Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رود اشلی (به انگلیسی: Ashley River) یک رود در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای جنوبی واقع شده است. رود اشلی یک رود آب سیاه و جزر و مدی در کارولینای جنوبی است که از باتلاق های واساماسا و سرو بزرگ در شهرستان برکلی، کارولینای جنوبی سرچشمه می گیرد. این کانال اصلی خود را در حدود پنج مایلی غرب سامرویل، کارولینای جنوبی ادغام می کند و به یک مصب جزر و مدی درست در جنوب فورت دورچستر گسترش می یابد. سپس رودخانه به طول تقریبی ۱۷ مایل (۲۷ کیلومتر) در امتداد سواحل تاریخی چارلستون شمالی، کارولینای جنوبی قبل از رسیدن به شبه جزیره چارلستون، کارولینای جنوبی جریان دارد. اشلی بسیار عریض تر به رودخانه کوپر از باتری در چارلستون می پیوندد تا بندر چارلستون را قبل از تخلیه به اقیانوس اطلس تشکیل دهد. از سال ۲۰۱۲ زمین های اطراف رودخانه اشلی (یا در اشلی بارونی، همان طور که کمک مالی اولیه زمین نامیده می شد) عمدتاً توسعه نیافته است. نامگذاری. این رودخانه به نام آنتونی اشلی کوپر، اولین ارل شفتسبری و مالک اصلی مستعمره کارولینا توسط کاشف رابرت سندفورد نامگذاری شد. در سال ۱۶۷۵ به کوپر ۱۲۰۰۰ هکتار (۴۹۰۰ هکتار) زمین در امتداد رودخانه پس از
ایجاد یک سکونت دائمی در Albemarle Point در سال ۱۶۷۰ داده شد. این شهرک «اولین سکونتگاه دائمی اروپایی» در کارولینای جنوبی بود و امروزه Albemarle Point به نام Charles Towne شناخته می شود. فرود آمدن. ده سال بعد این سکونتگاه به موقعیت شبه جزیره ای فعلی خود در عرض رودخانه منتقل می شود و به چارلستون معروف است.
بیگو بیا موگنیی ، همچنین بیگو (کلمه "Bigo" به معنی شهر)، یک ردیف گسترده از خندق ها و حفاری ها است که شامل کارهای باستانی است که در منطقه دریاچه های بزرگ آفریقا در جنوب غربی اوگاندا واقع شده است. بیگو که در ساحل جنوبی رودخانه کاتونگا قرار دارد، به بهترین وجه دارای دو عنصر است. اولی شامل یک خندق طولانی و نامنظم و تراز ساحلی با دهانه های متعدد است که به طور قابل توجهی با اتصال به رودخانه کوتانگا در شرق و باتلاق کاکینگا در غرب، یک مرز بیرونی ایجاد می کند. به سمت انتهای شرقی آن، خندق بیرونی بیشتر به سمت شرق منشعب می شود تا گذرگاه نزدیک رودخانه کاتونگا را در بر بگیرد. عنصر دوم شامل یک گروه مرکزی و به هم پیوسته از چهار خندق با شکل نامنظم و محفظه های ساحلی است که توسط یک خندق به رودخانه کاتونگا متصل می شوند. سه تپه با محوطه مرکزی مرتبط است. دو تا در داخل و یکی ابتدای مسیر به سمت غرب. در صورت ترکیب این دو عنصر، عملیات خاکی بیگو بیش از ۱۰ کیلومتر گسترش می یابد. بر اساس تاریخ های رادیومتری جمع آوری شده از تحقیقات باستان شناسی انجام شده در سال ۱۹۶۰ و بررسی های اضافی انجام شده در سایت خاک ریزی مانسا در سال های ۱۹۸۸، ۱۹۹۴،
و ۱۹۹۵، قدمت عملیات خاکی بیگو تقریباً به سال های ۱۳۰۰–۱۵۰۰ پس از میلاد می رسد. این مجموعه در اوگاندا «بزرگترین و مهم ترین بنای باستانی» کشور نامیده می شود.
