Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بازار کار ملی می شدند یا به مشاغل خود ادامه می دادند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، حدود ۲۲ درصد از زنان بالغ کشور تا حدودی کمتر از ایتالیا و ایرلند، وارد نیروی کار شده بودند. تا سال ۱۹۸۴ این رقم به ۳۳ درصد افزایش یافت، سطحی که تفاوت چندانی با ایتالیا یا هلند نداشت. زنان هنوز کمتر از یک سوم کل نیروی کار را تشکیل می دادند و در برخی بخش های برجسته مانند بانکداری، این رقم به یک دهم نزدیک تر بود. یک نظرسنجی در سال ۱۹۷۷ نشان داد که وقتی از آنها پرسیده شد که آیا جای یک زن در خانه است در مقایسه با ۲۶٪ در بریتانیا، ۳۰٪ در ایتالیا و ۳۷٪ در فرانسه تنها ۲۲٪ از جوانان اسپانیا موافق آن بودند. مانع اصلی زنان در محل کار، فشار اجتماعی نبود، بلکه عواملی مانند نرخ بالای بیکاری و نبود مشاغل پاره وقت بود. زنان در اواخر دهه ۱۹۷۰ به برابری آموزشی با مردان دست یافتند. در سال ۱۹۸۳، تقریباً ۴۶ درصد از ثبت نام دانشگاه های اسپانیا را زنان تشکیل می دادند که ۳۱ درصد بالاتر از میانیگن در جهان و قابل مقایسه با سایر کشورهای اروپایی بود. در اوج دوران فرانکوئیست، قانون اسپانیا علیه زنان متأهل تبعیض قائل شد. در قانون بدون تأیید شوهرش (که به آن "اجازه از
دواج" گفته می شود)، زن از اشتغال و مالکیت اموال منع می شد. این قانون همچنین تعاریف کمتری را از جنایاتی مانند زنا و ترک خدمت برای شوهران نسبت به زنان ارائه کرده است. در دوران فرانکو، اگرچه نقش زن به عنوان یک خانه دار تعریف می شد که برای مراقبت از کودکان مجبور بود تا حد زیادی از فضای عمومی اجتناب کند، حقوق قانونی بر فرزندان به پدر تعلق داشت. تا سال ۱۹۷۰، شوهر می توانست فرزند خانواده را بدون رضایت همسرش به فرزندخواندگی بدهد. اصلاحات قابل توجهی در این سیستم اندکی قبل از مرگ فرانکو آغاز شد و از آن زمان با سرعت زیادی ادامه یافت. "اجازه ازدواج" در سال ۱۹۷۵ لغو شد. قوانین علیه زنا در سال ۱۹۷۸ لغو شد. و طلاق در سال ۱۹۸۱ قانونی شد. در آن سال بخش هایی از قانون مدنی که مربوط به امور مالی خانواده بود نیز اصلاح شد. همه ازدواج ها در اسپانیا باید توسط کلیسا تأیید می شد. از آنجایی که کلیسا طلاق را ممنوع می کرد، ازدواج تنها از طریق روش های دشوار فسخ نکاح امکان پذیر بود، که تنها پس از یک سری مراحل اداری طولانی و فقط برای افراد نسبتاً ثروتمند قابل دسترس بود. این محدودیت ها احتمالاً یکی از دلایل اصلی نتیجه یک نظرسنجی در سال ۱۹۷۵
بود که نشان داد ۷۱ درصد از اسپانیایی ها موافق قانونی کردن طلاق بودند. با این حال، از آنجایی که دولت تا سال ۱۹۸۲ در دست محافظه کاران باقی ماند، پیشرفت به سوی قانون طلاق کند و پر از درگیری بود. در تابستان ۱۹۸۱، کنگره نمایندگان (مجلس پایین کرتس خنرالس یا پارلمان اسپانیا) سرانجام با رای حدود ۳۰ نماینده اتحادیه مرکزی دموکراتیک (Union de Centro Democratico یا UCD) قانون طلاق را تصویب کرد. در نتیجه، اسپانیا یک قانون طلاق داشت که اجازه فسخ ازدواج را در کمتر از دو سال پس از جدایی قانونی شرکا می داد. علیرغم این دستاوردهای مهم، ناظران انتظار داشتند که دستیابی به حقوق برابر برای زنان یک مبارزه طولانی باشد که در بسیاری از جبهه های مختلف انجام می شود. برای مثال، تا زمانی که در مورد یک پرونده در سال ۱۹۸۷ تصمیم گیری شد، دادگاه عالی اسپانیا به این نتیجه رسید که قربانی تجاوز به منظور راستی آزمایی صحت ادعای خود نیازی به اثبات این موضوع ندارد که برای دفاع از خود جنگیده است. تا قبل از آن پرونده مهم دادگاه، عموماً پذیرفته شده بود که یک زن قربانی تجاوز جنسی، برخلاف قربانیان جنایات دیگر، باید نشان دهد که «مقاومت» انجام داده است تا ث
