Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بریتانیایی پرکاری تیروئید دارند که ناشی از تولید بیش از حد هورمون تیروئید است که متابولیسم را تحت تأثیر قرار می دهد. این عارضه، مشکلات جدی برای گربه ها ایجاد می کند زیرا هورمون تیروئید تقریباً بر همه اندام های گربه ها، به ویژه قلب آن ها تأثیر می گذارد. گربه های مُسن تر، به طور کلی، بیشتر مستعد ابتلا به آن هستند. برخی از علائم، شامل کاهش وزن، نفس نفس زدن و بیماری «پوشش چرب» است. گربه های مبتلا به پرکاری تیروئید برای درمان، نیاز به جراحی و مصرف دارو دارند. سیستیت. سیستیت، مجاری ادراری گربه ها را تحت تأثیر قرار می دهد و منجر به التهاب در مثانه آن ها می شود. این بیماری به سختی قابل درمان است. استرس، عفونت های باکتریایی و سنگ مثانه معمولاً باعث سیستیت می شوند. برخی از علائم سیستیت، عبارت اند از تکرر ادرار و وجود خون در ادرار گربه. گربه های مبتلا به سیستیت، به آب فراوان و رژیم غذایی خاص پزشکی نیاز دارند. درمان ها نیز شامل مصرف داروهای ضدالتهاب و آنتی بیوتیک است.
بیگ باگ یک فیلم کمدی علمی-تخیلی فرانسوی به نویسندگی و کارگردانی ژان-پیر ژونه است که در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس منتشر شد. در این فیلم بازیگرانی نظیر السا زیلبرشتاین، ایزابل نانتی، یوسف حاجدی، آلبان لنوار و فرانسوا لوانتال ایفای نقش می کنند. وقایع فیلم بیگ باگ در سال ۲۰۴۵ اتفاق می افتد، جایی که جوامع دارای کمک کنندگان روباتیک هستند. تولید. فیلمبرداری در اکتبر ۲۰۲۰ با وجود همه گیری کووید ۱۹ آغاز شد. بازخوردها. در وب سایت راتن تومیتوز، ۴۳ درصد از ۲۳ بررسی عمدتاً منفی هستند، با میانگین امتیاز ۵٫۸/۱۰. در متاکریتیک، فیلم بر اساس نقد ۱۳ منتقد، میانگین ۴۷ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان دهندهٔ «نقدهای مختلط یا متوسط» است.
استانداری آذربایجان شرقی یک نهاد مرتبط سازمان امور اداری کشور و نمایندهٔ دولت جمهوری اسلامی ایران در استان آذربایجان شرقی است که در شهر تبریز واقع شده است. مدیریت. استان آذربایجان شرقی دارای ۲۱ شهرستان، ۴۸ بخش، ۱۴۶ دهستان و ۷۰ شهر است. همچنین در شهرستان های مرند، مراغه و میانه، فرمانداری ویژه ایجاد شده است.
بوستان مولوی کرد یا بوستان شهر سقز یکی از بزرگترین گردشگاه های کردستان و مهمترین گردشگاه ها در سقز است که در کنار رودخانه سقز و بلوار ساحلی این شهر قرار گرفته است. این پارک در سال ۱۳۴۴ احداث شد. مساحت این پارک کمی بیش از ۲۰ هکتار است و در ابتدا بصورت جنگلی بوده که به مرور و با گسترش فضاهای پارک به شکل گردشگاهی مدرن درآمده است. پیشینه. گسترش شهرنشینی و افزایش جمعیت شهرها و دور شدن از طبیعت، نیازهای محیطی، روحی و جسمانی انسان ها را به گونه ای افزایش داده و نمایان ساخته است که نیازمند چاره اندیشی در جهت حل این مشکل و رهایی از ساختارهای مصنوعی و انسان ساخت می باشد. بوستانها از جمله مناسب ترین مکان ها برای رفع این نیاز شهرنشینان بوده و فضای سبز شهری بخش جاندار ساختار کالبدی شهر به شمار می آید. در نیم قرن اخیر افزایش جمعیت شهر سقز منجر به این شد که مدیران شهری به فکر توسعه فضاهای سبز و زنده شهر شده و نسبت به احداث آنها برنامه ریزی نمایند. بدین ترتیب این بوستان در مساحتی گسترده در حاشیه رودخانه سقز و اوایل دهه چهل شمسی بنیان نهاده شد. ساختار و طبیعت. این بوستان از سمت شمال و جنوب و از طرف بلوار ساحلی و خیابان ملت دا
