Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیامد () یک فیلم درام اسپانیایی به کارگردانی خوان پینساس است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این فیلم در بیست و هفتمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد و سی و یکمین فیلم جنبش دگما ۹۵ محسوب می شود.
لیز کارموش (؛ زادهٔ ) نظامی، کاراته کا و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی دارای یک خواهر و برادر و پدرش در نیروی هوایی مشغول بوده است.
خوان پینساس (؛ ۲۶ نوامبر ۱۹۵۵) فیلم نامه نویس، تهیه کننده و کارگردان اهل اسپانیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پیامد" اشاره نمود.
نمادشناسی قدیس یا نمادشناسی قدیسان (به انگلیسی: Saint Symbolism) نمادشناسی یا سمبولیسم قدیسان مسیحی از همان آغاز دین به کار رفته است. گفته می شود که هر قدیس زندگی مثال زدنی داشته است و از نمادهایی برای بیان این داستان ها در طول تاریخ کلیسا استفاده شده است. تعدادی از قدیسین مسیحی به طور سنتی با یک نماد یا نقش نمادین (تمثال) مرتبط با زندگی آن ها که یک ویژگی یا نشان نامیده می شود، نشان داده می شوند تا آنها را شناسایی کنند. پژوهش در این موارد بخشی از شمایل نگاری در تاریخ هنر را تشکیل می دهند. آن ها به ویژه برای اینکه افراد بی سواد بتوانند صحنه ای را تجسم کنند و به هر یک از قدیسین شخصیتی در هنر ببخشند، استفاده می شوند. آن نمادها اغلب در دست قدیس حمل می شوند. این ویژگی های نمادها اغلب با زمان یا جغرافیا متفاوت است، به ویژه بین مسیحیت شرقی و غرب. تصاویر ارتدکس اغلب حاوی کتیبه هایی با نام قدیسان بودند، بنابراین مجموعه خصوصیات شرقی به طور کلی کوچکتر از غربی است. بسیاری از برجسته ترین قدیسان، مانند سنت پیتر و سنت جان اوانجلیست را نیز می توان با تیپ چهره متمایز تشخیص داد. برخی از صفات عام است مانند کف دست شهید. استفاده
از یک نماد در یک اثر هنری که یک قدیس را به تصویر می کشد، به مردم، داستان آن ها را یادآوری می کند.
کوروش ابوطالب امام (۱۳۳۳–۱۳۸۸)، عکاس ایرانی بود. زندگی نامه. کوروش ابوطالب امام در خانواده ای خوزستانی در تهران به دنیا آمد. کار عکاسی را از ده سالگی در کنار پدرش آغاز کرد و پس از اتمام دوره دبیرستان وارد مدرسه عالی ساختمان شد و در رشته معماری داخلی ادامه تحصیل داد و در کنار آن به نقاشی پرداخت. سپس به گرافیک روی آورد، اما بعداً رشته عکاسی را انتخاب کرد. کوروش امام عکس های زیادی از رویدادهای جنگ میان ایران و عراق گرفته است و در ایران به عنوان یکی از عکاسان جنگ شهرت داشت. او در سال های اخیر به دلیل بیماری ام اس قادر به حرکت نبود اما با وجود بیماری همچنان به فعالیت های هنری اش ادامه می داد. چندی پیش او مجموعه ای از عکس های مشهور دوران جنگ میان ایران و عراق را انتخاب کرد و در حالی که سال ها از پایان جنگ گذشته بود، از آن مکان ها و از همان زاویه عکس گرفت و این عکس ها را در کنار هم در کتابی دو جلدی با عنوان «رویشی در سپیده» منتشر کرد. او همچنین نمایشگاهی از مجموعه عکس هایی که از ژازه تباتبایی، نقاش و مجسمه ساز ایرانی که در کنار مجسمه های فلزی اش انداخته بود را در نمایشگاهی در تهران به نمایش گذاشت. درگذشت. کوروش (ابو
طالب) امام ۱۸ اسفند ۱۳۸۸ در بیمارستان «نفت» درگذشت.
