Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نمای قرارداد (فقط رابط، با ها)، نمای flat (که شامل ویژگی های ارث بری است)، کلاینت ها (همه کلاس ها و ویژگی هایی که از یک کلاس یا ویژگی خاص استفاده می کنند)، تاریخچه ارث بری (چه اتفاقی برای یک ویژگی در بالا و پایین ساختار ارث بری می افتد) و بسیاری دیگر. ایفل استودیو بر پارادایم رابط کاربری اصلی مبتنی بر "توسعه اشیا"، "pebble ها" و "حفره ها" تکیه دارد. همانطور که شی گرایی در ایفل با اشیا در حین اجرا سروکار دارد، توسعه دهندگان با انتزاعاتی که نشان دهنده کلاس ها، ویژگی ها، break point ها (برای دیباگ کردن)، خوشه ها (گروه هایی از کلاس ها) و سایر اشیاء توسعه هستند، سر و کار دارند. یک شی توسعه در ایفل استودیو را می توان در هر کجا که در رابط ظاهر می شود و صرف نظر از نمایش بصری آن (نام شی، نماد بصری یا موارد دیگر )انتخاب کرد. برای انتخاب یک شی توسعه کافی است روی آن کلیک راست کنید. سپس مکان نما به یک نماد یا pebble خاص متناسب با نوع شی تبدیل می شود: "حباب" (بیضی) برای یک کلاس، نقطه برای breakpoint، ضربدر برای یک ویژگی و غیره. همانطور که مکان نما را حرکت می دهید، یک خط از صفحه برای نمایش دادن شی اصلی از موقعیت فعلی نمایش
داده می شود. سپس می توانید pebble را در هر مکان مشابهی بیندازید: یا نمادی که حفره ای را با همان شکل کلی نشان می دهد (حفره ی کلاس، حفره ی breakpoint، حفره ویژگی و غیره) یا یک پنجره با یک تیپ سازگار. تاثیر قرار دادن یک pebble در یک ابزار این است که کل ابزار را مجدداً به سمت شیء توسعه ای که "انتخاب شده" هدف قرار می دهد. به عنوان مثال، یک ابزار کلاس اکنون کلاس انتخاب شده را در هر نمای (متن، قرارداد، مسطح و غیره) انتخاب شده نشان می دهد. این به پارادایم "انتخاب و رها کردن" معروف است. ترکیب نماهای متعدد و "انتخاب و رها کردن"، مرور سریع در میان سیستم های پیچیده و پیروی از تغییرات گاهاً گسترده ای را که ویژگی ها تحت وراثت متحمل می شوند، ممکن می سازد شامل تغییر نام، تعریف مجدد، تعریف نشدن. تست ادغام و واحد. ایفل استودیو شامل یک مرکز آزمایش یکپارچه به نام EiffelStudio AutoTest است که به موجب آن توسعه دهندگان ممکن است واحدهای ساده تا پیچیده و مجموعه های آزمایش یکپارچه سازی بسازند. امکانات EiffelStudio AutoTest به توسعه دهنده این امکان را می دهد تا کد کلاس ایفل را از سطح ویژگی (به عنوان مثال تست واحد) تا سیستم های کل کلاس
(مثلاً یکپارچه سازی) اجرا و آزمایش کند. به این ترتیب، اجرای این کد قراردادهای ویژگی ها و ویژگی های اجرا شده را نیز اجرا می کند. به این ترتیب، EiffelStudio AutoTest وسیله ای برای اجرای «آزمون ها» یا مفروضات طراحی بر اساس قرارداد است. بنابراین، آزمایش واحد و ادغام نیازی به آزمایش مجدد از طریق اظهارات یا اوراکل های آزمایشی ندارد که قبلاً به عنوان مشخصات در قراردادهای متن کلاس کدگذاری شده است. EiffelStudio AutoTest سه روش ایجاد تست موردی را در اختیار کاربر قرار می دهد. ابتدا، برای تست هایی که به صورت دستی ایجاد می شوند، EiffelStudio AutoTest یک کلاس آزمایشی حاوی چارچوبی برای تست ایجاد می کند. کاربر فقط باید خود کد تست را ارائه کند. دوم، EiffelStudio AutoTest روشی را برای ایجاد یک تست جدید بر اساس شکست برنامه در زمان اجرا ارائه می دهد. به این نوع تست استخراج شده می گویند. اگر در حین اجرای سیستم هدف، یک شکست غیرمنتظره رخ دهد، EiffelStudio AutoTest می تواند با استفاده از اطلاعات موجود در دیباگر، آزمایش جدیدی ایجاد کند که وضعیت و تماس هایی را که باعث شکست شده اند، بازتولید کند. پس از رفع مشکل، تست استخراج شده را می ت
