Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خوان تافورس یا تافورر ماجراجو و فرمانده کاتالانی در میانه قرن ۱۵ میلادی بود. وی که صاحب یک کشتی تجاری بود، در ژوئیه ۱۴۵۷ به سواحل لارنکا در قبرس رسید، زمانی که جیمز لوزینیان، فرزند نامشروع ژان دوم قبرس، در حال فرار از پدرش بود چرا که کاخ دار سلطنتی را به قتل رسانده بود. خوان کشتی خود را در اختیار وی قرار داد تا با کمک آن جیمز به رودس فرار کند. وی پس از آن جیمز را در شورش علیه شارلوت، ملکه قبرس همراهی کرد و آنها موفق به فتح قبرس در سپتامبر ۱۴۵۰ شدند. با به قدرت رسیدن جیمز، پادشاه جدید قبرس عنوان کنت طرابلس را به خوان به پاس خدماتش اعطا کرد. وی در زمان جانشین جیمز، کاترین، علیه وی و ونیزی ها شورید اما شکست خورد و از قبرس فرار کرد اما خانواده اش به اسیر و به ونیز منتقل شدند. پس از آن اطلاعی از وی در دست نیست.
دایچی کوشو () شرکت خوشه ای ژاپنی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد.
اَبَرتوفند یک کلاس فرضی از توفند شدید گرمسیری است که اگر دمای سطح دریا به حدود ۵۰ درجه سانتیگراد (۱۲۲ درجه فارنهایت) برسد، می تواند تشکیل شود؛ که این، ۱۵ درجه سانتیگراد (۲۷ درجه فارنهایت) گرمتر از گرمترین دمای ثبت شدهٔ اقیانوس است. چنین افزایشی می تواند ناشی از برخورد یک سیارک یا دنباله دار بزرگ، یک فوران بزرگ یک ابرآتشفشان، یک جریان زیردریایی سیل بازالتی بزرگ، یا گرم شدن گسترده زمین باشد. برخی گمانه زنی ها مبنی بر این که مجموعه ای از "اَبَرتوفندهای" ناشی از برخورد یک سیارک یا دنباله دار بزرگ در نابودی دایناسورهای غیر پرنده نقش داشته است.این فرضیه توسط کری امانوئل از MIT ایجاد شد که این اصطلاح را نیز ابداع کرد.
پیتر دوم قبرس (۱۳۵۴ یا ۱۳۵۷ – ۱۳ اکتبر ۱۳۸۲) ملقب به چاق، یازدهمین پادشاه قبرس از خاندان لوزینیان بود که از ۷ ژانویه ۱۳۶۹ تا زمان مرگش در این مقام بود. وی پسر پیتر یکم قبرس و النور آراگون بود. وی در حالی که به پادشاهی قبرس رسید که پدرش به قتل رسیده و خود او نیز به سن قانونی نرسیده بود. وی همچنین کنت افتخاری و اسمی طرابلس و پادشاه افتخاری و اسمی اورشلیم بود.
رؤیای ایسلندی (؛ ) یک فیلم ایسلندی به کارگردانی روبرت اینگی داگلاس است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. این فیلم در ریکیاویک تصویربرداری شد و از بازیگران آن می توان به هاودیس هولد، مت کیزلار و ثورستن باخمان اشاره نمود.
والنتینا ویسکنتی (ح. ۱۳۵۷ – قبل از ۱۳۹۳) ملکه هم نشین قبرس و ملکه اسمی و افتخاری اورشلیم بود که با پادشاه قبرس، پیتر دوم، ازدواج کرده بود. وی دختر برنابو ویسکنتی و همسرش بئاتریس رجینا دلا اسکالا بود.
سیرمپا (به انگلیسی: Sirmpa) (به یونانی: Σίρμπα) یک رقص محلی یونانی به عنوان هاساپوسرویکو (Hasaposerviko) از لروس است. این رقص در قرون وسطی به عنوان یک تقلید جنگی با شمشیر توسط صنف سلاخان یونانی که آن را از ارتش دوران بیزانس اقتباس کرده بودند، آغاز شد. میزان آن ۲/۴ است و این مشابه لحن آهنگ های رقص فولکلوری به نام هوپاک در اوکراین است.
پیتر یکم قبرس یا پیر یکم لوزینیان (۹ اکتبر ۱۳۲۸ – ۱۷ ژانویه ۱۳۶۹) پادشاه قبرس و پادشاه اسمی و افتخاری اورشلیم بعد از خلع پدرس در ۲۴ نوامبر ۱۳۵۸ تا زمان مرگش در سال ۱۳۶۹ بود. وی دومین پسر هیو چهارم قبرس و همسر نخستش، آلیس ابلین بود وی در زمان حکومتش موفقیت های نظامی به دست آورد. وی سرانجام توسط سه تا از شوالیه هایش در رختخواب به قتل رسید.
