Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تیجه گرفت که در لحظه وقوع حادثه، محدوده دید برآوردشده بین ۱.۵-۱ مایل (۲.۴-۱.۶ کیلومتر) بوده است. بخش پشتیبانی هوایی پلیس لس آنجلس هلیکوپترهای خود را در صبح روز ۲۶ ژانویه به دلیل دید ضعیف و سقف کم زمین گیر کرده بود. قوانین بخش پشتیبانی هوایی حداقل به ۲ مایل (۳.۲ کیلومتر) دید و سقف ابر ۸۰۰ فوت (۲۴۰ متر) نیاز دارد. در زمانی که N72EX از SNA بلند شد، دید ۵ مایل (۸ کیلومتر) با سقف ۱۳۰۰ فوت (۴۰۰ متر) بود. این هواپیما توسط هلیکوپترهای آیلند اکسپرس به عنوان یک پرواز مسافری 14 CFR بر اساس قوانین پرواز بصری (VFR) انجام شد. پرواز از میان ابرها در صورتی امکان پذیر است که خلبان تصمیم بگیرد که تحت قوانین پرواز با ابزار (IFR) عمل کند، اما گواهینامه عملیاتی قسمت ۱۳۵ شرکت، که در سال ۱۹۹۸ صادر شد، عملیات ها را محدود به پروازهای درخواستی VFR می کند. حتی اگر گواهینامه عملیاتی و قوانین شرکت اجازه پرواز تحت IFR را می داد، این گزینه همچنان می توانست به دلیل ازدحام شدید در حریم هوایی کنترل شده لس آنجلس به تأخیرها و انحرافات طولانی مدت منجر شود (در نتیجه از هر گونه صرفه جویی در زمان پیش بینی شده استفاده می شود). وضعیت مشهور برایانت به
هلیکوپتر در آن حریم هوایی اولویت نمی داد. بر اساس یک ایستگاه هواشناسی خودکار، سقف (فاصله از زمین تا پایین لایه ابر) در فرودگاه وان نویز ۱۱۱۰۰ فوت (۳۴۰ متر) بالاتر از سطح زمین بود. در نزدیکی محل سقوط، قله ابر تا ۲۴۰۰ فوت (۷۳۰ متر) بالاتر از سطح متوسط ​​دریا گسترش یافته است. پرواز. از آنجایی که قوانین پرواز بصری خلبان را از پرواز در داخل یا نزدیک ابرها منع می کند، هلیکوپتر در ارتفاع ۷۰۰ یا ۸۰۰ فوت (۲۱۰ یا ۲۴۰ متر) بالاتر از سطح متوسط ​​دریا (amsl) در حین پرواز به سمت شمال غربی از SNA باقی ماند. در بیشتر پروازهای قبلی خود به کاماریلو، هلیکوپتر در مرکز شهر لس آنجلس به سمت غرب چرخید و بر فراز کوه های سانتا مونیکا پرواز کرد تا اینکه آزادراه ونتورا (US 101) را رد کرد. در ۲۶ ژانویه، به دلیل یک لایه عمیق دریایی که مه را از اقیانوس آرام به کوه های سانتا مونیکا منتقل کرده بود، این گزینه برای پروازهای VFR نبود. در عوض، هلیکوپتر به سمت شمال غرب ادامه داد، از روی ارتفاعات بویل در نزدیکی استادیوم داجر گذشت و مسیر آزادراه گلدن استیت (I-5) را دنبال کرد. با نزدیک شدن پرواز به گلندیل، خلبان زوبایان از کنترلرهای ترافیک هوایی فر
ودگاه باب هوپ برای انتقال به دنبال آزادراه ونتورا (US 101) درخواست کرد. کنترل کنندگان باب هوپ به او توصیه کردند که شرایط آب وهوای اطراف فرودگاه IFR را تعیین می کند و قبل از اینکه به آن اجازه ورود به حریم هوایی کنترل شده اطراف فرودگاه باب هوپ را بدهند هلیکوپتر را به مدت ۱۱ دقیقه از ساعت ۹:۲۱ صبح (۱۷:۲۱ یوتی سی) در حال چرخش نگه داشتند. توقف به دو پرواز ورودی اجازه فرود داد. در این حین، باب هوپ به زوبایان اطلاع داد که ارتفاع ابر تا ارتفاع ۲۴۰۰ فوت (۷۳۰ متر) گسترش یافته است. باب هوپ با فرودگاه ون نایس تماس گرفت، که تحت IFR نیز فعالیت می کرد و ون نایس به باب هوپ توصیه کرد که زوبایان را به شمال ون نایس ببرد. اجازه ادامه در ساعت ۹:۳۲ صبح (۱۷:۳۲ یوتی سی) تحت VFR ویژه صادر شد، که خلبان را ملزم می کرد زیر ارتفاع ۲۵۰۰ فوت (۷۶۰ متر) بماند. هلیکوپتر به ارتفاع ۱۴۰۰ فوت (۴۳۰ متر) صعود کرد که زوبایان با ون نایس در ساعت ۹:۳۵ صبح (۱۷:۳۵ یوتی سی) آن را تأیید کرد. پس از عبور از حریم هوایی تحت کنترل باب هوپ، پرواز به سمت غرب چرخید و از آزادراه رونالد ریگان (SR 118) عبور کرد و به حریم هوایی کنترل شده فرودگاه ون نایس رفت. کنترل کنن