وان به عنوان پوششی در برابر رگرسیون های مشکل به مجموعه آزمایشی اضافه کرد. روش سوم ایجاد آزمون ها، آزمایش هایی را تولید می کند که به آن تست های تولید شده می گویند. در این سناریو، کاربر EiffelStudio AutoTest را با کلاس هایی که برای آن ها تست ها باید تولید شود و برخی اطلاعات اضافی برای کنترل تولید آزمایش استفاده می کند، ارائه می کند. سپس این ابزار با استفاده از مقادیر آرگومان تصادفی شده شروع به فراخوانی روال ها در کلاس های هدف می کند. EiffelStudio AutoTest برای هر منحصر به فرد یا نقض ، یک تست جدید تولید می کند که تماس ناموفق را بازتولید می کند. تاریخ انتشار ها. ایفل استودیو ریشه های خود را به اولین پیاده سازی ایفل، توسط Interactive Software Engineering Inc. (سلف نرم افزار ایفل) که در سال 1986 منتشر شد، بازمی گردد. طراحی نسخه ایفل 3 زبان (همانطور که در Eiffel: The Language مستند شده است، به کتابشناسی مراجعه کنید). EiffelBench در حدود سال 2001 به "EiffelStudio" تغییر نام داد. این زمانی است که محیط از مبدأ یونیکس خود فراتر رفت و ویندوز و سایر پلتفرم ها را هدف قرار داد. انتشارات عمده از سال 2001، و برخی از ویژگی های
جدید برای هر کدام، عبارتند از: تحلیلگر کد. تحلیلگر کد (آنالیزور سابق ایفل) یک نرم افزار تست خودکار و تجزیه و تحلیل استاتیک ایفل است که توسط نرم افزار ایفل منتشر شده است، که در اصل در نتیجه یک پروژه پایان نامه کارشناسی ارشد در ETH زوریخ تولید شده است. تحلیلگر کد یک ابزار تحلیل کد استاتیک مبتنی بر قانون است که هم از حالت تعبیه شده در ایفل استودیو و هم از خط فرمان عمل می کند. از درخت نحو انتزاعی (AST) تولید شده توسط کامپایلر ایفل استفاده می کند و سپس یک نمودار جریان کنترل (CFG) تولید می کند که توسط یک ماژول کد در ابزار محاسبه می شود. سپس CFG و AST توسط تعدادی از قوانین تعریف شده بازدید می شوند. نقض هر قانون به عنوان خطا، هشدار یا راهنمایی به کاربر گزارش می شود. هر نقض قانون دقیقاً گزارش می دهد که کدام قانون نقض شده است. منابع. http://se.inf.ethz.ch/student_projects/stefan_zurfluh/report.pdf
جام باشگاه های زنان آسیا سطح اول مسابقات باشگاهی فوتبال زنان کشورهای عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا بود که از ۲۰۱۹ توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا صورت سالانه برگزار می شد (در ۲۰۲۰ به علت دنیاگیری کووید-۱۹، جام باشگاه های زنان آسیا لغو شد)؛ جام باشگاه های زنان آسیا در سال ۲۰۱۹ با حضور ۴ تیم تأسیس شد و تا فصل ۲۰۲۱ (دوم)، تعدادشان ۴ تیم باقی ماند. این مسابقات از سال ۲۰۲۴ با عنوان لیگ قهرمانان زنان آسیا و بصورت حرفه ای برگزار می شود. ایران در جام باشگاه های زنان آسیا. تا کنون دو تیم ایرانی شهرداری سیرجان در سال ۲۰۲۱ و خاتون بم در سال های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ به عنوان نمایندگان فوتبال زنان ایران در این مسابقات حضور داشته اند.
فصل ۵۴–۱۳۵۳ سی امین سال فعالیت باشگاه آرارات تهران بود. در این فصل سومین دورهٔ جام تخت جمشید برگزار گردید. در پایان فصل در جایگاه جدول ۱۱ام رده بندی قرار گرفت.
