Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کارل کریستین ویلهلم اشتاین (۲۵ اوت ۱۸۸۰–۸ اوت ۱۹۶۳)، سیاستمدار دانمارکی از حزب سوسیال دموکرات بود. او طی دو دورهٔ متفاوت بین سال های ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۶ و ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ وزیر دادگستری و از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۵ وزیر رفاهِ اجتماعی بود. وی با اعمال اصلاحات اجتماعی در اوایل دهه ۱۹۳۰، از جمله ، به عنوان معمار اصلی دولت رفاه دانمارک معرفی شده است. بهینه سازی نژادی. اشتاین در سال ۱۹۲۰ کتابی با نام "آیندهٔ "رفاه اجتماعی"" منتشر کرد که به واسطهٔ آن مشهور شد. او در این کتاب می گوید:"ما با اشخاص فرومایه با عشق و ملایمت رفتار می کنیم، اما در عوض، به او اجازهٔ تولید مثل نمی دهیم."کتاب او اساسِ قوانین دانمارک در مورد بهینه سازی نژادی و عقیم سازی عناصر ناخواسته (برای جامعه) بود. اشتاین جلوگیری از تولید مثل "افراد فرومایه" را هم برای جامعه و هم برای کودکان این افراد مهم دانست. فیلم (Verachtung (The Purity of Vengeance اشاره ای به افکار و آثار اشتاین در جامعهٔ دانمارک دارد.
اشلی کامینگز (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۹۲) بازیگر استرالیایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم فردا، وقتی جنگ آغاز شد اشاره کرد.
پارک ملی لاگو پوئلو (به اسپانیایی: Parque nacional Lago Puelo) یک پارک ملی در آرژانتین است که در استان چوبوت واقع شده است.
پارک ملی لانین (به اسپانیایی: Parque nacional Lanín) یک پارک ملی در آرژانتین است که در استان نئوکن واقع شده است.
شهرستان کرخه یکی از شهرستان های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان شهر الوان است. این شهرستان در تاریخ ۱۶ آذر ۱۳۹۹ از شهرستان شوش جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان کرخه از شمال تا شمال غربی با شهرستان شوش، از شمال شرقی با شهرستان دزفول، از غرب با شهرستان دشت آزادگان، از شرق با شهرستان شوشتر و از جنوب با شهرستان های اهواز و حمیدیه همسایه است. مردم. مردم این شهرستان از قوم عرب می باشند و به زبان عربی خوزستانی صحبت می کنند. زیارتگاه سیداحمدتفاخ. زیارتگاه سید احمد تفاخ در دهستان آهودشت بخش مرکزی شهرستان کرخه واقع گردیده است.. آرامگاه سیداحمد تفاخ کبیر با ۳۰۰ سال قدمت در شهرستان کرخه در روستای آهودشت حمیلا و درکنار ایستگاه راه آهن آهودشت در محور راه آهن اهواز به شوش واقع شده است. مجموعه بناهای بقاع سادات آل تفاخ ازجمله آثار تاریخی متعلق به دوره قاجار در شهرستان تازه تأسیس کرخه هستند که بر روی یک تپه تاریخی و در مرکزیت روستای «لگیطه» واقع شده است. با توجه به مستندات، شاخص های تاریخی و بررسی ارزش های معماری، این بنا در سال ۱۳۸۹ در فهرست آثار میراث ملی به ثبت رسید. تقسیمات کشوری. شهرستان کرخه دار
ای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به نام های زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان کرخه برابر با ۶۹٬۳۳۱ نفر بوده است.
پارک ملی ناهوئل هوآپی (به اسپانیایی: Parque nacional Nahuel Huapi) یک پارک ملی در آرژانتین است که در استان ریو نگرو، آرژانتین واقع شده است.
پارک ملی لاگونا بلانکا (به اسپانیایی: Parque nacional Laguna Blanca) یک پارک ملی در آرژانتین است که در استان نئوکن واقع شده است.
