Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حکم فرما است، شما چرا در اتاق خود نشسته اید؟ و وارد عمل و مذاکره با دانشجویان نمی شوید؟ که این ماجرا ادامه و تبعات بیشتری پیدا نکند؟» ولی او از خودش سلب مسئولیت کرد و من به اجبار او را به صحنه آوردم!» گفته های سال ۹۷ طلائی در سال ۱۳۹۷، ابعاد دیگری از برخورد نیروهای امنیتی با این ناآرامی را بازگو و مجلس و وزارت کشور وقت را متهم به همکاری با معترضان کرد: «سال ۸۲ در واقع یک گام دیگری به طور جدی و سازماندهی و برنامه ریزی شده تر طراحی کردند به نحوی که ماهواره ها نقش هدایت گری و تهییج را به عهده داشتند. در اطلاعاتی که بعدها بخش هایی از آن به دست آمده، اینها حتی جایگزین و آلترناتیو حکومت را هم پیش بینی کرده بودند! طیف ملی مذهبی ها، نهضت آزادی ها و … هم با ماشین های شان به خیابان ها و بزرگراه های چمران، جلال آل احمد و کردستان می آمدند و در این منطقه راهبندان ساختگی درست می کردند، به این ترتیب پلیس با پروژه ای روبه رو بود که می خواستند سد پلیس را بشکنند و از آن عبور کنند و این ماجرای دانشجویی از کوی بیرون بزند و به مردم پیوند بخورد و نقشه هایی را که داشتند اجرایی کنند. به این ترتیب ناجا با پروژه ای روبه رو بود که می خ
واستند سد پلیس را بشکنند و از آن عبور کنند و این ماجرای دانشجویی از کوی بیرون بزند و به بیرون پیوند بخورد و نقشه هایی را که داشتند اجرایی کنند. ما با این صحنه مواجه بودیم و همچنین از یک جهت از داخل تحریک می شدند و از طرف دیگر حضراتشان در مجلس و وزارت کشور آنها را تحریک می کردند. یک مجموعه حوادث آن دوره در سطح دولت در جریان بود که خود آقای قالیباف به عنوان رئیس ناجا درگیر آن بودند. کار به جایی رسید که یک روز آقای قالیباف تا مرز رفتن به وزارت کشور و در دست گرفتن کار پیش رفت. چرا؟ چون که در واقع ستاد هدایت جریان اپوزیسیون، دانشجویی و ملی مذهبی به نوعی در وزارت کشور و از سوی برخی افراد در حال هدایت شدن بود». اظهارات علی خامنه ای. علی خامنه ای، سال ۱۳۸۵ در زمان اوج تهدیدهای جرج بوش مبنی بر حمله به ایران، در دیدار با نمایندگان وقت مجلس گفت: «نگران نباشید، این نظام بحران های زیادی دیده … سال ۱۳۸۲ یادتان هست دشمن در اندیشه ضربه اساسی به نظام بود و چه نقشه ها داشت و به نتیجه نرسید و …» مقاله ناآرامی در نشریه علمی پلیس ویژه. در سال ۱۳۹۵ یک مقاله پژوهشی (نوشته شده در سال ۱۳۹۳)، در نشریه علمی پلیس ویژه با عنوان تحلیلی بر
حوادث خرداد ماه ۱۳۸۲ کوی دانشگاه تهران به چاپ رسید که نویسنده در چکیده آن می نویسد: «هدف اصلی از انجام این پژوهش، بررسی عملکرد فرماندهی یگان های ویژه ناجا در ناآرامی های سال ۱۳۸۲ شهر تهران به منظور شناخت عملکرد، شناخت نقاط قوت و نقاط ضعف و فرایند شکل گیری و سازمان دهی یگان ویژه خواهد بود … در این مقاله سعی شده، ضمن توصیف خصوصیات ناآرامی های سال ۱۳۸۲، اقدامات و سازمان دهی یگان های ویژه نیروی انتظامی از دیدگاه مسئولان بررسی گردد …» آغاز تعطیلی تهران پس از نیمه شب. پس از این رویداد به دستور فرماندهی انتظامی تهران بزرگ، اماکن تهران، اعم از اماکن عمومی تفریحی (دربند، درکه، فرحزاد و …)، رستوران ها، فروشگاه های کسب و کارهای مختلف، سوپر مارکت ها و …، به جز داروخانه های شبانه روزی و بیمارستان ها، حق اجازه کار و باز بودن پس از نیمه شب (ساعت ۲۴) را نیافتند؛ قانون نانوشته ای که تاکنون پس از ۲۲ سال در تهران همچنان پابرجاست و این شهر جزو اندک پایتخت های جهان است که زندگی شبانه ندارد.