جام باشگاه های زنان آسیا ۲۰۱۹ اولین دورهٔ جام باشگاه های زنان آسیا که بین قهرمانان لیگ کشور های آسیا بود که این مسابقات توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا و به میزبانی کشور کره جنوبی برگزار شد. مسابقات به صورت گروه چهار تیمی برگزار شد که در پایان تیم توکیو وردی ژاپن توانست در گروه اول شود و به مقام قهرمانی برسد. جدول رده بندی. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
جام باشگاه های زنان آسیا ۲۰۲۱ دومین دورهٔ جام باشگاه های زنان آسیا که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا و به میزبانی کشور اردن برگزار شد. مسابقات به صورت گروه چهار تیمی برگزار شد که در پایان تیم امان اردن توانست در گروه اول شود و به مقام قهرمانی برسد. نتیجه. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; زمان همه بازی ها EET (UTC+2) است.
ویلسون ادواردو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بیرامار، باشگاه فوتبال ادو دن هاخ، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه ورزشی اولیاننسه، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی پی بی، باشگاه ورزشی پورتیموننزه، باشگاه ورزشی براگا، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال و آنگولا بازی کرده است.
برونو گسپر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فیورنتینا و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، و آنگولا بازی کرده است.
کولینز فای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو بخارست و باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کامرون، Prosport، زیر ۲۳ سال کامرون، و کامرون بازی کرده است.
یحیی بانانا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال المپیاکوس، باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت، باشگاه فوتبال پانیونیوس، باشگاه فوتبال سوشو، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Cameroon national under-20 football team و کامرون بازی کرده است.
گادوین آباداکی (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه بود. از باشگاه هایی که وی، در آن ها بازی کرده است می توان به وورکینگتون، هاید، روچدیل، استالی بریج سلتیک، ساوتپورت، هادرزفیلد، و نورتویچ ویکتوریا اشاره کرد.
راجر آیندوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسکلمرسال یونایتد، باشگاه فوتبال پرسکوت کابلس، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال ساوتپورت، و باشگاه فوتبال فورمبی اشاره کرد.
سام ایستون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که وی در آن ها بازی کرده است می توان به استوک سیتی، برتون آلبیون، ترانمره راورز، رکسهام، گینزبورو، استافورد رانجرز، نورث همپتون تاون، ساندرلند، و شروزبری تاون اشاره کرد.
داستان های ظهور ()، یک بازی نقش آفرینی اکشن است که توسط هیروکازو کاگاوا ساخته و توسط شرکت بندای نامکو انترتینمنت منتشر شده است. این بازی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴، اکس باکس وان، پلی استیشن ۵ و اکس باکس سری اکس و سری اس منتشر شد.
نیلز مویژنیکس (؛ زادهٔ ) در ایالات متحده آمریکا یک فعال حقوق بشر و دانشمند سیاسی لتونیایی-آمریکایی است. او بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ به عنوان کمیسر حقوق بشر شورای اروپا خدمت کرد و جانشین توماس هاماربرگ (۲۰۰۶–۲۰۱۲) و آلوارو گیل روبلز (۱۹۹۹–۲۰۰۶) شد. زندگی نامه. والدین مویژنیکس، آنسیس و اینگرید، هر دو پناهنده ای بودند که در سال ۱۹۴۴ لتونی را ترک کردند. آنها ۶ سال را در اردوگاه های آوارگان در منطقه آلمان تحت اشغال متفقین گذراندند تا اینکه در سال ۱۹۵۰ به ایالات متحده نقل مکان کردند. پدرش یک پزشک بازنشسته و مادرش یک آموزش دیده تاریخ نگاری معماری بود. نیلز مویژنیکس که در ایالات متحده آمریکا متولد شده و تحصیل کرده است، مدرک دکترای علوم سیاسی را در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی (۱۹۹۳) دریافت کرد. پیش از آن، وی در رشته سیاست از دانشگاه پرینستون فارغ التحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از همان دانشگاه دریافت کرد (۱۹۸۸). او در سال ۱۹۹۲ با آندرا فدر، معلم پیانو و خواننده ازدواج کرد. آنها دو دختر به نام های لیلا و میلنا دارند. زبان مادری مویژنیکس زبان لتونیایی و انگلیسی است، او همچنین به فرانسوی و روسی مسلط است. زند
