Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اینکه ریتورت پر از بریکت شد یک مخروط ناقص فولادی در سمتی که آب وارد می شود و می چرخد، قرار می دهد که به آن به کرون منیزیم یا ظرف منیزیم یا و درب مجموعه را می بندند. حدود ۲۰۰ کیلوگرم داخل ریتورت بریکت می گذارند و دما بالا می رود. در دما حدود ۲۰۰۰ درجه طبق نمودار الینگهام ، سیلیس با اکسید منیزیم واکنش می دهد. حال برای اینکه واکنش به سمت راست هدایت و در دما بین ۱۲۰۰–۱۴۰۰ درجه انجام شود باید خلأ مناسب ایجاد شود. اگر خلأ به خوبی صورت گیرد (تحت خلأ داخلی در حدود ۱۰ پاسکال رخ می دهد) و بتواند خیلی فشار گاز را پایین بیاورد، می توان واکنش را به سمت راست هدایت کند. (2MgO.CaO(s)+Si(Fe)(s) →2Mg(g) +CaO.SiO_2(s) +Fe(s طبق واکنش سیلیکوترمیک گاز منیزیوم ایجاد می شود و به قسمت سرد ریتورت (Condenser و Crown Magnesium) حرکت می کند و گاز منیزیم به صورت کریستال های منیزیم در کرون منیزیم رسوب می کند. این سیکل حدود ۱۰–۱۲ ساعت به طول می انجامد و بعد از این مدت کارگر خلأ را قطع کرده و درب ریتورت را باز می کند و ظرف منیزیمی که پر از منیزیم است را بیرون می کشد. که پوسته فولادی که درونش پر از منیزیم می باشد را با پرس هیدرولیک، منیزیم ر
ا از پوسته جدا می کنند. به این منیزیم های خارج شده تاج منیزیم می گویند و این ها منیزیوم خالص ساخته که قابلیت تولید شمش (ماده) از اینها وجود دارد پس در ادامه این ها را ذوب شده و مجدد ریخته گری کرده و به صورت شمش منیزیم مورد استفاده قرار می دهند. بعد از خارج کردن تازه های منیزیم باید بریکت های سوخته را از ریتورت خارج کرد که کاری طاقت فرسا و سختی است و نیروی کار بسیاری می برد. به همین علت است که از زمانی که چین وارد این فرایند شد، پیدجن فرایند قالب و به جای فرایند الکترولیز شد. به علت اینکه در چین نیروی کار ارزان بوده از این امکان استفاده کرده و منیزیم ارزان قیمت را به این صورت تولید می کند. چین در حال حاضر متکی به روش پیدجن سیکلوترمیک (احیا در دمای بالا توسط سیلیکون که اغلب از آلیاژ فروسیلیکون استفاده می شود) جهت رسیدن به فلز منیزیوم است. روش های پیشرفته تری هم برای یا خالی کردن بریکت ها به وجود آمده که با ماردون هایی این فعالیت صورت می گیرد که می تواند از سختی فرایند بکاهد اما کماکان نسبت به روش الکترولیز حجم کار زیادی می برد. محدودیت ها. از تجهیزاتی متعددی که در این کارخانه استفاده می شود انواع اقسام نسوزها،
ظرف منیزیم، بوته ها و غیره می باشد اما چیزی که از همه بیشتر مصرف می شود ریتورت ها می باشند و ضریب مصرف بسیار بالایی دارند و یک حجم قابل توجه از قیمت تمام شده منیزیم را ریتورت ها مربوط می شود. ریتورت به صورت ریخته گری گریز از مرکز تولید می شود و بعد از مصرف شدن (تغییر شکل داده و شکم در این استوانه ها پدیدار می شود) آن به صورت داغ از کوره بیرون می کشند. تغییر شکل به این علت است که فولاد را در دمای ۱۲۰۰ درجه برای مدت طولانی نگه داشته و در اثر خلأ داخلی و هم در اثر وزن خودش سبب می شود که دیواره تغییر شکل دهد و شکم روی آن ایجاد شود به طوری که در استفاده روز اول می تواند با ۲۰۰ کیلوگرم بریکت پر شود اما در روز آخر ۱۰۰ کیلوگرم هم پر نمی شود. این ریتورت ها حداکثر ۶۰ روز می توانند کار کنند. این ریتورت های تغییر شکل داده در کارخانه های دیگر برده شده خرد شده و ذوب کرده و دوباره ریتورت تولید می کند و در یک چرخه هستند. تحقیقات زیادی در حال انجام است که بتوان عمر این ریتورت ها را افزایش داد. رویکردها. رویکردهای مختلفی برای افزایش طول عمر لوله هایی در نظر گرفته شده است. همچنین امکان استفاده از تکیه گاه هایی در نواحی مختلفی ا
ز ریتورت وجود دارد. ریتورت عمودی. ریتورت عمودی یکی از روش هایی است که استفاده می شود تا عمر ریتورت را افزایش دهد با تغییر ساختار به جای آنکه ریتورت افقی استفاده شود، با ریتورت های عمودی جایگزین می شوند. و این روش در حال رشد و توسعه است. شکل این ریتورت ها متفاوت است، سایز بزرگ تری دارند، دو لایه است یک پوسته بیرونی و یک پوسته درونی و بین این دو پوسته بریکت ریخته می شود. مزیت. دیگر وزنی ندارد که بخواهد ریتورت را خم کند و پارامتر وزن که در تغییر شکل ریتورت تأثیر داشت حذف شده. پر و خالی کردن در این ریتورت ها بسیار آسان است. محدودیت. فرایند استفاده از ریتورت افقی به وفور در دنیا در حال انجام انجام و توسعه است و این فرایند استفاده از ریتورت عمودی جدید بوده و محدودیت هایی دارد. علی رغم تمام تلاش ها، تولید منیزیم بین المللی هنوز هم به شدت وابسته به سیستم ریتورت های افقی مرسوم برای سهولت عملیات و فناوری پیشرفته است.
