Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، راه آهن ها یا جوی ها از خط آب عبور می کردند؛ در چنین نقاطی، آبی برای متوقف کردن دشمن وجود نداشت و بنابرین هدف در این قلعه ها، گلوله باران دشمن بود. ساخت و ساز. قانون ساخت "استلینگ ون آمستردام" در سال ۱۸۷۴، چند سال پس از وحدت آلمان به تصویب رسید؛ زیرا که آن کشور یک قدرت بزرگ نوپا در مرز شرقی هلند بود. در طول برنامه ریزی قبل از ساخت دیوار، طراحیش به وضوح توسط پیشرفت های فنی مدرن منسوخ شده بود. اختراع پوسته انفجاری قوی و فیوز ضربه ای، که به مهمات اجازه می داد در اثر ضربه منفجر شوند و استحکامات آجری را به راحتی از جای خود خارج کنند، تغییر سنگ تراشی به قلعه های بتنی را ضروری کرده بود. هلندی ها هنوز تجربه لازم در استفاده و ساخت بتن را نداشتند و بنابراین باید آزمایش های گسترده ای انجام می شد. سازه های بتنی با سنگین ترین توپخانهٔ موجود در آن زمان گلوله باران شدند. تأخیرهای بیشتر ناشی از این واقعیت بود که پایه های شنی باید چندین سال ته نشین می شد تا اینکه قلعه ها روی آن ها ساخته شوند. تنها در سال ۱۸۹۷ ساخت و ساز واقعی بالاخره آغاز شد. سرویس. "استلینگ ون آمستردام" هرگز خدمات رزمی ندید و استفاده از هواپیما آن را پس از
جنگ جهانی اول منسوخ کرد. با این حال، تا زمانی که در سال ۱۹۶۳ از رده خارج شود، نگهداری و سرویس می شد و در حال عملیاتی قرار داشت.
سیاره نمای رویال آیسی آیزینگا () یک افلاک نما از قرن هجدهم میلادی در فرانکر، فریزلند، هلند است. آیسی آیزینگا در حال حاضر یک موزه عمومی و آزاد است. این افلاک نما از سال ۱۹۹۰ در فهرست ۱۰۰ مکان برتر میراث هلندی قرار دارد و در دسامبر ۲۰۱۱ در فهرست موقت نامزدهای بعدی میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. این قدیمی ترین افلاک نمای در حال کار در جهان است.
کتاب شناسی جیمز کانلی فهرستی از آثار جیمز کانلی (۵ ژوئن ۱۸۶۸–۱۲ مهٔ ۱۹۱۶) است. او سوسیالیست و مبارز و فعال سیاسی ایرلندی بود. از بنیان گذاران حزب جمهوری خواه سوسیالیست ایرلند در سال ۱۸۹۶ بود. وی مدتی دبیر اول اتحادیهٔ کارگران عمومی و حمل و نقل بود. کانلی به سبب شرکت در قیام عید پاک در ۴۷ سالگی در دوبلینِ ایرلند اعدام شد.
مسترانول () (با نام های تجاری Enovid و Norinyl و Ortho-Novum) یک داروی استروژن است که در قرص های ضدبارداری، هورمون درمانی یائسگی و درمان اختلالات قاعدگی به کار می رود. این دارو در ترکیب با یک پروژسترون فرموله شده است و به تنهایی در دسترس نیست. این دارو از راه دهان مصرف می شود. عوارض جانبی مسترانول شامل حالت تهوع، تنش سینه، ادم، و خونریزی ناگهانی است. این دارو یک استروژن یا آگونیست گیرنده های استروژن است که هدف بیولوژیکی استروژن هایی مانند استرادیول است. مسترانول یک پیش داروی اتینیل استرادیول در بدن است. مسترانول در سال ۱۹۵۶ کشف شد و در سال ۱۹۵۷ برای استفاده پزشکی معرفی شد. این دارو جزء استروژن در نخستین قرص ضدبارداری بود. در سال ۱۹۶۹، اتینیل استرادیول در بیشتر قرص های ضدبارداری جایگزین مسترانول شد، اگرچه استفاده از مسترانول در شمار کمی از قرص های ضدبارداری حتی امروزه نیز ادامه دارد. مسترانول فقط در چند کشور از جمله ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، ژاپن و شیلی موجود است.
