Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیاوش بیضایی (زادهٔ ) موسیقی دان، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو، نویسنده، اتنوموزیکولوگ و مدرس موسیقی، اهل ایران است. وی بیشتر تحصیلات آکادمیک خود را در رشته های آهنگسازی، موسیقی الکترونیک و اتنوموزیکولوژی تا مقطع دکترا را در آلمان گذرانده است. فعالیت های بیضایی در سه بخش آهنگسازی و تنظیم، تدریس موسیقی، تألیف و ترجمهٔ کتاب های تئوریک موسیقی، تقسیم می شود. آثار او شامل آهنگسازی و تنظیم ده ها ترانهٔ محلی و ملی برای پیانو، آنسامبل های گوناگون و ارکستر است که تنظیم «نخستین سرود ملی ایران» اثر آلفرد ژان باتیست لومر و "سر اومد زمستون" بر روی ملودی محلی ارمنی با صدای شقایق کمالی از آن جمله هستند. زندگی. سیاوش بیضایی در سال ۱۳۳۲ زاده شد. در سال ۱۳۶۳ به آلمان رفت و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ آهنگسازی دنبال کرد. او در سال ۱۳۷۳ در مقطع کارشناسی ارشد، از دانشگاه موسیقی دتمولد آلمان فارغ التحصیل شد. پس از آن به تحصیل در رشتهٔ موسیقی الکترونیک مشغول شد و در سال ۱۳۷۷ مدرک کارشناسی ارشد این رشته را از دانشگاه هنر فولک وانگِ آلمان دریافت کرد. سیاوش بیضایی به منظور تکمیل آموخته های موسیقی خود، به تحصیل در رشتهٔ اتنوموزیکولوژی
پرداخت و سال ۱۳۸۷ در مقطعِ دکترا، از دانشگاه وورتسبورگ فارغ التحصیل شد. عنوانِ پایان نامهٔ دکترای او «رویکردی به نظریهٔ هارمونی در موسیقی هنری ایرانی» بود. «نخستین سرود ملی ایران» اثر آلفرد ژان باتیست لومر برای اولین بار توسط سیاوش بیضایی در سال ۱۳۸۴ با اصلاحاتی در هارمونی و فرم و افزایش بخش هایی به آن، برای ارکستر تنظیم و نوشته شد. این اثر نخستین بار، مهر ۱۳۸۴ در تالار وحدت تهران به رهبری پیمان سلطانی و با خوانندگی سالار عقیلی اجرا شد و مورد استقبال مردم ایران قرار گرفت. فعالیت های هنری. از جمله فعالیت های هنری سیاوش بیضایی، می توان به موارد زیر اشاره کرد: همکاری با انجمن ژونس موزیکال آلمان، تأسیس «آنسامبل آوازهای محلی ایرانی» در مونستر آلمان برای معرفی موسیقی محلی ایرانی در آلمان و اروپا، مدیریت استودیو تئاتر شهر گرلیتز آلمان، مدرس دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه هنر و دانشگاه تهران، دستیار علمی مؤسسه تحقیقات موسیقی دانشگاه وورتسبورگ آلمان، بنیان گذاری و سرپرستی ارکستر سمفونیک دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه هنر (۱۳۸۲)، مدیریت «کانون موسیقی رودکی» (۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳) آثار هنری. سیاوش بیضایی در سال های نخستین دههٔ ۱۳۶۰ تنظیم ترا
نه های نواحی مختلف ایران، برای ساز پیانو را آغاز و در مجموعه ای منتشر کرد. پس از آن در سال ۱۳۷۲ مجموعهٔ دیگری شامل ۴۶ ترانه را به انتشار رساند و در ادامهٔ آن، در سال ۱۳۷۶ تنظیم ترانه های محلی ایران در چهار دفتر، شامل بیش از ۱۰۰ ترانهٔ محلی ایرانی، به وسیلهٔ او تکمیل و منتشر شدند. در سال ۱۹۹۵ میلادی انتشارات بین المللی موسیقی «بِرِن رای تر» نیز از میان این ترانه ها، ۱۸ ترانه که تنظیم های ساده تری داشتند را انتخاب و در کتابی با عنوان "۱۸ ترانه سادهٔ محلی ایرانی برای پیانو" منتشر کرد. موسیقی. از جمله آثار سیاوش بیضایی، می توان به موارد زیر اشاره کرد: حواشی. در سال های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۸ بحث ها و یادداشت هایی در برخی از مطبوعات ایران شکل گرفت که محوریت آن سرقت هنری سرود ایران جوان بود. در ابتدا پیمان سلطانی سیاوش بیضایی را متهم به سرقت این اثر کرد و از خوانندگانی که این سرود را می خواندند تقاضا کرد که نام وی را به عنوان آهنگساز درج کنند. در نهایت این موضوع به دادگاه کشیده شد و در تاریخ ششم تیر ۱۳۹۸ سیاوش بیضایی در یک نشست مطبوعاتی ضمن اعلام اسناد تبرئه شدنِ خود در دادگاه، نه تنها سایر آثار موسیقایی سلطانی را از آن او ن
دانست بلکه بر اساس اسنادی، طرح های گرافیکی او را نیز کپی معرفی کرد.
