Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارد. موزه های صلح در زمینه های مختلف ژئوپلیتیک، تاریخی و فرهنگی پدیدار می شوند، از این رو ناگزیر «صلح» را به طرق مختلف تصور و تعریف می کنند. اعضای شبکه بین المللی موزه های صلح (INMP) که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد، شامل مؤسساتی هستند که مأموریت دارند فرهنگ صلح را از طریق جمع آوری، نمایش و تفسیر مطالب مرتبط با صلح ترویج دهند و شامل باغ های صلح و سایر مکان ها، مراکز مرتبط با صلح و مؤسساتی می شوند که از طریق نمایشگاه ها، مستندسازی و فعالیت های مشابه در آموزش صلح عمومی مشارکت دارند. مفهوم آموزش صلح در نیم قرن گذشته «از یک پادزهر برای علم جنگ به بررسی جامع علل خشونت و راهبردهای مربوط به صلح» تکامل یافته است. امروزه، تجربه بازدیدکنندگان در بسیاری از موزه ها، گردشی منفعلانه در میان یادگاری ها، عکس ها و سایر مصنوعات نیست. در عوض، به احتمال زیاد این یک تجربه تعاملی، مجازی یا دنیای واقعی است که بازدیدکنندگان را به بررسی انتقادی پیام ها و معانی ارائه شده توسط موزه به چالش می کشد. موزه صلح برادفورد در انگلستان، موزه صلح گورنیکا در اسپانیا، موزه بین المللی صلح دیتون در آمریکا و مرکز صلح نوبل اسلو، از نمونه های مهم چنین موزه هایی
می باشند. در تهران نیز چنین موزه ای وجود دارد. نگاهی به پیشینه موزه های صلح. موزه های صلحی که در اوایل قرن بیستم در اروپا شکل گرفتند، عمدتاً مکان های ضد جنگ بودند. موزه های ضدجنگ هزینه های انسانی و مادی جنگ و خطرات را در سلاح های جدید برای ترویج صلح و هشدار در مورد درگیری های آینده به نمایش گذاشتند. موزه بین المللی جنگ و صلح. در لوسرن سوئیس که در ۷ ژوئن ۱۹۰۲ افتتاح شد، اغلب به عنوان اولین موزه صلح مدرن توصیف می شود. این موزه به وضوح یک سایت ضد جنگ بود که تاریخ و فن آوری جنگ را نشان می داد و هدف آن نشان دادن بیهودگی هزینه های تسلیحاتی به مردم و همچنین نخبگان سیاسی و نظامی و تأکید بر خطرات روزافزون و مخرب بودن سلاح های جدید در جنگ های آینده بود. این موزه زاییده فکر یان بلوخ، کارآفرین لهستانی الاصل بود. کاخ صلح لاهه و به ویژه موزه صلح هیروشیما، از معروف ترین موزه های صلحی هستند که در ادامه پدید آمدند. موزه صلح هیروشیما. در پنجم می ۱۹۵۱ مصادف با روز کودک در ژاپن، در پارک یادبود صلح هیروشیما افتتاح شد. این پارک و مرکز صلح، همبستگی و اتحاد همهٔ انسانها را در جهت دستیابی به صلح و آرامش همیشگی، به تصویر می کشد. بازم
