Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جمهوری کلمبیا عمدتاً در شمال غربی آمریکای جنوبی واقع شده است و برخی از سرزمین ها در مرزهای آمریکای مرکزی قرار دارند. این کشور با پاناما از شمال غربی و در شرق توسط ونزوئلا و برزیل؛ در جنوب توسط اکوادور و پرو هم مرز است. و مرزهای دریایی مشترکی با کاستاریکا، نیکاراگوئه، هندوراس، جامائیکا، جمهوری دومینیکن دارد. وضعیت ارضی کلمبیا. کلمبیا به ۳۲ بخش و یک ناحیهٔ مرکزی تقسیم می شود. کلمبیا در مقایسه با سایر مناطق در آمریکا جنوبی دارای بیشترین تنوع فیزیکی در قلمرویش است. این کشور بخشی از «حلقهٔ آتش» اقیانوس آرام است که در واقع محلی زلزله خیز و در معرض آتشفشان است. سطح ارضی کلمبیا الگوهای پیچیده ای دارد. یک سوم غربی کشور از این لحاظ بسیار پیچیده است. این ناحیه از ساحل اقیانوس آرام در غرب شروع می شود و با عرض جغرافیایی ۵ درجهٔ شمالی به سمت شرق می رود که شامل صورت های گوناگونی است. در غربی ترین ناحیه، قسمت بسیار باریک و غیرممتد خط ساحلی اقیانوس آرام قرار دارد که در پشت آن Serranía de Baudó که کم پهناترین و کم ارتفاع ترین کوهستان کلمبیا است قرار دارد. بعد از آن ناحیهٔ وسیع و پست Río Atrato / ریو سنت جوئان قرار دارد که به ع
نوان جایگزین کانال پاناما، به عنوان یک مسیر بین اقیانوس آرام و اطلس پیشنهاد شده است. منطقهٔ کوهستانی اصلی غربی، کوردیلرا اکسیدنتال، نسبتاً مرتفع است و بلندی قلهٔ آن به ۱۳ هزار پا (۴ هزار متر) می رسد. درهٔ رودخانهٔ کائوکا، که ناحیهٔ کشاورزی مهمی است و چندین شهر بزرگ در آن قرار دارند، ناحیهٔ کوردیلرا اکسیدنتال را از ناحیهٔ پهناور کوردیلرای مرکزی جدا می کند. چنیدن قلهٔ برفی در ناحیهٔ کوردیلرای مرکزی وجود دارند که بلندی برخی از آن ها به ۱۸ هزار پا معادل ۵ هزار و ۵۰۰ متر می رسد. درهٔ برفی و گل آلود رودخانهٔ مگدالنا که مسیر حمل و نقلی مهمی است، ناحیهٔ کوردیلرای مرکزی را از ناحیهٔ کوردیلرای شرقی جدا می سازد. قله های کوردیلرای شرقی نسبتاً مرتفع هستند. حدود ارتفاعات این سلسله کوه ها با سیار کوهستان های کلمبیا تفاوت دارد و فرق آن این است که در این کوهستان چندین حوزهٔ رودخانهٔ وسیع وجود دارد. در شرق، ناحیهٔ کم جمعیت و مسطح تا شیبدار که حدوداً ۶۰٪ مساحت کشور را شامل می شوند، llanos نام گرفته اند. این منطقه عرضی کلمبیا شامل دومنطقهٔ کشور نمی شود: ناحیهٔ ساحلی پست کارائیب و Sierra Nevada de Santa Marta که هر دو در شمال کشو
ر قرار دارند. زمین های پست غرب اغلب باتلاقی هستند و مردم کلمبیا مرداب های پوشیده از علف هرز این ناحیه را ciénagas نامیده اند. شبه جزیرهٔ گواخیرا در شرق نیمه بایر است. سیرا نوادا ناحیه ای مثلثی و پوشیده از صخره های برفی است که قسمت های شرقی این ناحیه را در برمی گیرد. نزدیکی کلمبیا به خط استوا بر آب و هوای این کشور تأثیر گذاشته است. نواحی پست همیشه داغ هستند. ارتفاعات بر دما تأثیر بسیاری دارند. دما با هر ۱۰۰۰ پا افزایش ارتفاع از سطح دریا(۳۰ متر) ۵/۳ درجهٔ فارنهایت معادل ۲ درجهٔ سانتیگراد کاهش می یابد. میزان بارش در کلمبیا در مناطق مختلف متفاوت است و به سمت جنوب کشور بارندگی بیشتر است. این قضیه خصوصاً در مورد نواحی پست شرقی درست است. به طور مثال بارندگی در شبه جزیرهٔ گواخیرا به ندرت از ۷۵ سانتیمتر در سال تجاوز می کند. با این حال در نواحی پر باران جنوبی معمولاً بیش از ۵۰۰ سانتیمتر بارندگی در سال وجود دارد. میزان بارندگی در سایر مناطق حدوداً در میان این دو است. ارتفاع نه تنها بر دما بلکه بر پوشش گیاهی نیز مؤثر است. در واقع ارتفاع یکی از مهم ترین عوامل مؤثر بر الگوی پوشش گیاهی در کلمبیا است. مناطق کوهستانی کشور را
