Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رارتفاع. بلندترین نقطه کشور کوه نیانگانی به بلندای ۲۵۹۲ متر است. منابع طبیعی زیمبابوه عبارتند از زغال سنگ، سنگ معدن کروم، آزبست، طلا، نیکل، مس، سنگ آهن، وانادیم، لیتیوم، قلع، الماس، فلزات گروه پلاتین. سرزمین. اراضی بخش اعظم کشور در فلاتی که در درون آن فلات مرکزی مرتفع تری قرار دارد جای گرفته که حوضه ای بین شبکه های رودخانه ای زامبزی و لیمپوپو تشکیل می دهد. بیشتر چشم انداز کشور با رُخنمون های گسترده سنگ پرکامبرین که بین ۵۷۰ میلیون تا ۴ میلیارد سال قدمت دارد مشخص می شود. باستانی ترین بخش این سازند صخره ای که به «مجموعه زیرزمین» معروف است، بخش بزرگی از کشور را در بر می گیرد. حدود چهار پنجم «مجموعه زیرزمین» از سنگ خارا تشکیل شده است. آذرین تیغه بزرگ، که تا ۸ مایل عرض و حدود ۳۳۰ مایل طول دارد، یکی دیگر از ویژگی های قابل توجه کشور است. این آذرین تیغه که طولانی ترین توده خطی سنگ های مافیک و فرامافیک در جهان است، کشور را از شمال به جنوب به دو نیم می کند و دارای ذخایر عظیم کروم، نیکل و پلاتین است. آب و هوا. زیمبابوه، واقع در شمال مدار راس الجدی، کاملاً در مناطق گرمسیری قرار دارد، اما به دلیل ارتفاع متوسط بالا، از شرای
ط نیمه گرمسیری برخوردار است. در اواخر ماه های گرم و خشک که از اوت تا اکتبر طول می کشد، بادهای موسمی که از اقیانوس هند و موزامبیک عبور کرده اند، هنگام برخورد با باروی تشکیل شده توسط ارتفاعات شرقی منجر به بارش شدید کوهستانی می شوند. در نتیجه، مناطق شرقی سنگین ترین بارندگی کشور را دریافت می کنند و فصل بارانی طولانی تری (از اکتبر تا آوریل) نسبت به بقیه زیمبابوه دارند. ارتفاع بالای فلات وسیع زیمبابوه غربی به تضمین آب و هوای خوب در ماه های سرد و خشک زمستان از ماه مه تا اوت کمک می کند. ژوئن به طور کلی خنک ترین ماه و اکتبر گرم ترین ماه است. آب و هوای زیمبابوه به طرز چشمگیری بر اساس ارتفاع متفاوت است. یک فصل خشک وجود دارد، از جمله یک فصل خنک کوتاه در طول دوره مه تا سپتامبر که در کل کشور باران بسیار کمی می بارد. فصل بارانی معمولاً زمان بارندگی شدید از نوامبر تا مارس است. کل کشور در ماه ژانویه تحت تأثیر منطقه همگرایی بین گرمسیری قرار دارد. در سال هایی که تأثیر این پدیده ضعیف است، میزان بارندگی کمتر از حد متوسط است و احتمال خشکسالی جدی در کشور وجود دارد، همان طور که در سال های ۱۹۸۳ و ۱۹۹۲ اتفاق افتاد. زمانی که به تأثیر آ
ن زیاد باشد، میزان بارش بسیار بالاتر از میانگین است، مانند سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۶.
