Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توالی های هسته ای پراکنده بلند (به انگلیسی: Long interspersed nuclear element) یا LINEs جز رتروترانسپوزون های فاقد LTR هستند که فراوان ترین عناصر متحرک در پستانداران بوده و گاهی رتروترانسپوزون های غیر ویروسی نیز خوانده می شوند. طول کامل LINEها در انسان حدود 6Kb است. پروتوزوآها، حشرات و گیاهان حاوی LINEها هستند اما این توالی ها در ژنوم پستانداران به وفور مشاهده می شوند. L2، L1 و L3 سه خانوادهٔ اصلی از LINEها هستند که از نظر توالی متفاوت از هم بوده اما مکانیسم جابه جایی مشابهی دارند. تنها خانوادهٔ L1 در ژنوم انسان های امروزی جابه جا می شوند. ظاهراً هیچ کپی عملکردی از L2 یا L3 وجود ندارد. توالیهای LINE که ۲۱ درصد از کل DNA انسان را شامل می شوند در حدود ۹۰۰۰۰۰ جایگاه ژنوم انسانی جای گرفته اند. تکرارهای مستقیم کوتاه مجاور LINEها حاوی دو قالب خواندن باز (ORF) هستند. ORF1 که طولی حدود 1kb دارد یک پروتئین متصل شونده به RNA را رمز می کند. ORF2 با طول تقریبی 4kb پروتئینی را رمز می کند که فعالیت DNA اندونوکلئازی دارد و یک بخشی از آن با آنزیم ترانس کریپتاز معکوس رتروویروسها و TRا رتروترانسپوزونها همولوژی زیادی دارد.
خوآن آنتونیو کربالان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۵۰ کانون بزرگ یورولیگ شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
آگوستین سانچو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سابادل و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
فرناندو رومای (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
خوسه ماریا بلائوستره (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
سابینو بیلبائو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو اشاره کرد.
آنا کروس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
آنی اسپار (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
فرناندو آرسگا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
اسمائیل روئیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر و باشگاه فوتبال رئال اویدو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Spain national under-18 football team، زیر ۲۰ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده است.
ایبان آمایو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گرانادا، باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال آپولون لیماسول، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال الچه، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال اسپانیول، و باشگاه فوتبال ختافه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده است.
خوآن آرتولا (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، باشگاه فوتبال سویا، باشگاه فوتبال رئال مادرید، و باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد.
لایا پالائو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا است. او در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده است.
لتیسیا رومرو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
لوئیس ماریا لاستورتگی (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل اسپانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
لوئیس اوترو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا و باشگاه فوتبال سلتاویگو اشاره کرد.
ماریانو آراته (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال سوسیداد اشاره کرد.
مارتا شارگای (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فینکس مرکوری اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
رامون خیل (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سلتاویگو اشاره کرد.
سیلبریو ایساگیره (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال سوسیداد و باشگاه فوتبال رئال اویدو اشاره کرد.
تونی بلاماسان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بارسلونا بی، باشگاه فوتبال آلمریا، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، باشگاه فوتبال رئال اویدو، باشگاه فوتبال بارسلونا، و باشگاه فوتبال اسپانیول اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده است.
اونای برگارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، باشگاه فوتبال الچه، و باشگاه فوتبال ویارئال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا، زیر ۲۳ سال اسپانیا، و اسپانیا بازی کرده است.
آلبا کابیو (؛ زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۹۸۶) شناگر شنای موزون اهل اسپانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
آندره آ بلاس (؛ زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۹۲) بازیکن واترپلو اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
آستو ایندو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
دابید آلگره (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل اسپانیا است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ 2 مدال طلا، 4 مدال نقره، 3 مدال برنز شده است.
دومینگو آسدو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
فائوستینو ریس (؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۷۵) بوکسور اهل اسپانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لیپه ارتیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بارسلونا بی، باشگاه فوتبال بارسلونا سی، باشگاه خیمناستیک تاراگونا، و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اسپانیا و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است.
فرناندو کلیمنت (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل اسپانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
فرانسیسکو پاگاسائورتوندوآ (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید و باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر اشاره کرد.
لائورا لوپس (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
رامون اکیاسابال (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپانیول اشاره کرد.
