Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اِبه کارلسون (؛ ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۷ – ۳ اوت ۱۹۹۲) روزنامه نگار و ناشر اهل سوئد بود که با حزب سوسیال دموکرات سوئد در ارتباط بود. وی یک از نخستین افراد مشهور سوئدی است که به بیماری ایدز مبتلا شد. او با رهبران حزب سوسیال دموکرات و دولت سوئد ارتباط داشت. او از طریق ماجرای ابه کارلسون بدنام شد، زمانی که فاش شد کارلسون به طور مستقل و غیرقانونی در حال انجام تحقیقاتی درباره ترور اولاف پالمه بوده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تابو" اشاره نمود.
آرتور فیشر (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تابو" و "دو زن" اشاره نمود.
مونیکا نیلسن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گربه ها" و "تابو" اشاره کرد.
ماتس آرِن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل سوئد است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ماریا"، "استانبول" و "تابو" اشاره نمود.
ماریا یوهانسون () (زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم و استاد دانشگاه اهل سوئد است، او در سن ۶ سالگی با ایفای نقش «تجورون» در سریال تلویزیونی «Vi på Saltkråkan» نوشته آسترید لیندگرن به شهرت رسید. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قاتل ساده لوح" و "تابو" اشاره نمود.
استیگ اوسیان اریکسون (؛ – ) بازیگر و فیلم نامه نویس اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تابو" اشاره نمود.
هاله لاجوردی (۱۳۴۳–۱۳ بهمن ۱۳۹۹) جامعه شناس ایرانی، استاد دانشگاه تهران و نویسنده بود. او دانشجوی ممتاز دوران تحصیل خود بود اما به دلیل مشکلاتی که برای وی پیش آمد منزوی شد و در نهایت از همکاری او با دانشگاه جلوگیری شد، هاله لاجوردی تا آخرین سال های زندگی خود از این موضوع و آنچه خود سکوت همکاران و دانشگاهیان دیگر می نامید، رنجیده و دلگیر بود. تا جایی که ارتباط خود را جز با افرادی معدود از دانشجویانش، به طور کلی قطع کرد. زندگی. در سال ۱۳۷۸ وارد دورهٔ دکتری دانشگاه تهران شد و پس از پایان دورهٔ دکتری در سال ۱۳۸۳ در گروه ارتباطات دانشگاه تهران استخدام شد. او در سنت نظریهٔ انتقادی پژوهش می کرد. ترجمه های او در "نشریهٔ ارغنون"، نقش مهمی در تقویت گرایش های آلترناتیو در علوم اجتماعی ایران داشت. به گفتهٔ عباس وریج کاظمی، در سال ۱۳۸۸ به بهانهٔ عدم انتشارِ مقالهٔ علمی-پژوهشی، قرارداد او با دانشگاه تهران لغو شد، اما لاجوردی یک سال دیگر را به صورت حق التدریسی فعالیت کرد تا شاید مشکلِ استخدامی او حل شود. در نهایت هم با توجه به درگذشت مادرش و هم فشار روانی به دلیل اینکه از تدریس برای همیشه کنار گذاشته شده بود و در سکوت دوستا
ن و همکاران سابق، خانه نشین شده بود، خود را کاملا منزوی کرد. در بهمن ۱۳۹۹، برادرش، کاوه لاجوردی، خبر درگذشت او را در توییتر اعلام کرد. مرگ لاجوردی بازخوردهای متعددی در شبکه های اجتماعی داشت. هم در میان جامعه شناسانی که بقول خودش سال ها سراغی از دوست و همکار سابق خود نگرفته بودند و هم در میان دانشجویان که تنها ارتباطات حقیقی او تا سال های اخر عمرش بودند. در بهمن ۱۴۰۳، رادیو زمانه مصاحبه ای منتشرنشده از هاله لاجوردی، استاد فقید دانشگاه تهران، را منتشر کرد که توسط یکی از دانشجویانش، آریا وقایع نگار، در اردیبهشت ۱۳۹۰ انجام شده بود. در این مصاحبه، لاجوردی به فشارهایی که از سوی دانشگاه تهران متحمل شد و در نهایت منجر به اخراج و خانه نشینی اش گردید، پرداخته است. او در بخشی از این گفت وگو درباره سهمگینی اخراجش از دانشگاه می گوید:«از روزی که از دانشکده بیرون آمدم هیچ جا کار نکردم. من به چشم دیدم کسی که بیش از ۲۰ سال از عمرش را صرف کاری کند و به آن عشق بورزد و از لحاظ قانونی هم مشکلی نداشته باشد و تنها ایرادی هم به او می گیرند این است که چرا به فکر دانشجویان است، چنین کسی را می توان از کار بیکار کرد.»این مصاحبه نشان دهن
ده عمق مشکلات و فشارهایی است که لاجوردی در دوران فعالیت دانشگاهی خود تجربه کرده است.