ده های ون نایس کمی بعد چرخش به جنوب غربی به سمت آزادراه ونتورا (US 101) را در ساعت ۹:۳۹ صبح (۱۷:۳۹ یوتی سی) تأیید کردند. زوبایان سپس تأیید کرد که هنوز در شرایط پرواز VFR در ۱۵۰۰ فوت (۴۶ متر) است و انتقال به کنترل ترافیک هوایی کالیفرنیای جنوبی (SCT) را تصدیق کرد. SCT اولین تماس خود را با زوبایان در ساعت ۹:۴۰ صبح (۱۷:۴۰ یوتی سی) برقرار کرد و ارتفاع هلیکوپتر و ادامه عملیات تحت شرایط VFR را تأیید کرد. SCT به زوبایان اطلاع داد که در ارتفاع و موقعیت فعلی هواپیما، آنها به زودی ارتباط و تماس رادار را از دست خواهند داد، و به او توصیه کرد که از VFR را استفاده کند تا زمانی که بتواند از طریق رادیو با کاماریلو تماس بگیرد. در ساعت ۹:۴۲ صبح (۱۷:۴۲ یوتی سی)، هلیکوپتر شروع به تعقیب آزادراه ونتورا در غرب کرد و وارد مناطق تپه ای تر در لبه غربی دره سان فرناندو شد. کنترلر SCT توسط یک کنترلر دیگر در ساعت ۹:۴۳ صبح (۱۷:۴۳ یوتی سی) همراهی شد. در ساعت ۹:۴۴:۳۴ صبح (۱۷:۴۴:۳۴ یوتی سی)، زوبایان به SCT توصیه کرد که N72EX از پوشش ابری بالا می رود. کنترلر SCT پشتیبان از زوبایان خواست احراز هویت کند و از او پرسید که آیا درخواست پیگیری پرواز ر
ا دارد، یک سرویس ردیابی که پرواز VFR را با به روز رسانی شفاهی مداوم در مورد ترافیک هوایی ارائه می دهد. زوبایان تأیید کرد که او بود و در پاسخ به سؤالی در مورد قصد خود، به کنترل ترافیک هوایی در ساعت ۹:۴۵:۱۵ صبح (۱۷:۴۵:۱۵ یوتی سی) توصیه کرد که در سطح ۴۰۰۰ فوت (۱۲۰۰ متر) قرار گیرد. این آخرین پیامی بود که زوبایان انجام داد. با نزدیک شدن به ارتفاعات، هلیکوپتر شروع به صعود کرد و در عرض ۳۶ ثانیه تقریباً ۱۰۰۰ فوت (۳۰۰ متر) ارتفاع گرفت. بر اساس داده های ترانسپوندر، هلیکوپتر ابتدا وارد یک پیچ کوهنوردی به سمت چپ شد و مسیر جنوبی را در پیش گرفت و در ارتفاع ۲ هزار و ۲۳۰۰ فوتی (۷۰۰ متری) از سطح دریا (۱۵۰۰ فوتی (۴۶۰ متری) از سطح زمین. هشت ثانیه بعد، حدود ساعت ۹:۴۵:۱۸ صبح (۱۷:۴۵ یوتی سی) هلیکوپتر که به سمت چپ خود به سمت جنوب شرقی ادامه می داد، به سرعت شروع به سقوط کرد. سرعت سقوط بیش از ۴۰۰۰ فوت بر دقیقه (۲۰ متر بر ثانیه) و سرعت زمینی به ۱۶۰ نات (۳۰۰ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۸۰ مایل بر ساعت) قبل از برخورد با دامنه تپه در ارتفاع تقریبی ۱۰۸۵ فوت (۳۳۱ متر) رسید؛ ارتفاع هواپیما در آخرین سیگنال ثبت شده ADS-B (۹:۴۵:۳۶ صبح) ۱۲۹۵ فوت (۳۹۵ متر
) بود. برخورد و پاسخ اضطراری. همانطور که در تماس اضطراری ۹۱۱ در ساعت ۹:۴۷ صبح (۱۷:۴۷ یوتی سی) گزارش شد، هلیکوپتر در کالاباساس، کالیفرنیا، در نزدیکی تقاطع خیابان لاس ویرجنز و خیابان ویلو گلن سقوط کرد و آتش گرفت. این تصادف در مسیر حلقه هزاره جدید، در دامنه تپه ای در پشت مقر منطقه آبی شهرداری لاس ویرجنز رخ داد. دامنه تپه زمینی عمومی است که توسط منطقه آب و سازمان دولتی دیگری به نام اداره حفاظت و تفریح ​​کوهستان مدیریت می شود و بخشی از دره کوچکی را تشکیل می دهد که اتفاقاً انتهای بالایی دره مالیبو نیز هست. محل برخورد ۲۴ فوت در ۱۵ فوت قطر و ۲ فوت عمق داشت و لاشه اصلی در فاصله ۱۲۷ فوتی از نقطه برخورد اولیه با زاویه ۳۴۷ درجه که در اثر آتش سوزی قرار گرفت، قرار گرفت. بسیاری از هلیکوپتر، کابین، کابین خلبان و ابزار دقیق در اثر برخورد و آتش سوزی متعاقب آن به شدت تکه تکه شده و از بین رفتند. هلیکوپتر بین دو گروه از دوچرخه سواران کوهستانی که با ۹۱۱ تماس گرفتند، سقوط کرد. شاهدان گزارش دادند که موتور هلیکوپتر قبل از سقوط در حال «پاشیدن» بود. برخی دیگر گزارش کردند که هلیکوپتر را در حال پرواز در زمین با "سرعت نسبتاً قابل توجهی" گ
