Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن (الگویی برگرفته از روزه یوم کیپور یهودی در دهم ماه تشری) و از همه معروفتر این واقعیت است که تا سال ۶۲۳ پس از میلاد، مسلمانان به سوی اورشلیم نماز می خواندند، نه مکه. قانون اساسی مدینه. محمد پس هجرت از مکه در سال ۶۲۲ پس از میلاد، با پیروانش در یثرب مستقر شد که متعاقباً به مدینه النبی (شهر پیامبر) تغییر نام یافت و در آنجا موفق به تنظیم یک «قرارداد اجتماعی» شد که به طور گسترده به عنوان قانون اساسی مدینه شناخته می شود. این قرارداد که به «برگ» (صحفیه) معروف است، همزیستی مسالمت آمیز بین مسلمانان، یهودیان و مسیحیان را تأیید می کرد و همه آنها را تحت شرایط معین، به عنوان تشکیل دهنده امت یا «جامعه» آن شهر تعریف می کرد و به آنها آزادی اندیشه و عمل دینی می داد. شهر یثرب/ مدینه همگن نبود. در کنار ۲۰۰ نفر مهاجر از مکه (مهاجرون) که از محمد پیروی کرده بودند، جمعیت آن متشکل از مؤمنان مدینه (یاران، «انصار»)، مشرکان عرب، سه قبیله یهودی و برخی مسیحیان بود. هدف این قانون اساسی بنیادی آن بود که به گفته علی خان، برای اولین بار در تاریخ، توافقنامه ای رسمی ایجاد کند که دوستی بین مذاهب را تضمین کند، هرچند حاوی موادی بود که بر همکاری
استراتژیک در دفاع از شهر تأکید می کرد. در بند ۱۶ این سند آمده است: «یهودیانی که از ما پیروی می کنند، تا زمانی که به ما ظلم نکرده و یا (به هیچ دشمنی) علیه ما کمک نکرده باشند، مستحق کمک و حمایت ما هستند». در بند ۳۷ آمده است: «یهودیان خرج خودشان و مسلمانان خرج خودشان. آنها باید در صورت هرگونه حمله به افراد تحت پوشش این سند به یکدیگر کمک کنند. بین آنها دوستی صمیمانه، تبادل نظر نیک، رفتار منصفانه و هیچ خیانت وجود نخواهد داشت.» سه قبیله یهودی محلی عبارت بودند از بنی نضیر، بنی قریظه و بنی قینوقع. در حالی که به گفته رودینسون، محمد آشکارا هیچ پیش داوری نسبت به آنها نداشت، و به نظر می رسد که پیام خود را اساساً مشابه آنچه یهودیان در سینا دریافت کردند، می دانست، Reuven Firestone ادعا می کند که سیاست قبیله ای، و ناامیدی عمیق محمد از امتناع یهودیان از پذیرش نبوت او، به سرعت منجر به جدایی از هر سه شد. خصومت مسلمانان با بنی قینقاع. بنی قینقاع در سال ۶۲۴ میلادی از مدینه بیرون رانده شدند. در مارس ۶۲۴ پس از میلاد، مسلمانان به رهبری محمد، مکّیان قبیله بنی قریش را در جنگ بدر شکست دادند. ابن اسحاق می نویسد که اندکی بعد میان مسلمان
ان و بنی قینقاع (هم پیمانان قبیله خزرج) اختلافی در گرفت. هنگامی که یک زن مسلمان از یک جواهرفروشی در بازار قاینوقه بازدید کرد، تحت آزار قرار گرفت تا موهای خود را آشکار کند. زرگر که یهودی بود، لباس وی را چنان نگه داشت که پس از برخاستن، برهنه شد. مرد مسلمانی که وارد بحبوحه ی درگیری شده بود، مغازه دار را به قتل رساند. سپس گروهی از یهودیان قبیله قینوقه بر مرد مسلمان هجوم آوردند و او را کشتند. این واقعه، منجر به زنجیره ای از قتل های انتقام جویانه شد و دشمنی بین مسلمانان و بنی قینقاع افزایش یافت. منابع سنتی اسلامی این موارد را نقض قانون اساسی مدینه می دانند. خود محمد این را دلیل جنگ می دانست. با این حال، محققان و مورخان غربی این حوادث دلیل اصلی حمله محمد به قینقاع را نمی دانند. فرد دونر استدلال می کند که محمد علیه بنی قینقاع مخالفت کرد زیرا آنها به عنوان صنعتگران و تاجران در تماس نزدیک با بازرگانان مکه بودند. واینسینک برای سلسله وقایعی را که مورخان مسلمان برای توجیه اخراج قوم بنی قینقاع از آنها استفاده کردند، همچون تحقیر یک زن مسلمان بدست یک زرگر یهودی، ارزشی بیش از یک داستان ناموثق قائل نمی شوند. او می نویسد که یهو
