Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یک فیلتر کریستالی به برخی از فرکانس ها اجازه می دهد از مدار الکتریکی عبور کنند و در عین حال فرکانس های نامطلوب را کاهش دهند. یک فیلتر الکترونیکی می تواند از کریستال های کوارتز به عنوان اجزای تشدیدگر مدار فیلتر استفاده کند. کریستال های کوارتز پیزوالکتریک هستند، بنابراین ویژگی های مکانیکی آنها می تواند بر مدارهای الکترونیکی تأثیر بگذارد (به فیلتر مکانیکی "مراجعه کنید"). به طور خاص، کریستال های کوارتز می توانند رزونانس های مکانیکی با ضریب Q بسیار بالا (از ۱۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ و بیشتر — به مراتب بالاتر از تشدیدگرهای معمولی ساخته شده از سلف ها و خازن ها) از خود نشان دهند. پایداری کریستال و ضریب Q بالای آن به فیلترهای کریستالی اجازه می دهد تا فرکانس های مرکزی دقیق و مشخصه های میان گذری پله ای داشته باشند. تضعیف فیلتر کریستالی معمولی در باندگذر تقریباً ۲–۳ دسی بل است. فیلترهای کریستالی معمولاً در وسایل مخابراتی مانند گیرنده های رادیویی استفاده می شوند. فیلترهای کریستالی در طبقه های فرکانس میانی (IF) گیرنده های رادیویی با کیفیت-بالا استفاده می شوند. آنها ترجیح داده می شوند زیرا از نظر مکانیکی بسیار پایدار هستند و بنابراین
تغییر کمی در فرکانس تشدید با تغییرات دمای کاری دارند. برای بالاترین کاربردهای پایداری موجود، کریستال ها در کوره هایی با دمای کنترل شده قرار می گیرند که دمای کاری را مستقل از دمای پیرامون می کند. مجموعه های ارزان تر ممکن است از فیلترهای سرامیکی ساخته شده از تشدیدگرهای سرامیکی (که از اثر پیزوالکتریک نیز بهره برداری می کنند) یا مدارهای LC تنظیم شده استفاده کنند. فیلترهای «نردبان کریستالی» با کیفیت بسیار بالا را می توان از آرایه های سریالی کریستال ها ساخت. بیشترین استفاده از فیلترهای کریستالی در فرکانس ۹ مگاهرتز یا ۱۰٫۷ مگاهرتز برای ارائه انتخاب پذیری در گیرنده های مخابراتی یا در فرکانس های بالاتر به عنوان فیلتر بام ساز در گیرنده ها با استفاده از تبدیل-رو-به-بالا است. فرکانس های ارتعاشی کریستال با «برش» آن (شکل فیزیکی) تعیین می شود، مانند برش معمولی AT که برای فیلترهای کریستالی طراحی شده برای ارتباطات رادیویی استفاده می شود. برش همچنین برخی از ویژگی های دما را تعیین می کند که بر پایداری فرکانس تشدید تأثیر می گذارد، اگرچه از آنجایی که کوارتز ذاتاً پایداری دمایی بالایی دارد، شکل آن با دماهای موجود در رادیوهای معمو
لی تغییر چندانی نمی کند.
ابانگا-بیگن (به لاتین: Abanga-Bigne) یک منطقهٔ مسکونی در گابن است که در استان مویان-اوگوئه واقع شده است. ابانگا-بیگن ۱۴٬۹۴۱ نفر جمعیت دارد.
