Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جمعیت شناسی. با توجه به آمارگیری سال ۲۰۱۱، ۸۶٬۲۸٪ کروات ها کاتولیک هستند در حالی که ارتدکس ها ۴٬۴۴٪، مسلمان ها ۱٬۴۷٪ و پروتستان ها ۰٬۳۴٪ جمعیت را تشکیل می دهند. ۳٬۸۱٪ کروات ها بی دین و خداناباور هستند، ۰٬۷۶٪ آگنوستیک و ۲٬۱۷٪ دین خود را اعلام نکردند. در نظرسنجی یوروستت در سال ۲۰۰۵، ۶۷٪ از جمعیت کرواسی پاسخ دادند که «به خدا باور دارند.» در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۹، ۷۰٪ از داوطلبان به پرسش «آیا دین بخش مهمی از زندگی شماست؟» پاسخ بله دادند. با این وجود، تنها ۲۴٪ جمعیت گفتند که به طور معمول در مراسم های مذهبی شرکت می کنند.
هوا فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی گودو دانوآ است. در این فیلم بازیگرانی همچون تابو، شهباز خان، ماکش تیواری و هانیسکا موتوانی ایفای نقش کرده اند.
مادر و پسر () یک فیلم ناطق پیشا-کد آمریکایی به کارگردانی جان پی. مک کارتی و با بازی هنرپیشه کهنه کار سینما، کلارا کیمبل یانگ، محصول سال ۱۹۳۱ است. این فیلم توسط استودیوی مونوگرام پیکچرز توزیع شد.
محسن میهن دوست ( – ۱۳ شهریور ۱۴۰۱) نویسنده، پژوهشگر، اسطوره شناس، مردم شناس، شاعر، و اندیشمند ایرانی بود. میهن دوست، مقالات و کتاب های زیادی در زمینه های فرهنگ عامه، اسطوره شناسی و مردم شناسی نوشته بود.
رابرت جِی میرس فیزیکدان و مهندس انگلیسی است. در دهه ۱۹۸۰ دکتر میرس اختراع تقویت کننده فیبر آلایش شده با اربیوم (EDFA) را با کمک اعضای گروه تحقیقاتی اپتوالکترونیک به رهبری اَلِک گامبیلینگ و دیوید پِین اختراع و به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۰۱ او اتومرا را تأسیس کرد و به عنوان CTO رهبری اختراع و توسعه فناوری میرس سیلیکون (MST)، روشی برای بهبود تحرک و سایر ویژگی های ادوات نیم رسانا را بر عهده داشت. میرس بیش از ۲۵۰ نشریه و ثبت اختراع را تألیف یا مشارکت داشته است، و هم-مخترع 46 امتیاز ثبت اختراع در ایالات متحده است. او عضو برجسته کالج پمبروک، کمبریج است.
مدرسه المستنصریه () مدرسه قدیمی است که در زمان دولت و حکومت عباسیان در بغداد در سال ۱۲۳۳ به دست خلیفه مستنصر عباسی ساخته و تأسیس شده است، این مدرسه در قدیم مرکز علمی و ادبی مهمی بوده است، این مدرسه در سمت الرصافه در بغداد واقع شده است. معماری. مدرسه المستنصریه در یک زمین به مساحت ۴۸۳۶ مترمربع که بر دجله مشرف می باشد و درکنار دارالخلافه و قصر آن و همچنین در نزدیکی مدرسه النظامیه در بغداد ساخته شده است، در وسط این مدرسه ساعت مدرسه المستنصریه قرار دارد، این ساعت عجیب، بیانگر پیشرفت علم در نزد عرب در آن برهه از زمان می باشد، این ساعت زمان های نماز را در طول بیست و چهار ساعت اعلام می کند. این مدرسه دو طبقه می باشد که در این دو طبقه ۱۰۰ اتاق کوچک و بزرگ به علاوه تعداد زیادی ایوان و سالن بزرگ قرار دارد. کتابخانه. کتابخانه مدرسه دارای تعداد زیادی کتاب های نفیس و کمیاب بوده که تعداد آنها بالغ بر ۴۵۰ هزار جلد می باشد و به عنوان یک مرجع در اختیار دانشجویان قرار داشته است. کما اینکه بسیاری از علما و دانشمندان در طول دو قرن به این کتابخانه تردد داشتند و از گنجینه های علمی و ادبی این کتابخانه فیض و سود بردند. خلیفه عباسی ت
