Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وصی به تملک بخش عمومی درآمدند. سهم ایران نیز به ۷.۷۹ درصد رسید و یک ایرانی به عنوان عضو هیئت مدیره، شرکت جدید منصوب شد. پس از حوادث یازدهم سپتامبر سال ٢٠٠١ که جرج دابلیو. بوش، ایران را جزو "محور شرارت" اعلام کرد و از شرکت آلمانی تیسن کروپ، خواست سهم ایران را در این شرکت کاهش دهد. ایران نیز برای جلوگیری از تحریم های بیشتر، تصمیم گرفت سهمش را در این شرکت به زیر ۵ درصد کاهش دهد که در این صورت دیگر امکان تعیین نماینده در هیئت مدیره شرکت را نداشت. شرکت تیسن کروپ تصمیم گرفت که سهام ایران را به قیمت ١١ یورو به ازای هر سهم خریداری کند. تهران بر قیمت ٢٤ یورو اصرار داشت. بعد از ۶ ماه مذاکره، مذاکره کننده ایرانی موفق شد که سهام ایران را با مبلغ ۲۴ یورو به ازای هر سهم بفروشد و در نهایت ۴۰۶ میلیون یورو پرداخت شد. فشارهای آمریکا موجب شد که شرکت تیسن کروپ از حضور نماینده ایران در کمیته نظارت بر شرکت جلوگیری کند و در سال ۲۰۰۴، محمد مهدی نواب، نماینده ایران از شرکت اخراج شد. هم اکنون شرکت سرمایه گذاری های خارجی در ایران، ۴.۵ درصد از سهام تیسن کروپ را در اختیار دارد.
تیسن آگ () شرکت خوشه ای آلمانی بود، که در سال ۱۸۹۱ تأسیس شد. این شرکت در سال ۱۹۹۹ با کروپ ادغام شد تا تیسن کروپ را تشکیل دهد.
آراچ جی () شرکت خوشه ای آلمانی بود، که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد.
کِسو، کِسو کلان یا کِشَوَ کلان نقاش مینیاتوریست اهل هندوستان بود که در زمان امپراتوری گورکانیان می زیست. او یک هندو بود که به دلیل اقتباس ها و کپی هایش از آثار اروپایی مشهور است. معروف ترین آن ها نقاشی "سنت متیو اوانجلیست" است. این نقاشی با نام کسو داس و با تاریخ ۹۹۶ هجری امضاء شده و بر اساس حکاکی فیلیپ گال کشیده شده. کسو برای درک و تحول تکنیک های اروپاییان در ارائه حجم و فضا نقش مهمی در نگارگری گورکانی ایفا نمود. در حدود سال ۱۵۹۰ میلادی، از میان هفده نقاشی که نامشان به ترتیب سن و سال در "آیین اکبری" آمده است، کسو پنجمین نفر بوده. کسو داس در اوایل دهه ۱۵۸۰ کاملاً شناخته شده بود و بنابراین باید بر روی آثار مهم "حمزه نامه" کار می کرد. در "داراب نامه" او یک مرد برهنه را نقاشی کرد، که در نقاشی فارسی یا مغولی بی سابقه است. توانایی او برای به کاغذ آوردن زندگی در "رزم نامه" نیز مشهود است. همچنین شیوهٔ خاص او در ترسیم معماری بناها نیز در ترکیب های دو صفحه ای "اکبرنامه" مربوط به تولد سلیم و بازگشت اکبر به فاتح پور سیکری پس از پیروزی در گجرات، قابل مشاهده است. این توانایی ها به ویژه مربوط به تصویرسازی برای نسخه های خطی
تاریخی بود که نیازمند برخورد جدیدی با زمینه های مادی و مشارکت کنندگان بشری آن بود؛ همانند شش نقاشی او در "تیمورنامه" و "بابر نامه". به طور همزمان او به نسخه های خطی ادبی هم کمک می کرد، که در آن اقتضائات مربوط به فضا و منظر حاکم در عصر صفوی لازم بود؛ همانند "خمسه نظامی" و "دیوان امیر شاهی". دو برگ در مراحل اولیه "جامع التواریخ" و یک ترکیب دو صفحه ای در "بابر نامه" نشان می دهد که وی حداقل تا بخشی از کارگاه ۷–۱۵۹۶ شاهنشاهی بوده است. با این حال، غیبت او از تمام نسخه های خطی ادبی بزرگ ۱۵۹۶–۸ نشان می دهد که در آن زمان مُرده یا شاید به کارگاه ولیعهد، شاهزاده سلیم، پیوسته. از دیگر آثار دارای ویژگی غیرمعمول با امضای این هنرمند، می توان به کپی از حکاکی های اروپایی یافت شده در آلبوم های جهانگیر (کتاب "مرقع گلشن") و دو پرتره از خودش، اشاره کرد.
