Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پینوکیو فیلم لایو اکشن آمریکایی در ژانر درام، موزیکال و فانتزی به کارگردانی رابرت زمکیس بر پایهٔ فیلمنامه ای از زمکیس و کریس وایتز و تهیه کنندگی والت دیزنی پیکچرز است. این فیلم یک بازسازی از فیلم پینوکیو (۱۹۴۰) است که خود بر اساس کتاب ایتالیایی "ماجراهای پینوکیو" در سال ۱۸۸۳ اثر کارلو کلودی ساخته شده است. در این فیلم تام هنکس، سینتیا اریوو و لوک ایوانز به همراه بنجامین ایوان اینسورث، جوزف گوردون لویت، کیگان-مایکل کی و لورین براکو در صداپیشگی نقش آفرینی می کنند. "پینوکیو" در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ در دیزنی پلاس منتشر شد. این فیلم به طور کلی نقدهای منفی از سوی منتقدان دریافت کرد، که فیلم را فاقد جذابیت فیلم ۱۹۴۰ دانستند و از نگارش و انحرافات آن انتقاد کردند، هر چند جلوه های بصری، موسیقی، و برخی از بازی های بازیگران مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم نامزد ۶ جایزه در چهل و سومین دوره جوایز تمشک طلایی از جمله بدترین فیلم و بدترین بازسازی شد. داستان. در یک روستای کوچک در پادشاهی ایتالیا در سال ۱۹۰۰، یک جیرجیرک ولگرد به نام جیمینی جیرجیرک وارد خانهٔ یک پیرمرد نجار تنها و بیوه به نام پدر ژپتو می شود که با بچه گربه اش فیگارو و م
اهی قرمزش کلئو زندگی می کند. پدر ژپتو تازه ساختن یک عروسک چوبی را به پایان رسانده که آن را بر پایهٔ پسر خردسال و از دست رفته اش ساخته و نامش را پینوکیو گذاشته است. پیش از آن که بخوابد، ژپتو برای این عروسک از ستاره ای آرزو می کند. آن شب، ستاره به شکلی جادویی پینوکیو را زنده می کند. سپس پری آبی سر می رسد و به او می گوید که اگر شجاع، راستگو و فداکار باشد، می تواند به یک پسر واقعی تبدیل شود. پری آبی، جیمینی را مسئول وجدان پینوکیو می کند تا خوبی و بدی را به او بیاموزد. وقتی ژپتو از خواب بیدار می شود و می بیند پینوکیو جان گرفته، ابتدا شوکه می شود، اما به زودی غرق شادی می گردد. چند روز بعد، پدر ژپتو پینوکیو را به مدرسه می فرستد. در راه، روباهی حیله گر به نام جان راستگو و شریک گربه اش گیدئون به او نزدیک می شوند و پینوکیو را متقاعد می کنند که اگر بخواهد واقعاً پسر شود، باید زندگی مشهوری داشته باشد؛ در حالی که قصد واقعی شان این است که او را به نمایشگر عروسکی به نام استرومبولی بفروشند. با کمک یک مرغ دریایی به نام سوفیا، جیمینی پینوکیو را قانع می کند که به مدرسه برود، اما مدیر مدرسه به خاطر این که او یک عروسک است، اخراجش
می کند. پینوکیو ناامید شده و تصمیم می گیرد نزد استرومبولی برود، در حالی که جان راستگو جیمینی را در شیشه ای زندانی می کند. پدر ژپتو، فیگارو و کلئو وقتی پینوکیو برای شام به خانه بازنمی گردد، به جستجوی او می پردازند. در تماشاخانهٔ استرومبولی، پینوکیو با کارمند او، فابیانا، و عروسکش، سابینا، آشنا می شود. پینوکیو نمایشی موفق اجرا می کند، اما استرومبولی او را در قفس پرندگان زندانی می کند تا نتواند بگریزد. در این میان، کالسکهٔ استرومبولی، جیمینی را آزاد می کند و پینوکیو، با گفتن دروغ هایی که دماغش را بلندتر می کند، کلید قفس را برای جیمینی قابل دسترسی می سازد. پینوکیو سپس سوار بر کالسکه ای پر از کودکان می شود که راننده ای کاریزماتیک به نام کالسکه ران آن را می راند و بچه ها را به جزیرهٔ خوشی ها می برد، جایی که شیطنت و بدرفتاری تشویق می شود. پینوکیو از بعضی از خشونت های بچه ها ناراحت می شود، اما با پسری بی ملاحظه به نام لمپ ویک دوست می شود و از جاذبه های آن جا لذت می برد. بعداً جیمینی پی می برد که همهٔ کودکان به الاغ تبدیل شده اند و کالسکه ران با کمک هیولاهای بخار آن ها را به معادن نمک می فروشد. پینوکیو با وحشت، تبدیل
