Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قاعده ۱۸ الکترون یک قاعده سرانگشتی شیمیایی است که در درجه اول برای پیش بینی و توجیه منطقی فرمولِ کمپلکس های پایدار فلزات واسطه، به ویژه ترکیبات آلی فلزی استفاده می شود. این قاعده بر این اساس استوار است که اوربیتال های ظرفیت فلزات واسطه از پنج اوربیتال d، یک اوربیتال s و سه اوربیتال p تشکیل شده اند که می توانند در مجموع ۱۸ الکترون را به صورت جفت الکترون پیوندی یا غیرپیوندی در خود جای دهند. این بدان معنی است که ترکیبی از این نه اوربیتال اتمی با اوربیتال های لیگاند، نه اوربیتال مولکولی ایجاد می کند که یا پیوند لیگاند-فلزی هستند یا به شکل غیرپیوندی هستند. هنگامی که یک کمپلکس فلزی دارای ۱۸ الکترون ظرفیت است، گفته می شود که آرایش الکترونی گاز نجیب هم دوره خود را بدست آورده است. این قاعده برای کمپلکس های فلزات غیر واسطه، مفید نیست. قاعده ۱۸ الکترون اولین بار توسط شیمیدان آمریکایی، ایروینگ لانگمویر در سال ۱۹۲۱ مطرح شد.
سریع و بی باک () فیلمی صامت در ژانر وسترن به کارگردانی ریچارد تورپ محصول سال ۱۹۲۴ کشور ایالات متحده آمریکا است.
دولیپ سینگ، مهاراجه هندی و آخرین شاه از امپراتوری سیک بود. وی فرزند مهاراجه رانجیت سینگ بود. در سال ۱۸۴۳ میلادی و در ۵ سالگی به تخت سلطنت پنجاب نشست و در ۱۱ سالگی و در پی شکست ارتش سیک در دو جنگ اول انگلیس و سیک ها و جنگ دوم انگلیس و سیک ها، مجبور به قبول «سندِ پنج ماده ای ۱۸۴۹ لاهور» شد که بر اساس موظف شد تا «از جانب خود، وارثان و جانشینانش از تمامی حقوق، القاب و ادعاها دربارهٔ حکمرانی بر پنجاب و اصولاً دربارهٔ هرگونه حق حکمرانی کناره گیری کند». طبق بند سوم سند تحمیلی وی همچنین ملزم می شد تا بابت جبران غرامت جنگ، الماس کوه نور را به کمپانی هند شرقی «تسلیم» کند. در عوض شامل دریافت مستمری مادام العمر سالیانهٔ ۴ لک و نگه داشتن لقب و احترام مهاراجه می شد. برطبق پروتوکل دربار بریتانیا وی را «اعلی حضرت مهاراجه سِر دولیپ سینگ» خطاب می کردند. دولیپ سینگ در سال ۱۸۵۳ تغییر مذهب داد و به مسیحیت تغییر دین داد، اما در سال ۱۸۶۶ میلادی، دوباره به آیین سیک بازگشت. دولیپ سینگ بیشتر سال های تبعید خود را در املاک آلودن در سافولک گذراند و پس از مرگ در سال ۱۸۹۳ میلادی در آن جا به خاک سپرده شد. خانواده و فرزندان. شاهدخت سوفیا دول
یپ، دختر دولیپ سینگ از مَهارانی بامبا و دخترخواندهٔ ملکه ویکتوریا بود. وی فعال حق رای زنان در انگلستان و هند بود.
جنگ انگلیس و عثمانی (Anglo-Turkish War) نبردی بود که در طول جنگ های ناپلئونی بین سال های ۱۸۰۷ و ۱۸۰۹ رخ داد. در تابستان ۱۸۰۶ در جریان جنگ ائتلاف سوم (بریتانیا، روسیه، پروس، سوئد) سفیر ناپلئون ژنرال کنت سباستیانی موفق شد باب عالی (امپراتوری عثمانی) را متقاعد کند که تمام امتیازات ویژه اعطا شده به روسیه در سال ۱۸۰۵ را لغو کند و عبور از تنگه دردانل منحصر به کشتی های جنگی فرانسه باشد. در مقابل، ناپلئون قول داد که به سلطان عثمانی برای سرکوب شورش در صربستان و بازپس گیری سرزمین های از دست رفته عثمانی کمک کند. هنگامی که ارتش روسیه در سال ۱۸۰۶ به مولداوی و والاچیا رفت، عثمانی ها به روسیه اعلان جنگ دادند. در طی عملیات دردانل در سپتامبر ۱۸۰۶، انگلیس سلطان سلیم سوم را تحت فشار قرار داد تا سفیر ناپلئون را اخراج کند، به فرانسه اعلان جنگ دهد، حکومت های دانوب را به روسیه واگذار کند و ناوگان عثمانی را به همراه قلعه های موجود در دارانل به نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا تسلیم کند. پس از رد اولتیماتوم بریتانیا توسط سلطان سلیم سوم، یک اسکادران انگلیسی، به فرماندهی جان جانشین سر جان توماس داکورث، در فوریه ۱۸۰۷ وارد داردانل شد و یک نی
روی دریایی عثمانی را در دریای مرمره منهدم کرد و در مقابل قسطنطنیه لنگر انداخت. عثمانی ها با کمک فرانسه استحکامات خود را تقویت کردند. طی درگیری، ناوگان دریایی انگلستان دو کشتی جنگی را از دست داد و فرمانده نیروهای بریتانیا تصمیم به عقب نشینی به سوی مدیترانه گرفت. لشکرکشی بریتانیا به اسکندریه. در مارس ۱۸۰۷، امپراتوری بریتانیا با پنج هزار سرباز انگلیسی به اسکندریه (مصر عثمانی) لشکرکشی کرد و آن را در ماه اوت اشغال کرد. اگرچه خدیو محمد علی پاشا مقاومت زیادی کرد ولی کمبود تجهیزات آنها را مجبور به عقب نشینی کرد. در سال ۱۸۰۹ دولت عثمانی معاهده داردانل را با انگلیس منعقد کرد.
