Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوینتوس تولیوس سیسرو (زاده حدود ۱۰۲ قبل از میلاد، کشته شده در ۴۳ ق. م) سیاستمدار و نظامی جمهوری روم، برادر جوان تر مارکوس تولیوس سیسرو و شوهرخواهر دوست او تیتوس پومپونیوس آتیکوس بود. سلسله مناصب. کوینتوس در سال ۶۷ قبل از میلاد ادیل، در ۶۲ ق. م پرایتور و در سال های ۵۹–۶۱ ق. م در آسیا (استان روم) یک پروپرایتور بود. او در طول جنگ های گالی تحت امر ژولیوس سزار در گالیا به عنوان لگاتوس خدمت کرد. در سال ۵۴ ق. م قوم نروی ها تحت رهبری آمبیوریکس ــ که پس از نابود کردن یک لژیون رومی تحت امر کوینتوس تیتوریوس سابینوس و لوکیوس آرانکولیئوس کوتا جرئت یافته بودند ــ اردوگاه وی را محاصره کردند اما سزار او را از محاصره نجات داد. پس از آن به سراغ برادرش که به پروکنسولی استان کیلیکیه منصوب شده بود، رفت. وقتی جنگ داخلی میان سزار و گنایوس پومپیئوس کبیر در ۴۹ ق. م بروز یافت، کوینتوس و برادرش مارکوس ابتدا جانب پومپیئوس (اپتیمات ها) را گرفتند اما پس از نبرد فارسالوس که پومپیئوس مغلوب سزار شد، با بخشش از جانب سزار به سوی او بازگشتند. در پایان سال ۴۳ ق. م نام او و برادرش در لیست افراد تحت پیگردی که پس از تأسیس تریوم ویرات دوم منتشر شد،
دیده می شد چرا که برادرش مارکوس در نطق های موسوم به فیلیپیکائه با شور و حرارت پیشنهاد می کرد که مارکوس آنتونیوس از سوی سنای روم به عنوان «دشمن عامه» اعلام شود؛ آنگاه هر دو برادر (کوینتوس و مارکوس) کشته شدند. پسر کوینتوس نیز همزمان با پدرش به قتل رسید و سرهای آنان توسط تریوم ویرها (اوکتاویانوس، آنتونیوس و لپیدوس) به فروم رم برده شدند. زندگی خصوص. ازدواج او با پومپونیا (خواهر تیتوس پومپونیوس آتیکوس) بس نامیمون بود. با وجود آنکه یک نظامی بود، کارهایی ادبی نیز پدیدآورد: در زمینه سالنامه نگاری، شعر حماسی، و تراژدی مطالبی نگاشت و نمایشنامههای سوفوکل را به لاتین ترجمه نمود. او به عنوان یک نویسنده در طول جنگ های گالی چهار تراژدی به سبک یونانی نگاشت. سه تای آنان عنوان شان Erigones ,Troas و Electra است اما همگی از دست رفته اند. با این حال چهار تا از نامه های او برای ما باقی مانده اند: یک نامه که به برادرش مارکوس و سه تای دیگر که به مارکوس تولیوس تیرو ــ بندهٔ آزاد شدهٔ برادرش مارکوس ــ نگاشت.
باورهای نادرست یا افسانه های تجاوز، عقاید پیش داورانه ، کلیشه ای و غلط دربارهٔ تعرض جنسی، تجاوز جنسی و قربانیان تجاوز جنسی است. آنها غالباً بهانه ای برای تجاوز جنسی، ایجاد خصومت با قربانیان و تعصب در تعقیب کیفری هستند. تحقیقات گسترده ای در مورد انواع، میزان پذیرش و تأثیر افسانه های تجاوز صورت گرفته است. افسانه های تجاوز به طور قابل توجهی بر دیدگاه های اعضای هیئت منصفه، سازمان های تحقیق، قضات، مجرمان و قربانیان تأثیر می گذارد. دیدگاه های نادرست در مورد تجاوز به سرزنش قربانی، شرمنده سازی، زیر سؤال بردن صداقت قربانی و سایر مشکلات منجر می شود. تعیین گناه متهم و مجازات جرایم جنسی نیز تحت تأثیر این اعتقادات قرار گرفته است. توسعه مفهوم. افسانه های تجاوز از کلیشه های فرهنگی مختلفی مانند نقش های سنتی جنسیتی، پذیرش خشونت بین فردی و درک نادرست از ماهیت حمله جنسی سرچشمه می گیرد. متی هیل، حقوقدان انگلیسی در قرن ۱۷، معتقد است که تجاوز جنسی «اتهامی است که به راحتی ساخته می شود و سخت به اثبات کرد و سخت تر توسط حزب متهم قابل دفاع است». افکار تاریخی او به طرز نامرئی بسیاری از افسانه های تجاوز را که امروزه می بینیم پشتیبانی می
