Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رند ویسکی و سودا بود. جیم کالینز. نوشیدنی معروف به جان کالینز حداقل از دهه ۱۸۶۰ وجود داشته است و اعتقاد بر این است که منشأ آن پیش خدمتی به همین نام است که در خانه قدیمی لیمر در خیابان کاندویت در مایفیر کار می کرد، که یک هتل محبوب و قهوه خانه لندنی در اطراف سال های ۱۷۹۰–۱۸۱۷ بود. شعر زیر توسط فرانک و چارلز شریدان در مورد جان کالینز نوشته شده است:&lt;poem&gt;نام من جان کالینز ، سر پیشخدمتی در Limmer است ، نبش خیابان کانال ، میدان هانوفر ، شغل اصلی من پر کردن جام ها است برای همه آقایان جوان که آنجا هستند.&lt;/poem&gt;دیوید ووندریچ، مورخ نوشیدنی ها حدس می زند که دستورالعمل اصلی در دهه ۱۸۵۰ ذر نیویورک ارائه شده است که شباهت زیادی به پانج جین دارد. معروف است که پانچ جین در نیمه اول قرن نوزدهم در باشگاه های شیک لندن مانند گاریک ارائه می شده است. وی اظهار داشت که در ابتدا ترکیب نوشیدنی از «جین، آب لیمو، آب جوش شیرین و لیکور ماراسکینو» بوده است. ترکیبات مدرن. "کتاب کوکتل" ۱۹۸۶ تصویری مدرن از دستورالعمل توماس در سال ۱۸۷۶ برای این نوشیدنی طولانی ارائه می دهد:جان (یا تام) کالینز (۱۹۸۶): تکه های یخ۲ اونس [۶ سانتی لیتر] به
همراه جین خشک۲ اونس [۶ سانتی آب لیمو۱ قاشق چایخوری شکر ( شیره) آب گازداربرش لیمو۱ گیلاس رتگی فراوان را در لیوان بزرگ قرار دهید. جین، آب لیمو و شربت را اضافه کنید. آب نوشابه را پر کنید و خوب هم بزنید. با خلال لیمو، گیلاس و نی سرو کنید. انواع. یک کالینز ساده تابستانی از کوکتل دو ماده ای درست می شود که فقط از قسمت های مساوی جین و لیموناد تشکیل شده و روی یخ با یک تزیین میوه ای اختیاری سرو می شود. ودکا کالینز از ودکا به جای جین استفاده می کند. نوشیدنی South Side از آهک به جای لیموناد استفاده می کند و نعناع اضافه می کند. نوشیدنی A Rum Collins به جای جین از رام سبک استفاده می کند. جان کالینز. جان کالینز یک کوکتل کالینز است که از تکیلا، آب آهک، شکر یا مواد شیرین کننده دیگر و نوشابه چوبی تهیه می شود. این ترکیب نوعی تغییر از تام کالینز اصلی است که اولین بار در سال ۱۸۷۶ توسط «پدر مخلوط شناسی آمریکایی» جری توماس به یادگار ماند. این نوشیدنی به طور معمول در لیوان کالینز روی یخ سرو می شود.
جزیره الفنت () جزیره ای کوهستانی و پوشیده از یخ در جنوبگان است که در محدوده بیرونی جزایر شتلند جنوبی در اقیانوس جنوبگان قرار دارد. این جزیره در ۲۴۵ کیلومتری شمال-شمال شرقی نوک شبه جزیره جنوبگان، ۱٬۲۵۳ کیلومتری غرب-جنوب غربی جزیره جورجیای جنوبی، ۹۳۵ کیلومتری جنوب جزایر فالکلند و ۸۸۵ کیلومتری جنوب شرقی دماغه هورن قرار دارد. این جزیره در مناطق مورد ادعای آرژانتین، شیلی و بریتانیا قرار گرفته است. این جزیره هم به دلیل شباهت ظاهری جزیره به سر فیل و هم به دلیل مشاهده فک فیلی در آن، توسط کاپیتان جورج پاول در سال ۱۸۲۱ به نام الفنت (فیل) نام گذاری شد.
یک نوشیدنی مخلوط یا نوشیدنی ترکیبی نوشیدنی است که در آن دو یا چند مواد تشکیل دهنده با هم مخلوط شده اند. برخی حاوی مشروبات الکلی هستند و برخی دیگر غیر الکلی هستند. انواع. برخی از انواع محبوب نوشیدنی های ترکیبی عبارتند از:
تیم ملی بسکتبال زنان یونان، نماینده یونان در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است.
