Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرانسیسکو مورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که به عنوان دفاع چپ، برای باشگاه فوتبال براگا در لیگ برتر فوتبال پرتغال به میدان می رود. از باشگاه هایی که وی در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آکادمیکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است. تیم ملی. مورا سه بازی تعویضی دیرهنگام، از جمله یک بازی در فینال مقابل ایتالیا، برای پرتغال در مسابقات قهرمانی اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۱۸ انجام داد که این کشور در فنلاند به قهرمانی رسید.
جورج جی. سودن ؛ (زاده ۱۹۴۲ میلادی) یک طراح و توسعه دهنده محصول اهل بریتانیا است. حرفه. او در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در کالج هنر گلاسترشایر در رشتهٔ معماری تحصیل کرد. در سال ۱۹۷۰ میلادی به میلان نقل مکان کرد و در آنجا با اتوره سوتساس و اولیوتی شروع به کار کرد. به موازات کار طراحی صنعتی روی کامپیوترهای اولیهٔ اولیوتی، او در طول دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در پروژه های طراحی «رادیکال» تجربی شرکت داشت که او را قادر ساخت تا در سال ۱۹۸۱ میلادی یکی از بنیانگذاران گروه ممفیس شود. جنبش طراحی که تأثیر بسزایی در طراحی در دههٔ هشتاد داشت. در همان سال ۱۹۸۱ میلادی استودیوی طراحی خود به نام سودن دیزاین را تأسیس کرد و با شرکت هایی مانند اولیوتی، آلسی، بودام، گوتسینی، لورنز، رانسیلیو، استیل کیس، سواچ، سگیس، ممفیس، آی پی ام، مولینکس، تلکام ایتالیا، تفال و پیرکس همکاری کرد. در سال ۱۹۹۱ میلادی، سودن جایزه پرگار طلا را برای برتری طراحی برای اولیوتی، فکس اُ اف ایکس۴۲۰ دریافت کرد. آثار قابل توجه. در سال ۲۰۱۰ میلادی، سودن دستگاه قهوه دم کنی سافت برو را توسعه داد، که در سراسر جهان توزیع و فروخته می شود، به ویژه با همکاری شرکت طراحی دانمارکی هِی.
گفتار و پدیدارها: و مقالات دیگر دربارهٔ نظریه هوسرل در مورد نشانه ها، یا صدا و پدیده: مقدمه ای بر مسئله نشانه در پدیدارشناسی هوسرل، () (: "La Voix et le Pénomène") کتابی است دربارهٔ پدیدارشناسی ادموند هوسرل اثر ژاک دریدا فیلسوف فرانسوی که در سال ۱۹۶۷ در کنار کتاب دستور زبان و "نگارش و تفاوت" "دریدا" منتشر شد. دریدا در «"گفتار و پدیده ها"» رابطه بالغ خود را با هوسرل بیان می کند و استدلالی را دربارهٔ پروژه پدیدارشناختی هوسرل به عنوان یک کل در رابطه با تمایز کلیدی در نظریه زبان هوسرل در "بررسی های منطقی" (۱۹۰۰–۱۹۰۱) و چگونگی این تمایز مطرح می کند. توصیف او از آگاهی زمانی درونی دریدا همچنین بحث های کلیدی در مورد اصطلاحات ساختارشکنی و تفاوت ایجاد می کند. دریدا اظهار داشت که "گفتار و پدیده" «مقاله ای است که من بیش از همه ارزش قائلم». شناخته شده ترین اثر دریدا دربارهٔ پدیدارشناسی هوسرل، به طور گسترده یکی از مهم ترین آثار فلسفی او به حساب می آید.
سیگمد (SIGMOD) گروه مورد علاقه ویژه انجمن ماشین های محاسباتی در مدیریت داده است که به مسائل مدیریت داده ها و پایگاه های داده در مقیاس بزرگ تخصص دارد. کنفرانس سالانه ای سی ام سیگمد (ACM SIGMOD) که در سال ۱۹۷۵ آغاز شد، یکی از مهم ترین کنفرانس ها در این زمینه محسوب می شود. در حالی که به طور سنتی این کنفرانس همیشه در آمریکای شمالی برگزار می شد، در سال ۲۰۰۴ در پاریس، در سال ۲۰۰۷ در پکن، در سال ۲۰۱۱ در آتن و در سال ۲۰۱۵ در ملبورن برگزار شد. میزان پذیرش کنفرانس، به طور میانگین از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۲، ۱۸٪ بود و در سال ۲۰۱۲ این میزان ۱۷٪ بود. سیگمد همچنین با مشارکت سیگ اکت SIGACT و سیگ آرت SIGART، از کنفرانس سالانه ACM در اصول سیستم های پایگاه داده (PODS) در مورد جنبه های نظری سیستم های پایگاه داده حمایت می کند. پادس(PODS) در سال ۱۹۸۲ آغاز شد و از سال ۱۹۹۱ به طور مشترک با کنفرانس سیگمد برگزار می شود. هر ساله، این گروه جوایز متعددی را به مشارکت در زمینه مدیریت داده اعطا می کند. مهمترین آنها جایزه نوآوری سیگمد ادگار اف کاد (به نام دانشمند کامپیوتر ادگار کاد Edgar F. Codd) است که به «مشارکت های نوآورانه و بسیار مهم و با ارز
ش پایدار در توسعه، درک یا استفاده از سیستم های پایگاه داده» اعطا می شود. علاوه بر این، سیگمد جایزه بهترین مقاله را جهت شناسایی مقاله با بالاترین کیفیت در هر کنفرانس، و جایزه پایان نامه جیم گری را به بهترین پایان نامه دکترا در مدیریت داده ارائه می کند.
