Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در پردازش سیگنال الکترونیکی، آشکارساز قانون-مجذوری افزاره ای است که خروجی متناسب با مربع مقدارکمی ورودی تولیدمی کند. به عنوان مثال، در وامدوله سازی سیگنال های رادیویی، می توان از یک دیود نیم رسانا به عنوان آشکارساز قانون-مجذوری استفاده کرد که جریان خروجی متناسب با مربع دامنه ولتاژ ورودی را در محدوده کمی از دامنه های ورودی ارائه می کند. یک آشکارساز قانون مجذوری خروجیی متناسب با توان سیگنال الکتریکی ورودی را فراهم می کند.
در رمزنگاری ، حمله لایه گذاری اوراکل یک حمله ایی است که از صحت لایه گذاری یک پیام رمزنگاری شده استفاده می کند ، تا متن رمزی را رمزگشایی کند. در رمزنگاری، معمولا پیام های با متن ساده و با طول متغیر باید فاصله گذاری شوند (بزرگ تر شوند) تا بتوانند با اصول رمزگذاری اولیه سازگار شوند. این حمله به یک "لایه گذاری اوراکل" وابسته است که بتواند آزادانه به رشته های درباره اینکه آیا متن به درستی فاصله گذاری (لایه گذاری) شده است یا نه، جواب بدهد. حملات Padding Oracle بیشتر با رمزگشایی حالت CBC که در رمزهای بلوکی استفاده می شود، مرتبط هستند.حالت های لایه گذاری (فاصله گذاری) برای الگوریتم های نامتقارن ,مانند OAEP هم ممکن است نسبت به این حملات آسیب پذیر باشند. رمزنگاری متقارن. در رمزنگاری متقارن، حمله اوراکل padding ("لایه گذاری اوراکل") را می توان در حالت عملیات CBC وارد کرد ، جایی که « اوراکل » (معمولاً یک سرور است) اطلاعات را در خصوص اینکه آیا فاصله گذاری (لایه بندی) یک متن رمزنگاری شده صحیح است یا نه نشر میکند. این اطلاعات می تواند به حمله کننده ها این امکان را بدهد که متن را از طریق اوراکل با استفاده کردن از کلید اوراکل
رمزگشایی و حتی بعضی مواقع رمزگذاری کنند،حتی بدون دانستن کلید رمزگذاری. حمله "لایه گذاری اوراکل" بر روی رمزگذاری CBC. پیاده سازی مرسوم و معمول در رمزگشایی CBC در رمز های بلوکی این است که ، تمام بلوک های متن رمز شده را رمزگشایی کنیم ، فاصله گذاری (لایه گذاری) را تایید کنیم ، لایه گذاری (فاصله گذاری) PKCS7 را حذف کنیم و متن ساده پیام را برگردانیم. اگر سرور ارور " فاصله گذاری(لایه گذاری) نامعتبر " به جای یک ارور عمومی "رمزگشایی انجام نشد"(«invalid padding») داد ، حمله کننده می تواند از سرور به عنوان یک "لایه گذاری (فاصله گذاری) اوراکل" استفاده کند تا پیام را رمزگشایی یا حتی بعضی مواقع رمزگذاری کند فرمول ریاضی رمزگشایی CBC به صورت زیر است ː همانطور که در بالا نشان داده شده است، رمزگشایی CBC هر بلوک متن ساده را با بلوک قبلی خودش XOR می کند.که در نتیجه، یک تغییر و تبدیل تک بایتی در بلوک formula_3 یک تغییر متناظر را به یک بایت در داخل formula_4 انجام خواهد داد . رمزگذاری پیام ها با حمله "لایه گذاری اوراکل" (CBC-R). CBC-R یک طرح اوراکل رمزگشایی را به یک اوراکل رمزگذاری تبدیل می کند و این در درجه اول در برابر "لایه گذ