از لحاظ پوشش گیاهی وابسته به ارتفاع را می توان به چندین ناحیه تقسیم کرد، با این حال محدودهٔ ارتفاع هر ناحیه ممکن است به نسبت عرض متغیر باشد. الگوهای بارندگی نیز بر پوشش گیاهی تأثیر می گذارد. جنگل های پوشیده از بوته و درختچه ها در مناطق نسبتاً کم آب شمالی قرار دارند. در جنوب پوشش گیاهی بی درخت (حاره ای) قسمت llanos در کلمبیا را پوشش داده است. در مناطق بارانی در جنوب شرق کلمبیا باران های حاره ای باریده می شود. در کوهستان ها، الگوهای متناوب تسریع باران در مناطق کوه آلپ در واقع الگوهای پوشش گیاهی را پیچیده کرده است. مناطق بارانی کوهستان ها ممکن است سرسبز و پرآب باشد، در حالیکه طرف دیگر که باران ندارد ممکن است بسیار خشک باشد. مساحت وسیعی در کلمبیا برای کاشت گیاه کوکائین استفاده می شود. در سال ۲۰۰۴، ۱۱۴ هزار و ۱۰۰ هکتار از خاک کلمبیا زیر کاشت این گیاه بود و در واقع کلمبیا هر ساله توان تولید ۴۳۰ تن کوکائین را دارد. کشت کوکائین از جمله فعالیت های تجاری مهم در کلمبیا است و حتی زمین های دولتی نیز از جاه طلبی صاحبان و سران این تجارت در امان نمانده اند. حقایق. مساحت: کل: مرزهای زمین: کل: ۶٬۶۷۲۴ کیلومتر خط ساحلی: ۳٬۲۰۸ کی
لومتر (دریای کارائیب ۱۷۶۰ کیلومتر، اقیانوس آرام شمالی ۱٫۴۴۸ کیلومتر) منطقه اقتصادی انحصاری: کل: آب و هوا: گرمسیری در امتداد ساحل و دشت های شرقی؛ در ارتفاعات سردتر است زمین: دشتهای ساحلی مسطح، ارتفاعات مرکزی، کوه های مرتفع آند، دشتهای دشتهای شرقی
جغرافیای بولیوی شامل رشته کوه های آند شرقی (که آن نیز Cordillera شرقی نامیده می شود) است. در شرق آن رشته کوه جلگه های دشتی حوضه آمازون قرار دارد و از غرب به آلتیپلانو است که یک فلات مرتفع است که در آن دریاچه تیتیکاکا قرار دارد. بولیوی کشوری محصور در خشکی در آمریکای جنوبی است که با پنج کشور هم مرز است. این کشور دارای دو پایتخت است: لاپاز، که مرتفع ترین پایتخت جهان به شمار می رود، و سوکره که پایتخت مشروطه بولیوی است. قسمت غربی بولیوی بر روی فلات کوهستانی آلتی پلانو شکل گرفته است. رشته کوه آند در این منطقه به دو سلسله موازی تقسیم می شود که میان آن ها فلاتی مواج و وسیع به نام آلتی پلانو قرار دارد. این فلات مرتفع، میزبان دریاچه تیتیکاکا است که به عنوان مرتفع ترین دریاچه قابل کشتیرانی جهان شناخته می شود و در مرز میان بولیوی و پرو واقع شده است. در نواحی شرقی کشور، زمین ها به صورت پست و هموار هستند و عمدتاً با جنگل های بارانی آمازون پوشیده شده اند. در جنوب غربی، در استان پوتوسی، سالار دی اویونی واقع شده است که بزرگ ترین دشت نمکی جهان به شمار می آید. ارتفاعات در بولیوی به طور چشمگیری متغیر است و از ۶۵۴۲ متر در قلهٔ نو
ادو ساژاما تا حدود ۷۰ متر در امتداد رود پاراگوئه می رسد. پرچم بولیوی شامل سه نوار افقی قرمز، زرد و سبز است و نشان ملی در مرکز آن جای دارد. مناظر طبیعی بولیوی بسیار متنوع اند؛ از کوه های آند صخره ای و پوشیده از برف تا جنگل های گرمسیری آمازون. این کشور همچنین میزبان برخی از پدیده های طبیعی منحصر به فرد مانند سالار دی اویونی و دریاچهٔ تیتیکاکا است. جمعیت بولیوی بیش از ۱۰٫۵ میلیون نفر است که بیشتر آنان را بومیان آمریکایی تشکیل می دهند. زبان های رسمی کشور شامل