Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرکب، مدل های حیوانی است؛ این مدل ها بیانگر بافت های مورد نظر انسانی هستند ولی گران، کمیاب و دارای چالش های اخلاقی می باشند. از سوی دیگر چاپ 2D در تست برون تنی in vitro به صورت ضعیفی محیط بومی سلول ها را شبیه سازی می کند؛ بنابراین پاسخ درون تنی in vivo در انسان آزمایش را با سرعت بالا و به سهولت ارائه می دهد. این امر توسط زیست سنجی (Bio assay) نشان داده شده است که ترکیبی از سرعت چاپ مغناطیسی با مزایای چاپ سه بعدی در تولید ساختارهای بافت مانند برای مطالعه است. روش زیست سنجی ترکیبی از محیط های کشت سلول سه بعدی با ازمایش با بازده بالا برای پیش بینی پاسخ درون تنی در شرایط برون تنی است.بر اساس چاپ زیستی سه بعدی سلول های مغناطیسی شده با نانو شاتل به شکل های کروی و حلقوی چاپ می شوند. بلافاصله بعد از چاپ این ساختار ها به دلیل حرکت و زنده ماندن سلول، تعامل سلول ها یا تکثیر، کوچک و بسته می شوند، انقباض کشت طی ۲۴ ساعت کامل می شود. از این روش می توان برای ردیابی انقباض کشت حلقوی و کروی که نمایان گر شرایط متفاوت هستند، استفاده کرد.انقباض حلقوی نمایان گر الیتام زخم است، جایی که سلول ها برای پر کردن فضای خالی زخم فعالیت می ک
نند و کشت کروی نماینگر اتساع و انقباض عروق خونی می باشد. کاربران. کاربران هدف برای چاپ زیستی مغناطیسی سه بعدی در صنایع دارویی و CRO هستند ، جایی که این سیستم می تواند در فرآیند کشف دارو به عنوان یک صفحه ترکیبی برای سمیت و اثربخشی ادغام شود. در آینده، چاپ زیستی مغناطیسی سه بعدی می تواند در زمینه ی داروهای احیاکننده و تولید اندام به کار گرفته شود. به طور کلی، چاپ زیستی سه بعدی مغناطیسی ابزاری موثر برای ایجاد مدل های پایدار از بافت بومی است.
کره ای آمریکایی ها () آمریکایی هایی هستند که اصالت کره ای دارند (غالباً از کره جنوبی (۹۹٪) با اقلیتی بسیار کوچک از کره شمالی، چین، ژاپن و کشورهای پساشوروی). جامعه کره ای آمریکایی متشکل از حدود ۱٫۸ میلیون نفر است و حدود ۰٫۶٪ جمعیت ایالات متحده را تشکیل می دهد. کره ای آمریکایی ها پنجمین زیرگروه بزرگ آسیایی آمریکایی پس از جوامع چینی آمریکایی، فیلیپینی آمریکایی، هندی آمریکایی و ویتنامی آمریکایی هستند. ایالات متحده بزرگترین جامعه کره ای های مقیم خارج در دنیا را در خود جای داده است.
آریایی افتخاری () عبارتی بود که در آلمان نازی برای توصیف وضعیت غیررسمی اشخاصی، از جمله میشلینگ ها، که بر اساس معیارهای نازی متعلق به نژاد آریایی شمرده نمی شدند، اما به طور غیررسمی بخشی از آن محسوب می شدند به کار می رفت.
