Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
واق کودک با مساحت نزدیک پنج هزار متر مربع در شمال شرقی صحن پیامبر اعظم حرم امام رضا قرار دارد. رواق کودک به جهت سرگرمی و بازی کودکان همراه با آموزش زیارت به صورت رایگان راه اندازی شده است. در رواق کودک خادمان ویژه این بخش، کودکان را به مدت نیم ساعت نگهداری کنند تا والدین این کودکان بتوانند بدون نگرانی به زیارت بروند. رواق کودک ویژه کودکان ۵ تا ۱۰ ساله است. رواق کودک ۱۲۰۰ مترمربع مساحت دارد. ارائه خدمات در این رواق به کودکان کاملاً رایگان است. کودکان در کنار بازی و سرگرمی های کودکانه، با برخی مفاهیم دین، فرهنگ و زیارت آشنا می شوند. رواق کودک ظرفیت میزبانی از یکصد کودک در هر ساعت را دارد. بخش های هشت گانه رواق کودک شامل: ماز، رنگ آمیزی، زیارت خوانی، کار دستی، پازل، قصه گویی، کتاب خوانی و رنگ آمیزی انگشتی است. تاریخچه مسجدها. مسجد گوهرشاد. بانی و بنیان گذار این مسجد گوهرشاد خاتون همسر میرزا شاهرخ پسر تیمور گورگانی می باشد. مسجد گوهرشاد از مساجد حرم امام رضا است. نمای زیبایی از گنبد طلایی علی بن موسی الرضا در بخش جنوبی صحن، حوض بزرگ به همراه چندین سقاخانه کوچک و البته مناره های مسجد با کاشی کاری های جذاب این صحن
قدیمی را به یکی زیباترین نقاط حرم امام رضا تبدیل کرده است. و چندین شاعر مختلف از آن در اشعار خود یاد کرده اند. مسجد گوهرشاد در دل خود شبستان های مختلفی هم دارد که نام های متفاوتی دارند، از جمله، تبریزی، نهاوندی، نجفآبادی، میالنی، سبزواری و علوی. مسجد گوهرشاد که در جنوب صحن گوهرشاد قرار دارد، این مسجد از بناهای باشکوه عهد تیموری است که در اوایل قرن نهم هجری ساخته شده است. این مسجد، ۲ هزار و ۸۵۵ مترمربع وسعت، ۶هزار و ۴۸ مترمربع زیربنا، ۴ ایوان و ۷ شبستان دارد. مسجد گوهرشاد در سال ۸۲۱ هجری قمری، به دستور بانو گوهرشاد، همسر شاهرخ میرزای تیموری، بنا شده است، که تزئین آن را فرزند هنرمندش، بایسنقرمیرزا، بر عهده داشته است. تاریخچه بست ها. فضایی که بعد از صحن ها منتهی می شود «بست» نام دارد. بست شیخ طوسی. نام این بست را از ابوجعفر معروف به شیخ الطایفه، از ستارگان بسیار درخشان جهان اسلام گرفته است که در فقه و اصل، حدیث و تفسیر و کلام و رجال تالیفات فراوان دارد. به این بست «بست علیا» یا «بست بالا خیابان» هم می گویند که برگرفته از خیابان معروف شهر مشهد در سمت شمال غربی حرم امام رضا است که در زمان شاه عباس صفوی احداث شده ا
ست. بست شیخ حر عاملی. نام این بست را از شیخ محمد بن حسن عاملی معروف به شیخ حر عاملی گرفته که در سال ۱۰۱۳قمری در جبل یکی از شهرهای لبنان متولد شده است. این بست را «بست سلفی» و «بست پایین خیابان» هم می گویند. بست شیخ طبرسی. نام این بست را از ابو علی بن طبرسی به شیخ طبرسی، از علمای مشهور قرن ششم هجری که دارای مقبره ای در باغ رضوان سابق بود، گرفته است. بست شیخ بهایی. این بست نام خود را از بهاءالدین محمد عاملی معروف به شیخ بهایی گرفته است. او دانشمند نامدار قرن دهم و یازدهم هجری و متبحر در فقه، حدیث، نجوم، ریاضی، هندسه، طب و معماری فرزند حسین بی عبدالصمد بود. تاریخچه مراکز وابسته به حرم. کتابخانه ها. کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی. پس از کشته شدن علی بن موسی الرضا مردم جزوات قرآنی را وقف آستان امام می کردند که این کتب در مکانی خاص واقع در مسجد بالاسر به نام قرائت خانه جمع آوری شده بود. با افزایش تعداد موقوفات این کتابخانه ۶ بار در حرم جابه جا شد که به ترتیب مسجد بالاسر، بالای کفشداری ۱۰، صحن موزه پهلوی سابق، تالار آینه، در قسمت شرقی موزه و محل فعلی کتابخانه آخرین ساختمان آن است. ساختمان فعلی کتابخانه که احداث آن از
