Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فابیو دنیل سوارس سیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست مهاجم برای باشگاه بروسیا دورتموند در بوندس لیگا و تیم ملی پرتغال بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال بازی کرده است. سیلوا با ۱۷ سال و ۲ ماه و ۲۲ روز سن رکورد جوان ترین بازیکن تاریخ باشگاه پورتو را به نام خود ثبت کرد. در همان فصل موفق شد عنوان جوان ترین بازیکن برنده لیگ برتر کشور پرتغال را نیز کسب کند. او در سپتامبر ۲۰۲۰ با قراردادی به مبلغ ۳۵ میلیون پوند به باشگاه وولورهمپون واندررز انگلستان پیوست.
باکجئونگ () طبقه نجس ها در کره (کشور) بودند، که از برخی اقلیت ها، گروه های عشایری با قومیت مورد اختلاف نشأت گرفته بودند. در اوایل دوره گوریو (۹۱۸–۱۳۹۲)، این اقلیت ها عمدتاً در جوامع ثابت مستقر شدند.
ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی که به ابن عباد شهره است، شاعر یمنی است که در حوزه سیاست فعالیت داشته است. وی در جنگ هایی علیه فرمانروای صنعا عاملیت داشته است که در نهایت، به سرکوب و گریختنش به عراق انجامید. سرگذشت. نام کامل وی را ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی گزارش کرده اند. وی در سده سوم قمری / نهم میلادی در صعده (از شهرهای آباد در یمن با جمعیت بالا) می زیسته است. وی به شاعری مشغول بوده است. وی از جانب پدری، به طایفه بنی مالک از قبیله خولان متعلق است. لقب اکیلی (مصغر متوکل به معنای منسوب به اکیل) که بر وی مشهور است، از شهرت عموی بزرگش که به متوکل خوانده می شده، اقتباس گردیده است. خاندان وی، به سوارکار، تیرانداز و جنگجویی شهرت داشتند. وی همانند پدرش، به شعر علاقه مند بود و قریحه شاعری داشت. وی را به عنوان یک سوارکار ماهر یاد کرده اند. وی در سال ۲۸۴ قمری / ۸۹۷ میلادی، در هنگام عقد قراداد صلح میان یحیی بن حسین علوی (حاکم وقت) و مسیحیان نجران، حضور داشته و از گواهان این قرارداد بوده است. اما ۲ سال بعد، حاکم برای حمله به نجران، آماده شد و این امر سبب شد تا ابن عباد، به جهت خویشاوند
ی با طایفه بنی حارث، به جهت رنجیده خاطر شدن از این اقدام، شهر را ترک کرد. ابن عباد به فرمانده جنگ، درخواست داد تا وی را از این نبرد معاف دارد، اما فرمانده از این امر امتناع کرد و به این جهت، ابن عباد به همراه اصحابش، به سپاه مهاجم، حمله کرد. پس از خسارات وارده بر لشکریان مهاجم، اصحاب ابن عباد گریختند. پس از آن مهاجمان شهر نجران را فتح کردند و ابن عباد تصمیم گرفت تا در غیاب فرمانده، برای آزادی زندانیان به صعده حمله کند، اما نیتش فاش شد و از این کار صرف نظر کرد. پس از آن ابن عباد برای ضربه زدن به فرمانده جنگ (که امام هادی نام داشت) دو قلعه علاف و ثوراعلی را آماده نبرد کرد و جماعتی از اهالی آنجا را که اکیلیان را به این نبرد راضی نمود. امام هادی نیز با اطلاع از نیت ابن عباد، در صعده اردو زد و دستور به ویرانی خانه و تاکستان های اکیلیان داد. پس از جنگی سخت، ابن عباد و سپاهش سرکوب شدند و هواداران ابن عباد، با گرفتن امان از امام هادی، در نزد وی ماندند. ابن عباد که راهی جز صلح نداشت؛ از فرمانده درخواست امان کرد اما درخواستش پذیرفته نشد. ابن عباد، با توجه به حمایت خلیفه واثق از پدرش در گذشته، راه حجار و عراق در پیش گرف
ت و قصیده ای در مدح عباسیان، به بیان گرفتاری ها و وقایعی اقدام نمود که بر اکیلیان روا داشته شده بود. وی در نهایت به بغداد وارد شد. در زمان ورودش به بغداد، آخرین روزهای زندگی معتضد عباسی بود و مردم با جانشین وی، مکتفی بیعت کرده بودند. مکتفی به وی قول همراهی داد اما پس از یک سال به بهانه بیرون شدن امام هادی از صنعا، ابن عباد را از حمله به منطقه نومید کرد. در منابع از دو سفر ابن عباد به عراق اشاره شده است. یک بار در حوادث ۲۸۷ قمری و دیگری در ۲۸۹ قمری. از سرنوشت و زندگانی وی اطلاعات بیشتری در دسترس نیست. اشعار. از اشعار ابن عباد بجز قصیدة بائیه و قصیدة هائیه که در اثنای سفر به عراق سرود و برخی اشعار دیگر که شامل خاطرات تلخ و آرزوهای شیرینش بوده است، چیز دیگری گزارش نشده است.
