Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کارلو بنتی (؛ ۴ ژوئیه ۱۸۸۵ – ۴ ژوئن ۱۹۴۹) بازیگر و تهیه کننده فیلم در دوران فیلم صامت اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است، می توان به "مادام کاملیا" اشاره کرد.
والتر جان دو لا مر ( ; 1873 آوریل ۲۵–۱۹۵۶ ژوئن ۲۲) شاعر، داستان نویس و رمان نویس انگلیسی بود. او بیشتر بخاطر آثارش برای کودکان، شعرش تحت عنوان «شنوندگان»، و گزیده بسیار تحسین برانگیز داستانهای ترسناک روانشناختی، از جمله «خاله سیتون» و «همه یادگاران» معروف است. در سال ۱۹۲۱، رمان "خاطرات یک میجت" برنده جایزه یادبود جیمز تایت بلک در بخش داستان، و "داستان های جمع آوری شده برای کودکان" پس از جنگ او برنده مدال کارنگی ۱۹۴۷ برای کتاب های کودکان بریتانیا شد.
ژان گئنو (نام هنگام تولد مارسل-ژول-ماری گئنو) (۲۵ مارس ۱۸۹۰–۲۲ سپتامبر ۱۹۷۸) مقاله نویس، نویسنده و منتقد ادبی فرانسوی بود. زندگی و حرفه. ژان گئنو، نویسنده و معلم و یکی از اعضای برجسته NRF بود. وی از سال ۱۹۲۹ تا مه ۱۹۳۶ سردبیر مجله ادبی اروپا بود. گئنو بر اساس خاطرات خود از جنگ جهانی اول، رمانی به نام "جوانان مرده" نوشت. در زمان اشغال فرانسه توسط نازی ها، گئنو از انتشار مطالب امتناع ورزید، زیرا معتقد بود که این کار همکاری با نازی خواهد بود. در عوض، او یک نشریه مخفی را اداره می کرد و در آن، نقض حقوق و ارزش های سنتی فرانسه از سوی دولت ویشی و تلاشهای خود به نمایندگی از مقاومت را شرح می داد. این مطالب در فرانسه در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. اولین ترجمه انگلیسی نشریه، توسط دیوید بال، در سال ۲۰۱۴ تحت عنوان "Diary of the Dark Years، ۱۹۴۰–۱۹۴۴ منتشر شد". "وال استریت ژورنال" آن را «به عنوان بهترین مورد در لیست پنج کتاب برتر مقاومت فرانسه» معرفی کرد. ژان گئنو در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۲ به عضویت آکادمی فرانسه درآمد.
اگر می خواهید بیایید، من امتناع می کنم فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی پرابو دوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیدارت نارایان، تریشا، پراکاش راج و پرابو دوا ایفای نقش کرده اند.
ام فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی اوپندرا راو است. در این فیلم بازیگرانی همچون شیوا راجکومار و پرما ایفای نقش کرده اند.
احمد مختار امبو (۲۰ مارس ۱۹۲۱ – ۲۴ سپتامبر۲۰۲۴) یک آموزگار سنگالی بود. امبو در داکار متولد شد و پس از داوطلب شدن در ارتش فرانسه، خدمت در ارتش فرانسه، با آزادی فرانسه و سرانجام در نیروی هوایی فرانسه، در جنگ جهانی دوم در فرانسه و آفریقای شمالی خدمت کرد. پس از پایان جنگ او در رشته جغرافیا در دانشگاه سوربن در پاریس به تحصیل مشغول شد. امبو از سال ۱۹۵۳ برای یونسکو کار کرد و از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۷ مدیر کل آن بود و اولین سیاه پوست آفریقایی بود که رئیس یکی از نهادهای سازمان ملل بود. در سال ۱۹۸۰، امبو دکترای افتخاری از دانشگاه بلگراد دریافت کرد. احمد مختار امبو در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴، در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت.
تیازولین ها (یا دی هیدروتیازول ها) گروهی از ایزومرهای ترکیبات هتروسیکلیک ۵-عضوی است که حاوی هر دو اتم گوگرد و نیتروژن در یک حلقه می باشد. اگرچه تیازولین های غیر استخلافی به تنهایی ندرتاً دیده می شوند، اما مشتقات آن ها بیشتر مشاهده می شوند و برخی نیز از نظر زیستی فعال هستند. به عنوان مثال، در یک فرایند پیرایش پساترجمه ای متداول ، بقایای سیستئین به تیازولین تبدیل می شود. سنتز. تیازولین ها برای اولین بار به وسیله دی آلکیل دار کردن تیوآمیدها و توسط شیمیدان آلمانی ریچارد ویلشتتر در سال ۱۹۰۹ تهیه شد. ۲-تیازولین ها معمولاً از ۲-آمینواتان تیول ها (به عنوان مثال سیستیمین ) تهیه می شوند. همچنین ممکن است از طریق واکنش آسینگر سنتز شوند.
