Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نظریه مقایسه اجتماعی که ابتدا توسط یک روانشناس اجتماعی به نام لئون فستینگر در سال ۱۹۵۴مطرح شد، بر این موضوع تأکید دارد که در افراد انگیزه ای برای به دست آوردن ارزیابیهای دقیق از خود وجود دارد. این تئوری توضیح می دهد که چگونه افراد با مقایسه خود با دیگران به منظور کاهش عدم اطمینان در این حوزه ها ، نظرات و توانایی های خود را ارزیابی می کنند و یاد می گیرند چگونه خود را تعریف کنند. پس از ارایه نظریه اولیه، تحقیقات روی مقایسه اجتماعی به عنوان راهی برای پیشرفت فردی تمرکز کردند که منجر به معرفی مفاهیم مقایسه ای رو به پایین و رو به بالا و گسترش انگیزه های مقایسه ای اجتماعی شدند. "به طورکلی در مقایسه اجتماعی سه سطح وجود دارد:" "در مقایسه اجتماعی سه سطح وجود دارد:" "مقایسه اجتماعی روبه بالا: مقایسه خود با فردی بهتر (که می تواند باعث شود احساس بدی نسبت به خود پیدا کنید)." "مقایسه­ اجتماعی روبه پایین: مقایسه خود با فردی پایین تر (که می تواند باعث شود احساس بهتری نسبت به خود پیدا کنید)." "مقایسه اجتماعی عرضی: مقایسه خود با فردی دارای شرایط مشابه (که به طورکلی به احساسات خنثی منجر می شود)."
باکتی به لحاظ ادبی به معنای عشق، فداکاری، جانسپاری، ایثار، دلبستگی است. در هندوئیسم برای رجوع به حالت عشق و سرسپردگی عابد (سرسپرده) به درگاه معبود الهی اش بکار می رود. در متون باستانی مانند شویتاش واتارا اوپانیشاد این اصطلاح صرفاً به معنای مشارکت، فداکاری و عشق در هر مجاهدت و تلاشی است، در حالی که در بهاگاوادگیتا یکی از مسیرهای ممکن معنوی با نام مسیر باکتی یا باکتی یوگا جهت رستگاری، موکشَه یا چرخه شکنی است. بهاگاوادگیتا، باکتی یوگا را در ترکیب با کارما یوگا و جنانا یوگا معرفی می کند. در حالیکه بهاگاواتا پورانا با بسطی در باکتی یوگا، نه اصل و فعالیت خاص را برای باکتی یوگا برمی شمرد. باکتی یوگا بوسیله سوامی ویوکاناندا و سوامی شیواناندا بعنوان مسیر عشق و سرسپردگی سیستمایتک به اتحاد با ان یگانه متعال توصیف می شود. در فصول مختلف شامل ۱۲ فصل از بهاگاوادگیتا، کریشنا، باکتی یوگا را بعنوان یکی از مسیرهای متعال دستاورد معنوی برمی شمرد. در فصل ششم برای نمونه گیتا اینگونه در مورد باکتی یوگا صحبت می کند:
باکتی یوگا که به اسم مسیر باکتی نیز شناخته می شود، شیوه ممارست و راه معنوی در هندوئیسم است که بر عشق، سرسپردگی و دلبستگی به معبود الهی تمرکز دارد. جزو سه سبک کلاسیک ممارست معنوی در هندوئیسم است. دو سبک کلاسیک دیگر عبارتند از جنانا یوگا و کارما یوگا. این سنت ریشه باستانی دارد. معبود الهی، خدا یا الهه شخصی سرسپرده است و می تواند الهه یا خدایان متفاوتی را بسته به معبود الهی سرسپرده مانند گنش، کریشنا، رادها، راما، سیتا، ویشنو، شیوا، شاکتی، لاکشمی، ساراسواتی، پراواتی، دورگا، کالی، تارا، دورگا، سوریا و دیگر الهه و خداها را شامل شود.
تازه کند (به لاتین: Təzəkənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خیزی واقع شده است.
آندریانا آسپروگراکا (زاده ۱۷ اوت ۱۹۹۷) یک تکواندوکار یونانی است. او در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۵، پس از شکست در برابر لیم گوم بیول در مرحله نیمه نهایی، مدال برنز را در سبک وزن (خروس وزن) بدست آورد. او همچنین در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ به رقابت پرداخت. پیوند به بیرون. Andriana Asproyéraka at TaekwondoData.com
پیشرانه جت عبارت است از رانش یک شی در یک جهت، با کمک خارج کردن جریانی از مایعات از سمت مخالف مسیر حرکت خود. طبق قانون سوم نیوتن، جسم در حال حرکت، در خلاف جهت جت حرکت می کند. موتورهای واکنشی (Reaction engines) که بر اساس اصل پیشرانه جت کار می کنند، عبارت اند از موتور جت مورد استفاده در پیشرانه هواپیما، پمپ جت مورد استفاده در پیشرانه دریایی و موتور موشک و پرتابگر پلاسمای مورد استفاده در پیشرانه فضایی. سیستم های بیولوژیکی نیز از مکانیزم پیشراننده استفاده می کنند که برخی از سرپایان، خرگوش های دریایی (sea hares)، بندپایان و ماهیها از جمله آنها هستند.
