Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
است. تاریخچه. پیشنهاد ایجاد سوپرلیگ اروپا به سال ۱۹۹۸ برمی گردد، زمانی که شرکت ایتالیایی Media Partners این ایده را پیشنهاد کرد که پس از انتقال یوفا برای گسترش لیگ قهرمانان شکست خورد. در طی دو دهه آینده پیشنهادهای مختلفی ارائه شده است که موفقیت چندانی نداشته است. در تاریخ (۲۱م آوریل ۲۰۲۱) شش تیم انگلیسی که در این تورنمنت شرکت کرده بودند که شامل:(باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد ،باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر) بودند با اعتراضات شدید هوادارن خود مواجه شدند که بعد مجبور به ترک این تورنمنت شدند. بنیانگذاران. دوازده باشگاه به عنوان اعضای بنیانگذار این مسابقات اعلام شدند که سه باشگاه دیگر باید قبل از فصل تحلیف به آنها بپیوندند که شامل «Big Six» لیگ برتر فوتبال انگلستان و همچنین سه باشگاه اسپانیایی و سه باشگاه ایتالیایی است. پانزده باشگاه مؤسس شرکت کننده دائمی مسابقات خواهند بود و سازمان را اداره خواهند کرد. گفته می شود که باشگاه های فرانسه و آلمان، از جمله پاری سن ژرمن و بایرن مونیخ، از پیوستن به این رقابت خودداری کردند. این رقا
بت ها ۱۵ تیم ثابت دارد و پنج تیم دیگر می توانند سالانه بر اساس دستاوردهای خود در فصل قبل جواز حضور در مسابقات را کسب کنند. علت برگزاری. علت تشکیل این تورنومنت در بیانیه رسمی تیم های مؤسس چنین عنوان شده: باشگاه های مؤسس سوپرلیگ با یوفا و فیفا گفتگوهایی خواهند داشت تا به بهترین راه حل ممکن برای برگزاری این تورنمنت و جامعه جهانی فوتبال برسند. تأسیس این سوپرلیگ زمانی سرعت گرفت که دنیای فوتبال تحت تأثیر پاندمی کرونا ضرر و زیان اقتصادی فراوانی دید. در طی سال های اخیر باشگاه های مؤسس در پی بهبودی کیفیت رقابت های فوتبال اروپایی در بالاترین سطح و به خصوص تأسیس یک سوپرلیگ با حضور بهترین های فوتبال اروپا بودند تا بتوانند هر هفته با یکدیگر مصاف دهند. پاندمی کرونا فاش ساخت که به یک استراتژی بهتر و جدید برای بهبود وضعیت اقتصادی باشگاه نیاز است. در ماه های اخیر گفتگوها بین باشگاه های مؤسس جدی تر شد. باشگاه های مؤسس معتقدند که راه حل های ارائه شده توسط اتحادیه فوتبال اروپا برای تغییر شکل برگزاری لیگ قهرمانان اروپا، پاسخگو نیازها نخواهد بود. برای حفظ منابع مالی نیاز به تأسیس سوپرلیگ حس می شد تا هر هفته شاهد برگزاری بازی های ب
زرگ و باکیفیت تر باشیم. شکل برگزاری. سوپرلیگ با حضور ۲۰ تیم برگزار خواهد شد. ۱۵باشگاه مؤسس و ۵ باشگاه که سال به سال بر اساس عملکردشان در فصل گذشته برگزیده خواهند شد. فصل از ماه اوت شروع می شود و تیم ها در دو گروه ۱۰ تیمی قرار می گیرند و هر هفته بازی ها به انجام می رسند. بازی هایی رفت و برگشت که در نهایت سه تیم نخست هر گروه مستقیماً راهی یک چهارم نهایی می شوند و تیم های چهارم و پنجم گروه ها در دو بازی رفت و برگشت پلی آف، ۲ تیم باقیمانده یک چهارم را تعیین خواهند کرد. بازی ها تا فینال رفت و برگشت است و ماه می بازی نهایی در زمینی بی طرف به انجام می رسد. جایزه. موضوع مهم در تشکیل و راه اندازی یک مجموعه جدید، سودهای مالی خواهد بود که برای این باشگاه ها به همراه خواهد داشت. بر اساس اعلام مؤسسان سوپر لیگ، ۱۵ باشگاه حاضر در این رقابت ها در مجموع ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو دریافت خواهند کرد که این مبالغ برای اعمال اصلاحات و تغییرات در زیرساخت ها، استادیوم ها و همچنین کمک به گسترش بخش های فوتبال پایه این باشگاه های بزرگ تخصیص داده خواهد شد. رهبری و مدیریت. افراد زیر به عنوان رهبران سازمان تأیید شده اند. واکنش ها. مخالف
