Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زیر نظر سر فرانسیس کرین در لندن تأسیس شده بود. جیمز اول چنان نگران بهره مندی از خدمات کلین بود که شخصاً به پادشاه دانمارک نامه ای نوشت و از وی خواست به کلین که برای انجام کاری نزد پادشاه دانمارک رفته بود، اجازه بازگشت به انگلیس دهد و پیشنهاد کرد که همه هزینه های این درخواست را نیز پرداخت می کند. پس از آن کلین برای خدمت به پرنس چارلز به انگلستان بازگشت و بلافاصله در مورتلاک استخدام شد. با به سلطنت رسیدن چارلز اول در سال ۱۶۲۵، وی به کلین با اعطای تابعیت انگلستان و مستمری برای تمام عمر به مبلغ ۱۰۰ پوند در سال، پاداش داد. همچنین اقامتگاهی برای او درمورتلاک نزدیک کارخانه ملیله کاری ساخت. کلین همراه باخانواده اش در این مکان اقامت گزید، و بر کار کپی اشکال نظارت می کرد، و همچنین مشغول به طراحی قابهایی شد که پرده های نگارین را در آن جا می دادند. چارلز پنج تصویر از هفت تصویر اصلی رافائل را از کتاب اعمال رسولان که جدیداً به دست آورده بود، به نزد کلین فرستاد تا به راهنمایی کلین در ملیله ها کپی و تکثیر شود. کپی اینها توسط پسران کلیین، فرانسیس و جان ساخته شد و در مورتلایک برای در ساخت پرده نگارین مورد استفاده قرار گرفت. ای
ن محصول و سایر تولیدات کارخانه موتلاک، به تعداد زیاد در فرانسه نگهداری شد و سپس در تمام قاره پراکنده گردید. مجموعه ای متشکل از شش قطعه، بیانگر تاریخچه قهرمان و لئاندر از طرح های کلین در لوور پاریس وجود دارد. و همچنین برخی از قطعات خوب گروتسک در خانه پتورث نیز در موزه قرار دارد. گروتسک ها و سایر تزئینات موجود در این آثار، نشان می دهد که کلین بی رقیب بوده است و همیشه بسیار مورد تحسین قرار گرفته است و برخی از مؤلفان معاصر هیچ ابایی در همتراز قرار دادن او با آنتونی ون دایک یا برخی از نقاشان مشهورتر ندارند. کلیین همچنین به طور عمده توسط اشراف برای تزئین عمارت های خود استخدام می شد. از این دست نمونه کارهای وی در خانه های سامرست، خانه مراقبت، گرین پارسون، کاخ هانورث، کاخ ویمبلدون، پارک سنگی، نورتهمپتونشایر، قلعه بولسوور و اتاق طلا در خانه هالند لندن دیده شود. جنگ داخلی، باعث به وجود آمدن یک موفقیت دیگر برای کلیین شد، و به ریاست قلم زنی و طراحی تصاویر برای کتابها منصوب گردید. در سال ۱۶۳۲ او پیش از این تصاویر (حک شده توسط پیر لومبارت و S. ساوری) را به نسخه Sandys از "Metamorphoses" Ovid 's تهیه کرده بود، که نسخه ای از
آن در پاریس در سال ۱۶۳۷ منتشر شد. در، به نسخه های کلاسیک منتشر شده توسط جان اوگیلبی، یعنی "افسانه های اسوپ" (۱۶۵۱)، "ویرجیل" (نسخه انگلیسی ۱۶۵۴، لاتین ۱۶۵۸) و "هومر"، (۱۶۶۰). نقوش وی توسط پیر لومبارت، ویلیام فیتورن و ونسلاوس هولار حک شده و چنان مورد تحسین قرار گرفتند که پادشاه فرانسه طرح هایی را برای ویرژیل در نسخه ویژه خود کپی کرد. Cleyn اچ عنوان صفحات برای "Lacrymæ Musarum" E. مونتاگ است (۱۶۵۰)، توماس فولر "(چون) پیزگاه دید فلسطین" (۱۶۵۰)، سرلوحه به "لیز، یا عجیب چوپان،" و شاید قلم در ۱۶۵۴ و ۱۶۶۰ نسخه از که کار وی مجموعه هایی از حکاکی های اصلی را به صورت گروتسک، یعنی "Septem Liberates Artes" (1645)، "Varii Zophori Figuris Animalium ornati" (1645)، "Quinque Sensuum Descriptio" (1646) منتشر کرد. و یک دوست و هنرمند معاصر، یک آقای انگلیسی، برخی از گروتسک ها (۱۶۵۴) و یک قطعه طنز از طرح های کلین را حک کرده است. حکاکی های دیگری نیز در چاپخانه موزه بریتانیا وجود دارد که با احتمال زیاد به کلین نسبت داده می شود. اگرچه او خانه خود را در مورتلیک حفظ کرد، اما مدتی در کاونت گاردن اقامت گزید و در سال ۱۶۵۸ در سنین پیری در