رای سه ورودی اصلی می باشد. ورودی اول به سمت میدان پاسارگاد بوستان می رود و که ساختمان هایی مانند نمازخانه در این سمت بوستان قرار دارند. ورودی دوم که ورودی اصلی و بزرگ ترین آنها است در وسط بوستان قرار دارد و دارای سردرب و نمای منقوش و مزین به کاشی کاری است. ورودی سوم نیز به «کتابخانه مرکزی شهر» می رود که سالن تئاتر و شعر نیز همان جاست. این کتابخانه یکی از کتابخانه های بزرگ شهر است که علاقه مندان به مطالعه می توانند در آن مطالعه در طبیعت را تجربه کنند و از هوای بوستان لذت ببرند. کتابخانه پنجره هایی بزرگ دارد و از داخل می توان بیرون را دید. همچنین این بوستان دارای چهار پیاده رو عریض برای قدم زدن مردم و گردشگران می باشد. از در اصلی و به فاصله نیم کیلومتر به میدان اصلی بوستان یعنی «میدان مولوی کرد» می رسد که مجسمه یادبودی از شاعر معروف مولوی کرد در آن نصب شده است. در اطراف این مجسمه آبشارها و آبنماهای متعدد ساخته شده است. در سمت شرقی میدان اصلی شهربازی و مکان بازی و سرگرمی کودکان وجود دارد. در سمت غربی بوستان زمین اسکیت قرار گرفته و اسکیتسواران روزانه در آن مشغول تمرین هستند. در سمت شرقی میدان اصلی زمین والیبال و
میزهای پینگ پنگ و لوازم ورزشی احداث و نصب شده است که مردم در اوقات مختلف روز، صبح ها و عصرها برای ورزش و سلامتی از آنها استفاده می کنند. این بوستان همچنین دو پارکینگ بزرگ و چهار بوفه برای خرید چای، نسکافه، تنقلات و غذاهای محلی دارد. یکی از این غذاهای محلی، کلانه است. کلانه از جمله غذاهای محلی کردستان است. در قسمت جنوبی بوستان مجتمع فرهنگی بزرگی که دارای سالن تئاتر و سینما می باشد قرار دارد. این مجتمع سالانه میزبان مراسمات و همایش های زیادی مانند رقص های کردی و تئاتر خیابانی و جشنواره بین المللی تئاتر کردی می باشد. بوستان مولوی کرد پر از درختان صنوبر است که هر ساله به دلیل بلندی و شاخ و برگ فراوان توسط شهرداری هرس می شوند.
در هوانوردی، افسر اول (FO)، در یک پرواز، خلبان دوم یا کمک خلبان در یک هواپیما است. افسر اول، فرماندهٔ دوم هواپیما پس از کاپیتان یا خلبان اول است که فرمانده قانونی هواپیما است. در صورت ناتوانی کاپیتان، افسر اول فرماندهی هواپیما را بر عهده می گیرد. کنترل هواپیما معمولاً بین افسر اول و کاپیتان به طور مساوی تقسیم می شود، به طوری که یک خلبان معمولاً به عنوان «خلبان در حال پرواز» و دیگری به عنوان خلبان غیرپروازی یا خلبان ناظر، تعیین می شود. با این حال، حتی زمانی که افسر اول، در حال خلبانی پرواز است، کاپیتان در نهایت مسئول هواپیما، مسافران و خدمه آن است. در عملیات عادی و پروازهای معمولی روزانه، وظایف ضروری شغلی خلبان ها، تقریباً برابر باقی می مانند. بسیاری از شرکت های هواپیمایی ارشدیت خلبانان را تنها با محاسبهٔ سابقهٔ پروازی آن ها در همان شرکت، تعیین می کنند. در نتیجه، یک افسر اول در یک شرکت هواپیمایی، ممکن است به دلیل فعالیت در سایر خطوط هوایی یا ارتش، مسن تر و/یا تجربه پرواز بیشتری نسبت به کاپیتان داشته باشد. به طور سنتی، افسر اول در سمت راست کابین خلبان در هواگردهای ثابت بال و سمت چپ کابین هلیکوپتر می نشیند (دلیل
این تفاوت، در بسیاری از موارد، به خلبان مشغول پرواز مربوط می شود. که نمی تواند دست راست را از کنترل ها برای کار با ابزارها رها کنند، بنابراین در سمت راست می نشیند و این کار را با دست چپ انجام می دهد). سایر شرکت های هواپیمایی، ممکن است ارشدیت را به روش دیگری و با توجه به سوابق کلی خلبان ها، تعیین کنند. در برخی پروازها، افسر اول ممکن است جابه جا شده و در صندلی سمت چپ بنشیند تا کاپیتان بتواند استراحت کند.
