Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سمبات ژیرایری آیوازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار و اقتصاد اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۹۹۹ تا ۲ مه ۲۰۰۰ تاریخ در دولت وازگن سارگسیان و دولت آرام سارگسیان سمت ریاست کارگروه دولتی درآمد جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۰ مارس ۱۹۵۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی متأهل و صاحب سه فرزند بود. وی در ۸ ژوئن ۲۰۱۴ در سن ۵۵ سالگی در پاریس، فرانسه درگذشت.
این فهرستی از پرفروش ترین فیلم های غیر-انگلیسی در سراسر دنیا است. از نظر درآمد ناخالص، فیلم های انگلیسی زبان بسیار بیش از حد در میان پرفروش ترین فیلم های تمام زمان ها نمایندگی می کنند. در میان ۱۰۰ فیلم برتر پرفروش جهان، ۹۷ فیلم به زبان انگلیسی هستند و تنها سه فیلم دیگر، "نبرد در دریاچه چانگ جین", "گرگ مبارز ۲" و "سلام مامان" به زبان چینی هستند. منبع اصلی پرفروش ترین فیلم ها استودیوهای بزرگ فیلم در داخل و اطراف هالیوود، کالیفرنیا هستند. در نتیجه، تقریباً تمام این فیلم ها فیلم های انگلیسی زبان هستند زیرا ایالات متحده در درجهٔ اول یک کشور انگلیسی زبان است.
فریدا و دیه گو ریورا (به اسپانیایی "Frieda y Diego Rivera") یک نقاشی رنگ روغن توسط هنرمند مکزیکی فریدا کالو است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. این پرتره دو سال پس از ازدواج فریدا کالو و دیه گو ریورا خلق شد و به طور گسترده به عنوان پرتره عروسی در نظر گرفته می شود. تعابیر زیادی از کار وجود دارد. هیدن هررا، نویسنده ""، این اثر را به سادگی به این صورت تفسیر می کند که کالو خود را به عنوان همسر هنرمند بزرگ، ریورا نشان می دهد. نویسندگان دیگر، مانند مارگارت لیندوئر، زمینه بزرگتری را که اثر در آن خلق شده است، بررسی می کنند. این بنر از تفسیر لیندوئر حمایت می کند زیرا کالو را در نقش هنرمند تهیه کننده/حرفه ای قرار می دهد.
دیِه گو و من (به اسپانیایی: "Diego y yo") یک نقاشی رنگ روغن توسط هنرمند مکزیکی فریدا کالو است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. در نوامبر ۲۰۲۱، در حراجی در نیویورک به قیمت ۳۴٫۹ میلیون دلار آمریکا فروخته شد که یک رکورد برای یک اثر کالو و یک اثر آمریکای لاتین است.
غازان نامه یا غازان نامه منظوم، کتابی منظوم در تاریخ سلطنت ایلخانان، به زبان فارسی، اثر سروده نورالدین محمد نوری اژدری، در سده هشتم است۔ غازان نامه یکی از چھار منظومه ٔ تاریخی قرن ھشتم است که در اینجا بدان می پردازیم۔ تاریخ. نام کامل این کتاب غازان نامه منظوم است. تاریخ دقیق به گفته خود نوری اژدری سرودن نگارش این اثر به گفته مؤلف آن در سال ۷۵۸ آغاز شده و تا سال ۷۶۳ ادامه یافته است. نام کامل این کتاب غازان نامه منظوم است سروده نورالدین محمد نوری اژدری است. در پایان ذکر شده است که کتاب این اثر توسط خطوطی شروانی در سال ۸۷۳ در تبریز بوده است۔ نظم کتابی که بیش از ۸۷۰۰ بیت است در طول یک سال البتّه استبعادی ندارد؛ امّا با ذکر دو سال متفاوت در اوایل و اواخر منظومه ـ سالھای ۷۵۸ و ۷۶۳ (ھجری قمری) ـ مغایرت دارد و متأسفانه مسأله ٔ مشکلی است۔ مؤلف کتاب. بنا براین مقدمه، نوری اژدری که با لقبهای بلندی از او یاد شده، پسر خواجه شمس الدین محمد اژدری است که در ایام حکومت غازان خان مقام وزارت داشته است. اما در صحت این مطلب تردید است، زیرا در هیچ یک از آثاربجا در دوره غازان خان و همچنین کتابهایی که در ذکر وزیران است، ذکری از نام
