Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا و اخلاقیات را زیر پا گذاشتند، به زنان تجاوز می کردند یا آنها را به زور به معشوقهٔ خود درمی آوردند. مردی به من گفت: زنان خودکشی را بهتر از آن می دانند که در این مورد حرف بزنند و این مقدمهٔ کشتار بسیار وسیعی شد که به نام انفال شناخته شده است. در طول عملیات انفال که از سال ۱۳۶۶ آغاز شد و طی آن ۲۰ لشکر ارتش عراق بیش از ۴۰۰۰ روستای کُرد نشین را بمباران کردند تعداد ۱۸۰٬۰۰۰ نفر (به نقل از بعضی منابع بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر) کُرد کردستان عراق را قتل عام شدند. تعداد کل کشته شدگان کُرد در کردستان عراق در جنگ هشت ساله ایران و عراق ۲۵۰هزار نفر گفته شده است و این در حالی است که خبرگزاری برنا آمار شهدای ایران در جنگ با عراق را ۱۹۶۸۳۷ نفر گزارش کرده است.
متون هندو دیدگاه های متنوع و متناقضی در مورد موقعیت زنان ارائه می دهند، از رهبری زنانه به عنوان عالی ترین الهه تا محدود کردن نقش های جنسیتی. سرود Devi Sukta از ریگ ودا، کتاب مقدس آیین هندوئیسم، انرژی زنانه را به عنوان جوهر جهان اعلام می کند، کسی که همه ماده و آگاهی را ایجاد می کند، ابدی و بی نهایت، واقعیت متافیزیکی و تجربی (برهمن)، روح، (خود برتر) از همه چیز. زن بیوه. به طور سنتی از زنان بیوه انتظار می رفت که زندگی روحانی و زاهدانه ای را دنبال کنند، به ویژه طبقات بالاتری مانند برهمینها. برای ازدواج مجدد نیز محدودیت هایی وجود داشت. بیوه های هندو اجازه نداشتند جواهرات بپوشند، او باید غذای بی مزه بخورد، او باید یک ساری سفید بافت درشت بدون چولی (پوشاک) یا بلوزی که سینه اش را بپوشاند، بپوشد. چندهمسری. ریگ ودا اشاره می کند که در دوره ودایی، مرد می توانست بیش از یک زن داشته باشد. این عمل در حماسه هایی مانند رامایانا و مهاباراتا تأیید شده است. دارماشاسترها به مرد اجازه می دهند که با زنان ازدواج کند، مشروط بر اینکه همسر اول با او موافقت کند. علیرغم وجود آن، معمولاً توسط مردانی با موقعیت بالاتر انجام می شد. مردم عادی ف
قط در صورتی مجاز به ازدواج دوم بودند که زن اول نتواند پسری به دنیا بیاورد یا اختلاف داشته باشد زیرا در هندوئیسم قانونی برای طلاق وجود ندارد. قانون ازدواج هندوها در سال ۱۹۵۵ توسط پارلمان هند تصویب شد و تعدد زوجات را برای همه در هند به جز مسلمانان غیرقانونی اعلام کرد. قبل از سال ۱۹۵۵، تعدد زوجات برای هندوها مجاز بود. قوانین ازدواج در هند به مذهب طرفین مورد نظر بستگی دارد.
دِزیره مگلوآر بورنِـویل (؛ – ) پزشک، عصب شناس و متخصص اعصاب اهل فرانسه بود. او رشتهٔ پزشکی را در پاریس خواند و در بیمارستان پیتی-سالپتری یر، بیمارستان سن-لویی و بیمارستان پیتی-سالپتری یر مشغول به کار شد. در خلال جنگ فرانسه و پروس او افسر پزشک و جراح ارتش بود. در جریان اپیدمی شدید وبا در شهر آمین، او داوطلبانه به خدمت در این مکان پرداخت و پس از پایان محاصرهٔ شهر، به نشان قدردانی ساکنان شهر، یک ساعت طلایی دریافت نمود. وی در سال ۱۸۸۰ یک بیماری چند سیستمی را توصیف کرد که سندرم بورنِـویل نام گرفت و امروزه می دانیم که همان توبروز اسکلروزیس بوده است. بورنِـویل فردی علمی و واقع گر بود و همواره به ادعاهای فراطبیعی و عرفانی به دیدهٔ شک می نگریست. او مابین سال های ۱۸۸۲ تا ۱۹۰۲ میلادی، مجموعه کتاب های تحت عنوان «"کتابخانه اهریمنی"» منتشر کرد که در آنها وقایع مشهور افسونگری و نفرین شدگی را مورد ارزیابی مجدد قرار داد و سعی کرد آنها را با دلایل آسیب شناسی و پزشکی شرح دهد.