زارش کردند. شرایط آب و هوایی باعث شد که تماس مختل شود. این برخورد باعث آتش سوزی ۱.۴ جریب فرنگی (۱۰۰۰ متر مربع) شد که به دلیل وجود منیزیم (که با اکسیژن و آب به سرعت واکنش می دهد) خاموش کردن آن دشوار بود. آتش نشانان سازمان آتش نشانی لس آنجلس در محل حاضر شدند و آتش را تا ساعت ۱۰:۳۰ خاموش کردند. بقایای سقوط در زمین های شیب دار بر روی زمینی که وسعت آن بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ فوت (۱۵۰ تا ۱۸۰ متر) تخمین زده می شود، پراکنده شد. آتش نشانان به محل رفتند و امدادگران از یک هلیکوپتر به محل حادثه رفتند اما نتوانستند بازمانده ای را پیدا کنند. همه ۹ سرنشین هلیکوپتر در این سقوط کشته شدند. بر اساس معاینات اداره پزشکی قانونی لس آنجلس، همه ۹ سرنشین بر اثر ضربه شدید جان خود را از دست دادند. هلیکوپتر. تا سال ۲۰۱۵، هلیکوپتر سیکورسکی اس-۷۶ N72EX متعلق به فرمانداری ایالت ایلینوی بود که از آن برای حمل و نقل فرمانداران و سایر مقامات استفاده می کرد. بر اساس سوابق FAA و وزیر امور خارجه کالیفرنیا، این هلیکوپتر در شرکت Holding Island Express مستقر در فیل مور، کالیفرنیا ثبت شده است. محفظه مسافری هلیکوپتر از پیکربندی دوازده صندلی (به عنوان N761LL) پس
از فروش به Island Express به هشت صندلی تبدیل شد. هواپیما ضبط کننده اطلاعات پرواز (FDR) یا ضبط کننده صدای کابین خلبان (CVR) نداشت. هلیکوپترها در ایالات متحده نیازی به حمل آنها ندارند. اگرچه S-76B در ابتدا یک CVR نصب کرده بود، سوابق نشان می دهد که Island Express بلافاصله پس از خرید هلیکوپتر از فرمانداری ایالت ایلینوی در مارس ۲۰۱۶، CVR را حذف کرد. این بالگرد همچنین مجهز به سیستم هشدار و آگاهی از زمین (TAWS) نبود؛ اگرچه NTSB توصیه کرد که تمام هلیکوپترهایی که برای حمل شش یا بیشتر صندلی مسافر طراحی شده اند، پس از سقوط S-76A در سال ۲۰۰۴ به TAWS مجهز شوند، FAA این توصیه را اجرا نکرد. به طور کلی پس از سقوط مشخص نبود که آیا برایانت هواپیما را اجاره کرده است یا آن را به صورت تمام وقت اجاره کرده است. شرکت برایانت مذاکراتی را با هلیکوپترهای OC (OCH) در سال ۲۰۱۲ یا ۲۰۱۳ برای ارائه خدمات هلیکوپتر چارتر بر حسب تقاضا آغاز کرده بود که مستلزم استفاده از هلیکوپتر دو موتوره و لیست از پیش غربال شده خلبانان قابل قبول بود. از آنجایی که OCH فقط یک هلیکوپتر تک موتوره داشت، Island Express برای پروازهای برایانت که از سال ۲۰۱۵ شروع شد ق
رارداد فرعی بسته شد و زوبایان خلبان ترجیحی شد. OCH یک رابطه تجاری با Island Express ایجاد کرده بود که تقریباً در سال ۲۰۱۴ شروع شد، زمانی که OCH شروع به قرارداد فرعی پروازهای چارتر به Island Express کرد. گزارش. مدیر عملیات هلیکوپترهای OC حدود ساعت ۹:۴۹ صبح با معاون Island Express تماس گرفت و مکان فعلی هلیکوپتر را جویا شد، زیرا برنامه ردیابی پرواز Spidertracks در ساعت ۹:۴۵ صبح ردیابی را متوقف کرده بود. معاون رئیس جمهور با مدیرکل تماس گرفت. Island Express که قادر به رسیدن به خلبان از طریق رادیو VHF نبود و Island Express طرح واکنش اضطراری خود را در ساعت ۹:۵۸ صبح فعال کردند. ساعت ۱۰:۲۲ صبح، اما پرواز بعدی در ساعت ۱۰:۲۷ صبح پس از تایید سقوط در محل، فراخوان شد. در ساعت ۱۱:۲۴ صبح، کمتر از دو ساعت پس از سقوط، TMZ اولین منبع خبری بود که مرگ برایانت را تایید کرد. TMZ بعداً توسط مجریان قانون محلی به دلیل گزارش این ماجرا قبل از اینکه دفتر پزشکی قانونی فرصتی برای تأیید هویت سرنشینان هلیکوپتر و اطلاع خانواده های آنها داشته باشد مورد انتقاد قرار گرفت. الکس ویلانووا، کلانتر شهرستان لس آنجلس، اظهار داشت: "بسیار بی احترامی است
