Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل، از مخالفان استفاده از نام های غربی بوده و سید ابراهیم رئیسی نیز مشوق استفاده از نام های اسلامی است. سید علی خامنه ای در سال ۱۳۸۹ در حاشیه بازدید از نمایشگاه صنعت خودرو در مواجهه با خودروی مینیاتور می گوید: «مینیاتور در زبان فرانسوی هم استفاده می شود. کلماتی هم وجود دارد که مال ماست اما آنقدر آنجا استفاده شده که دیگر خارجی محسوب می شود. حالا چرا مینیاتور؟ یک اسم دیگر انتخاب کنید که حرف و حدیث نداشته باشد.» مدتی بعد سایپا، نام تیبا را جایگزین نام مینیاتور می کند. تیبا در زبان فارسی به معنی آهو می باشد. از نگاه کارشناسان، ممنوعیت استفاده از نام های غیرفارسی، از جمله موانع مهم در مسیر نامولوژی صحیح برای کارآفرین های ایرانی است. تصمیم گیران حوزه نامولوژی، ثبت برند و کارآفرینی در ایران، از موضع بالا به پایین به کارآفرین ها نگاه کرده و مطلقاً صلاحیت تصمیم گیری در زمینه نامولوژی و کارآفرینی را ندارند. مسئولین جمهوری اسلامی، در مورد تغییر نام کسب و کارهایی مثل اسنپ نظر می دهند اما در مورد تغییر نام فارسی «شهربانی» به «نیروی انتظامی» نظری نمی دهند. نام های تقلبی در ایران. ایران، کشوری امن برای ارائه برندها و نام های
تقلبی است. دادگاه عمومی تهران، شکایت از شرکت «آتیلا همراه آیهان» بابت تولید گوشی تلفن همراه با برند Nokia در ایران را رد کرد. خط تولید نوکیا در این شرکت با دستور ویدئوکنفرانسی ابراهیم رئیسی افتتاح شده است و تحت حمایت دستگاه قضایی و دولت قرار دارد. تولید سامسونگ تقلبی در ایران نیز از کارهای همین شرکت است. نام تقلبی دیگر، نامی است که برای نسخه جدید خودروی L90 انتخاب شده و به رسانه ها اعلام گردید. نام کادیلا که به طور مشخصی یک کپی از خودروی آمریکایی کادیلاک است. البته انتقادات باعث شد پارس خودرو از این نام عقب نشینی کند اما جالب اینجاست که باز هم یک نام کپی را جایگزین کرده، نام نوآ که کپی شورولت نوآ است. نام معابر شهری در ایران. در ایران مواجهه با نام خیابان ها، همواره با دیدی سمبلیک و نمادین بوده و اهمیت کاربردی نام ها در زندگی روزمره مورد توجه قرار نگرفته است. در هر دوره گمان بر این بوده که بهترین و ساده ترین راه برای نکوداشت شخصیت ها یا وقایع، تغییر نام است و متأسفانه به اینکه اسامی خیابان ها و معابر یک کد فنی و زیرساختی شهر و یک ابزار ارتباطی است توجهی نشده است.
