Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عشق بز () یک فیلم کوتاه کمدی با هنرنمایی لورل و هاردی است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. این فیلم، آخرین «فیلم صامت» این زوج هنری محسوب می شود.
بداخلاق ها () یک فیلم کمدی کوتاه آمریکایی به کارگردانی جیمز پروت است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به استن لورل و اولیور هاردی اشاره کرد
متواری () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی و تهیه کنندگی هال روچ است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد و لورل و هاردی در آن حضوری افتخاری دارند.
پنج شب با فردی ۲ (به انگلیسی: Five Nights at Freddy's 2) بازی ویدئویی ترس و بقا مستقل است که توسط اسکات کاتن ساخته و منتشر شده است. این دومین قسمت از مجموعه پنج شب با فردی است. بازی مانند نسخه قبلی خود در یک پیتزا فروشی خیالی اتفاق می افتد که در آن بازیکن نقش یک نگهبان امنیتی را ایفا می کند که باید از خود در برابر شخصیت های متخاصم انیماترونیک که شب ها در آن مکان پرسه می زنند دفاع کند. کاتن اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۴، تنها یک ماه پس از انتشار اولین بازی، تیزر بازی بعدی را منتشر کرد. این بازی در تاریخ ۲۰ آبان ۱۳۹۳، زودتر از تاریخ انتشار برنامه ریزی شده آن در ۴ دی ۱۳۹۳ بر روی استیم منتشر شد. نسخه های موبایلی این بازی برای اندروید و آی اواس به ترتیب در ۲۱ و ۲۹ آبان ۱۳۹۳ منتشر شد. و نسخه های نینتندو سوئیچ، پلی استیشن ۴ و اکس باکس وان در ۸ آذر ۱۳۹۸ منتشر شد. این بازی عمدتاً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد، آنها گیم پلی وحشت آفرین آن را تحسین کردند اما از سختی آن در مقایسه با نسخه قبلی خود انتقاد کردند. سومین بازی از این سری، پنج شب با فردی ۳، در ۱۱ اسفند ۱۳۹۳ منتشر شد. گیم پلی. مانند بازی اول، پنج شب با فردی
۲ یک بازی ویدئویی ترس و بقا با عناصر اشاره و کلیک است. بازیکنان نقش یک نگهبان امنیتی را بر عهده می گیرند که باید از شیفت شب در یک پیتزافروشی خیالی جان سالم به در ببرد، بدون اینکه مورد حمله شخصیت های انیماترونیک که در ساختمان سرگردان هستند قرار بگیرد. انیماترونیک ها شامل نسخه های بازسازی شده فردی، بانی، چیکا و فاکسی از بازی اول، و همچنین نسخه های قدیمی و فرسوده شان است. دو شخصیت کاملاً جدید نیز وجود دارند، از جمله یک شخصیت عروسکی مانند به نام پاپت و یک انیماترونیک انسان نما به نام پسر بادکنکی. مانند بازی اول، بازیکن به تنهایی در یک دفتر می نشیند و نمی تواند دفتر را ترک کند، اما می توانند حرکات انیماترونیک ها را از طریق شبکه ای از دوربین های امنیتی که در سرتاسر ساختمان قرار داده شده است، ردیابی کنند. این دفتر دارای سه ورودی، یک راهرو و دو دریچه هوای جانبی است که انیماترونیک ها از طریق آنها می توانند وارد دفتر شوند. بر خلاف بازی قبلی، نمی توان در را به روی آنها بست(اصلا دری در بازی وجود ندارد) اما می توان با چراغ ها، آنها را فراری داد. بازیکن می تواند با استفاده از ماسک یک انیماترونیک، از حمله توسط اکثر شخصیت ها
جلوگیری کند. با این حال، این استراتژی روی فاکسی یا پاپت که با وسایل دیگری دفع می شوند، کار نخواهد کرد. یک چراغ قوه باید بارها و بارها به داخل راهرو تابیده شود تا فاکسی را از خود دور کند، و پاپت توسط یک جعبه موسیقی که باید توسط بازیکن با استفاده از دکمه ‎ای روی فید دوربین بسته شود، نگه داشته میشود. برخلاف بازی اول، منبع انرژی برای استفاده از دوربین و نور، نامحدود است، اما این مورد در مورد چراغ قوه صدق نمی کند. اگر باتری آن تمام شود، بازیکن در برابر حمله، آسیب پذیر می شود. اگر