Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سارا کاترین گیلبرت (زاده آوریل ۱۹۶۲) واکسن شناس و استاد واکسن شناسی در دانشگاه آکسفورد و از بنیانگذاران شرکت واکسی تک (Vaccitech) است. گیلبرت در زمینه ساخت واکسن آنفلوانزا و پاتوژن های ویروسی نوظهور سررشته دارد. وی ساخت و آزمایش واکسن آنفلوانزای جهانی را که در سال ۲۰۱۱ آزمایش های بالینی را پشت سر گذاشت، هدایت کرد. در ۳۰ دسامبر سال ۲۰۲۰، واکسن کووید ۱۹ که او با همکاری گروه واکسن آکسفورد ساختند، برای استفاده در انگلستان تأیید شد. جوانی و آموزش. سارا گیلبرت متولد سال ۱۹۶۲ در شهر کِترینگ در انگلستان است. پدر سارا، دفتردار یک مغازه تولید کفش و مادرش معلم ابتدایی بود. گیلبرت جوان در دوره دبیرستان (در دبیرستان کترینگ) برای اولین بار متوجه علاقه اش در زمینه داروسازی و کشف درمان بیماری ها شد که همین علاقه باعث ادامه تحصیل در زمینه زیست شناسی شد. گیلبرت، دوره کارشناسی خود را در دانشگاه آنجلیای شرقی در شهر کوچک Norwich انگلیس گذارند. وی پس از طی دوره کارشناسی با کسب نمرات بالا، مستقیماً برای دوره دکترا در دانشگاه تحقیقاتی هال شد. دانشگاه هال از جمله دانشگاه هایی بود که اکثر فارغ التحصیلانش را مقامات بالای سیاسی و فرهنگی
و علمی شامل می شدند و از طرفی همکاری این دانشگاه با دانشگاه York باعث تشکیل گروه های تحقیقاتی و فرصت های عالی برای شخصی مثل گیلبرت بود. گیلبرت طی دوره دکترا به مطالعه در زمینه زیست شیمی و ژنتیک پرداخت. او به بررسی و تشریح نوعی مخمر "Rhodosporidium toruloides" پرداخت که این شامل مطالعه بر کاربردهای این مخمر در زمینه مربوط به صنایع شیمیایی بود. البته کاربرد این نوع مخمر فقط به صنایع شیمیایی خلاصه نمی شد و حتی از نظر دارویی، میزبان بالقوه ای برای مهندسی متابولیک برای تولید ترپن ها و اسیدهای چرب بود. گیلبرت پس از اتمام دوره دکترا برای فوق دکترا در مؤسسه تحقیقات صنعتی اقدام کرده و مشغول مطالعه و تحقیق در مرکز زیست فناوری آنجا شد و سپس مشغول به کار در کارخانجات داروسازی از جمله مرکز داروسازی ناتینگهام شد. تحقیقات وی در زمینه درمان مالاریا و پس از آن تولید واکسن آنفولانزا بود، روش درمای نی که وی ابداع کرده بود حتی در مواردی باعث کاهش ریسک سرطان می شود و در سال ۲۰۱۹ با شروع پاندمی کووید-۱۹ تحقیقاتش را با تیم حرفه ای داروسازی خود به سمت تولید واکسن برای این بیماری متمرکز کرد. خانم دکتر سارا گیلبرت در آپریل سال ۲۰۲۰ ب
ه تولید واکسن کرونا به نام آسترازینکا با اسپانسرشیب دانشگاه آکسفورد اشاره نمود. پژوهش و کار بر روی واکسن کووید ۱۹. گیلبرت در ساخت و آزمایش واکسن آنفلوانزای جهانی همکاری کرده است. بر خلاف واکسن های معمول، واکسن آنفلوانزای جهانی تولید آنتی بادی را تحریک نمی کند، بلکه سیستم ایمنی بدن را برای ایجاد سلول های T خاص برای آنفلوانزا تحریک می کند. این ماده از یکی از پروتئین های اصلی (نوکلئوپروتئین و پروتئین ماتریکس ۱) در داخل ویروس آنفلوانزا A استفاده می کند و به پروتئین های خارجی پوشش بیرونی توجهی ندارد. با ضعف سیستم ایمنی بدن با افزایش سن، واکسن های معمولی برای افراد مسن کارایی ندارد. واکسن جهانی آنفلوانزا نیازی به به روز رسانی سالانه ندارد و افراد را از واکسن آنفلوانزای فصلی بی نیاز می کند. گیلبرت از ابتدای دنیاگیری کووید ۱۹ درگیر ساخت واکسنی نو برای محافظت در برابر ویروس کرونا بوده است. او کار بر روی این واکسن را در کنار اندرو پولارد، ترزا لمبه، سندی داگلاس، کاترین گرین و آدریان هیل هدایت کرد. همانند کارهای قبلی وی، واکسن کووید ۱۹ از ناقل آدنوویروس استفاده می کند، که مایه تحریک پاسخ ایمنی در برابر پروتئین سنبله ویر
وس کرونا می شود. در آوریل ۲۰۲۰، گیلبرت در مورد روند ساخت با شبکه بی بی سی مصاحبه کرد. در همان ماه گزارش شد که گیلبرت می گوید واکسن وی می تواند تا سپتامبر ۲۰۲۰ در دسترس همه باشد گیلبرت برای پژوهش های واکسن شناسی در زمینه کووید ۱۹ در فهرست مجله "تایمز" برای "پژوهشگران مهم ماه می ۲۰۲۰" قرار گرفت. گیلبرت موضوع برنامه "زندگی علمی" رادیو ۴ بی بی سی در سپتامبر ۲۰۲۰ بود. او همچنین در فهرست ۱۰۰ زن بی بی سی بود که در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۰ اعلام شد. زندگی شخصی. گیلبرت در سال ۱۹۹۸ سه قلو به دنیا آورد. شریک زندگی او برای نگهداری از فرزندان کار خود را رها کرد.
