Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی از خدمات کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران بخش تالارهای آن است. این کتابخانه در مجموع ۹ تالار دارد که عبارت است از تالار ابوریحان بیرونی (تالار ادبیات و علوم انسانی)، تالار سیدمحمدعلی جمالزاده (تالار علوم و فنون)، تالار اقبال لاهوری (تالار مرجع)، تالار رشیدالدین فضل الله همدانی (مطالعات ایران شناسی)، تالار خواجه نصیرالدین طوسی (تالار کتاب های کمیاب و مجموعه های ویژه)، تالار نشریات، تالار محمدتقی دانش پژوه (منابع آرشیوی)، تالار پایان نامه ها و تالار اطلاع رسانی. این مجموعه تاکنون ۱۴ مدیر را به خود دیده است و از دی ۱۴۰۳ ریاست آن را رسول جعفریان برعهده دارد. تاریخچه. سید محمد مشکات در سال ۱۳۲۸ خورشیدی با اهدای مجموعه ۱۳۲۹ نسخه خطی به دانشگاه تهران، اساس و بنیان تأسیس این کتابخانه را آماده کرد. پس از این، یکی از کارهای روسای این دانشگاه، جمع آوری کتاب های خطی بود تا منبع این کتابخانه غنی تر بشود. سرانجام در یک مهرماه سال ۱۳۴۳ خورشیدی، فرایند ساخت بنای این کتابخانه کلید خورد. در نهایت در سال ۱۳۴۶ خورشیدی، مدیریت این کتابخانه مستقل شد و ایرج افشار به ریاست کتابخانه مرکزی منصوب و سید حسین نصر نیز به عنوان
رئیس شورای کتابخانه مرکزی که مشتمل بر ۱۶ نفر بود، انتخاب شد. به این ترتیب، بهره برداری از ساختمان جدید (و نیمه تمام) کتابخانه مرکزی در شهریور ۱۳۴۹ آغاز و دیگر کتاب های خطی موجود در دانشکده های این دانشگاه به ساختمان جدید منتقل شد. بالغ بر بیست میلیون تومان از اعتبارات سازمان برنامه صرف هزینه های ساختمانی و تأسیس آن شد. بنای ساختمان مرکزی در سال ۱۳۵۰ رسماً افتتاح شد. همچنین، انتشارات کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد را که شامل انتشار کتاب ها، فهرست ها و جزوات بود، ایرج افشار در سال ۱۳۵۰ پایه گذاری کرد. این کتابخانه هم اکنون بزرگ ترین کتابخانهٔ دانشگاهیِ ایران است. کتابخانهٔ مرکزی در سال ۱۳۴۶ هجری شمسی به عضویت فدراسیون بین المللی انجمن ها و مؤسسات کتابداری درآمد. در سال ۱۳۵۳ نام مرکز اسناد به عنوان کتابخانهٔ مرکزی افزوده شد. در سال ۱۳۸۵ کتابخانه مرکزی به عضویت کمیته ملی حافظه جهانی درآمد و همواره نماینده کتابخانه در ثبت آثار مستند در فهرست آثار جهانی یونسکو فعال بوده است. همچنین این کتابخانه در سال ۱۳۸۹ به کنسرسیوم محتوای ملی ایران پیوست. در طول ۵۰ سال فعالیت کتابخانه مرکزی در ساختمان یاد شده، برای توسعه کتابخانه م
طابق با نیازهای روز تغییراتی در ساختمان صورت گرفته است. عمده ترین این تغییرات مربوط به ایجاد فضاهای جدید عبارتند از: ایجاد ۲ کارگاه آموزشی در زیرزمین کتابخانه در سال ۱۳۹۰، ساخت اتاق شورا در طبقه همکف در سال۱۳۹۰، ایجاد تالارِ همایش ایرج افشار با گنجایش ۱۳۳ نفر برای همایش های محدود در سال ۱۳۸۹، بازسازی مخزن ۴ و انتقال نسخه های خطی و آثار آرشیوی به آنجا جهت حفاظت بیشتر از این آثار در سال ۱۳۹۲، تأسیس استودیوی ویژه گویاسازی کتاب برای دانشجویان نابینا در سال ۱۳۹۴، ایجاد موزه کتابخانه مرکزی در سال ۱۳۹۷، ایجاد مرکز اسناد تاریخ دانشگاه تهران در سال ۱۳۹۷، ساخت تالار و مخزن ویژه نشریات در زیرزمین کتابخانه در سال۱۳۹۷ ساختمان. ساختمان کنونی کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران دارای مساحتی بالغ ۲۲٬۰۰۰ متر مربع و مشتمل بر ۹ طبقه است. زیربنای آن ۱۸٬۶۰۰ مترمربع است و سازه اش قاب بتنی است. حجم های خالص، نمایان بودن عناصر سازه ای، تأکید بر لبه ها و سطوح وسیع شیشه ای که فرمی تندیس وار دارد، نشان از تأثیر گرفتن این بنا از معماری مدرن دارد. محل قرارگیری نمایشگاه ها، رستوران، بوفه، واحد سمعی و بصری و تأسیسات در زیرزمین کتابخا
