Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یت او بود. شرلی که از نظر سیاسی ارتباطات خوبی داشت، کار خود را در ماساچوست به عنوان وکیل عمومی دربار دریاسالاری آغاز کرد و به سرعت به یکی از مخالفان فرماندار جاناتان بلچر تبدیل شد. او به دیگر دشمنان سیاسی بلچر پیوست تا بلچر را از قدرت برکنار کند و به جای بلچر به عنوان فرماندار خلیج ماساچوست منصوب شد. او با موفقیت اختلافات سیاسی را در استان آرام کرد و توانست با شروع جنگ شاه جورج در سال ۱۷۴۴، اقدامات متحدی را علیه فرانسه نو ایجاد کند. تصرف موفقیت آمیز لویی بورگ، که شرلی نقش مهمی در سازماندهی آن داشت، یکی از نقاط اوج مدیریت او بود. پس از جنگ شاه جورج، شرلی درگیر اختلافاتی بر سر بودجه و حسابداری برای تلاش های جنگی شد و در سال ۱۷۴۹ برای رسیدگی به مسائل سیاسی و حقوقی ناشی از این اختلافات به انگلستان بازگشت. سپس او به کمیسیونی که توسط بریتانیای کبیر و فرانسه برای تعیین مرزهای استعماری در آمریکای شمالی تشکیل شده بود، منصوب شد. رویکرد سختگیرانه او به این مذاکرات به شکست آنها منجر شد و او در سال ۱۷۵۳ به ماساچوست بازگشت. با آغاز جنگ فرانسه و هند در سال ۱۷۵۴، مسائل نظامی بار دیگر بر سال های باقی مانده شرلی در ماساچوست غا
لب شد. شرلی در سال ۱۷۵۵ رهبری یک لشکرکشی نظامی برای تقویت فورت اوسویگو را بر عهده داشت و پس از مرگ ژنرال ادوارد برادوک، فرمانده کل آمریکای شمالی شد. نکته قابل توجه این است که شرلی به عنوان فرمانده کل قوا، جورج واشینگتن را که تحت فرماندهی او خدمت می کرد، می شناخت. در سال ۱۷۵۶، شرلی نامه ای نوشت و در آن از ارتقای درجه جورج واشینگتن حمایت کرد و نوشت: «بنابراین، من نظر خود را این گونه بیان می کنم که کاپیتان داگورثی که اکنون تحت نظر کمیسیونی از فرماندار ایالت مریلند فعالیت می کند و در جایی که هیچ نیروی منظمی به آن ملحق نشده است، فقط می تواند به عنوان کاپیتان ایالتی خدمت کند و البته تحت فرماندهی تمام افسران میدانی ایالتی است و در صورت وقوع چنین اتفاقی، سرهنگ واشینگتن و کاپیتان داگورثی باید در فورت کامبرلند به هم بپیوندند. به دستور من، سرهنگ واشینگتن باید فرماندهی را به دست گیرد.» مشکلات او در سازماندهی سفرها در سال های ۱۷۵۵ و ۱۷۵۶ با اختلافات سیاسی با سیاستمداران نیویورک و بر سر مسائل نظامی با نماینده هندی، سر ویلیام جانسون، تشدید شد. این اختلافات منجر به فراخوانده شدن او در سال ۱۷۵۷ به عنوان فرمانده کل قوا و فرمان
دار شد. در سال های آخر عمر، او به عنوان فرماندار باهاما خدمت کرد، قبل از اینکه به ماساچوست بازگردد و در آنجا درگذشت.
رونالد اسکوبی (; – ) مهندس، نظامی و بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل بریتانیا بود. او او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ های جهانی اول و دوم جنگید و در آنجا فرماندهی لشکر هفتادم پیاده نظام و بعداً سپاه سوم را بر عهده داشت. او همچنین بازیکن بین المللی راگبی اتحادیه اسکاتلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
اندرو هنری پارکر بولز (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی و چوگان باز اهل بریتانیا است.