ابت کند متجاوز را اغوا نکرده یا او را تشویق نکرده است. در سال های اخیر، نقش زنان در اسپانیا به ویژه در سیاست و همچنین در بازار کار و سایر مناطق عمومی افزایش یافته است. قوانین جدید رسماً انواع تبعیض ها را از بین برده اند و حتی توسط برخی به عنوان تبعیض مثبت تلقی می شوند، اما بخش محافظه کار جامعه هنوز در فرهنگ "ماچو" ریشه دوانده است. با این حال، زنان اسپانیایی به سرعت به همتایان اروپایی خود نزدیک می شوند و نسل های جوان "ماچیسم" را منسوخ می دانند. زنان در اسپانیا ۱۳ درصد در بخش دولتی و ۱۹ درصد در بخش خصوصی حقوق کمتری می گیرند. زنان در رسانه ها در نقش های سنتی به عنوان خانه دار و مادر و مطیع مردان به تصویر کشیده می شوند. خانواده. همان طور که کل جامعه اسپانیا دستخوش دگرگونی های عمده ای شد، سازمان زندگی خانوادگی نیز دچار تحولات اساسی شد. آزادسازی فضای سیاسی امکان تشکیل خانواده جایگزین را فراهم کرده است. در اواسط دهه ۱۹۹۰، زندگی مشترک در اسپانیا هنوز به عنوان یک پدیده حاشیه ای توصیف می شد، اما از دهه ۱۹۹۰، زندگی مشترک به طور چشمگیری افزایش یافته است. در سال ۲۰۱۵، ۴۴٫۴ درصد از تولدها خارج از ازدواج بوده است. دیدگاه ها
در مورد خانواده سنتی نیز تغییر کرده است. در مطالعه ارزش های اروپایی (EVS) در سال ۲۰۰۸، درصد پاسخ دهندگان اسپانیایی که با این ادعا موافق بودند که «ازدواج یک نهاد قدیمی است» ۳۱٫۲٪ بود. در سال ۲۰۰۵، اسپانیا ازدواج همجنس گرایان را قانونی اعلام کرد. خشونت علیه زنان. پس از سقوط رژیم فرانکو، اسپانیا گام های زیادی برای رسیدگی به موضوع خشونت علیه زنان برداشته است. دیوان عالی در سال ۱۹۹۲ حکم داد که رابطه جنسی در ازدواج باید توافقی باشد و جنسیت در ازدواج باید در پرتو اصل آزادی تصمیم گیری در رابطه با فعالیت جنسی درک شود. با انجام این کار، محکومیت مردی که توسط دادگاه بدوی به تجاوز به همسرش مجرم شناخته شده بود، تأیید شد.
ماریا فرانسیسکا «کیکا» سیلوا سانچز (María Francisca "Kika" Silva Sánchez) (زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۹۲ میلادی) یک مدل، بازیگر و شخصیت تلویزیونی شیلیایی است. سنین جوانی و تحصیلات. فرانسیسکا سیلوا در ۱۸ مارس ۱۹۹۲ میلادی در سانتیاگو، شیلی به دنیا آمد. او دختر دنیل سیلوا و بازیکن هاکی فرانسیسکا سانچز است و بزرگ ترین چهار خواهر و برادر است. در دوران دانش آموزی در مدرسهٔ ناصره، او در تیم دو و میدانی شرکت کرد، اما یک آسیب ستون فقرات زمانی که تنها ۱۴ سال داشت، او را مجبور به توقف کرد. او پس از اتمام تحصیلات متوسطهٔ خود در سال ۲۰۱۰ میلادی، در دانشگاه ملی آندرس بلو به تحصیل در رشته تربیت بدنی پرداخت. در سال ۲۰۱۲ میلادی او پنج ماه را در مکزیک گذراند تا وارد حرفهٔ مُدلینگ شود و در آنجا با مجلهٔ وُگ آمریکای لاتین کار کرد. در اواخر همان سال او به شیلی بازگشت تا بازیگری در تلویزیون را دنبال کند. حرفه. سیلوا حرفهٔ تلویزیونی خود را با میزبانی برنامهٔ "ویا دِ اسکاپه" (راه فرار) در کانال تلویزیون کابلی ویوه دپورتس (ورزش زنده) آغاز کرد و بعداً بخشی از برنامهٔ شوبیز اس کوپه (SQP) شد. او مُدل و عضو هیئت برنامهٔ صبحگاهی بین ونیدوس (خوش آمدی
د) در کانال ۱۳ است. در سال ۲۰۱۷ میلادی در جشنوارهٔ بین المللی آهنگ وینا دل مار به عنوان ملکهٔ جشنواره تاجگذاری کرد. فینال مسابقه در مقابل مُدل اسپانیایی گالا کالدیرولا و خوانندهٔ مکزیکی جاس ریس در یک رای گیری محدود برگزار شد. «پیسکینازو» سنتی قرار بود روز شنبه، ۲۵ فوریه برگزار شود، اما به دلیل مشکلات امنیتی که پس از تظاهرات در مجاورت هتل او'هیگینز به وجود آمد، به حالت تعلیق درآمد. تاج را ویرجینیا رجیناتو تحویل داد. برندهٔ مسابقه همچنین حلقهٔ کلاسیک را دریافت کرد که در آن سال دارای ۳۲ الماس و ۲۰ زمرد بود.