میراث جهانی در اسرائیل شامل ۹ اثر فرهنگی در اسرائیل می باشد. اسرائیل ۶ اکتبر ۱۹۹۹ به این کنوانسیون پیوست و تا سال ۲۰۲۰ افزون بر ۹ مکان ثبت شده ۱۸ سایت نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. یونسکو شهر قدیمی اورشلیم(بیت المقدس) و محوطه دیوارهای آن را در هیچ کشور عضوی قرار نمی دهد، و وضعیت نهایی آن منوط به مذاکرات بین دولت های اسرائیل و فلسطین است. این مکان همچنین از سال ۱۹۸۲ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفته است اسرائیل سال هاست که با تخلیه زیر محوطه مسجد الاقصی به دنبال تخریب این بنای مقدس مسلمانان است. اولین سایت میراث جهانی اسرائیل، ماسادا، در سال ۲۰۰۱ در بیست و پنجمین جلسه کمیته میراث جهانی که در هلسینک
ی، فنلاند برگزار شد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. سایت نکروپلیس بیت شعریم که در سال ۲۰۱۵ گنجانده شده است، آخرین سایت در خاک اسرائیل است. در سال ۲۰۰۶ در چارچوب همکاری فنی بین هند و اسرائیل، کارگاهی در زمینه مدیریت میراث جهانی و میراث یهودیان در هند از ۱ تا ۳ مه ۲۰۰۶ در کوچین هند برگزار شد که توسط سازمان باستان شناسی هند با همکاری مرکز میراث جهانی با سهم مشخص دولت اسرائیل در صندوق میراث جهانی سازماندهی شده بود. در این کارگاه ۲۲ شرکت کننده حضور داشتند. مدیران سایت های میراث جهانی و متخصصان میراث فرهنگی از هند و اسرائیل مسائل کلیدی مدیریتی میراث جهانی را ارائه کردند و تجربیات خود را مورد بحث قرار دادند و توجه ویژه ای به مستندسازی سنت ها و آیین های جوامع زنده در املاک میراث جهانی، گردشگری پایدار، طرح های مدیریت جامع از جمله برنامه ریزی حفاظتی میان مدت و بلند مدت و دستورالعمل های خاص سایت شد. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که
ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
تیم ملی بسکتبال زنان ولز، نماینده ولز در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است.
تیم ملی بسکتبال زنا اسکاتلند، نماینده اسکاتلند در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است.
تیم ملی بسکتبال زنان انگلستان، نماینده انگلیس در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است.
کنش متقابل نمادین یک نظریه جامعه شناختی است که از ملاحظات عملی و اشاره به استفاده خاص مردم از گویش برای ایجاد تصاویر و پیامدهای عادی، برای کسر و مکاتبه با دیگران گسترش می یابد. به عبارت دیگر، این یک چارچوب مرجع برای درک بهتر چگونگی تعامل افراد با یکدیگر، برای ایجاد جهان های نمادین است؛ و در عوض، این جهان ها چگونه رفتارهای فردی را شکل می دهند. این چارچوبی است که به درک چگونگی حفظ و ایجاد جامعه از طریق تعاملات مکرر بین افراد کمک می کند. روند تفسیری که بین تعاملات رخ می دهد به ایجاد و بازآفرینی معنا کمک می کند. این درک و تفسیر مشترک معانی است که بر تعامل بین افراد تأثیر می گذارد. افراد بر اساس فرضیه درک مشترک معنا در متن اجتماعی خود عمل می کنند؛ بنابراین، تعامل و رفتار از طریق معنای مشترکی تنظیم می شود که اشیا و مفاهیم به آنها پیوسته اند. از این دیدگاه، مردم در هر دو محیط طبیعی و نمادین زندگی می کنند. مفاهیم اساسی کنش نمادین، خود، گروه مرجع، اجرای نقش و دریافت است. کنش متقابل نمادین از یک دیدگاه جامعه شناختی ناشی می شود که در اواسط قرن بیستم شکل گرفت و همچنان در برخی از رشته ها اثرگذار است. به ویژه در جامعه شناس
