Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارجوری لی براون (۹ سپتامبر ۱۹۱۴ – ۱۹ اکتبر ۱۹۷۹) یک آموزگار ریاضی بود. وی یکی از نخستین زنان آفریقایی-آمریکایی بود که در رشته ریاضی دکترا داشت. دوران کودکی و تحصیل. مارجوری لی براون یک ریاضی دان و آموزگار برجسته بود، وی در سال ۱۹۴۹ میلادی به سومین زن آفریقایی-آمریکایی مبدل شد که در رشته تحصیلی خود دکترا داشت. براون در ۹ سپتامبر ۱۹۱۴ در ممفیس تنسی به دنیا آمد، مادرش ماری تیلر لی و پدرش لیورینس جانسون لی نام داشت. پدرش یک کارگر عادی اداره راه آهن بود و مدت کوتاهی بعد از مرگ خانم خود دوباره ازدواج کرد، در آن زمان براون تنها دو سال داشت. پدر و مادر اندر براون به نام لوتی که معلم مدرسه بود دختر خود را تشویق کردند تا با جدیت درس های خود را دنبال کند، چون می دانستند که دختر آن ها با استعداد است. براون در مدرسه لی موین درس می خواند، مدرسهٔ خصوصی مربوط به کلیسای متدیست که پس از جنگ های داخلی تأسیس شده بود. وی در دوران مدرسه مسابقه تنیس زنان شهر ممفیس را در ۱۹۲۹ میلادی برنده شد و دو سال بعد از دبیرستان عالی لی موین فارغ التحصیل شد. براون به دانشگاه هاوارد رفت تا در رشته ریاضی درس بخواند و سپس در سال ۱۹۳۵ به با «درجه ا
رجمندی» از دانشگاه فارغ-التحصیل شد. وی پس از این که درجه لیسانس خود را به دست آورد برای مدت کوتاهی در مدارس و کالج ها به تدریس پرداخت، از جمله در آکادمی گیلبرت در شهر نیو اورلئان. سپس وی برای ورود به دوره فوق لیسانس به دانشگاه میشیگان درخواست نمود. دانشگاه میشیگان دانشجویان آفریقایی-آمریکایی را می پذیرفت، در حالی که بیشتر موسسات تحصیلی در ایالات متحده در آن زمان نمی پذیرفتند. براون به طور تمام وقت در کالج ویلی که برای آموزش سیاه پوستان قبل از جنگ داخلی تأسیس شده بود در شهر مارشال، تگزاس تدریس می کرد. تنها در جریان تابستان به دروس خود در دانشگاه میشیگان می آمد، پس از آن زحمات وی نتیجه داد. او یک موقعیت استادی در دانشگاه میشیگان دریافت کرد و در این زمان بود که توانست به طور کامل به دروس خود ادامه داده و در ۱۹۴۹ پایان نامه دکترای خویش را تکمیل نماید. تز دکترای وی تحت عنوان «"مطالعات زیرگروه های تک پارامتری از برخی گروه های توپولوژیکی و ماتریسی"» تحت نظارت جرج یوری رینیچ به اتمام رسید. وی، همراه با اویلین بوید گرنویل که در سال ۱۹۴۹ میلادی دکترای خود را گرفت، یکی از نخستین زنان آفریقایی-آمریکایی بود که در ایالات م
تحده در رشته ریاضی دکترا داشت. ایوفیما هاینیس نخستین زن آفریقایی-آمریکایی بود که در سال ۱۹۴۳ میلادی در ایالات متحده دکترای خود را در رشته ریاضی به دست آورد. حرفه و اواخر زندگی. براون پس از این که درجه علمی دکترای خود را به دست آورد، دیگر نمی خواست در سمت استاد در یک نهاد پژوهشی کار کند. در نتیجه، وی با استید ریاضی مدارس کار کرد و به آن ها «ریاضی مدرن» را آموزش داد. وی به طور خاص روی تشویق اقلیت ها و زنان به آموختن ریاضی تمرکز داشت. براون به عنوان استاد به کالج کارولینای شمالی (حالا دانشگاه مرکزی کارولینای شمالی) پیوست و در آن جا برای سه سال به تدریس و پژوهش پرداخت. وی در این دانشگاه برای مدت زیادی از ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۰ رئیس دانشکده ریاضی بود. وی در آن جا به عنوان پژوهش گر، هماهنگ کننده دانشکده ریاضی و استاد در مؤسسه سَمر برای آموزش معلمین علوم و ریاضیات مدرسه خدمت کرد. مارجوری لی براون بر اثر سکته قلبی به تاریخ ۱۹ اکتبر ۱۹۷۹ در دورهام-کارولینای شمالی درگذشت. چهار دانشجوی وی پس از مرگش صندوق سپرده امانی مارجوری لی را در دانشگاه مرکزی کارولینای شمالی تأسیس نمودند که از بورسیه تحصیلی مارجوری لی و سلسله درس های دانش آم
