Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
استیگ بلومبری (; – ) مجسمه ساز اهل سوئد بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز مجسمه سازی تندیس در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
فارپی وینیولی (; – ) مجسمه ساز اهل ایتالیا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا مجسمه سازی تندیس در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
قرص شکن یا قرص نصف کن وسیله ای ساده، دارای تیغه برنده و دسته یا اهرم است که به کمک آن، افراد با سرعت بیشتر، به راحتی و با دقت می توانند قرص ها را به صورت تکی یا چندتایی به دو بخش یا چهار بخش تقسیم کنند. امروزه قرص نصف کن ها در شکل ها و طرح های مختلفی تولید می شوند به عنوان مثال طراحی برخی از آن ها شبیه به قیچی است یا بعضی دیگر به شکل استوانه و دارای مخزن ذخیره قرص همراه با قابلیت پودر کردن آن ها (درصورت نیاز) نیز هستند. البته نصف کردن برخی از داروهای تجویزی ناامن است.
امیل زوتور (; – ) مجسمه ساز اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا مجسمه سازی نقش برجسته در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
چیپ و دیل (Chip 'n' Dale) (همچنین چیپ اِن دیل یا چیپ اَن دیل) دو شخصیت کارتونی هستند که در سال ۱۹۴۳ توسط شرکت والت دیزنی خلق شده اند. به عنوان برادران انسان تراشه ای ، نام آنها از روی نام کابینت ساز و طراح مبلمان قرن ۱۸ توماس چیپندیل برداشته شده است. این نام توسط بیل "تکس" هنسون، هنرمند در استودیو پیشنهاد شد.
ژوزوئه دوپون (; – ) مجسمه ساز اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز مجسمه سازی مدال در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
سیگار کشیدن معکوس نوعی سیگار کشیدن است که در آن انتهای سوخته برگ تنباکو پیچ خورده به جای بخش خاموش سیگار در دهان قرار می گیرد. در برخی از مناطق آندرا پرادش، هند و فیلیپین انجام می شود. سیگار کشیدن معکوس به عنوان یک عامل خطر برای سرطان دهان در نظر گرفته می شود.
لوچانو مرکانته (; – ) مجسمه ساز اهل ایتالیا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره مجسمه سازی مدال در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
عمان کشوری در شبه جزیره عربستان است. گردشگری در عمان در درازنای دههٔ ۲۰۰۰ پیشرفت فراوانی کرد و یک گزارش ۲۰۱۳ پیش بینی کرد که این صنعت یکی از بزرگ ترین صنایع کشور خواهدشد. در سال ۲۰۱۹، عمان نزدیکِ ۳٫۵ میلیون بازدیدکننده را از سراسر جهان به سوی خود کشاند، که نسبت به ۳٫۱ میلیون نفرِ سال ۲۰۱۷ پیشرفت چشم گیری داشته است. عمان دارای جاذبه های گوناگون گردش گری است، به ویژه در زمینهٔ گردش گری فرهنگی. مسقط از سوی انتشارات راهنمای سفر آمریکایی یعنی لونلی پلانت در سال ۲۰۱۲ بهترین شهر جهان شناخته شد و در همان سال به پایتختیِ گردش گریِ سرزمین های عرب برگزیده شد.
ریشارد کونویارتس (; – ) معمار اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز طراحی ساختمان در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ اشاره کرد.
یواخیم کارش (; – ) نقاش اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز نقاشی چاپی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ اشاره کرد.
هفت سال شب (به انگلیسی: Seven Years of Night) یک فیلم درام اکشن محصول کره جنوبی به کارگردانی چو چانگ-مین، با بازی ریو سونگ ریونگ، جانگ دونگ-گون، سونگ سه-بیوک و گو کیونگ-پیو. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام اثر جونگ یو-جونگ ساخته شده است. این فیلم در ۲۸ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد. داستان. داستان مردی است که در طول هفت سال نقشه انتقام از پسری که قاتل دخترش است را می کشد. تولید و انتشار. فیلم برداری در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۶ آغاز شد و در ۲۵ مه ۲۰۱۶ به پایان رسید. پس از گذشت نزدیک به دو سال از اتمام فیلم، اکران محلی برای ۲۸ مارس ۲۰۱۸ تعیین شد.
