Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، بلکه سازمان های بین دولتی مانند سازمان مالکیت فکری آفریقا (OAPI) و اتحادیه اروپا نیز می شوند. این بدان معناست که متقاضیان ساکن در یکی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا که طرف معاهده نیستند، مانند اتریش یا بریتانیا؛ می تواند بر اساس محل اقامت خود در اتحادیه اروپا از سیستم لاهه استفاده کنند. الزامات درخواست. درخواست ممکن است به انتخاب متقاضی به زبان های انگلیسی، فرانسوی یا اسپانیایی ثبت شود. درخواست باید شامل یک یا چند نما از طرح های مربوط باشد و می تواند حداکثر ۱۰۰ طرح مختلف را شامل شود، مشروط بر اینکه طرح ها همه در یک کلاس طبقه بندی بین المللی طرح های صنعتی (طبقه بندی لوکارنو) Locarno Classification - WIPO باشند. هزینه درخواست شامل سه هزینه است: هزینه پایه، هزینه نشر، و هزینه تخصیص برای هر کشور طرف معاهده عضو مشخص شده. مراحل آزمون و ثبت نام. درخواست برای الزامات رسمی، توسط دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) مورد بررسی قرار می گیرد؛ که این فرصت را برای متقاضی فراهم می کند تا برخی از ایرادات احتمالی در درخواست را اصلاح کند. هنگامی که الزامات رسمی برآورده شد، در سوابق بین المللی ثبت می شود و جزئیات به
صورت الکترونیکی در بولتن طراح های بین المللی (International Designs Bulletin) در وب سایت WIPO منتشر می شود. اگر هر یک از کشورهای عضو تعیین شده، تشخیص دهد که طرحی که برای حفاظت در آن کشور متعهد ثبت شده است، مغایر ضوابط داخلی آن کشور برای ثبت است (مثلاً متوجه می شود که طرح جدید نیست)، باید به دفتر بین المللی اطلاع دهد که ثبت را رد کرده است. در صورتیکه هر کدام از کشورهای طرف معاهده چنین امتناعی را صادر نکنند، این امر در روال ثبت بین المللی اثر می گذارد و باعث می شود طرح (یا طرح های) ثبت شده تحت حمایت قوانین داخلی آن کشور عضو قرار گیرند. مدت و تمدید. مدت ثبت بین المللی پنج سال است که در دوره های پنج ساله دیگر تا حداکثر مدت مجاز هر کشور طرف معاهده قابل تمدید است. برای قانون ۱۹۳۴ میلادیِ لندن حداکثر مدت ۱۵ سال بود. تمدیدها به صورت مرکزی توسط دفتر بین المللی انجام می شود. متقاضی هزینه تمدید را می پردازد و به دفتر بین المللی کشورهایی که قرار است ثبت نام برای آنها تمدید شود، اطلاع می دهد. نامگذاری. این قرارداد در شهر لاهه هلند منعقد شد.
جاناتان هاوس یک مورخ تاریخ نظامی آمریکایی و نویسنده است. او استاد بازنشسته تاریخ نظامی در کالج فرماندهی و ستاد کل ارتش ایالات متحده است. هاوس یک مرجع برجسته در تاریخ نظامی شوروی است، با تأکید بر جنگ جهانی دوم و تأثیر شوروی بر دکترین عملیاتی مدرن. به همراه دیوید گلانتز، او چندین کتاب در مورد عملیات ارتش سرخ در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) نوشته است.
شین اسپلینت که به نشانگان فشار درشت نی داخلی (استرس تیبیای داخلی) نیز معروف است، دردناک بوده و می تواند، درمان های تمرینات ورزشی را مختل کند. به طور کلی این درد بین وسط پایه پایین و مچ پا پدیدار می شود. درد ممکن است کسل کننده یا تیز باشد، و به طور کلی این بیماری توسط تمرینات سنگین که به درشت نی فشار می آورد، ایجاد می شود. این بیماری غالباً با سپری کردن دوره های استراحت مرتفع می شود. با این حال، این یک بیماری خطرناک نیست و ممکن است با برخی از درمان های خانگی ساده زیر نظر پزشک متخصص ساق پا کاهش می یابد. شین اسپلینت با درد در ناحیهٔ پایین پا، جلو، بیرون یا داخل پا مشخص می شوند. غالباً، درد با شروع ورزش آغاز می شود، با ادامه ورزش به تدریج بهتر می شود و پس از اتمام ورزش دوباره بدتر می شود.
واژه نامه کالبدشناسی ماهیچه ، برای توصیف منحصربه فرد جنبه های ماهیچه های اسکلتی، ماهیچه های قلبی و عضلات صاف مانند عمل کرد، ساختار، اندازه و مکان آن ها استفاده می شود.
