Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روسی کرد. آن ها جمعاً یک پسر بنام (مارک) داشتند. بوید پس از ترک خدمت در سال ۱۹۴۵، به کالج برگشت و در سال ۱۹۴۸ مدرک کارشناسی حقوق را از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه ویرجینیا بدست آورد. حرفه. وظایف اولیه. بوید در فلوریدا وکالت کرد و مأمور بررسی مقررات صنعت ترابری یا حمل و نقل بود. در سال ۱۹۵۹ توسط دوایت آیزنهاور در اداره هوانوردی غیرنظامی منصوب شد. توسط جان اف کنیدی به ریاست این اداره ارتقا یافت. دوید با استانداردسازی کاهش کرایه سفر و تصویب یارانه های دولتی به منظور تشویق خدمات خطوط هوایی برای شهرهای کوچک، به صنعت خطوط هوایی کمک کرد. در سال ۱۹۶۵ توسط لیندون جانسون، معاون وزارتخانهٔ بازرگانی برای حمل و نقل منصوب شد. زمانی که از کاهش محدودیت های دولتی در صنعت دریایی حمایت کرد و پس از محکوم نمودن استخدام کارمندان اضافی خط آهن، مورد تنفر رهبران کارگر قرار گرفت. بوید عضوی از کمیته یی بود که برای ایجاد وزارت ترابری یا حمل و نقل ایالات متحده لابی گری می کرد و تعداد زیادی از سازمان های دولتی مرتبط با صنعت ترابری یا حمل و نقل را دور هم جمع کرد. وزیر حمل و نقل. بوید در ماه نوامبر سال ۱۹۶۶ نخستین وزیر حمل و نقل شد. او در این مقا
م در بسیاری از نواحی از جمله در فرودگاه، سیستم کنترل ترافیک هوایی، مصونیت خودرو، آموزش رانندگی، می خوارگی یا اعتیاد به الکل و پروژهٔ زیباسازی شاهراه (پروژهٔ شخصی بانوی نخست لیدی برد جانسون)، کار کرد. یکی از منابع قدرت بوید کنترل بر بودجهٔ شاهراه های بین الایالتی بود. تلاش وی برای تقویت خدمات قطار مسافربری به ناکامی انجامید. پس از این که ریچارد نیکسون در ژانویه سال ۱۹۶۹ رئیس جمهور ایالات متحده شد، بوید وزارت حمل و نقل را رها کرد تا رئیس راه آهن مرکزی ایلینوی شود، سمتی که از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۷۲ آن را به عهده داشت. دولت فدرال در مورد تضاد منافع احتمالی بوید در این سمت تحقیقات انجام داد، زیرا راه آهن مذکور قبل از استعفای بوید از این وزرات کمک دریافت کرده بود، اما در اثر تحقیقات هیچ نوع خلاف کاری پیدا نشد. بوید سپس الی ۲۰ ژوئن سال ۱۹۸۲ رئیس امترک و رئیس شرکت صنایع ایرباس بود. در سال ۱۹۹۴ رئیس شرکت وارنر بلو و ماهان، شرکت مشورتی مستقر در واشینگتن DC که بالای سرمایه گذاری های جدید فناوری کار می کند، شد. اواخر زندگی و مرگ. پس از این که بوید بازنشسته شد، او و همسرش به سیاتل رفتند. بوید در ازای کمک هایش به هوانوردی تج
اری در سال ۱۹۹۴ به دریافت جایزهٔ تونی جانس مفتخر گردید. او هم چنان جایزهٔ سال ۲۰۰۹ فیلیپ چی. کلس را به خاطر یک عمر دستاورد، از روزنامهٔ هفتهٔ هوانوردی و فناوری فضائی دریافت کرد. در این تقدیرنامهٔ رسمی چنین آمده است: «.. به خاطر خدمات دائمی اش به هوانوردی از جمله شکل دادن به سیاست در ایالات متحده». بوید در ماه اوت سال ۲۰۱۶ زندگی نامهٔ خود را تحت عنوان افتخار بزرگ: زندگی من حمل و نقل قرن بیستم را شکل می دهد، منتشر کرد. بوید در ۱۸ اکتبر سال ۲۰۲۰ در خانهٔ سالمندان در راونا در شهر سیاتل درگذشت. وی ۹۸ ساله بود و در پنج سال اخیر زندگی از ناحیهٔ ضعف بینایی رنج می برد.