خانواده خامنه ای خانواده سادات ایرانی است، که دارای مذهب شیعه دوازده امامی می باشد و اعضای آن خود را منتسب به سجاد؛ امام چهارم شیعیان معرفی می کنند. پیشینه خانواده خامنه ای به آذری های ایرانی بازمی گردد و بنیان گذار این خانواده نیز سید جواد خامنه ای می باشد. اجداد خانواده خامنه ای در دوره های پیشین، در منطقه آذربایجان و نیز در شهرهای نجف و تفرش زندگی کرده اند. تا پیش از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و به قدرت رسیدن سید علی خامنه ای به عنوان دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، خانواده خامنه ای، خاندانی گمنام به شمار می آمد. هم اکنون اعضای شناخته شده این خانواده شامل؛ سیدهادی خامنه ای، سید محمد خامنه ای، سیدمجتبی خامنه ای و سیدمسعود خامنه ای می باشند. تبار. جدِّ بزرگِ علی خامنه ای، سیّد محمّد حسینی تفرشی، از سلسله سادات افطسی است. شجرهٔ وی به سلطان سید احمد می رسد که با پنج واسطه از اخلاف علی بن الحسین — امام چهارم شیعیان — است. جدش سید حسین خامنه ای در خامنه به دنیا آمد و در حوزهٔ علمیهٔ نجف، در زمرهٔ فقها و مدرسان آن حوزه و از علمای طرف دار جنبش مشروطه ایران بود. پدر علی خامنه ای، سید جواد خامنه ای از علما و مجتهدان عصر خود ب
ود و از محمدحسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاءالدین عراقی، اجازهٔ اجتهاد داشت. سید هاشم نجفی میردامادی، پدربزرگ مادری علی خامنه ای، مفسر قرآن و امام جماعت مسجد گوهرشاد بوده که در زمان رضاشاه به علت اعتراض به کشتار مردم در واقعهٔ مسجد گوهرشاد، به سمنان تبعید می شود. به گفتهٔ علی اکبر ولایتی در "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی"، سلسلهٔ نسب علی خامنه ای از سوی مادر به جعفر صادق، امام ششم شیعیان، می رسد. بنا به گفتهٔ مراد ویسی در رادیو فردا، پدربزرگ مادری او، زاده و بزرگ شدهٔ نجف و دانش آموختهٔ حوزهٔ علمیهٔ نجف و نیز از سادات میردامادی اصفهانی و مشخصاً نجف آبادی بود. او حدوداً در ۴۰سالگی به ایران مهاجرت کرد و در مشهد به تبلیغات مذهبی و تحصیل و تدریس و نوشتن کتاب های اسلامی مشغول بود. وی سالیان بسیار امام جماعت مسجد گوهرشاد بود و به تفسیر قرآن اشتغال داشت و کتاب تفسیر قرآن "خلاصةالبیان" را نوشت. او در زمان کشف حجاب در حکومت رضاشاه در مسجد گوهرشاد مبارزاتی کرد و پس از مخالفت با این طرح به سمنان تبعید شد.
