Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱۹۲۸ در شهر استوبن ویل اوهایو به دنیا آمد. پدرش، ارل اپلگیت، شهردار استوبن ویل بود و در مجلس نمایندگان اوهایو نیز حضور داشت. او در ۱۹۷۴ از دبیرستان استوبن ویل فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۵۶ در کسوت یکی از کارگزاران مجاز املاک مشغول کار شد. اپلگیت با بتی ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند شد. وی از پیروان کلیسای پرسبیتاری بود. سال های واپسین حیات. اپلگیت در انتخابات ۲۰۰۶ از نامزدی زک اسپیس در برابر رالف اپلگیت از سوی دموکرات ها در حوزه انتخابیه هیجدهم حمایت کرد و با این اقدام نشان داد که رالف به هیچ عنوان مورد تأیید وی نیست و هیچ گونه نسبت خویشاوندی نیز با او ندارد. جیسون ویلسون که در سال ۱۹۹۰ دستیار اپلگیت در کنگره بود، در انتخابات ۲۰۰۶ به مجلس سنا راه یافت. اپلگیت در سال های پایانی زندگی به اسپرینگ هیل واقع در فلوریدا نقل مکان کرد و همسرش در ۵ ژوئن ۲۰۲۰ درگذشت، پیش از آنکه خودش در ۷ اوت ۲۰۲۱ از دنیا برود. مواضع سیاسی. اقتصاد. اپلگیت یکی از پانزده دموکراتی بود که به بودجه ۱ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلاری فرماندار جیم رودز در سال ۱۹۶۳ رأی مثبت دادند. در ۱۹۷۳، مجلس سنای ایالتی با نوزده رأی موافق در برابر پانزده رأی مخ
الف، بودجه پیشنهادی فرماندار جان جی. گیلیان به مبلغ ۹ میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلار را تأیید کرد، اپلگیت از جمله موافقان آن بود. اتاق بازرگانی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۸۲ امتیاز ۲۱ درصد را برای او منظور کرد. وی در سال ۱۹۸۲ به متمم قانون بودجه متوازن رأی مثبت داد. او در سال ۱۹۷۹ در موافقت با کاهش ده درصدی بودجه وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا رأی داد که در صورت تصویب بودجه این وزارتخانه را بیش از ۲۰۰ میلیون دلار کاهش می داد. گروهی از مشاوران که از سوی رئیس جمهور رونالد ریگان مأموریت یافته بودند، گزارشی ارائه کردند مبنی بر اینکه وظایف و مسئولیت های وزارت امور کهنه سربازان را می توان به سایر دستگاه ها محول کرد. در پی این گزارش، اپلگیت با انحلال این وزارتخانه به مخالف برخاست. مجلس نمایندگان با ۲۸۲ رأی موافق در برابر ۱۳۱ رأی مخالف، قانون تسهیل و کاهش مالیات را در سال ۱۹۷۷ به تصویب رساند. اپلگیت از موافقان این قانون بود ولی او و سایر نمایندگان مجلس پیشنهاد جمهوریخواهان مبنی بر کاهش مستمر مالیات ها را نپذیرفتند. او به مصوبه پرداخت کمک ۱٫۵ میلیارد دلاری به شرکت خودروسازی کرایسلر رأی موافق داد ولی با طرح پیشنهادی
کارتر و دریافت کارمزد ۱۰ سنتی از گازوئیل مخالفت کرد. او از موافقان افزایش حداقل دستمزد در سال ۱۹۸۹ از ۳٫۳۵ دلار در هر ساعت به ۴٫۵۵ دلار بود. یک گزارش پنجاه صفحه ای از اپلگیت به عنوان یکی از اعضای دموکرات سنای ایالتی نام برد که به دلیل آنکه مانعی بر سر راه فعالیت های فدراسیون کار آمریکا و کنگره سازمان های صنعتی (AFL_CIO) تلقی می شد تحت کنترل این اتحادیه قرارداشت، هرچند فرانک دبلیوکینگ، رئیس AFL-CIO در اوهایو این ادعا را رد کرد. مجلس نمایندگان با ۲۱۷ رأی موافق در مقابل ۲۰۵ رای مخالف که اپلگیت نیز در زمره موافقان بود، با قانون بسط قدرت اعتصاب کارگران ساختمانی مخالفت کرد. فدراسیون کار آمریکا و کنگره سازمان های صنعتی (AFL_CIO) در سال ۱۹۸۲ امتیاز ۶۹ درصد را برای او منظور کرد. وی از مخالفان توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی بود.
