Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د بود و گوشتخوار بودند. تعداد کمی از این بقایای اسکلتی در معرض دید قرار دارند اما بیشتر آنها به صورت کم عمق در رسوبات دفن شده آند و به تدریج در اثر فرسایش کشف می شوند. دره نهنگان شواهدی از میلیون ها سال زندگی دریایی ساحلی را در خود جای داده است. گردشگری. از آنجا که بخشی از وادی الحیتان به یک مقصد گردشگری تبدیل شده است، گذرگاه هایی بین بقایای اصلی جانداران کهن آن ساخته شده و پناهگاه های کوچکی نیز بنا شده است. سالانه در حدود ۱۰۰۰ بازدید کننده به این منطقه سفر می کنند. دولت مصر می گوید که در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۷، دیپلمات های بلژیکی با راندن دو خودرو در منطقه منطقه حفاظت شده و ۱۰ میلیون دلار آمریکا به محل آسیب زده اند. دولت بلژیک می گوید هیچ خسارتی از جانب دیپلمات ها به محل وارد نشده است. این مسئله همچنان حل نشده باقی است.
کنسانتره پروتئین شیر (MPC)، هر گونه فراورده شیری کنسانتره (غلیظ و فشرده) است که دارای ۴۰-۹۰٪ پروتئین شیر باشد. وزارت کشاورزی ایالات متحده رسماً MPC را چنین تعریف می کند: "هر گونه پروتئین شیر کامل (کازئین به علاوه لاکتالبومین) که ۴۰ درصد یا بیشتر پروتئین وزنی دارد." علاوه بر فراورده های شیر فراپالایش، دسته بندی MPC شامل کنسانتره های ساخته شده از طریق فرایندهای دیگر، مانند ترکیب شیرخشک بدون چربی با پروتئین های بسیار غلیظ، مانند کازئین است.
قلعه آریکویاما ویرانه های یک قلعه ژاپنی در استان هیوگو، ژاپن است. این قلعه پایگاه اصلی قدرت برای خاندان یامانا بود.
پنت هاوس شمالی (به انگلیسی: "Penthouse North") (همچنین به عنوان چشم بسته نیز شناخته می شود) یک فیلم سینمایی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی جوزف روبن با بازی مایکل کیتون و میشل موناهن است. تولید. فیلمبرداری در ۷ دسامبر ۲۰۱۱ در اتاوا، انتاریو، کانادا آغاز شد.
مریخ ۲ کاوشگر فضایی بدون سرنشین و بخشی از برنامه فضایی مریخ شوروی بود. این برنامه شامل یک سری سطح نشین و مدارگرد مریخی می شد. مأموریت های مریخ ۲ و مریخ ۳ متشکل از فضاپیماهای یکسان بودند که هر کدام از یک مدارگرد و یک سطح نشین متصل به آن تشکیل شده بود.
"اتومبیل دزدی بزرگ ۴" یک بازی ویدیویی جهان باز، اکشن و ماجراجویی است که توسط راک استار نورث ساخته و توسط راک استار گیمز منتشر شد. "اتومبیل دزدی بزرگ ۴" با انتشار در ۲۹ آوریل ۲۰۰۸ برای پلی استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ بحث و جدال پیرامون خودش ایجاد کرد. به تصویر کشیدن خشونت در بازی، باعث شد که روزنامه نگاران و مقامات دولتی دربارهٔ این بازی نظر دهند و گاهی اوقات این عنوان را «شبیه ساز قتل» توصیف می کنند. توانایی رانندگی در شرایط مستی در بازی نیز مورد انتقاد قرار گرفت و در نتیجه درخواست ها از ای اس آربی برای تغییر رتبه بندی داده شد. به همین ترتیب، برخی از ویژگی های گیم پلی برای نسخه های استرالیایی و نیوزیلند بازی سانسور شدند، اگرچه این سانسورها بعداً حذف شدند. چندین جنایت در بازی وجود دارد، مانند قتل و خشونت جنسی، که برخی آن را به تجربه مجرمانه نسبت می دهند بحث و حواشی بیشتری ایجاد کرد. وکیل سابق به اسم جک تامپسون، که به مبارزه علیه سری جی تی ای معروف است، پیش از انتشار رسمی، از این بازی به شدت انتقاد کرد و دادخواست هایی علیه شرکت مادر تیک-تو اینتراکتیو ارائه داد و تهدید کرد که در صورت عدم حذف برخی از ویژگی های گیم پ