زهرا جویا (متولد ۱۳۷۱) روزنامه نگار اهل افغانستان و مدیرمسئول «رخشانه مدیا» است. او به عنوان یکی از ۱۲ زن مجله تایم معرفی شد. این مجله گفتگوی مفصل آنجلینا جولی را با جویا راجع به فعالیت زنان در افغانستان منتشر کرده است. جویا رسانهٔ فارسی زبان رخشانه را در سال ۱۳۹۹ برای پرداختن به امور زنان پایه گذاری کرد. او پس از قدرت گیری مجدد طالبان به بریتانیا رفت.زهرا جویا در رشته حقوق دانشگاه کابل تحصیل کرده و سپس به روزنامه نگاری روی آورده است. زندگی و حرفه. زهرا جویا در سال ۱۹۹۲ میلادی (۱۳۷۱ هجری شمسی) در یک خانواده هزاره در یکی از روستاهای کوچک ولایت بامیان به دنیا آمد. او پنج ساله بود که طالبان قدرت را در افغانستان به دست گرفتند. طالبان از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، تحصیلات برای دختران را تقریباً به کلی ممنوع کردند. در آن شرایط، زهرا لباس پسرانه می پوشید و با نام محمد، روزی دو ساعت همراه با عموی جوانش راه مدرسه را پیاده طی می کرد. در سال ۲۰۲۲ زهرا در گفتگویی که با آنجلینا جولی برای مجله تایم داشت، گفت که برخی از مردان خانواده او، از جمله پدرش، به حقوق زنان اعتقاد دارند. او پس از حمله آمریکا و متحدانش به افغانستان و سرنگونی د
ولت طالبان در سال ۲۰۰۱، توانست با هویت اصلی اش به عنوان یک زن، تحصیلات خود را به پایان برساند. او قبل از این که به حرفه روزنامه نگاری روی بیاورد، به عنوان دانشجوی حقوق وارد دانشگاه کابل شد. زهرا پس از آگاهی از تجارب تلخ زنان همکلاسی خود، با وجود خطرات و مشکلاتی که خبرنگاران زن در افغانستان را تهدید می کرد، تصمیم گرفت روزنامه نگار شود. جایزه ها. در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۲ جایزه دروازه بانان بنیاد بیل و ملیندا گیتس به خاطر تلاش های الهام بخش زنان تاثیرگذار برای اهداف جهانی در جهت پیشرفت، به زهرا جویا، ونسا ناکاته، اورزولا فون در لاین و رادیکا باترا اهدا شد. سوم مارس ۲۰۲۲ جویا به عنوان ۱۲ زن سال مجله تایم انتخاب شد. مجله تایم لندن این ۱۲ زن را به عنوان زنان سال ۲۰۲۲ این مجله معرفی کرد و نوشت این زنان برای «جهان فراگیر و برابر» تلاش کرده اند. این مجله نوشت زهرا جویا پس از تسلط طالبان بر کابل، به بریتانیا پناه آورد و با تیم از روزنامه نگاران که در اختیار دارد در مورد وضعیت زنان افغانستان گزارش می نویسند.
ابسنگ حلقوی با (به لاتین: Baa Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. ابسنگ حلقوی با ۸٬۸۷۸ نفر جمعیت دارد.
اب سنگ حلقوی الیف (به لاتین: Alif Dhaal Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. اب سنگ حلقوی الیف ۸٬۱۴۵ نفر جمعیت دارد.
اب سنگ حلقوی دهالو (به لاتین: Dhaalu Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. اب سنگ حلقوی دهالو ۵٬۳۰۵ نفر جمعیت دارد.
اب سنگ حلقوی غافو (به لاتین: Gaafu Dhaalu Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. اب سنگ حلقوی غافو ۱۱٬۵۸۷ نفر جمعیت دارد.
اب سنگ حلقوی کافو (به لاتین: Kaafu Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. اب سنگ حلقوی کافو ۱۲٬۱۶۶ نفر جمعیت دارد.
اب سنگ حلقوی گافو الیف (به لاتین: Gaafu Alifu Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. اب سنگ حلقوی گافو الیف ۸٬۳۳۴ نفر جمعیت دارد.
اب سنگ حلقوی لهاویانی (به لاتین: Lhaviyani Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. اب سنگ حلقوی لهاویانی ۱۱٬۹۰۵ نفر جمعیت دارد.
اتنگ گاگ (به لاتین: Athang Gewog) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است که در ناحیه وانگدودودرنگ واقع شده است. اتنگ گاگ ۷۴۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
ادی تیکلزان سوبرگیون یک منطقهٔ مسکونی در اریتره است که در منطقه آنسبا واقع شده است.
آب سنگ حلقوی هائو (به لاتین: Haa Dhaalu Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. آب سنگ حلقوی هائو ۱۸٬۵۱۵ نفر جمعیت دارد.
آب سنگ گناویانی (به لاتین: Gnaviyani Atoll) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است که در مالدیو واقع شده است. آب سنگ گناویانی ۱۴٬۳۸۰ نفر جمعیت دارد.
اسپرانزا (به لاتین: Esperanza) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری دومینیکن است که در استان والورده واقع شده است. اسپرانزا ۲۱۵٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰٬۵۸۸ نفر جمعیت دارد و ۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
استان بیرنی-انکنی (به لاتین: Birni-N'Konni Department) یک منطقهٔ مسکونی در نیجر است که در ناحیه تاهوآ واقع شده است. استان بیرنی-انکنی ۵٬۳۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۴٬۷۸۳ نفر جمعیت دارد.