اگر بفهمیم عزیز شما از بین رفته است و شما این را از طریق TMZ می فهمید." در ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر، کلانتر شهرستان لس آنجلس و سازمان آتش نشانی شهرستان لس آنجلس کنفرانس مطبوعاتی مشترکی را برگزار کردند که جزئیات اولیه این سقوط را تشریح کرد. داریل اوسبی، رئیس آتش نشانی شهرستان لس آنجلس تأیید کرد که اداره هوانوردی فدرال و هیئت ملی ایمنی حمل و نقل (NTSB) در محل تحقیق هستند. یک "Go Team" متشکل از ۱۸ نفر، از جمله متخصصان و بازرسان از NTSB، در غروب برای جستجوی یک ضبط کننده پرواز وارد شدند. کلانتر ویلانووا از مردم خواست دور بمانند، زیرا مردم به محله های مسکونی اطراف محل سقوط، آمده بودند و تجمع مانع از پاسخگویی شده بود. FAA به درخواست همسر برایانت، ونسا، یک منطقه پرواز ممنوع ۵ مایلی را در اطراف محل سقوط هواپیما تا ارتفاع ۵۰۰۰ پایی تعیین کرد تا از حریم خصوصی قربانیان محافظت کند. بازپرس پزشکی قانونی توانست ابتدا بقایای سه نفر از ۹ قربانی را یک شبه خارج کند. در پاسخ به تلاش ها برای دسترسی غیرمجاز در اولین عصر پس از تصادف، کلانتر ویلانووا معاونینی را مأمور گشت تا در زمین های ناهموار سوار بر اسب و وسایل نقلیه تمام زمینی به منظ
ور ایجاد یک محیط امن و جلوگیری از دسترسی شکارچیان سوغات، گشت زنی کنند. بعداً گزارش شد که معاونان کلانتر شهرستان لس آنجلس عکس های گرافیکی غیرمجاز از صحنه تصادف گرفته و به اشتراک گذاشته بودند و کلانتر ویلانووا به آنها دستور داده بود که عکس ها را حذف کنند. حذف این عکس ها باعث شد که کمیسیون نظارت غیرنظامی کلانتر این سوال را مطرح کند که آیا این یک سرپوش است. روز بعد گزارش شد که لحظاتی قبل از سقوط هلیکوپتر به دامنه تپه، به خلبان گفته شد که "در سطح بسیار پایینی برای تعقیب پرواز" قرار دارد، چیزی که ظاهراً او درخواست کرده بود. این بدان معناست که ارتفاع هلیکوپتر خیلی پایین بوده که توسط کنترل ترافیک هوایی قابل ردیابی نیست، اما لزوماً به این معنی نیست که ارتفاع آن برای پرواز ایمن بسیار پایین است. تا ۲۸ ژانویه، تمام ۹ جسد از محل سقوط توسط بازرس پزشکی و پزشکی قانونی پیدا شده بود. اجساد کوبی برایانت و سه تن دیگر از طریق اثر انگشت در ۲۸ ژانویه شناسایی شدند و پنج جسد دیگر در ۳۰ ژانویه پس از آزمایش و تجزیه و تحلیل DNA شناسایی شدند. کالبد شکافی ها در ۲۸ ژانویه انجام شد. تا ۱ فوریه، بازرس پزشکی اکثر اجساد قربانیان را به خانواده
هایشان، از جمله برایانت ها، تحویل داد. در نوامبر ۲۰۲۱، خانواده برایانت شکایتی را علیه شهرستان لس آنجلس به دلیل ناراحتی عاطفی تنظیم کردند. تیم حقوقی برایانت ادعا می کند که کارمندان شهرستان لس آنجلس، از جمله کلانتر و پرسنل آتش نشان، تصاویری از اجساد فوت شده قربانیان تصادف - از جمله کوبی برایانت و دختر ۱۳ ساله اش - گرفته و به اشتراک گذاشته اند. اسناد دادگاه ادعا می کنند کسانی که تصاویر را مشاهده کرده اند، اجساد را با عبارات خام توصیف کرده اند. شهرستان لس آنجلس خواستار رد شکایت شده است. جلسه رسیدگی برای ۲۷ دسامبر ۲۰۲۱ برنامه ریزی شده