Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کایام کولام (به انگلیسی: Kayamkulam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش الاپوژا واقع شده است. کایام کولام ۲۱٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
کساراگود (به انگلیسی: Kasaragod) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کاسرگود واقع شده است. کساراگود ۱۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴٬۱۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاروناگاپالی (به انگلیسی: Karunagappalli) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کولام واقع شده است. کاروناگاپالی ۴۵٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کارناپرایاگ (به انگلیسی: Karnaprayag) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چمولی واقع شده است. کارناپرایاگ ۶٬۹۷۶ نفر جمعیت دارد و ۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کارجات (به انگلیسی: Karjat) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش رایگاد واقع شده است.
کریمگنج (به انگلیسی: Karimganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کریم گنج واقع شده است. کریمگنج ۵۶٬۸۵۴ نفر جمعیت دارد و ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کارایکال (به انگلیسی: Karaikal) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کارایکال واقع شده است.
کانهنگود (به انگلیسی: Kanhangad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کاسرگود واقع شده است. کانهنگود ۳۹٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳٬۳۴۲ نفر جمعیت دارد.
پاک چهرِ تهم شاپور یا پاچهر (پارسی میانه: "Pā(k)čihr ī Tahm-Šābuhr") یکی از نجیب زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود. زندگی. از او در سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده است. او در این سنگ نوشته در میان ۶۷ نجیب زاده در رتبهٔ بیست ویکم قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
کومارگانج (به انگلیسی: Kumarganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در اوتار پرادش واقع شده است. کومارگانج ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنگیام (به انگلیسی: Kangeyam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kangeyam taluk واقع شده است. کنگیام ۲۲٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۱۴۷ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کانیگیری (به انگلیسی: Kanigiri) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kanigiri mandal واقع شده است. کانیگیری ۵۶٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاماردی (به انگلیسی: Kamareddy) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش نظام آباد واقع شده است. کاماردی ۱۴٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰٬۳۷۸ نفر جمعیت دارد و ۴۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالپی (به انگلیسی: Kalpi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش جلون واقع شده است. کالپی ۵۱٬۶۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالیمپونگ (به انگلیسی: Kalimpong) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kalimpong subdivision واقع شده است. کالیمپونگ ۹٫۱۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹٬۴۰۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالاکوریچی (به انگلیسی: Kallakurichi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کالاکوریچی واقع شده است. کالاکوریچی ۵۷٬۶۲۸ نفر جمعیت دارد.
کالادونگی (به انگلیسی: Kaladhungi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش نینیتال واقع شده است. کالادونگی ۶٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۵۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کایلاشهار (به انگلیسی: Kailashahar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unakoti واقع شده است. کایلاشهار ۲۳٬۴۱۸ نفر جمعیت دارد.
کادیری (به انگلیسی: Kadiri) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kadiri mandal واقع شده است. کادیری ۲۵٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹٬۴۲۹ نفر جمعیت دارد و ۵۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جوشیمات (به انگلیسی: Joshimath) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چمولی واقع شده است. جوشیمات ۱۶٬۷۰۹ نفر جمعیت دارد.
جورهات (به انگلیسی: Jorhat) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش جورهات واقع شده است. جورهات ۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۳٬۸۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جامریتیلیا (به انگلیسی: Jhumri Telaiya) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کودرما واقع شده است. جامریتیلیا ۸۷٬۸۶۷ نفر جمعیت دارد و ۳۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جارسوگودا (به انگلیسی: Jharsuguda) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش جارسوگودا واقع شده است. جارسوگودا ۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۴٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جارگرام (به انگلیسی: Jhargram) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Jhargram subdivision واقع شده است. جارگرام ۲۱٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱٬۶۸۲ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جبریرا (به انگلیسی: Jhabrera) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش حاریدوار واقع شده است. جبریرا ۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۳۷۸ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جانگاون (به انگلیسی: Jangaon) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Jangaon mandal واقع شده است. جانگاون ۱۷٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲٬۳۹۴ نفر جمعیت دارد و ۳۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جاموئی (به انگلیسی: Jamui) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش جامویی واقع شده است. جاموئی ۸۷٬۳۵۷ نفر جمعیت دارد و ۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جلاندار (به انگلیسی: Jalandhar Cantonment) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش جالندهر واقع شده است. جلاندار ۴۷٬۸۴۵ نفر جمعیت دارد.