دیدانوزین () (ddI, DDI) (با نام تجاری Videx) دارویی است که برای درمان ایدز به کار می رود. این دارو در ترکیب با سایر داروها به عنوان بخشی از درمان ضدرتروویروسی بسیار فعال (HAART) استفاده می شود. این دارو از دسته مهارکننده های ترانس کریپتاز معکوس است. این دارو نخستین بار در سال ۱۹۷۵ معرفی شد و برای استفاده در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۱ تایید شد. اثرات نامطلوب. شایع ترین عوارض جانبی دیدانوزین اسهال، تهوع، استفراغ، درد شکم، تب، سردرد و بثورات پوستی است. نوروپاتی محیطی در ۲۱ تا ۲۶ درصد از شرکت کنندگان در کارآزمایی های بالینی دیدانوزین رخ داد. پانکراتیت به ندرت دیده می شود اما باعث مرگ و میر گاه به گاه شده است و وضعیت هشدار دارد. سایر عوارض جانبی جدی گزارش شده شامل تغییرات شبکیه، نوریت بینایی و تغییرات در عملکرد کبد است. خطر برخی از این عوارض جانبی جدی با نوشیدن الکل افزایش می یابد. در فوریه ۲۰۱۰، سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا بیانیه ای صادر کرد مبنی بر اینکه بیمارانی که از دیدانوزین (Videx) استفاده می کنند در معرض خطر ابتلا به یک اختلال کبدی نادر اما بالقوه کشنده، فشار خون پورتال غیر سیروتیک هستند. ت
داخلات دارویی. تداخل قابل توجهی از این دارو با آلوپورینول ثبت شده است و باید از مصرف این داروها با هم اجتناب شود. نشان داده شده است که کاهش سطح پلاسمایی ایندیناویر و دلاویردین در صورت تجویز همزمان با دیدانوزین رخ می دهد. این داروها باید در زمان های گوناگون تجویز شوند. کتوکونازول، ایتراکونازول، سیپروفلوکساسین به دلیل تداخل با عامل بافر باید در زمان متفاوتی از دیدانوزین تجویز شود. تجویز با داروهایی با سمیت همپوشانی مانند زال سیتابین و استاوودین توصیه نمی شود. الکل می تواند سمیت دیدانوزین را تشدید کند و اجتناب از نوشیدن الکل در حین مصرف دیدانوزین توصیه می شود. مقاومت. مقاومت دارویی نسبت به دیدانوزین ایجاد می شود، اگرچه کندتر از زیدوودین (ZDV) است. شایع ترین جهش دیده شده در درون بدن L74V در ژن pol ویروسی است که به زال سیتابین مقاومت متقاطع می دهد. سایر جهش های مشاهده شده عبارتند از K65R و M184V. مکانیسم عمل. دیدانوزین (ddI) یک آنالوگ نوکلئوزیدی آدنوزین است که با سایر آنالوگ های نوکلئوزیدی متفاوت است، زیرا هیچ یک از پایه های منظم را ندارد، در عوض هیپوگزانتین به حلقه قند متصل است. در درون سلول، ddI توسط آنزیم های س
لولی به متابولیت فعال دی اکسی آدنوزین تری فسفات، ddATP فسفریله می شود. مانند سایر آنالوگ های نوکلئوزید ضد HIV، با ترکیب شدن به عنوان یک پایان دهنده زنجیره عمل می کند و با رقابت با dATP طبیعی، رونوشت معکوس ویروسی را مهار می کند.
ناو زرهی یا رزم ناو زرهی نوعی کشتی جنگی در اواخر سده نوزدهم و اوایل بیستم بود. این کشتی مانند دیگر رزم ناوها به گونه ای طراحی شده بود که به عنوان یک کشتی جنگی مستقل دوربرد عمل کند و بتواند هر کشتی از جمله یک نبردناو را شکست دهد و با سرعت کافی از هر کشتی دشمن پیشی بگیرد. این نوع کشتی علاوه بر عرشه زرهی و حفاظت از ذخایر زغال سنگ، توسط یک کمربند زرهی محافظت می شد. ناوهای زرهی کشتی های اصلی دو نبرد دریایی بودند که عبارت هستند از: نبرد اولسان در جنگ روسیه و ژاپن و همچنین نبرد کرونل در جنگ جهانی اول. اولین ناوهای زرهی بزرگ، "جنرال-آدمیرال"روسی (۱۸۷۳) و اچ ام اس "شانون" بریتانیایی بودند. ناوهای زرهی از حدود سال ۱۸۷۳ در نیروی دریایی غربی ظاهر شدند و تا سال ۱۹۰۸ تولید می شدند.