بشین، پاشو، بخند عنوان یک برنامهٔ تلویزیونی برای خردسالان و کودکان است که در سال ۱۳۷۶ با اجرا، نویسندگی و کارگردانی علیرضا خمسه و با طراحی و تهیه کنندگی اکرم معصومی در گروه کودک و نوجوان شبکه دو سیما تولید شد و در روزهای پنجشنبه ساعت ۱۹ به روی آنتن رفت. توضیحات. این برنامه دارای ۲۶ قسمت ۲۰ دقیقه ای است که با سه هدف اصلی طراحی و تولید شد. اهداف ویژگی این برنامه به کارگیری محتوای تأیید شده از نظر استانداردهای علمی ورزشی (دکتر مینودخت میرحیدر و دکتر زهرا معتمدی) برای خردسالان و کودکان بوده است. مبنای حرکات ورزشی استفاده شده در این برنامه یوگای خردسالان است. طراحی فرم و قالب نمایشی موزیکال و ریتمیک باتوجه به محتوا و اهداف برنامه در نظر گرفته شده است که همین امر باعث اثرگذاری این برنامه در بین مخاطبین خود گردید. علیرضا خمسه در گفتگو با خبرگزاری ویستا می گوید: «چند سال پیش من برنامه ای با عنوان «بشین، باشو، بخند» برای مخاطب خردسال در شبکه دوم ساختم که با مخاطبانش ارتباط خوبی برقرارکرد به گونه ای که بعدها بسیاری سراغ این برنامه را از من می گرفتند. علت موفقیت این برنامه بهره گیری از عناصر جذاب مثل: شعر، موسیقی، نمایش
، ریتم و حرکت بود. این برنامه قصد داشت مخاطبانش را به تحرک و شادی وادارد. نتیجه می گیریم که مهمترین ویژگی ساخت برنامه برای خردسالان استفاده از عناصری است که روانشناسان آن را جذاب و مفید می نامند.» پیوند به بیرون. «علیرضا خمسه» از «سلام بر فرشتگان» تا «چراغ جادو»، خبرگزاری میزان، ۲۱ دی ۱۳۹۴ بشین، پاشو، بخند در رزومه کاری علیرضا خمسه در ایران تئاتر، ۱۹ مرداد ۱۳۸۹ .https://theater.ir/fa/artists/519 Sit down, stand up and laugh the old program credits، آیینه هنر. تیتراژ برنامه قدیمی بشین پاشو بخند. آپارات نمونه ای از حرکات ورزشی.آپارات قسمتی از برنامه بشین،پاشو،بخند.آپارات
کنت پیکاک تاینن (۲ آوریل ۱۹۲۷ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۰) نویسنده انگلیسی و منتقد تئاتر بود. در سال ۱۹۶۳، تاینن به عنوان مدیر ادبی شرکت ملی تئاتر جدید منصوب شد. تاینن که از مخالفان سانسور تئاتر بود، اولین کسی بود که در تلویزیون انگلیس «فاک» گفت (گرچه اکنون این موضوع مورد اختلاف است) که در آن زمان بحث برانگیز بود. بعداً در زندگی خود، او در کالیفرنیا اقامت گزید و در آنجا کار نویسندگی خود را از سر گرفت. کودکی. تاینن در بیرمنگام، انگلیس، متولد شد. تایینن لکنت زبان داشت که در کودکی بارزتر بود. وی همچنین از هوش بالایی در سطح بالایی برخوردار بود. در شش سالگی، دفترچه خاطرات داشت.
