Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آغاز گردید. اواخر سال ۱۹۴۱، این لشکر در کنار سایر واحدهای ورماخت مورد ضد حمله ارتش سرخ برای شکستن حصر لنینگراد قرار گرفت که توانست با وجود زمستان بسیار سرد و دمای ۲۰ تا ۳۰ درجه زیر صفر با عملیات موفقیت آمیز در جنوب دریاچه لادوگا اواخر ماه مارس سال ۱۹۴۲ قریب به ۱۳۰ هزار سرباز ضدحمله کننده ارتش سرخ را حوالی وولخوف به محاصره انداخته و تا اواخر ماه ژوئن همان سال با به اسارت گرفتن ۳۳ هزار نفر منهدم کند. گفته می شود در جریان همین محاصره، موفقیت روس ها در گشایش موقتی یک مسیر تدارکاتی که به گریختن عده ای از آن ها از محاصره منجر شد، موجب جایگزینی آلتریختر با فون گرافن به عنوان فرمانده لشکر گشت. پس از پایان عملیات در وولخوف، لشکر پنجاه و هشتم پیاده نظام در ترکیب سپاه دهم تا نوامبر سال ۱۹۴۲ به جنوب منطقه تحت محاصره اورانینباوم در غرب لنینگراد فرستاده شد. این لشکر مدت یک ماه بعد را تا ماه دسامبر سال ۱۹۴۲ در استارایا روسا در موقعیت ذخیره مجموعه ارتش های شمال قرار گرفت. لشکر پنجاه و هشتم پیاده نظام از دسامبر سال ۱۹۴۲ مجدداً در خط مقدم و این بار در منطقه دمیانسک حاضر گشت. ماه اکتبر سال ۱۹۴۳، این لشکر از نیروهای محاصره کننده
لنینگراد جدا گردیده به کمک خطوط آهن راهی بخش جنوبی خط مقدم گردید. یا آگاهی یافتن سرویس اطلاعاتی آلمان از آماده سازی های ارتش سرخ برای تهاجم به مجموعه ارتش های شمال، مقرر شد این لشکر جزو نیروهای ذخیره ارتش شانزدهم قرار بگیرد. با این همه، شدت و زمان بندی تهاجم ارتش سرخ همچنان باعث غافل گیری آلمانی ها شد و پیش از آن که لشکر پنجاه و هشتم پیاده نظام به شکل کامل به مقصد خود برسد با تصرف شهر نِوِل به عنوان مرکز با اهمیت ارتباطی توسط روس ها، تنها نخستین عناصر این لشکر در محل مورد نظر مستقر شدند. با ادامه تلاش روس ها برای پیشروی، لشکر پنجاه و هشتم پیاده نظام در جناح جنوبی مجموعه ارتش های شمال و جانب شمالی مهاجمان روس به کار برده شد و با توجه به کافی بودن نیروی های آلمانی برای متوقف کردن دشمن، موفق گردید در کنار سایر واحدهای خودی، ارتش سرخ را تا ژانویه ۱۹۴۴ در شکستن خط مدافعان ناکام سازد. با شکسته شدن محاصره لنینگراد، لشکر پنجاه و هشتم پیاده نظام با شتاب به سمت شمال گسیل شد تا جلوی پیشروی بیشتر روس ها را بگیرد و در همین زمان در نبرد بر سر ناروا حضور یافت. شکست و عقب نشینی. سری حملات موفقیت آمیز تابستانه ارتش سرخ در سا
ل ۱۹۴۴ این لشکر را در جناح جنوبی مجموعه ارتش های شمال به تدریج تا لتونی عقب راند. با عقب نشینی آلمانی ها از استونی و لتونی و آغاز عملیات ارتش سرخ در اوایل اکتبر ۱۹۴۴ موجب شد لشکر پنجاه و هشتم پیاده نظام با عقب نشستن به سمت آلمان، در منطقه ممل موضع تدافعی بگیرد. با خطر قرار گرفتن در محاصره، این لشکر توانست در ژانویه سال ۱۹۴۵ خود را از طریق نواره کورونی، به کونیگسبرگ برساند. سپهبد کورت زیورت، فرمانده این لشکر در ۱۳ آوریل ۱۹۴۵ در میدان نبرد زخمی شد و با سپردن پست فرماندهی به سرهنگ فریتس کلسینگ، از طریق دریا به شمال آلمان منتقل گردید. مابقی نیروها تا آخرین روزهای جنگ به نبرد ادامه دادند تا نهایتاً یک روز پس از تسلیم کامل دولت آلمان در مقابل دشمنانش، در همین منطقه آخرین سربازهای باقی مانده از لشکر پنجاه و هشتم پیاده نظام ورماخت به اسارت ارتش سرخ درآمدند.
