Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایی این ایالت بود. از این رو، به نمایندگی از دموکرات ها برای رقابت با او نامنویسی کرد و پیروز شد. وی در سال های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۴ نیز بار دیگر از اوروفینو (و کلیرواترکانتی) به مجلس سنا راه یافت. نامزدی در انتخابات فرمانداری. اندروس نخستین بار در سال ۱۹۶۶ نامزد انتخابات فرمانداری شد ولی در انتخابات مقدماتی که میان دموکرات ها برگزار شد، با اختلاف اندکی رقابت را به چارلز هرندون واگذار کرد که از وکلای اهل سالمون بود. با این حال، اواسط سپتامبر و درست هفت هفته مانده به زمان انتخابات، هرندون و دو نفر از همراهانش در سانحه سقوط یک هواپیمای شخصی دو موتوره در کوهستانی در شش مایلی (۱۰ کیلومتری) شمال غرب استنلی و در مسیر توئین فالز به کوردوآلن، جان خود را از دست دادند. بدین ترتیب اندروس به عنوان نامزد جایگزین هرندون برای شرکت در انتخابات معرفی شد. او در انتخابات عمومی با بیش از ۱۱ هزار اختلاف رأی، رقابت را به نامزد جمهوریخواهان، دان ساموئلسون که اهل سندپوینت بود، واگذار کرد و بدین ترتیب به طرز غیرمنتظره ای در هر دو رقابت عمومی و مقدماتی انتخابات فرمانداری در یک سال شکست خورد. او دو سال بعد مجدداً به مجلس سنا راه یافت و در انتخا
بات ۱۹۸۶ به راحتی در مقابل نماینده جمهوریخواهی که بر مسند قدرت بود، به پیروزی رسید و نماینده لوئیستون شد. البته لازم است ذکر شود لوسیل، بیوه هردونز، پس از مرگ همسرش مناصب سیاسی متعددی را در آن منطقه بر عهده گرفت. فرماندار آیداهو (۱۹۷۱–۱۹۷۷). اندروس بدون واهمه از شکست پیشین خود، این بار با بیش از ده هزار رأی موفق شد در انتخابات سال ۱۹۷۰ فرمانداری، ساموئلسون را شکست دهد. بخش زیادی از این موفقیت را باید مرهون نقش پررنگ او در مخالفت با توسعه معدن مولیبدن در کوهستان «ابرهای سفید» دانست که ساموئلسون از حامیان آن بود. اندروس در اولین دوره فرمانداریش نقش مهمی در جلب حمایت کنگره آمریکا برای محافظت دولت از پارک طبیعی ساوتوث واقع در ایالت آیداهو ایفا کرد. اندروس بدون هیچ مشکلی بار دیگر در انتخابات ۱۹۷۴ با بیش از ۷۰ درصد آراء برگزیده شد و در مقابل ستوان جک ام. مورفی را که نماینده جمهوریخواهان و اهل شوشون بود با اختلاف فاحشی به برتری رسید. وزیر کشور (۱۹۷۷–۱۹۸۱). در ژانویه ۱۹۷۷، اندروس فرمانداری را ترک کرد تا به عنوان وزیر کشور در دولت رئیس جمهور جدید، جیمی کارتر، مشغول خدمت شود. آشنایی این دو با یکدیگر به سال ۱۹۷۱ و زمانی
بازمی گشت که هر دو به تازگی فرماندار شده بودند. وی نخستین فردی بود که از ایالت آیداهو به کابینه دولت راه می یافت. ستوان جان وی ایوانز پس از او فرماندار آیداهو شد، دموکراتی که با پیروزی در انتخابات ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲ قریب به یک دهه در این سمت باقی ماند. اندروس در تصویب قانون گسترش پارک ملی ردوود در سال ۱۹۷۸ توسط کنگره، نقش تعیین کننده ای داشت. به موجب این قانون ۴۸ هزار جریب (حدود ۱۹ هزار هکتار) زمین به وسعت پارک ملی ردوود در کالیفرنیا افزوده شد تا بدین وسیله از بقایای جنگل های سرخ چوب در این منطقه محافظت شود. در سال ۱۹۷۹ و هنگامی که رئیس جمهور کارتر در کمپ دیوید در راستای عقب نشینی دولت، خواستار استعفای جمعی اعضای کابینه شد با کناره گیری اندروس موافقت نشد. بدین ترتیب، او تا پایان دولت کارتر در وزارت کشور باقی ماند و پس از اتمام دوران ریاست جمهوری کارتر در ژانویه ۱۹۸۱، به آیداهو بازگشت. اندروس در خاطراتش با توجه به تلاش های مذبوحانه و موفق خود در حصول اطمینان از تصویب قانون محافظت از سرزمین های آلاسکا در آخرین ماه دولت کارتر در دسامبر ۱۹۸۰ از لزوم مصالحه در این زمینه یاد می کند. وفات. آندروس در تاریخ ۲۴ اوت ۲۰۱۷ و تن
ها یک روز پیش از تولد هشتاد و شش سالگیش بر اثر عوارض ناشی از سرطان ریه در بویز از دنیا رفت.
