Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نندهٔ اموال و پول های منطقه کلیسایی سنت اندروز در شهرستان سنت مری (۱۷۸۲–۱۷۸۳ میلادی) و دادگستر در شهرستان مونتگومری (۱۷۹۹–۱۸۰۰) بود. او صاحب پنج برده سیاه در ۱۷۹۰ بود که تا ۱۸۰۱ میلادی به نه برده افزایش یافت. در ۱۸۰۰ میلادی به دلیل خدمات نظامیش، حکم زمینی به او تعلق گرفت. با این حال هیچ گاه آن زمین را اشغال نکرد و خالی ماند. سیاست فدرال. فارست در سیاست با نمایندگی مریلند در کنگره قاره ای در ۱۷۸۷ میلادی نیز فعال بود. توماس جفرسون بعداً طی نامه ای از پاریس در ۳۱ دسامبر به او گفت که تنظیم کنندگان اساسنامه را تأیید می کند، اما دغدغه هایی نیز در رابطه با کشت «بذرهای خطر» داشت، چرا که فکر می کرد حکام بعد از او «به اندازه آنها صادق» خواهند بود. فارست بعداً همان سال سناتور ایالات متحده شد. تمام افرادی که نامزد شدند همچون او بعداً فدرالیست شدند. او از چارلز کارول در دومین و سومین رأی شماری با فاصله تعداد معدودی رأی باخت. در ۱۷۹۲ میلادی برای خانه نمایندگان ایالات متحده در حوزه سوم مریلند به عنوان «کاندیدای طرفدار مدیریت» شرکت کرد. این فدرافیست در مقابل ویلیام دورسی ضد فدرال با اختلاف ۶۶۹ میلادی برنده شد. اکثر آرای او ا
ز افراد شهرستان مونتگومری مریلند می آمد که تقریباً صد تا بیش از شهرستان فردریک مریلند بود، شهرستان هایی که بخش هایی از ناحیه سوم را تشکیل می دادند. او از مارس ۱۷۹۳ تا نوامبر ۱۷۹۴ میلادی به عنوان نماینده خدمت کرده و سپس استعفا داد. طی دوران خود در این صمت، ۷۹٫۶ درصد از آرای حضور و غیابی را از دست داد که «بسیار بدتر از میانه ۱۳ درصدی سوابق ثبت شده کل دوران نمایندگانی است که در ژوئن ۱۷۹۴ میلادی خدمت می کنند». او با باقیماندن به عنوان «دوست و میزبان جورج واشینگتن،» نقش خویش را در حزب فدرالیست و سیاست ملی مستحکم ساخت. با این حال هنوز هم توماس جفرسون که بعداً دموکرات-جمهوری خواه شد را برای شامی در ۱۷۹۰ میلادی در سفرش برای دیدن «آبشارهای کوچک رودخانه پوتوماک» میزبانی کرد. فارست در ۱۷۹۵ میلادی به عنوان یک تیمسار سرتیپ از تیپ چهارم شبه نظامیان مریلند مأموریت یافت و از ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ میلادی نیز سرلشکر بخش اول شبه نظامیان مریلند شد. این مسئله مانع از عدم درگیریش در سیاست ملی شد. در دسامبر ۱۷۹۷ میلادی به جیمز مک هنری مکاتبه کرد و موفقیت هایش را در منتخب کردن جیمز لوید برای سنای ایالات متحده خاطرنشان ساخت، عملی که خلأ ناشی
از استعفای جان هنری را پر کرد. درگیری در تأسیس واشینگتن DC. او در ۱۳ اکتبر ۱۷۹۰ میلادی، یکی از «مالکین اصلی» زمینی بود که برای شهر واشینگتن گرفته شده بود. از آنجا که جورج تاون یک بندرگاه بود، پیشنهاد تاجران جورج تاون پیشرو پذیرفته شد که می گفتند: «شهر فدرال پیشنهاد شده بر زمین مقابل جورج تاون در طرف مقابل راک کریک باشد». فارست سندی را امضا کرد که می گفت: ما امضاء کنندگان در اینجا توافق داریم بر … فروش و واگذاری اسناد رسمی کافی که در هر صورت باید تحت هدایت ژنرال واشینگتن یا هر فرد دیگری که تحت نظر او کنش می کند قرار گیرد و بر این اساس اوست که باید تعیین کند که این اسناد منطقی و دقیق هستند یا خیر و در رابطه با زمین هایی که ما در حومه جورج تاون تحت تملک داریم، برای استفاده در «شهر فدرال»، با این فرض که در حومه مذکور به یک میزان باید تأمین شود، تصمیم گیری نماید. همان طور که باب آرنبک نوشته است، فارست از مالکین بزرگ زمین شد که به خریداری زمین در منطقه می پرداخت و به دلال دیگر، جیمز گرینلیف و در نهایت به دولت می فروخت. تمامی دلالان شامل بنجامین استادرت، رابرت موریس و جان نیکولسون از آن توافقنامه سلامت بیرون آمدند و
