Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در برخی برهه ها به دلایل سیاسی مجبور به پذیریش حاکمیت امپراتوری بیزانس و پادشاهی ارمنی کیلیکیه شده بود. تمامی این دولت ها اسناد و مکاتبات خود را با سال سلطنت حاکمان خود تاریخ گذاری می کردند، در امور بین الملل و روابط خارجی مستقل بودند و در صورت نیاز نیروهای خود را به کمک پادشاه اورشلیم یا دیگر دولت های صلیبی ارسال می کردند. با این حال تمامی این اقدامات از دریچه تعهدات فئودالی نبوده است؛ بنابراین هر یک از این دولت ها حاکمیت خاص به خود را داشتند. کنت نشین یافا و اشکلون. یافا ــ شهری که در سواحل مدیترانه ــ پس از نخستین جنگ صلیبی تقویت شد و کنت نشین مجزا و مستقلی تا سال ۱۱۳۴ و شورش هیو دوم یافا بود. پس از آن این کنت نشین مستقیماً توسط پادشاهی یا اطرافیان و وابستگان آن کنترل و هدایت می شد. در سال ۱۱۵۳ و با فتح اشکلون توسط صلیبیون، این کنت نشین همراه با این شهر تازه فتح شده کنت نشین دوگانه ای را تشکیل دادند. با این حال پس از فتح این شهر توسط مسلمانان، همچنان عنوان این کنت نشین باقی ماند. این کنت نشین خود شامل چنین تیول و ارباب نشین بود: ارباب نشین رمله؛ ارباب نشین ابلین؛ و ارباب نشین میرابل. کنت های یافا. یافا در
سال ۱۰۹۹ پس از فتح اورشلیم، تحت کنترل صلیبیون درآمد و جزئی از قلمرو پادشاهی درآمد. کنت های یافا: کنت های یافا و اشکلون. پس از محاصره و فتح اشکلون در سال ۱۱۵۳ میلادی، این شهر مرزی با کنت نشین ادغام شد و کنت نشین دوگانه ای شکل گرفت. کنت های یافا و اشکلون: ارباب نشین رمله. پس از نخستین جنگ صلیبی، برای مدت کوتاهی این شهر تیول توسط اسقف رمله کنترل و هدایت می شد و در سال ۱۱۲۶ بخشی از یافا شد ولی بعد از هیو دوم یافا در سال ۱۱۳۴ از کنت نشین جدا و خود مبدل به ارباب نشین مجزا شد. قلعه ابلین که بعدها مبدل به مرکز ارباب نشین ابلین شد، در نزدیکی این تیول قرار داشت. اربابان این واسال: ارباب نشین ابلین. این ارباب نشین نیز ــ که مرکز آن قلعه ابلین بود ــ پس از شورش هیو دوم یافا در سال ۱۱۳۴ تشکیل شد. این ارباب نشین پس از تشکیل از طرف پادشاهی به باریسان ابلین اهدا شد. پسر وی، بالین پس از ازدواج با ماریا کومننه، بیوه امالریک یکم، این خاندان را مبدل به یکی قدرتمندترین خاندان ها در قلمروهای صلیبی کرد. اربابان ابلین: ارباب نشین میرابل. میرابل نیز پس از شورش هیو دوم یافا، از کنت نشین یافا جدا شد و در سال ۱۱۶۶ به بالدوین ابلین اهدا
شد با این حال این تیول از ارباب نشین ابلین مجزا بود. پس از بالدوین نیز پسرش توماس ابلین کنترل این ارباب نشین را از سال ۱۱۸۶ تا ۱۱۸۸ در دست گرفت. شاهزاده نشین جلیل. شاهزاده نشین جلیل در سال ۱۰۹۹ توسط تانکرد تأسیس شد و مرکز آن در اطراف طبریه در جلیل بود. به همین دلیل در برخی مواقع از این شاهزاده نشین با عنوان شاهزاده نشین طبریه نیز یاد می شود. پس از تشکیل، این شاهزاده نشین مبدل به تیول خاندان سنت. اومر، مونت فاکون و بورس شد و سرانجام در سال ۱۱۸۷ توسط صلاح الدین نابود شد گرچه عنوان آن تا مدت ها برای شاهزادگان پادشاهی قبرس به کار می رفت. این شاهزاده نشین واسال هایی نیز برای خود داشت از جمله بیروت، تورون، بانیاس، ناصره و حیفا. ارباب نشین بیروت. بیروت در سال ۱۱۱۰ میلادی فتح و به فولک گوئینز داده شد. این ارباب نشین یکی از بادوام ترین ارباب نشین و واسال های پادشاهی اورشلیم بود که تا سال ۱۲۹۱ به حیات خود ادامه داد. این شهر به واسطه بحث تجارت با اروپا، برای صلیبیون و اروپاییان مخصوصا دولت های دریایی ایتالیا اهمیت داشت. با این حال این ارباب نشین جز و تابع شاهزاده نشین جلیل بود. اربابان بیروت: ارباب نشین بانیاس. بانیاس
