Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه اعلام می کند. در همین وقت نیرویی که طرف دار وی است در ولایت غزنی، میان قندهار و کابل، شروع به جمع شدن می کنند. قبایلی که در نواحی شرقی افغانستان زندگی دارند، نیز میلی به پذیرفتن حبیب الله ندارند، چون از یک سو آن ها به خاطر تاجیک بودن حبیب الله و این که وی یک پشتون نیست نسبت به وی به دیده شک می نگرند و از سوی دیگر آن ها ترجیح می دهند تا مستقل باشند. از این رو قلمرو امیر به طور نسبی تنها در برگیرنده یک بخش کوچک کشور است که بیشتر شامل کابل و ولسوالی های شمال آن می شود، جای که مردم قبیله وی در آن جا زندگی دارند. چون حبیب الله سواد ندارد، هیچ هم دردی با اصلاحات امان الله نشان نمی دهد و رژیم سابقه را در کابل بازمی گرداند. انتهای ژانویه. هرچند تا این مقطع هیچ خارجی در کابل مورد اذیت قرار نگرفته است و هیچ نشانه ای از جنبش ضد خارجی هم در آن جا دیده نمی شود، اما حکومت هندوستان نسبت به بی اعتمادی که به حاکم جدید در امر برقراری نظم دارد، تصمیم می گیرد تا به تمامی شهروندان بریتانیایی توصیه نماید که شهر کابل را ترک کنند و برای خروج آن ها هواپیما می فرستد. تخلیه شهروندان خارجی در اوایل فوریه آغاز می شود و تقریباً تا اواخر
ماه ادامه می یابد. علاوه بر اتباع بریتانیا که بیشتر اهل هندوستان هستند، تعداد زیادی شهروندان ترکیه و سایر ملیت ها نیز توسط هواپیماهای بریتانیایی به پیشاور منتقل می گردند. این عملیات نجات با خارج شدن سر فرانسیس هامفریس که فرستاده بریتانیا است و آخرین همکار وی در ۲۵ فوریه به پایان می رسد. هواپیماهای بریتانیای در خلال دو ماه حدود ۶۰۰ نفر را طی هفتاد و دو پرواز و بدون هیچ تلفات و تقریباً بدون هیچ رویداد بد از کابل به پیشاور انتقال می دهد. –یک دست آورد قابل ملاحظه، با در نظر داشت ارتفاع کوه های که باید از آن عبور گردد و سرمای شدید. بعد از خارج شدن «سر فرانسیس هامفریس»، تنها دیپلمات هایی که افغانستان را ترک نکرده اند شامل سفیران روسیه و ترکیه و شارژدافرهای ایران و آلمان هستند. اوایل فوریه. شینواری ها و سایر قبایل که در همسایگی آنها قرار دارد به سلطنت علی احمد خان (کسی بعد از ورود حبیب الله به کابل خود را در جلال آباد امیر اعلام کرد) همانند سلطنت امان الله هیچ رغبتی نشان ندادند و شکست سنگینی را در منطقه جگدلک به وی تحمیل کردند. تقریباً در همین زمان مردمان قبایل وارد جلال آباد شده و شهر را به تاراج بردند. در جریان ه
مین تاراج یک انبار پودر انفجار نموده و صدها نفر را به قتل می رساند و شهر را به لبه نابودی می کشاند. قبایلی که از علی احمد حمایت نموده بودند حالا بیعت خود را به امیر کابل پیشکش می کنند، اما بقیه قبایل مستقل می مانند و در میان یکدیگر به نزاع می-پردازند. علی احمد راه قندهار را در پیش می گیرد و در آنجا نخست توسط امان الله زندانی می شود، اما چندین بعد دوباره آزاد می گردد. فوریه و مارس. حبیب الله مشغول نبرد نظامی با قبایل تاگاری و وردگ در جنوب کابل است. وی موفق می شود آن ها را مغلوب یا آرام کند. در نتیجه راه خود به سوی غزنی را باز می کند، جای که ملک غوث الدین از قبیله احمدزی غلجی خود را امیر اعلام نموده است. در این جریان امان الله در قندهار است و هیچ حرکتی انجام نمی دهد، هرچند افراد وابسته به وی تلاش می کند تا در شرق افغانستان نظر مردم را به سوی وی جلب کنند، که بعداً ناموفق ثابت می شود. امان الله اعتماد به نفس اندکی از خود نشان می دهد و گاهی جداً فکر می کند که به هرات برود، اما تنها چیزی که وی را از رفتن بازمی دارد، احترام به اعتراض های مردم قندهار است که می گویند این چنین یک قدم به آن ها ضرر سنگینی وارد خواهد کرد.
