Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
م در معرض و مجروح شده اند.سربازان آمریکایی که قرار گرفتن در معرض گاز خردل و سارین را گزارش می کردند، مدعی بودند که مجبور بودند قرار گرفتن در معرض آنها را مخفی نگه دارند، گاهی اوقات با وجود درخواست فرماندهان خود از پذیرش در بیمارستان و تخلیه خانه خودداری می کردند. یک گروهبان سابق گفت: «کاملاً به ما گفته شد که در مورد آن صحبت نکنیم» توسط یک سرهنگ.شرکت کنندگان گفتند: «همه [مهمات] قبل از سال۱۹۹۱ ساخته شده بودند. کثیف، زنگ زده یا خورده، بخش بزرگی از آنها را نمی توان به راحتی به عنوان سلاح های شیمیایی شناسایی کرد. برخی از آنها خالی بودند، اگرچه بسیاری از آنها هنوز حاوی عامل قوی خردل یا سارین باقی مانده بودند. اکثر آنها نمی توانستند آنطور که طراحی شده بودند مورد استفاده قرار گیرند، و هنگامی که آنها پاره شدند، عوامل شیمیایی را در یک منطقه محدود پراکنده کردند." بر اساس این گزارش تحقیقاتی، «بسیاری از حوادث سلاح های شیمیایی در اطراف ویرانه های مؤسسه دولتی المثنی، مرکز تولید مواد شیمیایی عراق در دهه۱۹۸۰، جمع شده است». این تأسیسات پس از جنگ اول خلیج فارس تحت نظارت بازرسان سلاح هایی سازمان ملل متحد قرار گرفت و تقریباً ۲۵۰۰
مهمات شیمیایی خورد شده را در خود جای داده بود، اما مجموعه ساختمانی وسیع با شروع جنگ در سال۲۰۰۳ بدون سرنشین رها شد و مورد غارت قرار گرفت.شرکت کنندگان در کشف هادلیل دیگری را برای پنهان کردن آنها عنوان کردند، زیرا برخی از پوسته های شیمیایی «به نظر می رسد که در ایالات متحده طراحی شده اند، در اروپا ساخته شده اند و خطوط تولید مواد شیمیایی ساخته شده در عراق توسط شرکت های غربی را پر کرده اند.» اعلامیه ۲۰۰۹. به گفته روجلیو پیفیرتر، مدیر کل سازمان منع سلاح های شیمیایی، عراق در سال۲۰۰۹ به عضویت کنوانسیون سلاح های شیمیایی درآمد و اعلام کرد که «دو پناهگاه حاوی مهمات سلاح های شیمیایی پر و پر نشده، برخی پیش سازها، و همچنین پنج تأسیسات سابق تولید سلاح های شیمیایی». در آن زمان هیچ برنامه ای برای انهدام این مواد اعلام نشد، اگرچه اشاره شد که سنگرها در جنگ۲۰۰۳ آسیب دیده اند و حتی بازرسی از محل باید به دقت برنامه ریزی شود. مایکل لوهان، سخنگوی سازمان منع سلاح های شیمیایی اشاره کرد که این بیانیه هیچ غافلگیرکننده ای نداشت. تأسیسات تولیدی در طی درگیری۱۹۹۱ توسط حمله های هوایی از کار افتادند، در حالی که پرسنل سازمان ملل پس از آن مهمات
شیمیایی را در پناهگاه ها امن کردند. لوهان در آن زمان اظهار داشت: «اینها سلاح های بقایای میراثی هستند.» او از بحث دربارهٔ تعداد اسلحه ها در پناهگاه ها یا مواد موجود در آنها خودداری کرد. اعتقاد بر این بود که سلاح ها در حالت قابل استفاده نیستند. ادراک عمومی. در مطالعه ای که در سال۲۰۰۵ منتشر شد، گروهی از محققان تأثیرات گزارش ها و بازپس گیری های رسانه ها را بر حافظه مردم در مورد جستجوی سلاح های کشتار جمعی در عراق در طول جنگ عراق در سال۲۰۰۳ ارزیابی کردند. این مطالعه بر روی جمعیت دو کشور ائتلاف (استرالیا وایالات متحده آمریکا) و یک کشور مخالف جنگ (آلمان) متمرکز بود. این منجر به سه نتیجه شد: در یک نظرسنجی که بین ژوئن و سپتامبر۲۰۰۳ انجام شد، از مردم پرسیدند که آیا آنها فکر می کنند که از زمان پایان جنگ، شواهدی از سلاح های کشتار جمعی در عراق کشف شده است. همچنین از آنها پرسیده شد که به کدام منابع رسانه ای اعتماد کرده اند. کسانی که اخبار خود را عمدتاً از فاکس نیوز دریافت کردند، سه برابر بیشتر از کسانی که برای اخبار خود به پی بی اس و ان پی آر تکیه می کردند، معتقد بودند که شواهدی از سلاح های کشتار جمعی در عراق کشف شده است و
یک سوم بیشتر از کسانی که عمدتاً سی بی اس را تماشا می کردند. بر اساس یک سری از نظرسنجی های انجام شده از ژوئن تاسپتامبر ۲۰۰۳.