آنوش ادواردی بقلویان (؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار و فیزیکدان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۹ تا تاریخ ۲۰۲۱ نمایندگی دوره هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه آمریکایی ارمنستان و دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی متاهل و صاحب یک فرزند است.
استلا خاچاطوری گریگوریان (؛ ؛ زادهٔ ) مجسمه ساز و نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۴ نوامبر ۱۹۸۹ در آراگاتساوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت.
مثلث عذاب ، یک مثلث تشریحی است که توسط مجرای وابران در قسمت داخلی، عروق اسپرماتیک در طرفین و چین های صفاقی در قسمت پایینی تعریف می شود. این مثلث شامل سرخرگ تهیگاهی بیرونی، ورید ایلیاک سیرکومفلکس عمیق، شاخه تناسلی عصب تناسلی رانی و پنهان شده توسط فاسیا و عصب رانی است. در ترمیم لاپاراسکوپی فتق کشاله ران اهمیت دارد. در این جا از منگنه های جراحی اجتناب می شود. مانند مثلث عذاب، مثلث درد است که نقطه عطف مهمی در جراحی لاپاروسکوپی محسوب می شود. مرز رگ های غدد جنسی (شریان بیضه و ورید) - در قسمت میانی دستگاه ایلیوپوبیک - فوقانی و بازتاب صفاقی در زیر است. محتویات این مثلث شامل شاخه کشاله ران عصب تناسلی رانی جنیتو و عصب پوستی جانبی ران است. اهمیت. پس از قرار دادن مش، جراح باید از قرار دادن تاچ ها برای محکم کردن مش در زیر دستگاه ایلیوپوبیک خودداری کند، در غیر این صورت می تواند به اعصاب بیمار آسیب برساند. از این رو، مثلث درد نام گذاری شده است.
ویندوز ترمینال ، یک شبیه ساز ترمینال چند زبانه ای است که مایکروسافت برای ویندوز ۱۰ و نسخه های جدیدتر، به عنوان جایگزینی برای کنسول ویندوز توسعه داده است. این می تواند هر برنامه خط فرمان، از جمله تمام شبیه سازهای ترمینال ویندوز را در یک تب جداگانه اجرا کند. برای اجرای خط فرمان ، پاورشل ، WSL، SSH، و Azure Cloud Shell Connector از پیش پیکربندی شده است. ویندوز ترمینال با بک اند رندر مخصوص به خود ارائه می شود. با شروع نسخه ۱.۱۱ در ویندوز ۱۱، برنامه های خط فرمان می توانند با استفاده از این بک اند جدیدتر به جای کنسول قدیمی ویندوز اجرا شوند.
صفرعلی فرسادمنش (۱۳۱۸–۱۳۹۶) فرهنگ نویس ایرانی و استاد زبان روسی دانشگاه تهران بود. آبتین گلکار او را در کنار منور جزنی دو ستون اصلی آموزش آکادمیک زبان روسی در ایران می داند.
منور (باگدالووا) جَزَنی (۱۳۰۱–۱۳۹۲) مترجم ایرانی و استاد بازنشستهٔ زبان روسی دانشگاه تهران بود. آبتین گلکار او را در کنار صفرعلی فرسادمنش دو ستون اصلی آموزش آکادمیک زبان روسی در ایران می داند.
منیر اصفیاء که به نام منیر مهران و منیر جزنی نیز معروف است، مترجم ادبی و روزنامه نگار ورزشی اهل ایران بود. او را مادر روزنامه نگاری ورزشی در ایران می دانند. اصفیا همسر منوچهر مهران بود و به همراه همسرش، نشریهٔ "نیرو و راستی" را منتشر می کرد. او خواهر محمدصفی اصفیاء بود.
