Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یقه و سرآستین () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به استن لورل، جرج رو، کاترین گرانت، ادی بیکر و سمی بروکس اشاره کرد.
سفارش های مختصر () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد.
میثم نیلی احمدآبادی (زاده ۱۳۵۹) صاحب امتیاز و مدیر مسئول پایگاه اطلاع رسانی رجانیوز است. او از اعضای پیشین شورای مرکزی جبهه پایداری و از اعضای سابق اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان است. او همچنین از اعضای شورای عالی سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا است. زندگی شخصی. میثم نیلی احمدآبادی، متولد سال ۱۳۵۹، دارای مدرک کارشناسی کشاورزی از دانشگاه صنعتی اصفهان است. مقداد برادر او، داماد سید ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری ایران، است. میثم و مقداد، فرزندان حسین نیلی احمدآبادی هستند که در دوره ریاست جمهوری سید علی خامنه ای و دولت میرحسین موسوی، یک دوره وزیر معادن و فلزات بود. میثم به دلیل سردبیری رجا نیوز و عضویت در جبهه پایداری شناخته شده تر از مقداد است. سمت ها. او سمت های مختلفی در صدا و سیما، وزارت ارشاد و سازمان تبلیغات اسلامی دارد. تاکنون، به طور قابل ملاحظه ای بر شمار سمت های گوناگون نیلی افزوده شده و این روند در دوران ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی، سرعت و شتاب بیشتری یافته است. میثم نیلی، عمدتاً سعی می کند تا خود را چهره ای فرهنگی معرفی کند؛ او از سال ها پیش مدیرعامل مجمع ناشران انقلاب اسلامی است. نام او در میان اعضا
ی هیئت مدیره مؤسسه انتشاراتی امیرکبیر نیز دیده می شود. عضویت در هیئت مدیره روزنامه ایران، شورای سردبیری نشریه ۹ دی، هیئت مدیره شرکت پخش کتاب ترنج و ریاست شورای سیاست گذاری اتحادیه های نویسندگان و ناشران حامی فلسطین نیز در میان مشاغل پرتعداد او به چشم می خورد. میثم نیلی عضو اتاق فکر شبکه سه و عضو شورای عالی کتاب در سازمان صدا و سیما است. موقعیت میثم نیلی در سازمان صدا و سیما به گونه ای است که در اوایل تیرماه سال ۱۳۹۸ به نمایندگی از این سازمان، عضو هیئت مدیره انتشارات سروش شد. بسیاری از رسانه ها گمانه زنی کردند که سروش صحت، مجری برنامه کتاب باز، با فشار میثم نیلی برکنار شده است. او در حال حاضر مشاور محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد در دولت ابراهیم رئیسی است و در مهرماه سال ۱۴۰۰ بدون هیچ پیشینه ای در زمینه فیلم و سینما، با تصمیم اسماعیلی، به عضویت در شورای عالی سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی و همچنین هیئت امنای بنیاد سینمایی فارابی منصوب شد. وبسایت های خبری نوشته اند که نیلی در انتصابات دولت نقش دارد. نام نیلی در میان اعضای هیئت مؤسس انجمن کتابفروشان انقلاب اسلامی دیده می شود؛ این انجمن در اسفندماه سال ۱۳۹۷
تأسیس شد و به ثبت رسید. فعالیت های انتخاباتی. میثم نیلی از حامیان محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴ بود و پس از انتخابات به عنوان مشاور جوان در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به فعالیت پرداخت. او در دولت دهم به سمت مدیر کل امور فرهنگی در وزارت کار منصوب شد. زمانی که اطرافیان احمدی نژادی جریان انحرافی نامیده شدند، نیلی متمایل به مصباح یزدی و جبهه پایداری شد؛ او در انتخابات سال ۱۳۹۲ پس از اعلام حمایت مصباح و پایداری ها از کاندیداتوری کامران باقری لنکرانی، در بسیاری از جلسات، به عنوان نماینده ستاد لنکرانی با نمایندگان سایر کاندیداها به مناظره نشست. سیسمونی گیت. اردیبهشت ۱۴۰۱، مهدی طائب، رئیس قرارگاه عمار و برادر حسین طائب رئیس سابق سازمان اطلاعات سپاه، در یک فایل صوتی درز کرده به بی بی سی فارسی و ایران اینترنشنال، در سخنانی میثم نیلی را به عنوان پشت پرده سیسمونی گیت معرفی کرد. پس از آنکه وکیل میثم نیلی از ثبت شکایت موکل خود علیه مهدی طائب خبر داد، طائب از نیلی عذرخواهی و فایل صوتی را تقطیع شده خواند.
