Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترون منجر به کوتاه شدن طول عمر آشکارسازها می شود که همین امر باعث شده سایر تکنیک های دیجیتال نسبت به این روش ترجیح داده شوند. صفحات با کانال میکرومتری(DR system). این سیستم، روشی نوظهور است که یک آشکارساز دیجیتال با پیکسل های بسیار کوچک دارد. این دستگاه دارای کانال های کوچک (میکرومتری) است که سمت منبع آن با مواد جذب کننده نوترون (معمولاً گادولینیوم یا بور) پوشیده شده است. ماده جاذب نوترون، نوترون ها را جذب کرده و آنها را به تشعشعات یونیزه تبدیل می کند و این باعث می شود که الکترون ها آزاد شوند. همچنین ولتاژ زیادی در سراسر دستگاه اعمال می شود و باعث می شود که الکترون های آزاد شده، همزمان با شتاب گرفتن درون کانال های کوچک، تقویت شده و سپس توسط یک آشکارساز دیجیتالی تشخیص داده شوند.
میراث جهانی در تانزانیا شامل هفت اثر ثبت شده در کشور تانزانیا است که سه اثر فرهنگی، سه اثر طبیعی و یک اثر ترکیبی را شامل می شوند. سایت های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. تانزانیا در تاریخ ۲ اوت ۱۹۷۷ این کنوانسیون را تصویب کرد و از آن پس مکان های طبیعی و فرهنگی این کشور، که واجد شرایط برای درج در لیست باشند را، معرفی می کند. در سال ۱۹۷۹ منطقه حفاظت شده انگورونگورو اولین سایتی بود که به عنوان یک میراث طبیعی در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد؛ این منطقه در سال ۲۰۱۰ مجدداً بررسی شده و این بار به عنوان میراث فرهنگی نیز تأیید گردید و از آن هنگام، تنها میراث فرهنگی و طبیعی تانزانیا است. علاوه بر انگورونگورو، سه سایت میراث فرهنگی و سه سایت میراث طبیعی دیگر نیز در فهرست میراث جهانی تانزانیا ثبت شده اند. پناهگاه حیات وحش سِلوس تنها مورد در این میان است که به خاطر وجود شکار غیرقانونی، در گروه میراث در خطر یونسکو قرار گرفته است. تانزانیا پنج سایت پیشنهادی خو
د را به عنوان فهرست آزمایشی به یونسکو معرفی کرده است که شامل دو مجموعه فرهنگی و سه ناحیه میراث طبیعی هستند. تانزانیا یکی از نُه کشوری است که از سال ۲۰۰۱ تاکنون در برنامه ای برای مدیریت و نظارت مؤثرتر بر سایت های میراث طبیعی شرکت کرده اند و پارک ملی سرنگتی در قالب این پروژه قرار گرفته است. شهر زنگبار نیز در «کارگاه آموزشی مناظر شهری تاریخی در ناحیهٔ سواحلی» شرکت دارد و یکی از سه شهری است که طبق این پروژه، به حفاظت و ترویج آن کمک می شود. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر مکان هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند، کشورهای عضو می توانند فهرستی از مکان های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. تانزانیا پنج اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
وهمن-اردشیر یا بهمن-اردشیر همچنین مشهور به «فرات میشان» (همچنین با نام های میشان، میسان، مشون و میشان نوشته می شود)، یک شهر و بخش فرعی باستانی در استان میشان ساسانیان بود که در زمان کنونی در جنوب عراق واقع شده است. تاریخ. بنا به گفته دو مورخ پارسی، حمزه اصفهانی و ابن فقیه همدانی، وهمن-اردشیر توسط اولین پادشاه شاهنشاهی ساسانی، اردشیر بابکان (ح. ۲۲۴–۲۴۲) (یا دوباره) ساخته شده است، در حالی که برخی منابع دیگر مانند طبری به پادشاه افسانه ای ایران کی بهمن اعتبار بنای شهر را می دهند. با این حال، نام این شهر برای اولین بار در سال ۵۴۴، زمانی که اسقف نسطوری وهمن-اردشیر به عنوان کلان شهر میشان منصوب شد، ظاهر شد. به گفته ابن خردادبه، وهمن-اردشیر به همراه میشان (بخشی به نام استان)، دست میشان و ابرکواد، چهار بخش فرعی ناحیه ای به نام شاد بهمن را تشکیل دادند. (همچنین به املای وهمن) که به «منطقه دجله» نیز معروف است. مصبی به نام بهمن شیر را می دانند که برگرفته از نام وهمن-اردشیر است. وهمن-اردشیر در سال ۶۳۵ در جریان فتح ایران توسط مسلمانان به تصرف افسر نظامی عرب عتبه بن غزوان درآمد. این شهر بعدها درگیر شورش های زنج در سال های ۶
۸۹–۶۹۰، ۶۹۵ و در دوران اوج قدرت زنج، معروف به شورش زنج شد که از ۸۶۹ تا ۸۸۳ ادامه یافت. در سده سیزدهم وهمن-اردشیر ویران شد.
