Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
)را تشکیل می دهند. این زنجیرها نیز می توانند با به اشتراک گذاشتن اکسیژن های بیشتر از جوانب به صورت یک در میان به چهار وجهی های دیگر متصل شوند و زنجیرهای نواری یا دوتایی را به وجود آورند. در ساختمان زنجیری ساده، هر چهار وجهی SiO4 نیمی از چهار اکسیژن خود را با چهاروجهی های مجاور به اشتراک می گذارد و در نتیجه نسبت Si:O در آن ۱:۳ می شود، در حالی که در ساختمان نواری نیمی از چهاروجهی ها سه اکسیژن، و نیم دیگر در اکسیژن به اشتراک می گذارند که در این حالت نسبت Si:O برابر ۴:۱۱ خواهد شد) فرمول: متن را ببینید استرونز 9DG ۹۵ طبقه بندی دانا (۶۶٫۳٫۱٫۵) طبقه بندی سیستم کریستالی: مونوکلینیک (ساختار بلوری ماده، تأثیر قابل توجهی روی خواص و ویژگی های آن ماده دارد، از این رو مطالعه و شناخت ساختار بلوری مواد از اهمیت فراوانی برخوردار است. از آنجا که مواد جامد دارای نظم بلند برد یا کوتاه برد هستند، به دو دستهٔ بلوری و بی شکل (آمورف) تقسیم می شوند. جامدات بلوری خود به دو دسته تک بلور و چندبلور تقسیم می شوند. چندبلورها دارای دانه هایی هستند که در جهات مختلف رشد کرده اند و محل برخورد آنها به یکدیگر مرزدانه((به انگلیسی: &lt;bdi&gt;grai
n boundary&lt;/bdi&gt;) نوع خاصی از سطح مشترک جامد-جامد است که در دو سمت آن فاز یکسان بوده ولی جهت فضایی محورهای بلوری متفاوت است. مرزدانه ها نوع خاصی از عیوب بلوری صفحه ای به شمار می روند که در ریزساختار ماده نواحی بین دانه ها را تشکیل می دهند) نام دارد. دانه بندی و مرزدانه ها نقش قابل توجهی روی خواص ماده دارند. از دیگر موارد مهم در بلورشناسی، تعیین سلول واحد یک ساختار بلوری است. سلول واحد انتخابی باید به خوبی نماینده ساختار کل بلور باشد) کلاس کریستالی: منشوری (m/2) گروه فضاییP 2/M شناسایی جرم فرمول:۲٫۵۴۶٫۹۷گرم در مول رنگ: صورتی مایلبه قهوه ای تا قرمز رز تا زرد کاهی عادت کریستالی :فیبری پوسته: پوسته یا لایه ای مقیاس موهس (سختی مقاومت یک ماده در برابر تغییر شکل پلاستیک در سطح آن است. بر مبنای این تعریف روش های متنوعی برای اندازه گیری سختی مواد ابداع شده است. به عنوان مثال برخی از این روش ها بر مبنای سایش و ایجاد خراش و برخی دیگر بر مبنای میزان فرورفتگی جسمی خارجی، سختی ماده را اندازه گیری می کنند. آزمایش سختی سنجی موس یکی از مهم ترین آزمایش ها برای تعیین سختی کانی ها و مواد معدنی است):1/2mohs4تا۵ سختی درخشش:
زجاجیه رگه ابریشمی خط: تقریباً سفید تا سفید دیا فنیز: نیمه شفاف گرانش مخصوص خواص نوری ۳٫۰۵:وزن مخصوص نوری: دو محوری ضریب شکست *۱۶۶۰=1.644ny=n a پلیوکریسم: رز زرد کم رز مایل به زرد رادیواکتیویته به سختی قابل تشخیص یوکسپوریت یک نادر است اینوسیلیکات مواد معدنی با عرض دو، زنجیر شاخه، و پیچیده فرمول شیمیایی K4(مانند، سدیم)14پدر2ای میل: &lt;url&gt;4(اوه، اوه)4(سی6O17)2(سی2O7)3(ساعت2اوه، اوه)3. این شامل عناصر نسبتاً نادر است استرانسیوم، تیتانیوم و نیوبیوم و همچنین عناصر فلزی کمیاب