Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زین او شد. پس از از دست دادن بازی های پلی آف در سال ۲۰۰۶، جکسونویل بایرون لفتویچ را به نفع دیوید گارارد حذف کرد. این تیم در سال ۲۰۰۷ با پیروزی در اولین بازی پلی آف خود از سال ۱۹۹۹ به پلی آف بازگشت. در ۳ آوریل ۲۰۰۸، قرارداد دل ریو با جگوارها تا فصل ۲۰۱۲ تمدید شد. در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۰، دل ریو به عنوان سرمربی در USC، دانشگاه او پیشنهاد شد. روز بعد او دریافت پیشنهاد از USC را رد کرد و اظهار داشت که این پیشنهاد «ساخت شده» است. بعد از ظهر همان روز، او رسماً USC را رد کرد و اعلام کرد که حداقل در طول مدت قرارداد فعلی خود در جگوار باقی خواهد ماند. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۱، دل ریو از سرمربیگری جکسونویل اخراج شد. او با رکورد فصل عادی ۶۸–۷۱ و یک رکورد ۱–۲ در دو بازی پلی آف در طول ۹ سال حضورش ترک کرد. دل ریو از سال های حضورش در جگوارها، رکورد طولانی ترین دوره حضور در لیگ ملی فوتبال آمریکا را در بین سرمربی های دیگر دارد که هرگز عنوانی در بخش لیگ کسب نکرده است. دنور برونکوس. در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲، دل ریو به عنوان هماهنگ کننده دفاعی جدید دنور برونکوس استخدام شد. در هفته دوم، دل ریو به دلیل سرزنش مقامات جایگزین، ۲۵۰۰۰ دلار جریمه شد. در ۴ ن
وامبر ۲۰۱۳، زمانی که جان فاکس سرمربی به دلایل پزشکی کنار گذاشته شد، دل ریو وظایف سرمربی را به عهده گرفت و برای چندین بازی به عنوان سرمربی موقت معرفی شد. اوکلند رایدرز. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۵، دل ریو به عنوان سرمربی جدید اوکلند رایدرز استخدام شد و جایگزین دنیس آلن اخراج شده (که اتفاقاً پیش از او به عنوان هماهنگ کننده دفاعی برانکوها بود) و سرمربی موقت تونی اسپارانو را گرفت. در سال ۲۰۱۶، دل ریو رایدرز را به رکورد ۱۲–۴ رساند و این تیم برای اولین بار از سال ۲۰۰۲ به پلی آف راه یافت. آنها در راند وایلد کارت به هیوستون تگزاس باختند. در ۱۰ فوریه ۲۰۱۷، دل ریو قرارداد خود را برای مدت ۴ سال تمدید کرد. دل ریو پس از باخت ۳۰–۱۰ رایدرز به لس آنجلس چارجرز در فینال فصل عادی ۲۰۱۷ اخراج شد و با رکورد ۶–۱۰ به پایان رسید. در سال ۲۰۱۹، او در نظر داشت تا هماهنگ کننده دفاعی سینسیناتی بنگالز شود، اما مذاکرات در نهایت پس از اینکه سرمربی جدید زک تیلور تصمیم گرفت او مناسب نیست، پایان یافت. تیم فوتبال واشینگتن / فرماندهان. در ۲ ژانویه ۲۰۲۰، دل ریو توسط تیم فوتبال واشینگتن، که در آن زمان با نام سرخ پوستان شناخته می شد، استخدام شد تا به عنوان هم
اهنگ کننده دفاعی آنها تحت سرمربیگری ران ریورا، خدمت کند. دلریو طرح دفاعی خود را از ۳–۴ که تیم در دهه گذشته از آن استفاده کرده بود، به ۴–۳ تغییر داد. درخت مربی. دل ریو زیر نظر چهار سرمربی کار کرده است: هشت نفر از کمک مربیان دل ریو در NFL یا NCAA سرمربی شدند: یکی از مدیران دل ریو مدیر کل NFL شد: زندگی شخصی. دل ریو در سال ۱۹۹۰ مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه کانزاس در حالی که بازیکن تیم کانزاس سیتی چیفز بود به دست آورد. در سال ۲۰۱۵، دل ریو وارد تالار مشاهیر ورزشی USC شد. در سال ۲۰۱۹، دل ریو به عنوان یک تحلیلگر برای ESPN کار کرد. پسر او، لوک، در اواسط دهه ۲۰۱۰ یک بازیکن فوتبال کالج برای تیم فلوریدا گیتورز بود و یک مربی کنترل کیفیت تهاجمی برای فرماندهان واشینگتن است.