گائو وست مارک زیربخشی اداری مربوط به آلمان نازی بود که از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ برقرار بود. تاریخچه. سامانه اداری منطقه ای نازی ها موسوم به «گائو» برای بهبود مدیریت ساختار حزب در ۲۲ اردیبهشت ۱۹۲۶ در جریان یک گردهمایی حزبی تأسیس شد. از سال ۱۹۳۳ به بعد، پس از تصرف قدرت توسط نازی ها، گائو به طور فزاینده ای جایگزین ایالات به عنوان زیرمجموعه های اداری در آلمان شد. منشأ این گائو به سال ۱۹۲۵ در "Gau Rheinpfalz" (به پارسی: "پالاتن راینی") بر می گردد که متشکل از منطقه های بایرن سمت چپ رودخانه راین و پالاتن (به آلمانی: "Pfalz") بود. قلمروهای اولدنبورگ و بیرکنفلد نیز در سال ۱۹۳۴ به گائو ضمیمه شدند. با بازگشت قلمرو حوضه زار به خاک آلمان در ۱ مارس ۱۹۳۵، دو منطقه ادغام شدند و گائو "Pfalz-Saar" جدید را تشکیل دادند. این گائو در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۶ به نام "Gau Saarpfalz" (زار-پالاتن) تغییر نام داد. پس از آغاز جنگ جهانی دوم و شکست فرانسه در سال ۱۹۴۰، منطقه فرانسوی موزل در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۰ به گائو افزوده شد. در ۷ دسامبر ۱۹۴۰، دوباره تغییر نام داد و نام "گائو وست مارک" را گرفت. گاولایتر بورکل امیدوار بود که وست مارک تا مرزهای غربی آینده آلمان گ
سترش یابد، به ویژه آنکه منطقه مرت-ا-موزل دارای معادن فراوان بود. بورکل همچنین ادعاهایی را در مورد بخش های آلزس و حتی بادن مطرح کرد. با این وجود گائو تا زمان شکست آلمان در سال ۱۹۴۵ به همان شکل تعریف شده باقی ماند. در راس هر گائو یک گائولایتر قرار داشت؛ جایگاهی که به ویژه پس از شروع جنگ جهانی دوم به طور فزاینده ای قدرتمندتر شد. گائولایترهای محلی مسئولیت تبلیغ و نظارت و از سپتامبر ۱۹۴۴ به بعد، هدایت فولکس اشتورم و دفاع از گائو را بر عهده داشتند. جایگاه گائولایتر از فوریه ۱۹۲۵ تا ۱۳ مارس ۱۹۲۶ در دست فریتز وامبسگانتس، و از ۱۳ مارس ۱۹۲۶ تا زمان مرگ در ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۴ در دست یوزف بورکل قرار داشت.
جلق دایره ای یک عمل جنسی است که در آن گروهی از مردان یا پسران کنار هم ایستاده و دایره ای تشکیل می دهند و به خودارضایی برای خود یا دیگری مشغول می شوند. در مفهوم استعاره، این اصطلاح برای اشاره به از خود متشکر بودن افرادی در یک گروه یا معمولاً برای اشاره به «جلسه ای خسته کننده» یا رویدادهای مشابه، استفاده می شود. جلق دایره ای اغلب دارای یک عنصر رقابتی است و «برنده» آن است که قادر به انزال در دور اول یا آخر باشد که بسته به قوانین از پیش تعیین شده دارد. این شیوه می تواند به عنوان مقدمه ای برای رابطهٔ جنسی با مردان دیگر یا به عنوان راهی برای ارضای جنسی در سنین یا شرایطی که فعالیت منظم جنسی با شخص دیگری امکان پذیر نیست، باشند. در حالی که جلق دایره‎‎ ای دارای عنصر همجنسگرایانه است، برخی از تحلیلگران، فعالیت های گروهی پسران نوجوان مانند جلق دایره ای را تلاشی برای ایجاد سلطهٔ مردانه در گروه و حرکتی دگرجنس خواهانه تفسیر می کنند. با این حال، برنارد لفکوویتز، جامعه شناس آمریکایی بیان می دارد که آنچه در حقیقت چنین مشارکتی را سبب می شود، تمایل دوستان به مشاهده و تأیید قدرت جنسی شان است و به مقابله با احساس عدم کفایت جنسی نو
جوانان کمک می کند.
رایخس گائو اشتایرمارک زیربخشی اداری مربوط به آلمان نازی بود که از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ در اوستمارک برقرار بود. تاریخچه. سامانه اداری منطقه ای نازی ها موسوم به «گائو» برای بهبود مدیریت ساختار حزب در ۲۲ اردیبهشت ۱۹۲۶ در جریان یک گردهمایی حزبی تأسیس شد. از سال ۱۹۳۳ به بعد، پس از تصرف قدرت توسط نازی ها، گائو به طور فزاینده ای جایگزین ایالات به عنوان زیرمجموعه های اداری در آلمان شد. در ۱۲ مارس ۱۹۳۸، آلمان نازی اتریش را ضمیمه خاک خود کرد و ایالت های اتریش ضمیمه هفت گائو حزب نازی شدند. بر پایه قانون Ostmarkgesetz به تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۳۹، گائو اتریش به رتبه "رایخس گائو" ارتقا پیدا کرد و برایش گاولایتر تعیین شد. در راس هر گائو یک گائولایتر قرار داشت؛ جایگاهی که به ویژه پس از شروع جنگ جهانی دوم به طور فزاینده ای قدرتمندتر شد. گائولایترهای محلی مسئولیت تبلیغ و نظارت و از سپتامبر ۱۹۴۴ به بعد، هدایت فولکس اشتورم و دفاع از گائو را بر عهده داشتند. جایگاه گائولایتر برای این منطقه از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در دست زیگفرید اویبرایتر بود.