با فارست علیه سایر صاحبان زمین توطئه می چیدند. در نهایت ۱۵ صاحب زمین با واشینگتن در رابطه با «دادن زمین به دولت برای ایجاد پایتخت جدید فدرال، یعنی واشینگتن» مذاکره کرده و در ۱۷۹۲ میلادی، فارست و جیمز ویلیام زمینی را خریدند که نشنال مال از ایالت مریلند شده و سپس آن را به دولت فدرال فروختند. بعداً در ۱۷۹۱ میلادی، فارست به عنوان شهردار شهرک جورج که اکنون به جورج تاون شناخته می شود خدمت کرد، هنگامی که جورج واشینگتن با صاحبان زمین در خانه اش ملاقات کرد تا در رابطه با خرید زمین مورد نیاز جهت ساخت پایتخت جدید مذاکره کند. این ملاقات در ۲۹ مارس توسط صاحبان زمین جورج تاون، کارلسبرگ همچون واشینگتن برگزار شد که در آن موافقت کردند تا «نصف زمین هایشان در ناحیه فدرال ده مایل مربعی که به تازگی طراحی شده بود فروخته و از این رو پایتخت جدیدی را برای ایالات متحده آمریکا ایجاد نموده» و پیر لوفان هم بعدها نقشه شهر واشینگتن را ترتیب نمود. نینیان بیل در ۱۷۹۶ میلادی، «سراشیبی که مشرف بر پایتخت جدید بود را به پیتر کازاناو فروخت»، سپس کازاناو را طی دو ماه به اوریا فارست فروخت «که آن را سال بعد به ایزاک پولوک فروخت». فرد اخیر نیز سپس «
آن را به ساموئل جکسونی که برش زیادی داشت معامله کرد» و سپس جوزف نورس که ثبت کننده در خزانه داری ایالات متحده بود، تحت شش اداره ریاست جمهوری «آن مسکن معمولی را به عنوان یکی از دو جناح متقارن عمارت پالادین فدرال تغییر کاربری داد و آن را بلوو (Bellevue) نامید». همچنین فارست در ایجاد «شرکت پل جرج تاون، بانک کلمبیا و شرکت بیمه متقابل جورج تاون» نقش کلیدی داشت. زندگی شخصی. در ۱۱ اکتبر ۱۷۸۹ میلادی در سن ۴۳ سالگی، فارست با ربکای زمین دار که از یک خانواده ثروتمند بود ازدواج کرد. خانواده ربکا عمیقاً درگیر سیاست ایالت بود و خود ربکا در کشتزار ساترلی بدنیا آمد. آنها هفت فرزند داشتند. اواخر زندگی. در ۱۷۹۰ میلادی، خانواده فارست کنار بنجامین استودرت، از دوستان فارست زندگی می کردند که شریک تجاری او و اهل مریلندر جنوبی بود. فارست در ۱۷۹۴ میلادی، فارست خانه ای نزدیک واشینگتن DC ساخت که به آن روزدیل می گفت. این خانه شباهت نزدیکی به سبک معماری ماونت ورمون داشت که توسط ساختمان های سنگی که در دهه ۱۷۴۰ میلادی ساخته شده بودند احاطه شده بود. این خانه که قاب بزرگی داشت در چهارک شمالغربی واشینگتن DC واقع شده بود. در سال های بعد این خان
ه را «قدیمی ترین خانه های واشینگتن» در نظر می گرفتند. این خانه برای خانواده و خصوصاً ربکا و فرزندانشان آرامش بخش بوده و «از زندگی شهری بسیار شلوغ جورج تاون» و «جنگ قریب الوقوع» نجات می داد. طی آن سالیان، این خانه و زمین هایش به عنوان «مرکز بحث های سیاسی و تفریحات اجتماعی» عمل کرده به طوری که «جشن شام بزرگی برای رئیس جمهور آدامز» در ۱۸۰۰ میلادی در آنجا میزبانی شد. در مجموع، فارست چندین نامه به واشینگتن، جفرسون، آدامز، بنجامین فرانکلین و الکساندر هملیتون بین سال