جرالد استریکلند (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار و وکیل دادگستری اهل مالت و بریتانیا بود. وی از ۹ اوت ۱۹۲۷ تا ۲۱ ژوئن ۱۹۳۲ نخست وزیر مالت بود. جرالد استریکلند در ۲۲ اوت ۱۹۴۰، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
زبان تراکی زبانی منقرض شده است که زمانی تراکیان در اروپای جنوب شرقی بدان سخن می راندند. دربارهٔ خانواده و دسته بندی این زبان میان زبان شناسان اختلاف است، ولی تقریباً همه متفق القول اند که زبان تراکی زبانی هندواروپایی بوده و متعلق به دستهٔ ساتم بوده است. همچنین چنین پنداشته می شود که در میان زبان های هم عصر، این زبان بیشتر قرابت را با زبان داکی داشته است. دربارهٔ زمان انقراض این زبان هم اختلاف نظر وجود دارد، ولی گزارش هایی دال بر وجود لهجه هایی از این زبان تا سدهٔ ششم میلادی در دست است. نظریاتی در عالم زبان شناسی هست که پیشنهاد می دهد که زبان آلبانیایی را باید امتداد این زبان دانست. برخی زبان شناسان هم پیشنهاد داده اند که ممکن است زبان تراکی از شاخهٔ زبان های بالتیک باشد. کتیبه های تراکی. تنها چهار نوشته از این زبان به دست ما رسیده است. یکی از آنها که در ۱۹۱۲ در ازرووو در بلغارستان کشف شد حلقهٔ طلایی بود متعلق به سدهٔ پنجم پیش از میلاد که دارای نوشته ای با خط یونانی و در هشت سطر می باشد. دیگری کتیبه ای است که به نام روستایی که در آن یافت شد به کتیبه ٔ کیولمن معروف است. این کتیبه در ۱۹۶۵ کشف شد و مربوط به سدهٔ
ششم پیش از میلاد و احتمالاً در اصل متعلق به ستون یک معبد بوده است. کتیبهٔ سوم نیز یک حلقه است و به مایبهٔ دووانلی شهرت دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Thracian language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Thracian_language&amp;oldid=967307688 (accessed July 23, 2020).
مرکز پذیرش و شناسایی موریا (به یونانی: Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Μόριας)، معروف به اردوگاه پناهجویان موریا یا فقط «موریا»، بزرگ ترین اردوگاه پناهجویان در اروپا بود واقع در خارج از روستای موریا (به یونانی: Μόρια، "Mória") نزدیک میتیلن در جزیره لسبوس. این اردوگاه نظامی که با سیم های خاردار و حصار پیوند زنجیره ای محصور شده بود، به عنوان «کانون داغ» اتحادیه اروپا عمل می کرد. توسط دیده بان حقوق بشر به عنوان یک زندان در هوای آزاد توصیف شد. در اوت ۲۰۱۸، همان طور که بی بی سی گزارش داد، توسط هماهنگ کننده میدانی پزشکان بدون مرز «بدترین اردوگاه پناهندگان روی زمین» لقب گرفت. «من را دیده اند، هرگز در سطح از درد و رنج ما شاهد در اینجا هر روز» می گوید: لوکا فونتانا، MSF لزبوس هماهنگ کننده (۷'۴۲) اردوگاه. این به جای اطراف ۳٬۰۰۰ نفر ساخته شده بود، با این حال وجود دارد حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر در تابستان سال ۲۰۲۰ در این اردوگاه زندگی می کنند که در این بین ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ نفر کودکان زیر ۱۸ سال هستند. به دلیل ازدحام زیاد، اردوگاه به یک باغ زیتون مجاور گسترش یافت، معروف به «جنگل موریا»، جایی که محل زندگی موقت بود، به طور معمول از پالت
و ترپال ساخته می شد. مهاجران حدود ۵۰۰۰ درخت زیتون را قطع کردند که برخی از آنها قرن ها عمر داشتند تا از آنها به عنوان هیزم استفاده کنند. ساکنان دهکده نزدیک موریا از افزایش جرم و جنایت، از جمله شکستن در خانه، تخریب و غارت خانه ها شکایت کرده اند. ژان زیگلر، نایب رئیس کمیته متخصصان مشاور شورای حقوق بشر سازمان ملل، از این اردوگاه که در سال ۲۰۱۹ بازدید کرد، به عنوان «تفریح یک اردوگاه کار اجباری در خاک اروپا» توصیف شد. در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰، آتش سوزی در اردوگاه ببیش از ۱۲۰۰۰ پناهجو آسیب رساند، که ممکن است عمداً در اعتراض به اقدامات قرنطینه ای آغاز شده باشد، که پس از کشف موارد مثبت COVID-19 در اردوگاه رخ داد. در ۱۰ سپتامبر، سه کشتی یونانی برای کمک به پناه دادن به مهاجران فرستاده شدند. در ۱۰ سپتامبر، اردوگاه تقریباً به طور کامل تخریب شد. بیشتر پناهندگان در خیابان بی خانمان بودند. در جریان اعتراضات خواستار تخلیه، پلیس یونان به سمت آنها گاز اشک آور شلیک کرد. دولت یونان معتقد است که آتش سوزی عمداً توسط مهاجران معترض به دلیل شیوع COVID-19 میان مهاجران در اردوگاه و در قرنطینه قرار گرفتن اردوگاه در قرنطینه قرار گرفته بود در می