ایزیاسلاو داویدویچ معروف به ایزیاسلاو سوم یک شاهزاده روس از دودمان روریک و دوک بزرگ کیف و شاهزاده چرنیهیف بود. بیشتر دوران حاکمیت و نبردهای ایزیاسلاو داویدویچ همزمان با فرمانروایی سلطان سنجر سلجوقی در ایران بود. زندگی نامه. ایزیاسلاو به همراه ولادمیر، برادر خود و شاهزاده وقت چرنیهیف، پس از مرگ سِوولود، دوک بزرگ کیف و عمو زاده ایزیاسلاو در سال ۱۱۴۶ میلادی، در جنگ داخلی بین سایر عمو زادگان بر سر حاکمیت به نفع ایزیاسلاو دوم حضور فعالی داشت و در سال ۱۱۴۹ میلادی در محاصره ناموفق پریاسلاف علیه یوری دولگوروکی مشارکت نمود. یوری نهایتاً همان سال موفق شد ایزیاسلاو دوم را شهر رانده و کنترل کیف را به دست بگیرد. کیف چند بار دیگر بین طرفین درگیری دست به دست شد. ایزیاسلاو داویدویچ از طرف ایزیاسلاو دوم، به عنوان شاهزاده چرنیهیف منصوب گردید یوری قصد داشت از سرزمین های شمالی در سال ۱۱۵۱ میلادی بر چرنیهیف چیره شود که با مقاومت ایزیاسلاو داویدویچ کار به جایی نبرد. ایزیاسلاو دوم بر تخت حکومت کیف ماه نوامبر سال ۱۱۵۴ میلادی درگذشت تا روستیسلاو یکم، عموی ایزیاسلاو به دعوت مردم خود را از نووگورود رسانده، حاکم کیف شود. ایزیاسلاو داوید
ویچ با امتناع به رسمیت شناختن او، تنها یک هفته بعد به کمک گلب، پسر یوری، روستیسلاو را که درگیر دفاع از اراضی خود در اسمولنسک در مقابل یوری بود، از مقامش خلع کرد و با استقبال عمومی خود را دوک بزرگ کیف نامید. تنها یک سال بعد در سال ۱۱۵۵ میلادی، یوری مجدد از سرزمین های شمالی به کیف لشکر کشید و ایزیاسلاو داویدویچ مجبور به ترک شهر و بازگشت به چرنیهیف شد. با ازدواج دختر ایزیاسلاو و گلب، پسر یوری برای مدتی درگیری ها فروکش کرد. دو سال بعد در ماه مه سال ۱۱۵۷ میلادی با مرگ یوری (احتمالاً مسموم شدن توسط اشراف)، ایزیاسلاو با دعوت اهالی دوباره وارد کیف شد و کنترل آن را در اختیار گرفت. گلب که حکومت پریاسلاف را در اختیار داشت با استفاده از فرصت، خود را مستقل از کیف قلمداد کرد. از طرفی ایزیاسلاو که ویاتوسلاو ولادیمیرویچ، برادرزاده خود را به قصد حفظ چرنیهیف بر آن جا گماشته بود، تحت فشار مجبور شد این ناحیه را نیز به سویاتوسلاو اولگویچ وانهد. این بار با اجتناب از تحویل دادن ایوان برلادنیک، یک شاهزاده شورشی به یاروسلاو، دوک هالیچ، وارد جنگ با ائتلافی از چند حاکم روس شد تا با عدم دریافت کمک از جانب سویاتوسلاو اولگویچ که از پیش ای
زیاسلاو را از درگیر کردن خود در این نبرد منع کرده بود، مقابل آن ها مغلوب و روستیسلاو مجدداً به کیف بازگردانده شود. پس از نبرد در مناطق مختلق، چهار سال بعد در سال ۱۱۶۱ میلادی ایزیاسلاو در ادامه تلاش برای حاکمیت، به همراه عده دیگری از شاهزادگان روس، برای چند هفته موفق شد کیف را از روستیسلاو که به بلگورود گریخت، باز پس بگیرد. در نهایت با شکست در محاصره چهار هفته ای بلگورود، در نبردی در نزدیکی این شهر در مقابل نیروی های چندین برابری متحدان روستیسلاو، در حالیکه خود و هم پیمانانش قصد گریز داشتند، به شدت زخمی و در نهایت کشته شد. با مرگ ایزیاسلاو، روستیسلاو به یکه حاکم کیف بدل گشت. ایزیاسلاو داویدویچ در کلیسایی چرنیهیف در به خاک سپرده شد.
رابرت لی مور (؛ – ) ریاضی دان آمریکایی بود که سال های متمادی در دانشگاه تگزاس در آستین درس داد. وی برای کارهایش در توپولوژی عمومی، برای شیوه مور در تدریس ریاضیات دانشگاهی و برای رفتار نژادپرستانه با دانشجویان ریاضی آفریقایی-آمریکایی شناخته شده است. سابقه او به عنوان معلم ریاضیات به دلیل رفتار نژادپرستانه او نسبت به شاگردان سیاهپوست لکه دار شده است. بیشتر دوران حرفه ای مور در منطقه ای از ایالات متحده که از نظر نژادی تفکیک شده بود، سپری شد. دانشجویان آفریقایی-آمریکایی حتی تا اواخر دهه ۱۹۵۰ از ثبت نام در دانشگاه تگزاس منع شده بودند و خود او شدیداً طرفدار تبعیض نژادی بود.
پترو کازاکو (; زاده – درگذشته اوت ۱۹۵۶) تاریخ نگار، و سیاستمدار اهل رومانی بود. پترو کازاکو در اوت ۱۹۵۶، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
دانیل سیوگورئانو (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل امپراتوری روسیه بود. دانیل سیوگورئانو در ۱۹ مه ۱۹۵۰، در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
پنتلیمن ارهان (؛ ۱۸۸۴ – آوریل/مه ۱۹۷۱) سیاست مدار اهل مولداوی بود. پنتلیمن ارهان در آوریل یا مه ۱۹۷۱، در سن ۸۷ سالگی در بخارست درگذشت.
