Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوداشت سید محمد رضوی در سال ۱۳۹۸ با عنوان «معلم بزرگ اندیشه سیاسی» توسط خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن علوم سیاسی ایران در دانشگاه تهران برگزار شد. کتاب «اندیشه سالار سپهر سیاست» شامل مجموعه مقالات اهدایی به دکتر سید محمد رضوی از سوی شاگردان او منتشر شده است. در دوازدهمین دورهٔ جشنوارهٔ فارابی از او به عنوان پیشکسوت علوم انسانی ایران تقدیر شد.
ژان ژاک شوالیه (۱۵ فوریه ۱۹–۲۳ مه ۱۹۰۰) استاد دانشگاه، حقوقدان و مورخ فرانسوی بود. او استاد دانشکده حقوق و علوم اقتصادی پاریس و عضو آکادمی علوم سیاسی و اخلاقی (۱۹۶۴–۸۳) بود. او آثار متعددی از جمله اثری کلاسیک راجع به «آثار سیاسی بزرگ از ماکیاولی تا عصر ما» ("Les grandes œuvres politiques: de Machiavel à nos jours") تألیف کرده است. ژان پیر گروس بر «روایتی گاهشمار و تاریخی، در روایتی که ژان ژاک شوالیه ایجاد کرده است» تأکید دارد و به گفته ژرژ لاواو، حقوقدان فرانسوی: "ما چند استاد داشتیم که قلمروهای خاصی را کاوش کرده بودند، تقریباً در تنهایی: آندره زیگفرید، ریموند آرون، ژان ژاک شورالیه، ژرژ بوردو، ژان استوزل. "
سید محمد رضوی (فارسی: ؛ زاده 1957) یک عالم اسلامی، نویسنده و سخنران هندی-کانادایی است. او به عنوان امام ارشد کانون جامعه جعفری در تورنتو فعالیت می کند و بر فعالیت های مذهبی و آموزشی آن نظارت دارد. زندگی نامه. دوران کودکی. رضوی در سال 1957 در سارن، هند در خانواده ای با پیشینه ای تاریخی در علم اسلام به دنیا آمد. پدرش علامه سعید اختر رضوی، عالم شیعه اثنا عشری بود که در شرق آفریقا اسلام را ترویج می کرد. در سن پانزده سالگی، برای تحصیل علوم اسلامی به قم، ایران رفت و در حوزه علمیه قم، یکی از معتبرترین مدارس علوم دینی در سنت شیعه مشغول به تحصیل شد. حرفه و فعالیت ها در آمریکای شمالی. از سال 1996، رضوی به عنوان عالم مقیم و امام ارشد کانون جامعه جعفری در تورنتو خدمت می کند، جایی که راهنمایی های مذهبی ارائه می دهد، خطبه های هفتگی ایراد می کند و نظارت بر ابتکارات آموزشی جامعه را به عهده دارد. رضوی همچنین به عنوان دبیرکل شورای علمای شیعه مسلمانان آمریکای شمالی فعالیت می کند. در سال 1999، او در یک ابتکار چندمذهبی که در "تورنتو استار" منتشر شد، همراه با رابای مایکل استروه و موبد زرتشتی نوزر کوتوال شرکت کرد تا از برنامه Out o
f the Cold تورنتو حمایت کنند. در آگوست 2013، رضوی در یک خطبه به شدت خشونت های فرقه ای در جهان اسلام را محکوم کرد. سپس در همان ماه، او به همراه علمای سنی اسلام و شیعه در کنوانسیون ISNA در واشینگتن دی سی شرکت کرد تا بیانیه واشینگتن را امضا کنند، که در آن بر تقدس زندگی تأکید شد، فرقه گرایی محکوم و از علما خواسته شد تا صلح، همزیستی و حقوق بشر را ترویج کنند. رضوی در خطبه ای در سال 2019 به رد تئوری های توطئه مربوط به سفر به ماه پرداخته و اظهار داشت که انکار سفر فضایی آپولو 11 از همان ذهنیتی ناشی می شود که انکار اسراء و معراج حضرت محمد را به دنبال دارد.
اکو-درایو () به دامنه ای از مدل هایی از ساعت های مچی گفته می شود که انرژی مورد نیاز خود را از نور تأمین می کنند؛ این ساعت ها توسط شرکت سیتیزن تولید و در سراسر جهان به فروش می رسند. در سال ۲۰۰۷ این شرکت برآورد کرد که این تکنولوژی، از مصرف بیش از ده میلیون باتری در آمریکای شمالی جلوگیری کرده است. اکودرایو به طور کلی چندین مزیت فنی نسبت به دیگر ساعت های خورشیدی پیش از خود ارائه کرد؛ از جمله وجود سلول هایی خورشیدی که می توانستند به جای قرار گرفتنی خودنمایانه روی صفحه ساعت، عملاً در پشت صفحه ساعت قرار بگیرند و سبب بهبود ظاهر آن شوند.