کند که بازتولید آن در دادگاه های تجاوز جنسی همچنان ادامه دارد. افسانه های تجاوز برای اولین بار در دهه۱۹۷۰، زمانی که تعدادی از مطالعات و کتاب ها به بررسی این مفهوم پرداختند، به عنوان موضوع تحقیق درآمد. به عنوان مثال، در سال۱۹۷۴، سوزان براونمیلر، نویسنده فمینیست، «افسانه های مردانه تجاوز جنسی» را که «عمداً ماهیت واقعی تجاوز را پنهان می کند» در کتاب خود "علیه اراده ما: مردان، زنان و تجاوز جنسی" عنوان کرد. در همان سال، جولیا و هرمان شووندینگر به عنوان جرم شناس تصورات غلط رایج راجع به تجاوز جنسی را مورد مطالعه قرار دادند، از جمله این تصور که تجاوز جنسی غیرممکن است - یعنی هر زنی که واقعاً بخواهد می تواند از تجاوز به عنف جلوگیری کند - مبنی بر این ایده که قربانیان تجاوز «خواستار آن بودند» و ایده ای که مردان به دلیل «احساسات غیرقابل کنترل» تجاوز می کنند. آنها این عقاید غلط را «افسانه های جنسیتی» عنوان کردند که «در رفتار با زنان قربانی تأثیر می گذارد». هم تحقیقات Brownmiller و هم مطالعه Schwendingers حاکی از آن است که افسانه های تجاوز جنسی با سرزنش قربانی به جای خشونت مردانه، موجب تبرئه متجاوز و توجیه یا کوچک شمردن عمل
تجاوز شده و خشونت علیه زنان را تداوم بخشیده است. در سال ۱۹۸۰، مارتا برت اولین مطالعه مهم در مورد پذیرش افسانه تجاوز را منتشر کرد. برت افسانه های تجاوز را «باورهای تعصبی، کلیشه ای و نادرست دربارهٔ تجاوز، قربانیان تجاوز جنسی و تجاوزگران» تعریف کرد که «جو خصمانه ای برای قربانیان تجاوز جنسی» ایجاد می کند. تعریف برت بسیار مورد استفاده قرار گرفته است. در سال ۱۹۹۴، Kimberly A. Lonsway و Louise F. Fitzgerald افسانه های تجاوز را چنین تعریف کردند: «نگرشها و اعتقاداتی که عموماً نادرست هستند اما به طور گسترده و مداوم پذیرفته می شوند و در خدمت انکار و توجیه پرخاشگری جنسی مردان علیه زنان است.» برخی از محققان، مانند گرد بوهنر و هایک گرگر، استدلال کرده اند که توصیفاتی مانند "نادرست" و "گسترده" نباید در تعریف رسمی افسانه های تجاوز، قرار گیرند، زیرا افسانه ها اغلب به گونه ای ساخته می شوند که رد اثبات خطای آن غیرممکن است (مانند "بسیاری از زنان به "طور مخفیانه" مورد تجاوز قرار می گیرند"، جایی که نمی توان میل "مخفی" را رد کرد) و میزان "نگهداری گسترده" افسانه های تجاوز یا قبول ممکن است با گذشت زمان متفاوت باشد. بونر تعریفی جایگزی
ن از افسانه های تجاوز به عنوان "عقاید توصیفی یا تجویزی در مورد تجاوز به عنف (یعنی در مورد علل، زمینه، عواقب، عاملان، قربانیان و تعامل آنها)" ارائه داده است که به منزله انکار، کوچک شمردن یا توجیه خشونت جنسی علیه زنان است. در حالی که دانشمندان در چگونگی تعریف دقیق مفهوم افسانه های تجاوز تا حدی اختلاف نظر دارند و افسانه های تجاوز در فرهنگ ها و جوامع مختلف متفاوت است، یک توافق کلی وجود دارد که چهار نوع افسانه تجاوز وجود دارد: ۱- کسانی که قربانی را به دلیل تجاوز خود مقصر می دانند ۲- کسانی که نسبت به گزارش های تجاوز جنسی توسط قربانیان شک یا بی اعتقادی نشان می دهند ۳- کسانی که تجاوز کننده را تبرئه می کنند ۴- کسانی که نشان می دهد فقط یک نوع خاص از زن مورد تجاوز قرار می گیرد. لونس وی، فیتزجرالد و دیانا ال پین در سال ۱۹۹۹ نوشتند که اصطلاح «افسانه تجاوز» به معنای این نیست که سناریوی خاصی "هرگز" رخ نمی دهد و «واضح است که هر نمونه فردی ممکن است با خصوصیات توصیف شده در افسانه های مردانه مطابقت داشته باشد»، «به طور انکار ناپذیری درصدی از زنان» وجود دارد که گزارش های نادرستی از تجاوز جنسی داده اند و «برخی ویژگی های خاص موقعی
