Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیون در ساوندکلاود داشت. تریپی رد در آلبوم "۱۷" ایکس ایکس ایکس تنتاسیون در آهنگ " Fuck Love " حضور داشت که در جایگاه ۲۸ "بیلبورد" داغ ۱۰۰ قرار گرفت. در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۷، وایت تک آهنگ " Dark Knight Dummo " را با حضور تراویس اسکات منتشر کرد. این آهنگ در "بیلبورد" داغ ۱۰۰ به "رتبه" ۷۲ "رسید" و آن را به عنوان اولین خواننده وایت در جدول به عنوان خواننده اصلی تبدیل کرد. در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۷، وایت آهنگ "TR666" را در اکانت ساوندکلاود خود منتشر کرد که در آن سوئه لی حضور داشت و اسکات استورچ آن را تهیه کرده است. پیش نمایش آهنگ در تاریخ ۳۰ نوامبر پیش بینی شد. وایت آهنگ "۱۸" را به همراه بائور، کریس وو، جوجی و ریچ برایان منتشر کرد. در مارس ۲۰۱۸، وایت در مصاحبه ای با "بیلبورد" گفت که اولین آلبوم استودیویی اش همکاری با لیل وین و ارایکا بادو خواهد بود. در ژوئیه ۲۰۱۸، وایت اعلام کرد که این آلبوم با عنوان "Life's a Trip ساخته شده" و ۲۶ تِرَک طول دارد. او بعداً آن را به ۱۶ تِرَک کوتاه کرد. وایت تک آهنگ های "Me Likey" و "How You Feel" را در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸ و " Taking a Walk " در ۶ اوت ۲۰۱۸ منتشر کرد. "Life's a Trip" در ۱۰ اوت
۲۰۱۸ منتشر شد و در شماره چهار "جدول" آلبوم "Billboard" 200 با تک آهنگ "Taking a Walk" اولین بار در شماره ۴۶ "جدول Billboard" Hot 100 ظاهر شد. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۹، وایت تک آهنگ " Mac 10 " را منتشر کرد، که در آن رپرهای آمریکایی لیل بیبی و لیل دوک، آهنگ اصلی دومین آلبوم استودیویی اش ("!") حضور داشتند. این آلبوم در تاریخ ۹ اوت ۲۰۱۹ منتشر شد و با ۵۱۰۰۰ واحد معادل آلبوم در شماره سه "Billboard" 200 ایالات متحده قرار "گرفت". او ترانه "They treared From You" با حضور پلی بوی کارتی از آلبوم حذف کرد. وایت همچنین در یوتیوب انگلیسی، شخصیت رسانه ای، و تک خوان خواننده رپ کی اس آی " Wake Up Call " که در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ پخش شد، حضور داشت. این آهنگ بعنوان دومین تک اولین آلبوم استودیویی دومی، "Dissimulation عمل می کند". این آهنگ در جدول تک آهنگ های انگلستان به شماره ۱۱ رسید. او همچنین همکاری با جویس ورلد را با عنوان " Tell Me U Luv Me " منتشر کرد. زندگی شخصی. وایت اظهار داشت که از نژاد ایرلندی، بومی آمریکایی و آفریقایی آمریکایی است. وایت در مارس ۲۰۱۷ اعلام کرد ارزش ۷ میلیون دلار دارد و برای مادرش خانه ای ۳۰۰ هزار دلاری را خریداری کر
سونی رازدان (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم زن اهل هند است. همسر دوم ماهش بات کارگردان هندی است. دو دختر به نام های شاهین و عالیا دارد.
ویجی آناند (; – ) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، فیلم نامه نویس، تدوین گر و بازیگر اهل هند بود.
