Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیگر پلتفرم ها مورد توجه قرار گرفت. افراد مشهوری مانند Shailene Woodley که از خط لوله Keystone XL حمایت می کرد، تجربیات خود از جمله دستگیری به دلیل اعتراض را به اشتراک گذاشته اند. رسانه های اجتماعی امکان گفتگوی تسهیل شده بین همسالان و سایر نقاط جهان را در مورد مسائل عدالت اجتماعی نه تنها به صورت آنلاین بلکه در تعاملات رو در رو فراهم کرده است. مطالعات. مطالعات در جلب توجه انجمن ها و توجه عمومی با افشای اقداماتی که باعث آسیب پذیری جوامع حاشیه نشین در برابر خطرات بهداشتی محیطی می شود، مهم بوده است. مدل عدالت زیست محیطی/اقتصادی با کنار گذاشتن مدل مرتکب-قربانی مطالعه موضوعات عدالت زیست محیطی، از لنز تیزتری برای مطالعه بسیاری از عوامل پیچیده، همراه با نژاد، استفاده کرد که به عمل نژادپرستی و بی عدالتی محیطی کمک می کند. برای مثال، لرنر نه تنها نقش نژاد را در تقسیم ساکنان دیاموند و نورکو فاش کرد، بلکه نقش تاریخی شرکت نفت شل، تبار برده ساکنان الماس و تاریخ سفیدپوستان را نیز فاش کرد. کارگران و خانواده هایی که به پاداش های شل وابسته بودند. مشارکت سازمان های بیرونی، مانند باکت بریگاد و صلح سبز، نیز در قدرتی که جامعه الماس
در مبارزه برای عدالت زیست محیطی داشت، در نظر گرفته شد. در زمان جنگ، نژادپرستی زیست محیطی به روش هایی رخ می دهد که بعدها عموم مردم از طریق گزارش ها با آن آشنا می شوند. به عنوان مثال، گزارش نکبت محیطی دوستان زمین توجه را به نژادپرستی زیست محیطی که در نوار غزه در جریان درگیری اسرائیل و فلسطین رخ داده است، جلب می کند. برخی از اقدامات اسرائیل شامل قطع سه روزه آب برای پناهجویان فلسطینی و تخریب مزارع است. علاوه بر مطالعاتی که به موارد نژادپرستی زیست محیطی اشاره می کند، مطالعات همچنین اطلاعاتی را در مورد چگونگی تغییر مقررات و جلوگیری از وقوع نژادپرستی زیست محیطی ارائه کرده است. در مطالعه ای توسط Daum, Stoler و Grant در مورد مدیریت زباله های الکترونیکی در آکرا، غنا، اهمیت تعامل با حوزه ها و سازمان های مختلف مانند شرکت های بازیافت، جوامع و تاجران ضایعات فلزی بر استراتژی های انطباق مانند ممنوعیت سوزاندن و طرح های بازخریدی که تأثیر زیادی بر تغییر رویه ها نداشته است. مطالعات همچنین نشان داده است که از زمانی که قوانین زیست محیطی در کشورهای توسعه یافته برجسته شده است، شرکت ها زباله های خود را به سمت جنوب جهانی منتقل کرده ا
ند. کشورهای کمتر توسعه یافته سیاست های زیست محیطی کمتری دارند و بنابراین مستعد اعمال تبعیض آمیز بیشتری هستند. اگرچه این امر باعث توقف کنشگری نشده است، اما تأثیرات کنشگری بر محدودیت های سیاسی را محدود کرده است. محققین عدالت زیست محیطی مانند لورا پولیدو، رئیس گروه مطالعات قومیتی و استاد دانشگاه اورگان، و دیوید پلو، دهلسن و رئیس گروه مطالعات زیست محیطی و مدیر پروژه جهانی عدالت زیست محیطی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا. باربارا، استدلال می کند که به رسمیت شناختن نژادپرستی محیطی به عنوان عنصری که از میراث ریشه دار سرمایه داری نژادی ناشی می شود، برای جنبش بسیار مهم است، با برتری سفیدپوستان که همچنان به شکل دادن به روابط انسان با طبیعت و کار ادامه می دهد. عدالت رویه ای. ایدئولوژی های سیاسی کنونی پیرامون چگونگی درست کردن مسائل نژادپرستی زیست محیطی و عدالت زیست محیطی در حال تغییر به سمت ایده به کارگیری عدالت رویه ای هستند. عدالت رویه ای مفهومی است که استفاده از انصاف را در فرایند تصمیم گیری حکم می کند، به ویژه زمانی که تصمیمات مذکور در موقعیت های دیپلماتیک مانند تخصیص منابع یا حل و فصل اختلافات اتخاذ می شود. عدالت رویه ا