چارلز کارمایکل مونرو (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او ژنرال ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول بود. او از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۰ فرمانده کل هند بود. از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۸ فرماندار جبل الطارق بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
استوارت منزیس (؛ ۳۰ ژانویه ۱۸۹۰ – ۲۹ مه ۱۹۶۸) نظامی و افسر اطلاعاتی اهل بریتانیا بود. او از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۲، در طول و پس از جنگ جهانی دوم، رئیس ام آی۶، سرویس اطلاعات مخفی بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جیمز همیلتون، چهارمین دوک همیلتون و اولین دوک براندون (; – ) دیپلمات، نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی اسکاتلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده است.
جان منرز، مارکز گرانبی (; – ) افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود. منرز پسر ارشد جان منرز، سومین دوک روتلند بود، زیرا او بیشتر از پدرش زنده نماند و مقام دوک را به ارث نبرد، منرز با عنوان فرعی پدرش، مارکز گرانبی، شناخته می شد. او در طول قیام جاکوبیت ها در سال ۱۷۴۵ و جنگ هفت ساله در ارتش خدمت کرد و متعاقباً به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا پاداش گرفت. منرز در بین سربازانی که تحت فرمان او خدمت می کردند محبوب بود و بسیاری از میخانه های بریتانیا هنوز هم به نام او نامگذاری شده اند.
الکساندر گور آرکرایت هور-روثون (; – ) افسر نیروی زمینی بریتانیا بود که به عنوان دهمین فرماندار کل استرالیا از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۵ فعالیت می کرد. او پیش از این فرماندار استرالیای جنوبی (۱۹۲۸–۱۹۳۴) و فرماندار نیو ساوت ولز (۱۹۳۵–۱۹۳۶) بود. گووری در ویندزور، برکشایر، انگلستان، در یک خانواده اشرافی کوچک متولد شد. او در سن ۱۷ سالگی به یک واحد داوطلبانه یئومانی پیوست و سپس در سن ۱۹ سالگی در ارتش منظم ثبت نام کرد. گووری در جریان شورش مهدیست در سودان جنگید و به دلیل نجات یک سرباز زخمی مصری، نشان صلیب ویکتوریا دریافت کرد. او بعداً در لشکرکشی سومالی لند و به عنوان دستیار فرمانده ایرلند خدمت کرد. در طول جنگ جهانی اول، گووری فرماندهی واحدها را در لشکرکشی گالیپولی و جبهه غربی بر عهده داشت و چندین افتخار دیگر کسب کرد. او دوران نظامی خود را با درجه سرتیپ به پایان رساند. در سال ۱۹۲۸، گووری به عنوان فرماندار استرالیای جنوبی منصوب شد. مدیریت او در بی ثباتی سیاسی در دوران رکود بزرگ بسیار مورد توجه قرار گرفت و هنگامی که دوره اش به پایان رسید، به عنوان فرماندار نیو ساوت ولز منصوب شد. با این حال، دومین دوره فرمانداری گووری کمی بیش از
یک سال طول کشید، زیرا جوزف لیونز او را برای فرمانداری کل توصیه کرد. علاوه بر فشارهای جنگ جهانی دوم، او با چندین چالش قانون اساسی، از جمله مرگ لیونز در دوران تصدی و شکست دولت آرتور فادن در یک جلسه رأی اعتماد، روبرو شد. دوره فرمانداری گووری در نتیجه جنگ طولانی تر شد و در مجموع او نه سال را در این سمت گذراند که طولانی ترین دوره فرمانداری کل در تاریخ است. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) و صلیب ویکتوریا شده است.