لکسوس سی تی ۲۰۰ هیبرید (به انگلیسی: Lexus CT200H) خودرویی هیبریدی از برند ژاپنی لکسوس است. معرفی کلی. سی تی (CT) مخفف عبارت Creative Touring و H مخفف عبارت Hybrid است و این کلمات در نام این خودرو به این معنی هستند که با خودرویی هیبرید در کلاس تورینگ با قدرتی مشابه موتورهای ۲ لیتری روبرو هستید. این خودرو در مارس ۲۰۱۰ در نمایشگاه ژنو معرفی شد و چند ماه بعد تولید آن آغاز شد. اواخر سال ۲۰۱۰ میلادی، لکسوس سی تی با مدل ۲۰۱۱ پا به خیابان ها گذاشت. این خودرو در سال ۲۰۱۱ به عنوان بهترین خودروی کوچک زیر ۳۵۰۰۰ دلار در استرالیا انتخاب شد. مشخصات فنی. این خودرو از یک موتور بنزینی با کد Z2R-FXE با نیروی ۹۸ اسب بخار و از یک موتور برقی نیرو می گیرد و ۱۳۴ اسب بخار قدرت دارد. طبق اعلام کارخانه، این خودرو در ۱۰٫۳ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می رسد. مصرف سوخت ترکیبی این خودرو ۴٫۱ لیتر به ازای هر صد کیلومتر اعلام شده است. گیربکس این خودرو از نوع E-CVT است و قابلیت تعویض دنده به شکل دستی را ندارد. این خودرو در سال ۲۰۱۴ فیس لیفت شد. ایمنی. لکسوس سی تی، در سال ۲۰۱۱ موفق به کسب ۵ ستاره ایمنی از موسسه یورو ان سی ای پی شد. آلایند
گی. این خودرو با مصرف سوخت ترکیبی ۴٫۲ لیتر به ازای هر صد کیلومتر و تولید ۸۷ گرم co2 در هر کیلومتر، دارای استاندارد آلایندگی یورو ۵ است و از این رو، در دسته خودروهای دوستدار محیط زیست قرار می گیرد.
کیبیرو یک دهکده ماهیگیری کوچک در اوگاندا است که در ساحل جنوب شرقی دریاچه آلبرت قرار دارد ساکنان روستا از دیرباز قادر به تولید محصولات کشاورزی خود نیستند و باید برای اکثر مایحتاج خود با جوامع دیگر تجارت کنند. ساکنان کیبیرو عمدتاً از طریق تولید و تجارت نمک طی مشیعت می کنند. این محوطه با توجه به ارزش فرهنگی خود در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۷ به فهرست پیشنهادی میراث جهانی یونسکو اضافه شد. تاریخ. تولید نمک در کیبیرو صنعت مهمی است. اقتصاد کیبیرو حول محور نمک می چرخد. کیبیرو بدون صنعت نمک خود احتمالاً فقط یک دهکده ماهیگیری کوچک می بود که فاقد ذخایر گسترده و عمیق باستان شناسی می گشت. نمک به طور انحصاری توسط زنان تولید می شود. تولید نمک در کیبیرو بر اساس شسته شدن خاک شور است و سپس آب نمک حاصل را می جوشانند تا آب تبخیر شود. فرایند تولید نمک در کیبیرو کمی پیچیده تر از سایر نقاط است. فرآیندی که برای تولید نمک در کیبیرو استفاده می شود، دائماً از همان خاک استفاده مجدد می کند. این بازیافت با پخش مکرر خاک خشک سست بر روی سطح رسوبات مرطوب حاوی نمک انجام می شود، که در نتیجهٔ این عمل، مویرگی ناشی از حرارت خورشید، رطوبت نمک را خارج می
کند. فرایند تفت دادن نمک مستلزم تکنیک هایی بود که خسته کننده تر از روش های برداشت نسبتاً ساده به کار رفته در دریاچه های دهانه در استوا بود. با تکنیک منحصر به فردی که برای تولید نمک انجام می شود، اعتقاد بر این است که کیبیرو به احتمال زیاد هرگز نمکش تمام نمی شود، تنها راهی که نمک از طریق آن تمام می شود این است که چشمه های آب گرم خشک شوند، اما قبل از آن یک احتمال واقعی وجود دارد؛ این که کارگران نمک به احتمال زیاد هیزم تمام خواهند کرد. ساحل بونیورو در کنارهٔ دریاچه آلبرت منابع نسبتاً کمی دارد و نمک تولید شده در کیبیرو یکی از تنها منابع آنجاست. فرایند تولید نمک. پیش از گزارش های اروپایی ها در دهه ۱۸۰۰ هیچ سابقه ای از فرایند تولید نمک وجود ندارد. تکنیک های تولید نمک توصیف شده توسط اروپاییان اولیه از بسیاری جهات با تکنیک هایی که ساکنان کیبیرو امروزی به کار می برند متفاوت است. امروزه در کیبیرو، آب چشمه های آب گرم بر روی خاک شور منطقه پخش می شود و آن را مرطوب نگه می دارد. کارگران روی آن خاک خشک می پاشند که نمک را از زمین بیرون می کشد. سپس خاک را جمع آوری کرده و در الکی که روی یک گلدان بزرگ قرار دارد قرار می دهند. آب ر
وی خاک ریخته می شود و آب نمک را به داخل گلدان می برد. سپس این محلول را می جوشانند تا نمک تولید شود.