اسپانیایی، کیچوا، آیمارا و گوارانی هستند. جزئیات. بولیوی با مساحت (۱٬۰۹۸٬۵۸۰ کیلومتر مربع بیست و هشتمین کشور پهناور جهان است (پس از اتیوپی) وسعت آن تقریباً برابر موریتانی و تا حدودی ۱/۵ برابر ایالت تگزاس ایالات متحده است. بولیوی کشوریست که در خشکی محصور شده است و ارتباطش با اقیانوس آرام را در جنگ آرام در سال ۱۸۷۹ از دست داد. هر چند، از طریق رودخانه پاراگوئه به اقیانوس اطلس دسترسی دارد. قسمت غربی بولیوی در رشته کوه های آندس قرار گرفته که بلندترین قله اش نوادو دل سایاما با ارتفاع ۶۵۴۲ متر در استان اورو قرار گرفته است. مناظر طبیعی گوناگونی زیادی دارند که باعث ا
یجاد چشم اندازهای زیبا و مناظر طبیعی فوق العاده شده است. قسمت غربی کشور بر روی فلات کوهستانی آلتی پلانو شکل گرفته است. قسمت شرقی زمین های پست و هموار است که با جنگل های بارانی آمازونی پوشانیده شده است. دریاچه تیتیساکا در مرز بین بولیوی و پرو واقع شده است. در قسمت شرقی و در استان پوتوسی، سالار دی اویونی، بزرگ ترین سطح نمکی دنیا، واقع شده است. شهرهای بزرگ بولیوی ال آلتو(۸۴۸٬۰۰۰ نفر) لاپاز(۷۶۴٬۰۰۰ نفر)، سانتاکروز دی لاسیرا (۱٬۴۵۳٬۰۰۰ نفر) و کوچابامبا (۶۳۰٬۰۰۰ نفر) می باشند. تقسیمات اداری. بولیوی به نه استان، یا در زبان اسپانیایی «دپارتمنتوس» تقسیم شده است: علاوه بر این هر استان به تقسیمات کوچک تر ایالت یا «پرونیسیاس، شهرستان یا» کانتونز «و بخش یا» مونیسی پالیداوز" تقسیم می شود که کارهای محلی را بر عهده دارند.
دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی از ۷ خرداد ۱۳۹۹ رسماً آغاز شد. نمایندگان این دوره در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی که در ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، انتخاب شدند. این انتخابات با کمترین میزان مشارکت مردم در تاریخ انتخابات مجلس و همچنین با ردصلاحیت های گسترده انجام شد. مجلس یازدهم تقریباً یک دست از اصولگرایان بود. از ۲۹۰ نماینده مجلس قبل (مجلس دهم) ۲۴۸ نفر در انتخابات مجلس یازدهم نامزد شده بودند که بیشترشان یا رد صلاحیت شدند یا رأی نیاوردند و تنها ۵۶ نماینده از دورهٔ قبل به دورهٔ فعلی راه یافتند. در کل تعداد ۲۳۸ نفر از نمایندگان اصولگرایان، ۱۸ نفر از نمایندگان اصلاح طلبان و ۳۸ نفر از نمایندگان به صورت مستقل به مجلس راه یافتند. ترکیب مجلس یازدهم توسط برخی از تحلیل گران، به مجلس هفتم تشبیه شده است. تعداد کرسی هر استان در مجلس یازدهم. پراکنش ۲۹۰ کرسی مجلس شورای اسلامی در استان های ایران انتخابات. انتخابات مجلس یازدهم در دو مرحله برگزار شد. پیش از آن، رد صلاحیت های گسترده ای توسط هیئات اجرایی و نظارت و شورای نگهبان انجام شد و ۹۰ نامزد اصلاح طلب و ۵۶٪ از نمایندگان دوره دهم مجلس ردصلاحیت شدند. همچنین مخالفان جمه
وری اسلامی دست به تحریم این انتخابات زدند. میزان مشارکت در کل کشور ۴۲٫۷۵ درصد اعلام شد که این عدد پایین ترین میزان مشارکت مردم در تاریخ انتخابات مجلس بوده است. در این انتخابات مشارکت شهروندان تهران که با ۳۵ کرسی بیشترین سهم نماینده را داشته حدود ۲۶٫۲۴٪ درصد اعلام شد. مرحله اول این انتخابات در ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد و ۲۷۹ نفر از نمایندگان مجلس مشخص شدند. مرحله دوم انتخابات در ۲۱ شهریور ۱۳۹۹برگزار شد و یازده نماینده باقی مانده که در مرحله اول رای نیاوردند و به مرحله دوم راه پیدا کردند، مشخص شد. میزان مشارکت در مرحله دوم شرایطی بدتر از