جبرئیل علی (؛ زادهٔ ۱۹۲۴) تیرانداز اهل سودان بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده است.
رایه زین الدین (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
سیسیل براون (Cecil Brown) (۹ اکتبر ۱۸۵۰–۶ مارس ۱۹۱۷)، وکیل، سیاستمدار، بازرگان و بانکدار آمریکایی در پادشاهی جزایر هاوایی، جمهوری هاوائی و قلمروی هاوائی بود. براون عضو مجلس نمایندگان پادشاهی جزایر هاوایی، معاون دادستانی کل و دادستان کل بود. وی در شورای مشورتی دولت موقت هاوایی، شورای دولت جمهوری هاوائی و مجلس سنای جمهوری هاوائی و قلمروی هاوائی خدمت کرد. براون سرمایه گذاری های متنوعی انجام داد و رئیس و کارمند چندین کارخانه قند و شکر و پس از توسعهٔ خدمات در جزایر هاوائی، معاون شرکت زنگ و هاواین تلکام بود. بروان رئیس مؤسس نخستین بانک ملی ایالات متحده در هاوائی نیز بود. پیشینه. براون در شهرستان وایلوا هاوائی در خانوادهٔ توماس و مری آن (رودز) براون که در سال ۱۸۴۴ از انگلستان به جزایر هاوائی نقل مکان نمودند، متولد شد. براون پنجمین برادر از جملهٔ شش خواهر و برادر (که از نوزادی جان سالم بدر برده بودند) بود که دو نفر دیگر آن ها نیز در سیاست هاوائی دخیل بودند: گادفری (وزیر امور خارجه و سپس وزیر مالیه پادشاهی هاوائی) و فرانک (عضو مجلس نمایندگان هاوائی). براون در ۱۱ ماه اوت سال ۱۸۹۷ با مری کی. ماینر دیکسون (بیوه منزیس دیک
سون) ازدواج کرد. آن ها هیچ فرزندی از همدیگر نداشتند. مری کی. ماینر دیکسون در ۱۲ سپتامبر سال ۱۹۰۷ فوت نمود. خانواده. توماس و مری آن (رودز) براون، قبل از ترک انگلستان به مقصد اقلیم گرمتر جزایر هاوائی در سال ۱۸۴۴، چهار فرزند داشتند (آرتر، گادفری، آلیس و فرانک). لئوس (که در نوزادی فوت کرد)، سیسل و مالکلوم در هاوایی متولد شدند. در سال ۱۸۵۳ تمامی خانواده {هاوائی} را به مقصد بوستون ترک کردند تا آتر، گادفری و فرانک وارد مدرسه شوند. باقی اعضای خانواده براون در اخیر سال ۱۸۵۵ به هاوائی برگشتند. اوایل زندگی. سیسل را والدینش در خانه درس دادند و توسط خاله اش سارا رودز وان پستر آموزش داده شد. وی در مدرسهٔ گرامر کلیسای جامع و سپس در مدرسهٔ پوناهو درس خواند. در ماه دسامبر سال ۱۸۶۶، براون شهر هونولولو را به مقصد ایالات متحده ترک کرد و در دانشکدهٔ حقوق کلمبا (واشینگتن دی. سی) ثبت نام کرد. در ماه ژوئن سال ۱۸۷۱ با کسب مدرک ممتاز فارغ شد و به نیویورک سیتی رفت (۱۸۷۱–۱۸۷۴) و در آنجا ا توسط شرکت حقوقی اورتس، ساوتمید و چوت به کار گماشته شد. براون در سال ۱۸۷۴ به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و سپس به شهر هونولولو رفت. براون اندکی پس از برگ
شت به هاوائی، در ۲۸ ژانویه سال ۱۸۷۵ مجوز وکالت در دادگاه عالی پادشاهی هاوائی را بدست آورد. ۲۷ ژوئیه ۱۸۷۵ توسط پادشاه کالاکائوآ در دفتر اسناد رسمی در اوآهو منصوب شد. با بنیادگذاری دفتر خصوصی وکالت تا پایان سال ۱۸۷۵ در دادگاه حوزوی و تا سال ۱۸۷۶ در دادگاه عالی پادشاهی هاوائی وکالت می کرد. براون علیرغم حرفه های سیاسی و بازرگانی آیندهٔ خود، در طول زندگی خود به وکالت خصوصی (عمدتاً در بخش رسیدگی به امور ماترک و قیمومیت) ادامه داد. براون حداقل در هشت مورد بین سال های ۱۸۹۳ و ۱۹۰۱، به عنوان قاضی