Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت همسر، با رویه هایی شبیه به تجاوز جنسی به افراد غریبه، توسط دولت تحت پیگرد قانونی قرار داد. در سال های اخیر، روش های جدیدی برای زندگی پدیدار شده است، با افزایش زندگی مشترک مجردان جوانان بیشتری روش های سنتی را زیر سؤال می برند. در مطالعه ارزش های اروپایی (EVS) در سال ۲۰۰۸، درصد پاسخ دهندگان اتریشی که با این ادعا موافق بودند که «ازدواج یک نهاد منسوخ است» ۳۰٫۵٪ بود و تا سال ۲۰۱۲، ۴۱٫۵٪ از کودکان خارج از ازدواج متولد شدند. نرخ باروری کل ۱٫۴۶ کودک/زن (تا سال ۲۰۱۵)، است که کمتر از نرخ جایگزینی ۲٫۱ درصد است. کار. اکثر زنان در اتریش شاغل هستند، اما بسیاری از آنها به صورت پاره وقت کار می کنند. در اتحادیه اروپا، تنها هلند زنان بیشتری دارد که پاره وقت کار می کنند. مانند سایر مناطق آلمانی زبان اروپا، هنجارهای اجتماعی در مورد نقش های جنسیتی کاملاً محافظه کارانه هستند. در سال ۲۰۱۱، خوزه مانوئل باروسو، رئیس وقت کمیسیون اروپا بیان کرد: «آلمان، و همچنین اتریش و هلند، باید به نمونه کشورهای شمالی نگاه کنند. و جویندگان کار با مهارت پایین وارد نیروی کار شوند». در اوایل دهه ۱۹۹۰، بیشتر ترافیک عابران پیاده و حمل و نقل عمومی در وین
توسط زنان تشکیل می شد. ایوا کیل نمایشگاه «Who Owns Space Public – زندگی روزمره زنان در شهر» را در سال ۱۹۹۱ سازماندهی کرد. این نمایشگاه، همراه با یک نظرسنجی در سال ۱۹۹۹ که توسط اداره زنان شهر انجام شد، نشان داد که زنان، به طور کلی، مقصدهای متنوع تری دارند و بیش از مردان در شهر به اقدامات ایمنی در سفر نیاز دارند. این موارد منجر به تغییر در برنامه ریزی شهری وین شد. برخی از تغییرات اعمال شده توسط شهر شامل تعریض پیاده روها و افزودن پل های روگذر عابر پیاده در مناطق خاص است. زیرساخت. وین پروژه Frauen-Werk-Stadt را آغاز کرد، پروژه ای برای تولید مجتمع های مسکونی است که توسط معماران زن به طور خاص برای پاسخگویی به نیازهای زنان طراحی شده است. این مجتمع ها به راحتی به وسایل حمل و نقل عمومی و همچنین امکانات موجود در سایت مانند مهدکودک ها و داروخانه ها دسترسی دارند. پس از موفقیت وین در اجرای این طرح تلاش های مشابهی با تأکید فراوان بر کمک به زنان انجام شد. تغییرات زیرساختی باعث افزایش قابل توجه ترافیک عابران پیاده شد. در نتیجه، خیابان ها مملو از شاهدان جنایات احتمالی بود. این امر باعث کاهش میزان جرایم جزئی ارتکابی در فضاهای
عمومی شد. لیندا مک داول استدلال کرد که چنین تلاش هایی نتیجه معکوس دارند و در جهت تعمیق مبارزات طبقاتی موجود در مکان هایی مانند وین عمل می کنند. بحث اصلی مک داول این است که این تلاش ها به اندازه کافی دقیق نبودند تا هم حقوق زنان و هم فقر را در نظر بگیرند.