در سال های ۱۱۲۶ تا ۱۱۲۹ تحت کنترل حشاشین بود و در سال های بعد و پراکنده شدن فرقه توسط اتابک دمشق به صلیبیون داده شد. این ارباب نشین در بین سال های ۱۱۳۲ تا ۱۱۴۰ در ارباب نشین تورون ادغام شد تا آن که در سال ۱۱۶۴ توسط نورالدین زنگی فتح شد. با این حال بعد از بازپس گیری آن، جزئی از قلمروی ارباب نشین ژوسلین سوم ادسا شد. ارباب نشین تورون. این قلعه توسط هیو فاوکیومبیرگوس، شاهزاده الجلیل در سال ۱۱۰۶ برای کمک به تسخیر صور ساخته شد. پس از مرگ هیو و حملات عزالملک به حوالی این قلعه، این قلمرو مبدل به یک قمروی مستقل شد و هامفری یکم به عنوان ارباب آن انتخاب شد. با این حال پس از مدتی جزئی از ارباب نشین صور شد. این ارباب نشین دو واسال داشت: ارباب نشین هونین که در سال ۱۱۶۷ توسط نورالدین زنگی فتح شد و ارباب نشین تورون-احمود که بعدها در سال ۱۲۶۱ به شوالیه های تتونیک فروخته شد. اربابان تورون: ارباب نشین ناصره. ارباب نشین ناصره به عنوان مرکز پاتریک لاتین پادشاهی اورشلیم، توسط تانکرد و به عنوان واسال جلیل تأسیس شد. اسقف اعظم ناصره علاوه بر این ارباب نشین بر حیفا نیز حکم می راند. ارباب نشین حیفا. حیفا برای مدت ها توسط کنترل ارباب نش
ین ناصره بود تا آن که با به دست گرفتن بخشی دیگر از قلمرو شاهزاده نشین جلیل، مبدل به ارباب نشین شد. اربابان حیفا: ارباب نشین صیدا. صیدا در دسامبر ۱۱۱۰ تسخیر شد و اوستاس یکم گرنیر به عنوان لرد این ارباب نشین که قلمروی آن خطوط ساحلی میان بیروت و صور بود، انتخاب شد. این شهر توسط صلاح الدین ایوبی در سال ۱۱۸۷ فتح شد اما در جریان جنگ صلیبی ۱۱۹۷ توسط صلیبیون بازپس گرفته شد. در نهایت ژولیان اوستاس این قلمرو را پس از حملات مغولان به شوالیه های معبد فروخت. یکی از وسال های این ارباب نشین، ارباب نشین شف بود. ارباب نشین قیساریه. قیساریه در سال ۱۱۰۱ میلادی فتح و پس از آن به اسقف اعظم قیساریه اهدا شد. اربابان قیساریه: ارباب نشین شف یا شوف. شف یکی از واسال ها و ارباب نشین دست نشانده صیدا بود که در حدود سال ۱۲۷۰ تشکیل شد و مرکز آن قلعه نیحا (Fortress of Niha) بود. ژولیان گرنیر این واسال را در سال ۱۲۵۶ به شوالیه های تتونیک فروخت. ارباب نشین ماورای اردن. ارباب نشین ماورای اردن، قلمرویی با مرزهای مشخص نشده در شرق رود اردن، که یکی از مهم ترین و بزرگترین واسال های پادشاهی اورشلیم است. این ارباب نشین به دلیل موقعیت جغرافیایی آن که ب
ر سر راه کاروان تجاری مسلمانان از امیت ویژه ای برخوردار بود. آخرین ارباب آن، رینالید شاتیون پس از ازدواج با استفانی مایلی به حکومت ماورای اردن رسید، خود را شاهزاده ماورای اردن معرفی می کرد نه تابع و واسال پادشاه. وی و کنش های وی یکی از عوامل اصلی هجوم صلاح الدین پادشاهی اورشلیم در سال ۱۱۸۷ میلادی بود. صلاح الدین پس از پیروزی در نبرد حطین و قتل رینالد شاتیون این ارباب نشین را در سال ۱۱۸۷ فتح کرد و به قلمروی ایوبیان ضمیمه کرد. اربابان ماورای اردن: دیگر ارباب نشین ها. ارباب نشین عدلون یا آدلون. ارباب نشین عدلون یا آدلون پس از انتقال مرکز پادشاهی به عکا تشکیل شد و بیشتر تحت نفوذ امپراتور مقدس روم، فریدریش دوم، بود: ارباب نشین آرسوف. آرسوف در شمال یافا که صلیبیون آن را آرسور می خواندند، در سال ۱۱۰۱ توسط صلیبیون فتح شد با این حال تا ۱۱۶۳ تحت حوزه و نفوذ دربارهٔ پادشاهی بود تا آنکه جان آرسوف در همان سال به عنوان ارباب آن انتخاب شد. اربابان آرسوف: ارباب نشین بیت شئان. بیت شئان در سال ۱۰۹۹ توسط تانکرد فتح شد و برخلاف موقعیت آن، هیچگاه بخشی از جلیل نبود. این قلمرو از سال ۱۱۰۱ بخشی از حوزه پادشاهی اورشلیم شد اما در سال
