Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوزیمو فانچلی (؛ – ) مجسمه ساز سبک باروک اهل ایتالیا بود. وی در ساخت مجسمه ها و تزئین داخلی برخی کلیساهای رم با پیترو دا کورتونا همکاری کرد و یکی از مجسمه های پل سانت آنجلو به نام "فرشته با روبندهٔ توری (رخ پوشِ ورونیکا)" از آثار اوست. او در دکوراسیون کلیساهای سانتی لوکا ئه مارتینا، سانتا ماریا دلا پاچه، سانتا ماریا در ویا لاتا و سان کارلو آل کورسو و ساخت طاق قوسیِ سرداب سانتا ماریا در والیچلا نقش داشت.
هرکول (, ) در اساطیر روم معادل نام رومی پهلوان ایزدگونه یونانی هراکلس، پسر پادشاه خدایان ژوپیتر و زنی فانی به نام آلکمنه است. در اساطیر کلاسیک، هرکول برای داشتن قدرت شگفت انگیز و ماجراجویی های گسترده خود شهرت داشت، که یک چرخه از شناخته شده ترین این ماجراها تحت اثر برجسته «دوازده خان هرکول» معروف است. رومیان شمایل نگاری و اسطوره های این پهلوان یونانی را به منظور هنر و ادبیات خود با نام "هرکول" اقتباس کردند. در پیشینه هنر غرب و ادبیات متأخر و همچنین فرهنگ عامّه، "هرکول" بیشتر از "هراکلس" به عنوان نام این پهلوان مورد استفاده قرار می گیرد. هرکول شخصیتی چند وجهی با صفات متناقضی دارد، که از این رو به نویسندگان و هنرمندان این امکان را داد تا چگونگی نمایش وی را انتخاب کنند.
کیم جی-وون (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۹۵) که با نام هنری بابی (؛ ) شناخته می شود، رپر، خواننده-ترانه سرای اهل کره جنوبی و یکی از اعضای گروه پسرانهٔ آیکون زیر نظر وای جی انترتینمنت است. در سال ۲۰۱۶ او به همراه مینو یک گروه دونفره به نام ام اوبی بی تشکیل دادند. او بیشتر به خاطر قرار گرفتن در جایگاه یکم برنامهٔ واقع نمای شبکهٔ ام نت، "شو می د مانی ۳"، شناخته می شود. اوایل زندگی. کیم جی-وون زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۹۵ در سئول، کره جنوبی است. در سال ۲۰۰۵، خانواده اش به فرفکس، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا نقل مکان کردند. زندگی شخصی. در ۲۰ اوت ۲۰۲۱، بابی از طریق اینستاگرام خود، مراسم ازدواج خود را با نامزدش، که در سپتامبر منتظر اولین فرزندشان هستند، اعلام کرد. در سپتامبر ۲۰۲۱، کمپانی وای جی اعلام کرد که نامزد بابی یک پسر به دنیا آورده است.
جیرولامو لوچنتی (؛ ۱۶۲۷ – ۱۶۹۸) مجسمه ساز و نشان ساز دوران باروک اهل ایتالیا بود. وی مدتی با جان لورنتسو برنینی همکاری داشت و مجسمهٔ «"فرشته با میخ صلیب"» بر روی پل سانت آنجلو از آثار اوست. او همچنین پیکره ای از کاردینال جیرولامو گاستالدی در مقبرهٔ او در کلیسای سانتا ماریا از میراکولی و ۴ نیم تنهٔ برنزی از پاپ ها در سانتا ماریا در مونتسانتو ساخت.
اِرکوله فراتا (؛ ۱۶۱۰ – ۱۰ ژوئیه ۱۶۸۶) مجسمه ساز باروک اهل ایتالیا بود. وی از شاگردان آلساندرو آرگالدی بود و مجسمهٔ «"فرشته با صلیب"» بر روی پل سانت آنجلو از کارهای اوست. آثار او امروزه در موزه هایی در سرتاسر جهان از جمله موزه ویکتوریا و آلبرت، موزه هنر والترز و موزه هنر دانشگاه پرینستون نگهداری می شود.
آنتونیو جورجتی (؛ ۱۶۳۵ – ۲۴ دسامبر ۱۶۶۹) مجسمه ساز اهل ایتالیا بود. وی از شاگردان جان لورنتسو برنینی بود و تندیس «"فرشته با اسفنج"» بر روی پل سانت آنجلو از آثار اوست.
