Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فقط دانشگاه ها و کالج های پایه به عنوان آموزش عالی کاملاً در نظر گرفته می شوند. تا سال ۲۰۱۷، بیش از ۲٫۸۹ میلیون دانشجو در ۷۸۰ دانشگاه ثبت نام کردند. در ساختار آموزش عالی ژاپن، موسسات پس از ۴ سال مدرک کارشناسی ارائه می دهند و برخی بعد از ۶ سال. دو کالج دولتی چهار ساله وجود دارد: ۸۶ دانشگاه ملی (از جمله دانشگاه آزاد ژاپن) و ۹۵ دانشگاه دولتی محلی که توسط استان ها و شهرداریها تأسیس شده اند. ۵۹۷ کالج چهار ساله در سال ۲۰۱۰ خصوصی بودند. اکثر دانشجویان در برنامه های روزانه تمام وقت شرکت می کنند. در سال ۱۹۹۰، تقریباً ۴۰ درصد از دانشجویان مقطع لیسانس، در رشته های علوم اجتماعی، از جمله کسب وکار، حقوق و حسابداری ثبت نام کردند. سایر دروس محبوب مهندسی (۱۹ درصد)، علوم انسانی (۱۵ درصد) و آموزش (۷ درصد) بودند. متوسط هزینه ها (شهریه و هزینه های زندگی) برای یک سال تحصیلات عالیه در سال ۱۹۸۶، ۱٫۴ میلیون ین ژاپن بود. برای کمک به جبران هزینه ها، دانشجویان اغلب به صورت پاره وقت کار می کنند یا از طریق انجمن بورسیه های تحصیلی ژاپن که از طرف دولت پشتیبانی می شود، پول می گیرند. همچنین کمک ها توسط دولت های محلی، شرکت های غیرانتفاعی و سا
یر موسسات ارائه می شود. کیفیت دانشگاه ها و آموزش عالی در ژاپن از نظر بین المللی شناخته شده است. ۴۱ دانشگاه ژاپن در فهرست 2020 THES رتبه بندی دانشگاهی کیواس وجود دارد، با دانشگاه توکیو در رتبه ۲۲ و دانشگاه کیوتو در رتبه 33. در سال ۲۰۱۹، ۲۰ دانشگاه برتر آسیا از نظر رتبه بندی دانشگاهی کیواس، چهار دانشگاه ژاپن با بالاترین رتبه، دانشگاه توکیو، در جایگاه یازدهم بود. ۴۰ رتبه برتر دانشگاه آسیا از نظر رتبه بندی دانشگاهی کیواس، شامل دانشگاه توکیو در جایگاه سیزدهم، دانشگاه کیوتو در چهاردهم، دانشگاه اوساکا در شانزدهم، مؤسسه فناوری توکیو در هجدهم، دانشگاه توهوکو در بیست و سوم، دانشگاه ناگویا در بیست و ششم، دانشگاه کیوشو در بیست و نهم، و دانشگاه واسدا در سی و ششم. آموزش معلولان. مداخله دولت. طبق قانون اساسی آموزش (۲۰۰۷) که ژاپن آن را امضا کرده، دولت می بایست فرصت های برابر آموزشی برای افراد دارای معلولیت فراهم کند. این قانون به همراه قانون اساسی آموزش، کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت (CRPD) در سال ۲۰۰۷ تصویب شد و در سال ۲۰۱۴ به عنوان بخشی از بهزیستی تصویب شد. این ۲ قانون نوید می داد که دولت ملی و محلی متناسب با سطح معلو
لیت افراد، برنامه آموزش نیازهای ویژه مناسب برای آنان فراهم می کند. هدف از آموزش نیازهای ویژه این است که به افراد کمک کند تا توانایی بالقوه خود جهت دستیابی به استقلال و آموزش حرفه ای در زمینه های خاص را توسعه دهند. برخی از مدارس دانش آموزان دارای معلولیت را مثل دانش آموزان عادی در شرایط معمولی اسکان می دهد، اما در موارد خاص دانش آموزان به مدارس مستقل و برنامه های آموزشی ویژه نیاز دارند. این برنامه از دانش آموزان دارای اختلال بینایی، کم شنوایی، ناتوانی جسمی، اختلال رفتاری عاطفی، اختلالات یادگیری، نقص گفتار - زبان (اختلال ارتباطی)، اختلال در سلامتی و تأخیر در رشد پشتیبانی می کند. اصلاحات. به کودکان معلول و والدین آنان توجهی داده نمی شد تا اینکه در دهه ۱۹۹۰ آموزش نیازهای ویژه مورد توجه عموم قرار گرفت. قبل از آن، کودکان دارای معلولیت به عنوان «یادگیرنده کند» یا «مشکل دار برای عضویت در جامعه» شناخته شده بودند. بخش آموزش و پرورش دولت ژاپن شروع به تمرکز بر دادن حقوق برابر به کودکان معلول کرد، و اولین اصلاحات اساسی با معرفی «سازوکار اتاق منابع» آغاز شد، که به عنوان یک برنامه نیاز ویژه تکمیلی برای دانش آموزان دارای معل