رزین وینیل استر، که اغلب بعنوان وینیل استر نیز یاد میشود، رزینی ترموست است که از استریفیکاسیون یک رزین اپوکسی با اسیدهای اکریلیک یا متاکریلیک اسید به دست می آید. گروه های وینیلی این ترکیب به نوع استر مصرفی بستگی دارد و باعث پلیمریزاسیون می شود؛ بنابراین معمولاً یک بازدارنده اضافه می شود. این دی استر در یک حلال واکنش پذیر مانند استایرن حل می شود و قریباً 35 تا 45 درصد وزنی دارد. پلیمریزاسیون توسط رادیکال های آزاد که توسط اشعه ماورا بنفش یا پراکسیدها ایجاد شده اند آغاز می شود. این ماده ترموست (رزین) ویسکوزیته پایین تری دارد (تقریباً 200 cps) نسبت به پلی استر (تقریباً 500 cps) و اپوکسی (تقریباً 900 cps)؛ و می تواند جایگزین مواد پلی استر و اپوکسی برای ماتریس های پلیمری ترموست در مواد کامپوزیتی مورد استفاده قرار گیرد که در آن ویژگی ها، قدرت ها و هزینه عمده آن بین پلی استر و اپوکسی است. نوع مواد اولیه مصرفی در ساخت این رزین تعیین کننده میزان مقاومت مکانیکی، شیمیایی و پایداری حرارتی آن است. رزین های وینیل استر شامل سه خانواده رزین های وینیل استر بر پایه بیسفنول A ، اپوکسی نوولاک و اپوکسی برمه شده می باشند. استفاده ا
ز اپوکسی نووالاک در ساخت آن خواص مطلوب تری را ارائه می دهد. رزین های وینیل استر خواص چقرمگی و مقاومت شیمیایی بسیار بهتری نسبت به رزین های پلی استر دارند. تغییر شکل حرارتی بالا (HDT) و استحکام چسبندگی خوب از دیگر خواص این رزین ها می باشد. در هواپیماهای خانگی (دست ساز)، هواپیماهای کیت Glasair و Glastar از ساختارهای تقویت شده با فایبرگلاس وینیل استر استفاده زیادی کردند. این رزین به دلیل مقاومت در برابر خوردگی و توانایی مقاومت در برابر جذب آب، یک رزین رایج در صنایع دریایی و همچنین کشتی سازی است. رزین وینیل استر به طور گسترده برای ساخت مخازن و از جمله مخازن FRP طبق استاندارد BS4994 استفاده می شود . برای فرآیند لمینیت، وینیل استر معمولاً با متیل اتیل کتون پراکسید آغاز می شود. استحکام و خواص مکانیکی بیشتری نسبت به پلی استر و کمتر از رزین اپوکسی دارد. پیش سازهای تجدید پذیر . قابل جایگزینی برای رزین های وینیل استر ساخته و پرداخته شده اند. رزین های وینیل اغلب در مواد تعمیر و لمینیت استفاده می شود زیرا ضد آب و قابل اعتماد هستند و میتوان به راحتی از کاربرد آنها بهره برد. کاربردهای رزین وینیل استر برای تمامی کاربرد هایی ک
ه رزین پلی استر مورد مصرف قرار می گیرد، رزین وینیل استر را نیز می توان مورد استفاده قرار داد. این رزین می تواند جایگزین فلزات و پلی استر غیر اشباع بر پایه FRP برای مقاومت در برابر خوردگی شود.بیشترین کاربرد این رزین در پوشش سازه های فولادی و بتونی مقاوم در برابر اسید و مواد شیمیایی است. همچنین این رزین در ساخت هواپیما، تجهیزات برق، تلویزیون و آنتن، قایق های ماهیگیری، کشتی، ناوهای دریایی، فایبرگلاس، کانال و لوله کشی، تانکرهای حمل مواد شیمیایی و مخازن سوخت به کار می رود. یکی از مهم ترین مزایای رزین های وینیل استر، مقاومت فوق العاده بالای آن در برابر مواد و محیط های اسیدی است. این مقاومت با اضافه کردن پرک شیشه، الیاف شیشه (glass flake) بیشتر هم می شود. رزین وینیل استر هم چنین در مخازن ذخیره ی آب و مواد شیمیایی، در پوشش تجهیزات با دمای بالا، پوشش بتن و تقویت چاه های آب کاربرد دارد. رزین وینیل استر را می توان با کانی های کوارتز، سیلیکا، فیلرهای سرامیکی که با توجه به مشخصات پروژه باید طراحی شوند، ترکیب کرد تا به بهترین طرح اختلاط با هدف دست پیدا کردن به بیشترین بازدهی رسید. مهمترین ویژگی های رزین وینیل استر ویژگی سط
