Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آهن () در شیمی به عنصر آهن در حالت اکسیداسیون +۳ آن اشاره دارد. در ترکیبات یونی (نمک ها)، چنین اتمی ممکن است به عنوان یک کاتیون جداگانه (یون مثبت) که با Fe3+ نشان داده می شود، وجود داشته باشد. رنگ آن معمولا زرد یا قهوه ای مایل به قرمز است . صفت فریک یا پیشوند ferri- اغلب برای مشخص کردن چنین ترکیباتی استفاده می شود - مانند "کلرید آهن" برای کلرید آهن (III)، FeCl3. صفت "آهنی" به جای نمک های آهن (II) حاوی کاتیون Fe2+ استفاده می شود. واژه فریک از کلمه لاتین فروم به معنای آهن گرفته شده است. مراکز فلزی آهن (III) نیز در مجتمع های هماهنگی، مانند آنیون فری اگزالات، [Fe(C2O4)3]3-، که در آن سه یون اگزالات دوتایی مرکز فلز را احاطه کرده اند، رخ می دهند. یا در ترکیبات آلی فلزی، مانند کاتیون فروسنیوم [Fe(C2H5)2]+، که در آن دو آنیون سیکلوپنتادینیل به مرکز FeIII متصل هستند. آهن تقریباً همیشه در حالت های اکسیداسیون ۰ (مانند فلز)، ۲+ یا ۳+ مواجه می شود. آهن (III) معمولاً پایدارترین شکل در هوا است، همانطور که با فراگیر شدن زنگ، یک ماده نامحلول حاوی آهن (III) نشان داده شده است.
نگهبان شب فیلمی ایرانی به کارگردانی و تهیه کنندگی رضا میرکریمی و نویسندگی رضا میرکریمی و محمد داوودی با بازی محسن کیایی و تورج الوند محصول سال ۱۴۰۰ است. این فیلم در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی شد و نماینده سینمای ایران در آکادمی اسکار در سال ۲۰۲۴ شده است خلاصه داستان. کارگری روستایی به نام رسول (با بازی تورج الوند) برای امرار معاش چاره ای جز کنار خیابان ایستادن و یافتن کار روزمزدی در خیابان های شهر ندارد...
ادوارد دبلیو. کارتر (Edward W. Carter) (زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۱۱ ـ درگذشت آوریل ۱۹۹۶)، تاجر، مجموعه دار آثار هنری و نوع دوست آمریکایی بود. وی به عنوان رئیس فروشگاه های برادوی و همچنین مدیر هیئت مدیرهٔ دانشگاه کالیفرنیا فعالیت می کرد. او مالک باغ ژاپنی هانا کارتر بود. اوایل زندگی. کارتر در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۱۱ در کومبرلند ایالت مریلند چشم به جهان گشود. در نه سالگی، پدرش را از دست داد و کمی پس از آن، به همراه مادرش، رز پرایس کارتر و خواهرش، روت، به لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا مهاجرت کرد. کارتر در دبیرستان هالیوود درس خواند در طول تحصیل در مدرسه کالج کار هم می کرد. وی دانش آموختهٔ دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ مدیریت بازرگانی از مدرسهٔ کسب وکار هاروارد دریافت کرد. او پیشنهاد تدریس در دانشگاه هاروارد را نپذیرفت تا بتواند بر کسب وکار خود متمرکز شود. حرفه. در سال ۱۹۴۵، مدیر اجرایی فروشگاه های برادوی بود که بعدها با ۱۵۰ فروشگاه و میزان فروشی در حدود ۷٫۵ میلیارد دلار در سال وقف شد. پس از جنگ جهانی دوم، او فروشگاه های جدیدی را در کنار بزرگ راه های آمریکا افتتاح کرد. در سال ۱۹۴۶، مرکز کرنشا
و متعلق به وی در حومهٔ شهر لس آنجلس، از اولین مراکز خرید در ایالات متحده آمریکا بود. کارتر بخشی از سهام خود را به شرکت برادارن هیل واگذار نموده و در سال ۱۹۵۰ این دو شرکت باهم ادغام شدند. فروشگاه های آن ها شامل امپریوم، نیمان مارکوس، والدن بوکس و برگدورف گودمن بود. او به عنوان عضوی از هیئت مدیرهٔ اتاق بازرگانی منطقهٔ لس آنجلس، انجمن خرده فروشان کالیفرنیا، شعبهٔ لس آنجلس بانک فدرال رزرو سان فرانسیسکو، شرکت هواپیمایی نورثروپ و بانک کالیفرنیا فعالیت می کرد. نوع دوستی. کارتر یکی از مؤسسان موزهٔ هنر لس آنجلس و مرکز موسیقی این شهر بود. او مجموعه دار سرشناس بین المللی نقاشی های عصر طلایی هلند است، پنجاه تابلوی نقاشی را به موزهٔ هنر لس آنجلس اهدا نمود. کارتر همچنین باغ ژاپنی هانا کارتر را به دانشگاهی که خود در آن تحصیل کرده بود، یعنی دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بخشید. وی از فیلارمونیک لس آنجلس و اپرای سان فرانسیسکو حمایت مالی می کرد. وی میان سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۸ عضو هیئت مدیرهٔ دانشگاه کالیفرنیا و کالج اکسیدنتال بود. زندگی شخصی. کارتر در شهرک بل ایر واقع در لس آنجلس سکونت داشت. او دوبار ازدواج کرد. همسر اولش، کریستین
دیلی کارتر، زمانی که کارتر در قید حیات بود، دارفانی را وداع گفت. آن ها پسری به نام ویلیام کارتر و دختری به نام آن کارتر هونکه داشتند. بعدها او با هانا کارتر که عضو تیم اسکی ایالات متحده آمریکا در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ بود، ازدواج کرد. وفات. در آوریل سال ۱۹۹۶، کارتر در شهرک بل ایر بر اثر ابتلا به سرطان لوزالمعده از دنیا رفت. مراسم یادبود او در کلیسای اسقفی سنت آلبان در وست وود، لس آنجلس برگزار شد.