عداد ۸۰ هزار جلد از نفیس ترین کتاب ها را در زمینه های مختلف علمی و ادبی و در رسته های مختلف به این کتابخانه منتقل کرد. چگونگی گزینش دانشجو. این مدرسه از مدرسه های مختلف که هر کدام خودشان دارای شهرت بالایی در تدریس در شهرهای عراق و دیگر کشورهای اسلامی مانند اندلس، مصر، قونیه، سرزمین شام، اصفهان و خراسان بودند دانشجو می پذیرفت. نحوه تدریس. در این مدرسه به تدریس علوم مختلف تقلیدی و عقلی به صورت کم سابقه ای در آن برهه از زمان عنایت و توجه شد، مدت تدریس در این مدرسه ده سال بود که شامل فراگیری قرآن، سنت پیامبر، آیین ها و روش های فقهی، نحو و دستور زبان عربی، علم واجبات، زهد و پارسایی، منافع حیوانات، فلسفه، ریاضیات، داروشناسی، پزشکی و علم بهداشت بوده است. مدرسه المستنصریه اولین دانشگاه اسلامی است که در آن واحد، هر ۴ مذهب اهل تسنن یعنی حنفی، شافعی، مالکی و حنبلی به طور همزمان آموزش داده می شدند، در صورتی که مدارس و حوزه های علمی قدیمی تر هر کدام فقط به آموزش یکی از این مذاهب اختصاص داشت. بعد از اتمام تحصیلات به فارغ التحصیلان گواهینامه فارغ التحصیلی اعطا می شد که بتواند با این گواهینامه در دوایر دولتی در آن زمان استخد
ام گردد. مدیریت مدرسه المستنصریه از بین بلند مرتبه ترین کارمندان دولت برگزیده می شد که تعداد زیادی معاون و دستیار داشت که به او در مدیریت مدرسه کمک می کردند، در پیشاپیش این دستیاران و معاونین می توان منصب ناظم و ناظر را یادآوری نمود، ناظم و ناظر مدرسه کارش نظارت مالی، بازرس مالی و حسابداری بود و امور صندوق مالی را کنترل می کرد، علاوه براین تعداد زیادی کارگر و خدمتکار در مدرسه کار می کردند که کارشان انجام کارهای معلمان و مدرسان و دانشجویان بود. اولین مدیر در مدرسه المستنصریه عبدالرحمن التکریتی بود که در نهم رجب سال ۶۳۱ هجری قمری برابر با ۱۲۳۳ میلادی این مسئولیت را عهده دار شده است. این مدرسه به مدت چهار قرن بعد از تاسیسش از سال ۶۳۱ هجری قمری برابر با ۱۲۳۳ میلادی تا سال ۱۰۴۸ هجری قمری برابر با ۱۶۳۸ میلادی دایر بود و به تعلیم دانشجویان می پرداخت، فقط در این مدت در چند مدت کوتاه تحصیل علم در این دانشگاه دچار اختلال شد که اولین آن در زمان حمله مغول ها در سال ۶۵۶ هجری قمری برابر با ۱۲۵۸ میلادی به بغداد بود که باعث شد برای مدت کوتاهی تدریس در این دانشگاه تعطیل گردد ولی بعد از مدت کوتاهی مجددا مدرسه المستنصریه بازگشا
یی شد و بهمان سیاق سابق به تعلیم دانشجویان به مدت یک قرن و نیم بعد از سقوط بغداد بلا انقطاع ادامه یافت.
دین نیلوفر سفید () یک جنبش مذهبی و سیاسی تلفیقِ گرایانه است که ظهور قریب الوقوع «پادشاه نور» (明王)، یعنی بودا میتریا آینده را پیش بینی می کند.
بازی ویدئویی قسمتی یک بازی ویدئویی با طول روایت کوتاه تر است که بصورت قسمت در مجموعه ای پیوسته و بزرگتر منتشر می شود. بازی های قسمتی با بازی های ویدئویی معمولی تفاوت دارند زیرا اغلب محتوای کمتر دارند اما به طور مکرر توسعه می یابند. ممکن است مجموعه بازی های قسمتی پیوستگی داشته یا نداشته باشد، اما همیشه فضا و محیط، پیکربندی، شخصیت ها، سبک، یا درون مایه را حفظ می کند. از زمان ظهور سیستم های توزیع دیجیتال، تولید قسمتی بازی ها در بین توسعه دهندگان بازی های ویدئویی رواج یافت، که می تواند توزیع را بسیار کاهش داده ولی ساخت قسمت ها را از نظر مالی مقرون به صرفه کند. از طرف دیگر، می توان از آن برای توصیف روایت بازی استفاده کرد. نمونه هایی از بازی های ویدیویی قسمتی شامل اکثر بازی های استودیو تل تیل گیمز، "آلن ویک"، '، "لایف ایز استرنج"، '، '، ' (و "").
جنگ های اشکانیان و یونانی باختری ها، به سلسله نبردهایی که در نتیجه حمله مهرداد یکم اشکانی به پادشاهی یونانی باختری در سال ۱۵۰ پیش از میلاد به وقوع پیوست اشاره دارد، این نبردها با پیروزی اشکانیان به پایان رسید. این مجموعه جنگ ها پادشاهی یونانی باختری را بسیار تضعیف و در معرض حملات عشایر و شورش های داخلی قرار داد و در نهایت منجر به ظهور شاهنشاهی کوشان شد.