زنان در فنلاند به نقش زنان در کشور فنلاند می پردازد. زنان در فنلاند از «درجه بالایی از برابری» و «مهارت سنتی» در برخوردارند. در سال ۱۹۰۶، زنان فنلاند اولین زنان در اروپا بودند که به آنها حق رای داده شد. زنان زیادی در فنلاند وجود دارند که در جامعه فنلاند، در دانشگاه، در زمینه تجارت و در دولت فنلاند موقعیت های برجسته ای دارند. نمونه ای از زنان قدرتمند در سیاست فنلاند "تارجا هالونن" است که اولین رئیس جمهور زن این کشور شد که قبل از رئیس جمهور شدن وزیر امور خارجه فنلاند بود. در دین، جایی که اکثر مردم فنلاند اعضای کلیسای انجیلی لوتری فنلاند هستند (دیگر فرقه اصلی مسیحی در فنلاند، کلیسای ارتدوکس شرقی است)، زنان می توانند به عنوان کشیش منصوب شوند. از نظر مالی، زنان فنلاندی به عنوان «معمولاً از نظر مالی مستقل» توصیف شده اند. زنان متأهل بنابر عرف خود را ابتدا با ذکر نام و سپس نام خانوادگی و سپس نام خانوادگی شوهر معرفی می کنند. فنلاند از شرق با روسیه، از جنوب با خلیج فنلاند و استونی، و از غرب با خلیج بوتنیا و سوئد، و از شمال/شمال غرب با نروژ همسایه است. یک چهارم این قلمرو در شمال دایره قطب شمال قرار دارد. حق رای زنان. من
طقه ای که در سال ۱۸۰۹ به فنلاند تبدیل شد، مجموعه ای از استان های یکپارچه پادشاهی سوئد برای بیش از ۶۰۰ سال بود، به این معنی که زنان در فنلاند نیز در دوران آزادی سوئد (۱۷۱۸–۱۷۷۲)، زمانی که حق رای اعطا شد، مجاز به رأی دادن بودند. دولت سلف فنلاند مدرن، دوک نشین بزرگ فنلاند از سال ۱۸۰۹ تا ۱۹۱۷ بخشی از امپراتوری روسیه بود و از درجه بالایی از خودمختاری برخوردار بود. در سال ۱۸۶۳ به زنان مالیات دهنده حق رأی در روستاها داده شد و در سال ۱۸۷۲ نیز همان اصلاحات به شهرها داده شد. قانون پارلمان در سال ۱۹۰۶ مجلس فنلاند را تأسیس کرد و به زنان و مردان حق رأی داده شد و در انتخابات شرکت کردند؛ بنابراین زنان فنلاند اولین زنانی در جهان شدند که هم برای رای دادن و هم برای شرکت در پارلمان از حقوق نامحدود برخوردار بودند. در انتخابات سال بعد، ۱۹ نماینده زن، اولین نمایندگان در جهان، انتخاب شدند و زنان از آن زمان تاکنون نقش محوری در سیاست کشور داشته اند. مینا سیلانپا، یکی از چهره های کلیدی جنبش کارگری، اولین وزیر زن در سال ۱۹۲۶ شد. اولین رئیس جمهور زن فنلاند تارجا هالونن در سال ۲۰۰۰ و برای دومین بار در سال ۲۰۰۶ به قدرت رسید. از زمان انتخا
بات پارلمانی ۲۰۱۱، تعداد زنان به ۴۲٫۵ درصد رسیده است. در سال ۲۰۰۳ آنلی یاتینماکی اولین نخست وزیر زن فنلاند شد و در سال ۲۰۰۷ کابینه دوم متی وانانن تاریخ ساز شد زیرا برای اولین بار تعداد زنان بیشتر از مردان در کابینه فنلاند بود (۱۲ در مقابل ۸). جنبش حقوق زنان. در سال ۱۹۷۰ یک جنبش کوتاه اما قوی زنان وجود داشت. تجاوز جنسی در آن زمان جرم محسوب نمی شد و قربانیان خشونت خانگی مکان های کمی برای رفتن داشتند. فمینیست ها همچنین برای یک سیستم مهدکودک که برای عموم آزاد باشد و برای حق نه تنها مرخصی زایمان با حقوق، بلکه مرخصی پدری نیز مبارزه کردند. امروز در فنلاند ۲۶۳ روز مرخصی والدین وجود دارد. تبعیض علیه زنان در نیروی کار غیرقانونی است. دو گروه فمینیستی برای کمک به جنبش ایجاد شد: مارکسیست-فمینیست ها () و زنان سرخ ( , ). فمینیست ها در فنلاند از دیگر کشورهای اروپایی مانند سوئد و سوئیس الهام گرفتند. حقوق زنان. فنلاند یکی از اولین کشورهایی بود که به زنان حق رای اعطا کرد و هنوز هم جزو کشورهای برتر برای برابری زنان است. فنلاند رتبه دوم را در شاخص جهانی شکاف جنسیتی در حقوق زنان کسب کرد. فنلاند در سال ۱۹۹۴ تجاوز زناشویی را غیرقانو