نه و تالار اجتماعات (تالار علامه امینی)، بخش اداری، تالار مطالعه نشریات و ریاست کتابخانه در همکف است. همچنین، تالار کتاب های مرجع، تالارهای مطالعه، تالار امانات، مطالعه انفرادی و سایت رایانه نیز در طبقهٔ اول قرار دارد. طبقه دوم این ساختمان، مربوط به بخش تأسیسات و طبقات سوم تا پنجم، محل مخزن کتب فارسی و لاتین، پایان نامه ها و آرشیو مجلات است. ششمین طبقه ساختمان کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران به تالار مطالعه پایان نامه ها و اسناد اختصاص یافته و طبقه هفتم این ساختمان نیز محل آرشیو مطبوعات و مجلات اختصاص است. طراح این ساختمان بهمن پاک نیا بود و پرویز مؤیدعهد هم در طراحی آن همکاری داشت. این بنا در سال ۱۳۵۰ هجری شمسی افتتاح شد. تا پیش از آن، امور کتابخانهٔ مرکزی در زیرزمین ساختمان مرکزی، زیرزمین دانشکده علوم و اتاق های مسجد دانشگاه انجام می شد. محوطه ای که کتابخانهٔ مرکزی در آن احداث شد، در مرکز دانشگاه و جنوب ساختمان مسجد بود و پیشتر به مجموعه ای از زمین های تنیس اختصاص داشت. هزینهٔ احداث آن در سال ۱۳۴۳ برابر ۱۲۳٬۹۹۴٬۲۰۰ ریال برآورد شده بود. ساختار سازمانی کتابخانه مرکزی. کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد یکی
از ادارات کل زیر مجموعه معاونت پژوهشی دانشگاه است. بر اساس ساختار جدید مصوب ۹ آذر ۱۳۹۸، کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه، متشکل از رئیس، دو معاونت، دو اداره و پانزده واحد است. ریاست کتابخانه از بین اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران به مدت ۳ سال به پیشنهاد معاونت پژوهشی و با حکم ریاست دانشگاه انتصاب می شود. معاونت فنی که وظیفه برنامه ریزی و نظارت بر کلیه فعالیت های دو اداره فراهم آوری و ساماندهی منابع و اداره فناوری اطلاعات و منابع دیجیتال را برعهده دارد و معاونت اجرایی که علاوه بر نظارت بر واحد امور اداری و واحد روابط عمومی، نظارت بر امور اجرایی مرتبط با واحد خدمات مراجعان، اداره تالارها؛ واحد نابینایان و واحد آسیب شناسی و مرمت کتاب را نیز بر عهده دارد. همچنین نظارت بر و رسیدگی به کلیه امور مالی و عمرانی کتابخانه مرکزی از مهم ترین وظایف این معاونت است. دو اداره فراهم آوری و ساماندهی منابع و اداره فناوری اطلاعات و منابع دیجیتال نیز بر اجرای امور تخصصی در کتابخانه نظارت می کنند. واحدهای کتابخانه. واحدهای کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران عبارتند از: تالارها. کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران دار
ای نه تالار است که کار خدمات رسانی را انجام می دهند. این تالارها عبارتند از: این تالار با مساحت ۱۰۰۰ متر مربع و گنجایش ۱۸۸ صندلی در ضلع غربی طبقه اول کتابخانه واقع شده است. این تالار در سال ۱۳۵۲ به مناسبت هزارمین سال تولد دانشمند ایرانی ابوریحان بیرونی (۳۶۲–۴۴۰ق) به نام وی نام گذاری شد. در این تالار کتاب های رده ادبیات، تاریخ و هنر وجود دارد. در این تالار درحدود ۶۰۰۰۰ جلد کتاب در موضوعات یادشده به زبان های فارسی، عربی و لاتین موجود است. تالار مذکور به صورت قفسه باز اداره و کتاب های آن امانت داده می شوند. این تالار در سال ۱۳۸۳ به این نام نام گذاری شد و با گنجایش ۱۶۰ صندلی در جنوب شرقی طبقه اول کتابخانه قرار گرفته است. این تالار به کتاب های رده علوم و فنون مانند کشاورزی، مهندسی، ریاضی و طبیعیات اختصاص دارد. اکنون، درحدود ۲۳۰۰۰ جلد کتاب در موضوعات یاد شده در این تالار نگهداری می شوند. مجموعه کتاب های اهدایی سید محمدعلی جمالزاده نیز که شامل ۲۵۰۰ جلد است، در محل ویژه ای در این تالار نگهداری می شود. بر روی اغلب این کتاب ها یادداشت هایی با دستخط جمال زاده وجود دارد. تالار مرجع با گنجایش ۲۷ صندلی در ضلع جنوب غربی طبق
