Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاسپار فردریش ولف (؛ ۱۸ ژانویه ۱۷۳۳ – ۲۲ فوریه ۱۷۹۴) فیزیولوژیست آلمانی و از پایه گذاران علم رویان شناسی بود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۷۵۹ از دانشگاه هاله-ویتنبرگ دریافت نمود و رسالهٔ دکترایش را با عنوان «نظریهٔ نسل» منتشر نمود که در آن نظریه پیدایشِ تدریجی یا پس زایش (Epigenesis) ارسطو و ویلیام هاروی را گسترش داده و دوباره مطرح کرد. نظریه او در آن دوران با استقبال مواجه نشد و از جمله، آلبرشت فون هالر یکی از منتقدان سرسخت او بود. ولف مجبور شد در دوران جنگ هفت ساله به عنوان پزشک ارتش پروس خدمت کند و پس از این وقفه، بازگشت با کار دانشگاهی برای او دشوار شد. سرانجام در سال ۱۷۶۷ با کمک ریاضی دان سوئیسی لئونارد اویلر، او به ریاست بخش کالبدشناسی «آکادمی علوم سن پترزبورگ» رسید که امروزه آنرا به نام آکادمی علوم روسیه می شناسیم. ولف در سن پترزبورگ درگذشت.
لودویگ ترائوبه (؛ – ) پزشک، استاد دانشگاه، آسیب شناس تجربی و فیزیولوژیست اهل آلمان بود. وی در شهرهای وروتسواف، برلین و وین پزشکی خواند و از دانشجویان یان اوانگلیستا پورکین، یوهانس پتر مولر و کارل فن رکیتانسکی بود. او در ۱۸۴۹ به شاریته رفت و دستیار یوهان لوکاس شونلاین شد. لودویگ ترائوبه بعدها یکی از پزشکان برجستهٔ ریه و بیماری تنفسی بیمارستان شاریته شد. لودویگ، برادر موریتس ترائوبه بود که یکی از پیشگامان شیمی فیزیولوژیک محسوب می شود.
چسلی کورنی کریست (؛ در جکسون، میشیگان – در نیویورک) مدل، وکیل و ملکه زیبایی اهل آمریکا بود که به نمایندگی از کارولینای شمالی برنده ملکه زیبایی ایالات متحده آمریکا ۲۰۱۹ شد. فعالیت ها. کریست اهل کارولینای شمالی به صورت رایگان از زندانی ها در دادگاه دفاع می کرد. وی همچنین به عنوان خبرنگار برای تارنمای خبری- سرگرمی کار می کرد، کریست وبلاگی هم در زمینه مد به نام «وایت کولار گلام» (White Collar Glam) برای لباس کار زنانه راه اندازی کرده بود. درگذشت. پیکر بی جان وی در ساعت ۷ صبح روز ۳۰ ژانویه ۲۰۲۲ در نزدیکی یک آسمان خراش ۶۰ طبقه در خیابان ۴۲ غربی در منهتن، نیویورک جایی که وی در طبقه نهم آن سکونت داشت پیداشد. وی برای آخرین بار در روز ۲۹ ژانویه دیده شده بود. مرگ چلسی در نتیجه سقوط از ساختمان بوده است، و به احتمال زیاد به دلیل خودکشی بوده است. چسلی پیش از مرگش عکسی در اینستاگرام خود منتشر کرده و نوشته بود:
ناو هواپیمابر سبک، نوعی ناو هواپیمابر است که کوچک تر از ناوهای هواپیمابر استاندارد است. تعریف دقیق ناو هواپیمابر سبک در کشورهای مختلف، متفاوت است. این ناوها، تعداد کمتری هواپیما را حمل می کنند. ناوهای هواپیمابر سبک، از نظر مفهومی شبیه به ناوهای هواپیمابر پشتیبان هستند و معمولاً سرعت بیشتری از ناوهای هواپیمابر دارند.
کورت شیمل بوش (؛ – ) آسیب شناس و پزشک متخصص بیهوشی اهل آلمان بود. وی مخترع «ماسک شیمل بوش» بود که برای تجویز بی خطر بیهوش کننده ها استفاده می شد. وی همچنین یکی از چهره های شاخص روش های مکانیکی سترون کردن و گندزدایی وسایل جراحی بود و کتابش به نام «"راهنمای درمان آسپتیک زخم ها"» (Anleitung zur aseptischen Wundbehandlung) یکی از کتاب های اصلی و مهم این حوزه محسوب می شد.