کیت ویب با نام کامل کاترین مریال ویب (۲۴ مارس ۱۹۴۳ – ۱۳ مه ۲۰۰۷) یک خبرنگار جنگی استرالیایی متولد نیوزیلند برای یونایتدپرس اینترنشنالو خبرگزاری فرانسه کار می کرد. او در طول جنگ ویتنام به دلیل گزارش های سرسختانه و شجاعانه اش شهرت پیدا کرد و در یک مقطع زمانی هفته ها توسط نیروهای ویتنام شمالی اسیر شد. پس از جنگ، او همچنان از نقاط حساس جهانی که در بهبه جنگ بودند گزارش هایی تهیه کرد. از جمله آنها می توان به گزارش هایش در عراق و در طول جنگ خلیج فارس اشاره کرد. زندگی نامه. ویب با نام کاترین مریال ویب در کرایست چرچ نیوزلند به دنیا آمد و در حالی که هنوز کودک بود با خانواده اش به کانبرا استرالیا نقل مکان کرد. پدرش، لستر چیشولم ویب، استاد علوم سیاسی در دانشگاه ملی استرالیا بود و مادرش، کارولین ویب، در سازمان ها و انجمن های زنان فعال بود. در ۳۰ مارس ۱۹۵۸، در سن ۱۵ سالگی، کاترین ویب به قتل ویکتوریا فنر، دخترخوانده فرانک فنر، در کانبرا متهم شد. در طی این اتهام، او متهم شد تا یک تفنگ و گلوله به فنر داده است و فنر نیز با آنها اقدام به خودکشی کرده است و او در طی این خودکشی در کنار او حضور داشته است. با این حال، در طی حکم دادگ
اه، این اتهام از او برداشته شد و از او سوء اثر شد. ویب، پدر و مادرش را در طی یک تصادف رانندگی در تاسمانی از دست داد. او در این هنگام ۱۸ سال عمر داشت. زندگی حرفه ای. ویب از دانشگاه ملبورن فارغ التحصیل شد و سپس برای کار به "روزنامه سیدنی دیلی میرور" رفت. در سال ۱۹۶۷، او روزنامه را رها کرد و به ویتنام جنوبی سفر کرد تا جنگ ویتنام را که در حال تشدید بود پوشش دهد. او برای پیوستن به UPI درخواست داد، اما رئیس دفتر هوشی مین درخواست او را رد کرد. او سپس برای روزنامه های محلی ویتنام جنوبی کار کرد تا اینکه آن برایان، سردبیر "هفته نامه اورسئاس" وظایفی را به او داد و مجوز مطبوعاتی MACV خود را ترتیب داد که به او اجازه می داد تا عملیات نظامی ایالات متحده را پوشش دهد. او اولین خبرنگاری بود که در جریان حمله تت به سفارت ایالات متحده در سایگون قرار گرفت. گزارش او از حمله به سفارت منجر به استخدام او به طور تمام وقت توسط UPI شد. اسارت و خبر مرگ. در ۷ آوریل ۱۹۷۱، اسارت او به همراه توشیچی سوزوکی، خبرنگار و عکاس ژاپنی و تی کیم هنگ، چیم سارات و وورن و چارون توسط نیروهای ارتش خلق ویتنام خبرساز شد. در ۲۰ آوریل، گزارش های رسمی ادعا کردند
که جسدی کشف شده متعلق به ویب است و "نیویورک تایمز" و سایر روزنامه ها برای او آگهی درگذشت منتشر کردند. در ۱ می ویب و سایرین پس از تحمل حبسی سخت و ابتلا به مالاریا، آزاد شدند. او تجربیات خود را در کتابی که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد، شرح داد. پس از آزادی از اسارت، او برای درمان مالاریا به هنگ کنگ رفت و مجموعه ای از خاطرات در مورد اسارت خود را نوشت. پس از ۲۰ روز اقامت در هنگ کنگ، او سپس برای بهبودی به استرالیا بازگشت. او در طی این بیماری و اسارت و جنجالی شدن مرگ احتمالی اش، به شهرت بالایی رسید. پس از جنگ. پس از جنگ، او به عنوان خبرنگار خارجی برای UPI مستقر در سنگاپور به کار خود ادامه داد، اما پس از آزار جنسی توسط رئیسش از کار کناره گیری کرد. او سپس به جاکارتا نقل مکان کرد و در آنجا در روابط عمومی یک هتل کار کرد و یک رابطه طولانی مدت با جان استیرمن، مهندس نفت آمریکایی آغاز کرد. او در سال ۱۹۸۵ با پیوستن به خبرگزاری فرانسه (AFP) به روزنامه نگاری بازگشت و به عنوان خبرنگار در عراق در طول جنگ خلیج فارس، در اندونزی با استقلال تیمور شرقی، و در کره جنوبی، فعالیت رسانه ای خود را آغاز کرد. ویب اولین کسی بود که مرگ کیم را در کره