مرحله اول داشت و میزان آن در حدود ۲۰٪ بوده است. نماینده استان البرز در مرحله دوم از مجموع آرا، ۲۷ هزار و ۱۰ رای کسب کرده که این عدد بیانگر آن است که ۱٫۶ درصد از کل شهروندان واجدان شرایط به او رای داده اند. در کرمانشاه در مرحله دوم نماینده منتخب ۲۱ هزار و ۹۶۶ رای کسب کرده که نشان می دهد ۲٫۵ درصد کل از کل واجدان شرایط به او رای داده اند. ترکیب. از نظر ترکیب جنسیتی رأی دهندگان، ۴۸ درصد زن و ۵۲ درصد مرد بوده اند. از مجموع ۲۷۹ نفر منتخب دهمین دوره مجلس، ۲۶۲ نفر مرد و ۱۷ نفر زن بودند. ۱
۰۷ نفر از نمایندگان این دوره از نمایندگان دوره های گذشته مجلس هستند که ۵۶ نفر از آن ها در مجلس دهم نیز نماینده بوده اند. در میان ۲۷۹ نمایندهٔ انتخاب شده تنها ۱۸ نفر اصلاح طلب، ۳۸ نفر مستقل و مابقی اصول گرا هستند. ۶۰ نفر از نمایندگان مجلس یازدهم از کسانی هستند که پیش تر در دولت رئیس جمهور محمود احمدی نژاد حضور داشته اند از جمله سید شمس الدین حسینی وزیر امور اقتصادی و دارایی، علی نیکزاد وزیر مسکن، حمیدرضا حاجی بابایی وزیر آموزش و پرورش و فریدون عباسی رئیس سازمان انرژی اتمی در دولت محمود احمدی نژاد. در مجموع دست کم ۲۴ فرمانده و مسئول ارشد سپاه و بسیج که عمدتاً درجه های سرتیپی و سرهنگی دارند در این مجلس حضور دارند. افتتاح. یازدهمین مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۹ با حضور ۲۷۶ نفر از نمایندگان در ساختمان مجلس رسماً کارش را آغاز کرد. حسن روحانی رئیس جمهوری، سید ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضائیه و محمد محمدی گلپایگانی نماینده رهبر ایران و شمار دیگری از مقام های عالی سیاسی و نظامی از جمله مهمانان این مراسم بودند. فاطمه رهبر و محمدعلی رمضانی دو نماینده مجلس یازدهم پیش از شروع به کار این مجلس بر اثر ابتلا به بیماری
کروناویروس ۲۰۱۹ جان باختند. برگزاری جلسه افتتاحیه تحت پروتکل های ستاد ملی مقابله با کرونا انجام و از منتخبان چند روز پیش از افتتاحیه تست کرونا گرفته شده بود. هیئت رئیسه سنی. سید رضا تقوی، منتخب تهران، به عنوان رئیس؛ سید مصطفی میرسلیم، منتخب تهران، نایب رئیس و روح الله نجابت، منتخب شیراز، و محسن فتحی، منتخب سنندج، دو دبیر هیئت رئیسه سنی بودند و جلسه را اداره کردند. در پی تغییری در آیین نامهٔ داخلی مجلس در دوران مجلس دهم، هیئت رئیسه موقت حذف شد و بدین ترتیب از مجلس یازدهم هیئت رئیسه سنی تا زمان انتخاب رئیس و اعضای دائمی هیئت رئیسه و نیز تأیید اعتبارنامه منتخبان، ریاست جلسات را بر عهده دارند و انتخابات هیئت رئیسه دائم با نظارت آن ها انجام می گیرد. هیئت رئیسه. اجلاسیه اول. در ۸ خرداد ۱۳۹۹ در اولین جلسه علنی مجلس یازدهم، رئیس و ۱۱ عضو هیئت رئیسه دائم این دور از مجلس انتخاب شدند. محمدباقر قالیباف توانست با کسب ۲۳۰ رای در مقابل ۱۷ رای فریدون عباسی دوانی و ۱۲ رای ماخوذه سید مصطفی میرسلیم ریاست این دوره از مجلس را به مدت یکسال بر عهده بگیرد. سید امیرحسین قاضی زاده هاشمی منتخب مردم مشهد با ۲۰۸ رای و علی نیکزاد منتخب مر