ه اول کتابخانه واقع است. نام اقبال لاهوری در سال ۱۳۸۳ بر این تالار نهاده شد. اکنون، بیش از ۱۸۰۰۰ جلد کتاب مرجع به زبان های فارسی و عربی و زبان های خارجی در این تالار وجود دارد. این تالار با مساحت ۳۰۰ متر مربع و گنجایش ۳۰ صندلی در ضلع شرقی طبقه همکف قرار دارد. این تالار در سال ۱۳۴۶ به نام خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی (۶۴۸–۷۱۸ق)، دانشمند و مورخ ایرانی، نام گذاری شد. مجموعه این تالار شامل آثار پژوهشی و مرجع ادبیات فارسی، تاریخ ایران، باستان شناسی، علوم اسلامی و هنر ایران به زبان فارسی، عربی و زبان های خارجی است. اکنون بیش از ۳۰۰۰۰ جلد کتاب در این تالار وجود دارد. مجموعه کتاب های اهدایی علی لاریجانی و حسن تاجبخش در این تالار نگهداری می شوند. تالار خواجه نصیر با گنجایش ۱۸ صندلی در جنوب شرقی طبقه همکف قرار دارد. این تالار در ۶ بهمن ۱۳۸۰ افتتاح و به نام خواجه نصیرالدین طوسی (۵۹۷–۶۷۲ق)، فیلسوف و دانشمند ایرانی، نام گذاری گردید. مجموعه کتاب های کمیاب و چند مجموعه ویژه کتابخانه در این تالار نگه داری می شوند که اکنون بیش از ۳۰٫۰۰۰ جلد کتاب را دربرمی گیرد. سفرنامه جهانگردان اروپایی به ایران چاپ قرن های هفده و هجده میل
ادی، کتاب های کهن چاپ و کمیاب فارسی چاپ اروپا، مصر، ترکیه، هند و پاکستان، نخستین کتاب های فارسی چاپ سربی در ایران از جمله کتاب های «چاپ معتمدی»، آثار چاپ شده در ایران تا پیش از سال ۱۳۲۰ خورشیدی و آثاری از چاپخانه های دولتی و غیردولتی دوره ناصری از جمله کتاب های موجود در این تالار است. مجموعه های اهدایی علی اصغر حکمت، یحیی مهدوی، حسنعلی غفاری و سعید نفیسی و مجموعه‏ ابراهیم پورداوود در این تالار نگهداری می شوند. مجلات فارسی و لاتین حدود یک سال و روزنامه ها به مدت یک هفته در این تالار نگهداری می شوند و پس از آن به صورت دوره های صحافی شده به مخازن کتابخانه منتقل می شوند. تالار نشریات با مساحت ۳۷۰ متر مربع در طبقه منفی یک کتابخانه واقع شده است. دوره های صحافی شده همهٔ مجلات فارسی و عربی موجود در کتابخانه، شامل بیش از ۳۰۰۰ عنوان و ۳۱۱۰۰ مجلد، در این تالار قرار گرفته است. فایل مجله ها و روزنامه هایی که اسکن و دیجیتال شده اند نیز، در این تالار در اختیار مراجعان قرار می گیرد. این تالار در طبقه همکف کتابخانه قرار دارد و کار خدمات رسانی نسخه های خطی، میکروفیلم ها و کتاب های چاپ سنگی را عهده دار است. در این تالار مجموعه
ای بالغ بر ۲۰۰۰ جلد، شامل فهرست های نسخه های خطی، میکروفیلم ها، اسناد و عکس های تاریخی (شامل ۲۲٬۰۰۰ قطعه عکس تاریخی از رجال، مناظر و ابنیه ایران مربوط به دوره قاجار و پهلوی) و کتاب های چاپ سنگی کتابخانه های مختلف ایران و جهان به زبان های فارسی، عربی و زبان های خارجی وجود دارد. این تالار در سال ۱۳۸۳ به گرامی داشت محمدتقی دانش پژوه (۱۲۹۰–۱۳۷۵)، کتاب شناس، فهرست نگار و نسخه پژوه، که در گردآوری و شناسایی و معرفی مجموعه نسخه های خطی و میکروفیلم های کتابخانه نقش بسیار مهمی داشته است، نام گذاری گردید. این تالار ابتدا در طبقه اول کتابخانه قرار داشت و سپس به طبقه همکف کتابخانه منتقل گردید. تالار پایان نامه های دیجیتال کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران با بیش از ۱۱۰ هزار عنوان پایان نامه فارسی، عربی و لاتین در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در طبقه اول کتابخانه قرار دارد. این تالار مجهز به ۵۰ دستگاه رایانه است. این تالار در ۱۸ مهرماه ۱۳۷۹ افتتاح یافت و با گنجایش ۵۰ دستگاه رایانه در انتهای طبقه اول قرار دارد. این تالار با همکاری مرکز انفورماتیک دانشگاه تأسیس شد و خدمات اینترنت، خدمات تأمین مدرک (DSS) و جس