شصت و چهارمین مراسم سالانه جوایز گرمی در ۳ آوریل ۲۰۲۲ در استیپلز سنتر در لس آنجلس برگزار شد. این مراسم بهترین ضبط ها، آهنگ ها و هنرمندان سال را که آثارشان در بازه زمانی ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر شده است را تجلیل می کند. نامزدهای این دوره در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۱ معرفی شدند. جان باتیست با ۱۱ نامزدی بیشترین نامزدی را دریافت کرد و پس از آن دوجا کت، هر و جاستین بیبر هر کدام با ۸ نامزدی قرار گرفتند.
تغییر () آهنگ از خواننده آمریکایی چارلی پوث به همراه جیمز تیلور که ۲۶ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد و به عنوان چهارمین آهنگ آلبوم یادداشت های صوتی شناخته می شود.
فیدبک هاب یا مرکز بازخورد ، یک اپلیکیشن جهانی است که در فروشگاه مایکروسافت یا حتی همراه با ویندوز ۱۰ موجود است. این طراحی شده است تا به کاربران — و به ویژه کاربران ویندوز اینسایدر — اجازه دهد تا بازخورد، پیشنهاد ویژگی ها و گزارش های اشکال را برای سیستم عامل ارائه دهند. همچنین درگاه وب بازخورد هم نسخه ای کوچکتر از مرکز بازخورد در حالت وب است که بدون اپلیکیشن و از طریق وب می توان در مورد برخی از محصولات مایکروسافت بازخورد ارائه داد. تاریخچه. بازخورد ویندوز. در نسخه های بتا ویندوز ۷، یک ویژگی بازخورد در کنترل پنل وجود داشت و بسیاری از برنامه ها پیوندهایی به «ارسال بازخورد» در کنار کنترل های پنجره خود داشتند. نسخه های بتا ویندوز ۷ نیز دوری سنجی را جمع آوری کردند. در ویندوز ۸، دوری سنجی هنوز جمع آوری می شد، اما هیچ روش سازمان یافته ای برای ارائه و جمع آوری کردن بازخورد برای کاربران وجود نداشت. این محدودیت آشکارا باعث شد تا توسعه دهندگان مایکروسافت دکمه استارت و ویندوز ارو را علی رغم درخواست کاربران برای باقی گذاشتن این ویژگی ها در ویندوز حذف کنند. ویندوز فیدبک یا بازخورد ویندوز یکی از اولین برنامه های جدید در ویند
وز ۱۰ بود. در ۱ اکتبر ۲۰۱۴ در اولین پیش نمایش اینسایدر، ساخت ۹۸۴۱، به عنوان روشی برای ارائه پیشنهادها برای ویژگی های جدید در ویندوز ۱۰ منتشر شد، که تا ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵ منتشر نمی شد. بازخورد را می توان بر اساس موضوع و پالایه های مربوط مرتب کرد. هر کاربری با حساب مایکروسافت می تواند از این برنامه استفاده کند. این پالایه ها شامل تعداد رأی موافق در مورد بازخورد، بازخوردی که بیشترین رتبه را در «پرطرفدارترین» داشته و جدیدترین بازخورد می شد. دسترسی مستقیم به پیوند اچ تی ام ال برای بازخورد از داخل برنامه امکان پذیر نبود. ویندوز فیدبک از منوهای استاندارد همبرگری یا دکمه های بازگشت در طراحی خود استفاده نکرده بود. در عوض، نوار کناری سمت چپ دارای سطوحی از پنل های قابل کلیک بود و یک دکمه بازگشت سفارشی در گوشه سمت چپ بالا گنجانده شده بود. از آنجایی که ویندوز فیدبک قبل از ایجاد کنترل های استاندارد ویندوز ۱۰ ایجاد شده بود، در ابتدا از زیرساخت یک برنامه ویندوز ۸ استفاده می کرد. ویندوز فیدبک دوری سنجی را جمع آوری می کرد و به صورت دوره ای از طریق یک پیام toast از کاربران می خواست تا به سوالات پاسخ دهند. با کلیک بر روی toast یا اعل
