Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نبرد بابل بین نیروهای شاهنشاهی ساسانی و خلافت راشدین در سال ۶۳۴ میلادی شکل گرفت. اعراب مسلمان در این رویارویی پیروز شدند تا تلاش خود را برای فتح بین النهرین ادامه دهند. پس از این نبرد، اعراب به تسخیر تیسفون و شاهنشاهی ساسانی ادامه دادند. مقدمه. خالد بن ولید قبل از وقوع این نبرد رهبری یک کارزار علیه امپراتوری بیزانس در سوریه را به عهده گرفت و فرماندهی ارتش مسلمانان در عراق را به مثنی بن حارث واگذار کرد. پس از اینکه خالد بن ولید فرماندهی ارتش عراق را به مثنی بن حارث واگذار کرد ارتش ساسانی تحت رهبری هرمز جادویه قصد محک زدن توان نیروهای مسلمان را کرد؛ بنابراین، هر دو طرف به تبادل نامه با یکدیگر پرداختند و در آن نامه ها هردو طرف اقدام به تهدید طرف مقابل پرداختند. سپس اعراب حیره را ترک کردند تا به لشکر ساسانیان که در نزدیکی بابل حضور داشت نزدیک شود. نبرد. ارتش ایران برای ترساندن اسب های اعراب یک فیل جنگی به همراه خود به میدان نبرد بردند. با این وجود، اعراب به رهبری مثنی بن حارثه موفق شدند فیل را بکشند و سپاه ایران را شکست دهند پس از آن سپاه ایران منطقه نبرد را ترک کرد و سربازان ارتش ساسانی به تیسفون گریختند.
حزب کمونیست اسپانیا حزبی با ایدئولوژی مارکسیسم–لنینیسم در اسپانیا است که از سال ۱۹۸۶ شروع به فعالیت کرده است.
نشست بین المللی احزاب کمونیست و کارگری (به اختصار: IMCWP) یک کنفرانس سالانه است که با حضور احزاب کمونیست و کارگری از چندین کشور برگزار می شود. این نشست در سال ۱۹۹۸ هنگامی آغاز شد که حزب کمونیست یونان (KKE) احزاب کمونیست و کارگری را به شرکت در کنفرانسی سالانه دعوت کرد که احزاب می توانستند برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود و صدور بیانیه مشترکی شرکت کنند. نشست اخیر که بیست و یکمین نشست IMCWP بوده در اکتبر ۲۰۱۹ در ترکیه و به میزبانی حزب کمونیست ترکیه برگزار شد. در بیست و یکمین نشست نمایندگان ۷۴ حزب به نمایندگی از ۵۸ کشور حضور داشتند. از میان احزاب کمونیست و کارگری ایران حزب توده ایران در نشست بین المللی احزاب کمونیست و کارگری عضویت دارد. سازمان. کارگروه نشست بین المللی احزاب کمونیست و کارگری تشکیل شده از تمام حزب های کمونیست در دنیا است. این نشست احزاب کمونیست در سطح بین الملل را گرد هم می آورد. وظیفه کارگروه فراهم آوردن و سازماندهی جلسات بین المللی احزاب کمونیستی و کارگری است. نشست ها به صورت سالانه و با مشارکت کنندگانی از همه جای جهان برگزار می شود. علاوه بر این بعضی اوقات نشست های فوق العاده ای همچون نشست «همب
ستگی با مبارزه قهرمانانه خلق فلسطین و دیگر خلق های خاورمیانه» که در سال ۲۰۰۹ در دمشق برگزار شد برگزار می شود. در دسامبر ۲۰۰۹ احزاب کمونیستی و کارگری با راه اندازی بولتن "بررسی کمونیستی بین الملل" موافقت کردند که به صورت سالانه به زبان های انگلیسی و اسپانیایی از طریق وب سایت خود منتشر می شود. شرکت کنندگان. جدول زیر فهرستی از شرکت کنندگان در هر نشست است. راهنما:
آکادمی موسیقی چیگیانا به یک مؤسسه موسیقی در سیه نا، ایتالیا است. توسط کنت گویدو چیگی ساراچینی در سال ۱۹۳۲ به عنوان یک مرکز بین المللی برای مطالعات پیشرفته موسیقی تأسیس شد. کلاسهای استاد را در سازهای اصلی موسیقی و همچنین آواز، رهبری و آهنگسازی ترتیب می دهد. در طول ماه های تابستان یک سری کنسرت "برگزار می شود". از جمله معلمان آکادمی در دهه ۱۹۵۰ کلوتیلد فون درپ و الکساندر ساخاروف بودند که به دعوت کنت تور بین المللی خود را برای تدریس در اینجا متوقف کردند. در سال ۱۹۸۳، آکادمی موسیقی چیگیانا یک مسابقه بین المللی آهنگسازی را به نام آلفردو کازلا برای صدمین سالگرد تولد او ایجاد کردند. جایزه بین المللی "آکادمیا موزیکالی چیگیانا" اختصاص داده شده است و در میان نام های برندگان نام مشهورترین محافل کنسرت بین المللی است. این نام ها به تاریخ آکادمی چیگیانا پیوستند