لندن درگذشت. خانواده. کلین در هنگام مرگ سه پسر به نام های فرانسیس، جان (هر دو در بالا ذکر شد) و چارلز و سه دختر به نام های سارا، مگدالن، و پنه لوپه داشت. فرانسیس کلین کوچکتر در سال ۱۶۲۵ متولد شد، و در ۲۱ اکتبر ۱۶۵۰ در کاونت گاردن به خاک سپرده شد. او با برادرش جان حرفه پدر خود را دنبال کرد، و هر دو به عنوان نقاش و مینیاتور به شهرت رسیدند. تشخیص کار آنها از کار پدرشان دشوار است. یک سری نقاشی از تصاویر رافائل در کاخ کنزینگتون پیدا شد. آنها تاریخ ۱۶۴۰–۱۶۴۶ را دارند، و در مقیاس بزرگ اجرا شده اند. برخی از آنها توسط جان کلین امضا شده است، و برخی نیز توسط او و برادرش در مورتلاک انجام شده اند. آنها توسط جان اولین دیده شدند، وی اظهار داشت که برادران پس از آن هر دو مرده بودند. به نظر می رسد پنه لوپه کلین نیز یک نقاش مینیاتور بوده است و دو اثرمینیاتور از سیسیل، لرد روس (۱۶۷۷) و دوروته، دختر ریچارد کرومول (۱۶۶۸) از اوست.
دَربَند یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ناحیه نورآباد واقع شده است. در زمان شوروی این شهر کومسومول آباد نام داشت. این شهر ۱٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
کیم ای-نا (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه موسیقی ملون شده است.
هِـیدن گوین (؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۵۷ – درگذشتهٔ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۳) بازیگر اهل بریتانیا بود. او پیش از تحصیل در رشته جامعه شناسی در دانشگاه ناتینگهام، در سطح شهرستانی تنیس بازی می کرد و به زبان های فرانسوی و ایتالیایی مسلط بود. پس از دانشگاه، به مدت پنج سال در دانشگاه ساپینزای رم در ایتالیا به عنوان مدرس زبان انگلیسی برای غیربومیان تدریس کرد. از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ای که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بازی بزرگ"، "دیو و دلبر"، "به من بگوئید آقا"، "طبابت در پیک" و "پوآرو" اشاره کرد.
تو را دوست دارم () دومین تک آهنگ از آلبوم "" اثرِ خوانندهٔ اسپانیایی تبار فرانسه مانو چائو است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. این ترانه یکی از از مشهورترین ترانه های مانو چائو در سرتاسر جهان شد. اشعار متن آن بسیار ساده اما گیراست و بیشتر به زبان اسپانیایی است، بجز بخش های ترجیع بند آن که فرانسوی است.
الاینس تراست () شرکت خدمات مالی بریتانیایی است، که در سال ۱۸۸۸ تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر داندی، اسکاتلند قرار دارد. بخشی از سهام الاینس تراست در بازار بورس لندن معامله می شود. این شرکت هم اکنون به عنوان یکی از بزرگترین شرکت های سرمایه گذاری بریتانیا به شمار می آید.
اِنتومووبیا یا هراس از حشرات، هراسی خاص است که با ترس بیش از حد یا غیرواقعی از یک یا چند دسته از حشرات مشخص می شود و توسط دی اس ام-۵ به عنوان هراس طبقه بندی می شود. موارد خاص تر شامل آپی فوبیا (ترس از زنبورهای عسل)، میرمکوفوبیا (ترس از مورچه ها) و لپیدوپتروفوبیا (ترس از شاپرک ها و پروانه ها و درکل پروانه سانان) بود. یک کتاب ادعا می کند ۶٪ از کل ساکنان ایالات متحده این فوبیا را دارند. حشره هراسی از جهاتی قابل پیشرفت است. داشتن یک تجربه ترسناک یا اگر فرد معتقد باشد که حشره خطرناک است، به عنوان مثال اگر فرد فکر کند یک پروانه سمی است، هر کاری می تواند انجام دهد تا از نزدیک شدن به آن جلوگیری کند. رفتاردرمانی شناختی درمانی اثرگذار برای این مشکل در نظر گرفته می شود.