النور آراگون، ملکه قبرس (۱۳۳۳ – ۲۶ دسامبر ۱۴۱۷) ملکه هم نشین قبرس و همسر پادشاه قبرس، پیتر یکم، بود. وی همچنین نایب السلطنه پسرش، پیتر دوم، دز مان سفر همسرش به اروپا و پس از قتل پیتر یکم توسط شوالیه هایش بود.
روبرت اینگی داگلاس () کارگردان، فیلم نامه نویس و فیلم بردار ایسلندی-ایرلندی است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رؤیای ایسلندی" اشاره نمود.
یولیوس کمپ (؛ ) کارگردان و تهیه کننده فیلم اهل ایسلند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "طبقات تاریک" و "رؤیای ایسلندی" اشاره نمود.
ایریس تانیا فلیگنرینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی دانش آموختهٔ دانشگاه هنر ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کاتلا" و "به دام افتاده" اشاره نمود.
آلفونسو جردن که با نام های آلفونس جردن یا آلفونس ژردان (۱۱۰۳–۱۱۴۸) شناخته می شود، کنت طرابلس (۱۱۰۵–۰۹)، کنت روئرگ (۱۱۰۹–۴۸) و کنت تولوز، مارگراف پروانس و دوک ناربون (۱۱۱۲–۴۸) بود. وی فرزند ریمون چهارم، کنت تولوز از همسر سومش، الویرا کاستیل بود. وی در قلعه مونت پلرین در طرابلس در حین نخستین جنگ صلیبی به دنیا آمد. به وی نام ژردان داده شد چرا که در رود اردن غسل تعمید داده شد. پس از مرگ پدرش، در حالی که وی ۲ سال بیشتر نداشت، قیمومیت وی به ویلیام جردن داده شد. پس از آن در ۵ سالگی به اروپا برده شد و برادرش برتراند کنت نشین روئرگ را به وی اعطا کرد. با مرگ در برتراند در سال ۱۱۱۲، آلفونسو جانشین برادرش در تولوز و پروانس شد. در سال ۱۱۴، دوک ویلیام نهم آکتین، مدعی تولوز شد و به تولوز یورش برد و آن را تسخیر کرد. آلفونسو بخش هایی از قلمروی از دست رفته را بازپس گرفت اما نتوانست کنترل کامل تا سال ۱۱۲۳ به دست آورد. پس از موفقیت وی، آلفونسو توسط پاپ کالیکتوس دوم به دلیل تبعید راهبان سن ژیل تکفیر شد.
برتراند تولوز یا برتراند طرابلس (م. ۱۱۱۲) کنت تولوز و نخستین کنت طرابلس بود که بر شهر طرابلس حکم راند. برتراند بزرگترین فرزند ریمون چهارم، کنت تولوز بود. هنگامی که پدرش برای شرکت در نخستین جنگ صلیبی در سال ۱۰۹۶ عازم شرق شد، همه قلمروی خود را برتراند واگذار کرد اما با مرگ ریمون در حین محاصره طرابلس در سال ۱۰۹۵، همراهان وی بر جانشینی برادر کوچکترش، آلفونسو جردن اصرار ورزیدند. اما پس از ۳ سال، برادرش به اروپا فرستاده تا ویلیام دوم جردن، پسرعمویش، قدرت را در طرابلس به دست بگیرد. در همین زمان، با دعوی فیلیپا، دختر ویلیام چهارم تولوز و همسر ویلیام نهم آکتین، و حمله آن ها به تولوز، وی از قلمروی خود را در اروپا از دست داد. برتراند برای به دست آوردن قلمرو و تیول های پدرش از راه طرطوس و با کمک ناوگان جنوا عازم شام شد و از جانب بالدوین یکم، پادشاه اورشلیم، موفق به کسب نیمی از تیول های پدرش در شرق شد. در ۱۲ ژوئیه ۱۱۰۹، با تصرف طرابلس، این شهر به قلمروی وی افزوده شد و به عنوان مرکز کنت نشین طرابلس انتخاب شد. وی سرانجام در ژانویه ۱۱۱۲ درگذشت و فرزندش، پونس، از همسرش هلی بورگوندی جانشین وی شد.
