Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سهم فعالی گرفت و بیشتر عمر خود را با راگنر لودبروک پسر ، برادران خود، با Starkad، با پادشاه سوئد سیگورد Hring، با شاه اریک در اوپسالا، با شاه هارالد یکم و با پادشاه هلودور در آلمان صرف کرد. بر مبنای افسانه، زمانی که شاه اولاف تریگواسون تلاش نمود مردم اسکاندیناوی را به دین مسیحیت دعوت کند، نورنا گست را به دربار خود آورد. در سومین سال فرمانروایی شاه اولاف، نورنا گست نزد شاه آمد و از او تقاضا نمود که اورا به عنوان محافظ بپذیرد. نورنا گست به طور غیر معمول قوی هیکل بود و قد بلندی داشت و در جریان سال ها نسبتاً آسیب دیده بود. نورنا گست بعد از قبول شدن درخواست اش توسط شاه اجازه داد تا به میل پادشاه غسل تعمید داده شود و شمعی را که نورن اسکولد دربارهٔ آن پیشگویی کرده بود روشن نمود. در مطابقت به پیشگویی نورن اسکولد، هنگامی که شمع به آخر رسید و سوختن آن تمام شد، نورنا گست نیز درگذشت. منابع. "داستان نورنا گست که در Nornagests þáttr" نقل شده است و این کتاب تقریباً در سال ۱۳۰۰ نوشته شده است. این داستان بعدها به عنوان بخشی از "حماسه Óláfr Tryggvason" در نسخه خطی قرون وسطایی ایسلندی Flateyjarbók گنجانیده شد که شامل چندین شعر
از ادای شاعرانه نیز می باشد. سایر مراجع. در اساطیر یونان داستان مشابهی به داستان نورناگست و شمع او وجود دارد دارد: داستان Meleager، داستانی شخصی که پیش بینی شده بود تا زمان سوختن کامل یک کنده چوب (یک کنده خاص) نیم سوز زنده خواهد بود. که این داستان در 's گنجانیده شده است. داستان نورنا گست در قایق یک میلیون ساله در مجموعه ای از داستانهای کوتاه دربارهٔ جاودانه ها، نوشته پول اندرسون، نویسنده داستان های علمی تخیلی.
در حال حاضر، دو «دوک نشین در انگلستان» وجود دارد. دوک نشین لنکستر و دوک نشین کورنوال. برخلاف دوک نشین های تاریخی در انگلستان، این ها دیگر با یک منطقه جغرافیایی مشخص همراه نیستند، اگرچه از شهرستان های پالاتین، لانکاشر و کورنوال سرچشمه می گیرند. در عوض، آنها متعلق به تاج وتخت هستند، که توسط قوانین پارلمان اداره می شوند و دارای برخی از اختیارات یک شرکت یا تراست می باشند. اداره دوک نشین ها توسط قانون دوک نشین های لنکستر و کورنوال (حساب ها) ۱۸۳۸ تنظیم می شود. دوک نشین ها عمدتاً در زمین سرمایه گذاری می کنند و درآمد آنها به پادشاه یا بزرگترین وارث پادشاه قابل پرداخت است. دوک نشین لنکستر. دوک نشین لنکستر مساحتی در حدود ۴۶۵۰۰ هکتار دارد و شامل مناطق گسترده ای از جمله قلعه لنکستر می باشد که حاکم بریتانیا به عنوان دوک لنکستر مالک آن است و توسط نخست وزیر اداره می شود. کلانتر/حاکم دوک نشین لنکستر معمولاً یکی از اعضای کابینه بریتانیا است. درآمد دوک نشین لنکستر به دوک لنکستر تعلق می گیرد، عنوانی که از سال ۱۴۱۳ در اختیار پادشاه حاکم، (چه مرد و چه زن) بوده است. چارلز سوم دوک فعلی لنکستر است. دوک نشین کورنوال. فعالیت اصلی دوک
نشین کورنوال مدیریت زمین آن است که مجموع ۱۳۵هزار هکتار در انگلیس است. این شامل کمی بیش از ۲٪ از شهرستان کورن وال است. اکثر املاک در جای دیگری قرار دارد، نیمی از آن در دارت موور، دوون، با سایر دارایی های بزرگ در کورن وال، هرفوردشر، سامرست و تقریباً در همه مناطق مجمع الجزایر سیلی هستند. بخش بزرگ دیگری از دارایی های آن نوارهای ساحلی و بستر رودخانه در امتداد سواحل کورنیش و دوون است. دوک نشین همچنین دارای یک هلدینگ سرمایه گذاری مالی است. درآمد دوک نشین کورنوال به دوک کورنوال تعلق می گیرد که در صورت وارث تاج و تخت، فرزند ارشد پادشاه است (و بنابراین در حال حاضر شاهزاده ولز). پسر ارشد پادشاه بریتانیا در بدو تولد یا زمانی که والدینش جانشین تاج وتخت می شوند، مالکیت دوک نشین و عنوان دوک کورنوال را به ارث می برند، اما نمی تواند دارایی های خود را بفروشد. منفعت شخصی دارد و حقوق و درآمد محدودی به عنوان کودک دارد. اگر پادشاه فرزند ذکور نداشته باشد، حقوق و مسئولیت های دوک نشین متعلق به تاج وتخت است و هیچ دوکی وجود ندارد. دوک فعلی ویلیام، شاهزاده ولز است. برای سال مالی منتهی به ۳۱ مارس ۲۰۲۰، دوک نشین ۹۰۹ میلیون پوند ارزش داشت
و سود سالانه ۲۲٫۳ میلیون پوند بود که افزایش درآمد مازاد ۲٫۹ درصدی نسبت به سال قبل داشت. این املاک از سال ۲۰۰۷ کاهش ۵۶ درصدی انتشار کربن را با هدف صفر کردن خالص تا سال ۲۰۲۸ گزارش کرده است.