جنانا یوگا (یوگای خرد و فرزانگی) همچنین با نام جنانا مارگا (مسیر خرد و فرزانگی) (به انگلیسی: Jnanamarga) نیز شناخته می شود. جنانا در سانسکریت به معنای خرد، فرزانگی، حکمت است و متضاد آن، آجنانا یعنی جهل است. جنانا یوگا یکی از مسیرهای چندگانه در هندئیسم است که مبتنی بر مسیر خرد و دانش است؛ همچنین بعنوان مسیر خودشناسی نیز شناخته می شود. این سبک یوگا یکی از سه سبک کلاسیک یوگا برای موکشا (رهایی) است. دو سبک دیگر کلاسیک یوگا عبارتند از کارما یوگا مسیر عمل، راه خدمت) و باکتی یوگا (مسیر جانسپاری عاشقانه به معبود). بعدها، جنبش های جدید هندوئیسم، راجا یوگا را بعنوان چهارمین مسیر معنوی به این سه سبک سنتی اضافه کردند. جنانا یوگا، ممارست معنوی است که دانش و خرد را با سوالاتی همچون من کیستم و چیستی من به چالش می کشد. ممارست کننده معمولاً زیر نظر یک گورو (استاد معنوی) به مطالعه می پردازد؛ مدیتیشن و تأمل می کند و به بینش های رهایی بخش در مورد ماهیت خود واقعی اش (روح، آتمن) و ارتباطش با مفهوم متافیزیکی که در هندوئیسم برهمن نامیده می شود، می رسد. ایده های جنانایوگا در متون هندوی باستانی و میانه همچون اوپانیشادها و بهاگاواد گیت
ا بحث شده است.
کارما یوگا که با عنوان مسیر کارما یا خدمت هم شناخت می شود یکی از سه مسیر کلاسیک معنوی در هندوئیسم است. کارما یوگا مبتنی بر یوگای خدمت و عمل بنیان نهاده شده است. برای یک کارما یوگی، عمل درست شکلی از عبادت است. دو مسیر دیگر معنوی کلاسیک هندوئیسم عبارتند از جنانا یوگا (یوگای خرد و فرزانگی مبتنی بر کسب حکمت و دانش متعال) و باکتی یوگا (مسیر عشق و سرسپردگی به معبود الهی). این سه مسیر کاملاً از هم جدا نیستند بلکه تأکید نسبی در هر کدام بر جنبه ای از این مسیر معنی یعنی دانش و حکمت متعال، عشق ورزی و خدمت است. از مسیرهای رستگاری معنوی در هندوئیسم، کارما یوگا، مسیر خدمت بدن انتظار و چشم داشت، است. کارما یوگا بیان می کند که ممارست کننده بایستی براساس درمه خود بدون چشم داشت به ثمره و میوه عملش خدمت کند. در کارما یوگا بیان می شود که بهاگاوادگیتا ذهن را تطهیر و پاک می کند. این کتاب منجر به عمل مبتنی بر درمه و خدمت مطابق با درمه شخص و انجام اعمال الهی در هر لحظه از زندگی شخص همچون کریشنا می شود.
تازه کند (به لاتین: Təzəkənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است.
چای قراقوینلو (به لاتین: Çayqaraqoyunlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. چای قراقویون لو ۱۵۶۰ نفر جمعیت دارد.
فورکان آسنا آیدین (زاده ۱۲ فوریه ۱۹۹۲) یک تکواندوکار زن ترکیه ای است که در کلاس میان وزن رقابت می کند. فورکان آسنا آیدین در مسابقات قهرمانی تکواندو جهانی ۲۰۰۹ که در کپنهاگ، دانمارک برگزار شد، موفق به کسب یک مدال برنز گردید. در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۱ در شهر شنژن کشور چین، او در وزن زیر ۶۷ کیلوگرم، مدال نقره را بدست آورد.
غزلی با مطلعِ «روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر» غزل شمارهٔ ۲۵۰ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. محمّدرضا شجریان و سیمین غانم در برنامهٔ شمارهٔ ۵۷۵ از مجموعهٔ گل های رنگارنگ این غزل را در آوازِ بیات اصفهان اجرا کرده اند.