لی، توزیع بازی را ممنوع خواهد کرد. این بازی همچنین باعث جنجال و شکایت بیشتر مقامات و سازمانهای شهری شد. ویژگی های گیم پلی. به تصویر کشیدن خشونت. "اتومبیل دزدی بزرگ ۴" به دلیل به تصویر کشیدن خشونت و قتل مورد انتقاد گسترده قرار گرفت. گلن بک، یک مجری محافظه کار در برنامه گفتگوی رادیویی آمریکایی، با تکرار ادعاهای مطرح شده توسط یک سرهنگ دوم آمریکایی در جریان گفتگو، از "Grand Theft Auto IV" به عنوان یک نمونه جهت گسترش خشونت در ارتش ایالات متحده آمریکا نام برد. دیو گروسمن ادعا کرد که ارتش از بازی های تیراندازی برای حساسیت زدایی (وجدان زدایی) سربازان جهت قتل استفاده می کند. او همچنین با جک تامپسون صحبت کرد و تامپسون بازی را «شبیه ساز قتل» عنوان کرد. گاوین مک کیرنان، مدیر ملی شورای تلویزیونی والدین، افزود که این بازی «یک محصول بزرگسالان» است و ادعا کرد که تحقیقات، تأثیر بالقوه رسانه های خشونت آمیز بر روی کودکان را نشان می دهد. تامپسون با اشاره به نسخه استرالیا به عنوان نمونه، تأکید کرد که این بازی باید در ایالات متحده رتبه بندی مجدد شود. تعدادی از جنایات گزارش شده وجود دارد که در آن مرتکبان از "Grand Theft Auto IV" به
عنوان تأثیر اصلی برای انجام جنایت یاد می کنند. در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۸، شش نوجوان پس از شرکت در یک جنایات جنایی در نیوهید پارک، نیویورک دستگیر شدند. یکی از نوجوانان مردی را کتک زد، دندانهایش را بیرون کشید و سعی در ربودن اتومبیل و ون را با چوب بیس بال داشت. طبق گزارش پلیس شهرستان ناسائو، این نوجوانان ادعا کردند که آنها از "Grand Theft Auto IV" الهام گرفتند. در ۴ اوت ۲۰۰۸، BBC "Newsbeat" گزارش داد که یک دانش آموز ۱۸ ساله در بانکوک، تایلند هنگام قتل یک راننده تاکسی پس از تلاش برای ربودن وسیله نقلیه وی، دستگیر شد. کاپیتان پلیس بانکوک اظهار کرد که این دانش آموز می خواست بداند که آیا در زندگی واقعی به همان راحتی که در بازی بود سرقت از تاکسی آسان است یا خیر. بعد از انتشار این خبر به صورت موقتی "Grand Theft Auto IV" در تایلند ممنوع شد. در ۲۴ اوت ۲۰۱۳، اسکای نیوز گزارش داد که یک زن ۹۰ ساله در اسلاتر، لوئیزیانا کشته شد. نوه او که یک پسربچه هشت ساله بود، پس از بازی "Grand Theft Auto IV"، یک اسلحه را گرفت و به سر او شلیک کرد. رانندگی در حالت مستی. در "Grand Theft Auto IV"، بازیکن می تواند شخصیت اصلی بازی یعنی نیکو بلیک و دوستان
ش (که شخصیت غیرقابل بازی هستند) را مست کند، و در نتیجه یک گیم پلی متزلزل و مبهم ایجاد می کند. بازیکنان همچنین این امکان را دارند که در حالت مستی وارد اتومبیل شوند و تحت تأثیر الکل رانندگی کنند. این ویژگی گیم پلی مورد انتقاد قرار گرفت، به ویژه از طرف سازمان غیرانتفاعی مادران مخالف رانندگی در حالت مستی (MADD) که از این اقدام به عنوان «انتخاب، یک جرم خشن» یاد کرد، و این را «۱۰۰ درصد قابل پیشگیری» دانست. در نتیجه، MADD از هیئت رتبه بندی نرم افزار سرگرمی درخواست تغییر رتبه بندی بازی را از "Mature" (17++) به "Adults Only" (18++) داد که این امر باعث می شد بازی از خرده فروشی ها (مغازه های کوچک) حذف شود. آنها همچنین از شرکت مادر Take-Two Interactive و راکستار گیمز خواستند که به دلیل احساس مسئولیت اجتماعی، یا به دلیل احترام به قربانیان رانندگی تحت تأثیر، توزیع بازی را متوقف کنند. راک استار بعداً بیانیه ای به آسوشیتدپرس صادر کرد: ما برای تکلیف MADD احترام زیادی قائل هستیم، اما اعتقاد داریم مخاطبان بالغ "Grand Theft Auto IV" بیش از اندازه پیچیده هستند که بتوانند محتوای بازی را درک کنند. ادعاهای جنسی و برهنگی. در نوامبر ۲