هالستون () یک مینی سریال درام زندگی نامه ای است که بر اساس زندگی طراح مد هالستون ساخته شده است. ایوان مک گرگور در این سریال نقش هالستون را ایفا می کند. این سریال در قالب ۵ قسمت بر اساس کتابی از استیون گینس از نتفلیکس منتشر شد.
مهتاب قلی زاده (زادهٔ ۱۷ فروردین ۱۳۶۷ در گرمسار) روزنامه نگار منتقد اهل ایران است که در حوزه های اقتصاد کلان، اقتصاد سیاسی، و زنان فعالیت می کند. او در آذر ۱۴۰۰ به اتهام های «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» و همچنین «تشویق و ترویج به فساد» بازداشت و با وثیقهٔ یک میلیارد تومانی به طور موقت آزاد شد اما اکنون در خارج از کشور است. او سابقهٔ همکاری با رسانه هایی همچون "حیات نو"، "شرق" و "اعتماد" را دارد. بازداشت. در ۱۶ مرداد ۱۴۰۰، مأموران سازمان اطلاعات سپاه پاسداران به منزل شخصی مهتاب قلی زاده در تهران وارد شدند و ضمن تفتیش محل، لوازم شخصی این روزنامه نگار، از جمله گذرنامه، تلفن همراه، لپ تاپ، ریکوردر، دفترچهٔ تلفن، و دفترچهٔ یادداشت های شخصی او را ضبط کردند. او هم زمان به شعبهٔ ۲ دادسرای اوین احضار شد. پس از این تفتیش، خانم قلی زاده در چند نوبت در دفتر نظارت و پیگیری اطلاعات سپاه پاسدران بازجویی شد. این روزنامه نگار در ۲۸ مهر ۱۴۰۰، در شعبهٔ ۲ دادسرای اوین حاضر و به شکل مقدماتی تفهیم اتهام شد. پس از آن دوباره در ۱۳ آذر ۱۴۰۰ به همان شعبه احضار شد. سرانجام در ۲۰ آذر ۱۴۰۰ در دادسرای اوین تفهیم اتها
م و قرار بازداشت برای او صادر شد. او در آذر ۱۴۰۰، به اتهام های تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی از طریق مصاحبه با رسانه ها، و همچنین تشویق و ترویج به فساد به دلیل تلاش برای ورود زنان به ورزشگاه، بازداشت و با وثیقهٔ یک میلیارد تومانی به طور موقت آزاد شد.
جانوران () نام یک اجرا توسط کمدین بریتانیایی ریکی جرویز است. این اجرا در تئاتر بلومزبری، لندن در سال ۲۰۰۳ فیلم برداری شده است.
روغن های سالاد انواع روغن گیاهی هستند که برای سالاد مناسب هستند. روغن اغلب با سایر مواد ترکیب می شود تا طعم و مزه مطلوب را به دست آورد.