نقاشی های صخره ای کوندوئا ایرانگی مجموعه ای از نقاشی های باستانی بر روی دیوارهای پناهگاه های سنگی در مرکز تانزانیا هستند. منطقه کوندوئا در سال ۲۰۰۶ به دلیل مجموعه ای چشمگیر از دیوار نگاره ها، به عنوان میراث جهانی یونسکو اعلام شد. این مکان ها در سال ۱۹۳۷ توسط اداره آثار باستانی تانزانیا به عنوان آثار ملی ثبت شدند. این نقاشی ها تقریباً در نه کیلومتری شرق بزرگراه اصلی (T5) از دودوما به باباتی، واقع شده است. مرزهای سایت با پست های بتنی مشخص شده اند. چشم انداز این منطقه با تخته سنگ های گرانیتی انباشته شده بزرگ مشخص می شود که لبه غربی استپ ماسایی را تشکیل می دهد و پناهگاه های صخره ای را به دور از بادهای غالب تشکیل می دهد. این پناهگاه های صخره ای اغلب به دلیل کافت ها دارای سطوح مسطحی هستند و این سطوح جایی هستند که نقاشی ها در آن یافت می شوند و از هوا محافظت می شوند. این نقاشی ها هنوز بخشی از یک سنت زنده ایجاد و استفاده از صخره نگاری هستند که در آن قوم ماسای در مراسم جشن خود برای شفای بیماری از آن بهره می برند. اهمیت و استفاده مداوم از پناهگاه های صخره ای و هنر آن ها نشان می دهد که تداوم فرهنگی بین گروه های قومی و زب
انی مختلف مردمی که در طول زمان در این منطقه سکونت داشته اند وجود داشته است. در حدود سال ۱۹۷۰، مردان سانداوی هنوز مشغول کشیدن نقاشی های صخره ای بودند. کسی دلایل آن ها را برای این کار جویا شد. این فرد دلایل را به چند دسته به خاطر تأثیر جادویی (به تصویر کشیدن حیوانی که نقاش قصد کشتن آن را داشت)، تصادفی و قربانی (بر روی تپه های روحی قبیله ای خاص و به تصویر کشیدن مراسم باران سازی و شفابخشی) طبقه بندی کرد.
سدیم زیرکونیوم سیکلوسیلیکات (ZS-9)، که با نام تجاری Lokelma فروخته می شود، دارویی برای درمان هایپرکالمی (پتاسیم خون بالا) است. شروع اثرات آن در یک تا شش ساعت رخ می دهد. این دارو به صورت خوراکی تجویز می شود. عوارض جانبی رایج عبارتند از تورم و هیپوکالمی (پتاسیم خون پایین). استفاده در بارداری و شیردهی به احتمال زیاد بی خطر است. این ماده با اتصال به یون های پتاسیم در دستگاه گوارش و سپس دفع آن از طریق مدفوع عمل می کند. سدیم زیرکونیوم سیکلوسیلیکات برای استفاده پزشکی در اتحادیه اروپا و ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ تایید شد. این دارو توسط شرکت آسترازنکا توسعه یافته است. استفاده پزشکی. سدیم زیرکونیوم سیکلوسیلیکات برای درمان هایپرکالمی استفاده می شود. شروع اثرات آن بین یک تا شش ساعت رخ می دهد. یک بررسی انجام شده از کاهش پتاسیم به میزان 0.17 mEq/L در یک ساعت و 0.67 mEq/L در ۴۸ ساعت حکایت داشت. در افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیوی، دیابت و نارسایی قلبی موثر به نظر می رسد. استفاده از این دارو برای مدت یک سال مورد مطالعه قرار گرفته است.
برج جنرالی () ساختمان اداری ۴۴ طبقه متعلق به شرکت جنرالی و مستقر در شهر میلان، ایتالیا است، که پروژه ساخت آن در سال ۲۰۱۴ آغاز شد و در سال ۲۰۱۷ به بهره برداری رسید.