اری اوراکل" نشان داده می شود. با استفاده از CBC-R, padding oracle attack می تواند یک بردار اولیه و یک بلوک متن رمزی را برای هر متن ساده ای را ایجاد کند: حمله CBC-R در مقابل یک نمونه طرح رمزگذاری که ، متن رمزی (با استفاده از پیام کد احراز هویت پیام () یا همانند ان) را پیش از رمزگشایی تصدیق می کند، کار نخواهد کرد. حملات با استفاده از لایه گذاری اوراکل. اولین حمله اصلی در سال 2002 توسط . منتشر شد. نمونه های دیگری از حمله بعدا در برابر SSL و IPSec شناخته شدند. این همچنین برای چند فریم شبکه, مانند JavaServer Faces ، Ruby on Rails و ASP ارائه شد. NET و نرم افزار های دیگر همچون، سرویس گیرنده بازی مشتری Steam . در سال 2012 نشان داده شد که این در برابر برخی از دستگاه های امنیتی سخت تر کارآمد است. درحالی که این حملات اولیه بیشتر توسط پیاده کننده های TLS پس از اعلام عمومی آن برطرف شد، یک گونه جدید به نام ، حمله سیزده خوش شانسی ، که در سال 2013 منتشر شد، که از یک زمانبندی کانال جانبی استفاده کرد تا دوباره نقاط آسیب پذیر را حتی در پیاده سازی هایی که قبلا درست شده بودند باز کند. در اوایل 2014, این حمله دیگر به عنوان یک خط
جدی و مرگبار در کارهای واقعی بحساب نمی آید اگرچه هنوز در تئوری قابل اجراست( نسبت سیگنال به نویز را مطالعه کنید ) دربرابر دسته خاصی از ماشینها. فعال ترین حوزه توسعه دربرابر حمله به پروتکل (دستور عمل) رمزنگاری برای ایمن کردن ترافیک اینترنت حمله های حملات کاهش رتبه() ، مانند حملات Logjam و RSA/FREAK بودند که مشتری را فریب می دهند تا از دستورای رمزنگاری هایی استفاده کنند که برای سازگاری با مشتریان قدیمی ارائه شده است و ایمنی کمتری دارند ، درحالی که روش های ایمن تری نیز وجود دارند . یک حمله به اسم POODLE ( در اواخر 2014) هر دو حمله کاهش (down grade)(به SSL 3.0) را با یک حمله padding oracle باهم در پروتکل قدیمی و ناامن ترکیب می کند تا داده های ارسال شده را به خطر بیندازد. در اردیبهشت 2016 ،در CVE-2016-2107 معلوم شد که راه حل دربابر مشکل LUCKY THIRTEEN در openSQL , "لایه گذاری اوراکل" دیگری را معرفی کرد.
ماریو بیاگی (Mario Biaggi) (۲۶ اکتبر ۱۹۱۷–۲۴ ژوئن ۲۰۱۵)، سیاستمدار، وکیل و افسر پلیس آمریکایی بود. از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۸۸ نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود؛ وی ده مرتبه در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد که در هفت مرتبه آن بیش از ۹۰٪ آرا را از آن خود کرد. بیاگی قبل از زندگی سیاسی، یکی از افسران دارندهٔ بیشترین مدال در تاریخ ادارهٔ پلیس شهر نیویورک بود؛ دو تن مجرمینی را که به وی حمله کرده بودند به قتل رساند، و در حین اجرای وظیفه ۱۱ مرتبه مجروح شد. بیاگی بعدها در ۴۹ سالگی دادستان شد. وی به عنوان عضو حزب دموکرات برانکس شهر نیویورک، به عضویت کنگره انتخاب شد. در سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸، در دو محاکمه به دریافت پاداش غیرقانونی محکوم شد و در سال ۱۹۸۸ از کنگره استعفا داد. اوایل زندگی. بیاگی در خانوادهٔ مهاجران فقیر ایتالیایی اهل پیاچنتسا واقع در شمال ایتالیا، در یک خانهٔ اجاره ای در خیابان ۱۰۶ در محلهٔ هارلم شرقی واقع در منهتن شهر نیویورک متولد شد. سالواتوره بیاگی، پدر بیاگی مرمر کار بود. مری (نام تولد کامپری)، مادر بیاگی به عنوان مستخدمه کار می کرد. بیاگی دو برادر بزرگ داشت. وی از مدرسهٔ دولتی شما
ره ۱۷۱ واقع در هارلم شرقی فارغ شد. متعاقباً در اوج رکود بزرگ، از دبیرستان هارن در منهتن فارغ شد. در سال ۱۹۴۰ با ماری واسیل (ماری واسیل در سال ۱۹۹۷ درگذشت) ازدواج کرد و هردو به برانکس رفتند و دو دختر بنام های باربارا و ژاکلین و دو پسر بنام های ریچارد و ماریو جونیور داشتند. حرفه. نامه رسان. بیاگی پس از کار در بوت پالشی و مدتی به عنوان کارگر کارخانه، در ۱۸ سالگی در بدل ۶۵ سنت در هر ساعت، نامه رسان تعویضی خدمات پستی ایالات متحده شد. بعدها به یک نامه رسان رسمی