پولی باکا (Polly Baca) (متولد ۱۳ فوریه ۱۹۴۱)، سیاستمدار اهل آمریکا است که به عنوان رئیس گروه پارلمانی حزب دموکرات در مجلس نمایندگان کلرادو (۱۹۷۶ – ۱۹۷۹ میلادی) خدمت نمود، نخستین زنی بود که به این سمت رسید و نخستین زن هیسپانیک بود که هم به مجلس سنا و هم به مجلس نمایندگان کلرادو راه یافت. وی همچنین نخستین فردی بود که به طور مشترک ریاست کنوانسیون ملی دموکرات ها را برعهده داشت. وی برای ۱۲ سال عضو مجلس نمایندگان کلرادو بوده و همچنین در ۱۹۷۸ میلادی به عنوان عضو مجلس سنای کلرادو انتخاب شد. او مؤسسه پژوهش و خدمات آمریکای لاتین (LARASA) را تأسیس و مدیریت نموده و به عنوان رئیس و مدیر عامل اجرایی آن خدمت کرد. وی مؤسسه غیرانتفاعی پژوهش و خدمات آمریکای لاتین را در ۱۹۶۴ میلادی «به هدف رهبری و ایجاد تغییر برای بهبود کیفیت زندگی آمریکایی های لاتین از طریق دادخواهی، ظرفیت سازی و آموزش» بنیانگذاری نمود. به علاوه، وی اکنون رئیس و مدیر عامل اجرایی «باکا باراگان و پرز اسوشیتس» است، «بنگاه مشورتی که در حوزه های پیکارهای سیاسی، توسعه رهبری چندفرهنگی، آموزش تنوع، ارایه های انگیزشی، تحلیل و توسعه سیاستگذاری و روابط حکومت کار می کند».
وی هنوز هم در میان اجتماع خود فعال بوده و روی مسائل محلی و ملی که برای آمریکایی های کم درآمد مهم است کار می کند. باکا همواره در راستای رسیدگی به مسائل مرتبط با حقوق مدنی و پیکارهای سیاسی همکاری نموده و روی برنامه های توسعه روابط چندفرهنگی با شرکت ها و مؤسسه ها کار می نماید. اوایل زندگی. پولی باکا در ۱۹۴۱ میلادی در شهرستان ولد، کلرادو بدنیا آمد. وی دختر خوسی مانوئل باکا و لدا سیرا باکا است و والدین وی از نوادگان استعمارگران اسپانیای و مکزیکی بودند که در دهه ۱۶۰۰ میلادی به نیومکزیکو و کلرادو رسیدند. والدین وی کارگر مزرعه بودند، اما بعدتر پدر وی در یک شرکت ذخیره یخ و مادرش در کارخانه های ساخت چنگک ماهیگیری و تولید چیپس کار کرد. به علاوه، پدر وی نخستین رئیس اتحادیه وام کلیسای آنها بود، اتحادیهٔ که با وام های کوچک به اهالی کلیسای محل همکاری می کرد. پولی دو خواهر دارد: فرنی که حالا استاد بازنشسته دانشگاه کلرادو است و بیتی باکا به عنوان مشاور در واشینگتن دی.سی. کار می کند. پدر پدربزرگ وی در راستای پایه گذاری شهر ترینیداد، کلرادو همکاری نموده بود. زمانی که وی سه ساله بود، والدین باکا به گریلی، کلرادو نقل مکان نمودند
، چون این اجتماع به کلیساهای مجزا، تئاترها و شرکت های تجاری اجازه فعالیت می داد. مکزیکی ها و آمریکایی های مکزیکی تبار خارج از جریان اصلی اجتماع پنداشته می شدند. زمانی که باکا سه سال داشت، جدایی در کلیسا را تجربه نمود و این امر ایدئولوژی سیاسی وی را در آینده شکل داد. وی با کسب مدرک لیسانس بی ای در رشته علوم سیاسی از دانشگاه ایالتی کلرادو فارغ التحصیل گردید. در جریان سال اول دانشگاه، او در رشته فیزیک آموزش دید، اما چون با سازمان های سیاسی زیادی در ارتباط بود، یکی از اساتید به وی مشورت داد تا رشته تخصصی خود را به علوم سیاسی تغییر دهد و او نیز آنرا پذیرفت. اوایل حرفه سیاسی. وی وارد سیاست دانشگاه شده و در نخست معاون و بعداً رئیس انجمن «دموکرات های جوان» دانشگاه ایالتی کلرادو شد؛ وی همچنین در سال اول خود نماینده کلاس بود. باکا-باراگان که در ستادهای انتخاباتی کنگره ای فعال بود، مسئول ستاد انتخاباتی دانشجویان کندی برای جان اف. کندی بود و به عنوان کارآموز در حزب دموکرات کلرادو کار کرد. پس از کسب مدرک بی ای در رشته علوم سیاسی در ۱۹۶۲ میلادی، باکا-باراگان به عنوان دستیار ویراستار در یک روزنامه اتحادیه صنفی در واشینگتن د