پتاسیم، کلسیم، سدیم و منگنز. همان طور که با تمام سیلیکات، این شامل گروه های مرتبط سیلیکون و اکسیژن اتم ها همچنین برخی از افراد مرتبط مولکول های اب. Yuksporite یکی از اعضای گروه umbite است که فقط دو عضو شناخته شده دارد، umbite, K 2 ZrSi 3 O 9. H 2 O و yuksporite. اولین بار در سال ۱۹۲۲، از رخدادهای سینیت نفلین در شبه جزیره کولا، روسیه گزارش شد و توسط الکساندر فرسمن برای محلی، در نزدیکی کوه یوکسپور نامگذاری شد. سلول واحد. Yuksporite ابتدا تصور می شد به قائم الزاویه، گروه فضای ناشناخته است. با این حال، در سال ۲۰۰۴، ساختار با استفاده از تابش سن
کروترون ( سنکروترون(به فرانسوی: &lt;bdi&gt;synchrotron&lt;/bdi&gt;)که نخستین بار توسط لوییس آلوارز ابداع شد، نوعی از شتاب دهنده ذرات به شکل یک حلقه دایره ای است که با کمک میدان های الکتریکی و مغناطیسی، تابش الکترومغناطیسی تولید می کند ذراتی که با سرعتی نزدیک به سرعت نور در یک محیط الکترومغناطیسی حرکت می کنند، در جهت حرکتشان، نوری منتشر می کنند که تابش سینکروترون یا نور سنکروترون نامیده می شود. تابش سنکروترن یک امکان توانمند برای مطالعه ساختمان مولکولی و تغییرات شکل و ترکیبات سلولی در هنگام واکنش های شیمیایی است که در زمینه های مختلف تحقیقاتی و کاربردی در فیزیک، پزشکی، صنعت، زیست شناسی، باستان شناسی و … کاربرد دارد. استفاده از تابش سینکروترون برای علوم بنیادی و فناوری های کاربردی، رشد فزاینده ای را در چند دهه اخیر تجربه کرده است. مزیت این نوع از شتابدهنده ها نداشتن محدودیت در انرژی است که باعث می شود ذرات بنیادی را بتوان به انرژی های چندین گیگا الکترون ولت و بیشتر رساند. سینکروترونها اصولاً از جمله شتابدهنده های دایره ای هستند که از سه دهه پیش تا کنون کاربرد صنعتی داشته اند. کاربرد نور سینکروترون در نانوتکنولو
ژی، زیست فناوری، بیوفیزیک، محیط زیست، صنایع پتروشیمی و مواد، پزشکی و عکسبرداری، ژنتیک و شناخت و تولید داروهای جدید و نیز در علوم باستانشناسی و در مواردی در صنایع نظامی و صنایع فضایی کاربرد دارد. نور سینکروترون هنگام حرکت دایره ای ذرات باردار تولید می شود و از طریق خروجیهایی بنام خط باریکه نور به اتاقهای آزمایش و تجهیزات آزمایشگاهی هدایت می شود. اغلب سنکروترونهای نسل سوم در کشورهای اروپایی، ایالات متحده و نیز چین و ژاپن قرار دارد) حل شد و مشخص شد که مونوکلینیک 2/m با گروه فضایی P2 1 /m است. سلول واحد مونوکلینیک دارای دو واحد فرمول در هر سلول (Z = ۲) و طول ضلع a = ۷٫۱۲۶ است. Å، b = ۲۴٫۹۱۳ Å و c = ۱۷٫۰ Å، با زاویه β بین محورهای a و c برابر با ۱۰۱٫۸۹ درجه است. ظاهر. این ماده معدنی به رنگ صورتی مایل به قهوه ای، صورتی رز یا مایل به زرد، با درخشندگی ابریشمی تا زجاجیه و رگه ای تقریباً سفید است. این در سنگدانه های فیبری نیمه شفاف، فلس دار یا لایه ای تا ۱۰ سانتی متر عرض رخ می دهد خواص. یوکسپوریت یک کانی دو محوره است، اما اکثر نویسندگان مشخص نمی کنند که (+) یا (-) باشد. کتاب راهنمای کانی شناسی آن را به صورت (+) می دهد.