شدن لمپ ویک به الاغ را در سالن بیلیارد تماشا می کند و خود نیز گوش و دم الاغ پیدا می کند. پینوکیو و جیمینی پیش از آن که کالسکه ران آن ها را گیر بیندازد، از جزیره می گریزند. وقتی به خانهٔ ژپتو بازمی گردند، درمی یابند که سوفیا برای ژپتو بروشوری از جزیره فرستاده تا او را از محل پینوکیو آگاه کند، و ژپتو همهٔ ساعت هایش را فروخته تا قایقی بخرد و به آن جا برود. پینوکیو دوباره با فابیانا و سابینا دیدار می کند. آن ها می گویند استرومبولی دیشب به دست کارابینیری به جرم بدرفتاری با کارکنانش بازداشت شده و آن ها نمایش عروسکی اش را به دست گرفته اند. آن ها به پینوکیو پیشنهاد همکاری می دهند، اما او که می خواهد پدرش را نجات دهد، نمی پذیرد. همین تصمیم باعث می شود نشانه های الاغ بودن از بین بروند. سپس، سوفیا طنابی برای پینوکیو می کشد تا او را به سوی دریای مدیترانه ببرد. آن جا ژپتو را با قایقش می یابند. اما درست هنگام دیدار، آن ها به دست یک هیولای دریایی غول پیکر به نام مونسرو بلعیده می شوند. آن ها در شکم مونسرو پناهگاهی می یابند و پینوکیو نقشه ای می کشد: با روشن کردن آتش، هیولا را وادار به عطسه می کند. نقشه موفقیت آمیز است و مونس
رو آن ها را بیرون می اندازد، اما در تعقیبشان آن ها را به صخره ها می کوبد و به نظر می رسد ژپتو جان می بازد. پینوکیو که گمان می کند پدرش مرده، برای او گریه می کند و اشکی جادویی از چشمانش روی پدر ژپتو می چکد و او را دوباره زنده می کند. ژپتو به پینوکیو می گوید که گرچه هنوز عروسکی چوبی است، اما در دلش واقعاً پسر واقعی ای شده است. در پایان، در حالی که پینوکیو و ژپتو به سوی خانه بازمی گردند، جیمینی روایت می کند که داستان هایی گفته شده مبنی بر این که پینوکیو به پسری واقعی تبدیل شد، اما هیچ گاه تأیید نشده اند—و تأکید می کند که در دل خود، او از آغاز پسری واقعی بوده است. تولید. پیش تولید. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۸، گزارش شد که تام هنکس در حال مذاکرات اولیه برای بازی در نقش پدر ژپتو در این فیلم بود، اما پس از جدایی کینگ، پروژه را واگذار کرد. در آگوست ۲۰۲۰، هنکس دوباره به پروژه پیوست. گزارش شده است که هنکس پس از خواندن فیلمنامه با کارگردان رابرت زمکیس برای این نقش تماس گرفت. این دو قبلاً در فیلم های "فارست گامپ" (۱۹۹۴)، "دورافتاده" (۲۰۰۰) و "قطار سریع السیر قطبی" (۲۰۰۴) با هم کار کرده اند. در ژانویه ۲۰۲۱، زمانی که مربی و اوکس فگل
ی برای بازی در نقش لامپویک وارد مذاکره شدند، لوک ایوانز به بازیگران پیوست. در ماه مارس، بنجامین ایوان آینزورث برای نقش اصلی انتخاب شد و سینتیا اریوو، جوزف گوردون لویت، کیگان-مایکل کی و لورین براکو نیز اضافه شدند. اریوو نقش پری آبی را به تصویر می کشد، در حالی که گوردون-لویت، کی و براکو به ترتیب صداپیشگی جیمینی کریکت، گربه نره و روباه مکار و شخصیت جدیدی به نام سوفیا مرغ دریایی را بر عهده خواهند داشت. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی در ۱۷ مارس ۲۰۲۱ در استودیو فیلم کاردینگتون، انگلستان، تحت عنوان کاری "ماهوگانی" آغاز شد. فیلمبرداری در آوریل ۲۰۲۱ به گفته بنجامین ایوان آینزوث به پایان رسید. در ۱ ژانویه ۲۰۲۲، سینتیا اریوو بازیگر اولین نگاه از او به عنوان پری آبی در بازسازی آینده را به اشتراک گذاشت. موسیقی. آلن سیلوستری، یکی از همکاران مکرر زمکیس، موسیقی متن فیلم را خواهد ساخت. سیلوستری و گلن بالارد قرار است آهنگ های جدیدی را برای این پروژه بنویسند، که شامل آهنگ هایی از فیلم اصلی می شود، از جمله «وقتی روی یک ستاره آرزو می کنی» که توسط سینتیا اریوو به عنوان پری آبی اجرا می شود. انتشار. در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۹، گزارش شد که دیزن
ی به دلیل شکست باکس آفیس فیلم دامبو در نظر دارد این فیلم را در سرویس استریم خود، دیزنی پلاس منتشر کند، اگرچه گزارش شده بود که پس از استخدام رابرت زمکیس به عنوان کارگردان «اکران در سینما احتمال بیشتری دارد». در ۹ دسامبر ۲۰۲۰، این فیلم به طور رسمی اعلام شد که در پاسخ به دنیاگیری کووید-۱۹ به جای اکران در سینما، به دیزنی پلاس منتقل می شود. در نوامبر ۲۰۲۱، مشخص شد که این فیلم در اواخر سال ۲۰۲۲ به نمایش در خواهد آمد، و تاریخ نهایی آن ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ با انتشار از طریق دیزنی پلاس اعلام شد.