۰۰۸، «رایان چینری» ۱۹ ساله به دلیل انجام دو حمله جنسی به زنان در شب زندانی شد. در جلسات دادگاه، گفته شد که او ساعتهای زیادی را صرف بازی "Grand Theft Auto IV" کرده است. قاضی گفت که تجربه او در این بازی «نمی تواند در همه شرایط این پرونده به او کمک کند». ، اولین گسترش دهنده اپیزودی "Grand Theft Auto IV"، دارای یک صحنه بود که برهنگی مردانه را از جلو (آلت تناسلی) نشان می داد. در نتیجه، والدین گروه Common Sense Media، با صدور اخطار عمومی علیه برهنگی، این بازی را محکوم کردند. این سازمان ادعا کرد که برهنگی منجر به بحث برانگیزتر شدن وضعیت بازی از نسخه های قبلی می شود. دن هوسر معاون رئیس شرکت راکستار، اظهار داشت که نمایش محتوای جنسی بازی به عنوان طنز طراحی شد، و امیدوار است که «طرفداران» طنز بازی را تشخیص دهند. انتشار نسخه سانسور شده. با وجود تأیید در فوریه ۲۰۰۸ مبنی بر عدم ویرایش نسخه استرالیایی Grand Theft Auto IV، بعداً راک استار اعلام کرد که برخی از ویژگی ها سانسور می شوند. در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۷ به این بازی رتبه بندی سنی بالای ۱۵ سال (MA15 +) اعطا شد. راکستار اظهار داشت که نسخه خاصی از بازی برای مطابقت با سیستم طبقه بن
دی استرالیا تولید شده است. ویژگی های سانسور شده در نسخه های استرالیایی عبارتند از: عدم توانایی انتخاب گزینه «سرویس» هنگام استخدام فاحشه ها و محدودیت انیمیشن و زاویه دوربین در هنگام برقراری رابطه جنسی. فقدان استخر خون و ردپای خونی. جایگزینی زخمهای گلوله و لکه های خون با «تغییر رنگ جزئی». در دسامبر سال ۲۰۰۸، سخنگوی راکستار اظهار کرد که این بازی بدون داشتن سانسور در استرالیا برای انتشار در مایکروسافت ویندوز و با داشتن گواهینامه MA15 + منتشر خواهد شد. در فوریه ۲۰۰۹، Rockstar وصله ای را منتشر کرد که نسخه استرالیایی را برای کنسول ها بدون سانسور قرار داد. در ۱۵ آوریل ۲۰۰۸، اعلام شد که انتشار بازی در نیوزلند با نسخه سانسور شده استرالیا یکسان خواهد بود. بیل هستینگ، مقام ارشد دفتر طبقه بندی فیلم و ادبیات نیوزیلند (OFLC)، اظهار داشت که راکستار به OFLC نگفت که کدام نسخه از بازی را ارسال کرده اند و نسخه راکستار که برای طبقه بندی ارسال شده بود نسخه ای بود که آنها قصد داشتند در نیوزیلند به بازار عرضه کنند. با این حال، این بازی توسط استن کالیف، دانشجوی ۲۱ ساله ای که در نیوزیلند نسخه ویرایش شده بازی را در نتیجه قوانین سانسور
استرالیا دریافت کرده بود، دوباره به OFLC ارسال کرد. نسخه غیر ویرایش شده پس از آن دارای درجه R18 شد و برای فروش در نیوزیلند تمیز شد. (بدون سانسور شد). واکنش سیاسی. در سال ۲۰۰۷، وکیل دادگستری در فلوریدا به اسم جک تامپسون، که قبلاً علیه بازی های راک استار فعالیت می کرد، اظهار داشت که برای جلوگیری از فروش این بازی به خردسالان تدابیری اتخاذ خواهد کرد. در ۱۴ مارس ۲۰۰۷، شرکت مادر راکستارتیک-تو اینتراکتیو شکایتی را علیه تامپسون ترتیب داد تا تلاش کند تامپسون را از تلاش برای اعلام بازی های راکستار به عنوان یک مزاحم، محدود کند. بازی های اعلام شده برای ایجاد مزاحمت که عملاً برای فروش ممنوع شده اند، به اعتقاد شرکت Take-Two نقض حقوق متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا است. تامپسون در پاسخ یک دعوای متقابل در دادگاه راه انداخت که Take-Two را به عنوان ناقض قوانین فدرال، ارتکاب شهادت دروغ، ممانعت از اجرای عدالت، و توطئه علیه خودش یا اشخاص ثالثی که این شرکت آنان از حقوق مدنی محروم می کند، متهم کرد. هر دو طرف در تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۰۷ به توافق رسیدند و قبول کردند که پرونده های قضایی خود را لغو کنند. طبق این توافق نامه، تامپسون