تجو در پایگاه های اطلاعاتی علمی برای اعضای هیئت علمی و دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه تهران ارائه می کند. سازماندهی و فهرست نویسی. در کتابخانه مرکزی سازماندهی و فهرست نویسی کتاب ها و نشریات مطابق با نظام رده بندی کنگره آمریکا (LC) و گسترش رده بندی کتابخانه ملی ایران انجام می شود. پایان نامه ها، نسخه های خطی، اسناد، نقشه ها و مدارک چاپی غیر کتابی بر مبنای استانداردهای مارک (MARC) فهرست نویسی می شوند. از سال ۱۳۹۷ نرم افزار جامع کتابخانه های دانشگاه تهران از اوراکل به آذرسا تغییر یافت و همه اطلاعات کتابخانه به این سامانه که از قابلیت های بیشتری برخوردار بود، انتقال یافت. به تازگی کتابخانه دیجیتال سامانه آذرسا نیز در کتابخانه مرکزی راه اندازی شده و اطلاعات کتابخانه دیجیتال در حال بارگذاری است. نشریات ادواری (پیایندها). بخش نشریات ادواری یا پیایندها با هدف تهیه، سازماندهی، صحافی و تهیه آرشیو از مجلات و روزنامه های فارسی و دیگر زبان های با قلم شرقی و انگلیسی و دیگر زبان های با قلم غربی یکی از مهم ترین بخش های کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد است و نقشی مهم در چرخه تولید دانش دارد. تهیه منابع در این بخش از
سه طریقهٔ خرید از ناشر، اهدا، یا مبادله صورت می گیرد. از آنجا که این کتابخانه بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، مشمول طرح واسپاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، کلیه ناشران باید حداقل یک نسخه از کتاب های منتشرشده در ایران را که تیراژ بالای ۲٬۰۰۰ نسخه داشته باشد، به این کتابخانه اهدا کنند. این بخش شامل ۴ قست است که عبارتند از: نسخه های خطی. خدمات مرتبط با مجموعهٔ نسخه های خطی کتابخانهٔ مرکزی در سه تالار خواجه نصیرالدین طوسی، محمدتقی دانش پژوه و رشیدالدین فضل الله همدانی ارائه می شود. برخی از نسخه های خطی مهمی که در این مجموعه وجود دارند، عبارتند از: نسخه "خمسه نظامی"، نمونهٔ منحصربه فردی از "شاهنامه" فردوسی، نسخه خطی وندیداد، نسخه خطی "ذخیره خوارزمشاهی" و "مسالک و ممالک". برخی از این ها ثبت حافظه جهانی هم شده اند. قدیمی ترین نسخه خطی موجود در این کتابخانه با نام "مجمل اللغه" از ابوالحسین احمدبن فارس رازی قزوینی معروف به ابن فارس است که سال کتابت آن به سال ۴۷۹ قمری برمی گردد. این مجموعه تا سال ۱۳۸۷ شامل حدود ۱۷٬۰۰۰ جلد کتاب خطی به زبان های فارسی، عربی و ترکی بود. کتابخانه مجازی. در خرداد ۱۳۹۹ کتابخانه م
جازی کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران اقدام به انتشار متن بیش از ۴۱٬۰۰۰ رساله دکتری و پایان نامه های کارشناسی ارشد کرد. بیش از ۱۲ هزار نسخه از نسخ خطی ارزشمند کتابخانه مرکزی به صورت رایگان منتشر شده و قابل دانلود است. ارتباط با کتابخانه های دیگر. دانشگاه تهران در پردیس ها، دانشکده ها و موسسات مختلف خود، بیش از ۶۰ کتابخانه دارد. در سال ۱۳۷۴ اساسنامه شورای هماهنگی کتابخانه های دانشگاه تهران با هدف ارتقا و روزآمد کردن منابع اطلاعاتی و خدمات اطلاع رسانی کتابخانه های دانشگاه تهران به منظور پیشبرد کیفیت و کمیت پژوهش و آموزش به تصویب رسید. این شورا تحت مدیریت رئیس کتابخانه مرکزی و با همکاری روسای کتابخانه ها به برنامه ریزی برای یکپارچگی و هماهنگی امور کتابخانه ها است. شورای هماهنگی دارای ۵ کمیته فرعی است. طبق آیین نامه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، همه پژوهشگران و دانشجویان تحصیلات تکمیلی دیگر دانشگاه ها می توانند از منابع این کتابخانه استفاده کنند. کتابخانه مرکزی با دیگر کتابخانه های ایران در ارتباط است و با عضویت در کمیته ملی حافظه جهانی، کنسرسیوم محتوای ملی، ایفلا و سامانه حافظه ملی ایرانیان به طور گسترد
ه در این زمینه فعالیت می کند.