مرتون بکویث اسمیت (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او در طول جنگ های جهانی اول و دوم، از افسران ارشد ارتش بریتانیا بود.
متیو ویتورث-آیلمر (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود.
ادوین آلفرد هروی آلدرسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در چندین لشکرکشی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم خدمت کرد. از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۶ در طول جنگ جهانی اول، او فرماندهی نیروی اعزامی کانادا در جبهه غرب را بر عهده داشت که در این مدت شاهد نبردهای سنگینی بود.
ریچارد ایری (؛ 1803 – 14 september ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. آیری در کالج نظامی سلطنتی سندهرست تحصیل کرد و در سال ۱۸۲۱ به عنوان پرچمدار هنگ پیاده نظام سی و چهارم (کامبرلند) وارد ارتش شد. او در سال ۱۸۲۵ به درجه سروانی رسید و به عنوان دستیار در ستاد سر فردریک آدام در جزایر ایونی (۱۸۲۷–۱۸۳۰) و در ستاد لرد ایلمر در آمریکای شمالی (۱۸۳۰–۱۸۳۲) خدمت کرد. در سال ۱۸۳۸، آیری که در آن زمان سرهنگ دوم بود، به عنوان معاون آجودان-ژنرال به گارد سواره نظام پیوست. در سال ۱۸۴۷، او به عنوان معاون سرگروهبان منصوب شد، سمتی که تا سال ۱۸۵۱ در آن باقی ماند. از سال ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۴ او منشی نظامی فرمانده کل قوا، لرد هاردینگ، بود. در سال ۱۸۵۴ فرماندهی یک تیپ در ارتش اعزامی به شرق به او سپرده شد، اما از آنجا به سرعت به سمت دشوار و طاقت فرسای سرتیپ تحت فرماندهی لرد راگلان منتقل شد و در این سمت در طول نبرد جنگ کریمه خدمت کرد. مافوق هایش، لرد راگلان و سر جیمز سیمپسون، از او بسیار راضی بودند و به دلیل عملکردش در دسامبر ۱۸۵۴ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و نشان شوالیه باث به او اعطا شد. به دنبال دستورالعمل های راگلان، آیری
دستور سرنوشت ساز فرماندهی تیپ سبک را صادر کرد او همچنین به دلیل بی کفایتی در تأمین تدارکات و حمل و نقل مورد انتقاد قرار گرفت. آیری پس از بازگشت به انگلستان، که تحت فرماندهی لرد سیتون انجام شد و او را کاملاً تبرئه کرد، خواستار تحقیق شد، اما او هرگز از اثرات آزار و اذیت منتقدانش بهبود نیافت. در سال ۱۸۵۵ به لندن بازگشت تا سرتیپ سرتیپ نیروهای داخلی شود. در سال ۱۸۶۲ به درجه سپهبدی ارتقا یافت و از سال ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۰ فرماندار جبل الطارق بود و در سال ۱۸۶۷ به نشان صلیب بزرگ شوالیه از نشان بث منصوب شد. در سال ۱۸۷۰ به عنوان آجودان کل نیروها در ستاد فرماندهی منصوب شد و در سال بعد به درجه کامل ژنرالی دست یافت. در ۲۹ نوامبر ۱۸۷۶، پس از بازنشستگی، به عنوان بارون آیری، از کیلینگورث در شهرستان نورث آمبرلند، به اشرافیت بریتانیا ارتقا یافت. در طول سال های ۱۸۷۹–۱۸۸۰، او ریاست کمیسیون مشهور آیری در مورد اصلاحات ارتش را بر عهده داشت.