کامیل واسکز (؛ زادهٔ ) یک وکیل آمریکایی است که بیشتر به خاطر وکالت بازیگر جانی دپ در پرونده افترای او در برابر همسر سابقش امبر هرد شناخته شده است. اوایل زندگی. واسکز در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا از پدر و مادری کوبایی و کلمبیایی، لئونل واسکز و ماریا ماریلیا پوئنتس به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۲۰۰۶ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۰، او دکترای حقوقی خود را از دانشکده حقوق جنوب غربی در لس آنجلس، کالیفرنیا اخذ کرد. حرفه. حرفه حقوقی واسکز بر روی دعوی و داوری به ویژه روی شاکیان دعاوی افترا متمرکز شده است. او از سال ۲۰۲۲ به عنوان یک دستیار در دفتر کالیفرنیای جنوبی شرکت براون رودنیک فعالیت می کند. واسکز وکالت جانی دپ را در پرونده هایی علیه وکیل و مدیر تجاری سابقش و سپس در دعوای افترا علیه همسر سابقش، امبر هرد، بر عهده داشت. او به خاطر محاکمهٔ "دپ در برابر هرد" مورد توجه قرار گرفت. این محاکمه که به صورت زنده پخش شد، بینندگان گسترده ای را در سراسر جهان دریافت کرد. در نتیجه، گوگل ترندز به افزایش قابل توجهی در جستجوهای نام او اشاره کرد، و هشتگ نام او بیش از ۹۸۰ میلیون لایک در پلتفرم اشتراک گ
ذاری ویدیو تیک تاک دریافت کرد. واسکز و بنجامین چو، شرکای براون رادنیک، قرار است شهادت ها و مصاحبه هایی را برای دنباله ای از فیلم مستند ۲۰۲۱ از برادران وارنر دیسکاوری با عنوان "جانی در برای امبر" ارائه دهند.
ویکتور ایوانوویچ بلنکو ،( متولد ۱۵ فوریهٔ ۱۹۴۷- مرگ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳) یک مهندس هوافضای آمریکایی و خلبان روس تبار پیشین شوروی بود که هنگام پرواز با یک فروند جت رهگیر میگ-۲۵ (نام گذاری ناتو: "Foxbat") به جهان غرب فرار کرد و در فرودگاه هاکوداته ژاپن فرود آمد. جرج اچ. دابلیو. بوش، مدیر سازمان اطلاعات مرکزی (سیا) در آن زمان، فرصت بررسی این هواپیما را یک "نفوذ اطلاعاتی" برای غرب خواند. بلنکو بعدها در ایالات متحده، مهندس هوافضا شد. زندگی و فرار. بلنکو در نالچیک، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی، در یک خانوادهٔ روس متولد شد. (در گذرنامهٔ او قومیت او، روس ذکر شده است). ستوان بلنکو خلبان نیروهای دفاع هوایی شوروی مستقر در چوگویوکا، سرزمین پریمورسکی بود. در ۶ سپتامبر ۱۹۷۶، او فرار کرد و جت جنگنده میگ-۲۵ خود را به فرودگاه هاکوداته، هوکایدو ژاپن پرواز داد. این نخستین بار بود که اطلاعات نظامی غرب توانست از نزدیک، میگ-۲۵ و ویژگی های آن را بررسی کند و اسرار و شگفتی های بسیاری را فاش کرد. فرار او خسارت قابل توجهی به نیروی هوایی شوروی وارد کرد. جرالد فورد رئیس جمهور ایالات متحده به بلنکو حق پناهندگی داد و یک صندوق امانی برا
ی او ایجاد شد که زندگی بسیار راحتی را در سال های بعد برای او به ارمغان آورد. دولت ایالات متحده، چند سال پس از آن، وی را به عنوان مشاور، استخدام کرد. بلنکو با خود کتابچهٔ راهنمای خلبان میگ-۲۵ را آورده بود و انتظار داشت این کتابچه خلبانان آمریکایی را در ارزیابی و آزمایش هواپیما کمک کند. بلنکو تنها خلبانی نبود که به این شکل از اتحاد جماهیر شوروی فرار کرد و همچنین نخستین خلبانی نبود که از یکی از کشورهای بلوک شرق فرار کرد. او احتمالاً از سیاست دولت ایالات متحده در