تی یا شخصی وجود دارد که زنان تجاوز شده را از کسانی که تجاوز نکرده اند متمایز می کند.» با این حال، آنها استدلال می کنند که افسانه های تجاوز جنسی «عموماً کاذب» هستند و عملکرد آنها انکار و توجیه بزه دیدگی زنان است. گفتمانهای دگرجنس گراهنجاری. دگرجنس گراهنجاری و گفتمان های مرتبط با آن بسیاری از افسانه های تجاوز را تداوم می بخشد. دامن زدن به باور مردان به عنوان خواهان جنسی و زنان به عنوان خواسته جنسی در جهت مشروعیت زدایی از ادعاهای تجاوز جنسی است که مغایر با هنجارهای دگرجنسگرایی است، مانند مواردی که زنان مرتکب تجاوز می شوند و مردان قربانی می شوند. از طریق «گفتمان محرک جنسی مرد»، تصور می شود که مردان همیشه آمادگی و تمایل به رابطه جنسی را دارند، و زنان «علاقه خود را» فعال می کنند که می تواند تجربیاتی را که تأیید این گفتار نیست، بی اعتبار کند. افسانه های متداول تجاوز. افسانه های متداول تجاوز جنسی ممکن است شامل موارد زیر باشد: افسانه های تجاوز جنسی به قربانیان مرد. بیشتر افسانه های تجاوز جنسی که در بالا ذکر شد، مربوط به تجاوز به زنان توسط مردان است. تحقیقات کمتری در مورد برداشت از تجاوز به مردان قربانی، چه توسط زنان و
چه توسط مردان دیگر انجام شده است. موارد زیر شناسایی شده اند: افسانه ها تجاوز به عنف می تواند در رسانه یا تا حد زیادی توسط عموم جامعه منتشر شود. تحقیقات نشان می دهد که یک افسانه رایج این است که به مردان وقتی توسط یک زن مورد تجاوز واقع می شوند ضربه کمی وارد می شود. آنها همچنین ممکن است شامل عقاید زیر باشند: دو دسته اخیر در موردی که مرتکب زن باشد، افسانه قابلیت پذیرش بالاتری را نشان می دهد. قربانیان مرد نیز بیشتر از قربانیان زن، مقصر تجاوز قلمداد می شوند. افسانه های تجاوز نژادی. دانشمندان استدلال کرده اند که نژادپرستی همچنان یکی از مولفه های مهم گفتمان خشونت جنسی در ایالات متحده است. آلکوف و گری گفته اند که احتمال باور به قربانیان سفیدپوستی که گزارش می کنند توسط مرتکبان غیرسفید پوست مورد تجاوز قرار گرفته اند، بیشتر از قربانیان غیرسفیدی است که عاملان سفیدپوست را گزارش می دهند. بدنهای غیر سفیدپوست نه تنها قابل تجاوز نیستند، بلکه مردان غیرسفید پوست نیز از نظر جنسی منحرف، خشن و خطرناک دیده می شوند. در زمینه مردان آفریقایی آمریکایی، داون ری فلود استدلال می کند که تاریخ روابط نژادی در آمریکا، مردان آمریکایی آفریقایی
تبار را به دلیل «ماهیت جنسی ذاتاً جنایتکارانه» آنها به اتهام آزار زن سفیدپوست متهم می کند. فلود استدلال می کند که تحت سلطه سفیدپوستان، جنسیت سیاه به عنوان "خارجی"، "وحشی"، غیراخلاقی و درنده نسبت به زنان سفیدپوست ساخته شده است. پیرو برده داری و دسترسی برده داران سفید به زنان سیاه پوست، به دلیل اعتقاد به "بی بند و باری جنسی" و عدم نارضایتی آنها افسانه تجاوز "Jezebel" رابطه با زنان سیاه پوست را "عدم تجاوز" می داند، همچنین زنان سیاه پوست به دلیل کلیشه "مامان"، که آنها را مادرانه و فاقد خصوصیات جنسی نشان می دهد، فاقد میل جنسی نشان داده می شوند. شرین رازاک استدلال می کند که افراد بومی بیش فعال جنسی دیده می شوند، و او استدلال می کند که "بدن در فضاهای منحط" شخصیت خود را به دلیل طبیعی شدن خشونت از دست می دهند، و در زمینه کارگران جنسی بومی، تجاوز به این زنان "به عنوان بدنی برای تعرض "، تجاوز محسوب نمی شود. افسانه های تجاوز جنسی در ازدواج. جنیفر کوشان می گوید که بسیاری از افسانه های تجاوز در زندگی زناشویی از نگرش ها و قوانین انگلیس در دوران استعمار متولد شده اند و بر این پایه بوده اند که مصونیت کیفری شوهرانی را که متهم
