Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
منی) است. کلمه "* haihaz معنی یک چشم بوده که میتوانید برای معلومات بیشتر مراجعه کنید به" (هایه "های" گوتیک "یک چشم"). در منشا پروتو-هندو اروپایی نیز "caecus که در" لاتین به معنی ("کور") است و در زبان ایرلندی قدیمی "caech به معنی" ("یک چشم") پیشنهاد شده است. از سوی دیگر معنی "Hárr به (موجوی هولناک با موهای خاکستری و ریش ) ترجمه شده است" و یا به عنوان یک شکل صفت برای تکواژه "HAR که معنی آن" ( 'بالا یکی') است، تعریف گردیده است. گواهینامه ها. در "گیلفاگینینگ" (به معنی فریبنده "گیلفی")، شاه گیلفی ، به شکل مرد کهن سالی به اسم گانگلری، برای بازدید از مکان خدایان آسگارد Ásgard ظاهر میشود. اما آسیریا اِزیر (یکی از خدایان) که سفر او را پیش بینی نموده بود، یک مکان خیالی و غیر واقعی برای او میسازد طوری که گیلفی فکر می کند به سالن بزرگی می رسد که در آنجا با سه فرد مهم چون Hár ("بالا")، Jafnhárr ("به یک اندازه بلند") و ( 'سوم') مقاقات میکند. سپس گانگلری از این سه فرد مهم سوالاتی در رابطه به هویت خدایان یا پیدایش و بوجود آمد کیهان می پرسد. پاسخ ها به سوالات شاه گیلفی معمولاً توسط Hár و بعضی اوقات با تاکید و افزودن بعضی موار
د از جانب Jafnhárr یا Þriði ارائه شد. سرانجام گانگلری (شاه گیلفی) در مورد راگناروک (پایان جهان یا فرجام خدایان و یا نبرد پایانی) و عواقب آن می پرسد، سپس صدایی بلند میشنود و ناگهان سالن ناپدید می شود. نوعی دیگر از Hár, "Hávi", در شعر "Hávamál" به معنی (سرود عالی جناب) به چشم میخورد که ( «کلمات Hávi به معنی [اعلی یا یگانه والا مقام]» به عنوان یکی از نام های اودین ظاهر میشود .
ابو شجاع کورانکیج بن فارادی فرمانده نظامی دیلمی بود که مدتی کوتاه، در سال ۹۴۱ میلادی، خود را امیرالامرای خلافت عباسی نامید. اقدامات. کورانکیج یک فرمانده دیلمی بود که در ارتش ابوعبدالله البریدی خدمت می کرد و ۳۱ ماه مه ۹۴۱ بغداد در اسیر بود. در ۲۷ ژوئن، سربازان ارتش بریدی شورش کردند؛ دیلمی های این ارتش کورانکیج را به عنوان رهبر خود انتخاب کردند و تاکیناک به عنوان رهبر گروه رقیب که تُرک بودند، انتخاب شد. کورانکیج و تاکینک با یکدیگر همکاری کردند و به نیروهای خود پیوستند تا به البریدی حمله کنند و گنجینه هایی را که البریدی جمع آوری کرده بود، غارت کنند. ترک ها توانستند با بریدن پل بین شرق و غرب بغداد، خود را نجات دهند و به سرعت شهر را ترک کنند. با پیوستن مردم به شورش ارتشیان، جنگ تمام شد. با رفتن البریدی، در ۳ ژوئیه کورانکیج بدون رقیب در شهر ماند و از خلیفه ناتوان عباسی، المتقی، عنوان امیرالامرا دریافت کرد. در همان شب، تاکیناک دستگیر و غرق شد. کورانکیج ابوالفرج بن عبدالرحمن آل اصفهانی را به عنوان وزیر خارجه خود ("کاتب")، و علی بن عیسی بن الجراح و برادرش عبدالرحمن را به عنوان سران دولت، اما بدون عنوان وزیر، منصوب کرد
