Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل می کند، با این فرض که منشور به اندازه کافی حمایت مؤثر از حقوق اساسی را در مقایسه با آن ارائه می دهد. پروتکل بریتانیا و لهستان. در مذاکرات منتهی به امضای پیمان لیسبون، لهستان و بریتانیا پروتکلی را برای پیمان مربوط به اعمال منشور حقوق اساسی در کشورهای متبوع خود تضمین کردند. بالا بردن وجهه منشور. اتحادیه اروپا تلاش کرده است تا وجهه منشور را نزد شهروندان بالا ببرد تا بیشتر از حقوق خود آگاه شوند. به عنوان مثال، آژانس حقوق اساسی اتحادیه اروپا (آژانس حقوق بنیادین) برنامه هایی را برای آی اواس و اندروید با متن منشور حقوق بنیادین به تمام زبان های اتحادیه اروپا و اطلاعات مرتبط تولید کرده است. همچنین نسخه های کوچک منشور را به تمام زبان های اتحادیه اروپا به انتشار رسانده است. در سال ۲۰۱۰، آژانس حقوق بنیادین مناقصه ای را برای شاعران برگزار کرد تا منشور را به یک شعر حماسی ۸۰دقیقه ای با موسیقی، رقص و عناصر چند رسانه ای تبدیل کنند. این نیز برای افزایش آگاهی و ساده سازی متن قانونی به زبان قابل فهم تر بود. با این حال، ویوین ردینگ، کمیسر اروپا برای عدالت، آزادی و امنیت، به مدیر آژانس حقوق بنیادین نامه نوشت و این ایده را به دلا
یل هزینه و منزلت مورد انتقاد قرار داد و به او دستور داد که پروژه را لغو کند.
پست تاور () ساختمان اداری ۴۱ طبقه مستقر در شهر بن، آلمان است، که پروژه ساخت آن در سال ۲۰۰۰ آغاز شد و در سال ۲۰۰۲ به بهره برداری رسید. این ساختمان متعلق به شرکت دویچه پست است و دفتر مرکزی آن در این ساختمان قرار دارد.
سیلبرتوم () ساختمان اداری تجاری ۳۲ طبقه مستقر در شهر فرانکفورت است، که پروژه ساخت آن در سال ۱۹۷۲ آغاز شد و در سال ۱۹۷۸ به بهره برداری رسید.
جایزه ادبیات داستانی مستقل خارجی (به انگلیسی: Independent Foreign Fiction Prize) یک جایزه ادبی در فاصله زمانی سال تا ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ در بریتانیا بود. این جایزه توسط روزنامه بریتانیایی ایندیپندنت برای گرامیداشت ادبیات داستانی معاصر و ترجمه شده به انگلیسی، در بریتانیا افتتاح شد. این جایزه برای اولین بار در سال ۱۹۹۰ راه اندازی گردید و به مدت پنج سال اجرا شد؛ تا اینکه متوقف گردید. در سال ۲۰۰۱ با حمایت مالی احیا شد. از سال ۲۰۱۱ اداره این جایزه را «بزرگترین مؤسسه خیریه مطالعه کودکان در انگلستان» به عهده گرفت؛ و «ایندیپندنت» را در نام خود حفظ کرد. در سال ۲۰۱۵، این جایزه در یک پیکربندی مجدد با جایزه جهانی من بوکر ادغام شد. آثار (داستان یا داستان کوتاه) برگزیده، در سال قبل از جایزه توسط یک نویسنده زنده به ترجمه انگلیسی در بریتانیا منتشر می شدند. این جایزه هم به رمان نویس و هم مترجم برنده اعطا می گردید و به هر کدام ۵۰۰۰ پوند و یک شامپاین بزرگ از «شامپاین تایتینگر» حامی نوشیدنی اهدا می شد.
وستند گیت () ساختمان اداری تجاری ۴۷ طبقه مستقر در شهر فرانکفورت است، که پروژه ساخت آن در سال ۱۹۷۲ آغاز شد و در سال ۱۹۷۶ به بهره برداری رسید.
بهنام طاهرزاده بازیکن پیشین فوتبال است که سابقه بازی در پرسپولیس تهران را دارد. گلزنی در دربی. طاهرزاده در ده دقیقه پایانی دربی چهل و سوم به میدان آمد و موفق شد گل سوم پرسپولیس را در بازی خداحافظی فرشاد پیوس به ثمر برساند و دروازه بهزاد غلامپور را باز کند. اختلاف با بزرگان و جدایی از پرسپولیس. پس از سه سال بازی در پرسپولیس، طاهرزاده به علت آنچه که بعدها از طرف خود او اختلاف با بزرگان پرسپولیس نظیر، احمدرضا عابدزاده، بهروز رهبری فرد، افشین پیروانی و … خوانده شد، از پرسپولیس جدا شد و به لیگ اسلوونی پیوست و همین امر موجبات کناره گیری تدریجی وی از فوتبال را فراهم آورد. مربی گری. وی پس از فوتبال با اخذ مدرک A مربی گری، در تیم های سایپامهر کرج و سایپا به فعالیت پرداخت.