کاونِت یک شبکه نظامی امن بود که در آوریل ۲۰۰۴ به بهره برداری رسید. به عنوان بخشی از سیپرنت، کاونت، اجازه دسترسی سریع به اطلاعات بدست آمده از پیکار زمینی را می داد. از کاونت در جنگ عراق استفاده شد و با ارائه اطلاعات جانبی، در مقیاسی بزرگتر از گزارش های معمول، به نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در مقابل راهکنش های انطباقی شورشیان عراق، کمک کرد. داده بدست آمده، از طریق "شبکه" (که گاهی، منظور از آن، خود سربازها بود) بین گشت ها همرسان می شد و نقش حیاتی برای خنثی سازی تله های نارنجکی پشت پوسترهای مقتدی صدر داشت که سربازان آمریکایی، پاره می کردند.
جوی ویلیامز (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او تاکنون برنده چهار جایزه گرمی شده است.
جایزه فرهنگی تزوکا اوسامو یک جایزه سالیانه مانگا که به مانگاکا (نویسنده مانگا) یا آثار آنان که از تزوکا اوسامو پیروی می کنند، اهدا می شود. این رویکرد توسط روزنامه آساهی بنیان گذاری شده و حمایت می شود. این جایزه از سال ۱۹۹۷ میلادی در توکیو، ژاپن اهدا می شود.
یامادا یوشی هیرو متولد ۷ ژانویه ۱۹۶۸ میلادی، نویسنده مانگای ژاپنی و از اهالی استان نیگاتا در ژاپن است. وی نویسنده مانگای هیوگه مونو است که در سال ۲۰۰۹ در سیزدهمین جشنواره هنرهای رسانه ای ژاپن و ۲۰۱۰ برنده جایزه فرهنگی تزوکا اوسامو شده است.
دن ویلسون (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز، گیتارنواز، و تهیه کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جاش کیر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
فرانک دوکس (؛ زادهٔ ) ترانه نویس، تهیه کننده موسیقی، و دی جی اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دیک ریچاردز (; – ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۳۰۰" اشاره کرد.
یاوواپا بوراپولچای (؛ زادهٔ ) ورزشکار تکواندو اهل تایلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
دالیا کنترراس (؛ زادهٔ ۲۰ سبتامبر ۱۹۸۳) ورزشکار تکواندو اهل ونزوئلا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۳ مدال برنز شده است.
دمچه ای ها، سسک های دمچه ای یا کج نوک ها نام یک سرده از خانواده سسکیان است.
دمچه ای شکم لیمویی نام یک گونه از سرده دمچه ای ها است.
دمچه ای ابروسفید نام یک گونه از سرده دمچه ای ها است.
دمچه ای چپین نام یک زیرگونه از سرده دمچه ای ها است.
دمچه ای نوک کوتاه نام یک گونه از سرده دمچه ای ها است.
چاناتیپ سونکهام (؛ زادهٔ ) ورزشکار تکواندو اهل تایلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۵ مدال برنز شده است.
پاتیمات آباکاروا (؛ زادهٔ ) ورزشکار تکواندو اهل جمهوری آذربایجان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده است.
دمچه ای کلاه قرمزی نام یک گونه از سرده دمچه ای ها است. پراکنش. این پرنده در آنگولا، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، مالاوی، موزامبیک، تانزانیا، زامبیا، زیمبابوه و احتمالاً بوتسوانا یافت می شود. زیستگاه. زیستگاه طبیعی آن بیشه زارهای خشک گرمسیری و نیمه گرمسیری و جنگل های گرمسیری و نیمه گرمسیری است.
قورباغه درختی تپه نشین نام یک گونه از خانواده قورباغه های بوته زار است.