ان مهاجران در اردوگاه، آغاز شده است. در شانزدهم سپتامبر سال ۲۰۲۰، چهار مرد افغان به اتهام شروع آتش سوزی به طور رسمی به اتهام آتش سوزی متهم شدند. دو مهاجر خردسال دیگر که گفته می شود در آتش سوزی نقش داشته اند در بازداشت پلیس در سرزمین اصلی بازداشت شده اند. پس از آتش سوزی اردوگاه موریا، مرکز پذیرایی بسته و متشکل از پناهجویان و پناهجویان تصویب شد که توسط دولت یونان با تأیید اتحادیه اروپا ساخته شود. این مکان در منطقه Vastria (نزدیک روستای Nees Kydonies) در شمال شرقی لسبوس واقع شده و تا اواخر سال ۲۰۲۱ تکمیل خواهد شد. وضعیت اسفناک کمپ موریا به دفعات در رسانه ها و سازمان های حقوق بشری گوشزد شده است. اکثر پناهجویان در چادرها و کلبه های چوبی بدون حداقل امکانات گرمایشی و سرمایشی زندگی می کنند خدمات بهداشتی بسیار ضعیف است و بیماری های پوستی مانند گال به شدت در کمپ شایع است. در زمستان شیوع ویروس کرونا دولت یونان بخش زیادی از پناهجویان را از کمپ خارج کرد تا در صورت شیوع کرونا بتواند ان را کنترل کند بخش های کمپ. اردوگاه پناهجویان موریا که در ابتدا یک پایگاه نظامی قدیمی بود و بعدها تبدیل به کمپ مهاجرین شد پس از هجوم مهاجرین
در سال های۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ استقرار چادرها در بیرون از محوطه قانونی کمپ افزایش یافت هم اکنون کمپ موریا به چندین زون تقسیم شده است کمپ هلندی ها در شرق و تا شمال کمپ گسترش یافته است جنگل آلمانی ها در غرب لول آزاد (شامل افراد مجرد که غالباً هزاره های پاکستان هستند) لول دو سه و چهار جنگل بالا که در شمال کمپ و بیرون از کمپ قرار دارد نزاع ها. از ابتدای سال ۲۰۲۰ هشت مورد قتل در موریا اتفاق افتاده است.
مخازن مالاگا () یا مخازن معلق مجموعه ای از مخازن واقع در آثار تاریخی در اماکن باستان شناسی کارتاژ در تونس است؛ که یکی از بهترین اماکن حفاظت شده از دوران روم باستان محسوب می شود. ظرفیت این مخازن از ۵۰ تا ۶۰ هزار متر مربع است تا جریان آب از طریق چاه های زاگوان وارد آنها شده و نگهداری شود تا به این وسیله نیازهای حمام های آنتونیوس در کارتاژ در دوران رومیان در شمال آفریقا تأمین شود. مخازن مالاگا در اماکن باستان شناسی کارتاژ، به عنوان میراث جهانی یونسکو نامگذاری شده اند. براساس گفته الادریسی، حداقل ۲۴ مخزن در یک خط وجود داشته که طول هر کدام ۱۳۰ فوت و عرض آن ها ۲۶ فوت است. هرچند که هنری سالادین این عرض را خیلی زیاد می دانست. طبق گفته های توکسن فالبه، پانزده مخزن سالم و چهار مخزن مخروبه وجود داشت که هر یک از این نوزده مخزن دارای ۴۳۰ فوت (۱۳۰ متر) طول و عرض ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) بودند. همچنین یک پروژه فعال برای حفاظت و بازیابی سایت و ایجاد فضای موزه ای اختصاص داده شده به آن وجود دارد. تاریخچه. آبشارهای بزرگ و نسبتاً خوبی که در ضلع شمالی شهر روم باستان واقع شده اند، آنها تنها بزرگ ترین مخفیگاه های کارتاژ نبودند، اما در کنار
دیگران وجود داشتند: «حوضه های همیلکار» و آنهایی که در تپه بوردژ دژید واقع شده اند. از قرون وسطی، از این مخزن به عنوان خانه های پیش ساخته، اصطبل یا انبارهای محلی استفاده می شد. عملی که تا قرن بیستم ادامه داشت. و همین امر برای مدت طولانی مانع از تحقیقات باستان شناسی این مجموعه شد.
