Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رصدخانه کنکولی () رصدخانه ای واقع در بوداپست و بخشی از مرکز تحقیقات اخترشناسی و علوم زمین در مجارستان است. اخترشناسی به نام (۱۸۴۲–۱۹۱۶) آن را در سال ۱۸۷۱ به عنوان یک رصدخانهٔ خصوصی تأسیس و در سال ۱۸۹۹ به دولت اهدا کرد. به عنوان بزرگ ترین مؤسسهٔ تحقیقاتی نجومی در مجارستان، کنکولی میزبان بزرگ ترین تلسکوپهای این کشور با بیش از ۶۰ پژوهشگر است که یک چهارم آنها خارجی هستند. حوزه های اصلی تحقیق این مرکز شامل ساختار و تکامل ستارگان، فعالیت های ستاره ای و خورشیدی، ستارگان متغیر، تشکیل ستاره ها و سیاره ها، محیط میان ستاره ای، سیاره های فراخورشیدی، بررسی آسمان بزرگ، مطالعات منظومه شمسی، اخترفیزیک هسته ای، اخترفیزیک انرژی بالا از جمله ابرنواخترها، انفجارهای پرتو گاما و سایر رویدادهای گذرا، اخترشناسی رادیویی، باستان شناسی کهکشانی، برون کهکشانی ها، طراحی و ساخت ابزارآلات نجومی و مکعب ها، و همچنین تاریخچه نجوم است. این مؤسسه با دانشگاه های مجارستان همکاری نزدیکی دارد، پژوهش ها به دانشجویان دانشگاه های الته و سگد آموزش می دهند و بر آنها نظارت می کنند. این رصدخانه در کنار انجام تحقیقات نجومی، بولتن اطلاعاتی در مورد ستاره های
متغیر را به نمایندگی از انجمن بین المللی نجوم منتشر کرده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;35263988&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-02-06T11:02:42Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Ramtin560&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* growthexperiments-addlink-summary-summary:3|0|0 */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;36513880&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; آب پیمایی یا شناکردن حرکت پیشرانه زیست شناختی از طریق یک محیط مایع است. ساده ترین سیستم های پیشرانه از مژکها و تاژکها تشکیل شده اند. شنا چندین بار در طیف وسیعی از موجودات از جمله بندپایان، ماهیها، نرم تنان، خزندگان، پرندگان و پستانداران تکامل یافته است. سیر تکاملی شنا. شنا چندین بار در دودمان های نامرتبط تکامل یافته است. فسیل های فرضی عروس دریایی در ادیاکران وجود دارند، اما نخستین جانوران شناگر آزاد در کامبرین پیشین تا میانی ظاهر شدند. اینها بیشتر مربوط به بندپایان هستند و شامل آنومالوکاردیدها می شود که با استفاده از لوب های جانبی به شکلی شبیه به ماهی های سپیداج امروزی شنا می کردند. سرپایان در ا
واخر کامبرین به صفوف نکتون پیوستند، و آکوردها احتمالاً از کامبرین پیشین شنا می کردند. بسیاری از جانوران زمینی تا حدی ظرفیت شنا را نگه می دارند، با این حال برخی از آنها به آب بازگشته اند و ظرفیت حرکت آبی را گسترش داده اند. با این حال، بیشتر میمون ها (از جمله انسان ها)، غریزه شنا را از دست دادند. میکروارگانیسم ها. شناگران میکروبی که گاهی به آنها ریزشناگر نیز گفته می شود، جانداران میکروسکوپی هستند که توانایی حرکت در محیط مایع یا آبی را دارند. ریزشناگران طبیعی در همه جای جهان طبیعی به عنوان میکروارگانیسم های بیولوژیکی مانند باکتری ها، آرکی ها، پروتیست ها، اسپرمها و ریزجانوران یافت می شوند. آب پیمایی در جانداران زیر به کار می رود: بی مهرگان. در میان شعاییان، ستاره دریایی و خویشاوندان آن ها، شکل اصلی شنا کردن جمع کردن بدن آن ها است. همه عروس دریایی آزاد هستند و شنا می کنند، هر چند بسیاری از آن ها بیشتر وقت خود را صرف شنا کردن می کنند. شنای غیرفعال شبیه به حرکت است؛ جاندار با استفاده از جریان های موجود در جایی که می تواند موج می زند و هیچ انرژی را برای کنترل موقعیت یا حرکت خود اعمال نمی کند. در مقابل، شنا کردن فعال،
