Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زمان بوستان ها و فضای سبز شهر تهران از مسئولیت مدیریت و نگهداری فضای سبز پایتخت ایران را بر عهده دارد. در ادامه مروری بر تاریخچه شکل گیری این سازمان و عمده وظایف آن خواهیم داشت. تاریخچه قدمت نهاد کنونی سازمان بوستان ها و فضای سبز شهر تهران به دهه چهل خورشیدی بار می گردد. نخستین تشکیلات ذیل مدیریت شهری فعال در زمینه فضای سبز «اداره باغات» نام داشت که سال ۱۳۳۹ بنیاد نهاده شده است. گسترش شهرنشینی و تراکم جمعیت در دهه چهل خورشیدی مدیران وقت شهرداری تهران را بر آن داشت فکری به حال فضای سبز شهری کنند. سال ۱۳۴۰ با گسترش حیطه فعالیت اداره باغات، این نهاد متولی فضای سبز به اداره امور پارک ها و میادین تغییر نام یافت. سال ۱۳۴۲ با گسترش تعداد پارک های شهری و توسعه وظایف اداره یادشده، ساختار آن به سازمان، تغییر کرد؛ به عنوان سازمان پارک ها فعالیت ها و ماموریت هایش را دنبال کرد. در روند تطور نهاد مدیریت فضای سبز تهران؛ سال ۱۳۷۰ نام «سازمان پارک ها و فضای سبز» را برمی گزیند. سرانجام سال ۱۳۹۳ بر اساس مصوبه شورای اسلامی شهر تهران و ابلاغ اساسنامه جدید ماموریت ها و نام سازمان مورد تجدید نظر اساسی قرار گرفت و به نام کنونی فعالی
ت می کند. وظایف و ماموریت ها بیش از شصت مأموریت و وظیفه در حوزه های «برنامه ریزی»، «احداث و مناسب سازی»، «احیاء و ساماندهی»، «مطالعاتی و پژوهشی» و… برای سازمان یاد شده در حوزه فضای سبز و بوستان های تهران طراحی و تصویب شده است؛ در ادامه به برخی از مهمترین این برنامه ها در تهران اشاره می شود. آتش نشانی و خدمات ایمنی. آتش نشانی و خدمات ایمنی تهران یکی از نهادهای زیر مجموعه شهرداری تهران است که به مناطق بیست و دوگانه کلان شهر تهران خدمات می دهد. در اینجا مروری بر فعالیت های این سازمان خواهیم داشت. برای درک صحیح از تحول های سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران ضرورت دارد اطلاعی از تاریخچه سازمان آتش نشانی در ایران داشت؛ بر اساس گزارش های تاریخی نخستین نهاد آتش نشانی به نام «اطفائیه» به سال ۱۲۹۶ همت قاسم خان والی در بلدیه تبریز تأسیس شد. احداث برج یانقین که در حال حاضر ایستگاه شماره یک و ساختمان مرکزی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی تبریز است یکی از شاخص ترین ویژگی های اداره اطفائیه تبریز بود. فارغ از تحولات نهاد آتش نشانی در ایران، که اینجا اجمالاً مروری شد؛ فرایند ایجاد و تطور نهاد آتش نشانی در تهران را می توا
ن طی دو دورده عمده پهلوی و جمهوری اسلامی پی گرفت. آنچه در دوره قاجاریه در زمینه آتش نشانی رقم خورده است؛ چندان اقدام های قابل توجهی نبوده است؛ بی اعتنایی ناصرالدین شاه فرنگ دیده به اهمیت نهاد آتش نشانی و ترور امیرکبیر از جمله دلائل مهم در عدم تأسیس نهاد آتش نشانی در دوره قاجاریه ذکر شده است. دوره پهلوی نخستین تأسیسات و تجهیزات اطفاء حریق در تهران به سال ۱۳۰۳ (خورشیدی) بازمی گردد. در همین سال است که یک دستگاه آب پاش برای آب پاشی خیابان های خاکی شهر خریداری شد، سال بعد با اضافه کردن یک سر لوله و چند شیر به ماشین آب پاش یاد شده برای اطفاء حریق احتمالی کاربری جدیدی برای ماشین تعریف شد. این اقدام مقدمه ای برای شکل گیری نهادی برای مقابله با آتش سوزی در تهران شد. چهار سال بعد از تأسیس اداره اطفاء حریق، در آذر ماه ۱۳۰۷ با نیت تقویت توان فنی اداره اطفائیه، یک دستگاه آب پاش بزرگ و چهار دستگاه آب پاش کوچک از کشور آلمان خریداری شد؛ در اختیار اداره اطفائیه قرارگرفت. بر اساس گزارش های آماری تا سال ۱۳۰۷ شمسی مجموع تجهیزات آتش نشانی تهران عبارت بود از ۱۵ دستگاه ماشین آتش خاموش کن نو و آماده کار، ۳ دستگاه بنز مرسدس، ۴ دستگاه
