Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های تجاری بریتانیا و دیگر متحدان در برابر حمله کشتی های جنگی امپراتوری سوئد محافظت کردند. در نوامبر ۱۷۱۸، پس از مرگ چارلز دوازدهم سوئد، بریتانیا تغییر موضع داد و نوریس برای محافظت از کشتی های تجاری بریتانیا در برابر حمله مهاجمان روسی به منطقه بازگشت. نوریس همچنین به عنوان کمیسر در مذاکراتی که منجر به پیمان نیستاد شد و جنگ را در سپتامبر ۱۷۲۱ پایان داد، فعالیت کرد. نوریس در آغاز جنگ گوش جنکینز در سال ۱۷۳۹ فرمانده ناوگان کانال مانش شد. در سال ۱۷۴۴ از او خواسته شد تا از بریتانیا در برابر تهاجم قریب الوقوع فرانسه دفاع کند: او در حال آماده شدن برای نبرد با ناوگان فرانسه بود که طوفان ها مداخله کردند و ناوگان های مهاجم را پراکنده کردند و تلفات سنگینی را به بار آوردند و در نتیجه تهدید فوری تهاجم پایان یافت.
چارلز مورتون فوربس (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
توماس کاکرین (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او یک افسر نیروی دریایی سلطنتی بود. پس از خدمت به عنوان یک افسر جزء در طول جنگ های انقلاب فرانسه، کشتی فرانسوی فیوریت را در سواحل گویان هلند تصرف کرد و سپس در عملیات های مختلفی از جمله تصرف جزایر ویرجین از نیروهای دانمارکی، تصرف جزیره فرانسوی مارتینیک و تصرف مجمع الجزایر فرانسوی ایل دِ سنت در طول جنگ های ناپلئونی شرکت داشت. او همچنین در آتش زدن واشنگتن و حمله به بالتیمور در طول جنگ ۱۸۱۲ شرکت داشت. کاکرین پیش از آنکه فرمانده در هند شرقی و ایستگاه چین و سپس فرمانده در پورتسموث شود، به عنوان فرماندار استعماری نیوفاندلند و سپس نماینده پارلمان از ایپسویچ خدمت کرد.
پودر پیاز پیاز خشک شده و آسیاب شده است، که معمولاً به عنوان چاشنی استفاده می شود. این یک عنصر رایج در مخلوط نمک چاشنی شده و ادویه است، مانند چاشنی بوموند. برخی از انواع با استفاده از پیاز تفت داده شده تهیه می شوند. ممکن است از پیازهای سفید، زرد و قرمز استفاده شود. پودر پیاز یک محصول غذایی تجاری است که کاربردهای مختلفی در آشپزی دارد. پودر پیاز خانگی نیز می تواند باشد. نمک پیاز نوعی ادویه است که از پیاز خشک و نمک به عنوان مواد اولیه استفاده می شود. تولید تجاری. پودر پیاز تجاری با استفاده از خشک کردن، خشک کردن انجمادی، قفسه خلاء و خشک کردن جریان تهیه می شود. برخی از پودرهای پیاز تجاری به عنوان درمان در برابر آلودگی میکروبی بالقوه تحت تابش قرار می گیرند. در صورت تماس به راحتی آب را جذب می کند، بنابراین انواع تجاری ممکن است در ظروف دربسته با یک آستر در بالای ظرف بسته بندی شوند. پودر پیاز با رطوبت ۴ تا ۵ درصد زمانی که در محیط های گرم تر نگهداری می شود، با افزایش دما که مربوط به زمان کوتاه تری برای ایجاد کیک می شود، مستعد تشکیل کیک است. مقبولیت عمومی این است که پودر پیاز تجاری در مقایسه با پیاز تازه از نظر طعم ده بر
ابر قوی تر است. نمک پیاز. آماده سازی اولیه نمک پیاز تجاری فقط مخلوطی از پودر پیاز و نمک بود. یک نسبت نمونه برای آماده سازی های تجاری قبلی یک قسمت نمک به هر پنج قسمت پیاز خشک شده است. نسخه های معاصر معمولاً از پیاز دانه ای خشک و نمک استفاده می کنند و معمولاً حاوی یک عامل ضد انعقاد هستند. نمک ممکن است با جلوگیری از تبخیر روغن پیاز، از، از بین رفتن طعم پیاز در مخلوط جلوگیری کند. توسعه آماده سازی نمک پیاز تجاری شامل فرمولاسیون محصولاتی بود که بوی قوی پیاز را در محصول و بر نفس مصرف کنندگانی که آن را می خورند کاهش داد. تهیه تجاری نمک پیاز شامل آزمایش و دسته بندی پیازها بر اساس درجه طعم پیاز است، زیرا ترکیبات طعم دهنده می توانند به طور قابل توجهی در بین انواع مختلف پیاز متفاوت باشند. این کار قبل از مخلوط کردن انجام می شود تا محصول نهایی ثابتی تولید شود. برخی از نمک های تجاری پیاز بدون دخالت دست انجام می شود، زیرا مراحل پردازش همه با استفاده از فرآیندهای خودکار انجام می شود. مصارف آشپزی. پودر پیاز را می توان به عنوان چاشنی روی انواع غذاها و غذاها مانند پاستا، پیتزا و مرغ کبابی استفاده کرد. همچنین یک ماده اولیه در چاش
نی بوموند است. گاهی اوقات از آن به عنوان ادویه سود کردن گوشت نیز استفاده می شود. پودر پیاز همچنین یکی از مواد تشکیل دهنده برخی از غذاهای تجاری مانند سس ها، سوپ ها، و سس های سالاد است. همچنین می توان از آن در بسیاری از دستور العمل های دیگر مانند همبرگر یا میت لوف استفاده کرد. نمک پیاز به عنوان چاشنی بر روی غذاهای آماده و به عنوان یک ماده در بسیاری از انواع غذاها مانند غذاهای گوشتی و سبزیجات، کاسرول و سوپ استفاده می شود.
