Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بقا یا زنده مانی یا زنده ماندن، گرایش یک چیز برای ادامه دادن به موجودیت ضد شرایطی است که ممکن است آن را بکشد یا از بین ببرد. و این مفهوم را می توان در مورد یک موجود زنده (یا، از نظر فرضی، هر موجود ذی شعوری). معنی. واژهٔ «زنده ماندن» از زبان لاتین اواخر واژه "supervivere گرفته شده است"، در "لغت" به معنای «زنده ماندن» است. معمولاً، «اصطلاح» بقا «به معنای بقا جسمی است - یعنی مبارزه برای جلوگیری از نابودی فیزیکی». به عنوان مثال، نظریه چارلز داروین در مورد انتخاب طبیعی مفهوم بقای برترین ها را در مبارزه برای هستی در بر می گیرد. داروین مفهوم بیولوژیکی تناسب اندام را موفق بودن تولیدمثل تعریف می کند، در نظریه داروینی این عبارت به معنای «بقای چیزی است که بیشترین تعداد از خود را در نسل های متوالی به جا بگذارد». اشارات تاریخی به بقا جنبه های مختلفی از بقای فردی تا امپراتوری ها و نژاد بشر را شامل می شود. این مفهوم در مورد چیزهای غیر زنده و غیر فیزیکی نیز اعمال می شود. در مهندسی، این اصطلاح می تواند به معنای «توانایی مداوم سامانه برای انجام عملکرد مورد نظر» باشد. با درنظرگرفتن خودآگاهی انسان، به ویژه هنگامی که در رابطه با
مفهوم روح یا جان باشد، زنده ماندن می تواند به زندگی پس از مرگ اشاره داشته باشد: تجزیه و تحلیل بقا شاخه ای از آمار برای تجزیه و تحلیل مدت زمان مورد انتظار تا زمان وقوع یک یا چند واقعه است، مانند مرگ در ارگانیسم های بیولوژیکی و خرابی سیستم های مکانیکی. یکی از عناصر تجزیه و تحلیل بقا میزان نرخ بقا است، به معنای درصد افرادی که در یک گروه مطالعه یا درمانی پس از تشخیص بیماری برای مدت زمان مشخصی هنوز زنده هستند. این یک روش برای توصیف پیش بینی در برخی از بیماری ها است. از نرخ بقا می توان به عنوان معیار ارزیابی استانداردهای درمانی استفاده کرد. دوره بقا معمولاً از تاریخ تشخیص یا شروع درمان محاسبه می شود. نرخ بقا برای پیش آگهی مهم است، اما از آنجا که این نرخ بر اساس کل جمعیت است، یک پیش آگهی بسته به بودن درمان های جدیدتر، که از آخرین تجزیه و تحلیل آماری گذشته و همچنین سلامت کلی بیمار، ممکن است متفاوت باشد. در فرهنگ عامه. انواع مختلفی از رسانه ها در مورد زنده ماندن وجود دارد. در هر دو داستان واقعی و داستان تخیلی، داستان هایی دربارهٔ افراد زنده مانده علی رغم شرایط خاص خطرناک محبوب است. همچنین مجموعه وسیعی از ادبیات آموزشی
وجود دارد که گاهی اوقات به عنوان راهنمای زنده ماندن از آن یاد می شود و در مورد مهارت های زنده ماندن در موقعیت های مختلف خطرناک مانند گم شدن بدون آب و غذا، حمله یا در یک فاجعه طبیعی بودن مشاوره می دهد. در فیلم، فیلم بقا ژانری است که در آن یک یا چند شخصیت برای بقای فیزیکی تلاش می کنند. این اغلب با ژانرهای فیلم دیگر تداخل دارد. این یک ژانر فرعی از فیلم ماجراجویی است، همراه با فیلم های شمشیربه دستان، فیلم های جنگی و فیلم های سافاری. فیلم های بقا نسبت به سایر فیلم های پرماجرا تاریک ترند، که معمولاً خط داستانی خود را بر روی یک شخصیت منفرد، معمولاً شخصیت اصلی متمرکز می کنند. این فیلم ها «عمدتاً در یک زمان معاصر هستند» و بنابراین مخاطبان فیلم با صحنه ها آشنا هستند و فعالیت های شخصیت ها کمتر عاشقانه است. توماس سوبچاک در کتابی در سال ۱۹۸۸، فیلم زنده ماندن را با عاشقانه مقایسه کرد: "آنها هر دو بر پیروزی قهرمانانه بر موانعی که نظم اجتماعی را تهدید می کنند و تأیید مجدد ارزشهای غالب اجتماعی مانند بازی جوانمردانه و احترام به شایستگی و همکاری تأکید می کنند". نویسنده گفت: فیلم های زنده ماندن "یک عالم خرد(micro-cosmos) جامعه