اعطای جوایز نقدی بزرگ به خلبانان فراری کشورهای کمونیستی آگاه بوده است . در ماه مارس و مه ۱۹۵۳، دو خلبان نیروی هوایی لهستان با جنگندهٔ میگ-۱۵ به دانمارک پرواز کردند. بعداً در سال ۱۹۵۳، خلبان اهل کره شمالی، نو کوم سوک، میگ-۱۵ خود را به پایگاه هوایی ایالات متحده در کره جنوبی پرواز داد. آن میگ اکنون در مجموعهٔ دائمی موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده است. سال ها بعد، خلبان اهل شوروی، الکساندر زویف در ۲۰ مه ۱۹۸۹ با میگ-۲۹ خود به ترابزون ترکیه رفت. آن میگ-۲۹ به سرعت به شوروی بازگردانده شد. پیامدها. ورود یک میگ-۲۵ به ژاپن برای برنامه ریزان نظامی غربی یک هدیهٔ با
دآورده بود. دولت ژاپن در ابتدا فقط به ایالات متحده اجازه داد که هواپیما را بررسی کند و آزمایش های زمینی رادار و موتورها را انجام دهد، اما متعاقباً از ایالات متحده دعوت کرد تا هواپیما را به طور گسترده مورد بررسی قرار دهد. این هواپیما در ۲۵ سپتامبر توسط یک هواپیمای باری سی-۵ گالکسی نیروی هوایی ایالات متحده از هاکوداته به پایگاه هوایی هیاکوری منتقل شد و در این زمان بود که کارشناسان، تشخیص داده بودند که هواپیما یک رهگیر است نه یک جنگنده بمب افکن. دولت ژاپن در ۲ اکتبر ۱۹۷۶ طرحی را برای بازگرداندن هواپیما، از بندر هیتاچی ارائه کرد و ۴۰٬۰۰۰ دلار آمریکا برای خدمات حمل و نقل و آسیب به فرودگاه هاکوداته از شوروی مطالبه کرد. این هواپیما در ۱۱ نوامبر ۱۹۷۶ از هیاکوری به بندر هیتاچی منتقل شد. این محموله در ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶ از ژاپن به سوی روسیه حرکت کرد و حدود سه روز بعد به ولادی وستوک رسید. یک دیپلمات ارشد، مواضع شوروی را «در کل این ماجرا مبهم» توصیف کرد. زندگی پس از فرار در ایالات متحده. در سال ۱۹۸۰، کنگرهٔ ایالات متحده قانون S. 2961 را تصویب کرد و به بلنکو اجازهٔ شهروندی داد. این قانون توسط رئیس جمهور جیمی کارتر در ۱۴ اکتبر
۱۹۸۰ با عنوان قانون خصوصی ۹۶–۶۲ امضا شد. پس از فرار، بلنکو در سال ۱۹۸۰ زندگی نامه ای با نام "خلبان میگ: فرار نهایی ستوان بلنکو" را به همراه جان بارون نویسندهٔ "ریدرز دایجست" نوشت. بلنکو در حالی که در ایالات متحده زندگی می کرد با یک معلم موسیقی از داکوتای شمالی به نام کورال ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام های تام و پل شد. او بعداً طلاق گرفت. او همچنین از ازدواج اول خود یک پسر دارد. بلنکو هرگز همسر روسی خود را طلاق نداده است. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، او در سال ۱۹۹۵ برای تجارت، از مسکو بازدید کرد. مصاحبه در امریکا. بلنکو تقریباً هرگز در مصاحبه ها ظاهر نمی شود. با این حال، او در یک مصاحبهٔ کوتاه و غیررسمی در سال ۲۰۰۰ در پاسخ به سؤالات، گفت که در ایالات متحده، خوشحال است. او گفت "آمریکایی ها نسبت به نظر دیگران تحمل دارند. ولی در برخی فرهنگ ها ، اگر نظرات جریان اصلی را قبول نکنید ، شما از بین می روید یا ممکن است ناپدید شوید. در اینجا ما افرادی داریم که درختان را در دوست دارند ، و افرادی که می خواهند آنها را قطع کنند - ولی آنها در کنار هم زندگی می کنند! " . اتحاد جماهیر شوروی مکرراً داستان های دروغینی دربار
هٔ کشته شدن بلنکو در یک تصادف رانندگی، بازگشت به روسیه، دستگیری و اعدام یا محاکمهٔ او، منتشر کرد.