روسر تاروگو (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ویکتور ولادیمیرویچ خلبنیکوف (Viktor Vladimirovich Khlebnikov)، با تخلص ولیمیر خلبنیکوف (Velimir Khbbnikov ؛ (۹ نوامبر [سبک قدیمی: ۲۸ اکتبر] ۱۸۸۵–۲۸ ژوئن ۱۹۲۲)، شاعر و نمایشنامه نویس روسی و از فعالان اصلی جنبش آینده نگر روسیه بود، که اثر و تأثیر وی فراتر از آن رفت. رومن یاکوبسون، زبان شناس تأثیرگذار، از خلبنیکوف به عنوان «بزرگترین شاعر جهان در قرن بیستم» نام برد.
جشنواره بین المللی مد و پوشاک فجر یک رویداد مد دولتی در ایران است که هرسال در این کشور، برگزار می شود. این رویداد، طراحان مد و پوشاک را از سراسر جهان، به سوی خود می کشد. از دیدگاه آماری، به عنوان نمونه، نهمین جشنواره بین المللی مد و پوشاک فجر، میزبان هفت هزار اثر بوده است که اعلام شد نزدیک به سه هزار مورد از آنان، پس از جشنواره، به تولید انبوه سوق داده خواهند شد. شاهین فاطمی، مدیرعامل چرم درسا، در هفتمین جشنواره بین المللی مد و لباس فجر با موضوع کارآفرینی در صنعت پوشاک سخنرانی کرده است. هدف و منش جشنواره. بر اساس اعلام های رسمی، این رویداد، با هدف نگاهی نو به بازار مربوطه، ایجاد فضای رقابتی میان طراحان مد و پوشاک، تشویق طراحان به ارائه دادن طرح و الگوهای به روز و نوآورانه، کمک به ارتقای طراحی ایران، با الهام از نمادهای هنر ایرانی اسلامی و کشف استعدادهای نو، برگزار می شود.
استیون سی. آپاستـُلوف (؛ – ) یک کارگردان فیلم، و تهیه کننده فیلم بلغاری الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. آغاز فعالیت های فیلمی آپوستولوف در شرکت استودیوهای قرن بیستم بود، جایی که او در سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۴ به انجام محاسبات و آمارگیری در بخش تولید مشغول بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "مجلس عیاشی مردگان" و "خرگوش های ساحلی" اشاره نمود.
تد وی. میکلس (؛ – ) تهیه کننده فیلم، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی یک فیلم ساز مستقل در زمینهٔ فیلم های ترسناک و کالت بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "مبارز سرخ پوست"، "دختری با چکمه های زرین" و "مجلس عیاشی مردگان" اشاره نمود.
دختری با چکمه های زرین () یک فیلم درام و جنایی به کارگردانی تد وی. میکلس است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جیمز ویکتور اشاره کرد.
جیمز ویکتور (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پلیس"، "خط مرزی"، "از دست دادن آن"، "بایست و تحویل بده"، "خانه پدری من"، "سایه ها"، "چهره ها"، "رعد نورد" و "دختری با چکمه های زرین" اشاره نمود.
دختر شایسته کانادا ۲۰۱۲ ( یا دوشیزه جهان کانادا ۲۰۱۲) دهمین رویداد از جشنوارهٔ زیبایی دختر شایستهٔ کانادا بود که در تورنتو، انتاریو برگزار شد. در نهایت، سحر بی نیاز از ونکوور، به عنوان برندهٔ این رویداد، انتخاب شد. مدل های سرشناسی چون یانا تالاچکووا نیز در این رویداد، شرکت کرده بودند. علاوه بر عنوان نخست، جایزهٔ مو هم به سحر بی نیاز تعلق گرفت.
اون پائین به کارت ادامه بده () که با نام پیشخدمت محبوب من هم شناخته می شود، یک فیلم کمدی بریتانیایی به کارگردانی رابرت یانگ است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. داستان. این فیلم ماجراهای ساکنان شهوت زده ی قلعه ی ورشکسته ی "کاک شوت" را در سال 1904 روایت می کند و تلاش های لرد و لیدی کاک شوت را نشان می دهد که می خواهند برای پسر بی علاقه شان، پرگرین، که مخترعی عجیب وغریب است، همسری ثروتمند پیدا کنند.