ولیت که در مدارس معمولی مدرسه حضور دارند، خدمت می کرد. به علاوه در سال ۲۰۰۶، اصلاحات تربیتی بیشتری برای ترویج مفهوم «آموزش فراگیر» صورت گرفت. برنامه آموزش فراگیر به دلیل تأثیر سه عامل سیاسی وارد عمل شد؛ جنبش بین المللی برای ورود به مدارس، اصلاح امور رفاهی در افراد معلول و اصلاح کلی سیستم آموزشی در ژاپن. هدف از این اقدام، جلوگیری از انزوای دانش آموزان دارای معلولیت با جامعه اصلی و ادغام آموزش نیازهای ویژه با سیستم آموزش سنتی با فراهم کردن فضای کلاس با استاندارد جهانی بود. فعالیت های فوق برنامه. سیستم آموزشی ژاپن با تأکید زیادی بر فعالیت های فوق برنامه، که به آن آموزش سایه نیز گفته می شود، تکمیل می شود، این فعالیت های آموزشی در طول تحصیلات رسمی انجام نمی شوند. بخاطر آن که این فعالیت های فوق برنامه به عنوان پیش شرط حضور در دانشگاه شناخته می شود، بسیاری در آن شرکت می کنند و به منظور کسب مزیت رقابتی، خانواده های ژاپنی مایل به صرف هزینه هستند تا فرزند خود را در یک آموزش تکمیلی قرار می دهند. بیش از ۸۶٪ دانشجویان در کنار برنامه دانشگاهی، حداقل در یک نوع آموزش سایه شرکت می کنند و بیش از ۶۰٪ در ۲ یا بیشتر در آموزش ها ش
رکت می کنند. انتقاد. دانش آموزان ژاپنی برای موفقیت آکادمیک از طرف والدین، معلمان، همسالان و جامعه با فشار بی نظیر و شدیدی روبرو هستند. این اتفاق عمدتاً نتیجه جامعه ای است که از مدت ها قبل اهمیت زیادی برای آموزش قائل بوده و سیستمی که تمام هدف خود را به یک آزمون واحد (ورود به دانشگاه) متمرکز می کند که عواقب قابل توجهی در طول زندگی دارد. فشارهای ورود به دانشگاه منجر به رفتارهایی مانند خشونت در مدرسه، تقلب، خودکشی و آسیب روانی قابل توجه شده است. در برخی موارد، دانش آموزان دچار نقص عصبی شده اند که نیاز به بستری شدن در سن دوازده سال داشت. در سال ۱۹۹۱، گزارش شد که ۱٬۳۳۳ نفر در گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال خودکشی کرده اند، که بیشتر آنان بخاطر فشار علمی بود. از دیدگاه بین المللی، میزان خودکشی در نوجوانان نزدیک به میانگین سن کشورهای OECD، کمتر از ایالات متحده، کانادا و استرالیا است. یک نظرسنجی توسط وزارت آموزش و پرورش نشان می دهد که دانش آموزان مدارس دولتی در سال ۲۰۰۷ درگیر تعداد بی سابقه ای از حوادث خشونت آمیز بوده اند: ۵۲٬۷۵۶ مورد، که در حدود ۸٬۰۰۰ افزایش نسبت به سال قبل است. تقریباً در ۷٬۰۰۰ مورد از این حوادث، معلمان هدف ح
مله قرار گرفتند. سیستم آموزشی ژاپن نیز به دلیل عدم پرورش متفکران مستقل با حساسیت فرهنگی و هنری مورد انتقاد قرار گرفته است. دانش آموزان ژاپنی که به مدارس خارج از کشور می روند، بخاطر فقدان دیدگاه بین المللی به دیگر فرهنگ ها، در سازگاری و رقابت در آن محیط با مشکل روبرو می شوند. همچنین انتقاداتی در مورد میزان اوقات فراغت دانش آموزان وجود دارد. با رشد تعداد دانش آموزان ژاپنی، از شروع ابتدایی تا متوسطه اول، زمان آنان برای راستی آزمایی آموخته هایشان در کلاس در زندگی واقعی به طور چشمگیری کاهش می یابد. بخش عمده ای از این امر مربوط به تحصیل در مدرسه است، که برای تقریباً ۶۰٪ از دانش آموزان این رویداد رخ می دهد. این تعداد طی دو دهه گذشته به شدت افزایش یافته است. این ترس وجود دارد که دانش آموزان نتوانند آنچه را که آموخته اند در زندگی خود بگنجانند. زورگویی و اذیت و آزار. انتقاداتی در مورد تلاش های ناکافی جهت کاهش زورگویی (قلدری) در مدارس وجود دارد. در گزارش مالی ۲۰۱۹، ۶۱۲٬۴۹۶ مورد قلدری در مدارس سراسر ژاپن ثبت شده که شامل مدارس ابتدایی، خصوصی ابتدایی، متوسطه اول، دبیرستان و مدارس ویژه کودکان دارای معلولیت است. حوادث جدی با
