Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
او می رود اما غلام قبول نمی کند و اصرار می کند که با رعنا همبستر شود. رعنا می گویید که چون عاشق علی است نمی تواند اینکار را بکند اما غلام او را می رباید. رعنا ناپدید شده و علی که همه جا را جستجو کرده، مطمئن می شود که غلام بلایی بر سر رعنا آورده است، از او می پرسد که با رعنا چه کار کرده است. اما غلام مدام می گوید که نمی داند رعنا کجاست. علی و رضا یک شب همه مواد مخدر غلام را برمی دارند و درهای خانه را قفل می کنند. غلام بیدار می شود و پس از اینکه متوجه این موضوع می شود، شروع به دعوا کردن با پسرانش می کند و می گوید که به رعنا تجاوز کرده و او را کشته است. همچنین می گوید که رضا پسر او نیست و رضا را محصول خیانت می داند که مادرش را به این دلیل کشته بوده است. در این جنگ و جدال، غلام به علی چاقو می زند و رضا را با بالشت خفه می کند. علی برای نجات رضا به غلام چاقو می زند و در آخر هر سه می میرند. تولید. توسعه. اکتای براهنی، نویسنده و کارگردان فیلم، طرح اولیه "پیرپسر" را سال ۱۳۹۵ نوشت. فیلمنامه در سال ۱۳۹۶ کامل شد اما سرمایه گذار پیدا نکرد. او در گفت وگو با مجله "فیلم امروز" گفت که طرح اولیهٔ "پیرپسر" یک قصهٔ دوازده صفحه
ای بوده که در سال ۱۳۹۵ نوشته است و با فیلمنامه فعلی خیلی تفاوت داشت اما شخصیت ها و پایان قصه تقریباً همین بوده است. براهنی در گفت وگو با فریدون جیرانی در برنامه "کافه آپارات" با اشاره به اقتباس از آثار داستایوفسکی گفت: در دی ماه ۱۳۹۸ فیلم نامهٔ "پیرپسر" به نویسندگی اکتای براهنی موافقت شورای ساخت سازمان سینمایی را اخذ کرد و پروانه ساخت گرفت. بعد از آن، کرونا فراگیر شد و سینما حدود یک سال و نیم تعطیل بود. انتخاب بازیگران و پیش تولید. نقش اصلی غلام به علی نصیریان و داریوش ارجمند پیشنهاد شده بود. نصیریان اظهار کرد که به دلیل شرایط جسمانی، بازی در فیلم را نپذیرفته است. داریوش ارجمند مدعی شد که بازی در "پیرپسر" به او پیشنهاد شده و قبول نکرده است. اما حامد بهداد و اکتای براهنی با انتشار مطلبی به صحبت های ارجمند واکنش نشان دادند و اظهار کردند که تهیه کننده از طرف خود، فیلمنامه را برای ارجمند ارسال کرده بود و پس از اطلاع رسانی کارگردان، مشخص شد که نقش غلام از ابتدا فقط برای حسن پورشیرازی در نظر گرفته شده و براهنی با انتخاب ارجمند مخالف بوده است. پورشیرازی سه سال مداوم برای شروع تولید فیلم پیگیر بوده است. هنگام تمرین،
او به دلیل آسیبی که در پاهایش داشت، گفت که داریوش ارجمند را برای این نقش بیاورند، زیرا تازه از عمل برگشته بود، اما صحنه بدون مشکل اجرا شد. پورشیرازی خودش ارجمند را پیشنهاد داد و براهنی قبول نکرد؛ بنابراین سعی کرد کارش را انجام دهد. براهنی لیلا حاتمی را به واسطه پدر و مادرش که با پدر و مادر او دوست بودند از سن کم می شناخت اما فرصت همکاری با او در "پیرپسر" توسط حامد بهداد ایجاد شد. انتخاب براهنی، لیلا حاتمی بود و او را بهترین انتخاب برای این نقش می دانست. بهداد که حاتمی را به براهنی پیشنهاد کرده بود، فیلم نامه را نزد حاتمی برد و با او صحبت کرد. محمد ولی زادگان که تجربهٔ همکاری با محمد رسول اف در فیلم "شیطان وجود ندارد" (۱۳۹۸) را داشته است، زمانی که به دفتر پروژه دعوت شد، از آنجایی که شنیده بود برای نقش رضا با خیلی ها صحبت شده است، تقریباً مطمئن بود که قرار نیست انتخاب شود، اما در یک گفت وگوی ۲۰ دقیقه ای با اکتای براهنی، انرژی ای گرفت که حس کرد انتخاب می شود. به گفتهٔ خودش، براهنی و بهداد برای رسیدن به این جنس بازی، خیلی به او کمک کردند. در مرداد ۱۴۰۰ پیش تولید این فیلم که اولین تجربهٔ بابک حمیدیان در مقام تهیه
