Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آنارشیسم در ایالات متحده یا آنارشیسم آمریکایی از اواسط قرن نوزدهم آغاز شد و با ورود به جنبش های کارگری آمریکا، با رشد یک جریان آنارکو کمونیسم و همچنین کسب شهرت برای تبلیغات خشن این عمل و تبلیغات مختلف اجتماعی در اوایل قرن ۲۰ تقریباً در اوج آنارشیسم فردگرایانه سپری شده بود. آنارکو کمونیسم و سایر جریانات آنارشیست اجتماعی به عنوان گرایش غالب آنارشیستی ظهور کردند. در دوران پس از جنگ جهانی دوم، آنارشیسم از طریق تحولات جدیدی مانند آنارکو پاسفیسم، چپ جدید آمریکایی و ضد فرهنگ دهه ۱۹۶۰ دوباره نفوذ کرد. آنارشیسم معاصر در ایالات متحده تحت تأثیر و تحت تأثیر و جنبش آنارشیستی سراسر جهان از جمله تجدید تحولات در داخل و خارج شد پلتفرمیسم، آنارشیسم قیام، به جنبش های جدید اجتماعی (آنارکا-فمینیسم، آنارشیسم عجیب و غریب و آنارشیسم سبز) و دگر جهانی سازی جنبش در درون آنارشیسم معاصر، ضدسرمایه داری آنارشیسم کلاسیک برجسته مانده است. در حدود قرن بیست و یکم، محبوبیت و نفوذ آنارشیسم به عنوان بخشی از جنبش های ضد جنگ، ضدسرمایه داری و ضد جهانی سازی افزایش یافت. آنارشیست ها به دلیل مشارکت در اعتراضات به جلسات سازمان تجارت جهانی، گروه هشت و مج
مع جهانی اقتصاد مشهور شدند. برخی از جناح های آنارشیست در این اعتراضات دست به شورش، تخریب اموال و درگیری های خشونت آمیز با پلیس زدند. این اقدامات توسط کادرهای "موقت،" بدون رهبر و گمنام موسوم به بلوک های سیاه افزایش یافت. اگرچه سایر تاکتیک های سازمانی مسالمت آمیز که در این زمان پیشگام بودند شامل گروه های وابستگی، فرهنگ امنیتی و استفاده از فناوری های غیرمتمرکز مانند اینترنت است. یک اتفاق مهم این دوره اعتراضات ۱۹۹۹ سازمان تجارت جهانی سیاتل بود. تاریخچه. اوایل آنارشیسم. از نظر یونیس مینت شوستر مورخ آنارشیست، آنارشیسم فردگرای آمریکایی بر انزوای فرد و حق او بر ابزارهای خود، ذهن، بدن و محصولات کارش تأکید می کند. از نظر هنرمندی که از این فلسفه استقبال می کند، آنارشیسم «زیبایی شناختی»، از نظر اصلاح طلبان، آنارشیسم اخلاقی، از آنارشیسم اقتصادی و مکانیک مستقل است. اولی به فلسفه مربوط و دومی با نمایش عملی می شود. آنارشیست اقتصادی به فکر ساختن جامعه ای بر اساس آنارشیسم است. از نظر اقتصادی او هیچ گونه آسیبی در مالکیت خصوصی آنچه که فرد با کار خود تولید می کند نمی بیند، بلکه فقط بسیار زیاد است و دیگر هیچ. نوع زیبایی شناختی و ا
خلاقی در استعلایی، انسان دوستی و رمانتیسم قسمت اول قرن نوزدهم، نوع اقتصادی در زندگی پیشگام غرب در همان دوره، اما پس از جنگ داخلی مطلوب تر است. به همین دلیل است که گفته شده است برای درک آنارشیسم فردگرایانه آمریکایی باید زمینه اجتماعی ایده های آنها، یعنی تبدیل آمریکا از جامعه ای قبل از سرمایه داری به جامعه سرمایه داری، ماهیت غیر سرمایه داری اوایل ایالات متحده را می توان از سلطه اولیه اشتغال به خود (تولید صنعتگران و دهقانان) مشاهده کرد. در ابتدای قرن نوزدهم، حدود ۸۰٪ از جمعیت مرد (غیر برده) شاغل، خود اشتغالی داشتند. اکثریت عظیم آمریکایی ها در این مدت کشاورزانی بودند که در سرزمین خود کار می کردند، در درجه اول برای نیازهای خودشان و بنابراین آنارشیسم فردگرایانه به وضوح نوعی سوسیالیسم صنعتگری است در حالی که آنارشیسم کمونیستی و آنارکو سندیکالیسم اشکال صنعتی (یا پرولتری) سوسیالیسم هستند. وندی مک الروی مورخ گزارش داد که آنارشیسم فردگرایانه آمریکایی از سه متفکر اروپایی تأثیر مهمی گرفت. به گفته مک الروی، و مهم ترین این تأثیرات فیلسوف سیاسی فرانسوی پیر ژوزف پرودون بود، که کلمات آزادی دختر نیست بلکه مادر نظم است به عنوان ی
