Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دراش رونا تاس، محلی که مجارها، گروه "Manicha-Er"، در آن ظهور کردند، بین رودخانه ولگا و کوه های اورال بود. بین قرن های ۸ و ۵ قبل از میلاد، مجارها وجود مستقل خود را آغاز کردند و دوره اولیه زبان اولیه مجارستانی آغاز شد. در حدود ۸۳۰ پس از میلاد، زمانی که آلموس، شاهزاده بزرگ آینده مجارستان، حدود ۱۰ سال داشت، هفت قبیله مرتبط ("جنو"، کر، "کزی"، "کورت-گیارمات" "،" ""), "Nyék" و "Tarján") یک کنفدراسیون در اتلکوز به نام "«Hétmagyar»" («هفت مگیار») تشکیل دادند. رهبران آنها، هفت رؤسای مجارستان، علاوه بر آلموس، شامل آلود، آوند، کوند، تاس، هوبا و توهوتوم بودند که سوگند خون خوردند و به آلموس وفاداری ابدی سوگند یاد کردند. احتمالاً قبایل مجاری از ۱۰۸ قبیله تشکیل شده بودند. کنفدراسیون قبیله ها احتمالاً توسط دو شاهزاده عالی رهبری می شد: "کنده (حاکم معنوی آنها) و گیولا" "(" رهبر نظامی آنها). شاهزادگان یا توسط رهبران قبایل انتخاب می شدند یا توسط خاقان خزرها که بر مجاریان نفوذ داشتند منصوب می شدند. در حدود سال ۸۶۲ میلادی هفت قبیله از خزرها جدا شدند. پیش از ۸۸۱ پس از میلاد، سه قبیله ترک بر ضد حکومت خاقان خزرها شورش کردند، اما سرکوب
شدند. پس از شکست، امپراتوری خزر را ترک و داوطلبانه به کنفدراسیون "هتماگیار" پیوستند. این سه طایفه در یک قبیله به نام کبر سازماندهی شدند و بعدها در عملیات نظامی مشترک کنفدراسیون نقش پیشاهنگ و گارد عقب را ایفا کردند. پیوستن این سه قبیله به هفت قبیله قبلی، On-ogur ("ده" تیر) را ایجاد کرد، که یکی از ریشه های احتمالی نام "مجارستانی" است. سازمان اجتماعی. ساختار اجتماعی مجارها منشأ ترکی داشت.
ادوارد پاجت (; – ) سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
لوتین نیکلسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او پسر جورج توماس نیکلسون و همسرش آن الیزابت اسمیت، دختر ویلیام اسمیت بود. نیکلسون که در مدرسه آقای مالسون در هوو و آکادمی نظامی سلطنتی وولیچ تحصیل کرده بود، در سال ۱۸۴۶ به سپاه مهندسان سلطنتی پیوست. در سال ۱۸۵۵ به جنگ کریمه اعزام شد و در آنجا در محاصره سواستوپول شرکت کرد. در سال ۱۸۵۷، نیکلسون برای کمک به سرکوب شورش هند به کلکته رفت. او در تصرف لکهنو حضور داشت. او در سال ۱۸۶۱ به فرماندهی مهندسان سلطنتی در ناحیه لندن و سپس از سال ۱۸۶۸ به فرماندهی مهندسان سلطنتی در جبل الطارق منصوب شد. بعداً در همان سال، او به عنوان معاون آجودان کل مهندسان سلطنتی در ایرلند منصوب شد. در سال ۱۸۷۸، او به عنوان معاون فرماندار جرسی و در سال ۱۸۸۶ به عنوان بازرس کل استحکامات منصوب شد. در سال ۱۸۹۱ او فرماندار جبل الطارق شد: او در سال ۱۸۹۳ در حین تصدی این سمت درگذشت و در گورستان جبهه شمالی در آنجا به خاک سپرده شد. فرزندان او شامل سرلشکر سر سیسیل لوتیان نیکلسون، که فرماندهی یک لشکر را در جنگ جهانی اول بر عهده داشت، و دریاسالار سر داگلاس رومیلی لوتیان نیکلسون، که فرماندهی چندین اسکادران جنگی را
در جنگ جهانی اول بر عهده داشت، بودند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
توماس مورلند (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
نوئل میسون-مک فارلین (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا، مدیر و سیاستمدار بود که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان فرماندار جبل الطارق فعالیت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
نویل مکریدی (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر بزرگ) شده است.