ریچارد فیتز پاتریک (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی افسر ارتش بریتانیا، شاعر و سیاستمدار ویگ انگلیسی-ایرلندی بود. او از سال ۱۷۷۴ تا ۱۸۱۳ به مدت ۳۹ سال در مجلس عوام بریتانیا عضویت داشت و "برادر قسم خورده" چارلز جیمز فاکس، سیاستمدار، بود. او در طول جنگ انقلاب آمریکا در لشکرکشی فیلادلفیا خدمت کرد.
دزموند فیتزپاتریک (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
ویکتور فیتز جورج بالفور (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. فیتزجورج-بالفور در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۲ به درجه ستوان دومی در ذخیره افسران گارد کلداستریم منصوب شد. او در ۱ فوریه ۱۹۳۴ به گارد کلداستریم منتقل شد و در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۵ به درجه ستوان ارتقا یافت. او در جریان شورش اعراب در فلسطین خدمت کرد و به همین دلیل در سال ۱۹۳۹ نشان صلیب نظامی دریافت کرد. فیتزجورج-بالفور در جنگ جهانی دوم جنگید و در شمال آفریقا، سیسیل و شمال غربی اروپا به عنوان افسر ستاد با سپاه ۳۰ خدمت کرد. تا مارس ۱۹۴۱، او یک کاپیتان موقت بود. او در ۱ فوریه ۱۹۴۲ به درجه کاپیتانی اصلی رسید و تا اکتبر ۱۹۴۳ یک سرگرد موقت بود. در همان ماه، او به عنوان عضو نشان امپراتوری بریتانیا «به پاس خدمات شجاعانه و برجسته در خاورمیانه» منصوب شد. او در سال ۱۹۴۴ در ستاد کل سپاه هشتم خدمت کرد و تا سال ۱۹۴۵، سرتیپ موقت بود. او جنگ را با درجه سرهنگ دومی جنگ به پایان رساند، و در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۵ «به پاس خدمات شجاعانه و برجسته در شمال غربی اروپا» به درجه فرماندهی امپراتوری بریتانیا ارتقا یافت. در طول جنگ، دو بار در گزارش ها از او نام برده شده بود: در ۱ آوریل ۱۹۴۱، «به پاس خدمات برجسته در خاو
رمیانه در دوره اوت ۱۹۳۹ تا نوامبر ۱۹۴۰»، و در ۲۳ مارس ۱۹۴۴ «به پاس خدمات شجاعانه و برجسته در سیسیل». فیتزجورج-بالفور که پس از پایان جنگ به درجه سروانی بازگشته بود، در ۱ فوریه ۱۹۴۷ به درجه سرگردی ارتقا یافت. در سال ۱۹۴۸، او به عنوان فرمانده گردان دوم، گارد کلداستریم در مالایا منصوب شد. به دلیل فرماندهی این گردان در طول بحران مالایا، در ۱۳ دسامبر ۱۹۴۹ در روزنامه «دیسپچز» از او نام برده شد و در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۰ نشان «خدمات ممتاز» به او اعطا شد. فیتزجورج-بالفور در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۴ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و از ۱۷ ژوئن به بعد ارشدیت یافت. سال بعد، او در کالج دفاع امپراتوری شرکت کرد. او در سال ۱۹۵۸ فرمانده تیپ اول گارد، در سال ۱۹۶۰ معاون مدیر وظایف کارکنان و در سال ۱۹۶۲ رئیس ستاد فرماندهی جنوبی شد. او در سال ۱۹۶۴ مدیر عملیات نظامی، در سال ۱۹۶۷ مربی ارشد ارتش در کالج دفاع امپراتوری و در سال ۱۹۶۸ معاون رئیس ستاد کل شد. او در همان سال به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام منصوب شد. آخرین سمت او نماینده نظامی بریتانیا در ناتو بود و پس از آن در سال ۱۹۷۴ بازنشسته شد.