وادسلیت، اولین بار در شهاب سنگی که در منطقه آلبرتا کانادا فرود آمده بود کشف شد. این کانی به افتخار کشف کننده آن آرتور دیوید وادسلی (۱۹۱۸–۱۹۶۹)، وادسلیت نام گرفت. این کانی در آغاز در طبیعت وجود نداشته است و توسط این شهاب سنگ یا به زمین آورده شده است یا با دگرگونی هایی که در اثر برخورد این شهاب سنگ بوده است به وجود آمده است. فاز پرفشار الیوین، یک کانی به شکل بلوری راست لوزی است که با فرمول β-(Mg,Fe)2SiO4 نمایش داده می شود. وادسلیت توسط یک تبدیل فاز از الیوین (α-(Mg,Fe)2SiO4) تحت فشار تشکیل می شود و در نهایت با افزایش بیشتر فشار به رینگ وود با ساختار اسپینل (γ-(Mg,Fe)2SiO4) تبدیل می شود. این ساختار با قابلیتی که داراست می تواند مقدار محدودی از کاتیون های دو ظرفیتی دیگر را به جای منیزیم که خود کاتیونی دو ظرفیتی است بگیرد، اما برخلاف ساختارهای α و γ، ساختار β با فرمول Fe2SiO4 از نظر ترمودینامیکی پایدار نیست. پارامترهای سلول آن تقریباً مقادیر ذیل را دارا می باشند. a = ۵٫۷ Å، b = ۱۱٫۷۱ Å و c = ۸٫۲۴ Å است. وادسلیت بیشتر در قسمت بالایی گوشته زمین واقع شده است که تقریباً بین از سطح زمین عمق دارد. وادسلیت به دلیل عدم ات
صال اکسیژن به سیلیکون در گروه های Si 2 O 7، با برخی از اتم های همسان خود که اکسیژن می باشند پیوند برقرار می کند و در نتیجه، این اکسیژن ها به راحتی هیدراته می شوند و همین پیوندها غلظت بالایی از اکسیژن را در کانی وادسلیت پدیدمی آورد. با این همه، وادسلیت در فرمول شیمیایی خود حاوی هیدروژن(H) نیست، اما ممکن است حاوی بیش از ۳ درصد H 2 O در کانی معیار باشد و ممکن است در دما و فشار به خصوصی به مذاب مایه تبدیل شود. وادسلیت به دلیل انرژی الکترواستاتیک پایین بین اتم های اکسیژن دارای پیوند، مکان بالقوه ای برای ذخیره آب در گوشته زمین به حساب می آید. مقدار آب موجود در کانی و چگالی وادسلیت به دما و فشار زمین بستگی دارد. حتی ممکن است درصد وزنی هیدروژن در کانی معیار وادسلیت به یک تا یک و نیم درصد برسد، منطقه کشف شده درون زمین که تا ۶۰ درصد حجمی وادسلیت را در خود جای داده ، هنوز می تواند یک مخزن اصلی آب در داخل زمین باشد. علاوه بر این، تصور می شود دلیل پیدایش کانی وادسلیت در زمین، برخورد شهاب سنگ در سالیان گذشته به زمین و دگرگونی های ایجاد شده در محل برخورد بوده است. وادسلیت برای اولین بار توسط رینگ وود و میجر در سال ۱۹۶۶ شناس
ایی شد و در سال ۱۹۶۸ توسط آکیموتو و ساتو تأیید شد که فاز پایداری است. وادسلیت به نام کانی شناس آرتور دیوید وادسلی (۱۹۱۸–۱۹۶۹) نامگذاری شده است. ترکیب بندی. در اکسید وادسلیت، نوع خالص منیزیم ۴۲٫۷ درصد MgOوSiO 2 و ۵۷٫۳ درصد به خود وزن اختصاص داده اند. واکاوی عناصر در وادسلیت نشان می دهد که عناصری از قبیل روبیدیم (Rb)، استرانسیم (Sr)، باریم (Ba)، تیتانیوم (Ti)، زیرکونیوم (Zr)، نیوبیم (Nb)، هافنیوم (Hf)، تانتالیم (Ta)، توریم (Th) و اورانیوم (U) در این کانی ارزشمند وجود دارد. و نشان می دهد که غلظت این عناصر می تواند بزرگتر و فراتر از آنچه در منطقه گذار گوشته بالایی زمین فرض شده است باشد. علاوه بر این، این نتایج به درک تمایز مواد شیمیایی و ماگما در داخل زمین کمک بسیار شایانی می کند. اگرچه وادسلیت اسماً و بر اساس فرمول مولکولی بی آب است، اما وادسلییت می تواند بیش از ۳ درصد وزنی H2O را در خود جای دهد، به این معنی که می تواند آب بیشتری نسبت به اقیانوس های زمین در خود جای دهد و ممکن است مخزن مهمی برای H (یا آب) در داخل زمین باشد. وقوع زمین شناسی. وادسلیت در شهاب سنگ رودخانه صلح، در آلبرتا، کانادا یافت شد. اعتقاد بر این