را شناسایی و منزوی می کنند"، مانند گروه بازمانده از سقوط هواپیما در "پرواز ققنوس" (۱۹۶۵) یا افرادی که در کشتی اقیانوسی غرق شده بودند در "ماجراجویی پوزیدون" (۱۹۷۲). سوبچاک توضیح داد، "بیشتر اوقات در یک فیلم بقا صرف به تصویر کشیدن روندی می شود که به موجب آن ارتباط گروه از قطعیت شبکه های پشتیبانی عادی زندگی متمدن قطع شده است، و گروه خود را به یک واحد موثر و کاری تبدیل می کند." این گروه ها اغلب در انواع متفاوت شخصیت ها، گاهی تا حد کاریکاتور است. در حالی که زنان از نظر تاریخی در چنین فیلم هایی کلیشه شده اند، "آنهاً اغلب نقشی تعیین کننده در موفقیت یا شکست گروه بازی می کنند ". در بازی های ویدئویی، بازی بقا، زیرگونه ای از بازی های ویدیویی اکشن است که در محیط های خصمانه(hostile)، پرتنش و محیطهای دنیای باز(open world) ساخته می شود. بازیکنان به طور کلی با حداقل تجهیزات شروع می کنند و باید با ساخت ابزار، سلاح، پناهگاه و جمع آوری منابع تا آنجا که ممکن است زنده بمانند. این بازی ها می توانند به شکل بازی های ترسناک بقا باشند، که بر بقای شخصیت متمرکز است، دراین حین بازی سعی می کند بازیکنان را با استفاده از تصاویر گرافیکی ترسن
اک یا فضای ترسناک بترساند. اگرچه نبرد می تواند بخشی از گیم پلی (شیوه) بازی باشد، اما به بازیکن احساسی القا می شود که کنترل کمی از خود دارد نسبت به بازی های اکشن معمولی از طریق مهمات یا سلاح های محدود، سلامتی، سرعت و بینایی یا از طریق جلوگیری متعدد در تعامل بازیکن با مکانیک بازی. در بازی هایی که در حالت بقا کار می کنند، یا از چنین روشی به عنوان گزینه استفاده می شود، بازیکن باید بازی را تا زمانی که ممکن است ادامه دهد بدون اینکه در یک دفعه بدون وقفه بمیرد در حالی که بازی موج های چالش دشوار را به بازی می کشد. یک نوع از حالت بازی(mode) نیاز به این دارد که بازیکن برای مدت زمان مشخصی دوام بیاورد، پس از آن پیروزی حاصل می شود و بازی پایان می یابد. این حالت خصوصاً در بین بازیهای دفاع برج معمول است، جایی که بازیکن باید دفاع از یک مکان خاص را بهبود بخشد تا بتواند نیروهای دشمن را برای بیشترین زمان ممکن دفع کند. حالت بقا با گیم پلی بازی های کلاسیک بازی مقایسه شده است، جایی که بازیکنان در برابر موج های فزاینده ای از دشمنان قرار می گیرند.
کلاشینکف () یک فیلم سینمایی بیوگرافی روسی محصول سال ۲۰۲۰ که در مورد تجارب مخترع افسانه ای میخائیل کلاشنیکف و پروژه سرنوشت ساز او، تفنگ تهاجمی کلاشنیکف است. اولین نمایش این فیلم در روسیه در تاریخ ۲۰ فوریه سال ۲۰۲۰ انجام شد. داستان. دربارهٔ مخترع و طراح اسلحه های کوچک میخائیل تیمافییویچ کالاشنیکف است. امروز به سختی می توان کسی را پیدا کرد که این اسم را نشناسد. با این حال، همه نمی دانند که او چه مسیری طولانی و خارق العاده را طی کرده تا در سن ۲۸ سالگی اسلحه افسانه ای AK-47 را خلق کند. سلاح وی آنچنان ساده است که تنها در کارگاهی که امکان خانکشی لوله وجود دارد امکان ساخت این سلاح نیز موجود است، علاوه بر آن سلاح معروف کالاشنیکف سلاحیست که نیاز چندانی به تمیزکاری ندارد و رفع گیر آسان و برد نسبتاً قابل توجهی دارد. فیلمبرداری. کار بر روی فیلم در اوت ۲۰۱۸ آغاز شد، فیلمبرداری از جمله در املاک Apraksins، منطقه دیمیتروسکی، استان مسکو، در جمهوری کریمه، در شهر تورژوک، استان تور و در نزدیکی سن پترزبورگ، صحنه هایی با لوکوموتیو فیلمبرداری شد. گویندگان(دوبله). دوبله این فیلم در پاییز سال 1400 به مدیریت علیرضا باشکندی و صدابرداری
حسین حسنی فر در واحد دوبلاژ تلویزیون انجام شد و در نهایت از شبکه نمایش پخش شد. اکران فیلم. در ۱۵ فوریه سال ۲۰۲۰، نمایش ویژه این فیلم در شهر ایژوسک انجام شد. این فیلم با اکران سینمایی در روسیه در تاریخ ۲۰ فوریه سال۲۰۲۰ اکران عمومی شد.