الی لسکوت (؛ زاده – درگذشته ) داروساز، سیاستمدار، و دیپلمات اهل هائیتی بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۴۱ تا ۱۱ ژانویه ۱۹۴۶ رئیس جمهور هائیتی بود. الی لسکوت در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۴، در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
اسارت (به انگلیسی: Captivity) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر وحشت روان شناختی به کارگردانی رولند جافه، نویسندگی لری کوئن و جوزف تورا، محصول سال ۲۰۰۷ با بازی الیشا کاتبرت و دنیل گیلیز است. داستان. یک مرد و زن در حالی از خواب بیدار می شوند که خود را گرفتار در یک سرداب می بینند. در حالیکه رباینده آنها از نظر روانی آنها را مورد آزار و اذیت قرار می دهد نکته مبهم این آدم ربایی آشکار می شود… باکس آفیس. این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود یک میلیون و ۴۲۹ هزار و ۱۰۰ دلار فروش داشته و در رتبه ۱۲ باکس آفیس آمریکا قرار گرفت. در پایان فیلم ۱۰٬۹۲۱٬۲۰۰ دلار فروش داشته است.
میراث جهانی در یمن شامل پنج اثر فرهنگی و طبیعی در یمن می باشد. یمن ۷ اکتبر ۱۹۸۰ به این کنوانسیون پیوست و تا سال ۲۰۲۰ افزون بر ۵ مکان ثبت شده ۹ سایت نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. شهر قدیمی صنعا و شبام و دیوار آن از نخستین آثاری بودند که در فهرست میراث جهانی این کشور ثبت شدند. شهر تاریخی زبید نیز در سال ۲۰۰۰ به دلیل تهدیدات مربوط به توسعه در فهرست میراث جهانی در خطر ثبت شد. پیش از جنگ، عرش بلقیس با ستون ها و کتیبه های باقی مانده که برخی از آن ها تا ۸ متر ارتفاع دارند و پله های سنگی بزرگش گردشگرانی از سراسر جهان را به جنوب شبه جزیره عربستان می کشاند. معبد بران یکی از گنجینه های تاریخی یمن محسوب می شود که امروز
تنها با حصارهای فلزی و سیم های خاردار حفاظت می شود. عدم امنیت در اطراف این بنای باستانی آن را مستعد آسیب پذیری و حتی تخریب احتمالی کرده که می تواند ضایعه بزرگی برای میراث فرهنگی-باستانی جهان باشد. جنگ ویرانگر یمن باعث افزایش غارتگری بی پروا و قاچاق میراث فرهنگی این کشور شده است، چنان که درخواست ها برای بازسازی و حراست از اماکن تاریخی و نسخ خطی، که تاریخچه بعضی از آنها به روزهای نخستین اسلام برمی گردد، روز به روز بیشتر می شود. این جنگ صرف نظر از بحران های انسانی که تا کنون آفریده، به خطری برای آثار فرهنگی و تاریخی بدل شده است. یک نمونهٔ آن «معبد أوام» است که این سرزمین را به دوران پیش از اسلام و دوره تجارت با ادویه جات در زمان فرمانروایی بلقیس بنت ذی شرح، ملکه پررمز و راز سرزمین سبا، پیوند می دهد. به کمک طرح «پول در ازای کار: ارتقای فرصت های معیشتی جوانان شهری یمن» که با هماهنگی یونسکو و بودجه اتحادیه اروپا راه اندازی شده و دفتر یونسکو در یمن و کشورهای حوزه خلیج فارس به اجرا درآورده، بیش از ۱۵۰ مکان تاریخی در سه نقطه از یمن که نام آنها در فهرست میراث جهانی در معرض خطر ذکر شده مورد مرمت قرار گرفته است. در این
طرح تاکنون بیش از ۲ هزار و ۳۶۰ مرد و زن برای مرمت این اماکن استخدام شده اند. به کمک این طرح همچنین ۸ هزار بنای تاریخی شخصی و عمومی مورد نقشه برداری قرار گرفته است تا اطلاعات مورد نیاز برای طرح های مرمت شهری مبتنی بر شواهد تأمین شود. شهرهای صنعا، شبام، حضرموت، زبید و عدن برای کار مرمت انتخاب شده اند تا از آنها در برابر باران های سیلابی محافظت شود. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
میراث جهانی در جمهوری آذربایجان شامل ۴ اثر فرهنگی و یک اثر طبیعی در جمهوری آذربایجان می باشد. جمهوری آذربایجان ۱۶ دسامبر ۱۹۹۳ به این کنوانسیون پیوست و تا سال ۲۰۲۰ افزون بر ۳ مکان ثبت شده، ۱۰ سایت نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. تنها سایت طبیعی این کشور جنگل هیرکانی مشترک با کشور ایران ثبت شده است. سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند. همان طور که در پیمان نامهٔ میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارندهٔ اثر، مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث ج
هانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
میراث جهانی در تاجیکستان شامل ۲ اثر فرهنگی و طبیعی در تاجیکستان است. تاجیکستان ۲۸ اوت ۱۹۹۲ م به این کنوانسیون پیوست و تا سال ۲۰۲۰ م افزون بر ۴ مکان ثبت شده، ۱۵ سایت نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی یونسکو — که در سال ۱۹۷۲ م تأسیس شده — شرح داده شده است، سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که اهمیت فرهنگی یا طبیعی دارند. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته، باید از سوی کشور نگهدارندهٔ اثر، مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. اولین میراث در تاجیکستان در سال ۲۰۱۰ م در سی و چهارمین جلسه کمیته میراث جهانی یونسکو در برزیل ثبت شد. در سی و هفتمین اجلاس سالانهٔ کمیته که در پایتخت کامبوج برگزار شد، باغ ملی تاجیکستان در فهرست آثار جهانی به ثبت رسید. کوئیچیرو ماتسوئورا، مدیر کل سازمان علمی فرهنگی یونسکو، با ذکر این نکته که اقدامات لازم برای ثبت تعدادی از آثار تاریخی تاجیکستان از جمله شهر باستانی سرزم، پارک ملی، عبادتگاه بودایی تپه، هولبوک،
تخت سنگی، قلعه حصار و مدرسه خواجه مشهد در حال پیگیری است ابراز امیدواری کرد در آینده نزدیک شهر باستانی سرزم و پارک ملی تاجیکستان در فهرست آثار تاریخی این سازمان گنجانده شود. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
کمیته نام گذاری ژن هوگو () که با نام اختصاری HGNC شناخته می شود، نام یک کمیته در سازمان ژنوم انسان است که وظیفه اش استانداردسازی نام گذاری ژن های انسان است. این نام ها باید «منحصربه فرد» و «معنادار» باشد که بر پایه نظرخواهی از متخصصان به دست می آید. علاوه بر نام که که عموماً بین ۱ تا ۱۰ حرف دارد، این سازمان یک نماد (سمبل) برای هر ژن تعیین می کند. همچون نمادهای دستگاه بین المللی یکاها، نماد ژن ها نیز چون یک حرف اختصاری است، اما اهمیتش بیش از اینهاست، چرا که خودش به طور مستقل نیز معنا دارد و می تواند به جای نام اصلی به کار رود.
میراث جهانی در اردن شامل ۷ اثر فرهنگی و طبیعی در اردن می باشد. اردن ۵ مه ۱۹۷۵ به این کنوانسیون پیوست و تا سال ۲۰۲۴ افزون بر ۷ مکان ثبت شده، ۱۴ سایت نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند. همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی یونسکو که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است، طبق کنوانسیون یونسکو، هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود ممنوع است. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
مگمیت (); (Fe2O3, γ-Fe2O3) عضوی از خانواده اکسیدهای آهن است. ساختار آهن ربایی فریت آن مانند لعل (اسپینل)، و مگنتیت و همچنین فری مغناطیس است.
پروژه توافق عام توالی کُدگذاری () یا به اختصار CCDS، یک تلاش مشارکت آمیز است که سعی دارد یک پایگاه دادهٔ مشخص از جایگاه های ژنی کدکنندهٔ پروتئین ارائه کند که به طور دقیق با توضیح نویسی و توصیف جزئی از مجموعه های ژنوم مرجع انسان و موش مطابقت داشته باشد. این پروژه گزارمان های پروتئینی مشابه را در ژنوم های مرجع انسان و موش ردیابی می کند و آنها را با یک شناسهٔ مشخص موسوم به «CCDS ID» مشخص می کند. این شناسه باید بدون تغییر و به طور ثابت توسط مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری، پروژه پایگاه داده ژنوم آنسامبل و سامانه جستجوی بانک ژنی دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز به کار گرفته شود. یک پارچگی داده های CCDS از طریق آزمایش های کنترل کیفی بسیار سخت گیرانه و همچنین گزینش داده ها به طور مداوم و دستی صورت می پذیرد.
