Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اعضای کمیته ای که از سوی سید روح الله خمینی، رهبر پیشین جمهوری اسلامی به زندان ها فرستاده شده و باعث اعدام های دسته جمعی سال ۱۳۶۷ شدند، در میان زندانیان و خانواده آن ها به هیئت مرگ معروف هستند. بر پایهٔ آمار غیررسمی در تابستان ۱۳۶۷، این فتوا و حکم اعضای این هیئت، باعث اعدام هزاران نفر شد. سید ابراهیم رئیسی، معاون دادستان کل تهران، حسینعلی نیری، حاکم شرع، سید علیرضا آوایی، وزیر دادگستری، مصطفی پورمحمدی، نماینده وزارت اطلاعات و محمدحسین احمدی از اعضای اصلی هیئت مرگ بودند. اوج اعدام ها در تابستان سال ۱۳۶۷ اتفاق افتاده است؛ با پایان جنگ ایران و عراق، در نبود رسانه های آزاد، خمینی با صدور فتوایی به مقامات نظام جمهوری اسلامی دستور داد تا با خشم و کینه انقلابی خود، تکلیف زندانیان عقیدتی و سیاسی را مشخص کنند. به گفتهٔ مدافعان حقوق بشر، هزاران زندانی محروم از حقوق انسانی در زندان های ایران اعدام شدند. در آن سال، گروهی از زندانیان که دوران محکومیت شان را سپری می کردند، در طی سه ماه به جوخه های اعدام سپرده شدند. بخش زیادی از اعدام شدگان اعضای سازمان مجاهدین خلق و باقی از اعضا و حامیان احزاب و سازمان های چپ و مارکسیستی ب
ودند. موج دوم اعدام ها (اعدام اسلام ناباوران). هیئت مرگ — با پرسش هایی مانند «آیا در خانواده ای بزرگ شده اید که پدر در آن نماز می خواند، روزه می گرفت و قرآن می خواند؟»، «آیا شما مسلمانید؟»، «آیا به خدا اعتقاد دارید؟»، «آیا به بهشت و جهنم معتقد هستید؟»، «آیا محمد را به عنوان خاتم انبیاء قبول دارید؟»، «آیا در ماه رمضان روزه می گیرید؟»، «آیا قرآن می خوانید؟»، «آیا هر روز نماز می خوانید؟» یا «آیا ترجیح می دهید با یک مسلمان هم بند شوید یا یک غیرمسلمان؟» — در دادگاه هایی بعضاً چند دقیقه ای، حکم اعدام بسیاری از فعالان سیاسی و چپ را صادر می کرد. آمران و عاملان. براساس فرمان خمینی در همه مراکز استان های ایران این کمیته ها که شامل حاکم شرع، دادستان و نماینده وزارت اطلاعات می شد تشکیل شد. بر اساس گزارش عفو بین الملل، سید ابراهیم رئیسی، معاون دادستان کل تهران، حسینعلی نیری، حاکم شرع، سید علیرضا آوایی، وزیر دادگستری، مصطفی پورمحمدی، نماینده وزارت اطلاعات و محمدحسین احمدی از اعضای اصلی هیئت مرگ بودند. اعضای اصلی هیئت مرگ همواره از عملکرد خود درقبال اعدام های سال ۱۳۶۷ دفاع می کنند. در ۱۹ مرداد ۱۳۹۵، کانال تلگرامی حسینعلی من
تظری، مرجع تقلید شیعه و قائم مقام خمینی، یک فایل صوتی از جلسه ۲۴ مرداد ۱۳۶۷ منتظری با حضور حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی، مصطفی پورمحمدی و سید ابراهیم رئیسی را منتشر کرد که در این فایل، منتظری خطاب به آن ها می گوید: «بزرگ ترین جنایتی که در جمهوری اسلامی شده از اول انقلاب تا حالا به دست شما انجام شده است. در آینده جزو جنایتکاران تاریخ از شما یاد خواهد شد.»