ان. ساعاتی پیش از اعلام رسمی شکل گیری سوپرلیگ، اتحادیه فوتبال اروپا با انتشار بیانیه ای واکنشی بسیار منفی و تند به برگزاری آن نشان داد و تیم های مؤسس را تهدید به اخراج از تمام رقابت های اروپایی کرد. فیفا نیز تهدید کرده است که به بازیکنان این تیم ها اجازه حضور در جام جهانی و تورنمنت های بین المللی را نمی دهد. یوفا، اتحادیه فوتبال انگلیس و لیگ برتر انگلیس، فدراسیون فوتبال اسپانیا و لالیگا، فدراسیون فوتبال ایتالیا و سری آ با خبر شده اند که ممکن است چند باشگاه انگلیسی، اسپانیایی و ایتالیایی قصد حضور در یک رقابت که به اصطلاح سوپر لیگ اروپا نامگذاری شده، را داشته باشند. اگر این اتفاق رخ دهد می خواهیم یک بار دیگر تکرار کنیم که ما، یوفا، اتحادیه فوتبال انگلیس، لیگ برتر، سری آ، فدراسیون فوتبال اسپانیا و ایتالیا و حتی فیفا و تمام انجمن های زیر مجموعه ما برای متوقف کردن این ایده متحد خواهیم شد. این پروژه بدبینانه طرحی است که بر اساس منافع شخصی چند باشگاه و در زمانی بنا نهاده شده که ما بیش از هر موقعی به همبستگی احتیاج داریم. ما برای جلوگیری از این اتفاق تمام تدابیر موجود در همه سطوح اعم از قضایی و ورزشی را در نظر خواهیم
گرفت. فوتبال مبتنی بر مسابقات آزادانه و شایستگی های ورزشی است. راه دیگری وجود ندارد. طرفداران چلسی در بیانیه ای این تصمیم را «خیانت نهایی» خوانده اند. طرفداران آرسنال سوپرلیگ را «توطئه ای برای کسب درآمد بیشتر در شرایط بحران» خوانده اند و آن را تصمیمی شرم آور دانسته اند. طرفداران تاتنهام از اعضای هیئت مدیره این باشگاه خواسته اند هرچه سریعتر انصراف خود را از پیوستن به این مجموعه اعلام کنند. طرفداران این تیم لندنی پیوستن می گویند شدیداً از این تصمیم خشمگین شده اند.
پارک هتل اند ریزورتس () شرکت هتل های زنجیره ای آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد.
اوتفرانت () شرکت رسانه ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۸ تأسیس شد.
کابوا (به هلندی: Cabauw) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لوپیک واقع شده است. کابوا ۷۳۰ نفر جمعیت دارد.
بریوک (به هلندی: Broek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زیدریک واقع شده است. بریوک ۲۹۰ نفر جمعیت دارد.
بریولد (به هلندی: Breeveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ووردن واقع شده است. بریولد ۱۲۰ نفر جمعیت دارد.
بلوکلند (به هلندی: Blokland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مونت فورت واقع شده است. بلوکلند ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
بیلتوون (به هلندی: Bilthoven) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ده بیلت واقع شده است. بیلتوون ۲۱٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد.
بامبروگ زووه (به هلندی: Baambrugse Zuwe) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در درونده فینن واقع شده است. بامبروگ زووه ۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
بامبروژ (به هلندی: Baambrugge) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در درونده فینن واقع شده است. بامبروژ ۱٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
آسترلیتز (به هلندی: Austerlitz) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زایست واقع شده است. آسترلیتز ۱٬۵۲۵ نفر جمعیت دارد.
اسچت (به هلندی: Asschat) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لئوسدن واقع شده است.
کوتین (به هلندی: Cothen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ویک بی دورستیده واقع شده است. کوتین ۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اوردینگن (به هلندی: Everdingen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در فیانن واقع شده است. اوردینگن ۱٬۲۹۵ نفر جمعیت دارد.