به تجاوز زناشویی بودند تضمین کنند. چنین افسانه هایی عبارتند از: مشکلات ناشی از افسانه های تجاوز جنسی. رواج افسانه های تجاوز، دلیل اصلی سرزنش و انگ زدن به قربانی تجاوز است. افسانه های تجاوز می تواند باعث شود قربانیان تجاوز خود را به خاطر تجاوز خود سرزنش کنند، یا تجاوز را گزارش نکنند، و همچنین این افسانه ها می توانند پاسخ قاضیان و هیئت منصفه را شکل دهند و بر قربانیان تجاوز تأثیر منفی بگذارد. برخی مطالعات نشان داده است که افسران پلیس معمولاً به گفته قربانیان تجاوز در مورد بزه دیدگی خود بی اعتماد هستند و بسیاری از آنها برخی افسانه های معمول تجاوز را باور دارند. مردان بیشتر از زنان افسانه های تجاوز را تأیید می کنند. با توجه به نتایج گزارش مبنی بر پذیرفتن افسانه تجاوز جنسی در مردان نسبت به زنان، و همچنین به دلیل تفاوتهای جنسیتی در دیدگاه ها، یک تحلیل توسط پاتریشیا یانسی مارتین، جان آر. رینولدز و شلی کیت پیشنهاد کرد که "یک دادگستری تماماً متشکل از مردان با دادگستری با مشارکت برابر زنان و مردان متفاوت است ". این تفسیر با نوشته های مالیسیوس و مایزنر، که بیان می کنند پذیرش افسانه تجاوز در محیط های قضایی مشکل ساز است، ه
مراستاست. آنها ادعا می کنند که "می توان از voir dire" (رویه ای که به وسیله آن از اعضای احتمالی هیئت منصفه قبل از انتصاب به هیئت منصفه در مورد سوابق اجتماعی و تعصبات احتمالی آنها سال می شود) برای جلوگیری از سوگیری هیئت منصفه مربوط به تصورات قبلی در مورد تجاوز جنسی استفاده کرد. مشکل در عمل افزایش می یابد زیرا آژانس های تحقیق، شرکت کنندگان مختلف در سیستم حقوقی و نقاط تماس قربانیان تجاوز، به عنوان مثال نزدیکترین پزشک، بیشتر احتمال دارد مرد باشد تا زن. کتاب "درخواست آن" نوشته شده توسط کیت هاردینگ در مورد افسانه های معمول تجاوز جنسی و در مورد تفاوت بین تجاوزهای زن و مرد صحبت می کند. به گفته هاردینگ، در ایالات متحده یک زن از هر پنج زن، یک مرد از هفتاد و یک مرد تجاوز را تجربه می کند. وی می نویسد، "زنان از هیچ قربانی بالقوه دیگری مهمتر نیستند، اما ما (زنان) اهداف اصلی پیام ها و افسانه هایی هستیم که موجب بقای فرهنگ تجاوز اند. هر کسی ممکن است مورد تجاوز قرار گیرد، اما مردان مجبور نیست که در وحشت از آن زندگی می کنند، و مدام هشدار نمی گیرند که لباس، انتخاب سفر، مصرف الکل، و اظهاراتشان در مورد تمایلات جنسی احتمالاً آنها رو
هدف خشونت قرار می دهد". چنین کلیشه هایی تمایل قربانیان به گزارش موارد تجاوز، آزار و اذیت را کاهش می دهد. این کاهش گزارشها از جرایم ممکن است تصویری ساختگی ارائه دهد و با ایجاد اعتقاد به جعلی بودن، نادرست بودن یا بعید بودن نسبت به صحت این جرایم گزارش شده، مشکل را بیشتر کند. هاردینگ در کتاب "درخواست آن"، دربارهٔ تجاوز جنسی می نویسد که "ما تمایل نداریم که آن را به عنوان یک جرم جدی تلقی نکنیم مگر اینکه به طور همزمان شواهد دیگری وجود داشته باشد". این نویسنده همچنین از روان شناس دیوید لیساک نقل قول کرده است. او می گوید که "در نهایت، فقط تعداد کمی از متجاوزان به تجاوز جنسی محکوم به حبس می شوند، نتیجه ای تکان دهنده برای ما که تجاوز را در طبقه بندی جرایم خشن، نزدیک به قتل می دانیم". افسانه های دوقلو. این "افسانه های دوقلو" نشان می دهد که سابقه جنسی قبلی یک قربانی ۱) باعث می شود آنها باورپذیر نباشند و ۲) بیشتر او را راضی به تجاوز بدانند. قوانین کانادا درج سابقه جنسی قبلی را مجاز می داند، اما وکیل مدافع باید فرم s.276 را ارائه دهد و جلسه ای برگزار شود تا اطمینان حاصل شود که شواهد، در خدمت افسانه های دوقلو استفاده نمی شو
