Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اچ اس دی کلاس تی ۴۹۹٫۰ یک لوکوموتیو الکتریکی ساخت جمهوری چک است که در اصل برای استفاده سواری بین خطوط راه آهن طراحی شده است. دو لوکوموتیو از این نمونه توسط اچ کی دی به عنوان نمونه های اولیه ساخته شد، اما به دلیل وزن زیاد لوکوموتیو، لوکوموتیو هرگز وارد تولید انبوه نشد تاریخچه. در ابتدا لکوموتیوها به دلیل نیاز به استفاده از لوکوموتیوهای قدرتمند با موتور دیزل الکتریک برای خدمات سریع تولید شدند. ۲ نمونه اولیه بین سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ توسط اچ کی دی ساخته شد که لوکوموتیوها را به یک شرکت اجاره داد. در ابتدا این قطارها بین خطوط شهرهای پراگ و استراوا آزمایش شدند اگرچه این لوکوموتیو می توانست با سرعت بالایی حرکت کند اما این قطارها از مشکلات زیادی رنج می بردند. در سال ۱۹۷۶، به دلیل خرابی مکرر، دومین لوکوموتیو به تولیدکننده بازگردانده شد. اولین لوکوموتیو تولید شده در نوامبر ۱۹۷۹، به دنبال آتش سوزی موتور، و دومین آن در مارس ۱۹۸۰ به دلیل نقص موتور از رده خارج شد. سپس این دو مورد توسط انستیتوی تحقیقات راه آهن چک خریداری و به مرکز تحقیقات منتقل شدند. اولین لوکوموتیو به عنوان منبع قطعات یدکی برای دومین قطار مورد استفاده قرار گر
فت و قطار دوم سرانجام برای تست تصادف مورد استفاده قرار گرفت، سپس از بین رفت و بدین گونه این قطار منقرض شد.
نزدیکی صمیمانه () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام بریتانیایی است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. این سریال به معضل ایدز می پردازد و دنیل ماسی بابت هنرنمایی در آن در سال ۱۹۸۹ برندهٔ جایزه کیبل ای سی ئی شد. در ایالات متحده، این مجموعه بعداً در قالب دو قسمت ۹۰ دقیقه ای از شبکهٔ اچ بی او پخش شد. دنیل ماسی و کلیر بلوم هر دو در بخش بهترین بازیگر در جوایز جایزه کیبل ای سی ئی سال ۱۹۸۹ نامزد شدند. در نهایت، مسی موفق به دریافت این جایزه شد.
تد چایلدز (؛ زادهٔ ) تهیه کننده تلویزیونی، فیلم نامه نویس و کارگردان تلویزیونی اهل بریتانیا است. در سال ۱۹۹۱، انجمن صنفی تولید با اهدای جایزه سالانهٔ «مدال شایستگی» از چایلدز تقدیر کرد و او به عنوان یکی از اعضای افتخاری انجمن سلطنتی تلویزیون برگزیده شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نزدیکی صمیمانه"، "شارپ"، "رؤیاهای دیروز" و "سوئینی" اشاره نمود.
رایحه مظفریان (زادهٔ ۱۳۶۵) فعال حقوق زنان و کودکان، نویسنده و مستندساز ایرانی، متولد شهر شیراز است. او بیشتر برای فعالیت های خود در زمینهٔ تحقیقات و آگاه سازی راجع به ختنهٔ زنان در ایران و همچنین تلاش برای رفع ممنوعیت فعالیت زنان در ورزش زورخانه ای از طرف فدراسیون ورزشی زورخانهٔ این کشور است. وی مؤسس کمپین های «گام به گام تا توقف ناقص سازی جنسی زنان در ایران» و «زن و زورخانه» نیز می باشد. مظفریان تا کنون چندین کتاب تألیف کرده؛ از جمله کتاب "تیغ و سنت" که به بررسی جنبه های مختلف ختنهٔ زنان می پردازد و کتاب "حلقه، نگاهی به ازدواج کودکان در ایران" که کودک همسری در ایران و دلایل وجود این مشکل را بررسی می کند. او همچنین تعدادی فیلم مستند را کارگردانی و تهیه کرده است. مستند او در سال ۱۴۰۱ به نام "آفریده" که در مورد نشانگان آشر است، نامزد دریافت جایزه مستند نیمه بلند در ششمین جشنواره تلویزیونی مستند شد. زندگی نامه و حرفه. رایحه مظفریان در سال ۱۳۶۵ در شیراز به دنیا آمد. او پس از کسب مدرک کارشناسی در رشتهٔ مهندسی معماری از دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز در سال ۱۳۸۷، تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۳۹۰ در رشته کارشن
