Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شده بود،&lt;ref name="A/49/765"&gt;&lt;/ref&gt; و نقض حاکمیت و تمامیت ارضی اوکراین است. در ۴ مارس ۲۰۱۴، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در پاسخ به سؤالی در مورد نقض تفاهم نامه بوداپست، وضعیت کنونی اوکراین را به عنوان یک انقلاب توصیف کرد و گفت «یک کشور جدید به وجود آمده است، با این وضعیت و در رابطه با این دولت، ما هیچ سند اجباری را امضا نکرده ایم.» روسیه اعلام کرد که هرگز متعهد نبوده است که «هر بخشی از جمعیت غیرنظامی اوکراین را بر خلاف میل خود مجبور به ماندن در اوکراین کند.» روسیه اعلام کرد که ایالات متحده تفاهم نامه بوداپست را نقض می کند و یورومیدان را یک کودتای تحریک شده توسط ایالات متحده توصیف کرد. محتوا. بر اساس این یادداشت، روسیه، ایالات متحده و بریتانیا تأیید کردند که بلاروس، قزاقستان و اوکراین به عضویت معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای درآمده و عملاً زرادخانه هسته ای خود را به روسیه واگذار می کنند و اینکه: تحلیل و بررسی. بر اساس این توافق، امضاکنندگان به اوکراین در ازای پایبندی این کشور به معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای، «ضمانت های امنیتی» ارائه کردند. این یادداشت مجموعه ای از تضمین هایی را که اوکرای
ن قبلاً از قانون نهایی کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا (CSCE)، منشور سازمان ملل متحد و معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای دریافت کرده بود، جمع آوری کرد، اما دولت اوکراین آن را در قالب یک سند خاص برای اوکراین ارزشمند دانست. یادداشت بوداپست در سطح سیاسی مورد مذاکره قرار گرفت، اما کاملاً مشخص نیست که آیا این سند فاقد مقررات قانونی است یا خیر. این یادداشت به تضمین ها اشاره دارد، اما تعهد قانونی کمک نظامی را برای طرفین خود تحمیل نمی کند. به گفته استفان مک فارلین، استاد روابط بین الملل، «اگر امضاکنندگان اقدامی انجام دهند، توجیه می کند، اما کسی را مجبور به اقدام در اوکراین نمی کند». در ایالات متحده، نه دولت جورج اچ دبلیو بوش و نه دولت کلینتون آمادگی نداشتند تعهد نظامی به اوکراین بدهند، و آن ها باور نداشتند که سنای ایالات متحده یک معاهده بین المللی را تصویب کند و بنابراین این یادداشت در شرایط محدودتر تصویب شد. این یادداشت نیازمند مشورت طرفین است («در صورت بروز وضعیتی که سؤالی در مورد تعهدات…»). صرف نظر از اینکه این یادداشت تعهدات قانونی را مشخص می کند یا خیر، مشکلاتی که اوکراین از اوایل سال ۲۰۱۴ با آن مواجه شده است مم
کن است اعتبار تضمین های امنیتی آینده را که در ازای تعهدات منع گسترش سلاح های هسته ای ارائه می شود، مورد تردید قرار دهد. صرف نظر از این، ایالات متحده علناً اظهار می دارد که «"یادداشت از نظر قانونی الزام آور نیست"» و آن را «تعهد سیاسی» می نامد. محققین حقوق بین الملل اوکراینی مانند الکساندر زادوروژنی معتقدند که این یادداشت یک معاهده بین المللی است زیرا معیارهای یک معاهده را برآورده می کند، همان طور که در کنوانسیون ۱۹۶۹ وین در مورد حقوق معاهدات (VCLT) تعیین شده است و «یک توافقنامه بین المللی است که بین کشورها به صورت کتبی منعقد شده است و توسط حقوق بین الملل اداره می شود.» چین و فرانسه در اسناد جداگانه ای تضمین های امنیتی برای اوکراین دادند. بیانیه دولتی چین در ۴ دسامبر ۱۹۹۴ در صورت بروز سؤالات، خواستار مشاوره اجباری نبود، بلکه فقط برای «مشاوره های منصفانه» خواستار شد. در بیانیه ۵ دسامبر ۱۹۹۴ فرانسه به مشورت اشاره ای نشده است. پژوهشگران در آن زمان تصور می کردند که تصمیم اوکراین برای امضای تفاهم نامه بوداپست دلیلی بر توسعه اوکراین به عنوان یک دموکراسی و تمایل این کشور برای کناره گیری از جهان پساشوروی و برداشتن اولی
