Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ط این وبسایت برای بررسی علامت گذاری شده است. کتسی استفن از مجله "ورایتی" بازی زگلر در نقش سفیدبرفی را ستایش و او را یک «ابرنواختر درخشان» توصیف کرد. او همچنین شخصیت سفیدبرفی را دارای «عمق تازه ای به دلیل اشتیاق فراوانش برای تبدیل شدن به رهبری که پدرش به او باور داشت» توصیف کرده است. سیدهانت ادلاخا از "آی جی ان" این فیلم را «بهترین بازسازی لایو-اکشن دیزنی در یک دهه اخیر» خوانده و گفته که در عین وفاداری به نسخه اصلی، تلاش کرده جنبه های عمیق تری به موضوعات آن اضافه کند. برایان ترویت از "یواس ای تودی" نوشته که این فیلم موفق شده است ارتباطی معنادار و امروزی میان موضوعات و عناصر قدیمی داستان برقرار کند. پاتریک گومز از "انترتینمنت ویکلی" این فیلم را بهترین بهترین نسخه بازسازی شده در میان تمام فیلم های لایو-اکشن دیزنی نامید. نیکلاس باربر از بی بی سی می گوید که داستان فیلم شلوغ و پر از جزئیات اضافی است، لحن آن واضح و یکدست نیست و ریتم یا روند پیشروی آن مناسب به نظر نمی رسد. با این حال، او معتقد است که این مسائل باعث نمی شود فیلم فاجعه باشد، بلکه به نوعی «بحران هویتی»، فیلم را به یکی از جنبه های جالب برای تماشا تبدیل ک
رده است. ویتنی سیبلد از "اسلش فیلم" نیز گفته که فیلم از نظر احساسی «تهی» است، اما برخلاف برخی از بازسازی های اخیر، به نظر می رسد که حداقل ایده ها و افکاری پشت آن وجود دارد. دیوید رونی از "هالیوود ریپورتر" می نویسد که داستان فیلم شبیه به قالب کلیشه ای توانمندسازی زنان است که تقریباً در بازسازی های مدرن افسانه های قدیمی مرسوم شده است. با این حال، اجرای درخشان زگلر با ایمان و احساسی که در نقش خود می آورد، باعث می شود این کلیشه به خوبی قابل قبول باشد. دنیل بایر از "AwardsWatch" نیز بیان می کند که کارگردان، مارک وب، کار را بدون دردسر و جنجال غیرضروری به پایان رسانده است و هر زمان که زگلر روی صحنه ظاهر می شود، فیلم موفق می شود آن حس جادوی خوب و قدیمی دیزنی را بازآفرینی کند. دن روبینز از "اسلنت" اشاره دارد که فیلم تقریباً به شکلی کلیشه ای ساخته شده است تا یک اثر کلاسیک اما بی تردید ساده و قدیمی را برای مصرف مدرن به روز کند. امی نیکلسون از "لس آنجلس تایمز" این فیلم را یک مطالعه موردی جذاب در تناقضات غیرممکن امروزی توصیف می کند و آن را مانند یک آینه جادویی دانسته که تنش های سیاسی زمانه فعلی را منعکس می کند. نیل مینو ا
ز "راجرایبرت.کام" اظهار کرده که برخی از بخش های فیلم بهتر از سایر بخش هاست، اما هیچ کدام از آن ها شیرینی و خلاقیت اثر انیمیشنی اصلی را ندارند. او اشاره کرده که این نسخه از "سفیدبرفی" عادل ترین نیست و صرفاً خوب است. جنجال ها. نقش سفیدبرفی. انتخاب ریچل زگلر، یک بازیگر کلمبیایی در نقش سفیدبرفی، شخصیتی که در متن اصلی با پوستی «سفید مثل برف» توصیف شده است، جنجال هایی را برانگیخت. زگلر در حالی که در سری "بازیگران دربارهٔ بازیگران" از "ورایتی" با اندرو گارفیلد حضور داشت، در مورد واکنش بازیگران "سفیدبرفی" صحبت کرد. این ستاره جوان به یاد آورد که اعلامیه انتخاب بازیگر برای روزها در توییتر رواج داشت به دلیل واکنش شدید او به دریافت نقش و اینکه چگونه او به دنبال استفاده از این نقش و پاسخ برای ابزارهای مثبت تری است تا اینکه اجازه دهد به او برسد. او گفت: انتقاد زگلر از فیلم ۱۹۳۷. زگلر به دلیل اظهارات خود بر ضد فیلم اصلی در مورد شخصیت شاهزاده و شخصیت سفیدبرفی مورد انتقاد قرار گرفت. در پاسخ به نظرات او، بسیاری او را به خاطر اینکه سفیدبرفی را «فمینیست تر» کرده است، سرزنش کردند. در حالی که دیگران او را به دلیل تفسیر نادرست فمین