وی نیامده است تا بتوان این موضوع را به اثبات رساند. &lt;br&gt;سرایندۂ غازان نامه از شاعران ناشناخته و گمنام اواخر عصر ایلخانی و معاصر با آل جلایر است که ازو نامی در کتب تذکرہ و تاریخ و ادب نیامدہ است۔ شاعر در مجموعه ٔ مثنوی خود نُه بار به تخلص خود نوری ـ اشارہ دارد بدون اینکه ذکری از نام و نسب، لقب و کنیه ٔ خود بکند و یا به گوشه ھایی از زندگانی خود اشارہ نماید: تنھا اطلاعاتی که از او در دست مربوط می شود به مقدمه ٔ منثور کوتاھی که احتمالاً پس از وفات او توسط کاتب نسخه ٔ منحصر به فرد غازان نامه در یک قرن بعد از وی نوشته شدہ است۔ این مجموعه ٔ اطلاعات ھمراہ با مطالب اندک و پراکندہ ای که از خلال ابیات منظومه به دست می آید در حال حاجر تنھا مستندات ما در بارۂ اوست۔نام و نسب این شاعر در مقدمه نور الدین پسر شمس الدین محمد اژدری آمدہ است که به ادّعای نویسندۂ مقدمه ، در زمان غازان خان موسم به وزارت بودہ و به انواع فنون آراسته بودہ است۔ در کتب تاریخی آن عھد ھیچ اشارہ ای به شمس الدین محمد اژدری نرفته است، چه رسد به آنکه در حدّ وزارت پادشاہ نامداری چون غازان خان بودہ باشد۔ اما در صحت این مطلب تردید است، زیرا در هیچ یک از آ
ثاربجا در دوره غازان خان و همچنین کتابهایی که در ذکر وزیران است، ذکری از نام وی نیامده است تا بتوان این موضوع را به اثبات رساند۔ بیشتر اشعار غازان نامه درباره غازان خان، ایلخانان مغول، است و به همین سبب این کتاب، غازان نامه نامیده شده است۔ مطالب کتاب. غازان نامه با اشعاری در ستایش خداوند، در مراتب خرد و آفرینش عالم و ستایش پیغمبر محمد صلی اللہ علیہ و آله وسلم آغاز شده است۔ و با مدح سلطان اویس جلایر ادامه می یابد. او اشعارش را با ذکر پادشاهی چنگیز خان، اوگتای خان، اباقا خان، احمد تگودار، ارغون خان، گیخاتو خان و نبرد امرایی چون امیرنوروز ادامه می دهد۔ انگیزہ نگارش. انگیزه نگارش این منظومه، به تصریح نگارنده اینطور بیان داشته که چون به سن پیری رسیده و می خواسته نامش از روزگار محو نشود، دست به سرودن غازان نامه پرداخته است۔ وی در تدوین اثرش از شاهنامه فردوسی پیروی کرده است۔ ارزش تاریخی. غازان نامه در مقایسه با آثاری چون چنگیزنامه اثر احمد تبریزی و ظفرنامه اثر حمدالله مستوفی ، منظومه ای متوسط سنجیده می شود و با اشکالات از لحاظ ادبی بر آن وارد است و از نظر تاریخی درخور توجه است و موضوع آن از روی کتاب جامع التواریخ به
نظم درآمده است۔ هرچند ایدوارد براؤن (Edward G. Brown) غازان نامه را از نظر تاریخی و ادبی دارای امتیاز خاصی ندانسته است۔ از این اثر تنها یک نسخه خطی وجود دارد که در کتابخانه کیمبریج موجود است. این نسخه نسخه منحصر به فرد و به خط نستعلیق است که ناسخ آن در تبریز آن را برای اوزون حسن نوشته است.
توافق نامه حفاظت از پرندگان آبزی مهاجر آفریقا-اوراسیا یا توافق نامه پرندگان آبزی آفریقا-اوراسیا (AEWA) یک توافق نامه بین المللی مستقل است که تحت نظارت برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در مورد گونه های مهاجر تدوین شده است. این سازمان برای هماهنگی تلاش ها برای حفظ گونه های پرندگانی که بین کشورهای اروپایی و آفریقایی مهاجرت می کنند، تأسیس شد و دامنه فعلی آن از قطب شمال تا آفریقای جنوبی امتداد دارد و شبه جزیره کانادا و خاورمیانه و همچنین اروپا و آفریقا را نیز در بر می گیرد. این توافق بر گونه های پرندگانی تمرکز می کند که حداقل در بخشی از چرخه زندگی خود، به تالاب ها وابسته هستند و در الگوهای مهاجرت خود از مرزهای بین المللی عبور می کنند. در حال حاضر ۲۵۴ گونه را پوشش می دهد. جلسات. اعضا هر چند سال یک بار ملاقات می کنند. تاکنون هفت جلسه برگزار شده است: ممنوعیت گلوله سربی. کاربرد گلوله سربی بر فراز تالاب ها به دلیل مسمومیت ناشی از آن توسط امضاکنندگان کنوانسیون ممنوع شده است.
آدیتی () یک الهه ودایی ایزدبانو در هندوئیسم، تجسم نامتناهی است. او الهه زمین، آسمان، ناهشیاری، گذشته، آینده و باروری است. او مادر خدایان آسمانی آدیتیاس است و به عنوان مادر خدایان بسیاری از او یاد می شود. او ممکن است به عنوان شکلی زنانه از برهما و مرتبط با ماده اولیه ("mulaprakriti") در ویدانته دیده شود. در «ریگ ودا» نزدیک به ۸۰ بار از او نام برده شده است.