افراد لزبین، همجنس گرا، دوجنس گرا و تراجنسیتی (LGBT) در کره شمالی با چالش های قانونی مواجه هستند که ساکنان غیر دگرباش با آن مواجه نیستند. تراجنسیتی و همجنس گرایی آشکارا در کره شمالی تحت عنوان قوانین دوژور غیرقانونی نیست، اما بابت وجود قانون «عفت و نجابت» غیرقانونی محسوب میگردد. بر اساس وب سایت "Smartraveller" دولت استرالیا، «روابط همجنس گرایان قانونی است، اما مقامات آن را قابل قبول نمی دانند.» قوانین جزایی. در حالی که مجازات این موارد نادر است اما در "تایمز کره" گزارش شده که کره شمالی یک زوج لزبین را به دلیل «تحت تأثیر نظام سرمایه داری قرار گرفتن و ایجاد فساد در اخلاق عمومی» اعدام کرده است. ماده ۱۹۳؛ ایجاد، توزیع یا رفتار "فرهنگ منحط" را غیرقانونی می داند، در حالی که ماده ۱۹۴؛ آثار جنسی بی پرده و همچنین انجام رفتار «منحط» را غیرقانونی می کند. قانون اساسی. قانون اساسی کره شمالی که آخرین بار در سال های ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ بازنگری شده است، به صراحت به تبعیض بر اساس گرایش جنسی یا هویت جنسی توجه نمی کند. قانون اساسی به طور گسترده بسیاری از حقوق مدنی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی را برای شهروندان خود تضمین می کند، ا
ز جمله «برخورداری از حقوق مساوی در تمام حوزه های دولتی و فعالیت های عمومی». کنترل و سانسور رسانه ها. سرویس کره ای صدای آمریکا اعلام کرده است که هرگونه بحث عمومی در مورد همجنس گرایی اگر غیرقانونی نباشد، بسیار تابو است. خدمت سربازی. قوانین نظامی تجرد را در طول ۱۰ سال اول خدمت برای همه سربازان الزامی می کند. بنا به گزارش، سربازان مرد طی روابط دگرجنسگرایانه و همجنسگرایانه ای که دارند به طور مداوم این قانون را زیر پا می گذارند. این روابط همجنس خواهانه به عنوان یک رفتار جنسی موقعیتی توصیف شده است تا یک گرایش جنسی. سیاست و تبلیغات. کره شمالی با هر دوی "بیانیه های مشترک در مورد پایان دادن به اعمال خشونت آمیز و نقض حقوق بشر مرتبط بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسی" سازمان ملل که خشونت و تبعیض علیه دگرباشان جنسی را محکوم می کند، مخالفت کرد. دلایل دقیق آن برای انجام این کار نامشخص است. تبلیغات کره شمالی، مانند رسانه های تحت کنترل دولت، تقریباً همیشه همجنس گرایی را به عنوان ویژگی اخلاق غربی (و به ویژه آمریکایی) نشان می دهد. در داستان کوتاه «طوفان برفی در پیونگ یانگ» (평양에서 눈보라، منتشر شده در سال ۲۰۰۰)، خدمه اسیر شده یواس اس پو
بلو از اسیر کنندگان شان در کره شمالی درخواست می کنند که به آنها اجازه دهند در رابطه جنسی هم جنسخواهانه داشته باشند. در سال ۲۰۱۴، پس از آنکه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد گزارشی دربارهٔ حقوق بشر در کره شمالی منتشر کرد که در آن توصیه شده بود تا دادگاه کیفری بین المللی به این مسئله ورود کند، خبرگزاری مرکزی رسمی کره با مقاله ای پاسخ داد که حاوی توهین های همجنس گرایانه علیه نویسنده گزارش مایکل کربی بود، کربی یک همجنسگرای آشکاراست. در مقاله KCNA آمده بود که ازدواج همجنس گرایان «هیچ وقت نمی تواند در کره شمالی که دارای ذهنیت سالم و اخلاق خوب است، رخ دهد و همجنس گرایی حتی در کشورهای غربی نیز مورد انتقاد عمومیست. در واقع برای چنین همجنسگرایی مسخره است تا که به مسائل حقوق بشری دیگران رسیدگی کند." فرهنگ. فراریان شهادت داده اند که اکثر مردم کره شمالی از وجود هرگونه گرایش جنسی غیر از دگر جنس گرایی بی اطلاع هستند. بیشتر همجنس گرایان تنها پس از جدایی متوجه شدند که ایده همجنس گرایی وجود دارد. جانگ یئونگ جین تنها همجنسگرای آشکارا فراری از کره شمالی است.
