Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا درختان و گل ها بنا نهاد. در نهایت، او به انسان ها پزشکی را آموخت. به گفتهٔ طبری، جمشید دیوان را تولید موبر، عطر و دارو گماشت. ابوریحان بیرونی داستانی را به نقل از موبد آذرباد بغداد، گزارش می کند که در آن جمشید کاشف شکر است، میرخواند کشف شراب را اضافه می کند که در سنت یهودی به نوح (معاصر جمشید در سنت اسلامی) نسبت داده شده است. ابن ندیم گزارش می دهد که جمشید ابلیس را به بیگاری کشید و به او دستور داد که به او شیوهٔ نوشتن را بیاموزد. بنا بر حمزه اصفهانی، مجمل التواریخ و حمدالله مستوفی، جم همچنین تیسفون را بنا نهاد و پلی بر روی دجله ساخت که توسط اسکندر ویران شد اما ویرانه های آن قابل مشاهده است. ابن اسفندیار داستانی را تاریخ محلی طبرستان نقل می کند که در آن، در روزگاران باستان، این منطقه، مسکونی و در تصرف دیوها بود تا آنکه جمشید آمد. او بر دیوان غلبه کرد و آنها را واداشت تا کوه ها را صاف کنند و دریاچه ها را پر کنند، مرداب ها را خشک کنند و ... وَرِ ییمَه. پس از گسترش سوم زمین، از آنجایی که گسترش بیشتر امکان پذیر نبود؛ اهورا مزدا و ییمه، خدایان و انسان ها را به جلسه ای فرا خواندند که در آن تصمیم گرفته شد تا جمعیت
زمین کاهش یابد. این کار قرار بود با زمستان های سخت انجام شود که پس از یکی از آنان در اثر آب شدن برف سیل جاری گردد. برای آنکه موجودات زنده یکسره نابود نشوند، اهورا مزدا به ییمه شیوهٔ ساختن قلعه ای (در زبان اوستایی vara-، در فارسی میانه war، war ī ǰamkerd) را یاد داد تا نمونه های همهٔ مخلوقات زمستان را در آنجا بگذرانند. او ویژگی های معماری ساختمان را مشخص کرد و نحوهٔ استفاده از گِل را توضیح داد. او همچنین در مورد دو نوع نور در وَر توضیح داد. ییمه سپس جفت هایی از همهٔ موجودات زنده را به وَر آورد، به جز آنهایی که نقص جسمی داشتند، و هر چهل زمستان، دو فرزند از یک زوج انسانی متولد می شد. پرنده کرشیپتا، daēnā اهورا مزدا را به وَر آورد و ahu و ratu آن (اولین موجودات جدید و الگوی موجودات بعدی؟) زرتشت و پسرش بودند. طبق مینوی خرد به فارسی میانه (۶۱.۱۵)، ور در زیر زمین در اران-وز قرار داشت، در حالی که بر اساس بندهش (۲۹.۱۴) در زیر کوه چمگان (؟) در فارس قرار داشت. آن به طور معجزه آسایی روشن بود، تحت تاثیر تابستان و زمستان قرار نمی گرفت، و همهٔ چیزهای دنیای زندگان را در خود جای می داد. وَر برای مقصود دیگری نیز بود که تنها در
متون پسا-اوستایی توضیح داده شده است. در اواخر هزارهٔ اوشیدر، اولین پسر از سه پسر آخرالزمانی زرتشت، زمانی که انسان ها و جانوران در اثر زمستان یا باران سهمگینی که دیوی به نام ملکوس ایجاد کرده (بندهش ۳۳.۳۰)، نابود شده اند؛ جهان به واسطهٔ وَر دوباره پر از جمعیت می شود (بندهش ۳۳.۱، دادستان دینیگ ۳۶.۸۰-۸۱؛ دینکرد ۷.۱.۲۴، ۷.۹.۳-۴؛ مینوی خرد ۲۶.۲۴؛ روایات پارسی ۴۸.۱۷؛ زند وهمن یشن ۹.۱۴). ییمَه و موهبت الهی. در زامیاد یشت، یشت ۱۹ اختصاص به اسطوره xᵛarənah دارد که به هیچ وجه قابل فهم نیست. گناه ییمَه و از دست دادن موهبت الهی. ییمَه به عنوان حاکم جهان از بخت الهی برخوردار بود. با این حال، طبق اوستا، به دلیل گناه آن را از دست داد. بنا بر منابع بعدی، او مجبور شد تاج و تخت را رها کند و به تبعید برود. از آنجایی که دیگر جاودانه نبود، از طریق تکه تکه شدن، کشته شد. جمشید و پیمان. از ویژگی های بارز حکومت ییمه/جمشید، فقدان افراط و تفریط بود. حالت «اندازه درست» (پیمان) از ویژگی های اخلاقیات زرتشتی است و در متون فارسی میانه به تفصیل مورد بحث قرار گرفته و به خصوص با جم مرتبط دانسته شده است. «بریدن» ییمَه. در یشت ۱۹.۴۶ داستانی دربا
