Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اد دارای مسؤلیت را تأسیس کرد که به صورت خاص در مورد افراد بومی و دارای معلولیت بحث می کند (Lockwood 146). موانع معلولیت. مدل اجتماعی معلولیت پیشنهاد می کند که معلولیت، ناشی از نحوهٔ نظم جامعه است نه ضعف یا ناتوانی فرد. این مدل پیشنهاد می کند که موانع در جامعه توسط تبعیض علیه معلولین ایجاد می شود. زمانی که موانع برطرف شوند، افراد دارای معلولیت می توانند در جامعه مستقل و برابر باشند. سه نوع مانع اساسی وجود دارد: سایر موانع عبارت از: موانع داخلی (توقعات پایین از افراد دارای معلولیت می تواند اعتماد به نفس و اشتیاق شان را تضعیف کند)، دیتا و آمارهای نامناسب، عدم اشتراک و مشورت با افراد معلول. معضلات. افراد دارای معلولیت فیزیکی. دسترسی به محلات عامه مانند جاده های شهری، ساختمان های عمومی و سرویس های بهداشتی، برخی از تغییرات قابل ملاحظهٔ هستند که در دهه های اخیر برای دور کردن موانع فیزیکی آورده شده اند. یک تغییر قابل ملاحظه در برخی از قسمت های جهان، نصب آسانسورها، دروازه های اتوماتیک، دروازه ها و دهلیزهای وسیع، آسانسورهای حمل ونقل، سطوح مایل برای ویلچر، برش های مایل و برداشتن پله های غیر ضروری در جاهای که لفت یا سطوح
مایل وجود ندارد می باشد تا افرادی که در ویلچر هستند یا سایر ناتوانی های حرکی دارند بتوانند از پلکان و معابر عمومی به صورت آسان تر و امن تری استفاده کنند. افراد دارای معلولیت بینایی. افرادی که دارای ضعف منظم در شناسایی رنگ ها هستند به دلیل این که نمی توانند رنگ های مشخصی را تشخیص بدهند، به صورت منظم در معرض تبعیض های تلویحی قرار می گیرند. یک سیستم علایم رمزی با اشکال هندسی که بنام Coloradd یاد می شود توسط پروفیسور میگویل نایوا در دانشگاه مینهو، پورتگال در سال ۲۰۱۰ توسعه داده شد تا رنگ هایی را که افراد در تشخیص آن ها مشکل دارند، نشان دهد. افراد دارای معلولیت رشدی. مدافعین حقوق افراد دارای معلولیت رشدی، تلاش های شان را روی پذیرش در قوه کار و فعالیت ها و رویدادهای روزمرهٔ که قبلاً از آن ها محروم بودند، متمرکز می سازند. برخلاف بیشتر رهبران در جامعه حقوق معلولین فیزیکی، توسعه مدافعه خودی برای افرادی که معلولیت های رشدی دارند، کند بوده است. در نتیجه، بیشترین کاری که توسط جنبش حقوق معلولین انجام شده است توسط متحدین، یا آن هایی که معلولیت نداشته اما با افراد دارای معلولیت رابطه قوی دارند، انجام پذیرفته است. والدین، د
وستان، خواهران و برادران زمانی که نزدیکان معلول شان نتوانسته اند برای تحصیل و پذیرش مبارزه کنند، این کار را بدوش گرفته اند. آگاهی عمومی جنبش حقوق مدنی برای این گروه از افراد محدود است و کلیشه سازی افراد دارای معلولیت های رشدی به عنوان شهروندانی که سهم شان را ادا نکرده و وابسته به دیگران هستند، هنوز هم رایج می باشد. امروزه، چنانچه «R-Word» نشان داده است، این جنبش بالای افزایش این آگاهی عامه، تمرکز بیشتر اجتماعی دارد، به گونه ای که آن ها تلاش می کنند تا استفاده محاره ای از واژه «عقب مانده» را حذف کنند.
