Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرجان حیدری (زاده ۱۹۹۷ یا ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال است که به عنوان مهاجم برای باشگاه آمریکایی سن خوزه استیت اسپارتانز و تیم ملی افغانستان بازی می کند. او که در ایالات متحده متولد شده است، با چهار گل تا سال ۲۰۱۶ بهترین گلزن تاریخ افغانستان است. او برای کالج دیابلو والی و سن خوزه استیت اسپارتانز فوتبال کالج بازی کرده است. زندگی شخصی. حیدری در کنکورد، کالیفرنیا، ایالات متحده متولد شد. والدین او هر دو اهل افغانستان هستند و در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۹۱ به آمریکا مهاجرت کرده اند. او در دبیرستان Clayton Valley Charter تحصیل کرد. حیدری هرگز به افغانستان نرفته است. حرفه باشگاهی. حیدری به عنوان مهاجم بازی می کند. او در دبیرستان Clayton Valley Charter، ۲۰ بازی برای تیم فوتبال آنها انجام داد و ۲۳ گل به ثمر رساند. او یک بازیکن تمام لیگ در سال نوجوانی خود بود. بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹، او برای کالج دیابلو ولی در کالج فوتبال بازی می کرد. در فصل ۱۸–۲۰۱۷، او ۱۹ بازی انجام داد و ۸ گل به ثمر رساند. در فصل ۱۹–۲۰۱۸، او ۲۰ بازی انجام داد و ۲۸ گل به ثمر رساند. در مقطعی از فصل، هایدری دومین گلزن برتر لیگ بود و در تیم CCCSCA All Region 2018 نامگذ
اری شد. در سال ۲۰۱۹، او با تیم فوتبال کالج زنان سن اسپوزه ایالت اسپارتان قرارداد بست و دو سال بعد، با فوتبال کالج. حرفه بین المللی. در سال ۲۰۱۳، حیدری اولین بازی خود را برای تیم ملی افغانستان در یک بازی نمایشگاهی مقابل قطر انجام داد. او در این بازی ۱۳ ساله بود و به عنوان جوانترین عضو تیم بود، وی همچنین در اولین بازی خود با پیروزی ۲–۰ افغانستان گل زد. این اولین پیروزی بین المللی در افغانستان بود. حیدری بازی های بین المللی را در سریلانکا، پاکستان، ژاپن، هند و ازبکستان انجام داده است. در مسابقات قهرمانی زنان SAFF 2012، حیدری در مسابقات افغانستان مقابل نپال و پاکستان گلزنی کرد. او در مسابقات قهرمانی زنان SAFF 2014 در بازی افغانستان مقابل بنگلادش گلزنی کرد. تا سال ۲۰۱۶، حیدری با چهار گل بهترین گلزن افغانستان بود.
مصطفی قلی خسروی (۱۳۲۳ —١٤ اسفند ۱۴۰۲) بنگاه دار ایرانی و رئیس اتحادیهٔ مشاوران املاک تهران و کشور بود. او به دلیل سابقهٔ طولانی اش در حوزهٔ املاک، «پدر املاک ایران» لقب گرفته است. زندگی. مصطفی قلی خسروی (نام او «مصطفی قلی» و نام خانوادگی اش «خسروی» است) در سال ۱۳۲۳ در شهر خوانسار به دنیا آمد. در سال ۱۳۴۴ وارد ارتش شد و ۲۰ سال و ۱۰ روز در ارتش خدمت کرد. او در مدت خدمتش در دورهٔ پهلوی، عضو گارد شاهنشاهی و از بادیگاردهای مخصوص بود. با شروع جنگ ایران و عراق به جبهه رفت و در عملیات های فتح المبین و بیت المقدس حضور داشت. در سال ۱۳۶۵ بازنشسته شد. خسروی از اواخر دههٔ ۱۳۴۰ در حوزهٔ مشاور املاک فعالیت داشت، اما پس از بازنشستگی، با شراکت باجناقش، فعالیتش را به طور رسمی در صنف مشاوران املاک شروع کرد. در سال های ۶۶ و ۶۷ در خیابان سامان ونک به طور مستقل مشغول به کار شد. او در سال ۱۳۶۸ جواز کسب گرفت و بعد از مدتی بازرس اتحادیه شد. خسروی در سال ۱۳۷۸ نامزد ریاست اتحادیهٔ مشاوران املاک شد و بالاترین رأی را آورد. او از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۲ ریاست اتحادیه را بر عهده داشت و در سال ۱۳۹۲ از ریاست اتحادیه انصراف داد. سپس حسام عقبایی جایگ