«کسی عزیز من را دیده است؟» ترانه ای از گروه رولینگ استونز و یکی از قطعه های بیست و یکمین آلبوم استودیویی آن ها با نام "پُل هایی به بابِل" (۱۹۹۷) است. این ترانه را میک جَگِر و کیت ریچاردز نوشته اند اما به خاطر شباهت کُرُس آن به آهنگ «ولع دائمی» از کی.دی. لنگ، در مشخصات ترانه از لَنگ و بن مینک هم نام برده شده است. ساخت ترانه. جَگِر و ریچاردز مدعی هستند که تا زمان ضبط «کسی عزیز من را دیده است؟» آهنگ کی.دی. لَنگ را نشنیده بوده اند. کیت ریچاردز در کتاب زندگی نامه اش نوشته یک روز که در حال ضبط ترانه بوده دخترش آنجلا و یکی از دوستانش که آن جا حضور داشته اند شروع به خواندن آهنگی کرده اند که همان «ولع دائمی» لَنگ بوده است. «ولع دائمی» یکی از معروف ترین ترانه های لَنگ است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد و محبوب و پُرفروش شد. پس از آن که ریچاردز متوجه شباهت آهنگ ها می شود موضوع را با مدیر برنامه و وکلایشان درمیان می گذارد و به این نتیجه می رسند که باید نام لَنگ هم به عنوان یکی از خالقان اثر آورده شود. کی.دی. لَنگ در سال ۲۰۱۱ در مصاحبه ای به بی بی سی گفت: «وکیلم به من تلفن زد و پرسید آیا می خواهی ۲۵٪ از حق نشر آهنگ جدید رولینگ ا
ستونز مال تو باشد؟ و من گفتم بله! مطمئناً! مثل اینکه برندهٔ لاتاری شده باشم». موزیک ویدئو. در این ویدئو آنجلینا جولی در نقش یک استریپر ظاهر می شود که از یک کلوپ می گریزد و میک جگر در خیابان های نیویورک به دنبال او می گردد. در کتاب زندگی نامهٔ جَگر با نام "میک: زندگی وحشی و نبوغ دیوانه وار جَگر" (۲۰۱۲) آمده است زمانی که پیشنهاد حضور در ویدئوی رولینگ استونز به آنجلینا جولی داده شد او که به تازگی بازی در فیلم "جیا" را به پایان رسانده بود، ابتدا آن نقش را قبول نکرد اما به خاطر اصرار زیاد مادرش (که از شیفتگان جَگر بود) پذیرفت در آن ویدئو نقش آفرینی کند. بر اساس همان کتاب، پس از پایان فیلم برداری ویدئو، جَگر در پی برقراری رابطهٔ عاشقانه با جولی (در آن زمان متأهل) بوده اما جولی در برابر این خواسته مقاومت می کرده است.
هگزابوران(۱۲) یک ترکیب معدنی با فرمول شیمیایی B۶H۱۲ است. این ماده عضوی از بوران ها بوده و به شکل مایعی بی رنگ است که مانند اکثر هیدریدهای بور به راحتی آبکافت شده و قابل اشتعال است. ساختار مولکولی آن به گروه تقارنی C۲ تعلق دارد. فرآوری. هگزابوران(۱۲) به طور معمول به روش بسط خوشه از B5H که باز مزدوج پنتابوران(۹) است، تهیه می شود:
راهگاه بارریز یا لوله راهگاه یکی از اجزای سیستم راهگاهی است. راهگاه بارریز یک مسیر عبور عمودی و کانالی با قطر بزرگ است که از طریق آن ماده به صورت مایع وارد قالب می شود. این کانال، حوضچه ریزش مذاب را به کانال هایی افقی که راهبار نام دارند متصل می کند. در بسیاری از موارد از راهگاه بارریز برای کنترل جریان مواد به داخل قالب استفاده می شود. در حین ریخته گری یا قالب گیری، مواد موجود در راهگاه بارریز منجمد شده و در پایان باید از محصول تمام شده جدا شود. راهگاه بارریز معمولاً به صورت مخروطی به سمت پایین ساخته می شود تا اغتشاش جریان مذاب و تشکیل حباب هوا به حداقل برسد. ریخته گری. در ریخته گری، راهگاه بارریز مسیری است که از طریق آن ماده مذاب وارد قالب می شود. همچنین راهگاه بارریز به ماده اضافی که در این مجرا منجمد می شود نیز اشاره دارد. این ماده اضافی در راهگاه بارریز به همراه سایر اجزای سیستم راهگاهی بعد از پایان فرایند انجماد از قطعه اصلی جدا می شوند. در ریخته گری آلیاژهای شکننده و یا زمانی که سطح مقطع ها نسبتاً کوچک باشند، این ضمائم به راحتی شکسته و قطع می شوند. در غیر این صورت برای جداسازی آن ها از چکش، اره کمانی، ا
