Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارکو بایشینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا و باشگاه فوتبال مافرا اشاره کرد. دوران باشگاهی. بایشینیو که در آرودا دوس وینوس، ناحیه لیسبون به دنیا آمد، بیشتر دوران جوانی خود را در باشگاه فوتبال اسپورتینگ و برای مدت کوتاهی در باشگاه فوتبال بنفیکا گذراند. در تابستان ۲۰۱۱، بایشینیو به باشگاه فوتبال مافرا از دسته سوم پیوست. در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۵، پس از چهار فصل بازی معمولی برای مافرا که با کسب عنوان قهرمانی در سطح سوم فوتبال پرتغال به پایان رسید، قراردادی دو ساله با باشگاه لیگ برتری پاسوژ د فریرا امضا کرد. سرمربی این باشگاه در زمان عقد قرارداد، خورخه سیمائو، سرمربی سابق مافرا بود که سابقه همکاری با بایشینیو را داشت. بایشینیو قرارداد خود را در ژانویه ۲۰۱۶ تا تابستان ۲۰۱۹ تمدید کرد. او اولین گل خود را در لیگ برتر در ۵ دسامبر همان سال در جریان پیروزی ۲ بر ۱ مقابل باشگاه فوتبال بوآویشتا، در حالی که در پست هافبک دفاعی وارد بازی شده بود به ثمر رساند. پس از سقوط پاسوژ در سال ۲۰۱۸، او چهار گل زد تا به آنها کمک کند تا به عنوان قهرمان بازگردند
(پنج بار در تمام مسابقات) و سپس قرارداد جدیدی در ژوئن ۲۰۱۹ امضا کرد.
باشگاه فوتبال والمیرا یا به اختصار والمیرا یک باشگاه فوتبال لتونیایی است که در لیگ برتر فوتبال لتونی، بالاترین بخش فوتبال لتونی بازی می کند. این باشگاه در شهر والمیرا مستقر است. با قهرمانی در لیگ ۱ لتونی (سطح دوم فوتبال لتونی) در سال ۲۰۱۷، این تیم پس از ۱۴ سال عدم حضور لیگ برتر فوتبال لتونی (۲۰۱۷–۲۰۰۳) به این لیگ در سال ۲۰۱۸ صعود کرد. تاریخچه. یکی از باشگاه سابق و تیم اصلی شهر والمیرا که از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۳ فعال بود باشگاه فوتبال گاویا والمیرا بود که در سال ۱۹۹۰ فینال مسابقات فوتبال جمهوری شوروی سوسیالیستی لتونی را به دست آورد و پس از بازگرداندن استقلال لتونی در لیگ برتر فوتبال لتونی ادامه داد. با این حال، پس از فصل ۱۹۹۳ گاویا از لیگ برتر فوتبال لتونی سقوط کرد و در اواسط دهه ۱۹۹۰ یعنی ۱۹۹۳ در حالی که در لیگ ۲ بازی می کرد، منحل شد. باشگاه فعلی در سال ۱۹۹۶ با نام والمیرا اف کی (باشگاه فوتبال والمیرا) تأسیس شد. در لیگ ۱ (دومین سطح برتر فوتبال لتونی) شرکت کرد. این تیم در لیگ ۱، دوم شد و به والمیرا این امکان را داد که با تیم نهم جدول ده تیمهٔ لیگ برتر فوتبال لتونی به رقابت پلی آف صعود/سقوط بپردازد. باشگاه فوتبال ا
سکونتو - متال برای یک مقام در دسته برتر فوتبال لتونی. در بازی اول در شهر ریگا اسکونتو-متال ۱ بر ۰ پیروز شد، اما والمیرا در بر حریف غلبه کرد و ۲ بر ۰ پیروز شد و در مجموع ۲–۱ پیروزی بدست آورد. به این ترتیب اولین حضور را در لیگ برتر فوتبال لتونی به دست آورد. والمیرا در اولین فصل خود در لیگ برتر فوتبال لتونی در سال ۱۹۹۷ موفق شد از بین ۹ تیم با بهتر بودن نسبت به دو تیم ضعیف تر در رده هفتم قرار بگیرد. فصل بعد حتی موفق تر نیز بود زیرا تیم در لیگ برتر فوتبال لتونی پنجم شد و همین نتیجه در سال ۱۹۹۹ تکرار شد. هزاره جدید، مشکلات مالی را برای باشگاه فوتبال