Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دایانا بورل (؛ –) آهنگساز اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت می باشد. زندگی و حرفه. بورل در نوریچ به دنیا آمد، جایی که پدرش که در حرفه معلمی اشتغال داشت، به عنوان دستیار ارگ نواز در کلیسای جامع نوریچ خدمت کرد و قبل از تحصیل در رشته موسیقی در دانشگاه کمبریج در دبیرستان دخترانه نوریچ تحصیل کرد. او کار خود را به عنوان نوازنده ویولا آغاز کرد، اما خیلی زود برای آهنگسازیهایش به شهرت رسید و آهنگساز حرفه ای شد. یکی از اولین ساخته های او برای جشنواره موسیقی سنت اندلیون در ۱۹۸۰ بود. او قبلاً به عنوان نوازنده ویولا شرکت می کرد، اما ریچارد هیکوکس، برگزارکننده جشنواره، به او گفت: «باید چیزی برای جشنواره بنویسد». در نتیجه او متن زیادی با استفاده از متون کورنی و لاتین نوشت. اولین قطعه اصلی ارکستر او منظره (۱۹۸۸) نام داشت. این قطعه حومه ای وحشی و بادگیر را توصیف می کند. این یکی از برندگان جوایز "Encore" بود که توسط انجمن سلطنتی فیلارمونیک و رادیو بی بی سی ۳ سازماندهی شده بود. بورل آثار ارکستری دیگری از جمله کنسرتو برای ویولا، فلوت و کلارینت، برای اپرای آلباتروس (۱۹۹۷)، و بسیاری از آثار گروه کر و موسی
قی مجلسی نوشته است. او معماری مدرن را دوست دارد و موسیقی او گاهی اوقات این را نشان می دهد. او همچنین برای جوانان موسیقی نوشته است، مانند Lights and Shadows (1989) که شامل یک گروه کر کودکان، یک گروه ریکوردر و بسیاری از سازهای کوبه ای است. او در مدرسه موسیقی و درام گیلدهال تدریس می کند. در ۲۰۰۶ مدیر هنری فستیوال اسپیتال فیلدز در لندن و جانشین جاناتان داو شد. در ۲۰۰۶، به او کمک هزینه تحصیلی از شورای تحقیقات هنر و علوم انسانی در آکادمی سلطنتی موسیقی، برای آهنگسازی مجموعه ای از آثار ارگ گروه در طول پنج سال اعطا شد. او در هارویچ، اسکس زندگی می کند.
آی کی سیریوس که بیش تر و به اختصار با نام سیریوس شناخته می شود، یک باشگاه حرفه ای فوتبال است که در شهر اوپسالا در سوئد قرار دارد و هم اکنون در لیگ برتر فوتبال سوئد، بالاترین سطح لیگ فوتبال در سوئد مشغول به فعالیت است.این باشگاه زیر نظر اتحادیه فوتبال آپلندز عمل می کند. تاریخچه. موفقیت اولیه. این باشگاه در سال ۱۹۰۷ تشکیل شد و اولین موفقیت آن در سال ۱۹۲۴ و زمانی که آنها به فینال اسونسکا مسترکاپ رسیدند به دست آمد.در فینال، آنها با نتیجه ۵ بر ۰ توسط فاسبرگز مغلوب شدند. سال های لیگ برتر. قبل از اینکه شرایط اقتصادی مساعد آنها را قادر به صعود به لیگ برتر در سال ۱۹۶۸ کند،باشگاه چهل سال بعد را در گمنامی و سطوح پایین فوتبال گذراند.قبل از اینکه شرایط اقتصادی مساعد آنها را قادر به صعود به لیگ برتر در سال ۱۹۶۸ کند،اگرچه آنها تنها پس از یک فصل به دسته پایبن تر سقوط کردند. گمنامی و بازگشت. پس از سقوط باشگاه از آلسونسکان در سال ۱۹۷۴، باشگاه در دسته دوم بازی کرد تا اینکه پس از چند سال سخت در آغاز دهه ۱۹۸۰ به سطح چهارم فوتبال سوئد سقوط کرد. دهه ۱۹۹۰ را بیش تر در سطح دوم فوتبال گذراندند پیش از صعود به لیگ برتر در سال ۲۰۰۶ ، ۵ س
ال اول هزار سوم را در سطح سوم فوتبال سوئد سپری نمودند و سرانجام در سال ۲۰۰۶ صعود رویایی آن ها به سطح دوم محقق شد. پس از سقوط در سال ۲۰۰۹ به سطح سوم مدتی را در لیگ های پایین تر سوئد گذراندند تا در نهایت در سال ۲۰۱۳ به سطح دوم فوتبال سوئد بازگشتند و در سال ۲۰۱۶ توانستند مجوز حضور مجدد در لیگ برتر فوتبال سوئد را به دست آورند.