مایا ساندو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل مولداوی است. وی از ۸ ژوئن ۲۰۱۹ تا ۱۴ نوامبر ۲۰۱۹ نخست وزیر این کشور بود. مایا ساندو در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ مولداوی با کسب بیش از ۵۷ درصد آرا به عنوان نخستین رئیس جمهور زن مولداوی به ریاست جمهوری رسید. ساندو در انتخابات ریاست جمهوری مولداوی در سال ۲۰۲۴ مجدداً به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد.
آثار ثبت ملی شهرستان دزفول در زیر فهرست شده اند. تا سال ۱۳۹۸، صد و پنجاه و پنج اثر ملی در شهرستان دزفول ثبت شده اند که از این میان ۸۴ تا خانه، ۱۷ تا مسجد، ۴ تا به صورت تپهٔ باستانی، و ۲ تا به صورت محوطهٔ باستانی هستند. عمدهٔ این آثار در بافت تاریخی شهر دزفول قرار گرفته اند؛ به ویژه در محله ی قلعه. شاخص ترین اثر تاریخی شهرستان دزفول پل ساسانی است که دومین اثر ثبت شدهٔ کل شهرستان نیز هست؛ این اثر در ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ۸۴ با عنوان «پل ساسانی» ثبت شد که آن را به یکی از اولین آثار ملی ثبت شده در ایران مبدل کرد. دزفول از معدود شهرهای ایران است که منابع و بافت تاریخی اش هنوز از بین نرفته است، ولی به واسطه ۸ سال جنگ تحمیلی، اکنون به شدت نیاز به مرمت و رسیدگی دارد. اگرچه ارزش فرهنگی بناهای تاریخی درک می شود، دولت به دلایل مالی یا حقوقی از پس نگهداری آن ها بر نمی آید. به طور خاص، خانه های قدیمی که مالکیت خصوصی دارند تحت خطر تخریب قرار دارند و دست کم سه خانهٔ تاریخی پاکارزاده، معزی و فیروزی که هر سه ثبت ملی نیز شده بودند در دههٔ ۱۳۹۰ تخریب شدند. خانه های تاریخی دزفول به شیوهٔ ساسانیان بنا شده اند و به دلیل دوری شهر از
پایتخت، گذار از معماری سنتی به مدرن در سبزوار تا قبل از دورهٔ پهلوی اول اتفاق نیفتاد. قدیمی ترین خانهٔ دزفول، خانه رخشانفر است که قدمتش به دورهٔ صفویه بازمی گردد. شهر دزفول که در حاشیهٔ رود دز واقع شده، بر روی شبکه ای از قنات ها و قمشها ساخته شده است. همزمان با بزرگ شدن شهر و تبدیل مزارع کشاورزی و باغ ها به مناطق مسکونی، دهانه برخی از آن ها پوشیده شده و یا به طور کلی از بین رفته است. ساخت کانال های فاضلاب و شهرسازی و ساخت وسازهای غیراصولی باعث انسداد قمش ها شده و آن ها را در معرض نابودی قرار داده است. در اطراف شهر دزفول کنونی سایت های باستانی بسیاری شناسایی و در برخی از آن ها حفاری انجام شده است. چهار تپهٔ باستانی در شهرستان دزفول ثبتِ ملی شده که مهم ترینشان تپه چغامیش است. در کاوش های باستان شناسی از این تپه، نشانه های شهرنشینی در منطقهٔ از حدود نه هزار سال پیش یافت شده است. با این حال، فعالیت های باستان شناسی در پهنهٔ شهرستان محدود و اجمالی بوده است. آثار ثبت شده. جدول زیر فهرست میراث فرهنگی ملموس ثبت شده شهرستان دزفول توسط وزارت میراث فرهنگی و گردشگری را نمایش می دهد: آثار طبیعی ثبت شده. جدول زیر فهرست می
راث طبیعی ثبت شده شهرستان دزفول توسط سازمان محیط زیست کشور را نمایش می دهد:
دی نورفینها ، یا به اختصار (Dyn) دسته ای از پپتیدهای افیونی هستند که از پروتئین پیش ساز پرو دی نورفین (prodynorphin) ناشی می شوند. هنگامی که پرودی نورفین در حین پردازش توسط پروتئین کانورتاز 2 (PC2) شکافته می شود، چندین پپتید فعال آزاد می شود: دینورفین A، دینورفین B و آلفا/بتا نئو اندورفین. دپلاریزاسیون یک نورون حاوی پرودی نورفین باعث تحریک پردازش PC2 می شود که در وزیکول سیناپسی در ترمینال پیش سیناپسی رخ می دهد. گاهی اوقات، پرودی نورفین به طور کامل پردازش نمی شود و منجر به ترشح «دی نورفین بزرگ» (Big Dynorphin) می شود. «دی نورفین بزرگ» یک مولکول ۳۲-آمینواسیدی است که از مولکول های دی نورفین A و دی نورفین B تشکیل شده است.