است که وادسلییت در این شهاب سنگ در فشار بالا در جریان شوک مربوط به برخورد الیوین به زمین در رگه های غنی از سولفید شهاب سنگ تشکیل شده است. این به صورت تکه سنگ های ریز کریستالی، اغلب از ۰٫۵ میلی متر (۰٫۰۲۰ اینچ) از نظر قطر فراتر نمی رود. ساختار. وادسلییت یک اسپینلوئید است و ساختار آن بر اساس یک حجم مکعبی متمایل شده از اتم های اکسیژن مانند لعل ها است. محور a و محور b نصف قطر واحد اسپینل است. منیزیم و سیلیکون در ساختار کاملاً مرتب شده اند. سه مکان هشت وجهی متمایز به نام M1، M2، M3 و و یک مکان چهار وجهی منفرد وجود دارد. وادسلییت یک سوروسیلیکات است که در آن گروه های Si 2 O 7 وجود دارد.چهار اتم اکسیژن (O) مجزا در ساختار این کانی وجود دارند. O2 یک اکسیژن ارتباطی است که بین دو چهار وجهی مشترک است و O1 یک اکسیژن غیر سیلیکاته است (به Si پیوند ندارد). اتم O1 هیدراته شده در مرکز چهار هشت وجهی Mg 2+ که دارای لبه و گوشه هستند واقع شده اند. اگر این اکسیژن هیدراته (پروتونیزه) شود، یک جای خالی برای منیزیم می تواند در M3 ایجاد شود. اگر ادغام آب از حدود ۱٫۵٪ بیشتر شود، می توان جای خالی M3 را برخلاف گروه فضایی "ایما" تعیین کرد.
و تقارن را به مونوکلینیک "I" 2/ "m" با زاویه بتا تا ۹۰٫۴ درجه کاهش داد. و به آرایش جدیدی دست پیدا کرد که تقریباً متفاوت با آرایش های قرارگیری عناصر در گذشته است وادسلیت II یک فاز اسپینلویید جداگانه با دو واحد چهار وجهی منفرد (SiO4) و دو واحد چهار وجهی منفرد (Si2O7) است. این یک سیلیکات آهن منیزیم با ترکیبی متغیر است که ممکن است بین نواحی پایداری وادسلیت و γ-Mg2SiO4 رینگ وود رخ دهد، اما مدل های محاسباتی نشان می دهند که شکل منیزیم خالص پایدار نیست. یک پنجم اتم سیلیکون در چهار وجهی جدا شده و چهار پنجم آن در گروه های Si2O7 قرار دارد به طوری که ساختار را می توان مخلوطی از یک پنجم اسپینل و چهار پنجم وادسلییت در نظر گرفت. کریستالوگرافی و خواص فیزیکی. وادسلیت در سیستم کریستالی اورتورومبیک متبلور می شود و دارای حجم سلولی ۵۵۰٫۰۰ Å۳ است. و همین طور پارامترهای سلولی آن a = ۵٫۶۹۲۱ Å، b = ۱۱٫۴۶ Å و c = ۸٫۲۵۳ Å است. یک مطالعه تجربی مستقل نشان داد که پارامترهای سلولی با اختلافی اندک اعداد a = ۵٫۶۹۸ Å، b = ۱۱٫۴۳۸ Å و c = ۸٫۲۵۷ Å است. وادسلییت منیزیم خالص بی رنگ است، اما گونه های آهن دار آن سبز تیره هستند. کانی های وادسلییت عمو
ماً دارای بافت میکروکریستالی بوده و خرد می شوند. به دلیل اندازه کریستال های کوچک، اطلاعات نوری دقیق به دست نمی آید. با این حال، وادسلییت ناهمسانگرد می باشد و دارای رنگ های دو شکستی درجه پاییناست. وادسلیت کانی ای دو محوری می باشد با میانگین ضریب شکست n = ۱٫۷۶ و چگالی نسبی ۳٫۸۴ محاسبه شده است. در پراش پودر پرتو ایکس، پر انرژی ترین نقاط الگوی آن عبارتند از: ۲٫۸۸6(50)(۰۴۰)، ۲٫۶۹1(40)(۰۱۳)، ۲٫۴۵2(100141)، ۲٫۰۳8(80)(۲۴۰)، 1.442(80)(244). سرعت صدا. ساواموتو و همکاران در سال 1984 ابتدا سرعت موج P (Vp) و سرعت موج S (Vs) در عضو انتهایی منیزیم وادسلییت را در شرایط محیطی به وسیله طیف سنجی بریلوین اندازه گیری کردند. داده های آن ها نشان می داد که انتقال فاز الیوین-وادسلییت باعث پرش ۱۳٪ سرعت موج p و باعث جهش ~ ۱۴٪ سرعت موج s می گردد. در نتیجه، انتقال فاز الیوین-وادسلییت به عنوان دلیل اصلی برای ناپیوستگی لرزه ای در مرز بین گوشته بالایی و گوشته پایینی در زمین. پیشنهاد شده است. سرعت موج p از سرعت موج s بیشتر است. ودر نتیجه زودتر به سطح زمین می رسد طرح بیوگرافی. آرتور دیوید وادسلی (۱۹۱۸–۱۹۶۹) به دلیل کمک هایش در زمین شناسی مانن
