Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رده بود. پیز نویسنده هشت کتاب از جمله "عیب یابی مدارهای آنالوگ" بود و ۲۱ حق ثبت اختراع داشت. اگرچه نام او در اسناد رسمی با عنوان «رابرت ای پیز» ذکرشده بود، اما ترجیح می داد «باب پیز» نامیده شود یا از حروف اول «RAP» در ستون های مجله خود استفاده کند. علاقه های دیگر وی شامل پیاده روی و دوچرخه سواری در مکان های دور افتاده و کار بر روی فولکس قورباغه ای قدیمی خود بود که اغلب او در ستون های خبریش ذکر می کرد. نوشتار پیز «به شدت مورد نظر بود، اما او می توانست با شوخ طبعی ارتباط برقرار کند که او را برای خوانندگان محبوب می کرد، خواه با او موافق باشند یا نه.». مرگ. پیز در تصادف فولکس قورباغه ای سال ۱۹۶۹ خود در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۱ کشته شد. او در حال ترک گردهمایی به یاد جیم ویلیامز بود که یکی دیگر از طراحان مشهور مدارهای آنالوگ، نویسنده فنی و یک مهندس کارکنان مشهور بود که در لینیر تکنولوژی کار می کرد. پیز ۷۰ ساله بود و از او همسرش، دو پسر و سه نوه به یادگار ماند. مرگ ناگهانی پیز باعث جاری شدن سیل کوچکی از یادآوری ها و ادای احترامات نویسندگان فنی، مهندسین شاغل و علاقه مندان به هک سخت افزار الکترونیک شد. باب به خاطر طراحی های بریده
بریده اش انگشت نما بود و همچنین به خاطر دفتر شلوغش. در زیر یکی از دفاتر اولیه او در نشنال است، جایی که او در مسابقه ای از روزنامه برای آشفته ترین میز برنده شد. نانسی (همسرش) به یاد می آورد: «این مسابقه آشفته ترین مسابقه میز سن خوزه مرکوری نیوز بود. شخصی از طرف او عکس دفترش را وارد کرد و از او پرسید: که اگر جایزه بزرگی می برد آن را به اشتراک می گذاشت. باب در آن زمان نمی دانست جایزهٔ چیست. رقابت به هیچ وجه در حد ورود او نبود، بنابراین جوایز اول، دوم و سوم را به او دادند. جایزه برای مبلمان اداری بود. باب آن را به نشنال فروخت و با پول آن یک جشن پیتزا برپا کرد».
هِرشل "گای" بیم چهارم (زاده ۱۰ مارس ۱۹۸۲)، که با نام مستعار آنلاین دکتر دیس رسپَکت شناخته می شود، ستاره اینترنتی و استریمر سابق در وبسایت توییچ است که هم اکنون در یوتیوب استریم می کند. او بیش از چهار میلیون دنبال کننده بر روی توییچ به دست آورد. و برای استریم بازی های سبک بتل رویال، مانند "اچ۱زد۱"، '، ' و "اپکس لجندز" شناخته شده است. استریم های وی به دلیل داشتن ارزش بالا بازاریابی شناخته شده اند. ارزش خالص تخمین زده شده او در حدود ۳٫۵ میلیون دلار است. در ژوئن ۲۰۲۰، دکتر به دلایل نامعلومی برای همیشه از توییچ بن شد و یک ماه بعد شروع به استریم در یوتیوب کرد. در ژوئن ۲۰۲۴، کارمندان سابق توییچ فاش کردند که علت بن شدن او به دلیل ارسال پیام های جنسی با یک خردسال در قسمت پیام های ویشپر توییچ در سال ۲۰۱۷ بوده است. خود او علت بن شدن را تأیید کرد و پیام های ارسال کرده را نامناسب خواند. به دنبال این اظهارات، یوتیوب درآمدزایی کانال دکتر را قطع کرد. حرفه و زندگی شخصی. اولین ویدیوی که شامل گیم پلی خودش از بازی "" بود در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۰ منتشر شد. او در چندین فیلم برای کانال ماشینما بازی کرده که بیشتر بازی "ندای وظیفه" را بازی