بارتولومئو مونتاگنا (زاده ۱۱ اکتبر ۱۴۵۰-درگذشته ۱۱ اکتبر ۱۵۲۳) یک نقاش رنسانس ایتالیایی بود که عمدتاً در ویچنزا کار می کرد. وی همچنین در ونیز، ورونا و پادوا آثاری را تولید کرد. وی بیشتر به خاطر مادوناهای بسیار مشهور است و کارهایش به دلیل شکل های نرم و به تصویر کشیدن معماری مرمر غیرعادی مشهور هستند. زندگی. او بارتولومئو سینکانی به دنیا آمد و بعدها نام خود را به بارتولومئو مونتانیا تغییر داد. اولین گزارش مکتوب شناخته شده از وجود او مربوط به سال ۱۴۵۹ است و او را به عنوان خردسال ذکر می کند. اولین سند شناخته شده از او به عنوان یک فرد بالغ در سال ۱۴۸۰ به عنوان شاهد وصیت نامه است. تفاوت در دو سند در مورد اموال پدرش از ۱۴۶۷ و ۱۴۶۹ نشان می دهد که او بین این دو سال بالغ شده است. دلیل فقدان اسناد رسمی تولد او و سردرگمی در مورد سن بلوغ قانونی در ویچنزا در آن زمان، بحث های زیادی در مورد تاریخ تولد واقعی او وجود دارد. برخی از محققان در مورد نزدیک به ۱۴۵۰ اتفاق نظر دارند و برخی دیگر او را نزدیک به ۱۴۵۳–۱۴۵۴ می دانند. خانواده او در برشا، ایتالیا سرچشمه گرفتند و بعداً در حدود سال ۱۴۵۰ به بیرون نقل مکان کردند و سپس در سال ۱۴۶۰
در ویچنزا مستقر شدند. برادرش، بالدیسرا، زرگر بود. بیشتر عمرش تا زمان مرگش ساکن ویچنزا بود و در خانه ای زندگی می کرد که مستقیماً روبروی کلیسای سن لورنزو در سال ۱۴۸۴ خرید. حرفه ای به عنوان یک نقاش در سال ۱۵۰۹، او از Vicenza به پادوا نقل مکان کرد به احتمال زیاد به دلیل جنگ در Vicenza، و تا ۱۵۱۴. باقی مانده وجود دارد. هویت همسرش مشخص نیست اما آنها سه پسر داشتند. یکی از پسران او، بندتو مونتانیا، نیز هنرمندی بود که به خاطر حکاکی هایش مشهور بود. دو پسر دیگر او، فیلیپو و پائولو در برخی قراردادها ذکر شده اند اما در وصیت نامه او غایب هستند. بارتولومئو از Montagna درگذشت در ۱۱ اکتبر ۱۵۲۳ او اکثر اموال خود را و عمل خود را به پسر خود، بندتو است.
کتاب شناسی رزا لوکزامبورگ فهرستی از آثار "رزا لوکزامبورگ" (۵ مارس ۱۸۷۱–۱۵ ژانویه ۱۹۱۹)، نظریه پرداز مارکسیست، فیلسوف، اقتصاددان، سوسیالیست انقلابی است. در سال ۱۹۱۵، پس از پشتیبانی حزب سوسیال دمکرات آلمان از دخالت آلمان در جنگ جهانی اول، او و کارل لیبکنشت جنبش انقلابی مارکسیستی و ضدجنگ بنام «جرگه اسپارتاکوس» را به نام اسپارتاکوس تأسیس کردند که در نهایت به حزب کمونیست آلمان (۱۹۱۸) (KPD) تبدیل شد. این «کتابنامه روزا لوکزامبورگ»" شامل نوشته ها، سخنرانی ها، نامه های اوست.
دیانا و کالیستو نقاشی است که توسط پیتر پل روبنس بین سال های ۱۶۳۷ و ۱۶۳۸ تولید شده است. این اثر یکی از نقاشی هایی بود که به سفارش فلیپه چهارم پادشاه اسپانیا برای کلبهٔ شکار جدیدش، تور دلا پرادا توسط این هنرمند کشیده شد. ابعاد این نقاشی ۲۰۲ در ۳۰۳ سانتی متر است و اکنون در موزه دل پرادو نگهداری می شود. تصویر دیانا و کالیستو را نشان می دهد.
