Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را ببین! آجرهایش در کوره پخته نشدند؟ «هفت فرزانه» پی ریزی هایش را بنیاد نریختند؟» از مساحت شهر می گوید و از مساحت درختان خرما؛ از مساحت کوره و از مساحت معبد ایشتار؛ از کل مساحت اوروک.» مقایسه آتراهاسیس و گیلگمش. بعضی از جمله ها که از نسخه "آتراهاسیس" به "حماسه گیلگمش" رونوشت شده اند: هم در "حماسه گیلگمش" (لوح XI، سطر ۱۰۲) و هم در نسخه آشوری نو "آترا-هاسیس" اراگال مسوول «از بیخ کندن تیرک های مهار» قبل از طوفان است. فرانس ویگرمن به طور آزمایش پیشنهاد می کند که این موضوع می تواند بازی با کلمات باشد که شامل نام اراکال و واژه "تارکولو" می شود. می توان آن را به معنای تحت اللفظیِ «تیرک مهار» ترجمه کرد اما از نظر استعاری می تواند به ارتباط بین عناصر مختلف جهان اشاره کند. بررسی. داستان طوفان در نسخه بابلی معیار حماسه، طولانی ترین افزوده به نسخه بابلی باستان است: روایت باجزئیاتِ طوفان که نیای گیلگمش، اوتنپیشتی، برای او بازگو می کند. نویسندهٔ نسخهٔ متاخر این صحنه را بسیار گسترده کرده است به صورتی که شامل حدود دویست سطر (دو سومِ لوح آخر حماسه) می شود. داستان طوفان در "حماسه گیلگمش" از روایت طوفان در "حماسه آترا-هاسیس" گر
فته شده است. این بخش، از زبان اوتنپیشتی و اول شخص روایت می شود. نگرانی خدایان از نتیجه اقدامشان در "آترا-هاسیس" حدوداً پنجاه و پنج سطر است اما در "گیلگمش" به فقط چهارده سطر کاهش پیدا می کند. در مقابل، بیان تجربه های قهرمان طوفان در "گیلگمش" دو برابر آنچه است که در "آترا-هاسیس" آمده است. گرچه در "آترا-هاسیس" عامل اصلی طوفان انلیل است اما در "گیلگمش" ایشتار است که قول می دهد طوفان بار دیگر تکرار نشود. به نظر دمراش، زمانی که گیلگمش اوتنپیشتی را دیدار می کند، تاریخ و اسطوره به هم می رسند. اوتنپیشتی نه فقط از ماجراجویی هایش زنده سربرآورده است بلکه به جاودانگی دست می یابد. گیلگمش اما قادر به دستیابی به جاودانگی نیست: زمان آن گذشته است که خدایان به آنگونه ای رفتار کنند که در اسطوره انجام می دادند. این موضوع، درون مایهٔ پایانی در روایت اوتنپیشتی است. به جای آنکه واقعیت تاریخیِ تجربهٔ اوتنپیشتی به زیر سؤال برده شود، نویسنده "گیلگمش" آن را غیرقابل دسترس معنا می کند. اسطوره و تاریخ، خیالی در مقابل واقعی دانسته نمی شوند بلکه تاریخ آغازینی غیرقابل دستیابی در مقابل جهانی جدیدتر در نظر گرفته می شوند. طوفان، نقطه عطف تغییر ت
اریخ باستانی به تاریخ جدید است. سخنان ایشتار بازتاب این موضوع است: «روزگاران باستان به گِل نشست». تفسیر. گیلگمش که در جستجوی نیرویی در مقابل زندگی شکنندهٔ بشری به نزد اوتنپیشتی آمده است، درسی دربارهٔ شکنندگی فرهنگ بشری در کل فرا می گیرد. این بخش از حماسه افزودهٔ غیرارگانیکی نیست بلکه تصویرسازی دربارهٔ طوفان در آثار مکتوب بین النهرین بسیار دیده می شود و استعاره ای فراگیر از فروپاشی سیاسی و اجتماعی است. در پایان حماسه، داستان گیلگمش حکاکی می شود. به نظر دمراش اینگونه نیست که زیبایی این داستان تبدیل به منشأ جاودانگی آن شود؛ بلکه بیشتر حماسه تأکید بر مصنوع گرایی دارد: خاصیت حیاتی آنچه بشر ساخته است. اثرگذاری بر کتاب مقدس. در کتاب مقدس، نخستین پرسشی که مطرح می شود، چگونگی شکل گیری جهان به وضع فعلی است. دو روایت آفرینش در ابتدای سفر پیدایش وجود دارند، هرچند در ویراست نهایی خود به خوبی با هم آمیخته اند. انسان و خلقت برای خدا ناامیدکننده به نظر می آیند، او از کار خود پشیمان می شود و تصمیم به مجازات جهان می گیرد. او کاهش دوره طولانی عمر انسان به ۱۲۰ سال را کافی نمی داند و آماده برای «طوفان» می شود. در حماسه گیلگمش، قه