ان در اکشن سنتر، پرسشنامه ای در مورد ویژگی یا برنامه ای که کاربر استفاده کرده است باز می شود. یک قالب سؤال رایج، رتبه بندی مقیاس لیکرت برای یک ویژگی و کادر متنی پاسخ-آزاد برای ارائه بازخورد اضافی بود. گاهی سوالات مربوط به برنامه های شخص ثالثی بود که کاربر استفاده می کرد، از جمله گوگل کروم و موزیلا فایرفاکس. ویندوز فیدبک با به روزرسانی سالگرد ویندوز ۱۰ در سال ۲۰۱۶ منسوخ شد. اینسایدر هاب. اینسایدر هاب به طور خاص برای کاربران برنامه ویندوز اینسایدر طراحی شده بود. این نسخه از قبل روی نسخه های پیش نمایش ویندوز ۱۰ نصب شده بود و می توان آن را به صورت دستی روی نسخه های پایدار نصب کرد. اینسایدر هاب از منوی همبرگری که در سایر برنامه های طراحی شده مخصوص ویندوز ۱۰ یافت می شد، استفاده کرد. گاهی مقاله ها به درستی تراز نمی شدند و از سمت راست پنجره برنامه یا صفحه کاربر عبور می کردند. اینسایدر هاب با به روزرسانی سالگرد منسوخ شد. ادغام در مرکز بازخورد. فیدبک هاب در ۱۷ مارس ۲۰۱۶ برای ویندوز اینسایدرها منتشر شد. به طور کلی در ۲۰ مه ۲۰۱۶ در دسترس قرار گرفت و امکان نصب آن در کنار ویندوز فیدبک بود. این برنامه روی هر رایانه ای با به
روزرسانی سالگرد یا نسخه های جدیدتر ویندوز ۱۰ از قبل نصب شده است. این از همان نماد بازخورد ویندوز استفاده می کند. برخلاف اینسایدر هاب، اطلاعیه ها و جستجوهای مقاله ها با هم در صفحهٔ اصلی فیدبک هاب فهرست شده اند و بر اساس فضای موجود هم تراز می شوند. ویژگی ها. فیدبک هاب شامل تمام ویژگی های نسخه های قبلی خود می باشد. نمای خانه یک کادر جستجو برای بازخورد، تعداد بازخوردهای ارائه شده و آرای موافق دریافتی، فهرستی از ویژگی های جدید، گزینه هایی برای رتبه بندی نسخه ویندوزی که کاربر در حال حاضر استفاده می کند، و پیوندهایی به نمایهٔ کاربر و اطلاعات خارجی دربارهٔ ویندوز ارائه می دهد. کاربران می توانند به صورت ناشناس بازخورد ارائه کنند یا با یک حساب مایکروسافت یا حساب Azure Active Directory وارد شوند. ورود به سیستم امکان همگام سازی آرای موافق و دستاوردها را بین دستگاه ها و مشاهده بازخوردی که قبلاً در بخش بازخورد من در برنامه داده اید را ممکن می سازد. مانند هر برنامه دیگری، مرکز بازخورد خود در معرض بازخورد است. با گذشت زمان، صفحهٔ دریافت بازخورد به روزرسانی شد، پیوند دادن به بازخوردها و اطلاعیه ها در دسترس قرار گرفت، و اکنون
می توان بازخوردهای بین پلتفرمی را مشاهده کرد و دربارهٔ آن اظهار نظر کرد. به عنوان مثال، یک کاربر در رایانه شخصی ویندوز ۱۰ می تواند بازخوردها را ببیند و برای ویندوز ۱۰ موبایل نظر بدهد؛ با این حال، کاربر نمی تواند برای پلتفرمی که در حال حاضر از آن استفاده نمی کند، بازخورد جدید یا رأی موافق ایجاد کند. تأثیر. تغییرات قابل توجهی که پس از ارائه بازخوردهای مربوط توسط کاربران ایجاد شده است شامل بسیاری از ویژگی های جدید در ، نمای پوشه در ، اندازه های کوچک تر برای یادداشت های چسبنده و نماد ذخیرهٔ جدید در Sketchpad است. هر بازخوردی پذیرفته نمی شود، و تعداد بیشتر آرای موافق به طور خودکار احتمال تغییر ویژگی را افزایش نمی دهد. درخواست هایی که به صراحت توسط مهندسان مایکروسافت رد شده اند شامل آوردن ویندوز مدیا سنتر به ویندوز ۱۰ و حذف ورود خودکار در پیش نمایش اسکایپ و سایر برنامه ها است. با این وجود، آرای موافق نشان می دهد که چه تعداد از کاربران با یک بازخورد موافق هستند.