جستجویی فلسفی به دنبال ریشه تفکراتمان در مورد امر والا و امر زیبا یکی از رساله های مهم حوزه فلسفه هنر است که ادموند برک آن را در سال ۱۷۵۷ منتشر کرد. موضوع اصلی این رساله زیبایی شناسی است و باید آن را اولین متن فلسفی جامع و کاملی دانست که میان امر والا و امر زیبا به طور دقیق و مشخص تمایز قائل می شود. این کتاب به حدی مهم و پرنفوذ شد که تا پایان عمر برک در چاپ های متعدد هفت هزار نسخه از آن منتشر شد که این برای یک متن فلسفی عمیق در آن زمان رقم بسیار بالایی بود. این رساله به عنوان یک متن بسیار مهم فلسفی بر متفکرین و فیلسوفان بسیاری بعد از خود اثرگذاشت، از جمله بر امانوئل کانت که درواقع نظریات خود در مورد زیبایی شناسی را در امتداد این کتاب بسط داد. کانت در مقدمه نقد عقل محض دربارهٔ این کتاب می نویسد: از نظر برک، تجربه هایی متفاوت از قبیل وحشت، خشونت، تاریکی، نور یا قدرت می توانند حامل احساس والایی باشند. حتی، آنجا که پای قدرت و سیاست در کار باشد، می توان از احساس والا در جهت یک ساختار سرکوبگر و دیکتاتور استفاده کرد. برک زیبایی را به ظرافت و شکنندگی و والایی را به قدرت و عظمت مرتبط دانسته و همین تعریف برک و حس لذت ه
مراه با هراس حاصل از رویارویی با امر والا بنیان مثال های کانت در مورد والایی را شکل می دهد. ترجمه به فارسی. احسان حنیف در کتاب "نظریه های زیبایی شناسی"، نسخه خلاصه شده ای از این متن را به فارسی برگردانده است.
در شیمی، آنیون سیکلوپنتادی انیل یا سیکلوپنتادی انید یک گونه آروماتیک با فرمول شیمیایی است که به اختصار −Cp نمایش داده می شود. این گونه از پروتون زدایی مولکول سیکلوپنتادی ان تشکیل می شود.
ترونگ کیم توئین (Trương Thị Kim Tuyến؛ متولد ۲ ژانویه ۱۹۹۷) یک تکواندوکار ویتنامی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۷ پس از شکست در برابر سیم جی-یونگ در بازی نهایی، مدال نقره را در دسته سبک وزن کسب کرد. وی در مسابقات تکواندوی قهرمانی آسیا ۲۰۱۶ صاحب مدال برنز، و در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۲۰۱۸ برنده مدال طلا شد.
نیمه راه بهشت () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جورج ابوت محصول سال ۱۹۲۹ کشور ایالات متحده آمریکا است.
راک استار داندی لیمیتد یک توسعه دهنده بازی های ویدئویی بریتانیایی می باشد که در داندی، اسکاتلند واقع شده است. این استودیو در آوریل سال ۲۰۰۸ میلادی توسط گری لیدون، بیلی تامسون و گرث نویس تأسیس شد؛ این شرکت بیشتر برای توسعه بازی کرک داون ۲ که در سال ۲۰۱۰ میلادی منتشر شد، شهرت دارد. پیشتر با نام رافین گیمز شناخته می شد، اما بعد از خریداری شدن توسط راک استار گیمز، در سال ۲۰۲۰ نام آن به راک استار داندی تغییر پیدا کرد.