ارمنستان ویلسون (به ) اشاره به پیکربندی مرزی نخستین جمهوری ارمنستان در معاهده سور دارد که توسط وزارت خارجهٔ دولت وودرو ویلسون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا ترسیم شده است. معاهده سور یک معاهده صلح بود که بین اوت ۱۹۲۰ و نیروهای متفقین غربی و دولت شکست خورده امپراتوری عثمانی تنظیم و امضا شده بود. مرزهای پیشنهادی شامل ویلاهای عثمانی در ولایت ارزروم، ولایت بیتلیس و ولایت وان بود که زمانی جمعیت ارمنی در اندازه های مختلف داشتند. این منطقه به شمال، تا ضلع غربی ولایت ترابزون گسترش یافت تا خروجی جمهوری اول ارمنستان به دریای سیاه در بندر ترابزون باشد. ایالت پیشنهادی پونتوس در کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۱۹ مورد بحث قرار گرفت، اما دولت یونانی الفتریوس ونیزلوس از موقعیت نامطمئن چنین دولتی می ترسید و بنابراین در عوض در ایالت ارمنی ویلسونین بزرگتر پیشنهادی گنجانده شد. سنای ایالات متحده در سال ۱۹۲۰ دستور ارمنستان را رد کرد. وقوع جنگ استقلال ترکیه باعث شد امپراتوری عثمانی معاهده سور را تصویب نکند. در همان سال، جنگ ارمنستان–ترکیه شروع شد. ارمنستان شکست خورد و پیمان الکساندراپول در ۲ نوامبر ۱۹۲۰ موجب شد تمامیت ارضی این کشور انک
ار شود. پس از الحاق جمهوری دموکراتیک ارمنستان به ارتش شوروی تحت عهدنامه قارص بین روسیه شوروی و ترکیه مذاکره شد و در ۲۳ اکتبر ۱۹۲۱ بین دولت شوروی در ارمنستان امضا شد. دومی هرگز توسط دولت سرنگون شده ارمنستان یا بعداً توسط جمهوری ارمنستان پذیرفته نشد. دولت روسیه شوروی در عهدنامه مسکو (۱۹۲۱) به طور جداگانه در مورد مرز مشابهی بین قلمرو خود ارمنستان و ترکیه مذاکره کرد. مذاکرات. در جریان کنفرانس لندن، دیوید لوید جورج ویلسون را تشویق کرد تا برای استان های تحت ادعای ارمنستان اشغالی ترکیه، فرمانداری برای آناتولی و به ویژه با حمایت اعراب ارامنه را بپذیرد. ویلسون کمیسیون کینگ کرین و ژنرال جیمز هاربرد را به منطقه فرستاد تا جنبش آزادی بخش ملی ارمنی را مطالعه کرده و تعیین کنند که آیا این ادعاها با چهارده نکته ویلسون سازگار است یا خیر. نکته دوازدهم این بود:"این ترکیه بخشی از حاضر امپراتوری عثمانی باید مطمئن باشید یک حاکمیت امن، اما ملیت های دیگر که در حال حاضر تحت حکومت ترکیه باید مطمئن باشید به امنیت بدون شک زندگی و فرصتی کاملا تعرض توسعه مستقل، و داردانل باید به طور دائمی باز به عنوان یک راه آزاد برای کشتی ها و تجارت همه ک
شورها تحت ضمانت های بین المللی. "کمیسیون کینگ-کرین خاطرنشان کرد که ارمنیان تجربه ای دردناک را متحمل شده اند، آنها دیگر نمی. توانند به امپراتوری عثمانی اعتماد کنند که حقوق آنها را رعایت می ککند و ارامنه «یک ملت» هستند. بنابراین کمیسیون توصیه کرد که استقلال ارمنی به سختی به دست آمده در طول مبارزات قفقاز باید مورد احترام جامعه بین المللی و بیمه متفقین قرار گیرد. استدلال های ارمنستان. فدراسیون انقلابی ارمنی (ARF)، با استفاده از موقعیت رهبران جنبش ملی ارمنی، مدعی شد که این منطقه نباید بر اساس ادعای خود مبنی بر اینکه ارمنی ها توانایی ساختن ملت را دارند، بخشی از امپراتوری عثمانی باشد. ارامنه حال "عملا" کنترل یک منطقه اطراف استان وان از امپراتوری عثمانی برای نزدیک به ۳ سال (1915-1918). ARF اظهار داشت که طبیعی است که این منطقه را به جمهوری تازه تأسیس ارمنستان (۱۹۱۸–۱۹۲۰)، اولین جمهوری مدرن ارمنی پس از فروپاشی امپراتوری روسیه ایجاد کرد، الحاق کرد. بحث دیگری که در این دوره مطرح شد این بود که جمعیت به طور فزاینده ای ارمنی می شود و بنابراین ارمنی ها اقلیت نیستند بلکه تعدد هستند. انتقال ارمنیان آواره به این منطقه باید به ع