کننده محسوب می شود، آغاز شد و حامد بهداد و لیلا حاتمی به عنوان دو بازیگر اصلی فیلم معرفی شدند. لیلا حاتمی و حامد بهداد در این فیلم برای پنجمین بار همبازی می شوند. فیلم برداری. در شهریور ۱۴۰۰ اعلام شد که حسن پورشیرازی به این فیلم پیوسته و تصویربرداری فیلم به تهیه کنندگی بابک حمیدیان و سرمایه گذاری ارسلان براهنی با فیلم برداری ادیب سبحانی و صدابرداری وحید مقدسی در تهران آغاز شده است. طراحی گریم را بابک اسکندری، طراحی صحنه را آناهیتا تیموریان، طراحی لباس را آزاده قوام و جلوه های ویژه میدانی را آرش آقابیک برعهده داشتند. "پیرپسر" پس از "پل خواب" (۱۳۹۳)، دومین فیلم اکتای براهنی است. پیش بینی می شد، اولین نمایش این فیلم در چهلمین جشنواره فیلم فجر باشد. در مهر ۱۴۰۰ محمد ولی زادگان به جمع بازیگران این فیلم پیوست. در آبان ۱۴۰۰ محمدرضا داوودنژاد به جمع بازیگران این فیلم پیوست و جلوی دوربین رفت. در آذر ۱۴۰۰ فیلمبرداری "پیرپسر" از نیمه گذشته و بابک حمیدیان که پیش تر به عنوان تهیه کننده این فیلم معرفی شده بود به جمع بازیگران اضافه شد. اواسط دی ماه ۱۴۰۰ با اضافه شدن رضا رویگری و فهیمه رحیم نیا به "پیرپسر" فیلمبرداری این پرو
ژه در تهران از سر گرفته شد. با طولانی شدن مرحلهٔ فیلم برداری، فیلم امکان حضور در چهلمین جشنواره فیلم فجر را پیدا نکرد. بهمن فرمان آرا، تهیه کننده و کارگردان سینمای ایران، در یکی از روزهای پایانی فیلمبرداری فیلم در لوکیشن این فیلم حاضر شد. فیلم برداری در دی ماه ۱۴۰۰ به پایان رسید و آخرین سکانس فیلم در ۳۰ دی ۱۴۰۰ ثبت شد. پس تولید. تدوین این فیلم که توسط هایده صفی یاری مدتی پیش از پایان فیلم برداری آغاز شده بود، همچنان ادامه داشت. آهنگسازی فیلم توسط حسام ناصری انجام شده و احسان افشاریان صداگذاری فیلم را انجام داده است. مراحل پس تولید فیلم خیلی طول کشید چون زمان اصلی فیلم ۴ ساعت بود و تلاش برای کوتاه کردن آن زمان بر شد، با این حال در نهایت به زمان ۳ ساعته رسید. هایده صفی یاری، تدوینگر به براهنی گفت که با توجه به قصه فیلم نمی شود آن را زیر سه و ساعت و ربع بست و در نهایت با همین زمان، فیلم به جشنواره ارائه شد. "پیرپسر" با مدت زمان ۱۹۰ دقیقه، طولانی ترین فیلم تاریخ سینمای ایران است. انتشار. نمایش در جشنواره ها. "پیرپسر" برای رقابت در جشنواره بین المللی فیلم روتردام در بخش «مسابقه پرده بزرگ» انتخاب شد و نخستین بار در
بهمن ۱۴۰۲ در پنجاه و سومین دورهٔ این جشنواره به نمایش درآمد. جشنواره فیلم روتردام همزمان با آغاز نمایش فیلم "پیرپسر" در سینماهای هلند، از پوستر این فیلم با نام بین المللی «The Old Bachelor» رونمایی کرد. این فیلم سپس در خرداد ۱۴۰۳ در بیست و سومین دوره جشنواره بین المللی فیلم ترانسیلوانیا در کشور رومانی به نمایش درآمد. در تیر ۱۴۰۳ "پیرپسر" به سی و ششمین دوره جشنواره فیلم گالوی در ایرلند راه یافت. در شهریور ۱۴۰۳، این فیلم در بخش مسابقهٔ اصلی بیستمین دوره جشنواره فیلم لوکا در ایتالیا به رقابت پرداخت. این فیلم در جشنواره فیلم اِکسگراند