پل آرتور راونل جونیور () (که به پل راونل و پل رودخانه کوپر نیز معروف است) یک پل کابلی بر روی رودخانه کوپر در کارولینای جنوبی ایالات متحده است که مرکز شهر چارلستون، کارولینای جنوبی را به ماونت پلزنت، کارولینای جنوبی متصل می کند. این پل دارای دهانه اصلی ۱۵۴۶ فوت (۴۷۱ متر) است که سومین پل طولانی در بین پل های کابلی نیمکره غربی است. این با استفاده از روش طراحی و ساخت ساخته شده و توسط پارسونز برینکرهاف طراحی شده است. تاریخچه. اولین پل برای عبور از رودخانه کوپر پایین در سال ۱۹۲۹ افتتاح شد و سرانجام پل یادبود جان پی گریس برای شهردار سابق چارلستون، جان پی گریس، که رهبری این پروژه را بر عهده داشت، نامگذاری شد. دهانه اصلی پل خرپایی دو طاقی پنجمین بلندترین پل جهان با ارتفاع ۱۰۲۰ فوت (۳۲۰ متر) و ارتفاع ۴۶ فوت (۴۶ متر) بالای رودخانه بود. دهانه اصلی طناب دوم دوازدهمین طولانی ترین در جهان بود. طول کل سازه حدود ۲٫۷ مایل (۴٫۳ کیلومتر) بود. پس از ساخت ۱۷ ماهه با هزینه ۶ میلیون دلار، با یک جشن ۳ روزه که بازدیدکنندگان را از سراسر جهان به خود جلب کرد، افتتاح شد. مهندسان و منتقدان توصیف های رنگارنگ از این ساختار منحصر به فرد را اع
لام کردند و آن را "اولین پل غلتکی" دانستند و استناد کردند که "نزدیکی های تند، ارتفاع شگفت انگیز، عرض بسیار باریک و یک منحنی تیز در شیب برای ایجاد هیجان و هشدار راننده طراحی شده است. " در ابتدا متعلق به شخصی بود که برای عبور خودرو و راننده از عوارض ۱٫۰۰ دلار استفاده می شد. در سال ۱۹۴۳ ایالت کارولینای جنوبی این پل را خریداری کرد و عوارض در سال ۱۹۴۶ برداشته شد. در دهه ۱۹۶۰ پل یادبود گریس کافی نبود و دو خط باریک ۱۰ فوت (۳ متری) آن برای Ford Model As ساخته شده بود و درجه های تند آن تا ۶ درصد بود. تغییرات بعدی در ریل جانبی و حاشیه عرض خط را بیشتر کاهش داد. پل جدیدی در کنار و موازی با آن ساخته شد. پل Silas N. Pearman که بعنوان کمیسر بزرگراه آن زمان کارولینای جنوبی نامگذاری شده بود در سال ۱۹۶۶ با هزینه ۱۵ میلیون دلار افتتاح شد. سه خط آن، در عرض ۱۲ فوت (۳٫۷ متر) مدرن، به سمت ترافیک به سمت شمال باز شد در حالی که همتای قدیمی آن ترافیک جنوبی را به مرکز شهر چارلستون منتقل می کرد. یک خط در پل Pearman برگشت پذیر بود که منجر به علائم هشداردهنده «از خطوط با پیکان سبز استفاده کنید» و «از خط قرمز X استفاده نکنید» روی پل شد. دو
پل خرپایی تا سال ۱۹۷۹ منسوخ شده بودند. خراب شدن شدید فلز ناشی از عدم تعمیر و نگهداری بلافاصله پس از حذف عوارض گریس بریج، ظرفیت پل قدیمی گریس را به وسایل نقلیه ده تنی (بعداً پنج تن) محدود کرد و خط برگشت پذیر در Pearman حذف شد (برای تردد در ساعت های پیک به سه خط به سمت شمال تغییر مسیر داد)، و این خط را برای همیشه به جنوب تبدیل کرد و همه کامیون های سنگین، اتوبوس ها و وسایل تفریحی را به آن خط روی پل Pearman منحرف کرد. هیچ یک از پل ها دارای خطوط اضطراری نبودند و پل Pearman به دلیل وجود خط برگشت ناپذیر، بین خطوط شمالی و جنوبی به میانه راه نداشت و تا سال ۲۰۰۲ موانع انعطاف پذیر به پل Pearman اضافه شد تا از برخورد مستقیم جلوگیری شود. علاوه بر این، فاصله عمودی بالای رودخانه - زمانی که یکی از بالاترین در جهان بود - دیگر نمی تواند کشتی های مدرن کشتی را در خود جای دهد. سه مورد از چهار پایانه های حمل و نقل چارلستون در کنار رودخانه های کوپر و واندو واقع شده اند و فاصله محدود از پل دسترسی کشتی هایی را که در غیر این صورت برای اقتصاد کارولینای جنوبی مفید خواهند بود، محروم می کند. اکنون که پل های قدیمی از هم جدا شده اند، بزرگتر