اسی ارشد جامعه شناسی با گرایش جمعیت و توسعه از دانشگاه شیراز واحد بین الملل فارغ التحصیل شد. مظفریان پس از مطالعات و تحقیقات خود در مورد ختنهٔ زنان به ویژه در جزیرهٔ قشم نگارش اولین کتاب خود را با عنوان "تیغ و سنت" آغاز کرد. چاپ اول این کتاب توسط انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در سال ۱۳۹۳ منتشر شد. این کتاب دارای هفت فصل است که جنبه های مختلف ختنه زنان از جمله جنبه های علمی و پزشکی و همچنین عوارض و پیامدهای روانی، فردی و اجتماعی آن را تحلیل می کند. دیگر کتاب برجستهٔ نوشتهٔ مظفریان، به نام "حلقه، نگاهی به ازدواج کودکان در ایران" در سال ۱۳۹۵ چاپ شد که به کودک همسری در ایران و علل آن می پردازد. او در سال ۱۴۰۰ کتاب دیگری در این زمینه با عنوان "گره: ازدواج زودهنگام در ایران" منتشر کرد. مظفریان همچنین کارگردانی و تهیه کنندگی چندین فیلم مستند را در کارنامه کاری خود دارد، از جمله "ده چهل و یک" دربارهٔ ازدواج کودکان، "سرخو" دربارهٔ ختنه زنان، "لبه گود" دربارهٔ حضور زنان در ورزش زورخانه ای و "آفریده" دربارهٔ نشانگان آشر. فیلم مستند "آفریده" نامزد دریافت جایزه مستند نیمه بلند در ششمین جشنواره تلویزیونی مستند شده است.
فعالیت ها. مظفریان مؤسس کمپین گام به گام تا توقف ناقص سازی جنسی زنان در ایران است. او تا کنون سخنرانی های زیادی در سازمان ملل، دانشگاه تهران، انجمن جامعه شناسی دانشگاه تهران و کمیسیون حقوق بشر اسلامی داشته است. او علاوه بر این توانست دولت را قانع کند تا به برپایی کارگاه هایی بپردازد که هدفشان آگاه سازی مردم جنوب ایران در مورد مسئلهٔ ختنه زنان بود. در همین راستا او شروع به جمع آوری فتواهای مراجع اهل سنت و شیعه کرد و دیدارهایی نیز با تعدادی از شیوخ اهل سنت داشت که در نهایت منجر به صدور فتوایی علیه این سنت دیرینه توسط شورای فتوا دهندگان اهل سنت و جماعت جنوب ایران شد. رایحه مظفریان در سال ۱۳۹۰ به ارائهٔ حاصل تحقیقات خود دربارهٔ ناقص سازی جنسی زنان در منطقه کردستان و استان هرمزگان در قالب کتابی تحت عنوان تیغ و سنت می پردازد. وی با بیان اینکه هر ۱۱ ثانیه یک دختر در دنیا ختنه می شود عنوان کرد که سه واژه مثله کردن، ناقص سازی جنسی زنان و ختنه دختران برای این عمل به کار می رود. او خواهان ممانعت از روا داشتن چنین ظلمی به زنان شد. مظفریان همچنین با شهیندخت مولاوردی، معاون وقت امور زنان و خانواده رئیس جمهوری ایران ملاقات
کرد و نسبت به وجود یک نوع افراطی از ختنهٔ زنان به نام انفیبولاسیون در برخی مناطق استان خوزستان هشدار داد. ریحانه مظفریان در کنار فعالیت های مرتبط یا رشته تحصیلی اش، مدتها بود که به ورزش زورخانه ای نیز به عنوان ورزش ملی همه ایرانیان علاقه مند شده بود و به عنوان «اولین بانوی باستانی کار ایران» در این رشته فعالیت می کرد. عدم حضور زنان در این ورزش باعث شد تا با گشایش کمپین زن و زورخانه، حضور زنان و مشارکت آنها رادر اشاعه فرهنگ ملی ایرانیان ترویج بخشد. انتشار عکسی از وی در صفحه اول روزنامه آفتاب یزد با عنوان «پهلوان رایحه» موجب تحصن برخی از ورزشکاران مرد زورخانه ای در زورخانه عراقچی تهران شد. مظفریان خطاب به معترضین که اظهار می داشتند «زورخانه مکان مقدسی است و جای زنان نیست»، عنوان داشت که «زورخانه از خانه خدا و مسجد مقدس تر نیست» و «زنان هیچگاه از حضور در اماکن مقدس منع نشده اند». رئیس سابق فدراسیون اسلامی ورزش بانوان ایران فائزه هاشمی رفسنجانی به مظفریان توصیه کرد که برای ایستادن در برابر این ممنوعیت از تریبون خود در شبکه های اجتماعی استفاده کند: «آنچه که می توان کرد انتشار این خبر در شبکه های اجتماعی است. و صحب