ویلیام هنری مویر لو (; – ) فرد نظامی اهل آفریقای جنوبی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
ایولین پیرپونت، دومین دوک کینگستون آپون هال (؛ 1711 – ) نظامی و بازیکن کریکت اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وقتی قیام جاکوبیت ها در سال ۱۷۴۵ آغاز شد، او هنگی به نام «اسب سبک کینگستون» تشکیل داد که در نبرد کالودن خود را متمایز کرد. دوک به درجه ژنرالی در ارتش رسید. هوراس والپول او را «مردی بسیار ضعیف، از زیباترین و بهترین افراد انگلستان» توصیف کرد. پیرپونت موضوع اولین اشاره موجود به کریکت در ناتینگهام شر بود. نامه ای به تاریخ ۱۷۵۱ می گوید: «دوک کینگستون در تالار تورزبی تمام وقت خود را صرف تمرین کریکت می کند زیرا قرار است در سه مسابقه برای تیم ایتون در مقابل تیم آل انگلند بازی کند».
چارلز هرینگتون هرینگتون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بیشتر به خاطر خدماتش در طول جنگ جهانی اول و بحران چاناک شناخته می شود. هرینگتون در طول ۴۶ سال خدمت در ارتش، در جنگ دوم بوئر خدمت کرد، در طول جنگ جهانی اول سمت های مختلفی در ستاد داشت، بین سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ به عنوان معاون رئیس ستاد کل امپراتوری خدمت کرد، فرماندهی نیروهای اشغالگر در دریای سیاه و ترکیه را بر عهده داشت و در نهایت در سال ۱۹۳۳ فرماندار جبل الطارق شد. هرینگتون که مورد احترام همتایان خود بود و به عنوان یک «سرباز برجسته» از او یاد می شود، در تمام طول جنگ جهانی اول در سمت ستادی خدمت کرد، به ویژه به عنوان رئیس ستاد ژنرال هربرت پلامر، فرمانده ارتش دوم، که با او تفاهم متقابل قوی داشت. هرینگتون به عنوان فرمانده کل ارتش اشغالگر متفقین، مستقر در قسطنطنیه در جلوگیری از جنگ بین بریتانیا و ترکیه پیش از جمهوری نقش مهمی داشت. هرینگتون در سال ۱۹۳۸ بازنشسته شد، در حالی که از ماه مه ۱۹۳۳ فرماندار جبل الطارق بود. ارتباط او با ارتش بریتانیا در دوران بازنشستگی با سمت های نمادینی مانند سرهنگ افتخاری هنگ پادشاه، گردان ۷ منطقه ای آن و ه
نگ ۴ پنجاب تسهیل شد.
فردریک هالدیمند (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل سوئیس بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که بیشتر به خاطر خدمتش در آمریکای شمالی در طول جنگ هفت ساله و جنگ انقلاب آمریکا شناخته می شود. از سال ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۶، او به عنوان فرماندار استان کبک فعالیت کرد و در این مدت بر عملیات نظامی علیه مرزهای شمالی در جنگ نظارت داشت و در مذاکراتی که در نهایت بی نتیجه بود برای تأسیس جمهوری مستقل ورمونت به عنوان یک استان جدید بریتانیا شرکت کرد. مدیریت او بر کبک گاهی اوقات سختگیرانه بود و منجر به بازداشت تعداد زیادی از مخالفان و آشوبگران سیاسی شد.
فردریک پل هاینز (؛ ۱۰ اوت ۱۸۱۹ – ۱۱ ژوئن ۱۹۰۹) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او در جنگ اول آنگلوسیک ها، در جنگ دوم آنگلوسیک ها و سپس در جنگ کریمه جنگید. در طول نبرد دوم در نبرد اینکرمن، او به مدت شش ساعت مانع مهمی در جاده پست ایجاد کرد و از نزدیک شدن به اردوگاه لشکر دوم محافظت کرد. او در طول شورش هند در هند خدمت کرد و سپس به عنوان فرمانده هنگ هشتم پیاده نظام در بریتانیا و سپس فرمانده یک تیپ در ایرلند منصوب شد. او به عنوان افسر کل فرمانده لشکر میسور ارتش مدرس و سپس سرتیپ ستاد کل نیروها در بریتانیا منصوب شد. وی در ماه مه ۱۸۷۱ به هند بازگشت تا فرمانده کل ارتش مدرس و سپس در آوریل ۱۸۷۶ فرمانده کل قوا در هند شود. او در طول جنگ دوم انگلیس و افغانستان فرماندهی نیروها در هند را بر عهده داشت و با موفقیت خواستار فراهم کردن نیروی بزرگی قبل از بسیج نیروها شد، اما با شروع جنگ، لرد لیتون، فرماندار کل هند، تمایل داشت هینز را نادیده بگیرد و مستقیماً با فرماندهان در میدان نبرد وارد مذاکره شود که باعث ایجاد اختلاف بین این دو نفر شد.