رِس پابلیکا (به ) (برای نشان دادن طول حروف صدادار، به شکل rēs pūblica نگاشته می شود) یک اصطلاح لاتینی بوده که تقریباً به معنی «امور مردم» می باشد. این اصطلاح ریشه واژه «republic» بوده و واژه «مشترک المنافع» به صورت سنتی به عنوان مترادف آن به کار رفته است، با وجود آنکه ترجمه این دو واژه از نظر محتوا بسیار فرق دارد. «رِس – res» حالت فاعلی اسم مفرد لاتین برای یک جسم عینی است. در مقابل «spes» به معنی یک جسم غیر حقیقی یا روحانی به کار می رود. و «پابلیکا» یک صفت وصفی به معنی «منوط با مردم». ازین رو ترجمه تحت اللفظی آن «امور عامه» یا «امور مردم» است. در روم باستان. مالکیت عامه. "رس پابلیکا" معمولاً چیزی است که میان عدهٔ از مردم مشترک باشد. به طور مثال یک پارک یا باغ در شهر روم یا «ملک خصوصی» بوده یا تحت مدیریت دولت می بود که در آن صورت بخشی از "رس پابلیکا" شناخته می شد. دولت یا مشترک المنافع. اگر تمام مواردی که منوط به منافع عامه است را یک جا کنیم، ما را به صورت ضمنی به «رِس پابلیکا» هدایت می کند که در کل معادل «دولت» است. برای رومی ها، دولت معادل امپراطوری روم و تمام منافع آن بود، بنابراین Res Publica می تواند به ت
مام امپراطوری روم گفته شود، صرف نظر از این که نوع نظام آن جا جمهوری بود یا امپراطوری. در این بستر، پژوهشگران پیشنهاد می کنند که اصطلاح مشترک المنافع ترجمه دقیق تر و بی طرف تر اصطلاح لاتینی است چون این واژه نه به حاکمیت جمهوری دلالت می کند و نه امپراطوری، بلکه این جا به معنی کلیت دولت است. از سوی دیگر، حتی در حالاتی که رس پابلیکا به صورت واضح به امپراطوری روم تحت حاکمیت امپراطوری گفته می شود نیز به معنی «جمهوری» ترجمه شده است (نقل قول های پایین را ببینید). جمهوری روم. نویسندگان رومی از اصطلاح رس پابلیکا در محتوای عصری استفاده می کنند که روم توسط نظام جمهوری اداره می شد: عصری میان پادشاهی روم و امپراطوری روم. بنابراین در این مورد، "رس پابلیکا" به صورت خاص به امپراطوری روم اشاره نمی کند، بلکه به جمهوری روم دلالت دارد. امور یا نهادهای عامه. "رس پابلیکا" هم چنین می تواند به معنی کلی آن که «امور مردم» یا سیستم کلی دولت یک کشور است نیز استفاده گردد. در این نوع استفاده رس پابلیکا به مفهوم یونانی politeia ترجمه می گردد (که اساساً به معنی اداره دولت شهر است). هم چنین، برای یک سیاست مدار رومی که خودش را مصروف "رس پابلیک
ا" کرده بوده، ترجمه آن می تواند کلی تر و به صورت «مشغول به سیاست» ارائه گردد. سایر کاربردها. معنی اصطلاح رس پابلیکا در روم باستان، حتی در حالات محدود به مفاهیم «سیاسی»، متنوع و چند لایهٔ بوده و از اصطلاح politeia یونانی به انحاء مختلف (یعنی، معانی متعدد بهم بافته شده ای که واژه politeia داشت) فرق داشت. در هر صورت این اصطلاح ترجمه سنتی اصطلاح لاتینی politeia است که اسم مدرن "جمهور افلاطون" از همین کاربرد می آید. در برخی محتواها، معنی «سیستم اداره کشور» "رس پابلیکا"، از مفاهیمی هم چون «قانون اساسی» مشتق می شود، در حالی که اگر دقیق تر صحبت کنیم، «قانون اساسی» یک مفهوم مدرن تر است. رومی های قدیم، زمانی که می خواستند در مورد قانون اساسی شان در زمان «جمهوریت» صحبت کنند، به جای "رس پابلیکا" از اصطلاح «دوازده میز» و در عصر اوایل امپراطوری از اصطلاح «قوانین تغییرناپذیر وضع شده توسط آگوستوس رب النوع» استفاده می نمودند. بعد از این که امپراطوری روم در غرب فروپاشید، ایدهٔ "رس پابلیکا" از آن جایی که با بربرهای عصر مهاجرت بیگانه بود، ناپدید شد: هر زمانی که گریگوری تور به "رس پابلیکا" اشاره می کند، منظور او امپراطوری شرقی اس