دیوید جولیان ریچاردز (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی بریتانیا است، که در فاصله سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ تا به عنوان بیستمین رئیس ستاد دفاع بریتانیا (رئیس ستاد کل نیروهای مسلح بریتانیا) فعالیت می کرد. ریچاردز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۱ در توپخانه سلطنتی آغاز کرد، از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ دستیار فرمانده نیروی زمینی بریتانیا بود، از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به عنوان فرمانده سپاه واکنش سریع متفقین فعالیت می کرد، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ فرماندهی نیروهای بین المللی کمک به امنیت را برعهده داشت، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۸ فرمانده نیروهای زمینی ارتش بریتانیا بود و از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ به عنوان سی و هشتمین رئیس ستاد کل بریتانیا فعالیت می کرد. او در درگیری های ایرلند شمالی، جنگ داخلی سیرالئون و جنگ در افغانستان حضور داشت و در سال ۲۰۱۳ پس از ۴۲ سال خدمت از نیروهای مسلح بریتانیا بازنشسه شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
آلخاندرو 'الکس' گارسیا کاساناس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل اسپانیا است، که به عنوان مدافع میانی و دستیار فعلی لاس پالماس بازی می کرد. او در سال های اولیه با بارسلونا همراه بود - اگرچه به ندرت برای تیم اصلی ظاهر می شد - اما بیشتر دوران حرفه ای خود را در لیگ های پایین گذراند. مدتی هم در رایو وایکانو در لالیگا بازی کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده است.
جیمز ابرکرومبی (؛ ۱۷۰۶ - ۱۷۸۱) ژنرال ارتش بریتانیا و سیاستمدار ویگ بود که از سال ۱۷۳۴ تا ۱۷۵۴ در مجلس عوام حضور داشت. او فرمانده کل در آمریکای شمالی در طول جنگ فرانسه و هند بود که بیشتر به خاطر شکست های فاجعه بار بریتانیا در نبرد کاریلون در سال ۱۷۵۸ شناخته می شود.
ویلیام فرانسیس پاتریک ناپیر (; – ) فرد نظامی و نویسنده اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جورج موری (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. در سال ۱۷۸۹، موری به هنگ ۷۱ پیاده پیوست و در سال ۱۷۹۴ به درجه کاپیتانی رسید و در فلاندرز (۱۷۹۴–۹۵) هند غربی، انگلستان و ایرلند خدمت کرد. در سال ۱۷۹۹، او به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت و وارد اداره کل تدارکات شد و در طول جنگ شبه جزیره، تحت فرماندهی دوک ولینگتون، به عنوان فرمانده کل تدارکات (۱۸۰۸–۱۱) شهرت قابل توجهی کسب کرد و در سال ۱۸۰۹ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. پس از یک دوره کوتاه به عنوان فرمانده کل تدارکات در ایرلند، موری به عنوان سرلشکر (۱۸۱۳–۱۴) به لشکرکشی شبه جزیره بازگشت و در سال ۱۸۱۳ نشان حمام به او اعطا شد. در طول جنگ شبه جزیره، او در نبردهای لاکرونیا، تالاورا، بوساکو، فوئنتس د اونورو، ویتوریا، نیول، نیو، اورتز و تولوز حضور داشت. مدال طلای شبه جزیره او شش سگک داشت - فقط دوک ولینگتون با نه سگک، سر دنیس پک و لرد برسفورد، هر کدام با هفت سگک، تعداد بیشتری سگک به مدال خود داشتند. او از دسامبر ۱۸۱۴ تا مه ۱۸۱۵ مدت کوتاهی در کانادا بود، جایی که به عنوان فرماندار موقت کانادا منصوب شد و استحکامات کشور را بررسی کرد. او پس از فرار ن
اپلئون از البا به سرعت به اروپا بازگشت، اما برای شرکت در نبرد واترلو خیلی دیر رسید. پس از پایان خصومت ها، موری به عنوان رئیس ستاد ارتش اشغالگر در فرانسه مستقر شد و پس از آن، در سال ۱۸۱۹ به عنوان فرماندار کالج نظامی سلطنتی، سندهرست، منصوب شد. در سال ۱۸۲۰ از دانشگاه آکسفورد مدرک افتخاری دریافت کرد و در سال ۱۸۲۴ به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب شد. در سال ۱۸۲۵، با لیدی لوئیزا ارسکین، بیوه سر جیمز ارسکین از توری (۱۷۷۲–۱۸۲۵) ازدواج کرد. متعاقباً، او به عنوان سپهبد توپخانه و سپس فرمانده کل قوا در ایرلند منصوب شد، اما در سال ۱۸۲۸ از این سمت استعفا داد و دبیر مستعمرات شد. او بعداً از سال ۱۸۳۴ تا ۱۸۳۵ و دوباره بین سال های ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۶، سرتیپ توپخانه بود.
