Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سوعی ۱۶۳۲–۱۶۵۰ ارائه می کند و استدلال می کند که آنها متون استعماری هستند که در آن یسوعی ها از زبان، تصاویر و اشکال دانش برای مشروعیت بخشیدن به روابط نابرابری با مردم هورون و مردم اینو استفاده می کردند. در بسیاری از محتوای پیام ها نشان می دهد که اقدام های مقاومتی مردم بومی جنبه هایی از آموزه های یسوعی ها را دربرگرفته و آن ها را به گونه ای تغییر داده که اقتدار آنها را زیر سؤال می برد. در سال ۱۷۲۱، یسوعی ایپولیتو دزیدری سعی کرد تبتی ها را مسیحی کند، اما اجازه به او داده نشد. خود یسوعیان در استعمار اقتصادی شرکت داشتند، مزرعه های وسیعی را در پرو و آرژانتین[ تا به امروز تأسیس و اداره کردند. ایستگاه های انجمن عیسی در بین گوارانی ها سکونتگاه های مذهبی برای مردم بومی به ویژه در ناحیه ریو گرانده جنوبی جنوبی ترین ایالت برزیل، پاراگوئه و آرژانتین سه کشور همسایه در آمریکای جنوبی بودند که توسط فرمان انجمن عیسی در اوایل قرن هفدهم تأسیس شده و در قرن هجدهم با ممنوعیت فرمان در چندین کشور اروپایی منحل شدند. مجموعه وسیعی از کارهای علمی در مورد بررسی درهم تنیدگی های بین مأموریت های وابستگان به انجمن عیسی، علوم غربی ناشی از دانشگا
ه های تأسیس شده توسط یسوعیان، استعمار و جهانی سازی وجود دارد. نظم یسوعی را می توان یکی از اولین نمونه های سازمان های جهانی و جهانی شدن دانست. کانادا. کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا در خلاصه ای از گزارش نهایی خود که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، به این نتیجه رسیده است که مدارس شبانه روزی نسل کشی فرهنگی مردمان بومی کانادا بوده است. مدارس شبانه روزی بین سال های ۱۸۷۰ و ۱۹۹۶ در کانادا وجود داشتند. در طول ۱۵۰ سال، حدود ۱۵۰۰۰۰ کودک بومی اغلب برخلاف میل والدین خود به این مدارس فرستاده شدند. به گفته کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا، «این مدارس با بودجه دولت و تحت مدیریت کلیسا برای از بین بردن مشارکت والدین در رشد فکری، فرهنگی و معنوی کودکان بومی راه اندازی شدند» و بسیاری از دانش آموزان «از صحبت کردن به زبان خود و انجام فرهنگ خود منع شدند». این گزارش تصریح می کند که «این اقدامات بخشی از یک سیاست منسجم برای حذف بومیان به عنوان مردمان متمایز و جذب آنها در جریان اصلی کانادا بر خلاف میل آنها بود… زیرا [دولت] می خواست خود را از تعهدات قانونی و مالی در قبال مردم بومی رها کند. و بر زمین و منابع خود کنترل داشته باشد.» کمیسیون حقیقت و آشتی کان
ادا مرگ ۳۲۰۰ دانش آموز در مدارس را تأیید کرده است که ناشی از بدرفتاری، سهل انگاری، عدم مراقبت های پزشکی و خودکشی است، اما آنها تخمین می زنند که حداقل ۶۰۰۰ کودک در این مدارس جان خود را از دست داده باشند. در سال ۲۰۲۱، گورهای دسته جمعی مدارس بومیان کانادا در مدرسه شبانه روزی بومیان ماریوال و مدرسه بومیان کملوپس، که بخشی از مدارس شبانه روزی بومیان کانادا بودند کشف شد. در کانادا اکثریت (۶۷ درصد) مدارس شبانه روزی توسط کلیسای کاتولیک اداره می شد و اداره ۳۳ درصد باقیمانده را کلیساهای انگلیکان، یونایتد و پرسبیتری برعهده داشتند. ایران ساسانی. در قلمرو روم در مدت کودکی شاپور دوم (دوران پادشاهی از ۳۰۹ تا سال ۳۷۹ میلادی) دگرگونی هایی پیش آمده بود که سبب می شد، تا امپراتور روم، در داخل سرزمین ایران نیز برای خود، هواخواهانی داشته باشد. قضیه عبارت بود از اینکه کنستانتین کبیر امپراتور روم در سال ۳۱۳ میلادی طبق فرمانی موسوم به، فرمان میلان، رسماً به آیین مسیح گروید و مسیحیت آیین رسمی رومیان شد که طبعاً وی را حامی مسیحی های ایران نیز می کرد. این امر موجب می شد که وقتی شاپور در صدد جنگ با روم برآید، مسیحی هایی که در این اوقات در