نتوسی یک سایت باستان شناسی از اواخر عصر آهن است که در جنوب غربی اوگاندا واقع شده است و قدمت آن به قرن دهم تا قرن پانزدهم پس از میلاد بازمی گردد. نتوسی توسط دو تپه بزرگ و حوضچه های خراشیده مصنوعی، به نام bwogero، محاط شده است. ] سابقه باستان شناسی در نتوسی با نشانه های غیرقابل انکار است و نشان دهنده آغاز پیچیدگی سیاسی در این منطقه از آفریقا است. بیگو بیا موگنیی، سایت دیگری با کارهای خاکی برجسته، در فاصله ۱۳ کیلومتری شمال نتوسی قرار دارد و با آن مرتبط است.
طَبَرْسَران یا طَبَسَران که در اصل طابَسَران بود یکی از ناحیه های تاریخی جنوب داغستان است. جمعیت. از نظر قومی، جمعیت طبَسَران یکدست نبود و در دوره های مختلف از طبساران ها، لکزی ها، ترک های آذربایجانی، ترکمن های تِرِکِمِن، یهودیان کوهستانی و تات ها تشکیل می شد. جغرافیا. طبرسران در شرق قفقاز و در جنوبی ترین ناحیهٔ داغستان قرار دارد. این ناحیه در حوضهٔ — که از جنوب شهر دربند، به دریای خزر می ریزد — واقع شده است. مردمان طبرسران ترکیبی از کوهستان نشینانِ قفقاز و ایرانی تبارهای تات زبان هستند و به زبان طبرسرانی که یکی از زبان های قفقازی شمال شرقی است، صحبت می کنند. طبرسرانی ها در شهرستان های تاباسارانسکی، دربند و خیوسکی سکونت دارند. تاریخ. طبرسرانی ها از نخستین اقوام داغستان هستند که مسلمان شدند. «طبرسران شاه» — عنوان عمومی حاکمان باستانی طبرسران — پس از مروان بن محمد (؛ بعدها ) پرداختن خراج و اطاعت از دستگاه خلافت را پذیرفت. حاکمان طبرسران در سده های نخستین هجری، خودشان را از نجیب زادگان عرب دانسته و لقب «معصوم» داشتند. از سدهٔ چهارم هجری به بعد، طبرسران به ترتیب تحت حاکمیت و سپس قرار گرفت. طبرسران یکی از مناطق مه
م قلمروی شروان شاهان محسوب می شد. شیخ حیدر صفوی رهبر طریقت صفویه و پدر شاه اسماعیل یکم — بنیان گذار ایران صفوی — در این ناحیه به سال ۸۹۳ ق. کشته شد. پیش از شیخ حیدر، پدرش شیخ جنید نیز در همان جا به سال ۸۶۴ ق. کشته شده بود. در عصر جدید اولیه، پایه گذاری شد که تا جنگ های ایران و روسیه در دوره قاجار پابرجا بود. ولادیمیر مینورسکی در مورد تاریخ و جغرافیای طبرسران در کتاب تاریخ شروان و دربند می نویسد: رودخانه ای که بلافاصله در جنوب حوضهٔ آبریز دربند جاری است «روباس» نام دارد و حوزهٔ آبخیز آن ناحیهٔ طبَرسَران را تشکیل می دهد که عمدتاً به وسیلهٔ گروه ویژه ای از کوه نشینان با آمیزه ای چشمگیر از ساکنان ایرانی، موسوم به تات ها اشغال شده بود. در زمان فتح عرب، حاکمی به نام «طبَرسَران شاه» وجود داشت (بلاذری، ۲۰۸)، اما طبَرسَران باید یکی از نخستین سرزمین هایی بوده باشد که به جبههٔ اسلام پیوست. در زمان مسعودی (۳۳۲/۹۴۳)، این ناحیه تحت فرمان خواهرزادهٔ امیر عبد الملک باب، «شَروان»، قرار داشت، اما شروان باید در تاریخ زودتری روابط خود را با طبَرسَران برقرار کرده باشد. نزدیک سال ۳۲۷/۹۳۹ «هَیثَم بن محمد بن یزید» در طبَرسَران فرمان
می راند. در سال ۳۳۷/۹۴۸، «هَیثَم بن محمد» (فردی دیگر؟) به طبَرسَران منصوب شد. در سال ۴۱۶/۱۰۲۵، «هَیثَم» برادر یزید بن احمد شروان، در «ملک محمد» در طبَرسَران درگذشت. در سال ۴۶۷/۱۰۶۵، نوهٔ یزید، «هرموز»، در ملک «ایرسی» دفن شد، که باید از طرف مادری با او خویشاوند بوده بنده باشد. از سوی امیر باب، پیوندها با طبَرسَران (که به وسیلهٔ رشته کوهی از آن جدا شده بود) چندان خوشایند نبود، چرا که در ۳۰۳/۹۱۵ «ابوالعَیِم بن محمد» با مردم طبَرسَران جنگید. اینکه در ۳۸۰/۹۹۰ امیر «مَیمون» از باب به