Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که تقریباً نمایانگر فناوری های مختلف سلول هستند ، ذکر شده است. جدول نشان می دهد که افزایش می تواند در غلظت χ = 1000 تا 30-20٪ باشد. محاسبه فرض می کند FFχ / FF = 1 ؛ فرضی که در بحث زیر روشن شد. در عمل ، چگالی و دمای بالاتر جریان که تحت غلظت نور خورشید بوجود می آیند ممکن است چالش برانگیز باشد تا از تخریب خصوصیات I-V سلول جلوگیری کند یا بدتر از آن ، باعث آسیب دائمی فیزیکی شود. چنین تأثیراتی می تواند نسبت FFχ / FF را حتی با درصد بیشتر از واحد نسبت به مقادیر جدول بندی شده در بالا کاهش دهد. برای جلوگیری از آسیب برگشت ناپذیر ، افزایش دمای عملکرد سلول تحت غلظت باید با استفاده از یک مخزن گرم مناسب کنترل شود. علاوه بر این ، طراحی سلول خود باید دارای ویژگی هایی باشد که باعث کاهش ترکیب مجدد و مقاومت در برابر تماس ، الکترود و شینه به سطوحی می شود که غلظت هدف و تراکم جریان حاصل را در خود جای دهد. این ویژگی ها شامل لایه های نیمه هادی نازک و کم نقص است. الکترود ضخیم ، با مقاومت کم و مواد شینه؛ و اندازه سلولهای کوچک (معمولاً &lt;1 سانتی متر مربع). از جمله این ویژگی ها ، بهترین سلول های فتوولتائیک چند اتصالی فیلم نازک ایجاد شد
ه برای کاربردهای CPV زمینی ، عملکرد قابل اطمینان را در غلظت های 500-1000 خورشید (یعنی تابش های 50-100 وات بر سانتی متر مربع) به دست می آورند. از سال 2014 ، بازده آنها بالاتر از 44٪ (سه اتصال) است ، با احتمال نزدیک شدن به 50٪ (چهار اتصال یا بیشتر) در سالهای آینده. [29] بهره وری محدود کننده نظری تحت غلظت برای 5 اتصال به 65٪ نزدیک می شود ، که حداکثر عملی است. طراحی نوری. همه سیستم های فتوولتائیک کنسانتره(CPV) دارای یک سلول خورشیدی و یک عدسی متمرکز هستند. متمرکز کننده های نور خورشید برای CPV یک مشکل طراحی بسیار خاص را ایجاد می کنند ، با ویژگی هایی که آنها را از سایر طراحی های نوری متفاوت می کند. آنها باید کارآمد ، مناسب برای تولید انبوه ، قادر به غلظت بالا ، حساس به ساخت و نصب نادرست و قادر به ایجاد نور یکنواخت سلول باشند. همه این دلایل ، نوری غیر تصویربرداری را به مناسب ترین CPV تبدیل می کند. برای غلظت های بسیار کم ، زاویه پذیرش وسیع عدسی های غیر تصویربرداری از نیاز به ردیابی خورشیدی فعال جلوگیری می کند. برای غلظت های متوسط ​​و زیاد ، یک زاویه پذیرش گسترده می تواند اندازه گیری میزان تحمل بینایی نوری در برابر نقص
در کل سیستم باشد. شروع با یک زاویه پذیرش گسترده بسیار حیاتی است زیرا باید بتواند خطاهای ردیابی ، حرکات سیستم ناشی از باد ، عدسی ناقص تولید شده ، اجزای مونتاژ نشده به طور ناقص ، سختی متناسب ساختار پشتیبانی یا تغییر شکل آن به دلیل پیری را در بین آنها جای دهد. عوامل دیگر همه اینها زاویه تابش اولیه را کاهش می دهند و پس از اینکه همه در آنها آزمایش شد ، سیستم هنوز هم می تواند دیافراگم زاویه ای محدود نور خورشید را بگیرد. انواع. سیستم های CPV با توجه به میزان غلظت خورشیدی آنها ، اندازه گیری شده در "خورشید" (مربع بزرگنمایی) طبقه بندی می شوند. فتوولتائیک باغلظت کم. PV با غلظت کم سیستم هایی با غلظت خورشید از 2 تا 100 خورشید است. به دلایل اقتصادی ، به طور معمول از سلول های خورشیدی سیلیکونی معمولی یا اصلاح شده استفاده می شود. شار گرما به طور معمول به اندازه کافی کم است که سلول ها نیازی به خنک شدن فعال ندارند. برای ماژول های خورشیدی استاندارد ، مدلسازی و شواهد تجربی نیز وجود دارد که نشان می دهد اگر سطح غلظت کم باشد ، هیچ اصلاح ردیابی یا خنک سازی لازم نیست. سیستم های کم غلظت معمولاً دارای یک بازتابنده تقویت کننده ساده هستن