بازیکن نتواند از خود در برابر هر گونه انیماترونیک دفاع کند، به جز پسر بادکنکی، که به جای آن در دفتر بازیکن ظاهر می شود و چراغ قوه او را غیرفعال می کند، جامپ اسکر می شود. پس از جامپ اسکر بازیکن، این احتمال وجود دارد که به جای صفحه باخت معمول روی صفحه، یک مینی گیم به سبک آتاری ظاهر شود که در آن بازیکن، یکی از شخصیت های انیماترونیک را کنترل می کند. مینی گیم ها بینشی در مورد داستان بازی را ارائه می دهند. این بازی شامل پنج شب اصلی است، که به تدریج در سختی افزایش می یابد. تکمیل تمام پنج شب اصلی، شب ششم دشوارتر را باز می کند، که به نوبه خود قفل
هفتمین "شب سفارشی" را پس از اتمام باز می کند. در این شب، بازیکن می تواند سختی هر انیماترونیک را تنظیم کند یا یکی از ده چالش از پیش تعیین شده را بازی کند. داستان. بازیکن نقش جرمی فیتزگرالد، یک نگهبان امنیتی جدید در پیتزافروشی فردی فزبر را بر عهده میگیرد (اگرچه نامش یکسان است، اما این مکان با مکان بازی اول، فرق می کند). یک کارمند ناشناس (که گمان می رود مرد پشت تلفن از بازی قبلی باشد) هر شب با جرمی با تلفن دفتر تماس می گیرد تا در مورد تاریخچه رستوران، مشاوره و اطلاعاتی ارائه دهد. او توضیح می دهد که رستوران «جدید و بهبودیافته» انیماترونیک های جدیدی را معرفی کرده است که دارای نرم افزار تشخیص چهره ویژه و دسترسی به پایگاه داده جنایی برای محافظت از کودکان در برابر آسیب های احتمالی است. با وجود این ویژگی ها، ربات ها با حالت شب مناسب برنامه ریزی نشده بودند. هنگامی که آنها سکوت را تشخیص می دهند، برنامه نویسی آنها به آنها می گوید که در اتاق اشتباهی هستند و آنها به دنبال نزدیکترین منبع سر و صدا هستند تا افرادی را برای سرگرمی پیدا کنند، که اتفاقاً آنجا دفتر جرمی است. مرد پشت تلفن همچنین توضیح می دهد که انیماترونیک های قدی
می تر در رستوران زندگی می کنند، اما از آنجایی که شرکت رستوران تصمیم گرفت شخصیت ها را دوباره طراحی کند، آنها برای قطعات یدکی به شکلی ضعیف نگهداری می شوند. همانطور که بازی جلو می رود، مرد پشت تلفن به شایعات پیرامون رستوران اشاره می کند و بعداً نشان می دهد که موضوع تحقیقات پلیس است. مینی گیم های سبک آتاری بینشی را در مورد گذشته آشفته رستوران ارائه می دهند، به این معنی که این رستوران، محل قتل چند کودک توسط یک فرد بی نام بود که با یک چهره بنفش نشان داده شده است. در شب پنجم بازی، جرمی با صدای مرد پشت تلفن، مطلع می شود که رستوران به دلیل یک رویداد نامشخص در حالت قفل قرار گرفته است تا مطمئن شود هیچ کارمندی، چه حال و چه سابق، نمی تواند وارد یا خارج شود. او همچنین اشاره می کند که نگهبانی روزانه رستوران جای خالی دارد و جرمی ممکن است به آن ارتقا یابد. جرمی در پایان شب پنجم، مورخ نوامبر ۱۹۸۷، چکی دریافت می کند که نشان می دهد این بازی پیش درآمدی برای قسمت اول است. در شب ششم، مرد پشت تلفن به جرمی اطلاع می دهد که رستوران به دلایل نامعلومی بسته شده است، البته به استفاده شخصی از "لباس زرد زاپاس" و اختلال در عملکرد انیماترونیک
های رستوران صدا اشاره می کند که او قصد دارد تا جرمی را به عنوان نگهبان شبانه رستوران پس از بازگشایی آن به عهده بگیرد، و جرمی روز بعد در یک شیفت روز برای جشن تولد کار خواهد کرد. پس از اتمام شب، روزنامه ای نشان داده می شود که بسته شدن رستوران را اعلام می کند و بیان می کند که انیماترونیک های جدید طراحی شده حذف خواهند شد، اما همتایان قدیمی آنها برای بازگشایی یک رستوران کوچک تر، نگه داشته می شوند که به رویدادهای بازی اول منجر می شود. در هفتمین "شب سفارشی"، بازیکن به عنوان یک شخصیت جدید به نام فریتز اسمیت عمل می کند. پس از اتمام این شب، فریتز به