زین او شد تا اینکه در سال ۱۳۹۶ مجدداً خسروی به ریاست اتحادیه انتخاب شد و در سال ۱۴۰۰ کیانوش گودرزی در انتخابات ریاست اتحادیه املاک به جای وی انتخاب شد. خانواده. خسروی در سال ۱۳۴۷ ازدواج کرده و دارای سه فرزند پسر است. پسر اولش، محمدباقر، فوق لیسانس ساختمان است و در بلوار کاوه شرکت دارد و کارهای معاملاتی انجام می دهد. پسر دوم، حمیدرضا، کشاورزی خوانده و مدتی باغداری کرده و اکنون مشاور املاک است. پسر سوم، حامد، دانش آموختهٔ حقوق و قهرمان کشوری قایق رانی است. ریاست اتحادیه. زمانی که خسروی در سال ۱۳۷۸ رئیس اتحادیه املاک شد، صندوق اتحادیه دارای یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان پول بود و این در حالی بود که اتحادیه ۱۰ میلیون تومان به مجمع امور صنفی بدهکار بود. خسروی با جلب اعتمادِ بنگاه داران، ۷۰ میلیون تومان پول جمع آوری کرد و یک زمین برای اتحادیه املاک خریداری شد. همچنین زائرسرای اتحادیه در مشهد نیز تکمیل شد. او همچنین مشاوران املاک را ملزم به استفاده از برگهٔ A3 برای نوشتن قراردادهای املاک کرد. او همچنین با همکاری نیروی انتظامی، برای جلوگیری از تشکیل خانه های تیمی، طرحی با عنوان «بهبود الکترونیک» اجرا کرد تا نام مالکان و
مستأجران مشخص باشد. او همچنین از پایه گذاران طرح صدور کد رهگیری برای معاملات بود.
سبک رستاخیز زامبی ها یا زامبی-آخرالزمانی، یک ژانر داستانی است و در آثار هنری این سبک، تمدن بشری به دلیل ازدحام و پراکندگی زیاد زامبی ها فرو می پاشد. به طور معمول، در آثار این سبک، تنها تعداد کمی از افراد یا گروه های کوچکی از بازماندگان زنده مانده اند. در برخی از آثار هنری، دلیل ظهور و حمله مردگان ناشناخته است و این موضوع، کل وضعیت پیش آمده را غیرقابل توضیح می کند. در برخی آثار دیگر، یک انگل یا عفونت خاص، علت ظهور زامبی ها معرفی شده است. در برخی از آثار این سبک، هر جنازه ای بدون در نظر گرفتن علت مرگ، تبدیل به زامبی می شود، در حالی که در برخی دیگر، تنها افرادی زامبی می شوند که آلوده به عفونت شده اند. در هر دو مورد، خدمات اساسی مانند تأمین آب لوله کشی و جریان برق، فعالیت و پخش رسانه های عمومی متوقف شده و نیروهای نظامی و دولت ها، سقوط کرده یا مخفی می شوند. در این سبک، بازماندگان، معمولاً جستجوی غذا، سلاح و سایر لوازم را در دنیایی متفاوت، آغاز می کنند. معمولاً یک «منطقه امن» وجود دارد که افراد غیرآلوده می توانند به آن پناه ببرند و دورهٔ جدیدی را آغاز کنند، که معمولاً توسط دیگر بازماندگان یا دولت حفاظت می شود. بازخ
وردها. پژوهش های علمی. طبق بررسی های همه گیرشناسی در دانشگاه کارلتون، ظهور زامبی ها می تواند باعث سرنگونی تمدن های انسانی و در انتها باعث انقراض بشر شود. مؤسسه مطالعات نظری زامبی (ZITS) یک پروژهٔ تحقیقاتی در دانشگاه گلاسکو است. هدف این پروژه، استفاده از علم است تا توضیح دهد که در صورت یک آخرالزمان واقعی زامبی ها چه چیزی را می توان انتظار داشت. بسیاری از این تحقیقات برای رد کردن باورهای رایج در مورد آخرالزمان زامبی ها استفاده می شود. دولت ها. در ۱۸ مه ۲۰۱۱، مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) مقاله ای با عنوان Preparedness 101: Apocalypse Zombie منتشر کرد که نکاتی را در مورد آماده شدن برای زنده ماندن از حمله زامبی ها ارائه می دهد. این مقاله ادعا نمی کند که ظهور زامبی ها محتمل یا قریب الوقوع است، اما می گوید: «درست است!