های ۱۷۸۰ و ۱۸۰۴ میلادی تبادل نمود. فارست در ۱۷۹۶ میلادی «روزدیل» را به رهن گذاشت تا وام هایی برای ایالت مریلند بدست آورده و اقتصاد ناحیه را تقویتت کند، اما در ۱۸۰۲ میلادی دچار ورشکستگی شد و چنین شد که باجناقش فیلیپ بارتون کی رهن را پذیرفت. سپس «کی» استفاده مادام العمری فارست از املاک را تأیید نمود. همچنین فارست اواخر عمرش در یک موقعیت دولتی محلی خدمت نمود. از ۱۸۰۰ تا زمان مرگش در ۱۸۰۵ میلادی به عنوان متصدی دفتری دادگاه مداری ناحیه کلمبیا خدمت نمود. فارست در ۶ ژوئیه ۱۸۰۵ میلادی در سالن پذیرایی خانه کشاورزی روزدیل فوت کرد و در زمین خاکسپاری پرسبیترین در و
اشینگتن DC به خاک سپرده شد. بقایای او بعدها نبش قبر شده و مجدد در قبرستان تپه لوت به خاک سپرده شد. فارست در زمان مرگش آنگونه که توسط بایگانی گر اکنون بازنشسته شدهٔ «بایگانی های ایالت مریلند»، ادوارد سی. پاپنفیوز خاطرنشان گشته، صاحب حدود «۱۶۸۰ جریب فرنگی در شهرستان های آلگانی، سنت ماری و مونتگومری و ناحیه کلمبیا به علاوه حدود ۱۵۰ تا در ناحیه کلمبیا» بوده است. میراث. پس از مرگش، ملک او «دچار بلای بدهی شده بود» و تقریباً به «بدهی ها و مرافعات» باخت، اما برای سال های مدیدی در خانواده باقی ماند. قبل از مرگش در ۵ سپتامبر ۱۸۴۳ میلادی در «روزندیل»، ربکا برای مستمری بیوگان از طریق دولت فدرال برای خدمات نظامی شوهرش تشکیل پرونده داد. در تشکیل پرونده او در سپتامبر ۱۸۳۸ میلادی به عنوان مقیم جورج تاون توصیف شد که با فارست در ۱۷۸۹ میلادی ازدواج کرد و گفته شده که فارست در نبرد برندی واین جنگیده است. جدا از پول مستمری که به ربکا به میزان ۶ هزار دلار در سال اختصاص یافت، نسل او در سال های متمادی پس از آن به دنبال همان رویه بوده و می خواستند از حرفه نظامی فارست آگاهی بیشتری پیدا کنند. اسناد مستمری ربکا بعدها مبدل شد به «اسناد رب
کا فارست (بیوه اوریا فارست)، ۱۸۳۸–۱۸۴۳» که در جامعه تاریخی واشینگتن DC نگهداری می شود. اوایل قرن ۱۹ میلادی، خانه او شرف بر رودخانه پوتوماک بود که فارست از حدود ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۴ میلادی زیست و سپس به خانه ویلیام ماربری تبدیل شد که به دلیل پرونده دادگاه عالی او با عنوان «ماربری در مقابل مدیسون» شناخته می شود. این خانه در دسامبر ۱۹۹۲ میلادی مبدل به سفارت اوکراین در واشینگتن DC شد. بعدها، نوه دختری او به نام آلیس گرین نیز در روزندیل زندگی کرد. او با «دان آنجل ماریا دو ایتوربید ایی هوارت» ازدواج کرد که «شاهزاده امپراطوری مکزیک و دانشجوی دانشگاه جورج تاون بوده» و پسری به نام دان آگوستین، شاهزاده ایتوربید داشت که از نسل امپراطوری ماکسیمیلیان اول اهل مکزیک و شاهزاده امپراطوری اول و دوم مکزیک بود که فارست پدر پدربزرگش بود. ملک او بعدها مبدل به مرکز منابع طبیعی روزندیل شد. اخیراً طرفداران حق آرای ناحیه کلمبیا، به نمایندگی فارست از مریلند در خانه نمایندگان ایالات متحده ارجاع داده اند، چرا که او در مرزهای واشینگتن DC زندگی کرده است. سی.ام. مایو در ۲۰۱۰ میلادی رومان تاریخی-تخیلی نوشت با عنوان «آخرین شاهزاده امپراطوری مکزیک» که
براساس «داستان واقعی کودک نوپای نیم-آمریکایی آگوستین دو ایتوربید ایی گرین نوشته شده بود که نوه نوه پسری فرماندار اسبق مریلند، جورج پلتر و نوه پسری قهرمان جنگ انقلابی ژنرال اوریا فارست بود».