لشکرکشی به اسکندریه (انگلیسی: Alexandria expedition of 1807) یا لشکرکشی ژنرال فریزر (به عربی: حملة فریزر) عملیاتی در سال ۱۸۰۷ توسط نیروی دریایی سلطنتی و ارتش بریتانیا در جریان جنگ انگلستان و عثمانی (۱۸۰۹-۱۸۰۷) طی جنگ های ناپلئونی برای تسخیر اسکندریه در مصر عثمانی با هدف تأمین پایگاه عملیاتی علیه امپراتوری عثمانی در دریای مدیترانه بود. این عملیات بخشی از یک استراتژی بزرگتر علیه اتحاد عثمانی و فرانسه در دوران سلطان سلیم سوم بود. این حمله منجر به اشغال اسکندریه از ۱۸ مارس تا ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۷ شد. مردم اسکندریه به دلیل نارضایتی از محمدعلی پاشا، دروازه های شهر را به روی نیروهای انگلیسی گشودند و اجازه دادند یکی از آسانترین فتوحات یک شهر توسط نیروهای انگلیس در طول جنگ های ناپلئونی شکل بگیرد. با این وجود بیش از ۹۰۰ افسر انگلیسی کشته و بیش از ۵۰۰ نفر اسیر شدند، با تلاش بیش از اندازه سربازان انگلیسی، در نبردها در بندر رشید (بندری که از ورودی نیل محافظت می کرد) برای ادامه کار در داخل کشور، فاجعه بار بود. در نتیجه، نیروهای انگلیسی مجبور به عقب نشینی به اسکندریه شدند که در در آنجا نیز تحت محاصره قرار گرفتند. پس از عملیات بی
نتیجه بریتانیا علیه نیروهای مصر و عدم توانایی جمع آوری تدارکات، نیروهای بریتانیایی مجبور به عقب نشینی شده و اسکندریه را ترک کردند، زیرا هیچ موقعیت قابل توجهی در مصر بدست نیاوردند.
چراغ های خطر ()) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جورج بی سایتز محصول سال ۱۹۳۰ کشور ایالات متحده آمریکا است.
عقاب های جوان () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ویلیام ولمن محصول سال ۱۹۳۰ کشور ایالات متحده آمریکا است.
تمام شهر حرفش را می زنند () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی جان فورد محصول سال ۱۹۳۵ کشور ایالات متحده آمریکا است.
مسلم مقصودی (زادهٔ ۱۳۷۴) بوکسور ایرانی اهل شهرستان ایذه، خوزستان است. او در نخستین سال فعالیتش مقام دوم مسابقات بوکس جوانان ایران را کسب کرد و در سال ۱۳۹۲ نیز به اردوی تیم ملی بوکس ایران دعوت شد. مقصودی در سال ۱۳۹۵ قهرمان مسابقات بوکس بزرگسالان ایران شد. سپس در سال های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ چندین بار با تیم ملی ایران به مربی گری علیرضا استکی در مسابقات مختلف جهانی شرکت کرد. او در مسابقات جام احمد کومرت ترکیه موفق به کسب مدال نقره شد. زندگی نامه. مقصودی در سال ۱۳۷۴ در شهرستان ایذه، در استان خوزستان ایران متولد شد. او فعالیت خود در ورزش بوکس را از سال ۱۳۹۰ آغاز کرد و در سال نخست از فعالیت خود مقام دوم جوانان ایران را کسب کرد و در سال ۱۳۹۲ نیز به اردوی تیم ملی بوکس ایران دعوت شد، اما از راه یافتن به مسابقات جهانی بازماند. مقصودی متعاقباً در سال ۱۳۹۵ با تیم بوکس زاهدان در مسابقات قهرمانی کشور در سنندج شرکت کرد و مقام نخست ایران را کسب کرد. پس از کسب این قهرمانی، مقصودی در سال ۱۳۹۶ باری دیگر به اردوی تیم ملی ایران دعوت شد و در نهایت در سال ۲۰۱۹ در کنار ورزشکارانی همچون احسان روزبهانی، در در وزن ۶۳ کیلوگرم مسابقات جهانی که د
ر روسیه برگزار شد، شرکت کرد، اما در روزهای نخست مسابقات و در اولین رقابت خود، با شکست مقابل وونگ سوان، بوکسور تایلندی، از دور مسابقات حذف شد. مقصودی در دی ۱۳۹۸ همراه با تیم ملی بوکس ایران به مربی گری علیرضا استکی در مسابقات جام احمد کومرت در ترکیه حاضر شد و با کناره گیری حریف ترکیه ای در مرحلهٔ نیمه نهایی، به فینال این مسابقات در وزن ۶۹ کیلوگرم راه یافته و مدال نقرهٔ مسابقات را کسب کرد. مقصودی در میانه های سال ۱۳۹۹ بار دیگر به اردوی تیم ملی دعوت شد و سپس برای حضور در رقابت های گزینشی المپیک در وزن ۶۹ کیلوگرم در ترکیب تیم ملی بوکس ایران قرار گرفت.