ارم یمن (انگلیسی: İrem Yaman؛ متولد ۴ اوت ۱۹۹۵) تکواندوکار زن ترکیه و دارای دن قهرمانی جهان در مسابقات دسته سبک وزن و یک کیک بوکسور آماتور است. ارم یمن در ۴ اوت ۱۹۹۵ متولد شد. او از هشت سالگی تمرین تکواندو را آغاز کرد. وی در رشته تربیت بدنی و ورزش در دانشگاه حاجت تپه در آنکارا تحصیل کرد، و عضوی از تیم تکواندو دانشگاه بود. وی پس از اخذ مدرک لیسانس، به تحصیل خود در مقطع کارشناسی ارشد در دپارتمان ورزش دانشگاه سلجوق در قونیه ادامه داد.
تفی گونه ای آبنبات است که در ایالات متحده ساخته شده است. این آبنبات معمولاً حاوی شکر، نشاسته ذرت، شربت ذرت، گلیسیرین، آب، کره و نمک است.
رایخس گائو دانوب سفلی زیربخشی اداری مربوط به آلمان نازی بود که از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ متشکل از مناطقی در اتریش سفلی، بورگن لاند، بخش های جنوب شرقی بوهم، بخش های جنوبی موراویا بود. تاریخچه. سامانه اداری منطقه ای نازی ها موسوم به «گائو» برای بهبود مدیریت ساختار حزب در ۲۲ اردیبهشت ۱۹۲۶ در جریان یک گردهمایی حزبی تأسیس شد. از سال ۱۹۳۳ به بعد، پس از تصرف قدرت توسط نازی ها، گائو به طور فزاینده ای جایگزین ایالات به عنوان زیرمجموعه های اداری در آلمان شد. در ۱۲ مارس ۱۹۳۸، آلمان نازی اتریش را ضمیمه خاک خود کرد و ایالت های اتریش ضمیمه هفت گائو حزب نازی شدند. بر پایه قانون Ostmarkgesetz به تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۳۹، گائو اتریش به رتبه "رایخس گائو" ارتقا پیدا کرد و برایش گاولایتر تعیین شد. در راس هر گائو یک گائولایتر قرار داشت؛ جایگاهی که به ویژه پس از شروع جنگ جهانی دوم به طور فزاینده ای قدرتمندتر شد. گائولایترهای محلی مسئولیت تبلیغ و نظارت و از سپتامبر ۱۹۴۴ به بعد، هدایت فولکس اشتورم و دفاع از گائو را بر عهده داشتند. جایگاه گائولایتر برای این منطقه در طی وجود آن در دست اوگو ژوری بود.
جنگ طولانی ترک ها (انگلیسی: Long Turkish War) یا جنگ سیزده ساله، نبردی سرنوشت ساز بی نتیجه میان پادشاهی هابسبورگ و امپراتوری عثمانی بود که بر سر کنترل حاکمیت والاچیا، ترانسیلوانی و مولداوی روی داد. این جنگ از سال ۱۵۹۳ تا ۱۶۰۶ به طول انجامید، اگرچه در اروپا گاهی آن را جنگ پانزده ساله نیز می نامند، که مربوط به لشکرکشی ترک ها در سال ۱۵۹۱ بود که بیهاچ (شهری در بوسنی) را تصرف کردند. در سلسله نبردهای عثمانی در اروپا، این مهمترین درگیری از میان جنگ های جنگ عثمانی و ونیز (۱۵۷۳ - ۱۵۷۰) و جنگ کرت بود. بزرگترین جنگ بعدی عثمانی - هابسبورگ، جنگ اتریش و عثمانی در سالهای ۱۶۶۴-۱۶۶۳ بود. به طور کلی، این درگیری شامل تعداد زیادی از نبردهای سنگین و محاصره های پرهزینه بود که فایده چندانی برای هر دو طرف نداشت.
کیت کیلتون (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون و روزنامه نگار اهل بریتانیا است. او در کالج اجتماعی ترستون تحصیل کرد و از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از برنامه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دنیای ناشناختهٔ خوراکی ها" اشاره نمود.
