Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خ آن دو سوی مختلف ماجرا را رقم می زند: از رفتار «سازمانی» خشن تا فکر کردن به عفو و بخشش. در این میان، شخصیت برادرِ هاله بار عمده ای از فیلم را به دوش می کشد؛ مردی که شش سال زندان و شکنجه باعث از دست رفتن مردانگی اش هم شده و حالا خسته و تنها ترجیح می دهد در گوشه خانه اش در آلمان کز کند. این زن که میترا نام دارد، حال در تبعید با زنی برخورد می کند که ۳۷ سال پیش دختر میترا را لو داده است. میترا حال ۷۲ ساله است اما یاسمین طباطبایی نقش گذشته این زن را بازی می کند، زمانی که او ۳۵ سال داشته است. محسن نامجو نقش برادر او را بازی می کند. زنی دیگر در این فیلم نیز به دلیل تعلقش به یک اقلیت مذهبی بازگشتش به کشور با خطر توأم است. حواشی و تولید فیلم. «میترا» با الهام گرفتن از رویدادهای واقعی در ایران ساخته شده است. کاوه مدیری ابتدا این داستان را به صورت یک کتاب در هلند منتشر کرد که با واکنش های مناسبی در این کشور همراه شد. فیلم، برای نخستین بار در جشنواره جهانی فیلم روتردام اکران می شود. کارگردان، عوامل تولید، و گروهی از بازیگران نیز برای تصویربرداری صحنه های مرتبط با ایران که در دهه ۱۹۸۰ میلادی می گذرد، به اردن سفر کردند. ا
کران این فیلم به دلیل همه گیر شدن ویروس کرونا به ژانویه سال ۲۰۲۱ موکول شده است. کاوه مدیری، کارگردان این فیلم می گوید: بخش قابل توجهی از داستان فیلم در تهران اوایل انقلاب می گذرد و فیلمساز که قاعدتاً با مهم ترین مشکل این نوع فیلم ها یعنی بازسازی ایران در کشوری دیگر روبه رو بوده، در نهایت موفق می شود تصویر قابل قبولی از شهر ارائه دهد و در نهایت یکی از اولین فیلم های ساخته شده در خارج از کشور را دربارهٔ فضای فعالیت های سازمان های چریکی چپ و اسلامی، و دستگیری ها و لو دادن ها و فضای دلهره آور اوایل انقلاب رقم بزند. پیوند به بیرون.
جنبش کوتو () یک جنبش در حال پیگیری در ژاپن در مقابل سیاست پاشنه بلند در محل کار در ژاپن است. نام آن اشاره ای به جنبش من هم و یک بازی کلمه ای با kutsu 靴 به معنی «کفش» و kutsū 苦痛 به معنی «درد» دارد.
کوروش بزرگ بنیانگذار حکومت هخامنشی، فرمان ساخت دروازه پردیس پارسه را صادر کرده و این دروازه باشکوه در دوره فرزندش کمبوجیه به بهره برداری رسیده است. پژوهش ها. هیئت مشترک ایرانی ایتالیایی پس از ۱۰ سال و در آخرین فصل از کاوش های باستان شناسی، در سال ۱۳۹۹ موفق شدند اثبات کنند کورش بنیانگذار حکومت هخامنشی، فرمان ساخت دروازه پردیس پارسه را صادر کرده و این دروازه باشکوه در دوره فرزندش کمبوجیه به بهره برداری رسیده است. هیئت باستان شناسی مشترک ایرانی ـ ایتالیایی به سرپرستی مشترک پی یر فرانچسکو کالیری از دانشگاه بولونیا و علیرضا عسکری چاوردی از دانشگاه شیراز از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹ طی ۱۰ فصل کاوش باستان شناسی مجموعه اسناد و مدارک گسترده باستان شناسی از این محوطه کشف کردند. محل دروازه. دروازه کشف شده در محوطه تل آجری واقع در سه کیلومتری شمال غرب تختگاه تخت جمشید قرار دارد. این دروازه بنایی به ابعاد ۳۰ در ۴۰ متر به ارتفاع تقریبی ۱۲متر بوده است. بنا دارای کریدوری در مرکز بوده که آن را اتاقی مستطیل شکل به ابعاد ۸ در ۱۲ متر تشکیل می داده است و در دورن این اتاق مرکزی چهار صندلی نشیمن وجود داشته است. راهروی مرکزی از دو طرف به سوی
پردیس هخامنشی باز می شده است. ساختار. این دروازه از مواد و مصالح خشت و آجر بنا شده است و سرتاسر نمای داخلی و بیرونی آن مزین به آجرهای رنگین بوده است. بخش پایین و ازاره دیوارها مزین به گل های لوتوس، بدنه و نمای دیوارها مزین به انواع پنل های رنگین از حیوانات اسطوره ای، نمادها و سمبل های اعتقادی ایران باستان، هخامنشیان، عیلامیان و اهالی بین النهرین بوده است؛ مهم تر این که در اتاق مرکزی کتیبه هایی به خط و نگارش بابلی و عیلامی وجود داشته است. علیرضا عسکری چاوردی، باستان شناس و سرپرست ایرانی هیئت کاوش تل آجری پارسه، گفت: مجموع اسناد نگارشی، مواد و مصالح ساخت بنا، موتیف های به کار رفته در تزئین نمای بنا، تاریخ گذاری کربن ۱۴ و جنبه های تقدس و تشرف به این دروازه نشان می دهد این بنا پس از سال ۵۳۹ قبل از میلاد و به افتخار فتح بابل به دستور کورش بزرگ ساخته شده است. استاد دانشگاه شیراز افزود: فرزند کورش بزرگ همزمان با حکومت پدر در شهر بابل به مدت هشت سال فرمانروا بود و در سال ۵۲۹ قبل از میلاد به پادشاهی ایران رسید.