کندوکور (به انگلیسی: Kandukur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kandukur mandal واقع شده است. کندوکور ۷۱٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
جامالادامگو (به انگلیسی: Jammalamadugu) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Jammalamadugu mandal واقع شده است. جامالادامگو ۲۴٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶٬۰۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جاگتیال (به انگلیسی: Jagtial) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Jagtial mandal واقع شده است. جاگتیال ۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۳٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد و ۲۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جاگرون (به انگلیسی: Jagraon) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش لدهیانه واقع شده است. جاگرون ۶۵٬۲۴۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جاگایاپتا (به انگلیسی: Jaggayyapeta) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Jaggaiahpet mandal واقع شده است. جاگایاپتا ۳۲٫۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۵۳۰ نفر جمعیت دارد و ۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایچگام (به انگلیسی: Ichgam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بدگام واقع شده است. ایچگام ۴٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اینکولو (به انگلیسی: Inkollu) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Inkollu mandal واقع شده است. اینکولو ۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ایتارسی (به انگلیسی: Itarsi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش هوشنگ آباد واقع شده است. ایتارسی ۹۹٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هوشنگ آباد (به انگلیسی: Hoshangabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش هوشنگ آباد واقع شده است. هوشنگ آباد ۱۱۷٬۹۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هندوپور (به انگلیسی: Hindupur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Hindupur mandal واقع شده است. هندوپور ۳۸٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هیماتناگر (به انگلیسی: Himatnagar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Himatnagar Taluka واقع شده است. هیماتناگر ۱۸۱٬۱۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هربرتپور (به انگلیسی: Herbertpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش درادون واقع شده است. هربرتپور ۹٬۲۴۲ نفر جمعیت دارد و ۴۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جاسپور (به انگلیسی: Jaspur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش ادهم سینگ نگر واقع شده است. جاسپور ۶۰٬۵۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کیخسرو شاپورجی سورابجی (با نام تولد لئون دودلی سورابجی؛ ۱۴ اوت ۱۸۹۲–۱۵ اکتبر ۱۹۸۸) آهنگساز ، منتقد موسیقی، پیانیست و نویسنده انگلیسی بود که هشت دهه آثار موسیقایی گوناگونی تولید نمود و کارهایش از مجموعه های مینیاتوری و کوتاه گرفته تا کارهای چند ساعته را شامل می شود. یکی از مهمترین و پرکارترین آهنگسازان قرن بیستم شناخته شده و از بهترین آثار او قطعات پیانوی نوکتورن، مانند "گلستان" و "ویلا تاسکا" هستند. او به دلیل همجنس گرایی و تبار مختلط خود احساس می کرد از جامعه انگلیس بیگانه است و مادام العمر به انزوا گرایش داشت. سورابجی تحصیلات خصوصی داشت. مادر وی انگلیسی و پدرش تاجری پارسی و صنعتگری از هند بود که