دوست پسر مطلق من () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ بر پایهٔ مانگای "دوست پسر مطلق" از یو واتاسه است و یو جین گو، بانگ مین آه و هونگ جونگ هیون در آن به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۱۵ مه تا ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس برای ۱۶ قسمت روی آنتن رفت. "دوست پسر مطلق من"، سومین درام تلویزیونی اقتباسی از این مانگا است و پیش از این در ژاپن و تایوان اقتباس شده بود. این مجموعه با عنوان دوست پسر مطلق (Absolute Boyfriend) در ویکی در کشورهای انگلیسی زبان در دسترس است، اما در کره جنوبی و نتفلیکس در آسیا با عنوان رسمی انگلیسی دوست پسر مطلق من (My Absolute Boyfriend) به کار می رود.
ارل راسل براودر (Earl Russell Browder) (۲۰ مه ۱۸۹۱–۲۷ ژوئن ۱۹۷۳)، سیاستمدار آمریکایی، فعال کمونیست و رهبر حزب کمونیست ایالات متحده (CPUSA) بود. براودر در جریان دههٔ ۱۹۳۰ و نیمه نخست دههٔ ۱۹۴۰ دبیر کُل حزب کمونیست ایالات متحده (CPUSA) بود. براودر در جریان جنگ اول جهانی، به خاطر مخالفت با خدمت سربازی و جنگ، مدتی را در زندان فدرال زندانی بود. به محض رهایی از زندان، عضو فعال جنبش کمونیستی شد و به زودی به عنوان سازمان دهندهٔ اتحادیهٔ احزاب کمونیست بین المللی و اتحادیه های سرخ کارگری آن اتحادیه در چین و منطقهٔ اقیانوس آرام، به کار شروع کرد. براودر در سال ۱۹۳۰ پس از حذف جناح سیاسی رقیب از سطح رهبری حزب، دبیرکل حزب CPUSA شد. پس از آن به مدت ۱۵ سال، براودر با تألیف ده ها رساله چاپی و کتاب، سخنرانی های زیادی برای مجموعهٔ بزرگ مردم و دو مرتبه رقابت برای ریاست جمهوری ایالات متحده، به یکی از شناخته شده ترین چهره مردمی وابسته با کمونیسم آمریکایی تبدیل شد. براودر در جریان دورهٔ رهبری خود، در فعالیت های جاسوسی اتحاد جماهیر شوروی در آمریکا شرکت کرد و آنانی را که اطلاعات حساس را به حزب انتقال می دادند، با سازمان جاسوسی اتحاد ج
ماهیر شوروی معرفی کرد. براودر به دنبال خشم عمومی نسبت به پیمان عدم تجاوز یا پیمان مولوتوف - ریبنتروپ، به تقلب در گذرنامه متهم شناخته شد. در اوایل سال ۱۹۴۰ به دو مورد اتهام مجرم شناخته شد و به چهار سال زندان محکوم به مجازات شد و برای یک مدتی الی زمان برگذاری دادگاه استینافی، آزاد ماند. دادگاه عالی ایالات متحده در بهار سال ۱۹۴۲ حکم مجازات براودر را مورد تأیید قرار داد و براودر دورهٔ ۱۴ ماههٔ زندان را در زندان فدرال آغاز کرد. براودر سپس در سال ۱۹۴۳ در یک اقدامی تحت عنوان بسوی اتحاد در زمان جنگ، از زندان رها شد. براودر، طرفدار سرسخت همکاری ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در جریان جنگ دوم جهانی بود و ادامهٔ همکاری بین این دو قدرت نظامی را در سال های بعد از جنگ در سر می پرورانید. براودر در سال ۱۹۴۴ پس از درک نقش گستردهٔ کمونیست های آمریکایی به عنوان یک گروه ذی نفوذ سازمان یافته در داخل ائتلاف حاکم، دستور داد که حزب کمونیست آمریکایی به «انجمن سیاسی کمونیست» تغییر داده شود. اما پس از مرگ رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت، جنگ سرد و مک کارتیسم داخلی یا فعالیت های ضد کمونیستی در داخل آمریکا به سرعت پدیدار شد. براودر در