ت کردن در مورد آن، زنده نگه داشتن آن. نباید اجازه دهید بمیرد." مظفریان همچنین به طرح چالش دیگری با مضمون عدم حضور پرستاران مرد در زایمان های اضطراری پرداخته است. مظفریان علاوه بر تلاش هایش برای حقوق زنان در ایران، فعال حقوق کودکان نیز می باشد و در رابطه با کودک همسری و استفاده از کودکان در تبلیغات در آگاهی سازی می کند. اگرچه دولت ایران پیمان نامه حقوق کودک را امضا کرده است که در آن همهٔ افراد زیر ۱۸ سال کودک محسوب می شوند و طبق این پیمان نامه ازدواج کودکان ممنوع است، اما ازدواج کودکان در ایران اتفاق می افتد. مظفریان یکی از دلایل وجود این مسئله را اجبار فرزند به ازدواج از روی «تحکم و تشخیص مصلحتی» به دلیل «فقر اقتصادی و فرهنگی خانواده ها» می داند. او همچنین یکی از دلایل تمایل کودکان به ازدواج را «رهایی از شرایط نابسامان خانواده مثل اعتیاد و فقر» می پندارد. مظفریان همچنین بر این باور است که «برخی از خانواده ها به خاطر جلوگیری از آشنایی کودکانشان با مسائل جنسی یا در خطر افتادن آنان در روابط قبل ازازدواج، این خردسالان را زودتر به ازدواج وادار می کنند.» آثار. کتاب ها. این فهرست از روی فهرست برخط دسترسی همگانی گردآ
وری شده است.
ترفند، طرح ریزی، رویارویی () یک سریال تلویزیونی بریتانیایی است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد و توسط کن گریو و پاتریک لائو کارگردانی شد. این دو کارگردان به طور جداگانه روی قسمت های مختلفی از مجموعه کار کردند. این پروژه در لوکیشن هایی در برلین و مکزیک فیلم برداری شد و شامل گروه بازیگران بین المللی بزرگی با ۳۰۰۰ سیاهی لشکر و بودجه ای ۸ میلیون دلاری بود. با وجود تحسین منتقدان، میزان بینندگان سریال فاجعه بار بود. ایان هولم برای ایفای نقش برنارد سمسون نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. این مجموعه در سال ۱۹۸۹ در ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامهٔ "اسرار!" از شبکهٔ پی بی اس پخش شد.
خوزه مانوئل مورنو (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه ورزشی دفنسور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
ریچارد هاروی (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و آهنگساز اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ترفند، طرح ریزی، رویارویی"، "شازده کوچولو" و "لوتر" اشاره نمود.
کن گریو (؛ – ) کارگردان تلویزیونی اهل بریتانیا بود. اولین شغل او به عنوان کارآموز دوربین بردار استودیویی در شبکهٔ گرنادا تلویژن بود. او به زودی به یکی از اعضای تیم زبدهٔ این شبکه تبدیل شد؛ فردی قوی و ماهر که می توانست دوربین های عظیم را در برنامه های زندهٔ موسیقی هدایت کند. او بعدها آموزش های بیشتری برای کارگردانی درام ها و مستندها دید و در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ روی مجموعه های "خیابان کورونیشن" و "دادگاه جزا" کار کرد. او سپس مجموعهٔ «سرنوشت دالک ها» از سریال "دکتر هو" را در سال ۱۹۷۹ برای بی بی سی کارگردانی کرد، و همچنین قسمت هایی از مجموعه های «"دی بیل"» و "مرکز پزشکی" را نیز در کارنامه دارد. در سال ۱۹۸۸، کارگردانی مجموعهٔ "ترفند، طرح ریزی، رویارویی" را به طور مشترک با پاتریک لاو انجام داد. در سال ۲۰۰۷ نیز قسمت «هوای طوفانی» از مجموعهٔ "حادثه" را کارگردانی کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خطاهای نرم افزاری"، "پوآرو"، "ماجراهای شرلوک هلمز"، "تلفات"، "ترفند، طرح ریزی، رویارویی"، "دکتر هو"، "دادگاه جزا" و "خیابان کورونیشن" اشاره نمود.
جان هاولت (؛ – ) نویسنده و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ترفند، طرح ریزی، رویارویی" و "اگر..." اشاره نمود.
پورشه جونیور () یک تراکتور سایز کوچک ساخت پورشه است که از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۳ تولید شده است. این تراکتور مجهز به یک پیشرانه دیزلی تک سیلندر ۱۴ اسب بخاری هواخنک است.