یسم، با متهم کردن به ترویج کهن الگوی رئیس دختر یا بدگویی به زنانی که به دنبال نقش های سنتی زنانه بدون علاقه به قدرت یا رهبری هستند، انتقاد کردند. در همین حال، زگلر از حمایت آنلاین کسانی برخوردار شد که انتقادها را بیش از حد می دانستند، با این استدلال که نظرات او اشتباه تفسیر شده و زگلر فیلم را ننوشته است. اشتن اشتاین، یک استراتژیست برند، احساس می کرد که از روی اظهارات زگلر به نظر می رسد که او برای بازاریابی فیلم آموزش رسانه ای ندیده است. دیوید هند، که پدرش به همین نام کارگردانی انیمیشن اصلی را بر عهده داشت، از بازسازی آن همچنین انتقاد کرد و آن را «توهین آمیز» توصیف کرد و پیشنهاد کرد که پدرش و والت دیزنی «در قبر خود خواهند چرخید». این جنجال منجر به این شد که سازمان رسانه ای محافظه کار "دیلی وایر" در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳ (روز صدمین سالگرد دیزنی) راه اندازی سرویس استریم بنتکی را اعلام کرد و انتشار اقتباس فیلم لایو اکشن خود از افسانه اصلی با نام "سفیدبرفی و ملکه شیطانی" را اعلام کرد که در تلاشی برای رقابت با نسخه دیزنی در سال ۲۰۲۴ اکران می شود. نظرات پیتر دینکلیج. در ژانویه ۲۰۲۲، طی مصاحبه ای در پادکست دبلیو تی اف از مار
ک مارون، پیتر دینکلیج بازیگری که نوعی کوتاه قامتی دارد و نقش شخصیت های آنچنینی را در کارنامه کاری خود بازی می کند، دربارهٔ بازسازی لایو اکشن آینده "سفید برفی" اظهار نظر کرد و آن را به عنوان «داستانی عقب مانده» رد کرده و گفت: در پاسخ به اظهارات دینکلیج، دیزنی تصریح کرد که «برای جلوگیری از تقویت کلیشه های فیلم انیمیشن اصلی، ما رویکرد متفاوتی را با این هفت شخصیت در پیش گرفته ایم و با اعضای جامعه کوتاه قامت ها مشورت کرده ایم.» این فیلم همچنین به دلیل عدم حضور هفت کوتوله از فیلم اصلی به "سفیدبرفی" تغییر نام یافت. تجسم مجدد از هفت کوتوله. در ژوئیه ۲۰۲۳، تصاویری تولید شده از استودیوی دیزنی در بارکشر نشان داد که تصویر هفت کوتوله برای فیلم دوباره تجسم شده است، که شامل تنها یک بازیگر «واقعاً کوتوله» به همراه شش بازیگر غیرکوتوله دیگر از قومیت های مختلف نژادی، شامل شش مرد و یک زن است که مجموعه ای از هفت فرد فولکلور آلمانی را به تصویر می کشند که همگی به عنوان موجودات دورف به تصویر کشیده شده اند. پس از انکار اولیه گزارش ها مبنی بر اینکه این تصاویر تولید واقعی فیلم را به تصویر می کشند، دیزنی بعداً تأیید کرد که آنها واقعاً ت