واژه نامه اصطلاحات کاربردی در رشته ورزشی شمشیربازی، در سه شاخه (سابر، فلوره، اپه) آ-ا. آبستِین: زمانی که داور نمی تواند دربارهٔ «هیت» اطمینان دهد. آبسنس آو بلِید: معمولاً با پایین نگه داشتن تیغه اسلحه و عدم «بیت» به تیغه حریف فاصله خود را حفظ کرده و شرایط را برای «کانتر اتک» یا «کانتر ریپوست» حریف می بندد. آرم پروتکتور، پلاسترون: از پوشش های محافظتی، محافظ زیر بازو بیشتر در تمرینات. آن-بلاک: خارج شدن بازیکن یا حریف از حالت بلاک. آنگارد، انگارد: «گارد» گرفتن (بگیرید). آنگارد پوزیشن: پوزیشن ابتدایی با فرم پاها به صورت O یا n کج. اپل: حرکت کلاسیک کوبیدن محکم پای جلو یا پشت برای ترازگیری یا ایجاد ترس برای کنار کشیدن حریف. اِپه: اسلحه یا یکی ار رشته های ورزشی شمشیربازی. اتک: تهاجم، حمله. ادونس: حرکت یک الی سه مرتبه ای رو به جلو در حالت مشابه «آنگارد پوزیشن». ادونس لانژ: یک مرتبه از ادونس و یک مرتبه از «لانژ» به سمت جلو با هدف حمله (اتک) یا «ریپوست». استاپ، اَقه، هالت!: توقف!، متوقف کردن بازی توسط داور. استاپ تیپ، پوینت اَقه: سَری سه سر اسلحه در بازی های کلاسیک برای گیرکردن اسلحه به لباس حریف در مشخص شدن «هیت». است
اپ هیت: حرکت مشابه کانتر اتک. "??" استراتژی-فنسینگ اِسکورینگ اَپرِیتوس {"فرانسوی:آپاره/ابهام زدایی"}: بورد «ال ای دی» رنگی با زمان سنج و دو بخش امتیاز دهی و دو چراغ متصل یا جدای برج مانند به رنگ زرد (اغلب سفید (خاموش)) متصل به قرقره که در ثبت «هیت» سبز یا قرمز می شود. اسمال سورد: شمشیری کلاسیک، بیشتر با کاربرد زینتی یا رژه های نظامی، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی. اکستنشن اتک: ساده ترین و نرم ترین اتک بدون هیچ حرکت افزوده. اَلقِیتیر کلیپ: گیره (کلیپ) سوسماری متصل به لباس رسانا. اَله: حرکت، پیش!. اف-آی-ای: فدراسیون جهانی شمشیربازی. اوکتاو: هشتمین لاین. این-تایم: انجام شدن حرکت و امتیازگیری در کمترین هدر رفت زمان توسط بازیکن. "??" این-دایرکت: «هیت» حریف بدون «بیت» به اسلحه، در لاین دیگری از لاین اولیه شروع حمله (اتک) یا ریپوست قرارگیرد. اینسیستنس: انجام حمله (اتک) با وجود «پری» حریف. این-فایتینگ: تلاش دو بازیکن زمانی که به اندازه ای به هم نزدیک می شوند که فضا برای بالا بردن اسلحه بسیار کم بوده که در این صورت بازیکن، از حالت «آنگارد پوزیشن» خارج شده و کمی به عقب یا جهت مخالف حریف، خود را خم می کند تا از تماس
بدنی خطا رها شود و گاه اسلحه را در پوزیشن ۹ قرار می دهد یا ول می کند تا «هیت» به حریف انجام شود. اینگیجمنت: حالت قفل کردن تیغه حریف با پیوستن تیغه بازیکن برا انجام حمله (اتک) یا حرکت های دیگر که با «دیس اینگیج» دفع می شود. اینوایتیشن: باز گذاشتن یک محور (لاین) برای تشویق و فریب حریف برای حمله (اتک). اینولُپمنت: حرکت مشابه «بایند» اما با درازای بیشتری از تیغه که با حالت «سیرکل پری» انجام می شود. ب. بالسترا: مشابه حرکت «ادونس» در «ادونس لانژ» با نیرو و سرعت بیشتر. باوت، بوت: یک دور مسابقه کامل بین دو بازیکن. بایند، تیکینگ د بلِید: نیرو وارد کردن با «فورتِی» اسلحه برای دور نگه داشتن شمشیر حریف در محور (لاین) مخالف یا محور (لاین) بیرونی. سیدینگ پری: منحرف کردن حریف از هدف با چرخاندن تیغه به دور اسلحه حریف همراه با خارج کردن اسلحه از حالت «بایند» شده. بروُد سورد: مشابه سابر سنگین وزن دولبه و پهن، مورد استفاده در جنگ های قرون وسطا و صلیبی، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی. بروُکن تایم: شکست (وقفه) زمانی در گام های زمان دار و منظم حمله (اتک) در فریب حریف برای انجام «کانتر اتک» و اجرای حرکت مدنظر بازیکن. بریچز: از