ت. نقل قول ها. نقل قول های آتی از منابع غیر کپی رایتی آورده شده اند و با سایر ترجمه ها ممکن است فرق داشته باشند، اما تمام آن ها جوانب متعدد مفهوم "رس پابلیکا" در روم باستان را نشان می دهند. متون اصلی لاتینی هم زمان با ترجمه آورده شده است تا نشان دهد که تنها محتوای متن اجازه می دهد "رس پابلیکا" را در هر مورد تعبیر کنیم. از این مثال ها هم چنین بر می آید که احتمالاً مفهوم "رس پابلیکا" در امتداد عصر رومی ها به صورت تدریجی تغییر یافته است: معنی «جمهوری (رومی ها)» "رس پابلیکا" چیزی است که با نگاه به یک زمان بسته در گذشته اتفاق افتاده است (بنابراین در زمان سیسرون کمتر آشکار است، کسی که هیچ گاهی در مورد عصر امپراطورها نمی دانست، و تنها می تواند با عصر پادشاهان مقایسه گردد)؛ از سوی دیگر ترجمه مفهوم یونانی «politeia» در اواخر عهد عتیق، در شرف از بین رفتن بوده است. سیسرون. De re publica اثر سیسرون، یک اثر علمی قرن اول قبل از میلاد در قالب مکالمات سقراط، "رس پابلیکا" را موضوع خود قرار داده است. تفاسیر و ترجمه های مختلف عنوان اثر یاد شده در مقاله «De re publica» بحث شده و عبارت "رس پابلیکا" نیز در این اثر چندین بار ذکر شد
ه است. نقل قول های پایین برآنند تا نشان دهند که در تمام ترجمه های اثر سیسرون، باید بسته به زمینه ی متن از ترجمه های متنوع انگلیسی "رس پابلیکا" استفاده شود تا متن ها قابل فهم گردند. نقل قول ها از متن لاتینی «کتابخانه لاتین» (شماره فصل ها پس از این متن ذکر گردیده)، از ترجمه «سی.دی. یونگ» از گوتنبرگ (ستون دوم) و ترجمه «فرانسس بارهام» از «کتابخانه آنلاین آزادی» (ستون سوم) گرفته شده اند. هنگامی که سیسرون به مؤلفان یونانی اشاره می کند (با اشاره به مفهوم «"پولیتیا"»):
حقوق آب کنار رودخانه ای (به ) (یا صرفاً حقوق حریم رودخانه یا حقوق کنار رودخانه ای)، نظامی جهت تخصیص آب میان کسانی است که مالک زمین های واقع در مسیر آب هستند. این حق از کامن لا انگلیس نشأت می گیرد. حقوق آب حریم رودخانه در بیشتر حوزه های قضائی که میراث «قانون مشترک» دارند، مانند کانادا، استرالیا و ایالات شرقی ایالات متحده وجود دارد. مالکیت «زمین مشترک» می تواند به یک واحد افراز سازمان یابد: شراکتی که دربرگیرنده مالکان زمین ساحلی بوده و به صورت رسمی ناحیه آبی از آن اوست که نوع استفاده آن را مشخص می کند. اصل کلی. بر اساس اصل حریم رودخانه ای، تمام مالکان زمینی که املاکشان با بدنه آب در تماس است، حق دارند تا زمانی که آب از میان ملک آن ها یا فراتر از آن می رود، از آن به صورت مناسب استفاده کنند. در صورتی که آب کافی نباشد تا تمام استفاده کنندگان از آن مستفید شوند، معمولاً سهمیه ها در تناسب با خط جلوی منبع آب شکل داده می شوند. این حقوق را نمی توان فروخت یا منتقل کرد، به جز این که با زمین مجاور الحاق شده و تنها در اندازه های معقولی از آن زمین. آب بدون درنظرداشت حقوق مالکان زمین ساحلی پایین تر، نمی تواند خارج از حوضه آبر
