Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وظیفه بودند، تحت یک رویه های بلاتکلیف قرار می گرفتند که توسط کمیته مشترک ایالات متحده و عراق تعیین شده بود. این قرارداد در نیمه شب ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ منقضی شد، اگرچه ایالات متحده خروج نهایی نیروهای خود را از عراق در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۱ به پایان رساند. طبق سنت ارتش، مراسم نمادین در بغداد رسماً پرچم نیروهای آمریکایی در عراق را «بازنشسته» کرد. دولت عراق همچنین یک توافقنامه چارچوب راهبردی با ایالات متحده را تصویب کرد، که هدف آن تضمین همکاری بین المللی از جمله قومیت اقلیت، جنسیت، و منافع اعتقادی و سایر حقوق اساسی است. بازدارندگی تهدید؛ تبادل دانشجو؛ تحصیلات؛ و همکاری در زمینه های توسعه انرژی، بهداشت محیط، مراقبت های بهداشتی، فناوری اطلاعات، ارتباطات، و اجرای قانون. چندین گروه از عراقی ها به تصویب معاهده موافقت نامه وضعیت نیروها به عنوان طولانی شدن و مشروعیت بخشیدن به اشغال اعتراض کردند و آیت الله العظمی علی حسینی سیستانی نسبت به نسخه تصویب شده ابراز نگرانی کرد. برخی دیگر از عراقی ها نسبت به پایان کامل حضور آمریکا تا سال۲۰۱۱ ابراز تردید کردند. رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده پیش بینی کرده بود که پس از سال۲۰۱۱،انتظار می ر
فت «شاید چند ده هزار نیروی آمریکایی» را به عنوان بخشی از نیروی باقی مانده در عراق ببیند. برخی از آمریکایی ها دربارهٔ «گذاشته ها»بحث کرده بودند و برخی از عراقی ها گفته بودند که معتقدند بخش هایی از این پیمان همچنان یک «معموم» باقی مانده است. مذاکرات. نیروهای ائتلاف تحت رهبری آمریکا که در تهاجم سال۲۰۰۳ به عراق شرکت کردند، در ابتدا تحت صلاحیت انحصاری کشورهای مادر خود بودند. پس از واگذاری قدرت حاکمیتی به یک دولت عراق، نیروهای ائتلاف در عراق اسماً تابع صلاحیت قضایی عراق بودند و بدون هیچ گونه توافقنامه وضعیت نیرو عمل می کردند. در تئوری، دادگاه های عراق حق محاکمه نیروهای ائتلاف را برای هر گونه تخلف ادعایی داشتند، اگرچه این حق هرگز استفاده نشد. رابرت گیتس وزیر دفاع ایالات متحده در مصاحبه ای در ۲۴ ژانویه۲۰۰۸ اظهار داشت که کار بر روی یک موافقت نامه وضعیت نیروها به سختی آغاز شده است. در ۱۳ ژوئن۲۰۰۸،نوری المالکی، نخست وزیر عراق، گفت که مذاکرات با ایالات متحده بر سر یک پیمان امنیتی بلندمدت به بن بست رسیده است زیرا این توافق حاکمیت عراق را نقض می کند. او در اردن گفت: «ما به بن بست رسیده ایم زیرا وقتی این مذاکرات را آغاز کرد
یم متوجه نشدیم که خواسته های آمریکا تا این حد بر حاکمیت عراق تأثیر می گذارد و این چیزی است که ما هرگز نمی توانیم آن را بپذیریم». بگفته یکی از خبرنگاران حاضر درجلسه، مالکی به سردبیران روزنامه اردنی گفت:ما نمی توانیم به نیروهای آمریکایی اجازه دهیم که عراقی ها را زندانی کنند یا به تنهایی مسئولیت مبارزه با تروریسم را برعهده بگیرند. زیباری در ۱ ژوئیه۲۰۰۸ گفت که او به اعضای پارلمان عراق اطلاع داد که پیمانکاران آمریکایی دیگر در برابر تعقیب قضایی عراق تحت شرایط مذاکره شده پیمان امنیتی بلندمدت مصونیت نخواهند داشت. مقامات وزارت خارجه ایالات متحده نمی توانند فوراً برای اظهار نظر در ارتباط باشند، اما محمود عثمان، نماینده پارلمان عراق گفت که او در این نشست شرکت کرده است و نمایندگان عراق از توافقنامه مصونیت بسیار خرسند هستند. در ۸ ژوئیه۲۰۰۸،آیت الله العظمی علی سیستانی پس از دیدار با موفق الربیعی، مشاور امنیت ملی عراق، توافق پیشنهادی را به دلیل نقض حاکمیت عراق رد کرد. ربیعی با تصریح به اظهارات مالکی در ۱۶ تیرماه مبنی بر پذیرش تفاهم نامه ای به جای موافقت نامه وضعیت نیروها، گفت: «اگر تاریخ مشخصی برای خروج کامل نیروهای خارجی م