قلمرو شاهنشاهی ایران تعدادشان، تدریجاً زیاد هم شده بود، نسبت به روم علاقه و احساسات موافق نشان دهند و چنان که از قول خود شاپور نقل شده است در سرزمین وی سکونت ورزند و در عین حال دوستدار دشمن وی قیصر روم باشند. مسیحیت در سال ۳۰۰ میلادی در ارمنستان به رسمیت شناخته شد و کنستانتین یکم امپراتور روم نیز در سال ۳۱۳ میلادی فرمان آزادی مسیحیان را صادر کرد. کنستانتین در هنگام جنگ، اسقفان و روحانیون مسیحی را به همراه داشت تا برای پیروزی او دعا کنند. این اوضاع آیین مسیحیت را که پیش از آن جز به عنوان یک آیین غیرمجاز قلمداد نشده بود به آیین دشمن تبدیل کرد این احوال سیاست تعقیب و تعصب را که از زمان کرتیر موبد، تقریباً فراموش شده بود، دوباره در ایران احیاء کرد. با شروع جنگ با روم تعقیب و آزار مسیحی های ایران هم که شاه ایران به آن ها به چشم یک دشمن خانگی می نگریست، شروع شد. شاپور برخلاف موبدان عصر، ظاهراً مسیحی ها را بیشتر به عنوان یک مسئلهٔ سیاسی تلقی می کرد. تعقیب عیسویان ایران از سال ۳۳۹ میلادی آغاز یافت. در کتب سریانی «اعمال شهدا» آزار و تعقیب عیسویان که مدت دویست سال، با فواصل چند به طول انجامید، نوشته شده است. این کتب ب
ا اینکه از روی تعصب شدید نگاشته شده و به افسانه های بسیار زینت یافته است، از آنجا که متکی به اسناد و روایات معتبر است. از منابع بسیار خوب به شمار می آید. ژاپن. اولین مبلغان انجمن عیسی در سال ۱۵۴۲ از پرتغال وارد کیوشو شدند و باروت را با خود به ژاپن آوردند. فرانسیسکو خاویر در سال ۱۵۵۰ وارد شد. بعدها، فعالیت های تبلیغی کلیسای کاتولیک منحصراً توسطیسوعی ها و فرقه های متعصب راهبان صدقه گیر مانند فرانسیسکن ها و فرقه دومینیکن انجام شد. هنگام غسل تعمید، به نوکیشان «نام مسیحی» پرتغالی داده می شد و تشویق می شدند تا عادات فرهنگی غربی را اتخاذ کنند. این عمل باعث ایجاد سوءظن شد که این نوکیشان در واقع عوامل خارجی هستند که برای براندازی نظم اجتماعی محلی کار می کنند. اولین موفقیتی که مسیحیت در ژاپن شاهد بود در کیوشو رخ داد. تغییر دین اربابان محلی مانند اومورا سومیتادا، آریما یوشی سادا، و اوتومو سورین منجر به تغییر مذهب بسیاری از رعایای آنها شد. تغییر مذهب چندین مقام برجسته در منطقه جنوب ژاپن احتمالاً به دلیل ماهیت غیرمتمرکز دوره جنگ های داخلی ژاپن بود که در آن جنگ سالاران برای کنترل اراضی بین خود رقابت می کردند. این خلأ قدرت