غزلی با مطلع «بیا و کشتی ما در شط شراب انداز» غزل شمارهٔ ۲۶۳ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. محمدرضا شجریان در برنامهٔ شمارهٔ ۴۸ از مجموعهٔ گل های تازه این غزل را در دستگاهِ چهارگاه اجرا کرده است. محسن نامجو نیز در «بگو بگو» ابیاتی از این غزل را خوانده است.
غزلی با مطلع «دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم»، غزل شمارهٔ ۳۲۰ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. محمود محمودی خوانساری در برنامهٔ شمارهٔ ۶۵ از مجموعهٔ برگ سبز این غزل را در دستگاهِ سه گاه اجرا کرده است.
غزلی با مطلعِ «دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم» غزل شمارهٔ ۳۴۸ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. محمّدرضا شجریان در برنامهٔ شمارهٔ ۱۳۸ از مجموعهٔ گل های تازه این غزل را در آوازِ بیات اصفهان اجرا کرده است. کنسرتی به رهبریِ آرش فولادوند هم شاملِ اجرایی از این غزل با صدای نیاز نوّاب بوده است.
غزلی با مطلع «حاشا که من به موسم گل ترک می کنم»، غزل شمارهٔ ۳۵۱ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. عبدالوهاب شهیدی در برنامهٔ شمارهٔ ۸۴ از مجموعهٔ گل های تازه در دستگاهِ شور، نادر گلچین در برنامهٔ شمارهٔ ۱۴۳ از همان مجموعه در دستگاهِ سه گاه، و محمود محمودی خوانساری در برنامهٔ شمارهٔ ۲۸۲ از مجموعهٔ برگ سبز در دستگاهِ شور این غزل را اجرا کرده اند.
غزلی با مطلع «به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم»، غزل شمارهٔ ۳۵۴ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. محمود محمودی خوانساری در برنامهٔ شمارهٔ ۷۰ از مجموعهٔ گل های تازه این غزل را در آوازِ دشتی و عبدالعلی وزیری در برنامهٔ شمارهٔ ۲ از مجموعهٔ گل های جاویدان این غزل را در دستگاهِ شور اجرا کرده اند.
غزلی با مطلعِ «حالیا مصلحت وقت در آن می بینم» غزل شمارهٔ ۳۵۵ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. حسین قوامی در برنامهٔ شمارهٔ ۲۲۶ از مجموعهٔ گل های رنگارنگ و برنامهٔ شمارهٔ ۹۶ از مجموعهٔ برگ سبز این غزل را در دستگاهِ سه گاه اجرا کرده است.
غزلی با مطلع «دردم از یارست و درمان نیز هم»، غزل شمارهٔ ۳۶۳ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. حسین قوامی در برنامهٔ شمارهٔ ۴۵ از مجموعهٔ گل های تازه این غزل را در دستگاهِ سه گاه اجرا کرده است.
غزلی با مطلعِ «دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم» غزل شمارهٔ ۳۷۶ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. در اجراها. ایرج در برنامهٔ شمارهٔ ۱۴ از مجموعهٔ گل های تازه این غزل را در دستگاهِ همایون، محمود محمودی خوانساری در برنامهٔ شمارهٔ ۱۳۷ از همان مجموعه در آوازِ بیات ترک و غلامحسین بنان در برنامهٔ شمارهٔ ۲۴۲ از مجموعهٔ گل های رنگارنگ این غزل را در دستگاهِ شور اجرا کرده اند.
زندگی علمی یک برنامه علمی است که توسط جیم الخلیلی در رادیو چهار بی بی سی است پخش می شود و هر قسمت از آن به زندگی نامه و کار یک دانشمند زنده اختصاص دارد. در هر قسمت از این برنامه مصاحبه ای بین جیم الخلیلی و یک دانشمند برجسته انجام می شود. این برنامه در صبح سه شنبه در انگلستان پخش می شود و همچنین به صورت آنلاین نیز از طریق بی بی سی ساوندز (BBC Sounds)، در دسترس است. از زمان شروع این برنامه از ، تا کنون بیش از ۲۰۰ قسمت از آن پخش شده است.
پیران (به لاتین: Piran، پیش تر ایرمینجی İyirminci) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. پیران ۸۸۵ نفر جمعیت دارد. مردم آن از قوم تالش هستند.