پروفسور برانشتام () مجموعه ای از سیزده کتاب در ژانر ادبیات کودک است که توسط نویسنده انگلیسی نورمن هانتر، در یک بازه زمانی پنجاه ساله بین سال های ۱۹۳۳ تا ۱۹۸۳ میلادی به رشته تحریر درآمده است. قهرمان داستان با نام کامل "پروفسور تئوفیلوس برانشتام" یک دانشمند و مخترع کم حافظه و فراموشکار است که داستان حول حوادث مرتبط با اختراعات او جریان دارد.
شرکت سرمایه گذاری سلیم، یک شرکت خصوصی برای شرکت تعاونی اعتبار ایران خودروبود که در تاریخ ۱۳۸۳ به صورت شرکت سهامی عام تأسیس و در سال ۱۳۹۳ بعد انتخابات توسط تعاونی اعتبار گروه صنعتی ایران خودرو خریداری و سرمایه ثبتی آن از ۱۰ میلیارد ریال به ۱٫۶۲۰ میلیارد ریال افزایش یافت. دربارهٔ شرکت. در راستای اجرای سیاست های تعاونی اعتبار گروه صنعتی ایران خودرو، حدود ۷۳درصد از سهام شرکت سرمایه گذاری سلیم، به کارکنان گروه صنعتی ایران خودرو انتقال یافت و این شرکت در حال حاضر متعلق به حدود ۴۵۰۰۰نفر از کارکنان گروه صنعتی ایران خودرو است. دارایی های شرکت در حال حاضر. از این رو محور عمده فعالیت شرکت سرمایه گذاری سلیم در زنجیرهٔ ارزش خودرو، تولید و فروش قطعات خودرو، فعالیت های پیمانکاری و سرمایه گذاری شکل گرفته است. برنامه های آینده شرکت. از برنامه های آینده شرکت می توان به «برنامه استراتژیک توسعه شرکت گوهرفام و ورود به بورس»، «برنامه استراتژیک توسعه شرکت ایمن خودرو و ورود به بورس»، ادغام شرکت های زیان ده و برنامه خروج از زیان انباشته شرکت ترنیان سهام» و «برنامه افزایش سرمایه شرکت های تابعه» اشاره کرد.
سنتز ایندول رایسرت مجموعه ای از واکنش های شیمیایی است که برای سنتز ایندول یا مشتقات ایندول ها (۴ و ۵) از ارتو-نیتروتولوئن ۱ و دی اتیل اگزالات ۲، طراحی شده است. تحقیقات نشان داده است که پتاسیم اتوکسید در این واکنش نتایج بهتری نسبت به سدیم اتوکسید می دهد.
واکنش رایسرت مجموعه ای از واکنش های شیمیایی است که کینولین را به کینالدیک اسید تبدیل می کند. کینولین ها طی واکنش با آسیل کلریدها و پتاسیم سیانید، ۱-آسیل-۲-سیانو-۲٬۱-دی هیدروکینولین ها را می دهند که با نام ترکیبات رایسرت نیز شناخته می شوند. هیدرولیز این ترکیبات، کینالدیک اسید مد نظر را تولید می کند. واکنش رایسرت با ایزوکینولین ها و بیشتر پیریدین ها با موفقیت صورت می پذیرد.