ن گام ها به سوی آینده اروپایی است. به مدت ۲۰ سال، تا زمانی که روسیه در سال ۲۰۱۴ مناطقی از اوکراین را اشغال کرد، خلع سلاح اتمی اوکراین نمونه ای از عدم اشاعه هسته ای بود. نقض. تحریم های بلاروس ۲۰۱۳. در سال ۲۰۱۳، دولت بلاروس شکایت کرد که تحریم های آمریکا علیه این کشور نقض ماده ۳ تفاهم نامه است. دولت ایالات متحده پاسخ داد که هدف تحریم های این کشور مبارزه با نقض حقوق بشر و سایر فعالیت های غیرقانونی دولت بلاروس است و نه جمعیت بلاروس. الحاق کریمه به روسیه. در فوریه ۲۰۱۴، نیروهای روسی فرودگاه های مختلف و سایر مکان های استراتژیک را در سراسر کریمه تصرف یا محاصره کردند. این نیروها به ناوگان دریای سیاه روسیه مستقر در کریمه پیوستند، که روسیه را در نقض تفاهم نامه بوداپست قرار داد. وزارت خارجه روسیه حرکت واحدهای زرهی وابسته به ناوگان دریای سیاه در کریمه را تأیید کرده بود اما تأکید کرد که آنها در چارچوب توافقات مختلف بین دو کشور عمل می کنند. روسیه با حمایت از همه پرسی دربارهٔ پیوستن کریمه به آن پاسخ داد. روسیه اعلام کرد که همه پرسی ها توسط «نیروهای محلی» انجام شده است. در ۱۶ مارس، روسیه کریمه را به خاک خود ضمیمه کرد و اوکرای
ن به شدت به این اقدام به عنوان نقض ماده ۱ یادداشت بوداپست اعتراض کرد. در واکنش به این بحران، پارلمان اوکراین از امضاکنندگان این تفاهم نامه خواست تا بر پایبندی خود به اصول مندرج در توافقنامه سیاسی تأکید و برای کاهش تنش ها با اوکراین رایزنی کنند. «وزارت ادغام مجدد سرزمین های اشغالی موقت» یک وزارتخانه دولتی در اوکراین است که به طور رسمی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۶ برای مدیریت بخش های اشغالی مناطق دونتسک، لوهانسک و کریمه که تحت تأثیر مداخله نظامی روسیه در سال ۲۰۱۴ قرار دارند، تأسیس شد. در ۲۴ مارس ۲۰۱۴، استفان هارپر، نخست وزیر کانادا، شرکای گروه هفت را در یک نشست "موقت" در خلال اجلاس امنیت هسته ای در لاهه رهبری کرد تا عضویت روسیه به دلیل نقض تفاهم نامه بوداپست به حالت تعلیق درآید. او گفت که اوکراین سلاح های هسته ای خود را «بر اساس تضمین صریح روسیه برای تمامیت ارضی خود کنار گذاشته است. پوتین با زیر پا گذاشتن این ضمانت، برای کسانی که در جاهای دیگر نیاز به چیزی بیشتر از غرور یا نارضایتی داشتند، منطقی برای تا دندان مسلح کردن خود فراهم کرده است.» هارپر همچنین با بیان اینکه با دولت جدید اوکراین در راستای توافق تجارت آزاد همکاری خو
اهد کرد، از اوکراین حمایت کرد. در فوریه ۲۰۱۶، سرگئی لاوروف ادعا کرد: «روسیه هرگز تفاهم نامه بوداپست را نقض نکرده است. این پیمان فقط یک تعهد داشت؛ عدم حمله به اوکراین با سلاح های هسته ای.» با این حال، مایکل کولبورن، روزنامه نگار کانادایی خاطرنشان کرد که «در واقع شش تعهد در تفاهم نامه بوداپست وجود دارد و اولین آن ها «احترام به استقلال و حاکمیت و مرزهای موجود اوکراین» است. کولبورن همچنین خاطرنشان کرد که پخش ادعای لاوروف در حساب توییتر سفارت روسیه در بریتانیا در واقع «پیوندی به متن یادداشت بوداپست با تمام شش تعهد آن، از جمله مواردی که روسیه آشکارا نقض کرده است، ارائه می دهد.» استیون پایفر، یک دیپلمات آمریکایی که در تهیه پیش نویس یادداشت بوداپست نقش داشت، بعداً اظهار کرد «وقتی وزیر امور خارجه روسیه چیزی می گوید که با کمتر از ۳۰ ثانیه راستی آزمایی گوگل می توان اشتباه بودن آن را ثابت کرد، این دروغگویی دیپلماسی روسیه و تحقیر افکار بین المللی است.» روسیه استدلال کرد که ایالات متحده با اعمال و تهدید تحریم های بیشتر علیه دولت یانوکوویچ، سومین نقطه توافق را زیر پا گذاشته است. حادثه تنگه کرچ. در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۸، وزارت امور
