Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۱۵ شصت و هشتمین فصل از رقابت های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۲۰ مهٔ ۲۰۱۵ بین لاتزیو و یوونتوس در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد. در نهایت باشگاه فوتبال یوونتوس با گل های آلساندرو ماتری و جورجو کیه لینی برای دهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
خیری () حاکم بر شهر زانتوس در منطقه لیکیه در زمانی که آناتولی بخشی از شاهنشاهی هخامنشی بود. دانش امروز ما از لیکیه از اروپای دوران قدیم عمدتاً از باستان شناسی می آید که در این منطقه به طور غیرعادی غنی است. او یا برادرش خریگا ممکن است صاحب ستون هرمی زانتیان بوده باشند. ضرب سکه. خیری یکی از آخرین فرمانروایان لیکیایی بود که فرمان ضرب سکه را صادر کرد. پس از ۳۶۰ سال قبل از میلاد، منطقه لیکیا به تصرف ماسول، دودمان کاریان درآمد. پرتره روی سکه های خیری، سلسله ای را نشان می دهد که تاج ساتراپهخامنشی را بر سر دارد.
نکروفول () روستایی در ناحیه المبل در منطقه غرب غنا نزدیک آکسیم در استان غربی (غنا) است. موقعیت جغرافیایی. موقعیت. نکروفول در ۵ کیلومتری (۳ مایلی) بزرگراه ساحلی، از نقطه اتصال شهر اسیاما در داخل کشور قرار دارد. مقبره نکرومه. نکروفول به عنوان زادگاه قوام نکرومه معروف است. نکرومه در ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۹ در آنجا به دنیا آمد، در آنجا بزرگ شد و در ۹ ژوئیه ۱۹۷۲ نیز پس از مرگش در آنجا به خاک سپرده شد. نکروفول به دلیل وجود مقبره و بنای اصلی نکرومه بازدیدکنندگان را به خود جذب می کند. زبان. زبان هایی که در نکروفول صحبت می شوند عبارتند از: زبان اکانی و زبان انگلیسی.
پسامتیک دوم (همچنین پسامتیکوس یا پسامتیکو نیز نوشته می شود) پادشاه سلسله بیست و ششم مصر مستقر در سائیس (۵۹۵–۵۸۹ پیش از میلاد) بود. پیش نام او، Nefer-Ib-Re، به معنای «زیبا قلب [از] رع است.» او پسر نخو دوم بود. مبارزات و نبردها. پسامتیک دوم در سال ۵۹۲ پیش از میلاد به نوبیا حمله کرد و تا سوم یا حتی چهارمین آبشار مروارید نیل پیشروی کرد، طبق یک سنگ یادبود هم دوره از تبس (کرنک)، که به سال سوم حکومت این پادشاه برمی گردد و به آن اشاره دارد، شکست سنگینی بر پادشاهی کوش وارد شد. گرافیتو معروفی که به زبان یونانی بر روی پای چپ مجسمه عظیم نشسته رامسس دوم در ضلع جنوبی ورودی معبد ابوسیمبل نوشته شده است، نوشته است: کرکیس در نزدیکی پنجمین آبشار مروارید رود نیل که به خوبی در داخل پادشاهی کوشی قرار داشت قرار داشت. این اولین رویارویی مصر و نوبیا از زمان سلطنت تانتامانی بود. یک پادشاه کوشی به نام آنلامانی قدرت پادشاهی نپته را احیا کرده بود. لشکرکشی پسامتیک دوم احتمالاً برای از بین بردن هر گونه آرزوی آتی که کوشی ها برای تسخیر مجدد مصر داشتند آغاز شد. ارتش مصر طی یک سری نبردهای شدید به سمت پنابس (کرمه) و پایتخت شهر نپته پیشروی کرد،
جایی که معابد آن را غارت کردند و مجسمه های کوشی سلطنتی را ویران کردند. پایتخت کوشی در زمان پادشاه بومی کوشی آسپلتا که برادر کوچکتر آنلامانی و پسر سنکامانیسکن بود غارت شد. سنگ یادبود سال سوم کرنک مربوط به روز دوم شمو دهم سلطنت پسامتیک دوم است و می گوید: در نتیجه لشکرکشی ویرانگر پسامتیک، قدرت کوش در هم شکسته شد و پادشاهان آن از آسپلتا به بعد هر فرصتی را برای بازپس گیری کنترل مصر از دست دادند. در عوض، حاکمان نوبی تصمیم گرفتند پایتخت خود را به سمت جنوب از نپته به امن نسبی مرواه منتقل کنند. با این حال، عجیب است که به نظر نمی رسد پسامتیک دوم