صندوق امانتی ایجاد کرده بود و خانواده اش را بدین شیوه از نیاز به کار کردن آزاد کرد. سورابجی اگرچه ویرچوزو نبود، اما بین سال های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۶ برخی از موسیقی های خود را به صورت عمومی پخش کرد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، نگرش او تغییر کرد و محدودیت هایی را برای اجرای کارهای خود اعمال کرد، که در سال ۱۹۷۶ آن ها را کنار گذاشت. ساخته های او در آن سال ها کمتر در معرض دید قرار گرفتند و او عمدتاً از طریق نوشته های خود، که شامل کتاب های
"Around Music" و "Mi contra fa: The Immoralisings of a Machiavellian Musician" بود"،" در معرض دید عموم قرار گرفت. در این مدت، او لندن را ترک کرد و سرانجام در روستای کورف کاسل، دورست اقامت گزید. اطلاعات مربوط به زندگی سورابجی، به ویژه سال های آخر زندگی او، کم است و بیشتر آن از نامه هایی به دست آمده که با دوستانش رد و بدل می کرد. سورابجی به عنوان آهنگساز، عمدتاً خودآموخته بود. اگرچه در ابتدا به هنر مدرن علاقه داشت، اما بعداً بسیاری از مجموعه های موجود و معاصر را کنار گذاشت. او از افراد متنوعی مانند فروشیو بوسونی، کلود دبوسی و کارول سژیمانوسکی تأثیر پذیرفت و سبکی را توسعه داد که با چند ریتم مکرر، تعامل عناصر تونال و آتون و آرایه های مجلل متمایز شد. اگرچه او در درجه اول برای پیانو آهنگسازی می کرد، اما قطعات ارکسترال مجلسی و ارگ نیز در کارنامه دارد. سورابجی به بسیاری از آهنگسازان-پیانیست های مورد تحسین خودش تشبیه شده است، از جمله فرانتس لیست و چارلز-والنتین آلکان. ویژگی های آثار او، از جمله زبان هارمونیک و ریتم پیچیده آن ها، روند آهنگسازی اواسط قرن ۲۰ به بعد را پیش بینی نمود. موسیقی او تا اوایل دهه ۲۰۰۰ تا حد زیا
دی منتشر نشده و ناشناخته بود، اما از آن زمان علاقه به آن بیشتر شده است.
اس.ای. () گونه ای از شرکت در برخی از کشورها است، که نوعی شرکت سهامی عام می باشد و در اغلب کشورهای دارای زبان های رومی (مانند فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی) به عنوان معادل حقوقی شرکت سهامی عام مورد استفاده قرار می گیرد. شرکت های اس.ای. معادل یک شرکت سهامی عام در قانون شرکت های انگلستان و کورپوریشن ها در ایالات متحده آمریکا می باشند.
سول امریکا () شرکت خدمات مالی و بیمه برزیلی است، که در سال ۱۸۹۵ تأسیس شد.
جی ان تی () شرکت رسانه ای برزیلی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
موتیشو () شرکت رسانه ای برزیلی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
سیلپو () شرکت خرده فروشی اوکراینی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
گروه فوزی () شرکت خرده فروشی اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
ویا واریجو () شرکت خرده فروشی برزیلی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
مرکز تحقیقات کلدیش () شرکت دولتی صنایع جنگ افزاری روس است، که در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد.
سایمون بلاک () نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم یهودی تبار اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ترفندهای نو"، "هتل بابل"، "پزشک" و "واسپاری" اشاره نمود.
لیتکارینو اپتیکال گلس () شرکت صنایع جنگ افزاری روس است، که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد.
گول آز () شرکت اتوبوس سازی روس است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد.
اوکی بی گیدروپرس () شرکت انرژی اتمی روس است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد.
کراسنوگورسکی زاود () شرکت صنایع جنگ افزاری روس است، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد.