نی اعلام کرد. در سال ۲۰۰۳ دولت فنلاند رسیدگی به مسائل مربوط به نابرابری جنسیتی را پیشنهاد کرد. آنها برنامه ریزی کردند تا برابری جنسیتی را در کل اداره دولتی ترویج کنند، قانون برابری را اصلاح کنند که مردان و زنان در فنلاند دستمزد برابر را برای کار با ارزش برابر، افزایش تعداد زنان در نقش های سیاسی و اقتصادی، ارزیابی برابری جنسیتی از دیدگاه مردان، جلوگیری از خشونت خانگی و خشونت شریک جنسی، حمایت از قربانیان، قاچاق و امکان جرم انگاری خرید جنسی به اشتراک می گذارند. این قانون برنامه اقدام دولت برای برابری جنسیتی () نامیده می شود و شامل بیش از ۱۰۰ موضوع بود که نیاز به بحث داشت. تحصیلات. در تاریخ. در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ مدارس خصوصی برای دختران در فنلاند تأسیس شد که از جمله مدارس خصوصی کریستینا کروک، آنا سالمبرگ و سارا واکلین هستند. این مدارس به دلیل آموزش کم عمق از دستاوردها مورد انتقاد قرار گرفتند، که منجر به تصمیم گیری شد که دختران باید در اصلاح مدرسه در سال ۱۸۴۳ گنجانده شوند و سال بعد، دو مدرسه دولتی دخترانه سوئدی زبان در تورکو و هلسینک تأسیس شد. این امر منجر به تأسیس شبکه ای از مدارس دخترانه از نوع مشابه در
فنلاند شد. در ابتدا مدارس برای دختران خانواده های طبقه بالا اختصاص داشت. امروزه. دانش آموزان فنلاند یک سال بعد از بسیاری از کشورهای دیگر تحصیل خود را آغاز می کنند. با وجود این، فنلاند در حال حاضر یکی از بهترین کشورهایی است که در مهارت های ریاضی بهترین عملکرد را دارد، اما همچنین یکی از معدود کشورهایی است که پسرانش به خوبی دختران عمل می کنند. فنلاند علاوه بر این، در حالی که دانش آموزان با بالاترین عملکرد در حل مسئله در جهان عمدتاً پسر هستند، فنلاند یک استثنا قائل می شود که در آن نسبت زنان با عملکرد برتر تقریباً با نسبت مردان با عملکرد برتر برابر است. این موضوع در میان بررسی مهارت های بزرگسالان (PIAAC) نیز صادق است که در آن برترین عملکردها در حل مسئله، به جز فنلاند، استرالیا و کانادا، عمدتاً مردان هستند. در مورد مزایای تحصیلی فنلاند برای دانش آموزان، مدارس فنلاند تحصیلی با بودجه دولتی ارائه می دهند که باعث می شود زنان و مردان پس از مرخصی والدین به سر کار بروند. زنان ۳۲ درصد از دانش آموزانی را تشکیل می دهند که در رشته های ریاضی و علوم کامپیوتر تحصیل می کنند. کار. طبق نظرسنجی نیروی کار فنلاند، حدود ۳۲ درصد از ۳۰۱
۰۰۰ نفری که خوداشتغال هستند، زن هستند. زنان ابتدا از طریق جوامع کشاورزی وارد بازار کار شدند. حتی قبل از سیستم های مهدکودک عمومی، تعداد زنان در نیروی کار هنوز بسیار بالا بود، بیش از ۵۰٪. تعداد کارگران نیروی کار که زنان (۱۵ تا ۷۴ ساله) را تشکیل می دهند ۵۱٪ است، در حالی که مردان ۴۹٪ است. ۳۲ درصد از زنان در کارآفرینی هستند. کارفرمایانی که حداقل ۳۰ کارمند دارند باید یک طرح برابری جنسیتی داشته باشند که شامل مقایسه حقوق زنان و مردان باشد. وزارت امور اجتماعی و بهداشت و سایر سازمان های مهم بازار کار دستورالعمل هایی را برای برنامه ریزی برابری جنسیتی تعیین می کنند. ارتش. خدمت سربازی در فنلاند برای مردان الزامی است، اما برای زنان داوطلبانه است. زنانی که نام نویسی می کنند مجاز به آموزش برای نقش های رزمی هستند. فنلاند یکی از ۱۶ کشور دیگر در جهان است که به زنان اجازه حضور در مواضع رزمی در خط مقدم را می دهد.