الکساندر رادووانویچ (صربی: aлekcahдap paдobahobић؛ زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۹۳) یک فوتبالیست حرفه ای اهل صربستان است که به عنوان مدافع تیم کورتریک بلژیک بازی می کند. حرفه باشگاهی. رادووانویچ در ساباک متولد شد و شغل خود را با باشگاه محلی ماکوا آغاز کرد و در آنجا از دسته های جوانان عبور کرد. او در سال ۲۰۱۰ به اولین باشگاه حرفه ای خود ملحق شد و ۶ حضور در لیگ متحد صربستان به وجود آورد. در فصل بعدی، رادووانویچ ۲۳ بازی به عنوان یک بازیکن حرفه ای انجام داد و اولین گل ارشد خود را برای ماوکا به ثمر رساند. پس از گذشت زیاد از رده جوانان، رادووانویچ به بازی با تیم اول ادامه داد و در طی فصل ۱۳–۲۰۱۲ صربستان، چهار بار در بازی استفاده شد. رادووانویچ همچنین در هر یک از دو فصل قبلی یک بار در فصل ۱۴–۲۰۱۳ در طی مسابقه ۷ روزه مقابل رادر کوستولاتس گل زد. پس از اینکه باشگاه فوتبال صرب در تابستان ۲۰۱۴ در لیگ دسته اول صربستان ترویج یافت، رادووانویچ فصل جدیدی را به عنوان اولین انتخاب انتخاب کرد، اما برخی از مسابقات را به دلیل مصدومیت از دست داد (مانند بازی با کلوئبارا) او ۲۳ بازی لیگ تا پایان فصل ۱۵–۲۰۱۴ بازی کرد. در تابستان ۲۰۱۵ او باشگاه را
ترک کرد. اواف کی بئوگراد. در تابستان ۲۰۱۵، رادووانویچ به باشگاهی در سپورلیگ صربستان پیوست، اما در آغاز فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۵ به علت مشکلات اجرایی از دست رفت. او قرارداد حرفه ای خود را برای اواف کی بلگراد تحت مربیگری دراگلجوب بچوالاک در ۱۶ مسابقه باقیمانده در این فصل علیه ستاره سرخ بلگراد انجام داد. در طول این فصل، رادووانویچ ۱۵ بار در لیگ بازی کرد و برای پیروزی ۱ بر ۰ در برابر وویوودینا در ۲۷ بازی باقیمانده به سرمربی تیم ووک مارتینویچ کمک کرد. اسپارتاک سوبتیتسا. پس از گذراندن دوره آزمایشی با تیم اسپارتاک موسکو، رادووانویچ رسماً در ژوئیه ۲۰۱۶ در یک قرارداد سه ساله به این باشگاه ملحق شد. او اولین بازی خود را برای باشگاه جدید به عنوان یک مرکز برای بازی در فصل بهار سال ۲۰۱۶–۱۷ صرب علیه ووزدواک انجام داد که با نمانجا کلاسان جفت شد. رادووانویچ اولین گل سوپرلیگا را در ۸ نوامبر در همان فصل به ثمر رساند. وی در بازی مقابل اینست جاور ایوانئیتسا، در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۶ بازی کرد. تیم اسپارتاک موسکو در اولین فصل خود با تیم اسپارتاک موسکو، در مجموع با یک گل در مجموع زیر مربی آندری چرنیشوف، ۳۱ بار حضور یافت. رادووانویچ دومین گل خود در
تیم را برای تیم اسپارتاک در ۴ مسابقه باقیمانده در دوره ۲۰۱۷–۱۸ در برابر جاور ایوانئیتسا به ثمر رساند. رادووانویچ همچنین دو بار در پیروزی ۴ بر ۲ بر ردنیکی نیس گل زد. رادووانویچ در مسابقه مقابل بوراک چاچاک در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۷ با خطای پنالتی تیم حریف مواجه شد و آن را گل کرد که به اولین گل او در این فصل تبدیل شد. وویوودینا. در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸، رادووانویچ یک قرارداد دو ساله را با وویوودینا امضا کرد. او به طور رسمی توسط ساسا دراکولیچ، مدیر ورزشی باشگاه فوتبال وودیووینا، انتخاب شد که پیراهن ۶۶ ساله را به تن کند، که قبلاً به جوزف بمپاه که بازیکن سرشناس پیشین این باشگاه است این شماره را هم داده بود. رادووانویچ اولین بازی رقابتی خود را برای باشگاه جدید در حضور سرمربی استلویکا در پیروزی ۲ بر ۰ در برابر ووزدواچ در ۱۷ فوریه ۲۰۱۸ انجام داد. رادووانویچ تا پایان فصل ۱۱ مسابقه سوپر لیگا را انجام داد. وی همچنین اولین گل خود برای تیم را در پیروزی ۲ بر ۱ در برابر پارتیزان در ۲۹ آوریل ۲۰۱۸ به ثمر رساند. لنز. در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۸، رادووانویچ قرارداد چهار ساله با لنز را امضا کرد و هزینه انتقال به طور غیررسمی به صورت غیررسمی گزارش شد. شماره
۲۶ پیراهن باشگاه به او داده شده است.
لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران () لیگ حرفه ای فوتبال ساحلی است که توسط فدراسیون فوتبال ایران اداره می شود. در بالای سیستم فوتبال ساحلی ایران، رقابت اصلی کشوری برای این ورزش است. لیگ فوتبال ساحلی ایران به عنوان یکی از بهترین لیگ های جهانی شناخته می شود و تنها لیگ حرفه ای فوتبال ساحلی است که یک قالب خانگی و خارج دارد. تیم پارس جنوبی بوشهر با ۷ عنوان قهرمانی پرافتخارترین تیم و مقاومت گلساپوش یزد با ۵ عنوان قهرمان دومین تیم پرافتخار تاریخ لیگ برتر فوتبال ساحلی کشور به شمار می روند. قوانین لیگ. ۱۰ تیم در دو گروه ۵ تیمی در لیگ به صورت رفت و برگشت بازی می کنند (هر تیم در مجموع ۸ بازی می کند)، که در نهایت تیم اول و دوم هر گروه به مرحلهٔ پایانی راه میابند تیم های آخر هر گروه هم به لیگ دسته اول فوتبال ساحلی سقوط می کنند. چهارتیم راه یافته به مرحلهٔ پایانی در یک گروه ۴تیمی به صورت رفت و برگشت بازی می کنند و تیم اول قهرمان لیگ می شود.
آدولف هوخ (; – ) معمار اهل اتریش بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا طراحی ساختمان در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
آلفرد رینش (; – ) معمار اهل اتریش بود. از افتخارات او می توان به کسب مدال نقره طراحی ساختمان در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
نیلس اولسن (; – ) معمار اهل سوئد بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز طراحی ساختمان در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
ایلماری نیملاینن (; – ) معمار و شیرجه رو اهل فنلاند بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز برنامه ریزی شهری در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
ورنر شیندلر (; – ) معمار اهل سوئیس بود. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز برنامه ریزی شهری در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
اوریو لیندگرن (; – ) معمار اهل فنلاند بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا برنامه ریزی شهری در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
از قیطریه تا اورنج کانتی آخرین کتاب حمیدرضا صدر، محقق و پژوهشگر سینما و فوتبال بود که بعد از مهاجرتش به اورنج کانتی در آمریکا نوشت. او بعد از آگاهی از سرطان خود و مهاجرتش به آمریکا در سال ۹۷ شروع به نوشتن این کتاب کرد. صدر از خانواده اش خواسته بود تا بعد از مرگش این کتاب را منتشر کنند. مدتی بعد از مرگ وی در ۲۵ تیر سال ۱۴۰۰ خورشیدی، این کتاب در شهریور همان سال توسط نشر چشمه چاپ شده و راهی بازار شد. صدر در این کتاب از علاقه خود به زندگی، فوتبال و سینما سخن می گوید و از چالش ها و اتفاقاتی که بعد از مبتلا شدنش به بیماری سرطان با آن در گریبان بود صحبت می نمایند. به گفته ی دختر او، غزاله صدر، عنوان نخست این کتاب، از تهران تا اورنج کانتی، برخلاف مسیر آب بود که به دلیل نامعلومی، تهران به قیطریه تغییر کرد و قسمت برخلاف مسیر آب نیز حذف شد. لازم است ذکر شود که بخش های انتهایی این کتاب را که شامل روایت یک سال و نیم پایانی عمر حمیدرضا صدر می شود، را غزاله صدر نوشته است. قسمتی از کتاب. ای داد که چه سفری پیش رو داری، پسر جان. سفری متفاوت از سفر های پیشین. سفری بدون سرخوشی، سفری بدون خنده. سفری بی بازگشت. سفری با پرسش های پی