حی که قرار است روی آن وینیل استر اجرا شود : این سطح باید عاری از هرگونه گرد و غبار یا لکه ی روغنی باشد. سطح زیرین نباید دارای رنگ یا مواد ناسازگار با وینیل استر باشد، زیرا در کار تداخل ایجاد می کند. سطح باید کاملا خشک باشد و دمای آن حداقل 10 درجه سانتی گراد باشد. تا جای ممکن آن را از رطوبت دور نگه دارید. سطحی که توسط رزین وینیل استر پوشیده شده باشد، چه ویژگی هایی دارد؟ سطح پوشیده شده توسط رزین وینیل استر، در برابر انواع مواد شیمیایی مقاومت بالایی دارد. همچنین در برابر سایش، فرسایش و آسیب دیدگی بسیار مقاوم است. اگر رزین وینیل استر با برخی از اپوکسی ها ترکیب شود، می تواند به عنوان پوشش آب بندی نیز مورد استفاده قرار بگیرد. پوشش وینیل استر در مقابل اسید های مختلف از جمله اسید سیتریک، اکریلیک اسید، اسید کرومیک، کلرواستیک اسید، اسیدهای چرب، اسید فورمیک، هیدروکلریک اسید، اسید لاکتیک، اسید نیتریک، اسید فسفریک و اسید سولفوریک مقاوم است. مقاومت رزین وینیل استر مقاومت شیمیایی رزین وینیل استر در مقایسه با رزین پلی استر غیر اشباع بسیار بالا می باشد و به همین دلیل در مجاورت مواد شیمیایی واکنشی نشان نمی دهد . این محصول را م
یتوان به عنوان لایه کوت نهایی سطوحی که در مجاورت مواد شیمیایی قوی قرار دارند استفاده نمود . نبودن پیوند های استری در زنجیره های اپوکسی رزین وینیل استر باعث مقاومت بالای شیمیایی رزین وینیل استر می گردد . پیوندهای فنیل استری وظیفه اتصال اجزای پلیمر را در وینیل استر دارند. اتصالات فنیل استری در مقایسه با پیوند های استری در محیط های شیمیایی بسیار مقاوم تر هستند و حتی در شرایط قلیایی بسیار قوی باعث می شوند که وینیل استر رفتار مناسب تری از خود نشان داده و بدون واکنش شیمیایی در مقابل شرایط قلیایی قوی مجاورت داشته باشد . باید توجه نمود که پیوندهای استری فقط در پایان زنجیره ای رزین وینیل استر وجود دارند . جایگیری این اتصالات در نهایت زنجیره باعث می شود تاثیر حملات عوامل شیمیایی در مجاورت رزین وینیل استر به حداقل ممکن رسانده شود . منابع. پیوند به بیرون
() آژانس استعدادیابی برجستهٔ ژاپنی است که در شیبویا، توکیو قرار دارد. این آژانس در سال ۱۹۷۹ بنیان گذاری شد و در فعالیت های سرگرمی از جمله موسیقی، سینما و مدلینگ سرمایه گذاری می کند. این آژانس سهم غالبی در مدیریت بازیگران زن دارد. برای مثال، مدیریت هنرمندانی همچون یوکو تاکه اوچی و کو شیباساکی را برعهده دارد. این آژانس همچنین برای گروه های دخترانهٔ خود مانند موموئیرو کلوور زد و گروه های پسرانهٔ خود مانند گروه دیش&lt;ref name="DISH// メジャーデビューをスラッシャー3000人が熱く祝福!"&gt;&lt;/ref&gt; و همچنین برای ناشر موسیقی مستقل خود به نام اس دی آر (استارداست رکوردز) شناخته می شود. در سال ۲۰۰۹، استارداست پروموشن یک شعبه در کره جنوبی باز کرد. علاوه بر ادارهٔ مرکزی در توکیو، استارداست پروموشن در ناگویا، اوساکا و این اواخر در فوکوئوکا نیز شعبه دارد. این آژانس اخیراً بر روی استعدادهای داخلی تأکید دارد و چند گروه آیدل داخلی به نام های تیم سیاچی هوکو (در ناگویا) و تاکویاکی رینبو (در اوساکا) تشکیل داده است.
