Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نجده اسماعیل انزور (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی و کارگردان فیلم اهل سوریه است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قمر بنی هاشم" و پادشاه شن ها اشاره نمود.
انسان کنترل کننده جهان همچنین معروف با عنوان مرد در تقاطع انتخاب، یک نقاشی دیواری بود که در سال ۱۹۳۳ میلادی، توسط نقاش برجستهٔ مکزیکی، دیه گو ریورا برای لابی اصلی راکفلر سنتر در شهر نیویورک نقاشی شد. اثر، تقابل دو تفکر کمونیسم و کاپیتالیسم را به تصویر می کشید و مردی که در گرماگرم نبرد این دو ایده، در حال انتخاب بود. این اثر پس از انتقاد شدید مطبوعات آمریکا به خانواده راکفلر به تبلیغ کمونیسم و امتناع دیه گو ریورا از حذف چهرهٔ ولادیمیر لنین، باعث شد تا نلسون راکفلر، دستور نابودکردن اثر را بدهد. دیه گو ریورا یک سال پس از نابودی نسخه اصلی، نسخه کوچکتری را در ابعاد ۴.۸۰ متر در ۱۱.۴۵ متر، بر روی یک قاب فلزی متحرک در یکی از دیوارهای طبقه دوم کاخ هنرهای زیبای مکزیکوسیتی () کشید. اندازهٔ نسخهٔ موجود، کوچکتر از نمونهٔ اصلی است.
باسم یاخور (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل سوریه از تبار یونانیان ارتدکس است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. در ۲۵ مه ۲۰۲۵، گروه «برکان الفرات» وی را به دلیل حمایت از سوریه بعثی تهدید کرد و به او ۴۸ ساعت فرصت داد تا کشور را ترک کند. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قمر بنی هاشم" اشاره نمود.
محمود نصر () فیلم بردار تحسین شدهٔ اهل مصر است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قمر بنی هاشم" اشاره نمود.
جودو قهرمانی آسیا ۱۹۶۶ نخستین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۲۸ تا ۲۹ مه ۱۹۶۶ در مانیل، فیلیپین برگزار گردید.
جودو قهرمانی آسیا ۱۹۷۰ دومین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۲۹ تا ۳۱ مه ۱۹۷۰ در کائوهسیونگ، تایوان برگزار گردید.
جودو قهرمانی آسیا ۱۹۷۴ سومین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۳۰ اکتبر تا ۴ نوامبر ۱۹۷۴ در سئول، کره جنوبی برگزار گردید.
ماریو مارانتسانا (؛ – ) صداپیشه و بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دکامرون ممنوعه"، "مستأجر طبقه بالا"، "رسوایی در خانواده"، "خاله های دل انگیز"، "شب های داغ کالیگولا"، "پشت دیوارهای صومعه"، "خداحافظ، آقای چپیس"، "کریکت"، "بیوه دل ربا"، "دادرس ناحیه"، "زنان روستایی کم حرف" و "خانم کاملیا" اشاره کرد. وی در سال ۲۰۰۶ میلادی، برندهٔ نشان شایستگی جمهوری ایتالیا شد.
وولفورد نام یک تولیدکنندهٔ لاکچری و با کیفیت لباس های زنانه در برگنتس، اتریش است. این شرکت تمرکز خود را روی جوراب شلواری، لباس بدن نما () و لباس زیر زنان متمرکز کرده است.
ماسیمیلیانو گالو (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است. از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ای که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پاپ جوان"، "پینوکیو" و "دردسرسازان" اشاره کرد.
ماسیمو چاوارو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سوبروله… دختر اهل رومانیولا"، "فروشگاه بزرگ"، "سفارش ها" و "نمی توانی به تنهایی خود را نجات دهی" اشاره کرد.
مائوریتسیو کاساگرانده (؛ زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۶۱) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "توریست" اشاره کرد.
شعله سیاه مجله ای است که توسط کلیسای شیطان منتشر می شد. در اصل، "شعلهٔ سیاه" یک خبرنامهٔ سه ماهانه بود، اما بعدها تبدیل به یک نشریهٔ دوسالانه شد. در کل ۱۶ شماره از این نشریه منتشر شد و انتشار آن تا سال ۲۰۰۵ ادامه یافت. انتشار. در ۱۹۸۹ میلادی وقتی که انتشار مجله "کلووفن هوف" دچار وقفه شده بود، "شعله سیاه" به عنوان نشریه بین المللی کلیسای شیطان، شروع به فعالیت نمود. مجله "شعله سیاه" ابتدا یک خبرنامهٔ سه ماهانه بود، اما بعداً به یک مجله دوسالانه تبدیل شد. اما هر شماره در واقع یک «شماره دوگانه» بود یعنی شامل دوتا نشریه سه ماهانه. این نشریه به سرعت به گسترده ترین نشریه شیطانی جهان تبدیل شد که هم از طریق دکه های روزنامه فروشی و هم از طریق اشتراک در دسترس بود. این نشریه در اواخر فعالیتش به صورت پراکنده موضوعاتی را ایجاد و منتشر کرد. شماره شانزدهم، آخرین شماره این مجله و پیرامون موسیقی و هنر بود. پس از آن کلیسای شیطان تصمیم گرفت محتوای موردنظرش را در بستر اینترنت عرضه کند و نهایتاً تصمیم بر آن شد که محتوای نشریه "شعله سیاه"، بخشی از خبرهای موجود در وبسایت کلیسای شیطان باشد.