سو یی-هیون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آنها ایفای نقش کرده است می توان به "ضربان قلب" اشاره کرد.
لوسی لیمن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پوآرو"، "اولتیماتوم بورن"، "هتل بابل"، "گروه آی تی" و "آدمکشان میدسامر" اشاره نمود.
بث گدارد (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "رخنه گر"، "چیز زیبا"، "بده من بده من بده من"، "لبهٔ فردا، "پوآرو"، "ماجراهای سارا جین"، آدمکشان میدسامر، "شاهد خاموش"، ""، "تلفات"، "گربه خیابانی به نام باب"، "غریبه"، "خطاهای نرم افزاری" و "ملکه صحرا" اشاره کرد. گدارد همسرش، فیلیپ گلنیستر را که بیشتر به خاطر نقش جین هانت در درام تلویزیونی "زندگی در مریخ" شناخته می شود، در سال ۱۹۹۷ در مهمانی تولدی برای جیمی گلاور ملاقات کرد. آن ها در سال ۲۰۰۶ ازدواج کردند. این زوج دو دختر به نام های میلی و شارلوت دارند.
ای او ورلد () شرکت خرده فروشی بریتانیایی است، که در سال ۲۰۰۰ توسط جان اس. رابرتس تأسیس شد.
جان اس. رابرتس (؛ زادهٔ ) کارآفرین اهل بریتانیا است، که در سال ۲۰۰۰ شرکت ای او ورلد را تأسیس کرد.
بلک راک ورلد ماینینگ تراست () شرکت سرمایه گذاری بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
سرمایه گذاری کالدونیا () شرکت خدمات مالی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۲۸ تأسیس شد.
موندی () شرکت بسته بندی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
فنلا وولگار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جاسوسان ورشو"، "راه و رسم زندگی ما"، "پوآرو"، "چگونه دوستان را از دست بدهیم و مردم را با خود بیگانه کنیم"، "ورا دریک"، "غریبه ای بلندقد و سیاهپوش را ملاقات خواهی کرد"، "آقای ترنر"، "آقای جونز"، "جودی"، "جایگاه زیبایی"، "خبر داغ"، "داخل شماره ۹"، "سنت ترینیان"، "دکتر هو"، "آدمکشان میدسامر"، "چیزهای روشن جوان" و "ویکتوریا و عبدل" اشاره کرد.
فُغانیش یا فغانی (در ویکیپدیای انگلیسیFaghanish ) نام پادشاه هیطالیه که فردوسی آن را از پهلوانان چغانی شمرده است. بنابر شاهنامه فردوسی در اختلاف بین دو برادر هرمز یزدگرد و پیروز یزدگرد فرزندان یزدگرد دوم فغانیش به پیروز یزدگرد برای غلبه بر برادر کمک نظامی کرد و در مقابل از پیروز یزدگرد دو شهر ترمذ و ویسه گرد که از زمان یزدگرد دوم، جزو خاک هیتال بوده، را طلب نموده و خواستار وفاداری پیروز یزدگرد به آن پیمان ها شد، پیروز یزدگرد آن را پذیرفت. فغانیش برای یاری به پیروز یزدگرد سی هزار شمشیرزن در اختیار پیروز یزدگرد داد تا در نبرد بر سر به شاهی بر برادر به پیروزی برسد. فغانیش تا دوره کسری انوشیروان زنده بود. فغانیش و یاری به پیروز یزدگرد. یاری فغانیش به پیروز یزدگرد در تاریخ طبری چنین آمده است:« هرمز پس از مرگ پدر به پادشاهی رسید و فیروز از وی گریخت و به دیار هیطالیا رفت و قصه خویش و برادرش را با پادشاه آنجا فرو خواند و گفت که پادشاهی حق اوست و تقاضا کرد سپاهی بدو بدهد که به کمک آنها با هرمز پیکار کند و پادشاهی پدر را بگیرد و با کمک سپاه او با هرمز بجنگید و وی را بکشت و سپاهش را بپراکند و بر پادشاهی تسلط یافت». در ک
تاب غررالسیر ثعالبی از کمک خواستن پیروز یزدگرد از فغانیش سخنی به میان نیامده است اما از جنگ دو برادر سخن می گوید و قحطی گسترده چندین ساله را به جنگ دو برادر نسبت می دهد:« و سپس[ فیروز ] به گاه درآمد و افسر برسر نهاد لیکن آسمان از بارش، زفتی کرد و زمین برکتش را از یاد برد. بادهاییکه دهش و مهر خدا را با خود می آورد، از وزیدن فروماند و آبها و زمین فرو رفت و چشمه ها بخوشید و کشتزارها خشکید و درختان بار ندادند و آسمان خشکسالی آورد و کار بر مردم دشوار گردید و قحطی به درازا کشید و گرسنگی هفت سال بپایید چنان که از خشکسالی روزگار یوسف علیه السلام درگذشت.» ستیز دو برادر در شاهنامه فردوسی چنین آمده است : همچنان که دیده می شود، کمک خواستن پیروز یزدگرد از پادشاه هیطالیه در هر دو متن تاریخ طبری و شاهنامه فردوسی آمده است، هیچ یک از دو کتاب تاریخ طبری و کتاب غررالسیر ثعالبی به واگذاری دو شهر اشاره نکرده است. انتهای داستان از دید شاهنامه فردوسی با هر دو کتاب غررالسیر ثعالبی و تاریخ طبری کاملاً متفاوت است. بنا به شاهنامه فردوسی پس از پیروزی پیروز یزدگرد بر برادرش هرمز، پیروز با او با مهربانی رفتار می کند. فغانیش در دوره انوشیر
وان عادل. بنا بر شاهنامه فردوسی فغانیش تا دوره خسرو انوشیروان زنده بود. فغانیش با انوشیروان رابطه خوبی داشت و از انوشیروان با عنوان فردی با خرد یاد می کند.