اسپانیا جی تی ای () شرکت خودروسازی اسپانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
در دفاع از خدا کتابی است از کارن آرمسترانگ که او آن را در سال ۲۰۰۹ نوشته است. این کتاب پاسخی است به ادعاهای متأخر از ریچارد داوکینز، کریستوفر هیچنز، سم هریس و دنیل دنت که می گویند خدا وجود ندارد. کتاب آرمسترانگ مشتمل است بر تاریخ دین، از دوران پارینه سنگی تا به امروز، با تمرکز بر سه دین ابراهیمی، یعنی یهودیت، مسیحیت و اسلام، و همچنین الهیات سلبی در ادیان مختلف. خلاصه کتاب. در مقدمه این کتاب، آرمسترانگ دو طریق معرفت، یعنی میتوس و لوگوس، را معرفی می کند. او می گوید که از سده های شانزدهم و هفدهم لوگوس بر تمدن حاکم شده و دو پدیده را در پی آورده است: بنیادگرایی و بی خدایی. آرمسترانگ می گوید که نقدهای خداناباوران متأخر بر دین نامعتبر است. او اظهار می دارد که «من با خشم خداناباوران جدید اظهار همدردی می کنم»، اما در ادامه می گوید که آن ها اغلب بر بنیادگرایی متمرکز بوده اند. او می گوید که آن ها «چندان ژرف اندیش نیستند» و کارشان را «به گونه ای نومیدکننده سطحی» می یابد. مطابق قول آرمسترانگ، «هدف من در این کتاب صرفاً بیان چیزی جدید است.» دیدگاه دیگران. سیمون بلک برن در گاردین درباره این کتاب چنین نوشته است: «کتابی شیوا و
خواندنی ... . کارن آرمسترانگ خواننده را به دل تاریخ مناسک دینی در فرهنگ های بسیار گوناگون می برد و استدلال می کند که در روزگاران خوش پیشین و در ناب ترینِ اَشکال همه این ها تقریباً به یک چیز مشابه ختم می شده اند.» همچنین، راس دوتت در نیویورک تایمز در این باب نوشته است: «کارن آرمسترانگ ... می خواهد ایده خدا را هم زمان از چنگ خوارشمارندگان فرهیخته و هواخواهان خشک مغز آن رهایی بخشد. او استدلال می کند که در قیاس با آنچه اکنون دین ”محافظه کار“ می خوانند سنت های کهن یهودیت، اسلام و ... مسیحیت به واقع صادق ترند.» انتشار در ایران. ترجمه فارسی این اثر را نشر تگ با ترجمه مسعود سنجرانی در سال ۱۴۰۱ در ۵۶۴ صفحه چاپ و منتشر کرده است.
امیل ماتیس (; – ) کارآفرین و راننده خودروی مسابقه ای اهل فرانسه بود، که در سال ۱۹۰۵ شرکت ماتیس اتومبیل را تأسیس کرد. او برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
محمد شریف نقاش هندی مینیاتور در دوران گورکانیان بود. او فرزند عبدالصمد شیرازی و از اشراف زادگان و درباریان بود. ابوالفضل علامی نام او را در لیست ۱۷ هنرمند بسیار باارزش "آیین اکبری" آورده است. محمد شریف از جمله نقاشانی بود که در تصویرسازی برای "خمسه نظامی" فعالیت داشت. سبک مینیاتورهایی که به او اختصاص داده شده است، یک نقاش را در آغاز کار خود نشان می دهند. این آثار بیشتر با دقت در ترسیم حیوانات کشیده شده اند و خیلی آماتور هستند البته در یک مورد شیوه ترسیم جانوران بهتر شده و آزادی حرکتی آن ها مورد توجه نقاش بوده است. محمد شریف به عنوان طراح سه مینیاتور در "رزم نامه" حضور قطعی داشت و با بهانوری (ص ۱۲۲)، کسو خرد (ص ۱۱۸) و منیر (ص ۶۸) همکاری کرده است.
آدامس بادکنکی (، ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی لی دونگ ووک، جونگ ریو وون، لی جونگ هیوک و پارک هی بن است. این سریال از ۲۶ اکتبر تا ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵، دوشنبه و سه شنبه ها ساعت ۲۳:۰۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
انغامی () شرکت رسانه ای اماراتی است، که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد.