جلال ملکشاه ؛ (زاده در ملکشان علیا – درگذشته در سنندج) شاعر، نویسنده، روزنامه نگار، و کنشگر سیاسی چپ گرای کرد اهل ایران بود. ملکشاه به دو زبان فارسی و کردی شعر می سرود و نوشته های او به زبان های گوناگون، برگردان شده اند. زندگی. جلال ملکشاه در سال ۱۳۳۰ در روستای ملکشان علیا از توابع بخش مرکزی شهرستان سنندج در استان کردستان زاده شد. او تحصیلات ابتدایی را در روستای زادگاهش به پایان رساند و سپس به همراه خانواده به سنندج رفت و در دوران تحصیلات خود در مقطع راهنمایی و متوسطه در این شهر زندگی کرد. جلال ملکشاه از همان دوران دریافت دیپلم ادبی در سنندج به سرایش شعر و نگارش داستان پرداخت. نخست به سرودن شعر و نثر به زبان فارسی پرداخت و بعداً به فعالیت در زمینهٔ ادبیات کردی وارد شد و آثاری را به زبان کردی و گویش سورانی سرایش کرد. جلال ملکشاه به فعالیت های مطبوعاتی نیز می پرداخت و به دلیل فعالیت هایش پیش از چاپ کتاب به عضویتِ کانون نویسندگان ایران درآمد. ملکشاه در همان سال ها به فعالیت سیاسی پرداخت. او در سال های پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به عنوان عضو سازمان چریک های فدایی خلق ایران در کردستان ایران به فعالیت می پرداخت و به دلیل ف
عالیت های سیاسی، مدتی را در زندان دودمان پهلوی گذراند. جلال ملکشاه پس از انقلاب نیز به فعالیت فرهنگی و سیاسی خود ادامه داد. او اندکی پس از انقلاب به دلیل انتشار آثارش دستگیر و به زندان محکوم شد. ملکشاه همچنین فعالیت سیاسی خود را با عضویت در کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران ادامه داد. بیشتر آثار جلال ملکشاه پس از انقلاب به زبان کردی هستند. او که از اواخر دههٔ ۱۳۶۰ (خورشیدی) دست از فعالیت سیاسی کشید به عنوان عضو شورای سردبیری مجله سروه که به زبان کردی و در ارومیه به چاپ می رسید به فعالیت پرداخت. جلال ملکشا پس از انقلاب ۱۳۵۷ برای چهارده سال در انتشارات صلاح الدین ایوبی به عنوان روزنامه نگار و نویسنده کار می کرد. او همچنین مسئول بخش ادبی نشریه "سروه" نیز بود. همچنین جلال ملکشا در اربیل برای مدتی سردبیر نشریه ادبی "پرشنگ" بود.او سالها در موسسه اندیشه احمد خانی به پرورش شاعران کورد پرداخت.ماردین امینی شاعر نوپرداز کورد در همین سال ها از شاگردان او بود شعرهای جلال ملکشا بیانگر واقعیت سیاسی و اجتماعی مردم کرد بودند. او هرگز در برابر ظلم حاکمان و مشکلات اقتصادی، سر خم نکرد. به گفته خودش «زندانی نمانده که روی دیو
ار آن یادگاری ننوشته باشم». فشارها و زندان. جلال ملکشاه در دوران محمد رضا شاه پهلوی و جمهوری اسلامی ایران بارها زندانی شد. ملکشاه پس از انقلاب بیشتر به کردی شعر سرود، اشعاری که بارها او را به بازداشتگاه های اداره اطلاعات ایران کشاند که منجر به زندان شد. پس از حملات داعش به شهر کوبانی در سال ۲۰۱۴ او شعری را برای مقاومت کوبانی سرود که به سبب آن به اداره اطلاعات سنندج احضار شد و علاوه بر تهدید از او خواستند که نباید هیچ سروده ای را در مورد کوبانی و داعش منتشر کند. در سال ۱۳۹۴ مأموران امنیتی و انتظامی با حکم سید علی خامنه ای، مانع برگزاری مراسمی بزرگداشت از جلال ملکشاه در سنندج شدند. درگذشت. جلال ملکشاه در روز ۱۱ آبان ۱۳۹۹ در سن ۶۹ سالگی در شهر سنندج بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. آثار. جلال ملکشاه در گفتگویی اعلام کرده بود که بیش از ده مجموعه شعر و داستان خلق کرده که به دلیل مسائل مالی و ممانعت از نشر نتوانسته آن ها را به انتشار برساند. آثار منتشرشدهٔ او در قالب کتاب عبارتند از: برگردان آثار. اشعار جلال ملکشاه تاکنون به زبان های گوناگون مانند فارسی، عربی، انگلیسی، عربی لیبیایی، فرانسوی، روسی، سوئدی و … برگردان شده
اند. دیدگاه دیگران. شیرکو بیکس دربارهٔ شعر ملکشاه گفته است: جلال ملکشاه در دوران عضویت در کانون نویسندگان با احمد شاملو دررفت وآمد بود. گفته می شود که شاملو دربارهٔ وی گفته است که اگر کسی در آینده در شعر فارسی حرفی برای گفتن داشته باشد جلال ملکشاه است.
