Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه کوهستانی مشرف به منطقه واقع شده است، به عنوان "ارتفاع استراتژیک که از آنجا می توان تمام قره باغ کوهستانی تحت کنترل نگه داشت ". شهر استراتژیک در بالای تپه هم توسط ارامنه و هم توسط آذربایجانی ها به عنوان قلعه کوهی «غیرقابل دسترس» نامیده می شود. یک جاده اصلی که گوریس را در استان سیونیک، جنوب ارمنستان به استپاناکرت متصل می کند از طریق شوشی از راهرو لاچین عبور می کند. جاده دیگر که ارمنستان را به قره باغ کوهستانی وصل می کند از طریق عبور از کوه مرو داغ در شمال کلبجر است. در سال ۱۹۲۳، در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی، منطقه خودمختار قره باغ (NKAO) ایجاد شد که شوشی، تنها شهرک بزرگ منطقه بود که اکثریت آذربایجانی داشت به عنوان مرکز اداری آن انتخاب شد. در فوریه ۱۹۸۸، دولت NKAO با اکثریت ارمنستان به جدا شدن از آذربایجان و اتحاد با ارمنستان رأی مثبت داد که منجر به درگیری قومی و ارضی گسترده تری بین ارامنه و آذربایجانی های مقیم اتحاد جماهیر شوروی شد. پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ارامنه و آذربایجانی ها برای کنترل قره باغ رقابت می کردند بعد از جنگ تمام عیار در اوایل ۱۹۹۲، این منطقه استقلال خود را اعلام کرد و یک
دولت به رسمیت نشناخته را ایجاد کرد. در ۸ مه ۱۹۹۲، نیروهای ارمنی شوشی را به تصرف خود درآوردند و حدود ۱۵۰۰۰ نفر جمعیت آذربایجانی آن را که ۸۵٫۵٪ از جمعیت این شهر را در سال ۱۹۷۹ تشکیل می داد مجبور به فرار کردند و بیشتر شهر به ویرانه تبدیل شد، و شوشی به یک "شهر ارواح تبدیل شد". ارمنی های مهاجر، که بیشتر آنها کسانی بودند که از باکو و سایر شهرهای آذربایجان گریخته بودند، در شهر مستقر شدند، و قبل از نبرد در سال ۲۰۲۰ حدود پنج هزار نفر در شوشی زندگی می کردند. در سال ۲۰۲۰، نخست وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان و دیگر مقامات ارمنستان با اظهارات پوپولیستی، برنامه هایی را برای ایجاد پایتخت جدید در شوشی برای آرتساخ اعلام کردند و در اوت همان سال دولت آرتساخ ساختمان پارلمان این کشور را به آنجا منتقل کرد، که باعث تشدید تنش بین ارمنستان و آذربایجان شد. این شهر هم برای ارامنه و هم برای آذربایجانی ها از اهمیت تاریخی، سیاسی و فرهنگی برخوردار است. شوشی برای آذربایجانی ها از اهمیت فرهنگی ویژه ای برخوردار است که این شهر را پایتخت تاریخی خود در این منطقه می دانند، با توجه به آین بیشتر از استپاناکرت اهمیت دارد. در حالی که کلیسای جامع غازا
نچتسوتس، در این شهر واقع شده است و تا پایان جنگ مقر اسقف اعظم کلیسای حواری ارامنه بود از نظر ارامنه دارای اهمیت مذهبی است. الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان، غالباً بازپس گیری شهر را یکی از اهداف اصلی جنگ توصیف کرده بود. در مصاحبه ۱۶ اکتبر با تلویزیون ترکیه، علی اف گفت که "بدون شوشی، آرمان ما ناتمام خواهد بود"، در حالی که، آرائیک هاروتیونیان، رئیس جمهور خودخوانده آرتساخ اعلام کرد که شوشی "یکی از بزرگترین میراث ماست. از نیاکان ما به ارث رسیده است "، و افزود که" کسی که شوشی را کنترل می کند، آرتساخ را کنترل می کند " علی رغم اهمیت نمادین این شهر، زائور شیریف، تحلیلگر آذربایجانی گروه بحران بین المللی اظهار داشت که هنوز مشخص نیست که آیا تصرف شوشی یک هدف نظامی است یا سیاسی، در حالی که طبق گفته فؤاد شهبازوف، تحلیلگر سیاسی آذربایجان، این پیروزی نیروهای آذربایجانی در شوشی «به عنوان یک پیروزی اخلاقی برای آذربایجانی ها درک می شوند، خواه در جبهه باشند یا نباشند»، که همچنین منجر به «عدم روحیه» در میان سربازان ارمنی خواهد شد، و به گفته تحلیلگر ارشد گروه بحران بین المللی اولسیا وارتانیان، طرف کنترل کننده شوشی «به طور خودکا