رمان پس از مرگ دوستش انکیدو در جستجوی جاودانگی به نزد اوتنپیشتی می رسد. اوتنپیشتی برای او داستان طوفان را بازگو می کند. در پایان یادآوری می کند که جاودانگی را در شرایط ویژه پس از طوفان، خدایان به او بخشیدند، چیزی که برای گیلگمش تکرار نخواهد شد. گیلگمش ناامید از دستیابی به جاودانگی به اوروک بازمی گردد. این دو داستان از یک منشأ بوده اند و بسیار به هم شبیه هستند. اجماع دانشوراان بر آن است که نسخه بابلی بر نسخه عبری اثر گذاشته است. چندین دلیل برای این مسئله عنوان می شود. نخست، بابل تمدن بزرگ آن زمان بوده و احتمال تأثیرگذاری آن بر کنعان بیشتر است. دوم، ویرانی به دنبال سیل در بین النهرین رایج بوده و کنعان چنین وضعیتی نداشته است. سوم، کشتی نوح بر کوه آرارات می نشیند که در جغرافیای بین النهرین قرار دارد. چهارم، نخستین عبرانیان از بین النهرین برخاستند و این احتمال وجود دارد که ابراهیم با این داستان آشنا بوده باشد. ششم، نسخه کتاب مقدس افزوده هایی دارد که در نسخه بابلی غایب هستند (وعده الهی و اخلاق) . اسرائیلیان باستان سنت های ادبی چندخدایی را در سنت خود می گنجاندند اما زیربنای آن را مطابق با الهیات خود قرار می دادند. ن
تیجه گیری پایانی. پیدایش ۱ تا ۱۱ شبیه به "آترا-هاسیس" است اما به نتیجهٔ کاملاً معکوسی منتهی می شود. در حالی که در "آترا-هاسیس" «کنترل تولد» پیشنهاد می شود تا جمعیت انسان کم شود اما در سفر پیدایش «پراکندگی» پیشنهاد می شود تا جمعیت در حال گسترش را در خود جای دهد. اشاره اخیر پیش از آن در پیدایش ۱:۲۸ دیده شد. در پراکندگی پیدایش باب یازده، ۱ تا ۹، آدم حضور دارد.
خوزه ونانسیو لوپز هیرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتسال اهل اسپانیا است. که هم اکنون سرمربی تیم ملی فوتسال اسپانیا است.
توماس ام نیکولز (متولد ۷ دسامبر ۱۹۶۰) یک متخصص آکادمیک در امور بین الملل است. او در حال حاضر استاد کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده و مدرسه توسعه هاروارد است. کار او پرداختن به مسائل مربوط به روسیه، سلاح های هسته ای و امور امنیت ملی است. او قبلاً عضو مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی، شورای اخلاقی کارنگی در امور بین الملل و مدرسه دولتی جان اف کندی در دانشگاه هاروارد بود. سنین جوانی و تحصیل. توماس ام نیکلز در شیکوپی، ایلات ماساچوست بزرگ شد. او در سخنرانی خود در بنیاد هریتیج اظهار داشت که از خانواده تحصیل کرده نبوده است و والدینش «هر دو بچه های دوران رکود بزرگ بودند که تحصیلات متوسطه را رها کردند.» نیکولز دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه بوستون است. مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه کلمبیا؛ و دکتری در دولت از دانشگاه جورج تاون او همچنین دارای گواهینامه از مؤسسه هریمن دانشگاه کلمبیا است. حرفه. نیکولز در کالج دارتموث و دانشگاه جورج تاون روابط بین الملل و همچنین امور شوروی و روسیه را تدریس می کرد. او همچنین در برنامه امنیت بین المللی در مدرسه کندی هاروارد عضو بود. نیکولز رئیس امور امنیت ملی در
کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده بود که در آنجا همچنین ریاست دیپلماسی عمومی فارست شرمن را بر عهده داشت. نیکولز وزیر سابق نیروی دریایی بوده و همچنین در برنامه امنیت بین المللی و پروژه مدیریت اتم در مدرسه کندی هاروارد عضو است. وی در سال ۱۹۹۶ به عنوان استادیار در کالج دارتموث تدریس کرده، جایی که در آن سیاست تطبیقی و امور روسیه را هم در وزارت دولت تدریس می کرد. وی در سال ۲۰۰۵ در مدرسه توسعه هاروارد شروع به تدریس کرد و دوره هایی در زمینه سلاح های هسته ای، جنگ سرد و مسائل امنیت ملی تدریس کرد. در سال ۲۰۱۱، نیکولز به عنوان عضو مدرسه دولت جان اف کندی در دانشگاه هاروارد انتخاب شد. در این مدت او شروع به کار روی کتابی در مورد استراتژی هسته ای کرد که بعداً در سال ۲۰۱۴ با عنوان "بدون استفاده: سلاح های هسته ای و امنیت ملی ایالات متحده منتشر شد." این کتاب تجزیه و تحلیل سیاست های تسلیحات هسته ای آمریکا در اصلاحات احتمالی استراتژی هسته ای ایالات متحده است. نیکولز در سال ۲۰۱۲ موفق به دریافت جایزه تعلیم و تربیت Petra T. Shattuck از مدرسه توسعه هاروارد شد. در سال ۲۰۱۶، به همراه ویلیام پری، وزیر دفاع سابق ایالات متحده، نیکولز یک
