Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه فرد موهای ویلسون تفاوت داشته است. ویلسون به هولمز می گوید که کسب و کارش با مشکل مواجه شده است. از آنجا که امانت فروشی او عصرها بیش از هر زمان دیگری مشتری داشته، او می توانسته بعدازظهرها مغازه اش را برای مدت های کوتاهی ترک کند و به انجمن موقرمزها برود و هفته ای ۴ پوند (معادل ۴۵۰ پوند در سال ۲۰۲۰) دستمزد بگیرد. کار انجمن موقرمزها یک کار اداری بیهوده بوده و او فقط باید در یک دفتر خالی می نشسته. این کار تنها برای رعایت ظاهری مفاد یک وصیت نامه بوده که به موجب آن، فرد استخدام شده باید از روی "دایره المعارف" "بریتانیکا" رونویسی می کرده است. ویلسون در مورد موضوعاتی که با حرف "الف" شروع می شدند چیزهای زیادی آموخته و مشتاقانه منتظر رسیدن به بخش "ب" بوده اما یک روز صبح به تابلویی بر روی در قفل شده دفتر برمی خورد که به شکل عجیبی اعلام می کند: "انجمن موقرمزها منحل شده است" — ۹ اکتبر ۱۸۹۰." ویلسون نزد صاحبخانه آن ملک می رود و صاحبخانه به او می گوید که هرگز نام دانکن راس، شخصی که دفتر انجمن موقرمزها را مدیریت می کرد، نشنیده است. صاحبخانه کارتی به ویلسون می دهد که او را به یک شرکت تولید پروتز زانو راهنمایی می کند. ویلسون ا
ز اینکه ۴ پوند درآمد هفتگی خود را از دست داده ابراز ناراحتی می کند. واتسون و هلمز این موقعیت را مضحک می یابند و به ویلسون می خندند، اما هلمز به او اطمینان می دهد که تا دوشنبه پرونده را حل خواهند کرد. ویلسون پس از شرح مشخصات اسپولدینگ، خانه هلمز را ترک می کند. هلمز تصمیم می گیرد به دیدن اسپولدینگ برود و هنگام دیدن او متوجه می شود که زانوهای شلوار اسپولدینگ کثیف است. هلمز پس از آن به سنگفرش جلوی مغازه ویلسون چند ضربه می زند. با حل شدن پرونده، او با بازرس جونز و آقای مری ودر (مدیر بانک کنار مغازه ویلسون) تماس می گیرد. این چهار نفر در خزانه بانک پنهان می شوند و بیش از یک ساعت در تاریکی منتظر می مانند تا اینکه دو مرد از تونلی که کف خزانه بانک حفر شده بیرون می آیند و دستگیر می شوند. یکی از آنها "جان کلی" نام دارد که مجرم سابقه دار است، و همدست او فردی به نام "آرچی" است. این دو نفر با نام های مستعار اسپولدینگ و راس، انجمن دروغین موقرمزها را ساخته بودند تا ویلسون را از مغازه اش بیرون بکشند و از زیرزمین او به خزانه بانک تونل بزنند. هرچند ۴ دلار دستمزد هفتگی ویلسون مبلغ بالایی بوده اما در مقایسه با سکه های طلایی که قصد
داشتند از خزانه بانک بدزدند مبلغ ناچیزی محسوب می شده است. هلمز و واتسون به خانه شان در خیابان بیکر برمی گردند و هلمز به واتسون توضیح می دهد که چگونه پرونده را حل کرده است. او خلاقیت "کلی" را تحسین می کند و تاسف می خورد که چنین ذهن خلاقی در راه ارتکاب جرم هدر رفته است.
آدم های جهنمی فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی کیت کندلر است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرون پال، جولیت لوئیس، جاش ویگینز، دیک گارنر، جانی مارس و آنالی جفریز ایفای نقش کرده اند.