پلی اتیلن با وزن مولکولی فوق العاده بالا (UHMWPE , UHMW) زیر مجموعه ای از پلی اتیلن ترموپلاستیک است. همچنین این ماده که به عنوان پلی اتیلن با وزن مولکولی بالا (HMPE) شناخته می شود، دارای زنجیره های بسیار طولانی است که جرم مولکولی آن معمولاً بین ۳٫۵ تا ۷٫۵ میلیون آمو است. زنجیره طولانی تر برای انتقال بار موثرتر به ستون فقرات پلیمری با تقویت برهمکنش های بین مولکولی عمل می کند. این فرآیند منجر به پدیدآمدن یک ماده بسیار سخت، با بالاترین استحکام ضربه نسبت به هر نوع ترموپلاستیک موجود فعلی می شود. UHMWPE بی بو، بی مزه و غیر سمی است. علاوه بر دارا بودن تمام ویژگی های پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE), دارای ویژگی هایی نظیر مقاوم بودن در برابر اسیدهای غلیظ و قلیاها و همچنین حلال های آلی متعدد نیز هست. همچنین در برابر مواد شیمیایی خورنده به جز اسیدهای اکسید کننده بسیار مقاوم است. این ماده دارای جذب رطوبت بسیار پایین بوده و ضریب اصطکاک بسیار کمی دارد. خود-روان-کننده است (به روانکاری مرزی مراجعه شود) و در برابر سایش بسیار مقاوم است و در برخی از اشکال ۱۵ برابر بیشتر از فولاد کربنی در برابر سایش مقاومت نشان می دهد. ضریب اصطکا
ک آن به طور قابل توجهی کمتر از نایلون و استال است و با پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE، تفلون) است، امّا UHMWPE مقاومت سایشی بهتری نسبت به PTFE دارد. توسعه. پلیمریزاسیون UHMWPE در دهه ۱۹۵۰ توسط Ruhrchemie AG که در طول سال ها نام آن تغییر کرده است. امروزه مواد پودری UHMWPE، که ممکن است مستقیماً به شکل نهایی محصول در ایند، از موادی ماننده Ticona، Braskem، DSM، Teijin (Endumax)، Celanese و Mitsuiتولید می شوند. UHMWPE فرآوری شده به صورت تجاری یا به صورت الیاف یا به صورت تلفیقی مانند ورق یا میله در دسترس می باشد. به دلیل مقاومت در برابر سایش و ضربه، UHMWPE به یافتن کاربردهای صنعتی فزاینده، از جمله بخش خودرو و بطری سازی ادامه می دهد. از دهه ۱۹۶۰، UHMWPE ماده انتخابی برای آرتروپلاستی کامل مفصل در ایمپلنت های ارتوپدی و ستون فقرات بوده است. الیاف UHMWPE با نام Dyneema که در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط شرکت شیمیایی هلندی DSM تجاری شد، به طور گسترده در حفاظت بالستیک، کاربردهای دفاعی و به طور فزاینده ای در تجهیزات پزشکی استفاده می شود. ساختار و خواص. UHMWPE نوعی پلی اولفین است. این از زنجیره های بسیار طولانی پلی اتیلن تشکیل شده است ک
ه همگی در یک جهت قرار دارند. قدرت خود را تا حد زیادی از طول هر مولکول (زنجیره) به دست می آورد. نیروهای واندروالس بین مولکول ها برای هر اتم همپوشانی بین مولکول ها نسبتاً ضعیف است، اما از آنجایی که این مولکول ها بسیار طولانی هستند، همپوشانی های بزرگی ممکن است وجود داشته باشد که به توانایی حمل نیروهای برشی بزرگ تر از مولکولی به مولکول دیگر افزوده می شود. هر زنجیره با نیروهای واندروالسی زیادی به سوی زنجیره های دیگر جذب می شود که باعث می شود کل استحکام بین مولکولی زیاد باشد. به این ترتیب، بارهای کششی بزرگ با ضعف نسبی هر نیروی واندروالسی موضعی محدود نمی شود. هنگامی که زنجیره های پلیمری به الیاف تبدیل می شوند، می توانند جهت موازی بیش از ۹۵٪ و سطح بلورینگی از ۳۹٪ تا ۷۵٪ به دست آورند. در مقابل، کولار قدرت خود را از پیوند قوی بین مولکول های نسبتاً کوتاه می گیرد. پیوند ضعیف بین مولکول های الفین به تحریکات حرارتی موضعی اجازه می دهد تا نظم کریستالی یک زنجیره معین را تکه تکه برهم بزنند و مقاومت حرارتی بسیار ضعیف تری نسبت به سایر الیاف با استحکام بالا به آن بدهند. نقطه ذوب آن در حدود , و طبق DSM، استفاده از الیاف UHMWPE در
