Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قانونی خود را علیه کار اجباری در جنوب بدون رعایت رویه معمول اتهام «اعمال شاقه» متمرکز سازند، رویه معمول کار شاقه دادستان های را ملزم به دریافت یک عنصر بدهی برای طرح اتهام «بردگی» و «بیگاری غیرارادی» علیه کارفرمایان و مقامات محلی می ساخت. دولت ترومن. بیدل پس از فوت روزولت، به درخواست هری اس. ترومن از مقام خود استعفا داد. مدت کوتاهی پس از آن از طرف ترومن به عنوان قاضی در دادگاه نورنبرگ منصوب شد. تام سی. کلارک، جانشین بیدل، این داستان را بیان کرد که بیدل نخستین مقامی بود که ترومن به دنبال استعفای وی بود و این یک مأموریت بسیار دشوار بود. بیدل مجذوب لکنت زبان ترومن شد اما در پایان بازوی خود را دور رئیس جمهور انداخت و گفت: «ببین، هری، آن کار حالا آن قدرها هم سخت نبود».
نابودگر یک فیلم انتقام جویانه و اکشن آمریکایی محصول سال ۱۹۸۰ به نویسندگی و کارگردانی جیمز گلیکنهاوس است. رابرت گینتی در نقش جان ایستلند کهنه سرباز جنگ ویتنام که با نام «نابودگر» نیز شناخته می شود، بازی می کند. هنگامی که گروهی از اراذل و اوباش دوست او را فلج می کنند، ایستلند به یک انتقام جو تبدیل می شود و مأموریتی را برای پاکسازی نیویورک از جنایات سازمان یافته آغاز می کند. در این فیلم سامانتا اگار، کریستوفر جرج و استیو جیمز نیز ایفای نقش می کنند. از زمان انتشارش طرفداران زیادی پیدا کرده است. داستان. بهترین دوست «جان» در خیابان های نیویورک کشته می شود. بعد از اینکه ماجرا او تبدیل به قاتلی شورشی می شود و نیویورک را به خاک و خون می کشد. تولید. برای صحنه سر بریدن از آدمکی استفاده شد که توسط استن وینستون ساخته شده بود. کارگردان جیمز گلیکنهاوس معتقد است که این ساختن در همه نماها استفاده شده است، زیرا بسیار واقع گرایانه بود. صحنه هایی در یک خانه تن فروشی غیرقانونی در خیابان ۴۲ فیلمبرداری شد که به تازگی توسط پلیس بسته شده بود. گلیکن هاوس اجازه فیلمبرداری در آنجا را گرفت. دنباله. قسمت دوم در سال ۱۹۸۴ با عنوان نابودگر ۲
منتشر شد که در باکس آفیس شکست خورد، و در سال ۲۰۲۲ یک فیلم کوتاهی به همین نام منتشر شد.
یان یانسکی ( (زاده ۳ آوریل ۱۸۷۳ در اسمیچوف، پراگ کنونی - وفات ۸ سپتامبر ۱۹۲۱ در چرنوشیتسه، نزدیک پراگ) یک سروولوژیست، متخصص مغز و اعصاب و روانپزشک چک بود. او به خاطر طبقه بندی خون به چهار گروه (اول، دوم، سوم، چهارم) شهرت دارد. یانسکی در دانشگاه چارلز پراگ پزشکی خوانده بود. از سال ۱۸۹۹ در کلینیک روانپزشکی پراگ کارش را آغاز کرد. در سال ۱۹۱۴ به عنوان پروفسور منصوب شد. او در طول جنگ جهانی اول دو سال به عنوان پزشک در جبهه خدمت کرد تا وقتی که یک حمله قلبی او را از کار انداخت. او بعد از جنگ به عنوان یک متخصص اعصاب و روان در یک بیمارستان نظامی ("Vojenská nemocnice") مشغول به کار شد. یانسکی آنژین صدری داشت و دراثر بیماری سرخرگ کرونری درگذشت. یانسکی همچنین از طرفداران اهدای خون داوطلبانه بود. طبقه بندی. یانسکی از راه تحقیقات روانپزشکی خود تلاش نمود تا رابطه ای میان بیماری های روانی و بیماری های خونی پیدا نماید. وی موفق بع اثبات این فرضیه نشد و مطالعه ای تحت عنوان "Hematologická studie u psychotiků" (۱۹۰۷، "مطالعه (هماتولوژی) خون شناسی روان پریشی ها") منتشر کرد که در آن خون به چهار گروه اول، دوم، سوم و چهارم طبقه بندی م