برخی از جنگ سالاران را به این باور رساند که گشودن بیشتر منطقه شان در برابر خارجی ها منجر به کسب مزیت خواهد شد. در زمان اودا نوبوناگا، یسوعی ها از حمایت او برخوردار بودند. جانشین اودا نوبوناگا، تویوتومی هیده یوشی ابتدا از مسیحیت حمایت کرد، اما بعداً با انتشار فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن سیاست خود را تغییر داد و فعالیت های تبلیغی را ممنوع کرد. پس از فتح کیوشو، هیده یوشی از جنوب ژاپن بازدید کرد و به این باور رسید که یسوعی ها ژاپنی ها را به عنوان برده به خارج از کشور می فروشند، مسیحیان عبادتگاه ها و معابد را ویران می کنند و مردم مجبور به گرویدن به مسیحیت می شوند که در نتیجه فرمان اخراج مبلغان مسیحی صادر شد. الساندرو والیگنانو، در ۱۴ دسامبر ۱۵۸۲ نامه ای به فرماندار کل فیلیپین به نام فرانسیسکو دو ساند نوشت و در آن اظهار داشت که «فتح ژاپن با قدرت نظامی غیرممکن است و تبدیل ژاپن به مسیحیت مهم ترین وظیفه کلیسا است.» محققان همچنین این نظریه را مطرح می کنند که هیده یوشی معتقد بود مأموریت واقعی مبلغان مسیحی تبدیل جمعیت ژاپنی به مسیحیت، سرنگونی دولت و تبدیل آن به یک مستعمره است. در اواخر دهه ۱۵۸۰، مبلغ و مأمور انجمن ع
یسی، گاسپار کوئلیو تلاش کرد تا محوری از نوکیشان مسیحی (کیریشیتان) در میان اربابان فئودالی جنوبی یا دایمیوها ایجاد کند که از تصرف مسلحانه مسیحی بر ژاپن حمایت کنند. قرار بود تسلیحات از پایگاه های استعماری امپراتوری پرتغال در جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا تهیه شود، اما این طرح توسط دولت تویوتومی هیده یوشی شناسایی شد و به نتیجه نرسید. بعداً، در سال ۱۵۹۶، یک گالئون اسپانیایی در ساحل شیکوکو در طی حادثه کشتی سان فیلیپ خراب شد. ناخدای آن، پس از گفتگو، به مقام های ژاپنی القا کرد که شیوه عمل اسپانیایی برای براندازی جوامع بومی از درون، از طریق تغییر مسیحیت انبوه قبل از فتح است. تویوتومی هیده یوشی، مشاور ارشد (کانپاکو و سشو) امپراتور، اولین سرکوب مرگبار مسیحیت که به نام ۲۶ شهید ژاپن شهرت دارد را در این زمان آغاز کرد. در سال ۱۶۳۷، ماتسوکورا کاتسوایه ارباب فئودالی قلمروی شیمابارا در جنوب ژاپن مالیات بالایی را بر مردم و مسیحیان تحمیل کرد. بالا بودن مالیات، همراه با قحطی، به شورش شیمابارا منجر شد. ابتدا این یک جنبش دهقانی بود، اما بعداً مسیحیان به شورش پیوستند و در نتیجه شوگون سالاری توکوگاوا مسیحیت را ممنوع کرد. این بزرگ ترین ش
ورش در دوره ادو و تاریخ ژاپن بود و شوگون سالاری توکوگاوا را متقاعد کرد که مسیحیت تهدیدی برای آنها است و باعث شد ژاپن را برای تقریباً ۲۵۰ سال از جهان خارج منزوی کنند. در سال ۱۸۲۵، محقق نظامی آیزاوا سیشیسای در دوره ادو مجموعه ای از مقاله ها را منتشر کرد تا به دولت شوگون سالاری توکوگاوا ارائه شود، در میان چیزهای دیگر، تهدید حاکمیت ژاپن توسط مسیحیت بود. در این مقاله ها، او مطرح کرد که قدرت های اروپایی و آمریکایی از مسیحیت به عنوان یک سلاح فرهنگی استفاده می کنند که بوسیله آن می توان جمعیت های بومی را علیه دولت های خود به منظور تسهیل فتح و استعمار به کار برد. این متن مستقیماً در مورد رویارویی دوران تویوتومی با یسوعی ها بحث می کرد و هشدار می داد که کشورهای آسیا، به ویژه ژاپن و چین، به عنوان آخرین ملت های بازمانده که سیاست های غیر مبتنی بر دین های ابراهیمی را حفظ می کنند، از نظر جغرافیایی و سیاسی منزوی شده اند. هند. اولین کسانی که در گوا در حاشیه جنوب غربی هندوستان به مسیحیت گرویدند، زنان بومی گوا بودند که با مردان پرتغالی ازدواج کردند که با آلفونسو دو آلبوکرکی در جریان فتح گوا توسط پرتغالی ها در سال ۱۵۱۰ وارد شدند.