انده هایی از والدین و فرزندانی که قربانی بوده اند، خواه بر اثر انفجار و آتش بمب کشته شده اند یا خواه بعدتر بر اثر رادیواکتیو، وسایلی مانند ظرف ناهار نیم سوخته یا رخت آویز سوخته، کاملاً طبیعت درهم و برهم سلاحهای کشتار جمعی را نمایش می دهند. ژاپن در پیدایش جنبش موزه های صلح مدرن الهام بخش ما می شود. در واقع کمک به بلوغ مفهوم موزه های صلح، مدیون کار خلاقانه موزه های صلح ژاپن و متفکران صلح است. موزه صلح تهران. موزه صلح تهران در واقع از نمایشگاه موقتی شکل گرفت که توسط انجمن حمایت از قربانیان سلاح های شیمیایی (SCWVS) که یک سازمان غیردولتی ایرانی ست، برگزار شد. تخمین زده می شود که حدود یک میلیون ایرانی در اثر حملات گازی ارتش عراق در طول جنگ هشت ساله با ایران در دهه ۱۹۸۰ مجروح یا کشته شده اند. دکتر شهریار خاطری، پزشکی که خود روزگاری در جنگ حضور داشت شاهد مصائب آن بود و از آن جان سالم به در برد، در ایجاد SCWVS و موزه و همچنین تقویت همکاری با موزه های بمب اتمی در هیروشیما و ناکازاکی نقش مهمی داشت. موزه صلح تهران، در مرکز شهر و در پارک شهر قرار دارد. بیشتر اعضای این موزه را داوطلبانی تشکیل می دهند که به صورت افتخاری با
آن همکاری می کنند و تعدادی از آنان خود قربانیان سلاحهای شیمیایی هستند که به عنوان راهنمایان موزه به فعالیت مشغول هستند. با اینکه موضوع کاربرد سلاح های شیمیایی در جنگ عراق علیه ایران و پیامدهای آن، در این موزه به صورت برجسته تری مورد توجه قرار گرفته است به آن محدود نشده است و موضوعات دیگری همچون بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی در ژاپن، جنگ های جهانی اول و دوم، کاربرد سلاح های ممنوعه در جنگ ها و آثار و عوارض هر کدام از این سلاح ها نیز در بخش های دیگر موزه نشان داده شده است که این بخش ها شامل کتابخانه صلح، گالری هنر برای صلح، کارگاه های آموزشی، بخش موزه مجازی و استودیوی ثبت تاریخ شفاهی می شود. این موزه، برگی از تلاش های تمام آن هایی ست که برای صلح، لحظه ای از پای نایستاده اند. در بدو ورود به موزه، تاریخچه ای از تاًسیسش نمی بینید؛ گویی صلح تاریخی به درازنای بشر دارد. در معماری موزه، ترکیبی متقارن و ساده را می بینید که هستهٔ اصلی سازه اش سالن مرکزی با گنبدی آبی ست. مسیر تعیینی برای بازدید از موزه ساعتگرد است که در همان ابتدای آن، اصل کارت های دو راهنمای سابق موزه خودنمایی می کند که به سبب جراحات ناشی از سلاح شیمی
ایی شهید شده اند. در ادامه، بخش جنگ موزه را داریم که در آن، چکیده ای از جنگ های بیشتر رسانه ای شده قرن بیستم و به کارگیری سلاح های نامتعارف در آن ارائه می شود. اطلاعاتی از تعداد کشته شدگان، ابعاد ویرانی، میزان استفاده از سلاح های اتمی و شیمیایی و دامنه وسعت جنگ را می توان در ویترین های چوبی شیشه ای موزه تماشا کرد و در کنار آثار به جای مانده از جنگ، مجسمه های مومی چهره های ضد صلحی چون قابیل، ضحاک، هیتلر و صدام حسین دیده می شود. در انتها و در تالار مرکزی هم، ویترینی مملو از پیکسل ها و یادگاری های فعالان ضد جنگ به نمایش درآمده اند.
اصطلاح bonus-malus ( لاتین به معنای "خوب-بد) برای بعضی از فعالیت های تجاری استفاده می شود، که به طور متناوب در طول روند این فعالیت ها، پاداش یا جریمه، در موقعیت های مختلف اتفاق می افتد. مثلاً در مراکز پاسخ تلفنی و شرکت های بیمه و پشتیبانی، این اصطلاح، رایج است.