دیان نگرش ستیزه جویانه ای نسبت به محمد داشتند و به عنوان گروهی که دارای قدرت مستقل قابل توجهی بودند، خطر بزرگی را به وجود می آوردند. بنابراین ونسینک نتیجه می گیرد که محمد که با پیروزی در نبرد بدر قدرت بیشتری کسب کرده بود، به زودی تصمیم گرفت که مخالفت یهودیان را از بین ببرد. نورمن استیلمن نیز معتقد است که محمد بدنبال قدرت گرفتن در جنگ بدر، تصمیم به حرکت علیه یهودیان مدینه گرفت. سپس محمد به سراغ بنی قینقاع رفت و آنها را در بازار جمع کرد و به آنها هشدار داد که دست از دشمنی بردارند مبادا به همان سرنوشتی که برای قریش در بدر رخ داد دچار شوند. او همچنین به آنها گفت که اسلام را بپذیرند زیرا او پیامبری است که از جانب خدا بر اساس کتاب مقدس فرستاده شده است. این قبیله پیروان محمد را به دلیل پذیرفتن او به عنوان پیامبر تمسخر کردند و همچنین پیروزی آنها در بدر را مسخره کردند و گفتند که قریشیان از جنگ دانشی نداشتند. سپس به او هشدار دادند که اگر روزی با آنها بجنگد، خواهد فهمید که آنها مردان واقعی هستند. این پاسخ به عنوان اعلان جنگ تلقی شد. سپس محمد بنی قینقاع را محاصره کرد و پس از آن این قبیله بدون قید و شرط تسلیم شد و بعداً ا
ز مدینه بیرون رانده شدند. در سال ۶۲۵ پس از میلاد، قبیله بنی نضیر پس از تلاش برای ترور محمد از مدینه بیرون رانده شدند. در سال ۶۲۷ پس از میلاد، زمانی که قریش و متحدانشان شهر مدینه را در نبرد خندق محاصره کردند، قریظه ابتدا سعی کردند بی طرف بمانند، اما در نهایت با ارتش محاصره کننده وارد مذاکره شدند و پیمانی را که سال ها قبل با آن موافقت کرده بودند، زیر پا گذاشتند. پس از آن، قبیله به خیانت متهم شد و توسط مسلمانان به فرماندهی محمد محاصره شد. بنی قریظه سرانجام تسلیم شدند و مردانشان سر بریده شدند. غنایم نبرد، از جمله زنان و کودکان برده شده قبیله، بین رزمندگان اسلام که در محاصره شرکت کرده بودند و میان مهاجران مکه که تا آن زمان به کمک مسلمانان بومی مدینه وابسته بودند، تقسیم شد. هر چند بنی قریظه هرگز علیه محمد یا مسلمانان دست به اسلحه نبردند، اما با ارتش متجاوز وارد مذاکره شدند و قانون اساسی مدینه را زیر پا گذاشتند. با این حال، نوام بن مسعود توانست بین نیروهای متجاوز و بنی قریظه اختلاف ایجاد کند و به این ترتیب مذاکرات به هم خورد. آیات قرآن. در نتیجه، جهت قبله مسلمانان از بیت المقدس به سمت مکه تغییر یافت و پس از این زمان
، منفی ترین آیات قرآن درباره یهودیان تنظیم شد. به گفته لاکور، اظهارات متناقض در مورد یهودیان در قرآن تا به امروز بر نگرش مسلمانان نسبت به یهودیان تأثیر گذاشته است، به ویژه در دوره های رشد بنیادگرایی اسلامی. قرآن و یهودیان ساکن در عربستان. قرآن به «بنو اسرائیل» (به معنی فرزندان اسرائیل) اشاره های مشخصی می کند، و این واژه ۴۴ بار در قرآن آمده است، هرچند مشخص نیست که منحصراً به قبایل یهودی عربستان اشاره دارد یا یهودیان و مسیحیان عرب به عنوان یک گروه مذهبی واحد. واژه عربی «یَهود» (Yahūd)، که به یهودیان اشاره دارد، و «یَهودی» (Yahūdi) ۱۱ بار و شکل لفظی «هده» hāda (به معنی «یهود/یهودی») ۱۰ بار آمده است. بنا بر خالد دوران، بخش های منفی در قرآن از واژه «یهود» بهره گرفته اند، در حالی که بخش های مثبت اغلب از بنی اسرائیل صحبت می کنند. در قرآن، یهودیان یک گروه قومی نیستند بلکه یک گروه مذهبی به شمار می روند، در حالی که «بنی اسرائیل» گروهی قومی بودند و بنا بر قرآن آنها از یهودیت پیروی نمی کردند. در آیاتی که مربوط به دوره مکه است، به هیچ عنوان از یهودیان نام برده نشده است. به گفته برنارد لوئیس، پوششی که به یهودیان داده شده ا
