Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ند، و همچنین شرایطی که هیچگونه حلالیتی هم وجود نداشته باشد نیز، مانع خیس شدن سطوح جامد توسط فلز مایع و جلوگیری از LME می شود. وجود یک لایه اکسید روی سطح فلز جامد نیز از تماس خوب بین دو فلز جلوگیری می کند و LME را متوقف می کند. ترکیبات شیمیایی فلزات جامد و مایع، بر شدت شکنندگی تأثیر می گذارد. افزودن عناصر سوم به فلز مایع ممکن است شکنندگی را افزایش یا کاهش دهد و ناحیه دمایی را که در آن شکنندگی مشاهده می شود، تغییر دهد. ترکیبات فلزی که ترکیبات بین فلزی را تشکیل می دهند LME ایجاد نمی کنند. طیف گسترده ای از زوج های LME وجود دارد که مهم ترین آنها از نظر فناوری، LME آلیاژهای آلومینیوم و فولاد است. متالورژی. آلیاژ شدن فلز جامد، LME آن را تغییر می دهد. برخی از عناصر آلیاژی ممکن است شدت را افزایش دهند در حالی که برخی دیگر ممکن است از LME جلوگیری کنند. عمل عنصر آلیاژی به صورت تفکیک مرزهای دانه فلز جامد و تغییر خصوصیات مرزی دانه شناخته شده است؛ بر این اساس، حداکثر LME در مواردی دیده می شود که عناصر افزودنی آلیاژی، مرزهای دانه فلز جامد را اشباع کرده باشند. سختی و رفتار تغییر شکل فلز جامد بر حساسیت آن به LME تأثیر می گذارد
. به طور کلی، فلزات سخت تر به شدت ترد می شوند. اندازه دانه تا حد زیادی بر LME تأثیر می گذارد. جامدات با دانه های بزرگ تر با شدت بیشتری ترد می شوند و تنش شکست به طور معکوس با ریشه دوم قطر دانه تغییر می کند. همچنین دمای تبدیل شکست ترد به شکست نرم، با افزایش اندازه دانه افزایش می یابد. خواص فیزیکی و شیمیایی. انرژی سطحی بین فلزات جامد و مایع و انرژی مرزهای دانه فلز جامد بر LME تأثیر زیادی دارد. این انرژی ها به ترکیبات شیمیایی زوج فلزی بستگی دارد. پارامترهای تست. پارامترهای خارجی مانند دما، نرخ کرنش، تنش و زمان قرار گرفتن در معرض فلز مایع قبل از آزمایش، بر LME تأثیر می گذارند. دما یک فرورفتگی شکل پذیری و یک رفتار انتقال از شکست نرم به شکست ترد، در فلز جامد ایجاد می کند. محدوده دمایی فرورفتگی و همچنین دمای انتقال، با ترکیب فلزات مایع و جامد، ساختار فلز جامد و سایر پارامترهای آزمایشی تغییر می کند. حد پایین فرورفتگی شکل پذیری عموماً با نقطه ذوب فلز مایع منطبق است. حد بالایی نسبت به نرخ کرنش حساس است. دما همچنین بر سینتیک LME تأثیر می گذارد. افزایش نرخ کرنش دمای حد بالایی و همچنین سرعت انتشار ترک را افزایش می دهد. در
اکثر زوج های فلزی، LME زیر سطح تنش آستانه رخ نمی دهد. آزمایش معمولاً شامل نمونه های کششی است، اما آزمایش های پیچیده تری با استفاده از نمونه های مکانیک شکست نیز انجام می شود. مکانیسم ها. تئوری های زیادی برای LME ارائه شده است. عمده ترین آنها در زیر ذکر شده است : همه این مدل ها، به استثنای رابرتسون، از مفهوم کاهش انرژی سطحی ناشی از جذب فلز جامد به عنوان علت اصلی LME استفاده می کنند. آنها در پیش بینی بسیاری از مشاهدات پدیدارشناختی موفق بوده اند. با این حال، پیش بینی کمّی LME هنوز مبهم است. شکنندگی جیوه. رایج ترین فلز مایعی که باعث شکنندگی می شود، جیوه است . اثرات شکننده جیوه برای اولین بار توسط پلینی بزرگ در حدود سال 78 پس از میلاد شناسایی شد. نشت های عطارد خطر ویژه ای برای هواپیماها دارد. آلیاژ آلومینیوم-روی-منیزیم-مس DTD 5050B به ویژه حساس است. آلیاژ آلومینیوم-مس DTD 5020A کمتر حساس است. جیوه ریخته شده می تواند توسط نیترات نقره بی حرکت شده و نسبتاً بی ضرر شود. در 1 ژانویه 2004، کارخانه فرآوری گاز طبیعی مومبا، استرالیای جنوبی، کهسانتوس اداره می شد، دچار آتش سوزی شدید شد. انتشار گازی که منجر به آتش سوزی شد، به د
