Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن ادگار فریسبی به آموزش ریاضیات پیشرفته بپردازد. فریسبی یک ریاضی دان آمریکایی بود که در رصدخانه نیروهای دریایی ایالات متحده کار می کرد. دستیار فریسبی، سیمون نیوکام به استعداد ذهنی میلر پی برد و توصیه نمود تا او در دانشگاه جانز هاپکینز درس بخواند. میلر دو سال را در دانشگاه جانز هاپکینز گذراند (۱۸۸۷ – ۱۸۸۹ میلادی) و به نخستین آمریکای-آفریقایی مبدل شد که به دانشگاه می رود. میلر در رشته های ریاضی، فیزیک و ستاره شناسی درس خواند. او نخستین آمریکایی آفریقایی تبار بود که در ایالات متحده ریاضیات پیشرفته می خواند. میلر عضو انجمن آلفا فی آلفا بود. حرفه. میلر به دلیل محدودیت های مالی که داشت قادر نبود در دانشگاه جانز هاپکینز ادامه دهد. او از ۱۸۸۹ – ۱۸۹۰ میلادی در مدرسه عالی در خیابان ام (M Street) واشینگتن دی سی، ریاضی تدریس می کرد. او که در ۱۸۹۰ میلادی به عنوان پروفسور ریاضی در هاوارد گماشته شده بود، مضامین جامعه شناسی، ساختار توسعه و کارکرد جامعه انسانی را در ۱۸۹۵ میلادی وارد برنامه های درسی نموده و از ۱۸۹۵ تا ۱۹۳۴ میلادی به عنوان پرفیسور جامعه شناسی خدمت کرد. میلر در ۱۹۰۳ میلادی از مدرسه حقوق دانشگاه هاوارد فارغ التحص
یل شد. او در ۱۹۰۷ میلادی به عنوان رئیس دانشکده علوم و هنر گماشته شد. ریاست او برای دوازده سال ادامه داشت و در این مدت کالج به طور چشم گیری تغییر کرد. برنامه درسی کهنه و کلاسیک را مدرن ساخته و رشته های جدید در علوم طبیعی و علوم اجتماعی اضافه گردیده بود. میلر، حامی پُرجوش دانشگاه هاوارد بود و به طور فعالانه به این مدرسه شاگرد جذب می کرد. وی در ۱۹۱۴ میلادی یک موزه و کتابخانه آمریکایی سیاه پوست را برنامه ریزی کرد. او جیسی اِی. مورلند را قانع کرد تا کتابخانه بزرگ خصوصی اش که در مورد سیاه پوستان در آفریقا و ایالات متحده بود را به دانشگاه هاوارد ببخشد و این امر مبنای موزه و کتابخانه آمریکایی سیاه پوست وی را شکل داد. وی یکی از شرکت کنندگان در جلسه ۵ مارس ۱۸۹۷ برای تجلیل از خاطرات فردریک داگلاس بود، داگلاس مؤسس آکادمی آمریکایی سیاه پوست بود که توسط الگساندر کرومیل رهبری می شد. تا زمانی که این مؤسسه در ۱۹۲۸ میلادی فعالیت خود را متوقف کرد، میلر یکی از فعال ترین عضو این انجمن بزرگ و پیشتاز آموزشی آفریقایی آمریکایی بود و هم واره به رد بورسیه های نژادپرستانه، ترویج دعاوی سیاه پوستان برای برابری فردی، اجتماعی و سیاسی و نشر
تاریخ ها و مطالعات جامعه شناختی از زندگی آمریکایی-آفریقایی ها می پرداخت. میلر شناخت ملی خود را پس از فعالیت در جبنش دیگری که توسط ویلیام ادوارد برگهارت دیو بویس رهبری می گردید، حاصل کرد. او هنگام نزاع میان «آشتی گرایی» بوکر تی. واشینگتن و «بنیادگرایی» حقوق مدنی در حال رشد، از خود رهبری فکری چشم گیری نشان داد. میلر از دو جهت برای مردم شناخته شده است. در رابطه به سیاست آموزش و پرروش آمریکایی-آفریقایی ها، میلر نه طرف دار «بنیادگراها» بود - دیو بویس و جنبش نیاگارا – و نه طرف دار «محافظه کاران» – پیروان بوکر تی. واشینگتن. میلر به جست جوی یک روش میانه بود، یک نظام جامع آموزش و پرورش که با پیشکش نمودن آموزش های حرفه ای و ذهنی باعث «توسعه متوازن» شهروندان آفریقایی-آمریکایی شود. در فوریه ۱۹۲۴، میلر به عنوان رئیس کنفرانس نیگرو سنهدرین انتخاب گردیده بود، کنفرانسی در شیکاگو که نمایندگان ۶۱ مؤسسه آفریقایی-آمریکایی را گردهم آورد تا اتحاد خود را بیشتر نموده و تلاش نمایند تا به یک برنامه مشترک برای اصلاحات اجتماعی و سیاسی دست یابند. وی باور داشت که سیاه پوستان باید بازار آزاد را نسبت به قدرت دولت یا اتحادیه ها ترجیح دهند، او