انتخابات سراسری بلغارستان () در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ برای انتخاب رئیس جمهور و مجلس ملی در بلغارستان برگزار شد. این سومین انتخابات پارلمانی این کشور در ۲۰۲۱ به شمار می رود که هیچ حزبی نتوانست پس از انتخابات آوریل و ژوئیه دولت تشکیل دهد. دور دوم انتخابات ریاست جمهوری در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۱ برگزار گردید چراکه هیچ نامزدی نتوانست اکثریت آرا را در مرحله اول کسب کند. رئیس جمهور فعلی رادف حدود ۴۹ درصد آرا را به دست آورد و مجبور به مرحله دوم شد که در مرحله دوم با استاد دانشگاه گرژیکوف روبرو شد. «حزب ما به تغییر ادامه می دهیم» بیشترین کرسی ها را به دست آورد، اگرچه اکثریت نبود. اندکی پس از انتخابات، آنها اعلام کردند که قرار است مذاکرات ائتلافی دهند. مشارکت سراسری به ۴۰ درصد کاهش یافت، که پایین ترین میزان مشارکت بلغارستان در ۳۰ سال گذشته در حوزه انتخابات ریاست جمهوری و قانونگذاری به شمار می رود. رومن رادف رئیس جمهور فعلی حدود ۴۹ درصد آرا را به دست آورد و در ۲۱ نوامبر با استاد دانشگاه گرژیکوف روبرو شد. بر اساس نظرسنجی های منتشر شده توسط آلفا ریسرچ و گالوپ اینترنشنال، اندکی پس از دور دوم انتخابات ریاست جمهوری، رئیس جمهور رادف یک دوره
دیگر را با نزدیک به دو سوم آرا به دست آورد. طبق گزارش آژانس نظرسنجی آلفا، میزان مشارکت در رای دهندگان به رکورد پایین ۳۳٫۷ درصد رسید و ۳٫۰ درصد از افرادی که به پای صندوق های رای رفتند از هیچ یک از این دو نامزد حمایت نکردند.
آسن واسیلیف (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، اقتصاددان و کارآفرین بلغاری است که در ۲۰۱۳ به عنوان وزیر اقتصاد، انرژی و گردشگری در دولت موقت مارین رایکوف و به عنوان وزیر دارایی از ۱۲ مه ۲۰۲۱ تا ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ در دولت موقت استفان یانف خدمت کرد. یانف. رهبر مشترک حزب «تغییر را ادامه می دهیم» است که یک حزب سیاسی با کریل پتکوف تأسیس کرد.
یکت پنتسر ۳۸(تی) که عموماً تحت عنوان هتسر شناخته می شود، یک زره پوش ضدتانک سبک آلمانی بود که اوایل دهه ۱۹۴۰ بر پایه شاسی اصلاح شده تانک سبک پنتسر ۳۸(تی) طراحی و تولید و در اواخر جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. طراحی و توسعه. از ماه مارس سال ۱۹۴۳ ارتشبد هاینتس گودریان، بازرس کل نیروهای زرهی ورماخت خواهان تولید یک زره پوش ضدتانک سبک با زره کافی و اتاقکی پوشیده جهت جایگزینی توپ های سبک خودکششی و سایر توپ های ضد تانک پیشین بود. طراحی این زره پوش بر پای شاسی تانک پنتسر ۳۸(تی) قرار گرفت. یک بدنه عریض جدید با استفاده شدید از زره زاویه دار به کار برده شد. یک مسلسل با کنترل از راه دور جهت دفاع نزدیک در سقف تعبیه گشته بود. محفظه رزمی تنگ و زاویه محدود آتش مشکلاتی در میدان نبرد برای "هتسر" ایجاد می کرد. با انجام آزمایش ها در ماه دسامبر، فرمان به تغییر تمامی تأسیسات تولید پنتسر ۳۸(تی) به زره پوش ضدتانک جدید صادر گردید. تولید از ماه آوریل سال ۱۹۴۴ در شرکت بی ام ام آغاز و از ماه سپتامبر به شرکت اشکودا منتقل شد. تاریخچه عملیاتی. گردان های ۷۳۱ و ۷۳۳ ضد تانک و لشکرهای پانزدهم و هفتاد و ششم پیاده نظام نخستین یگان هایی بودند که
در ماه ژوئیه سال ۱۹۴۴ زره پوش های ضدتانک "هتسر" را دریافت کردند. متعاقباً این زره پوش ها در اختیار یگان های ضد تانک دیگر که به همه انواع آرایش ها ملحق می شدند، قرار گرفت. پس از جنگ جهانی دوم نیروی زمینی چکسلواکی "هتسر" را به کار گرفت. سال ۱۹۴۶ سوئیس ۱۵۸ دستگاه از این زره پوش های ضدتانک را تحت عنوان "G13" از چکسلواکی خریداری نمود.
تحریف شده فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی راب دبلیو کینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کیوسک، کریستینا ریچی، برندن فلچر و وایسلس ریون شانون ایفای نقش کرده اند.