در بوم شناسی، فراوانی محلی، نمایش نسبی یک گونه در یک اکوسیستم خاص است. معمولاً به عنوان تعداد افراد یافت شده در هر نمونه اندازه گیری می شود. نسبت فراوانی یک گونه به یک یا چند گونه دیگر که در یک اکوسیستم زندگی می کنند، به عنوان فراوانی نسبی گونه ها نامیده می شود. هر دو شاخص در ارتباط با محاسبه تنوع زیستی هستند. اندازه گیری. چندین روش برای اندازه گیری فراوانی وجود دارد. نمونه ای از این دسته بندی ها، «فراوانی نیمه کمی» است. اینها روش های اندازه گیری هستند که دربردارندهٔ تخمین بر اساس دیده شدن در یک منطقه خاص با اندازه تعیین شده است. دو دسته بندی نیمه کمی برای فراوانی با عنوان DAFOR و ACFOR شناخته می شوند. مقیاس ACFOR به شرح زیر است: مقیاس DAFOR: این روش ها برای تخمین تقریبی فراوانی گونه ها در یک منطقه تعیین شده (قاب) مفید هستند، اما اندازه گیری دقیق یا عینی نیستند. بنابراین، اگر روش دیگری برای اندازه گیری فراوانی در دسترس است، باید از آن استفاده کرد، زیرا این امر منجر به داده های مفیدتر و قابل اندازه گیری می شود
نوریکو کویسو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
کائده کوندو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یوکا مامییا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
نوریهیکو کیتاهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
تاکاکو کاتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
فرااجتماعی (از واژهٔ یونانی εὖ "eu" به معنی «خوب» و Social به معنی اجتماعی)، بالاترین سطح سازماندهی اجتماعی گری است که با ویژگی های زیر تعریف می شود: مراقبت همیارانه از فرزندان (شامل مراقبت از فرزندان افراد دیگر)، همپوشانی نسل ها در یک کلنی از بزرگسالان، و تقسیم کار به گروه های زایشی و غیرتولیدمثلی. تقسیم کار گروه های رفتاری تخصصی را در یک جامعه جانوری ایجاد می کند که گاهی به آنها «کاست» می گویند. اجتماعی بودن از تمام سیستم های اجتماعی دیگر متمایز است زیرا افراد حداقل یک طبقه معمولاً توانایی انجام حداقل یک رفتار مشخص افراد در طبقه دیگر را از دست می دهند. پیشینه. در سال ۱۹۶۹، چارلز دی میچنر طبقه بندی Batra را با مطالعه مقایسه ای خود در مورد رفتار اجتماعی در زنبورهای عسل گسترش داد. او گونه های متعددی از زنبورها (Apoidea) را مشاهده کرد تا سطوح مختلف اجتماعی بودن در جانوران را بررسی کند، که همگی مراحل مختلفی هستند که یک کلنی ممکن است از آن عبور کند. اجتماعی بودن، که بالاترین سطح اجتماعی جانوری است که یک گونه می تواند به آن دست یابد، به طور خاص دارای سه ویژگی است که آن را از سطوح دیگر متمایز می کند. سه سطح در زندگ
ی زنبورهای عسل سپس EO Wilson اصطلاحات را به سایر حشرات اجتماعی مانند مورچه ها، زنبورها و موریانه ها گسترش داد. در ابتدا، این تعریف شامل جاندارانی (فقط بی مهرگان) بود که دارای سه ویژگی زیر بودند:
انجمن دانشجویان نروژی (نروژی: Det Norske Studentersamfund) که با حروف اختصاری (DNS) نیز شناخته می شود، یک سازمان دانشجویی است. این انجمن در دوم اکتبر سال ۱۸۱۳م، به ابتکار تنی چند از دانشجویان دانشگاه «فردریک» که امروز دانشگاه اسلو نامیده می شود، بنیان گذاری شد. انجمن دانشجویان نروژی، قدیمیترین انجمن دانشجویی دایر درنروژ و یکی از قدیمیترین انجمنهای دانشجویی دایر در جهان است. مقر اصلی این انجمن در محله بلیندرن در اسلو، پایتخت نروژ واقع شده است. پیشینه. اگرچه انجمن دانشجویان نروژی، طبق سنت، بیشتر به همت دانشجویان دانشگاه اسلو اداره شده و می شود، اما در واقع یک انجمن عمومی برای همه دانشجویان اسلو، صرف نظر از تعلق دانشگاهی است.