Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ادوارد تامپسون بریتیت جونیور (.Edward Thompson Breathitt Jr) (۲۶ نوامبر۱۹۲۴–۱۴ اکتبر ۲۰۰۳)، سیاستمدار آمریکایی از ایالت مشترک المنافع کنتاکی بود. به عنوان عضو یکی از خانواده های سیاسی، پنجاه و یکمین فرماندار کنتاکی بود و از سال ۱۹۶۳ تا سال ۱۹۶۷ در این سمت خدمت کرد. بریتیت پس از خدمت در جنگ دوم جهانی و فراغت از دانشگاه کنتاکی، در کمپین انتخابات ریاست جمهوری آدلای استیونسون، کمپین سناتوری آلبن بارکلی و کمپین فرمانداری برت تی. کامبز، کار کرد. پس از پیروزی کامبز به سمت فرمانداری در سال ۱۹۵۹، بریتیت را عالی رتبه کارمندان منصوب کرد که بریتیت در این سمت قانونی را نوشت که نخستین نظام شایسته گرا را برای کارمندان ایالتی ایجاد کرد. بریتیت در تمامی دوران تصدی کامبز به وظایف انتصابی خود ادامه داد و در سال ۱۹۶۲ کومبر از جانشینی بریتیت در سمت خود حمایت کرد. بریتیت در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، با شکست دادن ای. بی. «هپی» چندلر، فرماندار دو دور پیشین به حرفهٔ سیاسی وی پایان داد. بریتیت در انتخابات عمومی در برابر لوی بی. نان جمهوری خواه پیروز شد. بریتیت کارهای کامبز را که بهبود بزرگ راه ها و پارک ها، افزایش بودجه آموزشی و ت
قویت مقررات استخراج سطحی بود، ادامه داد. عمده ترین دستاورد بریتیت به عنوان فرماندار، تصویب قانون حقوق مدنی کنتاکی، اولین قانون تبعیض زدایی که در ایالت جنوبی تصویب شد، بود. بزرگ ترین ناکامی وی ناتوانی در تصویب قانون اساسی جدید ایالتی بود. بریتیت متعاقب دورهٔ فرمانداریش، به عنوان مشاور حقوقی شرکت راه آهن جنوبی کار کرد و سپس نائب رئیس امور عمومی شرکت نورفولک ساترن شد. وی در تعداد زیادی از فعالیت های خدمات اجتماعی شرکت کرد و در کمیسیون ها سیاسی که به هدف پایان بخشیدن به فقر ایجاد شده بود، خدمت کرد. بریتیت در ۱۰ اکتبر سال ۲۰۰۳ در هنگام سخنرانی در کالج اجتماعی لکسینگتون، سقوط کرد. در بیمارستان دانشگاه کنتاکی بستری شد اما پس از سقوط کردن در بیهوشی ماند و چهار روز بعد فوت کرد. اوایل زندگی. ند بریتیت در ۲۶ نوامبر سال ۱۹۲۴ در شهرستان هاپکینزویل ایالت کنتاکی بدنیا آمد. وی یگانه فرزند ادوارد تامپسون بریتیت و مری (والاس) بریتیت بود. خانوادهٔ بریتیت سنت شایانی در سیاست داشتند. جان بریتیت یکی از اقارب دور بریتیت، در سال ۱۸۳۲ والی کنتاکی بود. جیمز بریتیت پدر، پدربزرگ جیمز بریتیت از سال۱۹۰۷ تا سال ۱۹۱۱، دادستان کل ایالت و جیم
ز بریتیت جونیور، عمویش از سال ۱۹۲۷ تا سال ۱۹۳۲ نائب فرماندار ایالت بود. بریتیت آموزش اولیهٔ خود را در مدارس دولتی هاپکینزویل حصول کرد و در سال ۱۹۴۲ از دبیرستان هاپکینزویل فارغ شد. در اواخر همان سال، در جریان جنگ دوم جهانی برای خدمت در نیروهای هوایی ایالات متحده نام نویسی کرد و الی سال ۱۹۴۵ در این نیروها خدمت کرد. بریتیت پس از جنگ در دانشگاه کنتاکی ثبت نام کرد. در هنگام که در دانشگاه کنتاکی بود، به عنوان رئیس انجمن افتخاری اومیکرون دلتا کاپا و انجمن لامپ و صلیب خدمت کرد. وی همچنین عضو انجمن اخوت اجتماعی سیگما آلفا اپسیلون بود. استاد جک ریوز و توماس دی. کلرک، با دیدن علاقهٔ بریتیت به سیاست، از وی درخواست نمودند تا ریاست کمپین دانشگاهی در حمایت از قانون اساسی جدید را به عهده بگیرد. بریتیت این درخواست را قبول کرد و با وجودی که قانون اساسی پیشنهاد شده تصویب نشد، وی تعهد کرد که سند قانون اساسی را به روز می سازد. بریتیت در سال ۱۹۴۸ سند کارشناسی در رشته اداره تجارت بدست آورد. در ۲۰ دسامبر سال ۱۹۴۸، با فرانسس هولمن اهل میفیلد ایالت کنتاکی ازدواج نمود. این زوج چهار فرزند داشتند که عبارت اند از: مری فران، لیندا، سوزان و