" پوست موز بزرگ خداوند " نام ترانه ای از کریس ریا , آهنگساز و خواننده ی بریتانیایی است که در سال 1992 در دوازدهمین آلبومش با همین عنوان منتشر شد. این آهنگ توسط کریس ریا ساخته و تولید شده است. "پوست موز بزرگ خداوند" به شماره 31 در جدول Singles انگلستان رسید و به مدت سه هفته در این جدول باقی ماند. پیش زمینه. ریا پس از آنکه متوجه شد دخترش وسوسه شده تا به کسی که آزارش می داده بخندد, ایده ی نوشتن این ترانه به ذهنش رسید. ریا در سال 1992 به جان پیژون گفت: "به دخترم گفتم به کسی که در شرایط بدی هست نخند حتی اگر که باهات رفتار خوبی نداشته, چون این جوری خدا رو تحریک می کنی تا بهت پوست موز پرتاب کنه " این نیمچه اخلاقی و نیمچه خرافی است. هرکسی که در زندگی به ما بدی می کند و می بینیم که شرایط بدی دارد دوست داریم تا به او بخندیم. نمی دونم این باور خرافی است یا نه, یا از آن جهت است که می ترسم مبادا خدا برای من هم پوست موزی بیندازد. " نظرات منتقدین. رابرت تیلی از "موسیقی و رسانه" پس از انتشار این آهنگ نوشت: "همخوانی با عنوان آهنگ که با صدای رعب آور و تاریکی خوانده می شود بسیار ساده است، که از آن یک تک آهنگ دوم [آلبوم] ایده آل
می سازد. صدای زوزه کشان هارمونیکا در پس زمینه همخوانی کاملی با باران و طوفان های ماه نوامبر دارد. " ولادو فورگاک از "The Morning Star"در بررسی این آلبوم می گوید: "در عنوان آهنگ, ریا یک نگاه طنزپردازانه به نوع برداشتش از اعتقادات مطرح می کند." لین ساکسبرگ از "Ottawa Citizen" خاطرنشان کرد که "پیام مستتری" در آهنگ است که باوری خرافاتی را یاد آور می شود که در آن بد شانسی مختص کسانی که خودشان را برتر می دانند نیست, بلکه شامل حال کسانی که خود را فرومایه می دانند نیز می شود. " فهرست آهنگ. کاست سی دی سی دی (نسخه محدود بریتانیا) عوامل. تولید دیگران
تریبون عوام اولین منصب کلانتری در جمهوری روم بود که به روی عوام (پلبی ها) باز بود، و در سرتاسر تاریخ جمهوری مهم ترین مانع در برابر قدرت سنای روم و دیگر کلانترها (خاصه کنسولان) بود. این تریبون ها اختیار سازماندهی و ریاست بر نشست عوام (به لاتین: Concilium Plebis)، فراخواندن سنا، پیشنهاد لایحه، و مداخله در امور قانونگذاری به نمایندگی از عوام و، مهم تر از همه، وتوی اقدامات کنسولان و دیگر کلانترها را داشتند، و اینچنین از منافع عوام به عنوان یک طبقه دفاع می کردند. تریبون های عوام دارای حرمت (sacrosanct) بودند، بدین معنا که هرگونه هتک حرمت به شخص آنان مجازات مرگ را در پی داشت. در دوران امپراتوری این منصب به امپراتور واگذار شد و بسیاری از کارکردها و استقلال خود را از دست داد. تأسیس منصب. برطبق نوشته های تیتوس لیویوس در کتاب "از پیدایش روم"، ۱۵ سال پس از خلع رژیم پادشاهی و پیدایش جمهوری در ۵۰۹ ق. م، توده های روم کمرشان از بار سنگین بدهی ها خم شده بود و آنان اشراف و ثروتمندان را باعث و بانی بی پولی خود می دانستند. نزاع هایی نیز بین توده ها و اشراف در ۴۹۵ و ۴۹۴ ق.م. روی داد که منجر به شوریدن عوام شد و حتی گفته می شد که