، من گفتم وقوع آخرالزمان زامبی ها امکان پذیر است. ممکن است اکنون بخندید، اما وقتی این اتفاق می افتد خوشحال خواهید بود که این مطلب را مطالعه کرده اید.» و در ادامه، با خلاصه ای از ارجاعات فرهنگی به رستاخیز زامبی ها می پردازد. در یک سند از طبقه بندی خارج شده با عنوان "CONOP 8888"، افسران فرماندهی راهب
ردی ایالات متحده از سناریوی ظهور آخرالزمانی و رستاخیز زامبی ها به عنوان الگوی آموزشی برای عملیات در شرایط اضطراری و آمادگی جهت واکنش به فجایع و بلاهایی مانند سیل، زمین لرزه، آتشفشان و مواردی از این دست استفاده کرده اند. آثار هنری. ادبیات. اولین اثر الهام بخش در مورد این ژانر، رمان ریچارد متیسون با نام I Am Legend (من افسانه هستم) در سال ۱۹۵۴ بود، که ماجرای بازمانده ای تنها به نام رابرت نویل را روایت می کند. این رمان در چندین فیلمنامه، از جمله آخرین مرد روی زمین (۱۹۶۴) با بازی وینسنت پرایس، امگا من (۱۹۷۱) با بازی چارلتون هستون و فیلم ساختهٔ سال ۲۰۰۷ با عنوان من افسانه هستم با بازی ویل اسمیت، اقتباس شده است. شخصیت های این گونه آثار معمولاً گروهی از بازماندگان هستند که ناگهان گرفتار این بحران شده اند. رفتارهای ناشی از ترس، وحشت و استرس و واکنش بازماندگان موضوع اصلی این آثار است. عموماً زامبی ها در این موقعیت ها سرعتی آهسته دارند و فاقد درک و فهم و غیرهوشمند هستند. این موارد برای اولین بار در فیلم شب مردگان زنده در سال ۱۹۶۸ به تصویر کشیده شد. با این حال، آثار تصویری بعدی که در دهه ۲۰۰۰ ایجاد شده اند، زامبی هایی ر
ا نشان می دهند که چابک تر، شرورتر، هوشمندتر و قوی تر از زامبی های سابق هستند. علاوه بر این، در بازی های ویدئویی مانند نیمه عمر ۲ و آخرین بازمانده از ما انواع ویژه ای از زامبی ها به دلایلی مانند وقوع یک جهش ژنتیکی، دارای قابلیت های خاص مانند خشونت، قدرت، سرعت و وحشی گری بیشتری هستند.
مانتی دان (؛ زادهٔ ) باغبان علمی، مجری تلویزیون و نویسنده اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او دانش آموختهٔ کالج مگدلن در دانشگاه کمبریج است و در همان جا با همسر آینده اش آشنا شد. این دو در دههٔ ۱۹۸۰ یک تجارت موفق بدلیجات، جواهرات مصنوعی و شبه گوهر داشتند، به طوری که بیش از ۶۰ مغازه در مراکز خرید مختلف از جمله لیبرتی، هاروی نیکولز و هرودز و صدها کارمند و فروشنده داشتند. برخی از مشتریان مشهور آنان، بوی جرج، مایکل جکسون و دایانا، شاهدخت ولز بودند. اما به دنبال واقعهٔ دوشنبه سیاه و سقوط بازار سهام در سال ۱۹۸۷ ورشکسته شدند که علت اصلی آن از دست رفتن بازار اصلی آنها در ایالات متحدهٔ آمریکا بود. او مابین سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ بیکار بود و تمامی سال ۱۹۹۲ را با بیمه بیکاری گذراند. فعالیت تلویزیونی وی از سال ۱۹۸۹ شروع شد. او مابین سال های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶، ستون نویس بخش باغبانی روزنامهٔ "آبزرور" بود. مانتی دان هرگز آموزش یا تحصیلات دانشگاهی در حوزهٔ باغبانی نداشته است و خودش در این باره می گوید: من یک باغبان غیرحرفه ای و نویسندهٔ حرفه ای بودم و هستم. تنها صلاحیت من از یک عمر باغبانی و اشت
