Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کو - خشمگین شد. توهیریماتئا که در جنگ از برادرش شکست خورده بود به آسمان گریخت تا با رانگینویی زندگی کند، اما از شدت خشم، ابتدا چشمانش را به نشانه تحقیر نسبت به خواهر و برادرش بیرون آورد و آنها را به آسمان پرتاب کرد، که به سینه پدرش چسبیدند. در سنت مائوری، پیش بینی ناپذیری بادها به نابینایی تاویتیماتئا نسبت داده می شود. در پلینزی. کلمه ماتاریکی یا مشابه آن که به خوشه پروین اشاره دارد در بسیاری از زبان های پلینزی یافت می شود. در جزایر مارکیز این خوشه ستاره به عنوان "Matai'i" یا "Mata'iki"، در جزایر کوک به "Matariki"، و در مجمع الجزایر توآموتو به عنوان "Mata-ariki شناخته" می شود. کلمه ماتاریکی در بیشتر این زبان ها به معنای «چشم های خدا» یا «چشم های رئیس» است. در هاوایی، ظهور "ماکالی ای" در ماه نوامبر، فصل چهارماهه ماکاهیکی را آغاز می کند، که به احترام لونو، خدای کشاورزی و باروری است. در تونگا، مانند هاوایی، سال به دو فصل تقسیم می شود که بر اساس این که آیا خوشه پروین پس از غروب خورشید قابل مشاهده است یا نه نامگذاری می شوند. بسیاری از منابع مائوری، به ویژه منابع قدیمی تر، هفت ستاره را در ماتاریکی فهرست می کنند: خو
د ماتاریکی، ستاره مرکزی و شش فرزند. شش ستاره دیگر گاهی اوقات به عنوان دختران ماتاریکی نامیده می شوند. پیشنهاد شده است که ایده ماتاریکی به عنوان یک گروه از هفت ستاره زن تحت تأثیر مفهوم «هفت خواهر» در ستاره شناسی یونان بوده است. صورت فلکی ماتاریکی (Pleiades) در بیشتر ایام سال در نیمکرهٔ جنوبی (مانند نیوزیلند) قابل مشاهده است، به جز برای تقریباً یک ماه در وسط نیمکره جنوبی. ماتاریکی سرانجام در ماه مه در غرب غروب می کند و درست قبل از طلوع خورشید در اواخر ژوئن یا اوایل ژوئیه، که اولین ماه تقویم قمری مائوری (Pipiri) است، دوباره ظاهر می شود.
سفره ماهی غول پیکر آب شیرین ("Urogymnus polylepis" که به طور گسترده "Himantura chaophraya" نیز شناخته می شود) گونه ای از سپرماهیان متعلق به خانواده لقمه ماهیان است که در رودخانه ها و مصب های بزرگ در آسیای جنوب شرقی و بورنئو یافت می شود، که از نظر تاریخی ممکن است به طور گسترده تری در جنوب و جنوب شرق آسیا پراکنده شده باشد. این گونه جزو بزرگ ترین ماهیهای آب های شیرین و بزرگ ترین لقمه ماهی در جهان می باشد که وزن آن ممکن است به برسد. دارای یک دیسک باله سینه ای نسبتاً نازک و بیضی شکل است که در قسمت قدامی پهن تر است و پوزه ای نوک تیز با نوک بیرون زده دارد. دم آن نازک و شلاق مانند و فاقد چین های باله است. این گونه دارای رنگ یکنواخت قهوه ای مایل به خاکستری در بالا و سفید در قسمت پایین است. در قسمت زیرین باله های سینه ای و لگنی نوارهای پهن و تیره مشخصی در حاشیه خلفی آنها دیده می شود. پراکندگی و زیستگاه. این ماهی غول پیکر آب شیرین به عنوان ساکن چندین رودخانه بزرگ و مصب های مرتبط در منطقه هندوچین و بورنئو شناخته شده است. در هندوچین، در رودخانه مکونگ تا بالادست چیانگ کونگ در تایلند، و همچنین در رودخانه های چائو فرایا، نان
، مای کلانگ، بانگ پاکونگ و رودخانه تاپی و البته در رود بوئنگ بورافت نیز یافت می شدند که اکنون کاملاً منقرض شده اند. در بورنئو، این گونه در رودخانه ماهاکام (Mahakam) در منطقه کالیمانتان و رودخانه کیناباتنگان (Kinabatangan) و بوکت (Buket) در صباح (Sabah) یافت می شود. گزارش هایی مبنی بر مشاهده این گونه در رودخانه های Kinabatangan و ساراواک نیز شده است، اما طی بررسی های انجام شده در ۲۵ سال گذشته مستنداتی مبنی بر وجود آنها در آنجا پیدا نشده است. سوابقی تاریخی از حضور این گونه در میانمار، رودخانه گنگ در هند، و خلیج بنگال (دو مورد آخر به عنوان "Trygon fluviatilis") وجود دارد که به طور مشابه توسط هیچ منبعی تأیید نشده است.