دماهای بیش از برای مدت زمان طولانی. در دمای زیر شکننده می شود. ساختار ساده مولکول همچنین باعث ایجاد خواص سطحی و شیمیایی می شود که در پلیمرهای کارایی-بالا نادر است. به عنوان مثال، گروه های قطبی در بیشتر پلیمرها به راحتی به آب متصل می شوند. از آنجایی که الفین ها چنین گروهی ندارند، UHMWPE آب را به راحتی جذب نمی کند و به راحتی خیس نمی شود، که این امر اتصال آن به پلیمرهای دیگر را دشوار می کند. به همین دلایل، پوست به شدت با آن تعامل نمی کند و باعث می شود سطح فیبر UHMWPE لغزنده شود. در شیوه ای مشابه، معطر پلیمرها اغلب به حلال های آروماتیک حساس هستند به دلیل تعاملات انباشته معطر. این یک اثر آلیفاتیک پلیمرها مانند UHMWPE نسبت به ام مصون هستند. از آنجایی که UHMWPE حاوی گروه های شیمیایی (مانند استرها، آمیدها یا گروه های هیدروکسیلیک) نیست که در معرض حمله عوامل تهاجمی هستند، در برابر آب، رطوبت، اکثر مواد شیمیایی، اشعه UV و میکروارگانیسم ها بسیار مقاوم است. تحت بار کششی، تا زمانی که تنش وجود داشته باشد، UHMWPE به طور مداوم تغییر شکل می دهد - اثری که "خزش" نامیده می شود. هنگامی که UHMWPE آنیل می شود، ماده بین ۱۳۵ گرم می شود
درجه سانتی گراد و ۱۳۸ درجه سانتی گراد در فر یا حمام مایع از روغن سیلیکون یا گلیسیرین. سپس مواد با سرعت ۵ سرد می شوند درجه سانتیگراد در ساعت تا ۶۵ درجه سانتی گراد یا کمتر در نهایت، این مواد به مدت ۲۴ ساعت در یک پتوی عایق پیچیده می شود تا به دمای اتاق برسد. تولید. "پلی اتیلن با وزن مولکولی فوق العاده بالا" (UHMWPE) از مونومر اتیلن سنتزمی شود که برای تشکیل محصول پلی اتیلن پایه به یکدیگر متصل می شود. این مولکول ها چندین مرتبه طولانی تر از پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) هستند که دلیل آن فرایند سنتز مبتنی بر کاتالیزورهای متالوسن است، که در نتیجه مولکول های UHMWPE معمولاً دارای ۱۰۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ واحد مونومر در هر مولکول، ۸۰۰۰ مونومر در هر مولکول ۷۰۰۰ مونومر در هر مولکول هستند. . UHMWPE با قالب گیری فشرده سازی، اکستروژن قوچ، ریسندگی ژل، و تف جوشی به طور متفاوتی پردازش می شود. چندین شرکت اروپایی در اوایل دهه ۱۹۶۰ قالب گیری فشرده سازی UHMWPE را آغاز کردند. ژل اسپینینگ خیلی دیرتر وارد شد و برای کاربردهای مختلف استفاده می شود. در روش چرخش ژل، یک ژل دقیقاً گرم شده از UHMWPE از طریق یک اسپینر اکسترود می شود. اکسترود از طری
ق هوا کشیده می شود و سپس در یک حمام آب، سرد می شود. نتیجه نهایی یک الیاف با درجه بالایی از جهت گیری مولکولی و در نتیجه استحکام کششی را منجرب می شود. چرخش ژل به جداسازی مولکول های زنجیره ای در حلال بستگی دارد به طوری که درهم تنیدگی های بین مولکولی حداقل باشد. درهم تنیدگی، جهت گیری زنجیره را دشوارتر می کند و استحکام محصول نهایی را کاهش می دهد. برنامه های کاربردی. فیبر. Dyneema و Spectra برندهایی از ژل های رشته ای سبک وزن با استحکام بالا هستند که از طریق یک اسپینر چرخانده می شوند. آنها دارای قدرت تسلیم به 2.4 GPa (2.4 