۱۱۲۰ مبدل به ارباب نشین شد: ارباب نشین بلانشگارد (تل الصافی). بلانشگارد (تل الصافی امروزی) توسط فولک، پادشاه اورشلیم در سال ۱۱۴۲ میلادی ساخته شد و به عنوان قلمروی تحت حوزه و نفوذ پادشاهی تحت امیر قلعه یا کاستلن (castellan) اداره می شد. این قلمرو در سال ۱۱۶۶ پس از اعطای آن به والتر سوم بریسبار مبدل به ارباب نشین شد: ارباب نشین قیمون. قیمون در سال ۱۱۹۲ و پس از جنگ صلیبی سوم توسط بالین ابلین تشکیل شد. این قلمرو درا دامه تحت حوزه پادشاهی درآمد. ارباب نشین درعا. اطلاعات اندکی در رابطه با درعا وجود دارد، جز آن که در سال ۱۱۱۸ و طی دوره بالدوین دوم تشکیل شد. ارباب نشین الخلیل. الخلیل یا هربون، در منابع صلیبی با عنوان قلعه سنت. آبراهام شناخته می شود، یکی از نخستین واسال هایی است که شکل گرفت. این منطقه تا قبل از سال ۱۱۴۹ چندین بار تحت کنترل مستقیم پادشاهی درآمد. تا آن که در سال ۱۱۴۹ مبدل به ارباب نشین شد و بیت جبرین واسال آن شد. پس از مدتی این ارباب نشین بار دیگر تحت کنترل پادشاهی درآمد و بیت جبرین نیز به شوالیه های مهمان نواز فروخته شد: ارباب نشین مونتگیسارد. مونتگیسارد (با نام القرین نیز شناخته می شود) برای مقابله با
حملات نورالدین زنگی ساخته شد و محل نبرد مونتگیسارد در سال ۱۱۷۷ میلادی میان صلاح الدین ایوبی و بالدوین چهارم بود: ارباب نشین نابلس. نابلس در سال ۱۰۹۹ توسط تانکرد فتح و توسط صلیبیون ناپلس نام گذاری شد. این شهر پس از مدتی مبدل به ارباب نشین و از حوزه قلمروی ماورای اردن خارج شد. نابلس در جریان حمله صلاح الدین در سال ۱۱۸۷ به دست ایوبیان افتاد: نابلس عموماً بخشی از قلمرو و حوزه کنترل دربار پادشاهی اورشلیم بود با این حال این قلمرو چندین ویکنت نیز داشت: ارباب نیشن اسکندرونه. ارباب نشین اسکندرونه در استان صور امروزی و جنوب لبنان، در سال ۱۱۱۶ میلادی تحت کنترل دربارهٔ پادشاهی اورشلیم ایجاد شد که هرچند این دعوی توسط برخی مورخان رد شده است. دنیس پرینگل به نقل از ویلیام صوری بیان داشته که قلعه اسکندرونه در سال ۱۱۱۷ میلادی و به دستور بالدوین یکم ساخته شده است. و در سال ۱۱۴۸ میلادی این قلعه مبدل به ارباب نشین شده است زمانی که گی اسکندرونه از طرف پادشاهی اورشلیم به عنوان ارباب این قلعه انتخاب شد: ارباب نشین صور. کنراد مونفروا در جریان جنگ صلیبی سوم که از این منطقه دفاع می کرد، این ارباب نشین را ایجاد کرد که در آن زمان تنها ش
هر بزرگ و اصلی پادشاهی اورشلیم پس از حمله ۱۱۸۷ صلاح الدین ایوبی بود. این شهر از زمان فتح آن توسط صلیبیون همواره یکی از شهرهای مهم پادشاهی بوده است و حتی پس از تشکیل این ارباب نشین و انتقال مرکز پادشاهی به عکا، همچنان توسط کنراد و پادشاهان بعدی اورشلیم اداره می شده است. با این حال تاج گذاری پادشاهان در شهر صور صورت می گرفت نه عکا پایتخت جدید پادشاهی. این شهر یکی از کانون های اصلی درگیری خاندان ابلین با طرفداران فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم، (جنگ لمباردی ها) بود. اربابان صور: ارباب نشین ژوسلین سوم ادسا. ارباب نشین ژوسلین سوم ادسا پس از سقوط ادسا و فتح آن توسط زنگیان ایجاد و به ژوسلین سوم، کنت اسمی ادسا داده شد. این ارباب نشین در حدود سال ۱۱۷۶ زمانی که ژوسلین با آگنس مایلی ازدواج کرد، ایجاد شد. جانشینیان وی این قلمرو را به شوالیه های تتونیک فروختند. بایگانی این ارباب نشین تنها بایگانی باقی مانده از زمان حضور صلیبیون در اراضی مقدس است.