ی شد. (در آن هنگام، جانسکی از کار کارل لندشتاینر اطلاعی نداشت، که با کشف گروه های خونی A، B و O، جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی در سال ۱۹۳۰ برای وی به ارمغان آورد) در آن دوره، نتیجه پژوهش های یانسکی مورد توجه قرار نگرفت. در سال ۱۹۲۱ یک کمیسیون پزشکی آمریکایی طبقه بندی یانسکی را به تأیید رساند. طبقه بندی هم شکلی توسط ویلیام لورنزو ماس تشریح شد، به جز اینکه ماس چهارم برخلاف یانسکی بود که منجر به سرگردانی در انتقال خون شد تا هنگامی که استفاده از گروه بندی A ،B و O استاندارد شد. پیوند به بیرون. رده:خون شناسی رده:خون
فرد گینز باند جونیور (.Fred Gaines Bond Jr) (۱ ژانویه ۱۹۲۹–۱ ژوئن ۱۹۹۷)، نمایندهٔ صنعت تنباکو و سیاستمدار وابسته با شرکت پایاسازی تنباکوی دوددهی شده و سه دوره شهردار شهر کری ایالات کارولینای شمالی بود. پس از مرگ باند، از وی به عنوان «بنیان گذار» شهر کری ستایش صورت گرفت. کوکا بوت، شهرداری بعدی کری گفت: «هر آنچه که شهر کری بود و هر آنچه که در آینده خواهد بود، به واسطه رهبری فرد باند است». اوایل زندگی. باند در شهرستان البرت ایالت جورجیا متولد شد و در مزرعهٔ ۱۰۲ جریب زمین پنبه بزرگ شد؛ گندم، گرمک یا کیوی، هندوانه، سیب زمینی و محصولات غذایی برای مصرف خانواده نیز در این مزرعه کشت می شد. باند در سال ۱۹۴۵ از دبیرستان باومن فارغ شد و سپس در کالج کشاورزی آبراهام بالدوین که عمویش در آن استاد بود، به تحصیل پرداخت. این مؤسسه در آن زمان یک کالج دوساله بود؛ باند در سال ۱۹۴۷ فارغ شد. بعداً وارد دانشگاه جورجیا شد و در رشته اقتصاد کشاورزی در این دانشگاه تحصیل کرد. در جریان تعطیلات تابستانی، در مرکز آزمایشگاه کشاورزی ایالتی واقع شهر تیفتون جورجیا که در مورد تأثیر حشره کش ها بر تنباکو تحقیق می کرد، کار می نمود. در بهار سال ۱۹۴۹،
چیزی کمتر از سه ساعت اعتبار از فارغ شدن باند مانده بود. با موافقت دانشگاه، به عنوان دستیار نمایندهٔ ترویج کشاورزی شهرستان در شهرستان ورت ایالت جورجیا مشغول به کار شد و همزمان با آن کار عملی خود را از طریق مکاتبه به اتمام رساند. حرفه. باند به مجرد اتمام مدرک دانشگاهی در ماه مه سال ۱۹۴۹، به کارمند ترویج کشاورزی در شهرستان اتکینسون ایالات جورجیا پیشنهاد شد و در آنجا خوک اهلی، تنباکو و درخت کاج را برای روغن تربانتین، پرورش می دادند. محدودهٔ کار وی از واکسینه زدن خوک های اهلی شروع الی فعالیت در4-H (سازمان مربوط به امور جوانان که بنیاد ملی غذا و کشاورزی و وزارت کشاورزی ایالات متحده آن را اداره می نماید) به منظور آموزش کشاورزان در مورد نوآوری ها در تنباکو، را در بر می گرفت. باند در اوایل سال ۱۹۵۲ برنامه ای را در مورد فواید برنامه های تثبیت قیمت تنباکو، راه اندازی کرد. ارائه باند مدیر کل شرکت تعاونی تثبیت تنباکوی دودی را تحت تأثیر خود قرار داد و باند را برای مصاحبه به شهر رالی ایالت کارولینای شمالی دعوت کرد. باند در ماه مه سال ۱۹۵۲ دستیار کل مدیر عمومی شد. باند از سال ۱۹۵۲ تا سال ۱۹۹۵، با شرکت تعاونی تثبیت تنباکوی د
ودی که از دفاتر در خیابان فییتویل در رایل کارولینای شمالی فعالیت می کرد، کار کرد. این سازمان بازاریابی کالاهای تعاونی که اکنون بنام شرکت تعاونی تنباکوی ایالات متحده مشهور است، از برنامه حمایت از قیمت فدرال نظارت می نماید و با ذخیره سازی تنباکو الی مناسب تر شدن قیمت های بازار، در صورت خراب بودن قیمت زمینه خریداری تنباکو را با پول قرضهٔ فدرال مساعد می سازد. این شرکت از ایالت های – فلوریدا، جورجیا، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی و ویرجینیا- که تنباکوهای دودی در آن رشد تولید می شود، نمایندگی می نماید. باند به عنوان دستیار مدیر کل در تمامی مناطق خدمت پنج ایالت سفر کرد، با کشاورزان تنباکو دیدار و در مورد فواید سهمیه ها و حمایت از قیمت اطلاعات ارائه کرد. در سال ۱۹۶۸، باند مدیر کل و منشی/خزانه دار این شرکت شد. وی به مدت ۲۳ سال در این سمت اجرائی اجرای وظیفه نمود و در ۳۱ ماه دسامبر سال ۱۹۹۵ بازنشسته شد. باند پس از بازنشستگی، شرکت همبستگی باند را که یک شرکت لابی گری دولتی به نمایندگی از پرورش دهندگان تنباکو است، ایجاد نمود. سیاست. در سال ۱۹۶۴ باند در هیئت تعدیلات ناحیه بندی شهر کری خدمت کرد. در سال ۱۹۶۵ در شورای شهر ک
