Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لازانیا هرزه (که در اصل دیس ترک تی-سریز نام داشت) یک ترانه از یوتیوبر سوئدی پیودی پای با همکاری تهیه کننده موسیقی هلندی Party In Backyard است. این ترانه در واکنش به پیش بینی ها مبنی بر اینکه تی-سریز از نظر تعداد مشترکین از پیودی پای پیشی می گیرد، منتشر شد. این ترانه یکی از اولین وقایع رقابت پیودی پای در مقابل تی-سریز بود که دو کانال برای حفظ مقام «پرمشترکت ترین کانال یوتیوب» به رقابت پرداختند. برای اولین بار این آهنگ با یک موزیک ویدیوی در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد و بعدها نام آن تغییر کرد و در ۶ نوامبر ۲۰۱۸ دوباره در پلتفرم های موسیقی منتشر شد. تا نوامبر ۲۰۲۱، این آهنگ بیش از ۲۹۷ میلیون بازدید در یوتیوب داشته و به یکی از پربازدیدترین ویدیوها در کانال پیودی پای تبدیل شد. زمینه. پیودی پای در مقابل تی-سریز. در اواسط تا اواخر سال ۲۰۱۸، تعداد مشترکین لیبل موسیقی هندی تی-سریز به سرعت به تعداد مشترکین یوتیوبر سوئدی پیودی پای نزدیک می شد که در آن زمان، پیودی پای مقام «بیشترین تعداد مشترک» در یوتیوب را نیز داشت. در نتیجه، طرفداران، همراه با افراد مشهور و سایر کاربران یوتیوب، با تشویق دیگران به سابسکرایت کردن پیودی پای یا
تی-سریز، حمایت خود را نشان دادند. در طول رقابت، هر دو کانال به سرعت تعداد قابل توجهی مشترک به دست آوردند و در عرض چند ماه از ۶۰ میلیون مشترک به ۱۰۰ میلیون مشترک رسیدند. این دو کانال در ماه فوریه، مارس، و سپس در آوریل ۲۰۱۹، زمانی که پیودی پای پایان رقابت را اعلام کرد، در تعدادی از موارد از نظر تعداد مشترکان از یکدیگر پیشی گرفتند و در نهایت تی-سریز پر مشترک شده ترین کانال یوتیوب شد. محتوا ترانه. عنوان ترانه به یک اسکرین شات از پیام رسان فیس بوک اشاره دارد که در ردیت وایرال شد، که در آن یک مرد هندی، به زبان انگلیسی شکسته، درخواست عکس های برهنه می کند و وقتی پیام هایش بی پاسخ می ماند، عبارت لازانیای هرزه را ارسال می کند. در این آهنگ، پیودی پای به تی-سریز و محتوای کانال آن توهین می کند، به کلیشه های معاصر هند اشاره می کند و شرکت را به استفاده از ربات اینترنتی جهت گرفتن مشترک جعلی متهم می کند. بازتاب ها. مناقشه ها. همان طور که پوشش خبری پیودی پای در مقابل تی-سریز در رسانه ها افزایش یافت، سازمان های خبری «لازانیا هرزه» را به دلیل نقش آن در دشمنی پوشش دادند. مجله "رولینگ استون" گزارش داد که پیودی پای متهم به استفاده
از توهین ها به هندوستان در این آهنگ شده است. مسدودیت در هند. در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹، به دنبال انتشار دیس ترک دوم توسط پیودی پای به نام «تبریک»، ویدئو لازانیا هرزه در یوتیوب مسدود شد. تی-سریز اظهار داشت که این دو ترانه «افتراآمیز، تحقیرآمیز، توهین آمیز و زننده» هستند و شامل «کامنت های مکرر… توهین آمیز، مبتذل، و همچنین نژادپرستانه» هستند. دادگاه عالی دهلی علیه این دو آهنگ حکم صادر کرد و اشاره کرد که پیودی پای در ارتباط با تی-سریز پس از انتشار «لازانیا هرزه» از انتشار این ویدئو عذرخواهی کرده بود و «اطمینان داده بود که او [در حال] برنامه ریزی برای انتشار ویدیوهای دیگری نیست.» در آگوست ۲۰۱۹، گزارش شد که تی-سریز و پیودی پای اختلافات حقوقی خود را خارج از دادگاه حل و فصل کرده اند.
نیمه روشن فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی کریگ روزنبرگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون دمی مور، هانس متیسون، هنری ایان کوسیک، نیکلاس گلیوز و جیمز کازمو ایفای نقش کرده اند.