از پیروزی خود استفاده کند. سربازان او به آبشار مروارید اول عقب نشینی کردند و الفانتین همچنان مرز جنوبی مصر بود. نتیجه این کارزار تخریب عمدی بناهای متعلق به پادشاهان کوشی در مصر با حذف کردن نام آنها و نشان های سلطنتی از مجسمه ها و نقش برجسته ها بود. بعدها، در سال ۵۹۱ پیش از میلاد، در چهارمین سال سلطنت خود، پسامتیک دوم لشکرکشی به فلسطین «برای برانگیختن یک شورش عمومی منطقه شام علیه بابلی ها» که شامل صدقیا از پادشاهی یهودا نیز بود، راه اندازی کرد. بناهای تاریخی. پسامتیک دوم در سلطن
ت کوتاه ۶ ساله خود، هم یک فرعون جنگجو و هم یک سازنده پرکار بود. معبد سائیسی قابل توجهی احتمالاً توسط پسامتیک دوم و پسرش آپریس در روستای المهالا الکبری ساخته شده است که در فاصله مساوی از Sebennytos و Behbeit El-Hagar در دلتای نیل پایین قرار دارد. مقامات اعزامی ناپلئون به مصر «تعداد خارق العاده ای از عناصر ساختمانی فراعنه از گرانیت و فیروزه را که در ساختمان های مدرن استفاده می شوند» مشاهده کردند. این کشف متعاقباً توسط Nestor L'Hôte در سال ۱۸۲۸ تأیید شد که بیش از ۱۲۰ ستون گرانیتی را که تنها در مسجد این روستا ساخته شده بودند، شمارش کرد. یک قطعه گرانیت قرمز به طول ۱٫۸ متر با نام پسامتیک دوم و لنگه دری از آپریس نیز در محله الکبری دیده شد. در زمان سلطنت پسامتیک دوم، یک جفت ابلیسک به ارتفاع بیش از ۲۱٫۷۹ متر در معبد هلیوپولیس ساخته شد. اولین امپراتور روم، آگوستوس، بعدها یکی از ابلیسک ها را که امروزه به نام ابلیسک مونتسیتوریو شناخته می شود، (که احتمالاً توسط مهاجمان ایرانی در سال ۵۲۵ پیش از میلاد به پایین پرتاب شده بود) را در سال ۱۰ پیش از میلاد به روم آورد. پسامتیک دوم همچنین یک بنا در جزیره فیله ساخت. این بنا امروز «
نماینده قدیمی ترین بنای تاریخی شناخته شده در جزیره» است و «از یک ردیف دوتایی از چهار ستون تشکیل شده است که با دیوارهای صفحه ای به هم متصل شده اند.» یک دروازه ماسه سنگی عظیم از طریق یک دیوار محوطه بیرونی هنوز تقریباً ۵ متر ارتفاع دارد و در دوره بطلمیوسی یا رومی ساخته شده است. کتیبه ها و فرمان های زیادی در مورد موضوعات مختلف مانند مالیات، ارث، نظام دادگاه و حقوق زنان بر روی دروازه حک شده بود که اولین متن آن به سال ۴۹ پس از میلاد بازمی گردد. معبد پسامتیک دوم در هیبیس تا سال ۱۸۳۲ کاملاً حفظ شد تا اینکه سقف آن و بخش هایی از معبد برای ساخت یک کارخانه آلومینیوم برداشته شد. تنها کار حفاری توسط موزه متروپولیتن هنر در سال های ۱۹۱۰–۱۹۱۱ و مرمت هایی که توسط سرویس آثار باستانی مصر انجام شد، از زوال آن جلوگیری کرد. امروزه، معبد هیبیس - همراه با اوراکل یا آمونیون سیوا - به عنوان «بهترین معبد حفظ شده و مستند در اوایل دوره متاخر مصر باقی مانده است و بنابراین یک بنای اولیه برای تاریخ ساختمان [معبد مصر] است.» جانشین. هنگامی که پسامتیک دوم در سال ۵۸۹ پیش از میلاد درگذشت، شاهزاده آپریس که پسرش از ملکه تاخویت، شاهزاده آتریبیس بود،
جانشین او شد. پسامتیک و ملکه تاخویت همچنین پدر و مادر Menekhubaste، کشیش آتوم در هلیوپولیس، و عنخنس نفریب رع، همسر خدای آمون بودند که تا پایان دوره سائیس در سال ۵۲۵ پیش از میلاد، زمانی که مصر توسط پارسیان فتح شد، در این دربار قدرتمند در مصر علیا خدمت می کرد. تاریخ مرگ پسامتیک دوم در سنگ یادبود فرزندخواندگی عنخنس نفریب رع ذکر شده است: سال هفتم، روز ۲۳ اول آخت