مستلزم صرف انرژی برای سفر به یک مکان مورد نظر است. در دوسوئیان روش های زیادی برای شنا وجود دارد. کرم های پیکانی بدن باله دار را غوطه ور می سازد، نه بر خلاف ماهی. کرم های لوله ای با حرکت موجی از بدن باله ای خود شنا می کنند. برخی از گروه های بندپایان می توانند شنا کنند - از جمله بسیاری از سخت پوستان. اغلب سخت پوستان مانند میگو با شنا کردن با پاهای شنای مخصوص شنا می کنند (کالبدشناسی ده پایان). خرچنگ های شناگر نیز با پاهای گام زن تغییریافته (pereiopods) شنا می کنند. پیشرانه جت. نیروی پیشرانه جت، یک روش آبی است که در آن جانوران حفره ماهیچه را پر می کنند و بدن خود را از آب بیرون می کنند تا آن ها را در جهت مخالف تکان دهند. بیشتر جانداران مجهز به یکی از دو طرح نیروی پیشرانه جت هستند؛ آن ها می توانند از پشت بدن آب بگیرند و آن را از همان پشت بیرون کنند مانند ستاره دریایی، یا اینکه آب را از جلو بگیرند و آن را از پشت بدن بیرون کنند مانند سالپ. ماهی. بسیاری از ماهیان با غوطه وری بدن و نوسان دادن باله ها شنا می کنند. غوطه وری نیروی روبه جلو را ایجاد می کند که با نیروی پشتی و پهلویی کامل می شود. نیروی معمولی برای شنا تعادل
میان نیروی جلویی و پهلویی است. سازوکار جابجایی در ماهی ها از عوامل زیر بهره می گیرد: دوزیستان. بیشتر دوزیستان مرحله لاروی دارند که از حرکت مارماهی مانند به ارث گذاشته شده است و دم آنها از دو سو پهن شده است که از نیای ماهیان خود گرفته است. خزندگان. از دیدگاه نیروی محرکه آبی، نسل جدید خزندگان از دنباله دوزیستان استفاده می کنند (مانند تمساح ها) که دم های فشرده و افقی خود را در یک حالت اساسی ماهی مانند در نیروی محرکه به کار می برند (مراجعه به ماهیان). مارهای زمینی، برخلاف شکل هیدرومکانیکی خود، با مقطع عرضی مدور و باریک شدن تدریجی عقبی، در زمانی که مورد نیاز است، به وسیله نیروی محرکه مارماهی مانند به آسانی شنا می کنند (مراجعه به مارماهیان). لاک پشتان دریایی یک راه حل زیبا برای حل مشکل شنا کردن از طریق گسترش به شکل بال (نسبت ابعادی بالا) پیدا کرده اند که با آن تقلید از حالت بال زدن پرندگان را با دقت بیشتری تقلید می کنند. حرکت باله و پارو. در میان پستانداران، فوک گوش دار (فوک خزدار) عمدتاً با باله های جلویی خود شنا می کنند و از باله های عقب برای فرمان استفاده می کنند، و فوک های بی گوش (فوک های راستین) باله های عقب
را به سوی پهلو حرکت می دهند و جانور را در میان آب هل می دهند. واکنش های فرار. برخی از بندپایان، مانند خرچنگ دریایی و میگو، می توانند با تکان دادن دم خود به سرعت خود را به عقب برانند، که به عنوان می گویی یا واکنش فرار دم زنی شناخته می شود. بهره وری. راندمان پیشرانه فرود به عنوان نسبت توان خروجی به توان ورودی تعریف می شود: که در آن U1 = سرعت جریان آزاد و U2 = سرعت جت. راندمان خوب برای پیشرانه carangiform بین ۵۰ تا ۸۰ درصد است. عوامل زیر در این بهره وری تأثیر دارند: تکامل ثانویه. در حالی که چهاراندامان بسیاری از سازگاری های طبیعی خود برای شنا را از دست دادند، بسیاری از آنها دوباره توانایی شنا کردن را تکامل دادند یا در واقع به سبک زندگی کاملاً آبی بازگشته اند. شنای انسان. شنا کردن در میان انسان ها از زمان پیشاتاریخ نیز شناخته شده است؛ نخستین ثبت شنا از حدود ۷۰۰۰ سال پیش به نقاشی های عصر حجر بازمی گردد. شنای رقابتی در سال ۱۸۰۰ در اروپا آغاز شد و بخشی از نخستین المپیک تابستانی ۱۸۹۶ در آتن بود، هر چند به شکلی قابل مقایسه با وقایع امروزی نبود. تا سال ۱۹۰۸، مقررات توسط فدراسیون بین المللی شنا برای شنای رقابتی اجرا شد.