اشکودا، ۲ دستگاه پورسک و ۴ دستگاه موتور پمپ، به علاوه ۸۴ کامیون اسقاط در اختیار آتش نشانی قرارگرفته بود. از اطلاعات موجود می توان پی برد که وضعیت تجهیزات آتش نشانی تهران پهلوی ده دهه اول ۱۳۰۰ اصلاً خوب نیست؛ در نهایت متأثر از وقوع حادثه آتش سوزی گسترده روز ۸ مهرماه ۱۳۰۷ در سالن سینمای صنعتی خیابان لاله زار مسئولان وقت مدیریت شهری متوجه ناکافی بودن تجهیزات آتش نشانی شدند. بازتاب عدم رضایت وضعیت تجهیزات آتش نشانی در روزنامه اطلاعات روز نهم مهرماه همان سال به این شرح بوده است. وقتی واقعاً فکر کنیم متوجه می شویم ما هیچ وسیله اطفائیه ای نداریم، ما یک اداره مخصوص اطفائیه می خواهیم، برای این که به مجرد وقوع حریق و صدا کردن زنگ تلفن آن اداره، سوت اتومبیل های اطفائیه هم از طرفی بلند شود. متأسفانه تاکنون به این امر توجهی نشده است و مأمورین نظمیه و بلدیه، باید با نبودن وسایل کافی خود را درخطر حریق بیندازند. «کریم آقا بوذر جمهری» شهردار وقت تهران و مدیر ارشد، عملاً اداره اطفائیه را سال ۱۳۱۱ به میدان حسن آباد منتقل کرد. این ایستگاه همچنان با عنوان ایستگاه شماره یک سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی در تهران فعالیت دارد. با ان
تقال اداره اطفائیه از خیابان چراغ برق به محل کنونی تدریجاً تکمیل و تجهیز شد. سال ۱۳۱۳ «حسن خان معتضدی» به ریاست اداره آتش نشانی منصوب شد. در همین دوره است تدریجاً وضعیت تجهیزات آتش نشانی پایتخت رو به بهبود و توسعه گذاشت و سرمشق دیگر شهرهای ایران شد تا نهاد آتش نشانی را ناسیس کنند از جمله به همت او اداره اطفائیه ای در بندر انزلی تشکیل شد. از دیگر اقدام های صورت گرفته برای بسط و گسترش و تجهیز و توسعه نهاد آتش نشانی در تهران در فاصله سال های ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ می توان به موارد زیر اشاره کرد. به رغم اقدام های صورت گرفته و بسط و گسترش خدمات ایمنی و آتش نشانی در تهران و گسترده تر شدن حوزه ماموریت های این نهاد؛ تا حدود ۳۰ سال بعد از تأسیس آتش نشانی، همچنان آتش نشانی با محدودیت های امکاناتی مواجه بودند و کارکنان آن اداره از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی بهره ای نداشتند و هنگام مأموریت هایشان ناچار بودند با کفش و لباس معمولی در عملیات شرکت کنند. بعدها، لباس کار متحدالشکلی برای افراد آتش نشان در نظر گرفته شد و تعداد محدودی کلاه ایمنی نیز دراختیار آن ها قرار گرفت، اما در سال های بعدی، به موازات توسعه تهران اداره آتش نشانی رشد کر
د و چون روز به روز بر حسب ضرورت در برابر مسئولیت های سنگین تری قرار می گرفت، تا حدی این مهم مورد توجه قرار گرفت. هنگام خرید وسایل اطفایی، اقلامی از وسایل حفاظت فردی نیز خریداری می کردند. در سال های دهه سی علاوه بر تهیه تجهیزاتی انفرادی و حفاظتی سومین نردبان جهان از حیث بلندی با شصت و چهار متر ارتفاع در اختیار آتش نشانی تهران قرار گرفت. عمده مشکل آتش نشانی تا سال ۱۳۵۰ عدم رشد سریع و متناسب ایستگاه های آتش نشانی بود به نحوی که از سال ۱۳۰۷ بدو تأسیس اطفائیه در تهران تا سال ۱۳۵۰، وسعت کلانشهر تهران، چند برابر شده بود؛ اما تعداد ایستگاه های آتش نشانی به کندی افزایش یافت. سال ۱۳۵۰ تعداد ایستگاه های آتش نشانی به هفت واحد رسیده بود. سال ۱۳۵۶ مجموعاً ۱۶ایستگاه، در تهران فعالیت داشت. از این تعداد فقط سه ایستگاه آتش نشانی دارای امکانات نجات نیز بود. مستند به گزارش های تاریخی، ششم آبان ماه ۱۳۵۳، در انجمن شهر تهران اساسنامه سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی در چهار فصل، ۲۸ ماده و ۱۴ تبصره تصویب شد و تا سال ۱۳۵۷ امور مختلف آتش نشانی بر مبنای اساسنامه مزبور انجام می شد. دوره جمهوری اسلامی از سال ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۰ نهاد آتش نشانی تطو