لیگ فوتبال کانادایی () لیگ حرفه ای فوتبال کانادایی در کانادا است. این لیگ در سال ۱۹۵۸ تاسیس شده و هم اکنون دارای ۹ تیم می باشد. ادمونتون الکس با ۱۱ قهرمانی پرافتخارترین تیم این مسابقات است.
فن دیسک یا دیسک طرفداران (که گاهی اوقات به اختصار FD نامیده می شود) یک بسته محتوای اضافی است که معمولاً توسط یک شرکت بازی سازی پس از موفقیت یکی از عناوین اش آن را منتشر می کند. محتویات فن دیسک متفاوت است اما اغلب شامل تصاویر جدید، موسیقی، بازی های کوچک و اطلاعات متفرقه مربوط به بازی اصلی است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;39054925&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-05-04T07:13:35Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;M.82a.m&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* growthexperiments-addlink-summary-summary:3|0|0 */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;39447364&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ۲۶ کمیسر باکو ()اعضای بلشویک و انقلابیون سوسیالیست چپ کمون باکو بودند. این کمون در شهر باکو تأسیس شد ، که در آن زمان پایتخت جمهوری دموکراتیک آذربایجان بود و اکنون پایتخت جمهوری آذربایجان است. این کمون ، به رهبری استپان شاهومیان ، تا ۲۶ ژوئیه ۱۹۱۸ وجود داشت پس از سرنگونی کمون باکو ، کمیسرهای باکو تلاش کردند تا باکو را ترک کنند اما دستگیر و زندانی شدند. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۱۸ سربازان ارتش سرخ وارد زندان آنها شدند و کمیسارها را آزاد کردند. آنها سپس سوار یک کشتی عازم کراسنوودسک شدند جایی که توسط مقامات محلی فوراً دستگیر شدند و در شب ۲۰ سپتامبر ۱۹۱۸ توسط سربازان کمیته عشق آباد اعدام شدند. کمون باکو. کمون ب
اکو از ۱۳ آوریل تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۱۸ ادامه یافت.کمون باکو پس از رویارویی خونین با جمعیت مسلمان شهر ، که به روزهای مارس در باکو معروف است ، به قدرت رسید. در طول عمر مختصر خود ، کمون با مشکلات متعددی روبرو شد: از کمبود غذا و منابع تا تهدید ارتش قوی امپراتوری عثمانی که می خواست به باکو حمله کند. با وجود شرایط سخت ، کمون اصلاحات اجتماعی متعددی ، مانند ملی شدن صنعت نفت انجام داد .در توصیف ایشان آمده است که: ۲۵ آوریل ۱۹۱۸ ، در جلسه شورای باکو ، شورای کمیسارهای خلق باکو تشکیل شد که متشکل از بلشویک ها و انقلابیون چپ بود. بلشویک ها وارد شورای کمیسارهای خلق باکو شدند: استپان شومیان (رئیس شورای کمیسارهای خلق و کمیسر خلق در امور خارجه) ، پروکوپیوس ژاپاریدزه (کمیسر خلق در امور داخلی) ، یاکوف زوین (کمیسر کار مردم) ، مشادی عزیزبکوف ( کمیسر استانی) ، گریگوری کورگانف (کمیسر خلق درامور نظامی و دریایی) ، نریمان نریمانوف (کمیسر خلق در اقتصاد شهرداری) ، ایوان فیولتف (کمیسر خلق در اقتصاد ملی) کارینیان (کمیسر مردمی دادگستری) میر حسن وزیروف (کمیسر خلق کشاورزی)سوخارتسف (کمیسر مردمی راه آهن ، حمل و نقل دریایی ، پست و تلگراف). و رئیس چکا ب