ورزشگاه فوتبال پودانگ که در حال حاضر با نام ورزشگاه اس آی ای سی موتور پودانگ شناخته می شود یک ورزشگاه حرفه ای فوتبال در شهر پودانگ، شانگهای، چین است. بازی های خانگی باشگاه فوتبال شانگهای پورت در این ورزشگاه انجام می شود. گنجایش ورزشگاه ۳۷،۰۰۰ هزار نفر است.
تنگه وِتار ( , , ) قسمت شرقی جزیره تیمور را از جزیره وتار جدا می کند؛ بنابراین بین کشورهای اندونزی در شمال و تیمور شرقی در جنوب قرار دارد. در غرب آتائورو و در آن سوی تنگه امبای قرار دارد. در شرق تنگه وتار نیز قسمت جنوبی دریای باندا و جنوبی ترین جزایر مالوکو جای گرفته اند. در باریک ترین نقطه آن، تنگه ۳۶ است کیلومتر عرض دارد.
کانگ هون (؛ زادهٔ ۲۳ مه ۱۹۹۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام تاریخی "سرآستین قرمز" و هه ری عزیز شناخته می شود. او تئاتر و فیلم را در دانشگاه سوون تحصیل کرده و در سال 2014 اولین بازیگری خود را به نام "پیک نیک " انجام داد . کانگ هون بیشتر بخاطر فیلم های درام های تاریخی محبوبیت پیدا کرده . همچنین او برنده ی جایزه ی بهترین بازیگر مرد MBC در سال 2021 شده است .
ها سونگ وون (؛ زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۹۴) خواننده و ترانه سرای اهل کره جنوبی است. او بیشتر به عنوان یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره ای وانا وان، گروه پسرانهٔ هات شات و در حال حاضر به عنوان هنرمند انفرادی شناخته می شود. در سال ۲۰۱۹، او حرفهٔ موسیقی انفرادی خود را با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ "لحظهٔ من"، آغاز کرد.
افراد لزبین، همجنس گرا، دوجنس گرا و تراجنسیتی (LGBT) در ماداگاسکار با چالش های قانونی مواجه هستند که ساکنان غیر دگرباشان با آن مواجه نیستند. قانون مربوط به فعالیت جنسی همجنسگرایان. فعالیت جنسی همجنسگرایان در میان افراد حداقل ۲۱ سال در ماداگاسکار قانونی است. قانون مجازات برای اعمالی که با افراد همجنس زیر ۲۱ سال انجام می شود، مجازات حبس از دو تا پنج سال و جریمه نقدی از ۲ تا ۱۰ میلیون آریاری (۹۰۰ تا ۴۵۰۰ دلار آمریکا) را سبب می شود. به رسمیت شناختن اتحادیه های همجنس گرایان. ماداگاسکار ازدواج همجنس گرایان یا اتحادیه های مدنی را به رسمیت نمی شناسد. فرزندخواندگی و تشکیل خانواده. فقط زوج های متأهل و دگرجنس گرا می توانند در ماداگاسکار بچه دار شوند. حمایت از تبعیض. قوانین ماداگاسکار تبعیض با توجه به گرایش جنسی یا هویت جنسی را منع نمی کند. شرایط زندگی. گزارش حقوق بشر وزارت امور خارجه ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ نشان داد که «تبعیض عمومی اجتماعی علیه جامعه دگرباشان جنسی وجود دارد» و «گرایش جنسی و هویت جنسیتی به طور گسترده در کشور مورد بحث قرار نگرفته است، با نگرش های عمومی متفاوت است. رفتارهایی شامل پذیرش ضمنی تا طرد خشونت آ