میر اکبر از لاوارجی (لندی کوتل) که یک مرد شناخته شده قبیله شینواری بود از حبیب الله حمایت کرد، هنگام سوگند وفاداری شاه از میر اکبر درخواست کرد تا به کابل بی آید و در مورد قبایل به وی اطمینان دهد. این پیشنهاد پذیرفته شد و به خاطر میر اکبر شینواری بود که شاه قدرت خود را به دست آورد. ۶ مارس. شاه نادر خان، عضو خانواده شاهی که در حال گذراندن دوران بازنشتگی خود در ریویرا است و هم زمان رخدادها و پسرفت تدریجی کشور خود را با نگرانی عمیق تماشا می کند، دوباره به افغانستان بازمی گردد. وی در سال ۱۹۱۹ وزیر جنگ بود و برای خود موقف ویژهٔ در میان قبایل پیدا کرده بود. وی در ۱۹۲۵ به علت اختلاف نظر با شاه امان الله به عنوان فرستاده افغانستان به فرانسه می رود، اما بعد از دو سال اشغال وظیفه از موقف خود کنار رفت و به خاطر صحت خود در ریویرا به زندگی خود ادامه داد. وی حالا مصمم است تا به سرزمین مادری خود بازگردد تا ظاهراً از منافع بستگان خود محافظت کند. اما در واقع می خواهد ببیند که آیا می تواند صلح و وحدت را در کشور خود بازگرداند یا خیر. وی به تاریخ ۲۵ فوریه به پیشاور می رسد، همان روزی که سر فرانسیس هامفریس نیز به آن جا می رسد. به
تاریخ ۶ مارس به همراه یکی از برادران خود سردار شاه ولی خان از مرز عبور می کند. حبیب الله برای استقبال از وی در کابل آمادگی داشت، اما وی به جای این که به کابل بی آید به نزد یکی از برادران دیگر خود سردار شاه محمود خان که در خوست بود، می رود. حبیب الله پس از این کار فوراً دستور می دهد تا خانه وی را در کابل تاراج و برخی اعضای خانواده او را زندانی می کند. نادر خود را به هیچ یک از رقبای امیر وابسته نمی داند و در عوض تلاش می کند تا از یک جرگه دعوت نماید تا این جرگه در مورد امیر کل کشور تصمیم بگیرد. هم زمان وی سعی می کند تا حبیب الله را قانع نماید که به تصمیمات این جرگه احترام بگذارد. نادر خان به وی نامهٔ می نویسد و می گوید که وی با اعلام کردن که خود به عنوان شاه اشتباه کرده است، چون وی اصلاً لیاقت این موقف را ندارد و از وی دعوت می کند تا یک کنفراس برای انتخاب حاکم جدید راه اندازی کند، همچنین می افزاید که اگر وی همکاری نکند، او (نادر خان) از تأثیرگذاری که بالای مردم قبایل دارد بر علیه وی استفاده می کند. نادر پس از مدت کوتاهی یک نامه دیگر به حبیب الله می نویسد که مزین با کلمات بسیار آشتی آمیز است، نادر در این نامه به
حبیب الله اطمینان می دهد که اگر به نفع امان الله یا یکی از اعضای خانواده شاهی از سلطنت کنار برود، وی به طور کامل و با عزت مورد بخشش قرار می گیرد. این رفتارهای دوستانه هیچ نتیجه ای در پی ندارد. آوریل. حکومت شوروی مشکوک می شود که ایران می خواهد بخشی از خاک هرات را ضمیمه کشور خود نماید و یک هشدار قطعی مبنی بر عدم این کار به آن کشور صادر می کند. جنگ در شمال افغانستان باعث برخی تاخت و تازها در قلمرو روسیه نیز می گردد و در نتیجه روسیه بعضی اقدامات پیش گیرانه را در پیش می گیرد اما مداخله نظامی نمی کند. یک تعداد نیروی نظامی روسیه تحت فرمان ویتالی پریماکوف به تاریخ ۱۵ آوریل با قیافه افغان ها وارد افغانستان می شود تا از امان الله حمایت کند، برخی قلمرو افغانستان را می گیرند، اما سپس در اواخر ماه می مجبور به ترک افغانستان می شوند. نیروهای امان الله در نهایت به سوی شمال حرکت می کنند و بدون هیچ گونه مقاومت به مُقُر می رسند. هم زمان حبیب الله از کابل به سمت جنوب حرکت کرده و به تاریخ ۱۹ آوریل با نیروهای امان الله در غزنی روبرو می شود و با کمک غلجی ها شکست سنگینی به نیروهای امان الله وارد می کند. امان الله باری در مُقُر مقاوم