لیس دگزامفتامین (به انگلیسی: Lisdexamfetamine)، (شناخته شده به عنوان ویاس در ایران) که با نام های تجاری ویوانس (Vyvanse) و اِلوَنس (Elvanse) و دیگر نام ها به فروش می رسد، یک داروی محرک است که به عنوان درمانی برای اختلال کم توجهی - بیش فعالی (ADHD) در کودکان و بزرگسالان و برای اختلال پرخوری متوسط تا شدید در بزرگسالان استفاده می شود. لیس دگزامفتامین از راه دهان مصرف می شود. اثرات آن معمولاً ظرف ۹۰ دقیقه آغاز شده و تا ۱۴ ساعت باقی می ماند. عوارض جانبی شایع لیس دگزامفتامین شامل کاهش اشتها، اضطراب، اسهال، بی خوابی، تحریک پذیری و تهوع است. عوارض جانبی نادر اما جدی شامل شیدایی، ایست قلبی در افراد با مشکلات قلبی زمینه ای و روان پریشی می شود. این دارو پتانسیل بالایی برای سوءمصرف مواد دارد. در صورت استفاده همزمان با برخی داروهای دیگر، ممکن است سندرم سروتونین رخ دهد. استفاده از آن در دوران بارداری ممکن است به جنین آسیب برساند و مصرف آن در دوران شیردهی توسط شرکت سازنده توصیه نمی شود. لیس دگزامفتامین یک پیش داروی غیرفعال است که از واکنش تراکمی ال-لیزین، یک اسید آمینه طبیعی، و دکستروآمفتامین تشکیل می شود. در بدن، فرآیندهای
متابولیک این واکنش را معکوس کرده و عامل فعال، یعنی دکستروآمفتامین که یک محرک دستگاه عصبی مرکزی (CNS) است، را آزاد می کند. لیس دگزامفتامین برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در سال ۲۰۰۷ و در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۲ تأیید شد. در سال ۲۰۲۳، این دارو هفتاد و ششمین داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده با بیش از ۹ میلیون نسخه بود. این دارو در بریتانیا یک ماده کنترل شده کلاس B، در استرالیا یک داروی کنترل شده جدول ۸ و در ایالات متحده یک ماده کنترل شده جدول II است. کاربردها. پزشکی. لیس دگزامفتامین عمدتاً به عنوان درمانی برای اختلال کم توجهی - بیش فعالی (ADHD) و اختلال پرخوری استفاده می شود. این دارو کاربردهای مشابهی با دیگر آمفتامین های دارویی دارد، مانند درمان حمله خواب. افراد بالای ۶۵ سال به طور معمول در کارآزمایی های بالینی لیس دگزامفتامین برای ADHD مورد آزمایش قرار نگرفته اند. بر اساس یک بررسی سیستماتیک در سال ۲۰۱۹، لیس دگزامفتامین مؤثرترین درمان برای ADHD در بزرگسالان بود. اشکال دارویی موجود. لیس دگزامفتامین به صورت نمک مسیلات و به شکل کپسول های خوراکی و قرص های جویدنی موجود است. یک دوز ۵۰ میلی گرمی لیس دگزامفت
امین دی مسیلات از نظر مقدار دکستروآمفتامین موجود، تقریباً هم مولار با دوز ۲۰ میلی گرمی دکستروآمفتامین سولفات یا ۱۵ میلی گرم دکستروآمفتامین پایه آزاد است. کپسول های لیس دگزامفتامین را می توان به طور کامل بلعید، یا می توان آن ها را باز کرده و محتویات را در آب، ماست یا پوره سیب مخلوط و مصرف کرد. موارد منع مصرف. مصرف دارویی لیس دگزامفتامین در افرادی که به محصولات آمفتامین یا هر یک از ترکیبات غیرفعال فرمولاسیون حساسیت شدید دارند، منع مصرف دارد. همچنین در بیمارانی که طی ۱۴ روز گذشته از مهارکننده مونوآمین اکسیداز (MAOI) استفاده کرده اند، منع مصرف دارد. محصولات آمفتامین توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (USFDA) در افراد با سابقه سوءمصرف دارو، بیماری قلبی، یا تحریک پذیری یا اضطراب شدید، یا در کسانی که در حال حاضر دچار تصلب شرایین، آب سیاه، پرکاری تیروئید یا پرفشاری خون شدید هستند، منع مصرف دارد. با این حال، یک بیانیه اجماع پزشکی اروپایی در مورد ADHD بزرگسالان اشاره کرد که محرک ها سوءمصرف مواد را در بزرگسالان مبتلا به ADHD و اختلال مصرف مواد همزمان تشدید نمی کنند و نباید از مصرف آنها در این افراد خودداری شود. در هر صورت،