استیل کارنتین یا استیل-ال-کارنیتین یا ALCAR، به اختصار ALC، به شکل استیل شده ال-کارنیتین است. این ترکیب به طور طبیعی توسط بدن انسان تولید می شود و به عنوان یک مکمل غذایی نیز در دسترس است. استیل کارنیتین در خون توسط استرازهای پلاسما به کارنیتین، که بدن برای انتقال اسیدهای چرب به داخل میتوکندری آن را تجزیه می کند، استفاده می شود. تولید و عمل بیوشیمیایی. کارنیتین یک ماده مغذی است که در صورت نیاز توسط بدن ساخته می شود و به عنوان بستری برای واکنش های مهم عمل می کند که گروه آسیل را می پذیرد یا از دست می دهد. استیل کارنیتین فراوان ترین مشتق طبیعی است که در واکنش زیر تشکیل می شود: استیل-کوآنزیم A + کارنیتین ⇌ کوآنزیم A + استیل کارنیتین در واکنش بالا، گروه استیل اتم هیدروژن را در گروه هیدروکسیل مرکزی کارنیتین جابجا می کند. کوآنزیم A (CoA) نقش کلیدی در چرخه کربس در میتوکندری ایفا می کند، که برای تولید ATP ضروری است و به بسیاری از واکنش ها در سلول های جانوران انرژی می دهد. استیل-CoA بستر اولیه برای چرخه کربس است که باید پس از استیل زدایی، با یک گروه استیل ترکیب شود تا چرخه کربس به کار خود ادامه دهد. به نظر می رسد که انو
اع سلول ها، ناقل هایی برای واردات کارنیتین و صادرات آسیل کارنیتین دارند که مکانیسمی برای از بین بردن بخش های زنجیره بلندتر باشد. با این حال بسیاری سلول ها نیز می توانند ALC را به صورت کامل وارد کنند. در داخل سلول ها، کارنیتین نقش کلیدی در وارد کردن استیل کوآنزیم A به میتوکندری ایفا می کند. گروه آسیل از استیل کوآنزیم A به کارنیتین منتقل و آسیل-کارنیتین قبل از انتقال به یک مولکول CoA از طریق هر دو غشای میتوکندری وارد و سپس به استیل-CoA، بتا اکسید می شود. مجموعه جداگانه ای از آنزیمها و ناقل های ایجاد شده توسط کمپلکس پیرووات دهیدروژناز که بیش از حد استفاده در چرخه کربس هستند، نیز با حذف استیل-CoA از داخل میتوکندری نقش مهمی را در این فرایند ایفا می کند. کارنیتین بخش استیل را می پذیرد و به ALC تبدیل می شود سپس به خارج از میتوکندری و به داخل سیتوزول انتقال می یابد. اما CoA، آزاد در داخل میتوکندری باقی می ماند و آماده پذیرش واردات جدید زنجیره های اسید چرب می شود. ALC موجود در سیتوزول می تواند مجموعه ای از گروه های استیل را برای CoA، در صورتی که سلول به آن نیاز داشته باشد، تشکیل دهد. استیل کوآنزیم A اضافی باعث می شود
که کربوهیدرات های بیشتری برای ذخیره انرژی به صورت اسیدهای چرب ذخیره شوند. این عمل با مکانیسم های مختلف در داخل و خارج میتوکندری همراه است. انتقال ALC استیل-CoA را در داخل میتوکندری کاهش و در خارج آن افزایش پیدا می دهد. تأثیر بر سلامتی. یک بررسی در سال ۲۰۱۶ نشان داد، مکمل های کارنیتین و ALC هشدارهایی دربارهٔ خطر تشنج در افراد مبتلا به صرع دارند، اما این خطر فقط بر اساس آزمایش های حیوانی تشخیص داده شده است. پژوهش های درمانی. بررسی ها. نوروپاتی محیطی: متاآنالیزهایی در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ نشان دادند که ALC درد ناشی از نوروپاتی محیطی را با عوارض جانبی کمی کاهش می دهد. بررسی سال ۲۰۱۷ تأثیرات بهبود دهنده ALC در پارامترهای الکترومیوگرافی را نیز مشخص نمود؛ هر چند آزمایش های تصادفی و کنترل شده بیشتری برای تأیید نتایج این آزمایش ها مورد نیاز است. در بررسی به روز شده کاکرین در سال ۲۰۱۹ از چهار مطالعه با ۹۰۷ شرکت کننده در یک بازه ۶ تا ۱۲ ماه مصرف ALC، برای کاهش درد، نتایج مشخصی برای درمان نوروپاتی به دست نیامده است.