اوایل سال ۱۹۴۶، از حزب کمونیست جدیدالتأسیس اخراج شد و اخراج وی تا حد زیادی به دلیل امتناع وی از اصلاح این دیدگاه ها به هدف انطباق با واقعیت های سیاسی در حال تغییر و مطالبات ایدئولوژیک وابسته با این دیدگاه ها، صورت گرفت. براودر باقی عمر خود را در گمنامی نسبی در خانه اش در شهر یانکرز ایالت نیویورک و بعدها در شهر پینستون ایالت نیوجرسی سپری کرد و در سال ۱۹۷۳ در آنجا درگذشت. وی رسالات و کتاب های متعددی در رابطه با مسائل سیاسی نوشته بود. پیشینه. براودر، فرزند هشتم مارتا جانی (هانکینز) و ویلیام براودر آموزگار و کشاورز، در ۲۰ ماه مه سال ۱۸۹۱ در شهر ویچیتا ایالت کانزاس بدنیا آمد. پدرش طرفدار عوام گرایی یا پوپولیسم بود. حرفه. سوسیالیست. براودر در سال ۱۹۰۷ در ۱۶ سالگی به حزب سوسیالیست ایالات متحده در شهر ویچیتا پیوست و الی انشعاب حزب در سال ۱۹۱۲، پس از خروج تعداد زیاد اعضای گروه طرفدار آرمان سندیکالیسم یا جنبش کارگری در نتیجهٔ درج مادهٔ ضد خراب کاری در اساسنامهٔ حزب و فراخوان ویلیام «بیگ بیل» هیوود، عضو کمیتهٔ کمیتهٔ ملی اجرائی، به فعالیت خود در این سازمان ادامه داد. تئودور دراپر، تاریخ نویس می نویسد که براودر تحت تأثیر
یکی ازشاخه های جنبش سندیکالیسم قرار داشت که معتقد به کار در فدراسیون کارگران آمریکا (AFL) بود. در نتیجهٔ این گرایش ایدئولوژیک، براودر را با ویلیام ز. فاستر، مؤسس سازمان اتحادیه سندیکالیسم یا جنبش کارگری آمریکای شمالی که بر مبنای مشابه همان ایجاد شده بود، و جیمز پی. کانن، طرفدار سازمان کارگران صنعتی جهان آشنا شد. براودر به شهر کانزاس سیتی رفت و به عنوان کارکن خدماتی به کار مشغول شد و وارد اتحادیهٔ صنفی خود یعنی اتحادیهٔ دفتر داران، تندنویسان و محاسبان (AFL) شد. در سال ۱۹۱۶ به عنوان مدیر انجمن تعاونی شهرستان جانسون در شهر اولیتا ایالت کانزاس، به کار شروع کرد. براودر با تمام قوت با جنگ اول جهانی مخالفت ورزید و علناً علیه این جنگ اعتراض کرد و این جنگ را نزاع امپریالیستی توصیف کرد. پس از ورود ایالات متحده در جنگ در سال ۱۹۱۷، براودر بازداشت شد و مطابق قانون جاسوسی سال ۱۹۱۷، به تبانی در شکست کار پیش نویش قانون جنگ و عدم ثبت نام به خدمت سربازی، متهم شناخته شد. براودر به اتهام تبانی به دوسال زندان و به اتهام عدم نام نویسی به خدمت سربازی به یک سال زندان محکوم به مجازات شد و ازماه دسامبر سال ۱۹۱۷ تا ماه نوامبر سال ۱۹۱۸
در زندان ماند. کمونیست. براودر، کنن و همکاران آن ها در شهر کانزاس، یک روزنامهٔ رادیکال را تحت عنوان جهان کارگران بنیاد نهادند و براودر به عنوان نخستین سردبیر آن به خدمت شروع کرد. با این وجود، در ماه ژوئن همان سال براودر به اتهام تبانی در توطئه دوباره زندانی شد و کنن به عوض وی سردبیر روزنامه شد. دوران دوم زندانی شدن براودر که در زندان مرکزی لین ورت سپری شد تا ماه نوامبر سال ۱۹۲۰ ادامه داشت، وی را در یک مقطعه زمانی حساس همزمان با انشعاب جناح چپ حزب سوسیالیست از حزب سوسیالیست آمریکا و تشکیل حزب کمونیست آمریکا و حزب کارگران کمونیست آمریکا، از چرخهٔ فعالیت حزبی بدور ماند. پس از یک سلسله انشعابات و ادغامات، دو حزب کمونیست در سال ۱۹۲۱ با هم ادغام شدند. براودر بالاخره از زندان رها شد و بدون اتلاف وقت به حزب کمونیست متحد (UCP) و به همین گونه اتحادیهٔ آموزشی اتحادیه های کارگری جدیدالتأسیس که توسط ویلیام زی. فاسترت، همکار سابقش راه اندازی شده بود، پویست. براودر به عنوان سردبیر ماهنامهٔ TUEL طلیعه دار کارگران، استخدام شد. در سال ۱۹۲۰ اتحادیهٔ احزاب کمونیست جهان (سازمان جهانی احزاب کمونیست به سرپرستی شوروی سابق) تحت رهبر
ی گریگوری زینوویف، تصمیم گرفت تا کنفدارسیون بین المللی اتحادیه های کارگری کنگره بین المللی سرخ اتحادیه های کارگری (RILU یا «پروفینترن») را تأسیس نماید. کنوانسیون تأسیس این اتحادیهٔ قرار بود در ماه ژوئیه سال ۱۹۲۱ در شهر مسکو برگزار شود و یک هیئت آمریکایی از جمله اعضای احزاب کمونیست آمریکا و سازمان کارگران صنعتی جهان، گرد هم آمدند. ارل براودر به این هیئت نمایندگی معرفی شد که از قرار معلوم نمایندهٔ معدن چیان ایالت کانزاس بود و فاستر شخص غیر وابسته به حزب به نمایندگی از سرویس خبری فیدریت، براودر را در این هیئت همرای می کرد.