ی خرد و روان شناسی اجتماعی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این فلسفه از فلسفه عمل گرایی آمریکایی و به ویژه از کار جورج هربرت مید به عنوان یک روش عملی برای تفسیر تعاملات اجتماعی گرفته شده است. رندال کالینز کنش متقابل نمادین را به عنوان مطالعه روش ایجاد جهان اجتماعی از طریق تعامل بین افراد و محیط آنها می داند. تاریخچه. جورج هربرت مید. نظریه کنش متقابل نمادین توسط جورج هربرت مید و چارلز هورتون کولی طرح شد. مید استدلال می کرد خود افراد محصول اجتماعی و نیز هدفمند و خلاق هست و باورمند بود آزمون واقعی هر نظریه آنست که «در حل مسایل پیچیده اجتماعی مفید باشد.» گفته می شود تأثیر مید به قدری عمیق است که جامعه شناسان او را «بنیان گذار واقعی» سنت کنش متقابل نمادین می دانند. اگرچه مید در بخش فلسفه تدریس می کرد ولی جامعه شناسان او را بیشتر به عنوان استادی می شناسند که نسلی از بهترین ذهن ها را در رشته خود تربیت کرده است. عجیب است که او هرگز ایده های گسترده خود را در یک کتاب یا رساله سیستماتیک ننوشت. پس از مرگ او در سال ۱۹۳۱، شاگردانش یادداشت ها و گفت وگوهای کلاس را با مربی خود گردآوری کردند و کتاب «ذهن، خود و جامعه» را به نام
مید منتشر کردند. تصور اشتباهی رایج است که جان دیویی رهبر این نظریه جامعه شناختی بود. بر اساس کتاب «راهنمای کنش متقابل نمادین»، مید بدون شک فردی بود که «ساختار درونی نظریه را دگرگون ساخت و آن را به سطح بالاتری از پیچیدگی نظری سوق داد.» توصیف کلی از ترکیب های مید نشان می دهد که چگونه بیرون ساختار اجتماعی، طبقه اجتماعی، و قدرت و سوء استفاده بر پیشرفت خود، شخصیت برای گردهمایی هایی تأثیر می گذارد که به طور قابل تأییدی از توانایی شخصیت پردازی خود محروم هستند. هربرت بلومر. هربرت بلومر، شاگرد و مفسر اندیشه مید، این اصطلاح را ابداع کرد و چکیده ای اثرگذار ارائه نمود: مردم بر اساس معنایی که چیزها از پیش دارند، به شیوه خاصی نسبت به چیزها رفتار می کنند و این معانی از کنش متقابل اجتماعی ایجاد و از طریق تفسیر اصلاح می شوند. بلومر یک ساخت گرایی اجتماعی و تحت تأثیر جان دیویی بود. به این ترتیب، این نظریه بسیار مبتنی بر پدیدارشناسی است. با توجه به اینکه بلومر نخستین کسی بود که از اصطلاح کنش متقابل نمادین استفاده کرد، به عنوان بنیانگذار کنش متقابل نمادین شناخته می شود. او باورمند بود «بیشترین فعالیت انسان و انسانی که مردم انجام
می دهند، گفتگو با یکدیگر است.» به گفته بلومر، گروه های انسانی توسط افراد ایجاد می شوند و تنها اعمال بین آنهاست که جامعه را تعریف می کند. بلومر استدلال کرد افراد با کنش متقابل و از طریق تعامل می توانند «نمادهای مشترکی را با تأیید، تنظیم و تعریف، بازتولید کنند.» بر همین اساس، با کنش متقابل، تبادل تفسیر دوجانبه و در نتیجه زمینه اجتماعی شدن شکل می گیرد. نظریه پردازان دیگر. چارلز هورتون کولی و ویلیام ایزاک توماس در حالی که کار اثرگذاری در این نظریه نداشتند ولی به عنوان نمایندگان اثرگذار این نظریه در نظر گرفته می شوند. مفروضات، مقدمات و روش پژوهش. مفروضات. بیشتر کنش متقابل گرایان نمادین باور دارند واقعیت فیزیکی در واقع با تعاریف اجتماعی فرد وجود دارد و تعاریف اجتماعی به طور جزئی یا در رابطه با چیزی «واقعی» ایجاد می شوند؛ بنابراین مردم مستقیماً به این واقعیت پاسخ نمی دهند بلکه به درک اجتماعی واقعیت پاسخ می دهند. به عنوان مثال، آنها به طور غیرمستقیم از راه نوعی فیلتر که از دیدگاه های مختلف افراد تشکیل شده است، به این واقعیت پاسخ می دهند. این بدان معناست که انسان ها نه در فضای فیزیکی متشکل از واقعیت ها بلکه در «جهان»