مایکل بویس، بارون بویس (به ؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده بود. او یک افسر نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا بود که تا زمان مرگش در نوامبر ۲۰۲۲ به عنوان عضو مستقل مجلس اعیان نیز فعالیت داشت. بویس پیش از رسیدن به فرماندهی بالاتر در نیروی دریایی و خدمت به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ و سپس به عنوان رئیس ستاد دفاع از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳، فرماندهی سه زیردریایی و سپس یک ناوچه را بر عهده داشت. گفته می شود که او به عنوان رئیس ستاد دفاع، نگرانی هایی در مورد برنامه های ایالات متحده برای سیستم دفاع موشکی ملی داشته است. در اوایل سال ۲۰۰۳، او به دولت بریتانیا در مورد استقرار نیروها برای حمله به عراق مشاوره داد و قبل از اجازه دادن به ادامه استقرار، به دنبال تضمین هایی در مورد مشروعیت این استقرار بود. مرگ. بویس در ۶ نوامبر ۲۰۲۲ در سن ۷۹ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
کلودسلی شوول (؛ نوامبر ۱۶۵۰ – ۲۳ اکتبر ۱۷۰۷) فرد نظامی اهل پادشاهی انگلستان بود. او افسر نیروی دریایی سلطنتی و سیاستمدار بود. او به عنوان یک افسر جزء، در نبرد سولِبِی و نبرد تِکسل در طول جنگ سوم انگلیس و هلند حضور داشت. به عنوان کاپیتان، در نبرد خلیج بانتری در طول جنگ ویلیامیت در ایرلند جنگید. به عنوان یک افسر پرچمدار، شاول فرماندهی یک لشکر را در نبرد بارفلور در طول جنگ نه ساله بر عهده داشت و در طول نبرد با اولین کسی که خط دشمن را شکست، خود را متمایز کرد. شاول به همراه دریاسالار هنری کیلیگرو و ادمیرال رالف دلاوال، کمی بعد به فرماندهی مشترک ناوگان منصوب شد. در طول جنگ جانشینی اسپانیا، شاول فرماندهی یک اسکادران را بر عهده داشت که تحت فرماندهی ادمیرال جورج روک در تصرف جبل الطارق و نبرد مالاگا خدمت می کرد. نیروهای او با همکاری یک نیروی زمینی تحت فرماندهی ارل پیتربورو، محاصره و تصرف بارسلونا را بر عهده گرفتند. او در سال بعد در لیسبون به عنوان فرمانده کل نیروی دریایی منصوب شد. او همچنین فرماندهی نیروی دریایی حمله ای مشترک به تولون، پایگاه ناوگان اصلی فرانسه، را با هماهنگی ارتش اتریش به فرماندهی پرنس اوژن ساووی در ت
ابستان ۱۷۰۷ بر عهده داشت. بعداً در همان سال، در سفر بازگشت به انگلستان، شاول و بیش از ۱۴۰۰ نفر دیگر در یک سانحه فاجعه بار غرق شدن کشتی در جزایر سیلی جان باختند. شاول در کنار خدمت در نیروی دریایی، از سال ۱۶۹۵ تا ۱۷۰۱ و از سال ۱۷۰۵ تا زمان مرگش در سال ۱۷۰۷ به عنوان نماینده مجلس روچستر خدمت کرد.