نیکولاس کوک (Nicholas Cooke) (زادهٔ ۳ فوریه ۱۷۱۷ – درگذشتهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۷۸۲)، فرماندار مستعمره رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس در جریان جنگ انقلاب آمریکا بود و پس از اینکه رود آیلند به یک ایالت مجزا مبدل شد، وی در سمت خود باقی مانده و نخستین فرماندار ایالت رود آیلند گردید. او که در شهر دریایی پراویدنس متولد گردد، از اوایل زندگی با دریا سروکار داشت و در نهایت ناخدای کشتی شد. شغل وی به عنوان ناخدا او را به سوی تجارت برده کشاند و در این تجارت خود بسیار موفق گردید، در عین حال او تجارت های مشروب سازی و طناب سازی نیز داشت. وی در نقاشی هجو آمیز دهه ۱۷۵۰ جان وودز تحت عنوان ناخداهای دریا در حال نوشیدن در سورینام، به عنوان یک بازرگان ثروتمند نقاشی شده است. کوک برای نخستین بار زمانی به طور فعال وارد سیاست شد که در ۱۷۵۲ میلادی به عنوان دستیار شهر پراویدنس انتخاب گردید و به طور مجموع برای چهار سال در این سمت خود باقی ماند. او در دهه ۱۷۶۰ میلادی بیشتر انرژی خود را به کارهای بازرگانی و حکومتداری محلی وقف نموده و در ۱۷۶۶ میلادی از کلیسای کنگره گرای خود نمایندگی نمود تا این کلیسا بتواند به معتمد یک کالج جدید که بعداً به نام دا
نشگاه براون معروف شد، در رود آیلند مبدل شود. در ۱۷۶۸ میلادی وی به عنوان معاون فرماندار مستعمر رود آیلند تحت فرمانداری جوسیاس لیندون انتخاب گردید. او پس از یک سال از این سمت خود کنار رفت، اما در ۱۷۷۵ میلادی زمانی که جنگ با بریتانیای کبیر آغاز شد، او بار دیگر به عنوان معاون فرماندار انتخاب شد، اما این بار تحت فرماندار جوزف وانتون. وانتون بنا بر همدلی که با وفاداران داشت به طور رسمی در نوامبر ۱۷۷۵ از فرمانداری عزل گردید و کوک به جای وی فرماندار شد. زمانی که کوک در ماه مه ۱۷۷۶ مجدداً به عنوان فرماندار انتخاب گردید، مهمترین اقدام وی در زمان فرمانداری اش اتفاق افتاد: بر مبنای فرمان مجلس عمومی، مستعمره رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس به طور رسمی ارتباط خود با بریتانیای کبیر را قطع کرد، این کار در واقع دو ماه قبل از امضاء اعلامیه استقلال توسط ۱۳ مستعمره آمریکایی صورت گرفت. در جریان نزدیک به سه سال فرمانداری کوک، او مجبور بود به طور مداوم با مسائلی ناشی از جنگ با بریتانیا دست و پنجه نرم کند. یکی از سخت ترین شرایط، زمانی بود که بریتانیا نیوپورت را تصرف و اشغال نمود و این مکان باید قبل از اینکه نیروهای بریتانیایی به محل
می رسیدند، تخلیه می گردید. جنگ عواقب سنگینی برای کوک داشت و در ۱۷۷۸ میلادی او انتخاب مجدد به عنوان فرماندار را رد نموده و ویلیام گرین جایگزین او شد. کوک چهار سال بعد از بازنشستگی به حیات خود ادامه داده و در نوامبر ۱۷۸۲ در پراویدنس درگذشت. او در قبرستان نورت بوریال گراوند در پراویدنس به خاک سپرده شده است. اوایل زندگی. نیکولاس کوک در ۳ فوریه ۱۷۱۷ در شهر پراویدنس در مستعمره رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس به دنیا آمده و فرزند دانیل کوک و مری پاوَر بود. او از اوایل زندگی خود به دریا رفت و در نهایت ناخدای کشتی شد، شغلی که منتج به حرفه بعدی وی به عنوان بازرگان شد. او در عین حال تجارت مشروب سازی و طناب سازی نیز داشت. پس از کسب ثروت، او دارایی های خود را در زمین و املاک در رود آیلند، ماساچوست و کنکتیکوت سرمایه گذاری کرد. کوک فعالیت خود در عرصه سیاسی را برای نخستین بار در ۳۵ سالگی پس از اینکه در ۱۷۵۲ میلادی به عنوان دستیار در شهر پراویدنس انتخاب گردید، آغاز نموده و پس از آن سه بار دیگر در جریان هفت سال مجدداً به این سمت انتخاب شد. در اواسط دهه ۱۷۵۰ میلادی، نقاش اهل بوستون جان گرینوود گروهی از ناخداهای کشتی و بازرگانان