ست به نسبت ناچیز است. اشاره های قرآن به یهودیان به گونه های متفاوتی تفسیر شده است. به گفته فردریک ام شوایتزر و ماروین پری، این اشاره ها «اغلب منفی» هستند. به گفته طاهر عباس، اشاره های کلی در قرآن به یهودیان شکل پسندیده ای دارند و تنها آنهایی که گروه های ویژه ای از یهودیان را مورد خطاب قرار می دهد دارای انتقادهای شدید هستند. دیدگاه قرآن درباره یهودیان در زمینه تاریخی آن. به گفته برنارد لوئیس و دیگر پژوهشگران، نخستین آیات قرآن تا حد زیادی با یهودیان احساس همدردی می کردند. محمد آنها را به عنوان یکتاپرست ستایش می کرد و آنها را پیروان طبیعی کیش جدید خود می دانست و آداب یهودی به الگوگیری نخستین کردارهای اسلامی کمک کردند؛ همچون نماز ظهر، نماز جمعه، روزه داری ماه رمضان (الگو گرفته از روزه داری یهودی یوم کیپور در دهم ماه تیشری)، و نیز این حقیقت که تا سال ۶۲۳ د.م مسلمانان نه به سوی مکه، بلکه به سوی اورشلیم نماز می خواندند. قانون اساسی مدینه. پس از بیرون آمدن (هجرت) از مکه در سال ۶۲۲ میلادی، محمد به همراه پیروانش در یثرب مستقر شدند — که بعدها به «مدینه النبی» (شهر پیامبر) تغییر نام داد — و در آنجا توانستند «قراردادی اجت
ماعی» تنظیم کنند که از آن با عنوان «قانون اساسی مدینه» یاد می شود. این قرارداد، معروف به «صحیفه» (برگه)، بر همزیستی مسالمت آمیز میان مسلمانان، یهودیان و مسیحیان تأکید داشت و همه آنها را تحت شرایطی به عنوان "اُمَّت" یا «جامعه» آن شهر به رسمیت می شناخت و به آنان آزادی اندیشه و عمل دینی می داد. یثرب یا مدینه اما یکدست نبود. در کنار ۲۰۰ "مهاجر" از مکه که از محمد پیروی کرده بودند، دیگر ساکنان شهر را باورمندان در مدینه ("انصار" یا «یاران»)، کافران عرب، سه قبیله یهودی و برخی مسیحیان تشکیل می دادند. در بند ۱۶ این سند آمده است: «یهودیانی که از ما پیروی می کنند، تا زمانی که به ما ظلم نکرده و یا (به هیچ دشمنی) علیه ما کمک نکرده باشند، مستحق کمک و حمایت ما هستند». در بند ۳۷ این قرارداد آمده است: «هزینه های (خراج) یهودیان بر دوش خود ایشان است و هزینه های مسلمانان بر دوش خودشان. آنها باید در صورت هرگونه حمله به کسانی که تحت پوشش این قرارداد هستند، به یکدیگر کمک کنند. دوستی صمیمانه، دادوستد پند و اندرز نیکو، رفتار عادلانه و نبود خیانت میان آنها وجود خواهد داشت. سه قبیله یهودی را بنی نضیر، بنی قریظه، و بنی قینقاع تشکیل می دا
دند. اگرچه محمد آشکارا هیچ گونه پیش داوری نسبت به آنها نداشت، و به نظر می رسد پیام خود را در اساس همان پیام دریافت شده از سوی یهودیان در کوه سینا می داند، سیاست های میان قبیله ای، و سرخوردگی شدید محمد از خودداری یهودیان از پذیرش پیامبری خود، به سرعت منجر به تنش وی با هر سه این قبایل شد. خصومت مسلمانان با بنی قینقاع. بنی قینقاع در سال ۶۲۴ د. م از مدینه اخراج شدند. در مارس ۶۲۴ د. م، مسلمانان به رهبری محمد، قبیله بنی قریش ساکن مکه را در جنگ بدر شکست دادند. ابن اسحاق می نویسد که بلافاصله پس از آن میان مسلمانان و بنی قینقاع (متحدان قبیله خزرج) درگیری درگرفت. هنگامی که زنی مسلمان از مغازه جواهرفروشی در بازار قینقاع دیدار می کرد، او را برای برداشتن حجاب از موهایش مورد آزار قرار دادند. طلافروش، که یک یهودی بود، پوشش زن را به گونه ای به صندلی میخ کرد که به محض بلند شدن وی پوشش افتاده و زن برهنه شد. یک مرد مسلمان که در این بحبوحه و شلوغی وارد شده بود ، مغازه دار را به تلافی کشت. بعذ از آن، گروهی از یهودیان از قبیله بنی قینقاع بر مرد مسلمان حمله کردند و او را کشتند. این امر به زنجیره ای از کشتارهای انتقام جویانه دامن زد