ت نموده، اما به دلیل رفتار خصمانه مردمان قبیله مجبور می شود تا در ۱۴ می از آن جا نیز برود. امان الله بعد از این شکست امید خود برای تقلا/کوشش را از دست می دهد و به تاریخ ۲۳ می همراه با برادر خود عنایت الله افغانستان را ترک می کند. در این دوران در سایر مناطق کشور نیز بخت به همراه حبیب الله بود. در شمال و مرز ترکستان شوروی پرچم امان الله توسط سردار علی غلام نبی خان کسی که قبلاً فرستاده دولت در مسکو بود بلند می شود. سید حسین نیز در همین منطقه پرچم حبیب الله را بلند می کند، غلام را مغلوب می سازد و در نهایت در اواخر ژوئن وی را مجبور به عبور از مرز روسیه می کند. سردار عبدالرحیم خان در ۴ می هرات که در غرب کشور است را به نام امیر کابل تصرف می کند. ۹ می. نادر خان که در ولسوالی خوست برای خود نیرو جمع کرده است شروع به پیشروی به سوی کابل می کند، اما با نیروی که از کابل فرستاده شده است در برکی دره لوگر مقابل شده و شکست می خورد، این شکست بیشتر به دلیل خیانت متحد وی امیر غزنی است. نیروهای حبیب الله تا اواخر ماه می قندهار را بدون هیچ گونه مقاومت تصرف می کند و امیر احمد علی را دست گیر و به عنوان زندانی به کابل می فرستد، وی بعد
اً در ماه جولای اعدام می شود. بعد از این شکست نادر خان مطلقاً تمامی منابع خود را از دست می دهد؛ با این وجود هنوز هم نادر از جهت تأثیری که روی قبایل دارد و وفاداری برادران اش از جمله سر سخت ترین رقیب حبیب الله محسوب می گردد. حالا حبیب الله تلاش داشت تا از در آشتی با وی پیش بی آید و یک کنفرانس را پیشنهاد می نماید. نادر خان اما شرط می گذارد که نخست وی باید از سلطنت استعفا دهد، چیزی که امیر به آن راضی نمی شود. ۱۶ ژوئن. نادر خان موفق می شود حمایت یک جرگه مهم قبایل را به دست آورد، این جرگه توسط حضرت صاحب شور بازار که یک رهبر مذهبی تأثیرگذار است در منطقه شیشرک در نزدیکی گردیز برگزار می شود. هم زمان امیر حبیب الله جنگ را آغاز نموده است و نیروی را برای باز پس گیری گردیز در دره لوگر، جای که نادر خان در مارس تصرف کرده بود، می فرستد. تلاش نخست این نیروها به تاریخ ۱۳ ژوئن برای پس گیری منطقه توسط قبایل پراکنده می شود، اما تلاش بعدی که چند روز بعدتر در ۲۵ ژوئن انجام می شود موفقیت آمیز است. اما پیشروی بیشتر نیروهای امیر به دلیل خصومت مردمان قبایل امکان پذیر نیست. در طول چندین ماه بعدی رقابت تبلیغاتی فعال میان امیر از یک سو و
نادرخان و برادران وی از سوی دیگر برای به دست آوردن حمایت قبایل جریان دارد. به تدریج نادرخان این رقابت را برنده می شود و حمایت قبایل را به دست می-آورد. وی در اواسط جولای یک تهاجم ناچیز انجام می دهد اما به شکست مواجه می گردد. نیروهای وی در ۲۲ آگست یک حمله قاطعانه بر گردیز انجام می دهند و در نهایت می توانند آن جا را مجدداً تصرف کنند، اما نمی توانند آن را نگهدارند. امیر به تازه گی با هزاره های غرب کابل که خاری پهلوی وی بودند صلح نموده است و حالا می تواند مردان بیشتری را برای جنگ با نادر خان بفرستد و موفقیت وی را خنثی نماید. قبیله درانی در اوایل سپتامبر، والی و سربازان امیر را از شهر قندهار بیرون می کنند. از نقطه نظر نظامی این شکست پی آمدهای سنگینی ندارد، اما از نظر اقتصادی ارتباط کابل را با منبع اصلی تأمین مواد غذایی قطع می کند که در نتیجه بهای نان در کابل بسیار بالا می رود. ۱۵ سپتامبر. نیروهای حبیب الله تحت فرمان دهی برادر وی حمید الله باز هم برتری خود را در میدان جنگ به نمایش می گذارند و لشکری که محمد هاشم خان برادر نادرخان از میان مردم قبایل شرق افغانستان جمع آوری کرده است را در منطقه گندمک در نزدیکی جلال آبا