دودمان براگانسا دودمانی پرتغالی مشتمل بر تعدادی امپراتور، پادشاه، شاهزاده و دوک بود که بر بخش هایی از اروپا و قاره آمریکا فرمان می راندند. ۱۵ پادشاه پرتغال و هر چهار پادشاه برزیل از این خاندان بودند. این دودمان را آفونسوی یکم، دوک براگانسا پایه ریزی کرد. او پسر نامشروع ژواو یکم پادشاه پرتغال از دودمان اویش بود. نخستین پادشاه این دودمان ژواو چهارم بود که در ۱۶۴۰ میلادی با کنارزدن دودمان هابسبورگ پرتغال به تاج و تخت رسید و اینگونه دودمان براگانسا بر امپراتوری پرتغال فرمان راندند. با استقلال برزیل و تأسیس امپراتوری برزیل در ۱۸۲۲ شاخه ای از این خاندان در این کشور حکومت کردند. منابع. Wikipedia contributors, "House of Braganza," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=House_of_Braganza&amp;oldid=985464701 (accessed October 31, 2020).
ان جی سی ۵۲۰ () دو کهکشان مارپیچی برخوردکننده هستند که در فاصله ۱۰۵ میلیون سال نوری در صورت فلکی ماهی قرار دارند. این دو کهکشان در ۱۳ دسامبر ۱۷۴۸ توسط ویلیام هرشل کشف شدند. هالتون آرپ این کهکشان را از درخشان ترین کهکشان ها نامید. ان جی سی ۵۲۰ در تمامی طیف ها به درخشندگی کهکشان های دوشاخک است.
تعطیلات در زویدکوت (به فرانسوی: "Week-end à Zuydcoote") رمانی از نویسنده فرانسوی، روبر مرل ، منتشرشده در سال ۱۹۴۹ است. ابوالحسن نجفی این رمان را با عنوان شنبه و یکشنبه در کنار دریا به فارسی برگردانده است. این رمان که جایزه گنکور، معتبرترین جایزه ادبی فرانسه را از آن خود کرد، اولین بار در سال ۱۹۵۰ به انگلیسی منتشر شد. در سال ۱۹۶۴ این رمان در فیلمی به نام "Weekend at Dunkirk" (به فرانسوی: "Week-end à Zuydcoote")، به کارگردانی هنری ورنویل، با بازی ژان پل بلموندو، مورد اقتباس قرار گرفت. موسیقی این فیلم توسط موریس جار ساخته شده است.
کرونوگراف ()، نوع خاصی از ساعت است که به عنوان کرونومتر همراه با ساعت نمایشگر استفاده می شود. یک "کرونوگراف" اساسی دارای یک عقربهٔ دوم رفت و برگشت مستقل و یک دقیقه زیر شماره گیری است. با فشار متوالی بر روی تکمه می توان آن را شروع، متوقف و صفر کرد. "کرونوگراف های" پیچیده تر از قابلیت های عملکردی اضافی برخوردارند و می توانند چندین شمارش فرعی برای اندازه گیری ثانیه، دقیقه، ساعت و حتی دهم ثانیه داشته باشند. بعلاوه، بسیاری از …کرنوگراف های مدرن از حاشیه های متحرک به عنوان دور سنج برای محاسبه سریع سرعت یا مسافت استفاده می کنند. لوییس موینه "کرونوگراف" را در سال ۱۸۱۶ برای استفاده در ردیابی اجرام آسمانی نجومی اختراع کرد.همچنین از "کرونوگراف ها" در آتش توپخانه از اواسط تا اواخر دههٔ ۱۸۰۰ به صورت گسترده ای استفاده شد. استفاده های مدرن تر از "کرونوگراف" شامل خلبانی هواپیما، اتومبیل رانی، غواصی و مانور زیر دریایی است. از دههٔ ۱۹۸۰، اصطلاح "کرونوگراف" برای همهٔ ساعت های دیجیتالی که دارای عملکرد "کرونومتر" است نیز استفاده می شود.
قلائص () نزدیکترین خوشه ستاره ای باز و یکی از خوشه های ستاره ای است که بیشترین مطالعه روی آن شده است. قلائص در فاصله ۱۵۳ سال نوری (۴۷ پارسک) از خورشید قرار دارد. این ستارگان در مجموعه ای تقریباً کروی قرار دارند که عمر، محل تولد، خصوصیات شیمیایی و حرکت در فضا را دارند. از نظر ناظر زمینی این خوشه در صورت فلکی گاو قرار دارد که ستارگان درخشان آن حالت V شکل می گیرند و به طور ظاهری به دبران نزدیکند. اما دبران ارتباطی به قلائص ندارد و بسیار به زمین نزدیکتر است (و فقط در مسیر دید قرار دارد). پنج ستاره درخشان قلائص، هیدروژنشان را تمام کرده و اکنون در حالت تبدیل شدن به ستاره غول هستند. چهار ستاره آن طبق نام گذاری بایر، گاما گاو، دلتا گاو، اپسیلون گاو، تتا گاو هستند که یک صورتواره را شکل می دهند که معمولاً به عنوان سر گاو در صورت فلکی شناخته می شوند. پنجمین ستاره درخشان قلائص تتا۱ گاو در واقع همدم تتا گاو است. اپسیلون گاو همچنین با نام «عین» (چشم) شناخته می شود و یک سیاره فراخورشیدی غول گازی دارد، این اولین مورد از سیاره فراخورشیدی است که در یک خوشه ستاره ای باز پیدا می شود.