زاموئیل میتیا راپوپورت (؛ – ) استاد دانشگاه و متخصص برجستهٔ بیوشیمی اهل آلمان شرقی بود. وی که تباری یهودی داشت و یک کمونیست متعهد بود، پس از حمله آلمان نازی به اتریش و ضمیمه کردن آن کشور به خاک خود، از آنجا گریخت و به ایالات متحده آمریکا رفت. در سال ۱۹۵۰ و به دنبال مک کارتیسم، به او که برای شرکت در یک همایش بیماری های کودکان در زوریخ بود، اطلاع دادند که یکی از اهداف «کمیتهٔ ضد کمونیسم جوزف مک کارتی» است و بهتر است به آمریکا برنگردد. وی مدتی در اتریش کار کرد، اما با فشار دولت آمریکا، نتوانست کرسی استادی «مؤسسهٔ شیمی پزشکی» وین را به دست آورد و هیچ یک از کشورهای فرانسه، بریتانیا و حتی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی هم حاضر نشدند به او شغلی بدهند. اندکی بعد به او پیشنهاد شد تا استاد دانشگاه هومبولت برلین شرقی و رئیس «مؤسسهٔ شیمی فیزیولوژیک» در بیمارستان شاریته شود که او نیز پذیرفت و به آلمان شرقی رفت. پیش تر او به سبب عقاید ضد صهیونیستی، پیشنهاد کار در مؤسسه علوم وایزمن در اسرائیل را رد کرده بود. وی همسر متخصص مشهور کودکان و نوزادان اینگبورگ راپوپورت بود.
هوگو لیپمن (؛ – ) روان پزشک و متخصص اعصاب یهودی تبار اهل آلمان بود. وی ابتدا در دانشگاه فرایبورگ و دانشگاه لایپزیگ، شیمی و فلسفه خواند، اما بعدها به پزشکی علاقمند شد و پس از فارغ التخصیلی در این رشته، از دستیاران کارل ورنیکه در دانشگاه برسلاو شد. شهرت لیپمان به واسطهٔ کارهای پیشگامانه و رهگشایش در زمینه مشخص نمودن عملکرد هر یکی از نواحی مغزی است. او ادعا کرد که اقدامات طرح ریزی شده فرد توسط لوب آهیانه ای نیمکرهٔ غالب مغز (و نه لوب پیشانی) کنترل می شود. وی پژوهش های گسترده ای در زمینهٔ کُنش پریشی یا آپراکسی (اختلال حرکت در غیاب ضعف عضلانی یا ناتوانی در انجام دادن هرگونه حرکت خاص) انجام داد و این واژه پزشکی را خودش در سال ۱۹۰۰ ابداع نمود. در آپراکسی فرد قادر نیست حرکات ارادی عضلانی را هماهنگ کند، با آنکه هیچگونه ضعف ماهیچه ای وجود ندارد. آپراکسی یکی از نشانه های اختلال در دستگاه عصبی مرکزی است.
مسابقات لیگ یک فوتسال ایران مسابقات باشگاهی فوتسال در کشور ایران است. در حال حاضر این مسابقات با حضور 28 تیم در قالب چهار گروه برگزار می شود. تیم اول و دوم این مسابقات، به لیگ برتر فوتسال ایران راه پیدا می کند. تاریخچه. مسابقات لیگ سراسری فوتسال ایران در سال ۱۳۷۷ راه اندازی شد.
کارل بونهوفر (؛ ؛ – ) روان پزشک، متخصص اعصاب و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه توبینگن بود و از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۲ استاد این رشته در دانشگاه برسلاو شد. وی مابین سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۸، از پزشکان بیمارستان مشهور شاریته بود. وی از اعضای جنبش مقاوت در برابر عملیات تی۴ بود و جان بسیاری از بیماران را نجات داد. دو تن ازپسران وی دیتریش بونهوفر و کلاوس بونهوفر توسط رژیم نازی تیرباران شدند.
نانووار آو ستیل () گروه کمدی هوی متال واقع در رم ایتالیا است که در سال ۲۰۰۳ بنیان گذاری شده است. نام این گروه نقیضه ای بر نام دو گروه مطرح هوی متال ایتالیا، منووار و راپسودی آو فایر است.
حسن عبدالکریم جبار سید (زادهٔ ) که با نام قوقیه نیز شناخته می شود، بازیکن فوتبال اهل عراق است که در پست هافبک برای باشگاه ورزشی الکرخ در لیگ برتر فوتبال عراق بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال عراق، زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
جهانگیر جلیلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی کرده است.
تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی () یک تئوری توطئه ضد یهود است که ادعا می کند یهودیان مخفیانه دولت سایه (توهم توطئه) کشورهای جهان غرب را کنترل می کنند. به گفته معتقدان، یک سازمان مخفی صهیونیستی بانک های بین المللی و از طریق آنها دولت ها را کنترل می کند تا علیه منافع سفیدپوستان، مسیحیان یا مسلمانان تبانی کند.