بیان داشت: سرمایه دار تنها یک انگیزه غالب دارد، تولید و فروش کالاها. نژاد و رنگ تولیدکننده مهم است، اما نه چندان… سرمایه دار، طرف دار یک دکان آزاد است که برای تمامی مردان این حق را می دهد تا بدون هیچ مانعی بر مبنای توانایی و مهارت خود کار کنند. در این گزاره، سرمایه دار وسیاه پوست یکی هستند. او منتقد تبعیض نژادی پلیس بود و در ۱۹۳۵ بیان داشت که خشونت پلیس به اعتماد جامعه آسیب می رساند: «غالباً بخش پلیس تنها ابزار قانون است که مردمان سیاه پوست با آن تماس برقرار می کنند. خشونت پلیس موجب ایجاد یک بی اعتمادی و دل خوری نسبت به تمامی مقامات دولتی و افسران اعمال قانون می گردد». آثار مکتوب. میلر یک نویسندهٔ پُربار مقالات و جستارها بود که در روزنامه ها، مجله ها و کتاب به چاپ می رسید، وی همچنین چندین کتاب از جمله خارج از خانه اسارت را نوشته است. میلر به ویلیام ادوارد برگهارت دیو بویس در راستای ویراستاری بحران (The Crisis) که ژورنال رسمی انجمن ملی پیشرفت مردمان رنگین پوست بود، کمک کرد. میلر نشر مقالات خود را بدون ذکر نامش در روزنامه بوستون ترانسکریپت آغاز کرد. میلر همچنین نظریات خود را از طریق بررسی آموزشی، دایل، آموزش و
پرورش و ژورنال علوم اجتماعی شریک ساخت. مقاله های بی نام وی بعداً به موضوع جستار اصلی وی در کتاب ش تعدیل نژاد که در ۱۹۰۸ به چاپ رسید، مبدل شد. میلر پیشنهاد نمود که آفریقایی-آمریکایی ها این حق را دارند تا بر علیه شرایط غیرعادلانه که با ظهور برتری سفیدپوستان در جنوب ایجاد شده است، اعتراض کنند. میلر از سازگاری نژادی، رشد و نهاد سازی حمایت کرد. در ۱۹۱۷ میلادی، میلر طی یک نامه سرگشاده به رئیس جمهور وودرو ویلسون که در هفته نامه بالتیمور افرو-امریکن منتشر کرد از لنینچ کردن انتقاد کرد و گفت «محدود و وسعت آن ملی است» و ناتوانی حکومت در متوقف کردن این پدیده را «رسوایی دموکراسی» خواند. «وقتی مردمان سیاه پوست در تمامی اکناف کشور مورد ضرب و شتم قرار می گیرد و برای پناه جستن به حکومت مرکزی فرار می نماید تا بر اساس قضاوت های مشکوک آزادی وی رد گردد، این چیزی نیست جز یک تمسخر توخالی به این مردم». این نامه سرگشاده، همانند یک مقاله در کتابخانه های نیروهای نظامی ایالات متحده در جریان بود تا این که «اداره سانسور نظامی آمریکا» دستور داد تا این نامه از کتابخانه ها برداشته شود، چون «خواندن این نامه، روحیه سربازانی که علیه آلمان می ج
نگند را تضعیف می کند». میلر کتاب تاریخ کلی میر از جنگ جهانی برای حقوق بشر را در ۱۹۱۹ میلادی منتشر کرد که حاوی «مجموعه ای از تصاویر شگفت انگیز بود که از تصاویر رسمی اخیر ساخته شده بود و وسایل جدید و وحشتناک که در روش های ترسناک جنگی مدرن مورد استفاده قرار می گرفت را تشریح می کرد و به تصویر می کشید، در این مجموعه همچنین تصاویری از مردان سیاه پوست که در حال جنگ در ارتش و نیروهای دریایی بودند موجود بود». مرگ و میراث. زندگی میلر پس از جنگ جهانی اول، مشکل شد. پس از این که جی. ستانلی دورکی در ۱۹۱۸ میلادی به عنوان رئیس دانشگاه هاوارد مقرر شد و یک اداره مرکزی جدید ساخت، میلر در ۱۹۱۹ میلادی تنزل درجه داده شده و به عنوان رئیس یک کالج کوچک تازه تأسیس گماشته شد. میلر به نشر مقالات و ستون های هفته وار در رسانه های منتسب به سیاه پوستان ادامه داد. نظریات وی در بیش از ۱۰۰ روزنامه چاپ می شد. میلر در ۱۹۳۹ میلادی در محوطه دانشگاه هاوارد وفات کرد. زمان مرگ میلر، خانم ش انی می بوتلر و چهار فرزندش به نام های کلی سوم، می، ایرن و پاول در قید حیات بودند. پسرش، آیزاک نیوتن در زمان حیات او وفات کرده بود. شهرک ۱۶۰ خانه ای که در منطقه لی
درویت پارک در ۱۹۴۱ ساخته شد و همچنین مدرسه کلی میلر در واشینگتن دی سی، به افتخار او نام گذاری شدند.