نام انگلیسی ترکیه "Turkiye" که امروزه به جمهوری ترکیه اعمال می شود، از لحاظ تاریخی (از طریق "Turquie" در فرانسوی باستان) از ترکی لاتین قرون وسطی، "" گرفته شده است. این نام نخستین بار در انگلیسی میانی با عنوان های ("Turkye , Torke"، بعداً "Turkie , Turky") به گواهی جفری چاوسر ثبت شده است. نام شناسی. نام انگلیسی ترکیه (از قرون وسطی لاتین "Turchia" / "Turquia") به معنای «سرزمین ترک» است. استفاده اولیه انگلیسی میانه از "Turkye" در اثری از چاوسر به نام کتاب دوشس (حدود ۱۳۶۹) گواهی شده است. عبارت "Land of Torke" در اسرار دیگبای قرن ۱۵ام استفاده شده است. کاربردهای بعدی این نام را می توان در اشعار Dunbar , "Manipulus Vocabulorum" قرن شانزدهم به صورت ("Turkie , Tartaria") و "Sylva Sylvarum" اثر فرانسیس بیکن به صورت (Turky) "یافت". قدمت هجی مدرن "ترکیه" حداقل به سال ۱۷۱۹ برمی گردد. نام ترکی "Türkiye" تحت تأثیر کاربرد اروپایی آن در سال ۱۹۲۳ به تصویب کشوری رسید. نام رسمی. ترکیه با اعلام جمهوری در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۲۳ نام رسمی خود را به Türkiye Cumhuriyeti که در انگلیسی با نام جمهوری ترکیه شناخته می شود، ثبت کرد. در سال ۲۰۲
۲، مقامات ترکیه تصمیم گرفتند وجهه بین المللی کشور خود را تغییر دهند. رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه با صدور بیانیه ای نام این کشور را در سطح بین المللی از «Turkey» به Türkiye تغییر داد. پیش از این اداره ارتباطات ترکیه کارزاری را برای اعلام تصمیم کشور به منظور استفاده از نام "Turkiye" به جای"Turkey" در عرصه بین المللی به راه انداخت که راهی به سوی تغییر نام این کشور محسوب می شود. در زبان انگلیسی واژه "turkey" که با "t" کوچک نوشته شود به معنی "بوقلمون" است. منابع فارسی. مشتق فارسی "ترکستان" بیشتر در آسیای مرکزی کاربرد دارد. این نام از نام خود قوم "Türk گرفته شده است"، زیرا "ترکستان" در زبان فارسی به معنی «محل اقامت ترکها» است. منابع ترکی. اولین استفاده ضبط شده از اصطلاح "Türk" یا "Türük" به عنوان یک نام مستقل در سنگ نبشته اورخون به خط ترکی قدیمی گکتورک ها ("Celestial Turks") آسیای میانه وجود دارد (c. 735 میلادی) که به گوکتورک ها در قرن ۶ میلادی اشاره دارد. نامه ایشبارا قغان به امپراتور ون از سوئی در سال ۵۸۵ وی را «خان بزرگ ترک» (the Great Turk Khan) توصیف کرد. منابع چینی. فرم اولیه ای با همین نام ممکن است به ش
کل "tie-le" (鐵勒) یا "tu-jue" (突厥) منعکس شود، نامی که چینی ها از اوایل سال ۱۷۷ قبل از میلاد به مردمی که در جنوب کوه های آلتای آسیای میانه زندگی می کنند، داده شده است. کتاب چینی ژو (قرن ۷) ریشه شناسی نام "Turk" را برگرفته از "helmet" ارائه می دهد، و توضیح می دهد که این نام از شکل کوهی است که آنها در کوه های آلتای کار می کردند گرفته شده است. منابع عربی. هم ریشه عربی "Turkiyya`" () در قالب "ad-Dawlat at-Turkiyya" ( "دولت ترکهاً یا "دولت ترکیه") در طول تاریخ به عنوان یک نام رسمی برای سلطنت مملوک قرون وسطی که مصر، فلسطین، سوریه، حجاز و برقه را پوشش می داد استفاده می شد. کلمه ایسلندی "Tyrkland"، و کلمه مجارستانی "Törökország"، یعنی «-سرزمین ترک»، از اشکال بومی اشتقاق استفاده کنند. در زبان سانسکریت "turask ،(तुरस्क)" به معنی ترکیه است. همچنین به طور عمده در زبان بنگالی استفاده می شود.
