Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یالیستی که دارای هویت و ویژگی های خاص او بود. جنگ چریکی. چه گوارا نقش اساسی به مبارزه مسلحانه می داد. رژی دبره می نویسد: من از تجربه خود او، نظریه کاملی در مورد جنگ چریکی نوشته ام که به نظریه فوکو مشهور شده است. به باور «چه»، زمانی که «شرایط عینی» انقلاب در کشوری وجود داشت، یک «چریک» کوچک ولی پیشتاز می تواند «شرایط ذهنی» را ایجاد کند و خیزش عمومی جمعیت را به راه بیندازد. او استدلال می کرد ارتباط نزدیکی بین چریک ها، دهقانان و اصلاحات ارضی وجود دارد. این موضع، تفکر او را از سوسیالیسم صرفاً کارگری - صنعتی، متمایز و به افکار مائوئیستی نزدیک کرد. کتاب او "«جنگ چریکی»" راهنمایی است که در آن تاکتیک ها و استراتژی های مورد استفاده در جنگ چریکی کوبا مورد بحث قرار گرفته است. با این حال، «چه» ادعا می کرد در برخی از زمینه های خاص مبارزه مسلحانه جایی ندارد، بنابراین لازم است از مکانیسم های مسالمت آمیز مانند مشارکت در دموکراسی نمایندگی استفاده شود. گرچه «چه» اظهار داشت گاهی این خط باید صلح آمیز باشد ولی تنها در صورتی می توان ویژگی «بسیار جنگنده، بسیار شجاع» را رها کرد که جهت گیری آن به نفع دموکراسی نمایندگی در بین مردم باشد
. مرد جدید. محور اساسی که او کنش سیاسی - نظری - نظامی خود را بر آن هدایت کرد، آغاز اومانیسم مارکسیستی بود. به عبارت دیگر، «چه» پیشنهاد می کند تمایز بین اومانیسم مارکس و اومانیسم بورژوایی، مسیحی سنتی، بشردوستانه و غیره ضروری است. در برابر تمام اومانیسم انتزاعی که مدعی «بالاتر از طبقه» است، در آخرین تحلیل بورژوازی)، «چه»، همانند نظریه رهایی انسانِ مارکس، صراحتاً درگیر دیدگاه طبقاتی پرولتاریا است. بنابراین به شدت مخالف «اومانیسم بد» بود. او اعلام می کند: و تحقق توانایی های آنها تنها با انقلاب کارگران، دهقانان و دیگر طبقات استثمارشده محقق می شود که استثمار انسان توسط انسان را از بین می برد و سلطه عقلانی و جمعی از مردان (پرولتاریا) را بر روند زندگی اجتماعی آنها برقرار می سازد. انتقاد. گواریسم از دیدگاه انقلابی آنارشیستی توسط آبراهام گیلن، یکی از تاکتیک های برجسته جنگ چریکی شهری در اروگوئه و برزیل مورد انتقاد قرار گرفته است. گیلن مدعی شد شهرها نسبت به روستاها زمینه بهتری برای چریک ها هستند (گیلن کهنه سرباز جنگ داخلی اسپانیا بود). او از جنبش های آزادی بخش ملی گواریست مانند توپاماروسِ اروگوئه - یکی از گروه های بزرگ م
شاور نظامی - انتقاد کرد.
تنوفوویر آلافنامید () (با نام تجاری ویریتاف ®ViriTaf ) یک داروی مهارکننده نوکلئوتیدی ویروس هپاتیت ب (HBV) برای درمان عفونت مزمن آن در بزرگسالان مبتلا به بیماری کبدی است. این دارو از راه دهان مصرف می شود. تنوفوویر آلافنامید پیش داروی تنوفوویر است.