امانوئل در بانکوک () یک فیلم سکسنتفاعی به کارگردانی جو داماتو است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. "امانوئل در بانکوک" به عنوان دنباله ای واقعی برای فیلم "امانوئل سیاه" محصول ۱۹۷۵ شناخته می شود (که کارگردان جو داماتو نبود، بلکه بیتو آلبرتینی بود)، در حالی که "امانوئل سیاه ۲" (۱۹۷۶) ساخته بیتو آلبرتینی تنها از لحاظ نام (نه موضوع داستانی) دنباله محسوب می شود و شخصیت امانوئل آن فیلم توسط بازیگر متفاوتی ایفا شده است. برخلاف بیتو آلبرتینی، کارگردان فیلم اول، جو داماتو عناصری الهام گرفته از تکنیک های فیلم سازی موندو را در این مجموعه وارد می کند؛ مانند رقص های سنتی فرهنگی، بوکس تایلندی، جنگ خروس ها، و مبارزه ی یک خدنگ و یک مار که در یک محفظهٔ شیشه ای محبوس شده اند. بنابراین، نسخه ی کامل فیلم شامل چندین صحنه ی خشونت علیه حیوانات است، و همچنین برخی صحنه های جنسی بسیار آشکار اما در سافت کور.
پی یرو ویوارلی (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، آهنگساز و ترانه سرای اهل ایتالیا بود. ویوارلی در سیه نا متولد شد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۴۲ به دست پارتیزان های یوگسلاوی، ویوارلی به عنوان داوطلب جوان دهمین ناوگان ام آ اس به جمهوری سوسیال ایتالیا پیوست و برای مدتی کوتاه عضو جنبش اجتماعی ایتالیا بود. بعدها، از سال ۱۹۴۹ تا دهه ۱۹۹۰، عضو حزب کمونیست ایتالیا بود و تنها ایتالیایی بود که کارت عضویت حزب کمونیست کوبا را از فیدل کاسترو دریافت کرد. او عمدتاً در فیلم های ژانری فعالیت داشت و به عنوان یکی از چهره های کلیدی در ژانر موزیکاره لو شناخته می شود. همچنین به عنوان ترانه سرای ترانه های پاپی مانند «۲۴۰۰۰ بوسه» و چندین اثر محبوب شده توسط آدریانو چلنتانو فعال بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دکامرون سیاه"، "امانوئل در بانکوک" و "ایزدمار" اشاره نمود.
اروین س. دیتریش (؛ – ) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، بازیگر و فیلم نامه نویس اهل سوئیس بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رولز-رویس بیبی"، "کاباره دختران منحرف"، "زندان زنان"، "نامه های عاشقانه یک راهبه پرتغالی"، "دو خواهر شریر"، "غازهای وحشی"، "جک قاتل"، "داستان پیرا"، "زنان زندانی بند ۹"، "ایلسا، رئیس نابکار زندان" و "" اشاره نمود.
زندان زنان () یک فیلم سکسنتفاعی ترسناک آلمانی-سوئیسی به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۷۵ ساخته و در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. این فیلم بخشی از موج فیلم های سکسنتفاعی خشن در ژانر «زنان در زندان» است که در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ رونق داشتند. این فیلم، لینا رومای را در نقش ماریا به تصویر می کشد، زنی که پس از کشتن پدرش – که نقش او را خود کارگردان، خسوس فرانکو، ایفا می کند – به زندان افتاده است. وقتی این فیلم در سال ۱۹۷۶ برای اکران در بریتانیا ارائه شد، هیئت سانسور فیلم بریتانیا آن را رد کرد. این فیلم تنها یک سال بعد، پس از اعمال سانسورهای گسترده، اجازه نمایش یافت؛ همین روند نیز در استرالیا اتفاق افتاد. خلاصه داستان. ماریا دا گرا پدرش را می کشد؛ مردی که قصد تجاوز به او را داشت. او به زندانی فرستاده می شود که در آن زندان بان های همجنس گرا زندانیان را شکنجه می کنند. زندان زنان که در جزیره ای دورافتاده واقع شده، توسط مردی اداره می شود که خود را به جای پزشکی به نام کارلوس کوستا جا زده است. در واقع، او یک قاتل است که پزشک واقعی ای به همین نام را کشته و هویت او را تصاحب کرده است. فردی که به او کمک می کند، زنی همجنس