بیندو مادهوی (زاده ) بازیگر و مدل هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم های ام شنتی و زمیندار کوچک اشاره کرد.
رودخانه نان (، می شود) رودخانه ای در تایلند است. این رود یکی از مهمترین شاخه های رودخانه چائو فرایا است.
مائه کلونگ (، , ، که گاهی اوقات Mae Khlong یا Meklong نیز نوشته می شود، رودخانه ای در غرب تایلند است. این رودخانه از محل تلاقی Khwae Noi (Khwae Sai Yok) و رود کوای (Khwae Si Sawat) در استان کانچانابوری شروع شده، از استان راچابوری می گذرد و به خلیج تایلند در استان ساموت سونگکرام می ریزد. سرچشمه واقعی رودخانه در تپه های تناسریم، در اطراف منطقه پارک ملی Khuean Srinagarindra در شمال استان کانچانابوریاست. این رود در قسمت های بالادستی، منبع اصلی تغذیه آبشار غول پیکر اومفانگ تی لر سو می باشد.
سامکشا (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم های رعشه اشاره کرد.
شوگورو نیشیمورا (به ژاپنی: 西村昭五郎) متولد ۱۸ ژانویه ۱۹۳۰ – وفات ۱ اوت ۲۰۱۷ کارگردان فیلم و متولد کشور ژاپن بوده اند. شوگورو نیشیمورا در سال ۱۹۵۴به استودیوی نیککاتسو پیوست و برای اولین بار در سال ۱۹۶۳با فیلم «کرینشو نینگیو جوکی» به عنوان کارگردان معرفی شد. او بقیه آن دهه را صرفِ دستیاری کارگردانی برای شرکت نیککاتسو در ژانرهای متفاوت کرد. با تغییر رویکرد استودیو در دهه ۱۹۷۰به سمت ساخت فیلم های پورنو رومی، منحصراً با هسته نرم (معمولاً داستان محورتر و مفصل تر از همتایان غربی)؛ نیشیمورا به جای اینکه به دنبال کار در جای دیگری باشد، ژانری را یافته بود، که با روحیات او همخوانی داشت. او تا زمان بازنشستگی، ۸۳ فیلم را کامل کرد. فیلم شناسی. کرینشو نینگیو جوکی (۱۹۶۳) موئو تایریکو (۱۹۶۸) خودکشی عشق بی رحمانه زن (۱۹۷۰) همسر آپارتمانی: رابطه در بعد از ظهر (۱۹۷۱) رابطه در گرگ و میش (۱۹۷۲) ماجرای دریفتر (۱۹۷۲) آه گل سرخ (۱۹۷۲) همسر آپارتمانی: ملاقات مخفی (۱۹۷۲) درخشش پوست سفید در تاریکی (۱۹۷۲) همسر آپارتمانی: بعد از ظهر سعادت (۱۹۷۲) عشق فاش شده (۱۹۷۲) ماجرای بعد از ظهر: پنجره عقب (۱۹۷۲) اعترافات یک همسر نوجوان: تکان دهنده! (۱۹۷۳
) اعترافات یک همسر نوجوان: اوج! (۱۹۷۳) همسر آپارتمانی: بازی با آتش (۱۹۷۳) مسافرخانه هیولای سایه (۱۹۷۳) ساحل جنایت جنسی: مدرسه پیرانا (۱۹۷۳) دریای سرگردان: شب در کوشیرو (۱۹۷۳) همسر آپارتمانی: اغوای بعد از ظهر (۱۹۷۴) رز کولی: یک مستند درام (۱۹۷۴) هیهون: میدارگومو (۱۹۷۴) کاروسروماکی: یورو واتاشی یا نوراسو(۱۹۷۴) دیوانگی صبحگاهی (۱۹۷۴) کتاب مخفی: تخم مرغ پوست کنده (۱۹۷۵) همسر آپارتمان جدید: فحشا در ساختمان شماره ۱۱۳ (۱۹۷۵) فاحشه خانه توبیتا چراغ قرمز (۱۹۷۵) لرزیدن (۱۹۷۵) دنیای جدید لزبین ها: رپچر (۱۹۷۵) لیدی اکستازی: لذت پیدا شد (۱۹۷۶) همسر آپارتمان: تأمین مالی گوشتی (۱۹۷۶) قفس شهوت: بعد از ظهر همسران (۱۹۷۶) قرار گرفتن در معرض: شهادت دختر را تماس بگیرید (۱۹۷۶) ماجرای شب نیمه تابستان: سعادت (۱۹۷۶) همسر لوس: وسوسه گوشت (۱۹۷۶) دستمال کاغذی توسط بالش گیشا (۱۹۷۷) گلبرگ قرمز خیس است (۱۹۷۷) بانوی رز سیاه (۱۹۷۸) زیبایی طناب (۱۹۷۸) طناب و پوست (۱۹۷۹) شب های اروس در توکیو (۱۹۷۹) کویچیرو اونو خیس و خرخرو (۱۹۷۹) همه زنان فاحشه هستند (۱۹۸۰) راز همسر تازه ازدواج کرده (۱۹۸۰) پرونده تند و زننده (۱۹۸۰) مجله پرستاران: زنی که گریه م