از طرح منع فروش یا توزیع بازی توسط Take-Two یا شرکت های تابعه منع شده است. او محدود به برقراری ارتباط از طریق وکلای Take-Two در مورد هر موضوعی در آینده است، اما قادر است موضع صریح خود را در برابر عناوین آنها حفظ کند و ممکن است به عنوان مشاور در دادخواست های طرف های دیگر علیه Take-Two کار کند. در آن سمت، Take-Two موافقت کرد که از اهانت به دادگاه علیه تامپسون در مورد ادعای رفتار ناشایست در جلسات دادگاه بازی "Bully" در سال ۲۰۰۶ صرف نظر کند. تامپسون در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۷ سندی را به دادگاه فدرال در فلوریدا ارائه داد و ادعا کرد که در طی یک مأموریت در Grand Theft Auto IV، یک شخصیت وکیل مورد هدف ترور قرار می گیرد که بر اساس خودش ساخته شده است. در این مأموریت وقتی بازیکن وارد دفتر کار وکیل می شود و اسلحه ای به دست می آورد، وکیل فریاد می زند: "اسلحه مردم را نمی کشد، بازی های ویدیویی می کشند!" «Guns don't kill people, video games do!»، عبارتی که اغلب به تامپسون نسبت داده می شود. تامپسون تهدید کرد که "اگر شباهت ها از بین نرود" از روش های لازم و مناسب برای جلوگیری از انتشار بازی استفاده خواهد کرد. شباهت ها برطرف نشد و تامپس
ون نیز این موارد را دنبال نکرد. در ۲۵ آوریل ۲۰۰۸، سایت خبری "مترو" گزارش داد که تامپسون نامه ای به مادر اشتراوس زلنیک، مدیر Take-Two Interactive نوشت. در این نامه، که به شدت از بازی و تربیت زلنیک انتقاد می کرد، تامپسون "Grand Theft Auto" را به عنوان «شبیه ساز قتل» توصیف کرد و گفت: پورنوگرافی و خشونتی که فرزند شما درگیر آن است چیزی است که بیشتر مادران شرم می کنند… شاید شما خانم زلنیک، پسر خوش تیپ شما آنقدر آنها را گرفت که میله را پس انداختید و کودک را خراب کردید (کنایه از اینکه که فرزند خود را خوب تربیت نکردید). این توضیح می دهد که چرا او شما را، به روشی که در حال حاضر عمل می کند، «شرمنده» کرده است … روز مادر مبارک، خانم زلنیک، که امسال … دو هفته پس از آن است که پسرت پورنو و خشونت علیه پسران مادران دیگر را آغاز کرده است. مطمئنم که خیلی افتخار می کنی. تامپسون موقتی ادعا کرد که نامه را برخلاف مادرش برای وکیل زلنیک فرستاده است که به صورت تقلید مسخره آمیز برای القای احساس «شرم» در زلنیک تنظیم شد. پس از انتشار اولین پیش پرده بازی، مقامات شهر نیویورک از انتخاب شهر خود به عنوان الهامی برای بازی بسیار متعجب شدند و اظه
ار داشتند که بازی ای مانند اتومبیل دزدی بزرگ به طور دقیق میزان جرم و جنایت شهر را نشان نمی دهد. سخنگوی شهردار به اسم مایکل بلومبرگ گفت که «از هیچ بازی ویدیویی که در آن برای جراحت یا کشتن افسران پلیس امتیاز کسب می کنید پشتیبانی نمی کند». اگرچه در بازی امتیاز کسب نمی شود و قتل افسران پلیس به بازیکن حس دلسردی می دهد، اما بازی اغلب به بازیکنان پیشنهاد می کند که افسران پلیس باید کشته شوند تا در داستان اصلی بازی بدون مشکل پیش بروند. چندین هدف مأموریت نیز مستقیماً بازیکن را به قتل افسران پلیس اجبار می کند. در یک پاسخ، جیسون دلا روکا، مدیر اجرایی انجمن بین المللی توسعه دهندگان بازی، مقامات شهر نیویورک را به دلیل انتقاد از بازی های ویدئویی برای استفاده و الهام از شهر، اما پرهیز از صحبت در مورد سایر اشکال سرگرمی، مانند کتاب ها، فیلم ها و نمایش های تلویزیونی به استاندارد دوگانه متهم کرد. اقدام قانونی. Take-Two Interactive شکایتی را در پاسخ به اداره حمل و نقل شیکاگو (CTA) با حذف تبلیغات بازی از دارایی اداره، ثبت کرد، که باعث نقض قراردادی می شود که تبلیغات باید تا ژوئن ۲۰۰۸ باقی بماند. در پاسخ، نماینده ای از اداره حمل و ن
قل شیکاگو، دلیل حذف تبلیغات را، اختلافات پیرامون کمپین تبلیغاتی در سال ۲۰۰۴ دانست.