محمد امامی تهیه کننده اهل ایران است. او در بازه زمانی تقریباً شش ساله ای در دهه ۹۰، سرمایه گذار آثار نمایشی مختلفی از جمله سریال های شهرزاد و شاهگوش و فیلم هایی چون ابد و یک روز، خوب، بد، جلف، کاناپه، مغزهای کوچک زنگ زده، خوک و مصادره بود. طیف آثاری که او در تولید آنها مشارکت کرد، گسترده و متنوع و با مضامین مختلف بود که برخی از آنها جزو آثار پرمخاطب سال های تولیدشان محسوب می شدند. فعالیت های محمد امامی در شرکتی به نام تصویرگستر پاسارگاد انجام می شد که یکی از موسسه های ثبت شده در حوزه نمایش خانگی بود. امامی در اردیبهشت ۱۴۰۱ و در جریان پرونده فساد مالی بانک سرمایه به جرم اخلال کلان در نظام اقتصادی به ۲۰ سال زندان، رد مال و انفصال از خدمات دولتی محکوم شد. امامی متهم بود از بانک سرمایه میلیاردها تومان وام گرفته اما در فروش اموال خود به بانک چندین برابر گران نمایی کرده یعنی بیشتر از ارزش واقعی آن را به بانک فروخته است.
دست به دهان () یک فیلم کوتاه کمدی است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد. یک نسخه از این فیلم در بایگانی انستیتوی فیلم بریتانیا حفظ می شود.
بچه های ناخدا کید () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۱۹۱ منتشر شد.
پسر مامان بزرگ () یک فیلم کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۲۲ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید، آنا تاون سند، میلدرد دیویس، دیک ساترلند، می والاس، جرج رو، جیمز تی. کلی، والاس هاو و نوآ یانگ اشاره کرد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42113504&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-17T12:33:28Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;HujiBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;: افزودن رده های همسنگ&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42239986&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; نگرانی چرا؟ یک فیلم صامت کمدی است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد.
ابوالقاسم احمد بن محمد سیماوی عراقی (درگذشته ۱۲۶۰؟) کیمیاگر مسلمان اهل بغداد بود که آزمایش های مختلفی انجام داد و کتاب مشهوری به نام "کتاب المکتسب فی زراعة الذهب ("کتاب دانش به دست آمده در زمینه کشت زر") نوشت. جلدکی عمیقاً از آثار او الهام گرفت و شرح ها و اشارات مختلفی در مورد آثار سیماوی نوشت. "نهایة الطلب فی شرح المکتسب فی زراعة الذهب"، شرح مفصلی است بر المکتسب … ابوالقاسم سیماوی عراقی. بر اساس دیباچهٔ کتاب، جلدکی ادعا می کند که پس از اطلاع از متن کتاب آن را از لحاظ نظری و عملی بی عیب و نقص یافته است و با آنکه نام مؤلف بر او معلوم نبوده، بر آن شده است تا شرحی بر آن بنویسد.
نوازش یکی از شکل های ممکن ارتباط غیرکلامی در انسان است که بیشتر با دست انجام می شود، یا ممکن است با انگشتان فردی یا با بازو، پای برهنه با فرد دیگر یا به آرامی با کل پا، گونه ها، دهان یا سر و موهای آن فرد و همچنین با اشیاء سبک مانند پر یا پارچه، با فرد دیگر صورت گیرد. در تمام این حالت ها لمس ملایم، مستقیم یا غیرمستقیم بدن که به منظور ابراز محبت است و از طریق حس لامسه پوست درک می شود. نوازش بر حوزه عاطفی اجتماعی ارتباط بین فردی تأثیر می گذارد، اما بین انسان و حیوان نیز اتفاق می افتد. بسته به فرهنگ، هنجارهای اجتماعی متفاوتی در مورد اهمیت و پذیرش نوازش به ویژه در دید عمومی وجود دارد. اشکال بیان. نوازش برای رشد اعتمادساز کودک و بخش مهمی از پیوند موفق بین والدین و کودک ضروری است. در قلمرو حیوانات، با نظافت اجتماعی، مانند لیسیدن خز حیوان جوان، مطابقت دارد. نوازش می تواند ابراز محبت بین والدین و فرزندان یا بین انسان و حیوانات اهلی باشد. گاهی اوقات افراد حتی اشیای بی جانی که برایشان عزیز است را نوازش می کنند. نوازش به عنوان شکلی از صمیمیت فیزیکی بین عاشقان، ابراز عشق است. اهمیت لمس. حس لامسه همچنین حساسیت، احساس یا اح