خارجه اوکراین از کشورهای امضاکننده تفاهم نامه بوداپست درخواست کرد تا رایزنی های فوری برای اطمینان از پایبندی کامل به تعهدات این یادداشت و توقف فوری تجاوز روسیه به اوکراین انجام دهند. بحران ۲۰۲۱–۲۰۲۲ روسیه و اوکراین. ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، علناً دربارهٔ تفاهم نامه بوداپست با این استدلال که به دلیل قدرت قهری روسیه، هیچ تضمینی برای امنیت ندارد، اظهار نظر کرد. پوتین از اظهارات زلنسکی به عنوان بخشی از ادعاهای خود مبنی بر اینکه اوکراین می تواند سلاح هسته ای تولید کند، استفاده کرد. منتقدان ادعاهای پوتین را رد کرده اند.&lt;ref name="Putin 2/23/22 NY Times Nuclear Weapons"&gt;&lt;/ref&gt;
هر کس نقشه ای دارد یک فیلم مهیج جنایی آرژانتینی، محصول ۲۰۱۲ به کارگردانی آنا پیتربارگ و با بازی ویگو مورتنسن و سولداد بیژامیل است. این اثر مشترک شرکت های آرژانتینی و اسپانیایی است که توسط آنا کوهان و آنا پیتربارگ نوشته شده است. خلاصه داستان. آگوستین (ویگو مورتنسن) مردی است که پس از سالها زندگی در بوئنوس آیرس، ناامید از آنچه او را که به تدریج او را تبدیل به موجودی خسته کننده کرده است، رها می کند. پس از مرگ برادر دوقلویش پدرو (ویگو مورتنسن)، آگوستین با اتخاذ هویت پدرو و بازگشت به منطقه مرموز پارانا دلتا، که خانه دوران کودکی هر دو برادر بوده، شروع به زندگی جدید می کند. اما اندکی پس از بازگشت، آگوستین بی آنکه خود بخواهد درگیر دنیای خطرناک جنایتکارنی می گردد که برادرش بخشی از آن بوده است.
تظاهرات ضد جنگ ۲۰۱۴ در روسیه مجموعه ای از تظاهرات ضد جنگ در مخالفت با دست اندازی نظامی روسیه در اوکراین است که در سال ۲۰۱۴ در روسیه برگزار شد.معترضان در ۲ و ۱۵ مارس ۲۰۱۴ دو گردهمایی اعتراضی ضد جنگ برگزار کردند. دومی، معروف به راهپیمایی صلح ( "مارش میرا") یک روز پیش از همه پرسی کریمه در مسکو برگزار شد. این تظاهرات بزرگترین اعتراضات در روسیه از زمان تظاهرات ۲۰۱۱–۲۰۱۳ روسیه توسط مخالفان (اپوزیسیون) روسیه علیه تقلب انتخاباتی بوده است. رویترز گزارش داد که حدود ۲۰۰۰۰ نفر در تظاهرات ۱۵ مارس شرکت کردند. نامه سرگشاده دانشمندان روسی. در ۱۹ مارس ۲۰۱۴، گروهی از دانشمندان روسی نامه ای سرگشاده به وزارت ارتباطات روسیه را منتشر کردند. در این نامه از وزارتخانه خواسته شد تا برنامه های تلویزیونی دمیتری کیسلف را برای نشانه هایی از افراط گرایی و نفرت پراکنی قومی بررسی کند.
پاپفی ها ، مگس مرغ ها از سردهٔ "پاپفی های گوهرین" و "پاپفی های سبزمسی" هستند. آن ها در جنگل ها، درختزارها و درختچه زارهای نمناک در ارتفاعات ۱۰۰۰ تا ۴۸۰۰ متر وجود دارند که در کوه های آند در آرژانتین، بولیوی، پرو، اکوادور، کلمبیا و ونزوئلایافت می شوند. نرها دارای پرهای رنگارنگ سبز مسی یا آبی هستند و ماده ها عموماً تا حدودی کدرتر هستند. بارزترین ویژگی هر دو جنس، پاهای پفی انبوه سفید برفی آنها است که از پرهایی تشکیل شده است که شبیه شورت های پشمی است. یکی از گونه ها - پاپفی ران سیاه - با پاهای پفی سیاه رنگ مشخص می شود و دیگری - پاپفی ران نخودی - دارای پاهای پفی به رنگ ملایم نخودی است. دیگر ویژگی های مشترک همه گونه ها، نوک راست سیاه و سفید و دم کم تا زیاد چنگالی است. اعضای سردهٔ "پاپفی های سبزمسی" به طور کلی کدرتر از اعضای سردهٔ "پاپفی های گوهرین" هستند. در حالی که بیشتر پاپفی ها به نسبت رایج هستند، سه گونه (پاپفی رنگارنگ، پاپفی سینه سیاه و پاپفی گلوبنددار) به شدت در بحران انقراض و یک گونه (پاپفی گلوفیروزه ای) احتمالاً منقرض شده است.