این بیانیه اشاره کرد که محرک های سریع الاثر باید در افراد مبتلا به هر دو ADHD و اختلال مصرف مواد اجتناب شود و فرمولاسیون های محرک با رهایش کندتر مانند متیل فنیدات OROS (کنسرتا) و لیس دگزامفتامین به دلیل پتانسیل سوءمصرف پایین تر، باید ترجیح داده شوند. اطلاعات تجویزی تأیید شده توسط اداره کالاهای درمانی استرالیا، بی اشتهایی عصبی را نیز به موارد منع مصرف اضافه می کند. عوارض جانبی. محصولات حاوی لیس دگزامفتامین دارای پروفایل ایمنی دارو قابل مقایسه ای با محصولات حاوی آمفتامین هستند. عوارض جانبی اصلی لیس دگزامفتامین در کارآزمایی های بالینی کوتاه مدت (با شیوع ≥۵٪) شامل کاهش اشتها، بی خوابی، خشکی دهان، کاهش وزن، تحریک پذیری، درد بالای شکم، تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست، افزایش ضربان قلب، اضطراب، سرگیجه و احساس بی قراری بوده است. میزان عوارض جانبی ممکن است در بزرگسالان، نوجوانان و کودکان متفاوت باشد. عوارض جانبی نادر اما جدی لیس دگزامفتامین ممکن است شامل شیدایی، مرگ ناگهانی قلبی در افراد با مشکلات قلبی زمینه ای، روان پریشی ناشی از محرک و سندرم سروتونین باشد. تداخلات دارویی. عوامل اسیدی کننده: داروها یا غذاهایی که ادرار را
اسیدی می کنند، مانند اسید آسکوربیک، دفع ادراری دکستروآمفتامین را افزایش می دهند و در نتیجه نیمه عمر و اثربخشی دکستروآمفتامین در بدن را کاهش می دهند. عوامل قلیایی کننده: داروها یا غذاهایی که ادرار را قلیایی می کنند، مانند سدیم بی کربنات، دفع ادراری دکستروآمفتامین را کاهش می دهند و در نتیجه نیمه عمر و اثربخشی دکستروآمفتامین در بدن را افزایش می دهند. مهارکننده های CYP2D6: هیدروکسیل دار کردن از طریق آنزیم سیتوکروم پی ۴۵۰ CYP2D6 مسیر اصلی متابولیسم دکستروآمفتامین است. مهارکننده های قوی CYP2D6، مانند پاروکستین، فلوکستین، بوپروپیون و دولوکستین، ممکن است متابولیسم دکستروآمفتامین را مهار کرده و در نتیجه میزان قرارگیری بدن در معرض آن را افزایش دهند. در حال حاضر، مطالعاتی برای مشخص کردن این تداخل بالقوه وجود ندارد. مصرف همزمان لیس دگزامفتامین با مهارکننده های CYP2D6 ممکن است خطر سندرم سروتونین را به دلیل افزایش قرارگیری در معرض دارو، افزایش دهد. مهارکننده های مونوآمین اکسیداز: مصرف همزمان MAOIها و محرک های سیستم عصبی مرکزی مانند لیس دگزامفتامین می تواند باعث بحران پرفشاری خون شود. مهارکننده های بازجذب نوراپی نفرین (NRI
s) مانند اتوموکستین از آزادسازی نوراپی نفرین ناشی از آمفتامین ها جلوگیری کرده و مشخص شده است که اثرات محرک، سرخوشی آور و مقلد سمپاتیک دکستروآمفتامین را در انسان کاهش می دهند. فارماکولوژی. سازوکار عمل. لیس دگزامفتامین یک پیش داروی غیرفعال است که در بدن به دکستروآمفتامین، یک ترکیب فعال دارویی که مسئول فعالیت دارو است، تبدیل می شود. پس از مصرف خوراکی، لیس دگزامفتامین توسط آنزیم ها در گلبول های قرمز خون به ال-لیزین، یک اسید آمینه ضروری طبیعی، و دکستروآمفتامین تجزیه می شود. نیمه عمر این تبدیل تقریباً ۱ ساعت است. تبدیل لیس دگزامفتامین به دکستروآمفتامین تحت تأثیر پی اچ دستگاه گوارش قرار نمی گیرد و بعید است که تحت تأثیر تغییرات در زمان های طبیعی عبور گوارشی قرار گیرد. مطالعات یک رابطه خطی بین حداکثر غلظت پلاسمایی دکستروآمفتامین و دوز لیس دگزامفتامین تا دوزهای ۲۵۰ میلی گرم نشان می دهند. ایزومرهای نوری آمفتامین، یعنی دکستروآمفتامین و لووآمفتامین، آگونیست های TAAR1 و مهارکننده های انتقال دهنده وزیکولی مونوآمین ۲ هستند که می توانند وارد نورون های مونوآمین شوند؛ این امر به آنها اجازه می دهد انتقال دهنده های عصبی مونوآمین
(دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین و غیره) را از محل های ذخیره سازی خود در نورون پیش سیناپسی آزاد کرده و همچنین از بازجذب این انتقال دهنده ها از شکاف سیناپسی جلوگیری کنند. لیس دگزامفتامین برای ایجاد یک اثر طولانی مدت که در طول روز پایدار باشد و پتانسیل سوءمصرف آن کاهش یابد، توسعه داده شد. اتصال اسید آمینه لیزین، میزان نسبی دکستروآمفتامین موجود در جریان خون را کاهش می دهد. از آنجایی که هیچ دکستروآمفتامین آزادی در کپسول های لیس دگزامفتامین وجود ندارد، دکستروآمفتامین از طریق دستکاری مکانیکی، مانند خرد کردن یا استخراج ساده، در دسترس قرار نمی گیرد. لیس دگزامفتامین یک فرمول تک-انانتیومری دکستروآمفتامین است که مشابه دکسدرین است، اما با سایر داروهای مبتنی بر آمفتامین مانند آدرال، که حاوی دکستروآمفتامین و لووآمفتامین با نسبت ۳:۱ است، یا مخلوط های راسمیک مانند ایوکیو (Evekeo) و بنزدرین که تولید آن متوقف شده و نمک های آمفتامین با نسبت انانتیومری ۱:۱ بودند، تفاوت دارد. مطالعات نشان می دهند که لیس دگزامفتامین ممکن است پتانسیل سوءمصرف کمتری نسبت به دکستروآمفتامین و پروفایل سوءمصرفی مشابه با دی اتیل پروپیون در دوزهای مورد تأ
یید FDA برای درمان اختلال کم توجهی - بیش فعالی داشته باشد، اما همچنان در صورت مصرف بیش از ۱۰۰٪ از این دوز، پتانسیل سوءمصرف بالایی دارد. شیمی. لیس دگزامفتامین یک آمفتامین استخلافی با یک پیوند آمیدی است که از واکنش تراکمی دکستروآمفتامین با گروه کربوکسیلات اسید آمینه ضروری ال-لیزین تشکیل می شود. این واکنش با حفظ استریوشیمی رخ می دهد، بنابراین محصول لیس دگزامفتامین به صورت یک استریوایزومر منفرد وجود دارد. نام های ممکن بسیاری برای لیس دگزامفتامین بر اساس نام گذاری آیوپاک وجود دارد، اما معمولاً به آن یا گفته می شود. واکنش تراکمی با از دست دادن آب رخ می دهد: گروه عاملی های آمین در معرض اکسیداسیون در هوا آسیب پذیر هستند و بنابراین داروهای حاوی آنها معمولاً به صورت نمک فرموله می شوند که در آن این بخش پروتون دار شده است. این کار پایداری، حلالیت در آب را افزایش می دهد و با تبدیل یک ترکیب مولکولی به یک ترکیب یونی، نقطه ذوب را افزایش داده و در نتیجه یک محصول جامد را تضمین می کند. در مورد لیس دگزامفتامین، این امر با واکنش با دو اکی والان متان سولفونیک اسید برای تولید نمک دیمسیلات، یک پودر محلول در آب (۷۹۲ میلی گرم بر میلی
لیتر) با رنگ سفید تا کرم به دست می آید. مقایسه با سایر فرمولاسیون ها. لیس دگزامفتامین دی مسیلات یک فرمولاسیون تجاری برای ارائه دکستروآمفتامین است. جدول زیر این دارو را با سایر داروهای آمفتامینی مقایسه می کند. تاریخچه. لیس دگزامفتامین توسط رابرت اوبرلندر در شرکت «نیو ریور فارماسیوتیکالز» با نام NRP104 توسعه دارو یافت، پیش از آنکه این شرکت توسط تاکدا فارماسوتیکال کمپانی از طریق خرید شایر پی ال سی پیش از عرضه به بازار، خریداری شود. این دارو برای ایجاد نسخه ای با اثر طولانی تر و سوءمصرف دشوارتر از دکستروآمفتامین ساخته شد، زیرا نیاز به تبدیل به دکستروآمفتامین از طریق آنزیم ها در گلبول های قرمز، شروع اثر آن را بدون توجه به راه مصرف دارو به تأخیر می اندازد. در فوریه ۲۰۰۷، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) لیس دگزامفتامین را برای درمان ADHD تأیید کرد. در اوت ۲۰۰۹، بهداشت کانادا بازاریابی لیس دگزامفتامین را برای مصرف با نسخه تأیید کرد. در ژانویه ۲۰۱۵، لیس دگزامفتامین توسط FDA برای درمان اختلال پرخوری در بزرگسالان تأیید شد. FDA در سال ۲۰۱۵ تأییدیه آزمایشی به فرمولاسیون های ژنریک لیس دگزامفتامین داد. تاریخ انقضای حفاظت از