یز منتقل شود. حقوق ساحلی شامل مواردی است هم چون حق دسترسی به آب بازی، قایق رانی و ماهی گیری؛ حق لنگر اندازی تا محدوده که قابلیت کشتی رانی را دارد؛ حق بلند کردن ساختمان های مانند لنگرگاه، پایه ها و محل نگهداری قایق، حق استفاده از آب برای خانه، حق بزرگ سازی زمین در نتیجه نوسانات سطح آب و حق استفاده انحصاری در صورتی که آب قابل کشتی رانی نباشد. حقوق ساحلی هم چنان مربوط به «استفاده مناسب» است چون مربوط می شود به سایر مالکان ساحل تا اطمینان حاصل گردد که حقوق یک مالک با حقوق مالکان دیگر به صورت منصفانه و مساویانه، برابر باشد. انگلستان و ولز. حقوق آب حریم رودخانه و وظایف انگلستان و ولز توسط «نهاد محیط زیست» مشخص می شود. حقوق ساحلی شامل موارد این می شود: مالکیت زمین تا مرکز مجرای آب، الا این که مشخص باشد آن قسمت تحت ملکیت شخص دیگری قرار دارد، حق آب که داخل زمین جریان می آبد با کیفیت و کمیت طبیعی آن، حق حفاظت از ملک در برابر سیلاب و زمین در برابر فرسایش در صورتی که تأییدیهٔ نهاد موجود باشد. حق ماهی گیری در مجرای آب الا این که آن حق فروخته یا اجاره شده و ماهی گیر، مجوز نهاد محیط زیست را داشته باشد. وظایفی که از این مدل
ظهور پیدا می کنند، عبارت اند از: ایالات متحده. ایالات متحده دو نوع حق آبی را برسمیت می شناسد. استفاده و پیروی، نظر به زمان و ایالت فرق می کند، ایالات غربی و خشک که زمانی جزء مکزیک و اسپانیا بودند، معمولاً از دکترین «تصاحب اولی» که با عنوان «اولین کسی که بیاید، اولین کسی است که خدمات می گیرد» نیز یاد می شود، پیروی می کنند اما حقوق آب برای ایالات شرقی بر اساس قانون جوار رودخانه ای است. حقوق جوار رودخانه ای. بر اساس قانون جوار رودخانه ای، آب مانند هوا، روشنی آفتاب یا حیات وحش یک کالای عامه است. دولت، ایالت یا افراد «صاحب» آن نیستند اما به عنوان بخشی از زمینی که بر روی آن می بارد یا از آن عبور می کند، شامل ساخته شده است. برای شناسایی حدود حقوق جوار رودخانه ای، یک فرق واضح میان آب های قابل کشتی رانی (عامه) و آب های غیرقابل کشتی رانی وجود دارد. زمینی که تحت آب های قابل کشتی رانی قرار داشته باشد، تحت تملک ایالت بوده و تمام قوانین زمین عامه و در بیشتر ایالات حقوق اعتماد عمومی، برای آن برقرار است. آب های قابل کشتی رانی همچون شاهراه های عامه دیده می شوند طوری که هر نوع حق انحصاری ساحلی در خط بالایی آب ختم می شود. همانن
د یک جاده، هر نوع حق جوار رودخانه در مقایسه با حق عامه سفر در دریا مادون تر است و حقوق عامه تابع هر نوع حقوق مداخله و قدرت پلیس ایالتی می باشند. حق ساحلی یک حق فردی یا منافع آزادی نیست زیرا یافتن قابلیت کشتی رانی، ملکیت ایالت و فدرال را لازم می سازد، کشتی رانی در بستر دریاها یک مسئله فدرال بوده و بر اساس قوانین فدرال مشخص می گردد. ایالات قدرت این را دارند که محدوده اعتماد عامه را بالای دریاهای قابل کشتی رانی تعریف کنند. جریان های غیرقابل کشتی رانی مترادف ملکیت خصوصی یا در صورتی که در مرز واقع شده باشند، مترادف ملکیت مشترک می باشند. ایالت می تواند خود را محروم از حق ملکیت بستر دریا بسازد، اما آب ها و استفاده از آب ها تابع بند تجاری، قانون اساسی ایالات متحده آمریکا می باشند، طوری که بند متذکره روی بستر دریاها یک حق ارتفاق یا خدمت اجباری را نگه می دارند تا به دولت فدرال کمک کند تجارت بالای بسترهای آبی قابل کشتی رانی را تنظیم نمایند. استفاده مناسب از آب توسط مالک زمین ساحلی، منوط به «حق ساحلی» مالکان پایین رود است تا آن ها آبی با کمیت و کیفیت دست نخورده در دسترس داشته باشند. مقرره محیط زیستی آب های غیرقابل کشتی ر