دیپ اسپیس ۲ یک کاوشگر فضایی ناسا و بخشی از برنامه هزاره جدید بود. پروژه شامل دو کاوشگر فضایی بسیار پیشرفته حساس بود که در ژانویه ۱۹۹۹ با قطب نشین مریخ به مریخ فرستاده شد. این کاوشگرها به افتخار رابرت فالکون اسکات و روئال آمونسن، اولین کاشفانی که به قطب جنوب زمین رسیدند، «اسکات» و «آمونسن» نام گذاری شدند. دیپ اسپیس ۲ که قرار بود اولین فضاپیمایی باشد که به زیر سطح سیاره دیگری نفوذ می کند، پس از ورود به جو مریخ، از سفینه مادر قطب نشین مریخ جدا شده و تنها با استفاده از یک ضربه گیر گلوله هوایی، بدون چتر نجات، به سطح زمین سقوط کرد. این مأموریت در ۱۳ مارس ۲۰۰۰ شکست خورده اعلام شد، پس از آن که همه تلاش ها برای برقراری ارتباط مجدد با این کاوشگر پس از فرود بی پاسخ ماند. هزینه توسعه دیپ اسپیس۲، ۲۸ میلیون دلار آمریکا بود. بررسی اجمالی. دیپ اسپیس ۲، همچنین به عنوان «میکرو کاوشگر مریخ» نیز شناخته می شود، دومین فضاپیمایی بود که تحت عنوان برنامه هزاره جدید ناسا برای آزمایش مفاهیم فناوری های پیشرفته با هدف ماموریت های فضایی توسعه یافت. منظور از این برنامه نمایش فناوری های پرخطر با شعار «ریسک کردن برای کاهش خطرات آینده» بود. ا
ین پروژه توسط آزمایشگاه پیشرانه جت در پاسادنا، با مشارکت دانشگاه آریزونا، ایالت نیومکزیکو، دانشگاه آریزونای شمالی، آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی هوایی، و دیگران هدایت و اجرا شد. شکست مأموریت. در این مأموریت کاوشگرهای همراه با کاوشگر قطبی مریخ، ظاهراً بدون حادثه به مریخ رسیدند، اما پس از فرود هرگز ارتباط آنها با ایستگاه برقرار نشد. دقیقاً مشخص نیست علت شکست چه بوده است. یک هیئت، مأمور بررسی شکست شد تا در مورد دلایل شکست کاوشگرهای مریخ قطبی و دیپ اسپیس۲ گزارش دهد. این هیئت نتوانست علت احتمالی شکست را دقیقاً شناسایی کند، اما چندین دلیل احتمالی ارائه داد: هیئت مدیره به این نتیجه رسید که کاوشگرها و اجزای آنها قبل از پرتاب به اندازه کافی آزمایش نشده بودند.
جدایی بین کلیسای ارتدکس روسیه (ROC، همچنین به عنوان پاتریارسالاری مسکو شناخته می شود) و اسقف نشین کلیسای قسطنطنیه در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸، زمانی که اولی به طور یکجانبه ارتباط کامل خود را با دومی قطع کرد آغاز شد. این قطعنامه در پاسخ به تصمیم ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸ شورای مقدس کلیسای ایلخانی قسطنطنیه اتخاذ شد که در آن خواست خود را برای واگذاری خودمختاری (استقلال) به کلیسای ارتدکس شرقی در اوکراین در آینده تأیید می کرد. در این تصمیم همچنین آمده بود که شورای سپند (مقدس) بی درنگ: یک ستاروپژیون در کیف، یعنی یک هیئت کلیسایی که مستقیماً پیرو پدرسالار کلیسایی است، مجدداً برپا کند، "نامه " (مجوز) سال ۱۶۸۶ که به پدرسالار مسکو اجازه داده بود تا متروپولیتن کیف را منصوب کند را لغو کند، و تکفیرهایی را که بر روحانیون و مؤمنان دو کلیسای ارتدوکس شرقی اوکراین که به رسمیت شناخته نشده بودند، تحت تأثیر قرار داده بود را لغو کند. دو کلیسای به رسمیت شناخته نشده، یعنی کلیسای ارتدکس خودگردان اوکراین (UAOC) و کلیسای ارتدوکس اوکراین - پاتریارسالاری کیف (UOC-KP) با کلیسای ارتدکس اوکراین (پتریارسالاری مسکو) (UOC-MP) رقابت می کردند و توسط پدرسالار مسکو، و هم
چنین توسط سایر کلیساهای ارتدکس شرقی «تکفیری» در نظر گرفته می شدند. در تصمیم خود در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸، شورای مقدس کلیسای ارتدکس روسیه، همه اعضای پاتریارسالاری مسکو (اعم از روحانیون و غیر روحانیان) را از شرکت در مراسم عشای ربانی، غسل تعمید و ازدواج در هر کلیسایی که تحت کنترل کلیسای ایلخانی بود منع کرد. پیش از آن، در واکنش به انتصاب دو اگزارش اسقف نشین کلیسای اکراین، شورای مقدس اسقف نشین مسکو در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸ تصمیم گرفته بود که شرکت در هر گونه مجامع اسقفی، بحث های