سال ۱۳۶۰ آغاز شده بود و در سال ۱۳۷۲ پایان یافت در سال ۱۳۷۳ مورد بهره برداری قرار گرفت. در این کتابخانه ۱۲ هزار و ۴۰۰ نسخه کتاب های خطی، چاپ سنگی و چاپی پیرامون علی بن موسی الرضا وجود دارد که قدمت برخی از آن ها به ۱۲ قرن می رسد. کتابخانه مسجد گوهرشاد. در سمت چپ صحن جامع رضوی و در مقابل مسجد گوهرشاد، کتابخانه ای با نام گوهرشاد وجود دارد که براساس معماری حمام گنجعلی خان کرمان ساخته شده است. این کتابخانه در سال ۱۳۳۲ توسط واقف آن سید سعید طباطبایی نایینی ساخته شد و تعداد ۵ هزار جلد کتاب چاپی و خطی به آن اهدا شد. در سال ۱۳۶۸ با تلاش آستان قدس رضوی، ساختمان فعلی کتابخانه با مساحت ۱۲۰۰ مترمربع در بست شیخ بهایی حرم احداث گردید. در این کتابخانه ۶۵ هزار نسخه کتاب فارسی، عربی و لاتین وجود دارد و ظرفیت آن ۲۰۰ نفر است. موزه های آستان قدس رضوی. اولین موزه در آستان قدس رضوی در سال ۱۳۲۴ هجری شمسی در ساختمانی به مساحت ۱۰۲۴ مترمربع در صحن امام خمینی ساخته شد که به مدت ۴۰ سال تنها ساختمان موزهٔ حرم بود. اکنون موزه های آستان قدس رضوی، با ۱۶ گنجینه تخصصی در چهار ساختمان شامل موزهٔ قرآن و نفایس، موزهٔ مرکزی، موزهٔ تخصصی فرش و موزه
ٔ مردم شناسی در ۱۷ هزار متر فضای نمایشی، بیش از ۸ هزار قطعه نفیس را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار می دهند. دارالشفاء امام رضا. این مرکز درمانی سرپایی در بست شیرازی حرم واقع شده است و به صورت شبانه روزی برای نیازمندان ارائه خدمت می کند. این مرکز دارای پنج پایگاه ثابت فوریت های پزشکی در داخل حرم است که به زائران خدمات ارائه می کنند. مهمانسرای امام رضا. این مهمانسرا به عنوان یک ادارهٔ مستقل زیرنظر مجموعهٔ معاونت اماکن متبرکه و امور زائرین آستان قدس رضوی قرار دارد. از این مهمانسرا در اسناد دورهٔ صفویه، افشاریه و اوایل دورهٔ قاجاریه، به عنوان مطبخ معموره نام برده شده است. از اوایل دورهٔ ناصری با نام کارخانهٔ مبارکه شناخته و معروف شد و این نام تا آخر دورهٔ قاجار به کار می رفت. در دورهٔ پهلوی به «مهمان خانهٔ حضرتی»، و بعد از انقلاب به «مهمانسرای امام رضا» تغییر نام یافت. بیش از یکصد سال مطبخ غذای خدمه، معروف به کارخانهٔ خادمی در صحن آزادی واقع بود. در اردیبهشت ۱۳۸۹، ساختمان جدید مهمانسرا افتتاح شد. با افتتاح ساختمان جدید، زیربنای مهمانسرا از ۳ هزار و ۸۰۰ مترمربع به ۱۰۰ هزار مترمربع افزایش یافت. مراکز فرهنگی حرم. دا
نشگاه علوم اسلامی رضوی به همت عباس واعظ طبسی در سال ۱۳۶۳ پایه گذاری شد. این دانشگاه در بین دانشگاه های دارای رشته های مشابه در ایران در بین پنج دانشگاه برتر دانسته شده است. بنیاد پژوهش های اسلامی در سال ۱۳۶۳ تأسیس شد و به عنوان یک مرکز علمی و پژوهشی به شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی وابسته است. مقبره های حرم رضوی. چهار آرامگاه مهم در حرم رضوی قرار دارد. پیر پالان دوز. بنای اولیهٔ این آرامگاه مربوط به دوران صفویه بوده است که توسط شاه محمد خدابنده، پدر شاه عباس صفوی در سال ۹۵۸ ه .