مبلغان مذهبی مختلف (فرانسیسکن ها، دومینیکنها، یسوعی ها، آگوستینیان و غیره) از پرتغال به گوا فرستاده شدند تا منشور پاپ به نام رومانوس پونتیفکس را عملی کنند. پاپ در این منشور تبلیغ دین مسیح در آسیا را به پرتغالی ها (پادروادو) اعطا کرده بود. مقام های پرتغالی برای ترویج همسان سازی گواهای بومی با مردم پرتغال، در گوا از این مبلغان حمایت می کرد. افزایش سریع نوکیشان در گوا بیشتر نتیجه کنترل اقتصادی و سیاسی پرتغالی ها بر هندوها بود، که رعیت های پادشاهی پرتغال بودند. در دهه ۱۵۸۰، کل جمعیت گوا حدود ۶۰۰۰۰ نفر بود که جمعیت هندوها در آن زمان حدود یک سوم یا ۲۰۰۰۰ نفر تخمین زده می شد.تفتیش عقاید گوا توسعه یافتهٔ تفتیش عقاید پرتغالی در هند پرتغالی بود. هدف آن اجرای ارتدکس کاتولیک و وفاداری به مقر رسولی روم پاپ بود. تفتیش عقاید در درجه اول بر نو مسیحیان متهم به انجام مخفیانه ادیان سابق خود و مسیحیان قدیمی مسیحیان قدیم متهم به دخالت در اصلاحات پروتستانی قرن شانزدهم متمرکز بود.تفتیش عقاید گوا در سال ۱۵۶۰ تأسیس شد، از ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۸ برای مدت کوتاهی سرکوب شد و پس از آن ادامه یافت تا سرانجام در سال ۱۸۱۲ لغو شد. بیش از ۹۰٪ از مردم گوا
ن در فتوحات قدیمی در اوایل دهه ۱۷۰۰ کاتولیک شدند. زندی (مالیات) یک مالیات مذهبی تبعیض آمیز بود که توسط دولت مسیحی پرتغالی دوران استعمار مسیحی در گوا، دامائون و دیو در سال ۱۷۰۴ بر اقلیت هندو گوان تحمیل شد. این مالیات مشابه مالیات تبعیض آمیز جزیه بود که توسط حاکمان مسلمان منطقه بر هندوها تحمیل شد. این مالیات در فرمول اولیه خود با این بهانه معرفی شد که هندوها مالک هیچ زمینی در گوا نبودند و فقط مسیحیان صاحب زمین بودند. درآمدهای زمین توسط کاتولیک های گوان در گوا پرداخت می شد، و کلیسای منطقه استدلال می کرد که مالیات زندی باعث می شود هندوها سهم منصفانه خود را بپردازند. مالیات و نرخ مالیات بر هندوها، تبدیل به شکلی توهین آمیز از تبعیض مذهبی شد. به گفته رنه برندسه، مالیات زندی از سوی کنفدراسیون همسایه امپراتوری مراتا نمونه ای از عدم تحمل مذهبی در نظر گرفته شد و رهبر محلی آن، گوویند داس پنت، لغو مالیات تبعیض آمیز علیه هندوها را به عنوان شرط برای توافقنامه آتش بس متقابل اعلام کرد. دولت گوان در ابتدا نپذیرفت و اظهار داشت که مالیات زندی مربوط به کلیسا است و دولت پرتغال نمی تواند در آن دخالت کند. مالیات زندی که تا سال ۱۷۰۵
به تمام مستعمرات پرتغالی در شبه قاره هند گسترش یافت، در سال ۱۸۴۰ لغو شد، هنگامیکه خوزه خواکیم لوپس دی لیما - فرماندار کل گوا آن را به عنوان «خراج ظالمانه، نفرت انگیز و مالیات سرانهٔ مسخره» بر هندوها اعلام کرد. در ویتنام تحت کنترل فرانسه، و کره تحت کنترل ژاپن، مبلغان مسیحی از نظر عضوگیری موفقیت چشمگیری داشتند. مسیحیت تأثیر نامحسوسی داشت و به نوسازی کننده بالقوه فراتر از جمعیت تبدیل شده رسید. معرفی طب اروپایی و همچنین معرفی شیوه ها و آرمان های سیاسی اروپایی مانند آزادی مذهبی، آموزش جمعی، چاپ انبوه، روزنامه ها، سازمان های داوطلبانه، اصلاحات استعماری و به ویژه لیبرال دموکراسی اهمیت ویژه ای داشتند. با این حال، تحقیقات جدیدتر هیچ رابطه معناداری بین مبلغان پروتستان و توسعه دموکراسی پیدا نمی کند. آفریقا. اگرچه برخی تلاش های اولیه دربارهٔ تبلیغ مسیحیت در آفریقا در مقیاس کوچک انجام شده بود، اما فعالیت های تبلیغی عمده از اروپا و آمریکای شمالی در اواخر قرن نوزدهم، در طول تلاش برای تقسیم آفریقا انجام شد. بشارت دهندگان مسیحی از نزدیک درگیر فرایند استعمار در جنوب آفریقا بودند. مبلغان به طور فزاینده ای دریافته بودند که برای