د کریستالوگرافی مواد معدنی و سایر ترکیبات معدنی، این امتیاز را دریافت کرد که یک ماده معدنی به نام او ثبت شود. پیشنهاد نامگذاری وادسلیت به نام وادسلی توسط کمیسیون مواد معدنی جدید و انجمن بین المللی کانی شناسی تصویب شد. نمونه معیار این کانی در حال حاضر در مجموعه گروه زمین شناسی در دانشگاه آلبرتا نگهداری مس شود. این یک رویه مرسوم در علم شیمی است که مواد و عناصر و کانی هایی که توسط افراد کشف می شود اغلب به نام خود آنها ثبت می شود. و البته این نکته هم حائز اهمیت است که از این به بعد در محافل علمی به جای واژه وادسلیت از واژه وادسلی استفاده خواهد شد
فهرست نظریه پردازان لیبرال شامل مشارکت کنندگان در مباحث لیبرالیسم کلاسیک و لیبرالیسم سیاسی با فیلسوفان عصر روشنگری مرتبط هست. لیبرالیسم به عنوان یک ایدئولوژی مشخصاً در اواخر سده هجدهم نامگذاری شده و به عنوان جنبشی به سمت خودگردانی و دور شدن از اشرافیت آغاز شد که شامل ایده های تعیین سرنوشت، اولویت فرد و ملت در برابر دولت و مذهب به عنوان واحدهای اساسی حقوق، سیاست و اقتصاد بود. ویژگی های لیبرالیسم: آزادی، آزادی خواهی، آزادی فردی، آزادی مدنی، برابری فرصت، آزادی اندیشه، آزادی بیان، تحدید قدرت دولت، اقتصاد بازار، بازار آزاد، اقتصاد مختلط، شفافیت دولت، لیبرال دموکراسی، انتخابات آزاد، حقوق شهروندان، قانون، حاکمیت قانون، مالکیت خصوصی، لسه فر... از زمانی لیبرالیسم گسترش یافت که طیف گسترده ای از رویکردهای آمریکایی را دربرگرفت: رونالد دورکین، ریچارد رورتی، جان رالز، فرانسیس فوکویاما، آمارتیا سن هندی و هرناندو دو سوتو اهل پرو. برخی از این افراد پیش از گرایش به لیبرالیسم از آن دور بودند و برخی دیگر طرفدار ایدئولوژی دیگری بودند. دیدگاه های مختلفی در مورد محتویات لیبرالیسم وجود دارد. برخی از لیبرال ها احساس می کنند برخی از ن
ظریه پردازان فهرست حاضر لیبرال واقعی نیستند. فهرست موجود، پیشنهادی است تا جامع و مانع شود. نظریه پردازانی که عمده ایده هایشان برای یک کشور خاص بود، باید در بخش لیبرالیسم جهانی آن کشور فهرست شوند. نکته دیگر اینکه، عموماً فقط اندیشمندان فهرست می شوند و سیاستمدارانی در فهرست قرار گرفته اند که در کنار فعالیت سیاسی، سهم چشمگیری نیز در گسترش نظریه لیبرال داشته اند. مشارکت کنندگان کلاسیک در لیبرالیسم. ارسطو. ارسطو (آتن، ۳۸۴–۳۲۲ پ. م) در میان نظریه پردازان سیاسی به سبب کتاب مهم «سیاست» مورد احترام است. او از طریق مشاهده هایش در مورد اشکال مختلف حکومت و ماهیت انسان، کمک های ارزشمندی به پیدایش نظریه لیبرال کرد. ارسطو با این ایده شروع می کند که بهترین دولت آنست که فعالیت کند تا زندگی مردم «شاد» شود. ارسطو شش شکل حکومت را در نظر می گیرد: مونارشی، آریستوکراسی (اشرافیت) و جمهوری از یک طرف به عنوان اشکال «مناسب» و استبدادی، الیگارشی و دموکراسی به عنوان اشکال «نامناسب» حکومت. ارسطو، مونارشی را بخاطر؟ شهروندان، الیگارشی را بخاطر گرایش بیش از حد به سود، استبداد را بخاطر عمل برخلاف میل مردم، دموکراسی را بخاطر خدمت به فقرا رد می