جرالد گراهام (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او در اواخر قرن نوزدهم فرمانده ارشد ارتش بریتانیا و دریافت کننده صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع اعطا می شود، بود. او به عنوان افسر مهندسان سلطنتی، در جنگ کریمه، چین، کانادا و آفریقا حضور داشت و به عنوان سرتیپ در جنگ انگلیس و مصر و به عنوان فرمانده لشکرکشی سوآکین علیه سودانِ مهدی گرا در سال های ۱۸۸۴–۱۸۸۵ خدمت کرد. در فوریه ۱۸۸۴، گراهام دوست و همکار نزدیک خود چارلز جورج گوردون را در امتداد نیل تا محل پیاده شدن گوردون در کوروسکو همراهی کرد و این باعث شد گراهام یکی از آخرین انگلیسی هایی باشد که گوردون را قبل از عزیمت به مأموریت سرنوشت ساز خود در صحرای نوبیان به خارطوم، زنده دید. در سال ۱۸۸۷، گراهام در نشریه ای با عنوان «آخرین سخنان با گوردون» یاد گوردون را گرامی داشت و در مورد زندگی، شخصیت و زمینه جنگ مهدی گرا تأمل کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
داگلاس الکساندر هنری گراهام (; – ) او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی جنگید. او در طول جنگ جهانی دوم به خاطر فرماندهی تیپ ۱۵۳ لشکر ۵۱ (هایلند) در شمال آفریقا از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳، و بعداً به عنوان فرمانده لشکر ۵۶ پیاده (لندن) در طول پیاده شدن در سالرنو در ایتالیا در سپتامبر ۱۹۴۳ و لشکر ۵۰ پیاده نظام (نورثومبریا) در طول پیاده شدن در نرماندی در فرانسه در ژوئن ۱۹۴۴، شناخته شده است. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جورج گیفارد (؛ ۲۷ سپتامبر ۱۸۸۶ – ۱۷ نوامبر ۱۹۶۴) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول فرماندهی نیروهای آفریقایی را بر عهده داشت و در جنگ جهانی دوم به فرماندهی یک گروه ارتش در جنوب شرقی آسیا رسید. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
ویلیام فوربس گاتاکر (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بین سال های ۱۸۶۲ تا ۱۹۰۴ در هند و مناطق مختلف قاره آفریقا خدمت کرد. او فرماندهی لشکر ارتش بریتانیا را در نبرد امدورمان و لشکر سوم را در ماه های اول جنگ دوم بوئر بر عهده داشت و در این مدت در نبرد استورمبرگ شکست تحقیرآمیزی متحمل شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
دیوید دانداس (؛ ۱۷۳۵ – ۱۸۲۰) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ هفت ساله و جنگ های انقلاب فرانسه جنگید، متون مهمی در مورد اصول حرکات نظامی نوشت و سپس از سال ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۱ به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا فعالیت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
بوچمپ داف (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان حمام شده است.
چارلز مکفرسون دوبل (; – ) نظامی اهل کانادا و ژنرال ارتش بریتانیا بود. دوبل، فرزند ریچارد رید دوبل، نماینده مجلس و نوه سناتور سر دیوید لوئیس مک فرسون، در شهر کبک متولد شد و در مدرسه خصوصی کشیش کانن فون ایفلند، دبیرستان کبک و مدرسه چارترهاوس در انگلستان تحصیل کرد. او در سال ۱۸۹۰ از کالج نظامی سلطنتی کانادا (کالج شماره ۲۲۱) فارغ التحصیل شد. او در لشکرکشی هزاره ها در سال ۱۸۹۱ ستوان بود و در نیروهای بین المللی در اشغال جزیره کرت شرکت کرد، جایی که به درجه سرگردی ارتقا یافت. پیش از آن، در ماه مه ۱۸۹۹ به درجه سروانی ارتقا یافته بود. وی در طول جنگ دوم بوئر حضور داشت و در آنجا نشان خدمات ممتاز را دریافت کرد. پس از خدمت در نیجریه، به عنوان افسر ستاد کل درجه ۳، به جانشینی سرگرد کلیفورد کافین، منصوب شد و در ماه سپتامبر به درجه سرهنگ دوم ارتقا یافت. او در طول شورش بوکسورها در چین خدمت کرد. پس از خدمت به عنوان افسر ستاد کل، درجه ۲ در وزارت جنگ، به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در نوامبر ۱۹۱۰ به عنوان دستیار پادشاه جورج پنجم منصوب شد. در سپتامبر ۱۹۱۳ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و همچنین در حالی که به عنوان بازرس کل نیروی مرزی غرب آ
فریقا مشغول به کار بود، به طور موقت درجه سرتیپ دریافت کرد. در طول جنگ جهانی اول، دوبل در لشکرکشی کامرون جنگید، در ژوئن ۱۹۱۵ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و بعداً به درجه سپهبدی ارتقا یافت. او در نیروی اعزامی مصر در لشکرکشی سینا و فلسطین تحت فرماندهی ژنرال سر آرچیبالد موری خدمت کرد، اما هر دو در سال ۱۹۱۷ جایگزین شدند. در مراسم سال نو ۱۹۱۵، دوبل به عنوان همراه نشان سنت مایکل و سنت جورج منصوب شد. او همچنین به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام منصوب شد. او در اکتبر ۱۹۲۳ از ارتش بازنشسته شد و به درجه افتخاری سپهبدی نائل آمد. او در فوریه ۱۹۲۶ به عنوان سرهنگ تفنگداران سلطنتی ولچ، به جانشینی سپهبد سر فرانسیس لوید، منصوب شد.