امروزه انجمن دانشجویان نروژی، به صورت یک مرکز هماهنگی عمل کرده و همه فعالیتهای که در محل انجمن به عمل می آیند را سازمان داده و هدایت می کند. این فعالیت ها توسط کمیته های تحت نظارت انجمن ترتیب داده شده یا به ابتکار دیگر انجمن های وابسته یا مستقل شکل داده می شوند. تنوع مواردی که تحت پوشش و حمایت انجمن دانشجویان نروژی، قرار می گیرند بسیار بالاست و شامل فعالیت های فرهنگی، صنفی، سیاسی، علمی، ادبی
و اجتماعی شده و ضرورتاً تنها به حوزه فعالیت های دانشجویی محدود نمی شود. از جمله انجمنهای وابسته یا انجمن های دارای همکاری، واقع در محل انجمن، می توان کانون فیلم و تئاتر دانشجویان را نام برد. «خوک طلایی» عنوان مراسمی است که اعضای انجمن از سال ۱۸۵۹م، هر چهار سال یکبار به صورت نسخه ای تمسخرآمیز از یک جشن برگزار می کنند. تصویری از مقام عالیجناب خوک طلایی که پرچمی در دست دارد نیز در نشان واره انجمن، دیده می شود. تأسیس. انجمن دانشجویان نروژی، در ۲ اکتبر ۱۸۱۳م، برابر با شنبه، ۱۰ مهر ۱۱۹۲خ، تنها اندکی پس از پذیرش اولین دانشجویان در دانشگاه سلطنتی فردریک، که امروزه دانشگاه اسلو نامیده می شود، تأسیس شد. دانشگاه فردریک از دو سال قبل یعنی سال ۱۸۱۱م، به صورت رسمی تأسیس شده بود، اما کلاسهای درسی تا پاییز سال ۱۸۱۳م، برگزار نشد. تمامی دانشجویان این دانشگاه در آن زمان، در تأسیس انجمن شرکت داشتند، اما تعداد آنها بیشتر از ۱۸ نفر نبود.هدف دانشجویان از تأسیس این انجمن، ایجاد و افزایش روحیه همبستگی در بین اعضاء از طریق مشارکت در فعالیتهای علمی و تفریحی بود. تعریف رسمی از هدف انجمن در ماده مربوط در اساسنامه انجمن، از سال ۱۸۲۰م، با
قی مانده است، اما همان ذهنیت اعضای مؤسس را بازتاب می دهد؛ یعنی آمیزه ای از معنویات عالی انسانی و تعامل اجتماعی که بعدها به یک مؤلفه اصلی در تعریف هویت دانشجویی و تعهد اجتماعی دانشگاهیان تبدیل شد. در آغاز فعالیت انجمن، بازتابی در محیط های غیر دانشجویی نداشت و به روابط اعضاء محدود می شد. پذیرش اعضای جدید از طریق معرفی و به رأی اعضای قدیمیتر انجام می شد. اما به زودی از همان دهه ۱۸۲۰م، این وضع تغییر کرد و انجمن در محافل غیر دانشجویی نفوذ پیدا کرد. اولین مواردی که باعث جلب توجه مردم عادی به انجمن شد، اختلافاتی بود که بر سر برگزاری جشن ۱۷ ماه مه به مناسبت تصویب اولین قانون اساسی نروژ، وجود داشت. دو گرایش فرهنگی وابسته به اطرافیان یوهان سباستین ولهاون و هنریک ورگلاند، اولین درگاه ورود مناسبات سیاسی به درون انجمن بودند. محیط انجمن به زودی عرصه ای برای بحث سیاسی و قدرت آزمایی فرهنگی در بین شخصیتهای مطرح اجتماعی شد. بسیاری از عقاید نو، اولین بار در محدوده فعالیت این انجمن شکل گرفته و بعد در ابعاد اجتماعی گسترش یافتند. انتخاب بیورنستیرنه بیورنسون در سال ۱۸۶۹م، به عنوان رئیس انجمن، مقدمه ای بود برای دو دهه مبارزه پر حرار