گذرگاه کونلون () یک گردنه کوه واقع در ۵۹ کیلومتری شمال شرقی ناننینگ، استان گوانگشی است. ارتفاع آن حدود ۳۰۰ متر (۱۰۰۰ فوت) است. در طول جنگ دوم چین و ژاپن، نبرد گذرگاه کونلون در این گذرگاه بین ژاپنی ها و چینی ها درگرفت. در سال ۱۹۳۹، نبرد سنگینی بین نیروهای چینی و ژاپنی در گردنه کونلون آغاز شد و هر دو طرف بهترین نیروهای نخبه و اسلحه گرم خود را درگیر کردند. این نبرد در سرنوشت جنگ دارای اهمیت زیادی بود زیرا ممکن ابود منجر به کنترل کامل چین توسط ژاپن یا ایمنی زنجیره تأمین مواد آن توسط چین شود. قبل از نبرد، چین توسط ژاپن شکست خورده بود و نیروهای نظامی و غیرنظامی خود را از شمال به سمت جنوب به عقب کشیده بود، و همچنین پایتخت آن نانجینگ به دست ژاپنی ها افتاده بود. چین بار دیگر شکست را تحمل نمی کرد و باید به هر قیمتی پیروز شود و این منجر به خسارات سنگین جانی در این نبرد هر دو طرف شد. پس از پیروزی، دولت چین سنگ های یادبودی را در همان محل نصب کرد تا افتخارات بزرگ شجاعت نیروهای مسلح و غیرنظامیان محلی را که در طول جنگ پیشنهاد کمک داده بودند، نشان دهد. پس از حاکمیت حزب کمونیست، این سایت از بین رفت اما مردم محلی که میهن پرستی
نیروها را گرامی داشتند، این مکان تاریخی را با هزینه و مشکل خود حفظ کردند. اکنون با ایجاد صلح تدریجی بین پکن و تایپه، چین محل یادبود را بازسازی کرده و امکاناتی در آنجا فراهم شده است تا میدان نبرد سابق را به پایگاه آموزش میهن پرستی تبدیل کند.
ماسوچی اوچی (؛ ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۳ – ۶ ژوئن ۲۰۱۱) وزنه بردار اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
آمل مختار (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، و نویسنده اهل تونس است. وی تاکنون چندین رمان و مجموعه داستان به چاپ رسانده است. از مجموعه داستان هایش می توان به عاشق این مرد نباش و چهره زیبای دیو اشاره کرد. به سلامتی زندگی، صندلی جنبان و مایسترو نیز از رمان های مشهور این نویسنده به شمار می روند. مختار تا کنون جوایز ادبی گوناگونی دریافت کرده است. از جمله جایزه طاهر حداد(۱۹۸۸) و جایزه وزارت فرهنگ تونس برای رمان به سلامتی زندگی (۱۹۹۴).
خودکشی های دسته جمعی اوکیناوا به خودکشی گروهی می پردازد که گفته می شود در جنگ جهانی دوم جنگ اقیانوس آرام در استان اوکیناوا رخ داده است. تعداد افرادی که به این صورت خودکشی کرده اند بیش از ۱۰۰۰ نفر تخمین زده می شود و این تعداد بیش از ۱٪ از ۹۴٬۰۰۰ کشته شده در نبرد اوکیناوا است. بین دولت محلی اوکیناوا و دولت ملی ژاپن بر سر تأثیر عملکرد ارتش ژاپن در خودکشی های گسترده غیرنظامیان در طول جنگ اختلاف نظر وجود دارد. ریوکیو شینپو که یکی از دو روزنامه مهم استان اوکیناوا، به شمار می رود، در سال ۲۰۰۷ نوشت: "بسیاری از اوکیناوایی ها وجود دارند که شهادت داده اند ارتش ژاپن آنها را به خودکشی راهنمایی کرده است. همچنین افرادی هستند که شهادت داده اند که نارنجک توسط سربازان ژاپنی برای منفجر کردن خود تحویل گرفته اند. در هنگام جنگ جهانی دوم هزاران غیرنظامی توسط پروپاگاندای ژاپن متقاعد شده بودند که سربازان آمریکایی بربر هستند و در صورت پیروزی به شدت دست به قتل و تجاوز جنسی می زنند. با شکست قریب الوقوع ژاپنی ها آنان خانواده های خود و خود را کشتند تا از دستگیری به دست آمریکایی ها جلوگیری کنند. برخی از آنها خود و اعضای خانواده خود را از ص
خره های جنوبی اوکیناوا که اکنون موزه صلح در آن ساخته شده است، به پایین انداختند.