ناندو آنجلینی (؛ ۱۷ اوت ۱۹۳۳ - ۳ اوت ۲۰۲۵) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گودال خونین وحشت"، "بوکاچو ۷۰"، "فاشیست"، "ژنرال دلا روره"، "سه چهره یک زن"، "آدوا و دوستان"، "آخرین داوری"، "باراباس"، "هرکول، سامسون و اولیس"، "سبقت"، "خرابکاران"، "مسالینا"، "کارگر بازنده است"، "تهاجم ۱۷۰۰"، "یاغیان ازدواج"، "نامزدشده"، "گاریبالدی"، "خوابیدن یا نخوابیدن"، "دو رقیب" و "دختری از پارما" اشاره کرد.
خانه سیاه ساختمانی بود که در گذشته در خیابان کالیفرنیا در شهر سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار داشت. این خانه توسط انتان لاوی در سال ۱۹۵۶ خریداری شده و از سال ۱۹۶۶ تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۷ به عنوان مرکز ادارهٔ کلیسای شیطان مورد استفاده قرار می گرفت. لاوی سمینارها و آیینهای شیطان پرستی را تا سال ۱۹۷۲ در این خانه اجرا می کرد. لاوی در سال ۱۹۹۱ به علت جدایی از داین هگارتی و به خاطر نفقه ای که طبق قانون آمریکا باید به داین می پرداخت، مالکیت خانه را از دست داد، اما از سوی مالک جدید خانه به او اجازه داده شد که تا زمان مرگش در خانهٔ سیاه اقامت داشته باشد. لاوی در اکتبر ۱۹۹۷ و به علت ادم ریه که ناشی از مشکلات دریچه میترال قلب بود درگذشت. پس از مرگ وی، اعضای کلیسای شیطان تلاش ناموفقی برای جمع آوری سرمایه و خرید مجدد خانه کردند اما راه به جایی نبرده و نهایتاً خانه در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۱ تخریب شد. عکس هایی از ساختمان که درست قبل از نابودی اش گرفته شده است نشان می دهد که این ساختمان یک خانهٔ مسکونی متوسط است که به طور قابل توجهی کوچک تر از دو مجتمع آپارتمانی در هر دو طرف ملک است. طبق آمار عمومی، این خانه در سا
ل ۱۹۰۵ میلادی ساخته شده بوده است.
صحبت از شیطان یک فیلم مستند دربارهٔ کلیسای شیطان و بنیان گذار آن، انتان لاوی است که در سال ۱۹۹۳ به دست نیک بوگاس ساخته شده و از طریق ویدئویی منتشر شد. این فیلم، شامل صحنه هایی از لاوی، از جمله، مصاحبه و اجرا، سفر به خانهٔ وی در سان فرانسیسکو معروف به خانه سیاه، اتاق موسیقی و نیز کتابخانه… است.
آنتونیو آپارسیدو فارمینو (متولد ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۱) که با نام تونینهو دو دیابو (تام شیطان)، شیطان تونی یا Tuanir (پسر شیطان در زبان نروژی باستان) شناخته می شود، آهنگساز و رهبر مذهبی اهل برزیل است که خود را به عنوان شاگرد شیطان معرفی می کند و سفیر شیطان در زمین می داند. او به عنوان یکی از بزرگ ترین رهبران مذهبی برزیل در نظر گرفته می شود. او در بسیاری از برنامه های تلویزیونی شرکت کرده است و با نمایندگان مذاهب مختلف ملاقات کرده است. او همچنین یک خواننده، ترانه سرا، بازیگر، فیلمنامه نویس، تهیه کننده و کارگردان فیلم به صورت آنلاین است.
