Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هوفر کی جی یک خرده فروشی مواد غذایی زنجیره ای اتریشی است. این بخشی از گروه شرکت های آلدی است که در یازده کشور در چهار قاره جهان نمایندگی دارد و بیش از ۶۰۰۰ شعبه دارد. علاوه بر هوفر اتریش، هوفر اس/ای شامل آلدی سوئیس، هوفر اسلوونی، آلدی مجارستان و آلدی ایتالیا نیز می شود. این شرکت در ساتلت در اتریش علیا مستقر است. این لوگو با لوگوی کل گروه شرکت های آلدی سود یکسان است، اما به عنوان نام شرکت دارای حروف "Hofer" است. تاریخچه. در سال ۱۹۶۸، هوفر کی جی فعالیت های تجاری خود را به عنوان بخشی از گروه شرکت های آلدی سود آغاز کرد. آلدی سود برای اولین بار مفهوم تخفیف موجود را از آلمان در خارج از کشور اجرا کرد. برای این منظور، آلدی سود زنجیره خواربار فروشی را که در سال ۱۹۶۲ توسط خرده فروش اتریشی هلموت هوفر تأسیس شده بود، در اختیار گرفت. از یک طرف، نام آن در اتریش به خوبی شناخته شده بود، از طرف دیگر، نام "Aldi" قبلاً برای شرکت دیگری در اتریش بود و بنابراین نمی توانست برای شعب اتریشی آلدی سود نیز استفاده شود؛ بنابراین، شاخه اتریش آلدی سود «هوفر» نامیده شد. یک سال بعد، شعبه ای در هوسمانشتاتن در اشتایر تأسیس شد، و دو سال بعد شعبه
اصلی از وین به Sattledt در اتریش علیا نقل مکان کرد و شعبه ای نیز در آنجا تأسیس شد (به سازمان مراجعه کنید). در طول سال ها، هوفر به طور پیوسته دامنه را گسترش داده است. در سال ۲۰۰۲ این شرکت "به طور فعال نام تجاری ارگانیک ناتور" و در سال ۲۰۰۶ خط تولید "zurück zum Ursprung" را معرفی کرد. در سال ۲۰۰۳ هوفر برای اولین بار به عنوان یک اپراتور تور با "Hofer Reisen" معرفی شد. در سال ۲۰۱۰ سیستم کافه کپسولی خود شرکت "Martello" معرفی شد، در سال ۲۰۱۴ سیستم یکنواخت نان و محصولات پخته به نام "Backbox". از پایان سال ۲۰۱۷، شعب بدون "جعبه پشتی" استثنا بوده اند. در سال ۲۰۱۷ "سرویس تحویل مستقیم HOFER Liefert" معرفی شد. در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، این شرکت بیش از ۱۲۰۰۰ نفر در اتریش استخدام کرده و بیش از ۵۰۰ شعبه دارد. در سال ۲۰۰۵، این شرکت به اسلوونی (در اسلوونی نیز شعبه ها «هوفر» نامیده می شود) و سوئیس، و در سال ۲۰۰۸ به مجارستان نیز گسترش یافت. در سال ۲۰۱۸، هوفر کی جی ورود به بازار را در شمال ایتالیا سازماندهی کرد. با این حال، حضور در بازار در ایتالیا به نام مادر "آلدی" است، زیرا آلدی نیز نام خانوادگی رایج در ایتالیا است. ۵۰ فروشگاه
تا پایان سال افتتاح شد، تا اواسط سال ۲۰۲۰ ۸۰ فروشگاه وجود داشت. همچنین "مرکز" نوآوری «"شبکه خرده فروشی آلفا"» در سال ۲۰۱۸ افتتاح شد و غذای ارگانیک کودک معرفی شد. سازمان. هوفر کی جی متشکل از شش شعبه مستقل در اتریش است که هر یک توسط یک مدیر عامل اداره می شود. شعبه ها در ساتلت، ترومائو، استوکرائو، هوسمانشتاتن، Weisenbach و رایتس هستند. هر شعبه از یک منطقه جغرافیایی مشخص با ۸۰ تا ۹۰ شعبه از بیش از ۵۰۰ شعبه را سرپرستی می کند.
نینا دوگ فیلیپوستوتیر (؛ زادهٔ ) بازیگر و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایسلند است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دریا"، "کودکان"، به دام افتاده"، "دختری در کافه" و "" اشاره کرد.