جیمز فرگوسن (؛ ۱۷ مارس ۱۷۸۷ – ۴ سپتامبر ۱۸۶۵) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا در طول جنگ های ناپلئونی و فرماندار جبل الطارق از ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۹ بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جفری فیلدینگ (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
ویلیام فاوست (؛ ۱۷۲۷ – ۱۸۰۴) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۹ به عنوان آجودان کل در نیروها خدمت کرد. در این دوره، فاوست بالاترین مقام در ارتش بریتانیا و تأثیرگذارترین افسر در ستاد فرماندهی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جیمز اینسورث ایر (؛ ۲ نوامبر ۱۹۳۰ – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۸۳ تا زمان بازنشستگی اش در سال ۱۹۸۶ به عنوان سرلشکر فرمانده بخش خانوار و افسر کل فرمانده ناحیه لندن خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
دومنیکو گوئیدی (؛ – ) مجسمه ساز اهل ایتالیا بود. تندیس «"فرشته با زوبین"» بر روی پل سانت آنجلو از آثار اوست. گوئیدی که از حامیان مهم «آکادمی فرانسه در رم» بود، این افتخار را دریافت کرد که یک تندیس مرمری از لوئی چهاردهم با عنوان «"شهرت پادشاه"» بسازد که به کاخ ورسای فرستاده شد و در محوطهٔ پارک این کاخ جای گرفت.
تنهایی هولناک مکسول سیم نهمین رمان نویسنده بریتانیایی "جاناتان کو" است که اولین بار در ۲۷ می ۲۰۱۰ در بریتانیا منتشر شد. داستان با زاویه نگرش اول شخص روایت می شود، در حالی که او ابتدا از استرالیا به خانه اش در واتفورد، انگلستان بازگشته و سپس با هدف بازاریابی برای یک مارک مسواک، به جزایر شتلند سفر می کند. داستان شامل روایت هایی است که توسط شخصیت های دیگر نوشته شده اند و تأثیر زیادی بر مکسول سیم می گذارند. خودش نیز تحت تأثیر زندگی و مرگ قایقرانی به نام "دونالد کروهورست" قرار می گیرد. این کتاب بر ترس های مشترک انسان های دنیای ما تمرکز دارد، دنیایی که باوجود ابزارهای ارتباطی فراوان افراد را روز به روز به انزوا و تنهایی نزدیک تر می کند و تناقضات فراوانی را به دنبال می آورد. کو در مورد رمانش گفته است که داستان کروهورست «به عنوان تمثیلی از تنهایی بازگو می شود، و بررسی می کند که چگونه پیشرفت های فناوری پس از ۱۹۶۸ احساس انزوای ما را افزایش داده است». رابرت اپستاین در روزنامه "ایندیپندنت" اظهار داشت: «نوشتن چنین طنز روانی نیاز به مهارت واقعی دارد؛ سرعت او در سراسر داستان عالی است و دیالوگ های واقع گرایانه و در نتیجه شخص
یت های باورپذیر را ارائه می دهد.» جرمی پکسمن منتقد در "نشریه آبزرور" می نویسد که کو «به نکته جالبی در مورد بریتانیای مدرن توجه کرده و تمثیلی جذاب از آن ساخته است». "The Very Private Life of Mister Sim"، فیلمی فرانسوی است که بر اساس این رمان به کارگردانی "میشل لکلرک" و تهیه کنندگی "دلانت فیلمز" و "کاره پروداکشنز" در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ اکران شد.
جان اسپنسر اوارت (؛ ۲۲ مارس ۱۸۶۱ – ۱۹۳۰) نظامی اهل بریتانیا بود. یک افسر ارتش بریتانیا بود که به عنوان آجودان کل نیروها منصوب شد، اما به دلیل حادثه کوراگ مجبور به استعفا شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
تیموتی پل ایوانز (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر بازنشسته ارتش بریتانیا است که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ به عنوان فرمانده آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست و سپس از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ به عنوان فرمانده سپاه واکنش سریع متفقین خدمت کرده است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
ویلیام ارسکین، بارونت دوم (; – ) سیاستمدار و نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی افسر ارتش بریتانیا بود، به عنوان عضو پارلمان خدمت کرد و در جنگ های ناپلئونی تحت فرمان دوک ولینگتون به فرماندهی های مهمی دست یافت، اما خدمت خود را با جنون و خودکشی به پایان رساند. او پسر ارشد سپهبد سر ویلیام ارسکین، بارونت اول و همسر دومش، فرانسیس، بود. او پس از مرگ پدرش در سال ۱۷۹۵ به مقام بارونت رسید.
آرچیبالد مونتگومری (؛ ۱۸ مه ۱۷۲۶ – ۳۰ اکتبر ۱۷۹۶) نظامی و سیاستمدار اهل اسکاتلند بود. او ژنرال اسکاتلندی و عضو پارلمان بریتانیا بود. او همچنین رئیس قبیله ی قبیله ی مونتگومری بود. مونتگومری در جنگ هفت ساله جنگید، جایی که در کنار جرج واشینگتن خدمت کرد. او همچنین حامی شاعر رابرت برنز بود.
