Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سائوتومه و پرنسیپ کشور کوچکی است که از مجمع الجزایری در خلیج گینه در اقیانوس اطلس استوایی تشکیل شده است. جزایر اصلی این کشور، جزیره سائوتومه و جزیره پرنسیپ هستند که این کشور نام خود را از آن ها گرفته است. این جزیره ها به ترتیب در فاصله حدود از سواحل شمال غربی گابن در آفریقای مرکزی قرار گرفته اند. مختصات جغرافیایی این کشور عرض جغرافیایی ۱°00 ′ شمالی و طول جغرافیایی ۷°00 ′ شرقی است. سائوتومه و پرنسیپ با خط ساحلی یکی از کوچکترین کشورهای آفریقا است. هر دو جزیره بخشی از یک رشته کوه آتشفشانی خاموش هستند که شامل جزیره بیوکو در گینه استوایی در شمال شرق و کوه کامرون در ساحل سرزمین اصلی آفریقا در شمال شرق می شود. سائو تومه طول و عرض دارد و گسترده تر و کوهستانی تر از پرنسیپ است. قله آن به بلندای می رسد و پیکو د سائوتومه نام دارد. پرنسیپ حدود طول و پهنا دارد و بنابر این از سائوتومه کوچکتر است. قله آن با ارتفاع، پیکو د پرنسیپ نام دارد. مساحت کل حشکی این کشور ، یعنی تقریباً پنج برابر بزرگتر از واشینگتن دی سی است. فاصله دو جزیره از هم است. خط استوا درست در جنوب جزیره سائوتومه قرار دارد و از جزیره ایلهئو داس رولاس می گذرد. پ
یکو کائو گرانده (قله سگ بزرگ) یک قله آتشفشانی برجسته است که در در جنوب سائوتومه جای گرفته است. این قله به طور چشمگیری از بالای زمین های اطراف خیز گرفته و قله آن بالاتر از سطح دریا است. آب و هوا. در سطح دریا، آب و هوا گرمسیری است — گرم و مرطوب با میانگین دمای سالانه حدود و تغییرات روزانه کمی دارد. در ارتفاعات داخلی، میانگین دمای سالانه و شبها عموماً خنک است. بارندگی سالانه از در دامنه های جنوب غربی تا در دشت های شمالی می باشد. فصل بارانی از اکتبر تا مه ادامه دارد. حیات وحش. این دو جزیره جزایر اقیانوسی هستند که همیشه از سرزمین اصلی آفریقای مرکزی جدا بوده اند و بنابراین در آن ها تنوع نسبتاً کمی از گونه ها وجود دارد و محدود به آن هایی است که موفق به عبور از دریا به جزایر شده اند. با این حال، سطح بوم زادی بالا است و بسیاری از گونه ها در هیچ کجای دنیا دیده نمی شوند. آمار. ادعاهای دریایی:
سائو جیانگو (; – ) دانشمند هوافضا و مدیر اجرایی اهل چین است، که هم اکنون به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت آئرو انجین کورپوریشن چین فعالیت می کند.
این مدخل فهرست رتبه بندی شرکت های ایرانی از سازمان مدیریت صنعتی است. این ها بزرگ ترین کارخانه و بنگاه های تجاری و صنعتی شمار می رود که به تولید ناخالص داخلی GDP جمهوری اسلامی ایران کمک می کند.از حیث پراکندگی جغرافیایی استانی ۵۰۰ شرکت برتر انتخاب شده عمده ترین آنها را می توان در استان تهران بالغ بر ۶۲ درصد، استان اصفهان ۱۱ درصد، استان هرمزگان ۶ درصد، استان خوزستان ۵٫۸درصد و استان بوشهر ۵٫۶ درصد متمرکز شدند.