شهرستان اولان (به قزاقی: Ұлан ауданы، ۇلان اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان شرقی واقع شده است. شهرستان اولان ۹٬۱۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
گیسلی اورن گاردارشون (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، بازیگر، تهیه کننده فیلم و کارگردان اهل ایسلند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بیوولف و گرندل"، "کودکان"، "" و "سوگند" اشاره کرد.
اورجار یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان اورجار واقع شده است. اورجار ۱۶٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان اورجار یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آبای واقع شده است. شهرستان اورجار ۲۳٬۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جارما یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آبای واقع شده است. شهرستان جارما ۲۳٬۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
بیورن هلینور هارالدسون (؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۷۴) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایسلند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شهر شیشه ای"، "بورجیاها"، "به دام افتاده"، "ویچر، و "" اشاره کرد.
کورشیم یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان کورشیم واقع شده است. کورشیم ۸٬۴۹۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کورشیم و یا شهرستان کورچوم (به قزاقی: Күршім ауданы، کۇرشىم اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان شرقی واقع شده است. شهرستان کورشیم ۲۳٬۲۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کوک پکتی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آبای واقع شده است. شهرستان کوک پکتی ۱۴٬۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۰۶۹ نفر جمعیت دارد.
روتخر هودماکرش (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، آهنگساز، تهیه کننده موسیقی اهل هلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "به دام افتاده" و "بخشش" اشاره نمود.
شهرستان بورودولیخا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آبای واقع شده است. شهرستان بورودولیخا ۷٬۲۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۸۶۴ نفر جمعیت دارد.
آیاگوز یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان شرقی واقع شده است. آیاگوز ۱۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۵۳۷ نفر جمعیت دارد.
راینهارد فردریش مایکل می (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۴۲ در برلین) موسیقیدان آلمانی است و از اواخر دهه ۱۹۶۰ یکی از محبوب ترین خواننده ها و ترانه سرای آلمان است. نام مستعار او "فردریک می" (در کشور فرانسه)، "آلفونس یوندراشک" و "راینر می" است. زندگی. راینهارد می در ناحیه ویلمرزدورف برلین به عنوان فرزند دوم وکیل گرهارد می و معلم هرتا می، (خواهرزاده) به دنیا آمد. پدرش علاقه او را به فرهنگ ها و زبان های خارجی برانگیخت. او در ژیمنازیم فرانسوی در برلین شرکت کرد و در سال ۱۹۶۳ مدرک لیسانس فرانسوی و ابیتور آلمانی را در آنجا به دریافت کرد. او درکلاس دوازدهم به دلیل نمرات بد در زبان آلمانی، ریاضیات و فیزیک مجبور شد کلاس را تکرار کند. همکلاسی های می در دبیرستان فرانسوی شامل خواننده و ترانه سرای بعدی اولریش روسکی و دانشمند علوم سیاسی گسینه شوان بودند. او به عنوان دانشجوی مبادله چندین بار با یک زوج فرانسوی که از دوستان والدینش بودند، اقامت کرد. می پس از آن دوره کارآموزی خود را به عنوان کارمند صنعتی در شرینگ برلین به پایان رساند. پس از تحصیل در رشته مدیریت بازرگانی در دانشگاه فنی برلین، پس از شش ترم تحصیل را رها کرد تا زمان خود را به تر