ISO 216 یک استاندارد بین المللی برای اندازه کاغذ است که در سراسر جهان به جز آمریکای شمالی و بخش هایی از آمریکای لاتین استفاده می شود. این استاندارد مجموعه ای از اندازه های کاغذ "A", "B" و "C" را تعریف می کند، من جمله A4، که رایج ترین اندازه کاغذ موجود در سراسر جهان است. دو استاندارد تکمیلی، و ISO 269، اندازه های کاغذ مرتبط را تعریف می کنند. سری ISO 269 " C " معمولاً در کنار اندازه های A و B بیان می شود. همه اندازه های کاغذ ISO 216، ISO 217 و ISO 269 (به جز برخی از پاکت ها) دارای نسبت تصویر یکسان و برابربا هستند که تا دقت میلی متر گرد شده اند. این نسبت دارای خاصیت منحصر به فردی است به طوری که در صورت برش یا تا زدن به نصف از طول، برگه های نصف شده نیز دارای نسبت ابعاد مشابه قبل هستند. هر اندازه کاغذ ISO، نصف مساحت اندازه کاغذ یک شماره بزرگتر از خود در همان سری است. تاریخچه. قدیمی ترین و شناخته شده ترین مورد در اشاره به مزایای استفاده از اندازه کاغذ بر اساس نسبت ابعاد ، نامه ای است که در ۲۵ اکتبر ۱۷۸۶ توسط دانشمند آلمانی جرج کریستف لیختنبرگ به نوشته شده است. فرمت هایی که به اندازه کاغذهای ایزو A2، A3، B3، B4 و B5
تبدیل شدند در فرانسه توسعه داده شده اند. این ابعاد در قانون ۱۷۹۸ که در رابطه با مالیات بر نشریات بود آورده شده بودند و مالیات بر اساس اندازه صفحات تعیین شده بود. تلاش های ابتدایی در این زمینه با حضور «قانون مُهر» در ابتدای سده ۱۹ شروع شده بود. حدوداً صد سال بعد در ۱۹۱۱ تلاش هایی برای ایجاد یک سیستم قالب های کاغذ استاندارد بر مبنای روش های علمی توسط انجمن و به پیشنهاد ویلهلم اوستوالد، به عنوان جایگزینی برای انواع قالب های کاغذی گسترده صورت گرفته بود. هدف این تلاش ارزان تر و کارآمدتر کردن چاپ کاغذی، تولید و ذخیره سازی اسناد بود که به عنوان یک "" (به آلمانی Weltformat) برای اندازه های کاغذ بر اساس نسبت ۱: بنا نهاده شده بود. این پیشنهاد اشاراتی داشت به استدلال ارائه شده توسط نامه ۱۷۸۶ لیختنبرگ، و پیوند دادن آن به سیستم متریک و استفاده از ۱ سانتی متر به عنوان عرض قالب پایه. دبلیو پورستمن (به آلمانی W. Porstmann) در مقاله ای طولانی که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد، استدلال کرد که طول کاغذ نمی تواند پایه محکمی برای سیستم اندازه های کاغذ که بر روی سطوح (اشاره به میزهای اداری دارد) استفاده می شود باشد، بلکه باید مبنا را مساحت
در نظر گرفت. بدین وسیله قالب کاغذها با استفاده از دو فرمول "x"/"y" = ۱:√۲ و "x"×"y" = ۱ تعریف شدند و با به کار بردن واحد اندازه گیری متر مربع، به سیستم متریک پیوند داده شدند. پورستمن این استدلال را نیز اضافه کرد که قالب "جعبه های" کاغذی، مانند پاکت نامه، باید ۱۰ درصد بزرگتر از قالب کاغذ باشد. در سال ۱۹۲۱، پس از یک بحث طولانی و مداخله ای دیگر توسط دبلیو پورستمن، "کمیته استانداردهای صنعت آلمان" یا NADI (به آلمانی "Normenausschuß der deutschen Industrie") که امروز به مؤسسه استاندارد آلمان یا DIN شناخته می شود، استاندارد آلمانی "DI Norm 476" شامل مشخصات اصولی ۴ سری از قالب های کاغذی با نسبت ۱: را منتشر کرد. در این استاندارد سری A به عنوان فرمت ترجیحی و پایه ای برای سری های دیگر تعریف شده است. همه اندازه ها تا میلی متر گرد می شوند. A0 با احتساب خطای گرد کردن دارای مساحت ۱ متر مربع، دارای عرض ۸۴۱ میلی متر و ارتفاع ۱۱۸۹ میلی متر است؛ بنابراین مساحت واقعی کاغذ برابر ۰٫۹۹۹۹۴۹ مترمربع خواهد بود. A4 به عنوان اندازه کاغذ استاندارد برای مکاتبات تجاری، اداری و دولتی و A6 برای کارت پستال توصیه می شود. سری B بر اساس اندازه