ین کشتی های کانتینری مدرن جهان قادر به دسترسی به تمام پایانه های چهارمین بندر بزرگ کانتینری کشور هستند. ساخت. افزایش حمایت مالی از یک پل هشت خطه جدید بر روی رودخانه کوپر، ۲۰ سال در راه بود، که با اصرار دولت مبنی بر اینکه نمی تواند چنین پلی را بپردازد و بی میلی چارلستون برای تأمین بودجه برای پروژه، طولانی شد. چندین پیشنهاد برای یک پل عوارضی ارائه شد، اما شهرداران چارلستون و مونت پلزنت مخالفت کردند. هنگامی که مقامات در سال ۱۹۹۵ فاش کردند که گریس بریج برای ایمنی و صداقت ۴ از ۱۰۰ را کسب کرده است، آرتور راونل جونیور، نماینده بازنشسته کنگره ایالات متحده، با هدف حل مشکل بودجه به عنوان نماینده مجلس سنای کارولینای جنوبی کاندیدا شد. او به تأسیس بانک زیرساخت S.C کمک کرد و با مقامات محلی، ایالتی و فدرال همکاری کرد تا مشارکت هایی را ایجاد کند که به تأمین بودجه نهایی کمک کند. بودجه بانک زیرساخت های دولتی (SIB) 325 میلیون دلار برای همراهی ۹۶٫۶ میلیون دلار از اداره مدیریت بزرگراه های فدرال بود. با این حال، این پروژه به واقعیت تبدیل نشد، تا زمانی که SIB با تعهد به وام فدرال ۲۱۵ میلیون دلاری موافقت کرد، مشروط بر اینکه شهرستان
چارلستون سالانه ۳ میلیون دلار به مدت ۲۵ سال، از جمله افزایش مالیات بر فروش 8.33 to، به وام فدرال کمک کند. و همچنین پرداخت های سالانه از SCDOT و اداره بنادر ایالتی. قیمت کلی پل حدود ۷۰۰ میلیون دلار است. با توجه به تلاش های وی در تصویب قوانین برای تأمین بودجه پل جدید، نمایندگان دیگر مجلس به نام پل پل آرتور راونل جونیور رای دادند. برخی معتقد بودند که پل نباید به نام راونل نامگذاری شود، رئیس بانک زیرساخت کارولینای جنوبی در سال ۱۹۹۹ گفت: "مطمئناً آرتور راونل شخص خوب و شایسته ای است، اما این پل بزرگتر از هر فرد است و باید نشان دهد همه ویژگیهای ایالت و نه برخی سناتورهای ایالتی که به طور اتفاقی در مجلس در حال ساختن ساختار هستند. " طراحی. پل Ravenel یک طرح کابلی با دو برج الماس شکل است که هر یک ۵۷۵ فوت (۱۷۵ متر) ارتفاع دارند. طول کلی سازه ۱۳۲۰۰ پا (۴٫۰ کیلومتر) است و دهانه اصلی بین برج ها به ۱٫۵۴۶ فوت (۴۷۱ متر) می رسد. ۱۲۸ کابل جداگانه که در داخل برج های الماس لنگر انداخته اند، عرشه را در ارتفاع ۵۷ متری بالای رودخانه معلق کرده اند. جاده شامل هشت خط ۱۲ فوت (۳٫۷ متر)، چهار خط در هر جهت به علاوه یک مسیر دو پا (۳٫۷ متر) د
وچرخه و عابر پیاده است که در امتداد لبه جنوبی پل مشرف به بندر چارلستون و اقیانوس اطلس حرکت می کند. ساختار پل طوری طراحی شده است که در برابر حوادث کشتیرانی و بلایای طبیعی که تاریخ چارلستون را درگیر کرده است مقاومت کند. این دهانه به گونه ای طراحی شده است که باد بیش از ۳۰۰ مایل در ساعت (۴۸۰ کیلومتر در ساعت) را تحمل می کند، بسیار قوی تر از طوفان هوگو در بدترین طوفان در تاریخ چارلستون در سال ۱۹۸۹. مهندسان همچنین زلزله سال ۱۸۸۶ را که تقریباً چارلستون را مساوی کرد، در نظر گرفتند. پل Ravenel طوری طراحی شده است که در برابر زلزله ای به بزرگی ۷٫۴ ریشتر بدون شکست کامل مقاومت کند. برای محافظت از پل در برابر کشتی های اشتباه، برج ها با جزایر صخره ای یک هکتاری احاطه شده اند. کشتی ها قبل از برخورد با برج ها در جزایر به زمین می نشینند. این پل برای تردد ۱۰۰۰۰۰ وسیله نقلیه در روز طراحی شده بود و پیش بینی می شد که در سال ۲۰۳۰ به این تعداد برسد. از سال ۲۰۱۸، این پل به طور متوسط ۹۶٬۳۰۰ وسیله نقلیه در روز حمل می کرد. این پل شامل یک مسیر مشترک دوچرخه-پیاده به نام Wonders 'Way به یاد گرت واندرز است. واندرز یک نیروی دریایی ایالات متحده
بود که در چارلستون مستقر بود و در حال تمرین برای المپیک ۲۰۰۴ بود تا اینکه در تصادف دوچرخه و وسیله نقلیه جان باخت. این مسیر به دلیل تلاش های مردمی گروه هایی مانند کلاس پنجم ابتدایی در یک مدرسه ابتدایی در طراحی پل جدید گنجانده شد.