آرچیبالد موری (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ دوم بوئر و جنگ جهانی اول حضور داشت. او در اوت ۱۹۱۴ رئیس ستاد نیروی اعزامی بریتانیا بود، اما به نظر می رسد در عقب نشینی از مونس دچار ضعف جسمانی شده و در ژانویه ۱۹۱۵ از آن سمت کناره گیری کرد. پس از خدمت به عنوان معاون رئیس ستاد کل امپراتوری برای بیشتر سال ۱۹۱۵، او به طور خلاصه از سپتامبر تا دسامبر ۱۹۱۵ رئیس ستاد کل امپراتوری بود. متعاقباً از ژانویه ۱۹۱۶ تا ژوئن ۱۹۱۷ فرمانده کل نیروی اعزامی مصر بود و در این سمت، پایه های نظامی شکست و نابودی امپراتوری عثمانی در شبه جزیره عربستان و شام را بنا نهاد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
جورج فرانسیس میلن، بارون اول میلن (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان ردیمر شده است. یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۳ به عنوان رئیس ستاد کل امپراتوری خدمت کرد. او در جنگ دوم بوئر خدمت کرد و در طول جنگ جهانی اول مدت کوتاهی در جبهه غرب خدمت کرد، اما بیشتر جنگ را به فرماندهی نیروهای بریتانیایی در جبهه مقدونیه گذراند. به عنوان رئیس ستاد کل، او عموماً مکانیزه کردن نیروهای زمینی بریتانیا را ترویج داد، اگرچه پیشرفت عملی محدودی در دوران تصدی او حاصل شد.
ریچارد لودون مکری (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که به خاطر رهبری یکی از آخرین عملیات سواره نظام در جنگ جهانی اول نشان افتخار دریافت کرد. در طول جنگ جهانی دوم، او در زمان نبرد دوم العلمین، رئیس ستاد ژنرال سر هارولد الکساندر بود و بعداً فرماندهی ارتش هشتم بریتانیا را بر عهده داشت که از اکتبر ۱۹۴۴ تا پایان جنگ در لشکرکشی ایتالیا جنگید و آن را به پیروزی در حمله نهایی در ایتالیا رساند. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
توماس پیکتون (; 1785 – ) نظامی اهل ولز بود. افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود. او در جنگ های ناپلئونی جنگید و در واترلو کشته شد. به گفته مورخ الساندرو باربرو، پیکتون «به خاطر شجاعتش مورد احترام و به خاطر خلق و خوی تندش مورد ترس بود». دوک ولینگتون او را «شیطانی خشن و بددهن» نامید، اما او را توانمند یافت. در حالی که در دلاوری نظامی او شکی نیست، به عنوان یک مدیر مستعمراتی، حتی با معیارهای آن زمان نیز بی رحم بود. او در دوران فرمانداری خود بر ترینیداد، استفاده از شکنجه را تأیید کرد. او در انگلستان به دلیل تأیید بازداشت غیرقانونی یک دختر ۱۴ ساله محاکمه شد. اگرچه در ابتدا محکوم شد، اما بعداً با این استدلال که ترینیداد مشمول قانون اسپانیا است که استفاده از شکنجه را مجاز می داند، این محکومیت لغو شد. بحث بر سر استفاده او از شکنجه در سال های اخیر دوباره زنده شده است و نقش پیکتون در تجارت برده در اقیانوس اطلس نیز مورد بررسی قرار گرفته است (او برده داری بود که درگرفتن برده دست داشت). در سال ۲۰۲۰، شورای کاردیف به حذف مجسمه پیکتون از گالری «قهرمانان ولز» در تالار شهر کاردیف رأی داد. در همان سال گزارش شد که یک پلاک از