رای مبارزه با ضد انقلاب تحت رهبری باکسونارکوم ساهک تر گابریلیان و کولسنیکووا کمیسر خلق در امور آوزشی اعضاء شورا بودند. در ۵ژوئن ۱۹۱۸ ارتش سرخ باکو حمله نیروهای عثمانی را دفع کرد ، اما بعداً حمله ای ناموفق به گنجه ، مقر ارتش اسلام عثمانی انجام داد و مجبور شد به باکو عقب نشینی کند.در این مرحله ، داشناک ها و منشویک ها مذاکره با ژنرال دانسترویل ، فرمانده نیروهای انگلیسی در ایران را آغاز کردند و نیروهای او را به باکو دعوت کردند تا از شهر در برابر حمله قریب الوقوع عثمانی دفاع کنند. بلشویک ها و متحدان چپ آنها با این طرح مخالفت کردند ، اما در ۲۵ ژوئیه اکثریت شورا به دعوت از انگلیسی ها رای دادند و بلشویک ها از شورا استعفا دادند.اعضاء کمون باکو به دلیل مشارکت در تشکیلات نظامی غیرقانونی و سرقت نظامی به ویژه در جنایات روزهای مارس زندانی شدند و دیکتاتوری مرکزی خزر جایگزین آن شد. برخلاف آنچه در بسیاری از مناطق روسیه اتفاق افتاد بلشویک های باکو چندان سختگیر نبودند و چکا در باکو تنها دو نفر را اعدام کرد. اعدام ها. پس از سقوط باکو رهبران بلشویک و برخی نیروهای وفادار سعی کردند خود را به آستراخان ، تنها بندر خزر که هنوز در دست
بلشویک ها بود، برسانند. اما کشتی آنها توسط شناورهای نظامی ناوگان دریای خزر رهگیری شد و پس از یک ساعت بمباران در وسط دریا تسلیم شدند و به باکو بازگشتند. اکثر شبه نظامیان بلشویک دستگیر شده و در زندان ماندند تا اینکه پس از سقوط باکو به دست ترکان ، یک واحد کماندویی به رهبری آناستاس میکویان آنها را از زندان آزاد کرد. شاهامیان ، ژاپاریزه ، عزیزبکوف و رفقایشان به همراه میکویان سپس سوار کشتی ترکمن شدند و قصد داشتند از طریق دریا به آستاراخان برسند. به گفته مورخان دریانوردان به دلیل ترس از دستگیری در آستاراخان تصمیم گرفتند به سمت کراسنوودسک حرکت کنند. در کراسنوودسک ، کمیسرها توسط فرمانده شهر دستگیر شدند و دستورات بیشتری از "کمیته عشق آباد" ، به رهبری فئودور فونتیکوف ، از انقلابیون سوسیالیست ، در مورد آنچه باید با آنها انجام شود ، گرفتند. سه روز بعد ، ژنرال بریتانیایی ویلفرد مالسون با شنیدن دستگیری آنها ، با افسر رابط انگلیس در عشق آباد ، کاپیتان رجینالد تیگ جونز تماس گرفت و پیشنهاد کرد که کمیسرها به نیروهای انگلیسی تحویل داده شوند همان روز ، تیگ جونز در جلسه کمیته در اشک آباد شرکت کرد که وظیفه تعیین سرنوشت کمیسارها را
داشت. به دلایلی تیگ جونز درخواست مالسون را به کمیته اعلام نکرد وی در ادامه ادعا کرد که روز بعد دریافت که کمیته سرانجام تصمیم گرفته است که دستور اعدام کمیسرها را صادر کند. به گفته مورخ ریچارد اچ اولمن ، تیگ جونز می توانست اعدام ها را در صورت تمایل متوقف کند ، زیرا کمیته اشک آباد وابسته به حمایت انگلیس بود و نمی توانست از درخواست متحد قدرتمند آن خودداری کند ، اما تصمیم گرفت این کار را انجام ندهد. شب ۲۰ سپتامبر ، سه روز پس از دستگیری ، بیست و شش نفر از کمیسرها در راه آهن ترانس خزر اعدام شدند. هنوز مشخص نیست که چگونه آناستاس میکویان ، که بخشی از گروه بود ، توانست زنده بماند ، و دلیل نجات جان او نیز مشخص نیست. حدود ساعت ۶ صبح به بیست و شش کمیسر در مورد سرنوشتی که در انتظار شان بود گفته شد. آنها در گروه های هشت یا نه نفره بیرون آورده شدند. آنها آشکارا شوکه شده بودند و سکوت کرده بودند.یک ملوان فریاد زد: "من نمی ترسم ، من برای آزادی می میرم." یکی از جلادان پاسخ داد که "ما نیز دیر یا زود برای آزادی می میریم ، اما منظور ما متفاوت از شماست". اولین گروه کمیسرها ، که در هوا نیمه تاریک هدایت می شدند تیرباران شدند. دسته دوم