گابریل گالاتری دی جنولا (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل ایتالیا است، که هم اکنون به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت بیمه جنرالی فعالیت می کند.
فیلیپ دونت (; – ) بازیکن راگبی بازنشسته و مدیر اجرایی اهل فرانسه است، که هم اکنون به عنوان مدیرعامل شرکت جنرالی فعالیت می کند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی لیاقت شده است.
اگزیستانسیالیسم سیاه () یا نظریه انتقادی آفریقانا () یک مکتب فکری است که «سلطه را مورد انتقاد قرار می دهد و قدرتمندی سیاه پوستان در جهان را تأیید می کند». گرچه این مکتب با اگزیستانسیالیسم و دغدغه های این فلسفه در مورد هستی و معنی در زندگی کلمه ای مشترک دارد، «بر رهایی تمام سیاه پوست های جهان از ستمدیدگی استوار است». به اگزیستانسیالیسم سیاه همچنین می توان به شکل شیوه ای نگاه کرد که به فرد امکان می دهد که آثار نویسندگان آفریقایی آمریکایی مانند دابلیو. ئی. بی. دیو بویس، جیمز بالدوین و رالف الیسون را در چارچوبی اگزیستانسیالیستی بخواند.
دنیس دوورن (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل فرانسه است، که هم اکنون به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت بیمه آکسا فعالیت می کند.
توماس بوبرل (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل آلمان است، که هم اکنون به عنوان مدیرعامل شرکت آکسا فعالیت می کند. او همچنین از اعضای هیئت مدیره شرکت های آی بی ام، برتلسمان و اکسا اکس ال نیز می باشد. برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
نگاره های سیاه (به اسپانیایی: Pinturas negras) نامی است که به گروهی متشکل از ۱۴ نگاره از فرانسیسکو گویا مربوط به سال های آخر زندگی اش، احتمالاً بین سال های ۱۸۱۹ و ۱۸۲۳، داده شده است. آنها مضامین سنگین و ترسناک را به تصویر می کشند که هر دو ترس او از جنون و نگاه تیره و تارش به انسانیت را منعکس می کنند. در سال ۱۸۱، در سن ۷۲ سالگی، گویا به خانه ای دو طبقه در خارج از مادرید نقل مکان کرد که Quinta del Sordo (ویلای مرد ناشنوا) نام داشت. اگرچه خانه به نام صاحب قبلی که ناشنوا بود نامگذاری شده بود، گویا نیز در آن زمان به دلیل تبی که در سن ۴۶ سالگی داشت تقریباً ناشنوا بود. این نگاره ها در اصل دیوارنگارهایی بر روی دیوار خانه بودند که بعدها توسط مالک بارون فردریک امیل ارلانگر از دیوارها کننده و به بوم چسبانده شدند. آنها اکنون در موزه دل پرادو در مادرید هستند. پس از جنگ های ناپلئونی و آشفتگی های داخلی دولت در حال تغییر اسپانیا، گویا نگرش تلخی نسبت به نوع بشر پیدا کرد. او از پنیک، وحشت، ترس و هیستری آگاهی دقیق و دست اولی داشت. او از دو بیماری تقریباً کشنده جان سالم به در برده بود و از ترس عود به طور فزاینده ای مضطرب و بی تا
ب می شد. تصور می شود که ترکیب این عوامل منجر به تولید نگاره های سیاه توسط او شده است. گویا با استفاده از رنگ روغن و کار مستقیم روی دیوارهای اتاق غذاخوری و نشیمن خود، آثاری با مضامین تیره و آزاردهنده خلق کرد. این نگاره ها سفارشی نبودند و قرار نبود خانه او را ترک کنند. این احتمال وجود دارد که هنرمند هرگز این آثار را برای نمایش عمومی در نظر نگرفته باشد. گویا به تابلوها عنوان نمی داد یا اگر می داد هرگز آنها را فاش نمی کرد. بیشتر نام هایی که برای آن ها استفاده می شود، نام هایی است که مورخان هنر به کار می گیرند. در ابتدا، آنها در سال ۱۸۲۸ توسط دوست گویا، آنتونیو بروگادا فهرست بندی شدند. این مجموعه از ۱۴ نگاره تشکیل شده است: آتروپوس (سرنوشت)، دو پیرمرد، دو پیر در حال خوردن سوپ، مبارزه با چماق ها، سبت جادوگران، مردان در حال خواندن، جودیت و هولوفرنس، زیارت به سان ایسیدرو، زنان در حال خنده، صفوف از دفتر مقدس، سگ، ساتورن پسرش را می بلعد، لا لئوکادیا، و چشم انداز فوق العاده.