. اما این ترتیب دیری نپایید؛ در عرض چند روز، برادران بنی الجراح برکنار شدند و ابو اسحاق محمد بن احمد القراریتی وزیر شد. در حالی که البریدی نیروهای جدیدی را جمع آوری کرده بود و از پایگاه خود در بصره به واسط آمد، کورانکیج نیروهای خود را تحت فرماندهی دیلمی دیگری، به نام اسپهان، برای مقابله با آن ها فرستاد. بریدیان با خبر نزدیک شدن اسپهان، واسط را ترک کردند و به بصره عقب نشینی کردند. در این میان، سربازان تُرکی که بغداد را ترک می کردند، به یکی از "امیرالامراهای" سابق، محمد بن رائق، که به سوریه گریخته بود، پیوستند ابن رائق نامه ای از خلیفه متقی دریافت کرد که از وی دعوت می کرد به پایتخت عباسیان بازگردد. هنگامی که کورانکیج خبر لشکرکشی ابن رائق به بغداد را دریافت کرد، اسپهان را از واسط بازخواست و اینچنین واسط به دست بریدیان بازگشت. در ۲۲ اوت نیز وزیر القراریطی را عزل کرد و ابوجعفر محمد بن قاسم الکرخی را جایگزین وی کرد. با نزدیک شدن ابن رائق به بغداد، کورانکیج از شهر خارج شد و عازم عکبرا شد. دو سپاه چند روز با هم جنگیدند، اما ابن رائق نتوانست پیروز شود. با این وجود، در ۲۳ اوت، گروهی از سپاه ابن رائق به فرماندهی ابن مقا
تل وارد بغداد شدند و دو روز بعد، بخش اعظم سپاه ابن رائق، و کورانکیج یک روز بعد به دنبال آن وارد بغداد شدند. گویا کورانکیج و افرادش حریف خود را تحقیر می کردند و گفته می شود که خود ابن رائق نیز در فکر بازگشت به سوریه بوده است. اما در درگیری که در خود شهر رخ داد، عده ای از افراد ابن رائق موفق شدند از پشت به دیلمیان حمله کنند. دیلمی ها وحشت کردند و پراکنده شدند، زیرا مردم نیز به آن ها حمله می کردند. کورانکیج مخفی شد و جانشینی ابن رائق محفوظ ماند. در ۲۲ سپتامبر، ابن رائق بازماندگان دیلمی را اعدام کرد، و روز بعد، او را به "امیرالامرایی" منصوب کردند. کورانکیج کشف و در کاخ زندانی شد. وقتی بریدیان تحت سرکردگی ابوالقاسم حسین البریدی بغداد را در ماه مارس ۹۴۲ فتح کردند، کورانکیج همچنان در زندان به سر می برد. ابوالحسین او را نزد برادرش به بصره فرستاد و پس از آن چیزی از کورانکیج در دست نیست.
رابرت اودونگکارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوگاندا بازی کرده است.
جوزف اوشایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوگاندا بازی کرده است.
تیموتی اوانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوگاندا بازی کرده است.
موروشید جوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Uganda national under-20 football team, Uganda national under-23 football team، و اوگاندا بازی کرده است.
بویس موگابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه فوتبال فولام، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوگاندا بازی کرده است.
بازگنجشک نیکوباری یک گونه پرنده شکاری از خانواده بازان است. این گونه بومزاد جزایر نیکوبار هند است. دو زیرگونه وجود دارد، نژاد نمادین که در Car Nicobar در شمال مجمع الجزایر یافت می شود و "A. b. obsoletus" ، از کاتچال و کامورتا در بخش مرکزی نیکوبار. نمونه موزه ای که در اصل به این گونه از جزیره گریت نیکوبار نسبت داده شده بود، بعداً مشخص شد که یک بازگنجشک بسرا بود که اشتباه شناسایی شده بود.