وخته های ممتاز مارجوری لی حمایت مالی می کند. دانشکده ریاضی دانشگاه میشیگان از سال ۱۹۹۹ بدین سو گردهمایی مارجوری لی براون را راه اندازی می نماید که در آن هر سال یک سخنران انتخاب می شود «تا نطقی در مورد تحقیقات ارایه نموده و همچنین روی مسئله تنوع در علوم صحبت نماید». دستاوردها. کار براون روی گروه های کلاسیک نشان دهنده اثبات های ساده از ویژگی های مهم توپولوژیکی گروه های کلاسیک و روابط میان آن ها بود. کار وی به طور کلی متمرکز بر جبر خطی و جبر ماتریس بود. براون در همان اوایل به اهمیت علوم کامپیوتر پی برده بود و در سال ۱۹۶۰ میلادی یک طرح پیشنهادی نوشت که برنده ۶۰٬۰۰۰ دلار آمریکا جایزه از شرکت IBM شد و IBM در عوض به دانشگاه کارولینای شمالی کامپیوتر آورد–که یکی از نخستین کامپیوترها در محاسبه آکادمیک و احتمالاً نخستین کامپیوتر در مدارس سیاه پوست بود. براون در طول حرفه خود به دانشجویانی که در ریاضی استعداد خوبی داشتند، کمک می کرد. به آن ها تعلیم می داد و کمک هزینه تحصیل به آن ها پیشنهاد می کرد تا به آموزش خود ادامه دهند. دانشجویان برجسته وی شامل جوزف باتل، ویلیام فلیچر، آساموا نکوانتا و ناتان سیمز بود. وی مؤسسه سَمر (ت
ابستانی) را تأسیس کرد تا به معلمین ریاضی در مدارس آموزش های مداوم را فراهم کند. وی در سال ۱۹۷۴ میلادی به خاطر کارهای خود در عرصه آموزش ریاضی جایزه افتخاری دبلیو. دبلیو. رانکین را از شورای استادان ریاضیات کارولینای شمالی دریافت نمود. وی عضو انجمن پژوهشی زنان، انجمن ریاضی آمریکا، اتحادیه ریاضی آمریکا و کنگره جهانی ریاضی دانان بود. آثار. «یادداشتی بر گروه های کلاسیک»، "ماهنامه ریاضیاتی آمریکایی" ۶2 (1955)، ۴۲۴ – ۴۲۷. جوایز و افتخارات. هرچند تبعیض علیه آفریقایی-آمریکایی ها و زنان در دوران حرفه براون بسیار شدید بود، با این وجود وی به خاطر دست آوردهایش در آموزش و ریاضیات شناخته شد.
ویگن (؛ (۱۸۲۰–۱۹۰۲) در برخی از منابع ویچن)، گِئورگ (؛ (۱۸۳۹–۱۹۱۸)) و هوهانِس (در برخی از منابع هُوسِپ ؛ (۱۸۳۰–۱۹۰۸))، سه برادر معروف به برادران عبداله ()، قدیمی ترین عکاسان ارمنی، در طول تاریخ هنر عکاسی، در سرتاسر قلمرو امپراتوی عثمانی بودند. هنر این برادران نه تنها در کنستانتینوپل بلکه در آمریکا و اروپا نیز شناخته شده بود. آنان از ۱۸۳۶م، مجوز انحصاری عکاسی را در قلمرو امپراتوری عثمانی در اختیار داشتند و به خواست سلطان عبدالعزیز مقام عکاس اختصاصی سلطان را نیز به خود اختصاص داده بودند. ویگن و گِوُرک، جایگاهی ویژه در دربار سلطان داشتند و به منظور عکس برداری از مجالسی دعوت می شدند که برای مهمانان عالی قدر سلطان بر پا می شد. آلکسان (آسادور هورموزیان)، پدر این سه برادر، به دلیل اشتغال در دربار سلطان، مجبور به تغییر نام خانوادگی خود به عبداله ‏(عبدالهیان) شده بود. ‏ برادران عبداله این فرصت را یافتند که از مقامات عالی رتبهٔ امپراتوری از جمله سلطان ها عبدالعزیز یکم، مراد پنجم و عبدالحمید دوم عکس بگیرند. ویگن عبداله به پاس گرفتن عکس از چهرهٔ سلطان عبدالعزیز به کسب لقب رسام حضرت شهریار، از سوی سلطان، مفتخر شده بود. ‏ ا