تا ۱۵۰ سال پیش، میلیون ها آفریقایی توسط شکارچیان برده اسیر شدند. آن ها را به زنجیر می بستند و مجبور میکردند چند صد کیلومتر پیاده روی کنند تا برای مثال به مزرعه داران فروخته شوند که به عنوان نیروی کار ارزان در مزارع مورد استفاده قرار گیرند. آفریقای مرکزی و شرقی یکی از اصلی ترین مناطقی بود که شکارچیان و تاجران برده، که بیشتر آن ها عرب بودند، معاملات خود را انجام می دادند. آنها قربانیان خود را به عنوان مثال در برخی از مناطق که امروزه بخشی از جمهوری دموکراتیک کنگو است و در بخش های غربی و مرکزی تانزانیا امروزی دستگیر می کردند. بردگان به ساحل و از آنجا به جزیره زنگبار آورده می شدند و بیشتر در کشورهای عربی، ایران، هند، موریتانی و یونان فروخته می شدند. به طور رسمی، تجارت برده در سال ۱۸۷۳ تحت فشار بریتانیا ممنوع شد، اما به مدت چندین سال مخفیانه ادامه یافت. یکی از مسیرهایی که کاروان های بازرگانان از آن استفاده می کردند از اوجیجی در ساحل دریاچه تانگانیکا شروع شده و بیش از ۱۲۰۰ کیلومتر را طی کرده به باگامویو، درست روبروی زنگبار در سرزمین اصلی تانزانیا، به پایان می رسید. کارشناسان این مسیر را به عنوان مسیر اصلی از سه مسیر
ی که برای شرق آفریقا مستند شده است، در نظر می گیرند. یادگارهایی از این مسیر هنوز از گذشته مشهود هستند مانند قلعه های عربی و سایر بناهای تاریخی یا بخش هایی از مسیر راه. شش مرکز در امتداد مسیر بردگان مرکزی شناسایی شده است که شامل باگامویو، مامبویا، مپوآوا، کیلی متیند، کویهارا و اوجیجی باگامویو می شود، زیرا به دلیل موقعیت آن در امتداد اقیانوس هند و بندر و شهر اصلی در امتداد سواحل تانزانیا است. از باگامویو، برده ها به زنگبار فرستاده می شدند، جایی که بازار برده ها و ساختمان هایی مانند کاروانسرا، خانه گمرک و قلعه قدیمی وجود دارد.
سوزوکی ویتارا برزا یک کراس اوور ساب کامپکت است که توسط خودروساژ ژاپنی سوزوکی ساخته شده است. این خودرو در سیزدهمین نمایشگاه خودرو در سال ۲۰۱۶ رونمایی شد. این چهارمین تلاش آنها در بازار اس یووی در بازار پس از جیپسی، گرند ویتارا و سوزوکی اس ایکس۴ است. برزا اولین خودروی سوزوکی است که به طور کامل در هند طراحی شده است. همچنین از سال ۲۰۲۰ این خودرو توسط تویوتا به عنوان تویوتا سیتی کروزر به بازار عرضه می شود. موتورها. ویتارا برزا از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ از یک موتور ۱٫۳ لیتری چهار سیلندر توربودیزل بهره می برد. این موتور به یک گیربکس ۵ سرعته دستی یا ۵ سرعته اتوماتیک دستی متصل می شود. تویوتا سیتی کروزر (کی۱۵بی). ویتارا برزا فیس لیفت شده توسط تویوتا از طریق زیرمجموعه هندی تویوتا کرلوسکار موتور به عنوان تویوتا سیتی کروزر، در ۲۲ اوت ۲۰۲۰ عرضه شد پلاک " تویوتا ایست " قبلاً برای نسخه دوقلو سری XP110 تویوتا ایست در بازار ژاپن استفاده می شد که بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ در اروپا فروخته می شد. این وسیله نقلیه نیز در مارس ۲۰۲۱ در آفریقای جنوبی معرفی شد. جوایز. در سال ۲۰۱۷، سوزوکی ویتارا برزا به عنوان خودروی سال هند معرفی شد.