انه سرایی اختصاص دهد. می در دوازده سالگی اولین درس پیانو خود را گذراند، در چهارده سالگی اولین گیتار خود را (به صورت امانتی از عمه اش) دریافت کرد، اندکی بعد گیتار خود را به قیمت ۴۰ مارک خرید. او خودش یادگرفت که ترومپت بزند. در حالی که هنوز در مدرسه بود، او و دوستانش با اجرای موسیقی اسکیفل در گروه "Rotten Radish Skiffle Guys"، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد، تجربه روی صحنه به دست آورد، که او آهنگی به همین نام را در آلبوم خود "Mairegen" در سال ۲۰۱۰ به آنها تقدیم کرد. در سال ۱۹۶۱، گروه "Les Trois Affamés" (سه گرسنه) با همکلاسی هایش ولفگانگ «شوبرت» شولز و کریستین پچنر تشکیل شد. اولین آهنگ می، "می خواستم مثل اورفئوس بخوانم"، در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. در همان سال او این فرصت را به دست آورد تا آهنگ های خود را در جشنواره بین المللی فولکلور شانسون در Burg Waldeck، قلعه ای ویران شده در رشته کوه هونزروک اجرا کند. در سال ۱۹۶۶ با خواننده و ترانه سرا، هانس وادر، هم سن و سال خود آشنا شد. در سال ۱۹۶۷ او برای آلمان در جشنواره Knokke در بلژیک نامزد شد. این منجر به اولین قرارداد فرانسوی او شد. در سال ۱۹۶۷، راینهارد می برای مدتی به همراه ها
نس وادر در آلمان تور برگزار کرد و با او در کلوپ ها و صحنه های تئاتر اجرا کرد. از آنجایی که در آن زمان رپرتوار هر دو نوازنده برای یک کنسرت کامل بسیار کم بود، آنها با برنامه مشترک قطعات آلمانی و فرانسوی خود به اجرای برنامه پرداختند. با این حال، پس از اجرای موفقیت آمیز ویژه ای در سالن اصلی دانشگاه هامبورگ، می تصمیم گرفت اجراهای مشترک را ادامه ندهد. همچنین در سال ۱۹۶۷ با اینترکورد در آلمان قراردادی ضبط کرد. در ابتدا، طبق گفته "اشپیگل"، «مطمئناً به نظر می رسید که حرفه این خواننده و ترانه سرا از نظر تجاری در حاشیه به پایان می رسد. از آنجا که پسر کارمند دولت از طریق میخانه های دانشجویی، بارهای زیرزمینی و سالن های ورزشی استانی - بدون هیچ پاسخ قابل توجهی، به گردش درآمد. برای سال ها، کسب وکار سرگرمی آلمان به سختی متوجه او می شد یا در بهترین حالت او را مسخره می کرد: «می یک خرچنگ است». محبوبیت اندکی از طریق شرکت گاه به گاه رادیو و تلویزیون به دست آورد، تا سال ۱۹۷۱ بود که ال پی دوگانه "راینهارد می او را زنده آورد" (۲۵۰۰۰۰ نسخه تا اکتبر ۱۹۷۱ فروخته شد) و آهنگ "Der Mörder ist immer der." موفقیت "گارتنر" برای مخاطبان انبوه ب
دست آورد. می در سال ۱۹۶۷ با کریستین فرانسوی ازدواج کرد. و در سال ۱۹۷۶ طلاق گرفت. می از سال ۱۹۷۷ با همسرش هلا ازدواج کرده و در برلین-فروناو زندگی می کند. پسران فردریک (۱۹۷۶) و ماکسیمیلیان (1982-2014) و دخترشان ویکتوریا-لویز می (۱۹۸۵)، که آهنگی را روی سی دی های "Mr. Lee" و "Das Haus an der" Ampel می خواند و در توری به همین نام در سال ۲۰۱۷/۲۰۱۸ به عنوان عکاس بازی کرد. پسرش فردریک به عنوان خلبان کار می کند. ماکسیمیلیان پسر می در ماه می ۲۰۱۴ پس از یک کما که حدود پنج سال به طول کشید و ناشی از پنومونی تأخیری و آریتمی قلبی بود، درگذشت. او ۳۲ سال داشت. نام مستعار. او نام مستعار "می فردریک می" را از نسخه فرانسوی نام میانی خود فردریش گرفته است. او این نام را را به دلایل آوایی انتخاب کرد، زیرا به نظر او نام کوچک فرانسوی "Renaud"، که مطابق با آلمانی "Reinhard" است، منجر به تلفظ نامطلوب فرانسوی می شد. صدای "رنو" مانند "رنو" و به عنوان نام کامل "Renaud Mey" شبیه به "renommée" است. نام مستعار دیگر "آلفونسو یوندارچک" بود که تحت آن آهنگ "Gute Nacht,Freunde" را برای دو نفر Inga &amp;amp; Wolf نوشت. آنها قرار بود در مسابقه آواز
یوروویژن ۱۹۷۲ شرکت کنند. در دور مقدماتی آلمان در ۱۹. فوریه ۱۹۷۲، این آهنگ در رتبه چهارم قرار گرفت. می قبلاً از این نام در آهنگ "Ankomme Freitag den 13" در آلبومی با این نام استفاده کرده بود، که در آن تأیید می کند که «قطعاً آلفونس یوندراشک نیست». در اثر می نیز از او یاد شده است: در "Zwei Hühner auf dem Weg nach" die Vorgestern، "آلفونس یوندراشک" به عنوان نویسنده نمایشنامه ای به همین نام آورده شده است. یکی از اولین نام های مستعار "راینر می" است که تحت آن نمایشنامه "Geh und Fang den Wind" را در سال ۱۹۶۵ منتشر کرد، تفسیری به زبان آلمانی از موفقیت Donovan "Catch The Wind" (متن آلمانی: Joe Menke). این نام مستعار ناخواسته ایجاد شد - تهیه کننده نام را اشتباه نوشته بود.