گراب پایین، روستایی در دهستان بم پشت بخش بم پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷ نفر (۶ خانوار) بوده است.
بسلاخوبا (به لاتین: Beslakhuba) یک روستا در گرجستان است که در ناحیه اوچامچیرا واقع شده است. بسلاخوبا ۱٬۸۶۴ نفر جمعیت دارد.
کاسگی، روستایی در دهستان بم پشت بخش بم پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷ نفر (۹ خانوار) بوده است.
شادی کلک پایین، روستایی در دهستان بم پشت بخش بم پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۳ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
مارزه، روستایی در دهستان بم پشت بخش بم پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۶ نفر (۲۹ خانوار) بوده است.
کوهانسنت پایین، روستایی در دهستان بم پشت بخش بم پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
نیکا چخاپلیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کراسنودار، باشگاه فوتبال توسنو، باشگاه فوتبال بالتیکا کالینینگراد، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Russia national under-17 football team و زیر ۲۱ سال روسیه بازی کرده است.
ویتالی داراسلیا (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
لئون سابوئا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کراسنودار اشاره کرد.
تمور کتسبایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال (سابق) اهل جمهوری گرجستان (از جمله جمهوری های جدا شده از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی) بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال آنورتوسیس فاماگوستا، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال دینامو تفلیس، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گرجستان بازی کرده است.
ایراکلی گپریدزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مسکو، باشگاه فوتبال اولیس، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال اسپارتاک نیژنی نووگورود، باشگاه فوتبال مکابی پتخ تیکوا، باشگاه فوتبال کازانکا مسکو، باشگاه فوتبال آرماویر (روسیه)، باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه، و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد.
فراتسچی () شرکت اسباب بازی برزیلی است، که در سال ۱۹۵۸ توسط گالیله فراتسکی تأسیس شد.
گروه سی بی سی () شرکت صنایع جنگ افزاری برزیلی است، که در سال ۱۹۲۶ توسط کوستابیله ماتارازو تأسیس شد.
آمادئو روسی () شرکت صنایع جنگ افزاری برزیلی است، که در سال ۱۸۸۹ توسط آمادئو روسی تأسیس شد.
یونیورسو آنلاین () شرکت مخابرات برزیلی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد. یونیورسو آنلاین یک شرکت محتوای وب، محصولات و خدمات برزیلی است. یونیورسو آنلاین بزرگ ترین پورتال پرتغالی زبان جهان است که بیش از ۱۰۰۰ منبع خبری و ۷ میلیون صفحه دارد. این پورتال میزبانی وب، ذخیره سازی داده، معاملات تبلیغاتی، پرداخت های آنلاین و سیستم های امنیتی را ارائه می دهد. همچنین بیش از ۳۰۰۰۰۰ فروشگاه آنلاین، ۲۳ میلیون خریدار و ۴ میلیون فروشنده را در پورتال های خود دارد. در سال ۲۰۱۲، یونیورسو آنلاین پنجمین وب سایت پربازدید در برزیل بود. یونیورسو آنلاین بزرگ ترین پورتال اینترنتی برزیل با بیش از ۵۰ میلیون بازدیدکننده منحصر به فرد و ۶٫۷ میلیارد بازدید صفحه در هر ماه است.
