Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیمون وودز ریچاردسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تیم فدروویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لس آنجلس داجرز و بوستون رد ساکس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مارک کلوژواری (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
نیک آلن (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ادی آلوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تریستون کاساس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
تاد فریزر (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
اریک فیلیا (؛ زادهٔ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۲) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
پاتریک کیولهن (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
جک لوپس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
بابا استارلینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کانزاس سیتی رویالز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
جیمی وستبروک (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
دیوید رابرتسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیویورک یانکیز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
شبانه بسیج راسخ مربی، بشردوست و قهرمان حقوق زنان اهل افغانستان است. او بنیانگذار مکتب آموزش رهبری، افغانستان است و بخاطر کارش مورد تقدیر جهانی قرار گرفته است. اوایل زندگی. بسیج راسخ در کابل، افغانستان متولد و بزرگ شد. او تحت حکومت طالبان بزرگ شد و اوبود مجبور کرد تا برای تحصیل در یک مدرسه مخفی لباس پسرانه بپوشد، زیرا آموزش زنان ممنوع بود. او بنیانگذار مکتب رهبری افغانستان است و از زمان دانشجویی در کالج میدلبری در ۹ سال گذشته فعالیت داشته است. او به تازگی جایزه ملاله را از سوی اشرف غنی، رئیس جمهور برنده شده است. شعبانا اولین بار پس از سقوط در سال ۲۰۰۲ در مدرسه دولتی شرکت کرد. او سال آخر دبیرستان خود را در ویسکانسین ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامه تبادل نظر و مطالعه جوانان کندی-لوگار (YES) که توسط وزارت خارجه ایالات متحده تأمین می شود، گذراند. پس از فارغ التحصیلی، او در کالج میدلبری در ورمونت تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۱ فارغ التحصیل شد. شجاعت برای آموزش زنان افغانستان. در سال ۲۰۰۹، بسیج راسخ Hela را تأسیس کرد که مأموریت آن «توانمندسازی زنان افغان از طریق آموزش» است. این گروه در سراسر شمال شرقی ایالات متحده اقد
ام به جمع آوری کمک های مالی برای ساخت یک مدرسه در مناطق روستایی در شرق افغانستان کرد. مکتب رهبری، افغانستان. در حالی که بسیج راسخ هنوز در کالج بود، مکتب رهبری، افغانستان با نام را تأسیس کرد، که «به دسترسی جوانان افغان به تحصیلات با کیفیت در خارج از کشور و مشاغل در خانه اختصاص داده شده است». به پس از فارغ التحصیلی، بسیج-راسخ به کابل بازگشت و سوله را به اولین مدرسه شبانه روزی دخترانه افغانستان تبدیل کرد. این مدرسه شبانه روزی دخترانه، دختران ۱۱ تا ۱۹ ساله در تمام قومیت ها را تحت آموزش قرار داده بود و به آنها کمک می کرد تا از دانشگاه های سراسر جهان پذیرش و کمک مالی دریافت کنند. پس از تسلط مجدد طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱، بسیج راسخ دانش آموزان و کارکنان مدرسه سوله را به رواندا منتقل کرد. این مدرسه اکنون به عنوان تنها مدرسه شبانه روزی برای دختران افغانستانی در خارج از کشور، با فراهم کردن امکان آموزش آنها پس از دبستان، فارغ التحصیلان را برای ورود به دانشگاه های سراسر جهان آماده می کند. جوایز و تقدیر. بسیج راس خ از زمان تحصیل در دانشگاه به طور گسترده ای شناخته شده است. در سال ۲۰۱۰، او به عنوان یکی از "ده زن برتر
" مجله گلامور انتخاب شد. در سال ۲۰۱۲، او در تد با عنوان «جرات آموزش دختران افغان» سخنرانی کرد. در سال ۲۰۱۴، وی توسط "نشنال جئوگرافیک" به عنوان «کاوشگر نوظهور» انتخاب شد و به عنوان سفیر جهانی 10x10 پیوست.