نوان یک گزینه در نظر گرفته شود. در سال ۱۹۱۷، حدود ۱۵۰٬۰۰۰ ارمنی به استانهای ارزروم، بیتلیس، موش و وان نقل مکان کردند. ارمنی ها قبلاً ساخت خانه های خود و ایجاد زمین های کشاورزی خود را آغاز کرده بودند. در سال ۱۹۱۷، فرماندار استان آرام مانوکیان اظهار داشت که یک دولت خودمختار جدید در منطقه باید تحت حکومت روسیه یا امپراتوری عثمانی ایجاد شود. آرمن گارو (کارکین پاسترمجیان) و دیگر سخنگویان پیشنهاد دادند که سربازان ارمنی در اروپا برای حفاظت و ثبات تأسیسات جدید به جبهه قفقاز منتقل شوند. سربازان ارمنی شروع به ایجاد خط حفاظتی بین ارتش عثمانی و جبهه ارمنستان کردند. سرانجام. در پی کمیسیون های کینگ-کرینک، رویدادهای میدانی مسیر خود را گرفتند. پرزیدنت ویلسون از کنگره ایالات متحده خواست تا در ۲۴ مه ۱۹۲۰ یک اختیار برای ارمنستان تعیین کند. سنای ایالات متحده در ۱ ژوئن ۱۹۲۰ با ۵۲ رأی موافق و ۲۳ رأی مخالف، درخواست وی را رد کرد. در سپتامبر ۱۹۲۰، جنگ ارمنستان–ترکیه آغاز شد. جمهوری اول ارمنستان در نوامبر ۱۹۲۰ شکست خورد و پیمان الکساندرپول را امضا کرد که بر اساس آن از پیمان سور به همراه ادعاهای ارضی مختلف به «ارمنستان غربی» صرف نظر کرد
. دولت ارمنستان متعاقباً سرنگون شد. دولت جدید ارمنستان عهدنامه قارص را امضا کرد، که امتیازات قبلی ارمنستان به ترکیه را تأیید کرد و مرزهای امروزی بین دو کشور را تعیین کرد. در اواخر سال ۱۹۲۲، طرف های مختلف بین. المللی دربارهٔ معاهده لوزان به عنوان جایگزینی برای پیمان سور، مذاکره کردند. با توجه به معاهدات ترکی-ارمنی قبلی و نظرات دولت وقت ارمنستان شوروی فعلی، موضوع ادعای ارمنیان به «ارمنستان غربی» کنار گذاشته شد. پس از جنگ جهانی دوم، اتحاد جماهیر شوروی اقدام به لغو پیمان قارص و بازپس گیری اراضی واگذار شده به ترکیه کرد. ادعاهای اتحاد جماهیر شوروی توسط بسیاری از ناآرامی های بین المللی ارمنی و همچنین فدراسیون انقلابی ارمنی مورد حمایت قرار گرفت. رهبران ارمنی تلاش کردند تا از انگلیس و آمریکا برای احیای شرق آناتولی از ترکیه حمایت بگیرند، اما وینستون چرچیل به ادعای ارضی شوروی و ارمنستان اعتراض کرد. به همین ترتیب، وزارت خارجه ایالات متحده نیز از ترکیه حمایت کرد و گفت، همان طور که از سال ۱۹۳۴ حمایت می کرد، حمایت قبلی این کشور از ارمنستان ویلسون پس از آن منقضی شده است. اتحاد جماهیر شوروی پس از مرگ استالین در سال ۱۹۵۳ ادعاه
ای خود را علیه ترکیه کنار گذاشت. درحال حاضر. امروزه، به عنوان ادامه هدف اولیه، ایجاد ارمنستان مستقل و متحد متشکل از تمام سرزمین هایی که به موجب پیمان سورس به عنوان ارمنستان ویلسون تعیین شده اند، هدف اعلام شده فدراسیون انقلابی ارمنی است، صرف نظر از پایان رسمی حمایت ایالات متحده از ارمنستان. برای ایده در سال ۱۹۳۴ و این واقعیت که اکنون این سرزمینها عمدتاً توسط اقوام کرد و ترک ساکن هستند. فدراسیون انقلابی ارمنستان و همچنین حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان و حزب لیبرال دموکراتیک ارمنستان در بیانیه مشترکی به مناسبت صدمین سالگرد پیمان سِور، اعلام کردند که هنوز باید اجرا شود و این فقط معاهده ای که توسط ترکیه و جمهوری ارمنستان، با اراده آزاد طرف ارمنی امضا شده است. در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۰ رئیس جمهور ارمنستان آرمن سارکسیان اظهار داشت که پیمان سور حتی امروز یک سند ضروری برای حق مردم ارمنی برای رسیدن به یک راه حل عادلانه از مسئله ارمنی باقی می ماند" و که آن را "قانونی، شرایط بین ایالتی است که عملاً هنوز در حال اجرا است. واهاک دادریان، مورخ نسل کشی ارامنه، استدلال کرد که اگرچه این تلاش برای بهبود تعداد ارمنیان آغاز شد، اما پیمان سورس