لیبرالیسم ملی، یا آزادی خواهیِ ملی گرا نوعی از لیبرالیسم است که سیاست ها و مسایل لیبرال را با عناصر ملی گرایی ترکیب می کند. از نظر تاریخی، لیبرالیسم ملی به همان معنای لیبرالیسم محافظه کار (لیبرالیسم راست گرا) نیز به کار رفته است. در قرن نوزدهم یک سری از احزاب سیاسی «لیبرال ملی»، از لحاظ ایدئولوژی یا صرفاً از لحاظ اسم، به صورت خاص در در بسترهای متعدد ملی مانند اروپای مرکزی، کشورهای نوردیک و اروپای جنوب شرقی فعال بودند. تعاریف. لیبرالیسم ملی در قرن نوزدهم میلادی اساساً یک ایدئولوژی و یک جنبش بود. اهداف لیبرالِ ملی، ادامه آزادی فردی و اقتصادی، همچنین حاکمیت ملی بود. یوژف آنتال، تاریخ نویس و دموکرات مسیحی، کسی که به عنوان اولین نخست وزیر پسا کمونیسم در مجارستان خدمت کرد، لیبرالیسم ملی را به عنوان «بخشی از ظهور دولت-ملت» در اروپای قرن نوزدهم توصیف نمود. به گفته «اوسکار مولیج» ، «با توجه با ایدئولوژی ها و سنن احزاب سیاسی می توان استدلال کرد که در زمین های اروپای مرکزی یک نوع متفاوت از لیبرالیسم، مختص به این منطقه در جریان قرن نوزدهم تکامل یافت» و به نقل از «ماسیج جانوسکی» : «واژه 'ملی' به عنوان چیزی مترادف 'لیبرال'
عمل کرده است» («'ملی' به تنهایی کافی بود تا شک هایی را دربارهٔ انجمن لیبرال برانگیزد»). هم چنین به گفته مولیج، در اروپای جنوب شرقی «'لیبرال ملی گراها' نیز نقش قابل مشاهده ای، هر چند اساسی نبود، اما با ویژگی های اندک متفاوت مختص به منطقه داشتند، که تا حد زیادی آن ها را از همتایان اروپای مرکزی شان متمایز می کرد». «مایکل لیند» در کتاب اش با عنوان «"برآمده از محافظه کاری"» ، لیبرالیسم ملی را به گونه ای تعریف می کند که مورخ «آرتور ام شلزینگر جونیور» در "پیشرو" استفاده از عبارت «مرکز حیاتی» را به طور مشابه توصیف می کند. خود لیند، لیبرالیسم ملی را به عنوان متحدکننده «محافظه کاری اجتماعی معتدل با لیبرالیسم معتدل اقتصادی» تعریف می کند. «گوردون اسمیت» ، پژوهشگر ارشد سیاست های تطبیقی اروپا، لیبرالیسم ملی را یک مفهوم سیاسی می داند که هنگام موفقیت جنبش های ملی گرا در ایجاد دولت-ملت ها، زمانی که دیگر نیاز نبود مشخص شود که یک آرمان، حزب یا سیاست مدار لیبرال «ملی» است، محبوبیت اش را از دست داد. تاریخچه. ریشه های لیبرالیسم ملی را می توان در قرن نوزدهم یافت، زمانی که لیبرالیسم محافظه کار یا لیبرالیسم کلاسیک ایدئولوژی طبقات سی
اسی در بیشتر کشورهای اروپایی و به طور خاص کشورهای اروپای مرکزی بود که بعداً توسط نظام سلطنتی مورثی اداره می شدند. لیبرال های ملی در اصل اگرچه حامی تجارت بودند، الزاماً طرف دار تجارت آزاد و لیبرالیسم اقتصادی نبودند و گاهی طرف دار همکاری میان دولت و صنعت ملی، سطوح میانه حمایت گرایی، تأسیس اتحادیه های گمرکی ترجیحی، گمرکات برای صنایع نوپا یا شرکت هایی که دارای اهمیت استراتژیک ملی و انواع مختلف برنامه ریزی صنعتی بودند. لیبرالیسم ملی در قرن نوزدهم در تعدادی از کشورها از جمله آلمان، اتریش، دانمارک، سوئد، فنلاند و رومانیا معروف بود. در آلمان، اتریش و رومانیا، لیبرال های ملی یا احزاب «لیبرال ملی» به مدت طولانی در حکومت بودند. به طور خاص، در کشورهای آلمانی زبان، به دلیل ویژگی چند ملیتی یا ماهیت غیرمتجانس کشورهایی مانند امپراتوری اتریش (که بعداً به طور رسمی به اتریش-مجارستان تغییر نام یافت) یا آلمان جدیداً تأسیس شده در زمان صدراعظم اوتو فون بیسمارک، لیبرال های ملی نیز طرف دار رژیمی اقتدارگراتر یا محافظه کارتر بودند. آلمان. در آلمان قرن نوزدهم، معتقدین به لیبرالیسم ملی گرا از ملی گرایان لیبرال متفاوت بود، این که آن ها به
