Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نیکولاس (Koos) ون دام (متولد ۱ آوریل ۱۹۴۵) دانشمند و نویسنده هلندی در خاورمیانه است. وی همچنین سفیر هلند در عراق ، مصر ، آلمان و اندونزی بود. تحصیلات و شغل. ون دام در رشته های زبان عربی و اسلام و همچنین علوم سیاسی و اجتماعی تحصیل کرد که در آن در سال ۱۹۷۳ مدرک کارشناسی ارشد (doctorandus) را از دانشگاه آمستردام دریافت کرد و سپس دکترای خود را به دست آورد. در سال ۱۹۷۷ مدرک ادبیات در همان دانشگاه دریافت کرد. وی در دانشگاه آمستردام (۱۹۷۰–۷۵) در تاریخ خاورمیانه مدرن تدریس کرد ، دبیر اول سفارت هلند در بیروت بود ، پوشش لبنان ، اردن و قبرس (۸۳–۸۰) ، شارژ کارفرمایان هلند در طرابلس ، لیبی (۸۵– ۱۹۸۳) و معاون مدیر امور آفریقا و خاورمیانه در وزارت امور خارجه هلند (۱۹۸۵–۸۸). وی همچنین سفیر هلند دربغداد ، عراق (۱۹۹۱-۱۹۹۸ ؛ معتبر تا ۲۰۰۴) ، در قاهره ، مناطق مصر و فلسطین (۱۹۹۶-۱۹۹۱) ، آنکارا ، ترکیه و آذربایجان (۱۹۹۶-۱۹۹۶) را تحت پوشش قرار داد ، در بن و برلین ، آلمان (۱۹۹۹–۲۰۰۵) ، و در جاکارتا (۲۰۰۵-۲۰۱۰) ، اندونزی و تیمور-لسته را تحت پوشش قرار دادند. پیوند به بیرون. مقالات نیکولاس ون دام
رامون مندوزا (؛ زاده – درگذشته ) وکیل و اهالی کسب وکار اهل اسپانیا بود. وی ریاست باشگاه رئال مادرید را از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۵ برعهده داشت. رامون مندوزا در ۴ آوریل ۲۰۰۱، در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
نوکیا ۲۰۶ () یک گوشی موبایل کلاسیک است که توسط نوکیا در نوامبر ۲۰۱۲ در کنار آشا ۲۰۵ معرفی شد و در سه ماهه چهارم ۲۰۱۲ نیز به بازار عرضه شد. این گوشی جانشین آشا ۲۰۰ و آشا ۲۰۱ است، اما نام آشا را به یدک نمی کشد. طراحی. رنگ های معرفی شده به این گوشی بسیار زنده و بسیار شبیه به سری لومیا نوکیا هستند . رنگ های انتخاب شده فیروزه ای، سرخابی، زرد، سیاه و سفید هستند. این دستگاه به جای ترکیبی، بدنه "یک رنگ" دارد. طراحی پشتی گوشی شبیه به نوکیا لومیا 920 است ، اما تفاوت این است که نوکیا 206 از پلاستیک ساخته شده است، در حالی که نوکیا لومیا 920 از زیرکونیوم بورید ساخته شده است . دوربین. این دستگاه قادر است با دوربین 1.3 مگاپیکسلی تصاویری با وضوح 1280 در 960 پیکسل ثبت کند. ویژگی های دوربین شامل جهت گیری افقی، تنظیمات خودکار و دستی تعادل سفیدی، نوار ابزار فعال، ویرایشگر تصویر ثابت، منظره یاب تمام صفحه، تایمر خودکار است. نرخ فریم پخش ویدیویی پشتیبانی شده 15 فریم در ثانیه است. علاوه بر آن حالت های ویدیوی تعادل سفید عبارتند از: فلورسنت، رشته ای، خودکار و نور روز برای ضبط ویدیو. قابلیت اتصال. همراه با پشتیبانی از فناوری EDGE ، نوک
یا اتصال بلوتوث را به سطح جدیدی به نام "نوکیا اسلم" رسانده است که عوارض جفت شدن دستگاه را کنار گذاشته و برای انتقال محتوا فقط نیاز به لمس یک دستگاه دیگر با پشتیبانی از بلوتوث دارد. بلوتوث نسخه 2.1، پروفایل های پشتیبانی شده (SPP 1.0، DUN، FTP، GOEP، EDR، HFP، OPP، GAP، PBAP 1.0، SAP، SDAP، HSP). نرم افزار. نوکیا 206 بر روی سیستم عامل نوکیا سری 40 اجرا می شود. این گوشی با چندین برنامه و بازی از پیش بارگذاری شده است، از جمله "Bejeweled" ، "Need for Speed: Shift" ، "Asphalt 6: Adrenaline" و "Midnight Pool 3" ، همراه با مرورگر Nokia Xpress و برنامه های اجتماعی مانند WhatsApp و Facebook . برنامه های از پیش بارگذاری شده بر اساس منطقه/بازار متفاوت است. کاربر می تواند برنامه های بیشتری را از فروشگاه Ovi دانلود کند .