و دشمنی میان مسلمانان و بنی قینقاع افزایش یافت. منابع سنتی اسلامی این رویدادها را نقض میثاق مدینه می دانند. از دید خود محمد این رویداد بهانه جنگ بود. با این حال، اسلام شناسان غربی دلیل اصلی حمله محمد به بنی قینقاع را در این رویدادها نمی دانند. فرِد دونِر استدلال می کند که محمد به این دلیل علیه بنی قینقاع شد که آنها به عنوان صنعتگر و بازرگان، با بازرگانان مکی در تماس نزدیک بودند. واینسینک برای سلسله وقایعی را که مورخان مسلمان برای توجیه اخراج قوم بنی قینقاع از آنها استفاده کردند، همچون تحقیر یک زن مسلمان بدست یک زرگر یهودی، ارزشی بیش از یک داستان ناموثق قائل نمی شود. او می نویسد که یهودیان رویکردی جدل گرایانه را با محمد در پیش گرفتند و به عنوان گروهی که دارای قدرت مستقل قابل توجهی بودند، خطری بزرگ را متوجه وی می کردند؛ بنابراین ونسینک نتیجه می گیرد که محمد، که با پیروزی در جنگ بدر قدرت گرفته بود، به زودی تصمیم گرفت مخالفت یهودیان با خود را از میان ببرد. نورمن استیلمن همچنین بر این باور است که محمد پس از تقویت در نبرد بدر تصمیم گرفت علیه یهودیان مدینه اقدام کند. محمد سپس با بنی قینقاع تماس گرفت و آنها را در با
زار جمع کرد و به آنها هشدار داد که از دشمنی خود دست بردارند تا مبادا همان سرنوشتی را متحمل شوند که بر قریش در بدر روی داد. وی همچنین به آنها گفت که اسلام را بپذیرند زیرا او بر پایه نوشته های مقدس خود یهودیان پیامبری است که از سوی خدا فرستاده شده است. در پاسخ اما، قبیله به مسخره کردن پیروان محمد به دلیل پذیرش او به عنوان پیامبر و همچنین پیروزی آنها در بدر با این ادعا که قریش هیچ دانشی از جنگ ندارند، پرداخت. آنها سپس به محمد هشدار دادند که اگر وی با آنها بجنگد، خواهد دانست که ایشان مردان راستین هستند. این پاسخ به منزله اعلام جنگ تلقی شد. محمد سپس بنی قینقاع را محاصره کرد و در پی آن قبیله بدون قید و شرط تسلیم شد و بعدها از مدینه اخراج شد. در ۶۲۵ د. م، قبیله بنی نضیر پس از تلاش برای ترور محمد از مدینه اخراج شدند. در ۶۲۷ د. م، هنگامی که قریش و متحدان آنها شهر را در نبرد خندق محاصره کردند، بنی قریظه در ابتدا تلاش کرد بی طرف باقی بماند اما سرانجام با شکستن پیمانی که سال ها پیش با آن موافقت کرده بودند، وارد گفتگو با ارتش محاصره کننده شدند. در پی آن، قبیله متهم به خیانت شد و توسط مسلمانان به فرماندهی محمد محاصره شد. ب
نی قریظه سرانجام تسلیم شد و مردان آن سر بریده شدند. غنایم جنگ این قبیله، از جمله زنان و فرزندان به بردگی گرفته شده، میان رزمندگان اسلام که در محاصره شرکت کرده بودند و نیز مهاجران مکه که تا آن هنگام به کمک مسلمانان بومی مدینه وابسته بودند، تقسیم شدند. اگرچه بنی قریظه هرگز علیه محمد یا مسلمانان اسلحه نگرفتند، اما با ارتش مهاجم وارد گفتگو شدند و میثاق مدینه را زیر پا گذاشتند. با این حال، نوام ابن مسعود توانست میان نیروهای متجاوز و بنی قریظه اختلاف پدیدآورد و در نتیجه گفتگوها به هم خوردند. در پس غزوه بنی قریظه، جهت نماز مسلمانان از اورشلیم به سوی مکه تغییر کرد و منفی ترین آیات قرآنی در مورد یهودیان پس از این زمان پدید آمدند. به گفته لاکر، گفته های متناقض دربارهٔ یهودیان در قرآن تا به امروز بر نگرش مسلمانان نسبت به یهودیان تأثیر گذاشته است، به ویژه در دوره هایی که در آن ها بنیادگرایی اسلامی افزایش داشته است. محمد و یهودیان. در طول زندگی محمد، یهودیان در شبه جزیره عربستان، به ویژه درون و در اطراف مدینه زندگی می کردند. مشهور است که محمد دارای همسری یهودی به نام صفیه دختر حیی بوده که بعدها به اسلام گرویده است. صفیه،