داریو آلوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل جمهوری دومینیکن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تگزاس رنجرز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
گابریل آریاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل جمهوری دومینیکن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
خایرو آسنسیو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل جمهوری دومینیکن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
لوئیس فیلیپه کاستیو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل جمهوری دومینیکن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
جومبو دیاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل جمهوری دومینیکن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یان مارینیس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل جمهوری دومینیکن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
جونیور گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل جمهوری دومینیکن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
بنیامینوف () یک روستا در لهستان است که در شرق ورشو در استان ماسوویان میان لگیونووو و نگپورنت قرار گرفته است. جمعیت این روستا نزدیک به ۱۹۰ نفر است و در آن بقایایی از یک دژ قرن نوزدهمی وجود دارد. در سال ۱۹۱۷ و پس از بحران سوگند تعدادی از اعضای هنگ های لهستانی که از سوگند وفاداری به قیصر آلمان امتناع نمودند در این روستا زندانی شدند. طی جنگ جهانی دوم آلمان نازی از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ یک اردوگاه اسیران جنگی برای اسیران شوروی را در نزدیکی این دهکده اداره می کرد که در آن بیش از ۳۰ هزار نفر در اثر شرایط سخت و سوءتغذیه جان باختند.
حمیرا ثاقب (زاده ۱۹۸۰) روزنامه نگار افغان و فعال حقوق بشر زنان است. او یکی از فعالان برجسته ای است که از طریق نوشته های خود در مجله "نگاه" زنان (چشم اندازی از زنان) و در "خبرگزاری زنان افغانستان" به اشکال شدید آزار و اذیت علیه زنان در کشور اسلامی خود اعتراض کرده است. او می گوید که پارلمان باید قوانینی را برای "رفع خشونت علیه زنان وضع و آن را با قوت اجرا کند. به به به آموزش، همچنین کلید تغییر ذهنیت در مورد نقش زنان در جامعه است. او اکنون تلاش خود را برای پیشبرد حقوق زنان با کار در خبرگزاری زنان به عنوان نویسنده و ویراستار دنبال می کند. زندگی نامه. ثاقب در سال ۱۹۸۰ در افغانستان متولد شد. طبق روال رایج در کشور، والدینش او را در دوران نوجوانی وادار ازدواج کردند. او از این ازدواج راضی بود و در حالی که هنوز در ۲۰ سالگی بود سه دختر داشت. وی همزمان تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان رساند و از دانشگاه کابل مدرک روانشناسی دریافت کرد، زیرا شوهرش از او حمایت می کرد. او از این نظر خود را خوشبخت می انست زیرا در کشورش، جامعه ای بسیار مردسالار، فقط پسران ترجیح می دادند در مدارس خصوصی یا دولتی تحصیل کنند در حالی که دختران بیشت
ر نادیده گرفته می شدند. ثاقب انتشار مجله "نگاه زن" (چشم اندازی از زنان) را در ماه مه ۲۰۱۰ در کابل با هدف آموزش زنان در کشورش در مورد حقوق آنها آغاز کرد و "به زنان گفت که ما ایده های فوق العاده ای داریم و توانایی ایجاد آنها را داریم. ایده ها یک واقعیت هستند. " او دو شماره مجله (حدود ۳۰۰۰ نسخه) منتشر کرد و آن را به صورت رایگان در اختیار افرادی که دارای اهمیت بودند، در میان اقلیت کوچک زنان تحصیل کرده (طبق تخمین سازمان ملل متحد تنها حدود ۲۰ درصد باسواد)، و در دانشگاه ها و دفاتر دولتی که از مشکلات زنان در کشور مطلع بودند. تنها دو شماره در بازه ۵ ماهه منتشر شد. او در چاپ اول مجله از شورای مذهبی در ولایت بغلان شمالی انتقاد کرد. او با دستور شورای علما ، «فتواهای زن ستیز»، مبنی بر محدود کردن حقوق زنان با بیان اینکه زنان تنها با اجازه شوهر باید از خانه خارج شوند، مخالفت کرده بود. وی در یک نسخه در قسمت های کوتاهی دربارهٔ زمانی که زنان در دهه ۱۹۲۰ از آزادی برخوردار بودند، وقتی ملکه ثریا خود را بدون حجاب در انظار عمومی نشان داد، نوشت. در یکی از پشت جلد مجله، او تصویری از دستان یک زن را نشان داده بود که یک کف آن نوشته «مرد