"سیکلید پروانه ای آفریقایی نام یک ماهی از سرده ای از ماهیان و از خانواده سیکلیدها است که تنها دارای یک تک گونه با نام علمی "Anomalochromis thomasi" یا همان سیکلید پروانه ای آفریقایی است. این ماهی یک سیکلید کوچک به طول حدود است. زیستگاه طبیعی این سیکلید عمدتاً رودها و نهرهای کوچک در کشورهای سیرالئون، لیبریا و گینه است. این ماهی معمولاً در آبهایی با مقدار کمی اسیدی و غنی از اکسیژن با دیگر سرده های سیکلیدهای غرب آفریقا مانند "گوهرماهی" و "کریب رنگین کمانی" یافت می شوند. این گونه در نهرهای جنگلی قهوه ای رنگ، که سایه گیاهان انبوه آویزان روی آب افتاده است، آبی که به شدت با تانن های مواد آلی در حال پوسیدگی آغشته و آمیخته شده و مانند چای به رنگ قهوه ای می شود، یافت می شود. در این جریان ها دمای آب می تواند در فصل خشک به برسد. این ماهی می تواند زمانی که در استرس است یا در صورت بروز اختلال در شرایط فیزیکی آب خود را در گل ولایی گاهی به عمق ۳۰ سانتیمتر دفن کند. آنها جفت هایی را تشکیل می دهند که در زیرلایه های زیرین تخم ریزی می کنند. این جفت ها دارای قلمرو هستند، ماده محل تخم گذاری را روی یک برگ یا سنگ مسطح انتخاب می کند ک
ه خود به همراه جنس نر آن را تمیز می کنند و پس از تخم گذاری عمدتاً توسط جنس ماده مراقبت می شود، اگرچه نر هم گاهی به او در این کار کمک می کند. پس از بیرون آمدن از تخم، بچه ها به یکی از چند گودال ایجادشده در بستر توسط والدین انتقال داده می شوند. بچه ها پس در ۷۲ ساعت بعد از تولد، تا زمانی که موفق به شنای آزاد شوند، به تعدادی از این گودال ها منتقل می شوند. نام خاص این گونه به افتخار تکنسین انگلیسی آبزیان W. Thomas (متولد ۱۹۶۵)، نامگذاری شده است.
بازگنجشک ماداگاسکاری یک گونه از پرندگان شکاری از خانواده بازان است. این گونه بومزاد ماداگاسکار است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های دشت مرطوب نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های کوهستانی مرطوب نیمه گرمسیری یا گرمسیری، ساوانای خشک و بوته های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می کند. این ممکن است یک زیرگونه از قرقی (بازگنجشک اوراسیا) "(A. nisus)" و بازگنجشک سینه حنایی "(A. rufiventris)" (فرگوسن-لیس و کریستی 2001).
بازگنجشک بریتای نو یک گونه پرنده شکاری در گونه های تهدیدشده است. این گونه بومزاد در دو جزیره پاپوآ گینه نو بریتانیای نو و ایرلند جدید است. حتی در سال ۱۹۳۴، ارنست مایر، در بررسی زندگی پرندگان کوهستانی در طول اکتشاف در دریای جنوبی ویتنی، بازگنجشک بریتانیای نو را بسیار نادر تشخیص داد.
«ترانهٔ آنی» آهنگی عاشقانه است که جان دنور آن را برای اولین همسرش آنی مارتِل سروده است. این قطعه اولین بار در قالب تک آهنگی از آلبوم "بازگشت به خانه" (۱۹۷۴) منتشر شد. «ترانهٔ آنی» که میلت اوکان تهیه کننده اش بود فروشی بیش از یک میلیون نسخه داشت و به یکی از بزرگترین موفقیت های دنور تبدیل شد. این اثر در تابستان ۱۹۷۴ برای دو هفتهٔ متوالی صدرنشین جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شد و سه هفته هم شمارهٔ ۱ جدول معاصر بزرگسالان بیلبورد بود. تک آهنگ در زمان انتشارش در بریتانیا هم صدرنشین آفیشال چارتس شد. در سال ۱۹۷۸ جیمز گال وی نسخه ای اینسترومنتال از «ترانهٔ آنی» را ضبط کرد که سومین تک آهنگ پرفروش روز بریتانیا شد. در سال ۱۹۹۴ دنور در مصاحبه ای با ذکر این که «ترانهٔ آنی هنوز هم یکی از بهترین آهنگ های سال های اخیر است» این که هیچ کس به جز جیمز گال وی آن را ضبط نکرده را «مایهٔ شرمساری» دانست. این قطعه یکی از آثار محبوب برای مراسم عروسی است. به نوشتهٔ مجلهٔ پیپل «ترانهٔ آنی» احتمالاً مشهورترین بالاد عاشقانه ای است که جان دنور نوشته است. ساخت و محتوا. دِنوِر در سال ۱۹۶۷ با عشق دوران دانشگاهش، آنی مارتل ازدواج کرد و این پیش از آن بود