آن دوران که به زن ها باکره می گفتند () یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی آلدو گریمالدی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این فیلم بخشی از مجموعه ای از کمدی های اروتیک تقلیدی از قرون وسطی است و بر پایهٔ موفقیت فیلم دکامرون ساختهٔ پیر پائولو پازولینی شکل گرفته اند.
آلدو گریمالدی (؛ ۱۹۴۲ – ) فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خدمتکار، گردشگران را اغوا می کند"، "بازی های عاشقانه سیندی"، "معلم علوم تجربی"، "آن دوران که به زن ها باکره می گفتند"، "فضول" و "بیوه دل ربا" اشاره نمود.
مالخاس بیمباشی آمویان (؛ زادهٔ ) کشتی گیر در رشته کشتی فرنگی ایزدی تبار اهل ارمنستان است که در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده است. او دارنده مدال برنز المپیک پاریس است نتایج مهم. ! colspan="7"| - ! نتیجه ! رکورد ! حریف ! امتیاز ! تاریخ ! رویداد ! مکان ! style=background:white colspan=7 | ! style=background:white colspan=7 | اسکوپیه ! style=background:white colspan=7 | ورشو ! style=background:white colspan=7 | کی یف ! style=background:white colspan=7 | بلگراد ! style=background:white colspan=7 | رم ! style=background:white colspan=7 | نورسلطان ! style=background:white colspan=7 | ورشو ! style=background:white colspan=7 | پنتبدرا ! style=background:white colspan=7 | ترناوا ! style=background:white colspan=7 | رم ! style=background:white colspan=7 | تامپره ! style=background:white colspan=7 | دورتموند ! style=background:white colspan=7 | تفلیس ! style=background:white colspan=7 | ماکن ! style=background:white colspan=7 | استکهلم ! style=background:white colspan=7 | بخارست ! style=backgrou
nd:white colspan=7 | سارایوو ! style=background:white colspan=7 | سوبتیتسا ! style=background:white colspan=7 | سنینا
آرمان آندرئاسیان () کشتی گیر در رشته کشتی آزاد اهل ارمنستان است. آندرئاسیان در سی و پنجمین دوره مسابقات کشتی نظامیان جهان به میزبانی تهران در وزن ۷۰ کیلوگرم به رقابت پرداخت.
گویش رامسری در شهرستان رامسر استان مازندران تکلم می شود. طبقه بندی. طبق گلاتولوگ گویش رامسری گویشی از زبان مازندرانی می باشد. حسین وثوقی زبان مازندرانی را به سه دسته شرقی، میانی و غربی تقسیم نموده است و گویش رامسری را به همراه گویش تنکابنی زیرمجموعه زبان مازندرانی و از شاخه مازندرانی غربی می داند. گیتی شکری گویش مذکور را گویش رامسری می نامد. و در کتاب گویش رامسری زبان مازندرانی را به سه دسته تقسیم نموده است و دسته شرقی شامل گویش ساروی، بابلی و آملی و دسته میانی شامل گویش نوشهری، چالوسی و کلاردشتی و دسته غربی شامل گویش تنکابنی و رامسری می شود. به گفته وی گویش غربی (تنکابنی و رامسری) را شاید بتوان حد وسط زبان مازندرانی و گیلکی نامید. به اعتقاد فرزاد بختیاری مرکیه زبان گیلکی به دو گویش غربی (بیه پس) و شرقی (بیه پیش) تقسیم می شود و گاه دو گویش دیلمی_اشکوری و گویش بینابین چابکسری_تنکابنی (رامسری_تنکابنی) که به طبری_گیلکی (محدوده تنکابن تا چابکسر) معروف است هم به این فهرست اضافه می شوند. طبق دانشنامه ایرانیکا گویش کاسپین مرکزی که بین کلاردشت در شرق و رامسر در غرب کشیده شده است حالت انتقال بین گیلکی و مازندرانی دارن
د و زین رو توسط دونالد استیلو کاسپین مرکزی تعیین شده است با وجود این اتفاق نظر بر سر آن کم است، به اعتقاد عباس خائفی گویش رامسری یکی از گویش های موجود در زبان گیلکی در کرانه دریای مازندران است. هر چند این شهرستان در استان مازندران واقع شده است اما همانند شهرستان تنکابن به زبان گیلکی سخن می گویند و از آداب و رسوم گرایش یافته به استان گیلان برخوردارند. دستور زبان. ضمایر. در گویش رامسری ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. صرف فعل. در جدول زیر فعل گفتن (bagoten) بر اساس گویش رامسر در زمان های مختلف صرف می شود.