لیل خرابی نازل ورودی مبدل حرارتی (جعبه سرد) در کارخانه بازیافت مایعات بود. خرابی نازل ورودی به دلیل تردی فلز مایع جعبه سرد آلومینیومی قطار B توسط جیوه عنصری بود. فرهنگ عامه. شکنندگی فلز مایع نقش اصلی را در رمان "غریزه قاتل" اثر جوزف فایندر ایفا می کند. در فیلم "Big Hero 6" ، هانی لیمون، با صدای جنسیس رودریگز ، از تردی فلز مایع در آزمایشگاه خود استفاده می کند.
کریستیان سایس (؛ – ) معمار و شهرساز اهل آلمان بود.او چندین ساختمان را در شهر ویسبادن طراحی کرد. او در سال ۱۸۱۸ یک طرح جامع شهری برای «بزرگ سازی و زیباسازی شهر» ایجاد کرد.
در فرآیند استخراج نفت و گاز طبیعی، درخت کریسمس یا «درخت» مجموعه ای از دریچه ها، قرقره های پوششی و اتصالاتی است که برای تنظیم جریان در لوله های موجود در چاه نفت ، چاه گاز ، چاه تزریق آب ، چاه دفع آب، چاه تزریق گاز، چاه میعانات و انواع دیگر چاه استفاده می شود. بررسی اجمالی. اولین درخت کریسمس ابتدایی توسط برادران هامیل برای تحت کنترل درآوردن اسپیندل تاپ استفاده شد. این شامل یک شیر T، با یک شیر 6 اینچی و 8 اینچی در لوله عمودی، و یک شیر 6 اینچی در لوله افقی بود. ابتدا شیر عمودی بسته شده و سپس شیر به لوله افقی بسته می شد . درخت کریسمس هم در چاه های سطحی و هم در چاه های زیر دریا استفاده می شود. معمولا نوع درخت را با عنوان "درخت زیر دریا" یا "درخت سطحی" شناسایی می کنیم. هر یک از این طبقه بندی ها دارای نمونه های متنوعی هستند. نمونه هایی از زیردریایی ها عبارتند از: درختان معمولی، دو حفره ای، تک سوراخ، TFL (از طریق خط جریان)، افقی ، خط گلی، خط گلی افقی ، دریچه های جانبی، و TBT ( از طریق سوراخ). عمیق ترین درخت زیردریایی در خلیج مکزیک با ارتفاع تقریبی نصب شده است . (محدودیت های فنی فعلی تا ارتفاع حدود 3000 متر و دمای کار
50- درجه فارنهایت تا 350 درجه فارنهایت با حداکثر فشار 15000 psi است .) وظیفه اصلی یک درخت، کنترل جریان یک سیال ، معمولاً نفت یا گاز ، از چاه است. (گاهی از درخت برای کنترل تزریق گاز یا آب به چاه غیر تولیدی به منظور افزایش نرخ تولید نفت از چاه های دیگر استفاده می شود.) هنگامی که چاه و تاسیسات آماده تولید و دریافت نفت یا گاز هستند، دریچه های درختی باز می شوند و سیالات مجاز هستند که از یک خط جریان عبور کنند. این منجر به یک مرکز پردازش، انبار ذخیره سازی و/یا خط لوله دیگری می شود که در نهایت به یک پالایشگاه یا مرکز توزیع (برای گاز) منتهی می شود. خطوط جریان در چاه های زیردریایی معمولاً به یک سکوی تولید ثابت یا شناور یا به یک کشتی ذخیره سازی یا بارج، معروف به کشتی تخلیه ذخیره سازی شناور (FSO)، یا واحد پردازش شناور (FPU)، یا شناور تولید، ذخیره سازی و تخلیه شناور منتهی می شوند. (FPSO). یک درخت اغلب عملکرد های اضافی متعددی از جمله نقاط تزریق شیمیایی، ابزار مداخله چاه، ابزار کاهش فشار، نقاط نظارت (مانند فشار، دما، خوردگی، فرسایش، تشخیص شن و ماسه، سرعت جریان، ترکیب جریان، بازخورد دریچه و موقعیت دریچه خفه کننده ) و نقاط ات