تی ای سی () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۲۰۰۴ توسط نیمار براگا تأسیس شد.
اونیباس () شرکت اتوبوس سازی برزیلی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
کانابیس گلوبو () شرکت سرگرمی برزیلی است، که در سال ۱۹۹۱ توسط جوزف والاک تأسیس شد. گلوبوسات، یک سرویس محتوای تلویزیونی پولی برزیلی، بخشی از گروه گلوبو گلوبو بود. این شرکت که در سال ۱۹۹۱، پس از ایجاد سرویس های تلویزیونی اشتراکی در برزیل، تأسیس شد، با ۲۹ کانال و بیش از ۱۰۰۰ کارمند، بزرگترین ارائه دهنده محتوای تلویزیونی پولی در برزیل و همچنین آمریکای لاتین است که شامل ۴۵ میلیون مخاطب داخلی در بین بیش از ۱۵ میلیون خانوار می شود.
صنایع هوایی نِیوا () شرکت هوافضا و صنایع جنگ افزاری برزیلی است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت امبرائر می باشد.
امید حامدی فر (زادهٔ ۲۹ مرداد ۱۳۷۹) بازیکن فوتبال اهل ایران است که برای باشگاه فوتبال گل گهر سیرجان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. سابقه باشگاهی. صنعت نفت آبادان. حامدی فر که در تیم های پایه فولاد خوزستان بازی میکرد و محصول آکادمی این باشگاه بود در تاریخ ۴ تیر ۱۳۹۸ با قراردادی سه ساله به صنعت نفت آبادان پیوست.وی پس از اتمام قرارداد سه ساله اش با صنعت نفت آبادان از این تیم جدا شد. استقلال. امید حامدی فر در تاریخ ۷ تیر ۱۴۰۱ با عقد قراردادی دوساله به استقلال پیوست.اما پس از یک فصل حضور در استقلال،او در شهریورماه ۱۴۰۲ برای خالی شدن لیست بازیکنان باشگاه استقلال توسط جواد نکونام کنار گذاشته شد اما پس از ناتوانی باشگاه استقلال و علی خطیر در جذب بازیکن جدید به این تیم بازگشت. گل گهر سیرجان. حامدی فر در تاریخ ۸ مرداد ۱۴۰۳ با عقد قراردادی به باشگاه فوتبال گل گهر سیرجان پیوست. افتخارات. استقلال تیم ملی امید ایران
نور ۲ تاسوارهٔ نظامی ساخت جمهوری اسلامی ایران است که توسط ماهواره بر سه مرحله ای و سوخت ترکیبی قاصد نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به فضا پرتاب شد و در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین در ۱۸ اسفند ۱۴۰۰ قرار گرفت. این ماهواره که ماهواره ای سنجشی-شناسایی می باشد، با سرعتی برابر با ۷/۶ کیلومتر بر ثانیه و ۴۸۰ ثانیه بعد از پرتاب شدن، در مدار پانصد کیلومتری قرار گرفت. نور-۲ دومین ماهواره نظامی جمهوری اسلامی ایران محسوب می شود که در مدار نزدیک زمین (LEO) واقع می گردد. پیش از پرتاب ماهواره نور ۲، ماهواره نور ۱ در تاریخ سوم اردیبهشت ۱۳۹۹ توسط سپاه و بوسیله ماهواره بر ۳ مرحله ای و سوخت ترکیبی قاصد به فضا پرتاب شده بود و در مدار ۴۲۵ کیلومتری زمین قرار گرفته بود. این ماهواره همچنان در مدار زمین قرار دارد. این ماهواره با عکسبرداری از ارتفاع 500 کیلومتری، توان تفکیک 13 متر را در تصاویر خود فراهم می آورد. بازتاب ها. سی بی اس نیوز: «ایران روز سه شنبه دومین ماهواره نظامی خود را در مدار زمین قرار داد این در حالی است که مذاکرات احیای توافق هسته ای ۲۰۱۵ میان تهران و قدرت های جهانی به مرحله حساسی رسیده است.» روزنامه العربی الجدی
د: با نزدیک گردیدن به اعلام توافق در وین، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ماهواره به فضا پرتاب نمود. سپاه پاسداران ایران در روز سه شنبه ماهواره نور-۲ را به فضا پرتاب نمود، این پرتاب در زمانی بسیار حساس انجام گردید، و آن به این دلیل است که توقع است که مذاکرات هسته ای ایران در طی روزهای آینده به توافق منجر گردد. به گزارش این روزنامه، ایران هرگونه مذاکره پیرامون برنامه موشکی اش با دولتهای غربی ها را قبول نمی کند و این موضوع را جزو قدرت های دفاعی خویش و خط قرمز خود می داند. ارسال تصویر. به گفته عیسی زارع پور، وزیر ارتباطات، تصاویر ارسالی ماهواره نور ۲ با کیفیت ترین تصاویر ارسالی از ماهواره های ایرانی بوده است. مهدی سالم، رئیس مرکز روابط عمومی وزارت ارتباطات، هم در توییتر تصویر تصویربرداری این ماهواره از پایگاه ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در منامه را توییت کرد.