دم اردبیل با ۱۹۶ رای به عنوان نواب اول و دوم هیئت رئیسه مجلس انتخاب شدند. محسن پیرهادی منتخب مردم تهران، محمدحسین فرهنگی منتخب مردم تبریز و علیرضا سلیمی منتخب مردم محلات به عنوان ناظرین مجلس شورای اسلامی انتخاب شدند. از دوازده عضو هیئت رئیسه هفت نفر از فرماندهان یا اعضای سپاه پاسداران و بسیج بودند. اجلاسیه دوم. هیئت رئیسه اجلاسیه دوم به شرح زیر است: اجلاسیه سوم. هیئت رئیسه اجلاسیه سوم به شرح زیر است: اجلاسیه چهارم. هیئت رئیسه اجلاسیه چهارم به شرح زیر است: رویدادهای مهم. سیلی زدن نماینده به سرباز. حامد اکبری سرباز پلیس راهنمایی و رانندگی جلوی یک خودرویی که قصد داشته بدون مجوز از خط ویژه اتوبوس در خیابان انقلاب تهران عبور کند را می گیرد اما سرنشین آن که علی اصغر عنابستانی، نماینده اصولگرا شهر سبزوار بوده از خودرو پیاده شده و به صورت او سیلی می زند. این موضوع باعث واکنش های گسترده در شبکه های اجتماعی شد. شمار زیادی از کاربران با استفاده از هشتگ «حامد اکبری» او را نماد ایستادگی دربارهٔ قانون شکنی خوانده اند و خواستار استعفای این نماینده و رسیدگی به تخلف او شدند. عنابستانی ابتدا سیلی زدن را تکذیب کرد اما در فیلم ه
ای منتشر شده نشان می داد سرباز در اثر ضربه به عقب پرتاب شده است. درحالی که نیرو انتظامی از شکایت و پیگیری قضایی صحبت کرده بود، عنابستانی گفته است از بیشتر اتهامات تبرئه شده اما دادگاه در رأی بدوی به اتهام ضربه (سیلی) به سرباز، وی را به سه ماه و یک روز حبس محکوم کرده است. بستن راه شکایت از شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی انقلاب فرهنگی. نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی روز یکشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۱ با اعمال اصلاحیه ای، دیوان عدالت اداری را از رسیدگی به شکایت ها علیه شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی انقلاب فرهنگی منع کردند. خارج شدن این دو شورا از صلاحیت دیوان عدالت اداری به این معناست که هیچ شخص حقیقی یا حقوقی نمی تواند به مصوبات این دو شورا در دیوان اعتراض کند و عملاً نظارت بر این دو شورا غیرممکن می شود.» طرح مجازات اظهارنظرهای غیرکارشناسی. طرحی با عنوان «مجازات اظهارنظرهای غیرکارشناسی» با امضای ۲۴ نماینده از جمله حسینعلی حاجی دلیگانی به هیئت رئیسه مجلس تحویل داده شد. این طرح با هدف سرکوب و خفقان تهیه شده است. در دلایل توجیهی این طرح آمده «وقتی کسی ۴۰۰ یا ۵۰۰ هزار نفر دنبال کننده دارد، مجاز نیست هر ابر
از عقیده ای داشته باشد چرا که ابراز عقیده او در جامعه بازخورد دارد.». با تصویب این طرح، زمینه قانونی برخورد با سلبیرتی ها فراهم می شود. کاربران شبکه های اجتماعی با هشتگ «طرح خفقان» به این خبر واکنش نشان داده اند. بر اساس این طرح یک ماده به ماده ۵۱۲ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی اضافه می شود که شامل مجازات هایی مختلفی است. حسینعلی حاجی دلیگانی در خصوص این طرح گفته است «هیچ کس را به دلیل داشتن عقیده نمی توان مجازات کرد اما ابراز عقیده به صورت مطلقاً آزاد مجاز نیست.» واکنش ها به عملکرد مجلس یازدهم. دهان دریدگی شاید چند صباحی شیوهٔ سیاست ورزی باشد اما تا همیشه نشانهٔ فرومایه گی است غیبت در جلسات پس از شکست در انتخابات. تعداد زیادی از نمایندگان مجلس پس از پایان انتخابات دوره بعدی و اعلام نتایج و راه نیافتن به مجلس بعدی از ادامه شرکت در جلسات خودداری کردند و باعث لغو شدن جلسات مجلس شدند. روزنامه شهروند ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ نوشت: «جلسه علنی خانه ملت دیروز هم مثل روز قبل از آن - با غیبت تعداد زیادی از نمایندگان مجلس که گفته می شود به دلیل رأی نیاوردن قهر کرده اند - لغو شد. فارغ از مصوباتی که باید تا پایان این دوره تعیین تکل
یف شوند، این جلسات میلیون ها تومان هزینه روی دست ملت و مملکت می گذارد.»