توماس اوویان (تلفظ هلندی: [ˈtoːmɑs ˈʌuəjɑn]؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست مدافع چپ برای باشگاه شالکه ۰۴ در بوندسلیگا ۲ بازی می کند. دوران باشگاهی. آلکمار. اوویجان در سال ۲۰۰۷ از باشگاه دوران کودکی خود "De Foresters" به آکادمی جوانان آزد آلکمار پیوست. در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵، او اولین بازی خود برای این باشگاه را در لیگ اروپا در مقابل اتلتیکو بیلبائو انجام داد و در دقیقه ۷۵ به جای پانتلیس هاتزیدیاکوس به بازی آمد. سه روز بعد، اوویجان اولین بازی خود در لیگ اریدیویژه هلند را نیز در بازی مقابل تیم زووله انجام داد. در همان فصل، او ۱۶ بازی و ۲ گل برای تیم رزرو یعنی جوانان آزد آلکمار انجام داد. علاوه بر این، او یک بار در جام KNVB و سه بار در اریدیویسه ظاهر شد و با آلکمار در لیگ چهارم شد و به دور مقدماتی لیگ اروپا راه یافت. در فصل بعد، او یک بار برای تیم رزرو و ۱۶ بار برای تیم اول در تمام مسابقات بازی کرد. در ادامه بازی های پلی آف برای حضور در دور مقدماتی لیگ اروپا، آلکمار به دور نهایی رسید، اما در نهایت در ضربات پنالتی مغلوب تیم اوترخت شد. او در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹ به عنوان بازیکن ثابت در ترکیب تیم ادا
مه داد در شش مسابقه در جام حذفی و ۳۱ بازی در لیگ ظاهر شد. آزد در آن سال به فینال جام حذفی رسید که در نهایت به فاینورد باخت. در لیگ، آزد مقام سوم را به خود اختصاص داد. او در فصل ۱۹–۲۰۱۸ نیز به عنوان بازیکن ثابت به کار خود ادامه داد و ۲ گل در ۳۱ بازی لیگ و یک گل - اولین گل خود در تورنمنت های اروپایی - در دور سوم مقدماتی لیگ اروپا مقابل تیم اوکراینی ماریوپل به ثمر رساند. در شروع فصل ۲۰–۲۰۱۹، سرمربی جدید آرنه اشلوت بازیکن جوان تازه ظهور کرده اوون ویندال را در دفاع چپ ترجیح داد، که به این معنی بود که اوویجان بیشتر به عنوان یک هافبک ظاهر می شد و به طور فزاینده ای خود را از ترکیب اصلی دور تر می کرد. او این فصل را با ۱۰ بازی در اردیویسه و ۶ بازی در لیگ اروپا به پایان رساند. انتقال قرضی به اودینزه. اوویجان به صورت قرضی از آلکمار برای فصل ۲۱–۲۰۲۰ به باشگاه ایتالیایی اودینزه در سری آ پیوست. او اولین بازی خود را برای این تیم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ در باخت ۱–۰ مقابل ورونا انجام داد. شالکه ۰۴. در ۱ ژوئن ۲۰۲۱، اوویان موافقت کرد که به صورت قرضی برای فصل ۲۲–۲۰۲۱ به شالکه ۰۴ بپیوندد و بندی نیز برای دائمی کردن این انتقال در قرارداد
وی وجود داشت. در ۱۲ مه ۲۰۲۲ شالکه این بند را فعال کرد و به موجب این بند قرارداد توماس تا پایان فصل ۲۴–۲۰۲۳ تمدید شد. دوران ملی. اوویجان پنج بازی ملی برای تیم زیر ۱۷سال هلند انجام داد و با تیم زیر ۱۹سال در مسابقات قهرمانی اروپا زیر ۱۹سال در سال ۲۰۱۵ شرکت کرد. او در هر سه بازی برای هلند در مسابقات مورد استفاده قرار گرفت، اما پس از مرحله گروهی از دور رقابت ها حذف شدند. او سپس هشت بازی ملی برای زیر ۲۰سال به دست آورد، و اولین بازی خود را برای تیم زیر ۲۱سال هلند در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۶ در مسابقات مقدماتی قهرمانی زیر ۱۷سال اروپا ۲۰۱۷ برابر پرتغال در دوتینخم انجام داد.
هادسون و رکس یک مجموعه تلویزیونی کانادایی است که از سال ۲۰۱۹ پخش آن آغاز شد. این مجموعه یک اسپین آف از مجموعه کمیسر رکس است.
باشگاه فوتبال یونگ آزد یک تیم فوتبال هلندی است که در زاندام در زانستریک مستقر است. این تیم، تیم ذخیره آزد آلکمار است که در آلکمار مستقر است و در لیگ دسته اول فوتبال هلند بازی می کند.
