Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زاون تیگرانی تاتینتسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان تئاتر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. زاون تیگرانی تاتینتسیان (Զավեն Տիգրանի Տատինցյան) در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۶ در شهر گوریس، ارمنستان به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۵۰ از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل شد. پس از آن، فعالیت حرفه ای خود را در تئاتر تماشاگران جوان ایروان آغاز کرد و به عنوان دستیار کارگردان مشغول به کار شد. از سال ۱۹۵۳ به عنوان کارگردان و در دوره های ۱۹۵۷-۱۹۵۹ و ۱۹۶۲-۱۹۸۰ به عنوان کارگردان ارشد در این تئاتر فعالیت داشت. همچنین، در سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲ به عنوان کارگردان در تئاتر ملی آکادمیک گابریل سوندوکیان ایروان خدمت کرد. تاتینتسیان در سال ۱۹۷۹ عنوان هنرمند مردمی ارمنستان شوروی را دریافت کرد. وی در ۱۱ فوریه ۲۰۰۵ در ایروان درگذشت.
شارا تالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۱۱ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد . ماریانا سغمار همسر وی بود وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، نشان ستاره سرخ، نشان برجسته افتخار، مدال دفاع از قفقاز، جایزه استالین شد. وی در ۷ نوامبر ۱۹۶۵ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت
لیوبوف ووینووا-شیکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) هنرمند رقص باله اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ اوت ۱۹۰۹ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۷ اوت ۱۹۹۰ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت
لائرت واغارشی واغارشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۶ ژوئن ۱۹۲۲ در کراسنودار به دنیا آمد و از مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و نشان پرچم سرخ کار شد. وی در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۰ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد:
خرس ها و مردمان بد () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد.
آلبرت ئی. اسمیت (؛ – ) کارگردان فیلم، تهیه کننده، فیلم نامه نویس، بازیگر و جادوگر اهل بریتانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سیرک هامپتی دامپتی"، "آلمانی ها و جاسوس ها" و "خرس ها و مردمان بد" اشاره نمود.
جولیوس استرن (؛ – ) با نام اصلی یولیوس اشترن، تهیه کننده فیلم اهل آلمان و ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "باغ وحش کی؟"، "سلام دردسر"، "یالله بجنب، پیشخدمت"، "دل در گرو"، "عشق بی دردسر"، "سلطان آشپزخانه"، "اول تجارت، بعد صداقت" و "ماهی خال دار" اشاره نمود.
دُبرُسلاو خروباک (; – ) نویسنده اهل کشور اسلواکی بود. او به عنوان دومین فرزند از چهار فرزند خانواده ای خیاط در هایب به دنیا آمد. او در مدرسه ای در Rožňava و سپس در Liptovský Mikuláš و بعداً در دبیرستان فنی در براتیسلاوا تحصیل کرد. او تحصیلات خود را در سال ۱۹۳۴ در دانشگاه فنی چک در پراگ به پایان رساند. پس از آن به براتیسلاوا بازگشت و به عنوان سخنران مشغول به کار شد. او بعداً به عنوان سردبیر روزنامه نگاری رادیویی در رادیو چکسلواکی در براتیسلاوا و پنج سال آخر عمرش به عنوان مدیر عامل منطقه ای اسلواکی کار کرد. او بر اثر یک تومور سرطانی در براتیسلاوا درگذشت و در Hybe به خاک سپرده شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;34646075&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-06T01:35:34Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;HujiBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;: افزودن رده های همسنگ&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41555326&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; اشتفان مارکو داکسنر (; – ) سیاستمدار، وکیل و شاعر در پادشاهی مجارستان بود. خانواده وی یک خانواده نجیب قدیمی بود که در قرن چهاردهم از سوئیس به پادشاهی مجارستان مهاجرت کرده بودند.
پاوُل دُبشینسکی (؛ – ) جمع کنندهٔ ادبیات فولکلور اسلواکی و نویسنده متعلق به دوره رمانتیسم و نسل štúr اهل کشور اسلواکی بود. او شاید بیشتر به خاطر ایجاد بزرگترین و کاملترین مجموعه افسانه های ملی اسلواکی، Prostonárodnie Slovenské Povesti (داستان های ملی ساده اسلواکی) شناخته شده باشد، که در یک سری از هشت کتاب از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۳ منتشر شده است.
یلوه های رخ برهنه ، یک سرده از پرندگان خانواده یلوگان (Rallidae) است. این سرده سه گونه دارد.