منوچهر مهران (زاده ۱۲۹۱ مشهد – درگذشته ۱۹ آذر ۱۳۲۶) روزنامه نگار ورزشی اهل ایران بود. او نام خانوادگی اش را از «شه پور» به «مهران» تغییر داد. مهران را از پیشگامان روزنامه نگاری ورزشی در ایران می دانند. او به همراه همسرش، منیر اصفیا، نشریهٔ "نیرو و راستی" را منتشر می کرد. او در ۱۹ آذر ۱۳۲۶ به دلیل ایست قلبی درگذشت. زندگی نامه. منوچهر مهران سال ۱۲۹۱ در مشهد زاده شد. دبستان و دبیرستان را در زادگاهش به پایان رساند. از کودکی شیفته ورزش بود به طوری که گاه او را بیش فعال می خواندند. در رشته های کوهنوردی، دو میدانی و فوتبال مقام های نخست را در مشهد به دست آورد. نخستین بار در ۱۷ سالگی در برابر یک تیم فوتبال از اتحاد شوروی بازی دوستانه کرد و در ۱۸ سالگی به خدمت سربازی رفت و در تیم های گوناگون ورزشی ارتش، مقام های نخست و دوم را یکی پس از دیگری به دست آورد. در ۲۰ سالگی دبیر ورزش دبیرستان های مشهد شد و هفت سال پس از آن، کار را رها کرد، به تهران رفت و ورزش حرفه ای را در رشته های شنا، اسکی و فوتبال پی گرفت. سال ۱۳۱۵ به دلیل تلاش در راه ترقی دانش آموزان، زمان افتتاح ساختمان جدید دبیرستان فردوسی مدال درجه یک را از حکمت، وزیر
فرهنگ، دریافت کرد. همان سال با حسین بنایی و امیر بیرجندی اولین خراسانی هایی بودند که به قله دماوند صعود کردند. بعدها اولین بار کلاس های آموزشی کوهنوردی برای ارتقای سطح دانش فنی کوهنوردان تشکیل داد و بازهم او و گروه کوهنوردی نیرو و راستی بودند که نخستین بار در ایران در کوهنوردی از طناب و میخ استفاده کردند. پس از تصویب آغاز مسابقات قهرمانی کشور، مهران به عضویت هیئت مدیره اولین دوره مسابقات قهرمانی کشور منصوب شد. عبور از وقایع شهریورماه ۱۳۲۰ و آرام شدن اوضاع، منوچهر مهران تصمیم گرفت نخستین باشگاه ورزش حرفه ای را در ایران تأسیس کند؛ باشگاه نیرو و راستی، اولین باشگاه ورزشی ایران بود. پیش از آن، باشگاه ها را برای فعالیت در رشته ای خاص تأسیس می کردند، اما باشگاه «نیرو و راستی»، باشگاهی با رشته های ورزشی متنوع بود؛ فوتبال، کشتی، اسکی، کوهنوردی و حتی غارنوردی! منوچهر مهران بنیان گذار رشته غارنوردی در ایران بود؛ او در سال ۱۳۲۳ شمسی، رهبری یک گروه ۴۵ نفره را برای غارنوردی در غار شاپور، واقع در نزدیکی کازرون، برعهده گرفت. این نخستین بار بود که غار شاپور توسط یک تیم غارنوردی ایرانی کاوش می شد. مهران در سال ۱۳۲۴ شمسی، به ه
مراه یک گروه ۷۵ نفره، همین عملیات را در غار مغان مشهد انجام داد. همزمان با تأسیس باشگاه نیرو و راستی، مجله ورزشی ای نیز، با کمک همسر مهران، منتشر شد. نام مجله هم، مانند نام باشگاه، «نیرو و راستی» بود. این مجله را نخستین مجله حرفه ای ورزش در ایران می دانند. البته قبل از «نیرو و راستی» هم، معدود مطبوعاتی در زمینه ورزش منتشر شده بود؛ مثل ضمیمه ورزشی روزنامه «ایران ما»، اما هیچ کدام از آن ها، اولاً دوامی نیاوردند و ثانیاً، به طور اختصاصی مربوط به ورزش نبودند. او با برنامه ریزی دقیق، مسابقات مختلف ورزشی را در داخل و خارج از کشور تدارک دید. از مسئولیت های او می توان به مدیریت مسابقات آموزشگاه های تربیت بدنی وزارت فرهنگ، سرپرستی تیم ایران در مسابقه چندجانبه بین ارتش آمریکا و شش کشور خاورمیانه در خرمشهر با میزبانی ارتش آمریکا و عضویت در هیئت ۱۰ نفره کمیته ملی المپیک ایران از ۱۱ اردیبهشت ۱۳۲۶ اشاره کرد. مهران بر اثر بیماری قلبی ۱۹ آذر ۱۳۲۶ درگذشت و جسد وی در آرامگاه ظهیرالدوله شمیران به خاک سپرده شد.
سیاهرگ توراکو اپیگاستریک ، در امتداد جنبه جانبی تنه، بین ورید اپی گاستر سطحی در زیر و ورید سینه جانبی در بالا قرار دارد و ارتباط مهمی بین سیاهرگ رانی و سیاهرگ زیربغلی برقرار می کند. هنگامی که بزرگ سیاهرگ زیرین با ایجاد وسیله ای برای بازگشت وریدی جانبی مسدود می شود، این ورید بسیار مهم است. با اتصال به وریدهای سطحی اپی گاستر که از سیاهرگ رانی درست در زیر رباط کشاله ران ایجاد می شوند، یک آناستوموز (ارتباط بین رگ های خونی یا بین دو حلقه روده گفته می شود) کاواکوال ایجاد می کند. اهمیت بالینی. سیاهرگ توراکو اپیگاستریک از این نظر منحصر به فرد است که هم به بزرگ سیاهرگ فوقانی و هم به بزرگ سیاهرگ زیرین تخلیه می شود. از این رو، به عنوان یک پیوند کاوال-کاوالی آناستوموز بین این دو عمل می کند. علاوه بر این، ورید توراکو اپی گاستریک از طریق ورید پارانافی به سیاهرگ باب کبدی متصل می شود و در نتیجه به عنوان آناستوموز پورتوکاوال نیز عمل می کند.