ین برادران (عبدالهیان) که در ۱۸۵۸م کارگاه عکاسی خود را به نام برادران عبداله تأسیس کرده بودند، در عکاسی از طیف وسیعی از موضوعات شهرت داشتند. ‏آنان گوشه و کنار شهر را به تصویر می کشیدند. عکس هایی که آنان از شهرهای کنستانتینوپل و ازمیر و از صحنه های تئاتر با بازی هنرمندان معروف آن انداخته اند، دارای اهمیت فراوان تاریخی و اجتماعی است. ‏ آنان از قشرهای گوناگون مردم شرقی با لباس های خاص و ابزار کار مخصوص به خود یا در حال کار عکس گرفته و مجموعه تصاویری از آداب و سنن جوامع را به میراثی فرهنگی تبدیل کرده اند، میراثی که همواره مورد استفاده جامعه شناسان و پژوهشگران اجتماعی بوده است. ‏ برادران عبداله در عکاسی از چهره نیز شهرت دارند. هنر خاص آنان در کوشش موفق شان برای نمایش هویت، موقعیت اجتماعی و سن شخصی است که در مقابل دوربین آنان قرار می گرفت. ‏ هنر و شهرت هنری این برادران پیشرو در عکاسی از چهره های مشهور، طبیعت و تمامی لحظه های زندگی روزمره، راهگشای صنعت عکاسی در جوامع گوناگون عثمانی و رشد این هنر نزد دیگر هنرمندان عکاس ارمنی تبار مقیم امپراتوری شد. ‏
فرومنگنز یک فروآلیاژ با محتوای منگنز بالا است (فرومنگنز با کربن بالا می تواند حاوی ۸۰٪ منگنز وزنی باشد). با حرارت دادن مخلوطی از اکسیدهای MnO2 و Fe2O3، با کربن (معمولاً به صورت زغال سنگ و کک) در یک کوره بلند یا یک سیستم از نوع کوره قوس الکتریکی، به نام کوره قوس غوطه ور ساخته می شود. اکسیدها در کوره ها تحت احیاء کربوترمال قرار می گیرند و فرومنگنز تولید می کنند. فرومنگنز به عنوان یک اکسید زدا برای فولاد استفاده می شود. منگنزها در صنایع متالوژی، شیمی، الکترونیک، سرامیک و تولید لاک های رنگی کاربرد دارد. مهم ترین کاربرد منگنز در صنعت، تهیه آلیاژهای آهن و به عنوان ماده اصلی برای چدن و فولاد است. منگنز در گروه هفتم جدول تناوبی قرار دارد عدد اتمی آن ۲۵ است و رنگ آن نقره ای و سخت است. منگنز به صورت کانی سنگ یا به صورت فروآلیاژ در فولاد سازی به کار می رود که در این زمینه نقش های عمده منگنز عبارت خواهد بود از منگنز به عنوان احیا کننده و تمیز کننده در فولاد مذاب به منظور حذف گوگرد و بهبود خواص فولاد مورد استفاده قرار می گیرد. به طوری که گوگرد و عناصر مزاحم را به خود جذب نموده و آن ها را وارد سرباره می کند. فرو منگنز آلیا
ژ فلزی است که درون آن حاوی آهن است. فروآلیاژ از دو عنصر آهن و منگنز و مقدار کمی کربن، فسفر و گوگرد تشکیل شده است. فرومنگنز جامد است و شکل آن نیز مانند کلوخه است، فرومنگنزها بی بو هستند و البته این خاصیت را تا زمانی که خشک هستند دارند؛ معمولاً آن ها را به صورت الک شده و ریز شده عرضه می کنند. تاریخچه. در سال ۱۸۵۶، رابرت فارستر موشت «منگنز را برای بهبود توانایی فولاد تولید شده توسط فرآیند بسمر در مقاومت در برابر نورد و آهنگری در دماهای بالا استفاده کرد.» در سال ۱۸۶۰، هنری بسمر استفاده از فرومنگنز را به عنوان روشی برای معرفی منگنز در نسبت های کنترل شده در طول تولید فولاد اختراع کرد. مزیت ترکیب پودر اکسید آهن و اکسید منگنز با هم، نقطه ذوب پایین تر آلیاژ ترکیبی در مقایسه با اکسید منگنز خالص است. در سال ۱۸۷۲، لامبرت فون پانتز، فرومنگنز را در کوره بلند تولید کرد، با محتوای منگنز قابل توجهی بالاتر از آنچه قبلاً ممکن بود (۳۷٪ به جای ۱۲٪ قبلی). این شرکت او را به رسمیت شناخت، از جمله مدال طلا در نمایشگاه جهانی ۱۸۷۳ در وین و گواهی جایزه در نمایشگاه صدمین سالگرد ۱۸۷۶ در پنسیلوانیا. در مقاله ای در سال ۱۸۷۶، MF Gautier توضیح