مرسدس-بنز کلاس-جی ال ئی که قبلاً مرسدس بنز کلاس ام بود، یک خودروی شاسی بلند لوکس اندازه متوسط است که توسط خودروساز آلمانی مرسدس-بنز از سال ۱۹۹۹ تولید می شود. و مورد توجه مردم اروپا قرار گرفته است. از نظر اندازه، بین مرسدس-بنز کلاس-جی ال سی (براساس مرسدس-بنز کلاس-سی) و مرسدس-بنز کلاس-جی ال اس قرار دارد و پلت فرم آن با جی ال اس یکسان است. تغییر نام از ام به جی ال ای. این خودرو گرچه از زمان اولین عرضه تحت عنوان ام کلاس گروه بندی شده است، اما ب ام و که مدل های ب ام و ام مانند ام۳ را می فروشد، با علامت گذاری خودرو با علامت ام با سطح موتور سه رقمی پس از آن مخالفت کرد (مثلاً ام ۳۲۰). این امر مرسدس بنز را مجبور کرد که استراتژی بازاریابی دولایه نشان ام ال (مثلا ام ال ۳۲۰) زیر یک چتر کلاس ام. برخی از سردرگمی ها در مورد این نام گذاری وجود داشت، با بسیاری از منابع که به اشتباه از این سری به عنوان «کلاس ام ال» یاد می کردند، از جمله خود مرسدس-بنز. از سال ۲۰۱۵ و با عرضهٔ مدل فیس لیفت شدهٔ نسل سوم دبلیو۱۶۶ در نمایشگاه خودرو نیویورک در ماه آوریل، کلاس ام طبق نام گذاری اصلاح شده توسط مرسدس-بنز به کلاس جی ال ای تغییر نام داد. ب
ر اساس این طرح، شاسی بلندها از نام پایه جی ال استفاده می کنند و به دنبال آن در سلسله مراتب مرسدس-بنز قرار می گیرند. جی برای Geländewagen (در آلمانی برای واگن خارج از زمین یا خودروی بیابانگرد) است و به مرسدس-بنز کلاس-جی اشاره دارد. به دنبال آن حرف ال که به عنوان پیوندی با حرف ای عمل می کند. جی ال ای معادل اس یووی مرسدس-بنز کلاس-ئی است. نسل اول (دبلیو۱۶۳؛ ۱۹۹۷). مرسدس بنز طرحی را برای جایگزینی کلاس جی ارائه کرد که در آن زمان ۱۱ سال تولید می شد. یک توافق مشترک با میتسوبیشی موتورز برای توسعه و تولید یک وسیله نقلیه ورزشی کاربردی در اوایل سال ۱۹۹۱ انجام شد و در ژوئن همان سال به طور عمومی تأیید شد. برنامه هایی برای پایه گذاری آن بر روی پلت فرم پاچرو انجام شد که یکی از آنها مرسدس بنز و دیگری میتسوبیشی نشان داده می شد. در می ۱۹۹۲، این طرح ها به دلیل «مشکلات فنی» کنار گذاشته شد و مرسدس بنز از ژانویه ۱۹۹۳ به توسعه داخلی ادامه داد. در مارس ۱۹۹۳، جستجو برای مکانی برای ساخت یک کارخانه تولیدی ایالات متحده آغاز شد. در سپتامبر ۱۹۹۳، مکانی در ایالت آلاباما انتخاب شد و ساخت و ساز در سال ۱۹۹۴ آغاز شد. در حالی که برنامه ریزی ها د
ر خارج از کشور انجام می شد، توسعه در آلمان ادامه یافت. کار طراحی از اواخر سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ انجام شد. مرسدس بنز اولین نسل از سری دبلیو۱۶۳ کلاس ام را در ۱۹ فوریه ۱۹۹۷ در ایالات متحده برای مدل سال ۱۹۹۸ عرضه کرد و فروش آن از سپتامبر آغاز شد. این یک اس یووی بدنه روی فریم با اندازه متوسط با صندلی های پنج نفره یا هفت نفره با یک صندلی ردیف سوم اختیاری است. کلاس ام اولین شاسی بلند لوکسی بود که دارای آپشن کنترل پایداری الکترونیکی بود. نسل دوم (دبلیو۱۶۴؛ ۲۰۰۵). در سال ۱۹۹۹، توسعه جانشین دبلیو۱۶۳ با نام رمز "دبلیو۱۶۴" آغاز شد و یک دوره ۶ ساله را دربر گرفت. اولین پیش نویس طراحی در سال ۲۰۰۰ با اولین مدل های تولیدی در مقیاس ۱:۴ ظاهر شد و در سال ۲۰۰۱، سه نسخه کامل تهیه شد. در اواخر سال ۲۰۰۱، طراحی تولید تحت پیتر فایفر مدل دهید توسط استیو Mattin در سال ۲۰۰۲. انتخاب شد و تأیید شده توسط هیئت اجرایی اختراعات طراحی در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۳ در آلمان و در ۲۵ جولای در ایالات متحده ثبت شد. تقریباً کاملاً جدید بود، با ظاهری اسپورت تر و آیرودینامیک تر - ضریب درگ در مقایسه با نسل قبلی به ۰٫۳۴ کاهش یافت. ام-کلاس در سال ۲۰۰۶ در جوایز بهترین خودروی