هاینس هوپف (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به " فانی و الکساندر"، "دلهره آور - فیلمی بی رحمانه"، "روزی که دلقک گریست"، "دوستان"، "دختر"، "۱۹۳۹"، "قلاب سنگ" و "زوج دوست داشتنی" اشاره کرد.
زغال هنری (نقاشی و طراحی) نوعی ماده خشک از ابزار هنری است که از مواد آلی ریز آسیاب شده ساخته می شود و توسط صمغ یا چسب مومی به هم چسبیده یا بدون استفاده از چسب با از بین بردن اکسیژن داخل ماده در طی فرایندی، تولید می شود. این زغال ها اغلب توسط هنرمندان در موارد متعددی استفاده می شود؛ از جمله برای ایجاد بافت خشن. زغال چوب می تواند خطوطی تولید کند که بسیار نازک یا به شدت سیاه باشد، در حالی که پاک کردن کامل آن بسیار سخت است. زغال خشک را می توان تقریباً روی هر سطح از صاف تا خیلی زبر به کار برد. ثابت کننده ها اغلب برای نقاشی های با زغال چوب اغلب از ثابت کننده استفاده می شود تا طرح را بر صفحه ثابت کند و از پاک شدن یا مالیدن گرد و غبار زغال به اطراف جلوگیری کند. روشی که برای ایجاد زغال چوب هنرمندان استفاده می شود مشابه روشی است که در زمینه های دیگر مانند تولید باروت و پختن سوخت استفاده می شود. نوع مواد چوبی و روش تهیه، اجازه می دهد انواع مختلفی از زغال چوب و بافت تولید شود. انواع. انواع مختلفی از زغال به عنوان یک وسیله هنری استفاده می شود، اما انواع متداول آن عبارتند از: فشرده، واین و مداد. زغال واین بلند و نازکی است
که در نتیجه سوزاندن تاک انگور در کوره و بدون هوا ایجاد می شود. زغال بید یک چوب زغالی بلند و نازک است که در نتیجه سوزاندن چوب های بید در کوره بدون هوا می باشد. زغال فشرده (که به آن چوب های زغال نیز گفته می شود) به صورت بلوک یا چوب در می آید. شدت سایه توسط سختی آن تعیین می شود. مقدار چسب یا موم استفاده شده در طی فرایند تولید، بر روی سختی تأثیر می گذارد؛ هرچه نرم تر باشد، اثری سیاه تر ایجاد می کند، در حالی که اگر سفت تر باشد، خطوط روشن تری را می آفریند. مدادهای زغالی از زغال فشرده محصور در ژاکت چوبی تشکیل شده است. این مدل ها با حفظ بیشتر خواص زغال چوب، شبیه به مدادهای گرافیتی طراحی شده اند، اما در عین حال بر روی دست اثر سیاهی نمی گذارند و برای نقاشی های دقیق و واضح استفاده می شوند. تکنیک های هنری. کاغذ مورد استفاده برای زغال نقاشی می تواند از نظر کیفیت متفاوت باشد. بافت خشن ممکن است اجازه دهد زغال بیشتری به کاغذ بچسبد. استفاده از کاغذهای مختلف، امکان های متفاوتی را فراهم می کند، مثلاً می توان از پاستیل های روغنی سفید (که معمولاً با نام تجاری کُنته نامیده می شود) در ترکیب با زغال چوب استفاده کرد تا کنتراست ایجاد
کند. هاشورزنی. روشی است که در آن خطوط نازک و تاریک به طور مداوم به موازات یکدیگر قرار می گیرند. وقتی با زغال انجام شود، نرمتر و تیره تر می شود. مالیدن. مالش با یک ورق کاغذ فشرده شده بر روی سطح اثر و سپس مالش زغال بر روی کاغذ انجام می شود. تصویری از بافت روی سطح ایجاد می کند. مخلوط کردن. مخلوط سازی برای ایجاد نرم کردن حدفاصل مناطق تاریک و روشن تر طراحی انجام می شود. همچنین می تواند یک اثر سایه ایجاد کند. دو روش معمول مخلوط کردن، استفاده از انگشت برای مالش یا پخش کردن زغال است یا استفاده از استامپ های کاغذی مخلوط کردن است که تورتیلون نیز نامیده می شود. محو کردن (پاک کردن). پاک کردن اغلب با پاک کن لاستیکی خمیری انجام می شود. این پاک کن شکل پذیر است و می توان شکل آن را با ورز دادن با دست تغییر دادو به صورت نوک تیز برای استفاده در مناطق کوچکتر درآورد.
