Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریختگی و ترک ها را به نمایش بگذارد.به اعتقاد کارشناسان و اساتید حوزه نقاشی، همین استفاده از مواد غیرمتعارف به آثار او خصوصیتی معاصر بخشیده بود. صادق تبریزی از سماواتیان به عنوان پدر پتینه ایران یاد می کرد. نخستین نمایشگاه انفرادی او سال ۱۳۴۳ در هتل هیلتون تهران برگزار شد. آخرین نمایشگاه انفرادی او با نام «میراث» از دهم تا بیست و یکم بهمن ۱۳۹۹ در نگارخانه «نگر» برگزار شد. او همچنین دارای نشان درجه یک هنر (دکترا) در نقاشی و عضو مؤسسه هنرمندان پیش کسوت ایران بود. درگذشت. جمشید سماواتیان ۲۳ مهرماه ۱۴۰۰ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
کراسنی استرویتل (به لاتین: Krasny Stroitel) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان سوردلوف (بیشکک) واقع شده است. کراسنی استرویتل ۶۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کیم سه رون (؛ ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۰ – ۱۶ فوریه ۲۰۲۵) بازیگر اهل کره جنوبی بود. او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر کودک در سن نه سالگی آغاز کرد و با فیلم های "یک زندگی جدید" (۲۰۰۹) و "مردی از هیچ کجا" (۲۰۱۰) به شهرت رسید. با رسیدن کیم به دوران نوجوانی، او در نقش های اصلی بیشتری بازی کرد که از جمله آن ها می توان به فیلم "دختری در درب خانه ام" (۲۰۱۴) اشاره کرد. او همچنین در مجموعه های تلویزیونی از جمله "به صدای قلبم گوش کن" (۲۰۱۱)، "کلاس ملکه" (۲۰۱۳) و "عشق در دبیرستان" (۲۰۱۴) ایفای نقش کرد. اولین نقش اصلی بزرگسال او در مجموعه تلویزیونی "آیینه جادوگر" (۲۰۱۶) بود.
اوا لوتا-کیبوس (؛ زادهٔ ) اسکیت باز نمایشی اهل استونی است.
لی دا هه (؛ زادهٔ بیون دا-هه در ۱۹ آوریل ۱۹۸۴) بازیگر کره ای استرالیایی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در سریال های کره ای "دختر من" (۲۰۰۵)، "شکارچیان برده" (۲۰۱۰) و "پادشاه هتل" (۲۰۱۴) و همچنین سریال های چینی "در واقع عشق" (۲۰۱۲) و "بهترین زوج" (۲۰۱۶) شناخته می شود.
در ادامه اعتصاب رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در سال ۱۴۰۰، از روز یکشنبه ۲۶ اردیبهشت گروهی از رانندگان و کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، در اعتراض به نادیده گرفتن «مصوبه مزد شورایعالی کار و اعمال ۱۰ درصد افزایش حقوق برای کارگران شرکت واحد» به کارشان توقف زده و دست به اعتصاب و تحصن زدند. رانندگان و کارگران این شرکت مقابل ورودی واحد سوم اداره مرکزی شرکت تجمع کرده و شعارهایی برای دریافت مطالبات حقوقی خود سردادند. روزشمار. روز یکشنبه ۲۵ اردیبهشت اعتصاب رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران آغاز شد. روز دوشنبه ۲۶ اردیبهشت نیز گروهی از رانندگان اتوبوس های بی آرتی تهران در اعتراض به مشکلات معیشتی و اجرا نشدن مصوبه افزایش ۵۷ درصدی حقوق کارگران در شهرداری، اعتصاب کردند. رانندگان معترض روز دوشنبه در جریان برگزاری تجمع اعتراضی خود مقابل ساختمان این شرکت، شعارهایی همچون «شهردار بی لیاقت، استعفا، استعفا» سر دادند. صبح سه شنبه، ۲۷ اردیبهشت، نیز اعتصاب رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران ادامه یافت. کارکنان این شرکت می گویند تا تحقق مطالبات و آزادی کامل همکاران زندانی خود به اعتصاب خود ادامه خواهند داد. شب چهارشنبه
۲۸ اردیبهشت، حسن سعیدی، از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت شد. بعد از بازداشت وی، مأموران ضمن تفتیش منزل، تلفن همراه او و سایر اعضای خانواده را ضبط کرده و با خود برده اند. یکشنبه ۲۲ خرداد جمعی از رانندگان بازنشسته خطوط بی آرتی در مقابل سامانه ۳ اتوبوسرانی شرکت واحد تهران تجمع اعتراضی برپا کرده وخواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند. مطالبات. بنا بر مصوبه شورای عالی کار، حقوق کارگران در سال ۱۴۰۱ باید دست کم ۵۷ درصد افزایش پیدا کند. کارگران می گویند با توجه به موج گرانی ها در ماه های اخیر، افزایش ۵۷ درصدی حقوق کارگران هم در قدرت خرید آنان تأثیر چندانی ندارد؛ با این حال هستند کارگرانی که یا به حقوقشان اضافه نشده یا اینکه شهرداری در سال جدید حقوق آنان را فقط ۱۰ درصد افزایش داده است. پیامدها. به دنبال اعتصاب گسترده رانندگان خطوط بی آرتی تهران، گزارش هایی از از شلوغی و بلاتکلیفی مسافران در خیابان های اصلی شهر از جمله خیابان ولیعصر، میدان ونک و از کارافتادن سیستم حمل و نقل شهری منتشر شد.