ی خواستار یک فرایند تصمیم گیری منصفانه، شفاف، بی طرفانه با فرصت برابر برای همه طرف ها برای بیان مواضع، نظرات و نگرانی های خود است. عدالت رویه ای به جای تمرکز بر نتایج توافق ها و تأثیراتی که این نتایج بر جمعیت ها و گروه های ذی نفع دارند، به نظر می رسد که همه ذینفعان را در طول فرایند از برنامه ریزی تا اجرا درگیر کند. از نظر مبارزه با نژادپرستی زیست محیطی، عدالت رویه ای به کاهش فرصت های بازیگران قدرتمند مانند دولت های غالباً فاسد یا نهادهای خصوصی کمک می کند تا کل فرایند تصمیم گیری را دیکته کنند و بخشی از قدرت را به دست کسانی بازگرداند که مستقیماً تحت تأثیر قرار می گیرند. تصمیمات در حال اتخاذ فعالیت. کنش گرایی اشکال مختلفی دارد. یک شکل تظاهرات یا اعتراضات جمعی است که می تواند در سطوح مختلف از محلی تا بین المللی برگزار شود. علاوه بر این، در جاهایی که فعالان احساس می کنند راه حل های دولتی جواب می دهند، سازمان ها و افراد به طور یکسان می توانند اقدام سیاسی مستقیم را دنبال کنند. در بسیاری از موارد، فعالان و سازمان ها هم در سطح منطقه و هم در سطح بین المللی مشارکت می کنند تا در تعقیب اهداف خود نفوذ بیشتری داشته باشند. ق
بل از دهه ۱۹۷۰، جوامع رنگین پوست واقعیت نژادپرستی محیطی را به رسمیت شناختند و علیه آن سازماندهی کردند. برای مثال، حزب پلنگ سیاه برنامه هایی برای بقا ترتیب داد که با توزیع ناعادلانه زباله در محله های عمدتاً سیاه پوست مواجه شد. به طور مشابه، لردهای جوان، یک سازمان ملی گرای انقلابی پورتوریکویی مستقر در شیکاگو و شهر نیویورک، به آلودگی و زباله های سمی موجود در جامعه خود از طریق برنامه توهین به زباله اعتراض کردند. این سازمان ها و سایر سازمان ها نیز برای مقابله با توزیع نابرابر فضاهای باز، رنگ سمی سربی و گزینه های غذایی سالم تلاش کردند. آنها همچنین برنامه های بهداشتی را برای کسانی که تحت تأثیر بیماری های قابل پیشگیری و ناشی از محیط زیست مانند سل قرار داشتند ارائه کردند. به این ترتیب، این سازمان ها به عنوان پیشگامی برای جنبش های تیزتر علیه نژادپرستی زیست محیطی عمل می کنند. کارگران مزرعه لاتین تبار متشکل از سزار چاوز برای حقوق محیط کار، از جمله بیمه از آفت کش های مضر در مزارع مزارع دره سن خواکین کالیفرنیا، مبارزه کردند. در سال ۱۹۶۷، دانش آموزان آفریقایی-آمریکایی در خیابان های هیوستون شورش کردند تا با زباله دانی شهری د
ر محل خود که دو کودک را کشته بود، مبارزه کنند. در سال ۱۹۶۸، ساکنان وست هارلم، در شهر نیویورک، به طور ناموفقی علیه استقرار یک کارخانه تصفیه فاضلاب در محله خود مبارزه کردند. تلاش های کنش گری نیز به شدت تحت تأثیر زنان و بی عدالتی هایی که از نژادپرستی زیست محیطی با آن ها روبرو هستند، بوده است. زنان از نژادها، قومیت ها، وضعیت اقتصادی، سن و جنسیت مختلف به طور نامتناسبی تحت تأثیر بی عدالتی های زیست محیطی قرار دارند. علاوه بر این، تلاش های انجام شده توسط زنان در طول تاریخ نادیده گرفته شده یا توسط تلاش های مردان به چالش کشیده شده است، زیرا مشکلاتی که زنان با آن روبرو هستند اغلب اجتناب شده یا نادیده گرفته شده است. وینونا لادوک یکی از بسیاری از فعالان زن است که روی مسائل زیست محیطی کار می کند و در آن با بی عدالتی هایی که جوامع بومی با آن مواجه هستند مبارزه می کند. لادوک در سال ۲۰۰۷ به دلیل رهبری مستمرش در راستای عدالت به تالار مشاهیر ملی زنان راه یافت. تقویت جوامع به حاشیه رانده شده و مبارزات آنها با تغییرات آب و هوایی بسیار مهم است. جامعه علم آب و هوا باید روی تنوع بخشیدن به اطلاعات موجود، داده هایی که جمع آوری می کنند