همه دیدن همه موارد، با این حال، که شاخص های انکساری هستند N X = ۱٫۶۴۴ و N = Z 1.660 (با N Y نامشخص)، که بزرگتر از کسانی که برای کوارتز، اما شبیه به کسانی که برای تورمالین (تورمالین (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Tourmaline&lt;/bdi&gt;) با فرمول شیمیایی NaFe2+ 3 (AlFe3+)6 [(OH)4-(BO3)3-Si6O18] از مجموعه کانی هاست و انتهای بلورها در اثر حرارت شارژ الکتریسیته می دهد. دارای لومینسانس زرد، سبزدارد. خواص الکتریکی دارد. در اسیدها نامحلول است. کانیهای مشابه آن آمفیبول، آکتینوت، ریه بکیت، بریل و آندالوزیت به اروپا بوده است مشتق شده است در اسیدها نامحلول است. ترکیب شیمیایی بسیار متغیر با انکلوزیون های مهمFe3+, Mn , Ca و گاه حتی Cr , Ti , V , Li و غیره تند (روبلیت) - آبی تا سبزآبی (ایندیگولیت) - سبز (وردلیت) - بی رنگ (رنگ اثر خط:سفید برای اولین بار در ایتالیا کشف شد و از نظر شکل بلور: خورشید تورمالین - منشوری - آسیکولار، رنگ: سیاه (شورل) - قهوه ای تا قهوه ای سبز و قهوه ای سیاه (دراویت، اوویت) - صورتی تا قرمز، شفافیت: غیر شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه ای، رخ: ناکامل - مطابق با سطح، سیستم تبلور: رمبوئدریک و
در رده بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن ماگمائی - پگماتیتی - دگرگونی - رگه های تیپ آلپی است. همایند کانی شناسی (پارانژ) آن آمفیبول-آکتینوت-ریه بکیت-بریل -آندالوزیت- ارتوز- آپاتیت- کوارتز- بریل- توپاز است کاربرد آن: در الکتروتکنیک - انواع رنگی آن به عنوان سنگ های قیمتی مصرف می شود. از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات متراکم - شعاعی - رشته ای فراوان است و بیشتر در یافت شده درگرانیت ها، دیوریت ها، سینیت ها، و گرانولیت ها است و بیشتر در سنگهای دگرگونی مجاورتی، ناحیه ای و سنگهای رسوبی یافت می شود) نشان می دهد Yuksporite plochroism با X رنگ پریده گل رز زرد و Y, Z گل رز زرد. دارای سختی است تا ۵، بین فلوریت و آپاتیت، و وزن مخصوص ۳٫۰۵، مشابه فلوریت. رادیواکتیویته به سختی قابل تشخیص است. وقوع و تداعی ها. محل نوع دره هاکمن، کوه یوکسپور، توده خیبینی، استان مورمانسکایا، منطقه شمالی، روسیه، و نوع مواد در موزه کانی شناسی Fersman، آکادمی علوم، مسکو، روسیه، کاتالوگ شماره ۲۵۸۴۷ نگهداری می شود تنها موارد گزارش شده توسط Mindat.org در روسیه است. در توده Khibiny در رگه هایی در نفلین سینیت همراه با تیتانیت، پکتولیت، آستروفیلیت، بیوتیت و ا
ژیرین وجود دارد. در Murun توده در یاقوتستان آن است که با ائوژیرین، همراه kalsilite، پتاسیمی فلدسپات، تیتانیت، lamprophyllite , wadeite و tausonite. منابع. ۱. گینزو همکاران(۱۹۹۷) کانی شناسی جدید دانا هشتم 2. ۳. پیستون وبر انا دپمایر(۲۰۰۴) کانی شناس آمریکایی پیوند به بیرون. اینوسیلیکات ها کانی دومحوره رادیواکتیویته مقیاس موهس ژیزمان
آی نچرالیست (iNaturalist) یک شبکه اجتماعی در رابطه با طبیعت، دانشوری شهروندی و زیست شناسی است که با هدف ثبت در نقشه و به اشتراک گذاری مشاهدات تنوع زیستی در سراسر جهان راه اندازی شده است. آی نچرالیست از طریق وب سایت آن و اپ موبایل آن قابل دسترسی است. ، کاربران آی نچرالیست تقریباً ۶۶ میلیون مشاهده از گیاهان، جانوران، قارچ ها و سایر موجودات زنده در سراسر جهان انجام داده اند و حدود ۱۳۰٬۰۰۰ کاربر در ۳۰ روز گذشته فعال بوده اند. آی نچرالیست خود را به عنوان «یک شبکه اجتماعی آنلاین از مردمی که اطلاعات تنوع زیستی را برای کمک به یکدیگر در آموزش طبیعت به اشتراک می گذارند» توصیف می کند و هدف اصلی آن ارتباط دادن مردم با طبیعت است. آی نچرالیست اگرچه خود یک پروژه علمی نیست، اما "بستری" برای تلاش های علمی و حفاظتی است که داده های باز ارزشمندی را برای پروژه های تحقیقاتی، مدیران، سازمان ها و عموم مردم ارائه می کند. از سال ۲۰۱۲، تعداد شرکت کنندگان و مشاهدات آی نچرالیست تقریباً هر سال دو برابر شده است. در سال ۲۰۱۴، آی نچرالیست به ۱ میلیون مشاهده رسید و تا دسامبر ۲۰۲۱، ۹۹ میلیون مشاهده داشت. بسترها. کاربران می توانند به روش های مخ