جنگ های موز مجموعه ای از درگیری ها بود که شامل اشغال نظامی، اقدام پلیسی و مداخله ایالات متحده در آمریکای مرکزی و کارائیب بین سالهای پایان جنگ اسپانیا و آمریکا در سال ۱۸۹۸ تا آغاز سیاست همسایگی خوب در سال ۱۹۳۴ بود. مداخلات نظامی در درجه اول توسط نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده انجام شد که همچنین بر اساس تجربیات خود یک کتابچه راهنما به نام "Small Wars Manual" (1921) تهیه کردند. در مواردی، نیروی دریایی ایالات متحده پشتیبانی تیراندازی می کرد و نیروهای ارتش ایالات متحده نیز در این منطقه مستقر شدند. با امضای معاهده پاریس در سال ۱۸۹۸، کنترل کوبا، پورتوریکو، گوام و فیلیپین به دست ایالات متحده افتاد (تسلیم اسپانیا). به دنبال آن، ایالات متحده اقدام به مداخله نظامی در کوبا، پاناما، هندوراس، نیکاراگوئه، مکزیک، هائیتی و جمهوری دومینیکن کرد. این درگیری ها با عقب نشینی نیروها از هائیتی در سال ۱۹۳۴ در زمان رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت پایان یافت. اصطلاح «جنگ موز» در سال ۱۹۸۳ توسط نویسنده لستر دی. لنگلی رایج شد. لنگلی چندین کتاب در مورد تاریخ آمریکای لاتین و مداخله آمریکا نوشت، از جمله: "ایالات متحده و کارائیب، ۱۹۰۰–۱۹۷
۰" و "جنگ موز: تاریخ درونی امپراتوری آمریکا، ۱۹۰۰–۱۹۳۴." این کتاب شامل وقایع امپراتوری استوایی ایالات متحده آمریکا در هر دو دوره ریاست جمهوری روزولت است که از نیمکره غربی پیشی گرفته است. این اصطلاح از طریق این نوشته رایج شد و ایالات متحده را به عنوان نیروی پلیسی معرفی کرد که برای آشتی دادن این کشورهای متخاصم، جوامع بی قانون و سیاستمداران فاسد فرستاده شده است و اساساً حاکمیت ایالات متحده بر تجارت مناطق گرمسیری را توجیه می کند. جنگ موز با بی عدالتی، فساد، جوامع غیرقانونی و سوءاستفاده از کارگران در آمریکای لاتین آغاز شد. کارگران موز چیزی شبیه به جنبش حقوق مدنی را در تجارت میوه های گرمسیری به راه انداختند. کشورهای گرمسیری درحال جنگ به خاطر بدرفتاری و شرایط سوءاستفاده از کارگران به یکی از اولین و ستیزه جویانه ترین جنبش ها در آمریکای لاتین دست زدند. گفتمان و فسادی که مردم و حکومت آمریکای لاتین با آن روبه رو شدند، چیزی بود که نفوذ ایالات متحده را بیشتر می کرد. صدها سرباز آمریکایی و هزاران نفر از مردم محلی در جنگ های موز کشته شدند. اعتصابات و انقلاب ها سرکوب شدند و به پایان رسید - همه اینها در حالی بود که سود تعداد ا
نگشت شماری از شرکت ها حفظ شد. ریشه ها. انگیزه های ایالات متحده برای درگیری ها عمدتاً اقتصادی و نظامی بود. اصطلاح «جنگ موز» خیلی دیرتر برای توصیف این جنبش ها به کار رفت که در نتیجه مداخلات آمریکا صرفاً برای حفظ منافع تجاری ناچیز این کشور در منطقه روی می داد. مهمتر از همه، ایالات متحده در حال پیشبرد منافع اقتصادی، سیاسی و نظامی بود تا بتواند حوزه نفوذ خود را حفظ و امنیت کانال پاناما (که در سال ۱۹۱۴ افتتاح شد) را تأمین کند. ایالات متحده اخیراً کانال پاناما را به منظور ارتقای تجارت جهانی و نمایش قدرت دریایی خود ساخته بود. شرکت های آمریکایی مانند کمپانی یونایتد فروت نیز در تولید موز، تنباکو، نیشکر و سایر کالاها در سراسر دریای کارائیب، آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی فعالیت مالی داشتند. یکی از بدنامی های بزرگ کمپانی یونایتد فروت شیوه شکستن اعتصاب کارگرانش در ۲۸ نوامبر ۱۹۲۸ در سواحل کارائیبی کلمبیا و در نزدیکی سانتا مارتا است. در ششم دسامبر ارتش کلمبیا اعتصاب کنندگانی را که در میدان مرکزی شهر سیناگا تجمع کرده بودند به آتش بست. تلفاتی که از این حادثه اعلام شده بین ۴۷ تا ۲ هزار نفر متفاوت است. ارتش اقدام خود را این