ویلیام لنوکس لاسلز (؛ ۱ سپتامبر ۱۷۹۷ – ) نظامی و سیاست مدار محافظه کار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی ژنرال ارتش بود و همچنین در سال ۱۸۵۲ و بین سال های ۱۸۵۸ تا ۱۸۵۹ به عنوان فرمانده گارد سلطنتی فعالیت می کرد.
رابرت جان سوان کوربت (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر ارشد بازنشسته ارتش بریتانیا است که از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ به عنوان آخرین فرمانده بخش بریتانیا در برلین خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان حمام شده است.
ایر کوت (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که از ۱۸۰۶ تا ۱۸۰۸ به عنوان فرماندار جامائیکا خدمت کرد. او در ارتش بریتانیا به درجه ژنرالی رسید و قبل از اینکه در سال ۱۸۱۶ پس از رفتاری که درخور یک افسر و یک جنتلمن نبود، از درجه و افتخاراتش محروم شود، نشان صلیب بزرگ شوالیه از نشان حمام را دریافت کرد.
گروه کمل () شرکت باتری سازی چینی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
دنیل اندرو بیل (Daniel Andrew Beal) (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۵۲)، بانکدار، بازرگان، سرمایه گذار و ریاضی دان آماتور آمریکایی است. او بازرگانی ساکن دالاس است که ثروت هنگفتی در حوزهٔ املاک و مستغلات و نیز بانکداری اندوخته است. بیل که در لنسینگ، ایالت میشیگان چشم به جهان گشوده و بزرگ شده است، پایه گذار و رئیس بانک بیل و بانک بیل ایالات متحده و نیز سایر شرکت های تابعه است. بر اساس "شاخص میلیاردرهای بلومبرگ"، ثروت بیل تا دسامبر ۲۰۲۱، ۹٫۴۹ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده می شود. بیل نظریه پرداز اعداد است و به خاطر حدس بیل که تعمیم ریاضی از آخرین قضیهٔ فرما، شناخته می شود. او جایزهٔ دائمی یک میلیون دلاری را برای اثبات یا رد این نظریه اختصاص داده است. بانک های بیل حامی مالی دو نمایشگاه سالانهٔ علوم و فناوری وابسته به نمایشگاه بین المللی علوم و مهندسی هستند. در اواسط دههٔ ۲۰۰۰، بیل در چند بازی پوکر بسیار مخاطره آمیز شرکت کرد که به موضوع یک کتاب تبدیل شد. اوایل زندگی و تحصیلات. بیل در لنسینگ، ایالت میشیگان پرورش یافت. مادرش در دولت ایالاتی فعالیت می کرد و پدرش مهندس مکانیک بود. او یک برادر بزرگ تر و یک خواهر کوچک تر داشت. بیل د
ر نوجوانی به کمک دایی اش، با تعمیر و فروش مجدد تلویزیون به کسب درآمد پرداخت. بیل در ایام تحصیل در دبیرستان، سیستم های امنیت آپارتمانی نیز نصب می کرد. او همچنین کسب وکاری مرتبط با جابه جایی مسکن و مدیریت خانه های اجاره ای راه اندازی کرد. بیل در تیم مناظرهٔ دبیرستان خود در دبیرستان لنسینگ سکستون بسیار پیشرفت کرد. او در دانشگاه ایالتی میشیگان نام نویسی نمود و به تحصیل ریاضیات پرداخت. سرمایه گذاری ها و خطرپذیری های تجاری. سرمایه گذاری در املاک و مستغلات. بیل در ۱۹ سالگی، وقتی خانه ای در لنسینگ به بهای ۶۵۰۰ دلار خرید و بعد آن را به مبلغ ۱۱۹ دلار در ماه اجاره داد، به یک سرمایه گذار در املاک و مستغلات تبدیل شد. در سال ۱۹۷۶، او در مزایدهٔ املاک فدرال در واشینگتن دی.سی. شرکت کرد و پیشنهاد خرید یک آپارتمان در واکو، تی. ایکس را مطرح نمود. بیل با پیشنهاد ۲۱۷۵۰۰ دلاری برندهٔ مزایده شد. سه سال بعد، او ساختمان را به مبلغی بیش از یک میلیون دلار فروخت. در سال ۱۹۷۶، بیل در دانشگاه بایلور در واکو، تی. ایکس نام نویسی کرد، اما دانشکده را ترک کرد تا بر فعالیت های تجاری اش متمرکز شود. در سال ۱۹۸۱، بیل به همراه یکی از شرکایش دو پروژ