رصدخانه برلین () یک مؤسسهٔ اخترشناسی آلمانی در کنار مجموعه ای از رصدخانه ها و سازمان های مرتبط به آن است که از سدهٔ ۱۸ آغاز به کار کرده و در شهر برلین و در اطراف آن در آلمان قرار دارد. ریشهٔ بنای آن به سال ۱۷۰۰ بر می گردد زمانی که گوتفرید لایبنیتس «انجمن علوم براندنبورگ» (Sozietät der Wissenschaften) را راه اندازی کرد که بعداً (۱۷۴۴) به فرهنگستان علوم پروس تبدیل شد: (Preußische Akademie der Wissenschaften). در آن زمان انجمن هیچ رصدخانه ای نداشت اما با این وجود، گوتفرید کرچ، یک اخترشناس از یک رصدخانه خصوصی در برلین برای مشاهده وجود داشت. اولین رصدخانه کوچک توسط او در سال ۱۷۱۱ ساخته شد و هزینهٔ آن را خود با انجام محاسبات تقویم تأمین کرد. در سال ۱۸۲۵ یوهان فرانتس آنکه توسط پادشاه فردریک ویلیام سوم پروس به سمت مدیر منصوب شد. با حمایت الکساندر فون هومبولت، آنکه پادشاه را موافقت کرد تا با تأمین مالی یک رصدخانه واقعی موافقت کند، اما یک شرط این بود که رصدخانه دو شب در هفته در دسترس عموم قرار گیرد. این ساختمان توسط معمار مشهور کارل فردریش شینکل طراحی و در سال ۱۸۳۵ شروع به کار کرد. هم اکنون دارای رصدخانه IAU کد ۵۴۸ است
. گسترش. اگرچه رصدخانه اصلی در حومه شهر ساخته شده بود، اما با گذشت زمان شهر به حدی گسترش یافت که پس از دو قرن رصدخانه در وسط سکونتگاه های دیگر قرار گرفت که مشاهدات را بسیار دشوار کرد و پیشنهادی برای انتقال رصدخانه ارائه شد. رصدخانه در سال ۱۹۱۳ به پوتسدام-بابلسبرگ منتقل شد (رصدخانه IAU کد ۵۳۶) و از سال ۱۹۹۲ توسط مؤسسه اخترفیزیک لایب نیتس، پوتسدام (AIP) مدیریت می شود؛ هرچند که از قرن بیستم برای مشاهدات نجومی آلمان استفاده نشده است. در برلین رصدخانه ویلهلم فورستر (کد IAU 544)، Archenhold Sternwarte , Berlin-Treptow (رصدخانه آرچنهولد؛ کد IAU 604)، «Urania Sternwarte» (رصدخانه اورانیا، IAU کد ۵۳۷) و رصدخانه Bruno H. Bürgel باقی مانده اند.
جین هاو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی دانش آموختهٔ آکادمی هنرهای نمایشی وبر داگلاس است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ایست اندرز"، "جنگ و یادبود"، "آدمکشان میدسامر"، "پوآرو"، "دکتر هو"، "یک زن خوب"، "دوشیزه پاتر"، "بهترین مرد" و "تلفات" اشاره نمود.