طبَرسَران حمله کرد، بیشتر نشان می دهد که این ناحیه در واقع منطقه ای بوده که حقوق مالکیت و حاکمیت آن از نظر نظریه ای همچنان مورد مناقشه بود. روستاهای طبَرسَران که در متون همراه الباب ذکر شده اند عبارتند از: «حُمَیدیه»، مُحرقه، تویاق، و خرماستان. روستای اولی را می شود همچنان در طبَرسَران علیا یافت و روستای دوم شاید همون روستای مراغه در طبَرسَران سفلی (جنوب دربند) باشد. «تویاق» که در جبهه و همراه دربند جنگید ، باید همان روستایی باشد که در نقشهٔ روسی «دووَک» نامیده شده است. در مورد نام خرماستان باید اضافه کنیم که این واژه به معنی نخل و خر
ما نیست زیرا در کاربرد محلی به معنی خرمالو به کار می رود که در داغستان می روید. ریشه شناسی. پ. ک. اوسلار بر این باور بود که «طبَسَران» نامی قفقازی نیست و «به احتمال زیاد می توان آن را خاستگاهی ایرانی دانست. اما حتی با کمک زبان ایرانی نیز، تا جایی که من می توانم قضاوت کنم، همچنان نامفهوم باقی می ماند». بنا به نوشتهٔ باکیخانوف در اثرش «گلستانهٔ اَرام»، «بخش بزرگی از ساکنان طبَسَران توسط انوشیروان از طبرستان و اصفهان به اینجا کوچانده شدند، از همین رو نام طبَسَران می تواند از طبرستان گرفته شده باشد». با این حال، این نظر چندان معتبر نیست، زیرا خسرو یکم انوشیروان در میانهٔ سدهٔ ششم میلادی بر ایران فرمان می راند، در حالی که مورخ ارمنی الی شه در سدهٔ پنجم میلادی از «گروه طواسپاران کوه ها و دشت ها» یاد کرده است. در جای دیگری، الی شه روایت می کند که شاه ایران یزدگرد دوم (۴۳۸—۴۵۷) زمانی به فرماندهٔ خود، موشکان، دستور داد تا با سپاه خود «به سرزمین های آلان ها، لینیکا، جِگب ها، یجمتاک ها، طواسپاران ها و هیبیوان ها، و سرانجام به همهٔ دژهایی که هون ها به سبب اتحادشان با سپاه ارمنستان ویران کرده بودند» یورش برد. از قبیلهٔ «ط
واسپار» به عنوان یکی از ۲۶ قبیلهٔ آلبانیای قفقاز، تاریخ نگار و جغرافی دان یونانی استرابون خبر داده است. قبیلهٔ طواسپاران (طبساران) همچنین به عنوان یکی از قبایلی که در سدهٔ هشتم میلادی در شهر دربند (چولا) می زیستند، ذکر شده است. تاریخ نگار و باستان شناس شوروی، عضو وابستهٔ آکادمی علوم شوروی ک. و. ترِوِر نیز بر این باور بود که طواسپاران ها، خچماتاک ها، گوگارها، گلوارها و گات ها قومی قفقازی بوده اند. در سال ۷۲۲ گزارشی از نویسنده ای عرب دربارهٔ شاه طبَسَران آمده است. بنا بر گزارش بلاذری، شاه ساسانی خسرو یکم انوشیروان (۵۳۱—۵۷۹ میلادی) پس از تصرف بخشی از قفقاز شرقی: شاهان محلی را فراخواند و آنان را منصوب کرد، به هر یک شاهی (بر یک ناحیهٔ جداگانه) داد. در میان آنان، فرمانروای «خاپان» کوه، که صاحب سرسر بود و «وَخرَرزَن شاه» نامیده می شد؛ پادشاه فیلان، که «فیلان شاه» نام داشت؛ «طبسَران شاه»؛ پادشاه لکز با عنوان «جورشان شاه»؛ و پادشاه مسکوت که فرمانروایی اش (اکنون دیگر) وجود ندارد؛ و پادشاه «لیران» با عنوان «لیران شاه». او همچنین فرمانروای «بُخخ» را بر بخخ و فرمانروای «زیریکِران» را بر زیریکِران منصوب کرد. او مالکان کوهس