میز، به ویژه میان کارگران تراجنسیتی مشاهده می شود. این گزارش همچنین نشان داد که «کارگران جنسی دگرباشان اغلب آماج تهاجم، از جمله توهین لفظی، پرتاب سنگ و حتی قتل بودند. در سال های اخیر، آگاهی از «رژه همجنس گرایان» از طریق قرار گرفتن در معرض رسانه های با رویکرد مثبت در قبال این مسئله افزایش یافته است، اما نگرش های کلی تغییر نکرده است.» در دسامبر ۲۰۱۹ قانونی برای مجازات خشونت مبتنی بر جنسیت تصویب شد. با این وجود، نورو راواوزانانی، جامعه شناس و رئیس سابق شورای ملی زنان ماداگاسکار، خاطرنشان می کند که «جامعه مالاگازی آماده حرکت در راستای حقوق همجنس گرایان نیست. برابری جنسیتی در سال ۲۰۲۰ حتی در محافل روشنفکری یک چالش است. در سال ۲۰۲۰، یک زن ۳۳ ساله به دلیل تجاوز قانونی به یک زن ۱۹ ساله، پس از شکایت مادرش دستگیر شد. یک قانون «هر کس که با فردی از جنس خود که زیر ۲۱ سال است مرتکب عمل "ناشایست" یا "غیرطبیعی" شده باشد، مجازات حبس دارد». مادر می خواست انتقام تصمیم دخترش برای شکایت از پدرش را که به او تجاوز کرده بود، بگیرد. کمپینی برای حمایت از این زوج در شبکه های اجتماعی سازماندهی شد، در حالی که نورو روواوزانانی اعلام کرد ک
ه "افتضاح بود که مادر از دخترش در برابر این رسوایی دفاع نکرد. . . . این انتقام از سوی مادر و راهی برای سرپوش گذاشتن بر اتهام زنای با محارم و تجاوز جنسی است». در شبکه های اجتماعی حامیان این زوج قربانی توهین و تهدید به مرگ می شوند. رهبران مذهبی که آنها را به «ترویج همجنسگرایی» متهم می کنند، برای این زن جوان نیز تبدیل درمانی می کنند. اگرچه همجنس گرایی در ماداگاسکار غیرقانونی نیست، اما همچنان به عنوان یک موضوع حساس باقی مانده است که به شدت توسط جامعه مالاگاسی محکوم می شود. در اوایل ژوئیه ۲۰۲۱، دولت مالاگاسی یک مهمانی دگرباشان جنسی را که در یک بار در آنتاناناریوو برگزار شده بود، به دلیل «تحریک به هرزگی» لغو کرد.
جرج فیلیپ بردلی رابرتز (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
فرانسیس راد، بارون رنل دوم (؛ ۲۵ اکتبر ۱۸۹۵ – ۱۵ مارس ۱۹۷۸) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
سیسیل گادفری رالینگ (؛ فوریه ۱۸۷۰ – ۲۸ اکتبر ۱۹۱۷) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی افسر، کاوشگر و نویسنده بریتانیایی بود که سفرهایش به تبت و گینه نو هلند تحسین انجمن سلطنتی جغرافیا و جوایزی از دولت های هلند و هند را به همراه داشت. او دو کتاب منتشر کرد که جزئیات تجربیاتش را شرح می داد و در طول جنگ جهانی اول در ارتش بریتانیا در مرز شمال غربی هند و در فرانسه خدمت کرد. در طول این خدمت اخیر بود که در سن ۴۷ سالگی در نبرد پاسچندال کشته شد. او که مردی ماجراجو با سبک ویکتوریایی بود، گفته می شد که «شجاعت واقعی، فروتنی و مهربانی قلب» را چه در برف های تبت، جنگل های گینه نو یا سنگرهای گل آلود فلاندرز، داراست. مرگ او در زمینه های علمی و جغرافیایی به طور گسترده مورد سوگواری قرار گرفت و در روزنامه تایمز پوشش داده شد، جایی که یکی از دوستانش «شجاعت صبورانه، تدبیر و شادی مداوم» او را توصیف کرد و توضیح داد که چگونه در کاوش هایش «جوانمردی ابدی الیزابت» را داشته است.
هنری هربرت، نهمین ارل پمبروک (; – ) معمار و نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است. او از اشراف و درباریان انگلیسی بود. او وارث و پسر ارشد توماس هربرت، هشتمین ارل پمبروک و همسر اولش مارگارت سایر بود. او از بدو تولد تا زمانی که در سال ۱۷۳۳ ارل های پدرش، پمبروک و مونتگومری، را به ارث برد، لرد هربرت نامیده می شد. او همچنین لرد اتاق خواب شاه جورج دوم از خاندان هانوفر شد.