صال دستگاه هایی مانند مبدل های فشار و دما پایین سوراخ (DHPT) را ارائه می دهد. در چاه های تولید، ممکن است مواد شیمیایی یا الکل ها یا تقطیرهای نفتی برای جلوگیری از مشکلات تولید (مانند انسداد) تزریق شود. استفاده از سیستم کنترل بر روی درخت زیر دریا برای نظارت، اندازه گیری و واکنش به خروجی های حسگر روی درخت یا حتی پایین سوراخ چاه باعث افزایش کارایی می شود. سیستم کنترل متصل به درخت، شیر ایمنی چاه (SCSSV، DHSV SSSV) را کنترل می کند در حالی که درخت به عنوان یک اتصال و مجرای سیستم کنترل به شیر اطمینان حفره عمل می کند. پیچیدگی درخت در چند دهه اخیر افزایش یافته است . آنها اغلب به جای اینکه از اجزای فلنجی منفرد مونتاژ شوند، از بلوک های فولادی حاوی شیرهای متعدد تولید می شوند. این امر به ویژه در کاربرد های زیردریایی که با توجه به قاب و سیستم های پشتیبانی ای که بلوک دریچه اصلی در آن یکپارچه شده است، باعث ایجاد تفاوت های زیادی با درخت شده است. توجه داشته باشید که درخت و سرچاه قطعات جداگانه ای هستند که نباید به عنوان یک قطعه اشتباه گرفته شوند. درخت کریسمس در بالای سر چاه نصب می شود. یک سرچاه بدون درخت کریسمس در حین عملیات حفا
ری و همچنین برای موقعیت هایی که بعداً درختی در بالای خیز نصب می شود، استفاده می شود. چاه هایی که با پمپ های میله ای تولید می شوند (جک های پمپ، خرهای تکان دهنده، پمپ های ملخ و غیره) اغلب از هیچ درختی استفاده نمی کنند زیرا نیازی به مهار فشار وجود ندارد. سوپاپ ها. درختان زیردریایی و سطحی دارای تنوع زیادی از پیکربندی دریچه ها و ترکیبی از دریچه های دستی و/یا فعال (هیدرولیک یا پنوماتیک) هستند . نمونه هایی در مشخصات API 6A و 17D مشخص شده اند. یک درخت سطح پایه شامل دو یا سه دریچه دستی است(معمولاً شیرهای دروازه ای به دلیل ویژگی های جریان آنها، در صورتی که کاملا باز باشند دارای محدودیت کم برای جریان سیال اند). معمولاً یک درخت سطحی پیچیده حداقل چهار یا پنج دریچه دارد که معمولاً در یک الگوی چلیپایی چیده شده اند (از این رو اصطلاح "درخت کریسمس" پابرجا است). به دو شیر پایینی، شیر اصلی (به ترتیب بالا و پایین ) می گویند. شیرهای اصلی معمولاً در حالت کاملاً باز هستند و "هرگز" در هنگام جریان چاه باز یا بسته نمی شوند (به جز در مواقع اضطراری) تا از فرسایش سطوح آب بندی شیر جلوگیری شود. شیر اصلی پایینی معمولاً به صورت دستی کار می کن
د، در حالی که شیر اصلی بالایی اغلب به صورت هیدرولیکی فعال می شود و به آن اجازه می دهد تا به عنوان وسیله ای برای بسته شدن از راه دور در چاه در مواقع اضطراری استفاده شود. یک شیر بال فعال معمولاً برای بسته شدن در چاه هنگام جریان استفاده می شود، بنابراین شیرهای اصلی را برای بسته شدن مثبت برای اهداف تعمیر و نگهداری حفظ می کند. شیرهای بال هیدرولیک معمولاً به گونه ای ساخته می شوند که بدون مشکل بسته شوند، به این معنی که برای باز ماندن به فشار هیدرولیک فعال نیاز دارند. به همین دلیل اگر سیال کنترل از کار بیفتد، چاه به طور خودکار و بدون اقدام اپراتور خود را مسدود می کند. شیر دست راست معمولاً شیر بال جریان یا شیر بال تولید نامیده می شود، زیرا در مسیر جریانی است که هیدروکربن ها به تأسیسات تولید می روند (در مورد چاه های تزریقی، مسیری که آب یا گاز از تولید به چاه طی می کند ). شیر دست چپ را اغلب شیر بال کش (KWV) می نامند. این ماده عمدتاً برای تزریق مایعاتی مانند بازدارنده های خوردگی یا متانول برای جلوگیری از تشکیل هیدرات استفاده می شود. در دریای شمال به آن بازوی جانبی غیر فعال (NASA) میگویند. معمولاً به صورت دستی کار می کند.