توده ها برآنند دو کنسول را ترور کنند. آنان به پیشنهاد لوکیوس سیکینیوس در اعتراض به ظلم و زورگویی اشراف شهر و بی توجهی دولت به مشکلاتشان دست به اعتصاب زدند و در مقیاسی عظیم روم را ترک کردند و در کوه مقدس، تپه ای واقع در خارج روم، بست نشستند. پس از این بست نشینی و ترک شهر از سوی اکثریت توده ها، سنای روم (نمایندهٔ اشراف) ترسید که حالا که اوضاع شهر به حالت تعلیق درآمده است، مبادا نیرویی خارجی از این وضعیت سوءاستفاده کند و بر شهر حمله کند. ایشان صلاح را در آن دیدند که به هر قیمت توده ها را با خود و با اشراف آشتی دهند و دولت شهر را از این تعطیلی درآورند. پس مننیوس آگریپا را، که سخنوری قابل و مورد اقبال توده ها بود، به کوه مقدس فرستادند. مننیوس برای توده ها مَثَل زیر را تعریف کرد:پس او با این مَثَل نشان داد که این نارضایتی توده ها از سنا و اشراف چقدر شبیه به نارضایتی اعضای بدن از معده است، و بدین سان توده ها را آرام کرد. پس از این میانجی گری، توده ها بدین شرط راضی به بازگشت به روم و آشتی با سنا و اشراف شدند که «کلانترهایی مخصوص به خودشان داشته باشند که در موقع اجحاف و زورگویی کنسولان از منافعشان دفاع کنند، و هیچ یک
از سناتورها مجاز به تصدی این منصب نباشد، و این کلانترها باید مصونیت داشته باشند و هرکس که به آنان آسیبی بزند مجرم است و تمامی توده ها، بدون خوف از مجازات مرگ، قادر به کشتن چنین مجرمی خواهند بود.» با پذیرش این شروط از سوی سنا و اشراف، دو تن به عنوان تریبون عوام برگزیده شدند و توده ها به شهر بازگشتند. اولین تریبون ها در سال ۴۹۳ ق. م، لوکیوس آلبینیوس و گایوس لیکینیوس بودند. تریبون های عوام از زمان تأسیس این منصب تا پایان جمهوری روم در ۲۷ ق.م. همواره حامی منافع توده ها بودند. از سال ۴۵۷ ق. م، در دوران کنسولی گایوس هوراتیوس پولویلوس و کوئینتوس ازکوئیلینوس شمار تریبون ها به ده افزایش یافت، دو تریبون برای هر طبقه؛ و در سرتاسر تاریخ روم همین تعداد باقی ماند. آنان توسط دو اِدیل پلبی (aediles plebis) یاری می شدند. تنها توده ها واجد صلاحیت این مناصب بودند، هر چند که در عمل حداقل دو استثناء به چشم خورد. تریبون های عوام در مجمع قومی انتخاب می شدند. قدرت تریبون ها. آنان نشست عوام را تشکیل می دادند، مجمعی که مجاز به تصویب قوانینی بود که تنها به عوام مربوط می شد ــ و تریبون های عوام و ادیل پلبی ها را انتخاب می کرد، و یکی از
تریبون های عوام ریاست مجمع را برعهده می گرفت. تریبون ها مجاز بودند لایحه ای را تقدیم مجمع مزبور کنند. در سدهٔ سوم قبل از میلاد، تریبون ها همچنین حق آنرا داشتند که تشکیل جلسهٔ سنا را خواستار شوند، و لوایحی را به آن ارائه دهند. Ius intercessionis (که از آن با عنوان intercessio نیز یاد می شود) قدرت تریبون ها برای مداخله به سود عوام و وتوی اقدامات کلانترها بود که در تاریخ روم بی سابقه بود. از آنجایی که تریبون های عوام به لحاظ تکنیکی کلانتر محسوب نمی شدند و برای همین از اقتدار عالیه "(maior potestas)" بی بهره بودند، ناچار به حرمت خود تکیه می کردند تا جلوی آن اقدامات کلانترها، که برای توده ها ناخوشایند بود، را بگیرند. همین حرمت داشتن ("being sacrosanct") سبب می شد کسی نتواند به تریبون ها آسیبی وارد کند یا در کارشان مداخله کند یا وتوی شان نادیده بگیرد، چه این کارها مجازات مرگ را برای فرد خاطی به دنبال داشت. این حرمت همچنین تریبون ها را از تمامی کلانترهای دیگر مستقل می ساخت، هیچ کلانتری نمی توانست اقدام یک تریبون عوام را وتو کند. اگر یک کلانتر، سنا، یا هر یک از مجامع دیگر فرامین یک تریبون را نادیده می گرفتند، او هم م