باباغازه "(کره ای با الفبای انگلیسی: gireogi appa)" (کره ای: 기러기 아빠، به معنای واقعی کلمه "پدر غاز") یا گیرئوگی آپا یک اصطلاح در کره جنوبی است و به مردی اشاره می کند که در بازار کره کار می کند اما همسر و فرزندانش، برای رفاه بیشتر خانواده و آموزش بهتر زبان به در یک کشور انگلیسی زبان مانند ایالات متحده، کانادا، انگلستان، استرالیا یا نیوزلند زندگی می کنند. این اصطلاح از این واقعیت الهام گرفته شده است که غازها گونه هایی هستند که مهاجرت می کنند، همان طور که "بابا غازه ها" برای دیدن خانواده خود باید مسافت زیادی را طی کند. تخمین زده می شود که تعداد بابا غازه ها در کره جنوبی به ۲۰۰۰۰۰ مرد برسد. کلمه "گیرئوگی آپا" در گزارش "2002 New Word" توسط آکادمی ملی زبان کره ای ابداع شد. پیامدهای اجتماعی. جهت تامین محیط آموزشی بهتر، مادران معمولا تصمیم میگیرند تا با فرزندانشان در یک کشور خارجی زندگی کنند و پدر در کره تنها میماند. برای این باباغازه ها دشوار است تا به گونه ای معمول با فرزندان و همسر خود در تعامل باشند و در نتیجه پدران تنها مانده و از تنهایی و تک افتادگی شدید رنج خواهند برد. تبعات ناشی از این تنهاماندگی سبب میشود تا
این پدران با افرادی به غیر از همسر خود رابطه جنسی داشته باشند، دست به خودکشی بزنند یا در تنهایی بمیرند. باور بر این است که بیش از ۴۰۰۰۰ دانش آموز اهل کره جنوبی صرفاً بابت بهبود توانایی شان در انگلیسی صحبت کردن در ایالات متحده، کانادا، انگلیس، استرالیا، نیوزلند، فیلیپین، سنگاپور و مالزی زندگی می کنند. تا سال ۲۰۰۹، بیش از ۱۰۰۰۰۰ دانشجوی کره ای در خارج از کشور تحصیل می کردند. حداقل در برخی از موارد، دستکم یک مادر کره ای زندگی در خارج از کشور را با فرزندانش انتخاب می کند، دلیل دیگری هم برای این تصمیم وجود دارد آن هم دوری کردن از مادرشوهر خود است که ممکن است به دلیل کنفوسیوس گرایی کره ای، رابطه ای پرتنش با او وجود داشته باشد. اصطلاحات مرتبط. اگر باباغازه دارای تمکن مالی مناسبی باشد تا بتواند برای ملاقات های مکرر با خانواده اش هزینه کند، او را «بابا عقابه» (독수리 아빠) خطاب می کنند، اما اگر توانایی مالی مرد بالا نباشد و در نتیجه آن سفرهایش به خارج را محدود شوند، از او به عنوان «بابا پنگوئن» یاد می شود (펭귄 아빠) زیرا او بسان پنگوئن نمی تواند پرواز کند و ممکن است سال ها خانواده اش را نبیند. اگر مرد توانایی مالی فرستادن فرز
ندانش به خارج از کشور را نداشته باشد، یک استودیوی کوچک برای همسر و فرزندانش در گانگنام، منطقه ای در هاگوون، اجاره می کند، این پدر را «پدر گنجشکه» می نامند (참새 아빠). اگر آن مرد فرزندانش را به مدرسه ابتدایی در دایچی بفرستد و اقامتگاهی اجاره کند به او «پدر دایجئودونگ» (대전동아빠) می گویند.
قرض یا بدهی فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی ساتیش کایشیک است. در این فیلم بازیگرانی همچون اورمیلا ماتوندکار، هیمش رشامیا، شویتا کومار، دینو مورئا، گلشن گروور، دنی دنزونگپا، روهینی هاتانگادی، راج بابار، اسمیتا بانسال، بختیار ایرانی، هیمانی شیوپوری، آسرانی، سودهیر پاندی و راشی خانا ایفای نقش کرده اند. این فیلم بازسازی فیلم قرض محصول ۱۹۸۰ است.
دختر ستاره ای هالیوود یا هالیوود استارگرل () یک فیلم درام و رمانتیک آمریکایی به کارگردانی جولیا هارت بر اساس فیلمنامه جردن هوروویتس با همکاری جولیا هارت است. این فیلم دنباله دختر ستاره ای ۲۰۲۰ است و داستان آن استارگرل و مادرش آنا را دنبال می کند که به عنوان طراح لباس در یک فیلم استخدام می شود، در حالی که آنها به لس آنجلس نقل مکان می کنند، جایی که استارگرل با دوستان جدیدی آشنا می شود و جنبه خلاقانه اش و همچنین شهرت و موفقیت را کشف می کند. این فیلم در ۲۳ مه ۲۰۲۲ در تئاتر ال کاپیتان نمایش داده شد و در ۳ ژوئن ۲۰۲۲ از طریق دیزنی پلاس منتشر شد. تولید. اعلام شد که دنباله ای برای دختر ستاره ای در دست ساخت است. جولیا هارت برای کارگردانی بازگشت و گریس وندروال نیز در نقش Stargirl Caraway بازی خواهد کرد. الیجا ریچاردسون و جودی گریر نیز قرار است ایفای نقش کنند، با گریر جایگزین سارا آرینگتون در نقش آنا، مادر استارگرل و ریچاردسون قرار است نقش ایوان، نقش اول رمانتیک را بازی کنند. دنباله با عنوان ستاره ستاره هالیوود، بر شخصیت اصلی که شهرت و موفقیت را تجربه می کند تمرکز خواهد کرد. اوما تورمن قرار است نقش روکسان مارتل، نوازنده
ای را بازی کند که استارگرل او را تحسین می کند، و مایکل پن قرار است موسیقی فیلم را بنویسد. هارت و جردن هوروویتزدر حال نوشتن فیلمنامه هستند جاد هیرش و تایرل جکسون ویلیامز به ترتیب نقش آقای میچل، همسایه جدید استارگرل، و ترل، برادر بزرگتر ایوان و فیلمساز مشتاق را بازی می کنند. تصویربرداری اصلی در مهٔ ۲۰۲۱ در اورنج کانتی، کالیفرنیا آغاز شد، و در ژوئیه به پایان رسید.