استابینز فیرث یک پزشک کارآموز آمریکایی بود که به خاطر تحقیقات غیر معمولش بر روی علت تب زرد مورد توجه قرار گرفته است. او نظریه ای مطرح کرد که در آن گفته بود که بیماری تب زرد مسری نیست. او باور داشت که افت شمار بیماران در طول زمستان نشان می دهد که احتمالاً این بیماری ناشی از گرما و فشارهای ماه های تابستان است. اگر چه این نکته که تب زرد در تابستان شیوع بیشتری دارد درست بود اما توضیح فیرث در ای باره اشتباه بود. حدود شش دهه پس از مرگ فیرث، دانشمند کوبایی، کارلوس فینلای پشه های حامل این بیماری که حامل بیماری تب زرد بودند را کشف کرد. آثار. همه گیری بیماری تب زرد در سال ۱۷۹۳، بزرگترین شیوع این بیماری در تاریخ آمریکا است که باعث کشته شدن ۵۰۰۰ نفر در ایالت های فیلادلفیا و پنسیلوانیا شد. فیرث در سال ۱۸۰۱ برای تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه پنسیلوانیا وارد شد و در سال سوم پس از ورود به دانشگاه، تحقیقات خود را در مورد این بیماری آغاز کرد که تأثیر فراوانی در آن منطقه گذاشت. در آن زمان علل بیماری تب زرد ناشناخته بود و فیرث تصمیم گرفت تا ثابت کند که این بیماری مسری نبوده است. او آنقدر از نظریه خود اطمینان داشت که شروع به انج
ام آزمایش بر روی خود کرد. فیرث تصمیم گرفت که بدن خود را مستقیماً با مایعات بدن افرادی که به تب زرد آلوده شده بودند، تماس مستقیم دهد. او در ابتدا با ایجاد برش بر روی بازوهایش و آلوده کردن آن زخم ها به استفراغ بیماران شروع به آزمایش بر روی خود کرد او سپس اقدام به ریختن مایعات بدن و استفراغ بیماران مبتلا به تب زرد بر روی ابروهای خود کرد. فیرث برای آلوده کردن خود به بیماری تب زرد، استفراغ بیماران را سرخ کرده و دود آن را استنشاق کرد و هنگامی که بیمار نشد به نوشیدن استفراغ متوسل شد. او به علت اینکه هنوز نتوانسته بود که خود را به بیماری تب زرد مبتلا کند این را اثبات فرضیه خود می دانست که تب زرد غیر مسری است. با این حال، بعداً مشخص شد که نمونه های مورد استفاده فیرث برای آزمایش های او، از بیماران در اواخر مرحله بیماری بوده که دیگر مسری نبودند. فیرث یافته های خود را در پایان نامه ۱۸۰۴ خود، "«رساله ای در مورد تب بدخیم» منتشر کرد. با تلاش برای اثبات طبیعت غیر مسری غیر بدخیم بیماری تب زرد".
اروگوئه کشوری در آمریکای جنوبی است که هم مرز با اقیانوس اطلس جنوبی، بین آرژانتین و برزیل است. این کشور در نیمکره جنوبی واقع در ساحل اقیانوس اطلس جنوبی بین ۵۳ و ۵۸ طول جغرافیایی غربی و ۳۰ و ۳۵ عرض جغرافیای جنوبی واقع شده است. این کشور از غرب با آرژانتین، در شمال و شمال شرقی با برزیل و در جنوب شرقی با اقیانوس اطلس که ساحل اروگوئه را تشکیل می دهد هم مرز است. اروگوئه ۱۷۶٫۲۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۹۹٬۲۳۷ نفر جمعیت دارد. از این تعداد ۱٫۸ میلیون نفر در مونته ویدئو و حاشیه آن زندگی می کنند. این کشور از سمت شمال با برزیل، از غرب با رود اروگوئه، از جنوب غربی با دهانه رودخانه پارانا (به معنی «رودخانهٔ نقره» که در زبان انگلیسی به «ریور بلات» معروف است)، از جنوب با آرژانتین و از جنوب شرقی با اقیانوس اطلس محدود می شود. این کشور، دومین کشور کوچک مستقل در آمریکای جنوبی است و فقط از سورینام بزرگتر است. (از گویان فرانسه نیز بزرگتر است که هنوز مستقل نشده است) جغرافیای فیزیکی. بیشتر اروگوئه دشتی است که با تپه ماهورهای کم که نشان دهنده منطقه گذار از پامپاهای تقریباً هموار آرژانتین به ارتفاعات تپه ای جنوب برزیل است. اروگوئه دارا