ایلیست (به هلندی: Elst) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در رینن واقع شده است. ایلیست ۴٬۲۲۰ نفر جمعیت دارد.
ایمدیک (به هلندی: Eemdijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بون اسخوتن واقع شده است. ایمدیک ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
ایمبروگه (به هلندی: Eembrugge) یک شهرک با حقوق شهرک و روستای سابق و روستا در هلند است که در بارن (هلند) واقع شده است. ایمبروگه ۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
دریبرگن-ریزنبورگ (به هلندی: Driebergen-Rijsenburg) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترختسه هئوفل روخ واقع شده است. دریبرگن-ریزنبورگ ۲۶٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۵۷۰ نفر جمعیت دارد.
دریبرگن (به هلندی: Driebergen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترختسه هئوفل روخ واقع شده است.
دن دولدر (به هلندی: Den Dolder) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زایست واقع شده است. دن دولدر ۲٬۸۸۴ نفر جمعیت دارد.
دی مرن (به هلندی: De Meern) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترخت واقع شده است. دی مرن ۲۱٬۷۶۴ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دی هوف (به هلندی: De Hoef) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در درونده فینن واقع شده است. دی هوف ۹۱۳ نفر جمعیت دارد.
گییر (به هلندی: Geer) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زیدریک واقع شده است. گییر ۶۰ نفر جمعیت دارد.
هارملن (به هلندی: Harmelen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ووردن واقع شده است. هارملن ۲۳٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
تیم جنکین (؛ زادهٔ ) نویسنده آفریقای جنوبی، فعال سابق ضدآپارتاید و زندانی سیاسی است. وی بیشتر به خاطر فرار از زندان محلی پرتوریا (بخشی از مجموعه زندان مرکزی پرتوریا) در سال ۱۹۷۹ همراه با استفان لی و الکس مومباریس شناخته شده است. فیلم فرار از پرتوریا. در ماه مه ۲۰۱۷ اعلام شد که تولید فیلم سینمایی کتاب جنکین به تهیه کنندگی دیوید بارون و با بازی دنیل ردکلیف در نقش جنکین و ایان هارت در نقش گلدبرگ آغاز می شود. فیلمبرداری فرار از پرتوریا در آدلاید، استرالیای جنوبی، در مارس و آوریل ۲۰۱۹ آغاز شد. وی با دنیل وبر به جمع بازیگران پیوست. جنکین مدتی را در آدلاید گذراند و به رادکلیف در مورد لهجه و سایر جنبه های فیلم مشاوره داد و همچنین به عنوان یک بازیگر بازی کرد. این فیلم در ۶ مارس ۲۰۲۰، ابتدا در انگلستان و ایالات متحده آمریکا و سپس در سایر نقاط جهان منتشر شد. فیلم بر اساس کتاب جنکین ساخته شد. وی در این کتاب داستان واقعی فرار چند زندانی سیاسی از آفریقای جنوبی تحت حاکمیت آپارتاید در سال ۱۹۷۹ میلادی را که خود یکی از این زندانیان بود، در سال ۲۰۰۳ منتشر کرد.
پولسبروکردم (به هلندی: Polsbroekerdam) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لوپیک واقع شده است.
پاپکوپ (به هلندی: Papekop) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آده واتر واقع شده است. پاپکوپ ۴۲۵ نفر جمعیت دارد.
اوربورگ (به هلندی: Overberg) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترختسه هئوفل روخ واقع شده است. اوربورگ ۱٬۳۸۰ نفر جمعیت دارد.
اووکوپ (به هلندی: Oukoop) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استان اوترخت واقع شده است. اووکوپ ۲۴۰ نفر جمعیت دارد.
عود زویلن (به هلندی: Oud-Zuilen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. عود زویلن ۲۲۴ نفر جمعیت دارد.
عود-ولون (به هلندی: Oud-Wulven) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هاتن (شهر) واقع شده است.
عود-مرسوین (به هلندی: Oud-Maarsseveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. عود-مرسوین ۲۷۰ نفر جمعیت دارد.
عود-لوسدن (به هلندی: Oud-Leusden) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لئوسدن واقع شده است.
عود-کامریک (به هلندی: Oud-Kamerik) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ووردن واقع شده است. عود-کامریک ۷۰ نفر جمعیت دارد.