د. پذیرش افسانه تجاوز. معیارها. در سال ۱۹۸۰، مارتا آر. برت مقیاس پذیرش افسانه تجاوز (RMA، یا RMAS) را معرفی کرد. این مقیاس اولین روش برای اندازه گیری سطح اعتقاد فرد به افسانه های تجاوز به عنف بود و بیشترین کاربرد را داشت. با استفاده از روش برت، پذیرش افسانه تجاوز با پرسیدن ۱۹ سؤال از افراد اندازه گیری می شود. ۱۰ سؤال اول هر یک شامل بیانیه ای است که حاکی از آن است که قربانیان تجاوز، خود مسئولیت تجاوز را به عهده دارند و از فرد مورد آزمون می خواهند که صحت آن را ارزیابی کند، و هر اظهارات را در مقیاس هفت درجه ای از «کاملاً موافق» تا «کاملاً مخالف» رتبه بندی می کنند. بیانیه یازدهم معکوس این ایده را آزمایش می کند و سؤال می کند که آیا این صحت دارد یا نه که امکان تجاوز به هر زنی وجود دارد. سوالات باقیمانده از افراد می خواهد که نسبت تجاوزهای غیرواقعی گزارش شده را حدس بزنند و ارزیابی کنند که آیا این باور بر اساس خصوصیات شخصی قربانی قربانی تجاوز (مثلاً جنسیت، نژاد یا قومیت آنها، سن، یا ارتباط آنها با فرد مورد آزمون) است. در مطالعه اصلی برت نتیجه گیری شد که بسیاری از آمریکایی ها به افسانه های تجاوز اعتقاد داشتند. بیش از ن
یمی از افرادی که در نظرسنجی اولیه وی نمونه گیری شده بودند، موافقت کردند که "زنی که در اولین قرار ملاقات به خانه یا آپارتمان مرد می رود" نشان می دهد که او تمایل به رابطه جنسی دارد "و این که در اکثر تجاوزهاً قربانی بی ادب بود یا شهرت بدی داشت. " بیش از نیمی از پاسخ دهندگان برت گفته اند که ۵۰٪ یا بیشتر از تجاوزهای جنسی "فقط به این دلیل که زن در تلاش برای بازگشت به یک مرد بود" یا "برای تلاش برای سرپوش گذاشتن بر بارداری نامشروع" گزارش شده است. یک سنجش دیگر مقیاس ۴۵ آیتمی پذیرش افسانه تجاوز جنسی ایلینوی (IRMA) است که توسط Diana ال پین، کیمبرلی A. Lonsway، و لوئیس فیتزگراد در ۱۹۹۹ توسعه یافته است. آنها نتیجه گرفتند که "پذیرش افسانه تجاوز، پرورش یافته از دو بخش شامل اجزاء عمومی و هفت جزء متمایز افسانه است: "۱-قربانی آن را می طلبید؛ ۲-این واقعاً تجاوز نبود؛ ۳-منظور مرتکب این نبود؛ ۴-قربانی واقعاً آن را می خواست؛ ۵-قربانی دروغ گفته است؛ ۶-تجاوز به عنف یک رویداد بی اهمیت است؛" ۷-"تجاوز اتفاقی غیر نرمال است"» توسعه دهندگان IRMA برای ایجاد مقیاس خود، پاسخ ها به ۹۵ گزاره دربارهٔ تجاوز را تجزیه و تحلیل کردند. بر اساس مقیاس
پذیرش افسانه تجاوز جنسی ایلینوی، مقیاس پذیرش افسانه تجاوز جنسی چینی (CRMA) مقیاس افسانه ای خاص فرهنگی است که میزان پذیرش افسانه های تجاوز در جامعه چین را اندازه گیری می کند. این مقیاس تحت تعریفی متناسب با فرهنگ از تجاوز جنسی عمل می کند، به طور خاص، در چین تعریف قانونی تجاوز جنسی، تجاوز در ازدواج و تجاوز به مردان را در بر نمی گیرد. بعلاوه، این تعریف «انواع رفتارهای جنسی اجباری، از جمله رابطه دهانی، مقعدی و نفوذ سایر اعضای بدن مانند انگشتان یا اشیاء دیگر به واژن یا مقعد» را شامل نمی شود. مقیاس CRMA شامل ۲۵ مورد از ۴۵ مورد را از مقیاس IRMA نمی شود و یک ساختار پنج عاملی تولید می کند. این عوامل مولفه های افسانه ای عبارتند از: ۱-قربانیان تجاوز جنسی خود خواهان آنند. ۲-اتهامات تجاوز جنسی اغلب نادرست است. ۳-تجاوز باید شامل خشونت باشد. ۴-قربانیان خود مسئول مورد تجاوز قرار گرفتن اند. ۵-انگیزه تجاوز قابل درک است. تأثیر رسانه ها بر پذیرش افسانه تجاوز. یک نظرسنجی آنلاین در سال ۲۰۱۳ از دانشجویان تازه وارد در دانشگاه شمال غربی در ایالات متحده عنوان کرد که زنانی که از برنامه های رسانه های اصلی ورزشی استفاده می کنند بیشتر احتم
ال دارد افسانه های تجاوز را بپذیرند، همچنین هم مردان و هم زنانی که در معرض برنامه های ورزشی بودند، تمایل به مداخله در صورت مشاهده حمله جنسی کاهش می یابد. نظرسنجی دیگری که در سال ۲۰۱۱ در یک صفحه تحقیقاتی به صورت آنلاین انجام شد، نشان داد که تماشای سریال آبکی با افزایش پذیرش افسانه تجاوز همراه است، در حالی که عکس این مسئله در مورد تماشای نمایش های جنایی صادق بود.