در سال ۱۹۷۷ طوماری به پارلمان فرانسه ارسال شد که خواستار لغو چندین ماده از قانون سن رضایت شد. استدلال اصلی پشت این دادخواست، اختلاف در سن رضایت بود که توسط یک قانون قبلی ایجاد شده بود، که جنسیت دگرجنس گرا را در سن ۱۵ سالگی قانونی می کرد، اما لواط و اعمال مشابه را تا سن ۱۸ سالگی ممنوع می کرد. تعدادی از روشنفکران فرانسوی - از جمله میشل فوکو، ژیل دلوز، ژاک دریدا، لوئی آراگون، رولان بارت، سیمون دوبووار، ژان پل سارتر، فلیکس گاتاری، میشل لیریس، آلن روب گریل، فیلیپ سولرز، ژاک، فرانسوا لیوتار، فرانسیس پونگ، برنارد بسرت و پزشکان و روانشناسان برجسته این طومار را امضا کردند. در سال ۱۹۷۹ دو نامه سرگشاده در روزنامه های فرانسوی منتشر شد که از افرادی که به اتهام تجاوز قانونی دستگیر شده بودند، در چارچوب لغو قوانین مربوط به سن رضایت، دفاع کردند. پیش زمینه. در سال ۱۹۴۵، فرمانی توسط دولت فرانسه تصویب شد که سن رضایت را در فرانسه ۱۵ سال تعیین کرد. با این حال، ماده ای در این فرمان لواط و مشابه «روابط جنسی علیه طبیعت» را با افراد زیر ۲۱ سال ممنوع کرد. در سال ۱۹۷۴، این به ۱۸ کاهش یافت. این مورد توسط فعالان، از جمله میشل فوکو و گای ه
وکنگهم، به عنوان تبعیض آمیز علیه مردان همجنسگرا تلقی شد. میشل فوکو استدلال می کند که فرض اینکه یک نوجوان قادر به ایجاد رابطه جنسی نیست، «اینکه نوجوانی قادر به توضیح آنچه اتفاق افتاده و قادر به رضایت نیست، دو سوء استفاده غیرقابل تحمل و کاملاً غیرقابل قبول است.» دادخواست. میشل فوکو اظهار داشت که این دادخواست به امضای خود وی، توسط رمان نویس / فعال همجنسگرایان گای هوکنگهام، بازیگر / نمایشنامه نویس / حقوقدان ژان دان، متخصص اطفال و روانکاوان کودک، فرانسوا دولو و همچنین افراد وابسته به طیف وسیعی از مواضع سیاسی رسیده است. در ۴ آوریل ۱۹۷۸، مکالمه ای با جزئیات دلایل مواضع طرفدار لغو آنها توسط رادیو فرهنگ فرانسه در برنامه " "گفتگوها" " پخش شد. شرکت کنندگان، میشل فوکو، ژان دانت و گای هوکوهنهم، همه به همراه سایر روشنفکران دادخواست ۱۹۷۷ را امضا کرده بودند. این مکالمه با عنوان " "اخلاق جنسی و قانون" " منتشر شده و بعداً به عنوان " "خطر جنسیت کودک" " تجدید چاپ شده است.
سهره طلایی نام رمانی اثر نویسنده آمریکایی، دونا تارت است که برای اولین بار در سال ۲۰۱۳ توسط انتشارات لیتل براون اند کمپانی در آمریکا منتشر شد. شخصیت اصلی داستان، تئودور دکر ۱۳ ساله است که از یک بمب گذاری تروریستی در موزه هنری که مادرش در آن کشته می شود، جان سالم به در برد و یک تابلوی نقاشی کوچک دوران طلایی هلندی به نام سهره طلایی را از آن جا با خود می برد. این تابلوی نقاشی یکی از معدود آثار برجای مانده کارل فابریتیوس، نقاش مشهور هلندی است.
ملودی معزی (متولد ۴ مارس ۱۹۷۹) نویسنده و وکیل مدافع ایرانی-آمریکایی است. او دربارهٔ دین، بهداشت عمومی، سیاست و فرهنگ می نویسد و صحبت می کند. او نویسنده "نسخه مولوی: چگونه یک شاعر عارف باستان زندگی" "شیدایی و هالدول و سنبل های" "مدرن من را تغییر داد" ": زندگی دو قطبی" و "جنگ با خطا: داستان های واقعی مسلمانان آمریکا" است. معزی یک کارشناس جهانی سازمان ملل متحد است و قبلاً مدیر اجرایی غیرانتفاعی بین مذهبی ۱۰۰ نفر با ایمان مستقر در آتلانتا است. معزی برای "نیویورک تایمز"، "واشینگتن پست"، سی ان ان، پارابولا، "هافینگتون پست"، NPR و مجله "خانم" و غیره نوشت. او ستون نویس مجله کوتاه مدت دختر مسلمان بود. معزی صریحاً در مورد اختلال دو قطبی صحبت می کند و یک ستون نویس و وبلاگ نویس منظم برای "مجله Bipolar است". معزی در چندین برنامه تلویزیونی و رادیویی از جمله CNN , NPR , BBC , PRI و Air America حضور داشته است. او گروه فعال هوپینگ برای صلح را تأسیس کرد. معزی مدرکی از دانشگاه وسلیان، دانشکده حقوق دانشگاه اموری و دانشکده بهداشت عمومی اموری رولینز دارد.