فوبوس ۱ کاوشگر فضایی بدون سرنشین شوروی و بخشی از برنامه فوبوس بود که در ۷ ژوئیه ۱۹۸۸ از تاسیسات پرتاب بایکونور پرتاب شد. ماموریت مورد نظر آن تحقیقات بر روی مریخ و قمرهای آن فوبوس و دیموس بود. این مأموریت در ۲ سپتامبر ۱۹۸۸ به علت مشکل در عملکرد رایانه آن ناکام ماند. در زمان پرتاب، این فضاپیما با وزن ۶۲۰۰ کیلوگرم، سنگین ترین فضاپیمای بین سیاره ای بود که تا آن زمان پرتاب می شد.
ازکیل فرناندز (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار و دیپلمات اهل پاناما بود. وی از ۱۶ دسامبر ۱۹۳۹ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹ رئیس جمهور موقت پاناما بود. ازکیل فرناندز در ۲۶ مارس ۱۹۴۶، در سن ۶۰ سالگی درگذشت.
سالیوت ۳ (؛ ؛ همچنین به عنوان OPS-2 یا Almaz 2) یک ایستگاه فضایی متعلق به شوروی بود که در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۴ به فضا ارسال شد. این دومین ایستگاه فضایی از برنامه نظامی ایستگاه آلمان و اولین ایستگاهی بود که با موفقیت پرتاب شد. برای پنهان کردن ماهیت واقعی نظامی خود، این مأموریت در برنامه سالیوت گنجانده شد. به دلیل ماهیت این ایستگاه، اتحاد جماهیر شوروی تمایلی به انتشار اطلاعات در مورد طراحی آن و مأموریت های مربوط به ایستگاه نداشت.
"اتومبیل دزدی بزرگ ۵" یک بازی ویدیویی جهان باز، اکشن و ماجراجویی است که توسط راک استار نورث ساخته و توسط راک استار گیمز منتشر شد. پس از انتشار بازی برای پلی استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۳، بحث های مربوط به خشونت و نحوه به تصویر کشیدن زنان را ایجاد کرد. مأموریتی که بازیکنان را ملزم می کند از تجهیزات شکنجه در بازجویی گروگانگیر استفاده کنند، مورد انتقاد سیاستمداران و گروه های خیریه ضد شکنجه قرار گرفت. این بازی مورد بحث و گفتگوی گسترده آنلاین درمورد به تصویر کشیدن زنان نیز قرار گرفت، به ویژه در پی واکنش شدید علیه کارولین پتی، روزنامه نگار گیم اسپات، پس از آنکه این او در گزارش نقد ادعا کرد بازی زن ستیزی را به تصویر می کشد. پس از انتشار این گزارش، صفحه وب بررسی این روزنامه نگار بیش از ۲۰ هزار نظر عمدتاً منفی دریافت کرد، بسیاری از روزنامه نگاران از حق اظهار نظر وی دفاع کردند و از خصومت جامعه بازی در برابر انتقادات ابراز تاسف کردند. کارن گراوانو شخصیت تلویزیونی و لیندزی لوهان بازیگر آمریکایی، هردو با این ادعا که شخصیت های بازی بر اساس شباهت هایشان ساخته شده اند، علیه راکستار شکایت کردند. فروشگاه استرالیا
یی زنجیره ای تارگت به دنبال دادخواست سایت Change.org که ادعا می کرد این عنوان «بازیکنان را به ارتکاب خشونت جنسی و کشتن زنان ترغیب می کند» بازی را از ۳۰۰ فروشگاه خود بیرون کشید. به تصویر کشیدن شکنجه. مأموریتی به اسم "By the Book" باعث ایجاد بحث و جنجال از سوی بازرسان و مفسران بخاطر به تصویر کشیدن شکنجه شد. در این مأموریت، شخصیت اصلی ترور فیلیپس از فردی به نام «آقای کی» (Ferdinand "Mr. K" Kerimov) بازجویی می کند تا اطلاعات مربوط به فردی آذربایجانی را که تصور می شود با تروریست ها در ارتباط است و عامل تهدید FIB (دفتر تحقیقات فدرال، نسخه FBI در بازی) است را استخراج کند. ترور از روش های شکنجه مانند شوک الکتریکی، از بین بردن دندان ها با انبردست، زدن آچار شلاقی به قربانی و تخته آب (القای حس غرق شدن) بر روی مرد استفاده می کند. هنگامی که آقای کی اطلاعات را در اختیار FIB قرار می دهد، از ترور خواسته می شود تا او را بکشد، اما در عوض او را به فرودگاه می رساند و فرصتی برای فرار وی فراهم می کند. در حین رانندگی و رساندن آقای کی به فرودگاه، ترور درمورد عدم تأثیر شکنجه صحبت می کند و به آمادگی آقای کی برای ارائه اطلاعات FIB بدون