در توپولوژی عمومی، توپولوژی آغازین (یا توپولوژی القایی یا توپولوژی ضعیف یا توپولوژی حدی یا توپولوژی تصویری) روی مجموعه ای چون formula_1، نسبت به خانواده توابعی روی formula_1، درشت ترین توپولوژی روی formula_1 است چنان که تمام توابع آن خانواده پیوسته شوند. توپولوژی زیرفضایی و توپولوژی حاصلضربی، ساختارهایی هستند که هردو حالت های خاصی از توپولوژی آغازین اند. در حقیقت توپولوژی آغازین ساختاری است که می توان آن را به صورت تعمیم این نوع فضاها دید. دوگان این مفهوم، توپولوژی پایانی می باشد که برای هر خانواده از توابع که به مجموعه formula_1 نگاشته می شوند، ظریف ترین توپولوژی روی formula_1 را تعریف می کند که بر حسب آن این توابع پیوسته باشند.
صداقت آکادمیک یا اخلاق آکادمیک، به مجموعه از آموزه های اخلاقی گفته می شود که افراد مشغول در فضای دانشگاهی اعم از استاد، دانشجو و پژوهشگر ملزم به رعایت آنها هستند و شامل موارد متعددی از جمله مرجع دهی دقیق، پرهیز از سرقت ادبی و دستبرد فکری، پرهیز از برون سپاری فعالیت پژوهشی و آموزشی و پرهیز از هرگونه تقلب در آزمون ها می شود. تبعات عدم رعایت. تبعات عدم رعایت صداقت آکادمیک در اکثر نقاط دنیا و دانشگاه های معتبر بسیار سنگین است و در هر زمان که مشخص شود هزینه های زیادی برای فرد خاطی از جمله اخراج همیشگی از عرصه پژوهش و آموزش را به همراه دارد. تقلب در آزمون ها در بسیاری از دانشگاه های معتبر نه تنها باعث دریافت نمره صفر در آن آزمون می شود، بلکه به بازشدن پرونده ای در کمیته بررسی تخلفات منجر می شود. رای این کمیته معمولاً رای شدیدی بوده و تا حد اخراج از دوره دانشگاهی حاضر و حتی محدودیت مادام العمر از حضور در عرصه دانشگاهی در آن کشور یا منطقه فرا خواهد رفت. آموزش صداقت آکادمیک. در بسیاری از دانشگاه های معتبر دنیا آموزش صداقت و اخلاق آکادمیک جزو اولین آموزش های اجباری برای همه دانشجویان است. در ایران چنین آموزش هایی به صو
رت سراسری و مستمر توسعه داده نشده است و کارهای انجام شده در بعضی مراکز، خودجوش و جزیره ای بوده است. اگر چه مطالعات پژوهشی نشان می دهد که رعایت صداقت آکادمیک تأثیر زیادی بر موفقیت های تحصیلی و دانشگاهی دانشجویان دارد.
سکهٔ طلا یا سکهٔ زَر، سکه ای است که از فلز طلا ساخته می شود. بیشتر سکه های طلا که از سال ۱۸۰۰ میلادی ضرب شده اند، دارای ۹۰ تا ۹۲٪ طلای ۲۲ عیار خالص هستند.