د شکست سنگین می دهد. هرچند این موفقیت به سود امیر است، اما نه زیاد. جنگ های پی هم چهار ماه گذشته منابع وی را تهی کرده است و ناتوانی وی در از سرگیری ارتباطات با هندوستان باعث شده تا این منابع دوباره پر نگردند. نادر خان از سوی دیگر تأثیر خود بر قبایل را تقویت بخشیده است و با آغاز ماه اکتبر ارتش وی تحت فرمان دهی برادرش شاه ولی خان به حدی تقویت شده است که بتواند از دره لوگر به سوی کابل پیشروی کند. نیروهای امیر به تاریخ ۶ اکتبر در بیرون از کابل با ارتش نادرخان روبرو می شود و به سختی مغلوب می گردند. مقاومت آن ها سریعاً از هم می پاشد. شاه ولی خان در ۸ اکتبر به دروازه های کابل می رسد و دو روز بعد کنترل شهر را در دست می گیرد. امیر چند روزی در ارگ شاهی مقاومت نمود اما ارگ نیز بر اثر بمباران در ۱۳ اکتبر تصرف می شود. ۱۷ اکتبر. نادر خان به طور رسمی وارد کابل می شود و یک گردهمایی از بزرگان و افراد تأثیرگذار تدویر می نماید تا برای حمایت شان از آن ها سپاس گذاری نماید. سخن گوی قبایل از وی عاجزانه درخواست می کند که تاج را قبول کند. وی در نخست به دلیل وضعیت سلامتی نامطلوب خود تاج را قبول نمی کند، اما در نهایت به علت اصرار مدام،
تمامی اعضای گردهمایی رضایت نشان می دهند. اکثر ولایات طی مدت کوتاهی حکومت وی را می پذیرند. حبیب الله از کابل فرار می کند و به کوه دانیس در شمال، ولسوالی که قبیله وی در آن جا ساکن است، پناه می برد. اما وی در گردآوری نیروهای که حامی وی هستند ناکام می ماند و طی چند روزی همراه با تعدادی از مقامات ارشد حکومتی خود دست گیر گردیده و به کابل آورده می شوند. به درخواست هزاره ها و سایر قبایل که با حبیب الله دشمنی دارند، تمامی هجده نفر به تاریخ ۲ نوامبر اعدام می شوند. اولین قدم های امیر جدید تشکیل یک وزارت و شامل سازی نیروها در یک ارتش منظم است. وی به تاریخ ۱۹ اکتبر از طریق یک روزنامه پیامی به اروپا می فرستد و در آن ابراز امیدواری می کند که بتواند افغانستان را به سوی آبادی هدایت کند و آن را به یک کشور مدرن و مستقل مبدل نماید، مکتب ها را مجدداً باز کند و سرک، خط آهن و صنایع بسازد. وی خیلی اشتیاق داشت تا روابط دوستانهٔ با تمام ملت ها برقرار نماید، به ویژه با فرانسه که از آن با عطوفت خاص یاد می کند. وی در اواخر نوامبر یک اعلامیه صادر نموده و پالیسی دولت داری خود را در ده مورد خلاصه می نماید که شامل قرار داشتن قوانین اسلامی د
ر مبنای دولت داری، منع کامل نوشابه های الکلی، تأسیس یک مکتب نظامی و زرادخانه تولید تسلیحات پیشرفته، تداوم روابط شاه امان الله با قدرت های خارجی، یک سیاست تعلیمی پیش رونده و تداوم شورای-دولت قبلی است.
گاه شماری کاپادوکیه یک گاه شماری خورشیدی بود که از گاه شماری اوستایی نو الهام گرفته بود. این گاه شماری پس از منطقه تاریخی کاپادوکیه در ترکیه امروزی نام گذاری شده است و در همان جا به کار گرفته می شد. این تقویم که دوازده ماه و ۳۰ روز و پنج روز کبیسه داشت، میان سال های ۵۵۰ و ۳۳۰ پیش از میلاد هنگامی که کاپادوکیه تحت فرمانروایی شاهنشاهی هخامنشی بود شکل گرفت. گاه شماری کاپادوکیه مشابه اوستایی بود و می توان آن را در ساختار و نام ماه ها که از زبان اوستایی گرفته شده دید. گاه شماری کاپادوکیه تأثیر فرهنگی ایران در منطقه را نشان می داد.