پوشش های محافظتی، شلوار، شلوارک. بک سورد: شمشیر بُران تاریخی از نوع سابر سنگین وزن و تیغه برنده، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی. بلاک: مسدود کردن و جلوگیری از حرکت مدنظر حریف. بلک کارد: کارت سیاه، برای نشان دادن خطاهای جدی برای حذف بازیکن از شرکت و حضور در مسابقات و رویدادهای مربوط؛ همچنین مورد استفاده برای اشخاص حاضر در سالن. بلِید: بخش دوم شمشیر، تیغه اسلحه. بیت، بیت اتک: ضربه ای زدن عمدی به اسلحه حریف برا جلوگیری از بلاک شدن بازیکن یا انجام حرکت پیش روی. پ. پاره، پری: دفاع با اسلحه برای بستن «کانتر» حریف. پامل، پمل: بخش سَری دسته اسلحه. پد: بخش پشتی گارد طراحی شده برای حفظ انگشتان از فشار «گارد»، اکثراً از جنس فلز اسلحه. پرونیشن: حالت دوم درست گرفتن دسته اسلحه در دست، کف دست رو به پایین. پریم: نخستین لاین. پرپریشن: هرگونه حرکتی برای شروع حمله (اتک) همراه با یک حرکت پیشرونده. پرزیدنت، دایرکتور، رِفری: در حکم داور یا بغل دست داور برای تعیین حق تقدم امتیاز (دایرکتور). پره، پله: آماده. پریوریتی، رایت آو وِی: حق تقدم، در سابر و فلوره نشان می دهد که چه کسی امتیاز «هیت» را دریافت می کند. در تجدید نظری سال ۱۹۹۵
که در قوانین اسلحه ها صورت گرفت، اگر امتیاز دو بازیکن برابر باشد و زمان به پایان برسد، کسی امتیاز را می برد که در شروع یک دقیقه مانده به آخر مسابقه، برنده پرتاب سکه شده است. پوینت، اِسکور: امتیاز. پوینت، باتن، سوویچ شمشیر: بخش پنجم و سَری انتهای تیغه اسلحه همراه دکمه حساس به فشار. پوینت این لاین: قرارگیری پوزیشن با زوایه ۱۸۰ درجه آرنج و هم راستایی ساعد و اسلحه. ت. تاکتیک-فنسینگ تایم کیپر: مسئول زمان سنجی. تراست: حمله ای (اتکی) مشابه «لانژ» که با «پوینت» اسلحه انجام می شود. تووش، تاچ: برخورد و هیت موفق. تکنیک تنگ: بخش فلزی که دسته معمولاً پلاستیکی، روی آن پیاده شده است. تیپ: بخش انتهایی و سَری اسلحه. تیقِس: سومین لاین. ج. جوری، جاجز: هیئت داوران متشکل از چهار نفر که بیشتر در «درای-فنسینگ» حضور دارند و رای نهایی توسط داور اصلی داده خواهدشد. چ. چِست پروتکتور: از پوشش های محافظتی، محافظ سینه (ویژه بانوان). چینج آو اینگیجمنت: "??" چینج بیت، کانتر بیت، سیرکل بیت: «بیت» با جهت غیرمنتظره پس از حرکت دایره ای تیغه زیر اسلحه حریف. د. داکینگ: جمع کردن بدن به حالت نشسته (چمباتمه یا کشیده) برای دفع حرکت «فلِش» یا «لانژ».
دایرکت: «هیت» بدون «بیت» به شمشیر در همان لاین اولیه شروع حمله (اتک) یا «ریپوست». دوئل: جنگ تن به تن. دابل، دوبل، دابل تووش، سیمل تینیس: «هیت» تقریباً همزمان (کمتر از ۴۰ میلی ثانیه در اپه که هردو امتیاز می گیرند) تیغه ها به حریف مقابل، بیشتر بدون امتیاز در سابر و فلوره. دابل: حرکت تیغه به صورت یک نیم دایره به دور تیغه حریف برای خارج کردن تیغه بازیکن از حالت «سمای سیرکل» حریف. "??" درای-فنسنیگ، استیم-فنسینگ: بازی بدون «اِسکورینگ اَپرِیتوس» و تجهیزات الکتریکی که درآن بر سر اسلحه یک گردی یا بخش پلاستیکی به جای دکمه استفاده شده است و دو داور حضور داشته و هرکدام «هیت» را ببینند با بالا بردن دست اعلام می کنند. دروبمنت: حرکت مشابه «سمای» در جهت مورب، دایره ای، عمودی یا حتی افقی اما سریع، با وارد کردن ضربه ای (بیتی) محکم به تیغه حریف برای پایین رفتن لاین اسلحه و «گارد» و سپس «هیت» به ساعد، روشی کاربردی برای شکست بلاک حریف در حالت «پوینت این لاین» که درصورت حرفه ای بودن حریف با حرکت «آبسنس آو بلِید» جلوی «کانتر اتک» بازیکن را می گیرد. دیس اینگیج، دگژی: حرکت تیغه به صورت کوچک ترین نیم دایره ممکنه به زیر تیغه حریف برای