والمیرا به همراه داشت. پس از فصل ۲۰۰۳، تیم مجبور شد لیگ برتر فوتبال لتونی را به دلیل مشکلات مالی ترک کند و از آن زمان در لیگ ۱(سطح دوم برتر فوتبال لتونی) بازی کرد و توجه بیشتری به پرورش استعدادهای جوان داشت. چندین بازیکن سابق والمیرا در تیم ملی فوتبال لتونی بازی کرده اند. اینها شامل ویتس ریمکوس، ویکتور موروزس، گاتیس کالنیش، دنیس رومانوف و ماریس اسمیرنوف هستند. برای بیش از ده سال(۲۰۰۳ تا ۲۰۱۵) والمیرا یک تیم متوسط در لیگ ۱ بود. از سال ۲۰۱۰، تحت سرپرستی گاتیس گرگلیس، تعدا
دی از بازیکنان جوان محلی پیشرفت سریعی را تجربه کردند و این تیم به یکی از قدرتمندان لیگ ۱ تبدیل شد. در سال ۲۰۱۶ این سازمان ورزشی با نام "SO Valmiera Glass / Vidzemes Augstskola" یا " Valmiera Glass ViA " تأسیس شد. با نام اسپانسر قدیمی تیم والمیرا و دانشگاه Vidzeme که میراث فوتبال والمیرا را به ارث برد. همچنین باشگاه بسکتبال مدرسه به والمیرا گِلس وی ای پیوست. در سال ۲۰۱۷ بهترین گلزنان این تیم آلویس دوبوف و نیکس ساوانیکس بودند که به والمیرا گلس وی ای کمک کردند تا با اختلاف ۱۰ امتیازی لیگ اول لتونی (سطح دوم فوتبال لتونی) را قهرمان کند. در سال ۲۰۱۸، والمیرا گِلس وی ای به لیگ برتر فوتبال لتونی بازگشت. یکی از بزرگترین قراردادهای خارج از فصل برای این تیم، بازگشت گاتیس کالنیش به زادگاهش بود، اما این مهاجم کهنه کار بیشتر به دلیل مصدومیت از میادین دور بود. این تیم در لیگ رقابت سختی دست و پنجه نرم کرد و در ده بازی ابتدایی لیگ تنها یک امتیاز کسب کرد. این منجر به تصمیم برای جایگزینی سرمربی قدیمی گرگلیس با مربی اوکراینی نیکولای تروباچوف (میکولا تروباچوف) شد. در سال ۲۰۱۹ تاماز پرتیا مربی گرجستانی جایگزین او شد. در سال ۲۰۲۰ ب
اشگاه به "والمیرا اف سی" (باشگاه فوتبال والمیرا) تغییر نام داد، بنا بر گزارش ها به دلیل اینکه والمیرا به دلیل مشکلات مالی وارد یک فرایند حفاظت قانونی شده است.
پدرو سا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وارزیم اشاره کرد. دوران باشگاهی. سا در پووا د وارزیم متولد شد و در سن ۹ سالگی به رده های پایه باشگاه فوتبال وارزیم پیوست. او اولین فصل بزرگسالی خود را با هشت بازی در دسته سوم در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ گذراند و در سه فصل بعد به طور منظم بازی کرد. در آخرین فصل در سگوندا لیگا، او همچنین در دو بازی برای تیم دوم آنها در لیگ منطقه اول اتحادیه فوتبال پورتو ظاهر شد. قبل از فصل ۱۷–۲۰۱۶، سا با پورتیموننسه از همان لیگ قرارداد امضا کرد. در ژوئیه ۲۰۱۸، دادگاهی در پووا د وارزیم به باشگاه قبلی دستور داد تا مقداری از هزینه انتقال را به Foot Emotions، مشاورین نقل و انتقالات سا، بپردازد. تیم آلگاروه در اولین سال حضور خود به عنوان قهرمان، صعود کرد. سا اولین بازی خود در لیگ برتر فوتبال پرتغال را در ۷ اوت ۲۰۱۷ انجام داد و در جریان برد خانگی ۲ بر ۱ را در برابر بواویشتا ۹۰ دقیقه در میدان بود. او در ۲۷ بازی دیگر در طول فصل بازی کرد و در ۲۳ اکتبر در تساوی ۳–۳ در باشگاه فوتبال ویتوریا گلزنی کرد.
ژوائو پدرو آلمیدا ماچادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی و ویتوریا گیمارش اشاره کرد.