یلوه های نوک دراز یا یلوه های نمادین ، یک سرده از پرندگان تالابی از خانواده یلوگان است. گاهی نیز سرده های "Lewinia" و "یلوه مرغ ها" در آن جای می گیرند. شش گونه از این گونه ها در قاره آمریکا یافت می شوند و سه گونه موجود در اوراسیا، آفریقا و ماداگاسکار بسیار نزدیک به یکدیگر هستند، که نشان می دهد آنها از یک درنوردیدن از یک اجداد دنیای جدید به وجود آمده اند. این ها یلوه های باریک و نوک دراز با پاهای باریک هستند. بدن های پهن شده آن ها سازگاری با زندگی در نیزارها و باتلاق های مرطوب است و به آنها امکان می دهد تا به آسانی از میان پوشش گیاهی انبوه نیمه آبی بلغزند. معمولاً این پرندگان دارای روتنهٔ قهوه ای رگه دار، روی چهره یا سینه خاکستری آبی و در پهلوها نواری هستند. تنها یلوه آفریقایی دارای پشتی ساده است و یلوه پهلوساده بدون رنگ آبی مایل به خاکستری در پرهای خود است و هیچ نوار پهلویی ندارد. سه گونه بومی آمریکای جنوبی به دلیل از دست دادن زیستگاه در خطر انقراض هستند و یلوه ماداگاسکار در حال نایاب شدن است. این سرده ۱۴ گونه دارد.
جغد حنایی ، یک گونه از جغدهای خانواده جغدان راستین است. در سال ۱۸۴۶ توسط جان گولد، پرنده شناس انگلیسی توصیف شد. نام رایج آن منعکس کنندهٔ پرهای رنگارنگی است که این جغدها در بزرگسالی با آن پوشیده می شوند. در حالی که این گونه دارای طیف گسترده ای از جمله استرالیا، اندونزی و پاپوآ گینه نو است ولی نارایج است. این گونه پنج زیرگونه با اندازه و رنگ کمی متفاوت دارد.
جغد خندان ، که همچنین به عنوان whēkau یا جغد رخ سفید شناخته می شود، جغدی بومی نیوزلند بود. هنگامی که مهاجران اروپایی به نیوزیلند وارد شدند، توضیحات علمی آن در سال ۱۸۴۵ منتشر شد، اما تا سال ۱۹۱۴ تقریباً به طور کامل منقرض شد. این گونه به طور سنتی متعلق به سردهٔ تک نماد "Sceloglaux" ("جغد شرور"، احتمالاً به دلیل صداهای شیطنت آمیز در نظر گرفته می شد)، اگرچه مطالعات ژنتیکی اخیر نشان می دهد که متعلق به جغدبازها در سردهٔ "Ninox" است.
جغد پارس کن که با نام جغد چشمک زن نیز شناخته می شود، یک گونه پرنده شب زی است که بومی سرزمین اصلی استرالیا و بخش هایی از گینه نو و جزایر ملوک است. یک جغد قهوه ای با اندازه متوسط هستند و صدایی مشخص با صداهایی از صدای پارس سگ گرفته تا زوزه های انسان مانند با شدت زیاد دارند. جغد پارس کن در سرزمین اصلی استرالیا در امتداد سواحل شرقی و شمالی این قاره و نواحی جنوب غربی پیرامون پرث، استرالیای غربی زندگی می کند. در داخل سرزمین آنها مناطقی را در نزدیکی دریاچه ها و آبراهه ها یا سایر محیط های جنگلی اشغال می کنند. آن ها همچنین در بخش های خشک تر گینه نو و جزایر مولوک (هالماهرا، موروتای، باکان و اوبی) زندگی می کنند. در زمان گذشته جغدهای پارس کن گسترده بودند و اکنون در جنوب استرالیا کمتر رایج هستند.
سلیم کرانه ای ، همچنین به عنوان سلیم ساحلی یا به زبان مائوری tuturuatu شناخته می شود، یک سلیم کوچک بومی نیوزلند است. زمانی در سراسر سواحل نیوزیلند یافت می شد ولی اکنون به چند جزیره فراکرانه ای محدود شده است. این یکی از کمیاب ترین پرندگان ساحلی جهان است که جمعیت آن تنها تقریباً ۲۰۰ فرد است.