فرانک سوندستروم (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شرم"، "" و "تابو" اشاره کرد.
وکتور (انگلیسی: Vector) یک بازی پلتفرم می باشد که توسط استودیو بازی سازی نِکی در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.این بازی یکی از معروف ترین بازی های دوندگی است و موفقیت آن باعث شد دنباله ای برای آن ساخته شود. داستان. در وکتور، بازیکنان نقش یک سایه نما را بازی می کنند که مدام توسط یک سایه نمأ دیگر به نام «شکارچی» دنبال می شود. این بازی داستان طولانی و جدا از ویدئوی معرفی ندارد که نشان می دهد شخصیت بازیکن مردی پارکور باز در یک دیستوپی اورولی است و دیگر نمی تواند به خدمت گذاری به ارباب خود ادامه بدهد. او دستگاه کنترل ذهن و پیراهن خود را درمی آورد و به کناری می اندازد و با پرش به سمت شیشهٔ برج آن را تخریب می کند و به بیرون می پرد و از پشت بامها به سمت افق دوردست می دود. ادامه. این بازی دنبالهٔ بازی وکتور با عنوان «وکتور ۲» می باشد که ادامه دهنده داستان اصلی است. قهرمان داستان از قسمت اول سرانجام توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد، اما به جای کشتن او ، آنتاگونیست ها تصمیم می گیرند با استفاده از مهارت های او برخی تجهیزات جدید را در یک مرکز تحقیقاتی مخفی آزمایش کنند. وقتی قهرمان داستان توسط آن تجهیزات می میرد، جسمی جدید برای آنها ایجا
د می شود. گیم پلی مشابه بازی قبلی و چندین ترفند مانند "پرستو، پیچ گوشتی، Dash Vault , Obstacle Jump , Rocket Vault , Ralflip Vault , Reverse Vault و بسیاری دیگر است. جستارهای وابسته. مبارزه سایه ۲ پیوند به بیرون. وبگاه رسمی
نرم افزار هنر گرافیک زیرمجموعه نرم افزارهای کاربردی است که برای طراحی گرافیک، توسعه چندرسانه ای، هنرهای تجسمی، تصویرسازی تکنیکی و به طور کلی ویرایش تصاویر استفاده می شود. نرم افزارهای هنری از روش های خواندن و ویرایش گرافیکی شطرنجی یا برداری برای ایجاد، ویرایش و مشاهده هنر استفاده می کنند. امروزه بسیاری از هنرمندان و سایر متخصصان خلاق از رایانه های شخصی بیشتر از رسانه های سنتی استفاده می کنند. استفاده از نرم افزارهای هنری گرافیک ممکن است کارآمدتر از کار با رسانه های سنتی باشد؛ زیرا به هماهنگی چشم و دست کمتری نیازمند است، نیاز به مهارت ساخت تصویر ذهنی کمتری دارد و از رندر خودکار رایانه برای ایجاد تصاویر استفاده می کند که سریع تر (و گاهی دقیق تر) است. با این حال، سبک های رایانه ای پیشرفته، افکت ها و روش های ویرایش ممکن است نیاز به یادگیری سریع مهارت های فنی کامپیوتر نیاز داشته باشد نرم افزار تخصصی. بیشتر نرم افزارهای هنری شامل توابع مشترک، ابزار ایجاد، ابزار ویرایش، فیلترها و حالت های رندر خودکار هستند. با این وجود بسیاری از آن ها برای ارتقا یک مهارت یا تکنیک خاص طراحی شده اند. بسته های نرم افزاری تخصصی ممکن است
به دلایل مختلف از جمله عدم استقبال از نتیجه، کمبود تخصص و آموزش برای محصول، یا به طور کلی ارزش صرف وقت و هزینه سرمایه گذاری را نداشته باشند.
ریتا پولستر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فنلاند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانه در شب" اشاره نمود.
گوستاو ویکلوند (؛ – ) بازیگر اهل فنلاند بود. وی بین سال های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانه در شب" اشاره نمود.
