Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مناطق عملیاتی بودم، دو مرتبه شیمیایی شدم و ۴ بار ترکش خوردم و خوشحالم که در مقابل مملکت انجام وظیفه کردم.» قتلِ بابک خرّمدین. بابک خرمدین متولد سال ۱۳۵۳ در تهران و دارای مدرک کارشناسی ارشد سینما از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و فارغ التحصیل ۱۳۸۸ بود. او در سال ۸۹ به عنوان دانشجو راهی لندن شد و پس از مدتی به ایران بازگشت. بابک خرمدین در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ به دست والدینش در شهرک اکباتان تهران به قتل رسید. در ۲۶ اردیبهشت و پس از آن که بخش هایی از جسد مثله شدهٔ او توسط یک کارگر شهرداری در شهرک اکباتان پیدا شد، پلیس پدر و مادر خرمدین را بازداشت کرد و آن ها به قتل فرزندشان اعتراف کردند. در ۲۷ اردیبهشت اکبر خرمدین، پدرش اعتراف کرد که با همدستی همسرش مواد بیهوش کننده به فرزندشان خورانده اند و پس از بیهوشی او را به قتل رساندند و جسد را پس از مثله کردن در سطل زباله هایی در فاز ۳ اکباتان، آریاشهر و میدان صنعت رها کرده اند. اکبر خرمدین انگیزهٔ قتل پسرش را اذیت کردن ها و رفتار نامناسب مقتول با پدر و مادرش عنوان کرد.همچنین در یک روایت تازه تر خانوادهٔ فرامرز (داماد اکبر خرمدین) ادعا کرده اند که اکبر بیماری سرطان پیشرف
ته دارد و به همین خاطر به دلیل ناامیدی از نزدیک بودن مرگش، تلاشی هم برای پنهان کردن بقایای جسد پسر خود (بابک) برخلاف دختر و داماد خود نکرده است. قتل داماد و دخترش. در ۲۹ اردیبهشت پدر و مادر خرمدین اعتراف کردند که دامادشان فرامرز و دخترشان آرزو را نیز به ترتیب در سال های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۷ با همان روش به قتل رسانده اند، تکه تکه کرده اند و اجسادشان را در سطل زباله انداخته اند. آن ها دلیل قتل دامادشان را «مشکلات اخلاقی» و دلیل قتل دخترشان را «مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر و ارتباط با افراد غریبه» عنوان کردند. به گفتهٔ مقامات، یک روانپزشک سلامت روانی این دو نفر را تأیید کرده است. رئیس دفتر آسیب دیدگان اجتماعی بهزیستی در این ارتباط گفت: «سالم بودن در پرونده های این چنینی به معنی این نیست که افراد از نظر روانی سالم هستند، بلکه به زبان جرم و جنایت منظور این است که جنون ندارند و مسئول رفتار خود می باشند، اما حتماً دچار اختلالات خاصی هستند.» مراحل دادرسی. پس از پیدا شدن بخشی از یک جسد مثله شده در شهرک اکباتان، پلیس جنایی از روی اثر انگشت جسد بابک خرمدین را شناسایی کرده و پس از بررسی فیلم های ثبت شده در دوربین های مدار بسته،
پدر و مادر این کارگردان دستگیر شده و به قتل اعتراف کردند. آن دو همچنین در جریان بازپرسی اقرار کرد که داماد و دخترشان را نیز به ترتیب در سال های ۹۰ و ۹۷ به قتل رسانده است. در همین حال محمد شهریاری، سرپرست دادسرای امور جنایی تهران، گفت که اکبر خرمدین گفته فرامرز، شوهر دخترش آرزو، «مشکلات اخلاقی داشته و او را به همان شیوه قتل بابک، در سال ۹۰ به قتل رسانده و جسدش را به خارج از خانه منتقل کرده و در سطل زباله انداخته است.» اکبر خرمدین و ایران موسوی اعلام کرده اند دخترشان آرزو را نیز در سال ۹۷ «به دلیل مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر و ارتباط با افراد غریبه به همان شیوه قتل بابک، به قتل رسانده اند.» یکی از بستگان خانواده خرمدین که نخواست نامش فاش شود، به ایران اینترنشنال گفت که آخرین بار در تیر و مرداد سال ۹۷ آرزو را دیده و پس از آن مادرش گفته که آرزو به ترکیه رفته و سپس به کانادا پناهنده شده است. به گفته او، آرزو سال ۸۹ با فرامرز ازدواج کرده بود، اما بعدها گفتند از فرامرز خبری نیست. سرپرست دادسرای امور جنایی تهران گفت که آرزو پیش از ازدواج با فرامرز یک بار دیگر ازدواج کرده و سال ۸۸ از همسرش جدا شده بود. به گفته شهر