شار یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان جارما واقع شده است. شار ۸٬۱۵۶ نفر جمعیت دارد.
هاردو آسمه (; – ) جغرافی دان، سیاستمدار و شهردار تالین اهل استونی بود.
هارولد کارینگتون (؛ ۷ نوامبر ۱۸۸۲ – ۵ سپتامبر ۱۹۶۴) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. هارولد کارینگتون در سال ۱۹۰۱ به توپخانه سلطنتی صحرایی مأمور شد؛ او در جنگ دوم بوئر بین سال های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۲ خدمت کرد و سپس در سال ۱۹۰۸ به توپخانه سلطنتی سواره نظام منتقل شد. او در طول جنگ جهانی اول خدمت کرد و در سال ۱۹۱۶ نشان خدمات ممتاز را دریافت کرد. کارینگتون پس از جنگ در ارتش باقی ماند و در سال ۱۹۲۰ در کالج ستاد، کمبرلی، تحصیل کرد. سپس به عنوان افسر ستاد کل در لشکر ۴ پیاده مشغول به کار شد و سپس در سال ۱۹۳۲ به فرماندهی توپخانه سلطنتی این لشکر منصوب شد. در سال ۱۹۳۶، او به عنوان سرلشکر، فرماندهی توپخانه سلطنتی در ستاد ارتش در هند را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۳۹ او معاون آجودان کل در وزارت جنگ شد و در سال ۱۹۴۰ به عنوان افسر کل فرمانده کل اسکاتلند و فرماندار قلعه ادینبورگ منصوب شد: او در مراسم سال نو ۱۹۴۱ به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام منصوب شد، و سپس در اواخر همان سال بازنشسته شد. کارینگتون همچنین از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ سرهنگ فرمانده توپخانه سلطنتی بود.
هنری لوترل، دومین ارل کارهمپتون (؛ ۷ اوت ۱۷۴۳ – ) یک افسر ارتش و سیاستمدار بریتانیایی بود که هم در زندگی عمومی و هم در زندگی خصوصی رسوایی به بار آورد. همکارانش در مجلس عوام بریتانیا او را طرد کردند، چرا که معتقد بودند در انتخابات ۱۷۶۹ او نقش پنهانی در رد کرسی اش به انتخاب مردمی، جان ویلکس اصلاح طلب، ایفا کرده است. در سال ۱۷۸۸ او علناً در دوبلین به تجاوز به یک دختر دوازده ساله متهم شد. ده سال بعد، فرماندهی او در سرکوب شورش ایرلندی ها در سال ۱۷۹۸ توسط افسران دیگر به دلیل وحشیگری آن، و به ویژه علیه زنان، مورد انتقاد قرار گرفت. سال های آخر حضور او در پارلمان با مخالفت او با آزادی کاتولیک ها و اصلاحات پارلمانی مشخص شد.
نیکلاس کاپلین (؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۵۸) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. کاپلین که در مدرسه گرامر پول و دانشگاه ساری (لیسانس اقتصاد) تحصیل کرده است، در سال ۱۹۸۰ به نیروی هوایی ارتش پیوست و به اسکادران ۶۶۱ پیوست. او به عنوان یک افسر جوان در ایرلند شمالی خدمت کرد. کاپلین که به سرهنگ دومی ارتقا یافت، در سال ۱۹۹۵ عضو کادر فرماندهی در کالج ستاد، کمبرلی، و در سال ۱۹۹۷ فرمانده هنگ سوم نیروی هوایی ارتش در واتیشام شد، که در آن زمان هنگ او درگیر عملیات در بوسنی و هرزگوین بود. او در ژانویه ۲۰۰۰ معاون فرمانده و رئیس ستاد نیروی مشترک هلیکوپتر (ایرلند شمالی) و در سال ۲۰۰۱ فرمانده دانشکده هوانوردی ارتش در میدل والوپ شد و پس از ارتقاء به درجه سرتیپ، در ژانویه ۲۰۰۳ معاون فرمانده و رئیس ستاد فرماندهی مشترک هلیکوپتر شد. او در ژانویه ۲۰۰۶ فرمانده گروه آموزش جمعی، در مارس ۲۰۰۸ هماهنگ کننده سپاه حفاظت کوزوو و در اوت ۲۰۰۹ افسر کل فرمانده فرماندهی پشتیبانی بریتانیا (آلمان) شد. او در اکتبر ۲۰۱۲ به عنوان مربی ارشد ارتش در کالج سلطنتی مطالعات دفاعی منصوب شد.