ماسیمو یوسا گینی ؛ (زادهٔ میلادی) یک معمار، طراح و استاد دانشگاه اهل ایتالیا است که به خاطر پیشگامی در جنبش بولیدیست، و مشارکتش در گروه ممفیس که معماران دیگری از جمله اتوره سوتساس، مایکل گریوز را در آن حضور داشتند، شهرت دارد. یوسا گینی به دلیل طراحی های ساده و ارگانیک خود شناخته شده است، و به دلیل «توانایی رؤیایی خود در ترکیب رشته ها، فرم ها و ابعاد فراتر از مرزها در هنر، طراحی و معماری» ستایش شده است. او در سرتاسر جهان بسیار کار کرده است و مجموعه بزرگی از مبلمان را طراحی کرده است که بازتابگر طرح های آینده نگرانه آثار معماری او است. در سال ۱۹۹۰ میلادی او شرکت "یوسا گینی آسوچاتی" (همکاران) را راه اندازی کرد که امروزه در میلان، بولونیا، مسکو و میامی فعالیت می کند. تحصیلات. ماسیمو یوسا گینی که در بولونیا به دنیا آمد، تا زمانی که به اشتیاق خود برای معماری پی برد، به دنبال تصویرسازی بود. او در پلی تکنیک میلان تحصیل کرد، پس از فارغ التحصیلی به دهه پر سرعت ۱۹۸۰ میلادی رانده شد، دوره ای که الهام بخش کار او بود و در آن با ایده های رسانه و جنبش بازی می کرد. او در این دوره فعالیت های هنری مختلفی از جمله طراحی مبلمان و ط
راحی صحنه برای یک شبکه تلویزیونی ایتالیایی را تجربه کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی، طراحی های عجیب و غریب او عاملی برای دعوت شدن به گروه ممفیس گردید. این انجمن پیشرفته معماری و طراحی، بیشتر به عنوان نوعی آموزش برای معمار جوان عمل کرد. در اینجا بود که او چندین اثر نمادین از جمله بوفه «برتراند» و صندلی دسته دار «اتلو» را تکمیل کرد که یکی از آن ها اخیراً در مجموعه دیوید بویی موسیقی دان فقید به حراج گذاشته شد. او قبلاً در دانشگاه ساپینزا در رم تدریس می کرد، استاد کمکی در دانشگاه فنی هنگ کنگ بود و در حال حاضر در دانشگاه فرارا تدریس می کند. بولیدیسم. یوسا گینی را یکی از پدران بولیدیسم می دانند، سبکی که او آن را «روشی برای روایت گذار از مادیت به ترسیم چیزهایی که در آن جنبه بصری و رسانه ای با توجه به هدف عملکردی شیء غلبه دارد» خلاصه می کند (۴۰). می توان آن را به عنوان یک سبک رنگارنگ توصیف کرد که در دهه ۱۹۸۰ میلادی میلادی تأسیس شد که عناصری را از آینده گری به عاریت گرفته است و مجذوب تعامل انسان و ماشین است. معماری. ماسیمو در سال ۱۹۹۰ میلادی، "یوسا گینی آسوچاتی" را به همراه همسرش میلنا موسی تأسیس کرد. شرکت او از آن زمان با بس
یاری از گروه های بین المللی کار کرده است و فضاهای مسکونی، تجاری و عمومی را در مقیاس بزرگ توسعه داده است. یکی از پروژه های قابل توجه او در فروشگاه کارخانهٔ فراری است، که در آن سبک پویا، آینده نگر و به طرز چشمگیری ایتالیایی او شفاف است. دفتر او تا حد زیادی بر تجربهٔ انسان مدرن در کار معماری خود متمرکز است، به ویژه اینکه چگونه رسانه ها و ارتباطات و حمل و نقل همه در طراحی حضور دارند. لمس رنگارنگ ماسیمو یوسا گینی همیشه به کار او سرزندگی می بخشد و به پروژه هایش بازیگوشی می بخشد. به غیر از شرکت هایی که قبلاً ذکر شد، او در توسعهٔ جهانی برندهایی مانند: آی بی ام، کیکو میلانو، گروه کاپیتال، آلیتالیا و بسیاری دیگر کمک کرده است. کار یوسا گینی مورد تجلیل قرار گرفت و توسط لوکا زوی، نمایشگاه گردان پاویون ایتالیا در بینال معماری ونیز ۲۰۱۲ میلادی، برای نمایشگاه «معماری دِل ساخت ایتالیا» با پروژهٔ "«سئات پاجینه جیاله»" "(صندلی صفحات زرد)" (تورین) انتخاب شد. طراحی محصول. چندین محصول یوسا گینی در پروژه تاریخی ممفیس به نمایش درآمد. سبک او بسیار به روح آن نمایشگاهی است که عقل گرایی را رد می کرد و دکوراسیون را تحسین می کرد. طراحی یو