مَلحَمه تاکتیکال یک شرکت نظامی خصوصی است که در جنگ داخلی سوریه فعالیت می کند. این گروه که توسط یک جهادی مشهور ازبکی به نام ابو روفیق تأسیس شده است، با جبهه فتح الشام و گروه جانشین آن یعنی هیئت تحریر الشام از نزدیک همکاری می کند. ده ها عضو این گروه در قاچاق اسلحه و میدان های نبرد در جنگ داخلی سوریه شرکت کرده اند، اما این گروه در درجه اول آموزش های نظامی را به سایر گروه ها ارائه می دهد. این شرکت به همکاری با گروه احرار الشام و حزب اسلامی ترکستان شناخته شده است. رهبر آن ابو روفیق در ۷ فوریه ۲۰۱۷ در یک حمله هوایی کشته شد، اگرچه مرگ وی مورد شک و تردید قرار گرفته است. تاریخچه. این شرکت در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد و در اوایل سال ۲۰۱۷ آوازه این گروه به اوج خود رسید. با این حال، براساس حساب توییتر رهبر فعلی گروه، ابو سلمان بلاروس، این گروه از سال ۲۰۱۳ در آنچه که او به عنوان «کمک های اضطراری در میدان نبرد» خوانده است فعال بوده است. آنها به دلیل استفاده مداوم و موفق از رسانه های اجتماعی در تبلیغ خدمات خود، مورد توجه قرار گرفته اند. مالهاما تاکتیکال در منطقه ادلب-حلب فعال است. گفته می شود که جنگجویان این گروه نسبت به سایر جنگجو
یان سوری بسیار خوب آموزش دیده اند، گرچه به خوبی سربازان غربی نیستند و از نظر تجهیزات در وضع بسیار مناسبی هستند. آنها در انجام مراقبت های پزشکی به خوبی آموزش دیده اند و این به آنها امکان می دهد تلفات خود را کاهش دهند. در ماه مه و ژوئیه سال ۲۰۱۷، مالهاما تاکتیکال به همراه اجناد القوقاز حملاتی را علیه نیروهای دولتی سوریه در غرب استان حلب انجام دادند. در نوامبر سال ۲۰۱۸، مالهاما تاکتیکال به همراه هیئت تحریر الشام یورش شبانه ای را به یک پایگاه نظامی که سربازان روسیه و سوریه در آن حضور داشتند انجام دادند که طبق گزارش ها، منجر به کشته شدن ۲۵ سرباز از جمله هفت سرباز روسیه شد. پس از کشته شدن ابو سلمان (ابو روفیق)، علی الشیشانی رهبر جدید مالهاما تاکتیکال شد.
نادکاپ شریف یک مسابقه که از سال ۱۳۸۵ در سطح ملی توسط دانشگاه صنعتی شریف برگزار می گردد. ساختار و هدف. این مسابقه با شرکت دانش آموزان از حدود یکصد شهر ایران در بیش از ۵۰ رشته متنوع برگزار می شود. مسابقه به شکل علمی آموزشی است هدف مسابقه این است که دانش آموزان در حین مسابقه به تمرین خود اتکایی و اعتماد به نفس پرداخته و از یادگیری بازی محور و مسابقه محور لذت ببرند. این مسابقات در حوزه علوم نوین با رویکرد جهانی STEAM و PBL یا همان یادگیری پروژه محور و با هدف ایجاد و بروز خلاقیت و تمرین و کار گروهی طراحی و اجرا شده است. معروفترین بخش های این مسابقه هوافضا، رباتیک، نانو، زیست فناوری، آینده پژوهی، طراحی سه بعدی، کمیکار، برنامه نویسی و… است. حامیان. حامیان مسابقه عبارتند معاونت پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف، معاونت متوسطه وزارت آموزش و پرورش، کانون پرورش فکری، معاونت علمی ریاست جمهوری، بسیج دانش آموزی، شهرداری تهران و … بوده اند. جوایز. مراکز علمی و آکادمیک داخلی و خارجی معمولاً از برندگان مسابقات حمایت می کنند و جوایزی در قالب حمایت های مالی و معنوی به برندگان اهدا می کنند.