زبان فارسی یک زبان ایرانی باختری از زیرگروه ایرانی شاخه هندوایرانی خانواده زبان های هندواروپایی است، که بیشتر در کشورهای ایران، افغانستان، تاجیکستان و ازبکستان استفاده می شود. گویش های فارسی از نظر جغرافیایی به سه دسته بزرگ باختری (رایج در ایران و کشورهای عربی پیرامون خلیج فارس)، خاوری (رایج در افغانستان و پاکستان) و فرارودی (رایج در تاجیکستان و ازبکستان) بخش می شوند. گویش های تاتی قفقاز نیز دیگر وندهای گروه گویش فارسی هستند. گروه های قومی و مذهبی نیز دارای گویش های ویژه خود هستند، که مهم ترین آن ها گویش های فارسیهود مربوط به یهودیان ایران و گویش هزارگی مربوط به هزاره ها هستند. سه گونه استاندارد فارسی مدرن وجود دارد: فارسی باختری (فارسی یا فارسی ایرانی) که در ایران و توسط اقلیت هایی در عراق و کشورهای عربی پیرامون خلیج فارس صحبت می شود. فارسی خاوری (فارسی دری یا فارسی افغانستانی) که در افغانستان صحبت می شود. فارسی فرارودی (فارسی تاجیکی یا فارسی تاجیکستانی) که در تاجیکستان و ازبکستان صحبت، و به خط سیریلیک نوشته می شود. هر سه این گونه ها بر اساس ادبیات کهن فارسی و سنت ادبی آن هستند. همچنین چندین گویش محلی در ایر
ان، افغانستان و تاجیکستان وجود دارد که کمی با فارسی رسمی متفاوت هستند. گویش هزارگی (در مرکز افغانستان و پاکستان)، گویش هراتی (در باختر افغانستان)، گویش دروازی (در افغانستان و تاجیکستان)، گویش باصری (در جنوب ایران)، و گویش تهرانی، گویش کرمانی در نواحی استان کرمان نمونه هایبی از این گویش ها هستند. زبان های زیر برخی از زبان های نزدیک و هم خانواده به فارسی هستند: پراکندگی جغرافیایی. فارسی دارای بیش از ۲۰۰ میلیون گویشور بومی در سراسر جهان است که این بشمار با در نظر گرفتن گویشوران زبان دوم باهم به ۲۴۵ میلیون نفر می رسد. گویشوران زبان فارسی در سراسر جنوب، مرکز و شمال خاوری ایران، شمال، خاور، باختر و مرکز افغانستان، تاجیکستان و مناطق خاوری ازبکستان گسترش یافته اند. گروه های کهین (اقلیت) فارسی زبان در پاکستان (بزرگ ترین جامعه هزاره در شهر کویته)، عراق، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، داغستان، امارات، بحرین، کویت و قطر نیز یافت می شوند. دسته بندی. فارسی باختری. گویش های فارسی باختری (ایرانی). فارسی خاوری. گویش های فارسی خاوری (افغانستانی): فارسی فرارودی. گویش های فارسی فرارودی (تاجیکی) گویش های تاتی. گویش های تاتی:
ملانی همیلتون ویلکز یک شخصیت داستانی است که برای اولین بار در رمان بربادرفته نوشته مارگارت میچل در سال ۱۹۳۶ ظاهر شد. در فیلم "بربادرفته"، او توسط اولیویا دی هاویلند به تصویر کشیده شد. ملانی خواهر شوهر اسکارلت اوهارا و بهترین دوست او است. زندگی نامه. ملانی در سال ۱۸۴۳ یا ۱۸۴۴ متولد شد. او و برادرش چارلز از آخرین اعضای باقی مانده از خانواده ثروتمند همیلتون هستند. این خانواده همیشه برای آموزش ارزش قائل بوده و سعی در ارائه بهترین امکانات موجود به اعضای خود داشته است. در نتیجه، آنها به خاطر تربیت تعداد قابل توجهی روشنفکر و چندین وکیل برجسته شهرت یافته اند. آنها برای چندین نسل با خانواده همفکر ویلکس ازدواج کرده اند. والدین ملانی و چارلز زمانی که فرزندانشان هنوز کوچک بودند، فوت کردند. پدر آنها، سرهنگ ویلیام آر. همیلتون، به عنوان یک سرباز تندخو و آتشین مزاج توصیف شده است که «ستون فقراتش مثل سنبه است». این دو خواهر و برادر تحت سرپرستی مشترک هنری همیلتون و سارا جین «پیتی پات» همیلتون، برادر و خواهر پدرشان، قرار دارند. نه هنری و نه پیتی پات ازدواج نکرده اند و بنابراین برادرزاده و خواهرزاده خود را فرزندان خود می دانند. ه