عمدتاً به بدبختی های ارمنی ها کمک کرد. او نوشت: "هرچند مدتهاست که شرایط آن برای ارمنیان به نظر می رسید، وعده آن برای بازگرداندن بخش بزرگی از ارمنستان تاریخی به ارمنیان، امیدهای زیاده خواه ارمنی ها و آرزوهای غیرمنتظره را تقویت کرد." پیدایش پیمان سوور نیز همزمان با شکست قطعی کابینه دامات فریت در استانبول بود که موجب تعقیب نویسندگان نسل کشی شده بود. از آن دوره به بعد دادگاه های نظامی در دادگاه کاهش یافت و به تدریج ناپدید شد.
هایبرنیا (لاتین: [(h) ɪˈbɛr.n̪i.a]) نام لاتین کلاسیک ایرلند است. نام هایبرنیا از گزارش های جغرافیایی یونانیان گرفته شده است. پوتئاس هنگام کاوش در شمال باختری اروپا (پیرامون ۳۲۰ پیش از میلاد) ،این جزیره را Iérnē (نوشته: Ἰέρνη) نامید. بطلمیوس در کتاب خود «جغرافیا» (پیرامون ۱۵۰ پس از میلاد) جزیره را Iouerníā (نوشته: Ἰουερνία ، که در آن ου/ou به جای w نشسته است) نامید. تاسیتوس تاریخ نگار رومی در کتاب آگریکولا (پیرامون ۹۸ میلادی) نام هیبرنیا را بکار برده است. واژهٔ «Ἰουερνία Iouerníā» ِیک ترجمهٔ یونانی از نامِ سلتی « *Īweriū» بود که سرانجام از درون آن، نام های ایرلندی «Ériu» و «Éire» پدید آمد. این نام در زبان لاتین (تحت تأثیر واژهٔ hībernus) دیگرگون شد ، گویی به معنای «سرزمین زمستان» بود ، اگرچه واژهٔ زمستان با «I» کشیده آغاز می شد.
فناوری کوانتومی یکی از زمینه های نوظهور فیزیک و مهندسی است که بر اصول مکانیک کوانتومی متکی است. رایانش کوانتومی، حسگرهای کوانتومی، رمزنگاری کوانتومی، شبیه سازی کوانتومی، اندازه شناسی کوانتومی و تصویر کوانتومی همه نمونه هایی از فناوری های کوانتومی هستند، جایی که ویژگی های مکانیک کوانتومی، به ویژه درهم تنیدگی کوانتومی، برهم نهی کوانتومی و تونل زنی کوانتومی مهم هستند. تاریخ. امروزه دستگاه های زیادی در دسترس هستند که اساساً به تأثیرات مکانیک کوانتومی وابسته هستند که شامل سیستم های لیزری ، ترانزیستورها و دستگاه های نیمه هادی و سایر دستگاه ها، مانند MRI است. آزمایشگاه علوم و فناوری دفاعی انگلستان (DSTL) این دستگاه ها را به عنوان "کوانتوم ۱٫۰" نام نهاده، که دستگاه هایی هستند که به تأثیرات مکانیک کوانتومی متکی می باشند. اینها عموماً به عنوان طبقه ای از دستگاه ها در نظر گرفته می شوند که به طور فعال حالات کوانتومی ماده را ایجاد، دستکاری و می خوانند، که اغلب از اثرات کوانتومی ترکیب و درهم تنیدگی استفاده می کنند. ارتباطات ایمن. ارتباطات امن کوانتومی روش هایی هستند که انتظار می رود در ظهور سیستم های محاسباتی کوانتومی که م
ی توانند سیستم های رمزنگاری فعلی را خراب یا دگرگون و دچار چالش کنند، «ایمن کوانتومی» باشند. انتظار می رود یکی از مولفه های مهم سیستم های ارتباطی ایمن کوانتومی ،توزیع کلیدهای کوانتومی یا QKD باشد: روشی برای انتقال اطلاعات با استفاده از نور درهم تنیده به گونه ای که هرگونه رهگیری انتقال را برای کاربر آشکار می سازد. فناوری دیگر در این زمینه مولد عدد تصادفی کوانتومی است که برای محافظت از داده ها استفاده می شود. این امر بدون پیروی از روش الگوریتم های محاسباتی که صرفاً از تصادف تقلید می کنند، اعداد واقعاً تصادفی تولید می کند. محاسبه. انتظار می رود رایانه های کوانتومی تعدادی کاربرد مهم در زمینه های محاسباتی مانند بهینه سازی و یادگیری ماشین داشته باشند. آنها شاید بیشتر به دلیل توانایی مورد انتظار خود در انجام " الگوریتم شور " شناخته شوند، که می تواند برای فاکتورگیری اعداد بزرگ مورد استفاده قرار گیرد و یک فرایند مهم در تأمین امنیت انتقال داده ها است.