موجودیت اقتدارگراتر در اروپا و یک امپراتوری آلمانی قوی معتقد بودند. لیبرال های ملی گرا مانند ماکس وبر، به دنبال یک آلمان دموکراتیک در همکاری با سایر قدرت های اروپایی بودند. در زمان امپراتوری آلمان، لیبرالیسم ملی توسط «حزب لیبرال ملی» (NLP)، بزرگ ترین حزب در رایشتاگ برای چندین سال، نمایندگی می شد. زمانی که بیسمارک، کسی که از ۱۸۷۱ (متحد شدن آلمان) تا ۱۸۹۰ میلادی صدراعظم بود، سیاست های اولیه تجارت آزاد خود را لغو کرده و حامی حمایت گرایی و مخالف افزایش قدرت های پارلمان شده و نهایتاً برای حمایت از حزب محافظه کار آلمان (که عمدتاً نماینده نخبگان سرمایه دار زمین داران یونکرهای پروس است) تلاش کرد، لیبرال های ملی از او حمایت کردند. علاوه بر این، حزب NLP (که تقریباً ۳۰ درصد رأی را در سه انتخابات اول فدرال، از جمله ۳۰٫۱ درصد در انتخابات فدرال سال ۱۸۷۱ میلادی به دست آورد) در انتخابات فدرال ۱۸۷۸ و مخصوصاً در انتخابات فدرال ۱۸۸۱ (که رأی آن به ۱۴٫۶ درصد کاهش یافت) شدیداً شکست خورد. بعداً، این حزب با ظهور حزب سوسیال دموکرات و حزب مرکزی در آغاز قرن، در سهم رای خود کاهش پیوسته ای را تجربه کرد. در جریان جمهوری وایمار، «حزب خلق
آلمان» (DVP) که رهبر آن گوستاف اشترزمان، صدراعظم (۱۹۲۳ میلادی) و وزیر امور خارجه (۱۹۲۳ – ۱۹۲۹ میلادی) بود، جانشین حزب NLP شد. حزب DVP که برخی از عناصر معتدل «حزب محافظه کار آزاد» (FKP) و «اتحادیه اقتصادی» (WV) با آن پیوسته بود، عموماً فکر می کرد تا از منافع صنعت کاران بزرگ آلمان نمایندگی کند و توسط چندین ناظر به عنوان یک حزب لیبرال ملی طبقه بندی شده بود. پلتفورم آن بالای ارزش های خانواده مسیحی، تحصیل سکولار، تعرفه های پایین، مخالفت با هزینه های رفاهی و گمرکات زراعی و خصومت با «مارکسیسم» (یعنی حزب کمونیست و حزب سوسیال دموکرات) تأکید داشت. بعد از مرگ استریسمن، DVP که در صفوف آن چندین مخالف جمهوری خواه وجود داشت، شدیداً به راست منحرف شد. حزب فعلی دموکرات آزاد (FDP)، که جانشین DVP و حزب سوشال لیبرال دموکرات آلمان (DDP) است، در ابتدا تلاش های محافظه کارانه و تا حدی ملی گرایانه ای داشت، که به طور خاص در برخی از انجمن های ایالتی تا دهه ۱۹۵۰ میلادی و گهگاهی بعد از آن قدرت مند بود (یک مثال جالب یورگن مولمان، رهبر FDP در سال های ۱۹۸۳–۱۹۹۴ و ۱۹۹۶–۲۰۰۲ میلادی در نوردراین-وستفالیا است) و هنوز هم شامل یک جناح لیبرال ملی اس
ت که برخلاف سایر جناح های حزب، پیوسته نسبت به اروپا شکاک بود. برخی از عناصر شاخه راست، شامل «سون تریشلر» (رهبر قبلی باشگاه استریسمن)، اخیراً به حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) پیوستند، که به نوبهٔ خود از سوی برخی از ناظران به عنوان لیبرال ملی طبقه بندی می شود. اتریش. در اتریش-مجارستان، «حزب مشروطه» نماینده اصلی نشنل لیبرالیسم بود. در اتریش، نشنل لیبرالیسم مبنای یکی از سه Lager، یا کمپ های ایدیولوژیک در کشور باقی مانده است که به انقلاب ۱۸۴۸ میلادی در امپراتوری اتریش بر می گردد. در جریان دوره بین دوجنگ، کمپ لیبرال ملی در قالب «حزب خلق آلمان بزرگتر» جمع شده بود. تا سال ۱۹۳۸ میلادی، با "آنشلوس" اتریش با آلمان نازی، کمپ لیبرال ملی به صورت کامل توسط سوسیالیسم ملی اتریش بلعیده شده و تمام احزاب دیگر نهایتاً توسط توتالیتاریسم نازی جذب شدند. سوسیالیست ها و سوسیال های مسیحی تحت آزار و اذیت رژیم نازی قرار گرفتند و کمپ نشنل لیبرال بعد از جنگ به دلیل گناه متحد شدن با سوسیالیسم ملی، زخم خورد. در سال ۱۹۴۹ میلادی، «فدراسیون مستقلین» (VdU) به عنوان یک گزینه لیبرال ملی برای احزاب عمده اتریشی بنیان گذاری شد. این فدراسیون یک مجموع