ما دونگ سوک (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۷۱) بازیگر کره ای–آمریکایی است.
مراقبت از سیستم پیشرفته (به انگلیسی: Advanced SystemCare) یک نرم افزار بهینه ساز سیستم است که توسط آی او بیت و با استفاده از دلفی ساخته شده و در حال حاضر برروی سیستم عامل مایکروسافت ویندوز اکس پی، ویندوز ۷، ویندوز ۸، ویندوز ۸٫۱، ویندوز ۱۰ و ویندوز ۱۱ قابل اجراست.
ها جی وون (؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام های تاریخی "دامو" (۲۰۰۳)، "هوانگ جینی" (۲۰۰۶)، و همچنین ملودرام "چه اتفاقی در بالی افتاد" (۲۰۰۴) و مجموعهٔ کمدی رمانتیک "باغ مخفی" (۲۰۱۰) شناخته می شود.
آلمون وایتینگ بابیت (Almon Whiting Babbitt) (۹ اکتبر ۱۸۱۲ - حدود ۷ سپتامبر ۱۸۵۶)، از رهبران اولیه جنبش قدیسان آخرالزمان، از پیشگامان مورمون و اولین منشی و خزانه دار قلمروی یوتا بود. او در یورش «بومیان آمریکایی شاین» در قلمروی نبراسکا در حالی که برای تجارت دولتی بین یوتا و واشینگتن دی سی در سفر بود، کشته شد. اوان زندگی و خدمات کلیسا. بابیت در خانواده ایرا و نانسی بابیت در چشایر، ماساچوست به دنیا آمد. او از دانشگاه ایالتی اوهایو در سینسیناتی فارغ التحصیل شد و مجوز وکالت در شش ایالت را دریافت کرد. وی در ۲۳ نوامبر ۱۸۳۳ با جولیا آن جانسون ازدواج کرد. گفته می شود که بابیت در سال ۱۸۳۳ به کلیسای قدیسان آخرالزمان ملحق شده است. در سال ۱۸۳۴، او یکی از اعضای کمپ صهیون بود. او در ۲۸ فوریه ۱۸۳۵ به عنوان یکی از اولین دهه هفتادی ها توسط جوزف اسمیت جونیور در کلیسا منصوب شد. بابیت بعداً کشیش اعظم کلیسا شد. بابیت در سال های ۱۸۳۷ و ۱۸۳۸ مُبَلغ کلیسا در کانادای علیا بود. او در سال ۱۸۳۸ تلاش کرد به میسوری نقل مکان کند، اما در زمره قدیسان آخرالزمانی بود که توسط ساکنین نامهربان رانده شدند. بابیت در نهایت در نائوو، ایلینوی مستقر شدند
. در یک کنفرانس کلیسا در ماه مه ۱۸۳۹، بابیت، رابرت بی تامپسون و اراستوس اسنو به عنوان یک کمیته منصوب شدند تا سفر کنند، «تمام گزارش ها و نشریات افترا آمیز منتشر شده علیه کلیسا را جمع کنند». بابیت در سال ۱۸۴۱ به عنوان رئیس کلیسا کیرتلند استیک منصوب شد. در آنجا گفته می شد بابیت کشیشی از مقدسین آخرالزمان است که منابع مالی لازم برای نقل مکان به نائوو را نداشته است. در سال ۱۸۴۳، دوره تصدی بابیت در کیرتلند به پایان رسید و او به طور فعال وکالت را در نائوو شروع کرد. او اغلب گماشته می شد تا در حل اختلافات حقوقی، از مقدسین آخرالزمان دفاع کند. وقتی بابیت در نائوو بود، جوزف اسمیت جونیور او را برای عضویت در دو گروه انتخاب شد: گروه امنای صلح لازم در جلسات محکمه مسح شده و گروه شورای پنجاه نفر. در سال ۱۸۴۴، بابیت به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایلینویز انتخاب شد. در فوریه ۱۸۴۶، بابیت، جوزف ال. هیوود و جان اس. فولمر مسئولیت امور کلیسای نائوو را پس از خروج از کلیسا به طور مشترک به عهده گرفتند. پس از نبرد نائوو در سپتامبر ۱۸۴۶، بابیت و دو مرد دیگر قراردادی را امضاء کردند که طی آن منشور شهر نائوو را «واگذار» می کرد. رهبر سیاسی یوتا.