آسیب شدید جسمی یا روانی ۷۲۳ مورد بود (۲۰ درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۱۸). قلدری بیشتر در مدارس ابتدایی (۴۸۴٬۵۴۵ مورد در سال ۲۰۱۹) و سپس در مدارس متوسطه اول (۱۰۶٬۵۲۴ مورد در سال ۲۰۱۹) و دبیرستان ها (۱۸٬۳۵۲ مورد در سال ۲۰۱۹) اتفاق می افتد. در گزارش مالی ۲۰۱۹، ۳۱۷ دانش آموز خودکشی کردند که ۱۰ نفر از آنها از زورگویی رنج می بردند. ۶۱٫۹ درصد موارد قلدری کلامی بوده و قلدری آنلاین ۱۸٫۹ درصد در دبیرستان ها بوده است. در سال ۲۰۱۹ تعداد ۷۸٬۷۸۷ مورد خشونت توسط دانش آموزان در مدارس ابتدایی، متوسطه اول و دبیرستان رخ داده است.
روایت بارون مونشهاوزن از سفرها و جنگ های عجیبش در روسیه رمانی دربارهٔ یک اشراف زاده خیالی آلمانی است که در سال ۱۷۸۵ توسط رودولف اریش راسپه نوشته شده است. شخصیت اصلی داستان که بارون مونشهاوزن نام دارد از یک بارون واقعی به نام هایرونیموس کارل فریدریش، فرایهر فون مونشهاوزن (۱۷۲۰–۱۷۹۷) الهام گرفته شده است. فیلم "ماجراهای بارون مونشهاوزن" محصول سال ۱۹۸۸ بر اساس این رمان ساخته شده است. داستان رمان دربارهٔ یک اشراف زاده آلمانی در قرن هجدهم است که ماجراهای شگفت آوری را تجربه می کند. او که برای جنگ روسیه و عثمانی راهی قسطنطنیه شده، وارد دربار عثمانی می شود، با سلطان دیدار می کند، خزانه او را می دزدد و از عثمانی فرار می کند. محبوس شدن بارون مونشهاوزن در شکم نهنگ از قصه یونس در ادیان ابراهیمی الهام گرفته شده است.
رابرت استوری (۱۱ آوریل ۱۹۵۶–۲۱ ژوئن ۲۰۲۰) داوطلب ارتش جمهوری خواه ایرلند موقت (IRA) از بلفاست، ایرلند شمالی بود. وی پیش از محکومیت ۱۸ ساله به دلیل داشتن اسلحه، مدت زیادی را به اتهامات مختلف در بازداشت به سر برد و در مجموع ۲۰ سال در زندان بود. وی همچنین در فرار از زندان ماز، بزرگترین شکست در زندان در تاریخ کیفری انگلیس، نقشی اساسی داشت. اوایل زندگی. خانواده استوری در اصل در منطقه مارووبون، در جاده اولدپارک در شمال بلفاست زندگی می کردند. خانواده استوری هنگامی که استوری بسیار کوچک بود به دلیل حملات وفادارانه اولستر به منطقه منطقه رابط در شمال بلفاست به اجبار نقل مکان کردند. عموی استوری مربی بوکس گری استوری بود و پدرش که او را بابی نیز می نامیدند، در دهه ۱۹۷۰ وقتی کاتولیک ها توسط وفاداران تهدید شدند در دفاع از منطقه کشته شد. استوری فرزند اول از چهار فرزند بود. او دو برادر به نام های سیموس و برایان و یک خواهر به نام جرالدین داشت. سیموس و بابی ارشد پس از یورش به خانه آنها یک اسلحه و یک تپانچه کشف کرد و دستگیر شدند. بابی ارشد بعداً آزاد شد اما سیموس متهم شد. سیموس در سال ۱۹۷۱ با هشت زندانی دیگر از زندان جاده کرملین
فرار کرد، آنها لقب کانگوروهای کرملین را گرفتند. از طرف خانواده مادرش پگی، سابقه جمهوری خواهی نیز وجود داشت، اما استوری گفت: "تأثیرات غالب بر او حوادثی بود که در اطراف او اتفاق می افتاد. این موارد شامل: بمب گذاری بار مک گورک در لژ جدید. تعدادی از کشته شدگان افرادی بودند که خانواده وی را می شناختند، و همچنین یکشنبه خونین. این امر منجر به تلاش های وی برای پیوستن به IRA شد. استوری وقتی پانزده ساله بود، ترک تحصیل کرد و با پدرش به کار میوه فروشی مشغول شد. در شانزده سالگی، او به عضویت IRA درآمد. زندان. در یازدهم آوریل ۱۹۷۳، هفدهمین سالگرد تولد وی، در بیمارستان و در اردوگاه لنج کش نگهداری شد. وی قبل از این ۲۰ بار دستگیر شده بود اما برای ترمیم خیلی جوان بود. در اکتبر ۱۹۷۴ وی در تظاهرات در لانگ کش علیه شرایط زندگی که داخلی ها «قفس هایی» را که در آن بودند، آتش زدند شرکت کرد. وی در مه ۱۹۷۵ از مرخصی آزاد شد. وی به ظن بمب گذاری در هتل Skyways در ژانویه ۱۹۷۶ و آدم ربایی و قتل در منطقه Andersonstown بلفاست در مارس ۱۹۷۶ دستگیر شد، اما در دادگاه وی توسط قاضی تبرئه شد. وی هنگام خروج از دادگاه دستگیر و به اتهام حادثه ای مربوط به