B0 با عرض ۱ متر، اندازه C0 دارای ۹۱۷ میلی متر × ۱۲۹۷ میلی متر و D0 دارای اندازه۷۷۱ میلی متر × ۱۰۹۰ میلی متر هستند. سری C پایه قالب های پاکت نامه است. این کار استانداردسازی آلمانی با مشارکت کشورهای دیگر همراه شد و مفهوم قالب کاغذی منتشر شده DIN سریعاً به عنوان یک استاندارد ملی در بسیاری از کشورهای دیگر معرفی شد، مثالاً، بلژیک (۱۹۲۴)، هلند (۱۹۲۵)، نروژ (۱۹۲۶)، سوئیس (۱۹۲۹)، سوئد (۱۹۳۰)، اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۳۴)، مجارستان (۱۹۳۸)، ایتالیا (۱۹۳۹)، فنلاند (۱۹۴۲)، اروگوئه (۱۹۴۲)، آرژانتین (۱۹۴۳)، برزیل (۱۹۴۳)، اسپانیا (۱۹۴۷) اتریش (۱۹۴۸)، رومانی (۱۹۴۹)، ژاپن (۱۹۵۱)، دانمارک (۱۹۵۳)، چکسلواکی (۱۹۵۳)، اسرائیل (۱۹۵۴)، پرتغال (۱۹۵۴)، یوگسلاوی (۱۹۵۶)، هند (۱۹۵۷)، لهستان (۱۹۵۷) بریتانیا (۱۹۵۹)، ونزوئلا (۱۹۶۲)، نیوزیلند (۱۹۶۳)، ایسلند (۱۹۶۴)، مکزیک (۱۹۶۵)، آفریقای جنوبی (۱۹۶۶)، فرانسه (۱۹۶۷)، پرو (۱۹۶۷)، ترکیه (۱۹۶۷)، شیلی (۱۹۶۸)، یونان (۱۹۷۰)، زیمبابوه (۱۹۷۰)، سنگاپور (۱۹۷۰)، بنگلادش (۱۹۷۲)، تایلند (۱۹۷۳)، باربادوس (۱۹۷۳)، استرالیا (۱۹۷۴)، اکوادور (۱۹۷۴)، کلمبیا (۱۹۷۵) و کویت (۱۹۷۵). نهایتاً در سال ۱۹۷۵ هم به یک استاندارد
بین المللی (ایزو ۲۱۶) و هم به فرمت سند رسمی سازمان ملل تبدیل شد و امروزه تقریباً در همه کشورهای جهان به استثنای ایالات متحده آمریکا، کانادا، مکزیک، پرو، کلمبیا، و جمهوری دومینیکن استفاده می شود. در سال ۱۹۷۷، یک تولیدکننده بزرگ خودرو آلمانی مطالعه ای بر روی قالب های کاغذی یافت شده در نامه های دریافتی خود انجام داد و به این نتیجه رسید که از ۱۴۸ کشور مورد بررسی، ۸۸ کشور از فرمت های سری A استفاده می کردند. مزایا. مزیت اصلی این سیستم مقیاس پذیری آن است. کاغذ مستطیلی با نسبت ابعاد این ویژگی منحصر به فرد را دارد که وقتی در راستای طولی از وسط بریده یا تا شود، هر نیمه دارای نسبت تصویر مانند کل ورق قبل از تقسیم شدن است. به همین ترتیب، اگر کسی ضلع بلندتر دو ورق کاغذ هم اندازه با نسبت ابعاد را در کنار هم بگذارد، مستطیل بزرگتری با نسبت ابعاد تشکیل می دهد و به مساحت دو برابر هر کدام از ورق های قبلی می رسد. سیستم ایزوی اندازه کاغذ، از خاصیت نسبت ابعاد استفاده می کند. در هر سری از اندازه ها (مثلاً سری A)، بزرگ ترین اندازه با ۰ شماره گذاری می شود (مثلاً A0) و اندازه های متوالی بعدی (مثلاً A1، A2 و غیره) نصف مساحت اندازه قبل
از خود را دارد. اندازه جدید تا دقت میلی متر گرد شده است. یک بروشور تا شده را می توان با استفاده از یک برگه با اندازه بزرگتر از آن تهیه کرد (به عنوان مثال، یک برگه A4 از وسط تا می شود تا بروشور با صفحات A5 ساخته شود. یک دستگاه فتوکپی یا چاپگر اداری را می توان برای کاهش صفحه از A4 به A5 یا بزرگنمایی صفحه از A4 به A3 طراحی کرد. به طور مشابه، دو ورق A4 را می توان کوچک کرد تا در یک صفحه A4 بدون کاغذ خالی اضافی قرار گیرد. با این سیستم محاسبه وزن کاغذ نیز ساده می شود. بر اساس ایزو ۵۳۶، گرماژ کاغذ به عنوان جرم ورق بر حسب گرم (g) در هر مساحت بر حسب متر مربع تعریف می شود (که نماد واحد g/m2 است؛ اختصار غیر استاندارد "gsm" نیز استفاده می شود). می توان گرماژ اندازه های دیگر را با تقسیم حسابی به دست آورد. یک ورق استاندارد A4 از کاغذ با وزن ۵ گرم ساخته شده، زیرا یک کاغذ A0 است. ایزو ۲۱۶ و استانداردهای مربوط به آن برای اولین بار بین سال های ۱۹۷۵ و ۱۹۹۵ منتشر شد: خواص. یک سری. کاغذ در قالب سری A دارای نسبت ابعاد (≈ ۱٫۴۱۴، وقتی گرد شود) دارد. A0 به گونه ای تعریف می شود که قبل از گرد کردن به دقت میلی متر، مساحت آن ۱ مترمربع باش