دارکوب های سبز یک سرده از پرندگان خانوادهٔ دارکوبان در اروپا، آسیا و شمال آفریقا است. نام لاتین آن «دارکوب» است. سردهٔ "Picus" را طبیعت شناس سوئدی کارل لینه در سال ۱۷۵۸ در ویرایش دهم "سیستم طبیعی" خود ایجاد کرد. اینها دارکوب های بزرگی هستند که معمولاً روتنه سبز دارند. آنها در جنگل ها یا بیشه زارها یافت می شوند و تخم های سفید خود را در لانه سوراخ درخت، معمولاً روی بستری از خرده های چوب می گذارند. دارکوب های سبز عمدتاً حشرات را می خورند و چندین گونه آنها در گرفتن مورچه ها یا موریانه ها ویژه خواری دارند. برخی از گونه ها نیز میوه یا تخم ها را مصرف می کنند. حشرات با تکان دادن سریع زبان دراز به بیرون دستگیر می شوند و توسط بزاق چسبنده به نوک آن می چسبند. این سرده نسبت به سایر گروه های دارکوب، کمتر درخت پیما است و اعضای آن اغلب از روی زمین تغذیه می کنند و به مورچه ها یا موریانه ها یورش می برند. این سرده ۱۳ گونه دارد.
تاو یک فیلم در ژانر علمی تخیلی و هیجان انگیز می باشد که محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی فدریکو دیالساندرو و بر اساس فیلمنامه ای از نوگا لاندو است. از بازیگران اصلی این فیلم می توان مایکا مونرو، اد اسکرین و گری اولدمن را نام برد. خلاصه داستان. جولیا یک زن جوان است که در کلوپ های شبانه غمگین دزدی می کند. او از خانه اش ربوده می شود و در یک سلول زندان، با یک ایمپلنت درخشان در پشت گردنش بیدار می شود. دو شخص دیگر با او هستند. پس از چندین جلسه شکنجه روانی توسط مردی به نام الکس، او سلول و آزمایشگاه مجاور را در تلاشی برای فرار، خراب می کند. دو شخص دیگر، توسط رباتی به نام Aries که توسط هوش مصنوعی ای به نام تاو اداره می شود، کشته می شوند. Aries در شرف کشتن جولیا است که الکس از راه می رسد و ربات را متوقف می کند. الکس فاش می کند که ایمپلنت موجود در گردن جولیا، در حال جمع آوری فعالیت های عصبی جولیا برای یک پروژه هوش مصنوعی است. در حالی که تخریب آزمایشگاه تحقیقات او را به عقب انداخته است. در مواجهه با مهلت دو هفته ای، الکس جولیا را در خانه اش زندانی نگه می دارد و اصرار می کند که پازل ها و تست های روان شناختی را کامل کند. در حال
ی که الکس هر روز سر کار نیست، جولیا با تاو دربارهٔ دنیای بیرون از خانه صحبت می کند. اگرچه تاو از برخی جهات باهوش است، اما نسبت به احساس مردم یا جهان بیرون بصورت کلی اطلاعی ندارد. در حالی که تاو شروع به درک موقعیتی که جولیا در آن گرفتار شده است می کند، برنامه نویسی او مانع از رها کردن او می شود. در ازای دریافت اطلاعات در مورد دنیای خارج، تاو به تدریج اطلاعات بیشتری در مورد خانه و همچنین آزمایشات الکس به جولیا می دهد.
لارنس مارلی (Laurence Marley) (حدود ۱۹۴۵ – ۲ آوریل ۱۹۸۷)، یک عضو ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند از اردوین، بلفاست، ایرلند شمالی بود. او یکی از مغزهای متفکر پشت فرار گروهی ۱۹۸۳ زندانیان جمهوری خواه از زندان ماز (Maze) بود، هرچند در آن زمان مارلی در آن زندان در حبس بود، اما در فرار شرکت نکرد. خبرنگار بریتانیایی به نام پیتر تایلور، مارلی را از دوستان نزدیک رئیس حزب شین فین، جری آدامز توصیف کرد. مارلی دو سال بعد از این که از زندان ماز آزاد شده بود، توسط واحد نیروی داوطلب اولستر (UVF) تیر باران و کشته شد. تیر باران او انتقامی بود در مقابل کشتن یک عضو رهبری UVF به نام جان بنگهام توسط بخش اردوینِ ارتش جمهوری خواه ایرلند در سپتامبر سال قبل. ارتش جمهوری خواه ایرلند. لارنس مارلی در ژوئیه ۱۹۴۵ در بلفاست به دنیا آمد و به عنوان یک رومان کاتولیک پرورش یافت. او در منطقه اردوین در شمال شهر بزرگ شد و به مدرسه ابتدائی هالی کراس بایز و مدرسه دبیرستان سنت گبرئیل رفت. او زمانی که درگیری ها در مراحل اولیه بود به ارتش جمهوری خواه ایرلند پیوست و تا زمان دستگیری اش در اواخر ۱۹۷۲ میلادی، عضو فعال واحد نظامی (ASU) در تیپ بلفاست ارتش موقت