شیری که در بالا قرار دارد دریچه سواب نامیده می شود و در مسیری قرار دارد که برای مداخلات چاه مانند کابل و لوله مغزی سیار استفاده شود . برای چنین عملیاتی، یک روان کننده بر روی بالای درخت نصب می شود و سیم یا سیم پیچ از طریق روان کننده پایین می آید و از شیر سواب عبور می کند و به داخل چاه می رود. این شیر معمولاً به صورت دستی کار می کند. برخی از درختان دارای یک دریچه سواب دوم هستند که این دو روی هم قرار گرفته اند. هدف این است که با حفظ قاعده دو مانع، اجازه دهیم تجهیزات از بالای در خت با جریان چاه پایین بیایند. تنها با یک دریچه سواب، شیر اصلی بالایی معمولاً بسته می شود تا به عنوان مانع دوم عمل کند و چاه را مجبور می کند در طول عملیات حفر کردن به مدت یک روز بسته شود. با این حال ، اجتناب از توقف تولید برای یک روز معمولاً سود کمی است و ارزش هزینه ا ضافی برای داشتن یک درخت کریسمس با دریچه سواب دوم را ندارد. درختان زیر دریایی در پیکربندی های عمودی یا افقی با تخصص های بیشتری مانند دو سوراخ ، تک سوراخ، متحدالمرکز، حفاری، خط گل، بدون راهنما یا راهنما در دسترس هستند. اندازه و وزن درختان زیر دریا ممکن است از چند تن تا حدود 70
تن برای کاربردهای بدون راهنما در آب های عمیق (بیش از 3000 فوت) با فشار بالا متغیر باشد. درختان زیر دریا در مقایسه با درختان سطحی دارای دریچه ها و لوازم جانبی زیادی هستند . به طور معمول، یک درخت زیر دریا دارای یک دریچه خفه کننده (اجازه دهنده کنترل جریان)، یک رابط اتصال جریان (هاب، فلنج یا سایر اتصالات)، رابط کنترل زیر دریا (هیدرولیک مستقیم، الکتروهیدرولیک یا الکتریکی) و سنسورهایی برای جمع آوری داده هایی مانند فشار، دما، جریان ماسه، فرسایش، جریان چند فازی و جریان تک فاز مانند آب یا گاز است.
اچ. سی. ارتمان (; – ) زبان شناس، شاعر، مترجم، و نویسنده اهل اتریش بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان اتریش برای علم و هنر و جایزه گئورگ بوشنر شده است.
اچ. تی. کربی اسمیت (؛ زادهٔ ) شاعر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ادگار-هانری بوتری (; – ) مجسمه ساز، و نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
ادولف دلاندرس (; – ) آهنگساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
ار. پل باتلر (؛ زادهٔ ) اخترشناس، و پژوهشگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بر من حکمرانی کن"، "نگهبان خواهر من" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان هنری دراپر شده است.
ارل پارکر (; – ) آموزگار، پژوهشگر، و مهندس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم و نشان ملی علوم شده است.