ی از ۹ نفری بود که به عنوان اولین استادان در دانشکده مطالعات نیروی استراتژیک USAF معرفی شد. وی در مسائل بازدارندگی هسته ای تخصص داشت. از سال ۲۰۱۹، نیکولز استاد گروه امور امنیت ملی در کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده است، در حالی که دوره هایی را نیز به عنوان استاد کمکی در مدرسه توسعه هاروارد تدریس می کند. او علاوه بر این از اعضای ارشد شورای کارنگی در زمینه اخلاق در امور بین الملل در شهر نیویورک است. در سال ۱۹۸۸، نیکولز در سنای ایالات متحده به عنوان کارمند شخصی در امور دفاعی و امنیتی سناتور جان هاینز خدمت کرد. سیاست. نیکولز خود را محافظه کارتوصیف می کند. در جریان مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶، نیکولز استدلال کرد که محافظه کاران باید به هیلاری کلینتون، که وی از او متنفر بود، رای دهند؛ زیرا ترامپ «از نظر روانی بسیار ناپایدار بود» تا بتواند به عنوان فرمانده کل خدمت کند. نیکولز این بحث را برای انتخابات میان دوره ای ۲۰۱۸ ادامه داد. پس از تأیید برت کاوانا به دیوان عالی ایالات متحده، نیکولز در ۷ اکتبر ۲۰۱۸ اعلام کرد که او از حزب جمهوری خواه جدا می شود و مستقل می شود و مدعی شد که رای مثبت سناتور سوزان کالینز در
مورد تأیید او را متقاعد کرد که حزب جمهوری خواه برای اعمال قدرت سیاسی خام وجود دارد. وی همچنین از حزب دموکرات به دلیل «شکاف بین غرایز توتالیتر از یک سو و سوء تفاسیر سیاسی کامل از طرف دیگر» انتقاد کرد و گفت که رفتار حزب در جلسات کاوانا، به استثنای سناتورهای کریس کونز، شلدون وایتهاوس و امی کلوبوچار، قابل اجرا اما جمهوری خواهان تهدیدی برای حاکمیت قانون و هنجارهای قانون اساسی شده اند. نیکولز در ستون نظریات خود با استناد به گزارش مولر مدعی شد که ترامپ در نقش خود به عنوان یک شهروند و سپس به عنوان فرمانده کل قوا شکست خورده و اقدامات بیشتری برای جلوگیری و مجازات مداخله روسیه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ انجام نداده است.
مینا ایزدیار (۹ مهر ۱۳۲۸ کرمان، ایران – ۳۱ خرداد ۱۳۹۲ مدیسن، آمریکا) استاد دانشگاه برجسته و پزشک اطفال در زمینه خون شناسی و سرطان شناسی ایرانی بود. تلاش ها و پژوهش های او در کنار همکارانش منجر به کاهش شمار نوزادان ایرانی زنده مبتلا به تالاسمی حاد از ۲۵۰۰ نفر به ۳۰۰ نفر در سال شد. او همچنین یکی از بنیانگذاران و مدیر انجمن تالاسمی ایران بود. زندگی نامه. مینا ایزدیار در تاریخ ۹ مهر ۱۳۲۸ خورشیدی در خانواده ای زرتشتی در شهر کرمان زاده شد. پدرش داریوش ایزدیار و مادرش پوران تیگرانی نام داشت. وی سال های اول و دوم ابتدایی را در دبستان شهریاری کرمان گذراند و برای ادامه تحصیل به تهران آمد و در دبستان گیو و دبیرستان انوشیروان دادگر ادامه تحصیل داد. ایزدیار در سال ۱۳۴۶ با رتبه ۱۳ کشوری در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. او در سال ۱۳۵۲ با پرویز ملک پور ازدواج کرد که ثمره این ازدواج سه فرزند به اسامی شیرین، شیرزاد و شیدا است. او سرانجام در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۹۲ پس از یک و نیم سال مبارزه با سرطان در شهر مدیسن ایالت ویسکانسین آمریکا درگذشت. انجمن تالاسمی. مینا ایزدیار رئیس گروه مؤسسان انجمن تالاسمی ایران و رئیس هیئت مدی
ره این انجمن بود و با درایت خود نقش بسیار بارزی در راه اندازی آن داشت. او از سال ۱۳۶۲ تلاش خود را برای تشکیل انجمن تالاسمی ایران شروع کرد و در سال ۱۳۶۸ این انجمن را بنیان گذاشت و به طور رسمی به ثبت رساند. پس از گذشت ۲۴ سال از تأسیس این نهاد حمایتی، ایران تنها کشور در حال توسعه ای است که تمام مبتلایان تالاسمی در آن شناسایی و تحت پوشش انجمن تالاسمی ایران قرار گرفته اند.