تبدیل شد؛ مسیر پستی وی شامل خانهٔ یکی از قهرمانانش، فییور لواچ لاگواردیا، شهردار شهر نیویورک بود. او تقریباً شش سال در ادارهٔ پست خدمت کرد و در یک برنامهٔ پیش نمایش برای چیزهای آینده، به یک فعال در شعبه ۳۶ انجمن ملی نامه رسانان تبدیل شد. ادارهٔ پلیس شهر نیویورک. بیاگی در سال ۱۹۴۲ در ۲۵ سالگی به ادارهٔ پلیس شهر نیویورک (NYPD) پیوست. بیاگی می خواست به ارتش ملی بپیوندد اما در آن زمان پلیس از ارتش ایالات متحده مستثنی قرار داده شد و همچنین واقعیت دیگری این بود که دو برادرش در نیروهای مسلح بودند. حرفهٔ وی به عنوان پلس الی سال ۱۹۶۵ به مدت ۲۳ سال طول کشید. بیاگی ۱۱
مرتبه مجروح شد. وی چندین تقدیرنامه به خاطر شجاعتش در یافت کرد، از جمله مدال افتخار اداره پلیس البته (بلندترین آن مدال) و مدال شجاعت انجمن افسران پلیس ملی آمریکا، و به یکی از افسران دارندهٔ بیشترین مدال در ادارهٔ پلیس شهر نیویورک NYPD تبدیل شد. یکی از شاهکاری های وی نجات خودش در سال ۱۹۴۶ در خیابان آمستردام در منهتن از یک دختر سوار بر روی اسب فراری بود که ۹۰ فوت وی را به روی زمین کشید و قبل از این که اسب را رام بسازد پای راستش را زیر گرفت و سبب لنگی دائمی شد. بیاگی تا پایان عمر از عصا استفاده کرد. در سال ۱۹۴۴، بر مردی که قصد زدن او را با چکش یخ شکن داشت، شلیک کرد و او را کشت و در سال ۱۹۵۹ بر مردی که قصد داشت بیاگی را به زور اسلحه برباید، شلیک کرد و او را کشت؛ خودش در اثر تیراندازی در برانکس مجروح شد. در سال ۱۹۵۲ به درجهٔ گروهبان ارتقا یافت. در سال ۱۹۶۵ به درجهٔ ستوانی جنائی از اداره پلیس بازنشسته شد. حرفهٔ حقوقی. بیاگی در ۴۵ سالگی و تقریباً در پایان حرفه اش به عنوان پلیس، وارد دانشکدهٔ حقوق شد. هر چند با آن که بیاگی هرگز به کالج نرفته بود و مدرک کالج پیش شرط ورود به دانشکدهٔ حقوق بود، اما انجمن وکلای آمریکا به
خاطر اجراهای برجسته اش در حرفهٔ پلیس، استثنای قانونی ویژهٔ برای تحصیل در رشته حقوق برای وی اعطاء کرد. دانیل گاتمن رئیس دانشکده، پس از شنیدن سخنرانی وی در یک همایش عمومی، بورسیه تحصیلی کامل برای وی در دانشکدهٔ حقوق نیویورک اعطا کرد. در سال ۱۹۶۵ با کسب مدرک کارشناسی حقوق از دانشکدهٔ حقوق فارغ شد. در سال ۱۹۶۶ در ۴۹ سالگی به کانون وکلای نیویورک پذیرفته شد و شرکت حقوقی بیاگی و ایلیرچ را تأسیس کرد. بیاگی از یک زن شهروند کویینز که از داوری در لیگ بیسبال زیر لیگ اصلی در سال ۱۹۶۹ منع شده بود، وکالت کرد و در دادگاه استیناف نیویورک در سال ۱۹۷۲ برنده شد. مجلس نمایندگان ایالات متحده. در سال ۱۹۶۸ پس از استعفای پل اِی فینو، نماینده بر حال هشت دوره ای جمهوری خواه به منظور اشغال سمت قاضی در دادگاه عالی نیویورک، کرسی حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و چهارم خالی شد. بیاگی به عنوان دموکرات با حمایت حزب محافظه کار، کاندید شد و با کسب ۶۰٫۵٪ آرا در حوزهٔ که پایگاه سنتی جمهوری خواهان برانکس بود، برنده انتخابات سال ۱۹۶۸ شد. بیاگی در این زمان ۵۱ ساله بود. گرهارد فالکِ مؤلف در مورد بیاگی نوشت: «کمتر اعضای مجلس نمایندگان تا الحال به محبوبیت ماریو