محمدرضا فلاح زاده (زاده ۱۳۴۱ ابرکوه) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که از فروردین ۱۴۰۰ به عنوان جانشین فرمانده نیروی قدس فعالیت می کند. وی در فاصله سال های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲ استاندار یزد بود و از ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ معاونت هماهنگ کننده سپاه قدس را برعهده داشت. فلاح زاده در طول جنگ ایران و عراق از اعضای سپاه پاسداران بود. وی پس از جنگ از ابتدای دهه ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۸۳ فرماندهی تیپ ۱۸ الغدیر را برعهده داشت، از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ فرمانده لشکر ۱۹ فجر بود و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ به عنوان فرمانده قرارگاه قرب کربلا (از قرارگاه های زیرمجموعهٔ قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء) فعالیت می کرد. وی پس از درگذشت سید محمد حجازی، در ۳۰ فروردین ۱۴۰۰ به سمت جانشین فرمانده نیروی قدس سپاه منصوب شد. زندگی. فلاح زاده در سال ۱۳۴۱ در ابرکوه، استان یزد، زاده شد. خانوادهٔ او پیشینه ای نظامی دارند؛ یکی از برادرانش در سال ۱۳۶۶ در جنگ ایران و عراق کشته شد و برادر دیگرش همچنان در نیروی قدس فعالیت می کند. خود او در سال ۱۳۵۹ هم زمان با آغاز جنگ ایران و عراق، به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست، هرچند گزارش ها حاکی از آن است که او در جریان این جنگ، درگیرِ نبردهای
رزمی چندانی نبوده است. نقش ها در سپاه پاسداران. او در دوران فعالیت در سپاه پاسداران، به تدریج در رده های فرماندهی ارتقا یافت و فرماندهی چندین لشکر استانی، از جمله لشکر ۳۳ المهدی و لشکر ۱۹ فجر را برعهده داشت. سپس مسئولیت نیروهای سپاه در استان های یزد، اصفهان و فارس را به عهده گرفت. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳، در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، به عنوان استاندار یزد فعالیت کرد. دوره مسئولیت او با انتقادهایی همراه بود؛ از جمله به دلیل جایگزینی مدیران غیرنظامی با نیروهای سپاه و تمرکز بر پیشبرد اهداف سیاسی. پروژه های اقتصادی و نظامی. پس از سال ۲۰۱۳، او ریاست شرکت «راه و توسعه کربلا» را بر عهده گرفت؛ شرکتی عمرانی وابسته به سپاه پاسداران که زیرمجموعه قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء محسوب می شود. پس از آن، به سوریه اعزام شد. در جریان حضورش در سوریه، به سمت جانشین فرمانده نیروی قدس ارتقا یافت و به ویژه در نبرد حلب نقش فعالی ایفا کرد. جانشین فرمانده نیروی قدس. در آوریل ۲۰۲۱، پس از درگذشت محمد حجازی، جانشین پیشین، فلاح زاده به عنوان جانشین فرمانده نیروی قدس ـ شاخه نخبه عملیات برون مرزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ـ منصوب ش
آنوبهاو سینها (; ) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، نویسنده اهل هند است.
ورزشگاه دیگو مارادونا ()، یک ورزشگاه فوتبال در بوئنوس آیرس، آرژانتین است. این ورزشگاه محل برگزاری بازی های خانگی باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز و یکی از ورزشگاه های لیگ برتر فوتبال آرژانتین است. گنجایش ورزشگاه ۲۶٬۰۰۰ نفر می باشد. نام ورزشگاه در سال ۲۰۰۴ به افتخار بازیکن سابق آرژانتینی دیگو مارادونا که اولین بازی دوران حرفه ای خود را در اینجا و در سال ۱۹۷۶ انجام داد، بعد از بازسازی زمین و برای جشن صد سالگی باشگاه، نامگذاری شد.
دیگو سیناگرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال و فوتبال ساحلی اهل ایتالیا است. وی فرزند کریستیانا سیناگرا و دیگو مارادونا می باشد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ال پور-ونیر، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا و ساحلی ایتالیا بازی کرده است. او پسر مارادونا است.
هوگو مارادونا ملقب به ال تورکو (زاده ۹ مه ۱۹۶۹ – درگذشته ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل آرژانتین بود. وی برادر دیگو مارادونا می باشد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال ساگان توسو، و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال آرژانتین بازی کرده است.
میناری () فیلمی درام به کارگردانی لی ایزاک چانگ محصول سال ۲۰۲۰ کره است. در این فیلم استیون ین و بازی می کنند. استیون ین در نقش پدر یک خانوادهٔ کره ای که در دههٔ ۱۹۸۰ زندگی تازه ای در یک مزرعه آغاز می کند، تحسین منتقدین را در پی داشته است. این فیلم در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰ در جشنوارهٔ ساندنس اکران و برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم درام آمریکایی شد. این فیلم پنجمین فیلم چانگ است و با الهام از کودکی فیلمساز ساخته شده است. این فیلم موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان ۲۰۲۱شد. داستان. این فیلم داستانی زندگینامه ای دربارهٔ یک خانواده کره ای آمریکایی است که به آرکانزاس نقل مکان می کنند تا یک کار کشاورزی را در دهه ۱۹۸۰ شروع کنند.
لی ایزاک چانگ (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
رائول مارادونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. وی برادر دیگو مارادونا و هوگو می باشد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گرانادا و باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد.