الهیاتی، کمیسیون های چند جانبه و هر گونه مجمع عمومی را که توسط نمایندگان کلیسای ایلخانی ریاست یا اداره می شوند، را قطع کند. این جدایی بخشی از یک درگیری سیاسی گسترده تر را در بر می گرفت که شامل الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴ و مداخله نظامی این کشور در اوکراین و همچنین تمایل اوکراین برای پیوستن به اتحادیه اروپا و ناتو است. این جدایی یادآور جدایی مسکو-قسطنطنیه در سال ۱۹۹۶ بر سر حوزه دادگاهی متعارف استونی است که با این حال پس از کمتر از سه ماه حل شد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۹، اسقف اعظم ایرونیموس دوم آتن، رئیس کلیسای یونان، نامه ای مسالمت آمیز به اپیفانیوس، رئیس کل
یسای ارتدکس اوکراین (OCU، که با اتحاد UOC-KP, UAOC تشکیل شده بود)، فرستاد. این تصمیم توسط کل سلسله مراتب (اسقفان) کلیسای یونان منهای هفت شهرنشین پشتیبانی شد. این تصمیم به این معنی بود که کلیسای یونان OCU را به رسمیت شناخته است. ROC قبلاً اعلام کرده بود که ارتباط خود را با هر سلسله مراتب کلیسای یونان که با هر سلسله مراتب OCU وارد ارتباط شود، قطع خواهد کرد. در روز یکشنبه، ۳ نوامبر ۲۰۱۹، پاتریارک کریل مسکو، در مراسم دولوحی، از اسقف کلیسای یونان نامی نبرد و او را از دولوحی حذف کرد. در ۲۶ دسامبر، ROC ارتباط عشایری را با پدرسالار ارتدوکس یونانی اسکندریه، تئودور دوم، قطع کرد و بزرگداشت او را متوقف کرد، زیرا او یک ماه قبل OCU را به رسمیت شناخته بود. در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰، شورای مقدس ROC اعلام کرد که پاتریارک کریل دیگر نمی تواند اسقف اعظم کریسوستوموس دوم قبرس را به دلیل بزرگداشت کریسوستوموس از اپیفانیوس در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۰ بزرگداشت کند.
گوری ملبی (به انگلیسی: Guri Melby) زاده ۳ فوریهٔ ۱۹۸۱، در شهر اورکدال، استان سور تروندلاگ، در کشور نروژ، یک سیاستمدار نروژی است. وی عضو حزب ونستره؛ واز سال ۲۰۲۰ میلادی رهبر این حزب است.گوری ملبی، از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ میلادی، وزیر آموزش و آمیزش اجتماعی نروژ، در کابینه خانم ارنا سولبرگ، بود. پیشینه. گوری ملبی، اهل اورکدال است و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ میلادی عضو شورای شهرداری اورکدال و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ میلادی عضو شورای شهرداری تروندهایم بوده است. سپس از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ میلادی، گوری ملبی، عضو شورای شهر اسلو بود. وی بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ میلادی، مسئول محیط زیست و حمل و نقل در شورای شهر اسلو بود. گوری ملبی، بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ یک سیاستمدار تمام وقت حزب ونستره در اسلو بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی به عنوان عضو علی البدل در مجلس ملی نروژ حضور غیر منظم داشت و از سال ۲۰۱۸ میلادی، با پیوستن حزب ونستره به دولت ارنا سولبرگ، حضور منظم پیدا کرد. در ماه مارس سال ۲۰۲۰ میلادی، گوری ملبی، که به جانشینی ترینه شای گرانده، نماینده علی البدل در مجلس ملی نروژ محسوب می شد؛ با کناره گیری ترینه شای گرانده از ریاست وزرات فرهنگ، آن
پست را نیز بر عهده گرفت. گوری ملبی، از سال ۲۰۱۰ میلادی، عضو شورای مرکزی حزب ونستره بود و بعد از کناره گیری ترینه شای گرانده، که رهبری جزب را بر عهده داشت، به عنوان رهبر جدید به جانشینی وی برگزیده شد. گوری ملبی، فارغ التحصیل سال ۲۰۰۷ میلادی از دانشگاه علم و فناوری نروژ در رشته زبان شناسی است؛ و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ مشغول تدریس در مدرسه عالی سور تروندلاگ؛ و سپس به عنوان مشاور در وزارت آموزش و پروش نروژ، مدتی اشتغال داشته است. همچنین وی از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ میلادی، رئیس هیئت مدیره شورای دولتی زبان نروژی بوده است.