رابرت جی کمپ (۲۲ دسامبر ۱۹۲۸–۱۳ دسامبر ۱۹۸۸) نقاش کانادایی متولد تورنتو، انتاریو بود. تحصیلات. کمپ آموزش هنر خود را در مؤسسه فنی و حرفه ای شمال در تورنتو آغاز کرد و در سال ۱۹۴۶ فارغ التحصیل شد. وی سپس در مدرسه هنرهای زیبا بنف در سال ۱۹۴۷ تحصیل کرد. پس از اتمام کار، کمپ برای کار در استودیوهای هنری Taber و Dulmage و Feheley در تورنتو رفت. وی تحصیلات خود را در زمینه هنر با مکاتبه در دوره مشهور هنرمندان در وستپورت، کانتیکت ادامه داد و از نورمن راکول بازخورد گرفت. حرفه. کمپ در ۱۹۵۴ مدیر هنری در تبلیغات Hayhurst در تورنتو شد. در سال ۱۹۶۱، او با الهام از دیوید سی بیکر، هنرمندی در نیوهمپشایر، به یک هنرمند مستقل تبدیل شد. او به یک کلبه چوبی در پایین کوه آبی در انتاریو نقل مکان کرد و شروع به فروش نقاشی از گالری متصل به کلبه خانه کرد. کمپ ۱۲ نمایشگاه داشت. نقاشی های او ۵ جایزه کسب کرده است و می توان آنها را در مجموعه های گالری یادبود تام تامسون در اوون ساوند، انتاریو و پرنسس آن از خانواده سلطنتی انگلیس یافت. علاوه بر ۲ کتاب خود منتشر شده بنیاد هنری کوه کوه آبی «مکان ها و چهره ها» (۱۹۷۲) و «جذابیت های کشور» (۱۹۷۶) ۲۵ سال
گذشته از آثار این هنرمند با عنوان «نقاشی ها و نقاشی های روستایی انتاریو» رابرت جی کمپ (۱۹۸۳) منتشر کرد. در سال ۱۹۹۰، به دنبال درگذشت وی از بیماری کلیوی، بنیاد هنری کوهستان آبی یک صندوق اعتماد برای جایزه سالانه هنری رابرت جی کمپ برای ایجاد شناخت و تشویق هنرمندان در خلیج جنوبی گرجستان، منطقه انتاریو ایجاد کرد. دریافت کننده ۵۰۰۰ دلار برای یک پیشنهاد پروژه که به نفع جامعه است دریافت می کند. کمپ در سال ۱۹۶۶ با باربارا فلکسمن ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام های کریستوفر (۱۹۶۷) و گوردون (۱۹۷۰) شد. گوردون عضو مجموعه هنرمندان کانادایی، Drawnonward است. کریستوفر یک معلم تجارت در دبیرستان ریچموند هیل در ریچموند هیل ، انتاریو است.
سارا براون (۱۷ دسامبر ۱۸۶۳–۲۲ آوریل ۱۹۵۵) یک تاجر شیلیایی متولد لتونی بود که به یکی از کارفرمایان اصلی در پاتاگونیا تبدیل شد. این خانواده پس از مهاجرت با خانواده اش از امپراتوری روسیه برای فرار از آزار و شکنجه به دلیل میراث یهودی، در اروپا گشت و سپس در آرژانتین و پاراگوئه به دنبال کار خود گشتند، قبل از اینکه در سال ۱۸۷۴ به ماگالان، معروف به پونتا آرناس، مهاجرت کنند. براون که در سیستم مدارس دولتی تحصیل کرده بود، به زودی به پدرش پیوست تا به اداره انبار دریایی خوزه نوگیرا، رئیس حمل و نقل دریایی پرتغالی که در سال ۱۸۸۷ با او ازدواج کرد، کمک کند. این دو برای ساختن یک امپراتوری تجاری با هم همکاری کردند. هنگامی که نوگیرا در سال ۱۸۹۳ درگذشت، براون اجاره های خود را به زمین گرفت تا در تیره دل فوگو فرود آید و منافع تجاری، صنعتی و حمل و نقل وی را تحت کنترل خود در بیاورد. وی همچنین یک خانه بازرگانی واردات و گروهی از انبارها تأسیس کرد و یکی از اولین زنانی بود که در این منطقه تجارت می کرد. وی با کمک برادرش، مائوریسیو براون، در اوت انجمن سوسیه داد اکسپلوتادورا د تیره دل فوگو (انجمن بهره برداری از تیره دل فوگو) را تأسیس کرد. د
