Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به عنوان معاون رئیس معرفی نمود و به این شکل تجارت خود را ثبت کرد. در سال ۱۸۸۲ در ۴۱ سالگی، آترتون در مجموع مالک چهار کارخانه تقطیر در شهرستان لارو بود که مجموعاً او را به بزرگترین تولیدکننده بوربون در ایالات متحده تبدیل کرد. دو کارخانه تقطیر او در آترتونویل، می فیلد و آترتون بودند که روبروی کریک ناب، در فاصله ای کوتاه از مزرعه ناب کریک، زادگاه آبراهام لینکلن قرار داشتند. کارخانه تقطیر دیگر، «ویلیام میلر و شرکاء» از روی نام حسابدارش بود که ویسکی مس آتشی را با نام تجاری ویندزور تولید می کرد. کارخانه دیگر او «اُ. برایان و شرکاء» از روی نام تقطیرکننده اش بود که ویسکی با خیسانده ترش را با نام تجاری کلیفتون تولید می کرد. در سال ۱۸۸۲ او دفتر مرکزی شرکت جی. اِم. آترتون را به ویسکی راو، لوئیزویل در خیابان اصلی ۱۲۵ غربی منتقل کرد. این منطقه تاریخی شهر اکنون به عنوان منطقه اصلی غربی، لوئیزویل نامیده می شود. این شرکت در اوج ظرفیت خود از ۲۲۰۰ بوشل غلات استفاده کرد و ۶۶۰۰ گالن ویسکی تولید کرد. حداکثر ظرفیت ذخیره سازی او در آترتونویل، کنتاکی ۱۵۰۰۰۰ گالن بود. آترتون به عنوان تولیدکننده ویسکی و مدیر «تراست تقطیرکنندگان و کَتل
فیذرز» (که بیشتر به عنوان «ویسکی تراست» شناخته می شود)، زمانی که رسوایی «حلقه ویسکی» بالا گرفت و برای اولین بار در سال ۱۸۸۲ در نیویورک تایمز گزارش شد، مورد بحث و جدل قرار گرفت. در سال ۱۸۸۳، پسرش پیتر لی آترتون (۱۸۶۲–۱۹۳۹) که از نظر قانونی دو سال قبل در ۱۸ سالگی معاون رئیس شرکت شده بود، وارد تجارت خانوادگی شد. او یکی از مدیران مؤسس «انجمن تقطیر کنتاکی» بود. پیتر مخالف ممنوعیت بر اساس قانون اساسی بود و در سال ۱۸۸۶ بنیانگذار و اولین رئیس «انجمن ملی حفاظت» شد. در سال ۱۸۸۸ آترتون تقطیرکننده برجسته شد. الی یک دهه بعد رسوایی ویسکی با شهادت آترتون در کمیته کنگره به رهبری ویلیام ویندوم در ۲۷ ژوئیه ۱۸۸۸ ادامه یافت. در جریان این اعترافاتش، هنری اسمیت، نماینده ویسکانسین از وی پرسید که آیا ویسکی های تقطیری ارزانی که توسط تولیدکنندگان عمده در غرب میانه ساخته می شوند، ویژگی بارزی دارند یا خیر. آترتون با کنایه پاسخ داد: طی یک دوره ۱۰ ساله، تعداد کارمندان به ۲۰۰ نفر افزایش یافتند و این شرکت به بزرگ ترین صاحبکار در شهرستان لارو تبدیل شد. به دنبال این موفقیت، تجارت های دیگری نیز راه اندازی شد. هتل آترتون در سال ۱۸۹۰ افتتاح شد