ری به این شرح داشت؛ سازوکار حقوقی این نهاد مستند به بندهای ۱۴ و ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری باز تعریف شد. در فاصله سال های ۱۳۵۷ تا پایان سال ۱۳۶۸ مجموع ایستگاه ها این نهاد در تهران به ۲۶ ایستگاه اطفاء حریق و ۷ ایستگاه امداد و نجات افزایش یافت. همچنین با گسترش فعالیت شهرداری تهران و لزوم گسترش فضاهای ایمن و تعمیق و تعمیم فرهنگ ایمنی، در سطح شهر تهران، برنامه هایی اصولی همچون آموزش شهروندان و ایجاد ساخت و سازهای مناسب و مقاوم در برابر زلزله و مطابق با استانداردهای جهانی در دستور کار قرار گرفته است. هرچند بر اساس گزارش های موجود تعداد ایستگاه های موجود نیازهای کلانشهر تهران را برطرف نمی کند؛ بر این اساس، گسترش شبکه ایستگاه ها و آموزش شهروندان از ضرورت های مدیریت شهری در این حوزه است. بر اساس گزارش هایی برای مقابله با حریق و حوادث غیرمترقبه از ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۹ بالغ بر ۸۰۰ هزار نفر از شهروندان تهرانی آموزش دیدند. این فرایند طی دو دهه اخیر نیز ادامه داشته است. . بر اساس گزارش های موجود تا سال ۱۴۰۰ بالغ بر ۱۲۰ ایستگاه آتش نشانی با ماموریت های اطفاء حریق و امداد ونجات در تهران فعالیت دارد. همچنین تجهیز آتش نشانی به سیستم «G
IS» از دیگر اقدام های صورت گرفته در این نهاد است. عملکرد سیستم «GIS» چنین است که به محض تماس حادثه دیده با تلفن ۱۲۵، نشانی محل تماس گیرنده، بر روی نقشه GIS مشخص و همزمان زنگ خطر نزدیک ترین ایستگاه آتش نشانی به محل حادثه، به صدا در می آید. وظایف و ماموریت های نهاد آتش نشانی بر اساس، استاندارهای جهانی، ساز و کارهای حقوقی و شرایط طبیعی و اجتماعی تدوین می شود. ناظر بر قانون شهرداری ها مصوب سال های بعد انقلاب اسلامی در ایران آتش نشانی ها به این موارد موظف شدند؛ «ارتباط، همکاری، هماهنگی و مشورت با مراکز علمی، نظامی، پزشکی و سایر سازمان ها و اشخاص مربوط.»، «تعیین صلاحیت فنی و امکانات شرکت های خصوصی و دولتی با عنوان های مختلف، اعم از طرح ایمنی یا شارژ کننده و فروشنده و سازنده ماشین ها، قطعات، ادوات و تجهیزات مختلف مربوط به امور ایمنی و نجات و آتش نشانی در سطح جامعه.» و «اشاعه و به کارگیری رشته های ورزشی بین کارکنان سازمان، مخصوصاً نیروهای عملیاتی، به منظور تقویت و آمادگی جسمانی و بالابردن روحیه افراد که لازمه این حرفه است.» از ایران به عنوان کشوری حادثه خیز یاد می شود؛ احتمال وقوع ۳۰ تا ۴۰ نوع حادثه طبیعی رصد شده است
. بر این اساس توجه به بحث ایمنی و تهیه و تدوین ضوابط و مقررات ایمنی امری ضروری تشخیص داده شده است. شهرداری تهران نیز مستند به اسناد حقوقی و بررسی های صورت گرفته دربارهٔ ضریب آسیب پذیری تهران و نیز مستند به پرتکل های جهانی به انجام ماموریت های زیر موظف است. علاوه بر این، آتش نشانی وظایف جنبی دیگری نیز دارد که تعیین صلاحیت و ایمنی برخی شرکت ها، افراد و ساختمان ها از آن جمله است. مدیریت پسماند. در این بخش مروری اجمالی بر تاریخچه و ماموریت های سازمان مدیریت پسماند خواهیم داشت. همان طور که از نام سازمان بر می آید؛ این نهاد مسئولیت جمع آوری زباله ها و بازیافت و امحاء آن را بر عهده دارد. از تأسیس نهاد مدیریت شهری با نام «احتسابیه» در دوره ناصرالدین شاه تا پایان سده چهاردهم خورشیدی مسئله «رعایت نظافت شهری» و «جمع آوری زباله» و «مدیریت و بازیافت پسماند» از ماموریت های شهرداری (بلدیه) تبیین شده است. به طور جدی مسئله بازیافت زباله از دهه چهل خورشیدی در مدیریت شهری تهران پیش کشیده شده است. در دهه ۱۳۴۰ برای پیشنهاد دفن بهداشتی و تولید کمپوست از زباله ها طرح شد. در راستای همین هدف اداره کل کود گیاهی زیرمجموعه شهرداری تهران