۱۳ گل رز () یک فیلم جنگی اسپانیایی به کارگردانی امیلیو مارتینز-لازارو است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این فیلم در ۱۴ شاخه نامزد دریافت جایزه گویا شد که در ۴ شاخه برنده شد: بهترین فیلم برداری، بهترین طراحی لباس، بهترین موسیقی متن، و بهترین بازیگر مکمل مرد.
تِـرسا اورتادو دِ اُری (؛ زادهٔ ۶ مه ۱۹۸۳) بازیگر اسپانیایی تئاتر، تلویزیون و سینماست. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "۱۳ گل رز" و "شمارش معکوس" اشاره نمود.
مارا گویانِـس (؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۴۲–۶ نوامبر ۲۰۰۶) بازیگر اسپانیایی تئاتر، تلویزیون و سینما بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "امکانش هست؟" اشاره نمود.
آفریکا پرات (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خاور باختر"، "لطفاً مراقب آملیا باش"، "ارماناس" و "امکانش هست؟" اشاره کرد.
برتین اوسبورن (؛ زادهٔ ) خواننده، مجری، و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "امکانش هست؟" اشاره نمود.
امیلیو گوتیه رس کابا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برج سوسو"، "دهان به دهان"، "هنر مردن"، "شراب کهنه"، "آنچه چشمانش پنهان می کرد"، "با وجود همه چیز"، "درخت خون"، "وسوسه ام نکن"، "کندو"، "مگر من چه کرده ام؟"، "درختان نخل در برف"، ""، "مرد هزارچهره"، "امکانش هست؟"، "زمان جاسوسی" و "نرودا" اشاره کرد.
خائیمه بلانچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "امکانش هست؟"، "یک گام به پیش"، "تورمولینوس ۷۳" و "روز هیولا" اشاره کرد.
سارینا بنیکی آوتاندیلیان (؛ زادهٔ ) موسیقی شناس و رهبر ارکستر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۷ در مارتاکرت به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
هاکوب دانیلی آوتیکیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و ویراستار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۵ در بیروت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
سواک گاریکی آوتیسیان (؛ زادهٔ ) هنرمند رقص باله اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۷ ژانویه ۱۹۸۸ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان (۲۰۰۶) فارغ التحصیل گشت. آوتیسیان در تالار اپرای ایروان فعالیت می کند. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۲) و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۱۷) است.
آرمن مارسلی آرزومانیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۹ مهٔ ۱۹۷۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی در و ارمنستان ۱ فعالیت کرده است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۳) و هدیه یادبود نخست وزیر ارمنستان (۲۰۱۴) است.
کامو آرزومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۴ مهٔ ۱۹۵۶ در یغوارد به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۱۵)، مدال گارگین نژده (۲۰۱۴), مدال وازگن سارگسیان (۲۰۱۲), مدال لوریس ملیکوف، مدال آکسل باکونتس (۲۰۱۱)، مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۶) و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳) است. وی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۹ در سن ۶۲ سالگی در کاپان درگذشت.
خسوس گوسمن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سه عضو صلیب سرخ"، "سرقت در ساعت ۳"، "خوب، بد، زشت"، "به خاطر چند دلار بیشتر"، "بادی به غرب می رود"، "و در سال سوم، او دوباره برخاست"، "صبح بخیر، کنتس کوچک"، "امکانش هست؟" و "قصه های تلویزیون" اشاره کرد.
