Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان بخشی از اعتصاب مالیاتی یا سایر جنبش های بزرگ) و با انگیزه مخالفت با خدمت سربازی عمل کرده اند. مخالفت با خدمت سربازی به مالیات نظامی. این نظریه زمانیکه مالیه دهندگان برای عملکرد و مطالبات دولت، مالیات پرداخت می کنند، در اعمال دولت خود شریک می شوند و بنابراین باید اقدامات دولت را مورد بررسی قرار دهند. در صورتی که دولت شدیداً غیراخلاقی عمل می کند از پرداخت مالیات امتناع ورزند، در جنگ مقاومت مالیاتی که توسط کوئیکرهای آمریکایی از دوران استعمال اعمال می شد، کلیدی است. همچنین یک مبنای مهم فلسفی را برای سایر مخالفان مذهبی و سکولار مالیات جنگ آمریکایی تا امروز شکل می دهد. مخالفان مالیات جنگ در ایالات متحده این ایده را مطرح کردند که مخالفت با خدمت سربازی از مالیات نظامی باید یک حق محافظت شده قانون باشد: یعنی مالیه دهندگانی که از لحاظ اخلاقی با ایفای نقش در جنگ مخالف هستند، نباید مجبور شوند تا جنگ را تأمین مالی نمایند، درست همانگونه که دولت ها اجازه می دهند چنین افرادی از خدمت سربازی اجتناب ورزند. این نظریه توسط افرادی گسترش یافته است، که با سایر جوانب بودجه دولتی مخالف هستند. برخی از آن ها به این دلیل که بخشی از هزی
نه های بهداشتی دولت به مؤسساتی می رود تا سقط جنین را فراهم کنند، از پرداخت مالیات خودداری کرده اند. تعدادی از آمیش ها به دلایل وجدانی از پرداخت مالیات به برنامه های بیمه اجتماعی دولت اجتناب ورزیده اند. مالیات به عنوان دزدی. این نظریه که مالیات از نظر اخلاقی از دزدی قابل تمایز نیست، یکی از عناصر اصلی تفکر آنارشیستی و (اغلب) آزادی خواهانه آمریکایی است. فیلسوف آنارشیست آمریکایی لیساندر اسپونر این موضوع را چنین بیان می کند: پلتفورم اصلی حزب لیبرتارین ایالات متحده (۱۹۷۲ میلادی) موافقت کرد، که مالیات همیشه نقض حقوق افراد بوده است: از آن جایی که ما معتقدیم هرشخص حق دارد، ثمره کار خود را بردارد. با تمام فعالیت های دولتی که شامل جمع آوری اجباری پول یا کالا از شهروندان با نقض حقوق فردی آن ها است، مخالفیم. مخصوصاً، ما نهایتاً لغو تمام مالیات را حمایت می کنیم. ما از یک سیستم هزینه های داوطلبانه برای خدمات ارائه شده به عنوان روشی برای تأمین مالی دولت در یک جامعه آزاد حمایت می کنیم.
مکالمات، با نامِ پیشینِ بشنو از نی: مکالمات با اکبر رادی، کتابی است که به کوششِ ملک ابراهیم امیری از گفتگوهای سالِ ۱۳۶۸اَش با اکبر رادی فراهم و به سالِ ۱۳۷۰ منتشر شد. این نخستین کتابِ گفتگوهای رادی بوده است. متن. "بشنو از نی: مکالمات با اکبر رادی" در سالِ ۱۳۷۹ با عنوانِ "مکالمات" منتشر شد. متنِ این چاپ را رادی بازنوشت و در جاهایی تفاوت های عمده ای با چاپِ نخست دارد.