ساس به معنای توانایی موجودات زنده در درک لمس است که به عنوان محرک های لمسی نیز شناخته می شود. اساس حس لامسه بخش مکانیکی حساسیت سطح است. ادراک نسبتاً غیرفعال از طریق حس لامسه (لاتین "tactus") را "لمسی" (ادراک لمسی) و احساس فعال لامسه را "لمسی" (درک لمسی) می نامند. حس لامسه در انسان به عنوان حس اول از ماه دوم بارداری رشد جنینی در رحم رشد می کند. حواس دیگر مانند شنوایی (ادراک شنیداری) و دیدن (ادراک بصری) بسیار دیرتر رشد می کنند. در بدو تولد، کودک شروع به احساس تفاوت دما، هوای خشک و حرکت از جانب مراقبین می کند. این حس لامسه به ویژه در لب ها، زبان و نوک انگشتان مشخص می شود؛ بنابراین تشخیص و طبقه بندی لمس اولین زبانی است که مردم یادمی گیرند. تمایز بین لمس کردن خود و لمس دیگران اولین قدم مهم است. "ادراک لمسی": برای درک فشار، لمس و ارتعاشات و همچنین دما عمل می کند. اندام حسی مسئول پوست است، یعنی گیرنده های لمسی، گرما و سرما. محرک های دریافت شده در آنجا باعث تحریک تکانه های محرک می شوند، که سپس با سرعت بالا از طریق "رشته های عصبی لمسی" از طریق نخاع به مغز برای ادراک خارجی منتقل می شوند تا بتوانند در صورت بروز خطر قریب
الوقوع واکنش نشان دهند. . علاوه بر "رشته های عصبی لمسی" برای انتقال درد، فشار، ارتعاش و محرک های دما، رشته های لمسی C واقع در پوست نیز از دهه ۱۹۹۰ شناخته شده اند که هنگام تحریک و فقط برای حس کردن، اطلاعات را به آرامی به مغز منتقل می کنند. لمس نرم و لطیف تعیین کننده است. بنابراین پوست باید به عنوان یک عضو اجتماعی در نظر گرفته شود. پس از ورود محرک لمسی به مغز، بسته به انتظارات خود فرد و محیط (زمینه) مربوطه ارزیابی می شود و سپس در صورت لزوم، خوشایند یا ناخوشایند تلقی می شود. لمس فیزیکی، چه حساس و چه غیر حساس، توسط یک فرد کاملاً ناشناخته یا حتی طرد شده یا چنین حیوانی معمولاً ناخوشایند تلقی می شود و شخصی که لمس می شود بلافاصله افزایش میل به فاصله را احساس می کند. این واکنش روانی که در ذاتی همه افراد سالم و در نتیجه طبیعی است، در خدمت محافظت از خود است. اثر عصبی فیزیولوژیکی. اهمیت نوازش و تأثیر آن بر عملکرد مغز توسط زیست شناس دانشگاه مونترال، مایکل جی مینی در آزمایشات حیوانی نشان داده شد. این فرض که این شکل از لمس هیپوکامپ را تقویت می کند و همچنین آن را به نشانگر استرس کورتیزول حساس می کند برای مدت طولانی وجود داش
ته است. با نوازش کودک یا در مورد حیوان با نظافت و لیسیدن حیوانات جوان، یک ترکیب شیمیایی خاص در ارگانیسم سر جدا می شود (دمیلتیل می شود) که بدون این مراقبت بسته می ماند. ترکیب بدون کلاهک اکنون فرصتی برای واکنش های شیمیایی جدید دارد که آن را در برابر استرس تثبیت می کند. تحقیقات اخیر توسط ربکا بومر، فرانسیس مک گلون و همکاران: نشان داده است که در سطح عصبی، نورون های متقابل اتصال در شاخ پشتی نخاع بین رشته های عصبی آهسته لمسی C و رشته های عصبی سریع لمسی مسئول انتقال محرک های فشار، ارتعاش و دما هستند؛ بنابراین، با انتقال همزمان سیگنال در هر دو رشته عصبی مختلف، انتقال درد به عنوان مثال در جهت مغز می تواند به تدریج ضعیف شود. بلافاصله پس از آسیب، الیاف لمسی، محرک درد را با سرعت بالا به مغز منتقل می کنند تا در صورت لزوم، بدن بلافاصله اقدامات لازم را برای جلوگیری از خطر آغاز کند. با این حال، اگر الیاف C لمسی که پذیرای این نوع لمس هستند، پس از وقوع آسیب با لمس های ملایم و حساس بر روی پوست اطراف آسیب تحریک شوند، این محرک ابتدا با انتقال آهسته به نخاع می رسد و در آنجا به نخاع می رسد. از یک طرف به طور مستقل از طریق نورون های