جمهوری خواه ایرلند بود. در آن زمان، او با کیت ازدواج کرده بود و سه پسر داشت. سپس به لانگ کیش (زندان ماز) فرستاده شد. در مارس ۱۹۷۵ میلادی، او همراه با ۹ عضو دیگر ارتش جمهوری خواه ایرلند از تعمیر محکمه، جای که برای محاکمه به اتهام تلاش برای فرار از لانگ کیش برده شده بود، فرار کرد. او که در حالت فرار به سر می برد، دوباره در ۱۹۷۷ دستگیر گردید. مارلی متهم به حمل سلاح بود و دوباره به ۱۰ سال حبس در زندان لانگ کیش محکوم شد. او همراه با برند مک فارلین و پت مک گیون در ۱۹۷۸ میلادی با پوشیدن لباس زندانبان ها مجدداً تلاش نمودند تا از زندان فرار کنند، اما قبل از این که آن ها به محوطه خارجی زندان برسند، گرفتار شدند. چون برنامه آن ها بی ثمر شده بود، وی به اعتراض جل پوشی در بلاک های اچ که برای چهار سال ادامه داشت، ملحق شد. در سپتامبر ۱۹۸۳ میلادی، او به برند مک فارلین، بابی استوری و جری کیلی کمک کرد تا فرار موفق گروه ۳۸ زندانی جمهوری خواه از زندان ماز را سازمان دهی کنند. این بزرگ ترین فرار زندانیان در تاریخ جزائی بریتانیا بود. طبق یک مستند تلویزون بی بی سی در مورد این فرار، مارلی مغز متفکر و طراح این فرار بود، هدف وی از این ف
رار شرم ساری نخست وزیر بریتانیا مارگاریت تاچر بود، چون در آن زمان ماز یکی از محفوظ ترین زندان در سطح دنیا محسوب می گردید. مارلی، برخلاف سه هم دست دیگرش در این فرار شرکت نکرد، چون تاریخ رهایی وی از زندان نزدیک بود. مارلی در نوامبر ۱۹۸۶ از زندان آزاد شد و به خانه اش در اردوین بازگشت. مارلی، به خاطر نقش بزرگی که در طراحی فرار از زندان داشت، به یک شخصیت منفور نزد ارتش بریتانیا در ایرلند شمالی و نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر (RUC) مبدل شد. مرگ. لارنس مارلی، چندی پس از ۰۹:۰۰ بعد از ظهر در ۲ آوریل ۱۹۸۷ توسط واحد نیروی داوطلب اولستر که به خانه وی در اردوین حمله کرده بودند، تیر باران شده و کشته شد. دو مرد مسلح از موتور خارج شدند؛ یک نفر آن ها تفنگچه برونینگ در دست داشت و فرد همراه وی یک تفنگ شات گن اتومات با خود حمل می کرد. این دو مرد دروازه خانه وی را زدند و هنگامی که مارلی به درب دروازه رسید تا آن را باز کند، آن ها از پشت دروازه بر وی تیراندازی را شروع کردند. او شدیداً مجروح شد و نود دقیقه بعد در بیمارستان جان داد. در زمان مرگش او ۴۱ ساله و صاحب شش فرزند بود، کوچک ترین فرزند وی تنها دو هفته سن داشت. براساس گزارش خبر
نگار پیتر تایلور، او دوست نزدیک رئیس حزب شین فین به نام جری آدامز بود و آن ها در زندان باهم آشنا شده بودند. این تیراندازی به خاطر انتقام گیری از کشته شدن یک عضو نیروی داوطلب اولستر به نام جان بنگهام توسط بخش اردوینِ ارتش جمهوری خواه ایرلند در سپتامبر سال قبل بود. نیروی داوطلب اولستر پس از این تیر باران، بیانیه ای در مورد آن منتشر کرد: لارنس مارلی به خاطر فعالیت در ارتش جمهوری خواه ایرلند، از جمله باج گیری و داشتن سلاح و مواد منفجره، مدت زیادی را در زندان سپری کرده بود. پس از آزادی از زندان، او دوباره در کارهای این سازمان دخیل شد و این امر به قیمت جانش تمام شد. خاک سپاری مارلی برای سه روز به تأخیر افتاد، چون نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر اجازه نمایش های نظامی در اطراف قبر وی را نمی دادند و آن ها یک کمربند محفاظتی با سلاح های سنگین را در اطراف خانه وی در اردوین ایجاد کرده بودند. اغتشاش های شدید در قسمت های شمال و غرب بلفاست، به خاطر این تأخیر آغاز شده بود. در نهایت، پلیس تن به مصالحه داد و مراسم خاک سپاری وی با هزارها عزادار که تشییع جنازه کنندگان را که در عقب ۳۵ لند رور زرهی نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر قرار
داشتند، به سوی زمین جمهوری خواهان در قبرستان میل تاون همراهی می کردند، انجام شد. از نظر جری آدامز، خاک سپاری مارلی شاهد بزرگ ترین «نمایش حمایت جمهوری خواهان بعد از اعتصاب های غذا» در ۱۹۸۱ میلادی بود. از مارلی به عنوان یک فرد مصمم، فروتن، دارای هوش مبتکرانه و شخصی که آماده کمک به دوستان و همتایان داوطلب خود بود، یاد می شد. پیامد مرگ مارلی. ارتش جمهوری خواه ایرلند انتقام مرگ مارلی را در آخر ماه با کشتن ویلیام «فرنچی» مارچانت در جاده شانکیل که منطقه مستحکم وفاداران پنداشته می شد گرفتند، زمانی که مارچانت در مقابل دفتر حزب اتحادیه مترقی (PUP) ایستاده بود افراد ارتش از یک موتور در حال حرکت به او شلیک کردند. مارچانت که رتبه جگرن را در نیروی داوطلب اولستر داشت، متهم به دست داشتن در بمب های انتحاری دوبلین در ۱۹۷۴ بود. عضو نیروی داوطلب اولستر به نام جری اسپینس یکی از مردان متهم به کشتن مارلی بود؛ اما پس از این که او در آوریل ۱۹۸۸ به محکمه آورده شد، از اتهام کشتن مارلی تبرئه گردید. یک لوح یادبود برای گرامی داشت از مارلی در جاده اردوین که در نزدیکی هوانا گاردین واقع گردیده، ساخته شده است. پسر مارلی به نام سیموس در ۲ آوری
ل ۲۰۱۹ به اتهام تجاوز جنسی بر دو نوجوان در یک خانهٔ امنِ ارتش جمهوری خواه ایرلند در منطقه لوت، جمهوری ایرلند مجرم شناخته شد. ارجاعات فرهنگی. فیلم ماز در ۲۰۱۹ میلادی به کارگردانی استیفین بورکی در مورد فرار از زندان ۱۹۸۳ ساخته شد که در این فیلم تام فوگان-لاولور نقش مارلی را بازی می کند.
شبیه سازی ریزمعماری یک تکنیک مهم در تحقیقات معماری کامپیوتر و آموزش علوم کامپیوتر است و ابزاری برای مدل سازی طراحی و رفتار یک ریزپردازنده و اجزای آن مانند ALU، حافظه نهان، واحد کنترل و مسیر داده و غیره است. این کار به پژوهشگران اجازه می دهد تا طراحی ریزپردازنده را بررسی کنند و همچنین عملکرد و کارایی ویژگی های جدید ریزمعماری را تعیین کنند. برای مثال، بعضی از ریزمعماری ها مانند پیش بینی کننده پرش، بافر مرتب سازی و حافظه نهان ردیابی، قبل از تبدیل شدن به اجزای رایج در ریزپردازنده های امروزی، چرخه های شبیه سازی متعددی را پشت سر گذاشتند. علاوه بر این، شبیه سازی به استادان امکان می دهد تا دوره های اصول سیستم و معماری کامپیوتر را به صورت عملی و تجربی آموزش دهند. برای شبیه سازی سخت افزار رایانه در لایه سیستم، لطفاً به شبیه سازی کامل سیستم رجوع کنید. انواع شبیه سازی ریزمعماری. شبیه سازی ریزمعماری را می توان بر اساس انواع داده های ورودی و جزییات شبیه سازی به چند دسته طبقه بندی کرد. به طور دقیق تر، ورودی می تواند از رد اجرای برنامه روی یک ریزپردازنده جمع آوری شده باشد (به اصطلاح شبیه سازی مبتنی بر ردیابی) یا از اجرای کلی