ولید را به تصویر می کشند و بازیگران بدل جایگزین بازیگران اصلی می شوند (مارتین کلبا بازیگری که قبلاً تأیید شده بود در فیلم های گفته شده حضور نداشت). تصمیم برای تجسم مجدد شخصیت ها به این عنوان توسط منابع اصلی و رسانه های اجتماعی به عنوان بیش از حد در حوزه نزاکت سیاسی توصیف شد، و همچنین برای از بین بردن فرصت های بالقوه بازیگری از جامعه کوتوله ها مورد انتقاد قرار گرفت. جیسون اکونیا بازیگر فرنچایز "کله خر" از دیزنی برای عدم انتخاب بازیگران کوتوله انتقاد کرد و از تغییرات ابراز ناامیدی کرد. آکونا گفت: «شما شغل هایی را جایگزین می کنید که مردم می توانستند به عنوان افراد کوتوله داشته باشند. این برای کوتوله ها است. چرا «سفید برفی و هفت نفر متوسط» را استخدام می کنید؟» کشتی گیر و بازیگر دیلن پستل نیز با دیدگاه دینکلیج مخالف بود و در مصاحبه ای با پیرز مورگان، احساسات آکونا را تکرار کرد و از نقش شخصیت های کوتوله در فیلم انیمیشن دفاع کرد. در اکتبر ۲۰۲۳، همزمان با اعلام تأخیر فیلم، دیزنی از یک تصویر ظاهری برای فیلم پرده برداری کرد که شامل زگلر در نقش سفید برفی، در کنار هفت کوتوله بود، که همگی شخصیت های CGI بودند که شبیه ظاهرش
ان در فیلم ۱۹۳۷ درست شده اند. دیدگاه های سیاسی بازیگران. انتشار تریلر فیلم به دلیل مواضع متضاد گدوت و زگلر در مورد مناقشه، با حمایت گدوت از اسرائیل و زگلر از فلسطین، درخواست هایی را برای تحریم فیلم از سوی هر دو طرف درگیری فلسطین و اسرائیل برانگیخت. تماشاگران طرفدار فلسطین از گنجاندن گدوت در فیلم انتقاد کردند و آن را نامناسب دانستند، در حالی که بینندگان طرفدار اسرائیل انتخاب او برای بازی در نقش «شیطان» را «توهین آمیز» دانستند و از آن انتقاد کردند. آلیا ملک از کمپین فلسطینی برای تحریم دانشگاهی و فرهنگی اسرائیل گفت: «به دلیل اینکه [گدوت] مستقیم از نسل کشی اسرائیل در فلسطین نمایندگی می کند، فیلم های گل گدوت قابل تحریم هستند». پس از انتشار تریلر، زگلر در توییتی نوشت: «و همیشه به یاد داشته باش، فلسطین را آزاد کنید». بیانیه زگلر توسط فعالان طرفدار فلسطین تمجید شد و توسط دیگران به عنوان ضد اسرائیلی و بی احساس نسبت به گدوت مورد انتقاد قرار گرفت. افیر آکونیس، سرکنسول اسرائیل در نیویورک، از زگلر انتقاد کرد و از مردم خواست بلیت فیلم بعدی گدوت را بخرند. در اکتبر ۲۰۲۴، زگلر در طی مصاحبه ای به این انتقاد پاسخ داد و گفت: «من
نمی توانم مرگ کودکان را تماشا کنم. فکر نمی کنم این باید یک برداشت داغ باشد. من فقط مسئول آنچه احساس می کنم هستم. و سپس مسئول نحوه عملم نیز هستم. ما به یک سال از حملات هولناک ۷ اکتبر نزدیک می شویم، اما سال های زیادی است که این مناقشه را دنبال می کنم. همانند بسیاری از مردم دیگر، من دل شکسته هستم از تلفات جانی که با این آمار جنون آمیز مرگ و میر از هر دو منطقه می بینیم.» او افزود که به حمایت از فلسطین در شبکه های اجتماعی ادامه خواهد داد. در نوامبر ۲۰۲۴، فراخوان دیگری برای تحریم فیلم توسط طرفداران MAGA انجام شد، پس از آن که زگلر از کسانی که پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ ایالات متحده به انتخاب مجدد دونالد ترامپ، رئیس جمهور سابق ایالات متحده رای دادند انتقاد کرد، و اشاره ای ناپسند به رئیس جمهور منتخب کرد. زگلر بعداً در پاسخ عذرخواهی عمومی کرد و گفت که قصد ندارد پیامش آسیبی به همراه داشته باشد در حالی که دعوت به صلح می کند: «به احساساتم اجازه دادم بهترین ها را از من بگیرد. نفرت و خشم باعث شده است که ما از صلح و تفاهم، بیشتر و بیشتر دور شویم، و متاسفم که در گفتمان منفی مشارکت کردم. این هفته برای بسیاری از ما یک هف
ته احساساتی بود. هر کسی حق دارد عقیده خودش را داشته باشد هرچند که با عقاید من متفاوت باشد. من اکنون متعهد به مشارکت مثبت برای فردایی بهتر هستم.»