را تا سورینام در کرانه شمال شرقی آمریکای جنوبی همراهی کرد. تجارت اموال معمولاً زمان گیر بود و از اینرو مردان اغلب در می خانه ها منتظر می ماندند. گرینوود که از سوی بازرگانان مأموریت داشت تا یک نقاشی هجو آمیز خلق نماید، یک صحنه می خانه ای متشکل از ۲۲ شخصیت را ابداع نموده و خود را در میان بازرگانان ثروتمند به نمایش گذاشت، کاری که ناشی از «تأثیرات مستی شراب و بلندپروازی اقتصادی» بود. منابع مختلف توافق دارند که کوک همان مردی است کلاه بر سر دارد، در عقب میز نشسته است، رو به طرف راست و از لوله سگار می کشد. کوک در ۱۷۶۶ میلادی عضو هیئت امنای کالج جدید در رود آیلند که بعداً معروف به دانشگاه براون شد، بوده و تا هنگام مرگ خود در این سمت خدمت کرد. به عنوان عضو هیئت امنا، وی از یک کلیسای کنگره گرایان که او از ۱۷۴۷ میلادی به بعد عضویت آنرا داشت، نمایندگی می کرد. در ۱۷۶۸ میلادی، کوک معاون فرماندار مستعمره تحت فرمانداری جوسیاس لیندون شد، اما هر دو مرد یک سال بعد سمت های خود را ترک کردند. زمانی که مشکلات با بریتانیای کبیر بدتر شد و کنگره قاره ای شکل گرفت، کوک رئیس کمیته بازرسی پراویدنس شد. او مسئول نظارت از شهر بود تا اطمینان
حاصل شود که این شهر از اعلامیه های کنگره در ارتباط به تجارت با بریتانیای کبیر پیروی می نماید. برخی از احکام شامل متوقف سازی تجارت برده؛ توقف خریداری چای؛ متوقف سازی تمامی واردات و صادرات به بریتانیا؛ فروش کالاها به قیمت مناسب و ممانعت از مسابقه اسب دوانی، گیم بازی کردن، نمایش های گران قیمت و مراسم خاکسپاری گران قیمت بود. در ماه مه ۱۷۷۵، کوک بار دیگر به عنوان معاون فرماندار انتخاب گردیده و جوزف وانتون برای هفتمین بار فرماندار شد. با این همه، وانتون در ارتباط به بریتانیای کبیر موضعی بسیار محافظه کارانه داشت و نمی خواست تا ارتباط های را که مستعمرات را با کشور مادر وصل می نماید، قطع کند. همزمان، مجلس عمومی یک موضع قوی به سوی استقلال اتخاذ نموده و چهار مورد را بر علیه وانتون با جزئیات مشخص نمودند، کاری که پس از آن قاضی ها از ارایه سوگند وفاداری به وانتون در جریان جلسه ماه ژوئن آنها، منع شدند. وانتون طرح ایجاد ارتش ۱۵۰۰ نفری را تأیید نکرد، مأموریت افسران را امضاء نکرد، از صدور اعلامیه برای روز صیام که توسط مجلس مشخص شده بود خودداری نموده و سوگند وفاداری یاد نکرد. وانتون دلایل خود را در رابطه با این چهار مسئله طی نا
مه ای به مجلس ارایه نمود، اما هیچ اثری در پی نداشت. بدون احضار به دادگاه، سمت وانتون موقتاً تعلیق گردیده و کوک به عنوان سرپرست فرماندار به جای وی انتصاب یافت. فرمان تعلیق علیه وانتون در جریان هر جلسه مجلس الی ماه نوامبر تمدید می گردید، اما به دلیل عدم کسب رضایت مجلس و ادامه دادن به همدلی خود با طرفداران بریتانیا (توری ها)، او به طور رسمی در ۷ نوامبر ۱۷۷۵ از سمت خود برکنار گردید. کوک به عنوان فرماندار و ویلیام برادفورد و بریستول به عنوان معاون فرماندار انتخاب گردیده و الی مدت باقی مانده دوره فرمانداری وانتون در این سمت خدمت نمودند تا اینکه کوک مجدداً برای دو دوره یک ساله دیگر انتخاب شد.