دوپلکس تشامبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده است.
هارولد موکودی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۸ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه، و کامرون بازی کرده است.
کوین سونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده است.
جو وولاکوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فارست گرین راورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
جدعون منساه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
ادریسو بابا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
عبدل فاتاوو ایسهاکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال غنا و غنا بازی کرده است.
دنیل-کوفی کیره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
عثمان بوکاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
استراهینچا پاولوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که برای باشگاه آ.ث. میلان بازی می کند.
الکسا ترزیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که برای باشگاه فیورنتینا بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال صربستان، و صربستان بازی کرده است.
میان ما (به انگلیسی: Between Us) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۶ به نویسندگی و کارگردانی رافائل پالاسیو ایلینگ ورث است. در این فیلم بازیگرانی همچون اولیویا ترلبی، بن فلدمن، آدام گلدبرگ، آنالی تیپتن، اسکات هیز، پیتر باگدانوویچ و لزلی ان وارن به ایفای نقش پرداخته اند. تولید. در ژوئن ۲۰۱۵، اولیویا ترلبی، بن فلدمن، آدام گلدبرگ، بتسی براندت، لزلی ان وارن، آلیسون سودول، اسکات هیز، جان راس بووی، پیتر باگدانوویچ، همگی در این فیلم به ایفای نقش پرداختند و رافائل پالاسیو ایلینگ ورث کارگردانی و فیلمنامه این فیلم را بر عهده داشت. پخش. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ترایبکا در ۱۸ آوریل ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. اندکی پس از آن، IFC Films حقوق پخش فیلم را در ایالات متحده به دست آورد. سر انجام این فیلم در ۶ ژانویه ۲۰۱۷ منتشر شد. نقدها. این فیلم امتیاز ۶۴ از ۱۰۰ را از سایت متاکریتیک کسب کرده است.
شروع اثر دارو مدت زمانی است که طول می کشد تا اثرات دارو پس از مصرف، بروز کنند. با مصرف خوراکی، بسته به داروی مورد نظر، بازه زمانی معمول اثر بین ۲۰ دقیقه تا چندین ساعت متغیر است. تأثیر سایر روش های مصرف مانند دود کردن یا تزریق می تواند از چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد. با این حال، تعیین شروع اثر کاملاً به مسیر مصرف بستگی ندارد. چندین عامل دیگر مانند فرمولاسیون دارو، میزان دوز و بیمار دریافت کننده دارو، در شروع اثر داروی خاص تعیین کننده هستند. عوامل مؤثر بر شروع اثر. اثر دارویی تنها زمانی رخ می دهد که کاملاً حل و وارد جریان خون شود. برای اکثر داروهایی که به صورت خوراکی تجویز می گردند، دارو باید بلعیده، از معده عبور کند و به روده کوچک، جایی که مولکول های دارو از طریق پرزها و میکروویلی ها جذب می گردند، وارد شود. تعداد کمی از داروها مانند الکل توسط پوشش داخلی معده جذب می شوند، بنابراین نسبت به اکثر داروهای خوراکی که در روده کوچک جذشان صورت می گیرد، سریع تر اثر می کنند. زمان تخلیه معده می تواند از ۰ تا ۳ ساعت متغیر باشد که این مسئله نقش عمده ای در شروع اثر داروهای خوراکی دارد. هنگام تزریق داخل وریدی، دارو مسیر بس
یار کوتاه تری را برای ورود به خون طی می کند و بنابر این اثر سریع تری دارد؛ این داروها معمولاً در حالت محلول تزریق می شود.
