Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امی است را کاهش می دهد. برای اطلاعات بیشتر در مورد وابستگی حافظه، نقض وابستگی حافظه و بازیابی، مقاله ابهام زدایی حافظه را ببینید . به طور کلی، به کمک پیش بینی وابستگی حافظه میتوان پیش بینی کرد که آیا دو عملیات حافظه وابسته هستند یا خیر، یعنی اگر با دسترسی به یک مکان حافظه با هم تعامل داشته باشند . علاوه بر استفاده از پیش بینی وابستگی حافظه برای زمان بندی خارج از نظم بارها و ذخیره ها، کاربردهای دیگری از پیش بینی وابستگی حافظه ذخیره به بار پیشنهاد شده است . برای مثال ببینید :پیش بینی وابستگی حافظه یک بهینه سازی در مورد گمانِ زنی وابستگی حافظه است ، به معنای شناسایی اجرای متوالی نشان می دهد که ذخیره ها و بارها به ترتیب مشخص شده توسط برنامه اجرا می شوند . با این حال، مانند اجرای خارج از دستور سایر دستورالعمل ها، ممکن است بتوان دو عملیات حافظه را با ترتیبی متفاوت از آنچه که در برنامه ذکر شده است، اجرا کرد. این زمانی امکان پذیر است که دو عملیات مستقل باشند ، در حدس و گمان وابستگی به حافظه، ممکن است اجازه داده شود بارگذاری قبل از ذخیره سازی قبل از آن اجرا شود. حدس و گمان زمانی موفق می شود که بار مستقل از ذخیره باشد،
یعنی زمانی که دو دستورالعمل به مکان های مختلف حافظه دسترسی داشته باشند . حدس و گمان زدن درباره اینکه که بار وابسته به ذخیره است، یعنی زمانی که دو دسترسی در حافظه با هم هم پوشانی دارند، شکست می خورد. در اولین طرح های مدرن و خارج از نظم، از حدس و گمان حافظه استفاده نشده است زیرا مزایای آن محدود بود. با افزایش دامنه اجرای خارج از دستور طی چند ده دستورالعمل، حدس و گمان ساده وابستگی به حافظه مورد استفاده قرار گرفت. در گمان زنی های ساده وابستگی به حافظه،یک بار مجاز است از هر ذخیره قبلی عبور کند ، مانند هر شکلی از حدس و گمان مهم است که مزایای حدس و گمان صحیح را در مقابل جریمه ای که برای گمان زنی نادرست پرداخت می شود، سنجش کنیم و همان طور که دامنه اجرای خارج از دستور به چندین ده دستورالعمل افزایش می یابد، مزایای عملکرد گمان زنی نادرست را کاهش می یابد . برای حفظ مزایای حدس و گمان وابستگی تهاجمی به حافظه و در عین حال اجتناب از هزینه های گمان زنی نادرست، چندین پیش بینی پیشنهاد شده است. پیش بینی وابستگی حافظه انتخابی بارهای خاص را تا زمانی که مطمئن شود که هیچ تخلفی ممکن است رخ ندهد متوقف میکند و به صراحت وابستگی ها را پ
یش بینی نمی کند . این پیش بینی کننده ممکن است بارها را بیش از حد الزام به تأخیر بی اندازد و در نتیجه منجر به عملکرد کمتر از حد مطلوب شود. در واقع، در برخی موارد بدتر از حدس زدن ساده لوحانه همه بارها در اسرع وقت عمل می کند . این به این دلیل است که معمولًا گمانه زنی اشتباه و بازیابی سریع تر از منتظر ماندن برای اجرای همه فروشگاه های قبلی است . پیش بینی دقیق وابستگی حافظه در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون توسعه داده شد . به طور خاص، حدس و گمان دینامیک و همگام سازی بارها را تنها تا زمانی که الزامی باشد با پیش بینی ذخیره دقیقی که یک بار باید منتظر آن باشد، به تاخیر می اندازد. این پیش بینی کننده وابستگی های دقیق ( جفت ذخیره و بار ) را پیش بینی می کند. پیش بینی کننده مترادف همه وابستگی هایی را که یک بار مشترک یا دستورالعمل ذخیره دارند را با هم گروه بندی میکند . پیش بینی کننده مجموعه های ذخیره وابستگی های بالقوه متعدد را با گروه بندی همه ذخیره های ممکن که یک بار ممکن است به آنها وابسته باشد، به طور مؤثر نشان میدهد. پیش بینی کننده مانع ، ذخیره دستورالعمل های فروشگاه خاصی را به عنوان موانع در نظر میگیرد. یعنی کلیه عملیات بارگ