دمچه ای رخ سرخ نام یک گونه از سرده دمچه ای ها است.
دمچه ای سومالی نام یک گونه از سرده دمچه ای ها است.
دمچه ای نوک دراز نام یک گونه از سرده دمچه ای ها است.
اَمپِدانس ورودی یک مدار یا شبکه الکتریکی، اندازه مخالفت آن مدار، چه پویا (مقاومت) و چه ایستا (راکتانس)، با جریانی است که از منبع الکتریکی می آید. برپایه همین تعریف، اَدمیتانس ورودی (عکس امپدانس ورودی)، معیاری از تمایل بار برای رساندن جریان است. منبع شبکه، بخشی از شبکه است که توان را منتقل می کند و شبکه بار، بخشی از شبکه ای است که انرژی را مصرف می کند. امپدانس ورودی. اگر شبکه بار با قطعه ای که امپدانس خروجی برابر با امپدانس ورودی شبکه بار (مدار معادل) دارد جایگزین شود، مشخصات شبکه منبع-بار از دید نقطه اتصال یکسان است؛ بنابراین، ولتاژ دوسر، و جریان عبوری پایه های ورودی با شبکه بار انتخاب شده یکسان هستند. انتقال توان. شرط حداکثر انتقال توان بیان می کند که برای یک منبع توان، وقتی بیشترین توان منتقل می شود که مقاومت منبع با مقاومت بار برابر باشد و ضریب توان با صرف نظر از راکتانس اصلاح شود. در این حالت، گفته می شود که مزدوج مختلط "تطبیق شده" با امپدانس سیگنال است. البته این، تنها انتقال توان را بیشترین می کند، نه بازده مدار را. وقتی انتقال توان، بهینه شده است، بازده مدار، تنها ۵۰٪ است. فرمول تطبیق مزدوج مختلط است ه
نگامی که هیچ مؤلفه فعالی وجود ندارد، این معادله ساده می شود formula_2 به عنوان بخش موهومی formula_3 صفر است
«خطرناک ترین شکار» () داستانی کوتاه به قلمِ ریچارد کانل است که نخستین بار در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۲۴ منتشر شد. رمان دربارهٔ یک شکارچی حیوانات بزرگ اهل نیویورک است که از یات به بیرون پرت شده و از جزیره ای متروک و دورافتاده در کارائیب سر درمی آورد و در آنجاست که خود طعمهٔ یک شکارچی اشراف زادهٔ روسی می گردد. این داستان مُلهم از سافاری هایی به آفریقا و آمریکای جنوبی است که در میان ثروتمندان آمریکایی در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی مرسوم و رایج بود. اقتباس های صوتی و تصویری گوناگونی از این رمان، انجام شده است که از آن میان، می توان به فیلم "خطرناک ترین شکار" (۱۹۳۲) با بازی جوئل مک کری و لسلی بنکز و همچنین یک مجموعهٔ داستانی رادیویی با هنرنمایی اورسن ولز در سال ۱۹۴۳ اشاره کرد. این رمان محبوب ترین داستان کوتاهی است که تاکنون به زبان انگلیسی نوشته شده است و بلافاصله پس از انتشار برندهٔ جایزه او. هنری شد. این رمان یکی از آثاری است که در سال ۲۰۲۰ در ایالات متحده آمریکا تحت مالکیت عمومی درآمد.