دانیل الکساندروویچ گرانین (؛ ۱ ژانویه ۱۹۱۹ - ۴ ژوئیه ۲۰۱۷)، که نام خانوادگی اصلی اش آلمانی () است، نویسنده روس بود. زندگی و حرفه. گرانین در دهه ۱۹۳۰ شروع به نوشتن کرد، در حالی که هنوز دانشجوی مهندسی در انستیتوی پلی تکنیک لنینگراد بود. گرانین پس از فارغ التحصیلی به عنوان مهندس ارشد در یک آزمایشگاه انرژی شروع به کار کرد و اندکی پس از شروع جنگ، داوطلبانه به عنوان سرباز جنگید. یکی از اولین کارهای گرانین که به طور گسترده مورد ستایش قرار گرفت، داستان کوتاهی در مورد دانشجویان تحصیلات تکمیلی با عنوان "Variant vtoroi" (نسخه دوم) بود که در ژورنال "Zvezda" در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. گرانین قبل از رسیدن موفقیت در ادبیات، به خاطر اثرش تحت عنوان "ایسکاتلی" ("جویندگان"، ۱۹۵۵)، رمانی که الهام گرفته از حرفه اش در مهندسی بود، به تحصیل در رشته مهندسی ادامه می داد و به عنوان نویسنده فنی کار می کرد. این کتاب در مورد سیستم بیش از حد بوروکراتیک شوروی بود که تمایل به خفه کردن ایده های جدید داشت. گرانین به عنوان عضو هیئت مدیره اتحادیه نویسندگان لنینگراد خدمت می کرد، و برنده بسیاری از مدال ها و افتخارات از جمله جایزه دولتی ادبیات در سال ۱۹
۷۸ و قهرمان کار سوسیالیستی ۱۹۸۹ بود. وی نوشتن را در دوران پس از شوروی ادامه داد.
تیِه ری مونیه (به انگلیسی Thierry Maulnier) بانام هنگام تولد (ژاک تالاگراند؛) (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۰۹، آلس – درگذشتهٔ ۹ ژانویه ۱۹۸۸، مارنس-لا-کوکت) روزنامه نگار، مقاله نویس، نمایش نامه نویس و منتقد ادبی اهل فرانسه بود. او با مارکل تاسنکورت کارگردان تئاتر ازدواج کرد.
آنجلو ماجی (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا سریال های تلویریونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جزیره"، "نوبت عاشقی" و "استرادیواری" اشاره کرد.
آنتونیو پتروچلی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زن شهرستانی"، "پاپ جدید"، "پدر ماتئو"، "اتاق پسر"، "خاطرات عزیز" و "زنان دامن پوش" اشاره کرد.
این فهرست سران کنونی کشورها و دولت ها است. در نظام ریاستی، تنها یک فرد وجود دارد که همزمان رئیس کشور و رئیس دولت است اما در سایر موارد (بیشتر در نظام نیمه ریاستی و نظام پارلمانی)، رئیس کشور و رئیس دولت، افراد متفاوتی هستند. در نظام های نیمه ریاستی و پارلمانی، رهبری دولت (قوه مجریه)، توسط هردوی رئیس کشور و رئیس دولت، انجام می شود. در نظام تک حزبی، رهبر حزب حاکم (دبیرکل) معمولاً به صورت «دفاکتو» رهبر عالی کشور نیز هست، اگرچه گاهی اوقات این رهبر، ریاست جمهوری یا نخست وزیری را هم برعهده دارد. سایر کشورها. کشورهای زیر، وابسته یکی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد هستند. کشورهای زیر حداقل بخشی از قلمرو خود را کنترل می کنند و حداقل توسط یک کشور عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته می شوند. کشورهای زیر قلمرو خود را کنترل می کنند، اما توسط هیچ یک از کشورهای عضو سازمان ملل، به رسمیت شناخته نمی شوند. دولت های جایگزین. این دولت های جایگزین، بخشی از قلمرو خود را کنترل می کنند و حداقل توسط یکی از کشورهای عضو سازمان ملل، قانونی شناخته می شوند. این دولت های جایگزین بخشی از قلمرو خود را کنترل می کنند، اما توسط هیچ یک از کشورهای ع
ضو سازمان ملل، قانونی شناخته نمی شوند. این دولت های جایگزین، قلمرو خود را کنترل نمی کنند، اما حداقل توسط یکی از کشورهای عضو سازمان ملل، قانونی شناخته می شوند.
ژان ریکاردو (۱۷ ژوئن ۱۹۳۲–۲۳ ژوئیه 2016) نویسنده فرانسوی و نظریه پرداز جنبش ادبی رمان نو بود. بین سالهای ۱۹۶۲ و ۱۹۷۱، ریکاردو در هیئت تحریریه مجله آوانگارد فرانسه "تل کوئل بود".
برنار پنگو (۱۲ اکتبر ۱۹۲۳–۲۵ فوریه ۲۰۲۰) نویسنده فرانسوی بود. زندگی نامه. پینگود در Lycée Pasteur de Neuilly در نویی-سور-سن و Lycée Henri IV در پاریس تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۳، در مدرسه عالی نرمال ثبت نام کرد و سپس تا سال ۱۹۷۴ دبیر مجلس شورای ملی شد. او اولین رمان خود را با عنوان "Mon beau navire" در سال ۱۹۴۳ منتشر کرد.