واحدهای بازگشتی دروازه ای (GRUs) یک مکانیسم دروازه ای در شبکه های عصبی بازگشتی هستند که در سال ۲۰۱۴ توسط کیونگ هیون چو و همکارانش ایجاد شدند. واحد بازگشتی دروازه ای مانند یک حافظه طولانی کوتاه مدت (LSTM) با یک دروازه فراموشی کار می کند، اما پارامترهای کمتری نسبت به LSTM دارد، زیرا فاقد دروازه خروجی است. عملکرد GRU در برخی از وظایف مانند مدل سازی موسیقی چندصدایی، مدل سازی سیگنال گفتار و پردازش زبان طبیعی مشابه عملکرد LSTM است. GRUها عملکرد بهتری در مجموعه داده های کوچکتر و داده های کم بسامد دارند. معماری. تغییرات مختلفی در واحد دروازه کامل وجود دارد، با استفاده از حالت مخفی قبلی و بایاس در ترکیب های مختلف، و یک شکل ساده به نام واحد حداقل دروازه ای. اپراتور formula_1 محصول هادامارد را در زیر نشان می دهد. واحد تمام دروازه ای. در ابتدا، برای formula_2 ، بردار خروجی عبارت است از formula_3 . توابع فعال سازی. از سایر توابع فعال سازی نیز می توان استفاده کرد مشروط بر اینکه formula_15 . با تغییر formula_8 و formula_9 می توان شکلهای دیگری از مدل را ایجاد کرد: واحد حداقل دروازه ای. واحد حداقل دروازه ای مشابه واحد تمام در
وازه ای است، به جز اینکه بردار به روز رسانی و ریست در یک دروازه فراموشی ادغام شده است. واحد تکراری تطبیقی محتوا. واحد تکراری تطبیقی محتوا یا Content Adaptive Recurrent Unit (CARU) گونه ای از GRU است که در سال ۲۰۲۰ توسط کاهو چان و همکاران وی ایجاد شد. CARU شامل گیت به روز رسانی مانند GRU است، اما به جای گیت ریست، یک گیت تطبیقی با محتوا معرفی می کند. CARU برای کاهش مشکل وابستگی طولانی مدت مدل های RNN طراحی شده است. CARU پارامترهای کمتری نسبت به GRU دارد و در مسائل پردازش زبانهای طبیعی عملکردش تنها قدری بهتر از GRU است. در معادلات زیر، متغیرهای حروف کوچک نشان دهنده بردارها و formula_29 پارامترهای مدل را نشان می دهد که لایه های خطی هستند که از وزن ها و بایاس ها تشکیل شده اند. در ابتدا، برای formula_30 ، CARU مستقیماً بردارد formula_31 را برمی گرداند؛ برای formula_32 خروجی ها عبارتند از: formula_33 در اینجا اپراتور formula_1 نشان دهنده ضرب هادامارد است، و formula_35 و formula_36 به ترتیب نشان دهنده تابع سیگموئید و هذلولی است.
جنگ سنتونژه یک درگیری فئودالی بود که بین سالهای ۱۲۴۲ و ۱۲۴۳ روی داد. هیو دهم لوسیانان با حمایت ریموند هفتم از تولوز و هنری سوم انگلستان با نیروهای کاپتی حامی برادر لوئی نهم فرانسه، آلفونس، کنت پواتیه مخالفت کرد. دومی امیدوار بود که دارایی های از دست رفته در دوران سلطنت پدرش را بازپس گیرد. سنتونژه، منطقه اطراف سنت، شرانت-ماریتیم در مرکز غربی فرانسه است و جایی است که بیشتر درگیریها در آن رخ داده است. این درگیری به این دلیل به وجود آمد که دست نشاندگان لوئی در پوآتیه از اینکه برادرش آلفونس به عنوان کنت پوآتیه منصوب شده بود، ناراضی بودند و ترجیح دادند این عنوان به برادر پادشاه انگلستان، یعنی ریچارد، نخستین ارل کورنوال برسد. در مقابل، فرانسوی ها قاطعانه نیروهای انگلیسی و شورشی را در نبرد تیلبورگ شکست داده و در محاصره سنتونژه به این درگیری پایان دادند. لوئی بیشتر تولوزیان را سرکوب کرد تا تسلیم شوند. او گوین را به عنوان یک حرکت نجیبانه و به دنبال صلح بیشتر به هنری بازگرداند تا بتواند به جنگ صلیبی برود. این نبرد آخرین درگیری بزرگ بین انگلیسی ها و فرانسوی ها تا زمان جنگ انگلیس و فرانسه بین سال های ۱۲۹۴ تا ۱۳۰۳ میلادی ب