سیروس میرزایی (زاده ۲۲ آوریل ۱۹۶۳ در مشهد) یک متخصص پزشکی هسته ای ایرانی است. وی رئیس بخش پزشکی هسته ای بیمارستان ویلهلمینن وین است. او برای پژوهش های خود در زمینه تشخیص شکنجه با روش های تصویرسازی مولکولی است. پیوند به بیرون. [[رده:افراد زنده]] [[رده:پزشکان هسته ای اهل ایران]] [[رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)]] [[رده:نویسندگان اهل ایران]]
ماشینما یک شبکه سرگرمی آنلاین چند پلتفرمی آمریکایی متعلق به شرکت وارنر مدیا بود. این شرکت در ژانویه ۲۰۰۰ توسط هیو هنکوک تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در لس آنجلس، کالیفرنیا بود. این مرکز نام خود را از فناوری بازی ویدئویی برای ساخت انیمیشن برگرفته که ماشینما نام دارد و دربارهٔ ماشینما و مطالب مربوط به فیلم و فناوری نیز مقالاتی دارد. در ابتدا این وب سایت برای جلب توجه به ماشینما به عنوان یک هنر و تشویق تولیدات مبتنی بر موتورهای بازی به غیر از موتور بازی "لرزش"، ساخته شد. با گذشت زمان، تمرکز وب سایت بر برنامه های سرگرمی عمومی با محوریت فرهنگ بازی های ویدیویی، کتاب های کمیک و طرفداران متمرکز شد. در سال ۲۰۱۶، این شرکت توسط شبکه دیجیتال برادران وارنر خریداری شد. دو سال بعد، برادران وارنر در سال ۲۰۱۸ توسط ای تی اندتی خریداری شد. در دسامبر آن سال، ماشینما دوباره در اوتر مدیا سازماندهی شد و سرانجام در زیرمجموعه شرکت شبکه چند کانالی فول اسکرین قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۱۹، ماشینما به طور ناگهانی کانال های یوتیوب خود را خاتمه داد و تمام فیلم های آن به حالت خصوصی درآمد. در فوریه ۲۰۱۹، ماشینما رسماً فعالیت خود را متوقف کرد.
کامران نزهت پزشک و جراح لاپاروسکوپی و فوق تخصص غدد درون ریز و ناباروری است که از سال ۱۹۹۳ به عنوان استاد بالینی در مرکز پزشکی دانشگاه استنفورد در پالو آلتو، کالیفرنیا تدریس می کند. نزهت همچنین رئیس انجمن دانشکده بالینی جانبی دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد، و استاد بالینی زنان و زایمان در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو است.
وفاداران امپراتوری متحد (یا به اختصار وفاداران) افتخاری است که اولین بار توسط لرد دورچستر فرماندار کبک و فرماندار کل کانادا به وفاداران آمریکایی که پس از انقلاب آمریکا در آمریکای شمالی بریتانیا ساکن شدند. در آن زمان، نام اهلیت "کانادا" برای اشاره به مردم بومی اقوام اولیه کانادا و مهاجران فرانسوی ساکن استان کبک گفته می شد. آنها عمدتا در نوا اسکوشیا و استان کبک ساکن شدند. هجوم شهرک نشینان وفادار منجر به ایجاد چندین مستعمره جدید شد. در سال ۱۷۸۴، نیوبرانزویک پس از اسکان مجدد وفاداران در اطراف خلیج فاندی از مستعمره نوا اسکوشیا جدا شد. هجوم پناهندگان وفادار همچنین منجر به تقسیم استان کبک به کانادای تحتانی (کبک فعلی) و کانادای علیا ( انتاریو کنونی) در ۱۷۹۱ شد. سلطنت به آنها یک زمین مساعدت داد. یک قطعه شامل هر نفر برای تشویق اسکان مجدد خود، زیرا دولت می خواست مرزهای بالای کانادا را توسعه دهد. اسکان مجدد جمعیت بسیاری از انگلیسی زبانان را به جمعیت کانادا افزود. این آغاز موج های جدیدی از مهاجرت بود که باعث ایجاد جمعیتی عمدتا انگلیسی زبان در کانادا در غرب و شرق مرز مدرن کبک شد. تاریخ. انقلاب امریکایی. پس از پایان جنگ انق