ی توانست «حرمت» خود را به میدان بیاورد تا به آنان پاسخ بدهد. تنها یک دیکتاتور از این وتوی تریبون ها استثناء بود. تریبون ها می توانستند اقدامات سنا را وتو کنند. تریبون تیبریوس سمپرونیوس گراکوس از وتوی خود علیه تمامی اقدامات حکومت در ۱۳۳ق. م استفاده کرد، زمانی که سنا کوشید با به میان آوردن وتوی یک تریبون دیگر، اصلاحات ارضی وی را متوقف کند. تریبون ها همچنین قدرت اِعمال حقِ تظلم کردن از مردم ــ که پیش درآمدی بر حق امروزی قرار احضار زندانی است ــ را داشتند. حق مزبور، یک شهروند را مجاز می کرد که در برابر اقدامات خودسرانه یک کلانتر با فریاد زدنِ "!appello tribunos" («تریبون ها را فرامیخوانم») یا "!provoco ad populum" («من از مردم تظلم می کنم») دادخواهی کند. وقتی که از این حق استفاده شد، یکی از تریبون ها باید برای حسابرسی حاضر می شد و فقدان رویه قانونی اقدام کلانترها را می سنجید. محدودیت ها. تریبون ها هیچگونه اقتداری در خارج از دیوارهای شهر روم را نداشتند، مگر زمانی که، همراه با دیگر کلانترها، در کوه آلبانو برای دادن قربانی به درگاه ژوپیتر - عادت لاتین ها- مجتمع می شدند. همین محدودیت مورد استفاده کنسول های سال ۴۸۳ق.
م یعنی مارکوس فابیوس ویبولانوس و لوکیوس والریوس پوتیتوس برای مقابله با مخالفت یک تریبون عوام در مسئله سربازگیری آن سال واقع شد. این دو کنسول در واقع با سودجستن از این محدودیتی که بر قدرت تریبون ها اعمال شده بود کار سربازگیری را در بیرون دیوارهای شهر روم انجام دادند. به نقل از دیونوسیوس هالیکارناسی(اینجا): دیدگاه ماکیاولی در مورد سودمندی های این منصب. نیکولو ماکیاولی، متفکر سیاسی دوران رنسانس، معتقد است که پدید آمدن تریبون های عوام در سال های ابتدایی جمهوری روم سبب مشارکت بیشتر توده ها در اداره ی دولت شد و، در حقیقت، تریبون های عوام پاسداران آزادی بودند. در دوران پادشاهی روم (۷۵۳ تا ۵۰۹ ق. م) تا هنگامی که لوکیوس تارکوئینیوس متکبر (آخرین شاه روم) بر سریر قدرت بود، اشراف و سنا به ظاهر گستاخی نمی کردند و با همه ی مردمان، حتی حقیرترینشان، به مهربانی رفتار می کردند. ولی علت این ظاهرسازی این بود که اشراف و سنا از شاه می ترسیدند و نگران بودند که اگر مردمان از ایشان بدرفتاری ببینند، با شاه همدست گردند. اما پس از خلع تارکوئینیان و برقراری جمهوری، اشراف دیگر ترسی از شاه مخلوع نداشتند و همه ی زهری را که تا آن زمان در سین
ه ی خویش انباشته بودند بر سر مردم خالی کردند و از هیچ گونه اهانت و تحقیر ایشان دریغ نورزیدند. پس از مرگ تارکوئینیوس متکبر در ۴۹۵ ق.م، دیگر بیم و نگرانی بر اشراف روم لگام نمی زد و، برای همین، توده های روم ناچار شدند نهادی نو پدید آورند تا همان اثری را ببخشد که قدرت شاهان می بخشید. چنین بود که پس از شورش های پیاپی و مبارزات خطرناک و تعدی ها و تجاوزاتی که چه از سوی اشراف و چه به دست توده ها به عمل آمد، سرانجام توده ها تریبون های عوام را انتخاب کردند تا از ظلم و تعدی اشراف بر خویش ممانعت کنند و سدی میان خودشان و طبقه ی اشراف باشند.