کالج اکول بول (École Boulle)، یک کالج هنرهای زیبا و صنایع دستی و هنرهای کاربردی در پاریس، فرانسه است. اکول بولدر سال ۱۸۸۶ و و به نام آندره چارلز بول که عموماً به عنوان هنرمند برجسته در زمان سلطنت لویی چهاردهم (۱۶۴۳–۱۷۱۵)، شناخته می شود، تأسیس و نام گذاری شده است.
مرگ در برانسویک فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی جان روآن است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم نیل، زویی کاردیس و جان کلارک ایفای نقش کرده اند.
زمردی کبود رنگی است که ته رنگ روشن از سبز بهاری که در چرخهٔ رنگ بین فیروزه ای و سبز قرار دارد. نام آن از ماده معدنی زمرد کبود گرفته شده است، یک سنگ گرانبها که عمدتاً در سنگ های گرانیت یافت می شود. نخستین استفاده ثبت شده از "زمردی کبود" به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۵۹۸ بود.
نخستین کاربرد ثبت شده از آبی روشن به عنوان یک اصطلاح رنگی در انگلیسی در سال ۱۹۱۵ بود.
انتقام شیرین فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی مالکوم موبرای است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم نیل، هلنا بونهام کارتر، کریستین اسکات توماس، روپرت گراوس، مارتین کلونز، استیو کوگان، لیز اسمیت، شارلوت کولمن و جان وود ایفای نقش کرده اند.
معماری در نروژ () با توجه به شرایط اقتصادی در حال تغییر، پیشرفت های تکنولوژیکی، نوسانات جمعیتی و تغییرات فرهنگی تکامل یافته است. در حالی که تأثیرات معماری بیرونی در بیشتر معماری نروژی مشهود است، آنها اغلب برای برآوردن شرایط آب و هوایی نروژ، از جمله: زمستان های سخت، بادهای تند در مناطق ساحلی سازگار شده اند. دوره های معماری نروژ نیز به موازات تغییرات سیاسی و اجتماعی در نروژ در طول قرن ها دیده می شود. قبل از دوران وایکینگ ها، سازه های چوبی به یک پیشه هنری پیچیده تبدیل شدند که تاثیراتش در ساخت زیبا و مؤثر کشتی های بلند وایکینگ ها مشهود است. به دنبال آن، ورود مسیحیت، معماری رومی را در نیایشگاه ها و کلیساها معرفی کرد که دارای طاق هایی با نوک تیز مشخص، طاق های قوسی، پایه های صلیبی شکل پشتی طاق ها و طاق های تاژی شکل بودند که تا حد زیادی تحت تأثیر در نتیجه نفوذ مذهب از انگلستان است. در طول قرون وسطی، جغرافیا اقتصاد و جمعیت پراکنده را دیکته می کرد. در نتیجه، فرهنگ سنتی مزرعه داری نروژی قوی باقی ماند و نروژ با اکثر کشورهای اروپایی در پذیرش ارباب رعیتی تفاوت داشت. این امر، همراه با در دسترس بودن چوب به عنوان مصالح ساختما
نی، تضمین می کرد که نمونه های نسبتاً کمی از سبک های معماری باروک، رنسانس و روکوکو که اغلب توسط طبقات حاکم در سایر نقاط اروپا ساخته می شوند، در نروژ ساخته می شوند. در عوض، این عوامل منجر به سنت های متمایز در معماری بومی نروژ شد که در مزارع موجود در بسیاری از موزه های روباز نروژی که ساختمان هایی از قرون وسطی تا سده نوزدهم را به نمایش می گذارند، حفظ شده اند. نمونه های برجسته عبارتند از موزه مردمی نورسک در اسلو و مایهاوگن در لیلهامر، و همچنین ساختمان های موجود که هنوز در مزارع مانند مزارع دره هیدال در حال استفاده شدن هستند. در سده بیستم، معماری نروژ با ارتباط آن با سیاست اجتماعی نروژ از یک سو و نوآوری از سوی دیگر مشخص شده است. معماران نروژی برای کارشان در داخل نروژ - جایی که معماری به عنوان بیانی از سیاست اجتماعی در نظر گرفته می شود و هم در خارج از نروژ، در چندین پروژه نوآورانه شناخته شده اند. ویژگی های عمومی. ساخت و ساز در نروژ همیشه با نیاز به پناه دادن به مردم، حیوانات و اموال در برابر آب و هوای سخت، از جمله زمستان های سرد و یخبندان قابل پیش بینی، بارش های شدید در مناطق خاص، باد و طوفان مشخص شده است و موجب شده