برج آرکو (در حال حاضر با نام ۱۰۵۵ هفتم غربی شناخته می شود) یک ساختمان اداری مرتفع است که در خیابان ۱۰۵۵ هفتم غربی در لس آنجلس، کالیفرنیا واقع شده است. این ساختمان ۳۳ طبقه و با ارتفاع ، سی و دومین ساختمان بلند در لس آنجلس و دومین ساختمان بلند در وست لیک (به انگلیسی: ) می باشد. موقعیت برجسته ای در خط افق محلی دارد، زیرا در سراسر آزادراه 110 (Harbor) از اکثر آسمان خراش های مرکز شهر لس آنجلس قرار دارد و تنها ساختمان مجاور بلندتر از آن 1100 Wilshire (به انگلیسی: ) است. این ساختمان ۲۰۵۰۵۴ متر مربع مساحت دارد و توسط همکاران جین وانگ (به انگلیسی: Associates) طراحی شده است. ساخت این ساختمان در سال ۱۹۸۸ آغاز شد و در سال ۱۹۸۹ به پایان رسید. این ساختمان یکی از سه برج آرکو بود که در بلوک هایی مجزا از یکدیگر در لس آنجلس ساخته شدند. در سال ۱۹۹۸ به دلیل جابجایی آرکو نام خود را به ۱۰۵۵ هفتم غربی (به انگلیسی: 1055 West Seventh) تغییر داد.
ابو محمد حسن امیرکا یا میر کیا بن ابوافضل ثائری معروف به امیرکا یکی از علویان و پسر سوم ابوالفضل الثائر بود که در رقابت بر سر حکومت بر هوسم شرکت داشت. او معاصر با ابن داعی و ابومحمد ناصری بود و روابط پر فراز و نشیبی با این دو داشت. سرانجام در نبردی از ابومحمد ناصری که توسط بوییان حمایت می شد، شکست خورده و کشته شد.
یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی به کارگردانی ساتوشی کن است. ساتوشی کن، کارگردان انیمه هایی همچون "آبی تمام عیار" و "بازیگر هزاره" در سریال ۱۳ قسمتی عامل پارانویا با روایتی بزرگ سالانه دربارهٔ فروپاشی درونی یک جامعه و انسان های آن قصه گفته است. داستان. وقتی یک فرد معروف اما به مشکل خورده در کار مشغول راه رفتن داخل خیابان هایی تاریک است، ناگهان صدایی می شنود. او می فهمد که باید از مهلکه بگریزد و می دود. اما زمین می خورد و بدون اینکه بداند به زودی همان محل زمین خوردن تبدیل به یکی از ترسناک ترین نقاط شهر برای او خواهد شد، سعی می کند طرح های خود را از روی آسفالت بردارد. ناگهان صدای حرکت سریع یک نفر با کفش اسکی چرخ دار به گوش هنرمند می رسد و او تا به خود می آید، مورد اصابت ضربهٔ محکم و دردناک یک چوب بیس بال قرار می گیرد… ساخت. ساتوشی کن ایده های استفاده نشده زیادی برای داستان ها و چیدمان هایی داشت که فکر می کرد خوب هستند، اما در هیچ یک از فیلم های او قرار نگرفته بودند، او که نمی خواست پروژه هایش را هدر دهد، تصمیم گرفت آن را به یک سریال تلویزیونی تبدیل کند که در آن از ایده های تجربی او استفاده شود. از مضامین اصلی ای
ن سریال محتوای اجتماعی، روان شناسی و معمایی آن است. بازخوردها. وب سایت جمع آوری نقد و بررسی "راتن تومیتوز" بر اساس ۱۲ بررسی منتقد (که میانگین امتیازشان به فیلم ها ۷٫۲/۱۰ بوده است) به این سریال امتیاز نادر ۱۰۰٪ را می دهد. اجماع نظرات منتقدان سایت چنین می گوید: «ساتوشی کن، نویسنده و کارگردان انیمه، دیدگاه تب آلود خود را به شکل سریالی در عامل پارانویا، با مدیتیشنی (تفکری) آزاردهنده دربارهٔ اضطراب فردی و اجتماعی، بیان می کند.» جان ماهر از نشریه "پیست"، عامل پارانویا را به عنوان چهاردهمین مجموعه بهترین انیمه تاریخ فهرست کرد و آن را با دیگر آثار کن، پاپریکا و پرفکت بلو مقایسه کرد و افزود: (این سریال یک تمرین عالی در تریلر روان شناختی است) منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Paranoia_Agent
علی اکبر توتونچیان سیاستمدار اهل ایران و نماینده مجلس شورای ملی در دوره بیست و چهارم (از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ خورشیدی) از حوزه انتخابیه مشهد بود. پس از انقلاب اسلامی، اموال علی اکبر توتونچیان توسط حکومت جمهوری اسلامی مصادره شد.