آفریقایی هایی که به تئوری های وابسته به علوم الهی پاسخ نمی دهند، خدمات پزشکی و آموزشی که می توانند ارائه کنند بسیار استقبال می شود. هنگامی که مبلغان مسیحی به آفریقا آمدند، واکنش برخی از مردم بومی بسیار خصمانه بود و مبلغان را در آفریقا را قبول نداشتند. با وجود اینکه تعدادی مبلغ مسیحی بودند که بومیان آفریقا را به روش های غیر مسیحی استعمار کردند. برخی از مبلغان مذهبی وقف استعمار از طریق راه های مسالمت آمیز بودند و واقعاً فکر می کردند که به مردم آفریقا باید آموزش داده شود که عیسی ناجی آنهاست. در اواخر قرن نوزدهم، موانگای دوم، بوگاندا (شاه یا کاباکای بوگاندا)، به دلیل ترس از براندازی فرهنگی و سیاسی با چشم انداز فتح نهایی بوگاندا توسط مسیحیان، با مبلغان مسیحی امپراتوری بریتانیا درگیر شد. در سال ۱۸۸۶، موانگای دوم، بوگاندا کارزار سرکوب خشونت آمیز مسیحیت را که منجر به رویداد شهدای اوگاندا شد را آغاز کرد. انگلیسی ها به سرعت برای خلع او از سلطنت حرکت کردند و از قیام مسلحانه نوکیشان مسیحی و مسلمانان محلی حمایت کردند. او در سال ۱۸۸۸ در تپه منگو، اوگاندا توسط یک نیروی نظامی تحت امر برادر ناتنی اش، یک نوکیش مسیحی، شکست خورد
. پس از یک دوره ناآرامی سیاسی، موانگا موافقت کرد که اختیارات موقت خود را به شرکت امپریال بریتانیای شرق آفریقا در ازای اجازه بازگشت اسمی به تاج و تخت تسلیم کند. پس از آن، پادشاهی بوگاندا اساساً تحت الحمایه بریتانیا شد و از نظر سیاسی منحل شد. خود موانگا در نهایت مسیحی مرد. مبلغان کاتولیک فرانسوی در املاک استعماری گسترده در آفریقا کار می کردند. با این حال، در اتیوپی (حبشه)، چهار خواهر فرانسیسکن فرانسوی در سال ۱۸۹۷ وارد شدند که توسط مبلغان کاپوچین به آنجا احضار شده بودند. در سال ۱۹۲۵، آنها بسیار تثبیت شده بودند و یک یتیم خانه، یک داروخانه، یک کلنی جذامیان و ۱۰ مدرسه با ۳۵۰ دانش آموز دختر را اداره می کردند. این مدارس برای اتیوپیایی های طبقات بالا بسیار جذاب بودند. در آفریقای غربی فرانسه در دهه ۱۹۳۰، یک بحث جدی بین مبلغان فرانسوی از یک طرف، و رهبری محلی طبقه بالای جامعه که برای آماده شدن برای رهبری نهایی در مدارس فرانسه شرکت می کردند، شکل گرفت. بسیاری از آنها مارکسیست شده بودند و مقامات فرانسوی نگران بودند که انقلابیون چپ افراطی که در میان رهبران محلی طبقه بالا بودند به دنبال سرنگونی آنها باشند. فرانسوی ها اولویت ه
ا را به ایجاد مدارس روستایی برای طبقات پایین فقیر و تلاش برای حمایت از فرهنگ بومی آفریقا و تولید همکاران قابل اعتماد با رژیم فرانسه تغییر دادند. فرانسوی ها قصد داشتند از طریق روسای سنتی محلی کار کنند. به همین دلیل مدارس قرآنی و مناطق مسلمان نشین را نیز راه اندازی کردند. به روسای سنتی حقوق بیشتری پرداخت می شود و مسئولیت جمع آوری مالیات، دادگاه های محلی، استخدام نظامی و کار اجباری برای پروژه های کارهای عمومی را بر عهده داشتند. برنامه دولت تهدیدی برای جاه طلبی های مارکسیست های محلی به نظر می رسید و آنها خواهان پایان این پروژه ها بودند. مارکسیست ها اعتصابات کارگری را تحریک و مهاجرت به سرزمین های بریتانیا را تشویق می کردند. هنگامی که دولت راست افراطی فیلیپ پتن در ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۰ به قدرت رسید، اولویت اصلی آن حذف نخبگان تحصیلکرده مارکسیست از هر موقعیت اقتداری در غرب آفریقا بود. تأثیر طولانی مدت. والتر رادنی یک مورخ مارکسیست مستقر در دانشگاه دارالسلام در تانزانیا، حمله ای اثرگذار بر اروپا در کتاب "چگونه اروپا آفریقا را توسعه نیافته کرد" (۱۹۷۲) انجام داد. وی از مبلغان یاد کرد: به گفته هدر جی شارکی، تأثیر واقعی