وجود دارند که فقط از «اشیا» تشکیل شده است. سه فرض در چهارچوب کنش متقابل نمادین: مقدمات. با تعریف برخی از مفروضات اساسی کنش متقابل نمادین، لازم است به مقدماتی پرداخته شود که هر فرض پشتیبانی می کند. براساس نظر بلومر (۱۹۶۹)، سه فرضیه وجود دارد که می توان از مفروضات فوق استخراج کرد: ۱)انسان ها براساس معانی که برای چیزها قایل می شوند نسبت به اشیا عمل می کنند. مقدمه اول شامل همه چیزهایی است که یک انسان ممکن است در دنیای خود یادداشت کند، از جمله اشیا فیزیکی، اعمال و مفاهیم. اساساً، افراد براساس معانی شخصی که فرد قبلاً به این موارد داده است، نسبت به اشیا و دیگران رفتار می کنند. بلومر سعی داشت بر معنای رفتارهای فردی، به ویژه صحبت کردن، توضیحات روان شناختی و جامعه شناختی برای این اعمال و رفتارها تأکید کند. ۲) معنای چنین چیزهایی از کنش متقابل اجتماعی فرد با دیگران و جامعه مشتق یا ناشی می شود. مقدمه دوم توضیح می دهد که معنای چنین چیزهایی از کنش متقابل اجتماعی فرد با انسان های دیگر ناشی می شود یا ناشی از آن است. بلومر، بدنبال مید، ادعا کرد مردم به جای اینکه فقط به کنش های یکدیگر واکنش نشان دهند، با تفسیر یا تعریف کنش های
یکدیگر کنش متقابل می کنند. «پاسخ» آنها مستقیماً به کنش های یکدیگر داده نمی شود بلکه در عوض بر اساس معنایی است که آنها برای چنین کنش هایی قایل هستند؛ بنابراین، کنش متقابل انسان با استفاده از نمادها و دلالت، با تفسیر یا با اطمینان یافتن از معنای کنش های یکدیگر انجام می شود. معنا امری بدیهی تلقی می شود و به عنوان عنصری غیرمهم که نیازی به بررسی ندارد کنار گذاشته می شود یا به عنوان یک پیوند خنثی صرف یا یکی از تحلیل ریشه ای علت بین علل یا عوامل مسئول رفتار انسان و این رفتار به عنوان محصول چنین عواملی تلقی می شود. ۳) معانی یک فرایند تفسیری مورد استفاده قرار می گیرد و شخص از آن در برخورد با مواردی استفاده می کند که با آن روبرو می شود. کنش گرایان نمادین تفکر را به عنوان یک مکالمه درونی توصیف می کنند. مید این گفت وگوی درونی را «ذهن سازی» نامید یعنی تأخیر در فرایند فکری که زمانی اتفاق می افتد که فرد به آن چیزی فکر می کند که در آینده انجام خواهد داد. این معانی در یک فرایند تفسیری بررسی و اصلاح می شوند. این فرایند به شکل «تعامل با خود» یا «در نظر گرفتن در نظر گرفتن» اتفاق می افتد. توسط شخص در برخورد با چیزهایی که با آن مو
اجه می شود استفاده می شود. ما به طور طبیعی با خود صحبت می کنیم تا معنای یک موقعیت دشوار را بفهمیم. اما ابتدا به زبان نیاز داریم. قبل از اینکه بتوانیم فکر کنیم، باید بتوانیم به صورت نمادین تعامل داشته باشیم. تأکید بر نمادها، معنای مورد مذاکره و ساخت اجتماعی جامعه توجه مردم را به نقش ایفا می کند. نقش پذیری مکانیزمی کلیدی است که به افراد امکان می دهد دیدگاه شخص دیگری را ببینند تا بفهمند یک عمل برای شخص دیگری چه معنایی دارد. نقش آفرینی بخشی از زندگی ما در سنین پایین است، به عنوان مثال، خانه بازی و تظاهر به شخص دیگری. یک کیفیت بداهه در نقش ها وجود دارد. با این حال، کنشگران اراده آزاد اغلب فیلمنامه ای را بر عهده می گیرند که از آن پیروی می کنند. به دلیل نامشخص بودن نقش ها در زمینه های اجتماعی، بار نقش آفرینی بر دوش فرد در موقعیت است. از این نظر، ما در محیط خود شرکت کنندگان فعالی هستیم. ۴) این میل ذاتی انسان برای به کسب پاداش های روان شناختی بالقوه از کنش متقابل با دیگران است که ما را به ایجاد واقعیت های فیلتر شده از طریق کنش متقابل اجتماعی تشویق می کند. برخی از کنش گرایان نمادین به پیوند عمیق تمایل به پاداش روان شنا