بابیت در سال ۱۸۴۸ به یوتا مهاجرت کرد تا به گردهمایی کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرالزمان (کلیسای اِل دی اِس (به رهبری بریگام یانگ بپیوندد. در یوتا، بابیت که یک دموکرات بود، وارد سیاست شد. در سال ۱۸۴۹، او توسط مجمع عمومی موقت ایالت دِزِرِت انتخاب شد تا به واشینگتن دی سی برود و به نمایندگی از مجمع، درخواست ایالت شدن بکند. در عوض، دولت فدرال، قلمروی یوتا را ایجاد کرد و در سال ۱۸۵۳ بابیت به عنوان منشی و خزانه دار قلمروی منصوب شد. در این زمان، بابیت به طور مکرر با بریگام یانگ، فرمانده منطقه و ساکن کلیسای LDS درگیری داشت. این درگیری ها تا حدی به خاطر تمایلات بابیت بود؛ زیرا او خود را نماینده دولت فدرال ایالات متحده می دانست نه راهگشای سیاست های کلیسای طرفدار اِل دی اِس یانگ. بابیت در سال ۱۸۵۱ گروهی از پیشگامان مورمون را به یوتا رهبری کرد. درگیری با رهبران قدیس آخرالزمان. بابیت علاوه بر درگیری هایش با بریگام یانگ، از همان روزهای اولیه حضورش در کلیسا، با تعدادی از رهبران قدیس آخرالزمان نیز جنگ داشت. در ۲۷ دسامبر ۱۸۳۳، بابیت و همسرش در پی یک شکایت نامشخص به شورای انتظامی احضار شدند. با این حال، به دلیل عدم حضور مدعیان د
ر شورا، اتهامات رد شد. در ۱۹ اوت ۱۸۳۵، بابیت در پی اتهاماتی نظیر «عدم وفاداری به کلام عقلانیت»، به شورای عالی کلیسا احضار شد. بابیت به جرم خود، یعنی عدم احترام به کلام حکمت، اعتراف کرد و اظهار داشت: «که از مثال رئیس جمهور جوزف اسمیت، جون و دیگران این اختیار را به دست آورده بود که بر خلاف کلام حکمت عمل کند، اما تصدیق نمود که اشتباه کرده است». شورا او را «سرزنش» کرد و «به او دستور داد که کلام حکمت و احکام خداوند را در همه حال رعایت کند». جوزف اسمیت جونیور در ۲۸ دسامبر ۱۸۳۵ شکایتی را به شورای عالی کلیسا ارائه کرد و اعلام نمود که بابیت، خطاب به تعدادی از مقدسین آخرالزمان، از او «به بدی» یاد کرده است. بابیت ادعا کرد که به دلیل برتری یافتن در یک مناظره، اسمیت از او کینه دارد. شورا تشخیص داد که بابیت علیه اسمیت اظهارات کذب بیان کرده و بابیت نیز اعتراف نمود که «اشتباه» کرده است. این درحالی بود که بابیت از اعتراف به دروغ خودداری کرد و موضوع مختومه شد. بابیت بعدتر چهار بار به صورت جداگانه از کلیسا اخراج شد- در سال های ۱۸۳۹، ۱۸۴۱، ۱۸۴۳ و ۱۸۵۱- اما هر بار مدت کوتاهی پس از آن دوباره به عضویت درمی آمد. در سال ۱۸۴۱ بابیت به
خاطر نکوهش جوزف اسمیت و بیان این اظهارات مورد توجه قرار گرفت: «او مشتاق است تا حرف خود را به کرسی بنشاند… و گوساله ای طلایی برای طرفداران من بسازد تا آن را عبادت کنند». بابیت قدیسان آخرالزمان را تشویق می کرد تا در مقر کلیسای قدیمی کیرتلند مستقر شوند و همان جا بمانند؛ چراکه وی در آنجا سهامدار اصلی بود. از آن سو، اسمیت قدیس ها را به نقل مکان به نائوو که به عنوان محل تجمع جدید تعیین شده بود، تشویق می کرد. یک روز قبل از کشته شدن جوزف اسمیت جونیور در زندان کارتاژ، اسمیت به برادرش جان اسمیت، دستور داد که «به آلمون دبلیو. بابیت بگو که می خواهم بیاید و به عنوان وکیل در محکمه پیش رو به من کمک کند». چند ساعت بعد، بابیت به جان اسمیت گفت: «دیر خبر کردی، من وکیل طرف دیگر دعوی هستم».