ذاری یا فروشگاه بعدی مجاز به دور زدن فروشگاه خاص نیست. پیش بینی کننده مانع فروشگاه به صراحت وابستگی ها را پیش بینی نمی کند . این پیش بینی کننده ممکن است بارهای بعدی و در عین حال مستقل را بی جهت به تاخیر بیندازد. پیش بینی وابستگی به حافظه کاربردهای دیگری فراتر از زمان بندی بارها و ذخیره سازی دارد ، به عنوان مثال، پنهان سازی حافظه حدسی و دور زدن حافظه حدسی از پیش بینی وابستگی حافظه برای ساده سازی ارتباط مقادیر از طریق حافظه استفاده می کنند. قیاس به پیش بینی شاخه پیش بینی وابستگی حافظه برای بارها و ذخیره ها مشابه پیش بینی شاخه برای دستورالعمل های شاخه شرطی است. در پیش بینی شاخه، پیش بینی کننده شاخه پیش بینی میکند که شاخه قبل از اینکه شناخته شود به کدام سمت حل میشود. سپس پردازنده میتواند به صورت حدس و گمان دستورالعمل ها را در یکی از مسیرهای شاخه اجرا کند . سپس وقتی دستور شعبه اجرا شد ، می توان تشخیص داد که دستورالعمل شعبه به درستی پیش بینی شده است یا خیر ، در غیر این صورت این یک پیش بینی نادرست شعبه است، و برای دور انداختن دستورالعمل هایی که به طور فرضی واکشی و اجرا شده اند، یک خط لوله الزامی است. پیش بینی شاخه ر
ا می توان به عنوان یک فرآیند دو مرحله ای در نظر گرفت. ابتدا پیش بینی کننده جهت انشعاب (گرفته شده یا نشده) را تعیین می کند ، این یک تصمیم باینری است. سپس، پیش بینی کننده آدرس هدف واقعی را تعیین می کند . به طور مشابه، پیش بینی وابستگی حافظه را می توان به عنوان یک فرآیند دو مرحله ای در نظر گرفت. ابتدا، پیش بینی کننده تعیین می کند که آیا وابستگی وجود دارد یا خیر ، سپس مشخص می کند که این وابستگی کدام است.
مروری بر برده داری آسیایی که در تمامی مناطق آسیا در طول تاریخ آن وجود داشته است. هرچند برده داری در تمامی کشورهای آسیایی لغو شده است، اما امروزه بعضی از انواع آن هنوز هم وجود دارد. افغانستان. برده داری در تاریخ پسا-کلاسیک افغانستان وجود داشت، در دوره قرون وسطی ادامه پیدا کرد و تا اوایل قرن بیستم میلادی پابرجا ماند. بعد از حمله اعراب به ایران، مناطق فارس و افغانستان که هنوز اسلام را نپذیرفته بودند به عنوان مناطق کافرنشین انگاشته می شدند. در نتیجه، این مناطق توسط جمعیت هایی که قبلاً اسلام را پذیرفته بودند به عنوان هدف های مشروع برای یورش و برده گیری پنداشته می شدند؛ مثلاً مناطق دیلمستان در شمال غرب ایران و مناطق کوهستانی غور در مرکز افغانستان در معرض یورش ها و برده گیری قرار داشتند که از جانب مناطق مسلمان نشین انجام می شد. تبدیل نمودن اسرای جنگی به بردگی امر مشروعی پنداشته می شد؛ مثلاً در جریان اشغال ایران توسط افغان ها (۱۷۲۲–۱۷۳۰ میلادی) هزاران نفر برده گرفته شدند و مردمان بلوچ پیوسته به مناطق جنوب شرق ایران تاخت و تاز می نمودند، تا مردم را دست گیر نموده و آن ها را به برده تبدیل کنند. قاچاق برده در افغانستان ب
ه ویژه در مناطق شمال غرب بسیار رواج داشت و سالانه ۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر در قندهار به فروش می رسیدند، این در حالی است که گفته می شود در اواخر قرن نوزدهم میلادی برده «تنها جنس تجاری» در شغنان بود. در مناطق جنوبی ایران، والدین فقیر اطفال خود را به عنوان برده می فروختند و حتی تا همین اواخرِ دهه ۱۹۰۰ میلادی نیز یورش هایی توسط رؤسای قبایل در جنوب ایران برای جمع آوری برده انجام می شد. بازار فروش این اسرا معمولاً در کشورهای عربی و افغانستان بود؛ «بیشتر دختران برده که به عنوان مستخدم در خانه های نجیب زادگان در قندهار کار می کردند، از شهرستان های دور افتاده غین آورده شده بودند». بیشتر برده ها به عنوان کارگر در بخش زراعت، برده های خانگی و برده های جنسی استخدام می شدند و بقیه برده ها در سمت های اداری کار می کردند. در افغانستان برده ها تا حدی تحرک اجتماعی داشتند، به ویژه آن هایی که در مالکیت حکومت بودند. برده داری بیشتر در شهرها رواج داشت، چون برخی قبیله های افغان در تجارت برده دخیل نبودند؛ طبق برخی منابع، ماهیت غیرمتمرکز قبایل افغان مناطق شهرنشین را مجبور می کرد تا برای تکمیل نمودن کمبود کارگر به واردات برده بپردازند. بیشتر برد