اندیشه های دنگ شیائوپنگ (به چینی: 邓小平理论 و انگلیسی: Deng Xiaoping Theory) یا دِنگیسم مجموعهٔ ایدئولوژی های سیاسی و اقتصادی است که توسط رهبر جمهوری خلق چین، دنگ شیائوپنگ طراحی و پیاده شده است. این ایدئولوژی را نباید ردیه ای بر مارکسیسم–لنینیسم و مائوئیسم دانست بلکه این ایده بدنبال تطبیق و به روزرسانی این ایدئولوژی ها با شرایط نوین چین بوده است. شیائوپنگ رهبری بود که پس از مائو با افکار پراگماتیستی خود به دنبال اصلاحات اقتصادی و اجتماعی و گشودن درهای چین به روی اقتصاد جهانی بود. شعار سیاسی پنگ یا «حقیقت را از میان واقعیت ها جستجو کنید»، یک شعار رئالیستی و پراگماتیستی بود. چکیده. مدرن سازی و محافظه گرایی ایدئولوژیک. چین امروز تا حد زیادی رشد اقتصادی خود را مدیون باورهای اقتصادی تولیدمحور یا همان تئوری نیروهای مولد (تئوری نیروهای مولد یک تفکر مارکسیستی در قرن بیستم بود که برطبق آن رشد و توسعه اجتماعی و سیاسی یک کشور منوط به پیشرفت صنعت در نظر گرفته می شد) شیائوپنگ است. از نظر دنگ، وظیفهٔ رهبری چین دو چیز بود: (۱) ترویج مدرن سازی و توسعهٔ اقتصادی چین، (۲) حفظ وحدت ایدئولوژیکی حزب کمونیست چین و نظارت بر اصلاحات دشوا
ر مورد نیاز مدرنیزاسیون. مدرن سازی در چینِ دنگ در مفهوم «چهار نوسازی» تعمیم داده می شد. چهار نوسازی اهدافی بودند که توسط جئو ئن لای در سال ۱۹۶۳ برای بهبود چهار بخش کشاورزی، صنعت، دفاع ملی و علم و فناوری در چین مطرح شدند. برای حفظ وحدت ایدئولوژیکی نیز دنگ شیائوپنگ «چهار اصل کاردینال» را تدوین کرد که حزب کمونیست باید از آن ها حمایت می کرد: کای فانگ. در سال ۱۹۹۲ یعنی چهارده سال پس از اینکه دنگ رهبری چین را برعهده گرفته بود، شیائوپنگ جمله ای به زبان آورد که نشانی از یک اصلاحات گسترده می داد. کای فانگ در زبان چینی به معنای «باز کنید» می باشد و این درحقیقت دستوری برای بازکردن درهای چین به روی اقتصاد جهانی بود. رابطه دنگیسم با مائوئیسم. عقاید شیائوپنگ ارتباط بسیار کمی با مائوئیسم دارد. شیائوپنگ معتقد بود که حمایت و پیروی از تفکر مائوتسه تونگ به معنای تقلید کورکورانه از اقدامات مائو بدون انحراف از آن، همان طور که در دولت هوآ گوئوفنگ دیده می شود، نیست و انجام این تقلید همانا «در تضاد با تفکر مائوتسه تونگ» است. میراث. عقاید دنگ شیائوپنگ از دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان یک درس اجباری در دانشگاه های چین وارد شد. همچنین این اندیشه ه
ا پس از برگزاری یازدهمین کنگره ملی حزب کمونیست چین در سال ۱۹۷۸، به عنوان راهنمای خط مشی اصلی حزب کمونیست چین درآمد و در سال ۱۹۹۷ به عنوان یک ایدئولوژی راهنما در قوانین اساسی حزب کمونیست گنجانده شد و درنهایت نیز آنرا به عنوان اصلی در قانون اساسی جمهوری خلق چین وارد کردند.
استنلی چتم هندمن (; – ) معمار، و بازیکن فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سان فرانسیسکو فورتی ناینرز اشاره کرد.
ویلیام بل دینزمور (; – ) انسان شناس، و باستان شناس کلاسیک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیتر اندرو کورنینگ (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه سامانه پیچیده، نظریه سامانه ها، سایبرنتیک، و فرگشت اهل ایالات متحده آمریکا است.
مت کلتی (؛ زادهٔ ۱۹۶۰) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
دانشگاه اچ اس ئی () دانشگاه دولتی مستقر در شهر مسکو، روسیه است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
الکساندر شوخین (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، مدرس دانشگاه و اقتصاددان اهل روسیه است، که هم اکنون به عنوان رئیس دانشگاه اچ اس ئی فعالیت می کند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان الکساندر نوسکی شده است.
توروس ()، حاکم ارمنی ادسا از زمان شروع نخستین جنگ صلیبی بود. وی یکی از فرماندهان سابق امپراتوری بیزانس و ستوان و نایب پیلارتوس واراژنونی بود. ماتئوس اورهایتسی در کتاب خود، "وقایع نامه"، چنین ثبت کرده است که «توروس فرزند هتوم» از جانب تتش به عنوان حاکم شهر ادسا انتخاب شد. پدر وی، هتوم، از خاندان پهلوانی بود. در حدود سال ۱۰۹۴، امیر سلجوقی دمشق، تتش، شهر ادسا را تصرف کرد و توروس را به عنوان حاکم ادسا منصوب کرد. پس از مرگ ملکشاه و بروز جنگ های داخلی در امپراتوری سلجوقیان، توروس درصدد آن برآمد که به صورت مستقل حکومت ادسا به دست بگیرد. نیروهای آل ارتق و ترک برانداختن حکومت توروس در ادسا، این شهرا را برای دو ماه محاصره کردند اما با وجود فروریختن دیوار شهر، نتوانستند آنجا را تصرف کنند. بدین ترتیب با عقب نشینی نیروهای ترک، توروس رسماً حاکم شهر ادسا شد. به عنوان یک مسیحی ارتدوکس یونانی، وی در نزد مسیحیان ارمنی ـ که بخش اعظم جمعیت شهر را تشکیل می دادند ـ چندان محبوب نبود. وی با وجود مقابله و مقاومت در مقابل حملات مکرر ترکان، در سال ۱۰۹۸ از صلیبیون و شخص بالدوین بولون تقاضای کمک کرد. بالدوین بولون پیش از محاصره انطاکیه ص
لیبیون ترجیح داد به جای شرکت در این جنگ، عازم شرق و ادسا شود تا پس از فتح تل باشر حکومتی تحت امر خود در کناره رود فرات تشکیل دهد. توروس از بالدوین دعوت کرد و با وی در فوریه ۱۰۹۸ متحد شد. بالدوین در این زمان توروس متقاعد ساخت که وی را به عنوان فرزند خوانده و جانشین خود انتخاب کند. پس از موافق توروس، بالدوین به فرماندهان توروس جمله برد و قلعه شهر را محاصره کرد. توروس پس از محاصره قلعه، درصدد فرار به ملطیه برآمد اما در ۹ مارس، توسط ارمنی های شهر که احتمالاً تحت امر بالدوین بودند، کشته شد تا بالدوین به حکومت ادسا برسد و نخستین دولت صلیبی را تشکیل دهد.