گرا با یک چشم بند است که تنها با عنوان «زندان بان» شناخته می شود و با مشتی آهنین زندان را کنترل می کند. زندان بان در اوقات فراغت کتاب های نازی مانند تاریخ رایش سوم اثر آلبرت اشپر را می خواند. او در برخی صحنه ها چکمه ی نظامی، شلوارک تنگ و پیراهن سفید به تن دارد و در صحنه هایی دیگر، بلوزی مشکی و نازک از پارچه ای شفاف می پوشد. به دلیل اعمالی همچون قرار دادن زندانیان در سلول انفرادی و شکنجه ی آن ها (برای مثال، زنجیر کردن برهنه ی آن ها به دیواری در فاصله ای که نتوانند به غذا دسترسی پیدا کنند، یا قرار دادن برهنه ی آن ها روی تخت فلزی که به آن ها شوک الکتریکی وارد می شود)، چندین زندانی در گذشته جان خود را از دست داده اند. مسئولان کنونی زندان این مرگ ها را با ادعای ایست قلبی پنهان کرده اند؛ اما اکنون به مرحله ای رسیده اند که هرگونه مورد جدید از «ایست قلبی» می تواند برای مقامات سرزمین اصلی مشکوک به نظر برسد.
والتر بائومگارتنر (؛ ۱۶ نوامبر ۱۹۰۴ – ۳ اکتبر ۱۹۹۷) موسیقی دان و آهنگساز اهل سوئیس بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ایلسا، رئیس نابکار زندان"، "نامه های عاشقانه یک راهبه پرتغالی"، "دو خواهر شریر"، "زندان زنان" و "زنان زندانی بند ۹" اشاره نمود.
تیم ملی فوتسال فلسطین نماینده فلسطین در مسابقات بین المللی فوتسال و یکی از تیم های فوتسال آسیایی است. براساس رده بندی فیفا تیم فوتسال فلسطین جایگاه ١٠۴ را در بین تیم های ملی فوتسال جهان دارد.
تیم ملی فوتسال اردن نماینده اردن در مسابقات بین المللی فوتسال و یکی از تیم های فوتسال آسیایی است. براساس رده بندی فیفا تیم فوتسال اردن جایگاه ۶٨ را در بین تیم های ملی فوتسال جهان دارد.
رابرت جان ویدلر (به انگلیسی: Robert John Widlar، تلفظ وید "لار"؛ ۳۰ نوامبر ۱۹۳۷) - ۲۷ فوریه ۱۹۹۱) یک مهندس الکترونیک آمریکایی و طراح مدارهای مجتمع خطی (آی سی) بود. سال های اول. ویدلر در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۳۷ در کلیولند نزد والدین تبار چک، ایرلندی و آلمانی متولد شد. مادرش، مری ویتوس، در کلیولند نزد مهاجران چک، فرانک ویتوس (فرانچیشه ویتوس (یا ویتوش؟)) و ماری زاکووا (ماری ژاکوا) به دنیا آمد. پدر وی، والتر جی ویدلر، از خانواده های سرشناس آمریکایی آلمانی و ایرلندی تبار بود که اجداد آن ها در اواسط قرن نوزدهم در کلیولند مستقر شدند. والتر ویدلر، مهندس رادیو خودآموخته، برای ایستگاه رادیویی دبلیوجی ای آر (۱۲۲۰ ای ام) و از پیشگامان طراحی فرستنده فرکانس فوق العاده زیاد بود. دنیای الکترونیک از بدو تولد او را محاصره کرد: یکی از برادران او اولین نوزادی شد که توسط رادیو بی سیم تحت نظر گرفته شد. باب با هدایت پدرش، در کودکی علاقه جدی به الکترونیک پیدا کرد. ویدلر هرگز در مورد سال های اولیه و زندگی شخصی خود صحبت نکرده است. وی فارغ التحصیل دبیرستان سنت ایگنیشس در کلیولند بود و در دانشگاه کلرادو در بولدر ثبت نام کرد. در فوریه ۱۹۵۸