ه جنبش های سیاسی شامل لیبرال های بازار آزاد، پوپولیست ها، نازی های قبلی و ملی گرایان آلمانی که قادر به پیوستن به هیچ یک از دو حزب عمده نبودند را دربرگرفت. VdU در سال های ۱۹۵۵–۱۹۵۶ میلادی به حزب آزادی اتریش (FPÖ) تکامل یافت. زمانی که یورگ هایدر در سال ۱۹۸۶ میلادی به عنوان رهبر جدید FPÖ انتخاب شد، این حزب آغاز به چرخش ایدئولوژیک به سوی پوپولیسم شاخه راست کرد که منجر به انشعاب اکثر لیبرال ها گردید که فوروم لیبرال (LiF) را شکل دادند و عضویت FPÖ را در بین الملل لیبرال گرفتند و نهایتاً با NEOS ادغام شدند. خود هایدر از حزب جدا شده و «اتحاد برای آینده اتریش» را در سال ۲۰۰۵ میلادی تشکیل داد. بلغارستان. در بلغارستان، حزب لیبرال ملی (NLP) یک حزب سیاسی بود که در سال ۱۹۲۰ با ادغام حزب لیبرال (رادوسلاویست)، حزب لیبرال خلق و حزب لیبرال های جوان تأسیس شد. این حزب در برخی از انتخابات از جمله انتخابات نوامبر ۱۹۲۳ و انتخابات ۱۹۲۷ چندین کرسی به دست آورده است. حزبی به نام حزب لیبرال ملی «استفان استامبولوف» پس از سقوط رژیم کمونیستی تأسیس شد و بخشی از ائتلاف ائتلاف برای بلغارستان در انتخابات پارلمانی ۱۹۹۱ بود. جمهوری چک. در اتریش-م
جارستان ، حزب چک جوان، که در سال ۱۸۷۴ پس از انشعاب از حزب قدیمی چک پدید آمد، یک نیروی لیبرال ملی بود. در دوران چکسلواکی (۱۹۱۸–۱۹۹۲)، چند حزب به عنوان ملی لیبرال توصیف شدند: دموکراسی ملی چکسلواکی، حزب کارگر ملی و پس از ۱۹۸۹، حزب ملی سوسیال چک. امروزه حزب محافظه کار دموکراتیک مدنی (ODS) در جمهوری چک به عنوان یک حزب لیبرال ملی توصیف شده است. ODS یکی از اعضای اتحاد محافظه کاران و اصلاح طلبان در اروپا، به عنوان آزادی و همبستگی اسلواکی، و اتحادیه دموکرات بین الملل است. دانمارک. در دانمارک، از دهه ۱۸۳۰، مفهوم اصلی لیبرالیسم ملی این بود که ملت و دولت باید به یک اندازه باشند. لیبرال های ملی از اتحادیه پادشاهی دانمارک و دوک نشین شلسویگ تحت یک چارچوب قانون اساسی مشترک حمایت کردند. در مورد اقتصاد، دولت نباید در تجارت دخالت کند و دیدگاه اقتصادی ملی-لیبرال در قانون آزادی تجارت در سال ۱۸۵۷ منتقل شد، که آخرین بقایای انحصارات فئودالی را که قبلاً چارچوب صنعت شهرها را تشکیل می داد، لغو کرد. . لیبرال های ملی دانمارکی از اسکاندیناویزم و در نتیجه وحدت اسکاندیناوی حمایت کردند. فنلاند. در دوک نشین بزرگ فنلاند، بخش خودمختار امپراتوری
روسیه، که حدود ۸۰ درصد جمعیت آن پروتستان و فنلاندی زبان بودند، تا حدودی کمتر از ۲۰ درصد پروتستان زبان سوئدی (سوئد تا سال ۱۸۰۹ بر فنلاند حکومت می کرد) و تعداد کمی روسی. ارتدکس، اصطلاح «لیبرال ملی» توسط نخبگان سوئدی زبان جنبش Svecoman استفاده می شد که از آرمان های لیبرال دفاع می کردند، اما می خواستند زبان سوئدی را به عنوان زبان غالب حفظ کنند، ایده ای که توسط ملی گرایان فنلاندی زبان جنبش Fennoman مخالف بود. جنبش Svecoman حزب سوئد را به وجود آورد که بعداً در فنلاند به حزب مردم سوئد تغییر نام داد که از آن زمان به سمت جریان اصلی لیبرالیسم و سوسیال لیبرالیسم حرکت کرد و اغلب یک حزب دولتی در کشور است. اسرائیل. از سال ۱۹۷۳، لیکود - جنبش ملی لیبرال در اسرائیل به عنوان اصلی ترین حزب سیاسی راست میانه و صهیونیستی در این کشور فعالیت می کند. رومانی. در رومانی، حزب لیبرال ملی (PNL) که ابتدا در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد، سپس در سال ۱۹۹۰ مجدداً تأسیس شد و متعاقباً در سال ۲۰۱۴ (زمانی که حزب لیبرال دموکراتیک، PDL را جذب کرد) گسترش یافت. ین روزها یکی از دو حزب اصلی کشور و اولین نیروی حکومتی است. کلاوس یوهانیس رئیس جمهور کنونی رومانی از آ