جان وان کمبل (؛ تلفظ نام خانوادگی: ؛ – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده است. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا و دریافت کننده صلیب ویکتوریا بود، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که می تواند به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع اعطا شود.
جان کایلو (؛ ۵ فوریه ۱۷۲۶ – ۱۸۱۲) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. کایلو در سال ۱۷۴۳ به هنگ اونسلو پیوست. در سال ۱۷۴۶، در جریان قیام جاکوبیت ها، او در نبرد فالکرک و نبرد کالودن شرکت کرد. در سال ۱۷۵۲ به درجه کاپیتانی در ارتش مدرس رسید. در طول جنگ هفت ساله، او درگیر درگیری هایی با فرانسوی ها بود. در سال ۱۷۵۹ او به فرماندهی ارتش بنگال منصوب شد. ادموند برک بعدها ادعا کرد که در جریان جنگ بنگال، کایلو سه مهر رسمی بر روی سندی زده بود که نشان دهنده قصد کشتن علی گوهر، ولیعهد مغول، بود، ادعاهایی که کایلو به شدت آن را رد کرد. او متعاقباً فرمانده ارتش مدرس شد و در این سمت، با ناظم علی قراردادی را امضا کرد که در ازای اشغال مناطق شمالی توسط شرکت هند شرقی، حمایت نظامی ناظم علی را تضمین می کرد. گفته می شود که او «به عنوان مذاکره کننده پیمان ۱۷۶۷ با نظام حیدرآباد، ۶۰،۰۰۰ بتکده ساخته است.» در سال ۱۷۷۵ او به آستون روانت در آکسفوردشایر نقل مکان کرد و در دسامبر ۱۸۱۲ درگذشت.
ویلیام مارتین کافی (؛ ۲۶ مارس ۱۸۲۶ – ۶ اوت ۱۹۰۶) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده است.
رالف برتون (; ۱۷۵۴ - ۱۷۶۸) افسر ارتش بریتانیا بود. دوران نظامی برتون در دومین گروهان گارد سواره نظام آغاز شد، جایی که او به درجه سرگردی رسید و تحت فرماندهی جورج آگوستوس الیوت، مدافع جبل الطارق، خدمت کرد. در سال ۱۷۵۴، برتون به عنوان سرهنگ دوم هنگ ۴۸ پیاده نظام منصوب شد که در تصرف کبک در سال ۱۷۵۹ و مارتینیک و هاوانا در سال ۱۷۶۲ نقش داشت. در سال ۱۷۶۰، ژنرال جفری امهرست، فرماندار کل آمریکای شمالی بریتانیا، او را به عنوان فرماندار ستوان ناحیه تروا ریویر منصوب کرد، در حالی که فرانسه جدید تحت حکومت نظامی بریتانیا باقی ماند. در ۳۱ ژانویه ۱۷۶۱، برتون هنگ ۹۵ پیاده نظام را در کارولینای جنوبی از چندین گروهان مستقل تشکیل داد. این هنگ با موفقیت علیه چروکی ها جنگید. سپس به باربادوس منتقل شد. از آنجا در تصرف مارتینیک، اشغال گرنادا و محاصره هاوانا (۱۷۶۲) شرکت کرد. این هنگ در ۷ مارس ۱۷۶۳ در انگلستان منحل شد. پس از بازگشت حکومت غیرنظامیان تحت فرمان فرماندار تازه منصوب شده، ژنرال جیمز موری، برتون به عنوان سرتیپ (فرمانده) ارتش در استان جدید بریتانیایی کبک منصوب شد. او همچنین به عنوان سرهنگ سوم (باف ها) منصوب شد. پس از درگیری مداو
م با فرماندار موری، او و برتون در سال ۱۷۶۶ به بریتانیا فراخوانده شدند. با وجود اینکه برتون چهره ای تأثیرگذار در تاریخ نظامی و ژئوپلیتیک کانادا بود، اطلاعات کمی در مورد زندگی او در خارج از ارتش وجود دارد. به نظر می رسد او دوست صمیمی جان کالکرافت بوده و چند ماه قبل از مرگش به عنوان نماینده ورهام، یک بخش کوچک تحت کنترل کالکرافت، به پارلمان انتخاب شد. او در سال ۱۷۶۸ درگذشت. در وصیت نامه ای که در سال ۱۷۶۷ نوشته شده، به ملکی در یورکشایر انگلستان و یک خانه شهری در لندن اشاره شده است. او دو بار ازدواج کرد: در سال ۱۷۵۰ با الیزابت سنت لژه (درگذشته ۱۷۵۳)، خواهر آنتونی سنت لژه که مسابقه اسب دوانی معروف به نام او نامگذاری شده است، و سپس حدود سال ۱۷۶۳ با مارگریت لیدیوس. او از ازدواج دوم خود صاحب یک پسر و یک دختر شد. دختری به نام مری، وارث نهایی او، با ژنرال ناپیر کریستی ازدواج کرد که نام خانوادگی برتون را برای خود برگزید. یادبودی از رالف برتون در کلیسای سنت مری، کاتینگهام، ایست رایدینگ یورکشایر قرار دارد.