ناتانیل ارسکین-اسمیت سیاستمدار کانادائی، عضو حزب لیبرال و نماینده بیچز - ایست یورک در پارلمان کانادا است. او در انتخابات ۲۷ مهر، ۱۳۹۴ جوان ترین نماینده انتخابی از ناحیه تورنتو بزرگ بود و در انتخابات فدرال ۱۳۹۸ دوباره انتخاب شد. ارسکین-اسمیت عضو کمیته پارلمانی صنایع، علوم و فناوری است. او همچنین نقش ویژه ای در کمیته ای پی یو به عنوان رئیس سابق این کمیته دارد. پیش از ورود به سیاست، ارسکین-اسمیت به وکالت در جنوب تورنتو مشغول بود. او داوطلبانه وکالت پرونده های عام المنفعه بسیاری را پذیرفت. ارسکین-اسمیت مجری پادکست هفتگی "غیر متداول ها (سیاست کانادا با ناتانیل ارسکین اسمیت)" است. او در این پادکست با متخصصین در اتاوا و تورنتو دربارهٔ مسائل روز گفتگو می کند. زندگی و تحصیلات. ارسکین-اسمیت در شهر تورنتو، استان انتاریو به دنیا آمده و در محله بیچز - ایست یورک رشد کرد. والدین او سارا ارسکین و لرنس اسمیت معلم مدارس دولتی بودند. او لیسانس علوم سیاسی خود را در سال ۱۳۸۶ از دانشگاه کوینز در شهر کینگستون، انتاریو گرفت و تا سال ۱۳۸۹ مشغول به تحصیل در رشته حقوق در آن دانشگاه بود. در دوران تحصیل در دانشگاه کوینز ارسکین-اسمیت کاند
یدای شورای شهر کینگستون، انتاریو شد. او در ادامه در رشته فلسفه سیاسی و حقوق اساسی در دانشگاه آکسفورد به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۹۲ فارغ التحصیل شد. زندگی شخصی. ارسکین-اسمیت که از کودکی گیاه خوار بوده، اکنون وگان است. او با املیا (امی) سیمینگتن سرآشپز وگان و متخصص تغذیه ساکن تورنتو ازدواج کرده. نیتن و امی در دوران دانشجویی، در کلاس پژوهش فیلم دانشگاه کوینز با هم آشنا شدند. آنها دو فرزند پسر دارند، مکینلی، زاده ۱۳۹۵، و کرافرد، زاده ۱۳۹۸.
رایخس گائو دانوب علیا زیربخشی اداری مربوط به آلمان نازی بود که از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ متشکل از مناطقی در اتریش علیا، بخش هایی از استان بوهمی جنوبی، و بخش کوچکی از سالزکامرگوت بود که از اشتایرمارک به آن ضمیمه شده بود. این گائو عنوان افتخاری «گائو خانه پیشوا» را داشت ، چرا که آدولف هیتلر در برانائو ام این در این گائو زاده شد و بیشتر عمر اولیه خود را در لینتس گذراند. اقامتگاه برگهوف وی در نزدیکی گائو مونیخ-بایرن علیا قرار داشت. تاریخچه. سامانه اداری منطقه ای نازی ها موسوم به «گائو» برای بهبود مدیریت ساختار حزب در ۲۲ اردیبهشت ۱۹۲۶ در جریان یک گردهمایی حزبی تأسیس شد. از سال ۱۹۳۳ به بعد، پس از تصرف قدرت توسط نازی ها، گائو به طور فزاینده ای جایگزین ایالات به عنوان زیرمجموعه های اداری در آلمان شد. در ۱۲ مارس ۱۹۳۸، آلمان نازی اتریش را ضمیمه خاک خود کرد و ایالت های اتریش ضمیمه هفت گائو حزب نازی شدند. بر پایه قانون Ostmarkgesetz به تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۳۹، گائو اتریش به رتبه "رایخس گائو" ارتقا پیدا کرد و برایش گاولایتر تعیین شد. در راس هر گائو یک گائولایتر قرار داشت؛ جایگاهی که به ویژه پس از شروع جنگ جهانی دوم به طور فزاینده ای قد
رتمندتر شد. گائولایترهای محلی مسئولیت تبلیغ و نظارت و از سپتامبر ۱۹۴۴ به بعد، هدایت فولکس اشتورم و دفاع از گائو را بر عهده داشتند. جایگاه گائولایتر برای این منطقه در طی وجود آن در دست وگوست آیگروبر بود. اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن در این رایخس گائو قرار داشت. از میان ۱۹۹٬۴۰۴ زندانی این اردوگاه، ۱۱۹٬۰۰۰ تن از آن ها به دلیل شرایط سخت زندگی و کار و کمبود غذا در آن جان خود را از دست دادند.