سا گینی بسیار بازیگوش است و این ویژگی منحصر به فرد را در تمام مقیاس ها حفظ کرده است. او در طول سال ها همه چیز از ظروف غذاخوری گرفته تا مبلمان و تجهیزات حمل ونقل عمومی را طراحی کرده و با برندهای تولیدی مانند آلسی و دوراویت همکاری داشته است. بسیاری از پروژه های طراحی شده توسط او در همه مقیاس ها بخشی از مجموعه های موزه های مختلف هستند و تقدیرنامه ها و یادکردهای بسیاری دریافت کرده اند، از جمله جایزه طراحی خوب از آتنائوم شیکاگو و جایزه روسکو، جایزه طراحی سبز آای آی (چین)، جایزه طراحی محصول آی اف و جایزهٔ رد دات. یوسا گینی همچنان به طراحی مبلمان در ماموریت های خود اهمیت زیادی می دهد و به تمام کارهای خود کیفیت سفارشی منحصر به فردی می بخشد. مبلمان ماسیمو باعث ایجاد انسجام در کار او می شود و کمک می کند تا دیدگاه های رنگارنگ او را زنده کند. آثار. پروژه های زیر در وب گاه یوسا گینی فهرست شده است، در زیر منتخبی از آثار قابل توجه ذکر شده است:
آندرو جان بیمیلر (Andrew John Biemiller) (۲۳ ژوئیه ۱۹۰۶–۳ آوریل ۱۹۸۲)، سیاستمدار آمریکایی و کارمند اتحادیهٔ کارگری بود. پیشینه. بیمیلر در ۲۳ ژوئیه ۱۹۰۶ در سنداسکی ایالت اوهایو متولد شد و در مدارس دولتی آنجا آموزش دید. در سال ۱۹۲۶ مدرک BA را از دانشگاه کرنل بدست آورد، از سال ۱۹۲۶ تا سال ۱۹۲۸ در دانشگاه سیراکیوس تاریخ تدریس می کرد و سپس از سال ۱۹۲۹ تا سال ۱۹۳۱ در مدرسهٔ عالی دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرد، کلاس ها کارشناسی را تدریس می کرد و به همین گونه در مدرسهٔ تابستانی برین مار برای کارگران، تدریس می نمود. بیمیلر پس از فراغت از دانشگاه در حزب سوسیالیست ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد و مدیر کمپین نورمن توماس، کاندیدای سوسیالیست ریاست جمهوری سال ۱۹۳۲ بود. در سال ۱۹۳۳ به هدف فعالیت به حزب به ملواکی رفت و از سال ۱۹۳۳ تا سال ۱۹۳۶ به عنوان مدیر آموزش حزب خدمت کرد، از سال ۱۹۳۴ تا سال ۱۹۳۶ سردبیر روزنامهٔ ملواکی لیدر (یک روزنامهٔ سوسیالیسست) بود و با سازمان های مختلفی کار می کرد. وی به یکی از اعضای فعال فدراسیون ترقی خواهان کشاورز- کارگر و حزب سوسیالیست تبدیل شد. بیمیلر عضو فدراسیون معلمان آمریکا و انجمن روزنامه های ا
یالات متحده بود، در هیئت اجرایی شورای مشاغل فدراسیون ملواکی خدمت کرد و نائب رئیس ناحیهٔ ترنر ویسکانسین بود. وظایف دولتی. مجلس قانون گذاری. در سال ۱۹۳۶ در تکت انتخاباتی حزب مترقی ویسکانسین (سوسیالیست ها و ترقی خواهان نوعی ائتلاف انتخاباتی را عملی می کردند اما پیشینهٔ اش واضحاً او را یک سوسیالیست فعال معرفی می نماید)، از حوزهٔ انتخابیه دوم شهرستان ملواکی (محله های دوم و دهم شهر ملواکی) به مجلس قانون گذاری ایالتی ویسکانسین انتخاب شد و با ۶٬۷۶۷ رای در برابر ۵۸۶۷ رای کرتلو و ۲۱۲۹ رای در برابر آلیکس کلی جمهوری خواه، کلارنس کرتلو نماینده دموکرات را کنار زد. بیمیلر در کمیته های دائمی قضائی و رفاه عمومی، کمیته مشترک ویژهٔ «قانون گذاری در مورد ادارهٔ دولت ایالتی» و شاید مهم تر از همه در «کمیتهٔ موقت» که در سال ۱۹۳۷ توسط قانون گذاران به منظور بحث روی سازماندهی مجدد دولت ویسکانسین تشکیل شده بود، منصوب شد. در سال ۱۹۳۸ با کسب ۵٬۰۹۸ رای در برابر ۲۹۳۴ ادوارد جی. مولر جمهوری خواه و۲۸۴۸ رای ویلیام دبلیو. مورفی دموکرات، مجدداً به مجلس انتخاب شد. به کار خود در کمیتهٔ قضائی ادامه داد و در کمیتهٔ ویژه «نیازهای درآمد دولت برای دوسا