رابرت توماس ویلسون (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا و سیاستمداری بود که در فلاندر، مصر، شبه جزیره ایبری و پروس خدمت کرد و در سال ۱۸۱۲ به ارتش امپراتوری روسیه منتقل شد. او از سال ۱۸۱۸ تا ۱۸۳۱ به عنوان نماینده ویگ پارلمان از ساوت وارک فعالیت داشت. او از سال ۱۸۴۲ تا زمان مرگش در سال ۱۸۴۹ به عنوان فرماندار جبل الطارق خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده است.
جان فین، یازدهمین ارل وست مورلند (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او دیپلمات، آهنگساز و نوازنده نیز بود.
آرتور گرنفل واشوپ (; – ) نظامی و فرمانده مستعمرات بریتانیایی بود. واچوپ که در مدرسه رپتون تحصیل کرده بود، در سال ۱۸۹۳ به نیروهای آرگیل و ساترلند هایلندرز پیوست. او در ژانویه ۱۸۹۶ به گردان دوم بلک واچ منتقل شد. او از سال ۱۸۹۹ در جنگ دوم بوئر در آفریقای جنوبی خدمت کرد و در عملیات کیپ کلونی، جنوب اورنج ریور، شرکت داشت. نیروهای بریتانیایی که از کیپ به سمت شمال پیشروی می کردند تا شهر کیمبرلی را که توسط نیروهای بوئر محاصره شده بود، آزاد کنند، در ۱۱ دسامبر ۱۸۹۹ در نبرد مگرسفونتین با مقاومت شدیدی روبرو شدند. واچوپ در این نبرد به شدت زخمی شد و بعداً در گزارش ها از او نام برده شد و به خاطر خدماتش به عنوان همراه نشان خدمات برجسته منصوب شد. در آوریل ۱۹۰۲ به عنوان دستیار ویژه سر والتر هلی-هاچینسون، فرماندار و فرمانده کل مستعمره کیپ، به ستاد منصوب شد. او در جنگ جهانی اول به عنوان افسر فرمانده هنگ دوم نیروی دریایی بریتانیا در فرانسه و بین النهرین خدمت کرد. پس از جنگ، به تیپ دوم سیلزی، بخشی از نیروی سیلزی علیای بریتانیا، در آلمان پیوست. او در سال ۱۹۲۳ عضو نظامی یک هیئت اعزامی به استرالیا و نیوزیلند و سپس در سال ۱۹۲۴ رئیس بخش
بریتانیایی کمیسیون نظامی بین متفقین برای کنترل برلین شد. او در مارس ۱۹۲۷ از این سمت کناره گیری کرد. او در سال ۱۹۲۷ به عنوان افسر کل فرمانده لشکر ۴۴ (شهرستان های خودی) و در سال ۱۹۲۹ به عنوان فرمانده منطقه ایرلند شمالی منصوب شد. او در ماه مه ۱۹۳۱ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. آخرین انتصاب او به عنوان کمیسر عالی و فرمانده کل قوا برای فلسطین و ماوراء اردن در سال ۱۹۳۱ بود. دولت واچوپ عموماً با آرمان های صهیونیستی موافق بود. تا سال ۱۹۴۱، آلبرت مونته فیوره هایامسون، رئیس سابق مهاجرت در دوره قیمومیت، توانست در کتاب خود با عنوان «فلسطین: یک سیاست» بنویسد که «چهار سال اول دوره او [واوچوپ] اوج تاریخ صهیونیست ها در فلسطین بود.» نه تنها مهاجرت سه برابر شد (جمعیت یهودیان از ۱۷۴۶۰۶ نفر به ۳۲۹۳۵۸ نفر افزایش یافت)، بلکه یهودیان زمین های خود را نیز افزایش دادند (در سال ۱۹۳۱، زمین های خود را ۱۸۵۸۵ دونم یا ۴۶۴۶ هکتار افزایش دادند، در حالی که در سال ۱۹۳۵، این افزایش به ۷۲۹۰۵ هکتار رسید) و در نهایت، تجارت و بازرگانی یهودیان از رونق اقتصادی برخوردار شد. او همچنین کارهای عمومی و طرح های مهندسی عمران را ترویج می کرد، اما برخی از همکارا
ن سیاسی اش در مراحل اولیه شورش اعراب، او را سهل انگار می دانستند. با این حال، واوچوپ در طول شورش بر بازداشت های گسترده نظارت داشت و به دنبال اعمال «مجازات جمعی» بر شهرها و شهرستان های فلسطینی بود. این امر در ژوئن ۱۹۳۶ با تخریب شهر قدیمی یافا به اوج خود رسید که منجر به بی خانمان شدن ۶۰۰۰ فلسطینی شد. واچوپ در سال ۱۹۳۸ بازنشسته شد.
توماس بلی (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود که بیشتر به خاطر خدماتش در طول جنگ هفت ساله شناخته می شود، زمانی که او رهبری یک سری حملات آبی-خاکی، معروف به "فرود" در خط ساحلی فرانسه را بر عهده داشت. با وجود موفقیت اولیه در این عملیات، آنها پس از نبرد فاجعه بار سنت کاست به پایان رسیدند.
