Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نریکومی (ژاپنی: 練り込み، به معنای "خمیر کردن") تکنیکی هنری برای ساخت سفال ژاپنی در چندین رنگ از خاک رس است. این تکنیک را neriage (練上げ) نیز می نامند، اگرچه این اصطلاح به پرتاب چندین خاک رس رنگی روی چرخ نیز اشاره دارد. تاریخ. "نریکومی" یک اصطلاح ژاپنی معاصر است. تکنیک های سرامیک مرمرسازی که در مصر و چین استفاده میشده و از طریق رومیان تا غرب نیز گسترش یافت. سرامیک های اولیه در شهر استوک-آن-ترنت از بیش از یک رنگ خاک رس برای جلوه های تزئینی استفاده می کنند. در انگلستان از آن به عنوان agateware (ظروف عقیق)یاد می شد . در ژاپن چند قطعه از دوره مومویاما و دوره ادو و همچنین "مینگئی" وجود دارد که در حدود سال های 1978 تا 1995 انفجاری از آن وجود داشت که احتمالاً به دلیل تبلیغات آیدا یوسوکه و ماتسوی کوسی بود که کار خود را به عنوان "نریاگه معرفی می کرد" . این اصطلاح در دهه 1970 برای توصیف حس خمیری "سفال استفاده میشد" . یوسوکه آیدا در یک تبلیغ تلویزیونی برای نسکافه بود و فنجان های قهوه نریکومی او در دسترس اولین افرادی بود که در آن تبلیغ شرکت کردند و به نظر می رسد که تقریباً در آن زمان ،نریکومی وارد واژگان شده است. این روش در قر
ن هفتم چین در دودمان تانگ استفاده شده است. حداقل دو نویسه چینی برای توصیف تغییرات این تکنیک (یک سطح، یک ساختار) وجود دارد. تکنیک. طراحی به گونه ای ایجاد شده است که از میان یک بلوک طویل سفالی امتداد می یابد، شبیه به عصاهای شیشه کاری شده مورین و یا روش ایتالیایی هزاران گل. با برش اسلب های نازک بلوک، طرح را می توان تکرار کرد، یا به طور مکرر مونتاژ کرد یا روی یک قطعه بزرگتر اعمال کرد.
ما مسلح به الله اکبریم ترانه ای انقلابی، مارش نظامی از پاسداران سپاه در جنگ ایران عراق است که برای سید روح الله خمینی داخل حسینیه جماران اجرا شد و بیش از سی سال به عنوان تیتراژ برنامهٔ خبری شبکه یک صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد. متن سرود برگرفته از فتح مکه به دست پیامبر است. حذف. انصار حزب الله در سال ۱۳۸۴ به حذف این ترانه از تیتراژ اخبار کل شبکه های تلویزیون جمهوری اسلامی اعتراض کرد. متن سرود. ما مسلح به الله اکبریم - بر صف دشمنان حمله می بریم ما همه پیرو خط رهبریم - بر صف مشرکان حمله می بریم لا اله لا اله لا اله الا الله - لا اله لا اله لا اله الا الله وحده وحده وحده وحده - انجز انجز انجز وعده نصر نصر نصر عبده ' لا شریک لا شریک لا شریک له انجز وعده و نصر عبده / انجز وعده و نصر عبده / الله اکبر خمینی رهبر
اتحادیه بین المللی پرنده شناسان، که قبلاً به عنوان کمیته بین المللی پرنده شناسی شناخته می شد، گروهی متشکل از ۲۰۰ پرنده شناس بین المللی است و مسئولیت کنگره بین المللی پرنده شناسی و سایر فعالیت های بین المللی پرنده شناسی را بر عهده دارد که توسط کمیته های دائمی آن انجام می شود. کنگره بین المللی پرنده شناسی. مجموعه کنگره بین المللی پرنده شناسی قدیمی ترین و بزرگترین مجموعه بین المللی از نشست های پرنده شناسان را تشکیل می دهد که توسط اتحادیه بین المللی پرنده شناسان سازماندهی شده است. اولین جلسه در سال ۱۸۸۴ بود. جلسات بعدی تا سال ۱۹۲۶ نامنظم بود، از زمانی که جلسات هر چهار سال یک بار برگزار می شود، به جز دو جلسه از دست رفته در طول جنگ جهانی دوم باقی جلسات منظم برگزار شده است.