شیروواری یا هاجو به ویران کردنِ قلعه از دوره سنگوکو تا دوره ادو در ژاپن گفته می شود. ویران کردن قلعه ها در مناطق مختلف ژاپن در دوره جنگ های داخلی انجام می شد. در رژیم اودا و رژیم تویوتومی قلعه های زیادی ویران شدند. دلایل مختلفی برای ویران کردن قلعه ها وجود داشت: دوره ادو. فرمان یک ملک اربابی یک قلعه فرمانی بود که در (۷ اوت ۱۶۱۵) توسط شوگون سالاری توکوگاوا در اوایل دوره ادو صادر شد. این فرمان توسط توکوگاوا هیده تادا صادر شد اما در واقع پیشنهاددهندهٔ آن توکوگاوا ایه یاسو اوگوشو یا شوگون بازنشسته بود. طبق این فرمان دایمیوی یک ولایت (بعدها نام آن به هان) تغییر پیدا کرد، فقط حق سکونت در یک قلعه ژاپنی را دارد و دیگر قلعه های متعلق به او باید متروک شوند.
همرفیق نام یک مجموعه شبکه نمایش خانگی با اجرا و کارگردانی شهاب حسینی است که از ۲۰ آذر ۱۳۹۹ با تهیه کنندگی حسن خدادادی شروع به پخش کرد. در هر قسمت از این برنامه مهمانی که دعوت شده است می تواند یک نفر را به عنوان همرفیق معرفی کند تا در برنامه حضور داشته باشد. فصل اول این برنامه ۳۱ قسمت دارد. ساختار برنامه. در قسمت بیست و پنجم همرفیق که در تاریخ ۶ خرداد ۱۴۰۰ پخش شد، در قسمتی از برنامه که «همرفیق» از طریق اپلیکیشن آپ می خواهد مبلغ بیست میلیون تومان را به یکی از شرکت کنندگان اهدا کند، شهاب حسینی نظر دو مهمان را درباره این اتفاق می پرسد. رکسانا بهرام نیز در جواب می گوید: «با توجه به طبقشون، به نظرم زیاد هم هست» این سخنان او در فضای مجازی خبرساز شد و عده ای از مردم و برخی از هنرمندان به آن واکنش نشان دادند. یکی از هنرمندانی که با صحبت های رکسانا بهرام واکنش نشان داد حامد عسگری(شاعر) بود. او در واکنش به صحبت های بهرام نوشت: «خانم بازیگر و خواهرشون مهمان ‎همرفیق اند، چند ویدئو از مردم پخش میشود و ۲۰میلیون تومن قرار است به یکی از شرکت کننده ها هدیه بدهند، سیدشهاب میگوید: نظرتون راجع به بیست تومن؟؟ خواهر خانم بازیگر می
گوید: با توجه به طبقه شون به نظرم زیاد هم هست.حالمون خوب نیست خواهشا شما دوزاری ها هم لگدمون نزنین.» محور اصلی برنامه، تکیه بر موضوع رفاقت و دوستی است، بیشتر مباحث مطروحه بین میزبان و مهمانان هم در رابطه با همین موضوع است؛ به همین علت است که مهمان برنامه بهترین دوست خود نیز دعوت می کند تا از اواسط برنامه به آن اضافه شود و گفتگو به صورت سه نفره ادامه پیدا کند. مهمان اصلی یک هدیه یا یادگاری را با خود می آورد تا در حین اجرای برنامه به بهترین دوست خود که در آن جا حضور دارد اهدا کند و وی را غافلگیر کند. همچنین از طرف حامی مالی برنامه (شرکت آسان پرداخت پرشین) هدایایی به هر دو مهمان و یکی از تماشاگران برنامه اهدا می شود و به علاوه همه این ها در انتهای برنامه نیز تندیس مخصوص همرفیق که به شمایل دست دادن است به همراه انگشترهایی که عبارت «یا رفیق» روی آن هاست توسط شهاب حسینی به مهمانان اهدا می شود. انتخاب ویدئوهای برگزیده و همچنین اعلام آمادگی جهت حضور در برنامه به عنوان تماشاگر صرفاً از طریق اپلیکیشن «آپ» (مربوط به شرکت آسان پرداخت) میسر است. در قسمت دوم برنامه که هوتن شکیبا حضور داشت، وی به واسطه دوستی قدیمی اش با اعض
ای گروه بمرانی و سابقه اجرا با آن ها، با آن ها همراه شد و قطعه ای که پیش از این نیز اجرا کرده بودند را در برنامه خواندند. علاوه بر گروه بمرانی که به اجرای موسیقی باکلام می پردازد، در هر قسمت از برنامه نیز از یک نوازنده دعوت می شود تا ساز مورد علاقه مهمان برنامه را برای دقایقی بنوازد و این بخش به صورت موسیقی بی کلام است. هرچند نمایش ساز و آلات موسیقی در صدا و سیما ممنوعیت دارد اما در این بخش از برنامه از سازهایی نظیر دیوان، کمانچه و… استفاده می شود. قسمت دهم با حضور رضا صادقی را می توان موزیکال ترین قسمت همرفیق