Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه ایران. او در مهرماه ۱۳۹۸ به قصد دیدار با مادر سالخورده و مریضش از طریق مرز زمینی سرو از کشور ترکیه وارد خاک ایران شد. با وجود مختومه بودن پرونده قبلی قضایی اش به اتهام همکاری با گروه های مخالف جمهوری اسلامی ایران در بدو ورود در مرز سرو دستگیر به اطلاعات ارومیه انتقال داده شد. او در طول بازداشتش چند بار دست به اعتصاب غذا زد که پس از بیهوشی او را به بیمارستان امام خمینی انتقال داده و پس از مداوا او را به دلایل واهی اختلالات روانی به بیمارستان روانی رازی ارومیه انتقال دادند. او نهایتاً پس از تحمل حدود ۴۷ روز بازداشت به قید وثیقه از زندان آزاد و به ایالات متحده آمریکا بازگشت. شکایت از جمهوری اسلامی ایران. او پس از بازگشت به آمریکا به دلیل دستگیری مجدد در ایران از دولت جمهوری اسلامی ایران، رهبر جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران جمهوری اسلامی به دادگاه فدرال آمریکا شکایت نمود. از جمله دلایل او برای شکایت در دادگاه فدرال تحمل بازداشت و شکنجه بدون ارتکاب جرم و نیز انتقال بی دلیل اش به بیمارستان روانی ارومیه بود.
یک عبارت ژاپنی برای اشاره به افرادی است که بیکار یا فاقد شغل تمام وقت هستند، به استثنای زنان خانه دار و دانشجویان. میانگین سنی فریترها بین ۱۵ تا ۳۴ سال است. فری ترها همچنین ممکن است به عنوان شاغلان ناقص توصیف شوند. این افراد بعد از دبیرستان یا دانشگاه شروع به کار نمی کنند، بلکه در مشاغل کم درآمد امرار معاش می کنند. تصور می شود که کلمه فری تر یا "فری ترا ترکیبی" از واژه انگلیسی "free" (یا شاید "freelance") و کلمه آلمانی "Arbeiter" ("کارگر") باشد. "Arubaito" یک واژه وام ژاپنی از "Arbeiter" و شاید از "Arbeit" ("کار") است. از آنجایی که در دوران قبل از جنگ جهانی دوم، زبان آلمانی (همراه با انگلیسی) در دانشگاه های ژاپن برای تدریس به ویژه برای علوم و پزشکی استفاده می شد، "arubaito" برای توصیف کار پاره وقت برای دانشجویان دانشگاه در بین دانشجویان رایج شد. این اصطلاح در سال ۱۹۸۷ توسط مجله شغلی پاره وقت "From" "A" ابداع شد و برای نشان دادن یک کارگر «آزاد» استفاده شد که ساعت های کمتری کار می کرد، به جای چک حقوق ماهانه مانند کارگران تمام وقت معمولی، ساعتی دستمزد دریافت می کرد و هیچ کدام از مزایای یم کارگر تمام وقت (شامل حق
وق تعطیلات، دستمزد بیماری، پاداش، مرخصی با حقوق) دریافت نمی کرد. پس از شکستن حباب اقتصادی اقتصاد ژاپن که منجر به رکود در دهه ۱۹۹۰ شد، معنای این اصطلاح بار منفی پیدا کرد. در دهه ۱۹۸۰، زمانی که اقتصاد ژاپن با ایجاد فرصت های شغلی مختلف رونق پیدا کرد که در پی آن به این واژه نگرش مثبتی پای گرفت که نشان دهنده آزادی، تفریح یا کشف گزینه های جایگزین دیگر برای اشتغال بود. در دهه های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، این اصطلاح بار معنایی منفی پیدا کرد و فریترها به عنوان باری بر دوش جامعه انگاشته می شدند. چرایی. مؤسسه کار ژاپن فری ترها را به سه گروه طبقه بندی می کند: «"گونه تعلیقی"» که می خواهد قبل از شروع یک شغل کمی دست نگه دارد، «"گونه در پی" "رؤیا"» و «گونه "بیچاره"». دشواری در راه اندازی خانواده. بسیاری از فری ترها مجانی با والدین خود زندگی می کنند که توسط برخی رسانه ها به عنوان مجرد انگل توصیف می شوند. والدین در ژاپن معمولاً فرزندان خود را به زور از خانه بیرون نمی کنند. پس از فوت والدین، فرزندان باید هزینه مسکن خود را پرداخت کنند. حتی اگر خانه یا آپارتمان را به ارث ببرند، باز هم باید هزینه های مالکیت را متقبل شوند. مسکن ژاپنی جمع و جور
است و برای دو خانواده بسیار کوچک است. اگر فری ترها بخواهند ازدواج کنند، باید مسکن خود را پیدا کنند، معمولاً با هزینه خود. زنان برخلاف مردان انگیزه های مالی کمتری برای ازدواج دارند، همچنین زنان به طور سنتی به عنوان پرستار اعضای مسن تر خانواده دیده می شوند که به دلیل افزایش تعداد شهروندان سالخورده شرایط نیز دشوارتر می شود. اگر زنان ازدواج کنند، بار آنان دو برابر می شود و آنها باید هم از والدین، والدین همسر، خود همسر و فرزندان بالقوه خود نیز مراقبت کنند. این مسائل در کنار میل به اشتغال و کسب درآمد به جای ازدواج منجر به بروز انگ هایی در زنانگی می شود مبنی براینکه چنین زنانی نه تنها مجردهای انگل بلکه «غیر خانومانه» نیز هستند. در ژاپن، کار و ازدواج به عنوان دو معرف اصلی بزرگسالی و آرمان های هنجاری مردانگی محسوب می شوند.