اردوگاه کار اجباری یانوفسکا یک اردوگاه کار اجباری نازی بود که عناصر اردوگاه های کاری ، انتقالی و مرگ را با هم ترکیب کرده بود. این اردوگاه در سپتامبر ۱۹۴۱ در حومه Lwów در لهستان شرقی / اوکراین غربی (امروزه: لووف، اوکراین) تأسیس شد. نام این اردوگاه از نام خیابانی در آن حوالی با عنوان "Janowska" در لووف، جمهوری دوم لهستان، گرفته شد. اردوگاه در نوامبر ۱۹۴۳ برچیده شد، و شواهد مربوط به کشتار در طی برنامه دستور ویژه ۱۰۰۵ نازی های به طور گسترده پاکسازی شدند. برآوردها مجموع زندانیانی را که از اردوگاه یانوفسکا گذر کرده اند میان ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۱۲۰٬۰۰۰ تن، عمدتاً یهودیان لهستانی و شوروی، تخمین زده اند. تعداد قربانیان کشته شده در اردوگاه ۳۵٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ تن تخمین زده می شود. پیشینه. لووف (Lviv) درست پیش از جنگ جهانی دوم شهری چند فرهنگی بود و ۳۱۲٬۲۳۱ تن جمعیت داشت. ۱۵۷٬۴۹۰ لهستانی تبار شهر کمی بیش از ۵۰ درصد جمعیت را تشکیل می دهند، و یهودیان با ۳۲ درصد (۹۹٬۵۹۵) و اوکراینی ها با ۱۶ درصد (۴۹٬۷۴۷) در رتبه های بعدی بودند. در ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۹، پس از حمله مشترک شوروی و آلمان، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و آلمان نازی اقدام به امضای
پیمان مرزی آلمان و شوروی کردند که حدود ۲۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع از سرزمین لهستان را که در آن ۱۳٫۵ میلیون تن از هر ملیتی ساکن بودند، به شوروی اختصاص می داد. لووف سپس به عنوان بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین به اتحاد جماهیر شوروی پیوست. در هنگام حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن ۱۹۴۱، حدود ۱۶۰٬۰۰۰ یهودی در این شهر زندگی می کردند ؛ تعداد آنها به دلیل ورود پناهجویان یهودی از لهستان تحت اشغال آلمان در اواخر سال ۱۹۳۹ ده ها هزار تن افزایش یافته بود. آلمان در ۳۰ ژوئن ۱۹۴۱ توسط ورماخت اشغال شد و یهودیان تحت فشار قرار گرفتند تا اجساد قربانیان کشتار زندانیان توسط NKVD را از میان ببرند؛ و به همین دلیل در تبلیغات نازی ها و ملی گرایان اوکراینی یهودیان در این کشتار مقصر دانسته شدند. در کشتارهای ژوئیه و نیز کشتارها توسط آینزاتس گروپن، هزاران یهودی به قتل رسیدند. کار اجباری. مقام های آلمانی چندین مرکز نگهداری یهودیان در نزدیکی لووف برپا کردند. علاوه بر گتو لووف، در سپتامبر ۱۹۴۱ این مقام ها کارخانه ساخت تسلیحات "Deutsche Ausrüstungswerke" را در خیابان یانوفسکا در حومه شمال غربی لووف راه اندازی کردند. این کارخانه به
بخشی از شبکه کارخانه های متعلق و تحت مدیریت اس اس تبدیل شد. فرمانده اردوگاه "اس اس-هاوپت اشتورمفورر" فریتس گباور بود. یهودیانی که در این کارخانه کار می کردند به عنوان کارگران اجباری مورد بهره کشی قرار می گرفتند و عمدتاً در نجاری و فلزکاری کار می کردند. در اکتبر ۱۹۴۱، نازی ها یک اردوگاه کار اجباری در کنار کارخانه تأسیس کردند، که کارگران اجباری را به همراه سایر زندانیان در خود جای می داد. هزاران یهودی از گتو لووف مجبور به عنوان کارگر-برده در این مجموعه به کار گرفته شدند. هنگامی که گتوی لووف توسط نازی ها برچیده شد، آن ساکنانی که برای کار مناسب تشخیص داده شده بودند به اردوگاه یانوفسکا فرستاده شدند. بقیه برای پاکسازی به بلزک تبعید شدند. اردوگاه کار اجباری توسط گردان "زوندردینست" از نیروهای هیوی آموزش داده شده توسط اس اس، موسوم به مردان تراونیکی، محافظت می شد. در هنگام تبعید دسته جمعی یهودیان لهستان به مراکز کشتار در سال ۱۹۴۲ از سراسر جنوب شرقی لهستان اشغالی (اوکراین غربی امروزین)، یانوفسکا علاوه بر اینکه یک اردوگاه اجباری برای یهودیان بود، اردوگاهی انتقالی نیز به شمار می رفت بود. یهودیان در یانوفسکا مانند آنچه در