یاکوب روخه فین (زادهٔ ۱ فوریه ۱۶۵۹ – درگذشتهٔ ۳۱ ژانویه ۱۷۲۹)، کاوشگر هلندی بود که برای کشف سرزمین ناشناخته جنوبی و داویس لند فرستاده شد، اما در عوض او جزیره ایستر (به این دلیل ایستر [عید پاک] نام گذاری شد که او در "عیدپاک یکشنبه" به آنجا قدم نهاد) را کشف کرد. یاکوب روخه فین همچنین بورا بورا و مائوپیتی از جزایر انجمن و همچنین ساموآ را کشف نمود. او این سفر اکتشافی را یکجا با برادرش یان روخه فین که مقیم هلند بود، برنامه ریزی کرد. اوایل حرفه. پدر وی آرِند روخه فین، یک ریاضی دان بود که دانش خوبی در مورد ستاره شناسی، زمین شناسی، علم بلاغت، فلسفه و نظریه ناوبری نیز داشت. او وقت خود را صرف مطالعه سرزمین ناشناخته جنوبی نموده و حتی جوازی برای یک سفر اکتشافی کوتاه را نیز گرفته بود، اما این پسر وی بود که در نهایت در عمر ۶۲ سالگی با سه کشتی مجهز به این سفر اکتشافی واقعیت بخشید. او وکیل دادگستری میدل بورخ (مرکز استان زیلاند، جاییکه او به دنیا آمده بود) شد. در ۱۲ اوت ۱۶۹۰، او دکترای حقوق خود را از دانشگاه هاردرویک کسب کرد. او با ماریجا مارگاریتا وینسنتیوس ازدواج کرد، اما همسر وی در اکتبر ۱۶۹۴ درگذشت. او در ۱۷۰۶ میلادی به ک
مپانی هند شرقی هلند (VOC) پیوسته و در میان سال های ۱۷۰۷ و ۱۷۱۴ به عنوان رئیس شورای عدالت («Raadsheer van Justitie») در باتاویا، هند شرقی هلند (حالا جاکارتا) گماشته شد. او در آنجا با انا ادریانا کلیمینت ازدواج کرد، اما پس از مدت کوتاهی او نیز درگذشت. در ۱۷۱۴ میلادی، او به تنهایی خود به میدل بورخ بازگشت. او وارد مناقشه های مذهبی شده و با چاپ کردن آگاهی نامه مبلغ مذهبی لیبرال پونتیان وان هاتیم تحت عنوان سقوط بت دنیا (De val van 's werelds afgod) از وی حمایت نمود. قسمت نخست آن در سال ۱۷۱۸ میلادی در میدل بورخ پخش شد، اما به زودی از سوی شورای شهر ضبط گردیده و سوزانده شد. روخه فین از میدل بورخ به منطقه نزدیک فلیسینگن فرار نمود. پس از آن، او در شهر کوچک آرنه مایدن مسکن گزین شده و قسمت های دوم و سوم این سری را به چاپ رساند که بار دیگر باعث بروز مناقشه شد. اکتشافات. در ۱ اوت ۱۷۲۱، او با حمایت مالی شرکت هند غربی هلند که رقیب شرکت هلندی هند شرقی بود، برای اکتشاف سرزمین ناشناخته جنوبی و تأسیس یک مسیر تجارتی به «جزایر ملوک» فرستاده شد. کاروان وی متشکل از سه کشتی، آریند، تینهوین و آفریکانسکی گالی و ۲۲۳ مرد بود. روخه فین نخس
ت به جزایر فالکلند (جزایری که او نام آنرا به «بیلجیا آسترالیاز» تغییر داد) رفت، از تنگه لی مایر عبور نموده و به سفر خود به مدار ۶۰ درجه جنوبی به سمت جنوب ادامه داد تا اینکه به اقیانوس آرام رسید. او در نزدیکی بالدیبیا، شیلی از کشتی فرود آمد. وی از جزایر خوان فرناندز دیدن نموده و از ۲۴ فوریه تا ۱۷ مارس در این جزایر ماند. سفر اکتشافی چندی بعد در ۵ آوریل ۱۷۲۲ در روز یکشنبه عید پاک [ایستر] به جزیره ایستر (راپا نولی) رسید (طبق گزارش وی، او در روز رسیدن در این جزایر حدود ۲٬۰۰۰ تا ۳٬۰۰۰ ساکن را دیده است). روگوین موقعیت شش جزیره در مجمع الجزایر توآموتو، دو جزیره در جزایر انجمن و چهار جزیره در ساموآ را تهیه نموده و بزرگترین کشتی، آفریکانسکی، خود را در جزیره مرجانی تاکاپوتو از دست داد. برای انتقام گیری از خشونت های مردمان بومی و برای پاسخ دادن به مردمان ماکاتین که در یک ساحل کمین کرده و ده خدمه وی را به قتل رسانده بودند، او به یک ساحل پُر از مردمان بومی در منطقه ماکاتی آتش گشود. در ۱۷۲۲ میلادی، دو کشتی باقی مانده از گینه نو گذشتند تا به باتاونو برسند، اما او در آنجا به خاطر نقض حق انحصاری کمپانی هند غربی هلند (VOC) دستگ
یر گردیده و کشتی های او نیز ضبط شد. پس از یک ادعای حقوقی طویل مدت در هلند، شرکت هند غربی هلند بعداً مجبور گردید تا خسارات که بر وی وارد شده بود را جبران نموده و حقوق خدمه های وی را بپردازد. پس از بازگشت، روخه فین قسمت چهارم سقوط بت دنیا (De val van 's werelds afgod) را به چاپ رساند.