ویدلر به نیروی هوایی ایالات متحده پیوست. وی به تعمیرکاران در تجهیزات و وسایل الکترونیکی را آموزش داد و نخستین کتاب خود را با عنوان «"مقدمه بر روی دستگاه های نیم رسانا"» (۱۹۶۰) تألیف کرد، کتاب درسی که توانایی وی در ساده سازی مشکلات پیچیده را نشان می داد. ذهن لیبرال او به مقدار خیلی کمی با محیط نظامی مطابق بود و در سال ۱۹۶۱ ویدلر از خدمت خارج شد. وی به شرکت تحقیقاتی برادر بل در بولدر پیوست تا تجهیزات آنالوگ و دیجیتالی ناسا را توسعه دهد. وی همزمان تحصیلات خود را در دانشگاه کلرادو ادامه داد و در تابستان ۱۹۶۳ با نمرات عالی فارغ التحصیل شد. دستاوردها. ویدلر بلوک های اساسی ساختاری آی سی های خطی از جمله منبع جریان ویدلر، مرجع ولتاژ شکاف باند ویدلر و طبقه خروجی ویدلر را اختراع کرد. از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰، ویدلر به همراه دیوید تالبرت اولین تقویت کننده های عملیاتی (μA702 μA709) با تولید انبوه را ایجاد کردند، برخی از اولین آی سی های تنظیم کننده ولتاژ یکپارچه (LM100 و LM105)، اولین تقویت کننده های عملیاتی که از جبران فرکانس تک خازنی استفاده می کنند (LM101)، بهبود یافته LM101 با فت کنترل جریان داخلی (LM101A) و ترانزیستورهای ا
َبَربِتا (LM108). هر یک از مدارهای ویدلر «حداقل یک ویژگی را داشت که بسیار دور از شلوغی بود» و در کلاس خود «قهرمان محصول» شد. آن ها کارفرمایان او، فرچایلد نیمرسانا و نشنال سمی کنداکتر را عنوان رهبر در مدارهای یکپارچه خطی ساختند. پیش تر یک «طراح تراشه افسانه ای» در سن ۳۳ سالگی، ویدلر به دلخواه در مخفیگاهی در مکزیک منزوی شد و «مشهورترین کناره گیرنده دره» شد. چهار سال بعد او به نیم رسانای ملی به عنوان یک پیمانکار بازگشت و یک سری از آی سی های پیشرفته خطی، از جمله اولین تقویت کننده عملیاتی با ولتاژ فوق العاده کم با مرجع ولتاژ با دقت ۲۰۰ میلی ولت (LM10) را تولید کرد. مرگ. در ۲۷ فوریه ۱۹۹۱، ویدلر در سن ۵۳ سالگی در پورتو بایارتا بر اثر سکته قلبی درگذشت. دیوید لیدل در سال ۲۰۰۹ گفت: «مرگ نابهنگام زودهنگام. . . رابرت ویدلر به خودی خود یک داستان کامل است». گزارش های اولیه به اشتباه گفته اند که ویدلر هنگام دویدن در ساحل درگذشت. منابع بعدی این اشتباه را تصحیح کردند: او در حال فرار از تپه بود. باب پیز با دقت بیشتری نوشت: «ظاهراً وی در پیاده رو، در یک قسمت تپه ای تند از پورتو بایارتا، درحال آهسته دویدن بود. باب در سال های اخی
ر تقریباً تناسب اندام داشت و در اجرای آن بسیار سخت تلاش کرد. . . من دکتر نیستم اما او مست نمرد، که ممکن است تعدادی از همکارانش را متحیر کرده باشد». جک گیفورد موافقت کرد: «او به عنوان یک بی کَس و کار نمرد. او نبود، منظورم این است که او خوب بود. او منسجم بود. احتمالاً بیشترین راهنمایی را داشت، وی در مکزیک ساکن بود، در مکزیک زندگی می کرد، اما او در آن زمان که درگذشت، هوشیار بود و زندگی معقول و هدایت گری داشت». شخصیت. شخصیت