ک شعار روی سر "لیبرتی" ظاهر شد، انتشار آنارشیستی فردگرا و تأثیرگذار از بنجامین تاکر. مک الروی همچنین اظهار داشت که هیچ نفوذ عمده خارجی فیلسوف آلمانی ماکس اشتیرنر نبود. سومین متفکر خارجی با تأثیر فراوان، فیلسوف انگلیسی هربرت اسپنسر بود. از دیگر تأثیراتی که می توان در نظر گرفت، آنارشیسم ویلیام گادوین است که بر برخی از اینها تأثیر ایدئولوژیکی اعمال کرد. اوون پس از موفقیت در فعالیت خود در انگیس، طی سال ۱۸۲۵ یک جامعه تعاونی در ایالات متحده در نو هارمونی، ایندیانا ایجاد کرد. یوشیا وارن یکی از اعضای این کمون بود که به عنوان اولین آنارشیست فردگرا شناخته شد. "انقلابیون صلح طلب،" مقاله چهار صفحه ای هفتگی وارن که در طی سال ۱۸۳۳ ویرایش شد، اولین نشریه آنارشیستی بود که منتشر شد، بنگاه اقتصادی که چاپخانه خود را برای آن ساخت، نوع خودش را ریخت و صفحه چاپ خود را ساخت. پس از شکست هارمونی نو، وارن وفاداری ایدئولوژیک خود را از سوسیالیسم به آنارشیسم تغییر داد، آنارشیست پیتر ساباتینی توصیف کرد "هیچ جهشی بزرگ نیست، با توجه به اینکه سوسیالیسم اوون بر آنارشیسم گادوین پیش بینی شده بود. از دیگر تأثیراتی که می توان در نظر گرفت، آنارشیسم
ویلیام گادوین است که بر برخی از اینها تأثیر ایدئولوژیکی اعمال کرد. ظهور و رشد آنارشیسم در ایالات متحده در دهه های ۱۸۲۰ و ۱۸۳۰ دارای همانندی نزدیک به ظهور و رشد همزمان الغاگرایی است زیرا کسی بیش از یک برده به آنارشیسم نیاز نداشت. وارن عبارت هزینه محدود قیمت را اصطلاح کرد، و هزینه در اینجا اشاره به قیمت پولی پرداخت نشده بلکه کارگری است که برای تولید یک کالا انجام می شود. بنابراین، سیستمی را برای پرداخت به افراد دارای گواهینامه پیشنهاد کرد که نشان می دهد چند ساعت کار آنها انجام شده است. آنها می توانستند یادداشت ها را در فروشگاه های محلی به جای کالاهایی که زمان تولید آنها به همان مقدار زمان می برد، مبادله کنند. وی با تأسیس آزمایشگاه نیروی کار برای فروشگاه کار"به نام فروشگاه زمان سینسیناتی، تئوری های خود را در معرض آزمون قرار داد، جایی که تجارت با یادداشت های با قول انجام کار آسان می شد. فروشگاه موفق ظاهر شد و سه سال فعالیت کرد و پس از آن تعطیل شد تا وارن بتواند مستعمرات مبتنی بر دوجانبه را دنبال کند. اینها شامل مدینه فاضله و مدرن تایمز بود. وارن گفت که "علم جامعه از" استفان پرل اندروز، که در سال ۱۸۵۲ منتشر شد، ش
فاف ترین و کامل ترین توضیح نظریه های خود وارن بود. خاویر دیز، مورخ کاتالان گزارش داد که آزمایشات مشترک عمدی که توسط وارن آغاز شد، در آنارشیست های فردگرا فرد اروپا در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ مانند امیل آرمند و جوامع عمدی که توسط آنها آغاز شده بود، تأثیرگذار بود. هنری دیوید تورو تأثیر اولیه مهمی در تفکر آنارشیستی فردگرا در ایالات متحده و اروپا داشت. تورو نویسنده، شاعر، طبیعت شناس، مقاومت در برابر مالیات، منتقد توسعه، نقشه بردار، مورخ، فیلسوف و استعلای برجسته آمریکایی بود. "نافرمانی مدنی" مقاله ای از ثورو است که اولین بار در سال ۱۸۴۹ منتشر شد. این استدلال این است که مردم نباید به دولتها اجازه دهند که وجدان خود را زیر پا بگذارند یا زیر پا بگذارند، و مردم وظیفه دارند از اجازه چنین مصالحه ای جلوگیری کنند تا دولت بتواند آنها را مأمور بی عدالتی قرار دهد. انگیزه تورو تا حدی ناشی از انزجار از بردگی و جنگ مکزیک و آمریکا بود. این از طریق حمایت از مقاومت بدون خشونت، بر مهاتما گاندی، مارتین لوتر کینگ جونیور، مارتین بوبر و لئو تولستوی تأثیر می گذارد. همچنین این ماده اصلی ترین نمونه آنارکوپسیفیسم است. آنارشیسم عمدتاً در