ساعت مچی خورشیدی یا ساعت مچی نوری نوعی ساعت مچی است که به طور کامل یا بخشی از آن انرژی مورد نیاز خود را از سلول های خورشیدی تأمین می کند. برخی از ساعت های خورشیدی اولیه در دهه ۱۹۷۰ دارای طراحی های بدیع و منحصر به فردی به منظور همساز کردن مجموعه ای از سلولهای خورشیدی فتوولتائیک مورد نیاز برای تغذیه خود بودند (سینکرونار، نپرو، سیکورا و برخی مدلهای کریستالونیک، آلبا، ریتم، سیکو و سیتیزن). در دهه ۱۹۹۰، سیتیزن شروع به فروش ساعت هایی نوری با عنوان سری اکو-درایو کرد. از زمان معرفی، دستگاه های فتوولتائیک، کارایی و به تبع آن ظرفیتشان تا حد زیادی بهبود بخشیده شده است. امروزه ساعت سازان فناوری های خود را به گونه ای توسعه داده اند که ساعت های مجهز به انرژی خورشیدی در بخش عمده ای از طیف ساعت هایشان را تشکیل دهد. چندین تولیدکننده ساعت دیگر نیز در حال حاضر ساعت های مشابهی ارائه می دهند یا در حال توسعه چنین فناوری ای هستند. این تولیدکنندگان ساعت دیگر شامل (در میان دیگران) جانگهنز، کاسیو، سیکو و اورینت هستند به طور معمول، نور خورشید و نور مصنوعی توسط یک پنل خورشیدی که در پشت شیشه قرار دارد، جذب می شوند. صفحه ساعت یا یک لایه ب
الاتر یا عملاً روی پنل خورشیدی قرار دارد. این پنل خورشیدی نور را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند تا ساعت را تغذیه کند. این ساعت معمولاً انرژی را در یک سلول قابل شارژ ذخیره می کند تا در طول شب یا هنگامی که زیر لباس پوشیده شده است (مانند آستین)، خود را تغذیه کند. ساعت های سیتیزن از باتری های لیتیوم-یونی برای ذخیره انرژی کافی به منظور تغذیه ساعت به مدت چندین ماه/سال بدون قرار گرفتن در معرض نور استفاده می کنند. به این ترتیب ساعت می تواند وارد حالت صرفه جویی در مصرف انرژی یا خواب شود که در این حالت، تا زمانیکه ساعت دوباره در معرض نور قرار گیرد، عقربه های ثانیه شمار متوقف می شوند. روشن کردن گرچه همهٔ مدل ها از حالت صرفه جویی در مصرف انرژی پشتیبانی نمی کنند، اما بازهم نسخه های آنالوگ غیرپیچیده (فقط تاریخ) تولید سیتیزن به طور معمول شش ماه شارژ خود را حفظ خواهند کرد. ساعتهای خورشیدی ارزان قیمتی برای اولین بار در دهه ۱۹۸۰ وارد بازار شدند و در بین کودکان به محبوب شده بودند. این ساعت ها اغلب دارای شخصیت های تخیلی معروفی مانند تبدیل شوندگان یا GI Joe بودند.
خانواده بزرگ اسپانیایی فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی دانیل سانچس آره والو است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتونیو د لا توره، روبرتو آلامو، کیم گوتیه رس و ورونیکا اچگی ایفای نقش کرده اند.
چشم های زرد تمساح ها فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی سیسیل تلرمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژولی دپاردیو، امانوئل بئار، آلیس ایساز، ژاک وبر، پاتریک بروئل، کارول روچر، ادیت اسکوب، ساموئل لو بیان، کیم گوتیه رس و آلیسون پارادی ایفای نقش کرده اند.