جنوبی گزارش کرد. او همچنین از افغانستان گزارش هایی را تهیه کرد و منتشر نمود؛ بعداً یک حادثه در کابل که او ترسناک ترین حادثه در زندگی حرفه ای خود توصیفش کرد، در زندگی او خاطره ساز شد. پس از فروپاشی رژیم کمونیستی محمد نجیب الله در افغانستان، او توسط یک جنگ سالار محلی دستگیر و به هتلی منتقل شد و در آنجا به طرز وحشیانه ای مورد ضرب و شتم قرار گرفت. او گزارش می کند که در طی این ضرب و شتم، با گرفتن موهایش، او را از پله ها بالا کشیده اند. او سرانجام با کمک دو روزنامه نگار همکارش موفق به فرار از این اسارت شد. او در سال ۱۹۹۳ به کامبوج بازگشت و آخرین بازدید خود را از ویتنام در سال ۲۰۰۰ انجام داد سرانجام ویب در ۱۳ می ۲۰۰۷ بر اثر سرطان روده درگذشت. از ویب و خدماتش، با چاپ تمبر یادبودی در اداره پست استرالیا، و به سال ۲۰۱۷، یاد شد.
استان دوگینیرای (به لاتین: Dinguiraye Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در ناحیه فرانه واقع شده است. استان دوگینیرای ۷٬۹۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۵٬۶۶۲ نفر جمعیت دارد.
استان فورکاریا (به لاتین: Forécariah Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در ناحیه کیندیا واقع شده است. استان فورکاریا ۴٬۳۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۲٬۹۴۲ نفر جمعیت دارد.
استان کاروانه (به لاتین: Kérouané Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در ناحیه کانکان واقع شده است. استان کاروانه ۷٬۰۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۷٬۵۴۷ نفر جمعیت دارد.
استان کمپینگا (به لاتین: Kompienga Province) یک منطقهٔ مسکونی در بورکینافاسو است که در Est Region واقع شده است. استان کمپینگا ۶٬۹۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۷٬۶۷۲ نفر جمعیت دارد.
استان کندوگو (به لاتین: Kénédougou Province) یک منطقهٔ مسکونی در بورکینافاسو است که در منطقه هوت-باسین واقع شده است. استان کندوگو ۸٬۱۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۹٬۸۳۶ نفر جمعیت دارد.
استان کوبیا (به لاتین: Koubia Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در Labé Region واقع شده است. استان کوبیا ۲٬۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان کوروسا (به لاتین: Kouroussa Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در ناحیه کانکان واقع شده است. استان کوروسا ۱۴٬۰۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۸٬۶۳۰ نفر جمعیت دارد.
استان کوروگو (به لاتین: Kourwéogo Province) یک منطقهٔ مسکونی در بورکینافاسو است که در ناحیه پلاتیوکس مرکزی واقع شده است. استان کوروگو ۱٬۵۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۱٬۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
استان کوریتینگا (به لاتین: Kouritenga Province) یک منطقهٔ مسکونی در بورکینافاسو است که در ناحیه مرکز-است واقع شده است. استان کوریتینگا ۲٬۶۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۹٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد.
استان کوزه (به لاتین: Kossi Province) یک منطقهٔ مسکونی در بورکینافاسو است که در Boucle du Mouhoun Region واقع شده است. استان کوزه ۷٬۳۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۵٬۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
استان کولپلوگو (به لاتین: Koulpélogo Province) یک منطقهٔ مسکونی در بورکینافاسو است که در ناحیه مرکز-است واقع شده است. استان کولپلوگو ۵٬۳۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۱٬۵۸۶ نفر جمعیت دارد.
استان کوندره (به لاتین: Koundara Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در ناحیه بوکه واقع شده است. استان کوندره ۵٬۲۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۰٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
استان کیتا (به لاتین: Keita Department) یک منطقهٔ مسکونی در نیجر است که در ناحیه تاهوآ واقع شده است. استان کیتا ۷۷٬۴۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان کیسیدوگو (به لاتین: Kissidougou Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در ناحیه فرانه واقع شده است. استان کیسیدوگو ۸٬۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۳٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد.