دیوید اسپروسون یکی از بنیانگذاران استودیوی آردمن انیمیشن با پیتر لرد است. اسپروسون در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۶ نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. در مه ۲۰۰۶، اسپروسون (به همراه پیتر لرد) از «آردمن انیمیشن» در موزه جیبوری در میتاکا، توکیو، ژاپن بازدید کرد، و در آنجا با هایائو میازاکی ملاقات کرد. میازاکی مدت ها طرفدار آثار آردمن انیمیشن بوده است.
«مرد تنها» ترانه ای با صدای فرهاد مهراد است. مرد تنها همچنین می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
گروه سی آرآرسی () شرکت املاک چینی است، که در سال ۲۰۱۵ توسط ساساک تأسیس شد.
زیگی استارداست () شخصیتی خیالی است که توسط دیوید بویی، موسیقی دان انگلستانی خلق شد و خود دیگر بویی در طول سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ بود. این شخصیت هم نام ترانه «زیگی استارداست» و آلبوم "ظهور و سقوط زیگی استارداست و عنکبوت ها از مریخ" (۱۹۷۲) است. زیگی استارداست برای تور کنسرت بعدی بویی در حین بریتانیا، ژاپن و آمریکای شمالی در طول زمانی که با بندش عنکبوت های اهل مریخ اجرا می کرد، نگه داشته شد. بویی این شخصیت را در آلبوم بعدی خود "علاءالدین سالم" (۱۹۷۳) ادامه داد و آن را «زیگی به آمریکا می رود» توصیف کرد. بووی این شخصیت را در ۳ ژوئیه ۱۹۷۳ در یک کنسرت در همرسمیت آپولو در لندن، که در مستند "زیگی استارداست و عنکبوت های اهل مریخ" فیلم برداری و منتشر شد، بازنشسته کرد.
قلمرو یک فیلم مستند استرالیایی است که در سال ۲۰۱۸ توسط کریس دلفورس منتشر شد. در این فیلم روش های بسیاری که حیوانات به شکل عادی مورد آزار قرار می گیرند نمایش داده می شود. کریس دلفورس در این فیلم به بررسی شش نوع استفاده از حیوانات که شامل حیوانات پرورشی، حیوانات وحشی، حیوانات خانگی، حیوانات برای سرگرمی، حیوانات خزدار و حیوانات آزمایشگاهی است می پردازد. این فیلم عمدتاً از ویدئوهایی که در وبگاه پروژه شفافیت مزرعه (Farm transparency Project)، به صورت رایگان در دسترس است استفاده می کند. که عمده آنها تصاویر دوربین های مخفی و پهپادهای بدون سرنشین است. خلاصه داستان. گونه های مختلف حیواناتی که در بخش های جداگانه این مستند، نحوه استفاده و سوءاستفاده از آن ها بررسی شده است شامل خوک، مرغ تخم گذار و مرغ گوشتی، بوقلمون، گاو، گوسفند، بز، ماهی، خرگوش، راسو، روباه، سگ، اسب، شتر، موش، شیر دریایی و دلفین می باشد. تولید. این مستند به عنوان بخشی از دو پویش سرمایه گذاری جمعی تولید شد که به ترتیب ۱۹٬۷۹۶ دلار و ۵۷٬۷۱۰ یورو جمع آوری شده بود و همچنین از Voiceless بودجه ای را دریافت کرد. بازیگرانی از جمله واکین فینیکس، رونی مارا و سیدی
سینک و همچنین سیا خواننده استرالیایی این فیلم را روایت کرده اند. و نخستین بار در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۱۸ در ملبورن استرالیا اکران شد. واکنش ها. جیمز آسپی فعال حقوق حیوانات در مصاحبه ای گفته این مستند قدرتمندترین مستندی است که تاکنون ساخته شده است. همچنین در جایی دیگر به عنوان «"ساکنان زمین" جدید» نامیده شده است و از حمایت مشترک چندین گروه محلی حامی حقوق حیوانات بهره مند شده است. فعالان حقوق حیوانات هم زمان با اکران فیلم در ملبورن، در خاموش شدن موقتی یک کشتارگاه در بنالا، ویکتوریا، در ۲۶ مارس شرکت کردند. در ۸ آوریل ۲۰۱۹، به مناسبت یک سالگی فیلم، مجموعه اقدامات اعتراضی در سراسر استرالیا برگزار شد. فعالان تابلوهایی برای تبلیغ وبگاه Watch Dominion در دست داشتند که در آنجا می توان "قلمرو" را به صورت رایگان مشاهده کرد. مدیر اجرایی شورای صنعت گوشت استرالیا، پاتریک هاچینسون، گفته است: «چیزی که فیلم نشان می دهد بیانگر اقدامات صنعت در سطح وسیع تر نیست» و فدراسیون ملی کشاورزان در اظهار نظری گفت کسانی که استانداردهای آسایش و راحتی حیوانات را رعایت نمی کنند، هیچ جایی در صنعت ندارند. جوایز. جوایز جشنواره فیلم مستقل لس آنجلس
جسیکا گراهام (؛ زادهٔ ) بازیگر، تهیه کننده و معلم مراقبه آمریکایی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دختر شیطان" و "و سپس لولا آمد" اشاره نمود.