انی فدرال، می تواند تابع «قانون آب پاک ۱۹۷۲» باشند چون تمام آب های سطحی نهایتاً در بحرهای عامه می ریزند. این امر موضوع مباحثات سیاسی، مثل اجرای «قانون آب پاک» بوده است. مشارکت ایالات. دادگاه های فدرال از مدت های دور معتقد براین بودند که محدوده حق جوار رودخانه ای و عامه توسط قوانین ایالت تعیین می گردد. در خصوص آب های قابل کشتی رانی، قباله مربوط به خط پایین متوسط آب می شود. دادگاه عالی پنسلوانیا آن را بدین ترتیب تعریف کرده است: «خط پایین معمولی آب، یا ارتفاع آب در زمان های معمولی، توسط خشک سالی بی تکلیف باقی بماند». زمین های پایین تر از خط پایین آب در دریاهای قابل کشتی رانی، در ۱۳ ایالت اصلی، مربوط به دولت ایالت می شوند. زمین های که در دریاهای قابل کشتی رانی، میان خطوط پایین و بالای آب قرار دارند، تابع قدرت های پلیس ایالات می باشند. در ارتباط با ۱۳ ایالت اصلی، بعد از تصویب قانون اساسی ایالات متحده، قباله چنین زمین های زیر آبی نزد چندین ایالت، مشابه به جاده های عامه یا معمولی می باشد. زمانی که ایالات متحده، چه با خریداری یا هم از طریق معاهدات، زمین های جدیدی را بدست آورد، قباله شاهراه ها و بستر تمام آب های قابل
کشتی رانی یا موجی به جز آن های که به طور معتبر به مالکیت خصوصی حاکمیت قبلی منتقل شده بودند، به ایالات متحده سپرده شدند. در جریان عصر قلم رو طلبانه، ایالات متحده این قباله ها را برای منفعت آینده ایالات که خارج از قلمرو باقی می مانده بودند، «در اعتماد» قرار داد. هر یک از ایالات ملزم بودند تا با «سهم مساوی» آمده و با ۱۳ ایالت اصلی متحد شوند. بر اساس دکترین سهم مساوی، به ایالات که جدیداً به قلم رو پیوسته بودند، به زمین های واقع شده در زیر آب های قابل کشتی رانی، قباله مالکیت مشابه به ۱۳ ایالت اصلی سپرده شد. به این ترتیب ایالات متحده توانست در جریان عصر قلم روطلبانه، بخشی از این زمین ها را تحت شرایط محدود ترویج تجارت شامل کند. مالکیت زمین های واقع شده در زیر آب های قابل کشتی رانی بعد از تصویر «لایحه زمین های زیرآبی» توسط کنگره، حل گردید؛ قانون متذکره قباله ایالتی به بستر تمام آب های موجی و قابل کشتی رانی را تأیید کرد. زمانی که این قانون، قباله زمین ها را به ایالات منتقل ساخت، بستر آب های غیرقابل کشتی رانی به مثابه زمین های خشک قلم داد شده و به ایالات هم جوار سپرده شدند. آب های که در معرض جزر و مد هستند، حتی در صورت
ی که قابل کشتی رانی نباشند، به ایالات سپرده شدند، اما مالکیت و استفاده عامه این زمین ها مبتنی بر قوانین ایالات می باشد.
سیودومرمکس پالیدوس گونه ای از مورچه است که در قلمرو نوشمالگانی با دامنه وسیعی از جنوب ایالات متحده تا آمریکای مرکزی یافت می شود. کارگران زرد، نارنجی یا قهوه ای رنگ، باریک با چشمانی درشت هستند.