چای والا () (همچنین به صورت چایوالا یا چایوالا نوشته می شود , IAST: "chāyvālā" ; , ) شخصی است که در شبه قاره هند در خیابان ها یا مغازه های کوچک کنار جاده ای چای تهیه می کند، می فروشد یا سرو می کند. آنها بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ شبه قاره هستند. "چای" کلمه هندی و اردو برای «چای» است، همان طور که در ماسالا چای، و "والا" نشان دهنده شخصی است که کار را انجام می دهد، بنابراین "چایوالا" یک فروشنده خیابانی چای است. چایوالاها به عنوان یک گروه کارآفرین تمایل دارند از مناطق مختلف هند جابجاشوند کنند تا تجارت کوچک خود را در شهرهای بزرگ اداره کنند. آنها مخلوطی از آب و شیر، اغلب با ادویه جات یا مخلوط ادویه به نام چای ماسالا را می جوشانند، برگ های چای و شکر را اضافه می کنند و سپس چای را در ظروف یا کتری چای صاف می کنند. معمولاً چای را در لیوان های کوچک یا "فنجان های" سفالی بدون لعاب (کلهر) سرو می کنند، اما در عصر مدرن شروع به سرو چای در فنجان های پلاستیکی کرده اند. به طور سنتی، چای را در ظروف برنجی درست می کردند. بهداشت چای تهیه شده به این روش مورد بحث است.
یکابز کازاکس (Jēkabs Kazaks)، (زاده ۱۸ فوریه ۱۸۹۵ در ریگا – درگذشته ۳۰ نوامبر ۱۹۲۰ در ریگا) نقاش مدرنیست اهل لتونی بود. زندگی نامه. کازاکس با جثه ای نسبتاً نحیف به دنیا آمد و اجباراً برای پایان تحصیلات دبیرستان خود با مشکل روبرو شد.و بین سال های ۱۹۱۳ و ۱۹۱۵ در مدرسه هنر ریگا (زیر نظر ویلهلمز پورویتیس و رابرتز تیلبرگز) و مدرسه هنر پنزا در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۵–۱۹۱۷) تحصیل کرد. مانند بسیاری از مدرنیست های لتونی، آموزش رسمی هنری و انتخاب قانع کننده ترین موضوعات او ناشی از تجربه اش به عنوان پناهنده در طول جنگ جهانی اول است. سبک کازاک حاوی عناصر امپرسیونیسم، استادان قدیمی اروپای غربی، نقاشان مدرن فرانسوی و مدرنیسم لتونی اوایل قرن بیستم بود. او همچنین عمیقاً از مجموعه نقاشی های هموطنش جازپس گروسوالدز الهام گرفت و حساسیت نقاشی خود را به این مضامین رساند. او از تأثیرات و علایق خود برای ایجاد یک سبک شخصی استفاده کرد که با بیان، سادگی، ترکیب و تحریف فرم ها مشخص می شود. او در تشکیل گروه اکسپرسیونیست ها در سال ۱۹۱۹ و سپس گروه هنرمندان ریگا به عنوان نظریه پرداز و اولین رئیس آن شرکت داشت. چندین اثر اصلی او زندگی روزمره پ
ناهندگان را به تصویر می کشد، او همچنین پرتره و خودنگاره کشید. رسانه او الگوی رنگی مشروط در رنگ روغن و آب بود که او با تکنیک های مختلف گرافیکی (جوهر هندی، طراحی، لینوکات، حکاکی روی چوب) آن را تقویت کرد. بیش از ۴۰ نقاشی رنگ روغن و همچنین حدود ۱۵۰ نقاشی و رنگ آبی او در موزه دولتی هنر لتونی به نمایش گذاشته شده است.
مدرسه هنر ریگا یا مدرسه هنر یانیس روزنتالز (به لتونی: Janis Rozentāls Art School, JRMS) یک مدرسه هنر در لتونی است که هنرهای آکادمیک طراحی، نقاشی و ترکیب بندی - و همچنین گرافیک و طراحی را آموزش می دهد. دبیرستان هنر در سال ۱۸۹۵ آغاز شد، زمانی که انجمن نقاشان لتونی یک مدرسه نقاش تأسیس کرد. در سال ۱۹۲۸ مدرسه نام خود را به مدرسه حرفه ای انجمن نقاشان لتونی تغییر داد (به زبان لتونی: مدرسه متوسطه هنر لتونی) که دوباره در سال ۱۹۴۴ به مدرسه متوسطه هنر ریگا و در سال ۱۹۴۶ به دبیرستان هنری یانیس روزنتالز، در سال ۱۹۹۸ به کالج هنری Janis Rozentals (لتونی: Janis Rozentals Riga Art College)، در ۱۸ مارس ۲۰۰۲ به دبیرستان هنری یانیس روزنتالز ریگا (لتونی: Janis Rozentals Riga Art School) تغییر یافت.