ی سی استخدام شد. باکا در ۱۹۶۶ میلادی برای سازمان برادری منشی های راه آهن و شرکت های هواپیمایی کار نموده و ترغیب گردید تا کمیته هویلگا برای پشتیبانی از جنبش کارگران مزرعه را سازماندهی نماید. پس از مدت کوتاهی در ۱۹۶۷ میلادی، وی در اداره رئیس جمهور لیندون جانسون استخدام گردید تا به عنوان مدیر اطلاعات عمومی برای آمریکایی های مکزیکی تبار در کمیته میان سازمانی کاخ سفیدکار نماید. وی در ۱۹۶۸ میلادی به این شغل خود پایان داد. وی در ژوئن ۱۹۶۸ به پیکار انتخاباتی ملی سناتور فقید رابرت اف. کندی برای انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، پیوست. از اینرو، وی به سازماندهی ستاد انتخاباتی وایوا کندی که در قسمت شرقی لاس آنجلس متمرکز بود، پرداخت. وی در هتل سفیر در این شهر اقامت داشت. پس از مرگ جان اف. کندی، وی به فعال حقوق مدنی سزار چاوز در راستای راهپیمایی یادبود کالیفرنیا همکاری کرد، راهپیمایی ک برای حمایت کارگران مزرعه از پیکار سیاسی سناتور و دسترسی به محل دفن کندی سازماندهی شده بود. در همان سال، وی همچنین به عنوان مدیر ارشد پژوهش و اطلاعات در شورای ملی لا رازا در فینیکس، آریزونا خدمت کرد. چند سال بعد، با اضافه کردن به لیست طولا
نی «نخستین ها»، پولی دستیار رئیس کمیته ملی دموکرات شد. مدت کوتاهی پس از برگشت به کلرادو، وی یک کسب وکار روابط عمومی در شهرستان آدامز باز کرد و تجربه حرفه ای وی باعث شکوفایی حرفه سیاسی اش شد. وی روی پیکارهای حقوق مدنی کار کرد، کمیته ها را سازماندهی نمود و همچنین به عنوان رئیس اجرائی شورای جنوبی غربی لا رازا خدمت کرد، شورای که مبلغ ۶۰۰٬۰۰۰ دلار کمک مالی برای رسیدگی به مسائل آموزشی و اقتصادی آمریکایی های مکزیکی تبار در مناطق شهری دریافت نمود. افزون بر موارد فوق، وی دستیار ویژه رئیس DNC شد. او به طور داوطلبانه در Escuela deGuadalupe و «تجارب آغازین» شرکت نموده و همچنین مدیر عامل اجرایی سیرا باکا سیستمز شد که یک بنگاه مشورتی متمرکز بر ارایه های انگیزشی، رهبری چند-فرهنگی و آموزش تنوع بود. رهبری سیاسی در کلرادو. در ۱۹۷۴ میلادی، پولی باکا-باراگان از حوزه انتخابیه ۳۴ام کلرادو به مجلس نمایندگان ایالتی راه یافته و چهار سال پس از آن وی در مجلس قانون گذاری ایالتی کلرادو انتخاب گردیده و نخستین سناتور زن هیسپانیک شد. در ۱۹۷۷ میلادی وی به عنوان نخستین رئیس زن فراکسیون دموکرات در مجلس نمایندگان انتخاب گردیده و در ۱۹۸۵ میلادی
به عنوان رئیس فراکسیون دموکرات در مجلس سنا انتخاب گردید. وی نخستین زن اقلیت بود که به مجلس سنای کلرادو راه یافت و در تمامی مجلس های سنای ایالتی در ایالات متحده، وی نخستین زن هیسپانیک بود که به یک سمت رهبری رسیده بود. در سال اول راه خدمت خود به عنوان عضو مجلس نمایندگان از کلرادو، باکا باراگان قاعده قدیمی نظام ارشدیت که مستلزم پیروی از رویه «تماشا کردن و منتظر ماندن» در سال اول عضویت را شکست. در جلسه ۱۹۷۵ مجلس قانون گذاری کلرادو، وی نه طرح قانون را به مجلس معرفی نموده و هشت لایحه مجلس سنا را در مجلس نمایندگان به رأی گیری گذاشت. دو لایحه مجلس نمایندگان و سه لایحه مجلس سنا، توسط هر دو مجلس تصویب گردیده و با توشیح فرماندار به قانون مبدل گردید. در کل دوران خدمت خود، وی ۲۰۱ لایحه بیشتر در مجلس نمایندگان و ۵۷ لایحه بیشتر در مجلس سنا معرفی کرد. از این میان، ۱۵۶ طرح توسط هر دو مجلس تصویب گردیده و حالا قانون هستند.