محل تولد پیکتون برداشته شده است. در سال ۲۰۲۲، موزه ملی کاردیف پرتره پیکتون را از گالری «چهره های ولز» خود به یک اتاق کناری منتقل کرد، که همراه با توضیحاتی از رفتار وحشیانه او با مردم ترینیداد بود. شهر پیکتون در نیوزیلند، که به نام پیکتون نامگذاری شده است، در پاسخ به اقدامات او به عنوان فرماندار ترینیداد، بازگشت به نام مائوری خود را در نظر گرفته است. پیکتون سال های زیادی عمدتاً به خاطر شاهکارهایش در ولینگتون در جنگ شبه جزیره ایبری ۱۸۰۷–۱۸۱۴ به یاد آورده می شد، که در طی آن شجاعت و پشتکار زیادی از خود نشان داد. او در سال ۱۸۱۵ در نبرد واترلو در حالی که فرماندهی لشکر ۵ پیاده نظام را بر عهده داشت، کشته شد. در طول یک مرحله حیاتی از نبرد، ولینگتون به او دستور داد تا در مرکز متفقین که زیر بار حمله سنگین فرانسوی ها در حال فروپاشی بود، مداخله کند. پیکتون لشکر پنجم را در یک ضدحمله تهاجمی رهبری کرد که حمله سپاه دارلون به سمت چپ مرکز متفقین را متوقف کرد. با این حال، این مانور به قیمت جان پیکتون تمام شد، زیرا او از ناحیه سر مورد اصابت گلوله فرانسوی ها قرار گرفت. جسد او توسط سربازان پیاده نظام سی و دوم که پیکتون شخصاً آنها ر
ا در حمله با سرنیزه به خط فرانسوی رهبری کرده بود، از میدان نبرد حمل شد. او ارشدترین افسری بود که در واترلو کشته شد. او در زمان مرگش نماینده مجلس بود.
رابرت کورنلیس ناپیر (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او یک افسر ارتش هند بریتانیا بود. او در جنگ اول آنگلوسیک ها و جنگ دوم آنگلوسیک ها جنگید و سپس در مارس ۱۸۵۸ در جریان شورش هند در سال ۱۸۵۷ به عنوان مهندس ارشد در عملیات آزادسازی دوم لکهنو شرکت کرد. او همچنین در جنگ دوم تریاک به عنوان فرمانده لشکر دوم نیروی اعزامی که در نبرد قلعه های تاکو، تسلیم دروازه آنتینگ پکن و ورود به پکن در سال ۱۸۶۰ شرکت داشت، خدمت کرد. او متعاقباً در ژوئیه ۱۸۶۷ رهبری لشکرکشی تنبیهی به حبشه را بر عهده داشت و امپراتور تئودروس دوم، امپراتور اتیوپی، را با حداقل تلفات در میان نیروهای خود شکست داد و گروگان های تئودروس را نجات داد. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
رولند هیل (; – ) فرمانده نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او یک افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود که در جنگ های انقلاب فرانسه و جنگ های ناپلئونی خدمت کرد. هیل در سال ۱۸۲۸ فرمانده کل ارتش بریتانیا شد. از آنجایی که سربازان تحت فرمانش او را دوست داشتند، به او لقب «بابا هیل» داده بودند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
آلن فرانسیس هاردینگ (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که هم در جنگ جهانی اول و هم در جنگ جهانی دوم جنگید، در وضعیت اضطراری مالایی خدمت کرد و بعداً به دولت بریتانیا در مورد واکنش به قیام مائو مائو مشاوره داد. او همچنین به عنوان رئیس ستاد کل امپراتوری، رئیس حرفه ای ارتش بریتانیا، خدمت کرد و از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ در طول وضعیت اضطراری قبرس، فرماندار قبرس بود. مدیریت او بر قبرس به دلیل رفتار اقتدارگرایانه با مظنونان به شورش و غیرنظامیان بحث برانگیز بود.
ویلیام گوت (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جرارد کورفیلد باکنال (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ های جهانی اول و دوم حضور داشت. او بیشتر به خاطر فرماندهی سپاه سی ام در طول پیاده شدن در نرماندی و نبرد نرماندی که در تابستان ۱۹۴۴ رخ داد، شناخته می شود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
سی اف ئی () شرکت دولتی برق مکزیکی است، که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد.
کامرشیال مکزیکانا () شرکت خرده فروشی مکزیکی است، که در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد.