رز ماری " رزماری " کندی (; – ) بزرگترین دختر جوزف پی کندی پدر و رز فیتزجرالد کندی بود. او خواهر رئیس جمهور جان اف کندی و سناتورهای رابرت اف و تد کندی بود. رزماری کندی در اوایل سال های جوانی، تشنج ها و تغییرات خلقی شدیدی را تجربه کرد که منجر به خشونت های مقطعی می شود. برای حل این مسئله پدرش در سال ۱۹۴۱ هنگامی که او ۲۳ ساله بود، برای او لوبوتومی پره پیشانی ترتیب داد. که در پی این عمل جراحی او برای همیشه ناتوان شد و قدرت صحبت به صورت مفهوم را از دست داد. رزماری کندی بیشتر بقیه عمر خود را در سنت کولتا، مؤسسه ای در جفرسون، ویسکانسین، گذراند. حقیقت در مورد موقعیت و محل نگهداری او برای چندین دهه مخفی نگه داشته شد. لوبوتومی. به گفته یونیس کندی شرایور خواهر رزماری، زمانی که رزماری در سال ۱۹۴۰ از بریتانیا به ایالات متحده بازگشت، اوضاع او پسرفت کرد. شرایور بعدها اظهار داشت که رزماری در سن ۲۲ سالگی «فردی به طور فزاینده تحریک پذیر و دشوار» شده بود. رزماری اغلب دچار تشنج می شد پس از آن دچار عصبانیت های شدیدی می شد که منجر به برخورد فیزیکی و آسیب زدن به بقیه می شود. رزماری پس از اخراج از یک کمپ تابستانی در غرب ماساچوست و تن
ها چند ماه اقامت در مدرسه شبانه روزی فیلادلفیا، به مدرسه صومعه ای در واشینگتن دی سی فرستاده شده. رزماری شبانه شروع به فرار مخفیانه از مدرسه صومعه کرد. راهبه های صومعه فکر می کردند رزماری ممکن است شروع به رابطه جنسی با دیگران بکند و ممکن است به یک بیماری مقاربتی مبتلا شود یا باردار شود. رفتار گهگاه نامنظم او والدینش را ناامید می کرد. پدرش به ویژه نگران بود که رفتار رزماری باعث شرمساری و شرمساری خانواده و آسیب رساندن به حرفه سیاسی او و فرزندانش شود. زمانی که رزماری ۲۳ ساله بود، پزشکان به پدرش گفتند که نوعی جراحی روانی که به عنوان لوبوتومی شناخته می شود، به آرام کردن نوسانات خلقی او و توقف طغیان های خشونت آمیز گاه به گاه او کمک می کند و احتمال درمان وجود دارد. جوزف کندی تصمیم گرفت که رزماری باید لوبوتومی کند. با این حال، او همسرش را از این تصمیم تا زمان تکمیل مراحل مطلع نکرد. این عمل در نوامبر ۱۹۴۱ انجام شد. دکتر واتس به کسلر گفت که از نظر او رزماری نه از عقب ماندگی ذهنی بلکه از نوعی افسردگی رنج می برد. بررسی تمام مقالات نوشته شده توسط دو پزشک، اظهارات دکتر واتس را تأیید کرد. همه بیمارانی که دو پزشک آنها را لوبو
تومی کردند به نوعی اختلال روانی مبتلا بودند. دکتر برترام اس. براون، مدیر مؤسسه ملی سلامت روان که قبلاً دستیار پرزیدنت کندی بود، به کسلر گفت که جو کندی از دخترش رزماری به عنوان یک عقب مانده ذهنی یاد می کند تا یک بیمار ذهنی. به سرعت مشخص شد که این روش موفقیت آمیز نبوده است. ظرفیت و توان ذهنی کندی به اندازه یک کودک دو ساله کاهش یافت. او نمی توانست به طور قابل فهم راه برود یا صحبت کند و دچار بی اختیار ادرار بود. عواقب. پس از لوبوتومی، رزماری بلافاصله بستری شد. او ابتدا برای چندین سال در کریگ هاوس، یک بیمارستان روانپزشکی خصوصی در ۹۰ دقیقه شمال شهر نیویورک زندگی کرد. در سال ۱۹۴۹، او به جفرسون، ویسکانسین نقل مکان کرد، جایی که تا پایان عمرش در محوطه مدرسه کودکان استثنایی سنت کولتا (که قبلاً به عنوان «مؤسسه سنت کولتا برای جوانان عقب مانده» شناخته می شد) زندگی کرد. دو راهبه کاتولیک، خواهر مارگارت آن و خواهر لئونا، به همراه یک دانش آموز و یک زن که سه شب در هفته با رزماری روی سرامیک کار می کردند، مراقبت از او را انجام می دادند. رزماری ماشینی داشت که می توانست او را سوار کند و سگی هم داشت که می توانست پیاده روی کند. والدی