تلفی با آی نچرالیست تعامل داشته باشند: در وب سایت iNaturalist.org، بازدیدکنندگان می توانند مجموعه داده های عمومی را جستجو کنند و با افراد دیگر با اضافه کردن مشاهدات و شناسایی ها تعامل داشته باشند. این وبگاه ابزارهایی را برای کاربران ثبت نام شده برای افزودن، شناسایی و بحث در مورد مشاهدات، نوشتن پست های مجله، کاوش اطلاعات در مورد گونه ها، و ایجاد صفحات پروژه برای جذب مشارکت و هماهنگی کار بر روی موضوعات مورد علاقه خود فراهم می کند. در برنامه تلفن همراه آی نچرالیست، کاربران ثبت نام شده می توانند مشاهدات طبیعی خود را در مجموعه داده آنلاین ایجاد و به اشتراک بگذارند، مشاهدات اطراف را کاوش کنند و در مورد گونه های مختلف اطلاعات کسب کنند. Seek by iNaturalist، یک برنامهٔ جداگانه است که برای کودکان و خانواده ها طراحی شده است و نیازی به ثبت نام آنلاین حساب ندارد و ممکن است همه مشاهدات، خصوصی باقی بمانند. Seek دارای ویژگی های گیمیفیکیشن است، مانند ارائه فهرستی از موجودات مجاور برای یافتن مجموعه ای از نشان ها و مشارکت در چالش ها. Seek ابتدا در بهار ۲۰۱۸ منتشر شد. مشاهدات. پلتفرم آی نچرالیست بر اساس جمع سپاری مشاهدات و شناسا
یی ها است. مشاهدات آی نچرالیست برخورد یک فرد با یک جاندار را در زمان و مکانی خاص ثبت می کند. مشاهدات طبیعت گرایانه ممکن است شواهدی از وجود یک موجود زنده، مانند ردپای حیوانات، لانه ها، یا حتی یک مدفوع را نیز ثبت کند. دامنهٔ موضوعات طبیعی اما بی اثر مانند ویژگی های زمین شناسی یا آب شناسی "را مستثنی می کند." کاربران معمولاً عکس ها را به عنوان شواهدی از یافته های خود بارگذاری می کنند، در آی نچرالیست، سایر کاربران برای تأیید یا بهبود شناسایی مشاهدات، شناسایی ها و نظرات را به مشاهدات یکدیگر اضافه می کنند. مشاهدات بر اساس کیفیت داده های ارائه شده و فرایند شناسایی طبقه بندی می شوند. هر کیفیتی از داده ها را می توان بارگیری کرد و مشاهدات در سطح مناسب اغلب در سایر پایگاه های داده آنلاین مانند مرکز اطلاعات جهانی تنوع زیستی و اطلس حیات استرالیا گنجانده می شوند.
آلومینیوم ترکیبی از ویژگی های فلزات قبل و بعد از فلزات واسطه را دارد. از آنجایی که الکترون های کمی برای پیوند فلزی دارد، مانند فلزهای سنگین تر مشابه خود در گروه ۱۳، ویژگی های فیزیکی یک فلز بعد از فلزات واسطه، با فواصل بین اتمی طولانی تر از حد انتظار را دارد. علاوه بر این، از آنجایی که Al 3+ یک کاتیون کوچک و با بار زیاد است، به شدت قطبی است و ترکیبات آلومینیوم بیشتر خواص کووالانسی دارند. این رفتار شبیه رفتار بریلیم است (Be 2+)، نمونه ای از یک رابطه مورب. با این حال، بر خلاف سایر فلزات پس از فلزات واسطه، هسته زیرین زیر پوسته ظرفیتی آلومینیوم، هسته گاز نجیب سری قبلی جدول است، در حالی که برای گالیم و ایندیم، هسته گاز نجیب قبلی به اضافه یک زیر پوسته d پر شده است. برای تالیم و نیهونیوم هسته گاز نجیب قبلی به اضافه یک زیر پوسته های d و f پر شده است. از این رو، آلومینیوم دارای اثرات محافظت ناقص الکترون های ظرفیتی به وسیله الکترون های درونی هسته که فلزات سنگین تر مشابه آن این خاصیت را دارند، ندارد. رفتارهای الکترومثبت آلومینیوم، میل ترکیبی بالا برای اکسیژن، و پتانسیل الکترود استاندارد بسیار منفی، اکثراً شبیه رفتارهای ا