ت ادبی، فرهنگی و سیاسی که انجمن را به یک کانون اصلی در تعیین دستورکار مباحث اجتماعی تبدیل کرد. گسترش دامنه فعالیت. دامنه فعالیت انجمن دانشجویان نروژی، به تدریج گسترش یافت. در سال ۱۸۱۵م، انجمن، کتابخانه ای تأسیس کرد. در سال ۱۸۳۴م، تئاتر دانشجویی به راه افتاد. در سال ۱۸۶۴م، انجمن، با برگزاری کلاس های آزاد و رایگان، یک نهضت آموزش و آگاه سازی عمومی را رهبری کرد که امروز وجود و فعالیت دانشگاه مردم، ثمره ای از آن است. بعدها فعالیت های انجمن تنوع بیشتری پیدا کرد و بستری شد که در آن، یکسری گروه های متشکل سیاسی و اجتماعی جوانه زدند.در اولین سالهای تأسیس انجمن، مکان ثابتی برای ملاقات اعضاء وجود نداشت و اعضای انجمن به اقتضای شرایط، گاه موقتاً اتاقی در نزدیکی دانشگاه اجاره می کردند و گاه حتی منزل یکی از اعضاء را محل ملاقات قرار می دادند. اما از دهه ۱۸۵۰م، یک جنبش جمع کمک مالی برای تهیه یک مکان ثابت به راه افتاد. اقشار بسیاری با اهدای کمک مالی از این جنبش حمایت کردند. به ابتکار گروهی دانشجو در کپنهاگ، یک صندوق خیریه، ایجاد شد و به شکل نمادین یک قلک به انجمن دانشجویان نروژی، هدیه شد. این قلک که بنا بر سنت قلک کودکان درکشور
های اسکاندیناوی، شکل مجسمه یک خوک را داشت، نقطه آغازی بود که بعدها تصویر خوک طلایی برنشان واره انجمن، نقش شود. مراسم خوک طلایی که هر ۴ سال یکبار، از سال ۱۸۵۹م، توسط انجمن برگزار می شود، برای زنده کردن یاد و قدردانی از کسانی است که در آن سالها با جمع کمک مالی از انجمن حمایت کرده و تحقق اولین آرمان های انجمن را ممکن ساختند. این قلک پس از گذشت چند سال شکست، اما به زودی یک قلک جدید که توسط زندانیان از چوب تراشیده شده بود، به انجمن هدیه شد و جای قلک شکسته را پر کرد. در سال ۱۸۶۰م. سرانجام دانشجویان و اعضای انجمن توانستند به یک مکان ثابت که به انجمن اختصاص داشت، نقل مکان کنند. این مکان که در نزدیکی دانشگاه اسلو قرار داشت، دارای فضای کافی برای تمرکز کتابخانه، سالن مطالعه، سالن غذاخوری، قهوه خانه و سالن همایش در یک محل بود. در عمل این محل تبدیل به باشگاهی شد که در آن به غیر دانشجویان و دانشگاهیان، کارمندان اداری، سیاستمداران، هنرمندان و نویسندگان گرد آمده و با هم از نزدیک آشنا می شدند. جنگ جهانی دوم. انجمن دانشجویان نروژی، تا سال ۱۹۱۸م، در همین محل مستقر بود. در سالهای بین دو جنگ جهانی، انجمن عرصه ای بود برای مبارزه ع
قاید ایدئولوژیک و غالباً تحت سلطه گرایش های چپ قرار داشت. بعد از اشغال نروژ در طول سالهای جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۰م، انجمن به دلیل ضدیت با نیروهای اشغالگر تعطیل شد و نخست پس از پایان جنگ، در سال ۱۹۴۵م، دوباره گشایش یافت. در سال ۱۹۵۱م، انجمن مجدداً در مکان ثابتی مستقر شد. این مکان جدید یک کاباره قدیمی بود که به همت دانشجویان تبدیل به یک باشگاه دانشجویی شامل سالن نمایش، استراحتگاه، و قهوه خانه شد. این محل نیز مدتها به صورت کانون اصلی آشنایی دانشجویان و شخصیتهای برجسته اجتماعی عمل می کرد. سیاستمداران در مناظراتی که به ابتکار انجمن ترتیب داده می شد با اشتیاق شرکت می کردند و مطبوعات با علاقه این مناظرات را پوشش و بازتاب می دادند. هر چند به مرور تماشاچیان بحث بنا بر گرایش سیاسی خود، در دو سمت چپ و راست سالن، به صورت جداگانه می نشستند، اما روح دوستی همگانی هرگز از میان نرفت. انتقال به خانه جدید. سرانجام پس از ۵۰ سال بحث و کشمکش بر سر احداث یک مکان جدید که گنجایش لازم را برای پوشش نیازهای انجمن، طبق معیارهای زمان داشته باشد، این آرزوی دیرین به تحقق پیوست و در سال ۱۹۷۱م، ساختمان شاتونف گشایش یافت و انجمن دانشجویان ن