رادوان چورچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بئوگراد و باشگاه فوتبال گوریتسا اشاره کرد.
حفاظت غار ، حفاظت و بازسازی غارها برای جلوگیری یا برای کمتر کردن اثر فعالیت های انسانی است. برخی غارها دارای ویژگی های ظریفی هستند که می تواند با تغییر سطح نور، رطوبت، دما یا جریان هوا مختل شود. غارهایی که روشنایی کافی دارند آمادگی رشد جلبک ها در درون غار را دارند که ظاهر و بوم شناسی آن را تغییر می دهند. غارسنگ ها در نتیجه آب هم در سطوح غار و هم رطوبت هوای غار رشد می کنند. تغییر در این موارد به دلیل تعداد زیاد بازدیدکننده، تغییر در جریان هوای غار و تغییرات در هیدرولوژی توسعه غارشناسی را تغییر می دهد.
ارل لاور «راستی» باتز (Earl Lauer "Rusty" Butz) (۳ ژوئیه، ۱۹۰۹–۲ فوریه ۲۰۰۸)، مقام حکومتی ایالات متحده بود که به عنوان وزیر کشاورزی تحت ریاست جمهوری ریچارد نیکسون و جرالد فورد خدمت نمود. سیاست های او کشاورزی شرکتی بزرگ مقیاس و خاتمه دادن برنامه های نیو دیل را ترجیح می داد. پس زمینه. باتز در البینوی ایندیانا بدنیا آمد و در مزرعه لبنیاتی شهرستان نوبل ایندیانا بزرگ شد. او بزرگترین فرزند از پنج فرزند بود و هنگام رشد در مزرعه ۱۶۰ جریب فرنگی (۶۵ هکتاری) والدینش کار کرد. او در مدرسه تک اتاقی شهرستان تا کلاس هشتم شرکت کرد و در کلاس هفتم از این دبیرستان فارغ التحصیل شد. باتز دانش آموختهٔ دانشگاه پردو بود، جایی که عضوی از انجمن اخوت آلفا گاما رو بود. او کارشناسی کشاورزی خود را در ۱۹۳۲ دریافت کرد و سپس دکترایش در اقتصاد کشاورزی را در ۱۹۳۷ میلادی کسب نمود. او عمومی بازیکن فوتبال آمریکایی، دیو باتز بود. باتز با ماری اما پاول (۱۹۱۱–۱۹۹۵) سابق از کارولینای شمالی در ۱۹۳۰ در کمپ 4-H ملی در واشینگتن DC ملاقات کرد. آنها در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۷ میلادی ازدواج کردند. آنها دو پسر به نام های ویلیام پاول و توماس ارل باتز داشتند. حرفه. باتز
در ۱۹۴۸ میلادی نایب رئیس انجمن اقتصاد کشاورزی آمریکا شد و سه سال بعد در همان مقام در جامعه مدیران کشاورزی و ارزیابان روستایی گماشته شد. در ۱۹۴۵ میلادی به عنوان دستیار وزیر کشاورزی توسط رئیس جمهور دوایت دی. آیزنهاور منصوب گشت. همان سال، به عنوان مسئول نماینده ایالات متحده در سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد منصوب گشت. او هردوی این سمت ها را در ۱۹۵۷ میلادی رها کرد و رئیس کشاورزی در دانشگاه پردو که از آن فارغ التحصیل شده بود گشت. در ۱۹۶۸ میلادی به موقعیت های رئیس آموزش و نایب رئیس بنیاد تحقیقاتی دانشگاه ارتقاء یافت. همچنین او در ۱۹۶۸ میلادی برای فرمانداری ایندیانا اقدام کرد، اما در کنوانسیون ایالتی پس از برنده نهایی ادگاور ویتکامب و فرماندار آینده اوتیس آر. بوون با فاصله مقام سوم را کسب نمود. وزیر کشاورزی. باتز دستیار وزیر کشاورزی در واشینگتن DC از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ تحت ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور بود. رئیس جمهور ریچارد نیکسون در ۱۹۷۱ میلادی باتز را به عنوان وزیر کشاورزی گماشت، منصبی که پس از استعفای نیکسون در ۱۹۷۴ و در نتیجه رسوایی واترگیت به خدمت در آن ادامه داد. او از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶ تحت ریاست جمهوری ریچارد نیکس