انجمن روابط فرهنگی آلمان در خارج از کشور e. V. (VDA) یک سازمان فرهنگی در آلمان است. این انجمن خود را میانجی فرهنگی و پیوندی بین آلمانی های ساکن در سراسر جهان، که با آنها ارتباطات زیادی دارد، و سرزمین مادری آلمان می بیند. VDA وظیفه خود را ترویج زبان و فرهنگ آلمانی در خارج از کشور با حمایت از مبادلات فشرده جوانان، موسسات آلمانی خارج از کشور مانند. ترویج مدارس و مهدکودک ها و نیز رسانه ها و نشریات خارجی آلمانی. این باشگاه تاریخچه ای طولانی دارد و تغییرات نام زیادی در پشت آن وجود دارد. در سال ۱۸۸۱ به عنوان انجمن "عمومی مدارس آلمان برای حفظ فرهنگ آلمان در خارج از کشور" تأسیس شد، در سال ۱۹۰۸ به "انجمن فرهنگ آلمان در خارج از کشور، Schulverein e تغییر نام داد" سپس دوباره در سال ۱۹۳۳ به "Volksbund für das Deutschtum im Ausland" تغییر نام داد. پس از جنگ جهانی دوم، این سازمان از سال ۱۹۵۵ با نام "انجمن" فرهنگ آلمان در خارج از کشور فعال بود، "در سال ۱۹۷۰ به VDA - انجمن روابط فرهنگی آلمان" در خارج از کشور تغییر نام داد و سرانجام از سال ۱۹۹۸ با نام فعلی "انجمن روابط فرهنگی آلمان در خارج از کشور فعال شد". انجمن آخرین بار دفتر
خود را در Sankt Augustin - Hangelar, در بهار ۲۰۱۹ انجمن ورشکسته بود و فعالیت خود را متوقف کرد، از آن زمان دفتر بسته شده است و صفحه اصلی انجمن دیگر در دسترس نیست. تاریخچه. ۱۸۸۱: انجمن عمومی مدارس آلمان. تاریخ تأسیس پانزدهم است اوت ۱۸۸۱، زمانی که گروه محلی برلین انجمن مدرسه آلمان در وین در سال ۱۸۸۰ تأسیس شد، تصمیم گرفت حدود ۵۰ انجمن مستقل حامی آلمان رایش را در «انجمن عمومی مدارس آلمان» متمرکز کند. برخلاف انجمن مدارس آلمان، "Allgemeine Deutsche Schulverein" نمی خواست فعالیت های خود را به کشورهای سلطنت اتریش-مجارستان محدود کند، بلکه می خواست یک سازمان حفاظتی برای آلمانی ها در سراسر جهان تشکیل دهد. چهار سال پس از تأسیس - در پایان سال ۱۸۸۵ - در مجموع ۱۲۰۰۰ عضو «انجمن عمومی مدارس آلمان» در رایش آلمان وجود داشت که در ۱۴۰ گروه محلی سازماندهی شده بودند. در سال ۱۹۲۳، ۱۳ انجمن ایالتی و ۶۰۰ گروه محلی با بیش از ۳۶۰۰۰۰ عضو، و همچنین ۷۰۰ گروه مدرسه وجود داشت. مطابق با اساسنامه تأسیس، هدف انجمن حمایت از آلمانی های خارج از کشور مادر بود، «... برای حفظ آلمانی بودن و حمایت از آنها در تلاش برای آلمانی ماندن یا آلمانی شدن دوباره.