سال کانادا به عنوان «بهترین خودروی جدید اسپرت» معرفی شد. نسل سوم (دبلیو۱۶۶؛ ۲۰۱۱). مرسدس بنز کلاس ام رتبه اول را در رده «لوکس کراس اوور» کسب کرد و بر اساس مطالعه انجام شده توسط شرکت تحقیقاتی و مشاوره خودرو در آمریکا، ایده آل ترین خودری لوکس برای آمریکایی ها نام گرفت. مرسدس بنز هند در اوایل سال ۲۰۰۹ یک کارخانه تولیدی در چاکان، پونا تأسیس کرد که اولین کلاس دبلیو۱۶۶ ام در اکتبر ۲۰۱۲ در خارج از ایالات متحده ساخته شد. دبلیو۱۶۶ یکی از آخرین بقایای سرمایه گذاری مشترک بین دایملر و کرایسلر بود در حالی که آنها یک شرکت تلفیقی بودند. دایملر کرایسلر پلت فرم و فناوری اصلی را توسعه داد و از تحقیق و توسعه قوی و همچنین فروش قوی اس یووی های کرایسلر در بازار محلی بهره برد. کار پلت فرم زیربنایی تا حد زیادی در سال ۲۰۰۶ تکمیل شد؛ زیرا این دو شرکت از هم جدا شدند. کرایسلر از همین پلت فرم برای جیپ گرند چروکی (WK2) و دوج دورانگو استفاده کرد. با این حال، به دلیل جدایی، خودروها از نظر طراحی داخلی و بدنه و همچنین انتخاب موتور بسیار متفاوت هستند. جدای از موتورها، این سه شاسی بلند در بسیاری از اجزای پیشرانه از جمله برخی گیربکس ها مشترک هس
تند. نسل چهارم (دبلیو۱۶۷؛ ۲۰۱۹). در زمان عرضه، جی ال ای در ایالات متحده با دو گزینه موتور فروخته شد. جی ال ای ۳۵۰ دارای موتور ۲ لیتری ۴ سیلندر با و جی ال ای ۴۵۰ دارای یک موتور ۳ لیتری، ۶ خطی، توربوشارژ با و گشتاور. جی ال ای ۴۵۰ دارای یک سیستم الکتریکی ۴۸ ولت با یک موتور استارت یکپارچه است. جی ال ای ۴۵۰ دارای یک سیستم کنترل فعال بدنه تصفیه شده است. پلاگین هیبریدی. در بازار اروپا، دو نسخه هیبریدی پلاگین موجود است: جی ال ای ۳۵۰ای با موتور بنزینی و جی ال ای ۳۵۰دی ای با موتور دیزلی. هر دو از باتری ۳۱٫۲ کیلووات ساعتی استفاده می کنند. این خودرو می تواند به گزینه شارژ سریع ۶۰ کیلوواتی مجهز شود. شاسی بلند کلاس جی ال ای (وی۱۶۷). LWB GLE از نظر اندازه بسیار شبیه به شاسی بلندهای سه ردیفه کوچکتر مانند آئودی کیو۷، اینفینیتی کیوایکس۶۰ و آکیورا ام دی ایکس است. با این حال، برخلاف آن خودروها، LWB همچنان به عنوان یک اس یووی پیش فرض ۲ ردیفه طراحی شده است و بیشتر (۶۹ میلی متر) طول اضافی در ردیف دوم مورد استفاده قرار می گیرد. به این ترتیب، بازار اولیه LWB بیشتر مدیران اجرایی است تا خانواده ها، و یک رقیب نزدیک رنج روور است. پیشرانه
های موجود شامل موتورهای ۲٫۰ لیتری توربودیزل (300d)، ۳٫۰ لیتری توربودیزل (400d) و ۳٫۰ لیتری بنزینی (۴۵۰) می باشند که همگی همان قدرت را در مدل های SWB دارند.
قانون مسعودی یا القانون المسعودی فی الھیئة والنجوم یکی از تألیفات ابوریحان محمد بن احمد بیرونی است۔ متن کتاب. قانون مسعودی، کتاب دیگر ابوریحان بیرونی که آنھم از اُمّھات کتب در تمدن اسلامی ایران شمردہ می شود کتاب مشھور او قانون مسعودی است شامل یازدہ باب که ھر باب یفصول متعدد تقسیم می شود۔ این کتاب حکم دائرۃ المعارف بزرگی از علوم ریاضی و ھیئت و نجوم دارد و در آن نسبت باطلاعات قدما اضافات بسیار موجود است۔ قانون مسعودی برای سلطان مسعود غزنوی نوشته و بنام او نامیدہ شدہ است۔ کارلونالینو دربارۂ این کتاب و محتوای آن توضیحات سودمندی دادہ است۔ در قانون مسعودی دربارۂ:
جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC) یک سازمان بین دولتی است که مقر آن در گابورون، بوتسوانا است. کشورهای عضو. از سال ۲۰۲۲، جامعه توسعه جنوب آفریقا، در مجموع دارای ۱۶ کشور عضو است: همچنین بوروندی نیز درخواست عضویت کرده است.