بود. اقدامات قانونی. در ۲۴ فوریه ۲۰۲۰، ونسا برایانت، همسر کوبی برایانت و مادر جیانا، و همچنین وارثان دارایی خلبان، آرا زوبایان، شکایتی را علیه Island Express، ثبت کردند. خانواده ماوزر و آلتوبلی در ماه آوریل علیه Island Express شکایت کردند و خانواده چستر در ماه مه به دنبال آن بودند. برگ زوبایان، برادر آرا، در ماه مه به شکایت اولیه پاسخ داد و گفت که کوبی از خطرات آن آگاه بوده و از سهل انگاری مسافران مقصر بوده است. Island Express مجدداً تاکید کرد که برایانت از خطرات آن آگاه بوده و مسئول
یت آن را رد کرده و سقوط هواپیما را "عمل خدا" خوانده است. Island Express یک شکایت متقابل علیه دو کنترلر ترافیک هوایی SCT که برای FAA کار می کردند در اوت ۲۰۲۰ تنظیم کرد و بیان کرد که "مجموعه اعمال و یا کوتاهی های اشتباه" آنها باعث سقوط هواپیما شده است. در همان ماه، قاضی ویرجینیا کینی درخواست ثبت شده توسط وراث زوبایان برای تغییر محل برگزاری را رد کرد. این شکایت در دادگاه عالی لس آنجلس ثبت شد و قبلاً به دادگاهی در ون نایس محول شده بود. برایانت در ماه سپتامبر نظر خود را اصلاح کرد و از هلیکوپترهای OC به عنوان یک متهم دیگر نام برد و مدعی شد که مالک، شرایط آب و هوایی را در طول پرواز مرگبار بررسی و نظارت کرده است. حدود هشت معاون کلانتر شهرستان لس آنجلس که به این تصادف واکنش نشان داده بودند، عکس هایی را در دستگاه های شخصی گرفتند یا به اشتراک گذاشتند. وقتی کلانتر ویلانووا از این موضوع مطلع شد، به نمایندگان دستور داد که عکس ها را حذف کنند. اگرچه هیچ سیاست رسمی برای منع عکس برداری در یک تصادف وجود نداشت، ویلانووا آن را "غیرقابل توجیه... داشتن این موضوع علاوه بر آنچه قبلاً از سر گذرانده اند، غیر وجدان آمیز است" و از خانواد
ه ها عذرخواهی کرد و در عین حال خواستار قانون ایالتی برای منع موارد غیرمجاز شد. ونسا برایانت همچنین در سپتامبر ۲۰۲۰ به دلیل اشتراک گذاری عکس های صحنه تصادف علیه کلانتر شکایت کرد. کالیفرنیا AB2655 را در ۲۸ سپتامبر تصویب کرد، که بیان می کند اولین واکنش دهنده هایی که عکس های غیرمجاز از قربانیان جنایت یا حادثه ای خارج از وظایف شغلی خود می گیرند، می توانند با تخطی از قانون مورد استناد قرار گیرند که برای نمونه با جریمه ای تا ۱۰۰۰ دلار آمریکا مجازات می شود. خانواده ماوزر در ماه دسامبر شکایت مشابهی را علیه کلانتری تنظیم کردند. جان اف. والتر، قاضی دادگاه منطقه ای ایالات متحده، حکم داد که اسامی نمایندگانی که به دلیل رفتار نادرست تعلیق شده اند، می تواند در مارس ۲۰۲۱ برای عموم منتشر شود، که ونسا برایانت آن را در ۱۵ مارس همان سال فاش کرد. تحقیقات NTSB. سخنگوی هیئت ملی ایمنی ترابری در ۳۱ ژانویه گفت که هلیکوپترهای Island Express که مالک هلیکوپتری سقوط کرده بودند، مجوز پرواز در شرایط مه آلود را ندارند. در ۳۰ ژانویه، لاشه هلیکوپتر برای بررسی بیشتر توسط محققان NTSB از لس آنجلس به فینیکس، آریزونا منتقل شد. با این حال، محیط امن د
ر اطراف محل سقوط باقی ماند و در انتظار پاکسازی مواد خطرناک (به ویژه سوخت جت و مایعات هیدرولیک) توسط یک خدمه پاکسازی هازمات خصوصی تحت نظارت اداره کنترل مواد سمی کالیفرنیا بود. در ۷ فوریه، NTSB یک "به روز رسانی تحقیقاتی" در مورد سقوط منتشر کرد. یافته های اولیه به روز رسانی NTSB نشان می دهد که هیچ مدرکی دال بر خرابی موتور وجود ندارد. این گزارش نشان می دهد که «بخش های قابل مشاهده موتورها شواهدی از خرابی داخلی غیرقابل کنترل یا فاجعه بار را نشان نمی دهند» و