شخص نشود، هیچ تفاهم نامه ای را نمی پذیریم». خالد العطیه، معاون رئیس مجلس نیز در ۸ ژوئیه گفت که پارلمان عراق بر بررسی هر گونه توافق با ایالات متحده پافشاری می کند و اگر نیروهای آمریکایی از قوانین عراق مصون باشند، احتمالاً این توافق را وتو خواهد کرد: «بدون شک، اگر دو طرف به توافق برسند. توافق، بین دو کشور است و طبق قانون اساسی عراق، یک توافق ملی باید با اکثریت دو سوم پارلمان به تصویب برسد. در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۸، پس از چندین ماه مذاکره، رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده و کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه، قانونگذاران ارشد ایالات متحده را در مورد پیش نویس موافقت نامه وضعیت نیروها در جریان گذاشتند و مالکی، نخست وزیر عراق، آماده شد تا آن را در اختیار شورای امنیت ملی سیاسی عراق قرار دهد. به شورای وزیران و پارلمان عراق می رود. علیرغم مصالحه در مورد صلاحیت قضایی نیروهای آمریکایی که بر اساس قوانین عراق مرتکب جنایت می شوند، مسائل مربوط به جدول زمانی خروج ایالات متحده و اصرار عراق بر «حاکمیت مطلق» باقی ماند. روند تأیید. در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۸، کابینه عراق موافقتنامه ها را تصویب کرد. در ۲۷ نوامبر، پارلمان عراق آنها را تصویب کرد. در
۴ دسامبر، شورای ریاست جمهوری عراق این پیمان های امنیتی را تصویب کرد. تصویب هیئت وزیران عراق. در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۸، کابینه عراق این توافقنامه را تصویب کرد که در آن پایان سال۲۰۰۹ برای خروج نیروهای آمریکایی از شهرهای عراق و سال۲۰۱۱ به عنوان آخرین مهلت قطعی برای حذف حضور نظامی آمریکا در این کشور ذکر شد. امتیازات ایالات متحده شامل ممنوعیت نیروهای آمریکایی برای تفتیش و یورش به خانه ها بدون مجوز عراق، حق عراقی ها برای بازرسی محموله های سلاح و بسته های وارد شده به کشور برای دریافت کنندگان آمریکایی، و حق سیستم قضایی عراق برای محاکمه سربازان آمریکایی به دلیل جنایات جدی در برخی موارد بود. این رای با ۲۷ نفر از کابینه ۳۷ نفره به تصویب رسید که ۹ عضو غایب و یک نفر مخالف بود. این توافق سپس به پارلمان رفت. با این حال، در ۱۹ نوامبر پارلمان عراق پس از آن که قانونگذاران وفادار به روحانی شیعه مقتدی الصدر در دومین قرائت متن توافق فریاد زدند، پارلمان عراق برای یک روز به تعویق افتاد. محمود المشهدانی، رئیس مجلس پس از آن که احمد المسعودی، نماینده صدر، به شدت به یکی از نمایندگان ائتلاف حاکم که در حال خواندن متن توافق بود، نزدیک شد، جلسه
را به تعویق انداخت. خبرگزاری اسوات العراق واکنش متفاوتی را در میان مردم عراق به طور گسترده نسبت به خبر تصویب این توافق در کابینه گزارش داد. ساکنان شهر صدر در بغداد، پایگاه مقتدی صدر، گفتند که معتقدند این توافق خیلی سریع امضا شده است، در حالی که گروه گسترده تری از مردم عراق در سراسر کشور گفتند که فکر می کنند این توافق به نقطه مشاجره تبدیل خواهد شد. در همان روز، وزیران گیتس و رایس جلسات توجیهی محرمانه ای را برای قانونگذاران آمریکایی پشت درهای بسته برگزار کردند و هیچ یک از مقامات بخبرنگاران اظهار نظر نکردند. ویلیام دلهانت، نماینده دموکرات ها در این باره گفت: درجریان مذاکرات این توافق هیچ مشورت معناداری باکنگره صورت نگرفته است و مردم آمریکا برای همه مقاصد کنار گذاشته شده اند. و اونا هاتاوی، پروفسور حقوق در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی عدم مشورت با کنگره ایالات متحده را بی سابقه خواند و اظهار داشت که جنبه های این توافق فراتر از اختیارات قانون اساسی مستقل رئیس جمهور ایالات متحده است. نوری المالکی، نخست وزیر عراق هشدار داد که عراق به دنبال تمدید مأموریت نیروهای آمریکایی از سوی سازمان ملل نخواهد بود و در صورتی که پارلم