ادوارد لیر (به انگلیسی:Edward Lear؛ ۱۲ مه ۱۸۱۲، هالووی – ۲۹ ژانویه ۱۸۸۸، سانرمو) شاعر، تصویرگر، نقاش، موسیقی دان، نویسنده و طنزپرداز اهل انگلستان بود. او اکنون بیشتر برای جفنگیات ادبی در شعر و نثر و به ویژه برای شعرهای لیمریک (غیرمسجع پنج بندی) شناخته شده است. قالبی ادبی که وی آن را محبوب کرد. زمینه های اصلی فعالیت او به عنوان یک هنرمند در سه محور بود: به عنوان یک طراح برای نشان دادن پرندگان و حیوانات کار می کرد؛ به عنوان یک نقاش در طول سفرهایش نقاشی های رنگی انجام داد، که بعداً دوباره آن ها را کار کرد و گاهی به عنوان صفحه آرا برای کتاب های سفرنامه اش. او به عنوان یک تصویرگر کوچک با تصویرسازی هایش برای اشعار آلفرد تنیسون؛ به عنوان نویسنده با مجموعه محبوب اشعار طنز جفنگیات و همچنین با آهنگ ها، داستان های کوتاه، نقشه های گیاه شناسی، دستورالعمل ها و الفبای اصلی شناخته می شود. افزون بر این وی دوازده تنظیم موسیقی از شعرهای تنیسون را تهیه و منتشر کرد. با آنکه مجموعه طنز جفنگیات ادوارد لیر حاوی اشعار زیادی است، می توان گفت که «جغد و پیشی» مشهورترین سروده او به بشمار می رود. او توانست یکصد سال پس از مرگش جایگاه خود ر
ا در زمینه شعر به دست آورد. زندگی. ادوارد لیر در یک خانواده طبقه متوسط در روستای هالووی انگلستان متولد شد. تحصیلاتش را بیشتر در خانه گذراند. در کودکی از آسم و برونشیت و همچنین افسردگی و صرع رنج می برد. ادوارد لیر در نوجوانی پس از جدا شدن از خانواده در سال ۱۸۲۷، سعی کرد که با ساختن صفحه های رنگی و چاپ و نقاشی روی بادبزن و گاهی هم تصویرسازی بیماری ها برای پزشکان و بیمارستان ها برای خود درآمدی کسب کند.ادوارد لیر در سال ۱۸۳۰ کار برای انجمن جانورشناسی را آغاز کرد. کار او تولید مجموعه نقاشی طوطی ها بود که پس از آن کار تولید حکاکی های چاپ رنگی دست ساز را آغاز کرد. گرچه این سری هیچگاه کامل نشد اما بسیار مورد تحسین واقع شد و سرانجام لیر پیش از آنکه برای یک سفر سه ساله به ایتالیا برود از سوی «ارل دربی» استخدام شد. او دو جلد کتاب مصور را منتشر کرد. کتاب مصور «سیاحان» در ایتالیا، اولین این کتاب ها بود که درس های نقاشی برای ملکه ویکتوریا نیز در آن ثبت شده است. گفته می شود این کتاب او را بشدت تحت تأثیر خود قرار داده بود. لیر سپس به مدیترانه بازگشت و به یونان و مصر و همچنین هند و سریلانکا نیز سفر کرد و در این سفرها نقاشی ها
ی بسیاری کشید. او در سال ۱۸۴۶ کتاب شعر طنز جفنگیات را منتشر کرد. مشهورترین قطعه شعر این مجموعه «جغد و پیشی» است که برای خانواده ارل دربی در سال ۱۸۶۷ نوشته است. ادوارد لیر در ژانویه ۱۸۸۸ درگذشت و چندی بعد در همان سال نسخه جدید از کار او «داستان ها و ترانه های چرند و پرند» منتشر شد. گرچه کتاب های طنز او در زمان حیاتش بسیار محبوب بود و در سال ۱۹۱۲ نیز «اوبزرور» مرور کوچکی از آثار او را به نمایش گذاشت اما در سال ۱۹۸۵ بود که آکادمی رویال یک نمایشگاه اختصاصی از آثار هنری لیر برگزار کرد و در نهایت موقعیت او به عنوان یک هنرمند قدر دانسته شد. بزرگداشت. در ۱۲ مه ۲۰۱۲ به مناسبت دویستمین سالگرد تولد ادوارد لیر، تصویرگر و طنزپرداز انگلیسی، لوگوی گوگل دودل در انگلستان تغییر کرد.