سعی کردند فرار کنند اما پس از چندین ضربه رگبار کشته شد. دسته سوم به تسلیم سرنوشت شدند. پیامد. بعداً مقامات شوروی عاملان اعدام را عاملان انگلیسی در آن زمان در منطقه باکو عنوان کردند.هنگامی که حکومت شوروی در کل منطقه خزر برقرار شد ، فونتیکف ، رئیس "اداره" عشق آباد مسئول اعدام ها ، به زندان افتاد. فونتیکوف تمام تقصیرهای اعدام ها را بر عهده بریتانیا و به ویژه تیگ جونز گذاشت که به گفته وی به او دستور داده بود که کمیسارها را به ضرب گلوله بکشند. فونتیکوف در باکو در سال ۱۹۲۶ محاکمه و تیرباران شد. بریتانیا دست داشتن در این حادثه را رد کرد و گفت که این کار توسط مقامات محلی بدون اطلاع انگلیس انجام شده است. این اتهام باعث تشدید روابط بین انگلیس و دولت نوپای اتحاد جماهیر شوروی شد.طبق نوشته های تاریخ نگاران شوروی ، دو افسر انگلیسی در کشتی کمیسرها دستور دادند که کشتی به جای آستاراخان به سمت کراسنوودسک حرکت کند.شوروی بعداً مرگ ۲۶ کمیسر را از طریق فیلمها آثار هنری ،تمبرها ،و آثار عمومی از جملهبنای یادبود ۲۶ کمیسر در باکو جاودانه کرد. در نقاشی معروف ایزاک برودسکی ، افسران انگلیسی در اعدام ها به تصویر کشیده شده اند. تحقیقات شو
روی. بوریس ولادیمیرویچ سننیکوف در سال ۲۰۰۴ کتابی درباره یافته های خود در مورد شورش تامبوف منتشر کرد که در آن به حقایق متعددی در مورد این رویداد اشاره کرده است. ننیکوف مدعی است که نقاشی معروف برودسکی اختراع تاریخ نگاری شوروی است.این روایت توسط کمیسیون ویژه کمیته اجرایی مرکزی که از مسکو وارد شده بود ، ارائه شد.ریاست این کمیسیون را وادیم چایکین ر عهده داشت. این کمیسیون همچنین متشکل از گروه بزرگی از افسران عالی رتبه چک در مسکو به سرپرستی یاکوف پترز ، جنایتکار بین المللی مرتبط با محاصره خیابان سیدنی بود.نقل قولی از او شده است که "نقاشی اعدام برودسکی در خصوص ۲۴ کمیسر باکو از لحاظ تاریخی اشتباه است زیرا به آنها شلیک نشده است و مجری مجازات یک نفر ترکمن بود به تنهایی با دستان خود و با استفاده از شاشکا همه آنها را سر برید. " تخریب یادبود ۲۶ کمیسر و دفن مجدد آن ها. در ژانویه ۲۰۰۹ مقامات باکو بنای یادبود را تخریب کردند.این آخرین بنای تاریخی از چندین بنای یادبود بود که برای بزرگداشت کمیسرها در دوره شوروی برپا شده بود.بقایای کمیسرها در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۹ با مشارکت روحانیون مسلمان ، یهودی و مسیحی ، که مراسم مذهبی را انجام می دا
دند ، در قبرستان هوسان دفن شدند.این برچیدن با مخالفت برخی از چپ گراهای محلی و به ویژه حزب کمونیست آذربایجان مواجه شد.این امر همچنین باعث ناراحتی ارمنستان شد زیرا مردم ارمنستان معتقد بودند که تخریب و دفن مجدد به دلیل بی میلی آذربایجانی ها ، پس از جنگ قره باغ برای دفن ارمنی ها در مرکز پایتخت آنها انجام شده است.یک رسوایی دیگر زمانی رخ داد که گزارشهای مطبوعات آذربایجان ادعا کردند که در هنگام نبش قبر تنها ۲۱ جسد کشف شد و "شاهومیان و چهار کمیسر ارمنی دیگر موفق شدند از دست قاتلان خود فرار کنند"این گزارش توسط نوه شاهومیان تاتیانا ، که در حال حاضر در مسکو زندگی می کند ، مورد سوال قرار گرفت و به روزنامه روسی "کامرسانت" گفت: می توان باور کرد که همه آنها دفن نشده اند. در آرشیو فیلمی از ۲۶ جنازه مدفون وجود دارد. جدا از این ، مادربزرگم در مراسم دفن مجدد حضور داشت.تقریباً همه بناهای تاریخی در جمهوری آذربایجان که به کمیسرها اختصاص داده شده است از جمله شاهمیان ، عزیزبیکوف ، ژاپاریزه و فیولتف تخریب شده اند و بیشتر خیابانهایی که به نام کمیسرها نامگذاری شده بودند تغییر نام داده شده اند. یادبود ها. سرگئی یسنین ، شاعر برجسته روسی
، "تصنیف بیست و شش" را برای بزرگداشت کمیسارهای باکو نوشت.گروه موسیقی روسی آلترناتیو یکی از آلبوم های خود را بیست و هفتمین کمیسار باکو نامگذاری کرده است.خیابانی در جنوب غربی مرکز مسکو به نام ۲۶ کمیسر باکو نامگذاری شده است.