که به یک سوپراستار تبدیل شود. او «ترانهٔ آنی» را در سال ۱۹۷۰ و زمانی که مشغول اسکی در ارتفاعات اسپن، کلرادو بود نوشت. به گفتهٔ خودش زمانی که به انتهای سراشیبی رسید، احساس کرد در طبیعت اطرافش غوطه ور شده، به همسرش (که تازه با هم آشتی کرده بودند) فکر کرد و حدوداً ۱۰ دقیقه طول کشید تا «ترانهٔ آنی» سروده شود. دِنوِر در این قطعه تأثیر آنی بر احساساتش را با عباراتی هم چون «کوهستان در بهاران، قدم زدن زیر باران، طوفان در بیابان و اقیانوس آبی آرام» توصیف کرده و از او خواهش می کند اجازه بدهد در آغوشش جان بدهد. اما در واقعیت همه چیز شاعرانه و زیبا پیش نرفت. ازدواج ۱۶ سالهٔ آن ها در سال ۱۹۸۳ به طلاق انجامید و تسویه حساب های مالی مربوط به جدایی، آن چنان دنور را خشمگین کرد که با اره برقی تخت خواب دوران زناشویی شان را نصف کرد. به گفتهٔ خودش در همان دورهٔ طلاق، یک بار انگشتانش را دور گردن آنی حلقه کرد و اگر خودش را کنترل نمی کرد، خفه اش کرده بود. نظر منتقدان. آل میوزیک «ترانهٔ آنی» را «عاشقانهٔ همیشه اشک آور» توصیف کرده و آن را به عنوان یکی از بهترین دست آوردهای دنور تحسین کرده است. وب سایت اوپن واید کانتری از «ترانهٔ آنی» ب
ا عناوینی هم چون «شاهکار دِنوِر» و «آهنگی عاشقانه برای اعصار مختلف» یاد کرده و افزوده نباید اجازه دهید آنچه به خاطر عصبانیت دنور در پروسهٔ طلاق رخ داد، میراث این تک آهنگ عاشقانه را نابود کند. به عقیدهٔ تام بریهان از استریوگام با وجود همهٔ اتفاقات ناخوشایند پیش آمده میان دنور و آنی، «ترانهٔ آنی» همچنان حکم احساسی را دارد که اسیر کهربا شده است؛ مردی که سعی می کند سَرسِپُردگی (اگر نه ابدی ولی) کامل خود را به تنها روشی که بلد است ابراز کند. به باور بریهان این تقریباً یک اصل است که ستاره شدن در موسیقی پاپ به اجبار بدترین اتفاق ها را برای آن شخص به ارمغان می آورد و اگر یک نفر ستارهٔ پاپ شد و هیچوقت تبدیل به یک هیولا نشد، تازه می فهمید که آدم خوبی بوده است.
بازگنجشک کوچک یک گونه از پرندگان شکاری قلمرو آفریقای گرمسیری در خانواده بازان است. این گونه کوچکترین عضو از سردهٔ "بازها" است و با گونه بازگنجشک ران سرخ یک بالاگونه را تشکیل می دهد.
بازگنجشک سینه حنایی ، همچنین با نام بازگنجشک سینه سرخ شناخته شده است، یک گونه از پرندگان شکاری در خانواده بازان است. در آنگولا، جمهوری دموکراتیک کنگو، اریتره، اتیوپی، کنیا، لسوتو، مالاوی، موزامبیک، رواندا، آفریقای جنوبی، سودان جنوبی، سوازیلند، تانزانیا، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه یافت می شود.
بازگنجشک سینه شرابی گونه ای از پرندگان شکاری از خانواده بازان است. این گونه بومزاد جزیره سولاوسی در اندونزی است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های دشت مرطوب نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های حرای نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی مرطوب نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
بازگنجشک پهلوبلوطی یک گونه "بازگنجشک ها در خانواده بازان در غرب آفریقا است. پراکندگی. بازگنجشک پهلوبلوطی در غرب آفریقا از جنوب نیجریه تا کامرون و گابن تا جمهوری دموکراتیک کنگو دیده می شود. گفته می شود که در جنگل های گینه علیا در غرب نیجریه یافت می شود اما این مورد تأیید نشده است.
بازگنجشک طوق دار یک پرنده شکاری کوچک و باریک در خانواده بازان است که در استرالیا، گینه نو و جزایر کوچک تر پیرامونی یافت می شود. همان طور که از نامش پیداست، بازگنجشک طوق دار متخصص شکار پرندگان کوچک است. ویژگی آن برآمدگی های جزئی در ابروها و پاهای باریک است. آخرین بخش از انگشت میانی آنها فراتر از پنجه های انگشتان دیگر قرار دارد.
بازگنجشک ران سرخ ، که به طور متناوب به عنوان بازگنجشک پاسرخ یا بازگنجشک کوچک غربی شناخته می شود، گونه ای از بازگنجشک ها از خانواده بازان از غرب و شمال آفریقای مرکزی است.