دانشجوی پاره وقت دانشجویی غیر سنتی است که معمولاً پس از رسیدن به بلوغ جسمی، در حالی که خارج از دانشگاه زندگی می کند و دارای مسئولیت های مرتبط با خانواده و/یا شغل است، تحصیلات عالی را دنبال می کند. دانشجویان پاره وقت بر اساس اخذ واحدهای درسی کمتر در یک ترم نسبت به دانشجویان تمام وقت مشخص میشوند. دانشجویان پاره وقت ممکن است به دلایل مختلف تحصیل پاره وقت را انتخاب کنند. یکی از مزایای ادامه تحصیلات عالی به عنوان یک دانشجوی پاره وقت، فرصتی برای ایجاد تعادل بین یادگیری در کنار کار، خانواده و سایر تعهدات شخصی است. هر برنامه ای امکان ثبت نام برای دانشجویان پاره وقت را نخواهد داشت. انتخاب برنامه هایی که به صورت پاره وقت در دسترس هستند بسته به موسسات تحصیلی متفاوت خواهد بود.
شغل پاره وقت نوعی از استخدام است که ساعات کمتری در هفته نسبت به کار تمام وقت دارد. این افراد به صورت شیفتی کار می کنند. جابجایی ها اغلب چرخشی هستند. اگر کارگران معمولاً کمتر از ۳۰ ساعت در هفته کار کنند، به عنوان شاغلان پاره وقت در نظر گرفته می شوند. بر اساس گزارش سازمان بین المللی کار، تعداد کارگران پاره وقت در ۲۰ سال گذشته در اکثر کشورهای توسعه یافته به استثنای ایالات متحده از یک چهارم به نیمی افزایش یافته است. دلایل زیادی برای کار پاره وقت وجود دارد، از جمله؛ تمایل به انجام این کار، کاهش ساعات کاری توسط کارفرما یا ناتوانی در یافتن شغل تمام وقت. کنوانسیون ۱۷۵ سازمان بین المللی کار می خواهد تا با کارگران پاره وقت به سان کارگران تمام وقت برخورد شود.
مدیر گذرواژه یک برنامه است که به کاربران این اجازه را می دهد تا گذرواژهٔ خود را برای استفاده در سامانهٔ شخصی خود یا خدمات برخط ذخیره، تولید و مدیریت کنند. یک مدیر گذرواژه به تولید و به دست آوردن گذرواژه های پیچیده، ذخیرهٔ این گذرواژه ها در یک پایگاه داده رمزگذاری شده، یا محاسبهٔ آن ها در صورت تقاضا کمک می کند. انواع مدیر گذرواژه ها عبارتند از: بسته به نوع مدیر گذرواژهٔ استفاده شده و عملکرد ارائه شده توسط توسعه دهندگان، پایگاه دادهٔ رمزگذاری شده یا به صورت محلی در دستگاه کاربر ذخیره می شود یا از راه دور از طریق یک خدمت میزبانی پروندهٔ برخط ذخیره می شود. نرم افزارهای مدیریت گذرواژه معمولاً از کاربر می خواهند که یک گذرواژهٔ اصلی برای نرم افزار ایجاد کرده که بعد از وارد کردن آن امکان دسترسی به گذرواژه ها وجود داشته باشد. بسیاری از برنامه های مدیریت گذرواژه قابلیت های بیش تری را ارائه می کنند که هم راحتی و هم امنیت را افزایش می دهند، مانند ذخیره سازی اطلاعات کارت اعتباری، اطلاعات پروازهای مکرر و عملکرد تکمیل خودکار.