بندر شهید حقانی بندرعباس بزرگ ترین پایانه مسافری دریایی ایران محسوب می شود که با ۴۰ فروند شناور استاندارد و پیشرفته و ظرفیت جابجایی همزمان افزون بر چهار هزار نفر را برای سفرهای دریایی دارد. شناورها از این بندر به جزایر قشم و هرمز رفت وآمد می کنند. فاصله بندر شهید حقانی تا بندر شهید ذاکری قشم ۱۲٫۳ مایل دریایی برابر با ۲۳ کیلومتر، تا بندر هرمز ۹٫۶ مایل برابر با ۱۸ کیلومتر و تا جزیره لارک ۱۸ مایل دریایی برابر با ۱۳ کیلومتر است.
«مرموزترین ترانه روی اینترنت» () لقبی است که به ترانه ای در سبک موسیقی موج نو داده اند که نام، نام هنرمند، ترانه نویس، و منبع آن معلوم نیست. این ترانه را احتمالاً در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ساخته باشند. این ترانه در تاریخی نامعلوم (احتمالاً در ۱۹۸۳ یا ۱۹۸۴ میلادی) از ایستگاه رادیوی عمومی شمال آلمان (Norddeutscher Rundfunk یا NDR) پخش شده است. از سال ۲۰۱۹ میلادی، این ترانه به پدیده ای وایرال بر اینترنت تبدیل شده است و بسیاری از کاربران سایت هایی چون ردیت و دیسکورد مساعی خود را برای یافتن ریشه و اطلاعاتی دربارهٔ این ترانه به اشتراک گذارده اند. زمینه. به نوشتهٔ رولینگ استون در سپتامبر ۲۰۱۹، مردی به نام «درایس (داریوش) س.» در ۱۹۸۴ این ترانه را از روی برنامه ای در رادیوی آلمان به عنوان «موسیقی برای جوانان» بر روی نوار ضبط صوتی ضبط کرد. بر روی برچسب روی این نوار عبارت «کاست شمارهٔ ۴» نوشته شده است. بر روی این نوار کاست ترانه های دیگر از گروه های XTC و کیور ضبط شده است که همه در حوالی سال ۱۹۸۴ منتشر شده اند. صدای مجری برنامهٔ رادیویی روی نوار ضبط نشده است و این امر شناخت زمان پخش و منبع ترانه را دشوارتر می کند. در سال ۲۰۰۴
میلادی درایس این فایل ها را به فرمت دیجیتالی تبدیل کرد و بر روی وبسایت خود بارگذاری کرد. در سال ۲۰۰۷ خواهر او این آهنگ را در انجمنی اینترنتی مختص شناسایی ترانه های قدیمی ارسال کرد ولی جستجوی او نتیجه ای نداشت. رویداد اینترنتی. در سال ۲۰۱۹ نوجوانی برزیلی این ترانه را در یوتیوب بارگذاری کرد و پیوند آن را به سابردیت های مرتبط با موسیقی ارسال کرد. در نهم ژوئیهٔ ۲۰۱۹، یوتیوبری به نام جاستین وانگ ویدئویی را در کانال یوتیوب خود بارگذاری کرد که در آن دربارهٔ تلاش ناموفقش برای یافتن سازنده یا منبع ترانه بحث کرد. این ویدئو باعث شد کاربران اینترنتی بیشتری به تلاش برای جستجوی منبع این آهنگ بپیوندند. در ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، یکی از کاربران ردیت به فهرستی از تمام آهنگ های پخش شده در برنامهٔ موسیقی برای جوانان در سال ۱۹۸۴ دست یافت، ولی پس از جستجو اثری از این ترانه در آن پیدا نشد.
لودا (به لاتین: Loda) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. لودا ۲۰۵ نفر جمعیت دارد. مردم لودا به زبان تالشی صحبت میکنند ریشه واژه. "لو" در زبان تالشی به معنی "کلاغ" و "دا" به معنی "دره" است و لودا یعنی "دره ای که کلاغ در آن زیاد است".
چشمه لی (به لاتین: Çeşməli، تا ۱۹۵۹ چرکین لی Çirkinli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. چشمه لی ۸۴۹ نفر جمعیت دارد.
چشمه لی (به لاتین: Çeşməli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. چشمه لی ۴۶۵ نفر جمعیت دارد.