الرفاعی () شرکت خرده فروشی لبنانی است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد.
علی محمد قاضی عسگر (زادهٔ ۱۲۷۰ – درگذشتهٔ ۱ مرداد ۱۳۴۳ ه .خ) خواننده، مدرس آواز ایرانی و از هنرمندان مکتب آواز اصفهان، اهل ایران بود. زندگی نامه. علی محمد قاضی عسگر، معروف به سید قاضی عسگر، حدود سال ۱۲۷۰ ه .ش در اصفهان متولد شد. پدرش سید زین العابدین از ملاکان خوشنام اصفهان و از خاندان قاضی عسگر بود. «سید محمد» که در دورهٔ صفویه، مقام «قاضی عسکر» داشت، از اجداد آن ها بود و به همین سبب خانواده اش به این نام شناخته شدند. علی محمد قاضی عسگر آواز را از سید عبدالرحیم اصفهانی و میرزا حبیب اصفهانی (حبیب شاطر حاجی) فرا گرفت. او آواز را با روضه خوانی در مراسم های مذهبی و به عنوانِ روحانی آغاز کرد. قاضی عسگر صدایی پرقدرت داشت به طوری که می گفتند: «وقتی در کوه صفه می خوانده، اشعار آوازش را در سی وسه پل می نوشتند.» او در جوانی به افسردگی و بیماری دچار شد اما پس از مدتی با حمایت خانواده اش بهبود یافت. وی پس از بهبودی، دیگر در مجالس مذهبی حاضر نشد و لباس روحانیت را کنار گذاشت. قاضی عسگر در این زمان شغل عطاری را برگزید و هم زمان با ادارهٔ دخانیات اصفهان به عنوان کارشناس ارزیاب همکاری خود را آغاز کرد. در نوروز سال ۱۳۲۹، ابوا
لحسن صبا در سفری که به اصفهان داشت با او ملاقات کرد. صبا در این مجلس نواختن ویلن را آغاز کرد و علی محمد قاضی عسگر به آواز مشغول شد. قاضی عسگر چندبار به قصد پایان آواز فرود آمد اما صبا که اشتیاق شنیدن داشت، باز هم نواخت. در پایان ابوالحسن صبا در حالی که اشک بر چشمانش نشسته بود رو به حاضرین می گوید: این اثر به وسیلهٔ دستگاه ضبط نوار ریل ثبت و ضبط شده است. قاضی عسگر همواره از استادان خود به نیکی و احترام یاد می کرده است. او در مورد حبیب شاطر حاجی گفته بود: «آوازش مرغ را از طیران و آب را از جریان بازمی داشت.» وی در سال ۱۳۳۹ به دعوت سید حسین مرندی (رئیس وقت رادیو اصفهان) با این سازمان به همکاری پرداخت و در کلاسِ آوازی که در رادیو برای او آماده کرده بودند به آموزش هنرجویان مشغول شد. این همکاری به دلیل ضعف جسمی و کهولت سن پس از چند ماه متوقف شد. از جمله شاگردان علی محمد قاضی عسگر می توان به هنرمندانی همچون جلیل شهناز، حسین عمومی، حسن کسائی، هوشنگ بهشتی و سید رضا طباطبایی اشاره کرد. او ۸ فرزند (۴ پسر و ۴ دختر) داشت که یکی از آنان با نام سید حسین حنجره به آوازخوانی مشغول شد. علی محمد قاضی عسگر در مرداد ۱۳۴۳ ه .ش درگذش
ت و در تکیهٔ مقدس تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.
مرد تیغه ای (، ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی با بازی لی دونگ ووک و شین سه-کیونگ است. این سریال از ۱۰ سپتامبر تا ۱۳ نوامبر ۲۰۱۴ از کی بی اس۲ برای ۱۸ قسمت پخش شد.
عشق وحشی (، ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ است. این سریال از ۴ ژانویه تا ۲۳ فوریه ۲۰۱۲، چهارشنبه و پنجشنبه ها ساعت ۲۱:۵۵ از کی بی اس۲ برای ۱۶ قسمت پخش شد. یک کمدی رمانتیک اسکروبال درباره رابطه عشق و نفرت بین یک بازیکن بیس بال حرفه ای سوپراستار (لی دونگ ووک) و بادیگارد او (لی سی-یونگ) است.