دلیل دستکاری در انیماترونیک و بوی بد اخراج می شود. توسعه و انتشار. مدت کوتاهی پس از انتشار پنج شب با فردی، کاتن، توسعه دهنده بازی، شایعات درباره دنباله بازی را تائید. کرد. تنها یک ماه پس از انتشار بازی اصلی، کاتن یک تیزر از یک دنباله را در صفحه وب خود پست کرد و تا زمان انتشار بازی به ارسال تیزر ادامه داد. یک تریلر از بازی در اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد و یک نسخه دمو ویژه به یوتیوبرهای خاصی مانند مارکیپلایر داده شد. این بازی برای مایکروسافت ویندوز در ۲۰ آبان ۱۳۹۳، زودتر از انتشار بر
نامه ریزی شده آن در ۴ دی ۱۳۹۳ به دلیل مشکلات مربوط به انتشار نسخه دمو منتشر شد. نسخه اندروید و آی اواس در ۲۱ و ۲۹ آبان همان سال و نسخه نینتندو سوئیچ، پلی استیشن ۴ و اکس باکس وان در ۸ آذر ۱۳۹۸ منتشر شدند. پذیرایی. پنج شب با فردی ۲ با توجه به جمع آوری بررسی متاکریتیک، نقدهای "مختلط یا متوسط" دریافت کرد و به نسخه ویندوز امتیاز ۶۲ از ۱۰۰ را اختصاص داد. عمری پتیته برای پی سی گیمر به بازی امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ داد و آن را "یک بازی ترسناک عمیقاً در فریب و ظرافت، یک مهمانی فوق العاده بی رحمانه از رمز و راز ماوراء طبیعی و تکان های آدرنالین وحشتناک" نامید. دستراکتید نظر مثبتی ارائه کرد و اظهار داشت که "کاملاً وحشتناک است که بدانید هر لحظه ممکن است از راه های مختلف مورد حمله قرار بگیرید"، معرفی انیماترونیک ها و مکانیک های جدید را تحسین کرد، اما از جامپ اسکرها انتقاد کرد و بازی را "به نفع خودش خیلی سخت" خواند. تاچ آرکد عقیده داشت که این بازی «تقریباً از هر نظر» بهتر از بازی قبلی خود بود، اگرچه به دشواری بازی اشاره کرد که «ممکن است بعضی ها پشت کنند.». در بررسی نسخه نینتندو سوئیچ بازی در سال ۲۰۱۹، میچ ووگل از نینتندو لایف گفت:
"پنج شب با فردی ۲ ممکن است لزوما چرخ را دوباره اختراع نکند، اما هنوز هم شما را روی لبه صندلی خود نگه می دارد.
زندگی پس از مرگ (به انگلیسی : Life After Death) دومین و آخرین آلبوم هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا نوتوریوس بی.آی.جی است که در ۲۵ مارس ۱۹۹۷ تنها ۱۶ روز پس از مرگش منتشر شد. این آلبوم بیش از ۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش رفت و از آن به عنوان یکی از تاثیرگذارترین آلبوم های تاریخ رپ یاد می شود. این آلبوم سه سال پس از آلبوم اول او با نام آماده برای مردن منتشر شد.
توماس رولاند اینسل (متولد ۱۹ اکتبر ۱۹۵۱) یک عصب پژوه، روانپزشک، کارآفرین و نویسنده ی آمریکایی است که در سال های ۲۰۰۲ تا نوامبر ۲۰۱۵ موسسه ی ملی سلامت روان آمریکا (NIMH) را مدیریت کرده است. پس از آن در سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ مدیریت تیم سلامت روان در وریلی (با نام قبلی علوم زیستی گوگل) را به عهده داشته است. در ۲۰۱۷ او ماینداسترانگ هلث ( Mindstrong Health) را به همراه دیگران بنیان نهاد. هدف این استارتاپ تولید ابزار برای افراد با بیماری روان حاد است. سپس در ۲۰۲۰ او هیومنست کر (Humanest Care) را هم-بنیان نهاد که یک بستر آنلاین برای درمان بیماری های روانی است. از مه ۲۰۱۹، او مشاور مخصوص فرماندار کالیفرنیا، گوین نیوسام، و رئیس هیئت مدیره ی موسسه ی اشتاین برگ در ساکرامنتوی کالیفرنیا بوده است. به تازگی، او به همراه چند خبرنگار مایندسایت نیوز (Mindsight News) را بنیان نهاده است. این وب سایت یک انتشارات دیجیتال غیرانتفاعی است که مسائل مربوط به سلامت روان را پوشش می دهد. توماس اینسل همچنین عضو آکادمی ملی پزشکی است و جوایز ملی و بین المللی متعددی از جمله مدارک افتخاری در آمریکا و اروپا دریافت کرده است.