و آترتونویل، کنتاکی در اطراف این مکان، شامل یک محکمه و مدرسه گسترش یافت. اندکی بعد، این شهر به افتخار او نام گذاری شد. مخالفت با الکل نیروهای تندرو را با جریان ممنوعیت هم مسیر ساخت و این مخالفت به عنوان راه حلی برای بسیاری از مشکلات اجتماعی ترویج یافت. این جنبش برای نزدیک به یک قرن، در زمان حیات مروجان خود، سرعت بیشتری داشت. به عنوان اهداف طبی، ضرورت روزافزون به الکل وجود داشت که با تقلب کاری رفع می شد. قانون «ضمانت بسته بندی» نیز پیامدهایی داشت، زمانی که برندهایی مانند «اولد فارستر»، متعلق به جورج گاروین براون که قبلاً بوربن تهیه شده از کارخانه های آترتون را ترکیب می کرد و همچنین سایر کارخانه های همسایه مانند ماتینگلی و ملوود، از قانون تبعیت کردند و شروع به ضمانت بسته بندی کردند. در نهایت، کمپین پایان ناپذیر جنبش نیروهای تندرو باعث شد که آترتون در سال ۱۸۹۹ سهام کنترلی خود را در شرکت جی. اِم. آترتون واگذار کند. در سال ۱۸۹۹ آترتون در نهایت تمام سهام خود در شرکت جی. اِم. آترتون را به شرکت «دیستیلریز اَند ویرهاوس کنتاکی» فروخت تا بر تجارت املاک و مستغلات خود تمرکز کند. این اتفاق در ۱۲ مه ۱۸۹۹ در نیویورک تایمز گز
ارش شد. آترتون حتی پس از اینکه منافع تجاری خود را تبدیل کرد، همچنان به نمایندگی از «منافع جامعه»، تقطیرسازان، شرکای تجاری خود و کارمندان سابق خود صحبت می کرد. وی به روزنامه ها، نامه می نوشت و اصلاحیه هجدهم ارا نقد می کرد. او عمیقاً از رأی سال ۱۹۱۸ ناامید شد. اطراف کارخانه تقطیر بسیار رونق یافته بود. او از نزدیک شاهد شتاب جنبش اعتدال بود که به ممنوعیت الکل منجر شد؛ از دست دادن عاجل وظایف و تأثیر آن بر اقتصاد محلی. تندروها به باشگاه معتبر پندنیس که آترتون یکی از اعضای مؤسس آن بود، یورش بردند و مقادیر زیادی الکل را ضبط کردند. همچنین اعمال غیرقانونی، مانند دزدی ویسکی از مؤسسات خصوصی توسط دزدان مسلح، افزایش یافت. این ممنوعیت در سال ۱۹۱۹ وضع شد و تا پایان عمر آترتون برجای ماند. اگرچه این ممنوعیت تنها تا ۵ دسامبر ۱۹۳۳، یک سال پس از مرگ او ادامه یافت، اما لارو جزو مناطق خشک الکلی باقی ماند.
دام پرینیون () نام تجارتی برای نوعی شامپاین (شراب گازدار) تاریخ دار فرانسوی است. دام پرینیون از مخلوط انگورهای پینونوآر و شاردونی تهیه می شود و نسبت این دو نوع انگور در ترکیب نهایی در سال های مختلف متغیر است. این نوع شامپاین نام خود را از "دام پرینیون" راهب فرانسوی و سرداب دار یک صومعه بندیکتی در قرن هفدهم گرفته است.
شیطان در جزئیات است که در ایران با عنوان هر لحظه التهاب شناخته می شود یک فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی و نویسندگی ویمون بون است. این فیلم یک کهنه سرباز ارتش آریزونا را در بر می گیرد که از یک تجربه نظامی دچار اختلال استرس پس از سانحه می شود، زمانی که در نقشه یک کارتل مواد مخدر مکزیکی گرفتار می شود. در این فیلم ری لیوتا، امیلیو ریورا، جوئل ماتیوس، ریموند جی بری، نوئل گوگلیمی، لین گریسون و جیک جاکوبسون به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم در ایالات متحده به صورت دیسک بلوری و دی وی دی در ۱۲ مارس ۲۰۱۳ منتشر شد.