انتقال «تیپ» اسلحه بازیکن به لاین مقابل و سپس «کانتر» یا «اکستنشن اتک» به سمت حریف اگر حریف «پری» انجام ندهد، درحالت «پوینت این لاین» ناکارآمد، کار آمد در پوزیشن ۳، ۴ اسلحه حریف. دیسکانکت: دفع شمشیر حریف در جهت مورد نظر. "??" ر. رپیر سورد: با دسته ای بسیار مشابه به «گریپ-ایتالیایی»، با دولبه بُران، با «پوینت» تیز برای ایجاد شکاف در لباس حریف، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی. راند: مرحله. رایت آو وِی: قوانین حق تقدم در امتیازگیری بازیکن در فلوره و سابر، هرمقدار حرکت واضح تر، اصولی تر و تهاجمی تر باشد، شانس حق تقدم گیری (پریوریتی) از داور بیشتر می شود. رد کارد: کارت قرمز، مورد استفاده برای بازیکنی که نقض قوانین کلی و جزئی بازی را دوباره تکرار کند که در نهایت یک امتیاز به حریف داده می شود و درصورت نشان دادن کارت قرمز برای «تووش»، امتیاز گرفته شده بازیکن، داده نمی شود. رولز-فنسینگ: قوانین شمشیربازی. رومیز، ریپریز، ریدابلمنت: نوعی از «دابل اتک» پس از خطا رفتن (میس)، برای گرفتن فرصت «کانتر اتک» از حریف با حمله دوباره و بلافاصله در همان «دایرکت» به سمت «تارگت» قبلی از حریف که در نوع «ریپریز (ریدابلمنت)» به «تارگت»
دیگری تغییر لاین و پوزیشن داده می شود. ریپوست: حمله (اتک) یا «پری» در پاسخ به حرکت حریف. ریتریت: عقب نشینی و حرکت ساده و نرم رو به عقب. رییل: حلقه (قرقره) پشت خط انتهایی برای جمع شدن سیم متصل به بازیکن. ز. زگوند: دومین لاین. ژ. ژاکت: از پوشش های محافظتی، به زیر «لَمه» پوشیده می شود. س. سابر: اسلحه یا یکی ار رشته های ورزشی شمشیربازی. ساکز: از پوشش های محافظتی، جوراب. سپتیم: هفتمین لاین. ست: دسته یا یک بخش چند قسمتی از لوازم شمشیربازی یا مجموعه کامل از ابزارهای مورد استفاده شمشیرباز. ست-فنسینگ: یک دور از مسابقه. سدوبل {"به اشتباه:کِدوبل/ابهام زدایی"}: حساب شدن «هیت» همزمان و دریافت امتیاز توسط دو بازیکن در بازی اپه. سَلوت: حرکتی از اسلحه پیش از شروع و حتی پایان مسابقه برای ادای احترام به حریف به ، و دست دادن در پایان مسابقه، که درصورت انجام نشدن ممکن است، فرد خاطی کارت سیاه بگیرد. سَله، پیست: محل کادربندی برگزاری مسابقه و تمرین شمشیربازی یا باشگاه مسابقات و تمرین. سِمای، سِمی: حرکتی نیم دایره ای برا بردن تیغه حریف از لاین بالا به پایین. سِمای سیرکل: ترکیب حرکت «سِمای» و «نیمه-سرکولار پری» در ابعاد بزرگ تر. سِم
ای بایند، کوقازی، کراس: ترکیب حرکت «سمای» و «بایند» و نگه داشتن تیغه حریف به همراه «گلیز». سوپاینیشن: حالت اول درست گرفتن دسته اسلحه در دست، کف دست رو به بالا. سورد: شمشیر، اسلحه. سوکت: محل اتصال سَری دو (سه) شاخه سیم در پشت «گارد» اسلحه. سیرکل پری، کانتر پری: حرکت مدور تیغه در «پریِ» پوزیشن ۶، ۴، ۸ و ۷ با تیغه به سمت داخل، مشابه «کانتر پری» با تفاوت کاربرد در دفع حمله (اتک) به ویژه در پوزیشن 4. سیکست: ششمین لاین. سیمپل: حرکت ساده. ف. فلوره، فویل: اسلحه یا یکی ار رشته های ورزشی شمشیربازی. فلِش، اَررو: حمله (اتک) ناگهانی با «پوینت» اسلحه به سمت حریف به صورت کشیده و فشار روی پا جلو و گاه همراه با پرش (جامپ). فلِک: حرکت محبوب شمشیربازان حرفه ای که با برخورد «پوینت» اسلحه انجام می شود. در این حرکت شلاق گونه در امتداد «پری»، که تابع قانون «اینرسیست»، در اثر وارد کردن نیرو در جهت حرکت تیغه، تیغه به سمت بیرون خم شده و سپس تیغه را به بدن حریف نزدیک کرده و بخش خم شده با شتاب بیشتر به سمت مخالف لاین قبل خم می شود و به بازیکن اجازه می دهد در «لانژ» و «کانتر اتک» از سمت چپ یا راست، گاه همراه با «جامپ»، فاصله خود را با حر