ستاره ای انتخاب کن () یک فیلم موزیکال کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
ترمیم کنندگان زناشویی () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
ژست های مخاطره آمیز () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
صمدآغا آغامعلی اوغلو (; – ) سیاست مدار اهل جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان بود.
دارینا الجُندی (۲۵ فوریه ۱۹۶۸) بازیگر لبنانی / سوری است که از مادری شیعه لبنانی و پدری سوری در بیروت به دنیا آمد. پدر دارینا عاصم الجندی نویسنده و روزنامه نگار مخالف رژیم سوری بود که چند بار به زندان افتاد و در نهایت در سال ۱۹۸۵ به بغداد تبعید شد.
دم چتری ها یا سینه سرخ های بوته ای (Scrub robin) گروهی از پرندگان حشره خوار با جثه متوسط از سردهٔ "Cercotrichas" هستند. آنها در گذشته در خانواده توکایان (Turdidae) بودند، اما امروزه بیشتر به عنوان بخشی از خانواده مگس گیران جهان قدیم (Muscicapidae) رفتار می شوند. آنها با دم چتری های استرالیایی از سردهٔ "Drymodes" در خانواده سینه سرخ های استرالزی ارتباط نزدیکی ندارند. نام سردهٔ "Cercotrichas" از واژهٔ یونان باستان "kerkos" به معنی «دم» و "trikhas" به معنی «توکا» گرفته شده است. دم چتری ها عمدتاً گونه های آفریقایی در جنگل های باز یا بوته ها هستند که در بوته ها یا روی زمین آشیانه می سازند، اما دم چتری دم حنایی در جنوب اروپا و از شرق تا پاکستان نیز زادآوری دارد.
ویلیام کریستین بوک (William Christian Bouck) (۷ ژوئن ۱۷۸۶–۱۹ آوریل ۱۸۵۹)، سیاست مدار آمریکایی از ایالت نیویورک بود. وی از سال ۱۸۴۳ تا سال ۱۸۴۴ سیزدهمین فرماندار نیویورک بود. بوک که از روستای فولتنهام نیویورک بود، در مدرسه محلی آموزش دید و در همان زمان در مزرعهٔ خانوادگیش کار می کرد و خود یک کشاورز شد. بوک که در اصل عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود و بعداً دموکرات شد، با انتخابش به عنوان منشی شهر فولتون (۱۸۰۷–۱۸۰۸)، ناظر شهر (۱۸۰۸–۱۸۰۹) و کلانتر شهرستان اسکوهاری (۱۸۱۲–۱۸۱۳)، حرفهٔ دولتی و سیاسیش را شروع کرد. بوک از سال ۱۸۰۹ تا سال ۱۸۲۲ در گروه شبه نظامیان خدمت کرد و با ارتقای درجات، با رتبه سرهنگی فرماندار هنگ هجدهم نیویورک شد. با پیشرفت حرفه اش، بوک از سال های (,۱۸۱۶–۱۸۱۴ ۱۸۱۸–۱۸۱۷) در مجلس ایالتی نیویورک و از سال (۱۸۲۱–۱۸۲۲) در سنای ایالتی نیویورک خدمت نمود. بوک از سال ۱۸۲۱ تا سال ۱۸۴۰ در کمیسیون کانال ایری خدمت نمود و در جریان مدت طولانی خدمتش، بر ساخت و ساز قسمت غربی کانال و چندین کانال فرعی نظارت نمود. بوک در سال ۱۸۴۲ به عنوان فرماندار انتخاب شد و از سال ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۴ در این سمت خدمت نمود. دورهٔ فرمانداری و
ی عمدتاً در پاسخ به جنگ ضد رانت سپری شد و نتوانست در سال ۱۸۴۴ مجدداً خود را نامزد پُست فرمانداری نماید. بعد از ترک دفتر از (۱۸۴۵ تا ۱۸۴۷) بوک در هیئت روسای ایالت خدمت نمود و از سال ۱۸۴۶ الی ۱۸۴۹ معاون خزانه داری ایالات متحده آمریکا در نمایندگی خزانه داری نیویورک سیتی بود. در ۱۹ آوریل سال ۱۸۵۹ بوک در فولتون ایالت نیویورک درگذشت. وی در قبرستان میدلبورگ در شهرستان میدلبورگ نیویورک به خاک سپرده شد. اوایل زندگی. بوک پسر کرستین بوک (۱۷۵۳–۱۸۳۶) و مارگارت (بورست) بوک (۱۷۶۲–۱۸۰۶) در ۷ ژانویه سال ۱۷۸۶ در روستای فولتنهام نیویورک متولد شدند. جوزف بوک از جمله برادران وی بود که در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا خدمت نمود. بوک در مزرعهٔ پدرش بزرگ شد و در مدارس شهرستان اسکوهاری آموزش دید. بوک کشاورز شد و بعد از انتخاب اش به عنوان منشی شهر فولتون در سال ۱۸۰۷، حرفهٔ طولانی را در دولت و خدمات عمومی شروع نمود. از سال ۱۸۰۸ تا ۱۸۰۹ بوک ناظر شهر فولتون بود. از سال ۱۸۱۲ الی ۱۸۱۳ به عنوان کلانتر شهرستان اسکوهاری خدمت نمود. خدمت نظامی. بوک در سال ۱۸۰۹ به صفت آجودان یا افسر هنگ هجدهم شبه نظامیان نیویورک تعیین شد و الی گماشته شدنش ب