ود. جنگ پایان امیدهای هنری برای بازگرداندن امپراتوری از دست رفته آنژوین در زمان پدرش پادشاه جان یکم را اعلام کرد و بذرهای دومین نبرد بارون ها را در انگلستان به دلیل اتلاف بودجه و نارضایتی فزاینده در میان بارون ها نسبت به شاه، به خاطر آنچه از دیدگاه آنها شیوه های ظالمانه او بود (بخ دلیل نادیده گرفتن منشور کبیر)، و برای بی کفایتی او در جنگ را پاشید. یک شورش فئودالی. منشأ این قسمت از زمینه جنگ صدساله، که بین فرانسه و انگلیس رخ داد، در شورش بارون پوآتیه، هیو دهم، لرد لوسیانان بود. منشأ این درگیری از مصادره اراضی جان، پادشاه انگلستان در فرانسه، به ویژه در پوآتیه، توسط پادشاه فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه سرچشمه گرفت. اگرچه ریچارد، ارل کورنوال، دومین پسر جان و برادر بزرگ هنری سوم، پس از مرگ جان، جانشینش در پواتیه به شمار می رفت، اما این فقط اسمی بود. لوئی هشتم، پادشاه فرانسه، پسر فیلیپ اوتوس، در عوض این عنوان را به دومین پسر بزرگ خود، آلفونس دو پواتیه، منتقل کرده بود. آلفونس تا سن ۱۸ سالگی اجازه نداشت که سلطنت خود را تصاحب کند، که در سال ۱۲۴۰ انجام داد. در ژوئن ۱۲۴۱، لوئی نهم پادشاه فرانسه و پسر لوئی هشتم، دادگاه عمومی
در سامور در آنژو برگزار کرد و اعلام کرد که برادرش، آلفونس، پس از رسیدن به سن، آماده بود تا این عنوان را در اختیار بگیرد در آن مناسبت، آلفونس ادای احترام اربابان استان را دریافت کرد، که حتی توسط قدرتمندترین آنها، هیو دهم لوسیانان، اعطا شد. هیو دارای چندین سرزمین در پوآتیه بود، از جمله قلعه خانوادگی اش در لوسیانان، قلعه مونترال بونین و مهمتر از همه، کنت نشین لامارشه. لوزینیان سنت طولانی خودمختاری در قلب آکیتن، دور از پایتخت های متوالی پادشاهی های فرانسه و انگلستان داشت؛ بنابراین، لوسیانان ها پذیرای اقتدار کاپتی در منطقه نبودند. ایزابلای انگولیم، مادر هنری و ریچارد، و اکنون همسر هیو، به ویژه از اینکه پسرش رسماً عنوانی را که اسماً داشت دریافت نکرده بود، ناامید بود. هیو، همراه با تعدادی دیگر از اربابان پوآتیه، نمی توانست از دست دادن خودمختاری خود را در مقابل قدرت و نفوذ خانواده سلطنتی کاپتی که به طور فزاینده ای در حال رشد بود، بپذیرد، و به این ترتیب اشراف پوآتیه کنفدراسیونی را علیه خاندان کاپتی تشکیل دادند. نقطه شروع درگیری در زمان کریسمس در سال ۱۲۴۱ بود، زمانی که هیو دهم، بدون شک به تحریک ایزابل، با امتناع از وفا
داری، به کنت جدید پواتیه در کاخ خود توهین کرد. ریموند هفتم، کنت تولوز نیز در پی جبران معاهده پاریس در سال ۱۲۲۹ (که به جنگ صلیبی کاتاری پایان داد)، که تحت شرایط آن بیشتر سرزمین های خود را از دست داده بود، نیز به بارون های شورشی پیوست، اما برای مدتی در جنگ شرکت نکرد. واکنش کاپتی ها. بلافاصله خاندان کاپتی واکنش نشان دادند. در ۵ ژانویه ۱۲۴۲، کنت آلفونس از پواتیه، اشراف پوآتیه را در چینون برای عید پاک فرا خواند. اربابان وفادار و دیگرانی که وفاداری کمتری داشتند، اما دشمنان لوسیانان بودند، به درخواست پاسخ دادند. اگرچه مادرش بلانش کاستیا پیش از این با قیام های بارونی مقابله کرده بود و از سال ۱۲۲۶ به امور سلطنتی با عنوان "baillistre" (محافظ وارث در قوانین فئودالی) ادامه داد، لوئی نهم تصمیم گرفت به کمک او برود. او به همراه برادرش و به زور کنترل کنت نشین لا مارش را به دست گرفت. در آوریل، لوئی نیرویی را در Chinon جمع آوری کرد که برخی از معاصران آن را حدود ۵۰۰۰۰ نفر تخمین زدند. در ۹ می، او به قلعه مونترویل-بنین، قلعه لوسیانان لشکرکشی کرد. پس از تصرف انبوهی از قلعه های شورشی، او به سمت ساینتس حرکت کرد. در ۲۰ می، هنری و ریچ