«پرواز کن، سینه سرخ، پرواز کن» ترانه ای از گروه دیسکوی آلمانی سیلور کانونشن است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این یکی از قطعات اولین آلبوم استودیویی آن ها به نام "نجاتم بده" است. سازندگان این ترانه سیلوستر لوایی و مایکل کونز (با نام مستعار استفان پراگر) هستند. ترانه شعر بسیار کوتاهی دارد که فقط شامل کلمه های «پرواز کن، سینه سرخ، پرواز کن / بالا تا اوج آسمان» می شود. این کلمه ها مفهوم به خصوصی ندارند، کما این که ابتدا نام ترانه «پرواز کن، خرگوش، پرواز کن» بود و کوتاه زمانی پیش از ضبط تغییر داده شد. «پرواز کن، سینه سرخ، پرواز کن» را ۳ خوانندهٔ استودیویی که پیش تر ترانهٔ «نجاتم بده» را برای لوایی و کونز خوانده بودند، اجرا کرده اند. این سه نفر آن هایی نیستند که تصویرشان را در ویدئو یا روی جلد تک آهنگ می بینیم. در مسیر تبدیل سیلور کانونشن از یک پروژهٔ استودیویی به یک گروه موسیقی، لوایی و کونز خوانندگان اجاره ای استودیویی را با سه زن دیگر جایگزین کردند که فقط اجراکننده بودند. این سه نفر که جداگانه با شرکت ژوپیتر رکوردز قرارداد امضا کردند، لزوماً در ساخت و نوشتن ترانه ها نقشی نداشتند اما به چهره های سیلور کانونشن تبدیل ش
دند. از خوانندگان اصلی اطلاعاتی بیش از نام های کوچک شان شامل اینگرید، ویلما و مونیکا در دست نیست. «پرواز کن، سینه سرخ، پرواز کن» در زمان انتشارش در ایالات متحدهٔ آمریکا، شمارهٔ ۱ جدول های بیلبورد هات ۱۰۰، ترانه های دنس کلاب و ترانه های داغ آراندبی/هیپ-هاپ شد. ترانه در آمریکا برای ۳ هفتهٔ متوالی صدرنشین بیلبورد هات ۱۰۰ بود و در دسامبر ۱۹۷۵ فروش آن از ۵۰۰٫۰۰۰ نسخه فراتر رفت. در بریتانیا اما «پرواز کن، سینه سرخ، پرواز کن» جایگاهی بهتر از ردهٔ بیست و هشتم جدول پرفروش ترین ها کسب نکرد. این ترانه در سال ۱۹۷۶ جایزهٔ گرمی «بهترین اجرای بدون کلام آراندبی» را دریافت کرد.
ورن باربریس (; – ) وزنه بردار اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
موزه یادبود صلح استان اوکیناوا ، یک موزه) در ایتومان، اوکیناوا. است که در ۱۱ ژوئن ۱۹۷۵ افتتاح شده است. این یک موزه سنگ بنای صلح است و با یادبود کهنه سربازان ویتنام مشابه است. در طول جنگ جهانی دوم، ایالات متحده به جزایر ریوکیو حمله کرد تا از آن به عنوان منطقه ای برای حمله به ژاپن در عملیات سقوط استفاده کند. درگیری بین مارس و سپتامبر ۱۹۴۵ رخ داد، و منجر به کشته شدن بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ نفر، از جمله ۱۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی از مردم ریوکیو شد. نبرد اوکیناوا به عنوان مرگ بارترین نبرد جنگ توصیف شده است. در سال ۱۹۷۲، این منطقه دوباره به ژاپن بازگشت و استان اوکیناوا دوباره تأسیس شد. موزه یادبود صلح، پارک دعای صلح و سنگ بنای صلح در سال ۱۹۷۵ در تپه مابونی، کنار «صخره های خودکشی» که در آن نبرد اوکیناوا پایان یافت، تأسیس شد. سنگ بنای صلح یک معبر نیمه دایره ای از سنگ های حک شده به نام همه کشته شدگان نبرد اوکیناوا است که توسط ملیت (یا براساس قومیت برای چینی ها، تایوانی ها، کره ای ها و اوکیناویایی ها) سازمان یافته است. مسیر یادبود شامل ۳۲ بنای یادبود و همچنین مکانی است که سرلشکر اوشیما خودکشی کرده است. تعدادی یادبود مجزا وجود دارد از جمل
ه تالار صلح اوکیناوا، یک برج بزرگ که در سال ۱۹۷۸ ساخته شده است، و بناهای تاریخی جداگانه برای هر یک از استان های ژاپن.