» و دیگری را «زن» نشان می داد. انتشارات مجله او «رادیکال» تلقی می شد و منجر به اقدام تجاوزکارانه مردانی شد که با چنین نشریه ای از سوی یک زن مخالفت کردند. او بارها مورد تهدید تلفنی قرار گرفت و دختر ۱۰ ساله اش مورد بدرفتاری قرار گرفت. حتی تلاش برای ربودن او وجود داشت. شکایات وی به پلیس و اداره هیچ گونه پاسخ حمایتی دریافت نکرد. متجاوزان حتی به او گفتند «این مجله را متوقف کنید وگرنه ما شما را متوقف می کنیم … با فرزندان خود در خانه بمانید، اداره مجله برای یک زن مناسب نیست». در نتیجه، با ترس از جان خود ، در سال ۲۰۱۱، به مدت یک سال به تاجیکستان رفت، جایی که زندگی در آن امن بود. در سال ۲۰۱۳، ثاقب به کابل بازگشت تا همچنان به تظاهرات خود ادامه دهد اما بدون هیچ گونه موضع گیری عمومی. او در حال حاضر با هدف دستیابی به برابری و عدالت جنسیتی، خبرگزاری را از کابل اداره می کند. جدای از مسائل زنان، تحریک وی همچنین تصویب قانونی است که توسط پارلمان برای از بین بردن خشونت علیه زنان و افزایش مشارکت آنها در دولت و سیاست امکان پذیر است. او همچنین اقداماتی را برای جلوگیری از تبعیض علیه همتایان خود دنبال می کند. او در کمیته «مشارکت سیا
سی زنان افغان» نماینده دارد.
کاراکایالی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کیلیچ کایا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کیوریک لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کیزیل دره یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کوپرولو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کورکویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
پارک ملی کائنگ کراچان (به لاتین: Kaeng Krachan National Park) یک میراث جهانی یونسکو در تایلند است که در Kaeng Krachan واقع شده است.
کوسرلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
پارک ملی اوجونگ کولون (به لاتین: Ujung Kulon National Park) یک پارک ملی در اندونزی است که در بانتن واقع شده است.
پارک ملی واتناجکول (به لاتین: Vatnajökull National Park) یک پارک ملی در ایسلند است که در آستورلاند واقع شده است.
پارک ملی دریاچه های واترتون (به انگلیسی: Waterton Lakes National Park) یک پارک ملی در کانادا است که در Improvement District No. 04 (Waterton) واقع شده است.
کوچوک برهانیه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کوچوک مانگیت یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کورت کولاغی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
سهیل شاهین () سیاستمدار، روزنامه نگار، سفیر، نویسنده اهل افغانستان است و هم اکنون سخنگو خارجی طالبان مستقر در قطر است. او پیش از الحاق به طالبان در نشریه کابل تایمز به زبان انگلیسی می نوشت. سهیل شاهین در دی ماه ۱۴۰۳ توسط حکومت طالبان به سمت سرپرست سفارت افغانستان در دوحه منصوب شد. او جانشین نعیم وردک خواهد شد. اوایل زندگی. سهیل در استان پکتیا در افغانستان متولد شد. او در پاکستان و در دانشگاه بین المللی اسلامی در اسلام آباد تحصیل کرده و به زبان انگلیسی و اردو مطالبی نوشته است. سهیل همچنین به عنوان معاون سفیر در سفارت افغانستان در پاکستان خدمت کرده است. سهیل در دانشگاه بین المللی اسلامی اسلام آباد و دانشگاه کابل تحصیل کرده است.