سیاهرگ سطحی اپی گاستر ، سیاهرگی است که با شریان اپی گاستر سطحی حرکت می کند و به سیاهرگ صافن جانبی نزدیک حفره اولیس می پیوندد.
سیاهرگ صافن جانبی قدامی ، شاخه قدامی مخصوص سیاهرگ صافن بزرگ است که صورت قدامی جانبی خون ران را تخلیه می کند. عدم تخلیه ناکافی خون، باعث ایجاد رگ های واریسی مهم در یک دوره طولانی می شود. این سیاهرگ معمولاً تنها سیاهرگ ناکافی موجود در بیمار است. جستارهای وابسته. سیاهرگ صافن بزرگ سیاهرگ صافن کوچک
دهانه صافن ، در کالبدشناسی به (هیاتوس صافن، هم چنین حفره اوالیس) که یک حفره بیضی شکل در قسمت وسط بالایی فاسیا لاتا ران اطلاق می شود. این دهانه ۳ تا ۴ سانتی متر زیر غده شرم گاهی قرار دارد و حدود ۳ سانتی متر طول و ۱٫۵ سانتی متر عرض دارد.
آذربایجان قرار است در بازی های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ که از ۴ تا ۲۰ فوریه ۲۰۰۲ در پکن چین برگزار می شود به رقابت بپردازد. تیم آذربایجان متشکل از دو ورزشکار (یک ورزشکار زن، یک ورزشکار مرد) در یک رشته ورزشی است. این یک سوم تیم در بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ است. ولادیمیر لیتوینتسف پرچمدار آذربایجان در مراسم افتتاحیه این بازی ها حضور دارد.
سیاهرگ جانبی سینه ، (بعضاً به آن «سیاهرگ طولانی قفسه سینه» گفته می شود) شاخه ای از سیاهرگ زیربغلی است. توسط سرخرگ سینه ای بیرونی جاری می شود و ماهیچه دندانه ای پیشین و ماهیچه سینه ای بزرگ را تخلیه می کند. به طور معمول، سیاهرگ توراکو اپیگاستریک بین این ورید و سیاهرگ سطحی اپی گاستر وجود دارد تا در صورت بروز فشار خون یا انسداد در سیستم پورتال (از طریق کبد) به عنوان یک شانت برای خون عمل کند.
هراند آوانسی وُسکانیان ( زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۲۴ - درگذشتهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴) ایران شناس ارمنی تبار بود. درگذشت. وی در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴ در سن ۹۹ سالگی در مسکو درگذشت. تجلیل. در سال ۱۳۹۳، در مراسم اختتامیه همایش استادان زبان فارسی و ایران شناسان روسیه، از تلاش های وسکانیان، ایران شناس معتبر و برجسته روس و مؤلف فرهنگ لغت روسی و فارسی در آستانه ۹۰ سالگی اش تجلیل شد و لوح تقدیری از طرف سفیر جمهوری اسلامی ایران در فدراسیون روسیه به وی اعطاء شد. در این مراسم، علیزاده معاون بنیاد ایران شناسی، احمدوند معاون پژوهشی دانشگاه علامه طباطبایی، منادی نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس شورای اسلامی ایران و استادان زبان فارسی و ایران شناسان از شهرها و مناطق مختلف روسیه از جمله مسکو، سن پترزبورگ، قازان، داغستان، آستراخان، یکاترینبورگ، نیژنی نووگوراد، اورال جنوبی، اوستیا، ساراتوف، و وارونژ و همچنین از کشورهای بلاروس و تاجیکستان حضور داشتند.
رانندگی فرزند ۱۱ ساله حسین حاجی لری، امام جمعه تفرش در روز پنج شنبه، ۱۴ بهمن در جاده تفرش-قم منجر به تصادف و کشته شدن سه نفر و مجروح شدن چهار نفر شد. جان باختگان این حادثه، رئیس شورای اسلامی روستای کَهَک و دو فرزندش بودند. رئیس پلیس راه استان مرکزی، علت این حادثه را تجاوز به چپ راننده خودروی سمند اعلام کرده است. در پی رانندگی مرگبار پسر ۱۱ ساله امام جمعه تفرش که منجر به کشته شدن سه نفر شد، شورای سیاست گذاری ائمه جمعه از عزل او خبر داد. شورای سیاست گذاری ائمه جمعه استان مرکزی روز یکشنبه، ۱۷ بهمن ضمن اشاره به عزل حسین حاجی لری، از معرفی جانشین او در روزهای آینده خبر داد.