مسئله زمین گیری نماد در علوم شناختی و معناشناسی به این موضوع می پردازد که چگونه واژه ها (و به صورت کلی نمادها) معنادهی می شوند، و از این رو به این مسئله که «خود معنا واقعاً چیست» بسیار نزدیک است. مسئله معنادهی به نوبه خود به این مسئله که چگونه حالت های روانی معنادار می شوند، و از این رو به مسئله خودآگاهی مرتبط است، یعنی این سوال که: ارتباط بین «سامانه های فیزیکی معین» و «محتویات تجربه های ذهنی» چیست. پیش زمینه. منابع. گوتلوب فرگه بین مرجع یک واژه (یعنی چیزی که یک واژه به آن ارجاع می کند) و معنای آن واژه تمایز قایل بود. این تمایز را با نام های افراد حقیقی می توان به روشنی توضیح داد، اما این موضوع در مورد نام انواع اشیاء و ویژگی های انتزاعی هم درست است: (۱) "تونی بلر" (۲) "نخست وزیر انگلیس در سال ۲۰۰۴" و (۳) "شوهر چری بلر" همه مرجع یکسان دارند ولی هم معنی نیستند. بعضی جاها آمده است که معنی پیشنهادی یک واژه (ارجاع دهنده) همان قواعد یا ویژگی هایی است که باید برای اخذ موفقیت آمیز مرجع آن استفاده کند. در این مورد (۲) و (۳) به موضوع «پوشاندن معنی روی موضوع اصلی» نزدیک است زیرا آنها به صورت صریح دربارهٔ قواعدی برای ا
نتخاب مرجع شان صحبت می کنند: "کسی را پیدا کنید که در سال ۲۰۰۴ نخست وزیر انگلستان بود" یا "کسی را پیدا کنید که همسر فعلی چری است". اما این مشکل را حل نمی کند، زیرا هنوز مشکل معنی مولفه های آن قاعده وجود دارد ("نخست وزیر"، "انگلیس"، "درمدت"، "فعلی"، "چری"، "شوهر") و اینکه چگونه آن ها را انتخاب کنیم. عبارت "تونی بلر" (یا بهتر از آن فقط "بلر") این مشکل مولفه بازگشتی را ندارد، زیرا به صورت مستقیم به مرجع خود اشاره می کند، اما چگونه؟ اگر معنی همان قاعده انتخاب مرجع است، موقعی که به مولفه های غیرقابل تجزیه، (مثل نام اصلی افراد) پایین می آییم، (یا حتی در نام انواع، مثل «یک مرد مجرد» همان «عزب» است) آن قاعده جیست؟ فرایند مرجع دهی. انسان ها توانایی انتخاب مرجع مورد نظر واژه ها را دارند، مثل «تونی بلر» یا «مجرد»، اما نیازی نیست که این فرایند صریح باشد. احتمالاً فهمیدن قاعده صریح برای انتخاب مرجع های مورد نظر، انتظاری غیر معقول است. از این رو اگر ما معنی واژه را همان روش انتخاب مرجعش بدانیم، آنوقت معانی در ذهن ما هستند. این موضوع تعریف معنی در مفهوم محدودش است. اگر ما معنی را در مفهوم گسترده اش استفاده کنیم، آنوقت باید ب
گوییم که معنی هم شامل خود مرجع است و هم شامل روش انتخاب آن است. از این رو اگر یک واژه (مثل "تونی بلر") در داخل یک موجودیت (مثل یک نفر) قرار داشته باشد، که بتواند از آن واژه استفاده کند و مرجعش را انتخاب کند، آنوقت گستره معنایی آن واژه هم شامل روشی است که آن موجودیت برای انتخاب مرجعش استفاده می کند، و هم شامل خود مرجع است: یعنی یک رابطه علی گسترده ای بین این موارد برقرار می باشد (۱) سر آدمی، (۲) واژه موجود در آن (۳) یک شیء خارج آن، و (۴) چه نوع «پردازشی» برای اتصال موفق واژه درونی به شیء بیرونی نیاز است. اما اگر «موجودیتی» که واژه در آن قرار دارد در سر آدم نباشد، اما یک تکه کاغذ باشد (یا یک صفحه رایانه باشد) چه؟ آنوقت معنی چیست؟ مطمئناً همه واژه های (ارجاع داده شده) در این صفحه، برای مثال معنی دارند، همان طور که مرجع هم دارند. در قرن نوزدهم، نشانه شناسی به نام چارلز سندرز پیرس یک مدل مشابه پیشنهاد کرد: براساس مدل نشانه ای سه تایی او، معنی شامل (۱) مفسر، (۲) یک نشانه یا نمایش، و (۳) یک شیء و (۴) محصول مجازی یک فرایند بی پایان پیشرفت و پسرفت که نام دارد، است. بعضی این طور تفسیر کرده اند که پیرس مسئله زمین گیری،
احساس، و قصدمندی را برای فهم فرایندهای نشانه پردازی تعیین نموده است. در سال های اخیر، و در مورد مسئله زمین گیرکردن نشانه ها، نظریه پیرس در مورد نشانه ها توسط تعداد فزاینده ای از محققان هوش مصنوعی بازیابی شده است. فرایند زمین گیری. اگر ذهنی وجود نداشته باشد که آن قصد و نیت ها را میانجی گری کند، اصلاً هیچ اتصالی بین نمادهای نوشته شده و هر مرجع مورد نظر هم وجود ندارد، یعنی ذهن باید شامل روش درونی خاص خود برای انتخاب مراجع مورد نظر باشد. از این رو، معنی یک واژه روی یک کاغذ «زمین گیر نشده» است. حتی بررسی آن واژه در یک لغت نامه کمکی نمی کند: اگر کسی بخواهد معنی یک واژه که نمی داند را در یک لغت نامه در زبانی که از قبل آن را نمی داند، بررسی کند، در این صورت فقط به صورت بی معنی از یک تعریف به دیگری دور خواهد زد؛ یعنی جستجوی معنی درنهایت زمین گیر نمی شود. در مقابل، معنی واژه ها در سر یک انسان- یعنی واژه هایی که او می فهمد- «زمین گیر» است. زمین گیری ذهنی معانی واژه ها بین واژه های موجود در هر صفحه خارجی که او می خواند (و می فهمد) و اشیای خارجی که آن واژه ها به آن ارجاع می کنند، میانجی گری می کند. نیازمندی های زمین گیری
نمادها. یک سامانه نمادی دیگر زبان طبیعی است (فودر ۱۹۷۶). زبان در روی کاغذ یا رایانه، فقط یک سامانه نمادی صوری است، که توسط قواعدی برمبنای اشکال اختیاری حروف قابل دستکاری است. اما در مغز، رشته های بی معنی تاب دار تبدیل به افکار معنادار می شوند. دو ویژگی پیشنهاد کرد، که برای ایجاد این تمایز ممکن است لازم باشد: ظرفیت انتخاب مرجع ها. یک ویژگی که فقط مغز آن را دارد، اما کاغذ ایستا یا حتی یک رایانه پویا آن را ندارد، همان ظرفیت انتخاب مراجع نمادها است. در این موضوع قبلاً هم صحبت کرده بودیم، و همان چیزی است که اصطلاح تاکنون تعریف نشده «زمین گیری» به آن اشاره دارد. سامانه نمادی، به صورت تنها، چه پویا و چه ایستا، نمی تواند این ظرفیت را (بیشتر از آنچه یک کتاب انجام می دهد) داشته باشد، زیرا انتخاب مراجع فقط یک ویژگی محاسباتی (مستقل از پیاده سازی) نیست؛ یعنی یک ویژگی پویا (وابسته به پیاده سازی) است. برای زمین گیری، سامانه نمادی را باید توسط قابلیت های غیرنمادین و حسی حرکتی شناسایی کرد- یعنی ظرفیتی که به صورت خودگردان با دنیای اشیاء، وقایع، اعمال، ویژگی ها، و حالت هایی که نمادهایش در موقع ارجاع به صورت مرتب (توسط ما) قابل