خون سازی خارج مغز استخوان (EMH یا گاهی EH) به خونسازی خارج از مِدولای استخوان (مغز استخوان) گفته می شود و این خونسازی ممکن است فیزیولوژیک یا پاتولوژیک باشد. EMH فیزیولوژیک در زمان جنینی و رشد جنین رخ می دهد؛ در این مدت محل اصلی خون سازی جنین کبد و طحال است. EMH پاتولوژیک می تواند در بزرگسالی رخ دهد، هنگامی که خون سازی فیزیولوژیکی نمی تواند به درستی در مغز استخوان کار کند و سلولهای بنیادی خونساز (HSC) باید به بافتهای دیگر مهاجرت کنند تا با تشکیل اجزای سلولی خون ادامه یابد. EMH پاتولوژیک می تواند ناشی از میلوفیبروز، تالاسمی یا اختلالات ایجاد شده در سیستم خونسازی باشد. EMH فیزیولوژیک. در طول رشد جنین، خونسازی عمدتاً در کبد جنین و طحال رخ می دهد و به دنبال آن در مغز استخوان قرار می گیرد. خونسازی همچنین در بسیاری از بافت ها یا اندام های دیگر مانند کیسه زرده، ناحیه مزونفروس آئورت گناد (AGM)، طحال و غدد لنفاوی صورت می گیرد. در طول رشد، مهره داران از مرحلهٔ اولیه و قطعی خونسازی عبور می کنند. ریه ها نیز در تولید پلاکت در بزرگسالان نقش دارند. خون سازی اولیه. خون سازی اولیه در کیسه زرده در مراحل اولیهٔ رشد جنینی رخ می د
هد. مشخصهٔ آن تولید پیش سازهای اریتروئیدی یا گلبول های قرمز هسته دار است که تحت عنوان اریتروبلاست یا مگالوبلاست نیز شناخته می شوند. هدف اصلی تولید این سلول ها تسهیل اکسیژن رسانی بافتی برای حمایت از رشد سریع جنین است. این مرحلهٔ اولیه گذرا است و سلول هایی که تولید می شوند گلوبینهای جنینی را نشان می دهند، پرتوان نیستند و توانایی تجدید خود را ندارند. خون سازی قطعی. خون سازی قطعی با مرحلهٔ اولیه از طریق تولید سلول های بنیادی خونساز متفاوت است. تشکیل این سلول ها در AGM بعداً هنگام رشد اتفاق می افتد. بعداً، آنها به کبد جنین مهاجرت می کنند، جایی که اکثر خونسازی فیزیولوژیکی خارج مغز استخوان در آن انجام می شود. سرانجام، هنگامی که مغز استخوان رشد کرد، آنها به آنجا مهاجرت می کنند. آنها همچنین می توانند به طحال و غدد لنفاوی مهاجرت کنند، جایی که ممکن است خونسازی رخ دهد، اما به میزان کمتر. خون سازی ریوی. به نظر می رسد خون سازی ریوی در بزرگسالان نیز نقش مهمی ایفا می کند. در مقایسه با مغز استخوان، جایی که خون سازی سه گانه رخ می دهد، ریه ها ترجیحاً از طریق سلول های ساکن مگاکاریوسیت ها به تولید پلاکت کمک می کنند. این امر با مط
العاتی ثابت می شود که نشان می دهد خون خروجی از ریه ها پلاکت های بیشتر و سلول های پیش ساز کمتری نسبت به خون وارد شده به ریه ها دارد. دیده شده است که در موارد ترومبوسیتوپنی شدید، مگاکاریوسیت های ریوی از ریه ها به داخل مغز استخوان مهاجرت می کنند، جایی که در آن به جبران سلول های تخلیه شدهٔ مغز استخوان کمک می کنند. EMH پاتولوژیک. در بزرگسالان، بیشتر خون سازی در مغز استخوان رخ می دهد. تولید قابل توجه خون در هر اندام دیگر معمولاً نتیجهٔ یک فرایند پاتولوژیک است. هنگامی که تعداد گلبول های قرمز (RBC) کم است، بدن یک مکانیسم هموستاتیک را با هدف افزایش سنتز گلبول های قرمز، به طور معمول از طریق تولید اریتروپویتین ایجاد می کند. اگر از دست دادن گلبولهای قرمز شدید شود، خون سازی در فضاهای خارج استخوان رخ می دهد. علت EMH پاتولوژیک می تواند یکی از بی شمار بیماری های خونی مانند میلوفیبروز یا در نتیجهٔ تابش اشعه به مغز استخوان باشد. تالاسمی و کم خونی همولیتیک ناشی از آن یکی دیگر از عوامل مهم EMH پاتولوژیک است. EMH در بسیاری از اختلالات خونی خوش خیم دیگر مانند کم خونی داسی شکل، اسفروسیتوز ارثی، کم خونی دیس اریتروبلاستیک مادرزادی و
پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک مشاهده شده است. EMH همچنین می تواند به عنوان بخشی از پاسخ به التهاب یا عفونت سیستمیک دیده شود. مناطق EMH. مکان های EMH می تواند گسترده باشد، محل های شایع بیشتر در طحال، کبد و غدد لنفاوی هستند. دیگر بروزات در تیموس، قلب، سینه، پروستات، رباط های وسیع، کلیه ها، غدد فوق کلیوی، پرده جنب، بافت پشت صفاق، پوست، اعصاب محیطی و جمجمهای و کانال نخاعی رخ می دهد. طحال. در طول دوره پس از زایمان، طحال به محل مکرر EMH تبدیل می شود، در حالی که این در مراحل جنینی خونسازی، تنها یک عامل جزئی محسوب می شود. علیرغم شرایط هیپوکسیک/اسیدی ریزمحیط طحال، همراه با لژیون ماکروفاژها که باعث ناخوشایند بودن برای HSCها می شود، EMH معمولاً در پالپ قرمز رخ می دهد. در بین اندام های مختلف مرتبط با EMH، طحال محلی منحصر به فرد برای ارزیابی برهمکنش های سلول بنیادی خونساز (HSC) است. کبد. طبیعی است که نوزادان، EMH کبدی داشته باشند، زیرا تا سن ۵ هفتگی در حال رشد هستند. از سوی دیگر، EMH کبدی در بزرگسالان می تواند نشان دهنده یک وضعیت پاتولوژیک باشد. این شامل پیوند، تومورهای کبدی، اختلالات کبدی یا سپسیس است. هپاتوبلاستوما
، آدنومها و سرطانهای کبدی نیز می توانند منجر به EMH در بزرگسالان شوند. علاوه بر این، EMH اغلب در سینوزوئیدهای کبدی مشاهده می شود. غدد لنفاوی. EMH در غدد لنفاوی معمولاً با نئوپلاسمهای زمینه ای مرتبط است. نئوپلاسم های میلوپرولیفراتیو (MPNs) تمایل به EMH دارند. در صورت شناسایی EMH در غدد لنفاوی یک بزرگسال یا نوزاد، باید ارزیابی خون شامل شمارش سلول های خونی، اسمیر خون محیطی و احتمالاً بیوپسی مغز استخوان انجام شود. مناطق دیگر. بافت های زیر نیز ممکن است با EMH در ارتباط باشند: تیموس، قلب، سینه، پروستات، بافت چربی، غدد فوق کلیوی، کلیه، پریوستئوم، حفره پلور، نواحی پیش مهره ای، بافت داخل نخاعی، بافت پشت صفاق، پوست، اعصاب محیطی و جمجمه، کانال نخاعی، ناحیه پیش ساکرال، نازوفارنکس، سینوس های پارانازال و انواع متعددی از نئوپلاسمهای خوش خیم/بدخیم. شایع ترین محل های EMH مرتبط با اختلال نئوپلاستی عبارتند از طحال، غدد لنفاوی، پوست، استخوان، روده کوچک، حدقه، سینه، دهانه رحم، سینوس بینی، مدیاستینوم و مغز. محیطِ خُرد EMH. از بین اندام های مختلف مرتبط با EMH، طحال، محلی منحصر به فرد برای ارزیابی تعاملات HSC فراهم می کند زیرا یکی ا
ز رایج ترین محل های EMH است، با این حال در خون سازی جنین در حال رشد نقش عمده ای ندارد. در طحال انسانهای مبتلا به EMH مثبت در مقایسه با کسانی که EMH منفی بودند، سطوح اکسپرشن بالای CXCL12 یافت شد. اکسپرشن زیاد CXCL12، یک نشانگر احتمالی ایجاد کننده سلول ها در مغز استخوان و نشان دهندهٔ فعل و انفعالات HSC در طحال است. مطالعات نشان داده است که CXCL12 در سلول های اندوتلیال سینوسی پالپ قرمز در طحال های EMH مثبت قرار می گیرد. در حالی که، CXCL12 در سراسر سلول های اندوتلیال عروقی پالپ سفید در طحال های موارد EMH منفی و مثبت دیده می شود. این واقعیت که EMH اغلب در پالپ قرمز رخ می دهد، توسط داده های فعلی پشتیبانی می شود که نشان می دهد سلول های اندوتلیال سینوس طحال که CXCL12 را نشان می دهند ممکن است به چسبندگی و جذب سلول های در گردش پیش ساز خون ساز کمک کرده و مناطق شبیه به EMH در مغز استخوان را در طحال انسان تشکیل دهند.