» این امر از طریق تأسیس و نگهداری مدارس، مهدکودک ها و کتابخانه های آلمانی در خارج از کشور اتفاق افتاد. برای دانشجویان بورسیه تحصیلی در آلمان وجود داشت. برای این منظور لابی گری، مطبوعات و روابط عمومی در آلمان انجام شد و جمع آوری کمک مالی سازماندهی شد. مطابق با هدف انجمن، انجمن عمدتاً متشکل از معلمان و دانش آموزان و همچنین شخصیت های شناخته شده ای مانند مورخان تئودور مومسن و هاینریش فون تریتچکه بود. ۱۹۰۸: انجمن آلمانی بودن در خارج از کشور، انجمن مدرسه. پس از پایان جنگ جهانی اول و تغییرات سیاسی در قلمرو و جابجایی جمعیت در نتیجه معاهده ورسای و پیمان سن ژرمن، VDA محافظه کار-ملی گرا که قبلاً به «انجمن آلمان های خارج از کشور» تغییر نام داده بود. در سال ۱۹۰۸، با حمایت مالی وزارت امور خارجه برای تلاش های تجدیدنظر در دهه ۱۹۲۰ و با تمام امکانات برای مبارزه برای حفظ «آلمانی در خارج از کشور» در حلقه جنبش ملی ارتجاعی آلمان نشست. هنوز هم فارغ از اصل «نژاد»، VDA از تمام آلمانی هایی که خارج از مرزهای رایش زندگی می کردند و منافع ملی آنها مراقبت می کرد و در این مدت حدود ۲٫۵ میلیون عضو به دست آورد. در سال ۱۹۲۱، انجمن مدرسه آلمانی
اتریش در وین به «انجمن آلمانی بودن در خارج از کشور» به عنوان انجمن منطقه ای اتریش پیوست. 1933: Volksbund برای آلمانی بودن در خارج از کشور. تاریخچه انجمن روابط فرهنگی آلمان در خارج از کشور در دوران ناسیونال سوسیالیسم بحث برانگیز است. تامو لوتر تفاوت های جدی بین سیاست ملی گرایی «سنتی گرایانه» VDA و سیاست ناسیونالیسم ناسیونال سوسیالیستی را شناسایی می کند. اگرچه VDA همچنین نگران بازنگری مرزها پس از معاهده ورسای بود، اما در مورد تسخیر فضای زندگی در شرق نبود. انجمن همچنین از هیچ نظریه نژادی پیروی نکرد و مایل نبود که منافع آلمان در خارج از کشور را تابع محاسبات سیاست قدرت کند. در آوریل ۱۹۳۳، انجمن هانس اشتایناچر را به ریاست برگزید. به گفته لوتر، اعضای VDA، اشتایناچر را مرد مناسبی می دانستند که «از انجمن در برابر مداخلات بیش از حد NSDAP محافظت می کند و استقلال را حفظ می کند.» اشتایناچر، که شایستگی خود را در مبارزات دفاعی "کارینت ثابت کرده بود، به «رایشفورر» VDA تبدیل شد، که اکنون به Volksbund der Deutschen Abroad تغییر نام داده است"، که او بر اساس اصل رهبر سازماندهی می کند. با تقویت بخش خارجی NSDAP تحت رهبری ارنست وی
لهلم بوهل، انجمن خود را در موقعیت رقابتی برای نمایندگی منافع آلمانی های مقیم خارج یافت. در ژوئیه ۱۹۳۵، رودولف هس تصریح کرد که VDA، علاوه بر موش صحرایی Volksdeutscher که در سال ۱۹۳۳ تحت رهبری کارل هاوشوفر تأسیس شد، باید مراقب «آلمانی های قومی» در اروپا و ایالات متحده باشد، NSDAP/AO باید مراقب «رایش دویچه» در خارج از کشور باشد. و «ژرمن های قومی» در خارج از کشور. در اواسط اکتبر ۱۹۳۵، هس یک دفتر مرکزی برای هماهنگی سیاست قومی زیر نظر اتو فون کورسل، که در ۱ ژانویه ۱۹۳۵ درگذشت، تأسیس کرد. فوریه ۱۹۳۷ پس از مداخله هاینریش هیملر توسط ورنر لورنز جایگزین شد. این نقطه ای در نظر گرفته می شود که در آن SS کنترل سیاست های Volkstums نازی را در دست گرفت. از سوی دیگر، مورخان دیگر، اهداف و ریشه های مشترک «سنت گرایان» و ناسیونال سوسیالیست ها را در ناسیونالیسم قومی بررسی کرده اند. الکسا استیل در بررسی مطالعه لوتر می گوید: «اگر سازمانی مانند انجمن به عنوان مخالف ناسیونال سوسیالیست ها به تصویر کشیده شود و این تصور ایجاد شود که انجمن نوعی «مخالف» با NS است. برای آشکار ساختن ساختارهای سیاست قومی در سالهای اولیه ناسیونال سوسیالیسم چندان