پاول کرینگتون (Paul Carrington) (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۷۳۳ – ۲۳ ژوئن ۱۸۱۸)، وکیل دادگستری، قاضی و سیاست مدار اهل ویرجینیا بود. وی قبل از اینکه به عنوان دادرس دادگاه استیناف ویرجینیا (حالا دیوان عالی ویرجینیا) انتخاب گردد، به عنوان عضو مجلس ایالتی ویرجینیا و مریلند (House of Burgesses) خدمت می کرد. در ۱۷۸۸ میلادی، وی یکی از نمایندگان در کنوانسیون تصویب ویرجینیا بود و به نفع تصویب قانون اساسی ایالات متحده رأی داد. زندگی نامه. کرینگتون در ۱۶ مارس ۱۷۳۳ در «بوستون هیل» در شهرستان کامبرلند، مستعمره ویرجینیا به دنیا آمد و پسر سرهنگ جرج کرینگتون (۱۷۱۱ – ۱۷۸۵ میلادی) و جوهانا مایو (۱۷۱۲ – ۱۷۸۵ میلادی) بود. پدربزرگ و مادربزرگ وی پاول کرینگتون و هنینگهام کودرینگتون بودند که از انگلستان به جزیره باربادوس مهاجرت کردند؛ پدر وی در سال ۱۷۲۳ میلادی به مستعمره ویرجینیا مهاجرت نمود. پدربزرگ و مادربزرگ مادری کرینگتون سرگرد ویلیام مایو و فرانسیس گولد نام داشتند. او در سن ۱۷ سالگی به آموزش حقوق نزد سرهنگ کلمنت رید در شهرستان لولنبرگ آغاز نموده و در ماه مه ۱۷۵۵ میلادی جواز وکالت خود را که توسط پیتون راندولف، جان راندولف و جرج ویت امضاء شد
ه بود، کسب کرد. در ۱ اکتبر همان سال او با مارگارت رید که دومین دختر سرهنگ رید بود، ازدواج کرده و در مولبیری هیل باهم زندگی می کردند. آنها باهم صاحب چندین فرزند بودند: جرج کرینگتون (۱۷۵۶ – ۱۸۰۹ میلادی)، مری اسکات کرینگتون وینابل (۱۷۵۸ – ۱۸۳۷ میلادی)، ان کرینگتون کابیل (۱۷۶۰ – ۱۸۳۸ میلادی)، کلمنت کرینگتون (۱۷۶۲ – ۱۸۴۷ میلادی) و پاول کرینگتون (۱۷۶۴ – ۱۸۱۶ میلادی). کرینگتون برای سال های زیادی به عنوان متصدی امور مالی کلیسا و متولی کلیسا در ناحیه اسقفی کورنوال خدمت می کرد. وی در ۱۷۵۶ میلادی به عنوان دادستان کل (king's attorney) شهرستان بدفورد، در ۱۷۶۱ میلادی به عنوان سرگرد شبه نظامیان شهرستان لولنبرگ و در ۱۷۶۴ میلادی به عنوان سرهنگ شبه نظامیان شهرستان شارلوت گماشته شد. پس از اینکه او برای مدتی در دادگاه های شهرستان به وکالت می پرداخت، کرینگتون از شهرستان شارلوت به مجلس ایالتی ویرجینیا انتخاب گردید و او از زمان نخستین تشکیل مجلس در ۱۷۶۵ میلادی که وی از شهرستان لونن برگ نمایندگی می کرد الی سال ۱۷۷۵ میلادی در این مجلس حضور داشت. همسر وی در ۱ مه ۱۷۶۶ درگذشت و کرینگتون در مورد وی گفت، «او بهترین همسر و یک زن دارای فضای
ل بی شمار بود». او در ۱۷۶۷ میلادی به عنوان دادستان کل شهرستان مکلنبرگ، در ۱۷۷۰ میلادی دادستان کل شهرستان باتتورت و در ۱۷۷۰ میلادی دادستان کل لونن برگ گماشته شد. کارلوتی همچنین در ۱۷۷۲ میلادی به عنوان ستوان شهرستان و قاضی ناظر شارلوت و همچنین در همان سال به عنوان منشی شهرستان هالیفکس انتصاب یافت. او از ۱۷۷۴ – ۱۷۷۶ میلادی رئیس کمیته شهرستان شارلوت که مصوبه های کنگره قاره ای را تصویب می کرد بود و در ۱۷۷۵ میلادی یکی از اعضای نخستین هیئت امنای کالج همپدن-سیدنی هنگام بنیان گذاری این کالج بود. تحت قانون اساسی جدید نافذ شده ایالت ویرجینیا در ۲۳ ژانویه ۱۷۷۸، او به عنوان قاضی دادگاه عمومی ویرجینیا انتخاب گردید؛ بنابر سمتی که به عنوان قاضی دادگاه عمومی داشت، او به دومین قاضی مبدل شد که در دادگاه استیناف جدیدالتاسیس گماشته می شود، دادگاهی که در آن زمان از قاضی های دادگاه عمومی، دادگاه دریایی و دادگاه انصاف تشکیل شده بود. در ۱۷۸۰ میلادی، او رئیس دادگاه عمومی ویرجینیا شد. در ۱۷۸۹ میلادی، وی از سوی مجلس عمومی ویرجینیا به عنوان قاضی دادگاه عالی استیناف ویرجینیا که مجدداً سازماندهی شده بود، انتخاب گردید. در ۱۷۸۸ میلادی، کرینگ