دختر پادشاه فیلمی آمریکایی در ژانر اکشن، ماجراجویی و فانتزی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی شان مک نامارا است. فیلم نامه این فیلم توسط بری برمن و جیمز شیمس بر اساس رمان "خورشید و ماه" (۱۹۹۷) به قلم واندا ان. مک اینتایر به رشته تحریر درآمده است. پیرس برازنان در نقش لوئی چهاردهم، کایا اسکودلاریو در نقش ماری-جوزف دالامبر، بنجامین واکر، ریچل گریفیتس، فن بینگ بینگ و ویلیام هرت بازیگران فیلم هستند. داستان فیلم دربارهٔ تلاش پادشاه لوئی چهاردهم برای جاودانگی به واسطهٔ نیروی زندگی یک پری دریایی است. داستان. تلاش پادشاه لوئی چهاردهم برای جاودانگی او را به دستگیری و سرقت نیروی زندگی یک پری دریایی سوق می دهد، حرکتی که با کشف این موجود توسط دختر نامشروعش پیچیده تر می شود. تولید. تصویربرداری اصلی فیلم در اوایل آوریل ۲۰۱۴ در ورسای، فرانسه آغاز شد. پس از دو هفته فیلمبرداری در فرانسه، کار تولید در ۲۳ آوریل در ملبورن، استرالیا ادامه یافت. تصویربرداری در اواخر ماه مه ۲۰۱۴، به اتمام رسید. "دختر پادشاه" ابتدا قرار بود در آوریل ۲۰۱۵ به نمایش درآید، اما برای تکمیل جلوه های پس تولید، انتشار آن سه هفته به تعویق افتاد. این فیلم برای بیش ا
ز پنج سال در هاله ای از ابهام بود، تا اینکه در نهایت اجازهٔ حقوقی توزیع آن توسط گرویتاس ونچرز دریافت شد و در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲ اکران شد. فیلم با واکنش های منفی از سوی منتقدان همراه بود. انتشار فیلم. اولین بار در ۱۵ اوت ۲۰۱۴، کمپانی پارامونت پیکچرز تاریخ اکران فیلم را ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ اعلام کرد، در حالی که فروش بین المللی توسط گود یونیورسال انجام خواهد شد. فقط سه هفته قبل از اینکه فیلم برای اکران گسترده باشد، کمپانی پارامونت بدون مشخص کردن تاریخ اکران آینده آن را لغو کرد. یک منبع نزدیک به فیلم ادعا کرد که زمان بیشتری برای تکمیل کار جلوه های ویژه مورد نیاز است. این فیلم بعداً به نام دختر پادشاه نامگذاری شد و در ۱ ژوئن ۲۰۲۰، توسط آرک لایت فیلم در طول رویداد مجازی کن ۲۰۲۰ توزیع شد. در اکتبر ۲۰۲۱، اعلام شد که کمپانی گراویتاس ونچرز حقوق پخش فیلم را به دست آورده و آن را برای اکران در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲ تعیین کرده است.
نیروی موشکی ارتش آزادی بخش خلق (PLARF) با نام پیشین سپاه دوم توپخانه، نیروی موشکی استراتژیک و تاکتیکی جمهوری خلق چین است. این نیرو، چهارمین شاخه نظامی از ارتش آزادی بخش خلق (PLA) است و زرادخانهٔ موشک های بالستیک زمینی چین، اعم از هسته ای و متعارف را کنترل می کند. این نیرو، در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ تأسیس شد و اولین حضور عمومی خود را در ۱ اکتبر ۱۹۸۴ نشان داد. مقر اصلی این نیرو در پکن واقع شده و تحت فرماندهی مستقیم کمیسیون نظامی مرکزی چین (CMC) است. در مجموع تخمین زده می شود که چین تا سال ۲۰۲۰ دارای ۳۲۰ کلاهک هسته ای باشد که تعداد نامعلومی از آن ها فعال و آماده استقرار هستند. در سال ۲۰۱۳، اطلاعات آمریکا تعداد موشک های قاره پیمای فعال چینی را بین ۵۰ تا ۷۵ موشک زمینی و دریایی تخمین زد. ارزیابی های اطلاعاتی جدیدتر در سال ۲۰۱۹ تعداد آن ها را حدود ۹۰ نشان داد که این تعداد، به سرعت در حال رشد است. نیروی موشکی ارتش چین، دارای حدود ۱۲۰٬۰۰۰ پرسنل و شش تیپ موشک بالستیک است. این شش تیپ به طور مستقل در مناطق مختلف نظامی در سراسر چین مستقر هستند. نام این شاخهٔ نظامی، در ۱ ژانویه ۲۰۱۶ از سپاه دوم توپخانه به نیروی موشکی ارتش آزادی بخش