ن نشات می گیرد. در حال حاضر، از نظر ایدئولوژی سیاسی، PNL عمدتاً لیبرال-محافظه کار و طرفدار اروپاست، بنابراین در سمت راست میانه طیف سیاسی مربوط به اقتصاد، جامعه، فرهنگ، آزادی بیان و آزادی های مدنی قرار می گیرد. روسیه. در روسیه، «لیبرالیسم ملی» جنبشی در دهه ۱۹۹۰ بود که مدعی بود در حال بازتعریف اصول «لیبرال» آنگونه که در سنت غربی فهمیده می شود، برای تولید «لیبرالیسم ملی» مناسب تر با فرهنگ روسیه، عملاً نوعی ناسیونالیسم روسی است. اسلواکی. آزادی و همبستگی (SaS)، حزب اصلی اپوزیسیون لیبرال و لیبرتارین پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ در اسلواکی، از لیبرالیسم به اروپا شکاکیت و ناسیونالیسم و/یا ترکیب لیبرالیسم و ناسیونالیسم تغییر کرده است. در واقع، SaS عضو حزب اتحاد لیبرال ها و دموکرات ها برای اروپا نیست، بلکه عضو ائتلاف محافظه کاران و اصلاح طلبان در اروپا، همراه با احزاب محافظه کار و اروپایی است. ریچارد سولیک، رهبر SaS خود را هم لیبرال و هم یک ملی گرا توصیف کرد، اما با گفتن اینکه لیبرال و میهن پرست است، خود را اصلاح کرد و در عین حال شوونیسم، نژادپرستی و تعصب مذهبی را محکوم کرد و با خروج اسلواکی از اتحادیه اروپا مخالفت کرد
. . با این حال، این حزب هرگز توسط منابع شخص ثالث به عنوان لیبرال ملی طبقه بندی نشده است. کره جنوبی. تاریخ کره جنوبی شامل ایدئولوژی "چین کوچک" چوسان، حکومت استعماری ژاپن، تقسیم شبه جزیره کره توسط ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی، و دیکتاتوری های راست افراطی ضد کمونیستی (از جمله جمهوری های اول، سوم، چهارم و پنجم) نسبتاً دوستانه با ایالات متحده و ژاپن هستند؛ بنابراین، تقریباً تمام لیبرال های کره جنوبی با ریشه های تاریخی در جنبش استقلال طلبی و جنبش دموکراسی سازی، از زمان ضدیت و مدرنیته خود نسبت به قدرت های همسایه، گرایش ملی گرایانه بسیار قوی دارند. حزب دموکرات کره (DPK) یک حزب لیبرال اصلی در کره جنوبی است که احساسات ملی گرایانه نسبت به ژاپن دارد. مون جه-این این رئیس جمهور سابق کره جنوبی یکی از اعضای حزب دموکراتیک خلق کره بود و از او به عنوان یک سیاستمدار «لیبرال ملی» نیز یاد می شد. دولت لیبرال ملی مون جائه این به طور دیپلماتیک با دولت شینزو آبه محافظه کار ملی ژاپن درگیر شد و روابط بین کره جنوبی و ژاپن به پایین ترین حد جدید رسید. کارشناسان می گویند که درگیری بین ژاپن و کره جنوبی زمانی تشدید می شود که یک رژیم محاف
ظه کار (عمدتاً LDP) در ژاپن و یک رژیم لیبرال (عمدتاً DPK) در کره جنوبی مستقر شود. سوئد. در سوئد، در دهه ۱۸۶۰، لیبرال ها خود را لیبرال های ملی ("Nationalliberal") توصیف کردند و ائتلافی از سلطنت طلبان و اصلاح طلبان لیبرال در حمایت از اصلاحات پارلمانی تشکیل دادند. لیبرال های ملی سوئد نیز از اسکاندیناویزم حمایت کردند. استفاده های دیگر. چندین حزب سیاسی «لیبرال ملی» را در نام یا ایدئولوژی خود گنجانده اند. لیستی در حزب لیبرال ملی موجود است.
کوبیسیستات () (با نام تجاری Tybost) دارویی برای استفاده در درمان عفونت ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV/ایدز) است. مکانیسم اصلی اثر آن مهار پروتئین CYP3A انسانی است. مانند ریتوناویر (Norvir)، کوبیسیستات به دلیل توانایی آن در مهار آنزیم های کبدی که سایر داروهای مورد استفاده برای درمان HIV، به ویژه الویتگراویر، یک مهارکننده اینتگراز HIV را متابولیزه می کنند، مورد توجه است. با ترکیب کوبیسیستات با الویتگراویر، غلظت های بالاتری از دومی در بدن با دوز کمتر به دست می آید، که از نظر تئوری سرکوب ویروسی الویتگراویر را افزایش می دهد و در عین حال عوارض جانبی نامطلوب آن را کاهش می دهد. برخلاف ریتوناویر، تنها تقویت کننده دیگری که برای استفاده به عنوان بخشی از HAART تأیید شده است، کوبیسیستات به خودی خود فعالیت ضد HIV ندارد.