که پیشتر همسر کنانه بن ربیع بود، پس از جنگ خیبر به عنوان عروس خود توسط محمد گزیده شد. بر پایه منابع اسلامی، یهودیان مدینه اقدام به پدیدآوری اتحاد دوستانه با دشمنان محمد در مکه کردند تا بتوانند او را سرنگون کنند، اگرچه در معاهده قانون اساسی مدینه قول داده بودند او را سرنگون نکنند، و نیز طرف او و پیروانش را در برابر دشمنان خود بگیرند. محمد دو قبیله یهودی را اخراج و قبیله سوم را نابود کرد. بنی قینقاع به دلیل دشمنی با مسلمانان و تمسخر آن ها اخراج شد. بنی نضیریان نیز پس از دست زدن به ترور محمد اخراج شدند. آخرین مورد، بنی قریظه، پس از نبرد خندق و هنگامی که تلاش کردند با قریش در حال یورش به شهر متحد شوند نابود شد. ساموئل روزنبلات بر این باور است که این حوادث بخشی از سیاست هایی نبودند که به شکل انحصاری علیه یهودیان انجام شده باشند واینکه برخورد محمد با خویشاوندان عرب بت پرست خود شدیدتر بود. علاوه بر این، درگیری محمد با یهودیان از اهمیت کمتری برخوردار بود. به گفته لوئیس، از آنجا که برخورد یهودیت و اسلام حل و فصل شد و در دوران حیات محمد با پیروزی مسلمانان پایان یافت، هیچ مناقشه ای الهیاتی که حل نشده باقی مانده باشد به
یهودستیزی در میان مسلمانان دامن نزده است. همچنین میان انکار پیام های مسیحیت و اسلام توسط یهودیان تفاوت وجود دارد، زیرا محمد هرگز ادعا نکرد که مسیح یا پسر خداست، اگرچه از او به عنوان «پیامبر خدا» یاد می شود. علت مرگ محمد مورد مناقشه است، اگرچه برخی حدیث ها بر این باورند که وی ممکن است سرانجام به دلیل مسمومیت ناشی از سمی که توسط یکی از بیوه های یهودی بازمانده در خیبر به وی داده شده بود، درگذشته باشد. به گفته روزنبلات، اختلافات محمد با قبایل یهودی همسایه اش هیچ تأثیری بر جانشینان پس از وی (معروف به خلیفه ها) برجای نگذاشت. نخستین خلیفه ها اغلب رفتار خود را منطبق با آیه های قرآنی که به مدارا تشویق می کردند، قرار دادند. مفسران کلاسیک مبارزه محمد با یهودیان را بخشی جزئی در زندگی حرفه ای وی می دانستند، اگرچه این دیدگاه در دوران مدرن تغییر کرده است. حدیث. در حدیث (ثبت کردار و سخنان نسبت داده شده به محمد) از هر دو عبارت «بنی اسرائیل» و «یهود» در رابطه با یهودیان استفاده می شود، اما دومی رواح بیشتری داشته و اغلب با زمینه منفی نمایان می شود. برای نمونه، یهودیان در «لعن و تبدیل به موش صحرایی شدند». همچنین نگاه کنید به و .
به گفته نورمن استیلمن: صحیح مسلم و صحیح بخاری روایات پرشماری از حدیثی را ثبت کرده اند که در آن محمد پیشگویی کرده است که روز قیامت فرا نمی رسد مگر تا هنگامی که مسلمانان و یهودیان با یکدیگر جنگ کنند. مسلمانان یهودیان را با چنان موفقیتی می کشند که پس از آن یهودیان پشت سنگ ها یا درختان پنهان می شوند، و سپس این سنگ ها و درختان به سوی مسلمانان فریاد می زنند که یک یهودی پشت آن ها پنهان شده است و از مسلمانان می خواهند که آن یهودی را بکشند. روایات گوناگون همگی برگرفته از این حدیث هستند که امروزه نیز بخشی از منشور حماس است: به باور شوایتزر و پری، حدیث حتی با کوبندگی بیشتری از قرآن به یهودیان حمله می کند: منابع. •قرآن ابن ابالحمید •الکافی •תורת אמה •کتاب دانیال
رقابت های ۱۳۰ کیلوگرم فرنگی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ به علت شیوع ویروس کووید ۱۹ با یک سال تاخیر در توکیو، ژاپن در ورزشگاه ماکوهاری مسه و در تاریخ های ۱ و ۲ آگوست ۲۰۲۱ (۱۰ و ۱۱ مرداد ۱۴۰۰) برگزار شد.