روژی، توانست از امکانات این ساختمان بهره مند شود. یک ساختمان به سبک معماری نوین که اصولاً به منظور برگزاری همایش های بزرگ طراحی شده بود و گنجایش هزاران نفر را داشت. با نفوذ جنبش چپ رادیکال در اواخر دهه ۱۹۶۰م، فضای بحث های دانشجویی تغییر کرد و لحن تندی به خود گرفت. جنبش چپ رادیکال که از لحاظ عقیدتی به ایدئولوژی مارکسیسم–لنینیسم و مائوئیسم وابسته بود، تقریباً بدون وقفه بر فضای جامعه دانشجویی در اسلو حاکم بود. با عقب نشینی جنبش چپ رادیکال، در اواسط دهه ۱۹۸۰م، بار سیاسی انجمن کاهش یافت. پس از یک دوره کوتاه که همراه با تسلط محافظه کاران بر هیئت مدیره انجمن بود، مدیریت انجمن از سیاست فاصله گرفت و بار دیگر مباحث فرهنگی و هنری اولویت یافت. در سال ۱۹۹۸م، بعد از آن که ساختمان شاتونف، مدتی به دلایل مالی در اشتراک با بخش تجاری بود، توسط دانشگاه اسلو خریداری شد و در سال ۱۹۹۹م، به عنوان خانه فرهنگ دانشجویان بازگشایی شد.
رابرت ساموئل کاپلان (به انگلیسی :Robert Samuel Kaplan) یک حسابدار سرشناس دانشگاهی اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین استاد بازنشسته در زمینه توسعه رهبری در است. وی همچنین به همراه به عنوان یکی از پدیدآورندگان نیز شناخته می شود. تحصیلات و دستاوردها. کاپلان کار آکادمیک خود را در دانشکده تجارت تپر در دانشگاه کارنگی ملون در سال ۱۹۶۸ آغاز کرد. او همچنین لیسانس مهندسی برق و کارشناسی ارشد مهندسی برق خود را در موسسه فناوری ماساچوست دریافت کرده است. بعدها، کاپلان در سال ۱۹۸۴ پس از خدمت به عنوان رئیس دانشگاه کارنگی ملون از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳، به عنوان استاد توسعه رهبری دانشگاه ماروین باور در مدرسه کسب و کار هاروارد انتخاب گردید. او برای دریافت دکترای تحقیقات عملیاتی خود به دانشگاه کرنل نقل مکان کرد. وی همچنین در سال های ۱۹۹۴ از دانشگاه اشتوتگارت ،۲۰۰۶ از دانشگاه لودز و در سال ۲۰۰۸ از دانشگاه واترلو دکترای افتخاری دریافت. در سال ۲۰۰۶، نام کاپلان به تالار مشاهیر حسابداری اضافه گشت. در همان سال، او جایزه سهم مادام العمر را از بخش حسابداری مدیریت انجمن حسابداری آمریکا دریافت کرد. سابقه کاری. کارت امتیازی متوازن کاپلان و
دیوید پی نورتون کارت امتیازی متوازن(Balanced Scorecard) را پایه گذاری کردند. کارت امتیازی متوازن ابزاری برای هدفمندسازی اقدامات یک شرکت برای اهداف بلندمدت آن است. کاپلان و نورتون روش کارت امتیازی متوازن را در مقاله "" در سال ۱۹۹۲معرفی کردند. این روش توسط شرکت هایی صنعتی گوناگون در سرتاسر جهان تأیید شده است. وی همچنین در زمینه های استراتژی، حسابداری بهای تمام شده و حسابداری مدیریت مقالاتی منتشر کرده است. او به همراه دیوید پی نورتون، یکی از بنیانگذاران گروه نرم افزاری ESM است. کاپلان همچنین به طور یکپارچه رهبری فکری پالادیوم اینترنشنال را بر عهده داشته است. هزینه یابی بر مبنای فعالیت زمان محور (TDABC) کاپلان و استیون اندرسون TDABC (هزینه یابی مبتنی بر فعالیت زمان محور) را با هم توسعه دادند، روشی برای شرکت ها برای درک کامل هزینه ها و کمک به آنها برای رسیدن به یک مسیر ساده تر و قدرتمندتر برای افزایش سودشان. اخیراً، این روش به منظور اندازه گیری هزینه های ارائه مراقبت های بهداشتی در تمام سطوح مراقبت پزشکی اعمال می گردد. کاپلان همچنین یک مقاله نویس پرکار است و از زمانی که لیست مقاله نویسان برتر جهان توسط سازمانThe C
ase Centre از سال ۲۰۱۶ تا اکنون در حال انتشار است، او به طور مداوم در بین ۴۰ نویسنده برتر آن قرار گرفته است. او همچنین در فهرست برترین نویسندگان تاریخ The Case Centre که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، قرار گرفت.