سرپرست در کرسی دادگاه عالی هاوائی تکیه زد. حرفهٔ سیاسی. زندگی سیاسی سیسیل براون تقریباً ۴۰ سال (۱۸۷۶–۱۹۱۳) را دربر گرفت. براون در دورهٔ چهار قانون اساسی پادشاهی هاوائی قبل از انضمام با ایالات متحده، قانون اساسی سال ۱۸۴۰، ۱۸۵۲، ۱۸۶۴، و ۱۸۸۷، و قانون اساسی جمهوری هاوائی (براون یکی از تدوین کنندگان آن بود) که در ۴ ژوئیه سال ۱۸۹۴ تصویب شد، درگیر سیاست بود. سه قاون اساسی اخیر (قانون اساسی سال های ۱۸۶۴، ۱۸۸۷ و ۱۸۹۴)، هریک در یک مقطع زمانی در جریان حرفهٔ سیسیل براون در خدمات عمومی، نافذ بودند. پادشاهی هاوائی. وکیل ساموئل کاماکائو، در
۵ ماه سپتامبر سال ۱۸۷۶ در زمان تصدی درگذشت. یک انتخابات ویژهٔ در ۱۸ سپتامبر سال ۱۸۷۶ به منظور پر کردن دورهٔ باقی مانده وی برگزار شد و براون در کرسی وی انتخاب شد. براون در تلاش خود برای انتخاب مجدد در ماه فوریه سال ۱۸۷۸ رقابت تنگاتنگ انجام داد اما شکست خورد. براون در ماه ژوئیه سال ۱۸۷۸ محرر دادستانی کل منصوب شد و در ماه نوامبر همان سال در اطلاعیه های حقوقی منتشر شده در روزنامه های محلی از وی به عنوان معاون دادستانی کل یاد شده بود. نام وی در کتاب راهنمای پادشاهی سال ۱۸۸۰، به عنوان معاون دادستانی کل ثبت بود و این نخستین بار بود که این عنوان در یک کتاب راهنمای رسمی استفاده شده بود. براون در چندین منصب دولتی اجرای وظیفه کرد. علاوه بر سمت دفتر اسناد رسمی، در سال ۱۸۷۷ در هیئت سه نفرهٔ ارزیابی املاک و در سال ۱۸۷۹ من عنوان نمایندهٔ اخذ تأییدی در اسناد منصوب شد. وی بعدها به پیروی از قانون اساسی سال ۱۸۸۷ پادشاهی هاوائی از هر سه سمت استعفا کرد. در ماه فوریه ۱۸۸۴، سیسیل براون (همراه با برادرانش گادفری، و فرانک) در مجلس مقننهٔ مجلس نمایندگان انتخاب شدند. سیسل نخستین لایحهٔ اجلاس تقنینی بنام «قانون ترکیه» را طرح، تصویب و ب
ه قانون تبدیل کرد. براون در سال ۱۸۸۶ و ۱۸۸۸ مجدداً انتخاب شد و در سال ۱۸۹۰ رئیس کمیتهٔ قضائی تعیین شد. براون هنگامی که تصمیم داشت برای کرسی خالی در مجلس اعیان کاندید شود، در ماه نوامبر سال ۱۸۹۲ در کابینهٔ جدیدالتشکیل ملکه لیلی اوکالانی، دادستان کل پادشاهی هاوائی منصوب شد. در ۱۲ ماه ژانویه سال ۱۸۹۳، کابینه مذکور منحل شد و در ۱۷ ماه ژانویه پادشاهی هاوائی در نتیجهٔ یک کوتا سرنگون شد. دولت موقت هاوائی. دولت موقت هاوائی یک شواری مشورتی تشکیل داد و اختیارات قانونی برای این شورا واگذار گرد. براون در ۲۵ ماه ژانویه ۱۸۹۳ پس از رد سمت دادستانی کل که در ۱۶ ژانویه در شام قبل از سرنگونی پادشاهی به آن منصوب شده بود، در این شورا انتخاب شد. در ۲۰ ماه مارس سال ۱۸۹۳، عالی رتبه کمیتهٔ سه نفره بازنگری کُد جزای هاوائی تعیین شد و رئیس کمیتهٔ قضائی منصوب شد. فرمان تقنینی فراخوان کنوانسیون قانون اساسی (که براوان در آن نماینده بود) در ۱۵ ماه مارس سال ۱۸۹۴ تصویب شد و این کنوانسیون از ۳۰ ماه مه تا ۳ ژوئیه سال ۱۸۹۴ تشکیل گردید. براون از جملهٔ یکی از امضا کنندگان قانون اساسی سال ۱۸۹۴ جمهوری جدیدالتشکیل هاوائی بود. جمهوری هاوائی. براون در
۲۵ اکتبر سال ۱۸۹۴ از شورای مشورتی استعفا کرد و کاندید عضویت در مجلس سنا شد. در ماه نوامبر سال ۱۸۹۴ در مجلس سنا انتخاب شد و تا سال ۱۹۰۴ پیوسته در این مجلس خدمت کرد.