است که از منابع کمیاب ساختمان نهایت استفاده را ببرد. تا زمان مدرن، زیرساخت های حمل و نقل نیز ابتدایی بود و سازندگان تا حد زیادی مجبور بودند به مواد در دسترس محلی تکیه کنند. تاریخچه. دوران پیش از تاریخ. به لطف روش های حفاری جدید مانند کاوش در خاک سطحی، باستان شناسان توانسته اند بقایای یا پایه های ۴۰۰ خانه ماقبل تاریخ را که پیش تر در زیر زمین پنهان شده بودند، کشف کنند. قبل از این فقط ۲۰۰ مکان بلافاصله از لایه سطحی قابل مشاهده بود. در طول سده بیستم، باستان شناسان اسکاندیناویایی نیز در تلاش برای بازسازی خانه های ماقبل تاریخ بوده اند. بزرگترین پروژه بازسازی در نروژ، در فورسند در ریفیلکه و مزرعه عصر آهن در اولاندهاگ نزدیک به استاوانگر است. همچنین بازسازی خانه بزرگ بزرگ از عصر وایکینگ ها در بورگ در لوفوتن وجود دارد. بیشتر مطالب باستان شناسی ما از بررسی های انجام شده در قرن بیستم و کاوش های انجام شده در شهرهای بزرگ از سال ۲۰۰۳ تاکنون از جمله بررسی های باستان شناسی دیگر از دهه ۸۰ و ۹۰ مشتق شده است. اولین خانه های دائمی احتمالاً بین ۳۰۰۰ تا ۲۰۰۰ پیش از میلاد با ورود کشاورزی به نروژ ساخته شد. شواهد موجود نشان می دهد که
چوب بیشترین مصالح ساختمانی برای این سازه ها بوده است. خانه های عصر آهن معمولاً به منظور حفظ گرما، سرپناهی برای حیوانات و انسان ها در خانه های طولانی ایجاد می کردند. بقایای سازه هایی از عصر سنگ تا عصر برنز و عصر آهن در فورساند در ریفیلکه، نزدیک استاوانگر و چندین مکان دیگر حفاری شده است. بیشتر خانه های دراز ماقبل تاریخ دارای جفت ستون های پشت بام بودند که فضای داخلی را به سه شبستان تقسیم می کردند و دیوارهایی از کاخ ها، چمن زار و چمن زار داشتند. ساختمان های مشابهی در سرتاسر اروپای شمال غربی حفاری شده اند. دوران وایکینگ و قرون وسطی. دو سنت متمایز ساختمان چوبی در معماری نروژی تلاقی یافتند. یکی از آن ها ساخت و ساز کلبه چوبی با کنده های افقی بریده شده در کناره ها بود، تکنیکی که تصور می شود از مردمان شرق اسکاندیناوی وارد شده است. دیگری سنت چوب سازی بود (معمولاً در کلیساهای چوبی یافت می شود)، احتمالاً بر اساس پیشرفت هایی در خانه های بلند ماقبل تاریخ که دارای ستون های سقفی حفر شده در زمین بودند. اگرچه شواهد باستان شناسی کمی از ساختمان های واقعی از اولین سازه های دائمی وجود دارد، یافته های کشتی های وایکینگ (مثلاً کشتی ا
وزبرگ) نشان دهنده تسلط قابل توجهی بر نجاری و مهندسی است. در مجمع الجزایر لوفوتن در نروژ شمالی، هولدینگ یکی از روسای وایکینگ ها در موزه لوفوتر وایکینگ بازسازی شده است. بدون احتساب ۲۸ کلیسای چوبی باقی مانده در این کشور، دست کم ۲۵۰ خانه چوبی پیش از مرگ سیاه در سال ۱۳۵۰ کم و بیش دست نخورده در نروژ حفظ شده است. بیشتر اینها خانه های چوبی هستند. با تثبیت قدرت سیاسی در نروژ و مقابله با تهدیدات خارجی، ساختارهای بزرگتری مطابق با فناوری نظامی در آن زمان ساخته شد. قلعه ها، پل ها و در نهایت کلیساها و عمارت ها با سنگ و سنگ تراشی ساخته شده اند. این سازه ها از سبک های اروپایی زمان خود پیروی می کردند. کلیساهای چوبی. احتمالاً بیش از ۱۰۰۰ کلیسا در نروژ در قرون وسطی ساخته شده است که بیشتر آنها در سده ۱۲ و ۱۳ می باشد. تا آغاز سده نوزدهم، حدود ۱۵۰ کلیسای چوبی همچنان وجود داشت. بسیاری از آنها به عنوان بخشی از یک جنبش مذهبی که طرفدار خطوط ساده و بدون تزیین بود، ویران شدند و امروزه تنها ۲۸ مورد از آنها باقی مانده است، اگرچه تعداد زیادی قبل از تخریب توسط نقشه های اندازه گیری شده ثبت و ضبط شده است. معماری رومی. اولین کلیساهای سنگی در ن