ش پا افتاده: حقیقت زندگی در سلامتی است یا بیماری؟ از دست دادن مهم تر است یا به دست آوردن؟ امید قوی تر است یا نومیدی؟ فقدان چیست و وفور کدام است؟ همه چیز از سرفه های حین خواب شروع شد. مگر نه این که بسیاری از چیزهای مهم حین خواب شروع شده اند؟ مگر نه این که رخدادهای بزرگ از دل کوچک ترین وقایع برآمده اند؟ مگر نه اینکه پیشامدهای بد بی خبر در خانه را کوبیده اند؟ پیشامدها شبیه بادند، آمدنشان را نمی بینید. موی تان ناگهان تکان می خورد و خزیدن باد را بر چشم ها و صورت تان احساس می کنید. آمدن بیماری را نمی بینید و متوجه نمی شوید که چگونه سرما خورده اید. نمی فهمید که چگونه یک ویروس چگونه نشانه تان گرفته. خبر ندارید که یک تومور کوچک از سال ها پیش در بدنتان پرسه زده و همین روز هاست که خدمتتان برسد. عکسی از ریه ات گرفته ای، به ملاقات پزشک شتافته ای. در روزهای سرخوشی و سر به سر گذاشتن ها. با خنده و شوخی. اما گرفتار شده ای. اسیر. به بند آمده. مستاصل. بیمار شده ای. بیماری یعنی محدود شدن راه های پیش رو. یعنی بسته شدن مسیرهای تا پیش از این باز. یعنی تردید در برابر گزینه های کم شمار. یعنی بدل شدن به پرسشی بی پاسخ. به سفری دوازده ه
زار کیلومتری خواهی رفت. سفری آمیخته با جان کندن های دم ها و بازدم ها. بی خبر و ساده از این سوی جهان تا آن سو خواهی رفت تا چشم در چشم هیولا بدوزی. از قیطریه تهران تا اورنج کانتی کالیفرنیا. از خانه تا غربت. از امروز تا فردا. جان خواهی کند رویاهایت را به خاطر بسپری و حفظ شان کنی. روز به روز. شب به شب. واکنش ها. مهدی یزدانی خرم (نویسنده و منتقد ادبی) دربارهٔ انتشار این کتاب می گوید:«در طی این سه سال با تأکید ایشان خبری دربارهٔ بیماری شان منتشر نشد. وقتی دکتر صدر فهمیدند بیماری پیشرفته ای دارند و برای درمان بیماری به آمریکا می روند با ما صحبت کردند که دربارهٔ این بیماری و روزهایی که با این بیماری طی خواهند کرد می خواهند کتابی بنویسند و شرط شان این بود که این کتاب بعد از مرگ شان منتشر شود. در طی این سال ها یادداشت هایشان را نوشتند و وصیت کردند که فصل آخر را دخترشان بنویسد و این فصل که دخترشان غزاله صدر نوشتند فوق العاده تکان دهنده و شامل لحظات آخر دکتر و آنچه باهم گذراندند است. این کتاب چند روز بعد از درگذشت شان تکمیل و به من و نشر چشمه تحویل داده شد. این کتابی تلخ است و ارزش ادبی بالایی دارد. و من خیلی کم دیدم در
ایران آدمی این چنین بی واسطه و قدرتمند با بیماری خودش روبرو بشود و در متن به مقابله باهاش برود و در موردش حرف بزند. این کتاب به شدت تأثیرگذار است و ارزش روایی منحصر به فردی دارد.» رضا کیانیان (بازیگر) در مراسم سالگرد درگذشت حمیدرضا صدرمیگوید :این کتاب اصلا شبیه غم نامه نیست بلکه شبیه فتح نامه است، به نظرم حمید و داوود امیری کارسینوما را با مرگ شکست دادند و مسخره اش کردند. چه کسی می تواند وقتی سرطان تمام وجودش را گرفته است، غمگین نباشد؟ ولی چرا یک نفر تا آن لحظه آخر مقاومت می کند؟ داوود دوست من تا دو روز آخر داشت ورزش می کرد. راستش با دیدن این دو نفر یاد بابک خرمدین هم افتادم که به دار شد، آنقدر آنجا ماند که تمام پرندگان بدن او را خوردند. سوال این است که آیا بابک خرمدین شکست خورد یا خلیفه عباسی که او را به دار کرد؟ به نظرم خلیفه عباسی شکست خورد. کارسینوما شبیه خلیفه شد و صدر شبیه خرمدین. من هیچ وقت فکر نمی کنم حمیدرضا صدر مرده است، برای داوود هم چنین تصوری دارم. هر کجا می روم نشانه های این عزیزان را می بینم.