جایزه گزینش منتقدان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عشق بازی نیست فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی سوبهاش سگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دئول، آپوروا آگنیهوتری، ماهیما چودری، کولبوشان کارباندا، موهنیش باهل، دالیپ تاهیل، بیندو، ریما لاگو، نها پندسه، آلوک نات، ناونیت نیشان، شوما آناند و دالی بیندرا ایفای نقش کرده اند.
چارلز لویس ریسون (Charles Lewis Reason) (۱۸۱۸–۱۶ اوت ۱۸۹۳) ریاضی دان، زبان شناس و آموزگار آمریکایی بود. او اولین استاد سیاهپوست کالج در ایالات متحده بود که در «کالج مرکزی نیویورک، مک گراویل» تدریس می کرد. اوان زندگی و تحصیلات. چارلز لویس ریسون در شهر نیویورک متولد شد. او یکی از سه پسر «میشل و الیزابت (ملویل) ریسون» بود که هر دو از آزادگان رنگین پوست محسوب می شدند (شهرت آن ها در اصل ریسون بود). میشل و الیزابت به ترتیب اهل گوادلوپ و «سنت-دومینگ» بودند. در سال ۱۷۹۳، پس از اولین سال های انقلاب هائیتی، به عنوان پناهنده مهاجرت کردند. برادران او، «الور دبلیو و پاتریک اچ ریسون» نام داشتند و از رهبران محسوب می شدند. خواهر بزرگترشان، پولیکارپ، در سن چهار سالگی در سال ۱۸۱۸ درگذشت. چارلز همراه دو تن از برادرانش به مدرسه آزاد آفریقایی در نیویورک رفتند. از جمله همکلاسیانشان «هنری هایلند گارنت»، «جورج تی داونینگ» و «ایرا آلدریج» بودند. از آن جایی که چارلز در کودکی از نوابغ ریاضیات بود، در سن چهارده سالگی شروع به تدریس در مدرسه کرد. او در سال ۱۸۳۵ در آکادمی کوته عمر نویز در کینن، نیوهمپشایر شرکت کرد. سپس در سال ۱۸۴۹، چارلز ی
کی از اعضای هیئت علمی شد و برای افتتاح در کالج مرکزی نیویورک سخنرانی نمود. این کالج یک مؤسسه یکپارچه بود که توسط اعضای انجمن مأموریت آزاد تعمیددهنده آمریکا در مک گراو، نیویورک تأسیس شد (که در آن زمان مک گراویل نامیده می شد، نباید با مک گراویل فعلی اشتباه شود). از او به عنوان فردی «فرهیخته و نابغه، 'با چهرهٔ بسیار روشن، موهای مجعد مشکی مقبول و سبیل های پرپشت' یاد شده است. او خیلی راحت با یک آنگلوساکسون اشتباه گرفته می شد». توصیف دیگری می گوید که او «یکی از باوقارترین آقایان از نژاد رنگین پوستان در این شهر (نیویورک) است». حرفه. اولین شغل ریسون به عنوان یک معلم، در دهه ۱۸۳۰ در «مدرسه کویکر در خیابان لورن» بود. ریسون به همراه «چارلز بنت ری»، انجمنی را در نیویورک برای ترویج آموزش میان کودکان رنگین پوست در سال ۱۸۴۷ تأسیس کرد. دو سال بعد، او به عنوان استاد نوشتار شیوا به زبان های یونانی، لاتین و فرانسوی در کالج مرکزی نیویورک، مک گراویل منصوب شد و همزمان به عنوان پروفسور، به تدریس ریاضیات نیز مشغول بود. کالج مرکزی اولین کالجی بود که از روز افتتاحیه به تکمیل نیروی انسانی پرداخت و ریسون را به عنوان یکی از واجد شرایط تر
ین متقاضیان استخدام کرد؛ لذا ریسون هم اولین استاد سیاهپوست بود و هم اولین معلم سیساهی بود که دانشجویان سفیدپوست در ایالات متحده داشت. او در مطبوعات به عنوان «مردی موفق و جذاب و … یک پژوهشگر خوب و پخته، … بسیار معروف با دانش آموزان و شهروندی مک گراویل» توصیف شد. ریسون در سال ۱۸۵۲ این سمت را ترک کرد تا مدیر مؤسسه کویکر جوانان رنگین پوست در فیلادلفیا (بعداً دانشگاه چی نی پنسیلوانیا) شود و تا سال ۱۸۵۶ در این منصب ماند. ریسون در طول مدت خدمت