ادوارد سوم. بریتیت در سال ۱۹۵۰ مدرک کارشناسی حقوق را بدست آورد و به هاپکینزویل برگشت و در آنجا در شرکت حقوقی ترمبل، سویارز و بریتیت، به کار شروع کرد. حرفهٔ سیاسی. بریتیت در سال ۱۹۵۱ به نمایندگی از حوزهٔ انتخابیهٔ نهم، در نخستین دور سه دورهٔ متوالی، در مجلس نمایندگان کنتاکی انتخاب شد. به عنوان قانون گذار، بریتیت رهبر شناختهٔ شدهٔ جناح مخالف برنامهٔ فرماندار ای.بی. «هپی» چندلر بود. وی از نخستین سند تقنینی تنظیم کنندهٔ مقررات معدن کاری حمایت کرد، قوانین ثبت نام و انتخابات را بهبود بخشید و برای بازنگری قانون اساسی ایالتی کمپین نمود. او همچنین در تهیه برنامهٔ حداقل بنیاد برای آموزش سهم داشت. بریتیت از سال ۱۹۵۲ تا سال ۱۹۵۴، به عنوان رئیس انجمن دموکراتان جوان کنتاکی و عضو کمیتهٔ ملی دموکراتان جوان آمریکا خدمت کرد. در سال ۱۹۵۲، رئیس دفتر سخنگوی کمپین انتخابات ریاست جمهوری آدلای استیونسون بود و دو سال بعد در ستاد کمپین انتخاباتی مجدد سناتور آلبن بارکلی کار کرد. برت تی. کامبز، در انتخابات مقدماتی فرمانداری حزب دموکرات در سال ۱۹۵۸، َ بریتیت را مسئول کمپین انتخاباتی خود علیه ویلسون وایت تعین نمود. پس از این که کامبز در
سال ۱۹۵۹ به عنوان فرماندار انتخاب شد، بریتیت را عالی رتبه کارمندان ایالتی، مسئول تحریر قوانین ایجاد کنندهٔ نظام شایسته گرا برای کارمندان ایالتی تعیین کرد. پس از رد موفقیت آمیزٔ این سند تقنینی از طریق مجمع عمومی، بریتیت به هدف پذیرش سمت کمیسیون خدمات عامهٔ کنتاکی از سمت خود به عنوان عالی رتبه کارمندان استعفا داد. وی همچنین به عنوان رئیس کنوانسیون قانون اساسی ایالت ناکام در سال ۱۹۶۰ کار کرد و عضو کمیسیون فرمانداری در بهداشت روانی بود. کمپین انتخاباتی فرمانداری ۱۹۶۳. در سال ۱۹۶۲، هپی چندلر فرماندار دو دوره ای پیشین و رهبر جناح حزبی دموکرات، از قبل کمپین خود را برای سومین دورهٔ فرمانداری آغاز کرده بود. جناح حزبی ضد چندلر، نگران این موضوع شد که اگر کاندید خود را معرفی نکند، اعلام کمپین زود هنگام چندلر سبب پیروزیش در انتخابات سال ۱۹۶۳ خواهد شد. رهبران جناح حزبی، به طور قوی از هنری وارد، عالی رتبه بزرگ راه ها حمایت می کردند اما فرماندار کامبز به حمایت از بریتیت تمایل داشت. بریتیت در ۲ مه سال ۱۹۶۲ کاندیداتوری خود را اعلام کرد اما بسیاری از اعضای حزب وی به دلیل جوانی و بی تجربگی نسبیش در دو راهه قرار گرفتند. کامبز سرا
نجام جناح ضد چندلر را به حمایت از بریتیت متقاعد ساخت و وارد هرگز دیگر کاندید نشد. در جریان کمپین دور مقدماتی انتخابات، چندلر در عوض بریتیت بی تجربه حملات خود را علیه دولت کامبز متمرکز ساخت. چندلر که یک شرکتر کارکشته بود، شدیداً بر مالیات بر فروش سه درصدی که در جریان دولت کامبز تصویب شده بود، تاخت. بریتیت با این اتهامات که چندلر به عنوان سناتور بر قطعنامه اعلان جنگ بر ژاپن در جریان جنگ دوم جهانی رای مثبت داده بود اما مدت کوتاهی پس از آن از خدمت در ارتش استعفا داد، به اتهامات چندلر پاسخ داد. به علاوه وی اتهام وارد کرد که داماد چندلر از افرادی کمک ها را برای کمپین جمع آوری می کرد که در طمع نفع گرفتن از دولت ایالتی بودند. بریتیت جوان که در زمان شروع کمپین انتخاباتی سی و هشت ساله بود، به خوبی خود را با رسانه نسبتاً جدید وفق داد در حالی که چندلر کهن سال این کار را انجام داده نتوانست.