سیناپس های شیمیایی ، اتصالات زیستی اند که نورون ها از طریق آن ها پیام های خود را به دیگر سلول های غیر سیناپسی چون عضلات و غده ها می رسانند. سیناپس های شیمیایی امکان تشکیل مدارهای نورونی در دستگاه عصبی مرکزی را می دهند. این نوع سیناپس ها برای محاسبات زیستی که زیربنای ادراک و تفکر را تشکیل می دهند، جنبه حیاتی دارند. همچنین این سیناپس ها امکان اتصال و کنترل بقیه دستگاه های بدن را برای دستگاه عصبی فراهم می آورد. در سیناپس شیمیایی، یک نورون، مولکول های ناقل عصبی را در فضای کوچکی (شکاف سیناپسی، که در ادامه همین مقاله بحث می شود) که مجاور دیگر نورون هاست، آزاد می کند. ناقلان عصبی در کیسه های کوچکی به نام وزیکول های سیناپسی قرار داشته و به وسیله برون رانی در شکاف سیناپسی آزاد می شوند. سپس این موکول ها به گیرندگان ناقلان عصبی روی سلول پس-سیناپسی متصل می شوند. در نهایت، ناقلان عصبی به وسیلهٔ سازوکارهای قدرتمندی چون تجزیه آنزیمی یا بازجذب توسط ناقلان خاصی روی سلول پیش-سیناپسی یا برخی سلول های نوروگلیالی، از فضای سیناپسی پاکسازی شده تا بدین وسیله عمل ناقل عصبی خاتمه یابد. تخمین زده می شود که مغز انسان بالغ در حدود formul
a_1 تا formula_2 (حدود ۱۰۰–۵۰۰ تریلیون) سیناپس داشته باشد. هر میلیمتر مکعب از قشر مغز حدوداً شامل یک میلیارد (یعنی formula_3) سیناپس است. تعداد سیناپس ها در قشر مخ انسان، به صورت جداگانه formula_4 کوادریلیون (۱۵۰ تریلیون) تخمین زده شده. کلمه «سیناپس» توسط چارلز شرینگتون در ۱۸۹۷ معرفی شد. سیناپس های شیمیایی، تنها نوع سیناپس زیستی نیستند. سیناپس های دیگری چون سیناپس های الکتریکی و ایمنی شناختی نیز موجودند. اگر کلمه سیناپس به تنهایی بیاید، اغلب معنای سیناپس شیمیایی می دهد.
ان جی سی ۱۸۸ () یک خوشه ستاره ای باز در صورت فلکی قیفاووس است که توسط جان هرشل در سال ۱۸۲۵ کشف شد. برخلاف بیشتر خوشه های ستاره ای که به خاطر جاذبه گرانشی مرکز راه شیری از هم می پاشند، ان جی سی ۱۸۸ از دیسک کهکشان دور است (در بالای آن قرار دارد) و به این خاطر از هم پاشیده نشده است و یکی از قدیمی ترین خوشه های ستاره ای باز شناخته شده است که ۶.۸ میلیون سال قدمت دارد. ان جی سی ۱۸۸ بسیار به قطب شمال سماوی نزدیک است و فقط کمتر از پنج درجه با آن فاصله دارد. تخمین زده می شود که این خوشه ستاره ای ۵٬۰۰۰ سال نوری از خورشید فاصله دارد.