پسر مدیر یتیم خانه نام رمانی اثر نویسنده آمریکایی، آدام جانسون است که برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ توسط انتشارات راندوم هاوس به زبان انگلیسی در آمریکا منتشر شد. شخصیت اصلی داستان، پاک جون دو، یک یتیم است که در کشورش، کره شمالی، زندگی می کند.
بهنام محجوبی (۳۰ آذر ۱۳۶۶ – ۲۸ بهمن ۱۳۹۹) درویش زندانی اعتراضات گلستان هفتم بود. او به دلیل بیماری امکان تحمل حبس را نداشت اما بازداشت و زندانی شد و ۲۵ بهمن ۱۳۹۹ برای چندمین بار در حالت اغما به علت مسمومیت دارویی در زندان به بیمارستان منتقل و خبر درگذشتش ۳ اسفند ۱۳۹۹ تأیید شد. محجوبی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به دو سال حبس محکوم شده بود.محجوبی آبان ماه ۱۳۹۹ در فایل صوتی از زندان گفته بود «قانع شده ام آن ها [مأموران امنیتی] قصد کشتن من را دارند.» پیشینه. بهنام محجوبی در بهمن ۱۳۹۶، بعد از شرکت در اعتراضات به محدودیت های ایجادشده برای نورعلی تابنده، قطب دراویش گنابادی بازداشت شد. دادگاه او را به ۲ سال زندان محکوم کرد و محجوبی از خرداد ۹۹ درحال گذراندن دوران محکومیت خود در زندان اوین بود. او در این مدت دو مرتبه به بیمارستان روان پزشکی امین آباد تهران منتقل و بستری شد. بهنام محجوبی از شرایط بسیار بد آنجا خبر داده بود و گفته بود افول انسانیت در ایران را دیده است. بیماری و شکنجه. بهنام محجوبی دچار بیماری عصبی بود و پزشکی قانونی تأکید کرده بود که وی تحمل کیفر زندان را ندارد. گزارش هایی از تشنج وی در زندان منتشر
شده بود، اما از ترخیص یا انتقال به هنگام وی به بیمارستان خودداری شد. یکبار به دنبال تشنج دیگر به بهداری بیمارستان اوین منتقل شد و مسئول بهداری به او یک قرص خواب می دهد که پس از خوردن آن حال او رو به وخامت می رود. همسر او پنج ماه پیش از مرگش هشدار داده بود که وی در شرایطی نیست که بتواند حبس را تحمل کند. به گفته صالحه حسینی، همسرش: «هر شب به او ۱۴ تا ۱۷ قرص خواب می دادند تا ناگهان نصف بدنش از کار افتاد.» و «بهنام به دلیل عدم ارائه داروهایش توسط زندان دچار تشنج شد و زمین خورد و نیمی از بدنش فلج شد. او را به بهداری منتقل کردند و ابتدا گفتند به بخش مغز و اعصاب بیمارستان رازی فرستاده خواهد شد اما ناگهان خودش خبر داد که او را در بخش ابوریحان تیمارستان امین آباد نگهداری می کنند.» در مدت زندانی بودن محجوبی خود خانواده داروها را تهیه می کرده ولی مسئولان زندان اوین از دادن دارو به بهنام خودداری می کنند. علیرضا روشن، درویش گنابادی و از دوستان محجوبی گفته بود که «او پس از ۶ روز بستری بودن در تیمارستان امین آباد، به زندان اوین بازگردانده شده است؛ اما وضعیت سلامتی او وخیم تر شده و دچار حملات عصبی شدیدتری شده است.» و بهنام م
حجوبی «گاه دچار فراموشی موقت می شود، به طوری که برخی اوقات یک حرف را چندین بار تکرار می کند» و تأکید کرد که محجوبی «دچار فلج های موقتی» هم شده و اخیراً در «زمان بازگشت از دستشویی بیهوش شده و با سر به زمین خورده است.»«پس از این اتفاق مسئولان زندان ابتدا از انتقال او به بهداری خودداری کردند و در نهایت با اصرارهای بهنام، او را به بهداری منتقل کردند.» ولی علاوه بر اینکه دستور اعزام محجوبی به بیمارستان صادر شده بود، گفتند که «محجوبی چون زندانی امنیتی است، در حال حاضر به بیمارستان اعزام نمی شود.» و او «قدرت تکلم چندانی نداشت.». بهنام محجوبی در یک فایل صوتی پس از این اتفاقات می گوید: «قانع شده ام آن ها قصد کشتن من را دارند. پس من اجازه این کار را به آن ها نمی دهم و خودم دست به اعتصاب غذا می زنم تا بمیرم.» مهر ۱۳۹۹، ابراهیم الله بخشی، درویش زندانی سابق که با محبوبی در ارتباط بود، گفت که قرار بود او را برای ویزیت و چکاپ به یک مرکز درمانی اعزام کنند؛ اما محجوبی بعدازظهر همان روز در تماس بعدی اطلاع داد که به «بیمارستان روان پزشکی رازی امین آباد منتقل شده است.» الله بخشی گفت که بهداری زندان اقدام به دادن ۱۷ قرص به بهنام