خود برنامه (به اصطلاح شبیه سازی مبتنی بر اجرا) جمع آوری شده باشد. یک شبیه سازی مبتنی بر ردیابی یک توالی ثابت از اطلاعات رد اجرا را از یک فایل به عنوان ورودی می خواند. این رکوردها معمولاً ارجاعات حافظه، نتایج شاخه یا دستورالعمل های یک ماشین خاص و غیره را نشان می دهند. در حالی که یک شبیه سازی مبتنی بر ردیابی به نسبت سریع و نتایج آن بسیار قابلیت تولید مجدد دارند، به فضای ذخیره سازی بسیار بزرگی نیز نیاز دارد. از سوی دیگر، یک شبیه سازی مبتنی بر اجرا یک برنامه را می خواند و فعالیت های ماشین را در حین اجرا شبیه سازی می کند. یک فایل برنامه معمولاً چند برابر کوچک تر از یک فایل رد برنامه است. با این حال، شبیه سازی مبتنی بر اجرا بسیار کندتر از شبیه سازی مبتنی بر ردیابی است زیرا باید هر دستورالعمل را یک به یک پردازش کند و تمام وضعیت های اجزای ریزمعماری را در حین اجرا به روز کند؛ بنابراین، انتخاب انواع ورودی برای شبیه سازی یک ترید آف بین فضا و زمان است. به طور خاص، یک ردیابی بسیار دقیق برای یک شبیه سازی بسیار دقیق، به فضای ذخیره سازی بسیار بزرگی نیاز دارد، در حالی که یک شبیه سازی مبتنی بر اجرای بسیار دقیق، برای اجرای تما
م دستورالعمل ها در برنامه زمان بسیار زیادی نیاز دارد. علاوه بر انواع ورودی، مقدار جزییات نیز می توان برای طبقه بندی شبیه سازی استفاده شود. به طور دقیق تر، نرم افزاری که یک ریزپردازنده را با استفاده از اجرای یک برنامه به صورت چرخه به چرخه شبیه سازی می کند، به عنوان شبیه ساز دقیق چرخه () شناخته می شود، در حالی که شبیه ساز مجموعه دستورالعمل ها فقط اجرای یک برنامه بر روی یک ریزپردازنده را با استفاده از یک زمان بندی کننده دستور العمل ها با زمان بندی های بزرگ مدل سازی می کند. اکثر کلاس های علوم کامپیوتر در معماری کامپیوتر با تجربیات عملی، شبیه سازهای مجموعه دستورالعمل را به عنوان ابزاری برای آموزش استفاده می کنند، در حالی که شبیه سازهای دقیق چرخه به دلیل پیچیدگی ها و مصرف منابع، بیشتر برای پروژه های تحقیقاتی به کار می روند. موارد کاربرد. شبیه سازهای ریزمعماری برای اهداف مختلفی به کار گرفته می شوند. آنها به محققان اجازه می دهند تا ایده های خود را بدون اینکه یک تراشه ریزپردازنده واقعی (که هم گران و هم زمان بر است) بسازند، ارزیابی کنند، به عنوان مثال، شبیه سازی یک ریزپردازنده با هزاران هسته همراه با چندین سطح حافظه کش
هزینه بسیار کمی در مقایسه با ساخت یک تراشه نمونه واقعی دارد. محققان همچنین می توانند با استفاده از مدل های کش مختلف در شبیه ساز، با پیکربندی سلسله مراتب کش بازی کنند. بدون اینکه هر بار که می خواهند چیز متفاوتی را آزمایش کنند، یک تراشه جدید بسازند. یکی دیگر از کاربردهای شبیه ساز ریزمعماری در آموزش است. با توجه به اینکه یک دوره در معماری کامپیوتر بسیاری از ویژگی های ریزپردازنده ها و معماری آنها را به دانشجویان آموزش می دهد، شبیه ساز ریزمعماری برای مدل سازی و آزمایش ویژگی ها و معماری های مختلف در طول یک ترم می تواند مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال، دانش آموزان ممکن است با یک شبیه ساز ریزمعماری ساده در ابتدای ترم شروع کنند (یک طرح ریزپردازنده ساده). هر چه ترم پیشرفت می کند، ویژگی های اضافی، مانند خط لوله دستورالعمل، تغییر نام ثبات، ایستگاه های رزرو، اجرای خارج از نظم و رتبه بندی را می توان مدل سازی کرد و پس از معرفی آنها در کلاس درس، به شبیه ساز در دسترس دانشجو اضافه کرد. شبیه ساز ریزمعماری، می تواند پیکربندی مجدد و تست را با حداقل هزینه انجام دهد.