نیکلاس رالف پارکر (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. افسر سابق ارتش بریتانیا است که تا دسامبر ۲۰۱۲ به عنوان فرمانده نیروهای زمینی (که قبلاً فرمانده کل نیروهای زمینی بود) خدمت می کرد. پارکر به عنوان یک افسر ارشد، در ایرلند شمالی و همچنین در سیرالئون، عراق و افغانستان و در سمت های ستادی از جمله فرماندار قلعه ادینبورگ، فرمانده کالج فرماندهی و ستاد مشترک و فرمانده نیروهای منطقه ای خدمت کرد، نقشی که وظایف بازرس کل ارتش منطقه ای را نیز به او می داد. بین سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، پارکر به عنوان معاون فرمانده کل نیروهای چندملیتی - عراق خدمت کرد، قبل از اینکه به فرماندهی افسر کل، ایرلند شمالی منصوب شود، که در آن نقش، مسئولیت نظارت بر خروج نیروها از خیابان های ایرلند شمالی را برای اولین بار در بیش از سی سال بر عهده داشت. در حالی که در تعطیلات سال ۲۰۰۹ بود، پارکر و همسرش خبر دریافت کردند که پسرشان، هری، کاپیتان تفنگداران، در افغانستان به شدت زخمی شده است. هری در نتیجه یک حمله بمب کنار جاده ای هنگام هدایت گشت خود، هر دو پایش را از دست داده است. پارکر بعداً مصاحبه هایی در مورد مصیبتی که خانواده با جراحات هری متحمل شدند، انجام
داد و این تجربه را «نامناسب» خواند. بعداً در همان سال، پارکر خود در یک مأموریت دوازده ماهه به افغانستان اعزام شد و فرمانده نیروهای بریتانیایی در این کشور و معاون فرمانده نیروی بین المللی کمک به امنیت، جانشین ژنرال آمریکایی استنلی ای. مک کریستال، شد. در ژوئن ۲۰۱۰، مک کریستال توسط رئیس جمهور باراک اوباما از فرماندهی نیروی بین المللی کمک به امنیت برکنار شد و پارکر را به عنوان فرمانده موقت نیروی بین المللی کمک به امنیت برای کمی بیش از یک هفته تا زمان تأیید ژنرال دیوید پترائوس به عنوان فرمانده جدید، باقی گذاشت.
ادوارد پاکنهام (; – ) افسر ارتش و سیاستمدار بریتانیایی بود.[۱] او پسر بارون لانگفورد و برادرزن دوک ولینگتون بود که در جنگ شبه جزیره با او خدمت کرد. در طول جنگ ۱۸۱۲، او فرمانده نیروهای بریتانیایی بود که تلاش می کردند بندر جنوبی نیواورلئان (۱۸۱۴–۱۵) را تصرف کنند. در ۸ ژانویه ۱۸۱۵، پاکنهام در حین رهبری افرادش در نبرد نیواورلئان کشته شد.
اریک پیتروس نارس (؛ ۹ ژوئیه ۱۸۹۲ – ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
هربرت اسکات گولد مایلز (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان امپراتوری بریتانیا، و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
اریک کاردن رابرت منصرق (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا در طول و پس از جنگ جهانی دوم بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
ویلیام لاملی (؛ ۲۸ اوت ۱۷۶۹ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. لاملی، افسر ارتش بریتانیا و درباری در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم بود. لاملی، پسر ارل اسکاربورو، به لطف شهرت شجاعت و حرفه ای گری که در مبارزات انتخاباتی در ایرلند، مصر، آفریقای جنوبی، آمریکای جنوبی، ایتالیا، پرتغال و اسپانیا به دست آورده بود، به سرعت درجات نظامی را طی کرد. لاملی پس از بازنشستگی از ارتش به دلیل بیماری در سال ۱۸۱۱، به عنوان فرماندار برمودا خدمت کرد و بعداً به عنوان درباری دربار سلطنتی منصوب شد. لاملی به ویژه به خاطر اقداماتش در نبرد آنتریم شناخته می شود، جایی که جان چندین قاضی را نجات داد و در جریان رهبری یک حمله سواره نظام علیه شورشیان ایرلندی متحد در شورش ایرلندی ها در سال ۱۷۹۸ به شدت زخمی شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