گی حرفه ای. او قبل از انتصاب به عنوان کمیسر حقوق بشر، پست های برجسته ای داشت مانند: مدیر برنامه در بنیاد سوروس-لتونی، مدیر مؤسسه تحقیقات اجتماعی و سیاسی پیشرفته در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه لتونی در ریگا (۲۰۰۵–۲۰۱۲)؛ رئیس کمیسیون اروپا علیه نژادپرستی و نابردباری (۲۰۱۰–۲۰۱۲)؛ در لتونی وزیر مسئول یکپارچه سازی اجتماعی، ضد تبعیض، حقوق اقلیت ها و توسعه جامعه مدنی (۲۰۰۲–۲۰۰۴). و مدیر مرکز لتونی برای حقوق بشر و مطالعات قومی (در حال حاضر مرکز لتونی برای حقوق بشر) (۱۹۹۴–۲۰۰۲). عضو حزب اول لتونی (۲۰۰۳–۲۰۰۵)، رئیس مشترک آن و یکی از وزرای آن در دولت. مویژنیکس به عنوان عضو (۲۰۰۵–۲۰۱۰) و سپس رئیس (۲۰۱۰–۲۰۱۲) کمیسیون اروپا علیه نژادپرستی و نابردباری (ECRI)، نماینده ECRI در برابر نهادهای سیاسی بین المللی، مکانیسم های حقوق بشر و سازمان های بین المللی مانند اتحادیه اروپا، سازمان امنیت و همکاری اروپا، و سازمان ملل متحد خدمت کرد. او گزارشگر ویژه برای کشورهای لهستان، هلند، اسلواکی و عضو گروه های کار برای ایرلند، ایسلند، نروژ؛ و رئیس کارگروه مبارزه با نژادپرستی در پلیس بود. در مشاغل دولتی اش (۲۰۰۲–۲۰۰۴)، مویژنیکس مسئول سیاست یک
پارچگی اجتماعی. حقوق افراد متعلق به اقلیت های ملی؛ مبارزه با تبعیض نژادی و قومی؛ و توسعه جامعه مدنی بود. او همچنین مسئول قانون گذاری در زمینه های ضد تبعیض، ادغام اجتماعی، چارچوب قانونی برای سازمان های غیردولتی و گروه های کاری بین وزارتی برای برنامه ملی بردباری در لتونی و چارچوب سیاست برای تقویت جامعه مدنی بود. او به دولت های محلی در مورد سیاست ادغام مشاوره داد و نماینده لتونی در اتحادیه اروپا، سازمان امنیت و همکاری اروپا و سازمان ملل بود. او به عنوان مدیر مرکز لتونی برای حقوق بشر و مطالعات قومی (در حال حاضر مرکز حقوق بشر لتونی)، به تمرکز، آموزش و ارتقای سازماندهانه مواردی از جمله حقوق بشر. نظارت بر موسسات بسته؛ و ترویج برابری جنسیتی و حقوق افراد متعلق به اقلیت های ملی پرداخت. مویژنیکس همچنین به ارزیابی و فعالیت های آموزشی در زمینه حقوق بشر اشتغال ورزید. از جمله فعالیت های اصلی او، ارزیابی پروژه ایجاد دموکراسی در بلاروس، ارزیاب کمیسیون اروپا برای هفتمین برنامه پژوهشی در مورد چارچوب شهروندی و مالکیت دموکراتیک؛ و کارشناس حل منازعه و انسجام اجتماعی برای مأموریت ارزیابی مشترک اتحادیه اروپا در گرجستان بود. کمیسر حق
وق بشر. در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۲، مویژنیکس توسط مجمع پارلمانی شورای اروپا با کسب ۱۲۰ رأی در دور اول، (اکثریت مطلق)، به عنوان کمیسر حقوق بشر انتخاب شد. او در ۱ آوریل ۲۰۱۲ کار خود را آغاز کرد و اظهار داشت که قصد دارد عملکرد دفتر کمیسر را در رعایت مؤثر و برخورداری کامل از حقوق بشر در ۴۷ کشور عضو شورای اروپا توسعه دهد. کار او به عنوان کمیسر حقوق بشر بر محور کارهای کشوری و موضوعی، با تمرکز ویژه بر آسیب پذیرترین گروه ها، مانند کودکان، سالمندان، افراد دارای معلولیت و روماها متمرکز می شود. مویژنیکس به دلیل حمایتش از مردم روما پوشش رسانه ای زیادی دریافت کرده است. کارهای بعدی در زمینه های دیگر ادامه داشت که از جمله موارد مربوط به حقوق بشر مهاجران، پناهجویان و پناهندگان، حقوق زنان و برابری جنسیتی؛ حقوق اقلیت ها؛ و اهمیت احترام به استانداردهای حقوق بشر در جامعه مطبوعاتی، به ویژه در مورد آزادی رسانه ها، حریم خصوصی اطلاعاتی، سرویس شبکه سازی اجتماعی بود. وی همچنین همکاری با ساختارهای ملی حقوق بشر را با هدف تقویت سیاست های مبتنی بر حقوق بشر در سطح ملی و رسیدگی به کاستی های سیستمی در کشوهای عضو افزایش داد. نامزدی برای بازرس اروپا. د