ه عنوان کلانتر، تصدی این سمت را به عهده داشت. بوک به خدمت در گروه شبه نظامیان ادامه داد؛ و در سال ۱۸۱۵ به عنوان سررشته دار تیپ بیست و هشتم منصوب شد. در سال ۱۸۱۷ در هنگ سیزدهم به رتبه سرگرد ارتقا یافت. بوک بعداً در سال ۱۸۱۷ در تیپ بیست و هشتم به رتبه سرهنگ دومی ارتقا یافت. از سال ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۲ با رتبه سرهنگی، فرماندهی تیپ هجدهم را به عهده داشت. ادامه حرفه. بوک به عنوان عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه از سال ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۶ و مجدداً از سال ۱۸۱۷ تا ۱۸۱۸ در مجمع ایالتی نیویورک خدمت نمود. بوک از سال ۱۸۲۱ تا سال ۱۸۲۲ عضو سنای ایالتی نیویورک بود. از سال ۱۸۲۱ تا سال ۱۸۴۰ عضو کمیسیون کانال اری بود که برای نخستین بار به منظور پُرکردن بست جدیداً ایجاد شده، در این سمت انتخاب شد. زمانی که حزب فدرالیست از فعالیت بازماند و هواداران اندروجکسون دموکرات-جمهوری خواه، خود را دموکرات اعلام نمودند، بوک رهبر آلبانی ریجنسی یا اتحاد مقدس شد، آلبانی ریجنسی گروهی از افراد تحت رهبری مارتین ون بورن بود که بر حزب دموکرات ایالت نیویورک مسلط بودند. عالی رتبه کانال ایری. بوک در زمان خدمت به عنوان عالی رتبه کانال، شهرت فراوانی از لحاظ صلاحیت و شایستگ
ی کسب نمود. در جریان نوزده سال خدمت در کمیسیون، بوک از جریان ساخت و ساز کانال ایری در غرب رود جنه سی نظارت نمود. علاوه بر این، وی از طراحی و ساخت چندین کانال فرعی متصل به کانال ایری شامل کانال های کایوگا، سینیکا، جهیل کروکید، چیمانگ و چینانگو نظارت نمود. پروژه های کانال را که بوک نظارت نمود، مستلزم هزینهٔ بالاتر از ۸ میلیون دلار بودجه دولتی (بیش از ۲۴۳ میلیون دلار در سال ۲۰۱۹) بود که بوک توانست تمامی این مصارف را در جریان بازرسی کار خود محاسبه نماید. بوک در طول خدمت خود به عنوان عالی رتبه، بارها مبالغ زیادی پول نقد را به منظور پرداخت حقوق کارکنان ساخت و ساز در نیویورک غربی انتقال داد. وی که به تنهایی به کوه های مورد علاقه اش سفر می نمود، هم مشهور بود و هم زیاد قابل مشاهده، ازینرو، لقب «بوک اسب سفید» را کسب نمود و از چنان عزت والایی برخودار شد که هرگز مورد تجاوز یا دزدی قرار نگرفت. در سال ۱۸۴۰ زمانی که حزب ویگ در نیویورک به قدرت رسید، بوک با خدمت در کانال ایری چنان به شهره رسید بود که علی رغم وابستگی حزبی اش، اگر می خواست، می توانست مجدداً به عضویت این کمیسیون تعیین شود. فرماندار نیویورک. بوک در جریان اختلافات
جناحی حزب دموکرات ایالت نیویورک بین بارنبرنرها و هونکرها، با جناح محافظه کار هونکر همراه شد و این کار سبب مشاجره میان او و رئیس جمهور مارتین ون بورن رهبر بارنبرنرها گردید. بوک در ماه نوامبر سال ۱۸۴۰ از طرف حزب دموکرات برای فرمانداری و دانیل اس. دیکینسن برای پُست نائب فرمانداری نامزد شدند و هردوی آن ها توسط ویلیام اچ. سیوارد و لوتر بردیش نامزدان جناح ویگ که این سمت را به عهده داشتند، شکست خوردند. بوک و دیکینسون در ماه نوامبر سال ۱۸۴۲ دوباره در انتخابات شرکت نمودند. آنها کاندیدای جناح ویگ، بردیش به عنوان فرماندار و گابریل فورمن نائب فرماندار، را شکست داده و برندهٔ انتخابات عمومی ماه نوامبر شدند. دوره خدمت گذاری بوک اساساً در عکس العمل ایالت در برابر جنگ ضد رانتی سپری شد. مستأجرانی که تحت سیستم حامی یا ارباب (سیستمی که برای نخستین بار در زمان که نیویورک مستعمره هلند بود، اجرا شد) قرارداد اجاره دائمی داشتند، با شرط «فروش ربع» اجارهٔ خود مخالفت نمودند. طبق این شرط اگر مستأجری اجاره خود را می فروخت، باید یک چهارم قیمت فروش یا اجاره های یک سال دیگر را به حامی یا ارباب خود پرداخت می نمود. علاوه براین، با آن که استیو