ی کند (۱۹۸۰) جهنم گل رز (۱۹۸۰) خوابگاه دخترانه کویچیرو اونو (۱۹۸۰) دختران متحدالشکل: میوه بسته شده است (۱۹۸۰) کویچیرو اونو باز و بسته شد (۱۹۸۱) زندگی شهوانی: شب مرا خیس کرد! (۱۹۸۱) معلم زن طناب جهنم (۱۹۸۱) دوست دختر من لباس فرم می پوشد (۱۹۸۱) مادام اسکاندال: بگذار برای ۱۰ ثانیه بمیرم (۱۹۸۱) خواهران زیبا: تحصیل کرده (۱۹۸۲) لذت در آینه (۱۹۸۲) سریال تجاوز جنسی: رؤیای کثیف (۱۹۸۲) لالایی آن (۱۹۸۲) هوترو هیم (۱۹۸۲) پورنوگرافی اوکیرو-ای (۱۹۸۳) زن با نوک سینه سوراخ شده (۱۹۸۳) اعترافات اروتیک (۱۹۸۳) رؤیای شب زرشکی (۱۹۸۳) معلم زن: دو بار مورد تجاوز جنسی قرار گرفت (۱۹۸۳) شونجومو (۱۹۸۳) رابطه ناخالصی (۱۹۸۴) کینریو -کو (۱۹۸۴) افسانه مارومو شون جیشو (۱۹۸۴) دانچیزوما: شهر جدید کینریو -کو (۱۹۸۴) بدنه ستون (۱۹۸۴) معلم دبیرستان: بالغ شدن (۱۹۸۵) کویچیرو اونو: نوازش هلو (۱۹۸۵) گل و مار: طرح جهنم (۱۹۸۵) زن عابر بانک: اداره تجاوز جنسی (۱۹۸۵) گل و مار۳: تنبیه (۱۹۸۶) آکای کینریوکو: هاردکور نه یورو (۱۹۸۶) سری ۵ کوسوکه کیندایچی: ماسک مرگ (۱۹۸۶) مار و شلاق (۱۹۸۶) (۱۹۸۶) خواهران قربانی شوند (۱۹۸۷) صداهای خوشمزه (۱۹۸۷) سری ۷ کوسوکه کیندا
یچی: ققنوس (۱۹۸۷) شب بی پایان (۱۹۸۸)
بانگ پاکونگ (، , ) یک رودخانه در شرق تایلند است. این رودخانه از تلاقی دو رودخانه فرا پرونگ (Phra Prong) و هانومان (Hanuman) در استان پراچینبوری سرچشمه می گیرد و پس از طی کردن ۲۳۱ کیلومتر به خلیج تایلند در دماغه شمال شرقی خلیج بانکوک می ریزد. حوزه آبخیز بانگ پاکونگ حدود می باشد. این رودخانه توربین های نیروگاهی در نزدیکی دهانه خود، نزدیک بزرگراهی موسوم به بزرگراه ۷ را تأمین می کند.
سانسور مسائل دگرباشان جنسی توسط تعدادی از کشورهای جهان انجام می شود. این مسائل اَشکال مختلفی دارند، از جمله، ممنوعیت روسیه برای «ترویج روابط جنسی غیر سنتی»، ممنوعیت مجارستان برای «تصویر محتوایی که تغییر جنسیت یا همجنسگرایی را ترویج می کند» و قوانین در کشورهای دارای اکثریت مسلمان مانند عربستان سعودی، پاکستان و مالزی که تبلیغ و حمایت از آن را که به اخلاق اسلامی توهین می کند، ممنوع می کنند. قوانین جاری. الجزایر. ماده ۳۳۳ مافوق قانون مجازات اصلاح شده در ۱۳ فوریه ۱۹۸۲ توسط قانون شماره ۸۲–۰۴، توزیع هر گونه شئ بر خلاف «عفت» را تا ۲ سال حبس و جزای نقدی تا ۲٫۰۰۰ دینار جرم دانسته است. مادهٔ ۳۳۳ که در سال ۱۹۸۲ نیز اصلاح شده است، هرگونه «اقدام بر خلاف نظم طبیعت با افراد همجنس» را تا سه سال حبس و جزای نقدی تا ۱۰ هزار دینار جرم دانسته است. چین. در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵، اداره دولتی مطبوعات، انتشارات، رادیو، فیلم و تلویزیون جمهوری خلق چین قانون جدیدی را اعلام کرد که هر گونه نمایش تلویزیونی و فیلمی را که «روابط جنسی غیرعادی»، از جمله همجنس گرایی را به تصویر می کشد، ممنوع می کند. در نتیجه این قانون جدید، بسیاری از سریال های تلویزیون
ی وب محبوب در آن زمان مانند بلافاصله از پخش خارج شدند. سرویس های پخش آنلاین از جمله ال ای دات کام و تنسنت ویدئو با حذف یا سانسور سریال های وب با شخصیت های ال جی بی تی از قانون جدید پیروی کردند. در سال ۲۰۱۷، یک کنفرانس ال جی بی تی قرار بود در شی آن برگزار شود. گزارش های غربی با استفاده از وبلاگ سازمان دهندگان به عنوان منبع خود، ادعا کردند که پلیس سازمان دهندگان را بازداشت و آنها را تهدید کرده است. در مارس ۲۰۱۸، درام برنده اسکار "مرا با نامت صدا کن" از فهرست جشنواره بین المللی فیلم پکن خارج شد. گمانه زنی های زیادی وجود داشت مبنی بر اینکه