گانگستر، پلیس و شیطان یک فیلم اکشن و دلهره آور محصول سال ۲۰۱۹ سینمای کره جنوبی به کارگردانی لی وون تائه با بازی ما دونگ-سئوک، کیم مو-یول و کیم سونگ-کیون است. داستان. فیلمنامه بر اساس یک داستان واقعی است. داستان حول سه شخصیت می چرخد؛ یک قاتل زنجیره ای، گانگستری که تقریباً قربانی قاتل شده بود و پلیسی که می خواهد قاتل را دستگیر کند. پلیس و گانگستر تصمیم می گیرند برای دستگیری قاتل به یکدیگر بپیوندند، اما با چالش هایی از جانب دشمنان مربوطه خود در محل کار مواجه می شوند. تولید. فیلمبرداری اصلی در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸ آغاز شد و در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۸ به پایان رسید. انتشار. این فیلم در ۱۵ مه ۲۰۱۹ در کره جنوبی اکران شد. همچنین خارج از رقابت در بخش نمایش نیمه شب در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۹ نمایش داده شد. بازخورد. این فیلم نقدهای مثبت منتقدان را دریافت کرد. در جمع آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۳۴ نقد، امتیاز ۹۷ درصد را به خود اختصاص داده است. اجماع منتقدان بیان می کند: «یک زوج پلیسی هیجان انگیز عجیب و غریب با پیچ و تاب، گانگستر، پلیس، شیطان داستان سرگرم کننده اش را با ترکیبی از طنز و اکشن سخت روایت می کند». دارای میانگین وزنی
امتیاز ۶۵ از ۱۰۰ بر اساس هفت منتقد، که نشان دهنده «بررسی های عموماً مطلوب» است.
نورد استریم ۲ () یک خط لوله انتقال گاز طبیعی به طول ۱۲۳۴ کیلومتر از روسیه به آلمان است که از طریق دریای بالتیک می گذرد و توسط گازپروم و چندین شرکت انرژی اروپایی تأمین مالی می شود. ساخت خط لوله جدید در سال ۲۰۱۱ برای توسعه خط نورد استریم و دو برابر کردن ظرفیت سالانه به ۱۱۰ میلیارد متر مکعب (۳٫۹ تریلیون فوت مکعب) آغاز شد. خط لوله نورد استریم ۲ در سپتامبر ۲۰۲۱ تکمیل شد، اما هنوز وارد خدمت نشده است. برنامه ریزی و ساخت این خط لوله به دلیل ترس از اینکه روسیه از آن برای مزیت ژئوپلیتیکی با اروپا و اوکراین استفاده کند، درگیر جنجال های سیاسی بود. در واکنش به اعلام ولادیمیر پوتین مبنی بر به رسمیت شناختن جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک توسط روسیه و استقرار نیروها در این مناطق، اولاف شولتس، صدراعظم آلمان، صدور گواهینامه نورد استریم ۲ را در ۲۲ فوریه ۲۰۲۲ به حالت تعلیق درآورد. مسیر. نورد استریم ۲ از ایستگاه کمپرسور اسلاویانسکایا در نزدیکی بندر Ust-Luga، واقع در ۲٫۸ کیلومتری (۱٫۷ مایلی) جنوب شرقی روستای Bolshoye Kuzyomkino (Narvusi) در بخش کینگیسپسکی استان لنینگراد، در منطقه تاریخی اینگریا نزدیک به مرز استونی امتداد یا
فته و در شبه جزیره کورگالسکی در ساحل خلیج ناروا وارد خشکی می شود. به جز بخش روسیه و دانمارک، مسیر نورد استریم ۲ عمدتاً مسیر نورد استریم ۱ را دنبال می کند.
مادام کاو (۱۸۰۶، ۱۸۰۹ یا ۱۸۱۰، - ۱۸۸۳) نقاش و استاد طراحی فرانسوی بود. او که ماری الیزابت بلاووت به دنیا آمد و در جوانی به نام ماری مونچابلون نیز شناخته می شد (از نام مادرش)، با نقاش کلمان بولانگر و سپس، پس از مرگ بولانگر، با ادموند کاوه ازدواج کرد. او که در دوران سلطنت جولای به دلیل وظایف رسمی شوهرش به مادام کاو معروف بود، به همان اندازه با طرفداران نئوکلاسیک انگر و با نقاشان رمانتیک مانند دلاکروا که با آنها دوست بود، دوست بود. پس از بیوه شدن، نقاشی را به زنان جوان آموزش داد و دو جزوه