نامتعارف و رک ویدلر و سبک زندگی کولی وار وی، او را به "بچه تخس "ترینِ سیلیکون ولی تبدیل کرد. او در افسانه ها، اسطوره ها و حکایات یاد می شود که به گفته باب پیز تا حد زیادی درست هستند. به گفته بو لویک، نویسنده "تاریخچه مهندسی نیم رسانا"، وی «بیشتر از یک مهندس هنرمند بود … در محیطی که حوزه های روابط انسانی تعریف می کنند که مهندسان چگونه می توانند و نمی توانند دربارهٔ آن اظهار نظر کنند، بعید است که ما دوباره نوعی مثل او را ببینیم». با این حال، داستان در مورد ویدلار که یک بز را برای چیدن چمن در مقابل دفترش آورده بود، که نیویورک تایمز پس از مرگش بازگو کرد، نادرست بود. این یک گوسفند بود، نه یک بز؛ وی
دلار او را تنها برای یک روز با مرسدس بنز کانورتیبل خود آورد، که شامل فرصت عکس برای خبرنگاران محلی بود. به گفته پیز، ویدلار او را در نزدیکترین بار رها کرد. به گفته لوجک، گوسفند به طرز مرموزی به سرقت رفت. جوایز. در سال ۲۰۰۲ "طراحی الکترونیکی" وبدلر را در تالار مشاهیر خود به همراه آلن تورینگ و نیکولا تسلا فراخواند. در سال ۲۰۰۹ ویدلر در تالار مشاهیر مخترعان ملی فراخوانده شد. مجسمه ای اختصاص داده شده به باب ویدلر و ژان هورنی در ابتدا در مقابل ساختمان محصولات ماکسیم اینتگریتد در سانی ویل، کالیفرنیا قرارگرفت. و در سال ۲۰۱۲ به دفتر مرکزی جدید ماکسیم در سن خوزه، کالیفرنیا منتقل شد. پانویس. 1 ، 2 ، 3 ، 5 ، 6.
⸮ علامت طنز نوعی علامت نگارشی است که برای مشخص کردن طنز یا طعنه در متن به کار می رود. هنوز علامت استاندارد پذیرفته شده ای دست کم در زبان های فارسی و انگلیسی برای آن مشخص نشده است، ولی در زبان انگلیسی، علائمی شبیه به قرینهٔ علامت سؤال از مدت ها پیش برای آن به کار رفته است. از آنجا که علامت سؤال در فارسی و عربی برعکس انگلیسی است، علامت طنز در زبان انگلیسی (⸮) خیلی شبیه علامت سؤال در زبان فارسی (؟) است ولی نباید با آن اشتباه گرفته شود. منظور از علامت طنز آن است که از اولین معنایی که از خواندن متن به ذهن می رسد باید عبور کرد و معنای ثانویهٔ آن را در نظر گرفت.
موسیقی سنتی چینی ("به چینی:中國傳統音樂 تلفظ: Zhōngguó chuántǒng yīnyuè" "به انگلیسی:") شامل ژانرهای مختلف موسیقی است که برای نسل ها در چین به ارث رسیده است. به طور خاص، این اصطلاح به ژانرهای موسیقی سرچشمه گرفته از قبل از سلسله چینگ اشاره دارد. با توجه به ظاهر، ژانرها را می توان به گروه موسیقی ها، سازهای تکنوازی، تئاتر، شوچانگ، موسیقی رقص و آهنگ طبقه بندی کرد.اکنون این طبقه بندی اصلی در زمینه تحقیق و آموزش است.ژانرها نیز می توانند با توجه به تعبیرات فرهنگی یا هدف آنها، به موسیقی ادبیات، موسیقی عامیانه، موسیقی مذهبی و موسیقی قصر طبقه بندی شوند. سازهای تکنوازی. == موسیقی های نمایشی (تئاتر)&lt;ref&gt;
مونیکا سوین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بلژیک است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و در ۲۰ فیلم به کارگردانی خسوس فرانکو نقش آفرینی کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "نشاط آفرینان"، "درندگان نوتردام"، "سکس درخشان"، دوک بورگوندی، "زن خون آشام" و "زندان زنان" اشاره کرد.