واسیل میکولایوویچ ورخوینتس (به انگلیسی: 'Vasyl' Mykolayovych Verkhovynets) (زادهٔ ۱۸۸۰ میلادی – درگذشتهٔ ۱۹۳۸ میلادی) بازیگر، رهبر ارکستر، آهنگساز، مدرس صدا، موسیقی شناس آماتور، استاد باله، طراح رقص و قوم شناس رقص بود. او به دلیل تغییر اساسی مسیر رقص اوکراینی با ابداع روشی برای آوانویسی رقص بر روی کاغذ، ضبط رقص های سنتی از روستاهای متعدد، برپایی رقص بر روی صحنه، و پرورش نسل هایی از محققان و تمرین کنندگان رقص اوکراینی اعتبار دارد. او همچنین بنیانگذار هوپاک سه بخشی مدرن بود. فعالیت ها. واسیل ورخوینتس با نام اصلی «واسیل کوستیو» (به انگلیسی: Vasyl' Kostiv) در میزون در ۵ ژانویه ۱۸۸۰ میلادی به دنیا آمد. کارهای اولیهٔ ورخوینتس مستلزم گردآوری رفتارهای روستایی معتبر در سراسر اوکراین مرکزی و ساخت رقص هایی بود که سنن فرهنگی اوکراین را با دقت بیشتری نشان می داد. با این حال، پیشرفت او نشان داد که رقص صحنه ای اوکراینی می تواند به عنوان یک هنر نمایشی متمایز، در قالب رقص کنسرت وجود داشته باشد. او و شاگردش واسیل آورامنکو شروع به اجرای نمایش هایی در سراسر غرب اوکراین کردند و گروه هایی از رقصندگان را در روستاهای دیگر تشکیل دادن
د. در بهار ۱۹۳۵ میلادی، سازمان اتحاد-تام روابط فرهنگی با کشورهای خارجی موافقت کرد که هیئتی را به اولین جشنوارهٔ بین المللی رقص فولکلور در لندن بفرستد. ورخوینتس با لئونید ژوکوف از اُپرا و بالهٔ تی. شوچنکو کی یف و رقصندگان حرفه ای از خانه های اُپرای کی یف و خارکیف در ساخت سوئیتی به نمایندگی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین کار کردند. ورخوینتس به نوبهٔ خود رقصی را طراحی کرد که به «هوپاک لندن» معروف شد (به اوکراینی: лондонський гопак): این یک رقص ۳ بخشی بود که بخش اول از یک رقص مردانه تشکیل شده بود (مثل رقص اصلی کوزاک)؛ بخش دوم، بخش آهسته تری که فقط توسط زنان رقصیده می شد؛ و در نهایت بخش سوم یک پایان هیجان انگیز با رقصنده های زن و مرد که صحنه را به اشتراک می گذاردند. این رقص همراه با اضافه شدن ژوکوف، در آن تابستان جایزهٔ اول جشنواره را از آن خود کرد. هوپاک ۳ بخشی بعداً در سپتامبر در اوکراین به عنوان بخشی از اُپرای زاپوروژیان آن سوی دانوب تکرار شد. قالب ۳ بخشی هوپاک متعاقباً توسط بسیاری از گروه های رقص فولکلور حرفه ای که در طول سال ها رقص خود را از هوپاک طراحی کرده بودند، پذیرفته و مورد استقبال قرار گرفت. ورخوین
تس سطح حرفه ای آموزش در هنر را به عنوان عضوی از گروه تئاتر مایکولا سادوفسکی کسب کرده بود، که خود سطح برجسته ای از رقص فولکلور را در تولید درام های خود بر اساس مضامین عامیانهٔ اوکراینی گنجانده بود. در حین سفر با گروه تئاتر در اوکراین مرکزی، ورخوینتس هر زمان که می توانست، از روستاهای اطراف شهرهایی که در آن ها اجرا داشتند، بازدید می کرد تا در مورد رقص های سنتی روستاها یاد بگیرد و آثار آن ها را ضبط کند. کتاب برجستهٔ او که بر اساس این تحقیق استوار است، "نظریهٔ رقص فولکلور اوکراین" (به اوکراینی: "Teopiя Українського Hapoднoго Taнкa") (۱۹۱۹ میلادی)، برای اولین بار مراحل و اصطلاحات مختلف را که اکنون توسط همهٔ دانشجویان معاصر رقص اوکراینی به رسمیت شناخته شده است، گردآوری کرد. همچنین ماهیت رقص فولکلور اوکراین را با برپایی رقص روی صحنه (با نشستن تماشاگران در جلو، دو بال و یک پس زمینه) تغییر داد و روشی برای آوانویسی رقص های فولکلور ارائه کرد که بعداً در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت. کتاب او که بعدها در سراسر اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار گرفت؛ از آن زمان تاکنون پنج بار تجدید چاپ شده است (آخرین بار در سال ۱۹۹۰
میلادی) و به عنوان یک متن آموزشی پایه برای رقص اوکراینی باقی مانده است. تاریخچهٔ رقص اوکراینی در این مرحله از حرفهٔ واسیل ورخوینتس متفاوت است. به دلیل عواقب پس از انقلاب روسیه، به طور همزمان هم در اوکراین و هم در خارج از پردهٔ آهنین برای بیش از ۴۰ سال رقص اوکراینی توسعه یافت. در اوکراین، ورخوینتس همچنان درگیر آموزش نسل بعدی رقصندگان بود، در حالی که در خارج از اوکراین واسیل آورامنکو، بر اساس آثار ورخوینتس، شکلی هنری را در دیاسپورای اوکراینی توسعه می داد.