ویلیام دوم جردن، فرزند ویلیام یکم، کنت برگا، کنت ساردنی و تایب السلطنه کنت نشین طرابلس بود. همزمان با نخستین جنگ صلیبی، وی به همراه ریمون چهارم، کنت تولوز عازم اراضی مقدس شد و پس از مرگ ریمون به عنوان نایب فرزند خردسالش، آلفونسو جردن، کنترل کنت نشین طرابلس را در دست گرفت تا آن که برتراند دیگر فرزند ریمون به اراضی مقدس رسید. با آغاز اختلاف میان وی و برتراند، پسر ریمون موفق شد با حمایت پادشاه اورشلیم، بالدوین یکم، نیمی از تیول های پدرش به دست آورد و نیمی دیگر در کنترل ویلیام باقی بماند. با حمله صلیبیون به طرابلس و محاصره آن با کمک جنوایی، طرابلس در ۱۲ ژوئیه توسط برتراند تصرف شد. اندک زمانی پس از تصرف شهر، ویلیام به خاطر زخمی که در حین محاصره برداشته بود، درگذشت تا برتراند کنترل کامل کنت نشین را در دست بگیرد.
پونس (ح. ۱۰۹۸ – ۲۵ مارس ۱۱۳۷) کنت طرابلس از سال ۱۱۱۲ تا ۱۱۳۷ میلادی بود. وی ۱۴ سال بیشتر نداشت که پدرش برتراند در ۱۱۱۲ درگذشت. وی پس از به قدرت رسیدن به آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس، سوگند وفاداری یاد کرد. مشاورانش وی را به انطاکیه فرستادند تا در دربار تانکرد انطاکیه، تحصیلات خود ادامه و تکمیل و به خصومت میان دو دولت صلیبی پایان دهند. تانکرد ۴ قلعه مهم را در شاهزاده نشین انطاکیه به پونس واگذار کرد. با وجود اینکه وی واسال پادشاه اورشلیم بود، اما این اقدام تانکرد منجر به استقلال نسبی کنت نشین طرابلس شد. تانکرد همچنین ترتیب ازدواج پونس با سیسیل، دختر فیلیپ یکم فرانسه، را داد. پونس پس از تانکرد، همکاری خود را با جانشین وی، راجر سالرنو، برای مقابله با امیران مسلمان منطقه در دهه ۱۱۱۰ میلادی ادامه داد. با این حال وی از یاد کردن سوگند وفاداری و تبعیت از بالدوین دوم، پادشاه اورشلیم، امتناع کرد اما با تلاش واسال ها آشتی میان آنها برقرار شد. پونس همچنین یکی فرماندهان برجستهٔ حاضر در محاصره صور در سال ۱۱۲۴ میلادی بود. وی از آلیس، در برابر فولک آنژو در اواخر ۱۱۳۲ حمایت کرد اما آنها توانستند مانعی برای وی برای به دست گرفتن
کنترل انطاکیه شوند. سال بعد پونس توانست با کمک فولک از قلمروی خود در برابر عمادالدین زنگی، اتابک موصل، دفاع کند. بازواش، مملوک و فرمانده دمشق، در مارس ۱۱۳۷ به طرابلس یورش برد و توانست پونس را در نبرد شکست دهد. پونس به کوهستان فرار کرد اما توسط مسیحیان بومیان اسیر به بازواش تحویل داده شد. بازواش نیز دستور قتل پونس را در ۲۵ مارس ۱۱۳۷ صادر کرد. کنت نشین طرابلس در زمان وی مبدل به یک دولت صلیبی مستقل شد.
سیکلوفیوذور (؛ ) یک شهرک ماهیگیری کوچک واقع در یک آبدره در ساحل شمالی ایسلند است. در این شهر کوچک یک موزهٔ شاه ماهی وجود دارد که در سال ۱۹۹۴ بنیان نهاده شد.