حمله به مرس الکبیر (نبرد مرس الکبیر) در ۳ ژوئیه ۱۹۴۰ و در جریان جنگ جهانی دوم، حملهٔ دریایی بریتانیا به کشتی های نیروی دریایی فرانسه در پایگاه دریایی مرسی کبیر، واقع در وهران در سواحل الجزایر فرانسه بود. این حمله بخش اصلی عملیات منجنیق بود که از سوی بریتانیا طراحی شده بود و هدف آن ازکارانداختن یا نابودکردن کشتی های فرانسوی و پیشگیری از افتادن آن ها به دست آلمان نازی، پس از شکست متفقین در نبرد فرانسه، بود. در بمباران این پایگاه به دست بریتانیا، ۱۲۹۷ نیروی نظامی فرانسه کشته شدند، یک کشتی جنگی غرق شد و پنج کشتی دیگر آسیب دیدند. در جبههٔ بریتانیا، پنج هواپیما ساقط و دو نفر خدمه کشته شدند. پس از امضای قرارداد ترک مخاصمه ۲۲ ژوئن ۱۹۴۰ بین فرانسه با آلمان و ایتالیا که در ۲۵ ژوئن اجرایی شد، نیروی دریایی بریتانیا تصمیم گرفت از طریق هوا و دریا به مرس الکبیر حمله کند. کشتی هایی که در این حمله برای بریتانیا اهمیت بالایی داشتند پنج ناو جنگی در کلاس برتاین و ریشیلیو، و دو ناو جنگی تندرو در کلاس دانکرک بودند که پس از ناوگان نیروی دریایی بریتانیا، بزرگ ترین ناوگان کشتی های پایگاه در اروپا محسوب می شدند و کابینهٔ جنگ بریتانیا
بیم داشت که این کشتی ها به دست نیروهای محور بیفتد. دریاسالار فرانسوا دارلان، فرمانده نیروی دریایی فرانسه، به بریتانیا اطمینان داد که حتی پس از امضای آتش بس فرانسه با آلمان و ایتالیا، ناوگان دریایی فرانسه تحت کنترل این کشور باقی خواهد ماند اما قضاوت وینستون چرچیل و کابینهٔ جنگ او این بود که خطر بسیار جدی است. حملهٔ بریتانیا، در فرانسه تقریبا به طور کامل محکوم شد و باعث شد سال ها رنجش و خشم نسبت به آنچه که خیانتِ متحد سابق آن ها تلقی می شد، در فرانسه وجود داشته باشد. فرانسوی ها فکر می کردند که تضمین های آن ها شرافتمندانه و محترم بوده و قاعدتا باید برای بریتانیا کفایت می کرده است. مارشال فیلیپ پتن که در ۱۶ ژوئن به عنوان نخست وزیر فرانسه منصوب شده بود، روابط دیپلماتیک فرانسه با بریتانیا را در ۸ ژوئیه ۱۹۴۰ قطع کرد. فردای آن روز، نمایندگان مجلس ملی فرانسه در ویشی گرد هم آمدند و به تجدیدنظر در قانون اساسی رأی دادند و به این وسیله به جمهوری سوم فرانسه پایان دادند. پتن با اختیارات کامل به عنوان رهبر دولت جدید فرانسه منصوب شد. به تلافی این حمله، هواپیماهای فرانسوی جبل الطارق را بمباران کردند و کشتی های فرانسوی چندین با
ر دست به تبادل آتش با کشتی های انگلیسی زدند تا آن که بالاخره آتش بس ضمنی در غرب مدیترانه برقرار شد. در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲، پس از آغاز عملیات مشعل و حملهٔ متفقین به مستعمرات فرانسه در شمال آفریقا، نیروی دریایی فرانسه مورد آنتون (عملیات آلمان و ایتالیا برای تصرف کشتی های نیروی دریایی فرانسه در تولون) را خلع سلاح و بدنهٔ کشتی های فرانسوی را سوراخ کردند. پیشینه. پس از سقوط فرانسه در ۱۹۴۰ و امضای قرارداد ترک مخاصمه بین فرانسه و آلمان نازی، کابینهٔ جنگ بریتانیا از افتادن ناوگان دریایی فرانسه به دست آلمان بیمناک بود. ادغام نیروی دریایی فرانسه و آلمان می توانست تعادل قوا در دریا را به کلی بر هم بزند و واردات بریتانیا از طریق اقیانوس اطلس و ارتباطات این کشور با سایر نقاط امپراتوری بریتانیا را مختل کند. در بند دوم از مادهٔ ۸ قرارداد ترک مخاصمه آمده بود که دولت آلمان به هیچ وجه قصد ندارد در جریان مذاکرات صلح درخواستی درخصوص ناوگان دریایی فرانسه مطرح کند و در قرارداد ترک مخاصمهٔ فرانسه با ایتالیا هم مفاد مشابهی ذکر شده بود اما بریتانیا این را تضمین کافی برای پیشگیری از افتادن ناوگان فرانسه به دست آلمان قلمداد نمی کرد. در ۲۴