جان بیدول (John Bidwell) (زادهٔ ۵ اوت ۱۸۱۹ - درگذشتهٔ ۴ آوریل ۱۹۰۰) که در اسپانیایی بنام دون خوان بیدول (Don Juan Bidwell) معروف است، پیشگام، سیاستمدار و سرباز کالیفرنیایی بود. بیدول به عنوان بنیان گذار شهر چیکو، کالیفرنیا شناخته می شود. او که متولد شهر نیویورک بود، در سن ۲۲ سالگی به عنوان بخشی از حزب بارتلسون-بیدول، یکی از اولین هیئت های مهاجران آمریکایی در امتداد مسیر کالیفرنیا، به آلتا کالیفرنیا (در آن زمان بخشی از مکزیک بود) مهاجرت نمود. در کالیفرنیا، او یک شهروند مکزیکی و یک مالک زمین والا، با دریافت نمودن کمک های مالی متعددی از فرمانداران آلتا کالیفرنیا، گردید. پس از فتح کالیفرنیا توسط ایالت های متحده، بیدول در سنای کالیفرنیا و سپس در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت نمود. زندگی نامه. بیدول در سال ۱۸۱۹ در شهرستان چاتاکوآ، نیویورک متولد گردید. اجداد بیدول در دوران استعمار به آمریکای شمالی مهاجرت نمودند. خانوادهٔ او در سال ۱۸۲۹ به ایری، پنسیلوانیا و سپس در سال ۱۸۳۱ به شهرستان آشتابولا، اوهایو نقل مکان نمود. در سن ۱۷ سالگی، او در آکادمی کینگزویل شرکت کرد و مدت کوتاهی پس ازآن مدیر آن گردید. بیدول در سال ۱۸۴
۱، در سن ۲۲ سالگی، یکی از اولین مهاجران در مسیر کالیفرنیا بود. جان ساتر بیدول را به عنوان مدیر تجاری خود برای مدت کوتاهی پس از رسیدن مرد جوان به کالیفرنیا، استخدام نمود. در اکتبر، سال ۱۸۴۴، بیدول با ساتر به مونتری رفت، جایی که هر دو از شورش رهبر خوزه کاسترو و فرماندار سابق خوان باوتیستا آلوارادو خبر یافتند. در سال ۱۸۴۵، بیدول و ساتر به فرماندار مانوئل میکلتورنا و گروهی از آمریکایی ها و هندی ها برای مبارزه با شورشیان یکجا شدند و آنها را تا کاهوئنگا تعقیب نمودند. مایکلتورنا، ساتر و بیدول زندانی شدند و دو نفر اخیر مدت کوتاهی پس از آن آزاد گردیدند. به محض آزادی، بیدول از طریق درهٔ Placerita به سمت شمال رفت، عملیات معدن را دید و مصمم شد تا در مسیر خود به سمت قلعهٔ ساتر به دنبال طلا بگردد، جایی که با جیمز دبلیو مارشال ملاقات نمود. مدت کوتاهی پس از کشف طلا توسط مارشال در آسیاب ساتر، بیدول همچنین طلا را در رودخانهٔ Feather کشف کرد و مطالبهٔ پُر حاصلی را در نوار بیدول Bidwell Bar قبل از هجوم طلای کالیفرنیا ایجاد نمود. بیدول پس از اخذ تابعیت مکزیکی در سال ۱۸۴۴، امتیاز زمین چهار لیگ مربعی رانچو لوس اولپینوس را دریافت نم
ود و امتیاز دو لیگ مربع ای رانچو کولوس را در رودخانهٔ ساکرامنتو در سال ۱۸۴۵ دریافت نمود. او بعداً امتیاز دوم را فروخت و رانچو آرویو چیکو Rancho Arroyo Chico در چیکو کریک را برای ایجاد مرتع احشام و مزرعه خریداری نمود. بیدول رتبهٔ سرگرد را در حین مبارزه در جنگ میان مکزیک و آمریکا به دست آورد. او در سال ۱۸۴۹ به عضویت سنای کالیفرنیا منتخب گردید. او انجام سرشماری فدرال کالیفرنیا را در سال های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰، تحت نظارت ملی توسط جوزف سی.جی. کندی نظارت کرد. بیدول به عنوان نماینده در کنوانسیون ملی سال ۱۸۶۰ حزب دموکرات ایالت های متحده خدمت کرد. او به عنوان سرتیپ شبه نظامیان کالیفرنیا در سال ۱۸۶۳ منصوب شد. پس از تغییردادن احزاب، او نمایندهٔ کنوانسیون ملی حزب جمهوری خواه در سال ۱۸۶۴ بود. در آن سال او به مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد و از سال ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۷ به عنوان نمایندهٔ جمهوری خواه در کالیفرنیا خدمت نمود. در سال ۱۸۶۵، ژنرال بیدول حمایت از درخواست مهاجران را در رد بلوف، کالیفرنیا برای محافظت از مسیر رد بلوف به معدن اوویهی در آیداهو نمود. ارتش ایالات متحده برای این منظور هفت قلعه را راه اندازی نمودند. یکی از مکان ها