اودوریک اهل پوردنونه OFM (Odoric of Pordenone) (زاده ۱۲۸۶ – درگذشت ۱۳۳۱)، که به نام های ادوریکو ماتیوسی/ماتیوزی (Odorico Mattiussi/Mattiuzzi)، ادوریکوس اهل فریولی (Odoricus of Friuli) یا اردریک اهل پوردنونه (Orderic of Pordenone) نیز شناخته می شود، یک برادر روحانی فرانسیسکن و کاشف ایتالیایی اواخر قرون وسطی بود. او به هند، جزایر سوندای بزرگ و چین سفر نموده و سه سال را در پکن سپری کرد. پس از مرگش، او به نمادی از نیایش مبدل شده و در ۱۷۵۵ میلادی آمرزیده اعلام شد. اودوریک داستان سفرهای خود را به تحریر درآورده و کتیبه های آن به زبان های لاتین، فرانسوی و ایتالیایی حفظ شده است. این کتیبه ها حاوی مشخصات صحیح رسومات اجتماعی و دینی مردمان آسیا است. یادداشت های او منبع مهمی برای یادداشت های جان ماندیویل بود. این امر ثابت شده است که بیشتر گزارش های خارق العاده در ماندیویل در واقع نسخه های درهم از یادداشت های چشم دید اودوریک است. زندگی. اودوریک در ویلانوا، یک دهکده کوچک که حالا بخشی از شهر پوردنونه در فریولی است، در حدود ۱۲۸۶ میلادی به دنیا آمد. او از خانواده ایتالیایی ماتیوسی بود، یکی از خانواده های که با تبعیت از پادشاه
بوهم، اوتاکار دوم مسئولیت دفاع از شهر پوردنونه را برعهده داشت. طبق یادداشت "دانش نامه کاتولیک"، اتو هارتیگ می گوید که خانواده او اهل چک بود. اندریا تیلاتی در تریکانی می گوید که این روایت بی اساس است. بنا بر یادداشت زندگی نامه نویس های کلیسایی، او در سال های اولیه او به پیروی از فرقه فرانسیسکن سوگند یاد کرده و در اودینه، پایتخت فریولی به خانقاه آنها پیوست. در ۱۲۹۶ میلادی، اودوریک به عنوان مبلغ مذهبی به بالکان و پس از آن به مناطق مغول نشین در جنوب روسیه رفت. اودوریک در آوریل ۱۳۱۸ به سوی شرق اعزام شد. او سفر خود را از پادووا آغاز کرد، از طریق ونیز به قسطنطنیه رفت و پس از عبور از دریای سیاه به ترابزون رسید. از آنجا او به مناطق ارمنستان، سرزمین ماد و فارس سفر نموده و به تبلیغ مذهبی پرداخت. فرقه فرانسیسکن در تمامی این کشورها مراکز مذهبی بنیان گذاری نموده بود. او از سلطانیه حرکت نموده و از کاشان و یزد عبور کرد، از آنجا او یک مسیر تا حدودی غیر مستقیم را انتخاب نموده و با گذشتن از مناطق پرسپولیس، شیراز و بغداد به خلیج فارس رسید. او در مشایعت یک برادر روحانی دیگر، جیمز اهل ایرلند، از ملوک هرمز با کشتی به سوی هند سفر نم
وده و در منطقه تانه که در نزدیکی بمبئی واقع شده است، فرود آمد. سنت توماس اهل تولنتینو و سه یاران فرانسیسکن همراه وی چندی قبل در این شهر در جریان یک پرونده خشونت داخلی به دلیل کفرگویی به پیامبر اسلام محمد (ص)، در مقابل قاضی محلی به قتل رسیده بودند. اجساد آنها توسط جوردن اهل سیویراک، مسیحی دومینیکن که چندی قبل آنها را ترک کرده بود و بعداً نخستین اسقف دومینیکن در هند شد، گردآوری گردید. وی آنها را در کلیسای در سوپیرا، در نزدیکی وسائی که حدود ۲۶ مایل از بمبئی فاصله دارد، دفن کرد. اودوریک می گوید که او این یادگارهای مقدس را از قبر