ساتنیک (؛ نام شاهزاده ای است که با آرتاشس پادشاه ارمنستان ازدواج نمود. داستان عاشقانه آنها که تحت عنوان "آرتاشس و ساتنیک" شناخته شده است را موسس خورناتسی، تاریخ نگار ارمنی در تاریخ ارمنستان خویش معرفی نموده است.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۱۶ شصت و نهمین فصل از رقابت های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۲۱ مهٔ ۲۰۱۶ بین آ.ث. میلان و یوونتوس در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد. در نهایت باشگاه فوتبال یوونتوس با تک گل آلوارو موراتا برای یازدهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
زنان در سومالی بخش مهمی از جامعه سومالی را تشکیل می دهند که نقش های مشخص و مهمی در خانواده و ساختار جامعه دارند. بخشی از زنان سومالیایی در سومالی لند می زیند که جمهوری ای خودخوانده است که در سطح بین المللی به عنوان منطقه خودمختار سومالی به رسمیت شناخته می شود. بر اساس نظرسنجی صورت گرفته توسط فیس توفیس آفریقا، سومالی زیباترین زنان آفریقا را دارد. از زمان تغییر دین اسماعیل اروینی در سال ۱۸۹۰ تا شکست دولت دراویش با بمباران هوایی بریتانیا در سال ۱۹۲۰، زنان در نواری از جدلی، سناج در شمال تا بلد وین در جنوب "دراویشاد" (جمع) یا "درویشاد" (مفرد) نامیده می شدند"." جمعیت. بیشتر مردم سومالی و به تبع زنان این کشور مسلمان هستند. جمعیت سومالی با نرخ رشد ۱٫۶۷ درصد در سال و نرخ زاد و ولد ۴۱٫۴۵ تولد در هر ۱۰۰۰ نفر در حال گسترش است. میزان باروری کل سومالی در سال ۲۰۱۳ برابر با ۶٫۱۷ فرزند به ازای هر زن بود که چهارمین نرخ باروری بالا در جهان است. بیشتر ساکنان محلی جوان هستند و میانگین سنی آن ها ۱۷٫۷ سال است. ۴۴٫۳ درصد جمعیت بین ۰ تا ۱۴ سال، ۵۳٫۵ درصد بین ۱۵ تا ۶۴ سال و تنها ۲٫۳ درصد ۶۵ سال یا بیشتر سن دارند. نسبت جنسیت تقریباً مت
عادل است و تعداد مردان به نسبت زنان به است. به دلیل جنگ داخلی، تعیین آمار دقیق جمعیت سومالی از سال ۱۹۷۵ دشوار بوده است. طبق گزارش سازمان ملل، تقریباً نیمی از جمعیت سومالی، تا سال ۲۰۱۴ زن هستند. در سومالی در مقایسه با سایر کشورهای آفریقایی، سطح تحصیلات پایین تر و میزان مرگ و میر نوزادان بالاتر است. برابری جنسیتی. احتمال بیشتری وجود دارد که زنان در شهرها رئیس خانوار باشند. زنان سرشناس. از زنان سرشناس در سومالی می توان به فوزیه یوسف الحاج آدم، نماینده پارلمان و معاون پیشین نخست وزیر و وزیر خارجه، رئیس کنونی حزب ملی دمکراتیک و رئیس HIIGSI (مجموعه ای از ۱۰ حزب سیاسی در سومالی) اشاره کرد. فدومو داییب، نخستین کاندیدای زن ریاست جمهوری، حنان ابراهیم، رئیس شبکه زنان مسلمان بارنت، مریم قاسم، وزیر پیشین توسعه اجتماعی فدرال، ادنا عدن اسماعیل، وزیر خارجه پیشین سومالی لند و هدان احمد، مشاور مجلس، از دیگر زنان برجسته سومالی هستند. ختنه زنان. در یک مطالعه در سال ۲۰۰۵، حدود ۹۷٫۹ درصد از زنان و دختران سومالیایی تحت انجام عمل ختنه زنان قرار گرفتند. این آمار در آن زمان بالاترین میزان شیوع این روش در جهان بود. سازمان یونیسف در سال
۲۰۱۰ گزارش داد که سومالی بالاترین نرخ انجام ختنه جنسی نوع ۳ در جهان را دارد، به طوری که ۷۹ درصد از کل زنان سومالیایی این عمل را انجام داده اند. ۱۵ درصد دیگر از زنان تحت انجام ختنه نوع ۲ قرار گرفته اند. شیوع ختنه زنانه در بخش شمالی سومالی رو به کاهش است. در سال ۲۰۱۳، یونیسف در همکاری با مقامات سومالی گزارش داد که نرخ شیوع ختنه زنان در میان دختران ۱ تا ۱۴ ساله در مناطق خودمختار پانتلند شمالی و سومالی لند به دنبال یک کارزار آگاهی بخشی اجتماعی و مذهبی به میزان ۲۵ درصد کاهش یافته است. ماده ۱۵ قانون اساسی فدرال که در اوت ۲۰۱۲ تصویب شد، ختنه زنان را ممنوع کرده است.