ویلیام آگوستوس بارستو (William Augustus Barstow) (زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۸۱۳ – درگذشتهٔ ۱۳ دسامبر ۱۸۶۵)، تاجر، مدیر حوزه عمومی و سیاستمدار آمریکایی بود. او سومین فرماندار و دومین دبیر ایالت ویسکانسین بود و در زمان جنگ داخلی آمریکا به عنوان افسر ارتش اتحادیه خدمت کرد. پیش از آنکه ویسکانسین، ایالت شود، بارستو در ساخت شهرستان واکیشا نقشی اساسی داشت. اوایل زندگی. بارستو متولد و بزرگ شدهٔ پلینفیلد، ایالت کنتیکت بود و در مزرعهٔ خانوادگی شان کار و در مدارس محلی تحصیل نمود. در ۱۶ سالگی، او به نورویچ، کنتیکت نقل مکان و به عنوان فروشنده در فروشگاه برادرش، ساموئل مشغول به کار شد. بعدها آنها تجارت خود را به کلیولند، ایالت اوهایو منتقل کردند. پس از بحران مالی سال ۱۸۳۷، خانوادهٔ بارستو به خطهٔ ویسکانسین نقل مکان کرده و در سال ۱۸۳۹ در واکیشا مستقر شدند. در آن زمان، واکیشا بخشی از شهرستان میلواکی بود که با نام «پرایر ویلیج» و بعدها «پرایریویل» شناخته می شد. خطهٔ ویسکانسین. خانوادهٔ بارستو با ساخت آسیاب آردساز به تاجرانی مهم در شهرک جدید تبدیل شدند. ویلیام در سال ۱۸۴۲، رئیس پُست خانهٔ دهکده شد و ساموئل در سال ۱۸۴۵، به عضویت مجلس ق
انون گذاری منطقه ای درآمد. در سال ۱۸۴۳، ویلیام برای سمت بخشدار شهرستان میلواکی از سوی حزب دموکرات نامزد شد، اما کاندیدای منفرد، ادوارد دی. هولتون، او را شکست داد. در آن انتخابات، به خاطر ادعاهایی مبنی بر اینکه بارستو برای حفظ نامزدی خود، همایش انتخاباتی را با حامیانش پُر کرده بود، رأی دهندگان دموکرات از او روی برگرداندند. اواخر عمر. بارستو به جینسویل، ایالت ویسکانسین نقل مکان کرد. او با افتتاح یک بانک و ایجاد طرح های مختلف ساخت راه آهن، رئیس راه آهن سنت کروآ و لیک سوپریور شد. سرمایه گذاری های تجاری اش عمدتاً ناموفق بودند، زیرا بانک او در بحران مالی سال ۱۸۵۷، ورشکسته شد و شرکت راه آهن او به علت رسوایی رشوه خواری از بین رفت. با این حال، او همچنین در فعالیت های سیاسی حزب دموکرات نقش داشت و به عنوان نمایندهٔ ویسکانسین در انجمن ملی دموکرات در سال ۱۸۶۰ خدمت و برای انتخابات و نامزدی استفان آرنولد داگلاس تلاش کرد. خدمت در جنگ داخلی. پس از شروع جنگ داخلی آمریکا، بارستو در نامه ای به ژنرال جان چارلز فرمونت، فرماندهٔ حوزهٔ غربی، پیشنهاد تشکیل هنگ سواره نظام را داد. در طی ماه های بعد، وزارت جنگ ایالات متحده درخواست آنها
برای افزایش هنگ های سواره نظام را محدود و اختیارات قانونی هنگ بارستو را لغو کرد، اما، پس از درخواست های بارستو و فرماندار الکساندر راندال و بیان این موضوع که هنگ تقریباً تکمیل شده است، وزارت جنگ، اختیارات قانونی او را بازگرداند. در ۳۱ ژانویه ۱۸۶۲، سومین هنگ سواره نظام ویسکانسین به فرماندهی سرهنگ ویلیام بارستو در اردوگاه بارستو، در نزدیکی جینسویل به خدمت ارتش اتحادیه فراخوانده شد و در ۲۶ مارس، ایالت ویسکانسین را به سمت سنت لوئیس ترک کرد. کمی پس از ورود آنها به سنت لوئیس، سرهنگ بارستو، رئیس دژبانی کانزاس و هنگ او برای انجام وظیفه در سراسر این ایالت پخش شد. سرهنگ بارستو در بیشتر دوران انتصابش، در خارج از قلعهٔ لیونورث به عملیات نظامی مشغول بود. او تنها چند ماه پس از شروع خدمتش، بیمار و تا چندین ماه درگیر آن بود تا اینکه در تابستان ۱۸۶۳ پذیرفت که دوباره مسئول دادگاه های نظامی در سنت لوئیس، میزوری شود. خدمت او در ۴ مارس ۱۸۶۵ خاتمه یافت و در ۱۳ مارس ۱۸۶۵، به درجهٔ سرتیپی داوطلبان (ترفیع عطف به ماسبق) نائل شد. او پس از ترک خدمت، همچنین در لیونورث، کانزاس ماند و برای قراردادی برای زندان ایالتی درخواست داد. دو تن از پ