سندمن نامی مستعار برای چندین شخصیت خیالی در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. آن ها در داستان های ژانرهای مختلفی ظاهر شده اند که از جمله آنان می توان به شخصیت کارآگاه وسلی دادز، ابرقهرمان هایی همانند گرت سنفورد و هکتور هال، و شخصیت فانتزی اساطیری که بیشتر تحت نام دیریم شناخته می شود، اشاره کرد. نام آن ها برگرفته از شخصیتی افسانه ای به همین نام است که افراد به ویژه کودکان را به خواب می برد و با پاشیدن شن با آب پاش جادویی در چشمانشان خواب های خوب به ارمغان می آورد، که هر کدام از آن ها ارتباط و ریشه در دیریمینگ دارد، و تلاش برای پیوند داستان آن ها به یک تداوم مشترک در دنیای دی سی کامیکس.
جایزه بین المللی نویسندگی ویلیام سارویان () یک جایزه ادبی دوسالانه برای آثار داستانی و غیرداستانی است که نویسندگان نوظهور به یاد ویلیام سارویان خلق شده اند. این جایزه توسط کتابخانه دانشگاه استنفورد و بنیاد ویلیام سارویان به خاطر تشویق نویسندگان تازه کار و نوظهور به جای چهره های ادبی شناخته، بنیانگذاری شد. مبلغ این جایزه ۱۲٬۵۰۰ دلار آمریکا می باشد. جایزه بین المللی نویسندگی ویلیام سارویان برای نخستین در سال ۲۰۰۳ به آثار داستانی منتشر شده از جمله رمان ها، داستان های کوتاه، درام ها و خاطرات اهدا شد.
زیدوکومونا () یک عبارت تحقیرآمیز و تفکر قالبی ضد کمونیستی و یهودستیزانه است، کلیشه ای که نشان می دهد اکثر یهودیان با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در وارد شدن کمونیسم به لهستان همکاری کردند، یا اینکه یک توطئه منحصراً یهودی برای انجام این کار وجود داشته است. اصطلاحی به زبان لهستانی برای بلشویسم یهودی است. زیدوکومونا با افسانه تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی مرتبط است.
رفیق هم سفر () فردی را اشاره می کند که از نظر فکری با ایدئولوژی یک سازمان سیاسی همدل است و در سیاست سازمان همکاری می کند، بدون اینکه عضو رسمی آن سازمان باشد. در تاریخ اولیه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، بلشویک انقلابی و دولتمرد شوروی، آناتولی لوناچارسکی اصطلاح «پوپوچیک» ("کسی که همان مسیر را می پیماید" و بعدها رفیق راه را ابداع کرد. توسط لئون تروتسکی برای شناسایی حامیان فکری متزلزل دولت بلشویکی رایج شد. این توصیف سیاسی روشنفکران روسی، اینتلیجنتسیا (نویسندگان، دانشگاهیان و هنرمندان) بود که از نظر فلسفی با اهداف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی انقلاب روسیه ۱۹۱۷ همدل بودند، اما عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی نبودند.
فیلسمی گرایی () علاقه، احترام و قدردانی از یهودیان، تاریخ یهود و تأثیر یهودیت، به ویژه از سوی یک جنتیل (غیر یهودی) است. فیلسمییسم در اروپا پس از هولوکاست شاهد افزایش زیادی بود و رابطه بین یهودیان و جوامع اروپایی را تغییر داد.
جیمز ویب (; – ) تاریخ نگار، کتاب شناس، نویسنده، و زندگی نامه نویس اهل بریتانیا بود.