جیمز گامبیر، اولین بارون گامبیر (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. وی افسر نیروی دریایی سلطنتی و مدیر مستعمرات بود. پس از حضور در عملیات تصرف چارلستون در طول جنگ انقلاب آمریکا، او دوباره به عنوان کاپیتان کشتی درجه سه اچ ام اس دیفنس در نبرد اول ژوئن در سال ۱۷۹۴، در طول جنگ های انقلاب فرانسه، به میدان جنگ رفت و افتخار فرماندهی اولین کشتی که از خط دشمن عبور کرد را به دست آورد. گامبیر به عنوان کمیسر ارشد نیروی دریایی و لرد اول نیروی دریایی منصوب شد و سپس به عنوان فرماندار نیوفاندلند خدمت کرد. او به همراه ژنرال لرد کاتکارت، بر بمباران کپنهاگ در طول جنگ های ناپلئونی نظارت داشت. او بعداً از اتهام بزدلی به دلیل عدم اقدام در نبرد جاده های باسک جان سالم به در برد.
جان فیلدهاوس، بارون فیلدهاوس (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون اشرافیت انتصابی شده است. او افسر نیروی دریایی سلطنتی بود. او پیش از رسیدن به فرماندهی بالاتر از دهه ۱۹۷۰، فرماندهی پنج زیردریایی و یک ناوچه را بر عهده داشت. پس از حمله نیروهای آرژانتینی به جزایر فالکلند در آوریل ۱۹۸۲، فیلدهاوس به عنوان فرمانده گروه ویژه (گروه ویژه ۳۱۷) منصوب شد و مسئولیت "عملیات شرکت" را که ماموریت بازپس گیری جزایر فالکلند بود، به عهده گرفت. این عملیات با تسلیم نیروهای آرژانتینی در ژوئن ۱۹۸۲ پایان یافت. او در دسامبر همان سال به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی منصوب شد و در این نقش، دولت بریتانیا را متقاعد کرد که بودجه جایگزینی کشتی های از دست رفته در جنگ فالکلند را تأمین کند. او از سال ۱۹۸۵ تا زمان بازنشستگی اش در سال ۱۹۸۸ رئیس ستاد دفاع بود.
ویلیام بویل، دوازدهمین ارل کورک (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
جورج کاکبرن، بارونت دهم (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
بنیاد اوکراینی ()(به اوکراینی: Український інститут, Ukrayinsʹkyy instytut) یک مؤسسه عمومی اوکراینی است که فرهنگ اوکراینی را در جهان گسترش می دهد و تصویری مثبت از اوکراین در خارج از کشور ارائه می دهد. این موسسه توسط کابینه دولت اوکراین در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد و وابسته به وزارت امور خارجه اوکراین است. این موسسه فعالیت خود را در تابستان ۲۰۱۸ به طور کامل آغاز کرد. وظیفه. ماموریت این سازمان تقویت جایگاه بین المللی اوکراین از طریق دیپلماسی فرهنگی است. این بنیاد ارتباطات بین المللی را تسهیل می کند و فرصت هایی را برای اوکراین ایجاد می کند تا با جهان تعامل و همکاری داشته باشد.
ویلیام پارکر، بارونت اول (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. افسر نیروی دریایی سلطنتی بود. او به عنوان خدمتکار کاپیتان در نبرد باشکوه اول ژوئن در ژوئن ۱۷۹۴ در طول جنگ های انقلاب فرانسه شرکت کرد و به عنوان کاپیتان، در تصرف کشتی های فرانسوی مارنگو و بل پول در عملیات ۱۳ مارس ۱۸۰۶ در طول جنگ های ناپلئونی شرکت داشت. او در سپتامبر ۱۸۳۱ با مأموریت حفاظت از منافع بریتانیا در طول جنگ داخلی پرتغال، به فرماندهی مستقلی در تاگوس اعزام شد. او به عنوان فرمانده کل قوا در هند شرقی و ایستگاه چین، در عملیات های مختلف بین سال های ۱۸۴۱ و ۱۸۴۲ در طول جنگ اول تریاک، پشتیبانی دریایی ارائه داد. در فوریه ۱۸۴۵ به عنوان فرمانده ناوگان مدیترانه منصوب شد و از ۱۳ ژوئیه ۱۸۴۶ تا ۲۴ ژوئیه ۱۸۴۶ به مدت کوتاهی (به مدت یک هفته) لرد اول نیروی دریایی در وزارت راسل اول بود، اما به دلیل بیماری از این سمت کناره گیری کرد و سپس به فرماندهی خود در ناوگان مدیترانه بازگشت.