نزدیک گذرگاه فاندانگو در پایهٔ کوه های وارنر، در انتهای شمالی درهٔ سورپرایز بود. در ۱۰ ژوئن، سال ۱۸۶۵، دستور داده شد تا آنچه به نام قلعهٔ بیدول یاد می شد، در آنجا ساخته شود. این قلعه در میان تشدید درگیری با سرخ پوستان مار در شرق اورگان و جنوب آیداهو ساخته شد. این پایگاهی بود که برای عملیات ارتش ایالات متحده در جنگ مارها که تا سال ۱۸۶۸ ادامه داشت و همچنین جنگ اخیر Modoc. اگرچه ترافیک در مسیر رد بلوف کاهش یافت، هنگامی که راه آهن مرکزی اقیانوس آرام به نوادا در سال ۱۸۶۸ گسترش یافت، ارتش تا سال ۱۸۹۰ برای سرکوب قیام ها و ناآرامی های مختلف در فورت بیدول کارمند بودند. یک قطعه زمین اختصاصی Paiute و یک جامعهٔ کوچک، نام فورت بیدول را حفظ کرده است. در سال ۱۸۶۸، بیدول حدوداً ۴۹ ساله بود که با آنی کندی که سال ها از او دادگاهی کرده بود، ازدواج نمود. او ۲۰ سال جوانتر و دختر جوزف سی.جی. کندی بود. پدر او دارندهٔ اهمیت خاص اجتماعی، یک مقام عالی رتبهٔ واشینگتن بود که بر ادارهٔ سرشماری ایالت های متحده نظارت می نمود. بیدول در جریان کار روی سرشماری کالیفرنیا با او ملاقات نموده بود. کندی ارشد در حزب ویگ ایالت های متحده فعال بود. آن
ی کندی عمیقاً مذهبی بود، به کلیسای پروتستان پیوست و به تعدادی از اهداف اخلاقی و اجتماعی متعهد بود. کندی بیدول در جنبش های حق رأی و ممنوعیت بسیار فعال بودند. این زوج در ۱۶ آوریل، سال ۱۸۶۸ در واشینگتن دی.سی. با موجودیت رئیس جمهور اندرو جانسون و رئیس جمهور آینده اولیس اس. گرانت در میان مهمانان، ازدواج کردند. پس از بازگشت بیدول با او به چیکو، خانواده بیدول ها از عمارت خود به طور گسترده برای سرگرمی دوستان و مهمانان رسمی استفاده نمودند. در میان ایشان از جمله رئیس جمهور رادرفورد بی. هایس، ژنرال ویلیام تی. شرمن، سوزان بی. آنتونی، فرانسیس ویلارد، فرماندار لیلاند استنفورد، جان مویر، جوزف دالتون هوکر و آسا گری بودند. بیدول در سال ۱۸۷۵ برای فرمانداری کالیفرنیا با بلیت حزب ضد انحصار نامزد گردید. به عنوان یک مدافع قوی جنبش اعتدال، او نامزد ممنوعیت برای فرمانداری در سال ۱۸۸۰ بود و ریاست کنوانسیون ایالتی حزب ممنوعیت را در سال ۱۸۸۸ بر عهده داشت. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۹۲، بیدول نامزد حزب ممنوعیت بود. بلیت Bidwell/Cranfill در جایگاهی چهارم در سراسر کشور، با ۲۷۱٬۰۵۸ رأی یا ۲٫۳ درصد، قرار گرفت. این بیشترین رأی کلی و بالا
ترین درصد رأی دریافت شده توسط هر بلیت ملی حزب ممنوعیت بود. زندگی نامهٔ جان بیدول، پژواک های گذشته، در سال ۱۹۰۰ به نشر رسید. مقاله های خانوادهٔ بیدول در کتابخانهٔ بنکرافت نگهداری می شوند. در همان سال، بیدول در ۴ آوریل در سن ۸۰ سالگی به مرگ طبیعی درگذشت. هنرپیشه هوارد نگلی (۱۸۹۸–۱۹۸۳) نقش بیدول را در قسمت ۱۹۵۳، «بانویی با چتر ابریشم آبی» در مجموعهٔ تلویزیونی آنتولوژی، روزهای درهٔ مرگ، به میزبانی استنلی اندروز، بازی کرد. در خط داستانی، هلن کرازبی (پرونده کاتلین) اسناد رسمی ایالت کالیفرنیا را در چتر خود حمل می کند تا از آنها در برابر افراد لوطی که می خواهند اسناد را از بین ببرند، محافظت نماید. ریک والین نقش ستوان باب هستینگز را بازی نموده است. بیعت ائتلافی. بیدول برای مدتی فراماسون بود اما گروه را ترک کرد. او در نامهٔ در ۱۷ اکتبر، سال ۱۸۶۷ به آنی کندی که از او دادگاهی می کرد، گفت که وفاداری به ائتلاف «بی معنی» بود. امضاء او در کتاب آیین نامهٔ Chico-Leland Stanford، شعبهٔ شماره ۱۱۱، در چیکو، کالیفرنیا آمده است.