ان عراق نتواند یک معاهده را تصویب کند، فوراً از این کشور خارج خواهند شد. طارق الهاشمی، معاون رئیس جمهور مسلمان سنی کشور، شکایت کرد که اگر عراق این پیمان را تأیید نکند، ایالات متحده ارائه بسیاری از «خدمات گسترده» را متوقف می کند. هاشمی گفت که بسیاری از عراقی ها «به این نگرش به عنوان یک باج خواهی نگاه می کنند». اولین امضای قرارداد. در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۸،هوشیار زیباری، وزیر امور خارجه عراق و رایان کراکر، سفیر ایالات متحده آمریکا، در یک مراسم رسمی این توافقنامه را امضا کردند. تصویب پارلمان عراق. در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۸، پارلمان عراق توافقنامه وضعیت نیروها با ایالات متحده را تصویب کرد که بر اساس آن نیروهای رزمی ایالات متحده تا ۳۰ ژوئن۲۰۰۹ از شهرهای عراق خارج خواهند شد و تمامی نیروهای آمریکایی تا ۳۱ دسامبر۲۰۱۱ به طور کامل از عراق خارج خواهند شد. اما در صورتی که نخست وزیر عراق معتقد باشد عراق به اندازه کافی باثبات نیست، امکان مذاکره بیشتر فراهم می شود. این پیمان مستلزم اتهامات جنایی برای نگهداری زندانیان بیش از ۲۴ساعت است و حکم بازرسی از خانه ها و ساختمان هایی را که مرتبط با جنگ نیستند، می طلبد. پیمانکاران آمریکایی مشمول قوان
ین کیفری عراق خواهند بود. اگر نیروهای آمریکایی در خارج از خدمت و خارج از پایگاه مرتکب «جرایم عمده از پیش برنامه ریزی شده» شوند که هنوز تصمیم گیری نشده است، در صورتی که ایالات متحده تأیید کند که این نیروها خارج از وظیفه بوده اند، مشمول رویه های هنوز بلاتکلیف تعیین شده توسط کمیته مشترک آمریکا و عراق خواهند بود.همه پرسی عراقی ها در اواسط سال۲۰۰۹ در مورد این پیمان برگزار خواهد شد که ممکن است نیاز به خروج نیروهای ائتلاف تا اواسط سال۲۰۱۰ داشته باشد. پارلمان همچنین یک پیمان دوجانبه دیگر ایالات متحده و عراق به نام توافقنامه چارچوب استراتژیک را با هدف تضمین منافع اقلیت سنی و حقوق اساسی تصویب کرد. در پارلمان عراق، ۱۴۹ نفر از ۲۷۵ عضو (حدود ۵۴ درصد) از SCIRI، الدعوه، دو حزب کرد و اعضای جبهه توافق عراق مستقر در سنی از این پیمان حمایت کردند. این پیمان با مخالفت ۳۵ عضو، عمدتاً از بلوک صدر مواجه شد. ۹۱ عضو رای ندادند، از ترس آینده خود در صورت بله گفتن، دیگران نیز از همین ترس در صورت نه گفتن. تصویب شورای ریاست جمهوری. شورای ریاست جمهوری عراق متشکل از یک رئیس جمهور و دو معاون یا معاون رئیس جمهور است. این شورا در حال حاضر متشکل
از جلال طالبانی رئیس جمهور کردستان، عادل عبدالمهدی معاون شیعه رئیس جمهور و طارق الهاشمی معاون سنی رئیس جمهور است. شورا باید باهمه تصمیمات باتفاق آرا موافقت کند. در ۴ دسامبر ۲۰۰۸، شورای ریاست جمهوری عراق این پیمان امنیتی را تصویب کرد. نصیر العانی، دبیر ریاست جمهوری پس از بررسی آن توسط این نهاد گفت: «هیچ چیزی (در توافق) تغییر نکرده است. تصمیم شورا آخرین مانع برای این پیمان از نظر تصویب دولت یا قانونگذاری عراق است. واکنش به تأیید. ایالات متحده. برخی ازمقامات و متخصصان ناشناس آمریکایی که جنگ را دنبال می کنند، استدلال کرده اند که معتقدند بخش هایی از توافق ممکن است دور زده شود و سایر بخش ها ممکن است قابل تفسیر باشد، از جمله:بخش هایی که صلاحیت قانونی عراق را برسربازان آمریکایی که در خارج از پایگاه مرتکب جنایات می شوند و خارج از وظیفه، بخشی که مستلزم کسب مجوز از عراق برای تمامی عملیات نظامی توسط نیروهای آمریکایی است، و بخشی که ایالات متحده را ازحمله به کشورهای دیگر از عراق منع می کند.بعنوان مثال، مقامات دولت استدلال کرده اند که تعقیب قضایی سربازان آمریکایی توسط عراق ممکن است سه سال طول بکشد و تا آن زمان ایالات متحده