فعالیت های مبلغان هنوز موضوعی است که امروزه در دانشگاه مورد بحث است. شارکی اظهار داشت که «مبلغان مذهبی مسیحی نقش های متعددی در آفریقای استعماری ایفا کردند و اشکالی از تغییرات فرهنگی، سیاسی و مذهبی را تحریک کردند.» مورخان هنوز در مورد ماهیت تأثیر آنها بحث می کنند و نسبت مبلغان را با سیستم استعمار اروپایی در این قاره زیر سؤال می برند. شارکی خاطرنشان کرد که مبلغان خدمات اجتماعی مهمی مانند آموزش مدرن و مراقبت های بهداشتی ارائه کردند که در غیر این صورت در دسترس نبودند. شارکی گفت که در جوامعی که به طور سنتی تحت سلطه مردان بودند، مبلغان زن به زنان آفریقایی دانش مراقبت های بهداشتی و آموزش اولیه را ارائه می کردند. در مقابل، استدلال شده است که مسیحیت نقشی اساسی در تلاش های استعماری ایفا کرده است و به مبلغان مسیحی اجازه می دهد تا وجدان و آگاهی آفریقایی ها را مستعمره کنند، بنابراین، این باور را القا می کند که هر ایده معنوی غیر مسیحی از مسیحیت پست تر است، که بازتاب دیدگاه سلسله مراتبی استعماری از فرهنگ است. یک مطالعه مرکز تحقیقات پیو در مورد دینداری و تحصیلات در سراسر جهان در سال ۲۰۱۶، دریافت که «یک شکاف بزرگ و فراگیر در
پیشرفت تحصیلی بین مسلمانان و مسیحیان در جنوب صحرای آفریقا وجود دارد». بزرگسالان مسلمان در این منطقه بسیار کمتر از همتایان مسیحی خود تحصیل کرده اند، و محققان معتقدند که این شکاف به دلیل امکانات آموزشی است که توسط هیئت های تبلیغی مسیحی در طول دوره استعمار برای هم ایمانان مسیحی ایجاد شده است. سهم عمده هیئت های تبلیغی مسیحی در آفریقا مراقبت بهداشتی بهتر مردم از طریق بهداشت و معرفی و توزیع صابون بود و نظافت و بهداشت نشانه مهمی برای شناسایی شدن به عنوان یک مسیحی شد. دیدگاه های مسیحی کنونی. پاپ فرانسیس، یسوعی، بارها از استعمار و استعمار نو ملل مسیحی شمال جهان انتقاد کرده و از استعمار به عنوان «کفر به خدا» یاد کرده و گفته است. که «گناهان کبیره بسیاری در حق مردم بومی آمریکا به نام خدا انجام شد.» فرانسیس با نگاهی گذشته و بر اساس الهیات جاری گفت: «هیچ قدرت واقعی یا مستقر حق ندارد مردم را از اعمال کامل حاکمیت خود محروم کند.» او همچنین از استعمار جدید سخن گفت [که] چهره های متفاوتی به خود می گیرد: شرکت ها، آژانس های وام، معاهده های معین «تجارت آزاد»، و تحمیل «ریاضت اقتصادی» که همواره کمربند کارگران و فقرا را محکم می کند.
مرکز مشارکت سیاسی غیرحزبی (به انگلیسی: Bipartisan Policy Center)، یک اندیشکده در «واشینگتن دی سی» است. هدف این اندیشکده ایجاد امکان همکاری سیاسی، بین اعضای همه احزاب ایالات متحده آمریکا، به خصوص دو حزب برتر، یعنی احزاب جمهوری خواه و دمکرات است. بنیان گذاران این مرکز، سناتورهای سابق مجلس سنای آمریکا بودند.این مرکز در ماه مارس ۲۰۰۷ میلادی به طور رسمی شروع به فعالیت کرد تا با اتکاء به برنامه ها ی هر دو حزب به بررسی موضوعاتی مانند بهداشت، انرژی، امنیت ملی، اقتصاد، مسکن، مهاجرت و دیگر مسائل مهم، سراسری و زیر ساختی، به دور از تعصبات حزبی بپردازد. سیاست غیر حزبی: «Bipartisanship» از نظر لغوی بمعنی «دو حزبی» بوده، اما به آن غیر حزبی نیز می گویند. در زبان فارسی، اصطلاح «سیاست غیر حزبی»، احتمالاً ساده تر، مفهوم شده و ایجاد ابهام نمی کند. منظور از سیاست غیر حزبی، وضعیتی است که در یک ساختار حکومت چند حزبی، به ویژه ایالات متحده آمریکا، احزاب مخالف، با سابقه تشکیل دولت، در بررسی موضوعات زیربنایی، تعصبات حزبی را کنار گذاشته و با نگاه به منافع کلی کشور، همکاری کنند.
بی سی جی ئی () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد.