نوشته های آنارشیست فردوسیست و استعلایی گرای تورو دیدگاه اکولوژیکی داشت. او در کتاب خود "والدن"، او طرفدار زندگی ساده و خودکفایی در میان محیط طبیعی در مقاومت به پیشرفت تمدن صنعتی: بسیاری از در یک تورو از منادیان و دیده بدویگرایی آنارشیستی امروز در نشان جان زرزن. از نظر جورج وودکاک، این نگرش می تواند ناشی از ایده خاصی در مورد مقاومت در برابر پیشرفت و رد مادی گرایی فزاینده ای باشد که ماهیت جامعه آمریکا در اواسط قرن نوزدهم است ". زرزان خود متن "سفرهای مسافرتی" (۱۸۶۳) توسط تورو را در مجموعه ویرایش شده نوشته های ضد تمدن خود به نام "علیه تمدن: قرائت ها و تأملات" سال ۱۹۹۹ گنجانده است. والدن تورو را در جریان سبز آنارشیست آنارشیست فردگرایانه آنارکو-طبیعت گرایی تأثیرگذار کرد. از نظر یونیس مینت شوستر، مورخ آنارشیست آمریکایی آشکار استکه آنارشیسم پرودونی حداقل در اوایل سال ۱۸۴۸ در ایالات متحده یافت می شد و از تمایل آن به آنارشیسم فردگرا اطلاع نداشت. از جوزیا وارن و استیون پرل اندروز. ویلیام بی. گرین این متقابل پرودونی را در خالص ترین و منظم ترین شکل خود ارائه داد ". ویلیام باتچلدر گرین یک متقابل، آنارشیست فردگرا، وزیر وحدت
طلب، سرباز و مروج بانکداری رایگان در قرن نوزدهم بود. گرین بیشتر به خاطر آثار "بانکداری متقابل" (۱۸۵۰) که یک سیستم بانکی بدون رِبا و "Transcendentalism" (انتقاد از مکتب فلسفی نیوانگلند) را پیشنهاد می کرد، مشهور است. پس از سال ۱۸۵۰، گرین در اصلاحات کارگری فعال شد و به عنوان معاون رئیس حزب اصلاحات کار نیوانگلند انتخاب شد، اکثریت اعضای عضو طرح بانکداری متقابل پرودون و در سال ۱۸۶۹ به عنوان رئیس اتحادیه کارگران ماساچوست منسوب شد. وی سپس "بخشهای سوسیالیستی، متقابل و مالی را منتشر کرد" (۱۸۷۵). او متقابل را ترکیبی از آزادی و نظم می دانست. انجمن گرایی وی توسط فردگرایی بررسی می شود. به کار خود توجه کن، قضاوت نکن که مورد قضاوت قرار نخواهی گرفت. در مورد اموری که کاملاً شخصی است، به عنوان مثال رفتار اخلاقی، فرد حاکم است و همچنین بر آنچه خود تولید می کند حاکم است. به همین دلیل او خواستار متقابل در ازدواج است - حق برابر زن در آزادی شخصی و مالکیت خود. استیون پرل اندروز یک آنارشیست فردگرا و از نزدیکان جوشیا وارن بود. اندروز قبلاً با جنبش فوریه گرایانه در ارتباط بود، اما پس از آشنایی با کار وارن به فردگرایی رادیکال روی آورد. و
ی مانند وارن اصل "حاکمیت فردی" را از اهمیت فوق العاده ای برخوردار بود. حکیم بیک، آنارشیست معاصر آمریکایی گزارش می دهد که "استیون پرل اندروز فورییریست نبود، اما او با اشتیاق کوتاه به دنبال فالانسترها در آمریکا زندگی می کرد و بسیاری از اصول و شیوه های فورییریست، سازنده جهان از کلام. وی الغای گرایی، عشق آزاد، جهانی گرایی معنوی، وارن و فوریه را در یک طرح بزرگ آرمانشهرانه که او آن را پانتارشی جهانی می نامید، مقارن کرد. او در تأسیس چندین جامعه عمدی، از جمله مدینه فاضله Brownstone در خیابان چهاردهم در نیویورک و Modern Times" در برنتوود، نیویورک، لانگ آیلند نقش مهمی داشت. دومی به معروف ترین کمون های فوریاریست مشهور شد (بروک مزرعه در ماساچوست و فالانکس آمریکای شمالی در نیوجرسی) در واقع، مدرن تایمز به خاطر عشق آزاد کاملاً مشهور شد و سرانجام تحت موج تبلیغات رسوائی بنیانگذاری شد. اندروز (و ویکتوریا وودهول) اعضای بخش بدنام ۱۲ بین الملل اول بودند که توسط مارکس به دلیل گرایش های آنارشیستی، فمینیستی و معنویت گرایی اخراج شدند. آنارشیسم فردگرای قرن نوزدهم. جریان مهم درون آنارشیسم فردگرایانه آمریکایی عشق آزاد بود. طرفداران عشق