ون و جرالد فورد وزیر کشاورزی بود. هنگامی که سردمدار USDA بود، باتز شدیداً سیاست های کشاورزی فدرال را تغییر داده و بسیاری از برنامه های حمایتی زمین کشاورزی دوران نیو دیل را مجدداً مهندسی نمود. به عنوان مثال او برنامه ای را منحل کرد که به کشاورزان ذرات برای کشت نکردن کل زمینشان هزینه پرداخت می کرد (مبحث «انبار غله همیشه نرمال» هنری والاس را ببینید). این برنامه تلاش ناموفقی در جهت اجتناب از تأمین بیش از حد ملی ذرت و قیمت های پایین ذرت را صورت داد. تکه کلام او برای کشاورزان این بود: «بزرگ شو یا بیرون رو»، و از کشاورزان می خواست تا محصولات مصرفی چون ذرت را «از حصار تا حصار» بکارند. این تغییر سیاست ها با ظهور شرکت های کشاورزی-تجاری منجر شده و موجب کاهش پایداری مالی زمین های کشاورزی کوچک خانوادگی گشت. باتز اداره کشاورزی را طی اکثریت دوره اخیر تاریخ آمریکا برعده داشت، یعنی زمانی که قیمت غذا آنچنان بالا رفت که موجب تولید گرمای سیاسی شد. در ۱۹۷۲ میلادی، اتحاد شوروی از برداشت های فاجعه آمیز رنج می برد و ۳۰ میلیون تن غله آمریکا را خریداری نمود. باتز به سازماندهی آن معامله کمک کرده بود و امید داشت تا قیمت محصولات را تقویت
کرده و موجب شود کشاورزان چموش برای به میان آوردن جرج مک گاورن به زمین بازی جمهوری خواهان رأی دهند. او در مستند «پادشاه ذرت» ظاهر شد و در آن به عنوان شخصی شناخته می شد که خیزش تولید ذرت، زمین های کشاورزی تجاری بزرگ و وفور ذرت در رژیم آمریکاییان را شروع نمود. در «پادشاه ذرت»، باتز استدلال می کرد که یارانه ذرت به طور جدی هزینه غذا را برای تمامی آمریکاییان بوسیله ارتقاء کارآمدی فناوری های کشاورزی کاهش داده است. تولید غذا با افزایش تقاضای مصنوعی برای غذا کارامد تر شده و هزینه غذا را برای همگی کاهش داد. رسوایی ها و استعفا. جوک پاپ. در کنفرانس جهانی غذا در ۱۹۷۴ میلادی در رم، باتز مخالفت پاپ پل ششم علیه «کنترل جمعیت» را با بزله گویی با درآوردن لهجه ایتالیایی اینگونه مسخره کرد: «او بازیکن نیس، او قواعد را درست نمی کند» (He no playa the game, he no maka the rules). سخنگوی اسقف کوک از سراسقف نشین نیویورک تقاضای عزرخواهی کرد و کاخ سفید نیز همین درخواست را از او کرد. باتز یکی از دولت مردان را فرستاد که می گفت باتز «قصد عیبجویی از انگیزه ها یا یکپارچگی هیچ گروه مذهبی، گروه اقلیت یا رهبران مذهبی را ندارد». او از طریق یکی ا
ز سخنگوها بیان داشت که رسانه ها این بخش از سخن او را تقطیع کرده و از بستر کلی بیرون کشیده بودند و یک جوک را مجدداً بازگو کرده بودند. جوک نژادپرستانه. رسانه های خبری اشاره نژادپرستانه ای که او در مقابل سرگرم کنندگانی به نام های پت بون و سانی بونو و مشاور سابق کاخ سفید جان دین هنگام پرواز تجاری به کالیفرنیا بعد از کنوانسیون ملی جمهروی خواهان در ۱۹۷۶ میلادی ارائه کرده بود را افشا نمودند. نسخه ۱۸ اکتبر ۱۹۷۶ میلادی از مجله تایم این توضیحات را گزارش نمود، در حالی که حالت عوامانه آن را پوشاند:
کلان زیاگان پلیستوسن مجموعه ای از جانوران بزرگ هستند که در دوران پلیستوسن بر روی زمین زندگی می کردند. کلان زیاگان پلیستوسن در طول رویداد انقراض کواترنر منقرض شدند که منجر به تغییر اساسی در اکوسیستم ها در سطح جهان شد. نقش انسان در ایجاد انقراض کلن زیاگان پلیستوسن بحث برانگیز است.