ژوئن ۱۹۴۰، دریاسالار فرانسوا دارلان به چرچیل اطمینان داد که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. چرچیل دستور داد رسما از نیروی دریایی فرانسه خواسته شود که یا ناوگان این کشور به نیروی دریایی بریتانیا ملحق شود یا کشتی ها را به نحوی خلع سلاح کنند که افتادن کشتی ها به دست نیروهای محور منتفی شود. به پیشنهاد ایتالیا، شرایط قرارداد ترک مخاصمه با فرانسه اصلاح شد که به موجب آن، کشتی های فرانسوی موقتا اجازه پیدا کردند در بندرهای شمال آفریقا بمانند. بنابراین ممکن بود که این کشتی ها به تصرف نیروهایی ایتالیا از لیبی دربیایند. بریتانیا تصمیم گرفت احتیاط پیش بگیرد و عملیات منجنیق را برای دفع خطر ناوگان فرانسه در اواسط ژوئن طراحی کرد. در این مقطع روشن شده بود که مارشال فیلیپ پتن در حال تشکیل دولت برای پایان دادن به جنگ است و این احتمال وجود داشت که ناوگان فرانسه به تصرف آلمان درآید. چرچیل در سخنرانی ای در پارلمان بریتانیا یکبار دیگر تکرار کرد که قرارداد ترک مخاصمه، خیانت به توافق متفقین مبنی بر عدم صلح جداگانه با دشمن است و مفاد آن هیچ تضمین معتبری به دست نمی دهد و ممکن است هر لحظه نقض شود. ناوگان دریایی فرانسه در نبرد فرانسه شرکت چندا
نی نداشت و تقریبا کاملا سالم مانده بود. از نظر تُناژ، حدود ۴۰ درصد ناوگان این کشور در تولون (در نزدیکی مارسی)، ۴۰ درصد در شمال آفریقا و ۲۰ درصد در اسکندریه (تحت کنترل بریتانیا) و هند غربی فرانسه مستقر بودند. هرچند چرچیل می ترسید که ناوگان فرانسه از سوی نیروهای محور استفاده شود، اما مدیریت، حفاظت و تسلیح کشتی های فرانسوی مستلزم تجهیزاتی بود که با تجهیزات آلمانی و ایتالیایی مطابقت نداشت و لذا این احتمال را بعید می کرد. کریگسمارینه (نیروی دریایی آلمان نازی) و بنیتو موسولینی پیشنهادهایی دربارهٔ تصرف ناوگان فرانسه مطرح کردند اما آدولف هیتلر می ترسید که تلاش برای تصرف این کشتی ها، ناوگان فرانسه را تحریک کرده و بار دیگر به دامان بریتانیا بیندازد. هم چرچیل و هم هیتلر، ناوگان فرانسه را یک تهدید بالقوه می دیدند. رهبران فرانسه از ناوگان دریایی (و احتمال پیوستن دوبارهٔ آن به متفقین) به عنوان ابزار چانه زنی علیه آلمانی ها و برای بیرون نگه داشتن آنها از بخش های اشغال نشدهٔ فرانسه (منطقهٔ آزاد) و مستعمرات فرانسه در شمال آفریقا استفاده می کردند. قرارداد ترک مخاصمه مشروط به حق فرانسه برای مدیریت کشتی های خود بود و دریاسالار ف
رانسوا دارلان، فرمانده نیروی دریایی فرانسه، به ناوگان مستقر در اقیانوس اطلس دستور داده بود که به تولون رفته و نیروهای خود را مرخص کنند، و اگر آلمانی ها تلاشی برای تصرف ناوگان کردند، بدنهٔ کشتی ها را سوراخ کنند. مذاکرات فرانسه و بریتانیا. بریتانیا تلاش کرد مقامات فرانسه در شمال آفریقا را متقاعد کند که یا به جنگ ادامه بدهند یا ناوگان دریایی خود را تحت کنترل بریتانیا دربیاورند. یک دریاسالار بریتانیایی در ۲۴ ژوئن به وهران رفت و داف کوپر (وزیر اطلاعات بریتانیا) هم در ۲۷ ژوئن برای مذاکره به کازابلانکا سفر کرد. بندرهای فرانسوی در اقیانوس اطلس به