اسکن لیزری تغییر کنترل شده ی سرعت لیزرهای نور به صورت مرئی و نامرئی می باشد. این لیزرها در چاپ سه بعدی، نمونه سازی سریع، ماشین های پردازش ماده، حکاکی با لیزر، سیستمهای لیزی برای درمان پیر چشمی، میکروسکوپ هم کانونی، پرینت لیزری، در نمایشهای لیزری و تلویزیون لیزری و بارکدخوان ها کاربرد دارند. فن آوری. اسکن آینه ها. معمولا اسکنرهای لیزری از آینه های متحرک برای هدایت لیزر استفاده می کنند. هدایت لیزرها میتواند در یک جهت، مانند پرینتر لیزری، یا دوجهته مانند لیزرهای مورد استفاده در نمایشها باشد. علاوه بر آن، آینه ها می توانند حرکتی پریودیک مانند یک آینه چند ضلعی داشته باشند که در بارکدخوانها به صورت گالوانومتر رزونانسی وجود دارد باشد یا اینکه به صورت بی قید حرکت کند مانند گالوانومتری که با سرووموتر کنترل می شود. بعضی از اسکنرها نیز از اسکن رستر و اسکن برداری برای تمایز گذاشتن بین دو شرایط استفاده میکنند. برای کنترل حرکت اسکن، اسکنرها به رمزگذار چرخشی و کنترل الکترونیکی احتیاج دارند در فاز و زاویه مناسب و همچنین جریان الکتریکی مناسب برای آینه چندضلعی یا گالوانومتر که بدان گالوس هم می گویند. یک نرم افزار حرکت اسکن را
کنترل و اگر پرینت سه بعدی در کار باشد داده برداری نیز می کند. برای موقعیت بندی لیزر در دو جهت، ممکن است آینه در دو محور بچرخد( معمولا برای اسکن های کند) یا اینکه نور لیزر را به دو آینه که در فاصله ی نزدیک به وصورت متعامد قرار گرفته اند منعکس کند. سپس این دو آینه اگر صاف یا چند ضلعی توسط یک گالوانومتر یا با یک موتور الکتریکی کنترل می شوند، به ترتیب. سیستم های دو جهته برای اکثر سیستمها و کاربردها در پردازش مواد یا میکروسوپ های دوکانونی و علوم پزشکی از واجبات می باشند. بعضی از کاربردها نیز هستند که به لیزر در سه جهت نیاز دارند. این مهم با سروو کنترلی که به نام فوکوس شیفتر یا زد شیفتر شناخته میشود عملی میشود. اسکنرهای لیزری بسیاری اجازه تغییر میزان لیزر را می دهند. در تلویزیون ها و نمایشگرهای لیزری سه رنگ اصلی قرمز، آبی و سبز با یکدیگر ترکیب و سپس در یک لیزر توسط دو آینه منعکس می شوند. همان طور که اشاره شد دو روش متداول جابجایی آینه ها موتور الکتریکی یا گالوانومتر می باشد. اگرچه از عملگرهای پیزوالکتریک یا مگنتواستریکشن نیز میتوان استفاده کرد. این دو سرعت زاویه ای بالاتر دارند اما معمولا به ازای ماکسیمم زاویه کمتر
. میکرو اسکنرها نیز که از خانواده های دستگاه های ممز شناخته می شوند( اندازه های میلی متری) در پروژکتورهای دستی استفاده شده و قابلیت کج شدن در یک یا دو جهت را دارند. اسکنرهای گالوامومتریک رزونانسی اپتیکی در سرعتهای بالا می توانند باعث پدیده ی غیر انکساری محدود تغییر جهت موج شوند که در کیفیت تصاویر با رزولوشن بالا تاثیر می گذارد. این اعوجاجها می توانند با آینه های ضخیم تر و کم چگالی تر حل شوند. اسکن اپتیک های انکساری. زمانی که دو منشور رایزلی بر خلاف جهت چرخش می کنند یک ستون لیرزری می تواند داخل یک مخروط اسکن شود. این نوع از اسکنرها در ردیابی موشکها استفاده می شوند. زمانی که عدسی ها بر خلاف جهت یکدیگر حرکت یا چرخش می کنند، لیزر مانند لیزرهای آینه ای اسکن می شود. اثرات مواد. بعضی از لیزرهای اسکنی به جای آینها از الکترواپتیک و سول های برگ استفاده می کنند. این مکانیزمها بالاترین فرکانس داده برداری را ارائه می دهند. از آنان در سیستمهای لیرزری تلویزیون استفاده می شود. باید بدین نکته نیز توجه داشت که این سیستمها گرانتر از لیزرهای آینه ای می باشد. اسکن آرایه فازی. تحقیقات در جریان است تا به تکنولوژی اسکن از طریق آرایه