برگزارکنندهٔ این جشنواره تحت فشار سیاسی برای عدم نمایش فیلم بوده است. در ۱۴ آوریل ۲۰۱۸، سینا ویبو، معادل توییتر در چین، بر اساس قانون امنیت اینترنت چین و سایر مقررات دولتی، سرکوب محتوای ال جی بی تی را اعلام کرد. در ماه مه ۲۰۱۸، اتحادیه پخش برنامه های اروپایی پس از ویرایش اجرای رایان اوشینسی خواننده ایرلندی که دو رقصندهٔ مرد را به تصویر می کشید، از پخش فینال مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۸، یکی از پربیننده ترین کانال های چین، جلوگیری کرد و در حین اجرای سوئیس پرچم های رنگین کمان را سیا
ه کرد. چند روز پیش از روز جهانی مبارزه با همجنس گرا هراسی در سال ۲۰۱۸، دو زن با نشان های رنگین کمان توسط مأموران امنیتی در پکن مورد حمله و ضرب و شتم قرار گرفتند. شرکت امنیتی مدت کوتاهی پس از آن سه نگهبان درگیر را اخراج کرد. مستر گِی چین، مسابقهٔ زیبایی در سال ۲۰۱۶ بدون حادثه برگزار شد. در سال ۲۰۱۸، میزبان رویداد به طور منفعلانه با پاسخ ندادن به هیچ ارتباطی، نامزدی خود را لغو کرد. میستر گی ورلد ۲۰۱۹ لغو رویداد هنگ کنگ را پس از شروع بدترشدن ارتباطات در اوایل اوت اعلام کرد. هیچ اطلاعیهٔ رسمی برای سانسور صادر نشد، اما برخی از مقاله ها دولت چین را به دلیل لغو مقصر معرفی کردند. در همان سال، زنی که رمانی با مضمون همجنس گرایان نوشته بود به جرم «شکستن قوانین فحاشی» به ۱۰ سال و ۶ ماه زندان محکوم شد. مجارستان. دولت مجارستان در ژوئن ۲۰۲۱ لایحه ای را ارائه کرد که مشابه قانون تبلیغات همجنس گرایان روسیه، نمایش «هر گونه محتوایی که ترویج تغییر جنسیت یا همجنس گرایی را به تصویر می کشد» برای افراد زیر سن قانونی ممنوع کرد. در ۱۵ ژوئن، مجلس شورای ملی این قانون را با ۱۵۷ رای موافق به ۱ تصویب کرد. رئیس جمهور مجارستان این لایحه را در
تاریخ ۲۳ ژوئن امضا کرد. هفده کشور عضو اتحادیه اروپا (بلژیک، هلند، لوکزامبورگ، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایرلند، لیتوانی، اسپانیا، سوئد، لتونی، یونان، قبرس، ایتالیا و اتریش) و چندین سازمان ال جی بی تی و حقوق بشر این قانون را محکوم کرد و آن را نقض منشور حقوق بنیادین اتحادیه اروپا خواندند. اندونزی. در ۲۳ فوریه ۲۰۱۶، کمیسیون پخش اندونزی (KPI) «بخشنامه ای برای تمام شرکت های پخش در مورد مردان زن» منتشر کرد که نمایش تنوع جنسی و جنسیتی در مردان را توسط شرکت های توزیع ممنوع می کرد. در همان ماه، KPI برنامه های تلویزیونی و رادیویی را که «سبک زندگی همجنس گرایانه» را ترویج می کردند، ممنوع کرد و ادعا کرد که این برنامه ها نقض استانداردهای برنامه های پخش در سال ۲۰۱۲ هستند. پاراگوئه. در ۵ اکتبر ۲۰۱۷، انریکه ریرا، وزیر آموزش و علوم، قطعنامه شماره ۲۹۶۶۴ را امضا کرد که استفاده از مطالب چاپی و دیجیتالی را که به «نظریه و/یا ایدئولوژی جنسیتی» در مؤسسات آموزشی منع می شود، ممنوع می کند. انریکه ریرا بعداً گفت که داوطلب می شود «اگر کتاب ها حاوی ایدئولوژی جنسیتی باشند، آنها را در یک میدان عمومی بسوزانند». کمیسیون بین المل