نامید؛ در این قسمت که تحت تأثیر درگذشت علی انصاریان بود، صادقی علاوه بر اینکه در تیتراژ برنامه با گروه بمرانی همراهی کرد، قطعاتی از آثار خود از جمله «نفس» و «وایسا دنیا» را اجرا کرد و همراه با نوازنده ساز مورد علاقه اش (پیانو) نیز قطعهٔ «همهٔ اون روزا» را اجرا کرد. در این قسمت شهاب حسینی نیز با نواختن گیتار، قطعه ای از ناصر عبداللهی به نام «با همهٔ بی سر و سامانی ام» اجرا کرد. ابتدا در مرداد ۱۳۹۹ اعلام شد برنامه همرفیق با اخذ مجوز از سازمان سینمایی کشور (زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) ساخته و پخش
خواهد شد اما پس از مدتی ساترا (سازمان تنظیم مقررات رسانه های صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی) که زیرمجموعه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است با انتشار بیانه ای اعلام کرد این قبیل برنامه ها نیازمند مجوز از این نهاد است و مجوزی که این برنامه از سازمان سینمایی اخذ کرده بود را نامعتبر دانست. به دنبال آن سید محمدمهدی طباطبایی نژاد، معاون وقت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی، به نمایندگی از این سازمان به اطلاعیه ساترا واکنش نشان داد و تأکید کرد که صدور مجوز برای این برنامه در حوزه اختیارات سازمان سینمایی بوده است. سپس عوامل برنامه همرفیق از سازمان ساترا هم درخواست مجوز کردند که روابط عمومی این سازمان در ۹ مهر ۱۳۹۹ اعلام کرد همرفیق (برای پخش در نماوا) به همراه برنامه های دیرین دیرین و واسخندیش مجوز پخش دریافت کرده اند. این بار نوبت سازمان سینمایی بود که با اعتراض به این موضوع، درخواست عوامل همرفیق از ساترا را نشانه جدی نگرفتن مجوز وزارت ارشاد و درواقع نوعی بی احترامی تلقی کرد. در نهایت روابط عمومی برنامه همرفیق نیز در واکنش به این حواشی اعلام کرد این برنامه مطابق قانون برای «ساخت» از سازمان سینمایی و برای
«پخش» از سازمان ساترا مجوز گرفته است. پیش از پخش اولین قسمت همرفیق شایعه شد نوید محمدزاده، نخستین مهمان برنامه برای حضور در آن ۵۰۰ میلیون تومان تقاضا کرده است و این خبر حتی در خبرگزاری هایی نظیر مهر نیز پوشش داده شد اما هیچ یک از عوامل برنامه یا خود محمدزاده واکنشی به این شایعه نشان ندادند. در قسمت هفتم برنامه که در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۹۹ منتشر شد، مهران احمدی که به عنوان مهمان برنامه حاضر شده بود در قسمتی از صحبت هایش در راستای اشاره به تفاوت نسل ها می گوید: «ما کی رپ مسئله مان بود؟ اصلاً رپ چیه؟ رُبه بابا!»، شهاب حسینی نیز در ادامه می گوید: «دست روی دلم نگذار. پسرم رپ کرده. آبرویم را برده». پخش این قسمت از برنامه موجب شد تا طیف وسیعی از مخاطبان و طرفداران رپ فارسی به آن واکنش نشان دهند و در فضای مجازی به صفحات این دو بازیگر هجوم ببرند؛ در بین فعالان این عرصه هم رپرهایی از جمله سینا ساعی و خشایار اس آر واکنش نشان دادند و حتی در پی توئیت اعتراضی بهرام نورایی هشتگِ codice_1 در توئیتر در اعتراض به مخالفان این سبک موسیقی به راه افتاد. قسمت هشتم این برنامه که شبنم مقدمی مهمان آن بود بعد از چند روز از آرشیو سایت نماوا
برداشته شد. ظاهراً علت حذف این قسمت، هم خوانی مقدمی با گروه موسیقی برنامه بوده است. بنا به گفته عوامل برنامه، این قسمت با دستور ساترا حذف شد. در حالی که روابط عمومی برنامه همرفیق یا نماوا توضیح رسمی در این باره ندادند و حتی خود مقدمی هم در صفحه اینستاگرامش از علت آن اظهار بی اطلاعی کرد، اما به نظر می رسد همان تمایل به خوانندگی و همخوانی وی به عنوان یک زن، باعث حذف این قسمت شده است؛ البته در این همخوانی صدای واضحی از شبنم مقدمی شنیده نمی شود و احتمالاً تأیید اولیه برای پخش این قسمت نیز با همین توجیه بوده است. در قسمت دهم، علی انصاریان به عنوان بهترین دوست رضا صادقی در همرفیق حاضر شد ولی پیش از پخش این قسمت درگذشت تا آخرین حضور رسانه ای انصاریان در برنامه همرفیق باشد. به همین علت این قسمت در هفتمین روز درگذشت وی به شکل رایگان از نماوا پخش شد و این پلتفرم با انتشار اطلاعیه ای خاطرنشان کرد پخش این قسمت به درخواست و هماهنگ با خانواده علی انصاریان بوده است. محور اصلی برنامه، تکیه بر موضوع رفاقت و دوستی است، بیشتر مباحث مطروحه بین میزبان و مهمانان هم در رابطه با همین موضوع است؛ به همین علت است که مهمان برنامه بهترین