ق بنا نهاده شد. در ابتدا مدفن ابونصر عبدالله بن علی سراج طوسی، عارف مشهور قرن چهارم هجری بوده است، اما به دلیل مدفون بودن شیخ محمدعارف عباسی معروف به پیر پالان دوز در این مکان به وی منسوب است؛ پیر پالان دوز از عارفان و پیران سلسلهٔ ذهبیه بود. این مقبره در ابتدای خیابان نواب صفوی قرار داشت که پس از انقلاب اسلامی ایران، به دلیل توسعهٔ حریم حرم، تخریب و مجدد بازسازی گردید. این مکان هم اکنون در شمال شرقی حرم واقع شده است. شیخ طبرسی. مقبرهٔ ابوعلی فضل بن حسن طَبْرَسی ملقب به امین الاسلام و مشهور به شیخ طبرسی در قسمت شمالی حرم رضوی قرار دا
رد. محل دفن او ابتدا در یکی از گورستان های مجاور حرم بوده که پس از احداث میدان پیرامون حرم در سال ۱۳۱۲ و خیابان طبرسی، قبرستان مزبور تسطیح شده و سپس در بخشی از آن صحنی به نام رضوان احداث گردیده که در مشهد به باغ رضوان شهرت یافته است. باغ رضوان در جریان توسعهٔ حریم حرم در سال ۱۳۷۰ تخریب شده اما قبر شیخ با تزریق بتن بر اطراف آن، جابه جا و بنای جدیدی برای آن ساخته شده است. شیخ حر عاملی. شیخ المحدثین محمد بن حسن معروف به شیخ حر عاملی از دانشمندان شیعی و صاحب کتاب مشهور وسائل الشیعه است. آرامگاه او در شمال شرقی صحن انقلاب واقع شده است. شیخ بهایی. شیخ بهاءالدین محمد عاملی معروف به شیخ بهایی از دانشمندان بزرگ شیعی معاصر با شاه عباس صفوی است. آرامگاه وی در رواقی به همین نام واقع در ضلع شمالی صحن امام خمینی قرار دارد. بنای رواق شیخ بهایی ۱۰۲ مترمربع مساحت دارد. حوادث. حرم علی بن موسی الرضا طی چند سدهٔ اخیر در اثر ۴ حادثه دچار تخریب های جزئی و کلی شده است. حمله روس ها به حرم امام رضا. حمله روسیه به حرم امام رضا در سال ۱۹۱۲ میلادی داد. پس از دادن مهلتی از طرف روسیه به ایران برای سرکوب مخالفت ها در ایران با قرارداد ۱۹۰۷
میلادی (که بر اساس آن اراضی شمالی ایران تحت نفوذ امپراتوری روسیه قرار گرفته بود) و اجرای کامل این قراداد، روس ها، قوای نظامی در شمال ایران از جمله مشهد مستقر کردند. مشروطه خواهان مخالف نیز حرم علی بن موسی الرضا را مأمن خویش قرار دادند. روس ها با ترس از وقوع انقلاب هایی همچون انقلاب مردم تبریز و گیلان، قوای زیادی را وارد مشهد کرد.[۱] سرکنسول گر روسیه در مشهد، از اعلام همبستگی و جهاد مردم مشهد، تلگرافی را به فرماندار ترکستان فرستاد. از اول محرم ۱۳۳۰ هجری قمری قشون سواره و پیاده روس با توپخانه وارد مشهد و در ارگ و سربازخانه ها مستقر شدند. روس ها نیز هدف از تحرک نظامی خود را با برخی از بزرگان شهر مشهد در میان گذاشتند و آن را تنها برای حفظ رعایا و اتباع خود دانستند. روس ها در مدت حضور در مشهد، با تحریکات مختلفی دست به اخلال در نظم مشهد زدند. یوسف هراتی و نایب اکبر با همین تحریکات، دست به شورشی بزرگ در مشهد زدند. آنها توانستند دسته ای بزرگ از اشرار را به راه بیندازند و به سمت حرم در حرکت شوند. روس ها نیز تعداد سربازان خود در نزدیکی حرم را افزایش دادند. اشرار و معترضان به مسجد گوهرشاد وارد شدند و تلاش ها برای تفرق آ
نها به نتیجه نینجامید. جمعیت کم کم به صحن جدید وارد شدند و روس ها نیز آماده درگیری شدند. شورشیان از صحن خارج شدند و به اداره کمیسری نوغان هجوم بردند. در این حجم نایب حبیب، رئیس کمیسری که از اتباع خارجی بود، کشته شد.[۱] پس از این واقعه روس ها مهلتی ۶ ساعته به نظمیه مشهد دادند تا اوضاع سامان یابد، رئیس نظمیه که این کار را از توان خارج دید، استعفا کرد و روس ها مدیریت نظمیه مشهد را عهده دار شدند. آنها حکومت نظامی در شهر برقرار کردند. در نهایت با دستور سرکنسول گری روسیه، در دهم ربیع الثانی ۱۳۳۰ هجری قمری، حرم علی بن موسی الرضا در محاصره روس ها قرار گرفت. روس ها به بهانه متفرق کردن مردم، گنبد حرم علی بن موسی الرضا را گلوله باران کردند. اشرار پس از این واقعه، از یکی از دورازه های حرم گریختند. در طی این حمله، تعدادی از زوار کشته و مجروح شدند. در نهایت طالب الحق (یکی از سران شورشیان) دستگیر شد اما یوسف هراتی (سرکرده اصلی این شورش) بعدها در قهوه خانه ای دیده شد که توسط روس ها در حال پذیرایی بوده است.[۱] برخی بر این باور اند که مشروطه شمال ایران با مشروطه جنوب متفاوت بوده است و ترکیبی از آن در تهران در موافقت و مخالفت ب
ا مشروطه یا تفسیر غربی و دینی مشروطه دیده می شود. شهر مشهد را باید تابع مشروطه شمال دانست. در این منطقه مخالفان مشروطه نیز فعال بودند و در این مخالفت علاوه بر مسائل بومی، عوامل خارجی نیز مساعدت داشت. در چالش بین مشروطه و نظام سنتی، روحانیون مشهد نیز به چند دسته تقسیم شدند: انجمن ها و سازمان های نهان و آشکار هم پایگاه های قدرت مردمی به شمار می آمدند. ابتدا، فئودالها و بزرگ مالکان و روشنفکران و گاه روحانیون آزادی خواه اعضای انجمن بودند. اما با پیشرفت مشروطیت، کارگران و کشاورزان هم در این انجمن ها حاضر شدند. از مهمترین و موثرترین انجمن ها و احزاب در مشهد می توان گروه های زیر را نام برد:
جرجند بالا، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱ نفر (۱۶ خانوار) بوده است.
جرجند پائین، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
تورنج، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۸۶ نفر (۱۸۰ خانوار) بوده است.
بندر سفلی، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. موقعیت. این روستا در ۳۲ کیلومتری جنوب شهرستان بم و ۱۷ کیلومتری غرب روستای قطب آباد قرار گرفته است. این روستا از سمت غرب به کوه های جبال بارز محدود می شود. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۷۰۰ متر می باشد. آب و هوا. این روستا به دلیل ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا و مجاورت با شهرستان بم و کویر لوت در تابستان ها آب و هوایی معتدل و دلچسب و در زمستان ها آب و هوایی سرد و خشک را دارد. کشاورزی و دامداری. عمده محصولات کشاورزی این روستا زردآلو ، شلغم و صیفی جات است. شلغم این روستا در منطقه شهرت خیلی خوبی دارد. همچنین به دلیل آب و هوای خوب و مراتع همیشه سرسبز این روستا مردم این روستا به نگهداری و پرورش گاو و گوسفند مشغول هستند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷ نفر (۸ خانوار) بوده است.
بندر بالا، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
بک دراز، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸ نفر (۶ خانوار) بوده است.
رکن آباد، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
سه تلی، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱ نفر (۵ خانوار) بوده است.
سرنکوه، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
قطب آباد، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۶۹۹ نفر (۹۶۳ خانوار) بوده است.
کشیت، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۲ نفر (۳۶ خانوار) بوده است.
گزنو، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷ نفر (۱۷ خانوار) بوده است.
لجارود، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۳ نفر (۶۶ خانوار) بوده است.
نوبر، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳ نفر (۶ خانوار) بوده است.
محمدآباد کافی، روستایی در دهستان کرک و نارتیچ بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۶ نفر (۴۸ خانوار) بوده است.
پشتگدار، روستایی در دهستان کرک و نارتیچ بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
ایمنی غیرفعال انتقال ایمنی هومورال فعال با استفاده از آنتی بادی های (پادتن ها) از پیش آماده است. ایمنی غیرفعال می تواند به طور طبیعی هنگامی که آنتی بادی های مادر از طریق جفت به جنین منتقل می شوند، ایجاد شود. ایمنی غیرفعال می تواند به طور مصنوعی نیز القا شود. ایمن سازی غیرفعال زمانی استفاده می شود که خطر عفونت بالاست و زمان کافی برای بدن برای ایجاد پاسخ ایمنی خود یا کاهش علائم بیماری های مداوم یا سرکوب گر دستگاه ایمنی وجود ندارد. زمانی که افراد نتوانند پادتن ها را سنتز کنند و زمانی که در معرض یک بیماری قرار گرفته اند که در برابر آن ایمنی ندارند، ایمن سازی غیرفعال انجام می شود. ایمنی فعال طبیعی. ایمنی غیرفعال مادر به جنین. ایمنی غیرفعال مادر به جنین و سپس نوزاد، نوعی ایمنی غیرفعال اکتسابی طبیعی است و به ایمنی با واسطهٔ آنتی بادی اطلاق می شود که توسط مادر به جنین یا نوزاد منتقل می شود. ایمنی غیرفعال اکتسابی طبیعی را می توان در دوران بارداری و سپس از طریق شیردهی ایجاد کرد. در انسان، آنتی بادی های مادر (MatAb) از طریق جفت توسط گیرندهٔ FcRn روی سلول های جفت به جنین منتقل می شود. این فرایند، عمدتاً در سه ماههٔ سوم ب
ارداری رخ می دهد. ایمونوگلوبولین جی (IgG) تنها ایزوتایپ آنتی بادی است که می تواند از جفت جنین انسان عبور کند و رایج ترین آنتی بادی از پنج نوع آنتی بادی موجود در بدن است. آنتی بادی های IgG در برابر عفونت های باکتریایی و ویروسی از جنین محافظت می کنند. ایمن سازی اغلب بلافاصله پس از تولد برای جلوگیری از بیماری هایی مانند سل، هپاتیت ب، فلج اطفال و سیاه سرفه در نوزادان ضروری است، با این حال، IgG مادر می تواند القای پاسخ های واکسن محافظ را در طول سال اول زندگی مهار کند. این اثر معمولاً با پاسخ های ثانویه به ایمن سازی تقویت کننده برطرف می شود. آنتی بادی های مادر در برابر برخی از بیماری ها مانند سرخک، سرخجه و کزاز موثرتر از سایر بیماری ها مانند فلج اطفال و سیاه سرفه محافظت می کنند. ایمنی غیرفعال مادر به جنین، محافظتی فوری را ارائه می دهد اما این نوع ایمنی، معمولاً تنها تا یک سال ادامه دارد. ایمنی غیرفعال همچنین از طریق آغوز و شیر مادر ایجاد می شود که حاوی آنتی بادی های ایمونوگلوبولین ای است که به رودهٔ نوزاد منتقل می شود و تا زمانی که نوزاد بتواند آنتی بادی های خود را سنتز کند محافظت موضعی در برابر باکتری ها و ویروس ه
ای بیماری زا ایجاد می کند. حفاظت با واسطهٔ ایمونوگلوبولین ای بستگی به مدت زمانی دارد که نوزاد از شیر مادر تغذیه می کند که یکی از دلایلی است که سازمان جهانی بهداشت شیردهی را برای حداقل دو سال نخست زندگی نوزاد، توصیه می کند. آنتی بادی های حاصل از واکسیناسیون می توانند در بزاق وجود داشته باشند و در نتیجه ممکن است در پیشگیری از عفونت مفید باشند. ایمنی فعال مصنوعی. مصونیت غیرفعال اکتسابی مصنوعی یک ایمن سازی کوتاه مدت است که با انتقال آنتی بادی ها به دست می آید که می تواند به اشکال مختلف تجویز شود. به عنوان پلاسمای خون یا سرم خون انسان یا حیوانات، به عنوان ایمونوگلوبولین انسانی برای استفادهٔ داخل وریدی (IVIG) یا داخل عضلانی (IG). انتقال غیرفعال پیشگیرانه در مورد بیماری های کمبود ایمنی مانند هایپوگاماگلوبولینمی استفاده می شود. همچنین در درمان چندین نوع عفونت حاد و برای درمان مسمومیت نیز استفاده می شود. مصونیت ناشی از ایمن سازی غیرفعال از چند هفته تا سه تا چهار ماه طول می کشد. همچنین خطر بالقوه ای برای واکنش های حساسیت مفرط و بیماری سرم، به ویژه از گاما گلوبولین با منشأ غیرانسانی وجود دارد. ایمنی غیرفعال محافظتی فوری
را فراهم می کند اما بیمار بعداً در معرض خطر ابتلا به همان پاتوژن است، مگر این که ایمنی فعال یا واکسیناسیون انجام شود. ایمونوگلوبولین های دارای مجوز FDA. ایمونوگلوبولین های زیر ایمونوگلوبولین هایی هستند که در حال حاضر برای استفاده برای پیشگیری از بیماری های عفونی و ایمنی درمانی توسط سازمان غذا و داروی آمریکا) (FDA) در ایالات متحده تأیید شده اند. انتقال غیرفعال ایمنی سلولی. تنها استثنا برای ایمنی هومورال غیرفعال، انتقال غیرفعال ایمنی سلولی است که به آن ایمن سازی اقتباسی نیز گفته می شود که شامل انتقال لنفوسیت های بالغ در گردش است. این روش به ندرت در انسان استفاده می شود و به اهداکنندگان سازگار (همسان) نیاز دارد که اغلب یافتن آن ها دشوار است. این تکنیک در انسان برای درمان برخی بیماری ها از جمله برخی از انواع سرطان و کمبود ایمنی مورد استفاده قرار گرفته است. مزایا و معایب. پاسخ ایمنی فرد به ایمنی غیرفعال «سریع تر از واکسن» است و می تواند در فردی که «به ایمن سازی پاسخ نمی دهد»، اغلب ظرف چند ساعت یا چند روز، ایمنی ایجاد کند. علاوه بر ایجاد ایمنی غیرفعال، تغذیه با شیر مادر اثرات مفید دیگری بر سلامت کودک دارد، مانند ک
اهش خطر ابتلا به آلرژی و چاقی. یک ویژگی منفی ایمنی غیرفعال این است که تولید آنتی بادی در آزمایشگاه گران و دشوار است. به منظور تولید آنتی بادی برای بیماری های عفونی، احتمالاً هزاران اهداکنندهٔ انسانی نیاز به اهدای خون دارند یا به این منظور، از خون حیوانات ایمن برای تهیهٔ آنتی بادی ها استفاده می شود. بیمارانی که با آنتی بادی های حیوانات واکسینه شده اند ممکن است دچار بیماری سرمی شوند و واکنش های آلرژیک جدی ایجاد کنند. درمان های آنتی بادی می تواند زمان بر باشد و از طریق تزریق داخل وریدی یا IV انجام می شود، در حالی که تزریق واکسن نیاز به زمان کمتر و همچنین خطر کمتری دارد. ایمنی غیرفعال، مؤثر است، اما فقط مدت کوتاهی دوام می آورد.
ساختمان یکی از قدیمی ترین مجلات تجاری-به-تجاری بریتانیا است که با نام سازنده در سال ۱۸۴۳ میلادی توسط جوزف آلوایشس هانسوم – معمار تالار شهر بیرمنگام و طراح کب هانسوم – راه اندازی شد. این مجله در سال ۱۹۶۶ میلادی به ساختمان تغییر نام داد، همان طور که هنوز هم شناخته می شود. "ساختمان" تنها عنوان بریتانیایی است که کل صنعت ساختمان را پوشش می دهد. تاریخچه. دو ویراستار اول "سازنده"، هانسوم و آلفرد بارتولومئو (۱۸۴۵–۱۸۰۱ میلادی)، مدت زیادی در این کار دوام نیاوردند. معمار جورج گادوین (۱۸۸۸–۱۸۱۳ میلادی) از ۱۸۴۴ تا ۱۸۸۳ میلادی ویراستار بود و "سازنده" را به «مهمترین و موفق ترین مجله حرفه ای در نوع خود با خوانندگانی فراتر از دنیای معماری و ساختمان» تبدیل کرد. ظاهراً گادوین بیشتر مطالب را خودش نوشته است و فقط به گروهی متشکل از پنج نفر تکیه کرده است. جانشین او، هنری هیثکوت استاتهام (۱۹۲۴–۱۸۳۹ میلادی)، این مجله را از ۱۸۸۳ تا ۱۹۰۸ میلادی ویرایش کرد. نشریه رقیب "معمار بریتانیایی و مهندس شمالی" که با نام "معمار بریتانیایی" در سال ۱۸۷۴ میلادی تأسیس شد، در سال ۱۹۱۹ میلادی با "سازنده" ادغام شد، که مشارکت های تصویرگر معماری توماس رافل
ز دیویسون (۱۹۳۷–۱۸۵۳ میلادی) را به همراه داشت. دیگر مشارکت کنندگان "سازنده" در طی سالیان متمادی شامل معمارانی مانند: رابرت دنیس چانترل، هنری کلاتون (۱۸۹۳–۱۸۱۹ میلادی)، جوزایا کاندر، جیمز فرگوسن، ویلیام کورتیس گرین (۱۹۶۰–۱۸۷۵ میلادی)، جان وودی پاپورث (۱۸۷۰–۱۸۲۰ میلادی)، هاوارد مورلی رابرتسون (۱۹۶۳–۱۸۸۸ میلادی) و ویلیام وایت.[۶] آن ها همچنین شامل هال کین رمان نویس، مهندس و باستان شناس جی.تی. کلارک و روزنامه نگار کوتاه -مدت چارلز چالونر اوگل هستند. از دیگر تصویرگران می توان به آرتور برسفورد پیته و ورتینگتون جورج اسمیت (۱۹۱۷–۱۸۳۵ میلادی) اشاره کرد. تاریخچه اخیر و "ساختمان" امروز. این مجله در سال ۱۹۹۹ و در سال ۲۰۰۱ میلادی به عنوان بهترین مجله تجاری هفتگی توسط انجمن ویراستاران مجلات بریتانیا انتخاب شد. این مجله سالِ کسب و کار در سال ۲۰۰۲ میلادی بود. پس از خرید مجله یک سال پیش از ویوندی یونیورسال، در سال ۲۰۰۳ میلادی آپرویا بریتانیا "ساختمان" را به یوبی ام به عنوان بخشی از یک معامله ۷۹ میلیون پوندی فروخت. با توجه به ای بی سی (اداره حسابرسی تیراژها)، تیراژ مجله برای سال منتهی به ژوئن ۲۰۰۶ میلادی، ۲۵٬۰۱۷ مجلد بود، اما
تیراژ در طول رکود اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی به ۲۱٬۲۷۱ مجلد و برای ژوئیه سال ۲۰۰۹ – ژوئن ۲۰۱۰ میلادی (سال گذشته این عنوان دارای گواهینامه-ای بی سی بود) کاهش یافت؛ و این کاهش ادامه یافت تا سال ۲۰۱۱ میلادی (تیراژ چاپ شماره ۱۱ نوامبر ۱۵٬۴۷۴ مجلد بود). وب گاه "ساختمان" شامل اخبار صنعت، مشاغل و بایگانی بیش از ۸۰٬۰۰۰ مقاله است. در سال ۲۰۰۶ میلادی "«www.Building4Jobs.co.uk»" با تمرکز بر حرفه ها و مشاغل صنعتی راه اندازی شد. در ژانویه ۲۰۱۸ میلادی، یوبی ام مجله "ساختمان" (به علاوه "طراحی ساختمان"، فهرست مکان و رویدادهای مختلف) را به یک تیم مدیریتی، گروه رسانه ای اسامبل، به رهبری سردبیر سابق تام بروتون فروخت.
دارم میام () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به تهیه کنندگی هال روچ است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
مراقب باشید، داریم می افتیم () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
بی عرضهٔ وظیفه شناس () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
باستان شناسی شمنیسم یک مجموعه آکادمیک است که توسط باستان شناس انگلیسی نیل پرایس ویرایش شده و اولین بار توسط راتلج در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. این کتاب شامل چهارده مقاله مجزا است که توسط محققان مختلفی که در رشته های باستان شناسی و مردم شناسی کار می کنند، به روشی می پردازد که باستان شناسان می توانند شمنیسم را در پرونده های باستان شناسی تفسیر کنند.
ارکستر سرخ () یک مینی سریال روسی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این مجموعه دربارهٔ گروه مقاومت ارکستر سرخ در خلال جنگ جهانی دوم است.
ترور () یک فیلم جنگی سیاه وسفید به کارگردانی ییرژی سکوئنس است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ عملیات انتروپوید و ترور اس اس-اوبرگروپن فورر راینهارت هایدریش رئیس اداره اصلی امنیت رایش و معاون فرماندار بوهم و موراویا است. از بازیگران این فیلم می توان به رادوسلاو برزوبوهاتی و ییرژی کودت اشاره کرد.
نبی یوشع () یک روستای فلسطینی کوچک در جلیل بود که در ۱۷ کیلومتری شمال شرقی صفد و با ارتفاع ۳۷۵ متر از سطح دریا قرار داشت. از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۸ بخشی از قیمومیت فلسطین بود و در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ خالی از سکنه شد. روستا توسط زمین های جنگلی مشرف به دره حوله احاطه شده بود. تاریخ. در اواخر قرن هجدهم، خانواده ای معروف به "الغول"، زیارتگاه "نبی یوشع" (پیامبر یوشع) را که شامل یک مسجد و ساختمانی برای بازدیدکنندگان بود را به صورت داوطلبانه ساختند. این خانواده که «خادمان حرم» نیز نامیده می شوند، حدود پنجاه نفر بودند و اولین کسانی بودند که در این مکان ساکن شدند. آنها زمین های اطراف را کشت کردند و این مکان متعاقباً به یک روستا تبدیل شد. در سال ۱۸۵۱–۱۸۵۲، ون دو ولده، حرم یوشع را در نبی یوشع یاد کرد که در کنار آن یک درخت تربینت کهنسال وجود داشته است. در سال ۱۸۷۵ ویکتور گورین پس از طی کردن مسیری بسیار شیب دار و دشوار از شرق به مقام (زیارتگاه) رسید. وی زیارتگاهی را که مسلمانان محلی آن را به "نبی یوشع تقدیم کرده اند"، به عنوان بنایی با دو گنبد کوچک توصیف کرد. در سال ۱۸۸۱، بررسی صندوق اکتشاف فلسطین "از فلسطین غرب
ی" اشاره کرد که شیعیان از روستای قدس به نبی یوشع آمدند تا نام یوشع پیامبر را گرامی بدارند. سفال هایی از راشیا الفخار در این روستا پیدا شده است. دوران قیمومت بریتانیا. روستا، در پایان جنگ جهانی اول، تحت کنترل فرانسه بود و توافقنامه مرزی بین بریتانیا و فرانسه در سال ۱۹۲۰ آن را در مرز لبنان قرار داد. در زمان سرشماری که توسط فرانسوی ها در سال ۱۹۲۱ انجام شد، به روستاییان تابعیت لبنان اعطا شد. با این حال کمیسیون مرزی که با توافق ۱۹۲۰ ایجاد شد، مرز را تغییر داد و روستا را در محدودهٔ فلسطین معین کرد. تا سال ۱۹۲۴ انتقال کنترل به مقامات بریتانیا کامل نشد. در دوره قیمومت، انگلیسی ها یک پاسگاه پلیس در روستا ساختند. مردم روستای نبی یوشع که همگی از مسلمانان شیعه بودند، در پانزدهم ماه شعبان (هشتمین ماه از گاهشماری اسلامی) سالانه موسم (زیارت) و جشن برگزار می کردند. "مراسم آن ها" شبیه جشن نبی روبین در سواحل جنوبی فلسطین بوده است. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، این روستا محل سکونت ۵۲ نفر در آن سال (۱۲ خانوار) بود، که در آمار روستایی ۱۹۴۵ به ۷۰ نفر افزایش یافت و تا سال ۱۹۴۸ که خالی از سکنه شد، به ۸۱ نفر(۱۸ خانوار) رسید. این دهکده مساح