پتنت لیس دگزامفتامین در ایالات متحده ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ بود. پتنت کانادایی ۲۰ سال پس از تاریخ ثبت آن در ۱ ژوئن ۲۰۰۴ منقضی شد. سهمیه تولید برای سال ۲۰۱۶ در ایالات متحده ۲۹٬۷۵۰ کیلوگرم بود. جامعه و فرهنگ. نام. "لیس دگزامفتامین" نام بین المللی غیر اختصاصی (INN) و مخفف ال-لیزین-دکستروآمفتامین است. تا نوامبر ۲۰۲۰، لیس دگزامفتامین با نام های تجاری زیر فروخته می شود: Aduvanz, Elvanse, Juneve, Samexid, Tyvense, Venvanse, و Vyvanse. پژوهش. افسردگی. آمفتامین از دهه ۱۹۳۰ برای درمان افسردگی استفاده می شد و به عنوان اولین داروی ضدافسردگی توصیف شده است. در مطالعات بالینی در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، مشخص شد که محرک های روانی، از جمله آمفتامین و متیل فنیدات، به طور موقت خلق و خو را در اکثر افراد مبتلا به افسردگی بهبود می بخشند و فعالیت روانی-حرکتی را در تقریباً همه افراد افزایش می دهند. برخی از کارآزمایی های بالینی که از لیس دگزامفتامین به عنوان درمان کمکی با یک مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) یا مهارکننده بازجذب سروتونین-نوراپی نفرین (SNRI) برای افسردگی مقاوم به درمان استفاده کردند، نشان دادند که این روش مؤثرتر از استفاده
از SSRI یا SNRI به تنهایی نیست. مطالعات دیگر نشان دادند که محرک های روانی، داروهای ضدافسردگی را تقویت می کنند و برای افسردگی مقاوم به درمان کمتر از حد نیاز تجویز می شوند. در این مطالعات، بیماران بهبود قابل توجهی در انرژی، خلق و خو و فعالیت روانی-حرکتی نشان دادند. دستورالعمل های بالینی در استفاده از محرک ها برای افسردگی احتیاط را توصیه می کنند و آنها را تنها به عنوان عوامل کمکی خط دوم درمان یا خط سوم درمان توصیه می کنند. در فوریه ۲۰۱۴، شرکت شایر اعلام کرد که دو کارآزمایی بالینی در مراحل پایانی نشان داده اند که ویوانس یک درمان مؤثر برای افسردگی نیست و توسعه برای این مورد مصرف متوقف شد. یک فراتحلیل در سال ۲۰۱۸ از کارآزمایی های تصادفی کنترل شده لیس دگزامفتامین برای تقویت ضدافسردگی در افراد مبتلا به اختلال افسردگی عمده—که اولین مورد انجام شده بود—نشان داد که لیس دگزامفتامین به طور قابل توجهی بهتر از دارونما در بهبود نمرات مقیاس درجه بندی افسردگی مونتگومری–آسبرگ، نرخ پاسخ یا نرخ بهبودی نبود. با این حال، نشانه هایی از یک اثر کوچک در بهبود علائم افسردگی وجود داشت که به سطح معناداری نزدیک بود. لیس دگزامفتامین در این ف
راتحلیل به خوبی تحمل شد. کمیت شواهد محدود بود و تنها چهار کارآزمایی در آن گنجانده شده بود. در یک فراتحلیل شبکه ای بعدی در سال ۲۰۲۲، لیس دگزامفتامین به عنوان یک تقویت کننده ضدافسردگی برای افسردگی مقاوم به درمان به طور قابل توجهی مؤثر بود. اگرچه لیس دگزامفتامین در درمان افسردگی در کارآزمایی های بالینی اثربخشی محدودی نشان داده است، یک مطالعه بالینی فاز ۲ نشان داد که افزودن لیس دگزامفتامین به یک داروی ضدافسردگی، کارکردهای اجرایی را در افراد مبتلا به اختلال افسردگی عمده خفیف اما با اختلال مداوم در کارکردهای اجرایی بهبود می بخشد.