لئوناردی ری بلانتون (Leonard Ray Blanton) (۱۰ آوریل ۱۹۳۰–۲۲ نوامبر ۱۹۹۶)، بازرگان و سیاستمدار آمریکایی که از سال ۱۹۷۵ تا سال ۱۹۷۹، چهل و چارمین فرماندار ایالت تنسی بود. همچنین از سال ۱۹۶۷ تا سال ۱۹۷۳ سه دوره در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. با وجودی که یک تعداد اصلاحات دولتی را آغاز کرده بود و نقش مهمی درآوردن سرمایه گذاری خارجی به تنسی داشت، اما دوره فرمانداری وی با رسوایی فروش فرمان عفو و مجوزهای فروش مشروبات الکلی خدشه دار شد. اوایل زندگی و عضویت در کنگره. بلانتون پسر لئونارد و آوا (دیلانی) بلانتون، در شهر آدامزویل ایالت تنسی متولد شد. بلانتون در یک خانواده مساقات بی بضاعت بزرگ شد و علاقه به خیابان سازی داشت. همزمان با این که در شرکت جاده سازی خانواده اش کار می کرد، گاهی اوقات در مشروب فروشی های میسیسیپی به درگیری می پراخت و یک مرتبه یک گلوله سرگردان به گردنش اصابت کرد. بلانتون در سال ۱۹۴۸ از دبیرستان شیلو فارغ شد و در سال ۱۹۵۱ کارشناسی خود را در رشته کشاورزی از دانشگاه تنسی بدست آورد. پس از برگشت به آدامزویل به منظور کار در کسب و کار ساختمانی خانودگی در شرکت ساختمانی B&amp;B، از سال ۱۹۵۱ تا سال ۱۹
۵۳ در مورسویل اندیانا در مدرسه تدریس می کرد. بلانتون در سال ۱۹۶۴ به نمایندگی از شهرستان مک نایری در مجلس نمایندگان ایالت تنسی انتخاب شد. او غالباً در عقب تالار مجلس می نشست و در جریان جلسات مجلس عینک های آفتابی می پوشید. بلانتون در سال ۱۹۶۶ کاندید عضویت کنگره شد و در انتخابات مقدماتی دموکرات ها برای حوزهٔ انتخابیه هفتم کنگره که در جکسون واقع بود و شامل آدامزویل نیز می شد، تام جی. موری، نماینده ۱۲ دوره ای آن زمان و متحد سابق سازمان سیاسی کرامپ را به چالش کشید. در یک شکست غیرمنتظره بزرگ، بلانتون صرف با ۳۸۴ رای از حدود ۷۰٬۰۰۰ رای ریخته شده، برندهٔ نامزدی شد و از موری پیشی گرفت. بلانتون در انتخابات عمومی پیروز شد و دو مرتبه مجدداً انتخاب شد. بلانتون به عنوان عضو کنگره، نسبت به دیگران حضور نسبتاً کمی داشت، از چندین لایحهٔ قانونی مهم حمایت کرد و صرف در دو کمیته خدمت کرد که عبارت اند از: کمیتهٔ بازرگانی بین الایالتی و خارجی و کمیتهٔ ناحیهٔ کلمبیا. بلانتون در عوض بر مؤکلین خود تمرکز داشت، به عبارت دیگر تلاش برای بدست آوردن بودجه برای پروژه های تنسی از جمله نخستین پروژه که برنامه سرآغاز ایالتی نام داشت. وی زمان زیادی
را در دفتر ناحیه ای خود در پاسخ دهی به نگرانی های رای دهندگان سپری می کرد و مکرراً با گروه های دانشجویان صحبت می کرد. بلانتون از جنبش ضد جنگ انتقاد کرد، بر قانون حق رای دهی رای منفی داد و با کاهش سن رای دهی به ۱۸ سال مخالفت کرد. ایالت تنسی پس از سرشماری سال ۱۹۷۰ یک ناحیهٔ کنگره را از دست داد و مجلس قانون گذاری، اکثریت قسمت های قلمرو بلانتون را با ناحیهٔ هشتم مجاور که مربوط به اد جانز دموکرات و عضو کنگره بود، ادغام کرد. شماره ناحیهٔ بلانتون بر قلمرو ادغام شده گذاشته شد اما از لحاظ جغرافیایی بیشتر نواحی آن مربوط به جانز بود. بلانتون بجای رقابت علیه جانز در سال ۱۹۷۲، تصمیم گرفت گرفت برای کسب کرسی در مجلس سنای ایالات متحده کاندید شود. بلانتون به راحتی برندهٔ دور مقدماتی انتخابات دموکرات ها شد و در انتخابات عمومی در مقابل هاوارد بیکر جمهوری خواه، عضو آن زمان مجلس سنا، قرار گرفت. بیکر برخلاف بلانتون از قانون حق رای و کاهش سن رای دهی حمایت کرد و این کار سبب شد که در میان دو گروه کلیدی رای دهندگان سیاه پوست و رای دهندگان جوان جای پای باز نماید. بیکر همچنین بلانتون را به جورح مک گاون، نامزد لبیرال دموکرات ریاست جمهوری