در دهه ۱۳۵۰ تأسیس شد و این اداره تا سال ۱۳۶۸ فعال بود. نهاد «سازمان بازیافت و تبدیل مواد شهرداری» در همین سال عهده دار مسئولیت مدیریت پسماند شد. بر اساس گزارش های موجود مدیریت پسماند تا سال ۱۳۸۹ بر عهده «سازمان بازیافت» و «سازمان خدمات موتوری» بود. این دو سازمان سال ۱۳۸۹ در یکدیگر ادغام شدند. برخی از ماموریت ها و وظایف سازمان مدیریت پسماند به شرح زیر است. بهشت زهرا. گورستان کنونی تهران که به نام «بهشت زهرا تهران» شناخته می شود؛ بیش از نیم قرن عمر دارد. در این بخش نگاهی به تاریخچه و ماموریت های این نهاد انداخته می شود. تعدد گورستان های تهران دهه چهل به چالشی در مدیریت وقت شهری تهران بدل شده بود؛ سال ۱۳۴۵ برای پایان دادن به چالش تعدد گورستان های پراکنده در شهر تهران اولین تلاش های احداث گورستانی به نام بهشت زهرا انجام گرفت. قطعه زمین در مسیر تهران – قم با مساحت ۳۱۴ هکتار به این امر اختصاص یافت. فعالیت های عمرانی و فضای سبز نیز آغاز شد. در نهایت بعد ۴ سال بهشت زهرا، سال ۱۳۴۹ آماده شد. محمدتقی خیال به عنوان نخستین متوفی در قطعه ۱ ردیف ۱ شماره ۱ به خاک سپرده شد. با رشد روزافزون جمعیت و توسعه بی رویه شهر تهران و ب
ه تبع آن افزایش روند مرگ و میر، ظرفیت این گورستان در بهمن ماه ۱۳۷۶ پر شد و مدیران وقت شهرداری تهران ۱۱۰ هکتار زمین های قسمت شمال و شمال شرقی را خریدند ضمیمه بهشت زهرا کردند. همچنین برای توسعه بهشت زهرا تهران بار دیگر سال ۱۳۸۷ اقدام شد و ۱۶۰ هکتار دیگر هم در قسمت شرقی بهشت زهرا ضمیمه این گورستان شد. میدان های میوه و تره بار. سازمان میادین میوه و تره بار از نهادی مدیریت شهری بنیاد نهاد شده پس از ۱۳۵۷ است. بنا به روایتی تأسیس این نهاد زیر نظر شهرداری تهران از مصوبات شورای انقلاب در بهمن ماه ۱۳۵۸ است. هدف از تشکیل این سازمان تهیه و توزیع میوه و تره بار و فرآورده های کشاورزی مورد استفاده مردم و همچنین کوتاه کردن دست واسطه ها از طریق ایجاد ارتباط مستقیم بین تولیدکنندگان و مصرف کنندگان بود. اولین میدان پس از تشکیل این سازمان، میدان جلال آل احمد سال ۱۳۵۸ احداث شد و به بهره برداری رسید. میدان های میوه و تره بار آزادی و صادقیه تا سال ۱۳۶۰ ایجاد شد. با وفقه ای هفت سال در اواخر دهه شصت میدان های میوه و تره بار مجیدیه، پونک، تهرانسر تأسیس شدند. استقبال شهروندان از این میدان ها و بازارها ضرورت احداث میدان های بیشتر را در س
طح شهر تهران بیش از پیش نمایان کرد تا آنجا که مقرر شد سازمان میادین میوه و تره بار و فرآورده های کشاورزی بر اساس یک لایحه قانونی دایر گردد. در آن لایحه، نحوه واگذاری اماکن و میدان ها و غرفه ها تعیین شد. در واقع توسعه کمی و کیفی بازارهای محلی در راستای سیاست های مبارزه با گران فروشی در برنامه های شهرداری تهران قرار گرفت. تا سال ۱۴۰۰ تعداد ۲۲ میدان و ۲۴۱ بازار و بازار محله ای مجموعاً ۲۶۳ واحد) فعال است. سازمان مدیریت میادین میوه و تره بار بر اساس سیاست ها و اولویت های راهبردی مانند «نظارت بر فعالیت میادین و بازارها»، «افزایش بازارهای روز و سیار متناسب با توسعه شهر»، «ایفای نقش اساسی در تنظیم بازار محصولات کشاورزی، دامی و پروتئینی» و … ماموریت هایش را طراحی می کند. مستند به سیاست های یاد شده، ماموریت های این سازمان بر محورهای توسعه «کمی و کیفی»، «نظارت» و «توسعه بهداشتی» متمرکز شده است. مأموریت مبتنی توسعه کمی مأموریت مبتنی توسعه کیفی و نظارتی مأموریت مبتنی توسعه بهداشت همچنین از موارد زیر می توان به عنوان دیگر وظایف و ماموریت های این سازمان یاد کرد. زیباسازی. گزارش هایی تصریح دارد؛ براساس مصوبه مورخ بیست و پنجم