، و همچنین برای خلاص شدن از نابرابری های تاریخی در منابع تلاش کند. به عنوان مثال، کمبود جدی اطلاعات در مورد تشدید امواج گرما در آفریقا وجود دارد، با این حال امواج گرما بر بسیاری از مردم تأثیر می گذارد. جنبش های زنان بومی در کانادا. جنبش های مقاومت زیادی در کانادا توسط زنان بومی علیه نژادپرستی زیست محیطی آغاز شده است. یکی که برجسته بود و تأثیر زیادی بر جنبش داشت، ابتکار عمل خواهران انجمن زنان بومی کانادا (NWAC) بود. هدف این ابتکار ایجاد گزارش هایی در مورد مرگ و ناپدید شدن زنان بومی به منظور افزایش آگاهی و ترغیب دولت و گروه های جامعه مدنی به اقدام است. اگرچه دولت فدرال کانادا در سال ۲۰۱۰ تصمیم گرفت تا بودجه ابتکار خواهران در روح را کاهش دهد، NWAC به حمایت از زنان، دو روحیه و افراد بومی LGBTQ+ در مبارزه آنها برای شنیده شدن ادامه می دهد. در دیگر جنبش های مقاومت بومی، بر درمان آسیب های روحی با تمرکز بر معنویت و شیوه های سنتی به منظور مبارزه با نیروهای مردسالاری و نژادپرستی که باعث نژادپرستی زیست محیطی شده اند، تأکید می شود. فعالان و جوامع بومی نیز از مسیرهای قانونی رسمی دولتی عبور کرده اند تا نگرانی های خود را مان
ند بحث در مورد معاهدات، قوانین ضد قاچاق انسان، قوانین ضد خشونت علیه زنان و UNDRIP بیان کنند. گروه ها و جوامع بومی اینها را راه حل های ناکافی می دانند زیرا برخی صداها شنیده نمی شوند و به این دلیل که دولت به حاکمیت ملت های بومی احترام نمی گذارد یا به رسمیت نمی شناسد. بیان هنری. هنرمندان متعددی رابطه بین محیط، قدرت و فرهنگ را از طریق بیان خلاق کشف می کنند. از هنر می توان برای آگاهی بخشی به مسائل اجتماعی، از جمله نژادپرستی محیطی استفاده کرد. توسط کارولینا کایسدو مورد لعنت قرار بگیرید از عناصر ویدئویی، عکس ها، رنگ ها، و پارچه ها و کاغذهای ترکیبی استفاده می کند تا رابطه بین آب و قدرت را در آمریکای لاتین تعریف کند. نوشته های او دربارهٔ دیدگاه بومی آب به معنای ارتباط با طبیعت و یکدیگر و اینکه خصوصی سازی آب بر جوامع و اکوسیستم ها تأثیر می گذارد، توضیح می دهد. این مجموعه آثار پس از یک "طرح اصلی" در سال ۲۰۱۴ برای توسعه استخراج از رودخانه ماگدلنا در کلمبیا متولد شد - این طرح جزئیات ساخت ۱۵ سد برق آبی را نشان داد و باعث افزایش اتکای خارجی به منابع کلمبیا شد. Caycedo بر پیوستگی فرآیندهای استعمار، طبیعت، استخراج و بومی بودن
در هنر خود تأکید می کند. آلیسون جانای همیلتون هنرمندی از ایالات متحده است که کار خود را بر روی بررسی ایده های اجتماعی و سیاسی و استفاده از زمین و فضا، به ویژه در ایالت های جنوبی ایالات متحده متمرکز کرده است. کار او به این موضوع می پردازد که چه کسانی تحت تأثیر آب و هوای در حال تغییر هستند، و همچنین آسیب پذیری منحصر به فردی که برخی از جمعیت ها دارند. کار او بر فیلم ها و عکس ها تکیه دارد تا نشان دهد چه کسانی تحت تأثیر گرمایش جهانی قرار دارند و چگونه تجربیات مختلف زندگی آنها دیدگاه های متفاوتی را به مسائل آب و هوایی ارائه می دهد. ترمیم های زیست محیطی. برخی از دانشمندان و اقتصاددانان به چشم انداز جبران های زیست محیطی یا اشکال پرداختی به افرادی که به نوعی تحت تأثیر حضور صنعت هستند، پرداخته اند. گروه های بالقوه ای که تحت تأثیر قرار می گیرند شامل افرادی هستند که در مجاورت صنعت زندگی می کنند، قربانیان بلایای طبیعی و پناهندگان آب و هوایی که از شرایط زندگی خطرناک در کشور خود فرار می کنند. غرامت می تواند اشکال مختلفی داشته باشد، از پرداخت مستقیم به افراد، پول کنار گذاشته شده برای پاکسازی محل های زباله، خرید مانیتور هوا