یاق ناشی از وسواسی که به باغ خودم داشتم، ناشی می شود. وی نخستین مجریِ خودآموخته و غیرحرفه ای باغبانی در کل دورهٔ برنامهٔ "دنیای باغبانان" است. وی اساساً خود را یک نویسندهٔ می داند که «بر حسب تصادف کلی هم کارهای تلویزیونی انجام داده است.» وی از سال ۲۰۰۳ مجری برنامهٔ مشهور دنیای باغبانان در شبکهٔ بی بی سی بوده است و جایگزین مجری پیشین آن آلن تیچمارش شد. مجلهٔ پراسپکت در ژوئن ۲۰۲۰ او را «باغبان کشور» لقب داد. مانتی دان از حوالی ۲۵ سالگی از افسردگی رنج می برد و نخستین بار در سال ۲۰۰۰ در روزنامهٔ "آبزرور" مطلبی دربارهٔ تجربهٔ شخصی اش با این بیماری نوشت که با واکنش فوری خوانندگانش مواجه شد. مانتی نوشت که باغبانی بیش از هر دارویی به تسکین این بیماری اش کمک کرده است. وی مدتی تحت رفتاردرمانی شناختی بود و از داروی فلوکستین استفاده می کرد، اما متوجه شد که افسردگی اش، فصلی است و هر دو درمان را کنار گذاشت و به نوردرمانی روی آورد که امروزه یکی از درمان های کمکی اختلال عاطفی فصلی محسوب می شود.
بوتون یک روستا و محله مدنی در برادلند منطقه نورفک، انگلستان، در شرق ریپهام و هفت مایلی غرب آیلشام است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱، جمعیت با براندیستون ۱۰۰ نفر بود و در سرشماری سال ۲۰۱۱ به ۱۹۶ نفر افزایش یافت. نام مکانی «بوتون» برای اولین بار در کتاب روز رستاخیز در سال ۱۰۸۶، جایی که "بوتونا(Botuna)" ظاهر می شود، روایت شده است. این نام به معنی «شهر یا شهرک بوتا» است.
میرنی (به لاتین: Mirny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کراسنوگواردیسکی، آدیغیه واقع شده است.
نابرژنی (به لاتین: Naberezhny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کراسنوگواردیسکی، آدیغیه واقع شده است.
نووسواستوپولسکویه (به لاتین: Novosevastopolskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کراسنوگواردیسکی، آدیغیه واقع شده است.
بلوک حافظه پاسخ مصون (Replay Protected Memory) (RPMB) به عنوان وسیله ای برای سیستم ذخیره داده ها در منطقه خاص حافظه به صورت احراز هویت شده و مجدداً محافظت شده است، ارائه می شود و فقط از طریق دسترسی های خواندن و نوشتن با موفقیت تأیید اعتبار موفق می شود. داده ها ممکن است توسط میزبان رونویسی شوند، اما هرگز قابل پاک شدن نیستند. استفاده در سیستم های محاسباتی. از آنجا که RPMB مقاوم در برابر دستکاری است، می توان از آن به عنوان یک وسیله ذخیره سازی برای انواع اهداف مهم داده در سیستم جاسازی شده استفاده کرد: برخی از سیستم عامل ها مانند لینوکس ممکن است یک درایور عمومی برای دسترسی به دستگاه RPMB متصل به eMMC (MultiMediaCard) ارائه دهند. با این حال، در موارد دیگر دسترسی به RPMB از طریق یک درایور اختصاصی کنترل می شود. برای دسترسی به داده ها ممکن است به جای یک برنامه معمولی، از یک برنامه معتمد استفاده شود. آدرس واحد منطقی. مشخصات UFS یک «LUN معروف» تخصیص می دهد، مشخص کننده ۴۴ ساعت برای دستگاه RPMB. این را می توان به صورت زیر نشان داد: چیدمان حافظه. یک دستگاه RPMB بخش های حافظه زیر را تأمین می کند:
پرئوبراژنسکویه (به لاتین: Preobrazhenskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کراسنوگواردیسکی، آدیغیه واقع شده است.
سادوویه (به لاتین: Sadovoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کراسنوگواردیسکی، آدیغیه واقع شده است.