راجاجی یا راجا جون فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی ویمال کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوویندا، راوینا تاندون، شاکتی کاپور، رانجیت، آریونا ایرانی، قادرخان، گودی ماروتی، دیویا دوتا، مشتاق خان، ساتیش کایشیک و لاکسیمیکانت برد ایفای نقش کرده اند.
اوپندرا فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی ویمال کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون اوپندرا راو، راوینا تاندون و پرما ایفای نقش کرده اند.
سرکوب: قربانی خشونت زناشویی فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی کالپانا لاجمی است. در این فیلم بازیگرانی همچون راوینا تاندون، سایاجی شینده، سانجای سوری، رایما سن، شان، بهاراتی جعفری و مولویا گوسوامی ایفای نقش کرده اند.
لیندا اسمیت (Linda Smith) (متولد ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۰)، عضو حزب جمهوری خواه آمریکا است که از سال ۱۹۹۵ الی ۱۹۹۹ نماینده حوزه انتخابیه سوم واشینگتن بود. او همچنین نامزد ناموفق جمهوری خواه برای کسب سمت سنای ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۸ به حساب می آید که انتخابات را به پتی موری دموکرات واگذار کرد. او پس از خداحافظی از دنیای سیاست سازمان «امید بین المللی مشترک» (Shared Hope International)، سازمان غیرانتفاعی متمرکز بر پایان قاچاق جنسی در سطح کوچک را تأسیس نمود. پس از ایجاد این سازمان، اسمیت به نمایندگی از قربانیان قاچاق جنسی در سراسر جهان و داخل ایالات متحده آمریکا کار کرده است. اوایل زندگی شخصی. اسمیت در یک خانواده طبقه کارگر بزرگ شد. پدرش خانواده را رها کرد و مادرش بار دوم با یک مکانیک ازدواج کرد و سپس خانواده آن ها به ونکوور، واشینگتن عزیمت کردند. اسمیت یک خواهر بزرگ، دوخواهر کوچک و دو برادر کوچک دارد. او در دبیرستان عالی، شغل نیمه روز داشت و به عنوان میوه چین و کارمند کودکستان کار می کرد. اسمیت گفت: «احساس کردم در ۱۷ سالگی بیش از سایر مردم زندگی کرده ام». او هنگامی که ۲۴ سال سن داشت، مادرش بر اثر ابتلاء به مرض سرطا
ن درگذشت و دو برادر کوچک ترش را در خانه اش تنها گذاشت. او در سال ۱۹۶۸ با ورن اسمیت، یک مهندس جوان کوکوموتیو ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. اسمست مدیر برخی از دفاتر مالیاتی مستقل در جنوب واشینگتن بود و اکنون در ونکوور زندگی می کند و دو فرزند و شش و نوه دارد. فعالیت سیاسی. اسمیت فعالیت سیاسی خود را در یک انتخابات ویژه در سال ۱۹۸۳ آغاز نمود و در آن یکی از اعضای فعلی حزب دموکرات را شکست داد و کرسی مجلس نمایندگان واشینگتن را به دست آورد. او در سال ۱۹۸۷ به مجلس سنای ایالت راه یافت و کنترل آن کرسی را به جمهوری خواهان داد و تا زمانی که حامیان او کارزار نامزد نوشتنی سال ۱۹۹۴ را برای انتخاب اش در حوزه انتخابیه سوم واشینگتن به راه انداختند، در آنجا باقی ماند. سپس تیم مویر، نامزد جمهوری خواه بی درنگ از رقابت کنار زده شد. اسمیت کارزار ۱۹ روزه مردمی را به راه انداخت که باعث شکست تنها نامزد جمهوری خواه فهرست شده در ورق ابتدایی رأی دهی شد. او پس از کسب سهم در ورق انتخابات به عنوان نامزد جمهوری خواه از طریق کارزار نامزد نوشتنی، در انتخابات شرکت کرد و در ماه سپتامبر جولین آنسولد، دموکرات نماینده دموکرات سه دوره ایی را شکست داد