KN / میلی متر 2 یا ۳۵۰۰۰۰ PSI) و تراکم به عنوان کم ۰٫۹۷ گرم / سانتی متر 3 (برای Dyneema SK75). فولادهای با استحکام بالا دارای قدرت تسلیم قابل مقایسه هستند و فولادهای کم کربن دارای قدرت تسلیم بسیار کمتر (حدود ۰٫۵ گیگا پاسکال) هستند. از آنجایی که وزن مخصوص فولاد تقریباً ۷٫۸ است، نسبت استحکام به وزن این مواد هشت برابر فولادهای با استحکام بالا است. نسبت قدرت به وزن برای UHMWPE حدود ۴۰ درصد بیشتر از آرامید است. UHMWPE توسط آلبرت Pennings در سال ۱۹۶۳ اختراع شد، اما توسط DSM در ساخته شده تجاری در دسترس 19
90. UHMWPE در صفحات کامپوزیتی در زره، به ویژه، زره شخصی و گاهی اوقات نیز به عنوان زره خودرو استفاده می شود. استفاده های کاربردی حاوی الیاف UHMWPE در وسایلی ماننده دستکش مقاوم در برابر برش، تیر و کمان، تجهیزات کوهنوردی، خودرو winching، خط ماهیگیری، خطوط نیزه برای spearguns، کارایی بالا بادبان، خطوط تعلیق در ورزش چتر نجات و پاراگلایدر، در مسافرت با قایق تفریحی، بادبادک و غیره می باشد. برای زره شخصی، الیاف، به طور کلی، تراز و به ورقه هایی متصل می شوند که سپس در زوایای مختلف لایه بندی می شوند تا به ماده مرکب حاصل در همه جهات استحکام دهند. گفته می شود که زره های رهگیر ارتش ایالات متحده که به تازگی برای محافظت از بازوها و پاها طراحی شده اند، از نوعی پارچه UHMWPE استفاده می کنند. پارچه UHMWPE مقاومت در برابر سوراخ شدن لباس های محافظ در ورزش شمشیربازی را فراهم می کند. استفاده از طناب UHMWPE برای وینچینگ خودرو مزایای متعددی نسبت به سیم فولادی معمولی دارد. دلیل اصلی تغییر به طناب UHMWPE بهبودو افزایش ایمنی است. جرم کمتر طناب UHMWPE، همراه با ازدیاد قابل توجهیدر طول کمتر در هنگام شکستن، انرژی بسیار کمتری نسبت به فولاد ی
ا نایلون حمل می کند، که منجر به تقریباً عدم عقب نشینی می شود. طناب UHMWPE پیچ خوردگی ایجاد نمی کند که می تواند باعث ایجاد نقاط ضعیف شود، و هر ناحیه ساییده ای که ممکن است در امتداد سطح طناب ایجاد شود نمی تواند مانند رشته های سیم شکسته پوست را سوراخ کند. طناب UHMWPE چگالی کمتری نسبت به آب دارد، و بازیابی آب را آسان تر می کند، زیرا کابل بازیابی آسان تر از سیم است. اگر طناب زیر آب کثیف شود، رنگ های روشن موجود به دید بهتر کمک می کنند. مزیت دیگر در کاربردهای خودرو، کاهش وزن طناب UHMWPE نسبت به کابل های فولادی است. یک معمولی ۱۱ میلی متر طناب UHMWPE 30 متری می تواند حدود ۲ کیلوگرم وزن داشته باشد، سیم طناب فولادی معادل آن حدود ۱۳ کیلوگرم وزن دارد. یکی از ایرادات قابل توجه طناب UHMWPE حساسیت آن به آسیب اشعه ماوراء بنفش است، بنابراین بسیاری از کاربران برای محافظت از کابل در صورت عدم استفاده، روکش های وینچ را نصب می کنند. همچنین در برابر آسیب حرارتی ناشی از تماس با اجزای داغ آسیب پذیر است. الیاف Spun UHMWPE به عنوان خط ماهیگیری برتری دارند، زیرا کشش کمتری دارند، در برابر سایش مقاوم تر هستند و از خط تک رشته ای معادل نازک