عودا (به هلندی: Oud-Aa) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. عودا ۲۲۰ نفر جمعیت دارد.
نیوواترینگ (به هلندی: Nieuwe-Wetering) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ده بیلت واقع شده است. نیوواترینگ ۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
نیوور (به هلندی: Nieuwer Ter Aa) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. نیوور ۱٬۲۱۰ نفر جمعیت دارد.
مولنپولدر (به هلندی: Molenpolder) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. مولنپولدر ۹۱۵ نفر جمعیت دارد.
مارسسن (به هلندی: Maarssen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. مارسسن ۳۰٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
مارنن (به هلندی: Maarn) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترختسه هئوفل روخ واقع شده است. مارنن ۴٬۶۵۱ نفر جمعیت دارد.
لینشوتن (به هلندی: Lange Linschoten) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آده واتر واقع شده است. لینشوتن ۶۲۰ نفر جمعیت دارد.
لرسوم (به هلندی: Leersum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترختسه هئوفل روخ واقع شده است. لرسوم ۷٬۵۷۵ نفر جمعیت دارد.
لانگ بروک (به هلندی: Langbroek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ویک بی دورستیده واقع شده است. لانگ بروک ۲٬۰۷۱ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لاگنیووکوپ (به هلندی: Laagnieuwkoop) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است.
کورتریجک (به هلندی: Kortrijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. کورتریجک ۲۷۰ نفر جمعیت دارد.
کوکنگن (به هلندی: Kockengen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیختسه فخت واقع شده است. کوکنگن ۳٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
کانیس (به هلندی: Kanis) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ووردن واقع شده است.
کامریک (به هلندی: Mijzijde) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ووردن واقع شده است. کامریک ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
هویس تر هیده (به هلندی: Huis ter Heide) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زایست واقع شده است. هویس تر هیده ۱٫۴۲۵ نفر جمعیت دارد.
هوگلند (به هلندی: Hoogland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمرسفورت واقع شده است. هوگلند ۱۰٬۵۸۷ نفر جمعیت دارد.
هولاندشه (به هلندی: Hollandsche Rading) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ده بیلت واقع شده است. هولاندشه ۱٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
هونکوپ (به هلندی: Hoenkoop) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آده واتر واقع شده است.
هکندورپ (به هلندی: Hekendorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آده واتر واقع شده است. هکندورپ ۷۰۵ نفر جمعیت دارد.
بوئیکاپ (به هلندی: Hei- en Boeicop) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زیدریک واقع شده است. بوئیکاپ c نفر جمعیت دارد.
هیزویک (به هلندی: Heeswijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مونت فورت واقع شده است. هیزویک ۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
همیستد (به هلندی: Heemstede) یک روستا در هلند است که در هاتن (شهر) واقع شده است.
سوستدیک (به هلندی: Soestdijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در سوست (هلند) واقع شده است.
ریزنبورگ (به هلندی: Rijsenburg) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترختسه هئوفل روخ واقع شده است.
ریتولد (به هلندی: Rietveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ووردن واقع شده است. ریتولد ۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