آموزشی در مورد طراحی و رنگ در دوره دوم امپراتوری فرانسه منتشر کرد. او بعداً تأملاتی در مورد رفتار و جایگاه زنان در جامعه منتشر کرد. زندگی. او در پاریس متولد شد و دختر بود، و خانواده او با خانواده چارلز لکلرک، شوهر اول پائولین بناپارت، خویشاوندی داشتند. او در یک مدرسه شبانه روزی برای دختران جوان بزرگ شد، جایی که او طراحی و آبرنگ را زیر نظر Camille Roqueplan، سپس نقاشی ژانر را زیر نظر Clément Boulanger، شاگرد Jean-Auguste-Dominique Ingres، که پرتره Boulanger را در حدود سال ۱۸۳۰ کشید، آموخت. او و بولانجر در سال ۱۸۳۱ با هم ازدواج ک
ردند - سال قبل در رم صاحب پسری به نام آلبرت شدند. او محتاط، زیبا و جذاب بود و توانست زندگی مستقلی داشته باشد و کارش به عنوان نقاش بدون وقفه تا سال ۱۸۵۵ ادامه یافت. از سال ۱۸۳۶ او در مدرسه ای برای دختران جوان به آموزش طراحی و نقاشی پرداخت. در سال ۱۸۳۳ او با یوژن دلاکروا در یک مهمانی ملاقات کرد - چهار سال بعد او یک نقاشی کوچک به نام "چارلز کوئینت در صومعه یوست" (۱۸ در ۲۶) به او پیشنهاد داد. سانتی متر). او و دلاکروا در سال ۱۸۳۹ با هم به فلاندر سفر کردند و تا زمان مرگ او نزدیک بودند. شوهرش به عنوان هنرمند در مأموریت باستان شناسی چارلز تکسیر منصوب شد، که برای حفاری Magnesia ad Sipylum (اکنون Manisa در ترکیه) فرستاده شد. او در آنجا در ۲۸ سپتامبر ۱۸۴۲ درگذشت و سال بعد او با ادموند کاو که دوازده سال از او بزرگتر بود ازدواج کرد. او به تدریس و نوشتن ادامه داد و با نام مادام کاو شهرت خاصی به دست آورد و چندین سفارش رسمی برای تولید نقاشی برای کلیساها به دست آورد. اگرچه موقعیت همسرش بین سال های ۱۸۴۳ و ۱۸۵۲ مطمئناً برای حرفه هنری او مفید بود، اما آنطور که برخی از نویسندگان استدلال کرده اند این تأثیر تعیین کننده بر آن نبود.
او به طور مؤثر در سالن پاریس به نمایش گذاشت و قبل از ازدواج با کاوه تحسین منتقدان را به دست آورد و پس از انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه و پس از مرگ کاو در ۱۸۵۲، کار و سفارشات رسمی او ادامه یافت. سایر نویسندگان بدنامی او را به رابطه صمیمانه اش با دلاکروا نسبت می دهند، اگرچه می توان علیه آن نیز استدلال کرد - او با کل محیط هنری عصر خود در تماس بود و می توانست معاصران هنری خود را به عنوان یک هنرمند درک کند. نقاشی. او چندین بار در سالن پاریس به نمایش گذاشت و شهرت انتقادی بسیار مطلوبی به دست آورد، اگرچه منتقدان او را به خاطر اینکه از نقش و استعداد خود به عنوان یک زن فراتر نگذاشتند تحسین کردند. او خود در سال ۱۸۵۰ نوشت: «زیرا اغلب ایده های نقاشی بزرگ، نقاشی تاریخی، همان طور که در زمان ما نامیده می شود، [ذهن دختران جوان] را دچار مشکل می کند. جاه طلبی برابری با مردان، رقابت با آنها، آنها را نابود می کند.» در سال ۱۸۴۷ او نقاشی هایی از کودکان را به نمایش گذاشت - «لمس آن سبک است و رنگ آن درخشان است - او پارچه های درخشان درخشان و تنظیمات عشوه گرانه و تجملات زیور آلات دادگاه های قدیمی را دوست دارد». او در سال ۱۸۶۳ در نمایشگاه دائمی که