طور توجیه کرد که اعتصاب کنندگان خرابکارهای سیاسی تحت فرمان انقلابیون کمونیستی بودند. نماینده کنگره، جرج الیسر گایتان نیز ادعا کرد که ارتش به دستور یونایتد فروت وارد عمل شده است. مداخلات. دیگر کشورهای آمریکای لاتین تحت تأثیر سیاست های اقتصادی یا منافع تجاری آمریکا تا حد اجبار قرار داشتند. تئودور روزولت نتیجه روزولت دکترین مونرو را در سال ۱۹۰۴ اعلام کرد و از حق ایالات متحده برای مداخله برای تثبیت امور اقتصادی کشورهای دریای کارائیب و آمریکای مرکزی در صورتی که قادر به پرداخت بدهی های بین المللی خود نبودند، اظهار داشت. از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۳، پرزیدنت ویلیام هاوارد تافت و وزیر امور خارجه وی فیلاندر سی ناکس، سیاست خارجی دیپلماسی دلاری «مسالمت آمیزتر و اقتصادی تری» را مطرح کردند، اگرچه این سیاست نیز مانند نیکاراگوئه با زور حمایت می شد. شرکت های میوه آمریکا. دهه های اول تاریخ هندوراس با بی ثباتی سیاسی و اقتصادی همراه بوده است. در واقع ۳ درگیری مسلحانه بین استقلال و به قدرت رسیدن دولت کاریاس رخ داد. این بی ثباتی تا حدی به دلیل دخالت آمریکا در این کشور بود. اولین شرکتی که با دولت هندوراس قراردادی منعقد کرد، شرکت برادران و
اکارو (شرکت استاندارد میوه) بود. سپس شرکت میوه Cuyamel از آنها پیروی کرد. شرکت یونایتد فروت همچنین از طریق شرکت های تابعه خود، شرکت راه آهن تلا و شرکت راه آهن تروکسیلو با دولت قرارداد بست. قرارداد بین دولت هندوراس و شرکت های آمریکایی اغلب شامل حقوق انحصاری یک قطعه زمین در ازای ساخت راه آهن در هندوراس بود. با این حال، تولیدکنندگان موز در آمریکای مرکزی (از جمله هندوراس) "به دلیل بیماری پاناما، قارچی که از خاک منتقل می شود (...) که تولید را در مناطق بزرگ نابود می کند، ضربه خوردند. معمولاً، شرکت ها مزارع تخریب شده را رها و راه آهن ها و سایر تاسیسات را که همراه با مزرعه استفاده می کرده اند تخریب می کنند، بنابراین تبادل خدمات بین دولت و شرکت ها همیشه رعایت نمی شد. هدف نهایی قراردادها برای شرکت ها کنترل تجارت موز از تولید تا توزیع بود. این شرکت ها جنگجویان چریکی، کمپین های ریاست جمهوری و دولت ها را تأمین مالی می کردند. به گفته ریورا و کارانزا، مشارکت غیرمستقیم شرکت های آمریکایی در درگیری های مسلحانه این کشور وضعیت را بدتر کرد. وجود سلاح های خطرناک تر و مدرن تر امکان جنگ خطرناک تری را در میان جناح ها فراهم کرد. در هن
دوراس بریتانیا (بلیز امروزی) وضعیت به طور قابل توجهی متفاوت بود. علیرغم اینکه شرکت یونایتد فروت تنها صادرکننده موز در آنجا بود و این شرکت همچنین در تلاش برای اعمال نفوذ در دولت محلی بود، این کشور بی ثباتی و درگیری های مسلحانه که همسایگان خود تجربه کردند، متحمل نشد. یونایتد فروت بارها به رشوه دادن به مقامات دولتی در ازای اعطای امتیازات تجاری، سوءاستفاده از کارگران، فرار از پرداخت مالیات به کشورهایی که در آنها کار می کرد و اعمال بی رحمانه برای تثبیت انحصار خود متهم شد. اسمدلی باتلر. شاید یگانه افسر نظامی فعال در جنگ موز، سرلشکر تفنگداران دریایی ایالات متحده بود، اسمدلی باتلر، ملقب به «ماوریک مارین»، که در سال ۱۹۰۳ در هندوراس مأموریت انجام داد، در نیکاراگوئه برای اجرای سیاست های آمریکا از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۲ خدمت کرد، مدال دریافت کرد. افتخار برای ایفای نقش در وراکروز در سال ۱۹۱۴ و دومین مدال افتخار برای شجاعت در هائیتی در سال ۱۹۱۵. اسمدلی پس از بازنشستگی اجباری اش به دلیل اظهارات بی ملاحظه، گفتگو با گروه های چپ را که سرمایه داری را محکوم می کردند، آغاز کرد. سخنرانی او پس از سال ۱۹۳۳ با عنوان "جنگ یک راکت است"، جایی
که او نقشی را که ایفا کرده بود محکوم کرد و خود را «یک مرد عضلانی درجه یک برای تجارت بزرگ، برای وال استریت و بانکداران … یک دزد، یک گانگستر برای سرمایه داری توصیف کرد.»