آسان خدمت () یک شرکت دولتی برای خدمات عمومی به شهروندان جمهوری آذربایجان است. هدف این شرکت این است که خدمات را با استفاده از فناوری های مدرن به راحتی در دسترس شهروندان قرار دهد. واژه "ASAN" مخفف "Azerbaijan Service and Assessment Network" است. واژه آسان در زبان ترکی آذربایجانی برگرفته از واژه فارسی آسان است.
سپاه ۴۸ که بعدا به سپاه ۴۸ زرهی تغییر عنوان داد، یکی از سپاه های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تشکیل و استقرار. سپاه ۴۸ موتوریزه روز ۱۴ دسامبر سال ۱۹۴۰ در منطقه نظامی شماره ۱۲ (ویزبادن) تشکیل شد. این سپاه به عنوان بخشی از ارتش یازدهم، تا ماه آوریل سال ۱۹۴۱ در آلمان مستقر بود. ماه فوریه این سال تحت عنوان پوششی «ستاد ساخت وساز استحکامات ۴۸»، نیروی ذخیره گروه ارتش آ در لهستان به حساب می آمد. تاریخچه عملیاتی. شوروی. با آغاز عملیات بارباروسا سپاه ۴۸ موتوریزه به فرماندهی سپهبد ورنر کمپف به عنوان بخشی از گروه زرهی ۱ از گروه ارتش جنوب، اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۴۱ با پیشروی غیرقابل توقف، در جنوب ناحیه عملیاتی به سمت شپتووکا، در همراهی با حرکت سپاه ۳ موتوریزه، خطر تصرف بخشی از خط دفاعی استالین و به محاصره انداختن ارتش های در حال عقب نشینی جبهه جنوب غربی شوروی در نواحی جنوبی را ایجاد کرده بود. با ادامه عقب نشینی نیروهای دشمن، سپاه ۴۸ موتوریزه در کنار سپاه ۳ موتوریزه، بین روزهای ۶ تا ۹ ژوئیه بردیچیف، نووگورود-وولینسکی و ژیتومیر را به تصرف درآورد. سلطه این سپاه بر بردیچیف بیشتری
ن تهدید را با در معرض محاصره قرار دادن جناح چپ جبهه جنوب غربی، برای دشمن ایجاد نمود. سپاه ۴۸ موتوریزه ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ برای مشارکت در عملیات "تایفون"، تهاج به مسکو، در ناحیه بریانسک به ارتش دوم زرهی ملحق شد. این سپاه اوایل ماه نوامبر زیر فرمان ارتش دوم، در تلاش برای سلطه بر شهر کورسک، در ۵۰۰ کیلومتری جنوب مسکو، بود. هنگام آغاز تهاجم به این شهر لشکر نهم زرهی، تنها لشکر زرهی سپاه، تنها ۷ تانک عملیاتی در اختیار داشت. نبرد بر سر کورسک روز ۱ نوامبر آغاز شد و برای چهار روز به طول انجامید. بلافاصله پس از تصرف کورسک، با وجود فرسودگی نیروها، سپاه ۴۸ موتوریزه از طرف فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان موظف به ادامه حرکت این بار به سمت وورونژ در ۲۰۰ کیلومتری شرق شد. سپاه ۴۸ موتوریزه هنگام آغاز مورد آبی، روز ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۲ به «سپاه ۴۸ زرهی» تغییر عنوان داد. در جریان این عملیات، این سپاه با ارتش چهارم زرهی ماه های ژوئن و ژوئیه در طول رود دن و ماه های اوت تا سپتامبر نوامبر در ناحیه استالینگراد به نبرد پرداخت.