لامپ پرتو ایکس یک لامپ خلاء است که نیروی الکتریکی وارد شده را به پرتو ایکس تبدیل می کند. وجود چنین منبع قابل کنترلی از پرتو ایکس زمینه رادیوگرافی و تصویربرداری از اجسام تا حدی مات را ایجاد می کند. بر خلاف سایر پرتوهای یونیزه، پرتو ایکس تنها تا زمانی تولید می شود که انرژی الکتریکی به لامپ پرتو ایکس وارد شود. لامپ های پرتو ایکس همچنین در دستگاه های سی تی اسکن، اسکنر وسایل داخل چمدان در فرودگاه، تجزیه و تحلیل مواد و برای بازرسی های صنعتی استفاده می شود. افزایش تقاضا برای سیستم های اسکن و آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری با کارایی بالایی که داشت، باعث شد تا لامپ های پرتو ایکس در علم پزشکی توسعه یابند. تاریخچه. لامپ های پرتو ایکس از لامپ های آزمایشی کروکس تکامل یافته اند، پرتو ایکس برای اولین بار در ۸ نوامبر ۱۸۹۵ توسط فیزیکدان آلمانی ویلهلم کنراد رونتگن کشف شد. این نسل اول از "کاتد سرد" یا "لامپ های پرتو ایکس کروکس" تا سال ۱۹۲۰ مورد استفاده قرار می گرفت. ویلیام کولیج در سال ۱۹۱۳ تغییراتی را لامپ کروکس ایجاد کرد. لامپ کولیج که به آن لامپ کاتد گرم نیز می گویند، استفاده وسیعی در صنایع مختلف دارد. تا اواخر دهه ۱۹۸۰ میلا
دی، ژنراتورهای پرتو ایکس صرفاً منبع تغذیه متغیر جریان متناوب به جریان مستقیم با ولتاژ بالا بودند. در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی یک روش کنترلی متفاوت به نام تعویض با سرعت بالا، در حال ظهور بود. به دنبال این فناوری الکترونیکی تعویض جریان امکان کنترل دقیق تر پرتو ایکس را فراهم آورد و نتایج آزمایشات با دقت بیشتری به دست می آمد و در معرض پرتو ایکس قرار گرفتن را کاهش داد. فیزیک. در هر لامپ خلاء، یک کاتد وجود دارد که الکترون ها را به داخل محیط خلاء می تاباند و یک آند الکترون ها را جمع آوری می کند، بنابراین جریان الکتریکی که به عنوان پرتو نیز شناخته می شود از داخل لامپ عبور می کند. منبع برقی با ولتاژ بالا، در حدود ۳۰ تا ۱۵۰ کیلو ولت به دو سر کاتد و آند لامپ، به منظور شتاب دادن به الکترون ها، متصل می شود که به آن ولتاژ لامپ نیز می گویند. در نظر داشته باشید که طیف پرتو ایکس به عوامل مختلفی همچون جنس آند و ولتاژ شتاب دهنده بستگی دارد. الکترون های کاتد با ماده آند که معمولاً تنگستن، مولیبدن یا مس هستند برخورد می کنند و به دیگر الکترون ها، یون ها و هسته های درون ماده آند شتاب می دهند. حدود ۱ درصد از انرژی تولید شده، معمولاً عم
ود بر مسیر پرتو الکترونی، به صورت پرتو ایکس تابیده می شود و باقی انرژی به صورت گرما آزاد می شود. با گذشت زمان، تنگستن از هدف بر روی سطح داخلی شیشه، ته نشین می شود. این فرایند به آرامی لامپ را تیره می کند و کیفیت پرتو پرتو ایکس را کاهش می دهد. تنگستن تبخیر شده متراکم می شود و بنابراین به عنوان یک فیلتر اضافی عمل می کند و توانایی لامپ ها برای تابش گرما را کاهش می دهد. در نهایت، رسوب تنگستن ممکن است به اندازه کافی رسانا شود که در ولتاژهای بالا، قوس ایجاد کند. قوس ابتدا از کاتد به رسوب تنگستن و سپس به آند خواهد پرید. این قوس بندی باعث ایجاد اثری به نام «جلوگیری» در شیشه داخلی لامپ پرتو ایکس می شود. با گذشت زمان، لامپ حتی در ولتاژهای پایین نیز ناپایدار می باشد و نیاز به تعویض دارد. در این مرحله، لامپ شیشه ای از سیستم اصلی لامپ پرتو ایکس خارج می شود و با یک لامپ شیشه ای جدید جایگزین می شود. همچنین لامپ های قدیمی به شرکت مربوطه ارسال می شود و آن را با یک لامپ پرتو ایکس جدید جایگزین می کند. اثر تولید فوتون پرتو ایکس به طور کلی تابش ترمزی نامیده می شود، یک انقباض برمسن در زبان آلمانی به معنی به ترمز، و "استرالونگ" معن