خلق، تغییر یافت. علی رغم ادعاهای برخی، به نظر می رسد هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد نسل جدید زیردریایی های بالستیک چینی تحت کنترل این نیرو قرار خواهد گرفت. طبق برآورد پنتاگون، این موشک ها شامل ۱۲۰۰ موشک بالیستیک کوتاه برد متعارف، ۲۰۰ تا ۳۰۰ موشک بالستیک میان برد متعارف و تعداد نامعلومی از موشک های بالستیک دوربرد متعارف و همچنین ۲۰۰ تا ۳۰۰ موشک کروز پرتاب شونده از زمین است. بسیاری از این تجهیزات، بسیار دقیق هستند که به آن ها اجازه می دهد اهداف را حتی بدون کلاهک هسته ای منهدم کنند. تاریخچه. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، چین سومین قدرت هسته ای بزرگ جهان بود و دارای نیروی راهبردی هسته ای کوچک اما توانمند، دارای حدوداً ۱۰۰ تا ۴۰۰ جنگ افزار هسته ای بود. از اواخر دههٔ ۱۹۷۰، چین طیف کاملی از تسلیحات هسته ای را مستقر کرد و به قابلیت حمله دوم هسته ای دست یافت. نیروی هسته ای نظامی چین توسط نیروی موشکی استراتژیک با ۱۰۰٬۰۰۰ نفر پرسنل، مستقیماً توسط ستاد مشترک ارتش خلق چین، اداره و کنترل می شد. چین در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ با کمک شوروی شروع به توسعه جنگ افزارهای هسته ای کرد. پس از شکاف چینی-شوروی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰، ا
تحاد جماهیر شوروی از برنامه ها و ارسال داده های مربوط به بمب هسته ای به چین، خودداری کرد، توافقنامه انتقال فناوری نظامی و هسته ای را لغو کرد و خروج مستشاران شوروی را در سال ۱۹۶۰ آغاز کرد. علی رغم قطع کمک های شوروی، چین توسعه سلاح های هسته ای را ادامه داد تا «انحصار ابرقدرت ها در سلاح های هسته ای» را بشکند، امنیت ملی چین را در برابر تهدیدات شوروی و آمریکا تضمین کند، و اعتبار و قدرت چین را در سطح بین المللی افزایش دهد. چین در دههٔ ۱۹۶۰ در زمینهٔ تولید تسلیحات هسته ای، پیشرفت سریعی داشت. در یک دورهٔ ۳۲ ماهه، چین نخستین بمب اتمی خود را در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۴ در لوپ نور با موفقیت آزمایش کرد، نخستین موشک هسته ای چین در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۶ پرتاب شد و نخستین بمب هیدروژنی چین نیز در ۱۴ ژوئن ۱۹۶۷ منفجر شد. استقرار موشک بالیستیک کوتاه برد متعارف دانگ فنگ-۱ و موشک بالستیک میان برد دان فنگ-۲ (CSS-1) در دههٔ ۱۹۶۰ رخ داد. موشک بالیستیک میان برد دانگ فنگ-۳ (CCS-2) در سال ۱۹۶۹ با موفقیت آزمایش شد. اگرچه انقلاب فرهنگی چین برنامه جنگ افزار کشتارجمعی و استراتژیک چین را کمتر از سایر بخش های علمی و آموزشی در چین مختل کرد، اما در سال های بعد،
کاهشی در توسعهٔ موشکی این کشور، رخ داد. استان گانسوی چین، میزبان یک منطقهٔ نظامی پرتاب موشک بود. چین ۹ فروند هواگرد شناسایی لاکهید یو-۲ را در این منطقه منهدم کرد. دو فروند از آن ها نیز، هنگام تلاش برای جاسوسی از این منطقه ناپدید شدند. در دههٔ ۱۹۷۰، برنامه تسلیحات هسته ای چین، شاهد توسعه موشک های بالستیک میان برد، دوربرد و موشک های بالستیک قاره پیما و ایجاد یک نیروی بازدارنده بود. چین به استقرار موشک های میان برد ادامه داد، استقرار دانگ فنگ-۳ را آغاز و آن را با موفقیت آزمایش کرد و استقرار دانگ فنگ-۴ (CSS-4) را نیز با بُرد محدود آغاز کرد. تا سال ۱۹۸۰، چین بر کندی توسعه هسته ای ناشی از انقلاب فرهنگی چین غلبه کرد و در برنامه تسلیحات استراتژیک خود به موفقیت هایی دست یافت. در سال ۱۹۸۰، چین با موفقیت موشک دوربرد خود، دانگ فنگ-۵ (CCS-4) را آزمایش کرد. این موشک از مرکز چین به سمت اقیانوس آرام غربی پرواز کرد و در آن جا توسط یک تیم ویژه از نیروی دریایی چین، بازیابی شد. دانگ فنگ-۵ توانایی هدف قرار دادن اهدافی در غرب اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده را دارا بود. در سال ۱۹۸۱ چین سه ماهواره را از یک پرتابگر به مدار زمین پر