کورت پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کوزوجاک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
کورت پیناری یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
ساغیرلار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
ساغ کایا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
ساری باغچه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
ساری کچیلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
سلیمیه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
سرکه لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
فرودگاه زرین شهر فرودگاهی در زرین شهر در شهرستان لنجان استان اصفهان است.
سوغوک پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
سویسالی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
تاتارلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
پارک ملی تسینگی د بماراها در شمال غربی ماداگاسکار است. این پارک ملی یکی از میراث جهانی یونسکو در یونسکو است. از رودخانه manambolo عبور می کند. پس زمینه. مناطق تسینگی مناطقی هستند که آب های زیرزمینی مناطق مرتفع کوهستانی را تحت الشعاع قرار داده و باعث ایجاد غار و شکاف در سنگ آهک شده اند. واژه کارست بومی زبان مالاگاسی به عنوان توصیفی از کارستی ماداگاسکار است. این کلمه را می توان به انگلیسی ترجمه کرد چون جایی که آدم نمی تواند پابرهنه راه برود.
پارک ملی دریای وادن در دانمارک، آلمان و هلند در امتداد آلمان در دریای شمال واقع شده اند. هدف ایجاد این پارک ملی حفاظت از دریای دریای وادن است.
تات لی کویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
پایگاه هوایی دوشان تپه یا پایگاه یازدهم شکاری تهران پایگاه هوایی و فرودگاهی واقع در خیابان پیروزی در شرق تهران، پایتخت ایران، است. این فرودگاه درون پایگاه اصلی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. این فرودگاه امروزه بسته است زیرا خانه ها و دیگر مناطق شهری آن را احاطه کرده اند. در دهه گذشته این فرودگاه به عنوان پایگاه آموزشی پرواز نیروی هوایی مورد استفاده قرار می گرفت و پروازهای گلایدر در آن انجام می شد، اما اکنون همه پروازها متوقف شده است. باند فرودگاه هنوز در وضعیت عملیاتی قرار دارد تا پروازهای اضطراری را در هنگام زلزله های احتمالی یا سایر حوادث در شرق تهران ارائه دهد. این فرودگاه و سایر مراکز نیروی هوایی فضای زیادی را در مناطق شهری شرقی تهران اشغال کرده اند و این یکی از دلایل اصلی ترافیک بسیار سنگین در خیابان پیروزی و خیابان دماوند است.