ی تابش می باشد. محدوده انرژی فوتونیک گسیل شده توسط سیستم را می توان با تغییر ولتاژ اعمال شده و نصب فیلترهای آلومینیومی با ضخامت های مختلف تنظیم کرد. فیلترهای آلومینیومی در مسیر پرتو ایکس برای حذف تابش های «نرم» (غیر نافذ) نصب می شوند. تعداد فوتون های پرتو ایکس گسیل شده یا دوز، با کنترل جریان جاری و زمان نوردهی تنظیم می شود. گرما آزاد شده. گرما در نقطه کانونی آند تولید می شود. از آنجایی که کسری کوچک (کمتر یا مساوی ۱٪) از انرژی الکترون به پرتو ایکس تبدیل می شود، می توان آن را در محاسبات گرمایی نادیده گرفت. مقدار گرمای تولید شده (بر حسب ژول) در نقطه کانونی برابر است با: واحد حرارت (HU) در گذشته به عنوان جایگزین واحد ژول مورد استفاده قرار می گرفت. این واحد هنگامی که لامپ پرتو ایکس به یک منبع تغذیه تک فاز متصل شود، واحدی مناسب است. با یکسوسازی تمام موج یک موج سینوسی، formula_6 ، بنابراین واحد حرارت: انواع. لامپ کروکس (لامپ کاتد سرد). لامپ های کروکس الکترون های مورد نیاز برای ایجاد پرتوهای ایکس را با یونیزاسیون هوای باقی مانده به جای یک رشته گرم شده، در لامپ تولید می کنند، بنابراین هوای داخل لامپ تا حدی اما نه به ط
ور کامل تخلیه می شود. این لامپ شامل یک لامپ شیشه ای با حدود ۶-۱۰ تا ۸-۱۰×۵ فشار اتمسفر از هوا (۰٫۱ تا ۰٫۰۰۵ پاسکال) است. آنها یک صفحه کاتد آلومینیومی دارند که در یک سر لامپ و یک هدف آند پلاتین در انتهای دیگر دارد. سطح آند به گونه ای زاویه دار می باشد که پرتو ایکس از کناره لامپ تابش کند. کاتد مقعر بود به طوری که الکترون ها روی یک نقطه کوچک (~۱ میلی متر) روی آند متمرکز شدند، تقریباً یک منبع نقطه ای از پرتو ایکس، که منجر به وجود آمدن تصاویر واضح تر می شود. این لامپ دارای یک الکترود سوم بوده، یک آنتی کاتد که به آند متصل است. این خروجی پرتو ایکس را بهبود بخشید، اما روشی که با آن به این امر دست یافته شد، مشخص نیست. چیدمانی رایج تر به گونه ای است که از آنتی کاتد صفحه مسی (از نظر ساختاری مشابه کاتد) در راستای آند استفاده می شود، به طوری که آند بین کاتد و آنتی کاتد قرار داشت. برای عمل کردن، یک ولتاژ جریان مستقیم از چند کیلو ولت تا ۱۰۰ کیلو ولت بین آندها و کاتد اعمال می شود که معمولاً توسط یک سیم پیچ القایی یا برای لامپ های بزرگتر، یک ماشین الکترواستاتیک ایجاد می شود. لامپ های کروکس غیرقابل اعتماد بودند. با گذشت زمان،
هوای باقی مانده توسط دیواره های لامپ جذب می شد و فشار را کاهش می داد. این اتفاق باعث افزایش ولتاژ در لامپ شده و پرتو ایکس سخت تر تولید می شد تا اینکه در نهایت لامپ از کار می افتاد. برای جلوگیری از این امر، از دستگاه های 'نرم کننده' استفاده شد (تصویر را ببینید). یک لامپ کوچک متصل به کناره لامپ اصلی حاوی یک آستین میکا یا ماده شیمیایی است که هنگام گرم شدن مقدار کمی گاز آزاد کرده و فشار صحیح را بازیابی می کند. پوشش شیشه ای لامپ در هنگام استفاده به دلیل پرتو ایکس که بر ساختار آن تأثیر می گذارد و سیاه می شود. لامپ کولیج (لامپ کاتد داغ). در لامپ کولیج، الکترون ها با اثر حرارتی از یک رشته تنگستن گرم شده توسط جریان الکتریکی، تولید می شوند. رشته ها از کاتد لامپ است. پتانسیل ولتاژ بالا بین کاتد و آند است، بنابراین الکترون ها شتاب می گیرند و سپس به آند برخورد می کنند. دو طرح در این موضوع وجود دارد: لامپ های پنجره انتهایی و لامپ های پنجره جانبی. لامپ های پنجره انتهایی معمولاً دارای «هدف انتقال» هستند و به اندازه کافی نازک است تا به پرتو ایکس اجازه عبور از هدف را بدهد (پرتو های ایکس در همان جهتی که الکترون ها حرکت می کنند