سالیوت ۷ () یک فیلم شاهکار محصول ۲۰۱۷ روسیه به کارگردانی کلیم شیپنکو و نویسندگی الکسی سامولیوتوف است، در این فیلم ولادیمیر ودوویچنکوف و پاول درویانکو بازی می کنند. داستان آن بر اساس مأموریت سایوز تی۱۳ در سال ۱۹۸۵، بخشی از برنامه فضایی سالیوت توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. این اولین بار در تاریخ بود که یک ایستگاه فضایی مرده در فضا تعمیر شد و دوباره به کار افتاد. فیلم سالیوت ۷ در سال ۲۰۱۸ جایزه عقاب طلایی برای بهترین فیلم و بهترین تدوین فیلم را دریافت کرد، همچنین جایزه نیکا برای بهترین فیلمبرداری و بهترین فیلم بلند. داستان. ایستگاه فضایی سالیوت متعلق به کشور روسیه است و ناگهان از کار افتاده، این جسم سنگین قادر است ۳ ماه خود را در مدار نگه دارد اما پس از آن سقوط خواهد کرد. به همین دلیل سازمان فضایی به سرعت گروهی دو نفره متشکل از مهندس سازنده سالیوت و بهترین فضانورد خود را به ایستگاه اعزام می کند. این گروه در همان لحظه ورود متوجه جسمی می شوند که مانع به کار افتادن صفحه های خورشیدی و در نتیجه قطع برق است اما مجبورند، ابتدا آب و یخ موجود در ایستگاه را جمع آوری کنند. تصادفاً قطرات آب وارد سفینه شده و موجب آ
تش سوزی و وخیم تر شدن اوضاع می شود. فرمانده سازمان فضایی دستور می دهد ... تولید. ایده این فیلم که بر اساس رویدادهای واقعی برای نجات ایستگاه مداری سالیوت ۷ ساخته شده، متعلق به الکسی سامولتوف، روزنامه نگار تلویزیونی متخصص در مسائل فضایی است. به گفته باکور باکورادزه، تهیه کننده، نویسندگان فیلمنامه به خاطرات ویکتور ساوینیخ تکیه کرده اند که به تفصیل در مورد کل سفر اکتشافی صحبت می کند، اما «برای کسی که ظرافت های موضوع فضا را نمی داند، درک همه جزئیات دشوار است. بنابراین، برخی چیزها باید ساده سازی می شدند و برخی، برعکس، تقویت می شدند و برای درک ما تطبیق داده می شدند.» به همین دلایل، نام شخصیت های اصلی تغییر یافته است. نویسندگان فیلم مطالبی را انتخاب کردند که به آنها اجازه می داد به واقعیت ها وفادار بمانند. مشاوران، فضانوردان سرگئی کریکالف و الکساندر لازوتکین، رئیس روسکاسموس، ایگور کوماروف و متخصصانی از شرکت موشک و فضای SP Korolev، Energia (شرکت) بودند. یک غرفه تیراندازی ویژه در حومه سن پترزبورگ واقع شده بود، زیرا محل لنفیلم قادر به جای دادن همه موارد مورد نیاز نبود. یک کپی از TsUP و مرکز آموزش فضانوردی با مدل های در
اندازه واقعی Salyut-7 و Soyuz T-13 ایجاد شد. شرکت های شرکت دولتی «Roscosmos» - OAO Rocket and Space Corporation «Energia» و FGBU «موسسه تحقیقاتی مرکز آموزش فضانوردی یوری گاگارین» - تجهیزات فیلمبرداری را که قبلاً در فضا بازدید شده بودند، فراهم کردند. سرگئی آستاخوف، که نه تنها به عنوان فیلمبردار، بلکه به عنوان استاد تکنیک های دشوار فیلمبرداری نیز شناخته می شود، برای طراحی و کنترل دستگاه های پیچیده فیلمبرداری دعوت شد. در این پروژه، او اپراتور صحنه های فضایی و مهندس کل بخش فناوری فیلمبرداری بود. برای هر فریم، سیستم های فیلمبرداری مخصوص به خود توسعه داده شد، از سیستم تعلیق و روش های نصب مختلف برای نمایش واقع گرایانه تعامل با اشیاء در جاذبه صفر و اطمینان از انتقال روان به انیمیشن کامپیوتری استفاده شد.برای تحمل بارهایی تقریباً مانند فضانوردان واقعی، بازیگران تحت تمرینات بدنی جدی قرار گرفتند. فیلمبرداری چندین ماه با فشار بدنی زیاد به طول انجامید. روز کاری ۱۲ ساعت بود و ۹۰٪ از دوره فیلمبرداری با "معلق ماندن" در به اصطلاح جاذبه صفر اشغال شد. در صحنه فیلمبرداری، بازیگران با استفاده از کابل های مخصوص حرکت می کردند. برای
درک چگونگی حرکت در حالت بی وزنی، نحوه رفتار بدن، لازم بود بی وزنی را احساس کنید. در یک تمرین ویژه، هواپیمای ایلیوشین ایل-۷۶ ده بار تا ارتفاع چند هزار متری بالا رفت و ناگهان از پارابولا پایین رفت، در حالی که بی وزنی به مدت ۲۶ ثانیه ظاهر شد. بازخورد. فیلم سالیوت ۷ در وب سایت جمع آوری نظرات راتن تومیتوز، بر اساس ۱۳ نقد، امتیاز ۱۰۰٪ و میانگین امتیاز ۶.۸۳ از ۱۰ را کسب کرده است.
مایکلز () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد.