مطالعات گوناگونی در مورد زنان در اتیوپی انجام شده است. از لحاظ تاریخی، زنان نخبه در اتیوپی به عنوان مدیران و جنگجویان قابل مشاهده بوده اند. ولی هرگز سودی برای بهبود حقوق زنان تبدیل نشد، اما به این معنا بود که زنان می توانند ارث ببرند و دارایی داشته باشند و به عنوان مشاور در امور مهم مشترک عمل کنند. در اواخر قرن ۱۹، ملکه منن، همسر امپراتور ایاسو چهارم، نقش تعیین کننده ای در اداره امپراتوری اتیوپی داشت. نایب السلطنه های ورکیت و مستایت به پسران خردسال خود مسئول استان های خود شناخته شده اند. آنها به دلیل نوع خاصی از تصرف زمین که از مستأجران بدون در نظر گرفتن جنسیت، به عنوان شبه نظامی برای اربابان خدمت می کردند، مدیون مالکیت زمین بودند. در سال ۱۸۹۶، ملکه تایتو بتول، همسر امپراتور منلیک دوم، فعالانه به دولت مشاوره داد و در دفاع از کشور در برابر تهاجم ایتالیا شرکت کرد. زنان برجسته و دیگر صاحبان زمین علیه تهاجم دوم در سال های ۱۹۳۵–۱۹۴۱ مبارزه کردند. با کمک مستشاران اروپایی، زنان در دوره بعدی حتی به عنوان مشاور از ارتش و سیاست دور ماندند و به کارهای خانوادگی و خانگی یعنی تربیت فرزندان و آشپزی محدود می شدند. با افزایش
پیوسته نمایندگی زنان در آموزش، آنها شروع به انجام وظایف پرستاری، تدریس و سایر نقش های حمایتی کرده اند. در طول دوره ۲۰۱۸–۲۰۱۹، مشارکت تدریجی آنها در سیاست دولتی سرعت رو به افزایشی داشته است. نقش اجتماعی زنان. مانند سایر جوامع سنتی، در اتیوپی نیز ارزش زن بر حسب نقش او به عنوان مادر و همسر سنجیده می شود. بیش از ۸۵ درصد از زنان اتیوپیایی در مناطق روستایی زندگی می کنند، جایی که خانواده ها عمدتاً به کشاورزی معیشتی مشغول هستند. در روستاها، زنان در اقتصاد روستایی ادغام می شوند، اقتصاد روستایی که اغلب همراه با کار فشرده است و عوارض جسمی سنگینی بر همه، از جمله کودکان وارد می کند. انقلاب اتیوپی تأثیر چندانی بر زندگی زنان روستایی نداشت. اصلاحات ارضی وضعیت اجتماعی-اقتصادی آنها را که در ارزش ها و باورهای سنتی ریشه دار ریشه دار بود تغییر نداد. بهبود شرایط اقتصادی استاندارد زندگی زنان را بهبود می بخشد، اما تغییر پایدار مستلزم تغییر نگرش مقامات دولتی و مردان در مورد نقش زنان است. در مناطق شهری، زنان دسترسی بیشتری به آموزش، مراقبت های بهداشتی و اشتغال در خارج از خانه دارند. در سال ۱۹۷۶، حدود ۴۰ درصد از زنان شاغل در مناطق شهری
در بخش خدمات، عمدتاً در هتل ها، رستوران ها و بارها کار می کردند. اشتغال در تولید و حوزه های مرتبط (مانند منسوجات و فرآوری مواد غذایی) ۲۵ درصد از نیروی کار زنان را تشکیل می دهد و پس از آن فروش، حدود ۱۱ درصد را تشکیل می دهد. این نظرسنجی همچنین نشان داد که کارگران زن کارخانه در آدیس آبابا حدود یک چهارم دستمزدی را که مردان برای همان نوع کار دریافت می کنند می گیرند. این تفاوت ها علیرغم اعلامیه ای در سال ۱۹۷۵ وجود داشت که حقوق برابر برای کار برابر برای مردان و زنان را تصریح می کرد. پس از انقلاب اتیوپی، زنان در زمینه های اقتصادی و سیاسی دستاوردهایی داشتند. انجمن زنان انقلابی اتیوپی (REWA) که مدعی عضویت بیش از ۵ میلیون نفر بود، در آموزش زنان مشارکت فعال داشت. ایجاد تشکل های زنان در کارخانه ها، انجمن های محلی و خدمات ملکی را تشویق کرد. برخی از زنان در سازمان های محلی و در انجمن های دهقانی و کبل ها شرکت می کردند. اما نقش زنان در سطح ملی محدود بود. در سال ۱۹۸۴، دولت تنها یک زن را به عنوان عضو کامل کمیته مرکزی حزب کارگران اتیوپی انتخاب کرد. از ۲۰۰۰ نماینده ای که در کنگره افتتاحیه حزب در سال ۱۹۸۴ شرکت کردند، تنها ۶ درصد ز