رایگان گاهی ریشه خود را به جوشیا وارن و جوامع تجربی برمی گشتند و آزادی جنسی را بیان واضح و مستقیم مالکیت شخصی خود می دانستند. عشق آزاد به ویژه بر حقوق زنان تأکید می کند زیرا بیشتر قوانین جنسی تبعیض آمیز علیه زنان است: به عنوان مثال، قوانین ازدواج و اقدامات ضدبارداری مهم ترین ژورنال رایگان عشق آمریکایی، "لوسیفر ناقل نور" ("۱۸۸۳–۱۹۰۷") بود که توسط موسی هارمن و لوئیس وایزبروکر ویرایش شد اما عزرا هیوود و "کتاب واژه" آنجلا هیوود (۱۸۷۲–۱۸۹۰، ۱۸۹۲–۱۸۹۳) نیز وجود داشتند. موسی هارمن لازاروس یک آنارشیست فردگرا مهم آمریکایی بود که عشق آزادانه را تبلیغ می کرد. هاچینز هاپگود روزنامه نگار، نویسنده، آنارشیست فردگرا و آنارشیست فلسفی آمریکایی بود که در محیط بوهمی در حوالی آغاز قرن بیستم شهر نیویورک بسیار شناخته شده بود. او مدافع عشق آزاد و مرتکب زنا بود. هاپگود پیرو فیلسوفان آلمانی ماکس استیرنر و فریدریش نیچه بود. به گفته هارمن، مأموریت "Lucifer the Lightbearer" کمک به زن برای شکستن زنجیرهایی بود که قرن ها او را به بند قانون ساخت انسان، معنوی، اقتصادی، صنعتی، اجتماعی و به ویژه جنسی بسته بود، و معتقد بود که تا زن احساس مسئولیت
خود را در تمام زمینه های تلاش بشر، و به ویژه در زمینه های خاص خود، که از جمله تولید مثل نژاد است، ایجاد کرده است. اگر پیشرفت واقعی در جهت تمدن بالاتر و واقعی وجود داشته باشد، این نام به این دلیل انتخاب شده است که لوسیفر نام باستانی ستاره صبح که اکنون ناهید نامیده می شود، به نظر ما فراتر از این به عنوان یک مجله شناخته می شود که مأموریت آن نور دادن به ساکنان در تاریکی است. در فوریه ۱۸۸۷، سردبیران و ناشران "لوسیفر" پس از آنکه مجله قانون کامستاک را به خاطر انتشار نامه ای در محکومیت رابطه جنسی اجباری در ازدواج، که نویسنده آن را تجاوز به عنف دانست دستگیر کردند. قانون کامستاک به طور خاص بحث عمومی، چاپ شده در مورد هر موضوعی را که ناپسند، شرور، یا شرارت آمیز تلقی می شد، ممنوع کرد و بحث در مورد تجاوز جنسی، اگرچه یک موضوع جنایی بود، اما ناپسند تلقی می شد. سرانجام یک وکیل دادگستری توپکا ۲۰۱۶ کیفرخواست صادر کرد. در فوریه ۱۸۹۰، هارمن، که اکنون تنها تولیدکننده "لوسیفر است"، دوباره به اتهامات ناشی از مقاله مشابهی که توسط یک پزشک نیویورکی نوشته شده بود، دستگیر شد. در نتیجه اتهامات اصلی، هارمن بخشهای زیادی از شش سال آینده را
در زندان می گذراند. در سال ۱۸۹۶، "لوسیفر" به شیکاگو منتقل شد. با این حال، آزار و اذیت قانونی ادامه یافت. سرویس پستی ایالات متحده تعداد زیادی از مجله را توقیف و منهدم کرد و در ماه مه ۱۹۰۵، هارمن بار دیگر به جرم توزیع دو مقاله، یعنی سؤال پدرانه و افکار بیشتر دربارهٔ سکسولوژی توسط سارا کریست کمپبل، دستگیر و محکوم شد. با تحمل یک سال کار سخت، وضعیت سلامتی سردبیر ۷۵ ساله بسیار بدتر شد. "لوسیفر" پس از ۲۴ سال تولید، در سال ۱۹۰۷ انتشار خود را متوقف کرد و به عنوان "مجله" علمی ترکیبی در "آمریکا شناخته شد". آنها همچنین مخالفان زیادی داشتند و پس از آنکه دادگاه تشخیص داد مجله ای که وی منتشر می کند طبق قانون معروف بدنام تجارت، دو سال در زندان بود، موسی هارمن در زندان به سر برد. به ویژه دادگاه به سه نامه به سردبیر اعتراض کرد، در یکی از نامه ها وضعیت زنی که توسط شوهرش مورد تجاوز قرار گرفته بود، بخیه های عمل اخیر پس از زایمان سخت پاره شد و خونریزی شدیدی داشت. در این نامه از عدم مراجعه قانونی زن ابراز تاسف شده است. عزرا هیوود که پیش از این به دلیل جزوه حمله به ازدواج تحت پیگرد قانونی قانون تجارت تحت پیگرد قانونی قرار گرفته بود،