رابرت بالارد لانگ (؛ ۴ آوریل ۱۷۷۱ – ۲ مارس ۱۸۲۵) افسری از ارتش های بریتانیا و هانوفر بود که علیرغم خدمات گسترده در طول جنگ های انقلاب فرانسه و جنگ های ناپلئونی، به دلیل رفتار تند با مافوق هایش و بی کفایتی تاکتیکی ادعایی اش، هرگز نتوانست به فرماندهی عالی دست یابد. اگرچه او در جنگ شبه جزیره بین سال های ۱۸۱۱ تا ۱۸۱۳ فرمانده سواره نظام باقی ماند، اما فرمانده بریتانیایی ولینگتون از توانایی های لانگ ناامید شد. نظر ولینگتون هرگز مستقیماً بیان نشد، اگرچه وقتی شاهزاده ریجنت، کولکوهون گرانت، فرمانده مورد علاقه خود را برای جایگزینی لانگ به عنوان فرمانده تیپ سواره نظام ترغیب کرد، ولینگتون آشکارا هیچ تلاشی برای حفظ لانگ نکرد. سایر افسران ارشد، از جمله سر ویلیام برسفورد و دوک کامبرلند، نارضایتی خود را از توانایی های لانگ ابراز کردند. مورخ مشهور و کهنه سرباز شبه جزیره، سر ویلیام نپیر، منتقد سرسخت سابقه برسفورد به عنوان فرمانده ارتش در طول لشکرکشی آلبوئرا بود. او در انتقاد از برسفورد، نظرات لانگ را به عنوان بخشی از استدلال خود مطرح کرد. انتشار تاریخ نپیر منجر به مشاجره ای طولانی و تند در مطبوعات بین برسفورد و هوادارانش از یک
سو و نپیر و چارلز ادوارد لانگ، برادرزاده لانگ (لانگ پیش از آنکه این مشاجره به عرصه عمومی برسد، درگذشت) از سوی دیگر شد. اخیراً، عملکرد لانگ به عنوان یک ژنرال سواره نظام در روایت تجدیدنظرطلبانه ایان فلچر از سواره نظام بریتانیا در دوره ناپلئون، با واکنش های مساعدتری روبرو شده است.
آلبمارل برتی، نهمین ارل لیندزی (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. در سال ۱۷۶۲، او به عنوان پرچمدار در گارد پیاده نظام اول منصوب شد. او در سال ۱۷۶۹ به درجه ستوان و کاپیتانی در آن هنگ، در سال ۱۷۷۶ به درجه کاپیتانی و سرهنگ دومی و در سال ۱۷۸۱ به درجه سرهنگی رسید. او در ۱۲ مارس ۱۷۸۹ به درجه سرگرد سوم هنگ و در ۸ اوت ۱۷۹۲ به درجه سرگرد دومی رسید. در سال ۱۷۹۳، او به درجه سرلشکری ارتقا یافت و در ۱۹ سپتامبر به عنوان سرهنگ هنگ ۸۱ پیاده نظام تازه تأسیس منصوب شد و به او دستور داده شد تا برای آن داوطلب جذب کند. در سال ۱۷۹۴، او به جای آن، درجه سرهنگی یک هنگ موجود، یعنی هنگ ۹ پیاده (شرق نورفولک) را دریافت کرد. برتی در سال ۱۷۹۸ به درجه سپهبدی و در سال ۱۸۰۳ به درجه ژنرالی ارتقا یافت. در سال ۱۸۰۴، دوک یورک او را برای سرهنگی هنگ ۷۷ پیاده نظام، که در آن زمان بخشی از تشکیلات سرخپوستان بود، توصیه کرد و خاطرنشان کرد که «تفاوت حقوق و مزایا برای برتی بسیار مهم است». در سال ۱۸۰۸، پس از اینکه جان وایتلاک از خدمت برکنار و بازنشسته شد، فرمانده هنگ ۸۹ پیاده نظام شد. برتی در سال ۱۸۰۹ پس از به ارث بردن عن
وان ارل لیندسی از پسر عموی سوم خود در ۸ فوریه ۱۸۰۹، از خدمت فعال بازنشسته شد. این مقام ارلی از سال ۱۷۰۶ تا ۱۷۱۵ در اختیار رابرت برتی، اولین مارکی لیندسی، بود و در آن زمان به عنوان اولین دوک انکستر و کستیون منصوب شد. دوک های انکستر و کستیون، تا زمان مرگ براونلو برتی، پنجمین دوک انکستر و کستیون در سال ۱۸۰۹، این دوک نشین را در اختیار داشتند و این دوک نشین به برتی منتقل شد.