یهودی ستیزی. در امپراتوری روسیه شامل قتل عام های متعدد و نامگذاری رنگ پریده سکونتگاه بود که از آنجا مهاجرت یهودیان به داخل روسیه ممنوع بود، مگر اینکه به مذهب دولتی ارتدوکس روسیه گرویده شوند.روسیه تحت تأثیر گرایش های آزادسازی این دوره در رابطه با وضعیت یهودیان قرار نگرفت. قبل از قرن هجدهم، روسیه مطابق با احکام ضد یهودی کلیسای ارتدکس روسیه، سیاست طردی را در قبال یهودیان حفظ کرد. هنگامی که از پیتر کبیر در مورد پذیرش یهودیان در امپراتوری سؤال شد، گفت: "من ترجیح می دهم در میان ملت های ما به جای یهودیان، ببینم که به اسلامگرایی و بت پرستی اظهار می کنند. آنها یاغ و شیاد هستند. تلاش من برای ریشه کن کردن شر است، نه افزایش آن استرس و حل و فصل:. سیاست های تبعیض آمیز فعال تر با تقسیم لهستان در قرن 18 توسط اتریش، پروس (آلمان) و روسیه آغاز شد که برای اولین بار در تاریخ روسیه، در اختیار داشتن سرزمین هایی با جمعیت زیادی از یهودیان در تقسیم روسیه بود. این سرزمین به عنوان سکونتگاه بی روح تعیین شد که یهودیان از مهاجرت به داخل روسیه منع شدند. در سال 1772، کاترین دوم، یهودیان شهرک رنگین را مجبور به ماندن در کشورهای خود کرد و آنها
را از بازگشت به شهرهایی که قبل از تجزیه لهستان اشغال کرده بودند، منع کرد. Pale of Settlement در سال 1791 با هدف خلاصی مسکو از شر یهودیان رسمیت یافت. مرزهای آن در سال 1812 با الحاق بیسارابیا نهایی شد. خدمت اجباری:. تزار نیکلاس اول قصد داشت زندگی یهودیان را نابود کند و سلطنت او به عنوان یکی از دردناک ترین اپیزودها برای یهودیان اروپا به یاد می آید. در سال 1827، تزار نیکلاس دستور داد تا تمامی مردان یهودی در ارتش امپراتوری روسیه در سن 12 سالگی اجباری شوند. در جوامع یهودی مهاجر از امپراتوری روسیه، قرن 19 اغلب به عنوان زمانی یاد می شود که یهودیان مجبور به حضور در خطوط مقدم ارتش و استفاده از آنها به عنوان پرکننده توپ بود. یهودیان از افسر شدن منع شدند. بسیاری از پسرانی که به اجبار به سربازی رفته بودند توسط «قابرها» (خاپرها) اسیر شدند. جوامع کشاورزی یهودی در بیشتر مناطق جنوبی اغلب معاف می شدند زیرا دولت روسیه دوست داشت کشاورزی را در میان یهودیان تشویق کند، در حالی که سایر جوامعی که معاف بودند اغلب از شهرها و روستاهای خود اخراج می شدند.جنگ کریمه منجر به ربوده شدن کودکان پسر و جوانان یهودی برای جنگیدن در جبهه شد.در سال 1
912 قانونی تصویب شد که حتی کسانی را که نوه یهودیان بودند از افسر شدن منع می کرد، با وجود تعداد زیاد یهودیان و یهودیان تبار در ارتش. تلاش برای جنبش:. در دهه 1840، دولت امپراتوری روسیه مالیات ویژه ای را بر یهودیان وضع کرد و از پول آن برای ایجاد شبکه ای از "مدارس یهودی" با هدف جذب آنها در فرهنگ روسی استفاده کرد. مقرر شد که معلمان این مدارس باید مسیحی باشند و «هدف از آموزش یهودیان نزدیک شدن آنان به مسیحیان و ریشه کن کردن عقاید مضر آنان است که تحت تأثیر تلمود است»در سال 1844، جوامع به سبک لهستانی به زور منحل شدند و با ساختارهای سکونتگاهی جدید جایگزین شدند. رشد پول رسماً ممنوع بود و تزار نیکلاس رسماً همه یهودیان را به دو دسته «مفید» و «غیر مفید» طبقه بندی کرد که بازرگانان «مفید» و دیگران «غیر مفید» در نظر گرفته شدند.در دوران سلطنت تزار الکساندر دوم، برخی از آزار و شکنجه های قانونی یهودی ستیزانه حذف شد، اما تشدید اقدامات با هدف انحلال فرهنگ یهودی در فرهنگ ملی روسیه بود. تحت حکومت اسکندر، یهودیانی که از دبیرستان فارغ التحصیل شده بودند، اجازه داشتند در خارج از شهرک پریده زندگی کنند. در نتیجه این اقدامات، بسیاری از یهو