. او در انتخابات مجدد سال ۱۹۹۶ با تفاوت اندک و با کسب تنها ۱۱۳ رأی برایان بیرد دموکرات را شکست داد. اسمیت به دلیل موضع قوی حامی زندگی و تمایلات نابسامانش، از قبیل؛ مخالفت با تعدیل بودجه متوازن و حمایت از کارزار اصلاحات مالی معروف بود. او همچنین یکی از ۹ نماینده جمهوری خواه مجلس نمایندگان بود که در اوایل سال ۱۹۹۷ علیه نیوت گینگریج، رئیس مجلس نمایندگان رأی داد. علاوه بر این، اسمیت به خاطر مخالفت با حقوق همجنس گرایان و پنداشتن همجنس گرایی به عنوان «گرایش نامناسب اخلاقی» بیشتر شهرت داشت. اسمیت در سال ۱۹۹۷، یکی از هجده جمهوری خواه در مجلس نمایندگان بود که از قطع نامه ای باب بار حمایت کرد؛ قطع نامه ای که در آن خواستار آغاز تحقیقات استیضاح علیه رئیس جمهور بیل کلینتون شده بود. این قطع نامه هیچ گونه اتهام یا مجازاتی را مشخص نکرده بود بلکه تلاش های ابتدایی برای استیضاح کلینتون بود که خواهان وضاحت دربارهٔ رسوایی کلینتون –لوینسکی شده بودند. انتشار این رسوایی در نهایت منجر به تلاش جدی تری در راستای استیضاح کلینتون در سال ۱۹۹۸ شد. در ۸ اکتبر سال ۱۹۹۸، اسمیت در حمایت از قطع نامه ای رأی داد که برای گشایش تحقیقات استیضاح کلین
تون تصویب شد. او در ۱۹ دسامبر سال ۱۹۹۸، به طرف داری چهار ماده استیضاح کلینتون رأی داد (که تنها دو مورد از آن ها رأی اکثریت لازم را به دست آورد). اسمیت با واگذارکردن کرسی مجلس نمایندگان در سال ۱۹۹۸، خود را نامزد کرسی سنای واشینگتن کرد. سپس کریس بیلی، دادستان ایالت کینگ را شکست داد تا با پتی موری، سناتور کنونی ایالات متحده روبرو شود و این تنها سومین رقابت میان دو زن بود. او در نهایت، با کسب ۵۸ در صد بر ۴۲ در صد رأی برنده رقابت شد. امید بین المللی مشترک. اسمیت در پاییز سال ۱۹۹۸، در حالی که عضو کنگره ایالات متحده بود، به جاده فالکند در شهر ممبئی (ممبی سابق) هند که یکی از بدترین روسپی خانه در جهان است، سفر کرد. چهره های ناامید زنان و کودکان بی چاره که مجبور به فحشاء شده اند، باعث شد تا او سازمان امید بین المللی مشترک (SHI)، یک سازمان غیرانتفاعی مختص به مهو قاچاق انسان را تأسیس کرد. اسمیت پس از این که از کنگره بازنشسته شد، وقت و انرژی خود را وقف این کار کرده است و در سراسر جهان سفر نموده است تا از قاچاق جنسی جلوگیری کرده باشد، آن ها را به زندگی نرمال شان باز گردانیده و عدالت را برای شان تأمین نماید. سازمان امید بین
المللی مشترک با استفاده از مدل جامع احیای زندگی برای بازماندگان قاچاق جنسی، سرپناه و خدمات فراهم می سازد. این سازمان در همکاری با سازمان های محلی، مراقبت های احیای زندگی، سرپناه، تعلیم و تربیت و آموزش مهارت های شغلی را در مراکز و روستاهای امید مشترک ارائه می کند که زنان و کودکان می توانند، بدون محدودیت زمانی زندگی کنند. در حال حاضر، سازمان امید بین المللی مشترک رهبری را در زمینه آگاهی دهی و آموزش، استراتژی های جلوگیری، مراقبت احیای زندگی، تحقیقات و تدابیر سیاست گذاری را برای بسیج شبکه ملی حفاظت از قربانیان فراهم می نماید. مبارزه علیه اتحاد قاچاق. به منظور ایجاد حرکت در جنبش بین المللی مبارزه علیه قاچاق، اسمیت همچنین نهاد جنگ علیه اتحاد قاچاق انسان (WATA) را در ماه ژانویه سال ۲۰۰۱ تأسیس نمود. نهاد جنگ علیه اتحاد قاچاق انسان همچنین تلاش های منطقه ای و بین المللی لازم را در راستای مبارزه علیه قاچاق جنسی هماهنگ می کند. در فوریه سال ۲۰۰۳، نهاد جنگ علیه اتحاد قاچاق انسان، نشست سران کشورهای جهان را با وزارت خارجه ایالات متحده سازمان دهی کرد؛ نشستی که رهبران غیردولتی و دولتی از ۱۱۴ کشور را گردهم آورد و تمامی این دول