گرینلند پولی سنتر یک آسمان خراش در شهر جینان، شاندونگ چین است. ارتفاع این ساختمان به می رسد. ساخت و ساز آن در سال ۲۰۱۰ آغاز شد و در سال ۲۰۱۵ به پایان رسید. گرینلند پولی سنتر بلندترین ساختمان در جینان تا زمان تکمیل شهر مرکز مالی جینان A5-3 با ارتفاع در سال ۲۰۲۰ بود.
سلیم استرالیایی یا سلیم درون سرزمینی یا سلیم بیابانی ، یک پرنده بومی و ساحلی در درون سرزمین خشک استرالیا است. گله های آزاد را در دشت گیبر با پوشش گیاهی کم و تشتک های سفالی در روز تشکیل می دهد و در سایه ها می چرخند و درمیان شاخه های درختچه ها غذایابی می کند. بیشتر در شب هنگام جستجو در جاده ها برای یافتن حشرات با آن روبرو می شویم. دور بودن نسبی زیستگاه آن به این معنی است که به خوبی مطالعه نشده است. دقیق ترین بازدیدهای این گونه توسط متخصص پرنده شناسی منطقه خشک آفریقای جنوبی گوردون مکلین در دهه ۱۹۷۰ انجام شد. نام های جایگزین انگلیسی عبارتند از سلیم استرالیایی، سلیم درون سرزمینی و سلیم بیابانی.
سلیم آبچلیک دیهیم دار ، یک گونه از پرندگان خانواده سلیمان (Charadriidae) و در سردهٔ Phegornis تک نماد است. رابطه این گونه با دیگر سلیم ها به درستی آشکار نیست. مطالعه ای در سال ۲۰۱۰ نشان داد که ممکن است مربوط به سلیم های استرالیایی باشد. این گونه در مناطق بوم گردی علفزار پونا در کوه های آند از آرژانتین و شیلی، از طریق بولیوی تا پرو یافت می شود. در این زیستگاه، توندرای خزه دار، علفزارهای مرتفع، باتلاق ها و باتلاق ها را ترجیح می دهد. این یک گونهٔ کوچنده ارتفاعی است که بین تا ۵۰۰۰ بالاتر از سطح دریا زادآوری می کند، اما زمستان در ارتفاع است.
سلیم زانوسرخ ، یک گونه از سلیم ها در یک سرده تک نماد در زیرخانوادهٔ خروس کلیان است. غالباً گروهی است و حتی در هنگام آشیانه سازی با سایر همنوعان خود و گونه های مختلف ارتباط برقرار می کند. سرگردان و گاه فورانی است. سلیم زانوسرخ بومی سرزمین اصلی استرالیا، پاپوآ گینه نو و اندونزی است و به صورت سرگردان در تاسمانی، پالائو و نیوزیلند وجود داشته است.
جغدباز هیوم ، یک گونه از جغدهای خانواده جغدان راستین (Strigidae) است که در جزایر آندامان بومی است و زیستگاه طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگلهای حرای نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. به دلیل از بین رفتن زیستگاه نایاب می شود.
امی ریور لمپمن (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم صاعقه سیاه، زنبوردار و سگ اشاره کرد.
جغدباز قهوه ای ، جغدی است که در جنوب آسیا از هند، سریلانکا، بنگلادش و نپال شرق تا غرب اندونزی و جنوب چین زادآوری می کند. این گونه بخشی از گروه بزرگ تر جغدها به نام جغدان راستین (Strigidae) است که بیشتر گونه های جغد را در خود جای داده است. گروه دیگر جغدهای انبار (Tytonidae) هستند.
توپ تگرگ یا سامانه ضد تگرگ (به انگلیسی:hail cannon) یک مولد موج ضربه ای است که ادعا می شود تشکیل تگرگ در جو را مختل می کند. معمولاً هنگام استفاده بین کشاورزان و همسایگان درگیری ایجاد می کنند، زیرا در زمانی که طوفان در حال نزدیک شدن است و تا زمانی که از منطقه عبور نکرده است، هر ۱ تا ۱۰ ثانیه یکبار شلیک می شوند. تاریخچه. تاریخچه ضدتگرگ این دستگاه به دهه 1980 در آمریکا بر میگردد. سپس در کشورهای دیگری نظیر ارمنستان، نیوزیلند و ایران به تولید رسیده است. عملکرد. مخلوطی از استیلن و اکسیژن در محفظه پایینی دستگاه مشتعل می شود. همان طور که انفجار حاصل از گردن و مخروط عبور می کند، به یک موج ضربه تبدیل می شود. این موج ضربه ای سپس از میان تشکیلات ابری بالا عبور می کند، اتفاقی که سازندگان ادعا می کنند تشکیل تگرگ در جو را مختل می کند. این سامانه قادر است در مساحت 80 الی 100 هکتار تگرگ را به باران تبدیل نماید دلایل و مدارک علمی. شرکت های معتبر در طی سالیان دراز نسبت به ساخت و استفاده از این دستگاه ها اقدام نموده اند.
جغدباز فیلیپینی یک تافته گونه ای از جغدهای خانواده جغدان راستین (Strigidae) و همه آنها بومی فیلیپین هستند. گونه جغدباز فیلیپینی را می توان در مناطق جنگلی تا ارتفاع ۱۸۰۰ متری یافت، اگرچه آنها بیشتر در مناطق کمتر از ۱۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا زندگی می کنند. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگلهای کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری هستند. همه گونه ها در حدود فوریه جفت گیری می کنند و لانه ها را می توان در درختان توخالی یافت.
جغدباز آندامان ، یک گونه جغد از خانواده جغدان راستین (Strigidae) و بومی جزایر آندامان است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های حرای نیمه گرمسیری یا گرمسیری است و به دلیل از بین رفتن زیستگاه نایاب می شود.
جغدباز کوچک یا جغدباز سومبای کوچک , یک گونه از جغدها از خانواده جغدان راستین (Strigidae) و بومی جزیره سومبا در اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است و از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می کند.
دَیسَم بن ابراهیم کُرد یا دَیسَمِ کُردی دیسم الکردی مکنی و مشهور به ابوسالم از نجبای کردتبار و خارجی مذهب بود که در قرن چهارم هجری چند دوره به تناوب حکومت آذربایجان را به دست گرفت. والی آذربایجان در قرن ۴ هجری قمری بود که از مسافریان شکست خورد. مادر دیسم دختر یکی از رؤسای قبایل کرد آذربایجان و پدرش از نزدیکان هارون الشاری حاکم آذربایجان بود. پس از قتل هارون شاری، آذربایجان را «یوسف بن ابوالساج» بگرفت و دیسم بدو پیوست و مقام و منصبی به دست آورد و پس از ابوالساج، بر آذربایجان را چیره گشت. دیسم خارجی مذهبی بود و اغلب سربازان وی را کردها و عده ای از دیلمیان وشمگیری تشکیل می دادند. وزیر او ابوالقاسم علی بن جعفر از مردم آذربایجان و از بزرگان باطنیه بود. مرزبان بن محمد بن مسافر (مالک قلعه شمیران) برای تصرف آذربایجان با دیسم درآویخت؛ در نتیجهٔ این نبرد، دیسم به ارمنیه گریخت. مجدداً با سپاهی در خارج شهر تبریز با مرزبان بن محمد درگیر شد؛ اما باز شکست خورد و به اردبیل گریخت و پس از محاصرهٔ طولانی، تن به صلح داد. آنگاه در سال ۳۴۲ ه .ق دیسم به بغداد نزد معزالدوله دیلمی رفت و از وی برای مقابله با مرزبان کمک خواست و چون مأی
وس گردید به موصل نزد ناصرالدین بن حمدان رفت و او نیز دیسم را نومید ساخت. و از آنجا نزد سیف الدوله بشام رفت و تا سال ۳۴۴ هَ.ق. در آنجا ماند. دیسم بنا بدعوت کُردان مجدداً به آذربایجان بازگشت و پس از شکست از مرزبان به ارمنیه گریخت و به حاکم آن دیار پناهنده شد. حاکم ارمنیه بخاطر ترس از مرزبان، دیسم را تسلیم وی کرد. مرزبان او را به زندان افگند و چشمش را کور کرد و پس از مرگ مرزبان، به دست طرفداران مرزبان کشته شد. پیش زمینه. مردمان ایرانی تبار نظیر دیلمی ها، کردها، بلوچ ها و غیره که تا پیش از این سهمی در سیاست نداشتند، در مناطق مختلف ایران قدرت را به دست گرفتند. نسب