سینپولیس () شرکت سینماهای زنجیره ای مکزیکی است، که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و هم اکنون مالک ۳۳۵ سینما در کشورهای مختلف می باشد.
آشچی بلاغ یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آق سو، آلماتی واقع شده است. آشچی بلاغ ۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
آوات یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی قزاق واقع شده است. آوات ۵٬۶۷۰ نفر جمعیت دارد.
آیدارلی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان پانفیلوف، قزاقستان واقع شده است. آیدارلی ۱٬۴۷۷ نفر جمعیت دارد.
آینه بلاغ یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان کوک سو واقع شده است. آینه بلاغ ۷۵۴ نفر جمعیت دارد.
بالتابای یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
باغاناس یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
باقباقتی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان بالخاش واقع شده است.
محمدجان تویمبایف یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان ایله، قزاقستان واقع شده است. محمدجان تویمبایف ۱۰٬۳۱۲ نفر جمعیت دارد.
باسقینشی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان پانفیلوف، قزاقستان واقع شده است. باسقینشی ۱٬۷۲۵ نفر جمعیت دارد.
باسشی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان قربولاق واقع شده است. باسشی ۱٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد.
بای بلاغ یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
بایسرکا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
بای ترک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی قزاق واقع شده است. بای ترک ۹٬۶۷۹ نفر جمعیت دارد.
بازارکلدی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
بل بلاغ یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
برکه یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آق سو، آلماتی واقع شده است. برکه ۳۷ نفر جمعیت دارد.
بس آغاج یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان تلگر واقع شده است.
بسقاینار یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان تلگر واقع شده است. بسقاینار ۱۸٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بس کول یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آلاکل واقع شده است. بس کول ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
بزوودنی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
بیرلیک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان تلگر واقع شده است. بیرلیک ۹۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوزینگن یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان بالخاش واقع شده است.
بلاغ تی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آلاکل واقع شده است. بلاغ تی ۳٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
بوروندای یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
ملالی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آق سو، آلماتی واقع شده است. ملالی ۲۱۳ نفر جمعیت دارد.
چاپایوو یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
گروه بی ام وی () شرکت خدمات مالی مکزیکی است، که در سال ۱۸۹۴ تأسیس شد.
چرکاس کویه یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سرکند واقع شده است. چرکاس کویه ۷۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ای تی اندتی مکزیکو () شرکت مخابرات مکزیکی است، که در سال ۱۹۸۷ توسط شرکت ای تی اندتی تأسیس شد.
شونژی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان اویغور واقع شده است. شونژی ۱۸٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