رَز و میش یا میش و رَز نام دو روایت شفاهی منظوم است که بین درخت رز و میش اتفاق می افتد. این قصه به داستان درخت آسوریک که مناظره ای بین درخت نخل و بز است، شباهت دارد. یکی از این روایت ها، منظومه ای فارسیهودی است که ۶۱ بیت دارد. دیگری به فارسی است و ۴۹ بیت دارد. قصه رَز و میش. این روایت فارسی را ابراهیم قیصری در سال ۱۳۵۵ از روی دفتر جُنگ مانند ملای روستای ابوالعباس (واقع در جنوب ایذه، در شمال شرقی باغ ملک) رونویسی کرده است و در همان سال نیز به چاپ رسانده است. این قصه ۴۹ بیت دارد و در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده است. در این منظومه، میش که از یک قحطی جان سالم به در برده است، وقتی بستانی پیدا می کند به جان رَز می افتد و از این برخورد، مناظره ای بین آن دو شکل می گیرد. ابیات آغازین: قصه میش و رَز. یس پیتر آسموسن این سروده را از نسخه ای خطی که به خط عبری و زبان فارسی (فارسی_یهودی) بوده، نقل و به حروف لاتین آوانگاری و به زبان انگلیسی نیز ترجمه کرده است. این منظومه ۶۱ بیت دارد و وزن اغلب بیت های آن همان وزن «رز و میش» است، هرچند در بعضی ابیات به هم ریختگی مشاهده می شود.
آنتونیو پی یرفدریچی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی سیلویو دامیکو است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "رومئو و ژولیت"، "نقاب شیطان"، "کاگلیوسترو" و "اتلو" اشاره کرد.
بکیم فمیو (؛ – ) بازیگر آلبانیایی تبار سینما و تئاتر اهل یوگسلاوی بود. وی نخستین بازیگر از شرق اروپا بود که طی دوران جنگ سرد در هالیوود به هنرنمایی پرداخت. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "از روی درماندگی، جولیا"، "سالن کیتی"، "کولی های خوشبخت هم دیده ام"، "لیبرا، عشق من"، "یکشنبه سیاه"، "ماجراجویان"، "مورگان، بیمار مناسبی برای درمان" و "کاگلیوسترو" اشاره کرد.
آرماندو برانچا (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. او در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۸۰ بازنشسته شد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "میل یک زن"، "آمارکورد"، "ترزای دزد"، "پلیس زن"، "کروسان با خامه" و "گربه" اشاره کرد.
آرتورو فالکونی (؛ ۲۸ دسامبر ۱۸۶۷ – ۱۰ نوامبر ۱۹۳۴) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است، می توان به "کلاه سه گوش" اشاره کرد.
پیوتر برودین (؛ – ۱۹۸۶) سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از لنینگراد شده است.
کلاه سه گوش () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی ماریو کامرینی است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
تیهون کنستانتینوف (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. تیهون کنستانتینوف در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۷، در سن ۵۸ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین و نشان پرچم سرخ شده است.
لئونید ماکسیموویچ لئونوف ( ؛ - 8 آگوست 1994) رمان نویس و نمایشنامه نویس شوروی بود . آثار وی با عذاب عمیق روانی داستایوسکی مقایسه شده است. اوایل زندگی. لئونید در سال 1899 در مسکو متولد شد. پدرش ، ماکسیم لئونوف ، یک شاعر دهقان خودآموخته بود که زمانی رئیس حلقه ادبی و موسیقی سوریکوف بود (سوریکوف نیز ریشه دهقانی داشت). ماکسیم لئونوف بعداً به گروه ادبی Sreda مسکو پیوست ، که ماکسیم گورکی ، لئونید آندریف و ایوان بونین از اعضای آن بودند. اولین خاطره لئونید مربوط به سال 1905 بود ، زمانی که دوک بزرگ سرگئی الکساندروویچ از روسیه توسط تروریست کالایایف ترور شد. در همان سال پدر لئونید به دلیل دو جزوه ای که منتشر کرده بود دستگیر شد. مادربزرگش لئونید را دو بار برای ملاقات پدرش در زندان برد. ماکسیم لئونوف پس از 20 ماه حبس به آرخانگلسک تبعید شد. لئونید در آنجا چند بار به بازدید او رفت برداشت و مشاهداتش بعد از آن در بسیاری از آثار او، به ویژه "احمق" منعکس شد. وی از سال 1910 تا 1918 در سالن ورزشی سوم مسکو حضور یافت. اولین شعرها ، نقدها و گزارش های خبری وی در سال 1915 در مجله "Severnoe Utro منتشر شد" . وی قصد داشت در دانشگاه دولتی
مسکو در رشته پزشکی تحصیل کند ، اما با شروع جنگ داخلی روسیه برنامه هایش مختل شد.