چالونر اوگلی (؛ ۱۶۸۱ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
هنری برادواردین جکسون (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
دریابد ناوگان () بالاترین درجه یک افسر در نیروی دریایی و معادل درجه پنج-ستاره است. در بسیاری از کشورها این درجه، تنها برای زمان جنگ یا مراسم تشریفاتی استفاده می شود. دریابد ناوگان اغلب یک درجه بالاتر از دریابد (که بالاترین درجه در زمان صلح برای افسران در حال خدمت است) می باشد. درجه دریابد ناوگان در نیروی دریایی، معادل درجه فیلد مارشال در نیروی زمینی و معادل درجه مارشال هوایی در نیروی هوایی است. در نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا درجهٔ پنج-ستاره بالاترین درجه است. این درجه به طور رسمی در سال ۱۶۸۸ شکل گرفت. درجه دریابد ناوگان معادل درجهٔ فیلد مارشال در نیروی زمینی بریتانیا است. به غیر از انتصابات افتخاری، از سال ۱۹۹۵ تاکنون هیچ دریابد ناوگان تازه ای معرفی نشده است.
الکساندر شلاپاک (؛ زادهٔ ) سیاست مدار متولد اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سیاستمدار، بوروکرات اوکراینی و وزیر سابق دارایی اوکراین است. زندگینامه. او در خانواده ویتالی فدوروویچ (۱۹۳۵-۱۹۹۵) و کاترینا گریگوریونا (متولد ۱۹۳۵) متولد شد که اکنون در ایرکوتسک بازنشسته شده است. پس از اتمام تحصیلات عالی، در سال ۱۹۷۷ در رشته مهندسی در موسسه پلی تکنیک لویو ثبت نام کرد و در سال ۱۹۸۲ به عنوان مهندس "سیستم های کنترل خودکار" فارغ التحصیل شد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ او به عنوان مهندس نرم افزار در موسسه پلی تکنیک لویو کار کرد. در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه دولتی مالی و تجارت بین الملل اوکراین با مدرک کارشناسی ارشد در "اقتصاد بین الملل" فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ او دبیر کمیته ای موسسه پلی تکنیک لویو ، رئیس بخش کمیته منطقه ای لویو بود. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ او رئیس شورای منطقه ای اتحادیه جوانان دموکراتیک لویو بود. در سال های ۱۹۹۳-۱۹۹۸ او به عنوان مدیر شعبه شرکتی در لویو، سپسبه عنوان معاون رئیس هیئت مدیره کار کرد. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ او مشاور اقتصادی معاون نخست وزیر اوکراین بود. از فوریه ۲۰۰۰ تا ژوئیه ۲۰۰۱ او معاون وزیر و به مدت ۵۰ روز
از ۱۰ ژوئن تا ۳۰ اوت ۲۰۰۱ وزیر اقتصاد اوکراین بود. علاوه بر این، او در آن زمان تا ۳۰ نوامبر ۲۰۰۲وزیر اقتصاد و یکپارچگی اروپایی اوکراین شد و تا دسامبر ۲۰۰۲ عضو شورای امنیت ملی و دفاع اوکراین شد. در ژانویه ۲۰۰۳، او قبل از اینکه در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۵ رئیس خزانه داری دولتی اوکراین شود، معاون بانک ملی شد. او کمتر از یک سال تا ۱۰ اوت ۲۰۰۶ در آنجا بود. در نوامبر ۲۰۰۶، رئیس بخش خدمات اجتماعی و اقتصادی شد. در ۳ سال بعد او معاون اول دبیرخانه ریاست جمهوری اوکراین و معاون رئیس جمهور تا فوریه۲۰۱۰ بود. در سال ۲۰۱۰ یک سمت در بخش خصوصی را پذیرفت. شلاپاک از ۱۸ دسامبر ۲۰۱۶ تا ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ رئیس پریویت بانک بود. فعالیت های داوطلبانه. او از سال ۲۰۰۵ ریاست سازمان غیردولتی "انجمن "اوکراین - ویتنام" را بر عهده داشت.