خبر خوب () نخستین آلبوم استودیویی از رپر آمریکایی مگان دی استالین است. این آلبوم در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰ توسط ۱۵۰۱ کردفاید و ۳۰۰ منتشر شد. آلبوم با حضور هنرمندان مختلفی از جمله دابیبی، سیتی گرلز، سزا، ماسترد، بیگ شان، تو چینز، بیانسه و یانگ تاگ و همچنین تهیه کنندگان مختلفی ضبط شده است. "خبر خوب" پس از انتشار مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، اکثر منتقدان اعتماد به نفس و جنبش مثبت انگاری سکس مگان را ستودند. ای آلبوم نمره ۸۶ از ۱۰۰ را در وبگاه متاکریتیک دریافت کرد و در میان برترین آلبوم های سال قرار گرفت.
هاکاتا دون تاکو جشنواره ای است که هر ساله در شهر فوکوئوکا، ژاپن برگزار می شود. دون تاکو با بیش از ۸۴۰ سال سابقه، یک جشنواره سنتی است. این جشنواره به بخشی مهم از زندگی شهروندان فوکوئوکا تبدیل شده است و یکی از سه جشنواره بزرگ این شهر است. در شب افتتاحیه جشن که ۲ مه است، یک مسیر ۱٫۲ کیلومتری «میجی-دوری»، یکی از پرترددترین معابر فوکوئوکا، به روی وسایل نقلیه بسته شده و به خیابان دون تاکو تبدیل می شود. بررسی اجمالی. هاکاتا دون تاکو جشنواره ای است که از سال ۱۹۶۲ هر ساله در هفته طلایی (گلدن ویک (ژاپن))، از روز سوم تا پنجم ماه مه در شهر فوکوئوکا، استان فوکوئوکا، ژاپن برگزار می شود. در این دو روز معمولاً بیش از ۶۵۰ گروه، ۳۳۰۰۰ نفر مجری و بیش از ۲ میلیون نفر تماشاگر وجود دارد و یکی از مشهورترین و بزرگترین جشنواره های ژاپن است. علاوه بر این، یکی از بزرگترین جشنواره های فوکوئوکا نیز است. دو جشنواره محبوب دیگر در هاکاتا جیئون یاماکاسا و حوزیوئویا (Houzyouya) است. افرادی از داخل و خارج فوکوئوکا و همچنین خارج از کشور برای دیدن این جشنواره عظیم حضور پیدا می کنند. این جشنواره دارای دو بخش اصلی است که رژه و اجرا هستند. زنان و م
ردان صرف نظر از سن با لباس های مختلف در خیابان ها قدم می زنند وبرخی از آنها ساز می نوازند و برخی دیگر با قاشق های برنجی (شاموجی) تولید صدا می کنند. افرادی که به جلسه ای که معمولاً در ماه فوریه برگزار می شود می پیوندند می توانند در رژه شرکت کنند همچنین، بیش از ۳۰ مرحله / مکان اجرا در شهر وجود دارد. از اواخر دوره قرون وسطی آن را به عنوان مراسم جشن مبارک باد در سال نو برپا می داشتند. کلمه دون تاکو از کلمه «زونتاگ» به معنی یکشنبه در زبان هلندی گرفته شده است. در قرن نوزدهم میلادی این مراسم را «ماتسوبایاشی» می نامیدند. طی مراسم معمولاً تجار محل نماد هفت خدای بخت و اقبال (شیچی فوکو جین) را با خود حمل می کردند و سال نو را تبریک می گفتند. امروزه کودکان و بزرگسالان با پوشیدن لباس مخصوص در مراسم شرکت می کنند. در این مراسم برگزارکنندگان نماد هفت رب ّالنّوع خوشبختی و ارابه ویژه مراسم را که تندیس ها در آن جای دارند حمل می کنند و طبل و کمانچه سنتی ژاپن (شامیسن) به صدا در می آید. یکی از مراسم ویژه این جشن گروه نوازندگان است که با لباس های بسیار زیبا طبل و کمانچه می زنند.