می کرد. او در اواخر سال ۲۰۱۱ از یوتیوب دور شد و تقریباً پنج سال هیچ محتوایی منتشر نکرد. در ۱۶ مارس ۲۰۱۱، او سرپرستی انجمن شرکت توسعه دهنده استودیو اسلج همر گیمز را برعهده گرفت. او به عنوان طراح مرحله در آنجا کار کرد و به ساخت بسیاری از نقشه های چند نفره برای "" کمک کرد. در حالی که مشغول کار در شرکت اسلج همر گیمز بود، به سایت Justin.tv (که اکنون توییچ است) پیوست. در سال ۲۰۱۵ از شرکت اسلج همر گیمز کناره گیری کرد تا بر روی استریم کردن به طور تمام وقت تمرکز کند. او از بازی های سبک بتل رویال و با شروع استریم بازی H1Z1، دنبال کننده به دست آورد، سپس به سمت استریم بازی "پلیرآن نونز بتل گراندز" و بعد از آن به سمت "" رفت. در دسامبر سال ۲۰۱۷، وی پس از اعتراف به خیانت به همسرش، به مدت دو ماه استریم نکرد تا به روابط خود با همسرش رسیدگی کند. او و همسرش یک دختر دارند. او در ۵ فوریه ۲۰۱۸، در اولین استریم خود با مجموع ۳۸۸٬۰۰۰ بیننده همزمان به توییچ بازگشت. محبوبیت وی به دلیل اسپانسر بودن همزمان با چند شرکت از جمله ژیلت، ایسوس و مانتین دیو بسیار افزایش یافت. به گفته خودش، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۸، فردی ناشناس با یک اسلحه به خانه اش
و پنجره طبقه بالا شلیک کرد. این دومین بار بود که به طرف خانه دکتر دیس ریسپکت تیراندازی می شود. شخصیت او در استریم. او بیشتر یک شخصیت سرگرم کننده در صنعت استریم است تا نسبت به یک بازیکن حرفه ای. وبسایت ای اس پی ان شخصیت او را یک شخصیت کشتی کج (WWE) در دنیای بازی های رقابتی توصیف می کند و خودش نیز می گوید: «من شخصیتی را خلق کردم که بازی های ویدیویی چند نفره را بازی می کند، و او غالب ترین نمونه برای یک بازیکن رقابتی است.» در هنگام بازی به عنوان شخصیت دکتر دیس رسپکت، بیم یک کلاه گیس مدل مو مولت، عینک آفتابی، یک تی شرت ورزشکاری آستین بلند و یک جلیقه قرمز یا سیاه می پوشد. یکی از به یاد ماندنی ترین سخن او «من در قله کوه هستم، ولی من فقط در نیمه راه هستم!» است، و شعار او «خشونت است. سرعت. تکانه» است. او سبیل ورزشی خود را به نام «Slick Daddy» (به معنای بابای نرم و صاف) یا به اسم «کرم ابریشم سمی اتیوپی» نامگذاری کرده است. مسدود شدن کانال در ای۳ ۲۰۱۹. در تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹، کانال دکتر دی رسپکت به دلیل استریم و ورود به سرویس بهداشتی در نمایشگاه ای۳ ۲۰۱۹ و نقض حریم خصوصی توییچ و نقض قوانین حفظ حریم خصوصی قانون مجازات کالی
فرنیا، مسدود شد. علاوه بر این، انجمن نرم افزار سرگرمی ای۳، او را از این رویداد منع کرد. توییچ مجدداً کانال دکتر دیس رسپکت را در تاریخ ۲۵ ژوئن بازگرداند. اتهام نژادپرستی. جیمی وانگ به عنوان موزیسین، مجموعه ای از کلیپ ها از او را گردآوری کرد که دکتر دیس ریسپکت در نقش یک کاریکاتور، لهجه و زبان های چینی را مسخره می کند و جیمی وانگ بر پایه این کلیپ، او را متهم به نژادپرستی کرد. در پاسخ، بیم گفت که برخی از بهترین دوستان وی آسیایی هستند و این انتقاد را «خنده دار» خواند. تحصیلات. بیم فارغ تحصیل از دانشگاه پلی تکنیک کالیفرنیا، پومونا است و در آنجا سابقه بازی در تیم بسکتبال NCAA Division II را دارد.
متفاوت مثل من فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی مایکل کارنی است. در این فیلم بازیگرانی همچون گرگ کینر، رنی زلوگر، جایمن هانسو، جان ویت، اولیویا هولت، دانیل زاکاپا، توماس فرانسیس مورفی ایفای نقش کرده اند.