ر سال ۲۰۱۹، مویژنیکس یکی از پنج نامزد برای پست بازرس اروپا بود؛ اما پس از دور اول رای گیری در پارلمان اروپا انصراف داد. سازمان عفو بین الملل. در ژوئن ۲۰۲۰، مویژنیکس به عنوان مدیر منطقه ای عفو بین الملل در اروپا شروع به کار کرد. پیوند به بیرون. سایت رسمی
مجتبی عبداللهی (زادهٔ ۱۳۴۵ تهران) سیاستمدار و مدیر اجرایی ایرانی است که از سال ۱۴۰۰ به عنوان استاندار استان البرز فعالیت می کند. عبداللهی در جلسه ۱۶ آبان ۱۴۰۰ از دولت سیزدهم به عنوان استاندار البرز رأی اعتماد گرفت. انتصاب عبداللهی به سمت استانداری البرز در دولت سید ابراهیم رئیسی صورت گرفت و در دولت چهاردهم هم ابقا شد. زندگی نامه. عبداللهی متولد سال ۱۳۴۵ در تهران و دارای مدرک دکترای علوم سیاسی گرایش مطالعات بین الملل (منطقه ای) و کارشناسی ارشد مدیریت دولتی است. گرایش سیاسی. با توجه به استعداد بالای مجتبی عبدالهی در تطبیق خود با شرایط موجود سیاسی در زمانهای مختلف، چندان نمی توان گرایش سیاسی او را مشخص کرد.وی که در زمان شهرداری مجمدباقر قالیباف به عنوان دبیرکل در حزب «پیشرفت و عدالت ایران اسلامی»،حزب اصلی حامی قالیباف، حضور داشت. پس از روی کار آمدن دولت سیزدهم و تجمع نزدیکان و حامیان جبهه پایداری در اطراف ابراهیم رئیسی، عبدالهی با چرخش به سمت حلقه پایداریِ نزدیک به رئیسی و فاصله گرفتن از قالیباف، تلاش کرد جایگاه خود را بعنوان منتقد قالیباف در دولت رئیسی تثبیت کند.هرچند که تصمیم گیران دولت سیزدهم،باتوجه به رویه ر
فتاری ایشان،متوجه عدم صداقت ایشان شده و روی خوشی به این رفتار عبدالهی نشان ندادند. پس از پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری،عبدالهی با صرف هزینه های گسترده از طریق و جیب فعالین اقتصادی البرز تلاش کرد چهره جدیدی از خود ارائه داده و با معرفی خود به عنوان «اصلاح طلبی که در دولت رئیسی به تنگ آمده بود»، موقعیت تازه ای کسب کند. از اینرو، گرایش سیاسی عبدالهی را باید متناسب با شرایط موجود و متفاوت در هر مقطع دانست. اقدامات عمرانی. عده ای از نزدیکان عبدالهی، او را مدیر اجرایی قوی می دانند که برای إثبات ادعای خود نیز به اقدامات شاخص شهرداری تهران در دوران شهرداری قالیباف احاله می دهند. بااین حال، بسیاری دیگر نیز معتقدند،از آنجاکه عبدالهی فاقد صلاحیت علمی و تجربی لازم بوده و صرفاً به این علت که در امضای اسناد مالی پروژه های غیرواقعی معاونت خدمات شهری شهرداری تهران برای تامین منابع مالی فعالیتهای انتخاباتی قالیباف نسبت به سایر مدیران سهولت بیشتری داشته به سمت معاونت خدمات شهری قالیباف منصوب شده است. فلذا اجرای پروژهای حوزه خدمات شهری در دوران شهرداری قالیباف را نمی توان عملکرد عبدالهی تلقی نمود. هرچند عبدالهی
در دوران استانداری البرز تلاش داشته که مدارس و مرکز بهداشتی بیشتری ساخته شود و این موضوع نیز قابل کتمان نیست ولی درمقابل مخالفان عبدالهی در استان البرز می گویند که اکثر این پروژه ها خیرساز بوده و در ازای بذل وبخشش های غیرقانونی اراضی و تغییر کابریهای گسترده غیرقانونی و اعطای غیرقانونی امتیازات دولتی احداث یا تکمیل شده اند. انتخابات ریاست جمهوری دوره چهاردهم. عبدالهی که در آغاز رقابت ها، شانس قالیباف را بالا می دانست، با گماردن مدیرکل کار و رفاه استان البرز در ستاد قالیباف و ارتباط پنهانی با ستاد سعید جلیلی،نامزد موردحمایت وزرای دولت رئیسی، رویکردی دوگانه در پیش گرفت. بااین حال، از هیچ تلاشی نیز برای مانع تراشی در مسیر ستاد پزشکیان فروگذار نکرد تا آنجا که، پس از جلوگیری از برگزاری نشست فعالان ستاد پزشکیان در کرج، از جانب ستاد مسعود پزشکیان تهدید به شکایت شد. همچنین در دور دوم انتخابات، اجازه ورود ناظران ستاد پزشکیان به صندوق های رأی گیری شهرستان فردیس را صادر نکرد. بااین همه، ناتوانی دولت پزشکیان در تغییر عبدالهی موجب سرخوردگی طیف زیادی از حامیان پزشکیان شد. تغییر کاربری اراضی. عده ای معتقدند تغییر کاربری های