نشانگان گِشویند یا گستات-گشویند به گروهی از رفتارهایی گفته می شود که در افراد دچار صرع لوب گیجگاهی یا temporal lobe epilepsy مشاهده می شود. نام این نشانگان از نام نخستین کشف کننده آن یعنی نورمن گشویند، عصب شناس آمریکایی که از ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۴ بسیار در رابطه با آن نگاشت، گرفته شده است. بر سر اینکه این نشانگان یک اختلال عصب روانشاختی باشد، مناقشه وجود دارد. اختلال صرع لوب گیجگاهی موجب می شود شخصیت فرد به آرامی و در گذر زمان دچار دگرگونی های ناشی از غش کردن های پرشمار گردد که شدت این دگرگونی ها، هرچه فرد به میان سالی و پیری نزدیک تر می شود، افزون می گردد. نشانگان گشویند شامل ۵ دسته دگرگونی شخصیتی است که عبارتند از بیش نویسی یا hypergraphia، بیش دین گرایی یا hyperreligiosity، رفتار جنسی نامتعارف، حاشیه پردازی یا circumstantiality و زندگی روانی تشدید شده. برای تشخیص گذاری لزومی ندارد هر ۵ نشانه در فرد حاضر باشد. تنها برخی افراد دچار صرع یا صرع لوب گیجگاهی، ویژگی های نشانگان گشویند را دارا هستند. نشانه ها. بیش نویسی. بیش نویسی یا هایپرگرافیا به تمایل بسیار زیاد برای نوشتن یا نقاشی کردن گفته می شود. این نشانه در افراد م
بتلا به صرع لوب گیجگاهی که دچار غش های پرشمار بوده اند، دیده شده است. افراد دچار اختلال بیش نویسی، در نوشته هایشان بسیار به ریزه کاری ها توجه نشان می دهند. این افراد به طور معمول حوادث روزمره زندگیشان را یادداشت می کنند. در برخی موارد، این افراد علاقه بسیاری به نوشتن از مسائل مذهبی و دینی دارند. اغلب نیز دست خط این افراد بسیار بد است. نویسنده مشهور روسی، فیودور داستایفسکی که از صرع رنج می برد نیز نشانه هایی از نشانگان گشویند بروز می داد که یکی از آن ها، بیش نویسی بود. گاهی اختلال بیش نویسی به صورت نقاشی کردن های اجباری ظهور پیدا می کند. این نقاشی ها به طور عموم دارای ریزه کاری ها و طرح های تکرار شونده هستند و گاهی نیز فرد نوشته هایی را درون نقاشی خود جای می دهد. بیش دین گرایی. برخی افراد مبتلا به نشانگان گشویند دچار بیش دین گرایی یا هایپررلیجیاستی هستند که در آن، فرد از خود احساسات و علائق شدید فلسفی و دینی بروز می دهد. همچنین بیماران دچار صرح جزئی لوب گیجگاهی که بسیار هاله می بینند و این هاله دیدن های بسیار را به گونه ای تجربه اسرارآمیز روحی و مقدس تلقی می کنند، داشتن این گونه تجربه های معنوی هنگام یا پس از
حمله صرع را بیش تر گزارش می کنند. برخی افراد حتی در این هاله دیدن ها، دچار گونه ای نشئگی یا به وجد آمدگی می گردند. گزارش شده که بسیاری از رهبران مذهبی، به طور مثال محمد، پیامبر اسلام نشانه های این گونه از صرع را از خود بروز داده اند. این گونه تجربه ها و احساسات قدسی و فراطبیعی، می تواند انگیزه و پایه بسیاری از باورهای مذهبی افراد در ادیان مختلف همچون وودو، مسیحیت، اسلام، و دیگر ادیان، باشد. به علاوه، نشانگان گشویند، «در فردی که دارای پیشینه مذهبی بودن شدید یا همان بیش دین گرایی بوده باشد، ممکن است به صورت متضاد، یعنی خداناباوری شدید، بروز پیدا کند». تغییر دین در برخی از این بیماران مشاهده شده است. برخی بیماران نیز توداری مذهبی پیشه کرده و هنگامی که از آن ها در رابطه با دین یا مذهبشان پرسیده شده، گفته اند که به هیچ دینی اعتقاد ندارند. یک پژوهش گر نیز اظهار داشته که رابطه میان صرع لوب گیجگاهی و بیش دین باوری «آن قدرها واضح نیست». رفتار جنسی نامتعارف. افراد دچار نشانگان گشویند، رفتارهای جنسی نامتعارفی از خود بروز می دهند. به تقریب، نیمی از افراد دچار نشانگان گشویند، نشانه های کم فعالیتی جنسی یا hyposexuality را