تون یکی از نمایندگان در کنوانسیون تصویب ویرجینیا بود و این کمیسیون توانست با تفاوت بسیار اندک ۸۹ رأی موافق در مقابل ۷۹ رأی مخالف، قانون اساسی ایالات متحده را تصویب نماید. هرچند او به نفع تصویب قانون اساسی ایالات متحده رأی داد، اما او همچنین نقش نیرومندی در توسعه اعلامیه حقوق ویرجینیا داشت، اعلامیه ای که از آن به عنوان مدلی برای منشور حقوق ایالات متحده آمریکا استفاده گردید. کرینگتون در ۶ مارس ۱۷۹۲ با همسر دوم خود پریسیلا سیمز که ۱۶ سال سن داشت، ازدواج کرد. آنها صاحب چند فرزند شدند: هنری کرینگتون (۱۷۹۳ – ۱۸۶۷ میلادی)، لتیسی پریسیلا کرینگتون کولز (۱۷۹۸ – ۱۸۷۵ میلادی) و رابرت کرینگتون (۱۸۰۲ – ۱۸۴۵ میلادی). همسر وی در ۱۸۰۳ میلادی درگذشت و او اظهار داشت که از دست دادن همسرش برای وی و خانواده اش جبران ناپذیر بود. در سن ۷۵ سالگی، کرینگتون که نگران توانایی خود مبنی ابر انجام وظایف قضایی اش شده بود، در ۱۸۰۷ میلادی از دادگاه استعفا داد. او در ۱ اوت همان سال نوشت، «من سال های زیادی را مصدر خدمت به مردم بودم و حالا من با خلوص نیت می دانم به زمانی رسیده ام که از نظر من هر مردی باید بازنشسته شود و آنگونه که برخی از برادرانم
این کار را می کنند تا دم مرگ در سمت خود باقی نمانند». قاضی کرینگتون با وصف ترس های که داشت، برای ۱۱ سال دیگر پس از بازنشستگی به زندگی ادامه داد و در سن ۸۵ سالگی درگذشت. قاضی کرینگتون در میان همسران خود در زمینی در مولبیری هیل در نزدیکی راندولف، ویرجینیا به خاک سپرده شد؛ خانه وی در ۱۷۹۳ میلادی در فهرست اداره ملی ثبت اماکن تاریخی قرار داده شد. آثار وی همراه با آثار پسرانش، کلمنت و رابرت کرینگتون در کتابخانه ویرجینیا نگهداری می شود. این آثار حاوی اسناد مختلف است، از جمله وکالت نامه ها، اسناد قضایی، رسیدها، اسناد مالیاتی و قباله خریداری زمین و برده ها.
پت هیلی (؛ زادهٔ ۱۹۸۳) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد.
کوین هالند (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. هالند یک رزمی کار ترکیبی حرفه ای آمریکایی و کیک بوکسور سابق است. او در حال حاضر در بخش های میان وزن و سبک وزن سازمان یواف سی رقابت می کند. او که از سال ۲۰۱۵ به عنوان یک حرفه ای فعالیت می کند، برای سازمان های مختلف مانند بلاتور نیز رقابت کرده است.
تام لاولور (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل ایالات متحده آمریکا است.
کوین لی (؛ زادهٔ ) با نام کامل کوین جیس لی جونیور یک رزمی کار حرفه ای ترکیبی آمریکایی است. او در حال حاضر با لیگ مبارزان حرفه ای قرارداد دارد، جایی که در بخش سبک وزن رقابت می کند. او قبلاً در مسابقات قهرمانی نهایی مبارزه (یواف سی) شرکت می کرد و در بخش های سبک وزن و نیمه وزن مبارزه می کرد. او همچنین یک بار به عنوان یک فوق سبک وزن در مسابقات قهرمانی مبارزه عقاب شرکت کرد. در اکتبر ۲۰۱۷، در یواف.سی که به صورت غیر رایگان برگزار می شود، حضور داشت و برای قهرمانی موقت سبک وزن یواف سی رقابت کرد. لی در اکتبر ۲۰۲۱ به اسلام گروید. او یک پسر دارد (متولد ۲۰۰۲۲) لی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ از برنی سندرز حمایت کرد و در دسامبر ۲۰۱۹ در یک تجمع انتخاباتی برای سندرز در لاس وگاس سخنرانی کرد.
جاش کوشک (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسکات یورگنسن (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مت همیل (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل ایالات متحده آمریکا است.