هالیت اوزگور ساری (به ؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۹۳) بازیگر و مدل اهل ترکیه است. به دلیل ایفای نقش "قدیر" در مجموعه تلویزیونی خواهر و برادرانم شناخته می شود. زندگی نامه و تحصیلات. ساری ۴ اکتبر ۱۹۹۳ در استانبول به دنیا آمد. ساری فرزند دوم خانواده است و تنها یک خواهر دارد. پدربزرگ او عرب تبار است که از شهر حلب به ترکیه مهاجرت کرده است. او پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان از دانشگاه بیلگی استانبول، در رشته اقتصاد فارغ التحصیل شد. خالد در دوران دبیرستان و کالج خود مدل شد و چهره تبلیغاتی بسیاری از برندها شد. او در طول این سال ها بازیگری را نزد اسرا کیزیل دوغان بازیگر ترکیه ای در استودیوی کارگاه بازیگری پایه و پیشرفته آموخت. حرفه. در سال ۲۰۱۸، ساری کار خود را در مجموعه تلویزیونی قیام ارطغرل آغاز کرد، که توسط شبکه تی آرتی ۱ ساخته شده با نقش "سلیمان آلپ" پسر سلجان خاتون پخش شد. او بعداً به شخصیت «عارف» در مجموعهٔ تلویزیونی اصلی نتفلیکس، محافظ در سال ۲۰۲۰ جان بخشید و بعداً در فیلم قهرمان در نقش کرم اوزر شرکت کرد که بیشتر به خاطر آن شهرت دارد. پخش در تی آرتی ۱ او همچنین نقش مراد سرسیلماز را در مجموعهٔ تلویزیونی اتاق قرمز که از ت
ی وی ۸ ترکیه پخش می شود، بازی کرد. او به حضور کوتاه در پروژه های بزرگ معروف است. زندگی شخصی. ساری از طرفداران سر سخت باشگاه فوتبال فنرباغچه است. او گفته که در دوران کودکی اش آرزو داشت فضانورد شود. او همچنین گفته است که زیاد می خوابد و فقط وقتی از خواب بیدار می شود که صداش کنند اما به هیچ وجه برای هیچ چیزی دیر نمی کند. او در اینستاگرام ۳ میلیون دنبال کننده دارد. خالد فردی آزاد، فداکار، شاد و سروقت است و به خواب، فوتبال، بسکتبال، سوارکاری، گیتار و شنا علاقه مند است.
اجه چشمی اوغلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور ترکیه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ماهپیکر" اشاره کرد.
ثریا بهجت (؛ زادهٔ ) مدافع حقوق زنان مصری و فنلاندی و بنیانگذار محافظ تحریر.در ۲۰۱۲، او محافظ تحریر را تأسیس کرد، جنبشی متشکل از داوطلبان یونیفرم پوش برای محافظت از زنان در برابر تجاوزات جنسی اوباش در میدان تحریر. دوران جوانی. بهجت از یک پدر و مادری مصری در فنلاند متولد شد. خانواده او در هفت سالگی به مصر نقل مکان کردند. محافظ تحریر. ثریا هنگامی که در مراجعه به دفتر کارش و همچنین شرکت در اعتراضات توده ای در میدان تحریر با تعدی اوباش مواجه شد برای محافظت از زنان در برابر تجاوزات جنسی اوباش در این میدان تصمیم گرفت محافظ تحریر را تأسیس کند تا از نگرانی های ایمنی در زمینه تجاوزات جنسی اوباش جلوگیری کند. او با اشراف خود نسبت به تأثیرگذاری توییتر، بلافاصله وارد سایت توییتر شد تا یک حساب کاربری ایجاد کند و با توییت کردن نسبت به نکات ایمنی هشدار داد و به داوطلبان فراخوان داد. او در مصاحبه ای با آتلانتیک (مجله) اظهار داشت که تحت تأثیر دسترسی فوری حساب کاربری اش، توانست طی دو ساعت ۶۰۰ دنبال کننده جذب کند. او گروهی از افراد مورد اعتماد را به خدمت گرفت تا به او در ایجاد پایه های جنبش و استخدام داوطلبان کمک کنند. او با خری
د ۲۰۰ یونیفرم شامل کلاه ایمنی و جلیقه نئون دار کار محافظت از میدان تحریر را آغاز کرد و به زودی این گروه موفق به جذب داوطلبان مورد نیاز شد. یونیفورم داوطلبان شامل کلاه ایمنی و جلیقه های نئون دار برای محافظت از داوطلبان بود و به راحتی در شب قابل مشاهده بود. محافظ تحریر به دو شکل عمل کرد. ابتدا این گروه به طور فعال میدان تحریر و اطراف آن را برای محافظت از زنان و شناسایی مناطقی که امکان وقوع اوباش را داشت شناسایی کرد. دوم، گروهی بودند که با اوباش درگیر می شدند تا زنانی را که مورد حمله قرار گرفته بودند را آزاد کنند و آنها را باآمبولانس های مستقر به خارج از میدان منتقل کنند. در ابتدا، ثریا ناشناس بود و در دسامبر ۲۰۱۲با نام مستعار (گاکر) مصاحبه می کرد. در فوریه ۲۰۱۳، نام و شغل او در نمایه ای توسط آسوشیتد پرس فاش شد. در زمان هایی که هیچ فعالیتی در میدان تحریر وجود نداشت، این گروه کلاس های دفاع شخصی رایگان را برای زنان ارائه می کرد تا آنها را برای مهار کردن حملات در خیابان ها توانمند کند. افتخارات و جوایز. دولت فنلاند در دسامبر ۲۰۱۹ به او افتخار هن را برای برابری جنسیتی به دلیل فعالیتش در مبارزه با خشونت مبتنی بر جنسی
ت و ترویج برابری جنسیتی اعطا کرد. در سپتامبر ۲۰۱۵، او یکی از ۲۲ رهبر جوان عرب بود که برای برنامه بورسیه بین المللی پارلمانی بوندستاگ آلمان انتخاب شد در آوریل ۲۰۱۵، او به عنوان یکی از ۲۲ رهبر زن مدیترانه ای آینده توسط ساینس پو (مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس) و دولت فرانسه انتخاب شد. در مارس ۲۰۱۴، از جانب مجله فرچون به عنوان مربی گری و صدای زنان در مشارکت جهانی از جانب وزارت امور خارجه ایالات متحده انتخاب شد.