دوست خود نیز دعوت می کند تا از اواسط برنامه به آن اضافه شود و گفتگو به صورت سه نفره ادامه پیدا کند. مهمان اصلی یک هدیه یا یادگاری را با خود می آورد تا در حین اجرای برنامه به بهترین دوست خود که در آن جا حضور دارد اهدا کند و وی را غافلگیر کند. همچنین از طرف حامی مالی برنامه (شرکت آسان پرداخت پرشین) هدایایی به هر دو مهمان و یکی از تماشاگران برنامه اهدا می شود و به علاوه همه این ها در انتهای برنامه نیز تندیس مخصوص همرفیق که به شمایل دست دادن است به همراه انگشترهایی که عبارت «یا رفیق» روی آن هاست توسط شهاب حسینی به مهمانان اهدا می شود. کمپین همرفیق من. این برنامه کارزاری ابداع کرده است که با هشتگ codice_2 در شبکه های اجتماعی شناسایی می شود؛ هدف این کمپین تولید محتوا و ویدئوهایی با موضوع رفاقت، خطاب به رفیق یا ضبط آن ها در کنار رفیق است که در هر قسمت از برنامه تعدادی از کلیپ های منتخب این کمپین به نمایش گذاشته می شوند. انتخاب ویدئوهای برگزیده و همچنین اعلام آمادگی جهت حضور در برنامه به عنوان تماشاگر صرفاً از طریق اپلیکیشن «آپ» (مربوط به شرکت آسان پرداخت) میسر است. موسیقی زنده. گروه موسیقی بُمرانی در تمام دقایق برن
امه در گوشه ای از استودیو حاضر هستند و علاوه بر شروع و پایان برنامه، در لحظات خاص آن مثل لحظه ورود مهمان اصلی یا بهترین دوست او به اجرای موسیقی زنده می پردازند. در قسمت دوم برنامه که هوتن شکیبا حضور داشت، وی به واسطه دوستی قدیمی اش با اعضای گروه بمرانی و سابقه اجرا با آن ها، با آن ها همراه شد و قطعه ای که پیش از این نیز اجرا کرده بودند را در برنامه خواندند. علاوه بر گروه بمرانی که به اجرای موسیقی باکلام می پردازد، در هر قسمت از برنامه نیز از یک نوازنده دعوت می شود تا ساز مورد علاقه مهمان برنامه را برای دقایقی بنوازد و این بخش به صورت موسیقی بی کلام است. هرچند نمایش ساز و آلات موسیقی در صدا و سیما ممنوعیت دارد اما در این بخش از برنامه از سازهایی نظیر دیوان، کمانچه و… استفاده می شود. در قسمت پنجم، علاوه بر اینکه احمد مهران فر دقایقی با ساز دوزله همخوانی کرد، به درخواست شهاب حسینی، ندای این ساز سنتی با ریتم سازهای مدرن گروه بمرانی تلفیق شد و این دو نفر به همراه محسن تنابنده روی صحنه به رقص کردی پرداختند. قسمت دهم با حضور رضا صادقی را می توان موزیکال ترین قسمت همرفیق نامید؛ در این قسمت که تحت تأثیر درگذشت علی انص
اریان بود، صادقی علاوه بر اینکه در تیتراژ برنامه با گروه بمرانی همراهی کرد، قطعاتی از آثار خود از جمله «نفس» و «وایسا دنیا» را اجرا کرد و همراه با نوازنده ساز مورد علاقه اش (پیانو) نیز قطعهٔ «همهٔ اون روزا» را اجرا کرد. در این قسمت شهاب حسینی نیز با نواختن گیتار، قطعه ای از ناصر عبداللهی به نام «با همهٔ بی سر و سامانی ام» اجرا کرد. حاشیه ها. اخذ مجوز. ابتدا در مرداد ۱۳۹۹ اعلام شد برنامه همرفیق با اخذ مجوز از سازمان سینمایی کشور (زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) ساخته و پخش خواهد شد اما پس از مدتی ساترا (سازمان تنظیم مقررات رسانه های صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی) که زیرمجموعه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است با انتشار بیانه ای اعلام کرد این قبیل برنامه ها نیازمند مجوز از این نهاد است و مجوزی که این برنامه از سازمان سینمایی اخذ کرده بود را نامعتبر دانست. به دنبال آن سید محمدمهدی طباطبایی نژاد، معاون وقت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی، به نمایندگی از این سازمان به اطلاعیه ساترا واکنش نشان داد و تأکید کرد که صدور مجوز برای این برنامه در حوزه اختیارات سازمان سینمایی بوده است. سپس عوامل برنامه ه