سریزاوا کامو ; – ) یک سامورایی و یکی از فرماندهان ارشد شینسنگومی اهل ژاپن بود. او مردی بود که به همراه کوندو ایسامی به عنوان رئیس شینسنگومی خدمت می کرد و اهل قلمرو میتو (شهر میتوی امروزی، استان ایباراکی) بود. در روزهای اولیهٔ شینسنگومی، رهبر آن به عنوان مدیر ارشد بود. او به خاطر رفتار نامتعارفش در کیوتو و مرگ نابهنگامش که توسط یکی از رفقایش ترور شد، شناخته می شود، اما نیمه اول زندگی اش قبل از پیوستن به روشیگومی، گروهی از سامورایی های بدون ارباب که توسط شوگون سالاری ادو برای حفظ صلح در کیوتو استخدام شده بودند، در هاله ای از ابهام قرار دارد. همچنین گفته می شود که او شمشیرزن ماهری بوده و کوندو ایسامی و هیجیکاتا توشیزو نیز اقدامات دقیقی برای ترور او انجام داده اند. کاستی های مهلک سریزاوا کامو، مانند اعتیاد به الکل و عدم کنترل نفس، باعث مرگ او شد. تشکیل میبو روشیگومی. ردپای سریزاوا کامو در سال ۱۸۶۳ (بونکیو ۳) آشکار می شود، زمانی که او به گروه روشیگومی پیوست، گروهی که به درخواست کیوکاوا هاچیرو برای محافظت از چهاردهمین شوگون از شوگون سالاری ادو، توکوگاوا ایه موچی، در راه کیوتو، به همراه همشهری اش نی ایمی نیشیکی و دی
گران تشکیل شده بود. با این حال، به محض ورود کامو سریزاوا به کیوتو، مشخص شد که هدف واقعی روشیگومی محافظت از توکوگاوا ایه موچی نیست، بلکه اجرای جنبش سوننو جوئی است و این گروه از هم پاشید. سریزاوا کامو، که به همراه گروهی به رهبری کوندو ایسامی در کیوتو باقی مانده بود، به قلمرو آیزو (استان فوکوشیما امروزی) پناه برد که به عنوان شوگوشوکو کیوتو (گروه محافظان کیوتو) عمل می کرد و بدین ترتیب میبو روشیگومی، پیش از شینسنگومی، متولد شد. پس از رسیدن به فرماندهی شینسنگومی. سریزاوا کامو به عنوان مدیر ارشد، شینسنگومی را در روزهای اولیه خود رهبری کرد. در جریان گشت زنی در اوساکا، یک کشتی گیر سومو مست، راه شینسنگومی را سد کرد. سریزاوا تلاش های کوندو برای متوقف کردن او را بی اثر کرد و با یک ضربه شمشیر کشتی گیر را به دو نیم کرد. پس از آن، ۴۰ تا ۵۰ نفر از کشتی گیران دیگر برای تلافی حاضر شدند و نزاع بزرگی بین شینسنگومی و گروه طرفدار کشتی گیر سوموی مست درگرفت. سریزاوا کامو آرامش فوق العاده ای داشت و حتی وقتی یک سامورایی از قلمرو آیزو به دلیل سوءتفاهم نیزه ای را به سمت او نشانه گرفت، کاملاً بی تفاوت ماند. در عوض، او از یک بادبزن آهنی ک
ه روی آن عبارت «سریزاوا کامو، میهن پرست وفادار» حک شده بود، استفاده کرد تا به آرامی نیزه را کنار بزند، بدون اینکه عقب نشینی کند. او مردی بود که هم در تحصیلات دانشگاهی و هم در هنرهای رزمی سرآمد بود، اما یک نقص مهلک داشت: او تمایل به مستی داشت و در حالت مستی رفتارش خشونت آمیز می شد. شینپاچی ناگاکورا، که به عنوان رهبر واحد دوم شینسنگومی خدمت می کرد، خاطرات سریزاوا کامو را اینگونه تعریف کرد: «او حتی صبح ها بوی الکل می داد و به ندرت پیش می آمد که مست نباشد.» به عبارت دیگر، او همیشه مست بود. در نتیجه، او اغلب در مهمانی های مشروب خوری رفتار خشونت آمیزی داشت و رفتارهای خشونت آمیز او هنوز هم تا به امروز روایت می شود، مانند «حادثه سومیا در منطقه چراغ قرمز شیمابارا، کیوتو و مختل کردن کسب و کار آنها» و «کوتاه کردن موهای گیشا و خدمتکاران زن را که به درخواست های او عمل نمی کردند». غلاوه بر این، وقتی خشمش فوران کرد، نتوانست خود را کنترل کند و در ۱۲ اوت ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، حادثه ای را رقم زد که در آن یاماتویا، یک تجارتخانه نساجی، به آتش کشیده شد. با این حال، شینسنگومی وظیفه داشت تا تحت سرپرستی خاندان آیزو، که به عنوان شوگوشوکو
کیوتو (محافظ کیوتو) خدمت می کرد، صلح را در کیوتو حفظ کند. خاندان آیزو که نمی توانستند شاهد این اعمال بی نظم باشند، تصمیم گرفتند که سریزاوا کامو خطری برای خاندان است و دستور ترور او را به کوندو ایسامی را دادند. ترور. در ۱۶ سپتامبر ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، ضیافت بزرگی در «سومیا» در شیمابارا، کیوتو، منطقه ای با چراغ قرمز نزدیک به پادگان شینسنگومی در میبو (بخش ناکاگیو امروزی، شهر کیوتو)، با حضور ۵۵ عضو شینسنگومی برگزار شد. سریزاوا کامو حدود ساعت ۶ بعد از ظهر مهمانی را ترک کرد، اما توشیزو هیجیکاتا و دیگران به آنها پیوستند و ضیافت خصوصی ادامه یافت. سریزاوا کامو حدود ساعت ۱۰ شب به پادگان بازگشت. نیمه شب، هیجیکاتا توشیزو ابتدا مخفیانه وارد شد و تأیید کرد که سریزاوا کامو خواب است. سپس، چهار یا پنج آدمکش وارد شدند و در حالی که سریزاوا کامو خواب بود، به او حمله کردند. سریزاوا کامو در مواجهه با جوخه ترور غیرمنتظره، واکیزاشی خود را از غلاف بیرون می کشد و به مبارزه می پردازد. او موفق می شود زخمی به اوکیتا سوجی وارد کند، اما او در حالت مستی است و مجبور می شود از خود در برابر تعداد زیاد قاتلان دفاع کند. پس از تحمل جراحات متعدد، هنگا
م فرار از ایوان به اتاق بعدی، می میرد.