لابی آمریکا و امضای پیمان پاریس در سال ۱۷۸۳، هم سربازان و غیرنظامیان وفادار از شهر نیویورک تخلیه شدند که بیشتر آنها به سمت کانادا حرکت می کردند. بسیاری از وفاداران قبلاً به کانادا مهاجرت کرده بودند ، به ویژه از نیویورک و شمال نیو انگلند، جایی که خشونت علیه آنها در طول جنگ افزایش یافته بود. سرزمینهای اختصاص داده شده توسط سلطنت در کانادا گاهی بر اساس آن گروهی از افراد وفادار به جنگ اختصاص داده شده بود. این اسکان مجدد وفادار برای توسعه انتاریو کنونی بسیار مهم بود و حدود ۱۰۰۰۰ پناهنده به کبک (از جمله شهرک های شرقی و انتاریو امروزی) رفتند. اما نوا اسکوشیا (از جمله نیوبرانزویک امروزی) سه برابر این تعداد را دریافت کرد: حدود ۳۵ تا ۴۰ هزار پناهنده وفادار. تعداد ناشناخته اما قابل توجهی از افراد باقی نماندند. آنها سرانجام به ایالات متحده بازگشتند. با وفاداری برخی خانواده ها در طول سال های جنگ، بسیاری از وفاداران در کانادا همچنان روابط نزدیک خود را با بستگان خود در ایالات متحده حفظ کردند. آنها تجارت را در آنسوی مرز با توجه به قوانین تجاری انگلیس انجام می دادند. در دهه ۱۷۹۰، پیشنهاد زمین و مالیات های پایین، که یک چهارم آن
در آمریکا بود، برای وفاداری از جانشین فرماندار سیمکو، منجر به ورود ۳۰۰۰۰ آمریکایی شد که اغلب از آنها بعنوان "وفاداران دیر" یاد می شود. با شروع جنگ ۱۸۱۲، از ۱۱۰۰۰۰ ساکن کانادای علیا، ۲۰۰۰۰ وفادار اولیه، ۶۰۰۰۰ مهاجران بعدی آمریکایی و فرزندان آنها و ۳۰۰۰۰ مهاجران از انگلستان، نوادگان آنها یا از شاهزاده قدیمی کبک بودند. ورود بعدی بسیاری از ساکنان کانادای علیا نشان می دهد که زمین دلیل اصلی مهاجرت بوده است. اسکان مجدد. ورود وفاداران پس از جنگ انقلابی منجر به تقسیم کانادا به استانهای کانادای بالایی (که در حال حاضر جنوب انتاریو است) و کانادای سفلی (جنوب کبک امروزی) شد. آنها وارد شدند و تا حد زیادی در گروه ها از نظر قومیت و مذهب مستقر شدند. بسیاری از سربازان با دیگر هنگ هایی که در آنها خدمت کرده بودند ، مستقر شدند. شهرک نشینان از هر طبقه اجتماعی و هر سیزده مستعمره برخلاف انچه که آنها در نقاشی سندم، مهاجران از مهاجران طبقه بالا با لباس خوب بودند تصویر شده، آمده بودند. جنگ ۱۸۱۲. از سال ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۵، ایالات متحده و انگلستان درگیر جنگی شدند که به جنگ ۱۸۱۲ معروف است. در ۱۸ ژوئن ۱۸۱۲، رئیس جمهور ایالات متحده، جیمز مدیسون،
در پی فشارهای شدید از سوی شاهین های جنگ طلب در کنگره ، اعلام جنگ را امضا کرد. تا سال ۱۸۱۲، کانادای علیا عمدتا توسط وفاداران دوران انقلاب از ایالات متحده (وفاداران امپراتوری متحده) و مهاجران آمریکایی و انگلیسی پس از جنگ مستقر شده بود. کانادایی ها دارای جمعیت کمی بودند و ارتش انگلیس و واحدهای غیر متحرک شبه نظامیان کانادایی از آنها دفاع می شد. رهبران آمریکایی تصور می کردند که کانادا می تواند به راحتی تحت سلطه قرار گیرد، حتی توماس جفرسون، رئیس جمهور سابق، خوش بینانه فتح احتمالی کانادا را "مسئله راهپیمایی" توصیف کرد. بسیاری از آمریکاییان وفادار پس از جنگ انقلاب به کانادای عالی مهاجرت کرده بودند. با این حال ، تعداد قابل توجهی از مهاجران غیر وفادار آمریکایی نیز در این منطقه به دلیل ارائه کمک های زمینی به مهاجران وجود داشتند. آمریکایی ها تصور می کردند که جمعیت اخیر طرفدار آمریکا هستند، اما آنها چنین نکردند. اگرچه جمعیت بالای کانادا شامل شهرک نشینان اخیر ایالات متحده بود که هیچ گونه وفاداری آشکاری به تاج سلطنت نداشتند، نیروهای آمریکایی در جنگ ۱۸۱۲ با مخالفت شدید شهرک نشینان مواجه شدند. تعدادی از وفاداران به عنوان صندو
