Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زبان نیا-دراویدی () زبانیست که گفته می شود نیای زبان های دراویدی می باشد؛ و فرضیهٔ نزدیکی آن به زبان سومری نیز مطرح است.
پادشاهی ابیریا () در مهاباراتا یکی از دو پادشاهی نزدیک رودخانه ساراسواتی است. قلمرو امروزی ابیرا در نواحی شمالی گجرات و جنوب راجستان هند قرار داشته است. البته به گفته برخی مورخان، پادشاهی ابیریا در ناحیهٔ سمت جنوب هند بسیار گسترده تر بوده است.
ابیریا یا ابریا یا ابحریا یا ابحیرا () نام کشور قوم ابیریا بوده است. این نام در رهنامه دریای اریتره بوضوح ذکر شده و شرح داده شده است. در رهنامه دریای اریتره ذکر شده که ابیریا یک کشور بندر محور بوده است که در محل گجرات امروزی واقع شده بوده است. ابیریا شمالغرب دکن را شامل می شده است. از خصوصیات افراد این قبیله می توان به رنگ پوست سفید و سبزه، قدرت بدنی بسیار بسیار بالا، و قامت متوسط اشاره کرد. برخی، آبیل ها را باقی مانده قوم ابهیریا می داند که در سواحل دریای عمان و منطقه بلوچستان پاکستان سکونت داشته اند.
قوم ابیریا یا قبیله ابیریا یا طایفه ابیریا یا ابیریا کشتریاها () مردمی بودند که در حماسه ها و متون مقدس هند باستان در اوایل وداها ذکر شده اند. این طایفه در ستیز و جنگآوری زبانزد بوده اند. کلمهٔ کشاتریا (Kshatriya) که در دنبالهٔ نام این قوم ذکر می شود، به معنای نگهبان حاکم یا فرمانده ترجمه می شود، که یکی از چهار طبقه یا کاست مذکور در ریگ ودا است. قوم ابیریا، مردمانی هندوآریایی بوده اند. آنان محافظان جامعه هندو بوده اند، که در زمانی که جنگی درمی گیرد به جنگ می روند. از این مردم تاریخی، به همین نام در رهنامه دریای اریتره ذکر رفته است. ابیرا به معنای بی باک می باشد. متون باستانی گاهی از آنها به عنوان جنگجو، شبان و گاوچران یاد می کنند، اما در مواقع دیگر به عنوان قبایل غارتگر اشاره می کنند. برخی معتقدند ابیراهای گجرات از همان نژاد آشوکا و یدوه پرستان مهاباراتا هستند. در اساطیر. الههٔ سرشناس سرسوتی همسر برهما از این قوم ذکر شده است. مکان قوم ابیریا. گفته شده قوم ابیریا در ملوا می زیسته اند. برخی معتقدند آنها در هرات نیز بوده اند.
ملیکجه یا ملیکجا یا ملکچه یا مِلچ یا ملچا () در هندوئیسم به بربرها یا «افرادی که زبانشان قابل فهم نیست» اشاره دارد. در هند. «ملیکجه» یا «ملچا» در ابتدا برای نشان دادن سخنان نادرست و نامفهوم خارجی ها استفاده می شد و سپس به رفتارهای ناآشنا آنها تعمیم داده شد و همچنین به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز در معنای «ناپاک»، «بی ادب» ویا مردم «حقیر» استفاده می شد. کلمه ملیکجه/ملچا معمولاً برای «بربرهای خارجی از هر نژاد یا رنگ» استفاده می شد. کسانی که گفتارشان بیگانه بوده است، این به معنای «گفتن ناواضح یا وحشیانه» بوده است، به معنای «ناشناخته صحبت کردن». کلمه ملیکجه/ملچا به عنوان راهی بود برای هندوهای باستان، تا کسانی را که از «نظام ارزش سنتی» پیروی نمی کردند طبقه بندی کنند. به طور خلاصه، در مجموع، ایدهٔ کلی بدین شکل بود که ملیکجه ها افرادی بودند که براساس و برطبق آنچه از لحاظ فرهنگی می بایست و مورد قبول بود، عمل و رفتار نمی کردند. در چین. در تعریف کلمه ملیکجه از سانسکریت، این کلمه در درک آسیای شرقی عمدتاً به سمت مردم غرب هند معطوف بود. محقق پادشاهی شیلا (کره ای) دالیون 遁倫 تفسیری بر یوگاکارابهومی به زبان چینی (Yugaron gi 瑜伽