د که می تواند بیش از 30٪ از میزان تولید سیستم های PV غیر متمرکز کننده ، تولید انرژی خورشیدی را افزایش دهد. نتایج تجربی چنین سیستم های LCPV در کانادا منجر به افزایش انرژی بیش از 40٪ برای شیشه منشوری و 45 for برای ماژول های PV سیلیکون کریستالی سنتی. فتوولتائیک با غلظت متوسط. از غلظت های 100 تا 300 خورشید ، سیستم های CPV به ردیابی و خنک کننده خورشیدی دو محوره احتیاج دارند (چه غیرفعال و چه فعال) ، که باعث پیچیدگی آنها می شود. فتوولتائیک با غلظت زیاد. سیستم های فتوولتائیک با غلظت بالا (HCPV) از اپتیک های متمرکز متشکل از بازتابنده های ظرف یا لنزهای تازه استفاده می کنند که نور خورشید را تا شدت 1000 خورشید یا بیشتر متمرکز می کنند. سلول های خورشیدی برای جلوگیری از تخریب حرارتی و مدیریت عملکرد الکتریکی مربوط به دما و تلفات امید به زندگی ، به غرق های حرارتی با ظرفیت بالا احتیاج دارند. برای تشدید بیشتر طراحی خنک کننده غلیظ ، گرماگیر باید منفعل باشد ، در غیر این صورت انرژی مورد نیاز برای خنک کننده فعال باعث کاهش بازده و صرفه جویی در مصرف کلی می شود. سلولهای خورشیدی چند اتصالی در حال حاضر نسبت به سلولهای یک اتصال بیشترمورد
توجه هستند ، زیرا آنها از کارآیی بیشتری برخوردار هستند و ضریب دمای پایین تری دارند (با افزایش دما از دست دادن کارایی کمتری). کارایی هر دو نوع سلول با افزایش غلظت افزایش می یابد. بازده چند اتصالی سریعتر افزایش می یابد. [نیاز به منبع] سلولهای خورشیدی چند اتصالی ، که در اصل برای PV غیر متمرکز در ماهواره های مستقر در فضا طراحی شده اند ، به دلیل تراکم جریان زیاد با CPV (به طور معمول 8 A / cm2 در 500 خورشید). گرچه هزینه سلولهای خورشیدی چند اتصالی تقریباً 100 برابر سلولهای سیلیکونی معمولی همان منطقه است ، اما منطقه کوچک سلول باعث می شود هزینه های نسبی سلولهای هر سیستم قابل مقایسه باشد و اقتصاد سیستم سلولهای چند اتصالی را ترجیح می دهد. بازده سلول چند اتصالی اکنون در سلولهای تولیدی به 44٪ رسیده است. مقدار 44٪ داده شده در بالا برای مجموعه خاصی از شرایط است که به عنوان "شرایط آزمون استاندارد" شناخته می شود. اینها شامل یک طیف خاص ، قدرت نوری اتفاقی 850 W / m / و دمای سلول 25 درجه سانتیگراد هستند. در یک سیستم متمرکز ، سلول به طور معمول تحت شرایط طیف متغیر ، قدرت نوری پایین تر و دمای بالاتر کار خواهد کرد. اپتیک مورد نیاز ب
رای متمرکز کردن نور ، خود در محدوده 75-90٪ بازده محدودی دارند. با در نظر گرفتن این عوامل ، یک ماژول خورشیدی شامل یک سلول چند اتصالی 44٪ ممکن است بازده DC را در حدود 36٪ ارائه دهد. در شرایط مشابه ، ماژول سیلیکون بلوری بازدهی کمتر از 18 درصد را ارائه می دهد. در صورت نیاز به غلظت زیاد (500–1000 بار) ، همانطور که در مورد سلولهای خورشیدی چند اتصالی با کارایی بالا اتفاق می افتد ، دستیابی به چنین غلظتی با زاویه پذیرش کافی برای موفقیت تجاری در سطح سیستم بسیار مهم است . این اجازه می دهد تا تحمل در تولید انبوه تمام قطعات ، آرامش بخش ماژول و نصب سیستم ، و کاهش هزینه های عناصر سازه. از