رهٔ رقابت بین دو روح (مینو) بر سر «بختِ تسخیرناپذیر (؟)» است که هر دو فرستاده ارسال می کنند. جم و جمی. در ریگ ودا یَمَه خواهر دوقلویی به نام یَمی دارد؛ در حالی که در ایران، فقط جم پهلوی خواهر دوقلویی به نام جمی (جمگ) دارد. جم در گاه شماری قرون وسطی. مورخان عرب، که با پیروی از سنت های پیشین، می کوشند بین افسانه های ایرانی و کتاب مقدس هماهنگی ایجاد کنند؛ آنها جایگاه جم را متفاوت در نظر می گیرند. اسطوره ییمَه در گات ها. تلاش های زیادی برای تفسیر اشاره به گناه ییمَه در یسنا ۳۲۰۸ انجام شده است. پژوهشگران اولیه صرفا از ترجمهٔ پهلوی پیروی کردند. در تفسیر بر این بند در دینکرد معنا به درستی دریافت شده است (دینکرد ۹.۳۲.۱۲). ترجمهٔ پهلوی بر اساس چندین تفسیر شبه ریشه شناختی است. محققان اولیه معمولا از این سنت بومی پیروی می کردند؛ برای مثال، کریستیان بارتولومه معتقد بود این بخش نشانگر رد کردن ییمه و نهادهای قربانی خونین و جشن های اُرجیِ مرتبط با آن توسط زرتشت است. بیشتر ترجمه های این بخش در نیمهٔ اول قرن بیستم از این تفسیر پیروی می کردند. از دههٔ ۱۹۵۰ به بعد، زمانی که تحلیل دستوری دلخواه بارتولومه (و ترجمه های پهلوی) از ا
ین عبارت شروع به رد شدن کرد، تلاش های جدیدی برای ترجمهٔ آن شد. در سال ۱۹۵۷، هلموت هومباخ به ترجمهٔ تحت اللفظی برگشت و در سال ۱۹۶۲، ولفگانگ لنتس به سنت زرتشتی اشاره کرد که جم خود را خدا می دانست، در عین حال این تصور را که این بخش بیانگر تایید نکردن زرتشت است، رد کرد؛ او بیشتر معتقد بود زرتشت در اینجا از اسطوره ها برای نشان دادن موعظه های خود استفاده کرده است. سپس، مری بویس در بررسی منابع مربوط به قربانی های خونین در آیین زرتشت، این فرض را زیر سوال برد که زرتشت قربانی خونین (یا هوم) را که تا همین اواخر توسط زرتشتیان انجام می شد، رد کرده است. هلموت هومباخ به بررسی تطبیقی واژگان این بخش با زبان های سغدی و خوارزمی و نیز آلمانی و فارسی جدید پرداخت. در سال ۱۹۸۷، ایلیا گرشویچ با تکیه بر پیشنهادهای هومباخ و اینسلر، اظهار داشت که این بخش شامل «سخنان مستقیم ییمَه در محاکمه اش» است و واژه «بَگَ» به طور پیش فرض توسط «ییمه پاگان بیچاره» «برای خطاب قرار دادن قاضی الهی خود» استفاده شده است. زمان ییمَه. در گاه شماری جهان پهلوی، نخستین قهرمانان از جمله جم، به اولین هزارهٔ پس از حملهٔ اهریمن به جهانِ تازه متولد شدهٔ زندگان و آغ
از مرگ با کشتن گیومرد و نخستین گاو نر، متعلق هستند (بندهش ۱.۵۹ و فصل ۴). با این حال، به نظر می رسد داستان در وندیداد دوم، قبل از جمله اتفاق می افتد؛ زیرا در زمان سلطنت ییمه، پیری، بیماری، یا مرگ یا هیچ یک از شرارت های دیگر که توسط اهریمن ایجاد شده بود، وجود ندارد. هنگامی که ییمه زمین را می گستراند، «در نیم روز بر جادهٔ خورشید» پیش می رود، که این نیز به زمانی قبل از حمله اشاره دارد، زمانی که خورشید هنوز شروع به حرکت نکرده است (بندهش ۲.۱۷). این زمان، در طرح کلی پهلوی هنگامی است که هنوز جهان زندگان (گیتی) در جهان اندیشه (مینو) یا در رحم اورمزد قرار دارد (بندهش ۱.۵۹). علاوه بر این، در اوستا، معمولا گفته می شود که سه قهرمانِ اول «بر انسان ها و دیوها در زمین هفت گانه فرمانروایی داشته اند» (یشت ۱۹.۲۶-۳۱) یا درخواست «فرمانروایی بر انسان ها و دیوها در تمام سرزمین ها» را داشته اند» (یشت ۵.۲۱-۲۵)، که به نظر می رسد زمانی را توصیف می کند که در گاهشماری جهان پهلوی نیامده است، زمانی که دیوها در میان انسان ها بر روی زمین قدم می زدند (یسنا ۹.۱۵، یشت ۱۹.۸۰، رجوع به عصر طلایی ییمَه). همزیستی انسان ها و دیوها در گات ها نیز آشکار