سیودومرمکس سرده ای از مورچه های زنبور مانند گزنده از زیرتیره Pseudomyrmecinae است. آنها مورچه هایی با چشمان درشت و باریک هستند که عمدتاً در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری بر جدید یافت می شوند.
مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ چهارمین دوره مسابقات قهرمانی کشتی زیر ۲۳ سال جهان است که از ۱ تا ۷ نوامبر (۱۰ تا ۱۶ آبان) در بلگراد، صربستان برگزار خواهد شد.
مولوی شمس الدین پهلوان (زادهٔ ) سیاستمدار و عالم اهل افغانستان است. وی از ۴ اکتبر ۲۰۲۱ به حیث معین سرپرست زراعت افغانستان مشغول به کار است. وی همچنین در میان سالهای ۱۹۹۶–۲۰۰۱ والی میدان وردک بود.
مکتب بوداپست ، و یک مکتب فکری است که در اصل اومانیسم مارکسیستی بود ولی بعدها پسامارکسیسم و لیبرالیسم دگراندیش شد که در اوایل دهه ۱۹۶۰ در مجارستان ظهور کرد و به اصطلاح به جریان چپ نو مجارستان وابسته بود. اعضای آن دانشجویان یا همکاران جورج لوکاچ (۱۳ آوریل ۱۸۸۵–۴ ژوئن ۱۹۷۱) مجارستانی بودند. این مکتب نخست به سمت توسعه آثار لوکاچ در هستی شناسی اجتماعی و زیبایی شناسی گرایش داشت ولی به سرعت شروع به چالش کشیدن پارادایم مارکسیسم لوکاچ کرد، بنابراین نظریه انتقادی معاصر را بازسازی نمود. بیشتر اعضا بعدها مارکسیسم را رها کردند. طرفداران مکتب بوداپست همچنین از «دیکتاتوری بر فراز نیاز» کشورهای وابسته به شوروی انتقاد می کردند و بر همین اساس، اکثر اعضا آن توسط دولت مجارستان - وابسته به شوروی - تبعید شدند. جورج لوکاچ در نامه ای به «مکمل ادبی تایمز» در ۱۵ فوریه ۱۹۷۱ هم توجه عموم و هم توجه مارکسیسم غربی را به «مکتب مارکسیسم بوداپست» جلب کرد. اعضای مکتب بوداپست عبارتند از: اگنس هلر (۱۲ مه ۱۹۲۹-۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹)، فرانس فهر، گئورگ مارکوس (۱۳ آوریل ۱۹۳۴-۵ اکتبر ۲۰۱۶)، ایشتوان ماساروش (۱۹ دسامبر ۱۹۳۰-۱ اکتبر ۲۰۱۷)، میهالی وایدا (زاده ۱۹
۳۵)، ماریا مارکوس (۱۹۳۶-۲۰۱۷) و دیگران. نوشته های مکتب بوداپست از دهه ۱۹۶۰ به طور گسترده خوانده و مورد پژوهش واقع شده است. تاریخچه. انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان یکی از مهمترین رویدادهای سیاسی زندگی اگنس هلر بود زیرا در این زمان او تأثیر آزادی های آکادمیک مارکسیستی نظریه انتقادی را برای کل ساختار سیاسی و اجتماعی خطرناک می دید. مجارستان این قیام عقاید هلر را تأیید کرد که آنچه کارل مارکس واقعاً قصد داشت این است که مردم از خودمختاری سیاسی و تعیین جمعی زندگی اجتماعی برخوردار شوند. لوکاچ، هلر و دیگر نظریه پردازان انتقادی مارکسیست از انقلاب بیرون آمدند و باورمند بودند مارکسیسم و سوسیالیسم باید به شیوه های فردی در مورد ملل مختلف اعمال شود و نقش تاریخ اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۵۳-۱۹۸۵) را در آینده مجارستان به طور مؤثر زیر سوال برد. این ایده ها هلر را در مسیر برخورد ایدئولوژیک با دولت جدید یانوش کادار (۲۶ مه ۱۹۱۲–۶ ژوئیه ۱۹۸۹) تحت حمایت مسکو قرار داد. هلر دوباره از حزب کمونیست اخراج شد و در سال ۱۹۵۸ به سبب امتناع از متهم کردن لوکاچ به عنوان همدست در انقلاب از دانشگاه نیز اخراج شد. از سال ۱۹۶۳ می توان ظهور چیزی را دید که بعدها «مکت