بریس ۳ فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی جیمز هاث است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژان دوژاردن، کلوویس کرنیاک، برونو سالومون، آلان لنویر، لویی-دو دو لانکسن و کاترینا گری ایفای نقش کرده اند. این فیلم دنباله فیلم "بریس از نیس" است.
بازگشت قهرمان فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی لوران تیرار است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژان دوژاردن، ملانی لوران، نوئمی مرلان، فئودور آتکین و لوران باتو ایفای نقش کرده اند.
دوعالم کوه که به زبان محلی دوال کوه یا دوآل کوه گفته می شود، در روستای سرسبز رفتگی واقع شده است و مدفن امامزادگان سیدعلی و سیدمحمد از نسل امام موسی کاظم است و شاید به خاطر وجود مزار دو امامزاده در قله اش، آن را دو عالم کوه نامیده اند.دوعالم کوه از شمال به روستای رشته پلنگان تنیان و رفتگی از جنوب به توسه کله آلیان ، از غرب به کوههای ییلاق و از شرق به روستاهای سیاه کوه و چالکسر محدود می شود. مردم منطقه مسلمان و شیعه مذهبند و در کوهپایه ها عمدتا زبان گویش تالشی و در جلگه با گویش گیلکی صحبت می کنند.
جمبوجت به معنای جمبو ( بزرگ، جادار) و جت به معنای سریع نامی است که شرکت بوئینگ برای سری 747 خود برگزیده است. جمبوجت نام دیگر هواپیما بوئینگ سری 747 می باشد ،جمبوجت ۷۴۷ (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Jumbo Jet 747&lt;/bdi&gt;) یک هواپیمای جت پهن پیکر مسافربری که دو برابر هواپیما سری بوئینگ 707 است و باری است که با همکاری مشترک بوئینگ آمریکا و چند شرکت پیرو از جمله ناسا در کارخانه بوئینگ تولید می شود. همکاری ناسا و بوئینگ در ساخت هواپیما ها بصورت متقابل است و انتقال تکنولوژی بین آنها بصورت دو طرفه صورت می گیرد و بوئینگ در برخی موارد به ناسا در ساخت پیشرانه ها کمک می کند. هواپیمای های مدل جمبوجت ۷۴۷ پس از هواپیمای ایرباس ای۳۸۰ دومین هواپیمای بزرگ مسافربری در جهان است. ساخت این بوئینگ به علت تفاوت های منحصر به فردش درنسل گذشته باعث بروز انتقلابی در صنایع هوایی شد و استقبال گسترده ای را داشت یکی از اصلی ترین تفاوت ها مصرف میزان سوخت آن بود که باعث رشد بسیاری از شرکت های هواپیمایی گردید. جمبوجت همچنین نام یک سامانه بین المللی ایرانی و چینی است که واسط خرید از سایتهای علی بابا دات کام ، تائو بائو یا علی اکسپرس چین می باشد.