اندرو بلیک (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه ریاضی و الکترونیک و از دانش آموختگان مؤسسه فناوری ماساچوست اهل بریتانیا است. او مدیر سابق آزمایشگاه مؤسسه تحقیقاتی مایکروسافت کمبریج و دانشمند برجسته مایکروسافت، مدیر سابق موسسه آلن تورینگ، رئیس مرکز هوش مصنوعی سامسونگ در کمبریج، استاد افتخاری در دانشگاه کمبریج، عضو کلر هال، کمبریج و محقق برجسته در بینایی رایانه ای است. تحصیلات. بلیک در مدرسه راگبی تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۷ از کالج ترینیتی، کمبریج با مدرک کارشناسی هنر در علوم ریاضی و برق فارغ التحصیل شد. پس از یک سال با بورسیه تحصیلی کندی در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و دو سال در صنعت الکترونیک دفاعی تحقیقاتش را ادامه داد. بلیک دوره کارشناسی را در دانشگاه کمبریج گذراند و مدرک پی اچ دی را از دانشگاه ادینبرو در سال ۱۹۸۳ به سرپرستی دونالد میچی دریافت کرد. حرفه و تحقیقات. بلیک او تا سال ۱۹۸۷ در دانشکده علوم رایانه دانشگاه ادینبرو به عنوان محقق دانشگاه جامعه سلطنتی مشغول به کار بود. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹، او یکی از اعضای هیات علمی دانشکده علوم مهندسی دانشگاه آکسفورد بود که در سال ۱۹۹۶ استاد همین موسسه شد، او برای سال های ۱۹۹۸-۹۹
محقق ارشد انجمن سلطنتی بود. در سال ۱۹۹۹ او به عنوان دانشمند ارشد تحقیقاتی به مایکروسافت ریسرچ کمبریج نقل مکان کرد و در آنجا گروه ویژن رایانه را تأسیس کرد. بلیک در ۲۰۰۸ معاون مدیر عامل و در ۲۰۱۰ مدیر آزمایشگاه مؤسسه تحقیقاتی مایکروسافت کمبریج بود. از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ او مدیر موسسه آلن تورینگ بود. بلیک از سال ۲۰۱۸ رئیس مرکز هوش مصنوعی سامسونگ در کمبریج بوده است. جوایز. بلیک در سال ۱۹۹۸ به عنوان عضو آکادمی مهندسی سلطنتی (FREng)، در سال ۲۰۰۵ عضو انجمن سلطنتی (FRS) و در سال ۲۰۰۸ عضو پیوسته انجمن مهندسان برق و الکترونیک انتخاب شد. در سال ۲۰۰۶ آکادمی مهندسی سلطنتی به اندرو مدال نقره خود را اعطا کرد. او یک بار در سال ۱۹۹۲ با روبرتو سیپولا و بار دیگر در سال ۱۹۹۶ با ام. ایزارد برنده جایزه کنفرانس اروپایی بینایی رایانه شده است. او در سال ۲۰۰۱ جایزه دیوید مار مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۷ مدال مانت باتن از مؤسسه مهندسی و تکنولوژی (IET) دریافت کرد. در سال ۲۰۱۰ بلیک به عضویت شورای انجمن سلطنتی انتخاب شد. در سال ۲۰۱۱، او و همکارانش در مایکروسافت ریسرچ مدال طلای آکادمی مهندسی سلطنتی مک رابرت را
به دلیل مشارکت در یادگیری ماشینی در ضبط حرکت انسان مایکروسافت کینکت دریافت کردند. در سال ۲۰۱۲ به عضویت هیئت مدیره شورای تحقیقات علوم فنی و مهندسی EPSRC انتخاب شد، وی همچنین در همین سال مدرک افتخاری دکترای علوم را از دانشگاه ادینبرو دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳ مدرک افتخاری دکترای مهندسی از دانشگاه شفیلد به او اعطا شد. در سال ۲۰۱۴، بلیک سخنرانی جوزیا ویلارد گیبز را در جلسات مشترک ریاضیات ارائه داد.
اندرو لامسدن (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم اعصاب اهل بریتانیا و از دانش آموختگان کالج سنت کاترین، کمبریج و اعضای سازمان زیست شناسی مولکولی اروپا است. تحصیلات. لامسدن دوره کارشناسی را در دانشگاه کمبریج گذراند و مدرک دکترایش را از دانشگاه لندن دریافت کرد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و برنامه فولبرایت شده است.
علی یار (به لاتین: Əliyar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. منطقه مسکونی علی یار ۵۴۹ نفر جمعیت دارد.
سوچیندا کراپرایون (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵) پرسنل نظامی، و سیاستمدار اهل تایلند بود. وی از ۷ آوریل ۱۹۹۲ تا ۲۴ مه ۱۹۹۲ نخست وزیر این کشور بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، جایزه صلح لنین، و نشان فیل سفید شده است. سوچیندا کراپرایون در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
اندرو موراویسیک (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه روابط بین الملل اهل ایالات متحده آمریکا و از دانش آموختگان مدرسه مطالعات پیشرفته بین المللی پال ایچ. نیتس و دانشگاه هاروارد است. تحصیلات. موراویسیک در دانشگاه های استنفورد، مدرسه مطالعات پیشرفته بین المللی پال ایچ. نیتس و همچنین دانشگاه هاروارد تحصیل کرده است. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
داش اوز (به لاتین: Daşüz) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. جمعیت داش اوز ۱۲۴۳ نفر است. بیشتر مردم آن از قوم روتول هستند.