بیرون کرده و در بقیه سفرش با خود برد. او از تانه به سوی ساحل مالابار حرکت نموده و در کدونگالور و کولام توقف داشت. از آنجا، او به سفر خود در اطراف کانیاکوماری الی ساحل کوروماندل ادامه داد. در آنجا، او از کلیسای سنت توماس دیدار کرد. او همچنین از شهر پوری دیدار کرده و نخستین اطلاعات در مورد جشن چاریوتِ خدای هندو، جاگانات را به دنیای غرب فراهم کرد. طبق گزارش خود وی در ۱۳۲۱ میلادی، ادوریک گزارش داد که چگونه مردم «تندیس ها» را در ارابه ها گذاشته و شاه و ملکه و تمامی مردم آنرا با آهنگ و رقص از «
کلیسا» به بیرون می آورند. اودوریک از طریق کشتی جانک هند را به مقصد سوماترا ترک نموده و از بندرگاه های زیادی در ساحل شمالی این جزیره دیدن نمود. از آنجا، او از جزیره بزرگ نیکوبار عبور نموده و جاوه، بورنئو و چامپا دیدار نمود. یکی از یادداشت ها در سایت رسمی قلمرو پاپی برونئی دارالسلام بیان می دارد که او از بورنئو سفر نموده و احتمالاً در ۱۳۲۵ میلادی به برونئی آمد. او از سیلان به گوانگ ژو (او از آن به نام «چین-کلان» یا «ماهاچین» یاد کرد) سفر کرد. از گوانگ ژو، او از راه زمینی به بندر بزرگ کوانژو («زیتون») سفر کرد، جاییکه در آن دو خانه از فرقه او تأسیس شده بود. او در یکی از این خانه ها بیشتر اجساد باقی مانده چهار شهید تانه را دفن نمود، هرچند او سر سنت توماس را در جریان سفر با خود حمل کرد تا اینکه آنرا به زادگاه فرانسیسکن، تولنتینو تحویل داد. از فوژو، اودوریک با پیمودن مسیر کوه ها به چجیانگ رسیده و از هانگژو («کانسای») دیدار نمود. هانگژو در آن زمان یکی از شهرهای بزرگ دنیا بود و ادویک – همانند مارکو پولو، مارینیولی و ابن بطوطه – در مورد شکوه این شهر جزئیات می دهد. اودوریک با سفر به سوی شمال نانجینگ و عبور از یانگ تسه،
وارد آبراه بزرگ شده و به سفر خود تا مقر خان بزرگ (احتمال یسون تیمور خان) در خان بالق (مکان امروزی پکن) ادامه داد. او برای سه سال، احتمالاً از ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۷ در آنجا ماند. او بدون شک به یکی از کلیساهای که توسط اسقف فرانسیسکن به نام جان اهل مونته کوروینو که در آن زمان شدیداً کهنسال بود، بنا شده بود وابستگی پیدا کرده بود. او از یانگژو، جاییکه سنگ قبر کاترینا ویلیونی در ۱۹۵۱ میلادی دریافت شد، نیز دیدار کرد. اودوریک تا پایان ۱۳۲۹ یا آغاز ۱۳۳۰ به ایتالیا بازنگشت؛ اما، با در نظر داشت سال های میانی، تمامی آنچه ما می توانیم از داستان وی یا سایر شواهد استنتاج نماییم این است که او چندی پس از ۱۳۲۱ (به احتمال قوی در ۱۳۲۲ میلادی) در هند غربی بود و اینکه او سه سال را در میان آغاز سال ۱۳۲۳ و پایان سال ۱۳۲۸ در چین سپری کرد. در یکی از سفرهای وی، کشتی او قریب بود توسط یک تیفون واژگون گردد، اما آنها به طور مصون به بولینائو، پانگاستایان در فیلیپین از کشتی پیاده شدند. گفته می شود که او در ۱۳۲۴ میلادی در آنجا یک مراسم عشای ربانی برگزار کرد. بر این اساس، این مراسم عشای ربانی حدود ۱۹۷ سال از مراسم عشای ربانی که توسط پیدرو د والدیراما د