ری انتخاب شد و در سال های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۱ مجدداً در این شورا انتخاب شد. این شورا در سال ۱۹۷۱ به اتفاق آراء باند را به عنوان شهردار برگزید. باند برای بار دوم در سال ۱۹۷۳ از طرف این شورا به عنوان شهردار انتخاب کرد. در سال ۱۹۷۵ ساکنین شهر کری برای انتخاب مستقیم شهردار شهر خود و برای یک دورهٔ چهار سالهٔ رای گیری کردند. باند در سال ۱۹۷۵ کاندید شهرداری شد - بدون مخالفت برنده شد. در سال ۱۹۷۹ برای دوره دیگر به عنوان شهردار انتخاب شد و این بار هم بدون مخالفت برنده شد. باند پس از دوازده سال خدمت به عنوان شهردار و هژده سال خدمت در شورای شهر، اعلام کرد که در انتخابات سال ۱۹۸۳ کاندید نمی کند. او گفت: «زمانی می رسد که باید استعفا داد و پس از ۱۸ سال، من به این مرحله رسیده ام». اما با این وجود، باند «یک مقام منتخب خیلی ها محبوب بود» و اگر می خواست مجدداً کاندید شود، هیچ مخالفی سر راه وی نبود. زمانی که باند شهردار بود، جمعیت شهر کری از ۷٬۰۰۰ نفر به ۲۶٬۰۰۰ نفر افزایش یافت و به یکی از سریع الرشدترین شهر در کارولینای شمالی تبدیل شد. باند این تغییر جمعیت از «جامعهٔ بی سرو صدای کوچک رالی به گسترش برق آسا به شهر کوچک…» را نظارت می کرد.
راهکار وی تشویق و مدیریت رشد بود، همزمان با آن شهر را که محل مطلوبی برای زندگی بود حفظ کرد. باند می خواست آنچه که وی آن را «جو روستا» می نامید، حفظ نماید. باند همچنین به «کری چشم اندازی آنچه که باید در ۲۰ یا ۳۰ سال آینده باشد»، ارائه کرد. به عنوان بخشی از این چشم انداز، کری نخستین شهر در کارولینای شمالی بود که به توسعهٔ واحد برنامه ریزی شده (PUDs) که یک راه حل منحصر به فرد به مسئلهٔ رشد کری بود، مجوز صادر کرد. باند «خاموش وقار و برخورد پولادین و دست بکار»، توصیف شد. تحت رهبری وی شهر فعالیت های خود را در ادارات دولتی سازماندهی کرد و برنامه ریزی و مسائل سرگرمی را توسعه بخشید. شهر کری همچنین یک کتابخانه جدید و ساختمان شهرداری جدید ساخت. باند یک کمیسیون نمایش و یک برنامهٔ بهبود مرکز شهر ایجاد کرد که سبب احیای قسمت مرکزی شهر شد تا اطمینان بدهد «که شهر قدیمی کری در مسیر توسعه رو به رشد، عقب نمانده است». باند همچنین راجع به این که پایهٔ مالیاتی شهر کری تقریباً به طور کامل از مالکین خانه تشکیل شده بود، نگران بود. در سال ۱۹۸۱ یک کمیسیون شورا را به منظور جذب توسعه صنعتی و بازرگانی ایجاد کرد. در همان سال ساکنین شهر کری
همه پرسی را به هدف پایان بخشیدن به وابستگی کری به رالی با ایجاد سیستم فاضلاب و آب خود شهر، تأیید کردند. باند از این حالت گذار نظارت می کرد. خشونت پلیس. هنگامی که یک باشندهٔ شهر کری از ناسزای شفاهی یک افسر پلیس در سال ۱۹۸۲ شکایت کرد، باند افسر پلیس را برکنار کرد. همچنین یک معذرت نامه به شخص شاکی نوشت. اما، باند هرگز در مورد حادثه بحث نکرد. وی گفت: «تعقیب همیشگی این موضوع، مقصد خوبی را دنبال نمی کرد». باند در هیئت مدیرهٔ بنیاد کشاورزی N.C دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی خدمت کرد و نائب رئیس کمپین جمع آوری بیش از ۱۰ میلیون دلار بود. وی همچنین در هیئت مشورتی اتحادیهٔ اعتباری کارولینای شمالی، کمیتهٔ برنامه ریزی درازمدت بیمارستان شهرستان ویک و در کمیتهٔ مشورت دهی محصولات کشاورزی بانک زمین فدرال واقع شهر کلمبیای ایالت کارولینای جنوبی، خدمت کرد.