نری وکیل و ساکن آتلانتا است و ثروت خانواده تحت مدیریت او قرار گرفته است. پیتی پات به عنوان فردی با بلوغ فکری یک کودک توصیف می شود. کسی که در واقع مسئول بزرگ کردن دو کودک است، عمو پیتر، یک آمریکایی آفریقایی تبار برده است. پیتر به شدت به خانواده همیلتون وفادار است و در طول خدمت سربازی خود در جنگ مکزیک و آمریکا به پدر یتیمان خدمت کرده است. اگرچه همیلتون ها اسماً اربابان او هستند، اما پیتر آنها را بیشتر به عنوان افراد تحت تکفل خود می بیند و در طول زندگی شان به عنوان محافظ پیتی پات، خواهرزاده و برادرزاده اش، عمل می کند. او به عنوان مردی شجاع و باهوش توصیف می شود که در خدمت به منافع همیلتون ها، اغلب به افراد تحت تکفل خود مشاوره می دهد و در چندین مورد برای آنها تصمیم گیری می کند. به لطف عموها و عمه فداکارشان، این خواهر و برادرها به جوانانی تحصیل کرده و اهل مطالعه تبدیل می شوند، اما به دلیل محیط نسبتاً امنشان، تمایل دارند در امور دنیوی ساده لوح باشند. ۱۸۶۱. طبق سنت خانوادگی، در آوریل ۱۸۶۱، ملانی با پسرعموی خود، اشلی ویلکس نامزد می کند. ملانی از اینکه اسکارلت اوهارا قصد ازدواج با اشلی را دارد، بی خبر است. برای اسکارلت
، این خبر تکان دهنده است. با این وجود، او به همراه خانواده اش و اکثر صاحبان مزارع دیگر در جشن نامزدی حضور دارد. طبق توصیف او، ملانی زن جوان نسبتاً ریزنقش و ظریفی با قد و وزن یک کودک است. قابل توجه ترین ویژگی او یک جفت چشم قهوه ای بزرگ است. از نظر اسکارلت، او کاملاً خجالتی و شیرین به نظر می رسد اما زیبایی خاصی ندارد. با این حال، نحوه حرکت او فراتر از سنش، برازنده توصیف می شود. از نظر اسکارلت، او بیشتر به بحث در مورد کتاب ها علاقه دارد تا لاس زدن با مردان. در حالی که اکثر دختران جوان حاضر در جشن به دنبال تحت تأثیر قرار دادن مردان جوان با لباس هایشان هستند، ملانی لباس های ساده ای پوشیده و در مورد آثار ویلیام میکپیس تاکری و چارلز دیکنز بحث می کند. اسکارلت مطمئن است که اشلی او را به ملانی ترجیح خواهد داد. در مواجهه خصوصی با او، به عشقش به او اعتراف می کند. اشلی اعتراف می کند که به او علاقه مند است، اما مصمم است با ملانی ازدواج کند. دلیل اصلی او این است که معتقد است با ملانی اشتراکات بیشتری نسبت به اسکارلت دارد. اسکارلت احساس ناامیدی و رنجش می کند. در این سردرگمی، اسکارلت تصمیم می گیرد با پذیرش پیشنهاد ازدواج چارلز
، برادر ملانی، اشلی را آزار دهد. اسکارلت همچنین فکر می کند که با ازدواج با برادرش، از ملانی انتقام می گیرد. عروسی دو هفته بعد در ۳۰ آوریل ۱۸۶۱ برگزار می شود، اما ملانی در واقع از این ازدواج خوشحال است زیرا خواهرشوهر جدیدش را به عنوان یک خواهر واقعی می بیند. به نظر می رسد ملانی فوراً از اسکارلت خوشش می آید و او را به خانواده شان خوشامد می گوید. در ۱ مه ۱۸۶۱، ملانی خودش با اشلی ازدواج می کند. در همین حال، جنگ داخلی آمریکا آغاز شده و جورجیا اکنون بخشی از ایالات کنفدراسیون آمریکا است. چارلز دو هفته پس از ازدواجش مجبور به ترک آنجا می شود تا در نیروهای وید همپتون، معروف به «لژیون همپتون» ثبت نام کند. یک هفته بعد، اشلی به دنبال او می رود. در غیاب او، ملانی دعوت عمه پیتی پات را برای ماندن با او در آتلانتا می پذیرد. ثروت هر دو زن هنوز تحت مدیریت عمو هنری است. در آتلانتا، ملانی دو خبر مهم دریافت می کند. برادرش کمتر از دو ماه پس از ثبت نامش فوت کرده است، او به سرخک مبتلا شده و بهبود یافته اما سپس تسلیم ذات الریه شده است. سهم او از ثروت خانوادگی به اسکارلت، بیوه اش، به ارث رسیده است. پس از این خبر غم انگیز، خبر بارداری ا