تیراندازی متهم شد. وی پس از عدم اثبات پرونده آزاد شد و تنها به اتهام تیراندازی به دو سرباز در Turf Lodge متهم شد. این اتهامات در دسامبر ۱۹۷۷ لغو شد. در همان ماه وی به جرم قتل یک سرباز در Turf Lodge دستگیر شد، اما اتهامات نیز برداشته شد. در سال ۱۹۷۸ وی در رابطه با زخمی شدن یک سرباز در لنادون متهم شد، اما به دلیل اشتباه در رویه پلیس در دادگاه تبرئه شد. در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۹، استوری بعداً با سه داوطلب IRA از جمله جرارد تویت در هالند پارک لندن دستگیر و به اتهام توطئه برای ربودن یک هلیکوپتر برای کمک به فرار برایان کینان از زندان بریستون متهم شد. تویت قبل از محاکمه از همان زندان فرار کرد، و دو داوطلب دیگر IRA محکوم شدند، اما استوری در آوریل ۱۹۸۱ در Old Bailey در ماه اوت، پس از شلیک یک سرباز، وی با داشتن یک اسلحه دستگیر شد و برای اولین بار محکوم شد و به هجده سال زندان محکوم شد. استوری یکی از رهبران فرار از زندان ماز در سال ۱۹۸۳ بود، وقتی ۳۸ زندانی جمهوری از H-Blocks خارج شدند، بزرگترین فرار از زندان در تاریخ کیفری انگلیس و بزرگترین فرار از زندان در زمان صلح در اروپا به دست استوری رقم خورد. وی در عرض یک ساعت بازداشت شد،
و به هفت سال حبس اضافی محکوم شد. وی که در سال ۱۹۹۴ آزاد شد، مجدداً در سال ۱۹۹۶ دستگیر و به اتهام داشتن اطلاعات شخصی در مورد یک سرباز ارتش انگلیس و برایان هاتون، رئیس دادگستری لرد متهم شد. در دادگاه خود در دادگاه جاده کراملین در ژوئیه ۱۹۹۸، وی پس از اینکه دفاع از وی ثابت کرد اطلاعات شخصی قبلاً در کتابها و روزنامه ها منتشر شده بود، تبرئه شد. پس از زندان. او پس از گذراندن بیست سال در زندان، بخش عمده ای از حکمش را برای بازپرداخت بوده است، ا سرانجام در سال ۱۹۹۸ آزاد شد، و او دوباره درگیر توسعه سیاست جمهوری و استراتژی جمهوری شد، سرانجام استوری رئیس شمال سین فین شد. در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۵، عضو پارلمان جنوب اتحادیه اولستر ، دیوید برنساید، به مجلس عوام انگلیس تحت امتیاز پارلمان گفت که استوری رئیس اطلاعات IRA است. در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۱۵، استوری در رابطه با قتل داوطلب سابق IRA کوین مک گویگان در ماه قبل دستگیر و به مدت دو روز در بازداشت بود. متعاقباً وی بدون هیچگونه اتهامی آزاد شد و وکیل وی جان فینوکان اظهار داشت که استوری برای بازداشت غیرقانونی شکایت می کند. مرگ. استوری در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۰ در انگلیس در پی جراحی ناموفق پیوند ری
ه درگذشت. رئیس جمهور سین فاین، ماری لو مک دونالد در ادای احترام خود او را «یک جمهوریخواه بزرگ» توصیف کرد. در مراسم تشییع جنازه وی در ۳۰ ژوئن در بلفاست بیش از ۱۵۰۰ نفر از جمله مک دونالد، معاون نخست وزیر میشل اونیل و رئیس جمهور سابق سین فاین، گری آدامز شرکت داشتند ، اما به دلیل نقض قوانین فاصله اجتماعی اما به علت همه گیری بیماری covid19، مورد انتقاد قرار گرفت. که در آن زمان در ایرلند شمالی فعالیت می کرد، تعداد مراسم تشییع جنازه را به بیش از ۳۰ عزادار محدود کرد. منابع فرهنگی. در فیلم "Maze" دراماتورژی فرار از زندان ۱۹۸۳ به کارگردانی استفان بورک، استوری توسط بازیگر ایرلندی، سیلیان اوسالیوان به تصویر کشیده شد.