گوگل میت یک سرویس ارتباط تصویری است که توسط گوگل ساخته شده است. این یکی از دو برنامه جایگزینی برای گوگل هنگ اوتس است و دیگری گوگل چت. گوگل قصد دارد بازنشستگی هنگ ا وتس را در اکتبر ۲۰۱۹ شروع کند. تاریخ. گوگل پس از دعوت و بی سر و صدا یک برنامه آی اواس در فوریه ۲۰۱۷ منتشر کرد، گوگل رسماً ملاقات را در مارس ۲۰۱۷ راه اندازی کرد. این سرویس به عنوان یک برنامه کنفرانس ویدیویی برای حداکثر ۳۰ شرکت کننده رونمایی شد، که به عنوان نسخه دوستانه سازمانی هنگ اوتس توصیف شده است. در زمان راه اندازی، این برنامه دارای یک برنامه وب، یک برنامه اندروید و یک برنامه آی اواس است. ویژگی های کاربران جی سوییت شامل موارد زیر است: در حالی که Google Meet ویژگی های فوق را برای به روزرسانی برنامه اصلی Hangouts معرفی کرده است، برخی از ویژگی های استاندارد Hangouts از بین رفته است، از جمله مشاهده حضار و گفتگو همزمان. تعداد فیدهای ویدیوی مجاز در یک زمان نیز به ۸ کاهش یافته است (در حالی که حداکثر ۴ فید را می توان در یک طرح «کاشی» نشان داد)، با اولویت بندی آن دسته از حاضرین که اخیراً از میکروفون خود استفاده می کردند. علاوه بر این ویژگی هایی مانند جعب
ه چت به جای اینکه اندازه دوم را برای تغییر اندازه تغییر دهند، برای پوشاندن فید ویدیو تغییر می کنند. دسترسی رایگان. در پاسخ به بحران COVID-19 در مارس ۲۰۲۰، Google شروع به ارائه ویژگی های پیشرفته ملاقات کرد که قبلاً نیاز به یک حساب سازمانی برای هر کسی که از G Suite یا G Suite for Education استفاده کند بود. استفاده از Meet بین ۳۰ ژانویه و آوریل سال ۲۰۲۰ با یک عدد ۳۰ رشد کرد، در حالی که روزانه ۱۰۰ میلیون کاربر به ملاقات می رسند، در مقایسه با ۲۰۰ میلیون مورد استفاده روزانه برای بزرگنمایی در هفته گذشته آوریل 2020. تا ماه مه سال ۲۰۲۰، یک حساب کاربری G Suite برای آغاز و میزبانی یک کنفرانس ویدئویی Meet لازم بود، اما با افزایش تقاضا برای کنفرانس ویدئویی به دلیل بیماری همه گیر COVID-19، گوگل دسترسی آزاد به این سرویس را نیز برای دارندگان حسابهای مصرف کننده ملاقات کرد. پس از اعلام این خبر، مدیر مدیریت محصولات Google توصیه کرد که مصرف کنندگان از ملاقات بیش از Hangouts استفاده کنند. دیدارهای رایگان ملاقات فقط در مقایسه با محدودیت ۲۵۰ تماس گیرنده برای کاربران G Suite و حد مجاز 25 Hangout برای Hangouts، فقط می تواند یک میزبان
واحد و حداکثر ۱۰۰ شرکت کننده داشته باشد. برخلاف تماس های تجاری با Meet، تماس های مصرف کننده ثبت و ذخیره نمی شوند و شرکت اعلام می کند که داده های مصرف کننده از Meet برای هدف گذاری تبلیغات استفاده نمی شود. در حالی که بنا به گزارش ها، از داده های تماس برای اهداف تبلیغاتی استفاده نمی شود، براساس تحلیل سیاست حفظ حریم خصوصی Meet , Google حق جمع آوری داده ها در مدت زمان تماس، شرکت کننده و آدرس های IP شرکت کنندگان را دارد. کاربران برای شروع تماس به یک حساب Google نیاز دارند و مانند کاربران G Suite، هرکسی که دارای یک حساب Google است قادر به برقراری تماس ملاقات از طریق Gmail است. مکالمات ملاقات رایگان محدودیت زمانی ندارند، اما با شروع از سپتامبر ۲۰۲۰ به ۶۰ دقیقه محدود می شوند. به دلایل امنیتی، میزبان می توانند ورود را رد کرده و کاربران را در حین مکالمه حذف کنند. از آوریل سال ۲۰۲۰، گوگل قصد دارد فیلتر صوتی باطل سر و صدا و حالت کم نور را منتشر کند. Google Meet از پروتکل های اختصاصی برای کدگذاری ویدیو، صوتی و داده استفاده می کند. با این حال، Google با شرکت Pexip همکاری کرده است تا قابلیت همکاری بین Google Meet و تجهیزات
و نرم افزارهای کنفرانس مبتنی بر SIP / H.323 را فراهم کند.
نینو مارکتی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فروشگاه بزرگ"، "به من نگو!"، "مارکو ویسکونتی"، "ترانه بهار"، "رژ لب"، "دختر رودخانه"، "هرکول آزادشده"، "آنا"، "شنل"، "مایندادس"، "آدم های ناشناس"، "بینوایان"، "عشاق لاتین"، "پری ها" و "هیرود بزرگ" اشاره کرد.
موتور احمد یا وارو روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۸ نفر (۵خانوار) بوده است.
موتور احمد شه بخش روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
موتور الله بخش شه بخش روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۷ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
موتور امیر براهویی روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۵ نفر (۱۳خانوار) بوده است.