ویلبورگ داگبارتسدوتیر (متولد ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۰) شاعر ایسلندی است. وی اولین کتاب شعر خود را در سال ۱۹۶۰ منتشر کرد و به یکی از معدود زنانی در ایسلند تبدیل شد که شعر مدرنیستی می سراید. سومین کتاب شعر وی، "کیندیلمسا" به معنای «دستیابی به موفقیت» است. از ویژگی های ابتکاری در آثار وی می توان به استفاده از زبان محاوره ای و تصاویر زندگی روزمره اشاره کرد. او مانند یون اور وور واقع گرایی غنایی را با تصاویر عاشقانه ترکیب کرد. ویلبورگ در جنبش فمینیستی فعال بوده است و کارهای او مربوط به وضعیت زنان در جامعه و همچنین به طور کلی نقد نابرابری اجتماعی است. او تعدادی کتاب برای کودکان از جمله آثار غیر داستانی و ترجمه منتشر کرده است. ویلبورگ در (۱۹۹۳–۲۰۰۳)، با یک نویسنده و فیلمساز ازدواج کرد. با توجه به عقاید سیاسی وی، رسانه ها نوشته اند که «او قبل از هجده سالگی به کمونیسم گروید و برای تحصیل به ریکاویک رفت». او همچنین به عنوان یک "سوسیالیست" توصیف شده است.
«در آن باشگاه» آهنگی است از خواننده رپ آمریکایی فیفتی سنت است که از اولین آلبوم استودیویی اش، یا بمیر یا پولدار شو منتشر شده است. این آهنگ توسط فیفتی سنت، دکتر دره و مایک الیزوندو نوشته شده و تحت لیبل افترمث اینترتینمنت منتشر شده است. منتقدان این ترانه را تحسین کردند. در چهل و ششمین دوره جایزه گرمی، نامزد بهترین اجرای انفرادی رپ مردان و بهترین آهنگ رپ شد. موزیک ویدئوی در آ بهترین جوایز رپ و بهترین هنرمند جدید جوایز ویدئو موسیقی ام تی وی را در سال ٢٠٠٣ از آن خود کرد. در سال ۲۰۰۹، این آهنگ در شماره بیست و چهارم ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد از دهه گوش داده میشد. آن آهنگ در شماره ۱۳اُم بهترین آهنگ های دههٔ رولینگ استون ذکر میشد. در سال ۲۰۱۰، این آهنگ در لیست ۵۰۰ ترانه برتر تمام اعصار رولینگ استون در جایگاه ۴۴٨اُم قرار گرفت. در نوامبر ٢٠٢٠ موزیک ویدیوی این آهنگ به بیش از ١ میلیارد بازدید در یوتیوب رسید و کیفیت آن در این رسانه به ۴کی ارتقا یافت.
کلاوس روست (زادهٔ ۲ مارس ۱۹۴۰) کشتی گیر سبک وزن بازنشسته آلمانی است. وی در بازی های کشتی آزاد در المپیک های ۱۹۶۴، ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ شرکت کرد؛ و در المپیک ۱۹۶۴ به مدال نقره دست یافت. همچنین وی در کشتی فرنگی در مسابقات جهانی ۱۹۶۳ موفق به کسب مدال برنز شد؛ و در المپیک ۱۹۶۸ و مسابقات جهانی ۱۹۶۹ به جایگاه چهارمی رسید.
گروه ملی صنعتی فولاد ایران نخستین کارخانه نورد فولاد ایران در اهواز از ۱۳۴۲ است که گونه های میل گرد ساده، میل گرد آجدار و نبشی ،تیرآهن و لوله های بدون درز تولید می کند. خطوط تولیدی با نصب تجهیزات و مونتاژ ماشین آلات با ظرفیت سالیانه ۶۵ هزار تن در سال ۱۳۴۶ راه اندازی و به تدریج سایر کارگاه ها و فرایندها به آن افزوده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ این مجموعه صنعتی به نام گروه ملی صنعتی فولاد ایران تغییر پیدا کرد. این شرکت با ظرفیت سالیانه ۱٬۴۳۵٬۰۰۰ تن فرآورده های فولادی و ۴۳۰٬۰۰۰ تن شمش فولادی بخش عمده ای از نیازهای کشور را تأمین می کند و از صادرکنندگان مهم محصولات فولادی است. کارخانه های مجموعهٔ گروه ملی شامل کارخانه فولادسازی، کارخانه نورد تیرآهن، کارخانه نورد کوثر، کارخانه لوله سازی، کارخانه ماشین سازی، کارخانه صنایع فلزی، کارخانه های نورد میلگرد و مفتول می باشد.