اون جی وون (؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۷۸) رپر، خواننده، مجری، رقصنده، آهنگساز اهل کره جنوبی و لیدر گروه آیدل نسل اول Sechs Kies است. بعد از اینکه گروه در سال ۲۰۰۰ منحل شد، اون جی وون فعالیت سولوی خود را در سال ۲۰۰۱ با انتشار اولین تک آهنگ خود به نام «A-Ha» دنبال کرد و از آن زمان به بعد بیشتر روی هیپ هاپ متمرکز شده است. علاوه بر حرفهٔ موسیقی، او در برنامه های تلویزیونی از جمله "۲ روز و ۱ شب" و "سفر جدید به غرب" حضور پیدا کرده است. در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶، Sechs Kies یک کنسرت تجدید دیدار برای طرفداران، پس از ۱۶ سال از منحل شدن گروه در برنامهٔ تلویزیونی "اینفینیت چلنج" برگزار کردند. آن ها از آن زمان برگشتند و با کمپانی وای جی انترتینمنت قرارداد امضا کردند. پیوند به بیرون. اون جی-وون در وای جی انترتینمنت
یون دو-هیون (؛ ؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۷۲) خواننده هارد راک/فولک راک، موسیقی دان و ترانه سرای اهل کره جنوبی است. او بنیان گذار و وکالیست اصلی گروه یون دو-هیون (وای بی) از سال ۱۹۹۶ است. او همچنین مجری وریتی شوهای تلویزیونی و بازیگر تئاتر موزیکال است.
این لیستی از تمام آسمان خراش های مگاتال است، یعنی آنهایی که بیش از ۶۰۰ متر ارتفاع دارند (۱۹۶۹ فوت). از سال ۲۰۱۹، تنها سه ساختمان تکمیل شده «مگاتال» هستند و تنها چند ساختمان در حال ساخت هستند، هرچند ده ها ساختمان مطرح شده اند.
لی چه یونگ (؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۸۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در یک موزیک ویدئو به نام «Come On» از گروه هیپ هاپ ترتلز در سال ۲۰۰۳ دبیو کرد. سال بعد، او در موزیک ویدئوی «I Do» از رین و در سال ۲۰۰۷ در موزیک ویدئوی «Did You Forget It» از یون می ره حضور پیدا کرد. اولین مجموعه تلویزیونی او، "کدام یو هی" در ژانر کمدی رمانتیک در نقش آشپز ماری بود. او فارغ التحصیل دانشگاه دانکوک و خواهر کوچکتر سو سونگ آه است.
سپاه ۳۸ یکی از سپاه های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تشکیل. سپاه ۳۸ روز ۲۷ ژانویه سال ۱۹۴۰ در منطقه نظامی شماره ۲ در اشتتین تشکیل شد. هنگام بسیج آن در ماه ژوئن، از عنوان پوششی "ستاد احداث استحکامات ۳۸" استفاده گردید. تاریخچه عملیاتی. فرانسه. سپاه ۳۸ به عنوان بخشی از ارتش چهارم ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ در نبردهای جبهه غربی در طول رودهای سوم و لوآر، مشارکت نمود. این سپاه ماه بعد را تحت امر ارتش دوم در ناحیه اورلئان گذراند. شوروی. با جریان عملیات بارباروسا سپاه ۳۸ به عنوان بخشی از گروه ارتش شمال، روز ۱۰ اوت سال ۱۹۴۱ در کنار سپاه ۴۱ موتوریزه، پس از سه روز مبارزه شدید با نفوذ در دفاع نیروهای دشمن گذرگاهی بر رود لوگا را به تصاحب درآورد. این سپاه با روی آوردن به غرب، به سمت کینگیسپ یورش برد و با تصرف آن ارتش هشتم شوروی را وادار به عقب نشینی از ناروا به لوگا کرد. منابع. ۰
کو چانگ سوک (؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۷۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. کو چانگ سوک حرفهٔ بازیگری خود را در صحنه و با اجرای نمایش ها و موزیکال ها برای مدت طولانی پیش از انتقال به بیت پارت ها در فیلم ها، آغاز کرد. او زمانی با کار در مزارع و کارخانه های ذوب آهن امرار معاش می کرد، سپس با نقش های خود در فیلم های جانگ هون، مخصوصاً در فیلم "راف کات" (۲۰۰۸) در نقش کارگردان فیلم و رئیس باند ویتنامی در فیلم "تجدید دیدار مخفی" (۲۰۱۰) به شهرت رسید. او از آن زمان به یکی از پرمشغله ترین بازیگران نقش مکمل مرد سینمای کره تبدیل شده است.