اوستن هاروی جونیور (متولد ۸ دسامبر ۱۹۶۵)، کع بیشتر با نام هنری خود ایزی موبی شناخته می شود، یک تهیه کننده موسیقی هیپ هاپ و آراندبی است، که به خاطر کارهای تولیدی خود برای هنرمندانی مانند Big Daddy Kane و مایلز دیویس و همچنین وابستگی او به Bad Boy Records در سالهای اولیه و مشارکت شدید در تولید در اولین آلبوم نوتوریوس بی.آی.جی مشهور است. همچنین وی"آماده برای مردن" وی همچنین دو ترک در آلبوم "من در برابر دنیا" توپاک شکور ساخت. زندگی نامه. آغاز کار. مو بی پس از شنیدن موسیقی توسط Ced Gee از اعضای Ultramagnetic MCs و Marley Marl، تهیه کننده آهنگ های اولیه هیپ هاپ برای افرادی مانند Juice Crew و ال ال کول جی شروع به تهیه کنندگی کرد. اولین جایگاه تولید او در آلبوم بزرگ Big Daddy Kane , "It's a Big Daddy Thing بود"، پس از آن به او دعوت شد تا با یک هنرمند دیگر Cold Chillin 'Records , The Genius همکاری کند - نام مستعار اولیه فعلی - شرکت وو-تنگ کلن بنیانگذار GZA. Mo Bee اکثر آلبوم ابتدایی خواننده رپ، "Words From the Genius" را تهیه کرد و همچنین "Sexcapades" را تولید کرد، آهنگی که در قسمت B اولین تک آهنگ بنیانگذار وو تانگ رز
ا , " Ooh " وجود دارد. I Love You Rakeem ”، که رپ / تهیه کننده آن را با نام مستعار Prince Rakeem منتشر کرد. در همان زمان، مو بی گروهی را با دوستان همسایه خود AB Money و JR داشت به نام Rappin 'Is Fundamental. این سه در سال ۱۹۹۱ فقط یک آلبوم از ای-اند-ام رکوردز: "The Doo-Hop Legacy". مایلز دیویس ، پیشگام موسیقی جاز، برای کمک به فیوز جاز و هیپ هاپ به تهیه کننده جوان مراجعه کرد. این جلسات آخرین آلبوم استودیویی وی، "Doo-Bop" 1992 است. این پروژه پس از مرگ دیویس در طی مراحل ضبط، پس از مرگ منتشر شد و پروژه را ناتمام گذاشت، و نظرات متفاوتی را به همراه داشت.
کوته سنگی یا کوتی سنگی محله ای در غرب کابل، پایتخت افغانستان است. این محله یکی از مناطق پرجمعیت شهر کابل می باشد که در جنوب آن جاده سیلو، در غرب آن ده بوری و دانشگاه کابل واقع شده است. کوته سنگی یکی بازارهای اصلی کابل و یکی از مراکز عمده خرید و فروش است. جمعیت کوته سنگی عمدتا از قوم هزاره می باشد. منابع.
بونگ واتر یک فیلم سینمایی آمریکایی کمدی سیاه محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی ریچارد سیرز با بازی لوک ویلسون، آلیشیا ویت، امی لوکین، بریتانی مورفی، جک بلک و اندی دیک است. این فیلم براساس رمان «"بونگ واتر»" ساخته مایکل هورنبورگ در سال ۱۹۹۵ ساخته شده است و موضوع داستان در پورتلند، اورگن قرار دارد. تولید. فیلمنامه این فیلم از رمان مایکل هورنبورگ به همین نام در سال ۱۹۹۵ اقتباس شده است که بر اساس تجربه زندگی او در اواسط دهه ۱۹۸۰ در پورتلند بود. فیلم در لوکیشن شهرهای پورتلند، اورگان و شهر نیویورک با بودجه ای معادل ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار فیلمبرداری شده است. انتشار فیلم. این فیلم در ۱۹ آوریل ۱۹۹۸ در جشنواره فیلم مستقل لس آنجلس منتشر شد و بعداً در سال ۲۰۰۱ به صورت دی وی دی به نمایش درآمد.
لهجه اهوازی یکی از لهجه های خوزستانی زبان فارسی است که بخشی از مردم اهواز در استان خوزستان بدان سخن می گویند. پیشینه. نفوذ فارسی به خوزستان حداقل از زمان هخامنشیان آغاز شد و تا پیش از آن احتمالاً همه ساکنین آن جا به زبان مردهٔ عیلامی سخن می گفتند. مطابق گزارش های مورخان در اواخر دورهٔ ساسانی نیز در خوزستان افزودن بر فارسی، زبان خوزی نیز رواج داشته که احتمالاً از بقایای زبان عیلامی به شمار می رفته است. عمرو بن بحر از ادیبان سده ۳ قمری در "البیان و التبیین" در مورد زبان خوزستان چنین نقل می کند:
لهجه بستکی یکی از لهجه های زبان اچومی است که در شهر بستک در غرب استان هرمزگان ایران متداول است. زبان اچومی زبان مناطق جنوب فارس و غرب هرمزگان مانند شهرستان های لارستان، خنج، گراش، اوز و بستک است و در مقایسه با زبان فارسی امروزی، دست نخورده تر است.