ابن غضائری (به عربی: اِبْن الْغَضائِری) از دانشمندان علم رجال است، که آثارش اهمیت بسیاری در این علم دارد. وی در این راه، از اساتیدی بهره برده است که بزرگترین آن ها پدرش دانشمند بزرگ بغداد بوده است. از وی دو کتاب به نام مصنفات و اصول در علم رجال یاد شده است و کتابی در علم تاریخ به او منسوب است. سرگذشت. احمد بن حسین بن عبدالله بن ابراهیم بن عبدالله غضائری معروف به ابن غضائری، یکی از رجال شناسان و محدثان شیعه در بغداد است که در سده های چهارم و پنجم قمری می زیسته است. کنیه وی را منابع، با اختلاف، ابوالحسن و ابوالحسین گزارش نموده اند. از تاریخ زندگانی وی، اطلاعات چندانی در دست نیست و سرگذشتش در هاله ای از ابهام است. در منابع رجالی شیعه همچون الفهرست و رجال طوسی و همچنین رجال نجاشی، از وی گزارشی نیامده است و تنها نجاشی در نقل قول هایی که از وی گزارش کرده است، به زندگی و دانش وی اشاراتی داشته است. بر اساس برخی گزارشات از قلاح السائل تألیف سید بن طاووس، تاریخ حدودی مرگش مشخص است و چنین می نماید که چندی پس از فوت پدرش در ۱۵ صفر ۴۱۱ از دنیا رفته است. استادان. از میان استادان و مشایخ وی، پدرش حسین بن عبدالله غضائری، احم
د بن عبدالواحد ابن عبدون و ابوالحسین محمد بن عثمان نصیبی، از راویان شناخته شده هستند. وی در خصوص رجال شناسی و کتاب شناسی از پدرش به عنوان دانشمندی بزرگ در بغداد، بهره بسیار برده است. شاگردان. نجاشی گزارش کرده است که از میان شاگردان ابن غضائری، کسی را نمی شناسد و از نقل قول های نجاشی چنین برداشت می شود که خود وی (نجاشی) از نظرات رجالی و تاریخی ابن غضائری، استفاده های بسیاری نموده و برایشان ارزش بسیاری قائل بوده است. اهمیت در رجال و حدیث. دیدگاه های ابن غضائری، در جرخ و تعدیل روات، از اهمیت بالایی نزد نجاشی برخوردار بوده است و نشان دهنده میزان اعتماد و وثوق نجاشی بر ابن غضائری است. یاقوت نیز از شخصی همنام و هم نسب با ابن غضائری یاد کرده است که احتمالاً هموست. یاقوت او را از ادیبان و فضلا برشمرده است و وی را دارای خطی خوش گزارش کرده است. وی در شناخت آثار امامیه، اهتمام بسیار از خود نشان داده است و در برخی موارد، تنها کتاب هایی را گزارش کرده است که جز او کسی ندیده است. آثار. شیخ طوسی در مقدمه کتابش "الفهرست"، از آثار ابن غضائری دو کتاب "مصنفات" و "اصول" را یاد می کند که توسط وی نگارش یافته است. وی در توصیف این دو
اثر می نویسد که ابن غضائری بیش از پیشیان خود کوشیده است که به تفصیل آثار امامیه را معرفی نماید. طوسی در ادامه توضیح می دهد که این دو کتاب به جهت عدم توجه کافی به این دو اثر، اصل کتب از میان رفته است. نجاشی نیز در آثارش بدون ذکر منبع و به صورت مستقیم، از ابن غضائری گزارش هایی را نقل می کند که غالباً با دو عنوان «قال احمد بن الحسین» و «ذکر احمد بن الحسین» شروع می شود. با توجه به این نقل قول های نجاشی، احتمالاً وی به کتاب مصنفات ابن غضائری دسترسی داشته است و از آن مکرر استفاده نموده است. بجز این دو اثر در علم رجال، نجاشی از اثر دیگر وی استفاده نموده است که در حوزه تاریخ نگارش یافته است. نجاشی از این اثر در شرح حال برقی بهره برده است. احتمالاً این اثر به شرح محدثان امامیه پرداخته است. نجاشی در ۳ مورد، به نقل نظرات جرح و تعدیل ابن غضائری پرداخته است که احتمالاً از کتاب دیگری از ابن غضائری در این خصوص استفاده کرده باشد.