استان کومنجری (به لاتین: Komondjari Province) یک منطقهٔ مسکونی در بورکینافاسو است که در Est Region واقع شده است. استان کومنجری ۵٬۰۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۵٬۵۸۴ نفر جمعیت دارد.
استان گایا (به لاتین: Gaya Department) یک منطقهٔ مسکونی در نیجر است که در ناحیه دوسو واقع شده است. استان گایا ۳۴۹٬۷۹۴ نفر جمعیت دارد.
استان لابی (به لاتین: Labé Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در Labé Region واقع شده است. استان لابی ۳٬۰۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان هاراگهه شرقی (به لاتین: East Hararghe Zone) یک منطقهٔ مسکونی در اتیوپی است که در منطقه اورومیا واقع شده است.
افبه سوبرگون یک منطقهٔ مسکونی در اریتره است که در منطقه دریای سرخ شمالی واقع شده است.
اکجوت (به عربی: مقاطعة أکجوجت) یک منطقهٔ مسکونی در موریتانی است که در استان اینشیری واقع شده است.
شارلین سانتوس سان پدرو (زاده ۵ آوریل ۱۹۹۹) بازیگر، خواننده و مجری تلویزیون فیلیپینی است. سن پدرو اولین جایزه بازیگری خود را به عنوان «محبوب ترین بازیگر زن کودک» توسط بنیاد بورسیه یادبود گیلرمو مندوزا در سال ۲۰۰۹ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۲، سان پدرو در هفدهمین جوایز تلویزیونی آسیا به عنوان بهترین بازیگر نقش اول زن درام برای بازی در نقش یک مادر نوجوان نامزد شد.
اگاو (به لاتین: Agew Awi Zone) یک منطقهٔ مسکونی در اتیوپی است که در منطقه امهارا واقع شده است. اگاو ۹٬۱۴۸٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۷۷٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد.
استان کیندیا (به لاتین: Kindia Prefecture) یک منطقهٔ مسکونی در گینه است که در ناحیه کیندیا واقع شده است. استان کیندیا ۹٬۶۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۹٬۶۱۴ نفر جمعیت دارد.
امبووامب-اندرویی (به لاتین: Ambovombe-Androy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندروی واقع شده است.
گاسپار کورته-رئال (Gaspar Corte-Real) (زادهٔ ۱۴۵۰ – درگذشتهٔ ۱۵۰۱)، کاوشگر پرتغالی بود که به همراه پدرش ژوائو واز کورته-رئال و بردارش میگوئل در سفرهای اکتشافی تحت حمایت دربار پرتغال حضور داشتند. گفته می شود، این سفرها جزو اولین سفرهایی بودند که به کشف نیوفاندلند و احتمالاً سایر بخش های شرقی کانادا منتهی شدند. اوایل زندگی. گاسپار در جزیره ترسیرا از مجمع الجزایر آزور در خانواده اشرافی کورته-رئال به دنیا آمد. پدر او ژوائو واز کورته-رئال که کاوشگر پرتغالی بود (۱۴۲۰–۱۴۹۶) سه پسر داشت و گاسپار کوچک ترین آن ها بود. او پدرش را در سفرهای اکتشافی به آمریکای شمالی همراهی می کرد. برادران او هم مثل پدرشان جهانگرد بودند. حرفه ها. در سال ۱۴۹۸، مانوئل یکم، پادشاه پرتغال، نسبت به سفرهای اکتشافی به غرب علاقه مند شد. احتمالاً او اعتقاد داشت سرزمین هایی که اخیراً توسط جان کابوت کشف شده اند (ساحل آمریکای شمالی) بر اساس پیمان تردسییاس باید در قلمرو و تحت سلطه پرتغال بوده باشند. کورته-رئال، یکی از چندین کاوشگر بود که از طرف کشور پرتغال و از طریق دریا به غرب سفر کردند. در سال ۱۵۰۰ کورته-رئال به گرینلند رسید. به گمان او آنجا آسیای شر