کمان های آبششی () مجموعه ای از حلقه های استخوانی موجود در ماهی هستند که از آبشش ها حمایت می کنند. از آنجایی که داشتن آبشش وضعیت اولیه مهره داران است، همه جنین های مهره دار دارای قوس های حلقی می شوند، اگرچه سرنوشت نهایی این کمان ها بین گونه های مختلف متفاوت است. در ماهی آرواره دار، کمان اول به آرواره و کمان دوم به آرواره زیرین لامی شکل تبدیل شده است که در آن کمان های پسین، از آبشش ها پشتیبانی می کنند. در دوزیستان و خزندگان، بسیاری از عناصر از جمله کمان های آبششی از میان رفته اند و در نتیجه فقط آرواره های دهان و یک دستگاه لامی (هیوئید) باقی مانده است. در پستانداران و پرندگان، استخوان لامی هنوز ساده تر است. همه مهره داران پایه با آبشش نفس می کشند. آبشش ها درست پشت سر حمل می شوند و در حاشیه پسینِ (خلفیِ) مجموعه ای از روزنه ها از مری به سمت بیرونی قرار می گیرند. هر آبشش توسط یک کمان غضروفی یا استخوانی نگه داشته می شود. ماهیان استخوانی دارای سه جفت کمان، ماهی های غضروفی دارای پنج تا هفت جفت و ماهی های بدون آرواره اولیه دارای هفت جفت کمان هستند. نیاکان مهره داران بدون شک دارای قوس های بیشتری بودند، زیرا برخی از خویش
اوندان طنابدار آن ها بیش از ۵۰ جفت آبشش دارند. در دوزیستان و برخی از ماهی های استخوانی اولیه، لاروها دارای آبشش های بیرونی هستند که از کمان های آبشش منشعب می شوند. این ها در بزرگسالی کاهش می یابند و عملکرد آنها توسط آبشش های مناسب در ماهی و شش ها در بیشتر دوزیستان انجام می شود. برخی از دوزیستان آبشش های لارو بیرونی را در بزرگسالی حفظ می کنند، سامانه پیچیده آبشش درونی همان طور که در ماهی دیده می شود ظاهراً در اوایل تکامل چهاراندامان به طور غیرقابل برگشتی از بین رفته است. کارکرد. مجموعه آبششی معمولاً برای تنفس یا تغذیه استفاده می شود. بسیاری از ماهی ها، کمان های آبشش خلفی را به آرواره های حلقی تغییر داده اند، که اغلب به دندان های حلقی مخصوص برای خوردن طعمه های خاص مجهز هستند (دندان های بلند و تیز در مارماهی های گوشتخوار در مقایسه با دندان های پهن و له کننده در کپور سیاه سفت خوار). در دوزیستان و خزندگان، کمان لامی به دلایل مشابه اصلاح شده است و اغلب در تنفس دهانی استفاده می شود و اغلب در بیرون زدگی زبان برای گرفتن طعمه نقش دارد. در گونه هایی با حرکات زبانی پَرتابه ای بسیار تخصصی مانند آفتاب پرست یا برخی سمندرهای
بی شش، دستگاه لامی برای این منظور به شدت اصلاح شده است، در حالی که اغلب در گونه هایی که از تغذیه مکشی استفاده می کنند، بیش پرورده می شود. در گونه هایی مانند مارها و بزمجه ها که زبانشان تنها نقش یک اندام حسی را پیدا کرده است، از دستگاه لامی اثر کمی به جا مانده است. آب پرده داران. آب پرده داران (آمنیوت ها) آبشش ندارند. در آن ها، در جریان رویان زایی، کمان های آبششی به صورت قوس حلقی درمی آیند و اساس ساختارهایی اصلی مانند آرواره، غده تیروئید، حنجره، کلوملا (متناظر با استخوان رکابی در پستانداران)؛ و در پستانداران اساس استخوان های چکشی و سندانی را می ریزند.