آنجا که هدف اصلی CPV ارزان ساختن انرژی خورشیدی است ، فقط چند سطح قابل استفاده هستند. کاهش تعداد عناصر و دستیابی به زاویه تابش بالا ، می تواند نیازهای مکانیکی نوری ، مانند دقت پروفیل های سطح نوری ، مونتاژ ماژول ، نصب ، ساختار پشتیبانی و غیره را کاهش دهد. برای این منظور ، پیشرفت در مدل سازی آفتاب در مرحله طراحی سیستم ممکن است به بازده بالاتر سیستم منجر شود. قابلیت اطمینان. هزینه های بالاتر سرمایه ، استانداردسازی کمتر و اضافه شدن پیچیدگی های
مهندسی و عملیاتی (در مقایسه با فناوری های PV صفر و غلظت کم) ، عملکرد طولانی مدت را به عنوان یک هدف نمایشی مهم برای اولین نسل از فناوری های CPV قرار می دهد. استانداردهای صدور گواهینامه عملکرد (UL 3703 ، UL 8703 ، IEC 62108 ، IEC 62670 ، IEC 62789 و IEC 62817) شامل شرایط آزمایش تنش است که ممکن است برای کشف برخی از حالت های شکست غالباً نوزاد و اوایل زندگی (&lt;1-2 سال) دربرخی موارد مفید باشد مانند سیستم ، ردیاب ، ماژول ، گیرنده و سایر سطوح زیرمجموعه. با این حال ، چنین آزمایشات استاندارد - که معمولاً فقط در یک نمونه کوچک از واحدها انجام می شود - به طور کلی قادر به ارزیابی طول عمر جامع طولانی مدت (10 تا 25 سال یا بیشتر) برای هر طراحی و کاربرد سیستم منحصر به فرد تحت دامنه وسیع تر از واقعی نیست - و گاهی اوقات پیش بینی نشده - شرایط عملیاتی. بنابراین قابلیت اطمینان این سیستم های پیچیده در این زمینه ارزیابی می شود و از طریق چرخه های توسعه محصول تهاجمی که با نتایج تسریع شده پیری م componentلفه / سیستم ، تشخیص نظارت بر عملکرد و تجزیه و تحلیل خرابی هدایت می شوند ، بهبود می یابد. دوام و نگهداری ردیاب. ساختار پشتیبانی ردیاب
و ماژول برای یک سیستم HCPV مدرن باید هرکدام در 0.1 تا -0.3 درجه دقیق باقی بماند تا منبع خورشیدی در زاویه پذیرش نوری مجموعه گیرنده متمرکز شود و بنابراین بر روی سلولهای PV متمرکز شود. این یک نیاز چالش برانگیز برای هر سیستم مکانیکی است که تحت فشارهای مختلف حرکات و بارها قرار می گیرد. بنابراین ممکن است برای حفظ عملکرد سیستم در طول عمر مورد انتظار ، روش های اقتصادی برای تنظیم مجدد دوره ای و نگهداری ردیاب مورد نیاز باشد. کنترل دما گیرنده. حداکثر دمای عملکرد سلول خورشیدی چند اتصالی (سلول Tmax) سیستم های HCPV به دلیل محدودیت قابلیت اطمینان ذاتی آنها به کمتر از 110 درجه سانتیگراد محدود می شود. این در تضاد با CSP و سایر سیستم های CHP است که ممکن است برای عملکرد در دمای بیش از چند صد درجه طراحی شده باشند. به طور خاص ، سلول ها از لایه لایه ای از مواد نیمه رسانای فیلم نازک III-V با طول عمر ذاتی در حین کار ساخته شده اند که با وابستگی به دما از نوع آرنیوس به سرعت کاهش می یابند. بنابراین گیرنده سیستم باید از طریق روشهای فعال و / یا منفعل کاملاً خنک کننده سلول بسیار کارآمد و یکنواخت را فراهم کند. علاوه بر محدودیت های مواد و