طبق شرایط توافق از عراق خارج خواهد شد. در این مدت، نیروهای آمریکایی تحت صلاحیت قانون یکسان عدالت نظامی آمریکا باقی خواهند ماند. مایکل ای. اوهانلون، از گروه تحقیقاتی موسسه بروکینگز، گفت: «این مناطق وجود دارند که آنقدر واضح نیستند که عراقی ها دوست دارند فکر کنند.» جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور ایالات متحده، از تصویب توافق بین دو کشور استقبال کرد. بوش گفت: «توافقنامه امنیتی به حضور، فعالیت ها و خروج ما از عراق می پردازد.» وی ادامه داد: «دو سال پیش، این روز بعید به نظر می رسید، اما موفقیت این موج و شجاعت مردم عراق، شرایط را فراهم کرد تا این دو توافقنامه مورد مذاکره و تصویب پارلمان عراق قرار گیرد». برنامه ریزان ارتش به طور خصوصی اذعان کرده اند که در حال بررسی پیش بینی هایی هستند که می تواند تعداد آمریکایی ها را بین۳۰۰۰۰ تا۵۰۰۰۰ مشاهده کند، اما ممکن است تا ۷۰۰۰۰نفر برای مدت قابل توجهی پس از سال۲۰۱۱ باشد. برنامه ریزان پنتاگون می گویند کسانی که در حال حاضر بعنوان نیروهای رزمی به حساب می آیند، می توانند «بازگشت» شوند و تلاش های آنها می تواند به عنوان آموزش و پشتیبانی برای عراقی ها بازتعریف شود. رئیس ستاد مشترک ادم. مایک
مولن همچنین گفته است: «سه سال زمان زیادی است. شرایط می تواند در آن دوره زمانی تغییر کند.» ژنرال در نامه ای به پرسنل ارتش آمریکا دربارهٔ قوانین جدید تعامل، ری اودیرنو گفت که نیروهای ایالات متحده دید خود را کاهش خواهند داد اما این به معنای «کاهش توانایی اساسی ما برای محافظت از خود» نیست. اودیرنو نوشت که نیروهای آمریکایی «عملیات را با تأیید دولت عراق (دولت عراق) هماهنگ خواهند کرد و ما همه عملیات ها را توسط و از طریق نیروهای امنیتی عراق انجام خواهیم داد. علیرغم برخی تعدیل ها در نحوه انجام عملیات، توافق بسادگی انتقال هایی را که در حال حاضر در حال انجام است، تقویت می کند، ومن می خواهم تأکید کنم که اصول کلی ما یکسان باقی می ماند.» ژنرال ریموند اودیرنو گفت که برخی از نیروهای آمریکایی در ایستگاه های امنیتی محلی به عنوان تیم های آموزشی و راهنمایی پس از ضرب الاجل ژوئن ۲۰۰۹ که در توافقنامه وضعیت نیروها مشخص شده است، باقی خواهند ماند. در مقابل، رابرت گیتس تخمین زد که نیروهای آمریکایی تا ۳۰ ژوئن «خارج از شهرها و مناطق پرجمعیت» خواهند بود. او پیش بینی کرد: «این نقطه ای است که در آن ما تمام ۱۸ استان را به کنترل استانی عراق
خواهیم داد». سخنگوی اودیرنو، سرهنگ دوم. جیمز هاتون، بار دیگر تأکید کرد که سربازانی که در شهرها می مانند، نیروهای رزمی نیستند، بلکه «توانمندساز» خواهند بود که خدماتی مانند مراقبت های پزشکی،کنترل ترافیک هوایی و پشتیبانی هلیکوپتر را ارائه می دهند که عراقی ها خودشان نمی توانند انجام دهند. اظهارات اودیرنو باعث خشم برخی از قانونگذاران عراقی شد که می گویند ایالات متحده راه را برای نقض توافق موقت هموار می کند. هنگامی که چارلی رز در مصاحبه ای با پی بی اس از او پرسید که پس از سال۲۰۱۱ نیروی "باقیمانده" آمریکا در عراق چقدر خواهد بود، وزیر دفاع گیتس پاسخ داد که اگرچه مأموریت تغییر خواهد کرد،"حدس من این است که شما به چند ده نیرو نگاه می کنید». عراق. برای اعتراض به توافقی که آنها آن را طولانی کردن یک اشغال «تحقیرآمیز» می دانستند، ده ها هزار عراقی مجسمه جورج دبلیو بوش را در میدانی در مرکز بغداد سوزاندند، جایی که سربازان آمریکایی و شهروندان عراقی پنج سال پیش مجسمه ای از صدام حسین را پاره کردند. پارلمان عراق قبل و حین رای گیری صحنه اعتراضات بسیاری بود. پس از تصویب این توافق، بیش از ۹۰۰۰ عراقی برای تظاهرات در حومه شرقی بغداد، ش