ه های افغانستان هندوهایی بودند که در جریان یورش افغان ها به هندوستان (بعداً حمله درانی به هندوستان) اسیر شده بودند، یا برده هایی که از فارس و آسیای مرکزی وارد شده بودند. طبق گزارش یک هیئت گسیل شده به افغانستان که در ۱۷۸۱ میلادی در لندن به چاپ رسید: حاکمان افغانستان طبق عرف معمول چهار زن رسمی در حرم خود داشتند و همچنین به خاطر دیپلماسی های ازدواج قبیله-ی تعداد بی شماری زن های غیررسمی نیز داشتند، به علاوه آن ها تعداد زیاد زنان برده را در حرم شاهی نگه می داشتند که معروف به "کنیز" و "صورتی" بودند و توسط غلام بچه (خواجه ها) محافظت می شدند. تا زمانی که برده داری به طور رسمی در ۱۹۲۳ لغو شد، در حدود ۷۰۰ برده در کابل وجود داشت که از آن ها بنام "بیگار" (کارگر بدون مزد) یاد می شدند. برده های زیر سن ۱۲ سال به قیمت ۵۰ روپیه به فروش می رسیدند و برده های بزرگ تر از ۱۲ سال به قیمت ۳۰ روپیه؛ بیشتر خانواده های ثروت مند حداقل یک یا دو برده داشتند و تبادل آن ها به عنوان تحفه خیلی رایج بود. امان الله خان در قانون اساسی ۱۹۲۳ برده داری در افغانستان را لغو کرد، اما این کار برای چندین سال پس از آن به طور غیررسمی ادامه یافت. آرورا نلس
ون اهل کشور سوئد که در سال های ۱۹۲۶–۱۹۲۷ در کابل زندگی می کرد، رخدادهای برده داری در کابل را در خاطرات خود بیان کرد، وی داستان یک زن آلمانی را شرح می دهد که بیوه مردی بنام عبدالله از قبیله آفریدی بود و از نزد جانشین شوهر فقید خود با کودکان اش به کابل فرار نموده و در حراجی به فروش رسید و پس از این که توسط سفارت آلمان به قیمت ۷٬۰۰۰ مارک خریداری گردید آزادی خود را به دست آورد. آسیای مرکزی و قفقاز. برده داری بخش جدایی ناپذیر تاریخ اجتماعی، اقتصادی و سیاسی آسیای مرکزی را شکل می دهد. تمامی سازمان های سیاسی دارای اندازه و ساختارهای مختلف مانند کنفدراسیون های چادر نشینان، دولت های شهری زراعی و امپراطوری ها به نحوی و در زمان های مختلف به ترویج برده داری و تجارت افراد می پرداختند و کارگران خود را استثمار می نمودند. اگر چه جوامع آسیای مرکزی به طور مستقل روش های برده داری محلی خود را ایجاد نموده بودند، اما آن ها از شبکه های فروش-برده خود برای توسعه راه ابریشم استفاده نمودند، راهی که بازارهای پراکنده آن ها را به تمام اروپا-آسیا وصل کرد. بازرگانان راه ابریشم علاوه بر اقلام تجاری چون ابریشم، ادویه و غیره به انتقال و خرید و
فروش انسان ها در سراسر آسیای مرکزی می پرداختند. چون آسیای مرکزی دارای اقوام، زبان و ادیان گوناگون بود، مردمانی که در آن جا برده می شدند دارای پس زمینه های مختلف بودند و به زبان های مختلفی صحبت می کردند.
شاغلان فقیر، افراد شاغلی هستند که درآمد آنها به دلیل مشاغل کم درآمد و درآمد پایین خانواده به زیر خط فقر می رسد. اینها افرادی هستند که حداقل ۲۷ هفته در سال را صرف کار یا جستجوی شغل می کنند، اما زیر خط فقر باقی می مانند. در ایالات متحده، معیار اندازه گیری رسمی شاغلان فقیر بحث برانگیز بوده. بسیاری از دانشمندان علوم اجتماعی استدلال می کنند که اندازه گیری های رسمی مورد استفاده، نمایی کلی از تعداد افراد فقیر شاغل ارائه نمی کند. یک مطالعه اخیر بیش از ۱۰۰ روش را برای اندازه گیری این موضوع پیشنهاد کرد و به رقمی رسید که بین ۲ تا ۱۹ درصد از کل جمعیت ایالات متحده متغیر بود. در مورد راه هایی که می توان به فقرای شاغل کمک کرد نیز اتفاق نظر وجود ندارد. بحث های مربوط از افزایش رفاه برای فقرا تا تشویق آنها برای دستیابی به خودکفایی بیشتر متغیر می باشد.