نمایشنامهٔ "تاک های بلور" به قلم نمایشنامه نویس و مترجم و پژوهشگر ایرانی، ، درواقع بخش دوم از سه گانه ای به نام "ستاره های دارچینی" است. این اثر رئالیستی در بیست و هقتمین جشنوارهٔ تئاتر فجر در بخش متون نمایشی برگزیده شد و تسط انتشارات نمایش در سال ۱۳۸۷ به انتشار رسید. "تاک های بلور" توسط گروهی از بازیگران حرفه ای با کارگردانی هوشنگ فضلی در تئاتر شهر نمایشنامه خوانی شد، ولی هنگامی که نماشنامه نویس خود برای به صحنه بردن آن اقدام کرد، پس از جند ماه تمرین توسط بازبین های سانسورچی مرکز هنرهای نمایشی از اجرای عموم بازماند. خلاصه. کشاورزی پیر و بیمار به نام اصغر بهاری به همراه زنش، گوهر، فعال فمینیست پیشین، در تاکستانی دورافتاده، در تلاشند تا از مرگ تاک هایشان به دلیل کم آبی جلوگیری کنند، درحالی که دشواری های مالی نیز باری مضاعف بر شانه های فرسودهٔ آنها افزوده است. گوهر پس از سرخوردگی از مبارزه برای حقوق زنان، بر آن بوده تا از گذشتهٔ خویش فاصله بگیرد و به هر وسیلهٔ ممکن آن را کتمان کند، ولی هر بار که چشم در چشم همسایهٔ خود، جمشید بیات، می اندازد، گذشته در برابر او تجسد می یابد، چون جمشبد دلباخته دیرینه ای است که در
پی گوهر، خود را به این نقطهٔ دوردست تبعید کرده و در هر فرصتی، هم کلامی با او را مغتنم می شمارد. جمشید برای به دست آوردن گوهر برای اصغر بهاری پاپوش درست می کند، تاکستان روبه مرگ را به واسطهٔ رأی دادگاه از تصاحب می کند و این خود به مرگ رقیبش می انجامد، ولی گوهر که از نیرنگ جمشید باخبر شده، جلای خانه می کند و جمشید را در تاکستانی خشک، تنها می گذارد… شخصیت ها. آقاجون یا اصغر بهاری، ۷۰ ساله گوهر، همسرش، ۵۸ ساله سارا، دختر آنها، ۳۰ ساله بردیا، شوهر آینده سارا، ۴۰ ساله جمشید بیات، همسایه، ۶۵ ساله مریم، دختر آنها، ۱۵ ساله
روز جشن دوجنس گرایی () در ۲۳ سپتامبر واقع است که توسط دوجنس گرایان و حامیان آنها جشن گرفته می شود.
گیرنده ۱ دی سروتونین () یک گیرنده سروتونین است که در انسان توسط ژن «"HTR1D"» کُدگذاری می شود. این گیرنده در دستگاه عصبی مرکزی موجود است و در جنبش، اضطراب و انقباض عروق مغزی نقش دارد. پراکندگی بافتی. این گیرنده در مقادیر اندک در عقده های قاعده ای (گلوبوس پالیدوس، توده سیاه، هسته دم دار و پوتامن)، هیپوتالاموس و قشر مغز یافت می شود. ساختار. این پروتئین در واقع یک گیرنده جفت شونده با پروتئین جی است و ژن سازندهٔ آن بر روی بازوی کوتاهِ کروموزوم ۱ واقع شده است.
مشکل اسکان ثورپ مسدود کردن ناخواسته وب سایت ها، نامه های الکترونیکی، ارسال های فروم ها یا نتایج جستجو توسط فیلتر هرزنامه یا موتورهای جستجو به خاطر اینکه متن آنها حاوی رشته ای از حروف است که به نظر می رسد معنایی ناپسند یا غیرقابل قبول دارند است. نام ها، اختصارات و اصطلاحات فنی تحت تأثیر این مسئله هستند. این مشکل از آنجا به وجود می آید که رایانه ها می توانند رشته های متن را به راحتی در یک سند شناسایی کنند، اما تفسیر نوع این کلمات به توانایی قابل توجهی در تفسیر طیف گسترده ای از زمینه ها، احتمالاً در بسیاری از فرهنگ ها، احتیاج دارد، که کاری بسیار دشوار است. در نتیجه، قوانین گسترده مسدود کردن ممکن است منجر به مثبت کاذب عبارات بدون مشکل شود. خاستگاه و تاریخچه. این مشکل به دلیل حادثه ای در سال ۱۹۹۶ نامگذاری شد که در آن فیلتر ناسزاگویی AOL از ایجاد حساب برای ساکنان شهر اسکان ثورپ، شمال لینکلنشایر در انگلیس جلوگیری می کرد، زیرا نام شهر حاوی زیررشته " cunt " (به معنی «کس») است. در اوایل سال ۲۰۰۰ ظاهراً فیلترهای انتخاب جستجوی امن گوگل همان اشتباه را مرتکب شدند و باعث شدند افراد نتوانند به دنبال مشاغل محلی یا پیوندهایی ب
اشند که "Scunthorpe" را به نام خود وارد کرده اند.
خانه سهرابی مربوط به دوره قاجار است و در دزفول، خیابان قاضی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۲۵۰۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ژان-پل سارتر کتابی از هنری پیر است که در آن نویسنده به تحلیل زندگی و آثار ژان-پل سارتر می پردازد. نقد. لئون رودیز، نثر این کتاب را جذاب و هوشمندانه می داند. ترجمهٔ فارسی. این کتاب با ترجمهٔ ابوالحسن نجفی و احمد میرعلایی در سال ۱۳۵۶ از سوی نشر کتاب زمان منتشر شد.