جنبش مردان یک جنبش اجتماعی است که در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی در کشورهای غربی ظهور کرد و متشکل از گروه ها و مؤسسات مردان و متحدین آن ها است که روی مسائل جنسیت تمرکز داشته و فعالیت های شان از خودیاری تا لابی گری و کنشگری را شامل می شود. جنبش مردان از چندین حرکت دیگر با اهداف متفاوت و اغلب متضاد تشکیل شده است. اجزای عمده جنبش مردان شامل جنبش آزادی خواهی مردان، ماسکولیسم، جنبش مردان طرفدار فمینیسم، جنبش مردان اسطوره ی، جنبش حقوق مردان و جنبش مردان مسیحی است که به طور قابل ملاحظه توسط «پرامیس کیپرز» نمایندگی می شوند. جنبش آزادی خواهی مردان. جنبش مردان متشکل از «شبکه های مردانی است که به صورت خودآگاه در فعالیت های مرتبط با مردان و جندر دخیل هستند. این جنبش در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، در کنار و اغلب در واکنش به جنبش زنان و فیمینیسم در جوامع غربی ظهور کرد». گروه های جنبش مردان در حالی که بسیاری از ویژگی های گروه های درمان گر و خود کمک کننده را دارند، به صورت فزایندهٔ رشد شخصی و روابط بهتر با سایر مردان را «بدون تغییر در روابط اجتماعی و ایدیولوژی های که از راه های مختلف مرد بودن را حمایت یا به حاشیه می رانند، بی فاید
ه» می دانند. آن عده فعالین جنبش مردان که موافق با مواضع فیمینیستی هستند، بسیار نگران تخریب هویت مردان و مردانگی بوده اند. اعضای جنبش آزادی خواهی مردان با ایما/اشاره کردن با حرکات چشم و ابرو یا دست گرفتن از فیمینیست های قدیم که نقش سنتی جنسیتی زنان را مورد انتقاد قرار دادند، از زبان نظری نقش جنسیت استفاده کرده و استدلال می کنند که نقش جنسیت مردان به طور مشابه ممانعت کننده و مخرب مردان است. برخی از آزادی خواهان مردان، روابط جندر را بی ربط ساخته و استدلال می کنند که چون نقش جنسیت به هر دو جنس آسیب رسانیده است، مردان و زنان به صورت یک سان تحت ستم قرار گرفته اند. جامعه شناس مایکل میسنر در اواخر دهه ۱۹۷۰ چنین می نویسد: جنبش های مردان هوادار فمینیسم. جنبش مردان هوادار فمینیسم از جنبش آزادی خواهی مردان در اواسط دهه ۱۹۷۰ پدید آمد. نخستین کنفرانس مردان و مردانگی که در سال ۱۹۷۵ میلادی در تنسی برگزار شد، نخستین فعالیت سازمان یافته توسط مردان هوادار فمینیسم در ایالات متحده بود. جنبش مردان طرف دار فمینیسم از موج دوم فمینیسم، قدرت سیاه و جنبش فعال دانشجویی، جنبش ضد جنگ و جنبش های اجتماعی دگرباشان جنسی دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، م
تأثر گردیده است. این جنبش یک شاخهٔ از جنبش مردان است که به طور کلی اهداف برابری خواهی زنان را دربر می گیرد. جنبش فمینیسم به یک سلسله کمپین های سیاسی برای اصلاحات موضوعاتی مانند حقوق باروری، خشونت خانگی، مرخصی زایمان، دست مزد یک سان، حق رای زنان، آزار و اذیت جنسی و خشونت جنسی گفته می شود. این اصطلاح بیشتر به مردانی گفته می شود که از فمینیسم پشتیبانی می کنند و می کوشند تا میان زنان و مردان مساوات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، شخصی و اجتماعی به بار آورند. بیشتر مردان حامی فمینیسم معتقدند که مردانگی بر اساس همجنس گرا هراسی تعریف شده و مودل غالب مردان، دگرجنس گرایی است. مردانی که به صورت فعال از فیمینیسم حمایت می کنند تلاش می ورزند تا عدالت و برابری جنسیتی را به ارمغان بی آورند. توافق نظر آن ها با فیمینیسم بر محور یک پذیرش ساده می چرخد که مردان و زنان باید با هم برابر باشند. زنان باید به شغل ها و ساحاتی از زندگی عامه دسترسی داشته باشند که مردان دارند. مشکل این جاست که دو سیستم کلی وجود دارد، یکی اساساً مبتنی بر سلسله مراتب و امتیازات و دیگر سیستمی که مردان هوادار فمینیسم با آن مخالف اند و استدلال می کنند به عوض این که ت