ت ها تعهد پایدار خود را در راستای تعقیب قاچاق، ارائه کمک به قربانیان و ایجاد استراتژی های منطقه ای اظهار نمودند. در سال ۲۰۰۵، نهاد جنگ علیه اتحاد قاچاق انسان همراه با صندوق توسعهٔ سازمان ملل متحد برای زنان (UNIFEM) در اولین کنفرانس انجمن ملل آسیای شرقی (ASEAN) دعوت شد تا دربارهٔ تورزیم جنسی کودکان (گردش گری جنسی کودکان) در شرق و جنوب شرق آسیا سخنرانی کند. تقاضا. اسمیت و تیم او با مساعدت مالی وزارت امور خارجه ایالات متحده و همکاری اداره نظارت و مبارزه با قاچاق انسان در راستای انجام تحقیقات در جامائیکا، هلند، ژاپن و ایالات متحده کار کرده اند تا مدل تجارتی مختلط قاچاق جنسی را افشاء نموده و خریدارانی که باعث افزایش تقاضا می شوند و قاچاقچیان جنسی که قربانیان را به تقاضا کنندگان عرضه می کند، در معرض دید مردم قرار دهند. این تحقیق وسیع، باعث انتشار گزارش و مستندات سازمان امید بین المللی مشترک در سال ۲۰۰۷ شد. حضور در رسانه ها/انظار عمومی. اسمیت به عنوان یک متخصص و کارشناس در زمینه قاچاق، در نشست ها و جلسات متعدد رهبری کنگره و در مجامع ملی و بین المللی از قبیل؛ کنفرانس جهانی در مورد قاچاق، جلسات رهبری کنگره دربارهٔ قان
ون بین المللی خشونت علیه زنان در کنار سفیر میلانی ورویر و نیکول کیدمن، سفیر حسن نیت صندوق توسعهٔ سازمان ملل متحد برای زنان و کمیسیون ریاست جمهوری دو جانبه آمریکا- روسیه سخنرانی کرده است. اسمیت در کمیسیون رهبری هلسنکی در سال ۲۰۰۶، دربارهٔ استفاده جنسی از تجارت کودکان در آمریکا شهادت داد. اسمیت در رسانه ها و برنامه های تلویزیونی متعددی همچون؛ سی ان ان (CNN)، ام اس ان بی سی (MSNBC)، یواس ای تودی (USA Today)، دن رادر ریپورتس (Dan Rather Reports)، ای بی سی نیوز (ABC News)، برنامه دکتر فِل (the Dr. Phil Show)، آوریلی فکتور (O'Reilly Factor) و سی بی ان (CBN) ظاهر شده و صحبت کرده است. او جایزه سوروپتیمیست ۲۰۱۰: ایجاد تفاوت در زندگی زنان ۲۰۱۰ را به دست آورد. همین گونه اسمیت جایزه سوروپتیمیست ربی: همکاری زنان برای زنان را نیز دریافت کرد. اسمیت و فعالیت های او در رسانه ها و مجلات خبری سراسر جهان، از جمله؛ نیویورک تایمز، انجمن امور جهانی فلچر، بررسی بین المللی حقوق جزاء و بررسی حقوق دانشگاه ریجنت، منتشر شده است.
پل دریاسالار (به ایتالیایی: Ponte dell'Ammiraglio) یک پل قرون وسطایی در پالرمو است که در میدان اسکافا واقع شده است. این بنا بر روی رودخانه اورتو در دوران پادشاهی نورمن سیسیل توسط "امیرالامرا،" جرج انطاکیه ساخته شد. در سال ۲۰۱۵، به عنوان بخشی از مجموعه ای از ۹ بنای مدنی و مذهبی که با نام پالرموی عرب-نورمن و کلیساهای جامع چفالو و مونرئاله ثبت شدند، به عنوان میراث جهانی یونسکو فهرست شدند. تاریخ. بنا بر یک افسانه، این پل در مکانی قرار دارد که میکائیل پیش کنت نورمن راجر اول سیسیلی ظاهر شد و به او کمک کرد تا پالرمو را که در آن زمان یک سنگر اسلامی بود فتح کند. این پل در سال ۱۱۳۱، یک سال پس از تاج گذاری راجر دوم به عنوان نخستین پادشاه سیسیل تکمیل شد. نظارت بر ساخت و ساز توسط دریاسالار جرج انطاکیه، قدرتمندترین مرد پادشاهی پس از راجر دوم انجام شد. این پل وظیفه اتصال پایتخت را به باغ های سلطنتی واقع در سراسر رودخانه اورتو، مانند بوستان فاوارا، داشت. حتی در حال حاضر، این سازه نمادی را نشان می دهد که مرکز تاریخی را به محله پیرامونی برانکاچیو متصل می کند.
