Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تسخیر امپراتوری آشور توسط پادشاهی ماد و امپراتوری بابل نو آخرین جنگی بود که امپراتوری آشوری نو، بین سال های ۶۲۶ تا ۶۰۹ پ. م انجام داد. پادشاه جدید آشور، سین-شر-ایشکون (۶۳۱–۶۲۷ پ. م) با موفقیت در مقابل برادرش آشور-اتیل-ایلنی (۶۳۱–۶۲۷ پ. م) توانست بر تخت پادشاهی تکیه بزند اما طولی نکشید که با شورش یکی از سرداران ارشد برادرش، سین-شومو-لیشیر روبرو شد، که تلاش کرد تاج و تخت را برای خود غصب کند. هر چند این تهدید نسبتاً به سرعت پاسخ داده شده و به آن رسیدگی شد، اما بی ثباتی ناشی از جنگ داخلی این امکان را برای یکی دیگر، آماده می کند نبوپلسر (۶۲۶–۶۰۵ پ. م)، برای برخاستن و به دست گرفتن قدرت در بابل. ناتوانی سین-شر-ایشکون در شکست دادن نبوپلسر، علی رغم تلاش های مکرر در طول چندین سال، به نبوپلسر اجازه داد تا قدرت را تحکیم و امپراتوری بابل نو را تشکیل دهد و استقلال بابل را پس از بیش از یک قرن حکومت آشور بازگرداند. امپراتوری بابل نو با پادشاهی ماد تحت پادشاهی هووخشتره (۶۲۵–۵۸۵ پ. م) متحد شده و سپس به قلب آشور حمله کرد. در سال ۶۱۴ پ. م، پادشاهی ماد، آشور، قلب تشریفاتی و مذهبی امپراتوری آشور را تصرف و اشغال کرد و در سال ۶۱۲ پ.
م ارتش های متحد آن ها به نینوا، پایتخت آشور حمله کرده و آن را با خاک یکسان کردند. سرنوشت سین-شر-ایشکون مشخص نیست اما فرض بر این است که وی در دفاع از پایتخت خود درگذشت. برادرش آشور-اوبالیت دوم جانشین وی شد (۶۱۲–۶۰۹ پ. م)، که آخرین چیزی را که از ارتش آشور باقی مانده بود در شهر حران جمع کرد و با اتحاد با خراجگزار سابق آشور یعنی مصر تقویت شد، به مدت سه سال در آخرین تلاش برای مقاومت در برابر حمله مادها و بابلی ها در قلمرو خود حکومت کرد. پیش زمینه. در نیمه اول قرن هفتم پ. م، امپراتوری آشوری نو، در اوج قدرت خود بود و کل هلال حاصلخیز را کنترل می کرد و توانست با قدرت مصر را تصرف کند. با این حال، هنگامی که آشوربانی پال پادشاه آشور در سال ۶۳۱ پ. م به مرگ طبیعی درگذشت، پسر و جانشین او آشور-اتیل-ایلنی با مخالفت و ناآرامی روبرو شد، این یک اتفاق عادی در تاریخ آشور بود. یک مقام آشوری به نام نبو-ریتو-آشور (Nabu-rihtu-usur) تلاش کرد تا با کمک مقام دیگری بنام سین-شار-ایبنی (Sin-shar-ibni) تاج و تخت آشور را غصب کند، اما پادشاه، احتمالاً با کمک سین-شومو-لیشیر، نبو-ریتو-آشور را متوقف کرده و این توطئه را به سرعت سرکوب می کنند. با
این حال، ممکن است برخی از حاکمان تابع آشور تصور کرده که حکومت آشور ضعیف شده و از این فرصت استفاده کرده اند تا خود کنترل آشور به دست گرفته و حتی به مواضع آشور حمله کنند. در ۶۲۸ پ. م، یوشیا، پادشاه پادشاهی یهودا در شام، سرزمین خود را به گونه ای گسترش داد که به ساحل برسد، شهر اشدود را تصرف کرده و برخی از افراد خود را در آنجا ساکن کرد. سرانجام آشور-اتیل-ایلنی نامشخص است، اما غالباً بدون هیچ مدرک مستدل فرض می شود که برادر آشور-اتیل-ایلنی یعنی سین-شر-ایشکون، با او برای سلطنت جنگیده و در نهایت در اواسط سال ۶۲۷ پ. م به سلطنت رسید. تقریباً در همان زمان، پادشاه بابلی دست نشانده آشور، کندلانو، درگذشت که منجر شد سین-شر-ایشکون به حاکم بابل نیز تبدیل شود، کتیبه های او در شهرستان های جنوبی مانند نیپور، ثابت اوروک، سیپار و بابل موجود است. دوره جنگ. ظهور بابل. حکومت سین-شار-ایشکون بر بابل زیاد دوام نیاورد، زیرا تقریباً بلافاصله پس از به سلطنت رسیدن وی، یک فرمانده آشوری به نام سین-شومو-لیشیر دست به شورش زد. سین شومو لیشیر یک شخصیت کلیدی در دوران آشور-اتیل-ایلنی بود که چندین شورش را سرکوب کرد و احتمالاً رهبر واقعی کشور بود. شاه