آندره آندره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا، باشگاه فوتبال پورتو، باشگاه فوتبال وارزیم، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده است. تیم ملی. آندره نماینده پرتغال در تیم ملی زیر ۱۹ سال بود. او اولین بازی خود را با این تیم در ۳۱ مارس ۲۰۱۵ انجام داد و در دقیقه ۶۶ به جای آدرین سیلوا در شکست دوستانه ۰–۲ مقابل تیم ملی فوتبال کیپ ورد به میدان رفت. آندره اولین گل خود را در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ برای تیم زیر ۱۹ سال به ثمر رساند و پاس ویرینیا را به گل تبدیل کرد. این گل در جریان پیروزی ۲ بر صفر مقابل لوکزامبورگ در استادیوم جوزی بارتل وارد دروازه شد. زندگی شخصی. پدر آندره، آنتونیو نیز یک فوتبالیست و یک هافبک بود. او بیش از یک دهه در باشگاه فوتبال پورتو بازی کرد و با پرتغال در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ ظاهر شد.
لانگ آیلند پاور آثوریتی () به لیپا ["lie-pah"]، یک زیرمجموعه شهری از نیویورک است که مالک سیستم انتقال برق و توزیع برق است که به تمام لانگ آیلند و بخشی از شهر نیویورک معروف راکاوی خدمات رسانی می کند. لیپا در اصل بر اساس قانون نیروی لانگ آیلند در سال ۱۹۸۵ برای به دست آوردن زیرساخت های برق و گاز طبیعی شرکت لانگ آیلند لایتینگ (لیلکو) پس از لغو نیروگاه هسته ای شورهم ایجاد شد. لیپا سیستم انتقال برق لیلکو را در ماه مه ۱۹۹۸ خریداری کرد، در حالی که بقیه زیرساخت های مربوط به گاز طبیعی لیلکو با بروکلین یونین گاز ادغام شدند تا کی اسپن را تشکیل دهند. قبل از سال ۲۰۱۴، زیرساخت های برق و گاز طبیعی لیپا تحت نام خود اداره می شد، اگرچه کی اسپن زیرساخت های برق و گاز طبیعی خود را تحت یک قرارداد مدیریت قبلی با لیپا تا سال ۲۰۰۷ اداره می کرد. کی اسپن در سال ۲۰۰۷ با نشنال گرید آمریکا ادغام شد و نشنال گرید تا سال ۲۰۱۳ فعالیت بخش زیرساخت الکتریکی تجارت لیپا را آغاز کرد. نشنال گرید کنترل بخش زیرساخت الکتریکی تجارت لیپا را در پایان فعالیتش در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۳ به پابلیک سرویس واگذار کرد. از ۱ ژانویه ۲۰۱۴، لیپا با گروه پابلیک سرویس مستقر در
نیوجرسی قرارداد دارد تا زیرساخت های الکتریکی لیپا را از طرف لیپا برای مدت ۱۲ سال اداره کند. کی اسپن هنوز زیرساخت گاز طبیعی در لانگ آیلند را اداره می کند. سیستم الکتریکی لانگ آیلند لیپا به بیش از ۱٫۱ میلیون مشتری در شهرستان های نساو و سافک و شبه جزیره راکاوی در کویینز خدمات ارایه می دهد. لیپا هیچ نیروگاه تولید یا دارایی گاز طبیعی خرده فروشی در لانگ آیلند را ندارد یا اداره نمی کند، اگرچه بسیاری از نیروگاه های تولید برای تأمین نیازهای تأمین برق با لیپا قرارداد دارند. لیپا به عنوان «مالک، اپراتور و/یا سازمان صورت حساب» برای ۲۷ تأسیسات تولید برق در لانگ آیلند در کتاب طلایی ۲۰۱۸ اپراتور سیستم مستقل نیویورک، در مجموع برای حدود ۵۰۴۸ مگاوات ظرفیت پلاک نام، فهرست شده است.