زال سیتابین () (2'-3'-dideoxycytidine, ddC) همچنین به نام دی اکسی سیتیدین، یک مهارکننده آنالوگ نوکلئوزیدی ترانس کریپتاز معکوس (NRTI) است که با نام تجاری Hivid فروخته می شود. زال سیتابین سومین ضدرتروویروسی بود که توسط FDA برای درمان ایدز تایید شد. این دارو به عنوان بخشی از یک رژیم ترکیبی استفاده می شود. زال سیتابین نسبت به سایر نوکلئوزیدی های RTI قوی تر به نظر می رسد، دارای دفعات نامناسب سه بار در روز است و با عوارض جانبی جدی همراه است. به همین دلایل در حال حاضر به ندرت برای درمان ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) استفاده می شود، و حتی در برخی کشورها به طور کامل از داروخانه ها حذف شده است. مکانیسم عمل. زال سیتابین آنالوگ پیریمیدین است. این ماده یک مشتق از دئوکسی سیتیدین طبیعی است که با جایگزین کردن گروه هیدروکسیل در موقعیت ۳ با یک هیدروژن ساخته می شود. در سلول های T و سایر سلول های هدف HIV به شکل تری فسفات فعال آن، ddCTP، فسفریله می شود. این متابولیت فعال به عنوان بستری برای ترانس کریپتاز معکوس HIV و همچنین با الحاق به DNA ویروسی عمل می کند و از این رو طولانی شدن زنجیره را به دلیل وجود گروه هیدروکسیل از دست می دهد.
از آنجایی که زال سیتابین یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس است، تنها در برابر رتروویروس ها فعالیت دارد. فارماکوکینتیک. زال سیتابین دارای میزان جذب خوراکی بسیار بالایی بیش از ۸۰ درصد است. غالباً از راه کلیوی با نیمه عمر ۲ ساعت دفع می شود. تداخلات دارویی. لامیوودین (3TC) به طور قابل توجهی فسفوریلاسیون درون سلولی زال سیتابین را به شکل فعال مهار می کند و بر این اساس این داروها نباید با هم تجویز شوند. افزون بر این، زال سیتابین نباید با سایر داروهایی که می توانند باعث نوروپاتی محیطی شوند، مانند دیدانوزین و استاوودین استفاده شود.
یک خواننده و صداپیشه ژاپنی اهل استان آیچی مرتبط با پرو-فیت می باشد. وی فعالیت خود را در سال ۲۰۱۴ آغاز کرد، اولین نقش اصلی خود را در "تایم بروکن ۲۴" (۲۰۱۶) بازی کرد، و از آن زمان تا کنون نقش های کبیره و اصلی بیشتری را از آن خود کرده است. نام مستعار وی آکارین می باشد. در اکتبر سال ۲۰۱۹، وی فعالیت خود را به عنوان یک خواننده انفرادی تحت پونی کنیون آغاز کرد. حرفه. وی همیشه فکر می کرد که روزی یک تصویرگر می شود، اما درست قبل از فارغ التحصیلی از دبیرستان، والدینش به وی گفتند که توانایی پرداخت هزینه تحصیلات دانشگاهی وی را ندارند و در عوض، وی باید برای بورسیه تحصیلی اقدام کند. از آنجا که وی در استان ایچی زندگی می کرد و این استان ۴ ساعت با توکیو فاصله دارد، مهاجرت به توکیو هرگز به ذهن وی خطور نکرد. بعد از این ها، وی تصمیم گرفت پول خود را هدر ندهد و در عوض آن تصمیم گرفت به توکیو نقل مکان کند تا تبدیل به یک صداپیشه شود زیرا وی هنوز جوان بود و می خواست یک چالش داشته باشد. یک یا دو سال بعد از نقل مکان به توکیو، مادربزرگ وی شدیداً به مرگ نزدیک بود. وی به دلیل همین موضوع و کمبود مشاغل و تماس های تستی، دائماً نگران وضعیت مالی
خود بود. وی این دوران را دردناک ترین دوران زندگی خود می داند. وی به خودش می گفت که اگر به عنوان یک صداپیشه موفق نشود، در عوض یک تصویرگر می شود. زندگی شخصی. وی به دلیل تأثیرات پدرش در سنی پایین با انیمه، بازی و مانگا آشنا شد. وی در دبیرستان خود در کلاب لایت موزیک بود و دلیل اینکه نمی خواست برجسته باشد، باس زدن را انتخاب کرد، اما کمی بعد وی فهمید که نمی دانسته بقیه هم همین فکر را می کرده اند، بنابراین وی در عوض نقش وکالیست را بر عهده گرفت.