آنالنا شارلوت آلما بِربوک (آلمانی:Annalena Baerbock ؛ ؛ متولد ۱۵ دسامبر ۱۹۸۰) سیاستمداری آلمانی است که از ۸ دسامبر سال ۲۰۲۱ تا ۶ می ۲۰۲۵ وزیر امور خارجه آلمان بوده است. او از ۲۰۱۸ به طور مشترک با روبرت هابک رهبری حزب سبز (اتحاد ۹۰ / سبزها) آلمان را برعهده دارند . از انتخابات فدرال ۲۰۱۳، وی همچنین کرسی نمایندگی براندنبورگ در بوندستاگ را در اختیار داشت. اوایل زندگی و حرفه. بربوک در اصل از ایالت نیدرزاکسن در شمال غربی آلمان است. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، بربوک در دانشگاه هامبورگ در رشته علوم سیاسی و حقوق عمومی تحصیل کرد. در سال ۲۰۰۵، وی در رشته حقوق بین الملل عمومی از دانشکده اقتصاد لندن (LSE) فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۰۵، وی یک دوره کارآموزی را در انستیتوی حقوق بین الملل و مقایسه بین المللی (BIICL) به پایان رساند. از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸، بربوک در دفتر الیزابت شرودتر در پارلمان اروپا کار می کرد. وی بین سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ به عنوان مشاور در سیاست های خارجی و امنیتی برای گروه پارلمانی حزب سبزها در بوندستاگ کار می کرد. زندگی سیاسی. بربوک در سال ۲۰۰۵ به عضویت اتحاد ۹۰ / سبزها درآمد. در اکتبر ۲۰۰۸، وی به عضویت هیئت اجرایی گروه ای
التی حزب خود در براندنبورگ انتخاب شد و سال بعد به مقام ریاست هیئت مدیره رسید، دفتری که تا سال ۲۰۱۳ در آن اداره بود. وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ نیز عضو هیئت اجرایی حزب سبزهای اروپا بود. عضو پارلمان، ۲۰۱۳ تا کنون در سال ۲۰۰۹، بربوک ناموفق برای حضور در لیست انتخاباتی حزب خود برای انتخابات فدرال نامزد شد. در سال ۲۰۱۳، وی کاندیدای حزب سبز در حوزه انتخابیه پوتسدام - پوتسدام - میتلمارک دوم - تلوتو-فلومینگ دوم و همچنین حصول اطمینان از جایگاه نخست در لیست انتخاباتی حزب برای ایالت براندنبورگ بود. وی از طریق لیست انتخاباتی به عضویت بوندستاگ درآمد. در اولین دوره ریاست جمهوری، بربوک عضو کمیته امور اقتصادی و انرژی و همچنین کمیته امور اروپا بود. وی در گروه پارلمانی خود به عنوان سخنران سیاست اقلیم فعالیت کرد. در مقام دوم، وی در کنفرانس های تغییر اقلیم سازمان ملل در ورشو (۲۰۱۳)، لیما (۲۰۱۴)، پاریس (۲۰۱۵) و مراکش (۲۰۱۶) شرکت کرد. بربوک علاوه بر وظایف کمیته خود، به عنوان معاون رئیس حلقه دوستان پارلمانی برلین و تایپه نیز فعالیت کرده است. برای انتخابات سال ۲۰۱۷، بربوک با حفظ کرسی خود در پارلمان مجدداً کاندیدای اصلی ایالت براندنبورگ ب
ود. پس از انتخابات، او به عنوان حزب سبز وارد مذاکرات (ناموفق) ائتلاف با CDU / CSU و FDP در تیم مذاکره کننده حزب خود بود. [۲] وی از آن زمان عضو کمیته خانواده ها، سالمندان، زنان و جوانان بوده است. رئیس مشترک حزب سبز، ۲۰۱۸-اکنون در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۸ در کنوانسیون ملی حزب سبز در زادگاه خود در هانوفر، بربوک به عنوان یکی از دو رئیس برابر حزب خود در سطح فدرال انتخاب شد که رابرت هابک نیز به او پیوست. وی ۶۴ درصد آرا را به دست آورد، که بیشتر از رقیب خود آنجا پیل است. در یک کنگره مهمانی سال ۲۰۱۹، وی با ۹۷٫۱ درصد مجدداً انتخاب شد که بالاترین نتیجه برای رئیس حزب است. نامزد صدارت