قی بود (همان طور که کریستف کلمب در مورد دنیای جدید این گمان را داشت) اما، در آن زمان موفق نشد به خشکی برسد. او در سال ۱۵۰۱ با سه، کاراول عازم سفری دیگری شد، اما در این سفر هم به دلیل منجمد شدن آب دریا در نزدیکی گرینلند نتوانست به خشکی برسد. آن ها مسیر خود را تغییر دادند و به سرزمینی با رودخانه های بزرگ، درختان کاج و توت رسیدند؛ گمان می رود آنجا همان لابرادور بوده باشد. آن ها در آنجا ۵۷ نفر از مردم بومی را اسیر کردند و آن ها را به پرتغال فرستادند تا به عنوان برده بفروشند و هزینه سفرشان را تأمین کنند. در این سفر دو کشتی از سه تا کشتی به پرتغال بازگشتند، اما کشتی ای که کورته-رئال در آن بود، مفقود شد. اطلاعات بیشتری در مورد گاسپار کورته-رئال بعد از تاریخ ۱۵۰۱ در دسترس نیست. برادرش میگوئل در سال ۱۵۰۲ به جست وجوی او رفت اما او هم مفقود شد. میراث. دربارهٔ اهمیت تاریخی کورته-رئال میان مورخان اختلاف نظر وجود دارد. جف وب، استاد تاریخ دانشگاه مموریال نیوفاندلند، در سال ۲۰۱۷ این طور عنوان کرد که «کورته-رئال از نظر تاریخی نقشی کم اهمیت دارد که اطلاعات بسیار، بسیار اندکی دربارهٔ او در دسترس است». داستان های ساختگی اسطوره س
ازی در قرن بیستم دربارهٔ کورته-رئال، عمدتاً کار دیپلمات و مورخی به نام ادواردو برازاو است. برازاو در زمان حکومت آنتونیو ده الیویرا سالازار، رئیس سابق سازمان تبلیغات پرتغال بود. در سال ۱۹۶۵ مجسمه ای برای کورته-رئال در مقابل ساختمان کنفدراسیون در سنت جان نیوفاندلند و لابرادور نصب شد که در آن زمان بیشتر، موضوعی پربحث و جدل بوده است. خیابانی به نام این جهانگرد در مانت پرل نام گذاری شده است. قبلاً در پردیس سنت جان، دانشگاه مموریال نیوفاندلند ساختمانی به نام او وجود داشته است. در دسامبر ۲۰۱۹، پس از درخواست اداره بین المللی سازی (که مکان فعلی اش در این ساختمان است) هیئت امنای دانشگاه به تغییر نام آن به مرکز یادگیری جهانی رأی داد. در یک بازی تخته ای با موضوع اطلاعات عمومی کشور کانادا، پاسخ درست برای سؤال «اولین کاوشگر که مردم بومی کانادا را به بردگی گرفت» کورته-رئال است. مجسمه سنت جان. در می ۱۹۶۳ برازاو که سفیر پرتغال در کانادا بود، برای ملاقات با نخست وزیر، جوزف اسمال وود، به سنت جان سفر کرد. اسمال وود پس از گفت وگو با برازاو در ۲۸ می ۱۹۶۳ اعلام کرد که ناوگان صیادی پرتغال، با «موافقت صمیمانه دولت پرتغال» قصد دارد سا
خت مجسمه ای برای گاسپار کورته-رئال و برادرش میگوئل را به یک مجسمه ساز نامدار پرتغالی بسپارد. پس از ملاقات آن ها، برازاو از اسمال وود دعوت کرد تا به پرتغال بیاید و اسمال وود در اکتبر همان سال در پرتغال با سالازار دیدار کرد. دو سال بعد، مجسمه کورته-رئال (بدون میگوئل) در زیر تابلوی اداره صیادی کانادا-پرتغال در سال ۱۹۶۵ برای بزرگداشت مهمان نوازی اهالی نیوفاندلند نسبت به صیادان بنادر بزرگ پرتغال، رونمایی شد. در اوایل سال ۱۹۹۹ خودرویی که ظاهراً مربوط به یک گردشگر بود و با سرعت غیرمجاز رانندگی می کرد به ستونی که مجسمه بر روی آن نصب بود، برخورد کرد. خود مجسمه آسیبی ندید، اما پایه آن خورد شد. چند مدت بعد در همان سال، کریگ جانسون، متخصص مرمت سازه های برنزی در اتاوا، بازسازی مجسمه را به مجسمه سازان یک کارگاه ریخته گری محلی سپرد و نقاشی مجدد مجسمه را هم خودش برعهده گرفت. بر اساس گفته های یکی از مجسمه سازها به نام ویل گیل که بخشی از کار را انجام داده بود، پس از اتمام مرمت هیچ جای خراشی ناشی از برخورد، خودرو باقی نمانده بود و مجسمه به حالت اولش بازگردانده شده بود. در سال ۲۰۲۰ عنوان شد که ساخته شدن این مجسمه که مارتینز کوری