آرتوش (به ارمنی: Արտուշ Հարիտոնյան) با نام کامل آرتوش هاریتونیان (درگذشتهٔ دی ۱۳۹۷ در لس آنجلس) خوانندهٔ و نوازنده ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی هنری. آرتوش هاریتونیان، معروف به آرتوش، تنها فرزندِ پسرِ خانواده بود و از کودکی به همراه پنج خواهرِ خود، به موسیقی گرایش داشت به طوری که با استفاده از چوب کبریت و سیم، یک گیتار برای خودش ساخت. او در ۱۶ سالگی یک ارکستر راه اندازی کرد و نخستین بار در هتل اینترکنتینانتال تهران به اجرای برنامه پرداخت. پس از مدتی «حسن عرب» که مدیر هتل آبادان و یکی از سرشناس ترین صاحبان کاباره در ایران بود، به وی پیشنهاد همکاری داد. پس از آن، آرتوش با یک ارکستر ایتالیایی به عنوان نوازندهٔ گیتار باس، همکاری خود را آغاز کرد و به شهرت بیشتری رسید. او در سال ۱۹۷۱، با پیشنهاد «پرویز کهن» صاحبِ کابارهٔ درویش در نیویورک، به آمریکا مهاجرت نمود و خوانندگی و نوازندگی را ادامه داد. آرتوش در سال ۱۹۷۲ ترانه ای با نام «چمدان» منتشر کرد که با استقبالِ قابل توجهی مواجه شد. پس از آن، در سال ۱۹۷۵ به لس آنجلس رفت و با شهرتِ بیشتر، به فعالیت های خود ادامه داد. در ۱۹۷۶ آرتوش و ویگن تنها خواننده های لوس آنجلس
بودند، و به تناوب در نایت کلابی بنام سون ویلز که تنها جایی بود هرشب موزیک ایرانی داشت می خوانند، البته بعداً یک دانشجو جوان بنام سعید به جمع خوانندگان لوس آنجلس إضافه شد، آرتوش در بیشتر برنامه ها و جشن های لس آنجلس و نیویورک حضور داشت. او در ادامهٔ فعالیت های هنری خود، در کنار هایده که به تازگی از ایران به آمریکا مهاجرت کرده بود، به اجرای برنامه پرداخت و پس از آن در کنار داریوش، کنسرتی را به اجرا گذاشت. نخستین ارکسترِ آرتوش در لس آنجلس، به رهبری آندرانیک آساطوریان شکل گرفت و پس از آن با هنرمندانی نظیر: اندی، کورس، نوریک و هیرو همکاری کرد. اندی و پس از آن کورس، در ارکستر آرتوش به نوازندگی می پرداختند و پس از آن فعالیت خود را در حیطهٔ خوانندگی ادامه دادند. از جمله هنرمندان دیگری که با آرتوش همکاری کردند می توان به: ناصر چشم آذر، منوچهر چشم آذر، مسعود فردمنش، کاوه حقیقی، واهیک اسکندری و … اشاره نمود. آرتوش در سال ۱۹۸۰ با همسرِ خود «نوا»، ازدواج کرد. او در سال های پایانی زندگی به نقاشی می پرداخت و کارت پستال هایی را طراحی و منتشر می نمود. درگذشت. آرتوش، در دی ۱۳۹۷ درگذشت. پیکر او روز ۲۶ دی ۱۳۹۷ در هالیوود هیلز ل
س آنجلس به خاک سپرده شد. آثار هنری. آرتوش ۸ آلبوم موسیقی منتشر نمود که از نخستین آلبوم وی، با نامِ «چمدان»، به عنوانِ یکی از پرفروش ترین آلبوم های موسیقی ایران یاد می شود. این آلبوم به تهیه کنندگی فرخ آهی و توسط شرکت کلتکس منتشر شد که بیشتر ترانه ها و قطعات این آلبوم از ساخته های آرتوش است.
سامانه فناوری دفتر ستاد شرکت یک سامانه حفاظت شده مدیریت امور دفتری و ایمیل بود که وزارت دفاع بریتانیا استفاده می کرد. طراحی، ساخت، اجرا، و مدیریت سامانه فناوری دفتر مرکزی شرکت، بر عهده شرکت فوجیتسو بود و از ۲۵،۰۰۰ کارمند نظامی و غیرنظامی پشتیبانی می کرد و به ۷۰،۰۰۰ کارمند دیگر وزارت دفاع، امکان برقراری ارتباط امن از طریق آنرا می داد. دسترسی به اطلاعات آن، بر پایه دامنه بود و پیوندهایی به سامانه های پیام رسان وزارت دفاع داشت. از این سامانه، در ۲۴ ستاد و بیش از ۲۰۰ مکان زیرمجموعه در بریتانیا، اروپا، و ایالات متحده آمریکا استفاده می شد. به علاوه، فوجیتسو، نسخه ای را برای نیروی زمینی بریتانیا به نام CASH توسعه داده بود که در ۴،۵۰۰ ایستگاه کاری در بریتانیا، آلمان، و ایرلند شمالی پشتیبانی می کرد. زیرساخت اطلاعات دفاعی، در همه جا جایگزین سامانه فناوری دفتر ستاد شرکت شده است.
هربرت بلیز (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل گرنادا بود. وی از ۴ دسامبر ۱۹۸۴ تا ۱۹ دسامبر ۱۹۸۹ نخست وزیر این کشور بود. هربرت بلیز در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۹، در سن ۷۱ سالگی بر اثر سرطان پروستات درگذشت.