جو لاوزون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مارک کِر رزمی کار هنرهای رزمی ترکیبی، کشتی گیر حرفه ای و بازنشسته ی آمریکایی است. او که به طور گسترده به عنوان یکی از نخستین سنگین وزن های مسلط به ورزش هنرهای رزمی ترکیبی شناخته می شود، در اواخر دهه ی ۱۹۹۰ میلادی از طریق موفقیت هایش در یواِف سی و پِراید فایتینگ چَمپیونشیپس به شهرت رسید، جایی که پایه ی قدرتمند کشتی و مهارت های گلاویز شدن او برایش لقب «ماشین خردکننده» را به ارمغان آورد. پیش از دوران حرفه ای اِم اِم اِی، کر یک کشتی گیر آماتور بود که موفق به کسب قهرمانی بخش یکم اِن سی اِی اِی شد و به عنوان یکی از برترین رقبای وزن خود به شمار می آمد.
مایکل جولیان جانسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آنتونی جانسون (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مبارز" اشاره کرد. وی در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۲ درگذشت.
کیت جاردین (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بریکینگ بد"، "بازیگر"، '، "خباثت ذاتی"، "استرچ"، "جان ویک"، '، "روزی روزگاری در ونیز"، "شات کالر"، "تنها شجاعان"، "مکگیور"، "جعبه پرنده، و "د کید" اشاره کرد.
اوریا هال (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته کا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تیم کندی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و پرسنل نظامی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده است.
سیلاس دین (Silas Deane) (۴ ژانویه ۱۷۳۸ [سبک قدیم گاه شماری، ۲۴ دسامبر ۱۷۳۷] - ۲۳ سپتامبر ۱۷۸۹)، یکی از پدران بنیان گذاران، تاجر، سیاستمدار، دیپلمات و از حامیان استقلال آمریکا بود. دین به عنوان نماینده در کنگره قاره ای فعالیت داشت و در آنجا اساس نامه قاره ای را امضاء کرد و سپس اولین دیپلمات خارجی ایالات متحده در فرانسه شد. در اواخر جنگ انقلاب آمریکا، کنگره دین را به فساد مالی متهم کرد و انگلیسی ها از طریق جاسوسی نامه هایی را منتشر کردند که در آنها دین تلویحاً گفته بود که انقلاب آمریکا نا امیدکننده است. پس از جنگ، دین در خنت و لندن زندگی می کرد و تحت شرایطی مرموز و در حالی که می کوشید به آمریکا بازگردد، درگذشت. اوایل زندگی و خانواده. دین در ۴ ژانویه ۱۷۳۸ [سبک قدیم گاه شماری ۲۴ دسامبر ۱۷۳۷] در گروتن، کنتیکت به دنیا آمد. پدرش سیلاس دین آهنگر بود و مادرش هانا بارکر نام داشت. سیلاس جوان تر موفق شد تا بورسیه کامل تحصیل در دانشگاه ییل را به دست آورد و در سال ۱۷۵۸ فارغ التحصیل شد. در آوریل ۱۷۵۹، به عنوان معلم ادوارد بنکرافت جوان در هارتفورد، کنتیکت استخدام شد. در سال ۱۷۶۱، دین وارد عرصه وکالت شد و برای مدت کوتاهی در خ
ارج از هارتفورد وکالت کرد و سپس به وترزفیلد، کنتیکت نقل مکان کرد و تجارتی پُر رونق را به عنوان یک تاجر شروع کرد. دین دو بار و هر بار با بیوه های ثروتمند اهل وترزفیلد ازدواج کرد. در سال ۱۷۶۳، پس از این که به مهیتابل (نات) وب کمک کرد تا دارایی های شوهر اولش را تسویه کند، با او ازدواج کرد. آنها یک پسر به نام جسی داشتند که در سال ۱۷۶۴ به دنیا آمد. مهیتابل در سال ۱۷۶۷ درگذشت. در سال ۱۷۷۰، دین با الیزابت (سالتونستال) اواردز، نوه قومندان کنتیکت، گوردون سالتونستال از خانواده سالتونستال اهل ماساچوست ازدواج کرد. الیزابت در سال ۱۷۷۷ در حالی که سیلاس در فرانسه بود، از دنیا رفت. کنگره قاره ای. در سال ۱۷۶۸، دین به مجلس نمایندگان کنتیکت راه یافت؛ در سال ۱۷۶۹، وارد کمیته مکاتبات وترزفیلد شد و از سال ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۶ به عنوان نماینده کنتیکت در کنگره قاره ای فعالیت کرد. زمانی که دین عضو کنگره بود، از نفوذ خود استفاده کرد تا در ارتش قاره ای برای پسرخوانده اش ساموئل ب. وب که او را تا فیلادلفیا همراهی کرده بود، حکم مأموریت بگیرد. دین در کار کمیته کنگره بهتر بود و به سازماندهی عملیات حمله به فورت تیکوندروگا و تأسیس نیروی دریایی ایالات