ماهوارهٔ سنتینل-۶ ، که به نام سنتینل ۶ ای (تداوم خدمات جیسون) هم شناخته شده، یک ماهوارهٔ ارتفاع سنج راداری است که توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) در چارچوب برنامه کوپرنیک اروپا به رهبری کمیسیون اروپا؛ سازمان اروپایی بهره برداری از ماهواره های هواشناسی (EUMETSAT)، ساخته شد. ناسا و اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA)؛ با حمایت مالی کمیسیون اروپا و پشتیبانی فنی مرکز ملی مطالعات فضایی فرانسه (CNES)، با این پروژه همکاری داشته اند. ماهواره. "ماهوارهٔ سنتینل-۶" (Michael Freilich) به افتخار مدیر سابق «بخش علوم زمین ناسا»، مایکل فریلیچ، که در پیشرفت اندازه گیری های فضایی از اقیانوس ها نقش مهمی داشته، نامگذاری شده است. این ماهواره از جدیدترین ماهوارهٔ رصد سطح دریایی ایالات متحده و اروپا؛ «Jason-3»، پیروی می کند؛ که در سال ۲۰۱۶ پرتاب شده که تا کنون به مشاهدات دقیق و زندهٔ توپوگرافی اقیانوسی جهانی را ارائه می دهد. پروژهٔ سنتینل-۶ خود شامل دو ماهوارهٔ یکسان است که با فاصلهٔ ۵ سال پرتاب می شوند؛ "سنتینل-۶"، که در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰ راه اندازی شد و سنتینل-۶ بی، که در سال ۲۰۲۵ راه اندازی می شود. این ماهواره ها تغییر سطح دریا را از فضا
اندازه گیری می کنند که تا پیش از آن از زمین اندازه گیری می شده است. اندازه گیری سطح آب های زمین بدون وقفه از سال ۱۹۹۲ ادامه داشته است.
هرنان لوپز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. وی در پست هافبک برای باشگاه فوتبال ریور پلاته بازی می کند. هرنان لوپز، بزرگترین خواهرزادهٔ دیگو مارادونا نیز می باشد.
حسین همدانیان (زادهٔ ۱۳۰۲ – درگذشتهٔ ۱۶ آبان ۱۳۷۸) خواننده، نوازندهٔ تمبک و آهنگساز موسیقی عامیانه اهل ایران بود. ترانه های «بابا کرم» و «مبارک باد» از جمله آثار او است. زندگی نامه. حسین همدانیان، با نام اصلی حسین خسروی، در سال ۱۳۰۲ در تهران متولد شد. در نوجوانی به کلاس تمبک حسین تهرانی راه یافت و نواختن این ساز را از وی آموخت. به دلیل مخالفت پدرش (میرزا آقا) با خوانندگی ِ او، نام حسین همدانیان را برای فعالیت های موسیقی خود برگزید. او آواز خوانی را از طریق گوش دادن به صفحات قدیمی موسیقی فرا گرفت. همدانیان در سال ۱۳۲۵ همکاری خود را در زمینهٔ خوانندگی و نوازندگی، با رادیو آغاز کرد. وی قطعه های ضربی را در محافل و مجالس مردم می یافت و با شعرهای جدید اجرا می کرد. او که در محلهٔ شاپور تهران زندگی می کرد به دانشکدهٔ افسری رفت و پس از آن، افسر ادارهٔ آگاهی شد. همدانیان چهار بار ازدواج کرد و از همسر چهارم خود (مهری) صاحب دو فرزند به نام های مهرزاد و همایون خسروی شد. او اجراکنندهٔ مشهورترین ترانهٔ مورد استفاده در مراسم عروسی ایرانیان با عنوان «مبارک باد» (ای یار مبارک باد) بوده است. همچنین صفحهٔ گرامافون «ای مشک فروش س
ر بازار» در دههٔ ۱۳۴۰، پرفروش ترین صفحهٔ ضبط شده در ایران بوده است. از وی حدود ۱۵ صفحه گرامافون منتشر شده است. او که در سال های پایانی زندگی، در خانهٔ سالمندان با محمد شیرخدایی هم اتاقی بود، در سال ۱۳۷۸ درگذشت. آثار. از جمله آثار حسین همدانیان، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