ا، مبلغ اهل استادو نوو، آن را طراحی کرده بود، حاصل اختلافات پشت پرده سالازار و فرانسیسکو فرانکوی اسپانیایی در مورد حقوق صیادان بوده است. در سال ۱۹۶۸ اسمال وود اعلام کرده بود که «جنرالیسیمو فرانکو قرار است مجسمه ای را در این ایالت رونمایی کند» و محل نصب آن پشت مجسمه کورته-رئال بود، اما مجسمهٔ دوم هیچ وقت رونمایی نشد. در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۰، از قول دوایت بال، نخست وزیر نیوفاندلند و لابرادور عنوان شد که دولت قرار است مجسمه هایی که دراین استان نصب شده اند و ممکن است از نظر سیاسی حساسیت زا باشند را مورد بازبینی قرار دهد. نویسنده ای به نام ادوارد ریچ در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۰ عنوان کرد که «اگر نظرات کافی مبنی بر اینکه که مجسمه کورته-رئال یادآوری شخصیتی است که در سفرهای ماجراجویانه اش مردم بومی را به اسیری می گرفت، وجود داشته باشد ما با مشکل بزرگی مواجه هستیم». همین اختلاف نظرها در مورد مجسمه باعث شد در همان روز خبرهایی با عناوین مرتبط در پرتغال منتشر شوند؛ در این خبرها به نقل از گیلبرتو فرناندز، استاد دانشگاه یورک، عنوان شده بود که این مجسمه نماد «روایت استعمارگری، اروپا محوری و برترپنداری نژاد سفید است که ریشه اصلی نهادهای سلطه گر
کاناد است». در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۰ اعلام شد که تاد راسل، رئیس جمهور نوناتوکاوت که نماینده اینوییت ها در مرکز و جنوب لابرادور است، «دیگر به رایزنی و مشورت نیازی ندارد و خواستار لغو آن است». مسئول امور مردم بومی پردیس گرنفل دانشگاه مموریال نیوفاندلند، عنوان کرد که وجود این مجسمه «به شکل پررنگی بر این موضوع تأکید دارد که تاریخ بشر با اروپاییان آغاز می شود». البته ما می دانیم که این موضوع صحیح نیست. در ۸ ژوئیه ۲۰۲۰، گزارش شده است که روی مجسمه با اسپری رنگی کلمه «برده فروش» و «چرا این هنوز اینجاست؟» نوشته شده است. نظرات مختلف در مقاله ها و نامه ها، به سردیبر ارسال شد که خواهان پایین آوردن مجسمه بودند. بعد از اینکه محل دفن بدون نشان کودکان بومی، در زمین های مدارس شبانه روزی هندیان کانادا کشف شد، در ژوئیه سال ۲۰۲۱ این مجسمه مورد آسیب عمدی قرار گرفت.
انتونوواک (به لاتین: Antunovac) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان اوسیک-بارانیا واقع شده است. انتونوواک ۵۷٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۷۰۳ نفر جمعیت دارد.
انگلونگ گیووگ (به لاتین: Kanglung Gewog) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است که در ناحیه تراشیگانگ واقع شده است.
انوسیبه (به لاتین: Anosibe-An'ala) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده است.
او-پلاتو (به لاتین: Hauts-Plateaux) یک منطقهٔ مسکونی در کامرون است که در منطقه غرب (کامرون) واقع شده است. او-پلاتو ۴۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اوت-ساناگا (به لاتین: Haute-Sanaga) یک منطقهٔ مسکونی در کامرون است که در منطقه مرکز (کامرون) واقع شده است. اوت-ساناگا ۱۷٬۱۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۸۵۴ نفر جمعیت دارد.دارای هفت کومون بنامهای ۱بایبی ۲لمبه یزون ۳ مباندجوک ۴ مینتا ۵ نانگا ابوکو ۶ نکوتنگ ۷ نسم
ایاتا سوبرگیون یک منطقهٔ مسکونی در اریتره است که در منطقه دریای سرخ جنوبی واقع شده است.
ایالت لاتور (به لاتین: Latjoor State) یک منطقهٔ مسکونی در سودان جنوبی است که در Nasir, South Sudan واقع شده است. ایالت لاتور ۵۳۴٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
اوت-نتم (به لاتین: Haut-Ntem) یک منطقهٔ مسکونی در گابن است که در Woleu-Ntem Province واقع شده است. اوت-نتم ۱۰٬۸۳۸ نفر جمعیت دارد.