گسترده ای که در دوره استانداری عبدالهی رخ داده، با تمام تغییر کاربری هایی که از آغاز تأسیس استان البرز تا سال ۱۴۰۰ انجام شده است، برابری می کند. تنها یک نمونه از این تغییرات، احداث ساختمان چهارطبقه استانداری البرز بوده که در ازای تغییر کاربری غیرقانونی در اراضی سازنده آن ساختمان احداث شده است. منتقدان عبدالهی معتقدند در این تغییر کاربری ها فسادهای گسترده ای رخ داده است و ممکن است در مقابل این تغییر کاربریها منابع مالی زیادی بصورت غیرقانونی رد و بدل شده باشد. انتصاب در دولت چهاردهم. عبدالهی که برای پیروزی رقبای پزشکیان تلاش بسیاری کرده بود، پس از پیروزی پزشکیان تلاش خود را برای ابقا در استان البرز آغاز کرد. هرچند تا زمان شکل گیری کابینه موفقیت چندانی نداشت، اما با انتخاب اسکندر مؤمنی و تلاش از طریق دوستان مشترک با وزیر کشور، علیرغم مخالفت های جدی در بدنه دولت و اصلاح طلبان استان، در سمت خود ابقا شد. گفته می شود حامیان اقتصادی عبدالهی به ویژه رئیس اتاق بازرگانی و برخی فعالین اقتصادی، هزینه زیادی را برای ابقای او صرف کرده اند که عزل و نصبها استان تاحدود زیادی تحت نظارت و کنترل همین گروه انجام میشود. حکم استاندار
ی در دولت پزشکیان. استانداران پس از معرفی توسط وزیر کشور و تصویب در هیئت دولت، با حکم رئیس جمهور منصوب می شوند.چنانچه پس از تغییر دولت نیز قرار بر ابقای استانداری باشد، استاندار باید دوباره توسط وزیر کشور معرفی شده و رأی اعتماد جدیدی از هیئت دولت گرفته و سپس توسط رئیس جمهور حکم دریافت کند. اما درباره عبدالهی این فرایند انجام نشده و او بدون طرح در هیئت دولت و صرفاً با موافقت رئیس جمهور و حکم وزیر کشور ابقا شده بود. حقوق دانان که معتقد بودند این حکم در صورت طرح شکایت در دیوان عدالت اداری،بعلت فقدان إلزامات قانونی،قابل ابطال خواهد بود.لذا پس از فشارهای عبدالهی و نزدیکانش و وساطت محمد رضا عارف و قائم پناه حکم وی توسط مسعود پزشکیان امضا شد.با اینحال همین حکم هم بعلت عدم طرح پیشنهاد استانداری ایشان و عدم تصویب در هیّئت دولت همچنان فاقد شرایط قانونی بوده و درصورت طرح شکایت در دیوان عدالت اداری قابل ابطال خواهد بود. ماجرای توزیع کارت هدیه میان اعضای شورای پنجم تهران. در سال ۹۶ و پس از پیروزی قاطع اصلاح طلبان در انتخابات شورای اسلامی شهر تهران و انتخاب محمدعلی نجفی به عنوان شهردار تهران، عبدالهی که تمایل زیادی به حفظ
سمت خود داشت، برای تطمیع اعضای شورا اقدام به توزیع صد قطعه کارت اعتباری،تحت عنوان حمایت از مساجد و هیئت های مذهبی، به اعضای شورای شهر کرد. این اقدام با واکنش شدید نایب رئیس وقت شورای شهر، سید ابراهیم امینی مواجه شد. این در حالی بود که اکثر مدیران شهرداری تهران در دوره قالیباف پس از انتخاب شهردار اصلاح طلب، از سمت خود استعفا داده یا همکاری خود را متوقف کرده بودند. انتصابات استان البرز در دولت چهاردهم. عبدالهی که در شروع دولت سیزدهم به ریاست إبراهیم رئیسی تمامی مدیران استانی را جهت رضایت پایداری چی های دولت سیزدهم و صرفاً بعلت کار در دولت روحانی،تغییر داده بود پس از ابقا در دولت پزشکیان در اقدامی فکاهی و مذبوحانه همان مدیران،که زمانی بدون دلیل فنی و صرفاً بدلائل سیاسی آنها را عزل نموده بود،در مدیریتهای مختلف منصوب نمود. همچنین بدون توجه به بخشنامه وزیر کشور در لزوم بکارگیری نیروهای استانداری در مدیریتها، ایشان تحت کنترل همان فعالین اقتصادی،که در ابقایش نقش داشتند،مدیریتهای مختلف استانداری و فرمانداری ها را از نیروهای بیرون از استانداری منصوب کرد.