مرفیق از سازمان ساترا هم درخواست مجوز کردند که روابط عمومی این سازمان در ۹ مهر ۱۳۹۹ اعلام کرد همرفیق (برای پخش در نماوا) به همراه برنامه های دیرین دیرین و واسخندیش مجوز پخش دریافت کرده اند. این بار نوبت سازمان سینمایی بود که با اعتراض به این موضوع، درخواست عوامل همرفیق از ساترا را نشانه جدی نگرفتن مجوز وزارت ارشاد و درواقع نوعی بی احترامی تلقی کرد. در نهایت روابط عمومی برنامه همرفیق نیز در واکنش به این حواشی اعلام کرد این برنامه مطابق قانون برای «ساخت» از سازمان سینمایی و برای «پخش» از سازمان ساترا مجوز گرفته است. درخواست مالی مهمانان. پیش از پخش اولین قسمت همرفیق شایعه شد نوید محمدزاده، نخستین مهمان برنامه برای حضور در آن ۵۰۰ میلیون تومان تقاضا کرده است و این خبر حتی در خبرگزاری هایی نظیر مهر نیز پوشش داده شد اما هیچ یک از عوامل برنامه یا خود محمدزاده واکنشی به این شایعه نشان ندادند. انتقاد مخاطبان موسیقی رپ. در قسمت هفتم برنامه که در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۹۹ منتشر شد، مهران احمدی که به عنوان مهمان برنامه حاضر شده بود در قسمتی از صحبت هایش در راستای اشاره به تفاوت نسل ها می گوید: «ما کی رپ مسئله مان بود؟ اصلاً رپ چ
یه؟ رُبه بابا!»، شهاب حسینی نیز در ادامه می گوید: «دست روی دلم نگذار. پسرم رپ کرده. آبرویم را برده». پخش این قسمت از برنامه موجب شد تا طیف وسیعی از مخاطبان و طرفداران رپ فارسی به آن واکنش نشان دهند و در فضای مجازی به صفحات این دو بازیگر هجوم ببرند؛ در بین فعالان این عرصه هم رپرهایی از جمله سینا ساعی و خشایار اس آر واکنش نشان دادند و حتی در پی توئیت اعتراضی بهرام نورایی هشتگِ codice_1 در توئیتر در اعتراض به مخالفان این سبک موسیقی به راه افتاد. حذف برنامه شبنم مقدمی. قسمت هشتم این برنامه که شبنم مقدمی مهمان آن بود بعد از چند روز از آرشیو سایت نماوا برداشته شد. ظاهراً علت حذف این قسمت، هم خوانی مقدمی با گروه موسیقی برنامه بوده است. بنا به گفته عوامل برنامه، این قسمت با دستور ساترا حذف شد. در حالی که روابط عمومی برنامه همرفیق یا نماوا توضیح رسمی در این باره ندادند و حتی خود مقدمی هم در صفحه اینستاگرامش از علت آن اظهار بی اطلاعی کرد، اما به نظر می رسد همان تمایل به خوانندگی و همخوانی وی به عنوان یک زن، باعث حذف این قسمت شده است؛ البته در این همخوانی صدای واضحی از شبنم مقدمی شنیده نمی شود و احتمالاً تأیید اولیه برا
ی پخش این قسمت نیز با همین توجیه بوده است ولی درحال حاضر قسمت ۸ این برنامه در پلتفرم نماوا قابل مشاهده است. پخش برنامه علی انصاریان. در قسمت دهم، علی انصاریان به عنوان مهمان رضا صادقی در همرفیق حاضر شد ولی پیش از پخش این قسمت درگذشت تا آخرین حضور رسانه ای انصاریان در برنامه همرفیق باشد. به همین علت این قسمت در هفتمین روز درگذشت وی به شکل رایگان از نماوا پخش شد و این پلتفرم با انتشار اطلاعیه ای خاطرنشان کرد پخش این قسمت به درخواست و هماهنگ با خانواده علی انصاریان بوده است. حذف برنامه هستی مهدوی. هستی مهدوی در ۲۱ تیر ۱۴۰۰ با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود از حضورش در برنامه همرفیق و پخش نشدن این برنامه خبر داد و در ادامه از افزایش سانسور در برنامه های تولید شده در شبکه نمایش خانگی انتقاد کرد.