رتیاریوس (لاتین retiarius و جمع retiarii) که می توان آنرا بصورت تحت اللفظی به عنوان «مرد توری» یا «جنگنده توری» ترجمه کرد، یکی از چندین نوع گلادیاتور در روم باستان بود که با تجهیزاتی مشابه آنچه ماهی گیران استفاده می کردند می جنگیدند. آنها با سلاح های سبک از جمله، تور، نیزه سه شاخ و خنجر. می جنگید و با دستبندی به نام "lorica manica" و محافظ شانه ای به نام "galerus" یا "spongia" از خود محافظت می کرد. لباس آنها عموماً از لباس های نخی به نام "سابلیگاکلوم تشکیل می شد" که با کمربند پهن ("بالتئوس") یا با تونیک کوتاه بسته می شد. روی کفش های رتیاریوس ها محافظی نداشت. در مورد نمادشناسی آن، علاوه بر تضاد انسان با طبیعت، رتیاریوم نمایانگر آبی بود که با آتش روبرو می شد. گلادیاتورهای روم باستان را می توان بر اساس نوع سلاح هایی که حمل می کردند و از سربازان واقعی الگوبرداری شده بود طبقه بندی کرد.
کیلی بلو بوک () یک شرکت تحقیقاتی و ارزیابی خودرو مستقر در ارواین، کالیفرنیا است که هم توسط مصرف کنندگان و هم صنعت خودرو به رسمیت شناخته شده است. این شرکت متعلق به شرکت کاکس است. تاریخچه. این شرکت به عنوان شرکت Kelley Kar توسط Les Kelley در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد. Kelley شرکت را با سه مدل فورد مدل تی آغاز کرد. برادر کوچکتر او، باستر، با کلی به عنوان یک پسر بچه کار می کرد. با استفاده از داده های جمع آوری شده از نمایندگی، کلی اولین کتاب آبی شرکت را در سال ۱۹۲۶ منتشر کرد که به یک راهنمای استاندارد در تجارت خودرو در تعیین ارزش خودرو تبدیل شد. Kelley Blue Book در سال ۱۹۲۶ تشکیل شد و خانواده Kelley به تجارت نمایندگی خود در کالیفرنیای جنوبی برای چندین دهه ادامه دادند. در دهه ۱۹۶۰، شرکت از یک نمایندگی خودرو به یک ناشر تخصصی نقل مکان کرد و بر تولید راهنمای قیمت خودرو خود تمرکز کرد. راهنمای کتاب Kelley Blue اولین انتشاراتی بود که از مسافت پیموده شده برای تعیین ارزش خودرو استفاده کرد.
عاشقان، چکامه ای در پل () یا غروب پاییزی یک نقاشی رنگ روغن روی کرباس است که در سال ۱۸۸۸ توسط امیل فراینت کشیده شده. این نقاشی هم اکنون در موزه هنرهای شهر نانسی فرانسه است.
نیکلاس رینولدز هوتون (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسته ارتش بریتانیا و رئیس سابق ستاد دفاع نیروهای مسلح بریتانیا است. او در ژوئیه ۲۰۱۳، پس از بازنشستگی ژنرال دیوید ریچاردز، به عنوان فرمانده گردان اول، گرین هاواردز در ایرلند شمالی در طول جنگ داخلی خدمت کرد و بعداً فرمانده تیپ ۳۹ پیاده در ایرلند شمالی شد. او در طول جنگ عراق به عنوان نماینده ارشد نظامی بریتانیا و معاون فرمانده نیروهای چند ملیتی - عراق، مستقر شد. بعداً، او رئیس عملیات مشترک در ستاد مشترک دائمی شد و تا زمان تصدی سمت رئیس ستاد دفاع، به عنوان معاون رئیس ستاد دفاع خدمت کرد. هاوتون در ژوئیه ۲۰۱۶ از ارتش بریتانیا بازنشسته شد و مارشال استوارت پیچ، به عنوان رئیس ستاد دفاع، جانشین او شد.