ژیلبر پروتو (; – ) شاعر و کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
ارنست فن هیردن (; – ) شاعر و نویسنده اهل آفریقای جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
آله تینی (; – ) مترجم و شاعر زن اهل فنلاند بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
صفیه فیروزی خلبان اهل افغانستان است. او بعد از نیلوفر رحمانی، دومین خلبان زن در ارتش افغانستان به شمار می آید. در شهریور ۱۴۰۰ خبرهایی مبنی بر کشته شدن او توسط طالبان منتشر شد، اما فیروزی اعلام کرد که از افغانستان خارج شده و سالم است. زندگی. در سال های دههٔ ۱۹۹۰، هنگامی که جنگ داخلی در افغانستان جریان داشت، خانوادهٔ صفیه فیروزی به پاکستان مهاجرت کردند و بعد از آنکه طالبان سقوط کرد، به افغانستان برگشتند. فیروزی بعد از فارغ التحصیلی از مکتب عالی، به تحصیل در آکادمی نظامی پرداخت و افسر مخابره شد. بعد از اعلام درخواست نیروی هوایی برای به کارگیری خلبان زن، فیروزی و ۱۲ زن دیگر داوطلب شدند و فیروزی تنها کسی بود که در امتحان موفق شد و دوره کارآموزی را شروع کرد. او در دورهٔ کارآموزی با محمدجواد نجفی آشنا شد که او هم خلبان است و این آشنایی به ازدواج منجر شد. آنها دختری به نام «نرگس» دارند.
ایوا فولدش (; – ) نویسنده زن اهل مجارستان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز آثار حماسی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
جانی استوپاریچ (; – ) نویسنده اهل ایتالیا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا آثار حماسی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
گابریله بیانکی (; – ) آهنگساز و رهبر موسیقی اهل ایتالیا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز خوانندگی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
انبوهه جی نوعی رزانه با یک باند جذب است که در اثر تجمع حلال یا افزودنی یا غلظت در نتیجه خود سازمان دهی شیمی سوپرا مولکولی به طول موج طولانی تر ( تغییر باتوکرومیک ) از افزایش درخشش ( ضریب جذب بالاتر).انتقال می یابدن. رنگ را می توان با یک تغییر کوچک استوکس با یک باند باریک بیشتر مشخص کرد.جی در انبوهه به ای.ای.جلی اشاره دارد که این پدیده را در سال ۱۹۳۶ کشف کرد. این رنگ همچنین به نام جی شایبه که در سال ۱۹۳۷ به طور مستقل در مورد این موضوع منتشر کرد ، یک مجموعه شایبه نیز نامیده می شود. شایبه و جلی به طور مستقل مشاهده کردند که در اتانول رنگ PIC کلرید دارای دو ماکزیمم جذب وسیع در حدود۱۹۰۰۰cm −1 و۲۰۵۰۰ cm −1 (526 و 488 nm به ترتیب) و اینکه در آب حداکثر جذب تیز سوم در 17،500 cm −1 (571 نانومتر) ظاهر می شود.شدت این نوار با افزایش غلظت و افزودن کلرید سدیم بیشتر می شود . در قدیمی ترین مدل تجمع برای کلرید PIC ، مولکول های جداگانه مانند یک رول سکه روی هم قرار می گیرند که یک پلیمر فوق مولکولی را تشکیل می دهند ، اما ماهیت واقعی این پدیده تجمع هنوز در دست بررسی است. تجزیه و تحلیل پیچیده است زیرا کلرید PIC یک مولکول مسطح نیست.
محور مولکولی می تواند در پشته کج شود و یک الگوی مارپیچ ایجاد کند. در مدل های دیگر ، مولکول های رنگ به صورت آجری ، نردبان یا راه پله جهت می گیرند. در آزمایش های مختلف مشخص شد که نوار J به عنوان تابعی از دما تجزیه می شود ، فازهای کریستال مایع با محلول های غلیظ شده و CryoTEM میله های انبوه ای طول 350 نانومتر و قطر 2.3 nm را نشان داد. رنگهای انوهه جی با رنگهای پلی متین به طور کلی ، با سیانین ، merocyanines ، squaraine و perylene bisimides یافت می شوند . برخی از ماکروسیکلهای π-مزدوج ،توسط سواگر وهمکارانش در MIT ، گزارش شده است. همچنین تشکیل انبوهه جی را نشان داده و عملکرد کوانتومی فوتو لومینسانس فوق العاده بالایی را به نمایش گذاشته اند. در سال 2020 ، یک رنگ معروف سیانین (TDBC) با افزایش عملکرد کوانتومی فوتولومینسانس (&gt; 50)) در محلول در دمای اتاق گزارش شد. انبوهه های PIC مولکولی که خواصی شبیه J دارند ، نشان داده شده است که خود به خود به صورت رشته های دوبلکس DNA خاص دنباله می شوند. این انلوهه های مبتنی بر DNA ، معروف به جی بیتز (J-bits)، به عنوان یک روش از پایین به بالا برای جمع آوری خود P-J در داربست های DNA چند
منظوره در مقیاس بزرگ مورد استفاده قرار گرفته است.