ره نواری، چرخ سنگ زنی و یا انواع مختلف مشعل برش استفاده می شود. کاربرد. هدف اصلی راهگاه بارریز کنترل دبی جریان به منظور کمینه کردن اغتشاش جریان مذاب است؛ چراکه اغتشاش جریان مذاب باعث جذب گازها و تشکیل حباب، اکسیداسیون فلز و فرسایش قالب می شود. از طرف دیگر دبی جریان باید در حدی باشد که قالب در مقایسه با زمان انجماد فلز به سرعت پر شود. راهگاه بارریز می تواند به عنوان سینک حرارتی و حتی گاهی به عنوان تغذیه در سیستم راهگاهی عمل کند؛ همچنین می تواند به عنوان یک فیلتر عمل کرده تا ماسه سست و سایر ذرات ناخواسته را قبل از ورود جریان فلز مذاب به قالب به دام بیندازد. طراحی راهگاه بارریز. طراحی سیستم راهگاهی یکی از موضوعات مهم در ریخته گری است. معمولاً راهگاه های بارریز کوتاه مناسب ترند؛ زیرا مسافتی که مذاب به سمت پایین می ریزد و در نتیجه انرژی جنبشی ای که کسب می کند را کمتر می کنند. در طراحی سیستم راهگاهی، نزدیک ترین راهباره (دروازه) به راهگاه بارریز باید به قدری از راهگاه بارریز دور باشد که بتوان پس از پایان فرایند انجماد، آن را به راحتی از قطعه جدا کرد. این فاصله می تواند در حد چند میلیمتر در ریخته گری قطعات کوچک تا حد
ود 500 میلیمتر در ریخته گری قطعات بزرگ باشد. برای طراحی سیستم راهگاهی از دو مورد از قواعد اصلی در سیالات استفاده می شود: معادله برنولی (بقای انرژی در سیستم سیال) و قانون بقای جرم. معادله برنولی بین هر دو نقطه از سیال به صورت زیر نوشته می شود: formula_1 در این معادله h ارتفاع نقطه مورد نظر از سیال نسبت به یک مرجع مشخص، P فشار سیال در نقطه مورد نظر، v سرعت سیال در نقطه مورد نظر، g شتاب گرانشی و f تلفات اصطکاکی سیال بین دو نقطه مورد نظر است. تلفات اصطکاکی شامل تلفات انرژی ناشی از اصطکاک بین دیواره قالب و سیال و همچنین تلفات ناشی از اغتشاش جریان است. قانون بقای جرم بین هر دو نقطه از سیال به صورت زیر نوشته می شود: formula_2 در این رابطه Q دبی حجمی جریان، A مساحت سطح مقطع در نقطه مورد نظر و v سرعت متوسط سیال در سطح مقطع نقطه مورد نظر است. باتوجه به قانون بقای جرم، دبی حجمی باید در همه سیستم سیال ثابت و یکسان باشد. نفوذپذیری دیواره قالب مهم است؛ زیرا در غیر اینصورت بخشی از مذاب از طریق دیواره به بیرون رسوخ می کند (مانند آنچه درقالب های ماسه ای رخ می دهد). در نتیجه دبی جریان در حین حرکت مذاب درون سیستم کاهش می یابد.
به همین علت اغلب برای جلوگیری از نفوذ مذاب به بیرون در قالب های ماسه ای، دیواره های قالب را پوشش دهی می کنند. مشاهده جریان سیالی که آزادانه در حال ریزش است نشان می دهد که در هنگام ریزش سیال و بیشتر شدن سرعت آن، سطح مقطع جریان کاهش می یابد. بنابراین اگر راهگاه بارریز با یک سطح مقطع ثابت طراحی شده و مذاب درون آن ریخته شود، ناحیه هایی ایجاد خواهند شد که مذاب در تماس با دیواره های راهگاه بارریز نخواهدبود. در نتیجه هوا به درون جریان مذاب کشیده می شود. دو راه برای جلوگیری از این اتفاق استفاده می شود: 1) استفاده از راهگاه بارریز به شکل مخروطی که انتهای بزرگتر آن برای دریافت مذاب در قسمت بالا قرار دارد و انتهای کوچکتر آن به راهبار متصل می شود، برای جلوگیری از قطع تماس مذاب با دیواره؛ 2) استفاده از راهگاه بارریز با دیواره های مستقیم به همراه استفاده از یک مکانیزم خفگی در پایین راهگاه بارریز. مکانیزم خفگی باعث می شود که سرعت جریان به اندازه کافی کاهش یابد تا هوا به داخل راهگاه بارریز کشیده نشود. در صورت استفاده از راهگاه بارریز مخروطی، طبق معادله برنولی و قانون بقای جرم و با فرض فشار یکسان در بالا و پایین راهگاه بارریز