قدار، همیشگی استان، در نیروی دریایی استان یا با شبه نظامیان کم تحرک خدمت می کردند. با دفاع موفقیت آمیز مستعمرات کانادا در مقابل حمله آمریکا، جنگ ۱۸۱۲ توسط وفاداران به عنوان یک پیروزی تلقی می شود. پس از جنگ، دولت انگلیس به نیوبرانزویک منتقل شد و حدود ۴۰۰ نفر از ۳۰۰۰ برده سابق ایالات متحده را که در طول و پس از جنگ آزاد کردند، مستقر کرد. به برده ها وعده شده بود که اگر آنها برده داران پاتریوت را ترک کرده و با انگلیسی ها بجنگند، به آزادی وعده داده بود. آفریقایی آمریکایی های برده دار با عبور از خطوط بریتانیایی برای دستیابی به آزادی، خطر قابل توجهی را تهدید کردند. در حال حاضر. در حالی که احترام "متحده امپراتوری تزاری" است بخشی از احترام رسمی در سیستم افتخارات کانادا نیست، فرزندان امروزی وفادار پناهندگان ممکن است آن را به کار، گاهی اوقات با استفاده از "UE" را به عنوان نامه پس از اسم استفاده می کنند. با این حال ، این روش امروزه حتی در دژهای اصلی وفاداران مانند جنوب شرقی انتاریو غیر معمول است. مورخان و شجره شناسان از آن به عنوان اختصار برای شناسایی نسب خانواده های خاص استفاده می کنند. تأثیر وفاداران بر تکامل کانادا آشک
ار است. روابط آنها با انگلیس و ضدیت با ایالات متحده قدرت لازم را برای مستقل و متمایز نگه داشتن کانادا در آمریکای شمالی فراهم کرد. بی اعتمادی اولیه وفاداران به جمهوری خواهی و " حکومت اوباش " بر مسیر تدریجی و "کاغذی" کانادا برای استقلال تأثیر گذاشت. استانهای جدید بریتانیا در آمریکای شمالی، کانادای فوقانی (پیشین انتاریو) و نیوبرانزویک به عنوان پناهگاه وفاداران امپراتوری متحده ایجاد شدند. شعارهای دو استان نشان دهنده این تاریخ است: انتاریو ، که بر روی نشان آن نیز یافت می شود ، "Ut incepit fidelis sic permanet" ("او وفادار بود ، وفادار می ماند") است. نیوبرانزویک ، "Spem Reduxit" ("امید احیا شد"). کلمه "وفادار" اغلب در نام های مدرسه ، خیابان و مشاغل در جوامعی که در آن وفادار هستند مانند بلویل ، انتاریو آمده است . شهر نزدیک کینگستون، که به عنوان دژ وفادار شناخته شده بود، به افتخار پادشاه جورج سوم نامگذاری شد. و در حومه آن شهرستان است شهرستان به سادگی به نام " وفادار" خوانده می شود. در ۱ جولای۱۹۳۴، رویال میل کانادا "وفاداران امپراتوری متحد ، ۱۷۷۶-۱۷۸۴" را که توسط رابرت بروس مک کراکن بر اساس مجسمه سیدنی مارچ "بر اساس م
جسمه وفاداران متحد امپراتوری" طراحی شده بود، صادر کرد. تمبرهای ۱۰ سنتی درصدی ۱۱ سوراخ شدند و توسط شرکت یادداشت بانک آمریکایی بریتانیایی چاپ شده است. در سال ۱۹۹۶، سیاستمداران کانادایی پیتر میلیکن (از نوادگان وفاداران آمریکایی) و جان گادفری از لایحه گادفری - میلیکن حمایت کردند، که به فرزندان وفادار اجازه می داد تا اموال اجدادی در ایالات متحده را که در جریان انقلاب آمریکا مصادره شده بود را، پس بگیرند. این لایحه که به تصویب مجلس عوام نرسید ، عمدتاً به عنوان پاسخی طنزآمیز به قانون هلمز -برتون آمریکایی معاصر بود. در سال ۱۹۹۷، مجلس قانونگذاری انتاریو لایحه ای را تصویب کرد که ۱۹ ژوئن را "روز وفادار امپراتوری متحد" در انتاریو اعلام کرد. روز وفادار امپراتوری متحد نیز در همان روز در ساسکاچوان، در ۱۸ می در نیوبرانزویک و در ۲۲ ژوئیه در بریتیش کلمبیا جشن گرفته می شود. حافظه و تاریخ نگاری. وفاداران به تاریخ خود توجه کردند تا تصویری ایده آل و تحریف شده از خود ایجاد کنند که در آن افتخار بزرگی می کردند. در سال ۱۸۹۸، هنری کوین تصویری درخشان ارائه داد: لیست شهرک های وفادار در کانادا. نامهای قرن هجدهم ابتدا در کنار معادل امروزی آ
نها ذکر شده است.