هنری هاولی (؛ ۱۲ ژانویه ۱۶۸۵ – ) پرسنل نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
ویلیام هارکورت، سومین ارل هارکورت (؛ ۲۰ مارس ۱۷۴۳ – ۱۷ ژوئن ۱۸۳۰) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. وی نجیب زاده بریتانیایی بود. او به عنوان دستیار لرد آلبمارل در لشکرکشی به هاوانا در طول جنگ هفت ساله خدمت کرد. او همچنین فرماندهی هنگ خود را در نبرد وایت پلینز بر عهده داشت و سپس در طول جنگ انقلاب آمریکا، ژنرال چارلز لی را در باسکینگ ریج اسیر کرد. پس از آن، او فرماندهی سواره نظام بریتانیا را در نبرد ویلمز در طول لشکرکشی فلاندر بر عهده داشت. او در طول آن لشکرکشی جانشین دوک یورک به عنوان فرمانده شد و بر عقب نشینی بریتانیا و تخلیه نهایی آنها از برمن نظارت داشت. آخرین نقش اصلی نظامی او فرمانداری کالج نظامی سلطنتی در گریت مارلو بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
رابرت هادن هاینینگ (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
ساموئل آخموتی (؛ ۱۷۵۸–۱۸۲۲) نظامی اهل بریتانیا بود. او که از وفاداران به بریتانیا بود، در طول جنگ استقلال آمریکا در سال ۱۷۷۷ به عنوان پرچمدار در ارتش وفادار و در سال ۱۷۷۸ به عنوان ستوان در هنگ ۴۵ پیاده نظام، بدون هیچ گونه حق خرید، منصوب شد. هنگامی که هنگ او پس از جنگ به انگلستان بازگشت، بدون اینکه هیچ گونه دارایی یا نفوذی داشته باشد، به هنگ ۵۲ پیاده (آکسفوردشایر) منتقل شد تا به هند برود. او در آخرین جنگ علیه حیدر علی شرکت کرد؛ در سال ۱۷۹۰ توسط لرد کورنوالیس به عنوان کارمند منصوب شد، در عملیات علیه تیپو صاحب خدمت کرد و تا سال ۱۷۹۷ در سمت های مختلف کارمندی ادامه داد، زمانی که با درجه سرهنگ دومی به انگلستان بازگشت. در سال ۱۸۰۰ به درجه سرهنگ دومی و سرهنگ دومی مفتخر شد؛ و در سال بعد، به عنوان آجودان کل سر دیوید برد در مصر، سهم برجسته ای در راهپیمایی در صحرا و تصرف اسکندریه داشت. در بازگشت به انگلستان در سال ۱۸۰۳ به او لقب شوالیه داده شد و سه سال بعد به عنوان سرتیپ به ریو د لا پلاتا رفت. اوچموتی یکی از معدود افسرانی بود که از لشکرکشی فاجعه بار بوئنوس آیرس در سال های ۱۸۰۶–۱۸۰۷ با شهرتی افزون تر بیرون آمد. در حالی که
ژنرال جان وایت لاک، فرمانده، از کار برکنار شد، اوچموتی بلافاصله دوباره استخدام شد و به سرلشکر ارتقا یافت. در سال ۱۸۱۰ او به فرماندهی ارتش مدرس منصوب شد. در سال بعد، او فرماندهی لشکرکشی سازماندهی شده برای فتح جاوه را بر عهده داشت که فرماندار کل، لرد مینتو، خود نیز آن را همراهی می کرد. حمله به مواضع مستحکم میستر کورنلیس (۲۸ اوت ۱۸۱۱)، که سرسختانه توسط یک پادگان هلندی به فرماندهی ژنرال جانسنس دفاع می شد، عملاً به فتح جزیره منجر شد و پس از عملیات سامارانگ (۸ سپتامبر ۱۸۱۱)، جانسنس تسلیم شد. اوچموتی از پارلمان تشکر کرد و به عنوان فرمانده کل قوا منصوب شد و پس از بازگشت به خانه، به درجه سپهبدی ارتقا یافت. در سال ۱۸۲۲ فرمانده کل قوا در ایرلند و عضو شورای خصوصی ایرلند شد. او در اوت ۱۸۲۲ به طور ناگهانی درگذشت.
لرد چارلز ولزلی (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. افسر ارتش بریتانیا، محافظه کار و درباری از خانواده اشرافی ولزلی بود. او پسر کوچکتر نخست وزیر آرتور ولزلی، اولین دوک ولینگتون بود.
الکساندر ریچارد دیوید شیرف (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر ارشد بازنشسته ارتش بریتانیا و نویسنده است. از مارس ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۴ به عنوان معاون فرمانده عالی نیروهای متفقین در اروپا خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
دونالد مارتین استوارت، بارونت اول (؛ ۱ مارس ۱۸۲۴ – ۲۶ مارس ۱۹۰۰) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او در سال ۱۸۵۴ در لشکرکشی آکا خیل به مرز شمال غربی جنگید، در پاسخ به شورش هند در سال ۱۸۵۷ شرکت کرد و پس از خدمت به عنوان فرمانده شهرک مجازات جزایر آندامان، در جنگ دوم انگلیس و افغانستان به عنوان فرمانده ارتش کویته جنگید. در این نقش، او از طریق گذرگاه بولان به کویته و سپس در ژانویه ۱۸۷۹ به قندهار پیشروی کرد. در مارس ۱۸۸۰، او یک راهپیمایی دشوار از قندهار به کابل انجام داد و در مسیر نبرد احمد خیل و نبرد آرزو جنگید و سپس فرماندهی عالی نظامی و غیرنظامی را در شمال افغانستان بر عهده گرفت. او در آوریل ۱۸۸۱ فرمانده کل قوا در هند و در سال ۱۸۹۳ عضو شورای وزیر امور خارجه هند شد.