هزاره ها یک گروه قومی بزرگ در افغانستان هستند که عمدتاً در مناطق مرکزی افغانستان، به نام هزاره جات زندگی می کنند، آنها جوامع بزرگی را در کشورهای مختلف جهان تشکیل داده اند. در حال حاضر بیش از یک میلیون هزاره در کویته، پاکستان زندگی می کنند که بسیاری از آنها نسل به نسل در این کشور ساکن شده اند و اکنون شهروندان پاکستانی هستند. مشابه آن جامعه بزرگی در مشهد، ایران نیز تشکیل داده اند. به غیر از پاکستان و ایران، بسیاری از هزاره ها به اروپا و برخی دیگر به آمریکای شمالی و استرالیا به دلیل وضعیت سیاسی و اقتصادی ناپایدار افغانستان و آزار و اذیت مداوم مردم هزاره کشورهای افغانستان، پاکستان و ایران، مهاجرت کرده اند. جوامع بزرگ. استرالیا. استرالیا بعد از پاکستان و ایران، سومین جمعیت قابل توجه هزاره ها را در خود جای داده است. شورای هزاره های استرالیا سازمانی است که توسط جامعه هزاره های استرالیا تشکیل شده است. ماهنامه آرمان یک مجله دری زبان است که در سراسر آن کشور پخش می شود و توسط جامعه هزاره منتشر می شود. فیلم مستند استرالیایی مولی و مبارک در سال ۲۰۰۳ نیز بر اساس یک پناهجوی هزاره ساخته شده است که وارد استرالیا می شود، عاشق
دختری محلی می شود و با نزدیک شدن به اتمام ویزای موقت وی با اخراج احتمالی روبرو می شود. هند. هزاره های هند معروف به عطارواله، یعنی صاحب عطر می باشند. عطارواله ها گروهی قومی در احمدآباد هند، از بازماندگان سربازان هزاره آگره هستند که در زمان جهانگیر چهارمین پادشاه سلسلهٔ گورکانیان هند در آگرا مستقر شده بودند. طبق اسناد ثبت دربار امپراتوری گورکانیان هند، آنها سپس از طریق گوالیور، رتلام و گودرا به احمدآباد مهاجرت کردند، این مهاجرت برای مشارکت در جنگ استقلال هند در سال ۱۸۵۷ بود. پس از استقرار هزاره ها در گجرات، آنها به صنعت عطرسازی مشغول شدند که واژه عطارواله به معنی تولیدکننده عطر است. مهاجرت دوم در سال ۱۹۴۷ پس از تجزیه هند صورت گرفت و برخی از آنها از آگرا به پاکستان مهاجرت کردند، درحالی که برخی دیگر، به اقوام خود در احمدآباد پیوستند. عطارواله ها هند اکنون در احمدآباد و عطارواله های پاکستان در کراچی زندگی می کنند. دانمارک. نخستین گروه هزاره ها در سال ۱۹۶۸ به دانمارک رسیدند. این گروه بین سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ از اولین پناهنده های بودند که به کشورهای اسکاندیناوی رسیدند و به دلیل ظلم و ستم کوچی ها، مجبور به ترک زادگاه
شان شده بودند. دسته های بعدی بین سال های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ به دانمارک رسیدند. مطابق آمار سال ۲۰۱۵ انجمن فرهنگی کاتب، جمعیت هزاره های دانمارک بیش از پنج هزار نفر است که بیشتر ساکن کپنهاگن و جزیره یولند هستند. اولین تجلیل از سالیاد عبدلعلی مزاری نخستین بار در ۱۱ مارس ۲۰۰۰ و نخستین کنسرت موسیقی هزارگی توسط داود سرخوش در سال ۲۰۰۱ توسط هزاره های دانمارک برگزار گردید. کلاوس فریدناند دانمارکی، که بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۷ در هزارستان زندگی کرده است، بیش از ۱۵۰ آهنگ فولکلور هزارگی را جمع آوری کرده و در موزیم خود نگه داری می کند. او پس از پژوهشگاهی خود در هزاره جات، کتاب موسیقی هزارگی را به زبان انگلیسی نوشته است. در موزیم موسگورد دانمارک نیز آثارهای هنری و دستی هزاره ها نگه داری می شود. سویدن. نخستین گروه هزاره ها در سال ۱۹۷۶ به سویدن رسیدند و انجمن هزاره های سویدن را در سال ۱۹۹۲ تشکیل دادند. گروه بعدی بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ رسیدند و تعداد شان به ۱۹ هزار نفر می رسید. بین سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ ۴۹ هزار افغان به سویدن آمدند که از آن میان هشتاد درصد شان هزاره بودند. جمعیت کل هزاره های سویدن حدود پنجاه هزار نفر و شخصیت های سرشن
اس آن محمد حسین محمدی، محمد شریف سعیدی، ضیا قاسمی، حامد علی زاده، بصیر سیرت، میر حسین نوری، علی ساقی و نمیره هاشمی می باشند.