یاری، افشین و آذر دیگر فرزندان این خانواده و از بابک و آرزو کوچک ترند. او افزود: «پدر بابک خرمدین بیشتر تفکرات ملی دارد تا مذهبی و حتی به خاطر تعلق خاطر به بابک خرمدین شخصیت تاریخی ایرانیان، نام خانوادگی خود را عوض کرده بود. او همچنین می گوید که حق داشته بابک را به خاطر فساد اخلاقی اش به قتل برساند و اعتقاد دارد که آدم باید پاک باشد.» اکبر خرمدین گفته است: «پسرم مجرد بود. به خاطر اختلافاتی که داشتیم صبح یک شنبه او را با خوراندن مواد بیهوشی، بیهوش کردم و سپس با ضربات چاقو به قتل رساندم و برای خارج کردن جسدش از خانه، آن را تکه تکه کردم و در نزدیک ترین سطل آشغال خیابان انداختم.» حسین رحیمی، فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ، نیز گفت که پدر و مادر بابک خرمدین بعد از قتل داماد و دخترشان، ادعا می کردند داماد و دخترشان در خارج از کشور زندگی می کنند در صورتی که آنها را در داخل کشور به قتل رسانده بودند. اکبر خرمدین پیشتر دربارهٔ دلیل قتل بابک نیز گفته بود: «بابک از ۵ یا ۶ سال قبل ناگهان تغییر رویه و رفتار داد و عقاید متفاوتش رو شد. از کارهایش خسته شده بودم. من و مادرش را خیلی اذیت می کرد. افکارش با ما مطابقت نداشت. حرف
هایی می زد که اصلاً با اصول من یکی نبود.» او که دارای گرایش های عرب ستیزانه است در پاسخ به این سؤال که این همه شخصیت های تاریخی چرا به سمت بابک خرمدین رفتید؟ گفت: «بخاطر اینکه ضد عرب بود. به دلیل اینکه عرب ها آن موقع در ایران بودند و ۲۷۰ سال بر ما حکومت کردند. نهضت از زمان ابومسلم شروع شد. نهضت ابومسلم پنج سال بود. نهضت بابک ۲۲ سال بود. بابک ۲۲ سال با اعراب جنگید و این سبب شد که توانستیم اعراب را از ایران پاک و مقدس بیرون کنیم.» وی اضافه کرد: «من ائمه اطهار را می پرستم، دوستشان دارم و پیرو مکتب علی و محمد هستم. به خاطر همین، حضرت علی می گوید بهترین سرمایه یک انسان فرزند نیک است منتها فرزندان من ۱۷ سال زمانی که دانشگاه رفتند بالاسرشان نبودم.» تجاوز به آرزو خرمدین. محمدجواد شفیعی، بازپرس شعبه پنجم دادسرای جنایی تهران دربارهٔ این پرونده گفت: «شاهد هستیم که برخی افراد و حتی بازیگران اظهارنظرهای شخصی و غیرمسؤولانه ای را در فضای مجازی منتشر می کنند بی آن که اسناد و مدارکی ارائه کنند، موضوعاتی را به مقتولان و عاملان جنایت نسبت می دهند که هنوز برای دستگاه قضا به اثبات نرسیده و حتی تصاویری را در فضای مجازی منتشر می ک
نند که مورد تایید در ارتباط با این پرونده نیست. مردم و هنرمندان از گمانه زنی ها و گفته های غیرمسؤولانه در ارتباط با این پرونده خودداری کنند، چراکه مرجع قضایی با آن ها به دلیل اظهارنظرهای غیرمسؤولانه برخورد قانونی خواهد کرد. اگر فرد یا افرادی در ارتباط با این پرونده اطلاعاتی مربوط به مقتولان یا عامل جنایت و همدستش دارند، باید به مرجع قضایی یا پلیس اطلاع دهند تا اطلاعات محرمانه آن ها بررسی شود و صحت و رد موضوع مشخص شود و پرونده به نتایج مناسب برسد، نه این که بدون بررسی موضوع، آن را در فضای مجازی منتشر کنند و به آبروی خانواده ها آسیب برسانند.» اظهارات اتهام زنندگان در متن زیر توسط بازپرس پرونده تکذیب شده است و غیر قانونی اعلام شده است. اتهام تجاوز به آرزو خرمدین اولین بار توسط دوست صمیمی آرزو خرمدین مطرح شد. هر دو دوست ساکن شهرک اکباتان و از کودکی با او همکلاسی بوده اند و تا زمان قتل این دوستی ادامه داشته است. گفت: «نه در دوره مدرسه، وقتی بزرگ تر شدیم، یک روز؛ مقابلم نشست و گفت: "می خواهم رازی به تو بگویم که اگر نگویم، نگفتنش خفه ام می کند" و گفت: " کودک که بودم، هشت ساله، پدرم… م. " به مادرم گفتم. مادر گفت" ساک