در آلمان و بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم لندن بریز در انگلستان حضور داشت. "پیرپسر" در بهمن ۱۴۰۳ در سومین جشنواره بین المللی فیلم های ایرانی نیویورک به نمایش درآمد. این فیلم اجازهٔ حضور در بخش مسابقهٔ چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر را پیدا نکرد و به عنوان یکی از فیلم های بخش ویژه جشنواره در یک تک سانس بدون ممیزی برای اهالی رسانه و منتقدان اکران شد. اکران سینمایی. با توجه به اینکه زمان فیلم ۳ ساعت و ۱۰ دقیقه است، دفاتر پخش نمی دانستند باید با "پیرپسر" چه کنند و راضی کردن سینماد
اران بسیار مشکل بود. برخی به عوامل پیشنهاد کردند که فیلم را در قالب یک سریال ۶ قسمته در بیاورند و آن را در شبکه نمایش خانگی عرضه کنند. اما اکتای براهنی این پیشنهاد را نپذیرفت. سید ابراهیم عامریان، پخش کننده فیلم "پیرپسر" در اردیبهشت ۱۴۰۴ در گفت وگو با خبرنگار ایرنا دربارهٔ اکران این فیلم گفت: «این فیلم در سومین بسته اکران امسال، به روی پرده خواهد رفت. "پیرپسر" پروانه نمایش دارد و برای اکران، هیچ حذفیاتی نخواهد داشت.» پیش فروش این فیلم در سامانه های فروش بلیت دچار مشکل شد که انتقاد سازندگان فیلم را به همراه داشت. پس از رفع مشکل، پیش فروش بلیت ها از ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ آغاز شد و "پیرپسر" از ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ در ایران با رده بندی «+۱۸» به اکران عمومی درآمد. بازخورد. گیشه. "پیرپسر" در زمانی اکران شد که سینمای ایران برای چندین سال تحت سلطه فیلم های کمدی قرار داشت. این فیلم در نخستین روز اکران توانست بیش از یک میلیارد تومان فروش داشته باشد. در چهار روز نخست اکران، فروش فیلم به حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیارد تومان رسید و رکورد پیش فروش سه روز نخست فیلم های اجتماعی و کمدی را با عبور از رکورد ۹ میلیارد تومانی فیلم "هفتاد سی" شکست. این ف
یلم با جذب بیش از ۴۷ درصد از کل مخاطبان در تیر ۱۴۰۴، بیش از ۶۶ میلیارد تومان فروش کرد و پرفروش ترین فیلم تیرماه شد. جنگ ایران و اسرائیل همزمان با اکران "پیرپسر" آغاز شد و به فروش این فیلم لطمه زد. اما "پیرپسر" اکران موفقی داشت و طی بیش از ۴۰ روز اکران، فروش ۸۷ میلیارد تومانی را تجربه کرد. "پیرپسر" تا ۸ مرداد ۱۴۰۴ حدود ۹۳ میلیارد تومان به گیشه واریز کرد و نزدیک به ۱ میلیون نفر مخاطب داشت. این فیلم موفق شد با فروش ۱۲۰ میلیارد تومان و عبور از "مست عشق"، پرفروش ترین فیلم غیرکمدی تاریخ سینمای ایران شود. در ۲۲ مرداد ۱۴۰۴ "پیرپسر" با ثبت فروش ۱۲۸ میلیارد تومان، از فیلم "صددام" پیشی گرفت و به دومین فیلم پرفروش سینمای ایران در سال ۱۴۰۴ تبدیل شد. این فیلم در ۱۲ شهریور ۱۴۰۴ با فروشی نزدیک به ۱۵۴ میلیارد تومان، توانست رکورد "دایناسور" را بشکند و پرفروش ترین فیلم سال شود. "پیرپسر" تا ۳۰ شهریور با ۱٫۹ میلیون تماشاگر و فروش ۱۷۱ میلیارد تومان، پرمخاطب ترین فیلم سال ۱۴۰۴ است. پاسخ انتقادی. وانیا کالوجرچیچ، مدیر جشنواره بین المللی فیلم روتردام این فیلم را به روح تاریک تراژدی های خانوادگی شکسپیر تشبه کرد و آن را نقد کوبنده ای ب