امروزه نام های مختلفی از کره وجود دارد که همگی از پادشاهی ها و سلسله های باستان گرفته شده اند. کره نام مستعاری است که انگلیسی زبان ها و کشورهای اروپایی از نام دودمان گوریو گرفته اند و همچنین "Koryŏ" نیز هجی می شود و توسط کره شمالی و کره جنوبی در زمینه های بین المللی استفاده می شود. در زبان کره ای، دو کره اصطلاحات متفاوتی را برای اشاره به ملت اسمی واحد به کار می برند: "چوسون یا" Chosŏn ( ،) در کره شمالی و Hanguk (한국، 韓國) در کره جنوبی. مردم کره ای ساکن ژاپن و چین نیز از اصطلاح "Chosŏn" برای اشاره به ملت کره استفاده می کنند. تاریخ. اولین سوابق تاریخ ثبت نام کره با حروف چینی بنام هانجا نوشته شده است. حتی پس از اختراع هانگول، کره ای ها به طور کلی نام کره ای بومی را با hanja، با ترجمه، آوانویسی صدا یا حتی ترکیب این دو، ضبط کردند. علاوه بر این، تلفظ های یک کاراکتر در کره ای و گویش های مختلف کره ای تا حدودی متفاوت است و با گذشت زمان تغییر کرده است. به همه این دلایل، علاوه بر سوابق نادرست و گاه متناقض نوشتاری، تعیین معانی یا تلفظ اصلی نام های باستانی نیز دشوار است. تاریخ باستان. گوجوسون. تا سال ۱۰۸ قبل از میلاد کره شم
الی و بخشی از منچوری توسط گوجوسئون کنترل می شد. در اسناد معاصر چینی، به عنوان 朝鮮 نوشته شده بود، که در کره ای مدرن با نام "چوسون" یا Joseon () تلفظ می شود. پیشوند "Go-" ()، به معنی «قدیمی» یا «باستان» یک قرارداد تاریخ نگاری است که آن را از پادشاهی چوسان بعدی متمایز می کند. نام "چوسون" اکنون نیز توسط کره شمالی و کره ای های مقیم چین و ژاپن برای اشاره به شبه جزیره و به عنوان شکل رسمی کره ای نام "جمهوری خلق دموکراتیک کره" (چوسون) استفاده می شود. این واژه همچنین در بسیاری از زبانهای آسیایی برای اشاره به شبه جزیره کره مانند ژاپنی، ویتنامی و چینی استفاده می شود. احتمالاً حروف چینی به صورت آوایی یک نام کره ای بومی را رونویسی می کنند، شاید چیزی شبیه "Jyusin" تلفظ شود. برخی حدس می زنند که این مربوط به ارجاع چینی به 肅 愼 (숙신، Suksin (گروه قومی))، 愼 (직신، جیکسین) و 息 愼 (식신، Siksin)، اگرچه این نام های اخیر احتمالاً اجداد مردم جورچن را توصیف می کنند سایر دانشمندان معتقدند 朝鮮 ترجمه کره ای بومی اسدال (아사달)، پایتخت گوجوسئون بود: asa یک کلمه فرضی ریشه آلتایی برای «صبح» است، و dal به معنی «کوه». تلاش اولیه برای ترجمه این کارکترها
به انگلیسی باعث ایجاد عبارت "سرزمین آرامش صبح" برای کره شد، که به عبارت "سرزمین خورشید در حال طلوع" برای ژاپن است. در حالی که این کلمه خیالی است، اصل ترجمه معتبر است. هان. تقریباً در زمان سقوط گوجوسئون، ایالت های مختلف کره جنوبی در کنفدراسیون هایی گروه بندی شدند که مجموعاً سم هان نامیده می شدند (삼한، 三 韓، "سه هان"). "هان" ریشه اصلی کره ای برای "رهبر" یا "بزرگ" است، مانند "maripgan" ("پادشاه")، "hanabi" ("پدربزرگ") و "Hanbat" ("میدان بزرگ"، نام باستانی: دائجون). لقب های کره. در فرهنگ سنتی کره، و همچنین در فرهنگ شرق آسیا، سرزمین کره در طول قرون متمادی تعداد متفاوتی نام و لقب را تجربه کرده است.