آهنگ عشق من فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی الیویه داهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون رنی زلوگر، فارست ویتاکر، مادلین زیما، نیک نولتی، الیاس کوتیاس، آنی پاریس ایفای نقش کرده اند.
رادیولاریت شامل ردیف چرت های قرمز، خاکستری، زرد تا سبز زیتونی و شیل های قرمز و سبز رنگ، آهک های سیلیسی و توده های سنگ های بازی و فوق بازی شامل سرپانتین است. این طبقات مربوط به کرتاسه فوقانی اند. رادیولاریت ها به صورت یک زون خطی در جوار زون تراست ها در کرمانشاه، لرستان، دزفول و فارس دیده می شوند. رادیولاریتها به دو دسته اند: چرت با نوار اکسید آهن، چرت با مواد آلی. از مشخصات چرت با نوار اکسید آهن همراهی با توالی افیولیت (مانند نوار افیولیت رادیولاریتی زاگرس)، همراهی با گل پلاژیک، دارا بودن نوار قرمز تا سبز تیره دارای اکسیدهای Fe 3 و تشکیل شدگی از پوسته رادیولر است. انسانهای دوران پارینه سنگی از این سنگهای سیلیسی برای ساخت ابزار سنگی استفاده می کردند که شواهد آن در نقاط مختلف زاگرس از جمله در غار دو اشکفت در شمال کرمانشاه یافت شده است.
داش کسن (به لاتین: Daşkəsən) منطقه ای مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان داش کسن واقع شده است. داش کسن ۸۲۳ نفر جمعیت دارد.
ولی قلی بی لی (به لاتین: Vəliqulubəyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زنگلان واقع شده است.
کاتاک یکی از هشت شکل اصلی رقص کلاسیک هند است. سرچشمه کاتاک به طور سنتی به بندهای مسافرتی شمال هند معروف به کاتاکارس یا داستان نویسان منتسب می شود. اصطلاح کاتاک از ودایی زبان سانسکریت کلمه "کاتا" که به معنی «داستان»، و "Kathakar" که به معنی «کسی است که یک داستان می گوید»، یا «همراه با داستان» مشتق شده است. سرگردان کاتاکار داستانهایی از حماسه های بزرگ و اساطیر باستان را از طریق رقص، ترانه ها و موسیقی برقرار می کرد. رقصندگان کاتاک از طریق حرکات دست و رقص پا، داستانهای مختلفی را بیان می کنند، اما مهم تر از همه از طریق چهره هایشان است. کاتاک در طول جنبش بهکتی، به ویژه با درج کودکی و داستان های خدای هندو کریشنا، و همچنین به طور مستقل در دربار پادشاهی های شمال هند تکامل یافت. این رقص یکی از مهم ترین رقص های دراماتیک و کلاسیک هندی به شمار می آید. جهان بینی مذهبی نهفته در شکل گیری این رقص متأثر از دو مذهب اسلام و هندو بوده و وجه دراماتیک آن در دورهٔ اسلامی شاخه های بسیاری پیدا کرد. این رقص یکی از کهن ترین سنت های روایتگری و خنیاگری در شمال هند به شمار می آید و تاریخ آن به بیش از چهار قرن پیش از میلاد مسیح بازمی گردد.