الدار قلی اف (؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۴۱ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و مدرس آذربایجانی بود. زندگی نامه. الدار قلی اف ۱۸ ژانویه سال ۱۹۴۱ در شهر باکو در جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان به دنیا آمد. وی فرزند توفیق قلی اف، آهنگ ساز و پیانونواز سرشناس آذربایجانی، بود. بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ در مؤسسه سینمایی گراسیموف تحصیل گرفت؛ جایی که از خود سرگئی گراسیموف، کارگردان و فیلمنامه نویس شناخته شده اهل شوروی آموزش دید. در سال ۱۹۶۷ در مؤسسه «آذرفیلم» استخدام شد. در طول فعالیتش در این استودیوی فیلم، فیلم های تخیلی و مستندهای فراوانی را کارگردانی کرد. او همچنین استاد فیلم برداری در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان شد. سپس اولین فیلم کوتاه با کارگردانی الدار قلی اف با عنوان «یکی بود، یکی نبود» ساخته شد. پرآوازه ترین فیلم های او «بابک» و «نظامی» محسوب می شوند. الدار قلی اف در ۱۶ آوریل سال ۲۰۲۱ در سن ۸۰ سالگی در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، درگذشت.
معاون وزیر امور خارجه آمریکا (U/S) عنوانی است که توسط آن دسته از مقامات ارشد وزارت خارجه ایالات متحده استفاده می شود که رتبه آنها بالاتر از دستیاران وزیر و پایین تر از قائم مقام وزیر است. از ۱۹۱۹ تا ۱۹۷۲، معاون وزیر دومین مقام عالی رتبه در وزارت امور خارجه (بلافاصله پس از وزیر خارجه ایالات متحده) بود و به عنوان قائم مقام اصلی وزیر، دستیار اصلی و سرپرست وزارت در غیاب او وزیر فعالیت می کرد. به مقامات قبلی رتبه دوم، منشی اصلی، دستیار وزیر امور خارجه و مشاور بودند. قبل از ۱۹۴۴، تعدادی از مناصب در وزارتخانه مستقیماً به معاون وزیر پاسخگو بودند. در ژوئیه ۱۹۷۲، سمت قائم مقام وزیر جایگزین معاون وزیر خارجه شد. آنچه در پی می آید فهرستی از مناصب فعلی با عنوان «معاون وزیر امور خارجه» است: علاوه بر شش معاون منشی، مشاور این وزارتخانه که به وزیر امور خارجه مشاوره می دهد دارای رتبه ای معادل معاون وزیر است.
چهارمین آزمایش از سری خاکستر ۱۹۴۸ یکی از پنج آزمایش در سری خاکستر ۱۹۴۸ یا سری کریکت بین استرالیا و انگلستان بود. این مسابقه در زمین کریکت هدینگلی در لیدز از ۲۲ تا ۲۷ ژوئیه و یک روز استراحت در ۲۵ ژوئیه انجام شد. استرالیا در این مسابقه با نتیجه (کریکت) ۷ ویکت برنده شد تا در سری ۳–۰ غیرقابل پیش بینی پیش بیفتد. در موفقیت تعقیب یک لیست شرایط کریکت هدف از ۴۰۴، آنها یک رکورد جهانی جدید برای بالاترین پیروز مجموعه لیست شرایط کریکت در تاریخ آزمون، یک رکورد به تا سال ۱۹۷۶ ثبت کردند. نورمن یاردلی کاپیتان تیم ملی انگلستان، که برای جلوگیری از پیروزی در سری استرالیا نیاز به پیروزی در مسابقه داشت، برنده مسابقه پرتاب کردن (کریکت) شد و به عنوان خفاش انتخاب شد. انگلستان به تغییر مجدد تیم خود ادامه داد و در تلاش برای پیدا کردن ترکیبی که بتواند استرالیا را به چالش بکشد، سه تغییر ایجاد کرد، که دو تغییر را به دلیل مصدومیت ایجاد کرد. بر خلاف آزمون قبلی، انگلستان سفارش باتینگ (کریکت) افتتاحیه قادر به مقاومت در برابر حمله توپ جدید استرالیا بودند، و مشارکت (کریکت) همکاری از لن هاتن و سیریل واشبروک در ۱۶۸ غرفه برای باز قرار داده است. وا