سران او نیز به این شهر نقل مکان کردند. وضعیت سلامت او به خاطر سال های حضور در جنگ رو به تضعیف بود و از اسهال مزمن رنج می برد. او در ۱۳ دسامبر ۱۸۶۵ در لیونورث، کانزاس درگذشت. خانواده و میراث. ویلیام آگوستوس بارستو با ماریا کوارلز از کنوشا، ویسکانسین ازدواج کرد. آنها صاحب چهار پسر شدند. بارستو پسر ویلیام اوگاستا بارستو و سالی هال بارستو بود. عموهایش، جان و ابنیزر بارستو به صورت داوطلبانه در ارتش قاره ای در جنگ انقلاب آمریکا حضور داشتند. نوهٔ ابنیزر بارستو، جان لستر بارستو سی و نهمین فرماندار ورمونت بود. خیابان بارستو در مرکز شهر واکیشا، ایالت ویسکانسین به احترام او نام گذاری شده است.
هل این ا سل یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای هر دو برند راو و اسمک داون تهیه می شود و این دوره اش هم در ۵ ژوئن ۲۰۲۲ در ورزشگاه آل استیت ارینا شهر روزمونت ایالت ایلینوی برگزار شد. این رویداد چهاردهمین رویداد با نام هل این ا سل بود. زمینه سازی. هل این ا سل شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های را و اسمَک دَون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حداکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند و در این رویداد به مسابقه و رقابت می پردازند. سث رالینز در مقابل کودی رودز. بعد از اینکه کودی رودز، سث رالینز را در رسلمانیا ۳۸ و رسلمانیا بکلش شکست داد، کودی رودز در یک مسابقه بر سر قهرمانی ایالات متحده در شوی راو ۹ مه در مقابل آستین تئوری قرار گرفت؛ که در آن مسابقه سث رالینز به کودی رودز حمله کرد که همین باعث باخت او شد. هفته بعد، رودز، رالینز را برای یک مسابقه دیگر چلنج کرد، این دفعه داخل هل این ا سل، که رالینز قبول کرد. بیانکا بلر و آسکا
و بکی لینچ. در شوی راو ۲۵ آوریل، آسکا پس از ۹ غیبت در شو ها به دلیل مصدومیت به رینگ بازگشت. هفته بعد مقام دبلیودبلیوئی آدام پیرس فرصتی برای پیروزی کمربند قهرمانی به او داد. که آن مسابقه به دلیل دخالت بکی لینچ بدون برنده پایان یافت. هفته بعد در یک مسابقه تک به تک بین بکی لینچ و آسکا، آسکا پیروز شد تا در مقابل بیانکا بلر برای کمربند زنان راو در هل این ا سل قرار بگیرد. در شوی راو ۲۳ مه، یک فرصت دیگر به بکی لینچ برای مسابقه بر سر کمربند قهرمانی داده شد که در آن مسابقه در مقابل آسکا پیروز شد تا به مسابقه آسکا و بلر در هل این ا سل اضافه شود و مسابقه تبدیل به سه جانبه شد. بابی لشلی در مقابل ام وی پی و اوماس. در رسلمانیا ۳۸، بابی لشلی در مقابل اوماس پیروز شد. هفته بعد در شوی راو، مدیر برنامه ی بابی لشلی، ام وی پی به او خیانت کرد و به اوماس پیوست، کسی که بعدا در رسلمنیا بکلش، لشلی را با کمک ام وی پی شکست داد. بعد از آن در شوی راو ۱۶ مه، بابی لشلی، اوماس را در یک مسابقه قفس فولادین با قانون فرار از قفس شکست داد. هفته بعد، لشلی تصمیم گرفت که به این درگیری پایان دهد؛ پس در مقابل ام وی پی قرار گرفت، با این قانون که برنده
آن مسابقه، نوع مسابقه لشلی در مقابل اوماس در هل این ا سل را انتخاب کند. در آن مسابقه ام وی پی با کمک اوماس به پیروزی رسید و تصمیم نهایی بر این شد که لشلی در مقابل ام وی پی و اوماس در یک مسابقه هندیکپ دو به یک قرار بگیرد.