زندگی روزمره در ایران مدرن با تأمل بر سینمای ایران کتابی از هاله لاجوردی است که در آن نویسنده تلاش می کند با نگاهی به سینمای ایران از دههٔ ۱۳۷۰ به بعد، زندگی روزمره مردم ایران را بررسی کند. این کتاب، در اصل، رسالهٔ دکتری لاجوردی در دانشگاه تهران است. محتوا. این کتاب از اولین آثار تألیفی ایرانیان راجع به موضوع زندگی روزمره است. در این کتاب تلاش می شود با استفاده از بازنماییِ سینما، به فهمِ زیستِ روزمرهٔ ایرانیان از دههٔ ۱۳۷۰ به بعد پرداخته شود. هدف اصلی لاجوردی، نه تحلیل سینما و مخاطبانش، بلکه بررسی مقولهٔ «زندگی روزمره» به عنوان پدیده ای است که اهمیت جامعه شناختی دارد و به یکی از چالش برانگیزترین مفاهیمِ جامعه شناسی تبدیل شده است. جامعه شناسان اعم از مدرنیست ها و پست مدرنیست ها به اهمیت مقولهٔ «زندگی روزمره» اذعان دارند و هر کدام به شیوه ای تلاش دارند جایگاه آن را در نظریه پردازی های خود مشخص کنند. انتخابِ رسانه ای هنری به مثابهٔ میانجیِ بازنماییِ زندگی روزمره از این نظر می تواند موجه باشد که قلمروهای علم، اخلاق و هنر، برگرفته از درونِ زندگی روزمره هستند، این حوزه ها نه تنها مکمل یکدیگرند، بلکه هر کدام ابزاری
منحصر به فرد برای بازنمایی و نقد هستند و می توانند قلمرویی را که از آن برخاسته اند، یعنی زندگی روزمره، به ما معرفی کنند. هدف نویسنده در این کتاب آن است که بتواند آنچه را سینمای ایران از دههٔ ۷۰ به بعد نشان می دهد، از دیدگاه نظریه انتقادی دریابد. به این ترتیب، شش فیلم سینمایی دههٔ ۷۰ به بعد ایران به صورت مجزا و با استفاده از عناصر نظری و روش نظریه پردازان انتقادی، تفسیر و سپس روایتی نقادانه از زندگی روزمره ایرانیان ارائه می شود. در بخش نخست کتاب، زندگی روزمره و نظریه های آن در سه قسمت تشریح می شود: قسمت اول، با عنوان زندگی روزمره، شامل نگاه تاریخی کوتاهی به تلاش صاحب نظران برای دستیابی به تجربه ملموس بشری و تفاوت دیدگاه های آنان از دکارت تا هابرماس است. قسمت دوم که مبانی نظری کتاب را تشکیل می دهد، دربرگیرندهٔ خلاصه ای از نظریات انتقادی در زندگی روزمره است. از نظر لاجوردی، نقطهٔ مشترکِ همهٔ نظریه پردازان انتقادی آن است که به نقد فلسفه ها و نگاه هایی می پردازند که زندگی روزمره را به امور بدیهی و پیش پاافتاده تقلیل می دهند که تحت سیطرهٔ رفتارها و کنش های عادی و مکرر است. غفلت از شناخت زندگی روزمره با توجه به ظرا
فت ها و تناقضات و ابهام های آن، همانا غفلت از مهم ترین جایگاه تولید معنا و شناخت در جهان اجتماعی است. بخش بعدی کتاب به روش شناسی نظریه انتقادی مبنی بر نظریات هابرماس راجع به زیست جهان و نظام می پردازد و برای تفسیر انتقادیِ فیلم های انتخابی، عناصری از نظریه های انتقادی معرفی می شود. بخش بعدی کتاب شامل تفسیر فیلم های "کاغذ بی خط" (۱۳۸۰)، "سارا" (۱۳۷۱)، "دو زن" (۱۳۷۷)، "چتری برای دو نفر" (۱۳۷۹)، "لیلا" (۱۳۷۵)، و "زیر پوست شهر" (۱۳۷۹) است. نقد. این کتاب در یکی از برنامه های نقد کتاب رادیو فرهنگ در مرداد ۱۳۸۹ نقد و بررسی شد. عباس کاظمی نیز در "روزنامه شرق" به نقد این کتاب پرداخت. کاظمی معتقد است لاجوردی به خوبی از میانِ کلیتِ یکدست و منسجمِ فیلم ها، تناقضات را آشکار می کند و شکاف های متن را نشان می دهد. در اینجا، بنا به نظریهٔ مرگ مؤلف، نویسنده و کارگردان کنار می روند و منتقد با خودِ متن، مواجه می شود. به این ترتیب، منتقد با فضای پیچیده ای روبروست که معانی متکثری از آن خارج می شود. یکی از پیامدهای سرریزِ معانی، زیرِ سؤال رفتنِ مفاهیم و معانی پیش فرض در متن است. به باور کاظمی، لاجوردی در این کتاب به جستجوی متن و با
زنمایی زندگی روزمره از طریق تأمل در سکوت، خاطره، اعتماد به یکدیگر و گفتگو پرداخته است؛ بنابراین، پژوهش لاجوردی و شیوهٔ استفادهٔ او از نظریه در حوزهٔ آثار هنری می تواند به الگویی برای دانشجویان علاقه مند به مطالعات بازنمایی تبدیل شود. همچنین نوشتار لاجوردی هنگام صحبت از دیالکتیک بی زمانی و زمانمند بودن، دیالکتیک تکرار ما و یادآوری گذشته زماندار ما، پل زدن میان قهرمانی و زندگی روزمره در سینمای ایران و روایتِ ناپدید شدن قهرمانان جدا از زندگی و همچنین نابودیِ خانه همچون مکان امن و آسایش در فیلم های متأخر، منعکس کنندهٔ نگاه ذره نگرانهٔ گئورگ زیمل و تأمل فلسفی در امر عینی از نگاه تئودور آدورنو و والتر بنیامین است.