در همبستگی با هارمن نامه را چاپ کرد و همچنین دستگیر و به دو سال زندان محکوم شد. فلسفه هیوود از طریق پیمایش گسترده و تجدید چاپ آثار جوزیا وارن، نویسنده کتاب "تمدن واقعی" (۱۸۶۹) و ویلیام بی گرین، در پیشبرد اندیشه های آنارشیستی فردگرا بسیار مثر بود. در یک کنوانسیون لیگ اصلاحات کارگری نیوانگلند در بوستون، هیوود گرین و وارن را به ناشر نهایی "لیبرتی" بنیامین تاکر معرفی کرد. هیوود نتیجه تمدید نامتناسب سرمایه در دست عده معدودی را نتیجه تمدید انتخابی امتیازات مورد حمایت دولت به افراد و سازمانهای خاص دانست. "Word" یک مجله عشق آزاد آنارشیست فردگرا بود که توسط عزرا هیوود و Angela Heywood ویرایش می شد و اولین بار از پرینستون، ماساچوست منتشر شد. "عنوان Word" تحت عنوا «یک ماهنامه اصلاحات» بود و شامل مشارکت های جوشیا وارن، بنیامین تاکر و جی کی اینگلز بود. در ابتدا، "The Word" عشق رایگان را به عنوان موضوعی جزئی ارائه می داد که در قالب اصلاحات کار بیان می شد. اما بعداً این نشریه به یک نشریه کاملاً رایگان عشق تبدیل شد. در برخی از مواقع، تاکر یکی از مشارکت کنندگان مهم شد اما بعداً از تمایل ژورنال به عشق آزاد ناراضی شد زیرا خواس
تار تمرکز در اقتصاد بود. در مقابل، رابطه تاکر با هیوود از هم دورتر شد. با این حال، هنگامی که هیوود به دلیل جایگاه حمایت از بارداری خود از اوت تا دسامبر ۱۸۷۸ تحت قوانین Comstock زندانی شد، تاکر "رادیکال ریویو را" کنار گذاشت تا ویراستاری "کتاب" Heywood را بر عهده گیرد. پس از آزادی هیوود از زندان، "ورد" آشکارا به یک مجله رایگان عشق تبدیل شد. این قانون را با چاپ مواد ضدبارداری و بحث و گفتگوی آشکار در مورد مسائل جنسی زیر پا گذاشت. عدم پذیرش تاکر از این سیاست ناشی از اعتقاد وی به این بود که «برای تأثیرگذاری لیبرتی، باید اولین کاربرد خود را در حوزه اقتصاد پیدا کند». ME Lazarus یک آنارشیست فردگرای آمریکایی از گانترزویل، آلاباما بود. او نویسنده چندین مقاله و جزوه آنارشیست از جمله "Land Tenure: Anarchist View" (1889) است. یک جمله معروف از لازاروس این است: هر رای به یک دفتر حکومتی ابزاری برای بردگی من است. لازاروس همچنین یک مشارکت فکری در فوریه گرایی و جنبش عشق آزاد در دهه ۱۸۵۰ بود، یک گروه اصلاح اجتماعی که خواستار لغو ازدواج نهادینه شده در شکل شدید آن بود. اندیشه آزاد به عنوان موضع فلسفی و فعالیت در آنارشیسم فردگرایانه
آمریکای شمالی مهم بود. در ایالات متحده آزاداندیشی اساساً یک جنبش ضد مسیحی، ضد روحانیت بود و هدف آن این بود که فرد بتواند از نظر سیاسی و معنوی فرد را در تصمیم گیری در مورد مسائل مذهبی آزاد کند. تعدادی از عوامل "لیبرتی" از چهره های برجسته هم در آزاداندیشی و هم در آنارشیسم بودند. آنارشیست فردگرا، جورج مک دونالد، یکی از سردبیران "Freethought" و برای مدتی، "جستجوگر حقیقت بود". EC Walker از سردبیران مجله آزاداندیشی / عشق "لوسیفر، حامل نور بود". بسیاری از آنارشیست ها آزاد اندیشان مشتاق بودند؛ چاپ مجدد مقاله های آزاداندیشی مانند "لوسیفر، ناقل نور"، "Freethought" و "حقیقت جستجوگر" در "آزادی" ظاهر شد. . . این کلیسا به عنوان یک متحد مشترک دولت و به عنوان یک نیروی سرکوبگر به خودی خود دیده می شد. ولترین دو کلیر نویسنده و فمینیست آنارشیست آمریکایی بود. او نویسنده و سخنران پرکاری بود، مخالف دولت، ازدواج و سلطه دین در رابطه جنسی و زندگی زنان بود. او فعالیت فعالانه خود را در جنبش آزاداندیشی آغاز کرد. دی کلیر در ابتدا به سمت آنارشیسم فردگرایانه گرایش پیدا کرد اما از طریق دوجانبه گرایی به یک آنارشیسم بدون صفت تبدیل شد. وی معتق