سکاندیم، ایتریم، لانتانیم و اکتینیم هستند که از سه الکترون ظرفیت خارج از یک هسته گاز نجیب دارای پیکربندی ds2 هستند: در بین این فلزات آلومینیوم بیشترین فلز الکترو مثبت در این گروه هست. آلومینیوم همچنین شباهت های جزئی به بور متالوئیدی در گروه مشابه خود دارد. ترکیبات AlX3 دارای ظرفیت ایزوالکترونیک نسبت به ترکیبات BX3 هستند. (آنها ساختار الکترونیک های ظرفیتی یکسانی دارند) و هر دوی آن ها مانند اسیدهای لوئیس رفتار می کنند و به آسانی ترکیبات اضافی تشکیل می دهند؛ علاوه بر این، یکی از نقوش اصلی شیمی بور ، ساختارهای ایکو وجهی منظم است و آلومینیوم بخش مهمی از بسیاری از آلیاژهای شبه کریستال ایکو وجهی، از جمله کلاس Al-Zn-Mg را تشکیل می دهد. واکنش های فلز آلومینیوم. آلومینیوم با نافلزات تحت دمای بالا واکنش نشان می دهد که در نتیجه ترکیباتی مانند نیترید آلومینیوم (AlN)، سولفید آلومینیوم (Al2S3)، و هالیدهای آلومینیوم (ALX3). همچنین طیف وسیعی از ترکیبات بین فلزی شامل فلزاتی از هر گروه جدول تناوبی را تشکیل می دهد. آلومینیوم دارای میل شیمیایی بالایی به اکسیژن است که آن را برای استفاده به عنوان یک عامل کاهنده در واکنش ترمایت مناس
ب می کند. پودرهای ریز فلز آلومینیوم در تماس با اکسیژن مایع واکنش انفجاری می دهند. با این حال، در شرایط عادی، آلومینیوم یک لایه اکسید نازک تشکیل می دهد که از فلز در برابر خوردگی بیشتر به وسیله اکسیژن، آب یا اسید رقیق محافظت می کند. به این فرایند غیرفعال سازی می گویند. این لایه در تماس با جیوه به علت ادغام شدن یا در تماس با نمک برخی از فلزات با الکترونگاتیویتی مثبت از بین می رود. به این ترتیب، قوی ترین آلیاژهای آلومینیوم به دلیل واکنش های گالوانیکی ای که با مس آلیاژی می دهند مقاومت به خوردگی پایین تری دارند، همچنین مقاومت به خوردگی آلومینیوم توسط نمک های آبی، به ویژه در حضور فلزات غیرمشابه، بسیار کاهش می یابد. علاوه بر این، اگر چه واکنش آلومینیوم با آب در دمای کمتر از ۲۸۰ درجه سانتیگراد برای تولید هیدروژن مورد توجه است، کاربرد تجاری این واقعیت در دور زدن لایه اکسید غیرفعال که واکنش را مهار می کند و در ذخیره انرژی مورد نیاز برای بازسازی فلز آلومینیوم چالش هایی دارد. لوله کشی خانگی هرگز از آلومینیوم ساخته نمی شود زیرا در درجه اول به دلیل اینکه به وسیله کلریدهای محلول مانند کلرید سدیم معمولی، خورده می شود. با این
حال، به دلیل مقاومت عمومی آن در برابر خوردگی، آلومینیوم یکی از معدود فلزاتی است که بازتاب نقره ای را در حالت پودری با اندازه های ریز حفظ می کند و آن را به یکی از اجزای مهم رنگ های نقره ای تبدیل می کند. آلومینیوم با سطح براق آینه ای بالاترین بازتاب را در بین فلزات مناطق ۲۰۰–۴۰۰ نانومتر (UV) و ۳۰۰۰–۱۰۰۰۰ نانومتر (IR دور) دارد؛ در محدوده مرئی ۴۰۰–۷۰۰ نانومتر قلع و نقره کمی بهتر از آلومینیوم هستند و در ۷۰۰–۳۰۰۰ نانومتر (IR نزدیک) نقره، طلا و مس کمی بهتر از آلومینیوم هستند. در اسید هیدروکلریک غلیظ داغ، آلومینیوم با آب واکنش می دهد و هیدروژن تولید می کند، و در هیدروکسید سدیم یا هیدروکسید پتاسیم آبدار در دمای اتاق برای تشکیل آلومینات ها واکنش می دهد - غیرفعال شدن محافظ در این شرایط ناچیز است. واکنش با مواد قلیایی های آبدار اغلب بدین صورت نوشته می شود: اگر چه گونه های آلومینیوم در محلول احتمالاً به جای آنیون آلومینات های چهار هیدروکسیده هیدراته می نشیند، [Al(OH)4]- یا [Al(H2O)2(OH)4]-. اسیدهای اکسید کننده به طور مؤثر به آلومینیوم با خلوص بالا حمله نمی کنند زیرا لایه اکسید فلز را تشکیل می دهد و این لایه از فلز محافظت