ل جاری» و کمیتهٔ قوانین عنوان خودرو، منصوب شد. در سال ۱۹۴۰ با کسب ۷٬۸۱۲ رای در برابر ۴٬۸۶۹ رای اتوکهرین، نماینده پیشین سوسیالیست ایالت (که اکنون به عنوان جمهوری خواه وارد رقابت های انتخاباتی شده بود) و ۴۰۹۵ رای المیر فوریستر دموکرات، یک بار دیگر مجدداً انتخاب شد. بیمیلر به کمیتهٔ لوایح نهایی (لایحه ثبت نام شده نسخه نهایی) و کمیتهٔ اضافی ویژهٔ «فعالیت های خراب کارانه و آمریکا ستیزانهٔ گروه های خاصی کارمندان دخیل در تولید نیازمندی های دفاع ملی»، انتقال شد. پیشینهٔ رسمی وی او را دیگر در فهرست اعضای فعال حزب سوسیالیست ذکر نمی کند بلکه وی را به عنوان یکی از اعضای فدراسیون حزب ترقی خواه توصیف می کند. و رهبر رایزنشی (رهبر فراکسیون مجلس) حزب ترقی خواه در مجلس شد. بیمیلرتا سال ۱۹۴۲ زمانی که به خاطر اشغال یک پست در هیئت تولیدات جنگی به واشینگتن رفت، به کار به عنوان سازمان دهندهٔ اتحادیه فدراسیون کارگری ایالت ویسکانسین، ادامه داد. بار دیگر کاندید نشد و مایکل اف. اوکانل، جانشین وی در کنگره شد. کنگره. بیمیلر در سال ۱۹۴۴ به عنوان دموکرات (بیمیلر در آن موقع حزب سوسیالیست و حزب ترقی خواه را ترک کرده بود) از حوزهٔ انتخابیهٔ پ
نجم کنگره ایالت ویسکانسین مستقر در ملواکی در کنگره هفتاد و نهم انتخاب شد و با کسب ۸۸٬۶۰۶ رای در برابر ۷۸٬۸۳۴ رای تهیل، ۴٬۷۵۸ رای ادوین نپه نمایندهٔ پیشین ایالتی سوسیالیست و ۲٬۱۰۳ رای آیروین آرون کنشگر سیاسی مستقل، لوئیس دی. تیل نمایندهٔ جمهوری خواه را کنار زد. در انتخابات مجدد سال ۱۹۴۶، توسط چارلز جی. کریستین شکست خورد و به عنوان مدیر آموزش سیاسی اتحادیه تودوزها به کار آغاز کرد. در جریان این مدت با تعداد زیادی سوسیالیست ها و ترقی خواهان پیشین همراه شد تا در تأسیس سازمان سیاسی آمریکایی ها برای اقدام دموکراتیک، کمک نماید. با هیوبرت هامفری در قسمت درخواست موفقیت آمیز پلانک قوی حقوق مدنی در کنوانسیون ملی دموکرات ها که نماینده و رئیس کمیتهٔ معرفی کننده پلانک این کنوانسیون بود، همکاری کرد. بعد از کنگره. بیمیلر پس از این که کرسی خود را در کنگره از دست داد تا پایان دورهٔ دولت ترومن در وزارت کشور (داخله) کار کرد. از سال ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۵۶، به عنوان نمایندهٔ تقنین (لابی گر) برای فدراسیون کارگری آمریکا و سپس از سال ۱۹۵۶ تا سال ۱۹۷۸ مدیر ریاست قانون گذاری (سرلابی گر) فدراسیون کارگران آمریکا - کنگره سازمان های صنعتی، خدمت ک
رد. در این جریان به ویژه در دولت های کندی و جانسون، نقشی مهمی در تصویب حقوق مدنی، قانون بیمهٔ پزشکی سال مندان و سایر اسناد تقنینی اجتماعی و اقتصادی داشت. میراث. بیمیلر به عنوان قانون گذار، عضو کنگره، و فعال و مدافع کارگری، در اکثریت قوانین مهم دوران خود نقش داشته است. وی در ۳ مه آوریل سال ۱۹۸۲ در بتزدا ایالت مریلند درگذشت. مقالات وی در مرکز کارل آلبرت در دانشگاه اکلاهما موجود است.
شرافت پلیس () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی فرانک گریفین است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی و ریموند مک کی اشاره کرد.