پاتریک رایکارت (؛ زادهٔ ) بازیگر و کمدین اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پوآرو"، "تاج"، "پولدارک"، "دکتر هو"، "شهر هالبی"، "سخنرانی پادشاه"، "بیست و یک"، "عکس جدایی" و "پلی در دوردست" اشاره نمود.
باربارا بارنز () بازیگر اهل بریتانیا است. از مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانم مارپل"، "پوآرو" اشاره نمود.
کاترین راسل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شهر هالبی"، "ماجراهای شرلوک هلمز"، "پوآرو"، "شاهد خاموش" و "پیت در برابر زندگی" اشاره نمود.
جافری بیورز (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دکتر هو"، "پوآرو"، "راهی طولانی تا فینچلی" و "برخورد تایتان ها" اشاره کرد.
هنر شبکه یا هنر اینترنتی ، نوعی هنر رسانه ای جدید است که از طریق اینترنت منتشر می شود. در بسیاری از موارد، بیننده به سوی نوعی به تعامل با اثر هنری کشیده می شود. از هنرمندانی که به این روش کار می کنند، به عنوان هنرمندان شبکه نیز یاد می شود. هنرمندان شبکه ممکن است از سنت های خاص اجتماعی یا فرهنگی اینترنتی برای تولید هنر خود خارج از ساختار فنی اینترنت استفاده کنند. هنر اینترنتی اغلب - اما همیشه - مبتنی بر هنر تعاملی، هنر مشارکتی و هنر چندرسانه ای است. از هنر اینترنتی می توان برای پخش پیام سیاسی یا اجتماعی، و با استفاده از تعاملات انسانی استفاده کرد. اصطلاح هنرهای شبکه معمولاً به هنری هایی گفته نمی شود که به سادگی دیجیتالی و بارگذاری شده باشد تا در اینترنت و گالری آنلاین قابل مشاهده باشد. بلکه این ژانر به طور کلی به اینترنت متکی است و از جنبه هایی از جمله رابطه تعاملی شبکه ای و در ارتباط با چندین فرهنگ اجتماعی و اقتصادی و خرده فرهنگ ها و نه فقط کارهای تحت شبکه، بهره می برد. جان لیپولیتو، نظریه پرداز رسانه های جدید و کیوریتور، «ده اسطوره هنرهای شبکه» را در سال ۲۰۰۲ تعریف کرد. تأکید بر متمایز کردن هنرهای شبکه از طر
احی وب تجاری، و فهم مسائل مربوط به ماندگاری، بایگانی شدن و جمع آوری در یک محیط سیال را ذکر کرد. تاریخ و زمینه. ریشه هنرهای شبکه ای در سنت ها و جنبش های متفاوت هنری است، از دادائیسم گرفته تا جنبش بین الملل موقعیت گرا هنرهای مفهومی، جنبش فلوکسوس، هنر ویدئویی، هنر سینتیک، هنر اجرا، هنرهای تله ماتیک (از راه دور) و نمایش پیشامدی است. در سال ۱۹۷۴، ورا فرینکل، هنرمند کانادایی با استودیوی کنفرانس تلفنی “بل کاناداً برای تولید اثر ریسمان بازیها: بداهه پردازی ها برای ویدئوی درون شهری، که اولین اثر هنری در کانادا بود که از فناوری های ارتباط از راه دور استفاده می کرد، همکاری کرد. یکی از نمونه کارهای اولیه تله ماتیک «تا شدن متن» اثر «روی اسکات» بود. که با همکاری موزه هنر مدرن پاریس در نمایشگاهی در همان موزه در سال ۱۹۸۳ اجرا شده. در سال ۱۹۸۵، ادواردو کاس شعر ویدئوتکس متحرک Reabracadabra را برای سیستم مینیتل آفرید. NetOper@ اولین اثر تعاملی ایتالیایی برای شبکه توسط سرجیو مالتاگیاتی در سال ۱۹۹۷ آفریده شد. این کار تعاملی همزمان در فضای واقعی و فضای مجازی با همکاری پیترو گروسی، پدر افسانه ای موسیقی انفورماتیک ایتالیا ارائه شد.