اوشنواید هلدینگ () شرکت خوشه ای چینی است، که در سال ۱۹۸۹ توسط لو ژیاکیانگ تأسیس شد.
چهره سرشناس یا چهره همگانی می تواند کسی همانند یک سیاستمدار، سلبریتی، ستاره اینترنت یا رهبر کسب وکار باشد که دارای گونه ای جایگاه اجتماعی معین در دامنه ای ویژه و نفوذی قابل توجه است که همین، مایهٔ آن می شود که به شکلی گسترده، مورد توجه همگان باشد.
ای ای سی تکنولوژیس () شرکت الکترونیک چینی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
خوشحال تر از همیشه () دومین آلبوم استودیویی بیلی آیلیش، خوانندهٔ آمریکایی است که در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط دارک روم و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم دنباله ای برای "وقتی همه می خوابیم، کجا می ریم؟" (۲۰۱۹) است. آیلیش "خوشحال تر از همیشه" را به همراه تهیه کننده اش فینیس اوکانل نوشت. او از درون اندیشی در طول همه گیری کووید-۱۹ به عنوان بزرگترین الهام بخش این اثر یاد کرده است. منتقدان موسیقی به طور گسترده ای این آلبوم را تحسین کردند و بر تولید ادبی و اشعار درون بینانهٔ آن تأکید کردند. پنج تک آهنگ در حین تبلیغ آلبوم منتشر شد: «آینده من»، «در نتیجه من هستم»، «قدرت تو»، «هدف از دست رفته» و «ان دی ای» که همگی در جایگاه ۴۰تای برتر "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده قرار گرفتند. آیلیش برای تبلیغ بیشتر آن، یک فیلم کنسرت مستند برای دیزنی پلاس به نام "خوشحال تر از همیشه: نامه ای عاشقانه به لس آنجلس" ساخته است که در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر می شود و در سال ۲۰۲۲ تور جهانی خوشحال تر از همیشه را برگزار می کند. پیش از انتشار، "خوشحال تر از همیشه" تبدیل به آلبومی با بیشترین پیش فروش در تاریخچهٔ اپل میوزیک شد. بازخورد منتقدان. "خوشحال
تر از همیشه" پس از انتشار مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. منتقدان تصویری قاطع از ستاره نوجوان در مقابل صدای خاموشش را تحسین کردند. این آلبوم در متاکریتیک، که رتبه بندی هم پایه شده از ۱۰۰ را به نقدهای نشریات اختصاص می دهد، دارای نمره میانگین وزنی ۸۶ بر پایهٔ ۲۶ نقد است که نشان دهنده «تحسین همگانی» است.
ما جیانرانگ (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) کارآفرین و سرمایه دار اهل چین است، که در سال ۲۰۰۰ شرکت شنژو اینترنشنال را تأسیس کرد.
جایگاه اجتماعی، جایگاه یک فرد در یک جامعه و فرهنگ نشان زد است. یک جایگاه معین اجتماعی (برای نمونه پیشه کشیش) ممکن است که متعلق به کسان بسیاری باشد. جایگاه اجتماعی بر پایگاه اجتماعی نیز اثر می گذارد. جایگاه اجتماعی همچنین می تواند به شناسایی مقام و جایگاه شخص در قشربندی یک جامعه کمک کند.