افول آمریکایی یا افول آمریکا، ایده ای است که می گوید ایالات متحده آمریکا از نظر ژئوپلیتیکی، نظامی، مالی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، موضوعات مربوط به سلامت، و مسائل محیط زیستی در حال نزول است. دربارهٔ نسبی یا مطلق بودن میزان کاهش قدرت آمریکا، بحث ها و تردیدهای زیادی وجود داشته است. اکثر تحلیلگران معتقدند که ایده افول آمریکایی از گذشته وجود داشته و جزوی از فرهنگ آمریکاییان بوده است. علاوه بر آن افراد افول گرا دلایل و مستندات محکمی برای اثبات این ایده ندارند. آن هایی که معقتدند آمریکا در حال افول است، «افول گرا» نامیده می شوند. چین کشوری است که چالشی برای تسلط جهانی آمریکا به حساب می آید و ازین رو در این بحث موضوعی محوریست. به گفته عده کمی از تحلیلگران ایالات متحده آمریکا دیگر یگانه ابرقدرت بدون رقیب در جهان نیست، تا در هر نقطه ای از جهان تسلط و سیطره داشته باشد. اما برخلاف گفته های آنها طبق شاخص قدرت آسیا در سال ۲۰۲۰، ایالات متحده آمریکا هنوز هم در زمینه های ظرفیت نظامی، نفوذ فرهنگی، دفاعی و توانایی خروج از چالش ها حرف اول را دارد. به گفته برخی تحلیل گران کاهش منافع نظامی، کسری بودجه، گسترش بیش از حد ساحات ژئوپل
یتیک و تغییر در وضعیت اخلاقی، اجتماعی و رفتاری از شاخص هایی اند که با افول آمریکا در جهان ارتباط دارد. برخی تحلیل گران باور دارند که افول آمریکا برخاسته از سیاست خارجی ترامپ توأم با «خروج از صحنه جهانی» است. درحالی که، برخی دیگری معتقداند به قدرت رسیدن ترامپ صرفاً زمان افول ثبات آمریکا را در عرصه سیطره و هژمونی سرعت بخشید. در نظر سنجی که در سال ۲۰۲۱ میلادی، درست پس از یورش به کپیتول صورت گرفت و در آن ۱۰۱۹ شهروند آمریکا شرکت کردند، ۷۹ درصد آن ها گفتند که این کشور در حال «تجزیه» است. در عین حال، آمار مشابهی از شرکت کنندگان در این نظرسنجی نشان داد که آن ها «به آمریکایی بودن خود افتخار می کنند». ارزیابی. براساس سخن سخنران معروف نظریه افول آمریکایی نوام چامسکی، فعال سیاسی آمریکا، افول این کشور پس از پایان جنگ جهانی دوم و با «باخت به چین» (تسخیر غیرمنتظره سرزمین اصلی چین توسط حزب کمونیست این کشور) و بعد از جنگ های هند و چین، آغاز شد. در سال ۱۹۷۰، سهم ایالات متحده آمریکا از ثروت جهانی در حدود ۲۵ درصد کاهش یافت، ولی همچنان بعد از گذشت سالها همچنان سهم خودرا حفظ کرده است. چامسکی در برخی سخنان خود دچار تعارض زیادیست ام
ا گفته بود که «لفاظی قابل توجه چندین سال پیروزی گرایی در دهه ۱۹۹۰» را نمی پذیرد و آن را «بیشتر توهم خودی» می داند. هرچند، چامسکی در سال ۲۰۱۱، گفته بود که «قدرت به هند و چین منتقل نخواهد شد، چون این کشورها فقیرند و چالش ها و مشکلات شدید داخلی دارند. ازین رو، در آینده نزدیک هیچ رقیبِی در برابر قدرت هژمونی آمریکا در جهان قابل پیش بینی نخواهد بود». جیت هیر می گوید که هژمونی ایالات متحده آمریکا همیشه توسط سه ستون حمایت شده است: «قدرت اقتصادی، قدرت نظامی و قدرت نرم سیطره فرهنگی». براساس سخن اریک اس. ادلمن، دیپلمات آمریکایی، افول گراها یا آن هایی که معتقد بر افول آمریکا اند، همواره در گذشته در اشتباه بوده اند. با این حال، آرون فریدبرگ، دانشمند علوم سیاسی آمریکایی، در این باره هشدار داد که تنها «اشتباه پیش بینی کردن» افول گرایان در گذشته به این معنی نیست که آن ها در تخمین ها و پیش بینی های آیندهٔ شان نیز اشتباه می کنند. ازین رو، برخی ادعاهای افول گرایان باید جدی گرفته شود. متیو کرونیگ، دانشمند علوم سیاسی آمریکایی، ادعا می کند که: «واشینگتن از سال ۱۹۴۵ بدین سو سه برنامه ژئوپلیتیکی را در دستور کار قرار داده است. نخست ا