اردوگاه های مرگ آشویتس-برکناو و مایدانک انجام می شد، مراحل «گزینش» را طی می کردند. کسانی که توانایی کار داشتند در یانوفسکا می ماندند. بیشتر کسانی که برای کار مناسب تشخیص داده نشده بودند، به بلزک تبعید و کشته شدند، یا در دره پیاسکی واقع در شمال اردوگاه تیرباران شدند. نازی ها گاه به گروه های اندکی از یهودیان اجازه می دادند تا برای مرخصی های یک روزه به شهر بروند. آن یهودیان از این آزادی موقت برای بیرون آوردن تورات هایی که پیشتر در زیر خاک در گورستان یهودیان لووف پنهان شده بودند، بهره می گرفتند. آنها تورات ها را به قطعاتی که می شد زیر لباس پنهان کرد، می بریدند و به درون اردوگاه قاچاق می کردند. پس از جنگ، بازماندگان بخش های مختلف آن تورات ها را در یک طومار، موسوم به تورات یانوف، گرد هم آوردند. این طومار امروزه در کالیفرنیا قرار دارد. برچیدن. پیش از پیشروی شوروی به درون خاک لهستان در حوالی پایان جنگ، در نوامبر ۱۹۴۳ فرمانده جدید اردوگاه "اس اس-هاوپت اشتورمفورر" فریدریش وارزوک مسئول تخلیه زندانیان یانوفسکا به پرزمیسی شد. آلمانی ها تلاش کردند آثار کشتار را در طی عملیات "دستور ویژه ۱۰۰۵" از میان ببرند. زندانیان ناچار ش
دند گورهای دسته جمعی موجود در جنگل لزینیکی را دوباره بکنند و اجساد بیرون آورده را بسوزانند. در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۳، زندانیان زوندرکوماندو علیه نازی ها شورش و اقدام به فرار دسته جمعی کردند. تعدادی موفق شدند، اما بیشتر آنها دوباره دستگیر و کشته شدند. در زمان برچیده شدن اردوگاه، نیروهای اس اس و نیروهای کمکی محلی آنها کمینه ۶٬۰۰۰ یهودی را که از کشتارهای متعاقب خیزش در یانوفسکا زنده مانده بودند و همچنین یهودیان در سایر اردوگاه های کار اجباری در گالیسیا را به قتل رساندند. کمیسیون ویژه دولتی شوروی توانست معین کند که بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ تن در جریان تاریخچه عملیات اردوگاه، در یانوفسکا کشته شدند. خاکستر مخلوط با استخوان های خرد شده در عمق چند متری زمین در مکان های مختلف به خاک سپرده شد. لئون ولیسکر ولز به کمیسیون گفت که میان ۶ ژوئن و ۲۰ نوامبر ۱۹۴۳، «تیم وی بیش از ۳۱۰٬۰۰۰ جسد را سوزاند»؛ از جمله ۱۷۰٬۰۰۰ جسد در مجاورت اردوگاه و ۱۴۰٬۰۰۰ یا بیشتر در منطقه لیسینیخی در شرق لووف. ولیسکر ادعای «چند صد هزار کشته» را در دادگاه آدولف آیشمن در سال ۱۹۶۱ تکرار کرد. ولیسکر همچنین در خاطرات خود به نام "تیپ مرگ (جاده یانوفسکا)" (۱۹۷۸) کار خود ر
ا به عنوان بخشی از "دستور ویژه ۱۰۰۵" توصیف کرد. از امکانات باقیمانده در یانوفسکا پس از آزادی آن توسط شوروی به عنوان اردوگاه زندانیان استفاده شد. تانگوی مرگ. در اردوگاه یانوفسکا، نازی ها اقدام به شکنجه و اعدام توسط موسیقی کردند. اعضای ارکستر که زندانی بودند، همیشه ملزم به اجرای تنها یک آهنگ، موسوم به «تانگوی مرگ»، بودند. استاد اپرای ملی لووف، اشتریکس، رهبر ارکستر یاکوب موند (Mund) و دیگر نوازندگان مشهور یهودی از جمله اعضای این گروه بودند. در طی هر اعدام، نازی ها به ارکستر