رفتار کمک کردن نوعی عمل داوطلبانه برای رهایی دیگری از سختی و ناراحتی است. در قرن بیست و یکم، کمک های مالی و همکاری های فراوانی میان کشورهای جهان به ویژه پس از دنیاگیری کووید-۱۹ پدید آمد.
کلید (انگلیسی: The Key) فیلمی آمریکایی محصول ۱۹۳۴ به کارگردانی مایکل کورتیز است. این فیلم مجدداً به عنوان "High Peril" (عنوان پیش از انتشار "Sue of Fury") در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. داستان مربوط به یک مثلث عاشقانه، در جریان جنگ استقلال ایرلند است. طرح. کاپیتان بیل تنانت (ویلیام پاول) یک افسر انگلیسی است که در سال ۱۹۲۰ در دوبلین مستقر شده است. تنانت سابقه ای با نورا، همسر دوستش، کاپیتان اندرو کر افسر اطلاعات انگلیس دارد. اولین وظیفه تنانت این است که یکی از اعضای بدنام سین فاین، پیدار کونلان را بازداشت کند. اولین تلاش او برای شکت پیدار کونلان با شکست مواجه شد به کر دستور داده می شود تا تننت را یک شبه آرام کند. نورا از کاری که کرده بد بسیار ترسیده بود و از شوهرش خواهش می کند که او را تنها نگذارد. آما پس از رفتن کر، شاهد بازگشت فلکی به زمان تنانت و نورا هستیم، چندین سال قبل. کر جستجوی کونلان را رهبری می کند. او را می یابد و اسیر می کند. وقتی او به خانه رسید، خیلی دیر شد، نورا هنوز بلند است و هنوز لباس پوشیده است. تننت نیز آنجاست و اصرار می ورزد: «ما باید به او بگوییم.» نورا می گوید که انجام این کار برای اوست، تنانت را
از آنجا دور می کند. و به شوهرش می گوید «بله». او به شوهرش یادآوری می کند که او همیشه می دانسته شخص دیگری وجود داشته است. اینکه کسی تننت بود، و اشتیاق او که مدتها فکر می کرد در این جلسه شعله ور شده است. کر با وجود درخواست هایش مبنی بر کشته شدن وی، با عجله بیرون می رود. او می گوید که ممکن است همه مشکلات آنها را حل کند. تننت او را در حال رفتن می بیند و به نوره پریشان برمی گردد تا بپرسد کر به کجا می رود. او قول می دهد که او را پیدا کند. ارتش انگلیس به اعدام محکوم می شود. اندکی پس از آن، کر مشاهده شده و به میخانه ای تعقیب می شود که در آنجا توسط مردان و زنانی که در کوچه منتظر هستند کمین کرده و ربوده می شود. صبح روز بعد که تننت به پست نظامی می رسد، نورا را پیدا می کند که در آنجا منتظر خبر شوهرش است. او به او گفت که بخشی از او با کر از در بیرون رفت. عشق او به تنانت یک رؤیا بود: او «فقط سه سال از او دور شده است.» یک پیام رسان از Sinn Féin می رسد. او ادعا می کند که صلح ساز است و به ژنرال می گوید اگر کونلان آزاد شود کر آزاد خواهد شد. اما ژنرال به او می گوید کونلان ساعت ۶:۰۰ به دار آویخته می شود صبح روز بعد هستم نورا به
ژنرال التماس می کند که رعایت کند، اما ژنرال امتناع می کند. تننت نماینده سین فاین را دنبال می کند و سعی می کند برای زندگی کر معامله کند، اما به او گفته می شود که جز آزاد شدن کونلان هیچ کاری انجام نخواهد داد. او به مقر فرماندهی برمی گردد و برخلاف دستورات، وارد دفتر ژنرال می شود، میز کار او را می شکند و برای Conlan جعل آزادی می کند. ساعت ۳ بامداد، در خارج از زندان، جمعیت زیادی به زانو درآمده و مشغول نماز هستند. اسیرکنندگان کر او را آزاد کردند. صبح روز بعد، این شهر آزادی کونلان را جشن می گیرد و انگلیس ها شکار شخصی برای کونلان را انجام می دهند. جعل تننت کشف شد و کر از اینکه دوستش برای آزادی او دست به خودکشی شغلی زده است، پریشان می شود. خارج از ستاد مرکزی، تنانت به کر می گوید که نورا عاشق خاطره ای پر زرق و برق بوده است اما دیدن دوباره تنانت تمام عاشقانه ها را برای او از بین برده و باعث شده است که او بفهمد واقعاً شوهرش را دوست دارد. تنانت خود را به ژنرال معرفی می کند، زیرا می داند که حداقل سه سال در زندان به سر می برد. هنگام دستگیری، تنانت هنگام تماشای کرها از میان جمعیت تشویق کننده رانده می شود. زمینه. یکی از نویس