هر صدر، تجمع کردند. معترضان پرچم ایالات متحده را آتش زدند و بنرهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود: «نه، نه به توافق». شیخ حسن الحسینی درست پس از رأی گیری در نماز جمعه هفتگی بغداد به نمازگزاران گفت: «ما توافق را محکوم می کنیم و آن را رد می کنیم، همان طور که همه بی عدالتی ها را محکوم می کنیم. مقتدی صدر، متکلم، سیاسی و رهبر شبه نظامیان عراقی پس از تصویب این توافق، خواستار برگزاری تظاهرات مسالمت آمیز و عزاداری سه روزه شد. آیت الله العظمی علی حسینی سیستانی با ابراز نگرانی از نسخه تصویب شده این پیمان خاطرنشان کرد: دولت عراق هیچ اختیاری برای کنترل انتقال نیروهای آمریکایی به داخل و خارج از عراق،کنترل محموله ها ندارد و این پیمان به آمریکا اجازه می دهد. مصونیت سربازان از تعقیب قضایی در دادگاه های عراق. وی گفت که حکومت عراق در کشور تا زمانی که نیروهای آمریکایی حضور دارند کامل نیست، اما در نهایت مردم عراق در همه پرسی این پیمان را قضاوت خواهند کرد. سیستانی بخش هایی از توافق را «معموم» می داند و گفت که این پیمان «هیچ تضمینی» برای بازپس گیری حاکمیت عراق ارائه نمی کند. در ۳ دسامبر ۲۰۰۸، حدود ۲۰۰۰ پناهجوی عراقی در سور
یه علیه پیمان نظامی عراق و ایالات متحده تظاهرات کردند و گفتند که این توافق عراق را تحت سلطه ایالات متحده قرار می دهد. روی یکی از بنرها در بیرون مغازه ای در محله ای که اکثراً شیعه نشین بودند، نوشته شده بود: «ما توافقنامه امنیتی، توافق شرم آور و شرم آور اشغالگری آمریکا را محکوم می کنیم». انجمن علمای مسلمان، گروهی از رهبران مذهبی سنی در عراق، جبهه توافق عراق، حزبی که از این پیمان حمایت می کرد، به «فروش عراق» متهم کرد و همچنین این معامله را «مشروعیت بخشیدن به اشغال» محکوم کرد. برخی دیگر از عراقی ها نسبت بخروج کامل نیروها توسط ایالات متحده در سه سال آینده ابراز تردید کردند. بین المللی. اکثر نیروهای خارجی که بخشی از این نیرو در عراق بودند، قرار بود تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸ با نیروهایی از آذربایجان، لهستان، مقدونیه، ژاپن، بوسنی، کره جنوبی، و گرجستان ترک می کنند. دولت های عراق و بریتانیا در حال مذاکره بر سر یک توافقنامه امنیتی بودند که ظاهراً مشابه توافقنامه وضعیت نیروها عراق و آمریکا بود. این پیمان احتمالاً غیررسمی انتظار داشت که نقش نیروهای بریتانیا تا پایان سال ۲۰۰۹ به حداقل برسد. با ارتش بریتانیا و آمریکا،انتظار می رفت
که یک نیروی کوچک از دو یا سه کشور دیگر باقی بماند. محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه ایران گفت: «دولت عراق در این زمینه (پیمان امنیتی) بسیار خوب عمل کرده است». بگفته مقامات و دانشگاهیان سوری، این پیمان خطری برای امنیت سوریه به همراه داشت. فاروق الشرع معاون رئیس جمهور سوریه گفت: «حضور آمریکا در عراق، چه دائمی و چه موقت، امنیت سوریه را تهدید می کند». رئیس جمهور بشار اسد گفت که این توافق «عراق را به سکوی پرتاب برای حمله به همسایگان خود به جای حمایت از آنها تبدیل می کند». جاسم زکریا، تحلیلگر سیاسی سوری، گفت: «تداوم حضور ایالات متحده در منطقه، با آنچه مجله نیوزویک می گوید بزرگترین سفارت در جهان [در بغداد] است، به این معنی است که… در تمام امور منطقه دخالت خواهد کرد». سوریه مدعی شد که ایالات متحده در سپتامبر۲۰۰۸ حمله هوایی به روستایی در سوریه انجام داد که در آن هشت غیرنظامی کشته شدند. نقش پیمانکاران تحت موافقت نامه وضعیت نیروها. پیمانکاران آمریکایی که برای نیروهای آمریکایی کار می کنند مشمول قوانین کیفری عراق خواهند بود، در حالی که پیمانکارانی که برای وزارت خارجه و سایر آژانس های ایالات متحده کار می کنند ممکن است