، اسفندماه ۱۳۵۴ سال انجمن شهر، شهرداری وقت تهران مکلف به تأسیس نهادی در حوزه ایمنی و ترافیک شهری شد. همین گزارش مدعی ست در بازنگری مرتبط با اساسنامه این نهاد در سال ۱۳۶۴ نهاد مرتبط به ایمین و ترافیک شهری ماهیتا تغییر مأموریت و رویکرد داده و به عنوان سازمان زیباسازی شهر تهران معرفی شده است. اما توضیح روشنی دربارهٔ این تطور و فرایند ارائه نشده است. این نهاد چند بار در شرح وظایف و جایگاه حقوقی و سازمانی آن بازنگری شده است از جمله در سال های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۳ و در نهایت ۱۳۹۷. موضوع هایی نظیر هنرهای تجسمی، مجسمه و آثار حجمی، نقاشی دیواری، گرافیک، تبلیغات محیطی، مبلمان و تجهیزات شهری از جمله موضوع های حوزه توجه سازمان زیباسازی شهر تهران است. وظایفی متعددی می توان برای این نهاد برشمرد که در اینجا به برخی از آن ها پرداخته می شود. شرکت ها. معاونت خدمات شهری و محیط زیست بر فعالیت چهار «شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل»، «شرکت شهربان و حریم بان»، «شرکت خدمات کالای شهروندان»، «شرکت نمایشگاه های بین المللی شهر آفتاب» نظارت می کند. خدمات کالای شهروندان. فروشگاه های شهروند در کنار سازمان میادین میوه و تره بار در شمار اقدام های مدیریت
شهری برای دسترسی شهروندان به مایحتاج روزانه است در این بخش به فروشگاه شهرونده پرداخته می شود. از مجموعه فروشگاه های زنجیرهای رفاه به عنوان اقدامی برای ایجاد و توسعه نظام های توزیع مدرن و متمرکز یاد شده است. برای چنین فروشگاه هایی فوایدی ذکر شده است از جمله می توان اشاره کرد به «کاهش هزینه های توزیع»، «ارائه کالا با قیمت مناسب»، «کاهش هزینه های تردد درون شهری»، «کاهش حجم ترافیک و آلودگی های محیط زیست» و… بر این اساس، اندیشه و ضرورت ایجاد فروشگاه های زنجیره ای شهروند میان تصمیم گیران و تصمیم سازان شهرداری تهران به عنوان متولی ارائه و اشاعه خدمات مطلوب شهری شکل گرفت. این نهاد در سال ۱۳۷۳ شرکت خدماتی کالای شهروند و به تبع آن اولین فروشگاه یعنی فروشگاه بیهقی در میدان آرژانتین تأسیس و راه اندازی شد. سال تأسیس شرکت خدماتی کالای شهروند به سال ۱۳۷۳ برمی گردد شهروند بیهقی واقع در میدان آرژانتین اولین فروشگاه شهروند است. موضوع فعالیت این شرکت ارائه و تأمین خدمات کالا و مایحتاج شهروندان است. ماموریت های برای این نهاد و شرکت وابسته به شهرداری تهران تعریف شده است از جمله می توان اشاره کرد به «عرضه کالا و خدمات مورد نیاز شه
روندان با قیمت مناسب و کیفیت بالا»، «ایجاد امکان دسترسی شهروندان به انواع کالا و خدمات مورد نیاز، در مکان و زمان مطلوب مشتریان»، «به کارگیری روش های پیشرفته فروشگاهی از جمله کارت های اعتباری، فروش الکترونیکی» و … همچنین از اقدام هایی نظیر «کمک به تثبیت قیمت کالاهای عمومی»، «کاهش سفرهای درون شهری»، «حذف واسطه های متعدد میان تولیدکننده و مصرف کننده کاهش هزینه مبادلات» به عنوان اهداف این شرکت عنوان شده است. ساماندهی صنایع و مشاغل. ساماندهی مشاغل از نهادهای متاخر شهرداری تهران است. بر اساس گزارش هایی چالش های ناشی از توسعه شهری، توسعه صنایع و مشاغل شهری در دهه شصت مدیریت شهری را به فکر تأسیس تشکیلاتی برای این مسئله انداخت. مستند به مصوبه هیئت وزیران در سال ۱۳۶۹، سی و یک رسته شغلی مکلف شدند شهر را ترک کنند به شهرک های صنعتی واقع در حریم شهر کوچ کنند. مدیریت انتقال این فرایند و نظارت بر عدم فعالیت رسته های شغلی در سطح شهر بر عهده مدیریت شهری گذاشته شده است. در آغاز کار این نهاد با عنوان «سازمان ساماندهی و انتقال صنایع مزاحم» معرفی و تبیین شد اما از سال ۱۳۷۲ تاکنون با نام «شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر» فعالیت های