تاب کرد که نشان می داد چین ممکن است دارای فناوری توسعه هدف گیری مستقل چندگانه (MIRV) باشد. چین همچنین زیردریایی نوع 092 SSBN (کلاس Xia) را در سال ۱۹۸۱ عملیاتی کرد و سال بعد، پرتاب موفقیت آمیز آزمایشی موشک بالستیک ژولانگ-۲ (CSS-NX-4) را انجام داد. علاوه بر توسعهٔ یک نیروی هسته ای مبتنی بر دریا، چین شروع به بررسی توسعه سلاح های هسته ای تاکتیکی کرد. تمرینات نیروهای مسلح چین، استفادهٔ شبیه سازی شده از سلاح های هسته ای تاکتیکی در موقعیت های تهاجمی و تدافعی را از سال ۱۹۸۲ آغاز کرد. گزارش های مربوط به در اختیار داشتن تسلیحات هسته ای تاکتیکی توسط چین در سال ۱۹۸۷ تأیید نشده بود. در سال ۱۹۸۶ چین دارای یک نیروی بازدارنده مؤثر با بهره گیری از نیروهای زمینی، دریایی و هوایی بود. نیروهای مستقر در زمین، شامل موشک های میان برد، دوربرد و قاره پیما بودند. نیروی استراتژیک مبتنی بر دریا متشکل از موشک های بالیستیک پرتاب از زیردریایی بود. بمب افکن های نیروی هوایی چین قادر به حمل بمب های هسته ای بودند، اما بعید به نظر می رسید که بتوانند به سیستم های دفاع هوایی پیشرفتهٔ قدرت های نظامی مُدرن نفوذ کنند. رهبران چین متعهد شدند که ابتدا ا
ز تسلیحات هسته ای استفاده نکنند. آن ها اما اظهار داشته اند که در صورت استفاده از سلاح های هسته ای علیه چین، با سلاح های هسته ای خود، مقابله به مثل خواهند کرد. موشک کروز دوربرد سی جِی-۱۰ برای نخستین بار در رژهٔ نظامی در شصتمین سالگرد تأسیس جمهوری خلق چین ظاهر شد. آن موشک، نشان دهندهٔ نسل جدید فناوری تسلیحات موشکی در نیروهای مسلح چین بود. در اواخر سال ۲۰۰۹، گزارش شد که چین در حال ساخت تأسیساتی زیرزمینی به طول برای پرتاب و ذخیره سازی موشک های هسته ای خود در استان هبئی است. این مرکز احتمالاً در کوه های تایهانگ واقع شده است. در ۹ ژانویه ۲۰۱۴، یک وسیلهٔ پروازی گلایدکننده و فراصوت چینی (HGV) به نام WU-14 ظاهراً در حال پرواز با سرعتی بالا بر فراز چین مشاهده شد. این پرنده، توسط پنتاگون به عنوان یک وسیلهٔ حمل موشک اَبَرصوت با قابلیت نفوذ به سیستم دفاع موشکی آمریکا و حمل کلاهک های هسته ای تأیید شد. طبق گزارش ها، WU-14 برای پرتاب به عنوان آخرین مرحله از یک موشک بین قاره ای چینی با سرعت ۱۰ ماخ یا طراحی شده است. دو مقالهٔ فنی چینی از دسامبر ۲۰۱۲ و آوریل ۲۰۱۳ نشان می دهد که چین به این نتیجه رسیده است که سلاح های اَبَرصوت «ی
ک تهدید جدید هوافضا» هستند و آن ها در حال توسعهٔ سیستم های هدایت دقیق ماهواره ای هستند. چین پس از روسیه و ایالات متحده سومین کشوری است که وارد «مسابقه تسلیحاتی اَبَرصوت» شده است. نیروی هوایی ایالات متحده، هواگرد نمایش دهندهٔ فناوری بوئینگ ایکس-۵۱ را به پرواز درآورده است و نیروی زمینی ایالات متحده نیز پروژهٔ حمله سریع جهانی را آزمایش کرده است. چین بعداً پرواز آزمایشی موفقیت آمیز یک «وسیلهٔ پرندهٔ تحویل موشک اَبَرصوت» را تأیید کرد، اما ادعا کرد که این وسیله، بخشی از یک آزمایش علمی بوده و به سوی هدفی خاص، پرتاب نشده است. مرکز اطلاعات ملی هوا و فضای نیروی هوایی ایالات متحده تخمین زده است که تا سال ۲۰۲۲ تعداد کلاهک های هسته ای چین که قادر به رسیدن به ایالات متحده هستند، می تواند به بیش از ۱۰۰ موشک برسد. در ژوئن ۲۰۲۱، مرکز مطالعات عدم اشاعه جیمز مارتی، دریافت که چین در حال ساخت یک میدان از سیلوهای موشکی جدید خود در گانسو در غرب چین است. بر اساس تصاویر ماهواره ای، ۱۱۹ سیلوی موشکی برای موشک های بالستیک قاره پیما در نزدیکی شهر یومن چین، در حال ساخت است. در ماه ژوئیه، فدراسیون دانشمندان آمریکایی متوجه شد که ۱۱۰ سیلوی م