فرانز لیوپولد آلت (Franz Leopold Alt) (۳۰ نوامبر ۱۹۱۰ – ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۱)، یک ریاضی دان آمریکایی متولد اتریش بود، که در روزهای آغازین پیشرفت علوم کامپیوتر سهمی بزرگی داشت. او به خاطر این که یکی از بنیان گذاران انجمن ماشین های حساب گر بود، بسیار معروف شد و از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ میلادی به عنوان رئیس آن انجمن خدمت کرد. وین. آلت در شهر وین، پایتخت اتریش در ۳۰ نوامبر ۱۹۹۰ در یک خانواده یهودی سکولار چشم به جهان گشود. وی دکترای خود در رشته ریاضی را در ۱۹۳۲ میلادی از دانشگاه وین به دست آورد، عنوان رساله وی تعریف متریکی از انحنای یک منحنی (Metrische Definition der Krümmung einer Kurve) بود. استادان اصلی وی هانس هان و کارل منگر بودند. وی یکی از اشتراک کنندگان دایمی و فعال در جلسات گفت و شنود ریاضی منگر بود. [سخن پایانی، کارلر منگر، Ergebnisse eines Mathematischen Kolloquiums, Springer-Verlag/Wien، ۱۹۹۸ میلادی] آلت به تحقیق در توپولوژی نظری مجموعه ها و مبانی منطقی هندسه مشغول شد. بر علاوه، او طی چند سال بعدی به اقتصادسنجی علاقه مند شد، پروفسور اسکار مورگنشترن که در آن وقت پرفیسور اقتصاد در دانشگاه وین بود، بعداً به دانشگاه پرینس
تون تغییر نام داده شد، این انگیزه را در آلت برانگیخته بود. در ۱۹۳۶ میلادی، آلت مبانی بدیهی مفاهیم اقتصادی را توسعه داده و در مقاله «Ueber die Messbarkeit des Nutzens» تشریح کرد، سپس وی این مقاله را در کنگره بین المللی ریاضی دانان در اسلو ارایه نمود (در ژورنال اقتصاد (Zeitschrift für Nationalökonomie), VII/2، ۱۹۳۶ میلادی به زبان آلمانی چاپ شد). ترجمه انگلیسی این مقاله تحت عنوان «پیرامون اندازه گیری مطلوبیت» در رجحان ها، مطلوبیت و تقاضا به چاپ رسید: یک سپموزیوم در مینه سوتا (هارکورت بریس جوانویچ، ۱۹۷۱). نیویورک. آلت پس از اشغال اتریش توسط آلمان نازی در ۱۹۳۸ میلادی با خانم خود آلیس مدرن به شهر نیویورک آمد، وی درست قبل از ترک وین با خانم خود ازدواج کرده بود. برای چند سال آینده، نخستین اولویت آن ها نجات بستگان و دوستانی بود، که در معرض خطر ترور توسط نازی ها در اتریش و آلمان بودند. این امر شامل پیدا کردن آمریکایی های می شد که حاضر بودند به عنوان حامی مالی (اسپانسر) ویزای پناهندگی عمل کنند، آن ها توانستند به فرار حدود ۳۰ بزرگ سال و کودک کمک کنند. آلت از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ میلادی برای شش سال در مؤسسه اقتصادسنجی شهر نیویورک
کار می کرد، این کار با دو سال خدمت در ارتش ایالات متحده با وقفهٔ روبرو شد. زمانی که وی در مؤسسه اقتصادسنجی بود، به عنوان پژوهش گر اصلی و معاون بخش پژوهش خدمت می کرد و مشغول تحلیل مقالات اکانامیک تایم با استفاده از روش های چون همبستگی چندگانه بود، که برای پیش بینی تجاری از آن استفاده می شد. کار وی شامل استفاده از روش های ریاضی و آماری برای مطالعه و پیش بینی اوضاع تجارت در اقتصاد به صورت کل و برخی صنایع، اقلام و بازارهای اوراق بهادار به صورت خاص می شد. یکی از مشتریانی که آلت به آن مشاوره می داد شرکت جنرال موتورز بود. ارتش – فرقه دهم کوهستان موظف در ابردین. هنگام ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم، آلت برای خدمت نظامی داوطلب شد، اما در اول به دلیل این که بی گانه است پذیرفته نشد؛ او در سال ۱۹۴۳ میلادی در ارتش شامل شد. (شهروندی ایالات متحده در ۱۹۴۴ میلادی به او اعطاء گردید). پس از آن آلت در فرقه دهم کوهستان که یک فرقه نخبه بود و برای اسکی، صخره نوردی و جنگ در کوهستان آموزش دیده بودند، خدمت نمود. آلت در آخر هفته ها، دوست داشت به تنهایی یا با دوستان به اسکی صحرایی برد، یا به قله ها در نزدیکی کمپ هیل بالا شود؛ یاددا
شت وی از اراضی که در جریان سه بار صخره نوردی به قله گردآوری شده بود در «آپالاچیا» در تابستان/خزان ۲۰۱۴ به چاپ رسید، آپالاچیا ژورنال مربوط به کلب کوهستان آپالچیا بود. تقریباً در نزدیکی ختم جنگ، او به عنوان ستوان دوم از آموزش های افسری فارغ شد. هنگام خدمت در ارتش، او در ۱۹۴۵ میلادی به عنوان مسئول برنامه ریزی برای محاسبه الکترونیک در آبردین پروو گروند توظیف شد. پس از ترخیص از ارتش، او دوباره برای یک سال به مؤسسه اقتصادسنجی بازگشت. به عنوان یک غیرنظامی دوباره در سال های ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ به آبردین برگشت و معاون ارشد آزمایش گاه محاسبات شد، این آزمایش گاه یک سازمان خدمات ریاضی همه-منظوره بود، که روی ماشین های بزرگ محاسبه دیجیتل و آنالوگ، نصب پانج کارد و خدمات تقلیل داده ها کار می کرد. اداره کل استانداردها، واشینگتن، دی سی. آلت هنگامی که معاون کل آزمایش گاه محاسباتی (۱۹۴۸ – ۱۹۵۲) و بعداً معاون کل بخش ریاضی کاربردی (۱۶۵۲ – ۱۹۶۷) بود، استفاده اولیه از کامپیوتر را در سراسر اداره کل استانداردها و سایر ادارات حکومت فدرال مروج کرد، وی هم چنین پژوهش های در آنالیز عددی، انجنیری آماری و برخی حوزه های دیگر ریاضی کاربردی انجام داد.