عدنان حوجیج (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
راجر ضاحی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
خلیل عربجی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
محمد راغب (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده است.
نضال ناصر (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
جهاد نعیم (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
جوزف مسمار (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
محمد محفوظ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرده است.
فرید خربوطلی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ شرکت کرده است.
نیرگونا برهمن ("), ذات بی صفات، آفریدگار ودانتا در پس مظاهر متغیر اسم ها (Nama) و صورت ها (Rupa) که کثرات را تشکیل می دهند، حقیقت واحدی که مبنای عالم صغیر و کبیر است می یابد، به این حقیقت واحد، بر حسب آنکه در سطح عالم صغیر یا عالم کبیر ظاهر شده باشد، به ترتیب نام آتمان و برهمن داده و این دو را از هم متمایز نمی داند. ودانتا در کاوش و تحقق مبدأ عالم به مفهوم هستی (sat) اکتفا نمی کند، بلکه در نظر این مکتب ذات نامتناهی برهمن مافوق هستی و محیط به آن است و به منزله یک نوع عدم و نیستی (asat) است که به هیچ صفتی موصوف نیست، بدین معنی که به کمیت و کیفیت آن را وصف نتوان کرد. این عدم که ظلمت و تاریکی محض ماورای روشنائی است و حکمای اسلامی نور سیاهش نامیده اند، نیرگونا برهمن (Nirguna Brahman) یعنی برهمن عاری و منزه از هر صفت و کیفیت و سلب تمام صفات ثبوتیه و حتی صفات سلبیه و تنزیهی است. اوپانیشاد. اوپانیشاد می گوید: این برهمن نه بزرگ است و نه کوچک، نه بلند است و نه کوتاه. شانکارا. شانکارا، نیرگونا برهمن (Nirguna) را، برهمن خنثی که عاری از هرگونه صفت و کیفیت بوده و مقام ذات است می داند. پیوند به بیرون. http://www.veda.harekr
sna.cz/encyclopedia/vedicsystem.htm
تفنگ یا گان گونه ای سلاح گرم دستی و انفرادی است. تفنگ، گان و گاهی اسلحه همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سرگی بابیکوف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تاجیکستان است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
علا العثمانی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تونس است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
مصطفی شلوف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تونس بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده است.
حبیب دلاجی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تونس بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده است.
نورا نصری (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل تونس است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
الفه الشارنی (؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۸۰) تیرانداز زن اهل تونس است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ شرکت کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
یاسمین الریمی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل یمن است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