داخلی در این سطح، انتقال درد فیبرهای لمسی می تواند ضعیف شود. با این حال، بخش دیگری از محرک لمسی نیز از نخاع وارد مغز می شود، جایی که ارزیابی محرک لمسی انجام می شود. اگر این ارزیابی "مثبت باشد"، مغز سیگنال هایی را در جهت مخالف به نورون های درون نخاع می فرستد که این سیگنال های برگشتی را نیز دریافت می کنند و سپس می توانند سیگنال های درد را از رشته های لمسی به طور فزاینده ای ضعیف کنند. این تنظیم عصبی به این معنی است که، برای مثال، پس از یک آسیب پوستی کوچک در یک کودک، دمیدن در محل آسیب ویا نوازش ملایم و حساس در نواحی پوست نزدیک به آسیب (" "درمان، شفا دادن به پوست"/Gänsje ..." ") نه تنها در سطح روانشناختی اهدایی آرامش بخش است، بلکه حتی می تواند احساس درد در فرد آسیب دیده را در سطح عصبی کاهش دهد. نوازش در درمان با کمک حیوانات. مطالعات طولانی مدت نشان می دهد که تماس فیزیکی با حیوانات خانگی باعث آرامش نبض و کاهش فشار خون می شود. اعتقاد بر این است که پرخاشگری و استرس در این فرایند کاهش می یابد. درمان با کمک حیوانات از این تأثیر مثبت حیوانات بر روی افراد استفاده می کند. نوازش در تحلیل تراکنش. در تحلیل تراکنشی، نوازش معم
ولاً زمانی استفاده می شود که شخصی به دیگری اهمیت می دهد و نسبت به آن محبت نشان می دهد. با این حال، در اینجا، این اصطلاح معمولاً در معنای مجازی (غیر فیزیکی) به عنوان توجه ذهنی ("نوازش") معنی می شود. تاریخچه. درقرن سیزدهم امپراتور فردریک دوم یک آزمایش بی رحمانه انسانی انجام داد. به دستور او، بچه های کوچک فقط توسط پرستارها تمیز می شدند و به آنها غذا می دادند، اما با آنها صحبت نمی شد یا به آنها توجه فیزیکی مانند نوازش نمی شد. به دلیل عدم توجه انسان، بچه ها زود فوت کردند. این توسط سالیمبن فرانسیسکن از پارما در یکی از هفت وقایع نگاری خود مستند شده است. روان پزشک آمریکایی سیمور لوین در سال ۱۹۵۷ با توجه ویژه به موش ها به مدت ۱۵ دقیقه در روز از طریق اصطلاحاً «هندلینگ» روی موش ها آزمایش کرد: او حیوانات جوان را از لانه بیرون آورد و آنها را نوازش کرد. در نتیجه، حیوانات بالغ رفتار آرام تر و تولید هورمون های استرس کمتری در مقایسه با حیواناتی که نوازش نشده بودند نشان دادند. همچنین، انحطاط معمول مغز موش، که مشابه بیماری آلزایمر انسان است، در موش های نوازش شده مشاهده نشد.
حسین آباد (جرقویه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جرقویه در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جرقویه وسطی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۹ نفر (۲۴۹خانوار) بوده است.
ایوان هیترتس (؛ ۱۳ آوریل ۱۹۱۱ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گراس هاپر زوریخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
رودولف هیترتس (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب اشاره کرد.
ایوان هلونیاک (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و یوگسلاوی بازی کرده است.
ادوارد هوچوار (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
دراگان هولتسر (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش، و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ایدریز هوشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال دویسبورگ، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مصطفی هوکیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسیک و باشگاه ورزشی ساکاریاسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
اوونکو ایوزیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال سوشو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
الکساندر ایووش (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال جنوآ و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
لایوش یاکووتیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
دراگان یاکوولیویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، باشگاه فوتبال نانت، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
چدومیر یانفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مقدونیه شمالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلوب بروژ، باشگاه فوتبال واردار، باشگاه فوتبال رویال شارلوا، باشگاه ورزشی استانبول اسپور، و باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال یوگسلاوی و مقدونیه شمالی بازی کرده است.