فکر مردانگی و زنانگی کنار گذاشته شود، محتوای مدل های مردانگی تغییر یابد. ترس از همجنس گرایی، پسران و مردان را از زیرپرسش قرار دادن و نهایتاً ترک کردن مردانگی سنتی بازمی دارد؛ بنابراین بیشتر مردان طرف دار فمینیسم معتقدند که مردان و مردانگی تا زمانی که همجنس گراهراسی نهادینه است، تغییر نخواهند کرد. مردان یک نقش مهمی را در تغییر روابط جندر که توسط جنبش های فیمینیسم و زنان آغاز شده است، بازی می کنند. مردان هوادار فمینیسم در این فرآیند استقبال شده و از مشارکت کنندگان مهم قلم داد می شوند. «مطالعات نمایندگی مردانگی در رسانه ها بیشتر ساختارهایی را برجسته می سازد که مردانگی را بر حول تفکرات خشونت، کنترل و پرخاش گری نشان می دهد». مردان طرف دار فیمینیسم آرمان فرهنگی مردانگی سنتی را زیر پرسش قرار داده اند. آن ها بیشتر استدلال می کنند که توقعات و نورم های اجتماعی مردان را به نقش های انعطاف ناپذیر وادار کرده، توانایی مردان را برای بیان خود محدود نموده و انتخاب آن ها را به رفتارهای محدود ساخته است که از لحاظ اجتماعی برای مردان قابل قبول باشد. علاوه براین، مردان فمینیست در تلاش بهم زدن تبعیض جنسی و کاهش تبعیض علیه زنان بوده
اند. آن ها کنار فمینیست ها در مسایل گوناگونی، از جمله اصلاح حقوق مساوی، حقوق باروری، قوانین علیه تبعیض اشتغال، مراقبت از کودکان مقرون به صرفه و پایان بردن خشونت جنسی علیه زنان، کمپین زده اند. «جنبش مردان فمینیست بر حول رد سبک های سنتی مردانگی در حمایت از جنبش های زنان فمینیست سازمان یافته اند. گروه های مردان فمینیست در بیشتر کشورها وجود داشته و تمرکز بیشتر آن ها بالای شامل سازی مردان در کارهای ضد خشونت است». NOMAS در ایالات متحده، Achilles Heel Collective در پادشاهی انگلستان و Men Against Sexual Assault در آسترالیا، برخی از جنبش های معروف مردان فمینیست هستند، با این وجود مؤسسات که در سطح جهانی شناخته شده باشند بسیار اندک بوده و با داشتن میزان کم عضویت ثبات لازم را نداشته اند. Achilles Heel یکی از برجسته ترین گروه های مردان فمینیست است که بر حول مجله دوبار در سال می چرخد و هدف آن «به چالش کشیدن فورم های سنتی مردانگی و قدرت مردان و حمایت از ایجاد ساختارهای بدیل اجتماعی و راه های موجودیت شخصی» است. «کمپین های فیمینیستی مانند #MeToo مردان زیادی را برانگیخته است تا در مورد روابط جنسی و اجتماعی خودشان با زنان فکر ک
نند، هرچند در این مسیر مخالفت ها و واکنش های زیادی وجود داشته است». انتقادها از برخی از مردان فمینیست این است که آن ها بسیار کم کارند، به عوض انجام اقدامات عملی مانند پرداختن به رفتار خود و رفتار هم قطاران شان، به سادگی فورم های را امضا کرده یا روبان می بندند. در حالی که فمینیسم به تازگی در جامعه جذابیت بیشتری پیدا کرده است، به مردان بیشتری این امکان را می دهد تا به صورت نمادین از فمینیسمی حمایت کنند که فاقد محتوای واقعی است. در دهه های گذشته پس از آغاز جنبش مردان طرف دار فمینیسم در ایالات متحده، ابتکارهای مشابه و بهم پیوسته در سطح جهان سازمان یافته است. در سال ۲۰۰۴ میلادی، تعدادی از رهبران مرتبط با مشارکت مردان و پسران در عدالت جنسیتی در سطح جهان باهم گرد آمده و مؤسسه جهانی MenEngage را شکل دادند. از آن به بعد MenEngage دو کنفرانس جهانی را سازمان داده است: یکی در ریودوژانیرو در سال ۲۰۰۹ و دیگر در دهلی نو در ۲۰۱۴. نویسنده گان برجسته طرف دار فیمینیست عبارت اند از: دیوید تاسی و ریواین کونل، رابرت جنسن، جکسن کاتز و دان ادگار. جنبش های حقوق مردان و پدران. جنبش حقوق مردان در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۷۰ از بدنه جنبش آز