فازی دست پیدا شود. این متد برای اسکن رادارها بدون اجزا متحرک استفاده می شود. از طریق لیزر تابش سطحی با کاواک عمودی، پیش بینی می شود که بتوان اسکنرهای پرسرعت تری در آینه داشت. برنامه های کاربردی. اسکن اشیاء سه بعدی. در اسکن 3 بعدی اشیاء، اسکنر لیزری (لیدار) اسکنر هدایت لیزر را با فاصله یاب لیزری ترکیب می کند. توسط محاسبه مسافت در هر جهت اسکنر به سرعت شکل سطحی اشیا، ساختمان ها و مناظر طبیعی را جذب می کند. ساخت یک تصویر 3 بعدی منوط به ترکیب صفحات متعددی است که از زوایای مختلف از شی گرفته شده است، یا اضافه کردن سایر قیدها. اشیا کوچکتر می توانند بر روی پایه های چرخان قرار داده شوند که به نام فتوگرامتری نیز شناخته می شوند. اسکن 3 بعدی باعث پیشرفت فرایند طراحی شده و سرعت را بالاتر برده و خطاهای جمع آوری داده ها کاهش می دهد و هزینه و زمان را بهینه می کند می توان از آن به عنوان یک جایگزین مناسب برای روش های گذشته نام برد. نقشه برداری ، باستان شناسی پردازش مواد. با توجه به قدرت لیزر اثر آن نیز بر روی قطعه در حال کار متفاوت خواهد بود. لیزرهای با قدرت کمتر در حکاکی و فرسایش لیزری استفاده می شوند. در توانهای بالاتر ماده
تبدیل به سیال شده و میتوان از به عنوان جوشکاری لیزری یا برش لیزری نیز در توانهای بالاتر از آن نیز استفاده کرد. لیزرهای مدرن می توانند بلوک های فولادی با قطر 10 سانتی متر را بریده و قطعاتی از سطح جدا کنند که اندازه ای در حد چند میکرومتر داشته باشند. توانایی لیزر در سخت سازی پلیمرها به همراه اسکن لیزری در نمونه سازی سریع کاربرد دارد. توانایی ذوب کردن پلیمرها و فلزات توسط لیزر به تف جوشی یا ذوب لیزر منتهی می شود. قاعده کلی در تمام این کاربردها به یک صورت است: نرم افزاری که در یک رایانه شخصی یا سیستم تعبیه شده اجرا میشود و تمامی پروسه ی را توسط یک کارت اسکنر کنترل می کند. این کارت اطلاعات برداری دریافت شده را به اطلاعات حرکتی تبدیل و به عملگر اسکنر می فرستد. این عملگر شامل دو آینه می شود که توانایی بازتاب لیزر در جهت های X و Y محور مختصات را دارد. اگر نیاز باشد جهتی دیگر به عنوان مختصات Z به مدار اضافه خواهد شد. اسکن کردن لیزر در بعد سوم فضایی در بعضی کاربردهای ویژه مانند حکاکی لیزرزی صفحات خمیده و انحنادرا یا در شیشه ها که می بایست اثری مادی در یک پوزیشن خاص داشت کاربرد دارد. در این نوع کاربردها می بایست تا جایی
که امکان دارد نقطه کانونی کوچکتر شود. برای گسترش کاربرد اسکنها و یا متریال بیشتر در روند تولید، اسکنرهایی با بیشتر از یک عملگر( اسکن هد) مورد استفاده قرار می گیرند. در اینجا نرم افزار می بایست کنترل کند که دقیقا چه چیزی در این چندعملگری بودن رخ می دهد. ممکن است تمام عملگرهای موجود در یک نقطه مشترک برای اتمام سریعتر کار کنند یا اینکه یک وظیفه را به صورت موازی دنبال کنند در یک محیط کاری بزرگتر. بارکدخوان ها. بسیاری از بارکدخوان ها ، مخصوصا آنهایی که توانایی خواندن بارکد در فواصل چند متر را دارند، از لیزر اسکنی استفاده میکنند. در این دستگاه ها، یک ستون لیزری نیمه هادی معمولا توسط یک آینه رزونانسی اسکن می شود.آینه ها توسط الکترومغناطیس حرکت کرده و از پلیمر با روکش فلز ساخته شده اند. پرواز فضایی. زمانی که یک وسیل نقلیه فضایی می خواهد در ایستگاه فضایی لنگر بیندازد، میبایست موقعیت را به صورت دقیقی کنترل و رصد کند. برای به دست آوردن موقعیت نسبی وسیله نسبت به ایستگاه فضایی، اسکنرهای لیزری بر روی وسایل نقلیه فضایی تعبیه شده اند به صورتی که بعد از به دست آوردن هندسه و شمایل ایستگاه فضایی به کمک یک کامپیوتر دستورها مانو
ر را صادر می کنند. اسکنرهای گالوانومتری رزونانسی برای این کاربردها مورد استفاده قرار می گیرند. نمایش های لیزری. نمایشگرهای لیزری معمولا از دو گالوانومتر در یک اسکنر دو مختصاتی دکارتی استفاده میکنند تا الگوها و تصاویر را بر روی دیوارها، سقف ها و دیگر صفحات منعکس کنند که همچنین شامل دود در تئاترها و نمایش ها و مه مصنوعی برای سرگرمی می شود.