رایکو یانیانین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال او.اف.آی کرته، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آخرین اغواگری یا آخرین فریب یک فیلم دلهره آور و نئو-نوآر آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ به کارگردانی جان دال با بازی لیندا فیورنتینو، پیتر برگ و بیل پولمن است. این فیلم توسط کمپانی آی تی سی اینترتایمنت تولید و توسط کمپانی اکتبر فیلمز توزیع شد. بازی فیورنتینو باعث ایجاد صحبت هایی در مورد نامزدی جوایز اسکار شد، اما او واجد شرایط نبود زیرا این فیلم قبل از اکران در سینماها از شبکه اچ بی او پخش شد. به همین سبب کمپانی های سازنده از آکادمی شکایت کردند، اما نتوانستند فیورنتینو را واجد شرایط نامزدی کنند. قسمت دوم این فیلم با عنوان آخرین اغواگری ۲ در سال ۱۹۹۹ منتشر شد، ولی بدون حضور بازیگران و عوامل قسمت اول. داستان. زنی پول های همسرش را که از راه فروش مواد مخدر بدست آورده سرقت می کند و به شهر کوچکی برای مخفی شدن می رود. او در آنجا با انسان ساده لوحی برای اجرای نقشه بعدی اش برخورد می کند و… بازخورد انتقادی. این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. بر اساس ۵۱ بررسی، امتیاز ۹۴٪ را در راتن تومیتوز دارد. در متاکریتیک بر اساس ۱۲ بررسی، امتیاز ۸۵ از ۱۰۰ را دارد که نشان دهنده «تحسین جهانی» است.
میلان یانکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال ماریبور، باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
میلوراد یانکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
اسلوبودان یانکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ماریبور، باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال لانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
ماریان یانتولیاک (به ؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کرواسی بود. از جمله باشگاه هایی که وی در آن ها بازی کرده است، می توان به باشگاه فوتبال سجستا، باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
اشرف یاشارویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
ازونکو یازبتس (؛ ۷ سپتامبر ۱۹۱۱ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده است.
پیکان روستایی در دهستان جرقویه وسطی بخش مرکزی شهرستان جرقویه استان اصفهان ایران است. این روستا در ۵۵ کیلومتری مرکز شهرستان ورزنه و ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر اصفهان واقع شده است. موقعیت جغرافیایی. این روستا در ۷۵ کیلومتری اصفهان و ۵۵ کیلومتری مرکز شهرستان ورزنه و روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جرقویه در جنوب شرقی شهر اصفهان بین مدارهای ۵۲درجه و ۱۰ دقیقه و ۴۰ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۱۵ دقیقه و ۵۰ ثانیه عرض جغرافیایی و در دامنه های شمال رشته کوه محمد نوجوان قرار دارد. آب و هوا. با توجه به قرار داشتن پیکان در منطقه ای بیابانی و کویری، دارای آب و هوای خشک نیمه بیابانی است؛ یعنی تابستان های آن گرم و خشک و زمستان های آن سرد و خشک است. طبیعت. بلندترین ارتفاعات پیکان در رشته کوه های محمد نوجوان با ارتفاع ۲۰۷۳ متر در سمت غرب و جنوب پیکان قرار گرفته است. این رشته کوه ها، ادامه رشته کوه های ناپیوسته زاگرس می باشد و مربوط به دوران سوم زمین شناسی است. در این رشته کوه گیاهانی مانند کتیرا و آویشَن و اَبشَم و درخت هایی چون بادام کوهی و انجیر می روید. این رشته کوه در گذشته زیستگاه حیواناتی چون بز، آهو، قوچ، میش
، پلنگ، یوزپلنگ، شغال، روباه و خرگوش بوده است. چندین چشمه در این رشته کوه وجود دارد:محمد نوجوان، ناوِی، انجیر، شبگیر، چشمه لا کله، چشمه کرکوک و چشمه مؤمنی. گفتنی است رودخانه فصلی روستای پیکان در سال های پرآبی از رشته کوه های محمد نوجوان سرچشمه گرفته و به مرداب گاوخونی می ریزد. تاریخچه. وجود درختان بادام کوهی و انجیر کوهی و همچنین حیواناتی از قبیل گوزن و آهو در این مناطق حکایت از سرسبزی این منطقه داشته است. این روستا در کنار دریای مرکزی ایران که حدود یازده هزار سال قبل خشک شده است قرار داشت. پیکان های کوچکو بزرگ مفرغی یافته شده در غارهای این منطقه حاکی از دوران غارنشینی بشر است که به دوران مفرغ برمی گردد. قدمت این روستا به پیش از اسلام و روزگار کیانیان بازمی گردد که این روستا بر سر راه بازرگانی شمال به جنوب ایران قرار داشته است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۷۶۰ نفر (۹۳۷خانوار) بوده است. جمعیت حال حاضر با توجه به اعلام مرکز خانه بهداشت روستا در دیماه(۱۴۰۱)۳۳۰۰نفرو۱۰۹۹خانوار می باشد. بازار. یکی از یادگارهای روزگاران گذشته در این روستا بازاری بوده که در حدود ۱/۵ کیلومتر د