هارادا سانئوسوکه ; ( – ) فرد نظامی و از فرماندهان شینسنگومی اهل ژاپن بود. هارادا سانوسوکه استاد نیزه است که در مدارس نیزه زنی هوزوئین و تانه دا آموزش دیده است. در ترور ریوما ساکاموتو، یک غلاف شمشیر متعلق به او در میان وسایل به جا مانده در صحنه پیدا شد و او به عنوان یکی از مظنونان معرفی شد. (او در نبرد ادو-اوئنو در ۱۷ مه ۱۸۶۸، در سن ۲۹ سالگی کشته شد)
شوگیتای () تشکیلات نظامی شوگون سالاری توکوگاوا بود که در سال ۱۸۶۸ توسط هاتاموتو آمانو هاچیرو و از ملازمان خاندان هیتوتسوباشی تشکیل شد، یک سازمان زبده پیاده گروه حمله سامورایی بود که در زوشیگایا، ادو (اکنون توکیو تشکیل شد. شوگیتای ها در نبردهای جنگ بوشین، به ویژه در نبرد توبا-فوشیمی شرکت کردند و پس از انتساب دفاع از معبد کانئی، در نبرد اوئنو در نزدیک معبد قرار گرفتند. پس از نبرد اوئنو، برخی از شوگیتای های بازمانده به شمال گریختند و در نهایت به شورشیان جمهوری ازو پیوستند. پس از شکست ازو، بسیاری از معدود شوگیتای های سابق باقی مانده در هوکایدو به عنوان توندن هی ساکن شدند. در میان بازماندگان تویوهارا چیکانوبو بودند که بعداً به عنوان یک هنرمند استاد نیشیکی-ئه به شهرت رسید.
کارخانهٔ زغال شویی تأسیساتی است که زغال سنگ، خاک و سنگ را شستشو می دهد، آن را به قطعات کوچک تر می شکند (مرتب سازی) و برای فروش در بازار آماده می کند. در این تأسیسات غالباً زغال سنگ را به وسیلهٔ اتومبیل های ریلی یا کشتی بارگیری می کنند. در تمامی مراحل شستشوی زغال سنگ، ذخیره سازی این مادهٔ معدنی اهمیت بالایی دارد. به همین منظور نیز انبارهایی با ظرفیت های متنوع در کارخانجات زغال شویی احداث می شود. به طور کلی جابه جایی و ذخیره سازی زغال سنگ، بخش مهمی از فرایند شستشوی آن است. نگهداری و ذخیره سازی. زغال سنگ استخراج شده از معدن، مادهٔ اولیهٔ کارخانهٔ زغال شویی را تأمین می کند. این مادهٔ اولیه شامل زغال سنگ و سایر ناخالصی ها و آلودگی های همراه است که در کارخانهٔ زغال شویی شسته شده و به غلظت مطلوب می رسد. زغال سنگی که در کارخانهٔ زغال شویی مورد استفاده قرار می گیرد در مراحل مختلف شستشو نیاز به ذخیره سازی دارد و انبار نگهداری از آن نیز در نزدیکی محل کارخانهٔ زغال شویی است. زغالی که از انبارهای نگهداری تحویل کارخانهٔ شستشو می شود غلظت متفاوتی دارد و همین موضوع نیز سبب می شود که خروجی کارخانه بر حسب تن در ساعت متفاوت باش
د. عموماً این ماده به وسیلهٔ نوار نقاله یا لودر و بولدوزر به کارخانهٔ شستشو تحویل داده می شود و در کارخانه نیز برای بازیابی، مواد احیاکننده به آن می زنند. نمونه گیری. پیش از احداث و راه اندازی کارخانهٔ زغال شویی عموماً فرایند نمونه گیری صورت می پذیرد. در این فرایند یک نمونهٔ معمولی از معدن زغال سنگ در یک دورهٔ زمانی مشخص مورد سنجش قرار می گیرد. روش نمونه گیری نیز مطابق با استاندارهای ارائه شدهٔ انجمن ASTM مشخص می شود. خرد کردن. خرد کردن مادهٔ اولیهٔ ورودی به کارخانهٔ شستشوی زغال سنگ سبب می شود که مراحل کنترل و پردازش با تسلط بیشتری صورت پذیرد و در واقع یکی از بخش های مهم شستشوی زغال خرد کردن زغال سنگ است. شرکت های ایرانی. از جمله شرکت های فعال در حوزهٔ زغال شویی در ایران می توان به کارخانهٔ زغال شویی کانی کربن طبس، زغال سنگ زرند، زغال البرز، سوادکوه و… اشاره کرد.