سکارلت منتشر می شود. برادرزاده ملانی تا پایان سال به دنیا می آید و به افتخار ژنرال برجسته چارلز، همان طور که در آن زمان در جنوب مرسوم بود، وید همپتون همیلتون نامگذاری می شود. در طول سال، ملانی و عمه اش چندین دعوتنامه برای اسکارلت می فرستند تا به آنها بپیوندد. ملانی ابراز علاقه می کند که «خواهرش» را بهتر بشناسد و بعداً برادرزاده اش را ببیند. از سوی دیگر، اسکارلت دچار افسردگی است. مادرش نگران اوست و سرانجام موفق می شود او را متقاعد کند که دعوت ها را بپذیرد. پس از یک دیدار کوتاه با اقوام مادری در ساوانا و به دنبال آن چارلستون، کارولینای جنوبی، اسکارلت و پسرش، به همراه خدمتکارش، پریسی، در ماه های اول سال ۱۸۶۲ به آتلانتا می رسند. عمو پیتر، که پیر شده اما همچنان مصمم است از فرزندان جدیدش مراقبت کند، از او استقبال می کند. او اسکارلت را به خانه عمه و خواهرشوهرش می آورد. در ابتدا اسکارلت از فکر زندگی زیر یک سقف با همسر اشلی احساس معذب بودن می کرد، اما به تدریج علاقه خود را به زندگی دوباره به دست می آورد. تا حدودی مسئول این امر علاقه و محبت ملانی به اوست، اگرچه عادت کردن به آغوش های گاه به گاه و محبت آمیز او برای اسکار
لت دشوار است. ملانی به عنوان پرستار داوطلب در بیمارستان محلی خدمت می کند. خیلی زود اسکارلت به او ملحق می شود. اسکارلت تا حدودی تحت تأثیر توانایی ملانی در حفظ چهره ای جدی و لبخند در حضور مجروحان و تمایل او برای کمک و دلداری دادن به آنها قرار می گیرد. حتی اگر برخی از شدیدترین زخم ها او را رنگ پریده و حتی باعث شود که او در خلوت استفراغ کند، ملانی از اینکه دیگران بفهمند، اجتناب می کند. اسکارلت کم کم به این فکر می کند که خواهر شوهرش شجاع تر از آن چیزی است که به نظر می رسد. در عین حال ملانی با اشلی مکاتبه می کند و اسکارلت هنوز هم علاقه مند به شنیدن فعالیت های اوست. اسکارلت به قصد اقامت کوتاه مدت و به عنوان مهمان به آتلانتا آمده است، اما خیلی زود خود را در موقعیتی دائمی تر و یکی از افراد سرشناس آتلانتا می یابد. به نظر می رسد ملانی از وضعیت جدید راضی است زیرا اسکارلت ثابت می کند که همراه بهتری نسبت به عمه پیرشان است. در آن زمان، آتلانتا ظاهراً بیشتر توسط زنان، مردانی که برای جنگیدن خیلی پیر یا خیلی جوان هستند و مجروحانی که از جبهه بازمی گردند، اشغال شده است. با این حال، تعدادی از مردان واجد شرایط جنگ هنوز به عنوان بخ
شی از شبه نظامیان محلی در شهر باقی مانده اند. ملانی به شدت از حضور آنها در شهر انتقاد می کند، در حالی که به نیروهای بیشتری در جبهه نیاز است. اسکارلت به زودی متوجه می شود که ملانی، همان طور که معمولاً منفعلانه عمل می کند، می تواند به طرز شگفت آوری در حمایت از آرمان هایش پرشور و حتی پرخاشگر شود. ۱۸۶۲. تا تابستان ۱۸۶۲، ملانی و اسکارلت دوباره با مردی که در جشن نامزدی ملانی با او آشنا شده بودند، آشنا شدند: کاپیتان رت باتلر، که در آن زمان حدود ۳۵ سال داشت. رت که در خانواده ای محترم در چارلستون متولد شده بود، هنگامی که پدرش از ازدواج طبق خواسته های او امتناع ورزید، از ارث محروم شد. او در تب طلای کالیفرنیا سال ۱۸۴۹ پیشرفت کرده و ثروت خود را به دست آورده است. او به عنوان یک تاجر ثروت و موفقیت کسب کرده است، اما شهرت خوبی ندارد. در آن زمان او و کشتی بادبانی اش قاچاق آذوقه از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، فرانسه و حتی بندر بندر نیویورک به کنفدراسیون بوده اند. رت که به خاطر بدبینی خود شناخته می شود، متوجه می شود که با این کار هم ثروت و هم اعتبار کسب کرده است. به نظر می رسد که او فوراً به دوست شدن با هر دو زن جوان