ادی خواهی مردان جدا شد. این جنبش به صورت خاص روی مسایل تبعیض آشکار و نابرابری که مردان با آن مواجه اند، تمرکز دارد. جنبش حقوق مردان در مسایل مختلفی مرتبط با قانون (شامل قانون خانواده، پرورش فرزندان، باروری و خشونت خانوادگی)، خدمات دولتی (شامل تحصیل، خدمات نظامی و شبکه های مصونیت اجتماعی) و سلامت دخیل بوده است. جنبش حقوق پدر زیرمجموعه جنبش حقوق مردان است. اعضای آن اساساً در مسایلی مرتبط با قانون خانواده، از جمله حضانت و حمایت از فرزند که بالای پدران و فرزندان شان تأثیر می گذارد، علاقه مند هستند. فعالان برجسته حقوق مردان عبارت از: وارن فارل، هرب گولدبرگ، ریچارد دایل و آسا بابر. گلن ساکس یک فعال حقوق پدر است. جنبش مردان اسطوره ی. جنبش مردان اسطورهٔ بر اساس دیدگاه روحانی گرفته شده از روان کاوی، مخصوصاً کارهای کارل یونگ بنا شده است. این جنبش نسبت به طرف دار فیمینیست یا جنبش حقوق مردان کم تر سیاسی بوده و بالای کمک خودی تمرکز دارد. این جنبش از این لحاظ «اسطوره ای» خوانده می شود که بالای اسطوره سازی اشعار برخی از مردم بومی مثل اسطوره سازی و دانش مردم بومی آمریکا، تأکید دارد. رابرت بلای، یک اسطوره ساز ارشد، «مردان نرم
مزاج» را مورد انتقاد قرار داده و استدلال می کند که پسران باید به مردانگی بپردازند تا صاحب «انرژی زیوس» شوند که به گفته بلای یک «اقتدار مردانه» است و «ذکاوت، صحت جسمانی، قاطعیت دل سوزانه، حسن نیت و رهبری سخاوت مند را دربر می گیرد». مردان اسطورهٔ بالای «احترام به بزرگان»، «بازیابی» پدران و «آزاد سازی نفس وحشی در درون» تأکید می کنند اما با تأکید بالای تأثیرات بی پدری بالای انکشاف روان مردان. مردانگی شامل الگوها و نمونه های اولیه عمیق ناخودآگاه می شود که از طریق افسانه، داستان و آیین آشکار شده و توسط نظریه های برگرفته از روان شناسی تحلیلی یا «عمیق» پشتیبانی می شوند. این جنبش با دیدگاه های حقوق مردان و آزادی خواهی مردان، مشترکاتی دارد. فعالیت هایشان عبارت اند از: رابرت بلای، جیمز هیلمن، مایکل جی میاد، سام کین، رابرت ال مور و استیفن بیدولف از نویسنده گان برجسته اسطوره ای هستند.
نمایش () فیلمی آمریکایی در ژانر درام به کارگردانی کلی رایکارد است که در سال ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. این فیلم چهارمین همکاری میان رایکارد و بازیگر میشل ویلیامز است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ به نمایش درآمد و در آن جا برای دریافت نخل طلا رقابت کرده است.
آنترانیل (۱٬۲-بنزایزوکسازول) یک ترکیب آلی با فرمول مولکولی C۷H۵NO است که دارای ساختار دوحلقه ای حاصل از جوش خوردن بنزن-ایزوکسازول است. این ترکیب، ایزومری از ترکیبات متداول تر بنزوکسازول و بنزیسوکسازول است، که تفاوت آن ها در محل قرارگیری اتم های اکسیژن و نیتروژن در حلقه است. محل قرارگیری هترواتم ها در آنترانیل منجر به اختلال در آروماتیک بودن آن شده و موجب ناپایدارتر شدن آن نسبت به دو ایزومر دیگر می شود.