ر کنترل استپاناکرت را به دست می آورد». مقدمه. در ۲۷ سپتامبر سال ۲۰۲۰، درگیری ها در منطقه مورد مناقشه قره باغ کوهستانی آغاز شد، منطقه ای که به "طور عملی" تحت کنترل جمهوری خودخوانده و به رسمیت شناخته نشده آرتساخ قرار دارد، اما به "طور رسمی" جز جمهوری آذربایجان است. نیروهای آذربایجانی ابتدا مراکز اداری مربوط را در مناطق فضولی و جبرائیل پیشروی کردند. از آنجا به طرف هادروت پیش رفتند. نیروهای ارمنی قصد داشتند مدتی صبر کنند تا در زمستان حمله آذربایجان و به ویژه عملیات هوایی آن را به بن بست بکشد، و برای فشار بین المللی وقت می خریدند تا رهبری آذربایجان حمله خود را کنار بگذارد. اما پس از سقوط هادروت حدود ۱۵ اکتبر، نیروهای آذربایجانی با شدت بیشتری به پیشروی پرداختند و ارمنی ها عقب نشینی کردند و آذربایجانی ها سپس زنگیلان را تحت کنترل خود درآوردند. در جریان راه اندازی یک حمله برای لاچین، نیروهای آذربایجان تلاش های جنگی خود را به سمت شوشی منعطف کردند، نفوذ به شهرستان شوشی تنها از طریق جنگل و کوه های اطراف این شهر میسر شد. شوشی از ابتدای جنگ زیر آتش توپخانه ای پراکنده قرار گرفته بود. "نوایا گازتا" گزارش داد که در ۴ اکتبر، ن
یروهای آذربایجانی خانه فرهنگ در شوشی را موشک باران کردند، جایی که به گفته ساکنان محلی، صدها افسر نظامی و پلیس در آنجا حضور داشتند. بعداً، رسانه های محلی ارمنستان گزارش دادند که بیش از ۲۲ افسر پلیس در این حمله کشته شدند، و حدود ۲۰۰ نفر دیگر نیز زخمی شدند. "نیویورک تایمز" همچنین گزارش داد که این ساختمان آسیب دیده است. در ۸ اکتبر، کلیسای جامع غازانچتسوتس در این شهر مورد حمله بمباران قرار گرفت که توسط آذربایجان گزارش شد و آسیب جدی دید. آذربایجان هرگونه مسئولیت را انکار کرد. در طول ماه اکتبر، گزارش ها حاکی از آن بود که شوشی و همچنین روستاهای اطراف توسط نیروهای آذربایجان بمباران شذه در حالی که آذربایجان به توپ بستن این شهر را انکار می کرد. در ۲۸ اکتبر، مقامات آرتساخ اظهار داشتند که وضعیت در چاناکچی، واقع در چند کیلومتری جنوب شرقی شوشی، «متشنج» است. روز بعد، وزارت دفاع ارمنستان اظهار داشت که درگیری ها در این روستا در جریان است، و رئیس جمهور خودخوانده آرتساخ، آرایک هاروتیان، اظهار داشت که نیروهای آذربایجان در حال حاضر از شوشی در ۳۰ اکتبر گزارش شد که درگیری ها در حوالی شوشی به ویژه در داش آلتی آغاز شده است. در همان رو
ز، "خبرنگار خبرگزاری آبخازیا شبکه خبر" داد که صدای انفجارهای بزرگ در نزدیکی شهر شنیده شده است. روز بعد، مقامات آرتساخ اظهار داشتند که شوشی دوباره مورد بمباران قرار گرفته است. در ۲ نوامبر، مقامات ارمنستان اعلام کردند که درگیری های شدیدی در حوالی شوشی در جریان است. قبل از نبرد، در اواخر اکتبر و اوایل نوامبر، هر دو کشور ارمنستان و آذربایجان یکدیگر را به استفاده از فسفر سفید در نزدیکی شوش متهم کردند. در ۳۰ اکتبر، مقامات آرتساخ ارتش آذربایجان را به استفاده از فسفر برای سوزاندن جنگلهای نزدیک شوش متهم کردند. آذربایجان انکار کرد. در ۲۰ نوامبر، دادستانی کل آذربایجان با طرح شکایتی، نیروهای مسلح ارمنستان را به استفاده از مهمات شیمیایی برای «تحمیل آسیب های گسترده و طولانی مدت به محیط زیست» در اطراف شوش متهم کرد در حالی که مقامات آذربایجانی نیز اظهار داشتند که نیروهای ارمنی در حال انتقال فسفر سفید به منطقه بودند. استفاده از فسفر سفید طبق توافق نامه بین المللی کنترل می شود که ارمنستان و آذربایجان این تفاوق نامه را امضا نه کرده اند. نبرد. طبق گزارش های آذربایجان، نیروهای ویژه آذربایجان که ده ها کیلومتر از نیروهای اصلی آذربا