میلوسیت یک سلول جوان از سری گرانولوسیت است که به طور معمول در مغز استخوان وجود دارد (در صورت ابتلا به بیماری هایی خاص در خون در گردش نیز یافت می شود). ساختار. گرانول های سیتوپلاسمی متعددی در اشکال بالغ تر میلوسیت ها وجود دارد. گرانول های نوتروفیل و ائوزینوفیل پراکسیداز—مثبت هستند، در حالی که گرانول های بازوفیل، مثبت نیستند. کروماتین هسته ای در این سلول ها بزرگ تر از آن چیزی است که در پرومیلوسیت ها مشاهده می شود، اما رنگ آمیزی نسبتاً ضعیفی دارد و غشای کاملاً مشخصی ندارد. هسته از نظر کانتور نسبتاً منظم است (تورفتگی ندارد) و به نظر می رسد که در زیر گرانول های سیتوپلاسمی متعدد «دفن» شده است. (اگر هسته فرورفته بود، احتمالاً متامیلوسیت خواهد بود) مراحل تکوینی. پرومیلوسیت --&gt; میلوسیت --&gt; متامیلوسیت.
فضا های سه گوش خم دار یا اسپندرال(انگلیسی: Spandrel) که در تاق ها و قوس ها بیشتر به نمایی سه گوشه بوده که گاه به نمودی دو تایی، بین و بالای یک قوس و یا یک چهار چوب راست گوشه«مستطیل» یافت می شود. جایگاه این فضا ها بین دو قوس نزدیک هم در دو تاق کناری یا از چهار گوشه های بین گردی محاط در یک چهار گوش است. که بیشتر با پاره ای نگاره‎ ها آراسته می شوند. مانای واژه. در تاریخ مهرازی و هنر چهار یا پنج مانای پذیرفته شده و مشابه از واژه اسپندرال وجود دارد که بیشتر به فضای بین یک رشته خمیده و گوشه ای از یک راست گوشه گفته می شود - مانند فضای بین منحنی یک تاق و یک قالب بندی گوشه ای، یا فضایی بر روی دیوار که با تاق های دنباله دار کنار هم دوره شده یا در فضای گوشه ای بین دو تاق گرفتار شده است، یا فضای بین انگاره ای گرد یا شلجمی در مرکز فرش با گوشه های راست گوشه ای آن، یا فضای بین رویه گردی ساعت و چهار گوش دوره کرده اش، و یا فضایی دیداری که زیر پله در میانه اش با زمین، گنجانده شده است. در ساختمانی که بیش از یک طبقه دارد، از اسپندرال برای نشان دادن فضای بین بالای پنجره در یک طبقه و آستانه زیرین پنجره در طبقه بالا نیز استفاده می
شود. و معمولاً زمانی به کار می رود که در این فضا یک صفحه سنگ تراشی شده یا دیگر پاره آراستنی ها دیده شود، و یا اگر زمانی که فضای بین پنجره ها با شیشه های مات یا نیمه شفاف پر شده است، "شیشه اسپندرال" نامیده می شود. در ساخت وسازهای بتنی یا فولادی، تیر بیرونی ای که در یک طبقه از ستونی به ستون دیگر امتداد می یابد و معمولاً بار دیوار بیرونی را تحمل می کند، به عنوان "تیر اسپندرال" یا "تیر محیطی یا کوپله" شناخته می شود. در آرایش های مهرازی، اسپندرال به پاره ها و آویزه های نگاره داری افقی که بر دهانه های درونی و بیرونی بین پایه ها جای می گیرند گفته می شود. آنها را می توان از چوب برش خورده، ساختار توپ و میله و کنده کاری های دوکی الگویی ساخت. اسپندرال های به کار رفته برای آرایش چوبی به نام اسپندرال های "شیرینی زنجفیلی" در معماری شناخته می شوند. اگر به نمود قوسی از تاق باشند، به آن ها "اسپندرال قوسی زنجفیلی" می گویند. اسپندرال های روی دهانه ها و شیشه کاری ها عمودی طبق طبق، به ویژه در هنر گوتیک بیشتر با آرایش های فراوان و گوناگونی انگاشته شده اند. در کالج مگدالن آکسفورد می توان نمونه سوراخ کاری شده آن را دید. اسپندرال دره
ا، در دوره تزئین گری گوتیک بیشتر دیده می شود، اما در سایر مهرازی ها به ندرت بخشی از ریخت در، را تشکیل می دهند و به نمایی افزونه بر روی در نمود می یابند . گنبدها. اسپندرال ها در سازه های گنبدی مهرازی رومی، مسجد ها و کلیسا ها نیز نمود کرده و در نمای گسترده ای پس از دوره قرون وسطی دیده می شوند. در جایی که گنبد نیاز به تکیه بر پایه و چهارچوبی چهارگوش یا راست گوشه داشته و از سطح ستون های تکیه گاه بالا تر می رفته، اسپندرال های برجسته به نام «سه گوش زیر گندی»، وزن گنبد را در بر گرفته و روی ستون ها متمرکز می کردند.