طراحی در عملکرد انتقال حرارت گیرنده ، سایر عوامل خارجی - مانند دوچرخه سواری حرارتی مکرر سیستم - گیرنده Tmax عملی سازگار با عمر طولانی سیستم را به زیر 80 درجه سانتیگراد کاهش می دهد. تاسیسات. فناوری فتوولتائیک کنسانتره حضور خود را در صنعت خورشیدی طی دوره 2006 تا 2015 تثبیت کرد. اولین نیروگاه HCPV که از سطح 1 مگاوات بیشتر بود ، در اسپانیا در سال 2006 به بهره برداری رسید. در پایان سال 2015 ، تعداد نیروگاه های CPV (از جمله هر دو) LCPV و HCPV) در سراسر جهان ظرفیت نصب شده 350 مگاوات را به خود اختصاص داده است. داده های میدانی جمع آوری شده از تنوع تأسیسات از سال 2010 نیز قابلیت اطمینان سیستم را در دراز مدت ارزیابی می کنند. بخش در حال ظهور CPV ~ 0.1٪ از بازار سریع و سریع ابزارهای تأسیسات PV را طی یک دهه تا 2017 تشکیل داده است. متأسفانه ، به دنبال کاهش سریع قیمت های سنتی PV PV با صفحه تخت ، چشم انداز کوتاه مدت رشد صنعت CPV کمرنگ شده است همانطور که با بسته شدن بزرگترین تأسیسات تولید HCPV مشخص شد: از جمله امکانات Suncore ، Soitec ، Amonix و SolFocus . هزینه بالاتر و پیچیدگی حفظ ردیاب های دو محوره HCPV نیز در برخی موارد به
ویژه چالش برانگیز گزارش شده است. با این وجود ، چشم انداز رشد برای صنعت PV به طور کلی همچنان قوی است ، بنابراین خوش بینی مداوم به فناوری CPV را فراهم می کند سرانجام جای خود را نشان می دهد. لیست بزرگترین سیستمهای HCPV. مشابه PV سنتی ، اوج درجه بندی یک سیستم تحت شرایط آزمایش استاندارد متمرکز (CSTC) با DNI = 1000 W / m² ، AM1.5D و Tcell = 25 درجه سانتیگراد ، مطابق با MWp (یا گاهی اوقات MWDC) مشخص می شود. کنوانسیون استاندارد IEC 62670. [60] ظرفیت تولید AC به عنوان MWAC تحت IEC 62670 شرایط عملیاتی متمرکز کننده استاندارد (CSOC) DNI = 900 W / m² ، AM1.5D ، دمای محیطی = 20 ° C و سرعت باد = 2 m / s مشخص شده است و ممکن است شامل تنظیماتی برای کارایی اینورتر ، منابع خورشیدی بالاتر / پایین و سایر عوامل خاص تسهیلات. بزرگترین نیروگاه CPV که در حال حاضر در حال بهره برداری است ، دارای رتبه 138 مگاوات بر ثانیه واقع در گلمود ، چین و به میزبانی فتوولتائیک خورشیدهسته ای است. فتوولتائیک غلظتی و حرارتی. فتوولتائیک حرارتی و کنسانتره (CPVT) ، که بعضاً خورشیدی و یا ترکیبی بصورت گرمایشی خورشیدی (CHAPS) یا CPV حرارتی ترکیبی نیز نامیده م
ی شود ، یک فناوری تولید همزمان یا ریز تولید همزمان است که در زمینه فتوولتائیک کنسانتره استفاده می شود که گرما و برق قابل استفاده را در همان سیستم تولید می کند. CPVT در غلظت های بالای 100 خورشید (HCPVT) از اجزای مشابه HCPV استفاده می کند ، از جمله سلول های فتوولتائیک ردیابی دو محوره و چند اتصالی. یک سیال به طور فعال گیرنده حرارتی - فتوولتائیک یکپارچه را خنک می کند و همزمان گرمای جمع شده را حمل می کند. به طور معمول ، یک یا چند گیرنده و یک مبدل حرارتی در یک حلقه حرارتی بسته کار می کنند. برای حفظ کارایی کلی کارآیی و جلوگیری از آسیب دیدن فرار حرارتی ، تقاضا برای گرما از سمت مبدل ثانویه باید دائماً زیاد باشد. در چنین شرایط عملیاتی بهینه ، بازده جمع آوری بیش از 70 (تا 35 ~ الکتریکی ، ~ 40 thermal حرارتی برای HCPVT) پیش بینی می شود. بازده عملیاتی خالص بسته به میزان مهندسی یک سیستم برای مطابقت با تقاضاهای کاربرد حرارتی خاص ، ممکن است بسیار پایین باشد. حداکثر دمای سیستمهای CPVT معمولاً خیلی کم است (زیر 80-90 درجه سانتیگراد) تا بتواند بخاری را برای تولید همزمان برق اضافی مبتنی بر بخار تأمین کند. چنین سیستم هایی ممکن است