الفونس مونچابلون (; – ) نقاش، و سنگ تراش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
اموس جویل جونیور (; – ) دانشمند در زمینه مهندسی برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری، مدال افتخار آی تریپل ئی، مدال الکساندر گراهام بل آی تریپل ئی، عضو پیوسته انجمن مهندسان برق و الکترونیک، و مدال بالنتاین استیوارت شده است.
امه میلارت (; – ) آهنگساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
ای تام گرونفلد (؛ ۱۹۴۶ – ) چین شناس، و تاریخ نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
انیکت چارلز لموننیر (؛ ۶ ژوئن ۱۷۴۳ – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
اوتس کولک بووسما (; – ) فیلسوف اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اورارد هوم (; – ) زیست شناس، پزشک، جراح، و دیرین شناس اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال کاپلی شده است.
اونوره دومت (; – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر)، لژیون دونور (فرمانده)، جایزه بزرگ رم، و لژیون دونور (شوالیه) شده است.
اونوره-ژان-اریستید هوسون (; – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
امیلیو کیو داداریو (; – ) سیاستمدار، و وکیل اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده است.
ان. ار. مادهوا منون (; – ) Legal educator، وکیل اهل هند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون پادما شری و برنامه فولبرایت شده است.
انتیه بوتیوس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه زیست شناسی دریا اهل آلمان است.
اندی پوسکوویچ (؛ زادهٔ ) هنرمند و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
انموند الکساندر پتیت (; – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
اکاترینا دگوت (؛ زادهٔ ) نقاد، نمایشگاه گردان، و نویسنده اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اکینومی امبوده (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل نیجریه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اسله تویه (؛ زادهٔ ) پژوهشگر، و کارشناس سیاسی اهل نروژ است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اریستید هینیارد (; – ) آهنگساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
الفونس-امریده کوردونیه (; – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر)، لژیون دونور (شوالیه)، و جایزه بزرگ رم شده است.
ایرملا هیجییا-کیرشرایت (؛ زادهٔ ) زبان شناس، مترجم، و استاد دانشگاه اهل آلمان است.
ایلدیکو رایموندی (; – ) خواننده، خواننده اپرا، و آموزگار اهل اتریش بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان اتریش برای علم و هنر شده است.
ایسیدور پیلس (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده است.
بامدیله ای. اوجو (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
بنینی گاگنرو (; – ) نقاش، و قلم زن اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
پاندورنگ شاستری اتویل (; – ) سخنران انگیزشی، فیلسوف، و انقلابی اهل هند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه رامون مگسیسی شده است.