ادموند برتون (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده است. برتون که در کالج چلتنهام و ترینیتی هال، کمبریج تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۶۳ به توپخانه سلطنتی پیوست. او به عنوان افسر فرمانده هنگ ۲۷ ارتش سلطنتی خدمت کرد و سپس در سال ۱۹۸۷ فرمانده توپخانه سلطنتی لشکر زرهی اول (بریتانیا) شد. او در سال ۱۹۹۰ وابسته نظامی در واشینگتن دی سی، در سال ۱۹۹۱ فرمانده کالج علوم نظامی سلطنتی و در سال ۱۹۹۴ معاون رئیس ستاد دفاع در امور عملیاتی (زمینی) شد. او در سال ۱۹۹۷ معاون رئیس ستاد دفاع (سیستم ها) شد و در سال ۲۰۰۰ بازنشسته شد.
ادوارد لاوسون، چهارمین بارون برنهام (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی و نشان حمام شده است. او مدیر اجرایی یک روزنامه بریتانیایی و افسر ارتش منطقه ای بود که در هر دو جنگ جهانی با افتخار خدمت کرد.
موزه خانگی صمد وورغون () موزه ای اختصاص یافته به یاد صمد وورغون، شاعر،نمایشنامه نویس و دانشمند برجسته آذربایجانی و دارنده دو جایزه دولتی است. این اولین موزه یادبود در آذربایجان به حساب می آید که به جاودانه سازی یاد و خاطره نویسندگان و آهنگ سازان بنیان گذاری شده اند. اطلاعات کلی. موزه خانگی صمد وورغون با تصمیم دولت وقت در سال ۱۹۷۴ ایجاد و ۶ اکبتر سال ۱۹۷۵ باز شد. موزه در منزلی ۶ اتاقه در یک ساختمان متعلق به قرن ۱۹ قرار دارد. صمد وورغون در دو سال آخر عمر خود در این خانه زندگی کرده و به فعالیت پرداخته است. از ابتدای تأسیس تا به حال بر کلیت اشیاء نمایشی موزه افزوده شده است، و همچنین نمایشگاه های جدیدی ایجاد و پژوهش هایی در خصوص فعالیت های این شاعر انجام گرفته است. در نتیجه، وسایل شخصی باقی مانده از صمد وورغون نظیر عکس های اصلی، نقاشی ها، دست نوشته ها، آثار تحقیقاتی، هدایا، مجلات سال های قدیم و تعداد کثیری از اشیاء نمایشی را بیش از پیش افزوده شده است. در حال حاضر، مجموع اشیاء نمایشی در موزه بالغ بر ۱۶٫۰۰۰ است. بخش موسوم به خانه شعر در روستای یوخاری سالاحلی، از توابع شهرستان قزاق جمهوری آذربایجان، قرار گرفته است، ک
ه صمد وورغون در آن به دنیا آمده است. موزه سه اتاق دارد که اتاق های کار، نشیمن و خواب نام گرفته اند و به طور دست نخورده نگه داشته می شوند. در سه اتاق دیگر نمایشگاهی به یاد صمد وورغون به راه انداخته شده است، که زندگی و فعالیت های اجتماعی وی را به نمایش می گذارد. قسمت دیگر دفتر شاعر نامیده می شود. همه چیز ساده و معمولی است، میز تحریر، صندلی ها، کمد ها و کتب. روی میز تحریر آخرین دست نوشته های شاعر، سیگارهایش، عکس گرفته شده اش توسط همسر خود و شال ارغوانی رنگ داخل یک سبد کوچک وجود دارد. از دیگر وسایل موجود روی میز می شود به آثار «واقف»، «فرهاد و شیرین»، «انسان» و «آیگون»، و نیز مقالات و سخنرانی هایی که روزگاری ایراد نموده بود، اشاره کرد. اتاق نشیمن شاعر به شکلی مورد نگهداری واقع شده است که خود وی طراحی کرده بود. صمد وورغون نه تنها شاعری بزرگ بود، بلکه یک مرد روشنفکر و مهمان نواز هم بود. غالباً رفقای شاعر، نویسندگان، آهنگ سازان، بازیگران، کشاورزان و دوست دارانش در این اتاق گرد هم می آمده اند. یک پیانو نیز در این اتاق قرار دارد. عزیر حاجی بیگف، مؤسس اپرای ملی آذربایجانی، قارا قارایف، فکرت امیروف، سعید رستموف و سایر آ