آدولف لودویگ کارل موریتز، کنت اوتوایلر (۳ ژوئن ۱۷۸۹ در زاربروکن، ناسائو-زاربروکن - ۱۰ دسامبر ۱۸۱۲ در ویلنیوس، امپراتوری روسیه)، یکی از اعضای خاندان شاهزاده ناسائو-زااربروکن، کونت و لیبروکن بود. ارتش وورتمبرگ. او به عنوان یک داوطلب در کمپین روسیه درگذشت. تحصیلات. آدولف در پاریس آموزش کلاسیک و شمشیربازی را زیر نظر یک معلم خصوصی آموخت. در ۱۶ سالگی، به دانشگاه رفت ودر دانشگاه بسیار فعال بود و در ابتدا یکی از اعضای دوئل برادری کرپس پالادیا شد و سپس در ۲۵ نوامبر ۱۸۰۵ عضو . در مارس ۱۸۰۷، او به سپاه رنانیا پیوست و گئورگ کلوس، عضو سپاه سوئیا را در دو بازی در اوایل سال ۱۸۰۸ به چالش کشید. سپس او به دانشگاه گوتینگن منتقل شد و در آنجا به جورج کلوس به عنوان یکی از بنیانگذاران و عضوارشد سپاه هانوفر پیوست. او در سال ۱۸۰۹ در جریان ماجرای پلیس، که در آن بسیاری از دانشجویان گوتینگن با پلیس پادشاهی وستفالیا در ۱۷ اوت ۱۸۰۹ درگیر شدند، تعلیق شد. از محل سکونت مادرش در مانهایم، او به مکاتبه با هانوفریان که رسماً منحل شده بود ادامه داد. او تحصیلات خود را در طول ترم تابستان ۱۸۱۰ در دانشگاه ینا ادامه داد. در زمستان ۱۸۱۰، او در دانشگاه
ارلانگن مشغول به تحصیل بود. او در نوامبر به سپاه اونولدیا پیوست و از ژانویه ۱۸۱۱ تا خروجش در مارس ۱۸۱۱، او به عنوان مشاور انجمن برادری مشغول به کار بود. در مارس ۱۸۱۱ او به عنوان دانشجوی دانشگاهی به ارتش پادشاهی وورتمبرگ پیوست و برای اولین بار در آکادمی نظامی در لودویگزبورگ شرکت کرد. در اوت ۱۸۱۱ به ستوان دوم "گاردهای پیاده" و در ۱۹ فوریه ۱۸۱۲ به ستوان گردان موسوم به "König" Jager ارتقا یافت. در ماه مارس او داوطلبانه در تهاجم ناپلئون به روسیه شرکت کرد. در ۱۶ اوت ۱۸۱۲ در جریان نبرد اسمولنسک بر اثر اصابت گلوله به کتف به شدت مجروح شد. گلوله را می شد بعد از حدود چهل روز خارج کرد. او با آمبولانس در ۹ دسامبر ۱۸۱۲ به ویلنا رسید، جایی که در مقابل دروازه سپیده دم توسط یک توپ به آتش کشیده شد. در دمای ۳۹- درجه، او را به خانه خاخام آرون آوردند و شب بعد بر اثر جراحات و سرمازدگی درگذشت. با مرگ او، خانواده ناسائو-زاربروکن در خط مردانه خاموش شدند. از او مادر، دو خواهر متأهل، همسر و دخترش به یادگار ماند. مادرش دوشس کاترین تا سال ها از تأیید مرگ او خودداری کرد. تنها زمانی که سالها بعد تزار او را به دربارش در مسکو دعوت کرد تا به
او اطلاع دهد که تحقیقات به دستور امپراتوری او گور را پیدا کرده است، او خود را به حقیقت تسلیم کرد. منابع. Albert Ruppersberg: "Geschichte der Grafschaft Saarbrücken", vol. 2, 2nd ed. Saarbrücken, 1910 (reprinted: St. Ingbert, 1979), p.295-372
اشک های شادی یا اشک های شوق فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی میچل لیکتنستاین است. در این فیلم بازیگرانی همچون پارکر پوزی، دمی مور، ریپ تورن، سباستین روشه، الن بارکین، کریستیان کامارگو، سوزان بلوممارت، سلیا وستون و کورنبرگ ریس ایفای نقش کرده اند.
دارکوب زمینی یکی از تنها سه دارکوب زمینی در جهان است (دو گونهٔ دیگر دارکوب های آندی و کامپو). این گونه در دامنه های نسبتاً بایر، شیب دار و پر از تخته سنگ در مناطق نسبتاً خنک تپه ای و کوهستانی آفریقای جنوبی، لسوتو و سوازیلند زندگی می کند و هنوز در خارج از جنوب آفریقا ثبت نشده است. این گونه در یک نوار پهناور از جنوب غربی تا شمال شرق، از شبه جزیره کیپ و Namaqualand تا امپومالانگا یافت می شود. ارتباط نزدیکی با دارکوب های سردهٔ "Campethera" دارد که برخی از آن ها نیز از استراتژی های جستجوی زمینی غذا نیز استفاده می کنند.
ریس ویلیامز (به انگلیسی: Rhys Williams) (زادهٔ ۳ فوریه ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که برای باشگاه فوتبال مورکم در پست مدافع بازی می کند.