روژ به سبک رومی بودند که تحت تأثیر مبلغان آنگلوساکسون، به ویژه پاپ آدریان چهارم ساخته شدند. کلیساهای بعدی تحت تأثیر معماری قاره ای قرار گرفتند. به عنوان مثال می توان به کلیساهای رینگساکر، Kviteseid و جاهای دیگر اشاره کرد. بسیاری از این کلیساها یا از بین رفته اند یا به سبک گوتیک بازسازی شده اند، اما نمونه های زیادی به ویژه کلیسای تروندنز در تروندنزین ترومس هنوز وجود دارد. معماری گوتیک. چندین کلیسا که در ابتدا به عنوان سازه های رومی ساخته شده بودند، در دوره گوتیک اصلاح یا گسترش یافتند. از جمله کلیسای جامع هامار، که اکنون ویران شده است، کلیسای جامع استاوانگر، و کلیسای جامع نیداروس، یکی از مهم ترین مقاصد زائران در اروپای قرون وسطی است. تحت حاکمیت دانمارک. در اواخر قرون وسطی، دولت نروژ به شدت تضعیف شد. در سال ۱۳۸۹ نروژ وارد اتحادیه شخصی با دانمارک و سوئد در اتحاد کالمار شد. با اقامت پادشاهان در دانمارک، نروژ به تدریج به وضعیت استانی تنزل یافت و پس از اصلاحات، بسیاری از مؤسسات مستقل آن لغو شدند. دولت دانمارک در کپنهاگ نروژ را استانی عقب مانده می دانست که باید مورد بهره برداری قرار گیرد، اما ارزش سرمایه گذاری در معم
اری تاریخی را ندارد. از این رو، معماری رنسانس در نروژ در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی غیرمعمول است. دژهایی مانند قلعه آکرشوس در اسلو، واردوهوس در وردو، قلعه تنسبرگ در تنسبرگ، کونگسگاردن در تروندهایم و برگنهوس با برج روزنکرانتس در برگن مطابق با استانداردهای استحکامات دفاعی زمان خود از سنگ ساخته شده اند. بسیاری از اینها در طول سال ها مدرن و بازسازی شدند. اتحادیه هانزا همچنین ساختمان های تجاری منحصر به فردی را در بریگن در برگن، از قرن شانزدهم، ساخت. آنها ساختمان های چوبی بودند که سنت های بومی و معماری آلمان را با هم ترکیب می کردند. معماری رنسانس. پس از مرگ سیاه، ساخت و سازهای بنای تاریخی در نروژ متوقف شد، به جز ساختمان های بومی، اما در سده ۱۶ و ۱۷ تحت مدیریت دانمارک از سر گرفته شد. نمونه های معدودی از معماری رنسانس در نروژ وجود دارد که برجسته ترین آنها برج روزنکرانتز در برگن، بارونی روزندال در هاردانگر و عمارت معاصر آسترات در نزدیکی تروندهایم و بخش هایی از قلعه آکرشوس است. کریستیان چهارم تعدادی پروژه را در نروژ انجام داد که عمدتاً مبتنی بر معماری رنسانس بود او عملیات معدنی را در کونگسبرگ و روروس، که اکنون یک م
یراث جهانی است، تأسیس کرد. پس از یک آتش سوزی ویرانگر در سال ۱۶۲۴، شهر اسلو به مکان جدیدی منتقل شد و به عنوان یک شهر مستحکم با طرحی متعامد که توسط باروهایی احاطه شده بود، بازسازی شد و به کریستینیا تغییر نام داد. پادشاه کریستین همچنین شهر تجاری کریستیان ساند را تأسیس کرد و آن را به نام خود نامگذاری کرد. معماری باروک. با تبدیل شدن نروژ به بخش استراتژیک پادشاهی دانمارکی-نروژی، پادشاهان دانمارکی استحکاماتی در امتداد مرزها و سواحل دریا ساختند. با گذشت زمان، بسیاری از استحکامات در مناطق مرزی و بنادر مطابق با شیوه نظامی باروک مدرن شد. اگرچه اکثر اقامتگاه ها بر اساس سنت های بومی محلی ساخته شده اند، برخی از عمارت ها (مانند Austråt و Rosendal) تأثیر معماری باروک را نشان می دهند. فقط شهر کریستینیا (اسلو) دارای یک کد ساختمانی بود که ساختن خانه های چوبی را ممنوع می کرد و تعدادی از خانه های شهری بزرگ با الگوبرداری از انواع ساختمان های اروپایی ساخته شدند. برخی از کلیساهای بزرگ با دیوارهای آجری، به ویژه در برگن، کریستینیا، روروس و کونگسبرگ ساخته شدند. احتمالاً مشهورترین سازه باروک در نروژ استیفسگوردن/Stiftsgården، اقامتگاه سل