وحشیگری فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران به موضوعِ وحشیگری پلیس و خشونتِ بی ضابطه و غیرِ قانونی در فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران می پردازد. خشونت این پلیس علیه دستگیرشدگان در نمونه هایی همانند مهرداد سپهری در مشهد و بهاره چشم براه در آبادان، کشته شدن مهسا امینی، سرکوب خشونت بار معترضان سیاسی و اجتماعی در خیابان، یورش شبانهٔ آنان به خانهٔ بزهکاران تهران و تحقیرِ مظنونان با انداختن آفتابه بر گردنشان و نمایش آنان در سطحِ شهر از جمله این موارد است که واکنش های فراوانی در پی داشته است. برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان شده است. اِعمال خشونت علیه مردم برای عدمِ رعایتِ شئونات و اِعمالِ حجاب اجباری از دیگر کارهای فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران هستند که مورد نقد قرار گرفته اند. پیشینه. وحشیگری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، از دید خشونت اعمال شده از سوی خود نیروها و خشونت نهادینه در این سیستم، بررسی شده است
. سرنوشت معترضانی که توسط این نیرو دستگیر می شوند نیز مورد توجه رسانه های خارجی بوده است. در موارد بسیاری از شدت خشونت در بازداشتگاه های نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، پرده برداری شده است. به شکل کلی، رویکرد دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی، از جمله نیروی انتظامی، در بالاترین سطوح حکومت و توسط شخص علی خامنه ای تعیین شده است. نادیده گرفتنِ حقوقِ اجتماعی. در اردیبهشت ۱۳۸۶، گزارشی از یورش شبانهٔ نقابداران پلیس، به خانهٔ «لات ولوت» های تهران و بیرون کشیدن این افراد زیر رگبارهایی از مشت و لگد، تحقیرشان با انداختن آفتابه ای بر گردنشان و دور محله گرداندن این افراد، منتشر شد. در یکی از عکس ها، پلیس با چکمه بر صورت مجرم یا متهم، فشار وارد می کند. در عکس ها دیده می شود که آفتابه را با بند از گردن مجرم یا متهم، آویزان کرده اند و در عکسی دیگر نیز لولهٔ آفتابه را درون دهان او وارد کرده اند تا از این راه سخن بگوید. در تصویری نیز شمشیر پلاستیکی به متهم داده اند. اسماعیل احمدی مقدم، فرماندهٔ پیشین ناجا، اعلام کرد که در تظاهرات تاسوعا و عاشورای ۱۳۸۸ هواداران جنبش سبز، خودروی نیروی انتظامی، مردم را زیر کرده است. برخورد با اقلیت ها. در
اردیبهشت ۱۳۹۶، «کمپین فعالان بلوچ» گزارش داد که تیراندازی نیروهای نیروی انتظامی ایران در ۲۱ اردیبهشت، باعث کشته شدن یک روحانی سنی شد و دو شهروند دیگر را نیز در شهر سیب و سوران زخمی کرد. به گزارش رادیو فردا در ۱۳۹۷ «در سال های گذشته برخی از کودکان در استان سیستان وبلوچستان و دیگر شهرهای ایران بر اثر شلیک مأموران نیروی انتظامی در حین تعقیب و گریز متهمان کشته شده اند». این گزارش به عنوان نمونه به ششم مهرماه سال ۱۳۹۶ اشاره کرد که در یورش نیروهای انتظامی به خانه ای در ایرانشهر، پسر سه ساله و پدرش کشته شدند و گزارشی را پوشش داد که بر پایه آن، مأموران به خودرویی تیراندازی می کنند و افزون بر راننده، دختری ۳ ساله و دو پسر ۱۸ و ۲۳ ساله را که سوار خودرو بودند، می کشند. در تیر ۱۳۹۸، ویدئویی پخش شد که در آن، یک مأمور پلیس مرد، دختری در حالِ جیغ زدن را به زور و با خشونت، به همراه خود می کشد و با وجود اعتراض گروهی از حاضران در صحنه، سوار ماشین نیروی انتظامی اش می کند. فرمانده انتظامی تهران بزرگ اعلام کرد که گزارش مربوط می گفت که عده ای جوان، شئونات را زیر پا گذاشته اند و این افراد نخست از پلیس تذکر گرفته اند و رفتار نامناس