ی دشت های هموار در لبه های شرقی، جنوبی و غربی خود است. دشت ساحلی باریک اقیانوس اطلس شنی و باتلاقی است که گاهی توسط تالاب های کم عمق تغییر منظره می دهد. کرانه های ریو د لا پلاتا و ریو اروگوئه تا حدودی وسیع تر هستند و به تدریج در تپه زارهای داخهٔ کشور ادغام می شوند. سه چهارم باقیمانده این کشور یک فلات غلتان است که با رشته هایی از تپه های کم ارتفاع مشخص شده است. این تپه زارها به سمت بلندی های جنوب برزیل برجسته تر می شوند. با این حال، حتی این مناطق تپه ای نیز کمابیش نیمه هموارند و ارتفاع تپه ها به ندرت از ۲۰۰ متر فراتر می رود. اروگوئه سرزمینی پرآب است. پهنه های آبی برجسته مرزهای آن را در شرق، جنوب و غرب مشخص می کنند، و حتی بیشتر مرز با برزیل از مسیر رودخانه های کوچک پیروی می کند. این کشور دریاچه ها و تالاب ها پرشماری دارد و سطح بالای آب زیرزمینی، حفر چاه را آسان می کند. توافق نامه های بین المللی. "طرف عضو:" پیمان قطب جنوب، پروتکل قطب جنوب- محیط زیست، تنوع زیستی، تغییرات آب و هوا، تغییرات آب و هوایی-پروتکل کیوتو، بیابان زایی، گونه های در معرض خطر، اصلاح محیط زیست، ضایعات خطرناک، پروتکل کیوتو، قانون دریا، حفاظت از
لایه ازن، آلودگی کشتی، تالاب آب و هوا. اروگوئه آب و هوای معتدلی دارد و بارندگی به طور مساوی در طول سال توزیع می شود. دما به ندرت به زیر صفر می رسد و از ۱۰ تا ۱۶ درجه سانتی گراد در زمستان از ژوئن تا سپتامبر متغیر است. در طول تابستان (دسامبر تا مارس) دما بین ۲۱ تا ۲۸ درجه سانتی گراد متغیر است. باد سرد و گاه شدیدی از سمت شمال پامپاهای آرژانتین به سمت اروگوئه می وزد. اروگوئه آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب دارد که در سراسر کشور نسبتاً یکنواخت است، زیرا کشور کاملاً در منطقه معتدل واقع شده است. تغییرات فصلی وجود دارد، اما افراط در دما نادر است. رطوبت در کشور بالا و مه معمول است. فقدان کوه ها و سایر موانع آب و هوایی، همه مکان ها را در برابر بادهای شدید و تغییرات سریع آب و هوا به عنوان جبهه ها یا طوفان ها در سراسر کشور آسیب پذیر می کند. در مونته ویدئو، پایتخت کشور، میانگین دما از ۱۰٫۵ درجه سانتی گراد در ژوئیه تا ۲۳٫۳ درجه سانتی گراد در ژانویه متغیر است. در تابستان، گرما توسط نسیم دریا کاهش می یابد (بیشتر از بوئنوس آیرس، که در طرف دیگر ریودولا پلاتا، اما به سمت داخل قرار دارد). زمستان در اروگوئه معتدل است، اما می تواند پ
رباد و ناپایدار باشد، به خصوص در جنوب. علاوه بر این، هوای سرد که توسط بادی به نام پامپرو به این کشور می آید، می تواند در سراسر کشور، از ماه مه تا سپتامبر، همراه با یخبندان های خفیف در شب رخ دهد. در شهرهای مرکزی-جنوبی واقع در فاصله ای از ساحل، رکوردهای سرما در حدود -۷/-۸ درجه سانتی گراد است. برف در اروگوئه حداقل در دشت ها بسیار نادر است. برف گاهی می تواند در دو منطقه تپه ای واقع در جنوب کشور و جایی که ارتفاع آن به ۵۰۰ متر می رسد، یعنی سیرا کاراپه و سیرا د لاس آنیماس ببارد. با این حال، در دشت ها عملاً هرگز برف نمی بارد. تابستان ها گرم و آفتابی است، اگرچه ممکن است طوفان رعد و برق در بعد از ظهرها رخ دهد. این احتمال در شمال بیشتر است امواج گرما ممکن است با اوج ۳۸/۴۰ درجه سانتی گراد، از دسامبر تا مارس در مرکز و جنوب، و همچنین در نوامبر در شمال رخ دهد. منطقه ای که بیشتر در معرض گرما قرار دارد منطقه غربی است که در آن رکوردهای گرمایی ۴۱/۴۱٫۵ درجه سانتی گراد ثبت شده است. بهار و پاییز معتدل است، اما آب و هوا اغلب ناپایدار است.
مسابقات قهرمانی بسکتبال آسیا ۱۹۸۳ دوازدهمین دورهٔ قهرمانی آسیا برای مردان می باشد که از ۲۰ تا ۲۹ نوامبر در هنگ کنگ برگزار گردید.