داد که اکسید مغناطیسی باید با افزودن منگنز (سپس به شکل آهن اسپیگل) از بین برود تا برای نورد مناسب باشد. کاربرد. منگنز به عنوان عنصر اکسیژن زدا به کار می رود. این عنصر با گوگرد تولید سولفور منگنز (Mns) می کند و بدین وسیله تأثیر نامناسب سولفور آهن و تردی حاصل از آن را کاهش می دهد. این عنصر اهمیت خاصی در فولاد و چدن های خوش تراش دارد. با اضافه شدن مقدار مشخصی فرومنگنز در آلیاژ می توان خطر شکست پذیری قطعه و قطعات را کاهش داده و خطوط Ar1, Ar3 را پایین می آورد و سرعت سردشدن بحرانی را نیز شدیداً کاهش داده و بدین ترتیب سختی افزایش می دهد. همچنین با اضافه کردن مقداری منگنز استحکام افزایش می یابد. و اگر به مقدار بیش از ۴ درصد اضافه شود باعث ایجاد ساختار مارتزیتی در آلیاژ شده و تردی در قطعات را افزایش می دهد که به همین دلیل فقط در آلیاژهای خاصی به کار برده می شود. در فولادهای با بیش از ۱۲درصد Mn و با درصد کربن بالا آستنیتی است، زیرا Mn محدوده آستنیتی را به اندازه قابل ملاحظه ای گسترش می دهد، فولادهای که از طریق اضافه کردن مقداری فرومنگنز تولید می گردد و در نتیجه وارد آمدن تنش ضربه ای به سطح خارجی، سختی لایه خارجی آن ها
در اثر کار سرد بسیار بالا می رود در حالی که قسمت داخلی آن نرم باقی می ماند و به همین دلیل در مقابل تأثیر نیروهای ضربه ای دارای مقاومت سایشی بالایی هستند و فولادهایی که با بیش از ۱۸ درصد Mn باشند به دلیل تغییر شکل زیاد غیرقابل مغناطیسی شدن می باشند و آلیاژهایی که تولید می شوند مخصوص بوده و به عنوان فولادهای نرم در حالت سرد در درجه حرارت های بسیار پایین به کار می روند و ضریب انبساط حرارتی فولادها با افزودن مقداری منگنز افزایش یافته در حالی که قابلیت هدایت حرارتی و الکتریکی آن ها کاهش می یابد. تولید. تولید فرومنگنز در کوره های قوس الکتریکی یا کوره های بلند انجام می شود که با اضافه شدن سنگ اکسید منگنز، کک، دولومیت، آهک و کوارتز به آن فرایند تولید فرومنگنز شروع می شود. سنگ منگنز استفاده شده در این پروسه دارای ۴۰٪ منگنز است و با اضافه شدن کک و سرباره سازها مانند آهک در دمای ۱۲۰۰ تا ۱۴۰۰ درجه سانتی گراد واکنش احیای منگنز توسط کک انجام می شود. برای تولید فرومنگنز سنگ معدنی با میزان سیلیس حداکثر ۷ تا ۸ درصد مورد نیاز است. در صورتی که سیلیس موجود در سنگ منگنز استخراجی از معادن سنگ منگنز ایران، چیزی حدود ۲۳ درصد است و
به همین دلیل سنگ منگنز مورد نیاز جهت تولید فرومنگنز عمدتاً از آفریقا وارد می شود. انواع. منگنز نیز به صورت فروآلیاژ به مذاب اضافه می شود. این فروآلیاژها با توجه به میزان کربن به سه گرید اصلی پر کربن، متوسط کربن و کم کربن تقسیم می شوند. در مواقعی که فولاد باید در محدوده پایین کربن باشد، باید از فرومنگنزهای کم کربن استفاده شود. فرومنگنز کم کربن. به طور کلی، منگنز به عنوان یکی از ۵ عنصر آلیاژی آهنی است. به ازای هر ۳ درصد منگنز استحکام کشش فولاد را ۱۰ کیلوگرم افزایش می دهد. بعد از اضافه کردن فرو آلیاژها نمی شود درصد کربن را تغییر یا کاهش داد و باید اندازه کربن کنترل شود از فرومنگنز کم کربن یا کربن متوسط استفاده می شود. روش تولید این فرومنگنزها به صورت فرایند کربن زدایی، سنگ معدن های منگنز و .. است. فرومنگنز متوسط کربن. نوع متوسط کربن عموماً بین ۰/۸ درصد تا ۱/۵ درصد میزان کربن آن می باشد. این محصول عموماً در صنایع الکترودسازی کاربرد دارد و در انواع مش بندی مختلف دانه بندی می شود. فرومنگنز پر کربن. از پر مصرف ترین فرو آلیاژها در صنعت تولید فولاد به حساب می آید از ویژگی های فرومنگنز پر کربن می توان به محصولات با کیف