او همچنان به عنوان رئیس مشترک اتاق بازرگانی لهستان و اوکراین و معاون رئیس انجمن مالیات دهندگان مشغول به خدمت بود زندگی شخصی. او با اوکسانا مارکونا (متولد ۱۹۶۰) ازدواج کرده و دارای ۲ دختر به نام های گالینا (متولد ۱۹۸۰) و کاترینا (متولد ۱۹۸۳) است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; زائران یک بازی ماجراجویی گرافیکی است که توسط آمانیتا دیزاین ساخته و منتشر شده است. این بازی برای ویندوز، لینوکس و آی اواس در ۶ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد. زائران یکی از اولین بازی هایی است که از طریق سرویس اپل آرکید توزیع شد. توسعه. این بازی توسط تیمی به رهبری جیکوب دفورسکی ساخته شده است و به مدت دو سال در حال توسعه بود. ایده این بازی از یک مینی بازی کارتی که در "ساموروست ۳" یافت شد، گرفته شد. گیم پلی. زائران یک بازی ماجراجویی اشاره و کلیک است. بازیکن کنترل ماجراجویی را بر عهده دارد که می خواهد سوار قایق شود، اما صاحب قایق از بردن او امتناع می کند مگر اینکه برای او پرنده ای بگیرد. در نهایت شخصیت های دیگری (تاج، شیطان، دزد و شاهزاده خانم) به او می پیوندند. هر یک از آنها مشکلی دارند که بازیکن باید آن را حل کند تا پرنده گریزان را به دست آورد و همچنین برای رسیدن به هدفش به او کمک کنند. جهان بازی از مجموعه ای از صحنه های تشکیل شده است که با استفاده از نقشه بازی می توان از آنها عبور کرد. در حالی که به یک صحنه نگاه می کند، بازیکن می تواند روی اشی
اء کلیک کند تا آنها را بگیرد. اشیایی که جمع آوری شده اند، و همچنین شخصیت هایی که به بازیکن ملحق شده اند، با یک دسته کارت در زیر نمای صحنه نمایش داده می شوند. کارت ها را می توان از روی میز روی صحنه به منظور استفاده از آنها کشید. برای چندین مشکل، بازیکن می تواند راه حل های متعددی را با انتخاب شخصیت یا آیتم دیگری اعمال کند؛ بنابراین داستان می تواند تا حدودی در دورهای بازی مختلف متفاوت باشد. بازخورد. "زائران" نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کردند. "Games.cz" آن را ۸/۱۰ داد و بیان کرد که این یک ماجراجویی خوب در دنیای افسانه ها و طنز چک است. سنگ، کاغذ، شات گان مفهوم بازی و ارزش قابلیت تکرار مجدد را ستودند. ادونچر گیمرز به زائران امتیاز «عالی» را داد.
وزارت توسعه اقتصادی و تجارت () مرجع اصلی در سیستم دولت مرکزی اوکراین است که مسئول تشکیل و تحقق سیاست های توسعه اقتصادی و اجتماعی دولتی (اقتصاد کسب و کار) است. تنظیم قیمت مصرف کننده؛ سیاست های اقتصادی صنعتی، سرمایه گذاری و تجارت؛ توسعه کارآفرینی؛ مقررات فنی و امنیت حقوق مصرف کننده؛ هماهنگی بین سازمانی همکاری اقتصادی و اجتماعی اوکراین با اتحادیه اروپا از وظایف این وزارت است. در سال های ۲۰۱۹–۲۰۲۰ نیز وظایف وزارت سیاست کشاورزی و غذا به این وزارت محول شد. این وزارت خانه مبتنی بر وزارت اقتصاد سابق است، که منشأ آن به کمیسیون برنامه ریزی اتحاد جماهیر شوروی اوکراین است. در طول سال ها این وزارتخانه شامل وزارت خانه های سابق مانند وزارت بازرگانی و وزارت روابط اقتصادی خارجی می شد. فعالیت های وزارت فعلی توسط کابینه وزیران اوکراین هماهنگ می شود.