معماری سخت افزار در مهندسی، به شناسایی مولفه های فیزیکی سیستم و روابط متقابل آن ها اشاره دارد. این توصیف، که اغلب یک مدل طراحی سخت افزار نامیده می شود، به طراحان سخت افزار اجازه می دهد تا درک کنند که چطور اجزای آن ها متناسب با معماری سیستم هستند و به طراحان بخش نرم افزار اطلاعات مهم مورد نیاز برای توسعه نرم افزار و یکپارچه سازی را می دهد. تعریف واضح یک معماری سخت افزاری به رشته های مهندسی سنتی مختلف (مانند مهندسی برق و مکانیکی) برای هم کاری موثرتر با یکدیگر برای تولید و تولید ماشین آلات، دستگاه ها و قطعات جدید اجازه می دهد. سخت افزار همچنین اصطلاحی است که در صنعت مهندسی کامپیوتر به کار می رود تا به وضوح سخت افزار (رایانه الکترونیکی) را از نرم افزاری که روی آن اجرا می شود، متمایز نماید. اما سخت افزار، در رشته های مهندسی و مهندسی نرم افزار، نیازی به کامپیوتر ندارد. یک اتومبیل مدرن بسیار بیشتر از سفینه فضایی آپولو است. همچنین هواپیماهای مدرن نمی توانند بدون استفاده از ده ها میلیون دستورالعمل های کامپیوتری تعبیه شده و در تمام هواپیماها و در هر دو سخت افزار کامپیوتر استاندارد و در قطعات سخت افزاری تخصصی مثل گیت من
طقی سیمی IC، دستگاه های آنالوگ و هیبریدی و دیگر اجزای دیجیتال فعالیت کنند. نیاز به مدلسازی مؤثر این که چگونه اجزای فیزیکی مجزا ترکیب می شوند تا سیستم های پیچیده را شکل دهند، در دامنه وسیعی از کاربردها از جمله کامپیوترها، دستیاران دیجیتالی شخصی (PDAها)، تلفن های همراه، دستگاه های جراحی، ماهواره، و زیردریایی ها مهم است. معماری سخت افزار بازنمایی یک سیستم سخت افزاری (یا مهندسی) الکترونیکی یا الکترومکانیکی، و فرایند و نظم برای اجرای مؤثر طراحی(ها) برای چنین سیستمی است. این بخش به طور کلی بخشی از یک سیستم یکپارچه بزرگ تر است که شامل اطلاعات، نرم افزار و نمونه سازی دستگاه است. این یک فرایند است زیرا یک رشته از مراحل برای تولید یا تغییر معماری، و / یا طرحی از آن معماری، از یک سیستم سخت افزاری در مجموعه ای از محدودیت ها تعیین شده است. این یک نظم است زیرا یک بدنه از دانش برای اطلاع رسانی به افراد حرفه ای به عنوان موثرترین راه طراحی سیستم در مجموعه ای از محدودیت ها استفاده می شود.
جیدای ماتسوری به معنی «جشنواره قرون»، یک جشنواره های ژاپنی (ماتسوری) است که هر ساله در ۲۲ اکتبر در کیوتو، ژاپن برگزار می شود. تاریخچه. محل برگزاری این جشنواره از سال ۱۸۹۶ در معبد شینتویی، هی آن جینگو است. این معبد در سال ۱۸۹۵ میلادی که تقریباً هزار و صدمین سال انتقال پایتخت به کیوتو بود ساخته شد. در سال ۷۹۴ پایتخت نوینی که الگوی آن از پایتخت چین آن زمان اقتباس شده بو ساخته شد، این شهر که پایتخت دائمی دوّم بود تقریباً تا هزار سال همچنان مقر تاج و تخت باقی ماند. به اعتبار این مدت، این شهر مجموعه ای از زیبائی ها و آثار تاریخی و معابد و ابنیه عمومی، قصرهای متعدد و غیره دارد که از گنجینه های هنری بی همتای تاریخ بشر به شمار می آید. انتقال پایتخت از نارا به کیوتو نمایانگر آغاز دوره هی آن (۷۹۴–۱۱۸۵) بود. انتقال پایتخت به کیوتو از نظر تاریخی نقش بسیار مهمی دارد. در آن عصر کسانی که قصد تصاحب حاکمیت را داشتند در وهله اول متوجه کیوتو (مقر امپراتور و ثقل قدرت سیاسی کشور) می شدند. در این جشنواره باشکوه، وضعیت اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گذشته های کیوتو به نمایش گذاشته می شود و تماشاگران جامعه ژاپن را در هزار و چند سال پیش در ذ
هن مجسم می کنند. اجرا. در هنگام جیدای ماتسوری صبح زود، می کوشی (زیارتگاه های قابل حمل) که از کاخ امپراتوری کیوتو بیرون آورده شده و جشن آغاز می شود تا مردم بتوانند ادای احترام را نسبت به آن به جای بیاورند. می کوشی نمایانگر امپراتور کانمو و امپراتور کومی است. رژه پنج ساعته و دو کیلومتری از بعد از ظهر آغاز می شود، این رژه یا راه پیمایی با تقریباً ۲۰۰۰ مجری که لباس های سامورایی، شخصیت های نظامی و مردم عادی را از نخستین دوره تاریخ ژاپن تا دوره میجی پوشیده اند، آغاز می شود. اینها را زنان ژاپنی که لباس مجلسی (جیهونی تو) (十二 単 衣، juunihitoe) را پوشیده اند، دنبال می کنند. سرانجام می کوشی ها همراه با یک گروه نظامی که گاگاکو می نوازند، حمل می شود. این رژه در معبد هی آن جینگو به پایان می رسد.
گناهکار بزرگ یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی روبرت زیودماک در سال ۱۹۴۹ است که بر اساس رمان قمارباز نوشته فیودور داستایفسکی ساخته شده است.