یت عالی، قیمت های رقابتی، قابلیت اعتماد و دوام بسیار بالا اشاره کرد. فرومنگنز پرکربن باعث خوش تراشی قطعات می شود؛ بنابراین در قطعات خوش تراش باید حتماً از فرو منگنز پرکربن استفاده کرد. ترکیبات فرو منگنز پر کربن شامل: ۷۹ درصد منگنز، ۲ درصد سیلیسیم، ۸ درصد کربن، ۰٫۳ درصد فسفر، ۰٫۲۵ درصد گوگرد
جامعه شناسی آرمان شهری حقیقی رهایی بخش علوم اجتماعی است که توسط اریک الین رایت (۹ فوریه ۱۹۴۷–۲۳ ژانویه ۲۰۱۹) یک مارکسیست تحلیلی جامعه شناس آمریکایی و متخصص در قشربندی اجتماعی ایجاد و اجرا شده است. تناقض ظاهری در نام آن عمدی است: این نوع جامعه شناسی به دنبال طرح های آرمان شهری موجود و ارزیابی پتانسیل آنها برای جایگزینی نظام های سلطه، به ویژه به عنوان یک استراتژی ضدسرمایه داری است. به بیان ساده، جامعه شناسی آرمان شهری حقیقی، مطالعه مدل های آرمان شهری امکان پذیر برای جامعه و راه های دستیابی به آنها است. نمای کلی. رایت از سال ۱۹۹۱، مجموعه ای از کنفرانس های کارگاهی به نام «طرح آرمان شهری حقیقی» ترتیب داد که الگوی عملیاتی طرح جامعه شناسی آرمان شهری حقیقی شد. این کنفرانس ها توسط مرکز عدالت اجتماعی ای.ای. هیونز در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون پشتیبانی می شود و بر اساس "اطلاعیه ای پرشور اطلاع رسانی می شود که خطوط اساسی یک پیشنهاد نهادی رادیکال را ترسیم می کند." این اطلاعیه سپس برای ۱۵ تا ۲۰ پژوهشگری ارسال می گردد که در این زمینه مقاله می نویسند. پیش از کنفرانس، این مقالات برای همه شرکت کنندگان در کنفرانس ارسال می شود و سپ
س هر یک، در کنفرانس ارائه و مورد بحث قرار می گیرد. پس از کنفرانس، شرکت کنندگان فرصت دارند تا مقاله خود را پیش از انتشار جمعی در مجموعه «طرح آرمان شهری حقیقی» انتشارات ورسو بازبینی کنند. به استثنای مقالات اولین کنفرانس سال ۱۹۹۱، سایر مقالات به صورت سری منتشر شده اند. موضوعات کنفرانس گذشته عبارتند از: کمک هزینه های درآمد پایه؛ انجمن های ثانویه و حکومت دموکراتیک؛ الگویی برای سوسیالیسم بازار، که به صورت کتاب "آینده ای برای سوسیالیسم" منتشر شد. بازتوزیع کارآمد در سرمایه داری پیشرفته؛ تعمیق دموکراسی؛ بازاندیشی در توزیع مجدد؛ بازنشستگی و کنترل انباشت سرمایه؛ مؤسسات برابری طلبی جنسیتی: ایجاد شرایط برای خانواده های برابری خواه با درآمد دوگانه / مراقب دوگانه. قوه مقننه توسط لات؛ مسیرهای اقتصاد تعاونی؛ و دموکراتیک کردن امور مالی. کتاب شناسی فارسی. دیوید هاروی، توماس تی. سکین، چارلز تیلی، اریک الین رایت، گری گاتیگ، الیزابت مون، جبیر اف. گوبریم، جیمز ای. هولستین، کریستین اس. دیویس، کارولین الیس، آشیل امبمبه، آرش حیدری، ۱۳۹۶: روش و نظریه در علوم اجتماعی، مترجمان: آیدین ترکمه، صادق پیوسته، مرتضی کریمی، سارا بامداد، هدایت نص
یری، نیما شجاعی باغینی، علی ادیب راد، صدیقه سرابی، تهران: تیسا، ۲۹۲ صفحه. ISBN 9786007683620
مورای گرستن هابر (متولد ۵ ژوئن ۱۹۲۷)، ریاضی دان آمریکایی و استاد ریاضیات در دانشگاه پنسیلوانیا است، وی به خاطر اختراع جبر گرستن هابر و کمک به فیزیک نظری معروف است. همچنین او یک وکیل مدافع و استاد حقوق در مدرسه حقوق دانشگاه پنسیلوانیا است. دوران کودکی و تحصیل. گرستن هابر در بروکلین، نیویورک چشم به جهان گشود، مادرش پاولین (با نام هنگام تولد روزنزویگ؛ در رومانی متولد شد و در ۱۹۷۸ وفات یافت) و پدرش جوزف گرستن هابر (در ۱۸۹۲ میلادی در رومانی متولد شده و در ۱۹۷۵ وفات کرد) . پدر وی در بخش جواهرسازی آموزش دیده بود، «اما چون نتوانست در آن بخش کار پیدا کند، در کارخانه ای مشغول ساخت ابزار ظریف هواپیما شد». در رابطه به مادرش، گرستن هابر در ۲۰۱۵ چنین نوشت: «به عنوان کسی که در یک خانواده مهاجر و فقیر متولد شده ام، من واقعاً خیلی خوشبخت بوده ام. مشکلاتی که امروزه اطفال با استعداد اما فقیر با آن دچار هستند، بیشتر این کودکان را که می توانند نقش مهمی در علوم، هنر و در کل علم ایفا نمایند از دست یابی به پتانسیل شان بازمی دارد. همه آن ها مادری همانند مادر من ندارند، مادری که برای یافتن راهی برای آموزش فرزنداش مبارزه کرد. ما باید آ