یجانی در هادروت فاصله داشتند، به مدت پنج روز با پای پیاده به سمت شوشی ادامه دادند، زیرا زمین و مسیر برای وسایل نقلیه مناسب نبود. آنها برای جابجایی کامل از جنگلها استفاده کردند و از راهرو لاچین و و قیرمیزی بازار که به شدت توسط نیروهای ارمنی دفاع می شد، اجتناب کردند. بعداً این موضوع توسط الهام علی اف رئیس جمهور آذربایجان نیز گفته شد وی اظهار داشت که نیروهای آذربایجانی برای رسیدن به شهر از دره ها، جنگلها و کوه ها عبور کرده اند. در ۴ نوامبر، مقامات ارمنستان گزارش دادند که درگیری ها در حوالی شوشی ادامه دارد. متعاقباً، بر اساس گزارشگران بدون مرز، نیروهای ارمنی جاده شوشی-لاچین را به روی غیرنظامیان بستند ۸۰ روزنامه نگار در محاصره گرفتار کردند. مقامات ارمنستان اظهار داشتند که صبح روز ۵ نوامبر شوشی به شدت مورد گلوله باران قرار گرفت و درگیری ها روز بعد نیز ادامه یافت. رسانه های روسی گزارش دادند که نیروهای آذربایجانی موفق شده اند شهر را از سه طرف - جنوب، غرب و شرق محاصره کنند. در ۶ نوامبر، "لوموند" گزارش داد که علی رغم انکار آرتساخ، نبرد به نفع آذربایجان رقم خورده است. در اوایل صبح، آرگیشتی کیارامیان، که تا اکتبر سال ۲۰۲
۰ به عنوان رئیس سرویس امنیت ملی ارمنستان خدمت می کرد با بیان اینکه وظایف خود در منطقه کاملاً انجام داده است، از شوشی رفت. در همین حال، فرمانده نظامی ارمنستان سیران اوهانیان، که هدایت گروهی ۱۶ نفری در شهر را بر عهده داشت، نیز شوشی را ترک کرد. روز بعد، هزاران ارمنی با صف های طولانی وسایل نقلیه که جاده را به هم فشرده بودند، از شوشی و استپاناکرت همسایه فرار کردند توپخانه ارمنستان در خارج از شهر جابجا شده و نیروهای محلی ایستگاه های بازرسی را ایجاد کردند تا اطمینان حاصل شود که هیچ مرد زیر ۵۸ سال خارج نمی شود. در ۷ نوامبر، مقامات ارمنستان اظهار داشتند که درگیری شدیدی در یک شب در نزدیکی شوشی و داش آلتی رخ داده و همچنین ادعا شده است که چندین حمله آذربایجان خنثی شده است. جمهوری آذربایجان این خبر را تکذیب کرد، و رئیس جمهور آن، الهام علی اف، اعلام کرد که نیروهای آذربایجان کنترل قارابلاغ و بهارلی، واقع در جنوب شرقی این شوشی را در دست دارد. نیروهای آذربایجانی در ۷ نوامبر وارد شهر شدند. علاوه بر پشتیبانی از توپخانه، گروهی راهروی لاچین را مسدود کردند تا از پشتیبانی نیروهای ارمنی به شهر جلوگیری کنند، در حالی که گروه دیگر پس ا
ز تصرف داش آلتی، از نیروهای آذربایجان پشتیبانی کردند. همچنین، نیروهای آذربایجانی یک پل استراتژیک بر روی رودخانه هاکاری را تخریب کرده بودند که به ارمنستان اجازه می داد تجهیزات و سربازان اضافی را به شهر منتقل کند، و خطوط انتقال برای نیروهای ارمنی را بیشتر بشکند. در گزارش های آذربایجان آمده است که نیروهای ویژه آذربایجان، متشکل از ۴۰۰ نفر در چهار گروه ۱۰۰ نفری تقسیم شده، صخره های شیب دار شوشی را با طناب بالا رفته و با تجهیزات سبک صبح از چهار طرف به شهر وارد شدند جنگ بلافاصله آغاز شد. نیروهای ارمنی بعد از ظهر از شهر بیرون رانده شدند و صبح روز ۸ نوامبر، نیروهای آذربایجانی به حملات خود به خارج از شهر ادامه دادند. علی اف در سفر خود به آغدام در ۲۴ نوامبر، پس از آنکه طرف ارمنی آن را به عنوان بخشی از توافق نامه آتش بس به آذربایجان تحویل داد، اظهار داشت که در شوشی، نیروهای آذربایجان به سلاح های سبک مجهز شده و در جنگی تقریباً به طریق" نبرد تن به تن " پرداختند وی این ییانات را در هنگام رژه پیروزی در باکو که در ۱۰ دسامبر برگزار شد تکرار کردو افزود که سربازان آذربایجانی از صخره های شوشی برای رسیدن به شهر بالا رفته بودند و ای