کوچه کابوس یک فیلم نوآر آمریکایی محصول سال ۱۹۴۷ میلادی با بازی تایرون پاور، جون بلوندل، کالین گری و هلن واکر. به کارگردانی ادموند گولدینگ است. این فیلم بر اساس رمانی به همین عنوان در سال ۱۹۴۶ نوشته شده است. داستان. استن کارلیسل جاه طلب به عنوان دستیار برای روانکاوی به نام زینا کرامبین که با پیت الکلی ازدواج کرده کار می کند. این زوج روش مخصوصی را ابداع کرده تا ادعا کنند می توانند ذهن دیگران را بخوانند. برنامه آنها تا زمانی که پیت به الکل روی آورد موفقیت های زیادی به دست آورده بود. استن قصد دارد روش آنها را یاد گرفته و کارناوال را به عنوان یک روانکاو موفق ترک کند اما… بازسازی فیلم. در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷، کمپانی سرچلایت پیکچرز اعلام کرد که گی یرمو دل تورو اقتباس جدیدی از این رمان را کارگردانی می کند. فیلم "کوچه کابوس" (۲۰۲۱) بازسازی همین فیلم است.
اشپیتزن کورپر (آلمانی: Spitzenkörper؛ به معنای «بدن نوک تیز») ساختاری است که در نخینه های قارچی یافت می شود و مرکز سازماندهی رشد نخینه و ریخت زایی است. اشپیتزن کورپر که در نوک نخینه در حال رشد، هنگام جوانه زنی اسپور و جایی که شاخه تشکیل می شود وجود دارد، از چندین وزیکول کوچک تشکیل شده است. جایگاه آن در نوک نخینه با جهت رشد نخینه ارتباط دارد. اشپیتزن کورپر بخشی از دستگاه غشایی درونی در قارچ ها است. وزیکول ها در اطراف یک ناحیه مرکزی سازمان یافته اند که دارای شبکه ای متراکم از ریزرشته ها است. پلی زوم ها بیشتر در نزدیکی مرز پشتی هسته اشپیتزن کورپر در قارچ های کیسه ای یافت می شوند، ریزلوله ها بیشتر از راه اشپیتزن کورپر به داخل گسترش می یابند و در جسم وورونین قارچ های کیسه ای در منطقه رأسی نزدیک اشپیتزن کورپر یافت می شوند. سیتوپلاسم انتهایی رأس تقریباً به طور انحصاری توسط وزیکول های ترشحی اشغال شده است. در قارچ های پیشرفته تر (کیسه ای و چتری)، وزیکول های ترشحی به صورت یک جمع متراکم و کروی به نام اشپیتزن کورپر یا «تنهٔ راسی» قرار گرفته اند. اشپیتزن کورپر در یک نخینه در حال رشد حتی با میکروسکوپ نوری نیز دیده می شود.
نخینه ها در آب کپک و برخی از قارچ های پست تر (به ویژه قارچ های یوغی) دارای اشپیتزن کورپر قابل تشخیص نیستند و در عوض وزیکول ها بیشتر در یک آرایش هلالی شکل در زیر غشای پلاسمای رأسی آزادتر توزیع می شوند.
خورشید همچنان می درخشد (به انگلیسی: "The Sun Also Rises") یک فیلم سینمایی چینی به کارگردانی، تهیه کنندگی و نویسندگی جیانگ ون با بازی جوآن چن، آنتونی وانگ و جسی چان است. این فیلم چند ضلعی داستانهای بهم پیوسته در مناطق مختلف زمانی است که بین یک روستای یون نان، یک محوطه دانشگاه و بیابان گبی جابجا می شود. این فیلم در رقابت در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و نامزد شیر طلایی شد اما در رقابت با فیلم تاریخی انگ لی بنام شهوت، احتیاط" باخت. طرح. این فیلم چهار داستان بهم پیوسته را شرح می دهد.
شریعت موسی ( ) که به آن شریعت موسوی نیز گفته می شود، اساساً به تورات یا پنج کتاب اول کتاب تنخ اشاره دارد. به طور سنتی اعتقاد بر این بود که آنها توسط موسی نوشته می شدند، اما اکثر دانشگاهیان اکنون معتقدند که این کتب نویسندگان زیادی دارند. واژه شناسی. شریعت موسی یا تورات موسی (عبری: "تورات موشه،" هفتادگانی، "nómos Mōusē"، یا در برخی ترجمه ها «تعالیم موسی») اصطلاحی در کتاب مقدس است که برای اولین بار در کتاب یوشع یافت شده، جایی که یوشع کلمات عبری «تورات موشه» را بر محراب سنگی در کوه عیبال می نویسد.
تیمو کوی ووسالو (؛ ۳۱ اکتبر ۱۹۶۳ میلادی) کارگردان فیلم، نویسنده، موسیقی دان و آهنگساز اهل فنلاند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سیبلیوس" اشاره نمود.