مناسب نیست و علاوه بر این، اشتباه است. در عوض، انجمن در اوایل به ایدئولوژی نازی نزدیک شد، که قبلاً توسط ناظران معاصر بیان شده است. مدتها قبل از «آنشلوس اتریش»، اشتایناچر این واقعیت را پنهان نمی کرد که به طور کلی از آن و سوسیالیسم ملی حمایت می کرد. در اوایل سال ۱۹۳۳ او مؤسسه خارجی آلمان DAI را در اشتوتگارت ایجاد کرد. از سال ۱۹۳۵ انجمن از NSDAP اتریش حمایت مالی کرد. اشتایناچر استراتژی انجمن را به عنوان یک انجمن مردمی تعریف کرد، "که به عنوان یک سازمان غیردولتی، همچنین قادر است از برادران مردم خود دفاع کند، جایی که [حزب] به دلایل سیاسی نمی تواند این کار را انجام دهد. . علاوه بر این، رهبران انجمن بدون شک ناسیونال سوسیالیست روح هستند و نه فقط حزب، و بالاخره عضو واقعی انجمن یک ناسیونال سوسیالیست واقعی است…». از سوی دیگر، اصطکاک هایی با سیاست نازی ها در سیاست تیرول جنوبی وجود داشت، زیرا اشتایناچر طرفدار گزینه در تیرول جنوبی نبود. در طول دهه ۱۹۳۰، انجمن از خودمختاران آلزاسی حمایت کرد، به عنوان مثال با اعطای وام بدون بهره به فردریش اسپایزر برای خرید Hüneburg که قرار بود به «سنگ آلمانی» تبدیل شود. در سال ۱۹۳۷، هرمان بی
کلر توسط "مرجع غربی" فولکس باند، کارل پوچل، در مبارزات قدرت داخلی در جنبش خودمختار آلزاس حمایت شد. ۱۹۳۸: انطباق و تبعیت از "Volksdeutsche Mittelstelle". هنگامی که لورنز به قدرت رسید، دفتر مرکزی سابق به Volksdeutsche Mittelstelle اس اس تبدیل شد که مسئولیت تمام گروه های قومی خارج از کشور را بر عهده گرفت. اکتبر ۱۹۳۷ در مرخصی، احتمالاً به این دلیل که در مورد ادعاهای ایتالیا در مورد تیرول جنوبی سازش ناپذیر باقی ماند. هاوشوفر رهبری Volksbund را بر عهده گرفت و VoMi کار او را بر عهده گرفت. کمک های مالی برای مدارس، تئاترها و کارهای سیاسی از طریق انجمن به گروه های قومی آلمانی در خارج از کشور سرازیر شده بود. اکنون حمایت مالی رایش به سازمان های ناسیونال سوسیالیست آلمانی های مقیم خارج می رسد. در نتیجه این فشار مالی، گروه های قومی استقلال خود را از دست دادند و به دفاتر رایش آلمان NSDAP وابسته شدند. پس از جنگ جهانی دوم، هر دو Volksbund و Mittelstelle به عنوان سازمان های نازی توسط متفقین در قانون شماره ۲ شورای کنترل ممنوع شدند. در سال ۱۹۵۵ با نام قدیمی «انجمن آلمانی های خارج از کشور» مجدداً تأسیس شد. آغازگر شروع جدید شامل آ.
نخست وزیر باواریا، ویلهلم هوگنر (SPD)، وزیر آموزش باواریا، آلویس هاندامر (CSU)، رئیس انجمن ایالتی DGB باواریا، ماکس وونر، صنعتگر رودلف رودنستوک و سایر شخصیت های عمومی. یکی از اولویت های فعالیت VDA همچنان حمایت از مدارس آلمانی خارج از کشور است. 1970: VDA - انجمن روابط فرهنگی آلمان در خارج از کشور. پس از اینکه انجمن آگاهانه از اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ وظایفی را بر عهده گرفت که مکمل مهمی برای سیاست فرهنگی خارجی دولت بود، مانند تشدید تبادلات جوانان با کشورهای غیر اروپایی و انتشار یک سرویس مطبوعاتی VDA برای حمایت از آلمان سخنرانی مطبوعات در خارج از کشور، «ونده» در پاییز ۱۹۸۹ و سقوط پرده آهنین شرایط چارچوب سیاسی جدیدی را برای کار انجمن ایجاد کرد. در اروپای شرقی به نمایندگی از دولت فدرال تحت رهبری CDU، که به ویژه نگران حفظ آلمانی ها از روسیه در مناطق اسکان آنها بود، VDA هماهنگی پروژه های مالی گسترده را بر عهده گرفت. پس از سال ۱۹۸۹، کار انجمن نه تنها بر آلمانی ها در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای مستقل مشترک المنافع متمرکز شد، بلکه اقلیت های آلمانی در کشورهای اروپای مرکزی، شرقی و جنوب شرقی را نیز دربر گرفت. ۱۹۹