ختی بالقوه بین افراد و واقعیت های اجتماعی ساخته شده مربوط اشاره می کنند که معمولاً به عنوان «جامعه» شناخته می شود. این متخصصان تأیید کرده اند که یک پیش فرض اساسی برای تحلیل و تشریح کنش متقابل نمادین، پاداش روان شناختی است که افراد را به ایجاد ارتباط با دیگران و ایجاد معنا از طریق کنش متقابل اجتماعی سوق می دهد. ما به عنوان انسان به طور غریزی افرادی را تشخیص می دهیم که می خواهیم با آنها ارتباط داشته باشیم، پیش از اینکه تعاملی را با آنها آغاز کنیم، از نظر جسمی یک عجله عاطفی درونی را تجربه می کنیم که ما را تشویق می کند تا تعامل را آغاز کنیم، بنابراین شروع به شکل گیری واقعیت های اجتماعی مختلف می کند که کنش متقابل نمادین نمادین را قادر به بررسی می سازد یعنی این خواسته های ما برای پاداش های عاطفی است که نظریه کنش متقابل نمادین را ممکن و قابل اجرا می کند. روش پژوهش. اکثر پژوهش های کنش متقابلی از روش های پژوهش کیفی، مانند مشاهده همراه با مشارکت، برای مطالعه جنبه های تعامل اجتماعی یا خود افراد استفاده می کنند. مشاهده همراه با مشارکت به پژوهشگران اجازه می دهد تا به نمادها و معانی دسترسی پیدا کنند، همان طور که در آثار هن
ری هوارد بکر و آرلی هوچشیلد در قلب مدیریت شده وجود دارد. آنها استدلال می کنند تماس نزدیک و غوطه وری در فعالیت های روزمره مشارکت کنندگان برای درک معنای کنش ها، تعریف موقعیت ها و فرایندی ضروری است که کنشگران با تعامل خود شرایط را ایجاد می کنند. به دلیل این تماس نزدیک، تعاملات نمی توانند کاملاً از تعهدات ارزشی آزاد شوند. در بیشتر موارد، آنها از ارزش های خود در انتخاب چیزی استفاده می کنند که آن را مطالعه کنند. با این حال، آنها می خواهند در چگونگی انجام پژوهش، عینی باشند؛ بنابراین، رویکرد کنش متقابل نمادین یک جهت گیری در سطح خرد است که بر تعامل انسان در موقعیت های خاص متمرکز است. پنج ایده اصلی. براساس نظر جوئل م. شارون (۲۰۰۴) پنج ایده اصلی برای کنش متقابل نمادین وجود دارد: مضامین کنش متقابل مرکزی. از دیدگاه مفهومی بلومر، او آنها را در سه گزاره اصلی قرار داد: این دیدگاه را می توان به عنوان سه اصل اصلی یعنی معنا، زبان و تفکر نیز توصیف کرد که در آن سازه های اجتماعی شکل می گیرد. اصل معنا محور رفتار انسان است. زبان با ارائه ابزار به نمادها معنا می بخشد. این نمادها روابط اجتماعی انسان ها را از حیوانات متمایز می کند. انس
ان ها با معنا بخشیدن به نمادها می توانند این موارد را با زبان بیان کنند. به نوبه خود، نمادها اساس ارتباطات را تشکیل می دهند. نمادها به اجزای ضروری برای شکل گیری هر نوع کنش ارتباطی تبدیل می شوند. سپس تفکر، تفسیر افراد را در رابطه با نمادها تغییر می دهد. برخی از کنش متقابل گرایان نمادین مانند اروینگ گافمن به نقایص آشکار مفهوم پیشگام مید اشاره کرده بودند که بر اساس آن کنش متقابل نمادین معاصر بنا شده است، این مفهوم کنش متقابل نمادین مدرن را تحت تأثیر قرار داده است تا به جای نگرانی های جامعه شناختی، برای درک دغدغه های روان