پیساگوآ یک بندر شیلی در اقیانوس آرام است که در "شهرستان هوآرا"، در منطقه تاراپاکا، شمال شیلی واقع شده است. در سال ۲۰۰۷، استان جدید ال تاماروگال تأسیس شد و شهرستان "هوآرا"، که پیشتر در استان ایکوئیک بود، در استان تازه ایجاد شده ادغام شد. تاریخ اولیه. نام پیزاگوا منشأ کچوا دارد، به معنی "محل آب کمیاب": "پیس" - کمیاب، "آگوا" - آب. پیساگوآ در سال ۱۶۱۱ پس از فرمانی توسط نایب السلطنه پرو تأسیس شد. هدف از این کار برپایی پایگاهی بود تا به واسطه آن بتوان از قاچاق غیرقانونی طلا و نقره که از معادن مهم پوتوسی و اورورو در ارتفاعات «آودینسیا کارکاس» سرازیر می شد جلوگیری کرد. این کالاهای قاچاق به دزدان دریایی بریتانیایی و هلندی فعال در آریکا رسانده می شد؛ بنابراین، پیساگوآ به یک بندر کوچک تبدیل شد که تابع بندر بزرگ سن مارکوس د آریکا بود. این سکونتگاه، که امروزه به نام «پیساگوآ ویه خو» (پیساگوآی قدیم) شناخته می شود، در ضلع جنوبی کوبرادا تیلیویچه، در بخشی از یک نهشته میانی باستانی گسترده توسعه یافته است. برخی از ویرانه های خشتی قدیم باقی مانده است. رونق نیترات. تا سال ۱۸۱۰ بود که ذخایر بزرگ نیترات در تاراپاکا کشف شد که پیزاگو
ا به دلیل نقش عمده ای که در صادرات این محصول داشت به بندر مهمی تبدیل شد. سونامی در سال ۱۸۳۶ پیزاگوا را به مکانی که امروز در آن قرار دارد منتقل کرد. این محل یک دشت کوچک است که بین شبه جزیره های پونتا پیکالو و پونتا پیساگوآ، حدود ۳ کیلومتری جنوب پیساگوآ ویه خو واقع شده است. جنگ اقیانوس آرام. در ۲ نوامبر ۱۸۷۹ پیساگوآ توسط نیروهای شیلیایی در جریان جنگ اقیانوس آرام (قرن ۱۹) در «نبرد پیساگوآ» اشغال شد. پس از جنگ، پیساگوآ از کنترل پرو خارج شده و به شیلی سپرده شد. روزهای اوج شهر. پیساگوآ در طول رونق نیترات در دهه ۱۸۷۰ به بندر مهمی در اقیانوس آرام جنوبی تبدیل شد. در سالهای اول قرن بیستم، پیزاگوا به یکی از مهم ترین بندرهای کل کشور (بعد از والپارایسو و ایگیگه) با دفاتر بانک های بزرگ و یکی از زیباترین شهرها در سواحل جنوبی اقیانوس آرام تبدیل شده بود. زوال. زمانی که رونق نیترات به پایان رسید، بندر پیزاگوا به دلیل نقش جدیدش در صنعت پودر ماهی می توانست تا حدودی از اهمیت برخوردار باشد. با این حال، در پایان دهه ۱۹۵۰، پیزاگوا بیشتر جمعیت و پایگاه اقتصادی خود را از دست داد و به شدت رو به زوال رفت و حتی سومین شهر از نظر اهمیت است
ان تاراپاکا (پس از آریکا و ایکوئیک) نبود. پیساگوآ به عنوان زندان. پیساگوآ اغلب به عنوان اردوگاه کار اجباری برای زندانیان سیاسی استفاده می شده است. این در دوران حکومت کارلوس ایبانز دل کامپو (برای همجنس بازان مرد)، و همچنین گابریل گونزالس ویدلا (برای کمونیست ها، آنارشیست ها و انقلابیون) و اخیراً در دوران دیکتاتوری آگوستو پینوشه (برای مبارزان چپ) اتفاق افتاد. از زمان پایان رژیم نظامی پینوشه، اجساد بسیاری در زیر آب های بندر و چندین قبر در پیساگوآ کشف شده است. پیساگوآ از نظر جغرافیایی منزوی است و یک طرف آن اقیانوس و در طرف دیگر یک بیابان بزرگ است. پیزاگوا امروزی. زمانی چندین هزار نفر در اینجا زندگی می کردند و یک راه آهن نیترات را از داخل کشور می آورد تا در کشتی ها از سراسر جهان بارگیری شود. امروزه یک ناوگان ماهیگیری با قایق باز و گردشگران گاه به گاه زندگی این شهر را تأمین می کنند. کارهای خاکی، خاکریزها و برش هایی که راه آهن را به داخل شهر می برد به وضوح در زمین خالی قابل مشاهده است. ایستگاه راه آهن قدیمی هنوز در خود پیساگوآ وجود دارد، جایی که ساختمان های جالب دیگری (هر چند نیمه متروکه) ساخته شده با چوب صنوبر داگلا
س وجود دارد. نمونه های خوب برجک ساعت، تئاتر شهرداری و بیمارستان هستند که همگی مربوط به دوره نیترات هستند. امروز، پیساگوا دیگر آن بندر غرورآفرین و غنی نیست، بلکه یک روستای کوچک و منزوی با جمعیتی تنها ۲۶۰ نفر است که در شهرداری هوآرا، که خود تنها ۲۶۰۰ نفر سکنه دارد، قرار دارد.