۸: انجمن روابط فرهنگی آلمان در خارج از کشور (VDA). امروزه VDA نام «انجمن روابط فرهنگی آلمان در خارج از کشور» را یدک می کشد و خود را «پلی زنده بین میهن آلمانی و تقریباً ۱۴ میلیون آلمانی می بیند.». او مجله "گلوبوس را" منتشر می کند که به صورت فصلی منتشر می شود و اطلاعاتی در مورد کار انجمن ارائه می دهد. در آغاز سال ۲۰۱۹ انتشار مجله متوقف شد و دفتر به دلیل بدهی های انباشته در محدوده شش رقمی بسته شد، زیرا دولت فدرال از سال ۱۹۹۸ یارانه های فدرال به وزارت خارجه فدرال را متوقف کرد. در پایان مارس ۲۰۱۹، هیئت مدیره درخواست ورشکستگی داد، که در ابتدا توسط دادگاه ناحیه بن به دلیل اشتباهات رسمی رد شد. با ۳۰ ام در ۱ ژوئن ۲۰۱۹، انجمن فعالیت خود را در سطح فدرال متوقف کرد. هیئت فدرال. وضعیت 1/2011 رئیس هیئت مدیره. قائم مقام انتشارات انجمن. از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۹، انجمن فرهنگ آلمان در خارج از کشور نشریه فصلی "Das Deutschtum im Ausland را منتشر کرد". "هفته نامه Der Osten" بین سال های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۷ و "ماهنامه دویچه ولت" از ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۳ منتشر می شد. از سال ۲۰۰۰، انجمن روابط فرهنگی آلمان در خارج از کشور مجله گلوبوس را منتشر می کند که عمدت
اً به مسائل جوامع آلمانی زبان خارج از کشور می پردازد. گلوبوس به صورت فصلی با تیراژ ۸۰۰۰ نسخه منتشر می شود که بخش بزرگی از آن به باشگاه ها و انجمن های آلمانی، مدارس آلمانی، جوامع کلیسا، مؤسسات فرهنگی، نمایندگی های تجاری و نمایندگی های دیپلماتیک و همچنین به بیش از ۴۰۰ سردبیر نشریات آلمانی زبان می رسد.
اوگنی پرئوبراژنسکی (؛ ۱۵ فوریه ۱۸۸۶ – ۱۳ فوریه ۱۹۳۷) سیاست مدار اهل امپراتوری روسیه بود.
آرکادی دوورکوویچ (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و رئیس فدراسیون بین المللی شطرنج است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی جمهوری ایتالیا شده است.
نیکولای کوندراتیف (; – ) اقتصاددان، و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. او به همراه جوزف شومپیتر از بنیان گذاران نظریه امواج کندراتیف است که به دور های بسیار بلند مدت در اقتصاد اشاره دارد. ابن امواج از «"دوره های طولانی"» صحبت می کند که مشخص کنندهٔ رابطهٔ انسان و محیط مادی اش در طول تاریخ است. در این دوره های طولانی چرخه های «بلند مدت» (حدود ۴۰ تا ۵۰ سال) و چرخه های بسیار بلند مدت «لجستیک» (حدود ۳۰۰ سال) توسط اقتصاددانانی مانند نیکلا کندراتیف (۱۹۸۲–۱۹۳۰) و ژوزف شومپیتر (۱۹۵۰–۱۸۸۳) مطرح گردیده که تحت عنوان «امواج کندراتیف» از آن نام برده می شود. این امواج در واقع شامل دوره های بسیار طولانی در اقتصاد شده و به دو دسته تقسیم می شود: نیکلای کندراتیف (اقتصاددان اتحاد جماهیر شوروی) اولین کسی بود که این مشاهدات را در اثر خود "چرخه های بزرگ اقتصادی (۱۹۲۵)" در کنار سایر آثاری که در همان دهه نوشته شده مورد توجه بین المللی قرار داد. در سال ۱۹۳۹، جوزف شومپیتر پیشنهاد کرد نام چرخه ها را بنام "امواج کندراتیف" به افتخار او نامگذاری کند. اما قبلتر از اینها، دو اقتصاددان هلندی بنام گلدرن و ولف، برای وجود چرخه ۵۰ تا ۶۰ ساله به
ترتیب در سال های ۱۹۱۳ و ۱۹۲۴ استدلال می کردند اما نتوانستند مشاهدات مدونی را ایجاد نمایند. اما این نظریه توسط اکثر اقتصاددانان دانشگاهی پذیرفته نشده است. اجماع عمومی منتقدین این نظریه این است که این امواج مستلزم شناخت الگوهایی می باشد که ممکن است وجود نداشته باشد. در بین گروه اندک موافقین، هم در مورد علت ایجاد امواج و هم درمورد زمان آغاز و پایان امواج توافق خاصی وجود ندارد.