نسبت داد. در روز انتخابات، بیکر با پیروزی بزرگ یعنی ۷۱۶٬۵۳۴ رای در برابر ۴۴۰٬۵۹۹، برندهٔ انتخابات شد. فرماندار. در سال ۱۹۴۷، بلانتون در انتخابات مقدماتی دموکراتان که ۱۲ نفر در آن شرکت کرده بود، برندهٔ نامزدی سمت فرمانداری شد. بلانتون با کسب صرف ۲۳٪ آرا چندین رقیب خود را که از منابع مالی خوبی برخوردار بودند شکست داد، از جمله جیک بوچر، بانکدار پر زرق و برق ایالت تنسی، هودلی کروکت مجری خبر نشویل و راس بیس سناتور پیشین. لامر الکساندر، مدیر کمپین وینفیلد دان (قانون اساسی ایالتی در آن زمان فرمانداران را از دو دوره خدمت متوالی منع کرده بود از این رو دان نتوانست کاندید شود) فرماندار آن زمان، رقیب بلانتون در انتخابات عمومی بود. با وجودی که دان و حزب جمهوری خواه سلطه دموکرات ها بر سیاست ایالتی را در سال ۱۹۷۰ شکسته بودند، اما با این وجود حزب جمهوری خواه با رسوایی واترگیت خدشه دار شد. در روز انتخابات، بلانتون با کسب ۵۷۶٬۸۳۳ رای در برابر ۴۵۵٬۴۶۷ رای بیکر را شکست داد. پس از مراسم تحلیف خود، بلانتون خواستار مالیات بر درآمد در ایالت شد، اما قانون گذاران از ترس شورش رای دهندگان از رسیدگی به این طرح خودداری کردند و در عوض مال
یات بر فروش ایالتی را افزایش دادند. بلانتون به منظور معافیت بر ساکنین مسن ایالت، قوانین مالیات غیرمستقیم و مالیات بر حق الامتیاز فروش را بازنگری و قانون مالیات برعایدات ایالت را اصلاح کرد. او همچنین جایگاه ادارهٔ گردشگری ایالت را به وزارت در سطح کابینه بلند برد که این امر تنسی را به نخستین ایالت در سطح کشور تبدیل نمود که این کار را کرده بود و سیستم بازنشستگی ایالت را ارتقا بخشید. ادارهٔ بلانتون به دلیل جلب گستردهٔ فرصت های صنعتی و بازرگانی خارجی مورد توجه قرار گرفت. در تلاش برای ایجاد مشارکت های اقتصادی با سرمایه گذاران خارجی، بلانتون چندین سفر را به آفریقا، شرق میانه، ژاپن و اروپا انجام داد. بلانتون به دلیل هزینهٔ این سفرها مورد انتقاد قرار گرفت اما درآوردن سرمایه گذاری بریتانیا، آلمان غربی و ژاپن به ایالت نقش برازنده داشت. در سال ۱۹۷۶ میزبان چندین نمایندهٔ سازمان ملل در نشویل بود. در ماه فوریه سال ۱۹۷۸ قانون اساسی ایالت تعدیل شد تا بلانتون و فرمانداران آینده تنسی بتوانند بار دیگر کاندید شوند. بلانتون برای انتخاب مجدد کاندید نشد. لامر الکساندر، رقیب جمهوری خواه بلانتون در سال ۱۹۷۴، برنده انتخابات فرمانداری م
اه نوامبر شد. رسوایی ها. ادارهٔ بلانتون چندین مرتبه به مصارف گزاف متهم شد. بلانتون اضافه حقوق۲۰٬۰۰۰ دلاری بحث برانگیز را پذیرفت و غالباً دوستان خود را با هزینهٔ دولتی به سفر می برد. وی و دستیارانش ۲۱٬۰۰۰ دلار از حساب دولتی برای پرداخت مصارف نوشیدنی، کرایه خودروهای بزرگ ومفشن و تماس های تلفنی شخصی دریافت کردند اگرچه در نهایت پول را پس پرداخت کردند. بلانتون به خاطر ایجاد شبکه وسیع مقامات پشتیبان شهرستانی مورد انتقاد قرار گرفت و اظهار داشت که آن ها مشاوران سیاسیش هستند. حتی با وجودی که بلانتون اطمینان داده بود که شرکت در جریان فرمانداریش با ایالت تجارت نمی کند، اما قرارداد سنگ فرش در یک پارک ایالتی به شرکت خانوادگی وی اعطاء شد. در سال ۱۹۷۷ پس از متهم شدن مقامات ایالتی به فروش خودروهای مازاد دولتی به متحدان سیاسی خود، مسئلهٔ «رسوایی خودروهای مازاد» بالا گرفت. چارلز بل، عالی رتبه خدمات عمومی از سمت خود استعفا کرد و سونی مک کارتر، مدیر شعبهٔ املاک مازاد ایالت به دو مورد اختلاس اعتراف کرد. ادی شو، عالی رتبه حمل و نقل به خاطر نقشش در این پرونده متهم شناخته شد اما برائت حاصل کرد. رسوایی ها. عفوها و مجوزهای مشروبات الک
لی. بلانتون در سال ۱۹۷۷، مار رجیانتی، رئیسه هیئت عفو و آزادی مشروط را پس از این که از آزادی زندانیانی که همان طوری که بعداً معلوم شد به مقامات دولتی در ازای دریافت عفو رشوه پرداخت کرده بودند، خودداری کرد، برکنار کرد، (راجیانتی بعداً اقامه دعوی کرد و حکم جبران خسارت ۳۸٬۰۰۰ دلاری به نفع وی صادر شد).