ش را دنبال می کند. شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل برای اجرای ماموریت هایش از پنج معاونت «هماهنگی امور مناطق»، «پژوهش و برنامه ریزی»، «توسعه و اقتصاد»، «فنی عمران» و «مالی و اداری» تشکیل شده است همچنین «مشاور اجرایی»، «مدیریت بازرسی»، «ادارات ساماندهی مناطق»، «مراکز خرید و فروش خودرو»، «بازارهای موقت و روز بازارها»، «مراکز عرضه پرندگان زینتی»، «کیوسک های گل و مطبوعات» از دیگر واحدهای تابعه این شرکت برای انجام وظایف و ماموریت هایش است. با گسترش روزافزون فضای کالبدی و جمعیتی تهران، چالش های متعددی در حوزه صنایع و مشاغل رقم خورد از آن جمله می توان به فعالیت غیراصولی صنایع و مشاغل، مکان یابی و توسعه نامناسب آن ها ضرورت ساماندهی صنایع و مشاغل مبتنی بر تحقیق و پژوهش بیش از پیش کرد و این هاد در ادامه موظف شد نظارت بر ساخت مجتمع های صنفی و خدماتی را هم بر عهده بگیرد. همچنین از دیگر ماموریت هایی که پس از تأسیس بر عهده این شرکت گذاشته شد می توان اشاره کرد به مدیریت و نظارت بر عرضه کیوسک های گل و مطبوعات، جمع آوری دکه های قدیمی، کنترل حیوانات شهری، مدیریت مراکز خرید و فروش خودرو و… این شرکت نقشه راه فعالیت هایش را مبتنی بر
اهداف و راهبردهای زیر طراحی کرده است. اهداف و راهبردها شهربان و حریم بان. برخورد با تخلفات ساخت و ساز در تهران هم از جمله موضوع هایی است که شهرداری و نهاد مدیریت شهری را به تأسیس نهادی مستقل در این باره واداشته است. شرکت شهربان و حریم بان نهاد متولی این مأموریت است. سابقه این نهاد با عنوان ها و ماموریت های متعدد به سال ۱۳۷۵ بازمی گردد؛ نهادی که با فعالیت های عمرانی و زیرساختی و مأموریت احداث پروژه بزرگراه بین شهر قم و مسجد جمکران متولد شد؛ با تغییراتی متعدد در نهایت سال ۱۳۸۷ فعالیتش به در راستای ساماندهی وضعیت فعالیت های کمیسیون های ماده صد قانون شهرداری ها محدود شد. یکی از مفاد کمسیون یاد شده الزام شهرداری به جلوگیری از تخلفات ساخت و ساز در شهر تهران است. مستند به این تکلیف شورای اسلامی شهر تهران به شهرداری مسئولیت برخورد با تخلفات ساخت و ساز بر عهده این نهاد گذاشته شده است. از شرکت شهربان و حریم بان شهرداری تهران به عنوان تنها شرکت متعلق به شهرداری تهران یاد شده است که اساسنامه آن در شورای اسلامی شهر تهران به تصویب رسیده است. از جمله وظایف این نهاد می توان به موار زیر اشاره کرد. نمایشگاه شهر آفتاب. معضل ترا
فیک سنگین ایجاد شده در معابر اطراف نمایشگاه های سطح شهر تهران مدیران شهری را به صرافت چاره جویی انداخت؛ این معضل عمده علاوه بر آن به هدف تجمیع خدمات نمایشگاهی در محیطی کاملاً تخصصی و روزآمد بود که ایده تأسیس مجموعه نمایشگاه های بین المللی شهر آفتاب، را رقم زد. بر اساس گزارش های موجود، سال ۱۳۸۴ شورای اسلامی تهران، شهرداری پایتخت را مأمور و مکلف به تهیه طرح احداث مجموعه نمایشگاه های بین المللی شهر آفتاب کرد. پس از مطالعات اولیه، زمین پروژه با مساحت ۱۳۸ هکتار در حاشیه بزرگراه خلیج فارس تدارک دیده شد تا دسترسی مناسبی به تاکسی، اتوبوس، ون و مترو داشته باشد. طراحی سازه های نمایشگاه یاد شده در فاصله سال های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به انجام رسید. این نمایشگاه ظرفیت پذیرش ۴۰۰ هزار بازدیدکننده را دارد. بر اساس گزارش هایی فضای سبز نمایشگاه ۴۰ هکتار برآورد می شود. عملیات احداث نمایشگاه از سال ۱۳۹۰ آغاز شد، فاز نخست آن سال ۱۳۹۵ همزمان با افتتاح بیست و نهمین نمایشگاه کتاب تهران به بهره برداری رسید. هم اکنون خدمات بانکی، بانک شهر با وجود یک شعبه فعال، هشت دفتر اتوماتیک خدمات بانکی شهر نت، و چهل دستگاه خودپرداز و تعدادی دستگاه های خدما
ت غیر نقدی در این نمایشگاه دسترس است. همچنین پارکینگ های متعدد نمایشگاه به همراه پارکینگ های کمکی مجموعه آرامگاه سید روح الله خمینی در مجموع گنجایش ۱۱۰۰۰ خودرو شخصی، ۳۰۰ دستگاه ون و تاکسی و ۱۵۰ دستگاه اتوبوس را به صورت همزمان دارا هستند. از دیگر امکان های محقق شده در فاز نخست نمایشگاه می توان به موارد زیر اشاره کرد. انتظار می رود با بهره برداری فازهای بعدی نمایشگاه امکان هایی به شرح زیر محقق شود. جستارهای وابسته. شهرداری تهران
دمیتری فلدمن (؛ ؛ - درگذشته ) فیلم بردار اهل اتحاد شوروی بود.