یو سو بین (؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است او بیشتر بخاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "سقوط بر روی تو" و "استارت آپ" شناخته می شود. حرفه. یو سو بین اولین بازی درام تلویزیونی خود را در "دفترچه زندان" انجام داد، در نقش یانگ جونگ سوک که در داستان پیش زمینهٔ شخصیت جونگ هه این قرار داشت. "دفترچه زندان" کارگردانی شده توسط شین وون هو است که کارگردان سریال "پاسخ به ۱۹۸۸" نیز بود. در سال ۲۰۱۹، او نقش مکمل اصلی در فیلم کوتاه "هدیه" داشت. با این حال، نقش او به عنوان یک سرباز کره شمالی در مجموعه "سقوط بر روی تو" بود که تأثیر شگرفی داشت. او علاوه بر شخصیت سرگرم کننده اش، از طرف پناهندگان کره شمالی که تحت تأثیر لهجه اش قرار گرفته بودند، تمجید زیادی دریافت کرد.
یانگ سه-هیونگ (، ، زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۸۵) کمدین و سرگرم کنندهٔ اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر کارش در اسکچ کمدی شبکهٔ تی وی ان "کمدی بیگ لیگ" و "اینفینیت چلنج" شبکهٔ ام بی سی شناخته شده است. برادر کوچکترش، یانگ سه-چان نیز کمدین است.
فرودگاه کوشک نصرت فرودگاهی است که در ۳۵ کیلومتری شمال قم در پادگان قیام در کشور ایران قرار دارد. در سال ۱۳۹۳،نام این پایگاه به پایگاه آموزش خلبانی شهید اکبری تغییر یافته است در این فرودگاه قابلیت پرواز هواپیماهای آموزشی وجود دارد. جستارهای وابسته. فهرست فرودگاه های ایران
فرودگاه آبدانان فرودگاهی است که در آبدانان در استان ایلام ایران قرار دارد. این فرودگاه در سال ۱۳۵۲ به منظور مقاصد نظامی و استفاده های ترابری و لجستیکی نیروی هوایی ساخته شد و پروازهای آن تا یک دهه پیش برقرار بود. عملیات بهسازی آن از آذرماه ۱۳۹۴ آغاز شده است. جستارهای وابسته. فهرست فرودگاه های ایران
چارلیسون خیریگوریو بنسخوپ (انگلیسی: Charlison Girigorio Benschop؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۸۹) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست مهاجم است. سابقهٔ باشگاهی. او فوتبال پایه خود را از تیم جوانان المپیا۶۳ و اسپایکنیس شروع کرد و اولین باشگاه حرفه ای او والویک هلند بود که در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ به این تیم پیوست. بنسخوپ سپس در سال ۲۰۱۰ با عقد قراردادی ۵ ساله به باشگاه فوتبال آزد آلکمار پیوست. در تابستان ۲۰۱۲ او از هلند خارج شد و به تیم استاد برستوا ۲۹ فرانسه پیوست و یک سال بعد به فورتونا دوسلدورف آلمان رفت. در ژوئن ۲۰۱۵ بنسخوپ با باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ قرارداد ۳ ساله بست. او در سال ۲۰۱۸ به اینگولشتات ۰۴ پیوست. بنسخوپ در سال ۲۰۱۹ به تیم خرونینگن رفت و یک سال بعد به باشگاه فوتبال آپولون لیماسول قبرس پیوست. سابقهٔ ملی. او سابقهٔ بازی در تیم ملی جوانان هلند را در کارنامه دارد اما در سال ۲۰۱۷ برای جام طلایی کونکاکاف به تیم ملی فوتبال کوراسائو دعوت شد و عضو تیم ملی این کشور است.