وی زد هلدینگ () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
دی کی اس اچ () شرکت هلدینگ سوئیسی است، که در سال ۱۸۶۰ تأسیس شد.
بی کی دبلیو انرژی () شرکت برق سوئیسی است، که در سال ۱۸۹۸ تأسیس شد.
بی سی وی () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۸۴۵ تأسیس شد.
بی ال کی بی () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد.
بانک سی بی اچ () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد.
یوبی پی () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
بانک اس وای زد () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۹۹۶ توسط اریک سیز، آلفردو پیاسنتینی و پائولو لوبان تاسیس شد. در ژوئن ۲۰۱۴، اریک سیز کنترل تقریباً تمام سهام شرکت هلدینگ گروه را در دست گرفت. این گروه به مدیریت ثروت از طریق بانکداری خصوصی و مدیریت دارایی می پردازد. این گروه در ژنو، زوریخ، لوگانو، لوکارنو و در سطح بین المللی در استانبول و ژوهانسبورگ دفاتر دارد. در سال ۲۰۲۲، دارایی های تحت مدیریت این گروه بالغ بر ۲۳.۱ میلیارد فرانک سوئیس بود.
آبجوسازی بیتبورگر () یک کارخانه آبجوسازی بزرگ در آلمان است که در سال ۱۸۱۷ توسط «یوهان والن بورن» پایه گذاری شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بیتبورگ واقع در ایالت راینلاند-فالتس آلمان است. آبجوسازی بیتبورگر رتبهٔ سوم پرفروش ترین آبجوی آلمان را با فروش ۳٫۸ میلیون هکتالیتر (تقریباً معادل ۳٫۲ میلیون بشکه آمریکایی) در سال ۲۰۱۵ در اختیار دارد و همچنین «آبجوی بشکه ای» برتر آلمان است. (آبجویی که مستقیماً از بشکه سِـرو می شود و نه در شیشه و قوطی)
آبجوسازی اوتینگر () یک کارخانه آبجوسازی مشهور در آلمان است که در سال ۱۷۳۱ میلادی تأسیس شد. مابین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳، اوتینگر پرفروش ترین آبجوی آلمان با خروجی در سال ۲۰۱۱ بود. کارخانهٔ مرکزی این شرکت در شهر اتینگن است، اما چند آبجوسازی دیگر در گوتا، مونشن گلادباخ و براونشوایگ دارد. شرکت اوتینگر برای پائین نگه داشتن قیمت های خود، چند راهکار دارد: در کشور ایتالیا، نوعی از این آبجو به نام «اوتینگر سوپر فورته» ارائه می شود که میزان الکلش ۸٫۹٪ است. در ایران. در سال ۱۳۴۷ آبجو فروشی شرکت آلمان به ایران آمد توسط محمدرضا شاه پهلوی اما در سال ۱۳۶۳ شرکت آبجو فروشی جمع شد به دستور خلخالی وی مجدداً شرکت جوجو در ایران راه اندازی شد در تاریخ ۲۱ تیرماه ۱۳۸۲ با تحت لیسانس شرکت آلمان اما شرکت ایران درصد الکل ۸٫۹٪ رو به ۳٪ کاهش داد برای دفع سنگ کلیه و عفونت های گوارشی قانون. در آلمان اجازه جوجو بدون کد QR سلامت بهداشت آلمان کالایی قاچاق است و فروشنده در صورتی که محصول را بدون کد سلامت بهداشت بفروش برساند 4 سال زندانی با 100,000 هزار یورو جریمه نقدی و پلمپ فروشگاه به مدت 1 سال.
بانک وی پی () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۹۵۶ تأسیس شد.
سایلنت سیرکل () شرکت نرم افزار سوئیسی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
گروه رونال () شرکت خوشه ای سوئیسی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
بوشز (به لاتین: Buchs) یک بخش در سوئیس است که در کانتون آرگاو واقع شده است.
هارکینگن (به لاتین: Härkingen) یک بخش در سوئیس است که در کانتون سولوتورن واقع شده است.
گرانویل (; Norman: "Graunville") یک کمون در شهرستان مانش و ناحیه نرماندی در شمال غربی فرانسه است. گرانویل در سال ۲۰۱۸ میلادی ۱۲۵۶۷ نفر جمعیت داشته است.
تریما () شرکت نرم افزار سوئیسی است، که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد.
بی ام سی سوئیس () شرکت دوچرخه سازی سوئیسی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
وایر سافت ور () شرکت نرم افزار سوئیسی است، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد.
بلاچ (به لاتین: Bellach) یک بخش در سوئیس است که در کانتون سولوتورن واقع شده است.
لافن (به لاتین: Laufen) یک بخش در سوئیس است که در کانتون بازل-لاندشافت واقع شده است. لافن ۵٬۱۷۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر لاوفن، آلمان خواهرخواندهٔ لافن هست.