سید حامد جبل عاملی (زادهٔ ۱۳۵۶ در اردبیل) سیاستمدار و مدیر اجرایی ایرانی است که در دولت سیزدهم به عنوان استاندار اردبیل فعالیت می کرد. تحصیلات. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد و دکترای علوم ارتباطات اجتماعی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران و نیز کارشناسی مهندسی صنایع از دانشگاه صنعتی اصفهان می باشد.
کارول روشی (فرانسوی: &lt;bdi&gt;Karole Rocher&lt;/bdi&gt;‎ زاده ۴ ژوئیه ۱۹۷۴) بازیگر فرانسوی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم چشم های زرد تمساح ها اشاره کرد.
سینا سهیلی با نام هنری سینا مهراد (زادهٔ ۱۲ آذر ۱۳۷۰ در مشهد) بازیگر اهل ایران است. او فرزند سعید سهیلی و برادر ساعد سهیلی است، سینا سال هاست که نام فامیلی "مهراد" را برای خود برگزیده و با این نام در عرصه سینما و تلویزیون فعالیت می کند. او پیش از این در کنار پدرش در چند پروژه به عنوان دستیار حضور داشته است و اولین تجربه بازیگری و حضورش در تلویزیون نیز با سریال سایه بان به کارگردانی برادران محمودی اتفاق افتاد و با این مجموعه بازیگری را آغاز کرد.
تیم ملی فوتسال زنان برزیل نماینده کشور برزیل در مسابقه های بین المللی است و زیر نظر فدراسیون فوتبال برزیل اداره می شود. برزیل با شش قهرمانی متوالی در قهرمانی فوتسال زنان جهان و مجموع شش قهرمانی به عنوان قدرتمندترین تیم فوتسال در جهان شناخته می شود. تیم ملی فوتسال زنان برزیل در تمامی دوره های قهرمانی فوتسال زنان جهان شرکت داشته است.
آینه و نور کتاب داستان تاریخی اثر هیلاری منتل نویسنده انگلیسی است. داستان این کتاب در دنبالهٔ دو کتاب تالار گرگ (۲۰۰۹) و اجساد را بیاورید (۲۰۱۲) نوشته شده و آخرین جلد از سه گانهٔ این نویسنده درباره زندگی تامس کرامول، وزیر هنری هشتم است. این کتل به وقایع سال های ۱۵۳۶ تا اعدام کرامول در ۱۵۴۰ می پردازد. "آینه و نور" که دوازدهمین رمان منتل است، با فاصله حدود هشت سال از کتاب قبلی وی در مارس سال ۲۰۲۰ منتشر شد و با استقبال خوانندگان و منتقدان مواجه شده. همچنین این کتاب در سال ۲۰۲۱ برندهٔ جایزه والتر اسکات برای رمان های تاریخی شد. داستان. داستان "آینه و نور" از بلافاصله بعد از اعدام آن بولین در سال ۱۵۳۶ شروع می شود و رسیدن کرامول به اوج قدرت و ثروتش را روایت می کند. کتاب در نهایت با مغضوب شاه گردیدن و سقوط او از قدرت و اعدامش در ملا عام در تاور هیل ختم می شود.
فرهاد زیویار (زادهٔ ۱۳۴۸ در خرم آباد) سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است که از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ در دولت سیزدهم به عنوان استاندار لرستان فعالیت می کرد.
امیدی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان پلنگ آباد واقع شده است. امیدی ۷۳ نفر جمعیت دارد.