ن جنگ را «یک لحظه تاریخی» عنوان کردند. همچنین گزارش های آذربایجانی حاکی از آن است که تعداد نیروهای ارمنی در این شهر که توسط توپخانه سنگین پشتیبانی می شوند، حداقل ۲۰۰۰ نفر بوده است. در حالی که منابع و مقامات ارمنی در مورد تعداد نیروهای ارمنی در شوش در طول نبرد اظهار نظری نکرده اند، رئیس جمهور خودخوانده آرتساخ اظهار داشت که حدود ۶۰۰۰ سرباز آذربایجانی به منطقه اعزام شده اند. در همین حال، رسانه های ارمنستان گزارش دادند که نیروهای ارمنستان در ۷ نوامبر یک موشک اسکندر یه این شهر انداخته اند و برخی از چهره های سیاسی ارمنستان این گزارش را تکرار کردند. بعد از ظهر ۸ نوامبر، علی اف اعلام کرد که نیروهای آذربایجانی کنترل شهر را در دست گرفته اند همچنین به فرمانده نیروهای ویژه آذربایجان، حکمت میرزاایف تبریک گفت. اگرچه "خبرنگار ایزوستیا" در صحنه، ادعای علی اف را تأیید کرد، مقامات ارمنستان در ۸ و ۹ نوامبر این موضوع را انکار کردند و اظهار داشتند که جنگ در داخل و خارج از شهر ادامه دارد. در ۹ نوامبر، وزارت دفاع آذربایجان ویدئویی از این شهر منتشر کرد که در پایان آن گزارشی از سرگرد زائور رحیموف وجود داشت کنترل کامل آذربایجان را تأی
ید می کرد. علی اف همچنین اعلام کرد که نیروهای آذربایجانی کنترل چندین روستا در جنوب و شرق شهر از جمله چاناکچی، سیغناق و شوشی کند و داشالتی را به دست گرفتند. رسانه های آذربایجانی در ادامه گزارش دادند که فرمانده شاخه نخجوان نیروهای ویژه آذربایجان، تهران منسیموف، عملیات نظامی خود را ادامه داده و به مواضع ارمنی در استپاناکرت حمله کرده است، و از دستورهای اوامر مافوق سرپیچی می کند، اگرچه مقامات آذربایجانی و خود منصیموف این موضوع را انکار کردند. متعاقباً، مقامات آرتساخ اذعان کردند که کنترل شوشی را از دست داده اند افزودند که نیروهای آذربایجانی در حال نردیکی به استپاناکرت بودند. با این حال، به نظر می رسد نخست وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان با بیان اینکه جنگ ادامه دارد، با این موضوع مخالفت می کند. این ادعا بعداً توسط وزارت دفاع ارمنستان، و نماینده ارمنستان، نیکولای بغداساریان، که مردم ارمنستان را به وحشت نکردن دعوت کرد، مجدداً تکرار شد. برخی از ارامنه حدس می زدند که حساب های شبکه های اجتماعی مقامات آرتساخ هک شده و گفته های آنها با واقعیت مطابقت ندارد. چندین مقام و تحلیلگر ارمنی نیز رهبری آذربایجان را به «دروغ گفتن به مردم
خود» متهم کردند. با این حال، در تاریخ ۱۰ نوامبر، پس از امضای توافق نامه آتش بس، که این واقعیت را تأیید می کرد که آذربایجانی ها شوشی را کنترل می کنند، رئیس جمهور خودخوانده آرتساخ، هاروتونیان، اظهار داشت که نیروهایش در ۷ نوامبر کنترل شهر را از دست داده اند، و پاشینیان به از دست دادن شهر اعتراف کرد. تلفات. در اواسط ماه نوامبر، کمیته صلیب سرخ بین المللی، با کمک نیروهای حافظ صلح روسیه، شروع به یافتن و تبادل اجساد سربازان افتاده از هر دو طرف کرد و در ۲۵ نوامبر، منابع روسی گزارش دادند که، در در این شهر، کمیته بین المللی صلیب سرخ بیش از ۲۰۰۰ جسد پیدا کرده بود. ارمنی. ارمنستان قبل از توافق سه جانبه در مورد تلفات نظامی خود از نبرد توضیحی نداده بود. در ۶ نوامبر، "لوموند" گزارش داد که بیمارستانهای تحت کنترل ارمنستان در استپاناکرت فضای کافی برای اسکان مصدومین دیگر در طول جنگ برای شوشی ندارند. همچنین، "رویترز" گزارش داد که اجساد سربازان ارمنی در امتداد جاده های شوشی صف کشیده اند. در ۷ نوامبر، ادعاهایی مبنی بر زخمی شدن شدید نظامی ارمنستان، سیران اوهانیان، که در طول جنگ در شوش بود و پسرش آرتور اوهانیان، به شدت زخمی شدند اما