ابومحمد حسن ناصری پسر ابوجعفر محمد بن احمد از علویان گیلان بود که توسط آل بویه حمایت می شد تا بر هوسم حکومت کند. زندگی نامه. ابومحمد در زمان حکومت وشمگیر زیاری، جهت تصرف هوسم با لنگر، پسر وشمگیر، جنگید و او را در جنگ کشت. او احتمالاً در این نبرد از حمایت رکن الدوله حسن بویی، که به در اختیار گرفتن آن منطقه علاقه داشت و با زیاریان هم مخالف بود، برخوردار بود. ابومحمد پس از آن با مخالفت سومین پسر ابوالفضل الثائر، ابومحمد حسن امیرکا مواجه شد و امیرکا توانست او را از هوسم اخراج کند. ابومحمد پس از آن به رکن الدوله در ری پناه برد. درگیری میان مناذر، پادشاه جستانیان در دیلمان و الموت موجب شد علوی دیگری به نام ابوعبدالله مهدی به معرکهٔ هوسم باز شود و ابومحمد ناصری که از خویشاوندان او بود، به حمایت از جبههٔ مخالف امیرکا پرداخت و پولی که از رکن الدوله بویی گرفته بود را در این راه خرج کرد. امیرکا در جنگ شکست خورده و ابومحمد امامت ابوعبدالله المهدی را پذیرفت. پس از آن که در سال ۳۶۰ هجری ابوعبدالله مهدی درگذشت، امیرکا به هوسم بازگشت و جانشین او شد. ابومحمد ناصری این مسئله را نپذیرفته و با حمایت رکن الدوله، با امیرکا به مناق
شه پرداخت. او امیرکا را اسیر کرد و کشت و با به رسمیت شناختن حاکمیت رکن الدوله بر هوسم، حکومت خود را مجدداً آغاز کرد. بیستون زیاری در این اثنا به حکومت رسیده و یکی از اقوام امیرکا به نام حسین الثائر را تجهیز نموده و فرستاد تا شهر را فتح کند. پس از شکست حسین توسط ابومحمد و کشته شدن او، پسر حسین به نام ابوالحسن علی ثائری انتقام او را گرفت و در ۳۶۴ هجری ناصریان را از هوسم بیرون کرد و با به رسمیت شناختن حکومت زیاریان، در آنجا حکومت کرد. او تا سال ۳۶۹ هجری در هوسم قدرت داشت؛ در حالی که ابومحمد بیهوده به دنبال حمایت حاکمان مختلف بود.
یژی براون (؛ ؛ ۱۳ آوریل ۱۹۱۱ – ) قایقران روئینگ اهل لهستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
آکیو سودا (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) یک بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن بود که در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ شرکت کرد. او در دالیان، چین متولد شد. در سال ۱۹۳۲، عضو تیم هاکی روی چمن ژاپن بود که مدال نقره را کسب کرد. وی در دو مسابقه به عنوان مدافع بازی کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
آلان کارلسون (; ۸ نوامبر ۱۹۱۰ – ۱۷ نوامبر ۱۹۸۳) بوکسور اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوزف مایر () قایقران روئینگ اهل سوئیس بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ اشاره کرد.