ن رزماری در پاسخ به وضعیت او، او را از خانواده اش جدا کردند. رز کندی به مدت ۲۰ سال به ملاقات او نرفت. جوزف پی کندی پدر دخترش را در مؤسسه درمانی ملاقات نکرد. در کتاب "رزماری: دختر پنهان کندی،" نویسنده کیت کلیفورد لارسون اظهار داشت که لوبوتومی رزماری به مدت ۲۰ سال از خانواده پنهان بود. هیچ یک از خواهر و برادرهایش از محل نگهداری او خبر نداشتند. در حالی که برادر بزرگترش جان در سال ۱۹۵۸ برای انتخاب مجدد برای مجلس سنا مبارزات انتخاباتی داشت، خانواده کندی غیبت او را با ادعای منزوی بودن او توضیح دادند. خانواده کندی به طور علنی غیبت او را تا سال ۱۹۶۱ و پس از انتخاب جان به عنوان رئیس جمهور توضیح ندادند. کندی ها فاش نکردند که او به دلیل لوبوتومی ناموفق بستری شده است، اما در عوض گفتند که او «عقب مانده ذهنی» در نظر گرفته شده است. زندگی بعدی. رزماری کندی به دلایل طبیعی در ۷ ژانویه ۲۰۰۵، در سن ۸۶ سالگی، در بیمارستان فورت اتکینسون مموریال در فورت اتکینسون، ویسکانسین درحالیکه خواهر و برادرش (خواهران جین، یونیس، و پاتریشیا و برادر تد) در کنار او بودند درگذشت. او در کنار پدر و مادرش در قبرستان مقدس در بروکلین، ماساچوست به خاک س
لوبوکاویر () (که پیش تر با نام BMS-180194، Cyclobut-G شناخته می شد) یک داروی ضد ویروسی است که فعالیت گسترده ای را در برابر ویروس های هرپس، هپاتیت ب و سایر ویروس های هپادنا، ایدز و سیتومگالوویروس نشان می دهد. در آغاز نتایج مثبتی را در آزمایش های بالینی انسانی علیه هپاتیت ب با حداقل عوارض جانبی نشان داد، اما پس از کشف افزایش خطر ابتلا به سرطان مرتبط با استفاده طولانی مدت در موش، از توسعه بیشتر آن متوقف شد. اگرچه این خطر سرطان زا در سایر داروهای ضد ویروسی مانند زیدوودین و گان سیکلوویر وجود دارد که برای استفاده بالینی تأیید شده اند، توسعه توسط بریستول-مایرز اسکوئیب، سازنده آن متوقف شد. کاربرد پزشکی. تاکنون اثبات شده است که لوبوکاویر فعالیت ضد ویروسی در برابر هرپس ویروسان، هپاتیت ب، ایدز و سیتومگالوویروس انسانی از خود نشان می دهد. این آزمایشات به فاز III بالینی برای هپاتیت ب و ویروس هرپس، فاز II آزمایشات بالینی برای سیتومگالوویروس رسید، و پیش از قطع، تحت یک مطالعه آزمایشی برای استفاده در درمان ایدز قرار گرفت. اثرات نامطلوب. در آزمایشات بالینی اولیه، لوبوکاویر نسبتاً خوب در افراد قابل تحمل بود و به دلیل عوارض جانبی
در معرض توقف تولید نبود. عوارض شایع گزارش شده شامل سردرد، خستگی، اسهال، درد شکم و علائم مشابه آنفلوانزا که با سایر آنالوگ های نوکلئوزیدی مشترک است. با این حال، مطالعات دیگر، سرطان زایی ناشی از لوبوکاویر را در ارتباط با استفاده طولانی مدت در موش ها شناسایی کردند که منجر به توقف در آزمایش های بالینی در سال ۱۹۹۹ شد. مکانیسم عمل. لوبوکاویر یک آنالوگ گوانین است که با دی ان ای پلیمراز ویروسی تداخل دارد. پیش از اینکه بتواند فعالیت ضد ویروسی خود را نشان دهد باید از راه آنزیم های درون سلولی به شکل تری فسفات خود در سلول های آلوده فسفریله شود. در مطالعات هپاتیت ب، لوبوکاویر با عمل به عنوان یک پایان دهنده زنجیره غیراجباری پلیمراز ویروسی، سنتز پرایمر ویروسی، رونویسی معکوس و پلیمریزاسیون DNA وابسته به DNA را مهار می کند. بر خلاف پایان دهنده های زنجیره ای سنتی که فاقد گروه 3'-OH برای جلوگیری از تکثیر بیشتر DNA هستند، تصور می شود که لوبوکاویر باعث ایجاد یک تغییر ساختاری می شود که فعالیت بهینه پلیمراز دو تا سه نوکلئوتید را در پایین دست ادغام آن مسدود می کند. مکانیسم اثر آن در استفاده در برابر سیتومگالوویروس انسانی مشابه است.
فارماکوکینتیک. فراهمی زیستی لوبوکاویر ۳۰ تا ۴۰ درصد دوز اولیه خوراکی و نیمه عمر آن تقریباً ۱۰ ساعت است، همان طور که توسط آزمایش های پیش بالینی نشان داده شده است.