بیاگی دست یافته اند». بیاگی در سال ۱۹۷۰ به عنوان نامزد احزاب دموکرات، جمهوری خواه و محافظه کار و کسب ۱۳۰٬۰۰۰ رای در برابر ۸٬۰۰۰ رای انتخاب شد. وی با شکست دادن جوزف اف. پریکونی، رئیس حکومت خودگردان برانکس برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۰، با کسب ۹۳٫۹٪ آرا برنده انتخابات سال ۱۹۷۲، با کسب ۸۲٫۴٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۴، با کسب ۹۱٫۶٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۶، با کسب ۹۵٫۰٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۸، با کسب ۹۴٫۵٪ برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۰، با کسب ۹۳٫۷٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۲، با کسب ۹۴٫۸٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۴ و با کسب ۹۰٫۲٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۶ شد. شماره حوزهٔ انتخابیهٔ بیاگی در حوزه بندی مجدد پس از سرشماری سال ۱۹۷۰ به شماره دهم تغییر داده شد و وارد بخش شهر کویینز شد. شماره حوزهٔ انتخابیهٔ وی در حوزه بندی مجدد پس از شماری سال ۱۹۸۰، به شماره نوزدهم تغییر داده شد و شامل بخشی از حومهٔ شهری شهرستان وستچستر ساخته شد. بیاگی از سال ۱۹۷۲ به بعد، توسط جمهوری خواهان نیز نامزد شد. در سال های ۱۹۶۸، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۲ نامزدی حزب محافظه کار را نیز بدست آورد. از سال ۱۹۷۸ به بعد نامزد حزب لیبرال بود. بیاگی به دموک
رات قانون-و-نظم عمومی مشهور بود، از نظر اجتماعی محافظه کار، از نظر اقتصادی ترقی خواه و در برابر جرایم خیابانی سخت گیر بود، و نهاد ممنوعیت فدرال برای گلوله ضد زره «پولس کش» را که یکی از نگرانی های اصلی پلیس بود، رهبری کرد. بیاگی همچنین از سالمندان، اتحادیه های کارگری، عقب ماندگان ذهنی، کنترل اسلحهٔ دستی یا هفت تیر، اسرائیل، اتحادیهٔ یهودیان و صلح در ایرلند شمالی قویاً حمایت کرد و با وحشی گری در اردوگاه های ارتش ایالات متحده و یهودستیزی مخالفت کرد. بیاگی در سال ۱۹۷۳ در جریان جنگ یوم کیپور یا جنگ اعراب و اسرائیل در اظهار نظری گفت: «اسرائیل تقریباً به همان شیوهٔ مورد حمله قرار گرفت که پرل هاربر مورد حمله قرار گرفته بود». وی به عنوان «عضو کنگره خدمت کار» مورد توجه مردم قرار داشت. جان سی. دیعری، عضو سابق مجلس قانون گذاری نیویورک، در مورد بیاگی چنین یادآوری می کند: «او این کار را برای پسری که باید مادرش را در خانه سالمندان بستری نماید، یا خانوادهٔ که باید مشکل تأمین اجتماعی را حل نماید، یا کودکی که برای گرفتن درخواست شغلی در اداره پارک ها به کمک نیاز دارد، انجام داد. او تلفن را برمی داشت و تماس می گرفت و پس از قطع ت
ماس، مثل این بود که خدا خودش تماس می گرفت». بیاگی در جریان تصدی مسئولیت خود، رئیس کمیتهٔ فرعی گارد ساحلی و دریانوردی کمیتهٔ ناوگان بازرگانی و ماهی گیری مجلس نمایندگان ایالات متحده، رئیس کمیتهٔ فرعی خدمات بشری کمیتهٔ منتخب دائمی سالخوردگان مجلس نمایندگان ایالات متحده و رئیس کمیتهٔ دو حزبی ۱۲۰ عضوی اختصاصی کنگره در امور ایرلند بود.
وب ام دی شرکتی آمریکایی است که عمدتاً به عنوان یک ناشر آنلاین اخبار و اطلاعات مربوط به سلامت انسان شناخته می شود. این سایت شامل اطلاعات مربوط به دارو و درمان است. این یکی از مشهورترین وب سایت های مراقبت های بهداشتی است. این وبگاه را کارآفرین اینترنتی جف آرنولد در سال ۱۹۹۸ تأسیس کرد. در اوایل سال ۱۹۹۹، وب ام دی بخشی از ادغام سه گانه با شبکه بهداشتی سیپینت (SHN) و دیرکت مدیکال نالج (DMK) بود. SHN در پورتلندِ اورگان، در سال ۱۹۹۶ توسط جیم کین، بیل کلی، و کریس نایباکن که با هم در یک شرکت انتشارات سی دی به نام کریتیو مالتی مدیا کار می کردند، تأسیس شده بود. بعداً در سال ۱۹۹۹، وب ام دی با هِلتیان ادغام شد که توسط بنیانگذار نت اسکیپ جیمز کلارک، تأسیس شده بود.