فایل صوتی محرمانه فرماندهان سپاه فایل صوتی از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که ۱۴ بهمن ۱۴۰۰ توسط رادیو فردا منتشر شد. بخش اعظم این فایل که حدود ۵۰ دقیقه است به جلسه محرمانه و گفت وگوی محمدعلی جعفری، فرمانده کل سپاه پاسداران وقت و صادق ذوالقدرنیا، معاون سابق اقتصادی و سازندگی سپاه پاسداران در سال ۹۷ دربارهٔ فساد نیروهای مرتبط با نیروی قدس سپاه، بنیاد تعاون سپاه و شهرداری تهران اختصاص دارد. رمضان شریف، سخنگو و مسئول روابط عمومی سپاه پاسداران، روز دوشنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۰ در واکنش به فایل صوتی مربوط به فساد این نیروی نظامی، به سوءمدیریت و تخلف در یکی از شرکت های وابسته به بنیاد تعاون سپاه اذعان کرد، این در حالی است که سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، در سخنانی که ظاهراً واکنشی به این فایل است، طرح چنین مسائلی را لجن پراکنی دشمن علیه سپاه توصیف کرده است. مقام ها و رسانه های رسمی در ایران تلاش کرده اند تا با قدیمی دانستن این فایل صوتی و پرداختن گزینشی به محتوایش آن را کم اهمیت و نشانه فسادستیزی سپاه جلوه دهند. محتوا. محتوای این فایل از جلسه ای میان سرلشکر محمدعلی جعفری و سرتیپ صادق ذوالقدرنیا است
که از کشمکش های شدید میان فرماندهان ارشد سپاه در ارتباط با پرونده های فساد مالی پرده برمی دارد. محمدعلی جعفری در بخشی از مکالمه از اینکه با بدهی بیش از هزار میلیارد تومانی هلدینگ یاس به نیروی قدس، قاسم سلیمانی هم درگیر ماجرا شده خوشحالی می کند و می گوید: «قاسم تازه دارد می فهمد که چه بلایی سرش آمده در ایران … حالا خیلی خوب شده که موضوع خودش است. اگر بدهی های [هلدینگ یاس] به نیروی قدس سپاه شفاف شود، خیلی خوب است». بنا به گفته ذوالقدرنیا، محمدباقر قالیباف، از فرماندهان سابق سپاه و شهردار پیشین تهران، به دنبال اعمال نفوذ برای حل و فصل پرونده فساد مالی هلدینگ یاس بوده است. در این فایل به نقش مستقیم محمدباقر قالیباف، شهردار وقت تهران و رئیس فعلی مجلس ایران، قاسم سلیمانی، فرمانده سابق نیروی قدس سپاه، جمال الدین آبرومند، معاون وقت هماهنگ کننده سپاه و حسین طائب، مسئول اطلاعات سپاه در این پرونده فساد اشاره شده است. ذوالقدرنیا در قسمتی از آن می گوید قالیباف، به شدت از برخورد با پرونده فساد مرتبط با شهرداری و بنیاد تعاون سپاه ناراحت بوده و پس از این که تیم آبرومند در بنیاد تعاون سپاه «۸ هزار میلیارد تومان» کم می آورند،
قالیباف از او خواسته است که یک تفاهم نامه ۸ هزار میلیارد تومانی برای رفع و رجوع کردن ماجرا امضا کند. محمدعلی جعفری با تأیید ان می گوید قالیباف به دلیل امضانشدن همین تفاهم نامه «به شدت ناراحت است» و اگر این تفاهم نامه امضا شده بود، نمی دانم باید «چه خاکی بر سر می کردیم». در بخش دیگری جعفری می گوید قاسم سلیمانی نیز از برخوردهای صورت گرفته با باند آبرومند ناراحت بوده و با رهبر جمهوری اسلامی نیز در این زمینه صحبت کرده است. ذوالقدرنیا در قسمت دیگری از این فایل می گوید علی خامنه ای دستور داده بود که هدف اصلی باید کمک به نیروی قدس سپاه باشد و بر همین اساس از منابع مالی باید ۹۰ درصد را به نیروی قدس سپاه بدهند و ۱۰ درصد را به سپاه و به چهار مورد پرداختی هلدینگ یاس به نیروی قدس اشاره می کند: «۱۰۰ میلیارد، ۷۰ میلیارد، ۱۳۲ میلیارد و ۵۰ میلیارد» تومان داده اند ولی اضافه می کند که در جریان مبادلات مالی این گروه با نیروی قدس سپاه، ۱۰۷۱ میلیارد تومان بدهکاری بالا آمده است و کارهایی که کرده اند «همه اش خلاف» بوده است. در قسمت دیگری از این فایل به جلسه ای که با حضور قاسم سلیمانی و جمال الدین آبرومند برگزار شده اشاره می شود که
بحث ۱۰۷۱ میلیارد تومان را قبول کرده اند که آبرومند قصد داشته است که این پول ها را از طریق بنیاد تعاون سپاه پرداخت کند. ذوالقدرنیا در ادامه این فایل صوتی می گوید که حسین طائب، رئیس سازمان اطلاعات سپاه، نیز به نفع قالیباف فعالیت کرده و گفته است: «صادق چپی است با نجفی، جلسه گذاشته است. ما می خواهیم نجفی را بگیریم. صادق رفته با او جلسه گذاشته. باید روی صادق کار کنیم. در ادامه محمدعلی جعفری می گوید: صادق ذوالقدرنیا در جواب می گوید:
وایسرکه یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان ایله، قزاقستان واقع شده است.
دوست تیق یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آلاکل واقع شده است. دوستیک ۴٬۶۹۸ نفر جمعیت دارد.
دیوسن یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سرکند واقع شده است.
دژانک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سرکند واقع شده است.