ه مردسالاری با تفسیری گسترده تر و جهانی تر از هر جامعه ای که در آن نابرابری جنسیتی وجود دارد توصیف کرد. ویکتور فراگا، روزنامه نگار و فیلمساز، این فیلم را در زمان ابتدایی به عنوان مطالعه ای عمیق بر مردسالاری سمی، سوءاستفاده و دست کاری روانی تفسیر کرد که به تدریج به نبردی مانوی میان خیر و شر بدل می گردد و این تضاد را برای مدتی قابل قبول اما پس از مدتی به کل تکراری و پیش پاافتاده خواند. کاراکتر رضا را نیز بخاطر اینکه که ابتدا برادری زورگو و سادیستی است و ناگهان و بدون دلیل قانع کننده ای به برادری مهربان تبدیل می شود، مورد انتقاد قرار داد. او شخصیت رعنا را به عنوان تنها شخصیتی که در این میان پیچیدگی و لایه های واقع گرایانه دارد، توصیف کرد و معتقد است که فیلم پس از یک سوم ابتدایی خود به شدت افت می کند. مریم فیلپات، منتقد سینمایی جذابیت شخصیت ها و فیلمنامه را تحسین کرد و فیلم را تصویری صریح و گیرا از یک پدر و پسران وحشت زده اش توصیف کرد که محدودیت های آزادی را حتی برای مردانی که مورد آزار و اذیت قرار می گیرند، نشان می دهد. مدت زمان فیلم از سوی چند روزنامه نگار مورد انتقاد قرار گرفت. مریم فیلپات آن را «بیش از حد طول
انی» خواند که در بخش پایانی به ملودرام تبدیل می شود. ایمان عظیمی در "فرهیختگان"، زمان طولانی و محتوای فیلم را مورد انتقاد قرار داد و عنوان کرد «ساخت یک اثر ۱۹۰ دقیقه ای باید در ابتدا توجیه دراماتیک و سینمایی داشته باشد و در ادامه باید به اندازه همان ۱۹۰ دقیقه، شخصیت بسازد و پیرنگ جان دار، خودبسنده و اساسی ای داشته باشد. درصورتی که "پیرپسر" با کنایه های سیاسی، فانتزی های جنسی غلام و صحنه های به اصطلاح عاشقانه، کارش را پیش می برد.» رعنا آزادی ور، بازیگر سینما و عضو هیئت انتخاب جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۳ پس از جلسه نمایش فیلم دربارهٔ آن نوشت: «برای "پیرپسر"، فیلمی که سه ساعت شکوه سینما را با ساخت و کارگردانی فوق العاده اش، دوباره برایم معنی و امید به سینما را در من زنده کرد. فیلمبرداری، صحنه، بازی های درخشان و جناب آقای پورشیرازی بی نظیر که هر لحظه از حضورش خلق است و شگفتی و نبوغ. فیلمی که هنوز لحظه لحظه اش را مرور می کنم با آنکه بیش از ده روز از تماشایش گذشته. فیلمی که یادم آورد چرا عاشق سینما هستم. آقای براهنی عزیز، به احترام شما برای ساخت "پیرپسر" که سینماست، ایستاده دست می زنم.» وانیا کالودیرچیچ نقش آفرینی های حا
مد بهداد، حسن پورشیرازی و محمد ولی زادگان کاملاً عالی و بازی لیلا حاتمی در نقش ساکن جدید که از نیات صاحبخانه اش بی خبر است را بی نظیر دانست. مریم فیلپات، منتقد سینمایی بازی حسن پورشیرازی را در نقش غلام، قوی، تأثیرگذار و بیش از حد پرشور دانست. به باور مجتبی اردشیری در "ایرنا"، حسن پورشیرازی با ارائه یک بازی چندلایه، مراتبی از «عشق»، «هوس»، «قلدری»، «خشم»، «نفرت» و «انتقام» را به تصویر کشیده که تاکنون در هیچ بدمن سینمای ایران مشاهده نشده بود و در حافظه تاریخی سینمای ایران به یادگار خواهد ماند و سینمای ایران، یک سیمرغ بلورین به حسن پورشیرازی و اکتای براهنی بدهکار است. رضا صائمی، منتقد سینما طی یادداشتی در فضای مجازی نوشت: «قدرت بازیگری حسن پورشیرازی در "پیرپسر" چنان به رخ کشیده می شود که تمام قد باید ایستاد و برایش دست زد. بی شک اگر در حق فیلم جفا نمی شد، سیمرغ بر شانه هایش می نشست. گرچه او بی نیاز از ناز سیمرغ هاست. پورشیرازی در "پیرپسر" چنان میخکوبت می کند که گاهی نفست بند می آید. آقای پورشیرازی عزیز دست مریزاد، ایستاده برایتان دست می زنم.» فرهاد خالدی نیک در "سینما سینما"، بازی حسن پورشیرازی را یکی از بهترین
