Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
معه سایبرنتیک اساساً مفهومی و فقط اندکی روش شناختی یا تجربی بوده است. جامعه سایبرنتیک مستقیماً با اندیشه سیستمی در داخل و خارج جامعه شناسی، به ویژه در حوزه سایبرنتیک درجه دوم، گره خورده است. حوزه های کاربردی. در دهه اول سده بیست و یکم، تنوع حوزه های کاربردی افزایش یافت. همان طور که روش های پیچیده تری توسعه یافته است. نظریه پیچیدگی اجتماعی در مطالعات همکاری و کالای عمومی اجتماعی استفاده می شود. نوع دوستی; تحصیلات؛ جامعه مدنی جهانی کنش جمعی و جنبش اجتماعی؛ نابرابری اجتماعی؛ نیروی کار و بیکاری؛ تجزیه و تحلیل سیاست؛ نظام سلامت؛ و نوآوری و تغییر اجتماعی، را می توان به عنوان نمونه نام برد. پروژه پژوهشی علمی بین المللی، سشات: بانک اطلاعات تاریخ جهانی، به صراحت برای تحلیل تغییرات پیچیدگی اجتماعی از انقلاب نوسنگی تا انقلاب صنعتی طراحی شده است. به عنوان یک پلتفرم نظری برد متوسط، پیچیدگی اجتماعی را می توان برای هر پژوهشی که در آن رابطه اجتماعی یا نتایج چنین تعاملاتی مشاهده و اعمال کرد ولی به ویژه جایی که می توانند اندازه گیری باشند و به صورت پیوسته یا گسسته نقاط داده بیان شوند. یکی از انتقادات رایج که اغلب در مورد سودمن
دی علم پیچیدگی در جامعه شناسی ذکر می شود، دشواری دستیابی به داده های کافی است. با این وجود، به کارگیری مفهوم پیچیدگی اجتماعی و تحلیل چنین پیچیدگی هایی آغاز شده است و همچنان به عنوان یک حوزه تحقیق مداوم در جامعه شناسی ادامه دارد. از دوران کودکی دوستی و بارداری نوجوانان به جرم شناسی و ضد تروریسم، نظریه های پیچیدگی اجتماعی تقریباً در همه حوزه های پژوهش جامعه شناختی در حال استفاده است. در حوزه پژهش های ارتباطات و انفورمتریک، مفهوم نظام های خودسازماندهی در پژوهش های اواسط دهه ۱۹۹۰ در ارتباط با ارتباطات علمی ظاهر شد. علم سنجی و کتاب سنجی حوزه های پژوهشی هستند که در آنها داده های مجزا در دسترس است، مانند چندین حوزه دیگر از پژوهش های ارتباطات اجتماعی مانند زبان شناسی اجتماعی. پیچیدگی اجتماعی نیز مفهومی است که در نشانه شناسی استفاده می شود.
تقسیم امپراتوری مغول پس از مرگ منگوقاآن در سال ۱۲۵۹ در محاصره قلعه دیائویو بدون هیچ جانشینی آغاز شد و درگیری های داخلی بین اعضای خانواده تولی خان برای عنوان خاقان را تشدید کرد که به جنگ داخلی خاندان تولی تبدیل شد. این جنگ داخلی، همراه با جنگ هولاکو و برکه و متعاقب آن جنگ کایدو-قوبلای، اقتدار خان بزرگ را بر کل امپراتوری مغول به شدت تضعیف کرد و امپراتوری به خانات های خودمختار تقسیم شد: اردوی زرین در اروپای شرقی، خانات جغتای در آسیای مرکزی، ایلخانان در آسیای جنوب غربی ودودمان یوآن در شرق آسیا به پایتختی پکن امروزی - اگرچه امپراتوران یوان عنوان اسمی خاقان امپراتوری را داشتند. لشکرهای چهارگانه هر کدام به دنبال منافع و اهداف خود بودند و در زمان های مختلفی هرکدام از آن ها سقوط کردند. اختلاف بر سر جانشینی. برادر منگوقاآن، هولاکو خان، پیش روی موفقیت آمیز نظامی خود را به سوریه متوقف کرد و بخش عمده ای از نیروهای خود را از دشت مغان خارج کرد و تنها گروه کوچکی را تحت فرماندهی ژنرال خود کیتبوقا باقی گذاشت. نیروهای دشمن در منطقه، صلیبی های مسیحی و مملوک های مسلمان، هر دو با درک اینکه مغول ها تهدید بزرگتری برای آن ها هستند، ا