کارل-اَکسل هایکنرت (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانه در شب" اشاره نمود.
میزونو تادایوکی ; – ) دایمیو، سامورایی در دوره ادو در خدمت شوگون سالاری توکوگاوا اهل ژاپن بود. پس از حادثه آکو رونین ها پس از دستگیری تقسیم شده و به عمارت اربابی چهار دایمیو زیر فرستاده شدند. ۹ رونینی که در عمارت میزونو تادایوکی نگهداری می شدند، عبارت بودند از: هازاما میتسوئوکی، اوکودا یوکیتاکا، یاتو نوریکانه، موراتاسو تاکائو، ماسه ماساتوکی، کایانو تسونه ناری، یوکوگاوا مونه توشی، میمورا کانه زونه، کانزاکی نورییاسو
موری اوناموتو ; – ) دایمیو، سامورایی در دوره ادو در خدمت شوگون سالاری توکوگاوا اهل ژاپن بود.
نِکی (انگلیسی: Nekki) یک استودیو و کمپانی بازی سازی برجسته روسی است که به دلیل توسعه بازی های اکشن و استراتژیک مانند سری "وکتور" و "مبارزه سایه" مشهور شده است.این استودیو در سال ۲۰۰۲ توسط دیمیتری ترخین، که همچنین مدیر عامل فعلی نکی است، تأسیس شد. واژهٔ «نِکی» یک واژهٔ ژاپنی، به معنای «اشتیاق» است. شعار این استودیو نیز «ما احساسات را ایجاد می کنیم!» می باشد. آمار. تعداد کل کاربران ثبت شده برای بازی های نکی در سطح جهانی بیش از ۵۰۰ میلیون نفر است.
بازداشتگاه پلاک صد (۱۰۰) یک بازداشتگاه سرّی و غیررسمی در شیراز و زیرِ نظر وزارت اطلاعات است و در نزدیکی زندان عادل آباد فعالیت می کند. مشخصات. گفته می شود سلول های بازداشتگاه سه راهرو جداگانه قرار دارد. راهروها به ترتیب دارای ۶ سلول، ۳ سلول و ۵ سلول هستند. در این بازداشتگاه راهروهای دیگری نیز وجود دارد که مورد استفاده قرار نمی گیرد و روی دیوارهای آن امضاهایی دیده شده که نشان می دهد این بازداشتگاه از دهه ۴۰ فعالیت داشته است. سلول های این بازداشتگاه در زمستان سرد است و دائماً چراغ هایی در هریک از سلول های آن روشن است که خوابیدن را برای زندانی دشوار می کند. در برخی سلول ها که بزرگتر هستند، ۳ تا ۵ نفر نگهداری می شوند دیگر سلول های کوچکتر برای نگهداری "انفرادی" اختصاص دارد. هواخوریِ این بازداشتگاه، پشت بخش بازجویی آن قرار داد. یکی از زندانیان سیاسی گفته است ساختار بازداشتگاه اطلاعات شیراز به این شکل است که راهروهایی که سلول در آن قرار دارد روبه روی یکدیگر ساخته شده است و زمانی که در یک سلول در راهروی روبه رو و حتی در راهرویی که سلول فرد وجود دارد باز می شود، تصور می کنید در سلول شما باز می شود و این انتظار در طولا
نی مدت باعث فشارهای روانی می شود. رخدادها. کشته شدن یک زندانی. رضا محمدی زندانی سیاسی در شیراز که در سال ۸۸ در تجمع سالروز حافظ دستگیر و به پلاک ۱۰۰ منتقل گردیده بود و بعد از مدتها خانواده او متوجه وجودش در زندان پلاک ۱۰۰ شیراز شدند تا اینکه در اول اسفند ماه به خانواده گفته می شود که فرزندشان مصدوم و تحت درمان می باشد و بعد از چند روز به خانواده اطلاع دادند که او به علت زمین خوردن در حمام فوت کرده است. فرزاد خرد زندانی سیاسی زندانی مذهبی در ۲۷ مهرماه ۱۳۹۰ توسط وزارت اطلاعات دستگیر شد و ۲۱۷ روز در پلاک ۱۰۰ بازداشت بود وقایعی را از اونجا تعریف کرده هر انسانی فرو می ریزد شگردهای غیرقانونی برای اعتراف های اجباری مشخصات. ویرایش گفته می شود سلول های بازداشتگاه سه راهرو جداگانه قرار دارد. راهروها به ترتیب دارای ۶ سلول، ۳ سلول و ۵ سلول هستند. در این بازداشتگاه راهروهای دیگری نیز وجود دارد که مورد استفاده قرار نمی گیرد و روی دیوارهای آن امضاهایی دیده شده که نشان می دهد این بازداشتگاه از دهه ۴۰ فعالیت داشته است. سلول های این بازداشتگاه در زمستان سرد است و دائماً چراغ هایی در هریک از سلول های آن روشن است که خوابیدن را ب