ادوارد مایکل برک (Edward Michael Burke) (متولد ۲۹ دسامبر ۱۹۴۳)، سیاستمدار آمریکایی و عضو انجمن شهر ناحیهٔ چهاردهم شهر شیکاگو است. وی که یکی از اعضای حزب دموکرات است، برای نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در شورای شهر شیکاگو انتخاب شد و از بخش های جنوب غربی شهر نمایندگی می نماید. برک که رئیس کمیتهٔ مالی شورا بود، از طرف روزنامهٔ "شیکاگو سان - تایمز"، «قدرتمندترین عضو شورای شهر» شیکاگو لقب گرفت. برک توسط "مجله شیکاگو"، یکی از «۱۰۰ قدرتمندترین شهروند شیکاگو» نامیده شد و او را به عنوان یکی از سیاست مداران سازمان سیاسی سنتی شیکاگو توصیف کرد. برک با سابقه ترین عضو انجمن شهرداری در تاریخ شیکاگو است. در جریان دور نخست شهردار هارولد واشینگتن، در دورهٔ جنگ شورا، یکی از رهبران «وردولیاک ۲۹» بود. برک و پرسنلش در معرض تحقیقات فدرال و محلی قرار گرفتند و اعضای ستاد اش به اتهام لست حقوق و تخلقات قراردادی، متهم شناخته شدند و محکوم به مجازات شدند. برک شریک اصلی شرکت کلافتر و برک بود، کلافتر و برک یک شرکت حقوقی است که به صورت تخصصی در بخش تجدید نظر در مالیات بر دارایی فعالیت می نماید؛ این شرکت به مشتریانی که مصروف کسب و کار در این شهر هس
تند خدمت می کند و همچنین خدماتی را برای دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده ارائه می نماید. مأموران فدرال در ۲۹ نوامبر سال ۲۰۱۸، دفتر برک در ساختمان شهرداری شیکاگو و دفتر وی در انجمن شهر را تصرف کردند، این مأموران کارمندان را بیرون کشیدند و دروازه ها و پنجره ها را با کاغذ پوشانیدند. برک در ۳ ژانویه سال ۲۰۱۹، بنا بر ادعا به خاطر استفاده از پست دولتی به منظور جلب کسب و کار برای شرکت حقوقی خود، به شروع به اخاذی متهم شد. برک از ماه اوت سال ۲۰۱۹ به بعد در شرکت حقوقی شریک نیست. آن اِم. برک، خانم برک قاضی دادگاه عالی ایلینوی است. برک و خانمش والدین خوانده بودند و طرف یک دعوی طولانی مدت، خیلی شایع و نژادپرستانه حضانت بودند. اوایل زندگی. برک ساکن اصلی شیکاگو است. جوزف پی. برک، پدر برک، مأمور پلیس کلانتر شهرستان کوک بود که به عنوان ضابط دادگستری کار می کرد. جوزف برک، به عنوان عضو کمیتهٔ سیاسی حزب (یک پست محلی حزب دموکرات) از ناحیهٔ چهاردهم خدمت کرد و در ماه نوامبر سال ۱۹۵۳، از ناحیهٔ چهاردهم عضو انجمن شهر انتخاب شد. ادوارد برک در یک مدرسهٔ ابتدائی دیداری در کلیسای کاتولیک پاریش در قسمت جنوبی شیکاگو درس خواند و در سال
۱۹۶۱ از مدرسهٔ علوم دینی مقدماتی کویگلی فارغ شد. در سال ۱۹۶۵ با کسب مدرک کارشناسی از دانشگاه دوپال فارغ شد و سپس سه سال به عنوان مأمور پلیس شیکاگو کار کرد و در اداره داستانی ایالتی گماشته شد. در این خلال در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه دوپال در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۸، برک مدرک دکتری حقوق را بدست آورد، در کانون وکلای ایالت ایلینوی پذیرفته شد و با آن ماری، خانمش، ازدواج کرد. برک در هنگام تحصیل در مدرسهٔ حقوق، در زمان شدت جنگ ویتنام، به خاطر اجرای خدمت وظیفه عمومی یا اجباری، دروس اش به تعویق انداخته شد. پس از ازدواج و فوت پدرش، به عنوان یگانه حامی خانم، مادر و دو برادر خردسال اش، برای معافیت عسر و حرج (3-A، یعنی تعویق ثبت نام برای افراد تحت تکفل) در خواست ارائه کرد. در ماه ژوئن سال ۱۹۶۹، هیئت تجدید نظر سیستم سامانهٔ انتخابی ایلینوی، مجدداً وی را در کتگوری 1-A (واجد شرایط سربازی بدون محدودیت)، طبقه بندی کرد. در همان زمان، به عنوان سرباز وظیفه در گروه سه صدو شصت و سوم امور مدنی واحد ارتش ذخیره ایالات متحده مستقر در شیکاگو پذیرفته شد. رقبای سیاسی وی ابراز نگرانی کردند که توجه ویژه به برک این زمینه را مهیا ساخت
تا پیش از دیگران در واحد ذخیره وارد شود، اما در نتیجهٔ تحقیقات ارتش، هیچ نوع سندی مبنی بر دستکاری به نفع وی دریافت نشد. عضو کمیتهٔ حزب دموکرات. برک، در نخست به عنوان عضو کمیتهٔ حزب دموکرات و سپس عضو انجمن شهر از ناحیهٔ چهاردهم، جانشین پدر خود در سیاست محلی شد. پس از فوت برک بزرگ در زمان تصدی در اثر سرطان در ۱۱ مه سال ۱۹۶۸، ادوارد برک از شغل مأموریت پلیس مرخصی گرفت تا بجای پدرش عضو کمیتهٔ حزب دموکرات ناحیهٔ چهاردهم شود. برک باوجودی که رئیس محله نبود، اما با آراء مخفی ۶۵ رئیس محله، و شکست رئیس محلهٔ کهنه کار صرف با ۳ و نیم رای، برندهٔ انتخابات در کرسی کمیتهٔ پدرش شد. در سن ۲۴ سالگی، برک جوان ترین شخص در تاریخ شیکاگو بود که عضو کمیتهٔ ناحیه شد، و الی ۱۷ مارس سال ۲۰۲۰، پس از شکست توسط آرون اورتیز، نماینده ایالت، این سمت را به عهده داشت.