شاهنشاه ایران (خط پهلوی کتیبه ای: 𐭬𐭫𐭪𐭠𐭭 𐭬𐭫𐭪𐭠 𐭠𐭩𐭥𐭠𐭭 هزوارش: MLKʾn MLKʾ ʾyrʾn آوانویسی به خط لاتین: šāhān šāh ī ērān)، عنوانی سیاسی و سلطنتی بود که توسط تعدادی از فرمانروایان حاکم بر فلات ایران در دوران پیش و پس از اسلام مورد استفاده قرار گرفت. قدیمی ترین موارد ثبت شده از کاربرد این عنوان مربوط به آغاز دوره شاهنشاهی ساسانی و زمامداری اردشیر بابکان است که از این عنوان در کتیبه نقش رستم خود و سکه های عهد زمامداری اش بهره برد. عنوان «شاهنشاه ایران» در سوابق مربوط به دوره های هخامنشیان و اشکانیان دیده نشده و کاربرد آن احتمالاً ابتکاری از طرف ساسانیان بوده است. بااین حال جلال خالقی مطلق کاربرد سیاسی «نام ایران» و عنوان های وابسته به آن در زمان ساسانیان را درادامه پیروی شاهان این سلسله از آیین های درباری و کشورداری زمان اشکانیان ارزیابی می کند. به باور شاپور شهبازی، اساس اندیشه باور به وجود یک کشور و حکومتی ایرانی به روزگار شکل گیری اوستا بازمی گردد که در دوره های هخامنشی و اشکانی به صورت غیررسمی تداوم یافته و بنیان گذار شاهنشاهی ساسانی برای پیوندزدن خود به شکوه گذشته ایران (شاهنشاهی های داریوش بزرگ و مهرداد دوم) به
آن صورت رسمی داده است. شاپور یکم، دومین شاهنشاه ساسانی و فرزند اردشیر یکم، پس از پیروزی بر امپراتوری روم و فتح سرزمین های جدید، این عنوان را به «شاهنشاه ایران و انیران (غیر ایران)» تغییر داد. سنت استفاده از این عنوان جدید را جانشینان شاپور نیز ادامه دادند. یزدگرد سوم آخرین دارنده عنوان شاهنشاه ایران و انیران بود که پس از ناکامی در برابر پیشروی سپاه اعراب مسلمان و به دنبال آن نیز کشته شدنش، واپسین شاهنشاهی پیش از اسلام ایران پایان پذیرفت. پس از اسلام. پس از سقوط شاهنشاهی ساسانی، این عنوان دیگر در سوابق دولتی خلفا و دولت های جانشین آن ها در قلمروی ایران، به مانند طاهریان، صفاریان، سامانیان، زیاریان، بوئیان و سلجوقیان دیده نمی شود. با سرنگونی خلافت عباسی و استقرار دولت ایلخانان مغول در مرزهای پیشین شاهنشاهی ساسانی، زمینه های سیاسی لازم برای احیای این عنوان نیز فراهم گردید و شاهان ایلخانی نخستین فرمانروایان پس از اسلام ایران بودند که خود را شاهنشاه ایران خواندند. این عنوان از اوایل دوره تیموری تا اوایل دوره صفوی، در نامه هایی که میان فرمانروایان ایران و سران دولت های دیگر ردوبدل می شد نیز به چشم می خورد. برای نمو
نه سلاطین عثمانی در نامه های خود به برخی از فرمانروایان آق قویونلو، آن ها را شاهنشاه ایران خطاب می کردند. شاه اسماعیل یکم پس از فتح تبریز خود را شاهنشاه ایران خواند و درادامه دولتی مقتدر و یکپارچه را در ایران برقرار ساخت. جانشینان او به استفاده از این عنوان ادامه دادند. پس از چندپارگی ایران افشاری و برقراری نظام زندیه، کریم خان زند، عنوان شاهنشاه را برای دست نشانده اش، اسماعیل سوم درنظرگرفت و خود به استفاده از عنوان وکیل (بعدها وکیل الرعایا) روی آورد. جانشینان کریم خان از به کاربردن عنوان وکیل خودداری کردند و در تاریخ نگاری ایرانی صرفاً از آن ها با نام و عناوین شخصی یا عنوان خان یاد شده است. آقامحمدخان قاجار، بنیان گذار دودمان قاجار، در ابتدا خود را خان و بعدها نیز شاه خواند. فتحعلی شاه، برادرزاده و جانشین او، دو عنوان والامقام تر شاهنشاه و خاقان را برای خود به کاربرد. عنوان دوم، ریشه در سنت ترکی-مغولی داشت. واپسین شاهنشاه ایران، محمدرضا پهلوی، برای برقراری پیوند هرچه قوی تر با تاریخ پیش از اسلام ایران، در کنار عنوان شاهنشاه، عنوان جدید آریامهر (خورشید آریایی ها) را نیز برای خود درنظرگرفت.