ندگان فیلمنامه فیلم کاپیتان جوزلین لی هاردی، جانباز تزئین شده جنگ جهانی اول بود که فرارهای مکرر از اردوگاه های اسیران جنگی آلمان را انجام داده بود. پس از جنگ بزرگ هاردی به عنوان افسر اطلاعات نظامی وابسته به بخش کمکی سپاه سلطنتی ایرلند در طول جنگ استقلال ایرلند خدمت کرد. وی در بازجویی از زندانیان ارتش جمهوری اسلامی ایران تخصص داشت و از چندین تلاش برای جان خود توسط ارتش جمهوری خواه ایرلند جان سالم به در برد.
درایم (به لاتین: Darayem) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در شهرستان درایم واقع شده است.
هورمون درمانی افراد ترنس یا هورمون درمانی جایگزین نوعی هورمون درمانی در افراد تراجنسیتی با هدف ایجاد صفات ثانویه جنسی هم سو با هویت جنسیتی، بوسیله تجویز هورمون های جنسی است. با وجود این که هورمون درمانی باعث ایجاد بسیاری از صفات ثانویه جنسی مورد انتظار در افراد تراجنسیتی می شود، بسیاری از خصوصیات جنسی با هورمون درمانی قابل تغییر نیستند. به عنوان مثال، هورمو ن درمانی می تواند باعث رشد پستان در زنان ترنس شود اما نمی تواند پستان را در مردان ترنس از بین ببرد. جایگزینی هورمون می تواند باعث رشد موهای صورت در مردان ترنس شود، اما نمی تواند موهای صورت زنان ترنس را به کلی از بین ببرد. با این حال، هورمون درمانی در ایجاد صفات ثانویه موثر است. صفاتی که به راحتی برگشت پذیر هستند با قطع درمان هورمونی باز می گردند.(قبل از جراحی) با این وجود برخی تغییرات ناشی از دریافت هورمون در مردان ترنس ممکن است در عرض چند هفته تقریباً برگشت ناپذیر شوند در حالی که این زمان برای زنان ترنس ممکن است طولانی تر باشد. همانند تمام مداخلات پزشکی، جایگزینی هورمون هم ممکن است با خطراتی همراه باشد، به ویژه در دوزهای بالای مصرف. بنابراین توصیه می شود
که هر نوع مصرف هورمون یا تغییر الگو مصرف باید تحت نظارت پزشک باشد. زیرا شروع، توقف یا حتی تغییر میزان دوز می تواند تهدیدی برای سلامتی جسمی و روانی فرد باشد. شرایط و الزامات. در گذشته افراد ترنس برای دریافت خدمات هورمون درمانی نیازمند ارزیابی روان پزشک یا نسخه درمان گر بودند اما اکنون بسیاری از مراکز ارائه خدمات از مدل «رضایت آگاهانه» پشتیبانی می کنند. این روش نیاز به هیچ گونه ارزیابی روانپزشکی ندارد اما در عوض بر کاهش محدودیت های مراقبتی با دادن اطلاعات کامل برای درک شخص از خطرات و نتایج تمرکز دارد. برخی از سازمان های بهداشت ال جی بی تی مثل "مرکز بهداشت هوارد براون شیکاگو" و فدراسیون فرزندپروری تنظیم شده آمریکا از مدل «رضایت آگاهانه» حمایت می کنند. استانداردهای مراقبت از سلامت افراد تراجنسیتی(SOC) عنوان می کند که شخص ترنس باید توسط یک متخصص بهداشت روان ، درگیر با آشفتگی جنسیتی تشخیص داده شود. در این مدل استاندارد همچنین «رضایت آگاهانه» فرد شرط است. استانداردهای انجمن حرفه ای جهانی بهداشت تراجنسیتی (WPATH)، هر دو رویکرد مراقبتی را تایید می کند. گزینه های درمان. انجمن حرفه ای جهانی بهداشت تراجنسیتی (WPATH) با ه