رای زندانی دشوار می کند. در برخی سلول ها که بزرگتر هستند، ۳ تا ۵ نفر نگهداری می شوند دیگر سلول های کوچکتر برای نگهداری "انفرادی" اختصاص دارد. هواخوریِ این بازداشتگاه، پشت بخش بازجویی آن قرار داد. یکی از زندانیان سیاسی گفته است ساختار بازداشتگاه اطلاعات شیراز به این شکل است که راهروهایی که سلول در آن قرار دارد روبه روی یکدیگر ساخته شده است و زمانی که در یک سلول در راهروی روبه رو و حتی در راهرویی که سلول فرد وجود دارد باز می شود، تصور می کنید در سلول شما باز می شود و این انتظار در طولانی مدت باعث فشارهای روانی می شود.استفاده کردن از افراد خانواده برای اعترافات این جریان در زمان موسوی تبار دادستان انقلاب شیراز ادامه پیدا کرد و شدت زیادی گرفت. و خیلی ها از بازداشتگاه های مخوف پلاک ۱۰۰ به صورت یک زندان سری یاد می کنند.. نوید افکاری. نوید افکاری کشتی گیر ایرانی و از معترضان اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ که در ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ در زندان عادل آباد شیراز اعدام شد در این بازداشتگاه بود.
مین آنگ هلینگ (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و نظامی اهل میانمار است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان فیل سفید تایلند شده است.
جای نگرانی نیست () با نام اصلیِ اولسون بر ثانیه یا نیازی به نگرانی نیست () یک تله فیلم درام سوئدی به کارگردانی لارس آمبل است که در سال ۱۹۸۱ میلادی منتشر شد.
هانس والگرین (؛ زادهٔ - ۱۰ مه ۲۰۲۴) بازیگر و صداپیشه اهل سوئد است. والگرین در طول دوران حرفه ای خود، در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ایفای نقش کرد و همچنین در نمایش های سرگرم کننده و کمدی هایی مانند "آه! کلکته!" حضور داشت. او به عنوان صداپیشه، در دوبله چندین فیلم کودکانه فعالیت داشت. در سال های پایانی زندگی اش، والگرن در برنامه واقع نمای دخترش پرنیلا که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ از تلویزیون پخش می شد، حضور داشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جای نگرانی نیست" اشاره نمود.
اوله بیورکلوند (؛ – ) روزنامه نگار، بازیگر و مجری تلویزیون اهل سوئد بود. وی بین سال های ۱۹۳۵ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می کرد. بیورکلوند نخستین گوینده خبر تلویزیونی در سوئد بود و از سال ۱۹۵۸ برنامه خبری سراسری «"رویدادهای جاری"» را اجرا می کرد. او در این نقش، خیلی زود لقب محبوب «آقای رویدادهای جاری» را به دست آورد. با این حال، در سال ۱۹۶۱، دوران حرفه ای بیورکلوند به پایان رسید، چرا که در میانه ی جنجالی مربوط به یک آگهی تبلیغاتی دخانیات، از سمت خود در تلویزیون سوئد اخراج شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جای نگرانی نیست" و "دلار" اشاره نمود.