مریم مقدس کوه کَرمِل یا باکرهٔ کرمل، عنوانی است که به مریم مقدس در نقش او به عنوان حامی طریقت کرملی، به ویژه در کلیسای کاتولیک، داده شده است. اولین کرملی ها عزلت نشینان مسیحی بودند که در اواخر قرن دوازدهم و اوایل تا اواسط قرن سیزدهم در کوه کرمل در سرزمین مقدس زندگی می کردند. کوه کرمل در سرزمین مقدس در کتاب مقدس به عنوان مکانی که الیاس با پیامبران بت بعل جنگید ذکر شده است. جشن مریم مقدس کوه کارمل در ۱۶ ژوئیه است. پیشینه. در قرن دوازدهم، زاهدان از ایمان الیاس نبی الهام گرفتند و در کوه کرمل، تحت حمایت باکره مقدس ساکن شدند. آنها پایه و اساس دستورهای بعدی کرملی ها و راهب های کرملی را گذاشتند. قدیس کرملی، سیمون استاک، اعلام کرد که به باور او در شب ۱۵ تا ۱۶ ژوئیه ۱۲۵۱ «تجلی» مریم مقدس را در کمبریج دیده و از او یک کتف آویز دریافت کرده است. در میان مسیحیان باور بر این است که مریم به همه کسانی که در طول اعصار کتف آویز او را می پوشند وعده نعمت های ویژه داده است. کلیسا به طور رسمی و مکرر این آیین مریمی را که در انگلستان سرچشمه گرفته بود تأیید کرده است، به طوری که پاپ ها امتیازات معنوی متعددی را به همه کسانی که شانه آویز
بانوی ما کوه کرمل را می پوشند اعطا کرده اند. در سال ۱۳۸۶، ۱۶ ژوئیه به یک تعطیلات مهم برای کرملی ها تبدیل شد. این روز یادبود از سال ۱۷۲۶ در تقویم مذهبی کلیسای کاتولیک روم قرار دارد. بانوی کوه کرمل پشت وپناه دریانوردان پنداشته می شود. به گفته باورمندان، «او پناهگاه امنی است که باید در میان همه طوفان های زندگی به آن پناه ببریم.» منابع. Wikipedia contributors, "Our Lady of Mount Carmel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Our_Lady_of_Mount_Carmel&amp;oldid=1074812548 (accessed March 30, 2022).
حسین منصوری (زادهٔ ۱۲ خرداد ۱۳۳۵ در مشهد) شاعر و مترجم ایرانی و فرزندخواندهٔ شاعر مطرح ایرانی فروغ فرخزاد است. زندگی. حسین منصوری در سال ۱۳۳۵ در جذام خانه ای به نام «محراب خان» در مشهد به دنیا آمد. پدر او کرد کرمانشاه و مادرش از شهر الموت قزوین بود که در همان جذام خانه با هم آشنا شده و ازدواج کرده بودند. فروغ فرخزاد در سال ۱۳۴۱ خورشیدی و در حین ساخت فیلم مستند «خانه سیاه است»، در جذام خانهٔ باباباغی شهر تبریز، او را به فرزندی گرفت. علت این سرپرستی را برخی شباهت حسین با کامیار (پسر فروغ) و عده ای دیگر تأثیر جملهٔ معروف حسین در فیلم می دانند؛ وقتی هنگام فیلم برداری، آموزگار جذام خانه به او می گوید: «تو اسم چند تا چیز قشنگ را بگو!» و حسین در پاسخ می گوید: «ماه، خورشید، گل، بازی.» حسین منصوری پس از مرگ فروغ و در سال ۱۹۷۵ میلادی به لندن مهاجرت کرد و مدتی در آنجا با کامیار (پسر فروغ) همخانه بود. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی در شهر مونیخ آلمان زندگی می کند. فعالیت های ادبی و هنری. کلاوس اشتریگل، فیلمساز آلمانی، در سال ۲۰۰۷ فیلمی مستند براساس زندگی او به نام «ماه، خورشید، گل و بازی» ساخته است. حسین منصوری آثاری از فروغ فرخز
اد، سهراب سپهری، احمدرضا احمدی و عباس صفاری را از فارسی به آلمانی و همچنین کتاب «ناآرامی» از فرناندو پسوآ، «مسیو ابراهیم و گل های قرآن» از اریک امانوئل اشمیت، «کنترباس» به قلم پاتریک زوسکیند و آثاری از امیل چوران و پل سلان را از آلمانی به فارسی برگردانده است. همچنین در سال ۱۳۹۹ کتابی با عنوان «در غیاب شاعران» در ایران به چاپ رسید که یکی از پنج بخش آن، گفتگو با حسین منصوری پیرامون شخصیت فروغ فرخزاد را در بر می گیرد. ابراهیم گلستان در مصاحبه با بی بی سی فارسی، حسین منصوری را پسر خوبی که توانسته خودش را بالا کشیده و ترقی کرده معرفی می کند. اما در سال ۱۳۹۷ گلستان نامه ای تند علیه نشر حکمت کلمه و منصوری می نویسد و از آنها گله می کند که او را ویراستار کتاب «مسیو ابراهیم و گل های قرآن» معرفی کرده و نام او را بر جلد کتاب درج کرده اند. ناشر پس از چندی عذرخواهی رسمی می کند و دلیل آن را سهل انگاری حسین منصوری در «گرفتن تأیید نهایی برای آوردن نام آقای گلستان» بیان می کند.