ب بوداپست» نامیده شد: یک انجمن فلسفی که توسط لوکاچ برای ترویج تجدید نقد مارکسیستی در مواجهه با سوسیالیسم واقعی و نظریه های آن تشکیل شد. سایر شرکت کنندگان در مکتب بوداپست عبارتند از: هلر، همسر دومش فرانس فهر، گئورگ مارکوس، میهالی وایدا و برخی از دانشمندان دیگر که ارتباط ضعیف تری با مکتب داشتند مانند آندراس هگدوس (۳۱ اکتبر ۱۹۲۲-۲۳ اکتبر ۱۹۹۹)، ایستوان اورشی (۱۶ ژوئن ۱۹۳۱-۱۳ اکتبر ۲۰۰۵)، یانوس کیس (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۳) و گئورگ بنس (۸ دسامبر ۱۹۴۱-۲۸ اکتبر ۲۰۰۶). این مکتب بر ایده رنسانس مارکسیسم تأکید کرد که توسط پژوهشگر فلسفه رادیکال سیمون تورمی به عنوان «شکوفایی از پتانسیل انتقادی و اپوزیسیونی که آنها معتقد بودند در درون مارکسیسم و به ویژه در «مارکس اولیه» نهفته است… مارکسیسم فردی «غنی از نیاز»، همبستگی و خودگردانی… آنها امیدوار بودند که بحرانی را در آن نظام هایی ایجاد کنند که جرأت داشتند خود را «سوسیالیست» بنامندند.» مکتب بوداپست پژوهش هایی را در مورد اقتصاد سیاسی اتحاد جماهیر شوروی و سرمایه داری غربی انجام داد. این مکتب بسیاری از انتقادات مربوط به برنامه ریزی و ناکارآمدی شوروی را از اقتصاد نئوکلاسیک و همچنین
ارتباط بین بازارها و آزادی پذیرفت. نظام شوروی به عنوان دیکتاتوری بر سر نیازها محکوم شد. این مکتب همچنین اقتصادهای مختلط سرمایه داری مدرن را تحلیل کرد. اکثر اقتصادهای سنتی مارکسیستی کنار گذاشته شدند. سوئد و مدل نوردیک به عنوان مدلی از اقتصاد مختلط و سرمایه داری مدیریت شده برگزار شد. این مکتب از دموکراسی رادیکال به عنوان راه حلی برای ویژگی های اقتدارگرایانه و غیردموکراتیک اقتصاد مختلط حمایت می کرد. مرگ لوکاچ در ۴ ژوئن ۱۹۷۱ اعضای مکتب بوداپست را از درجه حمایتی محروم کرد که او می توانست در برابر رژیم متخاصم ارائه دهد و در سال ۱۹۷۳ حزب کمونیست رسماً کار آنها را محکوم کرد و اعضای این گروه از موقعیت ها و دانشگاه اخراج شدند.
آرتور ال هایوود سوم (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
ادموند کیلی (؛ زادهٔ ) زبان شناس، و مترجم اهل سوریه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ادوارد جی بلووشتین (; – ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ادوارد شوماخر-ماتوس (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ادوارد مارگلیز (; – (aged 91)) منتقد ادبی، زندگی نامه نویس، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ادواردو باهیا (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ارنست کمپبل ماسنر (; – ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
اریک آش (; – ) دانشمند در زمینه الکترونیک اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت، همکار انجمن سلطنتی، مدال پادشاهی، نشان فارادی، و شوالیه (عنوان) شده است.