گائیتانو دِن کورِ (۸ اکتبر ۱۷۵۱ – ۷ مارس ۱۸۱۶) یک محقق کلاسیک و باستان شناس ایتالیایی بود که در نزدیکی ناپل فعالیت می کرد. زندگی نامه. او ارتباط خوبی با دیگر دانشمندان سراسر اروپا و ایتالیا داشت.گائیتانو در ناپل به دنیا آمد و در ناپل زیر نظر مارتورلی، سانتورو و کامپولونگو تحصیل کرد. در سن ۱۸ سالگی، او به تدریس زبان های کلاسیک در آکادمی نظامی در ناپل مشغول شد. او با دیگر دانشمندان سراسر اروپا و ایتالیا روابط خوبی داشت. او بیشتر به خاطر رساله هایش در مورد کاوش های پمپئی و هرکولانیوم شناخته می شود.
دزموند پاتریک کاستلو (; – ) زبان شناس، دیپلمات، سیاستمدار، استاد دانشگاه، و احتمالا جاسوس نیوزیلند بود. زندگی. دزموند پاتریک کاستلو در ۳۱ ژانویه ۱۹۱۲ زاده شد. پدرومادر وی اهل ایرلند بودند که نخست به استرالیا و سپس به نیوزیلند مهاجرت کردند. کاستلو از همان نوجوانی استعداد خوبی در زبان شناسی داشت. طوریکه پیش از هجده سالگی به دانشگاه کمبریج رفت و در رشته زبان های کلاسیک، یونانی و لاتین فارغ التحصیل شد. پس از آن در دانشگاه اکستر لندن به آموزش زبان های یونانی و لاتین پرداخت. کاستلو با زنی یهودی تبار مهاجر از روسیه ازدواج کرد که عضو حزب کمونیست بریتانیا بود. کاستلو نیز پس از ازدواج به آن حزب پیوست. آنها صاحب پنج فرزند شدند. به احتمال زیاد او نفر ششم گروه جاسوسی ۵ نفره «دوستان کمبریج» بود که از زمان جنگ جهانی دوم تا اوایل دهه ۱۹۵۰ برای شوروی جاسوسی می کردند. دولت شوروی آنها را در دوره تحصیل در دانشگاه کمبریج بکار گرفته بود. پس از افشای گروه، دو نفر از آنها در دهه ۱۹۵۰ و یک نفر دیگر در دهه ۱۹۶۰ به شوروی پناه بردند. دو نفر دیگر که در بریتانیا ماندند به گونه ای مصونیت قضایی گرفتند. کاستلو در زمستان ۱۹۳۷ با کشتی از بریتا
نیا به هند رفت تا پانصد پوند (۲۳۰۰۰ پوند ۲۰۲۳) پولی را که اعضای حزب کمونیست بریتانیا برای حزب کمونیست هند جمع کرده بودند به دست آنها برساند و چند روز بعد هم دوباره به انگلستان بازگشت. هیچ یک از همکاران و مدیر دانشگاه دکستر متوجه غیبت او نشدند. کاستلو با بلیت درجه سه سوار کشتی شده بود. اما خود را یواشکی به محوطه درجه یک می رساند. او در آنجا با نوجوانی هفده ساله آشنا می شود که محافظان زیادی داشته است. وقتی کشتی که به هند می رسد کاستلو از دوستی با آن نوجوان استفاده می کند و از او درخواست می کند که چمدانش را از گمرک رد کند تا از دست مأموران امنیتی فرار کند. با آنکه گفته می شود آن نوجوان محمدرضا پهلوی بوده اما در فهرست نام مسافران هیچ نشانه ای از محمدرضا پهلوی در آن کشتی نبوده است. پیش از آغاز جنگ جهانی دوم کاستلو به دلیل فعالیت های سیاسی کمونیستی از دانشگاه اکستر اخراج شد. او با آغاز جنگ جهانی به ارتش نیوزیلند پیوست. در آنجا زبان ایتالیایی را به صورت خودآموز فرا گرفت و تا حدی با زبان عربی آشناشد. به دلیل توانایی های زبانی کاستلو ارتش نیوزیلند از او در بازجویی از زندانیان استفاده کرد. به دلیل همکاری ارتش نیوزیلند
و ارتش بریتانیا کاستلو دوستانی نزدیکی در ارتش بریتانیا پیدا کرد. پس جنگ کاستلو به استخدام وزارت خارجه نیوزیلند درآمد و برای کار به مسکو رفت. او در هنگام زندگی در مسکو آشنایی خود با زبان روسی را بیشتر کرد و به الکساندر گریبایدوف علاقه مند شد. این علاقه به حدی بود که در یکی از روزهای سپتامبر ۱۹۴۹ برای زیارت قبر گریبایدوف با هواپیما به تفلیس رفت و نمایشنامه ای از او را به انگلیسی ترجمه کرد. علاقه او به گریبایدوف منجر به علاقه به فرهنگ ایران شد. برای همین به یادگیری زبان فارسی پرداخت. وزارت خارجه نیوزیلند که به جاسوسی کاستلو به نفع شوروی مظنون بود او را به پاریس منتقل کرد. او در پاریس کار چندانی برای انجام نداشت و برای همین بیشتر وقت خود را به یادگیری زبان فارسی گذراند او برای یادگیری بهتر فارسی یک معلم ایرانی به نام «فولادوند» را استخدام کرد که به نظر می رسید محمدمهدی فولادوند باشد. کاستلو از طریق دوستی فولادوند با صادق هدایت آشنا شد و رمان "بوف کور" را ترجمه کرد. پایان ترجمه بوف کور با اخراج کاستلو از وزارت خارجه نیوزیلند و بیکار شدن همزمان شد. یک ناشر بریتانیایی ترجمه «بوف کور» کاستلو را پذیرفت. این پول به وضع