خود، تعداد دانشجویان را از شش تن به ۱۱۸ تن افزایش داد. او علاقه مند به تدریس ریاضیات و علوم در این مؤسسه بود، اما به تدریج به آموزش سایر رشته ها، به ویژه زبان ها روی آورد. دانشجویان سال آخر انتظار داشتند که نمرات آن ها در پرتیراژترین روزنامه جوامع سیاهپوست ایالات متحده ظاهر شود: "کریسچن رکوردر" AME. معمولاً نیمی از دانشجویان موفق به فارغ التحصیلی نمی شدند. اگرچه مطالب آموزشی و امتحانات دشوار بودند، اما والدین تمام تلاش خود را برای ثبت نام کردن فرزندانشان به کار می بردند. ریسون به نیویورک، به جایی که برای چندین دهه در زمینه آموزش عامه به عنوان معلم، مدیر و اصلاح طلب خدمت کرده ب
ود، بازگشت. وی مدیر مدرسه گرامر رنگین پوستان واقع در خیابان ۴۱ بلاک ۲ بود. ریسون در این مدت برای لغو برده داری و تبعیض نژادی بسیار تلاش کرد. وی نماینده کنوانسیون کارگران رنگین پوست بود که در سال ۱۸۷۰ در ساراتوگا اسپرینگز، نیویورک برگزار شد. ریسون برای تصویب قانون ۱۸۷۳ در راستای ادغام مدارس دولتی نیویورک با موفقیت جلب آرا کرد. با این وجود او در سال ۱۸۷۶ رئیس مدارس دولتی رنگین پوستان شهر نیویورک شد. ریسون در بسیاری از گروه های اجتماعی، به لحاظ سیاسی فعال بود. او نامزد کالج انتخاباتی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۸۴ بود که در حال حاضر یک موقعیت مهم سیاسی، در بلیط جمهوری خواهان محسوب می شود. در سال ۱۸۷۸ او صاحب یک خانه با نمای بیرونی از جنس سنگ ماسه ای قهوه ای در خیابان ۵۳، ۲۴۲ شرقی بود. این خانه مملو از کتاب بود. از او به عنوان "مردی که بسیار می خواند و به چندین زبان صحبت می کرد، یاد می شود… گفته می شود که ثروت او ۶۰۰۰۰ دلار ارزش داشت (معادل ۱٬۶۰۹٬۰۳۴ دلار در سال 2020). پس از تفکیک نژادی مدارس دولتی در شهر نیویورک، او مدیر مدرسه گرامر واقع در خیابان ۴۲، غربی ۲۵۲، بلاک ۸۰ شد. اگرچه ریسن دو سکته مغزی (یکی در سال
۱۸۸۵ و دیگری در سال ۱۸۹۰) داشت که موجب ناتوانی جسمی او شد، اما وی تا زمان بازنشستگی، حدود پنج ماه قبل از مرگش، به کار خود ادامه داد. ریسون شاعر هم بود. او هم چنین در دهه ۱۸۳۰ به انتشار مجله آمریکایی رنگین پوست کمک کرد و در دهه ۱۸۴۰ جزو یکی از رهبران انجمن فونیکس شهر نیویورک بود. او شعر «آزادی» را نوشت و در آن از «توماس کلارکسون»، طرف دار الغای بردگی اهل بریتانیا تجلیل کرد. این شعر در زندگی نامه کلارکسون که در سال ۱۸۴۹ توسط الکساندر کرامل منتشر شد، آمده است. ازدواج و خانواده. معلومات زیادی در مورد زندگی شخصی ریسون در دست نیست، اما گفته می شود که او سه بار ازدواج کرده و همسرانش را از دست داده است. سومین و آخرین همسر او کلوریس (دوپلسیس) استیو (۱۸۱۹–۱۸۸۴) بود که در ۱۷ ژوئیه ۱۸۵۵ در شهر نیویورک با او عروسی کرد. آن ها هیچ فرزندی نداشتند. اما ریسون از ازدواج قبلی خود با جان لوسین استیو (۱۸۰۹–۱۸۵۲)، شیرینی پز، رستورانت دار و تهیه کننده غذای فرانسوی در شهر نیویورک، صاحب یک دختر شد. ریسون دوبار سکته مغزی کرد که پس از یک دوره نقاهت (حالت ضعف و ناتوانی پس از برخاستن از بیماری)، مجبور شد با کالسکه سر کار برود، زیرا دیگر ق
ادر به راه رفتن نبود. وی پنج ماه قبل از مرگش بازنشسته شد و سرانجام در سال ۱۸۹۳ در خانه خود واقع در خیابان ۵۳ شهر نیویورک درگذشت. علت مرگ او «بیماری برایت» (التهاب غیرچرکی کلیه) اعلام شد. دارایی او ۳۰۰۰۰ دلار تخمین زده شد.