نقش آفرینی های تاریخ سینمای ایران دانست و بازی کنترل شده حامد بهداد و حضور جذاب و متفاوت لیلا حاتمی و محمد ولی زادگان را ستود. فرهاد خالدی نیک در "سینما سینما"، "پیرپسر" را فیلمی بی نظیر دانست که مخاطبش را میخکوب می کند و گیج و منگ و شگفت زده به خارج از سالن سینما می فرستد. مرجان فاطمی از "فیلم نیوز"، این فیلم را «یکی از شگفتی های جشنواره فجر ۱۴۰۳» توصیف کرد. صوفیا نصرالهی، منتقد سینما از "هم میهن"، این فیلم را جزو بهترین فیلم های سینمای ایران دانست و بازی حسن پورشیرازی را مورد تحسین قرار داد. علی ورامینی در "هم میهن"، "پیرپسر" را یک دفاع تمام قد از سینمای ایران و سینمای روشنفکری ایران دانست که حتی دشمنان کمربسته این سینما هم چاره ای جز تحسین کردن آن نداشتند. امیررضا فخری در نقدی با عنوان «چرا "پیرپسر" فیلم بدی است؟» اظهار داشت که مهم ترین مشکل نقد فیلم در ایران، ستایش های بی دلیل و در مواقعی، تخریب یک فیلم، بدون هیچ نقد واقعی است. به گفتهٔ او، "پیرپسر" از نمادگرایی بیش از حد برای به تصویر کشیدن تضاد بین سنت و مدرنیته استفاده می کند، بدون اینکه دلیل آن را توضیح دهد. به عقیده او، همه چیز در این فیلم مصنوعی و ا
حساساتی است و مهم ترین نقطه ضعف فیلم، ادعای اقتباس از چند شاهکار ادبیات جهان است که تنها درک ضعیف فیلمساز از آن آثار را آشکار می کند. به باور مهین بهزادی در "سلام سینما"، این فیلم، با ضعف هایی همراه است، اما جسارت در روایت و عمق شخصیت پردازی اش باعث شده که به عنوان یک ارمغان تازه برای سینمای ایران بدرخشد. جواد طوسی، منتقد سینما موفقیت فیلم را نتیجه تنوع در طراحی لوکیشن ها، شخصیت پردازی های چندوجهی و کشمکش های روان شناسانه بین شخصیت ها دانست. مهین بهزادی در "سلام سینما"، "پیرپسر" را فیلمی با الهام از پیچیدگی های جهان داستایفسکی دانست که داستانی از قدرت، نفرت و رنج که ریشه در تاریکی های اسطوره های ایرانی و بحران های امروز جامعه ما دارد را به تصویر می کشد. موحد منتقم در "عصر ایران" معتقد است که فیلم با ساختاری اکسپرسیونیستی، شخصیت هایی را پیش می کشد که گویی از دل ادبیات کلاسیک روس، فرانسه و تراژدی های شکسپیری برآمده اند. به باور او براهنی در این اثر، خانواده را نه یک نهاد اجتماعی، بلکه صحنهٔ بازسازی تروما، واپس زنی و بازگشت امر سرکوب شده فرویدی می بیند. بهزاد عشقی، منتقد سینمایی نقش پدر را امتداد اساطیر و تاریخ
ایران می بیند اما در این فیلم او را «شر مطلق بی طبقه» می داند. سید قدرت الله دهقانیان از "ایرنا" معتقد است این فیلم در تمامی جنبه های فنی، از جمله فیلمنامه، فیلمبرداری، تدوین، کارگردانی، بازیگری و طراحی صحنه، حرف های زیادی برای گفتن دارد و اثباتی بر توانمندی های سینمای ایران است. شکرخدا گودرزی، کارگردان و بازیگر سینما، "پیرپسر" را تلاشی جسورانه برای شکستن تابوی «پدر مقدس» و غلام را تجسم هیولای تمامیت خواه پدرسالار در جامعه دانست. فرید ناصر در "هم میهن"، مورد توجه قرار گرفتن فیلم را به دلیل عمق روان شناختی و کاوش های جسورانه در مضامین آن دانست. مصطفی فرجی، منتقد سینما در گفت وگو ب ا "باشگاه خبرنگاران جوان" گفت: «وقتی فیلم را دیدم، واقعاً شگفت زده شدم. به خود گفتم این فیلم هالیوودی است یا ایرانی؟ اگر بازیگران ایرانی در آن نقش نداشتند، قطعاً می گفتم این یک فیلم درجه یک هالیوودی است.» پروین سلاجقه، نویسنده و استاد دانشگاه، این فیلم را اقتباسی آزاد از رمان "برادران کارامازوف" اثر داستایوفسکی دانست که با ترکیب ژانرهای ملودرام، جنایی و ترسناک، داستانی پیچیده دربارهٔ درام های خانوادگی و جنگ قدرت در فضای قبیله ای-اجتم