ین که ایالات متحده آمریکا نظم نوین جهانی را ایجاد کرد. دوم اینکه از هر کشوری که وارد این نظم شد استقبال کرد (حتی دشمنان سابقش). و سوم اینکه ایالات متحده آمریکا در تبانی با متحدان خود سعی کرد برای دفاع از این نظم با کشورها یا گروه های مخالف آن مبارزه کند.» نظامی. در این گزارش همچنین آمده است که برای نابودی قدرت آمریکا، چین و روسیه سعی می کنند تا به یک «تسلط منطقه ای» دست یابند و «برنامه های تدریجی تهاجم نظامی» را توسعه بخشند. در سال ۲۰۱۸، فرانک گورنک، جنرال چهار ستارهٔ نیروی هوایی آمریکا، گفت که منافع نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا نسبت به روسیه و چین در حال کاهش است. طبق سخن لورن تامپسون، افول نظامی آمریکا زمانی آغاز شد که دیک چنی، وزیر دفاع این کشور، ۲۵ سال قبل صد برنامه بزرگ تسلیحاتی را پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق، متوقف کرد. اما با توجه به گفته ها ایالات متحده همچنان دارای قوی ترین قدرت نظامی جهان است. با وجود خروج ایالات متحده از افغانستان، نیروهای مسلح این کشور در سراسر جهان حضور چشمگیری دارند. با داشتن پایگاه های نظامی در بسیاری از نقاط جهان، نیروهای مسلح ایالات متحده قوی ترین نیروهای مسلح در
جهان هستند. کسری بودجه. پاول کِندی تصریح می دارد که تداوم کسری بودجه، خصوصاً در عرصه تقویت نظامی، یگانه دلیل مهم افول هر قدرت بزرگ به حساب می آید. مصارف جنگ های عراق و افغانستان در حال حاضر ۴٫۴ تریلیون دلار تخمین زده می شود که کنِدی آن را پیروزی بزرگ برای اسامه بن لادن می داند. چون هدف اعلام شدهٔ اسامه، ورشکست کردن آمریکا از طریق کشانیدن آن به یک دام بود. در سال ۲۰۱۱، بودجه نظامی ایالات متحده آمریکا، تقریباً با بودجه نظامی تمامی کشورها برابر بود که بیشترین بودجه نظامی این کشور بعد از جنگ جهانی دوم به حساب می آمد. فراگیری ژئوپلیتیک. به گفته امانوئل تاد مورخ، گسترش فعالیت های نظامی و تهاجم می تواند افزایش قدرت باشد، اما می تواند کاهش قدرت را پنهان کند. او مشاهده می کند که این اتفاق در رابطه با اتحاد جماهیر شوروی در دهه۱۹۷۰ و با امپراتوری روم رخ داد، و اینکه ایالات متحده ممکن است دوره مشابهی را در زمان سپری کند، علی رغم تأثیر آن بر جهان. اما همچنان ایالات متحده شبکه ای گسترده از متحدان و شرکای قدرتمند تا متوسط را در سراسر جهان دارد و این جایگاه این کشور را در جهان تثبیت می کند (درمقابل رقیب ژئوپلیتیکی ایالات مت
حده یعنی چین). فرهنگی. گزارشگران و نویسندگانی همچون؛ آلن بلوم، ای.دی. هرش و روسل ژاکوبی اذعان داشتند، که فرهنگ آمریکایی رو به افول است. ساموئل پی. هانتینگتون در مورد روند تغییر فرهنگ و سیاست آمریکا از اواخر دهه ۱۹۵۰ به صورت انتقادی اظهار نظر کرد. او بیان داشت که افول گرایی در چندین موج ظهور نمود؛ مشخصاً در عکس العمل به ایجاد شبکه خبری اسپوتنیک از سوی اتحاد جماهیر شوروی، جنگ ویتنام، بحران قیمت نفت در سال ۱۹۷۳، تنش های جماهیر شوروی در اواخر ۱۹۷۰ و ناآرامی عمومی یا اغتشاش مردمی که با پایان جنگ سرد همراه بود. طبق سخن ژاکوبی، مورخ آمریکایی، ظهور مارکسیسم، اقتصاد سیاسی رادیکال، نقد ادبی و مطالعات فرهنگی عواملی بودند که از زمان جنگ جهانی دوم به بعد زمینه را برای افول فرهنگ آمریکایی فراهم ساختند. ویلیام ج. بینیت ادعا می کند که افول فرهنگ آمریکا نمایانگر «تغییر در نگرش ها و عقاید مردم» است. براساس شاخص های فرهنگی حاکم که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد، وضعیت اخلاقی، اجتماعی و رفتاری جامعه مدرن آمریکا را به تصویر می کشد که اغلب از آن به عنوان «ارزش ها» یاد می شود. وضعیت فرهنگی آمریکا نسبت به ۳۰ سال قبل خود، ۱۹۶۳، در حال افول بود