برای تأمین نیرو در برنامه های دمای پایین که تقاضای گرمایی بالایی دارند تأمین شود. گرما ممکن است در گرمایش محلی ، گرمایش آب و تهویه مطبوع ، نمک زدایی یا گرمای فرایند استفاده شود. برای برنامه های کاربردی که تقاضای گرمایی کم یا متناوب دارند ، ممکن است یک سیستم با تخلیه گرمای قابل تعویض به محیط خارجی افزایش یابد تا علی رغم کاهش در نتیجه کارایی عملیاتی خالص ، بتواند از توان الکتریکی قابل اطمینان برخوردار باشد و از عمر سلول محافظت کند. خنک کننده فعال HCPVT امکان استفاده از واحدهای گیرنده حرارتی - فتوولتائیک با قدرت بسیار بالاتر را فراهم می کند ، در مقایسه با سیستم های HCPV که بیشتر به خنک کاری غیرفعال سلول های تک ~ 20W متکی هستند ، معمولاً 1 تا 100 کیلووات برق تولید می کنند. چنین گیرنده های با قدرت بالا از آرایه های متراکم سلول نصب شده بر روی یک مخزن حرارتی با بازده بالا استفاده می کنند. به حداقل رساندن تعداد واحدهای گیرنده منفرد ساده ای است که در نهایت باید به بهبود تعادل کلی هزینه های سیستم ، قابلیت تولید ، قابلیت نگهداری / قابلیت ارتقا و قابلیت اطمینان منجر شود. پروژه های نمایشی. پیش بینی می شود که اقتصاد یک صن
عت جاافتاده CPVT ، علی رغم کاهش زیاد هزینه های اخیر و بهبود تدریجی کارایی فتوولتائیک سیلیکون معمولی (که می تواند در کنار CSP معمولی نصب شود تا امکانات تولید الکتریکی و حرارتی مشابه را فراهم کند) رقابتی باشد. CPVT ممکن است در حال حاضر برای بازارهای مربوط با تمام ویژگی های کاربردی زیر مقرون به صرفه باشد: استفاده از قرارداد خرید برق (PPA) برنامه های کمک دولت و طرح های نوین تأمین مالی نیز به تولیدکنندگان و کاربران بالقوه کمک می کند تا خطرات ناشی از تصویب اولیه CPVT را کاهش دهند.پیشنهادات تجهیزات CPVT از غلظت کم (LCPVT) تا بالا (HCPVT) اکنون توسط چندین شرکت تازه تاسیس در حال استفاده است. بدین ترتیب ، ماندگاری طولانی مدت رویکرد فنی و یا تجاری که توسط هر ارائه دهنده سیستم فردی دنبال می شود ، معمولاً حدس و گمان است. قابل ذکر است ، حداقل محصولات مناسب شرکت های نوپا می توانند در توجه به مهندسی قابلیت اطمینان بسیار متفاوت باشند. با این وجود ، مجموعه ناقص زیر برای کمک به شناسایی برخی از روندهای اولیه صنعت ارائه شده است. سیستم های LCPVT با غلظت 14x x با استفاده از متمرکز کننده های انعکاسی ، و لوله های گیرنده پوشیده از سلو
ل های سیلیکون که دارای اتصالات متراکم هستند ، توسط Cogenra با کارایی ادعا شده 75٪ (15-20 ~ electric الکتریکی ، 60 thermal گرمایی) مونتاژ شده است. چندین سیستم از این دست از سال 2015 بیش از 5 سال در حال کار هستند و سیستم های مشابه به ترتیب توسط Absolicon و Idhelio با غلظت 10x و 50x تولید می شوند. پیشنهادات HCPVT با غلظت بیش از 700 برابر اخیراً ظهور کرده اند و ممکن است در سه سطح قدرت طبقه بندی شوند. سیستم های ردیف سوم ژنراتورهای توزیعی متشکل از آرایه های بزرگ واحد گیرنده / جمع کننده تک سلولی W 20W ، مشابه نمونه هایی که پیش از این توسط Amonix و SolFocus برای HCPV پیشگام بودند. سیستم های ردیف دوم از آرایه های متراکم محلی استفاده می کنند که در هر واحد گیرنده / ژنراتور 1-100 کیلووات خروجی برق تولید می کنند. سیستم های ردیف اول بیش از 100 کیلووات خروجی الکتریکی دارند و در هدف قرار دادن بازار ابزارهای تهاجمی بیشتر هستند. چندین ارائه دهنده سیستم HCPVT در جدول زیر ذکر شده است. تقریباً همه سیستم های نمایشی اولیه هستند که از سال 2015 برای کمتر از 5 سال کار می کنند. توان حرارتی جمع شده معمولاً 1.5x-2x توان الکتریکی است.