سامانه تعلیق فعال گونه ای از سامانه تعلیق خودرو در وسایل نقلیه است. این سامانه به جای تعلیق غیرفعال که توسط فنرهای بزرگ در جایی که حرکت به طور کامل توسط سطح جاده تعیین می شود فراهم شده، از سامانهی آنبورد برای کنترل حرکت عمودی چرخ های خودرو نسبت به شاسی یا بدنه خودرو استفاده می کند. تعلیق های فعال به دو گروه تقسیم می شوند: تعلیق های فعال واقعی و تعلیق های تطبیقی یا نیمه فعال. در حالی که سامانه های تعلیق نیمه تطبیقی تنها استحکام کمک فنر را برای تطبیق با تغییر شرایط جاده یا شرایط دینامیکی تغییر می دهند، سامانه های تعلیق فعال از نوعی محرک برای بالا و پایین بردن جداگانه شاسی در هر چرخ استفاده می کنند. این فناوری ها به سازندگان خودرو این امکان را می دهد تا در پیچ ها با قائم نگه داشتن لاستیک ها بر سطح جاده، به سطح بهتری از کیفیت سواری و هندلینگ خودرو دست یابند و شرایط ایجاد کشش و کنترل بهتر را فراهم کنند. یک کامپیوتر داخلی حرکت بدنه را از حسگرهای سراسر خودرو تشخیص می دهد و با استفاده از داده های حاصل شده، عملکرد تعلیق های فعال و نیمه فعال را کنترل می کند. این سامانه عملاً در بسیاری از شرایط رانندگی از جمله پیچیدن، ش
تاب گیری و ترمز کردن، چرخش بدنه و تغییرات زمین را حذف می کند. اصل. تئوری Skyhook این است که سامانه تعلیق ایده آل به خودرو امکان این را می دهد تا وضعیت پایداری داشته باشد، انگار که توسط یک قلاب فرضی از آسمان آویزان شده است، بدون اینکه تحت تأثیر شرایط جاده قرار گیرد. از آنجا که یک اسکای هوک واقعی به طور آشکار غیر عملی است، سامانه های تعلیق فعال واقعی بر اساس عملیات محرک هستند. خط فرضی (شتاب عمودی صفر) بر اساس مقدار ارائه شده توسط سنسور شتاب نصب شده بر روی بدنه خودرو محاسبه می شود (شکل ۳ را ببینید). عناصر دینامیکی تنها شامل فنر خطی و تعدیل کننده خطی هستند. در نتیجه، هیچ گونه محاسبات پیچیده لازم نیست. یک وسیله نقلیه به وسیلهٔ فنر و تعدیل کننده در یک سامانه تعلیق دمپر فنری معمولی، مانند شکل ۱، با زمین در تماس است. برای رسیدن به سطح پایداری شبیه به تئوری Skyhook، وسیله نقلیه باید از طریق فنر و خط فرضی با دمپر با زمین تماس پیدا کند، مانند شکل ۲. از دید تئوری، در حالتی که ضریب میرایی به بی نهایت برسد، خودرو در شرایطی قرار می گیرد که کاملاً روی خط فرضی ثابت می شود، در نتیجه خودرو تکان نمی خورد. فعال. نخستین مورد معرفی
شده از سامانه تعلیق فعال، از محرک های جداگانه استفاده می کند که می تواند نیروی مستقلی را بر روی سامانه تعلیق اعمال کند تا ویژگی های سواری را بهبود بخشد. از مشکلات این طرح می توان به هزینه بالا، پیچیدگی و حجم زیاد دستگاه و نیاز به نگهداری مداوم در برخی از اجراها اشاره کرد. تعمیر و نگهداری می تواند به ابزارهای تخصصی نیاز داشته باشد و ممکن است تشخیص برخی از مشکلات دشوار باشد. فعال سازی هیدرولیک. سامانه های تعلیق هیدرولیکی با استفاده از هیدرولیک کنترل می شود. اولین نمونه در سال ۱۹۵۴ با سامانه تعلیق Hydropneumatic که توسط Paul Magès در سیتروئن ساخته شد ظاهر شد. فشار هیدرولیک توسط یک پمپ هیدرولیک پیستونی شعاعی با فشار بالا تأمین می شود. سنسورها به طور مداوم حرکت بدنه و سطح سواری خودرو را کنترل می کنند و پیوسته اطلاعات جدید را به اصلاح کننده های ارتفاع هیدرولیکی ارائه می دهند. در طی چند میلی ثانیه، سامانه تعلیق نیروهای متقابلی برای بالا و پایین بردن بدنه ایجاد می کند. در حین مانورهای رانندگی، نیتروژن محصور شده سریعاً فشرده می شود و شش برابر بیشتر از فنرهای فولادی استفاده شده توسط وسایل نقلیه تا آن زمان تراکم پذیری