شکنجه اشاره می کند و ابراز می کند که شکنجه به عنوان یک بازی قدرت «برای ادعای خودمان» مورد استفاده قرار می گیرد. منتقدان بازگو کردند که این مأموریت به عنوان کنایه سیاسی به «استفاده از شکنجه توسط دولت ایالات متحده» قرار داده شد، ولی استفاده از شکنجه در بازی طعم نامطلوبی داشت. منتقد سایت پولیگان به اسم کریس پلنتی اظهار داشت: «دیالوگ ها در این قسمت جنبه خنده داری دارند ولی من احساس تهوع می کردم». کارولین پتی منتقد سایت گیم اسپات احساس کرد که قرار دادن صحنه شکنجه در متن مونولوگ، مانند یک ماشین تولید جنجال و بحث است. Tom Bramwell منتقد از "یوروگیمر" گفت این کنایه سیاسی تحت الشعاع خشونت آمیز قرار گرفته و آن را با مرحله «No Russian» "" مقایسه کرد. وی گفت که دوربین کلوزآپ و رویداد فوری این سکانس فراتر از خشونت نشان داده شده در بازی های قبل سری جی تی ای است. او این سکانس را فاقد زمینه کافی برای توجیه خشونت دانست. کیت بست از آزادی از شکنجه گفت که سازنده راک استار نورث با مجبور کردن بازیکنان به نقش شکنجه گر «از یک خط عبور کرد». کیت واز، نماینده حزب کارگر انگلیس گفت که وی از خشونت مأموریت "متحیر" شده است و آلیسون شرات از
انجمن مدرسان و سخنرانان گفت که والدین باید به دلیل گرافیک واقع گرایانه و خشونت، کودکان باید در مورد این بازی آگاه باشند. روزنامه نگار مستقل به نام تام چیک، از سکانس شکنجه دفاع کرد و نوشت که برخلاف مأموریت "No Russian" یا فیلم سی دقیقه پس از نیمه شب، کنایه سیاسی بازی در مورد شکنجه در مامورت "By the Book"محتوای خشونت آمیز را ضروری می کند. استیون آگ، بازیگر ترور فیلیپس، در مورد اجرای سکانس شکنجه، در پاسخ گفت که او مانند «یک روز دیگر در دفتر» با آن رفتار کرد و بیشتر از اینکه در مورد اخلاقی بودن سکانس درگیر باشد، روی اشتباه نکردن در هنگام فیلمبرداری تمرکز کرد. در نسخه های ژاپنی بازی، توالی شکنجه سانسور می شود. تصویرگری از زنان. برخی از منتقدان ادعا کردند که نحوه نشان دادن زنان در بازی زن ستیزانه (ضد زن) است. کریس پلانت از وبسایت پولیگان احساس کرد که شخصیت های مکمل زن بر اساس کلیشه ها ساخته شده و نوشت «رفتار این بازی با زنان، یادگاری از نسل فعلی» است. تاد مارتنز از "لس آنجلس تایمز"، نمایش هجوآمیز از زنان را غیرخلاقانه دانست و افزود که مضامین خشونت آمیز و جنسیتی به تجربه بازی لطمه می زند. مجله اج اشاره کرد که اگرچه
«هر زن در بازی است، فقط برای تمسخر، اذیت شدن یا خندیدن وجود دارد.»، اما شخصیت های اصلی یعنی همه مردها را از طریق گرایش های کلیشه ای خود به خشونت با همان شیوه رفتار می کند. دیو کوک از سایت VG247 این احساس را که شخصیت های زن بر اساس کلیشه ها ساخته شده اند، تقویت کرد. سم هوسر، بنیانگذار راکستار گیمز، احساس کرد که تیم سازنده گاهی از تصویر زنان در بازی های "اتومبیل دزدی بزرگ" چشم پوشی می کنند، اما وزن شخصیت زنان نسبت به شخصیت های مرد «متناسب با داستانی است که می خواستیم تعریف کنیم». برادر وی، دن هوسر، سرپرست نویسنده راک استار و معاون بخش خلاقیت شرکت، در مصاحبه ای به این انتقادات اشاره کرد و گفت: " که نامناسب است؟ فکر نمی کنم ما اصلاً از بدرفتاری با زنان لذت ببریم. من فقط فکر می کنم در جهانی که ما در "اتومبیل دزدی بزرگ" نمایندگی می کنیم، مناسب است. " Carolyn Petit (کارولین پتی) منتقد سایت گیم اسپات در بررسی خود احساس کرد که جنبه های زن ستیزانه ای در رفتار با زنان وجود دارد که به عنوان «استریپرها، روسپی ها، همسران با رنج طولانی مدت، دوست دخترهای بی شوخ و احمقانه، فمینیست های عصر جدید» در بازی به تصویر کشیده شده و ن