جنگ های گوگوریو–سویی ()، از سری تهاجماتی بود که توسط دودمان سویی چین علیه امپراتوری گوگوریو، یکی از سه پادشاهی کره میان سال های ۵۹۸ و ۶۱۴ پس از میلاد انجام شد. این جنگ منجر به شکست سویی و یکی از عوامل اصلی در فروپاشی و سرنگونی آن توسط دودمان تانگ در سال ۶۱۸ پس از میلاد شد. پیش زمینه. در پایان سده ششم میلادی دودمان سویی چین به همگان اعلام کرد که «مردمان شرق» – از جمله کره – باید زیر پرچم متحد چین باشند. با این حال پادشاهان گوگوریو حاضر نبودند آن را «کشور دست نشانده» بخوانند و خواستار روابط برابر با دربار چین بودند. تیره شدن روابط وقتی بود که گوگوریو به دو فرمانده مرزی سویی در دهه ۵۹۰ میلادی توهین کرد و دست کم یکبار وارد قلمرو سویی (شهر لینیوگوان در لیائونینگ کنونی) شد؛ این توهین امپراتور ون را برآشفت و او را بر آن داشت برای “انتقام” برنامه ریزی کند. روابط دو دولت همچنین به متحدی گوگوریو (خانات ترک غربی) گره خورده بود و امپراتور سویی آن را خطر بزرگی ارزیابی می کرد. در مجموع، پس از یک دوره خصومت مرزی و دیپلماتیک، سویی در ۵۹۸ میلادی حمله وسیعی را به گوگوریو آغاز کرد. دودمان سویی چین را در سال ۵۹۸ پس از میلاد متحد
کرد و دودمان چن را شکست داد و به تقسیم کشوری که تقریباً ۳۰۰ سال طول کشید پایان داد. پس از اتحاد چین، سویی موقعیت خود را به عنوان یک حاکم بر کشورهای همسایه اعلام کرد. با این حال در گوگوریو یکی از سه پادشاهی کره پادشاه پیونگ وون و جانشین او پادشاه یونگ یانگ بر حفظ رابطه برابر با دودمان سویی اصرار داشتند. امپراتور وندی از چالش گوگوریو ناراضی بود که به یورش در مقیاس کوچک به مرز شمالی سویی ادامه داد. امپراتور ون در سال ۵۹۶ میلادی پس از اینکه نمایندگان سویی دیپلمات های گوگوریو را در یورت های خانات خیتان و گوک ترک مشاهده کردند، اسناد دیپلماتیک فرستاد و از گوگوریو خواستند تا هرگونه اتحاد نظامی با استپ نشینان را لغو کند، حمله سالانه به مناطق مرزی سویی را متوقف کند و سویی را به عنوان حاکم خود بشناسد. پس از دریافت این پیام، پادشاه یونگ یانگ در سال ۵۹۷ میلادی یک تهاجم پیشگیرانه مشترک با مالگال علیه چینی ها در امتداد مرز استان هبی امروزی آغاز کرد. جنگ ها. یورش نخست ۵۹۸ میلادی. در اوت ۵۹۸ میلادی امپراتور وندی سپاهی انبوه شامل ۳۰۰٫۰۰۰ نفر را بسیج کرد تا گوگوریو را در هم بکوبد. ۲۰۰٫۰۰۰ تن از این نیرو به ارتش زمینی شاهزاده ی
انگ لیانگ (پسر امپراتور) و فرمانده گائو جیونگ واگذار شد و ۱۰۰٫۰۰۰ نفر نیروی دریایی به ژو لوهو سپرده شد. ارتش یانگ لیانگ از گذرگاه مرزی ایم یوگوان وارد خاک گوگوریو شد. اما پس از پیشروی های اولیه، بارش شدید باران و شکست های پیاپی از حملات چریکی گوگوریو تلفات سنگینی به سپاه سویی وارد کرد. در جنگل ها و باتلاق های منطقه، بیماری و کمبود آذوقه ی ناشناخته برای سویی ها، ارتش را فلج کرد. همزمان ناوگان ژو لوهو در دریای زرد گرفتار طوفان های سهمگین شد؛ صدها کشتی واژگون شدند و بخش بزرگی از نیروی دریایی منهدم گردید. در نتیجه، سویی که از یک سو با قحطی و بیماری و از سوی دیگر حملات مستمر کشتی های سبک گوگوریو مواجه بود، پس از چند ماه جنگ عقب نشینی کرد. ژو لوهو باقیمانده نیرویش را از آب بیرون کشید، و یانگ لیانگ نیز پس از شنیدن شکست نیروی دریایی مجبور به بازگشت شد. به نوشته وقایع نگاران چینی، تلفات سویی در این نبرد حدود ۹۰ درصد گزارش شده است. امپراتور وندی که چنین شکست سنگینی را تجربه کرده بود، تا پایان حکومتش دستور داد بیشتر به گوگوریو یورش نرود و عملاً حدود دو دهه آرامش نسبی مرزی برقرار شد. استراتژی های کلیدی گوگوریو در این نبر