، سرعت صفر جریان در هنگام ورود به راهگاه بارریز و همچنین عدم وجود تلفات، رابطه بین سطح مقطع و ارتفاع بالا و پایین راهگاه بارریز به صورت زیر خواهد بود: formula_3 با توجه به فرض های در نظر گرفته شده، رابطه هندسی برای طراحی راهگاه بارریز می تواند متفاوت باشد. برای مثال ممکن است سرعت سیال در هنگام ورود به راهگاه بارریز مخالف صفر باشد. در این صورت طبق معادله برنولی و قانون بقای جرم، رابطه هندسی دیگری برای طراحی راهگاه بارریز استفاده می شود. راهگاه بارریز در ریخته گری دقیق. در ریخته گری دقیق چندین مدل مومی به یک راهگاه بارریز مرکزی متصل شده تا یک خوشه از مدل مورد نظر ایجاد شود. در مراحل بعد مذاب داخل راهگاه بارریز مشترک ریخته شده و وارد قالب ها می شود. پس از پایان فرایند انجماد، موم را ذوب کرده و خوشه ای از قطعات ریخته گری شده باقی می ماند که در مراحل بعد این قطعات از راهگاه بارریز مرکزی جدا می شوند. در نوع دیگری از ریخته گری دقیق که به ریخته گری ضدجاذبه معروف است، ورودی راهگاه بارریز به سمت پایین و درون استخری از مذاب قرار دارد. سپس با ایجاد خلأ، مذاب به درون راهگاه بارریز و سپس به درون قالب ها کشیده می شود. قالب
گیری تزریقی. در قالب گیری تزریقی، راهگاه بارریز به مجرایی گفته می شود که از طریق آن ماده مایع (مانند پلی استایرن یا پلی وینیل کلراید) به داخل قالب می ریزد. همچنین به ماده اضافی که در این مجرا منجمد می شود نیز راهگاه بارریز گفته می شود. راهگاه های بارریز، راهبارها و راهباره ها. برخی از تولیدکنندگان قالب، بین راهگاه بارریز، راهبار و راهباره (دروازه) تمایز قائل می شوند. راهگاه بارریز یک کانال با قطر بزرگ است که پلاستیک مذاب معمولاً در اطراف لبه های قطعه یا در امتداد خطوط مستقیم از درون آن عبور می کند. راهبار یک کانال کوچکتر از راهگاه بارریز است که پلاستیک مذاب را به سمت قطعه اصلی هدایت می کند. این سیستم مشابه سیستم انتقال آب است که در آن یک لوله اصلی آب (مشابه راهگاه بارریز) و لوله های کوچکتر (مشابه راهبارها) آب را به خانه های جداگانه انتقال می دهند. راهباره (دروازه) محلی است که پلاستیک مذاب به داخل حفره قالب وارد می شود و غالباً با یک برآمدگی کوچک یا یک طرح (علامت دروازه) روی قطعه قالب شده نشان داده می شود. راهگاه بارریز و راهبار در یک قالب معمولی دو-صفحه ای یا سه-صفحه ای، دورریز محسوب می شوند. در بسیاری از موا
رد می توان آن ها را دوباره استفاده کرد. با این حال در برخی از موارد محصول باید از پلاستیک بکر (پلاستیکی که قبلاً قالب گیری نشده باشد) ساخته شود. قالب با نازل داغ این امکان را فراهم می کند که مذاب تا زمان ورود به حفره اصلی قالب داغ بماند. در این قالب تعدادی گرم کن در اطراف سیستم راهگاهی قرار داده می شود و به این ترتیب پلاستیک مذاب درون راهگاه بارریز و راهبارها منجمد نمی شود و همواره آماده خواهد بود تا در چرخه بعدی به درون قالب تزریق شود. بسیاری از کیت های ماکت با استفاده از روش قالب گیری تزریقی ساخته می شوند. به طور معمول با استفاده از چاقوی تیز دستی یا تیغ، قطعات یک کیت مدل را از سیستم راهگاهی جدا می کنند. راهگاه بارریز معمولاً با راهبارها و قطعات داخلی یک مستطیل را تشکیل می دهند که بسته بندی آن ها را راحت تر می کند. سازندگان مدل گاهی اوقات از راهگاه های بارریز یا راهبارها به عنوان ماده اولیه برای ساخت قطعات اضافی مانند نرده در کشتی های مدل، سیم آنتن در هواپیما و ... استفاده می کنند. راهگاه های بارریز موجود در کیت های مدل اغلب شامل حکاکی برای شناسایی قطعات با استفاده از اعداد هستند.
حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست یک حزب سیاسی در ایران و اپوزیسیون جمهوری اسلامی است که علیه این حکومت فعالیت می کند. دفتر رسمی این حزب در خارج از ایران قرار درد. دبیر فعلی کمیته مرکزی این حزب ناصر مرادی و رئیس فعلی دفتر سیاسی آن سیاوش دانشور است. تاریخچه. در سال ۱۳۸۳ بیش از نیمی از کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران و تقریباً تمام کمیته کردستان آن از این حزب انشعاب کرده و حزب جدیدی با نام «"حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست"» تشکیل دادند. در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱ خورشیدی) انشعاب دیگری در حزب کمونیست کارگری-حکمتیست اتفاق افتاد که در نتیجه آن بخشی از اعضای این حزب جدا شدند. این گروه منشعب با همان نام قبلی یعنی حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست به فعالیت خود ادامه داد و برای مدت بیش از دو سال، دو حزب با نام "حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست" وجود داشت. کنگره هفتم حزب اولیه در سال ۲۰۱۴ پسوند «"(خط رسمی)"» را به پایان نام خود افزود و به این ترتیب از گروه منشعب که با همان نام «"حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست"» فعالیت می کند متمایز شد.
سانتالوسیا (به اسپانیایی: Santa Lucía) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Lavalle Department واقع شده است. سانتالوسیا ۱۱٬۵۸۹ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سالادا (به اسپانیایی: Saladas) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش سالاداس واقع شده است. سالادا ۱۸٬۳۴۹ نفر جمعیت دارد و ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سانتو تومه (به اسپانیایی: Santo Tomé) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش سانتو تومه واقع شده است. سانتو تومه ۲۳٬۲۹۹ نفر جمعیت دارد.
ایتوزائینگو (به اسپانیایی: Ituzaingó) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش ایتوزاینگو واقع شده است. ایتوزائینگو ۱۹٬۵۷۵ نفر جمعیت دارد و ۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایتاتئی (به اسپانیایی: Itatí) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Itatí Department واقع شده است. ایتاتئی ۷٬۹۰۲ نفر جمعیت دارد.
گوبنادور ویراسورو (به اسپانیایی: Gobernador Virasoro) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش سانتو تومه واقع شده است. گوبنادور ویراسورو ۲٬۱۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۶۶۶ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسکوینا (به اسپانیایی: Esquina) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش اسکوینا واقع شده است. اسکوینا ۲۶٬۳۹۹ نفر جمعیت دارد.
شیخ احمد سرهندی روحانی و عالم بنیانگذار شاخهٔ مجددیهٔ اخوان نقشبندیه در جنوب آسیا بود. سرهندی در خانواده ای علمی در پنجاب به دنیا آمد. پس از تحصیلات کامل دینی، وی در سن بیست سالگی عازم پایتخت گورکانیان، آگرا، شد و با علمای برجستهٔ آن دربار ارتباط برقرار کرد. وی سپس به راهنمایی پدرش، عبدالاحد، به آیین تصوف بازگشت. در سال ۱۵۹۹ میلادی، در راه زیارت و در گذر از شهر دهلی، با نقشبندی افغان، شیخ باقی بالله (متوفی ۱۶۰۴)، آشنا شد. پس از اتمام طریقت صوفیانهٔ او، قریب به سه ماه سرهندی نایب باقی بالله بود. وی تعداد زیادی از شاگردان را در سرتاسر هند پذیرفت و از طریق نامه هایی که "مکتوبات" نامیده می شد، با آن ها در تماس بود. سرهندی خود را به عنوان احیاگر هزارهٔ دوم اسلام (مجددِ الفِ ثانی) می دانست، از این رو نام شاخهٔ خود در اخوان نقشبندی را "مجددیه" نامید. طریقت نقشبندیه در قرن چهاردهم میلادی، در آسیای میانه ظهور کرد. اخوان نقشبندی از زمان بنیانگذارشان، بهاءالدین نقشبند (متوفی ۱۳۸۹)، بر دو اصل استوار بودند: پایبندی دقیق به اصول دین اسلام و دخالت فعال در امور دنیوی. اصلی ترین اصل عرفانی که شیوخ نقشبندی را در حوزه سیاسی هدا