دست آلمان افتاده بود و بریتانیا نیاز داشت که اولا ناوگان آلمان را بیرون از مدیترانه نگه دارد، ثانیا ناوگان ایتالیا را به منطقهٔ مدیترانه محدود کند، و ثالثا بندرهایی را که هنوز تحت کنترل فرانسه بود محاصره کند. نیروی دریایی بریتانیا به قدر کافی کشتی نداشت که هم پایگاه های فرانسه در شمال آفریقا را محاصره کند و هم راه های دریایی اقیانوس اطلس را باز نگه دارد، و همین موضوع باعث می شد خطر تصرف ناوگان دریایی فرانسه توسط آلمان و ایتالیا، بزرگ و جدی باشد. از آنجا که ناوگان فرانسه در ت
ولون تحت نگهبانی کامل توپخانهٔ ساحلی بود، نیروی دریایی بریتانیا تصمیم گرفت به پایگاه فرانسه در شمال آفریقا حمله کند. ضرب الاجل بریتانیا به فرانسه. قدرتمندترین کشتی های جنگی فرانسه در منطقهٔ مرس الکبیر الجزایر مستقر بودند از جمله کشتی های جنگی قدیمی پروانس و برتاین، کشتی های جنگی دانکرک و استراسبورگ در اسکادران جدید "Force de Raid"، یک کشتی هواگرد آبنشین به نام "Commandant Teste"، شش ناوشکن و یک ناوچهٔ توپدار از کلاس "Rigault de Genouilly"، تحت فرماندهی دریاسالار مارسل برونو جنسول. دریاسالار جیمز سامرویل، فرمانده «نیروی H» در نیروی دریایی بریتانیا که در جبل الطارق مستقر بود، دستور گرفت به فرانسوی ها ضرب الاجلی بدهد که مفاد آن برخلاف مفاد قرارداد ترک مخاصمه بین فرانسه و آلمان بود. سامرویل وظیفهٔ ابلاغ ضرب الاجل را به کاپیتان سدریک اولاند، فرمانده ناو "HMS" "Ark Royal" محول کرد که به زبان فرانسه مسلط بود. در جریان مذاکرات روشن شد که رسیدن به توافق بعید است. فرانسوی ها تمهیداتی اندیشیدند و ۴۲ هواپیما را تجدید سلاح و برای پرواز آماده کردند. دریاسالار فرانسوا دارلان، فرمانده نیروی دریایی فرانسه، روز ۳ ژوئیه در خانه
بود و نتوانستند با او تماس بگیرند؛ و جنسول به دولت فرانسه اطلاع داد که گزینه های پیش روی فرانسه، توقیف ناوگان این کشور یا بازگشت به جنگ با آلمان است اما گزینهٔ انتقال ناوگان به هند غربی فرانسه را حذف کرد. دارلان به جنسول دستور داده بود که در صورت تلاش یک قدرت خارجی برای تصرف کشتی های فرانسه، ناوگان را به آب های ایالات متحده آمریکا منتقل کنند. عملیات منجنیق. پلیموث و اسکندریه. علاوه بر کشتی های فرانسوی که در مناطق شهری مستقر بودند، برخی از کشتی های فرانسه به بندرهای بریتانیا یا اسکندریه رفته بودند. هدف از عملیات منجنیق، درآوردن این کشتی ها تحت کنترل بریتانیا یا نابودکردن آنها بود. کشتی های فرانسوی مستقر در پلیموث و پورتسموث هم در شب ۳ ژوئیه ۱۹۴۰ بدون هشدار به تسخیر نیروهای بریتانیا درآمدند. زیردریایی سورکوف که بزرگ ترین زیردریایی جهان در زمان خود بود و از ژوئن ۱۹۴۰ در پلیموث پهلو گرفته بود نیز مورد تهاجم نیروهای بریتانیا قرار گرفت. خدمهٔ این زیردریایی در برابر نیروهای بریتانیا مقاومت کردند که منجر به کشته شدن سه نفر از نیروی دریایی بریتانیا از جمله دو افسر، و یک سرباز نیروی دریایی فرانسه شد. کشتی های فرانسوی