د: استفاده از دانش برتری از شرایط محیطی (بارش باران های موسمی و باتلاق های سخت ناحیه)، جنگ فرسایشی و چریکی علیه سپاه بزرگ دشمن، و حملات مداوم به هنگامی که ناوگان ساحلی سویی لنگر می انداخت. این تاکتیک ها در نهایت سپاه عظیم چین را خسته و از پای درآورد. یورش دوم ۶۱۲ میلادی. آماده سازی. امپراتور یانگدی بسیار جاه طلب بود او زمانی که در سال ۶۰۴ میلادی به سلطنت رسید، شروع به بکارگیری سیاستهای جدید نموده و ارتش را بیش از پیش گسترده و آن را آماده جنگی بزرگ ساخت، وی آبراه بزرگی را ساخت که شمال و جنوب چین را به هم متصل می کند. جنوب، پایگاه اقتصادی چین، و شمال، پایگاه سیاسی چین، توسط کانال به هم متصل شدند و امکان حمل و نقل نیروها را برای کارزار نظامی عظیم فراهم کردند؛ این کانال ها که هنوز وجود دارند از گسترده ترین و شگفت انگیز ترین سازه های هزاره ی اول هستند. آماده سازی های گسترده ای شروع شد و تمام کشور و ظرفیت های آن برای جنگ بسیج شد، نیروی دریایی بازسازی شد، ابزار آلات و ملزومات جنگی به تعداد خارق العاده ای تولید گردید، همگی برای یک هدف. پس از ساخت کانال، امپراتور یانگدی دستور داد بجز ارتش سیصد هزار نفره خبره ای که طی
این سالها تشکیل و آموزش داده بود و زره فولادی داشتند، سربازان سبک و شبه نظامی را در سال ۶۱۱ میلادی به خدمت بگیرند. او به آنها دستور داد تا در پکن امروزی جمع شوند. نیرویی که تا پایان سال جمع آوری شد، یکی از بزرگترین نیروها در جهان بود، طبق کتاب سویی، که بیان می کند ۱٫۱۳۳٫۸۰۰ نیروی آموزش دیده بسیج شده و نیروهای پشتیبانی دو میلیون نفری هم بعنوان سرباز پیشرو و هم بعنوان سیاهی لشگر و تدارکاتی هستند. ارتش در ابتدای سال ۶۱۲ میلادی شروع به ترک چین کرد و اندازه آن باعث شد که خروج همه آن ۴۰ روز طول بکشد. صف طولانی سربازان حدود ۳۰۰ کیلومتر امتداد داشت. امپراتور یانگ دی شخصاً با ارتش اصلی به سمت «لیائودونگ» (شبه جزیره لیائونینگ) حرکت کرد و نیروهایش را در بال غربی و بال شرقی تقسیم کرد. وی به فتح لیائودونگ و سپس پیونگ یانگ (پایتخت گوگوریو) چشم داشت.قدرت و تلفات ممکن است توسط مورخان دودمان تانگ افزایش یافته باشد. اردوگاه منچوری. پادشاه یونگ یانگ منطقه حائلی را که پس از جنگ ۵۹۸ میلادی به دست آورده بود، رها کرد، زیرا این منطقه برای رویارویی با چنین ارتش گسترده ای مناسب نبود. سربازان گوگوریو به پشت رودخانه ای که امروزه به نام
رودخانه لیائو شناخته می شود عقب نشینی کردند. یک اتفاق خوب برای گوگوریو این بود که رودخانه خیلی زودتر از حد معمول جاری شده بود. زمانی که امپراتور یانگدی آمد، یخ ها آب شده بودند. امپراتور یانگدی بدون ترس دستور ساخت سه پل را بر روی رودخانه داد. با این حال، پل ها برای رسیدن به کرانه مقابل در یک چرخش خوش شانس دیگر برای مدافعان بسیار کوتاه بودند و گوگوریو با موفقیت اولین حمله را متوقف کرد. اما پس از گسترش پل ها، نیروهای سویی موفق به عبور از رودخانه شدند و ارتش و قلعه های گوگوریو را محاصره کرد. امپراتور یانگدی به ژنرال های خود قبل از لشکرکشی ها دستور داد که در مورد حرکت نیروها تصمیمات فردی نگیرند، بلکه برای دریافت شیوه نامه به او گزارش دهند. این دستور، استراتژی سویی را در طول اردو مختل کرد. در طول لشکرکشی مهم و استراتژیک علیه دژ یودونگ، ژنرال فرمانده محاصره مجبور شد برای تایید تسلیم قاصدی نزد امپراتور بفرستد. وقتی قاصد برگشت، نیروهای گوگوریو دوباره آماده دفاع از دژ شده بودند. یودونگ و سایر دژ های گوگوریو با بهره برداری از این نقص در سیستم سویی، همچنان پابرجا بودند. تا ژوئن، پنج ماه پس از شروع کارزار و جنگ تمام عیار،