مجموعه ای از علائم شامل تپش قلب، تنگی نفس، سرگیجه، تعریق فراوان، گزگز صورت و انگشتان دست و پا که به دنبال تنفس تند و عمیق به مدت طولانی و پایین آمدن سطح دی اکسید کربن خون ایجاد می شود و در صورت ادامه یافتن، گاهی به کلاپس وازوموتور و از دست رفتن هوشیاری می انجامد. هیپرونتیلاسیون در اضطراب مزمن و حملات سراسیمگی شایع است. هیپرونتیلاسیون () یا تهویه بیش از حد زمانی رخ می دهد که سرعت یا حجم دم و بازدمی تنفس، دی اکسید کربن بیشتری را از بدن دفع کند. این رخداد منجر به هیپوکاپنی، کاهش غلظت دی اکسید کربن محلول در خون می شود. بدن معمولاً سعی می کند این را به صورت هموستاتیک جبران کند، اما اگر این امر ناموفق باشد یا از بین برود، pH خون افزایش می یابد که منجر به آلکالوز تنفسی می شود. علائم آلکالوز تنفسی عبارتند از: سرگیجه، گزگز در لب ها، دست ها یا پاها، سردرد، ضعف، غش و تشنج. در موارد شدید ممکن است باعث اسپاسم کارپوپدال، بال زدن و انقباض دست ها و پاها شود. عواملی که ممکن است باعث ایجاد یا تداوم تهویه هوا شوند عبارتند از: استرس فیزیولوژیکی، اضطراب یا اختلال هراس، ارتفاع بالا، ضربه به سر، سکته مغزی، اختلالات تنفسی مانند آسم،
پنومونی یا سندرم تهویه بیش از حد، مشکلات قلبی عروقی مانند آمبولی های ریوی جبران شده، دستگاه تنفس، و واکنش های نامطلوب به داروهای خاص. تهویه بیش از حد می تواند عمداً برای دستیابی به حالت هوشیاری تغییریافته مانند بازی خفگی، در حین تنفس، یا در تلاش برای تمدید شیرجه حبس نفس ایجاد شود.
موج صفر یک ایستگاه رادیویی اسپانیایی، بخشی از گروه رسانه ای آترسمدیا است. این سومین ایستگاه رادیویی اسپانیا از نظر تعداد شنوندگان تا سال ۲۰۱۹ میلادی است. از جمله برنامه های آن می توان به: "بیش از یک"، "جولیا روی موج"، "قطب نما"، "ترانزیستور"، "بالاخره دوشنبه نشد" (با جیمی کانتیزانو و آمریکا والنزوئلا) و "رادیواستادیو" اشاره کرد.
هیپوونتیلاسیون () (همچنین به عنوان افسردگی تنفسی شناخته می شود) زمانی رخ می دهد که تهویه کافی (hypo به معنی «زیر») برای انجام تبادل گازهای تنفسی مورد نیاز نباشد. طبق تعریف باعث افزایش غلظت دی اکسید کربن (هیپرکاپنی) و اسیدوز تنفسی می شود. هیپوونتیلاسیون مترادف با ایست تنفسی نیست، که در آن تنفس به طور کامل متوقف می شود و مرگ در عرض چند دقیقه به دلیل هیپوکسی اتفاق می افتد و به سرعت به بی اکسیژنی کامل منجر می شود، اگرچه هر دو اورژانس پزشکی هستند. هیپوونتیلاسیون را می توان پیش ساز هیپوکسی در نظر گرفت و کشندگی آن را به هیپوکسی با سمیت دی اکسید کربن نسبت داد. علل. هیپوونتیلاسیون ممکن است ناشی از موارد زیر باشد: درمان. محرک های تنفسی مانند نیکتامید به طور سنتی برای مقابله با افسردگی تنفسی ناشی از مصرف بیش از حد داروهای مضعف CNS استفاده می شد، اما اثربخشی محدودی داشت. یک داروی محرک تنفسی جدید به نام BIMU8 در حال بررسی است که به نظر می رسد به طور قابل توجهی موثرتر باشد و ممکن است برای مقابله با افسردگی تنفسی تولید شده توسط مواد افیونی و داروهای مشابه بدون خنثی کردن اثرات درمانی آنها مفید باشد. اگر افسردگی تنفسی ناشی از