انجمن سعادت یکی از نهادهای مشروطه خواه بود که پس از رویداد به توپ بستن مجلس، به دست گروهی از بازرگانان مشروطه خواه تبریزی در استانبول تاسیس شد. این انجمن، اخبار آذربایجان را به گوش روحانیان نجف و سایر نقاط دنیا می رساند و در جمع آوری کمک های مالی برای پشتیبانی مالی از مشروطه خواهان نقش مؤثری ایفا می کرد. بعضی از علمای نجف ضمن برقراری ارتباط با انجمن سعادت، به بازرگانان اجازه داده بودند که برای کمک به مجاهدان در محاصره تبریز، تحت عنوان اعانه، کمک مالی جمع کنند. این انجمن در آغاز متشکل از ۳۰ نفر بود (ده نفر از تاجران و بیست نفر از اصناف) و هفته ای دو بار تشکیل جلسه می داد. به تدریج، گروهی از ایرانیان که بعد از به توپ بستن مجلس به تفلیس و باکو گریخته بودند و به دلیل سخت گیری حکومت روسیه تزاری قادر به فعالیت سیاسی نبودند، به استانبول رفتند و به این انجمن پیوستند.
حماسه یک آلبوم موسیقی، اثر آهنگساز و موسیقی دان ایرانی، احمد پژمان است. این اثر در سال ۱۳۵۵ نوشته و توسط ارکستر فیلارمونیک لندن به رهبری احمد پژمان اجرا و ضبط شد. آلبوم موسیقی حماسه در سال ۱۳۸۰ توسط شرکت طنین صوت در ایران منتشر شد. نقد. اثر ارکسترال حماسه، از جمله آثارِ مهم احمد پژمان در دوران تحصیل، در کنسرواتوار وین (۱۳۴۳ تا ۱۳۵۷) است. او این اثر را به همراه برخی آثار دیگر، تحت تأثیر آموزه های استادانش توماس کریستین داوید و «آلفرد اول» نوشت. توجه و اهمیت به ریتم در آهنگسازی و استفاده از تم ها و موتیف های موسیقی نواحی ایران، از جمله ویژگی های آثار پژمان در این دوره بوده است.
رُنه-ژان کلو، نویسنده، نقاش، شاعر، رساله نویس و نمایشنامه نویس فرانسوی است؛ او در ۱۹ ژانویه­ ی ۱۹۱۳ در الجزیره به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۷ در کلرمون-فران از دنیا رفت. رُنه-ژان کلو در بیست سالگی موفق به دریافت جایزه­ ی شعر مُزور[1] شد (با هیأت داورانی متشکل از ژان پولان[2]، ژول سوپرویه­ ل[3]، آنری میشو[4]، اونگارِتی[5]). او جایزه ­ی داستان کوتاه را برای مجموعه داستان "گل سرخ نوئل"[6]، جایزه­ ی دو ماگو[7] را برای رمان "ردپاها در نمک"[8]، و جایزه ­ی انجمن ادبا را برای رمان "عشق ممنوعه"[9] به دست آورد. او خالق رمان­ های متعددی است که از جمله ی آن­ ها می­ توان به "عشق ممنوعه" (۱۹۸۴)، "شهروز پیشگو"[10] (۱۹۸۵) و "کودک توهم­ زده"[11] (۱۹۸۷، برنده­ ی جایزه­ ی رُنودو[12]) اشاره کرد. گاهشمار زندگی 1913. تولد در الجزیره. 1934. ورود به مدرسه­ ی هنرهای زیبا. ملاقات با آلبر کامو، مکس پل فوشه، امانوئل روبلس. 1935. جایزه­ ی شعر مُزور که اعضای هیأت داوران­­ش عبارت بودند از ژان پولان، ژول سوپرویه ل، جوزپه اونگارِتی، آنری میشو. جایزه­ ی پل گیوم (نقاشی). دوستی با رُنه هوئیگ. شروع کلاس­ های نقاشی نزد گرومر و اوتون فریه در آکادمی اسک
اندیناوی. 1945-1942. ژاک سوستل او را به ­عنوان بازرسِ مأموریت­ های فرانسه­ ی آزاد در الجزیره منصوب می­ کند. "تبعید به فرانسه" را منتشر می­ کند که برنده­ ی جایزه­ ی میسیون چاد-تیبِستی می­ شود (رئیس هیأت داوران آلبر مارکه ­ی نقاش است). مناظر آفریقا، طراحی­ ها، نقاشی­ ها. 1965-1948. کارهای زیادی منتشر می­ کند، از جمله: 1948. رمان "رنگ سیاه تاکستان"، انتشارات گالیمار. 