ارد از پورتسموث به رویان رفته و به اشراف شورشی فرانسوی پیوسته و ارتشی را تشکیل دادند که احتمالاً حدود ۳۰۰۰۰ نفر بود. دو پادشاه نامه هایی را رد و بدل کردند، اما آنها چیزی را حل نکردند. هنری قصد داشت قلمروی امپراتوری آنژوین پیشینیان خود را به دست آورد، بر این اساس که عنوان کنت پوآتیه هنوز به برادرش، ریچارد تعلق داشت. این اولین جنگی نبود که هنری در فرانسه به راه انداخته بود، زیرا قبلاً در سال ۱۲۳۰ لشکرکشی به فرانسه را رهبری کرده بود. با این حال، هنری متقاعد شده بود که هیو حمایت لازم را برای معکوس کردن نتایج ضعیف جنگ گذشته ارائه خواهد کرد. در حالی که فتح نواحی پایین پوآتیه را تکمیل می کرد، در ۱۶ ژوئیه به لوئی نهم اعلان جنگ داد. در ۲۰ ژوئیه، ارتش فرانسه به تالبورگ رسید، جایی که درگیری اجتناب ناپذیر رخ داد. نبرد تیلبورگ. هنری تا اواسط ژوئیه به سمت تونای چارنت پیشروی کرد و لوئی به سنت جان آنگلی، درست در شمال تیلبورگ نقل مکان کرد، جایی که ارتش ها قصد داشتند به آن برسند. پلی بر روی رودخانه شرانت، واقع در کمون تیلبورگ بود. هنری و هیو ارتش خود را در نزدیکی دهکده Saint-James در ساحل غربی رودخانه مستقر کردند و در میدان هم
سایه اردو زدند، در حالی که لوئی در قلعه مستحکم جفری لانکن، ارباب تیلبورگ استقبال شد. هنری تصمیم گرفت یک گارد پیشرو برای محافظت از ساحل چپ پل تیلبورگ بفرستد، حرکتی که منجر به برخورد شدید با تعدادی از نیروهای فرانسوی در ۲۱ یا ۲۲ ژوئیه شد. لوئی تصمیم گرفت این درگیری را دنبال کند و با کل ارتش فرانسه یک حمله کامل را آغاز کرد. حملات تهاجمی فرانسوی ها تا آخر آن روز ادامه داشت و پادشاه انگلیس به همراه بارون های شورشی به جنوب به شهر سنت، شرانت-ماریتیم گریخت. یک جنگ سنگین و طولانی در شمال سنت، شرانت-ماریتیم رخ داد، اما انگلیسی ها به شکلی قطعی شکست خوردند. لوئی مردان نسبتاً کمتری را نسبت به ارتش انگلیس از دست داد، اما مجبور شد با اپیدمی اسهال خونی روبرو شود که ارتش او را ویران کرد. این امر لوئی و افرادش را مجبور کرد تا اوت به پاریس بازگردند. محاصره سنت، شرانت-ماریتیم. در ۲۲ یا ۲۳ ژوئیه ارتش فرانسه شهر سنت، شرانت-ماریتیم را محاصره کرد. هنری متوجه شد که هیو آنقدر که قبلاً ادعا می کرد از حمایت برخوردار نیست و به بوردو عقب نشینی کرد. اندکی بعد، شهروندان کلید شهر را به لوئی تحویل دادند. قطعنامه شورش در فرانسه. هیو با درک این
که پس از محاصره سنت، شرانت-ماریتیم در موقعیت ناامیدکننده ای قرار داشت، در ۲۴ ژوئیه تسلیم لوئی شد. حل و فصل شورش فئودالی برای هیو ویرانگر بود. قلعه های پوآتیه او توسط آلفونس مصادره، مسلح شده و فروخته شد. او بیشتر خود را تحقیر کرد و با گریه نزد لوئی آمد و با همسر و سه پسرش در برابر او زانو زد و طلب بخشش کرد. دخترش ایزابل لوسیانان در سال ۱۲۵۰ با دشمنش جفری رانکن ازدواج کرد که قلعه او را با جهیزیه بازسازی کرد. تنها در هنگام عقب نشینی نیروهای انگلیسی و شورشی بود که ریموند تولوز مبارزات خود را علیه پادشاه آغاز کرد. او توانست در ماه اوت شهرهای ناربون و آلبی را تصرف کند متأسفانه برای ریموند، راجر چهارم، کنت فوکس و دست نشانده ریموند، سرسختانه در برابر تلاش های جنگی او با جنگیدن خود با ریموند و تسلیم شدن فقط به پادشاه مقاومت کردند. این به لوئی فرصت داد تا ارتشی را سازماندهی کند و آن را به دو قسمت تقسیم کند تا شهرهای تسخیر شده را پس بگیرد. در ۳۰ نوامبر، جنگ با پادشاه به پایان رسید. جنگ با راجر تا ژانویه ۱۲۴۳ ادامه یافت و با شکست دیگری برای ریموند به پایان رسید. ریموند تحت انقیاد مجبور شد دو شهری را که تصرف کرده بود رها