یت مالی کاستلو کمک کرد. کاستلو پس از اخراج از وزارت خارجه، مدتی بیکار بود. اما به کمک یکی از دوستانش موفق در دانشگاه منچستر به ریاست گروه زبان روسی رسید و از ۱۹۵۵ تا مرگ در ۱۹۶۴ در آن سمت باقی بود. جاسوسی. در سال های اخیر بعضی از اسناد قدیمی دولت های بریتانیا و نیوزیلند که از حالت محرمانه خارج شده اند نشان می دهند که کاستلو و همسرش به اسم بچه های درگذشته، برای جاسوسان کاگ ب مدارک شناسایی درست می کردند. آثار. نخستین مترجم "بوف کور" به زبان انگلیسی
نلا ایزورا مسی بیلی (Nellah Massey Bailey) (نام تولد: مسی) (Massey) (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۸۹۳ – درگذشتهٔ ۳۱ مارس ۱۹۵۶)، سیاستمدار و کتابدار اهل ایالات متحده بود. وی از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ میلادی بانوی اول میسیسیپی و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۶ میلادی محصل مالیات ایالت میسیسیپی بود. وی که عضو حزب دموکرات را داشت، نخستین زنی بود که در سطح ایالت برای یک پست عمومی انتخاب گردید. بیلی در برمینگم، آلاباما به دنیا آمد، از یک مدرسه کتابخانه در چاتاکوا، نیویورک فارغ گردیده و برای سی سال در کتابخانه عمومی در مریدیان، میسیسیپی کار کرد. وی در ۱۹۱۷ میلادی با فرماندار آینده توماس ال. بیلی ازدواج نمود. به عنوان بانوی اول میسیسیپی، وی ریاست کمیته مشترک استخدام میسیسیپی را بر عهده داشت، کمیته تبلیغی ایالتی که زنان را به خدمت در نیروهای مسلح ایالات متحده در جریان جنگ جهانی دوم تشویق می کرد. در ۱۹۴۷ میلادی، برای کسب کرسی محصل مالیات ایالت میسیسیپی وارد رقابت شد. وی در انتخابات مقدماتی دموکرات ها پیروز شده و در انتخابات سراسری هیچ رقیبی نداشت. وی در انتخابات های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ مجدداً به این سمت انتخاب گردید، اما سه ماه قبل از پایان دوره خدمت خود بر اثر یک س
ری ایست قلبی درگذشت. اوایل زندگی و تحصیلات. نلا ایزورا مسی در ۲۰ ژوئن ۱۸۹۳ در برمینگم، آلاباما متولد شد. وی دختر چارلز کارتر مسی، مأمور آتش نشانی در اداره آتش نشانی برمینگم و جیسی ارین مسی (نام تولد: پوپ) بود. پس از اینکه پدر وی معاون اداره آتش نشانی مریدیان شد، وی در ۱۹۱۳ میلادی به مریدیان، میسیسیپی نقل مکان نمود. پس از فراغت از مدرسه عالی مریدیان، مسی از مدرسه کتابخانه در چاتاکوا، نیویورک فارغ التحصیل گردیده و پس از آن یک دوره کارآموزی در امور کتابخانه را در برمینگم تکمیل کرد. حرفه کتابخانه، ازدواج و خانواده. در ۱۹۱۳ میلادی، مسی برای خدمت در یک سمت جدید به عنوان معاون کتابخانه دار در کتابخانه جدیدالتاسیس کارنگی، دوباره به مریدیان بازگشت. این کتابخانه یکی از دو کتابخانه برجسته در مریدیان بود که با کمک مالی انسان دوست اندرو کارنگی باز شده بود. وی در ۱۹۳۴ میلادی به سمت کتابخانه دار ارتقاء داده شده و تا ۱۹۴۳ میلادی، اندکی پیش از نقل مکان به جکسون، در این سمت باقی ماند. وی در ۱۹۳۶ میلادی به عنوان معاون انجمن کتابخانه میسیسیپی انتخاب گردیده و در ۱۹۴۲ میلادی از سوی رئیس انجمن کتابخانه آمریکا، چارلز هاروی براون، به
عنوان دستیار رابط کتابخانه دار در ناحیه چهارم (4th Corps Area) گماشته شد. در جریان این مدت، مسی در سازمان های خدمات زنان نیز فعالیت داشت. وی در ۱۹۳۲ میلادی به عنوان رئیس باشگاه پیلوت مریدیان انتخاب گردید که شعبه محلی پایلوت بین الملل بوده و سازمانی شبیه روتاری بین الملل بود. وی از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ میلادی رئیس پایلوت بین الملل بود. وی همچنین یکی از اعضای بنیانگذار باشگاه های زنان حرفه ای و بازرگان در میسیسیپی، عضو سازمان دلتا کاپا گاما و همچنین سازمان دختران انقلاب آمریکا در