دومنیک مافهام (زاده ) بازیگر انگلستانی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم تیراندازی ماهی اشاره کرد.
ماریوس لوده (به ؛ زاده ۱۱ مارس ۱۹۹۳) فوتبالیست حرفه ای اهل نروژ است که به عنوان مدافع برای باشگاه شالکه ۰۴ در بوندسلیگا ۲ آلمان و تیم ملی نروژ بازی می کند. دوران باشگاهی. لوده در کورنالند متولد شد، و کار خود را در باشگاه محلی Frøyland آغاز کرد. برینا. او اولین بازی خود در رده بزرگسالان را برای تیم برینا در ۹ آوریل ۲۰۱۲ در برابر استرومن انجام داد. آن مسابقه با برد ۳–۱ برینا تمام شد. او تا مه ۲۰۱۵ به عنوان مدافع برای برینا بازی کرد، تا زمانی که او از بازی فوتبال حرفه ای محروم شد، به دلیل مثبت بودن تست دوپینگ، که نشان داد از ریتالین، یک داروی محرک دارویی متشکل از متیل فنیدات استفاده می کند. تست لوده در مه ۲۰۱۵، قبل از مسابقه با سوگندال، به خاطر ریتالین مثبت شد. او اظهار داشت که از ریتالین به عنوان داروی افزایش دهنده عملکرد قبل از امتحانات دانشگاه استفاده کرده است. او به مدت ده ماه از بازی فوتبال محروم شد و بیشتر فصل ۲۰۱۶ را از دست داد. در طول این محرومیت، او در یک رستوران محلی در برین کار می کرد تا فیزیک و هیکل خود را حفظ کند، تا اینکه در اکتبر ۲۰۱۶ به او اجازه دادند با برینا تمرین کند. بودو/گلیمت. ماریوس قبل از
فصل ۲۰۱۷ با بودو/گلیمت قرارداد امضا کرد و ۲۹ بازی از ۳۰ بازی آن فصل را برای تیم انجام داد. بودو/گلیمت در سال ۲۰۱۷ قهرمان لیگ دسته اول نروژ شد و به الیتسرین صعود کرد. قبل از فصل ۲۰۱۸، برخی از باشگاه های فوتبال نروژی علاقه مند به خرید لوده بودند، از جمله تیم های سقوط کرده وایکینگ و آلسوند. شالکه. در ژانویه ۲۰۲۲، باشگاه شالکه که در بوندس لیگا ۲ حاضر بود، امضای قراردادی دو سال و نیم را با لوده اعلام کرد. ماریوس لوده در همان فصل همراه با شالکه قهرمان بوندس لیگا ۲ شد و به بوندسلیگا صعود کردند. افتخارات. لیگ الیتسرین (۲): ۲۰۲۰، ۲۰۲۱ بوندس لیگا ۲ (۱): ۲۲–۲۰۲۱
کئوله (اسپانیایی: "keule" یا "queule" و "hualhual") درختی بومی شیلی است. این تنها گونه از سردهٔ گومورتگا (Gomortega) است و به راسته برگ بوسانان در تبارشاخه مگنولیان اختصاص دارد. شرح. کئوله ها درختانی همیشه سبز، معطر، دارای پوست خاکستری با شکاف های طولی کم عمق هستند. برگ های دُم برگ، ساده، کامل، بیضی شکل تا نیزه ای شکل است. ساقه ها دارای گره های تک حفره ای و دارای دو خط برگی هستند. شاخه ها چهارگوش اند. میوه خوراکی یک حفره زردرنگ یک یا سه حفره ای است که معمولاً دارای 1 (-2) دانه، میان بَر (مزوکارپ) گوشتی، درون بَر (اندوکارپ) دلپذیر و سنگی است. در هر میوه ۱–۲ دانه وجود دارد که دارای درون دانه فراوان، روغنی، جنین بزرگ، دولپه ای است. عدد کروموزوم n = ۲۱، 2n = ۴۲ است. پراکنش. کئوله تنها در یک محدوده زیستگاهی بسیار باریک در ساحلی مرکزی شیلی، از جمله جنگل مائولینو و بخش هایی از ماتورال شیلی رشد می کند. این گونه به دلیل برداشت بیش از حد در معرض خطر انقراض قرار دارد و جنگل هایی آن را برای تبدیل به زمین کشاورزی می بُرند. کئوله یک میوه شیرین خوراکی زردرنگ به قطر ی دارد. این میوه برای تهیه نوعی مارمالاد برداشت می شود.