مُنا سلیتس (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ساعت گرگ و میش"، "گیلیاپ" و "جای نگرانی نیست" اشاره نمود.
پونتوس گوستافسون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جای نگرانی نیست" اشاره نمود.
آندِش اوبری (به ؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از جمله فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جای نگرانی نیست" و "به خودت بیا، عزیزم!" اشاره کرد.
فارناک یکم () (۵۶۵–۴۹۷ پیش از میلاد) پسر آرشام بود. وی برادر کوچکتر ویشتاسپ و عموی شاهنشاه هخامنشی داریوش بزرگ پسر ویشتاسب بود. وی بنیان گذار دودمان فارناکیان بود که بر ساتراپی فریگیه هلسپونت حکومت می کردند. فارناک پسری داشت به نام آرتاباز یکم، که توسط خشایارشای یکم حدود سال ۴۷۷ پیش از میلاد به عنوان ساتراپ فریگیه هلسپونت منصوب شد. آرتاباز و وارثانش، که پس از فارناک به «سلسله فارناکیان» معروف بودند، تا قرن چهارم پیش از میلاد و تا زمان تسخیر آن توسط اسکندر مقدونی بر این منطقه حکومت می کردند. دودمان فارناکیان. حکمرانان دودمان فارناکیان و زمان خدمتشان به ترتیب عبارتند از:
پیتر لیندگرین (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کشتی برای هند"، "سرزمین جدید"، "من کنجکاوم (زرد)"، "من کنجکاوم (آبی)"، "جای نگرانی نیست" و "ایریس و ستوان" اشاره کرد.
زمینی سازی مریخ یا ترافورم مریخ () یک روند برانگاشتی است. زمینی سازی شامل یک پروژهٔ مهندسی سیاره یا پروژه های همزمان است، با هدف تبدیل سیاره مریخ از یک محیط ناسازگار و خصمانه برای زندگی به زمینی دیگر که بتواند به طور پایدار میزبان انسان ها و سایر اشکال زندگی باشد بی آنکه به محافظت یا مداخله نیاز باشد. این فرایند احتمالاً شامل بازسازی اقلیمی، در سطح و در جو موجود سیاره با کمک ابتکارهای مختلف منابع فشرده و نصب یک سیستم یا سیستم های جدید زیست محیطی است. توجیه و دلیل برگزیدن مریخ به جای هدف های بالقوهٔ تراسازی دیگر شامل: وجود وجود آب و پیشینهٔ زمین شناسی آن است که نشان می دهد زمانی مریخ از داشتن جو متراکمی شبیه به جو زمین برخوردار بوده است. دشواری ها و خطرها شامل جاذبهٔ کم، نور سطحی کم نسبت به زمین و کم بودن میدان مغناطیسی است. در مورد اینکه آیا فناوری کنونی می تواند این سیاره را قابل سکونت کند اختلاف نظرهایی وجود دارد. اعتراض های دیگر شامل نگرانی های اخلاقی در مورد اصلاح شکل و هزینهٔ قابل توجهی است که چنین تعهدی دربر خواهد داشت. دلایل طرف داران زمینی سازی سیاره شامل کاهش نگرانی های موجود در مورد استفاده و کاهش ی
افتن منابع در زمین و استدلال هایی است که تغییر وضعیت و استقرار متعاقب در آن یا به صورت همزمان در سایر سیاره ها احتمال انقراض بشریت را کاهش می دهد. جستارهای وابسته. سفر انسان به مریخ اسکان بشر در مریخ
آنیتا اکمیر (؛ – ) بازیگر، مدل و طراح مد اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فیلم کنتاکی فراید"، "کشته های زمستان" و "جای نگرانی نیست" اشاره نمود.
سونه ماینس (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به " فانی و الکساندر" و "جای نگرانی نیست" اشاره کرد.