مارتین چارلز آنسورگ (Martin Charles Ansorge) (۱ ژانویه ۱۸۸۲ – ۴ فوریه ۱۹۶۷)، نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. زندگی نامه. مارتین آنسورگ که فرزند مارک پری آنسورگ و جنی باخ آنسورگ بود در تاریخ ۱ ژانویه ۱۸۸۲ در یک خانواده یهودی و در شهر کورنینگ واقع در شهرستان استوبن نیویورک متولد شد. او در مدارس دولتی و کالج شهری نیویورک تحصیل کرد. آنسورگ در سال ۱۹۰۳ از کالج کلمبیا و در سال ۱۹۰۶ از مدرسه حقوق کلمبیا شد. وی در سال ۱۹۰۶ به عضویت کانون وکلا درآمد و سپس در منهتن نیویورک مشغول کار شد. شروع فعالیت سیاسی. آنسورگ، نامزد ناکام جمهوریخواهان در دوره های ۱۹۱۲، ۱۹۱۴ و ۱۹۱۶ انتخابات کنگره بود. او در سال ۱۹۱۶ و ضمن تلاش برای تصدی کرسی منطقه ۲۱ در کنگره، شعار تبلیغاتی خود را «اول آمریکا را سیر کنید» قرار داد که مبین لزوم ممنوعیت صادرات مواد غذایی مورد نیاز مردم آمریکا به خارج از کشور، موضع گیری در خصوص مذاکرات تجارت بین الملل و وضع تعرفه بر واردات در دوران پس از جنگ بود. وی پیشنهاد جمهوریخواهان برای نامزدی در انتخابات کنگره در سال ۱۹۱۸ را نپذیرفت. جنگ جهانی اول. در خلال جنگ جهانی اول، آنسورگ به عنوان سرباز د
ر ارتش آمریکا نامنویسی کرد و در یگان موتوری به خدمت گماشته شد. او در کمپ میگز و در محله برنت وود فعلی واقع در واشینگتن مستقر شد تا برای نبرد به فرانسه اعزام شود. با این حال پیش از خروج وی از کشور، آتش بس برقرار و او با افتخار از خدمت در ارتش مرخص شد. ادامه فعالیت های سیاسی. آنسورگ نخستین سرپرست کمیته پل تریبورگ بود و از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۱ این سمت را بر عهده داشت. وی برای حضور در شصت و هفتمین دوره کنگره ایالات متحده (۴ مارس ۱۹۲۱ – ۳ مارس ۱۹۲۳) انتخاب شد. در سال ۱۹۲۲ در شصت و هشتمین دوره انتخابات کنگره با اختلاف ۳۴۵ رأی شکست خورد و در رقابت با رویال اچ وِلر ناکام ماند. او در روند انتخابات موفق شد حکم عدم بازگشایی برخی از صندوق های رأی را تغییر دهد، متعاقباً در بازشماری، اختلاف آراء کاهش یافت ولی باز هم ولر با ده رأی بیشتر بر کرسی نمایندگی نشست. آنسورگ در مقام نماینده کنگره نقش مؤثری در تصویب نخستین قانون فدرال منع شکنجه ایفا کرد، هر چند این تلاش ها نافرجام بود. سرانجام، اقدامات وی در این زمینه به تدوین لایحه منع شکنجه منجر شد که براساس آن قرار بود شکنجه جرم تلقی شود. بلافاصله پس از سخنرانی آنسورگ در دفاع از این ل
ایحه، نیکلاس موری باتلر، رئیس دانشگاه کلمبیا طی نامه ای خطاب به او نوشت: «شما کارنامه بسیار درخشان و میهن پرستانه ای در مجلس از خود به یادگار گذاشتید و مایه افتخار دوستان تان هستید.» این لایحه با ۲۳۰ رأی موافق در مقابل ۱۱۹ رأی مخالف به تصویب مجلس نمایندگان رسید ولی در سنا با مخالفت دموکرات های ایالات جنوبی مواجه شد و هرگز وجهه قانون به خود نگرفت. پس از راه اندازی انجمن جمهوریخواهان جوان در دانشگاه کلمبیا، او به یکی از دوستان نزدیک و محبوب باتلر تبدیل شد و از نظر سیاسی نیز با او هم پیمان بود. صمیمیت میان این دو نفر، سالیان سال پابرجا ماند بطوریکه آنسورگ در کنوانسیون جمهوریخواهان به عنوان کارمند، تحت نظر باتلر کار می کرد. به علاوه، وی در شماری از رقابت های سیاسی نیویورک در حمایت از باتلر سخنرانی کرد. آنسورگ یکی از تدوین کنندگان اصلی لایحه اداره بنادر بود و موفق شد آن را در کنگره به تصویب برساند. همچنین یکی از رهبران فعال در جهت تلاش برای توسعه «بزرگترین بندر جهان» محسوب می شد که بنا بود نیویورک را به نیوجرسی متصل کند. او این لایحه را برای امضاء تقدیم رئیس جمهور وارن هاردینگ کرد. خودکاری که برای این امضاء استفاد