1949. رمان "اشباح در آفتاب"، انتشارات گالیمار؛ رُنه کلِمان حقوق این رمان را می­ خرد. 1951. رمان "پشم حیوان"، انتشارات گالیمار، برنده­ ی جایزه­ ی دو ماگو که رمون کنو رئیس هیأت داوران­ش است. 1954. نمایشنامه ­ی "مکاشفه" که برای اولین بار ژان-لویی بارو در تئاتر اودئون اجرای­ش کرد و بعدها در مادرید و آمستردام به روی صحنه رفت. 1955. در نظر دارد نمایشگاه­ هایی در گالری­ های کلود و سولِی برگزار کند. 1956. نمایشنامه­ ی "صداهایی در حیاط" که در هامبورگ و شهرهای مختلف آلمان به روی صحنه می ­رود. "آبیِ آن­ سوی گور" با انتشارت گالیمار؛ فرانسوا تروفو حقوق این رمان را می­ خرد. 1965. تصمیم می­ گیرد تمام وقت­ش را صرف نقاشی کند. 1978. دومینیک داگه در جشنواره­ ی تروآ با
زبینی آثار او را ترتیب می­ دهد. 1983. نمایشگاه نزد ژاک ماسول در پاریس. 1984. رمان "عشق ممنوعه"، انتشارات گراسه. 1985. رمان "شهروز پیشگو"، انتشارات گراسه. 1986. نمایشگاه گروه «واقعیت دوم» در گالری هنرهای معاصر شامالی­ یر. 1987. رمان "کودک توهم­ زده"، برنده­ ی جایزه­ ی رُنودو. 1988. ویژه ­نامه­ ی مجله­ ی "کایه بلو"[1] که به­ طور کامل به کتاب­ ها و نقاشی­ های رنه-ژان کلو می­ پردازد. 1989. رمان "اشک ­های لوسیفر"، انتشارات گراسه. رساله­ ی "نقاشی در تنگنا"، انتشارات فرانسوا بورَن، برنده­ ی جایزه­ ی آکادمی فرانسه. مصاحبه­ های رادیویی با ژاک شانسل، پی­ یر دکارگ، پی­ یر سیپریو، روژه ویرینی... نمایشگاه در گالری پی­ یر لمان در پاریس. 1991. رمان "ازدواج عشق با شب"، انتشارات گراسه. نگارش نمایشنامه ­ی "زن و نقاب­ ها"، یا "کلکسیونرها". بازبینی نقاشی­ های­ش در گالری هنرهای معاصر شامالی­ یر. نمایشگاه در اسپَس پی­ یر لاپورت، در کلرمون فران. 1992. مجموعه شعر "شعف وداع"، انتشارات کایه بلو/لیبرری بلو. 1993. نمایشگاه نزد ژان-کلود ریدل در پاریس. 1995. رمان "چرا زن ­ها گریه می­ کنند"، انتشارات گراسه. 1997. مرگ در کلرمون فران. آثار ت
رجمه شده به فارسی از رُنه-ژان کلو دو رمان با ترجمه ی عظیم جابری از زبان فرانسوی به فارسی برگردانده و منتشر شده: "چرا زن ها گریه می کنند" (انتشارات افراز)، و "کودک توهم زده" (انتشارات هیرمند). لازم به ذکر است که نام ژان کلو را برای اولین بار در ایران ابوالحسن نجفی مطرح کرد، با ترجمه ی داستان کوتاه «درس های پنجشنبه» در کتاب "بیست و یک داستان از نویسندگان معاصر فرانسه" (انتشارات نیلوفر). ----[1] "Cahiers bleus" ----[1] Mesures [2] Jean Paulhan [3] Jules Supervielle [4] Henri Michaux [5] Ungaretti [6] "La Rose de Noël" [7] Deux Magots [8] "Empreintes dans le sel" [9] "Un Amour interdit" [10] "Charouz le voyant" [11] "L’Enfant halluciné" [12] Renaudot
جزیره آران یا آران یک جزیره در غرب اسکاتلند است. این جزیره، بزرگترین جزیره در خور کلاید و هفتمین جزیره از لحاظ وسعت در اسکاتلند است. وسعت این جزیره، ۴۳۲ کیلومتر مربع است. در سرشماری سال ۲۰۱۱، جمعیت این شهر ۴۶۲۹ نفر اعلام شد. اگر چه از نظر فرهنگی و فیزیکی مشابه هبریدها است، اما از آن ها توسط شبه جزیره کینتایر جدا شده است. این جزیره معمولاً با عنوان «اسکاتلند در مدل کوچک» به مناطق کوهستانی و کوهستانی تقسیم می شود و به عنوان «بهشت زمین شناسان» توصیف شده است. ریشه نام. از عصر آهن تاکنون بیشتر جزایر اسکاتلند به طور پی در پی توسط سخنرانان حداقل چهار زبان اشغال شده اند. در نتیجه بسیاری از نام های این جزایر بیش از یک معنی ممکن دارند؛ بنابراین آران از این جهت که استنباط نام بسیار واضح نیست غیر معمول نیست. Mac an Tàilleir اظهار داشت که گفته می شود نام ایرلند با نام Aran ارتباطی ندارد. به طور غیرمعمول برای یک جزیره اسکاتلند، هاسول-اسمیت و ویلیام کوک مکنزی یک مشتق بریونتیک و معنای «مکان مرتفع» (cf Middle Welsh aran) را ارائه می دهند که حداقل با جغرافیا مطابقت دارد - Arran به طور قابل توجهی بالاتر از تمام سرزمینی که بلافا