اندی زکیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال یوونتوس و باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال پایه و بزرگسالان سوئیس بازی کرده است. زندگی شخصی. زکیری در لوزان، سوئیس از پدر و مادر آلبانیایی کوزوویی متولد شد. تیم ملی. پایه های سوئیس. زکیری از سال ۲۰۱۳ در سطح بین المللی جوانان به ترتیب در تیم های زیر ۱۵، زیر ۱۶، زیر ۱۷، زیر ۱۸، زیر ۱۹، زیر ۲۰ و زیر ۲۱ سال در سوئیس حضور دارد و با این تیم ها ۶۱ بازی انجام داد و ۲۹ گل به ثمر رساند. پیشنهاد کوزوو. در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، پدر زکیری تأیید کرد که زکیری پاسپورت کوزوو را دریافت کرده است و روند تکمیل مدارک لازم را آغاز خواهد کرد که به او اجازه می دهد بلافاصله پس از پایان مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا با تیم زیر ۲۱ سال سوئیس، برای کوزوو بازی کند.در ۲۶ اوت ۲۰۲۰، آگیم آدمی، رئیس فدراسیون فوتبال کوزوو، تأیید کرد که زکیری قرار بود در سپتامبر ۲۰۲۰ برای بازی های لیگ ملت های اروپا مقابل مولداوی و یونان به تیم ملی کوزوو فراخوانده شد، اما به دلیل مشکلات مستندات، نمی تواند بخشی از تیم با
شد. دعوت به سوئیس. زکیری پس از این که در فهرست ۲۹ نفره اولیه سوئیس برای یورو ۲۰۲۰ در ۱۹ مه ۲۰۲۱ قرار گرفت و برای اولین بار به این تیم دعوت شد، حرفه ملی خود را در سوئیس ادامه داد. یورو ۲۰۲۰ به علت دنیاگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۱ برگزار شد. او اولین بازی ملی خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۱ انجام داد و در بازی دوستانه ۲–۱ مقابل تیم ملی فوتبال یونان در خانه به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
شهرک صنعتی، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۵ نفر (۳۵ خانوار) بوده است.
المر لی اندرسون (Elmer Lee Andersen) (۱۷ ژوئن ۱۹۰۹–۱۵ نوامبر ۲۰۰۴)، از تاجران، نوع دوستان و سیاستمداران آمریکایی بود که به واسطه شرکت صنایع شیمیایی اچ. بی. فولر توانست کسب وکار موفقی به راه بیندازد. البته اندرسون را بیشتر به عنوان سی امین فرماندار ایالت مینه سوتا می شناسند. او که از جمهوریخواهان بود از چهره های میانه رو و محترمی به شمار می رفت که تعداد قابل توجهی از قوانین مدنی و زیست محیطی را به تصویب رساند. سال های نخست زندگی و تحصیلات. اندرسون در شیکاگو متولد شد. مادرش، جنی اولیویا جانسون (۱۸۷۷–۱۹۲۵) دختر ملوانی از اهالی لولِئو در سوئد بود که در جوانی به آمریکا آمده و سپس وارد کار چوب شده بود. پدر المر، آرنه کیلسبرگ اندرسون (۱۸۶۶–۱۹۲۶) از مهاجران اهل سولور در نروژ بود که در شیکاگو سکونت گزید و به عنوان راننده تراموا در خط هالست، بیرون از پارکینگ خودرویی بلوار آشلند، مشغول به کار شد. اندرسون در خاطراتش اینطور می نویسد: «قدیمی ترین خاطره ای که از پدرم دارم مربوط می شود به زمانی که با او سوار تراموا می شدم و وقتی به سر تقاطع می رسیدیم به من اجازه می داد تا زنگ را به صدا دربیاورم.» البته هنگامی که او شش ساله ب