علاقه پیدا می کند و خیلی زود شروع به لاس زدن با اسکارلت می کند. اگرچه این موضوع برای جامعه محلی سوژه ای برای شایعات می شود، اما به نظر می رسد ملانی هر دو دوست او را تأیید می کند و به طور شفاهی از اعتبار آنها دفاع می کند. ۱۸۶۳. تا اوایل سال ۱۸۶۳، رت خود را به عنوان دوست هر دو زن و بازدیدکننده مکرر از خانه آنها تثبیت کرده است. از نظر ملانی، او مردی تلخ مزاج به نظر می رسد که به زنی نیاز دارد تا او را آرام کند. از سوی دیگر، اسکارلت نیز مانند او دیدگاه بدبینانه ای نسبت به مردم و ایده هایشان دارد. هر دو زن برخی از ایده های او را نگران کننده اما همچنان تأمل برانگیز می دانند. رت در بحث با میهن پرستان و آرمان گرایانی که فکر می کنند این یک جنگ عادلانه است، تمایل دارد به این نکته اشاره کند که همه جنگ ها برای سربازانی که با آنها می جنگند عادلانه به نظر می رسند، اما رهبران و سخنورانی که آنها را به جنگ هدایت می کنند، تمایل دارند خود را در پشت خطوط قرار دهند و بیشتر به سود مالی علاقه مند هستند تا آرمان ها. رت همچنین خاطرنشان می کند که این آرمان ها چیزی بیش از پوششی برای انگیزه مالی واقعی پشت جنگ ها نیستند. باورهای اغلب بیان
شده رت، دشمنان زیادی برای او به ارمغان آورده است، اما ملانی و اسکارلت جزو آنها نیستند زیرا آنها نیز تمایل دارند انگیزه های پشت جنگ را زیر سؤال ببرند. ملانی که عموماً کمتر از اکثر اعضای حلقه اجتماعی خود قضاوت می کند، وقتی بل واتلینگ، یک فاحشه ثروتمند و صاحب یک فاحشه خانه محلی، به او نزدیک می شود، متعجب می شود. بل در جامعه محلی به شهرت رسیده و اعضای محترم آن به فاحشه خانه او رفت و آمد می کنند، اما در ملاء عام معمولاً خود را منزوی می بیند. بل که قصد داشت بخشی از درآمد هفتگی خود را به عنوان خیریه به بیمارستان محلی اهدا کند، متوجه شد که پیشنهادش رد شده است. ایده این است که پول از چنین منبعی توهین به سربازان قهرمان و زخمی خواهد بود. در عوض، ملانی این پیشنهاد را می پذیرد. ملانی به طور خصوصی توضیح می دهد به اسکارلت، که در این برهه به نزدیکترین محرم اسرار او تبدیل شده است، می گوید که در این فرایند، آبروی خود را به خطر می اندازد، اما او استدلال می کند که بیمارستان به هر کمکی که می تواند دریافت کند نیاز دارد و نیات بل در این مورد خیرخواهانه است. در همین حال، اشلی در ارتش ویرجینیای شمالی خدمت کرده و به درجه سرگرد ارتقا
یافته است. این ارتش پس از شرکت در تعدادی از نبردهای پیروزمندانه، به طور پیوسته تحت فرمان ژنرال رابرت ادوارد لی به سمت ایالت های شمالی در حال پیشروی است. در ۱ ژوئیه ۱۸۶۳، ارتش در نزدیکی روستای گتیسبرگ، پنسیلوانیا درگیر نبرد علیه فدرال ها شد. نبرد گتیسبرگ تا ۳ ژوئیه ادامه یافت و با شکست و عقب نشینی کنفدراسیون ها پایان یافت. اخبار نبرد زود به آتلانتا رسید، اما نتیجه و سرنوشت بسیاری از سربازان برای مدتی پس از آن نامشخص باقی ماند. بسیاری منتظرند تا از حال اقوام و دوستانشان باخبر شوند. ملانی و اسکارلت شخصاً به سرنوشت اشلی، که هر دو دوستش دارند، علاقه مند هستند. وقتی اولین فهرست تلفات به آتلانتا می رسد، هر دو از اینکه اشلی را در میان خود نمی بینند، آسوده خاطر می شوند. اما این آسودگی به زودی با اندوه همراه می شود، چرا که جای تعجب نیست که ملانی، اسکارلت و تمام ساکنان آتلانتا متوجه می شوند که نام بسیاری از آشنایانشان در فهرست ها آمده است. همچنین، چندین نفر دیگر نیز به فهرست ها اضافه می شوند. این نبرد اولین شکست بزرگ کنفدراسیون ها بوده و به نظر می رسد که روند جنگ را تغییر داده است. در ۲۰ دسامبر ۱۸۶۳، اشلی به خانه بازمی