لهجه گراشی یکی از لهجه های زبان اچمی است که خود یکی از بازمانده های زبان پارسی میانه (پارسیگ/پهلوی) است که در شهر گراش در جنوب استان فارس ایران متداول است. اچمی زبان مناطق جنوب فارس و غرب هرمزگان و شرق بوشهر مانند شهرستان های لارستان، خنج، گراش، اوز و بستک است و در مقایسه با زبان فارسی امروزی، دست نخورده تر است. واژگان. تلخ=تَهر ر َچِنهَ=ناودان پَرواسَه=جانپناه شور=شِر shēr، سِر sēr مِسِراو=حیاط(میانسرا) خَش=خوب بوری=خیلی بُرهِ=برو ذا=می آید چو=رفت وَ=وایسا لِچ=مارمولک کوچک کَلپُک=مارمولک بزرگ آویشن=اَوِشَه اَسَمَه=پلوکش گَپ=بزرگ
لهجه بیخی یکی از لهجه های زبان لارستانی است که در منطقه بیخه|جات در غرب استان هرمزگان ایران متداول است. زبان لارستانی زبان مناطق جنوب فارس و غرب هرمزگان مانند شهرستان های لارستان، خنج، گراش، اوز و بستک است و در مقایسه با زبان فارسی امروزی، دست نخورده تر است.
بداهه فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی جیمز لاپینه است. در این فیلم بازیگرانی همچون جودی دیویس، هیو گرانت، مندی پتینکین، برنادت پیترز، جولیان سندز، رالف برون، ژرژ کورافاس، آنتون راجرز، اما تامپسون و آنا مسی ایفای نقش کرده اند.
قطار شبانه به ونیز فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی کارول یو. کوئینترو است. در این فیلم بازیگرانی همچون هیو گرانت، مالکوم مک داول، ریچل رایس و کریستینا زودرباوم ایفای نقش کرده اند.
بنیاد رمانی علمی-تخیلی، نوشتهٔ نویسندهٔ آمریکایی آیزاک آسیموف است. اولین کتاب از "سه گانه بنیاد" است. این سه گانه بعداً به "مجموعه کتاب بنیاد" تبدیل شد. بنیاد شامل پنج داستان کوتاهِ به هم وابسته است که در سال ۱۹۵۱ توسط انتشارات نوم به عنوان کتابی مستقل چاپ شد. در مجموعْ در آنها داستانِ روزهای اولِ بنیاد بیان می شود، موسسه ای که روان تاریخ دانی با نام هری سلدون پایه گذاری می کند تا از بهترین هایِ تمدن کهکشانی بعد از فروپاشی امپراتوری کهکشانی نگهداری شود. خاستگاه و تاریخچهٔ انتشار اولیه. چهار داستان از پنج داستان، قبلاً بین سالهای ۱۹۴۲ و ۱۹۴۴ در مجلهٔ «علمی-تخیلیِ شگفت آور» با عناوینی دیگر چاپ شده بودند. بخشِ پنجمی، که از نظر ترتیب زمانیِ داستانی بخش اول محسوب می شود، برای چاپِ سال ۱۹۵۱ انتشارات نوم اضافه شد. اندکی بعد دو کتابِ دیگر (هر کدام شامل دو رمان کوتاه) منتشر شدند و مجموعاً سه گانه ای را به وجود آوردند. بعدها آسیموف به آنها دو رمانِ دنباله و دو رمانِ پیش درآمد اضافه کرد. مجموعهٔ بنیاد معمولاً به عنوان یکی از بهترین کارهای او در نظر گرفته می شود (همراه با مجموعهٔ "ربات ها" که جهانی مشترک با هم دارند). پی
شینه. آسیموف در اول اوت ۱۹۴۱ به جان کمپبل (سردبیر "علمی-تخیلی شگفت انگیز") پیشنهاد می دهد که داستان کوتاهی دربارهٔ امپراتوری کهکشانی (بر اساس سقوط امپراتوری روم) بنویسد که به آرامی در حال زوال است. کمپبل از ایده خوشش می آید و در پایان نشستِ دو ساعته آسیموف مجموعه داستانهایی را طراحی می کند که سقوط امپراتوری کهکشانی اول و صعود دومی را به نمایش درمی آورند. آسیموف اولین «بنیاد» را در ۸ سپتامبر تحویل می دهد، کمپبل در ۱۵ سپتامبر آن را می خرد و "شگفت آور" در مِیِ ۱۹۴۲ چاپش می کند. آسیموف هفت داستان دیگرْ در طی هشت سال می نویسد، و آنها در "سه گانهٔ بنیاد" جمع می شوند. خلاصهٔ داستان. روان تاریخ دانان. این بخش برای انتشار در کتاب (۱۹۵۱) نوشته شد. رویدادهایشْ در سالِ ۰ (صفر) ع.ب. (عصر بنیاد) رخ می دهند. داستان در ترانتور، پایتخت امپراتوری کهکشانی ۱۲/۰۰۰ ساله، شروع می شود. امپراتوریْ قدرتمند ولی به آرامی در حال فروپاشی ست. ریاضی دان و روانشناسی به نام هری سلدون رشته ای جدید در علم و روانشناسی ایجاد کرده: روان تاریخ؛ که با آن می توان رویدادهای آینده را در جوامع بزرگْ با فرمول های ریاضی پیش بینی کرد. هری سلدون با استفاده