اعظمی. در روز ۱۹ آوریل ۲۰۲۱، بربوک و هابک اعلام کردن که هیئت فدرال حزب سبز آلمان آنالنا بربوک را به عنوان گزینه خود برای صدارت عظمای آلمان از حزب سبز در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ پیشنهاد کرده است. با این حال این پیشنهاد باید در کنگره حزبی که بین ۱۱ تا ۱۳ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار می شود نیز تأیید شود. در صورت انتخاب، بربوک دومین زن و جوان ترین صدراعظم در تاریخ آلمان خواهد بود. مواضع سیاسی. سیاست خارجی. بربوک در زمینه دفاع میانه گرا قلمداد می شود و بر سیاست خارجی مشت
رک قوی تر اتحادیه اروپا، مخصوصاً علیه روسیه و چین اصرار ورزیده. او خواهان یک سیاست خارجی پسا صلح طلبانه شده، که گام هایی را برای یک ارتش اروپایی تحت نظارت پارلمان اروپا خواستار شده و گام هایی را برای هسته ای زدایی آلمان در مشورت با همپیمانان طرح کرده است. او از گسترش ناتو به سوی شرق و همکاری با ایالات متحده آمریکا حمایت می کند. در نوامبر ۲۰۲۰, او گفت: «اروپا سالها حول خود دور زده است، دولت ترامپ پشت خود را به جهان کرده است. دولت های اقتدارگرا شکافی که ظهور کرد را پر کردند. این باعث شد روسیه و ترکیه در محله ما فعال شوند و اتحادیه اروپا مانند مورد جنگ ناگورنو قره باغ (۲۰۲۰), رها شود.» در دسامبر ۲۰۲۱, بربوک در رابطه با دیگر دمکراسی های اروپایی و شرکای ناتو یک سیاست خارجی ارزش بنیان را پیشنهاد کرد. به نظر می رسد بربوک در پاسخ به بحران ۲۰۲۱ اسرائیل و فلسطین موضعی حامی اسرائیل اتخاذ کرده است. او تعداد قطعنامه های سازمان ملل که از اسرائیل انتقاد می کنند را «در مقایسه با قطعنامه ها علیه دیگر کشورها عجیب» دانست. زندگی شخصی. بربوک متأهل و دارای دو دختر است. این خانواده در پوتسدام مرکز ایالت براندنبورگ آلمان زندگی می کن
اتومبیل های الکتریکی (یا وسایل نقلیه الکتریکی، خودروهای برقی) در مقایسه با اتومبیل های معمول با موتور احتراق داخلی، تأثیرات متفاوتی بر محیط زیست دارند. در صورتی که نحوه تولید آنها می تواند تأثیرات مشابه هم بر محیط زیست ایجاد کند، برخی از این خودروها با انتشار آلودگی ناچیزی تولید می شوند، و برخی هم بسته به منبع برق مورد استفاده برای شارژ آنها، می توانند وابستگی به انتشار گازهای گلخانه ای و نفتی و به دنبال آن آلودگی را کاهش دهند. موتورهای الکتریکی به طور قابل توجهی کارآمدتر از موتورهای احتراق داخلی هستند و، حتی با وجود راندمان و قدرت بالا، انرژی کمتری برای کار کردن نیاز دارند. تولید باتری برای اتومبیل های برقی به منابع و انرژی بیشتری نیاز دارد، پس می توانند تأثیرات زیست محیطی بزرگتری را در چرخه تولید خودروهای برقی بگذارند. در پروسه نگهداری خودروهای برقی نیز تأثیرات زیست محیطی قابل لمس هستند. مثلا خودروهای الکتریکی معمولاً سنگین تر هستند و می توانند باعث مصرف بیشتر لاستیک، ترمز و ایجاد گرد و غبار بیشتری شوند، اما ترمز احیا کننده آنها می تواند آلودگی ایجاد شده از ترمز را کاهش دهد. خودروهای برقی از نظر مکانیکی ساد
