Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سب مقام نهم توسط باتن، تیم مک لارن موفق شد با هر دو خودروی خود امتیاز کسب کند و با هفده امتیاز و قرار گرفتن در رده بندی قهرمانی سازندگان با فاصلهٔ پنج امتیازی پس از تیم سائوبر، راهی تعطیلات تابستانی شود. مک لارن در تعمداً دو موتور کاملاً جدید را در اختیار آلونسو و باتن قرار داد. این عمل به قرار گرفتن این دو راننده در انتهای صف شروع منجر شد؛ اما امکان رقابت بدون ریسک دریافت پنالتی در جایزه بزرگ ایتالیا و سنگاپور—که برای ارزیابی روند توسعهٔ موتور، مسابقه هایی حیاتی تلقی می شدند—را برای تیم فراهم کرد. با وجود این برنامه ریزی، در پی نیاز به اعمال تغییرات بیشتر در موتور، و استفاده از ۹ موتور جدید با وجود محدودیت استفادهٔ مجاز از چهار موتور، مک لارن در جایزه بزرگ ایتالیا نیز ناچار به دریافت یک پنالتی دیگر شد. در بلژیک نیز دومین بروزرسانی عمدهٔ مک لارن در زمینهٔ آیرودینامیک رونمایی شد: برای بهبود جریان هوا در زیر خودرو، باله های بیشتر به بخش جلویی کفهٔ آن اضافه شدند، ارتفاع غلاف های جانبی کاهش یافت و اصلاحاتی نیز بر روی پوشش موتور صورت گرفت. علاوه بر این تغییرات، محل استقرار رادیاتور خنک کنندهٔ سامانهٔ بازیابی انرژی
نیز تغییر کرد. هر دو خودروی مک لارن مسابقهٔ بلژیک را به پایان رساندند، اما باری دیگر، با فاصلهٔ یک دور از نفر اول، خارج از رده های امتیازی و در رده های سیزدهم و چهاردهم قرار گرفتند. پس از آن که هر دو خودروی مک لارن، با وجود بازنشست شدن سباستیان فتل در دور نهایی، در رده های پایین تر از او قرار گرفتند، باتن نتیجهٔ این مسابقه را «شرم آور» توصیف کرد. مک لارن جهت برقراری تعادل آیرودینامیکی بهتر و نیروی پسار کمتر در پیست سریع ناتزیوناله مونتزا، برای جایزه بزرگ ایتالیا دوباره به دماغهٔ کوتاه و پهن با طول بیشتر روی آورد. از آنجا که هر دو رانندهٔ مک لارن در نخستین دور از مرحلهٔ تعیین خط مغلوب شدند و در طول مسابقه نیز با مشکلاتی روبرو بودند، مشخص شد که این تغییرات نیز مزایای ناچیزی برای خودرو داشته اند. باتن در این مسابقه مقام چهاردهم را کسب کرد. آلونسو نیز به دلیل نقص فنی در سیستم برق بازنشست شد؛ اما با توجه به این که ۹۰٪ از مسافت طی شده توسط لوئیز همیلتون، برندهٔ مسابقه را طی کرده بود، در رده بندی پایان مسابقه در جایگاه هجدهم قرار گرفت. مسابقهٔ ایتالیا پنجاهمین مسابقهٔ تیم مک لارن بود که پس از آخرین پیروزی اش در جای
زه بزرگ برزیل ۲۰۱۲، نتوانست در آن به پیروزی دست یابد. راندهای آسیایی و آمریکایی. با بازگشت مسابقات به آسیا برای برگزاری دور دوم مسابقات غیرقابل پیش بینی، تیم مک لارن با هدف کسب امتیاز وارد سنگاپور شد؛ اگر چه هر دو خودروی این تیم موفق شدند خود را به دور دوم مرحلهٔ تعیین خط برسانند و در طول مسابقه نیز در میان ده خودروی اول بودند، اما هر دوی آن ها به دلیل بروز مشکلاتی در جعبه دنده، از ادامهٔ مسابقه بازماندند. از آنجا که جعبه دندهٔ خودروی آلونسو بدون دریافت ورودی از سوی راننده، به طور مداوم در حالت خلاص قرار می گرفت—مشکلی که چند رانندهٔ دیگر نیز با آن روبرو بودند—او ناچار به ترک مسابقه شد؛ باتن که پیش از آن که دمای جعبه دندهٔ خودروی او از حد مجاز بگذرد و در حالی که همزمان با شروع دوبارهٔ مسابقه پس از حضور خودروی ایمن در حال سبقت گرفتن از الکساندر روسی بود، با پاستور مالدونادو برخورد کرده بود. تیم مک لارن پس از آزمودن یک بالهٔ جدید جلو در مرحلهٔ تمرین سنگاپور، که جهت بهبود جریان هوا در اطراف چرخ های جلو طراحی شده بود، یک هفته بعد و در مسابقهٔ بعدی در ژاپن این قطعات را رونمایی کرد. با این حال، این تیم با مشکلاتی در