لی آمریکایی حقوق بشر نگرانی خود را از این تصمیم ابراز کرد و اعلام کرد که «این نوع اقدامات نشان دهندهٔ حذف جدیِ وظیفهٔ دولت برای محافظت از کودکان در برابر هر گونه خشونت و تبعیض در همه زمینه ها و به ویژه در مدرسه» است. روسیه. در روسیه، «قانون حمایت از کودکان در برابر اطلاعات و حمایت از انکار ارزش های سنتی خانواده» به اتفاق آرا توسط دومای دولتی در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۳ تصویب شد (فقط با یک نماینده ممتنع - ایلیا پونومارف)، و به امضا رسید. قانون توسط رئیس جمهور ولادیمیر پوتین در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳ تصویب شد. هدف اعلام شدهٔ دولت روسیه از این قانون، جلوگیری از قرار گرفتن کودکان در معرض همجنس گرایی است - محتوایی که همجنس گرایی را به عنوان یک هنجار در جامعه نشان می دهد - با این استدلال که این قانون با ارزش های سنتی خانواده در تضاد است. این قانون، قانونِ حمایت از کودکان کشور و قانون فدراسیون روسیه در مورد جرائم اداری را اصلاح کرد تا توزیع «تبلیغ روابط جنسی غیر سنتی» در بین خردسالان جرمی باشد که مجازات آن جریمه است. این تعریف شامل مواردی است که «علاقه مندی» را در چنین روابطی ایجاد می کند؛ برای مثال باعث ایجاد استعدادهای جنسی غیر سنتی در
خردسالان شود. یا «[در حال حاضر] ایده های تحریف شده را در مورد ارزش اجتماعی برابر روابط جنسی سنتی و غیر سنتی» معرفی کند. شرکت ها و سازمان ها نیز می توانند در صورت محکومیت بر اساس قانون مجبور به توقف موقت فعالیت شوند و خارجی ها ممکن است تا ۱۵ روز دستگیر و بازداشت شوند و سپس اخراج شوند یا تا ۵۰٫۰۰ روبل جریمه شوند و اخراج شوند. حمایت کرملین از این قانون مورد سیاست های راست تندرو ملی گرایی روسیه قرار گرفت و همچنین حمایت گسترده ای را در میان عموم مردم روسیه و کلیسای ارتدکس روسی به دست آورد، به طوری که ۷۰ درصد روس ها رسماً روسی-ارتدوکس هستند. این قانون توسط کمیسیون ونیز از شورای اروپا (که روسیه یکی از اعضای آن است)، توسط کمیته حقوق کودک سازمان ملل متحد و توسط گروه های حقوق بشری مانند عفو بین الملل و دیده بان حقوق بشر محکوم شد. این اساسنامه به دلیل عبارات گسترده و مبهم آن (شامل عبارات گسترده «علاقه مندی به» و «در میان خردسالان») که منتقدان آن را ممنوعیتی مؤثر برای ترویج علنی حقوق و فرهنگ جامعه ال جی بی تی توصیف کردند مورد انتقاد قرار گرفت. این قانون همچنین به دلیل منجر به افزایش و توجیه خشونت علیه افراد ال جی بی تی
محکوم شد، در حالی که پیامدهای این قانون در رابطه با بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ که در آن زمان به میزبانی سوچی برگزار شد نیز باعث نگرانی شد، زیرا منشور المپیک حاوی زبانی است که صراحتاً اشکال مختلف تبعیض را ممنوع می کند. سنگاپور. سنگاپور یک سری قوانین و مقررات دارد که موضوعات دگرباشان جنسی را در رسانه ها محدود می کند. اداره توسعه رسانه این کشور هرگونه فیلم، برنامهٔ تلویزیونی، تبلیغات یا بازی ویدیوئی را که «گرایی را ترویج یا "زرق و برق" می دهد» ممنوع می کند، اما اگر «محتوای همجنس گرا در عملکرد محتاطانه و غیر رایگان» باشد، می توان آنها را به عنوان محدود به افراد بالای ۱۸ سال طبقه بندی کرد. اگر موضوع اصلی فیلم ها ازدواج همجنس گرایان یا فرزندپروری باشد، می توانند به افراد بالای ۲۱ سال محدود شوند. ایالات متحده (فرع ملی). چندین ایالت ایالات متحده «قوانین تبلیغاتی همجنس گرایان» (شناخته شده به عنوان «no promo homo laws») ندارند، که ذکر یا بحث دربارهٔ همجنس گرایی و هویت تراجنسیتی را در مدارس دولتی ممنوع یا محدود می کند. در تئوری، این قوانین عمدتاً در مورد دوره های آموزش مسائل جنسی اعمال می شوند، اما می توانند برای سایر