آنریل می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وابستگی ساختار–فعالیت به شکل مخفف (SAR)، رابطه بین ساختار شیمیایی یک مولکول و فعالیت زیستی آن است. این ایده برای اولین بار توسط کرام-براون و فرایزر در سال ۱۸۶۵ ارائه شد. تجزیه و تحلیل SAR امکان تعیین گروه شیمیایی مسئول برانگیختن یک اثر زیستی در اندام زنده هدف را فراهم می کند. این واقعیت اجازه می دهد تا اثر یا قدرت یک ترکیب زیست فعال (معمولاً یک دارو) با تغییر ساختار شیمیایی آن اصلاح شود. شیمیدان های دارویی از تکنیک های سنتز شیمیایی برای وارد کردن گروه های شیمیایی جدید به ترکیب زیست دارویی و آزمایش تغییرات برای اثرات زیستی آن ها استفاده می کنند. این روش برای ایجاد روابط ریاضی بین ساختار شیمیایی و فعالیت زیستیی، که به عنوان روابط ساختار-فعالیت کمی (QSAR) شناخته می شود، اصلاح شد. یک اصطلاح مرتبط، وابستگی میل ساختاری (SAFIR) است.
لونا () در دین روم باستان و اساطیر روم لونا تجسم الهی ماه است (لاتین Lūna [ˈɫ̪uːnä]). او اغلب به عنوان مکمل زن خورشید، سول (اساطیر رومی)، معرفی می شود.
میدان کوه آرارات () یک پارک کوچک می باشد که در محله پالرمو، بوئنوس آیرس واقع شده است. جستارهای وابسته. ارمنی های آرژانتین
لیبرترینیسم راست (به )، که به سرمایه داری لیبرترینیسم یا لیبرترینیسم جناح راست نیز شناخته می شود، یک فلسفه سیاسی و نوعی از لیبرترینیسم است که از حقوق مالکیت سرمایه داری حمایت نموده و از توزیع منابع طبیعی توسط بازار و مالکیت خصوصی دفاع می کند. اصطلاح "لیبرترینیسم راست" به این هدف به کار می رود تا این طبقه از دیدگاه ها دربارهٔ ماهیت مالکیت و سرمایه را از لیبرترینیسم چپ متمایز سازد؛ لیبرترینیسم چپ، نوعی از لیبرترینیسم است که مالکیت خودی را با رویکرد مساوات خواهانه به منابع طبیعی باهم ترکیب می کند. لیبرترینیسم راست برخلاف لیبرترینیسم سوسیالیست، از سرمایه داری بازار آزاد حمایت می کند. این نوع لیبرترینیسم مانند سایر انواع آن، آزادی های مدنی، خصوصاً قانون طبیعی، حقوق منفی و معکوس دولت رفاهی مدرن را مورد حمایت قرار می دهد. تفکر سیاسی لیبرترین راست، براساس اولویت قاطع که به آزادی داده است، با نیازمندی گسترده سازی حوزه آزادی فردی و محدود سازی حوزه صلاحیت عامه توصیف می گردد. لیبرترین راست معمولاً دولت را تهدید اساسی در برابر آزادی می داند. این نوع نگرش ضد دولت گرایی با نظریه آنارشیستی تفاوت دارد. چون این نوع نگرش مبتنی
بر فردگرایی سازش ناپذیر استوار می باشد که تأکید اندکی یا عدم تأکید بر جامعه پذیری یا همکاری انسان دارد. فلسفه لیبرترین راست همچنان در ایده های حقوق فردی و اقتصاد "لِسِه فِر" ریشه دارد. نظریه لیبرترینیسم حقوق فردی در کل از «اصل تصاحب زمین عامه» و «نظریه مالکیت کار» پیروی می کند و روی مالکیت شخصی تأکید می ورزد و بدین باور است که هر کسی در مورد مالکیت که از اثر کار اش به وجود می آید، حق مطلق دارد. از منظر اقتصادی، فلسفه لیبرترین راست میان سرمایه داری و بازار آزاد تفاوتی قائل نمی شوند و