جان واینزوایگ (; – ) آهنگساز و موسیقی دان یهودی لهستانی تبار اهل کانادا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره موسیقی بی کلام و مجلسی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
سرجو لائوریچلا (; – ) آهنگساز اهل ایتالیا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز موسیقی بی کلام و مجلسی در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
ارلینگ برنه (; – ) آهنگساز کلاسیک و اپرا اهل دانمارک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز موسیقی کر و ارکستر در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
کالروو توکانن (; – ) آهنگساز اهل فنلاند بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره موسیقی کر و ارکستر در بخش مسابقات هنری بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
بیورویکا،(به انگلیسی:Bjørvika) بخش شمال شرقی بندر اسلو است. قسمت شرقی نیز بیورویکا، نامیده می شود. این نام از زبان نروژی باستان گرفته شده و معنی خلیج شهر می دهد. بیورویکا در اصل یک خلیج عمیق بود که به سمت داخل شهر کشیده شده بود. نزدیک به قلعهٔ آکرهوس، خلیج کم عمقی وجود داشت که تا بانک فعلی پیش می آمد. در اینجا روی زمین یخ بسته بیورویکا، بود که پادشاه نروژ، اینگ اول در جنگ با هاکون دوم در سال ۱۱۶۱ میلادی شکست خورد. تعداد اهالی محله ۱۰ هزار نفر تخمین زده می شود. درمحله بیورویکا حدود ۵ هزار خانه مسکونی وجود دارد و تخمین زده می شود که حدود ۲۰ هزار نفر در این محله دارای اشتغال باشند.
فلات آنابار () یک فلات کوهستانی در سرزمین کراسنویارسک و جمهوری یاقوتستان در سیبری روسیه است. این فلات در نقاط مرتفع پوشیده از خاک منجمد است که ضخامت این نوع خاک در فلات آنابار به ۱٬۴۰۰ متر می رسد. جغرافیا. فلات آنابار در شمال مدار شمالگان، در سرزمین کراسنویارسک و جمهوری یاقوتستان و بخش شمالی پست بوم سیبری شمالی قرار دارد. این فلات در شمال فلات ویلیوی و شمالی ترین پدیده در فلات سیبری مرکزی است که در جنوب شرقی به آن متصل می شود. این فلات به سمت جنوب غربی به فلات مرتفع تر پوتورانا می رسد که مرز بین آن دو به وضوح قابل تعیین نیست. میانگین ارتفاع سطح فلات آنابار حدود ۵۰۰ متر و ارتفاع بلندترین نقطه آن در قله ای بی نام ۹۰۵ متر است. زمین شناسی. فلات آنابار در فلات سیبری مرکزی یکی از قدیمی ترین ساختارهای زمین است که سن سنگ های آن به بیش از ۳ میلیارد سال می رسد. در بخش مرکزی آن ترکیبی از گنیس و شیست های بلوری آرکئن وجود دارد. در امتداد حاشیه فلات سنگ آهک های متعلق به پیشین زیستی و دیرینه زیستی پیشین غلبه دارند.
فلات ویلیوی () یک فلات کوهستانی در سرزمین کراسنویارسک و جمهوری یاقوتستان در سیبری روسیه است که بخشی از فلات سیبری مرکزی به شمار می رود. بخش عمده این فلات شامل قسمت علیای رود ویلیوی است. این فلات مرتفع پوشیده از خاک منجمد است که با ضخامت آن به ۱٬۵۰۰ متر، بزرگ ترین مقادیر این نوع خاک در دنیا به شمار می رود. جغرافیا. فلات ویلیوی هم در شمال و هم در جنوب مدار شمالگان، در شمال شرقی سرزمین کراسنویارسک و غرب جمهوری یاقوتستان قرار دارد. مرز این فلات در جنوب غربی به استان ایرکوتسک، به سمت شمال به فلات آنابار، به سمت غرب به فلات سیورما و در شمال غربی به فلات پوتورانا می رسد. به سمت شرق، این فلات به تدریج و با کاهش ارتفاع به دره وسیع رود لنا و به سمت جنوب شرقی به پست بوم یاقوتستان مرکزی رسیده که به فلات لنا در سمت جنوب منتهی می شود میانگین ارتفاع سطح فلات آنابار حدود ۷۰۰ متر و ارتفاع بلندترین نقطه آن در قله ای بی نام ۹۶۲ متر است. سرچشمه رودهای مهمی مانند رود ویلیوی، رود اولنیوک و یگیاتا در این فلات قرار دارد. همچنین دریاچه های متعددی مانند دریاچه مصنوعی سد ویلیوی نیز در این فلات دیده می شود.