م کاری انجمن غدد درون ریز یک راهنما برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ترنسجندر تدوین کرده است. هورمون درمانی زنانه سازی. هورمون درمانی زنانه سازی معمولاً شامل داروهایی برای سرکوب تستوسترون و انواع داروهای حاوی استروژن ها، آنتی آندروژن ها (مسدود کننده های تستوسترون) و پروژسترون ها هستند. معمولاً استروژن با آنتی آندروژن ترکیب می شود تا تستوسترون را سرکوب و مسدود کند. هورمون درمانی مردانه سازی. هورمون درمانی مردانه سازی معمولاً شامل مصرف تستوسترون جهت سرکوب تولید استروژن است. طریقه ی مصرف می تواند خوراکی، تزریق و کاشت زیرپوستی باشد. دوز مصرف باید با تجویز پزشک باشد که می تواند هفتگی یا دوهفته ای باشد. ایمنی. هورمون درمانی برای افراد تراجنسیتی می تواند یک کمک پزشکی ایمن باشد به شرطی که تحت نظارت یک پزشک متخصص باشد. مانند تمام مداخلات پزشکی، هورمون درمانی هم با خطرات بالقوه ای همراه است که از طریق غربال گری و تست های آزمایشگاهی مثل؛ شمارش گلبول های خونی، آزمایش خون، بررسی عملکرد کلیه و کبد و سنجش کلسترول کنترل می شود. مصرف بیش از حد هورمون ها بدون نظارت پزشک ممکن است منجر به تهدیدات سلامتی مثل افزایش خطر ابتلا
به سرطان، حمله قلبی ناشی از غلیظ شدن خون، لخته شدن خون و افزایش کلسترول شود. تاثیرات در باروری. هورمون درمانی ممکن است قابلیت باروری را تحت تاثیر قرار دهد یا محدود کند. قبل از شروع هرگونه درمان، افراد ممکن است تاثیرات مربوط به باروری را در نظر بگیرند. گزینه هایی مثل انجماد اسپرم، انجماد تخمک و انجماد بافت تخمدان برای این شرایط توصیه می شود. انتشار یک مطالعه در کنفرانس انجمن غدد درون ریز (ENDO 2019)، نشان داد که تخمدان در مردان ترنس، یک سال پس از شروع درمان با تستوسترون هم توانایی باروری خود را حفظ می کند. برخورداری از درمان. صلاحیت افراد برای استفاده از درمان با هورمون با استفاده از ابزارهای اصلی تشخیصی مانند؛ طبقه بندی بین المللی آماری بیماری ها(ICD) و راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی(DSM) تعیین می شود. از آن جایی که ممکن است آشفتگی جنسیتی همراه با مشکلات یا نیازهای روان پزشکی باشد، افراد علاوه بر غربالگری اختلالات روانی با استفاده از معیارهای DSM-5، با معیارهای ICD-10 هم ارزیابی می شوند. بنا بر تاکید انجمن غدد درون ریز، پزشکانی که آشفتگی جنسیتی را ارزیابی می کنند نیازمند آموزش با «آی سی دی-۱۰» و «دی
اس ام-۵» هستند. همچنین ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید ارزیابی کاملی از سلامت روانی فرد به دست آورند و عوامل روانی-اجتماعی که می تواند بر درمان تأثیر بگذارد را شناسایی کنند. آی سی دی-۱۰ (ICD-10). براساس سیستم آی سی دی-۱۰، افراد باید تحت تشخیص تراجنسی یا آشفتگی جنسیتی دوران کودکی باشند. معیارهای تراجنسی؛ برای تشخیص فرد درگیر با «آشفتگی جنسیتی در کودکی» براساس معیارهای آی سی دی-۱۰؛ کودک باید قبل از بلوغ بواسطه جنس خود دچار نارضایتی شدید و مداوم باشد یا موارد زیر مشهود باشد؛ دی اس ام-۵ (DSM-5). دی اس ام-۵ تجربه ۲ مورد از ۶ مورد زیر را بعنوان معیاری برای آشفتگی جنسیتی می داند؛ تجربه قبلی. برخی سازمان ها الزام دارند که افراد قبل از شروع هورمون درمانی، باید مدت زمان مشخصی را در نقش جنسیتی مورد نظر خود بگذرانند، این دوره را، تجربه زندگی واقعی (RLE) می نامند. در سال ۲۰۰۹ انجمن غدد درون ریز اظهار داشت که افراد باید حداقل سه ماه «تجربه زندگی واقعی» را داشته باشند یا برای مدتی مشخص توسط روان درمان گر، حداقل سه ماه تحت روان درمانی قرار بگیرند. افراد تراجنسیتی و فعالان این عرصه مانند "کیت بورنشتاین"، معتقدند «تجربه
زندگی واقعی» از نظر روانشناختی مضر است و نوعی دروازه بانی است، چرا که افراد را از فرآیند گذار جنسیت برای مدتی منع می کند.
غرجی (به لاتین: Gharji) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی درایم واقع شده است.