گل دوزی اوکراینی یا وایشیوکا جایگاه مهمی در میان شاخه های مختلف هنرهای تزئینی اوکراینی دارد. گل دوزی، تاریخی غنی در اوکراین دارد و مدت ها است در لباس های محلی اوکراین ظاهر می شود و همچنین در عروسی های سنتی اوکراینی و جشن های دیگر نقش داشته است. گل دوزی اوکراینی که در سراسر کشور ظاهر می شود بسته به منطقه مبدأ متفاوت است. از پولتاوا، کی یف، و چرنیهیف در شرق، تا وولین و پولیسیا در شمال غربی، تا بوکووینا، و منطقهٔ هوتسول در جنوب غربی، این طرح ها دارای تاریخچهٔ طولانی هستند که نقوش و ترکیبات تزئینی و همچنین رنگ ها و انواع کوک های مورد علاقهٔ آن ها را مشخص می کنند. تاریخچه. گل دوزی یک سنت باستانی و نمادین در اوکراین است. در سال ۵۱۳ پیش از میلاد، هرودوت، مورخ مشهور یونانی، در توصیف حمله داریوش، اشاره کرد که قوم تراسیایی ها-داسی ها که در منطقه کنونی بالکان و غرب اوکراین زندگی می کردند، از گل دوزی برای تزئین لباس های خود استفاده می کردند. کاوش های شهرهای قرن اول پس از میلاد نمونه هایی از لباس های گل دوزی شده را در قلمرو اوکراین نشان داده است. دیگر نمونه های اولیه گل دوزی شامل نقوش الهه پیش از مسیحیت، مانند بِرِهینیا ا
ست. نمونه هایی از گل دوزی قرن یازدهم میلادی در کلیسای جامع سنت سوفیا در کی یف بر روی دیوار نگاره ها و مینیاتورها وجود دارد. بسیاری از این نمونه های اولیه شباهت های مشخصی به گل دوزی های محلی در طول تاریخ دارند. گل دوزی اوکراینی تا قرن نوزدهم میلادی یک هنر روزمره در زندگی مردم عادی بود، زمانی که بیشتر به یک هنر پیشه وری تبدیل شد. گل دوزی بیشتر برای تزیین لباس و پارچه و برای تزیین منازل و کلیساها استفاده می شد. محصولات گل دوزی شده، به ویژه روشنیک، برای یک سری از مراسم و آیین های اوکراین بسیار نمادین هستند. بیشتر گل دوزی برای لباس استفاده می شد؛ البسه اصلی که با گل دوزی تزیین می شدند پیراهن یا ویشیوانکا بودند. پیراهن را بیشتر روی آستین ها و همچنین روی یقه و سینه و سرآستین با گل دوزی تزیین می کردند. سایر لباس ها نیز از جمله روسری، دامن، پیشبند، کلاه و شلوار مردانه، کاپشن بدون آستین، کوژوخ و کوژوشانکا (پالتو پوست گوسفند)، حمایل، اوچیپوک و… بودند. در برخی مناطق ملحفه ها نیز گل دوزی می شدند. به غیر از لباس، دیگر وسایلی که با گل دوزی تزیین می شوند، حوله، رومیزی، روکش نیمکت ها، حجاب و دستمال سر و روبالشی هستند. بسیاری
از این اقلام برای تزئین فضای داخلی کلیساها استفاده می شوند، به عنوان مثال پوششی برای مراسم دینی یا پوششی برای شمایل ها. به گفته مری دولیسزنی، یک فعال اوکراینی-کانادایی، تلاش های اتحاد جماهیر شوروی برای روسی سازی به هنر گل دوزی اوکراینی ها ضربه زد. به دلیل تلاش برای از بین بردن هنر گل دوزی اوکراینی، اوکراینی های دور از وطن برای مستندسازی الگوها و احیای این هنر تلاش کردند. بیشتر این تحقیقات در مؤسسات مطالعات اوکراینی در دانشگاه هاروارد و دانشگاه تورنتو انجام شد. گل دوزی عامیانه نمادین بود و با تعداد زیادی از باورها، افسانه ها و خرافات از جمله اعتقادات مربوط به حفاظت و باروری مرتبط بود. شکل لوزی یک نقوش رایج است و نمایانگر زمین کاشت شده و باروری زنان است. در اوکراین، گل دوزی توسط زنان توسعه یافت و معمولاً تا به امروز به عنوان یک فعالیت زنانه باقی مانده است. به ندرت زنی وجود داشت که تا حدی به آن تسلط نداشته باشد. هم در اوکراین و هم در جوامع اوکراینی دور از وطن محبوب هستند، به طوری که کلوپ های گل دوزی زیادی وجود دارند. گل دوزی به عنوان یک سرگرمی ملی شناخته می شود و بخشی از هویت فرهنگی و ملی اوکراین است. تنوع. گل د