فلات سیورما () یک فلات کوهستانی در سرزمین کراسنویارسک در سیبری روسیه است که بخشی از فلات سیبری مرکزی به شمار می رود. بخش عمده این فلات غیرمسکونی است. جغرافیا. فلات سیورما در مرکز سرزمین کراسنویارسک قرار دارد. این فلات در شمال با فلات پوتورانا ادغام شده و مرز غربی آن با فلات تونگوسکا به درستی تعیین نشده است. فلات سیورما در غرب به فلات ویلیوی منتهی می شود. میانگین ارتفاع سطح فلات سیورما بین ۶۰۰ تا ۹۰۰ متر است. زمین شناسی. از دید زمین شناختی، فلات سیورما از سنگ های آتشفشانی دوره تریاس تشکیل شده است.
ناکسون () کوهی در سرزمین کراسنویارسک روسیه است. این کوه با ارتفاع 1,035 متر، بلندترین نقطه فلات سیورما است که خود بخشی از فلات سیبری مرکزی به شمار می رود.
آکرس الوا، (به انگلیسی: Akerselva) یک رودخانه در اسلو است. این رودخانه از از دریاچهٔ ماریدال تا بیورویکا امتداد دارد. قطعه ای از رودخانه، که از شهر اسلو، عبور می کند، حدود ۹ کیلومتر طول دارد. این رودخانه، انتهای شبکه آب های جاری (نوردمارک) را تشکیل می دهد و ۴۷ کیلومتر از زمین های باتلاقی شهرستان یون آکر، تا محلهٔ بیورویکا، در اسلو، امتداد می یابد. آکرس الوا، یا رودخانهٔ آکر، دارای حوضهٔ آبریزی به مساحت ۲۵۲ کیلومتر مربع است.
یوآنا بورمان (۱۰ سپتامبر ۱۸۹۳ – ۱۳ دسامبر ۱۹۴۵) زندانبانی اهل پروس خاوری بود که از سال ۱۹۳۸ به بعد در چندین اردوگاه کار اجباری نازی ها کار می کرد و پس از محاکمه در دادگاه در سال ۱۹۴۵ به عنوان جنایتکار جنگی در هاملن، نیدرزاکسن، آلمان اعدام شد. دادگاهی و اعدام. بورمان در جلسه دادگاهی خود گفت که در سال ۱۹۳۸ «برای به دست آوردن درآمد بیشتر» به نیروهای کمکی اس اس پیوست. او نخست در اردوگاه کار اجباری لیختنبورگ در زاکسن تحت فرماندهی یانه برنیگاو با ۴۹ زن دیگر از نیروهای اس اس خدمت کرد. در سال ۱۹۳۹، او به عنوان ناظر بر خدمه کار در اردوگاه تازه تاسیس زنان راونسبروک در نزدیکی برلین گماشته شد. در مارس ۱۹۴۲، بورمان یکی از معدود زنانی بود که برای نگهبانی در آشویتس در لهستان اشغالی گزیده شد. وی قد کوتاهی داشت و به بی رحمی شهرت داشت. قربانیان او را «ویزل» (راسو) و «زن همراه با سگان» می نامیدند. در اکتبر ۱۹۴۲، بورمان به عنوان آوفزرین ("Aufseherin": زندانبان ارشد) به آشویتس-برکناو رفت. سرپرستان وی شامل ماریا مندل، مارگوت درشل و ایرما گرزه بودند. بورمان سرانجام به بودی منتقل شد که اردوگاهی جانبی بود و در آن وی به رفتار بد خود ب
ا زندانیان ادامه داد. در ۱۹۴۴، با افزایش تلفات آلمان، بورمان به اردوگاهی جانبی در هیندنبورگ (امروز زابژه، لهستان) در سیلزی منتقل شد. در ژانویه ۱۹۴۵، او به راونسبروک بازگشت. در ماه مارس، او به آخرین پست خود، برگن-بلزن، نزدیک تسله رسید، جایی که زیر نظر یوزف کرامر، ایرما گرزه و الیزابت فولکنرات (که پیشتر همه با او در برکناو خدمت کرده بودند) خدمت کرد. در ۱۵ آوریل ۱۹۴۵، نیروی زمینی بریتانیا برگن-بلزن را با بیش از ۱۰ هزار جسد و ۶۰ هزار زندانی پیدا کرد. آزادکنندگان تمام خدمه اس اس را ناچار