ه شده بود تا چند سال نزد خانواده آنسورگ نگهداری و سپس به موزه شهر نیویورک اهدا شد. ادغام آکادمی های خدمات. در ۱۹۲۲، آنسورگ برای نخستین بار پس از سال ۱۸۷۴ یک آمریکایی آفریقایی تبار را برای حضور در مرکز آموزشی نیروی دریایی معرفی کرد. علی رغم آنکه در دهه ۱۸۷۰ سه دانشجوی سیاهپوست در آناپولیس مشغول تحصیل بودند ولی در آن مقطع زمانی موضع گیری های نژادپرستانه مانع از ثبت نام امیل ترویل هالی در این مرکز آموزشی شد. براساس گزارش روزنامه نیویورک تایمز، افسران نیروی دریایی آمریکا و دانشجویان آناپولیس که بنا بود «در خصوص این موضوع با روزنامه ها صحبت نکنند» صراحتاً اظهار داشتند که «سرنوشتی به جز طرد از اجتماع در انتظار این فرد نیست» و «با اطمینان می توان گفت که از سوی سایر دانشجویان محکوم به طرد شدن است درست همان طور که پنجاه سال قبل هیچ یک از دانشجویان طی سال های تحصیلی ۱۸۷۴٬۱۸۷۳و ۱۸۷۵ حاضر نشدند سه پسر سیاهپوست دیگر را در جمع خود بپذیرند.» بدین ترتیب، هالی در کالج میدلبری واقع در ورمانت نامنویسی کرد و تا جایی پیش رفت که استاد دانشگاه شد. حرفه های بعدی. آنسورگ در سال ۱۹۲۴ در نامزدی برای رسیدن به سمت قاضی دادگاه های عمومی ن
یویورک و دادستان دادگاه عالی این شهر طی سال های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ ناکام ماند. روزنامه نیویورک تایمز از او به عنوان یکی از نامزدهای شهرداری نیویورک در سال ۱۹۴۹ نام برد. آنسورگ به انجام امور حقوقی در این شهر ادامه داد و طی سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۶۱ در عضویت هیئت مدیره شرکت هواپیمایی یونایتد ایرلاینز بود. وی در پرونده تهمت و افترا علیه اسپیرو، وکالت هنری فورد را بر عهده داشت که سرانجام به عذرخواهی فورد منجر شد و طب توافق طرفین او ملزم به پرداخت هزینه های دادگاه شد. وفات و خاکسپاری. آنسورگ در تاریخ ۴ فوریه ۱۹۶۷ در آپارتمان شخصی خود در مجتمع مسکونی آنسونیا هتل واقع در خیابان ۴۷ و برادوی در منهتن از دنیا رفت. او در گورستان معبد اسرائیل در دهکده هاستینگز آن هادسون در نیویورک به خاک سپرده شد.
موریس لی «فوتسی» بریت (۲۹ ژوئن ۱۹۱۹–۲۶ ۱۹۹۵)، بازیکن حرفه ای آمریکایی فوتبال، برندهٔ مدال افتخار جنگ دوم جهانی، بازرگان و نائب فرماندار آرکانزاس بود. وی در تیم فوتبال دیترویت لاینز در سال ۱۹۴۱ و سپس از سال ۱۹۶۷ تا سال ۱۹۷۱ در جریان فرمانداری فرماندار وینتروپ راکفلر، یازدهمین نائب فرماندار آرکانزاس بود. راکفلر و بریت از جمله نخستین جمهوری خواهان بودند که از دورهٔ بازسازی به بعد در دو سمت عالی رتبه ایالت آرکانزاس خدمت می کردند. اوایل زندگی. بریت، پسر موریس لی و ویرجی بریت، با نام موریس بریت در کارلیستله شهرستان لونکه در مرکز آرکانزاس بدنیا آمد. در خوردسالی خانواده اش از کارلیسکی به شهرستان لونکه که در همان نزدیکی واقع بود نقل مکان کرد. بریت پس از برنده شدن یک جوره بوت در یک نمایشگاه محلی در نواجوانی، لقب «فوتسی» را دریافت کرد؛ اندازه وی سیزده پا بود. بریت در سال ۱۹۳۷ به عنوان دانشجوی اول (دانشجوری ممتاز فارغ التحصیل که خطابه جشن فارغ التحصیلی را می خواند) از دبیرستان لونکه فارغ شد و وارد دانشگاه آرکانزاس در فییتویل شد که در این دانشگاه با اعطای بورسیه تحصیلی ورزشی در فوتبال و بسکتبال مورد حمایت قرار گرفت. وی مد
رک کارشناسی خود را در رشته روزنامه نگاری بدست آورد و به محض فراغت در سال ۱۹۴۱، به عنوان ستوان دوم پیاده نظام از طریق سپاه آموزش افسران ذخیره در ارتش ذخیره منصوب شد. وی عضو انجمن برادری و باشگاه های زنان سیگما چی بود. جنگ دوم جهانی. ارتش ایالات متحده. بریت در ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ به عنوان ستوان دوم در پایگاه نظامی جوزف تی. رابنسون در نورت لیتل راک، به خدمت در زیر پرچم ارتش ایالات متحده درآمد. بریت در جریان آموزش نظامی در فورت لوئیس، واشینگتن، فورت آورد، کالیفرنیا و پایگاه نظامی فورت پیکیت در ویرجینیا، در گروهان L، گردان سوم، هنگ پیاده نظام سی ام، لشکر پیاده نظام سوم، گماشته شده بود. برای بریت رخصتی مقطعی برایش داده شد تا پس از فصل فوتبال سال ۱۹۴۱ پس به خدمت نظامی برگردد. بریت ابتدا در لشکر سوم پیوست و در دفاع ساحلی در ساحل غربی ایالات متحده شرکت ورزید. در ۲۳ ماه اکتبر سال ۱۹۴۲، پیاده نظام سی ام و لشکر سوم به سمت شمال آفریقا اعزام شدند. در ۸ نوامبر سال ۱۹۴۲، زمانی که لشکر سوم پیاده نظام و دو لشکر دیگر ایالات متحده در جریان تهاجم فرانسه به شمال آفریقا تحت فرماندهی سرلشکر جورج اس. پتون فرمانده نیروهای غربی پیاده ش