مسئله کلیات یک مسئلهٔ قدیمی از هستی شناسی (متافیزیک) است که طیف وسیعی از موضوعات و اختلافات فلسفی را الهام بخشیده است. آیا باید در نظر گرفت که صفات مشترک یک شیء با اشیاء دیگر مانند رنگ و شکل، فراتر از آن اشیاء وجود دارند؟ و اگر این صفات جدا از اشیاء وجود داشته باشد، ماهیّت آن وجود چیست؟ مسئله کلّیّات مربوط به تحقیقات مختلف مرتبط با هستی شناسی(متافیزیک)، منطق و معرفت شناسی است، که در تلاش است پیوندهای ذهنی ای که انسان در هنگام فهم صفات یکسان مانند شکل یا رنگ در میان اشیاء ناهمسان، ایجاد می کند را تعریف کند. کلّیّات، کیفیّات یا روابطی هستند که در دو یا چند هستنده یافت می شوند. به عنوان مثال، اگر همه فنجان ها به نوعی دایره ای باشند، ممکن است دایره ای بودن یک ویژگی کلّی برای فنجان ها در نظر گرفته شود. علاوه بر این اگر دو دختر را فرزندان دختر حسن در نظر بگیریم ویژگی های دختر بودن فرزندان و متعلّق به حسن بودن، ویژگی های کلّی دو دختر است. بسیاری از صفات می توانند کلّی باشند؛ انسان، قرمز، نر یا ماده، مایع یا جامد، بزرگ یا کوچک و غیره. فیلسوفان معتقدند انسانها می توانند در مورد کلّیّات صحبت کنند و بیندیشند، اما در مور
د اینکه آیا آنها در واقعیّت، فراتر از اندیشه و گفتار صرف وجود دارند، اختلاف نظر دارند. مقدمه. در نگاه اول مسئله کلّیّات، مسئله بی فایده ای را مورد بررسی قرار می دهد. اما اگر تبعات آن مورد توجّه قرار گیرد، اهمّیّت آن مشخص می گردد. اگر آنچه را می بینیم و لمس می کنیم جزئیّات اند، وقتی راجع به آنها فکر می کنیم چاره ای جز استفاده از کلمات و مفاهیم کلّی نداریم. همان طور که وقتی می گویم: «این شیء جزئی که من می بینم یک درخت است، دقیقتر بگویم درخت نارون است.» به عبارت دیگر اشیاء خارج ذهن جزئی اند، در حالی که مفاهیم ذاتاً کلّی و عام اند. به این معنا آنها راه می توان به یکسان بر افراد متعدد حمل کرد. اما اگر اشیاء خارج ذهن جزئی و مفاهیم انسانی کلّی باشند، واضح است که کشف رابطه بین آنها مهم خواهد بود. اگر این واقعیّت که اشیا جزئی و مفاهیم کلّی اند به این معنی است که مفاهیم کلّی در خارج از ذهن وجود ندارند، یا اگر کلّیّتِ مفاهیم به این معنی است که آنها مفاهیم و تصوّرات صرف اند، در آن صورت شکافی بین فکر و اشیاء ایجاد می شود. اعتبار شناخت و علم ما، تا زمانی که به صورت مفاهیم و احکام کلّی بیان می شوند، از همان آغاز مورد سؤال ق
رار خواهد گرفت. دانشمند علم خود را با واژه های انتزاعی و کلّی بیان می کند (برای مثل از الکترون خاصی سخن نمی گوید بلکه از الکترنها به صورت کلی سخن می گوید) و اگر این واژه ها مبنای در خارج نداشته باشند، علم او ربطی به واقعیّت ندارد. در واقع تا زمانی که احکام بشری از خصلت کلّی برخوردار باشند، مشکل به کل علم و معرفت انسان سرایت خواهد کرد. و اگر به مسئله وجود مبنای خارجی برای مفاهیم کلّی پاسخ منفی داده شود.نتیجه آن شکاکیت خواهد بود. فلسفه دوران باستان. مسئله کلّیّات در متافیزیک دوران باستان یک موضوع محوری است و می توان آن را در فلسفه افلاطون و ارسطو ریشه یابی کرد، به ویژه در تلاش آنها برای توضیح ذات و ماهیت صورت ها. این فیلسوفان مسئله کلّیّات را به روش مطابقت بررسی کرده اند. افلاطون. افلاطون معتقد بود که بین جهان اشیاء قابل درک و جهان کلّیّات یا صورت ها تمایز قاطعی وجود دارد: در مورد اولی تنها می توان عقیده داشت، اما در مورد دوّمی می توان علم عقلانی (شناخت حقیقی) داشت. از نظر افلاطون، از جزئیات و هرآنچه در تغییر است (درصیرورت است) نمی توان شناخت حقیقی بدست آورد؛ زیرا دانش باید بدون خطا و کلّی باشد. به همین دلیل، ج