میلک شیک باروتی یک فیلم اکشن و دلهره آور محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی ناووت پاپوشادو با فیلمنامه ای مشترک به قلم پاپوشادو و ایهود لاوسکی است. در این فیلم کارن گیلان در نقش یک زن جوان قاتل حرفه ای بازی می کند که باید با مادر جدا شده اش (با بازی لینا هیدی) و همکاران سابقش (کارلا گوگینو، میشل یئو و آنجلا باست) متحد شود تا یک دختر جوان (کلویی کلمن) را از دست قاتلان رقیب نجات دهد. خلاصه داستان. سم تنها ۱۲ سال داشت که مادرش اسکارلت، یک قاتل نخبه، مجبور شد او را رها کند. سم توسط فریم بزرگ شد، سندیکا جنایت بی رحمانه ای که مادرش در آن کار می کرد. اکنون، ۱۵ سال بعد، سام راه مادرش را دنبال کرده و به یک زن قاتل حرفه ای شدید تبدیل شده است. انتشار فیلم. در فوریه ۲۰۲۰، کمپانی اس تی اکس انترتینمنت حقوق پخش فیلم را در ایالات متحده به دست آورد. در آوریل ۲۰۲۱، نتفلیکس حقوق توزیع آمریکایی را از اس تی اکس انترتینمنت خریداری کرد. این فیلم در نتفلیکس در ایالات متحده، کانادا و کشورهای شمال اروپا در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد. در ایالات متحده نیز به طور همزمان یک اکران محدود در سینما دریافت کرد. طبق گفته نیلسن، این فیلم پس از اکران، پربین
نده ترین فیلم هفته در کشور بود. باکس آفیس. از ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱، این فیلم در مجموع ۱٬۰۱۵٬۷۶۰ دلار در سراسر جهان فروش داشته است.
الکساندر والنتینوویچ وامپیلوف () (۱۹ اوت ۱۹۳۷ – ۱۷ اوت ۱۹۷۲) نمایشنامه نویس اهل شوروی بود. نمایشنامه "پسر بزرگ" او اولین بار در ۱۹۶۹ اجرا شد و دو سال بعد به موفقیت ملی دست یافت. بسیاری از نمایشنامه های او در روسیه از تلویزیون پخش شده است. چهار نمایشنامهٔ کامل او به انگلیسی ترجمه شد و "شکار مرغابی" در لندن و واشینگتن. دی.سی. (صحنه آرنا) به روی صحنه رفت. زندگی. وامپیلوف چهارمین فرزند خانواده اش بود. پدرش، والنتین نیکیتیچ، از تبار بوریات، و مادرش، آناستازیا پروکوپیونا دختر یک کشیش کلیسای ارتدکس روسیه بود. بعدها پدرش به اتهام فعالیت ملی گرایانه دستگیر شد. الکساندر در جوانی به یادگیری گیتار و ماندولین پرداخت و اولین داستان های کوتاه طنز او در ۱۹۵۸ در مجلات چاپ شد. پس از تحصیل در رشته ادبیات و تاریخ در "دانشگاه دولتی ایرکوتسک" و فارغ التحصیلی در ۱۹۶۰، به تئاتر روی آورد. او از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ دبیر اجرایی "روزنامهٔ ایرکوتسک" بود و سپس با نمایشنامه نویس محبوب "الکسی آربوزوف" آشنا شد. به عنوان اولین اجرا، نمایش "خداحافظی در ژوئن" را سال ۱۹۶۶ در مسکو به روی صحنه برد که بسیار ناموفق بود، اما در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ بسیار شناخته
شده و بینش او با آنتون چخوف مقایسه شد. او در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ ازدواج کرد و دو سال بعد، هنگام ماهیگیری در دریاچه بایکال غرق شد. "تابستان گذشته در چولیمسک" آخرین نمایش او بود. دوران جوانی. الکساندر والنتینوویچ وامپیلوف در "چرمخوفسکی" واقع در استان ایرکوتسک در شرق سیبری در ۱۹ اوت ۱۹۳۷ به دنیا آمد پدرش، والنتین نیکیتیچ وامپیلوف، متولد ۱۸۹۸، اهل بوریات از روستای نزدیک شهر آلار بود. والنتین هفده ساله بود که مسئولیت گاوداری خانوادگی را بر عهده گرفت و همزمان تحصیلش را نیز در بخش تاریخی-فلسفی دانشگاه دولتی ایرکوتسک ادامه داد. والنتین زبان و ادبیات روسی را در دبیرستانی در ، حدود سی کیلومتری جنوب آلارسکی، تدریس کرد و مدیر آن شد. در تابستان سال بعد نیز وامپیلوف به عنوان معلم ارشد به آلارسکی منتقل شد. والدین همسر والنتین نیکیتیچ، "پروکوپی کوپیلوف" و "الکساندرا آفریکانونا مدودوا"، هر دو روسی بودند. کوپیلوف، کشیش و معلم حقوق مذهبی بود، اما پس از انقلاب مجبور شد برای امرار معاش خیابان ها را جارو کرده و به خرد کردن چوب بپردازد. در ۱۹۳۷ او به اتهاماتی مضحک اما معقول برای آن زمان دستگیر شد. پس از دستگیری، الکساندرا آفریکانونا با