اصطلاح شناسی و نامگذاری. اصطلاح "کاتاک" ریشه در اصطلاح ودایی "کاتا" (سانسکریت: कथा) دارد که به معنی «داستان، گفتگو، داستان سنتی» است. "کاتاک" به یکی از مهم ترین شکل های رقص کلاسیک که در درجه اول در شمال هند یافت می شود، با تأثیر تاریخی شبیه به بهاراتاناتیم در جنوب هند، آدیسی در شرق هند و سایر رقص های کلاسیک اصلی که در جنوب آسیا یافت می شود، اشاره دارد. این نوع رقص با انواع رقص های عامیانه فراوان موجود در شمال و سایر مناطق شبه قاره هند متفاوت است. رقصندگان کاتاک، در هند باستان، بندهایی مسافرتی داشتند و به "کاتاکاس"، یا "کتاکار" معروف بودند تاریخ. به گفته مری اسنودگراس ، سنت کاتاک هند تا ۴۰۰ پیش از میلاد قابل ردیابی است. نخستین متن به جا مانده با ریشه های کاتاک ناتیا شسترا است، منسوب به گلیم بهاراتا، و اولین تألیف کامل آن بین ۲۰۰ سال پیش از میلاد و ۲۰۰ م است، اما تخمین ها بین ۵۰۰ م متغیر است. مطالعه بیشترین نسخه از متن ناتیا شسترا شامل حدود ۶۰۰۰ بیت است که در ۳۶ فصل نوشته شده است. این متن، ناتالیا لیدووا را بیان می کند، نظریه رقص تاوا (شیوا)، تئوری راساً، bhāva، حرکات، تکنیک های بازیگری، مراحل اساسی و ایستادن ر
ا توصیف می کند که همه بخشی از رقص های کلاسیک هند از جمله کاتاک هستند. هنرهای رقص و اجرا، این متن باستانی هندو را بیان می کند، نوعی بیان عقاید معنوی، فضیلت ها و جوهر کتب مقدس است. دوران پس از استعمار. واکر می گوید، جنبش پایان دادن به دوران استعمار و برای هند مستقل، شاهد احیای کاتاک و به طور گسترده تر، یک حرکت فرهنگی و تلاش برای بازپس گیری فرهنگ و کشف تاریخ است. جنبش های احیاء کاتاک در قاران مسلمان و هندو بویژه توسط جامعه کاتاک-میسرا به هم. از این میان سنت ها، جیپور و لوکوه کاتاک بیشتر مورد توجه تحقیق شده اند نمایش. کاتاک مدرن، در هر سه سنّت فرعی اصلی به نام های لاکنو، بنارس و چایپور (قارانا)، بیان می کند که برونو نتل، از سه بخش اصلی تشکیل شده است - دعوت، یک تلاوت رقص خالص (انتزاعی) و یک رقص رسا. رقص رسا (نوریتا). "نوریتا" جنبه کندتر و بیانگر "کاتاک" است که سعی در برقراری ارتباط احساسات دارد، به ویژه با داستان های معنوی در سنت های رقص هندو همراه است. در یک "شماره"، رقص گسترش می یابد که شامل کلمات، نت های موسیقی و حرکات برای بیان یک افسانه یا پیام است، این چیزی بیش از لذت حسی است، هدف آن درگیر کردن احساسات و ذهن
بیننده است. بخش ها. نام بخش های مختلف در هر بخش از این قرار است: سازها. گروه سازهای موسیقی با هر نوازنده کاتاک متفاوت است، از دو تا دوازده ساز کلاسیک هندی یا بیشتر در نسخه هایی با نوآوری های مصنوعی همراه است. متداول ترین سازهایی که با کتاک همراه است "تابلا" (یک جفت درام دستی) است که با ریتم پاهای رقصنده، "سارنگی" یا هارمونیوم با "مانجیرا" ("سمبل"های دستی) همگام می شود که "تال" (چرخه) را متر می کند و سایر ابزارها برای افزودن اثر، عمق و ساختار به مرحله بیانگر یک اجرای کاتاک می پردازد.
زیره (به لاتین: Zirə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که از توابع شهر باکو به شمار می رود. زیره ۱۱۰۵۳ نفر جمعیت دارد.
گیورگی کیرینکو (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
سنیا ستولبووا (؛ زادهٔ ) اسکیت باز نمایشی اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
لیوبوف گالکینا (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
ماریا شوروچکینا (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۷ مدال طلا شده است.
ماکسیم مارینین (؛ زادهٔ ) اسکیت باز نمایشی اهل روسیه بود.
میخائیل ایوانوف (؛ زادهٔ ) اسکی باز صحرانوردی اهل روسیه بود.
مراد اوماخانوف (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر پیشین اهل روسیه در دسته های ۵۸ و ۶۳ کیلوگرم کشتی آزاد است. او برندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در سال ۲۰۰۰ است. اوماخانوف در دستهٔ ۶۳ کیلوگرم المپیک ۲۰۰۰ سیدنی با پیروزی بر مدعیان قهرمانی و بزرگان این دسته، از جمله البروس تدیف اوکراینی، جانگ جائه-سونگ کره ای و سرافیم بارزاکوف بلغارستانی مدال طلای این مسابقات را کسب کرد.
اوکسانا کازاکووا (؛ زادهٔ ) اسکیت باز نمایشی اهل روسیه بود.