سیتوکروم ب پروتئینی است که در میتوکندری سلول های یوکاریوتی یافت می شود و به عنوان بخشی از زنجیره انتقال الکترون عمل می کند ]این پروتئین زیرواحد اصلی کمپلکس های سیتوکروم bc1 و b6f است. عملکرد. در میتوکندری یوکاریوت ها و در پروکاریوت های هوازی، سیتوکروم ب جزء مجموعه زنجیره تنفسی III است () - همچنین به عنوان کمپلکس bc1 یا ubiquinol-cytochrome c ردوکتاز شناخته می شود. این کمپلکس ها در انتقال الکترون و پمپاژ پروتون ها برای ایجاد نیروی محرکه پروتون (PMF) نقش دارند. این گرادیان پروتون برای تولید آدنوزین تری فسفات استفاده می شود. این کمپلکس ها نقش حیاتی در سلول ها دارند. ساختار. سیتوکروم ب/ب6 یک پروتئین غشایی یکپارچه از تقریباً ۴۰۰ اسید آمینه است که احتمالاً دارای ۸ بخش گذرنده است. در گیاهان و سیانوباکتری ها، سیتوکروم ب۶ از دو زیرواحد پروتئینی تشکیل شده است که توسط ژن های petB و petD کدگذاری می شوند. سیتوکروم ب/ب۶ به صورت غیر کووالانسی دو گروه هم را به نام های b562 و b566 متصل می کند. چهار باقی مانده هیستیدین حفظ شده به عنوان لیگاندهای اتم های آهن این دو گروه هِم فرض می شوند. استفاده در فیلوژنتیک. سیتوکروم ب به دلیل
تنوع توالی آن معمولاً به عنوان ناحیه ای از DNA میتوکندریایی برای تعیین روابط فیلوژنتیکی بین ارگانیسم ها استفاده می شود و در تعیین روابط درون خانواده ها و جنس ها بیشترین کاربرد را دارد. مطالعات تطبیقی مربوط به سیتوکروم ب منجر به طرح های طبقه بندی جدید شده است و برای اختصاص گونه های جدید توصیف شده به یک جنس و همچنین برای تعمیق درک روابط تکاملی استفاده شده است. اهمیت بالینی. جهش در سیتوکروم ب در درجه اول منجر به عدم تحمل ورزش در بیماران انسانی می شود. اگرچه در موارد نادرتر، آسیب شناسی شدید چند سیستمی نیز گزارش شده است. جهش های تک نقطه ای در سیتوکروم ب "پلاسمودیوم فالسیپاروم" و "P. berghei" با مقاومت به داروی ضد مالاریا اتواکون همراه است. ژن های انسانی. ژن های انسانی که پروتئین های سیتوکروم ب را کد می کنند عبارتند از:
مدرسهٔ الغ بیگ بخارا یک مدرسهٔ دینی در میانهٔ تاریخی شهر بخارا است که در سال ۱۴۱۷ از سوی پادشاه و ستاره شناس تیموری الغ بیگ (۱۴۰۹–۱۴۴۹) ساخته شد. این سازه یادگار دوران شکوفایی معماری آسیای میانه است که در ساخت آن از سازه های دیگر شهرهای آسیای میانه الگوبرداری شده است. امروزه، این مدرسه تنها سازه در این مقیاس است که از زمان فرمانروایی تیموریان در بخارا به جا مانده است. این مدرسه همچنین کهن ترین سازهٔ بجا مانده از میان سه مدرسه ای ست که از سوی الغ بیگ در بخارا ساخته شده است. این مدرسه در برابر مدرسهٔ عبدالعزیزخان جای دارد و یک مجموعهٔ معماری یگانه را با آن تشکیل می دهد. در معماری ماوراءالنهر نمونه های جفتی ای دیده می شوند که دربردارندهٔ دو ساختمان با نماهای روبروی هم یا به اصطلاح «قاچ» (= دو، جفت) هستند. مدرسهٔ عبدالعزیزخان و الغ بیگ هم در شمار همین نمونه هاست. مدرسهٔ الغ بیگ به عنوان بخشی از «میانهٔ تاریخی شهر بخارا» در سال ۱۹۹۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت. امروزه مدرسه الغ بیگ «موزهٔ تاریخ بهسازی سازه های تاریخی در بخارا» را در خود جای داده است.