می کند. با این وجود تیزاب سلطانی آلومینیوم را حل می کند. این موضوع اجازه می دهد تا از آلومینیوم برای ذخیره موادی مانند اسید نیتریک، اسید سولفوریک غلیظ و برخی اسیدهای آلی استفاده شود. ترکیبات غیر آلی. اکثریت قریب به اتفاق ترکیبات، از جمله تمام مواد معدنی حاوی آلومینیوم و همه ترکیبات آلومینیومی مهم تجاری، دارای آلومینیوم در حالت اکسیداسیون ۳+ هستند. عدد هم آرایی چنین ترکیباتی متفاوت است، اما به طور کلی Al3+ دارای شش یا چهار مختصات است. تقریباً تمام ترکیبات آلومینیوم (III) بی رنگ هستند. در محلول آبدار Al3+ به عنوان کاتیون هگزاآکوا وجود دارد [Al(H2O)6]3+، که دارای ثابت تفکیک اسیدی حدودی 10-5 است. چنین محلول هایی، اسیدی هستند زیرا این کاتیون می تواند به عنوان دهنده پروتون عمل کند و به تدریج با هیدرولیزه شدن به 2+[Al(H2O)5(OH)] ,+[Al(H2O)4(OH)2] و غیره تبدیل می شوند. با افزایش pH، این گونه های تک هسته ای با تشکیل پل های هیدروکسیدی شروع به جمع شدن با هم می کنند، که یون های الیگومری زیادی را مانند یون Keggin [Al13O4(OH)24(H2O)12]7+ را تشکیل می دهند. این فرایند با رسوب هیدروکسید آلومینیوم، Al(OH)3 به پایان می رسد. این
برای شفاف سازی آب مفید است، زیرا رسوب بر روی ذرات معلق موجود در آب جوانه زنی می کند و در نتیجه آنها را از بین می برد. افزایش بیشتر pH منجر به حل شدن مجدد هیدروکسید به صورت آلومینات می شود [Al(H2O)2(OH)4]-. هیدروکسید آلومینیوم هم نمک ها و هم آلومینات ها را تشکیل می دهد و در اسیدها و قلیایی ها حل می شود و همچنین در پیوستن به ترکیبات اکسیدی اسیدی و بازی در آن ها حل می شود: این رفتار Al(OH)3 آمفوتریسم نامیده می شود و مشخصه کاتیون های ضعیف بازی است که هیدروکسیدهای نامحلول را تشکیل می دهند و گونه های هیدراته آنها نیز می توانند پروتون های خود را اهدا کنند. نمونه های بیشتر این خاصیت عبارتند از Be 2+، Zn 2+، Ga 3+، Sn 2 و Pb2. همچنین، گالیم در همین گروه کمی اسیدی تر از آلومینیوم است. یکی از تأثیرات این قضیه این است که نمک های آلومینیوم با اسیدهای ضعیف در آب با هیدروکسیده شدن به هیدروکسید آبدار و هیدرید غیرفلزی مربوطه تبدیل می شوند: سولفید آلومینیوم، سولفید هیدروژن را تولید می کند، نیترید آلومینیوم، آمونیاک را و کاربید آلومینیوم، متان را تولید می کند. سیانید آلومینیوم، استات و کربنات در محلول آبی وجود دارند اما در حال
ت فعلی آن ها ناپایدار هستند. هیدرولیز ناقص فقط برای نمک های دارای اسیدهای قوی مانند هالیدها، نیترات ها و سولفات ها صورت می گیرد. به دلایل مشابه، نمک های آلومینیوم بدون آب را نمی توان با گرم کردن «هیدرات های» آنها ساخت: کلرید آلومینیوم هیدراته در واقع AlCl3 · 6H2O نیست بلکه [Al(H2O)6]Cl3 است و پیوندهای Al-O آنقدر قوی که حرارت دادن برای شکستن آنها و تشکیل پیوندهای Al-Cl به جای آن کافی نیست: &lt;chem&gt;2[Al(H2O)6]Cl3 -&gt;[heat] Al2O3 + 6 HCl + 9 H2O&lt;/chem&gt; هر چهار تری هالید ها به خوبی شناخته شده اند. بر خلاف ساختار سه تری هالید سنگین تر، فلوراید آلومینیوم (AlF3) دارای آلومینیوم با شش مختصات است که بیانگر فرار نبودن و حل نشدن آن و همچنین گرمای زیاد تشکیل آن است. هر اتم آلومینیوم توسط شش اتم فلوئور در یک آرایش هشت وجهی تحریف شده (پیچیده شده) احاطه شده است. هر اتم فلوئور بین گوشه های دو هشت وجهی در ساختار ReO 3 پیچیده شده به اشتراک گذاشته شده است. چنین واحدهای AlF 6 در فلورید پیچیده نیز مانند کریولیت، Na3AlF6 وجود دارد ولی نباید به عنوان آنیونهای پیچیده [AlF 6] 3- در نظر گرفته شود. به این دلیل که پیوندهای A