مونونگاویروس سانان ، دسته ای از ویروس های آران ای رشته منفی با ژنوم یکپارچه هستند. برخی از اعضای رایج این راسته عبارت اند از: ویروس ابولا، ویروس سین سیشیال تنفسی، سرخک، ویروس اوریون، ویروس نیپا و ویروس هاری. همهٔ این ویروس ها باعث بیماری قابل توجهی در انسان می شوند. بسیاری از پاتوژن های مهم دیگر جانوران و گیاهان غیرانسانی نیز در این گروه قرار دارند. این راسته شامل یازده خانوادهٔ ویروس است: "آرتوویریده، بورناویریده،" "لیسپیویریده،" "فیلوویریده، مایموناویریده،" "نیامیویریده" , "پارامیکسوویریده،" "پنوموویریده"، "رابدوویریده،" "سانیویریده" و "Xinmoviridae". واژه شناسی. "مونونگاویروس سانان" (تلفظ: ) یک تاکسون ویروس شناسی است که در سال ۱۹۹۱ ایجاد شد و در ۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۲۰۰۰، ۲۰۰۵، ۲۰۱۱، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ اصلاح شد، نام "مونونگاویروس سانان" از صفت یونانی باستان "μóνος" "monos" که اشاره به ژنوم تک جانبی و تک رشته ای اکثر آن ها دارد. فعل لاتین "negare" اشاره به قطبیت منفی این ژنوم ها و پسوند طبقه بندی "-virales" نیز به راستهٔ ویروس اشاره دارد. ویژگی ها. یک ویروس عضوی از راستهٔ "مونونگاویروس سانان است" اگر چرخهٔ زندگی. چرخ
هٔ زندگی مونونگاویروس ها با اتصال ویریون به گیرنده های سطح سلولی خاص آغاز می شود و به دنبال آن ادغام پوشش ویریون با غشای سلولی و انتشار همزمان نوکلئوکپسید ویروس در سیتوزول انجام می شود. ویروس آردی آر پی تا حدی نوکلئوکپسید را می پوشاند و ژن ها را به آران ای های پیام رسان رشته ای مثبت رونویسی می کند، که سپس به پروتئین های ساختاری و غیرساختاری ترجمه می شوند. مونونگاویروس آردی آر پیs به یک پروموتر منفرد که در انتهای ۳' ژنوم قرار دارد متصل می شود. رونویسی یا پس از یک ژن خاتمه می یابد یا به ژن بعدی در پایین دست ادامه می یابد. این به این معنی است که ژن های نزدیک به انتهای ۳ ژنوم با بیشترین فراوانی رونویسی می شوند، در حالی که ژن هایی که در انتهای ۵ هستند کمترین احتمال رونویسی را دارند؛ بنابراین ترتیب ژن یک شکل ساده اما مؤثر از تنظیم رونویسی است. فراوان ترین پروتئین تولید شده، نوکلئوپروتئین است که غلظت آن در سلول تعیین می کند که آردی آر پی از رونویسی ژن به همانندسازی ژنوم تغییر کند. همانندسازی منجر به آنتی ژنوم های تمام قد و رشته مثبت می شود که به نوبهٔ خود به نسخه های ژنوم نسل ویروس رشته منفی رونویسی می شوند. پروتئین
های ساختاری و ژنوم های تازه سنتز شده خود به خود جمع می شوند و در نزدیکی داخل غشای سلولی تجمع می یابند. ویریون ها از سلول جوانه می زنند و پوشش خود را از غشای سلولی که از آن جوانه می زنند به دست می آورند. سپس ذرات بالغ، سلول های دیگر را برای تکرار چرخه آلوده می کنند. باستان ویروس شناسی. مونونگاویروس ها سابقه ای دارند که به چندین ده میلیون سال قبل بازمی گردد. فسیل های مونونگاویروس به شکل ژن های مونونگاویروس یا قطعات ژنی ادغام شده در ژنوم پستانداران کشف شده اند. به عنوان مثال، «فسیل های» ژن بورناویروس در ژنوم خفاش ها، ماهی ها، خرگوش های کوهی، کیسه داران، نخستی سانان، جوندگان، نشخوارکنندگان و فیل ها شناسایی شده اند. «فسیل های» ژن فیلوویروس در ژنوم خفاش ها، جوندگان، تیغ پشت ها، حشره خوارها و کیسه داران شناسایی شده است. یک «فسیل» ویروس Midway در ژنوم گورخرماهی یافت شد. در نهایت، فسیل های رابدوویروس در ژنوم سخت پوستان، پشه ها، کنه ها و گیاهان یافت شد.
سیذیسفیورذور (؛ ) شهرکی در آستورلاند ایسلند است که در آبدره ای در شرق این کشور واقع شده است.
به دام افتاده () یک سریال تلویزیونی درام، معمایی و دلهره آور ایسلندی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این مجموعهٔ تلویزیونی، پرهزینه ترین سریالی است که تاکنون در کشور ایسلند ساخته شده است و در حدود ۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ کرونای ایسلند (۶٬۵۰۰٬۰۰۰ یورو) هزینه دربرداشت. پیش از این، سریال های تلویزیونی ایسلندی به ندرت هزینه ای بیش از ۱۰۰–۲۰۰ میلیون کرونا داشت. تصویربرداری سریال در شهرهای سیکلوفیوذور، سیذیسفیورذور و ریکیاویک انجام پذیرفت و نخستین نمایش بین المللی آن در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو بود. یک سال بعد، بی بی سی چهار هم آنرا به روی آنتن برد.