د، بریت فرمانده گروه در گروهان L بود. بریت و واحد تحت فرماندهیش در ساحل شمال آفریقا در کازابلانکا مراکش تحت حمایت فرانسه، پیاده شدند. پیاده نظام سی ام در خط ساحلی فرود آمد و به سرعت کنترل جناح چپ لشکر سوم را بدست گرفت و فورت بلاندین را در جریان شلیک در نیروهای دریایی واقع در سواحل مراکش، سرکوب کرد. در ۱۱ ماه نوامبر، پیاده نظام سی ام و لشکر سوم کنترل کازابلانکا را بدست گرفت. در ماه ژانویه سال ۱۹۴۳، گردان سوم و پیاده نظام سی ام، در جریان کنفرانس کازابلانکا، به مأموریت حفاظت شخصی سر وینستون چرچیل و رئیس جمهور فرانکلین د. روزولت گماشته شدند. در پایان عملیات شمال آفریقا، لشکر سوم تمرینات نظامی خود را در بزرت تونس برای آمادگی تهاجم به سیسیل آغاز کرد. در جریان تهاجم دریایی سیسیلی در ۱۰ ژوئیه سال ۱۹۴۳، بریت به خدمت خود به عنوان فرمانده دسته ادامه داد. گردان سوم و پیاده نظام سی ام یکی از طولانی ترین رژه در تاریخ نطامی مدرن را از نزدیک گلا به سمت شمال تا پارلمو، اجرا کردند. گردان سوم تنها در سه ساعت ۵۴ مایل پیاده رفت. پارلمو در ۲۲ ماه ژوئیه تصرف شد. بریت سربازان خود از طریق نبرد و رژه گسترده از پارلمو به مسینا در سیسیل
ی رهبری کرد. در ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۴۳، بریت در جریان حملهٔ متفقین به ایتالیا در عملیات آبی خاکی (عملیات بهمن) در سالرنو ایتالیا شرکت ورزید. این عملیات سومین حملهٔ آبی خاکی وی در جنگ بود. بریت از پس از مجروح شدن و تخلیه فرمانده اش، فرماندهی گروهان L را به عهده گرفت. در ۲۲ سپتامبر، حمله بر آسرنو ایتالی در ده مایلی سالرنو را رهبری کرد و موقعیت شلیک مسلسل دشمن را از بین برد. پیاده نظام سی ام، آسرنو را تصرف کرد و بریت به خاط رشادت در عملیات رزمی نشان ستارهٔ نقره ای و نخستین مدال از مدال پرل هارت را دریافت کرد. در اوایل اکتبر سال ۱۹۴۳، تمامی بخش های جنوب ایتالیا در کنترل متفقین بود و ارتش متفقین با خط والترنو مواجه شدند، این خط دفاعی از جملهٔ نخستین خط از یک سلسله خطوط دفاعی آماده بود که سراسر ایتالیا را در بر می گرفت که در نتیجه آن آلمان ها تصمیم گرفتند عملیات خود را به تأخیر بی اندازند، به آهستگی عقب نشینی نمایند و برای تکمیل آمادگی شان برای خط زمستانی یعنی قوی ترین خط دفاعی آن ها در جنوب رم، زمان کمایی کند. بریت سربازان خود را در گذرگاه رودخانه بر روی رودخانهٔ والترنو هدایت کرد. بریت به خاطر عملیات هایش در پیتراوا
یرانو در ۲۹ ماه اکتبر، مدال ستاره برنزی با نشان «V» دریافت کرد. به خاطر عملیات های خارج از وظیفه در تهاجم مونته روتوندو در ۱۰ نوامبر در شمال مینیانو در مرکز ایتالیا، بریت نشان افتخار، صلیب نظامی، مدال نظامی ایتالیا برای شجاعت و ارتقای میدان نبرد درجهٔ سروانی را دریافت کرد. بریت بخشی از تهاجم آغازین به آنزینو در ۲۲ ژانویه سال ۱۹۴۴ (نبرد آنزینو) بود. در یک مورد در ۲۳ ژانویه در رژه نظامی پونتین، بریت تمرینات کالیستنیک انجام داد تا به موقعیت شلیک مسلسل پنهان آلمانی دست یابد تا این موقعیت خود را در معرض دید قرار دهد تا نابود شود. پس از آن، واحدهای آمریکایی در منطقه تلاقی نیروها در آنجا را به نام «تقاطع بریت» یاد می نمودند. در عملیات آخری در ۲۲ و ۲۳ (که بازوی راست خود را از دست داد) در اراضی تسخیر شده در ساحل آنزینو در نزدیکی لاتینا، اعطای صیلب خدمات برجسته را به خاطر قهرمانی فوق العاده خود دریافت کرد. بریت در ماه فوریه سال ۱۹۴۴ برای درمان پزشکی به بیمارستان عمومی لاوسون واقع آتلانتا به ایالات متحده انتقال داده شد. در حالی که زخم هایش در حال بهبود بود، در مأموریت اوراق قرضه جنگی شرکت ورزید. بریت در ۲۷ ماه دسامبر سا
ل ۱۹۴۴ ترخیص افتخاری دریافت کرد. موریس بریت نخستین دریافت کننده چهار نشان برتر رزمی برای شجاعت بود که در جریان جنگ دوم جهانی به یک پیاده نظام تفویض شد.