هم پیمان ، یک گروه بندی غیررسمی است که در آرایه شناسی زیست شناسی استفاده می شود. اصطلاح «هم پیمان» یک رتبه آرایه شناختی تعریف شده در هیچ یک از کدهای نامگذاری نیست. برای هر گروهی از گونه ها، جنس ها یا تبارهایی که نویسندگان می خواهند به آن ها ارجاع دهند، استفاده می شود که در برخی زمان ها موقتی به عنوان مرتبط و نزدیک در نظر گرفته شده اند.
ورزشگاه آلسانجاک مصطفی دنیزلی ورزشگاهی چند منظوره در شهر ازمیر در کشور ترکیه است که بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود. این ورزشگاه ۱۵۰۰۰ نفر گنجایش دارد و در سال ۱۹۲۹ ساخته شد. در سال ۱۹۵۹ میزبان اولین بازی سوپر لیگ فوتبال ترکیه بود. این ورزشگاه متعلق به وزارت ورزش و جوانان (ترکیه) است. به دلیل نگرانی های ایمنی در طی یک زلزله احتمالی، استادیوم در ژوئیه ۲۰۱۵ تخریب شد. و بین سال های ۲۰۲۱–۲۰۱۷ بازسازی شد. در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۱ افتتاح شد. نام این ورزشگاه توسط رئیس جمهور، رجب طیب اردوغان به افتخار مصطفی دنیزلی بازیکن و مربی فوتبال ترکیه انتخاب شد.
سانائه موتوکاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
آساکو او (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن متولد چین اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
یوکو اوگا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فینکس مرکوری اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
رامو توکاشیکی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
آسامی یوشیدا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۵ مدال برنز شده است.
آوی شافر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
دایکی تاناکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال آلوارک توکیو اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
یوکی توگاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دالاس ماوریکس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
هیو واتانابه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوتا واتانابه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
جایزه طراحی ماینیچی در اصل "مسابقه طراحی جدید ژاپن"، جایزه ای سالانه است که به طراحان برجسته ژاپنی اعطا می شود. این جایزه، که در سال ۱۹۵۲ میلادی تأسیس شد، توسط روزنامه ژاپنی "ماینیچی شینبون" حمایت می شود. این جایزه معتبرترین جایزه طراحی ژاپن در نظر گرفته می شود.
ام السرب (به عربی: أم السرب) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان مفرق واقع شده است.
آرمن آرشاویری آبراهامیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲ ژوئن ۱۹۵۹ در مالیشکا به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ التحصیل شد. .
مداخله ارزی که به عنوان مداخله در بازار ارز یا دستکاری ارز نیز شناخته می شود، یک عملیات سیاست پولی است . زمانی اتفاق می افتد که دولت یا بانک مرکزی معمولاً به قصد تأثیرگذاری بر نرخ ارز و سیاست تجاری، ارز خارجی را در ازای پول داخلی خود خریداری یا می فروشد. سیاستگذاران ممکن است به منظور پیشبرد اهداف مختلف اقتصادی در بازارهای ارز مداخله کنند: کنترل تورم، حفظ رقابت، یا حفظ ثبات مالی. اهداف دقیق احتمالاً به مرحله توسعه یک کشور، میزان توسعه بازار مالی و یکپارچگی بین المللی، و آسیب پذیری کلی کشور در برابر شوک ها و سایر عوامل بستگی دارد. کاملترین نوع مداخله ارزی، اعمال نرخ ثابت مبادله ای نسبت به ارزهای دیگر یا میانگین موزون برخی ارزهای دیگر است.