برای محله های مسکونی کم درآمد، سرمایه گذاری در حمل و نقل عمومی که انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می دهد. همان طور که رابرت بولارد می نویسد، جبران های زیست محیطی نشان دهنده پلی برای پایداری و برابری است. . . غرامت هم داروی معنوی و هم محیطی برای شفا و آشتی است.» سیاست ها و قراردادهای بین المللی. صادرات زباله های خطرناک به کشورهای جهان سوم یکی دیگر از نگرانی های فزاینده است. بین سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۴، حدود ۲۶۱۱ تن زباله خطرناک از کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) به کشورهای غیر OECD صادر شد. دو قرارداد بین المللی در واکنش به صادرات فزاینده زباله های خطرناک به مرزهای آنها به تصویب رسید. سازمان وحدت آفریقا (OAU) نگران بود که کنوانسیون بازل که در مارس ۱۹۸۹ تصویب شد، ممنوعیت کامل حرکت فرامرزی زباله های خطرناک را شامل نمی شود. در پاسخ به نگرانی های آنها، در ۳۰ ژانویه ۱۹۹۱، کنفرانس پان آفریقایی در مورد محیط زیست و توسعه پایدار، کنوانسیون باماکو را تصویب کرد که واردات همه زباله های خطرناک به آفریقا را ممنوع کرده و حرکت آنها را در این قاره محدود می کند. در سپتامبر ۱۹۹۵، کشورهای G-77 به اصلاح کنوانسیون بازل کمک
کردند تا صادرات تمام زباله های خطرناک از کشورهای صنعتی (عمدتا کشورهای OECD و لیختن اشتاین) به سایر کشورها ممنوع شود. قطعنامه ای در سال ۱۹۸۸ توسط OAU امضا شد که دفن زباله های سمی را «جنایت علیه آفریقا و مردم آفریقا» اعلام کرد. اندکی پس از آن، جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) قطعنامه ای را تصویب کرد که مجازات هایی مانند حبس ابد را برای افرادی که در حال تخلیه زباله های سمی دستگیر می شدند، تصویب کرد. جهانی شدن و افزایش قراردادهای فراملی، احتمالاتی را برای موارد نژادپرستی زیست محیطی ایجاد می کند. به عنوان مثال، قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) در سال ۱۹۹۴ کارخانه های متعلق به ایالات متحده را به مکزیک جذب کرد، جایی که زباله های سمی در جامعه Colonia Chilpancingo رها شد و تا زمانی که فعالان از دولت مکزیک خواستند زباله ها را پاک کند، پاکسازی نشد. جنبش های عدالت زیست محیطی رشد کرده اند و به بخش مهمی از اجلاس های جهانی تبدیل شده اند. این موضوع توجه را به خود جلب می کند و طیف وسیعی از مردم، کارگران و سطوحی از جامعه را نشان می دهد که با هم کار می کنند. نگرانی در مورد جهانی شدن می تواند طیف وسیعی از ذینفعا
ن از جمله کارگران، دانشگاهیان و رهبران جامعه را که برای آنها افزایش توسعه صنعتی یک مخرج مشترک است، گرد هم. بسیاری از سیاست ها را می توان بر اساس وضعیت رفاه انسان تبیین کرد. این به این دلیل رخ می دهد که عدالت زیست محیطی با هدف ایجاد فرصت های ایمن، عادلانه و برابر برای جوامع و اطمینان از عدم وقوع مواردی مانند خط قرمز است. با در نظر گرفتن همه این عناصر منحصر به فرد، پیامدهای جدی برای سیاست گذاران وجود دارد که باید در هنگام تصمیم گیری در نظر بگیرند. نمونه