شوشانیک هاروتیونی آپویان (؛ زادهٔ - ) موسیقی شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۳ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۹ اکتبر ۲۰۱۵ در سن ۹۱ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد. منابع.
هایک بوریسی بابوخانیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و سیاستمدار اهل ارمنستان است که بین سال های ۱۹۹۹–۲۰۰۳ و سپس دوباره ۲۰۱۲–۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های دوم، پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
آرتاک وارطانی وارطانیان (؛ زادهٔ ) داستان نویس، روزنامه نگار، شاعر و مترجم اهل ارمنستان است. زندگی. وی در ۴ مهٔ ۱۹۵۱ در روستای چلخان قلعه (آزنابرد) به دنیا آمد و از دانشکدهٔ سایبـرنتیک فنی دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان و بخـش روزنامه نگاری دانشکـدهٔ علوم اجتماعی همین دانشگاه فارغ التحصیل گشت. وارتانیان همچنین دارای دکترای زبان شناسی است. وی از ۱۹۹۴ عضو انجمن روزنامه نگاران ارمنستان و از سال ۲۰۰۹ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد. وی در ۲۰۰۷م به دریافت تقدیرنامهٔ رئیس جمهور ارمنستان و در ۲۰۱۱م به دریافت نشان های موسس خورناتسی و کانون نویسندگان ارمنستان، برای خدمات شایستهٔ ادبی نایل آمد. آثار. آرتاک وارتانیان مؤلف چهارده جلد کتاب و مقاله های متعدد علمی و اجتماعی است و به کار ترجمه نیز (از زبان های روسی و فارسی) می پردازد. نوشته های وی به زبان های روسی، فارسی و فرانسوی ترجمه شده است. ‏در سال ۲۰۲۱ میلادی مجموعه داستانهای وی با عنوان «درخت توت صورتی» در تهران منتشر گشته است.
میکائیل گورگنی استامبولتسیان (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۸ فوریه ۱۹۳۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی () و جایزه رئیس جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) است.
خوزه لیفانته (؛ ۳ ژوئن ۱۹۴۳ – ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "امکانش هست؟"، "پروانه روی شانه" و "داجون" اشاره کرد.
واهان آراکلی بایبوردیان (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار و استاد دانشگاه خاورشناس و دیپلمات اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ در سمت نخستین سفیر قوق العاده و تام الاختیار جمهوری ارمنستان در ایران را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۳ در آخالتسیخه به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۹م به ارمنستان کوچید و در مدرسهٔ بیست و شش کمیسر باکو در ایروان درس خواند. در ۱۹۵۷م رشتهٔ ایران شناسی دانشکدهٔ خاورشناسی دانشگاه ایروان را به پایان برد و در سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵م دورهٔ کارنشاسی ارشد مؤسسهٔ خاورشناسی آکادمی علوم مسکو را به پایان رساند. وی با ارائه پایان نامه ای با نام "منطقهٔ ارمنی نشین جلفای اصفهان در قرن هفدهم" موفق به گرفتن درجهٔ علمی نامزدی علوم تاریخ شد. بایبوردیان در ۱۹۷۴م در ایروان با نوشتن رساله ای با نام "روابط ترکیه و ایران قرن بیستم" به دریافت درجهٔ علمی فوق دکتری علوم تاریخ نایل آمد. وی سال ها در بنیاد خاورشناسی آکادمی علوم ارمنستان فعالیت داشت. از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲م رئیس کرسی تاریخ دانشگاه تربیت معلم ایروان و از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ نخستین سفیر قوق العاده و تام الاختیار جمهوری ارمنستان در ایران بود. از ۱۹۹۸م مشاور امور کشور
های آسیای میانه و خاور نزدیک وزارت امورخارجهٔ ارمنستان و همزمان رئیس دانشکدهٔ شرق شناسی دانشگاه هراچیا آجاریان است. وی شماری کتاب و بیش از یک صد مقاله در زمینه های گوناگون تاریخ معاصر ایران، دربارهٔ مناطق ارمنی نشین ایران، تاریخ ارمنستان غربی، مسائل گوناگون روابط بین المللی، خاورمیانه و خاور نزدیک منتشر کرده است که شماری از آن ها از این قرارند: "جامعهٔ ارامنهٔ جلفای نو و سازمان مبلغان کاتولیک در سدهٔ هفدهم"، "نقش واسط و میانجی بازرگانان جلفای نو در روابط سیاسی ایران با کشورهای اروپای غربی در آغاز سدهٔ هفدهم"، "بازرگان جلفای نو و نفوذ اقتصادی سرمایه های اروپای غربی در ایران"، "جامعهٔ ارامنهٔ جلفای نو در سدهٔ هفدهم"، "دربارهٔ سیاست امپریالیستی آلمان در ایران از ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۴م"، "سیاست ترکیه نسبت به ایران در آغاز سدهٔ بیستم". از آثارش: "ایران امروز" که در ایروان چاپ شده است؛ "فرهنگ مفصل فارسی به ارمنی" که در بردارندهٔ بیست و پنج هزار واژه با چکیده ای از دستور زبان فارسی، ضرب المثل های فارسی و معادل های ارمنی آن ها است. این اثر با همکاری آرام دوداگیان و اولگا آرزومانیان به چاپ رسیده است (۱۹۶۱م) جوایز. وی برنده جوا