لحن و ادبیات محمود احمدی نژاد، ششمین رئیس جمهور ایران، مورد نقد کارشناسان حوزه سیاست و دیپلماسی قرار گرفته است. این ادبیات به ادبیات احمدی نژادی معروف است. او دارای لحن و ادبیاتی بود که روسای جمهور پیشین ایران از آن استفاده نمی کردند. احمدی نژاد در مصاحبه ها و سخنرانی هایش بارها از ادبیاتی استفاده کرده است که به اعتقاد کارشناسان متناسب با شان رئیس دولت ایران نبود. احمدی نژاد در طول دوره ریاست جمهوری خود ادبیات مختلفی برای بیان افکارش به کار برد؛ گاهی زبانش طنزگونه، گاهی عامیانه و کوچه بازاری و گاهی غیررسمی بود. اشتباهات لفظی یا گفتاری هم کم و بیش در او پیدا می شد. ادبیات احمدی نژاد تنها محدود به حوزه دیپلماتیک و بین المللی نبود و این سخنان علیه معترضان و منتقدان داخلی در ایران نیز استفاده می شد. مهرداد درویش پور این لحن را متعلق به گروه خاصی از جامعه دانسته که در ادبیات سیاسی «لومپن پرولتاریا» نام برده می شود. آزاده کیان استاد جامعه شناسی دانشگاه دیدرو پاریس، عقیده دارد که ادبیات احمدی نژاد، بیش از آنکه ادبیاتی پوپولیستی باشد، ادبیاتی لمپنیسم بود. شیوه سخن گفتن احمدی نژاد از نظر بسیاری از حامیان او نه تنها عج
یب و غریب نبود، بلکه به تعبیر آنان نشان از مردمی بودن رئیس جمهور داشت که می توانست با مردم کوچه و بازار به راحتی صحبت کند. لحن و ادبیات. احمدی نژاد در نخستین روز اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ در ایران از ادبیاتی استفاده کرد که مورد انتقاد بسیاری قرار گرفت: «در انتخابات چهل میلیون نفر خودشان بازیگر اصلی و تعیین کننده اصلی بودند، حالا چهار تا خس و خاشاک این گوشه ها یه کاری می کنند، بدانید این رودخانه زلال ملت جایی برای خودنمایی آنها نخواهد گذاشت.» او همچنین در جلسه ای با انتقاد از مخالفان خود گفته است: «قیافه روشنفکری می گیرند به اندازه یک بزغاله هم از دنیا فهم و شعور ندارند.» احمدی نژاد در سخنرانی خود برای ایرانیان خارج از کشور، در مورد تأثیر فشار کشورهای غربی علیه ایران بر رفتار دولت این کشور گفته بود: «آن ممه را لولو برد.» احمدی نژاد در مورد سخنان باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا از ادبیاتی استفاده کرد که اوباما اعلام کرد به این سخنان پاسخی نمی دهد. او در سفری به سوریه و در مصاحبه مطبوعاتی با حضور بشار اسد در واکنش به سخنان هیلاری کلینتون نیز از ادبیات غیر دیپلماتیک استفاده کرد: «ما یک ضرب المثل در فا
رسی داریم و کسی که حرف بیجا می زند و خارج از قد و قواره خودش صحبت می کند، به آن می گوییم یک کلام از مادر عروس» او همچنین در واکنش به سخنان وزیر خارجه فرانسه می گوید «همه اش کشک است، طرف راه می رفت می گفت ابرقدرت، قدر قدرت… آی زکی». سخنان محمود احمدی نژاد، گاهی با سوءتفاهماتی برای یک قشر یا منطقه همراه می شد که هفته ها طول می کشید از جملات و گفتار او رفع سوء تفاهم شود. به ویژه هنگامی که او از عفاف زنان گیلانی گفت: «در مزرعه، در محل دامداری، در خانه، در مناسبت های اجتماعی، زن گیلانی با حفظ عفاف، با حفظ ایمان با همه وجود حضور دارد و مؤثر است» این گفته ها که ظاهراً ناظر بر برخی لطیفه های قومیتی در بین برخی از مردم کوچه بازار بوده، با انتقاد شدید برخی از رسانه ها و نماینده وقت رشت در مجلس، رمضانعلی صادق زاده مواجه شد. تعبیری که احمدی نژاد برای وزیر بهداشت کابینه اش به کار برد و او را به هلو تشبیه کرد، با ابراز ناراحتی کامران باقری لنکرانی مواجه شد: «آقای دکتر لنکرانی از مدیران بسیار خوب کشورند. اصلاً من یک علاقه ویژه شخصی به ایشون دارم. انسان پاک دوست داشتنی است. یک جا گفتم مثل هلو می مونه. آدم می خواد بخوره این ج