صله آن را در امتداد ساحل خور کلاید احاطه کرده است. هر نام محلی دیگری از Brythonic که ممکن است وجود داشته باشد، به احتمال زیاد بعداً جایگزین Arran شد زیرا زبان گیلهای گویدلیک از ایرلند، از طریق پادشاهی مجاور آنها Dál Riata گسترش یافتند. آب وهوا. نفوذ اقیانوس اطلس باعث ایجاد آب و هوای معتدل اقیانوسی می شود. دما به طور کلی خنک است و در ژانویه به طور متوسط حدود ۶ درجه سانتیگراد (۴۳ درجه فارنهایت) و در ژوئیه ۱۶ درجه سانتیگراد (۶۱ درجه فارنهایت) است.بلندترین این تپه ها، تپه Goat Fell با ۸۷۳٫۵ متر (۲٬۸۶۶ فوت) است. روستاها. آران دارای چندین روستا، عمدتاً در اطراف خط ساحلی است. برودیک(به زبان نورس: «خلیج وسیع») محل ترمینال کشتی، چندین هتل و اکثر مغازه ها است. قلعه برودیک محل استقرار دوکهای همیلتون است. با این وجود «لاملش» بزرگترین روستای جزیره است و در سال ۲۰۰۱، ۱۰۱۰ نفر جمعیت داشت در حالیکه برای برودیک ۶۲۱ نفر جمعیت داشت. از روستاهای دیگر می توان به لاکرانزا و Catacol در شمال، Corrie در شمال شرقی، Blackwaterfoot و Kilmory در جنوب غربی، Kildonan در جنوب و Whiting Bay در جنوب شرقی اشاره کرد. جزایر اطراف. آران دارای سه
جزیره ماهواره ای کوچکتر است: جزیره مقدس در شرق مقابل لاملاش قرار دارد، Pladda در ساحل جنوبی آران واقع شده است و جزیره کوچک Hamilton نیز ۱٫۲ کیلومتری شمال جزیره مقدس واقع شده است. Eilean na h-Àirde Bàine در جنوب غربی Arran در Corriecravie یک تیرانداز است که در جزر و مد به Arran متصل می شود. از دیگر جزایر خور کلاید می توان به Bute , Great Cumbrae و Inchmarnock اشاره کرد.
رافایل جمالیل وارناک (متولد ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۹) کشیش و سیاستمدار دموکرات آمریکایی است که از ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ سناتور ایالات متحده از جرجیا است. وی از سال ۲۰۰۵ کشیش ارشد کلیسای بپتیست ابنزر در آتلانتا بوده است. وارنوک در انتخابات ویژه سنا در سال ۲۰۲۰ در جورجیا کلی لوفلر، سناتور جمهوری خواه، را شکست داد و به اولین سناتور سیاهپوست تاریخ جورجیا تبدیل شد. سنین جوانی و تحصیل. وارنوک اهل ساوانا، جورجیا است. وی یازدهمین فرزند از ۱۲ فرزند وارلین و جاناتان وارناک است که، هر دو شبان پنطیکاستی اند. او در مسکن دولتی بزرگ شد. وی از دبیرستان سل سی جانسون و کالج مورهاوس فارغ التحصیل شد. وی سپس از حوزه علمیه الهیاتی یونیون، مدرسه ای وابسته به دانشگاه کلمبیا ، فوق لیسانس الهیات، فوق لیسانس و پی اچ دی گرفت. کار مذهبی. وارناک به عنوان کشیش جوانان و سپس به عنوان دستیار کشیش در کلیسای باپتیست حبشی در نیویورک، و کشیش ارشد در کلیسای جماعتی یادبود داگلاس در بالتیمور کار کرد. در سال ۲۰۰۵ وی کشیش ارشد کلیسای باپتیست ابنزردر آتلانتا، جورجیا، جماعت سابق مارتین لوتر کینگ جونیور شد. وی پنجمین شخصی است که از زمان تأسیس تاکنون به عنوان کشیش ارشد ابن