آیینه تولید و کتاب ژان بودریار (۲۷ ژانویه ۱۹۲۹–۶ مارس ۲۰۰۷) جامعه شناس و فیلسوف، نظریه پرداز فرهنگی، مفسر سیاسی و عکاس فرانسوی است که در سال ۱۹۷۳ نوشته است. آن نقد سیستماتیک مارکسیسم است. تز بودریار این است که نظریه ماتریالیسم تاریخی کارل مارکس (۱۸۸۳-۱۸۱۸) بیش از حد ریشه در مفروضات و ارزش های اقتصاد سیاسی دارد که مارکس سعی در نقد آنها داشت تا چارچوب مناسبی برای کنش رادیکال ارائه کند. تقصیر مارکسیسم در اولویت دادن به همان مفاهیمی همچون ضرورت، ارزش و کار است که سرمایه را پایه گذاری کردند. از نظر بودریار، مارکس از اقتصاد سیاسی فراتر نرفت، بلکه صرفاً سمت معکوس یا «آیینه» آن را دید. مارکسیسم صرفاً گزاره های اساسی اقتصاد سیاسی را تقویت می کند، به ویژه این ایده که خودسازی از طریق کار مولد و بیگانه نشده انجام می شود. به قول بودریار، «[مارکسیسم] انسان ها را متقاعد می کند با فروش نیروی کارشان ازخودبیگانه شده اند، بنابراین این فرضیه رادیکال تر را سانسور می کند که ممکن است به عنوان نیروی کار ازخودبیگانه شوند.» بودریار پیشنهاد می کند کارگران خود را از «ارزش کار» رها کرده و به اصطلاحاتی غیر از تولید فکر کنند. آثار بودریار
اغلب در راستای پست مدرنیسم و به طور خاص پساساختارگرایی است. معرفی. ژان بودریار تلاش می کند به دو پرسش اساسی پاسخی شایسته دهد و دو بایسته شایسه را پیشنهاد می کند: آیا مفاهیم کار و تولید با جامعه صنعتی در حال توسعه سازگار هستند؟ «سازمان پیش از صنعت» چیست؟ او در این بررسی، بر مارکسیسم تمرکز می کند که مدلی تولیدگرا و فتیشیسم کار ایجاد کرده است و استدلال می کند باید آیینه تولید را بشکنیم چون "تمام متافیزیک غربی را منعکس می کند" و منطق مارکسیستی را از زادگاهش یعنی بستر محدودکننده اقتصاد سیاسی رها کنیم.
منظور، آن دیگری بود () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی آرتور هاتلینگ است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی و میبل پیج اشاره کرد.
بابای همشون () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به تهیه کنندگی آرتور هاتلینگ است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به بیلی باورز، اولیور هاردی، برت تریسی و هری لورین اشاره کرد.
جان برادلی اشفورد (John Bradley Ashford) (۱۰ نوامبر ۱۹۴۹ – درگذشتهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۲۲)، سیاستمدار اهل ایالات متحده بود که در مجلس قانون گذاری نبراسکا و به عنوان نماینده حوزه انتخابیه دوم نبراسکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. اشفورد، پس از اینکه از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۵ میلادی در مجلس قانون گذاری ایالتی خدمت نمود، خود را به عنوان نماینده حوزه انتخابیه دوم نبراسکا از حزب جمهوری خواه در انتخابات کنگره ایالات متحده نامزد کرد، اما مغلوب گردید. وی دوباره به مجلس قانون گذاری ایالتی برگشته و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۵ خدمت نمود و متعاقب آن خود را در مقابل متصدی لی تری در انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده نامزد کرد و موفق شد. پس از دو سال خدمت در مجلس نمایندگان، وی توسط دان بیکن مغلوب گردیده و بعدتر در ۲۰۱۸ میلادی زمانی که برای کسب مجدد کرسی خود در مجلس وارد انتخابات گردید، توسط دموکرات ها شکست خورد. اوایل زندگی. جان برادلی اشفورد در ۱۰ نوامبر ۱۹۴۹ در اوماها، نبراسکا زاده شده و والدین وی دان اشفورد و الین سوانسون نام داشتند. دان اشفورد در جریان جنگ جهانی دوم به عنوان هوانورد-بمب افکن خدمت نموده و نشان صلیب پرواز ممتاز را
دریافت نموده بود. الین سوانسون و خانواده وی از سوئد مهاجرت نموده بودند و پدر الین در اوماها، نبراسکا مشغول تجارت بازرگانی بود و همچنین در تشکیل کنفرانس ملی مسیحیان و یهودیان همکاری نمود، چون ساکنین محلی کسب وکار یهودیان را تحریم نموده بودند. اشفورد در دبیرستان ویست ساید در اوماها آموزش دیده و در ۱۹۶۷ میلادی از آن فارغ شد. وی از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ میلادی به دانشگاه کولگیت رفته و با کسب مدرک لیسانس بی ای از آنجا فارغ التحصیل گردید. همزمان با آموزش در دانشگاه کولگیت، وی همچنین به عنوان کار آموز نزد سناتور رومن هروسکا خدمت نموده و در جنبش ضد جنگ ویتنام شرکت می کرد. هرچند وی از فیلم فارست گامپ بخاطر تصویری که از ابی هافمن ارایه نموده بود انتقاد نمود، اما همچنین اظهار داشت که به هر حال از این فیلم لذت برد چون «این فیلم سفرنامهٔ از اوایل زندگی من بود». وی از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ میلادی در دانشگاه کریتون در رشته حقوق آموزش دیده و با کسب مدرک جی دی (Juris Doctor) از آنجا فارغ التحصیل گردید. اشفورد از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۵ میلادی به عنوان وکیل کارمندان در اداره بزرگراه های فدرال خدمت کرد. حرفه. مجلس قانون گذاری نبراسکا. ۱۹۸۷ – ۱۹۹۵ میلادی.