کرد و ادامه داد: بهنام محجوبی پس از انتقال به بیمارستان رازی امین آباد اعلام اعتصاب غذا می کند و چندین بار نیز تهدید می شود که «با شوک برقی اذیتت می کنیم.» محجوبی در تماسی تلفنی دربارهٔ بیمارستان روان پزشکی گفت: «به شکل صلیبی بر روی تخت بسته شده، به او آمپول تزریق کرده اند، بدنش سِر شده، و توانایی زیادی برای صحبت کردن ندارد.» بعد از اینکه محجوبی اعتراض می کند چرا به بیمارستان امین آباد آورده شده، دکتر این بیمارستان به او می گوید دستور قضایی است و تا وقتی که دستور قضایی باشد، او در بیمارستان خواهد ماند. شکنجه. سازمان عفو بین الملل در آذر ماه سال ۱۳۹۹ گزارش هایی از شکنجه و بدرفتاری با محجوبی در بیمارستان را منتشر کرد و خواستار توقف آن شد. این سازمان نامه ای خطاب به سید ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی نوشت و خواستار رسیدگی به وضعیت او شد. همسر و نزدیکان او در آذر ماه ۱۳۹۹ بیان داشت که مقامات زندان از دادن داروهای بهنام خودداری کرده و به زور به او داروهای شیمیایی تزریق کرده اند، همچنین تهدید به ممنوع الملاقات شدن در صورت تلاش برای ارتباط با بیرون را جزء فشارها به محجوبی در دوران بازداشت برشمردند. و گف
تند که در زندان تهدید شده که اگر اعتصاب غذایش را نشکند به او شوک الکتریکی خواهند داد. منع ملاقات در بیمارستان لقمان. علی رغم سفر مادر محجوبی از کرمان به تهران برای دیدار با فرزند بیمارش، به او اجازه ملاقات داده نشد. روز ۲۷ بهمن ۱۳۹۹ تصاویری از نرگس محمدی، فعال حقوق بشر منتشر شد که سعی می کرد مسئولان بیمارستان لقمان را برای گرفتن اجازه ملاقات مادر محجوبی با فرزندش مجاب کند که به او می گویند از سوی قوه قضاییه دستور داده شده تا ملاقاتی صورت نگیرد. سرانجام گزارش هایی در خصوص ملاقات مادر بهنام محجوبی با او پس اعلام خبر درگذشتش و پیش از تأیید رسمی ۲۹ بهمن ۱۳۹۹ در ای سی یو بیمارستان لقمان منتشر شد. اعتصاب غذا. ۸ آبان ماه ۱۳۹۹ بهنام محجوبی در اعتراض به شرایط نگهداری و عدم دسترسی به خدمات پزشکی اعتصاب غذا کرد. در آن زمان مادرش، بتول حسینی از برخی داروها و آمپول هایی که پسرش تزریق شد و آنها اطلاعی از محتویات آن نداشتند خبرداد. به گفته او، پس از تزریق داروهای نامشخص بدن بهنام ورم کرده، حافظه اش دچار مشکل شده و حرف زدن برایش سخت شده. سه روز پس از اعلام اعتصاب غذای بهنام محجوبی، خانواده او و برخی از حامیانش از همراهی با ا
و در این حرکت اعتراضی خبر دادند و اعتصاب کردند. بهنام محجوبی، چندی بعد تحت فشار و بدون رسیدن به خواسته اش به اعتصاب غذای خود پایان داد. یک منبع آگاه در این رابطه گفته بود: «بهنام محجوبی در بیمارستان مجدداً به تخت بسته شد و این بار برای شکستن اعتصاب غذا تحت فشار قرار گرفت. حتی پزشک بیمارستان به او گفته بود که دستور است تا تو اعتصاب غذایت را بشکنی.» گزارش صدا و سیما. در ۲۹ بهمن ماه ۱۳۹۹ صداوسیمای جمهوری اسلامی در یک گزارش تلویزیونی خبر درگذشت محجوبی را شایعه خواند و مدعی شد به کما رفتن بهنام محجوبی برای تخریب «ابراهیم رئیسی»، رئیس قوه