کوچک ترین دخترش، آناستازیا، مادر الکساندر وامپیلوف در کوتولیک ساکن شد. الکساندر وامپیلوف هرگز پدرش را نشناخت، زیرا در ۱۷ ژانویه ۱۹۳۸، والنتین نیکیتیچ به اتهامات ساختگی دستگیر شد. او در ماه مارس همان سال در ایرکوتسک مورد اصابت گلوله قرار گرفت. از این رو نام الکساندر را بر او نهادند که در صدمین سالمرگ بزرگ ترین شاعر روس - الکساندر پوشکین - به دنیا آمد. جالب آنکه مانند همنام خود، نابهنگام و تقریباً در همان سن درگذشت. وامپیلوف کوچک ترین عضو خانواده ای متشکل از سه پسر و یک دختر بود. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهر کوتولیک گذراند، جایی که خانواده در اتاقی از سربازخانه معلمان زندگی می کردند. خانه ای چوبی که درگذشته محل استراحت شبانهٔ زندانیانی بود که در راه اردوگاه اجباری بودند. وامپیلوف در ۱۹۴۴ مدرسه را آغاز کرد و دانش آموز خوبی بود، اما برجسته نبود. او به خوبی نقاشی می کرد و از آواز خواندن لذت می برد. فعالیت های دوران مدرسه اش ماهیگیری، فوتبال، محفل نمایشی مدرسه و اشتیاق به نوشتن شعر بود که آن را از خانواده اش پنهان می کرد. در ۱۹۵۴ وامپیلوف در امتحانات ورودی گروه تاریخی در دانشگاه ایالتی ایرکوتسک شرکت کرد.
از آنجایی که در امتحان آلمانی مردود شد، مجبور شد دوباره در ۱۹۵۵ در امتحانات ورودی شرکت کند. دانشگاه و اوایل حرفه نویسندگی. در ۱۹۵۵ وامپیلوف به ایرکوتسک نقل مکان و در دانشگاه ثبت نام کرد. سال ۱۹۵۸، زمانی که هنوز دانشجو بود، ده داستان را با نام مستعار "سانین" در چندین روزنامه منتشر کرد. تنها یک قطعه، یک صحنهٔ دراماتیک با عنوان "گل ها و سال ها" به نام واقعی او چاپ شد. در ۱۹۵۹ به استخدام روزنامهٔ "جوانان شوروی" درآمد و زمانی که یک سال بعد از دانشگاه فارغ التحصیل شد، به طور تمام وقت در روزنامه مشغول به کار شد. همزمان در "اتحادیهٔ جوانان"، به عنوان دانشگاه دوم به عضویت درآمد. اتحادیه شامل تعدادی از مردان جوان بود که بی شباهت به وامپیلوف نبودند - والنتین راسپوتین، ویاچسلاو شوگایف، دیمیتری سرگیف، یوری اسکوپ - که وامپیلوف با آنها دوست شد. اولین مجموعه داستان وامپیلوف، "یک تصادف" در ۱۹۶۱ با نام مستعار "A. Sanin" چاپ شد. او بیشتر این داستان ها را در دوران تحصیل در دانشگاه نوشت. سال های بعد در سمینارهای متعددی که برای نمایشنامه نویسان جوان برگزار می شد شرکت کرد. در ۱۹۶۴ او "اتحادیهٔ جوانان شوروی" را ترک کرده و در دو مجم
وعه داستان، با نویسندگان ایرکوتسک همکاری کرد و اولین نمایشنامه نویسی خود را با انتشار "خانه ای با منظرهٔ زمین" به انجام رساند. با رسیدن به این موفقیت، در ۱۹۶۵ به همراه "ویاچسلاو شوگایف" برای به دست آوردن دستاوردهای بزرگتر به مسکو سفر کرد. او از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ در دوره های پیشرفته در شرکت کرد و با رونوشتی از اولین نسخهٔ "خداحافظی در ژوئن" که در ابتدا عنوان "نمایشگاه" را داشت، در تمام تئاترهای مسکو به روی صحنه رفت، اما هیچ موفقیتی به دست نیاورد. با این وجود، او با "الکساندر تواردوفسکی" آشنا شد که به وامپیلوف، عضویت در اتحادیهٔ نویسندگان را پیشنهاد کرد. او در فوریه ۱۹۶۶ در اتحادیه پذیرفته شد. در همان سال نمایشنامهٔ "پسر بزرگ" را به پایان رساند، و سپس "خداحافظی در ژوئن را" منتشر کرد. این نمایشنامه"،" در اولین نمایش خود، در ده سالن تئاتر اتحاد جماهیر شوروی در پاییز به روی صحنه رفت. بهار بعد، وامپیلوف دوره های ادبی خود را به پایان رساند و به ایرکوتسک بازگشت. حرفه تئاتر. سرانجام وامپیلوف به عنوان یکی از چهره های اصلی در نسل نمایشنامه نویسانی که پس از مرگ استالین به شهرت رسیدند ظاهر شد. او در دههٔ هفتاد و نیمهٔ اول دههٔ