یت طنزآمیز بازی که بسیاری آن را پذیرفته بودند، مورد انتقاد قرار داد. گزارش نقد وی با واکنش گسترده ای روبرو شد زیرا کاربران با ۲۰۰۰۰ نظر عمدتاً منفی در صفحه وب و دادخواست برای جمع آوری امضا در سایت Change.org جهت اخراج وی، به نقد پاسخ دادند. اظهارات پتی و واکنش های شدید علیه آنها بحث گسترده تری در مورد نقش زنان در "اتومبیل دزدی بزرگ ۵" و خصومت جامعه بازی ها نسبت به انتقادات را در پی داشت. هلن لوئیس از روزنامه "گاردین" خاطرنشان کرد که انتقادات پتی معتبر بودند، اما توسط گیمرهایی که «نسبت به انتقادها بسیار حساس» شده اند، به او برچسب انگ زده شد. تام هاگینز از "روزنامه دیلی تلگراف" نوشت که واکنش زن ستیزانه علیه پتی به مخاطبینی بستگی داشت که عادت کرده بودند که زنان در این بازی «سطحی و حاشیه ای» باشند. Rob Fahey از سایت GamesIndustry.biz نوشت که اگر گیمرهای ناخوشایند با انتقاد مخالفت کنند، بحث در مورد نگرانی های موضوعی بازی ها برانگیخته می شود و می نویسد، "این فقط در مورد زنان نیست -این فرصت را برای هر کدام از ما برای داشتن بحث های هوشمندانه و جالب از بین می برد در مورد نحوه برخورد ما با … موضوعات پیچیده. . . . . ناا
میدکننده است، احمقانه است، و کاملاً کسل کننده است- و این باعث می شود که بازی های ما احمقانه و خسته کننده هم شوند ". روزنامه نگار به اسم تام بیسل «موقعیت قابل دفاع» پتی را متذکر شد و نوشت که گیمرها نسبت به طرفداران سایر رسانه های سرگرمی با انتقاد بیشتری به انتقادات بازی پاسخ می دهند. پس از یک سال از انتشار بررسی او، پتی در وبلاگ شخصی خودش نوشت که «متوسط گیمرهای دگرجنس گرایی» به احتمال زیاد مخالفت هرگونه انتقاد سیاسی و اجتماعی از بازی های ویدئویی به دلیل عنوان "اتومبیل دزدی بزرگ ۵" هستند. وی اظهار داشت که "مردان سفیدپوست دگرجنس گرا" در مجامع آنلاین، زنان، اقوام مختلف و جامعه دگرباشان جنسی را به حاشیه می برند، و کسانی که به آنها حمله می کنند، همراه با " مبارز عدالت اجتماعی " و مفهوم انتقادات مشابه "نمی توانند" در کفش افرادی متفاوت از خودشان قدم برگذارند. در دسامبر ۲۰۱۴، فروشگاه بزرگ استرالیایی Target پس از شکایت مشتریان در مورد «به تصویر کشیدن خشونت علیه زنان» و دادخواست جمع آوری امضاء در Change.org که بیش از ۴۰٬۰۰۰ امضا جمع کرد، این بازی را از ۳۰۰ فروشگاه خود حذف کرد. در بیانیه عمومی، مدیر امور شرکت تارگت، جیم
کوپر گفت که این تصمیم در پی «نگرانی گسترده جامعه و مشتری در مورد بازی» گرفته شده است. در همان هفته، فروشگاه دیگری به اسم وسفرمرز، بازی را از قفسه ها بیرون کشید. اشتراوس زلنیک مدیر عامل تیک-تو اینتراکتیو علناً ابراز سرخوردگی این شرکت را از کشیدن بازی از خرده فروشان ابراز کرد و تأیید کرد که او «پشت محصولات ما، افرادی که آنها را تولید می کنند و مصرف کننده هایی که آنها را بازی می کنند، ایستاده است». Luke Reilly از سایت ای جی ان دادخواست Change.org را «اطلاعات گمراه کننده» خواند و اظهار داشت که شکایت آنان از انجام خشونت جنسی در بازی صحیح نیست. چون خشونت جنسی در بازی ها توسط هیئت طبقه بندی استرالیا ممنوع است، بنابراین بازی از رتبه بندی سنی رد می شود. Mark Serrels از سایت کوتاکو گفت که به تصویر کشیدن زنان ذاتاً مشکل آفرین است، و فروشگاه تارگت در راستای امتناع از تهیه بازی بازی موظف بود به پشتیبانی گسترده دادخواست پاسخ دهد. David Keogh از ای بی سی نیوز نوشت طبلِ راکستار به بحث و جدل بستگی دارد و «در اثر آتش سوزی که داوطلبانه تصمیم گرفت با آن بازی کند» سوزانده شد زیرا صنعت بازی دیگر در حاشیه فرهنگ عامه نیست. اقدامات ق