فنی بیکر آمس (Fanny Baker Ames) (زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۸۴۰- درگذشت ۲۱ اوت ۱۹۳۱)، نوع دوست آمریکایی و فعال حقوق زنان بود. اوایل زندگی. جولیا فرانسیس بیکر در ۱۴ ژوئن ۱۸۴۰ در کاناندی گوا در ایالت نیویورک چشم به جهان گشود. والدین او، اینکریز بیکر و جولیا کنفیلد بودند. در سال ۱۸۵۷، آمس به مدت یک ترم در کالج اَنتیاک تحصیل کرد. حرفه. او تا سال ۱۸۶۱ در مدرسه ای در سینسیناتی تدریس کرد و در همان دوره، پرستار داوطلب در جنگ داخلی آمریکا شد. در ۲۵ ژوئن ۱۸۶۳، اِیمزبا کشیش چارلز گوردون اِیمز، فعال جنبش توحیدگرایی ازدواج نمود. در سال ۱۸۶۹، آن ها انجمن حق رأی زن آمریکایی را تأسیس کردند و تحت تأثیر همین انجمن بود که اولین حق رأی کالیفرنیا، محل اقامت شان در آن زمان، را پایه گذاری کردند. بااین حال، وقتی سیاست های این انجمن با انجمن ملی حق رأی زن هم سو شد، از حمایت آن دست کشیدند، چون میان انجمن ملی حق رأی زن و انجمن حق رأی زن آمریکایی رقابت بود. کار در فیلادلفیا. در سال ۱۸۷۲، خانوادهٔ اِیمز به فیلادلفیا نقل مکان کردند و تا سال ۱۸۷۷ و بعدها از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۸همان جا اقامت داشتند. در پیِ بحران اقتصادی ۱۸۷۳، جولیا انجمن امداد جرمن تاون را
بنیان نهاد؛ سازمانی که با انجام فعالیت های خیریه بحران های مالی را مدیریت می کرد. با وجود نقل مکان خانواده اِیمز به بوستون، جولیا و همسرش زمان زیادی را در فیلادلفیا سپری می کردند و بیشتر فعالیت های نوع دوستانه و اجتماعی خود را در این شهر ادامه دادند. وانگهی، جولیا به تأسیس «انجمن قرن جدید» کمک کرد و مدیر آن بود. این انجمن یکی از اولین انجمن های زنان و از تأثیرگذارترین انجمن های فرهنگی و سیاسی برای فمنیست ها و اصلاح طلبان در اواخر قرن نوزدهم بود. طی سال های ۱۸۸۷ و ۱۸۸۸، آمس مدیر انجمن قرن جدید بود. در سال ۱۸۷۸، ایمز انجمن فیلادلفیا را برای سازمان دهی امور خیریه بنیان نهاد. انجمن کمک و ادارهٔ اطلاعات کودکان. در سال ۱۸۸۰، اِیمزانجمن کمک و ادارهٔ اطلاعات کودکان را بنیان نهاد؛ سازمانی که به منظور لغو حضور کودکان در نوان خانه ها و استقرار آن ها در خانه ها، به خصوص کودکانی که در حاشیهٔ شهرها بودند، فعالیت می کرد. اِیمز بر این باور بود که این فرایند به کاهش میزان فقر و نرخ بزهکاری نوجوانان کمک می کند. در سال ۱۸۹۱، ایمز یک سخنرانی با عنوان «مراقبت از کودکان نیازمند» درانجمن ملی زنان در واشینگتن دی سی ارائه نمود. او د
ر آنجا خواهان توجه به سهم زنان در توسعهٔ سیستمی شد که به مراقبت و سرپرستی از کودکان یتیم بپردازد و زنان را تشویق کرد تا به فعالیت خود برای لغو حضور کودکان در نوان خانه ها ادامه بدهند. او در این سخنرانی گفت: هرچند ایمز بیشتر وقت های را که در این سازمان فعالیت داشت، در فلادلفیا زندگی نمی کرد، اما به دلیل مسافرت های مکررش به این شهر، می توانست مشارکت کند. کار در بوستون. در سال ۱۸۷۷، چارلز اِیمز، ویراستار نشریهٔ کریسچِن رجیستر شد و خانوادهٔ اِیمز به بوستون نقل مکان کردند. تا سال ۱۸۸۰ همان جا اقامت داشتند و از سال ۱۸۸۸ دوباره به طور دایم ساکن همین شهر شدند. در سال ۱۸۸۰، آمس انجمن امداد زنان کلیسای توحیدگرایی را بنیان نهاد و به عنوان معاون این سازمان فعالیت خود را آغاز کرد. اِیمز حامی نیتوتالیسم (نهضت مخالفت با مصرف الکل) بود و به تعلیم اصول میانه روی در مصرف الکل در کلیساها و مدارس اعتقاد داشت. در سال ۱۸۸۸ که چارلز جی. اِیمز مسئول کلیسای دیسایپِلز شد، خانوادهٔ اِیمز به طور دایم به بوستون نقل مکان کردند. در ۹ می ۱۸۹۱، راسل، فرماندار ماساچوست، فنی بیکر اِیمز و مارس الن هالی را به عنوان بازرس پلیس ماساچوست گماشت. آن