[۸] در سال ۲۰۰۰ موزه ویتنی هنر آمریکایی هنر شبکه را در نمایشگاه دوسالانه خود قرار داد. [۱۰] این اولین بار بود که هنر اینترنتی به عنوان یک رده خاص در دوسالانه گنجانده می شد، و این یکی از اولین نمونه های گنجاندن هنر اینترنتی در محیط موزه بود. هنرمندان اینترنتی شامل مارک آمریکا، فیک شاپ، کن گولدبرگ و آرک بودند. پست اینترنت. پست اینترنت توصیفی مبهم است [۱۷] برای آثاری که مرتبط به اینترنت است و بر زیبایی شناسی، فرهنگ و جامعه تأثیر گذار است. [۱۸] این اصطلاحی بحث برانگیز و بسیار مورد انتقاد در جامعه هنری است. [۱۷] بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، هنرمندان پست اینترنت عمدتاً نسل هزاره ای های فعال در سیستم عامل های شبکه مانند Tumblr و MySpace بودند. این جنبش همچنین پیشگامان تولید میکرو ژانرها و خرده فرهنگ های مانند سی پانک و ویپورویو بودند. [۱۷] از اواسط دهه ۲۰۰۰ مباحث مربوط به هنر شبکه توسط ماریسا اولسون، جین مک هیو و آرتی ویرکنت در مورد هنر بوجود آمد. [۱۹] سال ۲۰۱۵ در مقاله ای در نیویورکر، این اصطلاح اینگونه تعریف شده "شیوه های کار هنرمندانی که … برخلاف نسل های قبلی، شبکه را [به عنوان] یک مدیوم دیگر برای نقاشی یا مجسمه سازی
به کار می گیرند. آثار هنری آنها بین فضاها، گاهی در یک صفحه نمایش، و بار دیگر در یک گالری ظاهر می شوند. "[۲۰] آثار نیما نیا هنر مند ایرانی-آمریکای از نمونه های موفق هنرهای شبکه ایرانی است.
«دیگَرسو» ترانه ای از گروه راک رد هات چیلی پپرز و یکی از قطعه های آلبوم "کالیفرنیکیشن" است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. ساخت و محتوا. اعضای رد هات چیلی پپرز پس از مرگ هیلل اسلووک بر اثر اُوِردوز هروئین، معمولاً در هر آلبوم ترانه ای را به یاد او نوشته اند. برخی از بهترین آثار گروه آن هایی هستند که برای اسلووک نوشته شده اند اما «دیگَرسو» بهترین آن هاست. با این حال آنچه در اشعار اشاره شده می تواند به همهٔ اعضای گروه به طور عمومی اشاره داشته باشد، از جمله آنتونی کیدیس و جان فروشانته که هر دو در دوره ای به خاطر اعتیاد به مواد مخدر فعالیت حرفه ای شان با وقفه مواجه شد. تفسیرهای ارائه شده برای این ترانه چندگانه اند و از عنوان تا ویدئوی آن را شامل می شوند. سرهم نوشته شدن «Otherside» خیر و شر را به عنوان یک چیز واحد مثل دو روی یک سکه نشان می دهد. خیر یا خوبی همان چیزی است که ترانه در جستجوی آن است، در حالی که شَر آن بخش است که به مواد مخدر مربوط می شود. ریف ۱۳ نُتهٔ گیتار فروشانته در این ترانه یکی از نمادهای راک مُدرن است. مجلهٔ کرانگ! «دیگَرسو» را قدرتمندترین بیان فروشانته از دست و پنجه نرم کردنش با احساساتی همچون هراس، س
رافکندگی، ماتم زدگی و درماندگی دانسته است. موزیک ویدئو. ویدئوی «دیگرسو» را جاناتان دیتون و ولری فاریس ساخته اند. این ویدئو که با الهام از هنر اکسپرسیونیسم آلمان ساخته شده جهانی گوتیک و کوبیسمی را به تصویر می کشد. ویدئوی «دیگرسو» تجسمی هولناک از توهم های بصری افراد در زمان نشئگی را نمایش می دهد و شاید بتوان قوی ترین بخش آن را پایانش دانست که دقیقاً به همان صحنهٔ آغازین بازمی گردد و نمادی از چرخهٔ تکراری اعتیاد است.
قلاب ابزاری است بلند و معمولاً فلزی که در برخی از بخش های آن فرورفتگی یا انحنا وجود دارد، به گونه ای که می توان از آن برای گرفتن، اتصال یا اتصال به شی دیگری استفاده کرد. در شماری از موارد استفاده شده، یک انتهای قلاب می تواند ماده دیگری را سوراخ کند، سپس توسط بخش منحنی یا تورفتگی نگه داشته می شود. برخی از انواع قلاب ها، به ویژه قلاب ماهی گیری، دارای یک بخش خاردار و یک برآمدگی در عقب در نزدیکی انتهای نوک قلاب برای اطمینان از اینکه قلاب در هدف قرار گرفته و نمی توان به راحتی آن را برداشت هستند.