وینستون جوزف دوگان (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی یک مدیر بریتانیایی و افسر ارتش بریتانیا بود. او از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۹ به عنوان فرماندار استرالیای جنوبی و سپس تا سال ۱۹۴۹ به عنوان فرماندار ویکتوریا خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
الکساندر داف (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. در سال ۱۷۹۳، او به عنوان پرچمدار در هنگ ۶۶ پیاده نظام منصوب شد و در جبل الطارق، فلاندر، در هند شرقی در سال ۱۷۹۸ و در زمان حمله به مصر تحت فرماندهی برد خدمت کرد. در سال ۱۸۰۶، داف فرماندهی ستون مرکزی را در حمله به بوئنوس آیرس بر عهده داشت. او در سال ۱۸۲۳ به عنوان سرهنگ هنگ ۹۲ پیاده نظام منصوب شد و در سال ۱۸۳۱ به هنگ ۳۷ پیاده نظام منتقل شد. او در سال ۱۸۳۴ به درجه سرلشکری ​​و شوالیه ارتقا یافت و در ۲۸ ژوئن ۱۸۳۸ به درجه ژنرال کامل ارتقا یافت.
جان فیلیپ دو کن (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود. او در طول جنگ جهانی اول مقام های بالایی داشت، به ویژه به عنوان سرلشکر توپخانه سلطنتی در ستاد کل در سال ۱۹۱۵، زمانی که نیروی اعزامی بریتانیا به سرعت در حال گسترش بود، به عنوان افسر کل فرمانده سپاه پانزدهم از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸، و سپس از آوریل ۱۹۱۸ به عنوان افسر رابط بین فیلد مارشال سر داگلاس هیگ و ژنرالیسیمو فردیناند فوش، فرمانده متفقین. پس از جنگ، او سرتیپ ارشد مهمات بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
آرتور آرنهولد بولیک داولر (؛ ۱۶ ژوئیه ۱۸۹۵ – ۱۴ نوامبر ۱۹۶۳) نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی شرق آفریقا خدمت کرد.
روفان شاو دانکین (؛ ۱۷۷۲ – ۱ مه ۱۸۴۱) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
جورج دان (؛ ۳۰ آوریل ۱۷۵۶ – ۱۷ ژانویه ۱۸۳۲) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ استقلال آمریکا و جنگ های انقلاب فرانسه و جنگ های ناپلئونی حضور داشت. خدمت او در سراسر اروپا انجام شد، اما مهم ترین کار او در سازماندهی نظامی و دفاعی علیه تهدید تهاجم فرانسه در طول جنگ های انقلاب فرانسه و ناپلئون بود. دان همچنین اغلب توسط ژنرال های بریتانیایی برای کار مشاوره و جاسوسی درخواست می شد و زمانی توسط دولت پروس به عنوان جاسوس استخدام شده بود. در سال ۱۷۹۹، او در جریان آتش بس توسط گیوم برون دستگیر شد که او را به تلاش برای برانگیختن شورش در جمهوری باتاوی متهم کرد و تا زمان صلح آمیان آزاد نشد. در طول جنگ ها و پس از آن، دان همچنین به عنوان فرماندار ستوان جرسی و فرماندار جبل الطارق خدمت کرد و اصلاحات سازمانی را با موفقیت زیادی در هر دو مکان اجرا کرد.
روهان دلاکومب (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. پس از بازنشستگی از ارتش، او آخرین فرماندار متولد بریتانیا در ویکتوریا، استرالیا از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۴ بود. وی برندهٔ جوایزی همچون دکترای افتخاری شده است.
بووار د لیزل (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۶۴ – ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۵) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا و ورزشکار بود. او هم در جنگ دوم بوئر و هم در جنگ جهانی اول حضور داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
فرانسیس جان دیویس (؛ ۳ ژوئیه ۱۸۶۴ – ۱۹۴۸) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
جونگ چان-وو (؛ زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۹۸) که بیشتر با نام چان وو () و همچنین نام هنری چان () شناخته می شود، خوانندهٔ اهل کره جنوبی و یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره ای آیکون زیر نظر وای جی انترتینمنت است. او به خاطر ایفای نقش همتای جوانی لی مین-هو در درام های "پسران فراتر از گل ها" (۲۰۰۹) و "وارثان" (۲۰۱۳) شناخته می شود.