این امر توسط ارمنستان تکذیب شد. رسانه های آذربایجان با استناد به منابع نظامی ادعا کردند که بیش از ۸۰۰ جسد از سربازان ارمنی به دست ارامنه نرسیده اند. وزارت دفاع ارمنستان از آذربایجانی ها خواسته بود که این اجساد را به طرف ارمنی منتقل کنند. با این حال، در تاریخ ۱۶ نوامبر، رئیس جمهور خود اعلام آرتساخ، آرائیک هاروتیونیان، اظهار داشت که ۱۵۰ جسد متعلق به نیروهای ارمنی از حومه شوشی کشف شده و صدها جسد هنوز مفقود هستند، در حالی که نخست وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان اظهار داشت که بیش از ۳۰۰ جسد متعلق به نیروهای ارمنی از ۱۴ تا ۱۶ نوامبر کشف شد. در ۲۱ نوامبر، مقامات آرتساخ اظهار داشتند که یک افسر پلیس ارمنی زخمی را در نزدیکی شهر پیدا کرده اند. آذربایجانی. آذربایجان تلفات نظامی خود را در طول جنگ اعلام نکرد. در تاریخ ۳ دسامبر، وزارت دفاع جمهوری آذربایجان تعداد کل نیروهای آزربایجانی کشته شده در طول جنگ را فاش کرد و اظهار داشت که جزئیات آن را بعداً ارائه خواهد داد. در ۱۴ نوامبر، نیروهای حافظ صلح روسی اجساد شش سرباز آذربایجانی را که در نزدیکی شوشی کشته شدند تحویل مقامات آذربایجانی دادند. با این حال، مقامات ارمنستان ادعا کردند
که حداقل ۲۰۰ سرباز آذربایجانی در حوالی شوش کشته شدند. طبق گزارش های آذربایجان، همه نیروهای زخمی آذربایجانی در ۹ نوامبر تخلیه شدند. عواقب. ارمنستان. این نبرد نکته کلیدی در جنگ ۲۰۲۰ قره باغ بود و هم توسط ارتش ارمنستان و هم از طرف جامعه ارمنی یک ضربه قابل توجه تلقی می شد. ارتش ارمنستان از هم پاشید و دو روز پس از نبرد، نخست وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان، از امضای توافق نامه آتش بس با آذربایجان خبر داد. به گفته سورن سرکیسیان، دانشمند علوم سیاسی ارمنی، درک تبعات از دست دادن شوشی برای ارمنی هادشوار بود. سرکیسیان اضافه کرد که این امر منجر به مطالبه مخالفان ارمنستان برای تغییر دولت خواهد شد. پس از جنگ، بسیاری از ارامنه علیه پاشینیان عصیان کردند، و اعتراضات خشونت آمیزی در سراسر کشور آغاز شد و ادعای رایج وی مبنی بر «فروش» شوشی در میان مخالفان وی محبوب شد. رابرت کوچاریان، رئیس جمهور سابق ارمنستان، نیز از رهبری ارتش ارمنستان انتقاد کرد که چرا نیروهای آذربایجان را از رسیدن به مجاورت شوشی ممانعت نکرده است، زیرا به گفته کوچاریان، نیروهای ارمنستان حدود دو هفته فرصت داشتند تا یک خط دفاعی جدید تشکیل دهند. کوچاریان همچنین ادعا ک
رد که ویتالی بالاسانیان، آن زمان دبیر شورای امنیت ملی جمهوری آرتساخ، پیشنهاد فرماندهی نیروهای ارمنی در شوشی را داد، اما رد شد. یک سری از مقامات نظامی از پاشینیان حمایت کردند و ادعا کردند که موقعیت نظامی ارمنستان بسیار وخیم تر از آن است که بسیاری از مردم معتقد بودند. پاشینیان، در پاسخ، اظهار داشت که پس از کنترل نیروهای آذربایجانی بر شوشی، استپاناکرت بی دفاع باقی ماند و بیست تا سی هزار سرباز ارمنی در آسکران و مارتونی تحت محاصره قرار می گرفتند، و جان سربازان ارمنی برای او مهمتر بودند. رئیس جمهور خودخوانده آرتساخ آرایک هاروتیان، نیز در مقابل اتهامات خیانت عقب نشینی کرد و اظهار داشت که نیروهای ارمنی منطقه برای دفاع از شهر از نیروی انسانی برخوردار نیستند. سپس، ولادیمیر پوتین ، رئیس جمهور روسیه اظهار داشت هنگامی که نیروهای آذربایجانی شوشی را تصرف کردند، برای ارامنه وضعیت بحرانی ایجاد شد و آذربایجانی ها می توانستند با تصرف استپاناکرت پیشروی بیشتری داشته باشند، افزود که توقف فوری جنگ به نفع طرف ارمنی بود. در همین حال، پوتین همچنین اظهار داشت که پاشینیان این فرصت را داشت که در ماه اکتبر با آذربایجان توافق نامه آتش بس ر