ها اولین پلیس زن در ماساچوست و ایالات متحده بودند. نقش او نظارت بر شرایط زنان و کودکان در کارخانه ها بود. جولیا به عنوان بازرس غالباً بر اصول اخلاقی زنان متمرکز بود و روی کردهای بسیار محافظه کارانه ای داشت. یکی از بارزترین فعالیت های حمایت گرانهٔ وی، جداسازی فضای شغلی زنان و مردان بود، چون معتقد بود «هرگونه ترکیب جنسیتی می تواند به بی اخلاقی و فساد منجر شود» و می خواست زنان را از تماس بی شرمانه با مردان محافظت کند. او با شور و هیجان زیادی در مورد این موضوع سخن می گفت و به مالکان کارخانه ها التماس می کرد، خودشان را به عنوان پدر زنان شاغل در کارخانه ها تصور کنند. هرچند، کارگران قشر ضعیف جامعه نسبت به عمل کرد وی انتقادهای داشتند. آن ها مدعی بودند که آمس بی نهایت محافظه کار و پایبند اصول خویش است، درحالی که او به خاطر تلاش برای محافظت از زنان سفیدپوست شاغل در کارخانه ها ستایش می شد، اما مردم از این بابت که او نسبت به حقوق زنان قبایل بومی و مهاجران شاغل در کارخانه ها، اصلاً نگرانی و دغدغه ای نداشت، برآشفته و عصبانی بودند. او تا سال ۱۸۹۷ در این سمت مشغول به فعالیت بود. اواخر زندگی. در سال ۱۸۹۹، او به عنوان یکی از ا
عضای اصلی هیئت امنای کالج سیمونز برگزیده شد. تا دههٔ ۱۹۸۰ او عضو برجستهٔ پیمان ضد امپریالیستی آمریکا بود. در سال ۱۸۹۵، اِیمز عضو کمیتهٔ اصلاح طلاق انجمن ملی زنان بود و در برابر پیمان اصلاح طلاق ملی ایستاد و اصلاحیهٔ موفقیت آمیز برای مجاز دانستن زنان جهت حضور در هیئت پیمان اصلاح طلاق ملی ارائه داد. او و همسرش، در کنار عدهٔ بی شمار دیگری، طی سال های ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۰ در جلسه های دادخواهی و استماع در بهره مندی از حق رأی مدنی برای زنان مشمول پرداخت مالیات در خانهٔ ایالت ماساچوست حضور می یافتند. اِیمز یکی از بنیان گذاران انجمن حق رأی برابر بوستون برای حکم رانی خوب در سال ۱۹۰۱ و همین طور رئیس کمیته اجرایی بود. اِیمز مدیریت جلسهٔ انجمن حق رأی برابر بوستون در ۲۳ مارس ۱۹۰۷ را برعهده داشت. در این جلسه نمایندگانی از همهٔ انجمن های زنان در ماساچوست حضور داشتند. در۲۱ اوت ۱۹۳۱، آمس در برنستبل، ماساچوست، در اثر بیماری قلبی و نفریت درگذشت. دو دخترش، ادیث تئودورا اِیمز و آلیس ویوین اِیمز وینتر راه مادرشان را ادامه دادند. آلیس بعدها نویسنده و رئیس فدراسیون عمومی انجمن های زنان شد. اِیمز در قبرستان لِیکوود، مینیاپلیس، مینه سوتا به خ
جولیا اِلما بروستر بریک (Julia Elma Brewster Brick) (زادهٔ ۶ اوت ۱۸۱۹ – درگذشت ۳ فوریه ۱۹۰۲)، نوع دوست آمریکایی بود. در سال ۱۸۹۵، وی برای ساخت مدرسهٔ کشاورزی، صنعتی و عادی جوزف کیسبی بریک در کارولینای شمالی، پول و زمین اهدا کرد. این مدرسه از سال ۱۸۹۵ تا ۱۹۳۳ مختص دانشجویان سیاه پوست بود. اوایل زندگی. بروستر در بلنهایم ایالت نیویورک چشم به جهان گشود. پدرش، هوراس بروستر و مادرش، لیدیا براون بروستر (بعدها بامپ)، هر دو کشاورز بودند. او از نوادگان ویلیام بروستر، یکی از مسافران کشتی می فلاور بود. بشردوستی. بریک وارث تمامی املاک و مستغلات همسر کارخانه دارش شد که در سال ۱۸۶۷ دارفانی را وداع گفته بود. البته خواهر و برادر همسرش در دادگاهی که سال ها به طول انجامید به وصیت نامه اعتراض کردند. او سرمایهٔ خود را با خردمندی و در امور خیریه مدیریت کرد، به طوری که به بیمارستان شهر بروکلین، داروخانهٔ عمومی رژیم غذایی بروکلین، انجمن کمک به کودکان، خانهٔ سالمندان رنگین پوستان، پناهگاه خانوادهٔ مارینرز، خانهٔ بروکلین برای بیماران سل و کلیسای جامع خیابان کلینتون کمک مالی کرد. همچنین وی در انجمن درختکاری و فوارهٔ بروکلین عضویت داشت.