هانس یورگن کورش (به آلمانی: Hans Jürgen Kürsch) سرشناس به هانسی (Hansi) (متولد ۱۰ اوت ۱۹۶۶) خواننده، ترانه سرا، آهنگساز و نوازنده ی سابق گیتار بیس آلمانی و مشهور به عنوان عضوی از گروه پاور متال بلایند گاردین (به انگلیسی: ) است. به عنوان یکی از بنیان گذاران گروه، از زمان ایجاد گروه در سال ۱۹۸۴ خواننده ی اصلی آن بود و همچنین تا سال ۱۹۹۶ به عنوان گیتاریست بیس گروه فعالیت می کرد. وی همچنین خواننده ی سابق گروه دیمنز اند ویزردز (به انگلیسی: )، یک پروژه ی جانبی با جان راین شیفر (به انگلیسی: ) گیتاریست گروه آمریکایی آیسد ارث (به انگلیسی: ) بود. علاوه بر این، هانسی به صورت برجسته به عنوان مهمان با سایر هنرمندان از جمله آنگرا ()، ادگای ()، آیسد ارث و ثیریین () کار کرده است. وی به ویژه در آلبوم های " و " پروژه ی ایریان () نقش (کارکتر) بازی کرده است. تاریخچه. از خصوصیات قابل توجه در ترانه سرایی هانسی میتوان به همزمان چندین بار تکثیر کردن صدای خودش به ترکیب () اشاره کرد که باعث همپوشانی هارمونی های صدا و ایجاد اتمسفر یک کر () بزرگ میشود. ترانه ی "سرود" ("Chant") از اولین آلبوم پروژه ی جانبی دیمنز اند ویزردز (به انگلیسی: )
که در آن تنها هانسی آواز میخواند (vocal) سبکی همانند سرود مذهبی کلیسای کاتولیک رم یا گریگوری () دارد. متون ترانه های هانسی حول محور موضوعات رایج در سبک پاور متال از جمله فانتزی های قرون وسطایی، داستان های مذهبی/ افسانه ای جی.آر.آر تالکین و اساطیر/ داستان هایی که هم خودش نوشته است هم در دنیای ادبی وجود دارند، میچرخند. در ترانه های هانسی در اولین آلبوم دیمنز اند ویزردز به همان اسم، به مسائل متفاوتی از جمله زوال لوسیفر، جنگ های صلیبی، شاه آرتور و موردرد ()، اپرای سیگفراید واگنر و اسطوره ی آلمانی پاید پایپر () پرداخته میشود اما در آلبوم دوم به نام ، عمدتاً به انواع مختلف "رمان های افسانه ای" مانند پادشاه سرخ () نوشته ی استفن کینگ و ارباب حلقه ها نوشته ی تولکین پرداخته شده است. سه آلبوم دیمنز اند ویزردز تا جدایی هانسی در ٢٠٢١ عبارتند از: اگرچه هانسی بیشتر با نوع صدای شفاف (clear) در صحنه حضور دارد، تکنیک های اولیه ی وی در اوایل خشن تر بودند که از این تکنیک در حضورش به عنوان خواننده ی مهمان در ترانه ی ولهالا ) گروه اکستریم متال آلمانی نیز تا حدودی استفاده شده است. هانسی در تاریخ یکم فوریه ٢٠٢١، جدایی خود را از پرو
ژه ی مشترکش با جان شیفر - دیمنز اند ویزردز - پی شرکت کردن شیفر در حمله به کاخ کنگره ایالات متحده در تاریخ ۶ ژانویه ٢٠٢١ اینگونه اعلام کرد: "من دوشنبه به جان و گفتم که در اسرع وقت پروژه ی دیمنز اند ویزردز را ترک خواهم کرد. همکاری من و جان در دیمنز اند ویزردز به پایان خود رسیده است." هانسی اندکی بعد از مطلع شدن از دست داشتن شیفر در حمله به کنگره، ضمن ابراز ناراحتی خود، هرگونه خشونت چه علیه شخص چه علیه سازمان را محکوم کرد و از محاکمه ی افراد مسئول دفاع کرد.
آمبوهیدراتریمو (به لاتین: Ambohidratrimo) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در آنالامانگا واقع شده است.
آندراماسینا (به لاتین: Andramasina) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در آنالامانگا واقع شده است.
آنتاناناریوو-آتسیموندرانو (به لاتین: Antananarivo-Atsimondrano) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در آنالامانگا واقع شده است.
آنتاناناریوو-آوارادرانو (به لاتین: Antananarivo-Avaradrano) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در آنالامانگا واقع شده است.