شناختی - اجتماعی مساعدتر باشد. به عنوان مثال، در طول تجزیه و تحلیل کنش متقابل نمادین، نوسانات احساسی شرکت کنندگان که به طور اجتناب ناپذیری مستلزم آن هستند، اغلب نادیده گرفته می شوند، زیرا آنها برای اندازه گیری بسیار پیچیده و فرار هستند. وقتی شرکت کنندگان برای شرکت در فعالیت های خاصی انتخاب می شوند که بخشی از روال عادی روزانه آنها نیست، ناگزیر از نظر روانی در شرکت کنندگان اختلال ایجاد می کند و باعث می شود افکار خود به خودی به جریان بیفتند که به احتمال زیاد شرکت کنندگان را از رفتارهای عادی خود دور
می کند. این تغییرات روانی می تواند منجر به نوسانات عاطفی شرکت کنندگان شود که خود را در واکنش های شرکت کنندگان نشان می دهد؛ بنابراین، سوگیری های تولیدی که سوگیری های ذکر شده قبلی را خواهد داشت. این نقد عدم بررسی دقیق روی پردازش ذهنی درونی شرکت کنندگان از محیطشان را آشکار کرد که آغازگر قوای استدلال و مذاکره است که تعامل گرایی نمادین معاصر نیز منعکس کننده آن است. از این پس، تعصب یک پدیده صرفاً روان شناختی نیست، بلکه می توان آن را از منظر کنش گرایی نمادین تفسیر کرد و بنای افراد را از واقعیت اجتماعی در نظر گرفت. چهار اصلِ اسنو. با توجه به کارهای پیشین بلومر، دیوید اس. اسنو، استاد جامعه شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین، چهار اصل جهت گیری گسترده تر و حتی اساسی تر را پیشنهاد می کند: اختیار انسانی، تعیین کنش متقابلی، نمادسازی و ظهور. اسنو از این چهار اصل به عنوان مبانی موضوعی برای شناسایی و بحث در مورد مشارکت در مطالعه جنبش های اجتماعی استفاده می کند. کاربردها. کنش متقابل نمادین می تواند برای توضیح هویت فرد از نظر نقش ها به عنوان ایده ها و اصول در مورد «چه باید کرد» در یک موقعیت معین، همان طور که توسط هویت ذکر شده
است، مورد استفاده قرار گیرد. هویت کنش متقابل نمادین در ۳ دسته موقعیتی، شخصی و اجتماعی قرار می گیرد. هویت موقعیتی به توانایی در نظر گرفتن خود مانند دیگران اشاره دارد. این اغلب یک نمای فوری است زیرا کوتاه است ولی می تواند بسیار اثرگذار باشد. از این تجربه، فرد می خواهد خود را از دیگران متمایز کند و هویت شخصی به وجود می آید. این دیدگاه زمانی است که فرد بخواهد خود به خاطر آنچه که واقعاً هست شناخته شود و نه از دیدگاه دیگران. از هویت شخصی در حال وقوع، هویت اجتماعی به وجود می آید که در آن پیوندها و شباهت ها با افراد دارای هویت یا ویژگی های هویتی مشابه ایجاد می شود. این دیدگاه کنش متقبل نمادین را می توان در مورد استفاده از سایت های شبکه های اجتماعی و نحوه ارائه هویت فرد در آن سایت ها به کار برد. با سایت های شبکه های اجتماعی، می توان هویت خود را از طریق فید خبری آنها به رخ کشید (یا پست کرد). هویت شخصی خود را در نیاز افراد به ارسال نقاط عطفی که فرد به آن دست یافته است، در تلاش برای متمایز ساختن خود نشان می دهد. هویت اجتماعی زمانی خود را نشان می دهد که افراد دیگران را در پست ها، تصاویر و غیره خود "تگ" کنند. هویت های موقع