اوت-بانیو (به لاتین: Haute-Banio) یک منطقهٔ مسکونی در گابن است که در استان نیانگا واقع شده است. اوت-بانیو ۱٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
آکرله-اوگونسیجی (متولد Oluwatoyosi Akerele، ۸ نوامبر ۱۹۸۳) یک کارآفرین اجتماعی و متخصص توسعه انسانی نیجریه ای است که کارش شامل کارآفرینی، آموزش، توسعه جوانان و رهبری عمومی می شود. او بنیانگذار و مدیر اجرایی Rise Networks است، یک شرکت اجتماعی در نیجریه که از طریق بخش خصوصی و دولتی سرمایه گذاری می شود. آکرله-اوگونسیجی در خانواده جیمز آیودل و فلیسیا موپلولا آکرله در ایالت لاگوس، نیجریه به دنیا آمد. او در آوریل ۲۰۰۷ موفق به اخذ درجه دوم در رشته حقوق مدنی از دانشگاه جوس شد. آکرله-اوگونسیجی یک همکار میسون و فارغ التحصیل رشته مدرسه حکومت جان اف. کندی دانشگاه هاروارد است.
بارپ گاوگ (به لاتین: Barp Gewog) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است که در ناحیه پوناخا واقع شده است. بارپ گاوگ ۲۴٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱٬۴۰۰–۱٬۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بارتشام گاوگ (به لاتین: Bartsham Gewog) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است که در ناحیه تراشیگانگ واقع شده است.
بارشونگ گئوگ (به لاتین: Barshong Gewog) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است که در Tsirang District واقع شده است.
بارنتو سوبرگیون یک منطقهٔ مسکونی در اریتره است که در منطقه گاش-بارکا واقع شده است.
باشکا وودا (به لاتین: Baška Voda) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان اسپلیت-دالماسی واقع شده است. باشکا وودا ۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد.
بالهو یک منطقهٔ مسکونی در جیبوتی است که در منطقه تاجوره واقع شده است.
بخش اراچای (به لاتین: Arcahaie Arrondissement) یک منطقهٔ مسکونی در هائیتی است که در شهرستان غربی واقع شده است. بخش اراچای ۶۱۱٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۸٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
بخش افگویه یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در شبل پایین واقع شده است.
بخش اکن (به لاتین: Aquin Arrondissement) یک منطقهٔ مسکونی در هائیتی است که در شهرستان جنوبی واقع شده است. بخش اکن ۱٬۰۳۹٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۷٬۸۲۷ نفر جمعیت دارد.
بخش انگکور چام (به لاتین: Angkor Chum District) یک منطقهٔ مسکونی در کامبوج است که در استان سیم ریپ واقع شده است.
بخش انیله (به لاتین: Enyellé District) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری کنگو است که در لیکوالا واقع شده است.
بخش انه دی هینو (به لاتین: Anse d'Hainault Arrondissement) یک منطقهٔ مسکونی در هائیتی است که در شهرستان گرندآنسه واقع شده است. بخش انه دی هینو ۳۲۶٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۹۸٬۵۲۲ نفر جمعیت دارد.
بخش بولوبورد یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در هیران (سومالی) واقع شده است.
بخش خرطوم بحری یک منطقهٔ مسکونی در سودان است که در خارطوم واقع شده است.
بخش دنیل یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در بنادر واقع شده است.
بخش دولو یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در جدو واقع شده است. بخش دولو ۱۰۱٬۷۸۲ نفر جمعیت دارد.
بخش دوین (به لاتین: Dewoin District) یک منطقهٔ مسکونی در لیبریا است که در شهرستان بومی واقع شده است. بخش دوین ۱۲٬۷۸۲ نفر جمعیت دارد.
بخش دیونیه (به لاتین: Divénié District) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری کنگو است که در بخش نیاری واقع شده است.
بخش کرالنه (به لاتین: Kralanh District) یک منطقهٔ مسکونی در کامبوج است که در استان سیم ریپ واقع شده است.
بخش کروپینا (به لاتین: Krupina District) یک منطقهٔ مسکونی در اسلواکی است که در منطقه بانسکا بیستریتسا واقع شده است. بخش کروپینا ۵۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۸۴۱ نفر جمعیت دارد.
بخش کروکس-ده-بوکت (به لاتین: Croix-des-Bouquets Arrondissement) یک منطقهٔ مسکونی در هائیتی است که در شهرستان غربی واقع شده است. بخش کروکس-ده-بوکت ۱٬۹۳۰٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۴٬۸۰۶ نفر جمعیت دارد.
بخش کساله یک منطقهٔ مسکونی در سودان است که در کسلا واقع شده است.
بخش کوتوم یک منطقهٔ مسکونی در سودان است که در دارفور شمالی واقع شده است.