ر سال ۱۸۹۳ به کار پرورش گوسفند پرداخت. آنها از طریق روابط خانوادگی و تجارت هوشمندانه یک شرکت انحصاری ایجاد کردند که پرورش گوسفند را در منطقه کنترل می کرد و به طور قابل توجهی بر توسعه جنوب شیلی تأثیر می گذاشت. براون که در بسیاری از کارهای خیرخواهانه شرکت داشت، به خاطر خیرخواهی اش جشن گرفته شد. بعداً بورس تحصیلی تاریخ خانواده براون و شرکای تجاری آنها در خانواده مندز در نسل کشی مردم سلک نام را کشف کرد. عمارت وی به عنوان یک موزه در پونتا آرناس حفظ شده است و بنیاد سارا براون که در هنگام مرگ وی تأسیس شد، بودجه بورس تحصیلی را برای تحصیلات عالی به دانشجویان ارائه می دهد. اوایل زندگی. سارا براون در ۱۷ دسامبر ۱۸۶۲ در تالسی، در کورلند (لتونی فعلی) در امپراتوری روسیه از سوفیا همبرگر و الیاس براون متولد شد. وی از بین هفت خواهر و برادر بزرگترین فرد بود: موریسیو، اسکار، آنا، فانی، مایر و خوان. پدرش قلع کاری و خانواده از میراث یهودی بودند. به دلل تهدید آزار و اذیت یهودیان در قلمروی اسکان، خانواده در خارج از کشور نقل مکان کرد، برای اولین بار تور اروپا و سپس در حل و فصل بوئنوس آیرس، آرژانتین، در سال ۱۸۲۷ در سفر پاراگوئه و آرژا
نتین به دنبال کار بودند. در آن زمان، گیلرمو بلست گانا، یک دیپلمات شیلیایی، به دنبال جذب نیروهایی برای نقل مکان در منطقه ماگالانز کشورش بود. خانواده براون توافق کردند که در سال ۱۸۷۴ به ماگالان، که اکنون به پونتا آرناس معروف است، سفر کنند. آنها با پیوستن به ۴۶ مهاجر دیگر، در فوریه همان سال، زمانی که براون ۱۲ ساله بود، وارد این کشور شدند. حرفه. در آغاز کار. براون که در مدرسه دولتی در ماگالان تحصیل کرد، به والدینش کمک کرد تا خواهر و برادر کوچکترش را تربیت کنند. هنگامی که خانواده در جامعه شهر ادغام شدند، آنها با خوزه نوگیرا، بزرگ کشتی حمل و نقل پرتغالی دیدار کردند. پدر براون اعتماد نوگیره را جلب کرد و برای نظارت بر انبار نیروی دریایی وی استخدام شد و سارا در اداره انبار به پدرش کمک کرد. در اواسط دهه ۱۸۸۰، نوگیرا به یکی از ثروتمندترین تاجران منطقه تبدیل شد و از براون خواستگاری کرد. این زوج در سال ۱۸۸۷ ازدواج کردند، زمانی که نوگویرا ۴۲ ساله و سارا ۲۴ ساله بود. نوگویرا به همراه همسرش و خانواده اش قصد داشت در مناطق جنوبی برای ایجاد سرمایه از فرصت های کشاورزی مشاغل ایجاد کند، اما قبل از تحقق کامل آن درگذشت. براون به طور
فعال در مشاغل Braun Nogueira مشغول بود، و مشاوره و دیدگاه خود را به همسرش ارائه می داد. در آوریل ۱۸۸۹، نوگیرا توانست اجاره زمین فوگیز را از دولت تأمین کند و هفت ماه بعد، برادر همسرش موریسیو براون اجاره کرد. سال بعد نوگیرا به همراه براون اجاره بیست ساله برای زمین اضافی از دولت رئیس جمهور خوزه مانوئل بالماچدا با این شرط که یک انجمن تجاری شیلی برای اجرای پروژه تأسیس کرد، به دست آورد. در مجموع، این اجاره ها به نوگیرا و نزدیکان وی امکان کنترل یک سوم از زمین موجود در Tierra del Fuego را داد. برای پاسخگویی به شرکت شیلیایی بودن شرکت (همان طور که در آن زمان نه نوگیرا و نه براون نبودند) نوگیرا توافق کرد که یک سوم حقوق اجاره خود را به رامون سرانو مونتانر بفروشد. نوگیرا پیش از آنکه بتواند ادغام اتحادیه سوسیه داد اکسپلوتادورا د تیرا دل فوگو (جامعه بهره برداری از تیره دل فوگو) برادران مائوریسیو و اسکار، «تبدیل شدن به اولین زن تاجر در تاریخ ماگالان». انجمن بهره برداری از تیرا دل فوگو. براون که به جز علاقه سرانو به املاک شوهرش ارث برده بود، برای مشاوره در مورد چگونگی تسویه بدهی با سررانو به برادرش مائوریسیو مراجعه کرد. سران