چارلز فرانسیس «دیکن» آدامز سوم (Charles Francis "Deacon" Adams III) (زادهٔ ۲ اوت ۱۸۶۶ – درگذشتهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۵۴)، وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ به عنوان چهل و چهارمین وزیر نیروی دریایی ایالات متحده در دورهٔ ریاست جمهوری هربرت هوور خدمت کرد. او کاپیتان قایق رزولوت بود که در سال ۱۹۲۰ جام مسابقات قایق سواری آمریکا را از آن خود کرد. آدامز در سال ۱۸۸۸ از کالج هاروارد و در سال ۱۸۹۲ از مدرسه حقوق هاروارد فارغ التحصیل شد. آدامز پس از فعالیت به عنوان وکیل و سپس تاجر، در سال ۱۸۹۶، شهردار کوئینزی شد، هرچند سال بعد به این سمت انتخاب نشد. او در سال ۱۸۹۹ با فرانسیس لاورینگ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شدند. او در سال ۱۹۰۳ به کنگره پیشنهاد داد که کشتی USS کانستیتوشن تعمیر و بازسازی شود. آرزوی آدامز در سال ۱۹۰۷ برآورده شد، زمانی که کنگره با اختصاص بودجه به این کار، بار دیگر، کشتی را در دسترس عموم قرار داد. آدامز یک زمانی، کارمند ۴۳ شرکت از جمله شرکت سهامی هاروارد بود. او سپس در سال ۱۹۲۹، وزیر نیروی دریایی شد. آدامز برای بالا بردن درک جامعه از نقش ضروری نیروی دریایی در امور بین الملل و حفظ قدرت و کارایی نیر
وی دریایی در دوران رکود بزرگ، سرسختانه تلاش کرد. او در معاهدهٔ دریایی لندن در سال ۱۹۳۰ خدمت و در آنجا با موفقیت، اصول برابری نیروی دریایی ایالات متحده با بریتانیا را حفظ کرد. آدامز در سال ۱۹۳۳ از سمت خود بازنشسته شد. رئیس جمهور هوور خاطرنشان کرد که اگر آدامز را از ابتدای دوران ریاست جمهوری خود می شناخت، او را وزیر امور خارجه می کرد. اوایل زندگی. چارلز فرانسیس آدامز سوم در ۲ اوت ۱۸۶۶ در کوئینزی، ایالت ماساچوست چشم به جهان گشود. والدینش فرانسیس «فنی» کادوالدر کرونینشیلد و جان کوئینزی آدامز دوم بودند. آدامز در سال ۱۸۸۸ از کالج هاروارد فارغ التحصیل شد. او عضو انجمن اخوت دلتا کاپا اپسیلون (شعبهٔ آلفا) بود. او بعدها در سال ۱۸۹۲، از مدرسه حقوق هاروارد فارغ التحصیل شد. حرفه. آدامز پس از فارغ التحصیلی از مدرسه حقوق و قبولی در آزمون وکالت در سال ۱۸۹۳، ابتدا به حرفهٔ وکالت مشغول و سپس وارد تجارت شد. او از سال ۱۸۹۶ تا ۱۸۹۷، شهردار کوئینزی، ایالت ماساچوست بود. در سال ۱۹۰۳، زمانی که آدامز رئیس انجمن تاریخی ماساچوست بود، به کنگره پیشنهاد داد که کشتی معروف یواس اس کانستیتوشن تعمیر گشته و به خدمت بازگردد. ازاین رو، کنگره برای
بازسازی کشتی کانستیتوشن، بودجه ای را در نظر گرفت و در سال ۱۹۰۷، آن را به صورت علنی افتتاح کرد. در سال ۱۹۱۶، مجلس قانونگذاری و حوزهٔ انتخابیهٔ ماساچوست، با درخواست کنوانسیون قانون اساسی موافقت کرد. در سال ۱۹۱۷، آدامز به عنوان نمایندهٔ کل ایالت به عضویت کنوانسیون قانون اساسی ماساچوست درآمد. آدامز یک زمانی، کارمند ۴۳ شرکت، از جمله چندین بانک و بسیاری از شرکت های بزرگ کشور مانند شرکت راه آهن نیویورک، نیوهیون و هارتفورد، شرکت راه آهن یونین پاسیفیک و شرکت سهامی هاروارد بود. وزیر نیروی دریایی. آدامز در ۵ مارس ۱۹۲۹ از سوی رئیس جمهور هربرت هوور به عنوان وزیر نیروی دریایی منصوب شد. او برای بالا بردن درک جامعه از نقش ضروری نیروی دریایی در امور بین الملل و حفظ قدرت و کارایی نیروی دریایی در دوران رکود بزرگ، سرسختانه تلاش کرد. او در معاهدهٔ دریایی لندن در سال ۱۹۳۰ خدمت و در آنجا با موفقیت، اصول برابری نیروی دریایی ایالات متحده با بریتانیا را حفظ کرد. هوور در خاطرات خود بیان کرد که اگر با آدامز در ابتدای دوران ریاست جمهوری خود آشنا شده بود، او را وزیر امور خارجه می کرد. آدامز در ۴ مارس ۱۹۳۳ از سمت خود بازنشسته شد. آدامز خی
لی پیشتر از تصویب اصلاحیهٔ بیست و دوم قانون اساسی آمریکا، حامی دوره های محدود ریاست جمهوری بود. او همچنین حامی این موضوع بود که رؤسای جمهور باید ملزم شوند که احزاب سیاسی را کنار بگذارند و اینکه پس از پایان دوران ریاست جمهوری، باید به اعتبار مقام خود، عضو سنای ایالات متحده شوند. فعالیت ها و علایق. در سال ۱۹۲۰، آدامز کاپیتان قایق رزولوت بود که جام مسابقات قایق سواری آمریکا را از آن خود کرد و طولی نکشید که به «رئیس سکانداران آمریکایی» معروف شد. نام آدامز، پس از مرگش، در سال ۱۹۹۳، در تالار مشاهیر جام آمریکا قرار گرفت. در سال ۱۹۳۹، او جام پادشاه، جام آستور، و جام پیوریتن، سه جام محبوب مسابقات قایق رانی داخلی را در یک فصل از مسابقات از آن خود کرد. در سال ۱۹۲۹ او به عضویت انجمن پسران انقلاب آمریکا در ناحیهٔ کلمبیا درآمد. شمارهٔ عضویت ملی او ۴۸۹۵۲ بود. او همچنین عضو افتخاری انجمن دریایی ایالات متحده بود. در سال ۱۹۳۲ او به عضویت آکادمی علوم و هنر آمریکا درآمد. زندگی شخصی. خانواده. چارلز فرانسیس آدامز سوم از خاندان آدامز بود که در این خاندان دو رئیس جمهور وجود داشت. او پسر جان کوئینزی آدامز دوم، فرزند ارشد چارلز فرانسی
س آدامز سینیور، و پسر نوهٔ ششمین رئیس جمهور ایالات متحده، جان کوئینزی آدامز، و نبیرهٔ دومین رئیس جمهور ایالات متحده، جان آدامز بود. مادرش فنی کرونینشیلد، نوهٔ وزیر نیروی دریایی ایالات متحده، بنجامین ویلیامز کرونینشیلد بود. آدامز همچنین با تفاوت دو نسل، سومین پسر عموی اوتیس نورکراس، نوزدهمین شهردار بوستون بود. هر دو از نسل چهارم پدرجدشان، جوزف آدامز بودند. اوتیس از همسر اولش مری [چاپین] و چارلز از همسر دومش هانا [باس]. چارلز فرانسیس آدامز جونیور، عموی چارلز فرانسیس آدامز سوم بود، نه پدرش. این فرضیهٔ اشتباه معمولاً به خاطر توالی پی در پی اسامی ایجاد می شود. چارلز فرانسیس آدامز جونیور، ۵ فرزند داشت که سه فرزند اولش دختر بودند که این موضوع روشن می کند که چرا برادرش، جان کوئینزی آدامز دوم این امتیاز را به دست آورد که پسر اولش را همنام برادرش نامگذاری کند. پسران چارلز جونیور که دوقلو بودند، در سال ۱۸۷۵ به دنیا آمدند. ازدواج و فرزندان. در ۳ آوریل ۱۸۹۹، آدامز با فرانسیس لاورینگ (درگذشتهٔ ۱۹۵۶)، دختر نمایندهٔ ایالات متحده ویلیام سی لاورینگ (زادهٔ ۱۸۳۵ – درگذشتهٔ ۱۹۱۰)، در کلیسای اسقفی سنت جان در واشینگتن دی سی ازدواج
کرد. آنها صاحب دو فرزند شدند: آدامز در ۱۱ ژوئن ۱۹۵۴ درگذشت و در ۱۳ ژوئن ۱۹۵۴، در قبرستان مونت ولستون در کوئینزی، ایالت ماساچوست به خاک سپرده شد. اموالش، به ارزش ۱۹۲۰۰۰ دلار در سال ۱۹۵۴، به همسرش رسید. در سال ۱۸۹۹، آدامز در کنکورد، ایالت ماساچوست، در زمینی که سابقاً متعلق به عمویش، چارلز فرانسیس آدامز جونیور بود، خانه و ملک خانوادگیش را بنا نهاد. این خانه که به کوه ورنون شهرت دارد، به مدت ۱۲۰ سال پابرجا بود تا اینکه کمی بعد از روز کریسمس ۲۰۱۹، در اثر آتش سوزی از بین رفت. افتخارات. به احترام آدامز، جایزهٔ یادمان چارلز فرانسیس آدامز برای مسابقات قایق رانی تعیین و ناوشکن نیروی دریایی یواس اس چارلز فرانسیس آدامز به افتخار او نامگذاری شد.
آنتونیو دی بندتو (; – ) رمان نویس، نویسنده داستان کوتاه، و روزنامه نگار اهل آرژانتین بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
جمعه آل مکتوم (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل امارات متحده عربی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
محصولات ساخته شده از مواد مختلف را می توان با استفاده از فرآیندهایی بازیافت کرد. ضایعات ساختمانی و ساختمانی. سنگدانه ها و بتن. ذرات بتن جمع آوری شده از محل های تخریب، همراه با آسفالت، آجر، خاک و سنگ ها از طریق یک دستگاه خرد کن خرد می شود. قطعات کوچکتر بتن به عنوان سنگ ریزه برای پروژه های ساختمانی جدید استفاده می شود. بتن بازیافتی خرد شده نیز می تواند به عنوان سنگ دانه خشک بتن جدید درصورتی که فاقد آلاینده باشد استفاده شود. این امر نیاز به کندن سنگ های دیگر را کاهش می دهد که به نوبه خود درختان و زیستگاه را نجات می دهد. آسفالت و آسفالت. آسفالت شامل تخته آسفالتی را می توان ذوب و تا حدی بازیافت کرد. جاده های آسفالت سنگ فرش شده همچنین می توانند بازیافت شوند و اکنون بازار فعالی برای بازیافت آسفالت در کشورهای توسعه یافته وجود دارد.[۱] این شامل اسکالپینگ های آسفالتی است که هنگام تراشیدن جاده ها قبل از ریختن سطح جدید ایجاد می شود. محصولات گچ، و گچ تخته. زیرا تا ۱۷ درصد از محصولات گچ در طی مراحل ساخت و نصب هدر می رود. تخته دیواری (استرالیا و سایرین)، گچ تخته، Gyp (نیوزیلند)، دیوار خشک (ایالات متحده آمریکا) یا گچ تخته (ب
ریتانیا و ایرلند) اغلب دوباره استفاده نمی شود و دفع آن می تواند مشکل ساز شود. برخی از محل های دفن زباله، تخلیه گچ را به دلیل تمایل به تولید حجم زیادی از گاز سولفید هیدروژن ممنوع کرده اند. برخی از تولیدکنندگان، تخته های دیواری زباله را از محل های ساخت و ساز پس می گیرند و آن ها را به تخته های دیواری جدید بازیافت می کنند. ضایعات گچ حاصل از فعالیت های جدید ساخت وساز، تخریب و نوسازی را می توان از طریق فرآیندهای مکانیکی به گچ بازیافتی تبدیل کرد و گچ بازیافتی به دست آمده می تواند جایگزین گچ بکر در صنعت گچ شود. برخی از دلایل بازیافت این زباله ها عبارتند از: آجر. آجرهای دست نخوده حاصل از تخریب را می توان تمیز و مجدداً استفاده کرد. باتری ها. وجود تنوع و اندازه باتری ها بازیافت آنها را دشوار می کند.[۵]ابتدا باید آنها را به دسته بندی های مشابه تقسیم بندی کرد. هر نوع نیاز به فرایند بازیافت جداگانه ای دارد. علاوه بر این، باتری های قدیمی حاوی جیوه و کادمیم هستند. که باید با احتیاط از آنها استفاده کرد، به دلیل آسیب های زیست محیطی آنها، دفع صحیح باتری های استفاده شده در بسیاری از مناطق الزامی است، متأسفانه اجرای این دستور کار
دشواری است.[۶] بازیافت باتری های سرب-اسید مانند باتری های مورد استفاده در خودروها، نسبتاً آسان است و بسیاری از مناطق قوانینی دارند که فروشندگان را ملزم به پذیرش محصولات استفاده شده می کند. در ایالت متحده نرخ بازیافت ۹۰٪ است و باتری های جدید حاوی ۸۰٪ مواد بازیافتی هستند.[۶] ژاپن، کویت، آمریکا، کانادا، فرانسه، هلند، آلمان، اتریش، بلژیک، سوئد، بریتانیا و ایرلند همگی فعالانه برنامه های بازیافت باتری را تشویق می کنند.[۳][۴][۷][۸] در سال ۲۰۰۶، اتحادیه اروپا دستورالعمل باتری را تصویب کرد که یکی از اهداف آن افزایش نرخ بازیافت باتری است. دستورالعمل اتحادیه اروپا می گوید. حداقل ۲۵٪ از تمام باتری های استفاده شده اتحاده اروپا باید تا سال ۲۰۱۲ جمع آوری شود و تا سال ۲۰۱۶ به کمتر از ۴۵درصد افزایش یابد، که حداقل ۵۰٪ از آنها باید بازیافت شوند.[۸] زباله های زیست تخریب پذیر. زباله های آشپزخانه، باغ و سایر زباله های قابل بازیافت را می توان به مواد مفیدی از جمله کود تبدیل شود. این فرایند به باکتری های هوازی طبیعی اجازه می دهد تا زباله ها را به خاک حاصلخیز تجزیه کنند. بسیاری از کمپوست سازی در مقیاس خانگی انجام می شود. اما برنامه
های جمع آوری زباله سبز شهری نیز وجود دارد. این برنامه ها می توانند بودجه خود را با فروش خاک سطحه تولید شده تکمیل کنند.[پیوند وب نوشت] ضایعات الکترونیکی. جداسازی قطعات الکترونیکی و احیا. بازیافت الکترونیکی بازیافت یا استفاده مجدد از رایانه یا سایر وسایل الکترونیکی است. هم شامل یافتن کاربرد دیگری برای مواد (مانند اهدا به خیریه)، و هم برچیدن سیستم هایی است که امکان استخراج ایمن مواد تشکیل دهنده را برای استفاده مجدد در محصولات دیگر فراهم می کند. دور ریختن مستقیم تجهیزات الکتریکی - مانند رایانه های قدیمی و تلفن های همراه در بسیاری از مناطق مانند بریتانیا، بخش هایی از ایالات متحده آمریکا، ژاپن، ایرلند، آلمان و هلند به دلیل محتویات سمی برخی از اجزاء ممنوع است. فرایند بازیافت با جداسازی مکانیکی فلزات، پلاستیک ها و بردهای مدار موجود در دستگاه کار می کند. هنگامی که این کار در مقیاس بزرگ در یک کارخانه بازیافت زباله الکترونیکی انجام می شود، بازیابی قطعات می تواند مقرون به صرفه باشد. کارتریج های پرینتر جت جوهر. از آنجایی که کارتریج های چاپگر سازنده اصلی اغلب گران هستند، تقاضا برای گزینه های ارزان تر به عنوان گزینه سوم وجو
د دارد. اینها شامل جوهر فروخته شده به صورت فله، کیت های شارژ مجدد کارتریج، ماشین هایی در فروشگاه هایی است که به طور خودکار کارتریج ها را دوباره پر می کنند، کارتریج های تولید مجدد و کارتریج های ساخته شده توسط یک نهاد شرکتی غیر از سازنده اصلی. مصرف کنندگان می توانند کارتریج های جوهر را خودشان با یک کیت پر کنند، یا می توانند کارتریج را به یک پرکننده یا تولیدکنندهٔ مجدد ببرند تا جوهر دوباره به کارتریج پمپ شود. PC World گزارش می دهد که کارتریج های شارژ شده دارای نرخ خرابی بالاتری هستند، صفحات کمتری را نسبت به کارتریج های جدید چاپ می کنند و مشکلات بیشتری را در صفحه نشان می دهند، مانند رگه شدن، پیچ شدن، و پخش رنگ. فلزات. طیف وسیعی از فلزات در مصارف تجاری و خانگی، بازارهای بازیافت را در اکثر کشورهای توسعه یافته به خوبی توسعه داده اند. بازیافت خانگی معمولاً برای آهن و فولاد، آلومینیوم و به ویژه قوطی های نوشیدنی و غذا در دسترس است. علاوه بر این، فلزات ساختمانی مانند مس، روی و سرب به راحتی از طریق شرکت های تخصصی قابل بازیافت هستند. در انگلستان، اینها معمولاً یا فروشندگان ضایعات تخصصی یا ماشین شکن هستند. سایر فلزات موجود
در مقادیر کمتر در جریان زباله های خانگی مانند قلع و کروم نیز از فلزی که در سیستم بازیافت قرار می گیرد استخراج می شوند اما به ندرت از جریان زباله عمومی بازیافت می شوند. رنگ. رنگ یک مورد قابل بازیافت است. رنگ لاتکس در اکثر کشورها در کارخانه جمع آوری می شود و به کارخانه های بازیافت رنگ ارسال می شود. کاغذ و کاغذ روزنامه. کاغذ و روزنامه را می توان با تبدیل آن به خمیر و ترکیب آن با خمیر چوب های تازه برداشت شده بازیافت کرد. از آنجایی که فرایند بازیافت باعث از بین رفتن الیاف کاغذ می شود، هر بار که کاغذ بازیافت می شود کیفیت آن کاهش می یابد. این بدان معنی است که یا باید درصد بیشتری از الیاف جدید اضافه شود، یا کاغذ به محصولات با کیفیت پایین تر تبدیل شود. هر نوع نوشته یا رنگی روی کاغذ باید ابتدا با جوهرزدایی پاک شود، که همچنین پرکننده ها، رس ها و قطعات الیاف را از بین می برد. مکزیک، آمریکا، اتحادیه اروپا، روسیه و ژاپن همگی کاغذ بازیافت می کنند و بسیاری از طرح های دولتی و خصوصی در این کشورها اجرا می شوند. در سال ۲۰۰۴ نرخ بازیافت کاغذ در اروپا ۵۴٫۶ درصد یا بود. نرخ بازیافت در اروپا در سال ۲۰۰۷ به ۶۴٫۵٪ ۳ رسید، که تأیید می