بین المللی گرایی لیبرال، که همچنین به نام های لیبرالیزم بین الملل و پان- لیبرالیزم نیز معروف است، دکترین سیاست خارجی است که دو نکته اساسی را مورد بحث قرار می دهد. اول این که سازمان های بین المللی باید به توافق نامه های چندجانبه میان دولت هایی دست یابند که لیبرال دموکراسی را ترویج می کنند. و دوم این که دولت های لیبرال باید به منظور پی گیری اهداف لیبرالی در سایر کشورها مداخله کنند؛ چنین مداخله ای می تواند شامل تهاجم نظامی و کمک های بشردوستانه باشد. این دیدگاه در تقابل با دکترین انزواطلبی، واقع گرایی یا غیر مداخله گرایی سیاست خارجی است. این منتقدان آن را مداخله گرایی لیبرال توصیف می کنند. تاریخچه. بین المللی گرایی لیبرال در طول قرن نوزدهم، به ویژه تحت نظارت لرد پالمرستون وزیر امور خارجه و نخست وزیر بریتانیا، ظهور کرد و در دهه دوم قرن بیستم تحت ریاست رئیس جمهور ایالات متحده و ودرو ویلسون توسعه یافت و این گونه به ویلسونیزم معروف شد. جان ایکنبری و دانیل دیدنی هم چنین بین المللی گرایی لیبرال را با ایده های سیاست خارجی که فرانکلین دی رزولت توسعه بخشید، یک جا ساختند. نظریه. هدف بین المللی گرایی لیبرال دست یابی به ساخت
ارهای جهانی در درون نظام بین الملل است که به ترویج نظم جهانی لیبرال تمایل دارند و تغییر تدریجی سیاست جهانی از انارشی به نهادهای مشترک و حاکمیت قانون را پیش بینی می کند. تجارت آزاد جهانی، اقتصاد لیبرال و نظام های سیاسی لیبرال همه تا این اندازه تشویق می شوند. علاوه بر این، انترنشنلیست های لیبرال با تشویق دموکراسی همواره می کوشند در سطح جهانی عمل کنند. پس از آن که این امر تحقق یافت، باعث «سود صلح» می شود، زیرا دولت های لیبرال دارای روابطی هستند که فاقد خشونت توصیف می شوند، روابط بین دموکراسی ها با تیوری صلح دموکراتیک مشخص می شود. بین المللی گرایی لیبرال تصریح می دارد که از طریق سازمان های چندجانبه مانند سازمان ملل می توان از بدترین افراط «سیاست های قدرت» در روابط میان ملت ها جلوگیری کرد. علاوه بر این، انترنشنلیست های لیبرال معتقدند که بهترین راه برای گسترش دموکراسی این است که با همه دولت ها به طور مساوی و با همکاری رفتار شود، خواه این دولت ها در ابتدا دموکراتیک باشند یا نباشند. براساس نظر آبراهامسن، بین المللی گرایی فرصت های بیشتری برای قدرت های میانه ارائه می کند تا منافع اقتصادی، امنیتی و سیاسی خویش را به پیش
برند. مثال ها. مثال هایی از بین المللی گرایان لیبرال عبارت اند از تونی بلر نخست وزیر سابق بریتانیا، باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده و سپس هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه. این ایده در ایالات متحده، اغلب با حزب دموکرات آمریکا مدغم شده است. در دهه ۲۰۱۰ برخی از نو-محافظه کاران با گرایش لیبرال به سوی بین المللی گرایی لیبرال روی آوردند. مداخله ناتو در بوسنی و هرزگوین، بمباران یوگسلاوی ناتو در سال ۱۹۹۹، مداخله نظامی بریتانیا در جنگ داخلی سیرالئون و مداخله نظامی ۲۰۱۱ در لیبیا مثال های رایج و معمول مداخله گرایی لیبرال اند. به گفته تیموتی گارتون اش مؤرخ، موارد متذکره به دلیل انگیزه های لیبرال و اهداف محدود، از دیگر مداخلات نظامی در مقیاس بزرگ تر متمایز و متفاوت هستند. نهادهای چندجانبه مانند برنامه انکشافی سازمان ملل متحد، یونیسف، سازمان صحی جهان و مجمع عمومی سازمان ملل(UN General Assembly) نیز نمونه های از بین المللی گرایی لیبرال در نظر گرفته شده اند.