اندرو آراتو (؛ زادهٔ ) جامعه شناس، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا و از دانش آموختگان دانشگاه شیکاگو است. زندگی. آراتو در سال ۱۹۴۴ در بوداپست زاده شد. آراتو برای اولین بار در کالج کوئینز در شهر نیویورک شروع به تحصیل کرد و کارشناسی ارشد خود را در تاریخ در سال ۱۹۶۶ به پایان رساند؛ و برای تکمیل مقطع کارشناسی ارشد خود در ۱۹۶۸ و دکترا به دانشگاه شیکاگو رفت. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ابراهیم کند (به لاتین: İbrahimkənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. ابراهیم کند ۶۷۲ نفر جمعیت دارد.
بالتالی (به لاتین: Baltalı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. بالتالی ۱۹۰۰ نفر جمعیت دارد. اگر به دنبال تجربه ای اصیل از زندگی روستایی ایتالیا هستید، پالاتا می تواند مقصد مناسبی باشد. در این شهر می توانید از مناظر طبیعی زیبا، معماری سنتی و غذاهای محلی لذت ببرید. همچنین، پالاتا با شهر راشکوف در لهستان خواهرخوانده است. اگر به دنبال تجربه ای اصیل از زندگی روستایی ایتالیا هستید، پالاتا می تواند مقصد مناسبی باشد. در این شهر می توانید از مناظر طبیعی زیبا، معماری سنتی و غذاهای محلی لذت ببرید. همچنین، پالاتا با شهر راشکوف در لهستان خواهرخوانده است.
در فیزیک حالت جامد نیم رساناها، یک نمودار نواری رسم نمودار مختلف هماهنگ ترازهای انرژی الکترون (تراز فرمی و نزدیکی لبه های نوار انرژی) به عنوان تابعی از ابعاد مکانی است که غالباً با "x" مشخص می شود. این نمودارها به توضیح عملکرد انواع ادوات نیم رسانا و توضیح این که چگونه نوارها با موقعیت (خمش نوار) تغییر می کنند، کمک می کنند. نوارها ممکن است برای مشخص کردن تراز پر رنگی شوند. از آنجا که یک نمودار نواری "تغییرات" ساختار نوار را از مکانی به مکان دیگر نشان می دهد، وضوح نمودار نواری با اصل عدم قطعیت هایزنبرگ محدود می شود: ساختار نواری متکی به تکانه است، که فقط برای مقیاس های با طول بزرگ دقیقاً تعریف شده است. به همین دلیل، نمودار نواری تنها می تواند تحول ساختار نواری را در مقیاس های طولانی با دقت به تصویر بکشد، و در نشان دادن تصویر میکروسکوپی تیز، رابط های مقیاس اتمی بین مواد مختلف (یا بین یک ماده و خلاء) مشکل دارد. به طور معمول، یک رابط باید به عنوان «جعبه سیاه» نمایش داده شود، اگرچه اثرات طول بلند آن در نمودار نواری به صورت خمش نوار مجانبی نشان داده شده است.
سالین چاخ (به لاتین: Salynchakh) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است.