عباس وریج کاظمی (زادهٔ ۱۳۵۲) جامعه شناس ایرانی، دانشیار مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و مدیر گروه مطالعات فرهنگی در این مؤسسه است. زندگی. کاظمی متولد شهر چالوس است و تحصیلات متوسطه ی خود را در دبیرستان شهید بخشی چالوس گذرانده است. او دورهٔ کارشناسی (۱۳۷۵)، کارشناسی ارشد (۱۳۷۸) و دکتری (۱۳۸۴) را در رشتهٔ جامعه شناسی در دانشگاه تهران گذراند. سپس در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران مشغول به کار شد و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۹، عضو هیئت علمی گروه ارتباطات بود. در سال ۱۳۸۹، عدم تمدید قرارداد او با دانشگاه تهران، با اعتراض دانشجویان و اساتیدی مثل یوسف اباذری، تقی آزاد ارمکی، مهدی منتظرقائم، سارا شریعتی، حمیدرضا جلایی پور و علیرضا دهقان نیری روبرو شد. این افراد در نشستی با عنوان «جلسهٔ نقد و بررسی کارنامهٔ دکتر عباس کاظمی» به بررسی سوابق کاظمی پرداختند و از رئیس وقتِ دانشگاه تهران، فرهاد رهبر، خواستند قراردادش را تمدید کند. کاظمی در در سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ پژوهشگر مهمان در دانشگاه نیویورک و ترینیتی کالج در آمریکا بود. در سال های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ مدیر گروه مطالعات فرهنگی در دانشگاه علم و فرهنگ شد و به شکل قراردادی در آنجا مش
غول به کار شد. او در نهایت در مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی به عنوان هیئت علمی استخدام شد. نقد آثار. کتاب های عباس کاظمی در نشست ها و نشریات گوناگون مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نقد مفصلی بر کتاب "جامعه شناسی روشنفکری دینی در ایران" (پایان نامهٔ کارشناسی ارشد کاظمی) در نشریهٔ "راهبرد یاس" منتشر شده است. کتاب "دانشگاه؛ از نردبان تا سایبان" در نشستی با حضور تقی آزاد ارمکی و اسمعیل خلیلی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. کتاب "امر روزمره در جامعه پساانقلابی" در جلسه ای با حضور ابراهیم فیاض بررسی شد و نقد شعبان علی بهرام پور بر آن نیز در نشریهٔ "نقد کتاب علوم اجتماعی" انتشار یافت. این کتاب همچنین در جلساتی از سوی نعمت الله فاضلی، رضا صمیم و جبار رحمانی و نیز مهدی کرمانی مورد نقد قرار گرفت. مقالاتی راجع به این کتاب به قلم جبار رحمانی در سایت انسان شناسی و فرهنگ و به قلم بهرنگ صدیقی در شمارهٔ ۴۸ نشریهٔ مهرنامه منتشر شد. محمد عطاران و غلامرضا آذری هم کتاب "روایتی از کلاس های درس دانشگاهی: تجربه زیسته استادان دانشگاه" را به ترتیب در نشریات "نظریه و عمل در برنامهٔ درسی" و "پژوهشنامه انتقادی متون" نقد کردند. کتاب "سفر ن
ظریه ها" در جلسه رونمایی توسط حسن محدثی و شیوا علینقیان نقد شد. همینطور روزنامه ی ایران نقدی توسط جبار رحمانی در 13 آذر 1401 نوشت و محسن آزموده نیز نقدی با عنوان چشم جامعه شناسی در روزنامه اعتماد مورخ 10 دی 1401 منتشر کرد. افتخارات. او برای پژوهشی تحت عنوان "بررسی ماهیت و ساختار جنبش دانشجویی در ایران" از برگزیدگان چهارمین دوره جشنواره خوارزمی بود. فعالیت ها. عباس کاظمی در دانشگاه های "مازندران، خوارزمی، علم و فرهنگ و تربیت مدرس و دانشگاه تهران" تدریس کرده است. او در حوزه "جامعه شناسی شهری، نظریه های جامعه شناسی و جامعه شناسی زندگی روزمره" در ایران و همچنین "تغییرات اجتماعی- فرهنگی" تدریس گرده است. کاظمی در دانشگاه تهران درس "مصرف رسانه ای وزندگی روزمره" را در دوره کارشناسی تعریف کرده است و برای سال های 85 تا 89 کرسی درس "مطالعات انتقادی" را در گروه ارتباطات در اختیار داشته است. او از سال 1384 درس "زندگی روزمره" در ایران را تاکنون در دانشگاه علم و فرهنگ تدریس کرده است و همچنین بین سال های 1384 تا 1398 مدیر گروه مطالعات فرهنگی در دانشگاه علم و فرهنگ بوده است. از سال 1400 به بعد مدیریت گروه مطالعات فرهنگی در مو
سسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی را بر عهده دارد. کاظمی همچنین در موسسات "رخداد تازه و موسسه پرسش" تدریس داشته است.