در ریاضیات، میدانی چون "K" را میدان موضعی (Local Field) نامند اگر نسبت به توپولوژی القاء شده توسط ارزیاب گسسته ای چون "v" کامل بوده و میدان مانده آن با نماد "k" متناهی باشد. به طور معادل، میدان توپولوژیکی که نسبت به یک توپولوژی ناگسسته، موضعاً فشرده باشد را میدان موضعی می نامند. برای میدان دلخواهی با این خصوصیات، دو نوع ارزیاب می توان تعریف نمود. برحسب این که چه نوع ارزیابی روی میدان مورد نظر قابل تعریف باشد، دو نوع میدان موضعی تعریف می شوند: میدان هایی که ارزیابشان ارشمیدسی اند و آن ها که نیستند. به ترتیب برای حالت اول میدان موضعی ارشمیدسی و برای حالت دوم میدان موضعی نا-ارشمیدسی بدست می آیند. میدان های موضعی به طور طبیعی در نظریه اعداد به صورت کامل سازی هایی از میدان های سرتاسری ظهور پیدا می کنند. درحالی که میدان های موضعی ارشمیدسی حداقل به مدت ۲۵۰ سال در ریاضیات کاملاً شناخته شده بودند، اولین مثال ها از میدان های موضعی نا-ارشمیدسی، میدان های اعداد "p"-ادیک برای اعداد اول مثبتی چون "p" بودند که توسط کورت هنسل در پایان قرن نوزدهم میلادی معرفی شدند. هر میدان موضعی به عنوان میدان توپولوژیکی، یکریخت با یکی از می
دان های زیر اند: رده میدان های موضعی در نظریه اعداد اهمیت ویژه ای داشته و به صورت کامل سازی های میدان های عددی جبری نسبت به ارزیاب گسستهٔ یکی از ایده آل های ماکسیمالشان ظهور پیدا می کنند. مقالات تحقیقاتی در نظریه اعداد نوین، اغلب حالت کلی تری را در نظر می گیرند که تنها تام (Perfect) بودن میدان مانده و مشخصه مثبت داشتنش را فرض می کنند و میدان های مانده را لزوماً متناهی در نظر نمی گیرند. در این مقاله همان فرض کلاسیک (متناهی بودن میدان مانده) را در نظر می گیریم.
ایسینز (به لاتین: Eysins) یک بخش در سوئیس است که در کانتون وو واقع شده است. ایسینز ۸۳۶ نفر جمعیت دارد.
ترینگن (به لاتین: Triengen) یک بخش در سوئیس است که در کانتون لوتسرن واقع شده است.
اینتراسپورت () شرکت خرده فروشی پوشاک سوئیسی است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد.
بی بی بایوتک () شرکت سرمایه گذاری سوئیسی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
باسلر کانتونال بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۸۹۹ تأسیس شد.
رپ ریسک () شرکت فناوری اطلاعات سوئیسی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
کاندور فیلمز () شرکت رسانه ای سوئیسی است، که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد.
بی اس آی () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد.
آناریاسه (به معنای ناآریایی ها) (به زبان انگلیسی: Anariacae) یا آماریاسه (به زبان انگلیسی: Amariacae) نام قومی ساکن در جنوب دریای مازندران بوده است، این مردمان بین آماردها و کادوسیان ساکن بودند. آناریاکه ها از طرف شرق با آماردها و از طرف غرب با کادوسیان همسایه بودند. ساتراپ باستانی هیرکانی در جنوب و جنوب شرق دریای مازندران و برابر وضعیت جغرافیایی استان های گلستان و مازندران کنونی بوده است. استرابون اقوام ساکن در حاشیه جنوبی دریای مازندران و غرب هیرکانی را بدین گونه نام می برد: تپوری ها (Tapyri) بین هیرکانی ها و آریایی ها زندگی می کنند و در یک مدار در اطراف دریا پس از هیرکانی ها (Hyrcanins)، آماردی ها (Amardi) و آناریاسه (Anariacae) و کادوسی ها (cadusi) و آلبانی ها (albani) و کاسپی ها (Caspii) و ویتی ها(viti) و شماری دیگر از مردمان، تا جایی که به سکاها (scythians) می رسیم و از سوی دیگر به سرزمین هیرکانی (شمال هیرکانی) دربیک ها (Derbices) هستند… استرابون ناآریایی ها را ساکن کنارهٔ دریا هیرکانی معرفی می کند و از آناریاسه به عنوان قومی در کنار تپورها نام می برد. استرابون می نویسد: موقعیت اقوام در حوالی دریای هیرک