ن ها را جست جو نموده و دریابیم، آن ها را از انزوا خارج کنیم و به آن ها فرصت بدهیم، هرچند ما برای پیدا کردن آن ها به اندازه کافی کار نمی کنیم، من خیلی خوشبخت بودم که از زندگی لذت بردم». وی یک کودک نابغه بود و در کتاب «"کودکان دارای ضریب هوشی بیش از ۱۸۰"» (۱۹۴۲ میلادی) اثر لیتا هالنگورت از وی نام برده شده بود. در این کتاب از گرستن هابر به عنوان «کودک L» نام برده شده و توانایی های نبوغ و ویژگی های شخصیتی وی با جزئیات کامل توصیف شده است. زمانی که وی ۹ سال و ۵ ماه عمر داشت، آزمایش بینه (مقیاس هوش) استانفورد نشان داد که وی هوش یک فرد ۱۷ تا ۱۸ ساله را داشته و ضریب هوشی وی میان ۱۹۵ تا ۱۹۸ بود. آزمایش بینه دومی استانفورد که یک سال بعد انجام شد نشان داد که وی دارای هوش یک فرد ۱۹ ساله و ۱۱ ماهه بوده و ضریب هوشی وی بیشتر از ۱۹۹ است. وی به مدرسه اسپیر که حالا بسته شده است رفت، مدرسه ای برای دانش آموزان تیزهوش در شهر نیویورک. گرستن هابر پس از این که از مدرسه فارغ شد، در ۱۹۴۰ میلادی وارد دبیرستان عالی علوم برانکس شد. وی از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ در پیاده نظام ارتش ایالات متحده به عنوان سرجوخه خدمت نموده و در اداره نظامی آلمان موظف شد
ه بود. گرستن هابر لیسانس خود را در رشته ریاضی در ۱۹۴۸ میلادی در دانشگاه ییل تکمیل کرد. وی زمانی که در دانشگاه ییل بود در مسابقه ریاضی ویلیام لاول پاتنام شرکت کرد و عضو تیمی بود که (همراه با ماری گل-من و هنری او. پولاک) از دانشگاه ییل در این مسابقات نمایندگی می کردند و در ۱۹۴۷ برنده مقام دوم شدند؛ هر کدام از آن ها برنده جایزه ۳۰ دلاری شدند (۳۵۰ دلار به ارزش فعلی). وی دوباره در این مسابقات در ۱۹۴۸ شرکت کرد و در رده ۱۰ بهترین قرار گرفت. او فوق لسانس و دکترای (۱۹۵۱ میلادی) خود را در رشته ریاضی تحت راهنمایی آبراهام ادریان آلبرت از دانشگاه شیکاگو به دست آورد. عنوان پایان نامه دکترای گرستن هابر «حلقه های مشتقات» بود. گرستن هابر همچنین مدرک جِی دی (معادل کارشناسی) خود را در رشته حقوق از مدرسه حقوق دانشگاه پنسیلوانیا در ۱۹۷۳ به دست آورد و در ۱۹۷۴ میلادی شامل وکیلان مدافع پنسیلوانیا شد. حرفه. گرستن هابر از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۸ میلادی به عنوان استاد کمکی در دانشکده ریاضی دانشگاه پنسیلوانیا خدمت می کرد، سپس به درجه پروفسوری (۱۹۵۸ تا ۶۱) ارتقا نموده و بعداً به درجه استاد دانشگاه/ پروفسور (۱۹۶۱ تا اکنون) و رئیس دانشکده ریاضی در آن
دانشگاه ارتقا نمود. حوزه های تحقیقاتی مورد علاقه وی عبارت از: نظریه دفورماسیون جبری، جبرجهانی، گروه های کوانتومی و آمارشناسی حقوق. کارهایی که باعث شهرت وی شد، تحقیقاتش در فیزیک نظری و اختراع جبر گرستن هابر بود. از جمله بهترین کارهای وی عبارتند از: «کوهمولوژی جبری و نظریه تغییر شکل» همراه با اس دی شاک، نظریه تغییر شکل جبرها و ساختارها و تطبیقات، ۱۱–۲۶4 (1988)، «در مورد تغییر شکل حلقه ها و جبرها»، سالنامه ریاضیات، سلسله دوم، جلد ۷۹، شماره ۱ (ژانویه ۱۹۶۴)، صفحه ۵۹–۱۰۳ و «ساختار کوهمولوژی یک حلقه شرکت پذیر»، سالنامه