و پس از مذاکره ای دشوار بین این دو نفر، به جای اجاره، قبول کرد که صد سهام سهام شرکت را بپذیرد. این شرکت در تاریخ . سهامداران عمده براون، برادرش مائوریسیو و بقیه خانواده آنها بودند. خوان بلانچارد، شریک شرکت Braun &amp; Blanchard ; و پیتر اچ مک کللند، رئیس شرکت دانکن، فاکس و شرکت آموزشی ویبولیتین این گروه تقریباً نیمی از سهام شرکت را کنترل می کرد. مانده سهام، به منظور اطمینان از اکثریت سرمایه گذاران شیلیایی، متعلق به افراد مختلفی از مگالان و والپارایسو بود. در ابتدا این شرکت به کار گوسفندی، و حراج دام و زمین مشغول بود. علاوه بر اجاره زمین در پاتاگونیا، براون سایر منافع تجاری، صنعتی و حمل و نقل نوگیرا را به ارث برد و یک خانه بازرگانی واردات و گروهی از انبارها تأسیس کرد. یک شرکت دام سازی ایجاد کرد و واردات گوسفند را آغاز کرد. در ابتدا، این تجارت همچنین مدیران خارجی و مناقصه های گوسفند و همچنین فن آوری صنعتی را برای تجهیز مزرعه برای قیچی و پردازش پشم به ارمغان آورد. با رشد شرکت، کارگران محلی آموزش دیدند تا بسیاری از مناصب شرکت را به عهده بگیرند. شهرت جامعه بهره برداری برای تأمین هزینه های کارگران، که شامل اجازه کا
رگران برای خرید مواد غذایی اعتباری تا استخدام فصلی بعدی بود، این تجارت را به یک کارفرمای محبوب تبدیل کرد. توسعه جامعه صنعت گوسفند در پاتاگونیا باعث آوارگی ساکنان اصلی آن سرزمین ها شد. ساختن حصارها موانعی را برای زندگی عشایری مردم سلکنام ایجاد کرد و گله های گوسفند منبع اصلی غذایی آنها، گواناکو را آواره کرد. آنها که با گرسنگی روبرو شده بودند، شروع به سرقت احشام کردند. انجمن بهره برداری از دولت شیلی درخواست و اجازه گرفت تا جمعیت بومی را از منطقه خارج کند. خوزه منندز، یکی از سهامداران شرکت، و پدر زن مائوریسیو، دستورات نابودی سلک نام را صادر کردند. در سال ۱۸۹۵، براون نوما مایر، معمار فرانسوی را استخدام کرد تا برای او در 716 Muñoz Gamero Plaza، در Magallanes، عمارتی بسازد. در سال ۱۹۰۱، براون با لئونسیو والنزوئلا کرسپو، دریادار عقب نیروی دریایی شیلی و عضو هیئت مدیره انجمن بهره برداری ازدواج کرد. این ازدواج موفقیت آمیز نبود و در سال ۱۹۲۹ لغو شد. در سال ۱۹۰۵، جامعه بهره برداری به قلمرو همسایه در پاتاگونیا آرژانتین گسترش یافت. از طریق یک سری مذاکرات و خرید سرمایه گذاران کوچکتر در منطقه، تا سال ۱۹۱۰، براون و شرکایش حدود
زمین را کنترل کردند. گسترش به آرژانتین باعث شد تا براون "در سال ۱۹۱۴ مؤسسه Sociedad Anónima Ganadera y Comercial Sara Braun" (شرکت بازرگانی دام و سارا براون) را تأسیس کند. این انجمن به مدیریت "Estancia Pecket Harbour" (ایستگاه بندر Pecket) اختصاص داشت. در قرن بیست و یکم، کمیسیون حقیقت تاریخی در سال ۲۰۰۸ و بورس تحصیلی مرتبط، دخالت خانواده های براون و منندز را در نسل کشی مردم سلکانام کشف کرد و اعتبار قابل ستایش آنها را زیر سؤال برد. کار بشردوستانه و خیرخواهانه. با وقایع انقلاب روسیه و جنگ جهانی اول، یک جنبش مترقی جدید بین المللی منجر به تمرکز کمتری بر گسترش تجارت و توجه بیشتر به مسائل اجتماعی، از جمله کیفیت زندگی کارگران شد. انجمن بهره برداری شروع به تهیه مسکن کرد، که در برخی موارد کارگران را قادر به زندگی در کنار خانواده های خود می کردند و برای تأمین سلامت نیروی کار و گرم شدن خانه هایشان کمک های غذایی و چوبی تهیه می کردند. براون درگیر کارهای خیریه مختلفی از جمله "Asilo de Huérfanos de Punta Arenas" (پناهگاه یتیم Punta Arenas)، صلیب سرخ شیلی، "Gota de Leche" (قطره شیر)، "Liga de las Damas Católicas ،" (لیگ کات
ولیک ها) شد. خانمها)، و "Sociedad de dolores de beneficencia" (انجمن خیریه غمها). او همچنین حامی شرکت آتش نشانان ششم بود، زمینی را برای ساخت چندین مدرسه اهدا کرد و اهداکننده رواق در ورودی قبرستان Punta Arenas بود. در ، براون یک شهروند طبیعی شیلی شد و به وینا دل مار[./Sara_Braun#cite_note-FOOTNOTERegional_Museum_of_Magallanes2019d-9 [7]] نقل مکان کرد، جایی که در خیابان ولوارز زندگی می کرد. به رسمیت شناختن خیرخواهی براون، در سال ۱۹۳۶ وزارت آموزش عمومی به "احترام وی Liceo de Niñas