ها بر اساس منطقه. آفریقا. نیجریه. در نیجریه، نزدیک دلتای نیجر، موارد نشت نفت، سوزاندن زباله های سمی و آلودگی هوای شهری مشکلاتی در مناطق توسعه یافته تر است. صفحات وب متعددی برای حمایت از مردم اوگونی، که بومی منطقه نفت خیز دلتای نیجریه هستند، ایجاد شد. سایت ها برای اعتراض به اثرات مخرب زیست محیطی و اقتصادی حفاری نفت شل، تشویق به تحریم نفت شل، و محکوم کردن نقض حقوق بشر توسط دولت نیجریه و شل مورد استفاده قرار گرفتند. استفاده از اینترنت در فرمول بندی یک درخواست بین المللی پس از اعدام ۹ فعال اوگونی در نوامبر ۱۹۹۵ توسط دولت نیجریه، از جمله کن سارو-ویوا، که یکی از بنیان
گذاران جنبش بدون خشونت برای بقای مردم اوگونی (MOSOP) بود، به طور چشمگیری تشدید شد. . آفریقای جنوبی. ارتباط بین صنعت معدن و تأثیرات منفی آن بر سلامت جامعه و فردی توسط تعدادی از سازمان ها در سراسر جهان مورد مطالعه و مستندسازی قرار گرفته است. پیامدهای بهداشتی زندگی در مجاورت عملیات معدن شامل عوارضی مانند عوارض بارداری، مسائل مربوط به سلامت روان، انواع مختلف سرطان و بسیاری موارد دیگر است. در طول دوره آپارتاید در آفریقای جنوبی، صنعت معدن به دلیل فقدان مقررات زیست محیطی به سرعت رشد کرد. جوامعی که شرکت های معدنی در آنها فعالیت می کنند معمولاً جوامعی هستند که نرخ بالای فقر و بیکاری دارند. علاوه بر این، در این جوامع، معمولاً بین شهروندان در مورد این موضوع که آیا مزایای معدن از نظر فرصت های اقتصادی بر معایب آن از نظر سلامت افراد جامعه بیشتر است، شکاف وجود دارد. شرکت های معدنی اغلب سعی می کنند با بزرگنمایی این تعارض از این اختلافات به نفع خود استفاده کنند. علاوه بر این، شرکت های معدنی در آفریقای جنوبی روابط نزدیکی با دولت ملی دارند و توازن قوا را به نفع خود تغییر می دهند و در عین حال مردم محلی را از بسیاری از فرآیندهای
تصمیم گیری مستثنی می کنند. این میراث محرومیت تأثیرات ماندگاری در قالب فقیرترین آفریقای جنوبی داشته است که بار عمده تأثیرات زیست محیطی ناشی از اقدامات، برای مثال، شرکت های معدنی را متحمل می شود. برخی استدلال می کنند که برای مبارزه مؤثر با نژادپرستی محیطی و دستیابی به نوعی عدالت، باید با عواملی که موقعیت های نژادپرستی محیطی را شکل می دهند، مانند مکانیسم های ریشه دار و نهادینه شده قدرت، روابط اجتماعی و عناصر فرهنگی، حسابرسی کرد. اصطلاح «فقر انرژی» برای اشاره به «عدم دسترسی به حامل ها و فن آوری های انرژی کافی، قابل اعتماد، مقرون به صرفه و پاک برای رفع نیازهای خدمات انرژی برای پخت و پز و فعالیت هایی که توسط برق برای حمایت از توسعه اقتصادی و انسانی انجام می شود» استفاده می شود. بسیاری از جوامع در آفریقای جنوبی با نوعی فقر انرژی روبرو هستند. زنان آفریقای جنوبی معمولاً مسئولیت مراقبت از خانه و اجتماع را بر عهده دارند. کسانی که در مناطق فقیر اقتصادی هستند، نه تنها باید این مسئولیت را بر عهده بگیرند، بلکه چالش های متعدد دیگری نیز وجود دارد که با آن روبرو هستند. تبعیض بر اساس جنسیت، نژاد و طبقه هنوز در فرهنگ آفریقای جن