لومپن بورژوازی (به انگلیسی: Lumpenbourgeoisie) اصطلاحی است که در مباحث نظریات وابستگی کاربرد فراوانی دارد. لومپن بورژوازی ترکیبی از دو کلمهٔ آلمانی (لومپن) و فرانسوی (بورژوازی) می باشد که برداشتی از مفهوم لومپن پرولتاریای کارل مارکس است و عمدتاً برای توصیف اعضای طبقهٔ متوسط و طبقات بالاتری که فاقد خودآگاهی جمعی و پایگاه اقتصادی هستند و از اربابان استعمار حمایت می کنند، مورد استفاده قرار می گیرد. این اصطلاح را آندره گوندر فرانک و قبل از آن پل باران در قرن بیستم ابداع و به کار بردند. آمریکای لاتین دههٔ ۱۹۷۰. این اصطلاح را جامعه شناسان توسعه از جوامع آمریکای لاتین در دههٔ ۱۹۷۰ استخراج کردند. آندره گوندر فرانک خود بیان کرده بود که این واژه را به طور مستقیم از lumpenproltariat (لومپن پرولتاریا) کارل مارکس در کتاب «" هیجدهم برومر لوئی بناپارت "» برداشت کرده است. فرانک معتقد بود که نخبگانِ جوامع استعماری و نواستعماری آمریکای لاتین اگر چه در برخی سطوح شبیه به بورژوازی کشورهای اروپایی بودند اما آن ها یک تفاوت عمده داشتند. این افراد در جوامع استعماری شبیه به لومپن پرولتاریای مارکس در کتاب «" هیجدهم برومر لوئی بناپارت "
»، اجتماعی فاقد طبقهٔ مشخص هستند که مدام از سوی سرمایه داری مورد دخالت واقع می شدند و گاهی نیز به خشونت و جنایت گرایش پیدا می کردند. این نخبگان اگرچه به طور مستقیم در جنایت ها مداخله نمی کردند ولی با حمایت از استثمارگران خارجی باعت نابودی اقتصاد بومی می شدند. استعمارگران خارجی برای تسهیل در بهره برداری از منابع و کالاهای بومی جهان سوم، نخبگان محلی آن مناطق را در سیستم خود ادغام می کنند یعنی نخبگان نقش میانجی را ایفا می کنند و با واسطه قرار گرفتن بین محلی ها و استثمارگران خارجی، سبب خروج آسان تر این منابع می شوند. نخبگان محلی پس از ادغام، بیش از پیش وابسته به سیستمی می شوند که در آن بر جمع آوری «تولید مازاد» مستعمرات نظارت می کنند و پیش از فروش کالاهای باقیمانده به خارج از کشور، قیمت ها را کاهش می دهند. فرانک برای توصیف این سیستم اقتصادی استعماری، مفهوم «lumpendevelopment» و برای معرفی کشورهای تحت تأثیر «lumpenstates» را به کار برد.
شرکت درفشان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان احمدآباد (نظرآباد) واقع شده است. شرکت درفشان ۴۶ نفر جمعیت دارد.
منطقه آزاد سرخس یکی از مناطق آزاد ایران است که در استان خراسان رضوی قرار دارد. تمرکز اصلی در این مناطق بر ساده سازی فرآیندهای تجاری است، به همین دلیل در این مناطق قوانین مبادلاتی آزادانه تر، معافیت های گوناگون در تعرفه ها و عوارض گمرکی و تشریفات ارزی ساده تری نسبت به سرزمین اصلی حاکم است. تاریخچه. فعالیت این منطقه در قالب منطقه ویژه اقتصادی در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۷۵، همزمان با افتتاح راه آهن مشهد - سرخس - تجن با حضور رهبران و نمایندگان بیش از ۱۰۰ کشور جهان آغاز شد. در مهر ماه ۱۴۰۲ با تصویب مجلس و شورای نگهبان به منطقه آزاد تجاری تبدیل گردید. موقعیت مکانی. این منطقه در منتهی الیه شمال شرق ایران در استان خراسان رضوی و در فاصله ۱۵۰ کیلومتری شرق شهر مشهد مقدس و ۱۵ کیلومتری شهرستان سرخس واقع شده است و از شمال و شرق با کشور ترکمنستان هم مرز است. (به طول ۶۱٫۱۰ شرقی و عرض ۳۶٫۳۲ شمالی با ارتفاع ۲۳۵ متری از سطح دریا) مدیریت. با حکم «سیدمهدی سدیدی» رئیس بنیاد بهره وری آستان قدس رضوی، «محمدرضا رجبی مقدم» به عنوان مدیرعامل جدید منطقه ویژه اقتصادی سرخس، منصوب شد. مزیت ها. امکان اتصال به نقطه صفر مرزی کشور ترکمنستان و اتصال به را
ه آهن مشهد – سرخس – تجن که از داخل منطقه ویژه می گذرد و موجب گردیده تا ارتباط ریلی کشورهای آسیای مرکزی با کشورهای اروپایی برقرار گردد از مهم ترین مزیت های این منطقه ویژه اقتصادی به شمار می آید. فرودگاه بین المللی. برخورداری از امکانات حمل و نقل و ترابری هوایی در مناطق آزاد و مناطق ویژه اقتصادی از مهم ترین ضروریات این مناطق می باشد؛ در همین راستا راه اندازی و عملیاتی کردن فرودگاه الماس سرخس از مهم ترین رئوس کاری مجموعه مدیریتی منطقه ویژه اقتصادی سرخس بوده و می باشد. وجود فرودگاه بین المللی الماس سرخس واقع در محدوده گمرکی و قانونی منطقه ویژه اقتصادی سرخس با امتیاز مرز هوایی و باندی به طول تقریبی ۴ کیلومتر و عرض حدود ۶۰ متر، قابلیت فرود و پرواز انواع هواپیماهای پهن پیکر را دارا می باشد. فرودگاه بین المللی سرخس با توجه به قرار گرفتن در نقطه صفر مرزی و دارا بودن مسیر پروازی B441 بین مشهد و سرخس برای ورود و خروج ترافیک هوایی بین المللی مناسب می باشد و تمهیدات مربوطه در مورد برقراری سیستم گمرک و امور مهاجرت و سایر دستورالعمل های مشابه اندیشیده شده است و همچنین سرویس های هوانوردی مورد نیاز جهت انجام پرواز سالم در محل
قابل اجرا می باشد. بر اساس مصوبه سال ۱۳۷۵ هیئت وزیران جمهوری اسلامی ایران فرودگاه بین المللی الماس سرخس به عنوان مرز هوایی شناخته شده و ورود به کشور و خروج از آن از طریق مرز یاد شده با گذرنامه معتبر مجاز اعلام گردیده است. منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیا، «»، ویکی پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.