در سال ۱۸۹۵، بریک بیش از هزار هکتار زمین و مبلغ قابل توجهی به انجمن مبلغان آمریکایی برای ساخت مدرسهٔ بریک کمک کرد. مدرسهٔ کشاورزی، صنعتی و عادی جوزف کیسبی بریک در نزدیکی انفیلد ایالت کارولینای شمالی، مدرسهٔ آموزش فنی حرفه ای برای دانشجویان سیاه پوست بود و میان سال های ۱۸۶۵ تا ۱۹۵۱، توماس سیول اینبوردن، اولین مدیر آن بود. بریک هر سال به همراه خواهرزاده اش، لیدیا بندیکت و منشی انجمن مبلغان آمریکایی، ای.اف. بیرد، از مدرسه بازدید می کردند. در سال ۱۹۲۶، مدرسه به کالج مقدماتی بریک تغییر کرد و سرانجام در سال ۱۹۳۳ تعطیل شد. یک نشان تاریخی ایالتی از مدرسهٔ بریک در شهرستان ادگکومب موجود است. در حال حاضر، مرکز فرانکلینتون، یک سازمان غیرانتفاعی اجتماعی، در دو ساختمان این مدرسه در بریکس مستقر است. زندگی شخصی و میراث. در سال ۱۸۴۴، جولیا بروستر با مهندس جوزف کیزبی بریک (زادهٔ ۱۸۱۲، درگذشتهٔ ۱۸۶۷) ازدواج کرد. او مؤسس شرکت سفال و لوازم آتش بازی بریک در بروکلین بود. آن ها صاحب سه پسر شدند که هر سه در دههٔ ۱۸۵۰ زمانی که نوزاد بودند، از دنیا رفتند. جولیا ای.بی. بریک در سال ۱۹۰۲ در ۸۲ سالگی در خانهٔ خود چشم از جهان فروبست. او را
در جوار همسر و فرزندانش در قبرستان گرینوود به خاک سپردند. بریک در حدود یک میلیون دلار به خیریه ها اهدا کرد، همچنین بخش بزرگی از املاک خود را به مدرسهٔ بریک و انجمن مبلغان آمریکایی بخشید. اعضای خانواده اش به این وصیت نامه نیز اعتراض کردند. مجموعه ای از تجهیزات مدرسه ای، کلکسیون مدرسهٔ ویلا کوفیلد بریک، میان سال های ۱۸۹۵ تا ۱۹۹۰ در بخش مجموعهٔ تاریخی جنوب در دانشگاه کارولینای شمالی نگهداری می شود.
شورش دراما () قیام مردم شهر دراما در شمال یونان و روستاهای اطراف آن در ۲۸ تا ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۱ علیه رژیم اشغالگر بلغارستان بود. شورش فاقد سازمان یا منابع نظامی بود. ارتش بلغارستان به سرعت آن را با اقدامات تلافی جویانه گسترده سرکوب کرد. این شورش از راهنمایی حزب کمونیست یونان برخوردار بود.
جبهه آزادیبخش ملی () ای آ ام (EAM) جنبش اصلی مقاومت یونان در دوران تصرف یونان توسط نیروهای محور بود.
منطقه جنگی فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی تیم راث است. در این فیلم بازیگرانی همچون ری وینستون، تیلدا سوینتن، لارا بلمونت، فردی کانلیف، کالین فارل و کیت اشفیلد ایفای نقش کرده اند.