گسیل می شوند). در یک نوع پرکاربرد از لامپ های پنجره انتهایی، رشته در اطراف آند قرار دارد (حلقه ای یا حلقه ای شکل) و الکترون ها دارای یک مسیر منحنی (نیم دایره) هستند. آنچه در مورد لامپ های پنجره جانبی خاص می باشد این است که از یک لنز الکترواستاتیک برای متمرکز کردن پرتو بر روی یک نقطه بسیار کوچک روی آند استفاده می شود. در حقیقت آند برای دفع گرما و سایش ناشی از این رگبار متمرکز الکترون ها طراحی شده است. آند دقیقاً در زاویه ۱ تا ۲۰ درجه عمود بر جریان الکترونی قرار دارد تا امکان خروج برخی از فوتون های پرتو ایکس را که عمود بر جهت جریان الکترونی گسیل می شوند را فراهم کند. آند معمولاً از تنگستن یا مولیبدن ساخته می شود. این لامپ دارای پنجره ای است که برای فرار فوتون های پرتو ایکس تولید شده، طراحی شده است. قدرت یک لامپ کولیج معمولاً بین ۰٫۱ تا ۱۸ کیلو وات است. لامپ آند دوار. مقدار قابل توجهی گرما در نقطه کانونی (منطقه ای که پرتوهای الکترونی که از کاتد می آیند به آن برخورد می کنند) یک آند ساکن تولید می شود. در عوض، یک آند چرخان به پرتو الکترونی اجازه می دهد تا ناحیه بزرگ تری از آند را جمع آوری کند، بنابراین، مزیت شدت بی
شتر تابش های گسیل شده، همراه با کاهش آسیب به آند در مقایسه با حالت ساکن آن، از بین می رود. دمای نقطه کانونی می تواند به در طول یک نوردهی برسد و مجموعه آند می تواند به به دنبال یک سری از نوردهی های بزرگ برسد. آندهای معمولی یک هدف تنگستن-رنیم بر روی یک هسته مولیبدن هستند که با گرافیت پشتیبان آن هستند. رنیم باعث انعطاف پذیری تنگستن و مقاومت در برابر سایش ناشی از برخورد پرتوهای الکترونی می شود. مولیبدن گرما را از هدف هدایت می کند. گرافیت ذخیره حرارتی را برای آند فراهم می کند و جرم دوار آند را به حداقل می رساند. لامپ پرتو ایکس میکروفوکوس. برخی از آزمایشات پرتو ایکس (مانند آزمایش های غیرمخرب و میکروتوموگرافی سه بعدی) به تصاویر با وضوح بسیار بالا نیاز دارند و بنابراین به لامپ های پرتو ایکس نیاز دارند که بتوانند اندازه های کانونی بسیار کوچک، معمولاً با قطر زیر ۵۰ میکرومتر را ایجاد کنند. این لامپ ها را لامپ های میکروفوکوس پرتو ایکس می نامند. دو نوع اصلی لامپ های پرتو ایکس میکروفوکوس وجود دارد: لامپ های آند جامد و لامپ های آند جت فلزی. لامپ های پرتو ایکس آند جامد میکروفوکوس در اصل بسیار شبیه به لامپ کولیج هستند، اما با
این تمایز مهم که دقت شده است تا بتوان پرتو الکترونی را در نقطه ای بسیار کوچک روی آند متمرکز کرد. بسیاری از منابع میکروفوکوس پرتو ایکس با نقاط فوکوس در محدوده ۵ تا ۲۰ میکرومتر کار می کنند. اما در موارد بسیاری نقاط کوچکتر از ۱ میکرومتر ممکن است تولید شود. نقطه ضعف اصلی لامپ های پرتو ایکس آند جامد میکروفوکوس، قدرت بسیار کم آنهاست. برای جلوگیری از ذوب شدن آند، چگالی توان پرتو الکترون باید کمتر از مقدار حداکثر باشد. این مقدار بسته به ماده آند در محدوده ۰٫۴ تا ۰٫۸ W/μm است. این بدان معنی است که یک منبع میکروفوکوس آند جامد با ۱۰ میکرومتر فوکوس پرتوالکترونی می تواند با توانی در محدوده ۴ تا ۸ وات کار کند. در لامپ های پرتو ایکس میکروفوکوس فلز جت آند، آند فلز جامد با جت فلز مایع جایگزین می شود که به عنوان هدف پرتو الکترونی عمل می کند. مزیت آند فلزی جت این است که حداکثر چگالی توان پرتو الکترون به طور قابل توجهی افزایش می یابد. مقادیر در محدوده ۳ تا ۶ W/μm برای مواد آند مختلف (گالیوم و قلع) گزارش شده است. در مورد فوکوس پرتو الکترونی ۱۰ میکرومتر، منبع پرتوایکس میکروفوکوس آند فلزی جت ممکن است در محدوده ۳۰ تا ۶۰ وات کار کند
. مزیت اصلی افزایش سطح چگالی توان برای لامپ پرتو ایکس جت فلزی، امکان کارکردن با یک نقطه کانونی کوچکتر مثلاً حدود ۵ میکرومتر است، برای افزایش وضوح تصویر و در عین حال گرفتن سریعتر تصویر، زیرا قدرت بالاتر (۱۵–۳۰ وات) نسبت به لامپ های آند جامد با نقاط کانونی ۱۰ میکرومتر است. خطرات تولید پرتو ایکس از لامپ های خلاء. هر لامپ خلاء که با چندین هزار ولت یا بیشتر کار می کند می تواند پرتو ایکس را به عنوان یک محصول جانبی ناخواسته تولید کند بنابراین باید مسائل ایمنی را افزایش داد. هر چه ولتاژ بالاتر باشد، تشعشع حاصله نفوذ بیشتری دارد و خطر بیشتری دارد. نمایشگرهای CRT که زمانی در تلویزیون های رنگی و نمایشگرهای رایانه رایج بودند، بسته به اندازه ۳–۴۰ کیلوات که آنها را به نگرانی اصلی در میان لوازم خانگی تبدیل می کرد. از لحاظ تاریخی، نگرانی کمتر بر روی لامپ پرتو کاتدی متمرکز شده است، زیرا پوشش شیشه ای ضخیم آن به چندین پوند سرب برای محافظت آغشته شده است نسبت به یکسوسازهای ولتاژ بالا (HV) و لامپ های تثبیت کننده ولتاژ در تلویزیون های قبلی. در اواخر دهه ۱۹۶۰ مشخص شد که نقص در مدار تغذیه HV برخی از تلویزیون های جنرال الکتریک می توان