جدید ممکن بود موقعیت او را به خطر بیندازد، بنابراین برای به دست گرفتن قدرت برای خود قیام کرد. سین شومو لیشیر برخی از شهرهای شمال بابل، از جمله نیپور و خود بابل را تصرف کرد و پیش از شکست توسط سین شار ایشکون، سه ماه در آنجا حکومت کرد. نابوپولاسار احتمالاً با استفاده از بی ثباتی سیاسی ناشی از شورش قبلی و سلطنت مداوم در جنوب، به نیپور و بابل حمله کرد. پادشاه بابل در تاریخ بیست و دوم یا بیست و سوم نوامبر ۶۲۶ قبل از میلاد، بازگرداندن بابل به عنوان یک پادشاهی مستقل حکومت کرد. در تاریخ ۶۲۵ تا ۶۲۳ پیش از میلاد، نیروهای سین-شار-ایشکون دوباره تلاش کردند نابوپولاسار را شکست دهند و در شمال بابل لشکرکشی کردند. لشکرکشی های آشور در ابتدا موفقیت آمیز بود و شهر سیپار را در سال ۶۲۵ قبل از میلاد تصرف کرده و تلاش نابوپولاسار برای تسخیر مجدد نیپور را دفع کردند. یکی دیگر از سرزمین های تابع آشور به نام ایلام نیز در این زمان خراج به آشور را پرداخت نکرد و چندین شهر بابلی نیز قیام کردند و به نابوپولاسار پیوستند. سین-شار-ایشکون با درک خطری که این امر ایجاد می کرد، خود یک ضدحمله گسترده را رهبری کرد که شاهد بازپس گیری موفقیت آمیز اوروک د
ر سال ۶۲۳ قبل از میلاد بود. سین-شار-ایشکون احتمالاً می توانست در نهایت پیروز شود، اما شورش دیگری به رهبری یک فرمانده آشوری دیگر در استان های غربی امپراتوری در سال ۶۲۲ قبل از میلاد رخ داد. این فرمانده که نامش ناشناخته مانده است از غیبت نیروهای سین-شار-ایشکون برای لشکرکشی به نینوا استفاده کرد، با لشکری روبرو شد که بدون جنگ تسلیم شد و با موفقیت تاج و تخت آشور را تصرف کرد. تسلیم ارتش نشان می دهد که غاصب یک آشوری و احتمالاً یکی از اعضای خاندان سلطنتی یا حداقل شخصی است که به عنوان پادشاه قابل قبول باشد. سپس سین-شار-ایشکون کارزار بابلی خود را برای شکست غاصب رها کرد و این وظیفه را پس از تقریباً صد روز جنگ داخلی به انجام رساند. با این حال، غیبت ارتش آشوری باعث شد که بابلی ها آخرین پاسگاه های باقیمانده آشور در بابل را در سال های ۶۲۲–۶۲۰ قبل از میلاد فتح کنند. بابلی ها چندین پیروزی دیگر را در برابر آشوری ها به دست آوردند و تا سال ۶۱۶ قبل از میلاد، نیروهای نابوپولاسار تا خابور رسیدند. فرعون پسامتیک یکم، متحد آشور، نیروهای خود را برای کمک به سین-شار-ایشکون به راه انداخت. فرعون مصر در چند سال گذشته به منظور ایجاد تسلط بر د
ولت شهرهای کوچک شام مبارزاتی انجام داده بود و به نفع او بود که آشور به عنوان یک دولت حائل بین امپراتوری خود و امپراتوری بابلی ها و مادها در شرق فرات زنده بماند. لشکرکشی مشترک مصر و آشوری برای تصرف شهر گابلینو در اکتبر ۶۱۶ قبل از میلاد انجام شد، اما با شکست پایان یافت، پس از آن متحدان مصری در غرب فرات باقی ماندند و فقط حمایت محدودی ارائه کردند. در سال ۶۱۶ قبل از میلاد، بابلی ها نیروهای آشوری را در آرافا شکست دادند و آنها را به زاب کوچک عقب راندند. نابوپولاسار نتوانست آشور، مرکز تشریفاتی و مذهبی آشور را در ماه مه سال بعد تصرف کند و او را مجبور به