یت یافته ممکن است در نیاز به دفاع از چیزی در رسانه های اجتماعی یا استدلال هایی که در نظرات رخ می دهند، وجود داشته باشند، جایی که فرد احساس می کند لازم است خود را «اثبات» کند. بروس لینک و همکارانش از این دیدگاه که یادمی گیریم، یا حداقل می خواهیم، چگونه انتظار واکنش/پاسخ دیگران به چیزها را داشته باشیم، بررسی کردند که چگونه انتظارات از واکنش های دیگران می تواند بر انگ بیماری روانی تأثیر بگذارد. شرکت کنندگان در این مطالعه افراد مبتلا به روان پریشی بودند که به سوالات مربوط به تبعیض، انگ و طرد پاسخ دادند. هدف این مطالعه تعیین اینکه آیا انتظارات دیگران بر انگ درونی شرکت کنندگان، طرد پیش بینی شده، نگرانی در مورد ماندن در داخل و غیره تأثیر می گذارد یا خیر بود. نتایج نشان داد که سطوح بالای ننگ درونی شده فقط در اقلیت وجود دارد، با این حال، پیش بینی رد، آگاهی نسبت به انگ، تبعیض درک شده کاهش ارزش و نگرانی در مورد ماندن در شرکت کنندگان شایع تر بود. این ادراکات با پیامدهای گوشه گیری، عزت نفس و گوشه گیری از خویشاوندان همبستگی داشت. این مطالعه نشان داد که پیش بینی طرد شدن بیشترین نقش را در انگ های درونی ایفا می کند. کنش متقاب
ل نمادین می تواند برای تشریح مفهوم نقش اجتماعی و مطالعه بیشتر روابط بین دوستان مورد استفاده قرار گیرد. یک نقش اجتماعی زمانی آغاز می شود که یک فرد تعامل با افراد دیگری را آغاز کند که شامل یک حلقه اجتماعی است که آغازگر آن پایانه مرکزی است، مراحل انباشته وظایف و حقوقی که توسط شخص مرکزی و سایر شرکت کنندگان در این حلقه اجتماعی انجام می شود. این دایره پویا را تقویت می کند. این گروه های اجتماعی جدا از نقش محوری، از مشارکت کنندگانی تشکیل می شوند که از شخصیت محوری بهره می برند و کسانی که واجد شرایط و توانایی کمک به نقش مرکزی برای دستیابی به اهداف مورد نظر هستند. نقش ها در پویایی نقش اجتماعی از پیش تعیین نشده اند، اگرچه فرهنگ رایج یک جامعه خاص معمولاً ساختاری پیش فرض برای اکثر نقش های اجتماعی دارد. علیرغم این واقعیت که فرهنگ غالب یک جامعه خاص معمولاً تأثیر زیادی بر شکل گیری غریزی ساختارها در گروه های اجتماعی دارد و نقش ها در گروه های اجتماعی در نهایت بر اساس تعاملات رخ داده بین شخصیت مرکزی و سایر شرکت کنندگان بالقوه در این نقش شکل می گیرد. برای مثال، اگر یک فرد مرکزی نقش اجتماعی یک افسر پلیس باشد، این نقش اجتماعی می تو
اند شامل قربانیان، هم تیمی ها، اپراتورها، اعزام کننده، مظنونین احتمالی، ستوان باشد. نقش های اجتماعی را می توان با اتفاقات صورت بندی کرد، اما نمی توان از پیکربندی مجدد اجتناب ناپذیر مبادلات چند جانبه تعهدات هر نقش در یک نقش اجتماعی فرار کرد. (لوپاتا ۱۹۶۴). از طریق این دریچه، بررسی نقش های اجتماعی مختلف پذیراتر و قابل دسترس تر می شود که همین تأثیر را در بررسی دوستی و سایر مشاغل نیز دارد. انتقادات. کنش متقابل گرایان نمادین اغلب مورد انتقاد قرار می گیرند که در روش پژوهش بیش از حد امپرسیونیست و در نظریه های خود تا حدودی غیرسیستماتیک هستند. گفته می شود این نظریه، یک نظریه علمی نیست بلکه چارچوبی برای بسیاری از نظریه های مختلف دیگر است. بعلاوه، برخی از نظریه پردازان به سبب عدم آزمون پذیری، با نظریه کنش متقابل نمادین مسئله دارند. این مخالفت ها، همراه با تمرکز نسبتاً ضعیف پژوهش های کنش متقابلی در کنش متقابل گروه های کوچک و سایر مسایل روان شناختی اجتماعی، اردوگاه کنش متقابل گرایی را به موقعیتی ضعیف در میان جامعه شناسان (هرچند یک اقلیت نسبتاً قابل توجه) کاهش داده است. بیشتر این انتقادات در دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده هنگامی