هشتاد به اوج محبوبیت خود رسید. در ۱۹۶۷، سالی که از مسکو به ایرکوتسک بازگشت، "خداحافظی در ژوئن" بیش از ۷۰۰ اجرا در چهارده تئاتر داشت. "پسر بزرگ" که در ۱۹۶۸ تحت عنوان "حومهٔ شهر" در "مجله آنگارا" منتشر شد، از موفقیت بیشتری برخوردار شد. در ۱۹۷۰ در یک نسخه جداگانه منتشر شد و تا ۱۹۷۱ در بیست و هشت سالن تئاتر با بیش از هزار اجرا به روی صحنه رفت. سرنوشت تک پرده ها، "بیست دقیقه با یک فرشته" و "قضیه متران پاژ" تا حدودی متفاوت بود. کتاب "بیست دقیقه با یک فرشته،" نوشته شده در ۱۹۶۲، در ۱۹۷۰ توسط "مجلهٔ آنگارا" منتشر شد. قضیهٔ متران پاژ که در ۱۹۶۸ به پایان رسید، در نسخه ای جداگانه در ۱۹۷۱ منتشر شد. هم "شکار مرغابی" و هم "تابستان گذشته در چولیمسک" با تأخیر، پس از مرگ وامپیلوف به رسمیت شناخته شدند و سرانجام برای اولین بار در مارس ۱۹۷۲ توسط "تئاتر بزرگ دراماتیک در لنینگراد" به نمایش درآمدند. اگرچه اولین نمایشنامه های وامپیلوف به طور گسترده در سراسر کشور منتشر شدند، اما او همیشه در تولید آثارش به ویژه در مسکو و لنینگراد با مشکلاتی مواجه بود. مکاتبات او با "النا یاکوشکینا" (که در بخش ادبی "تئاتر اِرمولوف" کار می کرد) نشان دهن
دهٔ مشکلاتی است که او با آن روبرو شده بود. به همین ترتیب، اگرچه آثار او بسیار محبوب شدند، کارگردانان کمی آن ها را به اندازه کافی روی صحنه بردند. دلیلش این بود که کارگردان ها کاملاً نمی دانستند چگونه با نمایشنامه های وامپیلوف رفتار کنند، زیرا آن ها سبک و محتوای آثار را اشتباه درک می کردند. حتی پانزده سال پس از مرگ وامپیلوف، به دنبال رهبری میخائیل گورباچف و معرفی سیاست گلاسنوستِ او که تأثیری رهایی بخش بر هنر داشت، و علیرغم تولیدات فراوان، اعم از موفق و ناموفق، پرداختن به نمایشنامه های وامپیلوف، فراتر از صحنه پردازی مرسوم نرفته و با درک کامل ارائه نشده بودند. سال های پایانی و مرگ. در ۱۹۷۰ وامپیلوف در سمیناری برای نمایشنامه نویسان جوان در و سمیناری برای نویسندگان جوان در یالتا شرکت کرد. نمایشنامهٔ او، "شکار مرغابی"، همان سال در "آنگارا" منتشر شد، اما تا ۱۹۷۶ در ریگا روی صحنه نرفت. نمایشنامه های دیگری از او در ۱۹۷۰ در مجلات برجستهٔ "تئاتر"؛ "حقیقت" و "فرهنگ شوروی منتشر شدند." سال بعد وامپیلوف روی "والنتینا" ، اولین نسخهٔ "تابستان گذشته در چولیمسک کار" کرد. او نمایشنامه را در همان سال به پایان رساند، اما هرگز شاهد
چاپ آن نبود، زیرا در بهار ۱۹۷۲ از "سالنامهٔ ادبی سیبری" خارج شد. وامپیلوف از ژانویه تا مه ۱۹۷۲ در مسکو بود و با "توستونوگوف" روی اجرای "خداحافظی در ژوئن د"ر تئاتر استانیسلاوسکی کار می کرد و در تمرین های نمایش "پسر بزرگ" در تئاتر ارمولوف شرکت کرد. در ماه مارس، او برای اولین اجرای نمایش "دو حکایت" (حکایات "استانی") در لنینگراد حضور داشت، اما سپس به مسکو بازگشت، جایی که همسرش اولگا به او پیوست. وامپیلوف خود را با انبوهی از کارهای کوچک که مدت ها به تعویق انداخته بود مشغول کرد، اما مهم تر از همه، مقدمات انتشار اولین مجموعه نمایشنامه هایش را فراهم کرد. اگرچه وامپیلوف پیوسته از آرزویش برای بازگشت به نثر، نوشتن رمان و شروع دوباره صحبت می کرد، اما در تابستان، وامپیلوف ساخت قطعهٔ دراماتیک دیگری برای یک ودویل به "ناکونچنیکوف ناقابل" را آغاز کرد. در ماه مه او به ایرکوتسک رفته بود و قصد داشت در سپتامبر به مسکو بازگردد. اما در ماه اوت غرق شد. ۱۹ اوت ۱۹۷۲ تولد ۳۵ سالگی الکساندر وامپیلوف بود. او تصمیم گرفت از میهمانان خود، با سوپی که با ماهی تازه درست می شود، پذیرایی کند. از این رو با یکی از دوستانش در ۱۷ اوت برای ماهیگیری ب