مصرف بیش از حد مواد افیونی باشد، معمولاً یک آنتاگونیست مواد افیونی، به احتمال زیاد نالوکسان، تجویز می شود. این امر به سرعت دپرسیون تنفسی را وارون می کند، مگر اینکه توسط داروهای افسردگی دیگر پیچیده شود. با این حال، یک آنتاگونیست مواد افیونی همچنین ممکن است سندرم ترک مواد مخدر را در مصرف کنندگان مزمن ایجاد کند. تهویه مکانیکی ممکن است همچنان در طول احیای اولیه ضروری باشد. شرایط مرتبط. اختلالاتی مانند سندرم مادرزادی هیپوونتیلاسیون مرکزی (CCHS) و ROHHAD (چاقی با شروع سریع، اختلال عملکرد هیپوتالاموس، هیپوونتیلاسیون، همراه با اختلالات تنظیم خودکار) به عنوان شرایطی شناخته می شوند که با هیپوونتیلاسیون مرتبط هستند. CCHS ممکن است عامل مهمی در برخی موارد سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) باشد که اغلب به آن «مرگ تخت» یا «مرگ تخت» می گویند. شرایط متضاد، هیپرونتیلاسیون (تهویه بیش از حد) است که منجر به سطوح پایین دی اکسید کربن (هیپوکاپنی) می شود تا هایپرکاپنی.
ریچارد آچیلز بالینگر (Richard Achilles Ballinger) (زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۸۵۸ – درگذشتهٔ ۶ ژوئن ۱۹۲۲)، از ۱۹۰۴ – ۱۹۰۶ میلادی شهردار سیاتل، واشینگتن، از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ میلادی عضو کمیسیون در اداره عمومی زمین و از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ میلادی وزیر کشور ایالات متحده بود. اوایل زندگی و حرفه در سیاتل. بالینگر در بونسبورو، آیووا زاده شد و فرزند ریچارد هنری بالینگر و مری الیزابت نورتون بود. وی در ۱۸۸۴ میلادی از کالج ویلیامز، جاییکه وی عضو انجمن برادری زیتی پسی (Zeta Psi) بود، فارغ التحصیل گردید. بالینگر امتحان وکالت را در ۱۸۸۶ میلادی با موفقیت سپری نموده و کار در حوزه حقوقی را در سیاتل آغاز کرد. وی در اواخر همان سال در ۲۶ اکتبر با جولیا البرتسون ازدواج کرد. این زوج در نهایت صاحب دو پسر شدند (ادوارد برادلی بالینگر و ریچارد تالکوت بالینگر). متعاقب دوره مستعد به رسوایی توماس جی. هیومز در عصر تب طلای یوکان، بالینگر در ۱۹۰۴ میلادی به عنوان شهردار سیاتل انتخاب شد. با پشتیبانی نخبه های بازرگانی مرکز شهر، او تا حدی (اما نه به طور همه جانبه) با فساد مبارزه کرده و با اتحادیه های صنفی مخالفت کرد. بعدتر ثابت شد که بالینگر مانعی برای حرکت قوی شهر ب
سوی مالکیت دولتی بود. وی همچنین دریاچه بالینگر در شهرستان اسنوهومیش را به افتخار پدر خود سرهنگ ریچارد بالینگر نامگذاری کرد. حرفه فدرال و رسوایی. پس از خدمت به عنوان شهردار سیاتل، بالینگر به اداره رئیس جمهوری تئودور روزولت ملحق شده و از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ میلادی به عنوان عضو کمیسیون در اداره عمومی زمین خدمت کرد. در ۱۹۰۹ میلادی، بالینگر در راستای تنظیم نمایشگاه آلاسکا-یوکان-پاسیفیک که یک نمایشگاه جهانی برای برجسته سازی توسعه شمال غرب بود، همکاری کرد. رئیس جمهور جدید ویلیام هووارد تفت، علی رغم وعده های قبلی مبنی بر ابقای اعضای کابینه رئیس جمهور پیشین روزولت، بالینگر را در ۱۹۰۹ میلادی به جای محافظه کار (و هموطن خود از اوهایو)، جیمز آر. گارفیلد، به عنوان وزیر کشور ایالات متحده گماشت. به عنوان یکی از نخستین اقدامات خود در این سمت، بالینگر محافظت دولتی زمین های که به طور بالقوه برای تأسیس انرژی آبی نگه داشته شده و منتظر نقشه برداری بودند را ابطال نموده و آنها را جهت اجاره دادن دوباره به حوزه عامه برگرداند. ترقی خواهان هراس داشتند که شرکت های انحصاری برق آبی این زمین ها را یا تحت کنترل می گیرند یا از توسعه تأسیسات در آن جل