مصونیت خود را حفظ کنند. آلن چووتکین، که به نمایندگی از پیمانکاران، از جمله مویوک، مستقر در بلک واتر ورلد واید، کار می کند، گفت: «مسئله مصونیت، بزرگ ترین سؤالی که در مورد آن صحبت می شود، در این توافقنامه مطرح نشده است». چووتکین گفت که او معتقد است که نگهبانان بلک واتر همچنان طبق فرمان ۱۷ صادر شده توسط پل برمر. بلک واتر در حال حاضر هیچ مجوزی برای کار در عراق ندارد. کنفرانس مطبوعاتی ۱۴ دسامبر ۲۰۰۸. در ۱۴ دسامبر۲۰۰۸، جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور ایالات متحده، پیمان امنیتی را با عراق امضا کرد. رئیس جمهور در چهارمین و آخرین سفر خود به عراق در کنار نخست وزیر عراق حاضر شد و گفت که باید کارهای بیشتری انجام شود.در جریان کنفرانس مطبوعاتی در مورد امضای پیمانبا نخست وزیر نوری المالکی در کاخ او در منطقه سبز به شدت مستحکم، پرزیدنت بوش از دو کفشی که از حضار به سوی او پرتاب شد طفره رفت. مردی که کفش هایش را پرتاب کرد، منتضار الزیدی، روزنامه نگار عراقی شبکه تلویزیونی البغدادیه مستقر در مصر، شنیده می شد که به زبان عربی فریاد می زد: "این یک خداحافظی است… ای سگ!" همان طور که اولین کفشش را پرتاب کرد و هنگام پرتاب کفش دوم صدای الزیدی
شنیده می شد که فریاد می زد: "این برای بیوه ها، یتیمان و کسانی است که در عراق کشته شده اند!" در حالی که نیروهای امنیتی روی زمین چسبیده بودند، فریاد زد: "شما عراقی ها را کشتید!" در حالی که فریاد مرد از بیرون شنیده می شد، بوش گفت: «این کاری است که مردم در یک جامعه آزاد انجام می دهند، توجه را به خود جلب کنید.» دو خبرنگار "نیویورک تایمز" الزیدی را «در سراسر جهان عرب در آغوش گرفته» توصیف کردند. الزیدی مورد حمایت هزاران معترض در عراق و کارفرمایش قرار گرفت. در بیانیه ای که از سوی تلویزیون البغدادیه منتشر شد، آمده است: «تلویزیون البغدادیه از مقامات عراقی می خواهد که در راستای دموکراسی و آزادی بیانی که مقامات آمریکایی بمردم عراق وعده داده اند، فوراً منتذر الزیدی را آزاد کنند. «اکثریت قریب به اتفاق» بینندگان تلویزیون البغدادیه که برای بیان نظرات خود با این تلویزیون تماس گرفتند، گفتند که آنها اقدامات الزیدی را تأیید می کنند. دولت نوری کمال المالکی نخست وزیر این کشور پرتاب کفش را «یک اقدام وحشیانه شرم آور» خواند و خواستار عذرخواهی علنی البغدادیه شد. در بیانیه ای آمده است: «این اقدام باعتبار روزنامه نگاران عراقی و به طور ک
لی روزنامه نگاری لطمه زد. مذاکرات موافقت نامه وضعیت نیروها. مذاکرات بین ایالات متحده و عراق برای موافقت نامه وضعیت نیروها جدید در پاییز ۲۰۱۰ آغاز شد. جلساتی در اواخر شب در محوطه مستحکم رئیس جمهور وقت عراق، جلال طالبانی، و در کنفرانس های ویدئویی بین بغداد و واشینگتن برگزار شد. در ژوئن ۲۰۱۱، دیپلمات ها و مقامات عراقی گفتند که پرزیدنت اوباما به نخست وزیر مالکی گفته است که آماده است تا ۱۰۰۰۰ سرباز را برای ادامه آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی عراق (ISF) باقی بگذارد. آقای مالکی موافقت کرد، اما گفت که برای صف آرایی متحدان سیاسی به زمان نیاز دارد. در نهایت، او مجوز ادامه مذاکرات با ایالات متحده در مورد حفظ نیروها در عراق را به دست آورد. پارلمان عراق در اواخر نوامبر ۲۰۱۱ (کمی قبل از تاریخ خروج پایان سال) از تعطیلی بازگشت، زیرا این نگرانی وجود داشت که نیروهای آمریکایی باقی مانده از سوی دادگاه های عراق مصونیت اعطا نشوند. فرماندهان میدانی آمریکایی نگران پاسخ صدریان در صورت باقی ماندن نیروها و آمادگی عراق برای انتقال قدرت بودند. در آگوست ۲۰۱۱، پس از مناظره بین پنتاگون، وزارت امور خارجه و کاخ سفید، ایالات متحده بر روی تعداد
۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سرباز تصمیم گرفت. یک مقام آمریکایی گفت ارزیابی های اطلاعاتی نشان می دهد که عراق در غیاب نیروهای آمریکایی در معرض خطر بزرگ سقوط به سمت هرج و مرج قرار ندارد و این عاملی در تصمیم گیری بود. در اکتبر۲۰۱۱، مقامات آمریکایی رهبری عراق را تحت فشار قرار دادند تا دوباره در مقر رئیس جمهور طالبانی برای گفتگو در مورد این موضوع ملاقات کنند. این بار ایالات متحده ازعراق خواست تا درمورد مسئله مصونیت سربازان موضع بگیرد و امیدوار بود آنچه را که همیشه بزرگترین چالش بوده است برطرف کند. با این حال، آنها سیاست عراق و افکار عمومی عراق را اشتباه خوانده اند. عراقی ها پس از تماشای بهارعربی که منطقه را فراگرفته بود و همچنان تحت تأثیر آسیب های این جنگ و جنگ های قبلی بودند، حاضر بپذیرش هر چیزی که به حاکمیت آنها تجاوز کند، نبودند. رهبری عراق بسرعت این احساسات را دریافت کرد. در نتیجه، آنها علناً اعلام کردند که از مصونیت قانونی هیچ یک از نیروهای آمریکایی حمایت نخواهند کرد. برخی از مقامات آمریکایی به طور خصوصی گفته اند که اصرار برای آن جلسه در اصل مجبور کردن عراقی ها برای اتخاذ موضع عمومی درمورد چنین موضوع بحث برانگیزی قبل از بررس
ی سیاست ارائه آن به رای دهندگان خود و پارلمان یک اشتباه تاکتیکی شدید بود که به حفظ نیروهای آمریکایی در دسامبر ۲۰۱۱ پایان داد. پس از اعلام خروج، دستیاران کاخ سفید گفتند که ایالات متحده سفارت خود در بغداد و دو کنسولگری خود را حفظ خواهد کرد. آنها همچنین گفتند که حدود۴۰۰۰ تا۵۰۰۰ پیمانکار دفاعی وجود خواهد داشت. بعد از ۲۰۱۱. مقامات آمریکایی در ماه می۲۰۱۷، زمانی که شکست داعش قریب الوقوع به نظر می رسید، گفتند که مذاکرات بر سر توافق با حیدر العبادی، نخست وزیر، «به طور جدی» آغاز شده است. در دسامبر۲۰۱۹،عادل عبدالمهدی، نخست وزیر موقت، در یک بیانیه رسمی در مورد تماس با مارک اسپر، وزیر دفاع ایالات متحده، به «حمایت از نیروهای همتای شرکتی» در زمینه ادامه همکاری علیه داعش، برای «اقناع کردن» اشاره کرد.
زوکولاتلیت یک ماده معدنی سولفاتی است که به دلیل ظاهر شکلاتی رنگ آن نامگذاری شده است.نام زوکولاتلیت که در مکزیک کشف شد، از زبان ناهواتل و به معنای نوشیدنی ساخته شده از کاکائو ، آب و فلفل گرفته شده است.
زوکومکاتلایت یک کانی تیلورات کمیاب با فرمول Cu 3 (TeO 4 ) (OH) 4 است.این یک کانی قائم الزاویه است که به صورت توده یا کره های کریستالی سوزنی شکل سبز رنگ به وجود می آید. این کانی اولین بار در سال ۱۹۷۵ به دلیل یک پیش آمد تصادفی در معدن شرقی در نزدیکی موکتزوما، سونورا ، مکزیک پیدا شد. همچنین وجود این کانی از معدن اورکا در ناحیه تینتیک ، شهرستان جواب، یوتا و معدن زمرد در ناحیه تومستون، شهرستان کوچیس، آریزونا در ایالات متحده گزارش شده است.
باشگاه فوتبال باریرنسه (به پرتغالی: Futebol Clube Barreirense) یک باشگاه ورزشی واقع در پرتغال است که در ۱۱ آوریل ۱۹۱۱ تأسیس شد. ورزش های اصلی که این باشگاه در آنها صاحب نام می باشد، فوتبال و بسکتبال است. این باشگاه در هر دو رشته ورزشی، نماینده پرتغال در رقابت های اروپایی بوده است. در رشته بسکتبال، این باشگاه تاکنون موفق به کسب ۲ قهرمانی کشوری و ۶ جام در پرتغال شده است. این باشگاه همچنین دارای رشته های شطرنج، ژیمناستیک و کیک بوکسینگ می باشد. فوتبال. این باشگاه فوتبال هفت بار قهرمان دسته دوم پرتغال شده است. در فصل ۷۰–۱۹۶۹، باریرنسه به بالاترین جایگاه تاریخ خود در لیگ برتر پرتغال دست یافت و به مقام چهارم رسید.