از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ میلادی، او یکی از ویراستارهای ژورنال پژوهشی اداره کل استانداردها بود. وی برای چندین سال به عنوان مسئول برنامهٔ اداره کل استانداردها که طی آن کمک های مالی برای پژوهش در فیزیک و شیمی ارایه می شد در هندوستان، پاکستان و اسرائیل خدمت کرد، در این زمان ارز خارجی (PL 480) برای این اهداف در دسترس اداره کل قرار داده شده بود. در این زمان، او هم چنین به استفاده از کامپیوتر به عنوان وسیلهٔ برای ترجمه خودکار زبان ها علاقه مند شد. این اشتیاق باعث بنیان گذاری انجمن زبان های محاسباتی و برگزاری دو جلسه بین المللی به طور مشترک با یک گروه مشابه در جاپان شد، یک جلسه در واشینگتن دی سی و جلسه دیگر در توکیو. انجمن ماشین های حساب گر ACM. آلت یک تاریخچه طولانی با انجمن ماشین های حساب گر که با اختصار ACM شناخته می شود، دارد. او یکی از بنیان گذاران انجمن و سومین رئیس آن بود (۱۹۵۰–۱۹۵۲). او ویراستار ژورنال این انجمن نیز بود (۱۹۵۴–۱۹۵۸). آلت نخستین دریافت کننده جایزه خدمت متمایز (۱۹۷۰) از این انجمن بود. در ۱۹۹۴ میلادی، وی شامل نخستین گروهی بود، که به عنوان عضو ACM انتخاب شد. آلت از سال های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ میلادی از ACM در شو
رای ملی پژوهش نمایندگی می کرد. وی هم چنین عضو جامعه ریاضی آمریکا، عضو پیشین انجمن آمار آمریکا، مؤسسه آمار ریاضی، جامعه اقتصادسنجی و انجمن زبان های محاسباتی بود. آلت چندین بار در مورد تاریخچه ACM نوشته و مصاحبه های نیز با وی در این رابطه صورت گرفته است. او «پانزده سالگی ACM را نوشت: سال های توسعه ACM، آن گونه که توسط اعضای بنیان گذار و رئیس قبلی آن فرانز ال. آلت بازگو شده است، نشان دهنده بازیگران و فرایند پیشرفت سازمانی است که متعهد به شریک سازی دانش و مهارت های محاسباتی می باشد» (ارتباطات ACM، ژوئن ۱۹۶۲، جلد ۵، شماره ۶؛ چاپ مجدد در اکتبر ۱۹۸۷، جلد ۳۰، شماره ۱۰). اتا سی. مرزباچ در ۱۹۶۹ میلادی با آلت جهت گردآوری معلومات برای کلکسیون تاریخچه شفاهی کامپیوتر در موزه ملی تاریخ آمریکا، مصاحبه نمود. رونوشت تاریخچه شفاهی در بایگانی نیلز بوهر، مؤسسه فیزیک آمریکا در ۲۴ فوریه و ۱۳ مارس ۱۹۶۹ میلادی در دسترس قرار داده شد. انجمن ماشین های حساب گر (ACM) نخستین جایزه خدمات متمایز را در ۱۹۷۰ میلادی به فرانز آلت اهدا کرد. آلت برای ۲۵ سال روز گرامی داشت تأسیس ACM در «باستان شناسی کامپیوترها: خاطرات، ۱۹۴۵–۱۹۴۷» (ارتباطات ACM، ژوئ
یه ۱۹۷۲، جلد ۱۵ شماره ۷) چنین نوشت: ما موفق شده بودیم جان فون نومان را به عنوان سخنران اصلی [برای نخستین جلسه ملی ACM] بگزینیم. وی روی نیاز به محاسبه الکترونیک و اثرات احتمالی آن بحث کرد. او در مورد «روش جدید برنامه نویسی» برای انیاک (محاسبه گر و یکپارچه ساز عددی الکترونیکی) تذکر داده و افزود که واژه نامهٔ ظاهراً کوچک آن در واقع بسیار وسیع بود؛ این که کامپیوترهای آینده، که در آن زمان در مرحله طراحی قرار داشت، ده ها نوع دستور با خود خواهد داشت و این برای اظهار کل ریاضیات کافی پنداشته می شد… فون نومان ادامه داد و گفت که انسان باید از این رقم کوچک متحیر شود، چون تصور می شد که تنها ۱٬۰۰۰ کلمه برای تمامی اوضاع زندگی واقعی کافی است و ریاضی تنها بخش کوچکی از زندگی بود و از این رو سهمی کمی در این ۱٬۰۰۰ کلمه داشت. این گفته ها تا حدی شادی و سر و صدا در میان مخاطبین ایجاد کرد و فون نومان را به گفتن این برانگیخت که: «اگر مردم باور ندارند، که ریاضی چقدر ساده است، این تنها به این خاطر است که آن ها نمی دانند زندگی چقدر پیچیده است». جنیت بینتون در ۱۹۹۵ میلادی با آلت مصاحبه نمود (با این نقل قول که «فرانز آلت سال های اولیه محا