دیگری که به تصرف بریتانیا درآمدند عبارت بودند از دو کشتی جنگی قدیمی به نام های پاریس و کوربت، ناوشکن های "Le Triomphant و Léopard"، هشت قایق اژدرافکن، پنج زیردریایی و تعدادی کشتی کوچک تر. اسکادران فرانسوی مستفر در اسکندریه (به فرماندهی دریاسالار رنه امیل گودفروی) مشتمل بر کشتی جنگی "Lorraine"، ناو سنگین "Suffren" و سه ناو سبک مدرن، بنا به توافق محلی خلع سلاح شدند. حمله به مرس الکبیر. نیروهای بریتانیا در این حمله متشکل از رزم ناو هود، رزم ناو ولیانت، رزم ناو رزولوشن، ناو هواپیمابر "آرک رویال" همراه با اسکورت چند ناو و ناوشکن بود. مزیت بریتانیا در این بود که جای مانور داشت در حالی که کشتی های فرانسه در یک بندر کم عمق لنگر انداخته بودند و خدمهٔ آنها هم انتظار حمله را نداشتند. تسلیحات اصلی نبردناو دانکرک و نبردناو استراسبورگ در سینهٔ کشتی مستقر شده بود و امکان انتقال فوری آنها به جلوی کشتی وجود نداشت. کشتی های پایگاه بریتانیا مجهز به ۱۵ مسلسل بوده و آتش جانبی سنگین تری از نبردناوهای فرانسوی داشتند. در ۳ ژوئیه ۱۹۴۰، قبل از آنکه مذاکرات دو کشور رسما پایان بگیرد، شش هواگرد سوردفیش بریتانیا با اسکورت سه جنگندهٔ بلک ب
رن اسکوا که از ناو هواپیمابر "آرک رویال" برخاسته بودند، در خروجی بندر مین های مغناطیسی انداختند. پنج هواگرد کورتیس پی-۳۶ هاوک فرانسه راه را بر نیروهای بریتانیا بستند و یک جنگندهٔ بلک برن بریتانیا ساقط شد و به دریا افتاد. دو نفر خدمهٔ این جنگنده کشته شدند و این تنها تلفات بریتانیا در این عملیات بود. به نبردناوهای فرانسه که در الجزیره و تولون مستقر بودند دستور داده شد که برای پشتیبانی به راه بیفتند اما به موقع به مرس الکبیر نرسیدند. در ساعت ۰۵:۵۴ بعدازظهر، چرچیل به کشتی های بریتانیا دستور داد که آتش بگشایند و بریتانیا گلوله باران را از ۱۶ کیلومتری شروع کرد. سومین گلوله باران به هدف اصابت کرد و یک انبار مهمات در عرشهٔ نبردناو برتاین منفجر شد. این نبردناو با ۹۷۷ نفر خدمه، در ساعت ۰۶:۰۹ بعدازظهر غرق شد. پس از ۳۰ نوبت گلوله باران، کشتی های فرانسوی دست از شلیک برداشتند. نیروهای بریتانیا برای اجتناب از آتش سنگرهای ساحلی فرانسه تغییر مسیر دادند اما نبردناوهای پروانس و دانکرک، ناوشکن موگادور و دو ناوشکن دیگر آسیب دیده و به گل نشستند. ۴ هواگرد ام.اس. ۴۰۶ فرانسه از راه رسیدند که تعدادشان از جنگنده های بلک برن بریتانیا بی
شتر بود. ۹ جنگندهٔ فرانسوی دیگر هم در ساعت ۰۷:۱۰ بعدازظهر وارد شدند و نبرد سختی درگرفت که در جریان آن یک هواگرد کورتیس پی-۳۶ هاوک و یک هواگرد ام.اس. ۴۰۶ آسیب دیدند. سه هواگرد کورتیس پی-۳۶ هاوک دیگر وارد شدند و مجددا درگیری ایجاد شد. نبردناو استراسبورگ، سه ناوشکن و یک ناوچهٔ توپدار فرانسه موفق شدند از مین های مغناطیسی عبور کنند و زیر بمباران هواگرد سوردفیش بریتانیا، به آب های آزاد بگریزند. کشتی های فرانسوی با آتش ضدهوایی پاسخ دادند و دو سوردفیش را سرنگون کردند. خدمهٔ این دو هواگرد توسط ناوشکن اچ ام اس رستلر نجات یافتند. یک قایق پرندهٔ فرانسوی نیز یکی از ناوشکن های بریتانیایی را بمباران کرد. بمباران بریتانیا اثر چندانی نداشت و در ساعت ۰۶:۴۳ بعدازظهر، دریاسالار سامرویل به کشتی هایش دستور تعقیب داد و ناوهای سبک اچ ام اس آرثوسا و اچ ام اس انترپرایز با یک ناوچهٔ توپدار فرانسوی درگیر شدند. در ساعت ۰۸:۲۰ بعدازظهر، سامرویل دستور به توقف تعقیب داد چون احساس می کرد کشتی ها به قدر کافی آمادهٔ درگیری شبانه نیستند. پس از یک حملهٔ ناموفق دیگر توسط هواگرد سوردفیش، نبردناو استراسبورگ در ۴ ژوئیه به تولون رسید. ناوچهٔ توپدار "R