آسیب به تیغه ها «مطابق با چرخش نیروگاهی در زمان برخورد بوده است». در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، NTSB سند عمومی در مورد سقوط را منتشر کرد. این سند حاوی بیش از ۱۷۰۰ صفحه "گزارش های واقعی در مورد عملیات، عوامل بقا، عملکرد انسانی، کنترل ترافیک هوایی، و عملکرد هواپیما است. این سند همچنین شامل متن مصاحبه، عکس ها و سایر مواد تحقیقاتی است." در ۹ فوریه ۲۰۲۱، NTSB جلسه ای برای تعیین علت احتمالی سقوط برگزار کرد. هیئت مدیره به این نتیجه رسید که زوبایان برخلاف الزامات VFR در میان ابرهای غلیظ پرواز کرده است. در نتیجه عدم جهت گیری فضایی و از دست دادن کنترل منجر به سقوط شد. دلایل احتمالی کم
ک کننده ذکرشده، فشار خود ناشی از خلبان برای تکمیل پرواز و نظارت ناکافی Island Express بر فرآیند مدیریت ایمنی آن بود. پرواز با سرعت بیش از حد برای شرایط آب و هوایی نیز در گزارش نهایی ذکر شده است. حتی اگر هلیکوپتر به سیستم هشدار و آگاهی از زمین مجهز شده بود، به دلیل گمراهی خلبان، به احتمال زیاد کمکی به جلوگیری از سقوط نمی کرد. در "علت احتمالی" آمده است: یادبودها. حدود ۲۰۰ نفر در پای تپه نزدیک به تصادف جمع شدند، بسیاری از آنها پیراهن برایانت را پوشیده بودند و توپ بسکتبال در دست داشتند. مردم همچنین یک یادبود موقت را در استیپلز سنتر، میدان خانگی لس آنجلس لیکرز (تیمی که برایانت در طول ۲۰ سال فعالیت حرفه ای خود در NBA، از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۶ در آن بازی کرده بود) درست چند ساعت قبل از ساعت برنامه ریزی شده برای میزبانی این ورزشگاه تشکیل دادند. جوایز گرمی در طول مراسم، مجری برنامه آلیشا کیز و بویز II من به منظور ادای احترام به برایانت، آهنگ «خیلی سخت است خداحافظی با دیروز» را اجرا کردند، و سایر اجراکنندگان از جمله لیل ناز اکس، لیزو، ران-دی.ام.سی، اروسمیث و دی جی خالد ادای احترامی را به برایانت در اجرای خود اختصاص دادند. دو
پیراهن برایانت که در تیرهای مرکز استیپلز آویزان شده بودند، توسط نورافکن روشن شدند. یک هفته پس از مرگ برایانت، کارکنان مرکز استیپلز شروع به تمیز کردن بنای یادبود موقت خارج از سالن کردند، اما قول دادند که همه اقلام فاسد نشدنی را فهرست، بسته بندی و برای خانواده اش ارسال کنند. در میان اقلامی که به این ترتیب کشف شد، ۱۳۵۰ توپ بسکتبال و همچنین "۲۵۰۰۰ شمع، ۵۰۰۰ علامت یا نامه، ۵۰۰ حیوان عروسکی، ۳۵۰ جفت کفش و ۱۴ بنر" بود. طرفداران یادبودی برای برایانت در خارج از ورزشگاه کوبی برایانت در دبیرستان لوور مریون در آردمور، پنسیلوانیا ایجاد کردند، که برایانت از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ در آن حضور داشت. بناهای دیدنی در سراسر جهان، از جمله فرودگاه بین المللی لس آنجلس، مدیسن اسکوئر گاردن، ساختمان امپایر استیت و برج آبی سانتا آنا در خانه برایانت در اورنج کانتی، کالیفرنیا، به یاد برایانت به رنگ ارغوانی و طلایی روشن شدند. در ۲ فوریه، بلندترین ساختمان جهان، برج خلیفه، با تصاویری برای ادای احترام به برایانت و دخترش روشن شد. این نمایش توسط رئیس اجرایی مرکز چند کالای دبی (DMCC) احمد سلطان بن سلیم ترتیب داده شد. در ۷ فوریه، کوبی و دخترش در یک ت