در ۱۹۸۶ میلادی، اشفورد می خواست به عنوان نماینده حوزه انتخابیه دوم نبراسکا از سوی حزب دموکرات در مقابل متصدی جمهوری خواه هال دواب وارد انتخابات شود. با این حال، وی در ۱۵ ژانویه اعلام نمود که به نمایندگی از حوزه انتخابیه ششم در مجلس قانون گذاری ایالتی نامزد خواهد شد، چون تصمیم های مهمی در سطح ایالت اتخاذ شده است و نامزد شدن از این حوزه کمتر از یک پیکار انتخاباتی کنگره ای تمام خواهد شد. وی در ۳ فوریه به طور رسمی کارزار انتخاباتی خود را اعلام کرد. او با بدست آوردن پشتیبانی حزب دموکرات در این انتخابات سراسری توانست نامزد مورد حمایت حزب جمهوری خواه رابرت جی. گنینگهام را شکست دهد. اشفورد در ۷ ژانویه ۱۹۸۷ در مجلس قانون گذاری ایالتی سوگند وفاداری یاد نموده و در جلسه ۱۹۸۷ – ۱۹۸۹ در کمیته های قضایی و حمل و نقل خدمت کرد. در جلسه ۱۹۸۹–۱۹۹۱، وی در کمیته های هیئت اجرائی و تخصیص وجوه برای خدمت گماشته شد. در جریان جلسه ۱۹۹۳ – ۱۹۹۵ وی در کمیته تخصیص وجوه و همچنین به عنوان رئیس کمیته همکاری های میان-حکومتی گماشته شده و خدمت نمود. عضو کمیسیون اداری شهرستان داگلاس، استیو مک کولیستر در ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۷ گفت که او و اشفورد روی این صحب
ت نمودند که اشفورد به حزب جمهوری خواه پیوسته و بجای هال دواب از حوزه انتخابیه دوم نبراسکا خود را در انتخابات نامزد نماید. اشفورد در ۳ اوت تأیید کرد که او در مورد تغییر حزب گفتگو نموده است، اما در عین حال اظهار داشت که این گفتگو صرفاً نظری بوده و اینکه اگر سیسی زورینسکی از سوی حزب دموکرات از این حوزه انتخابیه وارد انتخابات گردد، وی به عنوان یک جمهوری خواه بجای دواب وارد کارزار انتخاباتی نخواهد شد، چون نظرسنجی ها نشان می داد که زورینسکی ۴۳٪ و ۲٪ حامی دارد. اشفورد در ۲۸ ژانویه ۱۹۸۸ اعلام نمود که وی حزب خود را به جمهوری خواه تغییر داده و فرماندار کی ای. اور از وی حمایت می کند. او همچنین اظهار داشت که در انتخابات مجلس سنا از نامزد دموکرات پشتیبانی خواهد کرد، اما روز بعد وی در کمیته مالی کارزار انتخاباتی نامزد دموکرات باب کری گماشته شد. در جریان انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری جمهوری خواهان در ۱۹۸۸ میلادی، اشفورد، هجده تن دیگر از نمایندگان جمهوری خواه مجلس قانون گذاری ایالتی و معاون فرماندار ویلیام ای. نیکول، سناتور باب دول را به عنوان نامزد رئیس جمهور معرفی کردند. اشفورد در ۲۲ فوریه ۱۹۹۰ اعلام نمود که تصمیم دارد مجد
داً خود را در انتخابات نامزد کند و هیچ نامزد دیگری حاضر نشد در مقابل وی وارد انتخابات گردد. میان دوره. در ۱۹۹۵ میلادی، اشفورد و همسر وی چاک هیگل در انتخابات مجلس سنای ایالات متحده حمایت نموده و از اعانه-جمع کننده های وی حمایت مالی نمود، چون وی از ممنوعیت فروش سلاح های جنگی حمایت می نمود و مخالف سقط جنین بود به استثنای موارد تجاوز جنسی، زنا با محرم یا مواردی که زندگی مادر در خطر باشد. اما پس از اینکه هیگل موضع خود در ممنوعیت سلاح های جنگی را تغییر داده و همچنین مخالفت خود را با سقط جنین در تمامی حالات، بجز از مواردی که زندگی مادر در خطر باشد، اعلام نمود، اشفورد و همسرش از حمایت وی دست کشیدند. در جریان انتخابات مقدماتی ۱۹۹۶ ریاست جمهوری جمهوری خواهان، وی از استیو فوربز پشتیبانی نموده و به عنوان یکی از نمایندگان وی از حوزه انتخابیه کنگره ای دوم نبراسکا وارد کارزار انتخاباتی شد. در ۱۹۹۷ میلادی، وی دلال سیاسی در تک پارلمانی نبراسکا شده و ۵۰۰$ کسب کرد. ۲۰۰۷ – ۲۰۱۵. در ۲۰۰۵ میلادی، او اظهار داشت که تصمیم گرفته است تا برای یک دوره دیگر در مجلس قانون گذاری ایالتی وارد انتخابات شود. وی بعدتر اعلام کرد که از حوزه انتخاب
یه بیستم نبراسکا نامزد خواهد شد. در این انتخابات سراسری، وی کارول کاسی را شکست داد. در جریان ۱۰۰امین دور مجلس قانون گذاری از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ میلادی، وی به عنوان عضو کمیته آموزش و همچنین رئیس کمیته قضایی انتصاب یافته و خدمت نمود. در جریان ۱۰۱امین دور مجلس قانون گذاری از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ میلادی، وی برای مجدداً به عنوان عضو کمیته آموزش و رئیس کمیته قضایی گماشته شده و خدمت کرد. در ۲۰۱۴ میلادی، گمان می رفت که وی به عنوان نامزد حزب دموکرات یا در مجلس سنا یا برای کسب کرسی دادستان کل وارد انتخابات شود، اما وی در این انتخابات نامزد نشد. در انتخابات ۲۰۱۴ فرمانداری نبراسکا، او از نامزد دموکرات چاک هسیبروک حمایت نمود. مجلس نمایندگان ایالات متحده. ۱۹۹۴. اشفورد در ۱۴ اوت ۱۹۹۳ اعلام نمود که مجدداً در انتخابات مجلس قانون گذاری ایالتی شرکت نخواهد کرد و اینکه علاقه دارد تا به عنوان نامزد حزب جمهوری خواه از حوزه انتخابیه کنگره ای دوم نبراسکا وارد انتخابات مجلس نمایندگان شود. او در ۲ اکتبر به طور رسمی نیت خود مبنی بر نامزدی از سوی حزب جمهوری خواه به نمایندگی از حوزه انتخابیه دوم را اعلام نموده و اظهار داشت که اولویت های وی منع سلاح های
جنگی سبک-نظامی و تمرکز روی اصلاحات اشتغال زایی و رفاه خواهد بود. در انتخابات میان حزبی جمهوری خواه، وی از جون لین کریستنسن که بیش از پنجاه درصد آرای عمومی را بدست آورده بود، شکست خورد اما با اندکی تفاوت در رده بلندتر از رونالد ال. استاسکیویکز قرار گرفت. در جریان کارزار انتخابات مقدماتی، وی مبلغ ۱۴۵٬۷۱۵٫۰۰ دلار اعانه گردآوری نموده و مبلغ ۱۴۶٬۰۰۲٫۰۰ دلار هزینه کرد. پس از شکست در انتخابات مقدماتی، اشفورد در ۱۱ می ۱۹۹۴ بیان داشت که علاقه دارد در انتخابات ویژه شهرداری اوماها خود را نامزد کند. وی در ۱ ژوئن اعلام کرد که در این انتخابات شرکت نخواهد کرد. پس از آن او به پیکار انتخاباتی شهرداری برندا کونسل ملحق شد.
پسرک مادر () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به تهیه کنندگی آرتور هاتلینگ است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی اشاره کرد.
او شلوارش را می خواست () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به تهیه کنندگی آرتور هاتلینگ است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی و ریموند مک کی اشاره کرد.
موفق باشی، لئو گرانده () یک فیلم کمدی-درام بریتانیایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی سوفی هاید و نویسندگی کیتی برند است. اما تامپسون و دریل مک کورمک بازیگران این فیلم هستند. تامپسون نقش معلمی بیوه را ایفا می کند که یک کارگر جنسی را برای خود استخدام می کند. "موفق باشی، لئو گرانده" اولین افتتاحیهٔ جهانی خود را در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۲ در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲ داشت و در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲، در بریتانیا توسط لاینزگیت و به صورت دیجیتال در ایالات متحده توسط سرچلایت پیکچرز اکران شد. این فیلم نقدهای مثبتی را از طرف منتقدان دریافت کرده است. داستان. نانسی استوکس یک بیوه بازنشسته است که پس از یک ازدواج خسته کننده به دنبال عشق و هیجان است. او یک کارگر جوان خوش تیپ به نام لئو گرانده را استخدام می کند، به این امید که از یک شب لذت بخش و خود اکتشافی لذت ببرد. تولید. توسعه و انتخاب بازیگران. در اکتبر ۲۰۲۰، اعلام شد که اما تامپسون در فیلمی به کارگردانی سوفی هاید بر اساس فیلمنامه ای از کیتی برند بازی خواهد کرد. دبی گری و آدریان پولیتوفسکی تهیه کنندگی آن را بر عهده دارند. دریل مک کورمک در فوریه ۲۰۲۱ به بازیگران پیوست. هاید گفت که از کار با ت
امپسون لذت می برد و هر دوی آن ها با هم کار کردند و فیلم حاصل، ساخته مشترک هر دوی آنها بود. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی در ۸ مارس ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۲۰ آوریل ۲۰۲۱ به پایان رسید. مکان های فیلمبرداری شامل لندن و نوریچ بود. تامپسون ضبط صحنه های برهنه را با وجود سنش، «دشوار» توصیف کرده و افزود: «در درخواست های وحشتناکی که نه تنها در دنیای واقعی بلکه در دنیای بازیگری از زنان می شود هیچ تغییری ایجاد نشده است». انتشار. این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۲ به نمایش درآمد، که در آخرین لحظه به دلیل افزایش موارد سویه امیکرون در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالات متحده آمریکا، در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲ به یک رویداد آنلاین و نه حضوری تبدیل شد. بازخورد. راتن تومیتوز بر اساس نظر ۶۱ منتقد، میانگین امتیاز ۸/۱۰ و رتبه ۹۷٪ را به فیلم داده است. اجماع انتقادی این وب سایت می گوید: «داستان های بیداری جنسی کم نیستند، اما "موفق باشی، لئو گرانده" ثابت می کند که هنوز هم می توانید با یک چرخش تازه — و بسیار خنده دار — داستان های بیداری جنسی را بگویید.»
آی اواس ۱۶ ()، شانزدهمین نسخه از سیستم عامل موبایل آی اواس است که توسط اپل توسعه یافته و جانشین آی اواس ۱۵ است. این سیستم عامل برای آیفون استفاده می شود. این نسخه در کنفرانس جهانی توسعه دهندگان اپل در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۲۲ به عنوان جانشین آی اواس ۱۵ معرفی گردید. نسخه عمومی آی اواس ۱۶ در سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. و ای او اس ۱۷ تاریخچه. نخستین نسخه بتای توسعه دهنده آی اواس ۱۶ در ۶ ژوئن ۲۰۲۲ منتشر گردید. به روزرسانی. به روزرسانی ها معمولاً به شکل اتومات انجام می گیرند ولی برای تسریع دریافت به روزرسانی یا اگر به روزرسانی اتومات را خاموش کرده اید، یا به هر دلیل دیگر که نیاز به به روزرسانی دستی به نسخه تازه است می توانید پس از اتصال دستگاه خود به اینترنت وای-فای (Wi-Fi) به تنظیمات دستگاه (Settings) مراجعه و در بخش جنرال (General) سربرگ آپدیت نرم افزار (Software Update)، آخرین نسخه به روزرسانی شده آی اواس قابل نصب بر روی دستگاه تان را به رایگان دریافت کنید. "مشاهده سایت رسمی اپل؛ یادداشت های انتشار, و بروزرسانی محتوای امنیتی." نسخه بتا (Beta): نسخهٔ بتا نسخه ای از نرم افزار بوده که به شکل کامل توسعه داده شده، ولی هنوز به ط
ور کامل آزمایش نشده است. این نسخه، نسخه ای نزدیک به نسخهٔ پایانی است و از آن برای گرفتن بازخورد از مشتریان برای بهبود کیفیت نرم افزار استفاده می شود. نسخه آرسی (RC): این نسخه معمولاً آخرین نسخه از یک بخش نرم افزار در مرحله بتا برای توسعه دهندگان است. و به طور معمول آخرین نسخه بتا پیش از انتشار اصلی می باشد. تا پیش از نسخه آی اواس ۱۴٫۲، اپل واژه های (Golden Master (GM را بکار می برد ولی پس از آن این نسخه از نرم افزار را به Release Candidate (نامزد انتشار) نام گردانی کرد. منابع. ویکی پدیا انگلیسی