اولگا آکوپیان (؛ زادهٔ ۴ مارس ۱۹۸۵) بازیکن هندبال اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
اسوتلانا باژانووا (؛ زادهٔ ) اسکیت باز سرعت اهل روسیه است.
ولادیمیر بوبروفنیکووا (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
باغ ملی یکی از بوستان های عمومی جهرم است که با مساحتی در حدود ۸٬۵۰۰ متر مربع در خیابان آیت الله کاشانی و در مقابل ساختمان شهرداری جهرم واقع شده است. این پارک در سال ۱۳۱۶ در زمان فرمانداری امیر ارفع قوامی توسط معماری ایتالیایی به نام موسیو آرژانتی ساخته شد. وی دور این پارک دیوار کوتاهی با سرستون هایی سنگی در هر سه متر کشید که ساخت این سرستون ها بر عهده آقا رضا کوهکن سنگتراش معروف جهرمی انجام گرفت. برای نخستین بار باغ ملی به دستور دولت به مناسبت جشن عروسی محمدرضا شاه با فوزیه چراغانی و آذین بندی شد. سال ها بعد در میان باغ استخر بزرگی بنا شد و مجسمه شاه بر سکوی وسط استخر نصب گردید که در جریان انقلاب اسلامی در روز ۱۹ آذر ۱۳۵۷ مصادف با تاسوعا در تظاهراتی گسترده توسط مردم به پایین کشیده شد. در سال های اخیر سرستون های زیبا و قدیمی دیوار باغ ملی برچیده شدند.
یکاترینا ایلینا (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
یولیا پاخالینا (؛ زادهٔ ) شیرجه رو اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۲ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
یوری پوستریگای (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
الکسی الیپوف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
الکساندر دیاچنکو (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
آنتون سیخارولیدزه (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، و اسکیت باز نمایشی سابق اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
بوریس کوکورف (؛ – ) ورزشکار اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
داریا کوروبووا (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل روسیه است. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا شده است.
دمیتری برستوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
دمیتری شوچنکو (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
فدور کلیموف (؛ زادهٔ ) اسکیت باز نمایشی اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
حاجی مراد محمدوف (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر پیشین اهل روسیه در دستهٔ میان وزن کشتی آزاد است. او برندهٔ مدال طلای المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و برندهٔ یک مدال طلا (۲۰۰۱) و یک نقره (۱۹۹۹) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان است. محمدوف همچنین برندهٔ یک مدال طلا (۱۹۹۷) و یک برنز (۱۹۹۶) از مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است. او در دستهٔ ۸۲ کیلوگرم رقابت های المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا با پیروزی برابر حریفان این دسته از جمله امیررضا خادم از ایران و یانگ هیونگ مو از کره جنوبی به قهرمانی رسید.