جان هنری لفروی (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا و بعدها مدیر استعماری بود که با مطالعات علمی خود در مورد مغناطیس زمین نیز شناخته شده بود. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
چارلز لارنس (; – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که به عنوان فرماندار ستوان و متعاقباً فرماندار نوا اسکوشیا، شاید بیشتر به خاطر نظارت بر اخراج آکادیایی ها و اسکان کشاورزان نیوانگلند در نوا اسکوشیا شناخته می شود. او در پلیموث انگلستان متولد شد و در هالیفاکس، نوا اسکوشیا درگذشت. به گفته مورخ الیزابت گریفیتس، لارنس به عنوان یک افسر «شایسته» و «کارآمد» با «سابقه خدمتی که باعث ارتقاء نسبتاً سریع او شده بود، فردی با استعداد اداری قابل توجه که هم توسط کورنوالیس و هم هاپسون مورد اعتماد بود» شناخته می شد. او در سردابه کلیسای سنت پاول (هالیفاکس) دفن شده است.
توماس کلی کنی (؛ ۲۷ فوریه ۱۸۴۰ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بین سال های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ به عنوان آجودان کل نیروها فعالیت می کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
دادلی گراهام جانسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا و دریافت کننده صلیب ویکتوریا بود، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که می تواند به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع اعطا شود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده است.
هنری جیمز (; – ) مهندس و افسر اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر سپاه مهندسین سلطنتی بود که از سال ۱۸۵۴ تا ۱۸۷۵ به عنوان مدیر کل سازمان نقشه برداری دولت بریتانیا، فعالیت کرد. خود سازمان، سر هنری را به عنوان «شاید عجیب و غریب ترین و خودخواه ترین مدیر کل سازمان نقشه برداری» توصیف کرده است. سر هنری بیشتر عمر خود را صرف کار در سازمان نقشه برداری کرد و پس از تصدی ریاست آن، علم جدید عکاسی را معرفی کرد. او همچنین بعدها ادعا کرد که مخترع فرآیندی به نام فتوزینکوگرافی یا زینکو است. سر هنری همچنین در حل و فصل نبرد فلس ها نقش داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
ادوارد ایان کلود جیکوب (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود که به عنوان دستیار وزیر نظامی در کابینه جنگ وینستون چرچیل خدمت کرد و بعدها به عنوان یک مدیر اجرایی برجسته در حوزه پخش، از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۹ به عنوان مدیر کل بی بی سی خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده است.
"این فیلم اقتباسی از رمان گل و مار نوشته اونیروکو دان است." گل و مار (به انگلیسی: Flower and Snake) فیلمی در ژانر درام، تریلر و اروتیک به کارگردانی و فیلمنامه نویسی تاکاشی ایشی، بر اساس اقتباسی از رُمان گل و مار (به ژاپنی: 花と蛇) نوشته اونیروکو دان، محصول سال ۲۰۰۴ ژاپن می باشد. این فیلم در ۱۳ مارس ۲۰۰۴ توسط شرکت توئی انیمیشن منتشر گردید. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند، می توان از آیا سوگیموتو، کِنیچی اندو، رِنجی ایشیباشی و یوشیوکی یاماگوچی نام برد. تاکاشی ایشی در ۱۴ مه سال ۲۰۰۵، دنباله سینمایی دیگری نیز به همین نام، برای آن منتشرکرد و دنباله آخر، یعنی گل و مار: صفر در سال ۲۰۱۴ ساخته شد. ساخت مجموعه فیلم های سینمایی و پرطرفدار "گل و مار"، که در ردهٔ دسته بندی می شوند؛ از سال ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۴ ادامه پیدا کرده است. طرفداران رُمان اونیروکو دان در ژاپن به صورت یک فرقه مطرح هستند. داستان. «شیزوکو کیساراگا» همسر «تاکایوشی تویاما»، رئیس آژانس ساختمانی «یامازاکی» است. شیزوکو که رقصنده ای معروف و جهانی، جذاب، زیبا و قهرمان مسابقات ملّی رقص تانگو است؛ به خاطر مشکل جنسی اش، دچار کابوس های مازوخیسمی شبانه ا