تونو لپیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش طول استونی تبار اهل شوروی بود.
مارت اویاوه (؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۸۱) دوچرخه سوار اهل استونی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به چمپیون سیستم اشاره کرد.
آموس تاپان آکرمن (Amos Tappan Akerman) (زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۸۲۱ – درگذشتهٔ ۲۱ دسامبر ۱۸۸۰)، سیاستمدار آمریکایی بود که از ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۱ میلادی به عنوان دادستان کل ایالات متحده در اداره رئیس جمهور یولیسیز سایمن گرانت خدمت کرد. آکرمن که در اصل اهل نیوهمپشایر بود در ۱۸۴۲ میلادی از کالج دارتموث فارغ التحصیل شد، پس از آن به جنوب رفت و بیشتر حرفه خود را در آنجا گذراند. وی در نخست به عنوان مدیر مدرسه ای در کارولینای شمالی و به عنوان معلم خصوصی در جورجیا کار کرد. آکرمن که به رشته حقوق علاقه داشت، در آن حوزه آموزش دید و در ۱۸۵۰ میلادی مجوز فعالیت در دادگاه جورجیا را به دست آورد؛ جای که او و یکی از همکارانش یک دفتر حقوقی باز کردند. و همچنین مالک یک مزرعه و یازده برده بود. با آغاز جنگ داخلی آمریکا در ۱۸۶۱ میلادی، آکرمن به ارتش مؤتلفه ملحق شده و تا درجه سرهنگی ترفیع نمود. پس از پایان جنگ داخلی در ۱۸۶۵ میلادی، آکرمن در دوره بازسازی ایالات متحده به حزب جمهوری خواه پیوست. وی به یکی از دادخواهان صریح حقوق مدنی بردگان آزاد شده در جورجیا مبدل شد. آکرمن از سوی رئیس جمهور یولیسیز سایمن گرانت به عنوان دادستان کل ایالات متحده گماشته شد؛
با حمایت گرانت، او به طور شدید گروه کو کلاکس کلن را تحت قوانین اجرای احکام قانون (Enforcement acts) محاکمه نمود. سلیسیتر کل، بنجامین بریستو، در وزارت جدید التاسیس دادگستری ایالات متحده به عنوان دستیار به آکرمن همکاری می کرد. دادستان کل آکرمن همچنین پرونده های مهم زمین های اهدایی که مرتبط با راه آهن در مرز غربی- سریعاً در حال گسترش را مورد محاکمه قرار داد. آکرمن در نخستین قانون اصلاحات خدمات مدنی فدرال ایالات متحده که توسط رئیس جمهور گرانت و کنگره ایالات متحده اجرایی شد، مشورت داد. احتمالاً به دلیل حکم آکرمن بر ضد راه آهن یونیون پاسیفیک، گرانت از آکرمن درخواست نمود تا از کابینه استعفا دهد. علی رغم اینکه آکرمن وزارت را بنابر درخواست گرانت ترک کرد، اما وی به پشتیبانی از گرانت ادامه داد. او به جورجیا بازگشت، به کار در حوزه حقوق ادامه داد و هنوز هم در این ایالت بسیار معروف بود. اوایل زندگی. آکرمن در ۲۳ فوریه ۱۸۲۱ در پرتسموث، نیوهمپشایر به دنیا آمد و نهمین فرزند از دوازده فرزند بنجامین آکرمن و همسر وی بود. وی در دبیرستان آکادمی فیلیپس اکستر آموزش دید، پس از آن به کالج دارتموث واقع در هانوفر رفته و در ۱۸۴۲ میلادی ب
ا کسب درجه فی بتا کاپا از این کالج فارغ التحصیل گردید. مدیریت، کشاورزی و فعالیت حقوقی. پس از فراغت از کالج، آکرمن به سمت جنوب رفت، چون تصور می شد که آب و هوای آن منطقه برای وضعیت پزشکی ریه وی بهتر است. او بلافاصله شغلی به عنوان مدیر/معلم یک آکادمی پسرانه در مورفریزبورو، کارولینای شمالی که در آن زمان بخشی از شهرستان ریچموند بود، دریافت کرد. آکرمن به عنوان یک معلم سختگیر شناخته می شد. در ۱۸۴۶ میلادی، وی از سوی مزرعه دار جان مک فرسون برین استخدام شد تا به طور خصوصی کودکان وی را در ساوانا، جورجیا تدریس