ن ون رنسلیر ثروتمندترین ارباب، در کل ثابت کرده بود که یک ارباب خیراندیش است و درعوض اخراج مستأجرانی که در اجاره خود عقب مانده اند، تمایل به پذیرش پرداخت های جزئی یا تأخیر دارد، اما بعد از مرگ وی در سال ۱۸۳۹ وارثین اش به جمع آوری پرداخت های که مدت زیادی از موعد آن گذشته بود، مبادرت ورزیدند. زمانی که مستأجران نتوانستند حق الاجاره را پرداخت یا در قسمت پرداخت حق الاجاره مناسب مذاکره نمایند، تهدید به اخراج شدند و این کار منتج به شورش شد. بوک با مستأجران هم نظر و همدل بود اما به عنوان بخشی از تلاش به منظور اعادهٔ نظم در جریان تظاهرات خشونت بار، در اواخر دورهٔ فرمانداری اش واحدهای شبه نظامی ایالتی را به هادسون فرستاد و این کار در نظر مستأجران و حامیان آنها نامطلوب جلوه نمود. در سال ۱۸۴۴ حزب دموکرات تمایل داشت کاندیدای را معرفی نماید که قانون را علیه آشوب گران تنفیذ نماید.
ستاد اقامه نماز یا شورای اقامه نماز، مؤسسه ای غیردولتی در ایران است که با حکم سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، و تحت نظر هیئت امنایی متشکل از شخصیت های فرهنگی در سال ۱۳۶۹ تأسیس شده است. دفاتر ستاد اقامه نماز در مراکز استان های ایران و ۳۲۰ شهرستان، وظیفه ترویج و توسعه نماز را عهده دار می باشند. ریاست این سازمان از بدو تأسیس بر عهده محسن قرائتی می باشد. این ستاد در تمامی ادارات و نهادهای کشور دارای دفتر می باشد. ستاد با قرارگاه ۱۹ دی قم همکاری گسترده در "گشت ارشاد" دارد. این سازمان، ادارات و دستگاه های دولت و غیردولتی را برای طرح هایش ارزیابی «سجاده» می کند. در بودجه ایران سال ۱۴۰۰ سهم این ستاد حدود ۲۱ میلیارد تومان بود. به دستور وزارت ارشاد از اردیبهشت ۱۴۰۱ این ستاد، ستاد امر به معروف و نهی از منکر در کل شرکت ها، اداره های ایرانی حضور مطلق دارد. پیشینه. ستاد اقامه نماز با برگزاری اجلاس سالانه نماز، به دنبال معرفی ارزش ها و تعالی جایگاه نماز در جامعه می باشد تا میزان اهمیت این واجب دینی در مسئولان فرهنگی کشور بالا رود و از این طریق به فراگیری اقامه نماز در میان تمام اقشار جامعه کمک نماید. اجلاس سراسر
ی نماز هر ساله در یکی از شهرهای کشور و با پیام رهبر جمهوری اسلامی ایران که توسط نمایندگان وی قرائت می شود برگزار می شود. پیام های سالانه رهبر کشور بازخوردی از فعالیت های اجرا شده در طول سال در حوزه نماز در سراسر کشور و با نگاهی مبتنی بر آسیب شناسی و با ارایه راهبرد جهت فعالیت های دستگاه ها در طول سال بوده و مسیر برنامه ها و فعالیت های مرتبط را راهبری و معین می نماید. اجلاس سراسری نماز از سال ۱۳۷۰ تاکنون به صورت سالیانه با حضور مسئولان ارشد کشوری برگزار و در این اجلاس دستگاه های برتر در امر ترویج نماز معرفی می شوند. اولین اجلاس نماز در سال ۱۳۷۰ در مشهد مقدس و با حضور سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران برگزار شد و بعد از آن همواره نمایندگان وی در این اجلاس به نمایندگی از وی حضور و پیام رهبر جمهوری اسلامی ایران را قرائت نموده اند. در اسفندماه سال ۱۳۷۵، به پیشنهاد ستاد اقامه نماز، آیین نامه ترویج و توسعهٔ فرهنگ نماز توسط هیئت وزیران تصویب شد و همهٔ نهادهای دولتی یا عمومی غیردولتی مشمول پیگیری و تسهیل اقامهٔ نماز در دستگاه خودشان شدند. با اصلاح این آیین نامه توسط هیئت وزیران در سال ۱۳۸۴، ستاد عالی اقامه نما
ز در دانشگاه ها تشکیل شد. همچنین مردادماه ۱۳۸۴، طرح جامع توسعه فرهنگ اقامه نماز توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شد. این ستاد از ۱۳۷۰ بیست و هشت اجلاس برگزار کرده است. سال ۹۷ ستاد اقامه نماز آموزش پرورش به شورای عالی نماز ارتقا پیدا کرد. مدیرکل همدان این ارگان در فروردین ۱۴۰۱ به شهرداری و سازمان اصناف دستور داد به شکل اجباری در مجتمع های تجاری نمازخانه ایجاد شود.