ن بودند. تحت رژیم درگ، ثبت نام دختران در مدارس ابتدایی و متوسطه از حدود ۳۲ درصد در سال ۷۵/۱۹۷۴ به ۳۹ درصد در سال ۸۶/۱۹۸۵ افزایش یافت. نرخ ثبت نام در میان دختران در مناطق شهری بسیار بیشتر از دختران در مناطق روستایی است. نرخ باسوادی بزرگسالان نیز در پی یک کمپین آموزشی سراسری به ۶۰ درصد افزایش یافت. پس از برکناری درگ، نرخ باسوادی بزرگسالان تا سال ۲۰۰۷ به حدود ۳۹ درصد کاهش یافت. در پاسخ به این وضعیت وزارت آموزش و پرورش یک کمپین آموزشی جدید راه اندازی کرد که هدف آن نرخ باسوادی نهایی ۹۵ درصد است و هدف آن آموزش ۱۷ میلیون بزرگسال است. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹، افزایش پیوسته در ثبت نام عمومی و کاهش اختلاف جنسیتی در دسترسی به آموزش مشاهده شده است. متوسط نرخ رشد سالانه ثبت نام در تمامی مقاطع تحصیلی برای دختران ۲۷٫۲ درصد و برای پسران ۳۳٫۷ درصد بوده است که متوسط نرخ رشد سالانه برای دختران در مهدکودک ۲۹٫۷ درصد، برای دختران در مقطع ابتدایی ۱۳٫۴ درصد، برای دختران در دوره متوسطه ۳۰٫۸ درصد است. مدرسه، ۱۴٫۵ درصد برای زنان در آموزش فنی و حرفه ای، و ۲۱٫۴ درصد برای زنان در آموزش عالی بوده است. پس از تشکیل جمهوری فدرال در سال ۱۹۹۵، وزار
ت امور زنان نیز تأسیس شد. از اکتبر ۲۰۰۹، مفیدیات کمیل به عنوان وزیر خدمت می کند.
نینا دودنیک یک کارآفرین اجتماعی آمریکایی، مدافع دیپلماسی علمی است. وی مؤسس و مدیر عامل سابق آزمایشگاه های Seeding که یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در ایالات متحده است و در ایجاد ظرفیت علمی در جهان در حال توسعه سرمایه گذاری می کند است. دودنیک این سازمان را در سال ۲۰۰۳ زمانی که یک دانشجوی در حال تحصیل در دانشگاه هاروارد بود تأسیس کرد. نینا در همان دانشگاه دکترای خود را در رشته زیست شناسی مولکولی دریافت کرد. دودنیک شخصاً تأثیرات عدم دسترسی به منابع علمی در کشورهای در حال توسعه را در ساحل عاج هنگامی که برای پرورش انواع بهتر برنج کار می کرد، احساس کرده بود. زمانی که برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری به ایالات متحده بازگشت، تلاش کرد تا این مشکل را حل کند. او گروهی از دانشجویان را در جمع آوری تجهیزات و لوازم بیولوژیکی اضافی در دانشگاه هاروارد برای ارسال به آزمایشگاه های کشورهای در حال توسعه برای حمایت از تحقیقاتی که در مؤسسات محلی خود انجام می دادند رهبری کرد. این تلاش پایه و اساس آزمایشگاه Seeding شد، که به طور رسمی در سال ۲۰۰۷ راه اندازی شد، زمانی که دودنیک بورسیه Echoing Green را دریافت کرد. یک سال بعد آزمایشگاه Seedin
g به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی در سال ۲۰۰۸ به ثبت رسید.