شورش های قبیله ای افغان در سال های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۷ میلادی که از آن به عنوان آشوب های خوست نیز یاد می گردد، به یک سلسله شورش های قبیله ای در پادشاهی افغانستان گفته می شود که از جانب قبایل «زدران»، «صافی» و «منگل» صورت گرفته و از فوریه ۱۹۴۴ تا ژانویه ۱۹۴۷ ادامه داشت. علل این شورش در بدتر شدن وضعیت دهقانان، تغییرات در قوانین خدمت اجباری نظامی، حذف رهبران قوم صافی از قدرت، وفاداری به امان الله، امتیازهای انحصاری تجارت، نظارت حکومت، مالیات و فقر نهفته بود. این جنگ زمانی آغاز شد که نیروهای دولتی با نیروی های یک رهبر قومی بنام مزرک وارد جنگ شدند، مزرک کسی بود، که قوم زدران را در این شورش رهبری می کرد. پس از این که قوم زدران قیام را آغاز نمودند، اقوام صافی و منگل نیز قیام را آغاز نموده و قوم صافی حتی پادشاه خود را انتخاب کردند که سلیمی نام داشت. فقیر اپی که یک رهبر قبیله ای در وزیرستان (در آن زمان بخشی از هند بریتانیایی) بود نیز در جنگ برای بازگرداندن شاه پیشین امان الله خان در کنار سایر قبایل به مبارزه پرداخت. دولت افغانستان هواپیماهای هاوکر هایند را برای مقابله با شورشی ها اعزام کرد، این هواپیماها اوراق تبلیغاتی می ان
داختند، جنگجوهای قبایل را با تفنگ می کشتند و بمب های آتش زا می افکندند. مزرک در اواخر ۱۹۴۴ میلادی به هند بریتانیایی حمله کرد، هرچند وی در اثر بمباران هوایی هند بریتانیایی مجبور شد تا دوباره به افغانستان بازگردد. در جریان این شورش که مزرک آغاز کرده بود، سایر رهبران قبایل مانند سلطان احمد و عبدالرحمن (با نام مستعار «پاک») به وی ملحق شدند. محمد داوود خان در این جریان با قبیله صافی در شرق افغانستان در حال جنگ بود. قبیله صافی در ۱۹۴۵ به قیام آغاز کرد. قبیله صافی برای مدت ۱۴ روز کنر خاص را محاصره نموده بودند، اما چون نیروهای هوایی افغان به نیروهای آن منطقه غذا و مهمات تأمین می کردند این محاصره بی نتیجه بود. قبیله صافی در اواخر ۱۹۴۶ شکست داده شد و مزرک در ۱۱ ژانویه ۱۹۴۷ تسلیم شد و در نهایت شورش به پایان رسید. پس زمینه. از نظر الکساندر دیویدوف، علت این شورش ها در بدتر شدن وضعیت دهقانان نهفته بود. دهقانان و مالکان زمین ملزم بودند تا ثلث محصولات خود را به دولت مالیه بدهند، چیزی که از آن با عنوان "سه کوتی" یاد می گردید. آن ها همچنین مجبور بودند محصولات خود را به انبارهای دولت در ولسوالی های بار کنر (اسمار) و کوز کنر (خی
وه) انتقال دهند. این انتقال محصولات در آن زمان تنها به واسطه حمل و نقل توسط حیوانات ممکن بود. مقامات مسئول در این انبارها معمولاً پذیرفتن محصولات آن ها را به دلیل خراب بودن کیفیتشان به تأخیر می انداختند. دهقانان و مالکین زمین برای اینکه بتوانند دیون خود را بپردازند مجبور می شدند تا رشوه بدهند. با این همه، حکومت جمهوری افغانستان (۱۹۷۳–۱۹۷۸) دهه ها بعد از شورش ادعا می کرد که زارعین از دولت افغانستان حمایت می کردند، اما قبیله صافی برای انتقام جویی از آن ها، خانه ها و تجارت زارعین را چپاول می کردند. از نظر دیوید بی. ادوارد، علتی که در عقب شورش قبیله صافی نهفته بود، تغییر در قوانین خدمت اجباری نظامی برای قبیله صافی بود. قبل از این که شورش آغاز شود، طرزالعمل پذیرفته شده استخدام نظامیان برای سال های مدید روشی بود بنام طرزالعمل قومی یا قبیله ای که هر کدام از قبیله ها تعداد مشخصی از مردان را خود برای خدمت نظامی انتخاب می کردند؛ این مردان همیشه باهم و در مکانی که از خانه آن ها بیش از حد دور نباشد خدمت می کردند. با این حال، چند سال قبل از قیام، حکومت روی استفاده از سیستمی بنام نفوس تأکید داشت، که بر مبنای آن ارتش مستخدم