قضاییه است و آزار این زندانی، طراحی های رسانه ای برای مخدوش کردن نهاد قضایی بوده است. صداوسیما در این گزارش به نقل از فردی بنام مصطفی دانشجو که ادعا شده بود وکیل این درویش زندانی است اعلام کرد او زنده است و پیگیری های پزشکی روی او در حال انجام است. اما یک روز بعد صالحه حسینی، همسرش و ابراهیم الله بخشی از نزدیکان محجوبی اعلام کردند این درویش در مدت ۸ ماه زندانی بودنش وکیل نداشته و همچنین محجوبی علائم حیاتی ندارد و به صورت نمایشی با دستگاه تنفسی زنده است. درخواست محاکمه مقصران. ۱۰۰
زندانی سیاسی در زندان های اوین، رجایی شهر، فشافویه و عادل آباد یک اسفند ۱۳۹۹ در نامه ای با اشاره به وضعیت بهنام محجوبی، درویش زندانی گفتند؛ جانِ جوانش را بر لبهٔ پرتگاهِ نیستی آونگ کرده اند تا سیستمی بر سر کار بماند که از آغاز جز تحمیل خفقان و فقر و فلاکت بر مردم و ستم مضاعف بر زندانیان و تأمین منافع قشری زراندوز کاری نکرده است. در این بیانیه تأکید شده بود اولین گام در این راه «آزادی بی قید و شرط» زندانیان سیاسی و عقیدتی است و گفته شده که محجوبی شرایط تحمل حبس را نداشته اما «مجریان سیاست انتقام جویی و آزار زندانیان سیاسی و عقیدتی نظر پزشکی قانونی را به هیچ انگاشتند» و همچنان او را در زندان نگه داشتند. امیرسالار داودی، اسماعیل عبدی، کسری نوری و بکتاش آبتین از جمله امضاکنندگان این بیانیه بودند. پیام دراویش زندانی: بهنام به قتل رسید. دراویش زندانی اعتراضات گلستان هفتم در پیامی گفتند «به شهادت رساندن بهنام محجوبی در زندان اوین حامل پیام همیشگی شان بود برای ما؛ می کشیم.» کسری نوری، محمد شریفی مقدم، مصطفی عبدی، عباس دهقان و کیانوش عباس زاده امضا کنندگان این نامه نوشته اند: «آنقدر پیکر عزیز بر دستانمان گذاشته اند که
فرصت زاری کردن برایشان نداریم. پیامی که به هدف ایجاد رعب و وحشت در دل هر انسان آزاده ای که می اندیشد صادر می شود.» آن ها اشاره کرده اند: «بهنام ما به قتل رسیده و این جنایتی بزرگ است. آمران، عاملان و شاهدان سکوت پیشه کرده این جنایت ننگ تاریخ انسانیتند.» و این قتل را روایت گر ترسی دانسته و افزودند: «اما این پیام خود روایت گر ترسی دیگر است؛ ترس عمیقِ دیکتاتور از اندیشه، از شهامت، از دوستی، از رفاقت و هر آن خصیصهٔ انسانی که پایه های دیکتاتوری ضدعقلانی اش را خدشه دار می کند.» درگذشت. ۲۸ بهمن ۱۳۹۹ برخی منابع خبر از درگذشت او دادند. ابراهیم الله بخشی، درویش گنابادی در توییتی نوشت که وی در روز سه شنبه فوت شده است اما بر پایه «منابع موثق» دستور داده شده تا به مدت سه روز دستگاه های بیمارستان به شکل «نمایشی» به او وصل باشند. نهایتاً گزارش شد که او با دستگاه تنفس مصنوعی و با سطح هوشیاری بسیار پایین زنده است. خبر در گذشت وی در ۳ اسفند سال ۱۳۹۹ در بیمارستان تأیید شد. بتول حسینی، مادر بهنام محجوبی اعلام قطعی درگذشت وی در ۳ اسفند ۱۳۹۹ در بیمارستان لقمان تهران را تأیید کرد و گفت: «به عنوان ولی دم به مقام ها و ارگان ها اجازه
نمی دهم پسرم را پیش از انتقال او به پزشک قانونی و مشخص شدن علت مرگ، دفن کنند». برخی از رسانه ها علت مرگ بهنام محجوبی را «قتل زیر شکنجه» اعلام کردند. یکماه پس از درگذشت محجوبی؛ موسی غضنفرآبادی، رئیس کمیسیون قضایی مجلس و رئیس سابق دادگاه های انقلاب تهران در واکنش به عدم انتقال به موقع زندانیان به بیمارستان گفت عمر دست خداست. هر زندانی که مشکل جسمی و بیماری حاد داشته باشد به بیمارستان منتقل می شود. خاکسپاری. بعدازظهر ۴ اسفندماه ۱۳۹۹ محجوبی در زادگاهش کرمان و در روستای حجت آباد بدون اعلام نظر پزشکی قانونی به خاک سپرده شد. در این مراسم بنابر وصیت بهنام محجوبی، آهنگ هایی از هایده و مهستی پخش شد و در شهر کرمان جو امنیتی برقرار بود. ۷ اسفندماه، تصاویری در شبکه های اجتماعی منتشر شد که نشان می داد برخی از دراویش گنابادی در سومین روز درگذشت بهنام محجوبی مقابل خانه نورعلی تابنده در خیابان گلستان هفتم جمع شده اند و به یاد او آواز می خوانند. دادخواهی. ۷ خرداد ۱۴۰۰، بتول حسینی، مادر بهنام محجوبی با انتشار یک پیام ویدیویی در صفحه توییتر خود اعلام کرد که قوه قضاییه با گذشت سه ماه هنوز از دادن گواهی و نتیجه آزمایش های پزشکی به
خانواده محجوبی امتناع می کند. مادر او گفت: بهنام را درپی شکنجه در زندان اوین و بیمارستان رازی امین آباد شهید کردند و حالا از تحویل گواهی پزشک قانونی سر باز می زنند و همچنین افزود؛ امیدم به مردم، فعالان و جوامع بین المللی است، صدای دادخواهی بهنام باشید تا خون او پایمال نشود، حداقل معلوم کنند چرا تنها پسرم را شهید کردند و بهنام های دیگر در ایران کشته نشوند.
دی لئونیسم یا مارکسیسم-دی لئونیسم یک جریان مارکسیسم لیبرترین است که توسط فعال آمریکایی دانیل دی لئون توسعه یافته است. دی لئون رهبر اولیه اولین حزب سیاسی سوسیالیست ایالات متحده، حزب کارگر سوسیالیست آمریکا (SLP) بود. دی لئون مفهوم اتحادیه صنعتی سوسیالیستی را مطرح کرد. طبق نظریه دی لئونیست، اتحادیه های صنعتی مبارز، وسیله مبارزه طبقاتی هستند. اتحادیه های صنعتی که منافع پرولتاریا (طبقه کارگر) را تأمین می کنند، ساختار جمهوری مورد نیاز برای استقرار یک سیستم سوسیالیستی خواهد بود. در حالی که برخی از ویژگی های آنارکو سندیکالیسم (مدیریت محل کار از طریق اتحادیه ها) و عضویت حزب کار سوسیالیست ایالات متحده آمریکا در کارگران صنعتی عمدتاً آنارکو - سندیکالیست جهان (IWW) وجود دارد، دی لئونیسم در واقع با آن تفاوت دارد در آن دی لئونیسم، و طرفدار اصلی آن، حزب کار سوسیالیست ایالات متحده آمریکا مدرن، هنوز به ضرورت یک حزب سیاسی طرفدار اصلاحیه قانون اساسی مبنی بر تبدیل اتحادیه به دولت صنعت اعتقاد دارد. دولت مرکزی تولید را هماهنگ می کند. این حزب، مانند دولت سیاسی، و هدف آن، دیگر وجود نخواهد داشت. به هیچ یک از نخبگان پیشتاز در مارکسیسم-
دی لئونیسم پایه ای برای سرنگونی جمهوری ارائه نمی شود. تاکتیک ها. طبق نظریه دی لئونیست، کارگران همزمان اتحادیه های صنعتی سوسیالیست را در محل کار و یک حزب سیاسی سوسیالیستی را تشکیل می دهند که در قلمرو سیاسی سازمان می یابد. با دستیابی به حمایت کافی برای پیروزی در انتخابات، حزب سیاسی به دفتر رأی داده می شود و به برنامه دی لئونیست اختیاراتی از طرف مردم می دهد. فرض بر این است که در آن مرحله اتحادیه های صنعتی سوسیالیست در محل کار به قدرت کافی رسیده اند تا کارگران آنجا بتوانند ابزار تولید را کنترل کنند. پیروزی دی لئونیست در انتخابات با انتقال کنترل کارخانه ها، معادن، مزارع و سایر وسایل تولید به شوراهای کارگری سازمان یافته در اتحادیه های صنعتی همراه خواهد بود. دی لئونیست ها این رویداد را از اعتصاب عمومی متمایز می کنند تا کنترل کارگاه های مورد حمایت آنارکوسیندیکالیست ها را بر عهده بگیرند و در عوض از آن به عنوان «حصر عمومی طبقه حاکم» یاد کنند. پس از آن دولت موجود با حکومتی انتخاب می شود که از درون اتحادیه های صنعتی سوسیالیست انتخاب شده و دولت تازه منتخب سوسیالیست هرگونه اصلاحات قانون اساسی یا سایر تغییرات در ساختار حکوم