شعبه پوشتاهاما بود. وی برای هشت سال ریاست سازمان مارش آو دایمز در شهرستان لادودردیل را برعهده داشت. وی زمانی که به عنوان معاون کتابخانه دار در کتابخانه عمومی مریدیان خدمت می کرد با توماس لاوری بریلی که در آن زمان وکیل مدافع بود و در کمیته ژوری یک مسابقه واژه محلی قضاوت می کرد، آشنا شد. مسی کتابخانه را برای چندین ساعت پس از پایان ساعات کاری رسمی باز نگه می داشت تا اعضای کمیته بتوانند از دانشنامه ها و واژه نامه ها استفاده نمایند. توماس، پس از اینکه سایر اعضا کتابخانه را ترک می نمودند، همه روزه برای مدتی بیشتری در کتابخانه می ماند تا به فرایند ب
سته کردن ساختمان کتابخانه به مسی کمک کند؛ آنها در نهایت به گذاشتن قرار ملاقات آغاز نموده و در ۲۲ اوت ۱۹۱۷ باهم ازدواج کردند. آنها یک پسر بنام هارولت میلبی بیلی (متولد ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳) که در دو ماهگی به فرزندی گرفته شده بود و یک دختر بنام نلا پوپ بیلی (متولد ۱۹۲۵ یا ۱۹۲۶ میلادی) داشتند. در ۱۹۳۵ میلادی، خودروی خانواده آنها دو بار در بزرگراه ۱۵ میسیسیپی واژگون شد که باعث شکستگی دو دنده و کبود شدن سایر اعضای بدن بیلی گردید. بانوی اولی میسیسیپی (۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ میلادی). خانواده بیلی در ۹ ژانویه ۱۹۴۴ به عمارت فرماندار میسیسیپی نقل مکان نموده و پس از اینکه توماس بیلی رسماً در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۴ کار خود را به عنوان فرماندار آغاز کرد، نلا مسی بیلی بانوی نخست میسیسیپی شد. وی تا زمانی که فرماندار بیلی در ۲ نوامبر ۱۹۴۶ بر اثر اختلاط های جراحی در جریان عمل برداشتن تومور طناب نخاعی وفات کرد، به عنوان بانوی نخست میسیسیپی خدمت کرد. ابتکار استخدام زنان در جنگ جهانی دوم. بیلی در مارس ۱۹۴۴، در جریان جنگ جهانی دوم، ریاست سازمان تازه تأسیس پیکار مشترک استخدام میسیسیپی را برعهده گرفت. این پیکار که از سوی اداره دفاع غیرنظامی میسیسیپی حمایت م
الی می گردید، نظرسنجی های خانه به خانه را در سطح ایالت برگزار نمود تا زنانی که واجد شرایط برای خدمت در یکی از چهار شاخه ویژه-زنان نیروهای مسلح ایالات متحده بودند را شناسایی نماید: سپاه ارتش زنان، نیروی دریای ذخیره زنان، نیروی ذخیره گارد ساحلی زنان و نیروی ذخیره تفنگداران دریایی زنان. مأموریت این برنامه سوق اجباری زنان به سوی خدمت نظامی نبود، بلکه هدف آن فراهم نمودن اطلاعات در مورد روند ثبت نام برای آنهای بود که علاقه به شرکت داشتند. بیلی معتقد بود که زنان نیز وظیفه داشتند تا در جنگ مبارزه نمایند، او گفت: «ما رهبران ایالتی باید پیش داوری که در مقابل زنان نظامی در ایالت میسیسیپی وجود دارد را از بین ببریم. برای یک زن جوان، خدمت به ملت خود در این روزهای دشوار، جای افتخار است.» وی ادعاهای مبنی بر اینکه اگر زنان در نیروهای مسلح خدمت کنند «کمتر زنانه» می شوند را نکوهش نموده و گفت که آنها با خدمت در ارتش به «وقار و شخصیت» می رسند. هنگام خدمت به عنوان رئیس پیکار مشترک استخدام میسیسیپی در سطح ایالت، بیلی یک کمیته اجرایی متشکل از رهبران سازمان های مدنی، برادری و خدماتی در سطح ایالت و همچنین نمایندگان بخش های زنانه نیروه
ای مسلح، تأسیس نموده و به تمامی شهرداران ایالت دستور داد تا کمیته های محلی تشکیل بدهند و در هر اجتماع تبلیغات خانه به خانه راه اندازی کنند. این پیکار که در ابتدا برای سه هفته برنامه ریزی شده بود، با حمایت شورمند در سطح ایالت روبرو شده و بخش های زنانه ارتش مدت این پیکار را تمدید نمودند تا نمایندگان آنها برای استخدام بیش از اجتماعات بازدید نمایند. آلتیا او هانلون، نماینده منطقه ای اداره ملی دفاع غیرنظامیان، اظهار داشت که «میسیسیپی، در عرصه استخدام زنان برای خدمت در بخش های مختلف ارتش، همانند چراغ راه عمل نموده است». در سطح تمامی ایالت های، این پیکار در نوع خود بی پیشینه بود؛ جورجیا بعدها با پیروی از مثال میسیسیپی، پیکار مشابهی را راه اندازی نمود.