هٔ ساختمانی مسکن به نام برج های آجری نیویورک در نیوجرسی را که در وضعیت مطلوبی نبودند، به مبلغ ۲۵۰۰۰ دلار خریدند. دو سال بعد، آن ها ساختمان های تعمیرشده را به مبلغ ۳٫۲ میلیون دلار به یک سرمایه گذار بخش خصوصی فروختند. در سال ۲۰۱۷، او ملک تی. ایکس خود در دالاس را که پیش از آن ۱۳۲ میلیون قیمت گذاری شده بود، از طریق مزایدهٔ Concierge به مبلغ ۳۶٫۲ میلیون دلار به فرش رسانید. بانک بیل و بانک بیل ایالات متحده. در سال ۱۹۸۸، بیل یک بانک را در دالاس و در سال ۲۰۰۴ بانک دیگری در لاس وگاس راه اندازی کرد. از آن ایام، این بانک ها دارایی های مالی را می خرند و با مساعدتر شدن وضعیت بازار آن ها را نگه می دارند. خریدهای این بانک ها عبارت از: بر اساس گزارش عملکرد یکپارچهٔ بانکی از طرف شورای بررسی مؤسسات مالی فدرال، بازده دارایی های بانک بیل در سال ۲۰۰۸، ۸٫۱ بود که چندین برابر بیش از گروه هم ردهٔ خود (بانک های پس انداز بیمه شده با دارایی های بیش از یک میلیارد دلار) است. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲، بانک بیل به طورکلی از گروه های هم ردهٔ خود عملکرد بهتری داشت. بازهٔ دارایی بانک بیل عموماً چندین برابر گروه هم ردهٔ خود (بانک های بازرگانی بیمه
شده با دارایی بیش از ۳ میلیارد دلار) بود. گزارش بانک بیل و بانک بیل ایالات متحده، نشان داد سرمایهٔ کل این دو مجموعه از ۲٫۷ میلیارد دلار فراتر رفته است و کل دارایی این دو بانک در ژوئن ۲۰۱۹ از ۷٫۲ میلیارد دلار بیشتر بود. آن ها در مجموع ۳۷ شعبه دارند و خدمات بانکی آنلاین نیز ارائه می دهند. هر دو بانک عضو شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال (FDIC) هستند و از سوی این شرکت بیمه شده اند. آن ها باحصول سپرده ای ازجمله گواهی سپرده، حساب های بازاری پولی، حساب های پس انداز دارای صورت حساب و حساب های IRA CD را به مردم ارائه می کنند که از سوی شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال بیمه شده است. از آنجاییکه این بانک ها وام های مصرفی و حساب جاری به مشتریان ارائه نمی کنند، در ردهٔ بانک های عمده فروشی قرار می گیرند. هر دو بانک مجموعه های املاک مسکونی غیرنمایندگی و وام های تضمینی املاک تجاری را می خرند تا از طریق شرکت های وابسته، هزینهٔ وام های تجاری و مشارکت در وام ها و تشکیل سندیکاها را تأمین کنند. کسب وکارهای اصلی بیل از سال ۲۰۲۱ عبارت از: هوا فضای بیل. در سال ۱۹۹۷، بیل در قالب بخشی از روند خصوصی سازی فضا که از سوی دولت فدرال دنبال می شد، یک شرکت هواف
ضا را پایه گذاری کرد تا راکت هایی با هدف استقرار ماهواره های ارتباطی در مدار زمین بسازد. شرکت هوافضای بیل که با بیش از ۲۰۰ کارمند در فضایی به مساحت ۱۶۳۰۰۰ فوت مربع در فریسکو، ایالت تگزاس فعالیت می کرد، بر یک راکت سه مرحله ای به طول ۲۰۰ فوت متمرکز بود. موتور این راکت که با پراکسید هیدروژن و نفت سفید فعال می شد، نیاز به سیستم احتراق جداگانه را رفع کرد، زیرا با اکسیدشدن پراکسید هیدروژن نفت سفید را مشتعل می کرد. بیل در رقابت با ابتکار پرتاب فضایی ناسا در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۰، شرکت را تعطیل و فعالیت خود را متوقف کرد. او فعالیت های تجاری ناسا ازجمله مشکلات پیش روی سیستم های پرتابی بخش خصوصی در رقابت با شرکت های تابعهٔ دولتی ناسا را دلیل اصلی تعطیلی شرکت خود دانست. بشردوستی. بیل میلیون ها دلار برای پشتیبانی از ابتکارهای علمی و ریاضی اهدا کرد. بیل از طریق بانک های خود، یکی از اسپانسرهای اصلی سالانهٔ بخش های ذیل است: هر دو نمایشگاه از رویدادهای معتبر نمایشگاه علوم و مهندسی بین المللی هستند و به روی دانش آموزان سال های ۶ تا ۱۲ باز هستند و برندگان به مسابقات ملی و بین المللی راه می یابند. بیل همچنین یک میلیون دلار به موزهٔ طبی