است، و حضور واقعی دیوها بر روی زمین در یسنا ۳۲.۳ («شما، دیوها در یک هفتم زمین مشهور شده اید») مطرح شده است؛ و موقعیتی که قبلا متفاوت بوده در یسنا ۴۴.۲۰ مطرح شده است، جایی که شاعر می پرسد آیا دیوها واقعا زمانی حکومت خوبی داشته اند یا خیر. از آنجایی که زرتشت کسی بود که دیوها به زیر زمین راند و بنابراین به زمان اختلاط انسان-دیو پایان داد و از آنجایی که او نیز در وَر حضور دارد، اسطوره زرتشت نیز به این مرحله اولیه جهان تعلق دارد، اما او همچنین اولین کسی بود که برای اهورا مزدا قربانی کرد و اولین نمایندهٔ سه طبقه در جهان زندگان بود (یشت ۱۳.۸۸-۹۰). بنابراین، اسطوره قهرمانان آغازین ممکن است منعکس کنندهٔ مرحله ای از پیش از تاریخ اسطوره ای باشد، پیش از آنکه دیوها با تشدید دوآلیسم کیهانی تنزل مقام یابند (پس از این، آنها، مانند هر کس دیگری، مجبور به انتخاب شدند، اما انتخاب اشتباهی کردند یسنا ۳۰.۶). اساطیر ییمه/جم حتی نشان می دهند که این تنزل رتبه با ییمه مرتبط بوده است. بر این اساس، داستان وندیداد ممکن است جهان را پس از ناپدید شدن دیوها توصیف کند. طرح کلی «گاه شماری» در اوستای نو، اگرچه با طرح سنت متاخر متفاوت است، اما چ
نین احتمالی را رد نمی کند، زیرا به طرز آشکاری دگرگونی چندین اسطوره قدیمی تر است. با این حال، اینکه اشاره های گاهشماری در اوستا، کاهنان ساسانی را گیج کرده بود، از تفسیر پهلوی بر وندیداد ۲.۱۹ آشکار است، جایی که برخی مفسران لازم دانستند که آموزه استاندارد دوازده هزار سال را با استناد به یک متن اوستایی گمشده در مورد مدت زمان جهان اندیشه و جهان موجودات زنده شرح دهند. می توان تفسیر متفاوتی از یسنای ۳۲ ارائه داد اگر توالی اعصار در سنت اسطوره ای-حماسی ایرانی با اسطورهٔ یونانی اعصار جهان مقایسه شود که هزیود در کارها و روزها توصیف کرده است. عصر طلایی هزیود، مانند عصر ییمه، عاری از انواع نگرانی ها، از جمله پیری بود. زمین میوه های فراوان و پایان ناپذیر داشت (یسنا ۹.۴ = یشت ۱۵.۱۶، ۱۹.۳۲) و مردم با گله های فراوان در صلح و آرامش زندگی می کردند (لقب ییمه «دارای گله های خوب»). شباهت آن با عصر طلایی ییمه آشکار است، از جمله آب ها و گیاهانی که خشک نمی شوند، همراه با غذاهای خوش طعمِ پایان ناپذیر. پس از پایان این عصر، ساکنان آن به ارواحی تبدیل شدند که در سراسر زمین پرسه می زدند. انسان های عصر نقره، عمر کوتاهی داشتند و مشخصهٔ آنها
تکبر بود که آنها را با امتناع از قربانی کردن و احترام به خدایان به گناه سوق می داد. با پایان یافتن این عصر، ساکنان آن به ارواحی تبدیل شدند که در زیر زمین ساکن بودند. عصر سوم، عصر برنز، شاهد تکبر و خشونت بود. انسان ها از جنگ لذت می بردند و با کشتن یکدیگر، مجبور بودند به نزد هادس بروند و نور درخشان خورشید را رها کنند. در یسنای ۳۲.۶-۷، بخش های پیش از یسنای ۳۲.۸، شاعر ابتدا «گناهان فراوانی را که به خاطر آنها در فقدان صلح (؟) به دنبال شهرت است» ذکر می کند و سپس نیز عبارتی را دربارهٔ خشونت و فلز درخشان (سلاح) می آورد. با توجه به توصیف هزیود، ممکن است به قهرمانان سلاح به دست و بسیار قدرتمندی اشاره داشته باشد که خوی خشونت آمیزشان آنها را به گناه تکبر کشاند. «فلز درخشان» همچنین همان چیزی است که آسمان از آن ساخته شده است (یشت ۱۳.۲؛ بندهش ۳۴.۵) و ممکن است به سلاح های (مفرغی) اشاره داشته باشد. هیچ مدرکی وجود ندارد که این اصلاح به محاکمه با آتش اشاره داشته باشد، همانطور که بارتولومه تا اینسلر و هومباخ فرض کرده اند. با این حال، کلنز و پیرارت پیشنهادی کردند که برای مثال، با آینه های ساخته شده از برنز براق مطابقت دارد. ییمَه
به عنوان اولین انسان و قربانی کیهانی. از قرن نوزدهم، اسطوره ییمه در وندیداد به عنوان اسطورهٔ «نخستین انسان» و «نخستین پادشاه» در نظر گرفته شده است. اسطوره ییمَه در پژوهش های علمی. بیشتر بحث های اواخر قرن نوزدهم و بیستم در مورد اساطیر ایران باستان بر اساس اصل اصلاحات زرتشت پیامبر بود که در آن مفاهیم «پاگانیسم» پیشین در ازای یک دین «اخلاقی» مدرن کنار گذاشته شدند.
این مقاله فهرستی از جنگ ها و نبردهای شاهنشاهی اشکانی با دولت های همسایه می باشد.
ضرب المثل ها در سراسر افغانستان، هم در مباحث عامه و هم در گفت گوها، بخش ارزش مند صحبت کردن به حساب می رود. افغان ها «در گفت گوهای روزمره خود نسبت به غربی ها به مراتب از ضرب المثل های بیشتر استفاده می کنند و تأثیرات بزرگ تری نیز دارد». بیشترین تعداد ضرب المثل ها در زبان های افغانی در پشتو و دری است که دو زبان رسمی افغانستان نیز می باشند. پشتو زبان مادری بزرگ ترین قوم افغانستان یعنی پشتون ها است، این قوم در کشور پاکستان نیز دومین قوم بزرگ می باشد. زبان پشتو دارای بیشترین و قدیمی ترین مجموعه ضرب المثل ها است. زبان دری شاخه ای از زبان فارسی است که در ایران و تاجیکستان نیز به آن تکلم می شود. برای مطالعهٔ وسیع تر و زمینهٔ ضرب المثل های افغانی، این ضرب المثل ها باید با (که در این رابطه چندین جلد به زبان انگلیسی موجود است) و با ضرب المثل های تاجیکی از تاجیکستان (مانند، مقایسه با آن هایی که در Bell 2019 وجود دارد) مقایسه گردد. مجموعه ها. ترجمه انگلیسی مجموعه های ضرب المثل های زبان های افغانی حد اقل برای چهار زبان افغانی در دسترس است: دری، پشتو، پشه ای و بلوچی. مجموعه ضرب المثل های پشتو، دری و پلوچی با رسم خط عربی را م
ی توان از لینک های که در اخیر این مقاله گذاشته شده است دانلود نمود. دری: دو مجموعه اصلی از ضرب المثل ها به زبان دری چاپ شده است، که تداخل های میان آن ها وجود دارد. کتاب اولی مجموعه ۱۰۰ ضرب المثل توسط جی. کریستی ویلسون است، که تحت عنوان یک صد ضرب المثل فارسی افغانستان به چاپ رسید، این فهرست (بدون امتیاز) در سایر منابع تولید شده است. تازه ترین مجموعه ضرب المثل های دری عبارت از نسخه سوم مجموعه ادوارد زیلیم کپیتان نیروهای دریایی ایالات متحده است، این نسخه به ۱۵۱ ضرب المثل قبلی که در نسخه ۲۰۱۲ وجود داشت اضافه شده است و هم چنین ۵۰ ضرب المثل دیگر به صورت آنلاین شریک ساخته شده است. نسخه ۲۰۱۲ این کتاب در سال ۲۰۱۳ جایزهٔ را از جامعه نویسنده گان نظامی آمریکا برنده شد. ۳۸ ضرب المثل از میان ۱۵۱ ضرب المثل که در نسخه ۲۰۱۲ بیان شده بود، برای یک نسخه دارای تصاویر رنگه به منظور آموزش زبان توسط مخاطبین مشهور تر انتخاب گردید (زیلیم 2012a). این نسخه با فارمت جدید به زبان های متعددی ترجمه و چاپ شده است. از جمله، انگلیسی، روسی (زیلیم 2013a)، آلمانی (زیلیم 2013b)، فرانسوی (2013c) و فنلاندی. گزارش های وجود دارد، که کتاب ضرب المثل ها
که مجموعهٔ از ۱٬۱۵۲ ضرب المثل دری است و توسط مولانا خال محمد خسته گردآوری شده است، در ۱۹۸۳ میلادی به چاپ رسیده بود (کرینبروک ۲۰۱۰:۳۱۷). هم چنین یک مجموعه از ضرب المثل های دری با ترجمه آلمانی توسط نور نجرابی تحت نام Afghanische Redensarten und Volksweisheiten گردآوری شده است. پشتو: تازه ترین منبع در دسترس از ضرب المثل های زبان پشتو، یکی از دو زبان اصلی در افغانستان، عبارت از مجموعه ۱۵۱ ضرب المثل است که توسط زیلیم گردآوری شده است. یک مجموعه بزرگ تر از ضرب المثل های پشتو عبارت از مجموعه ۱٬۳۵۰ ضرب المثل توسط بارلوتی و ختک (۲۰۰۶) است، این مجموعه یک نسخه بازنگری شده و توسعه یافته از یک کار قدیمی تر است که توسط تایر و ادوردز (۱۹۸۲) انجام شده بود. انیولدسین ۱۰۰ ضرب المثل و ۱۰۰ شعرهای عام یانه تاپاس (۱۹۶۷) را منتشر کرد. یک نسخه قدیمی تر از آن توسط بینوا (۱۹۷۹) چاپ شده بود. یک منبع قدیمی تر که حاوی ۴۶۰ ضرب المثل پشتو می باشد عبارت از توربرن (۱۸۷۶) است، وی این ضرب المثل ها را در صفحات ۲۳۱–۴۷۳ کتاب خود گنجانده بود. یکی دیگر از مجموعه های که به چاپ رسیده است، کتاب «نقلونه»: برخی ضرب المثل ها و پندهای پشتو اثر بویل از ۱۹۲۶