د. اندازه های متوالی کاغذ در این سری (A1، A2، A3، و غیره) با نصف کردن مساحت اندازه کاغذ قبلی و گرد کردن به سمت پایین تعریف می شوند، به طوری که طول ضلع بلند کاغذ با طول ضلع کوتاه برابر است؛ بنابراین، اندازه بعدی تقریباً نیمی از اندازه قبلی است؛ بنابراین، یک صفحه A1 می تواند دقیقاً و تنها دو صفحه A2 را در خود جای دهد. پرکاربردترین این سری سایز A4 است که می باشد و بنابراین مساحت آن دقیقاً . برای مقایسه، اندازه قالب کاغذ نامه که معمولاً در آمریکای شمالی استفاده می شود () حدود یا پهن تر و یا کوتاه تر از A4 است. و همچنین اندازه کاغذ A5 نصف A4 است، یعنی × ( × ). منطق هندسی برای استفاده از جذر ۲ این است که نسبت ابعاد هر مستطیل جدید را پس از برش یا تا کردن یک ورق سری A به نصف، از وسط ضلع بزرگتر، حفظ کنیم. یک مستطیل با ضلع بلندتر، "x" و ضلع کوتاهتر، "y"، با اطمینان از نسبت ابعاد آن،، مانند مستطیل به اندازه نصف آن خواهد بود،، که به این معنی است سری B. سری B در استاندارد به این صورت تعریف شده است: «یک سری فرعی از اندازه ها با قرار دادن میانگین های هندسی بین اندازه های مجاور سری A به ترتیب به دست می آید.» استفاده از میانگ
ین هندسی باعث می شود هر مرحله در اندازه های: B0، A0، B1، A1، B2 … با همان فاکتور کوچکتر از مرحله قبلی باشد. مانند سری A، طول های سری B دارای نسبت هستند، و تا کردن یکی از وسط (و گرد کردن آن تا دقت میلی متر) قالب بعدی را در سری به دست می دهد. ضلع کوتاهتر B0 دقیقاً ۱ متر است. همچنین یک سری B ژاپنی ناسازگار وجود دارد که نام دارد و ۱٫۵ برابر مساحت سری JIS A مربوط (که با سری ایزو A یکسان است) تعریف می شود. بنابراین، طول کاغذهای سری B JIS، تقریباً ≈ ۱٫۲۲ برابر طول کاغذهای سری A است. در مقایسه، طول کاغذهای سری B ایزو تقریباً ≈ ۱٫۱۹ برابر طول کاغذهای سری A است. سری C. فرمت های سری C میانگین هندسی بین فرمت های سری B و سری A با همان شماره بندی هستند (به عنوان مثال، C2 میانگین هندسی بین B2 و A2 است). نسبت عرض به ارتفاع مانند سری A و B است. فرمت های سری C عمدتاً برای پاکت نامه استفاده می شود. یک صفحه A4 باز شده در پاکت C4 قرار می گیرد. پاکت های سری C از همان اصل نسبت صفحات سری A پیروی می کنند. به عنوان مثال، اگر یک صفحه A4 از وسط تا شود به طوری که اندازه آن A5 باشد، در پاکت C5 (که به اندازه یک پاکت C4 از وسط تا شده است) ق
رار می گیرد؛ بنابراین طول کاغذهای سری ایزو C تقریباً ≈ ۱٫۰۹ برابر کاغذهای سری A است. کاغذهای A, B، و C به عنوان بخشی از یک تصاعد هندسی، با نسبت طول اضلاع متوالی هستند. اگرچه هیچ اندازه ای بین B"n" و "وجود" ندارد: A4، C4، B4، "D4"، A3، … ; یک سری خاص D در توسعه سوئدی سیستم وجود دارد. دقت ها. تلورانس های مشخص شده در استاندارد عبارتند از: این مشخصات به مقایسه بین سری های A, B و C مربوط می شود. کاربرد. فرمت های ایزو ۲۱۶ بر اساس نسبت 1: سازماندهی شده اند. دو ورق در کنار هم با هم نسبت یکسانی دارند. به عنوان مثال، در مقیاس بندی در زمان فتوکپی، دو برگه A4 کوچک شده به اندازه A5 دقیقاً روی یک برگه A4 و یک صفحه A4 در اندازه بزرگ نمایی شده روی یک صفحه A3 قرار می گیرد. در همه موارد، نه اسراف وجود دارد و نه کسری. کشورهای اصلی که به طور کلی از اندازه کاغذ ایزو استفاده نمی کنند، ایالات متحده و کانادا هستند که از اندازه کاغذ آمریکای شمالی استفاده می کنند. اگرچه آنها رسماً فرمت کاغذ ایزو ۲۱۶ را نیز پذیرفته اند، مکزیک، پاناما، پرو، کلمبیا، فیلیپین و شیلی نیز از اندازه کاغذهای آمریکایی استفاده می کنند. ورق های مستطیل شکل با نسبت