رجینالد آرتور ساوری (؛ ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۴ – ۱۴ ژوئن ۱۹۸۰) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است. او یک افسر ارتش هند بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی اول و دوم خدمت کرد.
پاتریک سندرز (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر ارشد بازنشسته ارتش بریتانیا است که از ۱۳ ژوئن ۲۰۲۲ تا ۱۵ ژوئن ۲۰۲۴ به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد.
دادلی راسل (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است. او افسر ارشد ارتش بریتانیا و ارتش هند بریتانیا بود و در طول جنگ جهانی اول و دوم خدمت کرد، جایی که او فرماندهی لشکر هشتم پیاده نظام هند را در طول لشکرکشی به ایتالیا از اواخر ۱۹۴۳ تا پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ بر عهده داشت.
لرد الکساندر راسل (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او ژنرال ارتش بریتانیا بود. او در محاصره سواستوپول در جنگ کریمه خدمت کرد.
هیو رولندز (؛ ۶ مه ۱۸۲۸ – ۱ اوت ۱۹۰۹) نظامی اهل ولز بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده است. او به خاطر اقدامات شجاعانه اش که منجر به نجات سرهنگ ویلیام اوگریدی هالی در طول جنگ کریمه شد، نشان صلیب ویکتوریا را از ولز دریافت کرد.
اریک برترام راکرافت (؛ ۲۸ ژانویه ۱۸۹۱ – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او افسر ارتش بریتانیا بود. دوران نظامی او در سال ۱۹۰۸ به عنوان افسر در مهندسان سلطنتی آغاز شد و در سال ۱۹۴۶ با درجه سرلشکری بازنشسته شد. او به خاطر مشارکتش در تشکیل سپاه سلطنتی مهندسان برق و مکانیک و برنامه ریزی عملیات شناخته می شود.
فرانسیس دو روتنبرگ (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل امپراتوری روسیه بود. وی برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده است. او یک افسر نظامی و مدیر مستعمراتی بود که در ارتش پادشاهی فرانسه و بعدها بریتانیا خدمت کرد.
هیو دالریمپل راس (؛ ۵ ژوئیه ۱۷۷۹ – ۱۰ دسامبر ۱۸۶۸) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود. پس از گذراندن خدمت فعال در جریان شورش ایرلند در سال ۱۷۹۸، به عنوان فرمانده نیرو در بسیاری از نبردهای جنگ شبه جزیره و صد روز جنگید. او پیش از آنکه به معاون آجودان کل توپخانه سلطنتی ارتقا یابد، به فرماندهی توپخانه ناحیه شمالی با فرماندهی تفویض شده بر تمام نیروهای چهار شهرستان شمالی رسید. راس آخرین فردی بود که عنوان سپهبد مهمات را داشت و مسئولیت بخش توپخانه اعزامی برای شرکت در جنگ کریمه تحت فرماندهی لرد راگلان را بر عهده گرفت. پس از جنگ، او به عنوان استاد توپچی، پارک سنت جیمز، یک پست تشریفاتی ارشد در توپخانه سلطنتی خدمت کرد.
سیسیل رومر (؛ ۱۴ نوامبر ۱۸۶۹ – ۱ اکتبر ۱۹۶۲) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او یک ژنرال ارتش بریتانیا بود که در دهه ۱۹۲۰ به فرماندهی عالی رسید.
هنری رابینسون-مونتاگ، بارون ششم راکبی (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. راکبی که فرزند بارون چهارم بود، در سال ۱۸۱۴ به گارد پیاده سوم پیوست. او در نبرد کواتره براس و نبرد واترلو در ژوئن ۱۸۱۵ جنگید. او در جنگ کریمه در سال ۱۸۵۵ به عنوان فرمانده لشکر اول جنگید. پس از جنگ، در سال ۱۸۵۶، به سمت جدید سرلشکر فرمانده تیپ گارد منصوب شد. او پنج سال بعد در سال ۱۸۶۱ از این سمت بازنشسته شد. او در سال ۱۸۶۹ به درجه ژنرالی ارتقا یافت و در سال ۱۸۷۷ بازنشسته شد. پس از مرگ او در ۲۵ مه ۱۸۸۳، این مقام اشرافی از بین رفت. او از سال ۱۸۳۸ تا زمان مرگش در هیزل وود، ابوتس لانگلی، هرتفوردشایر زندگی می کرد.