توکیو ریوِنجِرز (به ژاپنی:東京卍リベンジャーズ، هپبورن:"Tōkyō Ribenjāzu،"به فارسی: انتقام جویان توکیو) یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط "کِن واکویی" نوشته و مصور سازی شده است و از مارس ۲۰۱۷ در "هفته نامه شونن" کودانشا به صورت سریالی ارائه شده است. بر پایه نسخه مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه نیز توسط استودیوی "لیدن فیلمز" دستمایه اقتباس قرار گرفت که از آوریل تا سپتامبر ۲۰۲۱ پخش شد. فصل دوم انیمه نیز از ژانویه تا آوریل ۲۰۲۳ به نمایش درآمد، و همچنین فصل سوم آن از اکتبر ۲۰۲۳ آغار شد و در دسامبر به پایان رسید. لایو اکشن این انیمه در ژوئیه ۲۰۱۷ اکران شد. در ژوئیه ۲۰۱۷ نیز این مانگا بیش از ۳۲ میلیون نسخه کپی در تیراژ داشت. این مانگا برنده ۴۴امین جایزه مانگای کودانشا در رده شونن شد. داستان. برای آینده ای بهتر باید گذشته را تغیر داد. تاکه میچی هاناگاکی، کارگر پاره وقت ۲۶ ساله روزی در تلویزیون می بیند دوست دختر سابقش مرده است! همان روز او می رود تا سوار مترو شود اما ناگهان فردی او را روی ریل پرت می کند و مترو او را زیر می گیرد! او ناگهان می بیند که در دوره دبیرستان اش است، کمی راه می رود و خاطراتش را مرور می کند تا اینکه با ب
رادر دوست دخترش، نائوتو آشنا می شود و وقتی با او دست می دهد ناگهان… توکیو مانجی دربرابر واد.. تاکه میچی در می یابد که مایکی، از کازوتورا به خاطر کشتن برادر بزرگترش، سانو شینیچیرو در دو سال پیش، کینه ای به دل دارد. علاوه بر این، تاکه میچی از طریق چیفویو ماتسونو می فهمد که باجی برای تحقیق در مورد کیساکی وانمود کرده که از گروه جدا شده است. علاوه بر این، او می فهمد که کیساکی، والهالا را برای مایکی ایجاد کرده تا رهبر آن شود، و باند توکیو مانجی در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۵ وارد نبردی سهمگین معروف به «هالووین خونین» با والهالا می شود. در طول هالووین خونین، باجی در اواسط نبرد دوباره به باند توکیو مانجی می پیوندد. اگرچه باند توکیو مانجی برنده می شود، تاکه میچی نمی تواند از مرگ باجی جلوگیری کند. علاوه بر این، والهالا جذب گروه می شود و کیساکی از شکست آنها برای ارتقاء موقعیت خود در باند توکیو مانجی استفاده می کند. با این حال، تاکه کیچی قادر است مانع از کشته شدن کازوتورا توسط مایکی شود و کازوتورا نهایتاً به کانون اصلاح تربیت می رود. توکیو مانجی دربرابر بلک دراگونز. پس از بازگشت به زمان حال، تاکه میچی بار دیگر در می یابد که باند توکیو
مانجی پس از جذب بلک دراگونز تبدیل به یک سازمان جنایتکار در مقیاس بزرگ شده است و دوستانش هنوز می میرند. هنگامی که او به گذشته سفر می کند، می فهمد که هاکای شیبا مجبور است توکیو مانجی را ترک کرده و به دستور برادر بزرگتر شیادش، تایجو، رهبر فعلی آنها، به بلک دراگونز بپیوندد، رویدادی که بر ادغام توکیو توکیو تأثیر می گذارد. میتسویا با تایجو معامله می کند که به هاکای اجازه می دهد به شرطی که یوزوها، خواهر برادران شیبا، دیگر برای بلک دراگونز کار نکند اجازه ملحق شدن را می دهد و تایجو اجازه حمله