نماید. برین به عنوان دادستان کل تحت اداره اندرو جکسون خدمت کرده بود و یک ویگ برجسته بود. آکرمن از کتابخانه بزرگ حقوقی برن استفاده نموده و شیفته این حوزه علمی شد. آکرمن در ۱۸۵۰ میلادی امتحان حقوقی دادگاه جورجیا را با موفقیت سپری کرد، پس از آن به پئوریا در ایلینوی، جاییکه خواهرش زندگی می کرد، نقل مکان نموده و برای مدت کوتاهی به عنوان وکیل کار کرد. آکرمن دوباره به جورجیا بازگشت و در کلارکزویل به کار در رشته حقوق ادامه داد. آکرمن به جورجیا بازگشت و یکجا با رابرت هستون یک دفتر حقوقی در البرتن باز کرد. علاوه بر کار در حو
زه حقوق، آکرمن همچنین به مزرعه داری پرداخته و مالک یازده برده بود. از نظر گرایش سیاسی، آکرمن یک ویگ بود. جنگ داخلی آمریکا. با وجود اینکه آکرمن مخالف تجزیه طلبی به عنوان راه حلی برای منازعه شمال و جنوب بود، اما وی به ایالتی که وی را پذیرفته بود، وفادار ماند. وی در عمر ۴۳ سالگی در بهار ۱۸۶۴ میلادی به ارتش مؤتلفه پیوست. آکرمن نخست در تیپ ژنرال رابرت تومبز و بعداً در شعبه کارپردازی خدمت نمود، جاییکه وی مسئولیت تدارک و توزیع یونیفورم، تسلیحات و سایر لوازم سربازان را بر عهده داشت. آکرمن در جریان پیشروی ۱۸۶۴ شرمن به جورجیا، وارد خدمت محاربه ای بر علیه اتحادیه شد. دوره بازسازی. آکرمن به خاطر پیکار برای حقوق شهروندی و حق رأی بردگان آزادشده، به حزب جمهوری خواه پیوست. وی زمانی که عضو کنوانسیون قانون اساسی ایالتی ۱۸۶۸ جورجیا بود و همچنین زمانی که به عنوان دادستان ناحیه ای ایالات متحده در جورجیا (۱۸۶۹ میلادی) انتصاب شد، به صراحت به طرفداری از بازسازی صحبت می کرد. انتصاب وی برای مدتی از سوی کنگره به تأخیر افکنده شد، چون وی در ارتش مؤتلفه خدمت کرده بود. آکرمن به طور کل برای مدت شش ماه در این سمت خدمت کرد. آکرمن همچنین برای
پذیرفته شدن دوباره جورجیا به اتحادیه قویاً دادخواهی نموده و برای ثبات و فدرالی شدن این ایالت بسیار زحمت کشید. انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۶۸ ایالات متحده. در جریان پیکارهای انتخاباتی ۱۸۶۸، دغدغه های وجود داشت که آکرمن از نامزد-رئیس جمهور هوراتیو سیمور پشتیبانی می کند، نه گرانت. برای متوقف سازی این شایعات، آکرمن نامه ای از ابرتن منتشر نموده و طی آن حمایت کامل خود را از یولیسیز سایمن گرانت اعلام کرد. وی به عنوان عضو مجمع گزینندگان ریاست جمهوری به نمایندگی از جورجیا خدمت کرد. آکرمن معتقد بود که گرانت می تواند نظم و صلح را در مناطق جنوبی که به طاعون خشونت گرفتار شده بودند، بازگرداند. آکرمن باور داشت که گرانت به «حقوق کارگر به عنوان یک انسان آزاد، شهروند و رأی دهنده» احترام خواهد گذاشت. آکرمن نوشت که خشونت در جنوب علیه سیاه پوستان برانگیخته از انتقام است، چون سفیدپوستان جنوبی توسط مردمان شمال مغلوب شدند، دارایی قابل ملاحظه ای را در آزادی بردگان از دست دادند، جامعه آنها اخلال گردید و اینکه برای مدت کوتاهی از حق رأی محروم شدند. برخلاف برنامه اندرو جانسون، آکرمن براین باور بود که بازسازی کنگره ای برنامه بهتری برای ایالت