شتوربینو (به لاتین: Shturbino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کراسنوگواردیسکی، آدیغیه واقع شده است.
سووبودنی (به لاتین: Svobodny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کراسنوگواردیسکی، آدیغیه واقع شده است.
فؤاد بایراموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کشله اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
تورال بایراموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان، زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان، و جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
کاتالین کارپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مولداوی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوفا، باشگاه فوتبال سی اف آر کلوژ، و باشگاه فوتبال استوا بخارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال مولداوی، زیر ۲۱ سال مولداوی، و مولداوی بازی کرده است.
کنستانتین کوچایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال روسیه و روسیه بازی کرده است.
قره خان تالشی (؛ – درگذشت ۱۷۸۶) فرد نظامی و از خان های حاکم بر خانات تالش بود. اوایل زندگی. سید عباس، پدر قره خان، از نوادگان پیامبر اسلام بود و از تالش جنوبی (گیلان امروزی) به منطقه گشتاسفی مهاجرت کرد. او با آهو خانم، خواهر بیگ، از اهالی روستای برادیگاه اسد-بیگ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج سید جمال الدین (قره خان) بود. در سال ۱۷۳۶ سید عباس، سید جمال الدین را به خدمت نادرشاه در سوقووشان فرستاد. جالب است که جمال الدین بیگ در این دیدار به دلیل رنگ پوست سوخته خود، نام مستعار "قره" (سیاه) را دریافت کرد. سید جمال الدین در سفر به داغستان به دلیل شجاعت هایش در نبرد لقب خان را از نادرشاه دریافت کرد و به قره خان معروف شد. خانات تالش. پس از کشته شدن نادرشاه در ۱۷۴۷، شمار فراوانی از خان نشین ها و حکومت های محلی در اران و شروان (جمهوری آذربایجان کنونی) شکل گرفتند که یکی از آن ها خانات تالش بود. پس از مرگ سید عباس، سرپرستی خانات به پسرش یعنی قره خان رسید. قره خان استحکامات مرزها را تقویت کرد و ارتش دائمی ایجاد کرد. وی برای تقویت دولت مرکزی، زمینهای فئودال های ناراضی را به خانات افزود. برای محافظت از خانات در برابر حملات دی
گران، پایتخت را به لنکران منتقل کرد. در این دوره، لنکران به یک شهر بندری مهم در سواحل دریای کاسپین تبدیل شد. قره خان دیوارهای شهر، کاخ فرمانروایی، مسجد، حمام، بازار و کاروانسراهایی را ساخت؛ همچنین دو بازار کوچک و بزرگ نیز در شهر وجود داشت که آن ها را مرمت و بازسازی کرد. در زمان حکومت قره خان روابط میان کریم خان زند و او رو به وخامت رفت. متحد کریم خان هدایت خان که خان گیلان بود در سال ۱۷۶۸ به خانات تالش حمله کرد و سربازان قره خان را شکست داد. قره خان وادار به پرداخت مالیات به هدایت خان شد. قره خان برادرش کربلایی سلطان را به نزد خان خانات قبه فتحعلی خان قبه ای فرستاد تا از آن ها کمک بگیرد. در سال ۱۷۸۵، خانات تالش به سرزمین های متحد فتحعلی خان پیوست. سرانجام قره خان در سال ۱۷۸۶ درگذشت و پس از مرگ او پسرش میر مصطفی خان بر تخت فرمانروایی نشست
فتحعلی خان قبه ای (؛ زاده ۱۷۳۶ – ) فرد نظامی و از خان های خانات قبه بود. سال های آغازین زندگی. فتحعلی خان در سال ۱۷۳۶ به دنیا آمد. او فرزند حسینعلی خان از قوبا و پری جهان بیگ اوتسمیوا بود. همانطور که اسکندر بی حاجینسکی در گفته های خود اشاره می کند که "او جوانی خود را مانند فرزندان سایر خان ها در بیکاری گذراند. یک بار، پدرش می خواست او را به خاطر شوخی اش مجازات کند، اما او خود را مخفی کرد تا خشم پدرش فروکش کند". فتحعلی خان از سال ۱۷۵۸ و پس از مرگ پدرش حسینعلی خان، رهبری خانات قبه را بر عهده گرفت. بلافاصله پس از مرگ پدرش، برادر خان شیروان، آقا راضی بیگ، به محلی به نام برمک محل از خانات قبه حمله کرد و ۲۰۰ خانواده را از آنجا بیرون و آواره کرد. در پاسخ، فتحعلی خان عازم خانات شیروان شد و حدود ۴۰۰ خانواده را اسیر کرد و آن ها را در مناطق زیر سلطه خود مستقر کرد. آقا راضی بیگ در نبردی در نزدیکی شماخی جان باخت. روایت ها حاکی از آن است که فتحعلی خان، هر بار در زمان فتح، قبل ور رفتن، تر می نمایید.[۸] تسلیم باکو، دربند و شماخی. در سال ۱۷۶۵، فتحعلی خان دربند را فتح کرد و با کمک شمخال، اوتسمی و قاضی تبرسران، خانات آن را به ح