لیدیا باجوک (متولد ۲۳ نوامبر ۱۹۶۵ در چاکوتس، جمهوری سوسیالیستی کرواسی، یوگسلاوی) خواننده، ترانه سرا و شاعر کروات است. او آهنگ های محلی محلی کرواسی، عمدتاً از منطقه زادگاه خود، شهرستان مجیموریه می کند و آهنگ هایی را با الهام از موسیقی محلی سنتی می نویسد. وی همچنین چندین مجموعه شعر و افسانه بر اساس فرهنگ عامیانه کرواسی و اساطیر اسلاوی منتشر کرده است. در سال ۲۰۰۶، وی جایزه پورین را در گروه بهترین آهنگ های فولکلور و در سال ۲۰۱۵ برای بهترین آلبوم فولکلور و قومی برنده شد. .
برکه کریکی (آب انبار) مربوط به دوره قاجاریه-پهلوی واقع در بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی استان هرمزگان در جنوب ایران است.این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۵۳۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آب انبار در شهرستان بستک مانند همه جنوب مطمئن ترین و رایج ترین وسیله تأمین آب مشروب است یک اختلاف مهم آب انبارهای جنوب با آب انبارهای معمولی در سایر نقاط ایران در منبع آب است در سایر نقاط ایران آب قنات یا رودخانه و چاه را در آب انبار بدو منظور ذخیره یا تصفیه انبار می کنند، ولی در بستک مانند همه جنوب ایران آب باران را در آب انبار ذخیره می کنند و دومین اختلاف نیز این است که در آب انبارهای جنوب پله و شیر آب به شکل آب انبارهای دیگر مرسوم نیست که البته علت آن برای جلوگیری از اتلاف آب است. معماری و ساختار برکه. ساختمان آب انبارهای منطقه بستک از سنگ و ساروج تشکیل یافته و بیرون آنها را معمولا هر چند سالی با گچ سفید می کنند عمق آبگیر آنها تا سطح زمین از ۴ متر تا ۱۲ متر و قطر آنها از ۶ متر تا ۲۰ متر دیده می شود که دارای سه دریچه است که از آنها برای برداشتن آب بوسیله
سطل و طناب استفاده می کنند. همچنین هر برکه دارای یک تا سه دریچه مخصوص ورود آب باران می باشد. قسمت آبگیر برکه معمولاً بصورت استوانه با مقطع دایره ای است ولی گاهی اوقات با مقطع بیضی و یا مربع و مربع مستطیل می باشد به ندرت هم از دو مربع مستطیل که بصورت بعلاوه قرار گرفته اند ساخته می شود در هر حال سقف همه آنها مقطع نیم دایره ای دارد. مطلب اساسی و قابل توجه در ساختمان این برکه ها موقعیت آن است بدین معنی که باید در مسیر جریان آب باران قرار گیرد و باصطلاح هر برکه دارای یک مَمَر و یا چند ممری است که آب باران آن حوالی را جمع آوری کرده و بداخل برکه هدایت می کند این ممرها مانند خود برکه ها وقف و جزو اراضی عمومی بوده و تغییر و هر نوع تصرف در آنها ممنوع است. برکه ها توسط اشخاص خیّر ساخته، تعمیر، لایروبی و نگهداری می شوند آب برکه ها نیز برای استفاده عموم وقف است.
کورین میشل وست (؛ ۱۹۰۸ – ۱۹۹۱) نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۰۸ در ایلینویز به دنیا آمد. وست پس از مطالعه موسیقی و هنر در نوجوانی اش در اوهایو، اوایل بیست سالگی بود که به نیویورک رفت. در نیویورک نقاشی را نزد هانس هوفمان نقاش اثرگذار آلمانی-آمریکایی آموخت. وست می دانست که برای شکوفایی نیاز به فضایی وسیع دارد و از همین رو پس از شش ماه، کلاس های هافمن را رها کرد. وقتی دوستی پیشنهاد آشنایی وست را با آرشیل گورکی هنرمند ارمنی داد، وست بلافاصله رد کرد. اما وست و گورکی سرانجام همدیگر رادر سال ۱۹۳۵ ملاقات کردند. به پیشنهاد گورکی نام دخترانه اش، کورین را با این توجیه که زیادی دخترانه است به نام مردانه میکائل تغییر داد. آن دو سرانجام از هم جدا شدند. گورکی توقع داشت وست پس از ازدواج، دو بچه به دنیا بیاورد و در ضمن اداره امور او را هم بر عهده بگیرد. وقتی وست دست به کار خلق تابلوی نور کور کننده شد که طی سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸ به طول انجامید، هنر انتزاعی آمریکا دوران توسعه فرم گرایانه ای را سپری می کرد. در سال ۱۹۹۱ در نیویورک، ناشناخته و در عسرت درگذشت.