متحده کمک کرد. اختلافی میان دین و راجر شرمن، دیگر نماینده کنتیکت، بر سر انتصاب ایزرائیل پاتنم به عنوان سرلشکر تحت فرمان جرج واشینگتن به وجود آمد. این اختلاف باعث شد تا قانون گذار کنتیکت به جای دین نماینده کنگره شود؛ اما دین به جای بازگشت به کنتیکت، برای کمک به کنگره در فیلادلفیا ماند. فرانسه. در ۲ مارس ۱۷۷۶، کنگره دین را به عنوان نماینده مخفی در فرانسه منصوب کرد و مأموریت داشت تا دولت فرانسه را تشویق کند که به مستعمرات کمک مالی اعطا کند. او به محض ورود به پاریس، با کنت ورجنس، وزیر امور خارجه فرانسه شروع به مذاکره کرد. دین با کمک پیر بومارشه، نمایش نامه نویس و حامی واقعی استقلال آمریکا، اسلحه و مهمات را برای مستعمرات ارسال کرد. دین همچنین به طور غیرمستقیم طرح جیمز آیتن (جان نقاش) اسکاتلندی را برای تخریب انبارها و اسکله های نیروی دریایی سلطنتی در پورتسموث و پلیموث انگلستان، به نمایندگی از انقلاب قاره ای تأییدکرد. پس از ورود بنجامین فرانکلین و آرتور لی به پاریس در دسامبر ۱۷۷۶، طی دستورهایی از سوی کنگره که آن سه نفر را نماینده دیپلماتیک در فرانسه منصوب می کرد، جایگاه دین به رسمیت شناخته شد. دین چندین نیروی نظامی
خارجی از جمله لافایت، بارون یوهان دی کالب، توماس کانوی، کازیمیر پولاسکی و بارون فون اشتویبن را به خدمت گرفت. به دلایل مختلف، بسیاری از افسران خارجی در آمریکا بدنام بودند و بسیاری در کنگره دین را به خاطر رفتار آنها سرزنش می کردند که این امر باعث شد در ۸ دسامبر ۱۷۷۷ او را برکنار کنند. در ۶ فوریه ۱۷۷۸، دین و سایر مأموران دولت، قراردادهای مودت و تجارت و اتحاد را امضاء کردند و رسماً اتحاد میان فرانسه و مستعمرات آمریکا را ایجادکردند. اتهامات در کنگره. در ۴ مارس ۱۷۷۸، دین نامه ای از جیمز لاول دریافت کرد که حاوی حکم برکناری او از سوی کنگره بود. لاول تنها به ارائه گزارشی به کنگره در مورد امور اروپا اشاره کرد و دین کاملاً توقع داشت که ظرف چند ماه به پاریس بازگردانده شود. فرانسه دین را سوار بر یک کشتی جنگی به خانه فرستاد. لویی شانزدهم نیز پرتره ای با قابی از جنس الماس به دین تقدیم کرد و ورگنس و فرانکلین هر دو برایش تقدیرنامه نوشتند. دین در ۱۴ ژوئیه ۱۷۷۸ به فیلادلفیا رسید و هنگامی که کنگره بر اساس گزارش های همکارش آرتور لی او را او را به فساد مالی متهم کرد، شوکه شد. از آنجا که دین دفاتر حساب خود را در پاریس رها کرده بود
، نه قادر بود به درستی از خود دفاع کند و نه به دنبال جبران پولی بود که برای تهیه تجهیزات در فرانسه مصرف کرده بود. (در حالی که دین منتظر سخنرانی در کنگره بود، نزد بندیکت آرنولد که به تازگی به عنوان قومندان نظامی فیلادلفیا منصوب شده بود، ماند) در یک مباحثه طولانی و تلخ بر سر اتهامات، جان جی در مقابل کنگره از دین دفاع کرد. او در نشریه پنسیلوانیا پاکت مورخ ۵ دسامبر ۱۷۷۸ یک دفاعیه عمومی با عنوان سخنان سیلاس دین خطاب به شهروندان آزاده و با فضیلت آمریکا منتشر کرد که در آن به آرتور لی، سایر اعضای خاندان لی و همکاران آنها حمله کرد. برادران آرتور، ریچارد هنری لی و فرانسیس لایت فوت لی، هر دو اتهامات دین را افترا آمیز و موجب آسیب به انقلاب آمریکا خواندند. در ۱۴ ژانویه ۱۷۷۹، دین در نشریه پنسیلوانیا پاکت به ادعاهای آنها پاسخ داد و فهرستی از هشت کشتی را ارائه کرد که در نتیجه تلاش های او، همراه با تدارکات از فرانسه رهسپار شده بودند. کنگره ۱۰۰۰۰ دلار را با پیسه کم ارزش شده قاره ای به عنوان غرامت به او پیشکش کرد، اما دین معتقد بود که این مبلغ بسیار کم است و از دریافتش امتناع کرد. دین در سال ۱۷۸۰ اجازه یافت تا به پاریس بازگردد
و امور خود را حل و فصل کند و اسناد مورد مناقشه را جمع آوری کند. او در بدو ورود متوجه شد که از نظر مالی تقریباً نابود شده است زیرا ارزش سرمایه گذاری هایش به شدت افت کرده بود و برخی از کشتی هایی که حامل اجناس او بودند، توسط انگلیسی ها توقیف شده بود. در مارس ۱۷۸۱، پادشاه جرج سوم درخواست لرد نورث را مبنی بر رشوه دادن به دین برای جذب او به عنوان یک جاسوس و نفوذ در کنگره پذیرفت. با این حال، در اواسط ژوئیه، پس از این که پادشاه نامه های فاش شده را مطالعه کرد که در آن دین وضعیت نظامی مستعمرات را نا امیدکننده توصیف می کرد و پیشنهاد نزدیک شدن به بریتانیا را در آن مطرح کرده بود، برنامه خود را لغو کردند.