های جنوبی بود. به عقیده وی، آزادی مستحق حفاظت فدرال توسط قانون بود و از داشتن حق رأی مردمان جنوب حمایت کرد. آکرمن اذعان نمود که در اوایل وی به طور قوی مخالف حق رأی سیاه پوستان بود؛ اما با درک اینکه این تنها راه برای رسیدن سیاه پوستان به قدرت و محافظت سیاسی است، این نظر وی تغییر کرد. دادستان ایالات متحده در جورجیا – ۱۸۶۹ میلادی. رئیس جمهور گرانت در ۱۸۶۹ میلادی آکرمن را به عنوان دادستان ایالات متحده در جورجیا گماشت. رئیس جمهور گرانت در اوایل تلاش نمود تا از رأی دهندگان آفریقایی-آمریکایی ها در مقابل خشونت سفیدپوستان و تبعیض با استفاده دادگاه های ایالتی، محافظت نماید. وایت در مقابل کلمنت. در ژوئن ۱۸۶۹، آکرمن به دفاع از ریچارد دبلیو. وایت، یک مولاتو [دو رگه- سفید و سیاه پوست] که در انتخابات ایالتی برای سمت منشی دادگاه عالی شهرستان برنده شده بود، استدلال کرد. حریف وایت، ویلیام جیمز کلمنت که سلیسیتر کل آلفرد بی. اسمیت از دادگاه منطقه ای جورجیای شرقی از وی وکالت می کرد، اظهار داشت که وایت واجد شرایط داشتن این مقام نیست، چون وی یک سیاه پوست است. یکی از دادگاه های شهرستان حکم داده بود که اگر کلمنت بتواند به اثبات برسان
د که وایت یک مرد سیاه پوست است، پس وایت نمی تواند این مقام را داشته باشد. پرونده به دادگاه عالی جورجیا موکول شد و در آنجا آکرمن از انتخاب وایت در آن مقام رسمی دفاع نموده و گفت که، رنگ جلد وی حق داشتن این مقام را از وی سلب نمی کند. آکرمن استدلال نمود که قوانین پیشین، مبتنی بر جامعه برده داری جنوب، دیگر اجرایی نیست. قانون بازسازی ۱۸۶۷ میلادی تصریح نموده بود که جورجیا فعلاً هیچ حکومت غیرنظامی ندارد. آکرمن استدلال نمود، از آنجا که سیاه پوستان در سراسر ایالات متحده دارای حق رأی هستند، آنها این حق را نیز دارند تا در یک سمت رسمی انتخاب شوند. او استدلال کرد که سیاه پوستان در ۱۸۶۸ میلادی در حکومت جدید مبتنی بر قانون اساسی، بدون تبعیض رنگ پوست، شرکت نمودند. وی همچنین اظهار داشت که هم رئیس جمهور اندرو جانسون و هم یولیسیز سایمن گرانت، مردان سیاه پوست را در مقام های رسمی دولتی گماشته بودند و اینکه قانون اساسی نافذ ایالات متحده رنگ جلد یک فرد به رسمیت نشناخته و بر مبنای آن تبعیض قائل نمی شود. دادگاه عالی حکم دادگاه شهرستان را تغییر داد و حکم داد که وایت این حق را داشت تا، علی رغم نژادش، در یک سمت رسمی کار نماید. دادستان کل
ایالات متحده. رئیس جمهور گرانت در ۱۷ ژوئن ۱۸۷۰، آکرمن را به عنوان دادستان کل ایالات متحده انتخاب کرد. آکرمن «تنها فرد از ایالات مؤتلفه بود که در جریان دوره بازسازی به این مقام عالی رتبه دولتی رسیده بود». آکرمن که مدت کوتاهی پس از تأسیس وزارت جدید دادگستری به عنوان دادستان کل انتخاب شده بود، با مسائل حقوقی زیادی از سوی وزارت کشور ایالات متحده روبرو گردید، مثلاً اینکه آیا شرکت های رقابت کننده راه آهن به خاطر اینکه سیستم حمل و نقل کشوری را گسترش می بخشند، مستحق زمین بیشتری هستند یا خیر. در دوران خدمت خود، وی با پرونده رسوایی شرکت کردیت موبیلیر آمریکا نیز مواجه شد. او از طریق اقامه دعوا، تلاش های مجریان قانون برای سرکوب گروه کو کلاکس کلن (KKK) را در جنوب هدایت کرد. وی در واقع خشونت این گروه را دست-اول تجربه کرده بود. وی از محاکمه بیش از ۱٬۱۰۰ پرونده بر علیه اعضای گروه کو کلاکس کلن نظارت نموده و حکم مجرم بودن را صادر نمود. آکرمن وزارت دادگستری ایالات متحده را پایه گذاری نکرد، اما وی نقش محوری در توسعه این وزارتخانه ایفا نمود. وی در راستای انتصاب اعضا و تنظیم معیارها کمک کرد، اما بنابر محدودیت های جغرافیایی، قوانی
ن سابقه و محدودیت های مالی، او برای اینکه بتواند به طور درست یک وزارت دادگستری قدرتمند بسازد، با مشکلاتی دسته و پنج نرم می کرد.