LF در نوع پیوند از M-F دیگر تفاوت خاصی ندارند. چنین تفاوت هایی در هماهنگی بین فلوریدها و هالیدهای سنگین تر غیرعادی نیستند، به عنوان مثال در Sn IV و Bi III نیز این تفاوت ها وجود دارند. حتی تفاوت های بزرگتری بین CO 2 و SiO 2 رخ می دهد. AlF 3 در ۱۲۹۰ درجه سانتی گراد (۲۳۵۴ درجه فارنهایت) ذوب می شود و از واکنش اکسید آلومینیوم با گاز هیدروژن فلوراید در دمای به وجود می آید. در هالیدهای سنگین تر، تعداد مختصات ها کمتر است. تری هالیدهای دیگر دیمری یا پلیمری هستند که چهار ضلعی های چهار مختصاتی با آلومینویم در مرکز آن ها. تری کلرید آلومینیوم (AlCl3) در زیر نقطه ذوب خود دارای ساختار پلیمری لایه ای است اما با ذوب شدن به دایمرهای Al2Cl6 با افزایش همزمان ۸۵ درصد حجم و از دست دادن تقریباً کل هدایت الکتریکی خود تبدیل می شوند. این مواد هنوز در فاز گاز در دماهای پایین (۱۵۰–۲۰۰ درجه سانتی گراد) غالب هستند، اما در دماهای بالاتر به طور فزاینده به مونومرهای AlCl3 مسطح مثلثی شبیه به ساختار جدا BCL3 تبدیل می شوند. آلومینیوم تریبرمید و تری یدید آلومینیوم در هر سه فاز Al2X6 دیمر را تشکیل می دهند و از این رو چنین تغییرات قابل توجهی از خو
اص بر تغییر فاز را نشان نمی دهد. این مواد با عمل آوری فلز آلومینیوم با هالوژن تهیه می شوند. تری هالیدهای آلومینیوم بسیاری از ترکیبات افزودنی یا کمپلکس را تشکیل می دهند. ماهیت اسیدی لوئیسی آنها، آنها را به عنوان کاتالیزور برای واکنش های فریدل- کرافت مفید می کند. تری کلرید آلومینیوم دارای کاربردهای صنعتی عمده ای است که شامل این واکنش می شود، مانند ساخت آنتراکینون ها و استایرن ها. همچنین اغلب به عنوان پیش ماده برای بسیاری از ترکیبات آلومینیوم دیگر و به عنوان یک واکنش گر برای تبدیل فلوریدهای غیر فلزی به کلریدهای مربوطه (یک واکنش ترانس هالوژناسیون) استفاده می شود. آلومینیوم یک اکسید پایدار با فرمول شیمیایی Al2O3 را تشکیل می دهد که معمولاً آلومینا نامیده می شود. می توان آن را در طبیعت در مواد معدنی کوراندوم، α-آلومینا یافت. همچنین فاز γ-آلومینا وجود دارد. از آنجایی که کوراندوم بسیار سخت است (سختی Mohs 9)، دارای نقطه ذوب بالایی ، فراریت بسیار کم، از نظر شیمیایی خنثی، عایق الکتریکی خوب است. اغلب در ساینده ها (مانند خمیر دندان)، به عنوان ماده نسوز و در سرمانیک استفاده می شود و همچنین به عنوان ماده اولیه برای تولید فلز
آلومینیوم از فرایند الکترولیت از آن استفاده می شود. یاقوت کبود و یاقوت سرخ کوروندوم ناخالص آلوده به مقادیر کمی از فلزات دیگر هستند. دو اکسید هیدروکسید اصلی، AlO(OH)، بوهمیت و دیاسپور هستند. سه تری هیدروکسید اصلی وجود دارد: bayerite، ژیپسیت و nordstrandite، که دارای ساختارهای کریستالی متفاوتی هستند (پلی مورف). بسیاری از ساختارهای میانی و مرتبط دیگر نیز شناخته شده اند. بیشتر آنها از سنگ معدن با به کارگیری انواع فرآیندهای مرطوب با استفاده از اسید و باز تولید می شوند. حرارت دادن هیدروکسیدها منجر به تشکیل کوراندوم می شود. این مواد برای تولید آلومینیوم اهمیت اساسی دارند و خود به تنهایی بسیار مفید هستند. برخی از فازهای اکسید مخلوط نیز بسیار مفید هستند، مانند لعل (MgAl2O4)، Na-β-آلومینا (NaAl11O17)، و تری کلسیم آلومینات (Ca3Al2O6، فاز معدنی مهمی در سیمان پرتلند). تنها کالکوژنیدهای پایدار در شرایط عادی عبارتند از سولفید آلومینیوم (Al2S3)، سلنید (Al2Se3) و تلورید (Al2Te3). هر سه با واکنش مستقیم عناصر خود در حدود و هیدرولیز کامل با سرعت بالا در آب، هیدروکسید آلومینیوم و کالکوژنید هیدروژن مرتبط را تولید می کنند. از آنجا
یی که آلومینیوم نسبت به این کالکوژن ها اتم کوچکی است، این کالکوژن ها دارای آلومینیوم چهار وجهی مختصات چهارگانه با پلی مورف های مختلف با ساختارهای مشابه ورتزیت هستند. در این کالکوژن ها دو سوم مکان های فلزی ممکن به صورت منظم (α) یا تصادفی (β) اشغال شده اند؛ سولفید همچنین دارای یک فرم γ مربوط به γ-آلومینا، و یک فرم شش ضلعی غیر معمول با دمای بالا است که در آن نیمی از اتم های آلومینیوم دارای چهار وجهی چهار مختصاتی و نیمی دیگر دارای سه ضلعی دو هرمی پنج مختصاتی هستند. چهار ترکیبات گروه نیتروژنی، نیترید آلومینیوم (AlN)، فسفید آلومینیوم (AlP)، آرسنید آلومینیوم (AlAs) و آنتی مونید آلومینیوم (AlSb) شناخته شده اند. همه آنها نیمه هادی های III-V ایزوالکترونیک نسبت به سیلیکون و ژرمانیوم هستند که همه آنها به جز AlN ساختار ترکیبی روی دارند. هر چهار ترکیب را می توان با واکنش مستقیم در دمای بالا (و احتمالاً فشار بالا) عناصر سازنده آنها ایجاد کرد. حالت های اکسیداسیون نادرتر. اگرچه اکثر ترکیبات آلومینیوم دارای مرکزهای 3+Al هستند، ترکیباتی با حالت اکسیداسیون پایین تر شناخته شده اند و گاهی اوقات به عنوان پیش ساز گونه های 3+Al اهمیت
دارند. آلومینیوم (I). AlF, AlCl, AlBr و زمانی که تری هالید مربوطه با آلومینیوم در دماهای برودتی گرم می شوند در فاز گازی وجود دارند. ناپایداری آنها در فاز متراکم به دلیل عدم تناسب آنها با آلومینیوم و تری هالید مربوطه است: واکنش معکوس در دماهای بالا ترجیح داده می شود (اگرچه حتی در آن شزایط، آنها هنوز هم عمر کوتاهی دارند) که توضیح می دهد چرا AlF3 هنگام گرم شدن در وجود فلز آلومینیوم فرارتر است. همین طور برای حاتی که فلز آلومینیوم در حضور ALCL3 گرم می شود هم این اتفاق می افتد. یک فراورده پایدار از مونویدید آلومینیوم، ترکیب اضافی حلقوی تشکیل شده با تری اتیلامین، است. همچنین از جنبه تئوری اگر فقط Al2O و Al2S مواد زودگذر باشند، Al2O با حرارت دادن اکسید معمولی Al2O 3 با سیلیکون در در خلاء تولید می شود. چنین موادی به سرعت با مواد اولیه نامتناسب می شوند. آلومینیوم (II). ترکیبات بسیار ساده Al(II) در واکنش های فلز Al با اکسیدان ها تولید یا مشاهده می شوند. به عنوان مثال، مونوکسید آلومینیوم، AlO، در فاز گاز پس از انفجار و در طیف های جذب ستاره ای شناسایی شده است. ترکیباتی با فرمول R4Al2 که حاوی پیوند Al-Al هستند و R یک لیگا
ند آلی بزرگ است به طور کامل تری بررسی شده است. ترکیبات آلومینیمی آلی و هیدریدهای مرتبط با آن. ترکیبات مختلف با فرمول تجربی AlR3 و AlR1.5Cl1.5 وجود دارد. تری آلکیل ها و تری آریل های آلومینیوم، مایعات واکنش پذیر، فرار و بی رنگ یا جامدات با دمای ذوب پایین هستند. آنها به طور خود به خودی در هوا آتش می گیرند و با آب هم واکنش نشان می دهند، بنابراین در هنگام کار کردن با آنها احتیاط های لازم است در نظر گرفته شود. آن ها اغلب بر خلاف آنالوگ های بور خود، دایمر تشکیل می دهند، اما این تمایل، برای آلکیل های زنجیره ای کاهش می یابد (مثلاً Pr "i", Bu "i", Me3CCH2); به عنوان مثال، تری ایزوبوتیل آلومینیوم به عنوان یک مخلوط تعادلی از مونومر و دایمر وجود دارد. این دایمرها، مانند تری متیل آلومینیوم (Al2Me6)، معمولاً دارای مراکز آلومینیوم چهار وجهی هستند که با دایمر شدن همراه با برخی از گروه های آلکیل که بین هر دو اتم آلومینیوم پل می سازند، ایجاد می شوند. آنها اسیدهای سختی هستند و به آسانی با لیگاندها واکنش نشان می دهند و ترکیبات اضافی تشکیل می دهند. همان طور که کارل زیگلر کشف کرد در صنعت، آن ها بیشتر در واکنش های درج آلکن استفاده م
ی شوند، مهم تر از همه در «واکنش های رشد» که آلکن ها و الکل های اولیه بدون انشعاب با زنجیره بلند را تشکیل می دهند، و در فرایند پلیمر شدن کم فشار اتن و پروپن استفاده می شوند. همچنین برخی از ترکیبات هتروسیکلیک و ترکیبات آلومینیوم آلی خوشه ای که شامل پیوندهای Al-N هستند نیز وجود دارند. مهمترین هیدرید آلومینیوم از نظر صنعتی، لیتیوم آلومینیوم هیدرید (LiAlH4) است که به عنوان یک عامل کاهنده در شیمی آلی استفاده می شود. می توان آن را از لیتیوم هیدرید و تری کلرید آلومینیوم به دست آورد: ساده ترین هیدرید، هیدرید آلومینیوم یا آلان، آن چنان مهم نیست. این هیدرید یک پلیمر با فرمول (AlH 3)"n" است، برخلاف هیدرید بور مربوطه که یک دایمر با فرمول (BH 3)2 است.