یزی همچون مدال موسس خورناتسی است. منابع.
ژورا آرشاکی بارسقیان (؛ زادهٔ ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۶ اوت ۱۹۴۶ در سارچاپت به دنیا آمد و از آکادمی امپریال هنر فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
هوهانس خاچاطوری بارسقیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زبان شناس، فرهنگ نویس و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۵ اکتبر ۱۹۲۰ در ماستارا به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی، جایزه پوغوسیان، نشان جنگ میهنی (درجه دو) و نشان مسروپ ماشتوتس است. وی در ۲ اوت ۲۰۱۴ در سن ۹۳ سالگی در ایروان درگذشت. منابع.
خوانیتو ناوارو (؛ ۸ ژوئیه ۱۹۲۴ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خاور باختر"، "امکانش هست؟"، ' و ' اشاره کرد.
همایاک گورگنی بدیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۵ در تفلیس به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنر تفلیس و آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون نشان جنگ میهنی درجه دو، نقاش شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷), نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۵) و مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۶) است. عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی در ۶ اکتبر ۲۰۱۷ در سن ۹۱ سالگی در ایروان درگذشت.
هراچیا میکائیلی (موخانی) بگلاریان (؛ زادهٔ - ) شاعر، روزنامه نگار و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱ مه ۱۹۳۴ در کولخوزاشن، استان مارتونی، جمهوری آرتساخ به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۹) است. عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. وی در ۹ اکتبر ۲۰۰۹ در سن ۷۵ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
درنیک آبرامی گابریلیان (؛ زادهٔ ) بوکسور مرد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۷ آوریل ۱۹۴۴ در ماداغیس، استان مارتاکرت به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۹)، آموزگار شایسته جمهوری ارمنستان، مربی شایسته ارمنستان شوروی است.
وازگن آرشالویسی گابریلیان (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه، محقق ادبی و تاریخ نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۰ ژانویه ۱۹۳۷ در آرتیمت به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۷) و (۲۰۱۴) است.
سریوژا آشوتی گالستیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، استاد دانشگاه و زبان شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ نوامبر ۱۹۲۹ در تساو به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۴) و آموزگار شایسته جمهوری ارمنستان است.
لوسیا اویوس (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "امکانش هست؟" اشاره نمود.
هیلدا گالفایان (؛ زادهٔ ) شاعر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۴۲ در استانبول به دنیا آمد و از دانشگاه پاریس فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۴), (۱۹۷۳), (۱۹۸۱), (۲۰۰۹), (۲۰۰۹), (۲۰۰۹) است.
داویت وازگنی گاسپاریان (؛ زادهٔ ) منتقد ادبی، استاد دانشگاه و تاریخ نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۸ اکتبر ۱۹۴۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. گاسپاریان از سال ۱۹۷۶ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۵) است.
گارگین هامبارتسومی داوتیان (؛ زادهٔ ) مجسمه ساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۸ دسامبر ۱۹۵۴ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان است.