کاخ داریوش در شوش کتابی از ژان ژوزف فرانسوا پرو است که به پژوهش های باستان شناسی راجع به کاخ آپادانای شوش می پردازد. این کتاب برگزیدهٔ جشنواره فارابی شد.
حزب کارگری بوسنی و هرزگوین حزبی با ایدئولوژی کمونیسم است. این حزب در سال ۲۰۰۰ پس از فروپاشی جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی در کشور بوسنی و هرزگوین بنیان گذاشته شد.
استودیو انیمیشن پیکسار یک شرکت پویانمایی رایانه ای سی جی آی آمریکایی است که در امری ویل، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا مستقر است. پیکسار ۲۸ فیلم سینمایی منتشر کرده است، که همگی توسط استودیوی استودیو سینمایی والت دیزنی از طریق ناشر والت دیزنی پیکچرز منتشر شده اند، اولین آن ها "داستان اسباب بازی" در ۱۹۹۵ (اولین فیلم بلند CGI در تاریخ که تاکنون منتشر شده) و آخرین آن ها "درون و بیرون ۲" (۲۰۲۴) است. فیلم های آینده آن شامل "الیو" در سال ۲۰۲۵، و "داستان اسباب بازی ۵" در سال ۲۰۲۶ است. علاوه بر این، دو فیلم اعلام نشده قرار است به ترتیب در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۶ و ۱۸ ژوئن ۲۰۲۷ اکران شوند. فیلم شناسی. پروژه های در حال توسعه. برایان فی، کریستن لستر، اپتون کوربین و روزانا سالیوان در حال کار بر روی فیلم های سینمایی بدون عنوان خود هستند. در سال ۲۰۱۸، باشگاه فوتبال بارسلونا برای ساخت یک فیلم با پیکسار وارد گفتگو شد. چرخه ساخت. در ژوئیه ۲۰۱۳، ادوین کتمول، رئیس استودیوی پیکسار گفت به عنوان بخشی از استراتژی انتشار "یک و نیم فیلم در سال"، پیکسار قصد دارد هر سال یک فیلم اورجینال و یک دنباله را منتشر کند." در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۶، جیم م
وریس، رئیس پیکسار اعلام کرد که پس از فیلم داستان اسباب بازی ۴، دیگر برنامه ای برای ساخت دنباله های بعدی وجود ندارد و پیکسار فقط در حال توسعه ایده های اورجینال با پنج فیلم در دست ساخت است. پروژه های لغو شده. در سال ۱۹۸۵، زمانی که اعضاء پیکسار هنوز در لوکاس فیلم عضو بودند، پیش تولید فیلمی به نام میمون را آغاز کردند. بعد از شروع به کار به عنوان یک شرکت جدید در سال ۱۹۸۶ آنان هنوز بر روی آن کار می کردند ولی در پایان متوجه شدند که بخاطر محدودیت های فنی مجبور به کنار گذاشتن فیلم هستند. در سال ۲۰۰۵، پیکسار شروع به همکاری با دیزنی و برادران وارنر جهت ساخت یک فیلم اقتباسی از رمان ۱۹۰۶ جیمز دالساندرو با کارگردانی برد برد کرد. این اولین حضور پیکسار جهت ساخت یک فیلم لایو-اکشن بود. دیزنی و پیکسار به دلیل مشکلات فیلمنامه ای و بودجه تقریبی ۲۰۰ میلیون دلاری پروژه را ترک کردند و در وضعیت برادران وارنر در هاله ای از ابهام است. با این حال، در ژوئن ۲۰۱۸، برد برد از امکان اقتباس از این رمان به عنوان یک مجموعه تلویزیونی یا یک عنوان داستانی بلند-اکشن یاد کرد. یک فیلم پیکسار با عنوان Newt (که قرار بود به کارگردانی گری رایدستورم ساخته