1: در تا کردن کاغذ محبوب هستند، مانند ، از این جهت گاهی اوقات آنها را "مستطیل های A4" یا "مستطیل های نقره ای" می نامند. در کاربردهای دیگر، اصطلاح «مستطیل نقره» می تواند به مستطیلی به نسبت 1:(1+) اشاره کند که به معروف است. انطباق با ضخامت قلم فنی. یک مکمل مهم برای اندازه های کاغذ ISO، به ویژه سری A، ضخامت خطوط ترسیم فنی مشخص شده در است. به عنوان مثال، خط نوع A ("پیوسته - ضخیم"، که برای "خطوط قابل مشاهده" استفاده می شود) دارای ضخامت استاندارد ۰٫۷ میلی متر است بر روی یک ورق با اندازه A0، و برابر ۰٫۵ میلی متر روی یک ورق A1 و ۰٫۳۵ میلی متر در A2، A3، یا A4. عرض قلم های فنی ۰٫۱۳، ۰٫۱۸، ۰٫۲۵، ۰٫۳۵، ۰٫۵، ۰٫۷، ۱٫۰، ۱٫۴۰، و ۲٫۰ میلی متر، در مشخص شده است. به هر اندازه، کدهای رنگی اختصاص داده می شود تا تشخیص آسان توسط پیش نویس تسهیل شود. این اندازه ها مجدداً با ضریب افزایش می یابند، به طوری که قلم های خاص را می توان بر روی اندازه های خاص کاغذ استفاده کرد، و سپس اندازه کوچکتر یا بزرگ تر بعدی را می توان به ترتیب پس از کوچک یا بزرگ تر کردن برای ادامه طراحی استفاده کرد. استاندارد قبلی که ایزو ۹۱۷۵–۱ بر اساس آن ساخته شده است
، برای شناسایی آسان قلم ها و الگوهای سازگار با استاندارد عبارت و نماد را تعریف و مشخص کرده که با نام میکرونرم () شناخته می شود و ممکن است هنوز در برخی از تجهیزات فنی پیش نویس یافت شود.
کاترین لادروپ-دوفور (زادهٔ ۲ ژانویه ۱۹۹۲ میلادی) یک سوارکار زن درساژ اهل کشور دانمارک است. وی به نمایندگی از دانمارک در مسابقات سوارکاری المپیک ۲۰۱۶ ریو شرکت کرد و به مقام ۱۳ام انفرادی و ۶ام تیمی رسید او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو در ردهٔ ۴ام هر دو بخش درساژ تیمی و انفرادی به کار خود پایان داد. حرفهٔ ورزشی. دوفور سوارکاری را از سن ۵ سالگی آغاز کرد و در ۱۲ سالگی به تیم ملی سوارکاری پونی دانمارک پیوست. او چندین مدال و عنوان قهرمانی را دربخش سوارکاری نوجوانان و جوانان اروپا و دانمارک بدست آورد.کاترین دوفور به مدت یک سال تحصیلات خود را در رشتهٔ مدیریت اوقات فراغت و مدیریت ورزشی در دانشگاه ابسالون انجام داده است. علایق تجاری. دوفور در طول تحصیل خود شروع به تأسیس شرکت خود با نام کاترین درساژ کرد که در آن به آموزش سوارکاران جوان و تربیت اسبها می پردازد. او همچنین ویدیوهای آموزشییی را نیز برای پلتفرمی به نام کاترین استریم تهیه می کند. کاترین دوفور سفیر برند دانمارکی کیف آداکس است و با چندین برند دیگر از جمله شرکت ترول، کاوالریا توسکانا و اینداگزم همکاری می کند. زندگی شخصی. کاترین دوفور به صورت عمومی و آشک
ارا یک لزبین است و با راسمین لادروپ دختر فوببالیست پیشین دانمارک برایان لادروپ ازدواج کرده است. آنها در شهرک سوارکاری در فردنسبورگ و در شمال کپنهاگ زندگی می کردند.
عملیات دیده بان جنوبی یک عملیات نظامی هوامحور بود که توسط وزارت دفاع ایالات متحده از تابستان ۱۹۹۲ تا بهار ۲۰۰۳ انجام شد. نیروی عملیات مشترک فرماندهی مرکزی ایالات متحده در جنوب غربی آسیا (JTF-SWA) مأموریت نظارت و کنترل حریم هوایی مناطق جنوبی مدار ۳۲ درجه شمالی در جنوب عراق را در دورهٔ پس از پایان جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ تا تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ بر عهده داشت.