igault de Genouilly" فرانسه که در مسیر وهران بود با «نیروی H» بریتانیا مواجه شد و به سوی رزم ناو هود رفت، اما ناوهای سبک اچ ام اس آرثوسا و اچ ام اس انترپرایز به ترتیب از فاصلهٔ ۱۱ و ۱۶ کیلومتری به این ناوچه شلیک کردند و رزم ناو هود هم چندین بمب به سوی آن پرتاب کرد. ناوچهٔ فرانسوی چند بمب شلیک کرد و سپس از سوی اچ ام اس انترپرایز مورد اصابت قرار گرفت. روز بعد، اچ ام اس پاندورای بریتانیا در آب های نزدیک الجزیره با این ناوچه روبه رو شد، آن را با یک ناو اشتباه گرفت و غرقش کرد. نیروی هوایی فرانسه دست به حملات تلافی جویانه علیه جبل الطارق زد از جمله یک حملهٔ شبانه در ۵ ژوئیه که البته بسیاری از بمب ها در آب فرود آمدند. حملات ۸ ژوئیه. بریتانیا باور داشت که آسیب های وارده به نبردناوهای "دانکرک" و "پروانس" به قدر کافی جدی نیست و صبح روز ۸ ژوئیه، در عملیاتی به نام «عملیات اهرم»، دوباره با یک هواگرد سوردفیش از ناو هواپیمابر "آرک رویال" به مرس الکبیر حمله کرد. یک اژدر به شناور گشتی "Terre-Neuve" اصابت کرد که به موازات نبردناو دانکرک لنگر انداخته و پر از خرج عمقی (بمب زیرآبی) بود. این شناور گشتی به سرعت غرق شد و بمب های زیر
آبی آن منفجر شدند که خسارات جدی به دانکرک وارد کرد. یک حملهٔ دیگر هم در ۸ ژوئیه توسط هواپیمایی از ناو هواپیمابر اچ ام اس هرمس، علیه نبردناو ریشیلیو در داکار انجام شد و خسارت جدی به آن وارد ساخت.
ولاتی زبانی از گویش های مرکزی ایران است. این گویش گویش اهالی تعدادی از محلات ورنوسفادران خمینی شهر، شامل گارسله، باولگان، زاغ آباد، کوشکباج و گاردر است، اما در حال حاضر بیشتر اهالی محله گارسله و باولگان از این گویش در مکالمات روزمره استفاده می کنند. البته اسفریز خمینی شهر هم گویشوران ولاتی دارد که از ورنوسفادران جداست. گویش ولاتی به گویش های مختلفی از جمله گویش ورنوسفادرانی، گزی و کلیمی اصفهانی تقسیم می شود و لفظ ولایتی هم بعد از اسلام به این زبان اطلاق شده است. کاربرد این گویش امروزه کمتر شده و در حال حاضر این گویش در حال فراموشی است. تعدادی از زبانشناسان و مورخان ایرانی و غربی از جمله احسان یارشاطر، حبیب برجیان و اسکار مان این زبان را یکی از زبان های فلات مرکزی ایران می دانند که بازمانده زبان مادی است، و قدمتی حدود ۳ هزار سال دارد. گویش ولاتی در نواحی اطراف اصفهان مانند ونداده، رودشت، کوهپایه، هرند، گرکویه، قمشان، گز برخوار،کمشچه برخوار، خورزوق، وانشان، مشکنان، ورزنه، سیان، اژیه، قورتان، و به ویژه شهر ینگ آباد(نیک آباد) نیز بکار می رود. شاعرانی مثل درویش عباس از شهر گز یا رضا مداحی از شهر کوهپایه و مرتضی ام
یری از ینگ آباد(نیک آباد) و حاج عباس حیدری از گرکویه و بسیاری دیگر از شاعران بنام این مناطق ولاتی سُرا بودند. در محله ورنوسفادران خمینی شهر نیز بیش از ده تن از شعرا و ترانه سُرایان به این زبان شهر گویش می کردند و ترانه سروده اند. از جمله طلایی، قیام، اصغر حاج حیدری (خاسته)، سعید بیابانکی، داود حاج حیدری، حسین حاجی هاشمی و غلامرضا مهدی پور. مادها و زبان ولاتی. اقوام آریایی، پس از ورود از ایرانویج (خلیج فارس امروزی) به فلات ایران همگی به زبان فارسی سخن نمی گفتند بلکه هر کدام زبان جداگانه ای برای خود داشتند. اولین قوم آریایی که در ایران به قدرت رسید و اولین حکومت ایرانی را تشکیل داد قوم مادها بودند که قلمرو حکومتشان در پهنه ای شامل ری، اصفهان، همدان و کرمانشاه گسترده کردند. در برخی از نقاط این نواحی هنوز زبان های مادی کمابیش به حیات خود ادامه می دهند.