هرمزدخت یا هرمزد دخت (پارسی میانه: "Ohrmezd(d)uxt") یکی از زنان نجیب زاده ساسانی در سده سوم میلادی و دختر شاهنشاه هرمز دوم () بود. پیش زمینه. هرمز دوم پسر شاهنشاه نرسه () و هشتمین شاهنشاه ساسانی بود. او حداقل دارای ۱۰ فرزند بود که سه نفر از آن ها به نام های آذرنرسه ()، شاپور () و اردشیر () به حکومت رسیدند. نام دو تن از دختران او به نام هرمزدخت و آسای دخت در تاریخ یاد شده است. یک سال پیش از آغاز حکومت هرمز تیرداد سوم، شاه ارمنستان، مسیحیت را به عنوان دین رسمی ارمنستان معرفی کرد. هرمز نیز در طول حکومتش در تلاش بود تا روابط ایران و ارمنستان را مجدداً احیا کند. زندگی. هرمزدخت دختر هرمز دوم بود اما نمی توان به یقین رسید که مادرش ایفرا هرمز بود یا او از دیگر زنان هرمز زاده شده بود. هرمزدخت در پی تلاش های پدرش برای ارتقای روابط با ارمنستان، با یک شاهزاده دودمان مامیکونیان به نام واهان ازدواج کرد. از سرنوشت او در ارمنستان یا فرزندان احتمالیش در تاریخ یاد نشده است.
جداسازی () مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی دلهره آور روان شناختی آمریکایی است که توسط دن اریکسن ساخته شده است و کارگردانی آن عمدتاً بر عهدهٔ بن استیلر بوده است. آدام اسکات، زک چری، بریت لاور، ترامل تیلمن، جن تولاک، دیچن لاچمن، مایکل چرنوس، جان تورتورو، کریستوفر واکن، پاتریشیا آرکت و سارا باک در این مجموعه به ایفای نقش پرداخته اند. این مجموعه داستان کارمندان یک شرکت بیوتکنولوژی به نام صنایع لومن را دنبال می کند که تحت عمل جراحی به نام «جداسازی» قرار گرفته اند. این فرایند به گونه ای طراحی شده که افراد هنگام کار هیچ گونه حافظه ای از دنیای بیرون نداشته باشند و همچنین پس از ترک محل کار، هیچ یادآوری از وظایف شغلی خود نداشته باشند. این کار باعث می شود هر کارمند دو شخصیت جداگانه داشته باشد. "جداسازی" برای اولین بار در اپل تی وی پلاس در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ پخش شد. این سریال به دلیل فیلمبرداری، کارگردانی، طراحی تولید، موسیقی، داستان و اجراهایش مورد تحسین قرار گرفت. این سریال در هفتاد و چهارمین جوایز امی ساعات پربیننده در ۱۴ رشته نامزد جایزه شد و برای تیتراژ و موسیقی متن برنده شد. فصل دوم این سریال در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ پخش شد. "جداس
ازی" در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ برای فصل سوم تمدید شد. زمینه داستانی. شرکت بیوتکنولوژی صنایع لومن از یک روش پزشکی به نام «جداسازی» استفاده می کند که خاطرات کارکنان خود را بسته به اینکه آیا آنها در محل کار هستند یا نه، جدا می کند. هنگامی که یک کارگر جدا شده سر کار است، به آنها لقب «داخلی» (innie) داده می شود و نمی توانند چیزی از زندگی خود یا دنیای بیرون را به خاطر بسپارند. هنگامی که در خارج از خانه کار می کنند، به آنها «بیرونی» (outie) می گویند و نمی توانند زمان خود را در محل کار به یاد آورند. با توجه به این امر، داخلی ها و بیرونی ها دو زندگی متفاوت با شخصیت ها و برنامه های متفاوت را تجربه می کنند. فصل اول روی یک کارمند جدا شده به نام مارک متمرکز است که به تدریج شبکه ای از توطئه ها را در داخل لومن کشف می کند. بازیگران و شخصیت ها. مهمان. همچنین بن استیلر صداپیشگی یک نسخه انیمیشنی از کیر ایگان را انجام می دهد. کیانو ریوز در فصل ۲ در یک فیلم صنعتی لومن در نقش یک ساختمان انیمیشنی لومن صداپیشگی می کند. قسمت ها. فصل ۳ (TBA). در ۲۶ مارس ۲۰۲۵، برخی از بازیگران در تاور بریج در لندن ظاهر شدند تا تجدید فصل ۳ را جشن بگیرند. آدام اسک