طنتی در تروندهایم است، یک ساختمان مسکونی که یکی از بزرگترین سازه های چوبی در شمال اروپا است. معماری روکوکو. روکوکو در نروژ مقدمه ای کوتاه اما قابل توجه ارائه کرد که عمدتاً در هنرهای تزئینی و عمدتاً در دکوراسیون داخلی، مبلمان و کالاهای لوکس مانند نقره رومیزی، شیشه و ظروف سنگی ظاهر شد. در برخی از مناطق کشور، هنرمندان صنایع دستی مشخص نروژی از نقاشی های تزئینی، گلاب گیری، و سبک کنده کاری روی چوب را تولید کردند. در معماری خوش نما چند خانه شهری و عمارت چوبی تأثیر روکوکو را نشان می دهند، به ویژه در تروندهایم و برگن، مانور دامسگارد در برگن مهم ترین آنهاست. نئو کلاسیک. با آغاز سده نوزدهم، کمتر از تعداد انگشت شماری از معماران آموزش دیده آکادمیک در نروژ فعال بودند که اکثر آنها افسران نظامی بودند که در رشته مهندسی عمران تحصیل کرده بودند. بازار معماران در کشوری کم سکنه بدون پایتخت، بدون دادگاه و هیچ نهاد مهم دولتی محدود بود. معماری عمدتاً مورد توجه گروه محدودی از بازرگانان و مالکان ثروتمند بود. ثروت های بزرگی توسط عده ای به دست آمد که سپس به دنبال احاطه کردن خود با ساختمان ها و باغ های متناسب با موقعیت اجتماعی خود بودند.
این افراد که به خوبی در سطح بین المللی ارتباط داشتند، با آخرین روندهای معماری آشنا بودند و سازه های نئوکلاسیک بسیار مورد تقاضا بودند.
پاتریک رابرت کووانک (Patrick Robert Chovanec) (متولد ۱۴ فوریه ۱۹۷۰)، استراتژیست ارشد آمریکایی در شرکت «مدیریت دارایی سیلورکرست» و استاد معین در مدرسه امور بین الملل و عمومی در دانشگاه کلمبیا است. او استاد پیشین در مدرسه اقتصاد و مدیریت دانشگاه چینهوا در پکن، چین و دستیار پیشین رهبران ارشد حزب جمهوری خواه در ایالات متحده بوده و یک صاحب نظر در امور اقتصاد چین و جهان است. وبلاگ وی توسط وال استریت ژورنال به عنوان یکی از «بهترین وبلاگ های اقتصادی» در ۲۰۱۰ میلادی خوانده شد. در ۲۰۱۴ میلادی، "بیزنس اینسایدر" او را یکی از «۱۰۲ متخصص مالی برتر عنوان کرد که باید در تویتر تعقیب نمایید». زندگی نامه. اوایل زندگی و تحصیلات. پاتریک کووانک در ۱۴ فوریه ۱۹۷۰ در لاگرینج، ایلینوی زاده شده و در نزدیکی وسترن اسپرینگ، ایلینوی که در حومه غربی شیکاگو واقع شده است، پرورش یافت. او در مدرسه پیش دانشگاهی سنت اگناتیوس در شیکاگو پذیرفته شده و هنگام فراغت در ۱۹۸۸ میلادی، وی یکی از ۱۴۱ جوان آمریکایی بود که به کاخ سفید دعوت گردیده و از جانب رئیس جمهوری رونالد ریگان به عنوان شاگرد ممتاز مورد تقدیر قرار گرفت. نخستین سفر وی به چین در ۱۹۸۶ میلادی