بیکینی پرنسس لیا () لباسی نمادین است که آن را کری فیشر، بازیگر نقش پرنسس لیا در سومین فیلم "جنگ ستارگان" با عنوان "بازگشت جدای تولید شده در سال" (۱۹۸۳) پوشیده بود. لباس «لیای برده» که تنها در دو صحنهٔ این فیلم نمایش داده شد، کری فیشر را به یک نماد جذابیت تبدیل کرده است. این لباس به جایگاه بالایی در نماد فرهنگ پاپ رسید و باعث ایجاد نمونه های مختلف و محبوبیت بالایی شده است. پیتر دبلیو لی استدلال می کند که این بیکینی نشان دهنده ناچاری و درماندگی لیا است، اما او حتی در آن لباس ذلت آور وقار و متانت خود را حفظ می کند و نماد فمینیسم باقی می ماند. منتقدی از روزنامه "گاردین" برای اهمیت بیشتر این لباس فراتر از عملکرد آن به عنوان یک نماد جنسی گفت که این لباس نمایانگر مرحله مهمی در رابطه پیچیدهٔ پرنسس لیا با هان سولو است. جنس این لباس ازفلز برنج است و به آن لقب "بیکینی فلزی" یا "بیکینی طلایی" لیا داده شده است. این لباس در حراجی به قیمت 175 هزار دلار فروخته شد. این لباس هفت تکه که شامل حلقه های باسن، بازو و دستبند نیز می شود، در طی یک فروش دو روزه که شامل بیش از 500 مورد از لوازم هالیوود بود، به یک پیشنهاد دهنده ناشناس رس
ید. این لباس که پرنسس لیا پس از اسیر شدن توسط Jabba the Hutt و مجبور شدن به بردگی پوشیده بود، در میان طرفداران "جنگ ستارگان" مورد علاقه فرقه قرار گرفت. حراج Heritage مستقر در دالاس، که میزبان این فروش بود، آن را به عنوان «به یاد ماندنی ترین» لباس ها در تاریخ فرنچایز توصیف کرد. اما این لباس همچنین به دلیل جنسیت زدایی فیشر و شخصیت او مورد انتقاد قرار گرفته است. در سال 2016، این بازیگر فقید ناراحتی خود را از «تقریبا برهنه بودن» توصیف کرد و به NPR گفت: «این انتخاب من نبود. وقتی (کارگردان جورج لوکاس) لباس را به من نشان داد، فکر کردم شوخی می کند و این مرا بسیار عصبی کرد.»این لباس بر اساس طرح هایی توسط طراح لباس، نیلو رودیس جامرو، توسط جواهرساز و مجسمه ساز ریچارد میلر با استفاده از رزین و یورتان ساخته شده است. در یک مستند پشت صحنه، میلر بعداً گفت که ظاهر «کم» این لباس برای نشان دادن چگونگی رشد شخصیت فیشر در طول سه گانه اصلی بوده است.میلر که در سال 2022 در سن 80 سالگی درگذشت، گفت: "جرج (لوکاس) گفت: "ما می خواهیم نشان دهیم که پرنسس لیا در حال بزرگ شدن است." میلر به یاد می آورد که فیشر بیکینی را "دوست نداشت" و دلیل آن
را ضعیف بودن آن می دانست. او لباس را با استفاده از یک مانکن از بدن فیشر طراحی کرده بود، اما وقتی نوبت به فیلمبرداری فیلم رسید، او گفت: «اگر نه بیشتر، او باید 10 پوند وزن کم کرده باشد. فروش دو روزه Heritage Auctions که روز جمعه به پایان رسید، مجموعا 5.9 میلیون دلار فروخته شد. یکی دیگر از آیتم های بزرگ حراج، قطعه دیگری از تاریخ «جنگ ستارگان» بود: یک مدل صفحه نمایش از بال Y که حمله به ستاره مرگ را پیش از نابودی توسط دارث ویدر در «یک امید جدید» در سال 1977 هدایت می کرد. بر اساس حراج Heritage، اثر کالین کانتول، مدل ساز، ستاره جنگنده به قیمت 1.55 میلیون دلار فروخته شد تا به سومین گران قیمت ترین وسیله نمایشگر «جنگ ستارگان» تبدیل شود که تا به حال زیر چکش گذاشته شده است.
شان هیدر (زاده ۲۳ ژوئن ۱۹۷۷) یک نویسنده و فیلم ساز زن آمریکایی است. از آثار برجسته این کارگردان می توان به فیلم های "تلولا" (۲۰۱۶) و "کودا" (۲۰۲۱) اشاره کرد. زندگی شخصی. هیدر در ۲۳ ژوئن ۱۹۷۷ در کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده به دنیا آمد. او از دانشگاه کارنگی ملون فارغ التحصیل شد. هیدر با بازیگر و تهیه کننده دیوید نیوسام ازدواج کرده است که از او دو فرزند دارد. او دختر هنرمندان مگس هریس و لایوس هیدر است که هر دوی آنها مهاجر هستند، مگس هریس اهل ولز و لایوس هیدر اهل مجارستان است.