بخش های برنامه درسی مدرسه و همچنین برای فعالیت های فوق برنامه و گروه هایی مانند اتحادهای همجنس گرایان-دگرجنس گرا نیز اعمال شوند. این قوانین برنامه درسی صریح ضد دگرباشان جنسی را می توان در شش ایالت ایالات متحده، یعنی فلوریدا، لوئیزیانا، میسیسیپی، اوکلاهما، و تگزاس یافت. آنها مشابه بخش ۲۸ قانون دولت محلی بریتانیا در سال ۱۹۸۸ هستند که اکنون لغو شده است، که مقامات محلی را از «ترویج عمدی همجنسگرایی، انتشار مطالب به قصد ترویج همجنسگرایی، یا ترویج آموزش در هر مکاتب محافظت شده در مورد پذیرش همجنسگرایی منع می کند». ایالت هایی که قوانین خود را لغو کرده اند عبارتند از: آلاباما (از ۲۹ آوریل ۲۰۲۱)، آریزونا (از ۱ ژوئیه ۲۰۱۹)، کارولینای شمالی (از سال ۲۰۰۶)، کارولینای جنوبی (از ۱۲ مارس ۲۰۲۰) و یوتا (از ۱ ژوئیه ۲۰۱۷). قوانین لغو شده. استرالیا (فرع ملی). پارلمان استرالیای غربی در دسامبر ۱۹۸۹ "قانون اصلاح جنگ زدایی از لواط ۱۹۸۹" را تصویب کرد که در آن رابطهٔ جنسی خصوصی همجنسگرایان را جرم زدایی می کرد، اما «[...] ترویج، تشویق یا تدریس هر نوع رفتارهای همجنس گرایانه در هر مؤسسه آموزشی ابتدایی یا متوسطه» یا سیاست گذاریِ عمومی با تو
جه به ترویجِ نامشخص رفتارهای همجنس گرایانانه به عنوان یک جرم محسوب می شد. این قانون در سال ۲۰۰۲ لغو شد، که همچنین قوانین مربوط به ترویج رفتار همجنس گرایی در سیاست های عمومی و موسسات آموزشی را لغو می کرد. رومانی. «مادهٔ ۲۰۰» در سال ۱۹۶۸ تحت رژیم کمونیستی نیکلای چائوشسکو معرفی شد و بخشی از قانون مجازات رومانی بود که روابط همجنس گرایی را جرم انگاری می کرد. این ماده در ۱۴ نوامبر ۱۹۹۶ تحت فشار شورای اروپا اصلاح شد، زمانی که رابطهٔ جنسی همجنس گرایان در خلوت بین دو بزرگسال که رضایت داشتند جرم زدایی شد. با این حال، مادهٔ ۲۰۰ اصلاح شده همچنان روابط همجنس گرایان را در صورت نمایش های عمومی جنجالی یا ایجاد «آشکارسازی عمومی» جرم انگاری می کند. این ماده همچنین به ممنوعیت ترویج فعالیت های همجنس گرا و تشکیل سازمان های همجنس گرای محور (از جمله سازمان های حقوق دگرباشان جنسی) ادامه داد و در نهایت در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۱ توسط دولت آدریان ناستاسه لغو شد. کره جنوبی. در سال ۲۰۰۱، کمیته اخلاق اطلاعات و ارتباطات وزارت اطلاعات و ارتباطات کره جنوبی شروع به سانسور محتوای آنلاین ال جی بی تی کرد، اما در سال ۲۰۰۳ این عمل را متوقف کرد. انگلستان. «ب
ند ۲۸» قانون دولت محلی ۱۹۸۸ باعث اضافه شدن «بخش 2A» به قانون دولت محلی ۱۹۸۶ شد، که انگلستان، ولز و اسکاتلند را تحت تأثیر قرار داد. این اصلاحیه در ۲۴ مه ۱۹۸۸ به تصویب رسید و بیان کرد که یک مقام محلی «نباید عمداً همجنس بازی را ترویج کند یا مطالبی را به قصد ترویج همجنس گرایی منتشر کند» یا «آموزش پذیرش همجنس گرایی را به عنوان یک رابطهٔ خانوادگی وانمودی در هر مدرسه ای ترویج کند». وجود این قانون باعث شد بسیاری از گروه ها فعالیت های خود را تعطیل یا محدود کنند یا خودسانسوری کنند. به عنوان مثال، تعدادی از گروه های حمایت از دانش آموزان همجنس گرا، همجنس گرا و دوجنس گرا در مدارس و کالج های سراسر بریتانیا به دلیل نگرانی کارکنان حقوقی شورا مبنی بر اینکه ممکن است این قانون را نقض کنند، بسته شدند. در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۰ در اسکاتلند توسط «استانداردهای اخلاقی در زندگی عمومی و غیره (اسکاتلند) قانون ۲۰۰۰» لغو شد؛ یکی از اولین قوانین تصویب شده توسط پارلمان جدید اسکاتلند و در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۳ در بقیهٔ بریتانیا توسط بند ۱۲۲ قانون دولت محلی ۲۰۰۳ به اجرا گذاشته شد.