انجام شده و در مدت زمانی که او دانشجوی کالج بود به مناطق مختلف در سراسر آسیای شرقی، آسیای مرکزی و شبه قاره هند سفر نمود، از جمله برای مدتی کوتاه به عنوان داوطلب در خانهٔ کالیگهاتِ مادر ترزا برای بیماران لاعلاج در کلکته، هند کار کرد. وی پس از اتمام پایان نامه ۱۰۸ صفحه ای خود تحت عنوان «مدل سازی اقتصاد غیررسمی: مورد مکزیکو سیتی» تحت سرپرستی کریستیانا پاکسون، با دریافت مدرک A.B در رشته اقتصاد از دانشگاه پرینستون فارغ التحصیل گردید. سپس وی مدرک مدیریت ارشد کسب وکار (MBA) خود را در رشته مالی و حسابداری (۲۰۰۵ میلادی) از مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا کسب نموده و با درجه ممتاز پالمر در ردهٔ ۵ درصد دانشجویان برتر کلاس خود از این مدرسه فارغ التحصیل گردید. پس از به دست آوردن بورسیه سپاه آموزشی نیروی ذخیره (ROTC) در دانشگاه پرینستون، او برای نُه سال به عنوان افسر حمل و نقل و لجستیک در ذخیره نیروی زمینی ایالات متحده خدمت نمود. حرفه. پس از فراغت از کالج، کووانک به عنوان معاون سیاست گذاری استراتژیست جمهوری خواه، ویلیام کریستول در پروژه آینده جمهوری خواه کار کرد. یادداشت های فاکس این پروژه که به رهبران جمهوری خواه فرستاده
شده و کووانک نیز در آن نقش داشت، به خاطر پایه ریزی شکست سیاسی برنامه سلامت کلینتون در ۱۹۹۳ میلادی مورد تحسین قرار گرفت. پس از آنچه به عنوان انقلاب جمهوری خواهی ۱۹۹۴ یاد می گردد که طی آن حزب جمهوری خواه اکثریت کرسی های کنگره را به دست آورد، کووانک برای رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده، جان بینز که در آن زمان رئیس فراکسیون کنفرانس جمهوری خواهان کنگره بود، کار می کرد. به عنوان ویراستار لیجسلیتیو دایجیست (Legislative Digest)، کووانک مسئول ارتباطات داخلی و تحلیل مسائل قانونی برای تمامی نمایندگان جمهوری خواه کنگره بوده و در هماهنگ سازی رساندن مفهوم قرارداد با آمریکا نقش مرکزی را ایفا نمود. کووانک مستقیماً به باری جاکسون گزارش می داد، کسی که چندی بعد به عنوان معاون رئیس دفتر رئیس جمهوری ایالات متحده، کارل روف خدمت نموده و بعدتر جایگزین روف شده و مشاور ارشد سیاسی رئیس جمهوری جرج دبلیو. بوش شد. در ۲۰۰۰ میلادی، کووانک از سوی مجله انستیتوتشنل انویستر استخدام گردید تا به عنوان رئیس مؤسسه آسیا-اقیانوسیه آن ها مقیم هنگ کنگ که مجمعی برای رؤسای ارشد موسسات مالی بود، خدمت نماید. چندی بعد وی مجمع مشابهی، مؤسسه درآمد ثابت جهانی
مقیم لندن را رهبری کرد که برای سرمایه گذاران اوراق قرضه ارشد اروپایی برگزار شده بود. پس از کسب مدرک کارشناسی ارشد خود، کووانک به آسیا برگشت تا به عنوان یک سرمایه گذار خصوصی روی یک سری وجوه که اساساً متمرکز بر چین بود، کار کند. از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ میلادی، کووانک به عنوان دانشیار در مدرسه اقتصاد و مدیریت دانشگاه چینهوا مقیم پکن، در برنامه بین المللی کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار به زبان انگلیسی، تدریس نمود. او مضامین روابط تجاری ایالات متحده و چین، بازار و محیط قانون گذاری ایالات متحده برای شرکت های خارجی و تاریخ تجاری ایالات متحده را تدریس می کرد. خارج از کلاس درسی، کووانک به عنوان مشاور خصوصی برای چندین شرکت فرچون ۵۰۰، صندوق های پوششی، صندوق سهام اختصاصی و دولت های خارجی در ارتباط به چین، خدمت می کرد. وی همچنین ریاست کمیته توسعه سیاست عمومی در اتاق بازرگانی آمریکا در چین (Amcham China) را بر عهده داشت، جای که وی در راستای هماهنگی انتشارات سالانه اوراق سفید سیاست عمومی اجتماع تجاری آمریکایی در مورد چین و در رابطه با نظرسنجی جو تجاری اتاق بازرگانی، همکاری نمود. در مارس ۲۰۱۳، کووانک به عنوان مدیر عامل اجرائی و استر