ین خود را مستقیماً از میان جمعیت و بدون مشاوره با هیچ قبیله ای انتخاب می نمود. سیستم قبلی برای قبیله ها سودمند بود، به ویژه برای رهبران آن ها، چون این رهبران قبایلی بودند که تصمیم می گرفتند چه کسی به خدمت نظامی برود. طرزالعمل جدید قدرت رهبران قبیله صافی را از آن ها سلب نمود و از این رو آن ها سرسختانه مقاومت کردند. یکی از رهبران شورشی که مزرک نام داشت از بازگرداندن امان الله خان حمایت می کرد، شاهی که در جریان جنگ داخلی افغان (۱۹۲۸–۱۹۲۹) از سلطنت عزل شده بود. بر اساس اسناد بریتانیایی، علت قیام قبیله صافی در تلاش های حکومت برای نهادینه سازی خدمت اجباری نظامی در میان قوم صافی، دادن امتیاز انحصاری تجارت به شرکت های تجاری افغان و نظارت دولت بر آن ها نهفته بود. با این حال، ویت میسون، قیام قبیله صافی را به «سیستم ظالمانه مالیات، ستم گری و فقر» نسبت می دهد. درگیری. عملیات در ولایت جنوبی علیه مزرک. عملیاتی که به طور رسمی از آن با عنوان «عملیات در ولایت جنوبی علیه مزرک» یاد می شد در فوریه ۱۹۴۴ میلادی آغاز گردید. نظریات مختلفی در رابطه با چگونگی آغاز این جنگ وجود دارد. بر اساس اسناد بریتانیا، این جنگ پس از این که حکومت ا
فغانستان نیروهای خود را به ولایت جنوبی انتقال داد تا حاکمیت خود را در آن منطقه مجدداً تحکیم نمایند، آغاز شد. این منطقه در آن زمان پناهگاه قاچاقچیان محسوب می گردید. نیروهای حکومتی در جریان راه توسط رهبر قبیله زدران بنام مزرک مورد حمله قرار گرفتند. براساس یک بررسی بعدی از جانب پاکستان، جنگ پس از آن آغاز شد که حکومت افغانستان به خانه تابستانی مزرک در تپه های تاراغاری و خانه زمستانی وی در آلمارا یورش برد، چون دولت مشکوک بود که مزرک عناصر وفادار به امان الله را پناه داده است. مزرک در جریان سه ماه بعدی، حمله های کوچکی را از فرمان دهی جدید خود در سرکوت رهبری می کرد. نیروهای حکومتی تلاش نمودند تا کوه آلمارا را در مارس ۱۹۴۴ میلادی تصرف نمایند، اما ناکام شدند. مزرک پس از حمله حکومت افغانستان در ۲۲ آوریل ۱۹۴۴ مجبور شد تا به کوه ها عقب نشینی کند. حکومت افغانستان به تاریخ ۲۵ آپریل ۶ فروند هواپیمای هاوکر هایند را به گردیز فرستاد تا قیام را سرکوب نماید، این هواپیماها به تاریخ ۲۱ ژوئن بازگشتند. در جریان این عملیات، این هواپیماها تنها روی انداختن اوراق تبلیغاتی و بمب های آتش زا تمرکز داشتند. هیچ مواد منفجره بزرگ انداخته نشد،
اما این هواپیماها در چندین روی داد مردمان قبیله دشمن را با سلاح به قتل رساندند. گفته می شود که ۲ تا ۳ قریه در جریان انداختن بمب های آتش زا تخریب گردید. هند بریتانیایی با درخواست حکومت افغانستان تدابیری را برای جلوگیری از مردمان قبیله وزیری برای کمک به مزرک اتخاذ نمود. هیچ عملیات هوایی بزرگ در خلال ۱ اوت تا ۳۱ اکتبر ۱۹۴۴ از جانب حکومت افغانستان بر علیه مزرک انجام نشد، به جز از پروازهای اکتشافی. مزرک در این جریان در خانه یکی از مردمان قبایل محلی در آن سوی مرز پنهان شده بود و در معرض بمباران سنگین هند بریتانیایی قرار گرفت و مجبور شد، دوباره به اراضی افغانستان عقب نشینی کند. سلطان احمد که رئیس شورشی یک قبیله در بلوچستان بود در جریان مدت کوتاهی که که مزرک در هند بریتانیایی اقامت داشت، به وی ملحق شد. چندی بعد یک رهبر شورشی دیگر بنام مستعار پاک نیز به آن ها ملحق گردید. ظهور ملنگ اسرارآمیز در نوامبر ۱۹۴۴ میلادی که خود را برادر امان الله می نامید برای مدت کوتاهی به اقبال مزرک افزود، اما فقدان پولی که مزرک بتواند با آن به قبایل رشوه بدهد، باعث گردید تا این جنبش با شکست روبرو شده و ملنگ نیز در مارس ۱۹۴۵ ناپدید شد. وضعیت