الکساندر سِلِوکو (؛ زادهٔ ) اسکیت باز نمایشی اهل استونی است.
یک شبکه یک جهته (که به آن دروازه یک طرفه یا دیود داده نیز می گویند) یک دستگاه شبکه می باشد که اجازه می دهد داده ها تنها در یک جهت حرکت کنند. دیودهای داده یا Data Diodes را بیشتر در محیط های با امنیت بالا می توان یافت، به عنوان مثال در مراکز دفاعی، این دستگاه به عنوان دو اتصال بین دو یا چند شبکه با کلاس های امنیتی متفاوت عمل می کند. با توجه به ظهور و رشد اینترنت اشیاء صنعتی و دیجیتالی شدن، این تکنولوژی را اکنون می توان در مقیاس های کنترل صنعتی برای تأسیساتی مانند نیروگاه های هسته ای، تولید برق، و سیستم های حیاتی ایمنی() مانند شبکه های راه آهن مشاهده کرد. پس از سالها توسعه، دیودهای داده از تنها یک ابزار شبکه و دستگاهی که به داده های خام تنها اجازه جرکت در حرکت را می داد، که در تضمین امنیت اطلاعات یا محافظت از سیستم های دیجیتال حیاتی، مانند محافظت از سیستم های کنترل صنعتی از حملات سایبری درونی (inbound cyber attacks) تا ترکیبی از سخت افزار و نرم افزارهایی که در پراکسی سرورها در شبکه مبدأ و مقصد استفاده می شود، تبدیل شده است. سخت افزار انتقال داده در یک حهت را از منظر فیزیکی اعمال می کند و نرم افزار از پایگاه داد
ه ها رونوشت ایجاد کرده و پروتکل های سرور را برای مدیریت ارتباطات دو طرفه آماده می کند. دیودهای داده اکنون قادرند که نوع های داده مختلف را تحت چندین پروتکل به طور همزمان انتقال دهند. این شامل طیف گسترده ای از قابلیت و ویژگی های امنیت سایبری مانند راه اندازی امن ()، مدیریت گواهی، یکپارچگی داده ها، تصحیح خطای رو به جلو ( - FEC)، ارتباط امن از طریق TLS و غیره می باشد. یک ویژگی محنصر بفرد دیودهای داده این است که داده ها به طور قطعی (به مکان های از پیش تعیین شده) توسط یک پروتکل "شکست" یا "break" انتقال داده می شوند که به داده ها اجازه می دهند تا از طریق دیود داده منتقل شوند. دیودهای داده به طور معمول در محیط های نظامی و دولتی با با امنیت بالا پیدا می شوند و اکنون نیز در حال گسترش به بخش هایی مانند نفت و گاز، آب/فاضلاب، هواپیماها (بین واحدهای کنترل پرواز و سیستم های سرگرمی داخل پرواز)، تولید و اتصال ابری اینترنت اشیا صنعتی می باشند. مقررات جدید تقاضاها را افزایش داده و با افزایش ظرفیت، فروشندگان عمده فناوری و تکنولوژی هزینه فناوری اصلی مورد نیاز را کاهش داده اند. تاریخچه. اولین دیودهای داده توسط سازمان های دولتی در
دهه های هشتاد و نود میلادی ساخته شد. به دلیل اینکه این سازمان ها با اطلاعات محرمانه کار می کنند، اطمینان ا امن بودن شبکه آنها از بالاترین اولویت های آنها می باشد. راه حل های اولیه که توسط این سارمان ها مورد اسافتاده قرار می گرفت، شکاف های هوایی یا air gaps بود. اما با افزایش مقدار داده های قابل انتقال و پراهمیت تر شدن ارتباط ها و جریان های داده پیوسته و بی درنگ (real-time)، این سازمان ها مجبور بودند که به دنبال یک راه حل اتوماتیک باشند. به دنبال استانداردسازی های بیشتر، سازمان ها و نهادهای بیشتری به دنبال راه حل های بهتری گشتند تا گزینه بهتر و مناسب تری برای فعالیت ها و نیازهای آنها باشد. راه حل های تجاری ایجاد شده توسط های سازمان های پایدار و بزرگ، با توجه به سطح امنیت و پشتیبانی طولانی مدن موفق شدند. در ایالات متحده، شرکت های اب، برق، نفت و گاز برای برای سال های طولانی از دیودها داده استفاده می کردند، تنظیم کننده ها و ناظران نیز استفاده از آنها را برای محافظت از تجهیزات و فرایندهای SIS تشویق کرده اند. کمسیون تنظیم مقررات هسته ای (NRC) نیز اکنون استفاده از دیودهای داده را اجباری کرده است. علاوه بر تأسیسات هس