کند. او اریستوکراسی (که امروزه، شایسته سالاری نامیده می شود) را به عنوان حکومت ایده آل ولی در نهایت غیرممکن می داند. ارسطو سرانجام به نتیجه سیاست ترکیبی بین دموکراسی با الیگارشی می رسد، جایی که اکثریت می توانند رأی دهند ولی فرمانداران از میان ثروتمندان با فضیلت انتخاب می شوند را بهترین سازش بین آرمان گرایی و واقع گرایی می داند. علاوه بر این، ارسطو از مالکیت خصوصی حمایت جدی داشت. او استدلال افلاطون مبنی بر جمع گرایی برای جامعه را رد کرد که در آن خانواده و دارایی مشترک هستند: ارسطو این بحث را مطرح می کند که وقتی فرزند یا زمین شخصی به حق متعلق به خود اوست، تلاش بسیار بیشتری برای پرورش آن کالا به کار می گیرد تا بهبود نهایی جامعه انجام شود. او به قبایل بربر زمان خود اشاره می کند که در آنها دارایی مشترک بود و تنبل ترین آنها همیشه مقادیر زیادی غذا را می بردند که توسط سخت کوش ترین افراد پرورش یافته اند. لائوتسه. لائوتسه فیلسوف و نویسنده چینی بود که بنیانگذار تائوئیسم به شمار می آید. اومانیسم. نیکولو ماکیاولی. نیکولو ماکیاولی (فلورانس، ۱۴۶۹–۱۵۲۷)، که بیشتر به خاطر «شهریار» بنیانگذار فلسفه سیاسی رئالیستی بود. از حکومت
جمهوری خواهی، ارتش شهروندان، حفاظت از دارایی شخصی، و کاهش مخارج دولت برای آزادی های یک جمهوری حمایت کرد. او به طور گسترده در مورد نیاز به ابتکار فردی - فضیلت - به عنوان یک ویژگی اساسی دولت با ثبات نوشت. وی استدلال می کرد آزادی خیر اصلی است که دولت باید از آن محافظت کند و «افراد خوب» قوانین خوبی وضع می کنند در حالی که افرادی که فضیلت خود را از دست داده اند، به سختی می توانند آزادی های خود را حفظ کنند. در کتاب «گفتارهایی دربارهٔ لیوی›، واقع گرایی را به عنوان ایده اصلی مطالعات سیاسی ترسیم کرد و "جمهوری ها" را بر "شاهزاده ها" ترجیح داد. با این حال، نظر ماکیاولی با تفکر لیبرال واقعی تفاوت هایی دارد زیرا او تا آخر به مزایای حکومت شاهزاده توجه داشت. وی بیان می کند رهبران جمهوری خواه اگر می خواهند یک جمهوری را اصلاح کنند، باید «به تنهایی» عمل کنند و مثالی از رومولوس ارائه می کند که برادر و هم فرمانروای خود را کشت تا شهری بزرگ بسازد. جمهوری ها در صورت لزوم برای حفظ ساختار حکومت باید به اقدامات خودسرانه و خشونت آمیز اقدام کنند زیرا ماکیاولی می گوید باید افکار عدالت گرا و انصاف گرا را نادیده بگیرند. لیبرال های ضد دولت
گرا، بی اعتمادی ماکیاولی را پیام اصلی او می دانند و وی را با این سفارش یاد می کنند: برای داشتن یک دولت قوی تحت رهبری قوی، باید از هر ابزاری برای تثبیت موقعیت خود استفاده کرد در حالی که لیبرالیسم، ایدئولوژی آزادی فردی و انتخاب های داوطلبانه است. دزیدریوس اراسموس. دزیدریوس اراسموس (هلند، ۱۴۶۶–۱۵۳۶) مدافع اومانیسم، منتقد علایق ریشه دار، غیرعقلانی و خرافات بود. جوامع اراسموسیایی در سراسر اروپا تا حدی در واکنش به آشفتگی اصلاحات شکل گرفتند. در مقایسه یا مقایسه با انتخاب آزاد، (۱۵۲۴)، او اغراق لوتری در مورد محدودیت های آشکار آزادی انسان را تحلیل می کند. اتین دو لا بوئسی. اتین دو لا بوئسی (فرانسه، ۱۵۳۰–۱۵۶۳) نویسنده، قاضی و نظریه پرداز سیاسی فرانسوی بود. به گفته اتین، مسئله اصلی فلسفه سیاسی این بود که چگونه مردم اراده جباریت را می پذیرند. هوگو گروتیوس. هوگو گروتیوس (هلند ۱۵۸۳–۱۶۴۵) توماس هابز. توماس هابز (انگلستان، ۱۵۸۸–۱۶۷۹) این نظریه را مطرح کرد: حکومت نتیجه اعمال فردی و صفات انسانی است و انگیزه آن در درجه اول «منافع» است. اصطلاحی که در بسط نظریه لیبرال در مورد دولت و اقتصاد سیاسی بسیار مهم خواهد بود زیرا اساس این