جمشید افشار (زاده ۱۳۳۱ در تهران) سرهنگ خلبان جنگنده گرومن اف-۱۴ تامکت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است. در طول جنگ ایران و عراق او با ۵ یا ۶ پیروزی هوایی تأیید شده توسط مورخ فرانسوی پیر رازو، به عنوان یک خلبان تک خال شناخته می شود. پیشینه. افشار جزء دومین گروه خلبانان ایرانی بود که در خرداد ۱۳۵۳ برای آموزش به آمریکا اعزام شدند. وی در زمان اعزام به ایستگاه هوایی دریایی اقیانوسیه پایگاه هوایی نیروی دریایی اوشینا، درجه سروانی داشت. او به همراه سرگرد ح. شوقی در طراحی عملیات سلطان ۱۰ نقش اساسی ایفا کرد. تام کوپر و فرزاد بیشاپ شش مورد زیر را به عنوان پیروزی های تأیید شده افشار تأیید کرده اند: ۱–۱۳ اکتبر ۱۹۸۰: میگ-۲۳ ۲–۲۱ نوامبر ۱۹۸۰: میگ-۲۱ ۳–۲۷ نوامبر ۱۹۸۰: میگ-۲۱ ۴–۷ اکتبر ۱۹۸۶: داسو میراژ اف۱ ۵- فوریه ۱۹۸۷: سوخو-۱۷ ۶–۱۵ مه ۱۹۸۸: داسو میراژ اف۱
فیلوسیکلوویر () (سیکلوپروپاویر، MBX-400) یک داروی ضد ویروسی است که برای درمان عفونت سیتومگالوویروس تولید شده است و همچنین فعالیتی در برابر سایر ویروس های DNA دو رشته ای نشان می دهد. این دارو به آزمایش های بالینی انسانی فاز دوم رسیده است.
دیوید زالزمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است که به عنوان هافبک برای موناگاس در لیگ دسته اول فوتبال ونزوئلا بازی می کند. در سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ در تیم جوانان باشگاه بارسلونا بازی می کرد.
مایکل زوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. زندگی نامه. زوک متولد کاتالونیا، اسپانیا، در خیرونا بزرگ شد و کار خود را با هتل آکوا آغاز کرد، جایی که در ۱۶ بازی به عنوان هافبک ۲۷ گل به ثمر رساند.
یولن آگیرزابالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دروازه بان در باشگاه فوتبال اتلتیکو بیلبائو بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است. دوران حرفه ای. آگیرزابالا که در سان سباستیان، استان گیپوسکوا، سرزمین باسک به دنیا آمد، در سال ۲۰۱۸ از آنتیگوکو به جوانان اتلتیک بیلبائو پیوست. وی اکنون در تیم بزرگسالان اتلتیک بیلبائو بازی می کند. در جریان برد 3-0 این تیم مقابل اتلتیکو مادرید در کوپا دل ری سال 2024 این دروازه بان نقش بسیار خیره کننده ای را داشت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42611417&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-10T00:23:36Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42674504&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; کریستف آتانگانا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است که به عنوان دروازه بان برای باشگاه فوتبال قبله بازی می کند. دوران حرفه ای. آتانگانا کار خود را با باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو اسپانیایی در لا لیگا آغاز کرد.