تاریخچه پیشرفت زنان در کنیا را می توان به زنان در فرهنگ سواحیلی، زنان در کنیا بریتانیا و زنان کنیایی پس از استقلال تقسیم کرد. وضعیت جمعیت زنان در کنیا در طول قرن گذشته با تغییرات زیادی روبرو بوده است. کنیا از سال ۱۸۸۸ تا ۱۹۶۳ مستعمره بریتانیا بود قبل از حکومت استعماری، زنان نقش های مهمی در جامعه ایفا می کردند، از بزرگ کردن و تربیت فرزندان گرفته تا کار در مزارع و بازارها. تحت حکومت استعماری، زنان به طور فزاینده ای برای سیستم اقتصادی بی اهمیت شدند و قدرت و نفوذ آنها از حوزه عمومی محو شد. با وجود این، برخی از زنان مانند "مکاتیلی و منزا" و زنان دیگر از جمله "کیریما موتونی" که بخشی از قیام "Mau Mau" بود در طول مبارزات استقلال در کنار مردان جنگیدند و در تاریخ طولانی کشور به دلیل مشارکت هایشان به رسمیت شناخته شده اند. پس از استقلال کنیا در سال ۱۹۶۳، زنان هنوز با مسائل مربوط به تبعیض جنسی روبرو بوده اند و به جز تعداد کمی از زنان جوان، فرصت های زیادی در بخش هایی مانند آموزش به آنها داده نشده است. زنان هنوز با مشکلات زیادی مانند ازدواج کودکان، ازدواج های ترتیب داده شده، ختنه زنان، اپیدمی ایدز و همچنین کمبود آموزش مواجه
هستند. اگرچه کنیا هنوز راه درازی برای شنیدن وضعیت زنان در پیش دارد، اما همچنان بهبود در شمول مالی، اجتماعی و اقتصادی در داخل کشور در مراحل مختلف اعم از گفتگو، اجرای سیاست، نمایندگی و غیره وجود دارد. در کنیا، علیرغم یک قانون جنسیتی در قانون اساسی ۲۰۱۰، زنان فرصت کمی برای به دست آوردن نقش های تصمیم گیری در دولت دارند، که زنان را بیشتر به عقب می اندازد. اگرچه کنیا در این مورد عقب است، اما چند زن با نفوذ هستند که کرسی هایی در پارلمان کنیا به دست آورده اند. قبل از استعمار. کارکردهای اصلی زنان در اکثر جوامع پیش از استعمار کنیا مربوط به کشاورزی، مراقبت از کودکان، نگهداری از خانه، فروشندگان بازار و مراقبت از شوهرانشان در صورت ازدواج بود. تعداد کمی از جوامع مادرسالار وجود داشت، اما ساختارهای قدرت اغلب از مردان (پدرسالاری) حمایت می کردند. در جوامع معدودی مانند آکامبا و ناندی، زنان می توانستند با زنان ازدواج کنند، اغلب برای محافظت از آنها پس از مرگ شوهرانشان، یا متوجه می شدند که نمی توانند بچه دار شوند. در چنین شرایطی، یک زن با زن دیگری ازدواج می کند و از مردی به انتخاب خود بچه دار می شود. زنان در کنیا استعماری (۱۸۸۸–۱
۹۶۳). زندگی زن کنیایی تحت حکومت استعماری به طور قابل توجهی تغییر کرد. این مستعمره عمدتاً به منظور ایجاد مزارع محصول نقدی متعلق به مهاجران سفیدپوست و کارگران کنیایی مورد استفاده قرار گرفت. تحت این سیستم، نقش زنان به طور فزاینده ای به حاشیه رانده شد و زنان کنیایی شروع به از دست دادن خودمختاری در واحد خانواده کردند. زن کنیایی نقش دوری در این نظام اقتصادی داشت، اما همچنان تلاش می کرد تا با مردان برابر باشد و صدای آنها را هم به گوش مقامات استعماری و هم به مردان کنیا برساند.
مسجد شاهزاده مربوط به دوره قاجاریان است و در استان آذربایجان شرقی، شهرستان سرآب، بخش مرکزی، خیابان قدس جنوبی، کوچه شاهزاده واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۳۸۹/۱۱/۱۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۶۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یعقوب یسرائیل هرتزوگ (، زاده:۱۹۷۷) یک حاخام اسرائیلی-آمریکایی ساکن اورشلیم است که در زمینه مسائل بین دینی فعالیت می کند. او خود را حاخام اعظم (حاخام اکبر، حاخامباشی) عربستان نامیده است. زندگی. هرتزوگ در در بروکلین، ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در موسسات مذهبی به پایان برد. او با خباد لوباویچ مرتبط است و مدرک حاخام بودن خود را از این مؤسسه دریافت کرده است. در ۱۲ سالگی هرتزوگ به همراه خانواده اش به اسرائیل مهاجرت کردند. او تحصیلات ابتدایی خود را در یشیوای کیریات اربا و سپس در یشیوای هار براخا انجام داد. او سپس به کشاورزی روی آورد و در زمینه فروش محصولات کشاورزی شروع به کار نمود. او دارای شرکتی است که بذر صادر می کند. هرتزوگ همچنین یک موهل است. دیدگاه ها. هرتزوگ معتقد است مأموریت او نزدیک کردن تمامی ملتهای جنتیل دنیا به اجرای قوانین هفت گانه نوح بر اساس تلمود و ارزشهای جهانی پایدار است. ارتباط با عربستان سعودی. هرتزوگ خود را حاخام اعظم عربستان سعودی نامیده است. جامعه یهودیان در عربستان بسیار کم است. او چندین سفر به عربستان کرده است و به گفته خودش قصد دارد با محمد بن سلمان دیدار کند. بیشتر س