از آن سال به بعد برگزار شد، «آبرنگ های پر جنب و جوش، با رنگ های بالا و با انرژی کاملاً مردانه» را به نمایش گذاشت. آموزش. او در ابتدا اثری در زمینه آموزش هنری به نام "Le dessin sans maître" (۱۸۵۰) نوشت که "روش کاو" را توضیح می داد که به گفته او از سال ۱۸۴۷ استفاده می کرد. هدف آن تمرین حافظه بصری، یک استعداد اساسی برای طراحی بود. دلاکروا در "مجله Revue des deux Mondes" در سپتامبر ۱۸۵۰ یک بررسی مثبت نوشت. یک کمیسیون روش را در سال ۱۸۵۰ بررسی کرد و به نفع آن و روش Lecoq 'ثانیه (الهام گرفته از همان مفهوم) تصمیم گرفت. وزیر آموزش عمومی روش کاوه را در مدارس ابتدایی عادی در کان و دوآی در سال ۱۸۶۲ و بعداً در همان سال در مدارس شارتر آزمایش کرد. نتایج به اندازه کافی رضایت بخش ارزیابی شد تا اتخاذ روش در سایر مدارس عادی توصیه شود. استدلال ارزیابان به نفع آموزش نقاشی، این واقعیت را تغییر نداد که آنها آن را به عنوان یک سرگرمی و نه یک مهارت صنعتی می دانستند - هنوز نمی توان گفت که این روش ها تا چه حد به کار گرفته شده اند، اگر نه توسط مخترعان آنها. مادام کاوه سپس "L'aquarelle sans maître" ("آبرنگ بدون استاد") را نوشت که در آن در
بارهٔ رنگ بحث کرد. این دو کتاب کوچک ترکیبی از روش های یادگیری، توصیه های عملی، تأملاتی در مورد نظم نظری هنرها و صنایع دستی و رفتارهای اخلاقی با جایگاه زن در جامعه بود. آثاری که او بعداً منتشر کرد حاوی بحث های اخلاقی نبود - پس از بیوه شدن، او تبدیل به یک کاتولیک رومی پرشورتر و پرشورتر شد، به نحوی که شبیه دیگر شخصیت هایی بود که در طول امپراتوری اول متولد شدند. او در Neuilly-sur-Seine درگذشت . کار خیرخواهانه. در سن ۶۰ سالگی، به نظر می رسد که او نقاشی را رها کرده و در سال ۱۸۶۶ جامعه ای را با هدف رهایی از زنانی که در فقر افتاده بودند و "به بدبختی" زندگی با دستمزد عادت نداشتند، تأسیس کرد - این انجمن به عنوان "Corporation des abeilles" شناخته می شد. ("شرکت زنبورها"). آنها قادر به تولید "ouvrages de dame" (یعنی آثار هنری مناسب برای تولید زنان) بودند که می توانستند به چهره های جامعه فروخته شوند. ظواهر در داستان. الکساندر دوما (پدر) در یکی از فصل های خاطراتش که بین سال های ۱۸۵۲ و ۱۸۵۶ منتشر شد، او را به شخصیت تبدیل کرد و در آن برخی از حقایق موافق با اسناد تاریخی را با موارد متناقض، نامنسجم و عمدتاً غیرقابل تأیید در هم
آمیخت. او او را به عنوان یک زن جوان رمانتیک دیوانه، یک هنرمند متأهل و پسر عموی شوهر اولش بولانجر، که دوما فصل را به او اختصاص داد، به تصویر کشید. در ابتدا در مجله دوما "Le Mousquetaire" در ۹ دسامبر ۱۸۵۳ منتشر شد و سپس در مجله "L'Artiste" در سال ۱۸۵۶ منتشر شد
خانم میلز فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی سوفی مارسو است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوفی مارسو، پیر ریشار، نیکلاس واده و نیکوس آلیگاس ایفای نقش کرده اند.
جرج اچ. دابلیو. بوش در دوران تصدی خود به عنوان چهل و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده، بارها به بیزاری خود از کلم بروکلی اشاره کرده است. وی در پاسخ به این سؤال که آیا به دلیل نظراتش راجع به بروکلی «رای کلم بروکلی» را از دست داده است، گفت: «من کلم بروکلی دوست ندارم. و من از بچگی دوستش نداشتم. مادرم مرا مجبور به خوردن آن کرد. و من رئیس جمهور ایالات متحده هستم. و دیگر کلم بروکلی نخواهم خورد!» دیدگاه های بوش در مورد بروکلی به دور از سلیقه آمریکایی ها در قبال این نوع سبزیجات تلقی می شد، چنان که همه پسندی کلم بروکلی روزبه روز بیشتر می شد و از آن به عنوان "سبزیجات دهه ۸۰" یاد می گردید. هیلاری کلینتون و تیپر گور، همسران نامزدهای حزب دموکرات برای ریاست جمهوری و معاون رئیس جمهور، بیل کلینتون و ال گور، در حالی دیده شدند که تابلویی در دست داشتند بدین شرح که: «بیایید دوباره کلم بروکلی را در کاخ سفید بگذاریم». پس از خروج بوش از سمت خود، وی گاه وبیگاه به بیزاری خود از کلم بروکلی اشاره می کرد. جورج دبلیو. بوش، پسر بوش، در مدحی طی مراسم تشییع جنازه پدرش به بیزاری پدرش از کلم بروکلی اشاره کرد. نظرات و تحلیل. جورج اچ دبلیو بوش از
سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ به عنوان چهل و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده خدمت کرد. وی در دوران ریاست جمهوری خود، بارها به بیزاریش از کلم بروکلی اشاره می کرد. نخستین بار در مارس ۱۹۹۰ بود که بوش به شوخی گفت که کارکنان دفتر مدیریت پرسنل دستمزد خود را «در کلم بروکلی» دریافت می کنند. بلافاصله پس از آن، یواس نیوز اند ورلد ریپورت روایتی را منتشر کرد که در آن بوش کلم بروکلی را در ایر فورس وان ممنوع کرده است. در ۲۲ مارس، وقتی از بوش پرسیدند که آیا «رای بروکلی» را از دست داده است، بوش گفت:من کلم بروکلی دوست ندارم. و من از بچگی دوستش نداشتم. و مادرم مرا مجبور به خوردن آن کرد. و من رئیس جمهور ایالات متحده هستم. و دیگر کلم بروکلی نخواهم خورد! . . . بابت رأی کلم بروکلی، باربارا [همسر بوش] کلم بروکلی را دوست دارد. او سعی کرده مرا مجبور کند آن را بخورم. خودش مدام می خورد؛ بنابراین، او می تواند برود بیرون و با کاروان کلم بروکلی که از واشینگتن می آید دیدار کند.در پاسخ، پرورش دهندگان کلم بروکلی در کالیفرنیا، که بیش از ۹۰ درصد کلم بروکلی آمریکا را تولید می کردند، متعهد شدند که چندین کامیون از این سبزی را به کاخ سفید ارسال کنند. جورج دانلوپ
، رئیس انجمن اتحادیه میوه و سبزیجات تازه، به بانوی اول آمریکا باربارا بوش یک دسته گل بروکلی و ۱۰ تن دیگر از این سبزیجات سوار بر کامیون ها را پیشکش کرد. چند روز بعد، بوش یک شام دولتی را به افتخار تادئوش مازویتسکی، نخست وزیر لهستان میزبانی کرد. روزنامه نگاران خاطرنشان کردند که هیچ کلم بروکلی در منو وجود ندارد زیرا تن های کلم بروکلی که به بانوی اول تقدیم گردیده بود به بانک غذای منطقه پایتخت اهدا شده. بوش اعتراض لهستان علیه اقتدارگرایی را با «شورش علیه کلم بروکلی» قیاس کرد. پس از اظهارات بوش، کلم بروکلی با افزایش ۱۰ درصدی محبوبیت مواجه شد. یکی از مدیران فروش یک سوپرمارکت به "لس آنجلس تایمز" گفت: «کلم بروکلی هرگز از آنچنان تبلیغاتی برخوردار نبوده است». سخنرانی بوش در مورد کلم بروکلی از نظر اکثر آمریکایی ها غریب تلقی می شد. چنان که این سبزی در ایالات متحده محبوب گردیده بود و توسط گری لوسیر از وزارت کشاورزی به عنوان "سبزیجات دهه ۸۰" نامگذاری شد. مصرف کلم بروکلی در آن دهه دو برابر شد و از میانگین سالانه برای هر نفر در سال ۱۹۸۰ به به ازای هر فرد در سال ۱۹۸۸ افزایش یافت. به دلیل اظهارات بوش، از بروکلی عموماً به عنوان «
سبزیجاتی سیاسی» یاد می شد. وقتی از باربارا بوش در مورد تأثیر اظهارات بوش بر کودکان سؤال شد، پاسخ داد: «او [بوش] تا ۶۰ سالگی کلم بروکلی می خورد. به آنها [بچه ها] بگویید تا ۶۰ سالگی بخورند.» نظرات ضد بروکلی بوش بعداً زیر سؤال قرار گرفت، و گفتمانی را در سراسر کشور پیرامون عادات غذایی بوش، به ویژه علاقه او به غذاهای ناسالم مانند گوشت گاو، به راه انداخت. مایکل اف جیکوبسون، مدیر اجرایی مرکز علوم برتی منافع عمومی، از اظهارات بوش به عنوان «شوخی احمقانه ای