ست. او ماری را می بیند که به بدن لخت او می پیچد؛ و وارد دهان او می شود؛ یا پیکر برهنه خود را در هنگام درمان با طب سوزنی، اما با درد زیاد می بیند. تویاما با «میکیزو موریاتا» سرکرده یک گروه یاکوزایی، ملاقات می کند. در جلسه فیلمی برای او پخش می شود، که برای آقای «ای پی تاشیرو»، رئیس موریاتا ارسال شده است؛ و در آن «کازوئو کاوادا» کارمند ناراضی تویاما، با پاپوش درست کردن و خیانت به او، با دادن رشوه ۸۰ میلیون ینی، خواهان جلب حمایت وزیر دولت از پروژه ۱۰۰ میلیارد ینی ساختمان های تویاما شده است. انتشار این فیلم باعث نابودی پروژه های ساختمانی تویاما می شود. کاوادا که مقصر است، اخراج می شود. تویاما می خواهد با پرداخت پول، مانع افشاء فیلم شود؛ اما موریاتا برای جبران خسارت، شیزوکو را برای خدمت به رئیس تاشیرو، طلب می کند. تویاما همسرش را ملکه یخی و فاقد احساسات جنسی معرفی می کند؛ اما موریاتا همچنان اصرار بر معامله دارد. شیزوکو که برای مراسم رقصی دعوت شده است، دزدیده می شود؛ اما توسط زنی به نام «کیوکو ناجیما» که مدیر برنامه جدید و محافظ شخصی اش، نجات پیدا می کند. تویاما با تحقیق کارمندانش درمی یابد، که تاشیرو ۹۵ ساله، ثروتم
ند و فاقد هر گونه توان حرکتی است و نفوذ زیادی بر روی سیاستمداران و تبهکاران دارد. تویاما با تصور اینکه تاشیرو فقط خواهان برهنه دیدن همسرش است، با درخواست موریاتا موافقت می کند. شب هنگام در منزل و در ضیافت صرف شراب، تویاما از شیزوکو برای رفتن به مهمانی بالماسکه تاشیرو، دعوت می کند. آنها برای آخرین بار، عاشقانه می رقصند؛ و باهم به عشق بازی می پردازند؛ اما شیزوکو که تحمل درد نزدیکی به خاطر تنگی واژن اش را ندارد؛ رابطه را نیمه کاره قطع و عذرخواهی می کند. تویاما رابطه با فرد سوم را علاج مشکل می داند. شیزوکو که مرد دیگری را نمی خواهد؛ قول کمتر رقصیدن و تمرکز بر رابطه زناشویی را برای بهبود مریضی اش، می دهد. ("دکتر مشکل شیزوکو را به خاطر زیاد رقصیدن می داند؛ اما در حقیقت مشکل او روانی است") او حتی پیشنهاد سکس از پشت را به او می دهد. تویاما که محبت همسرش را می بیند؛ تصمیم می گیرد که به مهمانی نروند. تویاما در تماس تلفنی موریاتا، متوجه شُنود از منزل می شود؛ از طرفی می فهمد که یاکوزاها باعث خودکشی و دار زده شدن وزیر فاسد شده اند. تویاما که تهدید را جدی می بیند، به مهمانی تاشیرو می رود. در نهایت، علی رقم التماس تویاما، ش
یزوکو به اسارت رئیس تاشیرو می رود. شیزوکو را به یک کولوسئوم تاریک مافیایی با نمایش های سادومازوخیسمی ("با صد عضو و هزینه عضویت هر نفر سالیانه ۵۰ میلیون ین و هر نمایش یک میلیون ین") که توسط تاشیرو اداره می شود، می برند؛ و با تهدید به کشته شدن راننده شیزوکو، او را مجبور به برهنه شدن می کنند. رانندهٔ او علی رقم همکاری با کاوادا خائن برای برهنه کردن شیزوکو، کشته می شود. در این بین محافظ شخصی شیزوکو یعنی کیوکو هم ربوده می شود. حین نمایش و در هنگام شکنجه و آزار جنسی کیوکو، برای بازکردن واژن شیزوکوی به صلیب کشیده شده، مقادیر زیادی مایع ادرارآور به او خورانده می شود؛ و از او می خواهند در حین تجاوز دو یاکوزا با دیلدو به او، ادرار کند. در بین نمایش و هنگام استراحت، کیوکو و شیزوکو با هم لز می کند؛ و کیوکو از او می خواهد تظاهر به لذّت بردن کند، تا بتوانند در فرصت مناسب فرار کنند. کیوکو موفق می شود که حتی چند محافظ را از بین ببرد؛ اما مردان تاشیرو او را زخمی کرده و نمایش های سادومازوخیسمی ("بند کشیدن، برهنه و معلق کردن، آزار جنسی، ریختن موم شمع داغ، زدن تتو بر کل بدن و کتک زدن و تجاوز") در روزهای متمادی ادامه می یابد. توی