آرچیبالد هانتر (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ بوئر خود را نشان داد. او فرماندار ام دورمان در سودان و بعداً فرماندار جبل الطارق بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
مری، پرنسس رویال و کنتس هاروود (; – ) پرستار و آریستوکرات اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب سرخ سلطنتی شده است.
بارنی راس (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ستاره نقره ای شده است.
امیرعلی امیری نظامی ارشد و سیاستمدار اهل ایران است. امیری از یاران نزدیک محسن رضایی و از حامیان سیاسی محمدباقر قالیباف است که مسئولیت های متعددی در احزاب و رسانه های اقماری وابسته به محسن رضایی برعهده داشته است. امیری قبل از ورود به سیاست، جانشین فرمانده نیروی انتظامی در دوران فرماندهی قالیباف بود. امیرعلی امیری پس از خروج از خدمت نظامی در سال ۱۳۸۲، همزمان با پیوستن به تحریریهٔ وبگاه بازتاب و برعهده گرفتن مسئولیت شورای سیاست گذاری آن، دبیرکل یک ائتلاف انتخاباتی به نام ائتلاف خدمتگزاران مستقل ایران اسلامی شده و وارد رقابت های هفتمین انتخابات مجلس شد. او در فهرست انتخاباتی حزب اعتدال و توسعه نیز قرار داشت اما قادر به ورود به مجلس نشد. امیری در سومین انتخابات شوراها، به عنوان عضو علی البدل شورای اسلامی شهر تهران انتخاب شد. او در نهمین انتخابات ریاست جمهوری، رئیس ستاد انتخاباتی محسن رضایی بود. در هشتمین انتخابات مجلس، رئیس ستاد انتخاباتی ائتلاف فراگیر اصول گرایان — ائتلاف انشعابی از جبهه متحد اصول گرایان و به رهبری رضایی، لاریجانی و قالیباف — شد و در عین حال، دبیر یک ائتلاف دیگر به نام «جبههٔ اتحاد ملی» نیز بود.
پس از توقیف وبگاه بازتاب، اقدام به راه اندازی وبگاه تابناک نمود و مدتی نیز خودش مدیرمسئول وبگاه بود. با پایه گذاری حزب توسعه و عدالت ایران اسلامی در آذر ۱۳۸۶، به عنوان قائم مقام دبیرکل حزب انتخاب شد و یک سال بعد، رئیس دفتر سیاسی حزب نیز شد. همچنین در نخستین کنگره حزب، به عضویت شورای مرکزی درآمده و رئیس شورای مرکزی حزب شد. امیری در دهمین انتخابات ریاست جمهوری، رئیس ستاد انتخاباتی حزب مبتوع خود و رئیس ستاد انتخاباتی محسن رضایی در استان تهران بود. وی از هنگام تشکیل جبهه ایستادگی ایران اسلامی، دبیر شورای عالی این ائتلاف نیز بوده است.
وینسنت جیگانته (؛ – ) بوکسور پیشین، گانگستر و مابین سال های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۵ رئیس تبهکاران خانواده جینوویسه در نیویورک بود.