کودتای کاپ یا The Kapp Putsch ()، همچنین به عنوان کودتای کاپ - لوتویتس Kapp – Lüttwitz Putsch () که به نام رهبران خود ولفگانگ کاپ و والتر فون لووتویتس شناخته می شود، یک اقدام به کودتا علیه دولت ملی آلمان در برلین در ۱۳ مارس ۱۹۲۰ بود. هدف آن خنثی سازی انقلاب آلمان، سرنگونی جمهوری وایمار و استقرار یک دولت خودکامه به جای آن بود. این کودتا توسط بخشهایی از "رایشسور" و همچنین جناحهای ملی گرا و سلطنت طلب پشتیبانی می شد. اگرچه دولت قانونی آلمان مجبور به ترک برلین شد، پس از چند روز، هنگامی که بخش بزرگی از جمعیت آلمان دست به اعتصاب عمومی زدند، کودتا ناکام ماند. بیشتر کارمندان دولت از همکاری با کاپ و متحدانش امتناع ورزیدند. کودتا علیرغم عدم موفقیت، عواقب قابل توجهی برای آینده جمهوری وایمار به همراه داشت. این کودتا یکی از دلایل قیام روهر بود که چند هفته بعد، پس از برخورد نه چندان سخت با رهبران کودتا، با سرکوب دولت توسط نیروهای نظامی انجام شد. این رویدادها رای دهندگان آلمان را دو قطبی کرد و نتیجه آن تغییر اکثریت پس از انتخابات رایشستاگ در ژوئن ۱۹۲۰ بود. پیش زمینه. پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸)، انقلاب آلما
ن نظام سلطنتی را برانداخت. امپراتوری آلمان برچیده شد و یک نظام دموکراتیک که بعدها با نام جمهوری وایمار مشهور شد، در سال ۱۹۱۹ توسط مجلس ملی آلمان در شهر وایمار ایجاد شد. محافل راست گرای ناسیونالیست و نظامی با جمهوری جدید مخالفت کرده و با ترویج افسانه خنجر از پشت ادعا کردند که جنگ تنها به دلیل اینکه تلاش های ارتش شکست ناپذیر آلمان توسط غیرنظامیان در داخل کشور تضعیف شده است، از دست رفته است. در سالهای ۱۹۱۹–۲۰، دولت آلمان توسط ائتلافی متشکل از حزب سوسیال دموکرات (SPD)، حزب دموکرات آلمان (DDP، لیبرال های چپ مرکز) و (کاتولیک های محافظه کار حزب مرکزی) تشکیل شد. رئیس جمهور وقت فریدریش ابرت، صدراعظم گوستاو بائر و وزیر دفاع گوستاو نوسکه همگی اعضای حزب سوسیال دموکرات بودند. طبق قانون اساسی، رئیس جمهور فرمانده کل نیروهای مسلح بود که این مقام در زمان صلح به عهده وزیر دفاع بود. ارشدترین افسر نیروهای زمینی "Chef der Heeresleitung نام داشت"، پستی که در اوایل سال ۱۹۲۰ توسط ژنرال والتر راینهارت به عهده گرفته شده بود. گوستاو بائر در سال ۱۹۱۹ موظف شده بود که پیمان ورسای را در سال ۱۹۱۹ با اینکه شخصاً با آن مخالف بود امضا کند. این
پیمان را متفقین پیروز جنگ جهانی اول به آلمان دیکته کرده بودند. این پیمان آلمان را مجبور به پذیرفتن مسئولیت های جنگ می کرد، مساحت آلمان را کاهش می داد و هزینه های جبران خسارت و محدودیت های نظامی را بر آلمان تحمیل می کرد. در اوایل سال ۱۹۱۹، تعداد نیروهای "رایشسوهر"، ارتش منظم آلمان، حدود ۳۵۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می شد، از این تعداد نیز بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ نفر در "واحدهای شبه نظامی داوطلب Freikorps" ("سپاه آزاد") فعال بودند که عمدتاً متشکل از سربازانی بود که از جنگ برگشته بودند. دولت آلمان بارها و بارها از "نیروهای فرایکورپس" برای سرکوب شورش کمونیست ها پس از جنگ استفاده کرده بود. طبق مفاد معاهده ورسای، که از ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰ به اجرا درآمد، آلمان ملزم شد نیروهای زمینی خود را حداکثر به ۱۰۰۰۰۰ نفر کاهش دهد. مهلت اولیه برای این کاهش ۳۱ مارس ۱۹۲۰ تعیین شد (بعداً تا پایان سال تمدید شد). انتظار می رفت واحدهای "Freikorps منحل شوند." از آنجا که بعد از سرکوب شورش کمونیست ها دیگر دلیلی برای حضور آن ها وجود نداشت، وجودشان در حال تبدیل شدن به تهدیدی برای دولت بود. همچنین برخی از فرماندهان ارشد نظامی بحث در مورد احتمال کودتا را از اوا