وبی وجود دارد. به همین دلیل، زنان که کاربران اصلی منابع عمومی در کار خود در خانه و برای جامعه هستند، اغلب از هرگونه تصمیم گیری در مورد کنترل و دسترسی به منابع عمومی محروم هستند. فقر انرژی ناشی از آن، زنان را مجبور به استفاده از منابع انرژی می کند که گران هستند و ممکن است هم برای سلامت خود و هم برای محیط زیست مضر باشند. در نتیجه، چندین طرح انرژی تجدیدپذیر در آفریقای جنوبی پدید آمده است که به طور خاص این جوامع و زنان را برای اصلاح این وضعیت هدف قرار داده است. آسیا. چین. از اواسط دهه ۱۹۹۰ تا حدود سال ۲۰۰۱، تخمین زده می شود که حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد وسایل الکترونیکی جمع آوری شده برای بازیافت در نیمه غربی ایالات متحده برای برچیدن به خارج از کشور، عمدتاً به چین و آسیای جنوب شرقی صادر می شد. این فرآوری ضایعات کاملاً سودآور است و به دلیل نیروی کار فراوان، نیروی کار ارزان و قوانین ضعیف زیست محیطی ترجیح داده می شود. Guiyu، چین، یکی از بزرگ ترین سایت های بازیافت زباله های الکترونیکی است، جایی که انبوهی از قطعات کامپیوتری دور ریخته شده در نزدیکی سواحل رودخانه ها بالا می آیند و ترکیباتی مانند کادمیوم، مس، سرب، PBDE، منبع آب م
حلی را آلوده می کنند. نمونه های آبی که توسط شبکه اقدام بازل در سال ۲۰۰۱ از رودخانه لیان جیانگ گرفته شد، حاوی سطوح سرب ۱۹۰ برابر بالاتر از استانداردهای ایمنی سازمان جهانی بهداشت بود. با وجود آب آشامیدنی آلوده، ساکنان همچنان از آب آلوده به جای منابع گران قیمت آب آشامیدنی استفاده می کنند. بر اساس گزارش های اخیر، نزدیک به ۸۰ درصد از کودکان در مرکز زباله های الکترونیکی Guiyu، چین، از مسمومیت با سرب رنج می برند. قبل از اینکه به عنوان مقصد زباله های الکترونیکی مورد استفاده قرار گیرد، بیشتر گییو از کشاورزان کوچکی تشکیل شده بود که زندگی خود را در تجارت کشاورزی می کردند. با این حال، کشاورزی برای کار سودآورتر در الکترونیک قراضه رها شده است. طبق گفته مطبوعات غربی و پژوهشگران دانشگاه ها و سازمان های غیردولتی چین، شرایط در این روستاهای روستایی کارگری به حدی ضعیف است که حتی صنعت اولیه قراضه الکترونیکی در Guiyu باعث بهبود درآمد می شود. محققان دریافته اند که با افزایش میزان آلودگی هوای خطرناک در چین، مردم برای اجرای اقداماتی برای مهار اثرات مضر بسیج شده اند. مناطق دارای اقلیت های قومی و مناطق غربی کشور بارهای زیست محیطی نامتن
اسبی را به همراه دارند. هندوستان. Union Carbide Corporation شرکت مادر Union Carbide India Limited است که تولید خود را به یک کشور خارجی برون سپاری می کند. شرکت Union Carbide India Limited که در بوپال، هند واقع شده است، عمدتاً متیل ایزوسیانات شیمیایی مورد استفاده برای تولید آفت کش ها را تولید می کند. در ۳ دسامبر ۱۹۸۴، ابری از متیل ایزوسیانات در نتیجه مخلوط شدن مواد شیمیایی سمی با آب در کارخانه در بوپال نشت کرد. تقریباً ۵۲۰۰۰۰ نفر بلافاصله پس از نشت در معرض این ماده شیمیایی سمی قرار گرفتند. در ۳ روز اول پس از نشت، تخمین زده می شود که ۸۰۰۰ نفر که در مجاورت کارخانه زندگی می کردند به دلیل قرار گرفتن در معرض متیل ایزوسیانات جان خود را از دست دادند. برخی از افراد از نشت اولیه کارخانه جان سالم به در بردند، اما به دلیل مراقبت های نادرست و تشخیص های نادرست، بسیاری جان باختند. در نتیجه تشخیص های نادرست، درمان ممکن است بی اثر بوده باشد و این امر با امتناع یونیون کاربید از انتشار تمام جزئیات مربوط به گازهای نشت شده و دروغ گویی در مورد برخی اطلاعات مهم تسریع شد. تأخیر در ارائه کمک های پزشکی به آسیب دیدگان نشت مواد شیمیایی و