د بود هر سیستم قابل قبول است به شرطی که شامل زور نباشد. با این حال، به گفته نویسنده آنارشیست، آیین مک کی، او آرمان های کمونیسم بدون دولت را پذیرفت. د کلیر در سخنرانی خود در سال ۱۸۹۵ تحت عنوان "برده داری جنسی ،" آرمان های زیبایی را که زنان را به تحریف بدن و شیوه های اجتماعی شدن کودک که نقش های غیرطبیعی جنسیتی را ایجاد می کند، محکوم می کند. عنوان این مقاله اشاره به ترافیک در زنان برای مقاصد نمی فحشا، هر چند که نیز ذکر شده، بلکه به قوانین ازدواج اجازه می دهد که مردان به تجاوز به زنان خود را بدون عواقب آن. چنین قوانینی باعث می شود که «هر زن متأهلی همان چیزی باشد که هست، یک برده پیوند خورده، که نام ارباب خود، نان ارباب خود، دستورات ارباب خود را می گیرد و در خدمت علاقه های ارباب خود قرار می گیرد.» آنارشیسم فردگرا در ایالات متحده فضای مهم بحث و توسعه را در آنچه به عنوان آنارشیست های بوستون شناخته می شود، یافت. حتی در میان فردگرایان آمریکا ۱۹ قرن بود، وجود ندارد دکترین یکپارچه، به عنوان آنها در میان یکدیگر در مورد مسائل مختلف از جمله مخالف مالکیت معنوی حقوق و اختیار در مقابل اموال در زمین است. یک انشعاب بزرگ بعداً در
قرن نوزدهم اتفاق افتاد که تاکر و برخی دیگر حمایت سنتی خود از حقوق طبیعی را که توسط لیساندر اسپونر مورد حمایت قرار گرفت رها کردند و به یک خودپرستی که از فلسفه استیرنر الگو گرفته شد، تبدیل شدند. اسپونر علاوه بر فعالیت آنارشیستی فردگرایانه خود، یک فعال ضد برده داری مهم نیز بود و به عضویت انترناسیونال اول درآمد. برخی از آنارشیست های بوستون، از جمله تاکر، خود را سوسیالیست معرفی کردند که در قرن نوزدهم غالباً به معنای تعهد به بهبود شرایط طبقه کارگر (یعنی " مشکل کار ") مورد استفاده قرار گرفت. آنارشیست های بوستون مانند تاکر و پیروانش به دلیل مخالفت با ربا تا به امروز سوسیالیست محسوب می شوند. "لیبرتی" یک نشریه آنارشیستی قرن نوزدهم بود که توسط بنیامین تاکر، از اوت ۱۸۸۱ تا آوریل ۱۹۰۸، در ایالات متحده منتشر شد. این نشریه در توسعه و رسمیت بخشیدن به فلسفه آنارشیست فردگرا از طریق انتشار مقالات و به عنوان قالب بحث، نقش مهمی داشت. مشارکت کنندگان شامل بنجامین تاکر، لیساندر اسپونر، اوبرون هربرت، دایر لوم، جوشوا ک اینگالس، جان هنری مکی، ویکتور یاروس، وردزورث دونیستورپ، جیمز ال واکر، جی ویلیام لوید، فلورانس فینچ کلی، ولتارین دو ک
لیر، استیون تی. بیینگتون، جان بورلی رابینسون، جو لابادی، لیلیان هارمن و هنری اپلتون. جمله ای از سخنان پیر پرودون در سر این مجموعه گنجانده شده است که می گوید آزادی "نه دختر بلکه مادر نظم" است. بعضی از آنارشیست های فردگرای آمریکایی بعداً در این دوره مانند بنیامین تاکر مواضع حقوق طبیعی را رها کردند و به آنارشیسم خودخواه ماکس اشتیرنر گرویدند. تاکر با رد ایده حقوق اخلاقی، گفت که فقط دو حق وجود دارد: "حق قدرت" و "حق قرارداد". وی همچنین گفت، پس از روی آوردن به فردگرایی خودخواهانه، "در زمان های گذشته … این عادت من بود که با شکوه از حق انسان در زمین صحبت کنم. این یک عادت بد بود، و من مدتها پیش آن را کنار زدم. . . تنها حق انسان در زمین، قدرت او بر آن است. تاکر با اتخاذ خودخواهی اشتیرنریت (۱۸۸۶)، حقوق طبیعی را که مدتها پیش بنیان آزادیخواهی قلمداد می شد، رد کرد. این رد، جنبش را به بحثهای شدید واداشت، و طرفداران حقوق طبیعی خودخواهان را به از بین بردن آزادیخواهی خود متهم کردند. این درگیری چنان تلخ بود که تعدادی از طرفداران حقوق طبیعی در اعتراض از صفحه "آزادی" به عقب نشینی پرداختند، حتی اگر تا آن زمان در میان عوامل مکرر آن
بودند. پس از آن، "لیبرتی از" خودخواهی حمایت کرد، گرچه محتوای کلی آن تغییر چشمگیری نکرد.