یل ژوئیه ۱۹۱۹ آغاز کرده بودند. کودتا. تا کودتا. اگرچه این کودتا به نام ولفگانگ کاپ، کارمند ملی گرای ۶۲ ساله اهل پروس شرقی، که مدت ها پیش از آن قصد کودتا علیه جمهوری را داشت، نامیده شده است، اما اقدامات آن توسط ارتش انجام شد. کاپ نقش پشتیبانی را در این کودتا بازی کرد. در ۲۹ فوریه ۱۹۲۰ نوسکه دستور انحلال دو نیروی قدرتمند "فرایکورپس" یعنی بریگارد دریایی لوونفلد و بریگارد دریایی ارهارت را صادر کرد. تعداد اعضای بریگارد دریایی ارهارت بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ نفر بود و از ژانویه ۱۹۲۰ "در دوبریتس" در نزدیکی برلین مستقر شده بودند و یک نیرو از افسران نخبه سابق نیروی دریایی امپراتوری و درجه داران ارتش بودند که بعداً با پیوستن نیروهای بالتیکومر (کسانی که در سال ۱۹۱۹ در لتونی با بلشویک ها جنگیده بودند) تقویت شدند. در طول جنگ داخلی در سال ۱۹۱۹، این نیرو در مونیخ و برلین دست به تحرکات نظامی زده بود. آنان به شدت مخالف دولت دموکراتیک فردریش ابرت بودند. فرمانده این نیرو هرمان ارهارت اعلام کرد که این واحد از انحلال خودداری خواهد کرد و در ۱ مارس، بدون دعوت از نوسکه رژه ای برگزار کرد. ژنرال والتر فون لوتویتز، فرمانده کل نیروهای ارتش در ب
رلین و اطراف آن که یک ژنرال عالی رتبه ارتش در آن زمان بود و فرماندهی بسیاری از "فرایکورپ ها" را بعهده داشت در این رژه اعلام کرد که فقدان چنین واحد نظامی مهمی را «نمی پذیرد». چند تن از افسران لوتویتز از این به چالش کشیدن آشکار اقتدار دولت نگران شدند و سعی کردند با تشکیل جلسه ای بین لوتویتز و رهبران دو حزب اصلی جناح راست، وارد میانجیگری شوند. لوتویتز به نظرات آن ها گوش داد اما از تصمیم خود منصرف نشد. نوسکه سپس با این امید که "بریگارد دریایی" منحل شود، آن را از زیر نظر لوتویتز بیرون برد و آن را تحت رهبری نیروی دریایی درآورد. لوتویتز دستور را نادیده گرفت اما با پیشنهاد اطرافیانش با دیدار با رئیس جمهور ابرت موافقت کرد. در عصر ۱۰ مارس، لوتویتز با کارکنانش به دفتر ابرت آمد. ابرت همچنین از نوسکه خواسته بود در این دیدار حضور یابد. لوتویتز با تکیه برخواسته های احزاب راست و خواسته های شخصی خود، خواستار انحلال فوری مجلس ملی، انتخابات جدید برای رایشستاگ و انتصاب تکنوکرات های نزدیک به خود به عنوان وزیران امور خارجه، امور اقتصادی و دارایی شد. از دیگر خواسته های او برکناری ژنرال راینهارت، انتصاب خود به عنوان فرمانده عالی ارت
ش منظم و لغو دستور انحلال "بریگارد دریایی" بود. ابرت و نوسکه این خواسته ها را رد کردند و نوسکه از لوتویتز خواست که روز بعد از آن استعفا دهد. لوتویتز در ۱۱ مارس به دوبریتز رفت و از ارهارت پرسید که آیا می تواند همان شب برلین را اشغال کند یا نه. ارهارت گفت که به یک روز دیگر نیاز دارد اما در صبح روز ۱۳ مارس می تواند با نیروهایش در مرکز برلین باشد. لوتویتز دستورات لازم را صادر و ارهارت مقدمات کار را آغاز کرد. در این مرحله لوتویتز