ارائه می دهد. این سامانه در رانندگی مستقیم، از جمله روی سطوح ناهموار، به طور قابل توجهی خوب عمل کرد، اما کنترل کمی بر سفتی چرخش داشت. میلیون ها خودروی تولیدی با تغییراتی در این سامانه ساخته شده اند. تطبیقی و نیمه فعال. سامانه های تطبیقی یا نیمه فعال فقط می توانند ضریب میرایی چسبناک کمک فنر را تغییر دهند و به سامانه تعلیق انرژی اضافه نمی کنند. در حالی که سامانه تعلیق تطبیقی معمولاً زمان پاسخ آهسته و تعداد محدودی از مقادیر ضریب میرایی دارد، تعلیق های نیمه فعال دارای زمان پاسخ نزدیک به چند میلی ثانیه هستند و می توانند طیف گسترده ای از مقادیر میرایی را ارائه دهند. در نتیجه، سامانه های تعلیق تطبیقی معمولاً فقط حالت های مختلف سواری (راحتی، معمولی، ورزشی…) مربوط به ضرایب میرایی متفاوت را پیشنهاد می کنند، در حالی که سامانه های تعلیق نیمه فعال بسته به شرایط جاده و دینامیک خودرو، میرایی را در لحظه تغییر می دهند. اگرچه مداخله آنها محدود است (به عنوان مثال، نیروی کنترل هرگز نمی تواند جهت متفاوتی نسبت به بردار فعلی سرعت تعلیق داشته باشد)، تعلیق های نیمه فعال هزینه طراحی کمتری دارند و انرژی بسیار کمتری مصرف می کنند. در زما
ن های اخیر، تحقیقات در مورد سامانه های تعلیق نیمه فعال با توجه به قابلیت های آن ها به پیشرفت خود ادامه داده است و شکاف بین سامانه های تعلیق نیمه فعال و کاملا فعال را کاهش داده است. دمپر مغناطیسی (مواد هوشمند). یکی دیگر از روش های نسبتاً جدید شامل دمپرهای مغناطیسی با نام تجاری MagneRide است. این روش در ابتدا توسط شرکت دلفی برای جنرال موتورز توسعه داده شد و مانند بسیاری از فناوری های جدید دیگر برای کادیلاک STS (از مدل ۲۰۰۲) و در برخی از مدل های دیگر GM از سال ۲۰۰۳ استاندارد بود. این یک ارتقاء برای سامانه های نیمه فعال ("تعلیق خودکار حسگر جاده") بود که برای چندین دهه در خودروهای سطح بالای GM استفاده می شد. این سامانه اجازه می دهد تا همراه با رایانه های مدرن سریعتر، سفتی سامانه تعلیق همه چرخ ها را به طور مستقل تغییر دهد. استفاده از این دمپرها در ایالات متحده افزایش یافته است و در حال حاضر به خودروهای گران قیمت برخی از مارک های خارجی اجاره داده شده است. این سامانه به مدت ۲۵ سال در حال توسعه بود. سیال دمپر حاوی ذرات فلزی است. از طریق رایانه داخلی، ویژگی های انطباق دمپرها توسط یک آهنربای الکتریکی کنترل می شود. اساسا
ً افزایش جریان در مدار مغناطیسی دمپر باعث افزایش شار مغناطیسی مدار می شود. این به نوبه خود باعث می شود که ذرات فلزی هم تراز خود را تغییر دهند که منجر به افزایش ویسکوزیته سیال می شود و در نتیجه نرخ تراکم/بازگشت را افزایش می دهد، در حالی که کاهش ویسکوزیته اثر دمپرها را با تراز کردن ذرات در جهت مخالف نرم می کند. اگر ذرات فلز را به عنوان بشقاب غذا تصور کنیم، در حالی که تراز می شوند تا در لبه قرار گیرند - ویسکوزیته به حداقل می رسد. از منظر دیگر، آنها در ۹۰ درجه بسیار صاف تراز خواهند شد؛ بنابراین سیال بسیار چسبناک تر می شود. این میدان الکتریکی تولید شده توسط آهنربای الکتریکی است که هم ترازی ذرات فلز را تغییر می دهد. اطلاعات حاصل از سنسورهای چرخ (در مورد گسترش تعلیق)، فرمان، سنسورهای شتاب - و سایر داده ها، برای محاسبه سفتی بهینه در آن لحظه از زمان استفاده می شود. واکنش سریع سامانه (میلی ثانیه) اجازه می دهد تا در یک لحظه خاص، یک چرخ عبوری نرم تر از روی یک دست انداز در جاده انجام دهد.