دومین دوره جام دوستی تهران مسابقاتی است که از ۲۰ تا ۲۹ اسفند ۱۳۴۸ در تهران در کشور ایران برگزار شد و باشگاه پیکان تهران قهرمان این مسابقات شد. نحوه برگزاری. هشت تیم برای شرکت در این جام اعلام آمادگی کردند و قرعه کشی مسابقات روز ۵ اسفند ۱۳۴۸ برگزار شد و تیم ها در دو گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم بانسکابین چکسلواکی قبل از شروع تورنمنت از مسابقات انصراف داد. تیم ملی جوانان به عنوان میهمان تورنمنت بود و امتیازات کسب شده توسط این تیم در صعود یا عدم صعود تیم های دیگر گروه الف نقش نداشت. جدول رده بندی. جدول گروه الف : جدول گروه ب :
مردم دارگین یا دارگوا (، ) یک گروه قومی قفقازی شمال شرقی هستند که بومی قفقاز شمالی بوده و دومین گروه قومی بزرگ جمهوری داغستان در فدراسیون روسیه را می سازند. آن ها به زبان دارگوا سخن می گویند. این گروه قومی همه گویشوران زبان های دارگینی را در بر می گیرد که زبان دارگوا گونه معیار آن هاست. بنا بر سرشماری سال ۲۰۰۶ دارگین ها با داشتن ۴۲۵٬۵۲۶ نفر جمعیت ۱۶٫۵٪ از جمعیت داغستان را شکل می دادند. آن ها پس از آوارها دومین گروه قومی بزرگ این جمهوری هستند.
ایندوراما کورپوریشن () شرکت خوشه ای تایلندی است، که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد.
بی ئی ام () شرکت ترابری تایلندی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
اکس موبوتس () شرکت هوافضای برزیلی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
پارک ملی بیلاویژسکایا پوشا () پارک ملی واقع در منطقه بریست بلاروس است. در سال ۱۹۹۲ به ثبت میراث جهانی یونسکو رسید. مساحت این پارک بالغ بر ۱٬۵۰۰٫۶۹ کیلومترمربع می باشد و در تاریخ ۱۱ اوت ۱۹۳۲ تأسیس شد.
زبان تلینگیت ("Lingít") زبان مردم تلینگیت ساکن در جنوب شرق آلاسکا و کانادای غربی و شاخه ای از خانواده زبان های نا-دنه است. تلینگیت زبانی در خطر انقراض است و تلاش های گسترده ای برای احیا و حفظ این زبان و فرهنگ در جنوب شرق آلاسکا انجام می شود. مبلغین کلیسای ارتدکس روسی در زمان امپراتوری روسیه نخستین کسانی بودند که با به کارگیری الفبای سیریلیک این زبان را به خط درآوردند. پس از خرید آلاسکا، مبلغین انگلیسی زبان از ایالات متحده آمریکا نسخهٔ نوشتاری این زبان با الفبای لاتین را توسعه دادند. واج شناسی. تلینگیت در مقایسه با زبان های هندواروپایی همچون انگلیسی یا اسپانیایی دارای دستگاه واج شناسی پیچیده ای است. الفبا. جدول زیر مقایسه سه نوع دستور خط تلینگیت (ایمیلی، آمریکایی و کانادایی) در کنار برابرهای آن ها در الفبای آوانگاری بین المللی را نشان می دهد.
علویه صبح (؛ –) روزنامه نگار، و نویسنده اهل لبنان بود. وی از آغاز دهه هشتاد به نگارش رمان و شعر و مقاله های ادبی پرداخت و در دهه نود انتشار مجله سنوب الحسناء را آغاز کرد که تا کنون یکی از پرفروش ترین مجله زنان در کشورهای عربی بوده است. علویه صبح رمان هایی چون مریم داستان هاو دنیا و اسمش عشق است و نیز مجموعه داستان خواب روزها را در کارنامه ادبی خود دارد.
لوجاس رنر () شرکت خرده فروشی پوشاک برزیلی است، که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد.
شرکت صنایع نظامی برزیل () شرکت صنایع جنگ افزاری برزیلی است، که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد.