ایده است که افراد می توانند خودگردان و خود تنظیم شوند. اثر او لویاتان از این دیدگاه حمایت نمی کرد ولی در عوض تنها یک دولت قوی می توانست از علاقه کنترل نشده جلوگیری کند: با این حال، موضع پروتو لیبرالی را در استدلال برای «حق طبیعت»، حق دفاع از خود، حتی در برابر دولت، ارتقا داد. اگرچه موضع ایدئولوژیک وی قابل بحث است ولی آثارش بر لاک، همیلتون، جفرسون، مدیسون و بسیاری از لیبرال های دیگر تأثیر گذاشت. اشتراوس، هابز را به عنوان «پدر لیبرالیسم» معرفی کرده است. بارخ اسپینوزا. باروخ اسپینوزا (هلند، ۱۶۳۲–۱۶۷۷) در "رساله الهی سیاسی" و "رساله سیاست" در پرتو اندیشه لیبرالی از ارزش جدایی دین از دولت و نیز اشکال دموکراسی دفاع می کند. در اولین کتاب ذکر شده، اسپینوزا انتقاد اولیه از عدم تحمل مذهبی و دفاع از دولت سکولار را بیان می کند. اسپینوزا به جبر دقیقی باورمند بود که مطلقاً هر چیزی که اتفاق می افتد از طریق عملیات ضرورت رخ می دهد. از نظر او، حتی رفتار انسان نیز کاملاً تعیین شده است، آزادی آنست که توانایی ما برای دانستن مصمم بودن و درک اینکه چرا همان طور است که انجام می دهیم عمل می کنیم؛ بنابراین آزادی امکان «نه» گفتن به آنچه
برای ما می افتد نیست بلکه امکان «بله» گفتن و درک کامل این است که چرا همه چیز باید لزوماً به این شکل اتفاق بیفتد. از لاک تا میل. جان لاک. جان لاک (انگلستان، ۱۶۳۲–۱۷۰۴) که یک «حکومت با رضایت حکومت شوندگان» و حقوق طبیعی - زندگی انسان، آزادی، و دارایی (مال) و همچنین در مورد مدارا، همان طور که در «نامه ای در مورد مدارا» و دو رساله حکومت ـ تأثیر شگرفی در توسعه لیبرالیسم داشت. نظریه مالکیت را توسعه داد که بر اعمال افراد تکیه دارد نه بر تبار یا اشراف. جان ترنچارد. جان ترنچارد (بریتانیا، ۱۶۶۲–۱۷۲۳) به همراه توماس گوردون در کتاب «نامه های کاتو» نویسنده مشترکی بود. این مقالات روزنامه استبداد و اصول پیشرفته آزادی اندیشه و آزادی بیان را محکوم می کردند و ابزار اصلی برای گسترش مفهوم هایی بودند که توسط جان لاک توسعه داده شده بود. شارل دو مونتسکیو. شارل دو مونتسکیو (فرانسه، ۱۶۸۹–۱۷۵۵) منتسکیو در کتاب «روح القوانین» به تفکیک قوا در دولت و جامعه پرداخت. در دولت، مونتسکیو تقسیم به قوه های استاندارد فعلی قانون گذاری، قضایی و اجرایی را تشویق کرد. در جامعه، او یک سازمان طبیعی به صورت پادشاه، مردم و اشراف را درک کرد که دومی نقش واس
طه را ایفا می کرد. «من برای سانسور چیزی که در کشوری وجود ندارد نمی نویسم.» مونتسکیو در «قوانین» خودداری کرد. با این حال، او توجه ویژه ای به آنچه که به نظر او نمونه مثبت نظام مشروطه در انگلستان بود، داشت که علیرغم تکامل آن به سوی ادغام قدرت ها، قدرت پادشاه را تعدیل و پارلمان را بر اساس خطوط طبقاتی تقسیم کرده بود. کار مونتسکیو تأثیری اساسی بر انقلابیون آمریکا و فرانسه گذاشت. در قضا، کمترین عنصر لیبرال اندیشه او - امتیاز او از اشراف - توسط هر دو انقلاب تکذیب شد. سیستم مونتسکیو در آمریکا، کشوری بدون اشراف، به ثمر نشست. در فرانسه، مانورهای سیاسی توسط اشراف منجر به تشکیل شورش عمومی و مردمی در سال ۱۷۸۹ شد. توماس گوردون. توماس گوردون (بریتانیا، ۱۶۹۱؟ –۱۷۵۰) به همراه جان ترنچارد در کتاب «نامه های کاتو» نویسنده مشترکی بود. این مقالات روزنامه استبداد و اصول پیشرفته آزادی اندیشه و آزادی بیان را محکوم می کردند و ابزار اصلی برای گسترش مفهوم هایی بودند که توسط جان لاک توسعه داده شده بود. فرانسوا کنه. فرانسوا کنه (فرانسه، ۱۶۹۴–۱۷۷۴) ولتر. ولتر (فرانسوا-ماری آروئه) (فرانسه، ۱۶۹۴–۱۷۷۸) ژان ژاک روسو. ژان ژاک روسو (سوئیس، ۱۷۱۲–۱