ود، پدر و مادرش از هم جدا شدند. اندرسون هرگز به علت این جدایی پی نبرد و هیچ وقت هم از آنها در این مورد سؤالی نپرسید. المر به همراه مادر و خواهرش کارولین که در آن زمان نوزاد بود به ماسکگون ایالت میشیگان نقل مکان کرد. برادران بزرگترش، آرنولد و آروین کمی بعد در این شهر به آنها ملحق شدند. بعد از جدایی، فرزندان خانواده اندرسون گهگاهی با پدرشان در تماس بودند. المر در نه سالگی به نوع خفیفی از فلج کودکان مبتلا شد اما با ورزش موفق شد توان و قدرت بدنی خود را بازیابد. مادر اندرسون زندگی خود را وقف خدمت به کلیسا نمود و مراقب بود تا فرزندانش در فضای کلیسای لوتری پرورش یابند؛ درهمین راستا اندرسون نیز به عضویت کلیسای لوتری «منجی ما» در ماسکگون درآمد. زمستان ۱۹۲۵ بود که مادرش سرما خورد و این سرماخوردگی به ذات الریه تبدیل شد. او در تاریخ ۳ مارس ۱۹۲۵ در حالیکه اندرسون در کنارش حضور داشت، در منزل درگذشت. در عرض یک سال، پدرش نیز بر اثر سکته قلبی در خیابانی در شیکاگو از دنیا رفت. اندرسون در سال ۱۹۲۶ درسش را در دبیرستان به اتمام رساند و سپس وارد اولین دوره کالج تازه تأسیس جونیور ماسکگون شد. دو سال بعد از آنجا فارغ التحصیل شد و نخس
تین دیپلم این کالج را از آن خود کرد. او در حین تحصیل، شغلی نیز در شرکت جی جی فیگن و شرکاء داشت که در زمینه املاک و مستغلات فعال بود. به علاوه، به عنوان گزارشگر پاره وقت نیز برای روزنامه محلی «کرونیکال» کار می کرد. در همان حال اقدام به انتشار روزنامه ای در کالج محل تحصیلش نمود. اندکی بعد، او و برادرانش کسب وکار خود را به راه انداختند که نامش شرکت املاک ومستغلات ماسکگون بود. البته این شرکت گاهی به نمایندگی از شرکت بیمه مرکوری، بیمه حوادث نیز می فروخت. «در آن سال ها خیلی زود به پختگی رسیدم. من در کار فروش خانه و مزارع بودم. بیمه می فروختم، ویراستاری روزنامه کالج را بر عهده داشتم و در همان حال گزارشگر نیمه وقت یک روزنامه محلی بودم. شروع به مطالعه و یادگیری دربارهٔ چیزهایی کردم که هیچ وقت فکر نمی کردم اصلاً وجود داشته باشند. واقعاً دوران فوق العاده ای بود.» اندرسون در سال ۱۹۲۸ از کالج فارغ التحصیل شد. تمام روزهای سال بعد را به عنوان فروشنده برای شرکت شلدون، جایی خارج از مینیاپولیس، کار کرد. «آن یک سالی که در مینیاپولیس بودم باعث شد تا بفهمم چیزهای بیشتری می خواهم. دوست داشتم در دانشگاه مینه سوتا ثبت نام کنم. من مع
مولاً برای شروع هر کاری هدف خاصی دارم. حالا قصدم از ورود به دانشگاه مینه سوتا نیل به سه هدف بود: می خواستم مدرکی داشته باشم تا به واسطه آن امنیت شغلی پیدا کنم. در واقع دوست نداشتم کسی از من پیشی بگیرد صرفاً به این دلیل که او مدرک دارد و من ندارم. دلیل دیگر این بود که شاید از این طریق امکان آشنایی با زنی را پیدا می کردم که بتواند همسرم باشد. من همواره در آرزوی داشتن خانه و خانواده بودم. احساس تنهایی می کردم. فهمیده بودم که اگر همچنین بخواهم یک فروشنده دوره گرد باقی بمانم و مدام در جاده ها باشم، هرگز نمی توانم زنی را که دوست دارم، ملاقات کنم. هدف سوم من این بود که اوقات خوشی داشته باشم. خب، راستش من فروشنده خیلی خوبی بودم و از پولی که درمی آوردم هم مراقبت می کردم؛ بنابراین هدف من فقط تفریح، پیدا کردن دختر موردعلاقه ام و گرفتن مدرک بود. حالا اگر در این راه چیزی هم یادمی گرفتم، برایم در درجه دوم اهمیت قرار داشت!» او در سال ۱۹۳۱ دانشگاه مینه سوتا فارغ التحصیل شد. سیاست. اندرسون که از جمهوریخواهان مترقی محسوب می شد، طی سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۸ در خدمت مجلس قانونگذاری ایالت مینه سوتا بود. حمایت از او به دلایل مختلفی صور