ز وضعیت ضعیف ارتش مغول استفاده کردند و در آتش بس غیرعادی غیرعادی با یکدیگر درگیر شدند. در سال ۱۲۶۰ مملوک ها از مصر پیشروی کردند و توانستند که در نزدیکی قلعه مسیحی عکا اردو بزنند و تدارکات لازم را فراهم کنند و در نبرد عین جالوت در شمال جلیل با نیروهای کیتبوقا درگیر شدند. مغول ها شکست خوردند و کیتبوقا اعدام شد. این نبرد محوری مرز غربی را برای گسترش مغول ها تعیین کرد، زیرا مغول ها دیگر هرگز نتوانستند پیش روی نظامی فراتر از سوریه داشته باشند. در بخش جداگانه ای از امپراتوری، برادر دیگر هولاکو و منگوقاآن، قوبلای خان، از مرگ خاقان در رودخانه هوآی در چین مطلع شد. او به جای بازگشت به پایتخت، به پیش روی خود به سمت منطقه ووچانگ چین، در نزدیکی رودخانه یانگ تسه ادامه داد. برادر کوچک تر آن ها اریق بوقا از غیبت هولاکو و قوبلای استفاده کرد و از موقعیت خود در پایتخت برای به دست آوردن عنوان خاقان برای خود استفاده کرد و نمایندگان تمام شاخه های خانواده او را به عنوان رهبر در "قوریلتای" در شهر معرفی کردند. قراقروم. هنگامی که قوبلای از این موضوع مطلع شد و "قوریلتای" خود را در کایپینگ برگزار کرد، در آن جا تقریباً همه شاهزادگان ارشد
و نویان های بزرگ ساکن شمال چین و منچوری از او حمایت کردند. جنگ داخلی. نبردهایی بین ارتش قوبلای و ارتش برادرش اریق بوقا درگرفت که شامل نیروهایی بود که هنوز به دولت قبلی منگوقاآن وفادار بودند. ارتش قوبلای به راحتی حامیان اریق بوقا را از بین برد و کنترل اداره مدنی در جنوب مغولستان را به دست گرفت. چالش های بیشتری از سوی پسرعموهایشان، جغتایی ها برای آن ها پدید آمد. آبیشکا، شاهزاده جغتایی نامه وفاداری به او را فرستاد تا مسئولیت قلمرو جغتایی را بر عهده بگیرد. با این حال، او آبیشکا را دستگیر و سپس اعدام کرد، و به جای آن، الغو را در آنجا به تخت نشاند. دولت جدید قوبلای، اریق بوقا را در مغولستان محاصره کرد تا عرضه مواد غذایی را قطع کند و باعث قحطی شد. قراقروم به سرعت به دست قوبلای افتاد، اما اریق بوقا باز پایتخت را در سال ۱۲۶۱ پس گرفت. در جنوب غربی ایلخانان، هولاکو خان به برادرش قوبلای وفادار بود، اما درگیری با پسر عموی آنها برکه خان، حاکم اردوی زرین در بخش شمال غربی امپراتوری، در سال ۱۲۶۲ آغاز شد. مرگ مشکوک شاهزادگان جغتایی در خدمت هولاکو، توزیع نابرابر غنایم جنگی، و قتل عام مسلمان ها توسط هولاکو، خشم برکه را افزایش د
اد، او به فکر حمایت از شورش پادشاهی گرجستان علیه حکومت هولاکو در ۱۲۵۹–۱۲۶۰ بود. برکه همچنین با ممالیک مصر علیه هولاکو ائتلاف کرد و از اریق بوقا، حمایت کرد. هولاکو در ۸ فوریه ۱۲۶۴ درگذشت. برکه به دنبال سودجویی و حمله به قلمرو هولاکو بود، اما در این راه درگذشت و چند ماه بعد، الغو خان از خانات جغتای نیز درگذشت. قوبلای، پسر هولاکو، اباقا را به عنوان ایلخان جدید نامید و اباقا به دنبال اتحادهای خارجی بود، مانند تلاش برای ایجاد اتحاد فرانک و مغول با اروپایی ها علیه ممالیک مصر. قوبلای نوه باتو خان منگوقاآن تیمور را برای رهبری اردوی زرین معرفی کرد. اریق بوقا در ۲۱ اوت ۱۲۶۴ به قوبلای در شانگدو تسلیم شد. تجزیه به چهار خانات. تأسیس دودمان یوآن (۱۲۷۱–۱۳۶۸) در چین توسط قوبلای خان، تجزیه امپراتوری مغول را تسریع بخشید. امپراتوری مغول به چهار خانات تقسیم شد. دو تا از حکومت ها، دودمان یوآن و ایلخانان توسط خاندان تولی اداره شدند. اردوی زرین توسط خاندان جوجی تأسیس شد، همین طور خانات جغتای توسط جغتای تأسیس شد. در سال ۱۳۰۴، یک معاهده صلح میان خانات ها، برتری اسمی سلسله یوآن را بر خانات های غربی ایجاد کرد. با این حال، این برتری مان