ریاضیات، سلسله دوم، جلد ۷۸، ۲۶۷–۲۸۸. وی به خاطر این دو مقاله آخر خود در سال ۲۰۲۱ میلادی برنده جایزه لروی استیل برای کمک ریشه به پژوهش شد. گرستن هابر در ۱۹۹۰ گفت: «من یقین دارم که توانایی تسلیم نشدن بسیار مرتبط با باروری علمی است و در ریاضی … تسلیم نشدن یک دستاورد فردی است». گرستن هابر از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ میلادی رئیس هیئت استادان در دانشگاه پنسیلوانیا بود. وی همچنین در مدرسه حقوق دانشگاه پنسیلوانیا به عنوان استاد خدمت نموده و یک سمینار در مورد «آمار برای حقوق» تدریس می کند. وی در ۲۰۱۲ میلادی عضو انجمن ریا
ضی آمریکا (AMS) شد و عضو شورای آن نیز بود. گرستن هابر همچنین مدیر ویراستاری بولتن انجمن ریاضی آمریکا بود. گرستن هابر هم چنین عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا است. زندگی شخصی. گرستن هابر در ۳ ژوئن ۱۹۵۶ با دکتر روت پریسیلا زاگر در کنیسه اسپانیایی و پرتغالی در شهر نیویورک ازدواج کرد. آن ها در محله های مریون استیشن و هاورفورد در پنسلیوانیا زندگی کرده اند و سه فرزند دارند: جیریمی ام. گرستن هابر، دیوید ازرا گرستن هابر (حالا مؤسس، رئیس و مدیر سهام بهادار در آرگونات منجمنت) و ریچل ربیکیا استرن (اکنون مدیر حقوقی و رئیس منابع استراتیژیک در شرکت فکت ست). پسر وی دیوید که مدیر صندوق های تأمینی و فارغ التحصیل «تایگر منجمنت» است، با دختر کارشناس امور مالی استیوین پوسنر بنام کیلی ازدواج کرده است.
چارسو (به الفبای تاجیکی: Чорсy)، در سمرقند ازبکستان، ساختمانی گنبدی و شش گوشه در جنوب خاوری ریگستان در چهارراه جاده های سمرقند، تاشکند، بخارا و شهرسبز است. چارسو واژه ای فارسی به معنای «چهارراه» است که به تقاطع اشاره دارد. چارسو در اصل بازاری بود که در سدهٔ پانزدهم ساخته شد، ولی در سدهٔ ۱۸ بازسازی شد و بازار کلاه شد. امروزه، بازاری که پیشتر در چارسو جای داشت، به بازار سیاب نزدیک مسجد بی بی خانم تبدیل شده است. در سال ۲۰۰۵، مالکیت چارسو به فرهنگستان هنر ازبکستان داده شد. هنگام بازسازی ساختمان، سه متر خاک از کف برداشته شد که ساخت پایه اصلی را آشکار کرد. چارسو اکنون در جایگاه یک نگارخانه (موزه هنری) کار می کند که آثار هنرمندان کهن و امروزی را در خود جای داده است. در نگارخانه چارسو فرهنگ، تاریخ و گوناگونی مردم کشور ازبکستان را به نمایش گذاشته می شود.
ببرک خان (پشتو: ببرک خان ځدراڼ؛ وفات حدود ۱۹۲۵ میلادی)، رئیس قبیله زدران و پدر سید اکبر ببرک (قاتل نخست وزیر پاکستان، لیاقت علی خان) و مزرک زدران (یکی از رهبران شورشی، شورش های قبیله ای افغان طی ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۷ میلادی) بود. زندگی نامه. اوایل زندگی. ببرک خان در منطقه آلمارا متولد شد. وی فرزند مزار خان (پشتو: مزار خان) بود. ببرک بیشتر دوران کودکی خود را در فقر گذراند. ریاست قبیله. ببرک در سال ۱۸۹۸ میلادی پنج گروه خاصدار از قوم زدران را تحت فرمان دهی خود داشته و به نحوی با امیر عبدالرحمن خان تفاهم داشت، اما چندی بعد این گروه ها منحل شده و جای آن ها را نیروهای ارتشی گرفت. طبق لودویگ ادامیک وی در سرکوب شورش خوست در سال ۱۹۱۲ میلادی سهم داشت، در حالی که قبیله زدران (که وی ظاهراً رئیس آن بود) طبق «کتاب سالانه بریتانیکا ۱۹۱۳» علیه حکومت می جنگید. مردمان قبیله زدران قلعه وی را در ۱۹۱۳ میلادی آتش زدند. وی در ۱۹۱۷ میلادی ریاست هیئتی از ملِک های زدران را برعهده داشت و آن ها از ناظمِ خوست به منظور برقراری صلح با بریتانیایی ها دیدار نمودند. وی هم چنین سعی کرد تا مردمان قبیله زدران را از ایجاد مشکلات در مرز توچی بازدارد. ببرک ه