تر هستند. در سنگنوردی، بند بافته شده از ترکیبات UHMWPE و نخ نایلون به دلیل وزن کم و حجیم محبوبیت پیدا کرده اند. آنها در مقایسه با همتایان نایلونی خود انعطاف پذیری بسیار کمی از خود نشان می دهند که به معنی چقرمگی کم است. روانکاری بسیار بالای این الیاف باعث می شود که توانایی نگهداری گره ضعیفی داشته باشد و بیشتر در «قلاب های» از پیش دوخته شده (حلقه های بافته شده) استفاده می شود - تکیه بر گره ها برای اتصال بخش های UHMWPE به طور کلی توصیه نمی شود و در صورت لزوم توصیه می شود. از گره ماهیگیر سه گانه به جای گره ماهیگیر دوتایی سنتی استفاده کنید. کالسکه ها و کابل های کشتی ساخته شده از فیبر (۰٫۹۷ وزن مخصوص) روی آب دریا شناور هستند. سیم های طیفی که در جامعه قایق های یدک کش نامیده می شوند معمولاً به عنوان جایگزین سبک تری برای سیم های فولادی استفاده می شوند در اسکی و اسنوبورد استفاده می شود، اغلب در ترکیب با فیبر کربن ، مواد کامپوزیت فایبرگلاس را تقویت می کند، سفتی را اضافه می کند و ویژگی های انعطاف پذیری آن را بهبود می بخشد.. UHMWPE اغلب به عنوان لایه پایه استفاده می شود که با برف تماس می گیرد و شامل مواد ساینده برای جذب و
حفظ موم است. همچنین در کاربردهای بلند کردن، برای تولید تسمه های با وزن کم و سنگین استفاده می شود. به دلیل مقاومت در برابر سایش بسیار از آن نیز استفاده می شود به عنوان یک محافظ عالی گوشه برای تسمه های بالابر مصنوعی. خطوط با کارایی بالا (مانند پشتی) برای قایقرانی و پاراسلینگ به دلیل کشش کم، استحکام بالا و وزن کم از UHMWPE ساخته شده اند. به طور مشابه، UHMWPE اغلب برای گلایدرهای پرتاب وینچ از زمین استفاده می شود، زیرا در مقایسه با کابل فولادی، مقاومت سایشی برتر آن باعث سایش کمتر هنگام دویدن در امتداد زمین و داخل وینچ می شود و زمان بین خرابی ها را افزایش می دهد. UHMWPE برای اتصال فضایی ۳۰ کیلومتری در ESA/ ماهواره مهندسین جوان روسیه در تاریخ سپتامبر ۲۰۰۷ استفاده شد. پارچه کامپوزیت Dyneema (DCF) یک ماده چند لایه متشکل از شبکه ای از نخ های Dyneema است که بین دو غشای پلی استر شفاف نازک قرار گرفته است. این ماده نسبت به وزن خود بسیار قوی است و در اصل برای استفاده در بادبان های قایق های تفریحی با نام «فیبر کوبن» ساخته شد. اخیراً کاربردهای جدیدی پیدا کرده است، به ویژه در ساخت تجهیزات کمپینگ و کوله پشتی سبک و فوق سبک مانن
د چادر و کوله پشتی. در تیراندازی با کمان، UHMWPE به دلیل خزش و کشش کم آن در مقایسه با داکرون (PET) به طور گسترده به عنوان ماده ای برای رشته های کمان استفاده می شود. علاوه بر الیاف خالص UHMWPE، اکثر تولیدکنندگان از مخلوط هایی برای کاهش بیشتر خزش و کشش مواد استفاده می کنند. در این ترکیبات، الیاف UHMWPE با الیافی همچ. ن، Vectran ترکیب می شود. در چتربازی، UHMWPE یکی از رایج ترین مواد مورد استفاده برای خطوط تعلیق است، که تا حد زیادی جایگزین داکرون که قبلاً استفاده شده بود، سبک تر و حجم کمتری است. UHMWPE دارای استحکام و مقاومت در برابر سایش عالی است، اما از نظر ابعادی پایدار نیست (یعنی منقبض می شود) زمانی که در معرض گرما قرار می گیرد، که منجر به انقباض تدریجی و ناهموار خطوط مختلف می شود، زیرا آنها در معرض مقداری اصطکاک در حین استقرار سایبان هستند. نیازمند به تعویض دوره ای خط است و همچنین تقریباً کاملاً غیر کشسان است که می تواند شوک باز شدن را تشدید کند. به همین دلیل، خطوط داکرون همچنان در سیستم های دانشجویی و برخی از سیستم های مورد استفاده قرار می گیرند، جایی که بار اضافه کمتر خطر ساز است. به نوبه خود، در چتر نجات