مشکاوانک (؛ همچنین ) یک صومعه حواری ارمنی واقع در روستای کوغب در استان تاووش، ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۲ام و ۱۳ام میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نیوتن دیهل بیکر جونیور (.Newton Diehl Baker Jr) (زادهٔ ۳ دسامبر ۱۸۷۱ – درگذشتهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۳۷) وکیل، جورجیست، سیاستمدار و مقام حکومتی اهل ایالات متحده بود. وی از ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵ میلادی به عنوان ۳۷امین شهرداری کلیولند، اوهایو خدمت کرد. بیکر که از ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۱ میلادی وزیر جنگ ایالات متحده بود، سرپرستی ارتش ایالات متحده در جریان جنگ جهانی اول را بر عهده داشت. بیکر، متولد مارتینزبرگ، ویرجینیا غربی، پس از فراغت از مدرسه حقوق دانشگاه واشینگتن و لی، یک دفتر حقوقی خصوصی در کلیولند باز نمود. وی به یکی از متحدان دموکرات و ترقی خواه شهردار تام ال. جانسون مبدل شد. بیکر پیش از اینکه در ۱۹۱۲ میلادی شهردار کلیولند شود، از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ میلادی به عنوان سلیسیتر [مشاور حقوقی] این شهر خدمت کرد. هنگام خدمت به عنوان شهردار، وی برای اصلاح حمل و نقل عامه، بهبود بیمارستان ها و زیباسازی شهر تلاش نمود. بیکر در کنوانسیون ملی ۱۹۱۲ دموکرات ها از وودرو ویلسون حمایت نموده و در راستای کسب رأی نمایندگان اوهایو به نفع وی کمک کرد. پس از پایان خدمت به عنوان شهردار، بیکر انتصاب به عنوان وزیر جنگ از سوی رئیس جمهور ویلسون را پذیرفت. وی یکی از چندین ج
ورجیست های برجسته بود که در کابینه ویلسون گماشته شد. با ورود ارتش ایالات متحده به جنگ جهانی اول، بیکر رهبری ارتش را برعهده داشت. وی ژنرال جان جی. پرشینگ را برای فرماندهی نیروهای اعزامی ایالات متحده انتخاب نمود، کسی که اصرار داشت تا به عنوان یک واحد مستقل عمل نماید. وی در ۱۹۲۱ میلادی وزارت جنگ را ترک نموده و به شرکت حقوقی که به طور مشترک بنیانگذاری نموده بود، بیکرهاستتلر، بازگشت. وی به عنوان وکیل مدافع در پرونده "دهکده یوکلید در مقابل شرکت امبلر ریلیتی" خدمت کرد، پرونده مرتبط با زمین که منتهی به قانونیت قوانین منطقه بندی شد. وی یکی از حامیان قوی جامعه ملل بود و در جریان دهه ۱۹۲۰ میلادی به طور مستمر برای شرکت ایالات متحده در این جامعه دادخواهی می کرد. با آغاز ۱۹۲۸ میلادی، وی به عنوان عضو دیوان دائمی داوری خدمت کرد. در کنوانسیون ملی ۱۹۳۲ دموکرات ها، وی یکی از نامزدان برای ریاست جمهوری ایالات متحده بود، اما کنوانسیون فرانکلین دی. روزولت را انتخاب نمود. سال های اولیه. نیوتن دیهل بیکر در ۳ دسامبر ۱۸۷۱ در مارتینزبرگ، ویرجینیای غربی زاده شده و فرزند نیوتن دیهل بیکر سینیور و مری آن (نام تولد: دوکهارت) بیکر بود. پدربزر