گردد. او یک مرخصی یک هفته ای دریافت کرده است و این اولین باری است که ملانی و اسکارلت او را در حدود دو سال دیده اند. سرباز خسته با شادی و محبت هر دو زن روبرو می شود و به نظر می رسد که آن را جبران می کند. اشلی قبل از عزیمت برای پیوستن مجدد به واحد خود، نگرانی های خود را در مورد سلامت فعلی همسرش و سرنوشت او در صورت سقوط در نبرد برای اسکارلت توضیح می دهد. اشلی با درخواست مشخص اسکارلت مبنی بر مراقبت و نگهداری از ملانی در غیابش، ملاقات می کند. اسکارلت در ابتدا غافلگیر می شود، اما موافقت می کند. اسکارلت ملانی را به عنوان سرپرست جدید خود می پذیرد و برای اولین بار نسبت به سلامت و مراقبت از خواهرشوهر و رقیب عشقی اش احساس مسئولیت می کند. ملانی از احساساتی که شوهر و «خواهرش» نسبت به یکدیگر دارند و مسئولیت جدید دومی نسبت به خودش، بی خبر می ماند. ۱۸۶۴. ملانی در مارس ۱۸۶۴، سه ماهه باردار فرزند اشلی است. ملانی مدتی است که فرزندی می خواهد و پیش از این به عنوان مادر دوم برای برادرزاده اش وید عمل می کرد. او از فرصتی برای داشتن فرزند خودش خوشحال است. ملانی به محض اطمینان، این خبر را به اسکارلت اعلام می کند. او انتظار دارد دوستش
در شادی اش شریک باشد. ملانی که سال ها پیش مادرش را از دست داده، ظاهراً انتظار دارد اسکارلت نقش زن باتجربه ای را که در مورد بارداری به او مشاوره می دهد، بر عهده بگیرد. در عوض، اسکارلت با تعجب، سردرگمی و حتی عصبانیت به ملانی که از اشلی باردار است، واکنش نشان می دهد. ملانی قادر به درک دلایل این واکنش نیست، اما می ترسد که به نحوی به دوستش آسیب رسانده باشد. ملانی همچنین با ترس های پزشکی که او را معاینه می کند، روبرو می شود. طبق معاینه او، استخوان لگن ملانی به نظر می رسد که برای زایمان ایمن او بسیار باریک است. در هر صورت، ملانی تلگرام از افسر مافوق اشلی دریافت می کند که توضیح می دهد شوهرش سه روز گذشته در حین جنگ مفقود شده است. ملانی متوجه می شود که بیوه شده است. ملانی و اسکارلت برای دلداری به یکدیگر پناه می برند و آشتی می کنند. آنها آن شب را در آغوش یکدیگر گریه می کنند. اما خبر مرگ اشلی اشتباه از آب در می آید. گزارش دیگری به آن دو زن اطلاع می دهد که تلاش ها برای بازیابی جسد او بی نتیجه مانده و احتمال دارد که او توسط نیروهای دشمن اسیر شده باشد. ملانی که نگران سرنوشت نامعلوم شوهرش است، مدتی بی قرار می شود. حتی اواخر
شب، اسکارلت می تواند صدای ملانی را بشنود که در اتاق خوابش به این سو و آن سو می رود، ظاهراً از بی خوابی رنج می برد. این عمل به تدریج سلامتی او را تحلیل می برد و در مقطعی حتی در ملاء عام از حال می رود، که برای او اتفاقی غیرمعمول است. خوشبختانه برای ملانی، رت اتفاقاً در همان نزدیکی است و او را به سلامت به خانه برمی گرداند. رت نگران اوست و با بررسی دلایل وضعیت فعلی او، قول می دهد از ارتباطات خود در واشینگتن دی.سی. استفاده کند تا بفهمد که آیا سرگرد ویلکس اسیر شده است یا خیر. در عوض، رت از ملانی می خواهد که به او قول دهد که سعی خواهد کرد کمی استراحت کند. یک ماه بعد، رت به ملانی و اسکارلت اطلاع می دهد که چه اتفاقی برای اشلی افتاده است: او در درگیری زخمی شده، اسیر شده و در اردوگاه اسرای جنگی در راک آیلند، ایلینوی نگهداری می شود. زنان با احساسات متفاوتی این خبر را دریافت می کنند. عزیزشان هنوز زنده است، اما اینکه تا چه مدت زنده خواهد ماند، جای سؤال دارد. شهرت راک آیلند در میان کنفدراسیون ها بهتر از اندرسونویل پرینس نبود. در میان فدرال ها، در اندرسونویل؛ تنها یک چهارم زندانیانی که در آنجا نگهداری می شدند، به خانه بازگشت