بارین (به قرقیزی: Барын، بارىن) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نوکت واقع شده است. بارین ۱۰٬۶۱۹ نفر جمعیت دارد.
بورباش (به لاتین: Borbash) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نوکت واقع شده است. بورباش ۵٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد.
باشگاه فوتبال ایتون سوکن یک باشگاه فوتبال استقرار یافته در سنت نئوتز، انگلستان است. آنان در حال حاضر عضو لیگ دسته اول میدلندز جنوبی اسپارتان می باشند و در ریور رود، سنت نئوتز بازی می کنند. تاریخ. باشگاه فوتبال ایتون سوکن در تاریخ ۱۸۶۷ تأسیس شد. در تاریخ ۲۰۰۵، این باشگاه پس از قهرمانی در بخش بزرگسالان A به بخش برتر لیگ شهرستان کمبریج شایر عضو شد. در تاریخ ۲۰۲۲، باشگاه به لیگ دسته یک میدلندز جنوبی اسپارتان قبول شد. زمین. باشگاه فوتبال ایتون سوکن درحاضر در ریور رود، سنت نئوتس بازی می کند. منابع. "Eaton Socon F.C." Northamptonshire Football Association. Retrieved 18 May 2022 "National League System club allocations – steps 5/6, season 2022–23" (.pdf). "The Football Association". Retrieved 18 May 2022 "Eaton Socon - River Road". The Wycombe Wanderer. 10 August 2021. Retrieved 18 May 2022
آیس بریکر لایف مفهوم یک مأموریت کاوشگر مریخ است که براساس برنامه دیسکاوری ناسا پیشنهاد شده بود. این مأموریت شامل یک فرودگر ثابت و تقریباً یک کپی از فضاپیمای موفق "فونیکس" و اینسایت ۲۰۰۸ بود؛ اما ابزار علمی اختر زیست شناسی، شامل مته ای برای نمونه برداری از زمین های یخی که در دشت های شمال مریخ وجود دارد، می باشد تا برای تحقیق نشانه های زیستی یا وجود زندگی در مریخ درگذشته بکار گرفته شود. اهداف. مأموریت مریخ پیمای "آیس بریکر لایف" بر اهداف علمی زیر تمرکز دارد: حفاظت از سیاره. این مأموریت بایستی با الزامات حفاظت از سیاره که توسط ناسا و کمیته پژوهش فضایی (COSPAR) تعیین شده است، مطابقت داشته باشد.
فرونزه (به قرقیزی: Фрунзе، فرۇنزە) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نوکت واقع شده است. فرونزه ۶٬۶۲۸ نفر جمعیت دارد.
گلستان (به قرقیزی: Гүлстан، گۉلستان) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نوکت واقع شده است. گلستان ۶٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد.
مؤسسه () رمانی در ژانر علمی تخیلی-دلهره آور ترسناک، نوشتهٔ نویسندهٔ آمریکایی، استیون کینگ است که اسکریبنرز آن را در سپتامبر ۲۰۱۹ منتشر کرد. این رمان دربارهٔ پسری دوازده ساله به نام لوک الیس است که مزاحمانی وارد خانهٔ آن ها می شوند، پدر و مادرش را به قتل می رسانند و او را با خود می برند. زمانی که لوک بیدار می شود، خودش را در اتاقی در راهروی مؤسسه ای می بیند که از نظر ظاهری به اتاق خودش شباهت دارد و کودکان دیگری با استعداد یا قدرت خاص در اتاق های آنجا نگهداری می شوند. اقتباس. در زمان انتشار رمان اعلام شد که حقوق تلویزیونی آن جهت تولید مجموعه ای محدود با نویسندگی دیوید ای کلی، کارگردانی جک بندر و تهیه کنندگی اجرایی کلی و بندر نزد تلویزیون اسپای گلس محفوظ است.
ینگی اریق (به لاتین: Jangy-Aryk) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان آراوان واقع شده است. ینگی اریق ۲٬۵۳۸ نفر جمعیت دارد و ۹۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ینگی قشلاق (به لاتین: Jangy-Kyshtak) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان قره سو (قرقیزستان) واقع شده است. ینگی قشلاق ۱۱٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد.
جیدالیک (به لاتین: Jiydalik) یک روستا در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده است. جیدالیک ۵٬۴۲۲ نفر جمعیت دارد.