قرخ بلاغ (به لاتین: Qırxbulaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. قرخ بلاغ ۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
اژدر هواپایه یا اژدر هوابرد (Airborne Torpedo) نوعی از اژدر است که برخلاف اژدرهای دریاپایه، بوسیلهٔ هواپیما یا بالگرد به درون آب انداخته می شود. این گونه از اژدر برای نخستین بار در جنگ جهانی اول به صورت محدود استفاده شد و در جنگ جهانی دوم به صورت گسترده بهره برداری شد. از آنجایی که زیردریایی در آن دوران بزرگ بود و هزینه ها و پیچیدگی های زیادی داشت، مهندسان نظامی در آن زمان شیوهٔ جدیدی را ابداع کردند؛ حمل کردن یک اژدر همانند حمل بمب برای هواپیما کار ساده ای بود و یک هواپیما مشکلات رایج در زیردریایی ها را نداشت و از این رو می توانست هزینه های ارتش را کاهش دهد. تاریخچه. ایدهٔ پرتاب اژدر از هوا به دریا برای نخستین بار توسط افسر نیروی دریایی آمریکا «بردلی فیسک» ارائه شد که بعدها دریابان شد. که در سال ۱۹۱۲ بخاطر این ایده جایزه دریافت کرد. فیسک بر روی شیوه های حمل کردن اژدر توسط بمب افکن های سبُک پژوهش می کرد و به این نتیجه رسید که در تاکتیک حملهٔ شبانه به شناورهای دشمن، دشمن توانایی دفاع از خود را نخواهد داشت. او فهمید که داشتن یک هواگرد اژدرافکن ملّی می تواند ورق را به سود ایالات متحده آمریکا برگرداند. شیوهٔ ارائه
شده توسط او چنین بود که در فاصلهٔ ۱۴۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از کشتی دشمن، هواپیمای اژدرافکن باید ارتفاع خود را کم کرده و در ارتفاع ۳ تا ۶ متری از سطح آب پرواز کند و اژدر را رها نماید. البته تا قبل از سال ۱۹۱۷ میلادی که آمریکا وارد جنگ جهانی یکم شد، کنگره ایالات متحده آمریکا این موضوع را جدی نگرفت و بودجه ای به آن اختصاص نداد. در خلال جنگ جهانی یکم این نیاز احساس شد ولی آمریکا تا سال ۱۹۲۱ همچنان هواپیمایی نداشت که نیرومند باشد و بتواند از پس چنین مأموریت تخصصی برآید و پروژه ها با هواپیماهای ضعیف و اولیه دنبال شدند. نخستین هواپیمای اژدرافکن. در ژولای ۱۹۱۴ میلادی (تیر ۱۲۹۳ خورشیدی) نیروی هوایی امپراتوری بریتانیا این موضوع را در دست بررسی قرار داد و نخستین اژدر هواپایه خود را با هواپیمای «شورت تایپ ۶۳» پرتاب کرد. روز بعد نیز یک اژدر دیگر از پیش نمونهٔ هواپیمای شورت تایپ ۱۸۴ پرتاب کردند که این هواپیما از سال ۱۹۱۵ تولید انبوه شد. نیروی هوایی و دریایی انگلستان از این هواپیما راضی بودند و در مجموع ۹۳۶ فروند تولید کردند که در جنگ جهانی یکم استفاده شدند. در سال ۱۹۱۳ میلادی و تقریباً همزمان با امپراتوری بریتانیا، نیروی هوایی پ
ادشاهی ایتالیا نیز پروژه خود را آغاز نمود و در فوریه سال ۱۹۱۴ (اسفند ۱۲۹۲ خورشیدی) اولین اژدر هواپایه خود را که ۴۰۰ کیلوگرم وزن داشت پرتاب کرد. و از آنجایی که ایتالیا در ماه فوریه پرتاب خود را انجام داد، باعث می شود این کشور نخستین پرتابگر اژدر هواپایه پژوهشی در جهان باشد. جنگ جهانی یکم. در نوامبر ۱۹۱۴ گزارش شد که امپراتوری آلمان پروژه ای دارد تا از زپلین اژدر هواپایه پرتاب کند که ناموفق بود. در اوت ۱۹۱۵، هواپیمای انگلیسی شورت تایپ ۱۸۴ با خلبانی چارلز ادموندز نخستین هواپیمایی بود که توانست کشتی دشمن را در نبرد حقیقی هدف قرار دهد. این هواپیمای انگلیسی در دریای مرمره یک اژدر هواپایه به سوی کِشتی آماد و پشتیبانی امپراتوری عثمانی پرتاب کرد و اژدر در آب افتاد. ولی هواپیما هیچگونه ابزاری برای هدایت اژدر به سمت کشتی نداشت و از این رو، مراحل هدایت باید از سوی ناو بریتانیایی اچ ام اس بن-مای-چری که در دریای اژه مستقر بود انجام می شد. پس از برخورد اژدر با کشتی عثمانی، این کشتی که در دریای مرمره بود غرق شد. پنج روز بعد از این رویداد، ادموندز یک کشتی بخار عثمانی را غرق کرد و خلبان دیگری از اسکادران او به نام جی بی داکر نی