کند و در ازای عفو پادشاه در مونترگیس قول داد با کاتار بدعت مبارزه کند. محاصره لا روشل. هنری در آخرین تلاش ناامیدانه برای جلوگیری از تصرف کامل زمین های خود در آکیتن و گاسکونی محاصره ای را در شهر بندری لا روشل از طریق دریا ترتیب داد تا تمرکز نیروهای فرانسوی را از راهپیمایی بیشتر به سمت جنوب منحرف کند. محاصره تا حد زیادی ناموفق بود، زیرا نتیجه جنگ از قبل مشخص شده بود. هنری بیشتر به دنبال متحدان جدید بود. در ژانویه ۱۲۴۳، هنری نامه ای به فردریک دوم، امپراتور مقدس روم فرستاد، که قبلاً از او درخواست اتحاد کرده بود و پایان امیدهای خود را برای پس گرفتن اموالش در فرانسه و اتحاد اعلام کرد. در ۱۲ مارس، هنری مجبور شد از لوئی درخواست آتش بس پنج ساله کند. . فرانسه و انگلیس صلح می کنند. آتش بس در ۱ اوت در پنس امضا شد. در ۴ دسامبر ۱۲۵۹ در میان تهدید دومین نبرد بارون ها در انگلستان، صلح در پاریس منعقد شد. در ابتدا، هنری حاضر نشد از حقوق قلمروی اجدادش در فرانسه چشم پوشی کند، با این حال، لوئی گوئین را به هنری بازگرداند، زیرا فکر می کرد که این حرکت نجیب او به مدت طولانی صلح و ماندگارتر با انگلیس را تضمین می کند، زیرا او بیشتر به
این موضوع فکر می کرد. در سال ۱۲۴۸ به جنگ صلیبی هفتم ادامه داد. با امضای این معاهده، لوئی و هنری به درگیری صد ساله بین دودمان کاپتی و دودمان پلانتاژنه در مورد زمین هایی که هنری دوم به ارث برده بود و توسط فیلیپ اوتوس فرانسه فتح شد، پایان دادند. با این متن، هنری سوم از ادعاهای خود در مورد نورماندی، آنژو، تورن، مین و پوآتیه چشم پوشی کرد. در عوض لوئی نهم مبلغ لازم را برای نگهداری ۵۰۰ شوالیه به مدت دو سال به اضافه درآمد Agenais و قلمروهای او در اسقف های لیموژ، کئور و پریگو به او داد. در ۱۰ فوریه ۱۲۵۹، این معاهده برای اولین بار توسط ریچارد کورنوال تصویب شد. در ۱۷ فوریه، در وست مینستر توسط دادستان ها به نام پادشاه، و تا ۴ دسامبر، سیمون دو مونتفورد، ششمین ارل لستر و النور انگلستان، به تصویب رسید. سرانجام هنری در ۴ دسامبر وارد فرانسه شد تا به لوئی ادای احترام کند و بدین ترتیب به طور نمادین به رقابت پایان داد. پس از آن، دوستی غیرمنتظره و پر جنب و جوشی بین دو پادشاه به وجود آمد تا جایی که مدتی بعد، لوئی فیلی را که سلطان مصر به او داده بود، به هنری پیشنهاد کرد: او نیز به عنوان رئیس فئودال هنری، یک منشور را تصویب کرد که مق
ررات آکسفورد را لغو کرد، و خود را به عنوان حامی قاطع حقوق سلطنتی در انگلستان اعلام کرد.
داگلاس ابت مکگرگور (به انگلیسی: Douglas Abbott Macgregor؛ زاده ۴ ژانویه ۱۹۵۳) سرهنگ بازنشسته نیروی زمینی ایالات متحده و مقام دولتی و نویسنده، مشاور و مفسر تلویزیونی است. در سال ۲۰۲۰، رئیس جمهور دونالد ترامپ، مکگرگور را به عنوان سفیر در آلمان پیشنهاد کرد، اما سنا جلوی این نامزدی را گرفت. در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، سخنگوی پنتاگون اعلام کرد که مکگرگور برای کار به عنوان مشاور ارشد سرپرست وزارت دفاع استخدام شده است، پستی که او کمتر از سه ماه در آن بود. سنین جوانی و تحصیل. مک گرگور در مدرسه چارتری پن در فیلادلفیا و در مؤسسه نظامی ویرجینیا تحصیل کرد. او فارغ التحصیل آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت با مدرک لیسانس مهندسی عمومی در سال ۱۹۷۶ است. او دکترای خود را از دانشگاه ویرجینیا در رشته روابط بین الملل در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد. حرفه نظامی. مکگرگور «افسر عملیات اسکادران» بود که عملاً نبرد ۷۳ ایستینگ را در طول جنگ خلیج فارس هدایت کرد. مکگرگور در مواجهه با گارد جمهوری عراق، گروهی متشکل از ۱۹ تانک، ۲۶ وسیله نقلیه جنگی بردلی و ۴ خمپاره بر M1064 را از میان طوفان شن به ایستینگ ۷۳ در حدود ساعت ۱۶:۱۸ روز ۲۶ فوریه ۱۹۹۱ رهبری کرد.