ژان-فرانسوا دی گالوپ، کونت دو لاپیروس (Jean François de Galaup, comte de Lapérouse) (زادهٔ اوت ۱۷۴۱ – درگذشتهٔ ۱۷۸۸؟)، که اغلب صرفاً به لاپیروس (Lapérouse) شناخته می شد، یک افسر نیروی دریایی و اکتشافگر فرانسوی بود. او که در عمر ۱۵ سالگی وارد نیروی دریایی شده بود، در نیروی دریایی یک حرفه موفق داشت و در ۱۷۸۵ میلادی مسئولیت رهبری یک سفر اکتشافی در اطراف دنیا به وی داده شد. کشتی های وی قبل از اینکه به آبسنگ های وانیکورو در جزایر سلیمان تصادم نموده و تخریب گردند، در شیلی، هاوایی، آلاسکا، کالیفرنیا، ماکائو، ژاپن، روسیه و استرالیا توقف نمود. اوایل حرفه. ژان-فرانسوا دی گالوپ در نزدیکی البی، فرانسه زادهٔ شد. خانواده وی در ۱۵۵۸ میلادی لقب اشرافی به دست آورده بود. لاپیروس در یک کالج یسوعی آموزش دید و در ۱۹ نوامبر ۱۷۵۶ به محافظین نیروی دریایی (Garde-Marine) در بِرست ملحق شد. در ۱۷۵۷ میلادی او در کیلیبری (Célèbre) توظیف گردیده و در یک سفر تأمینات نظامی به قلعه لویزبورگ در فرانسه جدید شرکت کرد. لاپیروس در سفر تأمینات نظامی دوم نیز در ۱۷۵۸ میلادی سهم داشت، اما چون سال های آغازین جنگ هفت ساله بود و قلعه در محاصره قرار داشت،
این سفر تأمیناتی مجبور گردید تا یک مسیر پر پیچ و خم را در اطراف نیوفاندلند دور بزند تا از گزمه های بریتانیایی اجتناب نمایند. لاپیروس در ۱۷۵۹ میلادی، هنگامی که در کشتی فارمیدیبل در حال خدمت بود، در جریان جنگ خلیج کویبیرون زخم برداشت. او دستگیر گردیده و برای مدت کوتاهی زندانی شد تا اینکه به طور مشروط از قید آزاد گردیده و دوباره به فرانسه فرستاده شد؛ او در دسامبر ۱۷۶۰ به طور رسمی طی فرایند مبادله زندانیان آزاد شد. در ۱۷۶۲ میلادی، او همچنین در یک تلاش از سوی فرانسه برای در دست گرفتن کنترل نیوفاندلند سهم داشت، اما با رسیدن نیروهای بریتانیایی برای دور کردن آنها، او از محل رویداد با کشتی فرار کرد. هنگام آغاز جنگ انگلیس و فرانسه در ۱۷۷۸ میلادی، فرماندهی کشتی بادبانی جنگی مجهز به ۳۲ توپ، آمازون، به لاپیروس داده شد. او در ۷ اکتبر ۱۷۷۹ یک کشتی اچ ام اس آریل مجهز با ۲۰ توپ را دستگیر کرد. لاپیروس در ۴ آوریل ۱۷۸۰ به درجه نظامی ناخدای یکم ترفیع داده شده و بخشی از سفر اکتشافی ویژه (Expédition particulière) تحت رهبری دریاسالار تیرنای بود که در ۲ می ۱۷۸۰ بِرست را ترک کرد. از اکتبر تا نوامبر ۱۷۸۰، آمازون از رود آیلند به سوی لور
یان حرکت نموده و از آنجا به دریای کارائیب رفت. پس از آن، فرماندهی کشتی آستری به لاپیروس داده شد. در تابستان ۱۷۸۱ میلادی، فرماندهی کشتی جنگی مجهز به ۵۰ توپ، ساگیتایر به او پیشنهاد گردید، اما چون خدمه های آن به بیماری اسکوربوت مبتلا بودند، لاپیروس اجازه خواست تا به فرماندهی کشتی آستری ادامه دهد، از این رو به او وظیفه سپرده شد تا رهبری یک ناوگروه جنگی که جزو کشتی هرمونی تحت فرماندهی لاتوش-تریویل نیز بود، را رهبری نماید. لاپیروس در دسامبر ۱۷۸۱ از یک کانوی که به سمت هند غربی در حرکت بود محافظت کرد، در فوریه ۱۷۸۲ در حمله بر سنت کیتس شرکت نموده و در نبرد سنتیز بر علیه ناوسپاه بریتانیای به رهبری دریا سالار رودنی جنگید، اما شکست خورد. در اوت ۱۷۸۲، او زمانی نامی برای خود کسب کرد که دو قلعه انگلیسی (قلعه شاهزاده ویلز و قلعه یورک) در سواحل خلیج هادسون را به تصرف خود درآورد، اما به نجات یافتگان، از جمله ساموئل هیرنی از قلعه شاهزاده ویلز، اجازه داد تا به انگلستان برگردند و در مقابل از آنها تعهد گرفت تا زندانیان فرانسوی که در انگلستان هستند را رها نمایند. سال بعدی، خانواده وی در نهایت به ازدواج او با لویسی-ایلینور بروندو، د