گروهی را که به نام همبستگی ملی ("Nationale Vereinigung)" شناخته می شد وارد برنامه خود کرد. از جمله ولفگانگ کاپ عضو حزب ملی خلق آلمان (DNVP)، ژنرال بازنشسته اریش لودندورف و والدمار پابست، که در پشت قتل کارل لیبکنشت و رزا لوکزامبورگ در ژانویه ۱۹۱۹ نقش داشت به همراه تراوگوت فون یاگوو آخرین رئیس پلیس برلین در رژیم گذشته. هدف آن ها برقراری یک رژیم استبدادی (البته نه سلطنتی) با بازگشت به ساختار سیاسی فدرال دوره امپراتوری بود. لوتویتز از آن ها خواست تا در ۱۳ مارس آماده به دست گرفتن دولت باشند. گروه سازماندهی عملیات با اینکه هنوز آمادگی شروع عملیات را نداشت اما با برنامه تعیین شده توسط لوتویتز مو
افقت کرد. یکی از عواملی که آن ها را به اقدام فوری مجاب می کرد این بود از برلین خبر رسید حکم بازداشت تعدادی از طرفداران آنان که اعضای پلیس امنیت برلین بودند صادر شده است. لوتویتز برکنار نشد، اما در ۱۱ مارس از سمت خود تعلیق شد. نوسکه برای دفاع از دولت دستور داد دو هنگ از پلیس امنیت و یک هنگ پلیس عادی در نزدیکی ساختمان های دولتی موضع بگیرند؛ با این حال او در قریب الوقوع بودن یک کودتا تردید داشت. فرماندهان هنگ تصمیم گرفتند از دستور تیراندازی اطاعت نکنند، تصمیمی که تأیید فرمانده ژنرال هانس فون زکت را نیز دریافت کرد. اشغال برلین. عدم تمایل به خونریزی فقط یک طرفه بود. در غروب ۱۲ مارس، ارهارت به تیپ خود دستور داد تا به سمت برلین حرکت کنند، تا «بی رحمانه هر مقاومتی را در هم بشکنند» ("jeden Widerstand rücksichtslos zu brechen") و مرکز شهر را به همراه ساختمان های دولتی اشغال کنند. بریگاد با صلیب های شکسته بر روی کلاه ایمنی و وسایل نقلیه خود، حدود ساعت ۱۰:۰۰ به سمت برلین حرکت کرد. یک ساعت پس از آن "گروه Gruppenkommando" از این موضوع مطلع شد و به نوسکه اطلاع داد. دو افسر ژنرال با ارهارت ملاقات کردند و او را متقاعد کردند ک
ه به دولت فرصت تسلیم قبل از بازداشت را بدهد، با این فرض که تمام خواسته های لوتویتز تا ساعت ۷:۰۰ صبح روز بعد پذیرفته خواهد شد. این قضایا به نوسکه که با ابرت ملاقات داشت گزارش شد. ابرت از کابینه خواست که در ساعت ۴ صبح تشکیل جلسه دهد. ساعت ۱ صبح نوسکه فرماندهان ارشد ارتش را به دفتر او در بندلربلاک احضار کرد. نوسکه از فرماندهان خواست تا از ساختمان های دولتی دفاع کنند. این درخواست او رد شد. همه افسران به جز دو نفر از اجرای دستور تیراندازی به سربازان شورشی خودداری کردند. برخی از افسران پیشنهاد مذاکره کردند، برخی دیگر ادعا کردند که سربازان دستور شلیک را متوجه نخواهند شد، برخی دیگر نیز استدلال می کردند که یگان های معمولی نمی توانند "بریگاد دریایی" نخبه را شکست دهند. زکت در این جلسه در مورد برادری بین نیروهای مسلح صحبت کرد. سخنان او دقیقاً ثبت نشده است، اما گزارش ها از این قرارند: «لشکرها به روی لشکر شلیک نمی کنند. آقای وزیر شما احتمالاً قصد دارید، نبردی در مقابل دروازه براندنبورگ بین نیروهایی که در کنار یکدیگر علیه یک دشمن مشترک جنگیده اند، انجام شود؟ هنگامی که رایشسور به رایشسور شلیک کند، تمام رفاقت در سپاه افسران ا