۷۷۸) فیلسوف، نویسنده، روشنفکر، نظریه پرداز، آهنگساز دنیس دیدرو. دنیس دیدرو (فرانسه، ۱۷۱۳–۱۷۸۴) ژان لو رون دالامبر. ژان لو رون دالامبر (فرانسه، ۱۷۱۷–۱۷۸۳) ریچارد پرایس. ریچارد پرایس (بریتانیا، ۱۷۲۳–۱۷۹۱) آندرس کیودنیوس. آندرس کیودنیوس (فنلاند (در آن زمان بخشی از قلمرو سوئد)، ۱۷۲۹–۱۸۰۳) کتاب او «دن ملی وینستن» (انگلیسی: «بهره ملی») تقریباً همان ایده هایی را مطرح کرد که آدام اسمیت در کتاب «ثروت ملل»، یک دهه پیشتر، از جمله پایه های لیبرالیسم و سرمایه داری و (تقریباً) «دست نامرئی» مطرح کرده بود. وی خواستار آزادی کامل اقتصادی و فردی، از جمله آزادی مذهب (اگرچه کشیش بود)، حقوق کارگران برای حرکت آزادانه و انتخاب حرفه و کارفرمایان، آزادی بیان و تجارت و لغو کلیه امتیازات و کنترل قیمت و دستمزد بود. او همچنین عضو مجلس چهار ایالت سوئد بود و سه بار به عنوان نماینده روحانیون در بخش های شمالی و غربی فنلاند انتخاب شد. در اولین جلسه پارلمانی، ۱۷۶۵–۱۷۶۶، به عنوان عضوی از کمیته فرعی که قانون اساسی معروف سوئد در مورد آزادی چاپ را نوشت، بسیار موفق بود فرمان آزادی مطبوعات، از ۱۷۶۶. در این قانون چیدنیوس آزادی مطبوعات و لغو [سانسور] س
یاسی را با دسترسی آزاد شهروندان به اکثر اسناد دولتی ترکیب کرد. نظام لیبرال کیودنیوس، که در آن شفافیت آزادی مطبوعات را تقویت می کند و حق همه برای چاپ اسناد عمومی شفافیت را تقویت می کند، از آن زمان به استثنای سال های استبداد سلطنتی ۱۷۷۲–۱۸۰۹، یک اصل اساسی قانون اساسی در سوئد بوده است. مدل کیودنیوس برای آزادی مطبوعات و آزادی اطلاعات در قانون اساسی سوئد ۱۸۰۹ بازسازی و تقویت شد. اکنون پایه و اساس زمان حال است فرمان آزادی مطبوعات سال ۱۹۴۹ که یکی از قوانین اساسی سوئد است. اصل دسترسی آزاد به اسناد عمومی که در قانون کیودنیوس ۱۷۶۶ سرچشمه گرفته بود و بدون حمایت قانون اساسی قوی از مدل مطبوعات آزاد سوئد، در دهه های اخیر از سوئد به قانونگذاری برای دسترسی آزاد به اطلاعات بسیاری از کشورها. به این ترتیب آندرس چیدنیوس به یکی از متفکران لیبرال قدیمی تبدیل شده است که بیشترین تأثیر عملی را بر سیاست و مدیریت عمومی جوامع مدرن غربی دارد. نسخه ای از آثار کامل آندرس کیودنیوس به زبان های فنلاندی، سوئدی و انگلیسی توسط بنیاد کیودنیوس در فنلاند در دست آماده سازی است. آدام اسمیت. آدام اسمیت (بریتانیا، ۱۷۲۳–۱۷۹۰)، که اغلب به عنوان بنیانگذار
اقتصاد مدرن شناخته می شود، یک شخصیت کلیدی در تدوین و پیشبرد دکترین اقتصادی تجارت آزاد و رقابت بود. آدام اسمیت در کتاب ثروت ملل این ایده کلیدی را بیان کرد که اگر اقتصاد اساساً به حال خود رها شود، منابع محدود و نادر در نهایت از طریق افرادی که صرفاً در آنها عمل می کنند به کارآمدترین شکل استفاده خواهند شد. از مفهوم منفعت شخصی توسط اقتصاددانان بعدی با عنوان دست نامرئی بازار سخن گفته شده است. اسمیت همچنین حقوق مالکیت و آزادی های مدنی شخصی، از جمله ممنوعیت برده داری را ارتقا داد که امروزه تا حدی اساس ایدئولوژی لیبرال را تشکیل می دهد. او همچنین با شرکت های سهامی مخالف بود که امروزه «شرکت» نامیده می شود زیرا او نظارت بر بازار آزاد را بر اجتماع آزاد افراد اخلاقی پیش بینی می کرد. ایمانوئل کانت. ایمانوئل کانت (آلمان، ۱۷۲۴–۱۸۰۴) آن روبر ژاک تورگو. آن روبر ژاک تورگو (فرانسه، ۱۷۲۷–۱۷۸۱) جوزف پریستلی. جوزف پریستلی (بریتانیا / ایالات متحده آمریکا، ۱۷۳۳–۱۸۰۴) آوگوست لودویگ فن اشلتسر. آوگوست لودویگ فن اشلتسر (آلمان، ۱۷۳۵–۱۸۰۹) پاتریک هنری. پاتریک هنری (ایالات متحده آمریکا، ۱۷۳۶–۱۷۹۹) توماس پین. توماس پین (بریتانیا / ایالات متح