د ولتاژ بیش از حد بر روی لامپ تثبیت کننده ایجادکند و باعث انتشار پرتو ایکس شود. مدل ها فراخوان شدند و رسوایی متعاقب آن باعث شد آژانس آمریکایی مسئول تنظیم این خطر و مرکز دستگاه ها و سلامت رادیولوژیک سازمان غذا و دارو (FDA)، از تمامی شرکت های تولیدکننده تلویزیون بخواهد مدارهایی برای جلوگیری از ولتاژ بیش از حد بر روی تلویزیون ها نصب کنند. خطر مرتبط با ولتاژ بیش از حد با ظهور تلویزیون های تمام حالت جامد که هیچ لامپ ای به جز سی آرتی ندارند، از بین رفت. از سال ۱۹۶۹، FDA تابش پرتو ایکس تلویزیون را به ۰٫۵ میلی رونتگن در ساعت محدود کرده است. تغییر فناوری صفحات نمایش از سی آرتی به سایر فناوری های صفحه نمایش که در دهه ۱۹۹۰ شروع شد، باعث شد تا در هیچ لامپ خلاء انتشار پرتو ایکس درتلویزیون ها وجود نداشته باشد.
زبان قبچاقی مملوک از گونه های تاریخی زبان های موسوم به زبان های قبچاقی بود که در دوران فرمانروایی ممالیک بر مصر و شام استفاده می شد. از آنجایی که بیشتر سلاطین مملوک تنها ترکی می دانستند، چندین واژه نامه مختلف برای برقراری ارتباط بین مردم عرب زبان ساکن در قلمروی تحت حکومت ممالیک و طبقه حاکم ترک زبان نوشته شد. از زبان قبچاقی مملوک به عنوان یک زبان ادبی نیز استفاده می شد و چندین اثر از عربی و فارسی توسط ممالیک به این زبان ترجمه شد. این زبان را با خط عربی می نوشتند. قبچاقی مملوک پس از روی کارآمدن ممالیک برجی جایگاهش را از دست داد و با ترکی اوغوز جایگزین شد.
تخریب پلیمر عبارت است از کاهش خواص فیزیکی یک پلیمر، مانند استحکام که در اثر تغییر در ترکیب شیمیایی آن ایجاد می شود. پلیمرها و به ویژه پلاستیک ها در تمام مراحل چرخه عمر محصول خود، از جمله در هنگام تولید، استفاده، دفع در محیط زیست و بازیافت، در معرض تخریب قرار می گیرند. نرخ این تخریب به طور قابل توجهی متفاوت است. تجزیه زیستی می تواند چندین دهه طول بکشد، در حالی که برخی از فرآیندهای صنعتی می توانند یک پلیمر را در چند ساعت به طور کامل تجزیه کنند. فن آوری هایی برای افزایش یا جلوگیری از تخریب توسعه یافته اند. به عنوان مثال، تثبیت کننده های پلیمری اطمینان حاصل می کنند که اقلام پلاستیکی با خواص مطلوب تولید شوند، طول عمر مفید آنها را افزایش یابد و بازیافت آنها تسهیل شود. برعکس، افزودنی های زیست تخریب پذیر با افزایش زیست تخریب پذیری، تخریب زباله های پلاستیکی را تسریع می کنند. برخی از حالت های بازیافت پلاستیک می تواند شامل تجزیه کامل پلیمر به مونومر یا سایر مواد شیمیایی باشد. به طور کلی گرما، نور، هوا و آب مهمترین عوامل در تخریب پلیمرهای پلاستیکی هستند. بیشتر تغییرات شیمیایی اکسیداسیون و بریدگی زنجیره است که منجر به کاه
ش وزن مولکولی و درجه پلیمریزاسیون پلیمر می شوند. این تغییرات بر خواص فیزیکی مانند استحکام، چکش خواری، شاخص جریان مذاب، ظاهر و رنگ تأثیر می گذارد. این تغییرات خواص اغلب «سالخوردگی» نامیده می شود. حساسیت. پلاستیک ها بسیار متنوع اند؛ با این حال چندین نوع پلیمر کالایی بر تولید جهانی غالب هستند: پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی اتیلن ترفتالات (PET, PETE)، پلی استایرن (PS)، پلی کربنات (PC)، و پلی (متیل متاکریلات) (PMMA). تخریب این مواد از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا بیشترین