تان قفقاز (کَبک) را در دارایی هایشان تثبیت کرد و با آنان پیمان صلح بست، به شرط پرداخت خراج (ایتاو). این نشان می دهد که فرمانروای ساسانی در این منطقه حاکمان بومی را یافت و قدرتشان را تأیید و تثبیت کرد. در سال ۷۲۲، نایب الحکومهٔ ارمنستان، جرّاح بن عبدالله حکمی، که به مقابلهٔ جدی با خزرها پرداخته بود، با فریب دشمن از دربند گذشت و به سرزمین های داغستانی یورش برد. تاریخ نگار طبری در گزارش خود از لشکرکشی های جرّاح می نویسد: «اعراب، پس از شکست دادن خزرها در جنوب داغستان، به کوهستان های داغستان نفوذ کردند و با وجود مقاومت مردم خَمزین و گومیک، در نتیجهٔ لشکرکشی های تنبیهی، قایتاق و طبَسَران را به سبب سرپیچی از پذیرش قدرتشان ویران و غارت کردند». در نتیجهٔ این یورش تنبیهی، عرب ها تا ۲۰۰۰ اسیر از طبَسَران و بیش از ۷۰۰ تن از قایتاق گرفتند، ده هزار رأس دام و اموال دیگر را نیز به غنیمت بردند. در سدهٔ هشتم، طبَسَران به دست اعراب فتح شد. آنان با گرواندن مردم به اسلام، محمد معصوم را به فرمانروایی آن گماردند و قاضی ای نیز به او یاری دادند. با گذر زمان، طبَسَران میان فرزندان قاضی و محمد به دو بخش تقسیم شد: بخش شمالی در دست بیک ه
ای بازمانده از قاضی، و بخش جنوبی در اختیار نوادگان محمد که لقب «مایسوم» (یا «معصوم») گرفتند. جستارهای وابسته. معصوم نشین طبرسران – واحد فئودالی در داغستان جنوبی، موجود در سدهٔ ۱۰ تا ۱۹ میلادی ناحیهٔ قایتاق و طبرسران – واحد اداری در استان داغستان و جمهوری شوروی داغستان (۱۸۶۰—۱۹۲۸) زین العابدین طبسارانی (۱۹۱۵—۱۹۹۸) – زمین شناس و نفت شناس شوروی یادداشت ها. منابع. https://books.google.ru/books?id=oF7-AgAAQBAJ&amp;pg=PA186&amp;dq=табасаран&amp;hl=ru&amp;sa=X&amp;ei=eDE1VJjOIIb_ygOfkoHYAQ&amp;ved=0CCwQuwUwAw#v=onepage&amp;q=табасаран&amp;f=false
یک زاغ ، عضوی از تعدادی از گونه های پرندگان معمولی رنگارنگ و پر سروصدا از خانواده کلاغان است. روابط تکاملی بین زاغ ها و زاغی ها نسبتاً پیچیده است. به عنوان نمونه، به نظر می رسد که زاغی اوراسیایی با جیجاق اوراسیایی بیشتر از زاغی های آبی و سبز شرق آسیا مرتبط است، در حالی که زاغی آبی با هیچ کدام از آن ها ارتباط نزدیکی ندارد. رده بندی و گونه ها. زاغ ها یک گروه تک تباری نیستند. شواهد کالبدشناسی و مولکولی نشان می دهد که آنها را می توان به دودمان آمریکایی و جهان قدیم تقسیم کرد (دومی شامل زاغ های زمینی و piapiac)، در حالی که زاغ های خاکستری از سردهٔ "Perisoreus" یک گروه مستقل خود را تشکیل می دهند. زاغی های سیاه که در گذشته باور بر این بود که مربوط به زاغیان درختی هستند، به عنوان زاغی های درختان طبقه بندی می شوند.
نقاشی های صخره ای نیــِرو در شرق اوگاندا درشهرستان کومی ، غرب شهر کومی، حدود از پایتخت کامپالا، واقع شده است . نقاشی های صخره ای نیرو یکی از مهمترین هنرهای سنگی در اوگاندا هستند. تاریخ. نقاشی های صخره ای نیرو مربوط به قبل از 1250 میلادی است. آنها ابتدا در سال 1913 ثبت شدند و بعداً توسط محققان به عنوان اشکالی با ماهیت هندسی توصیف شدند. این نوع هنر صخره ای بخشی از یک سنت همگن است که اغلب با رنگدانه قرمز به تصویر کشیده می شود و در شرق، مرکز و بخش هایی از جنوب آفریقا دیده می شود و با توزیع فرهنگ شکارچی-گردآورنده اواخر عصر سنگ همخوانی دارد. این هنر عموماً به شکارچیان باتوا (توا) نسبت داده می شود که منشأ پیگمه ای دارند و امروزه در شرق آفریقا فقط در گروه های کوچک در نزدیکی مرز رواندا /اوگاندا و شرق کنگو پیدا می شوند. این احتمال وجود دارد که جوامع شکارچی-گردآورنده توا زمانی در منطقه بزرگتری، شامل مکان های هنری صخره ای، زندگی می کردند و احتمالاً به دلیل ورود ساکنان کنونی (گروه های Nilotic ، Luo ، و Bantu ) کوچیدند. این نقاشی ها هویت فرهنگی مردم تسو ، اوگاندا و آفریقا را به طور کلی غنی می کند. وضعیت میراث جهانی. این سا
یت در 10 سپتامبر 1997 در رده فرهنگی به فهرست موقت میراث جهانی یونسکو در اوگاندا اضافه شد.