حتی یک دژ یا ارگ به دست سویی نیفتاد، گرچه سه میلیون و اندی ارتش در آن کشور بودند که قبل از این جنگ و بعد از آن تا قرن بیستم هرگز چنین مقیاسی نیروی نظامی دیده نشد. درنهایت امپراتور یانگدی احساس کرد که برای به دست گرفتن کنترل کره به یک تغییر اساسی در استراتژی نیاز است. اردو علیه پیونگ یانگ. استراتژی جدید این بود که دژهای گوگوریو در منچوری را با قسمتی از قوا تحت محاصره نگه داشت و در عین حال گروهی از همان ارتش و نیروی دریایی خبره را برای تصرف دژ پیونگ یانگ، پایتخت گوگوریو، فرستاد. یک گروه ارتش، ظاهراً با قدرت ۳۰۵٫۰۰۰ نفر و یک ناوگان دریایی حدود ۱۲۰٫۰۰۰ نفر اعزام شدند. یورش دریایی. نیروی دریایی سویی قبل از ارتش به خلیج رودخانه ته دونگ رسید. گو گونمو، فرمانده ارتش دفاعی گوگوریو در پیونگ یانگ و برادر پادشاه یونگ یانگ، با دیدن اینکه ارتش سویی هنوز وارد نشده است، نیروهای کمی را در پایتخت قرار داد تا خود با نیروی دریایی سویی درگیر شود. پس از یک درگیری و وانمود کردن به شکست، نیروهای گوگوریو به داخل شهر عقب نشینی کردند. فرمانده نیروی دریایی سویی، لای هونی، که آن را فرصتی برای افزودن به شایستگی های خود می دانست، بیش از ۴
۰٫۰۰۰ نفر را رهبری کرد تا به پیونگ یانگ حمله کنند. اما وقتی سربازان سویی به یکی از دژ های بیرونی رسیدند، دیوار را خالی و دروازه را باز دیدند. با ورود به دژ، لای هوئر، درگیری در حومه را یک شکست قاطع برای گوگوریو دانست. او دژ بیرونی را غارت کرد و از بین برد. هنگامی که غارت دژ شروع شد، سپاه مرگبار گوگوریو، به نیروهای سویی یورش بردند. لای هوئر گیج و سرگردان به سمت ناوگان در دریا دوید و هزاران نفر از نیروهای او کشته شدند. اردوگاه ارتش سویی. ارتش به رهبری ژنرال های یو ژونگون و یوون شو مشکلات خاص خود را داشتند. در حالی که این اقلام می توانست به طور ایمن به داخل چین منتقل شود، پس از رسیدن به قلمرو گوگوریو، خطر کمین نیروهای گوگوریو وجود داشت. امپراتور یانگدی با دستور دادن به هر سرباز که برای خود غذا حمل کند، مشکل را حل کرد که بار هر سرباز را بسیار افزایش داد. بسیاری به دور انداختن غذا متوسل شدند. زمانی که به رودخانه یالو رسید، کمبود آذوقه ارتش بسیار شدید بود. پادشاه یونگ یانگ تصمیم گرفت تا با دستور ژنرال خود به اولجی موندوک که شرایط تسلیم و مذاکره صلح با ژنرال های سویی را جعل کند، قدرت ارتش سویی را ارزیابی کند. ژنرال
ها، یو ژونگون و یوون شو دستور محرمانه خود را از امپراتور یانگدی داشتند تا پادشاه یونگ یانگ یا اولجی موندوک را در صورت افتادن به دست آنها دستگیر کنند. با این حال، مشاوران ژنرال، به ویژه دستیار مدیر راست وزارت امور خارجه، لیو شیلونگ، آنها را متقاعد کردند که دستگیری مذاکره کنندگان گوگوریو عاقلانه نیست. آنها در نهایت اجازه دادند که اولجی موندوک به گوگوریو بازگردد و یو ژونگون بعداً از تصمیم خود پشیمان شد و سعی کرد اولجی موندوک را به دام بیندازد. او پیامی ارسال کرد که می خواهد در مورد مسائل بیشتر بحث کند، اما اولجی موندوک که از نیات او آگاه بود، نپذیرفت. این دو ژنرال در مورد اقدام بعدی با هم بحث کردند و یو ژونگون شدیداً استدلال کرد که اولجی موندوک باید تعقیب شود. آنها موافقت کردند که پایتخت گوگوریو باید تصرف شود. بر این اساس، نیروهای سویی شروع به پیشروی به جنوب به سمت دژ پیونگ یانگ کردند. اولجی موندوک نیروهای گوگوریو را طوری آرایش داد که آنها هفت بار در روز با ارتش سویی درگیر شدند و هر بار شکست و عقب نشینی را جعل کردند. این استراتژی ارتش سویی را با درک پیروزی به عمق جنوب می کشاند. ارتش سویی سرانجام تا حدود ۲۰ کیلوم