هان صورت ها، جهان واقعی است (چون روشنایی آفتاب)، در حالی که جهان محسوس، به طور ناقص یا تا حدّی واقعی است، (مانند سایه ها). این همان رئالیسم یاواقع گرایی افلاطونی است و در نفی اینکه صورت ها مصنوعات ذهنی هستند، با اشکال مدرن ایدئالیسم متفاوت است. یکی از اولین منتقدان نام گرای رئالیسم افلاطونی، دیوجانس بود که می گفت: «من فنجان و میز افلاطون را دیده ام، اما فنجان بودن و میز بودن او را هرگزندیده ام.» در نظر افلاطون متعلّقاتی که ما در مفاهیم کلّی درک می کنیم، متعلّقاتی که علم با آنها سر و کار دارد، متعلّقاتی که مطابق با حدهای کلّیِ حمل (اِسناد) هستند، مُثُل عینی یا کلّیّاتِ قائم به خودند که در یک عالم متعالی، یعنی جدا از اشیاء محسوس موجودند و مراد از جدا از عملاً جدایی مکانی است، اشیا محسوس روگرفتهای واقعیّات کلّی یا بهره مند از واقعیّات کلّی هستند، اما واقعیّات کلّی، در مقرّ ثابت آسمانی خود جا دارند، و حال آنکه اشیا محسوس دستخوش دگرگونی اند، و در واقع همیشه در حال شدن (صیرورت) هستند و هرگز به نحو درست نمی توان گفت می باشند. مُثُل (صورتها) در مقرّ آسمانی خود از یکدیگر جدا و از ذهن هر متفکر ی نیز جدا وجود دارند. در
نظریه افلاطون که بدین گونه معرفی شد، خاطرنشان شده است که کلّیّات قائم به ذات یا وجود دارند (که در این صورت جهان واقعیِ تجربهٔ ما به طور ناموجّه مضاعف می شود) یا وجود ندارند، اما به نحوی مرموز واقعیت مستقل و ذاتی و ماهوی دارند (که در این حال بین وجود و ذات رخنه و شکافی نا موجّه پدید می آید). ارسطو. از نظر ارسطو، کلّیّات می توانند چندین بار و به تعداد اشیاء در اشیاء (جزئیات یا افراد) نمود پیدا کنند. او بیان می کند که یک امر کلّی و یکسان، مانند سیب بودن، در هر سیب واقعی ظاهر می شود. چالش عقل سلیم در این است که بپرسد دقیقاً چه چیز در این چیزهای متفاوت یکسان باقی می ماند، زیرا نظریّه ارسطو مدعّی است که چیزی در چیزهای متفاوت مشترک است. بیان اینکه چیزهایِ مختلفِ زیبا، مانند اقیانوس آرام، برج ایفل یا آسمان شب زیبا هستند، فقط به این معنی است که آنها از نظر زیبایی یکسان (از نظر کیفی) هستند. ارسطو می گوید، طبقه وجودی مورد بحث در اینجا، یک چیز جدا (همان متعلَّق یا ابژه از دید افلاطون) نیست، بلکه یک کیفیّت است. اصل رئالیسم یا واقع گرایی ارسطویی بیان می کند، که کلّیّات مانند اجسام فیزیکی رفتار نمی کنند. ارسطواز این حیث که
کلّیّات را موجود در جهان خارج می داند مانند استاد خود افلاطون، یک واقع گراست. با این تفاوت که کلّیّاتِ ارسطو، در همین جهان (و نه به صورت مُفارَق) موجودند. اگر چه ارسطو در مورد نظریه افلاطونی مُثُل یا صورِ مُفارَق انتقادی مخالفت آمیز وارد می کند، اما با افلاطون موافقت کامل دارد که کلّی صرفاً مفهومی ذهنی یا حالتی از بین لفظی نیست، زیرا مطابق کلّی در ذهن، ذات نوعی در شی (عین) وجود دارد. هر چند این ذات به حالت جدا خارج از ذهن موجود نیست: فقط در ذهن و به واسطه فعّالیّت ذهن جدا شده است. ارسطو مانند افلاطون اعتقاد راسخ داشت که کلی متعلّق علم است: پس نتیجه می شود که اگر کلّی به هیچ وجه واقعی نیست و هیچ گونه واقعیت عینی ندارد معرفت علمی وجود ندارد زیرا علم فرد را از این حیث که فرد است مورد بحث قرار نمی دهد. کلی واقعی است، نه تنها در ذهن بلکه همچنین در اشیاء نیز واقعیت دارد، هر چند هستیِ در شیء مستلزم آن کلّیّات صوری که در ذهن دارد نیست. افراد که به نوع واحد متعلّق اند جوهرهای واقعی هستند، اما آنها در یک کلّی عینی که تعداداً در همه اعضاءِ طبقه یکی است شرکت ندارند. این ذات نوعی تعداداً در هر فرد طبقه متفاوت است، اما، از