قتل ناموسی در ایران پدیده ای رایج است. قتل های ناموسی در ایران را می توان به دو دستهٔ درون خانوادگی و برون خانوادگی تقسیم کرد. قتل های درون خانوادگی شامل به قتل رساندن فرد یا افرادی از اعضای خانواده توسط سایر اعضای همان خانواده، به تنهایی یا با مشارکت افراد بیگانه است. قتل های برون خانوادگی قتل هایی هستند که با انگیزهٔ انتقام جویی از متجاوزان به نوامیس و توسط فرد مورد تجاوز قرار گرفته یا خانوادهٔ او انجام می شوند. قربانیان قتل های ناموسی درون خانوادگی معمولاً دختران ازدواج نکرده ای هستند که توسط پدر یا برادرشان کشته می شوند یا زنان متأهلی که توسط شوهر، برادر، پدر یا دیگر بستگان خود به قتل می رسند. این نوع قتل که به «قتل به خاطر شرف» هم معروف است، به دلایلی همچون سرپیچی کردن از ازدواج های اجباری، اصرار برای این که زنی بخواهد همسر آینده اش را خودش انتخاب کند، برقراری روابط عاشقانهٔ غیر متعارف، خیانت به همسر، زنا و فرار از خانه که رفتارهای ضد ناموسی، بی عفتی، بدنامی و فضاحت تلقی می شوند، اتفاق می افتد. افرادی که مرتکب قتل ناموسی می شوند می خواهند با ریختن خون، آنچه را که «یک ننگ» می پندارند، پاک کنند. ضعف قوانین
جمهوری اسلامی از جمله دلایلی رواج قتل ناموسی دانسته شده و برخی معتقدند حکومت ایران در گسترش و بازتولید قتل های ناموسی نقش جانبی دارد؛ از دید حقوقدانان مادهٔ ۶۳۰ قانون مجازات اسلامی مجوزی است برای قتل های ناموسی. طبق این ماده «هرگاه مرد همسر خود را در حال زنا با مرد اجنبی مشاهده کند و علم به تمکین زن داشته باشد می تواند در همان حال آنان را به قتل برساند و در صورتی که زن مکره (مجبور) باشد فقط می تواند مرد را به قتل برساند». بر اساس برخی آمار منتشرشده استان های خوزستان، کردستان، کرمان، کرمانشاه، ایلام، لرستان، سیستان و بلوچستان، فارس، آذربایجان شرقی و اردبیل بیشترین آمار قتل های ناموسی را در ایران دارند. ریشه ها و زمینه ها. طبق یکی از معدود پژوهش های انجام شده در استان خوزستان، عوامل مؤثر بر ۱۴۰ قتل ناموسی رخ داده در بازهٔ زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ بررسی شده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد در میان قاتلان، وابستگی به قبیله، پایگاه اجتماعی، خرده فرهنگ خشونت، نگرش به زن و حمایت شیوخ از این قتل ها، عمده دلایل قتل های ناموسی هستند. پژوهشی دیگر که با عنوان «بررسی جامعه شناختی نگرش به قتل های ناموسی و عوامل اجتماعی مؤثر
بر آن در شهر مریوان» انجام شده نشان می دهد نگاه مثبت بخشی از جامعه به قتل ناموسی، یکی از عوامل این پدیده است. طبق این پژوهش یک پنجم از پاسخ گویان، نگرشی مثبت به قتل های ناموسی داشته اند (۲۷٫۶ درصد مردان و ۵٫۳ درصد زنان)، در حالی که نگرش ۲/۳۸ درصد (۲۸٫۱ درصد مردان و ۵۵٫۶ درصد زنان) منفی بوده است. شهلا اعزازی (جامعه شناس) معتقد است خشونت علیه زنان ایرانی ریشه در فرهنگ و ساختار جامعه دارد. به عقیدهٔ او «تا ساختار جامعه به نوعی نباشد که به مردان اقتدار بیشتر دسترسی به منابع قدرت را بدهد و زنان را از دستیابی به این منابع منع کند، امکان ندارد که خشونت در خانواده صورت بگیرد؛ بنابراین خشونت خانوادگی بازتابی است از خشونتی که در جامعه وجود دارد و نمایشگر موقعیت زنان و جایگاه اجتماعی شان در آن جامعه است.» به عقیدهٔ فرج سرکوهی در اغلب خانواده های ایرانی، «حفظ ناموس» همچنان یک ارزش مثبت به شمار می آید و با وجود تحولات اجتماعی، فرهنگی و سیاسی رخ داده به سود زنان، اکثریت زنان ایرانی با تحمل انواع محرومیت های آشکار و نهان، همچنان وظیفهٔ «حفظ ناموس خانواده» را بر دوش دارند. ضعف قوانین. از دید بسیاری از حقوقدانان مادهٔ ۶۳۰ قا