عملکرد-بالا استفاده می شود برای موجد خسارت، UHMWPE با Vectran و HMA (بالا مدول آرامید)، که حتی نازک تر و ابعادی پایدار، اما لباس نمایشگاه بیشتر و نیاز به تعمیر و نگهداری بسیار بیشتر برای جلوگیری از شکست فاجعه بار جایگزین شده است. UHMWPE همچنین برای حلقه های بسته شدن چتر نجات در صورت استفاده با دستگاه های فعال کننده خودکار استفاده می شود، جایی که ضریب اصطکاک بسیار پایین آنها برای عملکرد مناسب در صورت فعال شدن کاتر حیاتی است. پزشکی. UHMWPE دارای سابقه بالینی به عنوان بیومتریال برای استفاده در لگن، زانو و (از دهه ۱۹۸۰) برای ایمپلنت ستون فقرات است. منبع آنلاین اطلاعات و بررسی مقالات مربوط به UHMWPE زمینه پزشکی، معروف به عنوان واژه نامه UHMWPE، در سال ۲۰۰۰ به صورت انلاین شروع به کار کرد مواد اولیه ساخت مفصل های جایگزین از لحاظ تاریخی از رزین های "GUR" ساخته شده اند. این مواد پودر توسط Ticona تولید، به طور معمول به نیمه اشکال توسط شرکت های مانند Orthoplastic و Orthoplastics تبدیل شده، و سپس به قطعات ایمپلنت تبدیل شده و توسط سازندگان دستگاه استریل می شود UHMWPE برای اولین بار در سال ۱۹۶۲ توسط سر جان چارنلی به صورت ب
الینی مورد استفاده قرار گرفت و در دهه ۱۹۷۰ به عنوان ماده یاتاقان غالب برای تعویض کامل مفصل ران و زانو ظاهر شد. در طول تاریخچه آن، تلاش های ناموفقی برای اصلاح UHMWPE برای بهبود عملکرد بالینی آن تا زمان توسعه cross-linked برای UHMWPE در اواخر دهه ۱۹۹۰ وجود داشت. یک تلاش ناموفق برای اصلاح UHMWPE با مخلوط کردن پودر با الیاف کربن بود. این UHMWPE تقویت شده به صورت بالینی به عنوان "Poly Two" توسط Zimmer در دهه ۱۹۷۰ صورت گرفت. الیاف کربن سازگاری ضعیفی با ماتریس UHMWPE داشتند و عملکرد بالینی آن نسبت به UHMWPE خالص پایین تر بود. تلاش دوم برای اصلاح UHMWPE با تبلور مجدد فشار بالا بود. این UHMWPE دوباره تبلور یافته به صورت بالینی به عنوان "Hylamer" توسط DePuy در اواخر دهه ۱۹۸۰ انجام شد. هنگامی که گاما در هوا تابش می شود، این ماده حساسیت به اکسیداسیون را نشان می دهد، که منجر به عملکرد بالینی پایین تر نسبت به UHMWPE خالص می شود. امروزه، سابقه بالینی ضعیف Hylamer تا حد زیادی به روش استریل سازی آن نسبت داده می شود و علاقه دوباره به مطالعه این ماده (حداقل در میان محافل تحقیقاتی خاص) افزایش یافته است. Hylamer در اواخر دهه ۱۹۹۰
در ایالات متحده با توسعه مواد UHMWPE highly cross-linked مورد توجه قرار گرفت، با این حال گزارش های بالینی منفی از اروپا در مورد Hylamer همچنان در ادبیات ظاهر می شود. مواد UHMWPE با پیوند متقابل بالا به صورت بالینی در سال ۱۹۹۸ معرفی شدند و به سرعت به استاندارد مراقبت برای تعویض کامل مفصل ران، حداقل در ایالات متحده تبدیل شدند. این مواد جدید با تابش پرتوهای گاما یا الکترونی (۵۰–۱۰۵ کیلوگری) پیوند متقابل دارند و سپس برای بهبود مقاومت در برابر اکسیداسیون آنها به صورت حرارتی پردازش می شوند. داده های بالینی پنج ساله، از چندین مرکز، اکنون در دسترس است که برتری آنها را نسبت به UHMWPE معمولی برای تعویض کامل مفصل ران نشان می دهد (به آرتروپلاستی مراجعه کنید). مطالعات بالینی هنوز برای بررسی عملکرد UHMWPE بسیار متقابل برای تعویض زانو در حال انجام است. در سال ۲۰۰۷، تولیدکنندگان شروع به ترکیب آنتی اکسیدان ها در UHMWPE برای سطوح بلبرینگ آرتروپلاستی لگن و زانو کردند. ویتامین E (a-tocopherol) رایج ترین آنتی اکسیدانی است که در UHMWPE متصل به پرتو برای کاربردهای پزشکی استفاده می شود. این آنتی اکسیدان به خاموش کردن رادیکال های آز