دربندک (به لاتین: Darbandak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
چدگه (به لاتین: Chetgah) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
باغ سنگک (به لاتین: Bagh-e Sangak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
باریکی (به لاتین: Bariki) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
بید خواه ۲ (به لاتین: Bed-e Khva) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
بید خواه (به لاتین: Bid Khvah) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
رود وین (به لاتین: Wien) یک رود در اتریش است که از شهر وین پایتخت این کشور عبور می کند. این رود که از ایالت نیدراسترایش سرچشمه می گیرد و پس از طی ۳۴ کیلومتر به رود دانوب می ریزد.
بوستانک (به لاتین: Bostanak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
الکس دی جرجیو (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل ایتالیا است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ در رشتهٔ شنای چهار در صد متر آزاد مردان شرکت کرد. دی جرجیو آشکارا همجنسگرا است.
آیا کریسمس برف می بارد؟ (به ; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی ۲۰۰۹ در ژانر ملودرام با بازی گو سو، هان یه سول، سونگ جونگ-هو، سون وو سون و جو مین-سو است. این مجموعه از ۲ دسامبر ۲۰۰۹ تا ۲۸ ژانویه ۲۰۱۰، چهارشنبه و پنجشنبه ها، ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) برای ۱۶ قسمت از اس بی اس پخش شد. ریتینگ. براساس TNS Media Korea، قسمت های یک و دو به رتبه بندی ۸٫۶٪ و ۷٫۷٪ در سراسر کشور دست یافتند و در برابر رقبای خود "آیریس" در کی بی اس و "قهرمان" در ام بی سی در رتبهٔ دوم قرار گرفت. رتبه بندی برای تکرار قسمت های یک و دو، ۸٫۷٪ و ۱۱٫۴٪ در سراسر کشور ثبت شده است و از پخش اصلی آن پیشی گرفته است. منبع: TNS Media Korea
دودرگه (به لاتین: Do Dargeh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
دریل (به لاتین: Drel) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
گوزون (به لاتین: Guzun) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
حوض شاه بالا (به لاتین: Howz-e Shah-e Bala) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است. حوض شاه بالا ۲٬۸۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
حوض شاه پایین (به لاتین: Howz-e Shah-e Pa'in) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
جیرو پایین (به لاتین: Jerwu Pa'in) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
نماز پس (به لاتین: Namaz-e Pas) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است. نماز پس ۸۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پریخم (به لاتین: Pari Kham) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
پاشهرآباد (به لاتین: Pashahr Abad) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است. پاشهرآباد ۱٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
روینزار (به لاتین: Ruyanzar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
سفیدسنگان (به لاتین: Safed Sangan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
سفیدآب (به لاتین: Safedab) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است. سفیدآب ۹۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سیدآباد (به لاتین: Sayed Abad) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.
سیل دون (به لاتین: Sel Don) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خواهان واقع شده است.