چانگان رایتون (睿骋) یک سدان اندازه متوسط است که توسط چانگان تولید می شود. چانگان رایتون در سال ۲۰۱۲ در نمایشگاه خودرو پکن معرفی شد و در سال ۲۰۱۳ در بازار خودروی چین عرضه شد. طبق گفته وب سایت رسمی به روز شده در سال ۲۰۱۸، قیمت چانگان رایتون پس از فیس لیفت از ۱۲۰٫۸۰۰ تا ۱۵۰٫۸۰۰ یوان متغیر است. رایتون توسط مرکز طراحی چانگان در تورین ایتالیا طراحی شده است، درست مانند کراس اوور و سدان های مانند سی اس۳۵ و ایدو.
پادشاه رود () یک فیلم درام اسپانیایی به کارگردانی مانوئل گوتیه رس آراگن است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. این فیلم وارد چهل و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم برلین شد.
سیتروئن اس ام () یک خودروی کوپه سایز بزرگ است که توسط خودروسازی فرانسوی سیتروئن از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ تولید شد. اس ام در مسابقه بهترین خودروی سال اروپا در سال ۱۹۷۱ به عنوان خودروی سوم انتخاب شد، این خودرو در سال ۱۹۷۲ نیز برنده جایزه خودروی ترند موتور سال آمریکا شد. این خودرو در زمان خود جزو بهترین و پرامکانات ترین خودروهای زمان خود محسوب می شد.
اسکات براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هیبرنین و سلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
اسکات براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دومبارتون، سنت جانستون و برادفورد سیتی اشاره کرد.
اسکات براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به یورک سیتی، چستر، مکلسفیلد تاون، مورکم، چلتنهام تاون، ساوتپورت، گریمزبی تاون، آکرینگتون استنلی، فلیتوود، بریستول سیتی، باشگاه فوتبال پورت ویل و هروگیت تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان و زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
اسکات براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ولورهمپتون واندررز، بریستول سیتی، چلتنهام تاون و آبردین اشاره کرد.
کارهای کثیف فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی دیوید کیسر است. در این فیلم بازیگرانی همچون برایان براون، تونی کولت، جان گودمن، سم نیل و سم ورثینگتون ایفای نقش کرده اند.
ستاره شناسی مصری از دوران ماقبل تاریخ کشور مصر آغاز شد. در هزاره پنجم پیش از میلاد، برای ساختن دایره های سنگی در «نابتا پلایا» ممکن است از ترازهای نجومی استفاده شده باشد. در زمان آغاز دوره سلسله تاریخی در هزاره سوم پیش از میلاد، دوره ۳۶۵ روزه تقویم مصری استفاده می شد و رصد ستارگان در تعیین طغیان سالانه رود نیل به کار گرفته می شد. اهرام مصر با دقت به سمت ستاره قطبی قرار گرفتند و معبد آمون در کرنک با طلوع خورشید انقلاب زمستانی در یک راستا قرار می گرفتند. نجوم نقش قابل توجهی در تعیین تاریخ اعیاد مذهبی و تعیین ساعات شب داشت و اخترشناسان معبد به ویژه در تماشای ستارگان و مشاهده اتصالات و طلوع خورشید، ماه و سیارات و همچنین مراحل قمری ماهر بودند. در مصر بطلمیوسی، سنت مصری با نجوم یونانی و نجوم بابلی ادغام شد و شهر اسکندریه در مصر سفلی به مرکز فعالیت علمی در سراسر جهان هلنیستی تبدیل شد. در استان مصر وابسته به روم بزرگترین ستاره شناس عصر، بطلمیوس (۹۰–۱۶۸ بعد از میلاد) پرورش یافت. آثار او در زمینه نجوم، از جمله آلماژست، به تاثیرگذارترین کتاب در تاریخ نجوم غرب تبدیل شدند. پس از فتح مصر توسط مسلمانان، این منطقه تحت سلطه ف
رهنگ عربی و نجوم اسلامی قرار گرفت. ابن یونس (حدود ۹۵۰–۱۰۰۹) موقعیت خورشید را برای سالها با استفاده از یک اسطرلاب بزرگ رصد کرد و مشاهدات او در خسوف ها قرن ها بعد مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۰۰۶، علی بن رضوان، اس ان ۱۰۰۶ را مشاهده کرد، ابرنواختری که به عنوان درخشان ترین رویداد ستاره ای ثبت شده در تاریخ شناخته می شود، و دقیق ترین توصیف را از آن به جا گذاشت. در قرن چهاردهم، نجم الدین مصری رساله ای نوشت که در آن بیش از ۱۰۰ نوع ابزار علمی و نجومی مختلف را توصیف کرد که بسیاری از آنها را خودش اختراع کرده بود.
غریبه های تمام عیار یا غریبه های کامل فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی گایلین پرستون است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم نیل، ریچل بلیک و جد بروفی ایفای نقش کرده اند.