شبرنگ دومین آلبوم استودیویی سودالیزا، خواننده ایرانی-هلندی است. این آلبوم در ۲۸ اوت ۲۰۲۰ توسط تویستد الگنس منتشر شد. این آلبوم شامل قطعاتی در سبک آرت پاپ، تریپ هاپ و آلترناتیو آراندبی می باشد. "شبرنگ" پس از انتشار با استقبال منتقدان روبرو شد. منتقدان پیش زمینه عاطفی آن و «زیبایی حرکت آرام» آن را ستوده اند.
ازدواج همجنس در کاستاریکا از ۲۶ مه سال ۲۰۲۰ به دنبال حکم دیوان عالی دادگستری قانونی شده است. کاستاریکا اولین کشور در آمریکای مرکزی بود که ازدواج های همجنس را به رسمیت شناخت و انجام داد. در ۸ اوت ۲۰۱۸، دادگاه عالی کاستاریکا بخش هایی از قانون خانواده را که ازدواج همجنس را ممنوع کرده بود را خلاف قانون اساسی اعلام کرد و به مجلس قانون گذار ۱۸ ماه فرصت داد تا قانون را بر این اساس اصلاح کند. در غیر این صورت این ممنوعیت به طور خودکار لغو می شود. این حکم در بولتن قضایی در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد، به این معنی که ازدواج همجنس ها حداکثر تا ۲۶ مه ۲۰۲۰ قانونی می شود. این قانون به دنبال حکمی بود که در ژانویه ۲۰۱۸ توسط دادگاه حقوق بشر بین آمریکایی صادر شد، مبنی بر اینکه امضاکنندگان کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر ملزم به اجازه ازدواج همجنس ها هستند. این موضوع در انتخابات عمومی ۲۰۱۸ کاستاریکا موضوع اصلی بود. پس از حکم دادگاه، چندین تلاش ناموفق قانونگذاران محافظه کار برای به تأخیر انداختن مهلت مقرر، به دلیل عدم حمایت، ناکام ماند. اتحاد مدنی. به رسمیت شناختن قانونی اتحاد مدنی در کاستاریکا از سال ۲۰۰۶ به طور دوره ای مورد بحث و
بررسی قرار گرفت، این بحث در ماه مه سال ۲۰۰۹ دوباره آغاز شد و به دلیل نفوذ شدید کلیسای کاتولیک در این کشور جنجال های قابل توجهی ایجاد کرد. افکار عمومی. نظرسنجی انجام شده بین ۴ و ۱۰ ژانویه ۲۰۱۲ توسط "La Nación" نشان داد که ۵۵ درصد از مردم کاستاریکا از این جمله: «زوج های همجنس باید از حقوق مشابه زوج های غیر همجنس برخوردار باشند» حمایت می کنند؛ و ۴۱٪ هم مخالف بودند. در بین افراد ۱۸ تا ۳۴ ساله، ۶۰٪ افراد موافق بودند. طبق نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو، که بین ۹ نوامبر تا ۱۹ دسامبر ۲۰۱۳ انجام شد، ۲۹٪ از مردم کاستاریکا از ازدواج همجنس حمایت می کردند، در حالی که ۶۱٪ با این ازدواج مخالف بودند. نظرسنجی انجام شده در اوت ۲۰۱۶ توسط "Centro de Investigación y Estudios Políticos" (CIEP) نشان داد که ۴۹٪ از مردم کاستاریکا با قانون ازدواج زوج های همجنس مخالف هستند و ۴۵٪ از آن حمایت می کنند. ۶٪ رای ممتنع داشتند. آمریکابارومتر در سال ۲۰۱۷ نشان داد که ۳۵٪ از مردم کاستاریکا از ازدواج همجنس حمایت می کنند. نظرسنجی منتشر شده در ژانویه ۲۰۱۸ توسط CIEP نشان می دهد که ۳۵٪ از جمعیت کاستاریکا از ازدواج همجنس حمایت می کنند و ۵۹٪ مخالف هستند.