یف حفظ کند و از بلاک عبور کند. همچنین در «هبت» از پشت در صورت رد شدن از بازیکن کارساز است. فلانژ: معروف به «سابر فلِش»، حرکت «فلِش» در حالت «لانژ» که به صورت کشیده رو به جلو انجام می شود، و خطر شکسته شدن «فویبل» اسلحه بالا است. فنسینگ: رشته ورزشی شمشیربازی. فورتِی: بخش دوم یا سوم اسلحه و بخش نسبتاً پهن تر تیغه نزدیک به دسته اسلحه. فول: خطای عمد یا غیرعمد بازیکن اغلب با دریافت کارت اخطار یا حذف (کارت سیاه). فویبل، دبیل، دبول: بخش سوم یا چهارم اسلحه و نسبتاً شکننده تیغه که برای حرکت های سریع و با تعادل کمتر به خصوص در «بیت». فینت اتک، اِسکیو: حرکتی برای پرت شدن حواس حریف مخصوصاً هنگام حمله (اتک) حریف برای انجام «کانتر اتک» یا «کامپوند اتک». ک. کات: حمله ای (اتکی) که با برخورد لبه تیغه همراه است و «کاتی» که به منظور «هیت» به حریف است و فقط در سابر امتیاز خواهد داشت. کات اور، کوپ: حرکتی مشابه «گلیز» کردن که در آن حریف، اسلحه را در پوزیشن ۳ و ۴ (به سمت «ماسک» حریف) قرارداده و بازیکن در حالت پوزیشن ۶ و کمی پایین تر با سرعت به سمت حریف حمله می کند و فرصت ادامه پری را از حریف گرفته و بلاک می کند. کامپتیشن: مسابقه. کا
مپوند اتک، تقومپما: حمله (اتک) یا «ریپوستی» که با یک الی چند «فینت اتک» برای پرت شدن حواس حریف همراه است. "??" کانتر: پاسخ، بازکوب در مقابل حرکت حریف. کانتر اتک: «استاپ هیت» و حمله (اتک) بلافاصله بدون حرکت اضافی در پاسخ حمله (اتک) حریف. کانتر تایم: پاسخ «کانتر اتک» با «کانتر اتک». "??" کانتر پری: پاسخ «پری» حریف برای جلوگیری و سد کردن «ریپوست». کانتر ریپوست: حمله (اتک) پس از «ریپوست» حریف. کراس اور: حالت ضربدری دو پا وقتی که پای عقب پای جلو را رد کند یا بلعکس که در سابر در حالت اول و به احتمال حالت دوم این حرکت ممنوع و نوعی خطا است. کنت: پنجمین لاین. کویلین، کراس گارد: بخش «هیلت» و تیغه که با هم به شکل چلیپا درآمده اند. کور-ا-کور، کُق-اَ-کُق: تماس بدنی یا برخورد دو دسته اسلحه های بازیکن ها که برخورد، در فلوره و سابر خطا بوده و موجب توقف بازی می شود، در اپه این برخورد درصورت خشن بودن و با نیروی زیاد چه عمدی یا غیرعمدی، خطا محسوب می شود. کِولار: الیاف مقاوم دربرابر پارگی و رسانایی کم مورد استفاده در پوشش اصلی شمشیرباز و دور «ماسک». گ. گارد: به احتمال بخش دوم اسلحه، پهن گونه و فلزی، فولادی یا آلومینیومی جلوی میل
ه دسته برای محافظت از دست شمشیرباز. گتخ: چهارمین لاین. گریپ: بخش میله ای دسته برای نگه داشتن اسلحه. گریپ-ایتالین: دسته ایتالیایی، دسته مشابه «فرنچ» اما با یک میله پشت «گارد» برای نگه داشتن. گریپ-فرنچ: دسته فرانسوی، دسته صاف با «پمل» بزرگ تر. گریپ-پیستول: دسته «پیستول» مانند، به فرم دست و حالت دسته تفنگ. گریت سورد: شمشیر بُران بزرگ دولبه تیز تاریخی که توسط شمشیرزن های قهار، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی. گلو: دستکش، که در نوع سابر دارای یک لایه رسانا به نام منشت است. گلیز، گریز، کوله: حمله با ترفندی است که تیغه بازیکن در راسته تیغه حریف خراشیده می شود و اسلحه با به نوعی بلاک کردن تیغه حریف، «هیت» انجام می دهد. ل. لانژ: حرکت ناگهانی پیشرونده شمشیرباز با زاویه ۱۸۰ درجه پشت زانوی پای پشتی و ۱۲۰ الی ۸۰ درجه پشت زانوی پای جلو. لانگ سورد: مشابه گریت سورد که با یک دست می توان آن را حمل کرد و درازتر است، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی. لاین: محور، جهتی که حمله (اتک) به آن سمت انجام می شود. لاینز: اشاره به پوزیشن ها و محور «پری ها» یا بخش بندی های روی بدن بازیکن ها دارد که از داخل به خارج بدن (به طرف دست مسلح) و