شییع جنازه خصوصی در پارک یادبود پاسیفیک ویو در محله کورونا دل مار در نیوپورت بیچ به خاک سپرده شدند. دو روز بعد، برایانت همچنین در کنار دیگر چهره های اخیراً درگذشته صنعت فیلم، در مونتاژ In Memoriam در نود و دومین مراسم جوایز اسکار در ۹ فوریه حضور داشت. جشن زندگی برای کوبی و دخترش در ۲۴ فوریه ۲۰۲۰ در مرکز استیپلز برگزار شد. در ۱۰ فوریه، مراسم یادبودی در داخل استادیوم فرشته در آناهایم، ​​کالیفرنیا، برای گرامیداشت جان آلتوبلی، همسرش کری و دخترش آلیسا برگزار شد. در ۱۸ ژوئیه، آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی پس از مرگ برایانت در هفتاد و دومین دوره جوایز امی لس آنجلس به منظور قدردانی از "میراث بشردوستانه، ساختن جامعه و الهام بخش او که فراتر از زمین بسکتبال بود" جایزه فرماندار را اعطا کرد. آهنگساز جان ویلیامز، که برایانت در انیمیشن کوتاه خود بسکتبال عزیز با او کار کرد، از طرف او این جایزه را پذیرفت. واکنش ها. بسکتبال. آدام سیلور، کمیسر NBA در بیانیه ای گفت: گرگ داونر، مربی بسکتبال دبیرستان برایانت، از این خبر "کاملاً شوکه و ویران شد" و در ابتدا آنقدر مضطرب بود که نمی توانست با رسانه ها صحبت کند. داونر از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹
۹۶ مربی برایانت در دبیرستان لوور مریون در حومه فیلادلفیا بود و در سال ۱۹۹۶ با برایانت قهرمان ایالتی شد. مایکل جردن، که برایانت اغلب با او مقایسه می شد، در بیانیه ای گفت: "کلمات نمی توانند دردی را که احساس می کنم توصیف کنند. من کوبی را دوست داشتم - او برای من مانند یک برادر کوچک بود... ما اغلب صحبت می کردیم، و او یک رقیب سرسخت، یکی از بزرگان بازی و یک نیروی خلاق بود." شکیل اونیل، هم تیمی برایانت در لیکرز از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ و با او دوستی مشترک داشت، گفت که او "بیمار" است و "کلامی برای بیان درد نداشت." چندین تیم NBA در جریان بازی های خود در آن شب با نقض عمدی در زمین مسابقه با اشاره به شماره لباس او به برایانت ادای احترام کردند: نقض ساعت ضربه ای ۲۴ ثانیه ای و قانون الزام تیم ها برای پیشبرد توپ از میانه زمین در عرض هشت ثانیه. کریم عبدالجبار با انتشار ویدئویی در توئیتر ابراز همدردی کرد. لبران جیمز که شب قبل از برایانت در لیست گلزنان حرفه ای NBA عبور کرده بود و صبح روز حادثه با برایانت صحبت کرده بود، بیانیه ای را در اینستاگرام منتشر کرد و گفت: «دلم شکسته و ویران شده... به شما قول می دهم. من میراث تو را ادامه خواهم
داد." جری وست، مدیرکل و بزرگ لیکر که قرارداد خرید برایانت را برای لیکرز تنظیم کرده بود، گفت: «فکر می کنم چیزی که بیشتر در ذهن من طنین انداز است... یک نفر با یک نام - کوبی - لازم نیست به نام خانوادگی او اشاره کنید. " و اینکه "غم انگیزترین روز زندگی او" بود که فهمید خانواده هایی در سانحه هلیکوپتر مرده اند. مارک کوبان، مالک دالاس ماوریکس گفت: "عدد ۲۴ دیگر هرگز توسط دالاس ماوریکس پوشیده نخواهد شد." چندین بازیکن NBA که قبلاً شماره لباس برایانت را پوشیده بودند تصمیم گرفتند به افتخار برایانت به سراغ شماره های جدید بروند. NBA بعداً بازی لس آنجلس لیکرز مقابل لس آنجلس کلیپرز را که برای ۲۸ ژانویه برنامه ریزی شده بود، دو روز پس از سانحه به تعویق انداخت. این بازی در ۳۰ ژوئیه، دومین بازی بازگشت NBA از تعلیق خود به دلیل همه گیری کووید-۱۹ برگزار شد. در ابتدا قرار بود در ۹ آوریل شروع شود، اما به دلیل تعلیق دوباره به تعویق افتاد. این بازی با نتیجه ۱۰۳-۱۰۱ به نفع لیکرز به پایان رسید. در ۳۰ ژانویه، اولین بازی پس از سقوط در استیپلز سنتر بین کلیپرز و ساکرامنتو کینگز انجام شد، کلیپرز قبل از بازی از برایانت تجلیل کرد و پل جورج یک وی