خِسوس ماریانو آنگوی گیل (زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال و دروازه بان بازنشستهٔ اهل اسپانیا است که در فوتبال آمریکایی نیز به عنوان شوت زن بازی می کرد. او در پنج فصل، در ۹ بازی لا لیگا برای باشگاه اصلی خود، بارسلونا به میدان رفت و بیشتر اوقات انتخاب سوم بود. او در نوامبر ۲۰۲۲ به بیماری پارکینسون مبتلا شد. فوتبال. آنگوی که در الاگون، زاراگوزا به دنیا آمد، محصول رده های جوانان باشگاه فوتبال بارسلونا بود. با این حال، او اولین بازی حرفه ای خود را با لوگروئنس انجام داد و در دهه ۲۰ زندگی خود، چندین فصل را با تیم B کاتالان ها گذراند و سه سال در دسته دوم بازی کرد. پس از خروج آندونی زوبی زارتای افسانه ای و قبل از ورود ویتور بایا، آنگوی از مصدومیت های کارلس بوسکتس به عنوان انتخاب اول استفاده کرد تا در ۹ بازی لا لیگا به میدان برود. با نزدیک شدن به پایان فصل ۹۶–۱۹۹۵، هم او و هم سرمربی یوهان کرایف (که دخترش با این بازیکن ازدواج کرده بود) باشگاه را ترک کردند؛ پس از یک دورهٔ بی تأثیر در باشگاه فوتبال کوردوبا، از فوتبال بازنشسته شد. فوتبال آمریکایی. آنگوی هفت سال (۲۰۰۳–۱۹۹۶) را در تیم لیگ ملی فوتبال اروپا، بارسلونا دراگونز به
عنوان شوت زن گذراند و سپس به ایتالیا رفت و به برگامو لاینز (IFL) پیوست. در سال ۱۹۹۹، او یک دوره آزمایشی ناموفق با دنور برانکوز، قهرمان وقت لیگ ملی فوتبال داشت. سه سال بعد، آنگوی در تیم تهاجمی برتر لیگ ملی فوتبال اروپا انتخاب شد.
مِسینی یا مِسنه (یونانی: Μεσσήνη")" که رسماً مسینی باستانی نام دارد، یک جامعه محلی "(topiki koinotita)" در شهرستان مسینی در منطقه مسینا و سرزمین پلوپونز کشور یونان است. بیشتر منطقه مسینی باستان شامل ویرانه های دولت شهر مِسِن از عصر کلاسیک است که توسط اپامینونداس در سال ۳۶۹ قبل از میلاد، پس از نبرد لئوکترا و اولین تهاجم تبیان به پلوپونز، بازسازی شد. اپامینوداس از همه خانواده هایی که در طول جنگ های طولانی با دولت سرکوبگر اسپارت، به بردگی گرفته شده بودند، دعوت کرد پس از شکست اسپارتی ها به زادگاه خود بازگردند و شهر مسینی را برایشان از نو ساخت. این مسینی جدید که ایجاد شد، همین مکانی است که امروزه به نام مسینی باستانی می شناسیم و بر روی خرابه های ایثما، شهری باستانی که در اصل متعلق به یونانیان آخایی بود، ساخته شده است. در حال حاضر این ویرانه ها یک جاذبه تاریخی مهم هستند. بخش اعظم آن از نظر باستان شناسی حفاری شده و بخشی از آن برای مطالعه و بازدید عمومی و همچنین برای رویدادهای مختلف بازسازی یا حفظ شده است. سایت هرگز به طور کامل متروک نشد. دهکده کوچک ماوروماتی جایی در اطراف چشمه ای به نام کلپسیدرا وجود داشته و مسکونی
بوده است. تاریخ. منبع باستانی اصلی دربارهٔ مسینی "راهنمای یونان" از پوسانیاس است که بین ۱۵۵ و ۱۶۰ میلادی از آن شهر بازدید کرده بود. حفاری این سایت در ۱۰ آوریل ۱۸۲۹ با کمیسیون علمی فرانسوی اکسپدیشن مورئا، به سرپرستی گیوم آبل بلوئه، در پایان جنگ استقلال یونان آغاز شد. حفاری های فعلی پتروس تملیس، که در سال ۱۹۸۶ مجوز حفاری را از شورای باستان شناسی آتن دریافت کرد، نشان می دهد که کاوش سیستماتیک سایت برای اولین بار توسط Themistoklis Sofoulis از انجمن باستان شناسی آتن در سال ۱۸۹۵ انجام شد. از آن زمان، تعدادی از باستان شناسان برجسته، مانند جورج اویکونوموس (در ۱۹۰۹ و ۱۹۲۵)، آناستاسیوس اورلاندوس (در سال ۱۹۵۷)، و حداقل حفاری فعلی پتروس تملیس (در سال ۱۹۸۶) مشارکت داشته اند. موزه ای از یافته های گسترده آنها در داخل دیوارهای شهر قدیمی ساخته شده است. این سایت در سال ۲۰۱۱ جایزه اتحادیه اروپا برای میراث فرهنگی / جایزه اروپا نوسترا را دریافت مسانا در عصر برنز. در طول عصر برنز، کاخی در پیلوس از نظر سیاسی و اقتصادی مسنیا را تحت کنترل داشت. لوح خطی B از آنجا، PY Cn 3، به منطقه ای به نام "مزانا" در یونانی با لهجه مسینی اشاره کرده.