بالا به پایین به ترتیب (۵ (یا پرایم)، ۳) - (۴، ۶) - (۱(یا ۵)، ۲) - (۷، ۸) - (۹) می باشد و ممکن است در رشته های مختلف، متفاوت باشد یا حتی به چهار بخش کاهش یابد. لَمه، وست: لباس رسانا. م. ماسک، مسک: محافظ صورت و سر. ماریجینگ: فولاد استفاده شده در تیغه اسلحه ها. مچ: مجموعه ای از مسابقه های (بوت های) بین دو تیم. مُنشت: در دستکش مخصوص سابریست ها که یک لایه رسانای فلزی در بخش بالاتر از مچ است. مولینه: حرکت کلاسیک چشمگیر آرام با چرخاندن مچ همراه با «دیاگونال پری» که به ندرت در سابر استفاده می شود، برای نشان دادن مهارت شمشیربازی. میس: خطارفتن، از دست دادن «تارگت». ن. نویِم: نهمین لاین بوده که با حالت مورب عمودی اسلحه اجرا می شود و در فلک یا «این-فایتینگ» بیشترین کاربرد دارد. نیوتون: واحد سنجش نیروی وارده از طرف تیغه ها به سطح ها و سنجش حداکثر مقاومت پوشش ها در برابر ضربه ها. و. وان-تو: نوعی «کامپوند اتک» که با دو «پری» برای فریب و سپس دو «دیس اینگیج» همراه است. "??" وایر، کورد: سیم متصل به بازیکن. وارنینگ: هشدار داور پیش از دادن کارت زرد به بازیکن برای رفتارهایی که ممکن است، منجر به تخطی از قوانین شود. وپن، آرم: اسل
حه، ابزار و آلت نبرد، در این صفحه منظور از اسلحه، شمشیر می باشد. ه. هیت، پرِس: ضربه، برخورد به حریف با تیغه یا پوینت، نه با لزوم دریافت امتیاز. هیت زون، تارگت اِریا: محل های مجاز بدن برای «هیت» امتیازگیری با توجه به نوع اسلحه مورد استفاده. هیلت: بخش اول شمشیر، دسته اسلحه که به بخش دوم یعنی تیغه متصل شده است. ی. یلو کارد: کارت زرد، هشداری اولیه برای بازیکنی که قوانین کلی و جزئی بازی را نقض می کند. یو-اس-اف-ای: اتحادیه شمشیربازان ایالات متحده آمریکا.
ویلیام دارک (William Darke) (۱۷۳۶–۲۶ نوامبر ۱۸۰۱)، سربازی آمریکایی بود که با نیروهای بریتانیایی قبل از جنگ انقلابی خدمت نمود. او با نیروهای منظم بریتانیایی تحت فرماندهی سرگرد ژنرال ادوارد برادوک در سفر اکتشافاتی ۱۷۵۵ خود به دره تحت کنترل فرانسویانِ اوهایو به عنوان بخشی از جنگ فرانسویان با سرخپوستان خدمت نمود. نیروهای بریتانیایی شکست خوردند و برادوک نیز مرد. دارک نجات یافت تا به عنوان یک کاپیتان در شروع جنگ انقلابی آمریکا به مأموریت فرستاده شود. او در نبرد جرمن تاون اسیر شد. وی به عنوان سرهنگ هنگ های همپشایر و برکلی در تسخیر ژنرال چارلز کورن والیس فرماندهی نمود. دارک اغلب عضوی از قانونگذاری ویرجینیا طی معاهدهٔ ۱۷۸۸ میلادی بود که به نفع قانون اساسی فدرال رأی داد. او به عنوان یکی از سرهنگ دوم های هنگ «لویز» در ۱۷۹۱ میلادی، جناح چپ ارتش سنت کلیر را طی شکستش از سرخپوستان میامی در ۴ نوامبر فرماندهی نمود. او دو تغییر ناموفق در آن جنگ داشت: پسر جوان ترش کاپیتان جوزف دارک در دومین تغییر مرد و خودش نیز مجروح شده و به سختی نجات یافت. دارک نامه ای به رئیس جمهور جورج واشینگتن نوشت که نبرد را در آن توصیف می نمود. سپس دارک
به عنوان سرلشکر بر شبه نظامیان ویرجینیا خدمت نمود. اوان زندگی. ویلیام دارک در شهرستان باکس پنسیلوانیا در ۶ مه ۱۷۳۶ میلادی بدنیا آمد، او به گفته «تاریخ دوستان هوپول» پسر جوزف دارک و همسرش بود. او از نسل ساکنین کوئیکر اولیه در آبشارهای شهرستان باکس بود. وی از خویشاوندان بنیامین راش، امضاء کنندهٔ اعلامیه استقلال ایالات متحده بود. دارک در ۱۷۴۰ میلادی هنگامی که یک کودک جوان بود با خانواده اش به «انشعاب الک» نزدیک شپهردستاون ویرجینیا نقل مکان نمود. دارک دو برادر و یک خواهر داشت. هنگامی که کودک بود به خانواده اش کمک می کرد: با ماهیگیری، شخم زدن و کشاورزی. او را به عنوان «مردی با دستانی قوی» و «هرکولی» توصیف شده است. حرفه نظامی. طی جنگ فرانسویان و سرخپوستان، دارک با جورج واشینگتن در سفر اکتشافاتی برادوک ۱۷۵۵ میلادی تحت فرماندی ژنرال بریتانیایی ادوارد برادوک خدمت نمود. برنامه برادوک تسخیر دژ دوکوئسن از فرانسویان جهت بدست آوردن کنترل بر رودخانه و دره اوهایو بود. گرچه که تلفات زیادی وجود داشت و بریتانیاییان شکست خوردند، دارک زخمی نشد. برادوک در نبرد کشته شد. دارک در جنگ انقلابی آمریکا به عنوان کاپیتان ارتش قاره ای در هن