سیستم عامل کالر یا کالراواس () یک سیستم عامل موبایل است که توسط شرکت اوپو و بر پایهٔ سیستم عامل اندروید ساخته شده است. شرکت ریلمی تا زمان معرفی ریلمی یوآی در سال ۲۰۲۰ از این سیستم عامل بر روی تلفن های هوشمند خود استفاده می کرد. از زمان ارائه گوشی وان پلاس ۹، شرکت وان پلاس این سیستم عامل را جایگزین سیستم عامل هیدروژن (نسخهٔ چینی سیستم عامل اکسیژن) کرد و در نسخه های بازار چین گوشی هایش از این سیستم عامل استفاده می کند. در آینده، ColorOS، OnePlus Oxygen OS و Realme UI ادغام خواهند شد تا یک پوسته اندرویدی واحدی را تشکیل دهند که در همه گوشی های وان پلاس، اوپو و ریلمی ظاهر می شود.
خودکار ژله ای یک خودکار روان نویس است که از جوهر استفاده می کند و در آن رنگدانه در یک ژل با پایه آب معلق است. از آنجا که جوهر مات است، در سطوح نرم نسبت به جوهرهای معمولی بیشتر استفاده شده و مانند خودکارهای گلوله ای یا ماژیک به طور نمایان خود را نشان می دهد. از خودکارهای ژله ای می توان برای انواع گوناگون نوشتاری و تصویرسازی استفاده کرد. طرح کلی یک خودکار ژله ای مانند یک خودکار معمولی است که دارای یک نوک گرد برای نوشتن و یک درپوش و یک مخزن پر از جوهر است. اندازه نوک قلم از تا متغیر است.
کیم اون-سوک (؛ ، زادهٔ ۱۹۷۳) فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است. او درام های تلویزیونی محبوبی مانند ' (۲۰۰۴)، ' (۲۰۰۸)، "باغ مخفی" (۲۰۱۰)، ' (۲۰۱۲)، "وارثان" (۲۰۱۳)، "نسل خورشید" (۲۰۱۶)، ' (۲۰۱۶–۲۰۱۷)، "آقای آفتاب" (۲۰۱۸) و "" (۲۰۲۰) را نوشته است.
استیو اریکسون (؛ زادهٔ ) نویسنده، مقاله نویس و رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
میتجا اوکورن متولد ۲۶ ژانویه ۱۹۸۱) کارگردان و فیلمنامه نویس اسلوونیایی تبار است. از آثار برجسته او می توان به "همه دوستان من مرده اند"، "دختران خریدنی"، "زندگی در یک سال"، "نامه به بابانوئل" و "سیاره مجرد" اشاره کرد."
سیاره مجردها یک فیلم سینمایی لهستانی کمدی به کارگردانی میتجا اوکورن در سال ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. داستان. داستان فیلم دربارهٔ مجری جذابی می باشد که زن ها دوست دارند با او باشند و مردها دوست دارند شبیه به او باشند و این مجری به دنبال … دنباله. دنباله این فیلم در ۵ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. و قسمت سوم این فیلم در سال ۲۰۱۹ به نمایش درآمد.
هیچ کس امشب در جنگل نمی خوابد یک فیلم اسلشر محصول ۲۰۲۰ لهستان است. در این فیلم بازیگرانی چون یولیا وینیاوا و ویکتوریا گونشیفسکا به ایفای نقش پرداختند.
جان لیپولیتو (؛ زادهٔ ) هنرمند، دانشور رسانه های جدید و نمایشگاه گردان سابق در موزه گوگنهایم نیویورک اهل آمریکا است. ایپولیتو در اوایل دهه 1980 اخترفیزیک و نقاشی خواند و سپس در دهه 1990 هنر اینترنتی را دنبال کرد. لیپولیتو «ده اسطوره هنرهای شبکه» را در سال ۲۰۰۲ تعریف کرد. آثار او به بررسی همکاری ها و شبکه های دیجیتالی می پردازد، موضوعی که در بورس تحصیلی بعدی او برجسته بود. انتشارات. ایپولیتو بیش از بیست فصل کتاب و بیش از چهل مقاله چاپی را در طیف وسیعی از رسانه ها مانند "واشینگتن پست"، "آرتفروم" و "لئوناردو" منتشر کرده است. او همچنین بیش از ۱۰۰ سخنرانی در چندین مکان علمی و فرهنگی از جمله آکادمی های ملی، ناسا و مجمع آمریکا ارائه کرده است.