ز بین خواهد رفت. برخی دیگر سخنان زکت را به عنوان خلاصه تر نقل کرده اند: «رایشسور به رایشسور شلیک نمی کند!» نوسکه که از وفادار نبودن ارتش به اندازه کافی دلسرد شده بود و در مورد خودکشی با یکی از دستیاران صحبت کرد، این صحبت ها در جلسه ساعت ۴ صبح به کابینه گزارش شد. در جلسه ای آشفته در دفتر صدارت عظمای رایش، کابینه بی دفاع دو تصمیم گرفت: فرار از شهر و صدور فراخوان برای اعتصاب عمومی. این تصمیم ها با اتفاق آرا گرفته نشد؛ معاون صدراعظم اویگن شیفر و برخی دیگر از وزرای غیر حزب سوسیال دموکرات از ترک شهر خودداری کردند تا فرصت مذاکره با کودتاگران را حفظ کنند. فقط ابرت و وزرای سوسیال دموکرات فراخوان اعتصاب عمومی را امضا کردند و کمی پس آن در ساعت ۶:۱۵ جلسه را ترک کرده و پا به فرار گذاشتند. در عرض ده دقیقه پس از خروج آنان از برلین، "بریگاد دریایی" با فرماندهان کودتا لوتویتز، لودندورف، کاپ و طرفداران آنها وارد برلین شدند. اندکی پس از آن، کودتاچیان دفتر صدارعظمای رایش را به تصرف خود درآوردند. کاپ خود را صدراعظم رایش ("Reichskanzler") اعلام کرد و یک دولت موقت تشکیل داد. لوتویتز فرمانده نیروهای مسلح و وزارت دفاع را بعهده گرفت.
چندین محافظه کار معروف و وزیران خارجه سابق برای تصدی پست های دولتی دعوت شدند، اما نپذیرفتند. خونریزی در هاربورگ. از ۱ ژانویه نیروهای آهنین فرایکورپس وابسته به رودولف برتولد از نبرد در لیتوانی به آلمان بازگشته بود. مقصد نهایی آن ها تسوسن بود، جایی که قرار بود خلع سلاح شوند. در ۱۳ مارس، آنها تا اشتدته پیش رفتند ولی در آنجا متوجه شدند که کودتا در جریان است. برتولد که به دلیل اعتصاب کارگران راه آهن نمی توانست وارد قطار شود، افرادش را مجبور کرد ایستگاه قطار، شهرداری، تلگراف و اداره پست را اشغال کنند و سپس در همان شب سربازانش را در دبیرستان دخترانه محلی اسکان داد. روز بعد، نیروهای آهنین هدایت قطاری به سمت هاربورگ در هامبورگ را بدست گرفتند. قبل از ورود نیروهای آهنین، مقامات شهر که وابسته به حزب سوسیالیست دموکرات مستقل بودند بی سر و صدا افسر فرمانده "گردان محلی رایشسور را" دستگیر کردند و سربازان را بدون رهبر رها کردند. پس از ورود قطار، مقامات محلی، اعضای "فرایکورپس" را برای سرپناه دادن به مدرسه راهنمایی محلی هدایت کردند. صبح روز بعد در ۱۵ مارس ۱۹۲۰ شهروندان مسلح در اطراف مدرسه محل استقرار نیروهای فرایکورپس تجمع کردند
. حوالی ظهر همان روز، یک از افسران فرایکورپس برای متفرق کردن جمعیت با مسلسل به آنان شلیک کرد. با شروع درگیری ها ۱۳ غیرنظامی جان باختند. سه تن از سربازان نیروهای آهنین فرایکورپس نیز جان باختند و هشت تن دیگر اسیر و اعدام شدند. در حالی که پلیس و "نیروهای رایشسور" برای مهار شهروندان مسلح وارد صحنه نشده بودند و سربازان فرایکورپس نیز مهمات کافی نداشتند، برتولد متوجه شد که باید برای تسلیم شدن مذاکره کند. او موافقت کرد با شرط عدم تعرض، به افراد غیرمسلحش اجازه دهد تا ساعت شش بعدازظهر از مدرسه خارج شوند. در طی این تسلیم، جمعیتی خشمگین از تماشاچیان به نیروهای آهنین حمله کردند و برتولد به قتل رسید. نیروهای آهنین خلع سلاح شده به پایگاه نظامی در همان نزدیکی منتقل شدند. واکنش ها. در برلین هیچ مقاومت نظامی در برابر کودتا انجام نشد. سربازان عادی در برلین، "پلیس امنیت"، نیروی دریایی، فرماندهی ارتش در پروس شرقی، پومرانی، براندنبورگ و سلیزی وزیر دفاع جدید و صدراعظم رایش را به رسمیت شناختند. دریاسالار آدولف فون تروتا، فرمانده نیروی دریایی، به محض اطلاع از کودتا به حمایت از کودتاچیان پرداخت. رایشسور در ایالت بایرن دولت ایالتی سوسی