دن گور (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، تهیه کننده فیلم، تهیه کننده تلویزیونی و شورانر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
دون دیگیرولامو (؛ زادهٔ ) مهندسی صدا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی و جایزه اسکار بهترین صداگذاری شده است.
آرته جانسون (; – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سسمی استریت"، "گرگ آسمان"، "کوجک، و "مسیر کاننبال ۲" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
خاویر گریلو مارکسواخ (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، تهیه کننده فیلم و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده است.
دیوید هادسون دیپاتی (; – ) تهیه کننده فیلم و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شده است.
دانته دی لورتو (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم، مدیر اجرایی تولید، بازیگر تلویزیون، بازیگر سینما، و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
جک هندی (؛ زادهٔ ) کمدین، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده است.
دیو گولز (؛ زادهٔ ) عروسک گردان، صداپیشه و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سرود کریسمس ماپت"، "ماجراهای المو در گروچلند" و "ماپت های فضایی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
جرل جروم (؛ زادهٔ ) بازیگر، موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مهتاب و توقف ناپذیر" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
نیکانور ساگاردوی گونزالو، معروف به کانیتو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در پست مدافع بازی می کرد. دوران حرفه ای. کانیتو در سال ۱۹۴۸ با باشگاه کشور باسک اتلتیک بیلبائو قرارداد امضا کرد. وی همچنین تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
آبی نیلگون یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ که شامل چندین قوس داستانی به هم پیوسته است. این فیلم توسط تیموتی لین بوئی نوشته و کارگردانی شد و آخرین نقش سینمایی پاتریک سوویزی قبل از مرگش در سپتامبر همان سال را به نمایش می گذارد. این فیلم تنها در سینماهای ایالات متحده اکران محدودی داشت و در نهایت در ماه مه ۲۰۰۹ عمدتاً در دیسک دی وی دی منتشر شد. این فیلم متعاقباً در قزاقستان و روسیه و در کانال های تلویزیونی تلویزیونی کابلی ایالات متحده در اواخر سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم در راتن تومیتوز امتیاز ۲۵٪ از هشت نقد منتقد را با میانگین امتیاز ۳٫۷ از ۱۰ به فیلم می دهد. داستان. چندین نفر از ساکنان لس آنجلس در شب کریسمس از طریق شانس، تراژدی و مداخله الهی یکدیگر را ملاقات می کنند. لری (با بازی سوویزی) رئیس یک سازمان جرایم شرکتی است. او صاحب یک باشگاه استریپ هست که در آن رز جانی (با بازی جسیکا بیل) مادر مجردی که پسر کوچکش در کما است، کار می کند. کوورتی دولیتل (با بازی ردمین) مردی جوان است که عاشق او می شود. لری سعی می کند جک دوهنی (با بازی لیوتا) کارمند سابقش را متقاعد کند که از همکارانش انتقام نگیرد. دوهنی بعداً به رز ج
انی فاش می کند که پدر اوست. چارلی (با بازی ویتاکر) یک کشیش سابق است که خودکشی می کند. لکسوس یک زن روسپی که قبلاً پیوند عاطفی غیرمنتظره ای با کشیش دارد.
جفری ونس (؛ زادهٔ ) پژوهشگر تاریخ سینما و مؤلف اهل ایالات متحده آمریکا است. وی کتاب هایی دربارهٔ دربارهٔ ستارگان سینما و از جمله باستر کیتون، هارولد لوید، چارلی چاپلین، داگلاس فربنکس، جودی گارلند نگاشته است و مدتی به عنوان متصدی اسناد و پرونده های «بنیاد مری پیکفورد» فعالیت داشت.