سیاست های محاسباتی تقاطعی میان علوم رایانه و علوم سیاسی می باشد. این مبحث شامل کاربرد متودهای محاسباتی، همچون ابزار آنالیز و متودهای پیشبینی کننده در جهت ارایه راه حل های مختلف برای سؤالات علوم سیاسی استفاده می شود. محققان در این زمینه از مجموعه های بزرگی از داده ها، در جهت تحقیق دربارهٔ رفتار کاربر استفاده می کنند. از امثال آنها می توان به پروژه هایی اشاره کرد که از طبقه بندی آماری، با هدف پیش بینی و شناسایی گرایش سیاسی کاربران در رسانه های اجتماعی یا اخبار استفاده می کنند. این نظم و ترتیب ارتباط نزدیکی با دارد. اگرچه هدف اصلی سیاست محاسباتی، مشکلات مربوط با سیاست و آنالیز آنها می باشد، سیاست محاسباتی غالباً در جهت هدف قرار دادن افراد برای اهداف تبلیغاتی استفاده می شود. روش ها و کاربردها. با وجود اینکه منبع داده تعریف شده مشخصی دربارهٔ تحقیقات انجام شده در زمینه سیاست های محاسباتی وجود ندارد، رایج ترین منابع شبکه های اجتماعی و متون مناظره های سیاسی هستند. از متودهای مختلفی بطریق محاسباتی برای شناسایی مدل رفتار مدلسازی های عامل بنیان استفاده می شود. اکثراً برای شکل دادن و تحلیل داده از شبکه های اجتماعی استفاد
ه می شود، که در آن افراد به صورت گره یک گراف و تعامل آنها با کاربران دیگر به صورت یال گراف نمایش داده می شوند. متودهای مورد استفاده در پردازش زبان های طبیعی برای داده های مبتنی بر متن استفاده می شود، همچون یک متن عادی از یک پست در یک شبکه اجتماعی و متون مناظره سیاسی. برای مثال: عقیده کاوی که در آن از الگوریتم هایی استفاده شده که قابلیت دسته بندی یک پیام بعنوان یک متن مثبت، منفی یا خنثی را دارند، و می توانند نظرات شخصی یک فرد را در مواجهه با نامزدها یا احزاب سیاسی پیشبینی کنند. از موارد دیگر الگوریتم های یادگیری ماشینی در زمینه پیشبینی گرایش سیاسی فرد در اخبار، ارتباط سیاسی کاربران شبکه های اجتماعی، و اینکه آیا مقاله های سیاسی اخبار، دروغین می باشند یا خیر استفاده می شوند. از مدل های محاسباتی غالباً در جهت آزمودن رفتار شناختی یک فرد مرتبط با محتوای سیاسی، همچون ارتباط میان ذهن انسان و قطبیدگی یا تفکر ایدیولوژیک استفاده می شود. کاربرد در کمپین های سیاسی. این نظم و ترتیب موجود در سیاست های محاسباتی نتیجه افزایش روزافزون استفاده از شبکه های اجتماعی و پیشرفت های چندسال اخیر در متودهای محاسباتی می باشد. شبکه های اج
تماعی به بسیاری از محققان علمی و استراتژیست های کمپین های سیاسی مقادیر بی شماری از داده های پنهان، یا داده های تولیدی خود کاربر را در اختیارشان قرار می دهد، و همچنین در طی سالهای اخیر شاهد پیشرفت هایی در علوم کامپیوتر در زمینه ذخیره و مدیریت مجموعه های بزرگی از داده ها بودیم. سیاست محاسباتی نشاندهنده پیشرفت چشمگیری در تحقیقات علوم سیاسی می باشد، همچنان که اطلاعات بیشماری را می توان برای هر فرد، و نه مجموعه ای از افراد، جمع آوری کرد. از این اطلاعات می توان به طور مؤثری در جهت هدف قرار دادن رای دهندگان احتمالی استفاده کرد. یکی از اولین کمپین های سیاسی که از سیاست محاسباتی استفاده کرد، بود. بعنوان مثال از داده های بدست آمده از اَپ فیسبوک بعنوان منابع داده در این کمپین سیاسی استفاده شد. این کمپین یک متغیر بنام «رای دهندگان احتمالی» برای تعیین کردن کسانی که به احتمال زیاد به اوباما رای می دادند توسعه داد. از آن زمان به بعد، سیاسی زیادی پدید آمدند، که یک سری شرکت خصوصی می باشند که اطلاعات فرد رای دهنده را، که مربوط به داده های مصرف کننده است، می فروشند. یک نمونه از این شرکت های داده، شرکت i360 می باشد، که توسط خانو