مواد افزودنی زیست تخریب پذیر، مواد افزودنی هستند که موجب افزایش تجزیه بیولوژیکی در پلیمرها ، با اجازه دادن به میکروارگانیسم به استفاده از کربن در زنجیره پلیمر به عنوان یک منبع انرژی است. افزودنی های زیست تخریب پذیر، پس از ایجاد بیوفیلم بر روی محصول پلاستیکی، میکروارگانیسم ها را از طریقسنجش حد نصاب به پلیمر جذب می کنند. مواد افزودنی به طور کلی به شکل مستربچ هستند که از رزین های حامل مانند پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی استایرن (PS) یا پلی اتیلن ترفتالات (PET)استفاده می کنند. اکثر پلاستیک های مصنوعی معمولی ، زیست تخریب پذیر نیستند و هم ویژگی شیمیایی و هم فیزیکی پلاستیک ها نقش مهمی در فرایند تخریب پلاستیک دارند. افزودن مواد افزودنی زیست تخریب پذیر می تواند مکانیسم تجزیه پلاستیک را با تغییر خواص شیمیایی و فیزیکی پلاستیک ها برای افزایش سرعت تجزیه تحت تأثیر قرار دهد. افزودنی های زیست تخریب پذیر می توانند فرایند تجزیه پلاستیک را به فرایند تجزیه زیستی تبدیل کنند. افزودنی های زیست تخریب پذیر به جای اینکه صرفاً توسط عوامل محیطی مانند نور خورشید (اکسیداسیون نوری) یا گرما (تجزیه حرارتی) تجزیه شوند، امکان تجزیه شدن
پلیمرها توسط میکروارگانیسم ها و باکتری ها از طریق حمله مستقیم یا غیرمستقیم را فراهم می کنند. در حالی که برخی از افزودنی های پلاستیکی صرفاً روی سطح پلاستیک تأثیر می گذارند (مثلاً رنگ دهنده ها)، افزودنی های زیست تخریب پذیر مؤثر باید درون پلاستیک و خواص شیمیایی آن ها را نیز تغییر دهند. افزودنی های زیست تخریب پذیر خوب با کاهش استحکام برخی از خواص پلیمرها و افزایش جذب آنها برای میکروارگانیسم ها، سرعت تجزیه را تسریع می کنند. مکانیسم تجزیه زیستی. به طور کلی، فرایند تجزیه زیستی پلاستیک میکروبی منجر به کاهش قابل توجه وزن مولکولی پلیمر می شود که باعث می شود پلاستیک یکپارچگی ساختاری خود را از دست بدهد. چندین روش مختلف وجود دارد که میکروارگانیسم ها می توانند فرایند تجزیه پلاستیک را انجام دهند و مکانیسم بسته به شرایط محیطی کمی متفاوت است. عمل مستقیم. برخی از میکروارگانیسم ها می توانند به طور مستقیم قطعات پلاستیکی را مصرف کرده و از کربن به عنوان منبع تغذیه استفاده کنند. به عنوان مثال به طور تجربی نشان داده شده است"Brevibacillus borstelensis" , "Rhodococcus rubber" , "Pseudomonas chlororaphis"، و "Comamonas acidovorans" TB
-35 همگی از عمل مستقیم برای مصرف پلی اتیلن استفاده می کنند. برای سایر پلاستیک هایی که کمتر مورد استفاده قرار می گیرند، محققان تنها یک گونه از میکروب را یافته اند که قادر به تجزیه مستقیم پلاستیک خاص است. در حال حاضر تحقیقات بیشتری برای کشف سایر سویه های میکروبی که می توانند به طور مؤثر پلاستیک ها را تجزیه کنند، در حال انجام است. وزن مولکولی پلیمر در اینکه آیا میکروارگانیسم ها می توانند از عمل جهت برای تجزیه پلاستیک استفاده کنند نقش مهمی دارد زیرا تجزیه مستقیم پلیمرهای با وزن مولکولی بالا برای