کومت خود ادغام کرد. حتی در آن زمان او مناطقی را در ساحل راست رود سامور - موشکور، نیاز اوبا، شابران، روستاو، بش بارماق و همچنین روستاهای ناحیه اولوس را از خان دربند گرفت. فتحعلی خان بخشی از زمین های موجود در دربند را به نشانه قدردانی به حاکمان داغستان واگذار کرد: روستاهای قره داغ لی، نابورلی، چیگی، آزاغ لی، ببش لی و ببه لی ناحیه قبه به شمخالات ترکی واگذار شد. ملاخلیل و حاکمان استان دربند به اوتسمی رفتند و به او اجازه دادند در دربند عوارض گمرکی وضع کند. همچنین به قاضی تبرسران غرامت پولی داده شد. کمی پس از آن فتحعلی خان با توتی بیگه - دختر قایتاق اوتسی امیر حمزه - ازدواج کرد. اما خان قبه به نوبه خود از ازدواج خواهرش خدیجه با او امتناع کرد. در عوض او با ملیک محمدخان-پسر خان میرزا محمد اول باکو-ازدواج کرد. فتحعلی خان با استفاده از خدیجه بیگه، که شخصیتی سخت و ماهر داشت، خانات باکو را به سرزمین های خود افزود. بنابراین، وی باکو را در حالت وابستگی به قبه قرار داد. طبق روابط با امیر حمزه، فتحعلی خان مأموران مالیات قایتاق را از دربند بیرون راند و روستایی را که به اوتسمی ارائه کرده بود از وی گرفت و این باعث تضاد میان دو
فرمانروا شد. فتحعلی خان در سال ۱۷۶۸، با اتحاد با محمدحسین خان (خان شکی)، شماخی را فتح کرد که در آن هنگام برادران آغاسی خان و محمدسعید خان بر آن حکومت می کردند. پس از پیروزی، فتحعلی خان و محمدحسین خان سرزمین های خانات شماخی (شیروان) را میان خود تقسیم کردند. اسماعیل بیگ حاجینسکی در این باره می نویسد: ""فتحعلی خان شیروان را با حسین خان تقسیم کرد به طوری که ساعدان و کائاسان در همسایگی شکی در اختیار حسین خان قرار گرفت، اما خود فتحعلی خان در این کار شرکت کرد و به قبه بازگشت". فتحعلی خان دستور داد شماخی نو را به طور کامل تخریب کرده و ساکنان را به خانه قدیمی تر منتقل کنند. در یکی از اسناد نوشته شده بود که: "فتحعلی خان شماخی نو را به حسین خان داد، اما شهر بزرگ تر خودش را گرفت". از سال ۱۷۶۸، در اسناد رسمی و درخواست های اصلی، فتحعلی خان به عنوان "خان درجه بالا و بسیار محترم دربند، قبه و شماخی" نامگذاری شد. کمی پس از آن، توطئه جدیدی علیه خان قوبه در شاماخی نو نمایان شد، که توسط مناف بیگ - نائب خان شکی - رهبری شد، اما فتحعلی خان قصد توطئه گران را فاش کرد و با رهبری ارتشی متشکل از ۱۵ هزار سرباز، به طور ناگهانی به شماخی نو
حمله کرد و مناف بیگ و طرفدارانش را اسیر کرد. به گفته آتپان شریپین - تاجری از آستراخان و ایگور زامیاتین، درگیری هایی میان قبه و شکی در سال ۱۷۶۸ ایجاد شد. ""حسین خان می خواست همه زمین های تصرف شده در شماخی را در اختیار داشته باشد و سپس فرمانروا شود، اما هیچکس نمی توانست فتحعلی خان را متقاعد کند. منابع. ۸.تروریویتی
محمدحسن آخُند ملا، سیاستمدار و از رهبران طالبان است که از ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان رئیس الوزرای افغانستان خدمت می کند. او پیشتر در حکومت طالبان در دهه ۱۹۹۰، ابتدا وزیر امور خارجه و سپس معاون رئیس الوزرا بوده و در سلسله مراتب قدرت طالبان نفر سوم بوده است. او همچنین رئیس شورای رهبری طالبان است. آخند در فهرست تحریم های سازمان ملل متحد قرار دارد. آخند که پشتون و اهل قندهار است از نزدیکان و مشاوران ملا محمد عمر بود. نسب آخند به احمد شاه درانی، بنیان گذار افغانستان مدرن، بر می گردد. آخند آثار متعددی در زمینه اسلام تألیف کرده است. در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱، ۸ روز پس از خروج سربازان خارجی از افغانستان و ۲۴ روز پس از تصرف کابل به دست طالبان، آخند در کابینه سرپرست امارت اسلامی به حیث سرپرست رئیس الوزرا تعیین شد.