این منطقه در آن دوره ساحلی بدون شهر بود. مسنه در زمان تبای. بازسازی شهر. پس از شکست ارتش اسپارت در نبرد لئوکترا در بویوتیا، ۳۷۱ قبل از میلاد، مردم مسنیا بار دیگر علیه اربابان اسپارتی خود شورش کردند. این بار ژنرال پیروز، اپامینوداس، با ارتشی از وارد پلوپونسوس شد. اپامینوداس تصمیم گرفت با ساختن سه شهر مستحکم، مگالوپولیس و مانتینیا در آرکادیا و مسینا، از پلوپونسوس مستقلاً دفاع کند. پس از اقدامات لازم برای یاری گرفتن از خدایان، قربانی کردن و دعوت از ارواح حاکمان و قهرمانان گذشته برای زندگی در مسن، از جمله ملکه مسینی، Epaminondas، مهندسان ساختمان و صنعتگران از همه جا دعوت شدند تا شهر را از نو برسازند. در ۸۵ روز، ارتش ها و تبعیدیان ترکیبی که توسط مهندسان و صنعتگران هدایت می شدند، شهر محصور مسینی را تکمیل کردند. این شهر شامل کوه ایثما و زمین های کشاورزی و آذوقه کافی برای مقاومت در برابر محاصره نامحدود بود. این سیاست تقریباً بلافاصله توجیه شد. پس از خروج ارتش تبای، اسپارت ها تلاش کردند تا مسنیا را پس بگیرند ولی سپس شهر با مقدونی ها متحد شد. این بار مبارزه طولانی با اسپارت با فتح یونان توسط مقدونیه به پایان رسید. پس ا
ز خروج متفقین، شهر جدید و سرنوشت استقلال مسنیا به دست تبعیدیان مسنیایی که عمدتاً از سیسیل و شمال آفریقا بازگشته بودند، سپرده شد. ظاهراً آنها برای حدود ۳۰۰ سال جامعه ای گذرا را در تبعید یا دیاسپورا حفظ کرده بودند. آنها به گویش دوریک صحبت می کردند. پاوسانیاس گزارش می دهد، «حتی تا به امروز آنها آن را در خلوص آن بهتر از هر جای دیگری در پلوپونز حفظ می کنند.» دیوار مستحکم. . مسینی یک دیوار مدوّر با طول، عرض و ارتفاع دارد. این بنا توسط ۳۰ برج نگهبانی مربع یا نعل اسبی شکل (و احتمالاً پادگان) با درهایی که اجازه عبور به یک گذرگاه محافظت شده در بالای دیوار را می داد، مستحکم شده بود. دیوار توسط دو دروازه اصلی که توسط سازه های محافظ و مستطیل شکل با لنگه ای از سنگ آهک احاطه شده بودند، به داخل راه داشتند. از طریق دروازه آرکادیا به سمت شمال راه داشت بناهای عمومی و تاریخی. پوسانیاس شرحی از شهر، معابد و مجسمه های اصلی آن، چشمه های آن، بازار و سالن ورزشی، آسکلپییون، محل قربانی، مقبره قهرمان Aristomenes و معبد زئوس ثبت کرد. ایتوماتاس در قله آکروپولیس مجسمه ای داشت که مجسمه ساز معروف آرگیو، آگلاداس، برای ادای احترام به هلُتس های
مسینیایی که در پایان جنگ سوم مسنیا در ناوپاکتوس ساکن شده بودند، ساخته بود.