ه اند. بقیه در اثر آبله، ذات الریه و تیفوس و سایر بیماری ها جان خود را از دست می دهند. بارداری ملانی ادامه می یابد، اگرچه سلامتی اش ضعیف است. او بیشتر سه ماهه سوم بارداری اش را در رختخواب می گذراند. نیروهای ژنرال ویلیام تکامسه شرمن شروع به نزدیک شدن به آتلانتا می کنند. به همین دلیل، عمه پیتی پات و عمو پیتر به اقوام خود در میکن (جورجیا) فرار می کنند و ملانی به اسکارلت سپرده می شود. کمی بعد، ملانی درد زایمان می گیرد. با این حال، در این زمان، ژنرال شرمن شروع به نبرد با گارد ملی می کند. اسکارلت برده خود، پریسی، را برای یافتن کمک می فرستد، اما به دلایل مختلف نمی تواند کمکی پیدا کند. سپس اسکارلت و پریسی چاره ای جز به دنیا آوردن فرزند ملانی ندارند. زایمان به دلیل سلامتی و جثه کوچک ملانی بسیار دشوار است. همان طور که اسکارلت انجام داد، ملانی پسرش را بورگارد یا به اختصار «بو»، به نام ژنرال ارشد اشلی، پیر بورگارد نامگذاری می کند. پس از تولد پسرش، ملانی و اسکارلت سفری دشوار و خطرناک را به خانه اسکارلت، تارا، آغاز می کنند. در آنجا، ملانی، بو، اسکارلت و وید با پدر اسکارلت، دو خواهر و چند برده خانگی باقی مانده زندگی می کنند
. آنها با سختی های زیادی روبرو می شوند و تقریباً در گرسنگی مداوم زندگی می کنند. ۱۸۶۵ و بعد. پس از چند ماه، جنگ سرانجام به پایان می رسد. در نهایت، اشلی به تارا بازمی گردد و ملانی بسیار خوشحال می شود. به زودی، اسکارلت با نامزد خواهرش فرانک کندی ازدواج می کند و به آتلانتا نقل مکان می کند. خانواده ویلکس نیز پس از اینکه ملانی، اشلی را متقاعد می کند تا به اسکارلت در راه اندازی یک تجارت چوب کمک کند، به همراه پسر کوچکشان به آنجا نقل مکان می کنند. پس از مرگ تصادفی فرانک (که به شیوه های تجاری بحث برانگیز اسکارلت نسبت داده می شود)، اسکارلت با رت باتلر ازدواج می کند. ملانی به یکی از ستون های اجتماعی آتلانتا تبدیل می شود و به خاطر نیکوکاری و مهربانی اش شناخته می شود. او حتی یک محکوم قدیمی به نام آرچی را نیز به خانه خود راه می دهد. او به همراه [[ایندیا ویلکس (خواهر اشلی)، روزی در کارخانه شاهد در آغوش گرفتن اسکارلت با اشلی هستند. ملانی شایعات مربوط به وجود هرگونه مشکلی بین شوهر و «خواهرش» را باور نمی کند و با درخواست مهربانانه از اسکارلت برای میزبانی مشترک در جشن تولد اشلی در آن شب، آبروی اسکارلت را نجات می دهد. ملانی و رت
همچنان رابطه خوبی دارند، حتی با وجود اینکه ازدواج او و اسکارلت از هم می پاشد. رت می گوید ملانی یکی از معدود خانم های واقعی است که تا به حال شناخته است. پس از اینکه اسکارلت از پله ها می افتد و سقط جنین می کند، ملانی رت را دلداری می دهد، در حالی که رت در حالت مستی روی زانوهایش گریه می کند و از اینکه همسرش هرگز او را دوست نداشته، ابراز تاسف می کند. او تقریباً فاش می کند که اسکارلت مدت ها عاشق اشلی بوده است، اما متوجه نمی شود که با چه کسی صحبت می کند. او متعاقباً احساسات خود را نسبت به اسکارلت کنار می گذارد و توجه خود را به دخترشان بانی معطوف می کند که بعداً در یک تصادف اسب سواری می میرد. این ملانی است که رت داغدار را متقاعد می کند که اجازه دهد پس از مرگ بانی، او را دفن کنند. در سال ۱۸۷۳، ملانی دوباره باردار می شود، اگرچه دکتر مید به طور خاص او را از این کار برحذر داشته بود. او که ابتدا بسیار خوشحال بود، پس از سقط جنین به شدت ضعیف می شود و اسکارلت را به نزد خود فرا می خواند. ملانی به او می گوید که چقدر او را دوست داشته است، از او می خواهد که از بو و اشلی مراقبت کند و آخرین کلمات خود را می گوید که شامل رت باتلر و