هرگونه تلاش برای دیکته کردن فرایند بازار را ضد تولید می دانند و بر میکانیسم ها و ماهیت خود تنظیمی بازار تأکید می ورزد و در عین حال، مداخله دولت و تلاش ها برای توزیع مجدد ثروت را همیشه غیرضروری و ضد تولید نشان می دهد. درحالی که، تمامی لیبرترین های راست مخالف مداخله دولت اند و تلاش می کنند تا ثروت را به عنوان یک پاد-محصول سراسر غیر ضروری، بازتوزیع کنند. گرچه که تمام لیبرترین ها مخالف مداخله دولت اند، شکافی بین انارکو-کاپیتالیست ها که دولت را لزوماً شر ندانسته و خواستار محافظت حقوق مالکیت بدون «قانون مدون» از طریق «خطای مدنی» ناشی از
بازار اند و مینارشیست ها تفاوت وجود دارد؛ چون مینارشیست ها از نیاز به یک دولت حداقلی که غالباً از آن به عنوان دولت نگهبان شب یاد می شود حمایت کرده، چنین دولتی دادگاه ها، نیروی نظامی و پلیس را برای اتباعش فراهم می نماید. درحالی که لیبرترینیسم راست تحت تأثیر تفکر لیبرالیسم کلاسیک قرار گرفت که برخی ها لیبرترینیسم راست را حاصل از آن یا نوع دیگری از آن می دانند. اما تفاوت های قابل توجهی وجود دارد. «ادوین دی هار» استدلال می کند که «اصطلاح لیبرترینیسم برخی اوقات در آمریکا به طور گیچ کننده ای از سوی لیبرال های کلاسیک به کار می رود. ولی این موضوع به صورت اشتباه، تفاوت میان آن ها را می پوشاند». لیبرالیسم کلاسیک اولویت دادن به آزادی نسبت به نظم را رد می کند و ازین رو، عداوت به دولت را که ویژگی تعریف کننده لیبرترینیسم است، نشان نمی دهد. بدین ترتیب، لیبرترین های راست معتقد اند که لیبرال های کلاسیک دخالت دولت را بیش از حد مورد حمایت قرار می دهند و استدلال می آورند که آن ها در برابر حقوق مالکیت فردی احترام کافی قائل نیستند و بر کارهای بازار آزاد و نظم خودجوش آن که باعث حمایت دولت بزرگتر می شود، اعتماد کافی ندارند. همچنین ل
یبرترین های راست با لیبرال های کلاسیک نیز مخالف اند، چرا که لیبرال های کلاسیک بیش از حد از بانک مرکزی و سیاست های پول گرایی پشتیبانی می کنند. تعریف. افرادی که به مثابه "لیبرترین راست" یا "لیبرترین چپ" توصیف می شوند، عموماً بر این تمایل دارند که خود را صرفاً لیبرترین بنامند و از فلسفه آن ها به عنوان لیبرترینیسم یاد کنند. در روشنای این موضوع، برخی نویسنده ها و دانش مندان علم سیاست اشکال لیبرترینیسم را به دو گروه؛ لیبرترینیسم راست و لیبرترینیسم چپ طبقه بندی می کنند تا دیدگاه های لیبرترین ها را درمورد ماهیت مالکیت و سرمایه از هم تفکیک کنند. اصطلاح لیبرترین برای اولین بار توسط روشنفکران متأخر عصر روشن گری به کار رفت. آن ها این اصطلاح را برای کسانی به کار می بردند که به اختیار و بر ضد تفکر مروج، فلسفهٔ از کار افتاده جبرگرایی، معتقد بودند. اصطلاح "لیبرترین" برای اولین بار در سال ۱۷۸۹ میلادی توسط مورخ بریتانیایی «ویلیام بلشام» در بحث پیرامون اراده آزاد از منظر جبرگرایانهٔ مؤلف به ثبت رسید. این مناظره میان لیبرترینیسم، به معنای فلسفی-متافزیکی و جبرگرایی تا اوایل قرن نوزدهم میلادی، خصوصاً در زمینه الهیات پروتستانت ادام