رافائلو دا مونتلوپو (؛ ۹ ژوئیه ۱۵۰۴ – ۱۵۶۶) مجسمه ساز و معمار رنسانس ایتالیا و یکی از شاگردان میکل آنژ بود. پدر او هم یک مجسمه ساز بود و نام هر دوی آنها در کتاب "زندگی برجسته ترین نقاشان، پیکرتراشان و معماران" اثر جورجو وازاری آمده است. تندیس «"سانت دامیانو"» در کلیسای سن لورنتزو از آثار اوست. وی همچنین در ساخت مقبرهٔ ژولیوس دوم و لئون دهم مشارکت داشت. (برای مقبرهٔ لئون دهم با بارتولومئو باندینلی همکاری کرد). پاپ پائولوس سوم او را مأمور ساخت تا ۱۴ فرشته بر روی پل سانت آنجلو بسازد. این فرشته های گچ بری شده بعدها فرسوده شد و پاپ کلمنت نهم در سال ۱۶۶۹ جان لورنتسو برنینی را مأمور ساخت تا تندیس های جدیدی از فرشتگان بر روی پل بسازد. وی حوالی سال ۱۵۶۰ میلادی، یک خودزندگی نامه نوشت که در بخش هایی از آن، به نحوهٔ استفاده میکل آنژ از دست چپ خود در نگارش و طراحی هایش اشاره شده بود. این نوشته، امروزه تنها مدرکِ موجود دالِ بر چپ دستی میکل آنژ است.
کیم هان-بین (؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۹۶) که به طور حرفه ای با نام بی. آی (؛ ) شناخته می شود، رپر، خواننده، ترانه سرا و تهیه کنندهٔ موسیقی اهل کره جنوبی است. در سال ۲۰۱۴، او یکی از شرکت کنندگان برنامهٔ "شو می د مانی ۳" بود. در سال ۲۰۱۵، او به عنوان لیدر گروه پسرانهٔ آیکون زیر نظر وای جی انترتینمنت فعالیت خود را آغاز کرد و او در تهیه کنندگی و ترانه سرایی تمام آثار منتشر شده تحت نام این گروه نقش داشته است. بی. آی پس از ترک گروه آیکون در سال ۲۰۱۹، به عنوان مدیر اجرایی کمپانی آی اوکی در سال ۲۰۲۰ منصوب شده است.
کمال عزت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیدهام مارکت، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، و باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد اشاره کرد.
ایگور وتوکله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خنت، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال کپنهاگن، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال سنت ترویدنس، و باشگاه فوتبال زولته وارخم اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک، تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک، و آنگولا بازی کرده است.
جی داسیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چلسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال England national under-16 football team، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، زیر ۲۰ سال انگلستان، و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است.
طراحی ترانسلی (به انگلیسی: Transgenerational Design)، عملی است برای سازگار کردن محصولات و محیط ها با آن دسته از آسیب های فیزیکی و حسی مرتبط با پیری انسان که باعث محدودیت و اخلال در فعالیت های اصلی زندگی روزمره می شود. اصطلاح "طراحی ترانسلی" در سال ۱۹۸۶ میلادی توسط استاد طراحی صنعتیِ دانشگاه سیراکیوس، جیمز جی. پیرکل (James J. Pirkl) برای توصیف و شناسایی محصولات و محیط هایی است که گسترده ترین طیف از کسانی که از آن ها استفاده می کنند (جوان، پیر، توانا، ناتوان) را بدون آسیب برای هیچ گروهی، در بر می گیرند. مفهوم طراحی ترانسلی از درون پروژهٔ تحقیقاتی او که با بودجهٔ فدرال دربارهٔ طراحی برای سالخوردگان انجام می شد، با عنوان: «"سازگاری های طراحی صنعتی: چشم اندازی ترانسلی"»، پدیدار شد. دو نشریهٔ اصلی پروژه در سال ۱۹۸۸ میلادی اطلاعات دقیقی در مورد فرایند پیری ارائه کردند؛ و باعث ایجاد آگاهی و حساسیت در میان متخصصان طراحی صنعتی و دانشجویان طراحی دربارهٔ واقعیت های پیریِ انسان گردیدند و مجموعه ای مفید از رهنمون ها و استراتژی ها را برای طراحی محصولاتی که نیازهای متغیر افراد در هر سن و توانایی را برآورده می کند، ارائه کردن