زمینهٔ فشار باد تایرها روبرو شد؛ در پی ترکیدن تایر خوردوی سباستین فتل در سرعت بالا در جایزه بزرگ بلژیک، فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی با مشورت شرکت پیرلی، تأمین کنندهٔ تایر خودروها، تنظیمات الزامی جدیدی را برای حداقل فشار باد تایر خودروها تعیین کرد. این فشار باد استاندارد برای جایزه بزرگ ژاپن، در مقایسه با مسابقهٔ سال ۲۰۱۴ به میزان افزایش یافت. این تغییرات ارتفاع سواری خودروی ام پی۴–۳۰ و طول سفر سیستم تعلیق عمودی آن را تحت تأثیر قرار داد و منجر به افزایش میزان کم فرمانی در این خودرو شد. با وجود آلونسو و باتن با دریافت پنالتی به ترتیب در رده های دوازدهم و چهاردهم صف شروع مسابقه قرار گرفتند، مسابقه را در مقام یازدهم و شانزدهم به پایان رساندند. تیم مک لارن، با اطلاع از این که جایزه بزرگ سنگاپور آخرین شانس آن ها برای کسب امتیاز را در اختیارشان قرار داده بود، در طول زمان باقی مانده از فصل ۲۰۱۵ تمرکز خود را بر توسعهٔ خودروی ۲۰۱۶ مک لارن معطوف کرد. علاوه بر بروزرسانی هایی که هوندا برای مسابقهٔ روسیه برای موتور خودرو ارائه کرد، مک لارن به دنبال استفاده از مشخصه هایی از پیست سوچی بود که با سرعت های بالا و فرسایش ک
متر سازگار بودند تا بتواند قطعات آزمایشی بدنه، از جمله تنظیمات اگزوز را آزمایش کند. در این مسابقهٔ فرسایشی، باتن و آلونسو در ابتدا مسابقه را در رده های امتیازی به پایان رساندند. باتن در مقام نهم و آلونسو نیز در مقام دهم از خط پایان عبور کردند؛ اما آلونسو پس از دریافت یک پنالتی پنج ثانیه ای بعد از مسابقه، در جایگاه یازدهم رده بندی قرار گرفت. افزون بر بروزرسانی هایی که هوندا در جایزه بزرگ ایالات متحده برای موتور ام پی۴–۳۰ معرفی کرد، مک لارن نیز یک بستهٔ آیرودینامیکی را برای این خودرو ارائه کرد؛ بالهٔ بازبینی شدهٔ جلو جهت افزایش نیروی رو به پایین، پره های متغیر اصلاح شده برای بهبود جریان هوا بر روی اسپلیتر جلو و به کارگیری طرح جدیدی برای بخش عقب کفهٔ خودرو، که توسط فراری و جهت کاهش تأثیر جریان هوا بر خوردگی لاستیک های عقب و اختلال ایجادشده در عملکرد دیفیوزر عقب طراحی شده بود و در مقابل طیف وسیعی از تنظیمات قابل انتخاب برای ارتفاع و شیب خودرو، یا زاویهٔ بین ارتفاع جلو و عقب خودرو را در اختیار تیم قرار می داد، از جملهٔ موارد ارائه شده در این بستهٔ آیرودینامیکی بودند. این بروزرسانی ها به منظور رساندن خودروی ام پی۴–
۳۰ به سطحی برابر با طرح های توسعه یافته توسط تیم های دیگر طراحی شدند. مک لارن امیدوار بود که با بروزرسانی پیشرانه و قطعات آیرودینامیکی بتواند برای کسب امتیاز به رقابت بپردازد. در همین راستا، آلونسو در زمانی که در نخستین دور مسابقه با فلیپه ماسا برخورد کرد، در حال رقابت برای حفظ مقام پنجم بود—و برای تکرار بهترین نتیجهٔ کسب شده توسط مک لارن در طول فصل وارد میدان شده بود. اما با از دست دادن قدرت پیشرانه، از رقبای خود جا ماند و مسابقه را در جایگاه یازدهم به پایان رساند. با خروج آلونسو از رده های امتیازی، باتن به مقام ششم دست یافت. خودروی ام پی۴–۳۰ در این مسابقه بهترین عملکرد خود در تعیین خط را نیز به نمایش گذاشت. آلونسو در این مرحله موفق شد جایگاه یازدهم را در صف شروع مسابقه کسب کند و شش امتیاز بدست آمده توسط باتن نیز اختلاف مک لارن با تیم سائوبر در رده بندی قهرمانی سازندگان را به کمتر از ۱۰ امتیاز رساند. با این حال، به واسطهٔ نتیجهٔ این مسابقه، طولانی ترین دورهٔ بدون پیروزی با پنجاه و سه مسابقهٔ ناموفق برای تیم مک لارن رقم خورد. چنین دوره ای از مسابقات بدون پیروزی پیش از این بین جایزه بزرگ ژاپن ۱۹۷۷ تا جایزه بزر
گ بریتانیا ۱۹۸۱ توسط مک لارن ثبت شده بود. با وجود پیشرفتی که این تیم در طول مسابقه های پیشین تجربه کرده بود، مشکلات ام پی۴–۳۰ در مکزیک نیز ادامه داشت و در مرحلهٔ تعیین خط هر دو رانندهٔ تیم خیلی زود حذف شدند. تعویض قطعات برای خودروی جنسون باتن نیز به حدی رسید که یک پنالتی هفتاد رده ای برای او در نظر گرفته شد و رکورد جدیدی برای پنالتی رده ای به ثبت رسید. آلونسو در مسابقهٔ مکزیک به دلیل بروز مشکلی غیرقابل حل در سامانهٔ بازیابی انرژی، که در شب قبل از مسابقه توسط تیم شناسایی شده بود، بازنشست شد و باتن نیز مقام چهاردهم را کسب کرد. مشکلات تیم مک لارن در زمان فرارسیدن نیز همچنان ادامه داشت. در جایزه بزرگ برزیل، که مسابقهٔ ماقبل آخر فصل بود، خودروی آلونسو به دلیل بروز نقص های فنی مکرر در پیشرانه در طول مرحلهٔ تمرین، دو بار در مسیر پیست متوقف شد و همین موضوع منجر به بازماندن او از شرکت در مرحلهٔ تعیین خط شد. با توجه به عدم پیروی فلیپه ماسا از قواعد مربوط به فشار باد تایرها و رد صلاحیت او، باتن و آلونسو در این مسابقه موفق شدند به ترتیب مقام های پانزدهم و شانزدهم را کسب کنند. باتن بعداً اشاره کرد که با وجود برنامهٔ گسترد
هٔ توسعهٔ موتور از سوی هوندا، کمبود سرعت قابل دستیابی با استفاده از موتور آرای۶۱۵اچ در پیست اینترلاگوس در مقایسه با سایر موتورها «ترسناک» بوده است. همزمان با نزدیک شدن به پایان فصل در ابوظبی، مک لارن هدف از توسعهٔ خودروی ام پی۴–۳۰ را به طور کامل تغییر داد. متعاقباً این خودرو به یک پلتفرم آزمایشی برای فصل ۲۰۱۶ تبدیل شد و «بیش از نیمی از» قطعات آن به عنوان قطعات آزمایشی در نظر گرفته شدند. پیکربندی کاملاً جدید برای هندسهٔ سامانهٔ تعلیق عقب از جملهٔ این بخش ها بود. با وجود کمبود سرعت قابل انتظار در مسیرهای مستقیم طولانی در پیست یاس مارینا—و ثبت سرعت هایی توسط ام پی۴–۳۰ در عبور از تله های سرعت، که در مقایسه با سریع ترین خودروها در حدود کندتر بودند—و برخورد جزئی با والتری بوتاس در مسیر پیت، باتن در طول مسابقه ای که به کسب مقام دوازدهم توسط او انجامید، این خودرو را تحسین کرد و عملکرد آن را به عنوان «بهترین عملکردی که در تمام سال حس کرده» بود، توصیف کرد. آلونسو به دلیل نقشی که در وقوع تصادف بین پاستور مالدونادو و فلیپه نصر در دور گشایشی مسابقه داشت و به دریافت پنالتی عبور از مسیر پیت برای او منجر شد، در پایان مسابقه
مقام هفدهم را کسب کرد. تیم مک لارن با به کارگیری کامل و مداوم سامانه های بازیابی انرژی موتور آرای۶۱۵اچ، از حضور آلونسو در مسابقه به عنوان شانسی برای آزمایش این سامانه ها سود برد. انی نخستین باری بود که این تیم در شرایط مسابقه ای دست به انجام چنین کاری می زد. این عمل باعث شد تا آلونسو سومین زمان سریع طی یک دور پیست را در این مسابقه ثبت کند. این زمان کمتر از سه دهم ثانیه کندتر از سریع ترین زمان در این مسابقه بود که توسط لوئیز همیلتون ثبت شد. رده بندی های نهایی. مک لارن با بیست و هفت امتیاز، که نه امتیاز با تیم سائوبر، نزدیکترین رقیب مک لارن، فاصله داشت، این فصل را در جایگاه نهم در رده بندی قهرمانی سازندگان به پایان رساند. خودروی ام پی۴–۳۰ از میان نوزده مسابقه ای که آغاز کرد، در پنج مسابقه موفق به کسب امتیاز شد و بهترین نتیجهٔ کسب شده با این خودرو، قرار گرفتن در ردهٔ پنجم در مجارستان بود؛ این مسابقه همچنین تنها مسابقه ای بود که در آن هر دو خودروی تیم مک لارن در رده های امتیازدار قرار گرفتند. جنسون باتن با کسب شانزده امتیاز، بیشترین امتیاز را برای تیم مک لارن به دست آورد؛ در حالی که آلونسو یازده امتیاز را در فصل
۲۰۱۵ کسب کرد. با این حال، آلونسو بهترین نتیجهٔ انفرادی تیم را در جایزه بزرگ مجارستان به دست آورد و با کسب جایگاه یازدهم در صف شروع ، بالاترین عملکرد در مرحلهٔ تعیین خط را نیز به نام خود ثبت کرد. نتایج پایان فصل، نشان می داد که فصل ۲۰۱۵ بدترین نتایج فردی برای جنسون باتن از زمان رانندگی برای هوندا ریسینگ اف۱ در فصل ، و بدترین فصل برای آلونسو از زمان شروع فعالیت او در فرمول یک با تیم میناردی در فصل را به همراه داشته است. مگنوسن نیز با توجه به این که از آغاز مسابقهٔ استرالیا، به طور رسمی در رده بندی رانندگان قرار نگرفت. از آنجا که مجموعه ای از مشکلات فنی و بازنشستگی ها نیز در طول فصل عملکرد این خودرو را زیر سؤال بردند، این موضوع، فصل ۲۰۱۵ را به سخت ترین فصل برای تیم مک لارن در فرمول یک بدل کرد. بازنشستگی از رقابت ها. شرکت پیرلی، تأمین کنندهٔ تایر خودروهای فرمول یک، خودروی ام پی۴–۳۰ را پس از آخرین مسابقه اش در ابوظبی در مجموعه ای از آزمون ها مورد استفاده قرار داد تا علاوه بر ارزیابی سهمیهٔ ترکیب های تایر تخصیص یافته برای فصل ، فرصت آشنایی تیم ها با ترکیب های جدید تایر، که شامل چهار سازهٔ جدید از ترکیب کاملاً جدید
التراسافت نیز می شد را در اختیار آن ها قرار دهد. اشتوفل واندورن در طول این آزمون دوباره وظیفهٔ انجام آزمایش برای تیم مک لارن را بر عهده گرفت و با طی نود و نه دور پیست، سریع ترین زمان را در این آزمون ها ثبت کرد. زمان ثبت شده توسط واندورن سه صدم ثانیه از زمان سایر رانندگان، و چهار دهم ثانیه از سریع ترین زمان ثبت شده در طول مسابقه، سریع تر بود. مک لارن ام پی۴–۳۰ با حضور در آزمایش تایرهای مرطوب در پیست پل ریکارد در مرحلهٔ تدارکاتی فصل ۲۰۱۶، برای آخرین بار پیش از بازنشستگی از رقابت ها، در مسابقات فرمول یک حضور یافت. این خودرو متعاقباً با مک لارن ام پی۴-۳۱ جایگزین شد. خودروی ام پی۴–۳۰ تحت قوانین معرفی شده در فصل از سوی فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی به عنوان یک «خودروی پیشین» شناخته شد—درست مانند تمامی خودروهای حاضر در رقابت های فصل ۲۰۱۵—و به دنبال آن، با توجه به شباهت های موجود میان آئین نامه های فنی فصل های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، استفاده از این خودرو در آزمون ها و فیلم برداری های تبلیغاتی به عنوان راهی برای جلوگیری از آزمایش های غیرمجاز، محدود شد. نتایج کامل در مسابقات فرمول یک. یادداشت:
شرکت حلوای عقاب یک شرکت ایرانی است که زمینهٔ اصلی فعالیت آن تولید محصولات غذایی بر پایهٔ دانه های مغزی و مقوی است. شرکت حلوای عقاب در سال ۱۳۲۳ توسط سید جلیل ناصری بنا نهاده شده است و تا امروز فعالیت دارد. پیشینه. شرکت حلوای عقاب از قدیمی ترین و بزرگ ترین شرکت های تولیدکننده محصولات بر پایه کنجد در ایران است و حدود ۸۰ سال تجربهٔ فعالیت دارد. جلیل ناصری که متولد ۱۲۹۹ در دلیجان بود این مجموعه را در سال ۱۳۲۳ تأسیس کرد. نشان تجاری حلوای عقاب در ابتدا به شکل یک مهر گرد بود و در طی سال ها با اصلاحات و تغییرات زیاد و حفظ بخش هایی از آن به شکل مدرن و امروزی خود درآمد. این مجموعه در ابتدا فعالیت خود را در یک کارگاه کوچک و در زمینه تولید حلوا در شهر پاچنار آغاز نمود. پس از طی مراحل توسعه به محل جدید در شهرستان شهریار واقع در غرب استان تهران انتقال یافت که دارای وسعتی بالغ بر ۲۰۰۰۰ متر مربع است. در سال ۱۳۷۸ هجری شمسی همزمان با استقرار سیستم مدیریت کیفیت ISO9001 و شکل گیری واحدهای مختلف، مراحل پیشرفت و توسعه مجموعه عقاب از جمله تنوع محصولات، توسعه فیزیکی، پیشرفت تکنولوژیکی و گسترش خدمات آزمایشگاهی وکنترل کیفیت وارد مرحله
جدیدی گردید و بخش های مختلف ازجمله سالن های تولید با فضایی بیش از ۵۰۰۰ مترمربع و انبارها با فضای بیش از ۳۷۰۰ مترمربع ایجاد گردید، ضمن ایجاد فضای کافی و مناسب جهت تولید و انبارش مواد اولیه و محصولات نهایی، تمامی الزامات استانداردهای بین المللی از جمله اصول GMP و ISO 22000 و IFS و BRC سالهاست در آن رعایت می شود. همچنین در زمینهٔ تکنولوژی محصولات بر پایه کنجد، با تحقیق و بررسی تکنولوژی های روز دنیا، بهینه و به روزرسانی انواع ماشین آلات و تجهیزات تولید انجام پذیرفته است. مجموعه اقدامات یادشده موجب گردیده است که شرکت حلوای عقاب به عنوان قدیمی ترین و بزرگ ترین شرکت تولیدکننده محصولات بر پایه کنجد در ایران محسوب گردد که با به کارگیری علم و تجربه خود و استفاده از تخصص کارشناسان مجرب صنایع غذایی، محصولات سنتی حاصل از دانه کنجد را به صورت صنعتی تولید و با کیفیتی در حد استانداردهای کیفی و بهداشتی جهانی IFS و BRC و در بسته بندی های مناسب به بازارهای داخلی و خارجی عرضه نماید و به بیش از ۳۰ کشور جهان صادرات داشته باشد. محصولات. اغلب محصولات شرکت اصلی عقاب شامل محصولات بر پایهٔ کنجد است؛ محصولاتی مانند: انواع حلوای ارده، کن
جد برشته، کنجد بار (کنجد عسلی)، کرم کنجد، بیسکو کرم کنجدی، سس کنجد، ارده و روغن کنجد. از محصولاتی که برپایهٔ کنجد نیست هم می توان کرهٔ بادام زمینی را نام برد. زیرمجموعه ها. شرکت پخش عقاب تنها زیرمجموعهٔ کنونی هلدینگ حلوای عقاب است که از سال ۱۳۸۵ در زمینه پخش و توزیع محصولات فعالیت دارد.
در ۱۴ فوریهٔ ۲۰۰۵ نخست وزیر لبنان، رفیق حریری، با ۲۱ نفر دیگر در انفجاری در بیروتِ لبنان کشته شد. مواد منفجره معادل حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم (۲۲۰۰ پوند) تی ان تی هنگام رانندگی اتومبیل وی در نزدیکی هتل سنت جورج منفجر شد. در میان کشته شدگان تعدادی از محافظان حریری و باسل فلیحان وزیر پیشین اقتصاد نیز بودند. حریری یکی از سیاستمداران ضد سوریه در لبنان بود. ترور وی باعث شد جنبش انقلاب سدر، سوریه را مجبور به خروج تمام نیروهای خود در لبنان تا آوریل ۲۰۰۵ کند. همچنین سازمان ملل متحد دادگاه ویژه ای برای بررسی این قتل بنا نهاد. دادگاه ویژه به همراه تحقیقات مستقل که توسط سرتیپ لبنانی وسام الحسن انجام شد، شواهدی قانع کننده برای مسئولیت گروه لبنانی حزب الله در این ترور یافت. سرانجام در ۱۸ اوت ۲۰۲۰ دادگاه لاهه برخلاف ادعاهای قبلی خود که مستقیماً حزب الله و سوریه را متهم به دست داشتن در این ترور می کرد گفت که «شاید حزب الله و سوریه انگیزه هایی در ترور نخست وزیر سابق لبنان رفیق الحریری داشته باشند، ولی شواهد دال بر این مسئله وجود ندارد». پیش زمینه. حریری و همکارانش در اپوزیسیون ضد سوریه از طرح تمدید دوره رئیس جمهور لبنان امیل لحود، ک
ه با عصبانیت مردمی و اقدامات مدنی که به انقلاب سدر تبدیل شده بود، ناراضی بودند. ولید جنبلاط، در ماه اوت سال ۲۰۰۴ گفت: رئیس جمهور سوریه، بشار اسد شخصاً در صدد تهدید حریری گفت: "اگر تو و شیراک می خواهید مرا از لبنان خارج کنید، من لبنان را نابود خواهم کرد. " شرح وی در گزارش فیتزجرالد در سازمان ملل نقل شده است، اما تأیید نشده است. براساس این گفته ها، حریری به اسد تعهد خود مبنی بر عدم تمدید دوره لحود را یادآوری کرد، و اسد پاسخ داد که لحود باید به عنوان نماینده شخص اسد در لبنان باشد و «مخالفت با وی برابر با مخالفت با خود اسد است». بنا بر گفته ها، اسد سپس متحدان دیرینه حریری و جنبلاط را در صورت مخالفت با تمدید دوره لحود، تهدید جانی کرد. طبق این گزارش، جلسه ده دقیقه به طول انجامید و این آخرین باری بود که حریری با اسد دیدار کرد. پس از آن جلسه، حریری به هواداران خود گفت که آنها چاره ای جز حمایت از تداوم دوره لحود ندارند. همچنین گزارش هایی مبنی بر تهدیدهای دیگری از سوی مقامات امنیتی به حریری داده شده بود. روزنامه نگار ایرلندی، لارا مارلو نیز گزارش داد که حریری به او گفته بود توسط اسد مورد تهدید قرار گرفته است. رئیس جمهو
ر اسد در مصاحبه با اشپیگل گفت: «من هرگز او را تهدید نکردم. هیچ افسر اطلاعاتی سوریه تاکنون اسلحه ای به سمت سر خود نشانه نرفته است.» در ۲ سپتامبر ۲۰۰۴، سازمان قطعنامهٔ ۱۵۵۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد را تصویب کرد، که خواستار پایان دادن به اشغال ۲۹ ساله لبنان توسط سوریه گردید. ترور. صبح روز ۱۴ فوریه، حریری حدود بیست دقیقه پارلمان و سپس کافه لتوال را بازدید کرد. شش و نیم دقیقه پس از ترک کافه، یک کامیون نزدیک هتل سنت جورج در کرنیش، منفجر شد و کاروان را از بین برد. این انفجار یک دهانه به عمق سی پا در کرنیش به جای گذاشت. در مجموع ۲۲ نفر از جمله حریری کشته و ۲۲۰ نفر دیگر زخمی شدند. ده ها اتومبیل آتش گرفتند، چندین ساختمان به زیر آتش کشیده شد و بسیاری دیگر منفجر شدند. حریری به همراه محافظانی که در اثر انفجار بمب درگذشتند، در محلی در نزدیکی مسجد محمد امین به خاک سپرده شدند. گروهی که خود را «گروه نصرا و جهاد در سوریه بزرگ» خوانده است، مسئولیت این انفجار را برعهده گرفتند. قبلاً نام این گروه شنیده نشده بود. نوار پخش شده توسط الجزیره یک مرد ریش دار را نشان داد که گفته می شود یک فلسطینی به نام احمد ابوعداس است و ادعای ارتکا
ب این حمله را داشت. به خانه ابوعداس حمله شد اما او از آن دوران تاکنون مفقود است. گزارش سازمان ملل در مورد این قتل حاکی از آنست که او احتمالاً خودکشی کرده، هرچند از شاهدانی نقل می کند که ابوعداس هیچ ارتباطی با بمب گذاری نداشته است. گزارش سازمان ملل متحد مشخص کرد که این بمب براساس فیلمبرداری دوربین مدار بسته یک شعبه بانک HSBC در نزدیکی کاروان، در یک کامیون سفید میتسوبیشی کانتر قرار گرفته است. این بمب احتمالاً توسط یک بمب گذار انتحاری در وسیله نقلیه منفجر شده بود. بازرسان مشخص کردند که کامیون میتسوبیشی در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۰۴ از ساگامیهاارای ژاپن به سرقت رفته است. تحقیق و بررسی. در ۷ آوریل ۲۰۰۵، شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آراء قطعنامه ۱۵۹۵ را برای اعزام تیم تحقیق به منظور ترور حریری به تصویب رساند. این تیم به سرپرستی یک قاضی آلمانی یافته های اولیه خود را در یک گزارش در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۵ به شورای امنیت ارائه داد. در پی این گزارش، جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور ایالات متحده خواستار تشکیل جلسه ویژه سازمان ملل برای بحث دربارهٔ واکنش بین المللی «در اسرع وقت برای مقابله با این موضوع بسیار جدی» شد. در همین حال، گروه ت
حقیق زمان بیشتری را برای تحقیق در مورد کلیه دلایل درخواست کرد. سیاستمداران لبنانی خواستار افزایش مدت زمان کار تیم تحقیقاتی شدند تا سوءقصد سایر چهره های برجسته ضد سوریه لبنان در این زمان مانند روزنامه نگار سمیر قصیر و جبران توینی نیز بررسی شود. شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آرا خواستار همکاری کامل سوریه با بازرسان سازمان ملل در این زمینه شد. در ۳۰ اوت ۲۰۰۵، چهار ژنرال لبنانی طرفدار سوریه (که برخی از آنها تئوری دست داشتن ابوعداس در این حمله را ترویج کرده بودند) به ظن همکاری در قتل متعاقباً دستگیر شدند . آنها چهار سال بدون اتهام توسط مقامات لبنانی در بازداشت بودند و هنگامی که تحقیقات در سال ۲۰۰۹ تکمیل شد آزاد شدند. این افراد، مصطفی حمدان، رئیس سابق تیپ گارد ریاست جمهوری لبنان؛ جمیل السید، مدیرکل سابق امنیت عمومی؛ علی الحاج، مدیر کل نیروهای امنیت داخلی لبنان و ریموند عذار، مدیر سابق اطلاعات نظامی بودند که به درخواست دادستان و پیش از انجام محاکمه رسمی به دلیل فقدان مدارک آزاد شدند. در دادخواست، دادستان «ناسازگاری در اظهارات شاهدان کلیدی و عدم وجود شواهد تأیید کننده» را دلیل آزاد کردن این افراد دانست. وزیر ک
شور سوریه، غازی کنعان، در سپتامبر ۲۰۰۵ توسط تیم دتلو ملیس به عنوان «شاهد» در این ترور بازجویی شد. کنعان هرگونه دخالت در این ترور را انکار کرد. در ۱۲ اکتبر، جنازه کنعان در دفتر خود در دمشق پیدا شد. " دولت سوریه گفت که این یک خودکشی بوده، هرچند برخی دیگر ادعا کردند که کنعان در یک اقدام وابسته به ترور حریری و رژیم سوریه، کشته شده است. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۵، عبدالحلیم خدام، معاون رئیس جمهور پیشین سوریه در یک مصاحبه تلویزیونی نقش اسد را در این ترور نشان داد و گفت که اسد شخصاً در ماه های قبل از مرگ حریری وی را تهدید کرد. این مصاحبه باعث شد که نمایندگان مجلس سوری خواستار اتهام خیانت علیه خدام شوند. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۶، گزارش تحقیقات نشان داد که شواهد دی ان ای جمع آوری شده از صحنه جنایت نشان داد که این، یک حمله انتحاری توسط فردی جوان بود. در ۲۸ مارس ۲۰۰۸، دهمین گزارش کمیسیون مستقل تحقیقات بین المللی سازمان ملل متحد، نشان داد که "شبکه ای از افراد به طور هماهنگ برای ترور رفیق حریری عمل کردند ". شورای امنیت دستور تحقیق را که قرار بود در دسامبر ۲۰۰۸ پایان یابد، تا ۲۸ فوریه ۲۰۰۹ تمدید کرد. دادگاه ویژه سازمان ملل. دولت لبنان و س
ازمان ملل متحد با ایجاد دادگاه ویژه برای لبنان در سال ۲۰۰۷ موافقت کردند. با این وجود وقتی این توافق نامه برای تصویب به پارلمان لبنان ارسال شد رئیس مجلس از تشکیل مجلس برای رأی دادن به آن خودداری کرد. بنا به درخواست اکثریت اعضای پارلمان لبنان و نخست وزیر، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۱۷۵۷ را با اجرای توافق تصویب کرد. به دلایل امنیتی، کارایی اداری و انصاف، دادگاه در خارج از لبنان، در لیدزندام، در حومه لاهه هلند، برگزار شد. محل دادگاه دفتر مرکزی سابق سرویس اطلاعات و امنیت عمومی هلند بود. هلند با میزبانی دادگاه در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷ موافقت کرد. هرچند دادگاه در ۱ مارس ۲۰۰۹ افتتاح شد. این دادگاه اولین دادگاه بین المللی بود که به جرم مشخص تروریسم تشکیل گردید. در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۰۹، به دنبال درخواست دادستان دانیل بللمار، قاضی پیش از محاکمه تعیین کرد که چهار مظنون دستگیر شده در طول تحقیقات را نمی توان «به عنوان مظنونین یا افراد متهم در دادرسی در حال تعقیب قبل از دادگاه» در نظر گرفت و دستور بی قید و شرط آزادی آنها را صادر کرد. در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۱، هاآرتص گزارش داد که دیوان کیفرخواست های دادخواست عمومی چهار عضو حزب الله لبنان