م راه با سید موسی شاه مندوزی در مارس ۱۹۱۹ به کابل رفتند تا بیعت خود به امان الله خان را پیشکش کنند. وی در ماه می پیغام رسان های را به میرانشاه و شیرانی فرستاد تا ملک ها را بسیج نماید. وی در جریان جنگ سوم افغان و انگلیس، ارتش افغانستان را تا متون هم راهی کرد و هم چنین گفته می شود که وی در حمله نادرخان به تال نیز اشتراک نموده است. وی به خاطر تلاش های که در جنگ انجام داده بود به رتبه افتخاری برید جنرال و نائب سالار ارتقا داده شد. مرگ و جانشینی. منابع پیرامون شرایط مرتبط به مرگ ببرک اختلاف نظر دارند. طبق رهنمودی بر جنگ های داخل-کشوری، شورشی در مارس ۱۹۲۴ در خوست ظهور کرد و قبیله زدران در میان قبایل مخالف حکومت افغانستان بود. لودویگ ادامیک و دیوید بی. ادوردز باهم اتفاق نظر دارند، که ببرک هنگام جنگ در شورش خوست کشته شد، اما در رابطه به سال آن اتفاق نظر ندارند- ادواردز سال مرگ ببرک را ۱۹۲۴ میلادی می گوید اما ادامیک آن را ۱۹۲۵ میلادی. طبق رهنمودی بر جنگ های داخل-کشوری، هم ادامیک و هم ادوردز می گویند که در این جنگ ببرک به نفع حکومت افغانستان و علیه قبیله خود جنگ کرد. اما، جورج فادرلنگ می گوید که خود ببرک شورش زدران را
رهبری می کرد و هنگام جنگ بر علیه حکومت افغانستان جان باخت و پس از وی پسراش زمرک زدران جانشین وی شد. رئا تالی ستیورت ظاهراً با این ادعا که در جریان شورش خوست ببرک قبیله زدران را رهبری می کرد مخالفت نموده و می گوید که در آن زمان قبیله زدران تحت رهبری بورلند خان قرار داشت.
پارک () یا باک (박، تلفظ کره ای: [pa̠k̚])، سومین نام خانوادگی رایج در کره است که به طور سنتی به پادشاه هیوک گوسه (박혁거세) برمی گردد و از لحاظ نظری شامل همه فرزندان او می شود. معمولاً فرض می شود که پارک یا باک از اسم کره ای Bak (박) به معنای «کدو» آمده است. در سرشماری کره جنوبی در سال ۲۰۱۵، ۴٬۱۹۲٬۰۷۴ نفر با این نام در کره جنوبی یا تقریباً ۸٫۴٪ از جمعیت وجود داشت. طبق یک افسانه، رهبران شش طایفه کنفدراسیون جین هان در بالای تپه جمع می شدند تا پادشاهی را انتخاب کنند که به پایین نگاه کردند و دیدند که رعد و برق در پای کوه یانگسان اصابت کرده و اسب سفیدی در همان مکان تعظیم کرده است. وقتی برای بررسی به آنجا رفتند، یک تخم مرغ قرمز پیدا کردند که یک پسر بچه از تخم بیرون آمد. آنها پسر را در نهر مجاور غسل دادند و او نور درخشانی از خود ساطع می کرد و خورشید و ماه همزمان طلوع کردند که نشان دهنده تولد الهی کودک بود. به این ترتیب نام این کودک به نام Hyeokgeose به معنای "حکومت با نور درخشان" بود و نام قبیله او به دلیل شکل گرد تخمی که از آن بیرون آمده بود به Bak یا "Gourd" تبدیل شد. در سن ۱۳ سالگی به او لقب geoseogan (거서간) داده شد که
معادل "شاه" در آن زمان بود. افسانه های تولد پادشاهان اولیه کره برای تأیید ماهیت "الهی" حکومت آنها ضروری بود. مانند سایر نام های خانوادگی کره ای، دودمان های مختلفی که به عنوان بون گوان یا قبیله شناخته می شوند، از پدر به فرزندانش به ارث می رسند. اینها منطقه کره یا جد پدری را مشخص می کنند که ادعا می کنند از آن سرچشمه گرفته اند. از میان پادشاهان سیلا، ده نفر نام خانوادگی پارک داشتند. در طول حکومت پادشاه پاسا (۸۰–۱۱۲)، طایفه های پارک تقسیم شدند و در دوران سلطنت شاه گیونگ میونگ (۹۱۷–۹۲۴) آنها حتی بیشتر از هم گسستند و چندین دودمان ایجاد کردند. این زمانی است که نه قبیله پارک به نام نه پسر Gyeongmyeong به وجود آمدند.