論記) بر اساس مطالب کویجی Kuiji 窺基 (۶۳۲–۶۸۲)، که یکی از شاگردان هیون تسیانگ بود، نوشت. دالیون بر اساس آنچه کویجی نوشته است توضیح زیر را ارائه می دهد: ملچای غرب از داسیو (Chn. daxu 達須) شرق متمایز بود. دالیون با استناد به شینتای Shentai 神泰 (شاگرد دیگر هیون تسیانگ) چنین می نویسد: جفری کوتیک می نویسد: از این نظر، چین و دولت های تابعه مانند شیلا در مقایسه با ملچاهایی غیرقابل اصلاح، از نظر رفتار شخصی و اخلاقی دارای نقصان کمتری هستند. چنین طبقه بندی قومیتی مانند این به کسانی که در چین بودند اجازه داد توضیح دهند که چرا بودادارما و یک شیوه اخلاقی برتر توانسته است به سمت شرق گسترش یابد، اما نه چندان دور به سمت غرب. به این ترتیب، کلمه ملچای به افرادی اشاره می کند که عمدتاً در غرب با بودادارما آشنا نیستند، که شامل ایرانی ها و ترک ها می شد. نقل قول شینتای همچنین به صراحت بیان می کند که «یی، دی، رونگ، و کیانگ ملچا نامیده می شوند.» اینها اسامی قبایل باستانی غیر چینی بودند. به این ترتیب، نویسندگان در چین سعی کردند خود را به عنوان مردم یک سرزمین مرزی، اما با پتانسیل پخته برای آموزه های بودا، قرار دهند، در حالی که قبایل خارجی سن
تی (طبق دیدگاه چینی) ملچا بودند و بنابراین قادر به پذیرش بودادارما نبودند. در این دسته بندی قومیت ها ظاهراً مبلغان بودایی اولیه پارتی به چین فراموش شده بود. ملکچه در کوماری کاندام. "کاندا پورانام", کوماری کندم را به عنوان سرزمینی که برهمن ها در آن زندگی می کردند، جایی که شیوا پرستش می شد و وداها خوانده می شد، توصیف می کند و بقیه پادشاهی ها را به عنوان قلمرو ملکچه ها توصیف می کند.
هپرو یا هبرو () نامی است که در ناحیهٔ هلال حاصلخیز در باستان، شورشیان، قانون شکنان، مهاجمان، مزدوران، کمانداران، خدمتکاران، بردگان و کارگران را بدین نام صدا می زدند.
براتا خاندا () اصطلاحی است که در متون هندو از جمله وداها، مهاباراتا، رامایانا و پورانیک برای توصیف شبه قاره هند استفاده می شود.
براتاها () یک قبیله ریگودایی بودند که در دوره ودایی وجود داشته اند. اولین مکان ذکر شده از براتاها در اولین رود ساراسواتی در جنوب افغانستان ذکر شده است. نام «براتا» ریشه هند آریایی و هندی ایرانی دارد. در نبردی به نام «نبرد ده پادشاه» براتاها موفق شدند، تمام قلمرو پورو (پنجاب غربی) که در اطراف رودخانه ساراسواتی متمرکز است را اشغال کنند و مهاجرت خود را به سمت شرق تکمیل کنند. براتاها بنیانگذار پادشاهی کورو، اولین ایالت بنیانگذاری شده و تأیید شده در تاریخ هند بودند. در ادبیات. در حماسه مهاباراتا، جد کوروس امپراتور براتا می شود و فرمانروا و پادشاهی او براتا نامیده می شود. قبیله براتا که در مهاباراتا ذکر شده است زیر طایفه ای از قبیله پورو است که پسرعموهای قوم یدوه بودند. «براتا» امروزه نام رسمی جمهوری هند است.
سواستانی براتا یا سواستانی براتا کاتا () جشنواره مذهبی است که مردم نپال همه ساله به مدت یک ماه برگزار می کنند. در این جشنواره هندوها غلت زدن مردان هندو در حالی که زنان با بوته های آتش زدن در مقابل آنها در حال حرکت هستند رخ می دهد، جشنوارهٔ سواستانی براتا با شست و شو و تطهیر در آب چشمه و مراسم دعا برای سلامتی و زندگی شاد برای خود و خانواده همراه است.
قوم یدوه () گروهی از مردم هند باستان بوده اند. یدوه ها همریشه با قوم ابیریا ذکر شده اند.