تفسیر است، تعامل دارد؛ یعنی باید بتواند مرجع های نمادهایش را انتخاب کند، و تعامل های حسی حرکتی اش با جهان باید به صورت منسجم با تفسیرهای نماد متناسب شود. به زبان دیگر، نمادها را باید به صورت مستقیم به مرجع هایش متصل کرد (یعنی زمین گیر کرد)؛ این اتصال نباید فقط به ارتباط های ایجاد شده توسط مغز تفسیرگرهای بیرونی مثل ما وابسته باشد. سامانه نمادی به صورت تنها، و بدون ظرفیت زمین گیری مستقیم، یک گزینه مناسب نیست، هرچند که موقعی که داریم دربارهٔ افکار معنی دار فکر می کنیم، واقعاً از ذهن ما رد شود (کانجبوسی و هارناد ۲۰۰۱). معنا به عنوان توانایی تشخیص نمونه ها (ی اشیاء) یا انجام اعمال، مخصوصاً در پارادایمی به نام «معناشناسی رویه ای» نام دارد مهم هستند، این موضوع در تعدادی از مقالات شامل «معناشناسی رویه ای» توسط توصیف شده است، و توسط در «معنا و پیوند» گسترش یافته است. در چکیده مقاله وودز اینطور نوشته شده است: «ایده "معناشناسی رویه ای" که معناشناسی جملات زبان طبیعی هستند را می توان در یک صوری سازی طبقه بندی کرد، که در آن معانی در فرایندهای خلاصه ای تعریف شده است که یک رایانه (یا انسان) می تواند آن را یا اجرا کند یا دربا
رهٔ آن استنتاج کند. معنی یک اسم در این نظریه یک فرایند برای تشخیص و ایجاد نمونه ها است، و معنی یک گزاره یک فرایند برای تعیین آن است که آن گزاره، درست یا نادرست است، و معنی یک عمل، همان توانایی انجام آن عمل یا گفتن این موضوع است که آن عمل انجام شده است.» آگاهی. اهمیت زمین گیربودن، به زبان دیگر، ما را از مرحله آزمون تورینگ قلمی، که به صورت خالص نمادین (محاسباتی) است، به آزمون تورینگ رباتی (که به صورت ترکیبی از نماد/حسی حرکتی است) می رساند (هارناد ۲۰۰۰، ۲۰۰۷). معنا در توانایی رباتی برای تشخیص، طبقه بندی، شناسایی، و عمل دربرابر اشیای واژه ها و جمله ها به آن ارجاع دارند، زمین گیر شده است (ورودی های و را ببیند). از جهت دیگر، اگر نمادها (واژه ها و جمله ها) به بیت های '۰' و '۱' ارجاع کند، یعنی به صورت مستقیم به پیاده سازی الکترونیکی شان متصل شود، که در این صورت یک سامانه رایانه ای می تواند به راحتی آن را دستکاری کند (از این رو، تشخیص بدهد، طبقه بندی کند، شناسایی کند، و دربرابر آن عمل کند) در این صورت حتی سامانه های رایانه ای غیر رباتی را می توان «حسی حرکتی» دانست، و از این رو می تواند نمادهای موجود در این دامنه محدود
را «زمین گیر» کند. طبقه بندی، یعنی انجام دادن کار صحیح با «نوع» صحیح آن شیء. طبقه بند باید بتواند ویژگی های حسی حرکتی اعضای طبقه ای که به صورت قابل اطمینان آن ها را از غیرعضو تفکیک می دهد را تشخیص دهد. این تشخیص دهنده های ویژگی یا باید ذاتی باشد یا اینکه یادگرفته شود. یادگیری می تواند براساس القای سعی و خطا انجام شود، که در اینجا توسط بازخورد از نتایج طبقه بندی صحیح یا ناصحیح راهنمایی می شود؛ یا در گونه های زبانی خود ما، یادگیری می تواند مبتنی بر توصیف ها یا تعاریف زبانی باشد. با این حال، توصیف یا تعریف یک طبقه جدید فقط طبقه را می تواند منتقل کند، و فقط وقتی نامش زمین گیر می شود که واژه های موجود در تعریف خودشان تاکنون نام های طبقه زمین گیر باشند (بلوندین-ماسه و همکاران ۲۰۰۸). از این رو زمین گیری نهایی باید حسی حرکتی باشد، زیرا باید از پسرفت بی نهایت جلوگیری شود (هارناد ۲۰۰۵). اما اگر زمین گیری یک شرایط لازم برای معنا است، آیا یک شرط کافی هم هست؟ نه لزوماً، زیرا ممکن است که حتی یک ربات که آزمون تورینگ را گذرانده و پاس کرده است، و به صورت غیرقابل تفکیک بین ما برای یک عمر زندگی کرده است، ممکن است که آنچه سرل د