ت باش و هیچ چیزی به هیچ کسی نگو…" مادرم که از خانه خارج می شد، پدر و من که تنها می ماندیم…" آرزو در تمام سال های دوستی مان تنها سه بار این داستان را تعریف کرد و هر مرتبه می لرزید.» لیلا اوتادی در یک پست اینستاگرامی نوشت: «پدر با همکاری مادر به دختر تجاوز می کرد و خبر ها حاکی ست دعوای شب قبل از مرگ بابک نیز بر سر تعرض پدر به یکی از دانشجویان دختر مراجعه کننده به خانه آن ها بوده؛ و جالب که پدر دم از فساد اخلاقی بچه هایش می زند.» دختر دیگر خانواده خرمدین در مورد اتهام تجاوز گفت: «من نمی دانم افرادی که اظهارنظرهای بی مورد می کنند چرا به فکر آبروی افراد نیستند. خواهش می کنم با آبروی ما بازی نکنید. خواهرم به هیچ عنوان درخصوص این که پدرم او را آزار می داده صحبتی با من که خواهرش بودم نکرده بود و من واقعا اطلاعی در این خصوص ندارم. بعید می دانم چنین موضوعی صحت داشته باشد.» اکبر خرمدین در جریان اعتراف های خود گفته است که در صورت آزادی از زندان دو فرزند دیگر خود را نیز به قتل می رساند. هیچ کس مفقود شدن لیلا خرمدین را اعلام نکرده است. ایران موسوی ثانی، مادر بابک خرمدین، پس از دستگیر شدن گفت: «از مرگ بچه هایم اصلا ناراحت ن
یستم. من با شوهرم دوتایی تصمیم به قتل می گرفتیم و شوهرم بسیار خوب و خوش رفتار است و بابک خرمدین او را کتک می زده است و کارهایی می کرده است که شرم دارد بگوید و تصمیم به تسلیم کردن خودمان بعد قتل بابک خرمدین داشتیم که دستگیر شدیم» و در برابر سوال مخفی کردن قتل های قبلی جواب داد که «نگفتیم دیگه!» تأیید اتهام تجاوز توسط ایران موسوی. چند هفته بعد از اظهارات اولیه ایران موسوی، همسر اکبر خرمدین، در ۷ تیر ۱۴۰۰ یک فایل صوتی از داخل زندان از وی منتشر شد. ایران موسوی در این فایل صوتی برخلاف سخنان اولیه اش مدعی تجاوز جنسی اکبر خرمدین به دخترشان، آرزو شد. او در این فایل صوتی تاکید کرد که به زور با این مرد ازدواج کرده و بارها قربانی خشونت و تجاوز از سوی او شده است. واکنش ها. پس از انتشار اخبار قتل های اکبر خرمدین، شوخی هایی در توئیتر راجع به پدرومادر دست به دست شد. مرگ. اکبر خرمدین در تاریخ ۳۰ آبان ۱۴۰۰ در زندان رجایی شهر به دلیل ایست قلبی درگذشت.
اس ان بروکسل ایرلاینز () شرکت هواپیمایی بلژیکی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
پی ال دی اسپیس () شرکت هوافضای اسپانیایی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
ری اکشن انجینز () شرکت هوافضای بریتانیایی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
کویپر سیستمز شرکت هوافضای آمریکایی است، که یکی از شرکت های تابعه آمازون می باشد و در سال ۲۰۱۹ برای استقرار یک مجموعه اینترنت ماهواره ای پهن باند بزرگ برای ارائه اتصال به اینترنت پهن باند تأسیس شد. این استقرار با نام پروژه خود "Project Kuiper" نیز شناخته می شود.
سامورکولد رکوردز () شرکت رسانه ای آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد.
لوک پیرسون (زاده ۱۲ اکتبر ۱۹۸۷) کاریکاتوریست و انیماتور بریتانیایی است، که بیشتر بخاطر سری کمیک های هیلدا برای Nobrow Press و هیلدا، سری Netflix بر اساس کمیک ها شناخته می شود. وی همچنین قسمت هایی از داستان کارتون شبکه ماجراجویی را در طول فصل های پنجم و هفتم به صورت داستانی نوشته است.