می باشد. تازه ترین مجموعه چاپ شده ضرب المثل های پشتو حاوی ۱۵۱ ضرب المثل است که توسط گوینده گان پشتو از طریق اینترنت و توییتر شریک ساخته شده است (زیلیم ۲۰۱۴). گزارش های وجود دارد که نوری یک مجموعه از ضرب المثل های پشتو را از پشتو تولنه در ۱۹۱۰ به چاپ رسانده است (کرین بروک ۲۰۱۰:۱۵۱). حدود ۵۰ صفحه ضرب المثل های پشتو که به ترتیب موضوع تنظیم شده است در رساله دوکتورای بارلوتی موجود است. سه جلد کتاب دیگر نیز در رابطه به ضرب المثل های پشتو در پاکستان به چاپ رسیده است، جلد نخست آن توسط ام.ام.ک. شنواری تحت عنوان د متلونو قصی (داستان های ضرب المثل ها) در ۱۹۹۹ به چاپ رسید. دو جلد دیگر نیز در پاکستان چاپ شده است که هر دوی آن اثر ام.ای. لشکر می باشد، ولسی متلونه (ضرب المثل های مشهور) در ۲۰۰۵ و د متلونو قصی: تیر په هیر باقی روزگار (داستان های ضرب المثل ها: قدیمی فراموش شده، جدید پذیرفته شده) در ۲۰۰۹ میلادی. مجموعهٔ دیگر از ضرب-المثل ها وجود دارد که توسط بویل در ۱۹۲۶ تهیه شده است. نور ثناءالدین که یک پژوهش گر ضرب المثل های پشتو است تمامی مجموعه های موجود ضرب المثل های پشتو را باهم مقایسه نموده است. پشه ای: پشه ای یک زبان کم
تر آشنا است که گوینده گان آن در شرق کابل زندگی می کنند. یک کمیته محلی که با یون(Yun) کار می کرد، مجموعهٔ از ۱۷۱ ضرب المثل را در ۲۰۱۰ گردآوری نمودند، که هر کدام آن ها به زبان های انگلیسی، کوریایی و پشتو ترجمه شده است. لهر(Lehr) به تجزیه و تحلیل بُعد دستور زبان، استفاده از ضرب المثل پرداخته است. بلوچی: بدلخان تعدادی از ضرب المثلهای بلوچی، زبانی که در دو سوی مرز افغانستان و پاکستان با آن صحبت می شود، را در مقاله خود به انلگیسی ترجمه نموده و بیشتر بر ضرب المثل های تمرکز نموده است که به داستان های مشخص مرتبط هستند (۲۰۰۰). وی هم چنین چندین مجموعه چاپ شده ضرب المثل های بلوچی را نیز ذکر می کند، اما تمامی آن ها به زبان بلوچی منتشر شده اند. شش ضرب المثل در صفحات آخر (۲۰۳ و ۲۰۴) کتاب مشهور ۱۹۰۷ دیمز تحت عنوان شهرهای مشهور بلوچ ها ذکر شده است. علاوه بر این نشریات که به زبان انگلیسی در دسترس هستند، مقالاتی در مورد ضرب المثل های زبان های که در افغانستان صحبت می شوند وجود دارد که به سایر زبان ها چاپ شده اند. این نشریات شامل: مشترکات. زمانی که تعاملات میان افراد وجود داشته باشد، ضرب المثل ها نیز در میان زبان های آن ها مشترک
می باشد. برخی مثال های از ضرب المثل های مشترک در میان زبان های افغانستان قرار ذیل است: ضرب المثل های افغانستان گفتارهای قطعی و تنها قدیمی نیستند. به عنوان مثال ضرب المثل معروف در زبان پشتو (بارلوتی و ختک ۲۰۰۶: ۲۶۴) و دری (ویلسون ۲۰۰۲: ۳۲) وجود دارد که، «زخم شمشیر می رود، اما زخم زبان نه». این ضرب-المثل در زبان پشه ای نیز وجود دارد، اما سلاح جدید در آن ذکر شده است، «زخم شدید تفنگ درمان خواهد شد، اما زخم شدید زبان درمان نخواهد شد» (یون ۲۰۱۰: ۱۵۹). مثالی دیگر از ضرب المثل های جدید، ضرب المثل امروزی پشه ای است که می گوید، «سلاح که مرمی نداشته باشد دو نفر را می ترساند»، در حالی که شکل قدیمی تر این ضرب المثل در زبان پشتو وجود دارد و در سال ۱۸۷۶ به چاپ رسیده است، «با یک کمان شکسته دو نفر در ترس هستند» (۱۸۷۶:۴۰۸). هرچند جای تعجب نیست، اما ضرب المثل های مستند شده از چهار زبان افغانستان دارای اصطلاحات مشترک هستند، مانند، «شتر»، «کوه» و «فقر». یافتن ضرب المثل های که منعکس کننده سنت های اسلامی افغانستان است، اصلاً جای تعجب ندارد، مانند: عنصر مشترک در میان ضرب المثل های افغانستان این است که برخی از آن ها به داستان ها نسب
ت داده می شوند (هرچند این امر تنها منحصر به افغانستان نیست). ضرب المثل های که از داستان ها نشأت می گیرند در زبان پشتو (توربرن ۱۸۷۶:۳۱۴)، زبان دری (زیلیم 2012b:۱۵۳) و زبان پلوچی (بدلخان ۲۰۰۰) یافت می گردند. تحلیل ضرب المثل های افغانی. در رابطه به زبان های افغانی، قبل از تحلیل و تجزیه ضرب المثل ها نخستین چالش گردآوری آن ها است. در رابطه زبان پشتو که بیشترین و قدیمی ترین مجموعه ضرب المثل ها را دارد، دو رساله وجود دارد که رابطه میان ضرب المثل ها و فرهنگ آن ها را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. (هرچند هر دو پروژه با گوینده گان زبان پشتو در مناطق مرزی مربوط به پاکستان انجام شده است، اما انتظار می رود تا یافته های این پروژه ها بالای پشتو زبان ها که در مرز مربوط به افغانستان زندگی می کنند نیز تطبیق گردد). نخستین ضرب المثل در مورد «پشتونوالی» به معنی «روش پشتون ها» بود، … اصول اخلاقی شامل قانون عرفی، اخلاقیات، منش و مفهوم میراث اجدادی که با «پشتون بودن» مرتبط است. رساله دومی استدلال می نماید که ضرب المثل های پشتو شامل یک نظریه پدرسالارانه و ایدئولوژی جنسیتی بوده و آن ها را ترویج می کند. هویت و نقشی جنسی که در ضرب ال
مثل های پشتو نهفته است در یک ارایه (پریزنتیشن) که در حد یک مقاله می باشد، تشریح شده است. بر علاوه، مقالهٔ در رابطه به موقف زنان که در ضرب المثل های پشتو دیده می شود نیز وجود دارد. ضرب المثل های پشتو هم چنین برای نشان دادن رویه های مرتبط به ازدواج نیز مورد مطالعه قرار گرفته است. کوهستانی رسالهٔ نوشته است که نشان می دهند چه گونه یادگیری ضرب المثل های دری به اروپایی ها در راستای دانستن فرهنگ افغانستان کمک می کند. استفاده از ضرب المثل ها و سایر هنرهای زبان هنگام صحبت پیرامون جنگ و بی ثباتی در افغانستان، موضوع مطالعه توسط مارگریت میلز است.
تک لایه یک لایه منفرد و نزدیک به هم از اتم ها، مولکول ها، یا سلول ها است. در برخی موارد از آن به عنوان یک تک لایه های خودآرا یاد می شود. تک لایه های بلورهای لایه ای مانند گرافین و مولیبدن دی سولفید معمولاً مواد دوبُعدی نامیده می شوند. کاربردها. تک لایه ها هم در میان فازهای هوا-آب و هم در میان فازهای هوا-جامد کاربردهای زیادی دارند. تک لایه های نانوذره را می توان برای ایجاد سطوح کاربردی که به عنوان مثال خواص ضد انعکاس یا ابرآب گریز دارند، استفاده کرد.
تاتول آویان (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، ترانه سرا رابیز اهل ارمنستان است.
الکتروتنگش (Electrostriction) به تغییر چگالی ماده در اثر اعمال میدان الکتریکی گویند. الکتروتنگش خاصیت همه مواد دی الکتریک است و در اثر جابجایی یون در شبکه کریستالی پس از قرار گرفتن در معرض میدان الکتریکی خارجی ایجاد می شود. یون های مثبت در جهت میدان جابه جا می شوند، در حالی که یون های منفی در جهت مخالف جابه جا می شوند. این جابجایی در سراسر مواد حجیم تجمع می یابد و منجر به یک کرنش کلی (ازدیاد طول) در جهت میدان می شود. ضخامت در جهت های متعامد که با نسبت پواسون مشخص می شود کاهش می یابد. تمام مواد عایق متشکل از بیش از یک نوع اتم به دلیل اختلاف الکترونگاتیوی اتم ها تا حدی یونی خواهند بود و در نتیجه انقباض الکتریکی از خود نشان می دهند. برای مطالعه بیشتر. Sundar, V., and R. E. Newnham. "Electrostriction and polarization." Ferroelectrics 135, no. 1 (1992): 431-446.
شور () نوعی احساس و علاقه شدید نسبت به کسی یا چیزی است. این احساس شدید می تواند ناشی از علاقه یا تحسین یک ایده، پیشنهاد یا غیره باشد. لذت بردن از یک علاقه یا فعالیت، جذابیت، هیجان یا احساسات شدید نسبت به یک شخص و… را شامل می شود. این به ویژه در زمینه های عاشقانه یا میل جنسی دیده می شود؛ گرچه به طور کلی به احساس عمیق تر یا فراگیرتر از آنچه در اصطلاح شهوت اشاره می شود، دلالت دارد.
یوجین کال سیسکل (؛ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۴۶ – ۲۰ فوریه ۱۹۹۹) منتقد فیلم آمریکایی و از روزنامه نگاران "شیکاگو تریبون" بود. وی میان سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت می کرد. او به همراه همکار خود راجر ایبرت از سال ۱۹۷۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۹ مجری مجموعه ای از برنامه های نقد و بررسی فیلم در تلویزیون بود.
بر اساس نامگذاری آیوپاک به ماده ای نانومتخلخل که روزنه های آن قطری بین ۲ تا ۵۰ نانومتر داشته باشند ماده میان متخلخل به این مواد، نیمه متخلخل یا ماده مزوپور (Mesoporous material) هم گفته شده است. برای مقایسه، آیوپاک مواد ریزمتخلخل به عنوان ماده ای با منافذ کوچکتر از ۲ نانومتر تعریف می کنند و مواد درشت متخلخل، به عنوان ماده ای با حفرات بزرگتر از ۵۰ نانومتر در نظر گرفته می شود. مواد میان متخلخل معمولی شامل انواعی از سیلیس و آلومینا هستند که دارای حفرات با اندازه مشابه هستند. اکسیدهای مزوپور نیوبیم، تانتالم، تیتانیوم، زیرکونیوم، سریم و قلع نیز گزارش شده است. با این حال، مهمترین عضو مواد مزوپور، کربن مزوحفره است که در طی دو دهه گذشته، نانومواد مبتنی بر کربن مانند نانولوله های کربنی، گرافن، کربن مزوحفره و نقاط کوانتومی کربنی به دلیل نسبت سطح به حجم زیاد، رسانایی الکتریکی و حرارتی خوب مورد توجه زیادی قرار گرفته اند. استحکام مکانیکی این مواد آنها را برای کاربرد در زمینه های مختلف مانند تصفیه آب، کاتالیزور، سنجش شیمیایی و الکتروشیمیایی مناسب می کند و نیز کاربرد مستقیمی در دستگاه های ذخیره انرژی و مواد مرتبط با آن دارد
. کربن مزوپور دارای تخلخل در محدوده مزوپور است و این امر به طور قابل توجهی سطح ویژه را افزایش می دهد. روشی برای تولید مواد نیمه متخلخل (سیلیکا) در حدود سال ۱۹۷۰ ثبت اختراع شد، و در سال ۱۹۹۷ بازتولید شد. نانوذرات سیلیکا مزوپور (MSNs) به طور مستقل در سال ۱۹۹۰ توسط محققان ژاپنی سنتز شدند. از آن زمان، تحقیقات در این زمینه به طور پیوسته رشد کرده است. نمونه های قابل توجه کاربردهای صنعتی کاتالیز، جذب، سنجش گاز، باتری ها، تبادل یونی، اپتیک و فتوولتائیک است. در زمینه کاتالیز، زئولیت ها موضوعی نوظهور است که در آن مزوپوروزیت به عنوان تابعی از کاتالیزور برای بهبود عملکرد آن برای استفاده در ترک خوردگی کاتالیستی سیال مورد مطالعه قرار می گیرد. وجود حفرات یا همان نقص ساختاری تأثیر مهمی بر خواص نانوساختارهای کربنی دارند که یا به صورت غیرعمدی در طی فرآیندهای تولید ایجاد می شوند یا عمداً توسط تیمارهای شیمیایی و تابش یونی ایجاد می شوند. وجود نقص ساختاری بر هدایت حرارتی، استحکام مکانیکی و شفافیت تأثیر مضری می گذارد. از سوی دیگر، افزایش واکنش پذیری کربن با نقص ساختاری در ابعاد نانو برای ذخیره سازی انرژی و کاربردهای سنجش مناسب است.
به عنوان مثال، نتایج تلاش های نظری مبتنی بر تکنیک های مختلف، جذب مطلوب یون های لیتیوم، یون های سدیم و نانوخوشههای فلزی را بر روی سطح گرافن با نقص ساختاری بیان می کند. همچنین، تأثیر مفید نقص ساختاری بر فعالیت الکتروشیمیایی با مطالعه واکنش های الکتروشیمیایی ناهمگن فروسن متانول، اکسیژن و نیترات در سطح الکترودهای مبتنی بر نانوکربن به اثبات رسیده است. اخیراً، کربن مزوحفره با نقص ساختاری بالا (DMC)، که به عنوان نانوساختارهای کربنی طبقه بندی می شوند، به دلیل مساحت سطح بالا، حجم منافذ ویژه بالا، قطر منافذ قابل تنظیم در محدوده مزوپور، و پایداری الکتروشیمیایی، مورد توجه ویژه ای برای کاربردهای الکتروشیمیایی می باشد. روش تولید کربن مزوحفره با نقص ساختاری بالا (DMC). کربن میان متخلخل با نقص ساختاری بالا (DMC) با استفاده از نانو سیلیس به عنوان یک قالب سخت، ساکارز به عنوان پیش ساز کربن و KNO3 به عنوان عامل ایجاد کننده نقص ساخته می شود. به طور معمول، ۲ گرم ساکارز و ۵ گرم KNO3 در ۱۰۰ میلی لیتر آب دیونیزه حل شد و سپس ۴ گرم نانوسیلیکا به آن اضافه می شود. مخلوط حاصل به مدت ۲ ساعت در دمای اتاق هم زده می شود و سپس یک شب در فر ۸۰
درجه سانتیگراد خشک می شود. پس از پیش کربن سازی در دمای ۱۴۰ درجه سانتی گراد به مدت ۳ ساعت، مواد جامد به دست آمده در دمای ۸۰۰ درجه سانتیگراد به مدت ۱ ساعت تحت جریان آرگون با سرعت حرارت ۵ دقیقه کربنیزه می شوند. در نهایت پس از اچ کردن قالب با رفلاکس در دمای ۸۰ درجه سانتیگراد در محلول سدیم ۱ مولار، پودرهای کربن مورد نظر با مقادیر فراوان آب دیونیزه شسته و در دمای ۱۰۰ درجه سانتیگراد خشک می شوند. طبق IUPAC، یک ماده میان متخلخل می تواند در یک مزوساختار نامنظم یا مرتب شود. در مواد معدنی کریستالی، ساختار مزو متخلخل به طور قابل توجهی تعداد واحدهای شبکه را محدود می کند و این به طور قابل توجهی شیمی حالت جامد را تغییر می دهد. به عنوان مثال، عملکرد باتری مواد الکتریکی مزو متخلخل به طور قابل توجهی با ساختار حجیم آنها متفاوت است. خصوصیات ساختاری و ریخت شناختی. برای ایجادنقص از تجزیه KNO3 در دمای ۶۵۰–۷۹۰ درجه سانتیگراد، استفاده می شود. در طی فرایند کربن سازی، گاز اکسیژن آزاد شده از تجزیه KNO3 که روی قالب نانو سیلیس پوشانده شده است، با اتم های کربن واکنش داده و کربن میان متخلخل با نقص ساختاری بالا را ایجاد می کند. میزان نقص ساخت
اری با میزان KNO3 رابطه مستقیم دارد بنابراین انتظار می رود با افزایش مقدار KNO3، تعداد نقص نقطه ای (حفرات) در محصولات نهایی افزایش یابد. طیف سنجی رامان یک تکنیک قدرتمند است که به طور گسترده برای تشخیص نقص ساختاری مواد کربنی استفاده می شود. نتایج به دست آمده از طیف سنجی رامان تأیید می کند که KNO3 به عنوان عامل ایجاد نقص در مرحله کربن سازی عمل می کند؛ بنابراین میزان نقص متفاوت در تهیه کربن مزو متخلخل بامقادیر مختلف KNO3 به راحتی قابل کنترل است. با توجه به معادله براگ فاصله بین لایه ای با افزایش عیب کمی افزایش می یابد. مورفولوژی و ساختار منافذ کربن مزوحفره با نقص ساختاری بالا (DMC) توسط SEM (میکروسکوپ الکترونی) و TEM (میکروسکوپ الکترونی عبوری) مورد بررسی قرار داده می شود. خصوصیات شیمیایی. رفتار الکتروشیمیایی الکترودهای ساخته شده از کربن مزوحفره با نقص ساختاری بالا (DMC) به روش ولتامتری چرخه ای و طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی بررسی می شود. با بررسی نمودارهای حاصل از تست های الکترو شیمیایی موارد زیر دریافت می شود: ۵. ثابت انتقال الکترون ناهمگن مؤثر (K0) نسبت به الکترودها با جنس های دیگر بیشتر می باشد. ۶. این بستر