فرهای او با هزینه شخصی انجام شده و او در وبسایتش برای سفرهایش پول جمع می کند. وزارت امور خارجه اسرائیل در مورد سفر هرتزوگ اظهار بی اطلاعی کرد. هرتزوگ بنا به گفته خودش ۲۵ سال است که با عربستان سعودی در تجارت است و بذرهای کشاورزی به عربستان صادر کرده است. سفر به ایران. او در اسفند ۱۴۰۰ به ایران سفر کرد و با یهودیان ایران دیدار کرد. او در این سفر به همدان رفت و از مقبره استر و مردخای بازدید نمود.سفر هرتزوگ به همدان خیلی پرحاشیه بود و سرو صدا در فضای مجازی و رسانه ای ایجاد کرد.او همچنین به کنیسه های مختلف سر زد. رهبر کلیمیان ایران همایون سامه یح نجف آبادی اعلام کرد که با این سفر مخالف بوده است و جامعه کلیمیان ایران با صهیونیستها در تماس نیست. او اعلام کرد در مورد ورود هرتزوگ تماسی با جامعه کلیمیان صورت نگرفته است. وی بیان کرد: متأسفانه کسانی در خارج و بعضاً داخل کشور هستند که باعث ایجاد حاشیه سازی برای ایرانیان جامعه کلیمی می شوند و مشخص نیست چرا به دنبال چنین اقداماتی هستند. سیامک مره صدق نماینده ادواری کلیمیان نیز گفت :هیچ دعوتی از سوی جامعه ایرانی کلیمی برای سفر وی به ایران انجام نشده است. او گفت هیچ عکسی از د
یدار مقامهای کلیمی کشور با وی وجود ندارد. روزنامه کیهان خواستار پاسخگویی نهادهای مسئول دربارهٔ سفر هرتزوگ شد. بسیاری سایتهای ایرانی قبلاً سفر هرتزوگ به عربستان سعودی را مورد انتقاد قرار داده بودند.
آنارکالی از آراح فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی آویناش داس است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوارا بهاسکار، سانجای میشرا و پانکاج تریپاتی ایفای نقش کرده اند.
نانداموری کالیان رام (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم "شیر"، جای لاوا کوسا، ۱۱۸، ، ، ازدواج لاکشمی، خرابکار، تو مال منی و پسری با کیفیت خوب اشاره کرد. او نوه ن. ت. راما رائو است.
شهره شهیدی از استادان دانشگاه در ایران است که در رشته مهندسی متالوژی از دانشگاه صنعتی شریف فارغ التحصیل شده است. ترجمه مشهور او «متالوژی مکانیکی» از کتاب های درسی دانشگاه است که توانست برنده کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شود. این کتاب اثر دیتر جورج الوود است. مشخصات و سرگذشت. شهره شهیدی از سال ۱۳۵۰ شمسی با اتمام دوره متوسطه، به دانشگاه وارد شد. او توانست پس از ۶ سال در سال ۱۳۵۶ در رشته مهندسی متالوژی دانشگاه صنعتی شریف فارغ التحصیل بشود. فعالیت های علمی. از فعالیت های علمی او، می توان به عهده داری منصب دستیار تحقیقات در دانشکده متالوژی صنعتی شریف اشاره کرد. او همچنین مسئول هماهنگی پروژه های بین سازمان گسترش و سازمان UNID0 و همچنین عضویت در هیئت اجرایی جامعه ریخته گران ایران بود. او در کنار این شغل، به ترجمه کتاب ها و مقاله های متعددی در موضوع آهنگری و ریخته گری کرد و کتاب متالوژی مکانیکی را ترجمه کرد. این کتاب توانست در دوره نهم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، برنده جایزه کتاب برگزیده بشود. کتاب شناسی. آثار شهیدی در قالب ترجمه و با موضوع ریختگری و متالوژی مکانیکی بود. ترجمه مهم او «متالوژی مکانیکی»، برای استفاده
دانشجویان سال اولی کارشناسی ارشد مهندسی متالوژی با مکانیک نوشته شده است که مورد استفاده مهندسان این صنعت نیز قرار گرفته است. با وجود اینکه هنوز این رشته تحصیلی، منابع مفصل و تخصصی ندارند، این کتاب برای دانشجویان این رشته، بسیار مهم تلقی می شود. از ویژگی های دیگر کتاب او، ارجاعات متنوع و متعددی است که راه برای دستیابی به استخراج ها و تحلیلهای علمی در این زمینه را فراهم می کند. کتاب شناسی از منابع عمومی در این موضوع که در پایان فصل آخر کتاب آمده است نیز به اهمیت این کتاب افزوده است. در انتهای کتاب مجموعه ای از مسائل آمده است که در مرحله نخست برای استفاده خواننده درگیر در صنعت و کسی که می خواهد اطلاعات خود را در زمینه مواد بررسی کند مفید است. این کتاب اثر دیتر جورج الوود (به انگلیسی: Dieter, George Ellwood) است که در موضوع های مقاومت مصالح، متالورژی فیزیکی و فلزکاری توسط مرکز نشر دانشگاهی ایران به چاپ رسیده است.