برده داری در ژاپن ژاپن یک سیستم برده رسمی از دوره یاماتو (قرن سوم میلادی) تا زمان رژیم تویوتومی داشت که تویوتومی هیده یوشی آن را در سال ۱۵۹۰ لغو کرد. برده داری اولیه در ژاپن. صادرات برده از ژاپن در سوابق تاریخی چین در قرن ۳ میلادی ثبت شده است، اما مشخص نیست که چه سیستمی در کار بوده است یا اینکه آیا این یک روش معمول در آن زمان بوده است. این بردگان seikō (生 口 «دهان زنده») نامیده می شدند. در قرن ۸، برده ها «نوهِی» (奴婢) نامیده می شدند و قوانینی تحت کدهای حقوقی در دوره های نارا و هی آن، به نام سیستم ریتسوریو (its 制)، صادر می شد. این برده ها در مزارع و در خانه ها کار می کردند. اطلاعات مربوط به جمعیت برده ها سؤال برانگیز است، اما تخمین زده می شود که نسبت برده ها در حدود ۵٪ از جمعیت باشد. برده داری در دوره سنگوکو (۱۴۶۷–۱۶۱۵) ادامه داشت، اما به نظر می رسد که تجدید نظر در مورد برده داری در میان نخبگان گسترش یافته بود. در سال ۱۵۹۰، برده داری به طور رسمی تحت تویوتومی هیده یوشی ممنوع شد. اما اشکالی از آن مانند قرارداد و کار اجباری در کنار کار اجباری به عنوان مجازات همچنان ادامه داشت. بعد، قوانین جزایی دوره ادو برای خانواد
هٔ نزدیک مجرمان اعدام شده «کار غیر رایگان» در ماده ۱۷ قانون «گوتوکه ریجو» (قوانین خاندان توکوگاوا) مقرر کرد، اما این عمل هرگز معمول نشد. مجموعه ۱۷۱۱ قانون «گوتوکه ریجو» از بیش از ۶۰۰ اساسنامه ای که بین سالهای ۱۵۹۷ و ۱۶۹۶ اعلام شده است، تهیه شده است. تجارت بردگان ژاپنی توسط پرتغالی ها. پس از اولین تماس پرتغالی ها با ژاپن در سال ۱۵۴۳، تجارت برده در مقیاس وسیع توسط آن ها انجام می شد که در آن پرتغالی ها ژاپنی ها را به عنوان برده خریداری کرده و آن ها را در سراسر قرن شانزدهم و هفدهم در مکان های مختلف در خارج از کشور، از جمله پرتغال به فروش می رساندند. در بسیاری از اسناد از تجارت وسیع برده و همچنین تظاهرات علیه بردگی در ژاپن ذکر شده است. پرتغالی ها تعداد زیادی از دختران برده ژاپنی را خریداری و برای اهداف جنسی به پرتغال می فرستادند، پادشاه سباستین (زمان حکمرانی ۱۵۵۷ – ۱۵۷۸) واهمه از آن داشتن که تجارت برده که به طور وسیعی در حال رشد بود، اثر منفی بر روی تبلیغ کاتولیک در ژاپن برجا بگذارد، به همین علت در سال ۱۵۷۱ فرمان داد تا تجارت برده توسط پرتغالی ها در ژاپن ممنوع شود. اما این دستور نتوانست تجارت برده در ژاپن توسط پرت
غالی ها را ریشه کن کند. در یک سند در سال ۱۵۹۸ که توسط لوئیس سرکوئیرا از اعضای انجمن عیسی برجا مانده، زنان برده ژاپنی حتی به عنوان رفیقه به خدمه سیاه آفریقایی که همراه با همتایان اروپایی خود در کشتی پرتغالی تجاری در ژاپن خدمت می کردند، فروخته می شدند. تویوتومی هیده یوشی از اینکه مردم ژاپن در کیوشو به بردگی فروخته می شدند به خشم آمده و در ۲۴ ژوئیه ۱۵۸۷ نامه ای به مبلغ مسیحی گاسپار کوئلیو از اعضای انجمن عیسی نوشت و خواستار توقف خرید و فروش ژاپنی ها به عنوان برده توسط پرتغالی ها، سیامی ها و کامبوجیان شد وی همچنین بازگرداندن بردگان ژاپنی که پیش از این خریداری شده و به نواحی دورتر از هند فرستاده شده بودند، را خواستار شد. تویوتومی پرتغالی ها و یسوعیان را برای این تجارت برده سرزنش کرده و تبلیغ مسیحیت را به عنوان یک نتیجه ممنوع اعلام کرد. فیلیپو ساسیتی گردشگر و زبانشناس ایتالیایی نوشته است در ۱۵۷۸ برخی از بردگان چینی و ژاپنی را در لیسبون در میان جامعه بزرگ بردگان این شهر دیدم، اگر چه اکثر بردگان سیاه پوست بودند. پرتغالی ها ارزش بیشتری برای بردگان آسیایی مانند چینی و ژاپنی نسبت به بردگان کشورهای جنوب صحرای آفریقا قائل
بودند و به دلیل باهوشی این گروه بیشتر از بردگان دیگر محبوب پرتغالی ها واقع می شدند. مورخان خاطرنشان کردند که در همان زمان که هیده یوشی خشم خود را از تجارت پرتغالی ها با بردگان ژاپنی ابراز می داشت، وی خود به تجارت انبوه بردگان اسرای جنگی کره ای در ژاپن مشغول بود. در طی تهاجم هیده یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) ده ها هزار نفر از کره ای توسط ژاپن به اسارت گرفته شدند. پرتغالی ها همچنین برخی از این بردگان کره ای را خریداری کرده و به پرتغال فرستادند.