ویلیام اندرسون (به انگلیسی: William Anderson)، (زاده ۱۸ دسامبر ۱۸۴۲ – درگذشته ۲۷ اکتبر ۱۹۰۰) یک جراح انگلیسی متولد شوردیچ لندن بود. او پروفسور آناتومی در آکادمی سلطنتی لندن و مجموعه دار و محقق مهم هنر ژاپن بود. او اولین رئیس انجمن ژاپن بود. اختلال ژنتیکی بیماری اندرسون فابری به نام او نامگذاری شده است. زندگی نامه. اندرسون در مدرسه شهر لندن، مدرسه هنر لمبث (جایی که مدال آناتومی هنری به او اعطا شد) و بیمارستان سنت توماس (جایی که جوایز متعددی نیز دریافت کرد) تحصیل کرد. او در سال ۱۸۶۹ عضو کالج سلطنتی جراحان شد. در بیمارستان سنت توماس، در سال ۱۸۷۱ به عنوان ثبت کننده جراحی و دستیار نشان دهنده آناتومی منصوب شد. در سال ۱۸۷۳، او به توکیو، ژاپن نقل مکان کرد و در آنجا استاد آناتومی و جراحی در کالج پزشکی امپراتوری نیروی دریایی بود و سخنرانی هایی به زبان انگلیسی و ژاپنی ارائه کرد که برای این منظور آموخت. در اینجا، او مجموعه های خود را جمع آوری کرد و مطالعه خود را در مورد هنر ژاپنی آغاز کرد. او سرانجام در سال ۱۸۹۵ به عنوان فرمانده شوالیه فرمان طلوع خورشید ژاپن منصوب شد. او در سال ۱۸۸۰ به بیمارستان سنت توماس در لندن بازگشت
و در نهایت به عنوان مدرس ارشد آناتومی مشغول به کار شد. او در سال ۱۸۹۱ به عنوان استاد آناتومی در آکادمی سلطنتی انتخاب شد. او اولین توصیف از اختلال ژنتیکی را منتشر کرد که بعدها به عنوان بیماری اندرسون فابری شناخته شد. او دو بار ازدواج کرده بود. مجموعه ها. در سال ۱۸۸۱، موزه بریتانیا مجموعه بیش از ۲۰۰۰ نقاشی ژاپنی و چینی اندرسون را خریداری کرد و مطمئن شد که یکی از بزرگ ترین مجموعه های این چنینی را در اروپا دارد (و هنوز هم دارد). بین سال های ۱۸۸۲ و ۱۹۰۰، اندرسون مجموعه ای از تقریباً ۲۰۰۰ کتاب مصور ژاپنی چاپ شده با بلوک های چوبی را به کتابخانه کنونی بریتانیا اهدا کرد. او نویسنده کاتالوگ توصیفی و تاریخی مجموعه ای از نقاشی های ژاپنی و چینی در موزه بریتانیا (۱۸۸۶) بود و همچنین هنرهای تصویری ژاپن (۱۸۸۶).
جغد نیوزیلندی یا مورپورک که رورو نیز نامیده می شود، جغد قهوه ای کوچکی است که در سراسر نیوزیلند و تاسمانی یافت می شود. در سال ۱۷۸۸ توسط یوهان فریدریش گملین توصیف شد و تا سال ۱۹۹۹ به عنوان همان گونه بوبوک استرالیایی در سرزمین اصلی استرالیا در نظر گرفته می شد. نام آن از ندای دو صدایی آن گرفته شده است. چهار زیرگونه از مورپورک شناخته شده است که یکی از آنها منقرض شده است و دیگری که فقط به عنوان یک جمعیت دورگه وجود دارد. این پرنده تقریباً ۲۰ نام رایج جایگزین دارد، از جمله موپوک و بوبوک. مورپورک دارای پرهای قهوه ای تیره با لکه های رنگ پریده برجسته و چشمان زرد طلایی است. معمولاً شب زی است، اگرچه گاهی در سپیده دم و غروب فعال است، اما در نقاط خلوت شاخ و برگ درختان خلوت می کند. بیشتر از حشرات و مهره داران کوچک تغذیه می کند و با هجوم به آنها از روی درختان شکار می کند. اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت، مورپورک را به دلیل گستره وسیع و جمعیت ظاهراً پایدار، آنها را در دسته کمترین نگرانی ارزیابی کرده است. طبقه بندی. جان لاثام، طبیعت شناس انگلیسی، دربارهٔ جغد نیوزلندی در سال ۱۷۸۲ در اثر خود (خلاصه ای "از پرندگان)" نوشت. یوهان