سنجاب غول پیکر توسی ("Ratufa macroura") یک سنجاب درختی بزرگ از جنس "سنجاب غول پیکر" (راتوفا) است که در ارتفاعات استان مرکزی سری لانکا و استان یووا سری لانکا و در بخش هایی از جنگل های ساحلی در امتداد رودخانه کاوری و در جنگل ابری ایالت های کارناتاکا، تامیل نادو و کرالا در جنوب هند یافت می شود. این سنجاب غول پیکر برخلاف خویشاوندان خود، به جای دم، با استفاده از دو پای عقب خود تعادل برقرار می کند. این گونه تقریباً به طور کامل درختی است و به ندرت برای فرار از دست شکارچیان، فرار از دست مهاجمان، حمله به نرهای قلمرو و ارتباط با ماده ها به زمین می آید. موهاس سفیدگون توسی رنگ که بدن قهوه ای مایل به خاکستری آن ها را پوشانده است باعث این نام گذاری برای این جاندار است. اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) این گونه را به دلیل از دست دادن زیستگاه و شکار در زمره جانداران در معرض خطر قرار داده است. شرح. سنجاب غول پیکر توسی کوچکترین سنجاب غول پیکری است که در شبه قاره هند یافت می شود و طول سر و بدن آن و دم آن تقریباً یکسان یا بیشتر است. طول کل . گوش های گرد کوچک با کاکل های نوک تیز دارد. محدوده زیست هر فرد بین است. زیرگونه "
داندولنا" پشت قهوه ای رنگ توسی و سفید دارد. زیرتنه اش کرم مایل به قهوه ای روشن، دم آن جوگندمی با خز سفید و رنگ پیشانی و پا سیاه است. در زیرگونه ssp. "ملاموکرا"، قسمت های بالایی مشکی و سطح شکمی کرم قهوه ای با زرد نارنجی است. دم این زیرگونه جوگندمی با خز سیاه است. پوزه هر دو زیرگونه صورتی رنگ است. دید سنجاب غول پیکر توسی خوب است که به آنها در شناسایی شکارچیان کمک می کند. حس شنوایی آنها نسبتاً ضعیف است. صدای آنها بلند و بریده بریده است. معمولاً صبح و عصر صدا بلند می کنند. سنجاب غول پیکر توسی برای برقراری ارتباط با گروه های مجاور گونه ای «جیرجیر» هم می کند. دست ها به طور معمول پنج انگشتی هستند، دارای چهار انگشت و یک شست ابتدایی. انگشتان دارای بالشتک های نرم پهن بزرگی هستند و بالشتک داخلی برای گرفتن شاخه ها منبسط می شود. پاها همچنین از بالشتک های نرمی تشکیل شده اند و هر دو اندام جلویی و عقبی دارای پنجه های بلند و تیز هستند. رژیم غذایی. سنجاب غول پیکر توسی به خوردن میوه ها، دانه های روغنی، حشرات، تخم پرندگان و پوست برخی از درختان معروف است. میوه گاروم زنگی ها منبع غذایی بسیار مهمی برای آن ها است. دیده شده است که سن
جاب های جوان پس از بیرون آمدن از لانه، منحصراً از این میوه تغذیه می کنند.
ویلهلم یکم می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گای ورنون بنت (Guy Vernon Bennett) (۱۷ فوریه ۱۸۸۰–۳۱ ژوئیه ۱۹۶۸)، مشهور به جی. ورنون بنت (G. Vernon Bennett)، مدیر مدارس پومونا در ایالت کالیفرنیا بود. وی همچنین استاد آموزش در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و از سال ۱۹۳۵ تا سال ۱۹۵۱ عضو شورای شهر لس آنجلس از حوزهٔ انتخابیه دهم بود. بنت پس از هفده سال خدمت در پی دستگیری به اتهام اخلاقی، در انتخابات مجدد شکست خورد. او یک دموکرات بود. زندگی نامه. بنت در ۱۷ فوریه ۱۸۸۰ در شهر واورلی ایالت آیووا بدنیا آمد. وی پنج خواهر و برادر داشت که عبارت اند از ادوارد آلن بنت از لس آنجلس، ریچارد بنت از تاکوما ایالت واشینگتن، بیلی کمپبل از گوئلف انتاریو، زیلا کمپبل از لس آنجلس و ویلیام لس آنجلس ام. بنت. بنت متأهل بود و حداقل یک پسر داشت. وی عضو کیوانیس بود. بنت که در آن زمان ۶۵ ساله و عضو شورای شهر بود، در ۲ اکتبر سال ۱۹۵۰ در پارک لینکلن توسط دو افسر پلیس که «در پاسگاه پلیس هایلند پارک از وی اظهارات گرفتند»، بازداشت شد. بعداً شکایت توسط دادستانی شهر به «اتهام دو مورد فحشای اخلاقی» صادر شد. «بنت به اخلال نظم عمومی اعتراف نمود» و اتهام ولگردی و فحشا «به نفع عدالت»، رد شد. بنت ۱۰۰ جریمه