د. بررسی اجمالی. مفهوم طراحی ترانسلی زمینهٔ مشترکی را برای کسانی که متعهد به ادغام سن و توانایی در جمعیت مصرف کننده هستند ایجاد می کند. اصل اساسی آن این است که افراد، از جمله افراد مسن یا آسیب دیده، از حق برابر برای زندگی در یک جامعهٔ واحد برخوردارند. عمل طراحی ترانسلی بیان می کند که سالخوردگیِ انسان یک فرایند پیوسته و پویا است که از بدو تولد شروع می شود و با مرگ خاتمه می یابد و در طول فرایند پیری، افراد معمولاً با بروز بیماری ها، حوادث و کاهش توانایی های فیزیکی و حسی مواجه می شوند که به استقلال و سبک زندگی فرد آسیب می رساند؛ اما اکثر صدمات، آسیب ها و ناتوانی ها معمولاً با افزایش سن و تجربهٔ اثرات پیری (پیری بیولوژیکی) اتفاق می افتند. چهار واقعیت رابطهٔ متقابل سن با آسیب پذیری جسمی و حسی را روشن می کند: در هر موقعیتی، مصرف کنندگان از محصولات و خدمات انتظار دارند که سبک زندگی آنها را چه از نظر فیزیکی و چه به صورت نمادین ارتقاء دهند. طراحی ترانسلی بر تأمین نیازهای آنها از طریق آنچه که کیگان و وگل (Cagan and Vogel) «فرایند توسعه محصول ارزش گرا» می نامند تمرکز دارد. آن ها خاطرنشان می کنند که یک محصول برای مشتری ز
مانی ارزشمند تلقی می شود که «تأثیری قوی بر سبک زندگی، ویژگی های توانمند و ارگونومی معنادار داشته باشد» و در نتیجه محصولاتی «"مفید، قابل استفاده و مطلوب"» در طول استفادهٔ کوتاه مدت و طولانی مدت توسط افراد در هر سن و توانایی باشند.ص۳۴ طراحی ترانسلی «به عنوان یک پاسخ آگاهانه از سوی بازار به پیری جمعیت است که نیاز به محصولات و محیط هایی را برآورده می کند که هم برای افراد جوان و هم افراد مسن که در یک محیط زندگی و کار می کنند، قابل استفاده است».ص۱۶ فواید. طراحی ترانسلی با ایجاد پیوندی هماهنگ بین محصولات و مصرف کننده، برای همه سنین و توانایی ها سودمند خواهد بود. این فواید عوامل روانشناختی، فیزیولوژیکی و جامعه شناختی درخواستی (و پیش بینی شده) کاربران در هر سن و توانایی را شامل و آن ها را برآورده می کند: ص۳۲ طراحی ترانسلی به تک تک عناصر می پردازد و نیاز کاربر را (صرف نظر از سن یا توانایی) با ارایهٔ سهولت استفادهٔ نامحدود و همدردی در خور، فراهم می کند. چنین طرح هایی با ارایهٔ گزینه های گسترده تر و انتخاب های بیشتر، دسترسی بیشتری را فراهم می کنند، در نتیجه استقلال فرد را حفظ و گسترش داده و کیفیت زندگی را برای همه سنین و
توانایی ها (بدون هیچ هزینه ای برای گروه) افزایش می دهند. طرح های ترانسلی به اصلاح تبعیض، ترحم و اَنگ اجتماعی می پردازند؛ آنها این امر را توسط رعایت موارد زیر انجام می دهند: تاریخچه. طراحی ترانسلی در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ میلادی همزمان با مفهوم طراحی جهانی، در نتیجهٔ جنبش حقوق معلولین و پیشتر از مفاهیم طراحی بدون مانع (Barrier Free Design) ظهور کرد. در مقابل، رشد طراحی ترانسلی از زمان قانون تبعیض سنی ۱۹۷۵ میلادی که ممنوعیت «تبعیض بر اساس سن در برنامه ها و فعالیت های دریافت کنندهٔ کمک های مالی فدرال»، (یا مستثنی کردن، انکار یا ارایهٔ خدمات مختلف یا کمتر بر اساس سن)، آغاز شد. تعلق سیاسی و بحث بر سر اصلاحات قانون ۱۹۷۸ میلادی، که بازنشستگی اجباری را در ۶۵ سالگی لغو کرد، و تزریق آن به جریان اصلی آگاهی اجتماعی، مسائل مربوط به سالمندی را به یکی از دغدغه های اصلی سیاست گذاری عمومی تبدیل کرد. زمینه. در آغاز دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، مسن ترین اعضای جامعه که در دوران رکود بزرگ به سن بلوغ رسیده بودند، با نسلی از بیبی بومرها (Baby Boomers) جایگزین شدند و مداوم به میان سالی و به آستانهٔ بازنشستگی نزدیک شدند. افزایش تعداد آنها حاکی از تغ