بران استودیوز (؛ نوشته شده به صورت BRON) یک شرکت فیلم سازی کانادایی مستقر در بریتیش کلمبیا است که متعلق به شرکت رسانه ای بران است. تولیدات قابل توجه این شرکت عبارتند از: "جوکر، بامب شل، کوئین و اسلیم، سگ تازی، یهودا و مسیح سیاه،" "مول"، "سرسپردگان"، "رومن جی. ایزریل، وکیل دادگستری،" "بی سکان"، "به من خوش آمدی،" "خانواده آدامز،" "ویلابی ها" و "".
انتخابات مجلس ایرلند شمالی ۲۰۲۲ در ۵ مه ۲۰۲۲ برگزار شد. ۹۰ عضو مجمع پارلمان ایرلند شمالی را انتخاب کرد. این هفتمین انتخابات پارلمانی از زمان تأسیس مجلس ایرلند در سال ۱۹۹۸ به شمار می رود. این انتخابات سه ماه پس از سقوط قوه مجریه ایرلند شمالی بدنبال استعفای پل جیوان وزیر اول (DUP) در اعتراض به پروتکل ایرلند شمالی برگزار شد.
رونلا حاجتی (زاده ) خواننده، ترانه سرا، رقصنده آلبانیایی است. او نماینده آلبانی در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
مگان بوریج متولد سال ۱۹۹۴–۱۹۹۵ در اسکاتلند است. او اولین زن نظامی است که در تاتو نظامی سلطنتی ادینبورگ به عنوان تک نوازنده انتخاب شد. همچنین اولین زنی بود که دوره اصلی ارتش را در لنس بمباردیر از برنتیسلند، در فایف، گذراند. سنین جوانی و تحصیلات. بوریج در سن ۹ سالگی و پس از الهام گرفتن از خواهرش کری-آن که در فیلم The Black Watch Cadets Pipes and Drums بازی می کرد، نواختن با گای کیپ را شروع کرد. او همچنین همراه گروه های نظامی مانند رویال بورگ گروه پایپ اینورکیتینگ نوازندگی می کرد. شغل ارتشی. او پس از ترک مدرسه در سن ۱۶ سالگی به ارتش پیوست و یک سال را در دانشکده بنیاد ارتش در هاروگیت به پایان رساند. او توپچی اسکاتلندی و عضو نوزدهمین توپخانه سلطنتی هنگ است. او توپچی بودن را انتخاب کرد تا استعداد بالقوه خود به عنوان یک نوازنده را بهبود بخشد. زمان هایی که او نوازندگی نمی کند، به عنوان افسر درجه دار ترابری در اداره حمل ونقل روزانه هنگ فعالیت می کند. تک نوازنده. در اوت ۲۰۱۶، او برای ایفای نقش تک نوازنده در تاتو نظامی سلطنتی ادینبورگ انتخاب شد. او نوحه "بخواب عزیزم، بخواب" را در باروهای قلعه ادینبورگ برای ۸۸۰۰ تماشاگر
پخش کرد. او به بی بی سی که او را به عنوان یکی از ۱۰۰ زن خود در سال ۲۰۱۶ انتخاب کرد، گفت: «نوازندگی کمی تمرین و صبر زیاد می طلبد که تکنیک اصلی نوازندگی است.» آرزوی او این است که روزی به عنوان سرگرد ارشد نوازندگان ارتش منصوب شود و در نهایت به سمت نوازندگی پادشاه برسد.