آنجوروزوب (به لاتین: Anjozorobe) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در آنالامانگا واقع شده است.
فرافنگانا (به لاتین: Farafangana) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در آتسیمو-آتسینانانا واقع شده است.
آنکازوبه (به لاتین: Ankazobe) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در آنالامانگا واقع شده است.
آنتسالوا (به لاتین: Antsalova District) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در ملاکی (ماداگاسکار) واقع شده است. آنتسالوا ۷٬۱۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۰۶۲ نفر جمعیت دارد.
آنتسینانا دوم (به لاتین: Antsiranana II) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در دیانا (ماداگاسکار) واقع شده است.
بالانانا (به لاتین: Bealanana District) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در سوفیا (ماداگاسکار) واقع شده است. بالانانا ۶٬۵۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۰٬۷۵۰ نفر جمعیت دارد.
ماندریتسارا (به لاتین: Mandritsara) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در سوفیا (ماداگاسکار) واقع شده است. ماندریتسارا ۱۰٬۵۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۴٬۵۰۳ نفر جمعیت دارد.
مارو-ووآی (به لاتین: Marovoay District) یک بخش های ماداگاسکار در ماداگاسکار است که در بوئنی واقع شده است. مارو-ووآی ۳٬۸۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۲٬۷۴۲ نفر جمعیت دارد.
تصویربرداری فراصوت عملکردی (Functional ultasound imaging) (fUS) یک نوع تصویربرداری فراصوت برای تشخیص یا اندازه گیری تغییرات در فعالیت های عصبی و متابولیسم می باشد. به عنوان مثال اندازه گیری فعالیت مغزی با استفاده از اندازه گیری جریان خون یا تغییرات همودینامیک در یک ناحیه از مغز. مبنای این روش اثر دوپلر می باشد. این ابزار تعمیمی از روش تصویربرداری داپلر می­باشد. مقدمه. مغز از حدود 86 میلیارد نورون (یاخته های عصبی انگیزش پذیر) و تقریبا همان تعداد نوروگلی (یاخته های عصبی انگیزناپذیر) تشکیل شده است. همچنین هر کدام از این نورون­ها با بعضی از نورون­ های دیگر از طریق ساختاری زیستی به نام سیناپس در ارتباط می­باشد. در مغز میلیاردها نورون باهم در ارتباط­ اند و پیام­ های الکتریکی را به یکدیگر منتقل می­کنند. هر دسته از نورون ­ها در مغز فعالیت خاصی را انجام می­دهند و می توان آنها را به صورت شبکه های عصبی جداگانه ای در نظر گرفت که هر کدام برای انجام فعالیتی مشخص در طول زمان فرگشت پیدا کرده اند. برای مثال یک دسته به درد و یک دسته به حرکات , یک دسته به حس بویای و همین طور یک دسته به بینایی و... اختصاص داده شده اند البته باید
خاطرنشان کرد که ساختار مغز خیلی پیچیده تر از این­ها می­باشد. هنگامی که یک سلول عصبی به نحوی مناسب برانگیخته شود، پتانسیل الکتریکی غشا سلول در اثر تغییر غلظت یون ها در دو طرف آن دچار تغییر ولتاژ می شود. این تغییر از نقطه تحریک شروع شده و در تمامی سطح غشا سلول پراکنده می شود. این تغییر در پتانسیل که به آن پتانسیل عمل (Action potential) می گویند را می توان همانند پیامی در نظر گرفت که می تواند از این نورون به نورون دیگری از طریق سیناپس منتقل شود. فرایند انتقال پیام های عصبی را می توان تا حدودی به بازی دومینو شبیه دانست، در واقع تحریک عصبی یک نورون می تواند باعث تحریک عصبی نورون های متصل به آکسون های خود شود و این روند نیز می تواند در نورون بعدی تکرار شود. فعالیت های مغزی را میتوان با استفاده از روش هایی که مستقیما از فعالیت ها الکتریکی مغز تصویر برداری می کنند همانند استفاده از رنگدانه های حساس به ولتاژ (Voltage-sensitive dyes) ، تصویربرداری کلسیومی، الکتروانسفالوگرافی(EEG) و مگنتوانسفالوگرافی (MEG) اندازه گیری کرد یا بصورت غیر مستقیم با اندازه گیری هایی که بر میزان گردش جریان خون و تغییرات همودینامیک آن مبتنی ه