ا امضا کند، در این صورت نیروهای ارمنی هنوز شوشی را کنترل می کردند، اگرچه آوارگان آذربایجانی جنگ اول قره باغ به شهر برمی گشتند. پوتین افزود که پاشینیان این پیشنهاد را رد کرد، پاشینیان بعداً آن را تأیید کرد. در ۳ دسامبر، معاون رئیس استان شوشی، سامول هاروتونیان، اظهار داشت که حدود ۴۵۰۰ ارمنی از شوشی آواره شدند. آذربایجان. در مقابل، اعلامیه تصرف این شهر توسط الهام علی اف ، رئیس جمهور آذربایجان، با اهتزاز پرچم، آواز و صدای بوق ماشین در باکو، پایتخت این کشور، به جشن در میان آذربایجانی ها منجر شد. مراسم تاج گل دادن در کوچه افتخار باکو با حضور علی اف و معاون رئیس جمهور مهربان علیوا برگزار شد. کشتی هایی که در خلیج باکو لنگر انداخته بودند، بوق خود را زدند، و آذربایجانی ها در مسکو با نمایش آتش بازی جشن گرفتند در حالی که اتومبیل هایی که با پرچم های آذربایجان و ترکیه تزئین شده بودند در بروکلین، نیویورک تجمع می کردند. در آذربایجان، برخی از شخصیت های سیاسی برچسب "نبرد "طلاق در کوه ها"" ()، با اشاره به نام ارمنی "نبرد عروسی در کوه ها" (به ارمنی: «Հարսանիք լեռներում» ռազմագործողություն) که برای تصرف این شهر در سال ۱۹۹۲ داده ش
ده بود. در ۴ دسامبر، ساعت ۱۲:۰۰ () به وقت محلی، در آذربایجان لحظه ای سکوت به یاد بزرگداشت شهدای جنگ برقرار شد. در همین قرار، پرچمها در سراسر کشور پایین کشیده شد و ترافیک متوقف شد، در حالی که کشتی ها در خلیج باکو پهلو می گرفتند، و همچنین ماشین ها بوق می زدند. سربازان آذربایجانی نیز در مقابل قلعه شوشی ایستاده و از شهدای جنگ قدردانی کردند. در ۸ دسامبر، مقامات آذربایجانی اعلام کردند که ایستگاه جدید در مترو باکو به پیشنهاد رئیس جمهور علی اف ۸ نوامبر نامگذاری خواهد شد. در ۱۰ دسامبر، هنگام رژه پیروزی باکو، اولین پرچمی که در شوشی به اهتزاز درآمده بود پرچم پیروزی آذربایجان در جنگ اعلام شد، پرسنل نیروهای مسلح آذربایجان، به رهبری زائور ممدوف، که در جنگ شرکت داشت به عنوان فرمانده شهر منصوب شد، با آن پر چم در میدان آزادلیق رژه رفت. سربازان نیروهای ویژه وزارت دفاع به سرپرستی فرمانده نیروهای ویژه، سپهبد حکمت میرزاایف که در این نبرد شرکت کرده بود نیز در رژه شرکت کردند. در ۵ ژانویه ۲۰۲۱، شوشی به عنوان پایتخت فرهنگی آذربایجان اعلام شد. نقش روسیه. در ۹ نوامبر، روزی که توافقنامه آتش بس امضا شد، نیروهای آذربایجان در جمهوری خودمخت
ار نخجوان به طور تصادفی به سوی هلیکوپتر تهاجمی Mil Mi-24 روسیه نزدیک یراسخ، در ارمنستان شلیک کردند. به گفته آنتون ترویانوسکی و کارلوتا گال از "نیویورک تایمز"، این امر به طور بالقوه به روسیه دلیل می داد تا در جنگ مداخله کند و ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه اولتیماتومی را به الهام علی اف رئیس جمهور آذربایجان تحویل داد. به گفته ترویانوسکی و گال، در این اولتیماتوم، روسیه اظهار داشت که اگر آذربایجان پس از تصرف کنترل شوش عملیات خود را متوقف نکند، مداخله خواهد کرد. در همان شب، به گفته منابع آذربایجانی، یک موشک ناشناخته بدون آسیب دیدگی به یک منطقه باز در خیردالان، نزدیک باکو برخورد کرد. همچنین، باز هم در همان روز، ویدئویی در رسانه های اجتماعی ظاهر شد که ظاهراً نیروهای ارمنی موشک اسکندر ساخت روسیه را به آذربایجان پرتاب می کنند. رئیس سابق سرویس کنترل نظامی وزارت دفاع ارمنستان مؤسس هاکوبیان، قبل از استعفا از سمت خود در ۱۹ نوامبر سال ۲۰۲۰، استفاده از موشک اسکندر به جمهوری آذربایجان توسط ارمنستان را تأیید کرد، هرچند او در مورد محل اصابت موشک چیزی نگفت. حفظ صلح. در ۱۳ نوامبر، به دنبال توافق آتش بس، نیروهای حافظ صلح روسی ا