آربورگ (به انگلیسی: Arborg) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در منیتوبا واقع شده است. آربورگ ۲٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۲۲ نفر جمعیت دارد و ۲۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. آب و هوا. تابستان آربورگ مانند سایر شهرهای دشت در اوج اوت ۲۳٫۶ درجه سانتیگراد است، در حالی که در کلگری ۲۲٫۵ درجه سانتیگراد یا در ساسکاتون ۲۴٫۴ درجه سانتیگراد است. زمستان ها سرد و بهار و پاییز شامل آب و هوای مطبوع است. میزان بارش سالانه برابر با ۵۰۶٫۱ میلی متر (۱۹٫۹ اینچ) است.
زمین و خون () یک فیلم اکشن و دلهره آور به کارگردانی ژولین لکلرک محصول سال ۲۰۲۰ سینمای فرانسه با بازی سامی بواجیله ، اریک ابوآنی ،سامی سگیر است. این فیلم در مورد یک مسابقه خشونت آمیز در یک کارخانه چوب بری منزوی است که زمانی که یک کارمند جوان هشت کیلو کوکائین دزدیده شده یک باند را در کارخانه مخفی می کند. هنگامی که اعضای باند به شدت مسلح برای بازیابی مواد مخدر خود می آیند، صاحب کارخانه چوب بری آخرین ایستادگی را برای محافظت از دختر نوجوان خود ترتیب می دهد.
عشق هزینه ای ندارد فیلمی کمدی سبک نوجوان آمریکایی در سال ۲۰۰۳ به نویسندگی و کارگردانی تروی بیر با بازی نیک کانون و کریستینا میلیان است. همچنین در این فیلم استیو هاروی، کنان تامپسون و کال پن نقش آفرینی کردند. این فیلم بازسازی شده فیلم ۱۹۸۷ "نمی توانی عشق مرا بخری" است و عنوان خود را از ترانهٔ جنیفر لوپز به همین نام گرفته است.
کنپیتای ، پلیس ضد شورش پلیس نظامی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن از سال ۱۸۸۱ تا ۱۹۴۵ میلادی بود. کنپیتای هم یک پلیس نظامی به معنای متعارف و هم در نواحی اشغال شده توسط امپراتوری ژاپن یک نیروی پلیس مخفی بود. کنپیتای همچنین کسانی را که مظنون به ضد ژاپنی بودند را دستگیر کرده یا می کشت.
چوئو کورون یک مجله ادبی بود که برای اولین بار در دوره میجی انتشار یافت و چاپ آن تا کنون ادامه دارد. این مجله مطالب متنوعی از جمله رمان، عکس و گزارش را بر اساس موضوعات مختلف فلسفی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی منتشر می کند.
کامی شیبای یک نوع تئاتر خیابانی و قصه گویی ژاپنی است که در دوران رکود دهه ۱۹۳۰ و دوران پس از جنگ در ژاپن تا زمان ظهور تلویزیون در قرن بیستم محبوب بود. کامی Kami در زبان ژاپنی به معنای کاغذ و شی بای Shibai به معنای نمایش است. در ابتدا کارت های تصویری در یک جعبه یا صحنه کوچک چوبی قرار داده می شدند و قصه گو کارت های تصویری را که شمار آن ها بین ۱۲ تا ۲۰ بود، یک به یک از جلوی سطح باز جعبه برمی داشت و در پشت آخرین کارت قرار می داد و همزمان قصه را روایت می کرد. قصه گو این جعبه را روی دوچرخه جای می داد و از این محل به آن محل و از این روستا به آن روستا می رفت تا برای کودکان قصه بگوید. در آن زمان نوشته ای بر پشت این کارت های تصویری قرار نداشت. امروزه شماری از ناشران در ژاپن و یا برخی کشورهای اروپایی داستان های تصویری خود را به شیوه کامی شی بای منتشر می کنند. با این تفاوت که متن داستان در پشت کارت ها قرار دارد و قصه گو می تواند در حالی که کودکان به تصویرها چشم دوخته اند، پشت کارت ها را بخواند. کارت های جلویی یک به یک در پشت آخرین کارت قرار می گیرند، اما نوشته ها به ترتیبی در پشت کارت ها چاپ شده اند که قصه گو همواره می ت
واند متنِ تصویری را که در برابر کودک است، در برابر دیدگان خود داشته باشد. تصویر در کامی شی بای های امروزی نیز به شیوه گذشته بزرگ و بدون جزئیات است تا آخرین ردیف کودکان که در برابر کارت ها ایستاده یا نشسته اند، بتوانند تصویر را به خوبی ببینند. انتشارات موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان حق ترجمه و چاپ این کتاب رابه فارسی و در ایران از ناشر اصلی خریداری کرده است. حق چاپ و نشر کتاب به طور انحصاری برای موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان محفوظ است.