یک تهیه کننده بازی ویدئویی و بازرگان ژاپنی است. او مدیر عامل اجرایی و تهیه کننده سابق استودیوی کلاور، کپ کام بود و بازی هایی چون جوی خوشگل، اوکامی و گاد هند را در آن استودیو تولید کرد"." او هم اکنون به عنوان تهیه کننده در استودیو پلاتینیوم گیمز مشغول به کار است. حرفه. اینابا در سال ۱۹۷۱ در کانازاوا در استان ایشیکاوا زاده شد. اینابا ابتدا برای شرکت آیرم و به طور خاص روی بازی R-Type Leo کار می کرد. از آنجا به Nazca Corporation و سپس اس.ان.کی. رفت و در آنجا برنامه نویسی بازی Samurai Shodown را انجام داد. اینابا پس از دیدن یک آگهی استخدام کپ کام در مجله فامیتسو، در سال ۱۹۹۸ با این امید که روی بازی بعدی رزیدنت ایول کار کند به این شرکت پیوست"." او سرانجام بر روی بازی شیطان هم می گرید (هیدکی کامیا) کار کرد و بعداً بازی هایی از مجموعه بازی های وکیل تک و گردان فولاد تولید کرد. اینابا، کامیا و شینجی میکامی و سایر کارکنان کپ کام در آوریل ۲۰۰۴ در استودیو جدید شرکت کپ کام که کلاور استودیو نام داشت کار خود را آغاز کردند اینابا به عنوان تهیه کننده و مدیرعامل این تیم عمل می کرد و توانست چند عنوان از جمله اوکامی که عنوانی مور
د تحسین منتقدان بود را تولید کند. اینابا در سال ۲۰۰۶ کپ کام را ترک کرد و شرکت خود را با نام SEEDS تشکیل داد. کلاور استودیو رسماً توسط کپ کام در اوایل سال ۲۰۰۷ بسته شد. در اکتبر ۲۰۰۷، SEEDS با شرکت ODD ادغام شد. این شرکت تازه تأسیس حاصل از این اقدام به پلاتینیوم گیمز تغییر نام داد. او سمت تولیدکننده اصلی بخش توسعه را دارد. بسیاری از اعضای اصلی کلاور در این شرکت مشغول به کار شدند. در مه ۲۰۰۸، پلاتینیوم گیمز قرارداد چهار بازی با سگا را اعلام کرد. بازی هایی که قرار بود توسعه بیابند شامل "بایونتا"، که یک «بازی اکشن» برای پلی استیشن ۳ و اکس باکس ۳۶۰ به کارگردانی هیدکی کامیا بود، یک RPG علمی تخیلی برای نینتندو دی اس به نام "فضای بی انتها"، یک بازی اکشن «فوق العاده خشن» به نام دنیای دیوانه برای کنسول وی با گرافیکی سیاه و سفید در "شهرگناه" و بازی "پیروزی"، که یک اکشن تیراندازی سوم شخص به کارگردانی شینجی میکامی بود می شد. پنجمین بازی نیز، "Anarchy Reigns"، بعداً به این قرارداد اضافه شد و در سال ۲۰۱۲ برای پلی استیشن ۳ و اکس باکس ۳۶۰ منتشر شد. اینابا همچنین تهیه کننده "" محصول مشترک پلاتینیوم گیمز از کوجیما پروداکشنز بود
. اینابا در سال ۲۰۰۹ در فهرست ۱۰۰ بازی ساز برتر همه زمان های "آی جی ان" در رتبه ۴۹ قرار گرفت
فشار نبض (به انگلیسی: Pulse pressure) تفاوت بین سیستول و دیاستول فشار خون است. که بر حسب میلی متر جیوه (mmHg) اندازه گیری می شود. این نشان دهنده نیرویی است که قلب در هر بار انقباض ایجاد می کند.