تری دژ پیونگ یانگ پیشروی کرد. یو ژونگون بعداً متوجه شد که نیروهای پیشروی او از خستگی رنج می برند و استحکامات دژ پیونگ یانگ یک کارزار غیرممکن را به وجود آورده است. یو ژونگون در یک دوراهی گرفتار شده بود و نمی توانست در مورد پیشروی یا عقب نشینی تصمیم بگیرد. اولجی موندوک برای او شعری فرستاد: وقتی هیچ پاسخی دریافت نشد، اولجی موندوک نماینده ای فرستاد. اکنون طرح این بود که در صورت عقب نشینی ارتش سویی، پادشاه یونگ یانگ به امپراتور یانگدی اسکورت را برای تسلیم ارائه دهد. یو ژونگون با استفاده از فرصت عقب نشینی، نیروهای خود را به سمت سویی بیرون کشید. نبرد رودخانه سالسو. هنگامی که ارتش سویی به سالسو (که تصور می شود رودخانه چونگچون کنونی است) رسید، گوگوریو ارتش باقی مانده سوئی را درگیر ساخت. اولجی موندوک چندین ماه از قلعه ها در برابر ارتش و نیروی دریایی سویی دفاع کرد و در حین عقب نشینی به قلمرو گوگوریو، نیروهای سویی را نابود کرد. حمله به سالسو (رودخانه چونگچون) تلفات زیادی را به نیروهای سویی وارد کرد. هنگامی که ارتش سویی به سالسو رسید، نیروهای اولجی موندوک آنها را سلاخی کردند. در متن تاریخی آمده است که سربازان سویی مجبور ب
ودند در آن روز تقریباً ۲۰۰ کیلومتر بدوند تا از مرگ فرار کنند. نبرد سالسو به یکی از چهار پیروزی بزرگ تاریخ کره بدل شد. از ۳۰۵٫۰۰۰ مرد اولیه امپراتور یانگ که برای حمله به گوگوریو آمده بودند، با آنها که از رودخانه لیائو عبور کردند، تنها ۲٫۷۰۰ نفر بازگشتند. یورش سوم ۶۱۳ میلادی. در زمستان ۶۱۲ امپراتور یانگدی بار دیگر سرباز گرفت و سپاه جدیدی به بزرگی حدود ۱۰۰٫۰۰۰ نفر را تشکیل داد. در مارس ۶۱۳، او به لیائودونگ رفت و در آخر آوریل به رهبری یوبن ژیو چند سپاه از پادگان های مختلف را از رود یالو گذر دادند. ژنرال سوینی یونگ ایچِن، فرمانده پیش قراول، چندین نبرد موفق با نیروهای اولجی داشت. اما در همان زمان در پایتخت شورشی داخلی به دست یانگ شوانگان درگرفت. امپراتور که دو جبهه ی جنگ را همزمان نمی توانست مدیریت کند، به ناچار به فرماندهانش دستور داد پس از تثبیت موقعیت در خاک گوگوریو بازگردند و شورش خانگی را سرکوب کنند. در بازگشت، بخش اعظمی از سپاه عقب نشینی شونده نیز توسط گوگوریویی ها غافلگیر و تضعیف شد. بنابراین یورش سوم عملاً ناکام ماند. یورش چهارم ۶۱۴ میلادی. در سال ۶۱۴ و پس از فرو نشاندن شورش داخلی، امپراتور یانگ دی بار دیگر
ارتش را به جنگ فرستاد. این بار بخش هایی از خط نخست دفاعی گوگوریو را شکست، اما نیروهای گوگوریو همچنان با حملات کمین و قطع خطوط تدارکاتی سعی کردند پیروزیش را دشوار سازند. یونگ یانگ که فرصتی برای پایان دادن به جنگ های طاقت فرسا می دید، پیشنهاد صلح داد و هو سیژنگ، یانگ ژوانگان را که پس از شورش یانگ ژوانگان به گوگوریو گریخته بود، به سویی بازگرداند. امپراتور یانگدی با درک موفقیت اندک در گوگوریو و افزایش نارضایتی داخلی در چین، پیشنهاد صلح یونگ یانگ را پذیرفت و نیروهای سویی را از قلمرو گوگوریو خارج کرد. با این حال، پادشاه گوگوریو هرگز حاضر نشد که سوگند وفاداری بخورد، که این امر باعث خشم امپراتور یانگدی شد، که تنها به سختی از انجام تهاجم دیگری به گوگوریو منصرف شد و بدین ترتیب همه چهار حمله بزرگ سویی به گوگوریو شکست خوردند و تلفات سنگین آن ها موجب بحران داخلی و فروپاشی نهایتاً دودمان سویی شد. پس از سرکوب شورش، امپراتور یانگدی بار دیگر در سال ۶۱۴ میلادی به گوگوریو حمله کرد. او بدون تصرف دژ مرزی موفق به شکستن اولین خط دفاعی گوگوریو شد، اما به دلیل حملات مداوم گوگوریو و تهدید شدن خطوط تدارکاتی او نتوانست خیلی فراتر از رو
دخانه لیائو پیشروی کند. خستگی عظیم اقتصادی و اجتماعی چین از بسیج مکرر نیروی انسانی و مالی و پدیده شورش های گسترده داخلی بود. انبوه مالیات ها، غارت منابع و تلفات نظامی به قیام دهقانان و اشراف کشید و دودمان سویی را تا سال ۶۱۸ میلادی عملاً نابود کرد. امپراتور یانگ حتی ناچار شد پایتخت را به جیانگ دو منتقل کند، اما شورش ها گسترش یافت و سرانجام او در ۶۱۸ ترور گردید؛ بدین ترتیب ثبات مرزی سال ها برقرار ماند و گوگوریو به مدت بیش از نیم قرن دست نخورده باقی ماند. عواقب. خساراتی که سویی متحمل شد بسیار وحشتناک بود، بطوریکه گفته می شود صدهاهزارنفر از گرسنگی ناشی از جنگ تلف شدند و از نظر جانی کشور تضعیف شد و منابع کل کشور صرف این جنگ گردید در نتیجه مردم علیه حکومت سویی شوریدند دهقانان، کشاورزان، سربازان، اشراف و زمین داران به همراه بسیاری از افسران نظامی دودمان علیه امپراتور قیام کردند. امپراتور یانگدی پایتخت را در یانگژو به جنوب منتقل کرد، اما شورش ها بسیار گسترده بود. پسر یوون شو، یوون هواجی، یک ژنرال قدرتمند سویی شد که کودتای موفقی را علیه امپراتور یانگدی رهبری کرد و شخصاً او را به قتل رساند. این انتقال از سویی به تانگ ر
ا تکمیل می کند، زیرا دوک تانگ خود را امپراتور یک دودمان جدید اعلام کرد؛ میتوان گفت اصلی ترین عامل سقوط سلسله سویی تنها با دو امپراطور شکستهای فاجعه بار در گوگوریو بود که ارتشهارا نابود و زیرساخت ها را درگیر و منابع را تلف و کشور را دچار انواع بحران ساخته بود.
اسلام در ترکمنستان با وجود آزادی ادیان و عدم تعریف دین رسمی در این کشور، دین غالب است. بیشتر مسلمانان این منطقه اهل سنت هستند. مسلمانان این کشور در دوران حکومت کمونیست شوروی بر این منطقه، در تنگنا قرار داشتند و از اجرای رسوم مذهبی، منع می شدند. آمار. بر اساس گزارش مرکز تحقیقات پیو که در سال ۲۰۰۹ میلادی منتشر شده است، ۹۳.۱ درصد از جمیعت کشور ترکمنستان را مسلمانان این کشور تشکیل داده اند. اکثر این مسلمانان سنی مذهب هستند و در بین آنان شیعیان وجود دارند. تاریخ. ورود اسلام به این منطقه، همزمان است با دست یابی مسلمانان و اعراب به این کشور و اتصال آن به خراسان. این ماجرا در دوران خلافت عمر بن خطاب رخ داد و مأمور این فتح، احنف بن قیس بود. دستیابی به سرزمین های دیگری در طخارستان و نواحی شمالی رود جیحون نیز در دوران خلافت عثمان بن عفان صورت گرفت. با دستیابی اعراب بر این منطقه، امیر بن احمد مرو، ولایت در این سرزمین را عهده دار شد و اعراب برای سکونت به این منطقه وارد شدند. با این حساب، اسلام در اوایل قرن اول هجری، در این منطقه تثبیت شد. مسلمانان آزادانه در این منطقه به فعالیت خود ادامه دادند اما پس از قدرت گرفت جماهیر ش