وزی اوکراینی از منطقه ای به منطقه دیگر یا حتی روستایی به روستای دیگر تنوع زیادی دارد. با این حال، اکثر گل دوزی ها به طور کلی برای اکثر اوکراینی ها مشابه هستند. حتی با وجود این تنوع، سبک های سوزن دوزی که در سرتاسر اوکراین یافت می شوند، وقتی با هم جمع شوند، نشان دهنده یک سبک مشخص ملی اوکراین از گل دوزی هستند. قرمز و سیاه رایج ترین رنگ های گل دوزی اوکراینی بودند. گل دوزی عامیانه اوکراینی به دلیل تنوع زیاد تکنیک های آن قابل توجه است. اوکراین مرکزی و شرقی. در بخش مرکزی و شرقی اوکراین، گل دوزی معمولاً از اشکال هندسی و تزئینات گیاهی تشکیل شده است. طیف رنگی نقوش بسیار ظریف و از نظر جزئیات بسیار متنوع است. در منطقه پولتاوا، رنگ ها معمولاً شامل رنگ های آبی کم رنگ، سفید، اُخرایی روشن، سبز کم رنگ و خاکستری هستند. محصولات پولتاوا به ویژه به دلیل گل دوزی «سفید بر سفید» و گل دوزی مشبک کار خود مشهور هستند. طرح رنگ قرمز، قرمز-آبی (یا قرمز-مشکی) نقش مهمی در گل دوزی های مرکزی و شرقی-اوکراین ایفا می کنند، همان گونه که تقریباً در سراسر اوکراین این کار را انجام می دهند. اوکراین غربی. در غرب اوکراین، به ویژه در منطقه هوتسول، برای گ
ل دوزی از تزئینات هندسی و رنگ های تند کاملاً متضاد استفاده می کنند. علاوه بر کوک-ضربدری که امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، هنوز هم کوک سوزن بافی زینتی به نام «نیزینکا» وجود دارد که عمدتاً در قسمت پشتی پارچه اجرا می شود و نوعی جلوه «توید» (پارچه پشم و نخ راه راه) می دهد. این یکی از قدیمی ترین دوخت های سنتی اوکراینی است که در ترکیب با مناطق از پیش تعیین شده موادِ پس زمینه سفید که از طریق نخ های متراکم چیده شده به چشم می خورد، و بر نقش یکدست برش-واضح الگوهای اصلی تأکید می کند. در منطقه لمکو، قدیمی ترین گل دوزی ها با نقوش خطیِ قرمز و قرمز-آبی اجرا می شد. با گذشت زمان رنگ های دیگری مانند آبی، سبز و زرد نیز اضافه شد. در منطقه بویکو، گل دوزی ها از نقوش هندسی ساده قرمز-آبی در نواحی غربی، تا نقوش هندسی و/یا گل دار عریض و متراکم در نواحی شرقی و جنوبیِ قلمروشان، متنوع بود. بویکوها همچنین به خاطر اسموکینگ های (تزیین روی لباس که با جمع کردن بخشی از مواد به شکل چین های تنگ و چسباندن آن ها به هم با دوخت های موازی به شکل زینتی ایجاد می شود.) چین دوزی شده شان به نام «بریژکی» که عمدتاً در اطراف یقه ها و سرآستین
های پیراهن های زنانه و مردانه و همچنین در امتداد لبه های بالای پیش بند زنانه یافت می شد، شهرت داشتند. گل دوزی های بوکووینا یکی از غنی ترین گل دوزی ها در سراسر اوکراین است که اغلب از ترکیب ۹ رنگ یا بیشتر استفاده می شود، از جمله نخ های فلزی نقره ای و طلایی و همچنین دانه های شیشه ای رنگی؛ ضمناً از تعدادی کوک نیز استفاده می کنند. سوزن دوزی «پوکوتیا» نیز غنی و پیچیده و همچنین بسیار متنوع بود. قرمز رنگ غالب در بسیاری از سبک های گل دوزی در این منطقه بود که معمولاً با نخ های پشمی ضخیم فرآوری شده خانگی کار می کردند و گاهی اوقات برای تاکید به آن ها رنگ های زرد، سبز و آبی نیز اضافه می شد. اگر چه کوک-ضربدری غیرمعمول نبود، اما تکنیک قدیمی تر و سنتی تر به اصطلاح «کوک مجعد» بود (در واقع در بسیاری از مناطق جنوب غربی اوکراین بسیار محبوب است). در برخی از نقاط پوکوتیا و همسایه پودولیا، نقوش عریضی از گل دوزی های سفید روی سفید با کار پیچیده همراه با مشبک کار رایج بود. گل دوزی های پودولیا از بسیاری جهات مشابه بوکووینا و پوکوتیا بود، با تفاوت های محتاطانه و در عین حال قابل تشخیص در تمهیدات رنگ، نقوش و قرارگیری که به این شیوه آن ها
را متمایز می کرد. در هالیچینا، انواعی از سبک های گل دوزی وجود دارد که مختص مکان های منحصر به فرد بود، به طوری که با دیدن تکه ای از گل دوزی، امکان اشتباه در منشأ آن وجود ندارد. اوکراین شمالی. در شمال غربی و شمال اوکراین (از جمله قلمرو قومی-تاریخی اوکراینیِ لهستان) سنت های سوزن دوزی نسبتاً دست نخورده از قدیمی ترین زمان ها حفظ شده است. قرمز، و همچنین قرمز-آبی و قرمز-مشکی طرح های رنگی غالب در گل دوزی های هندسی باستانی این مناطق شمالی اوکراین بودند که عمدتاً در ردیف های متراکم یک کوک سوزن بافی افقی (به نام «زاوولیکانیا») اجرا می شد که نوارهایی افقی از الگوها را ایجاد می کند که یادآور بافتنی است. نقوش گل نیز در شمال محبوب هستند و از رنگ های قرمز، قرمز-آبی یا قرمز-سیاه به عنوان نوارهای سوزن-بافته استفاده می شود، اما در تکنیک بسیار جدیدتر از کوک-ضربدری استفاده می شود.