شود) در آوریل ۲۰۰۸ معرفی شد و پیکسار قصد داشت آن را در سال ۲۰۱۱ اکران کند، که بعداً تا سال ۲۰۱۲ تأخیر خورد، اما سرانجام در اوایل سال ۲۰۱۰ پروژه کلا لغو شد. جان لستر گفت که طرح داستانی پیشنهادی این فیلم شبیه به فیلم ریو ساخت بلو اسکای استودیو بود که در سال ۲۰۱۱ اکران شد. در مصاحبه ای در مارس ۲۰۱۴ ادوین کاتمول رئیس استودیو پیکسار، اظهار داشت که "Newt" ایده ای بود که فیلم آن در پیش تولید زیاد جالب نبود. هنگامی که این پروژه به پیت داکتر، کارگردان فیلم های "شرکت هیولاها" و "بالا" منتقل شد، او ایده ای ارائه داد که پیکسار فکر کرد بهتر است و این مفهوم به فیلم "درون و بیرون" تبدیل شد. در سال ۲۰۱۰، هنری سیلیک با پیکسار سرمایه گذاری مشترکی به نام Cinderbiter Productions ایجاد کرد که قرار بود به طور انحصاری فیلم های استاپ موشن تولید کند. اولین پروژه تحت معامله، فیلمی با عنوان ShadeMaker قرار بود در ۴ اکتبر ۲۰۱۳ اکران شود، اما به دلیل اختلافات در اوت ۲۰۱۲ لغو شد. اقتباسی از رمان کتاب گورستان نیل گیمن نیز در نظر گرفته شده بود. به هنری سیلیک این امکان داده شد که ShadeMaker (اکنون عنوان Shadow King) را به استودیوهای دیگر بف
روشد.در ژانویه ۲۰۱۳، ران هوارد برای کارگردانی کتاب قبرستان استخدام شد. علاوه بر این، هنگامی که پیکسار بر روی انیمیشن Circle 7 کار می کرد، برنامه هایی برای دنباله های "در جستجوی نمو" (که پیکسار آن را با نام "در جستجوی دوری" ساخت) و "شرکت هیولاها" (که پیکسار آن را به اسم "دانشگاه هیولاها" ساخت) وجود داشت. همچنین برنامه ساخت نسخه دیگری از "داستان اسباب بازی ۳" نیز وجود داشت. دنباله های بعدی پیکسار هیچ پایه ای در پروژه های Circle 7 نداشتند و کاملاً جداگانه ساخته شدند. تولید مشترک. "Buzz Lightyear of Star Command: The Adventure Begins" یک فیلم انیمیشن است که توسط کمپانی تلویزیونی والت دیزنی منتشر و توسط پیکسار تولید ساخته شد. این فیلم در ۸ اوت ۲۰۰۰ اکران شد و منجر به ساخت یک مجموعه تلویزیونی شد. همکاری. پیکسار در بومی سازی چندین فیلم استودیو جیبوری، به ویژه فیلم های هایائو میازاکی، به انگلیسی کمک کرد. پیکسار برای تنظیم دقیق فیلمنامه ماپت ها همکاری کرد. این فیلم در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱ اکران شد. پیکسار در ساخت داستان فیلم کتاب جنگل و ارائه پیشنهادهایی برای سکانس تیتراژ پایانی فیلم همکاری کرد. این فیلم در تاریخ ۱۵ آوریل ۲
۰۱۶ منتشر شد. اعتبار ویژه تشکر ویژه به مارک اندروز داده شد. بازگشت مری پاپینز شامل توالی ترکیبی از انیمیشن زنده و سنتی است. نظارت بر انیمیشن توسط کن دانکن و جیمز باکستر انجام شد. بیش از ۷۰ انیماتور متخصص در انیمیشن دو بعدی دستی پیکسار و استودیو انیمیشن والت دیزنی برای ساخت این فیلم استخدام شدند. این فیلم در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸ اکران شد. تولیدات مرتبط. فیلم هواپیماها توسط دیزنی تون استودیوز که اکنون تعطیل شده، به تهیه کنندگی و نویسندگی جان لستر ساخته شد. این فیلم از فیلم کوتاه Air Mater ساخته شده است. فیلم در ۹ اوت ۲۰۱۳ اکران شد. دنباله آن، هواپیماها: آتش و نجات، در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴ اکران شد. برنامه ساخت دنباله فیلم هواپیماها در ژوئیه ۲۰۱۷ اعلام شد و تاریخ اکران آن ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ برنامه ریزی شد، اما در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۸ از برنامه اکران حذف شد. سرانجام با تعطیلی دیزنی تون استودیوز در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۸، این فیلم لغو شد.