زباله های پلاستیکی را تشکیل می دهند. این پلاستیک ها همه ترموپلاستیک هستند و احتمال در معرض تخریب قرار گرفتن آن ها از ترموست ها بیشتر است، همان طور که اتصال عرضی بیشتری دارند. بیشتر آن ها (PP, PE, PVC, PS و PMMA) پلیمرهای افزودنی با زنجیره اصلی تمام کربنی هستند که در برابر اکثر انواع تخریب مقاوم تر هستند. PET و PC پلیمرهای تراکمی حاوی گروه های کربونیل هستند که نسبت به هیدرولیز و حمله UV حساس تر هستند. تخریب در حین پردازش. پلیمرهای ترموپلاستیک (چه بکر و چه بازیافتی) باید تا زمانی که مذاب شوند حرارت داده شوند تا به ش
کل نهایی خود درآیند و دمای فرآوری آن بین ۱۵۰ تا ۳۲۰ درجه سانتیگراد (۳۰۰ تا ۶۰۰ درجه فارنهایت) با توجه به نوع پلیمر باشد. پلیمرها در این شرایط اکسید می شوند، حتی در غیاب هوا، این دماها برای ایجاد تخریب حرارتی در برخی مواد کافی است. پلیمر مذاب همچنین تنش برشی قابل توجهی را در حین اکستروژن و قالب گیری تجربه می کند که برای چفت شدن زنجیره های پلیمری کافی است. بر خلاف بسیاری از اشکال دیگر تخریب، اثرات فرآوری مذاب به جای لایه های سطحی، کل پلیمر را تخریب می کند. این تخریب، نقاط ضعف شیمیایی را به پلیمر وارد می کند، به ویژه به شکل هیدروپراکسیدها، که به مکان هایی برای تخریب بیشتر در طول عمر جسم تبدیل می شوند. پلیمرها اغلب در معرض بیش از یک بار فرآوری مذاب قرار می گیرند که می تواند به طور تجمعی باعث تخریب شود. پلاستیک بکر معمولاً برای معرفی مواد افزودنی مانند رنگ ها، رنگدانه ها و تثبیت کننده ها تحت ترکیب (مستربچینگ) قرار می گیرد. مواد گلوله شده تهیه شده نیز ممکن است از قبل در کوره خشک شوند تا رطوبت کمیاب قبل از ذوب نهایی و قالب گیری در اقلام پلاستیکی از بین برود. پلاستیکی که با ذوب مجدد ساده بازیافت می شود (بازیافت مکانی
کی) معمولاً تخریب بیشتری نسبت به مواد تازه نشان می دهد و در نتیجه ممکن است خواص ضعیف تری داشته باشد. اکسیداسیون حرارتی. اگرچه سطح اکسیژن در داخل تجهیزات پردازش معمولاً پایین است، نمی توان آن را به طور کامل کنار گذاشت، و اکسیداسیون حرارتی معمولاً سریعتر از تخریبی که منحصراً حرارتی است (یعنی بدون هوا) انجام می شود. واکنش ها از مکانیسم عمومی خوداکسیداسیون پیروی می کنند که منجر به تشکیل پراکسیدهای آلی و کربونیل ها می شود. افزودن آنتی اکسیدان ها ممکن است چنین فرآیندهایی را مهار کند. تخریب حرارتی. حرارت دادن پلیمرها تا دمای کافی بالا می تواند باعث تغییرات شیمیایی مخرب حتی در غیاب اکسیژن شود. این تغییرات معمولاً با بریدگی زنجیره شروع می شوند و رادیکال های آزاد تولید می کنند که در درجه اول در عدم تناسب و اتصالات عرضی دخالت دارنند. پی وی سی حساس ترین پلیمر رایج از نظر حرارتی است که تخریب عمده آن در دماهای بالاتر از رخ می دهد؛ پلیمرهای دیگر در دماهای بالاتر تجزیه می شوند. تخریب حرارتی مکانیکی. پلیمرهای مذاب، سیالات غیر نیوتنی با ویسکوزیته بالا هستند و برهمکنش بین تخریب حرارتی و مکانیکی آنها می تواند پیچیده باشد. در دما
های پایین، پلیمر مذاب چسبناک تر است و بیشتر در معرض تخریب مکانیکی از طریق تنش برشی است. در دماهای بالاتر ویسکوزیته کاهش می یابد اما تخریب حرارتی افزایش می یابد. اصطکاک در نقاط پرشور نیز می تواند باعث گرمایش موضعی شود که منجر به تخریب حرارتی اضافی می شود. تخریب مکانیکی را می توان با افزودن روان کننده ها کاهش داد که به آنها کمک پردازش یا کمک جریان نیز می گویند. اینها می توانند اصطکاک را در برابر ماشین آلات پردازش و همچنین بین زنجیره های پلیمری کاهش دهند و در نتیجه ویسکوزیته مذاب را کاهش دهند. روان کننده های رایج موم هایی با وزن مولکولی بالا (موم پارافین، استرهای موم و غیره) یا استئارات فلزی (به عنوان مثال استئارات روی) هستند. تخریب در حین خدمت. بیشتر اقلام پلاستیکی مانند مواد بسته بندی به طور مختصر و تنها یک بار استفاده می شوند. این مواد به ندرت در طول عمر خود تخریب پلیمر را تجربه می کنند. سایر اقلام تنها با تخریب تدریجی محیط طبیعی مواجه می شوند. با این حال، برخی از اقلام پلاستیکی می توانند عمر طولانی در محیط های تهاجمی داشته باشند، به ویژه در محیط هایی که در معرض گرما یا حملات شیمیایی طولانی مدت هستند. تخریب پ