تاریخ یهودیان در هند به تاریخ باستان بر می گردد. یهودیت یکی از اولین ادیان خارجی بود که در تاریخ ثبت شده به هند وارد شد. یهودیان هند اقلیت مذهبی هند هستند، اما بر خلاف بسیاری از مناطق جهان، در طول تاریخ در هند زندگی کرده اند و هیچ موردی از یهود ستیزی از مردم اکثریت محلی نداشته است. جوامع باستانی که بهتر تأسیس شده اند، بسیاری از سنتهای محلی را از طریق اشاعه فرهنگی جذب کرده اند. در حالی که برخی از یهودیان اظهار داشتند اجدادشان در زمان پادشاهی یهودا به هند رسیده اند، برخی دیگر خود را از فرزندان ده قبیله گمشده اسرائیل معرفی می کنند. تخمین زده می شود که جمعیت یهودیان هند در اواسط دهه ۱۹۴۰ در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر به اوج خود رسیده و به دلیل مهاجرت آنها به اسرائیل پس از ایجاد آن در سال ۱۹۴۸، به سرعت در حال کاهش است. گروه های یهودی در هند. علاوه بر مهاجران یهودی و مهاجران اخیر، هفت گروه یهودی در هند وجود دارد: یهودیان کوچین. کهن ترین جوامع یهودی هند مربوط به پادشاهی کوچین بود. روایت سنتی این است که بازرگانان یهودیه در سال ۵۶۲ پیش از میلاد به کرانگانور، بندری باستانی در نزدیکی کوچین رسیدند و در سال ۷۰ میلادی پس از تخریب معب
د دوم، یهودیان بیشتری از اسرائیل تبعید شدند. بسیاری از نیاکان این یهودیان اظهار داشتند که در زمان سلطنت پادشاه عبری سلیمان در هند اقامت گزیدند. این زمانی بود که چوب ساج، عاج، ادویه جات، میمون ها و طاووس ها در تجارت کوچین محبوب بودند. در مورد دلیل ورود آنها به هند هیچ تاریخ یا دلیل خاصی ذکر نشده است، اما محققان عبری قدمت آن را تا حدود اوایل سده میانه اعلام کرده اند. موچین گروهی از جزایر گرمسیری کوچک است که مملو از بازارها و فرهنگهای مختلف مانند هلندی، هندو، یهودی، پرتغالی و انگلیسی است. جامعه متمایز یهودیان آنجووانام نام داشت. کنیسه در ماتانچری هنوز فعال است و متعلق به یهودیان پارادزی، فرزندان سفاردیم است که در سال ۱۴۹۲ از اسپانیا اخراج شدند، اگرچه از سال ۲۰۱۵ جامعه یهودیان در ماتانچری مجاور قلعه کوچین تنها شش عضو باقی مانده داشت. یهودیان مادراس. یهودیان نیز بلافاصله در سال ۱۶۴۰ در مدرس (چنای کنونی) پس از تأسیس آن در آنجا ساکن شدند. بیشتر آنها بازرگانان مرجانی از لگورن، کارائیب، لندن و آمستردام بودند که اصالتاً پرتغالی بودند و به خانواده های هنریکس دی کاسترو، فرانکو، پایوا یا پورتو تعلق داشتند. بنی مناش. بنی م
ناش گروهی متشکل از بیش از ۹۰۰۰ نفر از ایالت های میزورام و مانیپور هستند که نوعی یهودیت انجیلی را انجام می دهند و ادعا می کنند از یکی از قبایل گمشده اسرائیل تبار دارند. آنها در اصل شکارچی بدن و حیوان گرایی بودند و در آغاز سده بیستم به مسیحیت گرویدند، اما در دهه ۱۹۷۰ به دین یهود گرویدند. بن افرایم. بن افرایم گروه کوچکی از یهودیان تلوگو-زبان هستند که در شرق آندرا پرادش زندگی می کنند. چندین خانواده در آندرا پرادش هستند که از آیین یهود پیروی می کنند. بسیاری از آنها از آداب و رسوم یهودیان ارتدکس پیروی می کنند، مانند پوشیدن ریش بلند توسط مردان و استفاده مداوم از پوشش سر (مردان) و پوشش مو (زنان). یهودیان دهلی. یهودیت در دهلی عمدتاً بر جامعه خارج از کشور که در دهلی کار می کنند و همچنین دیپلمات های اسرائیلی و یک جامعه محلی کوچک متمرکز است. در پهارگانج، خبد کنیسه و مرکز مذهبی خود را در منطقه کوله پشتی ایجاد کرده است که گردشگران اسرائیلی مرتباً از آن بازدید می کنند. امروزه. اکثریت یهودیان هند از زمان ایجاد دولت مدرن در سال ۱۹۴۸ "علیا " (مهاجرت) به اسرائیل کرده اند. اکنون بیش از ۷۰٬۰۰۰ یهودی هند در اسرائیل زندگی می کنند (
بیش از ۱٪ از کل جمعیت اسرائیل). از ۵۰۰۰ نفر باقیمانده، بزرگترین جامعه در بمبئی متمرکز شده است، جایی که ۳۵۰۰ نفر از بیش از ۳۰٬۰۰۰ یهودی ثبت شده در دهه ۱۹۴۰ در آنجا اقامت داشتند و به یهودیان بنه اسرائیل و بغدادی تقسیم شده اند، اگرچه یهودیان بغدادی از آن خودداری کردند بنی اسرائیل را به عنوان یهودی به رسمیت بشناسد و به همین دلیل از صدقه دادن به آنها خودداری کرد. یادآوری هایی از مکانهای یهودی در کرالا وجود دارد که هنوز مانند کنیسه ها باقی مانده است. اکثر یهودیان از پایتخت قدیمی هند انگلیسی کلکته نیز طی شش دهه گذشته به اسرائیل مهاجرت کرده اند.
واکنش مسلحانه یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۱۹۸۶ به کارگردانی فرد اولان ری با بازی دیوید کارادین و لی وان کلیف است. داستان. یکی از مردان رئیس خطرناک یاکوزا معروف به آکیرا تاناکا مجسمه ای را که قصد داشت از آن به عنوان پیشنهاد صلح بین یاکوزای محلی و یک انبر چینی رقیب استفاده کند، گم می کند.
خبرگزاری کاتالان () شرکت رسانه ای اسپانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
هتل های اچ۱۰ () شرکت مهمان نوازی اسپانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
پرینس، نامی برای یک خانواده از موتورهای خودرو چهارسیلندر خطی، توسعه یافته توسط گروه پی اس ای و بی ام و است. این یک خانواده موتور کامپکت از حجم ۱٫۴ تا ۱٫۶ لیتر است. این موتور داری بیشتر ویژگی های مدرن مانند تزریق مستقیم بنزین، توربوشارژ و زمان بندی متغیر سوپاپ است. (5500rpm) این موتور در مینی کوپر اس جایگزین خانواده موتورهای Tritec در مینی شد و اولین بار در سال 2006 برای مینی معرفی شد. بعداً در سال ۲۰۱۱ همچنین برای مدل های BMW F20 و F21 114i، 116i و 118i. این اولین گزینه نصب طولی موتور برای موتور پرینس بود. PSA در سال ۲۰۰۶ شروع به استفاده از خانواده پرینس برای جایگزینی بخشی از خانواده TU خود کرد (بخش دیگر با موتور EB جایگزین شد) - پژو 207 اولین خودرویی بود که آن را دریافت کرد. اجزای موتور توسط پی اس ای در کارخانه Douvrinمینی فرانسه، با مونتاژ موتورهای و بی ام و در هامس هال در Warwickshire، بریتانیا تولید می شود. پروژه موتور پرنس ربطی به شرکت پرنس موتور ندارد. در اواخر سال ۲۰۰۶، تمدید همکاری بین دو گروه اعلام شد، که نوید موتورهای چهار سیلندر جدید را داد، بدون جزئیات بیشتر. در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰اعلام شد که نسخه ۱.۶
لیتری توربو موتور پرینس از سال ۲۰۱۲ به ساب برای استفاده در مدل های آینده، در درجه اول 9-3، عرضه خواهد شد. با این حال با بسته شدن ساب عرضه هرگز آغاز نشد. در نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۱۱، ساب از آخرین خودروی مفهومی خود ساب فینیکس با موتور BMW Prince 1.6T 200 اسب بخار (149 کیلووات؛ 203 اسب بخار) رونمایی کرد.[5] در 25 ژوئن 2014 موتور 1.6 لیتری توربو پرنس هشتمین جایزه بین المللی موتور سال را در دسته 1.4 تا 1.8 لیتری به دست آورد. در سال 2014، موتور پرینس، در میان سایرین، موتور جدید BMW B38 را شکست داد که جایگزین موتور Prince در خط تولید مینی و بی ام و می شود.