بیب یک فیلم درام و زندگی نامه ای آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ که در مورد زندگی بازیکن مشهور بیسبال بیب روث با بازی جان گودمن به تصویر کشیده شده است. به کارگردانی آرتور هیلر، نویسندگی جان فاسکو، در ۱۷ آوریل ۱۹۹۲ در ایالات متحده اکران شد و نقدهای متفاوتی دریافت کرد. روایت تا حدی تخیلی از زندگی روث در مریلند و با دوران کودکی او آغاز می شود. این فیلم زندگی شخصی او و ظهور او را به عنوان بازیکن توپ با تیم بوستون رد ساکس، تجارت به نیویورک، و کاهش سلامتی و حرفه ای را پوشش می دهد که با کنار رفتن او پس از اینکه یک مدیر «فقط نام» برای افزایش فروش بلیت بود، به پایان می رسد. باکس آفیس. این فیلم همچنین موفقیت مالی نداشت. این فیلم بیش از ۱۹٫۹ میلیون دلار در سراسر جهان در گیشه فروش داشت و پس از پنج هفته از سینماها خارج شد.
نبرد سرمین () که با نام نبرد تل دنیث که در ۱۴ سپتامبر ۱۱۱۵ به وقوع پیوست که نیروهای صلیبی به رهبری راجر سالرنو، ارتش ترکان را به رهبری برسق بن برسق همدان غافلگیر کردند تا این نبرد با پیروزی صلیبیون به پایان برسد. پیروزی صلیبیون در این نبرد باعث شکسته شدن محاصره ادسا و پیشروی و تصرف مناطق ارمنی نشین توسط کنت نشین ادسا شد.
توئی تونگا سلسله ای از پادشاهان تونگا است که در قرن دهم با آهوئیتو افسانه ای شکل گرفت و در قرن پانزدهم با تسلیم شدن به "توئی هااتاکالوا" از قدرت سیاسی کنار رفت. این عنوان با مرگ آخرین "توئی تونگا"، سانوالیو فتافهی لاوفیلیتونگا، در سال ۱۸۶۵ به پایان رسید، کسی که عنوان باستانی و "مانای" آن را به برادرزاده اش، فتافهی توئی پلهاکه، سپرد. توئی پلهاکه نیز عنوان و امتیازات خود را به پدر ناتنی اش شاه جورج توپوی یکم، واگذار کرد. او نیز قدرت و اعتبار خود را با چند تن دیگر همراه کرد و نهاد امروزی پادشاهی تونگا را بنا نهاد. اگرچه این عنوان دیگر اعطا نمی شود، خط وراثتی دودمان باستانی ناگسستنی باقی مانده و با عنوان نجیب "کالانیووالو نشان داده می شود" (که توسط پادشاه جورج توپو اول به برادرزاده اش، شاهزاده فتافهی کالانیووالو، تنها پسر متولد شده از آخرین "توئی تونگا"، لاوفیلیتونگا اعطا شد). منابع سنتی از ۳۹ دارنده این عنوان را نام می برند، اما فهرست دیگری با ۴۸ نام وجود دارد.
استوای خورشیدی به هر عرض جغرافیایی بر روی زمین گفته می شود که در آن عرض، خورشید در هنگام ظهر مستقیماً در بالای سر دیده می شود. به دلیل انحراف محوری زمین، استوای خورشیدی در طول سال از مدار رأس السرطان در زمان انقلاب تابستانی تا مدار رأس الجدی در انقلاب زمستانی تغییر می کند. در هنگام اعتدالین، اگر از استوای جغرافیایی به خورشید بنگریم، مکان خورشید در هنگام ظهر، در سمت الرأس (درست در بالای سر) است. در عرض های جغرافیایی بالاتر از مدارهای رأس السرطان و رأس الجدی، خورشید در هیچ روزی از سال مستقیماً در بالای سر دیده نمی شود.