سبه و ایجاد ACM را به خاطر دارد»، پیوست ACMMemberNet به ارتباطات ACM، فوریه ۱۹۹۶، جلد ۳۹، شماره ۲). او در پنجاهمین سال گرد ژورنال ACM، مقاله «ژورنال ACM – اوایل» را نوشت (ژورنال ACM، ژانویه ۲۰۰۳، جلد ۵۰، شماره ۱). ACM با رؤسای پیشین مصاحبه می کرد، از جمله مصاحبه با آلت توسط اتشوشی اکیرا در ۲۰۰۶ میلادی؛ برای دسترسی به این مصاحبه و منابع بیشتر ACM توسط آلت و در مورد وی، به acm.org بروید و «فرانز ال. آلت» را جست جو کنید. مؤسسه فیزیک آمریکا، نیویورک. او که از جنگ در ویتنام ناراحت شده بود، در ۱۹۶۷ میلادی موقف رسمی در حکومت ایالات متحده را رها نموده و به عنوان معاون عمومی بخش معلومات به مؤسسه فیزیک آمریکا در نیویورک رفت. او در آن جا نقش اساسی در ایجاد یک سیستم کامپیوتری معلومات برای مقالات موجود در ادبیات ژورنال فیزیک داشت، از جمله طبقه بندی سلسله مراتبی، فهرست سازی موضوعات و یک نمایه استنادی. بازنشستگی. پس از بازنشستگی در ۱۹۷۳ میلادی، او به طور داوطلبانه برای سازمان های که در راستای صلح و عدالت فعال بودند کار می کرد، کارهای وی بیشتر روی صلح در جنوب شرق آسیا و فعالیت های ضد-سلاح هستهٔ تمرکز داشت، به ویژه برای سازما
ن های روحانی و غیر روحانی که به جنگ ویتنام می پرداختند (۱۹۷۶ – ۱۹۹۱) [شیلا کولینز، «مرد تمامی فصل ها: بزرگ داشتی از فرانز آلت، «گزارش CALC، اکتبر ۱۹۸۸]. وی در طول زندگی خود به سرگرمی های همیشگی اش که رهنوردی، کوه نوردی و اسکی بازی بود ادامه داد. هم چنین نواختن ویلون و ویلا در موسیقی مجلسی. جنیت هیز به خاطر کتابش به نام «در شهر نیویورک بازنشسته شوید – حتی اگر ثروت مند نیستید» با وی مصاحبه کرد، (شیکاگو، بونُس بکس، ۲۰۰۲). وی در نوامبر ۲۰۱۰، ۱۰۰ ساله شد. سپاس گذاریها. رینهارد سیگموند-سکالتز با آلت در مورد تاریخچه ریاضی دان های آلمانی و اتریشی که از هیتلر گریختند مصاحبه نمود. ریاضی دان های که از آلمان نازی فرار کردند: سرنوشت های فردی و تأثیر جهانی (نشریه دانشگاه پرینستون، ۲۰۰۹ میلادی) (Mathematiker auf der Flucht vor Hitler: Quellen und Studien zur Emigration einer Wissenschaft, (Deutsche Mathematiker-Vereinigung, 1998)). آلت در ۱۹۹۸ میلادی در کنگره بین المللی ریاضی دان ها در برلین به عنوان مهمان انجمن ریاضی آلمان (Deutsche Mathematiker-) شرکت کرد، تا کار خود «ترور و تبعید: ستم و اخراج ریاضی دانان از برلین میان سا
ل های ۱۹۳۳–۱۹۴۵ میلادی» را به نمایش بگذارد. انجمن ریاضی اتریش (Oesterreichische Mathematische Gesellschaft) از وی دعوت نمود، تا در جلسه مشترک ۲۰۰۱ انجمن های ریاضی آلمان و اتریش اشتراک نموده و کار خود «وین در ۱۹۳۸ و خروج ریاضی دانان» را به نمایش بگذارد. او در آغاز نمایشگاه علمی، در مورد خاطره های خود صحبت کرد. صدراعظم آلفرد گوزنباور در ماه می ۲۰۰۷، جایزه «Ehrenkreuz fuer Wissenschaft und Kunst I. Klasse» را به آلت اهدا کرد، که بلندترین نشان برای علوم و هنر در اتریش است. دکتر کارل سیگموند، پروفسور ریاضی در دانشگاه وین، در یک گردهمایی علمی در مورد جایگاه آلت در تاریخ ریاضی وین در میان جنگ ها صحبت کرد.