ظهور نازی ها () یک مجموعهٔ تلویزیونی مستند محصول شبکهٔ بی بی سی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این مستند نشان می دهد که چگونه آدولف هیتلر و حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان به قدرت رسید و دموکراسی موجود در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ را در آلمان از بین برد. روزنامهٔ "تایمز" در مقاله ای دربارهٔ این مستند نوشت که این مجموعه نشان می دهد «چه آسان - و به طرز دلهره آوری، چه فوری - یک کشور دموکراتیک ممکن است مبدل به یک دیکتاتوری تمامیت خواه شود.» در ایالات متحده آمریکا این مستند تلویزیونی در سال ۲۰۲۰ از شبکهٔ پی بی اس پخش شد. تی وی گاید در نقدی این مستند را «جالب توجه» و «همانند یک تریلر تخیلی، جذاب» دانست.
مصطفی شوکای (؛ ۲۵ دسامبر ۱۸۹۰ – ۲۷ دسامبر ۱۹۴۱) سیاستمدار و فعال اجتماعی-سیاسی قزاق تبار اهل امپراتوری روسیه بود. او یکی از ایدئولوژیست های حکومت خودمختار ترکستان بود و از سال ۱۹۲۱ میلادی در تبعید در فرانسه بود.
ملا محمد ربانی آخند (1955 – ۱۶ آوریل ۲۰۰۱) یکی از رهبران اصلی جنبش طالبان بود. او در سلسله مراتب طالبان تنها از ملا محمد عمر رهبر عالی رتبه قدرتش پایین تر بود. ربانی پس از حمله اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان در سال ۱۹۷۹ جنگید. هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ از افغانستان خارج شد، او در ابتدا جنگیدن را متوقف کرد. او در سال ۱۹۹۴ به طالبان پیوست. پس از سالها جنگ داخلی ، وی در آخرین حمله به پایتخت، کابل، چریک های طالبان را رهبری کرد. او رئیس الوزرای امارت اسلامی افغانستان و رئیس شورای مشورتی بود. همچنین شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه ملا ربانی و رئیس جنبش طالبان اختلافات سیاسی جدی دارند. در حالی که ربانی و شورای حاکم چهره عمومی افغانستان را تشکیل می دادند، تصمیمات مهم توسط ملا عمر، ساکن شهر قندهار در جنوب گرفته می شد. ربانی در ۱۶ آوریل ۲۰۰۱ بر اثر سرطان کبد در بیمارستان نظامی در راولپندی پاکستان درگذشت.
باشگاه فوتبال ولندام یک باشگاه حرفه ای که در لیگ برتر فوتبال هلند و در شهر ولندام در کشور هلند حضور دارد. این باشگاه در سال ۱۹۷۷ بنا نهاده شده است.
برانیمیر سوباشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال مانیسااسپور، باشگاه فوتبال چانگچون یاتای، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال اوستنده، باشگاه فوتبال آمکار پرم، باشگاه فوتبال قره باغ، باشگاه فوتبال قبله، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
ماکسیم فدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قزاقستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال قزاقستان و قزاقستان بازی کرده است.