اینجا خانه شماست، این خانه من است فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی پریادارشان است. در این فیلم بازیگرانی همچون سونیل شتی، ماهیما چودری، پارش راوال، سوهاسینی مولای، نیراج وورا، سراب شوکلا، آنجان سیرواستاو، آسرانی و ناگما ایفای نقش کرده اند.
پاگشایی تحقیرآمیز، Hazing (انگلیسی آمریکایی)، پاگشایی (انگلیسی بریتانیایی)، (آسیای جنوبی)، به هر اقدام تحقیرآمیزی گفته می شود که اعضای جدید یک گروه فارغ از خطرات آن یا خواستشان باید انجام دهند. پاگشایی در انواع مختلف گروه های اجتماعی از جمله باندها، تیم های ورزشی، مدارس، دسته ها، دانشگاه ها، واحدهای نظامی، زندان ها و انجمن های برادری و خواهری دیده می شود. پاگشایی ها می توانند از شوخی های نسبتاً خوش خیم تا اقدامات و رفتارهای مداوم که به سطح سوء استفاده یا سوءرفتار مجرمانه می رسد را شامل شوند. پاگشایی اغلب توسط قانون یا توسط مؤسساتی مانند کالج ها و دانشگاه ها ممنوع می باشد زیرا ممکن است شامل آزار جسمی یا روانی مانند تحقیر، برهنگی یا سوء استفاده جنسی باشند. روش ها. فعالیت های آزاردهنده پاگشایی می تواند شامل تمسخر و تحقیر در گروه یا در ملاء عام باشد، دیگر نیز هجو آمیز و شبیه شوخی است. شکار پاشلک (نوعی پرنده که وجود خارجی ندارد) نمونه ای از این اقدام است که به یک تازه وارد در یک گروه وظیفه داده می شود تا نوعی پرنده را شکار کند که وجود خارجی ندارد. نمونه هایی مشابه از شوخی شکار پاشلیک عبارتند از فرستادن فرد برای یا
فتن یک قوطی رنگ با نقوش تارتان، یا جعبه ابزار در نانوایی. در اوایل دهه ۱۹۰۰ به تازه کاران در ارتش کانادا دستور داده شد که یک آهن ربای برنجی پیدا کنند حال آن که برنج اصلاً خاصیت مغناطیسی ندارد. درکونی زدن عمدتاً به وسیله پارو در میان انجمن های برادری، انجمن های خواهران و کلوپ های مشابه انجام می شود، عموماً از روی لباس و روی زانو، مبلمان یا بالش، اما عمدتاً با «موقعیت گرفتن» قربانی، یعنی به خم شدن به جلو.
تئودور استرانگ (Theodore Strong) (متولد ۲۶ ژوئیه ۱۷۹۰ – درگذشت ۱ فبروری ۱۸۶۹) یک ریاضی دان آمریکایی بود. اوان زندگی. استرانگ در هدلی جنوبی، ماساچوست در ۲۶ ژوئیه ۱۷۹۰ به دنیا آمد. او پسر دوم کشیش جوزف استرانگ و سوفیا (با نام تولد وودبریج) استرانگ بود. وی از سمت پدربزرگ پدری خود، که با عنوان کشیش جوزف استرانگ شناخته می شد، از نوادگان مستقیم جوزف استرانگ بود که در سال ۱۶۳۰ در دورچستر ماساچوست ساکن شده بود و همچنین وی از سمت پدربزرگ مادری خود، کشیش جان وودبریج از هدلی جنوبی، از نواده گان مستقیم فرمان دار توماس دادلی و کشیش جان وودبریج بود که در سال ۱۶۳۴ به ماساچوست آمده بودند. پس از مرگ پدرش، کاکای مجرد و ثروت مندش، بنجامین راگلز وودبریج، او را به به فرزندی پذیرفت و مانند پسر خود کلان کرد. در سال ۱۸۱۲ استرانگ از کالج ییل فارغ التحصیل گردید. حرفه. استرانگ پس از فارغ التحصیلی به عنوان معلم ریاضیات در کالج تازه تأسیس همیلتون مشغول به کار گردید و در سال ۱۸۱۶ به عنوان استاد ریاضیات و فلسفه طبیعی انتخاب شد. وی تا سال ۱۸۲۷ یعنی تا زمانی که به سمتی مشابه در کالج راتگرز در نیوبرانزویک نیوجرسی فراخوانده شد، در منصب قبلی خو