بلا پاولی داربینیان (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) خواننده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۰ فوریهٔ ۱۹۳۶ در وانادزور به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۱) و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۶) شد. وی در ۲۳ اوت ۲۰۰۵ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
لوئیس پرساگوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چندی بعد"، "امکانش هست؟" و "عشق می تواند بطور جدی به سلامت شما آسیب بزند" اشاره نمود.
کارن پایکاری دورگاریان (؛ زادهٔ ) رهبر ارکستر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۴ مارس ۱۹۶۹ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی، مدال یادبود نخست وزیر ارمنستان و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان است.
ماریسا پورسل (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "امکانش هست؟"، "پزشک خانوادگی"، "باغ لذت ها"، "همسر سفیدپوش… عاشق آتشین مزاج" و "نیمی از بهشت" اشاره کرد.
ژانا گالستیان (؛ زادهٔ ) بازیگر و سیاستمدار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۵ آوریل ۱۹۴۸ در استپاناکرت به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی و نشان عقاب طلایی قهرمان آرتساخ (۲۰۱۵) مدال آزادسازی شوشی (۲۰۰۲) مدال شجاعت (۱۹۸۸) نشان گریگور لوسارویچ (۲۰۰۸) هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۴) نشان صلیب رزمی درجه یک جمهوری قره باغ کوهستانی (۲۰۰۰) است.
آنا (المیانا) آرتیومی هککیان (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۵ اوت ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال یادبود نخست وزیر ارمنستان (۲۰۱۴), مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۸) و مدال مارشال باقرامیان (۲۰۱۰) است.
ماریسول آیوسو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خون آشام های ۱۹۳۰"، "ابله تمام عیار" و "امکانش هست؟" اشاره کرد.
ماری بگونیا (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خون آشام های ۱۹۳۰"، "گاوبازی"، "امکانش هست؟"، "و در سال سوم، او دوباره برخاست" و "مردی که می خواست خود را بکشد" اشاره کرد.
ماری کارمن رامیرس (؛ زادهٔ ) خواننده متزوسوپرانوی اپرا و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "روزگار خوش" و "امکانش هست؟" اشاره کرد.
رامیرو اُلیوِروس (؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۱) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آن سوی آینه"، "امکانش هست؟" و "پرونده دختر پیژامه پوش" اشاره نمود.
ویکی لاگوس (؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۳۸) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "امکانش هست؟" و "دو رقیب" اشاره نمود.
آناهید خاچاطوری بوستانجیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار نظر، شاعر، مترجم، نویسنده و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۹ در تفلیس به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود. وی در ۸ ژانویهٔ ۲۰۱۷ در سن ۶۷ سالگی در تفلیس درگذشت.
آرتور (آرتاشس) گذبگوذب گریگوریان (؛ زادهٔ - ) آهنگساز و موسیقی دان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد و از و کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان فارغ التحصیل گشت. وی در مرکز ملی زیبایی شناسی هنریک ایگیتیان (۱۹۸۴–۱۹۸۳) فعالیت کرد. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری افتخاری جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی و است. وی پس از یک طولانی بیماری در ۴ فوریه ۲۰۲۲ در سن ۶۳ سالگی در بیمارستان درگذشت.
استراتژی فرست () یک ناشر بازی ویدئویی واقع شده در مونترآل است که در ۱۹۸۸ بنیان گذاری شد. این شرکت در سال ۲۰۰۴ ورشکست شد و توسط سیلوراستار هولدینگز در ۲۰۰۵ خریداری شد.این شرکت در ساخت بازی ویدئویی استراتژی تمرکز دارد.
واهاگن واهانی گریگوریان (؛ زادهٔ ) رمان نویس و مترجم اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۷ مارس ۱۹۴۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
نینل سرگئی دالاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۹ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۱) و هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳) است. وی در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۸ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت.
ماریا هوهانسی دیوانیان (؛ زادهٔ ) رقصنده باله اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ اکتبر ۱۹۷۴ در ایروان از والدینی به نام های هوهانس دیوانیان و النا پاولیدی به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان است.
نارک اوهانی دوریان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۶ آوریل ۱۹۵۹ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی و مدال گریگور نارکاتسی است.