کورینا، کورینا یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ است ماجرای فیلم در سال ۱۹۵۹ در مورد مردی بیوه (ری لیوتا) است که یک پرستار خانه (ووپی گلدبرگ) را برای مراقبت از دخترش (تینا میجرینو) استخدام می کند. این فیلم توسط جسی نلسون در اولین کارگردانی فیلم بلندش نوشته و کارگردانی شد. این آخرین فیلمی بود که دان آمچی در آن بازی کرد. او اندکی پس از اتمام فیلمبرداری درگذشت. در راتن تومیتوز دارای امتیاز ۳۷٪ بر اساس ۱۹ بررسی است. این فیلم در باکس آفیس موفق نبود و در مقابل بوجه ۲۲ میلیون دلاری در ایالات متحده ۲۰ میلیون دلار فروخت. داستان. پس از مرگ همسر منی سینگر، دختر کوچکش مالی تنها می شود. برای مراقبت از مالی او زنی به نام کورینا واشینگتن را استخدام می کند. او مالی را از خلوت خود خارج کرده و به آنها راه جدیدی برای زندگی می آموزد …
مزار هتل (به لاتین: Mazar Hotel) یک هتل در افغانستان است که در مزار شریف واقع شده است. این هتل با دکوراسیون دهه ۱۹۳۰ تزئین شده است و دارای سقف های بلند، اتاق های غذاخوری بزرگ و ستون ها عظیم است. با وجود اینکه یکی از بهترین هتل های شهر است، ولی به عنوان یک هتل «کلاس متوسط» توصیف می شود. در اواخر دهه ۱۹۷۰ گفته شد که این هتل برای کمپینگ ها نیز در نظر گرفته شده است.
کریگ پاوسون (زاده ۲ مارس ۱۹۷۹) داور حرفه ای فوتبال اهل انگلستان است که عمدتاً در لیگ برتر قضاوت می کند و در سال ۲۰۱۳ به هیئت داوران گروه منتخب و همچنین در لیگ فوتبال ارتقا یافته است. او در یورک شر جنوبی زندگی می کند و عضو اتحادیه فوتبال شهرستان شفیلد و هالمشر است.
بزرگراه ۱۱ انتاریو () معمولاً به عنوان بزرگراه ۱۱ شناخته می شود، بزرگراهی است که به صورت استانی در استان انتاریو امتداد دارد. این بزرگراه با ۱۷۸۴٫۹ کیلومتر (۱۱۰۹٫۱ مایل) دومین بزرگراه طولانی استان است که بعد از بزرگراه ۱۷ انتاریو در این استان ادامه می یابد.
تک لاکه پوش زنکویچ (Monoplacophorus zenkevitchi) گونه ای از تک لاکه ای ها (monoplacophoran) است، یک نرم تن خاره چسب دریایی شبیه نرم تنان سطحی. تنها از یک نمونه جمع آوری شده از عمق ۲۰۰۰ متری در اقیانوس آرام، شمال آب سنگ جانستون و غرب هاوایی شناخته شده است.