ته ای و برق خیلی بخش های دیگر نیز از دیودهای داده به طور مؤثر استفاده می کنند. در اروپا، تنظیم کننده ها و اپراتورهای چندین سیستم حیاتی ایمنی() شروع به توصیه و اجرای مقررات در مورد استفاده از دروازه های یک طرفه همانند دیودهای یک طرفه کرده اند. در سال ۲۰۱۳، سیستم کنترل صنعتی امنیت سایبری، توسط آژانس امنیت شبکه و اطلاعات فرانسه () اعلام کرد که استفاده از فایروال یا دیوار آتش برای اتصال هر شبکه کلاس ۳، مانند سیستم های سوییچینگ راه آهن، به یک شبکه کلاس پایین تر یا شبکه شرکتی ممنوع است و تنها باید از فناوری یک طرفه مانند دیودهای داده استفاده کرد. کاربردها. استفاده. دستگاه های شبکه یک طرفه مانند دیودها داده معمولاً برای تضمین کردن امنیت اطلاعات یا محافظت از سیستم های دیجیتال حیاتی، مانند سیستم های کنترل صنعتی که در برابر حمله های سایبری قرار می گیرند، استفاده می شود. در حالی که استفاده از این دستگاه ها در محیط های با امنیت بالا مانند دفاع و جاهایی که آنها به عنوان اتصال میان دو یا چند شبکه با طبقه بندی های امنیتی مختلف عمل می کنند رایج است. این تکنولوژی همچنین برای اعمال ارتباطات یک طرفه خروجی از سیستم های دیجیتال ح
یاتی به شبکه های غیرقابل اعتماد که به اینترنت متصل شده اند استفاده می شود. ماهیت و ذات فیزیکی شبکه های یک طرفه این است که به داده ها اجازه می دهند تا تنها از یک طرف شبکه به طرف دیگر اتصال منتقل می شوند و در جهت عکس داده ای نمی تواند منتقل شود. این انتقال می تواند از سمت بودن اعتماد به طرف شبکه مورد اعتماد و امن باشد یا برعکس. در حالت اول، داده در سمت مورد اعتماد ما به طور محرمانه نگهداری می شود و دسترسی کاربران به داده ها از سمت پایین شبکه و نه قسمت محرمانه می باشد. این گونه عملکرد در شبکه هایی که داده های حساس آن نیازمند اتصال به اینترنت می باشند، می تواند جذاب باشند: سمت بالا و امن می تواند داده های اینترنت را از سمت پایین دریافت کند اما به هیچ داده ای از طرف بالا نمی توان از طرف اینترنت دسترسی داشت. در حالت دوم، یک سستم فیزیکی حیانتی می تواند می تواند برای مونیتور شدن و نظارت آنلاین قابل دسترسی باشد، اما در برابر تمام حملات مبتنی بر اینترنت که ممکن است آسیب فیزیکی به سیستم وارد شود ایزوله باشد. در هر دو حالت، ارتصال موجود به صورت یک طرفه باقی می ماند حتی اگر هر دو طرف شبکه به خطر بیفتند، زیرا ضمانت هایی که
در داده ها را در این شبکه انتقال می دهند، ماهیت فیزیکی دارند. دو مدل کلی برای استفاده از ارتباطات شبکه یک طرفه وجود دارد. در مدل کلاسیک، هدف دیودهای داده جلوگیری از خارج شدن اطلاعات محرمانه و طبقه بندی شده از یک ماشین امن می باشد در حالی که اجازه می دهد تا اطلاعات از دستگاه های نا امن وارد شوند. در مدل دوم و جایگزین، دیود اجازه می دهد تا داده ها از یک ماشین محافظت شده خارج شوند در حالی که از مورد حمله قرار گرفتن آن ماشین جلوگیری می شود. این دو مدل در بخش های پایین به طور جزئی توضیح داده شده اند. جریان یک طرفه به سیستم های کمتر امن. جریان یک طرفه به سیستم های با امنیت کمتر شامل سیستم هایی است که باید در برابر حملات راه دور/خارجی که از شبکه های عمومی که داده ها و اطلاعات را به آنها منتشر می کنند، ایمن باشند. به عنوان مثال، یک سیستم مدیریت انتخاباب که از رای گیری الکترونیکی استفاده می شود را در نظر بگیرید، این سیستم باید نتایج انتخابات را در دسترس عموم قرار دهد در حالی باید از حمله در امان باشد. این مدل برای انواع مشکلات حفاظت از زیرساخت های حیاتی، که در آن حفاظت از داده ها در یک شبکه اهمیت کمتری نسبت به کنترل