ز تیپ ۱۵ تفنگ موتوری جداگانه مستقر در منطقه، یک پایگاه مشاهده در حومه شهر ایجاد کردند. نیروهای حافظ صلح روسیه همچنین دهلیز لاچین را تحت کنترل خود درآوردند که طبق بیانیه تأثیری بر شوشی نداشت. جاده جدیدی از راهرو لاچین برای ساخت در نظر گرفته شده است که برخلاف جاده فعلی که در حاشیه شهر قرار دارد، از شوشی عبور خواهد کرد. یک ایست بازرسی واقع در جاده ای که از دروازه گنجه، ورودی شمالی شهر عبور می کرد، توسط نیروهای آزربایجانی محافظت می شد. اولین نقض مهم آتش بس که توسط نیروهای حافظ صلح روسیه در منطقه تأیید شد، در ۱۱ دسامبر در منطقه ای نزدیک به شوشی رخ داد که پس از جنگ به یک محاصره در آرتساخ تبدیل شد. نیروهای آذربایجانی ۱۲ دسامبر کنترل کهنه تاغلار را به دست گرفتند و برخی درگیری ها در منطقه ادامه داشت. هر دو طرف یکدیگر را به آتش زدن مجدد درگیری متهم کردند. نیروهای حافظ صلح روسیه از هر دو طرف خواستند که آتش بس را رعایت کنند. در ۱۳ دسامبر، نیروهای حافظ صلح روسیه کنترل کهنه تاغلار را به دست گرفتند. با این حال، روز بعد، وزارت دفاع روسیه نقشه ای را منتشر کرد که برخی مناطق خارج از مرزهای مأموریت صلح را نشان می داد و این منطقه
تحت کنترل آذربایجان قرار گرفت. ادعای جنایت جنگی. در اواسط ماه نوامبر، ویدئویی از امین موسیف سرباز زخمی آذربایجانی که توسط الکساندر خارچنکو روزنامه نگار اوکرانی و سربازان ارمنی در حومه شوشی در حال دریافت کمک های اولیه بود، در سیستم عامل های رسانه های اجتماعی پخش شد. به دنبال این، ویدئویی منتشر شد که نشان می داد موسیف در داخل یک وسیله نقلیه مورد اذیت و آزار قرار گرفته است. گزارش شده است که وی در ماشین روی زمین دراز کشیده و از او پرسیده است: "کجا می رویم؟" در پاسخ، سرباز ارمنی ادعا شده گفت: "اگر رفتار خوبی داشته باش، به خانه برو" و فهش داد، پس از آن مشخص شد که سرباز آذربایجانی لگد خورده است. در ۱۸ نوامبر، یک نماینده کمیته صلیب سرخ بین المللی (ICRC) در ایروان گفت که اطلاعات در مورد این شخص "در حال تحقیق" است. زارا آماتونی، نماینده کمیته بین المللی بین المللی صلیب سرخ در ایروان، از گفتن اینکه آیا او اطلاعاتی در مورد موسایف دارد، امتناع ورزید. دادگستری آرتساخ گفت که او هیچ اطلاعاتی در مورد این سرباز آذربایجانی ندارد اما اگر مجروح شود، "احتمالاً در بیمارستان ارمنستان بستری است". وزارت امور خارجه آذربایجان در بیانیه
ای اعلام کرد که این موضوع در حال بررسی است و به سازمانهای بین المللی مربوط گزارش خواهد شد. به گفته این وزارتخانه، "اطلاعات مربوط به شکنجه زندانیان ابتدا از نظر صحت بررسی و مورد توجه سازمانهای بین المللی مربوط قرار می گیرد." در ۲۵ نوامبر، نمایندگان کمیته بین المللی صلیب سرخ از موسیف و کریموف در ایروان دیدار کردند. در ۵ دسامبر، خانواده موسایف از طریق ICRC از وضعیت او مطلع شدند. طبق یک نسخه گزارش شده از نامه ارسال شده توسط موسایف، وی اظهار داشت که وضعیت وی خوب است. موسایف در ۱۵ دسامبر در چارچوب قرارداد مبادله اسیر به آذربایجان بازگشت. آذربایجان رسماً طرف ارمنی را به بدرفتاری با اسیران آذربایجانی متهم کرده بود. امین موسیف، و چند اسیر آذربایجانی اظهار داشتند که آنها توسط اسیرکنندگان ارمنی خود مورد شکنجه قرار گرفتند تا اینکه دوباره به آذربایجان منتقل شدند. دیلگام عسگاروف، شهروند روسی از تبار آذربایجانی، که در سال ۲۰۱۴ و در جریان حادثه ای در کلبجر در مصاحبه ای که پس از آزادی انجام داد نیز اظهار داشت که اسیرکنندگان ارمنی اسیران آذربایجانی را شکنجه کرده اند. واکنش های بین المللی. در ۸ نوامبر، به دنبال اعلام علی اف، ر