درایو.ای آی از شرکت های تابعه اپل و یک شرکت فناوری آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در مانتین ویو کالیفرنیا قرار دارد. این شرکت با استفاده از هوش مصنوعی سیستم های خودران برای ماشین ها می سازد، همچنین نشان داده است که وسیله نقلیه به طور مستقل و خودران در حالی که راننده روی صندلی مسافر نشسته و امنیت کامل دارد حرکت می کند. تا به امروز، این شرکت تقریباً ۷۷ میلیون دلار سرمایه کسب کرده است. از فناوری شرکت درایو. ای آی می توان برای ایجاد وسیله نقلیه خودران استفاده کرد. در ماه مه ۲۰۱۸، داریو. ای آی در فریسکو، تگزاسیک برنامه آزمایشی را به منظور آزمایش اولین سرویس دهی حمل مسافر بر روی وسایل نقلیه شرکت انجام داد. در ژوئن ۲۰۱۹، تنها چند روز قبل از تعطیل شدن و برچیده شدن شرکت، توسط اپل خریداری شد چراکه که عموماً علاقه مند به خرید چنین شرکت هایی برای پروژه خودروسازی خود می باشد. تاریخچه. درایو. ای آی در سال ۲۰۱۵ با همکاری آزمایشگاه هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد توسط گروهی از دانشجویان کارشناسی ارشد و دکترا از آزمایشگاه تحقیقاتی اندرو ان جی تأسیس شد. این گروه در ابتدا برای ایجاد یک کیت مقاوم سازی به جهت اضافه کردن سیستم رانندگی
خودران خود به خودروهای موجود کار کرد. در آگوست ۲۰۱۶، این شرکت با بودجه ۱۲ میلیون دلاری از حالت پنهان خارج شد و سیزدهمین شرکت در کالیفرنیا شد که مجوز آزمایش وسایل نقلیه خودران را دریافت کرد. سرمایه گذاری اولیه شرکت توسط نورتن لایت (به انگلیسی:Northern Ligh)، اوریزا ونچر (به انگلیسی:Oriza Ventures)و صندوق سرمایه گذاری اینواسپیرینگ (به انگلیسی:InnoSpring) بود. در ژوئن ۲۰۱۷، درایو. ای آی ۵۰ میلیون دلار به رهبری نیواینترپرایس با مشارکت جی جی وی کپیتال، نورتن لایت (به انگلیسی:Northern Light)، ونچر کپیتال (به انگلیسی :Venture Capital) و سایر سرمایه گذاران قبلی جمع آوری کرد. به عنوان بخشی از اعلامیه بودجه، شرکت اعلام کرد که اندرو ان جی به هیئت مدیره آن پیوسته است. در همان ماه لیفت (شرکت) شراکتی با درایو. ای آی برای اجرای یک برنامه آزمایشی در سانفرانسیسکو که ناوگان آزمایشی درایو. ای آی را از طریق پلت فرم لیفت (به انگلیسی: Lyft) اجرا می کند، اعلام کرد. ۱۵ میلیون دلار اضافی در سپتامبر ۲۰۱۷ با مشارکت گرب که یک شرکت فناوری سواری در آسیای جنوب شرقی است جمع آوری کرد. در ماه مه ۲۰۱۸، اعلام شد که داریو. ای آی با انجمن مدیریت
حمل و نقل فریسکو، تگزاس کار می کند و در طی یک برنامه آزمایشی اولیه ۶ ماهه، خدمات خودروی مسافربری خودران را در فریسکو، تگزاس منتشر می کند. این اولین استقرار عمومی اتومبیل های خودران در تگزاس بود. برنامه آزمایشی در ابتدا از رانندگان مطمئن برای نظارت بر عملکرد خودرو استفاده می کند، اما در نهایت با نظارت از راه دور به عملیات بدون راننده منتقل می شود. برنامهٔ داریو. ای آی توسط رانندگان برای رانندگی استفاده خواهد شد.در ابتدا، این برنامه به عنوان یک سرویس مشترک در یک منطقه ثابت شامل خرده فروشی، سرگرمی و فضاهای اداری با استفاده از مکان های تعیین شده برای تحویل کار خواهد کرد. در طول دوره آزمایشی، داریو. ای آی آموزش عمومی در مورد فناوری خودران خود را ارائه کرد. در اکتبر ۲۰۱۸، داریو. ای آی اعلام کرد که خدمات خودروی خودران خود را در آرلینگتون، تگزاس راه اندازی می کند و اولین شرکتی است که در فضای خودروهای خودران درآمد کسب کرده است. این سرویس شامل سه وسیله نقلیه خواهد بود که در چندین مسیر در بخش های مختلف شهر از جمله ورزشگاه ای تی اند تی حرکت می کنند. تکنولوژی. این شرکت ناوگانی از لینکلن ام کی زی، آئودی ای۴ و نیسان ان وی۲۰