کوکی وان (کره ای: 국기원؛ Hanja: 國技院)، ستاد جهانی و خانه آکادمی جهانی تکواندو، مسئول صدور دان و عالی ترین مرجع فنی تکواندو در دنیا است. این نهاد، سازمان رسمی حاکم بر امور فنی تکواندو در جهان است که توسط دولت کره جنوبی و زیر نظارت بخش بین المللی ورزش وزارت فرهنگ، ورزش و گردشگری این کشور تأسیس شد. تاریخچه. کوکی وان در سئول، کره جنوبی مستقر است. ساخت ساختمان اصلی این مرکز در ۱۹ نوامبر ۱۹۷۱ آغاز شد و در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۲ به پایان رسید. این سازمان در ۶ فوریه ۱۹۷۳ به طور رسمی نام گذاری شد. ساختمان اصلی تا ۳۰۰۰ نفر را برای رویدادها در خود جای می دهد. سقف ساختمان که در ارتفاع سه طبقه قرار دارد، دارای «کیوا» (کاشی های کره ای آبی)، مشابه سقف خانه آبی (محل اقامت رسمی رئیس جمهور کره جنوبی) است. در ماه مه ۱۹۷۳، انجمن (فدراسیون) تکواندوی کره جنوبی و کوکی وان، نخستین مسابقات جهانی تکواندو را با حضور ۲۰۰ تکواندوکار از ۱۷ کشور برگزار کردند. کوکی وان از سپتامبر ۱۹۷۴ یک تیم نمایشی دائمی تکواندو داشته است. رؤسا. «اون یونگ کیم» نخستین رئیس کوکی وان بود که در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۱ از سمت خود استعفا داد. «وون کیو اوهم» از چانگ دو کوان در ۲ مارس
۲۰۰۴ به عنوان رئیس بعدی انتخاب شد. رئیس این سازمان در اواخر سال ۲۰۰۵ «یونگ گی ام» بود. در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۹، «سئونگ وان لی» از جیدوکوان به عنوان رئیس بعدی کوکی وان انتخاب شد. در اواسط سال ۲۰۱۰، «وون سیک کانگ» رئیس شد؛ او همچنین رئیس «سانگ مو کوان»، کره بود. کانگ در پایان دوره ریاست خود در اوایل سال ۲۰۱۳ استعفا داد؛ پس از او سرپرست موقت «کیو سوک لی» بود که هم زمان به عنوان دبیرکل اتحادیه تکواندو آسیا خدمت می کند. پس از وی «کیم چونگ گان» به عنوان رئیس دفتر مرکزی کوکی وان مشغول به کار شد. رئیس بعدی، «لی کیو هیونگ» (دان نهم) بود که به طور موقت توسط مدیر هیئت مدیره سازمان در ۲۰ اوت ۲۰۱۳ برگزیده شد؛ وی پس از مدت کوتاهی استعفا داد و اظهار کرد که قادر به ایفای نقش در هیئت مدیره سازمان نیست. رئیس فعلی کوکی وان «لی دونگ سوپ» است که در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱ انتخاب شده است. این سازمان یک سال پیش از تأسیس فدراسیون جهانی تکواندو آغاز به کار کرده است. جستارهای وابسته. ورزش در کره جنوبی
دارکوب های سه انگشته یک سرده از خانوادهٔ دارکوبان است که بومی اوراسیا و آمریکای شمالی است. ویژگی ها. نرهای هر سه گونه دارای رنگ زرد روی تاج هستند، اگرچه این ویژگی در برخی دیگر از دارکوب های پیسه، یعنی دارکوب پیشانی قهوه ای و دارکوب تاج زرد نیز وجود دارد. الگوی رنگ های باقی مانده از بال و پر، ویژگی های ساختاری، و عادات زندگی بسیار شبیه به دارکوب مرتبط یعنی دوسردهٔ "Dryobates" و "Leuconotopicus" هستند. پای هر سه گونه با نداشتن اولین انگشت یا انگشت پشتی، سازگاری شدیدی با زندگی درختی نشان می دهد. با این حال اشاره شده است که گونه های مختلف دارکوب پیسه از نظر داشتن انگشت اول کوتاه مشابه هستند. دو گونه دارکوب در سردهٔ "ساسیا" (بدون خویشاوندی نزدیک) نیز بدون انگشت اول هستند. گونه ها. این سرده سه گونه دارد.
پیکلهاب (به آلمانی: &lt;bdi&gt;Pickelhauben&lt;/bdi&gt; یک کلمه کلی برای "روسری")یا پیکلهلم نیز که با زائده میخ مانند خود در قسمت میانی در قرن ۱۹ و ۲۰ توسط افسران نظامی، آتش نشانان و پلیس پروس و آلمان استفاده می شد تبدیل به سنبل جنگ گرایی پروسیا (منطقه سکونت قوم بالتی غربی به نام پروس ها) در اوایل قرن بیستم شد. در نگاه اول اینطور به نظر می رسید که اجزای نسبتاً تیز تعبیه شده در بخش فوقانی و میانی کلاه خود کاربرد عملی خاصی نداشته باشند و به همین دلیل استفاده از آنها طی جنگ جهانی اول به کلی کنار گذاشته شد. اگرچه این کلاه معمولاً با ارتش پروس استفاده می شد که در سال های ۱۸۴۲–۱۸۴۳ آن را پذیرفت، در آن دوره به طور گسترده توسط ارتش های دیگر تقلید شد. امروزه نیز به عنوان بخشی از لباس تشریفاتی در ارتش کشورهای خاصی مانند سوئد، شیلی و کلمبیا استفاده می شود. = تاریخچه = ریشه ها. پیکلهاب در اصل در سال ۱۸۴۲ توسط پادشاه پروس فردریک ویلیام چهارم طراحی شد، شاید به عنوان کپی از کلاه ایمنی مشابه که در همان زمان توسط ارتش روسیه پذیرفته شد. مشخص نیست که آیا این یک مورد تقلید، اختراع موازی بود، یا اینکه هر دو بر اساس کلاه خودهای نا