بی با مأمور داشته اند. در سوی دیگر، شاهدی اعلام می کرد که دختر برای آب بازی در پارک حضور داشته است و با آمدن پلیس، دوستانش فرار می کنند اما او می ماند و هنگامی که «جواب پلیس را داده» کتک می خورد. کشته شدن مهرداد سپهری در مهر ۱۳۹۹، از مواردی بود که برای جامعه ایران آشکار شد و واکنش های بسیاری به همراه داشت. در ویدئوی پخش شده از رویداد، «مردی دستانش به میله ای بسته شده است و مأمور پلیس به او نزدیک می شود و به او شوکر می زند… مرد با دستان بسته روی زمین می افتد. در تصاویر بعدی پلیس باز هم به او شوکر می زند و کلماتی میانشان رد و بدل می شود و مرد دوباره روی زمین می افتد». خانوادهٔ سپهری اعلام کردند که او در نهایت، با خفگی با اسپری فلفل جان داده است. پس از این، کاربرانی به مقایسه کردن گفته های علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی دربارهٔ رفتار پلیس آمریکا با جورج فلوید و این رویداد پرداختند. در مهر ۱۳۹۹ که توجه رسانه ها به این زمینه بود، اعلام شد که مأموران نقابدار متهمانی را در خیابان های تهران گرداندند و با ضرب و جرح از آن ها می خواستند که پشیمانی شان را ابراز کنند. پخش شدن این نگاره ها، بانی آن شد که خشم کاربران در ت
وییتر و اینستاگرام برانگیخته شود. در برخی تصاویر دورگردانی، متهم ها در هنگامی که مأموران درشت هیکل و نقابدار پلیس به زدن متهمان می پرداختند، به سوی مردم فریاد می زده اند «غلط کردیم، ببخشید». پیش از این، عکس هایی مشابه از گرداندن متهمان حمله به بیمارستان سینا رشت نیز مورد توجه قرار گرفت. در آبان ۱۳۹۹، گزارشی در بی بی سی فارسی می گفت که «در سال های اخیر، روال مرسوم چنین بوده است: تصاویری از خشونت نیروهای نظامی و امنیتی در شبکه های اجتماعی منتشر می شود؛ اعتراض به این اقدام غیرقانونی و غیراخلاقی، فضای مجازی را فرامی گیرد؛ مسئولان جمهوری اسلامی در پی انکار یا توجیه جنایت برمی آیند… در روزهای اخیر، ضرب و جرح یا قتل تعدادی از شهروندان ایرانی به دست نیروهای پلیس بازتاب گسترده ای در فضای مجازی داشته است». در این گزارش، رویکرد پلیس دوران جمهوری اسلامی با حکومت پلیسی مقایسه و اعلام شد که پایه های حکومت های پلیسی در همه جا از جمله ایران، متزلزل شده است. در آوریل ۲۰۲۱، نیروی انتظامی مشهد شماری از جوانان و نوجوانان (که برخی زیر سن قانونی بوده اند) را که متهمان چهارشنبه سوری (جشن ایرانی) معرفی کرد و با وصل کردن پلاکارد در ی
ک نمایش همگانی، در شهر گرداند. رسانه های درون ایران، این کار را «طرح پیش گیرانه» دانستند؛ در حالی که مشخص نبوده است هدف پیشگیری از چه جرمی است. در ادامه، برخی این کار را قرون وسطایی خواندند و گزارش دادند که شماری از این افراد، زخمی نیز بوده اند. هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در این باره نوشت: «در سال های اخیر نیروی انتظامی هر از گاهی اقدام به چرخاندن متهمان در سطح شهر می کند، اقدامی که مغایر با مقاوله نامه های حقوق بشری، قوانین داخلی و نقض کرامت انسانی است.» از سوی دیگر، در بهمن ۱۳۹۹، حسین اشتری، فرماندهٔ نیروی انتظامی، بر «اجرای قانون توأم با رأفت اسلامی» تأکید کرد. وی همچنین اعلام کرده است که «نیروهای یگان ویژه در همهٔ عرصه ها در کنار مردم و همراه آنان هستند». در اردیبهشت ۱۴۰۰، در هنگام تیراندازی نیروهای نیروی انتظامی شهرستان ایرانشهر، استان سیستان و بلوچستان به سوی یک خودروی مظنون به «حمل مواد مخدر»، یک کودک پنج ساله کشته شد و پدر و مادر کودک و یک شخص دیگر نیز زخمی شدند. در اردیبهشت ۱۴۰۱ ویدیویی در جاده سد لتیان از یک مأمور لباس شخصی و دو مأمور پلیس در شبکه های اجتماعی بازنشر شد که با