پرداخت کرد. بنت که در آن زمان در پاسادینا زندگی می کرد در ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۶۸ به عمر ۸۸ سالگی درگذشت. حرفهٔ آموزشی. بنت قبل از آغاز سمت مدیریت مدارس پومونا در ژوئیه سال ۱۹۱۴ بجای دبلیو. پی. مورفی رئیس بازنشسته مدارس، در گریدلی ایالت کالیفرنیا کار می کرد. در اخیر سال اول مدرسهٔ، بنت در پاسخ به اظهارات بنجامین اید ویلر، رئیس دانشگاه کالیفرنیا که گفته بود آموزش حرفه ای «تلاش طبقه اشراف است برای نگه داشتن فرزندان کارگر در طبقه کارگر تا نتوانند وضعیت خود را بهتر سازند»، گفت: این نوع صحبت کردن چرندیات است. اگر آموزش نحوهٔ دکوراسیون داخلی، لوله کشی، تراشکاری و نجاری برای پسران و آموزش نحوهٔ کلاه دوزی و لباس و پای کاستارد برای دختران تلاشی اشرافی برای بستن بار سنگین بر گردن نابغه ها است، در این صورت بیائید اشرافی تر شویم. اگر بتوانیم پسران و دختران را از جاده ها بازداریم و با آموزش برخی از مشاغل مفید در مدارس از تعداد سائلین کنار جاده ها بکاهیم، فکر می کنم این وظیفهٔ ماست که انجام دهیم. بنت در ماه آوریل سال ۱۹۱۵ به مدت یک هفته کمپین ضد زبان کوچه - بازاری یا عامیانه تعیین کرد و دستور داد هر کسی که در مدارس پومونا از زبا
ن کوچه-بازاری استفاده نماید، مجازات می شود. بنت گفت: «می خواهم عباراتی چون 'دادن یا فروش چیزی به کسی در خفا'، 'دست بردار!'، 'نظر اجمالی انداختن' و تعداد زیادی عبارات مشابه را از بین ببرم». بنت در سال ۱۹۱۹ رئیس هیئت فدرال آموزش حرفه ای منصوب شد، این آژانس سربازان آمریکایی بازگشته از جنگ را دوباره آموزش می داد. در ماه اکتبر سال ۱۹۲۰، بنت و نیکلاس ریکاردی، مدیر دفتر حرفه ای سانفرانسیسکو، توسط جیمز بی. گریشام از کهنه سربازان جنگ های خارجی، از جمله به دلیل «اقداماات سرکوب کننده»، مورد حمله قرار گرفتند. در یک اظهارات بنت به «عدم هماهنگی با تمامی افراد مشغول کار در هیئت فدرال شهر»، متهم شد. بنت که دکترای فلسفه داشت، اعتبار از ترم خزانی سال ۱۹۲۶ دانشیار آموزشی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی استخدام شد.
گری لی باور (Gary Lee Bauer) (زادهٔ ۴ می ۱۹۴۶)، کارمند دولت، فعال مدنی و نامزد پیشین ریاست جمهوری اهل ایالات متحده است. وی در اداره رونالد ریگان به عنوان معاون وزیر آموزش و همچنین مشاور ارشد سیاست داخلی خدمت نموده و بعدتر رئیس «شورای پژوهش خانواده» و معاون ارشد سازمان «تمرکز بر خانواده» شد که هر دو سازمان از جمله سازمان های مسیحی محافظه کار بودند. در انتخابات مقدماتی ۲۰۰۰ ریاست جمهوری ایالات متحده، باور نامزد حزب جمهوری خواه بود و در پنج گفتمان ملی شرکت کرد. وی بخاطر دادخواهی برای آزادی دینی، حمایت از اسرائیل و تعهدش نسبت به انتخاب نامزدان محافظه کار در کنگره شناخته می شود. باور در حال حاضر رئیس یک سازمان دادخواهی موسوم به ارزش های آمریکایی است. در می ۲۰۱۸، رئیس جمهور دونالد ترامپ وی را در کمیسیون بین المللی آزادی دینی ایالات متحده گماشت. پس زمینه. باور در یک خانواده طبقه متوسط در کاوینگتن، کنتاکی بدنیا آمده و در نیوپورت، کنتاکی بزرگ شد؛ مادر وی الیزابت «بیتی» (گوسیت) نام داشت و پدرش استانلی رینولدز باور یک کارگر بود. از نظر مذهبی، وی به فرقه باپتیست جنوبی گرایش دارد. باور در مورد زادگاه خود چنین گفت، «طی سال
های که من در آنجا بزرگ شدم، شهر به طور کامل در کنترل سندیکای جرایم سازمان یافته که از تولیدو، اوهایو سازماندهی می شد، قرار داشت. و وقتی من می گویم تحت کنترل آن بود، یعنی شهرداری، شورای شهر و حتی پلیس همه به خوبی پرداخت می شدند». باور، از تلاش شهر برای مبارزه با این فساد به عنوان یکی از موارد عمده تأثیرگذار بر محافظه کاری سیاسی خود یاد کرد. باور مدرک لیسانس خود را در ۱۹۶۸ میلادی از کالج جرج تاون در جرج تاون، کنتاکی کسب نموده و در ۱۹۷۳ میلادی مدرک جی دی خود را از دانشگاه جرج تاون بدست آورد. همزمان با آموزش در مدرسه حقوق، وی از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ میلادی به عنوان دستیار رئیس تحقیق مخالفین [تحقیق در مورد مراودات رقبای سیاسی] در کمیته ملی جمهوری خواه خدمت نمود. پس از آن، وی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۰ میلادی به عنوان رئیس روابط حکومتی انجمن بازاریابی پست مستقیم کار کرد. وی از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ میلادی به عنوان دستیار معاون وزیر آموزش ایالات متحده در امور برنامه ریزی و بودجه و از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ میلادی به عنوان مشاور سیاست داخلی خدمت نمود. هنگام خدمت در اداره رئیس جمهور ریگان، او به عنوان رئیس گروه کاری ویژه رئیس جمهور ریگان در امور خانواده
گماشته شد. گزارش وی تحت عنوان «خانواده: حفظ آینده آمریکا»، در دسامبر ۱۹۸۶ به رئیس جمهور ارایه گردید. باور از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۹ میلادی به عنوان رئیس شورای پژوهش خانواده خدمت کرد. وی از این سمت خود کناره گیری کرد تا به عنوان نامزد حزب جمهوری خواه وارد انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده شود. او پس از انتخابات مقدماتی (میان حزبی) در فوریه ۲۰۰۰ این رقابت را ترک کرد. وی سازمان پیکار برای خانواده های کارگر (CWF)، یک کمیته اقدام سیاسی متعهد به انتخاب نامزدان «طرفدار خانواده، طرفدار زندگی و طرفدار بازار آزاد» برای سمت های ایالتی و فدرال، را در ۱۹۹۶ میلادی بنیان گذاشت. علاوه بر خدمت به عنوان رئیس CWF، باور همچنین رئیس سازمان ارزش های آمریکایی است، سازمان غیرانتفاعی که «متعهد به دفاع از زندگی، ازدواج سنتی و آماده سازی کودکان مان برای ارزش های محافظه کارانه» است. وی همچنین در هیئت اجرایی سازمان مسیحیان متحد برای اسرائیل، گروه لابی گری به سرپرستی جان هاگ، خدمت می کند. در ۳ ژوئن ۱۹۹۷، گاری باور یکی از امضاءکنندگان بیانیه اصول طرح برای یک سده آمریکایی جدید (PNAC) بود. او در هیئت مدیره کمیته اضطراری برای اسرائیل نیز خدمت می کند.
باور اکنون به عنوان رئیس سازمان ارزش های آمریکایی خدمت می کند (سازمان مدافعه از ارزش های محافظه کاری). در اواخر ماه می ۲۰۱۸، باور از سوی رئیس جمهور دونالد ترامپ در کمیسیون بین المللی آزادی دینی ایالات متحده گماشته شد. باور با کارول هوک ازدواج کرده است و در ویرجینیا زندگی می کند. گری و کارول سه فرزند بالغ دارند. مواضع سیاسی. باور به عنوان «یک سیاستمدار محافظه کار باپتیست با تعهد قوی نسبت به حفظ شیرازه سنتی خانواده و ارزش های یهودی-مسیحی که از دید وی بنیاد جامعه آمریکا را تشکیل می دهند» توصیف شده است. باور از طرفداران جنبش ضد سقط جنین است. وی طرفدار لغو قوانینی است که سقط جنین را اجازه می دهد. به عنوان نخستین قدم برای آرمان طرفداری از زندگی، وی برای تغییر حکم دیوان عالی در پرونده رو در برابر وید دادخواهی می نماید. وی می خواهد تا وجوه مالی اداره فرزندپروری تنظیم شده قطع گردیده و همکاری های مالی ایالات متحده به هر مؤسسهٔ که سقط جنین انجام می دهد یا مشاوره فراهم می کند متوقف گردد. وی بخاطر حمایت نکردن از قتل دلسوزانه، به قانون اساسی و طرز دید مسیحیت نسبت به زندگی انسان اشاره نموده و می گوید، «تمامی افراد دارای ارز
ش بیکران هستند چون آنها به تصویر و شکل خدا آفریده شده اند». وی حامی جزای اعدام به زندانیان در صف مرگ هستند. باور مخالف شبیه سازی و پژوهش سلول بنیادی در دوران رویانی است، اما از پژوهش های سلول بنیادی در بزرگسالان حمایت می کند. وی از متمم قانون اساسی برای ممنوع کردن ازدواج-همجنس حمایت نموده و برنامه های آموزش جنسی پرهیزکارانه را نسبت به برنامه های آموزش جنسی جامع ترجیح می دهد. باور می خواهد تمامی بازدارنده های اقتصادی ازدواج را از قوانین مالیات حذف نماید. در رابطه با مسائل سیاست خارجی، باور از برقراری روابط قوی با اسرائیل حمایت می کند، با چین تا زمانی که مسائل حقوق بشری خود را بهبود نبخشد تجارت نه نموده و از حمایت مالی کامل جنگ عراق حمایت نمود. باور باورمند است که آمریکا باید پیشروی نموده و از آزادی در سطح جهان محافظت نماید و «پیام آزادی را به دنیای عرب بیاورد». وی یکی از منتقدین اسلام است. باور حامی تنفیذ تمامی قوانین بر علیه مهاجرت غیرقانونی بوده و اینکه تمامی مهاجرین باید انگلیسی و رسوم ایالات متحده را بیاموزند. در رابطه با مسائل اقتصادی، باور از کاهش مالیات بر درآمد و کاهش مقررات کسب وکارهای کوچک حمایت می ک
ند. وی فکر می کند که حکومت نباید یک حداقل دستمزد تعیین نماید. وی اظهار داشته است که شرکت های سهامی باید هم به ایالات متحده و هم به سهامداران خود خدمت نماید، وی همچنین گهگاهی از سازمان تجارت جهانی انتقاد نموده است. پیکار انتخاباتی ریاست جمهوری. باور در آوریل ۱۹۹۹ پیکار انتخاباتی ریاست جمهوری خود را اعلام نمود که به طور غالب بر محور مسائل اجتماعی مانند سقط جنین متمرکز بود. باور قبل از اینکه از رقابت نامزدی ریاست جمهوری حزب جمهوری خواه صرف نظر کند، در رایزنش جمهوری خواه در ایالت آیووا بیش از ۸٪ و در انتخابات مقدماتی جمهوری خواه در ایالت نیوهمپشایر کمتر از ۱٪ رأی دریافت کرد. هنگام دست کشیدن از رقابت در فوریه ۲۰۰۰، باور حمایت خود را از جان مک کین اعلام کرد. در خزان ۱۹۹۹، دو عضو ارشد ستاد انتخاباتی باور پرسش های را در مورد جلسه باور با یک همکار زن ستاد انتخاباتی وی در پشت درهای بسته، مطرح نمودند. نپذیرفتن هرگونه عمل ناشایست از جانب باور باعث شد تا دو کارمند ستاد انتخاباتی وی استعفا دهند. هیچگونه مدرک معتبری در مورد کفرگویی باور هرگز فراهم نگردیده است.
کوهستان مِسخِتی () که رشته کوه آجار-ایمرتی هم نامیده می شود بخشی از رشته کوه قفقاز کوچک در منطقه مسختی، در جنوب غربی گرجستان است. جغرافیا. طول این رشته کوه ۱۵۰ کیلومتر است و بلندترین نقطه آن کوه مپیست خارو در ارتفاع ۲۸۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد. ویژگی کوهستان مسختی پرباران بودن آن است. محدوده اطراف کوه متیرالا (بخش آجاری از رشته کوه) مرطوب ترین منطقه در اتحاد جماهیر شوروی بود. انی ناحیه مرطوب ترین منطقه قفقاز با بارش سالانه تقریباً ۴۵۰۰ میلی متر در سال (۱۸۰ اینچ در سال) است. رودخانه های متعددی از کوهستان مسختی سرازیر می شوند، ازجمله سوپسا، آچاریستسقالی و ناتانه بی. گیاهان و جانوران. دامنه های کوهستان مسختی سرشار از گونه های بومی و پرسابقه است. این کوهستان عمدتاً در ارتفاع زیر ۱۲۰۰ متری از سطح دریا با جنگل های برگ ریز (بلوط، شاه بلوط، افرا، ممرز، راش) و از ۱۲۰۰ تا ۱۸۰۰ متر توسط جنگل های سوزنی برگ کاج، کاج نوئل و نَرًاد پوشیده شده است. مرتفع ترین نواحی این رشته توسط چمنزارهای زیرکوهستانی و کوهستانی پوشیده شده است. استرابون از کوه های مسختی به عنوان کوهستان پیوسته به به قفقاز یاد می کند. (جغرافیا، ۱۱٫۲٫۱) ۱۴٪
از قلمرو رشته مسختی در سه پارک ملی گرجستان به نام های پارک های ملی کینتریشی، بورجومی-خارانگولی و متیرالا قرار دارد.