شبروک برای ۱۴۳ پرتاب اعلام آمادگی کرد و بالای (کریکت) بیش از آن روز بازی کرد، اما انگلستان به وضوح به حال بهتر از بازی، پایان دادن به ۲۶۸/۲ توسط لیست شرایط کریکت کند عمل می کرد. بولرهای استرالیا به دلیل عملکردشان مورد انتقاد شدید قرار گرفتند که به نظر می رسید بی حال هستند. روز بعد، انگلستان به جمع آوری توپ و دویدن ادامه داد و استرالیا به نظر می رسید که حرکات تهدید آمیزی ندارد و نمی تواند بیل ادریش یا نگهبان شب (کریکت) و الک بدسر را که تا نیمه های بعد از ظهر با هم مبارزه می کردند، رها کند. بدسر و ادریش سپس به ترتیب ۷۹ و ۱۱۱ در پی هم قرار گرفتند و انگلستان پس از آن شکست خورد و ۸/۷۳ باخت و ۴۹۶ اواخر روز دیگر باخت. میزبان به دلیل سقوط، که تا حد زیادی ناشی از اشتباهات غیرقانونی بود، مورد انتقاد شدید قرار گرفت. در بین بولرهای استرالیایی، ویکت ها به اشتراک گذاشته شد. استرالیا سپس در روز دوم به نتیجه ۶۳/۱ رسید. استرالیا در سومین صبح با مشکل روبرو شد، وقتی دیک پولارد بولر (کریکت) بازیگر آرتور موریس و کاپیتان دونالد برادمن را از زمین خارج کرد تا نتیجه بازی ۶۸/۳ به پایان برسد. با این حال، کیث میلر (۵۸) و نیل هاروی (۱۱۲)
یک ضدحمله سریع را آغاز کردند و ۱۲۱ دویدن را در ۹۰ دقیقه در یک نمایشگر به روش زیبایی ستایش کردند. آنها بعداً توسط سام لاکستون (۹۳) - که پنج شش (کریکت) توپ زد - و ری لیندوال (۷۷)، که هر دو توپ را با قدرت به ثمر رساند، مورد حمایت قرار گرفتند. استرالیا روز خود را در ۴۵۷/۹ به پایان رساند، با اضافه کردن ۳۹۴ اجرا در یک روز، و ۱۰۲ اجرا برای دو ویکت آخر به آن نقطه مورد تشویق زیادی قرار گرفت. استرالیا در صبح چهارم بعد از روز استراحت با ۴۵۸ بازی با تساوی کنار رفت و انگلیس با افزایش ۱۲۹ برای اولین ویکت شروع به افزایش امتیاز کرد تا اینکه هر دو دروازه بان بدون اضافه شدن بیشتر سقوط کردند. در همین حال، حجم کار روی بولرهای استرالیایی سنگین بود زیرا ارنی توشاک در اولین نوبت شکست خورد و نتوانست بیشتر شرکت کند. ادریش و دنی کامپتون امتیاز را به ۲۳۲/۲ رساندند تا اینکه در اواخر فروپاشی انگلستان به رکورد ۳۶۲/۸ رسید. انگلستان در روز پایانی دو بازی اور انجام داد و امتیاز ۳۶۵/۸ را اعلام و ضبط کرد. بیل جانستون با ۴/۹۵ موفق ترین بولر بود. این امر استرالیا را در کمتر از یک روز هدف ۴۰۴ قرار داد که نیاز به رکورد جهانی داشت و به یاردلی اجاز
ه داد تا از غلتک راه سازی برای شکستن زمین کریکت استفاده کند و ضربه زدن را برای لیست شرایط کریکت کار گردشگران سخت تر کند. اکثر ناظران برنده شدن آسان انگلیس در سطح رو به وخامت را پیش بینی کردند. استرالیا به آرامی شروع به کار کرد و بردمن در ۵۷/۱ به موریس پیوست و ۳۴۷ دوش هنوز در ۲۵۷ دقیقه لازم بود. آنها مشارکت (کریکت) تنها در ۲۱۷ دقیقه با ۳۰۱ جایگاه ۳۰۱ را با کمک بولینگ نامنظم، چندین صید و استامپ (کریکت) ضربه گیر از دست دادند تا استرالیا را در پیروزی با ۷ ویکت در ۱۵ دقیقه باقیمانده یاری کند. موریس ۱۸۲ در حالی که بردمن شکست ناپذیر بود در ۱۷۳. منتخبین انگلیس پس از مسابقه به دلیل عدم استفاده از چرخش پا در تیم برای استفاده از شرایط مطلوب مورد انتقاد شدید قرار گرفتند. این مسابقه برای سومین بار پیاپی رکورد جدیدی را برای بالاترین میزان حضور در یک آزمون در انگلستان ثبت کرد. حضور در آزمون هرگز به این اندازه بالا نخواهد بود، زیرا کریکت در انگلستان از محبوبیت کمتری برخوردار شد. زمینه. استرالیا دو ماه اول تور انگلیس خود را بدون شکست پشت سر گذاشته بود. پس از پیروزی در ۱۰ بازی از ۱۲ بازی اول - دو بازی دیگر به تساوی کشیده شد -