دولت موقت اسرائیل (، نویسه گردانی "HaMemshela HaZmanit")، کابینه موقت حاکم بر جامعه یهودیان در فلسطین و بعد از آن دولت تازه تأسیس اسراییل، تا زمان تشکیل اولین دوره کنست در سال ۱۹۴۹ بود. با پایان یافتن دوره قیومیت بریتانیا بر فلسطین در ۱۵ مه ۱۹۴۸، هیئت حاکم بر جامعه یهودیان، شورای ملی یهود (JNC)، در دوم مارس ۱۹۴۸ کار در مورد تشکیل یک دولت موقت یهودی را آغاز کرد. در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۴۸، این تشکیل نهاد مدیریت مردم (، نویسه گردانی Minhelet HaAm) را اعلام کرد. همه اعضای دولت موقت از شورای مردم (Moetzet HaAm) وارد دولت موقت شدند. ساختار شورای ملی یهود نیز به عنوان پایه ای برای وزارت داخله عمل می کرد. در روز ۱۲ مه، شورای مردم تصمیم گرفت که در مورد اعلامیه استقلال اسرائیل به بحث بپردازد. سه نفر از سیزده عضو در جلسه حضور نداشتند، یهودا لیب میمون و ییتزاک گروئنباوم در اورشلیم بودند و امکان حضور در جلسه را نداشتند، ییتزاک-میر لوین هم در آمریکا به سر می برد. جلسه در ساعت ۱:۴۵ بعد از ظهر آغاز شد و پس از نیمه شب به پایان رسید. این تصمیم بین پذیرش پیشنهاد آمریکا برای آتش بس یا اعلام استقلال بود. تصمیم در مورد اعلام استقلال
قرار شد با رای گیری صورت بپذیرد. در ۱۴ مه، اسرائیل استقلال خود را اعلام کرد و مدیریت مردم به دولت موقت تبدیل شد، در حالی که شورای مردم به عنوان شورای موقت دولت فعالیت خود را آغاز کرد. دولت موقت بلافاصله توسط آمریکا به صورت "دفاکتو" به عنوان دولت اسرائیل شناخته شد و به دنبال آن ایران (که به طرح تقسیم سازمان ملل رای مخالف داده بود) به همراه گواتمالا، ایسلند، نیکاراگوئه، رومانی و اروگوئه نیز اسرائیل را به رسمیت شناختند. اتحاد شوروی در ۱۷ مه ۱۹۴۸ به صورت "دوژور" و پس از آن لهستان، چکسلواکی، یوگسلاوی، ایرلند و آفریقای جنوبی اسرائیل را به رسمیت شناختند. ایالات متحده "به رسمیت شناختن قانونی اسراییل" را تا اولین انتخابات اسرائیل در ۳۱ ژانویه ۱۹۴۹ به تعویق انداخت.
زنان رنگین پوست (گاهی اوقات به صورت WOC مخفف می شود) عبارتی است که برای توصیف زنان رنگین پوست به کار می رود. اصطلاح سیاسی «زنان رنگین پوست» در خشونت علیه جنبش زنان ظاهر شد. در اواخر دهه هفتاد، این موضوع همه زنان را که دارای چندین لایه محرومیت اجتماعی به خاطر نژاد یا قومیت خود بودند را متحد کرد. تاریخچه. اصطلاح زنان رنگین پوست اگرچه شبیه اصطلاح «شخص رنگین پوست» است، اما تاریخچه اصطلاح زنان رنگین پوست ریشه سیاسی دارد، همان طور که توسط رهبر حقوق زنان لورتا راس توضیح داده شده است. در جریان کنفرانس ملی زنان در سال ۱۹۷۷، گروهی از زنان آفریقایی آمریکایی دستور کار زنان سیاه را برای همکاری با این کنفرانس ایجاد کردند. هدف آنها جایگزینی طرح «زنان اقلیت» بود که در مستندات کنفرانس گنجانده شده بود. هنگامی که سایر زنان اقلیت می خواستند در دستور کار قرار گیرند، مذاکرات برای تغییر نام این گروه منجر به ایجاد اصطلاح «زنان رنگین پوست» شد که تمام زنان اقلیت را در بر می گرفت. اصطلاح «زنان رنگین پوست» اصطلاحی یکپارچه است که به موضوعات سیاسی و اجتماعی نیز می پردازد. جنبش فمینیستی. موج اول جنبش فمینیستی، در درجه اول بین ۱۹۶۰ و ۱۹۸۰،
به موضوعاتی که زنان رنگین پوست با آن روبرو بودند پرداخت. این موج که از اصطلاح «زن جهانی» استفاده می کرد سعی می کرد در مورد ستم کلی که همه زنان با آن روبرو هستند صحبت کند. بسیاری از درگیران موج اول فمینیسم از دیدگاه زنان سفیدپوست طبقه متوسط صحبت کردند و نتیجه گرفتند که جنسیت محل اصلی سرکوب آنها است. با این وجود، فمینیسم به آرامی شروع به رفع نابرابری های فرهنگی کرد، به ویژه پس از نفوذ جنبش حقوق مدنی سیاه پوستان آمریکا (۶۸–۱۹۵۵). در نتیجه، زنان رنگین پوست، با اشاره به دامنه اختلافات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خود، در صدد برآمدند تا تجربیات منحصر به فرد زنان غیر سفیدپوست را که به طور کلی از اصطلاح «فمینیسم» حذف شده اند، برآورده کنند. در دهه ۱۹۸۰ زن گرایی آفریقایی برای انجام تمرکز افروزی همانند آمریکا ایجاد شد، بیشتر بر اساس دیدگاه اروپامحوری بود. علی رغم اروپامحوری فمینیسم در این دوره زمانی، بسیاری از زنان رنگین پوست همچنان به نمادهای برجسته فمینیستی تبدیل شدند. جنبش موجریسمو نیز در این مدت برای مقابله با مسائلی که زنان لاتین با آن روبرو بودند شکل گرفت. این اصطلاح از واژه اسپانیایی mujer یا «زن» گرفته شده است. این
نامی برای زنان مظلوم و رنگین پوستی بود که دریافتند در جنبش فمینیسم سفیدپوست به مسائل آنها پرداخته نمی شود. مبارزات زنان رنگین پوست نیاز به تبلیغ و پرداخت بهتر داشت، و زنان سیاه پوست را تشویق می کرد تا صدای خود را بشنوند. اینترسکشنالیتی - تأثیرات تجربیات اساساً بر اساس سن، جنس، نژاد، جنسیت، جنسیت و ناتوانی - در رابطه با مشارکت زنان رنگین پوست در جنبش فمینیستی مورد توجه قرار می گیرد. همچنین توجه به مسائل خاص زنان رنگین پوست با توجه به مشکلات خاصی که با آن روبرو هستند نیز مهم است. زنان رنگین پوست نه تنها مجبور بودند با مشکلات زن بودن کنار بیایند، بلکه به دلیل محرومیت اجتماعی به عنوان رنگین پوستان نیز مجبور بودند این رنج ها را بپذیرند. به عنوان مثال، درصد بالایی از زنان رنگین پوست در نتیجه تبعیض اقتصادی از وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایین تری برخوردار بودند. این جریان اغلب توسط جریان اصلی جریان فمینیستی نادیده گرفته می شود. نویسنده فمینیست مایلی بلکول در مورد خاموش کردن تاریخی «سایر» جنبه های فمینیسم در کتاب خود «قدرت شیکا!» بحث کرده است: حافظه مقاوم سازی نوعی تقابل در برابر قرائت های ممتاز تاریخ است که اجازه می دهد د
یدگاه های حاشیه ای به رسمیت شناخته شود. در رسانه ها. در ایالات متحده، زنان رنگین پوست بیش از ۵۰ سال یا بیشتر توسط رسانه ها به اشتباه معرفی شده اند. در سال ۱۹۶۸، کمیسیون کرنر گزارشی از تحقیقات خود دربارهٔ شورش های نژادی ۱۹۶۷ منتشر کرد. این انتقادی از نحوه برخورد نژاد در رسانه ها بود. از سال ۱۹۷۱، کمیسیون ارتباطات فدرال ایستگاه های پخش را ملزم به اجرای برنامه های فرصت استخدام برابر کرد، مخصوصاً کمک به اقلیت های نژادی و زنان. کمیسیون حقوق مدنی ایالات متحده دریافت که شش سال پس از شروع این برنامه ها، اقلیت ها و زنان همچنان مورد تبعیض رسانه ای قرار دارند. برای ایجاد تأثیر مثبت، با آنها به عنوان نمونه های گمراه کننده رفتار می شد. شیوه نمایش رسانه ها از زنان رنگین پوست در بیشتر تاریخ تلویزیون و فیلم به ویژه توسط زنان سفیدپوست آنها در تلویزیون و فیلم مسئله ای بوده است. بارها و بارها، نقش هایی که باید به زنان رنگین پوست داده می شد، به بازیگران سفیدپوست داده می شد. در فیلم هایی مانند آلوها و صبحانه در تیفانی، کارگردانان نقش های سنتی آسیایی را با بازیگران غیرآسیایی تبار جایگزین کرده اند. «چهره زرد» حتی در نمایش ها و نمای
ش های موزیکال مانند خانم های دوست داشتنی، آقایان مهربان نیز حضور داشته است. در این مثال، «نقش یک مرد ژاپنی، ساکینی، به یک بازیگر سفیدپوست به نام کنت نلسون داده شد، تصمیمی که با تمام بازیگران قبلی سفیدپوست که از جمله مارلون براندو بازی کرده بودند همسو بود». به گفته استر کیم لی، محقق تئاتر، «نمایش محبوب آسیایی ها در تئاتر جریان اصلی در واقع کلیشه ای است و صریحاً تمسخر فرهنگ آسیایی را بر عهده دارد. بعلاوه، بیشتر نقش های آسیایی به بازیگران سفیدپوست تعلق می گرفت». این مسائل نه تنها منجر به اعتراض عمومی شده است بلکه نمایندگی های مضر زنان آسیایی نیز مکرراً انجام می شود، در نتیجه ممکن است در آینده فرصت های آینده برای آنها خدشه دار شود. طبق گفته محقق رسانه ای، لوری کیدو لوپز، تهیه کنندگان و کارگردانان به بسیاری از بازیگران آمریکایی-آسیایی گفته اند که آنها واقعاً به عنوان یک «شرقی» یا «آسیایی» نیستند. «در نتیجه چندین دهه نمایندگی آسیا توسط بازیگران سفیدپوست با رنگ زرد به فرمان، ایده» آسیایی بودن «به تصویری از چشمی های مصنوعی و لهجه های سنگین تقلیل یافته بود - به حدی که حتی برای یک آسیایی واقعی نیز واقع بینانه تصور نمی
شد بازیگر برای بازی در چنین نقشی». اگرچه سفید شویی موضوعی است که طی سال ها کنار گذاشته شده است، اما موضوعی است که به شدت بر بسیاری از زنان رنگین پوست تأثیر می گذارد و مانع تنوع نژادها در رسانه ها می شود.
نخستین دولت اسرائیل توسط دایوید بن گوریون در ۸ مارس ۱۹۴۹، یک ماه و نیم پس از انتخابات نخستین دوره کنست، تشکیل شد. حزب ماپای به رهبری بن گوریون ائتلافی با جبهه متحد مذهبی، حزب پیشرو، جوامع سفاردی و شرقی و لیست دموکراتیک ناصره تشکیل داد و در آن ۱۲ وزیر حضور داشتند. قانون قابل توجهی که در دولت اول تصویب شد، یک قانون در سال ۱۹۴۹ بود که تحصیلات اجباری را برای همه کودکان بین ۵ تا ۱۴ سال در نظر می گرفت. بن گوریون پس از اعتراض جبهه متحد دینی به تقاضای وی مبنی بر تعطیلی وزارت تأمین و سهمیه بندی و اختلاف نظر در تعیین وزیر تجارت و صنایع و همچنین مسائل مربوط به تحصیل در اردوگاه های مهاجران جدید، در ۱۵ اکتبر ۱۹۵۰ استعفا داد.
گائوچین ورلوینت (به فرانسوی: Gauchin-Verloingt) یک کمون در فرانسه است که در پا-دو-کاله واقع شده است. گائوچین ورلوینت ۵٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت دارد و ۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لویی دولاسیووْ (؛ – ) روان پزشک اهل فرانسه بود. وی دکترای خود را در ۱۸۳۰ گرفت و چند سالی در خارج پاریس به کسب تجریه پرداخت. سپس رئیس بیمارستان پیتی-سالپتری یر شد و مبتلایان به صرع و کم توانی ذهنی را درمان نمود. یکی از دستیاران مشهور او دزیره مگلوار بورنویل بود. وی کتابی نیز دربرهٔ صرع با عنوان «"رساله صرع؛ تاریخچه، درمان، پزشکی قانونی"» نگاشت. که توسط فردریش ویلهلم تیله به زبان آلمانی ترجمه شد.
ادوار بریسو (؛ ۱۵ آوریل ۱۸۵۲ – ۲۰ دسامبر ۱۹۰۹) پزشک، استاد دانشگاه، متخصص اعصاب و آسیب شناس اهل فرانسه و از شاگردان ژان-مارتن شارکو در بیمارستان پیتی-سالپتری یر بود. امروزه نام او بر روی برخی علائم پزشکی و بیماری ها ماندگار شده است: وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
پایداری سامانه خورشیدی موضوعی است که در اخترشناسی مورد بحث و بررسی بسیاری بوده است. هرچند که از هنگام مشاهدهٔ تاریخی این سیاره ها پایدار بوده اند و در کوتاه مدت نیز این ثبوت را خواهند داشت، اما اثر گرانشی ضعیف آن ها بر یکدیگر می تواند از راه های غیرقابل پیش بینی جمع شود. به همین دلیل (در میان سایر موارد) سامانهٔ خورشیدی سامانه ای پرهرج ومرج و از نظر فنی شامل نظریهٔ ریاضی آشوب است، و حتی دقیق ترین مدل های بلندمدت برای حرکت مداری سامانهٔ خورشیدی بیش از چند دهٔ میلیون ساله معتبر نیستند. از دیدگاه بشری منظومهٔ شمسی سامانه ای پایدار است و فراتر از آن، با توجه به این که بسیار بعید است هیچ یک از سیاره ها با یکدیگر برخورد کنند یا در چند میلیارد سال آینده از این سیستم خارج شوند، مدار زمین نسبتاً پایدار خواهد بود. از زمان مطرح شدن قانون گرانش عمومی نیوتن (۱۶۸۷)، ریاضیدانان و اخترشناسانی مانند: (پیر سیمون لاپلاس، ژوزف-لوئی لاگرانژ، کارل فردریش گاوس، هانری پوانکاره، آندری کلموگروف، ولادیمیر آرنولد و یورگن موزر) به دنبال شواهدی برای ثبات پایداری حرکت های سیاره ای بوده اند. این تلاش ها منجر به بسیاری از تحولات ریاضی و چندی
ن «اثبات» پی درپی از ثبات سامانهٔ خورشیدی شد. نگاه کلی و چالش ها. در درازمدت دگرگونی هایی در مدارهای سیاره ها می تواند رخ دهد. مدل سازی سامانهٔ خورشیدی موردی از مسئلهٔ (n) جسم در فیزیک است که با نبودن ارقام برای مدل سازی مسئله ای غیرقابل حل است. رزنانس. رزنانس مداری هنگامی پیش می آید که تناوب مداری دو جرم در یک سامانه با هم یک نسبت عددی صحیح داشته باشد. برای هر عضو منظومه اساسی ترین دوره، دورهٔ مداری آن است و پدیدهٔ رزنانس مداری در سامانهٔ خورشیدی بسیار فراگیر است. در سال ۱۸۶۷، اخترشناس اهل آمریکا دانیل کرک وود دریافت که توزیع سیارک ها در کمربند اصلی سیارک ها به طور تصادفی شکل نگرفته است. در مکان هایی که مطابق با رزنانس های مشتری است، شکاف های مشخصی در کمربند وجود داشت. به عنوان مثال، هیچ سیارکی در رزونانس ۳: ۱ - فاصله ۲٫۵ AU - یا در رزونانس ۲: ۱ در ۳٫۳ AU وجود نداشت (AU واحد نجومی یا اساساً فاصلهٔ خورشید تا زمین است). این موارد اکنون به شکاف های کرک وود معروف هستند. برخی از سیارک ها برای چرخش در این شکاف کشف شدند، اما مدار آنها ناپایدار است و در نهایت به دلیل برخورد نزدیک با یک سیاره بزرگ، از رزنانس خارج می
شوند. شکل متداول دیگر رزنانس در سامانهٔ خورشیدی، قفل گرانشی (رزونانس مدار چرخشی) است، جایی که دوره چرخش (زمانی که برای یک بار چرخش دور محور خود سیاره یا قمر طول می کشد) یک رابطهٔ عددی ساده با دورهٔ مداری آن دارد. برای مثال ماه که در رزنانس مداری چرخشی ۱: ۱ با زمین قرار دارد سمت دور آن همیشه از زمین دور می ماند. سیارهٔ عطارد در رزونانس مدار چرخشی ۳: ۲ با خورشید قرار دارد. قابلیت پیش بینی. مدار سیاره ها در دراز مدت دچار آشفتگی می شوند، در مجموع همهٔ سامانهٔ خورشیدی دارای پیش بینی پذیری زمان لیاپانوف حدود ۲ تا ۲۳۰ میلیون سال است.
ژان-آتاناز سیکار (؛ – ) عصب شناس، متخصص اعصاب، رادیولوژیست و پزشک اهل فرانسه بود. سیکار رشتهٔ پزشکی را در پاریس و مارسی فرا گرفت و مدرک دکترای خود را در سال ۱۸۹۹ دریافت داشت. وی در سال ۱۹۲۳ به مقام استادی آسیب شناسی داخلی رسید. او به همراه ژاک فورستیه (۱۸۹۰–۱۹۷۸)، لیپیودول (روغن دانه خشخاش یددار و رادیواپک) را برای استفاده در بررسی های رادیولوژیک معرفی کرد. لیپیودول به مایع مغزی نخاعی بیماران تزریق می شد تا برای تشخیص میلوگرافیک و تعیین محل کیست ها و تومورهای درون نخاعی به کار رود. همچنین، سیگار به خاطر معرفی تزریق سدیم سالیسیلات برای درمان واریس، و نیز تزریق الکل برای تسکین نورالژی عصب سه قلو شناخته می شود. افزون بر این، او یکی از نخستین پزشکانی بود که به امکانات روش پنوموآنسفالوگرافی علاقه مند شد. به همراه فردریک ژوستان کله (۱۸۷۰–۱۹۶۶)، شناسایی «سندروم کوله–سیگار» نیز به سیگار نسبت داده می شود؛ اختلالی که در آن، ضربه به ناحیه گردن، مانند شکستگی جفرسون، موجب آسیب به اعصاب مغزی می گردد. سیکار همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
فردریک ژوستان کُله (؛ – ۱۹۶۶) پزشک، آسیب شناس و متخصص گوش و حلق و بینی اهل فرانسه بود. وی دورهٔ پزشکی را در شهر لیون گذراند و در سال ۱۸۹۴ دکترای خود را دریافت داشت. وی در سال ۱۹۰۷ استاد رشتهٔ آسیب شناسی داخلی و در سال ۱۹۲۷ استاد رشتهٔ پزشکی گوش و حلق و بینی شد. او در سال ۱۹۱۵ اختلالی را توصیف کرد که آن را «همی پارزی زبانی-حنجره ای-شانه ای-حلقی» نامید و بعدها «سندرم کُله» نامیده شد. این اختلال در اثر ضایعه ای در عصب زبانی حلقی، عصب واگ، عصب فرعی و عصب زیرزبانی پدید می آید که منجر به فلج کامل پرده های صوتی، کام، ماهیچه ذوزنقه ای و ماهیچه جناغی پستانکی و همچنین بی حسی در حنجره، حلق و نرم کام می شود.
کابل سیتی سنتر مرکز خریدی در شهرنو، کابل افغانستان واقع گردیده است. این مکان در سال ۲۰۰۵ افتتاح شده و ۱۰۰ مغازه را در خود گنجانیده است. این ساختمان مجهز به آسانسورها و پله های برقی است و به این دلیل که اولین ساختمان در کابل است که به پله های برقی کاربردی مجهز شده است، قابل توجه است. این ساختمان همچنین شامل هتل صافی لندمارک است، هتلی ۴ ستاره که شش طبقه بالای ده طبقه ساختمان را به خود اختصاص داده است. صفای لندمارک به یکی از معروف ترین هتل های کابل برای بازدیدکنندگان و خارجی ها تبدیل شده است. این ساختمان در معرض دو حمله تروریستی در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ قرار گرفت. در سال ۲۰۱۳، یک فروشگاه غیر رسمی اپل در این مرکز خرید گنجانده شد و مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. پیوند به بیرون. Safi Landmark Hotel – Official website
التن اسگندروف (; – ) نیروی نظامی افسر نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان بود. وی پس از مرگش نشان قهرمان ملی جمهوری آذربایجان را دریافت کرد. زندگی نامه. التن اسگندروف ۲۱ اکتبر سال ۱۹۹۰، در روستای احمدبی لی شهرستان ساموخ در جمهوری آذربایجان به دنیا آمد. در سال ۲۰۰۸ در نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان خدمت سربازی خود را آغاز نمود. التن اسگندروف که از وی به عنوان سرباز نمونه در دوره سربازی اش یاد می شود، در پاس خدمات ممتازش آرم سینه اخذ کرده بود. بعداً یک نامه قدردانی از سوی رهبری نیروی مرزبانی به خانواده اش ارسال شد. مرگ. التن اسگندروف در یک درگیری مسلحانه با قاچاقچیانی که قصد عبور غیرقانونی از مرز ایران و جمهوری آذربایجان را داشتند کشته شد. این واقعه در قرابت روستای اسدلی شهرستان جلیل آباد جمهوری آذربایجان اتفاق افتاد. طی درگیری التن اسگندروف خودش را روی یک نارنجک شلیک شده توسط مجرمان پرت کرد و همکارانش را از چنگ مرگ نجات داد. این دیگیری دو زخمی دیگری از میان مرزبانان آذربایجانی بر جای گذاشت. قاچاقچیان هم بر اثر شلیک متقابل نیروهای آذربایجانی کشته شدند. التن اسگندروف در قبرستان زادگاه خود به خاک سپرده شد.
فردریش ویلهلم تیله (؛ – ) پزشک، استاد دانشگاه و کالبدشناس اهل آلمان بود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۲۵ میلادی با نوشتن رسالهٔ «دربارهٔ ماهیچه ها و اعصاب حنجره» از دانشگاه ینا دریافت داشت. از سال ۱۸۵۳، او در ویمار به طبابت پرداخت و در این دوره، عمدتاً به فعالیت های ادبی مشغول بود. وی از سال ۱۹۳۴ میلادی، استاد رشتهٔ کالبدشناسی دانشگاه برن بود. علاوه بر آثار خود، او کتاب های علمی پزشکان خارجی را نیز به زبان آلمانی ترجمه می کرد.
گروه دبی () شرکت سرمایه گذاری اماراتی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
هوتاماکی () شرکت بسته بندی فنلاندی است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد.
بایزل (به فرانسوی: Bisel) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در او-رن واقع شده است. بایزل ۸٫۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و ۴۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هسبرگر () شرکت رستوران داری فنلاندی است، که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد.
محمد آل عصفور (زادهٔ ۱۳۱۰ – درگذشتهٔ ) از شاگردان محمد معین و بدیع الزمان فروزانفر و آخرین شاگرد ملک الشعرای بهار بود که در روز جمعه، ۲۶ مردادماه ۱۴۰۳ پس از گذراندن یک دورهٔ بیماری در بیمارستان نمازی شیراز، بدرود حیات گفت. پیشینه. محمد آل عصفور، زادهٔ سال ۱۳۱۰ هجری شمسی در محلهٔ لب آب شیراز بود. او تحصیلات ابتدایی را در مدرسه مهذبیه شیراز، که هم اکنون ۱۱۰ سال قدمت دارد، به اتمام رساند. در آن زمان پدرش، فخرالاسلام آل عصفور، ریاست این مدرسه را به عهده داشت. او پس از دریافت مدرک سیکل وارد دبیرستان سلطانی شد و تا مقطع دیپلم را در این دبیرستان گذراند. وی پس از این دوران، به دانشگاه ادبیات و دانشسرای عالی تهران معرفی شد و از محضر ملک الشعرای بهار، بدیع الزمان فروزانفر، جلال الدین همایی و محمد معین بهره برد. او سه مدرک دکترا در حوزه های فلسفه، ادبیات و عرفان را از چند کشور و مدرک فقه و اصول را از حوزه علمیه دریافت کرده بود. جمال زیانی، محقق و نویسندهٔ شیرازی، در مورد آل عصفور می گوید که با او در دبیرستان سلطانی آشنا شده و وی همیشه حافظهٔ بسیار قوی ای داشته است. دکتر یوسف نیری، استاد ادبیات دانشگاه شیراز که در دوران
دبیرستان از شاگردان آل عصفور بوده است، در ۱۲ دی ماه ۱۳۹۸ در مراسم گرامی داشت آل عصفور به پاس ۶۵ سال سابقهٔ تدریس وی که در شیراز برگزار شد، وی را خورشیدی تابان به روح شاگردانش توصیف کرد و او را برهان حق خواند. وی، آل عصفور را مردی عاشق خواند و عشق را بزرگترین مدح برای انسان کاملی دانست که از مراتب معرفت گذشته است. نیری گفت آل عصفور مسائل علمی را به ساده ترین زبان بیان می کند و این از ویژگی های استاد است و معلم عاشق، سلطان بزرگی است و هریک از دانشجویانش هم جهانی بزرگ هستند که ادب از او می آموزند. آل عصفور از سال ۱۳۶۰ تدریس در دانشگاه های مختلف استان فارس را آغاز کرده بود و در دانشگاه آزاد فیروزآباد تدریس می کرد. زندگی خصوصی. آل عصفور دارای سه فرزند بود و داشته هایش را مدیون همسرش، فاطمه آل عصفور، می دانست. وی می گفت که همسرش او را تشویق کرد که ادامه تحصیل بدهد و شب ها او را بیدار می کرده تا به نوشتن رساله بپردازد. آثار. آل عصفور تاکنون ۱۶ عنوان کتاب در زمینه های مختلف از جمله ادبیات و فلسفه نگاشته است: جبر و اختیار در شاهنامه، دستور زبان فارسی، آشنایی با کلیات فلسفه، عقاید خیام، شرح ترجیع بند هاتف اصفهانی، روان
شناسی فلسفی یا علم النفس، آموزه های روان شناسی در قرآن کریم، انسان شناسی در اسلام، تحقیق در تاریخ بیهقی، و تحقیق در آثار ناصر خسرو، از جمله آن هاست.
صاحبه غفاروا (؛ زادهٔ ) پروفسور، دکترای لغت شناسی و سیاست مدار آذربایجانی است، که هم اکنون به عنوان نماینده و رئیس مجلس ملی جمهوری آذربایجان فعالیت می کند. زندگی نامه. صاحبه غفاروا ۱۹ ماه مارس سال ۱۹۵۵ در شهر شمکر آذربایجان شوروی سابق زاده شد. وی دانش آموخته رشته زبان و ادبیات روسی از دانشگاه اسلاو باکو و زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه زبان آذربایجان است. بین سال های ۱۹۷۸ الی ۱۹۸۱ به عنوان آموزگار در یکی از مدارس متوسطه در شمکر مشغول به کار شد. وی همچنین سابقه دستیاری آزمایشگاه، مدرسی، مدرسی ارشد، دانشیاری و استادی در دانشگاه اسلاو باکو را در کارنامه خود دارد. بعد از آنکه به ریاست دانشکده زبان های غربی در دانشگاه غرب آذربایجان رسید، سکان هدایت دانشکده زبان های اروپایی در دانشگاه اسلاو باکو را در دست گرفت. در میان سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۰ به عنوان معاون رئیس دانشگاه اسلاو باکو در روابط بین الملل فعالیت داشت. بین سال های ۲۰۰۶–۲۰۰۷، در چارچوب برنامه فولبرایت وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، در مؤسسه دانشگاه میشیگان برای مطالعات زنان و جنسیت کار کرد. در سال ۲۰۱۵ به معاونت رئیس کمیته مجلس ملی آذربایجان در امور خ
انواده، زنان و اطفال رسیده و به دمت ۵ سال متوالی در این سمت ابقاء شد. بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ زمامدار کمیته های فرعی مجمع پارلمانی شورای اروپا در مسائل برابری جنسیتی، نژادپرستی و بیگانه هراسی بود. در میان سال های ۲۰۱۵ الی ۲۰۱۷ بود، که به منزله هماهنگ کننده سیاسی شبکه مجلسی مجمع پارلمانی شورای اروپا تحت عنوان «زنان عاری از خشونت»، گزارشگر خشونت علیه زنان، متصدی کمیته مجمع پارلمانی شورای اروپا در امور مهاجرت، پناهجو، مهاجرت اجباری داخلی، و نیز عضو یک دفتر به فعالیت های خود ادامه داد. بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ مسئولیت رهبری نمایندگی آذربایجان در مجمع پارلمانی یورونست را به عهده داشت. صاحبه غفاروا از سال ۲۰۰۴ در حزب آذربایجان نوین عضویت دارد. وی در دوره های چهارم، پنجم و ششم نماینده مجلس ملی آذربایجان بود.
نورسنجی یک تکنیک و فن است در اخترشناسی که در ارتباط است با اندازه گیری شار یا شدت نور تابیده توسط جرم های اخترشناختی. ریشه شناسی. واژه photometry, از یونانی "photo-" ("شید، نور") و "-metry" ("اندازه گرفتن، سنجش") ساخته شده که در زبان فارسی به آن "نورسنجی" یا شیدسنجی گویند.
رنگ کاذب یا شبه رنگ (به انگلیسی: False color) به گروهی از روش هایپردازش و نمایش رنگ گفته می شود که برای نمایش تصاویر با رنگ استفاده می شود که در قسمت های غیر مرںٔی یا غیرقابل مشاهده طیف الکترومغناطیسی ثبت شده است. تصویر با رنگ کاذب، تصویری است که یک شیء را با رنگ هایی متفاوت از آنچه در اصل بوده (تصویر با رنگ واقعی)، نشان می دهد. در این تصویر، رنگ ها به سه طول موج مختلف اختصاص داده شده اند که چشم ما به طور معمول نمی تواند آن ها را ببیند. علاوه بر این، از انواع "رنگ کاذب" مانند شبه رنگ، برش چگالی و کروپلت ها برای تجسم اطلاعات یا داده های جمع آوری شده توسط یک کانال در رنگ خاکستری (سیاه-سفید) یا داده هایی که بخشی از طیف الکترومغناطیسی را نشان نمی دهند، استفاده می شود (به عنوان مثال ارتفاع در نقشه های برجسته یا انواع بافت در تصویربرداری تشدید مغناطیسی) انواع تعبیر رنگی. رنگ واقعی. مفهوم رنگ واقعی می تواند به درک رنگ کاذب کمک کند. یک تصویر وقتی یک تصویر رنگی طبیعی ارائه می دهد یا به آن نزدیک می"شود، یک تصویر با رنگ واقعی نامیده می شود" یعنی رنگ های یک شی در تصویر برای مشاهده گر (انسان) به همان شکلی به نظر می رسد که
گویی این ناظر مستقیماً شی را مشاهده می کند: یک درخت سبز در تصویر به رنگ سبز، یک سیب قرمز به رنگ قرمز، یک آسمانی آبی به رنگ آبی و غیره. "رنگ واقعی" وقتی روی تصاویر سیاه و سفید اعمال می شود، به معنای حفظ روشنایی درک شده یک موضوع در تصویر آن است. تعبیر مطلق رنگ واقعی غیرممکن است. سه منبع عمده خطای رنگی وجود دارد (شکست متامریک): نتیجه یک شکست متامریک (تشابه معیار) به عنوان مثال یک تصویر از یک درخت سبز است که سایه ای متفاوت از سبز را برای خود نشان می دهد، سایه ای متفاوت از قرمز برای یک سیب قرمز، سایه آبی متفاوت برای آسمان آبی و غیره است. برای کاهش این مشکل در محدودیت های فیزیکی، می توان از مدیریت رنگ (به عنوان مثال با پروفیل های ICC) استفاده کرد. تصاویر با رنگ تقریباً واقعی جمع آوری شده توسط فضاپیما مثالی است که در آن، تصاویر دارای مقدار معینی خرابی متامریک (تشابه معیار) هستند زیرا نوارهای طیفی دوربین یک فضاپیما برای جمع آوری اطلاعات در مورد خصوصیات فیزیکی جسم مورد بررسی انتخاب می شوند و برای ثبت تصاویر یا رنگ واقعی، انتخاب نمی شوند. رنگ کاذب. در مقایسه با یک تصویر با رنگ واقعی، یک تصویر با رنگ کاذب برای سهولت در