مدل ارزیابی رفتار دیسک (به انگلیسی: DISC) یک مدل رفتارشناسی است، که طبق نظریه های ویلیام مارستون در ۱۹۲۸ بیان شد. این مدل معتقد است که رفتارهای قابل مشاهده انسان به ۴ گروه اصلی طبقه بندی می شوند. درواقع DISC یک ابزار برای درک رفتار اطرافیان است که رفتارهای طبیعی انسان را بر ۴ اساس تسلط گرایی(D)، نفوذ(I)، ثبات(S)، وظبفه شناسی(C) تقسیم بندی می کند. پایه و اساس مدل DISC کتابی بود که ویلیام مارستون تحت عنوان «هیجانات انسان های معمولی» در ۱۹۲۸ نوشت و در آن کتاب رفتارهای قابل مشاهده یک انسان عادی را به ۴ گروه تقسیم بندی کرد. به همین دلیل وی را به نام خالق مدل DISC می شناسند، هرچند که آقای مارستون فعالیت های دیگری مانند ساخت یک دستگاه دروغ سنج را هم در کارنامه دارد. مدل DISC صرفا درمورد رفتارهای قابل مشاهده انسان و نحوه واکنش آن به اتفاقات صحبت می کند و ارتباطی با هوش، سلامت روان و یا ارزش های درونی انسان ندارد. همچنین هیچ گروهی در الگوی DISC بر سایر مدل ها برتری ندارند، اگرچه ممکن است در جایگاه هایی باهم متفاوت باشند و نقاط قوت و ضعف مختلفی داشته باشند. آزمون ارزیابی رفتار دیسک. آزمون دیسک یک آزمون ارزیابی مدل رفتا
ری با اغلب ۲۴ سوال است که کاربران باید در سوالات به یک رفتاری که بیشترین شباهت و یک رفتاری که کمترین شباهت را با آنان دارد پاسخ دهند. بعد از اتمام آزمون شما نمودار مدل رفتاری خود را دریافت خواهید کرد که در نمودار اول رفتارهای غالب شما در محیط اطراف و در نمودار دوم رفتارهای غالب شما در محیط شخصی نوشته شده است. آنتونی رابینز معتقد است که آزمون دیسک ارزیابی ارزشمند جهت درک رفتار خود است و در شرکت خودش از این ارزیابی استفاده می کند. بیش از یک میلیون نفر در هر سال به 30 زبان زنده دنیا از آزمون ارزیابی دیسک استفاده می کنند. برایان تریسی درمورد این آزمون می گوید «ما هرگز بدون گرفتن آزمون دیسک کسی را در شرکتمان استخدام نمی کنیم، داوطلبان استخدام را به وب سایتی رجوع می دهیم و از آن ها می خواهیم ۱۰ الی ۱۵ دقیقه برای پاسخگویی به مجموعه سوالات اختصاص دهند» هدف از پیدایش دیسک. مدل DISC معیاری است برای شناخت افراد و پیش بینی رفتارهای آن ها، این مدل کمک می کند که با افراد مختلف در موقعیت های متفاوت، به طور موثرتری ارتباط برقرار کنید. به دلیل اینکه مدل های شخصیت شناسی همانند آزمون شخصیت مایرز–بریگز معتقد هست که شخصیت ثابت اس
ت و بعید است که تغییر کند اما دیسک معتقد است که رفتارهای انسان در مواجهه با اتفاقات مختلف می تواند متغیر باشد. دیسک به طور کلی آسان تر و کاربردی تر از سایر ارزیابی های شخصیتی مانند آزمون شخصیت مایرز–بریگز است، چون دیسک را می توان به گونه ای توضیح داد که حتی کودکان خردسال نیز بتوانند آن را درک کنند. استفاده نادرست از دیسک. رایج ترین استفاده نادرست از مدل DISC برچسب زدن و یا نادیده گرفتن توانایی های افراد است که منجر به ایجاد کلیشه های ناعادلانه می شود. به این دلیل که یک فردی یک گرایش رفتاری خاص را مورد توجه و اولویت قرار می دهد و آن به این معنی نیست که او توانایی انجام کارهای مخالف با الگوی رفتاری اش را ندارد. اعتبار و پایایی. در روان سنجی، پایایی به ثبات معیارهای خاص اشاره دارد، به این معنی که در شرایط ثابت، نتیجه ای تقریبا مشابه ایجاد کند. یکی از رایج ترین معیارهای پایایی، پایایی آزمون-مجدد است. با استفاده از این روش، محققان آزمون را با انجام یک ارزیابی دو بار در دو مقطع زمانی مختلف ارزیابی می کنند. در ایران سایت های بسیاری به منظور بهینه سازی فرایند استخدام از تست های شخصیت شناسی استفاده می کنند تا بتوانند
عملکرد رفتاری کارجویان در آینده را تا حدودی پیش بینی کنند. آزمون شخصیت شناسی دیسک نیز به عنوان یک آزمون ارزیابی پیش از استخدام می تواند مورد استفاده کارفرمایان قرار گیرد. اگرچه اکثریت قریب به اتفاق ارزیابی های شخصیتی و رفتاری قابل تردید است، اما آزمون های معتبر DISC به طور مداوم نمرات قابلیت اطمینانی دریافت می کنند. در هر صورت، ارزیابی های رفتارDISC یکی از معتبرترین، ابزارهای رفتاری در بازار محسوب می شوند. تنها ۲٫۹۳ درصد از کل نتایج ارزیابی DISC در استرالیا نامعتبر تلقی می شوند و در سطح جهانی این رقم تنها به ۴٫۱۳ درصد می رسد.