عقب نشینی به تکریت کرد، اما آشوری ها نتوانستند تکریت را تصرف کرده و به شورش او پایان دهند. مداخله ماد. در اکتبر یا نوامبر سال ۶۱۵ پیش از میلاد، مادها به رهبری هووخشتره به آشور حمله کردند و منطقه اطراف شهر آرافا را تسخیر کردند تا برای لشکرکشی بزرگ نهایی علیه آشوریان آماده شوند. در همان سال، آن ها سین-شار-ایشکون را در نبرد تاربیسو شکست دادند و در سال ۶۱۴ قبل از میلاد، آشور را فتح کردند، شهر را غارت کردند و بسیاری از ساکنان آن را کشتند. نابوپولاسار تنها پس از آغاز غارت به
آشور رسید و با هووخشتره ملاقات کرد، با او متحد شد، پیمانی ضد آشوری امضا کرد و نبوکدنصر، پسر نابوپولسار با دختر پادشاه ماد به نام آمیتیس ازدواج کرد. اندکی بعد، سین-شار-ایشکون آخرین تلاش خود را برای ضدحمله انجام داد و برای نجات شهر محاصره شده راهیلو شتافت، اما ارتش نابوپولاسار قبل از وقوع نبرد عقب نشینی کرده بود. در سال ۶۱۲ قبل از میلاد، مادها و بابلیان به نیروهای خود ملحق شدند تا نینوا را محاصره کنند و شهر را پس از یک محاصره طولانی و وحشیانه به تصرف خود درآوردند و مادها نقش مهمی در سقوط شهر داشتند. اگرچه سرنوشت سین-شار-ایشکون کاملاً مشخص نیست، اما عموماً پذیرفته شده است که او در دفاع از نینوا درگذشت. پس از ویرانی آشور در سال ۶۱۴ قبل از میلاد، تاجگذاری سنتی آشوری غیرممکن بود، بنابراین، آشور-اوبالیت دوم در حران تاجگذاری کرد و پایتخت جدیدش شد. در حالی که بابلی ها او را پادشاه آشور می دانستند، تعداد معدودی از رعایای باقی مانده که آشور-اوبالیت دوم بر آنها حکومت می کرد، احتمالاً با این دیدگاه موافق نبودند و عنوان رسمی او به عنوان ولیعهد (mar šarri، به معنای واقعی کلمه به معنای «پسر پادشاه») باقی ماند. با این حال، پ
ادشاه نبودن آشور-اوبالیت به طور رسمی نشان نمی دهد که ادعای او بر تاج و تخت به چالش کشیده شده است، تنها این که او هنوز مراسم سنتی را طی نکرده است. هدف اصلی آشور-اوبالیت بازپس گیری قلب آشور، از جمله آشور و نینوا بود. با تقویت نیروهای متحدانش، مصر و ماننا، این جاه طلبی کاملاً ممکن بود، و حکومت موقت او از حران به عنوان ولیعهد، به جای تاجگذاری مشروع پادشاه، ممکن است بیشتر شبیه یک شرایط موقت به نظر برسد. در عوض، حکومت آشور-اوبالیت در حران، سال های پایانی دولت آشور را تشکیل می دهد، که در این مرحله، عملاً به عنوان یک امپراتوری وجود نداشت. پس از اینکه خود نابوپولاسار در سال ۶۱۰ قبل از میلاد به قلب آشور که اخیراً فتح شده بود سفر کرد تا ثبات را تضمین کند، ارتش ماد-بابلی در نوامبر ۶۱۰ قبل از میلاد لشکرکشی به حران را آغاز کرد. آشور-اوبالیت و گروهی از نیروهای کمکی مصری که از نزدیک شدن ارتش ماد و بابلی ترسیده بودند، از شهر به بیابان های سوریه گریختند. محاصره حران از زمستان سال ۶۱۰ قبل از میلاد تا اوایل سال ۶۰۹ قبل از میلاد ادامه یافت و شهر در نهایت تسلیم شد. شکست آشور-اوبالیت در حران پایانی برای سلطنت آشور باستانی است که هر
گز بازسازی نخواهد شد. پس از اینکه بابلی ها به مدت سه ماه بر حران حکومت کردند، آشور-اوبالیت به همراه نیروی زیادی از سربازان مصری تلاش کردند تا شهر را پس بگیرند و در ژوئن یا ژوئیه ۶۰۹ قبل از میلاد محاصره کردند. محاصره او حداکثر دو ماه، تا اوت یا سپتامبر به طول انجامید، قبل از اینکه نابوپولاسار مجبور به عقب نشینی شود. آن ها ممکن است حتی زودتر عقب نشینی کرده باشند. منابع یهودی. در تنخ یا عهد عتیق حمله ماد ها برای نابود کردن امپراتوری آشور، دوبار در قالب پیش بینی در کتاب اشعیا و کتاب ارمیا آمده است. در این دو آیه مادها به عنوان ابزاری در دست خداوند برای مجازات آشوری ها معرفی شده اند. این آیات نشان می دهند که خداوند از مادها به عنوان وسیله ای برای اجرای خشم خود علیه آشوری ها استفاده می کند و خشم آن ها را بر علیه آشوری ها بر می انگیزد. عواقب. سرنوشت نهایی آشور-اوبالیت دوم معلوم نیست و نبرد حران در سال ۶۰۹ قبل از میلاد آخرین باری است که از او یا به طور کلی آشوریان در اسناد بابلی یاد شده است. پس از نبرد حران، نابوپولاسار در اوایل سال ۶۰۸ یا ۶۰۷ قبل از میلاد، لشکرکشی خود را علیه بقیه ارتش آشور از سر گرفت. گمان می رود ک
ه آشور اوبالیت در این زمان هنوز زنده بوده است، زیرا در سال ۶۰۸ قبل از میلاد، فرعون مصری نخو دوم، جانشین پسامتیک یکم، شخصاً ارتش بزرگ مصر را وارد خاک سابق آشور کرد تا متحد خود را نجات دهد و جریان جنگ را تغییر دهد. هیچ اشاره ای به نبرد بزرگ بین مصریان، آشوری ها، بابلی ها و مادها در سال ۶۰۸ قبل از میلاد نشده است، که در منابع معاصر ذکر شده است زیرا نشان دهنده درگیری چهار قدرت نظامی بزرگ زمان خود است، و بعداً اشاره ای به آن نشده است. اگرچه پس از ۶۰۹ قبل از میلاد دیگر نامی از آشور-اوبالیت دوم وجود ندارد، لشکرکشی های مصریان در شام برای مدتی ادامه یافت تا اینکه در نبرد کرکمیش در سال ۶۰۵ پیش از میلاد شکست خورد. در طول قرن بعد، مصر و بابل که از طریق سقوط آشور در تماس مستقیم با یکدیگر قرار گرفتند، اغلب بر سر کنترل هلال حاصلخیز با یکدیگر در جنگ بودند.
ازدواج همجنس در اکوادور به دنبال حکم دادگاه قانون اساسی مبنی بر خلاف بودن ممنوعیت ازدواج همجنس در قانون اساسی اکوادور، از ۸ ژوئیه ۲۰۱۹ ازدواج همجنس قانونی شد. این حکم از زمان ثبت رسمی به اجرا درآمد. اکوادور پنجمین کشور آمریکای جنوبی است که اجازه ازدواج زوج های همجنس را می دهد. این کشور همچنین اتحادیه های مدنی همجنسگرایان را از سال ۲۰۰۸ به رسمیت شناخته است. ازدواج همجنس . طبق ماده ۶۷ قانون اساسی ۲۰۰۸، «ازدواج عبارت است از پیوند زن و مرد بر اساس رضایت آزادانه طرفین و حقوق برابر، تعهدات و توانایی قانونی آنها».با این حال، در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹، دادگاه قانون اساسی حکم داد که این ماده غیرقابل اجرا و فاقد اعتبار است. افکار عمومی. طبق نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو، که بین ۷ نوامبر ۲۰۱۳ و ۲۶ ژانویه ۲۰۱۴ انجام شده است، ۱۶٪ از مردم اکوادور از ازدواج همجنس حمایت می کنند و ۷۴٪ با آن مخالف هستند. مطابق با نظرسنجی آمریکابارومتر(AmericasBarometer)در سال ۲۰۱۴ که در ژوئن ۲۰۱۵ منتشر شد، ۱۶٫۵٪ از مردم اکوادور موافق ازدواج همجنس بودند. نظرسنجی آمریکابارومتر(AmericasBarometer) در ۲۰۱۷ نشان داد که ۳۳٪ از مردم اکوادور از ازدواج همجنس حمایت می
کنند. یک نظرسنجی در ژوئیه ۲۰۱۹ توسط دانشگاه وندربیلت نشان داد که ۵۱٫۳٪ از مردم اکوادور با ازدواج همجنس مخالف هستند و ۳۶٫۸٪ «به شدت» مخالف هستند. این نظرسنجی فاصله سنی قابل توجهی پیدا کرد. ۶۸٫۵٪ از نسل خاموش با این موضوع مخالف بودند و به دنبال آن ۶۲٫۵٪ از نسل بیبی بومر، ۵۴٫۱٪ از نسل ایکس، ۴۲٪ از نسل هزاره و ۱۶٫۷٪ از نسل زد بودند.
رایانه روی ماژول ( COM ) نوعی کامپیوتر تک برد (SBC) است ،که یک زیر نوع از یک سیستم رایانه ای تعبیه شده میباشد. با توجه به توسعه مفهوم سیستم در تراشه (SoC) و سیستم در بسته ،ماهیت COMچیزی بین یک رایانه کامل و یک میکروکنترلر میباشد،که بسیار شبیه به یک "سیستم در ماژول " (SOM) است. طراحی. COM ها کامپیوترهای جاسازی شده کاملی هستند که روی یک صفحه مدار ساخته شده اند. این طراحی بر روی یک ریزپردازنده با RAM ، کنترل کننده های ورودی / خروجی و سایر ویژگی های مورد نیاز برای داشتن یک کامپیوتر کاربردی در یک صفحه، قرار گرفته است. با این حال ، بر خلاف یک کامپیوتر تک برد ، COM معمولاً فاقد اتصالات استاندارد برای وسایل جانبی ورودی / خروجی است که مستقیماً به برد متصل می شوند. ماژول معمولاً باید روی یک تخته حامل (یا "تخته پایه") نصب شود که باس را به اتصالات استاندارد محیطی می شکند. برخی از COM ها دارای اتصالات جانبی نیز هستند؛و برخی را نیز می توان بدون حامل استفاده کرد. COMبه عنوان یک راه حل،یک بسته سیستم رایانه ای متراکم را ارایه می دهد.که این بسته در برنامه های کوچک یا تخصصی که نیازمند آنند تا مصرف انرژی پایینی داشته باشند یا آن
که از نظر فیزیکی کوچک باشند،برای مثال در سیستم های تعبیه شده ،استفاده می شود.از آنجا که COM بسیار جمع و جور و کاملاً یکپارچه است ، حتی پردازنده های مرکزی پیچیده ،مانند فناوری چند هسته ای ، در COM قابل تحقق هستند. برخی از دستگاه ها همچنین دارای اجزای آرایه گیت قابل برنامه ریزی (FPGA) هستند. توابع مبتنی بر FPGA را می توان به عنوان هسته های IP به خود COM یا به کارت حامل اضافه کرد. استفاده از هسته های IP FPGA به ماژولار بودن مفهوم COM می افزاید ، زیرا توابع ورودی / خروجی را می توان بدون نیاز به سیم کشی مجدد روی صفحه مدار چاپی ، برای نیازهای خاص تطبیق داد. به "ماژول روی رایانه" ، "ماژول روی سیستم" (SOM)نیز گفته می شود. تاریخچه. اصطلاحات "رایانه روی ماژول" و "COM" توسط محقق بازار (Venture Development Corp(VDCابداع شد و اولین بار در گزارش VDC در مورد بازار جهانی تابلوهای رایانه های تجاری در برنامه های زمان واقعی و جاسازی شده ،مه در نوامبر 2001 انتشار یافتند،ظاهر شد. این اصطلاحات با استاندارد سازی قالب COM Express در سال 2005 ،بیشتر مشهور شدند. هیچ محصول مشخصی تحت عنوان "اولین رایانه روی ماژول" وجود ندارد؛زیرا زمانی
که VCD برای اولین بار این اصطلاح را معرفی کرد،تعداد زیادی برد کوچک ابزار-مانند،از قبل در بازار موجود بوده اند. COM Express فقط یکی از بسیاری از قالبهای استاندارد ماژول رایانه است. سایر استانداردهای COM با مشخصات آزاد شامل SMARC ، Qseven ، ESM ، XTX و eTX است . علاوه بر این ، بسیاری از تولیدکنندگان COMرا با قالب های اختصاصی ارائه می دهند. برخی از قالبهای COM اختصاصی ، طرحهای SODIMM و MXM را به سبک اتصال لبه ای اصلاح کرده اند ، در حالیکه برخی دیگر دارای ابعاد مستطیلی مستقل و انواع مختلفی از اتصالات برد به صفحه با تراکم بالا هستند. قابل ذکر است ، ماژول محاسبه Raspberry Pi در فرمت SODIMM 200 پین طراحی شده است. مزیت ها. استفاده از برد حامل در بسیاری از موارد یک مزیت محسوب میشود ، زیرا می تواند رابط های ورودی / خروجی خاص ، دستگاه های حافظه ، اتصالات یا فاکتورهای شکل را پیاده سازی کند. جدا کردن طراحی صفحه حامل و COM ، در صورت لزوم ، مفاهیم طراحی را ماژولار تر می کند. یک شرکت مخابراتی متناسب با یک برنامه خاص ممکن است به تنهایی شامل طراحی بالای سر باشد. اگر پردازنده اصلی و کنترل کننده های اصلی ورودی / خروجی در یک COM
قرار داشته باشند ، به عنوان مثال ، ارتقا یک جز پردازنده به نسل بعدی آن بسیار آسان تر است ، بدون اینکه نیاز به طراحی مجدد یک حامل بسیار تخصصی باشد،که این موضوع می تواند باعث صرفه جویی در هزینه ها و کوتاه شدن زمان توسعه شود. با این حال ، این شیوه تنها در صورتی کارساز است که اتصال برد به برد بین COM ،و همچنین شرکت مخابراتی آن ، با بروزرسانی ها سازگار باشد. از دیگر مزایای استفاده از محصولات COM به جای توسعه اساسی می توان به کاهش زمان ورود به بازار (TTM) ، کاهش ریسک ، صرفه جویی در هزینه ، انتخاب انواع پردازنده های مرکزی ، کاهش نیازها و زمان برای طراحی مشتری و توانایی انجام هر دو سخت افزار و توسعه نرم افزار به طور همزمان اشاره کرد.
سقوط آشور هنگامی رخ داد که اولین شهر و پایتخت قدیمی و مذهبی امپراتوری آشوری نو، به دست نیروهای پادشاهی ماد افتاد. تصرف و غارت پس از آن، شهر را تا حدی ویران کرد؛ با این حال در دوران شاهنشاهی هخامنشی بازسازی شد و به نظر می رسد که یک دولت نیمه یا کاملاً مستقل آشوری در زمان شاهنشاهی اشکانی و تا پیش از تصرف آن توسط شاهنشاهی ساسانی در اواخر قرن ۳ میلادی وجود داشته است. این شهر تا زمان کشتارهای تیمور در قرن ۱۴ میلادی در کنترل آشوریان بود. پیش زمینه. از زمان پایان سلطنت آشوربانی پال را در ۶۲۷ پ. م امپراتوری آشور نو در موقعیت خطرناکی بود. جنگ داخلی، شورش ها در بابل، آناتولی، قفقاز و شام همراه با هجوم نیروهای متحد ماد-سکاها و بابلی ها برای امپراتوری درگیر جنگ داخلی، بسیار زیاد سهمگین شد. در سال ۶۱۶ پ. م، بابلی ها استقلال "واقعی" خود را از آشوریان برقرار کردند. حمله به شهر. در سال ۶۱۵ پ. م، مادها و متحدان آنها آرافا را فتح کردند. سال بعد، آنها آشور را محاصره کردند. بیشتر آنچه از ارتش آشور باقی مانده بود در شهر نینوا پایتخت امپراتوری بود و قادر به کمک نبود. سرانجام، پس از درگیری های خونین تن به تن (که بعداً جمجمه ها و اس
کلت های زیادی از آن پیدا شد)، ظاهراً این شهر در سال ۶۱۴ پ. م تسخیر شد.
در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴، شخصی در ژوئه لتور در نزدیکی شهر تور در مرکز فرانسه وارد ایستگاه پلیس شد و با چاقو به مأموران حمله کرد، او با فریاد " الله اکبر " سه نفر را زخمی کرد ولی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. این حمله به عنوان مورد تروریستی با الهام از مذهب توسط یوروپل طبقه بندی شد. بر اساس گزارش یوروپل و سی ان ان و خبرگزاری فرانسه، برنامه ریزی و حمله از دولت اسلامی عراق و شام (داعش) الهام گرفته شده است. مجرم. مهاجم به نام برتراند نزوهابونایو، ۲۰ ساله، شهروند فرانسه و نوازنده سابق رپ متولد ۱۹۹۴ در کشور بوروندی شناخته شد، وی به دلیل جرایم جزئی توسط پلیس شناخته شده بود اما در هیچ لیست نظارتی نبود. مهاجم هنگام اعتقاد به اسلام عنوان "بلال" را به عنوان نام جدید خود برگزیده بود و در صفحه فیس بوک خود مطالب اسلام گرایانه ارسال کرده بود، از جمله عکسی از پرچم سیاه داعش. در کشور بوروندی، پلیس برادر مهاجم که به هوادار اسلامگرایان شناخته می شد، دستگیر کرد و ادعا کرد که آنها سال گذشته به مقامات فرانسه اطلاع داده بودند که بخاطر عقاید افراطی مذهبی، هر دو برادر باید مظنون شناخته شوند. انگیزه. فایننشال تایمز این حمله را به همر
اه حملات وسایل نقلیه در ۲۱ دسامبر در دیژون و ۲۲ دسامبر در نانت به عنوان «اولین حملات مرتبط با داعش» در فرانسه توصیف کرد. طبق گزارش "گلوب اند میل"، این حمله «ظاهراً از ویدئویی الهام گرفته شده» که توسط داعش منتشر شد و از مسلمانان فرانسه خواسته بود تا با استفاده از وسایل نقلیه به غیرمسلمانان حمله کنند. به گفته دیوید سی راپوپورت از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، این سه حمله را می توان در زمینه ظهور دولت اسلامی در سوریه درک کرد. "در سپتامبر ۲۰۱۴، پس از سازماندهی حملات هوایی ایالات متحده، سخنگوی رئیس دولت اسلامی از مسلمانان کشورهای غربی خواست که کافری پیدا کنند و" سرش را با سنگ خرد کنند "، وی را مسموم کنند، با ماشین بدرقه کنند یاً محصولاتش را نابود کنند". دو ماه بعد، ویدئویی که به زبان فرانسوی منتشر شد که تقریباً حاوی همان پیام بود و یک سری حملات عجیب "گرگ تنهاً به مدت سه روز متوالی دنبال شد، که در آن ویدئو افراد به زبان عربی اعلام می کردند که "خدا بزرگ است". سه پلیس در Joué-lès-Tours مورد اصابت چاقو قرار گرفتند. " عواقب. این حمله و موارد دیگر توسط سی ان ان به عنوان بخشی از «ضربان وحشت» توصیف شد که طی هفته های قبل از
تیراندازی "شارلی ابدو" به فرانسه ضربه زد. طبق گزارش فرانسه، یوروپل این حمله را به عنوان «تروریسم با الهام از مذهب» طبقه بندی کرد. به دنبال این حمله و حملات ۲۰۱۴ دیژون و حمله ۲۰۱۴ نانت ، با اینکه این حملات رسماً با هم ارتباطی نداشتند، دولت فرانسه امنیت کشور را افزایش داد.
--&gt;}}در ۳ فوریه ۲۰۱۵، سه سرباز، که از یک مرکز جامعه یهودیان در شهر نیس، فرانسه محافظت می کردند، توسط موسی کولیبالی، یک تروریست گرگ تنها، با چاقو مورد حمله قرار گرفتند. حمله. سه سرباز در بیرون از یک ساختمان جامعه یهودیان در حال گشت زنی بودند که یک ایستگاه رادیویی یهودی را در خود جای داده بود. مهاجم به اسم «موسی کولیبالی» با چاقویی ۲۰ سانتی متری (۷٫۸ اینچی) با هدف قرار دادن گلوی سرباز به سمت یکی از سربازان هجوم برد. کولیبالی فقط موفق شد آن سرباز را قبل از زخمی شدن بازوی دیگر، از ناحیه صورت مجروح کند. جلیقه های ضد گلوله که توسط سربازان پوشیده شده بود از آسیب دیدگی جدی جلوگیری می کرد. کولیبالی هنگام تلاش برای فرار دستگیر شد. گفته می شود دو همدست از صحنه فرار کرده و هنوز دستگیر نشده اند. مجرم. موسی کولیبالی ، سی ساله، قبلاً به جرم سرقت مسلحانه و جرایم مرتبط با مواد مخدر محکوم شده بود. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۵ او به ترکیه رفت، در آن زمان ترکیه مقصدی محبوب برای جوانان اروپایی بود که قصد جنگ برای داعش را داشتند، اما مقامات امنیتی فرانسه با مقامات ترکیه تماس گرفتند که او را به فرانسه بازگرداندند. او در دسامبر سال ۲۰۱۴ به
دلیل اشتراک اعتقادات مذهبی خود در یک سالن ورزشی در مانت-اژولی، ایل-دو-فرانس، شهری که با پدر و مادر و خواهر و برادرش زندگی می کرد، توسط پلیس مورد بازجویی قرار گرفت. پلیس در زمان حمله اسناد دست نویس مربوط به دین را در اتاق هتل نزدیک شهر Gare de Nice-Ville که وی در آن اقامت داشت پیدا کرد. کولیبالی پس از دستگیری در مورد نفرت خود از فرانسه، یهودیان و ارتش فرانسه صحبت کرد. روند قانونی. کولیابی به اتهام اقدام به قتل در طی یک عملیات تروریستی متهم شد. واکنش. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ، این اتفاق را یکی از چندین حادثه تروریستی توصیف کرد که «در رسانه های خبری» بارتاب نیافت.
راند چهارم فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علیرضا امینی و تهیه کنندگی مرتضی شایسته و مجری طرح علی اوجی , محصول سال ۱۳۹۸ است. داستان. فیلم، داستان زندگی کارگر ساده ای است که همراه همسر و پسر کوچکش زندگی شادی دارند، اما در شب تولد پسر، در یکی از خیابان های تهران، طی یک درگیری خیابانی ناپدید می شود و همسر و پسرش به دنبال او می گردند.
انتخابات ریاست جمهوری مولداوی () در اول نوامبر ۲۰۲۰ برگزار شد. این چهارمین انتخابات بعد از استقلال مولداوی در ۱۹۹۱ بود. رای دهندگان امکان این را داشتند تا رئیس جمهور جدیدی را انتخاب کنند یا به رئیس جمهور در قدرت ایگور دودون برای دومین بار رای دهند. در مرحله اول انتخابات هیچ کدام از نامزدها اکثریت را به دست نیاوردند، بنابر این در مرحله دوم انتخابات که ۱۵ نوامبر برگزار می شود دو کاندید اصلی مایا ساندو و ایگور دودون در صحنه هستند. نهایتاً مایا ساندو با کسب بیش از ۵۷ درصد آرا به عنوان نخستین رئیس جمهور زن مولداوی به ریاست جمهوری رسید. نظام انتخاباتی. الزامات واجد شرایط بودن. در قانون اساسی مولداوی واجد شرایط بودن برای کسب عنوان ریاست جمهوری شخص باید شهروند مولداوی باشد، حداقل ۴۰ سال سن داشته باشد و حداقل ۱۰ سال در مولداوی زندگی کند یا زندگی کرده باشد و همچنین به زبان دولتی صحبت کند. بند ۸۰ قانون اساسی مولداوی محدودیت زمانی را که برای رئیس جمهور مشخص کرده است، یک فرد نمی تواند بیش از ۲ دوره پشت سر هم رئیس جمهور شود. نظام نامه. نامزدها می توانند از طریق یک حزب سیاسی، یک اتحاد انتخاباتی معرفی شوند یا به صورت مستقل ش
رکت کنند. برای کاندیداتوری باید حداقل ۱۵۰۰۰ امضای رأی دهندگان از میان دست کم نیمی از واحدهای سطح ۲ بخش اداری مولداوی با حداقل کسب ۶۰۰ امضا در هر بخش اداری را به دست بیاورند. نتایج انتخابات تنها در صورتی معتبر است که میزان مشارکت در انتخابات بیش از ۳۳ درصد باشد. نامزدی که اکثریت مطلق آرا را کسب کند به عنوان رئیس جمهور انتخاب می شود. در مرحله اول اگر هیچ نامزدی اکثریت آرا را کسب نکرد، دو هفته بعد مرحله دوم بین ۲ نامزد برتر برگزار می شود. سپس نامزدی که بیشترین آرا در مرحله دوم کسب کند رئیس جمهور می شود. مناظره ها. طبق آیین نامه کمیته مرکزی انتخابات، برگزارکنندگان ملتزم به رعایت حق مساوی نامزدها در برگزاری مناظره هستند تا مناظره به روشی منصفانه و بی طرفانه برگزار شود پنج کانال تلویزیونی به این مناظره ها پوشش دادند: مولداوی ۱، ProTV چیچینو، تلویزیون ژورنال، TVR مولداوی و TV8، که به دلیل کروناویروس کووید ۱۹، حداکثر سه نامزد به طور همزمان در هر مناظره حضور داشتند.
سقوط حران به محاصره و تصرف شهر حران، به عنوان آخرین پایگاه امپراتوری آشوری نو توسط نیروهای متحد پادشاهی ماد و امپراتوری بابل نو اشاره دارد. پیش زمینه. امپراتوری آشوری نو، که از سال ۶۳۹ پ.م از کاهش قدرت خود رنج می برد و در نهایت با حمله بابلیان و مادها به سرزمین های خود مواجه شد. شهر آرافا در ۶۱۵ پ.م و پس از آن آشور پایتخت مذهبی و قدیمی امپراتوری در ۶۱۴ پ.م، و سرانجام نینوا معروف، جدیدترین پایتخت آشور، در ۶١٢ پیش از میلاد سقوط کرد. علی رغم کشتارهای وحشیانه پس از آن، آشوریان به عنوان یک نهاد سیاسی دوام آورده و تحت سلطنت پادشاه جدید خود، آشور-اوبالیت دوم، به حران فرار کردند. ایجاد حران به عنوان پایتخت جدید آشوری ها توجه پادشاه بابل، نبوپلسر و پادشاه مادها، هُووَخْشَتْرَه را جلب کرد که مصمم بودند برای همیشه خطر تهدید دوباره آشور را از بین ببرند. محاصره. گاهشمار آشوری پس از ۶۱۰ پ.م دیگر رویدادی ثبت نمی کند - تاریخ احتمالی محاصره. این محاصره یک سال دیگر ادامه داشت تا اینکه سرانجام شهر در ۶۰۹ پ.م سقوط کرد. از خود محاصره اطلاعات زیادی در دست نیست - فرض بر این است که آشور-اوبالیت دوم در جنگ کشته شده است. عواقب. با سقو
ط حران ، امپراتوری آشور به عنوان یک کشور حیات خود را از دست داد . بازماندگان ارتش امپراتوری آشور سابق با نیروهای مصری که در مگیدو جمع شده بودند ادغام شدند. در سال ۶۰۵ پ.م، بابلی ها دوباره موفق شدند، زیرا آنها مصری ها را به همراه بخشی از ارتش آشور سابق در کارکمیش شکست دادند و به مداخله مصر در خاور نزدیک خاتمه دادند.