اریک رینگمر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه روابط بین الملل اهل سوئد است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اریک قزلز (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، و کارشناس آمار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
استر گیتمن (؛ زادهٔ ) نویسنده، تاریخ نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
الن گریسی نورث فلیت (؛ زادهٔ ) قاضی، و وکیل اهل برزیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
النا براسلاوسکی () مربی موسیقی، و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
الیز کامبون (; – ) رهبر (موسیقی) اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
الیزابت بروژنیگ (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
الیزابت روزنتال (; – ) روزنامه نگار، و پزشک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
الیس ساندوز (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی، و فیلسوف اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اما لو دیمر (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو، آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
املین رودریک (; – ) فیزیک دان اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
امیلی میسون (; – ) نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
امیلی ویت (; – ) روزنامه نگار، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اندرو اچ. شاپیرو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
اودالین د لا مارتینز (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و رهبر (موسیقی) اهل کوبا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
اورت لی (؛ زادهٔ – ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲) موسیقی دان، رسانا، music scholar اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده بود.
اولاوس موری (; – ) زیست شناس، طبیعت شناس، جانورشناس، و بوم شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اولی بلکبرن (؛ – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اویلین استوکس (; – ) جغرافی دان اهل نیوزیلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اویلین هو دهارت (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار، مؤلف، Professor of History and American Studies اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ایزوتوک اوزوجیک (؛ زادهٔ ) شاعر، مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، زبان شناس، مترجم، و مقاله نویس اهل اسلوونی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ایلین همیلتون-اونال (؛ ۱۳ اکتبر ۱۹۲۰ – March 15, 2010 (aged 89)) نقاش، و کوهنورد اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
اینگرام مارشال (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۲) آهنگساز، مربی موسیقی، و موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
باری گاردینر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل بریتانیا است.
بای چونلی (; – ) دانشمند در زمینه شیمی فیزیک اهل چین بود.
بتی جانسون (؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۳۶ – ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۳) فیزیک دان، و مهندس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
برایان روتنبرگ (؛ زادهٔ ) نقاش اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
برندان جانسون (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
بروس ال ادواردز (; – ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
بروس بابیت (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
بروس راست (؛ زادهٔ ۱۹۳۵) کارشناس سیاسی، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
باسِل شِحادِه (؛ – ) مهندس، کارگردان فیلم، و دانشمند رایانه اهل سوریه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
بن نایبوئر (; – ) دانشمند در زمینه نورشناسی اهل پادشاهی هلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
بیانکا گارسیا (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
بیل هالتر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است.
پاتریشیا واسلی (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
پاتریک تادئوس (; – ) دانشمند در زمینه اخترشناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
پاتریک فیلیپس (؛ زادهٔ ) شاعر، استاد اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
پدرو دومینگوس (; – ) دانشمند در زمینه هوش مصنوعی اهل پرتغال بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
پل د گراوو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه اقتصاد بین الملل اهل بلژیک است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
پل دبلیو شرودر (; – ) تاریخ نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
پل فلچر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، وکیل، و اهالی کسب وکار اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
پل مک کندریک (; – ) تاریخ نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
پیتر بلانچارد (؛ زادهٔ ) قاضی، و وکیل اهل نیوزیلند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
لی یه (؛ زادهٔ ) ورزشکار اسکیت سرعت اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
اولاف اوکرن (; – ) اسکی باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
اولاف هافسباکن (; – ) اسکی باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
اولاف هاگن (; – ) اسکی باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
اوله استنن (; – ) اسکی باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
اوله کریستین ایدراهمر (؛ زادهٔ ) اسکی باز پرش اهل نروژ است.
اوله کریستین فورست (؛ زادهٔ ) اسکی باز آلپاین اهل نروژ است.
اوله گونار فیجستول (؛ زادهٔ ) اسکی باز پرش اهل نروژ است.
ستوان د بوئر (؛ زادهٔ ) اسکیت باز سرعت اهل پادشاهی هلند است.
فرد لوندبرگ (؛ ۳ اکتبر ۱۹۱۷ – ) اسکیت باز سرعت اهل نروژ بود.