مارگو سیمینگتون مک دونالد (Margo MacDonald) (نام تولد، آیتکین؛ ۱۹ آوریل ۱۹۴۳ – ۴ آوریل ۲۰۱۴)، یک سیاست مدار، معلم و مجری تلویزیونی اهل اسکاتلند بود. وی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ میلادی نماینده حوزه انتخابیه گلاسگو گوان از حزب ملی اسکاتلند در پارلمان اسکاتلند بوده و از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۹ میلادی معاون رهبر حزب ملی اسکاتلند شد. چندی بعد، وی از طرف حزب ملی اسکاتلند و سپس به طور مستقل از ۱۹۹۹ میلادی تا هنگام مرگش به عنوان نماینده حوزه انتخابیه لوتیان در پارلمان اسکاتلند خدمت کرد. پس زمینه. مارگو سیمنگتون آیتکین در هیملتون، لانارکشر جنوبی به دنیا آمده و در شرق کیلبراید بزرگ شد، او دو خواهر/برادر داشت. مادر وی، جین یک پرستار بود، پدرش که رابرت نام داشت یک مرد «بسیار ظالم» توصیف شده است و مادرش زمانی که مارگو ۱۲ ساله بود از رابرت جدا شد. او تعلیمات خود را در آکادمی هیملتون کسب نموده و بلافاصله بعد از ترک مدرسه در کالج آموزش فیزیکی دانفرملین به عنوان معلم آموزش فیزیکی آموزش دید. خانواده. او با شوهر اولی خود به نام پیتر مک دونالد در ۱۹۶۵ میلادی ازدواج کرد و آن ها باهم در بلانتابیر یک می خانه به نام بارنهیل تاورین (که در آن محل مشهور ب
ه کلبه هولیت بود) داشتند. یک دیگر، مک دونالد قبل از این که از هم طلاق بگیرند، دو دختر به نام پیترا و زوی داشتند. ازدواج دوم او با سیاست مدار و ستون نویس جیم سیلارز بود که در سال ۱۹۸۱ میلادی با وی ازدواج کرد. سیلارز در انتخابات میان دوره ای حوزه انتخابیه گلاسگو گوان از حزب ملی اسکاتلند برنده شد. پیترا مک دونالد با کریگ ریید که آوازخوان گروه پروکلیمرز بود ازدواج نمود؛ آن ها چهار فرزند داشتند. حرفه پارلمانی. مک دونالد که حامی متعهد و پرطنین استقلال اسکاتلند بود، با برنده شدن در انتخابات ۱۹۷۳ میان دوره ای گلاسگو گوان از جانب حزب ملی اسکاتلند در عمر ۳۰ سالگی، وارد سیاست پارلمانی شد. اعلام برنده شدن او در حوزه ای که تا آن زمان به عنوان دژ مستحکم حزب کارگر پنداشته می شد، «صحنه های نزدیک به هیجان و تشنج را در میان طرف داران» به میان آورد. انتخاب او در ماه های اخیر حکومت محافظه کارانه هیت، «این نظریه را که حزب ملی اسکاتلند تنها [...] زمانی می تواند بدرخشد که اداره حکومت در دست حزب کارگر باشد، واژگون کرد». او مدعی شده است که انتخاب او در مجلس عوام پس از این بود که افراد منسوب به کمیته امنیت دولتی (کی جی بی) و آژانس اطل
اعات مرکزی (سی آی ای) در حالی که تظاهر به خبرنگار می کردند او را به نهار بردند و باور داشتند که افراد MI5 در حزب ملی اسکاتلند رخنه کرده اند و افزایش در عواید نفت دریای شمال می تواند باعث استقلال شود. او در انتخابات سراسری بعدی در فوریه ۱۹۷۴ نتوانست کرسی خود را حفظ نماید، اما در همان سال به عنوان معاون رهبر حزب ملی اسکاتلند گماشته شد. مارگو در یک جلسه شورای ملی که در دسامبر ۱۹۷۴ برگزار گردیده بود، از حزب ملی اسکاتلند برای باختن کرسی ها به حزب کارگر در مناطق صنعتی اسکاتلند انتقاد نموده و شدیداً از این حزب درخواست کرد تا برای رقابت به سمت چپ بروند. او قبلاً به عنوان نامزد حزب ملی اسکاتلند از حوزه انتخابیه هیملتون انتخاب گردیده بود، اما پس از این که مرگ نماینده پارلمان باعث شد تا انتخابات میان دوره ای ۱۹۷۸ در هیملتون برگزار شود، او در این انتخابات برنده نشد. در انتخابات سراسری ۱۹۷۹ که او از حوزه گلاسگو شیتلسون نامزد انتخابات شده بود، نیز ناموفق بود. او به عنوان یک چپ گرای باوفا، یکی از سه سخن گوی برجسته گروه ۷۹ سوسیالیست بود، اما این کار وی در نهایت باعث شد تا در کنفرانس ۱۹۷۹ این حزب، مجدداً به عنوان معاون انتخاب
نگردد. مارگو در اعتراض به ممنوعیت گروه ۷۹، در ۱۹۸۲ میلادی از عضویت حزب ملی اسکاتلند استعفا داد. او به عنوان یک مجری نیرومند و مورد احترام، در برنامه های گوناگون رادیویی و تلویزیونی شروع به کار کرد، از جمله برنامه کوتاه کالر ساپلیمینت در رادیو ۴ در اواسط دهه ۱۹۸۰. او به طور منظم با روزنامه های اسکاتلندی همکاری داشت، از جمله ادینبرا ایونینگ نیوز که تقریباً تا اواخر زندگی با این روزنامه کار کرد. در اواسط دهه ۱۹۹۰، او دوباره به حزب ملی اسکاتلند برگشته بود و در انتخابات ۱۹۹۹ به عنوان نماینده لوتیان به پارلمان اسکاتلند راه یافت. او با نظریاتی صریحی که در مورد مسائل مختلف از جمله حقوق کارگران جنسی و معاش اعضای پارلمان داشت، به یک شخصیت برجسته در رسانه ها مبدل شد. او به سرعت خود را به عنوان یک شورشی در درون حزب معرفی کرده و در ۲۰۰۰ میلادی برای استفاده از یک رأی پارلمانی بدون اجازه حزب و اظهار نظر به یک روزنامه یکشنبه بر خلاف سیاست حزب، مورد اقدامات انضباطی قرار گرفت. وی برای این که در حزب ملی اسکاتلند از زمرهٔ بنیادگراها حساب می شد و در انتخابات ۲۰۰۰ رهبری حزب از الیکس نیل حمایت نمود، به تدریج تأثیر خود را در حزب نخ
ست تحت رهبری الکس سالموند و سپس جان سوینری، از دست داد. او در فهرست نامزدان حزب ملی اسکاتلند برای انتخابات پارلمانی ۲۰۰۳ از حوزه انتخابی لوتیان در رده پنجم قرار داشت، اما با موفقیت توانست دوباره از طرف حزب ملی اسکاتلند به عنوان نماینده پارلمان انتخاب گردد. در پاسخ به انتخاب وی، طوفانی از استعفاها در درون حزب آغاز شد و مک دونالد تصمیم گرفت تا به عنوان یک نماینده مستقل عمل کند. برای این کار، او به طور رسمی در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۳ از حزب ملی اسکاتلند اخراج شد. ابتلای وی به بیماری پارکینسون در این زمان برای مردم افشا گردید و ظاهراً تلاشی بود برای تنزیل احتمال انتخاب شدن وی در آینده. مک دونالد که شش سال قبل از این بیماری خود آگاهی داشت، گفت که این موضوع توسط «نیروهای تاریکی» به رسانه ها فاش شده است، اما یک سخن گوی حزب ملی اسکاتلند تأکید کرد که این افشاگری از داخل حزب صورت نگرفته است. او در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۳ اسکاتلند و همچنین در انتخابات های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ به عنوان نماینده مستقل پارلمان مجدداً انتخاب گردید. پس از انتخاب مجددش در ۲۰۰۷، مک دونالد برای سِمت ریاست پارلمان نامزد شد، اما در رأی گیری مکرر به الیکس فیرگوسون با
خت. در جریان نمایندگی خود در پارلمان به عنوان نماینده مستقل، او قهرمان مسائل بحث برانگیز شد، از جمله تلاش برای قانونی سازی اتانازی (مرگ تسهیل شده). در دوران آمادگی برای همه پرسی استقلال اسکاتلند در ۲۰۱۴، مک دونالد از سازمان اطلاعاتی انگلستان درخواست تضمین کرد که آن ها در فرایند همه پرسی دخالت نمی کنند و این امر نشان دهنده این بود که سازمان اطلاعاتی «افرادی در حزب ملی اسکاتلند» داشتند. مرگ. مک دونالد به عمر ۷۰ سالگی در ۴ آوریل ۲۰۱۴ در خانه خود در ادینبرا درگذشت. چون وی به عنوان نماینده مستقل منطقه ای در پارلمان اسکاتلند انتخاب شده بود، بر اساس حکم قانون ۱۹۹۸ اسکاتلند، کرسی او تا انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ اسکاتلند خالی گذاشته شد. مدت کوتاهی پس از مرگ وی، تأیید شد که رهبران سیاسی طی یک جلسه ویژه در پارلمان از او بزرگداشت می کنند. حق من برای مردن. در ژوئیه ۲۰۰۸، مک دونالد برای ساختن مستندی در مورد مرگ تسهیل شده با بی بی سی اسکاتلند همکاری کرد. مک دونالد به عنوان کسی که از بیماری پارکینسون رنج می برد، برای مدت طولانی یکی از مدافعین مرگ تسهیل شده بود، او بیان داشت «به عنوان کسی که یک حالت رو به بدتر شدن – پارکینسون –
دارد، این گفتمان برای من یک نظریه نیست. احتمال مبتلا شدن به بدترین شکل بیماری در اواخر عمرم، باعث شده است تا من در مورد چیزهای ناخوشایند فکر کنم. من قویاً احساس می کنم که، در صورت انتخاب میان از دست دادن عزتم یا روبرو شدن به تبعات یک مرگ دردناک و دوامدار، من باید این حق را داشته باشم تا به رنج خود و خانواده ام پایان دهم».
صمدآغا شیخ لاروف (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کپز و باشگاه فوتبال نفتچی باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی بازی کرده است.
باسترک ها گروهی از پرندگان گنجشک سان جهان جدید هستند که به پرندگان مقلد و گربه مرغ های جهان جدید مربوط می شوند. مانند آن ها در خانواده مقلدمرغان هستند. ۱۵ گونه در یک جنس بزرگ و ۴ سردهٔ تک نماد وجود دارد. نام رایج آنها رفتار این پرندگان هنگام جستجوی غذا روی زمین توصیف می کند: آنها از نوک بلند خود برای «کوبیدن» به خاک یا برگ های مرده استفاده می کنند. همه این پرندگان حشرات را می خورند و چندین گونه نیز توت ها می خورند. فهرست آرایه شناسی. سردهٔ "Oreoscoptes" سردهٔ "کمان دهان ها" - باسترک های نمادین دربردارندهٔ ده گونه سردهٔ "Ramphocinclus" سردهٔ "Allenia" - در گذشته در سردهٔ "Margarops" سردهٔ "Margarops"
منور رضایوا (; – ) مجسمه ساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آواتار کورا یک شخصیت خیالی اصلی در مجموعهٔ پویانمایی تلویزیونی افسانه کورا نیکلودئون (دنباله ای بر ) است که در آن او به عنوان تجسم فعلی اوتار راوا – تجسم روحی تعادل و تغییر – که مسئول حفظ صلح و هماهنگی در جهان است به تصویر کشیده شده است. او تناسخ نزدیکی از آواتار آنگ (شخصیت عنوان و قهرمان سریال اصلی) است. این شخصیت توسط مایکل دانته دی مارتینو و برایان کونیتزکو خلق شد و جانت وارنی صداپیشگی آن را بر عهده داشت و کورا بیکر در کودکی صداپیشگی آن را بر عهده داشت. کورا در اولین قسمت افسانه کورا، «به شهر جمهوری خوش آمدید»، که در ابتدا در ۱۴ آوریل ۲۰۱۲ از نیکلودئون پخش شد، شروع به کار کرد. در شروع سریال، او پس از رسیدن به شهر جمهوری با بولین و ماکو ملاقات می کند، جایی که برای اولین بار استقلال را پس از گذراندن یک زندگی منزوی تمرینی، به رهبری انجمن نیلوفر سفید، تجربه می کند.
فیلم پویانمایی رایانه ای یک فیلم بلند است که به صورت پویانمایی رایانه ای و سه بعدی ساخته شده است. در حالی که امکان ساخت پویانمایی دوبعدی که به شکل سنتی ساخته می شود وجود دارد، فیلم های پویانمایی در حال حاضر بیشتر با کمک رایانه ساخته می شوند. تکنیک ارائه گرافیک های رایانه ای سه بعدی واقعی (سی جی) یا تصویر تولیدشده توسط رایانه (سی جی آی) که سه بعدی است، منحصر به رایانه ها است. این مقاله فهرستی از فیلم های بلند را ارائه می دهد که پویانمایی هستند و کاملاً با استفاده از رایانه ساخته شده اند. فیلم های اکران شده. تاریخ اکران درج شده در فهرست اولین نمایش عمومی فیلم به صورت کامل است. این بدان معناست که تاریخ درج شده در اینجا ممکن است زمان اکران فیلم در یک کشور یا منطقه خاص باشد. کشورها و منطقه های فهرست شده نشان دهنده مکان هایی است که شرکت های توزیع هر عنوان در آن مستقر هستند. این بدان معناست که کشورهای درج شده برای یک فیلم ممکن است موقعیت مکانی که در آن فیلم تولید شده است نباشد و فقط مکانی باشد که در آن فیلم پخش شده است. اگر عنوانی تولید چند کشور باشد، کشور نام برده ابتدا با شرکت سازنده ای ارتباط دارد که بیشترین نقش
را در ساخت فیلم داشته باشد.
لیگ ایسمین یک لیگ فوتبال منطقه ای مردان است که شرق و جنوب شرقی انگلستان را پوشش می دهد و عمدتاً باشگاه های نیمه حرفه ای را در خود جای داده است. این لیگ، در سال ۱۹۰۵ توسط باشگاه های نیمه حرفه در منطقه لندن تاسیس شد. در حال حاضر لیگ فوتبال ایستمان از ۸۱ تیم در چهار بخش تشکیل شده است. دسته برتر از سه بخش تغذیه کننده آن(دسته یک شمال، دسته یک مرکزی و دسته یک جنوب و دسته یک جنوب شرقی. تشکیل شده است. همراه با لیگ فوتبال جنوبی انگلستان و لیگ فوتبال شمالی انگلستان، سطوح هفتم و هشتم سیستم لیگ فوتبال انگلیس را تشکیل می دهد. این لیگ دارای لیگ های تغذیه منطقه ای مختلف است. منابع. ویکی پدیا انگلیسی https://en.m.wikipedia.org/wiki/Isthmian_League https://www.isthmian.co.uk/
ژنوفوبیا ترس فیزیکی یا روانی از روابط جنسی یا آمیزش جنسی است. این کلمه از اسم یونانی "γένος genos" به معنای «فرزند» و φόβος "phobos" به معنای «ترس» گرفته شده است. این کلمه همچنین از اسم یونانی "فوبوس" و اصطلاح coitus (آمیزش جنسی) تشکیل شده است که به عمل جفت گیری اشاره دارد که در آن اندام تناسلی مرد به دستگاه تناسلی زن نفوذ می کند. اصطلاح اروتوفوبیا همچنین می تواند هنگام توصیف ژنوفوبیا استفاده شود. این از نام خدای یونانی عشق شهوانی، اروس گرفته شده است. ژنوفوبیا می تواند باعث ایجاد وحشت و ترس در افراد شود، دقیقاً مانند حملات پانیک. افرادی که از فوبیا رنج می برند می توانند به شدت تحت تأثیر تماس جنسی یا فقط فکر کردن به آن باشند. ترس شدید می تواند منجر به مشکلات در روابط عاشقانه شود. کسانی که به ژنوفوبیا مبتلا هستند ممکن است از درگیر شدن در روابط خودداری کنند تا از احتمال صمیمیت جلوگیری کنند. این می تواند منجر به احساس تنهایی شود. افراد ژنوفوبیک همچنین ممکن است احساس تنهایی کنند زیرا ممکن است از ترس های شخصی خود احساس خجالت یا شرم کنند. علائم و نشانه ها. علائم ژنوفوبیا می تواند احساس وحشت، وحشت و ترس باشد. علائم د
یگر عبارتند از افزایش سرعت ضربان قلب، تنگی نفس، لرزش/لرزش، اضطراب، عرق کردن، گریه و اجتناب از دیگران است.
زیبا غنی یوا (; – ۲۰۱۰) فرد نظامی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از مسکو و نشان پرچم سرخ شده است.
طعم چای (茶の味, Cha no Aji) سومین فیلم کاتسوهیتو ایشیئی، نویسنده و کارگردان ژاپنی، محصول سال ۲۰۰۴ است. از این فیلم با عنوان یک نسخه «سوررئال» از فیلم "فانی و الکساندر" (۱۹۸۲) ساخته اینگمار برگمان یاد شده است. این فیلم یکی از گزیده های جشنواره فیلم کن بود.
پاول «دینگوس» مگی (Paul "Dingus" Magee) (متولد ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸)، یک داوطلب پیشین در تیپ بلفاست ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند (IRA) و کسی است که در ۱۹۸۱ میلادی هنگام محاکمه به اتهام کشتن یک عضو خدمات هوایی ویژه (SAS) در ۱۹۸۰، از زندان فرار کرد. پس از سپری نمودن یک دوره زندان در جمهوری ایرلند، مگی به انگلستان فرار نمود و پس از کشتن یک پلیس در ۱۹۲۲ میلادی در آنجا به زندان افتاد. او قبل از این که در ۱۹۹۹ میلادی از زندان در جمهوری ایرلند آزاد شود، قرار بود به عنوان بخشی از فرایند صلح با ایرلند شمالی به آنجا برگردانده شود، اما او متعاقباً از استرداد به ایرلند برای سپری نمودن باقی مانده مدت حبس خود که به جرم قتل یک عضو خدمات هوایی ویژه محکوم شده بود، خودداری کرد. پس زمینه و فعالیت های اولیه در IRA. مگی در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸ در منطقه بالیمورفی مربوط به بلفاست متولد شد. او به تیپ بلفاست ارتش جمهوری خواه ایرلند پیوست و در ۱۹۷۱ میلادی به دلیل داشتن جنگ افزار به پنج سال حبس محکوم شد. او در لانگ کیش محبوس شد، جای که او سمت آجودان اردوگاه را بر عهده داشت. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، او همراه با جو دوهتری و آنجیلو فوسکو،
عضو یک واحد فعال نظامی چهار نفره به نام مستعار «دسته ام۶۰» بود، این گروه به دلیل استفاده از اسلحه مسلسل چند منظوره ام۶۰ به این لقب معروف شده بودند. این واحد در ۹ آوریل ۱۹۸۰، نیروی انتظامی شاهی اولستر (RUC) را به کمینی در جاده ستیوارتس تاون کشاندند، پاسبان استیفین مگیل را به قتل رسانده و دو نفر دیگر را مجروح نمودند. این واحد در ۲ می در حال برنامه ریزی یک حمله دیگر بودند و خانه ای را در جاده آنتریم تصرف نموده بودند، در این هنگام یک گشت هشت نفره سرویس هوایی ویژه از ارتش بریتانیا، پس از آگاه شدن از جانب نیروهای انتظامی شاهی اولستر، با لباس های عادی در محل رسیدند. خودروی/موتور حامل سه عضو سرویس هوایی ویژه به عقب خانه رفته و خودروی دیگر که حامل پنج عضو سرویس هوایی ویژه بود در سمت پیشرو ی خانه رسید. پس از این که اعضای سرویس هوایی ویژه که در سمت پیشرو ی خانه قرار داشتند. خودروی خود را به حرکت آوردند، واحد ارتش جمهوری خواه ایرلند با اسلحه مسلسل ام۶۰ خود از پنجره طبقه بالا آتش گشودند و به سر و شانه سروان هربرت ویست ماکوت شلیک کردند. ویست ماکوت بی درنگ کشته شد و ارشدترین عضو سرویس هوایی ویژه بود که در ایرلند شمالی به قت
ل رسید. اعضای باقی مانده سرویس هوایی ویژه که در سمت پیشروی خانه قرار داشتند با اسلحه های خودکار کولت کماندو، مسلسل دستی و تفنگچه های برونینگ خود با آتش پاسخ دادند، اما مجبور به عقب نشینی شدند. مگی هنگامی که در عقب خانه خودروی ترانسیت برای فرار واحد IRA را آماده می کرد، توسط اعضای سرویس هوایی ویژه دستگیر گردید، اما سه عضو باقی مانده واحد در داخل خانه باقی ماندند. نیروهای نظامی بیشتری به محل جنگ اعزام شدند و پس از محاصره کوتاه، بقیه اعضای واحد IRA نیز تسلیم شدند. محاکمه ۱۹۸۱ و فرار. محاکمه مگی و سایر اعضای دسته ام۶۰ در اوایل ماه می ۱۹۸۱ میلادی آغاز گردید، این دسته به چندین جرم از جمله سه قتل متهم بودند. در ۱۰ ژوئن، مگی و هفت زندانی دیگر از جمله جو دوهتری، انجیلو فوسکو و سایر اعضای واحد ارتش جمهوری خواه ایرلند یک زندان بان را با گرفتن اسلحه بر وی، در زندان جاده کروملین گروگان گرفتند. پس از قفل نمودن این زندانبان در اتاق زندان، این دسته هشت نفری سایر زندانبان ها و یک مشاور حقوقی را گروگان گرفته و آن ها را نیز بعد از گرفتن لباس های شان در اتاق ها قفل کردند. دو نفر از این گروه هشت نفری لباس های زندانبان ها را و یک
نفر از آن ها لباس مشاور حقوقی را پوشیدند و به سوی سه دروازه اولی که آن ها را از دنیای بیرون جدا می ساخت، حرکت نمودند. آن ها افسر در حال وظیفه را گروگان گرفته و اسلحه را بر سر وی گرفتند و او را مجبور نمودند تا دروازه بیرونی را باز کند. افسری در دروازه دومی یکی از زندانیان را شناسایی نموده و به سوی دفتری دوید و دکمه هشدار را فشار داد و زندانیان از دروازه دومی به سوی دروازه بیرونی دویدند. افسری در دروازه بیرونی تلاش نمود تا مانع فرار شود، اما توسط یکی از زندانیان مورد حمله قرار گرفته و زندانیان به جاده کروملین فرار کردند. هنگامی که زندانیان در حال حرکت به سوی پارکینگ بودند، جای که دو خودروی/موتر در آنجا منتظر آن ها بود، یک خودروی بی نشان از نیروی انتظامی شاهی اولستر در آن سوی و خارج از ساختمان محکمه جاده کروملین توقف کرد. افسران نیروهای انتظامی شاهی اولستر بر زندانیان شلیک کردند و زندانیان نیز قبل از فرار کردن در خودروی های در حال انتظار، به سمت نیروهای انتظامی شلیک کردند. دو روز بعد از فرار، مگی طی یک محکمه غیابی مجرم شناخته شده و به حبس ابد با توصیه حداقل سی سال زندان محکوم شد. زندانی شدن در جمهوری ایرلند. مگی
از مرز عبور نموده و به جمهوری ایرلند فرار کرد. یازده روز پس از فرار، او در محفل گرامی داشت از ولف تون در قبرستان بوستان، شهرستان کیلدر ظاهر شد، نیروهای ارتش ایرلند و شاخه ویژه گرادا تلاش نمودند تا در آنجا او را دستگیر نمایند، اما به دلیل پرتاب موشک ها توسط مردم و خوابیدن آن ها در جاده و مسدود نمودن آن، این نیروها موفق نشدند. او همراه با انجیلو فوسکو در ژانویه ۱۹۸۲ میلادی دستگیر گردیده و بر اساس قوانین فرا-حوزه قضایی به جرم فرار از زندان به ده سال حبس محکوم شدند. زمانی که مدتی کمی به آزادی او از زندان باقی مانده بود، در ۱۹۸۹ میلادی مجوزی برای استرداد مگی صادر شد و او مبارزه قانونی را برای خودداری از استرداد به ایرلند شمالی آغاز کرد. در اکتبر ۱۹۹۱ میلادی دیوان عالی دوبلین حکم استرداد او به ایرلند شمالی را صادر نمود تا بقیه مدت حبس خود برای قتل سروان ویست ماکوت را سپری نماید، اما مگی از زندان فرار نموده بود و مجوزی برای دستگیری او صادر شد. فعالیت IRA در انگلستان. مگی به انگلستان فرار کرد و در آنجا بخشی از یک واحد فعال نظامی ارتش جمهوری خواه ایرلند بود. در ۷ ژوئن ۱۹۹۲ هنگامی که مگی و یک عضو دیگر ارتش جمهوری خواه
ایرلند به نام مایکل اوبراین در یک خودروی در جاده A64 در حال سفر میان یورک و تادکاستر بودند، توسط پلیس متوقف شدند. افسران غیرمسلح پلیس از مگی و اوبراین سؤال نموده و نسبت به آن ها مشکوک شدند و درخواست نیروهای کمکی کردند. مگی به پاسبان ویژه گلین گودمن شلیک کرد – و او بعداً در بیمارستان جان داد –سپس به افسر دیگر به نام پی سی کیلی چهار گلوله شلیک کرد. پی سی کیلی پس از اصابت گلوله پنجمی به رادیوی که او در گوشش نگهداشته بود از مرگ نجات یافت و اعضای ارتش جمهوری خواه ایرلند فرار نمودند. خودروی دیگر پلیس به تعقیب این دو نفر افتاد، اما در نزدیکی بورتون سالمون تحت آتش قرار گرفت. زندگی افسرانی که در داخل خودرو بودند در خطر شد، اما بعد از این که یکی از اعضای اجتماع به صحنه رسید، مگی و اوبراین از صحنه فرار کردند. یک برنامه شکار تبهکار آغاز شد و صدها افسر پلیس که بیشترشان مسلح بودند به جست جوی آن ها در میان جنگل و زمین های زراعتی پرداختند. مگی و اوبراین با قایم شدن در زیر یک کالورت (زیرآب گذر) توانستند برای چهار روز از دستگیری اجتناب نمایند، اما بعداً هر دو طی عملیات های جداگانه پلیس در شهرک پونتفراکت دستگیر گردیدند. زندانی
شدن در انگلستان. در ۳۱ مارس ۱۹۹۳، مگی به اتهام قتل پاسبان ویژه گودمن و تلاش برای قتل سه افسر پلیس دیگر مجرم شناخته شده و به حبس ابد محکوم گردید. اوبراین نیز به اتهام تلاش برای قتل مجرم شناخته شده و محکوم به هجده سال حبس گردید. در ۹ سپتامبر ۱۹۹۴، مگی همراه با پنج زندانی دیگر، از جمله دانی مک نامی از زندان اچ ام وایت مور فرار نمودند. زندانیانی که دو اسلحه قاچاق شده به زندان را در اختیار داشتند، دیوارهای زندان را با استفاده از پارچه های نقطه دار اندازه گیری نمودند. در جریان فرار یکی از نگهبانان مورد اصابت گلوله قرار گرفته و مجروح شده بود و زندانی ها پس از تعقیب توسط زندانبان ها و پلیس در محوطه زندان، دستگیر گردیدند. مگی در ۱۹۹۶ میلادی در اعتراض به صفحه های شیشه ای که زندانیان را از بستگان آن ها در جریان ملاقات جدا می کرد، یک اعتراض کثیف را در زندان اچ ام بیلمارش راه اندازی نمود. مگی برای دو سال ملاقات با خانم و پنج فرزند خود را نمی پذیرفت و این امر حزب شین فین را وادار نمود تا دولت بریتانیا را متهم به اعمال «یک رژیم بدترکننده نماید که هم از نظر جسمی و هم از نظر روانی تخریب کننده است». در ژانویه ۱۹۹۷، مگی و پنج