مونیکا لیو (زاده ) خواننده و ترانه سرا لیتوانیایی است. او نماینده لیتوانی در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
ماریوس بر (زاده ) خواننده و ترانه سرا سوئیسی است. او نماینده سوئیس در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
مک سافت یک توسعه دهنده و ناشر بازی های ویدئویی آمریکایی بود که در سال ۱۹۹۳ توسط پیتر تامت به عنوان زیرمجموعهٔ شرکت ویزاردورکس تأسیس شد و به طور تخصصی در زمینهٔ تولید پورت های بازی های ویدئویی از مایکروسافت ویندوز به سیستم عامل مکینتاش، و همچنین در زمینهٔ تولید نرم افزارهای بهره وری فعالیت می کرد. در سال ۱۹۹۶، ویزاردورکس توسط جی تی اینتراکتیو (که نام آن بعداً به اینفوگریمز تغییر یافت) خریداری شد، و پیرو این خریداری، ویزاردورکس و مک سافت به پروژه های عملیاتی مختلف تقسیم شدند. در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۳، مک سافت توسط دستینیر خریداری شد و پیتر تامت، بنیانگذار آن، دوباره مدیر شرکت شد.
ویلیام والدورف «ویلی» استور، اولین ویسکونت استور (William Waldorf "Willy" Astor, 1st Viscount Astor) (زادهٔ ۳۱ مارس ۱۸۴۸ - درگذشتهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۱۹)، وکیل، سیاستمدار، تاجر (هتل ها و روزنامه ها) و نوع دوست آمریکایی-بریتانیایی بود. استور از فرزندان خانواده بسیار ثروتمند استور در شهر نیویورک بود. او در سال ۱۸۹۱ به بریتانیا نقل مکان کرد و در سال ۱۸۹۹ تابع بریتانیا شد. ویلیام به دلیل کمک هایش به سازمان های خیریه جنگ در سال ۱۹۱۶ به عنوان بارون استور و در سال ۱۹۱۷ به عنوان ویسکونت استور شناخته شد. اوایل زندگی و تحصیلات. ویلیام والدورف استور در شهر نیویورک متولد شد. او تنها فرزند جان جیکوب استور سوم (۱۸۲۲–۱۸۹۰)، کارشناس امور مالی و بشردوست و شارلوت آگوستا گیبس (۱۸۲۵–۱۸۸۷) بود. ویلیام در آلمان و ایتالیا زیر نظر معلمان خصوصی و یک خانم معلم تحصیل کرد. در ابتدای جوانی، استور به ایالات متحده بازگشت و به مدرسه حقوق کلمبیا رفت و در سال ۱۸۷۵ با مدرک LL.B فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۸۷۵ به هیئت وکلای ایالات متحده فراخوانده شد و برای مدت کوتاهی در وکالت و مدیریت املاک و مستغلات پدرش مشغول به کار شد. زندگی شخصی. استور در ۶ ژوئن ۱
۸۷۸ با مری دالگرن پل (متولد ۱۸۵۸، درگذشتهٔ ۲۲ دسامبر ۱۸۹۴) ازدواج کرد. او در قبرستان کلیسای ترینیتی منهتن به خاک سپرده شد. آنها پنج فرزند داشتند. سیاست. پس از مدتی وکالت، استور فکر کرد که راه واقعی خود را یافته و با ورود به عرصه سیاسی فرصتی برای مطرح شدن، جز از طریق ثروت خانواده اش، پیدا کرده است. در سال ۱۸۷۷، با تمرکز بر کنگره ایالات متحده، استور به عنوان یک جمهوری خواه وارد سیاست شهر نیویورک شد. او در سال ۱۸۷۸ به عنوان عضو مجمع ایالتی نیویورک (New York Co. , 11th D.) انتخاب شد و همچنین در سال های ۱۸۸۰ و ۱۸۸۱ به عنوان عضو مجلس سنای ایالت نیویورک (10th D.) تعیین گردید. احتمالاً استور از سوی رئیس دستگاه جمهوری خواه ایالت نیویورک، روسکو کانکلینگ که خانواده اش با او رفت و آمد داشتند، مورد حمایت قرار می گرفت. در سال ۱۸۸۰، مجمع عمومی مریلند تصمیم گرفت که بین تاون در شهرستان چارلز مریلند را به افتخار او، «والدورف» نام گذاری کنند. استور در سال ۱۸۸۱، به عنوان نامزد کنگره ایالات متحده از رازول پی. فلاور شکست خورد. تلاش دوم وی نیز منجر به شکست شد. او ذاتاً خجالتی بود و نمی توانست از پس حملات سیاسی برآید و این اتفاق پای