عت و علوم پروت در دالاس اهدا کرد. این موزهٔ در دسامبر ۲۰۱۲ افتتاح شد. شرکت های بیل بیش از ۲۰۰ کامپیوتر به مدرسهٔ مستقل دالاس برای استفادهٔ دانش آموزان اهدا کردند. ریاضیات آماتور. بیل نظریهٔ اعداد در ریاضی را خود آموخت. در سال ۱۹۹۳، او به طور عمومی روش جدیدی در احتمالات مطرح کرد که به نام حدس بیل شناخته می شود. این روش از آخرین قضیهٔ فرما استنباط می شود. هنوز هیچ مثال نقضی برای این روش احتمالات مشاهده نشده است. بیل به منظور ترغیب پژوهش دربارهٔ این روش احتمالات، شخصاً جایزهٔ دائمی یک میلیون دلاری برای اثبات یا رد آن در نظر گرفت و منابع مالی آن را متقبل شد. این برنامه ها با همکاری انجمن ریاضی آمریکا برگزار می شود و دانشگاه تگزاس شمالی، گردانندهٔ یک وبسایت اطلاع رسانی دربارهٔ روش حدس بیل است. تا فوریه ۲۰۲۱، جایزهٔ حدس بیل برنده ای نداشته است. پوکر. بیل طی بازدید از لاس وگاس میان سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴، در بازی های پوکر پرخطر در مقابل بازیکنان حرفه ای شرکت کرد. این بازی ها شامل پوکر ۱۰۰ هزار دلاری تا ۲۰۰ هزار دلاری تگزاس هولد ام بود. بیل در ۱۳ مه ۲۰۰۴، در بلاژیو لاس وگاس یکی از بزرگ ترین دست های تکی در تاریخ پوکر را
به ارزش ۱۱٫۷ میلیون دلار برنده شد. این بازی ها در کتاب مایکل کریگ، به نام «استاد، بانکدار و پادشاه خودکشی: درون پرپول ترین بازی پوکر تمام زمان ها» آمده است. زمانی که بازی های ذکرشده در کتاب کریگ در سال ۲۰۰۴ به پایان رسید، بیل از اول تا پنجم فوریه ۲۰۰۶ به لاس وگاس بازگشت تا با مسابقه ای با محدودهٔ ۵۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ دلار در کازینوی وین لاس وگاس شرکت را تصاحب کند. رقبای او تاد برانسون، جنیفر هارمن، تدفارست و چند نفر دیگر بودند. ارزش دارایی بیل در ۵ فوریه ۲۰۰۶، ۳٫۳ میلیون دلار کاهش یافت. یک هفته بعد، او به کازینوی وین بازگشت و در جلسه های پوکر روزانه از ۱۲ تا ۱۵ فوریه تقریباً ۱۳٫۶میلیون دلار از شرکت برنده شد. بازی ها از ۲۱ تا ۲۳ فوریه از سر گرفته شد و فیل ایوی بازیکن پوکر قهرمان جهان از طرف شرکت با محدودهٔ ۶۰۰۰۰/۳۰۰۰۰ و ۱۰۰۰۰۰/۵۰۰۰۰ دلار با بیل رقابت کرد. طی این سه روز، بیل ۱۶٫۶ میلیون دلار به آیوی از دست داد. طبق گفته جنیفر هارمن، در مصاحبه ای در پادکست پوکر با دانیل نگرینو در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۶، بازی ها به ۱۰۰۰۰۰/۲۰۰۰۰۰ دلار رسید. زندگی شخصی. بیل از همسر اولش دو فرزند دارد. او در سال ۱۹۹۶ با سیمونا بیل مهاجر اهل استو
نی ازدواج کرد. آن ها چهار فرزند دارند. در سال ۲۰۱۰، سیمونا تقاضای طلاق کرد. بیل از اولیا سینیتسینا دو فرزند دارد. he married Estonian بیل یک آزادی خواه است. او در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ نخست از راند پائول حمایت کرد و ۲۵۰ هزار دلار به کارزار انتخاباتی این سناتور تخصیص داد. پس از خروج پائول از رقابت، بیل حامی دونالد ترامپ برای تصدی منصب ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ شد. بیل یکی از مشاوران ارشد اقتصادی دونالد ترامپ بود. بنا به اعلام فوربز، بیل در سپتامبر ۲۰۱۶، ۲ میلیون دلار برای یکی از کمپین های ترامپ و یک میلیون دلار برای جشن های افتتاحیه او هزینه کرد. به دنبال حملهٔ ژانویه ۲۰۲۱ به ساختمان کنگرهٔ ایالات متحده، یکی از دستیاران بیل به خبرگزاری بلومبرگ گفت که «نمی داند چه اتفاقی افتاده است… و او دیگر گزارش های خبری جریان غالب را باور نمی کند».