تقسیم استان سیستان و بلوچستان به چهار استان، چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۹ در جلسه علنی مجلس اعلام وصول شد. طبق این طرح قرار است این استان به چهار استان تقسیم شود. از مجموع ۸ نماینده ۴ نماینده استان موافق ۳ نماینده مخالف و ۱ نماینده مشروط به حفظ نام بلوچستان موافق هستند. ۲ نماینده زاهدان و ۲ نماینده زابل، زهک، هامون، هیرمند و نیمروز موافق موضوع و نماینده سراوان و گلشن، نماینده خاش و تفتان و نماینده ایرانشهر، بمپور و فنوج مخالف قضیه هستند همچنین نماینده چابهار، کنارک، نیک شهر، قصرقند و دشتیاری تقسیمات را مشروط به حفظ نام بلوچستان می دانند. تقسیمات. بر اساس این طرح قرار است استان سیستان و بلوچستان به چهار استان تقسیم گردد. قرار است هر یک از استان های سیستان و بلوچستان شمالی و جنوبی و استان مکران دو نماینده و استان سیستان و بلوچستان سه نماینده در مجلس ایران داشته باشد. شامل شهرستان های زابل، زهک، هیرمند، هامون و نیمروز با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر زابل است. شامل شهرستان های زاهدان، خاش، میرجاوه و تفتان با جمعیت تقریبی یک میلیون نفر که مرکز آن شهر زاهدان است. شامل شهرستان های ایرانشهر، سراوان، سیب و سوران،
مهرستان، دلگان، بمپور، سرباز، فنوج، لاشار و گلشن با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر ایرانشهر است. شامل شهرستان های چابهار، کنارک، نیک شهر، راسک، قصرقند، دشتیاری و زرآباد با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر چابهار است. جغرافیای استان. استان سیستان و بلوچستان استانی در جنوب شرق ایران است که تقسیمات کشوری آن به ترتیب زیر می باشد: جمعیت این استان برابر با ۲٬۷۷۵٬۰۱۴ نفر می باشد. پس از استان کرمان به عنوان دومین استان پهناور کشور محسوب می گردد. این استان بیشتر آب و هوای گرم و خشک دارد اما در عین حال از تنوع آب و هوایی و اقلیمی ویژه ای برخوردار است و مناطق کوهستانی، جنگلی و باتلاقی نیز در این استان پهناور به چشم می خورد. طرح. بحث ها دربارهٔ طرح تقسیم سیستان و بلوچستان پس از نامه حبیب الله دهمرده استاندار پیشین استان سیستان و بلوچستان و نماینده پیشی زابل و حسین علی شهریاری نماینده وقت زاهدان به حسن روحانی در سال ۲۰۱۸ برای تقسیم این استان به استان های کوچک تر اوج گرفت. آن ها در این نامه تقسیم استان سیستان و بلوچستان را «یک ضرورت و یک فرصت» توصیف کرده بودند. نظر دولت و مجلس. احمد وحیدی وزیر کشور دولت
سیزدهم بیان کرد:استان سیستان و بلوچستان استان بسیار وسیعی است که منابع بسیار گسترده دارد و اول تا آخر استان شاید بیشتر از هزار کیلومتر فاصله باشد و اداره استان به این بزرگی شاید به تقسیمات بیشتر نیاز داشته باشد که بررسی های کارشناسی در وزارت کشور در حال انجام است و اگر به نتیجه برسیم مراحل بعدی آن در دولت ادامه می یابد و اگر هم مجلس طرحی را تصویب کرد، آن را اجرا می کنیم . محمدصالح جوکار نماینده مردم یزد در مجلس شورای اسلامی با اشاره به طرح تقسیم استان سیستان و بلوچستان، گفت: این طرح در مجلس قبل مطرح و به تصویب کمیسیون شوراها و امور داخلی مجلس رسید و در هفته های پایانی نیز در دستورکار جلسه علنی قرار داشت اما به دلیل دستور کار متعدد و پایان عمر مجلس یازدهم، این طرح مورد بررسی قرار نگرفت. وی با بیان اینکه طبق این طرح استان سیستان و بلوچستان به ۴ استان تقسیم می شود، افزود: با توجه به اینکه این استان پهناور است با کوچک کردن و تقسیم آن رسیدگی به امورات مردم بهتر و راحت تر انجام خواهد شد و هدف از تدوین این طرح هم توسعه و رشد و پیشرفت این استان است. نماینده یزد در مجلس با بیان اینکه دولت هم با این موضوع موافق است، بی