۰ برای آزمایش در کالیفرنیا دارد. در فوریه ۲۰۱۷، درایو. ای آی اولین فیلم ویدئویی فناوری خود را منتشر کرد که یکی از خودروهای لینکن ام کی زی خودران خود را نشان می دهد که در خیابان های مانتین ویو کالیفرنیا زیر باران و در هوای تاریک حرکت می کند. این یک ضبط اولیه از یک وسیله نقلیه خودران بود که کاملاً مستقل در شب یا در آب و هوای نامساعد کار می کرد. در مه ۲۰۱۸، داریو. ای آی ویدئویی منتشر کرد که در آن یک خودروی بدون راننده نیسان ان وی۲۰۰ نارنجی در حال حرکت در خیابان های فریسکو بود. این ویدئو خیابان های خصوصی و همچنین تقاطع های شلوغ و یک دایره ترافیک را نشان می داد. همچنین دارای نمایشگری بود که حسگرها و دوربین های خودرو را نشان می داد که با اشیاء در جاده برخورد می کردند و عملکرد را از طریق نور خورشید با زاویه کم که حسگرهای معمولی را پنهان می کرد، برجسته می کرد. سیستم های تشخیص شی خودرو سایر وسایل نقلیه، عابران پیاده و دوچرخه سواران را با خیال راحت شناسایی می کنند. اتومبیل های درایو. ای آی شامل صفحه هایی در بیرون خودرو، یکی در کاپوت، یکی در پشت و یکی در همه جهات برای برقراری ارتباط با عابران پیاده است. صفحه ها نیز اعلا
ن هایی مانند «ورود/خروج مسافران» یا «در انتظار عبور شما هستند» دارند. درایو. ای آی داده ها را در مسیرها، برای ایجاد نقشه های سه بعدی با کیفیت بالا به جهت پشتیبانی از فناوری خودران، جمع آوری می کند.
جستجوی معماری عصبی (NAS) روشی برای اتوماتیک کردن طراحی شبکه های عصبی مصنوعی (ANN) است و یک مدل کاربردی در زمینه یادگیری ماشین است. NAS برای طراحی شبکه هایی همتراز یا بهتر از طراحی دستی معماری استفاده شده است. روش های NAS را می توان بر اساس فضای جستجو، استراتژی جستجو و استراتژی تخمین عملکرد مورد استفاده طبقه بندی کرد: · فضای جستجو، انواع شبکه های عصبی مصنوعی با امکان طراحی و قابلیت بهینه سازی را مشخص می کند. · استراتژی جستجو رویکرد مورد استفاده برای کشف فضای جستجو را تعریف می کند. · استراتژی تخمین عملکرد، عملکرد یک شبکه عصبی مصنوعی ممکن را از روی طراحی آن (بدون ساخت و آموزش آن) ارزیابی می کند. NAS، با بهینه سازی هایپرپارامتر و فرا یادگیری ارتباط نزدیکی دارد و یکی از زیر شاخه های یادگیری ماشین خودکار (AutoML) است. یادگیری تقویتی. یادگیری تقویتی (RL) می تواند زیربنای استراتژی جستجوی NAS باشد. زوف و همکاران، NAS را با هدف قرار دادن مجموعه داده CIFAR-10 از طریق RL اعمال کردند و به معماری شبکه ای دست یافتند که با نرخ خطای 3.65 ، به عبارتی 0.09 درصد بهتر و 1.05 برابر سریعتر از یک مدل طراحی شده دستی مرتبط با بهترین م
عماری، طراحی شده دستی رقابت می کند. در مدل ارائه شده، مجموعه داده Penn Treebank، یک سلول تکراری را تشکیل می دهد که عملکرد بهتری نسبت به LSTM دارد. در مدل سازی زبان کاراکتر PTB، به ازای هر کاراکتر 1.214 بیت به دست آمد. معمولا یادگیری یک معماری مدل روی یک مجموعه داده بزرگ بصورت مستقیم فرآیندی زمانبر است. NASNet با انتقال یک بلوک طراحی شده برای یک مجموعه داده کوچک به یک مجموعه داده بزرگتر به این مسئله پرداخت. به منظور بازگرداندن نگاشت های ویژگی هنگام پیچش یک نگاشت ویژگی ورودی دو عملکرد اصلی انجام می دهند، این طراحی محدود به استفاده از دو نوع سلول پیچشی است: سلول های عادی که نگاشت هایی با وسعت (ارتفاع و عرض) یکسان را برمی گردانند و سلول های کاهشی که در آن ارتفاع و عرض نگاشت ویژگی بازگشتی به میزان دو برابر کاهش می یابد. برای سلول کاهشی، عملیات اولیه اعمال شده بر روی ورودی های سلول از گام دو (برای کاهش ارتفاع و عرض) استفاده می کند. جنبه یادگیری طراحی شامل عناصری از قبیل لایه(های) پایینی هر لایه بالاتر به عنوان ورودی، تغییرات اعمال شده در آن لایه و ادغام چندین خروجی در هر لایه بود. در مثال مورد مطالعه، بهترین لایه (