ای پی سی اشنایدر الکتریک () شرکت تجهیزات الکتریکی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۱ توسط شرکت اشنایدر الکتریک تأسیس شد. یکی از پیشروترین شرکت های جهان در زمینه راهکارهای برق اضطراری (UPS)، توزیع برق دیتاسنتر (PDU)، تجهیزات حفاظتی و مدیریت زیرساخت های فناوری اطلاعات است. این شرکت در سال ۱۹۸۱ در ایالات متحده تأسیس شد و پس از سال ها نوآوری در حوزه تجهیزات برق و شبکه، در سال ۲۰۰۷ به عنوان بخشی از اشنایدر الکتریک (Schneider Electric) ادغام شد. محصولات این شرکت شامل: APC در ایران. در ایران، شرکت پیشرو شبکه پایا با مدیریت احسان فراهانی یکی از تأمین کنندگان و مشاوران تجهیزات APC و اشنایدر الکتریک است. این شرکت با بیش از ۱۵ سال تجربه در صنعت شبکه و برق اضطراری، علاوه بر تأمین محصولات اصلی APC و Schneider Electric، خدمات مشاوره، طراحی، نصب و پشتیبانی فنی را نیز ارائه می دهد. پیوند به بیرون. www.apc.com
مک کافی () شرکت رستوران های زنجیره ای استرالیایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ توسط ریچارد و موریس مک دونالد تأسیس شد. گزارش ها حاکی از آن است که فروشگاه های مک کافه ۱۵ درصد بیشتر از مک دونالدز معمولی درآمد داشته اند و تا سال ۲۰۰۳ بزرگترین برند کافی شاپ در استرالیا و نیوزلند بودند. پس از اینکه مک دونالد استرالیا با دستگاه های خودکار اسپرسو-پرونتو در دهه گذشته آزمایش کرد و نتوانست به موفقیت برسد، تمام فروشگاه های استرالیا متعاقباً بازسازی و به فروشگاه های مک کافی تبدیل شدند. گسترش بین المللی. کانسپت مک کافی برای کمک به ایجاد جو و ترافیک در ورودی فروشگاه های مک دونالدز در خیابان سوانستون، ملبورن (یک فروشگاه بسیار بزرگ با پیشخوان جلویی در فاصله قابل توجهی از ورودی مغازه) طراحی شده است. این ایده بین چارلی بل و تیم محلی شرکت منطقه ای (دیوید بیز، مایک ترگورتا و جیم واسیلیادیس) ایجاد شد. اولین مک کافه به عنوان یک فروشگاه شرکتی در ملبورن افتتاح شد. اولین در ایالات متحده در شیکاگو ، ایلینویز ، در می ۲۰۰۱ افتتاح شد، زمانی که حدود ۳۰۰ در سراسر جهان وجود داشت. در سال ۲۰۰۴ مک کافی در کاستاریکا و فرانسه افتتاح شد و سال بعد،
این مفهوم در ایتالیا راه اندازی شد. در سال ۲۰۰۷، این زنجیره به عنوان بخشی از تلاش های مک دونالد برای افزایش فروش با ارائه سوپ و ساندویچ سالم تر و دسترسی به مشتریان جدید که علاقه مند به کافی شاپ های سنتی بودند، به ژاپن گسترش یافت. علیرغم اینکه بخش نسبتا کوچکی از استراتژی کلی مک دونالد است، در حال حاضر ۱۳۰۰ در سراسر جهان وجود دارد. در ژوئن ۲۰۰۶، اولین مک کافه در بلغارستان در مرکز خرید صوفیه افتتاح شد . مک کافه در سال ۲۰۰۷ وارد پاراگوئه شد . در آگوست ۲۰۰۸، مک دونالدز مفهوم مک کافی خود را به آفریقای جنوبی گسترش داد ، جایی که امتیاز مک دونالد در حال حاضر نام آشنا و یکی از بزرگترین زنجیره های فست فود در کشور است. در پایان سال ۲۰۰۹ نوشیدنی های مک کافه در رستوران های مک دونالد در ایالات متحده موجود بود. مک کافه در ۶ ژوئیه ۲۰۱۰ در السالوادور افتتاح شد و در رستوران های مک دونالد در زونا روزا و بلوار پروسرس با هدف ارائه عطر، طعم و بافت ۱۰۰% قهوه لذیذ سالوادوری واقع شده است. مک کافه در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۸ در مادرید اسپانیا افتتاح شد که در رستوران های مک دونالد مونترا واقع شده است. در سال ۲۰۱۱، مک دونالد توسعه مک کافه را در اوک