رقابت های ۷۶ کیلوگرم آزاد زنان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ به علت شیوع ویروس کووید ۱۹ با یک سال تاخیر در توکیو، ژاپن در ورزشگاه ماکوهاری مسه و در تاریخ های ۱ و ۲ اوت ۲۰۲۱ (۱۰ و ۱۱ مرداد ۱۴۰۰) برگزار شد.
جاواگراند () یک شرکت ارائه دهنده خدمات توسعه و انتقال بازی موبایل بود.این شرکت خود نیز بازی های موبایل نیز تولید می کرد.به علت مشکلات مالی شرکت در مارس ۲۰۱۰ منحل شد و از اوایل سال ۲۰۱۱ سایت آن در دسترس نیست.
آگنار میکله، (۸ اوت ۱۹۱۵ - ۱۵ ژانویه ۱۹۹۴) یک نویسنده و خبرنگار نروژی بود. وی همچنین در تئاتر عروسکی نقش فعال هنری داشت. آگنار میکله و ناشر یکی از رمان های وی، با عنوان «آواز یاقوت سرخ» ، نشر سال ۱۹۵۶ به بهانه پرده دری های جنسی، مورد شکایت رسمی قرار گرفتند. این شکایت منجر به یکی از گسترده ترین و جنجالی ترین دعاوی حقوقی در تاریخ ادبیات نروژ شد. جوانی ، کار و تحصیل. آگنار میکْلِه، دوران رشد و نوجوانی خود را تروندهایم، سومین شهر بزرگ نروژ گذراند. وی در این شهر به مدرسهٔ متوسطه، در رشتهٔ بازرگانی رفت و در سال ۱۹۳۵ دیپلم گرفت. در بهار سال بعد به او پیشنهاد کار در همان دبیرستان قدیمی اش داده شد و آگنار میکْلِه، در سال ۱۹۳۶ جوانترین کارمند مدرسهٔ بازرگانی در چیرکه نس بود. آگنار میکْلِه، در پاییز ۱۹۳۹، در مدرسهٔ عالی بازرگانی برگن، به ادامه تحصیل پرداخت . در دورهٔ دانشجویی وی به یک گروه دانشجویی سوسیالیست پیوست و در گروه آوازخوانی، دانشگاه نیز فعال بود. آگنار میکْلِه، اولین داستان خود را در سال ۱۹۴۴ منتشر کرد. در سال ۱۹۴۸ ضمن یک سفر به پاریس، به تئاتر عروسکی علاقه پیدا کرد. میکْلِه، بعد از تحصیل در رشته تئاتر عروسکی
و بازگشت به نروژ، در تأسیس مدرسهٔ تئاتر عروسکی نروژ مشارکت داشت. آگنار میکْلِه، از سال ۱۹۴۹ مسئول انجمن آگاهی کارگران، در امور مربوط به تئاتر بود. وی در سال ۱۹۵۴ یک کتاب آموزشی در رشتهٔ تئاتر عروسکی منتشر کرد. پرونده میکْلِه. انتشار رمان «آواز یاقوت سرخ» در سال۱۹۵۶ و توصیف جزئیات آمیزش جنسی ، در آن سالها، طبق معیارهای عرفی و فرهنگی نروژ، امری بی سابقه بود. در نتیجه هم میکْلِه و هم مدیر شرکت انتشاراتی مسئول، به اتهام اشاعه پورنوگرافی به دادگاه فراخوانده شدند. در جریان محاکمه در پاییز سال ۱۹۵۷، دادستان کشور، ضمن بازگوی صحنه های آمیزش جنسی از متن کتاب، اثر اخیر آگنار میکْلِه را گستاخانه تر از اثرهای قبلی وی خواند. اما در مقابل، نویسندگان و شخصیت های ادبی برجسته ای در فضای فرهنگی وقت نروژ، از آگنار میکْلِه، و رمان وی دفاع کردند. نهایتاً میکْلِه و مدیر انتشاراتی تبرئه شدند اما نسخه های باقی توقیف، و انتشار مجدد کتاب ممنوع اعلام شد. در کنار روند رسمی محاکمه ، آگنار میکْلِه، در خارج از دادگاه، مورد انتقاد شدید به خاطر شباهت زیاد شخصیت های داستانش ، با شخصیت های واقعی قابل بازشناسی، قرار گرفت. از جمله یکی از شخصیتهای
معروف اجتماعی و سیاسی نروژ در آن زمان، آگنار میکْلِه را هنرمندی خواند که بیشتر از یک کودک ۸ ساله احساس مسئولیت ندارد. پس از محاکمه ، آگنار میکْلِه، هرگز شخصیت قبلی خود را باز نیافت. البته او به شهرت رسیده بود و به نوشتن ادامه داد. اما تنها تعداد کمی از نوشته های خود را منتشر کرد. آثار منتشر شده پس از مرگ وی در سال ۱۹۹۴ دارای کیفیت کاملاً چندگانه ای هستند.