مطرح شد که رویکردهای کمی جامعه شناسی غالب بود و شاید مشهورترین آنها آلوین گولدنر باشد. چارچوب و نظریه ها. برخی از نقدهای کنش متقابل نمادین بر این فرض استوار است که این یک نظریه است و نقدها معیارهای یک نظریه «خوب» را در مورد چیزی اعمال می کنند که ادعای نظریه بودن ندارد. برخی از منتقدان هنگامی که به دنبال نظریه های خاص هستند، چارچوب کنش متقابل نمادین را بسیار گسترده و کلی می دانند. کنش متقابل نمادین یک چارچوب نظری است تا یک نظریه و می توان آن را بر اساس مفهوم سازی های مؤثر ارزیابی کرد. چارچوب نظری، مانند هر چارچوب نظری، زمانی که به تحلیل شواهد تجربی یا پیش بینی نتایج در زندگی اجتماعی می رسد، مبهم است. به عنوان یک چارچوب و نه یک نظریه، بسیاری از محققان استفاده از آن را دشوار می دانند. کنش متقابل نمادین به عنوان یک چارچوب و نه یک نظریه، آزمایش کنش متقابل را به روشی غیرممکن می کند که یک ادعای نظری خاص در مورد رابطه بین متغیرهای خاص در یک زمینه معین اجازه می دهد. برخلاف چارچوب کنش متقابل نمادین، بسیاری از نظریه های برگرفته از کنش گرایی نمادین، مانند نظریه نقش و نسخه های نظریه هویت که توسط شلدون استرایکر ایجاد شده
است، و همچنین پیتر برک و همکارانش، مفاهیم و روابط بین آنها را در یک زمینه مشخص به وضوح تعریف کنید، بنابراین فرصتی برای توسعه و آزمایش فرضیه ها فراهم می شود. علاوه بر این، به ویژه در میان کنش گرایان فرآیندی بلومری، تعداد زیادی از مفهوم سازی های بسیار مفید در طیف بسیار وسیعی از زمینه های اجتماعی، انواع جمعیت ها، انواع رفتارها، و فرهنگ ها و خرده فرهنگ ها توسعه یافته و به کار گرفته شده اند. ساختار اجتماعی. کنش متقابل نمادین اغلب با ساختار اجتماعی در رابطه و مرتبط است. این مفهوم نشان می دهد کنش متقابل نمادین ساخت واقعیت اجتماعی افراد است. همچنین بیانگر این است که از منظر واقع بینانه، تفاسیری که انجام می شود تفاوت چندانی نخواهد داشت. وقتی واقعیت یک موقعیت تعریف می شود، موقعیت به یک واقعیت معنادار تبدیل می شود. این شامل انتقادات روش شناختی، و مسائل جامعه شناختی انتقادی است. تعدادی از تعامل گرایان نمادین به این موضوعات پرداخته اند که مشهورترین کنش متقابل نمادین گرای ساختاری، شلدون استرایکر است. و فرمول بندی های کنش متقابل گرایی که به شدت تحت تأثیر این رویکرد قرار گرفته اند (که گاهی به آن مکتب ایندیانا کنش متقابل نماد
ین می گویند)، از جمله آثار دانشمندان کلیدی در جامعه شناسی و روان شناسی با استفاده از روش ها و نظریه های مختلف با استفاده از نسخه ساختاری. تعامل گرایی که در مجموعه ای در سال ۲۰۰۳ با ویرایش پیتر بورک و همکاران ارائه شده است. یکی دیگر از گونه های ساختاری مشهور کنش متقابل نمادین که روش های کمی را به کار می گیرد، فرمول مانفورد اچ. کوهن است که اغلب در ادبیات جامعه شناسی به عنوان «مکتب آیووا» از آن یاد می شود. نظریه دستور مذاکره یک رویکرد ساختاری را نیز اعمال می کند. زبان. زبان به عنوان منبع تمام معانی در نظر گرفته می شود. بلومر چندین ویژگی اصلی کنش متقابل گرایی اجتماعی را روشن می کند. اکثر مردم چیزها را براساس تکلیف و هدف تفسیر می کنند. کنش متقابل پس از مشخص شدن معنای چیزی اتفاق می افتد. این مفهوم معنا همان چیزی است که شروع به ساخت چارچوب واقعیت اجتماعی می کند. بلومر با همسویی واقعیت اجتماعی پیشنهاد می کند که زبان معنای تعامل است. ارتباطات، به ویژه در قالب کنش متقابل گرایی نمادین با زبان ارتباط دارد. زبان انواع و اقسام ارتباطات، کلامی و غیرکلامی را آغاز می کند. بلومر این منبع معنا را به عنوان ارتباطی تعریف می کند ک