رابرت ایزرائیل (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو، موسیقی دان، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در زمینهٔ ساخت موسیقی فیلم در فیلم صامت فعالیت داشت و پا جای پای بزرگانی چون گیلورد کارتر و آرتور کلاینر گذاشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در میان حاضران" اشاره نمود.
استیون کویتلاواک ملندز (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، پویانما، تهیه کننده فیلم و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده است.
لرینگ مندل (؛ – ) فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "توطئه" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده است.
جف لاونس (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده است.
جان جی لوید (; – ) طراح تولید اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
دیوید گیبز لوید (; – ) فیلم نامه نویس، و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه امی ساعات پربیننده برای نویسندگی مجموعه کمدی شده است.
توماس رابرت کیت (؛ زادهٔ ) آهنگساز، رسانا، ارکستراسیون، موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تیک، تیک… بوم!" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پولیتزر برای نمایش نامه شده است.
بارنت کلمن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، بازیگر، کارگردان تلویزیونی، و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده، جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین کارگردانی مجموعه تلویزیونی کمدی، و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده است.
استیو جانسون (؛ زادهٔ ) چهره پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
شیلا نوینز (؛ زادهٔ ) تهیه کننده تلویزیونی، و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی و جایزه پیبادی شده است.
دانیل لیپمن (؛ زادهٔ ۲ اوت ۱۹۵۰) فیلم نامه نویس و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
مایکل جون لیسون (؛ ۲۶ اوت ۱۹۴۱ – july 27, 2016 (age 74)) فیلم نامه نویس، ترانه سرا، تهیه کننده فیلم، و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه امی ساعات پربیننده برای نویسندگی مجموعه کمدی شده است.
تونی لامبرتی (؛ زادهٔ ) مهندسی صدا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
الکس لاکامور (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تیک، تیک… بوم!" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
توماس کیل (; زادهٔ ) کارگردان نمایش، کارگردان تلویزیونی، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
مندی مور (؛ زادهٔ ) طراح رقص، رقصنده و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
کریستوفر میسیانو (؛ زادهٔ ) کارگردان و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده است.
دوروتی مک کیم (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
فیزلر فی ۱۵۶ "اشتورش" (لک لک) (آلمانی: Fieseler Fi 156 "Storch") یک هواگرد رابط ساخت شرکت فیزلر در آلمان پیش از جنگ جهانی دوم بود. عملکرد این هواگرد در برخاست و فرود کوتاه و سرعت واماندگی پایین ۵۰ کیلومتر در ساعت قابل توجه بود. طراحی و تولید. فیزلر فی ۱۵۶ تابستان سال ۱۹۳۵ به عنوان هواگرد برخاست و فرود کوتاه طراحی شد. این هواگرد سه سرنشین و تک باله بال بالا بود بود که نیرو محرکه خود را یک موتور آرگوس با توان ۲۴۰ اسب بخار (۱۷۹ کیلووات) می گرفت. یک ویژگی قابل توجه آن ارابه فرود بلند