ییرات عمیق جمعیتی در پیش رو است که به طور پیوسته سالخوردگی جمعیت را در سراسر جهان گسترش می دهد. پیشرفت ها در تحقیقات پزشکی همچنین تصویر سالمندی را تغییر داد [از یک مشکل اجتماعی بیماری، فقر و سالخوردگی، که راه حل های آن به سیاست گذاری عمومی بستگی دارد] تا واقعیت در حال ظهور سالخوردگی جمعیت فعال که نیرو، منابع و زمان برای به کارگیری هر دو را دارد. رسانه ها، سیاست های عمومی و برخی نهادها در واکنش به آگاهی روزافزون مردم، پیامدهای قریب الوقوع را تشخیص دادند. مجلات تایم و نیوزویک اخبار روی جلد خود را به «خاکستری شدن آمریکا» اختصاص دادند. ایستگاه های رادیویی محلی شروع به جایگزینی قالب های موسیقی راک اند رول خود با موسیقی برای سلایق بالغ تر کردند. "مجامع دانشگاهی" (داو جونز و شرکت، شرکت انتشاراتی) شمارهٔ پاییز ۱۹۸۲ میلادی خود را به طور کامل به مقالاتی در مورد نیروی کار سالخورده اختصاص داد. "کنفرانس ملی پژوهشی فن آوری و سالمندی"، و "دفتر ارزیابی فن آوری مجلس نمایندگان ایالات متحدهٔ آمریکا"، یک بررسی عمده از تأثیر علم و فناوری بر آمریکایی های مسن تر را آغاز کرد. در سال ۱۹۸۵ میلادی، موقوفهٔ ملی هنرها، ادارهٔ کل سالمندی
(AOA)، ادارهٔ کل خانهٔ کشاورز و وزارت مسکن و توسعهٔ شهری ایالات متحدهٔ آمریکا توافقنامه ای را برای بهبود ساختمان، منظر، محصول و طراحی گرافیک برای آمریکایی های مسن امضا کردند که شامل برنامه های کاربردی تحقیقاتی جدید می شد. برای دوران سالمندی که پتانسیل استفاده از محصولات را برای افراد مسن را سهل تر و در نتیجه جذاب تر و سودآورتر می کند. توسعه. در سال ۱۹۸۷ میلادی، با شناخت پی آمدهای سالخوردگی جمعیت، "دپارتمان طراحی" دانشگاه سیراکیوس، "مرکز پیری شناسی تمام-دانشگاهی"، و "مرکز توسعهٔ آموزشی"، پروژه ای میان رشته ای به نام «"سازگاری های طراحی صنعتی: چشم اندازی ترانسلی"» را آغاز و با یکدیگر همکاری کردند. این پروژهٔ یک ساله که توسط یک کمک مالی فدرال حمایت می شد، به واسطهٔ ممارست حرفه ای طراحی صنعتی به اساس علوم پیری شناسی تبدیل شد. این پروژه «سه جنبهٔ پیری را عوامل روانشناختی، فیزیولوژیکی و جامعه شناختی تعریف کرد؛ و مسئولیت طراح را به دغدغه های زیبایی شناختی، فن آوری و انسان گرایانه تقسیم کرد». رابطهٔ متقابل قوی بین جنبه های فیزیولوژیکی پیری و جنبه های انسان گرایانهٔ طراحی صنعتی، آموزش پروژه را بر دسته بندی جنبه های فی
زیولوژیکی پیری به عوامل: حسی و فیزیکی "بینایی"، "شنوایی"، "لامسه" و "حرکت"، متمرکز کرد. این رابطهٔ متقابل به یک سری جداول مرجع ترجمه شد که ارتباط خاص با عوامل فیزیکی و حسی مرتبط با پیری داشت و نتایج حاصل در مجموعهٔ دستورالعمل های طراحی به صورت زیر گنجانده شد: این پروژه، دو کتابچهٔ راهنمای آموزشی را تولید و منتشر کرد (یکی برای مدرسان و دیگری برای متخصصان طراحی) که هر کدام شامل مجموعه ای دقیق از «دستورالعمل ها و استراتژی های طراحی برای طراحی محصولات ترانسلی» است. تحت شرایط کمک هزینه، کتابچه های آموزشی برای تمام برنامه های دانشگاهی طراحی صنعتی که توسط انجمن ملی دانشکده های هنر و طراحی (NASAD) به رسمیت شناخته شده بود، در ایالات متحدهٔ آمریکا توزیع شد. گاه شمار. در ادامهٔ ظهور به عنوان یک استراتژی رو به رشد برای توسعهٔ محصولات، به گونه ای که خدمات و محیط هایی برای افراد در هر سن و توانایی را در خود جای دهند، "طراحی ترانسلی توسط شرکت های بزرگی مانند: اینتل، مایکروسافت و کداک اتخاذ شده است" که "به توسعهٔ محصول به همان شیوه نگاه می کنند، به گونه ای که طراحی محصولات را برای افراد دارای اختلالات بینایی، شنوایی و جسمی ا