طراحی ساخت کارخانه در دو فاز به انجام رسید در فاز اول ۹۵۰۰۰ مترمربع و در فاز دوم ۲۰۰۰۰۰ مترمربع که هر فاز شامل سالن بدنه، سالن رنگ و سالن تزئینات است. شرکت خودروسازان راین در سال ۱۳۸۲ بعنوان یکی از شرکتهای تابعه گروه صنایع خودروسازی کرمان در منطقه ویژه اقتصادی ارگ جدید بم تأسیس و به منظور تولید و گسترش اهداف تعیین شده در اساسنامه شرکت فعالیت می کند. فاز اول شامل سالن بدنه به مساحت ۲۳۰۰۰ مترمربع با ظرفیت استقرار ۵ خط تولید و تولید ۴۰ بدنه خودرو در ساعت، سالن رنگ به مساحت ۴۰۰۰۰ مترمربع و ظرفیت رنگ آمیزی ۲۰ خودرو در ساعت و سالن تزئینات به مساحت ۳۲۰۰۰ مترمربع و ظرفیت استقرار خطوط تولید جهت تولید ۴۰ دستگاه خودرو در ساعت می باشد. در اسفند سال ۱۳۸۲ و پس از عقد قرارداد همکاری بین شرکت خودروسازان راین و شرکت هیوندای موتور کره جنوبی که یکی از ۵ شرکت معتبر خودروساز در جهان می باشد، شرکت خودروسازان راین رسماً تولیدکننده خودروهای هیوندای در ایران نام گرفت. پس از آن، با راه اندازی خط تولید خودروی هیوندای ورنا (اکسنت) اولین خودروی تولیدی این شرکت در خرداد ۱۳۸۳ از خط تولید کارخانه خارج شده و اولین سری خودروهای تولیدی هم در ش
هریور همان سال تحویل داده شد. در ادامه روند توسعه شرکت، تولید خودروی آوانته (النترا) با همکاری شرکت هیوندای در دستور کار قرارگرفت و پس از خرید و نصب تجهیزات خط تولید این خودرو، در مرداد ۱۳۸۴ اولین خودروهای تولید شده تحویل گردید. صنایع خودروسازی کرمان، ۶۵ درصد از سهام خودروسازان راین را با ارزش گذاری مشارکت با هیوندای به بخش دیگری فروخته است. منابع. منابع:خودروسازان راین
آشوب فیلمی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی هریشیکش موکرجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمل پالکار، اوتپال دوت، بیندیا گوسوامی، دون ورما، آنجان سیرواستاو و اوم پراکاش ایفای نقش کرده اند.
در آمار، نمودار گیج کننده، همچنین به عنوان نمودار تحریف شده شناخته می شود، گرافی است که داده ها را اشتباه ارائه می دهد، این کار سوءاستفاده از آمار است و بالتبع نتیجه گیری نادرستی از آن حاصل می شود. نمودارها ممکن است به دلیل پیچیدگی بیش از حد یا ساخت ضعیف گمراه کننده باشند. حتی وقتی مشخصات داده های آن ها دقیق ساخته شده است، نمودارها می توانند مورد تعبیر و تحلیل های متفاوت قرار بگیرند و نتایج نادرستی از آنان حاصل شود.