دیو ادای احترام به برایانت را روایت کرد. کلیپرز همچنین پیراهن های ۸ و ۲۴ بایگانی کوبی را به عنوان بخشی از ادای احترام نشان دادند. معمولاً کلیپرز تمام شماره های بایگانی لیکرز و بنرهای قهرمانی را در طول بازی های خانگی خود مخفی می کند. روز بعد، لیکرز اولین بازی خود را پس از سقوط مقابل پورتلند تریل بلیزرز انجام داد. قبل از مسابقه، لیکرز با مراسمی که درست قبل از اعلام خبر برگزار شد، به برایانت و همه کسانی که در سانحه جان خود را از دست دادند، ادای احترام کردند. اولین بازی لیکرز پس از سقوط، با خواندن سرود ملی، در حالی که ویز خلیفا و چارلی پوث دوباره متحد شدند تا آهنگ "وقتی باز دیدمت" خود را میان دو نیمه اجرا کنند. جیمز همچنین قبل از بازی برای تماشاگران سخنرانی کرد و هر بازیکنی در ترکیب اصلی لیکرز با نام برایانت اعلام شد. لیکرز همچنین در ادامه فصل یک نشان با حروف اول کوبی استفاده کرد. ورزشگاه خانگی لیکرز همچنین با قرار دادن آرم های "KB" در انتهای زمین، و شماره های کوبی در حاشیه، با شماره ۸ او در نزدیکی نیمکت لیکرز، و شماره ۲۴ او در نزدیکی نیمکت تیم مهمان، به کوبی ادای احترام کرد. این بازی با میانگین ۴.۴۱ میلیون بینند
ه، دومین بازی پربیننده در تاریخ ESPN بود. در ۱۵ فوریه، کمیسر آدام سیلور اعلام کرد که جایزه باارزش ترین بازیکن بازی آل-استار ان بی ای به افتخار برایانت، به جایزه باارزش ترین بازیکن بازی کوبی برایانت آل-استار ان بی ای، تغییر نام خواهد داد. همچنین، در بازی آل-استار ان بی ای ۲۰۲۰ در ۱۶ فوریه، هر بازیکن در تیم جیانیس پیراهن شماره ۲۴ را به افتخار کوبی پوشید، در حالی که هر بازیکن در تیم لبران پیراهن شماره ۲ را به افتخار جیانا پوشید. بلافاصله پس از سقوط، تالار مشاهیر بسکتبال در اسپرینگفیلد نام کوبی را بر روی تابلوی بزرگ جلوی خود قرار داد، زیرا طرفداران شمع و گل روی مجسمه بزرگ جیمز نای سمیت در مقابل در ورودی گذاشتند. در داخل تالار با حضور بسیاری از هواداران برایانت و لیکرز، با وجود اینکه در منطقه شدیداً تحت تاثیر طرفداران سلتیکس قرار داشت، در داخل تالار مراسم بیداری و یک لحظه سکوت برگزار شد. علاوه بر اینکه تالار مشاهیر هزاران چراغ فضای بزرگ تالار را به رنگ بنفش و طلایی درآورد، بسیاری از ساختمان های اداری دیگر در مرکز شهر اسپرینگفیلد نیز این کار را انجام دادند. چندین بیلبورد در بزرگراه میان ایالتی ۹۰ در ماساچوست نیز به
یاد کوبی برایانت اختصاص داشت. برایانت همچنین به همراه تیم دانکن و کوین گارنت به عنوان بازیکنان در اولین سال های واجد شرایط بودن، وارد کلاس تالار مشاهیر سال ۲۰۲۰ شد. در مه ۲۰۲۰، تقریباً چهار ماه پس از سقوط، آکادمی ورزشی مامبا با حذف نام مستعار «مامبا» به احترام برایانت، نام خود را به آکادمی ورزشی بازگرداند. پس از پیروزی لیکرز در فینال ان بی ای ۲۰۲۰، آنها قهرمانی را به برایانت تقدیم کردند. سایر ورزش ها. بسیاری از بازیکنان لیگ برتر بیسبال، لیگ ملی فوتبال و لیگ ملی هاکی، تیم ها و سایر سازمان ها بلافاصله پس از سقوط از برایانت یاد کردند. خبر مرگ برایانت درست قبل از شروع بازی پرو بول ۲۰۲۰ منتشر شد و بازیکنان در رختکن خود متوجه این موضوع شدند. اندکی پس از شروع بازی، مرگ برایانت در ورزشگاه اعلام شد و یک لحظه سکوت برقرار شد. ABC و ESPN از پوشش خبری خود در مورد این رویداد جدا شدند تا این سانحه را پوشش دهند، و مصاحبه های بازیکنان به شدت بر ارتباطات بازیکنان و احترام به برایانت متمرکز بود. در طول مراسم قبل از بازی سوپر بول ال آی وی در هفته بعد، بازیکنان و مربیان هر دو تیم در طول ادای احترام به برایانت و سایر قربانیان در