درب فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سید هادی محقق و تهیه کنندگی سید رضا محقق محصول سال ۱۴۰۰ است. این فیلم در استان کهگیلویه و بویراحمد و در روستاهای اطراف شهر سوق فیلمبرداری شده است. این فیلم در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر موفق به دریافت دیپلم افتخار جایزه ویژه هیئت داوران شد. خلاصه داستان. این فیلم روایتگر مأمور اداره برقی است که قرار است برق خانه ای تَک و دورافتاده را وصل کند. منابع. همشهری آنلاین، برنده جایزه اصلی جشنوازه فیلم بوسان کره جنوبی خبرگزاری ایرنا، فیلم «دِرب» به کارگردانی هادی محقق راهی بخش مسابقه جشنواره سه قاره نانت فرانسه شد. «هادی محقق» جایزه اصلی جشنواره فیلم بوسان را از آن خود کرد
بایزیزان (به چینی:百字讃 bǎizìzàn) ستایشِ ۱۰۰ هجایی از اسلام و محمد است که توسط امپراتورِ چین، هونگ وو (فرمانروایی از ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۸ میلادی) نوشته شده است. نسخه هایی از آن در چند مسجد در نانجینگ چین به نمایش گذاشته شده است. متن. هونگ وو فرمان به ساختِ مسجد در شیجینگ، نانجینگ، جنوب یوننان، فوجیان و گوانگ دونگ داد و مدیحه ای در ستایش محمد نوشت. 乾坤初始，天籍注名。 傳教大聖，降生西域。 جهان آغاز شد با لوحِ آسمانیِ دارنده یِ نامِ او. حکیمِ بزرگِ دیندار؛ زاده در قلمرو غربی. 授受天經，三十部冊， 普化眾生。億兆君師， 萬聖領袖。 دعوت و دریافت کتاب آسمانی در ۳۰جزء، جهانانه همه مخلوقات را دگرگون می کند. استاد هزارهزارهزارهزار (تریلیون) حاکم؛ راهبرِ ۱۰هزار حکیم. 協助天運，保庇國民。 五時祈祐，默祝太平。 存心真主，加志窮民。 拯救患難，洞徹幽冥。 به کمک سرنوشت، محافظ جامعه. در هرکدام از نمازهای پنجگانه برای همیشان بی صدا تندرستی را دعا می کند. هدفش این است که خداوند، نیازمندان را یاد کند. آنان را از مصیبت به سلامت، رهایی بخش است؛ دانای غیب. 超拔靈魂，脱離罪業。 仁覆天下，道冠古今。 برتر از هر روح و وجود. فارغ از اعمال سرزنش پذیر. رحمت بر همه جهانیان که مسیر، همواره پیداست. 降邪歸一，教名清真。 از عقیده به جهل بازگردید به سوی «واحد» که دین
ی است به نام اسلام. 穆罕默德，至貴聖人。 محمد، بزرگوارترین حکیم است.
استیون آنیتا «استیو» اسمیت (زاده ۱۳ مه ۱۹۹۲) یک شخصیت خیالی در مجموعه تلویزیونی انیمیشن "بابای آمریکایی است!" با صداپیشگی اسکات گرایمز. او پسر ۱۴ ساله استن و فرانسین اسمیت و برادر کوچکتر هیلی و همچنین کوچکترین از شش شخصیت اصلی سریال است. استیو فقط ۳ دوست گیکی انسانی دارد که بدون توجه به سناریوی دیوانه واری که در جریان است همیشه در کنار او می ایستند. با این حال، او قوی ترین دوستی را با بیگانه خانوادگی راجر دارد، زیرا آنها اغلب با هم به ماجراجویی های دیوانه وار می روند. طراحی اولیه استیو بسیار جذاب تر و مبهم بود و صداپیشگی او توسط ریکی بلیت انجام شد. در نیمه راه تولید، گرایمز جایگزین بلیت شد و طراحی استیو به گونه ای ساخته شد که جذاب تر باشد، بنابراین او کمتر با نیل گلدمن از فمیلی گای قابل مقایسه خواهد بود. شخصیت. استیو اسمیت فرزند خانواده، پسر دبیرستانی استن و فرانسین است. استیو حدود ۴۰کیلو وزن دارد و ایستادن در حدود ۱۴۰ سانتی متر حتی برای سن او واقعاً کوتاه است. او در دبیرستان پرل بیلی تحصیل می کند. استیو به عنوان یک خوره مشتاق، جاه طلب و حیله گر به تصویر کشیده می شود. استیو در ابتدای برنامه ۱۳ ساله بود و اکنو
ن ۱۴ ساله است (از نظر فنی باید ۲۹ سال باشد) که سال تولد استیو را در حدود ۱۹۹۲ قرار می دهد، همان طور که سریال برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ پخش شد. در سریال، او به همان اندازه که در قسمت آزمایشی پخش نشده سریال بود، نشان داده نمی شود که ظاهر، صدا و شیوهٔ او تا حد زیادی با آنچه که در نهایت تبدیل می شد، در تضاد بود. در قسمت آزمایشی، استیو، بداخلاق تر و صداپیشگی ریکی بلیت (در مقابل اسکات گرایمز) بود. در سریال، او به عنوان شخصیتی نرم، احساسی، زیبا و دوست داشتنی مورد تأکید قرار گرفته است. استیو به عنوان بخشی از شخصیت عاطفی و حساس او با ناله ای جیغ آمیز ترکیب می شود. استیو علیرغم ویژگی های احمقانه و خنده دارش، به ویژه متکبر و نفرت انگیز است. او اغلب یک نمایش دهنده است، همیشه آماده اجرای یک اجرا و نشان دادن «استعداد» خود است، معمولاً آواز می خواند و می رقصد. استیو معمولاً با دوستان به همان اندازه بد او را همراهی: " "اسنات" "، نزدیک ترین دوست استیو کسی که با او سهام یک برومنس، حتی دو بار یکدیگر را بوسیده اند (در قسمت "License to Till")؛ توشی که یک آمریکایی آسیایی است و فقط ژاپنی صحبت می کند. و بری، که به طور مرضی چاق با ک