پنجاه و هفتمین دورهٔ جوایز هنری بکسانگ (کره ای: 제۵۷회 백상예술대상) مراسم در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۹ در مرکز نمایشگاه های بین المللی کره، ایلسانسئو-گو، استان گیونگ گی و در ساعت ۲۱:۰۰ کی اس تی برگزار شد. این مراسم به میزبانی به سوزی و شین دونگ یوپ برگزار شد. این برنامه به صورت زنده در کره جنوبی از جی تی بی سی و بین المللی از تیک تاک پخش شد. این مراسم به دلیل بیماری دنیاگیری کووید-۱۹ در کره جنوبی بدون مخاطب برگزار شد. این مراسم که توسط Ilgan Sports و جی تی بی سی پلاس برگزار شده است، تنها مراسم اهدای جوایز کره جنوبی است که از برترین های فیلم و تلویزیون قدردانی می کند. نامزدهای پنجاه و هفتمین دورهٔ جوایز هنری بکسانگ در ۱۲ آوریل ۲۰۲۱ از طریق وب سایت رسمی آن معرفی شدند. همهٔ آثار منتشر شده بین ۱ مه ۲۰۲۰ و ۱۱ آوریل ۲۰۲۱، واجد شرایط نامزدی بودند. نامزدهای نهایی جایزه بزرگ – تلویزیون مجری ورتی یو جه سوک و سریال درام "فراتر از شیطان" بودند. بالاترین افتخارات شب، جایزه بزرگ (دسانگ) در بخش فیلم به لی جون ایک کارگردان فیلم "کتاب ماهی" و در بخش تلویزیون به مجری ورتی یو جه سوک اهدا شد. سریال "فراتر از شیطان" با سه برد، بیشترین جوایز از جم
له بهترین درام را در این مراسم به دست آورد، در حالی که، " مشکلی نیست که خوب نباشی" برنده دو جایزه شد. در بخش فیلم "ندای سکوت" و "حرکت به جلو" هر کدام دو جایزه بردند، فیلم "کلاس انگلیسی شرکت سامجین" به عنوان بهترین فیلم برنده شد. برندگان و نامزدها. فیلم. فیلم هایی با چندین نامزدی. فیلم های زیر چندین بار نامزدی دریافت جایزه شدند: تلویزیون. برنامه هایی با چندین برد. برنامه های تلویزیونی زیر چندین برد کسب کردند: برنامه هایی با چندین نامزدی. برنامه های تلویزیونی زیر چندین بار نامزد دریافت جایزه شدند: مجریان و مجریان. افراد زیر که به ترتیب فهرست شده اند، جوایزی را اهدا کردند یا شماره های موسیقی را اجرا کردند.
در ریاضیات ، تقسیم بر دو یا دو نیم کردن، میانجی گری یا کاهش نیز نامیده می شود. سابقه برخورد با آن به عنوان یک عملیات مجزا از ضرب و تقسیم معمولی بر سایر اعداد به مصر باستان برمی گردد که الگوریتم ضرب آنها از تقسیم بر دو به عنوان یکی از مراحل اصلی استفاده می کرد. برخی ریاضیدانان تا اواخر قرن شانزدهم همچنان نیم کردن را به عنوان یک عملیات ریاضی جداگانه به حساب می آوردند، همچنین در برنامه نویسی کامپیوتری مدرن نیز اغلب به صورت جدا مورد تحلیل و بررسی قرار می گیرد. انجام این عملیات در محاسبات ده دهی، سیستم اعداد دودویی که در برنامه نویسی کامپیوتری کاربرد دارد و نیز در سایر سیستم های اعداد با مبنای زوج آسان است. دودویی. در محاسبات دودویی، تقسیم بر دو را می توان با یک عملیات شیفت بیتی انجام داد که مکان شماره را یک واحد به سمت راست منتقل می کند. این عمل شکلی از بهینه سازی کاهش قدرت است. به عنوان مثال، 1101001 به صورت دودویی (عدد مبنای ده: 105)، پس از یک واحد انتقال به سمت راست، برابر با 110100 می شود (عدد مبنای ده: 52)؛ توجه شود که کم ارزش ترین بیت، یعنی 1، حذف می شود. به طور مشابه، تقسیم بر هر توان دو 2"k" را می توان با
جابجایی (شیفت) به تعداد "k واحد به سمت" راست انجام داد. از آنجا که تغییر بیت اغلب عملیاتی بسیار سریعتر از عملیات تقسیم است، جایگزینی یک تقسیم با یک شیفت به این روش می تواند گام مفیدی در بهینه سازی برنامه باشد. با این حال، به خاطر قابل حمل بودن نرم افزار و خوانایی آن، در بیشتر موارد بهتر است برنامه ها با استفاده از عملیات تقسیم نوشته شود و اعتماد به کامپایلر برای انجام این جایگزینی صورت گیرد. مثالی از لیسپ: (setq number #b1101001) ; #b1101001 — 105 (ash number -1) ; #b0110100 — 105 » 1 ⇒ 52 (ash number -4) ; #b0000110 — 105 » 4 ≡ 105 / 2⁴ ⇒ 6 با این حال، دستورها بالا لزوما در مورد تقسیم اعداد دودویی علامت دار درست نیستند. در شیفت دادن یک واحدی به سمت راست که باعث تقسیم بر دو می شود، عدد همواره به سمت پایین گرد می شود. با این حال، در برخی از زبان های برنامه نویسی، تقسیم اعداد دودویی علامت دار به سمت 0 گرد می شود (که اگر حاصل عملیات منفی باشد، به این معنی است که به سمت بالا گرد شده است). به عنوان مثال، جاوا یکی از این زبان ها است: در جاوا، formula_1 معادل با formula_2 ارزیابی می شود، در حالی که formula_3 معادل