مزوتلیومای صفاقی نام سرطانی است که به پوشش داخلی شکم حمله می کند. صفاق، مخاطی است که از محتویات شکم محافظت می کند و همچنین مایعی روان کننده برای حرکت و عملکرد صحیح اندام ها فراهم می کند. صفاق از دو قسمت صفاق احشایی و جداری تشکیل شده است. صفاق احشایی اندام های داخلی را می پوشاند و بیشتر لایه خارجی روده ها را تشکیل می دهد. پوشاندن حفره شکم توسط صفاق جداری انجام می شود. علائم و نشانه ها. از جمله علائم مزوتلیومای صفاقی کاهش وزن و درد و اتساع شکم به دلیل تجمع مایعات در شکم است. سایر علائم مزوتلیومای صفاقی می تواند انسداد روده، ناهنجاری های انعقاد خون، کم خونی و تب باشد. اگر سرطان فراتر از مزوتلیوم به سایر قسمت های بدن گسترش یافته باشد، علائم آن ممکن است درد، مشکل در بلع یا تورم گردن یا صورت باشد. علل. آزبستوز علت شناخته شدهٔ مزوتلیومای صفاقی در انسان است. یک مطالعه در ۱۹۷۵ بر روی سه دهکدهٔ کوچک در مرکز کاپادوکیا، ترکیه - Tuzkiny, Karain و Sarıhıdır - نشان داد که مزوتلیومای صفاقی باعث ۵۰٪ از کل مرگ و میرها است. در ابتدا، آن را به اریونیت، یک مادهٔ معدنی زئولیت با خواص مشابه آزبست نسبت می دادند، اما تحقیقات دقیق همه
گیرشناختی (اپیدمیولوژیک) نشان داد که این ماده بیماری را بیشتر در خانواده هایی ایجاد می کند که استعداد ژنتیکی برای سرطان زایی فیبرهای معدنی دارند. این مطالعات در حال گسترش به سایر قسمت های آن منطقه است. تشخیص. مزوتلیومای صفاقی دارای دو شکل بالینی «خشک» و «مرطوب» است که می توان با کمک یافته های سی تی اسکن آنها را از هم افتراق داد. هنگامی که چندین تودهٔ کوچک یا یک تودهٔ موضعی غالب وجود داشته باشد و به طور کلی آسیت کم یا وجود نداشته باشد، به عنوان نوع «خشک» طبقه بندی می شود. نوع «مرطوب» دارای گرهک های گسترده، فاقد جرم غالب و آسیت است. اگر مایعی یافت شود، فرایند از بین بردن آن از طریق پاراسنتز انجام می شود. با این حال، تجزیه و تحلیل این مایع از اهمیت تشخیصی محدودی برخوردار است. به طور معمول، تشخیص قطعی ممکن است از طریق بیوپسی بافت انجام شود. درمان. با توجه به نادر بودن مزوتلیومای صفاقی، هیچ دستورالعمل مشخصی برای درمان آن وجود ندارد. رویکرد مدرن به مزوتلیومای بدخیم صفاقی شامل جراحی تخریب سلولی،شیمی درمانی هایپرترمیک داخل صفاقی (HIPEC)، شیمی درمانی داخل صفاقی و شیمی درمانی وریدی است. این روش ها غالباً به صورت توأما
ن و به صورت مکمل مورد استفاده قرار می گیرند و این رویکرد چند وجهی در مقایسه با شیمی درمانی داخل وریدی به طور چشمگیری نتایج را بهبود می بخشد. به عنوان مثال، زمان متوسط بقا برای بیماران مبتلا به مرحلهٔ چهارم مزوتلیوم، گزارش شده توسط انجمن سرطان آمریکا ۱۲ماه است. با این حال، با تخریب سلولی کافی، شیمی درمانی داخل صفاقی و داخل وریدی، برخی از محققان میزان بقای ۱۰ ساله را در حدود ۷۵٪ پیش بینی می کنند. نشان داده شده است که چندین عامل در پیش بینی نتیجه و بقای کلی بیمار قابل توجه است. سن بیشتر از ۶۰ سال در هنگام جراحی، شدت بیماری (تعریف شده به عنوان PCI بیشتر از ۱۵)، تخریب سلولی کامل (بدون بیماری قابل مشاهده) و آسیب شناسی زیرگروه اپی تلیوید همگی شاخص هایی برای پیش بینی مرگ و میر و پیشرفت بیماری هستند. علی رغم این شاخص های شناخته شده، بسیاری از بیماران با مزوتلیومای صفاقی پیشرفته هنوز کاندید جراحی هستند و حتی بیمارانی که بالاترین امتیاز ممکن را در شاخص کارسینوماتوز صفاقی دارند (۳۹) با جراحی مناسب می توانند به طور کامل به PCI صفر دست یابند.
گویند مرد مردم است یا ارباب مرد مردم است فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی کریشنا وامسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون رام چاران، سریکانات، کجال آگاروال، کامالینی موکرجی، پراکاش راج و کوتا سرینیواسا راو ایفای نقش کرده اند.