عبدالرسول زرین (۱۳۲۰ – ۱۱ اسفند ۱۳۶۲) تک تیرانداز ایرانی در جنگ ایران و عراق بود که در مرحله دوم عملیات خیبر کشته شد. به گفته همرزمانش در ۷۰۰ شلیک آن فرماندهان و نیروهای تأثیرگذار عراقی کشته شده اند. زندگی. عبدالرسول زرین در سال ۱۳۲۰ در یکی از روستاهای حومه کهگیلویه (دهدشت) به دنیا آمد. در ۴ سالگی پدر و در ۶ سالگی مادرش را از دست داد و تحت سرپرستی دایی اش قرار گرفت. در نوجوانی توانست خویشاوندان پدری خود را در اصفهان پیدا کند و برای کار و زندگی، در کنار آنان مستقر شود. عبدالرسول سرانجام با کار کردن توانست مغازه لباس فروشی را در حوالی «مسجد بابا علی عسگر» اصفهان تهیه کند و به شغل لباس فروشی بپردازد. او در ۲۰ سالگی در اصفهان تشکیل خانواده داد و صاحب ۷ فرزند شد. عبدالرسول زرین با شروع جنگ در کردستان به عضویت سپاه اصفهان درآمد و ابتدا به غرب کشور اعزام شد. پس از مدتی به مناطق جنگی در جنوب رفت و در کنار حسین خرازی و یحیی صفوی در عملیات ها شرکت می کرد. او در یازدهم اسفند ۱۳۶۲ و در مرحله دوم عملیات خیبر کشته شد. خدمات نظامی. شلیک های موفق. به گفته دوستانش او در ۷۰۰ شلیک موفق فرماندهان و نیروهای تأثیرگذار بعثی را کشته
بود. سیداحمد موسوی، فرمانده اطلاعات عملیات گردان غواصان یونس لشکر امام حسین، در خاطره ای از او می گوید:چند ماه قبل از شهادتش از او پرسیدم، تعداد شلیک های موفق شما تا کنون چقدر بوده است و تا حالا چند نفر از دشمنان ما را به هلاکت رسانده ای؟ اول نمی خواست بگوید، ولی وقتی اصرار کردم (حدود ۶ تا ۷ ماه قبل از عروجش) ایشان گفت «تا الان بالای ۲ هزار نفر در ذهنم هست و در دفترچه ام ثبت کرده ام»، که این تعداد قطعاً در چند ماه بعد و در عملیات های بعدی و بین عملیات ها در سنگرهای کمین و تا لحظه شهادت ایشان بیشتر هم شده بود. لقب. حسین خرازی به او لقب «گردان تک نفره» و عراقی ها به وی لقب «صیاد خمینی» داده بودند. یادواره ها. در آبان ۱۳۹۸ یادواره «شهید زرین» و «۱۲۰۰ شهید ورزشکار استان اصفهان» در شهر اصفهان برگزار شد و سالن اختصاصی ورزش تیراندازی اصفهان به نام زرین نام گذاری شد. فیلم سینمایی تک تیرانداز. فیلمی بر اساس زندگی وی توسط بنیاد فرهنگی روایت فتح با نام اولیه شکار شکارچی (که بعداً به تک تیرانداز تغییر یافت) به تهیه کنندگی ابراهیم اصغری و کارگردانی علی غفاری تولید شده است که کامبیز دیرباز نقش زرین را ایفا می کند. این فیل
م به بخش سودای سیمرغ سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر راه یافت و سیمرغ بلورین «بهترین فیلم از نگاه ملی» را دریافت کرد. مستند گردان تک نفره. در سال ۱۳۹۹ مستندی با عنوان «گردان تک نفره» به کارگردانی داریوش یاری از شبکه یک سیما پخش شد. هادی مقدم دوست نقش زرین را در این مستند ایفا کرده است.