ان کرد: با توجه به اینکه بررسی های لازم و کارشناسی در درباره تقسیم استان سیستان و بلوچستان انجام شده لذا این موضوع را در مجلس دوازدهم پیگیری خواهیم کرد. واکنش ها. حامیان. حبیب الله دهمرده، نماینده زابل، زهک، هامون و هیرمند در مجلس با اشاره به گستردگی استان سیستان و بلوچستان گفت: تمام استانداران سیستان و بلوچستان موافق تقسیم استان بوده اند. چراکه فاصله دو شهر زابل و چابهار بیش از ۹۰۰ کیلومتر است از این رو تقسیم استان یک ضرورت و فرصت محسوب می شود. تقسیم استان می تواند در طی یک فرایند منطقی به توسعهٔ همه جانبه کمک کند این تقسیم حداقل فواید زیر را با خود به همراه می آورد: کشور ترکیه با دارا بودن مساحتی کمتر از نصف مساحت ایران، بیش از دو نیم برابر ایران دارای استان می باشد (۸۱ استان) که این به صورت مستقیم باعث کاهش قسمت های دور از مرکز و افزایش خدمت رسانی بهتر و عدم تمرکز منابع و امکانات شده است. او موافقت مشروط خود با طرح تقسیم استان را اینگونه بیان می کند: «سیستان می تواند با مرکزیت زابل از استان جدا شود، اما بلوچستان تقسیم شدنی نیست. اگر اصرار بر تقسیم بلوچستان زیاد باشد باید بلوچستان با نام های بلوچستان شمالی
به مرکزیت زاهدان، بلوچستان مرکزی به مرکزیت ایرانشهر و بلوچستان جنوبی به مرکزیت چابهار تقسیم شود. اگر چنین شرایطی باشد می توان طرح تقسیم استان را پیگیری کرد. مخالفان. استان سیستان و بلوچستان یکی از استان های محروم با شاخص توسعه انسانی بسیار پایین است، از این رو یکی از مهم ترین دغدغه های مخالفان این طرح، علاوه بر تغییر بافت جمعیتی و فرهنگی این استان، افزایش تبعیض در برخی مناطق است. سال ۹۶ رئیس مجمع نمایندگان سیستان و بلوچستان، مخالفت خود و گروهی از نمایندگان و مردم را با تقسیم سیستان و بلوچستان اعلام کرد و معتقد بود بحث بر روی تقسیم سیستان و بلوچستان نیاز به نگاه های کارشناسی دارد. پنج شنبه ششم آذر کاربران ایرانی در توییتر با استفاده از هشتگ «#نه_به_تقسیم_بلوچستان» به طرح تفکیک استان سیستان و بلوچستان به چهار استان اعتراض کردند. از عمده دلایل مخالفت با این طرح تغییر بافت جمعیتی، عمیق تر شدن شکاف تبعیض و نگرانی از حذف نام «بلوچستان» است. کاربران در توییتر با استفاده از هشتگ «#نه_به_تقسیم_بلوچستان» مخالفت خود با این طرح مجلس را نشان دادند و این هشتگ با بیش از ۶۳ هزار توییت، به ترند اول در توییتر فارسی تبدیل شد. م
ولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان از طرح تقسیم استان سیستان و بلوچستان انتقاد کرده و گفته است که مشکلات سیستان و بلوچستان با «تغییر در نوع نگاه ها و دیدگاه ها حل می شوند، نه با تقسیم این استان». پایگاه اطلاع رسانی وی نوشته است: «ظاهراً طرحی مبنی بر تقسیم استان سیستان و بلوچستان در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شده است. بنده به کسانی که دنبال تقسیم استان سیستان و بلوچستان هستند تذکر می دهم که تقسیم نمی تواند مشکلات این استان را حل کند.» او تأکید کرد: «ریشهٔ مشکلات استان سیستان و بلوچستان در جای دیگریست. ریشهٔ مشکلات این استان در نوع بعضی نگاه ها و دیدگاه هاست. ما به جای تلاش برای تغییر و تقسیم جغرافیایی سیستان و بلوچستان، بهتر است در نگاه ها و نگرش های خودمان تغییر بیاوریم.» با تقسیم استان، پتانسیل های پراکنده آن که در یک منطقه متمرکز نیستند و اصلاً قابلیت تحقق در سایر مناطق استان را ندارند، دور از دسترس قرار گرفته و تلف می شوند.
هی آن جینگو () یک معبد شینتویی است که در کیوتو، ژاپن قرار دارد.
ورزشگاه ال جیگانته دل نورته، یک ورزشگاه چند منظوره واقع در سالتا، آرژانتین، است، در حال حاضر بیشتر از آن برای مسابقات فوتبال استفاده می شود. این ورزشگاه ۲۵٬۰۰۰ نفر را در خود جای داده و در سال ۱۹۹۳ ساخته شده است.