ضعیت را برای بازماندگان بدتر کرد. امروزه بسیاری هنوز اثرات منفی نشت متیل ایزوسیانات بر سلامتی خود را تجربه می کنند، مانند فیبروز ریه، اختلال در بینایی، سل، اختلالات عصبی و دردهای شدید بدن. عملیات و نگهداری کارخانه در بوپال به نشت مواد شیمیایی خطرناک کمک کرد. ذخیره حجم عظیمی از متیل ایزوسیانات در یک منطقه متراکم مسکونی، در تضاد با سیاست های شرکت بود که به شدت در سایر کارخانه ها اعمال می شود. این شرکت اعتراض ها را در مورد نگهداری بیش از حد مواد شیمیایی خطرناک برای یک کارخانه نادیده گرفت و مخازن بزرگی برای نگهداری آن در یک جامعه شلوغ ساخت. متیل ایزوسیانات باید در دمای بسیار پایین ذخیره شود، اما این شرکت هزینه های سیستم تهویه مطبوع را کاهش داد که منجر به شرایط کمتر از بهینه برای این ماده شیمیایی شد. علاوه بر این، Union Carbide India Limited هرگز برنامه های مدیریت بلایایی را برای جامعه اطراف کارخانه در صورت نشت یا نشت ایجاد نکرد. مقامات دولتی در جیب شرکت بودند و بنابراین توجهی به عملکرد شرکت یا اجرای قانون نداشتند. این شرکت همچنین برای صرفه جویی در هزینه، کارکنان تعمیر و نگهداری پیشگیرانه را کاهش داد. اروپا. اروپا
ی شرقی. مردم رومی قومی که عمدتاً در اروپای مرکزی و شرقی زندگی می کنند، با گروه هایی از جوامع در قاره آمریکا و خاورمیانه، در معرض محرومیت های محیطی قرار گرفته اند. مردم رومی اروپای شرقی که اغلب به عنوان کولی ها یا تهدید کولی ها شناخته می شوند، عمدتاً در شهرک ها یا محله های فقیر نشین زیر خط فقر زندگی می کنند. مردم رومی با مواجهه با مسائلی مانند قرار گرفتن طولانی مدت در معرض سموم مضر با توجه به مکان آنها در محل دفن زباله ها و کارخانه های صنعتی، همراه با امتناع از کمک های زیست محیطی مانند آب تمیز و بهداشت، با نژادپرستی از طریق ابزارهای زیست محیطی مواجه شده اند. بسیاری از کشورها مانند: رومانی، بلغارستان و مجارستان تلاش کرده اند ابتکارات حفاظت از محیط زیست را در کشورهای مورد احترام خود اجرا کنند، با این حال اکثر آنها به دلیل "توجه به شرایط جوامع روما از دریچه قومی به عنوان "مسائل روم" در نظر گرفته شده است. اخیراً نوعی عدالت زیست محیطی برای مردم رومانی آشکار شده است. به دنبال عدالت زیست محیطی در اروپا، برنامه عدالت محیطی اکنون با سازمان های حقوق بشر برای کمک به مبارزه با نژادپرستی زیست محیطی همکاری می کند. توجه به ا
ین نکته حائز اهمیت است که در گزارش «تبعیض در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۹» که توسط کمیسیون اروپا انجام شده است، «۶۴ درصد از شهروندانی که دوستان رومی دارند معتقدند تبعیض گسترده است، در مقایسه با ۶۱ درصد شهروندان بدون دوستان رومی». فرانسه. صادرات زباله های سمی به کشورهای جنوب جهانی یکی از انواع نژادپرستی زیست محیطی است که در سطح بین المللی رخ می دهد. در یکی از موارد ادعا شده، ناو هواپیمابر فرانسوی کلمانسو از ورود به الانگ، یک محوطه کشتی شکن هندی، به دلیل نداشتن مستندات واضح در مورد محتویات سمی آن منع شد. رئیس جمهور فرانسه ژاک شیراک در نهایت دستور داد این حامل که حاوی تن ها مواد خطرناک از جمله آزبست و PCB بود به فرانسه بازگردد. انگلستان. در بریتانیا نژادپرستی زیست محیطی (یا نژادپرستی آب و هوایی) توسط گروه های اقدام متعددی مانند نامه فراخوانی Wretched of the Earth در سال ۲۰۱۵ و زندگی سیاه پوستان در سال ۲۰۱۶ مطرح شده است. کانادا. در کانادا، با تصویب لایحه ۱۱۱، قانونی برای مقابله با نژادپرستی زیست محیطی در مجلس قانونگذاری نوا اسکوشیا، پیشرفت هایی برای رسیدگی به نژادپرستی زیست محیطی (به ویژه در جامعه آفریکویل نوا اسکوش