. این شاخص نشان داد که خشونت جرمی بیش از ۶ برابر، زاد و ولدهای نامشروع بیش از ۵ بار، میزان طلاق ۵ برابر، درصد کودکانی که در خانه های یکی از والدین (پدر یا مادر) سکونت دارند ۴ برابر و میزان خودکشی نوجوانان در جریان ۳۰ سال گذشته ۳ برابر شده است. قطبی شدن سیاسی. بسیاری از مفسران و نظرسنجی ها افزایش قطب بندی سیاسی را در ایالات متحده مشاهده کرده اند. برخی از محققان گرایش به قطبی شدن سیاسی در ایالات متحده و سایر کشورها را با افزایش نابرابری اقتصادی وکاهش اقتصادی مرتبط می دانند. دیوید لئونهارت می نویسد که: «درآمدها، ثروت و امید به زندگی در ایالات متحده برای بسیاری از مردم راکد مانده است، که به خلق و خوی خشمگین ملی و تشدید اختلافات سیاسی کمک می کند. نتیجه یک دولت نیمه ناکارآمد است که بسیاری از بزرگ ترین مزیت های کشور را نسبت به چین از بین می برد.» طبق گزارشی توسط محققان آکسفورد از جمله جامعه شناس فیلیپ ان. هاوارد، رسانه های اجتماعی به دلیل تبلیغات محاسباتی "استفاده از اتوماسیون، الگوریتم ها و تجزیه و تحلیل داده های بزرگ برای دستکاری عمومی" نقش عمده ای در قطب بندی سیاسی در ایالات متحده داشتند. زندگی" مانند انتشار اخبا
ر جعلی و تئوری های توطئه. محققان نقش آژانس تحقیقات اینترنتی روسیه را در تلاش برای تضعیف دموکراسی در ایالات متحده و تشدید اختلافات سیاسی موجود برجسته کردند. برجسته ترین روش های اطلاع رسانی نادرست، پست های ظاهری ارگانیک بود تا تبلیغات، و فعالیت های عملیاتی نفوذ پس از انتخابات۲۰۱۶ افزایش یافت و به آن محدود نشد. سارا کرپس از بروکینگز خاطرنشان می کند که در پی عملیات نفوذ خارجی که چیز جدیدی جز تقویت ابزارهای دیجیتالی نیست، ایالات متحده مجبور شده است هزینه های گزافی را برای اقدامات دفاعی صرف کند «فقط برای شکستن مشروعیت دموکراتیک». مایکل مک فول، سفیر سابق ایالات متحده در روسیه از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴، معتقد است که ایالات متحده با افول دموکراتیک مواجه شده است که ناشی از قطبی سازی نخبگان و آسیب هایی است که دونالد ترامپ، رئیس جمهور سابق آمریکا به اعتماد به انتخابات و پیوند با متحدان دموکراتیک وارد کرده است. مک فول بیان می کند که کاهش دموکراسی امنیت ملی را تضعیف می کند و سیاست خارجی را به شدت مهار می کند. بر اساس داده های نظرسنجی سال۲۰۲۱ گردآوری شده از شما فرماندار، منظر ملی، و گروه مطالعه رأی دهندگان، ۳۶درصد از پاسخ دهندگان