ز یک شناور دیگر از امپراتوری عثمانی را غرق کرد. تنها محدودیتی که برای هواپیماهای اژدرافکن وجود داشت این بود که تنها در روزهای صاف و هوای خوب قابلیت عملیات در دریا را داشتند و از آنجایی که اژدر بسیار سنگین بود، هواپیمای شورت تایپ ۱۸۴ تنها برای ۴۵ دقیقه سوخت بهمراه داشت. در ماه مه ۱۹۱۷، در دریای شمال دو هواپیمای اژدرافکن امپراتوری آلمان با نزدیک شدن به یک کشتی بخار جنگی ۲۸۲۹ تُنی بریتانیا به نام «ناو جینا» قصد نابودی آن را داشتند و یکی از هواپیماها اژدر خود را رها کرد که به کشتی برخورد نمود. خدمه کشتی به روی دومین هواپیما آتش گشودند و موجب سقوط آن شدند؛ ولی درنهایت کشتی جنگی انگلیسی نیز غرق شد. پس از این رویدادها، کشورهای ایالات متحده آمریکا و امپراتوری ژاپن نیز به اهمیت این موضوع پی بردند و پروژه های خود را در دهه ۲۰ و ۳۰ میلادی دنبال کردند. جنگ جهانی دوم. در نبرد تارانتو در نیمه شب روز ۱۱ و ۱۲ نوامبر ۱۹۴۰ بمب افکن های دوبال سوردفیش نیروی هوایی بریتانیا موفق شدند سه نبردناو ایتالیا را غرق کنند که نبرد به پیروزی قاطع انگلستان انجامید. اژدر بریتانیایی که مارک ۱۲ نام داشت دارای قطر ۴۵ سانتیمتر، وزن کلی ۷۰۲ کیلوگر
می بود و قدرت خرج انفجاری آن نیز برابر با ۱۷۶ کیلوگرم تی ان تی بود. بعدها انگلستان قدرت خرج انفجاری را تا مقیاس ۱۹۶ کیلوگرم تی ان تی افزایش داد. ژاپنی ها نیز اژدر تایپ ۹۱ خود را که متعلق به جنگ جهانی یکم بود ارتقا دادند و در نبرد پرل هاربر در سال ۱۹۴۱ توانستند ۱۵ بار اهداف را با اژدر هواپایه هدف قرار دهند که از هواپیمای بی ۵ ان پرتاب می شد. ولی در آلمان شرایط متفاوت بود؛ آلمان در این زمینه از رقبای خود عقب تر بود و در دهه ۳۰ میلادی ماهیانه تنها ۵ اژدر هواپایه ساخته می شد و هرسال نیمی از اژدرها در آزمایشها و پژوهشها از بین می رفتند؛ بنابراین آلمان که در این زمینه ناتوان بود، ۱۰۰۰ اژدر از ایتالیا خرید. در آوریل سال ۱۹۴۲، آدولف هیتلر به اهمیت این موضوع پی برد و دستور داد تا اژدرهای هواپایه در اولویت قرار بگیرند؛ بنابراین اختیارات را از کریگسمارینه گرفت و بجایش لوفت وافه را مسئول این پروژه کرد. آلمان با مهندسی معکوس اژدرهای ایتالیایی توانست توان مهندسی خود را در زمینهٔ اژدر هواپایه بهبود داده و سرعت خط تولید را افزایش دهد. در این دوران بود که تولید اژدر هواپایه در آلمان، از مصرف آن پیشی گرفت؛ بطوریکه در بازهٔ سال
های ۱۹۴۲ تا اواخر ۱۹۴۴، آلمان ۱۰۰۰۰ اژدر تولید نمود که تنها توانست ۴۰۰۰ اژدر را شلیک کند و ۶۰۰۰ اژدر را در انبارها ذخیره کند. آلمان برای پرتاب اژدرها از بمب افکن های هاینکل ۱۱۱ و یونکرس ۸۸ بهره برد و حتی توانست جنگندهٔ سبُک فوکه-وولف اف و ۱۹۰ را نیز برای انجام اینکار آماده کند. مهندسان آلمانی به نقص های اژدر آلمان که الهام گرفته از فناوری ایتالیایی بود آگاه بودند و پس از خریدن اژدر تایپ ۹۱ از ژاپن، به کیفیت بالاتر این محصول پی بردند؛ بنابراین دولت آلمان خط تولید اژدر ژاپنی را در آلمان راه اندازی کرد و آن را «لوفت تورپیدو LT 850» نام نهاد. اژدر آمریکایی مارک ۱۳ نخستین اژدر هواپایه ساخت آمریکا بود؛ با این وجود در سال ۱۹۴۳ نقص های آن برطرف و آماده عملیات شد. درواقع ۷۰درصد از پرتابهای این اژدر در سرعت ۲۸۰ کیلومتر درساعت انجام می شد که همانند اژدر ژاپنی تایپ ۹۱ باید محافظ چوبی دم و دماغه برای آن ساخته می شد. با افزودن این محافظ های چوبی نه تنها پرواز اژدر موازی با آب صورت می گرفت و از مسیر خود منحرف نمی شد، بلکه موجب شد تا محدودیت ارتفاع و سرعت نیز به طرز چشمگیری کاهش پیدا کند و هواپیماهای آمریکایی می توانستند اژد