پیشاپرنده ، به یک گونه احتمالی منقرض شده یا آرایه فرضی منقرض شده اشاره دارد و در اوایل قرن بیستم در تلاشی برای پشتیبانی و توضیح مراحل تکاملی فرضی و سازگاری های تشریحی منتهی به دایناسورهای ددپایان غیرپرنده به پرنده مطرح شد. این اصطلاح همچنین توسط مدافعان خاستگاه تکودونتی پرندگان به کار رفته است.
کریپی پاستا به نوعی از داستان های فوق دلهره آور و وحشتناک گفته می شود که در فضای مجازی توسط کاربران به اشتراک گذاشته می شود. این نوشته های اینترنتی اغلب مختصر، داستان های ماوراء الطبیعه ایجاد شده توسط خود کاربر هستند که برای ترساندن یا ناراحتی بازدیدکنندگان داستان طراحی شده اند. واژه یا اصطلاح "کریپی پاستا" از کلمه از کپی و پیست گرفته شده. فهرست. اسلندرمن. اسلندرمن یا مرد لاغر یک انسان نمای لاغر اندام است که هیچ ویژگی صورت مشخصی ندارد و کت و شلوار مشکی علامت تجاری به تن دارد. این شخصیت در سال ۲۰۰۹ در یک مسابقه فتوشاپ، چیزی عظیم ایجاد شد. بن غرق شده. "مقالهٔ اصلی:بن غرق شده" بن غرق شده (به انگلیسی: Ben Drowned) یک کریپی پاستا است که داستان او به بازی افسانه زلدا ماسک ماجورا مرتبط است. بازی The Legend of Zelda: Majora’s Mask برای نینتندو ۶۴ در سال ۲۰۰۰ میلادی منتشر شد. پس از گذشت ۲۰ سال، به نظر می رسد که این بازی هنوز رازهایی را درون خود مخفی نگه داشته است. یکی از این رازها به تازگی توسط یک برنامه نویس پرده برداری شده است. او متوجه شده که ستاره های آسمان بازی برای همه ی بازیکنان یکسان نیستند. مانند بسیاری دیگر
از بازی های نقش آفرینی، بازی به بازیکنان اجازه می دهد نامی برای شخصیت قابل بازی و فایل ذخیره ی خود وارد و از آن به جای نام «لینک» استفاده کنند. در حالی که احتمالا بازیکنان فکر می کردند که این نام فقط در کات سین ها و برای متمایز کردن هر فایل ذخیره از یکدیگر استفاده می شود، به تازگی مشخص شده که نقش مهم تری در خاص کردن آسمان بازی برای هر بازیکن داشته است. در سال 2010 در فرومی به نام فورچان کاربری مطلبی را ارائه داد و ادعا کرد که کارتریج بازی افسانه زلدا: ماسک ماجورایی که او تهیه کرده است تسخیر شده است. او گفت این کارتریج را به صورت دست دوم، بدون جلد و برچسب و تنها با نوشته ماجورا تهیه کرده است، او هنگام اجرا بازی گفت که متوجه شده بازی ریست نشده و یک فایل از صاحب قبلی بازی وجود داره که خیلی راحت خونده میشه "بن"، این کاربر با نادیده گرفتن فایل بن یک بازی جدید رو شروع می کنه، ولی یچیزی درست نبود موسیقی متن بازی عجیب بود و تمام npc های بازی بجای اینکه او را "لینک" شخصیت اصلی بازی صدا بزنند او را با نام "بن" صدا می کردند این مسله بازیکن را ترساند جوری که فایل اصلی با نام "بن" را حذف کرد که ناگهان متنی بر روی صفحه ظاه