وشکی دیگر در هامی، سین کیانگ ساخته شده است. سیلوهای پرتاب موشک در این دو پروژه، بیش از ده برابر تعداد سیلوهای موشک های قاره پیمای فعال کنونی چین است. طبق گزارش فایننشال تایمز و وال استریت جورنال، در ژوئیه ۲۰۲۱، چین موشک اَبَرصوت دور زمین گَرد را آزمایش کرد که شامل پرتاب موشک دیگری از این وسیله در سرعت بسیار بالا بود. این دو روزنامه نوشتند که این آزمایش نشان می دهد که چین در حال توسعه تسلیحات استراتژیک با قابلیت حمل سلاح هسته ای است که از آن چیزی که تصور می شد، پیشرفته تر است. این موضوع، باعث غافل گیری مقامات پنتاگون شد. نه ایالات متحده و نه روسیه توانایی مشابهی را از خود نشان نداده اند که مستلزم پرتاب موشک از وسیلهٔ پروازی مادری است که با سرعتی معادل پنج برابر سرعت صوت حرکت می کند. بر اساس گزارش فایننشال تایمز، این سیستم تسلیحاتی، از دو بخش تشکیل شده است: یک سیستم بمباران مداری کسری (FOBS) و یک وسیلهٔ پروازی اَبَرصوت (HGV). سازماندهی. نیروی موشکی ارتش خلق چین در پایگاه هایی که گاهی ارتش نامیده می شوند، سازماندهی شده است. هر پایگاه، تعدادی تیپ و هر تیپ، تعدادی گردان را فرماندهی می کند. به عنوان یک قاعدهٔ کلی،
هر پایگاه بین ۳ تا ۵ تیپ، با ترکیبی از تیپ های جنگ افزارهای هسته ای و متعارف، عمل می کند. پایگاه ۶۱ استثنا است و اعتقاد بر این است که دارای ۷ تیپ است که همه آن ها متعارف هستند. به کارگیری موشک های بالیستیک متعارف و کنترل سلاح های هسته ای، در سطح کمیسیون نظامی مرکزی، فرماندهی می شود. عملیات در عربستان سعودی. پروژه چرخ طلایی نیروی موشکی ارتش خلق چین، (ویکی پدیای چینی: ) از زمان تأسیس نیروی استراتژیک موشکی سلطنتی سعودی در سال ۱۹۸۴، با اختصاص موشک های بالیستیک میان برد دی اف-۳ و دی اف-۲۱ در عربستان سعودی همکاری می کند.
لسلی جکسون چیهولی (Leslie Jackson Chihuly) (زادهٔ اول می ۱۹۶۱)، مدیر هنری و نوع دوست آمریکایی است. وی رئیس هیئت مدیره و مدیر اجرایی شرکت چیهولی است. این شرکت شامل استودیو و کارگاه چیهولی بوده که هر دو بیان گر فعالیت های هنری و بینش همسرش، دیل چیهولی است. در سال ۲۰۱۸، او پس از ۹ سال فعالیت در جایگاه ریاست هیئت مدیره و اجرای تغییرات بنیادی، به عنوان رئیس بازنشستهٔ هیئت مدیرهٔ ارکستر سمفونیک سیاتل برگزیده شد. این مسئولیت ها همزمان با تصدی اموری نظیر مدیرعاملی و مدیریت استعدادهای نوپای عرصهٔ موسیقی بود. همچنین او مسئولیت خروج سازمان از چالش های مالی و درگیری های سازمانی در سال ۲۰۰۹ و ورود آن به صحنهٔ کارنگی هال در سال ۲۰۱۴ را برعهده داشت. ارکستر سمفونیک سیاتل به رهبری او برندهٔ سه جایزهٔ گرمی شد و در سال ۲۰۱۸ جایزهٔ گرامافون «بهترین ارکستر سال» را دریافت کرد. لسلی چیهولی عضو هیئت مدیرهٔ ارکستر سمفونیک سیاتل، کالج واسر و مدرسهٔ شیشه ای پیلچاک است. اوایل زندگی و تحصیلات. جکسون چیهولی در سال ۱۹۶۱ در اوکلاهما، ایالت اوکلاهما چشم به جهان گشود. او دختر رویال سی. جکسون، مهندس مکانیک، و جو مورگان جکسون، مربی و سرباز داوط