ژاپن بالاترین نسبت شهروندان مسن را در بین کشورهای جهان دارد. این کشور در مناطق روستایی و شهری جامعه ای بسیار پیر را تجربه می کند. برآوردهای سال ۲۰۱۴ نشان داد که حدود ۳۸ درصد از جمعیت ژاپن بالای ۶۰ سال و ۲۵٫۹ درصد بالای ۶۵ سال سن داشتند که این رقم تا سال ۲۰۲۲ به ۲۹٫۱ درصد افزایش یافت. افراد ۶۵ سال به بالا در ژاپن یک چهارم کل جمعیت آن را تشکیل می دهند که تخمین زده می شود تا سال ۲۰۵۰ به یک سوم کل جمعیت برسد. پیری جامعه ژاپن با میزان باروری کل زیر سطح جایگزینی و بالا بودن امید به زندگی انتظار می رود ادامه یابد. ژاپن بین سال های ۱۹۴۷ و ۱۹۴۹ یک دوره بمب بچه پس از جنگ و یک دروه باروری زیر سطح جایگزینی را تجربه کرده است. این روندها منجر به کاهش جمعیت ژاپن از سال ۲۰۱۱ شد. در سال ۲۰۱۴، جمعیت ژاپن ۱۲۷ میلیون نفر تخمین زده شد. پیش بینی می شود در صورت ادامه روند فعلی، این رقم تا سال ۲۰۴۰ به ۱۰۷ میلیون (۱۶٪) و در سال ۲۰۵۰ به ۹۷ میلیون (۲۴٪) کاهش یابد. یک تحلیل جهانی اخیر نشان داد که ژاپن یکی از ۲۳ کشوری است که می تواند تا سال ۲۱۰۰ شاهد کاهش کل جمعیت ۵۰ درصد یا بیشتر باشد. این روندها باعث شده است که برخی از محققان ادعا کنند
که ژاپن در حال تبدیل شدن به یک جامعه «فوق سالخورده» در مناطق روستایی و شهری است. شهروندان ژاپنی عمدتاً ژاپن را راحت و مدرن می دانند و در نتیجه حس خاصی نسبت به بحران جمعیت ندارند. دولت ژاپن با سیاست هایی که برای بازگرداندن میزان باروری کل در اقتصاد ژاپن و افزایش خدمات اجتماعی است به نگرانی ها پاسخ داده است و همچنین باعث شده است که سالمندان در جامعه فعال تر شوند. پویایی پیری. تعداد مردمان ژاپنی ۶۵ سال یا بیشتر در یک دوره ۴۰ ساله تقریباً چهار برابر شد و در سال ۲۰۱۴ به ۳۳ میلیون نفر رسید که ۲۶٪ از جمعیت ژاپن را تشکیل می دهد. در همین دوره، تعداد کودکان ۱۴ ساله و کمتر از ۲۴٫۳ درصد جمعیت در سال ۱۹۷۵ به ۱۲٫۸ درصد در سال ۲۰۱۴ کاهش یافت. تعداد سالمندان از تعداد کودکان در سال ۱۹۹۷ و فروش پوشک بزرگسالان از پوشک نوزادان در سال ۲۰۱۴ پیشی گرفت. این تغییر در ساختار جمعیتی جامعه ژاپن، به نام سالخوردگی جمعیت ("", ) در مدت زمان کوتاه تری نسبت به هر کشور دیگری رخ داده است. طبق پیش بینی های جمعیتی بر اساس نرخ باروری فعلی، افراد بالای ۶۵ سال تا سال ۲۰۶۰، ۴۰ درصد از جمعیت را تشکیل خواهند داد. و کل جمعیت از ۱۲۸ میلیون نفر در سال ۲۰
۱۰ به ۸۷ میلیون تا سال ۲۰۶۰ یک سوم کاهش خواهد یافت. اقتصاددانان در دانشگاه توهوکو شمارش معکوس برای انقراض ملی ایجاد کردند که پیش بینی می کند ژاپن در سال ۴۲۰۵ تنها یک فرزند باقی خواهد ماند. این پیش بینی ها وعده نخست وزیر شینزو آبه برای متوقف کردن کاهش جمعیت و نگهداری جمعیت در حدود ۱۰۰ میلیون نفر را در پی داشت. در ژاپن با وجود بیش از ۲۵ درصد از جمعیت بالای ۶۵ سال، پوشک بزرگسالان بیشتر از پوشک بچه فروخته می شود. علل. پیری جمعیت ژاپن نتیجه یکی از کمترین نرخ باروری در جهان همراه با بالاترین امید به زندگی است. بالا بودن امید به زندگی. امید به زندگی ژاپن در سال ۲۰۱۶ ۸۵ سال بود. ۸۱٫۷ سال برای مردان و ۸۸٫۵ سال برای زنان. با کاهش جمعیت کلی ژاپن به دلیل نرخ پایین باروری، نسبت سالمندان افزایش می یابد. امید به زندگی در بدو تولد از اواخر جنگ اقیانوس آرام به سرعت افزایش یافت، زمانی که میانگین آن برای زنان ۵۴ سال و برای مردان ۵۰ سال بود و درصد جمعیت ۶۵ سال و بالاتر از دهه ۱۹۵۰ به طور پیوسته افزایش یافته است. افزایش امید به زندگی تا دهه ۱۹۸۰ به نرخ مرگ و میر کمتر تبدیل شد، اما مرگ و میر دوباره به ۱۰٫۱ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال ۲۰