د خدمت کرد. در این کالج، استرانگ هم چنین در سمت معاون باسابقه کالج فعالیت کرد. در سال ۱۸۳۲ استرانگ به عنوان همکار آکادمی هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. وی در سال ۱۸۶۳ از کالج راتگرز بازنشسته شد. او در رشته ریاضی مقالات مختلفی را در اولین سری مجله سیلیمن و یک مقاله در رابطه با جبر مرتبه بالا در سال ۱۸۵۹ منتشر کرد. رساله استرانگ در مورد حساب دیفرانسیل و انتگرال در زمان مرگ وی در دست چاپ بود. او یکی از پنجاه عضو منشور آکادمی ملی علوم بود که اندکی پس از مرگ یکی از پسرانش در سال ۱۸۶۳ رسماً به این سمت منصوب شد. هم چنین استرانگ با بسیاری از نهادهای علمی دیگر همکاری می کرد. سال ۱۸۴۴ استرانگ به عنوان عضو انجمن فلسفی آمریکا انتخاب شد. زندگی شخصی. استرانگ در ۳ سپتامبر ۱۸۱۸، با «لوسی دیکس» (۱۷۹۸–۱۸۷۵) از لیتلتون، ماساچوست عروسی کرد. لوسی و برادر دوقلویش جان دیکس، فرزندان «کاپیتان جان دیکس و هولدا (با نام تولد نی وارن) دیکس» بودند. «مری هارتول وارن»، خواهر لوسی، همسر «آسا ماهان»، اولین رئیس «کالج اوبرلین» بود. تئودور و لوسی والدین هفت فرزند شامل دو پسر و پنج دختر بودند: استرانگ تا زمان مرگ اش در ۱ فبروری ۱۸۶۹ در نیوبرانزویک
سکونت داشت. استرانگ با همسر، یک پسر و دو دخترش زندگی می کرد. نوادگان. استرانگ از سمت پسرش وودبریج، پدرکلان سناتور ایالت نیوجرسی، تئودور استرانگ، بود. سناتور با کورنلیا لیوینگستون ون رنسلر عروسی کرد. این دو والدین وکیل برجسته، استیون ون رنسلر استرانگ بودند.
مارتی فیلوسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اسپانیا است که در پست تهاجمی هافبک بازی می کرده است. زندگی حرفه ای. مارتی فیلوسیا متولد پالافروخی، خیرونا، کاتالونیا، در تابستان ۱۹۶۶ از سی دی کوندال به باشگاه فوتبال بارسلونا پیوست. او اولین بازی رسمی خود را در 16 اکتبر زیر نظر روکه اولسن انجام داد و ۹۰ دقیقه کامل را در بازی با اسپانیول در استادیوم ساریا در دربی انجام داد، که در این بازی بارسلونا ۲-۰ باخت.
زیگ ، یک زبان برنامه نویسی سیستمی دستوری، همه منظوره، سیستم نوع و کامپایل شده است که توسط اندریو کلی طراحی شده است. این زبان برای «نیرومندی، بهینه و نگهداری» با پشتیبانی از زمان کامپایل همگانی و پژواکی و مدیریت حافظه طراحی شده است. هدف اصلی این زبان بهبود زبان سی است، در حالی که از زبان راست الهام می گیرد. زبان برنامه نویسی زیگ دارای ویژگی های بسیاری برای برنامه نویسی سطح پایین است، به ویژه: ساختارهای بسته بندی شده (ساختارهای بدون بالشتک بین فیلدها)، اعداد صحیح با عرض دلخواه و انواع اشاره گرهای چندگانه. کامپایلر مرحله ۱ در زیگ و C++ نوشته شده که در ماه های اخیر کاملا به خود زبان زیگ پورت شد و با استفاده از ال ال وی ام 11 به عنوان یک back-end, از بسیاری از اهداف اصلی خود پشتیبانی می کند. کامپایلر تحت مجوز ام آی تی منبع باز است. کامپایلر زیگ توانایی کامپایل سی و سی پلاس پلاس را مشابه کامپایلر کلنگ با دستورهای "zig cc" و "zig c++" نشان می دهد، سربرگ های بسیاری از جمله libc و libcxx را برای پلتفرم های مختلف فراهم می کند و به دستورات فرعی cc و c++ در زیگ اجازه می دهد به عنوان کامپایلر دوگانه خارج از جعبه عمل کند.
توسعه زیگ توسط بنیاد نرم افزار، یک شرکت غیرانتفاعی با ریاست اندرو کلی تأمین می شود که کمک های مالی را دریافت می کند و چندین کارمند تمام وقت استخدام می کند. مثال ها. برنامهٔ Hello World. const std = @import("std"); pub fn main() !void { std.debug.print("Hello World! ", .{}); لیست پیوندی عمومی. pub fn main() void { var node = LinkedList(i32).Node { .prev = null, .next = null, .data = 1234, var list = LinkedList(i32) { .first = &amp;node, .last = &amp;node, .len = 1, fn LinkedList(comptime T: type) type { return struct { pub const Node = struct { prev: ?*Node, next: ?*Node, data: T, first: ?*Node, last: ?*Node, len: usize,