اعی ایران معاصر را روایت می کند. سید رضا منتظری، منتقد سینما در گفت وگو با "ایران آنلاین" "پیرپسر" را برای عملکرد بی نظیر در فُرم، ساختار و استفاده از روش های شناخته شده فیلمنامه نویسی در سینمای کلاسیک مورد تحسین قرار داد و ذکر کرد: «سینمای ایران پس از فیلم "پیرپسر" درست همانند ققنوسی که از خاکستر خود بلند می شود، دوباره متولد شد و نشان داد که همچنان سرپاست و نفس می کشد.» واکنش های سیاسی. بلافاصله پس از اکران، موج انتقادی علیه "پیرپسر" از سوی برخی رسانه ها و منتقدان محافظه کار شکل گرفت. "مشرق نیوز" وابسته به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در گزارشی، "پیرپسر" را فیلمی پرمدعا اما خالی از معنا، خسته کننده و کشدار توصیف کرد که نشانی از نوآوری ندارد. "مشرق" تماشای فیلم را اتلاف وقت و ادعای اقتباس از داستایفسکی را یک تاکتیک تبلیغاتی دانست. مسعود فراستی در گفت وگو با تلویزیون اینترنتی "همشهری" در نقد این فیلم گفت: «این اثر یکی از کثیف ترین فیلم فارسی هایی است که من در عمرم دیدم؛ این اثر یک لجن زار است که متاسفم از قشر روشنفکر که از آن دفاع می کند و از طرفی هم متاسفم که سخنگوی دولت هم از آن دفاع کرده است.
» حسین دهباشی، مستندساز و فعال رسانه، توییتی زد و در آن با لحن و موضع گیری تندی فیلم را «لجن، آشغال و استفراغ» نامید و به مسئولان فرهنگی به دلیل اینکه اجازه اکران به این فیلم داده اند، انتقاد کرد. کاربران فضای مجازی در واکنش به دهباشی او را طرفدار سانسور خواندند و منتقدان نیز از او خواستند تا با موضع گیری کارشناسانه، فیلم را نقد کند. حمید رسایی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس نوشت: «مهم ترین هدف فیلم، زدن ولایت پدر و مفهوم خانواده است. پرونده فیلم جهت بررسی به کمیسیون آورده شده است.» سید امیر سیاح، معاون اقتصادی مرکز ملی فضای مجازی با بازنشر توییتی که داستان فیلم را لو می داد، نوشت: «نشر بدهید تا فیلم ضرر کند و این ذهنیت چرک از سینمای نجیب ایران حذف شود.» در مقابل، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت چهاردهم در حساب کاربری خود در توییتر نوشت: «فیلم "پیرپسر" را دیدم. روایتی جسورانه از زخمی که اگر نبینیمش، درمان نمی شود. هنر قرار نیست همیشه دل نشین باشد؛ گاهی فقط قرار است ما را وادار به فکر کند. فضای فرهنگی باید مجال گفت وگو بدهد، نه حذف.» در واکنش به انتقاد تندروها، شورای عالی تهیه کنندگان سینمای ایران، انجمن سینماداران ایرا