بن جونز (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل گرنادا بود. وی از ۲۰ دسامبر ۱۹۸۹ تا ۱۶ مارس ۱۹۹۰ نخست وزیر این کشور بود. بن جونز در ۱۰ فوریه ۲۰۰۵، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
ژان بارت (؛ که گاه باره یا باررت تلفظ می شد؛ – ) یک زن گردشگر، و گیاه شناس اهل فرانسه بود. او عضو لویی آنتوان بوگاینویل در سفر استعماری سال های ۱۷۶۶–۱۷۶۹ بود و به عنوان اولین زنی شناخته شده که به گرد کره زمین سفر کرده است. او به عنوان یک مرد و با لباس مبدل به این اعزام پیوست و خود را «ژان بارت» نامید. این تنها راه برای پیوستن به این سفر اکتشافی بود. او کمی قبل از اعزام کشتی های بوگنویل از فرانسه، به عنوان نوکر و دستیار طبیعت پژوه اعزامی، فیلیبر کاممرچون (همچنین به عنوان کومرسون) ثبت نام کرد. طبق روایت بوگاویل، بارت خود یک گیاه شناس متخصص بود. زندگی. ژان بارت در ۲۷ ژوئیه سال ۱۷۴۰ در روستای لا کامل در منطقه بورگونی در مرکز فرانسه به دنیا آمد. سوابق تعمید وی باقی مانده و او را به صورت قانونی ژان بارت و ژان پوچارد معرفی می کنند. پدر وی بعنوان یک کارگر روزمزد شناخته می شود و به نظر می رسد که بی سواد بوده است؛ زیرا وی دفاتر ثبت محله را امضا نکرده است. در سال ۱۷۶۶، بارت فرانسه را همراه با کشتی اکتشافی ایتیل (Étoile به معنی ستاره) ترک کرد و پس از بازگشت، وی به عنوان اولین زنی که در دور جهان سفر کرد، تاریخ را رقم زد.
ژان بارت در پی یک تربیت روستایی، در شناسایی گیاهان مهارت یافت و به عنوان یک متخصص محلی در گیاهان دارویی به رسمیت شناخته شد. در اوایل دهه ۱۷۶۰، او شروع به کار برای گیاه شناس برجسته، فیلیبر کومرسون کرد. هنگامی که فرانسه اولین کنفرانس گردشگری جهان را در سال ۱۷۶۵ ترتیب داد، کومرسون به عنوان گیاه شناس این گروه دعوت شد. قوانین فرانسه زنان را از همراهی با کشتی های دریایی منع کرده بود، بنابراین بارت لباس مردانه پوشید تا در نقش مرد ظاهر شود و به عنوان دستیار به کومرسون خدمت کند. این زوج در طول سفر خود بیش از ۶۰۰۰ نمونه گیاهی جمع آوری کردند. سرانجام در تاهیتی، خدمه کشف کردند که بارت لباس مردانه پوشیده است. او و کومرسون سفر خود را در جزیره موریس در سال ۱۷۶۸ به پایان رساندند. بارت قبل از بازگشت به فرانسه، سالها در آنجا ماند. نزدیک به دو سده پس از مرگ او، در سال ۲۰۱۲، هنگامی که یک گیاه تازه از سرده بادنجان یا "سولانوم" (Solanum) - که شامل سیب زمینی، گوجه فرنگی و بادمجان است - کشف شد، سرانجام بارت افتخار شناخته شدن به عنوان یک گیاه شناس را به دست آورد؛ نام این گونه را "بارتیای" baretiae گذاشتند.
جورج بریزان (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل گرنادا بود. وی از ۱ فوریه ۱۹۹۵ تا ۲۲ ژوئن ۱۹۹۵ نخست وزیر گرنادا بود. جورج بریزان در ۱۸ فوریه ۲۰۱۲، در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
کپنک چی (به لاتین: Kəpənəkçi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران بوی واقع شده است. کپنک چی ۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
کپنک چی (به لاتین: Kəpənəkçi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. کپنک چی ۹۶۵ نفر جمعیت دارد.
رابرت سوینک (؛ ۳ ژوئن ۱۹۱۸ – ۱۵ اوت ۲۰۰۰) تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود که دوران فعالیت ۴۶ سالهٔ خود، در حدود ۶۰ فیلم بلند را تدوین نمود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دختر شوخ"، "دادگاه جنایی"، "بهترین مرد"، "پاپیون"، "پسران برزیل"،"ابوالهول"،"به یاد می آورم مادر"، "داستان کارآگاه"،"کری"، "تعطیلات رمی"، "ترغیب دوستانه"، "شهر در اسارت" و "ساعات ناامیدی" اشاره نمود. از جمله دستیاران وی در کار تدوین هال اشبی بود که خود بعدها یک تدوین گر و کارگردان برجسته شد. رابرت سوینک بابت تدوین سه فیلم، از جمله "دختر شوخ" نامزدِ دریافت جایزه اسکار بهترین تدوین شد و در سال ۱۹۹۳ میلادی «جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری تدوین گران سینمای آمریکا» را دریافت کرد. مرگ. سوینک بر اثر سکته قلبی در سانتا ماریا کالیفرنیا درگذشت.