پخش هردوقطبی یا پخش اوباقطبی ، پخش گونه هایی مثبت و منفی با بار الکتریکی مخالف به دلیل اندرکنش آنها از طریق میدان الکتریکی است. در کریستال های یونی گونه های منتشرشده به صورت جفت هستند و سرعت یکسان ندارند در حالی که در یک پلاسما با سرعت یکسان منتشر می شوند. پخش در پلاسماها. در فیزیک پلاسما، پخش هردوقطبی ارتباط تنگاتنگی با مفهوم شبه بی طرفی دارد. در اکثر پلاسماها، برآیند نیروهای وارد بر یون ها متفاوت از برآیند نیروهایی است که بر الکترون ها وارد می شود، بنابراین می توان انتظار داشت که یک گونه سریع تر از گونهٔ دیگر منتقل شود، چه از طریق پخش، همرفت یا فرآیندهای دیگر. حتی اگر نیروهای وارد بر الکترون ها و یون ها برابر باشد به دلیل جرم کمتر یون ها می توان انتظار داشت که سرعت یون ها نسبت به الکترون ها بیشتر باشد. حرکت سریع تر الکترون ها باعث ایجاد عدم تعادل بار و در نتیجه ایجاد میدان الکتریکی می شود که یون ها را همراه خود می کشد و باعث می شود که سرعت یک یا هر دو گونه به گونه ای تغییر کند که برابر شوند. ساده ترین مثال، پلاسمایی است که در خلاء مغناطیسی نشده است. (به همجوشی محصور شدن اینرسی مراجعه کنید) قطعه ای نازک از پ
لاسما را در نظر بگیرید؛ الکترون ها و یون ها هر کدام با سرعت گرمایی مربوطهٔ خود به بیرون حجم جریان خواهند داشت. اگر یون ها نسبتاً سرد باشند، سرعت گرمایی آن ها کم خواهد بود. سرعت حرارتی الکترون ها نیز به دلیل دمای بالا و جرم کم آن ها سریع تر خواهد بود: formula_1 . همان طور که الکترون ها حجم اولیه را ترک می کنند، چگالی بار مثبتی از یون ها را پشت سر می گذارند که منجر به ایجاد یک میدان الکتریکی به سمت بیرون می شود. این میدان باعث کاهش سرعت الکترون ها و افزایش سرعت یون ها می شود. نتیجهٔ نهایی این است که هم یون ها و هم الکترون ها با سرعت صوت به بیرون جریان می یابند،formula_2 ، که بسیار کوچکتر از سرعت گرمایی الکترون ها است، اما معمولاً بسیار بزرگتر از سرعت گرمایی یون ها است. پخش ماده در سرامیک ها به صورت های مختلفی اتفاق می افتد که در همهٔ آن ها پخش دهنده ها اتم های بدون بار یا جاهای خالی (به تهی جایی مراجعه کنید) فرض شده اند، به طوری که اثرات الکترواستاتیکی روی پخش دخالتی ندارد. در حالی که در سرامیک های چند کریستالی، حرکت گونه های باردار، مانند یون ها، سهم قابل توجهی در انتقال ماده دارد. همچنین انتظار می رود که یون
های مختلف سرعت پخش متفاوتی داشته باشند. هنگامی که یک انتقال ماده اتفاق می افتد استوکیومتری و الکتروخنثی بودن جامد باید در مناطق مختلف جامد حفظ شود. به عنوان مثال، اگر سیستم در معرض یک میدان الکتریکی خارجی باشد، یون ها در پاسخ به میدان الکتریکی مهاجرت می کنند. سرعت انتقال ماده توسط یونی که آهسته تر منتشر می شود تعیین می شود، در حالی که حرکت یون کندتر توسط یون هایی که سریع تر منتشر می شوند شتاب می گیرد؛ بنابراین، گرادیان غلظت یون با پخش سریع تر، سریع تر از یون با پخش کندتر کاهش می یابد. گرادیان پتانسیل علامتی مشابه گرادیان غلظت دارد، به طوری که سرعت انتقال یون های سریع تر را کاهش می دهد و سرعت انتقال یون های کندتر را افزایش می دهد. پخش گونه های باردار جفت شده به عنوان پخش هردوقطبی نامیده می شود، که پیامدهای مهمی نه تنها برای تف جوشی بلکه برای سایر فرآیندهای انتقال جرم مانند خزش و تشکیل لایه های اکسید روی مواد دارد. همان طور که در بالا گفته شد، گونه هایی که آهسته تر منتشر می شوند، سرعت انتقال ماده را کنترل می کنند. یک عارضه بیشتر زمانی ایجاد می شود که هر یک ممکن است بیش از یک مسیر پخش (پخش شبکه و پخش مرز دانه) د