شدت و برخورد فیزیکی قصد بازداشت زنی را دارند که منجر به زمین خوردن او می شود. این ویدیو بارها و واکنش های گسترده و انتقادآمیزی در پی داشت. یگان ویژه. از یگان ویژه به عنوان «سرکوب گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده است. پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی ها و گشت و ایست های بازرسی بوده است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و به گلوله بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد. آمارهای نهادهایی چون عفو بین الملل می گفت که دست کم ۳۰۴ تن، تنها در سه روز اعتراض های آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی کشته شدند و نیروهایی که حکومت در خیابان فرستاد نیز بیشتر نیروهای یگان ویژه و لباس شخصی ها بوده اند. تا سال ۱۴۰۰، یگان ویژه نیروی انتظامی، هشت تجربهٔ بزرگ در سرکوب اعتراضات داشته است. در یکی از خونین ترین سرکوب های خیابانی تاریخ نظام جمهوری اسلامی، که تنها در سه روز میان ۲۴ تا ۲۶ آبان ۱۳۹۸ رخ داد، یگان ویژه مهم ترین نیرویی بود که برای سرکوب در خیابان ها
حاضر شد. پلیس آگاهی فراجا. پلیس آگاهی فراجا یکی از یگان های فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است که بر پایه قانون این کشور، به عنوان ضابط قوه قضاییه بوده است. سعید مدنی، جامعه شناس، اعلام کرد که ادارهٔ آگاهی یکی از سازمان های فرماندهی انتظامی است که چه در گذشته چه در دوران کنونی، یکی از روش های فعالیتش، بهره گیری از خشونت، زور و حتی شکنجه است. چرایی ها و اثرهای وابسته. ملزم بودن به پیشگیری از نقض احکام شرعی. به گزارش یورونیوز در ۲۰۲۰ م، برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان باشد. سعید مدنی، جامعه شناس اعلام داشت که اینکه نیروی انتظامی ملزم به این شده است که از نقض احکام شرعی جلوگیری کند، ابهام دارد؛ نیروی انتظامی ضابط قضایی به شمار می رود و ضابط مذهبی یا شرعی نیست و بیشتر ورودهای نیروی انتظامی، شامل موارد نقض قانون بوده است. در مورد حجاب نیز وابسته به سیاست ها و قانون هایی که به نیروی انتظامی می دهند، این نیرو احتمال د
ارد که با کسانی که حجاب آنان بر پایه استانداردهای جمهوری اسلامی نبوده است، برخورد خشنی داشته باشد. همچنین وی گفت که تا مدت ها، یکی از وظیفه های روزانهٔ نیروی انتظامی، جمع کردن دیش های ماهواره مردم بوده است که این، به دلیل سیاستی از سوی وزارت کشور بود. یکسان نبودن رفتار پلیس. در وضعی نرمال، واکنش مردم به حضور نیروی انتظامی، متفاوت بوده است؛ چون که رفتار نیروی انتظامی نیز در برابر مردم این کشور، متفاوت بوده است. نیروی انتظامی در منطقه یا جاهای مرفه و متوسط، در مقایسه با منطقه های فقیر نشین و در حاشیه، رفتاری کاملاً متفاوت یا گوناگون داشته است؛ بنابراین، از این دید، رفتار نیروی انتظامی یک پروتکل ثابتی نداشته است. حضور نیروی انتظامی در شمال شهر بیشتر مایه و بانی ایمنی یا امنیت شمرده شده و در جنوب شهر (که در این دوره جای فقیرنشین توصیف شده است) حضور نیروی انتظامی معنی تنش، برخورد و ناامنی روانی را دارد. نقش شبکه های اجتماعی. سعید مدنی، جامعه شناس اعلام داشت که: «به مدد فضای مجازی و امکانات تکنولوژیک ارتباطی ای که در اختیار مردم ایران قرار گرفته، این حادثه تصویربرداری شده و در معرض دید عموم قرار گرفته است؛ چیزی که