یت می کرد، «انزوا در میان جمعیت» بود. این نکته نشان دهنده تمرکز عمیقی است که پیروان این طریقت به دست می آوردند، در عین حال بر وظیفه خود برای معاشرت با مردم تأکید داشتند. سرهندی هم با آخرین سال های سلطنت اکبر (متوفی ۱۶۰۵)، امپراتور گورکانیان در هند، و هم پسر و وارثش جهانگیر (م. ۱۶۲۷) معاصر بود.او در زمان اکبر شاه، زیر نظر فیضی دکنی کار می کرد و سخت است که پذیرفت در آن زمان با دین الهی مخالفت کرده باشد. اما پس از مدتی، در واکنشی مستقیم به این تجربه نخستین، دیدگاه او تغییر یافت و به نقشبندیان پیوست. در این دوره، سرهندی در «مکتوبات» خود علیه فلاسفه، عارفان، صوفیان، هندوها، پارسیان، یهودیان و مسیحیان سخن گفت و حتی پرداختن به علوم عقلی مانند هندسه و آثار ادبی همچون "بوستان" و "گلستان" سعدی را برای مسلمانان منع نمود. سرهندی نسبت به دین الهی اکبر کاملاً بیزار شد و سعی داشت بزرگان دربار گورکانی را متقاعد کند که بر جهانگیر غلبه کنند تا از «بدعت های» پدرش دوری کند. در همین زمینه بود که وی یک اصل سیاسی عمده دیگر را فرموله کرد، طبق آن وظیفهٔ استاد نقشبندی است که به حاکم نزدیک شود تا وی را به مسیر مستقیم راهنمایی کند؛ البت
ه این حکم سرهندی دارای نواقصی هم بود. سرهندی همچنین بر عقیده نقشبندیه دربارهٔ پیروی سنت پیامبر و احکام شریعت سختگیر بود. در واقعیت های هند، این موارد به خصومت بی حد و حصر با اکثریت هندو تبدیل شد. وی از حاکمان خواست که با هندوها مانند سگ رفتار کنند، مالیات جزیه بگیرند و ذبح گاو برای قربانی کردن را برای تحقیر هندوها مرسوم نمایند. سرهندی به همین شکل با همه مظاهر نفوذ شیعیان بر سلطنت سنی گورکانیان مخالف بود، گرچه نگرش او نسبت به شیعه آشتی جویانه تر بود و به طور کلی از کافر نامیدن آن ها اجتناب می کرد. سرهندی مدعی هزاره گرایی بود و در نامه هایش، برای نشان دادن جایگاه معنوی خود، از لقب «مجدد الف ثانی» (به معنی کسی که در هزاره دوم اسلام دین را اصلاح می کند) استفاده می کرد. با این که هزاره گرایی محصول تفکرات ابن عربی بود، لیکن سرهندی با دیدگاه وحدت وجود ابن عربی هم مخالف بود. برخلاف ادعاهای مورخان معاصر هند مبنی بر اینکه سیرهندی زمینه را برای تغییر تدریجی سلسله گورکانی از تسامح اکبر به سختگیری های اورنگ زیب (متوفی ۱۷۰۷) فراهم کرد، به نظر می رسد تأثیری که وی بر سیاست های مذهبی گورکانیان داشته، نسبتاً محدود بود. در پی ا
رسال نامه ای از سوی سرهندی به جهانگیر که در آن به دولت به خاطر ناتوانی رعایت قانون شریعت انتقاد می کرد، در ۱۶۱۹ احضار شد و بنا بر دفتر خاطرات امپراتور، شیخ را به خاطر رفتار متکبرانه و ادعاهای گستاخانه اش زندانی کردند. یک سال بعد آزاد شد، اما ترجیح داد «برای برکت ارتش سلطنتی» در اردوگاه امپراتور باقی بماند. او اندکی قبل از مرگ، در سال ۱۶۲۴ به سرهند بازگشت. سرهندی در ادبیات فارسی نیز دستی داشت. او در قرن یازدهم هجری اشعار بسیاری در قالب نامه های ارشادی خطاب به مریدان خود سرود. او به خاطر ۵۲۴ نامهٔ ارشادی که سروده است، معروف می باشد. میراث. اخوان نقشبندی-مجددیه در قرن هفدهم به رهبری وراث و فرزندان سرهندی، در سراسر هند گسترش یافتند. با این حال هیچ یک از آن ها تأثیر قابل توجهی بر دربار گورکانی نداشت. برعکس، اظهارات عجیب و غریب سرهندی در مورد موقعیت والای معنوی او، باعث خجالت محافل سنت گرا شد و در سال ۱۶۷۹ سنت گرایان توانستند اورنگ زیب را راضی کنند که نشر "مکتوبات" را ممنوع کند. عمدتاً در کشورهایی با اکثریت مسلمان سنی که اخوان مجددیه بعداً به آن کشورها راه یافتند، روش های سنت گرایی و تعالیم سیاسی سرهندی عملی شد. ای