یا "سلول") پیچشی برای مجموعه داده CIFAR-10 طراحی شد و سپس با روی هم قرار دادن نسخه هایی از این سلول، هر کدام با پارامترهای خاص خود، روی مجموعه داده ImageNet اعمال شد. این رویکرد دقت 82.7% top-1 و 96.2% top-5 را به همراه داشت. این امر با هزینه 9 میلیارد FLOPS کمتر -کاهش 28 درصدی- از بهترین معماری های اختراع شده توسط انسان انجام شد. سیستم همچنان در سطوح مختلف محاسباتی از جایگزین طراحی شده دستی بهتر بود. ویژگی های تصویری که از طبقه بندی تصویر به دست می آیند را می توان به سایر مسائل بینایی رایانه منتقل کرد، به عنوان مثال، برای تشخیص اشیا، سلول های آموخته شده با چارچوب Faster-RCNN ادغام شده اند و عملکرد را تا 4.0٪ در مجموعه داده COCO ارتقا می دهند. در اصطلاح جستجوی معماری عصبی کارآمد (ENAS)، یک کنترل کننده با یادگیری جستجوی زیرگراف بهینه در یک گراف بزرگ است که معماری ها را کشف می کند. به کنترل کننده با شیب خط مشی، آموزش داده می شود تا زیرگرافی را انتخاب کند که نتیجه مورد انتظار مجموعه اعتبار سنجی را به حداکثر برساند. مدل مربوط به زیرگراف نیز برای به حداقل رساندن افت آنتروپی متقاطع استاندارد، آموزش داده شده است. چن
دین مدل فرزند پارامترها را به اشتراک می گذارند، ENAS به ساعت های GPU کمتری نسبت به سایر رویکردها و 1000 برابر کمتر از NAS «استاندارد» نیاز دارد. در CIFAR-10، طراحی ENAS به خطای آزمون 2.89% رسید که قابل مقایسه با NASNet است و در Penn Treebank، طرح ENAS به پیچیدگی آزمایشی 55.8 رسید. تکامل. چندین گروه، از الگوریتم های تکاملی برای NAS استفاده می کنند. جهش در زمینه ANNهای در حال تکامل، عملیاتهاشی مانند افزودن یک لایه، حذف یک لایه یا تغییر نوع یک لایه (به عنوان مثال، از کانولوشن به ادغام) هستند. در CIFAR-10، تکامل و RL عملکرد مشابهی داشتند، در حالی که هر دو روش از جستجوی تصادفی بهتر عمل کردند. تپه نوردی. گروهی دیگر، از روش تپه نوردی استفاده کردند که مورفیسم های شبکه را به کار گرفتند. این رویکرد نتایج رقابتی به همراه داشته و به منابعی با مرتبه بزرگی مشابهی به عنوان آموزش یک شبکه واحد نیاز داشت. به عنوان مثال، در CIFAR-10، این روش، شبکه ای با نرخ خطای کمتر از 5% را در 12 ساعت روی یک GPU واحد، طراحی و آموزش داد. جستجوی چند هدفه. در حالی که بیشتر رویکردها صرفا بر یافتن معماری با حداکثر عملکرد پیش بینی تمرکز می کنند، ام
ا اهداف دیگری مانند مصرف حافظه، اندازه مدل یا زمان استنتاج (یعنی زمان لازم برای به دست آوردن یک پیش بینی) برای اکثر برنامه های کاربردی، مد نظر هستند. به همین دلیل، محققان یک جستجوی چند هدفه ایجاد کردند. LEMONADE یک الگوریتم تکاملی است که از لامارکیسم برای بهینه سازی کارآمد اهداف چندگانه استفاده کرده است. در هر نسل، شبکه های فرزند برای بهبود جبهه پارتو با توجه به جمعیت فعلی شبکه های عصبی مصنوعی ایجاد می شوند. ادعا می شود که معماری عصبی یک NAS چندهدفه، مبتنی بر RL و منابع با تعبیه شبکه و پیش بینی عملکرد است. تعبیه شبکه یک شبکه موجود را به صورت یک بردار تعبیه قابل آموزش رمزنگاری می کند. بر اساس تعبیه، یک شبکه کنترل کننده، تبدیلات شبکه هدف را ایجاد می کند. یک تابع پاداش چند هدفه، دقت شبکه، منابع محاسباتی و زمان آموزش را مد نظر قرار می دهد. پاداش توسط چندین شبکه شبیه سازی عملکرد که از قبل آموزش دیده یا با شبکه کنترل کننده آموزش داده شده اند، پیش بینی می شود. شبکه کنترل کننده از طریق شیب خط مشی آموزش داده می شود. پس از یک اصلاح، شبکه حاصل توسط هر دو پارامتر شبکه دقت و شبکه زمان آموزش ارزیابی می گردد. نتایج توسط یک