آرسن دنپری آواگیان (؛ (Տուգո) زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۳ مارس ۱۹۶۱ در ایروان به دنیا آمد .
روبرت سرگویی زاکاریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در در لنیناکان (گیومری فعلی) به دنیا آمد
روبرت توماسی توماسیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۳ ژانویهٔ ۱۹۶۴ در آلاپارس به دنیا آمد .
ایسامو کنموچی ، (زاده ۲ ژانویه ۱۹۱۲ میلادی - درگذشته ۳ ژوئن ۱۹۷۱ میلادی) یک طراح مدرنیست ژاپنی بود که در توسعه طراحی صنعتی ژاپن پس از جنگ جهانی دوم اهمیت داشت. ایسامو کنموچی در ۲ ژانویه ۱۹۱۲ میلادی در توکیو به دنیا آمد. کنموچی در سال ۱۹۳۲ از کالج هنرهای صنعتی توکیو ، (اکنون دانشکده مهندسی دانشگاه چیبا) فارغ التحصیل شد. کنموچی پس از فراغت از تحصیل، در مؤسسه تحقیقات هنرهای صنعتی در توکیو آغاز به کار کرد. کنموچی در تابستان ۱۹۵۰ میلادی در اولین سفر نوگوچی به ژاپن با هنرمند و طراح ایسامو نوگوچی ملاقات کرد. این دو با هم تعدادی طرح مبلمان را توسعه دادند و در سبک مدرن ژاپنی پیشگام شدند که فرهنگ مادی مبلمان ژاپنی را با سبک های مدرنیستی ادغام کرد. در سال ۱۹۵۲ میلادی، کنموچی از ایالات متحده آمریکا بازدید کرد و بعداً در مورد این بازدید در نشریه مؤسسه تحقیقات هنرهای صنعتی، "کوگی نیوسو"، نوشت. در اواخر همان سال، کنموچی یکی از اعضای مؤسس انجمن طراحان صنعتی ژاپن شد. در سال ۱۹۶۴ میلادی، طرح کنموچی در سال ۱۹۵۸ میلادی برای یک صندلی راحتی به سفارش شرکت یاماکاوا راتان، به مجموعه طراحی موزه هنر مدرن اضافه شد. این طرح علاوه بر این
برنده جایزه جی-مارک (سیستم انتخاب طرح خوب) شد. کنموچی در ۳ ژوئن ۱۹۷۱ میلادی در شینجوکو، توکیو خودکشی کرد.
واچاگان آنوشاوانی خورشودیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۳ نوامبر ۱۹۵۳ در گوریس به دنیا آمد .
کارو یِرِمی کاراپتیان (؛ Յուվեցի Կարո زادهٔ - درگذشته ) یک دانشور حقوقی و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۷ سمت نمایندگی دوره های چهارم و پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۷ مارس یا ۱۲ مهٔ ۱۹۶۰ یا در شاهومیان به دنیا آمد . وی در اواخر روز شنبه ۶ اکتبر ۲۰۱۸ در سن ۵۸ سالگی در ایروان به ضرب گلوله کشته شد.
ورساند فرانسیکی هاکوبیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک کارآفرین و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ در گورایک به دنیا آمد . وی در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
درون یک فیلم دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی دی جی کاروسو است که از طریق مشارکت کمپانی اینتل و توشیبا به بینندگان ارائه شد. داستان. کریستینا پراسو بیست و چهار ساله، دختری سرسخت و انعطاف پذیر، در اتاقی گیر افتاده از خواب بیدار می شود و نمی داند کجا هست یا چه کسی این کار را با او انجام داده است. او با دسترسی به لپ تاپ خود رها شده است. از طریق استفاده از سیگنال وای فای متناوب، او از طریق رسانه های اجتماعی با دوستان، خانواده و مخاطبان ارتباط برقرار می کند. او حقایق، سرنخ ها، عکس ها و ویدئوها را فهرست می کند تا به مخاطب کمک کند تا بفهمد او کجاست، اسیرکننده اش کیست و چرا ربوده شده است.
مخیتار جانشیکی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۸ اوت ۱۹۶۸ در آغاونادزور به دنیا آمد .