ن امر به ویژه در مورد مولانا خالد شهرزوری (درگذشته ۱۸۲۷)، بنیانگذار و رئیس شاخه خالدی در کردستان، صادق است؛ که در اوایل قرن نوزدهم طریقتش را در سرزمین های عثمانی منتشر کرد. نمایندگانی که خالد به استانبول فرستادند در حمایت از تلاش های سلطان محمود دوم (در سال ۱۸۳۹) برای تحکیم و احیای دوباره امپراتوری عثمانی در برابر تهدیدهای غرب، به مجددیه پیوستند. در همان زمان، نمایندگان دیگری جنبش مقاومت را به سوی آزادی شمال قفقاز از دست روسیه، تحریک و رهبری کردند. استادان مجددیه و خالدیه در طول قرن بیستم و بعد از آن نیز نقش برجسته سیاسی به عهده داشتند. در ترکیه، قیام عمده علیه نهاد رژیم سکولار کمالیست توسط شیخ سعید (۱۹۲۵) انجام شد که خالدی بود، در حالی که ریشه های حکومت اسلامی فعلی رجب طیب اردوغان نیز در سنت نقشبندیه-خالدی است. شاخه های دیگری از این نحله فکری بر مقاومت در برابر حمله شوروی به افغانستان در سال ۱۹۷۹ و حکومت صدام حسین بر کردستان عراق نقش داشتند.
امپدرادو (به اسپانیایی: Empedrado) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش امپدرادو واقع شده است. امپدرادو ۱۳٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد و ۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بلا ویستا (به اسپانیایی: Bella Vista) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش بلا ویستا واقع شده است. بلا ویستا ۱٬۷۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸٬۷۵۰ نفر جمعیت دارد و ۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ویلا ژنرال بلگرانو (به اسپانیایی: Villa General Belgrano) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش کالاموچیتا واقع شده است. ویلا ژنرال بلگرانو ۵٬۸۸۸ نفر جمعیت دارد و ۷۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای Sigriswil و لاوفن آم نکا خواهرخوانده های ویلا ژنرال بلگرانو هستند.
ویلا دل توتورال (به اسپانیایی: Villa del Totoral) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Totoral Department واقع شده است. ویلا دل توتورال ۷٬۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
بروچرو ویلا کورا (به اسپانیایی: Villa Cura Brochero) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Departamento San Alberto واقع شده است. بروچرو ویلا کورا ۱۰٬۹۲۶ نفر جمعیت دارد و ۹۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ویکونا مکنا (به اسپانیایی: Vicuña Mackenna) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش ریو کوارتو واقع شده است. ویکونا مکنا ۲٫۰۰۰٫۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
واله هرموسو (به اسپانیایی: Valle Hermoso) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش پونیلا واقع شده است. واله هرموسو ۵٬۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اونکییو (به اسپانیایی: Unquillo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش کلون (کوردوبا) واقع شده است. اونکویلو ۱۸٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
تانتئی (به اسپانیایی: Tanti) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش پونیلا واقع شده است. تانتئی ۴٬۵۷۹ نفر جمعیت دارد و ۸۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سانتا روزا د کالاموچیتا (به اسپانیایی: Santa Rosa de Calamuchita) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش کالاموچیتا واقع شده است. سانتا روزا د کالاموچیتا ۹٬۵۰۴ نفر جمعیت دارد.