وگیری می نمایند و بعداً قیمت انرژی را در بازار تعیین می کنند، چون با اتمام دوره ریاست جمهوری روزولت، ۱۳ شرکت (از جمله جنرال الکتریک و وستینگهاوس) قبلاً کنترل بیش از یک سوم منابع برق آبی را تحت کنترل داشتند. هرچند، این بازگرداندن اراضی بزودی باعث یک رسوایی شد. در ماه اوت، گزارشگری از روزنامه یونایتدپرس اینترنشنال، در همکاری با کنفرانس ملی آبیاری در اسپوکن، واشینگتن، گزارشی منتشر کرد و مدعی شد که حدود ۱۵٬۸۶۸ آکر زمین در مونتانا به شرکت های بزرگ بفروش می رسد (جنرال الکتریک، گوگنهایم و امالگاماتید کوپر). بالینگر در نخست این گزارش را نادیده گرفت و بعداً گزارشگران را به مخالفت با پیشرفت در غرب متهم کرد. هرچند گزارش برق آبی در مونتانا اغراق آمیز ثابت شد، اما اتهامات جانب گرایی در طول دوره خدمت بالینگر به عنوان وزیر کشور همواره بر وی وارد می شد. بزرگترین اتهامات شامل استخراج معدن زغال سنگ جنگ ملی چوگاچ توسط یکی از استخراج کننده های اهل سیاتل و دوست صمیمی بالینگر، کلارنس کانینگهام، با حمایت مالی شرکتی منتسب به جی پی مورگان و خانواده گوگنهایم از شهر نیویورک بود. این گروه ۳۳ ادعا برای استخراج ارایه نموده بود، هرچند قوان
ین زمین در آلاسکا به هدف تقویت دهقانان کوچک و جلوگیری از انحصار طراحی شده بود و از اینرو از هر یک از مدعیان درخواست نمود تا ثابت نمایند که به تنهایی و به نمایندگی از خود عمل می کنند و همچنین هر مدعی را به دریافت ۱۶۰ آکر زمین محدود کرد. زمانی که بالینگر به عنوان عضو کمیسیون در اداره زمین خدمت می کرد، وی به این استخراج کننده دسترسی ویژه به پرونده های دولتی داده بود. در ۱۹۰۸ میلادی، در فاصله زمانی میان سمت پیشین وی در اداره اراضی و انتصاب به عنوان وزیر کشور، بالینگر به عنوان نماینده گروه توسعه کانینگهام/مورگان/گوگنهایم در اداره فدرال عمل نموده و با وزیر وقت کشور جیم گارفیلد لابی گری می کرد. پس از انتصاب به عنوان وزیر کشور، بالینگر کارآگاه لوئیس آر. گلاویس را مجدداً در اداره عمومی اراضی استخدام نمود، اما پس از اینکه وی به گیفورد پینچوت (رئیس اداره جنگل داری ایالات متحده و از اینرو مسئول جنگل چوگاچ، اگرچه مادون وزیر کشور است) و رئیس جمهور تفت شکایت نموده و با رسانه ها همکاری نمود، وی را برکنار کرد. یک سری مقاله های سرگین کاوی، از جمله مقاله گلاویس که در نسخه نوامبر هفته نامه کولیرز به نشر رسید، طرفداران حفظ منابع
طبیعی را از خواب بیدار کرد. مقاله ای در نشریه هامپتون حتی رئیس جمهور تفت را متهم نمود که در این نظریه توطئه شریک بوده و پایه های آن در کنوانسیون ۱۹۰۸ جمهوری خواهان گذاشته شده بود. بالینگر بازهم این مناقشه ها را رد کرد و رئیس جمهور تفت نیز ظاهراً می خواست تا این وضعیت ناخوشایند پایان یابد و از اینرو اظهار داشت که هم بالینگر و هم پینچوت از سیاست های حراست روزولت پیروی می نمایند. با این وجود، بالینگر تهدید نمود که استعفا خواهد کرد مگر اینکه تفت برای یک تحقیق کنگره ای برای تبرئه وی رضایت دهد، از اینرو تفت نامه ای در ماه دسامبر به سناتور جمهوری خواه ایالتی ویلسی جونز فرستاده و از وی تقاضای انجام یک تحقیقات کامل را نمود. هرچند چارلز تفت به رئیس جمهور توصیه نمود که از بالینگر بخواهد تا کناره گیری نماید، اما تفت در کنار بالینگر ایستاد و دادستان کل جرج ویکرشام حتی تاریخ گزارشی پیرامون اخراج گلاویس را به ۱۱ سپتامبر ۱۹۰۹ تغییر داد. پس از اینکه یکی از کارمندان داخلی واشینگتن به کولیر هشدار داد که بالینگر با یک «ماستمالی» برنامه ریزی شده می خواهد این مجله را به دادگاه بکشاند، کولیر لوئیس دی. براندیس را به عنوان مشاور استخ