ایده اسرائیل: تاریخچه ای از قدرت و دانش و دانایی کتابی غیر داستانی است که توسط ایلان پاپه، استاد و مورخ دربارهٔ نقش ایدئولوژی صهیونیسم در آموزش، رسانه ها و فیلم های اسرائیلی نوشته شده است. در سال ۲۰۱۴ توسط انتشارات ورسو منتشر شد. این کتاب سه دوره برای تلاش جهت تعریف صهیونیسم را مورد بحث قرار می دهد: روایت کلاسیک صهیونیست ها از تاریخ اسرائیل، ظهور جنبش پساصهیونیسم در دههٔ ۱۹۹۰، و ظهور نئوصهیونیسم، که به گفتهٔ پاپه، یک ایدئولوژی کاملاً ناسیونالیستی و نژادپرستانه است. "گاردین" با مطرح کردن نویسنده به عنوان «یکی از معدود پژوهشگران اسرائیلی درگیری که با دانش واقعی و همدلی دربارهٔ طرف فلسطینی می نویسد»، تخصص پاپه را در موضوع درگیری اسرائیل و فلسطین ستود. در یک بررسی در "ایندیپندنت" گفته شده است "که ایده اسرائیل" یک کتاب آکادمیک در هسته اصلی آن است که تجربه ای قابل تأمل را برای خوانندگان خود ارائه می دهد. در مجلهٔ دانشگاهی، "ژورنال مطالعات فلسطین"، این اثر ضمن ارائه یک روایت منسجم، به دلیل متفاوت بودن از سبک نگارش کتاب های قبلی نویسنده، مورد توجه قرار گرفته است. خلاصه. این کتاب نمایندگی جریان اصلی صهیونیسم - تاریخ ن
گاری دانشگاهی و سینمایی - از جنگ سال ۱۹۴۸ فلسطین و تأسیس دولت اسرائیل را بررسی می کند. پاپه اظهار داشت که روایت صهیونیستی برای بازاریابی اسرائیل تازه شکل گرفته به عنوان تنها دموکراسی در خاورمیانه، توضیح اخراج اعراب فلسطینی و محکوم کردن مقاومت آنها در برابر ایجاد یک کشور یهودی ضرورت داشت. وی خاطرنشان کرد که این روایت، مقاومت در برابر اسرائیل را به تعصب اسلام گرایانه و فرهنگ خشونت در جهان عرب نسبت می دهد. پاپه در مورد زندگی و آثار مخالفان اولیه صهیونیسم - ضد صهیونیست ها- صحبت می کند. آکادمی اسرائیلیِ منتهی به جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ یک آکادمی مطیع، ناسیونالیست و صهیونیست بود. وی ظهور جنبش پساصهیونیستی در دهه ۱۹۹۰ را بازگو می کند، به ویژه اینکه چگونه این دهه منجر به واگرایی و چالش های واقع گرایی صهیونیسم در دانشگاه توسط مورخان نوین و حوزه عمومی می شود. پاپه همچنین آثاری را تحلیل می کند که آموزه های اسرائیل دربارهٔ هولوکاست - به ویژه علل و تأثیرات آن - و توجیه سیاست های سختگیرانه در قبال فلسطینیان را با هم مقایسه می کند. در دو فصل پایانی کتاب "ایده اسرائیل"، پاپه نمایان شدن و ظهور نئوصهیونیسم را تشریح می کند، ک
ه وی آن را نسخه ای بسیار ملی گرایانه و نژادپرستانه تر از صهیونیسم توصیف کرده که هر انتقادی از اسرائیل را خیانت آمیز می داند. تأثیر ایدئولوژی مبتنی بر سیستم آموزش قوم گرایانهٔ اسرائیل و قانون ضد فلسطینی است. انتشار و استقبال. "ایده اسرائیل" توسط ورسو بوکس در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. ترجمهٔ فارسی این کتاب توسط محسن کرباسفروشان در سال ۱۳۹۸ توسط انتشارات اطلاعات در تهران به چاپ رسیده است. "گاردین" یک بررسی کتاب توسط اوی شلایم منتشر کرد. شلایم نوشت که "ایده اسرائیل" صهیونیسم را از «لنزهای سازش ناپذیر» مشاهده می کند، و تخصص نویسنده در موضوع بسیار مهم است، زیرا «او یکی از معدود پژوهشگران اسرائیلی در حوزهٔ درگیری اسرائیل و فلسطین است که با دانش و انصاف واقعی در مورد طرف فلسطینی می نویسد». نولان رمبی از مجلهٔ مرور بین المللی سوسیالیست گفت ": ایده اسرائیل" «یک اثر عالی و به موقع است که باید توسط هر کسی که علاقه مند به تاریخ ایدئولوژی صهیونیستی است خوانده شود». در "ایندیپندنت"، آلیستر داوبر این اثر را یک کتاب دانشگاهی در هسته اصلی خود خواند که خوانندگان را با ایده های مستحکم و قابل تأمل به چالش می کشد. گیلبرت اشقر، که در موسس
ه مطالعات فلسطین می نویسد، فصل های کتاب دربارهٔ پساصهیونیسم را «جامع ترین گزارش از پدیده پساصهیونیستی تا به امروز» دانسته است. با این حال، او انتقاد می کند که فصلی به زمینه سازی تاریخی پساصهیونیسم اختصاص نیافته. مجله دانشگاهی، "ژورنال مطالعات فلسطین"، مروری را توسط استاد دانشگاه کالیفرنیا گیل هوچبرگ منتشر کرد، وی اظهار داشت که سبک نوشتن این نویسنده با کارهای قبلی وی مانند "پاکسازی قومی فلسطین" متفاوت است. هوچبرگ نتیجه گرفت "ایده اسرائیل" «بیشتر شبیه یک کتاب درسی است، با در کنار هم آوردن مثال ها، نام ها و حکایات بسیار، تصویری منسجم از تکامل مکاتب اصلی اسرائیلی و روندهای اصلی فرهنگی از سال ۱۹۴۸ تاکنون ارائه می کند».