گ بیکر، الیاس بیکر یکی از طرفداران وفادار اتحادیه بود، اما برخلاف، پدر وی به ارتش مؤتلفه ملحق شده و به عنوان سرباز سواره نظام خدمت کرد، پس از مدتی مجروح شده و به عنوان اسیر جنگی زندانی شد. پس از بازگشت به خانه در ۱۸۶۵ میلادی، وی مدرک پزشکی خود را از مدرسه پزشکی دانشگاه مریلند بدست آورده و تا زمان مرگ خود در ۱۹۰۶ میلادی به عنوان پزشک در مارتینزبرگ کار کرد. بیکر آموزش ابتدایی خود را تا سال دوم دوره دبیرستان در مدارس دهکده در مارتینزبرگ به اتمام رسانده و آموزش پیش دانشگاهی خود را در مدرسه عالی اسقفی در الکساندریا، ویرجینیا به پایان رساند. در ۱۹۸۲ میلادی، بیکر با کسب مدرک لیسانس از دانشگاه جانز هاپکینز فارغ التحصیل گردیده و هنگام حضور در دانشگاه وی عضو سازمان برادری فی گاما دلتا بود. وی در کلاس های وودرو ویلسون که در آن وقت در این دانشگاه استاد مهمان بود، شرکت می کرد. پس از بدست آوردن مدرک حقوق از مدرسه حقوق دانشگاه واشینگتن و لی در ۱۸۹۴ میلادی، وی برای یک سال سعی کرد تا یک دفتر خصوصی حقوقی در مارتینزبرگ باز نماید، اما بعداً منشی شخصی رئیس کل پست کشور ویلیام ال. ویلسون شد، کسی که در سواره نظام ارتش مؤتلفه همراه پ
در بیکر خدمت می کرد. وی تا ژوئن ۱۸۹۷ در واشینگتن دی.سی. باقی ماند، پس از آن برای تعطیلات به سفر اروپا رفت و دوباره به مارتینزبرگ بازگشت. در ژانویه ۱۸۹۹، وی یکی از شرکای جدید شرکت حقوقی فوران، مک تاین و بیکر در کلیولند شد. بیکر یک مرد کوچک و لاغر بود. وی بخاطر خدمت در ارتش در جریان جنگ آمریکا و اسپانیا ثبت نام کرد، اما بخاطر ضعف در بینایی رد شد. امور سیاسی کلیولند. زمانی که بیکر به کلیولند نقل مکان نمود، نظریات سیاسی وی بیشتر با حزب دموکرات همدلی داشت؛ وی از آنچه به اصطلاح دموکرات های طلا نامیده می شد و از رویکرد آنها نسبت به استاندارد طلا، تجارت آزاد و اصلاحات خدمات مدنی پشتیبانی نمود. وی برای خود حرفه حقوقی موفقی ساخت و در سیاست های محلی دخیل شد. او به نامزد دموکرات تام ال. جانسون برای راهیابی به سمت شهردار کلیولند همکاری نموده و تحت مشاوره وی، حرفه خدمات عمومی خود را آغاز کرد. جانسون یکی از طرفداران پرشور ترقی خواه سیاسی جورجیسم بود. بیکر نیز تحت تأثیر سیاست های جانسون قرار گرفته و به یک جورجیست مبدل شد. بیکر به جانسون همکاری نمود تا با انحصارگرایی خدمات شهری مثلاً، شرکت راه آهن الکتریکی کلیولند که در مالکی
ت مارک هانا قرار داشت، مبارزه نماید و این کار باعث محبوبیت بیکر نزد اهالی کلیولند شد. پس از خدمت به عنوان سلیسیتر شهر از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ میلادی، وی در ۱۹۱۱ میلادی شهردار شهر شد. به عنوان مقام حکومتی شهر، علایق اصلی بیکر فراهم نمودن برق به شهر کلیولند (وی یک کارخانه برق شهرداری را تأسیس نمود)، اصلاح حمل و نقل عمومی، بهبود بیمارستان و زیباسازی شهر بود. وی یکی از حامیان قوی کالج کلیولند بود که حالا بخشی از دانشگاه کیس وسترن رزرو است. از دستاوردهای پرافتخار وی به عنوان شهردار شهر، تصویب متمم حاکمیت داخلی به قانون اساسی کلیولند بود که در ۱۹۱۲ میلادی توسط رأی دهندگان تأیید گردید. این متمم به کلیولند این حق را می داد تا منشور خود را ترسیم نماید و فعالیت های رسمی شهری را بدون دخالت ایالت انجام دهد. زمانی بیکر به نمایندگی از ویلسون در کنوانسیون ملی دموکرات در ۱۹۱۲ میلادی در بالتیمور کار کرد، وی یکی از نامزدان احتمالی سمت معاون رئیس جمهور پنداشته می شد. او و ویلسون از دهه ۱۸۹۰ میلادی، زمانی که هر دو در دانشگاه جانز هاکینز بودند، همدیگر را می شناختند و بیکر با بدست آوردن آرای نمایندگان اوهایو به نفع ویلسون، نقش حیاتی در نا