ویلیام همیلتون دالریمپل (؛ زاده ۲۰ مارس ۱۹۶۵) تاریخ نگار و نویسنده اسکاتلندی است.
میله پانهارد یا میله تعادل یک پیوند تعلیق است که موقعیت جانبی محور خودرو را فراهم می کند. این دستگاه در ابتدا توسط شرکت خودروسازی پانهارد فرانسه در اوایل قرن بیستم اختراع شد. از آن زمان این سیستم به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. هدف از از اختراع این میله این بود که اجازه ندهد چرخ ها به عقب (طولی) یا پهلو به (جانبی) حرکت کنند. میله پانهارد یک دستگاه ساده است که شامل یک میله سفت و سخت است که در همان سطح محور به صورت جانبی حرکت می کند و یک سر محور را به بدنه خودرو یا شاسی طرف مقابل خودرو متصل می کند. این سیستم به تعادل و هندلینگ خودرو در پیچ ها و جاده ها کمک می کند. از این میله در تعلیق وسایل نقلیه به صورت دوقلو و تکی استفاده می کنند.
ولگرد یا استری یک بازی ویدئویی در سبک ماجراجویی است که توسط استودیوی بلوتواِلو توسعه یافته و به وسیلهٔ شرکت آناپورنا اینتراکتیو در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۲ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴، پلی استیشن ۵، و در ۱۰ اوت ۲۰۲۳ برای کنسول های ایکس باکس وان و ایکس باکس سری اکس/اس، ۵ دسامبر ۲۰۲۳ برای سیستم عامل مک اواس و ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴ برای نینتندو سوئیچ روانه بازار شد. داستان بازی دربارهٔ یک گربهٔ ولگرد و مجروح است که از خانواده اش جدا شده و وارد دنیایی مملو از ربات ها، ماشین ها، و باکتری های جهش یافته می شود و تلاش می کند تا به نزد خانواده اش بازگردد. "استری" به طور کلی با واکنش های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، که طراحی هنری، روند بازی گربه ای، روایت، موسیقی متن، و عناصر سکوبازی آن مورد تحسین قرار گرفت، اما منتقدان نسبت به سکانس های مبارزه و مخفی کاری انتقاداتی داشتند. گیم پلی. استری یک بازی ماجراجویی است که از زاویه دید سوم شخص دنبال می شود و دارای مکانیک بازی جهان باز با تمرکز بر روی فضا، اکتشاف و هنر است. بازیکن کنترل یک گربهٔ ولگرد را بر عهده دارد که در دنیایی مملو از ربات ها گرفتار می شود و تصمیم می گیرد به خانواده
اش بازگردد. بازیکنان با حل معماها شامل حرکت دادن موانع و عبور از سکوها قادر به پیشروی در داستان بازی هستند. بازیکن توسط یک هواپیمای بدون سرنشین کوچک به نام بی-۱۲ همراه می شود که قادر است با ترجمه زبان ربات ها و ذخیره آیتم هایی که در سراسر جهان بازی یافت می شود به او کمک کند. بازی دارای دو دشمن اصلی است: زورک ها و نگهبانان. زورک ها موجودات جهش یافته ای هستند که از ربات ها تغذیه می کنند و نگهبانان نیز پهپادهایی هستند که افراد خارجی را دستگیر می کنند. داستان. در حالی که گروهی متشکل از چهار گربه ولگرد در میان خرابه های یک شهر متروکه قدم می زنند، یکی از گربه ها (بازیکن) پس از پریدن از روی یک لولهٔ شل درون یک شکاف به سمت یک شهر زیرزمینی می افتد و مجروح می شود. گربه پس از تلاش برای بیرون آمدن و جستجو در شهر، آزمایشگاهی را پیدا می کند که در آن به دانلود یک هوش مصنوعی در بدن یک هواپیمای بدون سرنشین کوچک که خود را بی-۱۲ می نامد کمک می کند. او توضیح می دهد که قبلاً به یک دانشمند کمک می کرد، اما بسیاری از حافظه اش خراب شده است و برای بهبودی نیاز به زمان دارد. بی-۱۲ قول می دهد که به گربه کمک کند تا به سطح زمین بازگردد و