حکومت افغانستان در این زمان برای نخستین بار پس از شورش ۱۹۳۸ غلجی ها به وخامت گراییده بود–ظرفیت هوایی آن ها به علت کمبود بمب محدود شده بود، منابع در میان ولایات جنوبی و شرقی تقسیم شده بود و مردم عام از گران بودن قیمت و کمبود مواد مصرفی ناراضی شده بودند. سایر عملیات هوایی علیه مزرک که شامل پروازهای اکتشافی و بمباران بود در دره کنر از تاریخ ۲۴ ژوئن تا ۳۱ اکتبر ۱۹۴۵ انجام شد. سلطان احمد در نوامبر همان سال تسلیم شد و تحت بازداشت به بلوچستان بازگردانده شد. مزرک علی رغم تسلیمی سلطان احمد به جنگ ادامه داد. در نهایت مزرک و برادر وی شیر محمد خان پس از دو و نیم سال جنگ با حکومت افغانستان به تاریخ ۱۱ ژانویه ۱۹۴۷ تسلیم شدند. قیام صافی. قبیله صافی قیام را در ۱۹۴۴ یا ۱۹۴۵ آغاز کردند. این قیام زمانی آغاز شد که میر سلام از فرمانی مبنی بر دست گیری رهبران قبیله صافی هر کدام سلطان محمد، عبدالقادر، میر سلام و محمود خان آگاه شد، میر سلام سپس سایر رهبران را از این امر آگاه ساخته و توانست یک قیام عمومی را در داوگال و بادل و سایر مکان ها برانگیزد. جنگ زمانی آغاز شد که شورشی های صافی نیروهای دولتی که به هدف گردآوری عساکر اجباری می رف
تند را کمین زدند و آن ها را دستگیر نمودند. ۴ فروند هواپیما در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۵ به سوی جلال آباد اعزام شدند تا شورش صافی را سرکوب نمایند. بمب ها و آتش زاها به شدت قریه های صافی را تخریب نمودند. یک فروند هواپیما که مجهز به سه بمب، ۱ اسلحه ماشیندار و ۱ اسلحه لیویس بود در جریان عملیات علیه شورش صافی ناپدید شد. قریه های پچینیانو و تانار از جمله قریه های بودند که مورد بمباران قرار گرفتند. در جریان یک بمباران در قریه تانار، ۱۱ عضو یک خانواده کشته شدند و اعضای باقی مانده خانواده از ترس بمباران بیشتر نمی توانستند مرده های خود را در قبرستان قریه دفن کنند. در عوض آن ها مرده های خود را در مقابل خانه خود دفن کردند، که این قبرستان کوچک تا ۲۰۱۱ پابرجا بود. در جریان این شورش، این شایعه در میان قبیله صافی پخش شده بود که حکومت می خواهد زنان آن ها را به کابل برده و به تن فروشی سوق دهد. در میان جنگ جوهای پرشورتر شورشی، جوانان بسیار جوانی بودند که از جنگ با حکومت بیشتر سود می کردند تا ضرر. قبیله صافی برای خود یک پادشاه بنام سلیمی، یک نخست وزیر بنام (امانت لیوان) و یک وزیر دفاع (امان الملک) انتخاب کردند. برخی اسناد معاصر در بریتانیا گ
زارش داده اند که سه پادشاه گل (نوه های آخونِ صوات) در حمایت از حکومت کابل فعال بودند، در حالی که گل صاحبِ بابرا به طور مخفی از پیروان خود در چهار منگ و باجاور می خواست تا از صافی ها حمایت کنند. هرچند، شواهد بیشتری مرتبط به آن یافت نشده است. حکومت افغانستان مردمان قبایل نورستانی و شینواری را مسلح کرد، تا علیه قبیله صافی جنگ کنند.
نونی مادوئکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال آرسنال و تیم ملی انگلستان بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است. افتخارات. آیندهوون چلسی زیر ۲۱ سال انگلستان
جردن تیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده است.