سانفرانسیسکو دل چنار (به اسپانیایی: San Francisco del Chañar) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Sobremonte Department واقع شده است. سانفرانسیسکو دل چنار ۲٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد و ۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ریو سگوندو (به اسپانیایی: Río Segundo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Río Segundo Department واقع شده است. ریو سگوندو ۲۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اونکاتیوا (به اسپانیایی: Oncativo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Río Segundo Department واقع شده است. اونکاتیوا ۱۳٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد و ۲۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مورتروس (به اسپانیایی: Morteros) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در San Justo Department, Córdoba واقع شده است. مورتروس ۱۶٬۸۹۰ نفر جمعیت دارد.
میرامر (به اسپانیایی: Miramar) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در San Justo Department, Córdoba واقع شده است. میرامر ۱٬۹۷۹ نفر جمعیت دارد.
مینا کلاورو (به اسپانیایی: Mina Clavero) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Departamento San Alberto واقع شده است.
لا کامبرسیتا (به اسپانیایی: La Cumbrecita) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Santa María Department واقع شده است. لا کامبرسیتا ۱۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لا کارلوتا (به اسپانیایی: La Carlota) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خوارز سلمن واقع شده است. لا کارلوتا ۱۲٬۵۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کروز دل اژه (به اسپانیایی: Cruz del Eje) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش کروز دل اژه واقع شده است. کروز دل اژه ۳۰٬۶۸۰ نفر جمعیت دارد و ۴۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سس کورینتس (به اسپانیایی: Sauce) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش ساوسی واقع شده است. سس کورینتس ۹٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد و ۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرویتو (به اسپانیایی: Arroyito) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در San Justo Department, Córdoba واقع شده است. آرویتو ۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۱۴۷ نفر جمعیت دارد و ۱۵۵٫۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر ورتزوئولو خواهرخواندهٔ آرویتو هست.
آریاس (به اسپانیایی: Arias) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش مارکوس خوارز واقع شده است. آریاس ۷٬۰۷۵ نفر جمعیت دارد.
ساریمنتو (به اسپانیایی: Sarmiento) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Sarmiento Department واقع شده است. ساریمنتو ۸٬۲۹۲ نفر جمعیت دارد.
رادا تیلی (به اسپانیایی: Rada Tilly) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش اسکالانت واقع شده است. رادا تیلی ۹٬۲۲۶ نفر جمعیت دارد.
دولاون (به اسپانیایی: Dolavon) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش گیمان واقع شده است. دولاون ۲٬۹۲۹ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ژنرال پیندو (به اسپانیایی: General Pinedo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Doce de Octubre Department واقع شده است. ژنرال پیندو ۱۵٬۷۴۱ نفر جمعیت دارد.
کاستلی (به اسپانیایی: Juan José Castelli) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خنرال گومس (چاکو) واقع شده است. کاستلی ۲۷٬۲۰۱ نفر جمعیت دارد.
سن ایسیدرو (به اسپانیایی: San Isidro) یک شهرداری در آرژانتین است که در بخش وال ویخو واقع شده است. سن ایسیدرو ۴٬۵۶۹ نفر جمعیت دارد و ۵۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بلئن (به اسپانیایی: Belén) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش بیلن واقع شده است. بلئن ۱۲٬۲۵۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر اوتسانو خواهرخواندهٔ بلئن هست.
لونکوپو (به اسپانیایی: Loncopué) یک شهرداری در آرژانتین است که در Loncopué Department واقع شده است. لونکوپو ۴٬۲۶۶ نفر جمعیت دارد و ۹۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونتکارلو (به اسپانیایی: Montecarlo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش مونت کارلو واقع شده است.
کندلاریا (به اسپانیایی: Candelaria) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان میسیونس واقع شده است.
برناردو دو اریگوئین (به اسپانیایی: Bernardo de Irigoyen) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خنرال مانوئل بلگرانو واقع شده است. برناردو دو اریگوئین ۱٬۰۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۸۸۹ نفر جمعیت دارد و ۸۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آپوستولز (به اسپانیایی: Apóstoles) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش اپوستولس واقع شده است. آپوستولز ۴۰٬۸۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.