ن و کانون پخش کنندگان سینمای ایران در بیانیه ای با تیتر «فرهنگ و پیرپسران سیاست»، تأکید کردند که سینما جای تسویه حساب سیاسی نیست و نوشتند که این بی مهری ها نسبت به یک فیلم، هم باعث دل زدگی و یاس سینماگران خواهد شد و هم سرمایه ها را از سینما فراری خواهد داد. حسن فتحی، رسول صدر عاملی و حامد بهداد نیز به انتقادها واکنش نشان دادند و از "پیرپسر" دفاع کردند. مجید رضائیان، استاد ارتباطات، در یادداشتی با عنوان «پیرنگر»، یادآور شد که نقد بدون پذیرش دیگری ممکن نیست. او فیلم را آینه ای از واقعیت جامعه دانست و هشدار داد که رد یا توقیف آن، نشانه ای از پیری فکری است. فتح الله توسلی، نمایندهٔ دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی در بخشی از تشریح سؤال خود از وزیر ارشاد گفت: «متأسفانه بسیاری از فیلم ها منجر به بروز طلاق در کشور شده است، همچنین وزیر فرهنگ باید بدانند که فیلمی همچون "پیرپسر" چه بر سر جوانان می آورد.» تحلیل ها. محمد مهدی بهداروند در وبگاه "الف" نوشت: «فیلم با شجاعت، واقعیت های تلخ و دردناک خشونت خانوادگی، مصرف مواد، بی اعتمادی و فرسایش عاطفی را بدون پرده پوشی به تصویر می کشد و این همان نقطه ای است که ضرورت اجتماعی این
اثر را نشان می دهد. در شرایطی که خانواده ها در ایران و بسیاری جوامع دیگر، در حال از دست دادن انسجام و روح خود هستند، چنین فیلم هایی می توانند آینه ای باشند برای فهم بهتر واقعیت ها، دیالوگ گشایی و جراحی دردهای پنهان اجتماع.» جعفر گودرزی، رئیس انجمن منتقدان سینمای ایران "پیرپسر" را یک تراژدی یونانی در دل خیابان های تهران دانست که در آن پسران، قربانی پدر می شوند، عشق در سایه خشونت از بین می رود، و انتقام، تنها ارثیه ای است که باقی می ماند. مهران زارعیان معتقد است زبان سینمایی "پیرپسر" وامدار مسیرهای رایج سینمای اجتماعی ایران نیست، و نه به سبک اصغر فرهادی شباهت دارد، نه به سبک سعید روستایی. تهمینه رستمی در "ایران اینترنشنال"، معتقد است که "پیرپسر"، در دل مناسبات خانوادگی، تصویر ساختار آشنایی از سلطه را می سازد که پدر، اگرچه پدری نمی کند و پیر شده اما همچنان قدرتمند است. او غلام را الگویی کلاسیک از قدرت شر دانست و فیلم را بدون آن که نامی بیاورد، از الگوی سلطه ای که در جمهوری اسلامی تکرار شده دانست؛ قدرتی که پاسخ نمی دهد، خود را پدر می داند، خشونت را ابزار حفظ نظم می بیند و وقتی با بحران روبه رو می شود، یا سکوت می
کند یا خشمگین تر می شود. مهدی کریمی تفرشی در گفت وگو با "ایونا" چنین گفت: «"پیرپسر" تنها یک فیلم نیست؛ یک پدیده فرهنگی است که با نگاهی هوشمندانه، ریشه های پیچیده اجتماعی و روانی انسان را می کاود. این فیلم تماشاگر را به سفری درونی می برد تا به گذشته و هویت خود نظر کند و از خود بپرسد: «چه چیزهایی من را به آن کسی که امروزم تبدیل کرده است؟» همین قدرت تأمل برانگیز است که به "پیرپسر" ماندگاری می بخشد؛ نه فقط به خاطر قصه ای که تعریف می کند، بلکه به دلیل گفت وگوهایی که ایجاد می کند و تأثیر پایداری که بر ذهن و روح مخاطب می گذارد. فارغ از نقدهای مثبت و منفی، این اثر گامی مهم برای طرح پرسش های اساسی در سینمای ایران است.» دستاوردها. پس از برگزاری نخستین جلسه کمیته انتخاب نماینده ایران برای معرفی به آکادمی اسکار در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۴۰۴، از میان ۸۴ فیلم واجد شرایط، برخی از فیلم ها برای بازبینی مجدد انتخاب شدند و نهایتاً ۵ فیلم از جمله "پیرپسر" برای فهرست کوتاه جهت بررسی و انتخاب گزینه نهایی نامزد شدند. هیئت انتخاب نماینده ایران پس از بررسی فیلم ها، "" را به عنوان نماینده رسمی سینمای ایران در سال ۲۰۲۶ به آکادمی اسکار معرفی
کرد، در صورتی رقابتی جدی بین دو فیلم "پیرپسر" و "زن و بچه" در میان طرفداران این دو فیلم ایجاد شده بود اما در نهایت هیچ کدام گزینه نهایی نشدند.