دیان به موفقیت تجاری دست یافتند. با این حال، افزایش حضور یهودیان با مخالفت بخش های مختلف جامعه روسیه مواجه شد. برنامه ها:. مجموعه ای از آزار و اذیت نسل کشی یا قتل عام یهودیان در روسیه روی داد. این انگیزه ها از انگیزه های مختلفی ناشی می شوند، که همه آنها به یهودستیزی مسیحی مربوط نمی شوند، که از این تصور ناشی می شود که یهودیان مسئول مصلوب شدن عیسی هستند. با این حال، بهانه اولیه برای قتل عام ها، ترور تزار الکساندر دوم بود. اولین قتل عام اغلب به عنوان شورش های ضد یهودی در سال 1821 در اودسا (اوکراین امروزی) پس از مرگ پاتریارک یونانی ارتدوکس گرگوری پنجم قسطنطنیه در نظر گرفته می شود که در آن 14 یهودی کشته شدند. دایره المعارف مجازی یهودی ادعا می کند که مبتکران قتل عام سال 1821 یونانیان محلی بودند که قبلاً مهاجران زیادی در شهرهای بندری منطقه ای که به نام نووروسیا شناخته می شد، داشتند. (تزار الکساندر سوم) (1881-1894):. سیاست ها و نگرش های سرکوبگرانه دیرینه نسبت به یهودیان پس از ترور تزار الکساندر دوم در 13 مارس 1881 تشدید شد. این رویداد به گردن یهودیان انداخته شد و جرقه کشتارهای گسترده ضد یهودی را زد که به مدت سه سال ا
ز 27 آوریل 1881 تا 1884 ادامه یافت.قتل عام ورشو در سال 1881، که روابط لهستان و یهودی را بدتر کرد، توسط برخی از اعضای نخبگان لهستان مورد انتقاد قرار گرفت. مورخ مایکل اوکس اشاره می کند که دوره 1863 تا 1881 شاهد افزایش یهودی ستیزی در لهستان تحت حاکمیت روسیه بود.تزار الکساندر سوم (1881-1894) با یهودیان دشمنی داشت. دوران سلطنت او وخامت شدیدی در وضعیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی یهودیان به همراه داشت. سیاست او مشتاقانه توسط مقامات تزاری در "قوانین می" 1882 اجرا شد. آنها رسماً یهودیان را مقصر مرگ تزار می دانستند. آنها یهودیان را از سکونت در نواحی روستایی و سکونتگاه ها (حتی در منطقه کم رنگ) منع کردند و مشاغلی را که می توانستند در آن شرکت کنند، محدود کردند پلیس امپراتوری روسیه قوانین یهودی ستیزانه را به شدت اعمال می کرد، در حالی که رسانه های روسی درگیر تبلیغات یهودی ستیز بودند. در سال 1891، همه یهودیان به طور سیستماتیک از مسکو اخراج شدند. این سرکوب ها بسیاری از یهودیان را متقاعد کرد که روسیه دیگر نمی تواند خانه آنها باشد.کنستانتین پوبدونوستسف، وزیر تزار، هدف دولت در مورد یهودیان را این بود که "یک سوم از بین می روند، یک س
وم کشور را ترک می کنند و یک سوم به طور کامل در جمعیت اطراف منحل می شود. *کشتارها و قوانین سرکوبگرانه منجر به مهاجرت دسته * جمعی یهودیان به اروپای غربی و قاره آمریکا شد. بین سال 1881 و شروع جنگ جهانی اول، حدود 2.5 میلیون یهودی روسیه را ترک کردند - یکی از بزرگترین مهاجرت های گروهی در تاریخ ثبت شده.پس از قتل عام پساچ در سال 1903، قتل عام به سیاست رسمی امپراتوری روسیه تبدیل شد و ترور یهودی ستیزانه در اکتبر 1905 به اوج خود رسید. یان گوتلیب بلوخ با یهودستیزی مقابله می کند:. یان گوتلیب بلوخ (1836-1901) یک نجیب زاده ثروتمند راه آهن و محقق در زمینه جنگ و جامعه به کالوینیسم گروید، دین اقلیت کوچکی در امپراتوری روسیه. به این ترتیب او می توانست از ناتوانی های قانونی تحمیل شده بر یهودیان تحت حکومت تزاری، به ویژه محدودیت جغرافیایی به رنگ پریدگی سکونت گاه، که یهودیان را از زندگی در شهرهای اصلی امپراتوری منع می کرد - بدون نیاز به حضور منظم در کلیسا و به طور مشهودی که مسیحیت را انجام می دادند، اجتناب کند. همانطور که به ویژه در اواخر زندگی خود آشکار شد، او نگرانی شدیدی برای وضعیت یهودیان داشت، حتی اگر به طور رسمی دیگر یکی از آن
ها نباشد. پس از موج قتل عام های دهه 1880 و اوایل دهه 1890، کمیسیونی به ریاست وزیر کشور یهودستیزانه ویاچسلاو فون پلهوه، بدتر شدن بیشتر موقعیت قانونی یهودیان را توصیه کرد. در پاسخ، بلوخ مجموعه ای از یادداشت های مستدل را برای پایان دادن به تبعیض یهودیان به دولت ارسال کرد. بلوخ تحقیقات گسترده ای را در مورد شرایط اجتماعی و اقتصادی اتباع یهودی امپراتوری روسیه آغاز کرد. برای این منظور، او تیمی از محققان علمی را به ریاست روسی تأسیس کرد.اقتصاددان A.P. Subotin که برای کار او صدها هزار روبل هزینه کرد. نتیجه که تنها در سال 1901 تکمیل شد - یک سال قبل از مرگ بلوخ - یک اثر پنج جلدی با عنوان "مقایسه سطوح مادی و اخلاقی در مناطق غربی روسیه بزرگ و لهستان" بود. بر اساس داده های آماری گسترده، که عمدتاً در Pale of Settlement گردآوری شده است، او گزارش جامعی از نقش یهودیان در زندگی اقتصادی امپراتوری، در صنایع دستی، تجارت و صنعت ارائه کرد. این مطالعه نشان داد که یهودیان یک موهبت برای اقتصاد روسیه بودند - به جای آسیب رساندن و تهدید به آن، همانطور که در آن زمان به طور مرتب توسط یهودی ستیزان ادعا می شد. اما تلاش بزرگ بلوخ بیهوده بود. شو
رای وزیران روسیه این اثر را ممنوع کرد و تقریباً تمام نسخه های آن مصادره و سوزانده شد. تنها چند نسخه باقی مانده در گردش باقی مانده است، به عنوان کمیاب بزرگ. با این حال، سوبوتین بعدها توانست خلاصه ای را با عنوان «مسئله یهودی در نور درست» منتشر کند. جعل پروتکل های بزرگان صهیون:. در اواخر دهه 1890 یک مامور اطلاعاتی روسیه در پاریس پروتکل های بزرگان صهیون را جعل کرد. این کتاب که در سال 1903 منتشر شد، به طور گسترده ترجمه شد و به یک سلاح تبلیغاتی قدرتمند برای عناصر یهودی ستیز در سراسر جهان تبدیل شد. هنری فورد از انتشار آن در ایالات متحده حمایت کرد. این ادعا می کرد که یک گروه مخفی یهودی جهان را در دست گرفته است. پاسخ یهودیان:. در نیمه دوم قرن نوزدهم، در پاسخ به آزار و اذیت گسترده و سیستماتیک یهودیان، بسیاری از یهودیان از امپراتوری روسیه گریختند، اما با گسترش سواد، بسیاری از کسانی که ماندند، به ایدئولوژی های رادیکال و اصلاح طلبانه کشانده شدند، که جذب چشم انداز رهایی جوامع یهودی از شرائط سیاسی و همچنین نظام سیاسی روسیه و همچنین امپراتوری روسیه شد. حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه، بسیاری از یهودیان مانند ژولیوس مارتوف و ل
ئون تروتسکی را در رهبری خود داشت، و همچنین حزب سوسیال انقلابی روسیه. در همان دوره، جنبش های بوندیست و صهیونیسم با وعده هایشان برای پایان دادن به آزار و اذیت یهودیان ظهور و رشد سریعی داشتند، اما رشد آنها به دو قطبی شدن جوامع یهودی به دلیل اهداف سیاسی متفاوت آنها انجامید.در حالی که بوندیست ها برتری زبان ییدیش را اعلام می کردند، صهیونیست ها عبری را به عنوان زبانی برای یهودیان با ریشه های جغرافیایی مختلف تبلیغ کردند. جنبش صهیونیسم در روسیه به طور رسمی با جنبش هیبت صهیون در سالهای 1881-1883 در پاسخ به کشتارهای فزاینده علیه یهودیان آغاز شد. در حالی که بوندیست ها خانه یهودیان روس را در روسیه می دیدند، هدف صهیونیست ها ایجاد یک کشور یهودی عاری از حکومت بیگانگان بود. اگرچه جنبش صهیونیسم ابتدا در اروپای غربی سازماندهی شد، اما اکثریت هواداران آن از اروپای شرقی، به ویژه امپراتوری روسیه بودند. یهودیان روسیه بنیانگذاران صهیونیسم کارگری بودند. با وجود، یا شاید به دلیل، محبوبیت آن، همه سازمان های صهیونیستی در روسیه غیرقانونی بودند. از سوی دیگر، بوندیست ها ییدیش را به عنوان زبان ملی یهودیان اعلام کردند و برای مجموعه جداگانه ای