سر جرج یانگ (; – ) سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او همنام است با نام خیابان یانگ، جاده اصلی در تورنتوی کنونی، کانادا، که در سال ۱۷۹۳ توسط معاونفرماندار کل انتاریو، جان گریوز سیمکو نامگذاری شد. یانگ به عنوان یک متخصص در راه های رومی شناخته می شد: "او مردی ادیب و عضو انجمن باستانی ها بود، که خاطرات بسیار خوبی در مورد جاده ها و اردوگاه های رومی در ارتباط با برخی اکتشافات به آنها ابلاغ کرد. از این رو، نامگذاری خیابان یانگ به نام او مناسب بود، زیرا این خیابان دقیقاً چنین جاده ای است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
فورج قالب باز (به انگلیسی: Open Die Forging) یا آهنگری قالب باز، آهنگری اسمیت، آهنگری دستی یا آهنگری قالب مسطح نیز به آن گفته می شود، عملی است که در آن یک چکش به قطعه کار که روی سندان ثابت قرار می گیرد، ضربه می زند و تغییر شکل می دهد. به عبارتی فورج قالب باز فرایند شکل دهی گرم است که در آن فلز با چکش کاری یا فشار دادن بین قالب های مسطح یا ساده شکل می گیرد. فورج قالب باز نام خود را از این واقعیت گرفته است که قالب ها (به عبارتی سطوحی که با قطعه کار در تماس هستند) قطعه کار را محصور نمی کنند و به آن اجازه حرکت می دهند _ به جز جایی که قالب ها با آن تماس دارند _ جریان پیدا کند؛ بنابراین اپراتور باید قطعه کار را جهت و موقعیت دهد تا به شکل مورد نظر برسد. قالب ها معمولاً به شکل مسطح هستند، اما برخی از آنها دارای یک سطح مخصوص برای عملیات های تخصصی هستند. به عنوان مثال، قالب ممکن است دارای سطح گرد، مقعر یا محدب باشد یا دارای ابزاری برای ایجاد سوراخ یا ابزار برش باشد. از این نظر که قطعه کار توسط قالب ها محصور نمی شود و خود قالب ها بیشتر شبیه ابزارهایی با شکل ها و پروفیل های ساده هستند تا شبیه به قالب های محصور شده با قال
ب های بسته متفاوت است. محصول خارج شده از فرایند آهنگری قالب باز به صورت سطح مقطع هندسی نسبتاً ساده ای دارند مانند: دیسک، حلقه، شمش، توپ ها، شش ضلعی، صفحه یا شفت. این فرایند لبه بندی نامیده می شود زیرا معمولاً در انتهای قطعه کار انجام می شود. رایج ترین متریال ها از جنس فولاد و آلیاژهای آن هستند؛ اما فلزاتی از جمله آلیاژهای مس، نیکل و تیتانیوم نیز قادرند با این روش شکل بگیرند. پیشینه. قدمت هنر آهنگری حداقل به ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد و احتمالاً قبل از آن می رسد. فلزاتی مانند برنز و آهن توسط انسان اولیه برای تولید ابزار دستی و سلاح های جنگی ساخته شد. آهنگرهای قرن نوزدهم به ویژه در آهنگری با قالب باز آهن فرفورژه ماهر بودند. از آنجایی که آهن فرفورژه فقط در گرمای زیاد تولید می شد، آهنگرها در جوشکاری چکشی ماهر شدند و بسیاری از آهنگری های شفت های بزرگ با وزن ۱۰ تن و بیشتر به تدریج با فرایند آهنگری و جوشکاری چکشی ساخته شدند. اختراع فرایند ساخت فولاد بسمر (به انگلیسی: Bessemer steel) در سال ۱۸۵۶ یک پیشرفت بزرگ برای صنعت آهنگری آهنی بود. آهنگرها اکنون منبع عظیمی از فولاد ارزان قیمت برای تولید مقادیر حجمی آهنگری داشتند. پذی
رفته شده است که اولین آهنگرهای فولادی حفره ای با استفاده از فرایند قالب بسته در ایالات متحده در سال ۱۸۶۲ برای تولید قطعات برای هفت تیر (به انگلیسی: Colt revolver) آغاز شد. امروزه چکش های هیدرولیک و هوای کنترل شده توسط کامپیوتر داریم که سطح جدیدی از کنترل و کارایی آهنگری را نشان می دهند. طراحی به روز شده اخیر بخاری های القایی، همچنین با بهره گیری از قدرت محاسباتی مدرن، به افزایش پیشرفت در صنعت آهنگری کمک می کند. صنعت آهنگری قادر است طیف وسیعی از اجزاء را در مواد مختلف برای استفاده در صنایع هوافضا، خودروسازی، معدن، کشاورزی و انرژی تولید کند. مزایا. فورج قالب باز یک تکنیک مهم برای بسیاری از انواع تولید است. این روش اجازه تا شکل دهی خشن و تکمیلی فلز، معمولاً فولاد و آلیاژهای فولادی را می دهد. این فرایند نیاز به قالبی دارد که از طرفین باز باشد و به قطعه کار اجازه دهد در هنگام ضربه زدن آزادانه در جهت جانبی حرکت کند. این نوع طراحی همچنین امکان آهنگری قطعات کار بسیار بزرگ، در برخی موارد با وزن زیاد و طول و عرض زیاد را فراهم می کند. برخی از فورج های قالب باز می توانند قطعاتی با وزن ۱۵۰ تن آمریکایی (۱۳۶ تن متریک) و ۸۰