ده آمریکا، ۱۷۳۷–۱۸۰۹) توماس جفرسون. توماس جفرسون (ایالات متحده آمریکا، ۱۷۴۳–۱۸۲۶) سومین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و نویسنده اعلامیه استقلال بود. او همچنین یادداشت هایی درباره ایالت ویرجینیا و قانون آزادی مذهبی ویرجینیا را نوشت. او مدافع حقوق مسلم فردی و جدایی کلیسا از دولت بود. ایده های او در بسیاری از انقلاب های لیبرال دیگر در سراسر جهان، از جمله (اوایل) انقلاب فرانسه تکرار شد. مارکی دو کندورسه. مارکی دو کندورسه (فرانسه، ۱۷۴۳–۱۷۹۴) جرمی بنتام. جرمی بنتام (بریتانیا، ۱۷۴۸–۱۸۳۲) یکی از مدافعان اولیه فایده گرایی، رفاه حیوانات و حقوق زنان. او شاگردان زیادی در سرتاسر جهان داشت، از جمله جان استوارت میل و چندین رهبر سیاسی. بنتام خواستار آزادی اقتصادی و فردی بود، از جمله جدایی دولت از کلیسا، آزادی بیان، حقوق کاملاً برابر برای زنان، پایان بردگی و استعمار، دموکراسی یکنواخت، لغو تنبیه بدنی، همچنین روی کودکان، حق طلاق، قیمت های رایگان، تجارت آزاد و بدون محدودیت در بهره. بنتام اختیارگرا نبود: او از مالیات بر ارث حمایت کرد، محدودیت در قدرت انحصاری، حقوق بازنشستگی بیمه سلامت و سایر تأمین اجتماعی، ولی خواستار احتیاط و ب
ررسی دقیق در هر گونه مداخله دولتی شد. امانوئل ژوزف سیس. امانوئل ژوزف سیس (فرانسه، ۱۷۴۸–۱۸۳۶) نقش مهمی در سال های آغازین انقلاب فرانسه داشت، تهیه پیش نویس اعلامیه حقوق بشر و شهروند، بسط نظریه حاکمیت ملی، حاکمیت عوام و به طور ضمنی در دموکراسی نیابتی و محل سوم چیست؟ اشاره کرده است. چارلز جیمز فاکس. چارلز جیمز فاکس (بریتانیا، ۱۷۴۹–۱۸۰۶) عضو حزب سیاسی ویگ بریتانیا و نماینده مجلس که بیشتر دوران حرفه ای را در اپوزیسیون گذراند. او با هر نوع استبداد یا تهدید آن مخالفت کرد. به همین دلیل وی از منتقدان سرسخت پادشاه جورج سوم بود که او را یک ظالم مشتاق می دانست. او مخالف بردگی و حامی وطن پرستان آمریکایی و انقلاب فرانسه بود. او به قوانین دوران جنگ ویلیام پیت جوان تر (۲۸ مه ۱۷۵۹–۲۳ ژانویه ۱۸۰۶) نخست وزیر بریتانیا حمله کرد و از آزادی اقلیت های مذهبی و رادیکال های سیاسی دفاع کرد. پس از مرگ پیت، فاکس برای مدت کوتاهی به عنوان وزیر خارجه در «وزارت تمام استعدادها» ویلیام گرنویل خدمت کرد. آنتوان دستوت دی تریسی. آنتوان دستوت دی تریسی (۱۷۵۴–۱۸۳۶) استانیسلاو استاشیچ. استانیسلاو استاشیچ (لهستان-لیتوانی، ۱۷۵۵–۱۸۲۶) کشیش، فیلسوف، زمین شن
اس، نویسنده، شاعر، مترجم و دولتمرد کاتولیک بود. فیزیوکرات، مونیست، پان اسلاویست (پس از ۱۸۱۵) و مدافع لسه فر، او از اصلاحات بسیاری در لهستان حمایت کرد. او به ویژه به خاطر نوشته های سیاسی اش در جریان «سجم بزرگ (چهارساله)» (۱۷۸۸–۱۷۹۲) و حمایتش از قانون اساسی ۳ مه ۱۷۹۱ به یاد می آید. مادام دو استائل. مادام دو استائل (فرانسه، ۱۷۶۶–۱۸۱۷) بنژامن کنستان. بنژامن کنستان (فرانسه، ۱۷۶۷–۱۸۳۰) برخی او را یکی از پدران لیبرالیسم مدرن می دانند. وی ابتدا در جریان انقلاب فرانسه جمهوری خواه بود ولی ژاکوبن ها را به عنوان نمونه ای از استبداد اکثریت کاملاً رد کرد. ژان-باتیست سه. ژان-باتیست سه (فرانسه، ۱۷۶۷–۱۸۳۲) ویلهلم فون هومبولت. ویلهلم فون هومبولت (آلمان، ۱۷۶۷–۱۸۳۵) آدام چارتوریسکی. آدام چارتوریسکی (لهستان - لیتوانی ۱۷۷۰–۱۸۶۷) یک دولتمرد و سیاستمدار بین المللی بود. او به عنوان وزیر خارجه تزار روسیه الکساندر اول شروع کرد و یک ائتلاف ضد ناپلئون ایجاد کرد. او رهبر دولت لهستان در تبعید و دشمن تزار روسیه نیکلاس اول شد. او در تبعید از فعالان مسئله لهستان در سراسر اروپا بود و استقلال اولیه بالکان را تحریک کرد. دیوید ریکاردو. دیوید ریکا