سسیل فرانسه (1097 – 1145) دختر فیلیپ یکم، پادشاه فرانسه از همسرش برتراد د مونتفورت و همسر و بود. نخستین ازدواج زمانی رقم خورد که بوهموند یکم در فرانسه بود و برای مقابله با امپراتوری بیزانس در جستجوی حامی بود. سسیل به سمت انطاکیه در سال ۱۱۰۶ حرکت کرد و پس از رسیدن به شرق عنوان بانوی طرسوس و موپسوئست را دریافت کرد. وی پس از آن با تانکرد، شاهزاده جلیل ازدواج کرد. در زمان مرگ، تانکرد از پونس خواست که با سسیل ازدواج کند. آنها در ۱۱۱۲ ازدواج کردند اما در این زمان پونس در قلعه اش توسط عمادالدین زنگی محاصره شد. سسیل از برادر ناتنی خود، فولک، تقاضای کمک کرد. با رسیدن فولک و نیروهایش، عمادالدین زنگی عقب نشینی کرد و عازم موصل شد. سسیل از وی پونس صاحب ۳ فرزند شد:
ریموند یا ریمون دوم (; ۱۱۱۶ – ۱۱۵۲) کنت طرابلس از سال ۱۱۳۷ تا ۱۱۵۲ بود. او جانشین پدرش، پونس، شد که در جریان لشکرکشی ای که نیروهای دمشق علیه کنت نشین طرابلس آغاز کرده بودند، کشته شد. ریموند مسیحیان محلی را به خیانت به پدرش متهم کرد و به روستاهای آنها در منطقه جبل لبنان حمله کرد. او همچنین بسیاری از آنها را شکنجه و اعدام کرد. ریموند در جریان حمله عمادالدین زنگی، اتابک موصل، اسیر شد و در تابستان ۱۱۳۷ در ازای واگذاری دو قلعه مهم مونت فران (در بعرین کنونی سوریه) و رفنیه، آزادی خود را به دست آورد. با توجه به اندک بودن میزان نیروهای کنت نشین و همچنین قادر نبود این حکومت در تأمین کردن امنیت مرزهای شرقی، ریموند چندین قلعه را در ۱۱۴۲ به شوالیه های مهمان نواز واگذار کرد. مرگ ناگهانی عموی پدرش، آلفونسو ژردان، کنت تولوز، در جریان جنگ صلیبی دوم، باعث شایعاتی شد که حاکی از آن بود که ریموند او را مسموم کرده است، چراکه گفته می شد آلفونسو درصدد اعلان دعوی خود بر کنت نشین طرابلس است. فرزند نامشروع آلفونسو، برتراند، قلعه العریمه را در قلمروی طرابلس در ۱۱۴۹ تصرف کرد، اما ریموند آن را با کمک حاکمان مسلمان بازپس گرفت. بعدها ریموند
قلعه را به شوالیه های معبد واگذار کرد. ریموند از ازدواج با هودیرنا، ناراضی بود. برای حل مسئله زناشویی آنها، خواهر او، ملکه ملیساند اورشلیم، به طرابلس آمد تا به اختلافات پایان دهد. هرچند در نهایت هودیرنا ترجیح داد به همراه خواهرش طرابلس را به سمت اورشلیم ترک کند و ریموند نیز آنها را برای مسافت کوتاهی همراهی کرد. در راه بازگشت به طرابلس، در دروازه های جنوبی طرابلس، ریموند از جانب گروهی از حشاشین مورد حمله قرار گرفت و با خنجر آنها کشته شد. او اولین حاکم مسیحی بود که توسط فرقه حشاشین کشته شد. وضعیت زمانه. بین اواسط قرن یازدهم و اواخر قرن پانزدهم، یک ترکیب تاریخی خاص از عوامل مادی و فکری، منجر به مجموعه ای از جنگ های مذهبی شد که اکنون با نام جنگ های صلیبی شناخته می شوند. این مجموعه شامل جنگ های سازمان یافته توسط کلیسا در سرزمین مقدس، شبه جزیره ایبری (در اسپانیای کنونی) و در امتداد مرز بالتیک (علیه مردم کافر بالتی، فنلاندی و اسلاو) و همچنین در خود مسیحیت لاتین بود. جنگ های صلیبی به سرزمین مقدس، «جنگ های آزادی بخش» بودند که در ابتدا توسط کلیسا برای بازگرداندن اورشلیم به حکومت مسیحیان آغاز شدند. پس از جنگ صلیبی اول
و موفقیت های اولیه، مسیحیان چهار ایالتِ صلیبی را ایجاد کردند که با نام «اوترمر» شناخته می شوند: کنت نشین ادسا، شاهزاده نشین انطاکیه، پادشاهی اورشلیم و کنت نشین طرابلس. این چهار قلمروی مسیحی، دژهای کلیدی برای مسیحیان در خاورمیانه بودند. کنت های طرابلس از ۱۱۰۲ تا ۱۲۸۹ بر کنت نشین طرابلس (در حدود لبنان کنونی) فرمانروایی می کردند. در سراسر ۱۸۷ سال عمر این کنت نشین، ۱۲ کنت حکومت کردند و ریموند دوم، پنجمین کنت در بین حکمرانان این کنت نشین بود. ابتدای زندگی. ریموند پسر بزرگ پونس، کنت طرابلس، و سسیل بود. تاریخ دقیق تولد او نامشخص است، اما ویلیام صوری چنین اشاره کرده است که ریموند هنگام مرگ پدرش «نوجوان» بود، که نشان می دهد که او در سال ۱۱۳۷ حداقل پانزده ساله داشته است. همچنین به نظر می رسد که او و برادر کوچکترش، فیلیپ، در این ایام بالغ بوده اند چراکه منشورهای پدرشان را در اوایل دهه ۱۱۳۰ امضا کرده اند. مورخ کوین جی. لوئیس چنین استدلال می کند که ریموند در سال ۱۱۳۷ «در اوایل بیست سالگی» بوده است، که نشان می دهد او حدود ۱۱۱۶ متولد شده است. لوئیس همچنین بیان می کند که ریموند به احتمال زیاد با هودیرنا، دختر کوچک پادشاه بال
دوین دوم اورشلیم، «در اوایل ۱۱۲۷» نامزد کرده است. کنت طرابلس. جنگ با مسلمانان. بازواش، فرمانده مملوک دمشق، حمله ای علیه طرابلس ترتیب داد و پونس را در نبردی شکست داد. پونس از میدان جنگ فرار کرد، اما مسیحیان بومی او را اسیر کردند و به بازواش تحویل دادند که او را در ۲۵ مارس ۱۱۳۷ اعدام کرد. بازواش قلعه ای در مرز کنت نشین طرابلس را تصرف کرد اما بدون آن که به طرابلس حمله برد، به دمشق بازگشت. برای انتقام گیری از مرگ پدرش، ریموند به مناطق مسیحیان محلی در منطقه جبل لبنان حمله کرد و بسیاری از آنها را اسیر کرد. مردان، زنان و کودکان اسیر شده به طرابلس برده شدند که اکثر آنها شکنجه و اعدام شدند. ویلیام صوری اشاره کرد که حملات ریموند علیه مسیحیان بومی «اولین درس های شجاعت جنگی او» را فراهم کرد. پس از آگاهی از مرگ پونس، زنگی در ژوئیه ۱۱۳۷ به طرابلس حمله کرد. مورخ مسلمان، کمال الدین، بعداً ادعا کرده است که زنگی تنها پس از آنکه ریموند درصدد شکستن محاصره حمص برآمده است، به طرابلس حمله کرد. لوئیس تأکید می کند که گزارش کمال الدین را نمی توان تأیید کرد، چراکه بازواش تقریباً ارتش طرابلس را نابود کرده بود و ریموند را از راه اندازی ل
شکرکشی های بزرگ بازداشته بود. پس از آنکه زنگی مونت فران (بعرین) را محاصره کرد، ریموند فرستادگانی نزد پادشاه فولک اورشلیم فرستاد و از او خواست که به قلعه محاصره شده بشتابد. کمی پس از آنکه فولک و ارتشش از مرز کنت نشین طرابلس گذشتند، فرستادگان ریموند پواتیه، شاهزاده انطاکیه، او را آگاه کردند که امپراتور بیزانس، ژان دوم، به انطاکیه نیز حمله کرده است. فولک و ریموند طرابلس تصمیم گرفتند پیش از حرکت به سمت انطاکیه، حمله ای علیه نیروهای زنگی راه بیندازند، زیرا فکر می کردند به راحتی می توانند اتابک را شکست دهند. با این حال، زنگی محاصره حمص را برداشت و حمله ای غیرمنتظره به نیروهای متحد اورشلیم و طرابلس کرد. هزاران سرباز مسیحی در جریان نبرد کشته شدند، و بسیاری از جمله ریموند اسیر شدند؛ فولک و همراهانش نیز به مونت فران فرار کردند. زنگی دوباره مونت فران را محاصره کرد، اما هنگامی که شنید کمک بیشتری از سوی ریموند پواتیه، ژوسلین دوم ادسا، و امپراتور ژان دوم در راه است، مذاکره با محاصره شدگان را آغاز کرد. آنان که در قلعه محاصره شده بودند از این لشکرکشی نیروهای متحد اطلاع نداشتند اما با پیشنهاد زنگی موافقت کردند که قلعه را در ا
زای عبور ایمن و آزادی ریموند و همه اسیران مسیحی دیگر به او تحویل دهند. تلاش برای تحکیم قدرت. شاعر بیزانسی، تئودوره پرودروموس، از ژان دوم به خاطر اینکه طرابلس را کمی پس از ۱۱۳۷ تابع امپراتوری کرده بود، ستایش کرده است. دهه ها بعد وقایع نگار بیزانسی نیکتاس شونیتز نیز ریموند را تابع (دست نشانده) ژان دوم توصیف کرده است. بنابر گفته لوئیس، هر دو روایت و منبع نشان می دهند که ریموند سوگند وفاداری اسلاف خود را نسبت به امپراتور بیزانس تجدید کرده است. با این وجود، ریموند در لشکرکشی نظامی امپراتور بیزانس علیه حاکمان مسلمان شمال سوریه در ۱۱۳۸ شرکت نکرد. مورخ رالف-یوهانس لیلی نیز در این رابطه می گوید کمبود نیروهای نظامی کافی، ریموند را از کمک به بیزانسی ها بازداشت. ریموند چندین منطقه در امتداد مرزهای شرقی کنت نشین طرابلس را در ۱۱۴۲ به شوالیه های مهمان نواز واگذار کرد. اعطای او شامل «قلعه حصن الاکراد» بود که در دهه های بعد به قلعه مهم صلیبی کرک د شوالیرز تبدیل شد. او همچنین حقوق خود بر مونت فران و رفنیه، که هر دو توسط زنگی در ۱۱۳۷ تصرف شده بودند، را به شوالیه های مهمان نواز واگذار کرد اگر بتوانند آنها را بازپس بگیرند. در هنگ
ام واگذاری قلعه ها و مرزهای شرقی به شوالیه های مهمان نواز، ریموند تنها می خواست دفاع از کنت نشینش را با کمک فرقه های نظامی تضمین کند، اما اعطای سخاوتمندانه او پایه های دولت کلیسایی تقریباً مستقلی را تحت امر این فرقه پایه گذاری کرد. مسائل خانوادگی. ریموند نواده رمون دو سن-ژیل بود، یکی از رهبران جنگ صلیبی اول بود که خود را به عنوان کنت طرابلس خطاب کرد (حتی پیش از آنکه طرابلس تصرف شود). با این حال، ریموند نوه برتراند تولوز، پسر سن ژیل با مشروعیت مورد مناقشه، بود. پسر مشروع سن ژیل، آلفونسو ژردان، پس از آنکه سن ژیل شروع به استفاده از عنوان کنت طرابلس کرد، متولد شد، که او را وارث قانونی پدرش طبق ایده «پروفیرژنتور» (Porphyrogeniture) قرار می داد. آلفونسو ژردان یکی افراد برجسته حاضر در جنگ صلیبی دوم بود، اما کمی پس از رسیدن به اراضی مقدس در آوریل ۱۱۴۸ درگذشت. پس مرگ ناگهانی او، شایعاتی در باب قتل او در میان صلیبیون مطرح شد، هرچند او به احتمال زیاد بخاطر یکی از علل طبیعی، در نتیجه سفر طولانی اش در سراسر دریای مدیترانه، درگذشته است. تاریخ نگار ناشناس سوری برای نخستین بار ریموند به قتل آلفونسو ژردان متهم کرد و بیان داشت
که او آلفونسو ژردان را مسموم کرده است زیرا می ترسید عمویش برای تصرف و گرفتن قدرت طرابلس آمده باشد. در این رابطه لوئیس معتقد است که برای این روایت به سختی می توان مدرکی یافت بنابراین باید در رابطه با نقش ریموند در مرگ آلفونسو ژردان درنگ کرد. وقایع نگار دیگری که مقارن با ریموند می زیست که ادامه دهنده تاریخ نگاری سیگبرت گمبلوکسی است چنین مسئله ای را مطرح کرده است که ملیساند، ملکه اورشلیم، دست به مسموم کردم آلفونسو ژردان زده است چراکه می خواست مانع از دعوی وی بر طرابلس و قلمروی آن شود. با این حال ریموند در شورای رهبران جنگ صلیبی در عکا در ۲۴ ژوئن ۱۱۴۸ شرکت نجست. او همچنین از حضور در محاصره دمشق توسط صلیبیون در سال ۱۱۴۸ امتناع کرد. برخلاف ریموند، برتراند، پسر نامشروع آلفونسو ژردان، که همراه پدرش عازم اراضی مقدس شده بود، در نبردهای صلیبیون طی جنگ صلیبی دوم شرکت کرد. او تصمیم گرفت مدعی قلمروی طرابلس شود و بدین جهت قلعه العریمه را در تابستان ۱۱۴۹ تصرف کرد. پس از ناکامی ریموند درگرفتن قلعه العریمه که مشرف بر جاده های اصلی قلمروی طرابلس می شد، او از معین الدین انر، اتابک دمشق، و همچنین از نورالدین محمود، پسر زنگی، کمک
خواست. دو حاکم مسلمان العریمه را تصرف کردند و برتراند و همراهانش را اسیر و زندانی کردند. پس از تخریب قلعه، معین الدین و نورالدین قلمروی متصرفی را به ریموند بازگرداندند. ریموند این اراضی را در اوایل دهه ۱۱۵۰ به شوالیه های معبد واگذار کرد. سال های پایانی. در تابستان ۱۱۵۰، پادشاه اورشلیم، بالدوین سوم، در لشکرکشی و حرکتش به سمت شمال شامات از طرابلس گذشت. او درصدد آن بود که با امپراتور بیزانس، مانوئل بکم، دیدار کند که آخرین قلعه ها و اراضی باقی مانده از دولت سقوط کرده ادسا را خریداری کرده بود. در این حین به خاطر درگیری میان بالدوین و مادرش، ملیساند، حامیان ملکه از همراهی پادشاه خودداری کرده بودند، بنابراین بالدوین از ریموند خواست که او را در دیدار با امپراتور بیزانس همراهی کند. ریموند موافقت کرد و بالدوین را در این سفر همراهی کرد. آنها پس از دیدار با مانوئل یکم، با یکدیگر بر انتقال قلعه ها به نیروهای بیزانسی نظارت کردند. افزون بر این، ناوگان فاطمی در موج جدید حملات دریایی خود به سواحل اراضی مقدس، در تابستان ۱۱۵۱ طرابلس را غارت کرد. مصری ها کشتی ها را تخریب کردند و صدها نفر را در بندر این شهر کشتند یا اسیر کردند.
همچنین در دسامبر، نیروهای مسیحی به دره بقاع یورش بردند و در جریان لشکرکشی شان موفق تصرف و غارت آن منطقه شدند تا آنکه از حاکم بعلبک شکست خوردند. نورالدین زنگی نیز در آوریل یا مه ۱۱۵۲ به قلمروی طرابلس یورش برد و طرطوس را تصرف کرد و نیروهایی را در آنجا قرار داد. در واکنش نیز بالدوین سوم به طرابلس آمد و «جلسه و شورایی عمومی» برگزار کرد که بارون های برجسته پادشاهی اورشلیم و کنت نشین طرابلس در آن شرکت جستند. پس از رسیدن پادشاه به طرابلس، سپاهیان نورالدین طرطوس را ترک کردند، اما پیش عقب نشینی قلعه را تخریب کردند. از آنجا که بازسازی آن پرهزینه بود، ریموند طرطوس را ابتدا به اسقف محلی، سپس به شوالیه های معبد بعدها که آن را مبدل به یکی از مهم ترین مقرهای خود تبدیل کردند، واگذار کرد. در همین حال، بنابر گفته ویلیام صوری، «خصومت ناشی از حسادت زناشویی» میان ریموند و همسرش پدید آمده بود. ملیسند، که در مجمع طرابلس شرکت کرده بود، سعی کرد میان آنها میانجی گری کند، اما روابط آنها همچنان متشنج باقی ماند. پس از پایان مجمع، ملیسند و هودیرنا طرابلس را به سمت اورشلیم ترک کردند. ریموند آنها را برای مسافت کوتاهی همراهی کرد، اما در راه
بازگشت به طرابلس، گروهی از فرقه حشاشین، او را همراه با دو تن از شوالیه هایش در دروازه جنوبی طرابلس به قتل رساندند. انگیزه این جنایت ناشناخته است. از آنجا که نزاری ها پیش از این حاکمان مسیحی را نکشته بودند، مورخان مدرن معتقدند که احتمالاً استقرار نیروهای معبد در طرطوس سبب خشم فرقه حشاشین و واکنش اینچینی آنها شده است. خانواده. تاریخ دقیق ازدواج ریموند و هودیرنا مشخص نیست. بنابر گفته مورخ پیتر لاک، در بهار ۱۱۳۳، این ازدواج احتمالاً پس از آنکه کمک فولک پادشاه اورشلیم، پدر ریموند برای مقابله با زنگی، صورت گرفته است. پسر ریموند و هودیرنا، با عنوان ریموند سوم، در ۱۱۴۰ متولد شد، بنابراین هنگامی که در ۱۱۵۲ جانشین پدرش شد، هنوز به سن بلوغ نرسیده بود. دختر ریموند و هودیرنا، ملیساند نیز که به خاطر زیبایی اش مشهور بود، اما موضوعاتی همچون مشکل روحی و همچنین مسئله خیانت مادرش، مانع از ازدواج وی با امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، شد.
اشیوا بورس که با نام اشیوا دوم نیز شناخته می شود، یک شاهدخت در شاهزاده نشین جلیل در پادشاهی اورشلیم از سال ۱۱۵۸ تا ۱۱۸۷ میلادی بود. در باب مشخص بودن والدین وی اختلاف نظری میان مورخان وجود دارد. با این حال وی در شاهزاده نشین جلیل، با والتر سنت اومر، در مارس ۱۱۵۹ ازدواج کرد. با مرگ والتر در اوایل سال ۱۱۷۴، اشیوا با ریمون سوم، کنت طرابلس ازدواج کرد که آنها از این ازدواج صاحب فرزندی نشدند.