کردند که کشته ها را دفن کنند. بورمان بعدها زندانی و توسط ارتش بریتانیا بازجویی شد. وی سپس در دادگاه بلزن، که از ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۵ تا ۱۷ نوامبر ۱۹۴۵ به طول انجامید، دادگاهی شد. دادگاه شهادت های مربوط به قتل هایی را که وی در آشویتس و بلزن مرتکب شده بود، شنید؛ از جمله توصیف هنگامه هایی که وی ژرمن شپرد «بد و بزرگ» خود را به جان زندانیان می انداخت. او مجرم شناخته شد و در ۱۳ دسامبر ۱۹۴۵ به همراه گرزه و فولکنرات به دار مجازات آویخته شد. اعدام گر وی، آلبرت پیرپوینت، بعدها گفت:
دادگاه بلزن یکی از چندین دادگاهی بود که نیروهای اشغالگر متفقین پس از پایان جنگ جهانی دوم علیه مقام ها و کارگزاران پیشین آلمان نازی انجام دادند. این دادگاه در لونبورگ، نیدرزاکسن، آلمان در سال ۱۹۴۵ انجام شد و متهمان مردان و زنان اس اس و کارمندان زندان بودند که در اردوگاه های گوناگون، به ویژه آشویتس و برگن-بلزن، کار کرده بودند. این دادگاه در سراسر جهان مورد توجه بسیاری قرار گرفت، زیرا مردم برای نخستین بار از زبان برخی از مسئولان دربارهٔ کشتار در اردوگاه های مرگ در لهستان اشغالی می شنیدند. بعضی از دادگاه های پس از این دادگاه را نیز گاه از جمله دادگاه بلزن به شمار می آورند. دادگاه نخست. نخستین دادگاهی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۵ در یک سالن ورزشی در لونبورگ صورت گرفت. متهمان ۴۵ کارگزار مرد و زن پیشین اس اس و "کاپو" (کارکنان زندانی) از اردوگاه های کار اجباری برگن-بلزن و آشویتس بودند. یوزف کرامر فرمانده اردوگاه برگن-بلزن و پیش از آن، آشویتس بود. از متهمان دیگر، ۱۲ تن کاپو، ۱۶ زن عضو اس اس و ۱۶ مرد عضو اس اس بودند. اگرچه اس اس یک سازمان مردانه بود، اما زنان نیز می توانستند به عنوان اعضای "SS-Gefolge"، که نوعی کارمندی غیرنظامی
بود، نام نویسی کنند. پس از آغاز دادگاه تشخیص داده شد که یکی از کارکنان زندانی، لادیسلاو گورا، که از جمله اعضای اس اس بازداشتی بود، بسیار بیمار است و نمی تواند دادگاهی شود. سه تن دیگر نیز به همین دلیل پیش از آغاز محاکمه از فهرست متهمان خارج شده بودند. سه تن از اعضای اس اس در هنگام تلاش برای فرار پس از تسلط بریتانیایی ها بر اردوگاه با شلیک گلوله کشته شدند، و یکی نیز خودکشی کرده بود. از مجموع ۷۷ تن از کارمندان اردوگاه که توسط انگلیسی ها در آوریل دستگیر شدند، ۱۷ تن دیگر تا ۱ ژوئن ۱۹۴۵ بر اثر تیفوس فوت کرده بودند. در کنار کرامر، بلندپایه ترین متهمان عبارت بودند از فریتس کلاین، که پزشک اردوگاه بلزن بود و فرانتس هوسلر، معاون فرمانده اردوگاه. الیزابت فولکنرات پیش از آمدن به بلزن، در آشویتس اوبرآوفزهرین ("Oberaufseherin ": سرپرست ارشد) بود. بسیاری از متهمان تنها اندکی پس از فوریه ۱۹۴۵ به برگن-بلزن فرستاده شده بودند، برخی حتی تا دو روز پیش از آزاد شدن اردوگاه. با این حال، اکثر آنها پیشتر در سایر اردوگاه های کار اجباری در منصب های مشابه فعالیت داشته بودند. این محاکمه در دادگاه نظامی بریتانیا انجام شد. قاضیان شامل سرلشکر