نون مجازات اسلامی مجوزی است برای قتل های ناموسی. طبق این ماده «هرگاه مرد همسر خود را در حال زنا با مرد اجنبی مشاهده کند و علم به تمکین زن داشته باشد می تواند در همان حال آنان را به قتل برساند و در صورتی که زن مکره (مجبور) باشد فقط می تواند مرد را به قتل برساند». اگرچه طبق این قانون، فقط شوهر در صورت محرز شدن زناکار بودن زوجه اجازهٔ کشتن او را دارد، اما در بسیاری از قتل هایی که توسط برادر، پدر، عمو و پسرعمو انجام می شود هم با تکیه بر همین قانون، مرتکبان به قتل قصاص نمی شوند. همچنین مادهٔ ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی، در مواردی که قاتل، پدر یا جد پدری دختر باشند، آن ها را از قصاص معاف کرده است. برخی معتقدند که حکومت ایران در گسترش و بازتولید قتل های ناموسی نقش جانبی دارد. برای مثال در قتل رومینا اشرفی و بسیاری از پرونده های مشابه، قاتل عضو مؤنث خانواده خود را می کشد و نه مرد غریبه ای را فکر می کند با او ارتباط داشته. انتخابی که به نظر می رسد حداقل در طیفی از این پرونده ها، و طبیعتاً نه همهٔ آن ها، بی ارتباط با مجازات های «قانونی» پیش بینی شده برای قتل های ناموسی نیست. در واقع یک محرک اصلی قتل های ناموسی در ایران، حس
مالکیت مردان بر زنان خانواده، فارغ از ملاحظات مرتبط با مجازات قانونی است؛ ولی در مجموعه ای از پرونده های قتل ناموسی سال های اخیر در ایران، نوعی الگوی رفتاری مشابه قابل تشخیص است. در این الگو چنین نیست که اعضای مذکر خانواده یک زن، لزوماً «از فرط غیرت به سیم آخر بزنند»، بلکه در واکنش خود نسبت به «واقعه ناموسی»، اقدام به نوعی ریسک حساب شده می کنند. برای نمونه در ماجرای قتل رومینا اشرفی، پدرش دخترش را با بی رحمی می کشد، در حالی که در مورد دوست پسر رومینا، فقط به شکایت رسمی و توسل به قانون بسنده می کند. در همین راستا با توجه به این که اگر قاتل، پدر باشد، حداکثر به تعداد سال هایی بسیار کمتر از مجازات قتل در کشورهای غربی به زندان می رود و اگر برادر باشد، در صورت رضایت پدر، به مجازاتی مشابه محکوم می شود. اگر قاتل، همسر باشد نیز، باز تأکید قانون مجازات اسلامی بر اینکه «هرگاه مردی همسر خود را در حال زنا با مرد اجنبی مشاهده کند و علم به تمکین زن داشته باشد می تواند در همان حال آنان را به قتل برساند»، مفرّ جدیدی را برای قاتل فراهم می کند. در موارد اخیر، برخلاف برخی تصورات رایج در مورد نقش بازدارندهٔ قصاص، این مجازات در
عمل باعث افزایش نسبی حاشیه امن قاتلان می شود. چون نفس اینکه مجازات قتل در قوانین ایران، قصاص یا بخشش است، باعث می شود تا خانواده قاتل، مردم و چهره های بانفوذ، اولیای دم را برای رضایت دادن تحت فشار بگذارند که نتیجهٔ آن، در اغلب موارد بخشش قاتل یا حداکثر مدتی کوتاه زندان به خاطر جنبه عمومی جرم خواهد بود. در حالی که انجام جرم مشابه در کشورهایی که مجازات اعدام ندارند، معمولاً به حبس ابد می انجامد یا قاتل را تا دوران پیری پشت میله های زندان نگه می دارد. حسین باستانی، روزنامه نگار، می گوید: آمار. شمار دقیق «قتل های ناموسی» از سوی مقام ها و نهادهای رسمی اعلام نمی شود اما در برخی رسانه ها آمار نسبی گزارش می شود. به گفتهٔ یکی از مقامات استان خوزستان در سال ۱۳۸۲ و فقط طی دو ماه، ۴۵ زن جوان زیر ۲۰ سال در قتل های ناموسی کشته شده اند. دلیل قتل این زن ها مواردی همچون امتناع از ازدواج برنامه ریزی شده توسط خانواده، عدم رعایت پوشش مناسب و تماس با مردهای غریبه بوده است. بر اساس گزارش پلیس ایران تنها در سال ۱۳۸۸ در شهر اهواز ۱۵ زن قربانی قتل ناموسی شدند که معادل ۲۴٫۵٪ از کل قتل های سال ۱۳۸۸ شهر اهواز است. این آمار نسبت به سال ۱
۳۸۴ که میزان قتل های ناموسی در اهواز ۳۵ درصد بوده، کاهش داشته است. به گفتهٔ بازپرس شعبهٔ ویژهٔ قتل اهواز، برخی آداب و رسوم مانند لزوم ازدواج دخترعمو با پسرعمو یکی از دلایل این قتل ها است که برخی مواقع اگر غیر از این اتفاق بیفتد منجر به قتل می شود. برخی قتل های ناموسی هم فقط بر مبنای سوءظن انجام می شوند. در سال ۱۳۹۰ در ایران ۳۴۰ زن قربانی قتل ناموسی شدند که بیشتر این قتل ها در استان های کردستان و خوزستان اتفاق افتادند. به گفتهٔ مراجع انتظامی ایران، در این سال ۱۵ درصد قتل های صورت گرفته انگیزهٔ ناموسی داشته اند. بنابر آمار سال ۱۳۹۲، ۱۸٫۸ درصد از قتل های رخ داده در ایران با انگیزه های ناموسی/منکراتی انجام شده اند و استان های خوزستان، فارس و آذربایجان شرقی بالاترین آمار این قتل ها را داشته اند. در اردیبهشت ۱۳۹۳ معاون مبارزه با جرائم جنایی پلیس آگاهی تهران اعلام کرد که ۲۰ درصدِ قتل های ایران، قتل های ناموسی است. او همچنین گفت که نزدیک به ۲۵ درصد از مقتولان در ایران را زنان تشکیل می دهند که ۶۱ درصد آن ها توسط بستگان خود به قتل رسیده اند. در آذر ۱۳۹۸ خبرگزاری ایسنا در طی گزارشی به استناد تحقیقات دانشگاهی نوشت که «بی
ن ۳۷۵ تا ۴۵۰ مورد قتل ناموسی سالانه» در ایران رخ می دهد و «قتل های ناموسی» حدود ۲۰ درصد از کل قتل ها و ۵۰ درصد از قتل های خانوادگی در ایران را تشکیل می دهد. این نوع قتل در استان هایی با بافت فرهنگی قبیله و عشیره ای بالاتر از دیگر نقاط کشور است؛ خوزستان، کردستان، ایلام و سیستان و بلوچستان در رده های بالای رتبه بندی قتل های ناموسی قرار دارند. داده ها نشان دهنده روند افزایش شدید در زن کشی در خانواده در ایران هستند، به طوری که سازمان «زن کشی در ایران را متوقف کنید» ( Stop Femicide in Iran) ۹۳ مورد قتل شناخته شده را تنها در نیمه اول ۲۰۲۴ گزارش داده است - افزایشی نزدیک به ۶۰ درصد نسبت به همان دوره در ۲۰۲۳. طبق این سازمان ۱۴۹ مورد شناخته شده در کل سال ۲۰۲۳ است، به میانگین تقریباً یک قتل در هر دو روز. روزنامه اعتماد گزارش داد که در سه ماه اول سال ایرانی ۲۰۲۴ حداقل ۳۵ زن و دختر توسط اقوام مرد خود کشته شدند، افزایش ۲۵ درصدی نسبت به ۲۰۲۳ و ۵۹ درصد نسبت به ۲۰۲۲، در حالی که روزنامه شرق اشاره کرد که حداقل ۱۶۵ زن از ژوئیه ۲۰۲۱ توسط مردان خانواده شان کشته شده اند. قربانیان سرشناس. سعیده. سعیده دختر ۱۴ ساله اهل زاهدان در ۲۸ ب
همن ۱۳۸۶ توسط پدرش «محمد شریف» به دلایل ناموسی در ارتفاعات هلور سنگسار شد. محمد شریف پدر سعیده در اعترافات خود چنین می گوید: «من از چندی پیش متوجه شدم دختر ۱۴ ساله ام رفتارهای مشکوکی دارد. ابتدا سعی کردم با آرامش با موضوع برخورد کنم و با تحقیقاتی که انجام می دهم بفهمم سعیده چرا چنین کارهایی انجام می دهد. او بی دلیل از خانه بیرون می رفت و وقتی دیرهنگام بازمی گشت توضیح قانع کننده ای نمی داد. بالاخره تاب نیاوردم و با او دعوا کردم ولی این کار نیز فایده نداشت چون فرزندم مرا متهم به بدبینی می کرد و می گفت هیچ کار خلافی انجام نداده است. پس از گذشت مدتی به تدریج به این یقین رسیدم که سعیده با مردی رابطه دارد. آبرویم را ازدست رفته می دیدم و تحمل چنین شرایطی و برگزیدن سکوت برایم مرگ آور بود؛ بنابراین تصمیم گرفتم سعیده را بکشم و خودم را از این ننگ نجات دهم. در این میان باید شیوه ای را برای کشتن دخترم انتخاب می کردم که او به سزای واقعی کاری که انجام داده بود برسد. بالاخره مصمم شدم وی را سنگسار کنم اما ازآنجاکه به تنهایی از عهده این کار برنمی آمدم از یکی از دوستانم به نام غفور خواستم به من کمک کند و وقتی از مشکلم مطلع شد پ