منطقه پایداری هیدرات گازی، که به اختصار GHSZ گفته می شود، به عنوان منطقه پایداری هیدرات متان ( MHSZ ) یا منطقه پایداری هیدرات ( HSZ ) نیز شناخته می شود. همچنین به منطقه و عمق محیط دریایی گفته می شود که در آن کلترات متان به طور طبیعی در پوسته زمین وجود دارد. شرح. پایداری هیدرات گاز در درجه اول به دما و فشار بستگی دارد، با این حال متغیرهای دیگری مانند ترکیب گاز و ناخالصی های یونی در آب بر مرزهای پایداری تأثیر می گذارند. وجود و عمق یک رسوب هیدرات اغلب با وجود یک بازتابنده شبیه سازی پایین (BSR) نشان داده می شود. BSR یک بازتاب لرزه ای است که به دلیل چگالی متفاوت رسوبات اشباع هیدرات، رسوبات معمولی و آنهایی که حاوی گاز آزاد هستند، حد پایین پایداری هیدرات را در رسوبات نشان می دهد. محدودیت ها. حد بالا و پایین HSZ، و همچنین ضخامت آن، به شرایط محلی که در آن هیدرات رخ می دهد بستگی دارد. شرایط پایداری هیدرات به طور کلی ذخایر طبیعی را به مناطق قطبی و مناطق عمیق اقیانوسی محدود می کند. در مناطق قطبی، به دلیل دماهای پایین، حد بالایی ناحیه پایداری هیدرات در عمق تقریباً 150 متری رخ می دهد. 1 حداکثر عمق ناحیه پایداری هیدرات توسط
گرادیان زمین گرمایی محدود می شود. در امتداد حاشیه های قاره ای میانگین ضخامت HSZ حدود 500 متر است. حد بالایی در رسوبات اقیانوسی زمانی اتفاق می افتد که دمای پایین آب صفر درجه سانتیگراد و یا نزدیک به آن و در عمق تقریبا 300 متری آب باشد.1 حد پایین HSZ توسط گرادیان زمین گرمایی محدود می شود. هرچه عمق در زیر بستر دریا افزایش یابد، درجه حرارت برای وجود هیدرات ها بیش از حد بالا می رود. در مناطقی با جریان گرمای زمین گرمایی بالا، حد پایین HSZ ممکن است کم عمق تر شود، بنابراین ضخامت HSZ کاهش می یابد. برعکس، ضخیم ترین لایه های هیدرات و وسیع ترین HSZ در مناطقی با جریان گرمای زمین گرمایی کم مشاهده می شود. به طور کلی، حداکثر عمق گسترش HSZ دو هزار متر زیر سطح زمین است. 1،3 با استفاده از محل یک BSR، و همچنین رژیم فشار-دمای لازم برای پایداری هیدرات، HSZ ممکن است برای تعیین گرادیان های زمین گرمایی استفاده شود. 2 حمل و نقل. اگر فرآیندهایی مانند ته نشینی یا انتقال فرورانش به زیر حد پایین HSZ هیدرات شود، هیدرات ناپایدار می شود و از هم جدا می شود و گاز آزاد می شود. این گاز آزاد ممکن است در زیر لایه هیدرات پوشاننده محبوس شود و حفره ه
ای گاز یا مخازن را تشکیل دهد. فشار ناشی از وجود مخازن گاز بر پایداری لایه هیدرات تأثیر می گذارد. اگر این فشار به طور اساسی تغییر کند، پایداری لایه متان بالا تغییر می کند و ممکن است منجر به بی ثباتی و از هم گسیختگی قابل توجهی از رسوب هیدرات شود. لغزش سنگ یا رسوب بالای ناحیه پایداری هیدرات نیز ممکن است بر پایداری هیدرات تأثیر بگذارد. کاهش ناگهانی فشار می تواند گازها را آزاد کند یا بخش هایی از رسوب هیدرات را بی ثبات کند. تغییر دمای اتمسفر و اقیانوس ممکن است بر حضور و عمق منطقه پایداری هیدرات تأثیر بگذارد با این حال، هنوز مشخص نیست که تا چه حد می تواند تاثیر گذار باشد. در رسوبات اقیانوسی، افزایش فشار به دلیل افزایش سطح دریا ممکن است برخی از تأثیر افزایش دما بر تعادل پایداری هیدرات را خنثی کند. 1
بزرگراه ۹ انتاریو () در استان انتاریو کانادا قرار دارد. بزرگراه ۹ از اول ژانویه ۱۹۹۸ به دو بخش تقسیم شده است.
باشگاه والیبال شهداب یزد یک باشگاه والیبال ایرانی است و زیر نظر مجموعه باشگاه فرهنگی ورزشی شهداب یزد می باشد. این تیم موفق شد در سال ۱۴۰۰ قهرمان لیگ برتر والیبال ایران شود و جواز حضور در مسابقات قهرمانی آسیا را کسب کند. مالک این تیم مجتمع صنعتی معدنی شهداب یزد است. ورزشگاه. ورزشگاه ۳۰۰۰ نفری شاهدیه یزد محل تمرین و بازی تیم والیبال شهداب یزد است. این ورزشگاه به طور غیررسمی بین مردم به ورزشگاه ۶۰۰۰ نفری شهرت دارد، اما طبق گفتهٔ امیر شرافت، مدیرعامل باشگاه شهداب یزد، ظرفیت دقیق این ورزشگاه ۳۲۰۳ نفر است. افتخارات. شهداب یزد در لیگ برتر والیبال ایران سال ۱۴۰۰ با پیروزی مقابل پیکان تهران و در سال ۱۴۰۱با پیروزی مقابل لبنیات هراز آمل به مقام قهرمانی رسید.
نبرد در بیگ راک یک فیلم کوتاه آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی کالین ترورو است. این بخشی از مجموعه فیلم های پارک ژوراسیک محسوب می شود و رویدادهای فیلم (۲۰۱۸) را دنبال می کند. بازیگرانی چون اندره هلند، ناتالی مارتینز، ملودی هرد و پیرسون سالوادور به ایفای نقش پرداخته اند. این اثر در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹، برای اولین بار در شبکه اف ایکس پخش شد و متعاقباً به صورت آنلاین نیز منتشر شد. پاسخ انتقادی. این فیلم مورد تحسین منتقدان و طرفداران قرار گرفت. داستان. این فیلم دربارهٔ یک خانواده می باشد که در یک سفر تفریحی به پارک ملی بیگ راک، در حدود بیست مایلی محل پایان یافتن فیلم ، با گروهی از دایناسورهای بزرگ روبرو می شوند و … تولید. فیلمبرداری در ژانویه ۲۰۱۹ در ایرلند انجام شد. ایرلند به عنوان درختان چوب سرخ در خارج از دوبلین شبیه پارک های ملی در شمال کالیفرنیا انتخاب شد. فیلمبرداری با یک گروه کوچک در طول پنج روز انجام شد. لری فانگ فیلمبردار فیلم بود. بسیاری از فیلم با استفاده از دوربین دستی فیلمبرداری شد، زیرا کارگردان می خواست ببیند آیا مخاطبان چنین سبک فیلمسازی را در یک فیلم پارک ژوراسیک می پذیرند یا خیر.
افسانه حسامی فرد(زاده ۵ دی ۱۳۵۵ در سبزوار) پزشک و کوهنورد ایرانی، مربی درجه ۳ کوهپیمایی و مدرس پزشکی کوهستان از فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی است. وی اولین بانوی ایرانی فاتح قله کی۲، فنی ترین و سخت ترین قله جهان است. حسامی فرد چهارمین بانوی ایرانی است که در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ قله ۸۸۴۸ متری اورست را فتح نمود. وی در ۱۷ فروردین ۱۴۰۱ قله دماوند را فتح نموده بود. او با مدرک دکترای حرفه ای پزشکی، پزشک تیم های ورزشی و مدرس پزشکی کوهستان و مربی کوهنوردی است. افسانه حسامی فرد در شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹ با کسب رای مثبت همه اعضا، رئیس هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان خراسان شمالی است. او تاکنون با پشتیبانی و حمایت های ویتابیوتیکس، به ۱۳ قله از ۱۴ قله بالای هشت هزار متری جهان صعود کرده است: اورست، لهوتسه، کی۲، برودپیک، آناپورنا، نانگاپاربات، گاشربروم ۱، گاشربروم ۲، ماکالو، ماناسلو، شیشاپانگما ، دهالاگیری و کانگچنجونگا.. 'او هدف خود از کوهنوردی را، رسیدن به «حقیقت زندگی» می داند.' تحصیلات. افسانه حسامی فرد در پاییز ۱۳۷۵ در رشته دکترای حرفه ای پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد پذیرفته شد. وی توانست در سال ۱۳۸۳ با اخذ مدرک دک
ترای حرفه ای دانش آموخته شود. سقوط آزاد. افسانه حسامی فرد بجز کوهنوردی به سقوط آزاد نیز علاقمند است. او به همین منظور در جمعه ۱۵ تیر ۱۴۰۳ (برابر با ۵ ژوئیه ۲۰۲۴) به کشور روسیه سفر کرد تا در دوره آموزشی سقوط آزاد از هواپیما شرکت کند. وی این دوره سه هفته ای را با موفقیت گذراند. او سقوط آزاد از هواپیما و هلیکوپتر را از ارتفاع ۴۰۰۰ متری و باز کردن چتر نجات را از ارتفاع ۱۶۰۰ متری تجربه کرد. افسانه حسامی فرد در سال ۱۳۹۴ خورشیدی برابر با ۲۰۱۵ میلادی موفق شد با گذراندن دوره آموزشی ۹۰ ساعت نظری و ۵۰ ساعت عملی در فرودگاه بجنورد، گواهینامه بین المللی هواپیمای فوق سبک را دریافت نماید.