ه تر هستند که باعث کاهش استفاده روغن موتور می شود. مزایا و معایب در مقایسه با خودروهای سوختی. خودروهای برقی (دارای باتری) مزایای زیست محیطی زیادی نسبت به خودروهای سوختی(ICEV) دارند، از جمله: پلاگین های هیبریدی اکثر این برتری های ذکر شده را فقط در حالت کاملاً برقی، دارند. خودروهای برقی معایبی هم دارند از جمله: ذرات معلق. مانند همه خودروها، خودروهای الکتریکی ذرات معلق (PM) ناشی از سایش لاستیک جاده و ترمز را ایجاد می کنند، و باعث بروز بیماری های تنفسی می شود. فقط در انگلیس pm خودروها (از انواع وسایل نقلیه و نه فقط از خودروهای برقی) احتمالاً باعث ۷۰۰۰ تا ۸۰۰۰ مرگ زودرس در سال باشد. با این حال، کمتر بودن هزینه های سوخت رسانی، بهره برداری و تعمیر و نگهداری خودروهای برقی می تواند باعث ایجاد اثر برگشت انرژی شود، در نتیجه ذرات بیشتری آزاد می شود. به عبارت دیگر، کم شدن هزینه های رانندگی کردن موجب تشویق بیشتر به رانندگی می شود و در نتیجه باعث ساییده شدن بیشتر لاستیک ها می شود. (هزینه های دیگری از جمله ازدحام رانندگان و انگیزه ناشی از آن، باعث آسفالت کردن بیشتر زمین به منظور گسترش راه ها و جاده ها می شود) تولید برق برای
خودروهای برقی. خودروهای برقی در طول عمر خود نسبت به خودروهای سوخت فسیلی، گازهای گلخانه ای کمتری منتشر می کنند، جز در مکان هایی که درصد بسیار بالایی از برق تولیدی، با زغال سنگ تولید می شود مانند صربستان. میزان این تفاوت به مسافت رانده شده توسط خودرو و همچنین منبع برق بستگی دارد، زیرا این تفاوت عمدتاً هنگام رانندگی است تا در زمان تولید یا بازیافت. به عنوان مثال، وسایل نقلیه برقی و هیدروژنی Co2 کمتری در هنگام رانندگی تولید می کنند، اما فقط در صورتی که انرژی آنها از طریق انرژی تجدید پذیر یا منابع کم کربن مانند انرژی هسته ای تأمین شود. زمان بندی فرایند شارژ وسایل نقلیه برقی با نظر به توان تولید شده توسط منابع انرژی تجدید پذیر، می تواند درصد انرژی تجدید پذیر در شبکه برق را افزایش دهد. وقتی انرژی با استفاده از سوخت های فسیلی تولید می شود، وسایل نقلیه برقی عموماً در برابر وسایل نقلیه بنزینی، به دلیل فرایند تولید بسیار پرکربن، در استخراج، پمپاژ، پالایش، حمل و نقل و بازده به دست آمده با بنزین، کاهش آلودگی قابل توجهی نشان می دهند؛ یعنی حتی اگر بخشی از انرژی مورد استفاده برای راه اندازی یک خودروی برقی از طریق سوخت های فس
یلی تأمین شود، خودروهای برقی همچنان باعث کاهش آلودگی کربن دی اکسید می شوند، که از آنجایی که برق اکثر کشورها حداقل تا حدی با سوزاندن سوخت های فسیلی تولید می شود، مهم است. پژوهشگران در آلمان ادعا کرده اند که گرچه برتری فنی پیشرانه برقی در مقایسه با فناوری متداول وجود دارد، اما در بسیاری از کشورها بیشترین تأثیر الکتریکی شدن انتشار ناوگان وسایل نقلیه بیشتر به دلیل قوانین مجبور کننده است تا فناوری پیشرفته تر آن ها. می توان انتظار داشت که با استفاده از تولید برق توسط باد و خورشید، آلودگی شبکه های الکتریکی با گذشت زمان بهبود یابد. بسیاری از کشورها، اما نه بیشتر آن ها، در حال معرفی هدف برای میزان انتشار کربن دی اکسید متوسط در خودروهای فروخته شده توسط تولیدکننده ها هستند. (به همراه مجازات های مالی برای تولیدکنندگانی که نتوانند این اهداف را برآورده کنند). این مسئله برای تولیدکنندگان، تولیدکنندگان بزرگ خودروهای سنگین و کارامد انگیزه فراوانی برای معرفی خودرو برقی و اتومبیل های توربوشارژ ایجاد می کند. آلودگی هوا و انتشار کربن در کشورهای مختلف. خودروهای برقی مزایای متعددی نسبت به خودروهای موتور احتراق داخلی معمولی دارند از