لیمر می تواند در این موارد قابل توجه باشد و در عمل، اغلب تنها با استفاده از تثبیت کننده های پلیمری پیشرفته مهار می شود. گرما، نور، هوا و آب رایج ترین راه های تخریب هستند، اما روش های دیگری نیز برای تخریب وجود دارد. الکترونیک. پلاستیک ها به طور گسترده در ساخت اقلام الکتریکی مانند برد مدار و کابل های برق استفاده می شوند. این کاربردها می توانند خشن باشند و پلاستیک را در معرض ترکیبی از حملات حرارتی، شیمیایی و الکتروشیمیایی قرار دهند. بسیاری از اقلام الکتریکی مانند ترانسفورماتورها، ریزپردازنده ها یا کابل های ولتاژ بالا برای سال ها یا حتی دهه ها در دماهای بالا کار می کنند که منجر به اکسیداسیون حرارتی در سطح پایین اما مداوم می شود. این می تواند با تماس مستقیم با فلزات تشدید شود، که می تواند باعث تشکیل رادیکال های آزاد شود، به عنوان مثال، واکنش فنتون روی هیدروپراکسیدها. ولتاژهای بالا همچنین می توانند به مواد عایق مانند دی الکتریک آسیب برسانند، که از طریق درختان الکتریکی ناشی از تنش در اثر میدان الکتریکی طولانی مدت تخریب می شود.
جان توماس آلدردایس، (به انگلیسی: John Thomas Alderdice) زاده ۲۸ مارس ۱۹۵۵؛ شناخته شده با عناوین: بارون آلدردایس یا لرد آلدردایس، یک روانپزشک و سیاستمدار اهل ایرلند شمالی است. لرد آلدردایس، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی رئیس مجلس ایرلند شمالی و رهبر حزب اتحاد ایرلند شمالی بوده است. وی از سال ۱۹۹۶ به عنوان یک لیبرال دموکرات، در مجلس اعیان بریتانیا حضور داشته است. مطالعات علمی وی، بیشتر روی رفتار خودآزاری بوده است. زندگی شخصی. جان توماس آلدردایس، در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۵۵ در بالی منا، ایرلند شمالی به دنیا آمد. در سال ۱۹۷۸ وی از دانشگاه کوئینز بلفاست در رشته پزشکی فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۹۷۷ میلادی با زنی ازدواج کرد که ثمره آن ۲ پسر و یک دختر بوده است. آلدردایس، از سال ۱۹۸۸ تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۰ میلادی، همزمان و در کنار فعالیت سیاسی، به عنوان روانپزشک مشاور در سرویس سلامت همگانی بریتانیا مشغول خدمت بوده است. همچنین وی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹ یک سری سخنرانی در دانشکده پزشکی دانشگاه کوئینز بلفاست، به انجام آورده است. مطالعات علمی وی، بیشتر روی رفتار خودآزاری بوده است. سابقه سیاسی در ایرلند شمالی. حزب اتحاد در سال
۱۹۷۰ به عنوان جایگزینی برای سیاست های فرقه گرایی تشکیل شد. آلدردایس، بین سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۸ در کمیته اجرایی حزب فعالیت داشت. وی سپس بین سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷ میلادی به ریاست کمیته سیاست گذاری حزب اتحاد ارتقاء یافت و سرانجام در سال ۱۹۸۷ میلادی، درانتخابات عمومی آن سال به عنوان رهبر حزب اتحاد انتخاب شد.آلدردایس، در سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۲ به نمایندگی از حزب اتحاد در مبارزات انتخابی حوزه بلفاست شرقی شرکت داشت. در سال ۱۹۸۷ وی ۳۲٫۱٪ از آرای اخذ شده را به خود اختصاص داد که تا آن زمان بالاترین آرای کسب شده حزب اتحاد، برای یک نماینده بود. لرد آلدردایس، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی رئیس مجلس ایرلند شمالی و رهبر حزب اتحاد ایرلند شمالی بوده است. وی از سال ۱۹۹۶ به عنوان یک لیبرال دموکرات، در مجلس اعیان بریتانیا حضور داشته است.