سباستین رابرتز (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. رابرتز که در مدرسه سنت فیلیپ، کالج آمپلفورث و کالج بالیول، آکسفورد تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۷۷ به گارد ایرلندی پیوست. رابرتز به عنوان افسر فرمانده گردان اول گارد ایرلندی در لندن و ایرلند شمالی خدمت کرد. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان سرلشکر فرمانده بخش خانگی و افسر کل فرمانده ناحیه لندن منصوب شد. او در سال ۲۰۰۷ نماینده ارشد ارتش در کالج سلطنتی مطالعات دفاعی شد و در سال ۲۰۱۰ بازنشسته شد. رابرتز همچنین از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ به عنوان سرهنگ گارد ایرلندی خدمت کرد، و در ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ شاهزاده ویلیام جانشین او شد. رابرتز نویسنده کتاب «سربازگیری: پیمان نظامی» (۱۹۹۸) بود.
جاناتون رایلی (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. رایلی در سال ۱۹۷۱ به عنوان دانشجوی افسری به ارتش بریتانیا پیوست و در سال ۱۹۷۴ به هنگ ملکه اعزام شد. او در ۹ مارس ۱۹۷۶ به درجه ستوانی، در ۹ سپتامبر ۱۹۸۰ به درجه سروانی ارتقا یافت و پس از تحصیل در کالج ستاد، کامبرلی، در سال ۱۹۸۷، در پایان سال به درجه سرگردی ارتقا یافت. در این مدت، او به طور فعال در ایرلند شمالی خدمت کرد. رایلی که در سال ۱۹۹۳ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت، در همان سال به عنوان مربی در کالج ستاد، کامبرلی، خدمت کرد. او در سال ۱۹۹۵ به عنوان فرمانده گردان اول تفنگداران سلطنتی ولچ به منطقه مسلمان نشین گوراژده اعزام شد، تحت مأموریتی برای اطمینان از عدم نقض اولتیماتوم ناتو توسط صرب ها. ارتش جمهوری صربسکا بدون هشدار به شهر حمله کرد و در ماه مه ۳۳ سرباز تحت فرماندهی رایلی و چند صد نفر دیگر از نیروهای حافظ صلح سازمان ملل را به اسارت گرفت. این گردان پس از متوقف کردن حمله اولیه صرب ها، دفاع از این منطقه را به لشکر ۸۱ بوسنی واگذار کرد. در طول محاصره ای که پس از آن رخ داد، پروتکل نقض شد، زیرا ابتدا مدیر عملیات نظامی، سپس رئیس ستاد کل و در نهایت نخست وزیر جان می
جر با رایلی تماس گرفتند تا در مورد وضعیت به او گزارش دهند. این منطقه با موفقیت دفاع شد و برخلاف سربرنیتسا و زپا هرگز به دست صرب ها نیفتاد. ۳۳ تفنگدار و دیگر نیروهای حافظ صلح سازمان ملل بعداً به سلامت نجات یافتند. رایلی در سال ۱۹۹۶ به خاطر شجاعت و خدمات برجسته در جمهوری سابق یوگسلاوی، نشان خدمات ممتاز را دریافت کرد و در ژوئیه ۱۹۹۷ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. رایلی در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۸ به درجه سرتیپی ارتقا یافت، در سال ۱۹۹۹ فرمانده تیپ ۱ مکانیزه در بوسنی و در سال ۲۰۰۰ فرمانده نیروی ضربت مشترک بریتانیا در سیرالئون شد. او به خاطر خدمات ارزشمندش در سیرالئون، نشان تقدیر ملکه را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۱ معاون فرمانده کالج ستاد و مدیر دوره فرماندهی و ستاد عالی شد. رایلی در ماه مه ۲۰۰۳ به عنوان معاون فرمانده کل تیم مشاوره و آموزش نظامی ائتلاف در عراق مستقر شد و سپس در نوامبر ۲۰۰۴ با ارتقاء به درجه سرلشکری، فرمانده کل لشکر چند ملیتی (جنوب شرق)، عراق و نیروهای بریتانیایی شد. در سال ۲۰۰۵، به خاطر خدماتش در عراق، نشان لژیون شایستگی ایالات متحده به او اعطا شد. رایلی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ به عنوان سرهنگ تفنگداران سلطنتی ولچ خدم
ت کرد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷، او به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به عنوان معاون فرمانده نیروی بین المللی کمک به امنیت در افغانستان منصوب شد. او مدال خدمات شایسته ناتو را از دبیرکل ناتو دریافت کرد و پس از دریافت نشان افتخار سال نو ۲۰۰۸، در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۹ به نیروی ذخیره منتقل شد. در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۹، رایلی در تحقیقات عراق شهادت داد و در آن اظهار داشت که نیروهای بریتانیایی انتظار نداشتند با شورش روبرو شوند و همچنین از تصمیم انحلال ارتش عراق پس از حمله دفاع کرد. سپس، در فوریه ۲۰۱۱، او در محاکمه رادوان کاراجیچ در دادگاه بین المللی کیفری برای یوگسلاوی سابق در لاهه، در مورد حادثه مه ۱۹۹۵ که در آن سربازانش در اسارت بودند، شهادت داد.