او را بیشتر در شهر همراهی کند. همان طور که آنها در شهر سفر می کنند، متوجه می شوند که شهر کاملاً خالی از زندگی انسانی است و ربات ها در آن زندگی می کنند. در زمان غیبت بشریت، ربات ها خودآگاه شده اند و جامعه خود را در میان خرابه های شهر ساخته اند، اما در زیر زمین نیز گرفتار شده اند. این ویرانه ها همچنین با زورک ها، موجودات جهش یافته ای که برای بلعیدن زندگی ارگانیک و روبات ها تکامل یافته اند، آلوده شده اند. این جفت با "مومو"، که یکی از اعضای گروه "خارجی هاً است ملاقات می کنند که برای یافتن راهی برای رسیدن به سطح زمین تلاش می کند. با کمک خارجی ها، گربه و بی-۱۲ می توانند به بخش مرکز شهر بروند. در آنجا، آنها کلمنتاین را پیدا می کنند، یک فرد خارجی که قصد دارد یک باتری اتمی از شرکت "نِکو" را بدزدد که انرژی قطار مترویی را که به سطح زمین می رود، تأمین می کند. این سه نفر توسط نگهبانان دستگیر و زندانی می شوند، اما گربه می تواند به همه آنها کمک کند تا از زندان فرار کنند. کلمنتاین پشت سر می ماند تا نگهبانان را گمراه کند در حالی که گربه و بی-۱۲ در مترو فرار می کنند و آنها را به مرکز کنترل شهر می برد. بی-۱۲ در نهایت تمام خاطرا
ت خود را بازیابی می کند. این نشان می دهد که در اصل او یک دانشمند انسانی بود که سعی می کرد آگاهی خود را در یک بدن ربات آپلود کند، اما این روند تا زمانی که گربه از راه رسید به هم ریخت و در شبکه اینترنت زندانی شد. بی-۱۲ همچنین به یاد آورد که "شهر دیواری ۹۹" (شهری که بازی در آن اتفاق می افتد) برای محافظت از بشریت در برابر یک فاجعه در سطح ساخته شد، اما طاعون در نهایت کل جمعیت انسان را از بین برد. با درک اینکه میراث بشریت اکنون به ربات ها و گربه ها است، بی-۱۲ خود را قربانی می کند تا سقف بر روی شهر را باز کند و آن را در معرض نور خورشید قرار دهد که زورک ها را می کشد و نگهبانان را غیرفعال می کند. در حالی که خروجی اصلی باز شده است، گربه شهر را ترک می کند و به سطح می رسد. با ترک گربه، صفحه ای نزدیک در خروجی سوسو می زند و تابلوی ورودی شهر فعال می شود. توسعه. بنیانگذاران بلوتوالو استودیو، کولاس کولا و ویوین مرمت گوینت معروف به کولا و ویو، به ترتیب در سال ۲۰۱۵ کار روی استری را آغاز کردند زیرا می خواستند پس از کار در یوبی سافت مون پلیه یک پروژه مستقل را دنبال کنند. آن ها یک وبلاگ توسعه برای بازی داشتند که در آن زمان با نام
"اچ کی پراجکت" (به انگلیسی: HK Project) شناخته می شد. پس از به اشتراک گذاشتن برخی از فیلم های بازی در توییتر، آناپورنا اینتراکتیو در آوریل ۲۰۱۶ برای انتشار این پروژه تماس گرفت. کولا و مرمت گوینت تا آن زمان تنها برخی از «صحنه های بصری» را توسعه داده بودند، اما جهت گیری قوی برای بازی داشتند. آناپورنا اینتراکتیو، که تا زمان امضای قرارداد هیچ بازی منتشر نکرده بود، در طی سال ها به ساخت شرکت کمک کرد و بازخورد گاه به گاه برای بازی ارائه کرد، اما تا حد زیادی آزادی خلاقیت را به توسعه دهندگان واگذار نمود. بودجه برای استودیو در آوریل ۲۰۱۷ تأیید شد و تیم توسعه تا پایان سال ۲۰۱۷ به پنج نفر رسید. کولا و مرمت گوینت از ابتدای توسعه می دانستند که می خواهند تیم کوچکی از توسعه دهندگان را حفظ کنند، زیرا ترجیح می دهند با ارتباط مستقیم کار کنند؛ تیم کوچک به این معنی بود که دامنه بازی با گذشت زمان و با تمرکز کاهش می یابد و به سمت عناصری که توسعه دهندگان آن ها را مهم می دانستند، هدایت می شود. پس از افشای بازی، تیم می خواست روی تولید تمرکز کند و تنها زمانی شروع به بازاریابی کند که توسعه آن به پایان رسید. آن ها دریافتند که استقبال از