ند خاقان های پیشین نبود. مسائلی مانند درگیری های مرزی بین آن ها ادامه یافت. به عنوان مثال می توان به جنگ Esen Buqa-Ayurbarwada اشاره کرد که در دهه ۱۳۱۰ رخ داد. چهار خانات به عنوان ایالت های جداگانه به فعالیت خود ادامه دادند و در زمان های مختلف سقوط کردند. دودمان یوآن. انتقال پایتخت امپراتوری مغول به خان بالق (دادو، پکن امروزی) توسط قوبلای خان در سال ۱۲۶۴ با مخالفت بسیاری از مغول ها مواجه شد؛ بنابراین، مبارزه آریق بوقا برای حفظ مرکز امپراتوری در سرزمین مغول ها بود. پس از مرگ آریق بوقا، مبارزه توسط کایدو، نوه اوگدی خان و نایان ادامه یافت. قوبلای خان با حذف دودمان سونگ، فتح چین را کامل کرد. ناوگان سلسله یوآن در سال های ۱۲۷۴ و ۱۲۸۱ تلاش کردند به ژاپن حمله کنند، اما هر دو حمله ناموفق بود و تعداد زیادی از کشتی های آن ها در طوفان های دریایی به نام کامی کازه در هر دو حمله نابود شدند. مردم عادی در دوران سلسله یوآن سختی هایی را تجربه کردند. از این رو، جنگجویان مغول در سال ۱۲۸۹ علیه قوبلای قیام کردند. قوبلای خان در سال ۱۲۹۴ درگذشت و تیمور خان جانشین وی شد و به مبارزه با کایدو ادامه داد که تا زمان مرگ کایدو در سال ۱۳۰۱ ا
دامه یافت. آیورباروادا بویانتو خان در سال ۱۳۱۲ به قدرت رسید. سیستم آزمون خدمات کشوری برای سلسله یوآن در سال ۱۳۱۳ تأسیس شد. شورشی به نام شورش دستار سرخ در سال ۱۳۵۰ در چین آغاز شد و سلسله یوآن توسط دودمان مینگ در سال ۱۳۶۸ سرنگون شد. آخرین امپراتور یوآن، طغون تیمور، به شمال به یینگ چانگ گریخت و در سال ۱۳۷۰ در آنجا درگذشت. بقایای یوآن که به استپ مغولستان عقب نشینی کرده بودند، به عنوان سلسله یوآن شمالی شناخته می شوند و به مقاومت در برابر دودمان مینگ ادامه دادند تا اینکه در سال ۱۶۳۵ توسط دودمان جین به رهبری جورجی (سلف دودمان چینگ) فتح شد. اردوی زرین. اردوی زرین توسط باتو، پسر جوچی، در سال ۱۲۴۳ تأسیس شد. اردوی زرین شامل منطقه ولگا، کوه های اورال، استپ های شمال دریای سیاه، قفقاز شمالی، سیبری غربی، دریای آرال و حوضه ایرتیش بود و در روابط خراجی، حکومت های روسیه را در اختیار داشت. پایتخت در ابتدا سرای باتو و بعداً سرای برکه بود. این امپراتوری گسترده تحت رقابت نوادگان باتو تضعیف شد و در طول قرن پانزدهم به خانات قزاق، خانات قازان، خانات آستراخان خانات کریمه خانات سیبیر، اردوی بزرگ، اردوی نوقای و اردوی سفید تقسیم شد. روس ه
ا خانات قازان را در سال ۱۵۵۲، خانات آستاراخان در سال ۱۵۵۶، خانات سیبری در سال ۱۵۸۲، و امپراتوری روسیه خانات کریمه را در سال ۱۷۸۳ فتح کردند. خانات جغتای. خانات جغتای در سال ۱۲۶۶ جدا شد و آسیای مرکزی، دریاچه بالخاش، کاشغر، افغانستان و ژتیسو را تحت کنترل داشت و به ماوراءالنهر در غرب و خانات مغولستان در شرق تقسیم شد. ادعا می شود که بخش هایی از آن تا اواخر قرن شانزدهم به زبان مغولی صحبت می کردند. مغولستان در زمان حکومت تیمور (۱۳۹۵–۱۴۰۵)، جنگ سالار خاندان برلاس، قدرت یافت. تیمور در سال ۱۳۹۵ توقتمش خان اردوی طلایی را شکست داد. او ارتش سلطان عثمانی را در نزدیکی آنکارا نابود کرد، رویدادی که فتح امپراتوری بیزانس توسط عثمانی ها را برای نیم قرن به تأخیر انداخت. امپراتوری تیموری اندکی پس از مرگ او تکه تکه شد. نوه تیمور الغ بیگ (۱۴۰۹–۱۴۴۹) بر ماوراءالنهر فرمانروایی کرد و در دوران حکومت او تجارت و اقتصاد ماوراءالنهر به توسعه چشم گیری دست یافت. الغ بیگ در سال ۱۴۲۹ یک رصدخانه اخترشناسی در نزدیکی سمرقند ساخت و اثر خود، زیج سلطانی را نوشت که شامل نظریه های ستاره شناسی و فهرستی از بیش از ۱۰۰۰ ستاره با موقعیت دقیق آنها در کره آسم
ان است. رقابت طولانی مغولستان با اویرات ها بر سر راه های تجاری با شکست آن ها توسط اویرات ها در سال ۱۵۳۰ پایان یافت. بابر حاکم تیموری کابل در سال ۱۵۲۶ بیشتر هندوستان را فتح کرد و امپراتوری مغولی گورکانی را تأسیس کرد. امپراتوری مغولی گورکانی در قرن ۱۸ و ۱۹ به چندین ایالت کوچک تقسیم شد و بعداً پایتخت امپراتوری توسط امپراتوری بریتانیا در سال ۱۸۵۸ فتح شد. ایلخانان. ایلخانان تحت فرمانروایی هولاکو خان از خاندان تولی خان در سال ۱۲۵۶ تشکیل شد و شامل ایران، عراق، قفقاز جنوبی، شرق آناتولی و ترکستان غربی بود. در حالی که فرمانروایان اولیه خانات به طور فزاینده بودایی تبتی را پذیرفتند، حاکمان مغول پس از به تخت نشستن ایلخان غازان (۱۲۹۵–۱۳۰۴) به اسلام گرویدند. در سال ۱۳۰۰ رشیدالدین فضل الله با همکاری مورخان مغول به دستور غازان نگارش "جامع التواریخ" را آغاز کرد. این کار در سال ۱۳۱۱ در زمان سلطنت ایلخان اولجیتو (۱۳۰۴–۱۳۱۶) به پایان رسید. "آلتان دبتر" که توسط مورخ مغول بولاد چینسان نوشته شده است، مبنایی برای نگارش "جامی التواریخ" بوده است. پس از مرگ ابوسعید بهادرخان (۱۳۱۶–۱۳۳۵) حکومت ایلخانان به سرعت به چندین ایالت تجزیه شد. برج
سته ترین آنها دودمان جلایریان بود که توسط نوادگان موخالی ایل جلایر اداره می شد.
دی بی کورپ () شرکت رسانه ای هندی است، که در سال ۱۹۵۸ توسط رامش چاندرا آگاروال تأسیس شد.
رامش چاندرا آگاروال (; – ) سرمایه دار رسانه ای و کارآفرین اهل هند بود، که در سال ۱۹۵۸ شرکت دی بی کورپ را تأسیس کرد.
شرکت پذیرایی و گردشگری راه آهن هند () شرکت ترابری ریلی هندی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
مقررات ()، مقررات مدیریت سیستم های پیچیده بر پایهٔ مجموعه ای از قوانین و روندها است. در نظریه سامانه ها، این گونه قواعد در زمینه های مختلف زیست شناسی و جامعه وجود دارد، اما این واژه با توجه به زمینهٔ مورد گفتگو، مفاهیم کمی متفاوتی می دارد. مثلا:
ساریگاما () شرکت خوشه ای هندی است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد.
باشگاه فوتبال زنان زاربروکن یک تیم باشگاهی فوتبال زنان از شهر زاربروکن آلمان است. این تیم بخش زنان باشگاه فوتبال زاربروکن است. تاریخچه. در سال ۱۹۹۰ میلادی زنان وی اف آر ۰۹ زاربروکن یکی از اعضای مؤسس بوندسلیگا بودند. در سال ۱۹۹۷، تیم فوتبال زنان وی اف آر ۰۹ زاربروکن را ترک کرد و به اف سی زاربروکن ۱. پیوست. تا فصل ۲۰۱۰/۱۱ این تیم در ۱۶ فصل بوندسلیگا بازی کرده است، از آن زمان آنها در بوندسلیگای ۲ زنان بازی می کنند. بزرگترین موفقیت این تیم حضور در فینال جام حذفی فوتبال زنان آلمان سال ۲۰۰۸ بود که در آن بازی با نتیجهٔ ۱–۵ در مقابل اف اف سی فرانکفورت شکست خوردند.
رنگ های آبی نیروی هوایی، رنگ های گوناگونی هستند که اکثراً رنگ های متنوعی از رنگ لاجوردی دارند که خالص ترین رنگ های آن به رنگ آسمان در یک روز صاف مشخص می شود. برخی از رنگ های "آبی نیروی هوایی"، به ویژه رنگ آبی نیروی هوایی که توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا استفاده می شود و رنگی که توسط آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا استفاده می شود، ممکن است شبیه به رنگ آبی جایگزین لاجوردی باشد. با این حال، آنها در واقع رنگ های تیره لاجوردی هستند، نه آبی.