فریدریش گملین طبیعت شناس آلمانی در سال ۱۷۸۸ مورپورک را توصیف کرد. "Morepork" مورپورک توسط اتحادیه بین المللی پرنده شناسان به عنوان نام رسمی تعیین شده است. گرلوف فوکو میس و ارنست مایر طبقه بندی جغد بوبوک را بسیار چالش برانگیز می دانستند، مایر در سال ۱۹۴۳ اظهار داشت که این یکی از دشوارترین مشکلاتی است که من تاکنون با آن مواجه شده ام. دیوید فلی طبیعت شناس استرالیایی در کتاب خود در سال ۱۹۶۸، "نگهبانان شب بوته ها و دشت"، مشاهده کرد که بوبوک های تاسمانی بیشتر شبیه بوبوک های نیوزلند هستند تا بوبوک مربوط به سرزمین اصلی استرالیا، اگرچه او از میس در برخورد با آنها به عنوان یک گونه پیروی کرد. جانت نورمن و همکارانش "دی ان ای سیتوکروم ب" سه زیرگونه (و همچنین جغد قدرتمند) را آزمایش کردند تا مطمئن شوند که آیا نزدیک ترین خویشاوند در تولید مثل با آخرین ماده بازمانده بوبوک نورفولک استفاده شده است یا خیر. آنها کشف کردند که اگرچه بوبوک نورفولک از نظر پر و بال شبیه به بوبوک تاسمانی است، اما از نظر ژنتیکی به زیرگونه نیوزیلندی بسیار نزدیکتر است. در واقع، این دو از نظر ژنتیکی به قدری به هم نزدیک بودند که به این فکر کردند که آیا بوبو
ک نورفولک اصلاً باید به عنوان یک آرایه (زیست شناسی) جداگانه شناخته شود، اگرچه آنها اذعان داشتند که این دو از نظر ظاهری به راحتی قابل تشخیص هستند، بنابراین این سه را به عنوان زیرگونه حفظ کردند. دی ان ای بوبوک تاسمانی تنها ۲٫۷ درصد از دو بوبوک دیگر فاصله داشت، در حالی که دی ان ای جغدهای قدرتمند ۴٫۴ درصد از یکدیگر فاصله داشتند. به همین دلیل، بوبوک استرالیایی از بوبوک بومی تاسمانی و مورپورک در جلد ۵ "کتاب راهنمای پرندگان جهان" جدا شد. با این حال، چندین نویسنده، از جمله لس کریستیدیس و والتر بولز، معتقد بودند که در داده های مطالعه نورمن، اصلاً از هیچ بوبوک استرالیایی نمونه برداری نشده، و در نتیحه تفسیر اشتباهی بوجود آمده است. آنها با سه گونه (جنوبی، بوبوک های بومی تاسمانی و مورپورک) به عنوان یک گونه برخورد می کردند. مایکل وینک و همکارانش با بررسی شخصیت های مورفولوژیکی و ژنتیکی (سیتوکروم "ب") به این نتیجه رسیدند که بووبوک استرالیایی از مورپورک بیشتر متمایز است، همان طور که بوبوک تاسمانی که باید به وضعیت گونه ای به عنوان "نینوکس لکوپسیس (جغدهای تاسمانی و جزایر در تنگه باس)" ارتقا یابد. زیرگونه ها. چهار زیرگونه از "مو
رپورک" توسط اتحادیه بین المللی پرنده شناسان به رسمیت شناخته شده است که دو گونه از آنها منقرض شده اند: ریخت شناسی. مورپورک ۲۶ تا ۲۹ سانتی متر بلندی دارند، ماده ها کمی بزرگتر از نر هستند. ماده ها وزنی برابر با ۱۷۰ تا ۲۱۶ گرم دارند و نرها ۱۴۰ تا ۱۵۶ گرم. مورپورک عموماً دارای سر و قسمت بالایی قهوه ای تیره، با لکه های قهوه ای کم رنگ روی سر و گردن و نشانه های سفید در بقیه قسمت های بالایی هستند. ابروهای زرد مایل به سفید کم رنگ، پوشش گوش قهوه ای تیره و گونه ها قهوه ای است. چشم ها زرد تا زرد طلایی است. پرهای چانه و گلو قهوه ای با رگه های قهوه ای تیره است. پرهای قسمت زیرین عمدتاً قهوه ای تیره با لکه ها و رگه های قهوه ای و سفید است و علائم بزرگتر روی شکم باعث می شود در کل رنگ پریده تر به نظر برسد. دم بالایی قهوه ای تیره با نوارهای قهوه ای روشن تر است. نوک به رنگ آبی مایل به خاکستری کم رنگ با لبه برش سیاه است. پاها نارنجی یا زرد با پنجه های سیاه است. مورپورک جوان تا سال سوم یا چهارم خود پرهای دوران بلوغ را درنمی آورند. نوک پرهای نوجوان ها سفید و کرکی است، که بقایای پرهای توده هاست. این پرها در طول زمان فرسوده می شوند و ب
ه مدت طولانی روی سر باقی می مانند. پرهای سر، گردن و قسمت زیرین به طور کلی پف تر هستند. پرهای آنها در کل تیره تر از پرهای بزرگسالان و قهوه ای مایل به خاکستری است. پراکندگی و زیستگاه. در جزیره شمالی نیوزیلند، از بندر رانگاونو در جنوب تا جنوب تاراناکی و غرب تاورانگا، دریاچه تائوپو، و وانگانوی، و همچنین بین موروپارا و هانگاروا در شمال شرقی، و جنوب مناواتو، ولینگتون و وایراراپا در جنوب رایج است. و در خارج از این مناطق غیر معمول است. در جزیره جنوبی، بیشتر در غرب آلپ جنوبی در اطراف مارلبورو و در