ستند، مانند: تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) ، توموگرافی گسیل پوزیترون(PET)، طیف نگاری کارکردی مادون قرمز نزدیک (fNIRS) یا تصویربرداری فراصوت داپلر(Doppler ultrasonography) این فعالیت ها را ثبت کرد. روش های مبتنی بر نور به طور کلی بالاترین وضوح و رزولوشن مکانی و زمانی را ارائه می دهند ؛ با این حال ، به دلیل پراکندگی، دارای عمق نفوذ کم می باشد که باعث می شود استفاده از آنها محدود به بررسی قشر مغز بشود. همچنین میدان دید این نوع تصویر برداری کوچک می باشد و مناسب برای مطالعه رفتار تک نورون ها یا یک دسته از نورون ها می باشد.بنا به دلایل ذکر شده، از این روش بیشتر در مدل های حیوانی پس از حذف یا نازک کردن قسمت جزئی از جمجه (به منظور نفوذ بهتر نور در بافت) استفاده می شوند. fMRI که سیگنال های که نشان دهنده سطح اکسیژن خون (blood-oxygen level Dependent) و به طبع آن تغییر در پارامتر استراحت طولی T2 را اندازه گیری می کنند و همچنین PET که پرتوهای گاما ناشی از رادیودارو هایی همانند FDG که در نواحی از مغز که دارای فعالیت بیشتری و مصرف بالاتر گلوکوز هستند، تجمع پیدا میکند را اندازه گیری می کنند، تنها تکنیک های مرسومی ه
ستند که قادر به انجام تصویربرداری از فعالیت عمق مغز می باشند. هنگامی که فعالیت عصبی افزایش می یابد و در نتیجه چون مصرف اکسیژن بیشتر میشود ، سیگنال های BOLD افزایش میابند و بصورت عملکردی ما درمیابیم که در کجا جریان خون به طور قابل توجهی افزایش یافته است . در واقع ، تصویربرداری عمیق از پاسخ های همودینامیکی مغزی توسط fMRI ، به دلیل غیرتهاجمی بودن، راه را برای اکتشافات مهم علوم اعصاب در مراحل اولیه هموار کرده و برای انسان قابل اجرا می باشد. با این حال ، fMRI نیز محدودیت هایی دارد. در ابتدا ، هزینه زیاد و بزرگ بودن اندازه ماشین آلات MR می تواند مانع بزرگی باشد. همچنین، fMRI با این اینکه SNR خوبی دارد ولی رزولوشن زمانی بزرگی دارد و این مسئله مانعی در تصویربرداری از حوادث گذرا مانند صرع با fMRI است. نهایتا هم، fMRI برای همه کاربردهای بالینی مناسب نیست. مثلا، حساسیت fMRI به حرکات جسم مورد تصویر برداری باعث می شود، استفاده از آن برای تصویربرداری از نوزادان که معمولا با حرکات کودک همراه است، به ندرت انجام می شود. همانند fMRI ، رویکرد سونوگرافی کارکردی مبتنی بر داپلر بر اساس ارتباط و همبستگی اعصاب و عروق است و در نتیجه
در طی فرایند اندازه گیری تغییرات حجم خون مغزی (CBV - Cerebral blood volume) توسط خصوصیات مکانی-زمانی این همبستگی عصبی-عروقی محدود میشود. CBV یک پارامتر مناسب برای تصویربرداری عملکردی است که در حال حاضر در تصویربرداری های دیگری مانند CBV-weighted fMRI و intrinsic optical imaging استفاده می­شود. تا کنون میزان پاسخ مکانی-زمانی CBV به طور گسترده ای مورد مطالعه قرار گرفته است و اطلاعات بسیاری در این رابطه در دسترس می باشد. رزولوشن مکانی پاسخ برانگیخته حسی CBV میتواند تا حدود 100 میکرومتر در جهت ستون های قشری مغز (از نظر اندازه) کوچک باشد. در پاسخ به محرک های فوق کوتاه (300μs) ، عملکرد پاسخ ضربه CBV به طور معمول از 0.3 ثانیه بعد شروع شده و در حدود t=1s ماکزیمم می شود، که بسیار کندتر از فعالیت های الکتریکی زیربنایی یاد شده است. تکنیک های قدیمی تصویربرداری عملکردی برپایه اثر داپلر. تغییرات همودینامیکی مغز اغلب به عنوان یک نشانگر جایگزین برای فعالیت عصبی استفاده می شود که مکان های فعالیت مغز را به نمایش میگذارد . قسمت عمده پاسخ همودینامیکی در عروق کوچک اتفاق می افتد. در حالی که ، روش های قدیمی سونوگرافی داپلر معمولی ح