به او را نداشته باشد. قبل از خداحافظی، هاکای به طور مخفی به تاکه میچی و چیفویو می گوید که تایجو قصد ندارد به قول خود عمل کند و قصد دارد او را به زودی بکشد تا خودش و یوزوها را آزاد کند. تاکه میچی از باند توکیو مانجی درخواست کمک می کند، اما آنها تمایلی به مداخله ندارند، زیرا شکستن توافقنامه میتسویا را دربرابر بقیه ضعیف نشان می دهد. با این حال، او و چیفویو با بی میلی خود موفق شدند فقط از کیساکی و همدستش، شوجی هانما کمک بگیرند. آنها با هم نتیجه می گیرند که هاکایی قصد دارد در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۵ تایجو را به قتل برساند. در ۲۴ دسامبر، تاکه
میچی، چیفویو و میتسویا با تایجو مبارزه می کنند. پس از جلوگیری ناخواسته از مرگ تایجو، تاکه میچی متوجه می شود که در جدول زمانی اولیه، یوزوها او را پس از اجبار توسط کیساکی کشته بود، که منجر به این شد که هاکای مسئولیت آن را بر عهده گرفته و مجبور به پیروی از دستورهای وی شود. تاکه میچی هاکای را متقاعد می کند تا برای نجات یوزوها در برابر تایجو ایستادگی کند و با ورود به موقع مایکی و دراکن، بلک دراگونز شکست می خورند. بلک دراگونز با باند توکیو مانجی تحت رهبری هاناگاکی تاکه میتچی همانند والهالا ادغام می شوند. مایکی با دانستن حقیقت پشت دخالت کیساکی، او را از باند خود بیرون می کند و با بیروفتن کیساکی، هانما شوجی رهبر سابق والهالا هم به طرفداری از کیساکی با افرادش از تومان خارج می شود. توکیو مانجی دربرابر تِنجیکو. زمانی که تاکمیچی به زمان حال بازمی گردد، کیساکی عضوی از تنجیکو می شود، که باند توکیو مانجی را جذب کرد و مایکی را به قصد کشت به باد کتک گرفت که همه اعضای باند افسرده و آزرده بود. در حالی که تاکه میچی و نائوتو در مورد تِنجیکو تحقیق می کنند، هر دوی آن ها زخمی می شوند و تاکه میچی قبل از اینکه هر دو بمیرند به گذشته سف
ر می کند. هیناتا با شنیدن تاکه میچی در سوگ مرگ نائوتو و همچنین این واقعیت که او در زمان سفر کرده بود، شنیده است. تاکه میچی می فهمد که رهبر تِنجیکو، ایزانا کوروکاوا، از خویشاوندان دور سانو است و او از روی حسادت کینه ای نسبت به مایکی دارد، مخصوصاً وقتی شینیچیرو مایکی را به عنوان رهبر واقعی بلک دراگونز نام می برد. قبل از تاریخ نبرد آن ها، ۲۲ فوریه ۲۰۰۶، معروف به «حادثه کانتو»، تنجیکو به شدت میتسویا و ناهویا کاواتا را مجروح می کند، در حالی که چندین عضو باند توکیو مانجی به تنجیکو ملحق می شوند. کیساکی به دستور ایزانا، خواهر ناتنی مایکی، اما را می کشد، و او و دراکن مأیوس می شوند. با این وجود، تاکه میچی، اعضای باقی مانده تومان با این وجود، تاکه میچی، اعضای باقی مانده تومان (مخفف توکیو مانجی) را برای مبارزه با تنجیکو گرد هم می آورد. در پایان جنگ، مایکی و دراکن پس از اطلاع از هیناتا می آیند که تاکه میچی برای نجات آن ها در زمان سفر کرده است. هنگامی که تنجیکو مجبور به پذیرش شکست می شود، کیساکی به کاکوچو و ایزانا شلیک می کند، دومی را به شدت مجروح می کند و تلاش می کند فرار کند. وقتی تاکه میچی با او روبرو می شود، کیساکی اعت