راز داشته است ودارای شاخه های زیادی بوده که هر شاخه ویژه صنف خاصی بود. این بازار و دژ میرحیدر از یادگارهای دوران ساسانی است که با رونق گرفتن راه اصفهان شهرضا به آباده، از رونق آن کاسته شد و از اهمیت دژ میرحیدر که زمانی راهدارخانه و چاپارخانه میانراهی جرقویه بود کم شد. در پای کوهی که دژ میرحیدر قرار دارد گورهایی وجود دارد که مردگان را ایستاده دفن کرده اند که این رسم به دوران قبل از اسلام بازمی گردد. همچنین از آنجا که پیکان شهر، شهر بزرگی بوده است و مرکز سیاسی جرقویه در زمان ساسانیان بود؛ در اطراف آن شهرک هایی وجود داشتند که می توان به شهرک ماه پر و کشتزاری به نام یسنا اشاره کرد. مردم این روستا توسط محمد بن حنفیه اسلام آوردند و به کوشش سلطان باباحاجی نماینده صاحب بن عباد شیعه شدند. آرامگاه سلطان باباحاجی هم اکنون در این روستا زیارتگاه مردم است. در روزگار دیلمیان، پیکان دوباره رونق می گیرد کاریز رکن آباد و آسیاهای بادی در این روستا ساخته می شود. مسجد جامع. بنای این مسجد به روزگار سلطان سنجر سلجوقی می رسد که از زیباترین مساجد این منطقه و همانند مسجد جامع محمدآباد بوده که متأسفانه در سال های اخیر شبستان آن تخریب ش
ده است. همچنین مسجد و کاروانسرای پاسکو قدمتی بیش از ۸۰۰ سال در این روستا دارند. در جریان حمله مغول، مردم پیکان آماده دفاع شدند. در گورستان پیکان قبرهایی وجود داشته که روی آن ها «کشته مغول» نوشته شده است. شهرک ماه پری در سال ۶۲۵ هجری در جریان حمله مغول از بین رفت. در کنار این بناهای مذهبی قلعه های تاریخی و زیبا وجود دارد که در محله بالا کنار مسجد جامع خود نمایی می نماید که این قلعه بنام کیانی می باشد. در سالجاری یک آب انبار قدیمی که قدمت آن به ۴۰۰ سال قبل می باشد توسط دهیاری و شورای اسلامی مرمت گردیده است.
ژیووراد یفتیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
زوران یلیکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
ایوه یرولیموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال کلوب بروژ، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
یوان یزرکیچ (؛ – ژوئیه ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال صربستان و یوگسلاوی بازی کرده است.
استانویه یوسیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بئوگراد و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
دراگان یووانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال یوگسلاویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
میا یووانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
نیکولا یووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
آنته یوریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
پردراگ یوریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خرواتسکی دراگوولیاتس و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
سیاد کایتاز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
تومیسلاو کالوپروویچ (؛ ۳۱ ژانویه ۱۹۳۲ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ناک بردا، باشگاه فوتبال رویال یونیون سنت ژیل، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
دراگان کاناتلاروفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مقدونیه شمالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال واردار، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال یوگسلاوی و مقدونیه شمالی بازی کرده است.
میرزا کاپتانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ، باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
استانیسلاو کاراسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
ولادو کاسالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، و باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده است.
ایوان کاتالینیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ساوت همپتون و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوسیپ کاتالینسکی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.