جمهوری خواه و ۳۳درصد از دموکرات ها می گویند که «احساس می کنند که استفاده از خشونت برای پیشبرد اهداف سیاسی را توجیه می کنند». این نشان دهنده افزایش شدید نسبت به سال۲۰۱۷ است که در آن تنها ۸درصد از جمهوری خواهان و ۸درصد از پاسخ دهندگان دموکرات همین را گفتند. به طور مشابه، نظرسنجی انجام شده توسط مرکز سیاسی دانشگاه ویرجینیا نشان داد که بیش از ۸۰درصد از دموکرات ها و جمهوری خواهان معتقدند که حزب مخالف «خطری آشکار و فعلی برای دموکراسی آمریکایی» است. در مجموع، بیش از ۸۰درصد از پاسخ دهندگان نظرسنجی گفتند که می ترسند خود یا یکی از نزدیکانشان «از دست دادن یا رنج شخصی ناشی از تأثیرات» سیاست های طرف مقابل را تجربه کنند. اقتصاد. بزرگ ترین اقتصادها بر اساس تولید ناخالص داخلی اسمی در سال ۲۰۲۰ در سال۱۹۷۰ سهم آمریکا از تولید جهانی از ۴۰٪ به ۲۵٪کاهش یافته بود، در حالی که اقتصاددان جفری ساکس مشاهده سهم ایالات متحده از درآمد جهان ۲۴٫۶درصد بود اما همچنان ایالات متحده سهم ۲۵درصدی جهانی خودرا حفظ کرده است. نسبت متوسط درآمد مدیر عامل به میانگین دستمزد کارگران در ایالات متحده از ۲۴:۱در سال۱۹۶۵ به ۲۶۲:۱در سال۲۰۰۵ رسید. در سال ۲۰۱۸، ناب
رابری درآمد به بالاترین سطح ثبت شده توسط اداره سرشماری رسید. اما ایالات متحده همواره افت و خیزهایی در طول تاریخ در نابرابری درآمدی داشته است. تحلیلگران مختلف چالش های بهداشتی در ایالات متحده، مانند افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی را با کاهش کلی ملی مرتبط دانسته اند. مقاله ای در سال۲۰۱۸ در مجله آمریکایی سلامت عمومی عوامل متعددی را که توسط محققان قبلی مشاهده شده بود، مانند افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی، کاهش امید به زندگی، و افزایش «مرگ های ناشی از ناامیدی» مانند خودکشی و مصرف بیش از حد مواد مخدر بررسی کرد و این موضوع را با «ناراحتی طولانی مدت که در ایالات متحده دیده می شود». میزان مرگ ومیر مادران در ایالات متحده از اواخر دهه۱۹۸۰ در تضاد کامل با سایر کشورهای توسعه یافته بیش از دو برابر شده است. اما باید گفت خط فقر در ایالات متحده همواره از دهه پنجاه میلادی رو به کاهش بوده است و "طبق آخرین آمار در سال ۲۰۲۲، نرخ فقر در ایالات متحده به رقم ۱۱٫۶ درصد کاهش یافته است". براساس شاخص پیشرفت اجتماعی، ایالات متحده با «کاهش اندک اما پیوسته» در سلامت و سایر موارد مواجه است و به همراه برزیل و مجارستان یکی از معدود
کشورهایی بودند که بین سال های۲۰۱۰ تا۲۰۲۰ در این شاخص سقوط کردند. نیکلاس کریستوف در رابطه با این شاخص گفت: این به مشکلات ساختاری مربوط به قبل از ترامپ اشاره دارد که ترامپ «یکی از علائم این ناخوشی و همچنین علت شتاب آن» است. بسیاری از کارشناسان علمی و مقامات دولتی سابق از نقش دونالد ترامپ و دولت او در واکنش به همه گیری کووید-۱۹، مانند دخالت در آژانس های علمی و ارتکاب دروغ پردازی در طول همه گیری کووید-۱۹،انتقاد کرده اند. جف تولفسون در "نیچر" هشدار داد که صدمات ترامپ به علم ممکن است دهه ها طول بکشد تا از بین برود و برخی از این آسیب ها دائمی باشند. در اکتبر ۲۰۲۰،مرکز تحقیقات پیو دریافت که مدیریت ترامپ با همه گیری ویروس کرونا، شهرت جهانی آمریکا را که قبلاً رو به افول است، از بین برده است. رقابت با چین. عوامل و بحث ها. چالش چین با ایالات متحده برای تسلط جهانی، موضوع اصلی بحث در مورد افول آمریکا است. به گفته برخی تحلیلگران ایالات متحده دیگر تنها ابرقدرت بلامنازع نیست که در هر حوزه ای (نظامی، فرهنگی، اقتصادی، فناوری، دیپلماتیک) در هر منطقه از جهان تسلط دارد. بر اساس شاخص قدرت آسیا در سال۲۰۲۱، در آسیا، ایالات متحده همچن