اتژیست ارشد به شرکت مدیریت دارایی سیلورکرست پیوست (Silvercrest Asset Management Group). شرکت مدیریت دارایی سیلورکرست به نمایندگی از خانواده ها و موسسه های منتخب ثروت مند از ۱۸٫۶ میلیارد سرمایه گذاری آن ها نظارت می نماید. وی همچنین به عنوان استاد معین در مدرسه امور بین الملل و عمومی در دانشگاه کلمبیا تدریس می کند. کووانک یک صاحب نظر همیشگی هم در رسانه های بین المللی و هم در رسانه های چینی است. بینش های وی پیرامون مسائل اقتصادی، بازرگانی، سیاسی و فرهنگی چین در شبکه های سی ان ان، بی بی سی، پی بی اس، ان پی آر، سی بی اس، ای بی سی، سی ان بی سی، صدای آمریکا و بلومبرگ ال.پی. و همچنین در روزنامه های تایم، نیوزویک، وال استریت ژورنال، فایننشال تایمز، اکونومیست، بزنیست ویک، فارین افرز، فارین سیاست، آتلانتیک، نیویورک تایمز، واشینگتن پست، گاردین، ال ای تریبون، کریسچن ساینس مانیتور، شیکاگو تریبون، لس آنجلس تایمز، او ایستادو دی اس. پاورو و موتلی فول به نشر رسیده است. وی همچنین یکی از فعالان همیشگی در فوربز، چاینا ایکنامیک رویو، سی سی تی وی نیوز، رادیو بین المللی چین، الجزیره و سیکینگ آلفا است. او به عنوان مهمان سخنرانی های ع
لمی-تدریسی در دانشگاه هاروارد، مدرسه مدیریت اسلوان ام آی تی، مدرسه وارتون، مدرسه مطالعات پیشرفته بین المللی پال اچ. نیتس و آکادمی نظامی ایالات متحده در ویست پاینت داشته و همچنین در شورای روابط خارجی، شورای روابط جهانی شیکاگو، مرکز بین المللی دانشوران وودرو ویلسون و مدرسه حزب مرکزی چین سخنرانی نموده است. او عضو ارشد مؤسسه گلدواتر، اندیشکدهٔ سیاست گذاری عمومی مستقر در آریزونا بوده و در شورای بین المللی رئیس مدرسه مطالعات سیاست عمومی هاریس در دانشگاه شیکاگو خدمت می نماید. کووانک یک حساب دار عمومی گواهی شده (CPA) بوده و گواهی نامه وی در ایالت ایلینوی به ثبت رسیده است. نوشته جات و تفسیرات. بازار املاک و مستغلات چین. کووانک از جمله نخستین صاحب نظرانی بود که تهدید ایجاد یک حباب در بازار املاک و مستغلات چین را در اوایل بحران مالی جهانی برجسته ساخت. در مقالهٔ در ژوئن ۲۰۰۹ میلادی که در مجله فار ایسترن ایکنامیک رویو به نشر رسید، او این ایده را به معرفی گرفت که پس انداز کنندگان چینی چندین واحد مسکونی را به طور ذخیره ای نگه می دارند و با میل خود آن ها را، به عنوان یک «ذخیره باارزش» همانند طلا، خالی نگه می دارند. او سه علت
اصلی را برای این رفتار شناسایی کرد: (۱) فقدان بدیل های جذاب سرمایه گذاری، با درنظر داشتن بسته بودن حساب سرمایه چین، (۲) اسناد پیگیری محدود، با درنظر داشتن این که پس از خصوصی سازی مالکیت خانه در دهه ۱۹۹۰ میلادی در چین، بازار املاک و مستغلات در این کشور هیچگاه به کسادی پایدار مواجه نشده است و (۳) هزینه های نگهداری حداقل، به ویژه نبود مالیات سالانه بر دارایی. کووانک استدلال می نماید که علی رغم تقاضای شدید به مسکن به علت افزایش درآمد و شهری سازی در چین، این عوامل بازار را منحرف نموده و یک تقاضای معلق دوامدار اما در نهایت ناپایدار را برای خانه های لوکس ایجاد نموده است. او همچنین استدلال می نماید که رونق وام در چین در واکنش به بحران مالی جهانی که ناشی از انگیزش دولت است، باعث ایجاد یک حباب کلاسیک وام مسکن در بازار مسکن و مستغلات تجاری شده است. کووانک می گوید که هرچند ریسک سیستمی ممکن است نسبت به حالاتی که موجب بحران مسکن ایالات متحده گردید به طور اساسی متفاوت بنظر برسد، با این حال بانک های چینی به علت روش شایع ارایه وام به تجارت ها بر مبنای ارزش های متورم زمین به عنوان وثیقه، در معرض جدی بازار املاک قرار دارند. در