از مدارس تحت مدیریت یهودیان استدلال کردند.صهیونیسم بر احترام خود و دفاع از خود برای جوامع یهودی تاکید کرد و تا دهه 1900، علیرغم اختلافات ایدئولوژیک، بوندیست ها، صهیونیست های کارگری و سایر صهیونیست ها با هم متحد شدند تا سازمان های دفاع از خود را در برابر جنایات روسیه تشکیل دهند. پاسخ ایالات متحده آمریکا:. تکرار قتل عام های بزرگ در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به طور فزاینده ای خشم آمریکا را برانگیخت. یهودیان آلمانی تثبیت شده در ایالات متحده، اگرچه مستقیماً تحت تأثیر قتل عام روسیه قرار نگرفتند، به خوبی سازماندهی شده بودند و واشنگتن را متقاعد کردند که از آرمان یهودیان در روسیه حمایت کند. آنها به رهبری اسکار اشتراوس، ژاکوب شیف، مایر سولزبرگر و خاخام استفان ساموئل وایز، جلسات اعتراضی ترتیب دادند، تبلیغات عمومی کردند و با رئیس جمهور تئودور روزولت و جان هی وزیر امور خارجه دیدار کردند. استوارت ای. کانی گزارش می دهد که در آوریل 1903، روزولت 363 آدرس، 107 نامه و 24 طومار امضا شده توسط هزاران مسیحی از رهبران عمومی و کلیسا دریافت کرد - همه آنها از تزار خواستند که آزار و شکنجه یهودیان را متوقف کند. تظاهرات عمومی در
بسیاری از شهرها برگزار شد که در ماه مه در سالن کارنگی در شهر نیویورک به پایان رسید. پس از قتل عام کیشینف، تزار کمی عقب نشینی کرد و یکی از مقامات محلی را اخراج کرد. که روزولت به صراحت آن را محکوم کرد. اما روزولت در جنگ روسیه و ژاپن میانجیگری می کرد و نمی توانست علناً طرفی بگیرد. بنابراین وزیر هی در واشنگتن ابتکار عمل را به دست گرفت. سرانجام روزولت دادخواستی را به تزار ارسال کرد و او آن را رد کرد و ادعا کرد که یهودیان مقصر بودند. روزولت در انتخاب مجدد خود در سال 1904 حمایت یهودیان آمریکا را به دست آورد. این قتل عام ادامه یافت، زیرا صدها هزار یهودی از روسیه گریختند و بیشتر آنها به سمت لندن یا نیویورک حرکت کردند. با معطوف شدن افکار عمومی آمریکا علیه روسیه، کنگره ایالات متحده در سال 1906 رسما سیاست های این کشور را محکوم کرد. اما در اواخر سال 1906 روزولت اولین یهودی را به کابینه ایالات متحده منصوب کرد، اسکار استراوس وزیر بازرگانی و کار شد. محاکمه بیلیس:. مناهم مندل بیلیس یک یهودی روسی بود که در یک محاکمه بدنام در سال 1913 به قتل آیینی در کیف در امپراتوری روسیه متهم شد که به "محاکمه بیلیس" یا "مسئله بیلیس" معروف بو
د. این روند باعث انتقاد بین المللی از سیاست های یهودستیزانه امپراتوری روسیه شد. دادگاه بیلیس از 25 سپتامبر تا 28 اکتبر 1913 در کیف برگزار شد. پرونده بیلیس با پرونده لئو فرانک که در آن یک یهودی آمریکایی به اتهام کشتن یک دختر 13 ساله در آتلانتا محکوم شد، مقایسه شد. پس از تبرئه شدن، بیلیس به یک قهرمان و مشهور تبدیل شد. جنگ جهانی اول:. در جنگ جهانی اول، بسیاری از یهودیان احساس کردند که اگر در دفاع از روسیه مشارکت کنند، می توانند موقعیت خود را در جامعه بهبود بخشند. بیش از 400000 نفر بسیج شدند و 80000 نفر در خط مقدم خدمت کردند. با وجود این، هنگامی که ارتش امپراتوری روسیه با شکست مواجه شد، فرماندهان یهودی ستیز جمعیت یهودی را مقصر دانستند. اگرچه غارت توسط سربازان روسی به طور کلی در طول عقب نشینی بزرگ به یک مسئله تبدیل شد، یهودیان اغلب مورد هدف قرار می گرفتند. یهودیان متهم به خیانت و جاسوسی برای آلمانی ها شدند و تعدادی از یهودیان ربوده و به اتهام جاسوسی محاکمه شدند. پس از محاکمه آنها، اخراج دسته جمعی یهودیانی که در نزدیکی خطوط مقدم زندگی می کردند، سازماندهی شد و یهودیان از کورلند و شمال لیتوانی در سال 1915 اخراج شدند.