قلب اتمی () یک بازی ویدئویی در سبک نقش آفرینی اکشن است که توسط استودیو روسی Mundfish توسعه یافته و به وسیلهٔ فوکوس هوم اینتراکتیو منتشر شده است. این بازی در ۲۱ فوریه، ۲۰۲۳ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۵، پلی استیشن ۴، اکس باکس سری اکس و سری اس و اکس باکس وان منتشر شده است. گیم پلی بازی. "قلب اتمی" یک بازی ویدیویی تیراندازی اول شخص با عناصر نقش آفرینی اکشن است. نبرد در این بازی شامل تیراندازی و زد و خورد با سلاح است. یک سیستم ساخت ساز وجود دارد که در آن سلاح ها را می توان از قطعات فلزی جدا شده از روبات ها یا از لوازم خانگی ساخت، مهمات در بازی کمیاب است و گزینه های پنهانی وجود دارد. رویداد فوری نیز در بازی ارائه می شوند. داستان. "قلب اتمی" در شوروی در سال ۱۹۵۵ اتفاق می افتد که در آن فناوری مانند اینترنت ، هولوگرام و ربات ها اختراع شده اند. قهرمان اصلی یک مأمور ویژه روانی کاگ ب به نام P-3 است که توسط دولت برای تحقیق در مورد یک مرکز تولیدی مخفی، فرستاده می شود. توسعه. "قلب اتمی" از موتور آنریل انجین۴ استفاده می کند و فناوری های Nvidia RTX و DLSS را در کارت گرافیک های جی فورس آرتی اکس پیاده سازی می کند.
حکمت حسنوف (؛ زادهٔ ) سرلشکر نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان است، که از ماه دسامبر سال ۲۰۱۴ فرماندهی سپاه یکم ارتش این کشور را بر عهده دارد. وی دریافت کننده نشان برای خدمت به میهن درجه سه می باشد. زندگی نامه و کارنامه نظامی. حکمت حسنوف ۹ دسامبر سال ۱۹۷۵ در روستای پیراحمدلی شهرستان فضولی در آذربایجان شوروی سابق به دنیا آمد. در سال ۱۹۹۲، وارد مدرسه عالی فرماندهی ارتش در باکو شد. خدمت نظامی خود را به عنوان فرمانده دسته در یکی از واحدهای نظامی ارتش آذربایجان واقع در شهرستان ترتر آغاز نمود. سال ۱۹۹۴ بود، که یک دوره آموزشی ۶ ماهه پیاده نظامی در ناحیه توزلای شهر استانبول در ترکیه را پشت سر گذاشت. در سال ۲۰۰۲ به آکادمی نظامی نیروی زمینی نانجینگ، وابسته به ارتش آزادی بخش خلق چین پذیرفته شد. با اخذ لوح تقدیر و نشان ویژه از همان مؤسسه عالی آموزشی دانش آموخته شد. در سال ۲۰۱۳ برای ادامه تحصیل راه آلمان را در پیش گرفته و یک دوره برنامه ریزی عملیاتی ناتو را با موفقیت گذراند و در ستاد عملیاتی ناتو به عنوان افسر تمریناتی را انجام داد. طبق فرمان الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان به تاریخ سال ۲۰۱۴، حکمت حسنوف به عنوان رئیس ستاد
ارتش عمومی ویژه تازه تأسیس و مجدداً سازماندهی شده نخجوان منصوب شد. به دستور الهام علی اف، به مناسبت ۹۶- امین سالروز تأسیس ارتش جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲۶ ژوئن سال ۲۰۱۴ حکمت حسنوف به درجه سرلشکری ارتقاء یافت. در طی درگیری ارمنستان و جمهوری آذربایجان (۲۰۱۶)، فرماندهی و مدیریت نبردها در محورهای شهرستان های آغدام، ترتر و گورانبوی به عهده وی بود. در جریان جنگ ناگورنو قره باغ (۲۰۲۰)، حکمت حسنوف عملیات بازپس گیری سوقووشان را رهبری کرد، که در ۳ اکتبر سال ۲۰۲۰ با موفقیت انجام شد. ۹ دسامبر سال ۲۰۲۰، الهام علی اف طی حکمی از حکمت حسنوف با اعطاء نشان قره باغ تقدیر نمود. وی علاوه بر زبان مادری خود- ترکی آذربایجانی- بر زبان های انگلیسی، روسی، ترکی استانبولی، فارسی و ارمنی مسلط است.