جب طیب اردوغان ، رئیس جمهور ترکیه، ضمن سخنرانی در جمع مردم در قوجاایلی، به آذربایجان تبریک گفت و اظهار داشت که وی معتقد است این «نشانه این است که بقیه سرزمین های اشغالی نیز به زودی آزاد خواهند شد». سلچوک بایراکتار، مهندس ترکیه ای که به دلیل ایجاد پهپاد جنگی بایراکتار TB2 که به طور گسترده توسط آذربایجان در طول درگیری مستقر شده بود، اعتبار زیادی کسب کرده است نیز پیام تبریک فرستاد. همچنین، در ترکیه، معاون رئیس جمهور فوات اوکتای، وزارت دفاع ملی، رئیس CHP کمال کیلیچدار اوغلو، سخنگوی حزب حاکم AK، عمر چلیک، رئیس رسانه و ارتباطات در ریاست جمهوری ترکیه، Fahrettin Altun و ابراهیم سخنگوی ریاست جمهوری ترکیه کالان این مناسبت را به مردم آذربایجان تبریک گفت. در تاریخ ۹ نوامبر، احمد علیرضابیگی، نماینده ایران، اظهار داشت که «آزادسازی شهر شوشی از اشغال ثابت کرد که عدالت برقرار شده است»، افزود که او به این مناسبت «افتخار و خوشحال» است. سفیر پاکستان در آذربایجان نیز به آذربایجانی ها تبریک گفت. رئیس جمهور پیشین لتونی، وایرا وه-فریبرگا و نخست وزیر سابق قرقیزستان، جوومارت اوتوربائف ، هر دو علی اف را در سمت های خود به عنوان اعضای مر
کز بین المللی نظامی گنجوی مستقر در باکو، تبریک گفتند. در ۹ نوامبر، فرانسه «نگرانی بسیار شدید خود را از پیشروی نظامی به سمت شهر شوشی» ابراز داشت. پیوند به بیرون. &lt;/img&gt;
بخش کروک (به انگلیسی: Croke Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تراوس، مینه سوتا واقع شده است. بخش کروک ۹۳٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴ نفر جمعیت دارد و ۳۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بخش کالدروم (به انگلیسی: Culdrum Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان موریسون، مینه سوتا واقع شده است. بخش کالدروم ۸۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۵ نفر جمعیت دارد و ۳۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بخش کالور (به انگلیسی: Culver Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنت لوئیس، مینه سوتا واقع شده است. بخش کالور ۹۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹۴ نفر جمعیت دارد و ۳۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بخش دیلی (به انگلیسی: Dailey Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میل لاک واقع شده است. بخش دیلی ۷۹٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۴ نفر جمعیت دارد و ۳۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بخش عزیزم (به انگلیسی: Darling Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان موریسون، مینه سوتا واقع شده است. بخش عزیزم ۸۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بخش دارنن (به انگلیسی: Darnen Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان استیونز، مینه سوتا واقع شده است. بخش دارنن ۸۵٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۵ نفر جمعیت دارد و ۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بخش داسل (به انگلیسی: Dassel Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میکر، مینه سوتا واقع شده است. بخش داسل ۸۸٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد و ۳۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.