ساوت وست ویندپاور () شرکت برق آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
تاریخ یهودیان در ایرلند به هزاران سال پیش بازمی گردد. اگرچه جامعه یهودیان در ایرلند همیشه جمعیت کمی داشته است (حداقل از سال ۱۸۹۱ از ۵۵۰۰ نفر بیشتر نیست)، اما این جامعه کاملاً تأسیس شده است و به طور کلی در زندگی ایرلندی ها نیز به خوبی پذیرفته شده است. یهودیان در ایرلند در طول تاریخ از تحمل نسبی برخوردار بوده اند که عمدتاً در سایر نقاط اروپا وجود نداشته است. تاریخ اولیه. اولین اشاره به یهودیان در ایرلند در سال ۱۰۷۹ بود. سالنامه اینیسفالن «پنج یهودی از خارج از کشور با هدیه به توردلبخ، پادشاه مونستر آمدند، و آنها دوباره به خارج از کشور بازگردانده شدند». تا زمان حمله نورمن ها به ایرلند هیچ اشاره دیگری به یهودیان یافت نمی شود. در سال ۱۱۶۹ که توسط استرانگبو (ریچارد دو کلار، دومین ارل پمبروک) بر خلاف ممنوعیت هنری دوم انگلیس، فتح ایرلند به دست نورمن ها آغاز شد. استرانگبو به نظر می رسد که از لحاظ مالی توسط قرض دهنده یهودی در سال ۱۱۷۰ کمک شده است. سده های ۱۸ و ۱۹. در زمان قحطی بزرگ (۱۸۴۵–۱۸۵۲)، که در آن تقریباً ۱ میلیون ایرلندی جان خود را از دست دادند، بسیاری از یهودیان به سازماندهی کمک کردند و سخاوتمندانه به رفع گرسنگی
کمک کردند. سده بیستم. در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم مهاجرت یهودیان به ایرلند افزایش یافت. در سال ۱۸۷۱، جمعیت یهودیان ایرلند ۲۵۸ نفر بود. در سال ۱۸۸۱، به ۴۵۳ رسیده است. بیشتر مهاجرت ها تا این زمان از انگلیس یا آلمان بوده است. گروهی که در واترفورد اقامت گزیدند ولزی بودند که خانواده های آنها در اصل از اروپای مرکزی بودند. در پی کشتارهای روسیه، مهاجرت بیشتر از اروپای شرقی (به ویژه لیتوانی) افزایش یافت. تا سال ۱۹۰۱، حدود ۳۷۷۱ یهودی در ایرلند زندگی می کردند که بیش از نیمی از آنها (۲۲۰۰) در دوبلین اقامت داشتند. تا سال ۱۹۰۴، تعداد کل جمعیت یهودیان تقریباً ۴۸۰۰ نفر بود. کنیسه ها و مدارس جدیدی برای تأمین غذا به مهاجران تأسیس شد، بسیاری از آنها فروشگاه ها و مشاغل دیگر تأسیس کردند. بسیاری از نسل های بعدی در محافل تجاری، دانشگاهی، سیاسی و ورزشی برجسته شدند. جمعیت یهودیان ایرلند در دهه ۱۹۴۰ به حدود ۵۵۰۰ نفر رسید، اما طبق سرشماری سال ۲۰۱۶، این میزان عمدتاً به دلیل جذب و مهاجرت به حدود ۲۵۰۰ نفر در سال ۲۰۱۶ کاهش یافته بود. جمعیت یهودیان ایرلند در سال ۱۹۴۸ پس از استقرار اسرائیل، تعداد زیادی کاهش یافت. تعداد زیادی از یه
ودیان ایرلندی به خاطر اعتقادات عقیدتی و مذهبی به آنجا نقل مکان کردند. در دهه های بعدی، یهودیان بیشتری نیز به دلیل کاهش زندگی یهودیان در ایرلند و چشم اندازهای اقتصادی بهتر، به اسرائیل، انگلستان و ایالات متحده مهاجرت می کنند. علاوه بر این، نرخ ازدواج و جذب، از جمله رویدن شدن به کیش مسیحیت کاتولیک برای ازدواج، نیز بالا بود. جمهوری ایرلند در حال حاضر دارای سه کنیسه در دوبلین است. یک کنیسه دیگر در بلفاست در ایرلند شمالی وجود دارد. کنیسه در کورک در سال ۲۰۱۶ بسته شد. دولت ایرلند. قانون اساسی ایرلند در سال ۱۹۳۷ به طور خاص از یهودیان حمایت می کرد. شامون دو والرا به دلیل برخوردی که با یهودیان در سایر نقاط اروپا در آن زمان داشت، این قانون بخشی از قانون اساسی در نظر گرفته شد. رخدادهای ضدیهودی. رخدادهای ضدیهودی به پلیس در جمهوری ایرلند گزارش شده است: ایرلند شمالی. یهودیان ایرلند شمالی اساساً در بلفاست زندگی می کردند، جایی که جماعت عبری بلفاست، یک جامعه ارتدکس اشکنازی، در سال ۱۸۷۰ تأسیس شد. جوامع سابق در دری و لورگان قرار داشتند. اولین اشاره به یهودیان در بلفاست مربوط به سال ۱۶۵۲ است و یک «قصاب یهودی» در سال ۱۷۷۱ ذکر شد، ک
ه بیانگر شباهت یک جامعه یهودی در آن زمان است. جمعیت شناسی. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۶ ایرلند، ایرلند در سال ۲۰۱۶ دارای ۲۵۵۷ یهودی بود که از این تعداد ۱۴۳۹ نفر (۵۶٪) در پایتخت آن، دوبلین زندگی می کردند.
قلعه یک فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی جیمز کالن برساک، تهیه کنندگی رندال امت با بازی جسی متکالف، بروس ویلیس، چاد مایکل موری، کلی گریسون و ناتالیا بورن است. این فیلم که در پورتوریکو فیلمبرداری شده است و به اولین قسمت از سه گانه این مجموعه محسوب می شود پس از این قلعه ۲ و قلعه ۳ منتشر می شود. این فیلم در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ به صورت ویدئو هنگام درخواست منتشر شد. داستان. رابرت، مأمور سابق سی آی ای است که زندگی آرامی را در مکانی مخفی در جنگل سپری می کند. روزی پسرش برای ملاقات با او از راه می رسد در حالیکه دشمن قدیمی رابرت به نام بالزاری نیز در تعقیب اوست. بالزاری و هم جوخه ای هایش حمله ای تمام عیار را آغاز می کنند و رابرت و پسرش در پناهگاهی مجهز به سلاح های پیشرفته پناه می گیرند. تولید. فیلم قلعه به عنوان بخشی از سه گانه فیلم هایی با بازی جسی متکالف، بروس ویلیس، چاد مایکل موری و کلی گریسون در ۳ مه ۲۰۲۱ اعلام شد. فیلم برداری اصلی همان روز در پورتوریکو آغاز شد. فیلم دوم با عنوان قلعه ۲ با فیلم اول پشت سر هم فیلمبرداری شد. تولید سه گانه در ۳ نوامبر ۲۰۲۱ به پایان برسد. در ۱۵ مه ۲۰۲۱، کارگردان جی
مز کالن برساک فاش کرد که فیلمبرداری فیلم اول بسته شده است.
خوان سانتوس آتاهوالپا (؛ زادهٔ: حدود ۱۷۱۰ - درگذشته: حدود ۱۷۵۶) رهبر مصمم یک شورش بومی موفق در حوضه آمازون و کوه های آند علیه نایب السلطنه پرو بود. این شورش در سال ۱۷۴۲ در گران پاژونال در پرو اسپانیا در میان مردم آشانینکا آغاز شد. سرخ پوستان بومی مبلغین کلیسای کاتولیک را اخراج و ۲۳ مقر آن ها در مناطق جنگلی پرو را تخریب یا آنها را مجبور به تخلیه نمودند که اغلب با مقاومت آنها روبرو شدند. چندین لشکرکشی اسپانیا سعی در سرکوب شورش داشتند، اما نتوانستند یا شکست خوردند. در سال ۱۷۵۲، سانتوس تلاش کرد تا شورش را به مناطق آند گسترش دهد و از حمایت مردم نواحی کوهستانی نیز برخوردار شود. وی بخش اندامارکا را تصرف کرد و سه روز آن را نگه داشت و سپس به جنگل عقب نشینی کرد. از بعد از سال ۱۷۵۲ سابقه تاریخی از سانتوس در دست نیست. زندگی نامه. در مورد اوایل زندگی خوان سانتوس تاریخچه بسیار کمی ثبت شده است. او یک فرد بومی بود که در حدود سال ۱۷۱۰، احتمالاً در کوسکو، به دنیا آمد، گرچه چندین محل تولد دیگر نیز در مورد او گفته شده است. او سه برادر داشت. وی توسط یسوعیان (انجمن عیسی) در کوسکو آموزش دید. خودش گفته که به اروپا و آنگولا سفر کرده
که احتمالاً به عنوان خدمتکار یسوعیان بوده است. زبان مادریش کچوا بود و همچنین به اسپانیایی، لاتین و آشنینکا صحبت می کرد. سانتوس ظاهراً مدتها بود که اندیشه انقلاب در سر داشت. به گفته اسپانیایی ها وی در جوانی برای تبلیغ پیام خود و کاشت بذر عصیان به طور گسترده در پرو سفر کرده است. این سفرها ظاهراً منطقه گران پاژونال را هم شامل می شده است، یعنی همان جایی که سانتوس صحبت به زبان آشنینکا را فرا گرفت. بعداً فرانسیسیکن ها ادعا کردند که او از کوسکو به جنگل های آمازون گریخته است. او را یک فراری اعلام کردند زیرا او ارباب خود، یک کشیش یسوعی، را به قتل رساند، گرچه هیچ مدرکی از آن زمان نیست که این را اثبات کند. نام آتاهوالپا از حاکم اینکا آتاهوالپا، حاکم امپراتوری اینکا (به زبان کچوا: تاوانتینسویو) در زمان تسخیر اسپانیا در قرن شانزدهم گرفته شده است. سانتوس نام آتاهوالپا و هواینا کاپاک را با ادعای تناسخ امپراطورهای سابق اینکا، به خود اختصاص داد. مردم بومی. مردم آشانینکا پرجمعیت ترین مردم بومی آمازون پرو بودند و در سرزمینی در حدود ۱۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع از ۱۰ تا ۱۴ درجه عرض جنوبی در دامنه های آند و دشت های پایین آمازون پراکنده بو