از روان تاریخ به طبیعتِ در حال زوال امپراتوری پی برده، و خشم اعضایِ اشرافی "کمیتهٔ امنیت عمومی"، حاکمانِ حقیقیِ امپراتوری، را برانگیخته است. کمیته عقاید و گفته هایِ سلدون را خیانت آمیز می داند و او را همراه با ریاضی دانِ جوان "گَل دورنیک" (که برای دیدن سلدون به ترانتور آمده است) بازداشت می کند. سلدون توسط کمیته محاکمه می شود و از عقایدش دفاع می کند، نظریه ها و پیش بینی هایش را توضیح می دهد، از جمله اینکه امپراتوری در طی ۳۰۰ سال فرو می پاشد و واردعصرِ تاریکِ ۳۰/۰۰۰ ساله خواهد شد. سلدون به کمیته می گوید که جایگزینی برای این آینده در دسترس است، و توضیح می دهد که ایجاد چکیده ای از همه دانش بشری، "دانشنامه کهکشانی"، جلوی سقوطِ اجتناب ناپذیرِ امپراتوری را نمی تواند بگیرد ولی عصر تاریک را به هزار سال کاهش می دهد. اعضای شکاک کمیته که نمی خواهند از سلدون شهیدی بسازند، به او پیشنهاد می دهند همراه با کسانی که در ایجادِ دانشنامه کمکش می کنند، به جهانی دوردست به نام ترمینوس تبعید شود. پیشنهادشان را می پذیرد، آمادهٔ خروجِ «دانشنامه نویسان» می شود، و فرمانی شاهنشاهی دریافت می کند که رسماً از اقداماتش قدردانی می کند. سلدون،
دورنیک را در جریان می گذارد که گرچه امپراتوری فکر می کند با تبعید سلدون پیروز شده است، نتیجه دقیقاً همانی ست که او امیدوار بوده رخ دهد. ترمینوس خانهٔ بنیادِ اول خواهد بود و دومی در «"پایان ستاره"» برپا خواهد شد. علاوه بر این سلدون می گوید که مرگش فرارسیده و کسانی چون دورنیک رهبران بنیاد خواهند بود. دانشنامه نویسان. این بخشِ کتاب در واقع قبلاً با عنوان «بنیاد» در شمارهٔ ماه مِیِ "علمی-تخیلیِ شگفت انگیز" در سال ۱۹۴۲ منتشر شده بود. داستان در سال ۵۰ ع.ب. و در ترمینوس (که منابع معدنی ندارد) شروع می شود. منطقه ای مناسب برای ایجاد یک شهر بزرگ وجود دارد که نامش را "شهر ترمینوس" گذاشته اند. جرگهٔ متخصصین که خود را وقف ایجاد دانشنامه کرده اند توسط "هیئت امنایِ بنیادِ دانشنامهٔ کهکشانی" سرپرستی می شوند و تنها شامل دانشمندانی هستند با عنوان "دانشنامه نویسان". امور شهر ترمینوس توسط سالوُر هاردین اداره می شود، او نخستین شهردار و سیاست مدارِ بی نفوذی ست که به خاطر توفقِ هیئت امنا تقریباً هیچ قدرتی ندارد. هاردین "وضع موجود" را نمی پذیرد و معتقد است که ترمینوس در معرض بهره برداری سیاسی همسایگانش قرار دارد: چهار بخش امپراتوری
که اعلام استقلال کرده اند و رابطه شان را با ترانتور (پایتخت امپراتوری) قطع کرده اند و خود را "چهار پادشاهی" می نامند. تلاش های هاردین با مقاومت هیئت امنا و رئیس آن لوئیس پیرن مواجه می شود که به اشتباه فکر می کنند در امانِ فرمان شاهنشاهی هستند. برای برداشتن این مانع هاردین و مشاور ارشدش، یوهان لی، کودتایی را برای برداشتن هیئت امنا از منصب سیاسی پرقدرتش طراحی می کنند. روز کودتا همان روزی ست که قرار است در "طاقِ زمانِ" شهر، ضبطی هولوگرافیک از هری سلدون پخش شود. در روز موعود تصویر هولوگرافیک هری سلدون بر روی صندلی چرخدارش پخش می شود. او آشکار می کند که دانشنامهٔ کهکشانی در واقع برای ایجاد گمراهی بوده تا ایجاد مستعمره را امکان پذیر کند. هدف اصلی از "بنیاد" ایجاد هستهٔ "امپراتوری کهکشانی دوم" است و اینکه زمان هرج ومرج از سی هزار به فقط هزار سال برسد. سخنان سلدون تأیید پیش بینی های هاردین است، راه حل بحرانِ پیش آمده "روشن است". او موفق می شود که مانع حرکتِ پادشاهی آناکریان برای تأسیس پایگاه های نظامی در ترمینوس شود و برای این کار از نیروی هسته ای (که ترمینوس دارای آن ولی چهار پادشاهی فاقدش هستند) بهره می برد. هاردین