سورینام در بخش شمالی آمریکای جنوبی واقع شده است و بخشی از آمریکای جنوبی کارائیب، در مرز با اقیانوس اطلس شمالی، بین گویان فرانسه و گویان است. توسط جنگلهای بارانی گرمسیری پوشانده شده است و حاوی تنوع زیادی از گیاهان و جانوران است. سورینام کوچکترین کشور مستقل آمریکای جنوبی است. با قرار گرفتن بر روی لایهٔ جغرافیایی گویان، این کشور به دو قسمت اصلی جغرافیایی تقسیم شده است. قسمت شمالی، زمین های پست ساحلی است (تقریباً بالای خط آلبینا – پارانام –واگنینگن) که در آن ها کشاورزی می شود و اکثر جمعیت در این قسمت زندگی می کنند. قسمت جنوبی از جنگلهای بارانی استوایی تشکیل شده که به طور پراکنده و در امتداد مرز برزیل، ساواناها در آن زندگی می کنند که حدود % ۸۰ سطح زمین های سورینام را پوشش داده است. دو رشته کوه اصلی در سورینام وجود دارد: کوه های باکهویس و کوه های وان آچ وان ویک قلهٔ ژولیانا بلندترین کوه در کشور با ارتفاع ۱۲۸۶ متر از سطح دریاست. دیگر کوه ها عبارتند از کوه تافلبرگ (۱۰۲۶ متر)، کوه کاسیکاسیم (۷۱۸ متر)، گولیاتبرگ (۳۵۸ متر) و فولتزبرگ (۲۴۰ متر). بخاطر قرار گرفتن در امتداد خط استوا، سورینام آب و هوای معتدل دارد و درجهٔ هو
ا در طول سال تغییر چندانی نمی کند. هر سال دو فصل بارش، یکی از دسامبر تا اوایل فوریه و دیگری از اواخر آوریل تا اواسط اوت دارد. در شمال شرقی کشور، دریاچهٔ وان بلومشتین میر، یکی از بزرگترین دریاچه های جهان قرار دارد. این دریاچه با احداث سد آفوباکا (پروژهٔ بروکوپوندو) به وجود آمد، با احداث این سد، نیروی هیدروالکتریک مورد نیاز صنایع بوکسیت (که حدود % ۷۵ خروجی برق را مصرف می کند) و مصرف داخل کشور، تأمین می شود. در ناحیهٔ بالا دستی رودخانهٔ کوپنام در حوزهٔ آب بخشان، سازمان ذخیرهٔ ملی مرکزی سورینام که یک سایت میراث جهانی یونسکو است، و تغییرات انواع اکوسیستم را در مناطق جنگل بارانی بررسی می کند. پارک های ملی زیادی در کشور وجود دارند: پارک ملی گالیبی، پارک ملی کوپنام و ویاویا در کنارهٔ ساحلی، برونسبرگ، رالی والن/ فولتزبرگ تافلبرگ و ایلرتس دی هان در مرکز و سیپالیوانی در مرز برزیل، روی هم رفته، % ۱۲ مساحت کشور را پارک ها و دریاچه ها تشکیل می دهند. موقعیت. مختصات جغرافیایی: قاره: آمریکای جنوبی حوزه. "کل:" "زمین:" "آب:" مساحت - مقایسه: به ترتیب بزرگی 1 E + 11 m² مراجعه کنید. کمی بزرگتر از ایالت جورجیا ایالات متحده است. مرز
های زمین. "کل:" "کشورهای مرزی:" "خط ساحلی:" دریایی ادعا شده. "منطقه انحصاری اقتصادی :" و "دریای سرزمینی:" تقسیمات کشوری. سورینام به ۱۰ استان تقسیم شده است:
پرو کشوری است که در ساحل غربی آمریکای جنوبی مجاور اقیانوس آرام است که کاملاً در نیمکره جنوبی واقع شده است، پرو مرزهای زمینی با اکوادور، کلمبیا، برزیل، بولیوی و شیلی دارد که طولانی ترین مرز زمینی آن با برزیل است. پرو با مساحتی بالغ بر ۱٬۲۸۵٬۲۱۶ کیلومتر مربع (پس از مغولستان) بیستمین کشور جهان از لحاظ وسعت می باشد. پرو در غرب قاره آمریکای جنوبی و در کنار اقیانوس آرام واقع شده است. قلمرو پرو با کشورهای اکوادور و کلمبیا از شمال، برزیل و بولیوی از شرق، و بالاخره شیلی و بولیوی از جنوب هم مرز است. از سمت غرب در کنار اقیانوس آرام واقع شده است. دارای جمعیتی بیش از ۳۲٫۹ میلیون نفر بوده که به زبان اسپانیایی تکلم می کنند، و دیگر مردم دوزبانه به زبان های کچوآ یا آیمارا و دیگر زبان های بومی صحبت می کنند. کوه های آند از شمال به جنوب پرو امتداد دارد و این کشور را به سه بخش تقسیم می کند: یکی منطقه کوهستانی که دره های پرآفتاب و مرتفع و قله هایی به ارتفاع بیش از ۶۰۰۰ متر دارد. منطقه دوم منطقه بیابانی باریک و پست بوم است بین کوه ها و اقیانوس آرام. منطقه سوم در شرق ناحیه کوهستانی قرار دارد و منطقه ای پست بوم و مرطوب و بسیار گرم. ت