de Punta Arenas" (لیسانس دختران Punta Arenas) را تغییر نام داد. دولت پیش از این مدرسه تجاری متصل به "Colegio María Auxiliadora" را به نام وی در سال ۱۹۱۹ تغییر نام داده بود. وی در سال ۱۹۴۵ توسط شهر پونتا آرناس به عنوان "Benefactora Pública" (خیرخواه عمومی) آخرین حضور عمومی وی در Punta Arenas در سال ۱۹۴۸ بود، زمانی که وی ساختمانی برای صلیب سرخ به این شهر اهدا کرد. در آن زمان، او بیمار بود و برادرش مائوریسیو مجبور شد سخنرانی کند. در سالهای آخر زندگی، براون توسط خواهرزاده اش، فانی گازیتا، دختر فانی براون و آبراهام گازیتشا بریبا مراقبت می ش
د. پدرو پوکلپوویچ، یک سیاستمدار لیبرال که با خواهرزاده براون، دوریس ازدواج کرده بود، در آخرین سالهای زندگی خود امور مالی خود را اداره می کرد. مرگ. براون در ۲۲ آوریل ۱۹۵۵ در خانه خود در ویچا دل مار درگذشت در قربستان پونتا آرناس، که به طور رسمی به نام "شهرداری سمنترا Cementerio" شناخته می شود، به خاک سپرده شد. از آنجا که او فرزندی نداشت، املاک خود را به برادرش خوان براون و خواهرزاده ها و خواهرزاده های خود وصیت کرد. خواهرزاده اش، فانی گازیتا، که در پایان زندگی از او مراقبت می کرد، مجری املاک شد، خانه ای در خیابان onlvarez را با تمام محتویاتش به ارث برد و متهم به ایجاد بنیادی با نام او برای ارائه موارد بالاتر شد. بورس تحصیلی دانش آموزان.
بیگ بود ۷۴۷ یک تراکتور مزرعه بزرگ و سفارشی است که در هور، مونتانا ایالات متحده، در سال ۱۹۷۷ ساخته شده است. موتور آن ۱۱۰۰ اسب بخار قدرت دارد. این تراکتور «بزرگترین تراکتور مزرعه جهان» معرفی شده است. بسته به پارامتر، این تراکتور تقریباً دو برابر اندازه بسیاری از بزرگترین تراکتورهای تولیدی در جهان است.
فهرستی از بازیکنان تیم های حاضر در رقابت های جام ملت های اروپا ۱۹۹۲، که در انگلستان برگزار می شود، در این صفحه آمده است. مسابقات در روز ۸ ژوئن آغاز شده و پایان آن برای ۳۰ ژوئن ۱۹۹۲ خاتمه یافت. هر تیم می بایست ۲۰ بازیکن که دو تا از آن ها دروازه بان هستند، تا ۱ ژوئن معرفی می کرد. اگر یکی از بازیکنان به شدت مجروح می شد، تیمش می توانست برای پیش گیری از حضور این بازیکن مصدوم در یورو، تا پیش از شروع مسابقات او را با یک بازیکن دیگر جایگزین می کرد. گروه A. دانمارک. سرمربی: ریچارد مولر نیلسن انگلستان. سرمربی: گراهام تیلور فرانسه. سرمربی: میشل پلاتینی سوئد. سرمربی: Tommy Svensson گروه B. شوروی. سرمربی: آناتولی بیشووتس Caps include those won for the Soviet Union national team. آلمان. سرمربی: برتی فوگتس هلند. سرمربی: رینوس میشل اسکاتلند. سرمربی: Andy Roxburgh
آن فیلیپا پیرس (زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۲۰ – درگذشته ۲۱ دسامبر ۲۰۰۶) نویسنده انگلیسی کتاب های ادبیات داستانی کودکان بود. معروف ترین کار او رمان فانتزی "باغ نیمه شب تام" بود که در سال ۱۹۵۸ موفق به کسب مدال کارنگی از انجمن کتابخانه شد. این کتاب به عنوان کتاب برجسته کودک تحسین شد و برای چهار سال پیاپی به عنوان کتاب سال کودک شناخته شد. فیلیپا پیرس جوان ترین بچه یک تاجر آرد ذرت به نام ارنست الکساندر پیرس و همسرش گرترود آلیس بود که در روستای گریت شلفورد زندگی می کردند. پیرس در سال ۱۹۶۲ با مارتین کریستی ازدواج کرد. آنها یک دختر داشتند که خودش نویسنده کودک شد و با عنوان سالی کریستی می نوشت. مارتین کریستی، که هرگز به طور کامل ازرنج هایش به عنوان یک اسیر جنگی ژاپنی بهبود نیافته بود، در سال ۱۹۶۴ درگذشت. فیلیپا پیرس از سال ۱۹۷۳ تا زمان مرگش از عوارض سکته در سال ۲۰۰۶، بار دیگر در گریت شلفورد، که کودکی اش را در آن جا گذرانده بود زندگی کرد.