ات، بریت لوور، ترامل تیلمن، زک چری و گوئندولین کریستی در این جشن حضور یافتند. در این مراسم بادکنک هایی با چهره آدام اسکات وجود داشت. تولید. پیش زمینه. دن اریکسون در حین تحصیل زبان انگلیسی در دانشگاه واشینگتن غربی، به بخش تئاتر، نوشتن نمایشنامه های کوتاه و سایر آثار خلاقانه علاقه مند شد. بلافاصله پس از آن، اریکسون به دانشگاه نیویورک رفت و مدرک کارشناسی ارشد خود را در نویسندگی تلویزیونی دریافت کرد. در سال ۲۰۱۶، فیلمنامه او برای قسمت اول "جداسازی" در نتایج نظرسنجی فهرست خونین از بهترین فیلمنامه های تولید نشده ظاهر شد. اریکسون "جداسازی را" در یک دوره افسردگی در حین کار در یک شغل اداری نوشت. او شغل اداری خود را به قدری یکنواخت می دانست که آرزو می کرد کاش می توانست «هشت ساعت روز کاری را رها کند تا حافظه اش از هم جدا شود و فقط کار را تمام کند». خواهر و برادر اریکسون الهام بخش برخی از شخصیت ها بودند. توسعه. اریکسون فیلمنامه آزمایشی خود را در سال ۲۰۱۵ به شرکت تولیدی بن استیلر یعنی رد آور پروداکشنز ارسال کرد و توسط مدیر توسعه جکی کوهن به استیلر منتقل شد. استیلر حداقل پنج سال قبل از اولین نمایش "جداسازی" آن را خوانده بو
د و گفت که این پروژه «طولانی ترین کاری است که تا به حال روی آن کار کرده ام». او گفت که از مشارکت این داستان در کمدی اداره لذت می برد. در ژانویه ۲۰۱۷، استیلر از آدام اسکات برای بازی دعوت کرد. استیلر و اسکات قبلاً در فیلم "زندگی پنهان والتر میتی" ساخته استیلر در سال ۲۰۱۳ با هم کار کرده بودند. در نوامبر ۲۰۱۹، اپل تی وی پلاس دستور ساخت سریال را صادر کرد که کارگردانی آن توسط استیلر، و اسکات در نقش اصلی اعلام شد. استیلر فقط به کارگردانی قسمت اول وابسته بود، اما تصمیم گرفت قسمت های بیشتری را کارگردانی کند که سریال وارد مرحله توسعه شد. در ۶ آوریل ۲۰۲۲، اپل این سریال را برای فصل دوم تمدید کرد. در آوریل ۲۰۲۳، گزارش شد که بو ویلیمن به عنوان تهیه کننده اجرایی و نویسنده برای فصل دوم و فصل بالقوه سوم استخدام شده است. بیانیه مطبوعاتی ژانویه ۲۰۲۵ از شرکت مادر سی جی ئی ان ام تأیید کرد که فصل سوم در حال توسعه فعال است، اگرچه اطلاعات بعداً حذف شدند. نوشتن. رسانه هایی که بر "جداسازی" تأثیر گذاشتند عبارتند از: افسانه شهری اتاق های پشتی، بازی ویدیویی "استنلی پربل" از سال ۲۰۱۳"،" فیلم هایی از جمله "محیط اداره"، "نمایش ترومن"، "جان
مالکوویچ بودن" و "درخشش ابدی یک ذهن پاک"، قسمت «کریسمس سفید» از "آینه سیاه" و کمیک استریپ "دیلبرت". تأثیرات قدیمی تر شامل نمایشنامه "بدون خروج" در سبک جهنم اگزیستانسیالیسم از ژان-پل سارتر از سال ۱۹۴۴ و رمان ویران شهری تمامیت خواهی "۱۹۸۴" اثر جورج اورول از سال ۱۹۴۹ است. از نظر زیبایی شناختی، سریال تحت تأثیر فیلم های "برزیل"، "شهر تاریک" و "زنگ تفریح" قرار گرفته است. فیلمبرداری. دنیاگیری کووید-۱۹ شروع تولید اولیه مارس ۲۰۲۰ را به تعویق انداخت. تصویربرداری اصلی برای فصل اول در شهر نیویورک با عنوان کاری "Tumwater" در ۸ نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. صحنه افتتاحیه نمایش در ۶ ژانویه ۲۰۲۱ فیلمبرداری شد. این سریال برای چند روز در ماه فوریه در نیک، نیویورک برای خانه های مارک و کوبل، و در کینگستون و بیکن، نیویورک در ماه مارس فیلمبرداری شد. در آوریل، فیلمبرداری به مرکز نیوجرسی منتقل شد، عمدتاً در آزمایشگاه های بل هولمدل که برای مرکز لومن استفاده شد، انجام شد. فیلمبرداری قرار بود در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱ به پایان برسد. فیلمبرداری فصل دوم در ۳ اکتبر ۲۰۲۲ در شهر نیویورک آغاز شد و قرار بود در ۱۲ می ۲۰۲۳ به پایان برسد. با این حال، در ۸ می ۲۰۲۳،