سنگ چشم کوکوی نیلی گونه ای از پرندگان خانوادهٔ کوکوسنگ چشمان است. این گونه بومی جزیره سولاوسی در اندونزی است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های دشت نمنانک نیمه گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. نام های رایج دیگر این پرنده عبارتند از: کوکوسنگ چشم سولاوسی، کوکوسنگ چشم سلبس و کوکوسنگ چشم تمینک.
سنگ چشم کوکوی زرین گونه ای از پرندگان خانوادهٔ کوکوسنگ چشمان است. در سردهٔ تک نماد "Campochaera" است و در گینه نو یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
اسب هرینگتون یک سرده منقرض شده از اسبیان پابلند از دوران پلیستوسن آمریکای شمالی است که برای نخستین بار در سال ۲۰۱۷ توصیف شد. این سرده تک گونه است و متشکل از گونه H. francisci است که در ابتدا در سال ۱۹۱۵ توسط الیور پری هی با نام "Equus francisci" توصیف شده بود. پیش از توصیف رسمی آن، گاهی اوقات به عنوان اسب پابلند جهان جدید شناخته می شد.
آر-کست (R-CAST) یک سامانه پشتیبانی تصمیم گروهی است که بر اساس تحقیق در مورد تصمیم گیری طبیعت گرایانه است. معماری آن بر اساس چندین عامل نرم افزاری، از تیم های تصمیم گیری با پیش بینی اطلاعات مربوط به تصمیماتشان بر اساس یک مدل ذهنی مشترک در مورد زمینه تصمیم گیری پشتیبانی می کند. اهمیت طراحی. در عصر اطلاعات دیجیتال، تیم های تصمیم گیری اغلب مملو از حجم عظیمی از اطلاعات هستند. این منجر به دو چالش می شود: اولاً، یک تصمیم گیرنده انسانی می تواند مملو از اطلاعات باشد و در تصمیم گیری به موقع مشکل داشته باشد. دوم، اعضای یک تیم ممکن است در تعیین اینکه یک هم تیمی واقعاً به چه اطلاعاتی نیاز دارد و از این رو چه اطلاعاتی باید با او به اشتراک گذاشته شود، مشکل داشته باشند. هدف فناوری آر-کست رسیدگی به هر دوی این چالش هاست. رویکرد آر-کست بر چهار مفهوم اصلی استوار است: کارگزاران از مدلی از فرایند تصمیم گیری انسانی (موسوم به مدل تصمیم اولیه شناسایی [RPD) برای پیوند دادن وظایف تصمیم گیری به اطلاعات مرتبط با تصمیمات استفاده می کنند. مدل تصمیم اولیه شناسایی محاسباتی در آر-کست از یک ساختار دانش (به نام دانش تجربه) استفاده می کند که دان
ش مربوط به تصمیم گیری را جمع آوری می کند. سه نوع اطلاعات مرتبط را می توان از دانش تجربه و قوانین استنتاج پیش بینی کرد که مربوط به موارد زیر است: تطبیق وضعیت فعلی با تجربه شناخته شده (به عنوان مثال، نشانه ها)، ارزیابی گزینه های تصمیم گیری متعدد و تشخیص ناهنجاری ها پس از تصمیم گیری به طوری که تصمیم اولیه را بتوان بر اساس آن اصلاح کرد. مدل تصمیم اولیه شناسایی محاسباتی به عنوان یک فرایند DM مشترک بین عوامل و انسان در یک تیم عمل می کند، که عاملان را قادر می سازد تا اطلاعات مربوطه را با سایر هم تیمی ها، خواه عامل نرم افزار باشند یا انسان، به اشتراک بگذارند. اهمیت عملکرد. علاوه بر پیش بینی اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری، عوامل آر-کست همچنین برای جستجو و ترکیب اطلاعات در یک محیط توزیع شده مانند معماری سرویس گرا، همکاری می کنند. آر-کست در آزمایشگاه عوامل هوشمند در کالج علوم و فناوری اطلاعات در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا به رهبری دکتر جان ین توسعه یافته است. معماری آر-کست مبتنی بر کامپوننت و قابل تنظیم مجدد است. با انتخاب اجزای مناسب برای یک برنامه، آر-کست را می توان در طیف گسترده ای از عوامل پیکربندی کرد: از عوامل ب
ازتابی ساده تا عوامل دارای مدل تصمیم اولیه شناسایی. اجزای کلیدی آر-کست شامل مفسر مدل تصمیم اولیه شناسایی، پایگاه دانش، مدیر اطلاعات، مدیر فرایند، مدیر ارتباطات و آداپتورهای حوزه های مختلف است. مفسر مدل تصمیم اولیه شناسایی وضعیت فعلی را با تجربیات شناخته شده، که در یک سلسله مراتب سازماندهی شده اند، مطابقت می دهد. نشانه های گمشده مربوط به تصمیم فعلی شناسایی می شوند. مدیر اطلاعات از وابستگی اطلاعات در پایگاه دانش برای استنباط اطلاعات گمشده که مربوط به نشانه های سطح بالاتر، ارزیابی گزینه ها و ناهنجاری ها است، استفاده می کند. سپس مدیر ارتباطات با عواملی که اطلاعات گمشده را ارائه می دهند تماس می گیرد. برای ساختن یک مدل، باید (الف) تعیین کرد که چه مؤلفه هایی برای ترکیب کردن مدل درگیر هستند، (ب) وظایف را تجزیه و تحلیل کرده و دانش مربوطه را برای مؤلفه ها استخراج کرد، و (ج) آداپتور دامنه را برای ادغام عوامل با محیط خارجی توسعه داد. عوامل آر-کست برای توسعه کمک های تصمیم گیری برای تیم های انسانی استفاده شده است. آنها همچنین برای مطالعه شناخت تیم و مسائل مربوط به همکاری انسان و عامل در حوزه های کاربردی با استرس زمان مورد
استفاده قرار گرفته اند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2022-02-05T06:23:07Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;KOLI&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجاد تغییرمسیر برای دانشنامه اجزای دی ان ای (ابزار تغییرمسیرساز)&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;34064710&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
جنگ داخلی خاندان تولی جنگ جانشینی بود که بین منگوقاآن قوبلای خان و برادر کوچکترش، اریق بوقا بود، که از سال ۱۲۶۰ تا ۱۲۶۴ در خاندان تولی صورت گرفت. جنگ برای عنوان خاقان به یک جنگ داخلی میان اعضای آن تبدیل شد. جنگ داخلی خاندان تولی، و جنگ های پس از آن (مانند جنگ هولاکو و برکه و جنگ کایدو و قوبلای)، اقتدار خاقان را در امپراتوری مغول تضعیف کرد و امپراتوری را به خانات های خودمختار تقسیم کرد. پیش زمینه. خانواده با موفقیت جانشین خود را برای خاقان، منگوقاآن، را در قورولتای ۱۲۵۰ و ۱۲۵۱ بر تخت نشاندند. منگوقاآن با پاکسازی مخالفان خود در خانه سلطنتی و اعضای هر دو خانواده جغتای و Ögedei انتقام گرفت. منگوقاآن در سال ۱۲۵۲ کنترل منطقه قفقاز را به اردوی زرین سپرد. با تأیید منگوقاآن، برکه در سال ۱۲۵۵ جانشین برادرش، باتو، به عنوان خان اردوی زرین در روسیه شد. هولاکو از ایلخانان کنترل قفقاز را از اردوی زرین گرفت و غارت بغداد توسط وی در سال ۱۲۵۸ خشم برکه را که مسلمان شده بود، برانگیخت. منگوقاآن خان در سال ۱۲۵۹ بدون تعیین جانشینی برای خودش درگذشت. او احتمالاً از اریق بوقا، که منگوقاآن در سال ۱۲۵۸ او را به عنوان فرمانده قره قروم (در
آن زمان پایتخت امپراتوری) منصوب کرد، طرفداری می کرد، اما او برای تضمین ادعای اریق بوقا برای تاج و تخت، کاری انجام نداد. جنگ داخلی. قوبلای خان در سال ۱۲۶۰ علیه دودمان سونگ جنوبی مبارزه می کرد که خبرهایی مبنی بر اینکه اریق بوقا درحال فعالیت برای رسیدن به خاقانی است دریافت کرد. اریق بوقا با اعضای قدرتمند و اشراف مغول اتحاد برقرار کرد تا از او به عنوان نامزدی برای خاقانی حمایت کنند. بیشتر خانواده نزدیک منگوقاآن از اریق بوقا از جمله اعضای اوگتای، جغتای و جوچی حمایت کردند. قوبلای از سونگ عقب نشینی کرد و نیروهای خود را برای مبارزه با اریق بوقا بسیج کرد. در چین، قوبلای یک قورولتای را در کایپینگ تشکیل داد، جایی که او به عنوان خاقان انتخاب شد. این اولین قورولتایی بود که یک خاقان را در خارج از سرزمین مغول یا آسیای مرکزی اعلام کرد. اریق بوقا قورولتای خود را در قراقروم تشکیل داد که یک ماه بعد او را خاقان معرفی کرد و دو مدعی رقیب برای تاج و تخت ایجاد کرد. هولاکو برای شرکت در قورولتای عازم مغولستان شد، اما شکست مغول ها از مملوک ها در نبرد عین جالوت، او را مجبور به عقب نشینی به خاورمیانه کرد. برکه پس از پیروزی ممالیک به ایل
خانان حمله کرد و جنگ برکه و هولاکو را آغاز کرد. اریق بوقا با برکه خان از اردوی زرین و الگو از خانات جغتای متحد شد. هولاکو از ایلخانان تنها متحد قوبلای خان بود. برکه از اریق بوقا حمایت کرد، زیرا او از هولاکو که روابط نزدیکی با قوبلای داشت عصبانی بود. اما هولاکو و برکه به جنگ خودشان مشغول شدند و نتوانستند در جنگ داخلی خاندان تولی مداخله کنند. قوبلای به منابع زمین های حاصلخیز چین دسترسی داشت، در حالی که اریق بوقا مجبور بود منابع را به قره قروم در استپ های نیمه خشک وارد کند. قوبلای خان به این منابع از چین وابسته بود و بنابراین برای پیروزی در جنگ داخلی به حمایت مردم چین نیاز داشت. قوبلای با کمک مشاوران چینی خود در میان مردم محبوبیت کسب کرد. او خود را به عنوان یک امپراتور حکیم معرفی کرد که قادر است چینی ها، کره ای ها و مغول های دیگر را متحد کند. در حالی که اریق بوقا را غاصب ویرانگر می خواند. قوبلای وعده داد که مالیات ها را کاهش دهد، مؤسسات دولتی خود را به گونه ای الگوبرداری کرد که شبیه نهادهای سلسله های چین باشد، و نام دوره "ژونگ تونگ" را به معنای «حکومت میانه رو» برگزید. سیاست های او در شمال چین محبوب بود، اما هیچ
تأثیری بر روابط او با سونگ جنوبی نداشت. سونگ در حالی که قوبلای درگیر جنگ داخلی بود، حمله کرد و قلمروهایی را که قبلاً به مغول ها از دست داده بود، پس گرفت. قوبلای یک دیپلمات به نام هائو جینگ را برای بحث در مورد چشم انداز یک راه حل مسالمت آمیز برای جنگ با سونگ جنوبی فرستاد. با این حال حکومت سونگ پیشنهادهای قوبلای را رد کرد و هائو را برای یک دهه زندانی کرد. قوبلای اکنون سه خط از چهار خط تدارکاتی ممکن به قره قورم را کنترل می کرد. کادان، متحد قوبلای از خاندان اوگتای، از قلمروهای شیا غربی سابق در برابر اریق بوقا دفاع کرد و فرماندهی نیروهای مستقر در گانسو را بر عهده داشت. نیروهای قوبلای از منطقه اطراف یان (پکن امروزی) محافظت می کردند. تنها خط تدارکاتی که هنوز برای اریق بوقا باز است، دره رود ینی سئی در شمال غربی بود. هنگامی که ارتش قوبلای در اواخر سال ۱۲۶۰ به سمت قره قروم پیشروی کرد، اریق بوقا از قره قروم به سمت شاخه ای از ینی سئی عقب نشینی کرد. سپس زمستان قوبلای و اریق بوقا را وادار کرد تا اردو بزنند و منتظر بهار باشند. در این مدت، قوبلای تدارکات و افراد بیشتری به دست آورد. او یان و دفاع مرزی شمال چین را مستحکم کرد.
کادان، آلاندار را شکست داد و او را اعدام کرد. لیان شیکسان، یکی از مشاوران کنفوسیوسی قوبلای، فرماندهی سربازان خان را در غرب چین بر عهده داشت. او در شمال غربی چین، متحد اریق بوقا، لیو تایپینگ، پیروز شد و مواد غذایی در نظر گرفته شده برای ارتش اریق بوقا را تصاحب کرد. لیان همچنین حامیان اریق بوقا را از شهرهای لیانگ ژو و گانژو بیرون کرد. در جنوب غربی چین، نیروهای او از سیچوان در برابر نیروهای متجاوز اریق بوقا محافظت کردند. به پاس خدماتشان او به کادان ۳۰۰ طاقه ابریشم و ۳۰۰ تل نقره پاداش داد و لیان شیکسیان را به سمت نخست وزیری راست در دبیرخانه منصوب کرد. پیروزی های قوبلای، الغو را به عنوان تنها متحد ثابت اریق بوقا تبدیل کرد. اریق بوقا الغو را متقاعد کرد که کنترل خانات جغتای در آسیای مرکزی را به دست گیرد. خان جغتای، قره هوله گو، اخیراً درگذشت. الغو با آبیشخا، مدعی و رقیب تاج و تخت که توسط قوبلای به عنوان حاکم خانات تأیید شده بود، جنگید و او را کشت. الغو یکی از قوی ترین حامیان اریق بوقا بود و او را به خان جغتای منصوب کرد. این خانات به منبع مهمی برای تدارکات اریق بوقا تبدیل شد. اریق بوقا به الغو کنترل کامل بر درآمدهای
مالیاتی در منطقه داد. در سال ۱۲۶۱، قوبلای و اریق بوقا در شیمولتای وارد نبرد شدند. اریق بوقا شکست خورد و عقب نشینی کرد. او ده روز بعد به منطقه بازگشت تا نیروهای قوبلای را در نزدیکی کوه های خینگان در شرق مغولستان به چالش بکشد. نیروهایی که اریق بوقا به آنها حمله کرد شخصاً توسط قوبلای رهبری نمی شدند و تنها بخش کوچکی از ارتش قوبلای را تشکیل می دادند. با این حال، نبرد به بن بست ختم شد. در همین حال، بیشتر مغولستان اکنون تحت کنترل قوبلای بود و این امر کنترل خط تدارکاتی دره ینی سئی توسط اریق بوقا را تهدید می کرد. اریق بوقا ضعیف شده از الغو درخواست کمک کرد. الغو نپذیرفت و نمایندگان فرستاده شده توسط اریق بوقا را که سهمی از درآمد مالیاتی الغو را مطالبه کرده بودند اعدام کرد. در این زمان، شورش در چین، قوبلای را از جنگ داخلی منحرف کرد و او به جای تعقیب بیشتر اریق بوقا، به سمت کایپینگ رفت. پس از آن که تهدید حمله قوبلایی از بین رفت، اریق بوقا به جنگ با الغو رفت. الغو فرمانده اریق بوقا، خارا بوخا، را در نزدیکی رودخانه ایلی در سین کیانگ شکست داد، اما مقر فرماندهی خود را در المالیخ از دست داد. او به شهرهای واحه حوضه تاریم عقب نش
ینی کرد. اریق بوقا اکنون با متحدان کمی باقی مانده بود و تعدادی از حامیانش به دنبال اقدام و جنایات او علیه خانات جغتای از کنار او دور شدند. اورونگ تاش، پسر منگوقاآن، فرار کرد و مهر تمغای پدرش را از اریق بوقا گرفت و به عنوان نماد وفاداری خود به قوبلای داد. الغو سپس به رودخانه ایلی بازگشت تا اریق بوقا را از سین کیانگ خارج کند. اریق بوقا فاقد منابع یا متحدین برای دفاع از خود بود. او به تنهایی به شانگدو سفر کرد و در سال ۱۲۶۴ به قوبلای تسلیم شد و به جنگ داخلی پایان داد. عواقب. قوبلای اریق بوقا را زندانی کرد، اما بلافاصله او را مجازات نکرد. طرفداران قوبلای خواهان قصاص بودند، بنابراین قوبلای به عنوان مجازات به مدت یک سال اریق بوقا را نادیده گرفت. او برای از بین بردن مقامات دولت مغول که از اریق بوقا حمایت می کردند، دست به پاکسازی زد. قوبلای، بلغای، یکی از مقامات مهم مغول را که در زمان منگوقاآن خدمت می کرد، به دلیل توطئه با اریق بوقا به خیانت متهم کرد. قوبلای مجوز اعدام بلغای و دیگر حامیان اریق بوقا را صادر کرد. قوبلای یک قورولتای را تشکیل داد تا مجازاتی برای اریق بوقا تعیین کند و ادعای خودش برای تاج و تخت مستحکم تر کن
د. قوبلای تمایلی به مجازات برادرش بدون حمایت عمومی از اشراف مغول نداشت. اریق بوقا در سال ۱۲۶۶ در حالی که هنوز در زندان بود به طرز مرموزی درگذشت که منجر به این گمانه زنی شد که قوبلای مخفیانه او را مسموم کرده است. شکست اریق بوقا از قوبلای نتوانست جلوی شکست امپراتوری را بگیرد. هنگامی که قوبلای قورولتای خود را برای تأیید وضعیت خود به عنوان خاقان تشکیل داد، هیچ یک از سه خان دیگر در آن شرکت نکردند. برکه و هولاکو به جنگ ادامه دادند تا اینکه هولاکو در سال ۱۲۶۵ درگذشت. خاندان اوگتای به دنبال سوء استفاده از تفرقه برای پیشبرد منافع خانواده خود بودند. آنها به خاطر قورولتای ۱۲۵۱ و متعاقب آن پاکسازی اوگتای ها پس از توطئه ترور، از خاندان تولی کینه داشتند. کایدو، از خاندان اوگتای، معتقد بود که یکی از اعضای اوگتای ها شایسته عنوان خاقان است و در سال ۱۲۶۹ شورشی را علیه قوبلای آغاز کرد که برای چندین دهه ادامه داشت. اکثر خانات های غربی قوبلای را به عنوان خاقان به رسمیت نمی شناختند. اگرچه برخی از آن ها همچنان از قوبلای خواستند تا حکومت های آن ها را تأیید کند، چهار خانات از نظر عملکرد، دولت های مستقلی بودند. ایلخانان مستقر در ایران
و دودمان یوآن مستقر در چین روابط دیپلماتیک نزدیکی داشتند و دانش علمی و فرهنگی مشترک داشتند، اما همکاری نظامی بین هر چهار خانات مغول دیگر هرگز رخ نداد و در نهایت امپراتوری متحد مغول از هم پاشید.