حبیب الله ترشیزی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده حوزه انتخابیه ترشیز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
تاپ آوت () شرکت تجهیزات ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۷ توسط چارلز لوئیس جونیور و دان کالدول تأسیس شد.
چارلز لوئیس جونیور (; – ) اهالی کسب وکار و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا بود، که در سال ۱۹۹۷ شرکت تجهیزات ورزشی تاپ آوت را تأسیس کرد.
دان کالدول (؛ زادهٔ) کارآفرینی، تهیه کننده و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۹۷ شرکت تجهیزات ورزشی تاپ آوت را تأسیس کرد.
سوویکس () شرکت تجهیزات ورزشی نروژی است، که در سال ۱۹۴۶ توسط بورجه گابریلسون تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت فرد کو می باشد.
وان وی اسپورت () شرکت تجهیزات ورزشی فنلاندی است، که در سال ۲۰۰۴ توسط آندریاس بنرت تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت فیشر اسپورت می باشد.
تاپر () شرکت تجهیزات ورزشی آرژانتینی است، که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت بی آراس می باشد.
راولینگس () شرکت تجهیزات ورزشی و پوشاک آمریکایی است، که در سال ۱۸۸۷ توسط آلفرد رالینگ تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت ام ال بی پراپرتیز می باشد.
تی وای آر اسپورت () شرکت تجهیزات ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۵ توسط استیو فارنیس تأسیس شد.
میرزا حسین خان نائینی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
علیرضا باویه (زادهٔ ۳۰ مرداد ۱۳۸۱) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال عمان بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نوجوانان و امید ایران بازی کرده است. علیرضا باویه که سابقهٔ کاپیتانی در تیم های ملی پایه فوتبال ایران را دارد، در آبان ماه سال ۱۴۰۱، برای حضور در اردوهای آماده سازی تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، توسط کارلوس کیروش به تیم ملی بزرگسالان ایران دعوت شد.
محمدامین حزباوی (زاده ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۲ در اهواز) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال سپاهان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. دوران باشگاهی. فولاد. محمدامین حزباوی محصول آکادمی فولاد خوزستان است و از کودکی در تیم های پایه این تیم مشغول به بازی بود که پس از درخشش در تیم های پایه به تیم دوم فولاد یعنی فولاد نوین در لیگ دسته دوم فرستاده شد که پس از یک فصل بازی در این تیم با نظر جواد نکونام به تیم اصلی فولاد پیوست. حزباوی برای اولین بار در مقابل استقلال به میدان رفت. السد. وی در سال ۱۴۰۲ با قراردادی به مدت ۵ فصل به السد قطر پیوست. باشگاه السد قطر شامگاه دوشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۳ با انتشار اطلاعیه ای خبر از فسخ دوطرفه قرارداد با محمدامین حزباوی مدافع ایرانی تیم فوتبال خود داد. در اطلاعیه باشگاه السد آمده که پس از برگزاری جلسه و با موافقت دو طرف قرارداد این بازیکن فسخ شده است. سپاهان. وی پس از فسخ قرارداد با باشگاه السد قطر در ۲۰ تیر ۱۴۰۳ به مدت سه فصل به باشگاه سپاهان پیوست. دوران ملی. حزباوی در تیم ملی فوتبال امید ایران بازی کرده است. او کاپیتان تیم ملی جوانان فوتبال ایران در مسابقات جا
م ملت های جوانان آسیا (۲۰۲۳ ازبکستان) بود. حزباوی به اردوی تیم ملی توسط امیر قلعه نویی دعوت شد و اولین بازی ملی خود را مقابل ترکمنستان انجام داد.