هنگ سازان آثار خود را اینجا نواخته اند. یک تک چهره صمد وورغون نیز جزوی از جمله اشیاء نمایشی در این اتاق است که در سال ۱۹۴۴ از سوی میکاییل عبدالله اوف کشیده شده و شاعر را در محوطه باغی جلوه می دهد. یک ساعت هم در اتاق هست. هنگامی که صمد وورغون در ۲۷ ماه مه سال ۱۹۵۶ دار فانی را وداع گفت همسرش خانم «خاور» این ساعت را از کار انداخت. آخرین نمایشگاه اتاق خواب است، که اینجا هم همه چیز به طرز دست نخورده ای محفوظ است. اینجا یک ماسک مرگ شاعر هم موجودیت دارد. مضافاً، میز تحریر، ویولن، پیانو و دیگر وسایل شخصی واقف صمداوغلو، پسر شاعر، نیز در جمع اشیاء نمایشی این موزه هستند.
چارلز برنت (؛ ۳۰ اکتبر ۱۸۴۳ – ۱۹۱۵) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است. او برنت در سنت کیلدا، ویکتوریا، پسر جان الکساندر برنت متولد شد. او در سال ۱۸۶۱ به هنگ پانزدهم اعزام شد. او در جنگ سوم انگلیس و آشانتی از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۴ شرکت کرد، سپس در کالج نظامی سلطنتی سندهرست تحصیل کرد و فارغ التحصیل شد. او سپس در جنگ دوم انگلیس و افغانستان از سال ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰ به طور فعال خدمت کرد. برنت در سال ۱۸۸۰ به عنوان معاون آجودان کل در بمبئی و در سال ۱۸۸۷ به عنوان فرمانده تفنگداران سلطنتی ایرلند منصوب شد. او در سال ۱۸۹۳ به عنوان معاون آجودان کل در آلدرشات ارتقا یافت. او در سال ۱۸۹۵ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و در سال ۱۸۹۶ به عنوان افسر کل فرماندهی منطقه شرقی منصوب شد و سپس در سال ۱۸۹۸ به هند بریتانیا اعزام شد و تا سال ۱۹۰۰ فرمانده منطقه پونا بود. او در مراسم بزرگداشت تولد ۱۹۰۰، مدال قیصر هند را دریافت کرد. در سال ۱۹۰۵ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. در طول جنگ روسیه و ژاپن از فوریه تا سپتامبر ۱۹۰۵، او ناظر ارشد نظامی بریتانیا بود که در ارتش امپرا
توری ژاپن در منچوری مستقر بود. او از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰ به عنوان افسر کل فرمانده کل فرماندهی غرب خدمت کرد. او در سال ۱۹۱۰ بازنشسته شد.
اوون تودور برن (; – ) نظامی و زندگی نامه نویس اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی یک سرلشکر بریتانیایی بود که به خاطر مجموعه کتاب های «کلاید و استراترن برای حاکمان هند» که در سال ۱۸۹۱ منتشر شد، شناخته می شود.[1] او در ۱۲ آوریل ۱۸۳۷ در پلیموث متولد شد و یازدهمین فرزند از نوزده فرزند کشیش هنری توماس برن (۱۷۹۹-۱۸۶۵)، فوق لیسانس، از کالج ترینیتی، کمبریج، از همسرش نایتلی گودمن (۱۸۰۵-۱۸۷۸)، دختر کاپیتان ماریوت، گارد سواره نظام سلطنتی بود. برن در سال ۱۸۵۵ در سن ۱۸ سالگی به هنگ بیستم پیاده نظام (دوونشایر شرقی) اعزام شد. او در جنگ کریمه (۱۸۵۴-۱۸۵۶) خدمت کرد و در ۱۵ عملیات در طول سرکوب شورش هند (۱۸۵۷-۱۸۵۹)، از جمله محاصره و تصرف لکهنو، شرکت داشت. در سال ۱۸۶۱، او منشی نظامی سر هیو رز (بعدها لرد استراتنایرن)، فرمانده کل قوا در هند، شد و از سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۲ منشی خصوصی ارل مایو، نایب السلطنه هند، بود. از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۷۷، او منشی خصوصی نایب السلطنه دیگر هند، لرد لیتون، بود. برن از سال ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۷ عضو شورای هند بود. او در سال ۱۸۸۹ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و در سال ۱۸۹۶ به عنوان فرمانده بزرگ شوالیه نشان امپرا
توری هند منصوب شد. برن پس از یک بیماری طولانی در خانه اش در خیابان ساترلند، مایدا ویل، در ۳ فوریه ۱۹۰۹ درگذشت. او با افتخارات نظامی در کلیسای کریستچرچ، همپشایر به خاک سپرده شد.