ه دریاچه بایکال رفت در راه بازگشت، آن دو گرفتار طوفانی شدند که در حال وقوع بود، قایق با کنده ای در زیر آب برخورد کرد و واژگون شد. بعدها جسد او در قسمت بسیار عمیق دریاچه پیدا شد. وامپیلوف مدتی قبل از مرگ، با همسر دومش "اولگا میخائیلوونا وامپیلووا" ازدواج کرده و در ۱۹۶۶ صاحب دختری به نام النا شد. در ۱۹۹۹ بیوهٔ او مجموعهٔ جدیدی از آثار، دفترها و نامه های او را در حدود ۸۰۰ صفحه منتشر کرد. آثار چاپ شده در ایران. نشر مرکز، چاپ اول، ۱۳۹۷ نشر هرمس، چاپ اول، ۱۳۹۹ نشر مرکز، چاپ اول، ۱۳۹۷ نشر کتاب کوله پشتی، چاپ اول، ۱۳۹۶ نشر مرکز، چاپ اول، ۱۳۹۷ نشر مرکز، چاپ اول، ۱۳۹۰ نشر مرکز، چاپ اول، ۱۳۸۹
یاروسلاو یوریویچ میخایلوف (به ""؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۲۰۰۳) یک فوتبالیست اهل روسیه است که به عنوان هافبک هجومی برای باشگاه شالکه ۰۴ به صورت قرضی از تیم زنیت سن پترزبورگ، بازی می کند. دوران باشگاهی. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱، میخایلوف پس از شرکت در تمرینات شالکه به عنوان بازیکن مهمان به مدت سه هفته، با قراردادی قرضی تا پایان فصل از زنیت سن پترزبورگ به شالکه انتقال پیدا کرد. او اولین بازی حرفه ای خود را برای شالکه در بوندس لیگا ۲ در ۱ اوت ۲۰۲۱ انجام داد و در دقیقه ۶۵ در پیروزی ۳–۰ خارج از خانه مقابل هولشتاین کیل به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. دوران ملی. میخایلوف در تیم های ملی زیر۱۷، زیر۱۸ و زیر۱۹ سال روسیه انجام داده است.
بِلِندی ایدریزی (زاده ۲ مه ۱۹۹۸) یک فوتبالیست اهل کوزوو است که در پست هافبک هجومی برای تیم شالکه ۰۴ در بوندسلیگا ۲ آلمان و تیم ملی کوزوو بازی می کند.
آنا سوروکین (؛ زادهٔ ) یک کلاهبردار روسی است. بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، زمانی که در ایالات متحده زندگی می کرد، وانمود کرد که یک وارث آلمانی ثروتمند به نام آنا دلوی است و در سال ۲۰۱۷ به اتهام کلاهبرداری از بانک ها، هتل ها و آشنایان به مبلغ ۲۷۵۰۰۰ دلار دستگیر شد. او در سال ۲۰۱۹ به چندین فقره تلاش برای سرقت بزرگ، سرقت درجه دوم و سرقت خدمات در رابطه با این جرایم محکوم شد. یک اقتباس تلویزیونی از داستان او با عنوان دروغ آنا توسط نتفلیکس ساخته شده است. او در حال حاضر توسط اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده در بازداشت به سر می برد.
جعل آنا () یک مینی سریال تلویزیونی درام آمریکایی ۹ قسمتی است که با الهام از داستان آنا سوروکین و مقاله ای در نیویورک تایمز با عنوان «آنا دلوی چگونه مردم نیویورک را فریب داد» توسط جسیکا پرسلر ساخته و تولید شده است. این سریال در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲ در نتفلیکس پخش شد. جولیا گارنر در نقش آنا سوروکین، شخصیت اصلی، ایفای نقش می کند.
رودریگو زالازار مارتینز (زاده ۱۲ اوت ۱۹۹۹) یک فوتبالیست دورگه اروگوئه ای-اسپانیایی است که به عنوان هافبک برای تیم فوتبال شالکه ۰۴ در بوندسلیگای ۲ آلمان به صورت قرضی از آینتراخت فرانکفورت، بازی می کند.