هان جی اون (؛ زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۹۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او فعالیت بازیگری خود را در سال ۲۰۱۰ و با بازی در فیلم "روح" آغاز کرد. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی از جمله "واقعی" (۲۰۱۷)، "رمپانت" (۲۰۱۸)، "شاهزاده صد روزه من" (۲۰۱۸)، "ملودرام باش" (۲۰۱۹) و "دلباخته در شهر" (۲۰۲۰) و گروه مطالعه (۲۰۲۴) شناخته می شود. اوایل زندگی. هان جی اون زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۹۰ است و از دانشگاه زنان دونگ دوک از دپارتمان پخش و سرگرمی فارغ التحصیل شده است. حرفه. او فعالیت بازیگری خود را در سال ۲۰۱۰ با فیلم "روح"، در کنار هان یه-ری آغاز کرد. در سال ۲۰۱۶، او نقش اصلی در مجموعهٔ اینترنتی با موضوع زیبایی، با نام "مقدمه ای بر زیبایی" ایفا کرد که در ناور تی وی پخش شد. در سال ۲۰۱۸، هان جی اون به عنوان نقش مکمل در فیلم های "رمپانت" و "قفل در" و در مجموعه های تلویزیونی "دوازده شب" و "شاهزاده صد روزه من" ظاهر شد. در سال ۲۰۱۹، او اولین نقش اصلی خود را در درام شبکهٔ جی تی بی سی، "ملودرام باش" انجام داد که نقش یک مادر مجرد را در اوایل دههٔ سی سالگی به تصویر کشید. در همان سال، او با دی جی رادیو، جونگ سونگ گیو، برای ساند
ی میوزیک دراما همکاری کرد که در «گود مورنینگ اف ام» به روی آنتن رفت. در سال ۲۰۲۰، او در درام شبکهٔ ام بی سی، "کارآموز تازه کار"، نقش لی ته ری را ایفا کرد. در نوامبر، او برای اولین بار در وریتی شوی "رانینگ من" حضور پیدا کرد. او همچنین درمجموعهٔ کمدی رمانتیک کاکائوتی وی، به نام "دلباخته در شهر" حضور پیدا کرد. در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۱، گزارش شد که هان جی اون با سکرت ئی ان تی قرارداد امضا کرده است. در سال ۲۰۲۱، او نقش کوتاهی در مجموعهٔ اینترنتی "رستوران جادوگر" ایفا کرد. همچنین در درام معمایی "بد و دیوانه" در نقش هی گیوم، یک کارآگاه از تیم تحقیقاتی جنایی در کنار لی دونگ ووک بازی می کند.
برد پیت بازیگر و تهیه کننده فیلم آمریکایی است که جوایز و نامزدی های بسیاری از جمله دو جایزه اسکار، یک جایزه امی پرایم تایم، دو جایزه گلدن گلوب و دو جایزه فیلم آکادمی بریتانیا دریافت کرده است. در سال ۱۹۹۴، پیت در نقش خون آشام لوئیس دو پونت دولاک در فیلم ترسناک مصاحبه با خون آشام بازی کرد که برای او جایزه سینمایی ام تی وی برای مطلوب ترین مرد و جایزه سینمایی ام تی وی برای بهترین بازیگر در یک فیلم را به ارمغان آورد. سال بعد، پیت در فیلم علمی تخیلی ساخته تری گیلیام، به نام ۱۲ میمون ایفای نقش کرد؛ که برای آن برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد فیلم سینمایی شد و اولین نامزدی اسکار خود را برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد به دست آورد. در سال ۲۰۰۸، پیت در فیلم درام-رمانتیک-فانتزی مورد عجیب بنجامین باتن بازی کرد. او برای بازی در این فیلم، نامزد دریافت اولین جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی مرد، اولین جایزه بفتا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد، جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد فیلم درام و جایزه انجمن بازیگران سینما برای بازی برجسته در نقش اصلی فیلم شد. در سال ۲۰۱۱، پیت فیلم درام-ورزشی-زندگی نامه ای مان
یبال را تهیه و در آن بازی کرد. او نامزد جوایز متعددی به عنوان بازیگر و تهیه کننده از جمله، اسکار بهترین بازیگر مرد، جایزه بفتا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد، جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد فیلم درام و جایزه انجمن بازیگران سینما برای ایفای نقش اصلی برجسته در این فیلم شد. در سال ۲۰۱۳، پیت درام تاریخی زندگینامه ای ۱۲ سال بردگی را تولید و در آن ایفای نقش کرد. او نقش ساموئل باس، یک برده دار کانادایی را به تصویر کشید که مخالفت خود را با برده داری ابراز می کند. برای ایفای نقش در این فیلم، پیت برنده جایزه انجمن بازیگران فیلم برای گروه بازیگران برجسته در یک فیلم سینمایی شد. در سال ۲۰۱۹، پیت در فیلم کمدی-درام روزی روزگاری در هالیوود به کارگردانی کوئنتین تارانتینو بازی کرد. او برای بازی در این فیلم، برنده جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جایزه بین المللی اکتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد فیلم سینمایی و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای گروه بازیگران برجسته در یک فیلم سینمایی شد.
خانوادهٔ ۶ حمل کنندهٔ محلول، عضو ۲۰ () که با نام اختصاری SLC6A20 شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"SLC6A20"» بر روی کروموزوم ۳ کُدگذاری می شود. اهمیت بالینی. جهش در ژن «"SLC6A20"» با بروز بیماری ژنتیکی ایمینوگلیسینوریا در ارتباط است. پژوهش های اخیر نشان داده است که SLC6A20، یکی از ۶ ژنی است که احتمال بروز نارسایی تنفسی در بیماران مبتلا به کووید ۱۹ را افزایش می دهند.