در گذشته تقریباً ناممکن بود. به این اعتبار به نظر می رسد که رفتار پلیس ایران تا حد زیادی محتاطانه تر و دقیق تر شود. این امکان تماشای خشونت پلیس در فضای مجازی، می تواند در کنترل خشونت پلیس نقش بسیار مهمی داشته باشد. علاوه بر این، افکار عمومی هم از طریق فضای مجازی شکل می گیرد و این امر می تواند زمینه ساز واکنش های آتی مردم به خشونت پلیس باشد». علیه زنان. رادیو بین المللی فرانسه در آوریل ۲۰۱۸ گزارشی با عنوان «سابقهٔ ۴۰ سالهٔ خشونت نیروی انتظامی علیه زنان و دختران در ایران» منتشر کرد که به مسائل پیش آمده از حجاب اجباری در ایران نیز می پرداخت. این رسانه تصویر پخش شده از درگیری دختر جوان ایرانی با یک مأمور زن نیروی انتظامی را مورد توجه قرار داد و نوشت: «اما همچنان جای دستوری دربارهٔ برخورد نیروی انتظامی با نحوه پوشش زنان و حتی مردان در ایران خالی است و به نظر می رسد تا آن زمان نمی توان به عدم تکرار این برخورد یا رفتارهای شبیه آن امیدوار بود». پس از کتک خوردن دختر از مأمور، هنرمندان نیز واکنش هایی تند داشتند و برخی از آنان از تجربه های همانند این، در همین زمینه گفتند؛ همانند قیچی شدن موهای شان توسط مأموران نیروی انت
ظامی. واکنش های مردمی. شعارهایی چون «نیروی انتظامی، خجالت، خجالت» یا «نیروی انتظامی، چرا برادرکشی؟» از شعارهای معترضان نسبت به این نیرو هستند. در مهر ۱۳۹۹، کاربران شبکه های اجتماعی، پس از کار اخیر پلیس جمهوری اسلامی ایران، یعنی دورگردانی و زدن متهمان در تهران و برخی شهرهای دیگر ایران، واکنش های گسترده ای داشتند و در نمونه ای از این دست واکنش ها، این کار صورت گرفته را با رفتار گروه تروریستی داعش با مخالفان و زندانیانش، مقایسه کردند. کاربران رسانه های اجتماعی افزون برداشتن نقدهایی از ابعاد فراقانونی این کار، خشونت نیروی انتظامی را مورد اشاره قرار داده و این «وحشی بازی» را محکوم کرده بودند. گروهی از کاربران نیز چنین کاری را مصداقی از «شکنجه» اعلام کردند و پرسش داشتند که هنگامی که در نمایش همگانی رفتار با متهم این گونه است، پس در زندان های مربوط چه می گذرد؟ و کاربرانی نیز به شکلی ویژه، پس از این رویداد، به شکنجه شدن نوید افکاری و دیگر زندانیان پرداخته بودند. هاتف مطهری در همین باره نوشته بود: «پلیس ایران جلوی چشم هزاران نفر، به سر و بدن متهم ضربه می زنه و وادارش می کنه که به خودش فحش بده. بعد انتظار دارن ما قبول
کنیم در بازداشتگاه و اتاق بازجویی برای نوید افکاری اتفاقی نیفتاده و سیر محاکمه عادلانه بوده». ضیا نبوی، فعال دانشجویی ایرانی و زندانی سیاسی پیشین، روش برخورد نیروی انتظامی را «بخش کوچکی از آنچه در بازداشتگاه ها با متهم می کنند» دانست. کاربری دیگر، با پست کردن ویدئوهای کارهای حکومت ایران و داعش، به «همذاتی» این دو، اشاره کرد. تحریم های حقوق بشری. اینگونه برخوردها با تحریم های حقوق بشری همراه بوده اند. در نمونه ای در فروردین ۱۴۰۰، حسن کرمی فرماندهٔ یگان های ویژه ناجا، حسین اشتری فرماندهٔ نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، غلامرضا ضیایی رئیس زندان اوین و شماری دیگر، به اتهام سرکوب کردن خشن اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، به فهرست تحریم های حقوق بشری اتحادیه اروپا افزوده شدند. پیشتر نیز وزارت خارجه آمریکا در ۲۸ آبان ۱۳۹۹، مسئولان کلیدی کشتار مردم معترض در نیزار ماهشهر در جریان اعتراض های آبان ۱۳۹۸ را تحریم کرد که در میان این مسئولان، نام سردار حیدر عباس زاده، فرماندهٔ نیروی انتظامی استان خوزستان و سرهنگ رضا پاپی، فرمانده نیروی انتظامی ماهشهر دارای اتهام نقض گسترده و خشن حقوق بشر، وجود داشت. بر پایهٔ گزارش ها، مردم معترض ایرا
نی در فرار از تجهیزات نظامی به نیزارها پناه می برند و نیروی انتظامی زیر فرمان حیدر عباس زاده و رضا پاپی، نیزارها را آتش کشید و به سوی معترضان آتش گشود و حداقل ۱۴۸ شهروند در این جریان، کشته شدند. یک شاهد عینی اعلام کرد که «هیچ یک از کسانی که به نیزارها پناه بردند زنده برنگشتند». پیوند به بیرون. در رسانه ها ویدئوها