لوفوترلویر () (PF-07304814) یک داروی ضد ویروسی است که توسط شرکت فایزر ساخته شده است که به عنوان یک بازدارنده پروتئاز 3CL عمل می کند. این یک پیش دارو با گروه فسفات است که در درون بدن برای تولید عامل فعال PF-00835231 جدا می شود لوفوترلویر در آزمایش های بالینی انسانی برای درمان کووید ۱۹ است و فعالیت خوبی در برابر کووید ۱۹ از جمله چندین گونه گوناگون نشان می دهد، اما برخلاف داروی مرتبط PF-07321332 از راه خوراکی فعال نیست و باید از راه انفوزیون داخل وریدی تجویز شود. به طور کلی کاندیدای کمتر مورد علاقه برای توسعه بالینی بوده است.
تاریباویرین () تاریباویرین (rINN؛ همچنین با نام ویرامیدین، با کد ICN 3142 شناخته می شود) یک داروی ضد ویروسی در آزمایش های انسانی فاز ۳ است، اما هنوز برای استفاده دارویی تایید نشده است. این یک پیش داروی ریباویرین است که در برابر شماری از ویروس های دی ان ای و آران ای فعال است. تاریباویرین نسبت به ریباویرین هدف گیری کبدی بهتری دارد و به دلیل نفوذ و ذخیره کمتر در گلبول های قرمز، عمر کوتاه تری در بدن دارد. انتظار می رود که در نهایت داروی انتخابی برای سندرم های هپاتیت ویروسی باشد که ریباویرین در آنها فعال است. این ها شامل هپاتیت ث و شاید هپاتیت ب و تب زرد نیز می شود.
چارلز هوارد هینتون (۱۸۵۳ – ۳۰ آوریل ۱۹۰۷) ریاضی دان بریتانیایی و نویسنده آثار علمی-تخیلی با عنوان عاشقانه های علمی بود. او به ابعاد بالاتر به ویژه بعد چهارم علاقه داشت. او به خاطر ابداع کلمه «تسرکت» و کارش بر روی روش های تجسم هندسه ابعاد بالاتر شهرت دارد. پدر هینتون، جیمز هینتون، جراح و مدافع چندهمسری بود. چارلز هینتون در بریتانیا به دنیا آمد. خواهر و برادر او شامل طراح لباس آدا نتلشیپ (۱۸۵۶–۱۹۳۲) بود. هینتون در کالج چلتنهام در حالی که در کالج بالیول، آکسفورد تحصیل می کرد، تدریس می کرد، جایی که مدرک لیسانس خود را دریافت کرد. در سال ۱۸۷۷. از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۶، او در مدرسه اپینگهام در راتلند، جایی که هوارد کندلر، دوست ادوین ابوت ابوت نیز در آنجا تدریس می کرد، تدریس کرد. هینتون همچنین مدرک کارشناسی ارشد خود را از آکسفورد در سال ۱۸۸۶ دریافت کرد. در سال ۱۸۸۰ هینتون با مری الن، دختر مری اورست بول و جورج بول، بنیانگذار منطق ریاضی ازدواج کرد. این زوج چهار فرزند داشتند: جورج (۱۸۸۲–۱۹۴۳)، اریک (*۱۸۸۴)، ویلیام (۱۸۸۶–۱۹۰۹) و سباستین (۱۸۸۷–۱۹۲۳) (مخترع ورزشگاه جنگل و پدر ویلیام و جوآن هینتون). در سال ۱۸۸۳ او با ماد فلورانس که