انونی. در اکتبر ۲۰۱۳، هنرمند هیپ هاپ، داز دیلینگر، نامه ای توقف به Rockstar Games و Take Two Interactive به اتهام استفاده بدون اجازه از دو آهنگ خود صادر کرد. شخصیت تلویزیونی آمریکایی به اسم کارن گروانو، از برنامه تلویزیونی Mob Wives در فوریه ۲۰۱۴ از راکستار گیمز شکایت کرد و ادعا کرد که یکی از شخصیت های این بازی بر اساس شباهت و داستان او بنا است و بدون رضایت او به تصویر کشیده شده است. راکستار برای رد دادخواست او در ماه آوریل اقدام کرد و اظهار داشت که این ادعاها با متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا رد شده است. در ماه ژوئیه، لیندزی لوهان، بازیگر آمریکایی، نیز با طرح ادعای حقوقی، ادعا کرد که عناصر موجود در بازی، از جمله شخصیت لسی جوناس، تحت تأثیر تصویر، صدا و لباس او بدون اجازه قرار گرفته اند. راک استار در مقالاتی در دادگاه که خواستار رد پرونده شد، پاسخ داد و گفت که این پرونده خسته کننده است و برای اهداف تبلیغاتی تشکیل شده است. در سال ۲۰۱۶، هر دو دادخواست رد شد.
برناردو آچاگا (زادهٔ ۲۶ ژولای ۱۹۵۱) نویسندهٔ اسپانیایی اهل سرزمین باسک است که اکثر آثار خود را به زبان باسکی می نویسد و سپس خودش به اسپانیایی ترجمه می کند. آچاگا در کتاب «درآمدی کوتاه بر ادبیات اسپانیا» از انتشارات آکسفورد، به عنوان «مهم ترین نویسندهٔ ۳۰ سال اخیر اسپانیا» معرفی شده است. مشهورترین اثر آچاگا، که برایش شهرت جهانی را به ارمغان آورد، اوباباکواک (یا داستان های اوبابا) نام دارد، کتابی که جوایز متعددی را در سطح ملی و بین المللی برای او به دنبال داشت. زندگی نامه. آچاگا در سال ۱۹۵۱ در شهر آستئاسو، استان گیپوسکوای اسپانیا به دنیا آمد. او از دانشگاه بیلبائو مدرک اقتصاد گرفت و به تحصیل فلسفه در دانشگاه بارسلونا پرداخت. تا چندین سال به عنوان اقتصاددان، کتاب فروش، استاد زبان باسکی، ناشر و نمایشنامه نویس رادیویی مشغول به کار بود تا اینکه در سال ۱۹۸۰ تصمیم گرفت وقت و انرژی اش را تماماً صرف نویسندگی کند. اولین اثر او در سال ۱۹۷۲ در گلچین ادبی نویسندگان باسکی و نخستین داستانش تحت عنوان «دربارهٔ شهر» در سال ۱۹۷۶ به انتشار رسیده بود. اولین مجموعه اشعارش با عنوان «اتیوپی» در سال ۱۹۷۸ چاپ شد. آچاگا نمایشنامه ها، رم
ان ها و داستان کوتاه های متعددی نوشته، اما کتابی که برای او شهرت جهانی و جوایز متعدد به ارمغان آورد اوباباکواک (یا داستان های اوبابا) نام داشت. این کتاب در سال ۱۹۸۸ منتشر شد و افتخارات متعددی از جمله جایزهٔ ملی ادبیات اسپانیا و جوایزی چند در سطح بین المللی را برای آچاگا به دنبال داشت. کتاب اوباباکواک تا کنون به بیش از ۲۵ زبان ترجمه شده است.
اس تی اس-۵۸ مأموریتی بود که توسط شاتل فضایی "کلمبیا" در ۱۸ اکتبر ۱۹۹۳ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا انجام شد. هدف اصلی این مأموریت در درجه اول به آزمایش هایی در مورد تأثیرات فیزیولوژیکی پرواز فضایی اختصاص داشت. در این مأموریت برای اولین بار در حین پرواز از نرم افزار شبیه سازی "Trainer Operation Landing Operations Trainer" استفاده شد. همچنین آخرین باری بود که شاتل "کلمبیا" در پایگاه نیروی هوایی ادواردز فرود آمد.