ان در "زمینه ظرفیت نظامی"،"نفوذ فرهنگی"،"انعطاف پذیری"،"منابع آینده"،"نفوذ دیپلماتیک" و "شبکه های دفاعی" "پیشتاز است." چین تنها اقتصاد بزرگی بود که رشد را در سال۲۰۲۰ گزارش کرد (درمورد آمارهای ارائه شده تردیدهای زیادی وجود دارد). اقتصاد چین ۲٫۳درصد رشد کرد در حالی که انتظار می رفت اقتصاد ایالات متحده و منطقه یورو به ترتیب ۳٫۶درصد و ۷٫۴درصد کوچک شوند. سهم چین از تولید ناخالص داخلی جهانی به ۱۶٫۸٪افزایش یافت، در حالی که اقتصاد ایالات متحده ۲۲٫۲٪از تولید ناخالص داخلی جهانی را در سال۲۰۲۰ تشکیل می داد در پایان سال ۲۰۲۴، با این حال، اقتصاد چین با توجه به انتظار می رود که کوچکتر از آنچه قبلاً پیش بینی شده بود، در حالی که اقتصاد ایالات متحده انتظار می رود بزرگتر، صندوق بین المللی پول ۲۰۲۱ گزارش در چشم انداز اقتصاد جهانی شود. انتظار می رود که پیشتازی ایالات متحده حداقل برای چهارمین بار ادامه یابد، در سال ۲۰۲۲ برای اولین دوره پایدار از سال۱۹۹۰ اقتصاد ایالات متحده با سرعت رشد اقتصادی بالاتر از چین را ثبت کرد. در سال ۲۰۲۰، چین مشارکت اقتصادی جامع منطقه ای را امضا کرد که بزرگ ترین بلوک تجارت آزاد جهان است. "مجله تایم" استدل
ال کرد که ایالات متحده می تواند «بازنده بزرگ» معامله باشد. با این حال،"وال استریت ژورنال" گزارش داد که آزادسازی های مربوط به تعرفه از RCEP بسیار کم خواهد بود و آن را «ببر کاغذی» می نامد. یک مطالعه جامع در مورد این قرارداد نشان می دهد که بدون مشارکت هند، تنها ۰٫۰۸ درصد به تولید ناخالص داخلی چین در سال ۲۰۳۰ اضافه می کند و اینکه بسیاری از کشورهای امضا کننده تحت نفوذ ایالات متحده هستند. چین همچنین آمریکا را در تجارت با پیشی اتحادیه اروپا برای اولین بار در سال 2020. در دسامبر، اتحادیه اروپا اعلام کرد که توافقنامه جامع سرمایه گذاری با چین در اصل منعقد شده است. برخی از تحلیلگران گفتند که این توافق ممکن است به روابط با ایالات متحده آسیب برساند. در سال ۲۰۲۰، چین برای دومین بار از آمریکا پیشی گرفت و به عنوان کشور پیشرو در سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) در جهان قرار گرفت. دانیل روزن، تحلیلگر قدیمی روابط اقتصادی ایالات متحده و چین، گفت که طبیعی است که سرمایه گذاری خارجی در ایالات متحده تحت شرایط فوق العاده به دلیل اقتصاد بازار باز آن به شدت کاهش یابد، ویژگی که چین فاقد آن است. روزن گفت: «هیچ دلیلی برای نگرانی در مورد چش
م انداز FDI در ایالات متحده وجود ندارد، مشروط بر اینکه ایالات متحده به سیستم اصلی رقابتی بازار باز خود پایبند باشد.» پیش از این، در سال ۲۰۰۳، چین یک بار به عنوان بزرگ ترین دریافت کننده سرمایه گذاری مستقیم خارجی از آمریکا پیشی گرفت اما مجدداً ایالات متحده مقام خود را پس گرفت. متیو کرونیگ، دانشمند علوم سیاسی، می گوید: «طبق یک خرد متعارف در حال ظهور، چین تا حدودی از ایالات متحده حمایت می کند زیرا دولت استبدادی آن می تواند به طور استراتژیک برای بلندمدت برنامه ریزی کند، بدون محدودیت توسط شاخه های رقیب دولت،انتخابات منظم و افکار عمومی. با این حال، این ایمان به صعود خودکامه و افول دموکراتیک برخلاف واقعیت تاریخی است.» کرونیگ استدلال می کند که جوامع باز «نوآوری، اعتماد به بازارهای مالی و رشد اقتصادی را تسهیل می کنند.» کرونیگ همچنین پیشنهاد می کند: «طرح هایی که اغلب به عنوان شواهدی از چشم انداز دوراندیشی چین ذکر می شوند، طرح کمربند و جاده و ساخت چین ۲۰۲۵، توسط شی به ترتیب در سال های۲۰۱۳ و۲۰۱۵ اعلام شد. هر دو بسیار جدیدتر از آن هستند که به عنوان نمونه های درخشانی از برنامه ریزی استراتژیک موفق و بلندمدت تجلیل شوند.» به گ