پیتر باک (؛ ۱۹ دسامبر ۱۹۳۰ – ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱)، فیزیکدان، رستوران دار، نوع دوست آمریکایی و یکی از بنیان گذاران رستوران های زنجیره ای فست فود ساب وی بود. اوایل زندگی و تحصیلات. باک در ۱۹ دسامبر ۱۹۳۰، در خانوادهٔ اروین و لیلیان برنیس «مولی» (دراپر) باک چشم به جهان گشود. خانوادهٔ او مالک مزرعه ای در پورتلند جنوبی در ایالت مِین بودند. او برادر کوچک تری به نام دیوید داشت و باهم در مزرعهٔ خانوادگی شان بزرگ شدند و کار کردند. در سال ۱۹۴۸، باک از دبیرستان پورتلند جنوبی و در سال ۱۹۵۲ از کالج بودین در برانزویک در ایالت مِین فارغ التحصیل شد. سپس مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را در رشتهٔ فیزیک از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. حرفه. در سال ۱۹۵۷، باک در شرکت جنرال الکتریک در بخش آزمایشگاه انرژی اتمی نالز در اسکنکتدی در ایالت نیویورک مشغول به فعالیت شد. او در آنجا آزمایش ها و محاسباتی را در زمینهٔ توسعهٔ تجهیزات انرژی اتمی روی زیردریایی ها و کشتی های نیروی دریایی ایالات متحده انجام می داد. در سال ۱۹۶۵، باک به شرکت United Nuclear در وایت پلینز در ایالت نیویورک پیوست تا توزیع انرژی و الزامات سوخت گیری در نیروگاه های هسته ای را مح
اسبه کند. او در دانبری، کانکتیکات، به حرفهٔ مهندسی خود در خدمات انرژی هسته ای پایان داد. در سال ۱۹۶۵، باک به شریک و دوست خانوادگی خود، فِرد دلوکا، ۱۰۰۰ دلار قرض داد و به او توصیه کرد برای پرداخت هزینه های دانشگاه بریجپورت در بریجپورت، کانکتیکات، ساندویچ فروشی راه بیندازد. آن ها به خاطر باک نام رستوران را «زیردریایی های عالی پیتر» نامیدند. وقتی کسب وکار رستوران رونق یافت، باک و دلوکا برای نظارت بر عمل کرد شعبه ها، باهم شرکت «Doctor's Associates» را ثبت کردند. با وجود عدم موفقیت مالی رستوران اول و دوم، آن ها بازهم شعبه های خود را گسترش دادند. باک و دلوکا تا سال ۱۹۷۳، ۱۶ شعبه در سراسر کانکتیکات داشتند و در سال ۱۹۷۴، شروع به واگذاری حق امتیاز رستوران ها کردند. آن ها لوگوی جدیدی را طراحی کردند و نام شرکت را از «Pete's Subway» به «Subway Sandwiches» تغییر دادند. شرکت در سال های بعد هم توسعه یافت و تا سال ۲۰۱۰ با مالکیت ۳۳۷۴۹ رستوران، به بزرگ ترین رستوران زنجیره ای فست فود در سراسر جهان تبدیل شد. در سال ۲۰۱۵، باک با ۱٫۶ میلیارد دلار ارزش دارایی، در فهرست ۴۰۰ ثروت مند دنیا در مجلهٔ فوربز، در رتبهٔ ۲۶۱ قرار گرفت. بشرد
وستی، افتخارات و جوایز. در سال ۱۹۹۹، بنیاد پیتر و کارمن لوسیا باک در قالب بنیادی خصوصی برای مدیریت فعالیت های نوع دوستانهٔ خانواده تشکیل شد. این بنیاد به کتابخانهٔ دیجیتال Internet Archive کمک مالی کرده است. باک شخصاً کمک های مالی بسیاری به مؤسسهٔ اسمیتسونیان، متولی موزهٔ ملی تاریخ طبیعی کرد. او یاقوت ۲۳٫۱۰ قیراطی کارمن لوسیا را به مجموعهٔ جواهرات موزه اهدا کرد. این یاقوت را یکی از بهترین یاقوت های برمه ای می دانند. جفری بست، سرپرست موزه، بیان می کند، که «در مدت بیست سالی که این جا هستم، این جواهر یکی از مهم ترین مواردی است که به این موزه اضافه شده است». در سال ۲۰۰۸، دکترای افتخاری ادبیات از سوی کالج بودین به باک اعطا شد. در سال ۲۰۰۹، باک به کمپین جمع آوری سرمایه در کالج بودین کمک کرد. ازاین رو، مرکز جدید تناسب اندام کالج به افتخار او نام گذاری شده است. در سال ۲۰۱۴، باک ۳۰ میلیون دلار به بیمارستان دانبری اهدا کرد. به گزارش سایت landreport.com، باک از سال ۲۰۲۰، هفتمین مالک زمین در ایالات متحده از لحاظ وسعت بود که این زمین ها را برای حفاظت از فضای باز خریده بود. زندگی شخصی. در سال ۱۹۵۵، باک با هایدی پینرو ازدوا
ج کرد. پدر هایدی، جسوس تی پینرو، اولین فرماندار بومی پورتوریکو بود. آن ها صاحب سه فرزند شدند: کریستوفر، کنت و سینتیا (کنت و سینتیا پیش از باک از دنیا رفتند). ازدواج آن ها به طلاق انجامید. پیتر بعدها با کارمن لوسیا پاساژم ازدواج کرد. آن ها پسری به نام ویلیام داشتند و بیش از بیست سال باهم زندگی کردند. هایدی در سال ۲۰۰۳ درگذشت. باک به هوانوردی علاقه مند بود. او سال ها با گلایدر پرواز می کرد و عضو فعال و حامی انجمن Soaring Society of America و باشگاه Valley Soaring بود. باک سال ها در دانبری، کانکتیکات، اقامت داشت. او در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱، یک ماه پیش از ۹۱ سالگی اش، در دانبری درگذشت.