شان برلی (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او یک افسر ارتش بریتانیا است که به عنوان وزیر نظامی خدمت کرده است.
دیوید باردن (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر سابق ارتش بریتانیا است که از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ به عنوان وزیر دفاع بریتانیا و رئیس کل کلیسای وست مینستر خدمت کرده است.
کیت برچ (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. آگهی ترحیم او در روزنامه تایمز، او را به عنوان «سربازی که با اراده ای راسخ و مصمم در هنگ کنگ، عدن، قبرس و آلمان فرماندهی می کرد» توصیف کرد.
جیمز باکنال (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او هم اکنون به عنوان فرمانده گارد کلداستریم فعالیت می کند. او افسر بازنشسته ارتش بریتانیا و فرمانده سابق سپاه واکنش سریع متفقین است.
روی بوچر (؛ ۳۱ اوت ۱۸۹۵ – ۵ ژانویه ۱۹۸۰) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است. وی یک افسر ارتش هند بریتانیا بود که دومین فرمانده کل ارتش هند و آخرین غیر هندی بود که پس از تجزیه هند، بالاترین مقام ارتش هند را به دست آورد.
یوری آدامس (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵ وزیر دادگستری استونی بود.
رابرت براونریگ (؛ ۱۷۵۴ - ۱۸۳۳) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. وی یک دولتمرد و سرباز بریتانیایی متولد ایرلند بود. او آخرین بخش سریلانکا را تحت حکومت بریتانیا درآورد.
نویل براونجان (; – ) یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۵۶ تا زمان بازنشستگی اش در سال ۱۹۵۸ به عنوان سرگروهبان کل نیروها خدمت کرد. براون جان، فارغ التحصیل کالج مالورن و آکادمی نظامی سلطنتی وولیچ، در آوریل ۱۹۱۵ به عضویت مهندسان سلطنتی درآمد و در جنگ جهانی اول در فرانسه و فلسطین خدمت کرد و در سال ۱۹۱۷ نشان صلیب نظامی دریافت کرد. او از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲ در کالج ستاد، کمبرلی، تحصیل کرد. در طول جنگ جهانی دوم به درجه سرلشکری رسید و معاون رئیس ستاد و مسئول تدارکات ژنرال دوایت آیزنهاور و معاون سرگروهبان کل در خاورمیانه بود. پس از جنگ، او مسئولیت اداره ارتش بریتانیا در راین را بر عهده گرفت و سپس در سال ۱۹۴۷ به کمیسیون کنترل (بخش بریتانیا) برای آلمان پیوست. او در سال ۱۹۴۹ معاون سرگروهبان کل در وزارت جنگ و در سال ۱۹۵۰ معاون رئیس ستاد کل امپراتوری شد. او از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ افسر ارشد ستاد در وزارت دفاع بود و در آن زمان سرگروهبان کل نیروها شد.
آرتور کابرال (زاده ۲۵ آوریل ۱۹۹۸) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه ورزشی بنفیکا در پست مهاجم بازی می کند.
جیمز بران (؛ ۱۶ سپتامبر ۱۸۳۹ – ۱۳ ژوئن ۱۸۹۶) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
کهنه سرباز () یک فیلم اکشن کمدی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۵ به کارگردانی ریو سونگ-وان است. این فیلم تعداد ۱۳٫۴ میلیون بلیت فروخته است. "کهنه سرباز" همچنین برندهٔ جایزهٔ کاسا آسیا در جشنواره فیلم سیتخس شده است. دنباله. ریو سونگ-وان و کمپانی تولیدی فیلم میکر آراَندکِی موافقت خود را برای ساخت یک دنباله تأیید کردند که قرار بود در عرض دو یا سه سال پس از اعلامیه به سینماها راه یابد.