استیفن هاپکینز (Stephen Hopkins) (زادهٔ ۷ مارس ۱۷۰۷ – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۷۸۵)، از پدران بنیان گذار ایالات متحده، فرماندار مستعمرهٔ رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس، قاضی ارشد دادگاه عالی رود آیلند و امضا کنندهٔ اساس نامه و اعلامیهٔ استقلال آمریکا بود. او نوهٔ ویلیام هاپکینز، سیاستمدار برجستهٔ دوران مستعمراتی آمریکا و از خانواده ای سرشناس از اهالی رود آیلند بود. جد بزرگ او، توماس هاپکینز که از نخستین مهاجران کشتزارهای پراویدنس بود، در سال ۱۶۳۵، به همراه خویشاوند خود بندیکت آرنولد با کشتی از انگلستان به آنجا آمد. بندیکت آرنولد تحت فرمان سلطنتی تصویب شده در سال ۱۶۶۳، اولین فرماندار مستعمرهٔ رود آیلند شد. هاپکینز در کودکی علاقهٔ زیادی به کتاب خواندن داشت و در زمینهٔ علوم، ریاضیات و ادبیات به پژوهشگری سخت کوش تبدیل شد. او نقشه بردار و ستاره شناس بود. در طی گذر سیارهٔ زهره از مقابل خورشید در سال ۱۷۶۹ در بررسی و سنجش آن نقش داشت. او در ۲۳ سالگی به عنوان قاضی صلح در شهر تازه تأسیس سیچوئت، ایالت رود آیلند آغاز به کار کرد. طولی نکشید که قاضی دادگاه صلح شد و همزمان گهگاه به عنوان سخنگوی مجلس نمایندگان و رئیس شورای شهر سیچ
وئت نیز خدمت می کرد. او علاوه بر فعالیت در امور مدنی، سهام دار یک کارخانهٔ ذوب آهن و تاجری موفق بود که در نقاشی طنزآمیز جان گرین وود در دههٔ ۱۷۵۰ به نام می گساری فرماندهان دریایی در سورینام به تصویر کشیده شد. هاپکینز از مه ۱۷۴۷ تا مه ۱۷۴۹ به عنوان قاضی دادگاه عالی رود آیلند خدمت کرد. او در مه ۱۷۵۱ سومین قاضی ارشد این نهاد شد و تا مه ۱۷۵۵ خدمت کرد. در سال ۱۷۵۵، او به عنوان فرماندار مستعمرهٔ رود آیلند انتخاب شد و ۹ سال از ۱۵ سال بعدی را در این سمت خدمت کرد. یکی از بحث برانگیزترین مسائل سیاسی در زمان هاپکینز استفاده از اسکناس در برابر ارز ثابت بود. ساموئل وارد، رقیب سیاسی هاپکینز، طرفدار ارز ثابت بود، در حالی که هاپکینز حامی استفاده از اسکناس بود. رقابت میان این دو نفر به حدی شدید شد که هاپکینز درخواست ۴۰۰۰۰ پوند خسارت کرد، اما پرونده را در دادگاه باخت و مجبور شد هزینه های دادگاه را بپردازد. تا اواسط دههٔ ۱۷۶۰، رقابت و مجادله میان این دو نفر به مشکلی جدی برای دولت مستعمرهٔ رود آیلند تبدیل شد و با درک این موضوع، آنها سعی کردند با یکدیگر آشتی کنند که در بدو امر موفقیت آمیز نبود. سرانجام هر دو توافق کردند که در سال