سیندرلا یک شخصیت تخیلی از "سیندرلا" (۱۹۵۰) دوازدهمین فیلم انیمیشن سینمایی والت دیزنی است. ایلین وودز خواننده و بازیگر آمریکایی صداپیشگی سیندرلا را در فیلم اصلی بر عهده دارد. وودز در دنباله ها و حضورهای بعدی فیلم و تلویزیون، با بازیگران زن آمریکایی جنیفر هیل و تامی تاپان جایگزین شد که صداهای صحبت کردن و آواز خواندن سیندرلا را فراهم می کنند. سیندرلا در پی مرگ نابهنگام پدرش تحت مراقبت نامادری ظالم و خواهران ناتنی حسودش قرار می گیرد که مدام با او بدرفتاری کرده و او را مجبور می کنند که به عنوان خدمتکار در خانه خودش کار کند. وقتی "شاهزاده چارمینگ" یک مهمانی برپا می کند، نامادری شرور به او اجازه رفتن نمی دهد. سیندرلا، با کمک مادرخوانده پری مهربانش و مجهز به یک لباس مجلسی نقره ای زیبا و یک جفت کفش شیشه ای منحصر به فرد، در مهمانی حضور پیدا می کند، اما نیمه شب وقتی طلسم مادرخوانده اش شکسته می شود، آنجا را ترک می کند. استقبال از شخصیت سیندرلا متفاوت بوده است؛ برخی از منتقدان فیلم این شخصیت را منفعل، تک بعدی و کمتر جذاب از شخصیت های فرعی فیلم توصیف می کنند. منتقدان دیگر او را دوست داشتنی، جذاب و بی زمان می دانستند. اجرای
آوازی وودز نیز مورد ستایش قرار گرفته است. سیندرلا دومین پرنسس دیزنی است و به یکی از مشهورترین و شناخته شده ترین پرنسس های دیزنی در تاریخ سینما تبدیل شده و مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است. این شخصیت با کفش های شیشه ای نمادین، لباس مجلسی نقره ای، مدل مو و دگرگونی خود، یکی از اولین تغییرات روی صفحه نمایش در نوع خود، به عنوان نمادی از مد شناخته شده است و توسط "اینستایل"، "انترتینمنت ویکلی"، "گلامور" و "اوپرا" تمجید و شناسایی شده است. کریستین لوبوتین طراح کفش و نماد مد، در سال ۲۰۱۲ کفشی را بر اساس کفش های شیشه ای سیندرلا طراحی و منتشر کرد. لیلی جیمز نسخهٔ لایو اکشن این شخصیت را در اقتباس لایو اکشن سال ۲۰۱۵ از فیلم اصلی سال ۱۹۵۰ بازی کرد. توسعه. نسخهٔ دیزنی سیندرلا بر اساس نسخهٔ فرانسوی داستان "سنتریلون" توسط چارلز پررو از سال ۱۶۹۷ پایه گذاری شده است. شخصیت. فیلمنامه فیلم اصلی توسط نویسندگان مختلف مورد بازبینی قرار گرفت و گاهی اوقات با تفسیرهای متفاوت از شخصیت روبرو شد. موریس راپف سعی کرد از او شخصیتی کمتر منفعل نسبت به سفیدبرفی بسازد و او را نسبت به خانواده ناتنی اش سرکش تر کند. راپ توضیح داد: «فکر من این بود ک
ه نمی توان شخصی را داشت که بیاید و همه چیز را تغییر دهد. چنین چیزی را نمی توان مجانی تحویل گرفت بلکه باید آن را به دست آورد؛ بنابراین در نسخهٔ من، مادرخوانده پری گفت: «"تا نیمه شب اشکالی ندارد، اما بعد از آن به خودت بستگی دارد."» من او را وادار کردم که آن را به دست آورد و کاری که او برای رسیدن به آن باید انجام می داد این بود که علیه نامادری و خواهران ناتنی اش شورش کرده و دیگر برده در خانه خودش نباشد؛ بنابراین من صحنه ای داشتم که در آن به او دستوری داده می شود و او وسایل را به سوی آنها پرتاب می کند. او شورش می کند، از اینرو او را در اتاق زیر شیروانی حبس می کنند. فکر نمی کنم کسی (ایده من) را خیلی جدی گرفته باشد.»