فوت یا بیشتر (۲۴٫۴ متر) طول را در خود جای دهند. آهنگری قالب باز نیز ممکن است دانه را جهت افزایش استحکام در جهت مورد نیاز قرار دهد. فرایند آهنگری قالب باز علاوه بر شکل دادن به فلز اهداف بسیاری را انجام می دهد. این فرایند دانه های فلز را تراز و پالایش می کند، که استحکام را افزایش و همچنین تخلخل را کاهش می دهد، که شامل هرگونه حباب هوا است، حتی آنهایی که خیلی کوچک هستند که با چشم غیر مسلح دیده نمی شوند. همچنین توانایی فلز در پاسخ به ماشین کاری را بهبود می بخشد. قطعات فلزی آهنگری مقاومت در برابر سایش و سایر خواص مکانیکی را نسبت به قطعات ماشین کاری یا ریخته گری مشابه بهبود بخشیده اند. مزایا: تکنیک های فورج قالب باز پیشرفته قادر به تولید اشکال پیچیده حتی در قطعات و محصولات بزرگ علاوه بر اشکال ساده تر مانند میله ها، شمش ها و گردها هستند. در حالی که فولاد و آلیاژهای مربوطه رایج ترین موضوعات برای آهنگری قالب باز هستند، فلزات دیگر نیز می توانند به این شکل شکل بگیرند، از جمله آلیاژهای مس، و تیتانیوم. اشکال اصلی آهنگری قالب باز این است که قطعه کار باید به طور مداوم در حین کار جابجا شود و به کنترل های مکانیکی پیچیده یا اپر
اتورهای انسانی ماهر نیاز دارد، در حالی که آهنگری قالب بسته می تواند کاملاً خودکار باشد و فرایند بسیار ساده تری مانند: حلقه های نورد، حلقه های سنبه، شفت ها و میله ها، دیسک ها، قلاب جرثقیل و شفت های پله ای را شامل می شود. آهنگری قالب باز بر روی شمش، بیلت یا قطعهٔ پیش ساخته انجام می شود و تغییر شکل قطعه کار بین قالب های مسطح است. این تغییر شکل می تواند منجر به افزایش طول قطعه کار شود و در عین حال سطح مقطع آن را کاهش دهد. تغییر شکل قطعه معمولاً با استفاده از ضربه های متعدد انجام می شود زیرا قطعه کار به طور تدریجی در طول پیشرفت می کند و حول محور طولی خود می چرخد. اساساً هیچ محدودیتی برای اندازه آهنگری وجود ندارد؛ با استفاده از آهنگری قالب باز قطعات می توانند از چند سانتی متر تا ۳۰ متر طول و از چند گرم تا چند هزار کیلوگرم فاصله داشته باشند، اگرچه اشکال نسبتاً پیچیده ای را می توان با استفاده از آهنگری قالب باز ساخت که بیشتر آنها توخالی ساده یا توخالیی هستند که نیاز به ماشین کاری قابل توجهی دارند. برای دستیابی به شکل نهایی آهنگری با استفاده از قالب های ساده مسطح، V شکل یا نیم دایره استفاده می شود. ابزارهای جانبی مختل
فی نیز از جمله زین، بلوک، حلقه، سنبه و پانچ استفاده می شود. برای مقاومت در برابر دمای آهنگری و رنگ های ضربه ای سایشی، ابزارهای آهنگری قالب باز از فولاد عملیات گرمایی شده (به انگلیسی: Hot work Steel) یا فولاد آلیاژی کربن متوسط ساخته می شوند.
پرس شیشه یکی از روش های ساخت و تولید قطعات شیشه ای است. به قطعهٔ تولید شده طی این فرایند، شیشه فشرده می گویند. این یک فرایند بسیار پر کاربرد در صنعت است. از این روش تولید قطعات شیشه ای، برای ساخت قطعاتی مانند بشقاب ها ظروف پخت و پز، لنزها و عدسی ها، لنز چراغ جلوی اتومبیل ها و موارد مشابهی که سطح نسبتاً صاف دارند، استفاده می شود. البته ظروف و لیوان های طرح دار نیز با این روش تولید می شوند. (شکل ۱: نمونه ای از لیوان طرح برجسته تولید شده به روش پرس شیشه) پرس شیشه فرایند ساده و ارزان قیمتی است که نتایج شگفت انگیزی به همراه دارد. در فرایند ریخته گری شیشه تنها می توانیم یک طرف محصول را طرح بدهیم اما طی فرایند پرس شیشه، می توانیم دو طرف قطعه را نقش دار کنیم. پرس شیشه یک فرایند قالب گیری دو قسمتی است. یک ضلع نر و یک ضلع ماده. مذاب شیشه در ضلع ماده قالب قرار گرفته و ضلع نر، با فشاری که توسط پیستون تأمین می شود، روی مذاب و ضلع ماده فشرده شده و مذاب را به شکل مورد نظر درمی آورد (شکل ۲: شمای فرایند انجام شده در پرس شیشه). شیشه پرس شده را می توان از شیشه های تراش دستی متمایز کرد. تفاوت آن ها در این است که شیشه فشرده دارای