ناونیت کائور دیلون (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم آمبارساریا اشاره کرد. او ملکه زیبایی هند در سال ۲۰۱۲ بود.
مونیکا گیل (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم آمبارساریا، فرنگی و جوخه اشاره کرد.
لو کولودوب (; – ) آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده است.
لیس هونشر (؛ – ) آکادمیسین، نثر، کنشگری اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۳۸ تا ۱۹۹۵ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، جایزه ملی شوچنکو، نشان انقلاب اکتبر، جایزه لنین، جایزه دولتی اتحاد شوروی، مدال «برای دفاع از کی یف»، مدال تسخیر برلین، و قهرمان کار سوسیالیست شده است.
لیودمیلا خازیوا (؛ – ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارچین لئوپولتا (; – ) آهنگساز اهل مشترک المنافع لهستان–لیتوانی بود.
مارکو کروپایونیتسکیی (؛ ۷ مه ۱۸۴۰ – ۲۱ آوریل ۱۹۱۰ (aged 69)) نمایشنامه نویس، بازیگر تئاتر، آهنگساز، و کارگردان نمایش اهل امپراتوری روسیه بود.
مارگاریتا یاکولوا (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، شاعر، نویسنده اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ماریا بورماکا (؛ زادهٔ ) خواننده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده است.
ماریان شوید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سویا و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده است.
ماریانا کیانوفسکا (؛ زادهٔ ) شاعر، و مترجم اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده است.
مارینا چرنیشوا (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل اوکراین است.
مارینا دوروشنیکو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم ملی اشاره کرد.
ریش مرغ توکانی نوعی ریش مرغ بومی غرب اکوادور و کلمبیا است. همراه با ریش مرغ نوک دار، خانواده Semnornithidae را تشکیل می دهد و نزدیک به توکان است. این گونه یک ریش مرغ با اندازه متوسط با یک نوک زرد قوی است. دارای پوشش پرهای چشمگیر، سر سیاه با گلو و پس سر خاکستری، سینه و بالای شکم قرمز، زیر شکم زرد و بال و دم خاکستری است.
مارییا لافینا (; – ) ورزشکار اهل اوکراین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
ماکسیم استارتسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، و باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
ماکسیم رویلسکی (؛ – ) مترجم، نویسنده، شاعر، و سیاستمدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۰۷ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین، نشان پرچم سرخ کار، و نشان لنین شده است.
ماکسیم لویتسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، باشگاه فوتبال چرنومورتس نووراسییسک، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال احمد گروزنی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
ماکسیم مالیشف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده است.
مایکل هایوورونسکی (؛ ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۲ – September 11, 1949) موسیقی دان اهل اوکراین بود.
مرینا پیدوبنا (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
مکس بارسکیه (؛ زادهٔ ) خواننده اهل اوکراین است. وی کنسرت آتی خویش در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان را ارتباط با درگیری ارمنستان و جمهوری آذربایجان لغو کرد و گفت: «هر کشوری که به کشور دیگری تجاوز کند جایی برای کنسرت های من نیست.
مکسیم شمبروف (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل جمهوری آذربایجان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا شده است.
مکسیم کریپک (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
مکسیم وراکسا (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲۸ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
منی هولاک-ارتموسکی (؛ – ) آهنگساز، خواننده، خواننده اپرا، بازیگر، و نمایشنامه نویس اهل امپراتوری روسیه بود.