رولوف بنی، (۱۹۲۴–۱۹۸۴) عکاس اهل کانادا بود که بیشتر عمر خود را در رم و به سفر به سراسر جهان گذراند. او با نام ویلفرد روی بنی در مدیسین هت آلبرتا به دنیا آمد و بعدها نام کوچک خود را رولوف (Roloff) که از نام خانوادگی مادرش گرفته بود، گذاشت. زندگی. بنی در ۷ ژانویه ۱۹۲۴ در مدیسین هات آلبرتا به دنیا آمد. بنی تحصیلات خود را در دانشگاه تورنتو به سرانجام رساند. همچنین به کلاس های هنر در مرکز هنرهای بنف در دانشگاه آیووا می رفت. وی نزد مائوریسیو لاسانسکی که چاپگری چیره دست هم بود آموزش دید و مائوریسیو یکی از آثارش را به وی هدیه داد. او یک استودیوی عکاسی در لث بریج آلبرتا داشت که اقوام خود را در آنجا ملاقات می کرد.
جنگ جانشینی کاستیا جنگی بود که از سال ۱۴۷۴ تا ۱۴۷۹ بر سر جانشینی تاج و تخت کاستیا بین طرفداران خوآنا د تراستامارا، دختر پادشاه فقید انریکه چهارم، پادشاه کاستیا و طرفداران ایزابل یکم، خواهر ناتنی انریکه رخ داد. جنگ ماهیت بین المللی مشخصی داشت، زیرا ایزابل با عموزاده اش فرناندوی دوم، وارث بلافصل تاج آراگون ازدواج کرده بود، در حالی که خوآنا پس از پیشنهاد طرفدارانش، از نظر استراتژیک با عموی ناتنی اش، پادشاه پرتغال آفونسو پنجم، ازدواج کرد. فرانسه در حمایت از پرتغال مداخله کرد، زیرا آنها رقیب آراگون برای قلمرو در ایتالیا و روسیلون بودند. با وجود چند موفقیت اولیه توسط حامیان خوآنا، عدم تهاجم نظامی آفونسو پنجم و بن بست در نبرد تورو (۱۴۷۶) منجر به از هم پاشیدگی اتحاد جوآنا و به رسمیت شناختن ایزابل در دادگاه مادریگال شد. -سگوویا (آوریل تا اکتبر ۱۴۷۶): "در سال ۱۴۷۶، بلافاصله پس از نبرد بلاتکلیف Peleagonzalo [نزدیک تورو]، فردیناند و ایزابلا نتیجه را به عنوان یک پیروزی بزرگ ستایش کردند و دادگاه ها را در مادریگال نامیدند. اعتبار تازه به دست آمده برای پیروزی در شهرداری مورد استفاده قرار گرفت. حمایت متحدانشان…» (ماروین لوننف
لد). جنگ بین کاستیا و پرتغال به تنهایی ادامه یافت. این شامل جنگ دریایی در اقیانوس اطلس بود که اهمیت بیشتری پیدا کرد: مبارزه برای دسترسی دریایی به ثروت گینه (طلا و بردگان). در سال ۱۴۷۸، نیروی دریایی پرتغال، کاستیایی ها را در نبرد سرنوشت ساز گینه شکست داد. این جنگ در سال ۱۴۷۹ با پیمان آلکاچواس به پایان رسید که ایزابل و فرناندو را به عنوان حاکمان کاستیا به رسمیت شناخت و به پرتغال هژمونی در اقیانوس اطلس، به استثنای جزایر قناری، اعطا کرد. خوآنا حق خود بر تاج و تخت کاستیا را از دست داد و تا زمان مرگش در پرتغال ماند. این درگیری را جنگ داخلی دوم کاستیا نیز می نامند، اما این نام ممکن است با سایر جنگ های داخلی که در قرن ۱۴ و ۱۵ کاستیا را درگیر کرده بود، اشتباه شود. برخی از نویسندگان از آن به عنوان جنگ پرتغال یاد می کنند. با این حال، این نام به وضوح نشان دهنده دیدگاه کاستیایی ها است و به طور ضمنی ادعای خوآنا را رد می کند. در مواقع دیگر اصطلاح جنگ شبه جزیره به کار رفته است، اما به راحتی با جنگ شبه جزیره در سال های ۱۸۰۸–۱۸۱۴، که بخشی از جنگ های ناپلئونی بود، اشتباه گرفته می شود. برخی از نویسندگان عبارت خنثی جنگ ۱۴۷۵–۱۴۷۹