وان مؤمن…» اشتباهات لفظی یا گفتاری هم کم و بیش در سخنان احمدی نژاد پیدا می شد. چه هنگامی که جمعیت دنیا را هفت میلیون نفر اعلام کرد: «وضع دنیا را ببینیم چه خبر است؟ حدود ۷ میلیون نفر جمعیت زندگی می کنند روی کره زمین. بیش از سه میلیون نفر گرسنه اند… میلیارد… میلیون گفتم…» و چه هنگامی که انگلیس را جزیره ای در آفریقا دانست: «این کشور انگلیس، یک جزیره کوچولو در غرب آفریقا است. اینها کشتی درست کردند، سلاح درست کردند، حمله کردند. کشور هندوستان را که وسعت آن ده ها برابر انگلیس است، او را تحت سلطه خودشان درآورند…» اثرات. شیوه بیان و گفتار محمود احمدی نژاد، در سخنان دیگر مقامات جمهوری اسلامی ایران نیز نمود بیشتری پیدا می کند و برخی از آنها هم مشکلی برای بیان کلمات غیرمتعارف در سخنرانی های خود ندارند. چند ماه پس از اعتراض ها به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال ۱۳۸۸، احمد علم الهدی، امام جمعه مشهد، در تجمع حامیان حکومت در میدان انقلاب تهران معترضان به نتایج انتخابات را «بزغاله و گوساله» خطاب کرد. در دو دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ بارها ادبیات غیردیپلماتیک او دردسرساز شد. او در کنار گفتار
عامیانه، گاهی هم از واژه هایی که رنگ توهین آمیزی به خود می گرفت، به ویژه علیه برخی از کشورهای غربی یا رؤسای آن، استفاده می کرد. واکنش ها. مهدی کروبی رئیس پیشین مجلس ایران لحن احمدی نژاد را در شان یک رئیس جمهور نمی داند. مهرداد درویش پور، جامعه شناس ایرانی، اعتقاد دارد زبان احمدی نژاد برای تهاجمی تر شدن، عرف بین المللی گفت و گوهای سیاسی را به کنار می گذارد و به گستاخی در کلام بدل می شود. صادق لاریجانی، رئیس پیشین قوه قضائیه ایران، از او درخواست کرد ادبیاتی متین و فاخر داشته باشد. نصرالله ترابی، نماینده سابق مجلس ایران، با انتقاد از نوع ادبیات به کار گرفته شدن در سخنان مسئولان ارشد کشور، خواستار رعایت بیشتر ادب و اخلاق توسط آنها شد. مهدی طباطبایی، نماینده سابق مجلس که در مناسبت های گوناگون، در برنامه های تلویزیونی دولتی ایران، به بحث های اخلاقی می پردازد، با انتقاد از شیوه سخن گفتن محمود احمدی نژاد می گفت: «متأسفانه آقای رئیس جمهور فرهنگ و ادبیات والا و وارسته ریاست جمهوری را به فرهنگ و ادبیات نامناسبی تبدیل کرده است». علی اکبر جوانفکر، مشاور رسانه ای محمود احمدی نژاد، در وب سایت شخصی خود در مقابل انتقاداتی که
دربارهٔ شیوه گفتاری رئیس جمهور بیان می شد، در مرداد ماه سال ۱۳۸۹ نوشت: «مردم ایران بارها در اجتماعات عظیم خود، ادبیات رئیس جمهور را مورد تمجید و تحسین قرار داده اند». در تحلیل شیوه بیان و گفتار احمدی نژاد، محمد صدر، معاون وزیر امور خارجه در دولت محمد خاتمی، در گفت وگو با روزنامه اعتماد در اردیبهشت سال ۱۳۸۵ گفته است ادبیات احمدی نژاد، ادبیاتی تهاجمی است، در حالی که محیط دیپلماتیک این سخنان را نمی پذیرد و در زبان دیپلماتیک حتی خشن ترین اقدامات با نرم ترین زبان بیان می شود.
"دکترین پاول" اصطلاحی است که توسط روزنامه نگاران و برای اشاره به دکترینی ساخته شده که ژنرال کالین پاول در آستانه جنگ خلیج فارس (۱۹۹۱-۱۹۹۰) مطرح کرد. در این دکترین سوالاتی متمرکز بر منافع امنیتی کشور، قابلیت های ضربتی مقهورکننده با تمرکز بر نیروهای زمینی، و حمایت گسترده افکار عمومی پرسیده می شود که تمامی آنها باید پیش از دست زدن به اقدام نظامی، جواب مثبت بگیرند. دکترین پاول تا حد زیادی مبتنی بر دکترین واینبرگر است که توسط کاسپار واینبرگر در دوران تصدی وزارت دفاع ابداع شد. کالین پاول در آن زمان دستیار ارشد نظامی واینبرگر بود. خلاصه. دکترین پاول به طور خلاصه فهرستی از سوالات را برمی شمارد که ایالات متحده باید قبل از ورود به اقدام نظامی، به همگی آنها پاسخ مثبت داده باشد: چنانکه پاول در مصاحبه مورخ یکم آوریل ۲۰۰۹ در برنامه تلویزیونی "راشل مادو شو" اشاره کرد، این نشانگر طی شدن تمامی «راه های سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک» کشور است و تنها در صورتی که تمامی آنها بی نتیجه باشند، منجر به ایجاد شرایطی خواهد شد که کشور باید به زور نظامی متوسل شود. پاول همچنین گفته است که وقتی یک کشور درگیر جنگ است، باید از هر منبع و ابزاری
برای دستیابی به نیروی قاطع در برابر دشمن استفاده کرد، تلفات را به حداقل رساند و با وادار کردن نیروی ضعیف تر به تسلیم، فوراً به درگیری پایان داد.
سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (نروژی: Næringslivets Hovedorganisasjon) با حروف اختصاری: NHO بزرگترین تشکیلات مرکزی کارفرمایان نروژ است. این سازمان همچنین بزرگترین تشکیلات حافظ منافع شرکت های اقتصادی در نروژ است. پیشینه. سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) در تاریخ ۲۸ نوامبر ۱۹۸۸م. برابر با: دوشنبه، ۷ آذر ۱۳۶۷خ، پس از انحلال و ادغام اتحادیه کارفرمایان نروژ، اتحادیه صاحبان صنایع نروژ؛ و اتحادیه کارفرمایان صنایع دستی نروژ، تأسیس شد.مدیر عامل این سازمان، از سال ۲۰۱۸م، آقای اوله اریک آلملید است. ضمن آنکه رئیس هیئت مدیره از سال ۲۰۱۷م، از شرکت نورسک هیدرو و صنایع نروژ است. زمینه فعالیت. سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) در زمینه اطلاع رسانی به مقامات دولتی و مردم نروژ درمورد خط مشی کارفرمایان و سیاستهای اقتصادی و تجاری فعالیت کرده؛ و از شرکت های عضو سازمان، حمایت حقوقی می کند. همچنین این سازمان از طریق تأثیر گذاری بر تصمیمات و سیاستهای اتحادیه اروپا از منافع اقتصادی نروژ حفاظت می کند. سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) به نمایندگی از کارفرمایان شرکتهای عضو، طرف مقابل قرارداد در یکسری توافق های جمعی و از جمله
قراردادهای اصلی با تشکیلات سراسری کارگران نروژ است. این سازمان (NHO) همچنین، طرف مقابل یکسری قراردادهای کوچکتر با سازمانهای کارمندی و کارگری و دانشگاهی است. توافق های اصلی بین سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) و تشکیلات سراسری کارگران نروژ (LO) اصطلاحاً به قانون اساسی حیات اقتصادی نروژ معروف است. اولین قرارداد سراسری بین اسلاف این دو سازمان در سال ۱۹۳۵م، منعقد شد. ساختار سازمان. سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (NHO) به صورت ۱۶ اتحادیه سراسری سازماندهی شده؛ و در مجموع ۲۸ هزار شرکت عضو را پوشش می دهد. فعالیت سالانه این شرکتها، براساس آمار سال ۲۰۲۱م، در مجموع تقریباً برابر با کار ۵۸۰ هزار انسان در سال است. بزرگترین اتحادیه سازمان، اتحادیه تجارت و خدمات است که تقریباً ۶۸۰۰ شرکت را پوشش می دهد. این شرکتها در مجموع برای ۱۳۰ هزار نفر محل کار ایجاد می کنند.سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (NHO) همچنین در ۱۰ منطقه جغرافیایی تقسیم می شود. دفاتر محلی علاو بر خدمت رسانی به شرکتهای محلی و تلاش بر تأثیرگذاری بر مقامات محلی، ازجمله مسئول برگزاری جلسات مشورت و سخنرانیهای تخصصی هستند. سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (NHO)
همچنین دارای یک دفتر اداری بروکسل است. مهمترین وظیفه دفتر بروکسل تأثیرگذاری در سیاستها و تصمیماتی است که در ارگان های اتحادیه اروپا اتخاذ می شوند. همچنین نمایندگان دفتر بروکسل، به طور فعال با اتحادیه های کارفرمایی در اروپا تبادل نظر کرده و در جلسات این اتحادیه ها شرکت می کنند.
حسین دارابی (زادهٔ ۱۳۶۱) کارگردان و فیلمنامه نویس ایرانی است. او تاکنون دو فیلم سینمایی "مصلحت" و "هناس" را کارگردانی کرده است و توانسته دیپلم افتخار بهترین کارگردانی اول سی و نهمین جشنواره فیلم فجر را برای کارگردانی فیلم "مصلحت" به دست آورد.