یک ماه بعد، چاپ حروف عبری ممنوع شد. انقلاب فوریه:. هنگامی که دولت موقت روسیه در 16 مارس 1917 تأسیس شد، همه اقدامات یهودستیزی لغو شد و یهودیان در مناصب مهم دولتی خدمت کردند. در نتیجه، انقلاب فوریه شاهد حمایت پرشور یهودیان بود و یهودیان نقش مهمی را برای احزاب مختلف سیاسی ایفا کردند. گروه های جوانان صهیونیست در سراسر کشور تشکیل شدند، صهیونیست ها در واکنش به اعلامیه بالفور تجمعات جشنی برگزار کردند و صهیونیست ها گردان های دفاع شخصی یهودیان را تشکیل دادند. با این حال، تنها چند ماه پس از تأسیس، دولت موقت توسط بلشویک ها در انقلاب اکتبر سرنگون شد و در هرج و مرج متعاقب آن، یهودی ستیزی خشونت آمیز با قتل عام های پراکنده به روسیه بازگشت. ارتش سفید آنتون دنیکین با استفاده از «به یهودیان ضربه بزنید و روسیه را نجات دهید» سنگر یهودی ستیزی بود. به عنوان شعار آن. ارتش سرخ بلشویک، اگرچه مرتکب سوء استفاده های یهودستیزی می شد، سیاست مخالفت با یهودی ستیزی داشت و در نتیجه، حمایت بیشتر جمعیت یهودی را به دست آورد، اگرچه سیاست های شوروی مبنی بر تبلیغات ضد مذهبی و ملی کردن مالکیت خصوصی غیرمحبوب بود و نشان دهنده یهودستیزی آینده در اتحاد
جماهیر شوروی بود. مشارکت کلیسای ارتدکس روسیه:. سیاست های ضد یهودی دولت روسیه توسط انجمن کلیسایی تحت رهبری پتر کبیر و بعداً توسط شورای مقدس حمایت شد. این نهادهای کلیسا اساساً به عنوان ادارات دولتی خدمت می کردند. جمعیت ارتدوکس روسیه عموماً "نگرش کم و بیش بی طرفی" نسبت به یهودیان در دوره های آرامش داشتند، با "آمیخته ای از ترس و نفرت از یهودیان که مشخصه آگاهی مسیحی قرون وسطایی" بود در زیر سطح می سوخت. با این حال، تغییرات اجتماعی، اقتصادی، مذهبی یا سیاسی گهگاه این جریان پنهان یهودی ستیزی را به سطح می آورد و جمعیت مسیحی را به "جمعیت متعصبی که قادر به قتل و غارت بود" تبدیل می کرد. یهودیان». به همین دلیل، آشوبگران در اولین قتل عام کیشینف در سال 1903 توسط کشیشان ارتدوکس شرقی رهبری می شدند.
آنارشیسم یهودی () عبارات مختلفی از آنارشیسم در جامعه یهودیان را در بر می گیرد. آنارشیسم سکولار یهودی. بسیاری از افراد یهودی الاصل، مانند اما گلدمن، الکساندر برکمن، پل گودمن، موری بوکچین، وولین، گوستاو لانداور، دیوید گریبر و نوآم چامسکی در تاریخ آنارشیسم نقش داشته اند. با این حال، مانند این آنارشیست های یهودی الاصل، جنبش های آنارشیست یهودی نیز در جوامع اروپای شرقی و اروپای مرکزی و غرب وجود داشته است. شهرهایی که از اواخر قرن نوزدهم تا جنگ جهانی دوم به آنها مهاجرت کردند. همه اعضای اولین گروه آنارشیست در امپراتوری روسیه، که در سال ۱۹۰۳ در بیاویستوک تشکیل شد، یهودی بودند. یهودیان زبان ییدیش در کنگره بین المللی آنارشیست آمستردام در سال ۱۹۰۷ شرکت کردند.
کاروان اعتراضی کانادا اعتراض دنباله داری است که توسط رانندگان کامیون در کانادا علیه الزامات واکسن کووید-۱۹ برای ورود مجدد به کشور از طریق زمین انجام می شود که توسط دولت کانادا در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲ اعلام شد. کاروان کامیون ها که از مسیرهای متعددی تشکیل شده اند و تمام استان های کانادا را طی می کنند، در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲ با تجمع در پارلمان هیل در اتاوا گرد هم آمدند. اعتراض تا ۳۰ و ۳۱ ژانویه ادامه داشته است. طبق گزارش رسانه های کانادایی، جاستین ترودو و خانواده اش در میان اعتراض کامیون داران به مکانی غیر از خانهٔ خود در پایتخت انتقال داده شدند. جمع آوری کمک های مالی توسط تامارا لیچ، دبیر حزب ماوریک، از احزاب جدایی طلب غرب کانادا، سازماندهی شد. برخی از معترضان نیز مخالفت خود را با نخست وزیر جاستین ترودو اعلام کردند. پیش از ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، رانندگان کامیون و سایر کارگران شغل های ضروری از قرنطینهٔ دو هفته ای برای مسافران واکسینه نشده که از مرزهای کانادا عبور می کردند، معاف بودند. برخی از سیاستمداران و کامیون داران لغو این معافیت را به دلیل وجود پتانسیل تشدید اختلالات زنجیرهٔ تأمین که قبلاً در کانادا تجربه شده بود، مورد ان