تولید فصل به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ تعطیل شد. تولید تا ۱۳ می ۲۰۲۳ از سر گرفته شد و فیلمبرداری در نیوفاندلند انجام شد. بعداً فیلمبرداری دوباره به دلیل اعتصاب دوگانه ۲۰۲۳ سگ-افترا و نویسندگان تعطیل شد، اما در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴ از سر گرفته شد و در ۲۳ آوریل ۲۰۲۴ به پایان رسید. بازخورد. هر دو فصل "جداسازی" مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفته است. در وب سایت بازبینی جمعی راتن تومیتوز، نمره تأیید کلی این سریال ۹۷٪ است. متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می کند، به این مجموعه امتیاز کلی ۸۵ از ۱۰۰ را اعطا کرده است که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. "جداسازی" توسط انستیتوی فیلم آمریکا به عنوان یکی از ده سریال برتر سال انتخاب شده است. فصل ۱. فصل اول در وبسایت راتن تومیتوز، میانگینِ امتیاز ۸٫۵/۱۰ را در اختیار دارد و ۹۷٪ از ۱۱۷ بررسی منتقدان برای آن مثبت است. اجماع وب سایت این چنین نوشته است: «جسور، مرموز، و با بینش تازه ای در مورد خطرات مشقت بار شرکت، "جداسازی" یک بستهٔ کامل است.» متاکریتیک بر اساس ۳۶ منتقد، امتیاز ۸۳ از ۱۰۰ را به فصل اول اختصاص داده است که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. فصل ۲. فصل
دوم در وبسایت راتن تومیتوز، میانگینِ امتیاز ۸٫۹/۱۰ را در اختیار دارد و ۹۷٪ از ۱۶۱ بررسی منتقدان برای آن مثبت است. اجماع وب سایت این چنین نوشته است: «با مدیریت ماهرانه دو نیمه مطالعه شخصیت های ماهرانه و کابوسی سورئال، فصل دوم "جداسازی" که همه منتظرش بودیم، ناهماهنگی شناختی را به لذتی شگفت انگیز تبدیل می کند.» متاکریتیک بر اساس ۴۳ منتقد، امتیاز ۸۶ از ۱۰۰ را به فصل دوم اختصاص داده است که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. بازاریابی و انتشار. تیزر تبلیغاتی فصل دوم در طول رویداد اپل در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ پخش شد، که در آن هلی (بریت لاور) را به نمایش گذاشت.
طراحان صنعتی و طراحان محصولات زیر از جمله افرادی هستند که به خاطر دستاوردهای خود در طراحی صنعتی یا محصول مورد توجه قرار گرفته اند یا سهم فوق العاده ای در طراحی صنعتی یا فلسفهٔ طراحی داشته اند. این فهرست بر اساس جنبش های طراحی اصلی قرن بیستم طبقه بندی شده است. اگرچه بسیاری از طراحان صنعتی این فهرست از بسیاری از این گرایش ها پیروی می کنند، اما تحت جنبشی که بیشتر با آن مرتبط هستند فهرست شده اند. ژاپنیسم (۱۹۲۰–۱۸۵۰). سبک انگلیسی-ژاپنی را نیز ببینید. هنر نو یا آر نووُ (۱۹۱۰–۱۸۸۰). همچنین به اسامی جدایی وین در اتریش، یوگنداشتیل در آلمان، و مکتب گلاسگو در بریتانیا شناخته می شود. جدایی وین یا اتحادیهٔ هنرمندان تجسمی اتریش (۱۹۰۵–۱۸۹۵). توجه - این دسته همچنین شامل طراحان کارگاه وینی (وینر ورکشتاته) (۱۹۳۲–۱۹۰۵) می شود. مدرن اواسط قرن (۱۹۵۹–۱۹۴۵). دانشجویان باوهاوس