راین آغاز کرد . تا ژانویه ۲۰۱۴، ۶ مک کافه در کیف ، ۱ مک کافه در لویو، ۱ در اودسا، ۱ در دنیپروپتروفسک و ۱ مک کافه در خارکف وجود دارد . در جولای ۲۰۱۰، مک کافی اسموتی های میوه ای واقعی را به لیست نوشیدنی های خود اضافه کرد. در نوامبر ۲۰۱۰، موکا و شکلات داغ به لیست نوشیدنی های آنها اضافه شد. در جولای ۲۰۱۱، لیموناد توت فرنگی منجمد و اسموتی آناناس انبه به منوی ایالات متحده اضافه شد. در ۷ نوامبر ۲۰۱۱، مک دونالدز کانادا مک کافی را در سراسر کشور راه اندازی کرد، زیرا قبل از این اعلامیه فقط در فروشگاه های منتخب موجود بود. با معرفی مک کافه در کانادا، فروشگاه های مک دونالدز شرکت کننده ، موکا، کاپوچینو، اسپرسو، آمریکایی، لاته، لاته سرد، موکای سرد و شکلات داغ را به منوی خود اضافه کردند. مک دونالدز با مک کافه، اکنون در رقابت مستقیم با قهوه تایم ، کانتری استایل ، جام دوم ، استارباکس ، تیم هورتونز و تیموتی در بازار قهوه کانادا است. در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲، مک دونالدز اولین مک کافه مالزی را در کوتا دامانسرا راه اندازی کرد و تعدادی دیگر متعاقباً در بندر اوتاما، سوبانگ جایا، تیتیوانگسا، و تامان کانات افتتاح شدند - همگی در حال حاضر در دره
کلانگ و همچنین در گرین لین، فرودگاه بین المللی توس، پنانگ، فرودگاه بین المللی پنانگ ، IJM. مک کافه در ترکیه با نام «کافه مک دی» فعالیت می کند. اولین کافی شاپ در جولای ۲۰۱۲ در فرودگاه سابیها گوکچن افتتاح شد . از آوریل ۲۰۱۶، ۸ کافه Mcd در سمت آسیایی استانبول ، ۲ کافه در سمت اروپایی، ۳ کافه در آنتالیا ، هر کدام ۲ کافه در آدانا و کوجایلی ، و هر کدام یک کافه در آفیون کاراهیسار ، آکسارای ، آنکارا و کرشهیر وجود دارد . در دسامبر ۲۰۱۲، مک دونالدز اعلام کرد که برند مک کافی و خط تولید محصولات خود را به تمام رستوران های مک دونالد در بریتانیا خواهد آورد. این شامل افزودن فراپه های سرد، اسموتی های میوه ای سرد و تغییر نام قهوه استاندارد مک دونالد به مک کافه می شود. در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳، مک دونالد اولین مک کافه هند را در منطقه بمبئی جنوبی در بمبئی، ماهاراشترا راه اندازی کرد. مک دونالد یک خط قهوه به نام مک کافه را در سراسر کشور در ایالات متحده معرفی کرد. در آگوست ۲۰۱۴، این شرکت اعلام کرد که قصد دارد شروع به فروش قهوه خود برای دم کردن خانگی در سوپرمارکت های سراسر ایالات متحده کند.این قهوه با مشارکت Kraft Foods تولید و توزیع می شود
و در حال حاضر در کیسه های از پیش بسته بندی شده و K-Cups موجود است . در دسامبر ۲۰۱۵، مک دونالدز کانادا اولین فروشگاه مستقل مک کافی خود را در منطقه تازه ساز یورک ایستگاه یونیون تورنتو افتتاح کرد. در ۲۰ مارس ۲۰۱۸، اولین مک کافه در مینسک، بلاروس افتتاح شد. مک کافه دیگری در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸ در مینسک افتتاح شد و قرار بود یک مک کافه دیگر تا پایان سال ۲۰۱۸ افتتاح شود. در سال ۲۰۱۹ مک کافه در شهرهای مختلف پاکستان افتتاح شد.
دی کیواس () شرکت خدمات آموزشی آلمانی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
فست وی () شرکت پست نیوزیلندی است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد.
این نوشتار حاوی فهرستی از نیروگاه های تاجیکستان است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;32181234&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-29T17:33:21Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Taddah&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* منابع */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41946894&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; آمریکایی های افغان تبار () آمریکایی هایی هستند که اصالت افغان دارند یا آمریکایی هایی که از افغانستان آمده اند. ایشان یکی از بزرگترین جوامع افغان های مقیم خارج را تشکیل می دهند.
پراتس ای سانسور (به اسپانیایی: Prats y Sansor) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در سردانیا واقع شده است. پراتس ای سانسور ۶٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱٬۱۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بانیان تری هلدینگ () شرکت مهمان نوازی سنگاپوری است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
دورچستر کالکشن () شرکت مهمان نوازی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد.