Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جامپ فستا (به ژاپنی: ジ ャ ン プ フ ェ ス タ، هپبورن: Janpu Fesuta) یک جشنواره یا نمایشگاه سالانه در ژاپن است، همه چیز در مورد مانگا و انیمه، با حمایت مالی "شوئیشا"، ناشر مجموعه های مختلف جامپ ("هفته نامه شونن جامپ" "جامپ اسکوئر، وی جامپ، سایکیو جامپ، شونن جامپ+)" برگزار می شود. این نمایشگاه در سال ۱۹۹۹ آغاز شد و هر سال با شرکت بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در دسامبر به مدت دو روز برگزار می شود. در این رویداد مانگا، انیمه، فیلم، بازی، اکشن فیگور و کالاهای جدید نشان داده می شوند. مانگاکا ها از مجموعه های پرطرفدار فعلی و قبلی "جامپ" اغلب در دسترس هستند و بسیاری از آنها دارای صفحه هایی هستند که به سوالات پاسخ می دهند. نماد جشنواره کایزو-کون (KAIZO ん) نام دارد و توسط آکیرا توریاما طراحی شده است. اگرچه تمرکز این رویداد دربارهٔ مجموعه "شوئیشا جامپ" است، طراحان بازی مانند باندای نامکو، کپ کام و اسکوئر انیکس در این مراسم شرکت کرده و بازی ها و تریلرهای ابتدایی، تصاویر گیم پلی و دموی بازی های جدید را نشان می دهند.
آلکساندرو داوید (؛ زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۴ - درگذشت ۲۰ اکتبر ۱۹۸۷) فیلم بردار اهل رومانی بود. اِوا سِربو اظهار می کند که ورود الکساندرو داوید به جمع فیلم برداران سینما بسیار سریع صورت گرفت و مدیر فیلم برداری، «که انسانی اهل فن و تکنیک است، (...) تصاویر-حسی خود را عمدتاً از طریق لنز می سازد». در یادداشتی در سالنامه سینما (۱۹۸۴)، کنستانتین پیونیسریو او را «قهرمان لنز تله فوتو» نامیده بود. منتقد سینما، کالین کالیمان، که فصلی را در کتاب "پنج هنرمند تصویر سینمایی" (انتشارات رئو استودیو، بخارست، ۲۰۰۹) به او اختصاص داده، معتقد است که تصویرپردازی دقیق و کاربردی الکساندرو داوید «فضایی فشرده، پویـا و پرتنش ایجاد و حفظ کرده است، نه فقط از طریق ریتم بیرونی و کنش مستقیم، بلکه همچنین از راه ریتم تحول درونی شخصیت ها»، و فیلم بردار با گامی کوتاه، «چون یک نفس»، از تکنیک به سوی شعر حرکت کرده است.
سازمان بازرسی اردوگاه های کار اجباری یا به صورت کوته نوشت IKL، مرجع اداری و مدیریتی مرکزی اس اس برای اردوگاه های کار اجباری رایش سوم بود. این سازمان که توسط تئودور آیکه ایجاد شده بود، در آغاز با عنوان «بازرسی عمومی "اس اس-توتنکوف ورباند"» شناخته می شد. بعدها این سازمان با عنوان «Amt D» در اداره اصلی اقتصادی و اجرایی اس اس ادغام شد. بازرسی کل اردوگاه های کار اجباری. در ۲۶ ژوئن ۱۹۳۳، "اس اس-اوبرفورر" تئودور آیکه، فرمانده اردوگاه کار اجباری داخائو شد. روش اداری وی در داخائو بعدها به عنوان الگویی برای همه اردوگاه های کار اجباری شناخته شد. آیکه تا مه ۱۹۳۴ عنوان «بازرس اردوگاه های کار اجباری» را از آن خود کرد. به عنوان بخشی از روند کاهش قدرت اس آ با توسل به قتل در طول «شب دشنه های بلند»، وی شخصاً در ۱ ژوئیه ۱۹۳۴ به ارنست روم شلیک کرد. اندکی پس از ماجرای روم در ۴ ژوئیه ۱۹۳۴، "رایشسفورر-اس اس" هاینریش هیملر رسماً آیکه را به عنوان رئیس سازمان بازرسی اردوگاه های کار اجباری (IKL) منصوب کرد. وی همچنین آیکه را در سمت فرماندهی SS-Wachverbände به درجه "اس اس-گروپنفورر" ارتقا داد. اگرچه هیملر رئیس بلامناظع سازمان های پلیس و
اردوگاه های وابسته به آن ها بود، اما تنها آن مکان هایی که تحت صلاحیت رسمی IKL در قلمرو متشکل از رایش سوم فعالیت می کردند به عنوان «اردوگاه کار اجباری» محسوب می شدند. در پی شب دشنه های بلند، اردوگاه های باقی مانده تحت کنترل اس آ زیر فرماندهی اس اس قرار گرفتند. با کاهش اختیار اس آ، کارکردهای عملی پلیسی اس اس در ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۴ کنار گذاشته شدند. علاوه بر این، سازمان بازرسی از اردوگاه های کار اجباری (IKL) رسماً به عنوان حوزه کاری آیکه گشایش یافت. IKL به دفاتر مقر گشتاپو در شماره ۸ خیابان Prinz-Albrecht-Strasse در برلین نقل مکان کرد. در حالی که دفاتر دستگاه امنیتی راینهارت هایدریش در نزدیکی دفتر IKL آیکه بودند، هیملر آنها را مجزا و جدا نگه می داشت؛ هایدریش مسئول امنیت رایش بود، و کسانی را که او دستگیر و بازداشت می کرد به اردوگاه های کار اجباری فرستاده می شدند، جایی که زندانیان توسط IKL تحت نظارت آیکه قرار می گرفتند. سازمان بازرسی تنها در رابطه با اینکه چه کسانی در اردوگاه ها قرار می گرفتند، و چه کسانی می توانستند آزاد شوند، تابع اس دی و گشتاپو بود؛ جز آن، هر آنچه در داخل اردوگاه ها اتفاق می افتاد تحت اختیار کل IKL ب
ود. رئیسان IKL (نخستینشان آیکه) به عنوان عضوی از اس اس تابع اداره اصلی اس اس بود اما در این نقش تنها مستقیماً به رئیس پلیس آلمان، "رایشسفورر-اس اس" هیملر گزارش می داد. این شکل از تبعیت دوگانه از ویژگی های بسیاری از پست های اس اس بود و فضای آزاد برای اعضای آن ها برای تفسیر دستورها ایجاد می کرد، به همین دلیل نیز بود که IKL تحت نظر آیکه تبدیل به نهادی زیرمجموعه هم حزب نازی و هم دولت شد. آیکه در ارتقای اردوگاه های کار اجباری به بالاترین «سطح کارآمدی» آزاد بود؛ او به ویژه می دانست که چگونه از این سیستم برای اهداف خود استفاده کند و نقش قابل ملاحظه ای در تحت کنترل IKL قرار دادن همه زندانیان اردوگاه کار اجباری داشت.
میرچا جورجه کورنئا (؛ زاده ۲۶ مارس ۱۹۳۱ - درگذشت ۱۴ آوریل ۲۰۱۷) فیلم بردار، کارگردان و فیلم نامه نویس اهل رومانی بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "میهای دلیر" و "پاکالا" اشاره نمود. جوایز و افتخارات. جورجه کورنئا دو جایزه از اتحادیه سینماگران رومانی (UCIN) دریافت کرده است:
یوسیف دمیان (؛ زادهٔ ) فیلم بردار و کارگردان فیلم اهل رومانی است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گرز سه نشان" و "اشک های یک دختر" اشاره نمود.
مردی از دل ریو () یک فیلم وسترن آمریکایی به کارگردانی هری هورنر و نویسندگی «ریچارد کار» است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. در این فیلم آنتونی کوئین، کتی هورادو، پیتر ویتنی، داگلاس فاولی، جان لارچ، ویت بیسل و داگلاس اسپنسر بازی می کنند. این فیلم در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۵۶ توسط یونایتد آرتیستس منتشرشد. داستان. دیو یک هفت تیرکش است که طی یک دوئل کلانتری را می زند و به عنوان کلانتر جدید استخدام می شود. محبوبیت او نزد اقشار فرودست جامعه به سرعت از بین می رود و ثروتمندان شروع به تحقیر او می کنند.
اشک های یک دختر () یک فیلم درام رومانیایی به کارگردانی یوسیف دمیان است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به دورل ویشان اشاره کرد. اشک های یک دختر در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۲ به نمایش درآمد و داستان قتل دخترک جوان و تأثیر آن بر زندگی اهالی یک روستا را بازگو می کند.
دورِل ویشان (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل رومانی است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سناتور حلزون ها"، "اشک های یک دختر"، "بلوط"، "نشان مار"، "خیلی دیر"، "غرب"، "خانواده مورومته" و "پاکالا" اشاره نمود.
شهرداری قم در سال ۱۲۹۵ با انتصاب سید احمدخان رفعت به سمت شهردار، به صورت رسمی تأسیس و شروع به کار کرد. از آن زمان تاکنون این شهر حضور ۵۸ شهردار را به خود دیده است. در ابتدای تشکیل، شهرداری قم نیز مانند سایر شهرداری های کشور، «بلدیه» نامیده می شد، که این واژه با تصویب فرهنگستان زبان پارسی در دهم خرداد ماه سال ۱۳۱۴ به واژه «شهرداری» تغییر پیدا کرد. شهرداری قم در ابتدا فقط دارای یک ساختمان مرکزی بوده و برای سهولت در اداره امور، مطابق با قوانین موضوعه در آن زمان، شهر را به تعدادی «برزن» تقسیم کرده بودند که این واژه نیز امروزه منسوخ شده و به جای آن از واژه «منطقه» استفاده می گردد. اکنون شهرداری قم بر اساس قوانین تقسیمات کشوری واجد رتبه یازده بوده و دارای هشت منطقه شهری است و هر منطقه نیز به تعدادی ناحیه تقسیم بندی می گردد، شهر قم دارای ۲۶ ناحیه خدمات شهری است. مناطق شهری. شهر قم به ۸ منطقه شهرداری تقسیم شده است. حواشی. سید مرتضی سقاییان نژاد در تاریخ ۱۳ خرداد سال ۱۳۹۴ به عنوان شهردار قم منصوب شد و نزدیک به یک دهه در این سمت فعالیت کرد. در طول دوره مسئولیت او، پروژه های بزرگی مانند مترو و مونوریل آغاز شدند اما به د
لیل مشکلات مالی و مدیریتی، نیمه تمام باقی ماندند. اختلافات میان شورای شهر و شهرداری قم بر سر نحوه مدیریت واولویت بندی پروژه ها به تنش هایی منجر شد. مشکل مدیریت و اولویت بندی فقط بهانه شورای شهر بود. شورای شهر با تحصیل فرزندان سقاییان نژاد در خارج از کشور مشکل داشت و این موضوع باعث شد تا شورای شهر با شهرداری قم دچار درگیری شوند. چندین مرتبه شورای شهر دستور برکناری شهردار را داد که این موضوع مورد توجه رسانه ها قرار گرفت اما هرگز سقاییان نژادبرکنار نشد تا جایی خود وی در تاریخ ۳۱ فروردین ۱۴۰۴ نامه استعفایش را به وزارت کشور (ایران) ارسال کرد. در نهایت، فردای آن روز در جلسه رسمی شورای اسلامی شهر قم، اعضای شورا با اکثریت آرا استعفای او را پذیرفتند. دلیل اصلی این استعفا، حواشی اخیر و عدم وجود زمینه های تداوم فعالیت در شهرداری قم عنوان شد. او پس از ۱۰ سال خدمت و ایجاد نوآوری در شهر قم در تاریخ ۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ از مردم قم خداحافظی کرد. انتخاب شهردار. انتخاب شهردار بر عهده شورای شهر قم است که پس از تأیید صلاحیت از سوی نهادهای نظارتی توسط وزیر کشور به این سمت منصوب می شود.
مسجد ضرار () یا مسجد اختلاف که در قرآن به آن اشاره شده است؛ مسجدی است که در مدینه نزدیک به مسجد قبا، ساخته شد و پیامبر اسلام محمد در ابتدا با آن موافقت کرد اما پس از نزول آیاتی هنگامی که از لشکرکشی از تبوک برمی گشت، آن را ویران کرد. ساخت مسجد. در روایاتی مسجد توسط پانزده نفر به دستور ابوعامر الرحیب که در شام ساکن بود ساخته شده است. ابوعامر الرحیب دعوت محمد به اسلام را رد کرد و در عوض همراه با مشرکان مکه در جنگ اُحد با اسلام مبارزه کرد. اهداف ساخت. سازندگان ادعا کردند مسجد جدید را برای بیماران و گرفتارانی ساخته اند که امکان حضور در مسجد قبا را ندارند و به بهانه ساخت مسجد از حضور در جنگ تبوک نیز سر باز زدند اما گفته می شود که ابوعامر از افراد خویش خواسته است که پایگاهی ایجاد کنند و هرچه از دستشان بر می آید از قدرت و اسلحه آماده کنند تا همان طور که وعده داده بود ارتشی را با حمایت هراکلیوس برای جنگ با محمد و یارانش هدایت کند و رسالت او را با اخراجش از مدینه شکست دهد. احمد بن یحیی بلاذری همچنین بیان می کند که افرادی که مسجد ضرار را «برای شرارت و خیانت و برای نفاق میان مؤمنان» بنا کردند، از اقامه نماز در مسجد قبا خ
ودداری کردند و ادعا کردند که این بنا در مکانی ساخته شده است که قبلاً چهارپایانی چون خر بسته می شد. ابن کثیر در تفسیر خود ذکر می کند که ابوعامر الرحیب (یک راهب مسیحی) به برخی از انصار مسلمان ناراضی گفت که مسجد را بسازند. گفته می شود که ابو عامر به برخی گفته است که برای اخراج محمد نزد امپراتور (سزار) بیزانس می رود و با سربازان رومی بازمی گردد. نزول آیه. پس از ساخت مسجد، بانیان آن نزد پیامبر رفتند و از وی خواستند برای افتتاح این مسجد در آنجا نماز بخواند تا از برکت دعای پیامبر برخوردار گردند.اما پیامبر، که عازم غزوه تبوک بود، درخواست آنان را به پس از بازگشت از سفر موکول کرد. هنگامی که پیامبر از تبوک بازگشت و به جایی به نام ذی اَوان (یا آروان) نزدیک مدینه رسید، آیات ۱۰۷ و ۱۰۸ سوره توبه بر وی نازل شد. (گروهی دیگر از آنها) کسانی هستند که مسجدی ساختند برای زیان (به مسلمانان)، و (تقوّیت) کفر، و تفرقه افکنی میان مؤمنان، و کمینگاه برای کسی که از پیش با خدا و پیامبرش مبارزه کرده بود؛ آنها سوگند یاد می کنند که: «جز نیکی (و خدمت)، نظری نداشته ایم!» امّا خداوند گواهی می دهد که آنها دروغگو هستند! هرگز در آن (مسجد به عبادت) ن
ایست! آن مسجدی که از روز نخست بر پایه تقوا بنا شده، شایسته تر است که در آن (به عبادت) بایستی؛ در آن، مردانی هستند که دوست می دارند پاکیزه باشند؛ و خداوند پاکیزگان را دوست دارد! تخریب. پس از نزول آیه ۱۰۷ سوره توبه، پیامبر به اصحاب خود دستور داد تا این مسجد را ویران کنند و آتش بزنند و آنان نیز این بنا را با خاک یکسان کردند. مکان آن نیز، به دستور پیامبر، محل ریختن زباله و مردار شد. ویلیام مویر اشاره می کند که محمد معتقد بود این مسجد برای ایجاد اختلاف در میان مسلمانان با دور کردن مردم از مسجد قبا ساخته شده است.
یون لوکا کاراجیاله (؛ ؛ – ۹ ژوئن ۱۹۱۲) نویسنده، نمایشنامه نویس، شاعر، مقاله نویس، مترجم، مدیر سالن نمایش، روزنامه نگار و مفسر سیاسی اهل رومانی بود. وی را که میراث فرهنگی بزرگی از خود به جای گذاشت، یکی از بزرگترین نمایشنامه نویسان زبان و ادبیات رومانی می دانند. وی یکی از بزرگترین نویسندگان رومانی و در کنار میهای امینسکو، یون اسلاویچ و آیون کرنگا یکی از اصلی ترین نمایندگان جامعهٔ اثرگذار ادبی «ژونیمئا» می دانند. وی همچنین در سبک های گوناگونی چون ناتورالیسم، نوکلاسیسیسم و واقع گرایی فعالیت داشت و آثارش طیف گسترده ای از سبک های نوشتاری را همچون درام، ملودرام، کمدی، تراژدی، داستان کوتاه، داستان تاریخی، رمان کوتاه، طنز، نقیضه، کلام قصار، ادبیات فانتزی، خبرنگاری، شرح حال، متل، تقریظ و حکایت در بر می گرفت.
اردوگاه کار اجباری ورشو اردوگاهی نازی برای کار اجباری بود که در ویرانه های گتو ورشو، اطراف زندان گنشوفکا ساخته شده بود. به عنوان اردوگاهی کوچک، اردوگاه ورشو در اکثر گزارش های استاندارد مربوط به هولوکاست غایب است. در طول تاریخچه عملیاتی خود، حدود ۸۰۰۰ تا ۹۰۰۰ زندانی در این اردوگاه نگهداری و به بردگی گرفته می شدند. تخمین زده می شود که حدود ۴۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ زندانی در اردوگاه، در جریان رویدادهایی چون راهپیمایی مرگ از اردوگاه، قیام ورشو و پنهان شدن پس از قیام درون اردوگاه کشته شده باشند. این اردوگاه که پوشش کمی در جریان اصلی تاریخ نگاری هولوکاست داشته است، در مرکز چندین نظریه توطئه قرار گرفته است که ادعا می کنند اتاق گازی غول پیکر در تونلی در نزدیکی ایستگاه ورشو زاخودنیا ساخته شده بود تا ۲۰۰٬۰۰۰ لهستانی عمدتاً غیر یهودی را در این کشور پاکسازی کند. تاریخچه. در فوریه ۱۹۴۳ و در پی نابودی گتو ورشو، هاینریش هیملر دستور داد تا یهودیان محلی درون اردوگاهی قرار داده شوند. با این وجود، درگیری های شدید در جریان خیزش گتوی ورشو این طرح را خنثی کرد. به دنبال شکست خیزش در ماه آوریل، یهودیان بازمانده به اردوگاه های اطراف لوبلین، از
جمله تربلینکا، تبعید شده، یا در جا کشته شدند. اردوگاه کار اجباری ورشو در ژوئیه ۱۹۴۳ تأسیس شد، اما زندانیان یهودی اهل ورشو نبودند بلکه از سایر اردوگاه های کار اجباری در اروپا آورده شده بودند. این اردوگاه در زندان گشتاپو (موسوم به Gęsiówka) واقع شده بود، که تنها بنای سالم مانده در گتو به شمار می رفت. تا مه ۱۹۴۴، اردوگاه به یکی از زیرمجموعه های اردوگاه مایدانک تبدیل شد و عنوان «اردوگاه کار اجباری لوبلین – اردوگاه کار ورشو» (به آلمانی: "Konzentrationslager Lublin – Arbeitslager Warschau") را گرفت. طبق برخی منابع، این امر متأثر از اخراج زندانیان به اردوگاه های دیگر و همچنین نزدیک شدن ارتش شوروی به ورشو بود. با این حال، بوگوسلاو تادوش کوپکا، تاریخ دان، می نویسد که فساد گسترده در میان کارکنان اردوگاه، مقامات اس اس را ناچار به دستگیری فرمانده اردوگاه، نیکلاس هربت ، انتقال کل نگهبانان به آلمان و در نتیجه بازپس گیری خودمختاری از اردوگاه کرد. در ابتدا قرار بود اردوگاه در ۱ ات ۱۹۴۴ بسته شود، اما با توجه به پیشروی شوروی، اردوگاه در ژوئیه تعطیل شد. در ژوئیه ۱۹۴۴ بیشتر زندانیان، حدود ۴۵۰۰ نفر، به راهپیمایی مرگ به کوتنو (نخس
تین راهپیمایی مرگ سازمان یافتهٔ نازی ها در جنگ) فرستاده شدند و روزانه ۳۰ کیلومتر پیاده روی می کردند و افراد زیادی در طی راه به قتل رسیدند. از کوتنو، آنها را سوار قطار کرده (۱۰۰ تن درون یک واگن قطار بدون جیره غذایی) و به اردوگاه کار اجباری داخائو فرستادند. تنها حدود ۴۰۰۰ تن از سفر به داخائو جان سالم به در بردند. حدود ۲۰۰ تن از زندانیان فرتوت پیش از راهپیمایی کشته شدند و ۳۰۰ زندانی داوطلبانه برای برچیدن اردوگاه باقی ماندند. حدود ۳۵۰ زندانی یهودی در طی قیام ورشو در ماه اوت باقی ماندند و در ۴ اوت ۱۹۴۴ توسط نیروهای لهستانی آزاد شدند. آنها شامل ده ها تن از یهودیان (از جمله ۲۴ زن) می شدند که در پاویاک زندانی شده و در ۳۱ ژوئیه به اردوگاه منتقل شده بودند. اکثریت قریب به اتفاق زندانیان یهودی آزاد شده در قیام شرکت کردند، و بسیاری از آن ها در جریان درگیری جان خود را از دست دادند. کسانی که آزاد شدند بیشتر از یهودیان یونان و مجارستان بودند، به همراه برخی یهودیان از چکسلواکی و هلند که آشنایی بسیار کمی با زبان لهستانی داشتند. پس از شکست قیام، بازماندگان فرار کرده یا در سنگرها پنهان شدند؛ در هنگام ورود شوروی ها به ورشو در ۱۷
ژانویه ۱۹۴۵، تنها حدود ۲۰۰ یهودی (زندانیان سابق و همچنین یهودیانی که در طرف «آریایی» شهر پنهان شده بودند) باقی مانده بودند. کتاب «پناهگاه» اثر چارلز گلدستین، یکی از زندانیان اردوگاه، تجربیات وی در اردوگاه و تلاش برای زنده ماندن را بازگو می کند. در جریان اعدام ها در ویرانه های گتو ورشو (در اطراف و در محل اردوگاه کار)، به تخمین کوپکا آلمانی ها حدود ۲۰٬۰۰۰ تن را، از جمله زندانیان اردوگاه، یهودیان لهستانی که در «طرف آریایی» ورشو پنهان شده بودند، و زندانیان سیاسی لهستانی، کشتند. این شامل یهودیانی که در خرابه های گتو پنهان شده بودند و در حین تخریب پیدا (و بلافاصله با شلیم گلوله کشته) شدند نیز می شود، و این ها همگی جزو کشته شدگان اردوگاه ورشو به حساب آورده می شوند. مؤسسه یادبود ملی تعداد لهستانی های به قتل رسیده در محل اردوگاه و اعدام شده در اطراف آن را ۱۰ هزار تن تخمین می زند. یان زارین، تاریخ دان، بر این باور است که: «در سال های ۱۹۴۳–۱۹۴۴ در محل اردوگاه - آنگونه که به نظر می رسد - حداقل ۲۰٬۰۰۰ زندانی از جمله حدود ۱۰٬۰۰۰ لهستانی به قتل رسیدند.» پس از قیام ورشو. پس از قیام ورشو و با نابودی بخش بزرگی از شهر، از جمله
تمام اردوگاه و مناطق اطراف آن، زندانیان وظیفه داشتند ۲٫۶ میلیون متر مکعب آوار را پاکسازی کنند تا گتوی پیشین به پارک تبدیل شود، و همچنین بتوان از مصالح ساختمانی (عمدتاً فلزات قراضه و آجر) برای ماشین جنگی آلمان بهره گیری دوباره کرد. کار تخریب و بهره گیری دوباره کار سخت و خطرناکی بود که با سرعتی بالا و بدون توجه به خطرات جانی برای زندانیان انجام شد. در ژوئن ۱۹۴۴، ۱۰ میلیون متر مربع تخریب شد که از آن حدود ۸۱۰۵ تن فلز و ۳۴ میلیون آجر به بهره گیری دوباره رسید.
یون اسلاویچ (؛ ؛ – ) نویسنده و روزنامه نگار اهل رومانی بود. او که در رشتهٔ دانش نظری حقوق تحصیل کرده بود، مدتی به سبب مشکلات مالی در یک دفتر اسناد رسمی مجبور به کار شد. بعدها یون اسلاویچ و میهای امینسکو از پایه گذاران «جامعهٔ دانشگاهی ادبی-اجتماعی رومانی نوپا» شد.
کوهستان اسپنسر () یک فیلم درام خانوادگی آمریکایی است که در سال ۱۹۶۳ به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی دلمر دیوز ساخته شده است. داستان فیلم برگرفته از رمانی است به همین نام که توسط ارل همنر جونیور در سال ۱۹۶۱ نوشته شده است. در این فیلم بازیگرانی همچون هنری فوندا، مورین اوهارا، و همچنین بازیگرانی چون جیمز مک آرتور، ورونیکا کارت رایت و ویکتور فرنچ به عنوان اولین تجربه های بازیگری خود، نقش آفرینی کرده اند. دونالد کریسپ بازیگر قدیمی هالیوود، آخرین نقش آفرینی خود را در این فیلم و در نقش «پدربزرگ» ایفا می کند.
«طلایی» () ترانه ای از خواننده انگلستانی هری استایلز از دومین آلبوم استودیویی اش "خط باریک" (۲۰۱۹) است. ترانه توسط استایلز در کنار میچ رولند، تایلر جانسون و کید هارپون نوشته شده و توسط جانسون تهیه شده است. این ترانه در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰ به عنوان پنجمین تک آهنگ از آلبوم در رادیو هیت معاصر بریتانیا و در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰ به عنوان سومین تک آهنگ در ایالات متحده توسط رادیو ادولت معاصر سرویس دهی داده شد «طلایی» یک ترانه آرنا راک، ایندی پاپ و سافت راک است.
گیوم یکم ملقب به دراز شمشیر (حدود ۸۹۳ میلادی–۱۷ دسامبر ۹۴۲ میلادی) از سال ۹۲۷ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۹۴۲ میلادی، دومین فرمانروای دوک نشین نرماندی بود. او گاهی غالباً «دوک نورماندی» نامیده می شود با وجود این که عنوان دوک تا سده یازدهم میلادی مورد استفاده عمومی قرار نگرفت. به طور کلی هم از رولو و هم از پسرش گیوم به عنوان سرداران نورس یاد می شود. تولد. گیوم یکم حاصل ازدواج رهبر وایکینگها، رولو و همسر مسیحی اش پاپای بایو بود. و در «خارج از خاک نورماندی» متولد شد. دودو سنت کوئنتین در پانژیریک که خود از دوک های نورمن بود،Poppa را به عنوان دختر کُنت برنگار، اشرافزاده حاکم آن منطقه می داند. در قرن یازدهم میلادی "Annales Rouennaises" (Annals of Rouen)، او را دختر گای، کنت سنلیس، در غیر اینصورت برای تاریخ ناشناخته است. علی رغم عدم اطمینان از والدین وی، وی بدون شک عضوی از اشراف زادگان فرانک بود. مطابق تاریخ حکومتی، گیوم یکم، اظهار داشت احتمالاً همزمان با پدرش مسیحی، و در سال ۹۱۲. م توسط فرانکو، اسقف اعظم روآن غسل تعمید داده شد. زندگی نامه. گیوم در سال ۹۲۷ جانشین پدرش رولو شد. (رولو حدود ۵ سال دیگر به زندگی خود ادام
ه می دهد) و در اوایل سلطنت خود، با شورش نورمنها به ریاست سالیینگ چهارم که احساس کرده بودند او بیش از حد به گالی ها (ساکنین بومی فرانسه) گرایش پیدا کرده، روبرو شد. طبق گفته اردریک ویتالیس، رهبر ریوف از اورو، گیوم را در روآن پایتخت دوک نشین نورماندی محاصره کرد. گیوم در نبردی سرنوشت ساز پیروز شد و قدرت خود را به عنوان دوک تثبیت کرد. در زمان این شورش (۹۳۳ میلادی) گیوم همسر باردار خود اسپورتا را، به فکمپ جایی که فرزندشان ریچارد متولد شد، فرستاد. در سال ۹۳۳ گیوم، رودولف فرانسه را که برای تصدی اقتدار خود در شمال فرانسه در تلاش بود، به عنوان پادشاه فرانک باختری به رسمیت شناخت. به نوبه خود، رودولف به او سروری بسیاری از سرزمین های برتانی از جمله آورانش، شبه جزیره کوتنتین و جزایر مانش را به او داد. برتانی ها با این تغییرات موافقت نکردند و مقاومت در برابر نورمن ها توسط آلن دوم، دوک برتانی و کنت برنگر از رن انجام شد اما اندکی بعد با کشتار بزرگ و تخریب قلعه های برتانی،&lt;/ref&gt; آلن به انگلستان گریخت و کنت برنگر خواستار آشتی شد. در سال ۹۳۵، گیوم با لوئیتگارد، دختر کنت هربرت دوم ورماندویایی ازدواج کرد که مهریه او زمین های
Illiers l'Eveque و کودرس و سواحل مانش را به او داد. او همچنین با تأیید هوگوی بزرگ، خواهرش آدلا ("Gerloc" نام نورسی وی بود) را به ازدواج گیوم، کنت پوآتیه درآورد. علاوه بر حمایت از پادشاه رودولف، او اکنون متحد وفادار پدر همسرش، هربرت دوم بود که پدرش رولو با آنها مبارزه کرده بود. در ژانویه ۹۳۶ پادشاه رودولف درگذشت و لوئی چهارم ۱۶ ساله، که در انگلیس در تبعید به سر می برد، با وعده وفاداری گیوم ترغیب شد که برگردد و پادشاه شود. برتانی ها برای بازپس گیری سرزمین های گرفته شده توسط نورمن ها بازگشتند، و در نتیجه نبردها در سرزمین های گسترش یافته نورمن به وجود آمد. پادشاه جدید توانایی سلطه بر بارون های خود را نداشت و فلاندر مورد حمله داماد گیوم، هرولین دوم، کنت مونتروئیل، قرار گرفت، گیوم در سال ۹۳۹. م به کمک آنها رفت، آرنولف یکم، کنت فلاندر با حمله به نورماندی مقابله به مثل کرد. آرنولف قلعه مونتروی، پا-دو-کاله را تصرف کرد و هرلوین را اخراج کرد. هرلوین و گیوم برای بازپس گیری قلعه همکاری کردند. گیوم به خاطر اقدامات خود در حمله و تخریب چندین املاک متعلق به آرنولف تکفیر شد. گیوم وفاداری خود را به لوئی چهارم هنگام دیدار آنها
در سال ۹۴۰ وعده داد، و در عوض، وی زمین هایی که به پدرش رولو داده شده بود، را تأیید کرد. در سال ۹۴۱ میلادی یک پیمان صلح بین برتانی و نورماندی به امضا رسید، که با توافق شاه لوئی چهارم در روآن گسترش یافت و باعث گسترش محدوده نورماندی به سرزمینهای برتانی شد. مرگ. گیوم در سال ۹۴۲ میلادی در جزیره ای در رودخانه سم، هنگام شرکت در یک کنفرانس صلح برای حل اختلافات با آرنولف در کمین قرار گرفت و کشته شد. منابع. &lt;/small&gt; پانویس. &lt;small&gt;
رعد در آفتاب () یک فیلم وسترن آمریکایی به کارگردانی راسل راوز و با بازی سوزان هیوارد و جف چندلر در سال ۱۹۵۹ است. این فیلم خانواده ای از را به تصویر می کشد که در پی حفظ پیشهٔ آبا و اجدادی خود در غرب وحشی هستند.
کومار ساهانی (؛ – ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۴) کارگردان فیلم و مستندساز اهل هند بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "قصبه" اشاره کرد.
زبان های مادانگ یا مادانگ-آدلبرت یک خانواده زبانی از پاپوآ گینه نو هستند. آن ها توسط استفن وورم و پس از او مالکوم راس به عنوان شاخه ای از فرا-گینه نو دسته بندی شدند. ویلیام فولی موافق است که احتمال «بسیار زیادی» وجود دارد که زبان های مادانگ بخشی از زبان های فرا-گینه نو باشند، اگرچه ضمایر (مبنای معمول دسته بندی در زبان های فرا-گینه نو) در مادانگ «جایگزین» شده اند. تیموتی آشر دریافت که مادانگ نزدیک ترین زبان به زبان های یوات بالا و سایر خانواده ها در غرب آن است. این خانواده به نام استان مادانگ و محدوده آدلبرت نامگذاری شده است. زبان ها. زبان های مادانگ به شرح زیر هستند:
لک تاندون (; زاده – درگذشته ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل هند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر بهترین فیلمنامه شده است.
ترانزیستور القایی ایستا (اس آی تی) یک قطعه ترانزیستور با توان بالا و با فرکانس بالا است. این یک قطعه با ساختار عمودی چندکاناله کوتاه است. ساختار اس آی تی به عنوان یک قطعه عمودی، مزایایی را در به دست آوردن ولتاژهای شکست بالاتر نسبت به ترانزیستور اثر میدانی (فت) ارائه می دهد. برای اس آی تی، شکست سطحی بین گیت و درین محدود نمی شود و می تواند در جریان و ولتاژ بسیار بالایی کارکند. این قطعه همچنین به عنوان وی-فت شناخته می شود و در برخی از تقویت کننده های پیشرفته سونی در اواخر دهه ۱۹۷۰ یافت می شود. مشخصات. یک اس آی تی دارای: تاریخ. اس آی تی توسط مهندسان ژاپنی ژوئن-ایچی زاوا و وای واتانابه در سال ۱۹۵۰ اختراع شد.
سی و نهمین جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۹۹ در تهران برگزار شد. در ۱۲ آذر ۱۳۹۹ با انتشار فراخوان کار سی و نهمین دوره فیلم فجر آغاز شد، همچنین ثبت نام از آثار متقاضی حضور در جشنواره از ۱۶ آذر تا ۱۵ دی ۱۳۹۹ بوده. با پایان مهلت ثبت نام فهرست ۱۱۰ فیلم متقاضی منتشر شد که این دوره برخلاف دوره های قبلی بدون هیئت انتخاب تمامی فیلم ها از ۲۰ دی داوری خواهند شد. محمدمهدی طباطبایی نژاد دبیر این دوره از جشنواره فجر است. در این دوره از جشنواره همانند سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر، جایزه ویژه ای تحت عنوان تندیس قاسم سلیمانی به بهترین فیلم با موضوع دفاع مقدس اهدا خواهد شد. هیئت داوران بخش سودای سیمرغ شامل محمد احسانی، ساره بیات، مرتضی پورصمدی، بهرام توکلی، نیما جاویدی، سید جمال ساداتیان و مصطفی کیایی است. برندگان و نامزدها. سیمرغ بلورین. در ۱۹ بهمن ۱۳۹۹ اسامی نامزدهای بخش سودای سیمرغ و در ۲۲ بهمن برنده های جایزه سیمرغ بلورین به شرح زیر اعلام شد: فیلم های با چند نامزدی و جایزه. تعداد نامزدی ها و جوایز کسب شده توسط فیلم های جشنواره به شرح زیر میباشد: فیلم ها. سودای سیمرغ. در این دوره از جشنواره فیلم فجر ۱۱۰ فیلم متقاضی حضور د
ر بخش سودای سیمرغ بوده که پس از بررسی و ارزیابی ۶۲ فیلم حائز شرایط شناخته شدند که اسامی آنها بدین شرح است: در ۱۷ بهمن ۱۳۹۹ هیئت داوران فهرست ۱۶ فیلم نهایی بخش سودای سیمرغ را به شرح زیر اعلام کردند: مستند. فیلم های زیر برای بخش مستند ثبت نام و پذیرفته شده اند: در ۱۷ بهمن ۱۳۹۹ هیئت داوران شامل سعید پوراسماعیلی، امیر توده روستا، محمدعلی فارسی، محمد کارت و سام کلانتری اسامی ۵ فیلم مستند بلند (بالای ۷۰ دقیقه) را به شرح زیر اعلام کردند:
در کالبدشناسی، لَپ یا لوب بخش یا بسط مشخص اندام شناختی از اندام است (مانند آنچه در مغز، شش، جگر، کلیه وجود دارد) که بدون استفاده از میکروسکوپ در سطح کالبدشناسی کلان قرار می گیرد. این در برابر لَپچه یا لبول (لوبول) قرار دارد که بخشی بسیار کوچکتر و واضح است که تنها در زیر میکروسکوپ می توان مشاهده کرد. مجراهای میان لوبی، لوب ها را به یکدیگر می پیوندد و لوبچه ها نیز از طریق مجراهای میان لوبچه ای به هم وصل می شود. واژه شناسی. لپ در گویش های فارسی به معنای تکه (گوشتی) است. در زبان عربی به صورت لبّ وارد شده و در خلال جنگ های صلیبی به صورت lobus وارد لاتین شد. بصورت lobe وارد فرانسوی و به همان صورت وارد انگستان و آمریکا شد و سپس بصورت لوب وارد فارسی شد.