حزب کمونیست کانادا (; ) یک حزب سیاسی فدرال در کانادا است که در سال ۱۹۲۱ در شرایط غیرقانونی تأسیس شد. اگرچه در حال حاضر هیچ نمایندگی پارلمانی ندارد، نامزدهای حزب قبلاً برای مجلس عوام، مجلس قانونگذاری انتاریو، و مجلس قانونگذاری مَنیتُبا انتخاب شده اند.
مرکز تجارت جهانی یک مجموعه عمدتاً تکمیل شده از ساختمانها در منهتن جنوبی، شهر نیویورک، ایالات متحده است و جایگزین هفت ساختمان اصلی در همان سایتی می شود که در حملات ۱۱ سپتامبر تخریب شدند. این سایت با حداکثر شش آسمان خراش جدید در حال بازسازی است که چهار مورد از آنها به اتمام رسیده است. یک یادبود و موزه برای کشته شدگان در این حملات؛ پارک مرتفع آزادی در مجاورت سایت، شامل کلیسای ارتدکس یونانی سنت نیکلاس و مرکز امنیت خودرو؛ و یک مرکز حمل و نقل است. بنای ۱۰۴ طبقه مرکز تجارت جهانی، بلندترین ساختمان در نیمکره غربی زمین، ساختمان اصلی مجموعه جدید است. این ساختمان ها از جمله بسیاری از ساختمان های ایجاد شده توسط اتحادیه مراکز تجارت جهانی است. مرکز تجارت جهانی اولیه شامل برج های دوقلو بود که در سال ۱۹۷۳ افتتاح شد و در زمان اتمام احداث آنها، آنها بلندترین ساختمانهای جهان بودند. برج های دوقلو در صبح ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، توسط هواپیماربایان وابسته به القاعده دریک اقدام تروریستی هماهنگ، با پرواز دو فروند هواپیمای بوئینگ ۷۶۷، و برخورد آنها به برج های دوقلو، تخریب شدند. در حملات به مرکز تجارت جهانی ۲ هزار و ۷۵۳ نفر کشته شدند. فروریختن
برج های دوقلوی مرکز تجارت جهانی باعث شکست سازه ای در ساختمانهای اطراف نیز شد. روند پاکسازی و بازیابی سایت مرکز تجارت جهانی هشت ماه به طول انجامید و پس از آن بازسازی سایت آغاز شد. پس از سالها تأخیر و جنجال، بازسازی در سایت مرکز تجارت جهانی آغاز شد. مجموعه جدید شامل مرکز تجارت جهانی ۱، مرکز تجارت جهانی ۳، مرکز تجارت جهانی ۴، مرکز تجارت جهانی ۷ و یک ساختمان بلند مرتبه اداری دیگر است که در مرکز تجارت جهانی ۲ در حال برنامه ریزی است. مجموعه جدید مرکز تجارت جهانی همچنین شامل یک موزه و بنای یادبود، و یک مرکز حمل و نقل است که از نظر اندازه مشابه ترمینال گرند مرکزی می باشد. مرکز تجارت جهانی ۷ در ۲۳ مه ۲۰۰۶ افتتاح شد و این اولین ساختمان از پنج آسمان خراش است که در مجموعه مرکز تجارت جهانی تکمیل شده است. مرکز تجارت جهانی ۴، اولین ساختمان پایان یافته به عنوان بخشی از طرح جامع سایت، در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳ افتتاح شد. یادبود ملی ۱۱ سپتامبر در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ افتتاح شد، در حالی که موزه در ۲۱ مه ۲۰۱۴ افتتاح شد. مرکز تجارت جهانی یک در ۳ نوامبر ۲۰۱۴ افتتاح شد. مرکز حمل و نقل مرکز تجارت جهانی در ۴ مارس ۲۰۱۶ و مرکز تجارت جهانی ۳ در ۱۱
ژوئن ۲۰۱۸ افتتاح شد. ساخت کامل مرکز تجارت جهانی ۲ در سال ۲۰۰۹ متوقف شد، و یک طرح جدید در سال ۲۰۱۵ اعلام شد. مجموعه پیشین و ۱۱ سپتامبر. مرکز تجارت جهانی پیشین شامل برج های دوقلو بود که بعد از افتتاح در ۴ آوریل ۱۹۷۳ بلندترین ساختمانهای جهان بودند.سایر ساختمانهای این مجموعه، مرکز تجارت جهانی ماریوت (3 WTC) و همچنین 4 WTC ۶، WTC 5، WTC و 7 WTC بودند. علی رغم انتظارات برای بازدهی اقتصادی زیاد مجموعه پیشین، این مجموعه تا دهه ۱۹۸۰ سودآور نبود. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۱، اداره بنادر توافقی را امضا کرد که مجتمع را به لری سیلوراستاین، که مالک 7 WTC بود، اجاره داد. به ازای مبلغ ۳٫۲ میلیارد دلار، سیلوراستاین حق قانونی بهره برداری از مجموعه و سایت را برای ۹۹ سال دریافت کرد. در آن زمان، مرکز تجارت جهانی فقط چند مستأجر برجسته داشت و سیلوراستاین می خواست این مجموعه را برای جذابیت بیشتر مستاجران جدید بهبود بخشد. این برنامه ریزی ها برای پیشرفت هرگز محقق نشدند. صبح ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، هواپیماربایان وابسته به القاعده با یک اقدام تروریستی هماهنگ، دو فروند هواپیمای بوئینگ ۷۶۷ را به سمت برج های دوقلو به پرواز درآوردند. ساعت ۸:۴۶ صبح منطقه زمان