سرزمینهای جنوبی تر رایج است. در جزیره استوارت / راکیورا و جزایر فراساحلی رایج است. در تاسمانی و جزیره کینگ و سایر جزایر تنگه باس نیز گستردگی دارند. در جنوب ویکتوریا و یک بار نیز در نیو ساوت ولز ثبت شده است. رفتار. آنها معمولاً به صورت تکی، جفت یا در گروه های خانوادگی کوچک شامل یک جفت بالغ و حداکثر سه جوان دیده می شوند. هریر مردابی استرالیایی بیشتر مورپورک جوان را شکار کنند. در طول روز، بیشتر مورپورکها در لانه می خوابند. اگرچه عمدتاً شب زی هستند، اما گاهی اوقات در سحر(پگاه رو) و غروب فعال هستند. زمان های اصلی شکار، عصرها و صب
ح ها، با وقفه های کوتاه فعالیت در طول شب است. در شب های تاریک، آن ها اغلب نشسته اند، و به ویژه اگر هوا بد باشد، در عوض ممکن است در نور روز شکار کنند. زادآوری. مورپورک ها هرجایی که درختان به اندازه کافی بزرگ باشند لانه می کنند. تغذیه. اگرچه تکنیک اصلی شکار آنها پرشهای سریع است، اما آنها پرندگانی چابک با بال های سریع و شبیه شهباز هستند و توانایی مانور سریع هنگام تعقیب و شکار حشرات را دارند. آنها حیوانات مختلفی را شکار می کنند - عمدتاً بی مهرگان بزرگ از جمله سوسک اسکاراب و هوهو، پروانه، کرم، عنکبوت، ملخ، و در نیوزیلند، جیرجیرک های سنگین نیز غذای اصلی آنان را تشکیل می دهد. آنها همچنین تقریباً هر طعمه با اندازه مناسب را می گیرند، به ویژه پرندگان کوچک و موش ها. آنها می توانند غذای مناسب را در جنگل های کاج و همچنین جنگل های بومی پیدا کنند. وضعیت حفاظت. مانند بسیاری از گونه های جغد، بیشتر مورپورک تحت ضمیمه دوم کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در حال انقراض جانوران و گیاهان وحشی محافظت می شود، به این معنی که واردات، صادرات و تجارت حیوانات وحشی صید شده در فهرست مقررات تنظیم می شود.
قمر جاوید بجوا (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی اهل پاکستان است، که هم اکنون به عنوان رئیس ستاد ارتش پاکستان فعالیت می کند.
رئیس ستاد () رهبر یا رئیس یک سازمان پیچیده مانند نیروهای مسلح یا مؤسسات بزرگ است، که وظیفه پشتیبانی و هماهنگی میان سازمان و مدیران ارشد را برعهده دارد، همچنین در برخی سازمان ها، رئیس ستاد ممکن است به عنوان دستیار رهبر یا مشاور رئیس جمهور در سازمان مذکور فعالیت نماید یا ارشدترین افسر نظامی در سازمان مذکور باشد. به طور کلی، یک رئیس ستاد، حائلی میان مدیر اجرایی و تیم گزارش دهی ایجاد می کند. رئیس ستاد اغلب در پشت صحنه برای حل مشکلات، میانجیگری اختلافات و رسیدگی به مسائل، پیش از آنکه به رئیس اجرایی برسد، فعالیت می کند. روسای ستاد به عنوان مشاور و معتمد رئیس اجرایی یا رهبر سازمان نیز عمل می کنند.
بی بی کوکب بختیار (زاده ۱۲۷۱ منطقه بختیاری - درگذشته ۱۳۳۹ اصفهان) نویسنده اهل ایران بود، که دختر نصیرخان سردار جنگ، نوه امامقلی خان حاجی ایلخانی و همسر فتحعلی خان سردار معظم بود. وی از زنان فرهنگ دوست و دانش پرور تاریخ معاصر ایران است. او نخستین بانوی ایرانی است که با مسافرت به اروپا و بازدید از شهرها و کشورهای مختلف، خاطرات و وقایع سفر خود را به رشتهٔ تحریر درآورد. این بانوی ادب دوست در سفرنامه خود نشان داده است که فریب مظاهر و ظواهر مغرب زمین را نخورده و در این سفرنامه، به هویت و فرهنگ ملی و مذهبی خود وفادار مانده و از آن دفاع کرده است. بی بی کوکب بختیار همچنین در طی انقلاب مشروطه و تاریخ معاصر ایران در قلعهٔ اختصاصی خود به نام قلعه دزک در چهارمحال و بختیاری، میزبان عده ای از رجال فرهنگی، ادبی و سیاسی روزگار خود بود، که از جمله می توان از محمد مصدق سیاستمدار تاریخ معاصر ایران نام برد. وی در ۷ اردیبهشت ۱۳۳۹ ه .ش درگذشت و مقبره خانوادگی شان در تکیه بختیاری ها در تخت فولاد مدفون شد.