اشته باشد. انتظار می رود که انتقال ماده عمدتاً در امتداد سریع ترین مسیر اتفاق بیفتد، بنابراین مکانیسم کنترل کننده سرعت تبدیل به آهسته ترین گونه ای در طول سریع ترین مسیر خود می شود. در اخترفیزیک، «پخش هردوقطبی» به طور خاص به جدا شدن ذرات خنثی از پلاسما اشاره دارد، به عنوان مثال در مرحله اولیه تشکیل ستاره.تصور می شود که پخش هردوقطبی در ابرهای مولکولی اتفاق می افتد، ابرهای مولکولی که به اندازه کافی متراکم هستند تا از پرتوهای یونیزه کنندهٔ خارجی محافظت کنند. پس علی رغم میدان مغناطیسی داخلی ابر، گرانش خود ابر می تواند باعث متراکم شدن گاز شود. این تراکم در نهایت منجر به تشکیل ستاره می شود. هنگامی که ابر در نتیجه پخش هردوقطبی یا تحریک موج ضربه ای شروع به فروپاشی می کند، حرکات مافوق صوت به سمت داخل ایجاد می شود و به زودی منجر به تشکیل اولین هسته ضخیم نوری با اندازه مرتبه ۱۰ AU (1 AU = فاصلهٔ زمین-خورشید). این هسته مرکزی در درجه اول توسط فشار حرارتی گاز هیدروژن مولکولی پشتیبانی می شود، در حالی که باقی مانده ابر همچنان روی هسته می افتد. برای یک ابر با جرم خورشیدی، این هسته جرمی برابر با ۰٫۰۱ جرم خورشید دارد. هنگامی که
دمای مرکزی به حدود ۲۰۰۰ کلوین رسید، انرژی حرارتی به تجزیه مولکول های هیدروژن می رود، فشار حرارتی را کاهش می دهد و منجر به مرحله فروپاشی دوم می شود که در طی آن هسته اول ناپدید می شود و هسته دوم و نهایی در مرکز تشکیل می شود. شعاع چند برابر خورشید. سپس این هسته جرمی را از ابر در حال سقوط جمع می کند. با این حال، در حضور چرخش یا میدان های مغناطیسی، ابر در حال فروپاشی به شکل یک پنکیک مسطح می شود و سپس ممکن است به دو یا چند پیش ستاره تقسیم شود. در این مرحله، نمی توانیم به طور قابل اعتماد پیش بینی کنیم که چه نوع هسته ابری متراکم چه نوع ستاره یا منظومه ای را تشکیل می دهد، خیلی کمتر از این که چه نوع منظومه های سیاره ای آنها را همراهی می کنند، اما روندهای کلی مشخصی مشهود است. ذرات خنثی در این مورد عمدتاً مولکول های هیدروژن در یک ابر هستند که اگر به طور تصادفی با پلاسما جفت نشوند ، دچار فروپاشی گرانشی می شوند. پلاسما از یون ها (بیشتر پروتون ها) و الکترون ها تشکیل شده است که به میدان مغناطیسی بین ستاره ای گره خورده اند و بنابراین در برابر فروپاشی مقاومت می کنند. در یک ابر مولکولی که یونیزاسیون کسری بسیار کم است (یک قسمت د
ر میلیون یا کمتر)، ذرات خنثی به ندرت با ذرات باردار مواجه می شوند و بنابراین به طور کامل مانع فروپاشی آن ها دریک ستاره نمی شوند (توجه داشته باشید که اکنون فروپاشی دینامیکی است، نه سقوط آزاد).
جغدهای عینکی یک سرده جغد از خانواده جغدان راستین است. آنها را به دلیل طرح برجسته صورتشان جغد عینکی می نامند. این سرده شامل گونه های زیر است: "Pulsatrix arredondoi" یک گونه فسیلی از اواخر پلیستوسن در Cueva de Paredones، کوبا است.
بادخورک مرمری یا بادخورک خالدار یک گونه از پرندگان در گروه بادخورک ها از خانواده بادخورکان است. این یکی از دو گونه در سردهٔ "Tachymarptis" همراه با بادخورک کوهی است. این گونه به طور گسترده در شرق آفریقا و به طور محلی در غرب آفریقا یافت می شود. این گونه در آنگولا، بورکینافاسو، بروندی، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، چاد، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، اریتره، اتیوپی، گابن، غنا، گینه، کنیا، مالاوی، مالی، موزامبیک، نیجریه، رواندا، سیرالئون، سودان، تانزانیا، توگو، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه است.
مرغابی خال درشت یا مرغابی گلوگندمی (واژه "fulvigula" از ترکیب دو واژه "fulva" به معنی گندمگون ("tan") و "gula" به معنی گلو است.) یا مرغابی خال دار یک گونه از مرغابیان پهنه چین با جثه متوسط است. این گونه بینابین ماده در گونهٔ مرغابی سرسبز و مرغابی سیاه آمریکایی است. ارتباط نزدیکی با آن گونه ها دارد و گاهی به عنوان زیرگونه های پیشین در نظر گرفته می شود، اما این نامناسب است.