تاکه بایاشی تاکاشیگه، تاداشیچی ; – ) سامورایی یکی از چهل و هفت رونین بود. او در قلمروی آکو متولد شد اما خاندان او در اصل اهل هانگژو، چجیانگ در چین بودند. پدربزرگ او سرباز دودمان مینگ بود که پس از تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) اسیر شد و در قلمروی هیروشیما مستقر شد. پدربزرگ او ابتدا به عنوان پزشک به خاندان موری خدمت می کرد. بعدها خانواده او به قلمروی آکو نقل مکان کردند. نقش در حمله آکو. تاکاشیگه به جوخه انتقام پیوست که به دنبال کشتن کیرا بودند. پس از حمله به عمارت کیرا یوشیناکا، تاکاشیگه به گروه دروازه جلویی وابسته بود و به خانه یوشیناکا نفوذ کرد. او در یک انباری یک مرد با موی سفید را پیدا کرد که پنهان شده بود هنگامیکه او را با نیزه زد او مقاومت کرده دست به شمشیر کوتاه خود برد در همین زمان هازاما میتسواوکی سر او را گرفت و از تن جدا کرد. آنها جای زخم روی شانه این مرد را به عنوان زخمی که توسط اربابشان ناگانوری به جا مانده است شناسایی کردند. تاکاشیگه و دیگر رونین ها سر بریده او را در مقابل مقبره آسانو ناگانوری قرار دادند تا موفقیت خود را به ارباب خود اعلام کنند. تاکاشیگه در سال ۱۷۰۳ حکم سپپوکو را دریافت کرد. وی هن
گام مرگ ۳۲ ساله بود.
سرکت (-) در اساطیر مصر باستان، یکی از پاسداران چهار دروازه زیرین و نیز ایزدبانوی باروری و زندگی بعد از مرگ پنداشته می شده است. نمادشناسی. سرکت را به شکل زنی که بر روی سر او تاجی از عقرب است، به تصویر کشیده اند. در بعضی از آثار به دست آمده او را به شکل عقربی با سر یک زن به تصویر درآورده اند. از دودمان بیستم مصر بر روی دوشهای او پوست تمساح یا شیر نیز به تصویر کشیدند. پرستش. این خدا را در آرامگاه های فراعنه به عنوان نگهبان قرار می دادند. معروف ترین آن تندیسی طلایی است که در مقبره توت عنخ آمون یافته اند. این خدا بیشتر در پادشاهی میانه مصر در مصر سفلی پرستیده می شده است. جستارهای وابسته. مرت سکر
عصب آرواره ای پایینی یا عصب ماندیبولار (V3) (به انگلیسی: Mandibular nerve)، بزرگ ترین شاخه از عصب سه قلو، (عصب جمجمه ای پنجم) است. این عصب در شاخه ی قدامی به ماهیچه هایی چون ماهیچه گیجگاهی، ماهیچه کشنده پرده گوش و ماهیچه بالی جانبی و در شاخه ی خلفی خود به بخش هایی از غشاء مخاطی، دندان ها، لب پایین، چانه، دو سوم جلویی زبان، ماهیچه دوشکمچه ای، پوست سر و لاله گوش عصب رسانی حسی و حرکتی دارد.
هازاما میتسواوکی، جونجیرو ; – ) سامورایی و یکی از چهل و هفت رونین بود. او در قلمروی آکو متولد شد. نقش در حمله آکو. هازاما میتسواوکی به همراه پدر هازاما میتسونوبو و برادر کوچکترش هازاما میتسوکازه به جوخه انتقام اُوایشی یُوشیئو پیوست که به دنبال کشتن کیرا بودند. پس از حمله به عمارت کیرا یوشیناکا، تاکاشیگه به خانه یوشیناکا نفوذ کرد. یکی دیگر از رونین ها تاکه بایاشی تاکاشیگه در یک انباری یک مرد با موی سفید را پیدا کرد که پنهان شده بود هنگامیکه او را با نیزه زد او مقاومت کرده دست به شمشیر کوتاه خود برد در همین زمان هازاما میتسواوکی سر او را گرفت و از تن جدا کرد. آنها جای زخم روی شانه این مرد را به عنوان زخمی که توسط اربابشان ناگانوری به جا مانده است شناسایی کردند. هازاما میتسواوکی و دیگر رونین ها سر بریده او را در مقابل مقبره آسانو ناگانوری قرار دادند تا موفقیت خود را به ارباب خود اعلام کنند. از سوی دیگر از سوی محقق میازاوا سی ایچی عنوان می شود که نامه ای از فووا ماساتانه باقی مانده که نوشته «تاکه بایاشی تاکاشیگه و هازاما میتسواوکی و دیگران کیرا را بدون اینکه مقاومتی کرده باشد توسط ضرب و جرح کشتند.» احتمال می رود