ی شرقی (ET)، یک تیم پنج نفره هواپیماربای پرواز شماره ۱۱ خطوط هوایی امریکن ایرلاینز را به عمد به نمای شمالی برج شمالی برخورد دادند.ساعت ۹:۰۳ صبح منطقه زمانی شرقی، یک تیم دوم متشکل از پنج هواپیماربا، پرواز شماره ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز را عمداً به نمای جنوبی برج جنوبی برخورد دادند. برج جنوبی، بعد از ۵۶ دقیقه سوختن، در ساعت ۹:۵۹ صبح فرو ریخت و در ساعت ۱۰:۲۸ صبح، برج شمالی، پس از ۱۰۲ دقیقه سوختن سقوط کرد. در حملات به مرکز تجارت جهانی ۲ هزار و ۷۵۳ نفر کشته شدند. ریزش ناشی از آن باعث خرابی سازه ای در بسیاری از ساختمانهای اطراف نیز شد و به زودی کل مجموعه تخریب "شد." روند پاکسازی و بازیابی در سایت مرکز تجارت جهانی ۲۴ ساعت در روز در یک دوره هشت ماهه ادامه یافت آوار از سایت مرکز تجارت جهانی به محل دفن زباله فرش کیلز در جزیره استاتن منتقل شد و در آنجا بیشتر جداسازی شد. وظیفه هماهنگی اقدامات پاکسازی و بازیابی برعهده شهردار رودی جولیانی بود. در ۳۰ ماه مه سال ۲۰۰۲، مراسمی به منظور پایان یافتن تلاش های پاکسازی برگزار شد. در سال ۲۰۰۲، کلنگ برای ساخت ساختمان جدید مرکز تجارت جهانی ۷، واقع در شمال محل اصلی مرکز تجارت جهانی بر زمین
زده شد. از آنجایی که این ساختمان بخشی از طرح جامع سایت نبود، اجازه ادامه کار بازسازی مرکز تجارت جهانی ۷ بدون معطلی داده شد، اما سیلوراستاین و کان ادیسون تشخیص دادند که بازسازی برج به هر حال باید با طرح اصلی سازگار باشد. این مصوبه منجر به بازگشایی خیابانهای متعددی شد که در مجموعه اصلی حذف شده بودند، بنابراین مرکز تجارت جهانی ۷ جدید به گونه ای طراحی شد که خیابان گرینویچ، که توسط مرکز تجارت جهانی ۷ اصلی مسدود شده بود، می تواند در میان مجموعه جدید به طور پیوسته ادامه پیدا کند. یک ایستگاه موقت مترو PATH در مرکز تجارت جهانی در ماه نوامبر سال ۲۰۰۳ افتتاح شد، که قرار بود با ایستگاه دائمی طراحی شده توسط سانتیاگو کالاتراوا جایگزین شود. بازسازی. ساخت اولیه و برنامه ریزی نهایی. طراحی مرکز تجارت جهانی در سال ۲۰۰۵ نهایی شد، اما پس از آنکه NYPD سطح ملاحظات امنیتی در مورد سایت های مختلف این مجموعه را افزایش داد، اصلاح شد، که باعث شد شروع ساخت کل مجموعه به مدت دو سال به تأخیر افتد. ساختمان ها. در مرکز جدید تجارت جهانی قرار است در نهایت شش برج، یک بنای یادبود و موزه ۱۱ سپتامبر، یک مرکز خرید، یک مرکز حمل و نقل، یک پارکینگ، یک
پارک، یک کلیسا و یک مکان هنرهای نمایشی ساخته شود. لوگو. در سال ۲۰۱۳ قراردادی ۳٫۵۷ میلیون دلاری به شرکت لندور و همکاران برای طراحی مجدد سپرده شد که شامل "انجام خدمات حرفه ای برای توسعه و اجرای برنامه جهانی ناوبری، نشانه گذاری و برنامه ارتباطات عملیاتی مرکز تجارت جهانی (WTC)" بود و شامل توسعه آرم جدید نیز می شد.داگلاس ریکاردی، مدیر شرکت طراحی Memo، اظهار داشت، "قدرت آن توانایی دیده شدن آن از بسیاری جهات است. در پنج میله کوچک هرگز نمی توانید معنای زیادی پیدا کنید. مسئله این است که مردم ممکن است زحمت یافتن معانی آن ها را به خود ندهند. "