نجام دهند» تا افراد در هر سنی بتوانند از آن ها استفاده کنند. بحث های بین طراحان و بازاریابان نشان می دهد که طراحی موفقیت آمیز ترانسلی نیازمند «توازن صحیح کار تحقیقاتی اولیه، تجزیه و تحلیل یکپارچهٔ عوامل انسانی، کاوش گسترده در طراحی، آزمایش ها و تفکر زیاد جهت کسب حقیقت» و اینکه «طراحی ترانسلی برای هر شرکت تولیدکنندهٔ محصولات مصرفی قابل اجرا است - از تولیدکنندگان لوازم خانگی گرفته تا شرکت های الکترونیک، سازندگان مبلمان، آشپزخانه و حمام و شرکت های اصلی محصولات مصرفی».
نوشین معراجی (زاده ) سینماگر ایرانی است. او که زاده تنکابن است کلاس فیلمسازی را در انجمن سینمای جوانان ایران گذراند و از سال ۱۳۸۳ به فیلمسازی پرداخت. فیلم های او در جشنواره های بین المللی فیلم به نمایش درآمده اند. فیلم پسر به کارگردانی او در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم لیستاپاد بلاروس موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم بخش سینمای جوان و در چهل و سومین دوره جشنواره بین المللی فیلم مسکو جایزه فدراسیون کلوب سینمایی روسیه در بخش مسابقه اصلی این دوره را به دست آورد. اظهارات معراجی در جشنواره فیلم فجر در سال ۱۴۰۰ مجادله برانگیز شد و اعتراض امامان جمعه ایران را برانگیخت. او در پاسخ به پرسشی گفت از دید او، عشقی که بین دو شحصیت فیلم نمور وجود دارد به قدری محترم است که فرزند این زوج فارغ از این که صیغه محرمیت خوانده شده بود یا نه، حلال زاده است.
الوین علی اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال روان باکو، باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، و باشگاه فوتبال آزال باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
والتر هوبرت آننبرگ (Walter Hubert Annenberg) (زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۰۸ – درگذشتهٔ اول اکتبر ۲۰۰۲)، بازرگان، سرمایه گذار، نوع دوست و دیپلمات آمریکایی بود. آننبرگ مالک و گردانندهٔ انتشارات مثلث که شامل تملک "فیلادلفیلا اینکوایرر"، "TV گاید"، "دِیلی رِیسینگ فُرم" و مجلهٔ "سِوِنتین" بود. ریچارد نیکسون، رئیس جمهور وقت ایالات متحده او را به عنوان سفیر ایالات متحده در بریتانیا منصوب نمود که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ در آنجا فعالیت کرد. آننبرگ در میلواکی دیده به جهان گشود و در نیویورک پرورش یافت. او به مدرسهٔ وارتون، دانشکدهٔ بازرگانی دانشگاه پنسیلوانیا رفت، هرچند تحصیل را رها کرد و به دنبال حرفه ای به عنوان بازرگان و سرمایه گذار بورس رفت. پدرش، موزس آننبرگ، به فرار مالیاتی محکوم شد و دو سال به زندان افتاد. در آن زمان، به دنبال درگذشت پدرش در سال ۱۹۴۲، آننبرگ کنترل شرکت این کوایرر را در اختیار گرفت و نفوذ و تملک خود را گسترش داد. او کسب وکار مجلهٔ خانوادگی را پُررونق کرد و آن را به بخش هایی از صنعت رسانه مانند رادیو و تلویزیون بسط داد. آننبرگ در دورانی که سفیر ایالات متحده در انگلستان بود، رابطهٔ نزدیکی با ملکه الیزابت دوم و سای