پلونی قبلی بودند. نوع اولیه روسی (معروف به "کلاه یاروسلاو خردمند ") توسط سواره نظام نیز مورد استفاده قرار می گرفت، که از سنبله به عنوان نگهدارنده ستون موی اسب در لباس کامل استفاده می کرد، این رویه در برخی از مدل های پروس نیز دنبال می شد (به گالری مراجعه کنید). در جنگ جهانی اول. تمام کلاه های ایمنی که قبل و در طول سال ۱۹۱۴ برای پیاده نظام تولید می شد از چرم ساخته می شد. با به درازا کشیده شدن جنگ، ذخایر چرم آلمان کاهش یافت. پس از واردات گسترده از جنوب آمریکا، به ویژه آرژانتین، دولت آلمان شروع به تولید پیکلهاب با مواد جایگزین کرد. در سال ۱۹۱۵، برخی در ساخت پیکلهاب شروع به استفاده از ورق فولادی نازک کردند. با این حال، فرماندهی عالی آلمان نیاز به تولید تعداد بیشتری کلاه ایمنی داشت که منجر به استفاده از نمد تحت فشار و حتی کاغذ برای ساخت آن شد. پیکلهاب در سال ۱۹۱۶. متوقف شد و جای خود را به استالهلم داد. کاربرد کنونی. هم اکنون توسط گارد سلطنتی سوئد و ارتش شیلی مورد استفاده قرار می گیرد. نماد فرهنگی. در اوایل سال ۱۸۴۴، هاینریش هاینه شاعر، پیکلهاب را به عنوان نمادی از ارتجاع و یک لباس سر نامناسب به تمسخر گرفت. این شعر
بخشی از طنز سیاسی او دربارهٔ سلطنت معاصر، شوونیسم ملی و میلیتاریسم بود که به شدت علیه جنبش های دموکراتیک به کار می رفت، با عنوان "آلمان." "یک داستان زمستانی" شانخته می شد. در جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان، یک نسخه تولیدات پلاستیکی از پیکلهاب به عنوان fanware مورد استفاده آلمانی ها قرار گرفت. مدل متداول در رنگ مشکی قرمز-طلایی(پرچم آلمان) و رنگ های متنوع دیگری نیز موجود بود.[""] کلاه ایمنی میخ دار تا اواخر دوره بین جنگ، حتی پس از پایان پوشیدن پیکلهاب، بخشی از تصویر ذهنی کلیشه ای از امپراتوری آلمان باقی ماند. این احتمالاً به دلیل استفاده گسترده از پیکلهاب در تبلیغات متفقین قبل جنگ جهانی اول بود.
خندیدن با صدای بلند فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی لیزا آزولوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایلی سایرس، دمی مور، اشلی گرین، آدام جی. سوانی، اشلی هینشاو، جی هرناندس، توماس جین، مارلو توماس، داگلاس بوث، جرج فین، لینا اسکو، نورا دان، جینا گرشان، فیشر استیونس، آستین نیکولز و ژان-لوک بیلودو ایفای نقش کرده اند. این فیلم بازسازی فیلم فرانسوی خندیدن با صدای بلند محسوب می شود.
سلطان نشین های دَکَن پنج پادشاهی هند در اواخر قرون وسطی بودند - در فلات دکن بین رودخانه کریشنا و رشته کوه ویندیا - که توسط سلسله های مسلمان اداره می شدند. این حکومت ها پس از فروپاشی سلطان نشین بهمنی مستقل شده بودند. پس از انقراض بهمنیان، این سلسله بین پنج سلسله مسلمان دیگر تقسیم شد که از میان آنان سه سلسله نظام شاهیان، عادل شاهیان و قطب شاهیان شیعه و برید شاهیان و عمادشاهیان که دیری نپاییدند سنی بودند. اگرچه پنج سلطان نشین همگی توسط مسلمانان اداره می شدند، بنیانگذاران آنها دارای ریشه های گوناگون و اغلب در اصل غیر مسلمان بودند: سلطان نشین احمدنگار توسط یک مسلمان دکنی با منشأ برهمن تأسیس شد؛ سلطان نشین برار توسط یک برده برهمن هندو کانادیگا به ارمغان آورد. به عنوان یک مسلمان دکنی؛ سلطان نشین بیدار توسط یک غلام گرجی تأسیس شد؛ سلطان نشین بیجاپور توسط یک برده گرجی که توسط محمود گاوان خریداری شد، تأسیس شد؛ و سلطان نشین گلکوندا از ترکمن های ایرانی بود. تمامی سلاطین دکن مشروعیت خود را به عنوان ایالت های جانشین سلسله بهمنیان بنا کردند و به جای انتشار سکه های خود، به استفاده از سکه های بهمنی ادامه دادند. اگرچه سلطان نشی