میکروارگانیسم ها بسیار دشوار است. همچنین گروه های عاملی پلیمر تعیین می کنند که آیا پلیمر مستقیماً تجزیه می شود یا خیر؛ زیرا تجزیه و تحلیل جایگزین های بزرگ دشوارتر است. اقدام غیر مستقیم. میکروب های دخیل در تجزیه پلاستیک های بر پایه نفت معمولاً از مکانیزم غیرمستقیم استفاده می کنند که در آن آنزیم های میکروبی پلاستیک را تجزیه می کنند. در عمل غیرمستقیم، محصولات متابولیک میکروارگانیسم بر خواص پلاستیک تأثیر می گذارد و در نتیجه تجزیه می شود. تجزیه زیستی میکروبی مبتنی بر آنزیم می تواند در دو شرایط هوازی و بی هوازی رخ دهد. پلاستیک
ها معمولاً از پلیمرهای آبگریز تشکیل می شوند، بنابراین اولین مرحله تجزیه زیستی تحت هر دو شرایط شامل تجزیه پلیمر توسط آنزیم به اجزای کوچکتر مانند الیگومرها، دایمرها و مونومرها است. تجزیه پلاستیک به مولکول های کوچکتر به عنوان هیدرولیز یا اکسیداسیون شناخته می شود و این فرایند آب دوستی پلیمر را افزایش می دهد. هیدرولیز یا اکسیداسیون مهمترین مرحله در مکانیسم است زیرا کل فرایند تخریب زیستی پلاستیک را آغاز می کند. هنگامی که هیدرولیز یا اکسیداسیون اتفاق می افتد، میکروارگانیسم ها می توانند مستقیماً روی محصولات با وزن مولکولی پایین تر عمل کنند و از کربن موجود در این قطعات به عنوان منبع انرژی استفاده کنند. آنزیم های رایجی که در تجزیه زیستی پلاستیک میکروبی دخیل هستند عبارتند از لیپاز، پروتئیناز K، پروناز و هیدروژناز و غیره. کارایی این آنزیم ها بستگی به نوع پلاستیک در حال تخریب دارد. علاوه بر این، محصولات تجزیه زیستی میکروبی بسته به شرایط محیطی متفاوت خواهد بود. شرایط هوازی. در شرایط هوازی، میکروارگانیسم ها از اکسیژن به عنوان گیرنده الکترون استفاده می کنند. محصولات به دست آمده دی اکسید کربن (CO 2) و آب (H 2 O) هستند. نمونه
هایی از شرایط هوازی برای تجزیه زیستی میکروبی شامل محل دفن زباله و رسوبات است. شرایط بی هوازی. در شرایط بی هوازی، کمبود اکسیژن مستلزم آن است که باکتری ها از منبع متفاوتی برای گیرنده الکترون استفاده کنند. گیرنده های رایج الکترون مورد استفاده توسط باکتری های بی هوازی، سولفات، آهن، نیترات، منگنز و دی اکسید کربن هستند. محصولات حاصل در شرایط بی هوازی عبارتند از دی اکسید کربن (CO 2)، آب (H 2 O) و متان (CH 4). یک معادله شیمیایی ساده فرایند بی هوازی عبارت است از: نمونه هایی از شرایط بی هوازی برای تجزیه زیستی میکروبی شامل خاک و کمپوست است. انواع افزودنی های زیست تخریب پذیر. نشاسته. نشاسته یک افزودنی زیست تخریب پذیر رایج است و ترکیب پلاستیک های مصنوعی با نشاسته روز به روز رایج تر می شود. از آنجایی که نشاسته یک کربوهیدرات پلیمری است، می تواند به طور مستقیم توسط میکروارگانیسم ها مصرف شود. نشاسته یک منبع تجدیدپذیر و ارزان است که در تمام طول سال در دسترس است و آن را به یک افزودنی زیست تخریب پذیر تبدیل می کند. در حالی که نشاسته یک افزودنی زیست تخریب پذیر امیدوارکننده است، در حال حاضر تنها با پلاستیک های مصنوعی خاصی مخلوط می