کمپ اصلی مریخ (MBC) یک مدارگرد آزمایشگاهی مریخ است که توسط ناسا به شرکت لاکهید مارتین در ایالات متحده سفارش داده شده بود. این دستگاه از ایده ها و همچنین تجارب اثبات شده اوریون (فضاپیما) که توسط لاکهید مارتین ساخته شده، استفاده خواهد کرد. ایده کمپ اصلی مریخ طرح پیشنهادی به ناسا برای ترابری فضایی عمیق بود، تا به صورت یک فضاپیمای سرنشین دار بین سیاره ای، برای پشتیبانی از ماموریت های اکتشافی علمی به مریخ تا ۱۰۰۰ روز بکار گرفته شود. این بخشی از یک طرح بزرگتر است که شامل ایستگاه فضایی دروازه ماه می باشد. تاریخچه. این ایده در مه ۲۰۱۶ توسط شرکت لاکهید مارتین منتشر شد که طرحی شامل یک فضاپیما برای حمل انسان به مدار مریخ و انجام عملیات در مدار مریخ بود. کمپ اصلی مریخ بسیاری از فناوری های در حال توسعه ناسا یا اهداف فناوری در زمان دهه ۲۰۱۰ را مهار می کند. جستارهای وابسته. طرح اصلی مریخی ممکن است بیشتر یک طرح دایره ای باشد زیرا زاویه ها نقاط ضعیفی هستند
روآن کارنیرو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می کرد.
وارلی آلوز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سزار فریرا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ادواردو دانتاس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مائوگوشا بلا (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل لهستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بدون پنهان کاری"، '، "هیولاهای کراکوف"، "سوسپیریا" و ' اشاره کرد.
امیرنویان به مقامی بالاتر از امیرتومان در میان سپاهیان و نظامیان دورهٔ قاجار گفته می شد. درجهٔ امیرنویان بالاترین منصب نظامی در این دوره محسوب می شد. درجه امیرنویان با نام های سپهسالار و سردارکل نیز شناخته می شود. واژه شناسی. نویان یا تویان، عنوان مقامات آسیای مرکزی بود که برای اشاره به رهبران نظامی یا غیرنظامی از خاندان اصیل در خانات آسیای مرکزی و در خانات جغتای امپراتوری مغول بکار می رفت. در دوران معاصر، نویان به عنوان یک نام یا نام خانوادگی در آسیا و در سراسر آسیای مرکزی به معنای «ارباب»، «شاهزاده»، «حافظ»، «فرمانده کل» استفاده می شود. تاریخچه. در دورهٔ قاجار، امیرتومان و امیرنویان بالاترین رده های نظامی به شمار می رفتند که به ترتیب فرماندهی ده ها و صدها هزار نفر را برعهده داشتند. در واپسین سال های پادشاهی ناصرالدین شاه در ۱۳۱۱ ه .ق، ایران دارای ۵ امیرنویان به قرار زیر بود:
ماوریس فن دام (؛ زادهٔ ۱۸۸۸ - درگذشته نامشخص) شمشیرباز اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
دستین دستینه (؛ زادهٔ ۱۸۹۵ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل هائیتی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
آسترل رولاند (؛ زادهٔ ۱۸۹۹ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل هائیتی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
شارل کایه (؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۸۸۹ - درگذشته نامشخص) شمشیرباز اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لودویک آگوستین (؛ زادهٔ ۱۹۰۲ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل هائیتی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یاسون ساپاس (؛ زادهٔ ۱۸۹۲ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل یونان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