جورج ادوارد براون جونیور (؛ (۶ مارس ۱۹۲۰–۱۵ ژوئیه ۱۹۹۹)، سیاستمدار دموکرات آمریکایی از ایالت کالیفرنیا بود. از سال ۱۹۶۳ تا سال۱۹۷۱ نمایندهٔ قسمت های از حومهٔ شهر لس آنجلس و از سال ۱۹۷۳ الی مرگ اش در سال ۱۹۹۹ نمایندهٔ بخش های از منطقهٔ امپراتوری درونی مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. براون پس از شکست در انتخابات مجلس سنای ایالات متحده در سال ۱۹۷۰، مدت کوتاهی سمت خود را ترک کرد. اوایل زندگی. براون که یکی از چهار فرزند جورج ادوارد براون و بیرد آلما کیلگور بود، در شهر هالت ویل ایالت کالیفرنیا به دنیا آمد. براون در سال ۱۹۳۵ از دبیرستان یونین هالت ویل فارغ شد و در سال ۱۹۳۸ وارد کالج سنترال جونیور (کالج امپریال ولی فعلی) شد. بعدها وارد دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس (UCLA) شد و در آنجا رئیس انجمن خانهٔ دانشجویی دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس (UCLA) شد و در سال ۱۹۳۸ و در تأسیس انجمن تعاونی مسکن دانشگاه (UHCA) که یک انجمن تعاونی مسکن دانشجویان بود، کمک کرد. انجمن UCHA تا جایی به این خاطر ایجاد شد تا به دانشجویان آمریکایی آفریقایی تبار زمینهٔ زندگی در خارج از محوطهٔ دانشگاه در قسمت غربی لس آنجلس که در آنزمان اجازه زندگی
در این محله به آنها داده نمی شد، فراهم سازد. برای تأکید روی این موضوع، براون در نخستین ترتیب مسکن بین نژادی در UCLA یک هم اتاقی آمریکایی آفریقایی تبار با خود گرفت. این تجربه همچنین نخستین نمونهٔ همکاری طولانی مدت بروان با انجمن های تعاونی بود. مدت کمی پس از حملهٔ ژاپنی ها به پرل هاربر، آمریکایی های ژاپنی تبار به اردوگاه های بازداشت فرستاده شدند، اقدامی که چنان سبب رنجش بروان شد که در سال ۱۹۴۲ دست به سازمان دهی اعتراضات در لس آنجلس زد. تحصیل دانشگاهی بروان با شروع خدمت سربازی قطع شد اما به عنوان عضو فرقهٔ کوئیکر، بروان به عنوان مخالف وجدانی (کسی که به علل اخلاقی یا عقاید مذهبی از دخول در ارتش خودداری نماید)، نام نویسی کرده بود و در سال ۱۹۴۲ در اردوگاه ۲۱ در منطقهٔ ویت واقع در اورگن وارد خدمات عمومی غیرنظامی شد. براون در جریان خدمت در اردوگاه ۲۱ متوجه شد که نمی تواند جامعه وسیع را در حالیکه خود در خدمات عمومی غیرنظامی در انزوا قرار دارد، تغییر دهد، و در سال ۱۹۴۴ با ورود به ارتش ایالات متحده، خدمت در جنگ دوم جهانی به عنوان مربی و ارتقا به درجهٔ ستوانی در حین ترخیص در سال ۱۹۴۶، از موضع مخالف وجدانی (کسی که به علل
اخلاقی یا عقاید مذهبی از دخول در ارتش خودداری نماید)، خود صرف نظر کرد. براون پس از پایان جنگ به کالج برگشت، تحصیلات خود را در UCLA به اتمام رسانید و در سال ۱۹۴۶ با کسب مدرک کارشناسی در رشتهٔ فیزیک صنعتی فارغ شد. حرفه. بروان مدت ۱۲ در شهر لس آنجلس در وزارت آب و برق در بخش مهندسی و پرسنل کار کرد. در سال ۱۹۵۸ مشاور مدیریت شد. براون با تقویت انجمن دموکرات مونتیری پارک به فعالیت سیاسی خود ادامه داد. براون در سال ۱۹۵۴ عضو شورای مونتیری پارک انتخاب شد و الی سال ۱۹۵۸ در این شوری خدمت کرد. در سال ۱۹۵۶ شهردار مونتیری پارک کالیفرنیا شد و الی سال ۱۹۵۸ در این سمت باقی ماند. براون به فعالیت خود در حمایت از حقوق مدنی در جریان دورهٔ شهرداری اش نیز ادامه داد، چنانچه طبق گواهی یک گزارش زمانیکه نخستین خانوادهٔ آمریکایی آفریقایی تبار به مونتیری پارک نقل مکان نمودند و با اعتراضات نژادپرستانه مواجه شدند، براون با ماشین به منزل آن خانواده رفت و بمنظور حفاظت از آنها شب را در آنجا سپری کرد. از سال ۱۹۵۹ تا سال ۱۹۶۳ عضو مجلس ایالتی کالیفرنیا بود. خدمات وی در مجلس قانون گذاری ایالتی با یک تعداد طرح های قانونی نوآورانه مشخص شد. قانون جو