ر ذهنش است را در سرش نداشته باشد: ممکن است یک زامبی فلسفی باشد، بدون هیچ خانه، احساس، معنا (هارناد ۱۹۹۵). با این حال، ممکن است که مفسرهای مختلف (که شامل گونه های هوشمند حیوانات هم هستند) سازوکارهای مختلفی برای ایجاد معنی در سامانه شان داشته باشند، از این رو لازم نیست که سامانه ی جدای از انسان، معنا را به همان روشی که انسان «تجربه می کند» او هم تجربه کند، و برعکس. هارناد به خودآگاهی به عنوان ویژگی ثانویه اشاره می کند. مسئله کشف سازوکار علی برای انتخاب موفق مرجع برای یک نام طبقه را به صورت اصولی می توان با علوم شناختی حل کرد. اما مسئله توضیح اینکه چگونه خودآگاهی می تواند یک نقش «مستقل» در آن بازی کند، احتمالاً قابل حل نیست، مگر در دوگانه انگاری دورجابه جایی. شاید زمین گیری نمادها (یعنی ظرفیت TT رباتی) برای اطمینان از وجود معنای خودآگاهی کافی باشد، اما باز دوباره، شاید کافی نباشد. در هر دو حالت، راهی نیست که ما آرزو کنیم که قدری عاقل تر هستیم- که این نکته روش شناختی تورینگ است (هارناد 2001b، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶). فرمول سازی. برای جواب دهی به این سؤال ما باید خود مسئله زمین گیری نماد را فرمول بندی کنیم. (هارناد ۱۹۹۰). کا
رکردگرایی. یک مکتب فکری وجود دارد که بر اساس آن رایانه شباهت بیشتری به مغز دارد- یا مغز بیشتر شبیه رایانه است. براساس این دید (که «محاسبه گرایی» نام دارد که نوعی کارکردگرایی است)، نظریه آینده ای که توضیح می دهد که چگونه ذهن مراجع اش را انتخاب می کند (نظریه ای که علوم اعصاب شناختی ممکن است در نهایت به آن برسد) به صورت خالص یک مسئله محاسباتی است ( ۱۹۸۴). یک نظریه محاسباتی در سطح نرم افزار قرار دارد. و در اساس یک الگوریتم رایانه ای است: یعنی مجموعه ای از قواعد برای دستکاری نمادها است. و این الگوریتم «مستقل از پیاده سازی» است؛ یعنی هر کاری که در الگوریتم انجام می شود، سامانه هم همان کار را انجام می دهد، و این موضوع به نوع سخت افزار که روی آن اجرا می شود بستگی ندارد. جزییات فیزیکی سامانه پویایی که محاسبات را پیاده سازی می کند، به خود محاسبات بستگی ندارند، زیرا خود محاسبات صرفاً صوری هستند؛ هر سخت افزاری که بتواند محاسبات را اجرا کند، آن را انجام می دهد، و از نظر محاسباتی، همه پیاده سازی های فیزیکی برای آن الگوریتم رایانه ای خاص معادل و برابر اند. یک رایانه توانایی اجرای هر محاسباتی را دارد. از این رو محاسبه گرایی
یک الگوریتم رایانه ای مناسب را پیدا می کند، که همان الگوریتمی است که مغز ما توانایی اجرای آن را در موقعی که معنایی که به ذهن ما نفوذ می کند، دارد، آن معنی قابل نفوذ به آن رایانه هم (موقعی که آن الگوریتم را پیاده سازی کرده است) هست. ما چگونه می فهمیم که یک الگوریتم رایانه ای مناسب داریم؟ این الگوریتم باید بتواند آزمون تورینگ را بگذراند و پاس کند. این یعنی باید بتواند با هر انسانی که به صورت مدادی برای یک عمر با ما هست متناظر باشد، و نباید از یک انسان واقعی مدادی قابل تفکیک باشد. برهان اتاق چینی سرل. جان سرل «برهان اتاق چینی» را فرمول بندی کرد تا محاسبه گرایی را رد کند. برهان اتاق چینی براساس آزمایش فکری است: در آن سرل مطرح کرده است که اگر آزمون تورینگ به زبان چینی راهبری شود، آنوقت خود سرل (که چینی نمی داند) برنامه ای را اجرا می کند که الگوریتم مشابهی را پیاده سازی می کند که رایانه از آن استفاده می کند، بدون آنکه بداند هیچ کدام از واژه هایی که او استفاده کرده است چه معنایی دارند. در نگاه اول، به نظر می رسد که اگر در موقع پیاده سازی آن برنامه هیچ معنایی از داخل ذهن سرل رد نشود، در این صورت هنگام پیاده سازی الگو
ریتم هم هیچ معنایی داخل رایانه وارد نمی شود، و محاسبات مستقل از پیاده سازی است. اما در نگاه نزدیک تر، برای فردی که برنامه ای را اجرا می کند که رایانه آن را اجرا می کند، او باید به بانک مشابهی از حافظه که رایانه آن را دارد (که احتمالاً به صورت خارجی ذخیره شده است) دسترسی یابد. این یعنی سامانه محاسباتی جدید که الگوریتم مشابهی را اجرا می کند فقط در سر اصلی سرل نیست، بلکه سر او بعلاوه ی بانک حافظه (و احتمالاً دیگر وسایل) است. بخصوص این حافظه اضافی می تواند نمایش دیجیتال برای مرجع مورد نظر برای واژه های مختلف را ذخیره کند (مثل تصاویر، صداها، یا حتی ترتیب ویدئو) که الگوریتم از آن به عنوان یک مدل مرجع مورد نظر، و نیز برای استخراج ویژگی های مرتبط با آن مرجع مورد نظر استفاده می کند. در اینجا معنی فقط در مغز اصلی سرل جستجو نمی شود، بلکه در کل سامانه ای که باید الگوریتم را پردازش کند هم جستجو می شود. مثل موقعی که سرل دارد واژه های انگلیسی را می خواند، معنی نباید در مناطق پردازشی منطقی مجرد مغز قرار بگیرد، بلکه احتمالاً باید در کل مغز قرار بگیرد، که احتمالاً شامل مناطق حافظه ای بلند مدت خاص هم می شود. از این رو، موقعی که
سرل دارد کار یک رایانه را شبیه سازی می کند، اگر هیچ معنایی را فقط در سرش درک نکند، این موضوع به معنی فقدان وجود معنی در کل سامانه نیست، نه در سر او و نه در حالتیکه یک سامانه رایانه ای واقعی یک آزمون تورینگ پیشرفته را گذرانده و پاس می کند. پیامدها. چگونه سرل می فهمد که موقعی که دارد این برنامه پاس کردن آزمون تورینگ را اجرا می کند، هیچ معنی از ذهن او رد نمی شود؟ به صورت دقیق به روش مشابه، او می فهمد که آیا معنی دارد تحت شرایط دیگر از سر رد می شود یا نه: او واژه های انگلیسی را می فهمد، درحالیکه نمادهای چینی که او براساس قواعد رایانه دستکاری می کند، هیچ معنی ای برای او ندارد (و هیچ کس دیگری در ذهن او برای آن ها نیست که معنای هر چیز را به آن بدهد). با این حال، سامانه کاملی که آن نمادهای چینی را دستکاری می کند- که فقط در سر سرل نیست، همان طور که در بخش قبلی توضیح داده شد- می تواند توانایی استخراج معنا از آن نمادها را داشته باشد، و این به معنی آن است که قادر است از مدل های (حافظه ای) درونی، مرجع های مورد نظر استفاده کند، مرجع های مقصد آن نمادها را گزینش کند، و می تواند معمولاً ویژگی هایش را به صورت مناسب، شناسایی ک