رومان ارمنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال روبور سیه نا، و باشگاه فوتبال اودینزه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند و فنلاند بازی کرده است.
وینسنت ام. فنلی (؛ ۵ ژوئیه ۱۹۲۰ – ۴ دسامبر ۲۰۰۰) تهیه کننده فیلم و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تیرانداز"، "به زور اسلحه" و "جرم در خیابان ها" اشاره نمود.
آذرانرژی () بزرگترین تولیدکننده برق در کشور جمهوری آذربایجان است. این شرکت همچنین دارای بزرگ ترین شبکه توزیع در کشور است، اگرچه شبکه های برق منطقه ای در حال خصوصی سازی هستند. آذرانرژی در سال ۱۹۹۶، با حکم رئیس جمهور جمهوری آذربایجان حیدر علی اف، به عنوان یک شرکت سهامی دولتی بازسازی شد.
ایدا وارن (؛ – ) تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۶۸ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تاراس بولبا"، "شبی در لیسبون"، "وحشی های جوان"، "جان پل جونز"، "ساعت بزرگ"، "ویرجینیا"، "به زور اسلحه" و "ژنرال در سپیده دم درگذشت" اشاره نمود.
تورال جلیل اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا، و باشگاه فوتبال روان باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
الکساندر واسوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مقدونیه شمالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال واردار و باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مقدونیه شمالی بازی کرده است.
دانیل بی. اولمن (؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۱۸ – ۲۳ اکتبر ۱۹۷۹) فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "به زور اسلحه" اشاره نمود.
قمارباز فناناپذیر ( ؛ ) یک فیلم درام ایتالیایی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به جانکارلو جانینی و اف. موری آبراهام اشاره کرد.
استیون مرکوریو (؛ زادهٔ ۱۹۵۶ میلادی) آهنگساز، موسیقی دان و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اسرار دانته" اشاره نمود.
مایکل مِـیلر (؛ زادهٔ ۱۹۶۴ میلادی) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دو دختر و یک مرد"، "بلعیدن"، "کی دوستم خواهند داشت"، "زندگی خصوصی یک زن مدرن"، "گردشگر"، "یک بازی کوچک"، "لبه"، "خون و استخوان"، "مستأجر"، "معشوق"، "امپراتوری"، "مرد هاروارد" و "سیاه و سفید" اشاره نمود.
پیتر لوری (؛ زادهٔ ۱۹۵۷) آهنگساز، موسیقی دان و ترانه سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یک بازی کوچک"، "اتوبوس مدرسه جادویی"، "زندگی جدید کرانک" و "دورا، دختر جهانگرد" اشاره نمود.
ماریلا آجنلی (; زادهٔ ۴ مهٔ ۱۹۲۷ – ۲۳ فوریه ۲۰۱۹) عکاس و طراح اهل ایتالیا بود.او اغلب در مجله مد "Vogue" ظاهر می شد.او در سال ۱۹۶۳ به عنوان بهترین تالار مشاهیر لباس بین المللی انتخاب شد.آجنلی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی جمهوری ایتالیا شده است.
نیکولا آکوسلا (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اهل ایتالیا است.او به دلیل مشارکت جامع خود در توسعه سیاست های اقتصادی، شهرت یافت. او همچنین نوآوری های قابل توجهی را در زمینه نظریه سیاست اقتصادی و سیاست های پولی و مالی مطرح کرد.
خولتسیوس و پلیکان کامپنی () یک فیلم تاریخی به کارگردانی پیتر گرینوی است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این فیلم بر پایه زندگی هندریک خولتسیوس ساخته شده است.
رمزی نصر (؛ زادهٔ ) نویسنده، شاعر و بازیگر اهل هلند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خولتسیوس و پلیکان کامپنی" اشاره نمود.
دروکسیکام یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی از کلاس اوکسیکام ها است. این دارو، پیش داروی پیروکسیکام است و برای تسکین درد و التهاب در اختلالات اسکلتی-عضلانی مانند روماتیسم مفصلی و آرتروز استفاده می شود.
ریکاردو کالیمانی (؛ زادهٔ ۱۹۴۶) جستار، تاریخ نگار اهل ایتالیا است.او سالها مدیر برنامه های تلویزیونی "RAI" در شهر ونیز بود.