را ترجیح می دهند. پیش زمینه. جانشینی تاج کاستیا. جوانا، متولد ۱۴۶۲، تنها فرزندی بود که از انریکه چهارم پادشاه کاستیا به دنیا آمد و به عنوان وارث تاج و تخت، شاهزاده آستوریاس نامیده شد. شایعه ای منتشر شد مبنی بر اینکه او در واقع دختر پادشاه انریکه نیست، بلکه بلتران د لا کووا، معشوقه ادعایی همسر انریکه، خوان پرتغالی، است؛ بنابراین، خوآنا به عنوان اشاره ای تمسخر آمیز به پدر فرضی خود، «لا بلترانجا» ملقب شد. فشار اشراف، پادشاه را مجبور کرد که این عنوان را از او سلب کند و برادر ناتنی خود آلفونسو را به عنوان وارث فرضی در سال ۱۴۶۲ معرفی کند. در سال ۱۴۶۵، گروهی از اشراف در آویلا گرد هم آمدند و پادشاه انریکه را سرنگون و آلفونسو را جایگزین او کردند. این منجر به جنگی شد که در سال ۱۴۶۸ با مرگ آلفونسوی ۱۴ ساله به پایان رسید. انریکه چهارم دوباره تاج و تخت را به دست آورد، اما عنوان وارث بین جوانا، دخترش، و ایزابلا، خواهر ناتنی اش مورد مناقشه قرار گرفت. این موضوع از طریق معاهده گاوهای گویزاندو حل شد که به ایزابلا حق جانشینی داد اما گزینه های ازدواج او را محدود کرد. ایزابلا در سال ۱۴۶۹ و در سن ۱۷ سالگی مخفیانه با فرناندوی دوم،
پادشاه آراگون ازدواج کرد و به خواسته های برادرش توجهی نکرد. به تدریج، این زوج تعداد بیشتری از حامیان را به دست آوردند و یک فرمان پاپی را به دست آوردند که ازدواج آنها را از پاپ سیکستوس چهارم در سال ۱۴۷۲ تأیید می کرد و در سال ۱۴۷۳ حمایت خانواده قدرتمند مندوزا را به دست آوردند. هنگامی که انریکه چهارم در دسامبر ۱۴۷۲ درگذشت، هر دو نامزد تاج و تخت، توسط طرفداران خود ملکه کاستیا اعلام شدند. حامیان جوانا با آگاهی از موضع ضعف خود در برابر حامیان ایزابلا، به آفونسوی پنجم پادشاه ۴۳ ساله پرتغال که حدود ۲۰ سال بیوه بود، پیشنهاد دادند که با جوانا، خواهرزاده خود ازدواج کند و تاج و تخت کاستیل را با او به دست گیرد. اتحادهای بین المللی. پادشاهی فرانسه و تاج آراگون یک رقابت طولانی مدت برای کنترل روسیلون و اخیراً برای هژمونی در ایتالیا با همدیگر داشتند. در ژوئن ۱۴۷۴، نیروهای فرانسوی به روسیلون حمله کردند و آراگونی ها مجبور به عقب نشینی شدند. با توجه به احتمال اینکه وارث تاج و تخت آراگون پادشاه کاستیل نیز شود، لوئی یازدهم، پادشاه فرانسه رسماً در سپتامبر ۱۴۷۵ در کنار جوانا و آفونسو قرار گرفت. فرانسه همزمان با دوک نشین بورگوندی در