اوسوالد لینتس (؛ زادهٔ ۱۸۹۴ - درگذشته نامشخص) سوارکار اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یئورگیوس مورایتینیس (؛ زادهٔ ۱۸۹۲ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل یونان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کنسرسیوم ان۲کی (N2K Consortium) یک تلاش مشترک چندملیتی توسط ستاره شناسان آمریکایی، شیلیایی و ژاپنی برای یافتن سیارات فراخورشیدی دیگر در اطراف ستارگانی است که در حال حاضر مورد بررسی قرار نگرفته اند. ان۲کی مخفف مجموعه ای از تقریباً ۲۰۰۰ ستاره از نزدیک ترین و درخشان ترین دنباله اصلی است که برای بررسی جدید انتخاب شده اند. ستارگان هدف دارای مقدار شاخص رنگ B - V بین ۰٫۴ تا ۱٫۲، قدر ظاهری روشن تر از ۱۰٫۵ و فاصله کمتر از ۱۱۰ پارسک از خورشید هستند. این ستارگان بر اساس فلزی بودن بالای آنها، که نشانه فراوانی عناصری غیر از هیدروژن و هلیوم است، انتخاب شدند. این کارزار رصدی از تلسکوپ های کک، ماژلان و سوبارو به علاوه تلسکوپ های خودکار در رصدخانه فیربورن استفاده می کند. هر ستاره سه بار در یک دوره چند روزه مشاهده می شود، سپس برای تغییرات دوره کوتاه در سرعت شعاعی بررسی می شود. این تغییر مشخصه اغتشاش گرانشی ناشی از یک سیاره مشتری داغ است. ستارگانی که تغییرات سرعت شعاعی را نشان می دهند، سپس با تلسکوپ های شیدسنج خودکار رصدخانه فیربورن بررسی می شوند. در طول یک دوره دو ساله که از سال ۲۰۰۴ شروع شد، پیش بینی شد که کنسرسیوم ان۲کی حدود
۶۰ مشتری داغ جدید را شناسایی کند. با این حال، تا سال ۲۰۰۹، تنها هفت سیاره با دوره مداری تا پنج روز کشف شد. آنها به دور ستارگان زیر می چرخند: منابع. Wikipedia contributors. "N2K Consortium." Wikipedia, The Free Encyclopedia. Wikipedia, The Free Encyclopedia, 21 Sep. 2021. Web. 24 Mar. 2022.
جنگ جهانی دوم بر پایه کشور () تقریباً همه کشورهای جهان در جنگ جهانی دوم شرکت کردند. بیشتر آنها در ابتدا بی طرف بودند، اما تنها تعداد نسبتاً کمی از کشورها تا پایان بی طرف ماندند. جنگ جهانی دوم دو اتحاد را در مقابل یکدیگر قرار داد، نیروهای محور و متفقین جنگ جهانی دوم. اتحاد جماهیر شوروی به ۳۵ میلیون مرد، ایالات متحده به ۱۶ میلیون، آلمان ۱۳ میلیون، امپراتوری بریتانیا ۸٫۵ میلیون و ژاپن ۶ میلیون در طی این جنگ خدمت کردند. با خدمت میلیون ها نفر در کشورهای دیگر، حدود ۳۰۰ میلیون سرباز شاهد جنگ بودند. به طور کلی تخمین زده می شود که در مجموع ۷۲ میلیون نفر جان خود را از دست داده اند که کمترین برآورد آن ۴۰ میلیون کشته و بالاترین برآورد ۹۰ میلیون نفر است. قدرت های اصلی محور عبارت بودند از آلمان نازی، امپراتوری ژاپن و پادشاهی ایتالیا. در حالی که بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی «سه قدرت بزرگ» متفقین بودند.
نیروهای بی طرف در طول جنگ جهانی دوم () کشورهایی بودند که در طول جنگ جهانی دوم بی طرف باقی ماندند. برخی از این کشورها مستعمرات بزرگی در خارج از کشور داشتند یا قدرت اقتصادی زیادی داشتند. اسپانیا به تازگی جنگ داخلی آن را پشت سر گذاشته بود، که در ۱ آوریل ۱۹۳۹ (پنج ماه قبل از تهاجم آلمان به لهستان) پایان یافت - جنگی که چندین کشور را درگیر کرد. کشورهایی که متعاقباً در جنگ جهانی دوم شرکت کردند. در طول جنگ جهانی دوم، قدرت های بی طرف به امید اجتناب از حمله، طرف هیچ یک از کشورهای درگیر را به طور رسمی نگرفتند. با این حال، پرتغال، سوئد و سوئیس همگی به متفقین از طریق ارائه کمک هایی «داوطلبانه» به بریتانیا کمک کردند، در حالی که اسپانیا از متفقین به نفع محور دوری کرد و کمک های داوطلبانه خود، لشکر آبی را برای آنها فراهم کرد. ایرلند به طور کلی از طرف متفقین مانند ایالات متحده حمایت می کرد. ایالات متحده تا ۸ دسامبر ۱۹۴۱ بی طرف ماند، یک روز پس از حمله ژاپن به پرل هاربر. پیمان لاتران بین ایتالیا و واتیکان، که در سال ۱۹۲۹ امضا شد، ایجاب می کرد که پاپ «بی طرفی همیشگی در روابط بین الملل» را حفظ کند و واتیکان را به یک کشور بی طرف تب