کوزه مرمری نوع کوچکی از ظروف سفالی یا شیشه ای است که در دوران باستان برای نگهداری روغن، به ویژه روغن های معطر برای ماساژ استفاده می شد. این روغن دان ها در حدود قرن یازدهم قبل از میلاد در مصر باستان از مرمر گچی ساخته می شد و از طریق یونان باستان به سایر نقاط جهان کلاسیک گسترش یافتند. بیشتر کوزه های مرمر گچی، بدنه ای باریک با انتهای گرد، گردنی باریک و دهانی پهن و بازدارند. بیشتر این نوع کوزه ها دستگیره نداشتند، اما برخی برجستگی های گوش شکل یا برآمدگی هایی داشتند که سوراخ هایی در آنها تعبیه می شد. برای جابجایی آسان از میان این سوراخ ها رشته یا طنابی می گذراندند. طرح اولیه کوزه های مرمری مصری از درخت نخل الهام می گرفت و شکلی ستونی با سری نخل مانند داشت. طرح های بعدی از شیشه های تزئین شده با نقش های مختلف مانند گوش ماهی، حلقه گل یا الگوهای انتزاعی حلقه ها یا زیگزاگ ها ساخته می شد. ساخت کوزه مرمری پیرامون سده هفتم پیش از میلاد، به یونان گسترش یافت و به عنصر مهمی از سفال های یونان باستان تبدیل شد. سه نوع متمایز از کوزه مرمری گچی یونانی وجود داشت: کوزه های مرمرین همچنین در بسیاری از مکان های دیگر در جهان باستان، به و
یژه در آشور، سوریه و فلسطین ظاهر شد، که احتمالاً همه از یونان یا مصر الهام گرفته شده یا از آن دو منطقه صادر شده بودند. در عرض صد سال پس از ورود به یونان، صنعتگران یونانی کزوه های مرمر گچی نقره ای رنگ با تزئینات استادانه و بدنه ای بلند و باریک به بلندی تولید می کردند. تزیینات معمولاً شامل تقسیم بدنه گلدان به چهار ناحیه افقی توسط نوارهای زینتی در اطراف آن بود.
وون کی جون (؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۷۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. از مهمترین نقش آفرینی های وی بازی در نقش شاهزاده یونگ پو در افسانه جومونگ می باشد وی فارغ التحصیل از دبیرستان کیونگدونگ ، ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ همچنین فارغ التحصیل رشته تئاتر و فیلم از دانشگاه هانیانگ و فارغ التحصیل از دانشگاه دانکوک، دانشکده تحصیلات تکمیلی فرهنگ و هنرهای عامه، گروه هنرهای نمایشی است. او در سال ۲۰۰۶ با یک فرد غیر سلبریتی به نام کیم سون یانگ ازدواج کرد و چند ماه بعد از او جدا شد و در سال ۲۰۱۳ مجددا با هم ازدواج کردند. او برای بازی در مجموعه تلویزیونی افسانه جومونگ برنده بهترین بازیگر جدید از جشنواره جوایز درامای ام بی سی شد. جوایز. وون کی جون در پایگاه داده فیلم های کره ای وون کی جون در IMDb vتیه جوایز درام ام بی سی برای بهترین بازیگر جدید
لی جه-یونگ (؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۶۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. وی بازیگر نقش وزیر اعظم بادوکبال در مجموعه تلویزیونی افسانه جومونگ بوده است، او همچنین به عنوان بازیگر نقش مکمل در فیلم و تلویزیون از جمله در "سیارهٔ سبز را نجات دهید!" (۲۰۰۳) و "کارآگاه کی" (۲۰۱۱) ایفای نقش کرده است.
جولیان شکسپیر کار (Julian Shakespeare Carr) (زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۸۴۵ – درگذشتهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۲۴)، صنعتگر، نوع دوست، برترپندار نژادسفید و حمایت گر کو کلاکس کلن (و در جوانی حامی برده داری) اهل کارولینای شمالی بوده است. او با نانی کار پیوند زناشویی بست و صاحب دو دختر (ازجمله الیزا کار) و سه پسر شدند. پس از جنگ، کار در شرکت تولید تنباکویِ دبلیو تی. بلکول در نزدیکی دورهام، کارولینای شمالی شریک شد. ذکاوت تجاری وی موجب شد که این شرکت در سطح جهانی به نام تجاری بول دورهام شناخته شود. کار به یکی از ثروت مندترین افراد ایالت تبدیل شد که در حوزه های نساجی، بانکداری (اولین بانک ملی دورهام)، راه آهن، خدمات عمومی (شرکت برق) و روزنامه داری فعالیت می کرد. زندگی شخصی. کار در سال ۱۸۷۳ با دختر سرهنگ دی.سی. پریش، نانی گراهام پریش، ازدواج کرد. آن ها چهار پسر و دو دختر داشتند. محل سکونت این خانواده که ویلای سامرست نام داشت، همچون «جواهری در دورهام» می درخشید. جولیان کار در ۲۹ آوریل ۱۹۲۴ در خانهٔ دخترش در شیکاگو چشم از جهان فروبست. سیاست. کار از طرف نمایندگان کارولینای شمالی (و یک نفر از مونتانا) در کنوانسیون ملی دموکراتیک ۱۹۰۰ نامزد برای