سوی دیگر نوعاً در تمام افراد طبقه یکی است (یعنی همه آنها نوعاً شبیه اند)، و این شباهت عینی اساس واقعی برای کلّی انتزاعی است، که در ذهن وحدت عددی دارد و می تواند بی تفاوت محمول همه اعضاءِ طبقه باشد. پس افلاطون و ارسطو دربارهٔ خصیصه علم حقیقی، که متوجه عنصر کلّی در اشیاء یعنی شباهت نوعیّه است هم عقیده اند. عالِم با تکّه های جزئی طلا به عنوان جزئی سر و کار ندارد، بلکه با ذات طلا، با آن شباهت نوعیّه که در همه تکّه های جزئی طلا یافت می شود، یعنی با این فرض که طلا یک نوع است، سر و کار دارد. بنابر این، هیچ کلّیِ عینی در نظر ارسطو وجود ندارد، بلکه یک اساس عینی در اشیاء برای کلی ذهنی در ذهن وجود دارد. اسب کلی یک مفهوم ذهنی است، اما یک بنیان عینی در صور جوهریّه که از اسب های جزئی خبر می دهند دارد. فلسفه قرون وسطی. مهمترین مسئله مناقشه برانگیز در میان متفکّران قرون وسطی، نحوه وجود کلّیّات بود که با پرسشهای مهم پورفیری در ایساغوجی آغاز گشته بود. ترجمه این کتاب از زبان یونانی به لاتینی و شرح آن به دست بوئتیوس و پاسخهای او به پرسشهای سه گانه پورفیری، سبب مهمی در شکوفا شدن مسئله هستی شناسی کلّیّات بود که در نهایت، به پیدای
ی سه دیدگاه واقع گرایی، مفهوم گرایی و نام گرایی در این باره منجر شد. در قرون وسطی، مبحث کلّیّات، به سبب پرسشهایی که پورفیری در مقدّمه اش بر کتاب «مقولات» ارسطو مطرح ساخت، صورتبندی جدیدی یافت. پورفیری در ابتدای ایساغوجی چنین گفته است: «در مورد اجناس و انواع، از این سخن نخواهم گفت که آیا آنها حقایقی قائم به ذات هستند یا تصورات ذهنی محض، یا اینکه اگر آنها را حقایق قائم به ذات بدانیم، جسمانی هستند یا غیر جسمانی، و نیزدر این بحث نخواهم کرد که آیا از محسوسات جدا هستند یا وجودشان در آنها و وابسته به آنهاست، زیرا این مسئله بسیار دشوار است و نیازمند پژوهشی از نوع دیگر و بسیار گسترده تر.» پرسشهای پورفیری سبب پدید آمدن مسئلة مهم هستی شناسی کلّیّات گردید که در این خصوص، بعدها سه دیدگاه کلّی مطرح گشت: واقع گرایی، مفهوم گرایی و نام گرایی. واقع گرایی دیدگاهی است که مدعی است کلّیّات، هویّات عینی مستقل از ذهن اند. واقع گرایی درآغاز، به واقع گرایی افراطی و واقع گرایی معتدل تقسیم می شد که قائلین اصلی آنها، به ترتیب افلاطون و ارسطو بودند. مفهوم گرایی دیدگاهی است که بیان میکند کلّیّـات، مفاهیم یا اندیشه هایی هستند وابسته به ذهن ک
ه ذهن، آنها را از طریق تجربة اشیای جزئی می سازد. اما نام گرایی دیدگاهی است که طبق آن، کلّی یک هویت عینی تلقّـی نمیشودبلکه صرف یک نام یا واژه در نظر گرفته می شود. بوئتیوس و طرح مسئله کلّیّات. بوئتیوس می گوید، یک امر کلّی اگر موجود باشد، باید بر تمام جزئیّات حادث شود. همچنین این امر کلّی باید در آن واحد و نه به صورت متوالی بر جزئیّات حادث شود. اواستدلال می کند، کلّیّات نمی توانند مستقل از ذهن باشند، یعنی وجود خارجی ندارند، چون یک کیفیت (که یک کلّی است) نمی تواند هم یک چیز باشد هم در جزئیّات متعددی مشترک باشد (یعنی بخشی از مادهٔ جزئیّات راا تشکیل دهد). در این صورت هم سهمی از جزئی هم سهمی از کلّی بودن را می داشت. از سوی دیگر بوئتیوس می گوید، کلیات نمی توانند ذهنی هم باشند، چون تعبیر ذهنی از یک کیفیّت انتزاع یا فهم چیزی در خارج ذهن است. او نتیجه می گیرد که این تعبیر بازنمای ذهنی یا فهم حقیقی از یک کلّی است که در این صورت هم ما به شکل قبلی مسئله بازمی گردیم که در آن کلّی ها وجود خارجی دارند. راه حل بوئتیوس برای حل این مسئله این است که، ذهن قادر به تفکیک چیزی است که در واقعیّت (جهان خارج) قابل تفکیک نیست. او توانی ذ