رودخانه تاپی (، , ) طولانی ترین رودخانه در تایلند جنوبی است. رودخانه از کوه خائو لوانگ در استان ناکون سی تاممارات سرچشمه می گیرد و در خلیج باندون در نزدیکی شهر سورات تانی به خلیج تایلند می ریزد. طول این رود است.
مخالفت قابل توجهی با جنگ عراق در سرتاسر جهان، هم قبل و هم در طول تهاجم اولیه ائتلاف به رهبری ایالات متحده به عراق در سال۲۰۰۳ و در طول اشغال بعدی، رخ داد. افراد و گروه های مخالف جنگ شامل دولت های بسیاری از ملت ها می شوند که در تهاجم شرکت نکردند. و بخش قابل توجهی ازمردم در آنهایی که انجام دادند. دلایل مخالفت شامل این باور است که جنگ طبق منشور سازمان ملل غیرقانونی است، یا به بی ثباتی در داخل عراق و خاورمیانه کمک می کند.منتقدان همچنین اعتبار اهداف اعلام شده جنگ، مانند ارتباط احتمالی بین دولت بعثی کشور و حملات ۱۱سپتامبر به ایالات متحده و در اختیار داشتن سلاح های کشتار جمعی که توسط جعلیات اورانیوم نیجر «تأیید شده» است، زیر سؤال برده اند. مورد دوم توسط ایالات متحده در طول دوره پیش از جنگ ادعا شد، اما از آن زمان تاکنون چنین سلاحی پیدا نشده است. در داخل ایالات متحده، نظرات عمومی در مورد جنگ به طور قابل توجهی با زمان متفاوت بوده است. اگرچه در ماه های قبل از حمله مخالفت قابل توجهی با این ایده وجود داشت، نظرسنجی های انجام شده در طول حمله نشان داد که اکثریت شهروندان ایالات متحده از اقدام دولت خود حمایت کردند.با این حال، ا
فکار عمومی تا سال۲۰۰۴ بسمت اکثریتی تغییر یافت که معتقد بودند این تهاجم یک اشتباه بود. و از آن زمان تاکنون بهمین شکل باقی مانده است. همچنین انتقادات قابل توجهی از جنگ از سوی سیاستمداران ایالات متحده صورت گرفته است و امنیت ملی و پرسنل نظامی، از جمله ژنرال ها که درجنگ خدمت کرده اند و از آن زمان علیه مدیریت آن صحبت کرده اند. در سراسر جهان، جنگ و اشغال به طور رسمی توسط ۵۴کشور و سران بسیاری از ادیان اصلی محکوم شده است. احساس ضد جنگ مردمی در اینها قوی است و سایر کشورها، از جمله متحدان ایالات متحده در درگیری، و بسیاری از آنها اعتراضات عظیمی را تجربه کرده اند که در مجموع میلیونها شرکت کننده داشته است. مخالفت های اولیه. مخالفت با جنگ به وضوح خود را در مجموعه ای از اعتراضات جهانی علیه جنگ عراق در فوریه۲۰۰۳، درست قبل از حمله به عراق در ۲۰ مارس۲۰۰۳ نشان داد. نوام چامسکی گفت: "نتایج نظرسنجی موجود از گالوپ اینترنشنال و همچنین منابع محلی برای اکثر اروپا، غرب و شرق، نشان داد که حمایت از جنگی که «به طور یکجانبه توسط آمریکا و متحدانش» انجام شد، در هیچ کشوری از ۱۱درصد بالاتر نرفت. حمایت از جنگ در صورت دستور سازمان ملل از ۱۳درصد
(اسپانیا) تا ۵۱درصد (هلند) متغیر بود." دلایل مخالفت. منتقدان تهاجم ادعا کردند که این تهاجم منجر بخسارات جانبی بکشته شدن هزاران غیرنظامی و سرباز عراقی و همچنین سربازان ائتلاف خواهد شد و علاوه بر این بصلح و ثبات در سراسر منطقه و جهان لطمه خواهد زد. یکی دیگر از دلایلی که اغلب بیان شده برای مخالفت، مفهوم وستفالیایی است که دولت های خارجی هرگز نباید حق مداخله در امور داخلی یک کشور مستقل دیگر (از جمله تروریسم یا هر امر غیر بین المللی دیگر) را داشته باشند. جورجیو آگامبن، فیلسوف ایتالیایی نیزنقدی برمنطق جنگ پیشگیرانه ارائه کرده است. برخی دیگر حق محدودی برای مداخله نظامی در کشورهای خارجی را پذیرفتند، اما با این وجود با تهاجم مخالفت کردند زیرا این تهاجم بدون تأیید سازمان ملل انجام شده و از این رو نقض قوانین بین المللی است.بر اساس این موضع، پایبندی ایالات متحده و سایر قدرت های بزرگ بمنشور سازمان ملل متحد و سایر معاهدات بین المللی یک الزام قانونی است. اعمال قدرت نظامی برخلاف منشور ملل متحد، حاکمیت قانون را تضعیف می کند و در مقیاس بین المللی هوشیاری غیرقانونی است. همچنین نسبت به ادعاهای ایالات متحده مبنی بر اینکه دولت سکول
ار عراق هر گونه ارتباطی با القاعده، گروه تروریستی بنیادگرای اسلامی، مسئول حملات ۱۱سپتامبر ۲۰۰۱ به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون دارد، تردید وجود داشت. برخی ابراز تعجب کردند که ایالات متحده اقدام نظامی علیه عراق را در نظر خواهد گرفت و نه علیه کره شمالی، که ادعا می کرد قبلاً دارای سلاح هسته ای است و اعلام کرده بود که مایل است به جنگ با ایالات متحده فکر کند. این انتقاد زمانی شدت گرفت که کره شمالی در ۹ اکتبر۲۰۰۶ یک آزمایش تسلیحات هسته ای انجام داد. همچنین انتقاداتی از سیاست ائتلاف توسط کسانی وجود داشت که معتقد نبودند اقدامات نظامی به مبارزه با تروریسم کمک می کند، و برخی معتقد بودند که در واقع به تلاشهای عضوگیری القاعده کمک می کند. دیگران بر این باور بودند که جنگ و دوره بلافاصله پس از جنگ منجر به افزایش شدید خطر سقوط سلاح های کشتار جمعی بدست افراد نادرست (از جمله القاعده) می شود. چه در داخل و چه در خارج از ایالات متحده، برخی استدلال کردند که منطق دولت بوش برای جنگ، بدست آوردن کنترل بر منابع طبیعی عراق (عمدتاً نفت) بود. این منتقدان احساس کردند که جنگ بکاهش خطر گسترش سلاح های کشتار جمعی کمکی نمی کند و دلیل واقعی جنگ حف
ظ کنترل بر میادین نفتی عراق در زمانی بود که ارتباط ایالات متحده با عربستان سعودی در خطر بود. «نه خون برای نفت» یک فریاد اعتراضی مردمی قبل از تهاجم در مارس۲۰۰۳ بود. مقامات دولتی این اتهامات را رد کردند، و محقق جف کولگان می نویسد که «هنوز هیچ اتفاق نظری در مورد میزان نقش نفت» در جنگ عراق وجود ندارد. برخی از مخالفان جنگ نیز معتقد بودند که هیچ سلاح کشتار جمعی در عراق وجود نخواهد داشت و بنابراین دلیل کمی برای تهاجم وجود دارد. یکی از برجسته ترین آنها اسکات ریتر، افسر سابق اطلاعات نظامی ایالات متحده وسپس بازرس تسلیحات سازمان ملل متحد درعراق بود، که در سال۱۹۹۸ آنقدر نسبت به عراق بداخلاق بود که سناتور آمریکایی جو بایدن به او هشدار داد: "تصمیم در مورد اینکه آیا. کشوری که باید وارد جنگ شود کمی بالاتر از سطح دستمزد شماست یا نه؟." تحقیقات پس از تهاجم نتوانست شواهدی ازسلاح های کشتار جمعی درعراق بدست آورد (بغیر از تعداد بسیار کمی گلوله های تخریب شده تسلیحات شیمیایی که پس از پایان جنگ ایران و عراق در سال۱۹۸۸ واقع شده بودند). با اینحال، به طور کلی، تعداد بسیار کمی از مخالفان تهاجم بعراق به طور علنی در مورد اینکه آیا رژیم صدام
حسین دارای سلاح های کشتار جمعی است یاخیر ابراز تردید کردند. در طول اشغال، برخی از مخالفان، رئیس جمهور بوش را به بی تفاوتی نسبت به رنج ناشی از تهاجم متهم کردند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۶ او عقیده داشت که وقتی تاریخ عراق نوشته می شود، این دوره «فقط یک کاما به نظر می رسد» و انتقادهایی را برانگیخت که او کشته شدن بیش از ۲۷۰۰ سرباز آمریکایی را بی اهمیت تلقی کرد. مخالفت در ایالات متحده. اپوزیسیون مردمی. جنگ عراق با مخالفت مردمی قابل توجهی در ایالات متحده مواجه شد، که در مراحل برنامه ریزی آغاز شد و تا اشغال بعدی عراق ادامه یافت. ماه های منتهی بجنگ شاهد تظاهرات هایی در سراسر ایالات متحده بود که بزرگ ترین آنها در ۱۵ فوریه۲۰۰۳ با حدود۳۰۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰۰معترض در شهر نیویورک برگزار شد و تعداد کمتری در سیاتل، سانفرانسیسکو، شیکاگو و غیره تظاهرات کردند. مطابق با احساسات ضد جنگ اعتراضات، در ماه های منتهی به جنگ عراق، افکار عمومی آمریکا بشدت از راه حل دیپلماتیک بجای مداخله نظامی فوری حمایت می کردند. نظرسنجی سی بی اس نیوز/نیویورک تایمز در ژانویه۲۰۰۳ نشان داد که ۶۳درصد از آمریکایی ها می خواهند پرزیدنت بوش راه حلی دیپلماتیک برای و