اواخر سال ۲۰۱۱، کووانک در مقالهٔ که در مجله فارین افرز به نشر رسید، توجه مردم را به سوی کسادی در قیمت های املاک و حجم معاملات در چین جلب نموده و پیشنهاد نمود که «حباب» ممکن است ظاهر شده باشد. او از آن زمان به بعد استدلال نموده است که برداشتن محدودیت های دولت مرکزی بر خریداری چندین خانه، همراه با یک تشویق مجدد برای ساخت و ساز مسکن عمومی با کمک دولتی، برای تغییردادن اوضاع بازار – آن گونه که معمولاً امید می رود – در صورت مواجهه با آنچه کووانک آن را به عنوان یک اصلاح اساسی تر می داند، کافی نخواهد بود. محرک های اقتصادی پسا-بحران چین. کووانک همواره از بسته مشوق اقتصادی چین در واکنش به بحران مالی جهانی انتقاد نموده است، هرچند او معترف است که رهبران چین ممکن در آغاز بحران این گونه احساس نمودند که جایگزین اندکی دارند. او اظهار داشته است، چالشی که چین با آن مواجه است کمیت تولید ناخالص داخلی نیست، بلکه کیفیت تولید ناخالص داخلی است (سرمایه گذاری های اقتصادی که چین را در آینده در موقعیت رشد پایدار قرار می دهد) و او همچنین مطلوبیت اقتصادی بیشتر پروژه های دولتی که برای تسریع نرخ کوتاه-مدت تولید ناخالص داخلی چین و رسیدن به
هدف دولتی ۸ درصد، طراحی شده است را زیر سؤال می برد. با آغاز ماه می ۲۰۰۹، او نوشت که رونق جاری در وام دهی از سوی بانک های دولتی چین می تواند مقروضیت بزرگی را بر آن ها متحمل نموده و اصلاحاتی که به ارزش یک دهه، به هدف تبدیل کردن این بانک ها به نهادهای مالی معتبر انجام شده است، را معکوس نماید. وی همچنین استدلال می نماید که رونق در وام دهی، با افزایش ۵۰ درصدی عرضه پول طی دو سال گذشته در چین، علی رغم گزارش ها افزایش پایین در شاخص قیمت مصرف کننده (CPI)، باعث ایجاد فشار بزرگ تورمی در اقتصاد چین شده است. کووانک با این استدلال که افزایش حجم پول در چین به سوی تورم دارایی از جمله املاک و مستغلات، طلا، یشم سبز و سایر پس اندازهای ملموس مسیردهی شده است، اما به تدریج راه خود را به سوی تورم عمومی بیشتر قیمت باز خواهد کرد، اختلاف نظرهای آشکار را باهم آشتی داده است. او استدلال می نماید که مگر این که اقتصاد چین به سرعت از اتکای آن به «وام آسان و پول ارزان» بازداشته شود، تورم در حال افزایش مقامات چینی را مجبور خواهد کرد تا نقدینگی را کاهش دهند که موجب افول سریع به سوی کسادی می شود. کووانک همچنین منتقد میل فزاینده چین در اوایل بحر
ان مالی برای ترویج مداخله فعال دولت و بنگاه های دولتی به قیمت باز نگهداشتن مداوم بازار و شرکت های خصوصی، بوده است – روالی که در یک عبارت چینی «گوو تین مین توی» (国进民退)، به معنی «دولت پیشروی و سکتور خصوصی عقب نشینی می کند» خلاصه شده است. در اکتبر ۲۰۱۰، کووانک نوشت که رهبران چینی باید تور جنوبی ۱۹۹۲ دنگ شیائوپینگ را دوباره اجراء کنند تا پس از یک دوره صرفه جویی مشابه، کشور را دوباره به اصلاحات بازار متعهد نمایند. رژیم ارز و نرخ تبدیل ارز چین. کووانک استدلال می نماید که این به نفع خود چین است تا به سوی یک نرخ منعطف تر مبادله ارز و یک رنمینبی قویتر حرکت کند. او باور دارد که این گونه یک حرکت می تواند از فشارهای تورمی بر اقتصاد چین بکاهد و قدرت خرید را تقویت نماید، در نتیجه استاندارد زندگی شهروندان عادی چین را افزایش داده و تنش ها با همکاران بازرگانی چین را کاهش دهد. با این حال، او به طور صریح با پل کروگمن مخالفت نموده و استدلال می نماید که تمرکز همه جانبه بر تغییردادن نرخ مبادله ارز به عنوان یک «گلوله نقره ای» [راه حل ساده و به ظاهر جادویی] نابجا است. او مدعی است که مجبور ساختن چین به تقویت ارز برخلاف میل این کشور،