یا) حاصل شده است. با این حال، هنوز جوامع بومی مانند اولین ملت Aamjiwnaang همچنان از آلودگی ناشی از صنایع شیمیایی کانادا که مرکز آن در جنوب شرقی انتاریو است، آسیب می بینند. چهل درصد از صنعت پتروشیمی کانادا در شعاع ۱۵ مایل مربعی سارنیا، انتاریو قرار دارد. جمعیت عمدتاً بومی است، جایی که رزرواسیون Aamjiwnaang حدود ۸۵۰ نفر از افراد اولین ملت را در خود جای داده است. از سال ۲۰۰۲، ائتلاف های افراد بومی با غلظت نامتناسب آلودگی در محله خود مبارزه کرده اند. تأثیر بر زنان بومی کانادا. نژادپرستی زیست محیطی به ویژه بر زنان و به ویژه زنان بومی و زنان رنگین پوست تأثیر می گذارد. بسیاری از این جوامع در مناطق روستایی غنی از منابع طبیعی زندگی می کنند که برای صنایع استخراجی بسیار جذاب هستند. این اثرات نه تنها محیط زیست را آلوده می کند، بلکه اثرات مضری بر سلامت جسمی و روانی دارد. بسیاری از این صنایع استخراجی مانند نفت و گاز و معادن باعث آلودگی منابع آب، منابع غذایی و همچنین تأثیراتی در کیفیت هوا شده اند. این شروع به تأثیر بر بدن افراد، به ویژه بدن زنان کرده است؛ زیرا سموم و سموم حاصل از صنایع استخراجی بر اندام های تناسلی زنان تأثی
ر می گذارد و می تواند باعث سرطان و همچنین سلامت فرزندان آنها شود. مضرات این فعالیت در طول نسل ها در این جوامع ادامه می یابد، برای مثال در جامعه بومی گراسی نارووز در شمال انتاریو، آن ها هنوز با اثرات سلامتی ناشی از سطوح بالای جیوه که آب آشامیدنی و ماهی های منطقه را تحت تأثیر قرار داده است، سروکار دارند. در دهه ۱۹۶۰ نشت کرد. این تنها آلودگی نیست که زنان را تحت تأثیر قرار می دهد، بلکه تغییرات اجتماعی را نیز صنایع استخراجی به ارمغان می آورد. به عنوان مثال، در جوامع کوچکی که صنایع استخراجی دارند، به دلیل هجوم مردان مجردی که وارد جامعه می شوند، میزان خشونت خانگی به طور قابل توجهی بالاتر است. این به طور کلی می تواند زندگی های خانگی سمی ایجاد کند که می تواند منجر به سوء مصرف مواد به عنوان یک مکانیسم مقابله شود، که همچنین باعث مرگ و میر و سوء استفاده بیشتر می شود. این اردوگاه های کارگری همچنین به تعداد نامتناسب زنان بومی مفقود و کشته شده در سراسر آمریکای شمالی کمک کرده است. عواقب صنایع استخراجی نیز به طور نامتناسبی بر تراجنسیتی ها، دو روحیه و دیگر اعضای جامعه LGBTQ+ تأثیر می گذارد. با این حال، بسیاری از مسائل نامطلوب
بهداشتی گریبانگیر خود کارگران صنایع استخراجی می شود و چرخه های معیوب مختلفی را در جامعه ایجاد می کند. مکزیک. در ۱۹ نوامبر ۱۹۸۴، فاجعه San Juanico باعث مرگ هزاران نفر و مجروح شدن حدود یک میلیون نفر در محله های فقیرنشین اطراف شد. این فاجعه در کارخانه گاز پروپان مایع PEMEX در منطقه پرجمعیت مکزیکو سیتی رخ داد. نزدیکی خانه های ساخته شده غیرقانونی که مقررات را رعایت نمی کردند، اثرات انفجار را بدتر کرد. کوکاپاها گروهی از مردم بومی هستند که در نزدیکی مرز ایالات متحده و مکزیک، عمدتاً در مکزیک و برخی در آریزونا نیز زندگی می کنند. برای بسیاری از نسل ها، ماهیگیری در رودخانه کلرادو وسیله اصلی امرار معاش کوکاپا بود. در سال ۱۹۴۴، ایالات متحده و مکزیک معاهده ای را امضا کردند که به موجب آن حق ۹۰ درصد آب رودخانه کلرادو به ایالات متحده اعطا شد و ۱۰ درصد باقی مانده را مکزیک باقی گذاشت. در طول چند دهه گذشته، رودخانه کلرادو عمدتاً در جنوب مرز خشک شده است و چالش های زیادی را برای مردمی مانند کوکاپا ایجاد کرده است. Shaylih Meuhlmann، نویسنده قوم نگاری "Where the River Ends: Contested Indigeneity in the Mexican Colorado Delta،" گزارش