دستور می دادند که تانگو بنوازند، و در طی شکنجه ها، نوازندگان ناچار به اجرای فاکس ترات بودند. بعضی از شب ها نوازندگان ارکستر را وادار می کردند تا ساعت ها زیر پنجره اتاق فرمانده اردوگاه به اجرای موسیقی بپردازند. در آستانه آزادی لووف، نازی های آلمانی به ۴۰ نوازنده ارکستر دستور تشکیل یک حلقه دادند. نگهبانان امنیتی در اطراف نوازندگان قرار گرفتند و به آنها دستور داده شد تا با اجرا بپردازند. ابتدا رهبر ارکستر، موند، اعدام شد. سپس فرمانده به نوازندگان دستور داد تا یکی یکی به مرکز دایره بیایند، ساز خود را بر روی زمین بگذارند و برهنه شوند، پس از آن با
اصابت گلوله به سرشان کشته شدند. عکسی از نوازندگان ارکستر یکی از اسناد جرم در دادگاه نورنبرگ شد. داستان یاکوب موند در کتابی به نام "تانگوی مرگ" شرح داده شده است.
قربانعلی صالح آبادی (۱۳۳۱ در صالح آباد سبزوار) نمایندهٔ سومین دور مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیه مشهد است.
بیوهٔ دل ربا () با نامِ اصلیِ بیوهٔ دل شکسته از همهٔ کسانی که او را تسلی دادند، قدردانی می کند () یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
شندی بازار روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵ نفر (۶خانوار) بوده است.
ظاهرآباد یا پنچی بوگ روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۰ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
علی آباد اسپیتکی روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۲ نفر (۹خانوار) بوده است.
علی آباد وریگان روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۴ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
فرانک بدجنس و تونی بی مخ () با نام اصلی یا خدا، عجب الهه ای هستی تو! () یک فیلم جنایی کمدی به کارگردانی میکله لوپو و با بازی لی وان کلیف است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. این فیلم در ایران با عنوان گانگسترهای زبل پخش شد.
عیسی آباد روستایی در دهستان خورهه بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۱ نفر (۵۱خانوار) بوده است.
فقیرآباد روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۹ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
فقیرآباد روستایی در دهستان زردبن بخش پیشین شهرستان راسک استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۵ نفر (۱۵خانوار) بوده است.
فقیرآباد روستایی در دهستان پارود بخش پارود شهرستان راسک استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۲ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
قادرآباد، روستایی در دهستان فهرج بخش مرکزی شهرستان فهرج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۴ نفر (۲۸ خانوار) بوده است.
کرتدان روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۸ نفر (۲۲خانوار) بوده است.
کریم آباد دلارام روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۹خانوار) بوده است.
کلگان روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
کلیتی روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۳۹ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
کنتوک روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۶ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
کهنک روستایی در دهستان سنگان بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۷۲ نفر (۵۰خانوار) بوده است.