که کوشش جدی برای ترویج تغذیه سالم را تضعیف می کند» یاد کرد. شرکت سوپ کمپبل و مجله "روز زن" دستورالعمل مسابقه ای با عنوان: «چگونه رئیس جمهور بوش را به خوردن کلم بروکلی وادار کنیم» ترتیب دادند. برنده ۷۵۰۰ دلار (برابر با $۱۴٬۲۵۱ در سال ۲۰۲۰) دریافت می کرد. اریک اوسترمایر، محقق دانشکده روابط عمومی هامفری، هفتاد مورد از نفرت پراکنی های بوش علیه این سبزی را ثبت کرد. در می ۱۹۹۱، بیماری تیروئید بوش گریوز تشخیص داده شد. این امر باعث شد بسیاری از آمریکایی ها نامه هایی به بوش بنویسند و اصرار کنند که به دلیل فواید کلم بروکلی برای سلامتی، آن را مصرف کند. اظهارات بوش در مورد کلم
بروکلی، در کنار حادثه ای طی آن به روی کیچی میازاوا، نخست وزیر ژاپن استفراغ کرد، به عنوان نمونه هایی از پتانسیل بوش برای دادن گاف های سیاسی تلقی می شود. عواقب. هیلاری کلینتون و تیپر گور، همسران بیل کلینتون و ال گور، نامزدهای دموکرات برای ریاست جمهوری و معاون رئیس جمهور، در حالی دیده شدند که تابلویی در دست داشتند که روی آن نوشته شدهبود: «بیایید دوباره کلم بروکلی را در کاخ سفید بگذاریم». در سال ۲۰۰۱، پسر بوش و چهل و سومین رئیس جمهور ایالات متحده، جورج دبلیو بوش، پس از آنکه در سفری دولتی به مکزیک به کلم بروکلی علامت شست نشان داد، مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. ویسنته فاکس، رئیس جمهور مکزیک، یک پرورش دهنده کلم بروکلی بوده. در یک رویداد برای مبارزه با چاقی کودکان در سال ۲۰۱۳، باراک اوباما، چهل و چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده، اعلام کرد که غذای مورد علاقه او کلم بروکلی است. این دیدگاه با اظهارات بوش در تضاد بود. با این حال، بسیاری صحت اظهارات او را زیر سؤال بردند. کمدی سنترال در توییتر خود نوشت: «اوباما به کودک روزنامه نگار می گوید غذای مورد علاقه اش کلم بروکلی است. و تفریح مورد علاقه او دروغ گفتن به کودکان است». ا
و همچنین در طول مبارزات انتخاباتی در حال خوردن غذاهای ناسالم، همبرگر و هات داگ دیده شده. پس از ترک دفتر، بوش گهگاه به بیزاری خود از کلم بروکلی اشاره می کرد. جورج دبلیو بوش در مراسم تشییع جنازه پدرش در سال ۲۰۱۸ به بیزاری او از کلم بروکلی اشاره کرد.
قانون شکنان یک فیلم اکشن و دلهره آور محصول سال ۲۰۱۷ سینمای کره جنوبی به کارگردانی و نویسندگی کانگ یون سونگ با بازی ما دونگ-سئوک، یون که-سانگ و کیم سونگ-کیون است. داستان. این فیلم بر اساس حوادث واقعی که در سال ۲۰۰۷ اتفاق افتاد (حادثه هکساپا) ساخته شده است. داستان دربارهٔ یک جنگ خیابانی است که بین باند محلی که گریبونگ دو نگ را در ناحیه گورو، سئول در اختیار دارد رخ می دهد و … تولید. فیلمبرداری اصلی در ۲۷ فوریه ۲۰۱۷ آغاز شد و در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ به پایان رسید. بازسازی. این فیلم در نسخه هندی زبان به نام رادهه (فیلم ۲۰۲۱) بازسازی شده است. در ۱۳ مه ۲۰۲۱ با بازخوردهای منفی منتشر شد. باکس آفیس. این فیلم در ۳ اکتبر ۲۰۱۷ در کره جنوبی افتتاح شد. تا ۲۳ اکتبر، از بیش از ۵ میلیون پذیرش، ۳۶٫۳ میلیون دلار آمریکا به دست آورد. یک ماه پس از اکران، این فیلم با فروش ۴۴٫۱ میلیون دلاری، ۶٫۰۵ میلیون پذیرش داشت. تا اول دسامبر، این فیلم با فروش ۵۱٫۸ میلیون دلار به ۶٫۸ میلیون پذیرش رسید و آن را به سومین فیلم پرفروش داخلی سال در کره جنوبی و سومین فیلم پرفروش کره ای با رتبه R در تمام دوران تبدیل کرد.