کنسرتو ویولن در می ماژور () شمارهٔ ۱۰۴۲، یک کنسرتو با سه موومان اثر یوهان سباستیان باخ است که در سبک و سیاق کنسرتوهای ونیزی ایتالیایی ساخته شده، اما هر موومان چند «مشخصهٔ غیرایتالیایی» نامعمول دارد. این کنسرتو برای ویولن و سازهای زهی و با فیگور باس نوشته شده است و دارای ۳ موومان است: در حالی که دو پارتیتور برای این کنسرتو از قرن ۱۸ به جا مانده است، ولی هیچ کدام امضا ندارند. با این حال، باخ از این کنسرتو به عنوان الگویی برای «کنسرتو هارپسیکورد در ر ماژور، شمارهٔ ۱۰۵۴» خود استفاده نموده است که در دست نوشته های امضاشده او در سال های ۱۷۳۷ تا ۱۷۳۹ موجود است. گمان می رود که این کنسرتو در دورانی نوشته شده باشد که باخ در دربار کوتن کار می کرده یا شاید زمانی که ساکن لایپزیگ بوده است.
پروژه میوتوپیا () یک تلاش داوطلبانه برای ایجاد کتابخانه ای از پارتیتورهای و نت های موسیقی رایگان است، به روشی شبیه به مجموعه کتاب های مالکیت عمومی پروژه گوتنبرگ. پروژه میوتوپیا در سال ۲۰۰۰ راه اندازی شد. این پروژه از قطعات قدیمی موسیقی که در مالکیت عمومی هستند، ایجاد شده است. پارتیتورهای جدید با گنو لیلی پاند حکاکی دیجیتال شده و در قالب های زیر توزیع می شوند: در حال حاضر بیش از ۲۰۰۰ قطعه موسیقی در بایگانی این پروژه موجود است که بیش از نیمی از آنها قطعاتی برای پیانو هستند. همچنین قطعات زیادی برای آواز، و آلات موسیقی گوناگون دیگر وجود دارد. صفحه اصلی پروژه میوتوپیا دارای فهرستی از پیوندهای اینترنتی به جدیدترین قطعات اضافه شده است.
ژاک اسرائیلوویچ (؛ – ) موسیقی دان و نوازندهٔ برجستهٔ فرانسوی-کانادایی ویولن و یکی از برجسته ترین نوازندگان موسیقی مجلسی کانادا بود. وی در سن ۱۱ سالگی از «کنسرواتوار موسیقی لو مان» فارغ التحصیل شد که جوان ترین دانش آموختهٔ این مؤسسهٔ آموزش موسیقی محسوب می شد. سپس هنر نواختن ویولن را در «کنسرواتوار موسیقی پاریس» نزد هنریک شرینگ و رنه بندِتی را فرا گرفت و تا سن ۱۶ سالگی برندهٔ ۳ جایزهٔ موسیقی شد. وی همچنین مدتی در دانشگاه ایندیانا بلومینگتون تحصیل و زیر نظر استادان برجسته ای به تکمیل دانش موسیقی خود پرداخت. او با هنرمندانی چون کارلو ماریا جولینی و یو-یو ما نیز همکاری داشت. در سال ۱۹۷۲ گئورگ شولتی او را به عنوان دستیار سَـرنوازنده (رهبر دستهٔ اول ویولن نوازان ارکستر سمفونی که تکنوازی های ویولن را به عهده داشته و در انگلیسی به آن concertmaster می گویند) ارکستر سمفونیک شیکاگو منصوب کرد. سپس از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۸ سَـرنوازندهٔ ارکستر سمفونیک تورنتو شد و آثاری از لودویگ فان بتهوون، ادوارد گریگ و ولفگانگ آمادئوس موتسارت (همچون سینفونیا کنسرتانته برای ویولن، ویولا و ارکستر) را اجرا و ضبط کرد. وی استاد موسیقی دانشگاه ایندی
انا، دانشگاه تورنتو و دانشگاه یورک بود و برندهٔ نشان ها و جوایزی همچون نشان شوالیهٔ هنر و ادب (۱۹۹۵) و نشان افتخار کانادا (۲۰۰۴) شد.
چشم انداز طبیعی همان چشم انداز اولیه ای است که پیش از اینکه فرهنگ بشری در آن کنشی ایجاد کند وجود دارد. چشم انداز طبیعی و چشم انداز فرهنگی بخش های جداگانه ای از چشم انداز هستند. با این حال، در قرن بیست و یکم، چشم اندازهایی که کاملاً توسط فعالیت های انسانی دست نخورده هستند، دیگر وجود ندارند، به طوری که گاهی به درجه ای از طبیعی بودن در یک چشم انداز اشاره می شود.
چشم انداز جنگلی دست نخورده یک چشم انداز طبیعی ناگسستنی از یک اکوسیستم جنگلی و اجزای تشکیل دهنده زیستگاه جامعه گیاهی، در یک منطقه جنگلی است. چشم انداز جنگلی دست نخورده یک محیط طبیعی است که هیچ نشانه ای از فعالیت های انسانی قابل توجه یا گسستگی زیستگاهی ندارد، و دارای ظرفیت مکفی برای مهار، پشتیبانی و حفظ مجموعه تنوع زیستی بومی جمعیت های زنده از طیف وسیعی از سرده های و گونه ها و اثرات بوم شناختی آنها می باشد.