کشور زیبا فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی هانس پتر مولاند است. در این فیلم بازیگرانی همچون دامین ناین، بایی لینگ، تیم راث، نیک نولتی و تمورا موریسون ایفای نقش کرده اند.
برای کشتن یک پادشاه فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی مایک بارکر است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم راث، دوگری اسکات، اولیویا ویلیامز، جیمز بولام، روپرت اورت، کورین ردگریو، فینبار لینچ، جولیان رایند-تات، آدریان اسکاربرو، جرمی سوئیفت، سم اسپرول، ریچارد برمر و بندیکت کامبربچ ایفای نقش کرده اند. خلاصه فیلم. فیلم داستان جنگ داخلی انگلستان و به قدرت رسیدن کرامول تا زمان مرگش را به تصویر می کشد.
مدرسه نادر دیوان بیگی بخشی از مجموعه معماری لب حوض در بخارا است. سازهٔ مدرسه و همچنین خانقاهی که در نزدیکی آن جای دارد به اسم وزیر نامداری که دستور ساخت آنها را داده نامگذاری شده است. وزیرْ نادر در دربار یکی از نیرومندترین فرمانروایان دودمان اشترخانی؛ امام قلی خان، که در سال های ۱۶۱۱–۱۶۴۲ در بخارا فرمان می راند، کار می کرد. کابینهٔ امام قلی خان یکی از پایدارترین و کمابیش آرام ترین کابینه ها در تاریخ اشترخانیان بخارا بود. در این دوره فرمانداران نه تنها به جنگ های پیوسته، بلکه به شهرسازی نیز توجه داشتند. در آغاز نادر دیوان بیگی دستور داد خانقاه (جایی برای زندگی درویشان) بسازند و بعدها کاروانسرایی به آن افزوده شد. ولی در آیین گشایش، امام قلی خان گفت که کاروانسرا برای نشان دادن شکوه خداوند ساخته شده است، پس وزیر ناچار شد آن مدرسه را به بازسازی کند. مدرسهٔ نادر دیوان بیگی به سبکی که برای همه سازه های تاریخی مسلمانان آسیای میانه معمول است، آذین شده است. با این همه از نگاره های پرندگان، جانوران و انسان - خورشید نیز در آذین بهره وری شد که چنین کاری برای سازه های اسلامی معمول نبود. مدرسهٔ نادر دیوان بیگی به الگوی مدرس
ه شیردار در سمرقند ساخته شد، ولی شیرهای پرآوازهٔ سردر با پرندگان افسانه ای شاد جایگزین شدند. وزیر پس از آنکه کاروانسرا، مدرسه شد، دستور داد یک ایوان، سردر و برج های گوشه دار را به نمای اصلی آن بچسبانند و طبقهٔ دوم برای افزودنِ اتاق های نشیمن (حجره) در نظر گرفته شود. در مورد خانقاه، این سازه شکلی از ساختمان چند اتاقکی با تالار گنبدی کانونی داشت. حجره ها نه در طبقهٔ دوم بلکه در طبقهٔ یکم و در دیوارهای جانبی و گوشه های ساختمان جای داشتند. ورودی اصلی پهناور بود که برای آسیای میانه غیرمعمول بود. نادر دیوان بیگی دستور داد در نزدیکی خانقاه و مدرسه، حوضی بسازند. پس از آن، این آب انبار یا حوض دست ساز، لب حوض نام گرفت و یکی از شناخته شده ترین دیدنی های بخارا شد.
رابرت تی. براکمن (Robert T. Brockman)، میلیاردر آمریکایی و مدیرعامل سابق شرکت نرم افزاری «رینولدز &amp; رینولدز» واقع در ایالت اوهایو است. در اکتبر سال ۲۰۲۰، او به فرار مالیاتی به ارزش دو میلیارد دلار متهم شد. اوایل زندگی و تحصیلات. براکمن در شهر سن پترزبورگ ایالت فلوریدا با بردارش، توماس دیوید براکمن، پرورش یافت. پدرش، آلفرد یوجین براکمن، صاحب پمپ بنزین و مادرش، پرل، فیزیوتراپیست بود. براکمن مدت کوتاهی در سنتر کالج در شهر دنویل واقع در ایالت کنتاکی حضور یافت و بعدها در سال ۱۹۶۳ از دانشگاه فلوریدا با درجهٔ ممتاز فارغ التحصیل شد و عضوی از انجمن افتخاری کسب وکار آن دانشگاه بود. حرفه. در سال ۱۹۶۴، براکمن فعالیت خود را به عنوان کارآموز بازاریابی در شرکت فورد موتور آغاز کرد و همزمان نیروی ذخیره در نیروی دریایی ارتش بود. میان سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰، او در دفتر خدمات شرکت IBM به عنوان فروشندهٔ برجستهٔ ایالات متحده فعالیت می کرد. در سال ۱۹۷۰، براکمن در اتاق نشیمن خانهٔ خود، شرکت سیستم های فراگیر کامپیوتر را تأسیس نمود. این سیستم نرم افزاری کامپیوتری مختص معاملات ماشین بود. این شرکت اولین سیستم کامپیوتری خود را در حوزهٔ
معاملات ماشین در سال ۱۹۸۲ به فروش رساند. این شرکت در ۸ اوت سال ۲۰۰۶ با شرکت رینولدز و رینولدز ادغام شد. پس از این ادغام، براکمن مدیرعامل شرکت جدید شد. هزینه های تخلفات مالیاتی. یک کیفرخواست مشتمل بر ۳۹ تخلف مختلف علیه براکمن در سپتامبر ۲۰۲۰ در بخش شمالی ایالت کالیفرنیا تنظیم شد. براکمن متهم به مشارکت در طرحی ۲۰ ساله برای اختفای حدود ۲ میلیارد دلار درآمد از سازمان خدمات درآمد داخلی آمریکا شد. فهرست اتهامات وی فرار مالیاتی، کلاه برداری الکترونیکی، پول شویی و عدم افشای دارایی های نگهداری شده در خارج از کشور بود. براکمن ابراز بی گناهی کرد و با ضمانت یک میلیون دالری آزاد شد. براکمن یکی از سرمایه گذاران شرکت ویستا اکوتی پارتنرز است که مؤسس آن رابرت اسمیت بود. در اکتبر سال ۲۰۲۰، اسمیت در توافقی نسبتاً نزدیک و غیرقابل پیگیری با وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا، به جای مالیات ۲۰۰ میلیون دالری، جریمهٔ ۱۳۹ میلیون دالری پرداخت. در اکتبر ۲۰۲۱، براکمن و اسمیت از جمله افراد حاضر در فهرست افشاگری های اسناد پاندورا بودند که سرپوش های مالیاتی مربوط به دارایی های صدها سیاست مدار، تاجر و اشخاص سرشناس را برملا کردند. زندگی شخص
ی. براکمن در ۱۸ سالگی در ایالت کنتاکی ازدواج کرد، ولی کمی بعد طلاق گرفت. در سال ۱۹۶۸، او با دوروتی کی براکمن پیوند زناشویی بست. آن ها درهیوستون زندگی می کنند. وی زندگی شخصی خود را از انظار عمومی دور نگه داشته و تن به مصاحبه های رایج نمی دهد. براکمن صاحب یک جت شخصی بمبارد، قایقی بادبانی ۲۰۹ فوتی به نام تورمویل، خانه ای به مساحت ۱۷ هزار فوت مربع در هیوستون و کابینی ۵۸۰۰ فوت مربعی در اسپن در ایالت کلرادو دارد. او طرفدار و حامی مالی حزب جمهوری خواه است. نوع دوستی و عضویت در هیئت مدیره. در ژوئیه ۲۰۱۳، سنتر کالج در شهر دنویل ایالت کنتاکی اعلام کرد که مبلغ ۲۵۰ میلیون دلار از بنیاد خیریهٔ براکمن دریافت کرده است. این کمک مالی که به صورت مشروط اهدا شده بود، بعدها پس از این که «رویداد بزرگ بازار سرمایه» رخ نداد، پس گرفته شد. براکمن این مبلغ را به دانشگاه رایس در هیوستون اهدا کرد و دو ساختمان در این دانشگاه به افتخار وی نام گذاری شد. او همچنین عضوی از شورای ناظران دانشکدهٔ تحصیلات تکمیلی بازرگانی جسی اچ. جونز است. او به عنوان عضوی از هیئت امنای سنتر کالج و کالج پزشکی بیلور فعالیت می کند.
رهبر حزب محافظه کار بریتانیا (به ) عالی ترین مقام سیاسی حزب محافظه کار در انگلستان است. دارنده فعلی این مقام کمی بیدناک است.که در ۲ نوامبر ۲۰۲۴ به رهبری حزب محافظه کار رسید.