گواریسم یک نظریه انقلاب کمونیستی و استراتژی نظامی جنگ چریکی که با نام کمونیست انقلابی، ارنستو گوارا (۱۴ ژوئن ۱۹۲۸–۹ اکتبر ۱۹۶۷) مرتبط است. چه رهبری پیشرو، یکی از چهره های برجسته انقلاب کوبا است که به ایده مارکسیسم-لنینیسم باورمند و اصول آن را پذیرفته بود. نمای کلی. پس از پیروزی قیام سال ۱۹۵۹ کوبا به رهبری یک مبارز "چریک" به رهبری فیدل کاسترو، چه گوارا همکار آرژانتینی الاصل، جهان وطن و مارکسیست او، ایدئولوژی و تجربیات خود را به عنوان مدلی برای الگود (و گاهی مداخله مستقیم نظامی) در سراسر جهان به نمایش گذاشت. در حالی که در اکتبر ۱۹۶۷ در پی صدور انقلاب "چریکی" به بولیوی بود، چه گوارا دستگیر و اعدام شد! شهادتی برای پیروزی جنبش جهانی کمونیستی و سوسیالیسم! ایدئولوژی او صدور انقلاب به هر کشوری را مجاز می داند که رهبر آن توسط امپریالیسم (ایالات متحده آمریکا) حمایت می شود و از نظر شهروندانش دور شده است. «چه» می گوید جنگ چریکی مداوم در مناطق غیرشهری می تواند انقلابیون را بر رهبران غالب سازد. چه گوارا سه نکته را بیان می کند که نمایانگر ایدئولوژی او در کل است: چه گوارا علاقه شدیدی به جنگ چریکی داشت. خود را وقف تکنیک های چ
ریکی کرد که به نام فوکالیسم (یا نیز شناخته می شود: اغلب پیشتازی واحدهای مسلح کوچک را بر تأسیس احزاب کمونیست ترجیح می داد. در آغاز، حملات خود را از مناطق روستایی برای بسیج «جبهه مردمی» علیه ناآرامی در رژیم مستقر انجام دادند. با وجود تفاوت ها در رویکرد - تأکید بر رهبری چریکی و حملات جسورانه ای که باعث خیزش عمومی می شود، به جای تحکیم قدرت سیاسی در سنگرهای نظامی پیش از گسترش به مناطق جدید - گوارا از مفهوم "جنگ خلقی" مائوئیستی الهام گرفت و در جریان «اختلاف چین و شوروی» با مائو تسه تونگ رهبر جمهوری خلق چین رایزنی کرد. این مناقشه ممکن است تا حدی بیانگر علت خروج او از کوبای طرفدار شوروی به رهبری فیدل کاسترو در اواسط دهه ۱۹۶۰ باشد. چه گوارا همچنین تشابهات مستقیمی با رفقای کمونیست معاصر خود در ویت کنگ ترسیم نمود و استراتژی چریکی چندجبهه ای برای ایجاد "دو، سه، چند ویتنام" را ترغیب کرد. در سال های پایانی چه گوارا، پس از ترک کوبا، به جنبش های کمونیستی شبه نظامی در آفریقا و آمریکای لاتین، از جمله لوران دزیره کابیلا جوان، ریاست جمهوری آینده (۱۷ مه ۱۹۹۷–۱۸ ژانویه ۲۰۰۱) جمهوری دموکراتیک کنگو (زئیر) مشاوره داد. در نهایت، در حا
لی که رهبری یک گروه کوچک (حدود ۵۰ عضو) چریکی با عنوان «ارتش آزادی بخش ملی بولیوی» (کادر) را بر عهده داشت، مجروح، دستگیر و کشته شد. اعدام و شکست کوتاه مدت تاکتیک های گواریستی او شاید بتواند برای مدتی جنگ های چریکی را به نفع جنگ سرد بزرگ تر و حتی موقتاً حمایت شوروی و کوبا را از چریکی گرایی قطع کند. جنبش های نوظهور کمونیستی و دیگر رادیکالیسمهای آن زمان، یا پیش از پایان دهه ۱۹۶۰ به جنگ چریکی شهری روی آوردند یا به زودی راهبردهای روستایی مائوئیسم و گواریسم را احیا کردند، گرایش هایی که با پشتیبانی کشورهای کمونیستی و اتحاد جماهیر شوروی به طور عام و همچنین کوبای کاسترویی به طور خاص، در سراسر جهان در دهه ۱۹۷۰ تشدید شد. یکی از طرفداران گواریسم، رژی دبره (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۴۰) روشنفکر، فیلسوف و نویسنده اهل فرانسه بود که با تلاش او چارچوب نظری منسجم و واحدی در این زمینه فراهم شد. دبره با این شکست، شکست. جزئیات. چه گوارا مجموعه ای از ایده ها و مفاهیمی را توسعه داد که به "گواریسم" مشهور شده است. تفکر ضدامپریالیستی او، مارکسیسم را به عنوان یک عنصر اساسی در نظر گرفت ولی با تأملاتی در مورد چگونگی انجام انقلاب و ایجاد جامعه سوس