و مذهب. پدر دیسم یکی از یاران هارون شاری بود. هارون شاری، یک شورشی خارجی مذهب و رهبر خوارج موصل بود که در جزیره، علیه خلیفهٔ وقت، معتضد، و درنهایت نیز سرکوب شد. پس از کشته شدن «هارون شاری»، پدر دیسم به آذربایجان پناه آورد و با دختر یکی از رؤسای قبایل کُرد ازدواج کرد؛ حاصل این ازدواج، دیسم بود. نام پدر دیسم را برخی منابع «ابراهیم» و برخی منابع «شادلویه» ذکر کرده اند. برای مثال، مسعودی می نویسد که دیسم به «ابن شادلویه» مشهور است. ویلفرد مادلونگ معتقد است ا
ین نام بر ایرانی تبار بودن و به احتمال زیاد کردتبار بودن پدر دیسم دلالت دارد. اما در طرف مقابل کسروی (در "شهریاران گمنام") و "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی" می نویسند که شادلویه اسم طایفهٔ مادری دیسم است؛ و نه نام پدرش. باسورث نیز در "ایرانیکا" تبار پدر دیسم را عرب ذکر می کند. به نوشتهٔ "تاریخ جامع ایران" علت عرب دانستن پدر دیسم بین محققین، احتمالاً بخاطر روایت ابن مسکویه و همچنین بخاطر خارجی مذهب بودن اوست؛ اما روایتی از مسعودی ثابت می کند که در آن دوره، خوارج بین کردها هم فعالیت می کردند و تعدادی از کردها هم به این مذهب گرویده بودند؛ بنابراین نمی توان از خارجی مذهب بودن پدر دیسم، عرب بودنش را استنباط کرد. به نظر اسماعیل شمس (نویسنده بخش سلاریان در "تاریخ جامع ایران)،" هر دو احتمال به یک اندازه ممکن هستند. در مورد مذهب خود دیسم هم، او به تبعیت از پدرش خارجی بود. ابتدای فعالیت دیسم. پیش زمینه اوضاع آذربایجان. در عصر عباسیان، آذربایجان شاهد شورش بابک خرمدین بود که بیش از بیست سال به طول انجامید و اکثر مناطق شمال غرب ایران را تحت تأثیر قرار داد. اگرچه بابک موفق شد نفوذ امرای عرب را در آذربایجان کاهش دهد، اما تأثیر آ
ن موقت بود. در آخرین نبرد افشین با بابک، شخصی به نام «ابوالساج» در سپاه افشین خدمت می کرد و در این جنگ شهرت یافت. او بعدتر از طرف خلیفه به مأموریت های مختلفی در مناطق مختلف اعزام شد و در سال ۲۶۶ درگذشت؛ اما فرزندانش، محمد و یوسف، حرفه پدر را ادامه دادند. در سال ۲۷۹، المعتمد، خلیفهٔ عباسی وقت، «محمد بن ابوالساج» (فرزند ابوالساج مذکور) که یکی از بهترین امرای وی محسوب می شد را با هدف تحت نظر گرفتن قدرت پادشاهی مستقل باگراتونی، بر ولایت آذربایجان و ارمنیه گماشت او بعدها نسبت به فرامین خلیفه تمرد کرد و نهایتاً در سال ۲۸۶ فوت شد. پس از مرگ او اطرافیانش پسرش دیوداد را به امارت برگزیدند ولیکن برادر محمد، یوسف بن ابوالساج، این را نپذیرفت و برادرزاده اش را از میدان به در کرد. یوسف تا سال ۳۱۵ حکومت کرد و روابط وی با خلافت دائماً در تلاطم بود؛ او مقتدرترین امیر ساجی بود. در شوال آن سال خلیفه یوسف را به بغداد فراخواند تا با قرامطه (به رهبری ابوطاهر جنابی) مقابله کند. یوسف پذیرفت ولی سپاه چهل هزار نفره او شکست خورد و خودش اسیر و اعدام شد. پس از کشته شدن یوسف، خلافت عباسی کنترلِ مؤثر شمال غرب ایران را برای همیشه از دست داد.
مرگ یوسف و درگیری جانشینان او، آذربایجان را با خلأ قدرت روبرو کرد. پس از یوسف بن ابوالساج، برادرزاده اش به فرمان خلیفه حاکم آذربایجان شد ولی یک سال و نیم بعد در سال ۳۱۷، در شورش سپاهیانش به قتل رسید. بعد از او، حکومت قلمرو ساجیان به دست سرداران و غلامانشان افتاد. پس از مرگ او شخص دیگری حکومت را به دست گرفت. حکومت او هم مدت زیادی دوام نیاورد و به نفر بعدی رسید که تا سال ۳۲۳ آذربایجان را اداره می کرد. با قتل او در سال ۳۲۳، آذربایجان صحنهٔ درگیری حمدانیانِ عرب از یک طرف و کردها و دیالمه از طرف دیگر شد. آغاز حکومت دیسم. دیسم ابتدا یکی از سرداران یوسف بن ابوالساج بود و به پشتوانهٔ او ترقی کرده بود. دیسم در سال ۳۲۶ با استفاده از خلأ قدرت موجود و حمایت های فراوان کردها حکومت آذربایجان را به دست گرفت. حکومت دیسم بر آذربایجان، مستقلانه آغاز شد و این منطقه دیگر تحت اتوریته سیاسی خلافت قرار نداشت. خلفا چاره ای جز این نداشتند که اکتفا کنند به فرستادن منشور و توقیع، و تظاهر حاکمان آذربایجان به بیعت. حملهٔ لشکری بن مردی به آذربایجان. طولی نکشید که گسترش نفوذ دولت های دیلمی به سمت شمال غرب ایران، حیات حکومت دیسم را هم به چ
الش کشیدند. خطرناک ترین این دولت ها برای دیسم، سلّاریان بودند، شامل محمد بن مسافر، و فرزندانش مرزبان و وهسودان. وقایع سنوات ۳۲۶ تا ۳۳۰. از سال ۳۲۶ تا ۳۳۰، خبری پیرامون دیسم در منابع تاریخی موجود نیست؛ اما این احتمال وجود دارد که او نفوذش را از سمت شمال گسترش داده باشد. در این میان، ترکیب قومی سپاه دیسم مشکلاتی برای او به وجود آورد. بزرگان کرد سپاه دیسم، رویکرد قدرت طلبانه ای داشتند به حدی که حتی در برخی موارد بعضی از قلعه های دیسم را به تصرف خویش درآورده بودند. این مسائل باعث شد که دیسم بیشتر به سمت دیلمیان سپاهش نظیر صعلوک بن محمد، اسفار بن سیاکولی و علی بن فضل متمایل شود. به عقیدهٔ مادلونگ علت اصلی استخدام مزدوران دیلمی در سپاه توسط دیسم، مقابله با قدرت فزاینده کردهای سپاهش بود. ظاهراً کردها حتی خواستار اخراج کامل دیلمیان از سپاه بودند؛ ولی دیسم که بازگشتش به قدرت را مدیون آنها بود، نه تنها به این خواسته وقعی ننهاد، بلکه تعداد دیالمهٔ سپاهش را افزایش هم داد. این قضیه باعث شورش کردها شد که دیسم با آنها برخورد و عده ای از رؤسایشان را دستگیر کرد. البته به گفته علی شاهمرادی، استاد تاریخ دانشگاه اصفهان، دیلمی ها
ی سپاه دیسم نیز به دلیل خارجی مذهب بودنش نسبت به وی احساس تنفر و انزجار می کردند. حملهٔ مرزبان بن محمد به آذربایجان. فرار علی بن جعفر به طارم. در آنجا مرزبان () را متقاعد کرد آذربایجان را تسخیر کند. حملهٔ مرزبان به آذربایجان تحت تأثیر دو عامل رخ داد؛ نخست، گسترش نفوذ دیالمه در ایران، و دوم، نابسامانی اوضاع آذربایجان پس از مرگ یوسف بن ابوالساج. از عزیمت مرزبان به آذربایجان تا وقایع تبریز. سپاه دیسم و سپاه مرزبان در میدان با یکدیگر روبرو شدند، اما در این میان دیلمیان سپاه دیسم او را رها کرده و به نیروهای مرزبان ملحق شدند. دیسم نیز لاجرم گریخت و به پادشاهی واسپوراکان در ارمنیه پناهنده شد. علی شاهمرادی اختلاف مذهبی میان دیسم و دیلمی های سپاهش را هم در وقوع این اتفاق دخیل می داند. بدین ترتیب مرزبان «با استفاده از شکاف های قومی و مذهبی» موجود در سپاه دیسم، آذربایجان را فتح کرد. اسماعیل شمس معتقد است صعلوک بن محمد (برادر مرزبان) هم که از سال ۳۲۶ به دیسم خدمت می کرد، در این واقعه نقش داشت. وقایع تبریز و محاصرهٔ اردبیل. در آن زمان، به طور کلی اردبیل پایتخت آذربایجان محسوب می شد. طبق گزارش ابن حوقل، منازعه دیسم و مرزبا
ن و تخریب دیوارهای دفاعی شهر، برای شهر اردبیل فلاکت زدگی زیادی به بار آورد. او می نویسد: «اردبیل کنونی در مقایسه با آبادانی و عظمت سابقش، مانند مقایسه انسان سالم با انسان بیمار است». تسلیم و مرگ. دربارهٔ تأثیر وقایع آذربایجان بر دولت آل بویه باید گفت که شکست دیسم و بر سر کار آمدن سلاریان به ضرر آل بویه بود؛ ولی نظر به اینکه حضور یک خاندان شیعی و دیلمی در منطقه، مانع از پیشروی سامانیان به سوی غرب می شد، به طور کلی منافع بوییان حاصل گردید. سرانجام پس از اینکه مرزبان در سال ۳۴۶ ه .ق بر اثر بیماری وفات یافت، دیسم توسط طرفداران مرزبان به قتل رسید. مریم ارجح در "دانشنامهٔ جهان اسلام" بر این باور است که طرفداران مرزبان از اینکه مبادا دیسم دوباره به حکومت برسد می ترسیدند، لذا به این نتیجه رسیدند که می بایست او را بکشند.
یک به علاوه یک (Un plus une) فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی کلود لولوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژان دوژاردن، السا زیلبرشتاین، کریستوفر لمبرت، آلیس پول، شیریا پیلگانکار و ونانتینو ونانتینی نقش آفرینی کرده اند.
حسین باقری (متولد ۲۴ خرداد ۱۳۶۱ در اصفهان) عضو سابق تیم ملی تیراندازی ایران و سرمربی تیم ملی تیراندازی تفنگ ایران. (در مدت محدود چند ماهه در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵). افتخارات. مدال نقره تفنگ بادی ۱۰ متر انفرادی در مسابقات جام جهانی باکو ۲۰۱۶ مدال برنز تفنگ بادی ۱۰ متر انفرادی در مسابقات فینال فینالیست ها در بولونیا ۲۰۱۶ مدال برنز تفنگ بادی ۱۰ متر تیمی در مسابقات تیراندازی قهرمانی آسیا دوحه ۲۰۱۹ مدال نقره تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر انفرادی در بازی های همبستگی کشورهای اسلامی باکو ۲۰۱۷
ادوارد استیوسنت برگ (Edward Stuyvesant Bragg) (زادهٔ ۲۰ فوریه۱۸۲۷ - درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۱۲)، سیاستمدار، حقوق دان، سرباز و دیپلمات آمریکایی بود. وی افسر ورزیدهٔ ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا بود و چهار دوره به نمایندگی از ایالت ویسکانسین در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. بعد در دوران ریاست جمهوری گروور کلیوند، سفیر ایالات متحده در مکزیک و در زمان حکومت تئودور روزولت، سرکنسول جمهوری کوبا و هنگ کنگ بریتانیا بود. اوایل زندگی و حرفه. برگ پسر مارگارت (کول) و جوئل بی. برگ در شهر یونادیلا ایالت نیویورک تولد شد. برگ در کودکی در مدرسهٔ ناحیه ای رفت. بعداً به آکادمی ملی و کالج ژنو (کالج هوربارت امروزی) واقع ژنو ایالت نیویورک پذیرفته شد و در آن کالج یکی از اعضای مؤسس انجمن کاپا آلفا بود. در سال ۱۸۴۷ قبل از فراغت کالج را ترک نمود و در دفاتر کاری قاضی چارلز سی. نوبل به آموزش حقوق پرداخت. در سال ۱۸۴۸ در کانون وکلای ایالتی نیویورک پذیرفته شد و الی سال ۱۸۵۰ به عنوان شریک تازه کار قاضی، قاضی نوبل کار نمود. در سال ۱۸۵۰ در یک سفر اکتشافی به غرب در ویسکانسین سفر نمود و قصد داشت در نزدیکی گرین بی سکونت گزیند. در جادهٔ بین
شیکاگو و گرین بی، نام یکی از هم کلاسی های خود را بر روی یک تابلو در فوند دو لک ویسکانسین شناسایی کرد و تصمیم گرفت در آنجا مستقر شود. برگ به زودی در فوند دو لک به شهرت رسید و خود را وابسته به حزب دموکرات می دانست. در سال ۱۸۵۳ دادستان ناحیه ای فوند دو لک انتخاب شد و در کنوانسیون ملی ۱۸۶۰ دموکرات ها در چارلستون ایالت کارولینای جنوبی (که استیون ای. داگلاس و هرشل وی. جانسون را برای رئیس جمهوری و معاون رئیس جمهوری ایالات متحده نامزد ساخت)، نماینده بود. خدمت در جنگ داخلی. حین وصول خبر حمله بر فورت سامتر، برگ مشغول کار بر یک پرونده در اوشکوش ویسکانسین بود و در آنجا وکیل مدافعی خانمی بود که به قتل متهم شده بود. برگ تعطیل موقتی درخواست نمود و فوراً به فوند دو لک برگشت. در آن شب در یک گردهمایی در شهر سخنرانی نمود و یک گروه یک پارچهٔ داوطلبان «سه ماهه» ایجاد شد. هنگامی که برگ مصروف تنظیم امور شخصی خود شد، فراخوان دور دیگر داوطلبان برای نام نویسی برای خدمت سه ساله، برایش رسید. برگ گروه دیگری را جلب و جذب نمود و کاپیتان آن ها برگزیده شد. این گروه «تفنگ های برگ» نامیده شد و تبدیل به گروه E هنگ پیاده نظام داوطلب ششم ویسکانس
ین شد. هنگ ششم ویسکانسین در کمپ راندال واقع مدیسون ایالت ویسکانسین تشکیل شد و در ۱۶ ژوئیه سال ۱۸۶۱ و تحت فرماندهی سرهنگ لیساندرکاتلر به خدمت احضار شدند. آن ها دستور داده شدند که به منظور اجری وظیفه در جبههٔ شرقی جنگ، رهسپار واشینگتن دی. سی شوند. در حین استقرار در واشینگتن در تیپ سرلشکر روفس کینگ تنظیم شدند. به زدوی هنگ های دوم ویسکانسین، هفتم ویسکانسین و نوزدهم اندیانا به آن ها یکجا و به تیپ آهنین ارتش پوتوماک معروف شد. از این زمان الی اخیر جنگ، برگ تقریباً در تمامی نبردهای تیپ آهنین شرکت نمود. واشینگتن (پائیز ۱۸۶۱ - بهار ۱۸۶۲). هنگ ششم ویسکانسین، پائیز سال ۱۸۶۱ و بهار ۱۸۶۲ را در مأموریت پاسداری در نزدیکی واشینگتن به ساخت و ساز استحکامات و حفاری برای آماده شدن به نبرد، سپری نمودند. در جریان این مدت در ۱۷ سپتامبر سال ۱۸۶۱ برگ به درجه سرگردی و بعداً در ۲۱ ژوئن سال ۱۸۶۲ پس از گماشته شدن سرهنگ دوم بینجامین سویت به عنوان سرهنگ، هنگ پیاده نظام دواطلبانه بیست و یکم ویسکانسین، به درجه سرهنگی دوم ارتقا یافت. ویرجینیای شمالی (تابستان ۱۸۶۲). در آوریل سال ۱۸۶۲ تیپ آهنین رهسپار جنوب شد و در فالموث ایالت ویرجینیا در رود خا
نهٔ راپاهانوک در آن سوی شهر فردریکسبرگ ایالت ویرجینیا اردو زد و در اکثریت عملیات نظامی شبه جزیره در آنجا بود. در ماه ژوئن به منظور تقویت سرلشکر جورج بی. مک کلن، در حالت آماده باش قرار گرفتند اما درنهایت در عملیات شرکت ننمودند. در ماه ژوئیه پس از جانشینی سرلشکر جان پوپ به عوض مک کلن در فرماندهی سرتاسری ارتش اتحادیه، تیپ آهنین به هدف شرکت در حملات علیه زیرساخت ها و تدارکات کنفدراسیون در جنوب راپاهانوک، مأموریت داده شد. قابل توجه ترینشان حمله بر فردریک هال در هفتهٔ اول ماه اوت به هدف قطع خط آهن مرکزی ویرجینیا صورت گرفته بود. بخشی از هنگ ششم ویسکانسین شامل سرهنگ دوم برگ از تیپ جدا ساخته شده و در یک سوق سریع به رودخانهٔ آنا شمالی اعزام شد که در آنجا متوجه شدند که نیروی بزرگ کنفدارسیون در جناح مقابل آن ها قرار دارد. شورای افسران به هدف بحث در مورد این که آیا به علت خطر قطع شدن و تسلیمی، عملیات خود را توقف نمایند یا خیر، فراخوانده شد. برگ همراه با سرگرد روفوس داوز و سرهنگ دوم هیو جادسون کیلپاتریک، مصمم به ادامه جنگ بودند. در نهایت این مأموریت به موفقیت انجامید، زیرا دو مایل خط آهن مرکزی ویرجینیا منهدم شد و مهاجمین ا