بود که امکان نشست نرم در زمین های ناهموار را می داد. دو مدل فی ۱۵۶آ با هوازِه ثابت و فی ۱۵۶ب با هوازه متحرک خودکار پدید آمد. فی ۱۵۶ب گونه غیرنظامی بود که عملیاتی نشد. شرکت فیزِلِر سه پیش نمونه (فاو-۱، فاو-۲ و فاو-۳) از مدل فی ۱۵۶آ تولید کرد. فاو-۱ با پیشران فلزی قابل تنظیم روی زمین، نخستین بار روز ۲۴ مه سال ۱۹۳۶ به پرواز درآمد. فاو-۲ پیشران چوبی داشت و در فاو-۳ تجهیزات نظامی نصب شد. وزارت هوانوردی رایش متأثر عملکرد هواگرد، دستور به ساخت پیش نمونه های دیگر و آماده سازی برای تولید انبوه داد. به هر صورت، این وزارتخانه بر مبنای سیاست رقا
بتی خود، سفارشی بر مبنای مشخصات فی ۱۵۶ برای دیگر شرکت های صنعتی نیز صادر کرد که منجر به ارائه مسرشمیت ب اف ۱۶۳ و زیبل زی ۲۰۱ و فوکه-وولف اف و ۱۸۶ شد. با این حال، پیش از آن که رقبا به پرواز درآیند، فی ۱۵۶آ-۱ برای خدمت در "لوفت وافه"، وارد خط تولید انبوه شد. تولید سال ۱۹۳۹ با مدل فی ۱۵۶سی ادامه یافت. از این هواگرد در سرتاسر جنگ جهانی دوم در نقش های گوناگونی استفاده شد که ترابری ستادی (فی ۱۵۶سی-۱)، شناسایی برد کوتاه (فی ۱۵۶سی-۲) و آمبولانس (فی ۱۵۶دی) از آن جمله بودند. مدل آزمایشی فی ۱۵۶ایی گونه خاص ارابه فرود شنی دار جهت عملیات در فرودگاه های دشوار، داشت. با توجه به تأکید بر هواگردهای خط مقدم همچون اف وه ۱۹۰، تولید فی ۱۵۶ به کارخانه هایی در فرانسه و چکسلواکی سپرده می شد. تولیدات دوران جنگ به بیش از ۲٬۵۰۰ فروند رسید. مشخصات فنی. "فی ۱۵۶سی-۳":
پیتر میکون (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تئاتر، بازیگر تلویزیون، صداپیشه و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "اورویل" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده است.
ارکستر ملی سلطنتی اسکاتلند () یکی از پنج ارکستر بین المللی اسکاتلند است که در گلاسگو واقع شده و در طول فعالیتش، نقش مهمی در تاریخ موسیقی اسکاتلند ایفا نموده است.
جوزی مک آوین (؛ 1919 – ) طراح تولید اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه شده است.
استیو لیتل (؛ زادهٔ ) بازیگر، کمدین و نویسنده آمریکایی است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آشنایی با مادر"، "توپ های خشم"، "حقیقت زشت"، ""، "پذیرفته" و "تمی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده است.
ولزبورو (به انگلیسی: Wellsboro) یک بخش در شهرستان تیوگای پنسیلوانیا است که توسط Sam Mattie I تأسیس شده است و در ۵۲ مایلی (۸۴ کیلومتری) شمال غربی ویلیام اسپورت واقع شده است. در اوایل قرن بیستم، ولزبورو نقطه کشتیرانی و مرکز تجاریِ منطقه وسیعی بود و دارای تبخیرکننده های میوه، کارخانه های آرد و پشم، کارخانه تغلیظ شیر، کارخانه های مرمرسازی، کارخانه های اره کشی، کارخانه های ریخته گری و ماشین آلات، و کارخانه های تولید شیشه های برش خورده، مواد شیمیایی، قالیچه، پیچ و مهره، سیگار برگ، کالسکه و مبلمان بود. در سال ۱۹۰۰ ، ۲۹۴۵ نفر در این بخش زندگی می کردند. در سال ۱۹۱۰، ۳۱۸۳ نفر در این بخش زندگی می کردند. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۰، ۳۲۶۳ نفر بوده است. این مرکز بخش شهرستان تیوگا است، و همچنین محل گراند کنیون پنسیلوانیا است. جغرافیا. ولزبورو در واقع شده است بر اساس اطلاعات اداره سرشماری ایالات متحده ، این منطقه دارای مساحت کلی است. که آن خشکی و آن (=۰.۶۱ درصد) آب است. جمعیت شناسی. بر اساس سرشماری در سال ۲۰۰۰، ۳۳۲۸ نفر، ۱۴۶۹ گروه هم خانه و ۸۶۶ خانوار ساکن در این بخش بودند. تراکم جمعیت ۶۸۱ نفر در مایل مربع (۲۶۲.۸ / km2