ختر جوان از قوم کریاویو که اصالت فروتن داشت و هشت سال قبل در الی دی فرانس (موریس امروزی) با وی آشنا شده بود، رضایت دادند. سفر اکتشافی علمی در اطراف دنیا. اهداف. در ۱۷۸۵ میلادی، لوئی شانزدهم و وزیر دولت در امور نیروی دریایی، مارکوئیس دی کاستیرز، به لاپیروس وظیفه دادند تا یک سفر اکتشافی در اطراف دنیا را رهبری نماید. در آن زمان بیشتر کشورها سفرهای اکتشافی علمی را آغاز کرده بودند. لوئی شانزدهم و دربار وی با پیشنهادی از جانب تاجر و ماجراجوی متولد-هلند، ویلیام بولتس برانگیخته شدند، بولتس کسی بود که قبلاً توانسته بود به طور موفقیت آمیزی توجه برادر زن لوئی، یوزف دوم-امپراتور مقدس روم (برادر ملکه ماری آنتوانت) را به این چنین سفر جلب نماید. دربار فرانسه اندیشه این سفر را پذیرفتند (اما نه پیشنهاد کننده آن، بولتس) که در نهایت منتهی به اعزام لاپیروس به سفر اکتشافی شد. چارلز پیری کلاریت دی فلیوریو، رئیس بندرها و انبارهای سلاح، در یادداشت مرتبط با سفر اکتشافی که به لوئی شانزدهم ارایه نمود، اظهار داشت: «منفعتی که از این سفر اکتشافی به دست می آید … من را وادار کرد تا نظریات که آقای بولتس در رابطه با این طرح بیان نمود را بپذیر
م». اما فلیوریو به شاه روشن نمود که: «با این حال، من طرح این سفر اکتشافی را آن گونه که آقای بولتس بیان داشت، پیشنهاد نمی کنم». اهداف این سفر اکتشافی شامل کامل ساختن اکتشاف های اقیانوس آرام که قبلاً توسط جیمز کوک (کسی که لاپیروس وی را بسیار می ستود) انجام شده بود، تصحیح و تکمیل نقشه های این منطقه، ایجاد روابط تجاری، بازکردن مسیرهای دریایی جدید و غنی سازی علوم و کلکسیون های علمی فرانسه بود. کشتی های وی شامل لااسترولیب (تحت فرماندهی فلیوریوت دی لنگلی) و لا بوسول بوده و هر کدام ۵۰۰ تُن وزن داشتند. آنها کشتی انباری بودند که به کشتی های جنگی سریع تغییر داده شده بودند. اهداف آنها شامل اهداف جغرافیایی، علمی، قوم شناختی، اقتصادی (جستجوی فرصت های برای شکار نهنگ یا تجارت خز) و سیاسی (در نهایت تأسیس پایگاه ها یا شرکت های استعماری بزرگ همراه با متحد اسپانیایی آنها در فیلیپین) بود. آنها تصمیم داشتند تا هم سمت شمال و هم سمت جنوب اقیانوس آرام، شامل سواحل شرق دور و استرالیا، را اکتشاف نموده و گزارش های خود را از طریق پایگاه های دوردست اروپایی موجود در اقیانوس آرام، به کشورشان بفرستند. آمادگی ها. آمادگی ها به زودی در مارس ۱۷۸۵
آغاز گردید، لاپیروس پیشنهاد نمود که پاول مونیرون، کسی که به عنوان مهندس ارشد سفر اکتشافی انتخاب گردیده بود، به لندن رفته و داروی ضد-اسکوربوت که کوک توصیه نموده بود، اقلام بازرگانی که کوک برای مبادله با مردم بومی استفاده کرده بود و همچنین ابزار علمی که ساخت انگلستان هستند را از آنجا خریداری نماید. معروف ترین شخصیت در ماموریت های کوک، ژوزف بنکس، در جامعه سلطنتی مداخله نمود تا دو قطب نمای خمیده که متعلق به کوک بود را به مونیرون تهیه نماید. مونیرون که فهرست فراهم شده توسط چارلز پیری کلاریت دی فلیوریو را در دست داشت، ابزار علمی زیادی نیز از بزرگترین شرکت های انگلیسی، به ویژه، رمسدن خریداری کرد. او حتی از هدایات فلیوریو فراتر رفته و دو سکستانت (جایاب) مدل جدید خریداری نمود. خدمه کشتی. خدمه لاپیروس، او را بسیار می پسندیدند. ده دانشمند در زمره کارکنان او موجود بود: ستاره شناس و ریاضی دان ژوزف لیپائوتی داجیلیت (۱۷۵۱ – ۱۷۸۸ میلادی)؛ زمین شناس رابرد دی لامانون؛ گیاه شناس لا مارتینایر؛ یک فیزیک دان؛ سه طبیعت شناس؛ سه نقاش، شامل گاسپارد دوشی دی وانکی و یک عمو و برادرزاده به نام پریووست. یکی دیگر از دانشمندان، ژان-آندری م