رابرت ریچاردسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان امپراتوری بریتانیا و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است. او افسر ارتش بریتانیا بود. در میان سایر سمت ها، او در طول ناآرامی ها فرماندهی یک گردان و یک تیپ را بر عهده داشت و سپس از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ به عنوان افسر کل فرماندهی در ایرلند شمالی منصوب شد.
نایجل ویلیام ریچاردز (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. ریچاردز که در پیترهاوس، کمبریج تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۶۵ به توپخانه سلطنتی پیوست. در سال ۱۹۸۳ فرماندهی هنگ هفتم توپخانه سواره نظام سلطنتی به او سپرده شد. در سال ۱۹۸۹ به عنوان فرمانده تیپ پنجم هوابرد، در سال ۱۹۹۱ به عنوان مدیر وظایف ستاد ارتش در وزارت دفاع و در سال ۱۹۹۴ به عنوان رئیس پشتیبانی رزمی سپاه واکنش سریع متفقین در طول جنگ بوسنی منصوب شد. آخرین سمت او به عنوان افسر کل فرمانده لشکر چهارم در سال ۱۹۹۶ و قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۹۸ بود. او در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
فینیاس ریال (؛ ۱۵ دسامبر ۱۷۷۵ – ) نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. وی افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۲۳ به عنوان فرماندار ستوان گرنادا خدمت کرد. او بیشتر به خاطر خدمت در جنگ ۱۸۱۲ شناخته می شود، جایی که ریال در نبرد لاندی لین اسیر شد.
هایما اف۷ یک مینی ون است که توسط خودروساز چینی هایما ساخته شده است. بررسی اجمالی. هایما وی۲۰ با قیمتی از ۷۹۸۰۰ یوان تا ۱۲۹۸۰۰ یوان به فروش می رسد. هایما اف۷ از یک موتور ۲٫۰ لیتری با قدرت ۱۵۲ اسب بخار قدرت و ۱۸۵ نیوتن متر گشتاور و یک موتور ۱٫۵ لیتری توربو با ۱۵۶ اسب بخار قدرت و ۲۲۰ نیوتن متر گشتاور استفاده می کند. دو نوع جعبه دنده شامل یک جعبه دنده شش سرعته دستی یا یک جعبه دنده شش سرعته خودکار برای هایما اف۷ تولید شد. نام این خودرو در سال ۲۰۱۷ به هایما فمیلی اف۷ تغییر یافت تا زیر مجموعه محصولات فمیلی قرار گیرد.
جان بروکلهرست، بارون اول رانکسبرو (; – ) نظامی، درباری و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. بروکلهرست در سال ۱۸۷۴ به گارد سلطنتی سواره نظام پیوست. او در جنگ انگلیس و مصر در سال ۱۸۸۲، از جمله نبرد کساسین، در لشکرکشی سودان از ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۵ و در جنگ دوم بوئر خدمت کرد و به درجه سرلشکری رسید. در آفریقای جنوبی، او فرماندهی تیپ دوم سواره نظام نیروی زمینی ناتال را بر عهده داشت و در طول محاصره در لیدی اسمیت بود، اما خدمت خود را در ستاد به پایان رساند و در ژانویه ۱۹۰۱ نیمی از حقوق خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۰۸ از ارتش بازنشسته شد. بروکلهرست همچنین از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۱، ملازم ملکه ویکتوریا و از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۰، ملازم ملکه الکساندرا و از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۱، ملازم ویژه الکساندرا بود و بین سال های ۱۹۰۶ تا ۱۹۲۱ به عنوان لرد-ستوان راتلند خدمت کرد. در سال ۱۹۱۴، او به مقام اشرافی بارون رنکسبورو، از رنکسبورو در شهرستان راتلند، ارتقا یافت. این عنوان از محل استقرار او در تالار رنکسبورو در لانگهام، راتلند گرفته شده است که در سال ۱۸۹۳ ساخت و اغلب توسط اعضای خانواده سلطنتی مورد بازدید قرار می گرفت. رنکسبورو از