السد (به عربی: السد) یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در دوحه (شهرداری) واقع شده است. السد ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد. معنی لغوی. گیاهی که به صورت محلی «السد» شناخته می شود که به خاطر رونق در بخش شرقی قطر، به ویژه در ساحل، مشهور است، این منطقه به این نام نامیده شد.
فهرستی از بازیکنان تیم های حاضر در رقابت های جام ملت های اروپا ۱۹۸۸، که در انگلستان برگزار می شود، در این صفحه آمده است. مسابقات در روز ۸ ژوئن آغاز شده و پایان آن برای ۳۰ ژوئن ۱۹۸۸ خاتمه یافت. هر تیم می بایست ۲۰ بازیکن که دو تا از آن ها دروازه بان هستند، تا ۱ ژوئن معرفی می کرد. اگر یکی از بازیکنان به شدت مجروح می شد، تیمش می توانست برای پیش گیری از حضور این بازیکن مصدوم در یورو، تا پیش از شروع مسابقات او را با یک بازیکن دیگر جایگزین می کرد. گروه A. دانمارک. سرمربی: سپ پیونتک ایتالیا. سرمربی: آزلیو ویچینی اسپانیا. سرمربی: میگل مونیوز آلمان غربی. سرمربی: فرانتس بکن باوئر گروه B. انگلستان. سرمربی: بابی رابسون هلند. سرمربی: رینوس میشل جمهوری ایرلند. سرمربی: جک چارلتون شوروی. سرمربی: والری لوبانوفسکی
شبیر مارکیگی (, – ) سیاستمدار، و استاد اهل اسپانیا بود. وی از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۴ عضو پارلمان باسک بود و بین سالهای ۱۹۹۵ و ۲۰۰۰ به عنوان نماینده دادگستری از سرزمین باسک، خدمت می کرد. مارکیگی یکشنبه، ۲۸ مارس ۲۰۲۱ در آگادولس درگذشت.
تمساح کویینکانا یک سرده منقرض شده از تمساح سانان که از ۲۴ میلیون سال پیش تا ۴۰٬۰۰۰ در استرالیا زیست می کرده است. بیشترین آثار یافت شده مربوط به ایالات کوئینزلند و قلمرو شمالی است. دیرینه شناسان بر این باورند که این تمساح شکارچی رأس هرم غذایی در دوران پلیستوسن بوده است. این تمساح از ماهی، پرندگان، خزندگان دیگر و گونه های بزرگ پستانداران استرالیا مانند وامبت های غول پیکر و درازپایان بزرگ تغذیه می کرده است. گفته می شود که کویینکانا دارای پاهای بلندی است و همچنین دندان های زیفودنت (بعداً فشرده، عمود شده و دندانه دار) است. جنس با ترکیب دندان های زیفودونت و پوزه گسترده قابل تشخیص است. همچنین دارای ساختار منحصر به فرد آلوئولار (سوکت دندان) و روند کوتاه کام پالاتین قدامی (استخوان بالای دهان) است. کویینکانا طول ۳ متر (۱۰ فوت) تا ۹ متر (۳۰ فوت) برآورد شده و وزن آن حدود ۲۰۰ کیلوگرم (۴۴۰ پوند) است. با این حال، این تخمین ها بر اساس نمونه های پراکنده و ابعاد جنس های مرتبط است زیرا هیچ نمونه کاملی از کویینکانا یافت نشده است. کویینکانا در اصل به دلیل خصوصیات بدنی منحصر به فرد، در طبقه ۱۹۸۱ بدون طبقه بندی بیشتر به خانواده Cro