ایالات متحده در یک بازه ۲۳ دقیقه ای نبرد تلفاتی نداشت و حدوداً ۷۰ وسیله نقلیه زرهی عراقی را نابود کرد. مک گرگور در جلوی آرایش جنگی در مرکز قرار داشت و ایگل تروپ در سمت راست و گوست تروپ در سمت چپ قرار داشتند. مک گرگور ایگل تروپ را به عنوان حمله اصلی تعیین کرد و خود را در سمت چپ ایگل تروپ قرار داد. پیشاهنگان ایگل تروپ متعاقباً تانک مکگرگور را از میان یک میدان مین دنبال کردند که در جریان آن خدمه مکگرگور دو تانک دشمن را منهدم کردند. به گفته یکی از افسران مافوق، از آنجایی که مکگرگور در سمت جلوی نبرد درگیر تیراندازی بود، «تا زمانی که نبرد عملاً به پایان نرسیده بود، درخواست پشتیبانی توپخانه نکرد و گزارش رویدادها را به مافوق ها نداد.» خطراتی که او متعهد شد «اگر رزم به جای باریک می کشید، ممکن بود بابت آنها مورد انتقاد قرار گیرد». به گفته روزنامه نگار تامس ای. ریکس، مکگرگور از متفکران برتر نیروی زمینی در زمینه نوآوری بود. او با انتشار کتاب "شکستن فالانژ"، که برای اصلاحات رادیکال استدلال می کرد، «در داخل ارتش برجسته شد». "شکستن" "فالانژ" از آن نظر که یک نویسنده نظامی فعال در حال به چالش کشیدن وضعیت موجود با پیشنهادهای
اصلاحی دقیق برای سازماندهی مجدد نیروهای زمینی ارتش ایالات متحده بود، نادر بود. رئیس نیروی زمینی، ژنرال ایالات متحده، دنیس ریمر، می خواست نیروی زمینی را اصلاح کند و عملاً "شکستن فالانژ" را تأیید کرد و نسخه هایی از آن را به ژنرال ها داد. با این حال، اصلاح ارتش ایالات متحده طبق این کتاب با مقاومت «هیئت مدیره» "دوفاکتوی" نیروی زمینی— سایر ژنرال های چهار ستاره نیروی زمینی— مواجه شد و ریمر برای این موضوع فشار نیاورد. "شکستن فالانژ" مدافع این بود که «ارتش خود را به تیم های تسلیحات ترکیبی سازمان یافته، بسیار متحرک، مستقل و ترکیبی که به طرز خارق العاده ای شبیه کارگروه های هوایی زمینی سپاه تفنگداران دریایی هستند، بازسازی کند». مقاله او به نام «تفکراتی در مورد طراحی نیرو در دوران کاهش بودجه دفاعی» در "ژورنال مرکز دادو (مجله" «ژورنال هنر عملیاتی ارتش اسرائیل») منتشر شد. بسیاری از همکاران مکگرگور فکر می کردند که تفکر غیر متعارف او ممکن است به شانس او برای ارتقاء آسیب رسانده باشد. در حالی که یکی از مقامات NTC نیروی زمینی او را «بهترین جنگنده ای که ارتش دارد» می خواند، همکاران مکگرگور نگران بودند که «نیروی زمینی دارد نشان م
ی دهد که ژنرال هایی را که در بازی های بوروکراتیک مهارت دارند به ژنرال هایی که می توانند در میدان جنگ خلاقانه فکر کنند ترجیح می دهد.» مکگرگور نیز بی پروا و از نظر برخی متکبر دیده می شد. علیرغم نمایش برتر مکگرگور پس از جنگ خلیج فارس در NTC، کار او در نیروی زمینی به حاشیه رفت. تابستان ۱۹۹۷ سومین باری بود که نیروی زمینی از قرار دادن او در فرماندهی یک تیپ رزمی امتناع کرد، که یک «حکم مرگ مجازی برای حرفه ارتشی او بود، که او را رای باقیمانده خدمتش به مشاغل ستادی به عنوان یک سرهنگ تنزل داد.» مکگرگور طراح ارشد ژنرال وسلی کلارک، فرمانده نظامی ناتو، برای حمله به یوگسلاوی بود. مک گرگور نیروی زمینی را در ژوئن ۲۰۰۴ ترک کرد. حرفه پس از سربازی. مک گرگور معاون رئیس Burke-Macgregor, LLC، یک شرکت مشاوره مستقر در رستون، ویرجینیا، است و او به عنوان مفسر مهمان در تلویزیون و رادیو ظاهر می شود. مکگرگور از سال ۲۰۱۷ مهمان دائمی برنامه تاکر کارلسون فاکس نیوز بوده است. زمانی که جان بولتون در سال ۲۰۱۹ از کاخ سفید برکنار شد، مکگرگور یکی از پنج نامزد نهایی بود که برای انتخاب به عنوان مشاور امنیت ملی رئیس جمهور ترامپ در نظر گرفته شده بود. نا
مزدی برای سفیر آمریکا در آلمان. در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۰، کاخ سفید قصد دونالد ترامپ را برای معرفی مکگرگور به عنوان سفیر ایالات متحده در آلمان اعلام کرد. پس از اعلام این خبر، تاریخچه اظهارات جنجالی مک گرگور مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. او اظهار کرده است که مهاجران مسلمان (که از آنها به عنوان «مهاجمان مسلمان» یاد کرده) «با هدف تبدیل اروپا به یک کشور اسلامی» به اروپا می آیند. مک گرگور استدلال کرده است که مفهوم آلمانی "Vergangenheitsbewältigung"، که برای مقابله با گذشته آلمان نازی و جنایات آن در طول جنگ جهانی دوم استفاده می شود، یک «ذهنیت بیمار» است. مک گرگور همچنین اعلام کرده است که حکومت نظامی باید در مرز آمریکا و مکزیک برقرار شود و برای اعدام غیرقانونی افرادی که از مبادی ورودی غیررسمی از مرز عبور می کنند، استدلال می کند. مک گرگور همچنین در حمایت از این که اسرائیل مرزهای قابل دفاع داشته باشد، الحاق بلندی های جولان و تصمیم به انتقال سفارت آمریکا به اورشلیم اظهاراتی داشته است. در ستونی در "واشینگتن پست" از او به عنوان «یک دیوانه نژادپرست طرفدار روسیه، ضد مرکل، ضد مسلمانان و ضد مکزیک» توصیف شد. نامزدی او در کمیته روابط خ
ارجی سنا متوقف شد. در ۳ ژانویه ۲۰۲۱، نامزدی وی بر اساس قانون XXXI، بند ۶ سنای ایالات متحده به رئیس جمهور بازگردانده شد. مشاور ارشد سرپرست وزارت دفاع. در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، سخنگوی پنتاگون اعلام کرد که مک گرگور برای خدمت به عنوان مشاور ارشد سرپرست جدید وزیر دفاع کریستوفر میلر، استخدام شده است که تا ژانویه ۲۰۲۱ در این سمت باقی ماند. دیدگاه ها. اوکراین و روسیه. الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴. در سال ۲۰۱۴، پس از اینکه روسیه کریمه را ضمیمه کرد و درگیر درگیری با اوکراین بر سر بخش های شرقی آن شد، مک گرگور در شبکه دولتی روسیه آرتی ظاهر شد و خواستار الحاق دونباس شد و گفت ساکنان این منطقه «در واقع روس هستند. نه اوکراینی، و در عین حال، شما اوکراینی هایی در غرب و شمال دارید که روس نیستند." حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین. پس از حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، مکگرگور در سه برنامه فاکس نیوز ظاهر شد تا از اقدامات روسیه حمایت کند. تلویزیون دولتی روسیه گزیده هایی از حضور مک گرگور را پخش کرد که شامل توصیف ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین به عنوان یک «عروسک خیمه شب بازی» بود، مبنی بر اینکه نیروهای روسیه در روزهای اولیه تهاجم
«بیش از حد ملایم» بودند و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه دارد توسط توسط ایالات متحده و ناتو «اهریمن نمایی» می شود. " مکگرگور گفت که او معتقد است باید به روسیه اجازه داده شود تا هر قسمت از اوکراین را که می خواهد تصرف کند. جنیفر گریفین، خبرنگار کهنه کار پنتاگون فاکس نیوز، پس از یکی از حضورهای مکگرگور، اظهارات او را «مماشات» توصیف کرد و گفت که او «توجیه گر» پوتین است. پس از اظهارات گریفین، تاکر کارلسون - که در دو شب متوالی میزبان مکگرگور بود - گفت: "برخلاف بسیاری از به اصطلاح گزارشگرانی که در تلویزیون می بینید، او مخفیانه به عنوان مأمور برای لوید آستین در پنتاگون عمل نمی کند. نه، داگ مکگرگور مرد صادقی است.» تری گودی، یکی دیگر از مجریان فاکس نیوز که با مک گرگور مصاحبه کرد، گفت که دیدگاه او تحیرآور و ناامیدکننده بود. لیز چنی نماینده ایالات متحده در مورد مکگرگور گفت: «این جناح پوتین حزب جمهوری خواه است.»
فِرگانگِنْهایْتْسْبِوِلْتیگونگ (Vergangenheitsbewältigung ; ، "مبارزه برای غلبه بر [چیزهای منفی] گذشته" یا "از پس گذشته برآمدن") یک اصطلاح آلمانی است که فرآیندهایی را توصیف می کند که از اواخر قرن ۲۰، در مطالعه ادبیات، جامعه و فرهنگ پس از سال ۱۹۴۵ آلمان کلیدی شده است.. فرهنگ لغت آلمانی دودن "فرگانگنهایتسبولتیگونگ" را به عنوان "مناظره عمومی در یک کشور در مورد یک دوره مشکل دار از تاریخ اخیر آن - در آلمان به طور مشخص در مورد ناسیونال سوسیالیسم " تعریف می کند - که در آن «مشکل دار» به رویدادهای تروماتیکی اشاره می کند که به سوالات حساسی دربارهٔ مسئولیت دسته جمعی دامن می زند. در آلمان، و در اصل، این اصطلاح به شرمساری و اغلب پشیمانی از همدستی آلمانی ها در جنایات جنگی ورماخت، هولوکاست، و رویدادهای مربوط به اوایل و اواسط قرن بیستم، از جمله جنگ جهانی دوم اشاره دارد. به این معنا، این کلمه می تواند به فرایند روانی نازی زدایی اشاره داشته باشد. با الحاق جمهوری دموکراتیک آلمان سابق به جمهوری فدرال فعلی آلمان در اتحاد مجدد سال ۱۹۹۰ و سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، "فرگانگنهایتسبولتیگونگ" همچنین می تواند به کنار آمدن با ا
فراط و تفریط و نقض حقوق بشر مرتبط با آندولت تک حزبی سابق اشاره کند.
وقتی شب به درازا می کشد () یا هراس و تشنج در کلبه () یک فیلم درام نروژی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و نخستین فیلم نروژی بر پایهٔ اصول جنبش دگما ۹۵ است.
کاری سیمونسن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل نروژ است. هرمان کاپلن فیلسوف نروژی فرزند اوست. وی از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۲ در تئاتر نوین اسلو و از سال ۱۹۷۴ به بعد در تئاتر ملی اسلو فعالیت داشت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "وقتی شب به درازا می کشد" و "ابردین" اشاره کرد.
سواین شافنبرگ (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل نروژ بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "وقتی شب به درازا می کشد" و "کلروکس، آمونیوم و قهوه" اشاره کرد.
بیارته یالملاند (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و کارگردان اهل نروژ است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وقتی شب به درازا می کشد" اشاره نمود.
مُنا یوهانه هول (؛ زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۶۰) نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس، تهیه کننده و کارگردان فیلم اهل نروژ است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وقتی شب به درازا می کشد" و "کلروکس، آمونیوم و قهوه" اشاره نمود.
نوتروی () یک جزیره و یکی از شهرداری های سابق نروژ که در استان وستفولد اوگ تلمارک واقع شده است. نوتری بزرگترین جزیره در استان وستفولد نروژ است. تپهٔ ۱۰۰ متری این جزیره از سال ۱۸۹۷ میلادی مورد استفادهٔ نیروهای مسلح نروژ بوده است.
چشتی هولمن (؛ – ) بازیگر اهل نروژ بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آپرداگ"، "یک مرد تا حدی مهربان"، "کمربند شکارچی"، "دنیای سوفی" و "کلروکس، آمونیوم و قهوه" اشاره کرد.
چشتی دوویگن (؛ – ) بازیگر اهل نروژ بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "داگلاس" اشاره کرد.
چشتی توپه (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل نروژ و نمایندهٔ حزب سنتر پارتی است. وی از سال ۲۰۰۹ نمایندهٔ مردم منطقهٔ هوردالاند در مجلس و از سال ۲۰۲۱، وزیر کودکان و خانواده در دولت نروژ بوده است.
چشتی آنسداتر اسکوئمسوُلد (؛ زادهٔ ) مؤلف، رمان نویس، شاعر و نویسنده اهل نروژ است. کتاب های او به بیش از بیست زبان مختلف دنیا ترجمه شده است. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ ریاضیات و کامپیوتر در دانشگاه اسلو و دانشگاه علم و فناوری نروژ است. وی بابت نگارش رمان «"هر چه تندتر گام بردارم، کوچکتر هستم"» برندهٔ جایزه ادبی تاریای وسوس شد و نامش در فهرست نامردان دریافت جایزه ایمپک دوبلین قرار گرفت.
رایدار سورنسن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل نروژ است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در خانه برای کریسمس" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آماندا شده است.