خوانش سریانی-آرامی قرآن: جستاری برای رازگشایی زبان قرآن نام اثری از نویسنده ای با نام مستعارِ کریستُف لوکزِنبِرگ است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شده است. نویسنده در این کتاب توضیح می دهد که بخش های بزرگی از قرآن ریشه در عبادات مسیحی سریانی دارد و بسیاری از آیات مبهم، زمانی که به سریانی ترجمه شوند، معنایشان مشخص می شود. در مجموع تاریخ پژوهان اتفاق نظر دارند که قرآن تحت تحت تاثیر ادبیات سریانی-آرامی بوده اما نظریهٔ لوکزنبرگ به دلیل تأکید بیش از حد بر این مسئله با انتقاداتی مواجه شده است. این کتاب به دلیل اینکه حاوی فرضیهٔ جدیدی دربارهٔ لغت حوری بود، توجه رسانه ها را به خود جلب کرد؛ لوکزنبرگ اعتقاد دارد حوری ارتباطی به دختران باکرهٔ بهشتی که مسلمانان اعتقاد دارند در بهشت به آن ها داده می شود، نیست بلکه به معنای «انگورِ سفید» است. این کتاب تأکید می کند که زبان ترکیبات اولیهٔ قرآن، آن طور که مفسران کلاسیک فرض می کنند، منحصراً عربی نبوده، بلکه ریشه در زبان سریانی قرن هفتم قبیلهٔ مکی قریش دارد که در تاریخ با تأسیس دین اسلام همزمان است. نظریه. این اثر بیان می کند که بخش های مهم قرآن توسط نسل هایی از قاریان و دانشمندان مسلما
ن و غربی که زبان عربی کلاسیک را زبان قرآن می دانند، اشتباه خوانده شده است. تحلیل لوکزنبرگ نشان می دهد که زبان سریانی-آرامی رایج تا قرن هفتم مبنای ریشه شناسی قوی تری برای معنای قرآن ارائه می دهد. یکی از ویژگی های قابل توجه عربی نوشتاری اولیه این بود که فاقد نشانه های مصوت و حرکت گذاری هایی بود که بتوان مثلا در آینده بین ب، ت، ن، ی، تمایز قائل شد، بنابراین مستعد تلفظ و خوانش اشتباه بود. در اواخر قرن هشتم به دستور حجاج بن یوسف، والی عراق (۶۹۴-۷۱۴)، حرکت گذاری عربی اضافه شد. لوگزنبرگ ادعا کرد که قرآن «حاوی زبان مبهم و حتی غیرقابل توضیح» است. او ادعا می کند که حتی دانشمندان مسلمان هم تحلیل برخی از آیات را مشکل می دانند و مجموعه هایی از تفسیر قرآن را برای توضیح این آیات نوشته اند. با این حال، به گفتهٔ او، فرض پشت تلاش های آنها همیشه این بوده است که هر بخش دشواری درست، معنادار و عربی خالص است و می توان آن را با روش های مطالعات سنتی مسلمانان رمزگشایی کرد. لوگزنبرگ، دانشمندان دانشگاهی غربی قرآن را متهم می کند که رویکردی ترسو و تقلیدی دارند و بیش از حد بر کار دانشمندان مسلمان تکیه می کنند. لوگزنبرگ استدلال می کند که قر
آن در اصل منحصراً به زبان عربی نوشته نشده است، بلکه به صورت آمیخته با سریانی، زبان گفتاری و نوشتاری غالب در شبه جزیرهٔ عربستان تا قرن هشتم نوشته شده است. منظور از زبان سریانی-آرامی (در واقع سریانی) شاخه ای از زبان آرامی در خاور نزدیک است که در اصل در اِدِسا و نواحی اطراف آن در شمال غربی بین النهرین صحبت می شده و از مسیحیت تا مبدأ قرآن به عنوان زبان نوشتاری غالب بوده است. برای بیش از یک هزار سال، آرامی زبان میانجی در کل منطقهٔ خاورمیانه بود، پیش از آنکه در قرن هفتم به تدریج توسط زبان عربی جایگزین شود. لوگزنبرگ خاطرنشان کرد که محققان باید از نو شروع کنند، تفاسیر قدیمی اسلامی را نادیده بگیرند و فقط از آخرین روش های زبانی و تاریخی استفاده کنند. از این رو، اگر یک کلمه یا عبارت قرآنی خاص در عربی «بی معنا» به نظر برسد، یا تنها با حدس های پرپیچ و خم بتوان آن را معنا کرد، منطقی است که زبان سریانی را هم در کنار زبان عربی بررسی کنیم. او همچنین استدلال می کند که قرآن بر اساس متون قبل از خود، یعنی کتاب های قرائت سریانی که در کلیساهای مسیحی سریانی استفاده می شد، استوار است، و این تلاش چندین نسل بود که این متون را در قرآنی