تلروو کویویستو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل فنلاند است. وی بیوه مائونو کویویستو رئیس جمهور سابق فنلاند است.
تئاتر بزرگ هاربین یا خانه اپرای هاربین () یک مرکز هنرهای نمایشی چند کاربرده در هاربین، استان هیلونگ جیانگ، چین است. این تئاتر با مساحت ۸۵۰۳۴۹ فوت مربع توسط معمار مشهور چینی ما یانسونگ طراحی شده است. شرح. تئاتر در هاربین، یک «شهر موسیقی» در فهرست یونسکو، برای میزبان کنسرت موسیقی تابستانی سالانه مشهور شهر هاربین است که اولین ارکستر چین در آن تأسیس شده است. این ساختمان به عنوان مرکز جزیره فرهنگی هاربین - یک مرکز هنری در کنار رودخانه سانگوا و تالاب های اطراف در حومه هاربین می باشد. در واقع تئاتر هاربین، در لیست یونسکو «شهر موسیقی»، میزبانی شهرستان از مشهور سالانه کنسرت تابستانی هاربین موسیقی و یک کلان شهر که در آن اولین ارکستر تا به حال در چین تأسیس گردید. این ساختمان به عنوان قطب اصلی جزیره فرهنگی هاربین - یک قطب هنری در کنار رودخانه Songhua و تالاب های اطراف آن در حومه هاربین واقع شده است. این خانه اپرا که کاملاً با پانل های آلومینیومی سفید پوشیده شده است، در برابر منظره ای تیره و تار می چرخد و گاهی شبیه یک برف رعد و برق و در برخی مواقع، یک یورت چادری بسیار شیک است. ارجاعات اولیه عمدی هستند،اشاره ای نه کاملاً ظ
ریف به آب و هوای خشن و توپوگرافی وحشی منطقه، که آن را به خوبی در طبیعت اطراف جای داده است. در حالی که ساختار جسورانه و معاصر و زیبای داخل سالن اپرا با دیوارهای سفید، نورگیرهای جوی و تن ها چوب به زیبایی ذن دست می یابد. مکان ها و امکانات. تئاتر بزرگ هاربین شامل چندین مکان برای اجرای نمایش است: الهام های طراحی. برخلاف ساختمانهای برجسته مدرن در شهرهای چین که اغلب بلندمرتبه و برجسته هستند، ساختار سفید برفی آن زیبایی خاصی دارد. این معمار بر ادغام ساختمان در طبیعت به عنوان امتداد تالاب های اطراف، آبراه ها و زمین های برفی تأکید دارد. معماری «خانه اپرای هاربین را به عنوان یک مرکز فرهنگی با نگاه به آینده و یک مکان عالی برای اجرای نمایش، و همچنین یک فضای عمومی چشمگیر که تجسم انسان، هنر و هویت شهر است» تصور می شود. جستارهای وابسته. فهرست تالارهای اپرای جهان
فیلم ۷۰ میلی متری (یا فیلم ۶۵ میلی متری) یک سنجه فیلم پهن با وضوح بالا برای عکس برداری متحرک است، با ناحیه نگاتیو تقریباً ۳٫۵ برابر اندازه استاندارد فرمت فیلم سینمایی ۳۵ میلی متری همان طور که در دوربین ها استفاده می شود، فیلم عرض دارد. برای آپارات، فیلم ۶۵ اصلی بر روی فیلم چاپ می شود. ۵ میلی متر اضافی برای چهار نوار مغناطیسی است که شش باند صدای استریوفونیک را در خود نگه می دارد. اگرچه چاپ های ۷۰ میلی متری بعدی از رمزگذاری صدای دیجیتال (مخصوصاً فرمت DTS) استفاده می کنند، اکثریت قریب به اتفاق چاپ های ۷۰ میلی متری موجود و باقی مانده از قبل از این فناوری استفاده می کنند. ارتفاع هر فریم پنج سوراخک است و نسبت تصویر آن ۲٫۲:۱ است. با این حال، استفاده از لنزهای آنامورفیک فرا پاناویژن ۷۰ میلی متری، تصویر را به نسبت تصویر فراپهن ۲٫۷۶:۱ دربرمی گیرد. تا به امروز، فرا پاناویژن ۷۰ پهن ترین اندازه تصویر را در تاریخ فیلم سازی تولید می کند. تنها توسط پلی ویژن پیشی گرفت، که فقط برای ناپلئون ۱۹۲۷ استفاده شد. با توجه به نمایشگاه، فیلم ۷۰ میلی متری همیشه به عنوان یک فرمت تخصصی در نظر گرفته می شود که برای فیلم های حماسی و تماشایی ف