موزی فیشبین (؛ – ) زبان شناس، مؤلف (پدیدآور)، مترجم، نویسنده، شاعر، و هنرمند اهل اوکراین بود.
موناتیک (؛ زادهٔ ) آهنگساز، خواننده، طراح رقص، رقصنده، رقص، و طراحی رقص اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مویسی کاسیانیک (; – ) ورزشکار وزنه برداری اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال برنز و مدال طلا شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
میخائیل سوتلوف (؛ – ) شاعر، نمایشنامه نویس، روزنامه نگار اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین و مدال تسخیر برلین شده است.
میخایلو سربین (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
میخایلو ملنیک (؛ – ) تاریخ نگار، شاعر، فعال حقوق بشر اهل Ukrainian بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برای شجاعت شده است.
میخیلو استاراستیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
میخیلو استاریتسکی (؛ – ) نمایشنامه نویس، بازیگر، کارگردان، و شاعر اهل امپراتوری روسیه بود.
میخائیلو وریکیفسکی ؛ (زاده ۲۰ نوامبر [س.ق. ۸ نوامبر] ۱۸۹۶ میلادی – درگذشته ۱۴ ژوئن ۱۹۶۲ میلادی) رهبر ارکستر، آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل اوکراین بود. او در سال ۱۹۴۴ میلادی یک هنرمند ارجمند اوکراین بود.
میروسلاو ایرچان (; – ) شاعر، رمان نویس، جستار، نمایشنامه نویس، ترجمه، نقد ادبی، روزنامه نگار، تاریخ نگار، نشر، ویراستاری اهل اتریش-مجارستان بود. وی بین سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۳ میلادی فعالیت می کرد.
میکایلاس انیسیمواس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
مایکولا پلاتنوویچ باژان ؛ (زاده ۹ اکتبر [س.ق. ۲۶ سپتامبر] ۱۹۰۴ میلادی – درگذشته ۲۳ نوامبر ۱۹۸۳ میلادی) نویسنده، شاعر اوکراینی شوروی، شخصیت سیاسی و عمومی بسیار برجسته بود. او آکادمیسین آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی اوکراین (۱۹۵۱)، متخصص علوم ممتاز اتحاد جماهیر شوروی اوکراین (۱۹۶۶)، کارشناس برجسته هنر اتحاد جماهیر شوروی گرجستان (۱۹۶۴)، شاعر خلق اتحاد جماهیر شوروی ازبکستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان انقلاب اکتبر، جایزه لنین، و قهرمان کار سوسیالیست شده است.
جیمز کانلی (; – ) دونده دو نیمه استقامت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز داناهیو (; – ) ورزشکار دو و میدانی و پنج گانه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
میکولا سوک (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
میکولا موروزوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال چای کار ریزه اسپور، و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده است.
میکولا ولوسیانکو (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی یف، باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال چرنومورتس نووراسییسک، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولی متسون (; – ) دونده و بازیکن فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لس آنجلس رمز، فیلادلفیا ایگلز، دیترویت لاینز، و آریزونا کاردینالز اشاره کرد.
میکولا هوردیچوک (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه برداری اهل اوکراین است.
میکیتا کامنیوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ماریوپول و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
نات خوتکویچ (؛ – ) انسان شناس، مؤلف (پدیدآور)، آهنگساز، مربی موسیقی، و نویسنده اهل امپراتوری روسیه بود.
ناتالکا کارپا (؛ زادهٔ ) خوانندگی، TV-host اهل اوکراین است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ناتالی پاپاازوغلو (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا اهل اوکراین است.
ناتالی جیویا (؛ زادهٔ ) خوانندهٔ مؤلف، lead vocalist، دی جی اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ناتالیا بوچینسکا (؛ زادهٔ ) خواننده، tv presenter اهل اوکراین است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ناتالیا بیلیتسکایا (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل اوکراین است.
ناتالیا دویووا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
ناتالیا سوسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری، و مجری تلویزیون اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "خدمتکار مردم" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده است.
ناتالیا شیبایوا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل تیم متحد در بازی های المپیک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ناتالیا مارچنکووا (؛ زادهٔ ) پویانما، و کارگردان فیلم است. وی بین سال های ۱۹۶۷ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد.