Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ها را به عنوان افسران دادگاه ها تعریف کرد که شغل دارند دادگاه های فدرال را در امر تنفیذ قانون کمک کنند. مارشال های فدرال برای تنفیذ قانون بسیار مشهور هستند، اما این یک بخش کوچک حجم کار شان بود. بخش اعظم کار آن ها رسیدگی به اوراق رسمی–ارائه نامه (مانند احضاریه، ابلاغیه، حکم) و سایر قرایندها صادر شده توسط دادگاه، دست گیری و رسیدگی به همه زندانیان فدرال بود. آن ها همچنین طبق دستور دادگاه وجوه پرداخت می کردند. مارشال ها هزینه ها و دستمزدهای کارمندان دادگاه، سارنوالان ایالات متحده، هیئت منصفه و شاهدان را پرداخت می کردند. آن ها اتاق های دادگاه و فضای زندان را اجاره می کردند و ضابطان، جارچیان و سرای داران را استخدام می کردند و از حضور زندانیان، هیئت منصفه و حضور به موقع شاهدها اطمینان حاصل می کردند. بنابراین مارشال ها در محلات خود نماینده محلی دولت فدرال بودند. آن ها تا سال ۱۸۷۰ میلادی سرشماری ملی را انجام می دادند، اعلامیه های ریاست جمهوری را توزیع می کردند، اطلاعات آماری مختلفی را در رابطه با تجارت و تولید جمع آوری می کردند، اسامی کارمندان دولتی را برای راجستر ملی فراهم می کردند. برای فعالیت مؤثر دولت مرکزی سایر ک
ارهای روزمره را انجام می دادند. خدمات تنفیذ قوانین عایدات ایالات متحده در ۴ اوت ۱۷۹۰ میلادی توسط قانون کنگره (1 Stat. ۱۷۵) بر اساس توصیه وزیر خزانه آلکستاندر هامیلتون به عنوان نیروی دریایی عایدات تأسیس شد، تا به عنوان خدمات اجرای گمرکی نظامی عمل کنند. با گذشت زمان، این خدمات به تدریج به صورت داوطلبانه یا توسط قانون که شامل ماموریت های که ماهیت نظامی داشتند، مأموریت می گرفت. خدمات تنفیذ قوانین عایدات تحت امر وزارت خزانه ایالات متحده عمل می نمود. (در ۲۸ ژانویه ۱۹۱۵، این خدمات بر اساس مصوبهٔ از کنگره با خدمات نجات ایالات متحده مدغم شده و گارد ساحلی ایالات متحده را ساخت). قرن نوزدهم. ادارات و آژانس های اجرایی. در سال ۱۸۴۹ میلادی، پس از آن که رابرت جی واکر وزیر خزانه داری، اظهار داشت که دفاتر متعدد فدرال در وزارت های جا داده شده اند که مربوط به آن نمی شوند، وزارت داخله تأسیس گردید. او بیان داشت که اداره کل زمین با خزانه داری ارتباط چندانی ندارد و همچنین دفتر امور هند، بخشی از وزارت جنگ و اداره ثبت اختراع، بخشی از وزارت خارجه را انگشت نما ساخت. واکر استدلال نمود که این ها و سایر ادارات باید در وزارت جدید داخله یک ج
ا ساخته شوند. به دنبال تلاش های ناموفق سال های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۶ میلادی برای ایجاد شغل تمام وقت دادستان کل، در سال ۱۸۶۹ میلادی کمیته قضایی مجلس نمایندگان آمریکا به رهبری نماینده کنگره ویلیام لارنس، پژوهشی را برای ایجاد یک «اداره حقوقی» متشکل از وکلای ادارات مختلف و دادستان ها ایالات متحده، به ریاست لوی سارنوال انجام داد. در ۱۹ فبروری ۱۸۶۸ میلادی، لارنس لایحهٔ را به کنگره معرفی کرد تا وزارت عدلیه ایجاد گردد. رئیس جمهور اولیسیس اس گرانت لایحه را در ۲۲ جون ۱۸۷۰ میلادی امضا کرده و به قانون مبدل کرد. قرن بیستم. ادارات و نهادهای اجرایی. وزارت تجارت و کار ایالات متحده در ۱۴ فوریه ۱۹۰۳ میلادی ایجاد گردیده و متعاقباً در ۴ مارس ۱۹۱۳ میلادی زمانی که ادارات و نهادهای اختصاص یافته به کار در وزارت کار منتقل شدند، وزارت تجارت تغییر نام یافت. اداره ثبت و علایم تجارتی ایالات متحده از وزارت داخله به وزارت تجارت منتقل شد. در سال ۱۹۴۰ میلادی، اداره هواشناسی (حالا خدمات ملی هواشناسی) از وزارت زراعت انتقال یافته و اداره هوانوردی ملکی به آن مدغم گردید. معامله جدید. معامله جدید مجموعهٔ از برنامه ها، پروژه های عام المنفعه، اصلاحات مالی و م
قرراتی است که توسط رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت بین سال های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۶ در ایالات متحده وضع گردید. معامله جدید به نیازها برای تسکین، اصلاحات و بهبودی از رکود بزرگ پاسخ داد. این مجموعه افزایش قابل ملاحظهٔ را در اندازه و تعداد برنامه ها و نهادهای فدرال مانند اردوی محافظت از غیرنظامیان (CCC)، اداره امور ساختمانی (CWA)، اداره امنیت زمین (FSA)، قانون بازیابی صنعتی ملی 1933 (NIRA) و اداره امنیت اجتماعی (SSA) به میان آورد. آن ها به دهاقین، افراد بیکار، جوانان و کهن سالان کمک فراهم می کردند. معامله جدید شامل محدودیت ها و تدابیر محافظتی جدید در صنعت بانک داری و تلاش برای تورم مجدد اقتصاد پس از کاهش شدید قیمت ها بود. برنامه های معامله جدید در جریان اولین دور ریاست جمهوری فرانکلین دی روزولت، هم شامل قوانین تصویب شده توسط کنگره می شد و هم فرمان های اجرایی رئیس جمهور.
روسلان صابرلی (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تلویزیون، بازیگر سینما، و ترانه سرا اهل جمهوری آذربایجان است.
مراد داداش اف (؛ زادهٔ ) بازیگر، و تهیه کننده تلویزیونی اهل جمهوری آذربایجان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند خلق آذربایجان شده است.
سیاوش اصلان (; – ) بازیگر اهل جمهوری آذربایجان بود. وی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد.
فخرالدین مناف اف (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند خلق آذربایجان شده است.
توران میرزایف (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه برداری اهل جمهوری آذربایجان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
کنترل اجاره در ایالات متحده به قوانین یا فرامینی اشاره دارد که مقدار اجاره خانه های مسکونی را به عنوان سقف قیمت، کنترل می کنند. میان اقتصاددانان مبنی بر این که کنترل اجاره باعث کاهش کیفیت و کمیت واحدهای مسکونی اجاره ای می گردد، اتفاق نظر وجود دارد. به طور ساده تر، «کنترل اجاره» چندین نوع کنترل قیمت را توضیح می دهد: از سال ۲۰۱۹ میلادی، پنج ایالت (کالیفرنیا، نیویورک، نیوجرسی، [[مریلند، [[اورگن]]) و ناحیه کلمبیا مناطقی دارند، که در آن برخی از انواع کنترل های اجاره مسکونی اجرایی می شود (برای ساختمان های عادی، به استثنای [[خانه سیار|خانه های سیار]]). ۳۷ ایالت یا کنترل اجاره را ممنوع کرده یا از آن جلوگیری می کنند و هشت ایالت به شهرهای شان اجازه می دهند تا کنترل اجاره را اعمال نمایند، اما هیچ شهری ندارند که آن را اجرا کرده باشد. در مناطقی که کنترل اجاره دارند، این کنترل اغلب درصد زیادی از واحدهای اجاره ای آن شهر را پوشش می دهد: به طور مثال، در برخی از بازارهای بزرگ: در شهر [[نیویورک]] در سال ۲۰۱۱ میلادی، ۴۵ درصد واحدهای اجاره ای یا دارای «اجاره ثابت» یا «اجاره آن کنترل شده بود»، (این ها در شهر نیویورک دسته های حقوقی
مختلفی هستند)، در ناحیه کلمبیا در سال ۲۰۱۴ میلادی، چیزی بیشتر از ۵۰ درصد واحدهای اجاره ای دارای کنترل اجاره بودند، در [[سانفرانسیسکو]] از سال ۲۰۱۴ میلادی، تقریباً ۷۵ درصد تمام واحدهای اجاره ای دارای کنترل اجاره بوند و در [[لس آنجلس]] در سال ۲۰۱۴ میلادی، ۸۰ درصد واحدهای چند خانوار کنترل اجاره داشتند. در سال ۲۰۱۹ میلادی قانون گذاران [[اورگن]] لایحه ای را تصویب کردند، که این ایالت را اولین ایالتی در سطح کشور ساخت که سیاست کنترل اجاره را در سطح ایالت اتخاذ کرده است. این قانون جدید افزایش اجاره سالانه را به تورم اضافه ۷ درصد محدود می سازد و شامل برداشتن کنترل (نرخ بازار میان دو اجاره نشین) می گردد، ساختمان های جدید را برای ۱۵ سال معاف می کند و ممانعت فعلی ایالتی بر سیاست های محلی کنترل اجاره (ممانعت های سطح ایالتی) را پابرجا نگه می دارد. تاریخچه. در جریان [[جنگ جهانی اول]] در ایالت متحده، اجاره ها از طریق ترکیبی از فشار مردم و تلاش کمیته های محلی ضد سودجویانه «کنترل» می شدند. میان سال های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۴، تعدادی از شهرها و ایالت ها قوانین کنترل اجاره و تخلیه را تصویب کردند. کنترل های مدرن اجاره اولین بار در واکنش به
رکود بزرگ و کاستی های دوران [[جنگ جهانی دوم]] به کار گرفته شد. به خاطر همین کاستی ها و بحران کلی اقتصادی در سطح ملی، دولت فدرال در سال ۱۹۴۲ میلادی خواستار کنترل اضطراری قیمت کالاهای مصرفی و کنترل اجاره شد. با این حال، تمامی ایالت ها تصمیم به تطبیق این قوانین کنترل اجاره نگرفتند. در دهه ۱۹۷۰، در جریان رکود اقتصادی، [[ریچارد نیکسون]] به طور موقت کنترل های ملی دست مزد و قیمت را برای مبارزه با تورم فوق العاده به اجرا درآورد، اما این کنترل ها به مدت طولانی دوام نیاوردند. در سال ۱۹۷۳ میلادی شروع به حذف تدریجی کردند. با این وجود، اجاره نشینان به ویژه در برکلی به سازماندهی ادامه داده و اجاره ها را به رای L972 در ۶ ژوئن ۱۹۷۳ به ثبات رسانیدند. آن ها پیروز شدند و برکلی اولین شهری در کالیفرنیا شد، که پس از جنگ جهانی دوم دارای کنترل اجاره بودند. سایر شهرها در سراسر کشور از آن پیروی کردند و برخی هنوز پیروی می نماید یا در تعدادی از شهرها که جمعیت کثیری اجاره نشینان در آن وجود دارد مانند شهر نیویورک، سانفرانسیسکو، لاس آنجلس، [[واشینگتن، دی.سی.|واشینگتن دی سی]] و [[اوکلند، کالیفرنیا|اوکلند کالیفرنیا]] دوباره معرفی شد. بسیاری
از جوامع کوچکتر نیز دارای کنترل اجاره هستند. به ویژه شهرهای کالیفرنیا سانتا مونیکا، برکلی و وست هالیوود–به همراه بسیاری از شهرهای کوچک در نیوجرسی. در اوایل دهه ۱۹۹۰، کنترل اجاره در برخی شهرها، مانند بوستون، کمبریج و ماساچوست با همه پرسی ایالتی پایان یافت. بر اساس مطالعه ای که توسط مرکز املاک MIT انجام شد. وقتی کنترل اجاره در کمبریج به پایان رسید، این شهر افزایش ۲۰ درصدی در توسعه جدید را تجربه کرده و ارزش ملک آن افزایش یافت. تاریخ بیان می دهد، که این مقررها دائماً در حال تغییر و تطبیق با موقعیت های مانند بلایای طبیعی، بحران های اقتصادی و بیماری های همه گیر هستند. این تغییرات همیشه یک سان به نظر نمی رسند و در هر ایالت و شهر متفاوت هستند. به عنوان مثال، به دلیل کووید-۱۹، اوکلند، کالیفرنیا یک تواقف را اجرا کردند تا از اخراج ها جلوگیری کنند، که در فوریه ۲۰۲۱ به پایان رسید. در ماساچوست توقف اخراج ها در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰ به پایان رسید و یک مهلت قانونی CDC وجود داشت که اخراج فیزیکی را، در مواردی که اجاره نشینان به دلیل بیماری یا از دست دادن شغل تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ بدهکار اجاره بودند، متوقف کرد. نیویورک. ایالت نیویورک از سا
ل ۱۹۴۳ بدین سو طولانی ترین تاریخ کنترل اجاره را داشته است. شهر نیویورک اکثر واحدهای تحت پوشش کنترل اجاره را دارد. قوانین کنترل اجاره به دلیل عرضه ناکافی «مسکن مناسب و مقرون به صرفه» برای چندین دهه در نیویورک روی کار مانده است. بدترشدن بازار اجاره منجر به تصویب قانون تثبیت اجاره در سال ۱۹۶۹ میلادی شد که هدف آن کمک به افزایش تعداد واحدهای اجاره ای موجود بود. سیستم فعلی بسیار پیچیده است و اکثر اجاره نشینان تحت حمایت سالمندان هستند. ویلیام ای موزس، بنیان گذار برنامه بهبود مسکن جامعه، انجمن تجاری که نماینده مالکان بیش از ۴۰۰۰ ساختمان آپارتمان در شهر نیویورک است، در سال ۱۹۸۳ میلادی گفت که کنترل اجاره «دلیل اصلی وخامت محله» است و بدون آن حداقل ۳۰۰۰۰۰ واحد آپارتمان می توانست در شهر نیویورک ساخته شود. موزس استدلال می کرد که اگر صاحب خانه ها اجازه دریافت اجاره مناسب را نداشته باشند، ممکن است ملک خود را حفظ نکنند. پژوهشگر [[برنامه ریزی شهری]] پیتر مارکوزه در سال ۱۹۸۳ میلادی گفت که کنترل اجاره دلیلی نیست که برخی از صاحب خانه ها املاک خود در نیویورک را در انتهای بازار رها کنند–در عوض، چنین رهاسازی ناشی از ناتوانی اجاره نش
ینان کم درآمد در پرداخت حداکثر اجاره مجاز است. قانون نیویورک کنترل اجاره را در سال ۲۰۱۹ از طریق تصویب قانون ثبات مسکن و حفاظت از اجاره نشینان ۲۰۱۹، گسترش داد. از آن زمان، مخالفان استدلال کرده اند که این مقررات جدید کنترل اجاره، مانع سرمایه گذاری در املاک چندخانواری در شهر نیویورک شده است. قوانین کنترل اجاره در نیویورک همچنین به دلیل اعطای سود ناخواسته به اجاره نشینان ثروتمندی که ممکن است در غیر این صورت نیازی به کمک نداشته باشند، مورد انتقاد قرار گرفته است. علاوه بر این، یک نظرسنجی از صاحبان املاک در شهر نیویورک که مالک واحدهای با اجاره تثبیت شده هستند یا آن را مدیریت می کنند، نشان داد که مقررات اجاره منجر به پیشرفت های غیر ضروری کم تر و نگهداری پیش گیرانه ساختمان هایشان می شود. کالیفرنیا. در کالیفرنیا، به دنبال تورم بالای دهه ۱۹۷۰ (که باعث افزایش پایدار اجاره شد) و پیشنهاد ۱۳ سال ۱۹۷۹ در سطح ایالت که نرخ [[مالیات بر دارایی]] را ۱ درصد و افزایش سالانه را ۲ درصد تعیین کرد، کنترل اجاره توسط شهرداری تنفیذ گردید. هاوارد جارویس، سیاست مدار کالیفرنیایی که رهبری کمپینی برای تصویب پیشنهاد ۱۳ را بر عهده داشت، با این ا
دعا که صاحب خانه ها پس اندازهای مالیاتی را به اجاره نشینان منتقل می کنند، تلاش کرد، تا اجاره نشینان را به حمایت از پیشنهاد ۱۳ تشویق کند. هنگامی که اکثراً موفق به انجام این کار نشدند، به یک عامل انگیزشی اضافی برای کنترل اجاره تبدیل شد. در سال ۱۹۸۵ میلادی، کالیفرنیا، پس از حکم دادگاه عالی کالیفرنیا در پرونده ناش علیه شهر سانتا مونیکا، مبنی بر این که شهرداری ها می توانند مانع «خروج از تجارت» صاحب خانه ها و بیرون کشیدن املاک آن ها از بازار اجاره شوند، قانون الیس را تصویب کرد که بر اساس آن توانایی شهرداری ها برای ممنوع کردن و بیرون کشیدن املاک از فعالیت های اجاره ای، لغو گردید. مطالعه جدید خواستار اصلاح قانون الیس است. قوانین کنترل اجاره «قوی» یا «کنترل خانه های خالی» در پنج شهر کالیفرنیا (وست هالیوود، سانتا مونیکا، برکلی، پالو آلتوی شرقی و کوتاتی) در سال ۱۹۹۵ میلادی به اجرا درآمد، زمانی که AB 1164 (معروف به قانون مسکن اجاره ای کاستا هاوکینز) مانع برخی از عناصر فرامین کنترل اجاره شهرداری شد و کنترل قوی اجاره را در کالیفرنیا حذف کرد (به جز در موارد خاص مانند پارک-خانه های سیار). در سال ۲۰۱۸، یک ابتکار در سطح ایالت
(پیشنهاد ۱۰) تلاش کرد، تا قانون کاستا-هاوکینز را لغو کند، که در صورت تصویب، به شهرها و شهرداری ها اجازه می داد تا سیستم های «قوی» یا «کنترل خانه های خالی» را اعمال کنند، اجازه می داد کنترل اجاره به تعمیرهای ساخته شده پس از سال ۱۹۹۵ میلادی اعمال شده و کنترل اجاره بر خانه های تک خانواده را امکان پذیر می کرد. در حال حاضر همه این موارد توسط کاستا-هاوکینز ممنوع اند. این پیشنهاد با ۵۹ درصد در مقابل ۴۱ درصد شکست خورد. تلاش دیگری برای کنترل بیشتر اجاره، پیشنهاد ۲۱ کالیفرنیا ۲۰۲۰، با اختلاف مشابهی شکست خورد. پیوند به بیرون. [[رده:اسکان در ایالات متحده آمریکا]] [[رده:بضاعت تهیه مسکن]] [[رده:قانون اسکان]] [[رده:قانون تملک حقیقی در ایالات متحده]] [[رده:کنترل قیمت]] [[رده:مقررات تنظیم اجاره]] [[رده:مقررات در ایالات متحده]]
جان علی اکبروف (; – ) موسیقی دان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و جمهوری آذربایجان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند خلق آذربایجان شده است.
عابد شریف اف (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل جمهوری آذربایجان است. او از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۸ میلادی معاون نخست وزیر جمهوری آذربایجان بوده است.
عاکف جعفر حاجی اف (; – ) ریاضی دان، و آموزشگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تا زمان مرگش به عنوان نایب رئیس آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان فعالیت می کرد.
دفکُن (که با نام DEFCOИ و گاهی اوقات با نام فرعی همه می میرند در نسخه آمریکای شمالی و جنگ جهانی گرما هسته ای در نسخه اروپایی) یک بازی استراتژیک بلادرنگ است که توسط توسعه دهنده بازی مستقل بریتانیایی Introversion Software ایجاد شده است. گیم پلی بازی شبیه سازی یک جنگ هسته ای جهانی است و صفحه نمایش بازی یادآور «تخته های بزرگ» است که به صورت بصری جنگ حرارتی هسته ای را در فیلم هایی مانند "Dr. Strangelove"، "Fail-Safe" و به خصوص "WarGames نشان می دهد". این بازی از ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۶ از طریق فروشگاه اینترنتی Introversion و استیم به صورت دانلود در دسترس است. در ۵ آوریل ۲۰۰۷، ناشر Encore اعلام کرد که این بازی را در ایالات متحده منتشر خواهد کرد و ۵۰۰۰۰ نسخه اولیه از بازی را برای خرده فروشی سفارش داده بود. در بریتانیا در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۷ برای خرده فروشی عرضه شد و برای مدت محدودی شامل اولین بازی سازنده "Uplink بود".
خورخه لوئیس گابریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است که در مسابقات قهرمانی جوانان جهان در سال ۱۹۸۳ بازی می کرد و در این مسابقات همراه با تیم ملی فوتبال آرژانتین مقام دوم را کسب کرد و همچنین جایزه کفش برنز را به خاطر عملکرد خوبش دریافت کرد. دوران حرفه ای. گابریچ در چاوت، سانتافه به دنیا آمد، فوتبال حرفه ای را با تیم محلی نیولز اولد بویز در سن ۱۶ سالگی شروع کرد. گابریچ پس از عملکرد خود در مسابقات قهرمانی جوانان در سال ۱۹۸۳، با باشگاه فوتبال بارسلونا در لالیگا اسپانیا قرارداد امضا کرد. با این حال، به دلیل محدودیت در تعداد بازیکنان خارجی در تیم، او در تیم "B" بازی خود را آغاز کرد و پس از مصدومیت دیگو مارادونا تنها دو بازی در لالیگا برای این باشگاه بازی کرد. گابریچ بعداً در لیگ فرانسه و سپس در مکزیک بازی کرد و پس از آن به آرژانتین بازگشت تا دوباره برای نیولز بازی کند. او در ۳۲ سالگی بازنشسته شد.
قلمروهای ایالات متحده روی تمبرها، در مورد مسائل یادبود تمبرهای پُستی بحث می کند که مربوط به اراضی واگذار شده به ملت در خلال جنگ و صلح بوده یا آن قلمروهایی که در معاهدات خریداری شده اند. سیزده ایالت از سرزمین های استعماری، دو ایالت از جمهوری های مستقل، چهار ایالت از ایالت های قبلی اتحادیه و سی و یک ایالت دیگر از قلمروهای ایالات متحده ایجاد شده اند. بسیاری از جنبه های تصرف، اسکان و اکتشاف بر روی تمبرهای پُستی مورد یادبود قرار گرفته است. این موارد در زیر در شماره هایی که قبل از سال ۱۹۷۸ میلادی منتشر شده اند نشان داده شده اند (تصاویر تمبرهای بعدی تحت حق چاپ توسط خدمات پُستی ایالات متحده باقی می مانند و نمی توانند تکثیر شوند). مرزهای ملی. معاهده پاریس. از قلمرو واگذار شده توسط بریتانیای کبیر در معاهده پاریس سال ۱۷۸۳، پنج ایالت از قلمرو شمالغرب و دو ایالت از قلمرو جنوب غربی ایجاد شده اند. ایالت ها براساس اصول کنفدراسیونی، ادعاهای خود بر سرزمین های غربی را واگذار کرده و به کنگره اجازه دادند تا سرزمین ها را تا زمان تشکیل دولت اداره کند. این عمل طبق قانون اساسی تمدید شد. از قلمرو شمال غربی اوهایو، ایندیانا، ایلینوی، م
یشیگان و ویسکانسین و از قلمرو جنوب غربی می سی سی پی و آلاباما شکل گرفتند. یک تمبر ۳ سنتی در ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۷ برای بزرگداشت از ۱۵۰همین سالگرد قلمرو شمال غربی که توسط فرمان ۱۷۸۷ تعریف شده بود، صادر شد. این قلمرو شامل زمین های شمال دریای اوهایو و شرق دریای میسیسیپی می شد، که توسط ایالت های شرقی واگذار شده بود. این فرمان قلمرو را تأسیس کرد، برده داری را ممنوع خوانده و تصریح کرد که زمین باید از سرخ پوستان خریداری شده و توسط ایالات متحده برای فروش عرضه گردد. فرمان یاد شده همچنین در مورد دولت های موقت، دائم و ایالتی شدن مناطق بر اساس جمعیت آن حکم کرد. این تمبر نقشه ای از قلمرویی را نشان می دهد که در دو طرف آن ماناسه کاتلر کسی که مسوده این فرمان را تهیه کرده و روفوس پاتنام، سرپرست اسکان در آن قلمرو، قرار داده شده اند. 150همین سالگرد تأسیس قلمرو میسیسیپی با تمبر ۳ سنتی در ۷ آوریل ۱۹۴۸ مورد یادبود قرار گرفت. این تصویر نقشه کلی از منطقه میسیسیپی و آلابامای امروزی را نشان می دهد. میسیسیپی فعلی با رنگ تیره تر نشان داده شده است. این نقشه به سه بخش با تاریخ های ۱۷۹۸، ۱۸۰۴ و ۱۸۱۲ میلادی تقسیم می شود که رشد قلمرو را نشان می دهد.
روی نقشه مهر اصلی قلمرو است که روی آن دومین "s" دوتایی میسیسیپی (Mississippi) به صورت یک "s" نوشته شده است. شخصی که در تصویر دیده می شود وینتروپ سارجنت، اولین فرماندار منطقه میسیسیپی است. سرنوشت آشکار. اولین گسترش فراتر از مرزهای معاهده پاریس با خرید لوئیزیانا از فرانسه در سال ۱۸۰۳ در زمان رئیس جمهور توماس جفرسون، معروف به معمار خرید لوئیزیانا، رخ داد. تصویر او بر روی دومین شماره تمبر نمایشگاه خرید لوئیزیانا گنجانیده شد. شماره سال ۱۹۰۴ میلادی نیز دارای تمبر ۱۰ سنتی با طرح کلی قلمرو خرید لوئیزیانا است که بر روی نقشه سیاسی ایالات متحده قرار گرفته است. تمبر ۱۵۰همین سالگرد خرید لوئیزیانا در سال ۱۹۵۳ میلادی جیمز مونرو، رابرت آر. لیوینگستون و فرانسوا باربه ماربوا را در خود داشت «که انتقال لوئیزیانا را در سال ۱۸۰۳ میلادی در پاریس امضا کردند». نقشه ای از قلمرو فلوریدا در صدمین سالگرد مراسم یادبود ایالت شدن آن در سال ۱۸۲۲ میلادی از مُهر اصلی ایالت توسط تمبر ۳ سنتی در ۳ مارس ۱۹۴۵ به تصویر کشیده شد. دروازه های سنت آگوستین در سمت چپ و کاخ کنگره در تالاهاسی در سمت راست تصویر هستند. تگزاس در سال ۱۸۴۵ میلادی توسط دادخواست
جمهوری تگزاس به ایالات متحده تحت ریاست جیمز کی. پولک ضمیمه شد. صدمین سالگرد ایالت تگزاس با تمبر ۳ سنتی در ۲۹ دسامبر ۱۹۴۵ مورد یادبود قرار گرفت. جمهوری تگزاس در سال ۱۸۳۶ میلادی پس از شورش علیه اقتدار مکزیکی تأسیس شد. شمالی ها که با گسترش برده داری مخالف بودند، در برابر الحاق تگزاس به ایالات متحده مقاومت کردند. اما در طول حکومت پولک، تگزاس به عنوان یک ایالت برده ضمیمه شد. این امر به طور مستقیم به جنگ مکزیک و آمریکا منجر شد زیرا مکزیک برای محافظت از ادعاهای ارضی خود در برابر توسعه آمریکا دست به کار شد. جنگ مکزیک و آمریکا که در زمان رئیس جمهور جیمز پولک آغاز شد، دارای سه مرحله عملیاتی مجزا بود. لشکرکشی کرنی (به انگلیسی: Kearny Expedition) از طریق قلمرو مکزیک برای رسیدن به اقیانوس آرام، حمله به مکزیک از شمال به رهبری زکری تیلور و حمله به مکزیک از ورا کروز تحت رهبری وینفیلد اسکات برای تصرف مکسیکوسیتی. تمبر ۳ سنتی "Kearny Expedition" در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶، برای بزرگداشت از صدمین سالگرد لشکرکشی سرهنگ استفان واتس کرنی در نیومکسیکو در جریان جنگ مکزیک آمریکا صادر شد. کرنی در سانتافه اقتدار آمریکا را تأسیس کرده و خودش فرماندا
ر نظامی شد. او چندین لشکرکشی را در قلمروهای غربی فرمان دهی کرد و در کالیفرنیا درگیر چندین نبرد بود و دوباره فرماندار نظامی باقی ماند. تمبر ۲ سنتی ارتش در ۱۵ ژانویه ۱۹۳۷، اندرو جکسون (سمت چپ) و وینفیلد اسکات، قهرمان جنگ مکزیک کسی که رهبری لشکرکشی را از ورا کروز به مکسیکوسیتی بر عهده داشت، را نشان می دهد. پس از معاهده صلح گوادالوپ-هیدالگو، مکزیک به قلمرو ایالات متحده که از غرب تا اقیانوس آرام امتداد دارد، واگذار شد. منازعه قلمرو اورگان توسط معاهده اورگان بین ایالات متحده و بریتانیای کبیر در سال ۱۸۴۶ میلادی تحت ریاست جمهوری پولک حل و فصل گردید. قلمرو اورگان در صدمین سالگرد خود با یک تمبر ۳ سنتی در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۶ مورد یادبود قرار داده شد. این منطقه ایالت های فعلی اورگان، واشینگتن، آیداهو و بخش های از مونتانا و وایومینگ را شامل می شد. این تمبر نقشهٔ از قلمرو، از جمله ردی از مسیر اورگان را در کنار یک صحنه بومیان آمریکا و یک قطار سرپوشیده نشان می دهد. یادبودی ۳ سنتی از صدمین سالگرد خرید گادزدن در ۳۰ دسامبر ۱۹۵۳ صادر شد. ایالات متحده گادزدن (۱۸۵۴ میلادی) را از مکزیک خریداری کرد. مساحت آن ۲۹۶۷۰ مایل مربع بود که بعداً ب
خشی از آریزونا و نیومکسیکو شد. با خرید گادزدن، قلمرو هم جوار که به «چهل و هشت» ایالت هم جوار ایالات متحده تبدیل می شد، کامل شد. نمایشگاه آلاسکا-یوکان-اقیانوس آرام، قلمرو شمال غربی کشور را در دهمین سالگرد هجوم کلوندایک گولد در سال ۱۸۹۷ میلادی و چهلمین سالگرد خرید آلاسکا در سال ۱۸۶۷ میلادی، مورد یادبود قرار داد. از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ میلادی به تعویق انداخته شد تا از رقابت با نمایشگاه جیمزتاون جلوگیری صورت گیرد. وزیر امور خارجه ویلیام اچ سیوارد نشان که او با روسیه برای خرید ۸ میلیون دلاری آلاسکا مذاکره کرد. مطبوعات مشهور در سال ۱۸۶۷ میلادی از این خرید به عنوان «حماقت سیوارد» یاد کردند، اما در سال ۱۹۰۹ اهمیت این خرید شناخته شد.
رونالد دیکسون وودروف (؛ ۳ فوریهٔ ۱۹۵۰ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲) مردی آمریکایی بود که در مارس ۱۹۸۸ باشگاه خریدار دالاس را ایجاد کرد؛ این باشگاه یکی از چندین باشگاه خریداران ایدز بود که در آن زمان شکل گرفت. پس از ابتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (اچ آی وی) در سال ۱۹۸۵، او این گروه را به عنوان بخشی از تلاش های خود برای یافتن و توزیع داروهایی برای درمان اچ آی وی در زمانی که این بیماری به خوبی شناخته نشده بود، ایجاد کرد. او از سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) به دلیل ممنوعیت پپتید تی، دارویی که استفاده می کرد، شکایت کرد. در سال ۲۰۱۳ فیلمی آمریکایی با عنوان "باشگاه خریداران دالاس" بر پایهٔ سال های آخر زندگی وودروف ساخته شد.
در مخابرات، اتلاف جایگذاری عبارت است از اتلاف توان سیگنال ناشی از جایگذاری یک افزاره در یک خط انتقال یا فیبر نوری و معمولاً در دسی بل (dB) بیان می شود. اگر توان ارسال شده را قبل از ورود به بار "P"T است و توان دریافت شده توسط بار پس از جای گذاری "P" R، سپس اتلاف جایگذاری در دسی بل است داده شده است، فیلترهای الکترونیکی. اتلاف جایگذاری یک شاخص شایستگی برای یک فیلتر الکترونیکی است و این داده ها به طور کلی با یک فیلتر مشخص می شوند. اتلاف جایگذاری به عنوان نسبت سطح سیگنال در پیکربندی آزمایشی بدون فیلتر نصب شده (|"V"1|) به سطح سیگنال با فیلتر نصب شده (|"V"2|) تعریف می شود. این نسبت بر حسب دسی بل با معادله زیر توصیف می شود: پیوند با پارامترهای پراکندگی. در صورتی که دو پورت اندازه گیری از امپدانس مرجع یکسان استفاده کنند، افت جایگذاری (formula_3) به این صورت تعریف می شود:
«آزار جنسی» دومین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی کمدی آمریکایی "اداره" و در کل هشتمین قسمت مجموعه است. این قسمت توسط بی جی نواک نوشته شده و کن کواپیس آن را کارگردانی کرده است. این قسمت برای نخستین بار در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۵ در ایالات متحده آمریکا از شبکه ان بی سی پخش شد. «آزار جنسی» شخصیت تاد پکر با بازی دیوید کوچنر را معرفی کرد که چندین بار دیگر در مجموعه حضور دارد. این مجموعه زندگی روزمره کارمندان اداره ای در اسکرانتون، پنسیلوانیا در شرکت ساختگی داندر میفلین را به تصویر می کشد. در این قسمت، مایکل اسکات (استیو کارل) نگران می شود که آیا داندر میفلین او را در برنامه آموزشی آزار جنسی قرار داده است یا نه. در همین حال، پم بیزلی (جنا فیشر) مشتاقانه منتظر آمدن مادرش است و دوست نفرت انگیز مایکل، تاد پکر (دیوید کوچنر) روزش را در اداره می گذراند. نواک در سمینار آزار و اذیت جنسی که توسط ان بی سی برگزار شده بود شرکت کرد و ایده نوشتن فیلمنامه این قسمت را از آن جا گرفت. شوخی ها و تجربیات شخصی زیادی در مورد آزار جنسی به فیلمنامه افزوده شد. این قسمت با هشدار داشتن صحنه ها و محتوای بزرگسالانه پخش شد که معمولاً برای یک مج
موعه تلویزیونی کمدی نادر است. نواک گفت که با ان بی سی برای اجازه پخش کردن واژه "Boner" جنگید. یکی از ایستگاه ها به دلیل فحش دادن از پخش این قسمت خودداری کرد. «آزار جنسی» نقدهای مثبتی از سوی منتقدان تلویزیونی دریافت کرد. این قسمت توسط ۷٬۱۳ میلیون بیننده دیده شد. داستان. تاد پکر (دیوید کوچنر) «بهترین دوست همیشگی» مایکل اسکات (استیو کارل) به کارکنان دربارهٔ شایعات خام دربارهٔ یک رسوایی مدیریت ارشد توهین می کند. توبی فلندرسون (پل لیبرشتاین) به مایکل اطلاع می دهد که او سیاست های آزار جنسی شرکت را بررسی خواهد کرد، زیرا مدیر مالی شرکت پس از ادعاهایی که توسط منشی او مطرح شد، استعفا داد. نگرانی مایکل زمانی که فکر می کند این ماجرا بر محیط آرام اداره تأثیر می گذارد افزایش می یابد و هنگامی که می فهمد شرکت یک وکیل برای صحبت کردن با او فرستاده بسیار خشمگین می شود. مایکل و کارکنان انبار ویدئوی آزار و اذیت جنسی را مسخره می کنند، اما وقتی جن لوینسون (ملورا هاردین) و وکیل به شرکت می آیند مسخره کردن آن ها پایان می باید. در حالی که مایکل به طور خشمگینانه اعلام می کند که دیگر با کارمندان دوست نیست و دیگر جوکی نخواهد گفت، جیم هالپ