و یک فرد خارجی را به دادستان کل لبنان ارسال کرده است. کیفرخواست ها توسط نمایندگان دادگاه بین المللی دادگستری در لاهه تحویل داده شدند. یکی از چهره های برجسته دیوان ویژه سرتیپ لبنانی وسام الحسن بود. در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۲، الحسن در اثر انفجار ماشین در منطقه اشرفیه بیروت ترور شد. حزب الله. دبیرکل حزب الله حسن نصرالله در اوت سال ۲۰۱۰، در پاسخ به ابلاغیه مبنی بر اینکه دادگاه سازمان ملل برخی اعضای حزب الله را محکوم خواهد کرد، گفت که اسرائیل به دنبال راهی برای ترور حریری از اوایل سال ۱۹۹۳ بود تا بتواند هرج و مرج سیاسی ایجاد کند که سوریه را مجبور کند پس از ترور از لبنان عقب نشینی کند و یک جو ضد سوریه را در لبنان به وجود آورد.. سعد حریری، پسر رفیق حریری نیز از سازمان ملل درخواست کرد تحقیقات مستدل در جهت تعیین نقش حزب الله به عمل آید. عواقب بعدی. حریری در بین رهبران بین المللی محبوبیت داشت. به عنوان مثال، وی دوست نزدیک رئیس جمهور فرانسه ژاک شیراک به شمار می آمد. و به دلیل روابط وی با اتحادیه اروپا و غرب، کمتر کسی احساس خطر می کرد. شیراک یکی از نخستین مقامات خارجی بود که به طور حضوری در خانه خود در بیروت به بیوه حریری تسلیت
گفت. دادگاه ویژه لبنان نیز به همت وی ایجاد شد. پس از مرگ حریری، چندین بمبگذاری و ترور علیه چهره های ضد سوریه انجام شد. مانند سمیر قصیر، جورج هاوی، جبران توینی، پیر امین جمیل و ولید ایدو بود. اقدام به ترور علیه الیاس مور، مای چیدیاک و سمیر شهاد (که در حال تحقیق دربارهٔ مرگ حریری بود) نیز انجام شد.
طیف نگاره در واقع نمایشی است تصویری از چگالی طیفی بسامدهای یک سیگنال در زمان های متفاوت. چنانچه طیف نگاره، برای نمایش سیگنال شنیداری به کار برده شود، به آن صدانگاره یا آوانما گفته می شود و چنانچه نمود آن سه بعدی باشد، به آن آبشار نیز گفته می شود. از طیف نگاره ها بطور گسترده در زمینه های موسیقی، زبانشناسی، سونار، رادار، پردازش گفتار، لرزه شناسی و سایر موارد بهره برده می شود. از آوانما می توان برای شناسایی واژگان گفتاری به صورت آوایی و نیز تجزیه و تحلیل روابط میان حیوانات بهره گرفت. طیف نگاره را می توان با بهره گیری از طیف سنج نوری، مجموعه ای از فیلترهای میان گذر، تبدیل فوریه یا تبدیل موجک (که به آن اسکالوگرام نیز می گویند)، ایجاد کرد. طیف نگاره معمولاً به صورت یک نقشه گرمایی، یعنی نگاره ای که در آن شدت، با تغییر رنگ یا روشنایی نشان داده می شود.
به جیلیان در جشن تولد ۳۷ سالگی اش فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی مایکل پرسمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون پیتر گلگر، کلر دینز، کتی بیکر، وندی کروسون، بروک آلتمن، میشل فایفر، فردی پرینز و ست گرین ایفای نقش کرده اند.
چاه کتوری روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۱ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
چاه موسی روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۲ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
خانه های داد خدا روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
درخشان آباد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
دوست آباد گردتاگز روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۱۵خانوار) بوده است.
سر جنگل کورین روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۱ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
سردشت سرجنگل روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۹۷ نفر (۷۹خانوار) بوده است.