دند. جمعیت آنها حدود ۵۲۰۰۰ نفر بود. همه آشانینکا و همچنین سایر گروه های پراکنده، در این شورش شرکت نداشتند. شورش خوان سانتوس از فلات مرتفع گران پاژونال (علفزار بزرگ) آغاز شد و منطقه نفوذ او تا نواحی سررو دلاسل (کوه نمک) و تا استان چانچامایو گسترش یافت. دیگر گروه های بومی که از شورش حمایت می کردند، مردم آموشا و نوماتسیگنگا بودند. مبلغین. منطقه شورش با رودخانه هایی که آن را به لیما، پایتخت و بزرگترین شهر پرو، متصل می نمود نزدیکترین و قابل دسترس ترین قسمت حوضه آمازون بود و لذا وقایع آنجا مورد توجه و نگرانی ویژه اسپانیایی ها بود. تبلیغات مذهبی فرانسیسکن ها در سال ۱۶۳۵ آغاز شد و از همان ابتدا مخالفت آشانینکاها و دیگران را در مقابل داشت. آشانینکاها چندین کشیش را به قتل رساندند و مقرهای مبلغین اغلب به دلیل خصومت مردم محلی رها می شدند. تلاشی پیگیر و گسترده برای مسیحی کردن مردم بومی از سال ۱۷۰۹ با ارسال هیئت های بسیار از مبلغین مذهبی آغاز شد. تلاش های فرانسیسکن ها در سال ۱۷۳۳ به گران پاژونال، که منطقه ای منزوی بود، رسید. در سال ۱۷۳۶، از پایگاه سانتا رزا د اوکوپا، مبلغین گزارش دادند که آنها ۲۴ ایستگاه تبلیغ ایجاد کرده ا
ند که ۴٬۸۳۵ تن از سکنه محلی را تحت پوشش می گیرد. فرانسیسیکن ها در این مقرها توسط افراد مسلح خود که اکثراً برده های آفریقایی بودند، نظم و انضباط را حفظ می کردند. تعدادی از این مقرها دارای پادگان های نظامی مجهز به تفنگ و توپ بودند. فرانسیسکن ها همچنین کشاورزان و صنعتگران وارداتی را که بومیان را در کار خود به خدمت می گرفتند، تشویق می کردند. بومیان به سه دلیل جذب این مبلغین می شدند. اول، احتمالاً علاقه آنها به دین مسیحی بوده است. ثانیاً، مبلغین ابزارهای فولادی مانند تبر و بیل را توزیع می کردند که زندگی یک کشاورز که شیوه کارش بریدن و سوزاندن بود را آسان می کرد و همچنین امکان تبدیل ابزارهای فولادی به اسلحه را فراهم می کرد که به آنها در جنگ با دشمن برتری می داد. ثالثاً، مردم بومی برای طعام و ایضاً ذخیره سازی غذا به نمک احتیاج داشتند و مبلغین دسترسی به مخزن نمک در سررو دلا سال را در کنترل داشتند. این مشوق ها از ویژگی های نامطلوب زندگی با مبلغین بود. مبلغین تلاش کردند افراد بومی کوچ نشین را به زندگی ساکن عادت دهند. این مسئله مشکلاتی در تولید غذا ایجاد کرد زیرا خاک جنگل نابارور بود و محصول سریعاً از بین می رفت و لذا اف
راد ساکن در تولید غذای کافی مشکل داشتند. با این حال، جدی ترین مشکل روستاهایی که توسط اسپانیایی ها به وجود آمده بودند، آنطور که خود اسپانیایی ها آن را سیاست تشویق یا مجبور کردن افراد بومی به سکونتگاه های دائمی می نامیدند، همه گیری بیماری های اروپایی بود که بومیان را در سراسر قاره آمریکا، به ویژه کسانی که در نزدیکی یکدیگر ساکن بودند نابود کرد. به عنوان مثال، یک اپیدمی در مقر مبلغین در اننو در سال ۱۷۲۳–۱۷۲۲ منجر به کاهش جمعیت از ۸۰۰ به ۲۲۰ شد زیرا بیشتر ساکنان در اثر بیماری فوت کردند یا از محل سکونت گریختند. در پرو، سانتوس از کوزکو به کاخامارکا سفر کرد. در حدود سال ۱۷۴۰ وی دستیار مبلغین فرانسیسکن در استان چانچامایو، در جنگل مرکزی شد. این مبلغین ورود اسپانیایی هایی را که به دنبال بهره برداری از نمک از یک تپه نزدیک (سررو د لا سال) بودند تسهیل می کردند. آنها بومیان آشانینکا را به عنوان نیروی کار گرفتند و در این راه ظلم و خشونت هایی را بر آنها اعمال کردند. مشاهده سلطه بی رحمانه اسپانیایی ها که آنها با مصونیت کامل اعمال می کردند، انگیزه شورش را در خوان سانتوس به وجود آورد. وی مصمم شد تا تاج و تخت اجدادش را برگرداند و