جوبیلات فودورکس () شرکت رستوران های زنجیره ای هندی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
آگوستاوستلد اِی دبلیو۱۱۹ کوالا (AgustaWestland AW119 Koala) که از سال ۲۰۱۶ توسط لئوناردو تولید می شود، یک بالگرد چندمنظوره و کاربردی هشت سرنشینه است که از یک موتور توربوشفت تکی که برای بازار بالگردهای غیرنظامی تولید می شود، نیرو می گیرد. این هواگرد، پیش از ادغام آگوستا-وستلند با عنوان آگوستا کوآلا اِی۱۱۹، معرفی شده بود. کاربران. (بوسنی و هرزگوین)
وولز (Wols) با نام اصلی آلفرد اتو ولفگانگ شولتز (Alfred Otto Wolfgang Schulze)، متولد ۲۷ مه ۱۹۱۳، هنرمند نقاش (یا با نام مناسبتر تجسمی کار) آلمانی بود. او هنرمندی چندوجهی بود که بویژه در نقاشی و عکاسی از منظره پرتره فعالیت داشت. به طور کلیوولز، عکاس، حکاک، نقاش و گرافیست بود که نزدیک به شیوه سوررئالیسم کار می کرد وی از پیشگامان انتزاع غنایی اروپا و نماینده تاشیسم و هنر آنفرمال (غیررسمی) نیز می باشد. پیشینه. آثار هنرمندانی چون پل کلی، اتو دیکس و جورج گروس الهام بخش وی بود تا به دنیای هنر وارت شود و موهولی ناگی به او توصیه کرد که تلاش های هنری خود را در پاریس دنبال کند. وی بعنوان هنرمند فعالیتهای مختلفی دارد اما در سال ۱۹۴۵، در پاریس، آبرنگ های وولز برای اولین بار - و برخلاف میل او - در گالری رنه دروئن به نمایش گذاشته شد. و این شروع فعالیت وی بعنوان یک نقاش حرفه ای بود. در همان ایام او با ژان پل سارتر دوست شد سارتر بعداً از این هنرمند در بسیاری از مشکلات حمایت کرد. به گفته سارتر، وولز در هر ژستی زندگی خود را به خطر انداخت. حضور دائمی مرگ که سارتر چه از منظر زیبایی شناختی و چه از منظر بیوگرافی در آثار این هنرمند
بیان می کند، بیننده را را تشویق می کند تا کنجکاوانه تر به آثار وی نگاه کند. وولز در آگوست 1951، به بیمارستان منتقل شد و درگذشت.
بکلابوویر () (همچنین با نام تحقیقاتی BMS-791325، به اختصار BCV نیز شناخته می شود) یک داروی ضد ویروسی برای درمان عفونت ویروس هپاتیت ث (HCV) است که در کارآزمایی های بالینی مورد مطالعه قرار گرفته است. در فوریه ۲۰۱۷، بریستول-مایرز اسکوئیب، حمایت مالی آزمایشی پس از بازاریابی بکلابوویر را در ترکیب با آسوناپرویر و داکلاتاسویر برای مطالعه مشخصات ایمنی این ترکیب در رابطه با عملکرد کبد آغاز کرد. از فوریه ۲۰۱۴ تا نوامبر ۲۰۱۶، یک کارآزمایی بالینی فاز II بر روی ترکیب آسوناپرویر/داکلاتاسویر/بکلابوویر (در کارآزمایی به بکلابوویر BMS-791325 گفته می شود) بر روی بیماران آلوده به هر دو HIV و HCV انجام شد. افزون بر این، یک متاآنالیز اخیر از شش کارآزمایی بالینی منتشر شده، نرخ پاسخ بالایی را در بیماران مبتلا به ژنوتیپ ۱ HCV که با داکلاتاسویر، آسوناپروویر و بکلابوویر درمان شده اند، صرف نظر از استفاده از ریباویرین، درمان قبلی مبتنی بر اینترفرون، یا محدودیت در بیماران مبتلا به ۸ بیمار غیرسیروتیک، IL نشان داد. فارماکولوژی. بکلابوویر به عنوان یک مهارکننده NS5B (RNA پلیمراز) عمل می کند.
آکلد یک روستا و محله در نورث آمبرلند ، انگلستان است.
بنیاد تیم برگلینگ بنیادی است که توسط خانواده دی جی سوئدی، تیم برگلینگ، معروف به آویچی، بوجود آمده است تا «به یادگار او احترام بگذارد و روحیات او را ادامه دهد». آویچی در سال ۲۰۱۸ پس از یک مبارزه طولانی با مشکلات سلامت روان خودکشی کرد. این بنیاد در ابتدا برای مقابله با آگاهی از مشکلات سلامت روان و پیشگیری از خودکشی به منظور کمک به جلوگیری از تجربه رویدادهای مشابه برای دیگر خانواده ها تأسیس شد. با اینحال، بعدها برای کار بر روی تغییرات آب و هوایی، حفاظت از گونه های در معرض خطر، مدیریت کسب و کار و حفاظت از طبیعت گسترش یافت. تاریخچه. تأسیس بنیاد تیم برگلینگ توسط خانواده آویچی در ۲۶ مارس ۲۰۱۹ اعلام شد خانواده تیم برگلینگ به دنبال الهام گیری از فعالیت های بشردوستانه آویچی، از جمله «خانه ای برای گرسنگی»، اظهار داشتند: «تیم می خواست تغییری ایجاد کند. راه اندازی بنیادی به نام او کاری از سوی ما برای گرامیداشت خاطره او و ترویج اخلاقیات و روحیات او است.» پس از درگذشت آویچی، آلبومی با عنوان "تیم" در ۶ ژوئن ۲۰۱۹ منتشر شد که تمام درآمد و عواید دریافتی از آن به این بنیاد اختصاص یافت. آویچی قبل از مرگش روی این آلبوم کار می کرد