تاریخچه. تولد. داستان از زمانی به وجود آمد که بوئینگ سری 707 را، روانه بازار کرد، در آن زمان بوئینگ اولین جت خود را در سال 1957 میلادی معرفی و رسما وارد ساخت هواپیمای جت شد.پس از آن در سال 1963 بوئینگ در میان گروهی از هواپیما سازانی قرار گرفت که برای قرارداد نظامی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بابت ساخت یک هواپیمای پهن پیکر با هم رقابت می کردند. در آن زمان بوئینگ 707 و داگلاس دی سی 8 ( تولید توسط شرکت مک دانلد داگلاس صورت گرفته بود) با هم در رقابت نزدیکی بودند بزرگترین مشتری شرکت بوئینگ در آن زمان شرکت پان آمریکن ورلد ایروز بود که به شرکت بوئینگ فشار بسیار زیاد وارد کردد که هواپیمایی بزرگ تر با صندلی بیشتر ایجاد کند، سرانجام جمبوجت در آوریل 1966 متولد شد و در سال سپتامبر 1968 با قیمت اولیه 525 میلیون تحویل شرکت پان آمریکن رولد ایروز شد، نام این سری جمبوجت 747-100 می باشد. در نگاه اول جمبوجت 747 دو برابر مدل بوئینگ 707 بود و باعث کاهش شدید هزینه هر صندلی برای شرکت های هواپیمایی شد. مهندسان این غول هوایی به رهبری جو ساتر را جوری طراحی کرده بودند که هم تعداد زیادی مسافر را حمل کند و هم قادر به حمل کالاهای بزر
گ باشد این برنامه باعث شد عمر توسعه و تولید همیشگی این هواپیما دوست داشتنی بسیار زیاد شود. اولین پرواز. اولین پرواز آن 9 فوریه 1969 انجام شد و با اولین پرواز خود در تاریخ 22 ژانویه از نیویورک به مقصد لندن به خدمت گرفته شد. علت تاخیر پرواز پس از تحویل هوپیما آزمایش، آزمون و آموزش خلبانان بود، در روز اولین پرواز اتفاق جالبی افتاد، نام اولین هواپیما کلیپر جوان بود که به علت نقض فنی در روز 21 ژانویه پرواز یک روز به تاخیر افتاد و بلافاصله پان آمریکن هواپیمای دوم که نامش کلیپر کبیر بود را جایگزین اولین هواپیما کرد و سریعا نام آن را با اولین فروند تغییر داد و دومین فروند نام کلیپر جوان را گرفت و با 335 مسافر و 20 پرسنل پرواز از فرودگاه جان اف کندی نیویورک به سمت فرودگاه هیترو لندن پرواز کرد. توسعه. این پرنده غول پیکر سالها توسعه یافته و هم اکنون نسل های جدید آن تولید و روانه بازار شده است گرچه بعد ها مک دانلد داگلاس با بوئینگ دو رغیب قدیمی ادغام شدند. گرچه اقبال به این هواپیما با خلق رقبایی جدید کمتر شد اما کارخانه بوئینگ هم اکنون سری 8 این محصول را با موفقیت برای امور برابری در زیر خط تولید دارد. اسامی و لقب ها. ام
روزه جمبوجت ها جایگاهی ویژه در نزد عموم مردم و مسافران پروازهای بین المللی پیدا کرده است و به همین دلیل به آن لقب "ملکه آسمان ها" را داده اند. طبقه بالای بوئینگ ۷۴۷ به "کلوپی در آسمان" شهرت دارد. جمبوجت اولین هواپیمای بزرگ جهان بود برای همین نام هواپیمای غول پیکیر را دریافت کرد.
محمد بن طغج الاخشید (؛ ۸ فوریه ۸۸۲ – ) فرمانده و حاکم ترک تبار مصر و بخش هایی از شام از سال ۹۳۵ تا ۹۴۶ میلادی بود. وی موسس دودمان آل اخشید بود.
مسروق بن ابرهه () فرمانروای حبشی یمن از طرف حبشه بود که ذکر وی در روایات اسلامی ثبت شده است. او جانشین پدرش ابرهه بود. در سال ۵۷۰ میلادی در نبرد حضرموت که طی لشکرکشی وهریز به یمن اتفاق افتاد، بر اثر اصابت تیری که شخص وهریز انداخته بود، کشته شد. گزارش های ضد و نقیضی در مورد او وجود دارد.
فؤاد صالح صبا (متولد ۱۹۰۲ در شفا امر – درگذشته ۱۹۸۴ در بیروت) یک اقتصاددان فلسطینی است. فواد اولین شرکت حسابرسی عرب را در خاورمیانه تأسیس کرد. او دفتر حسابداری خود را در اورشلیم در سال ۱۹۲۶ تأسیس کرد. سپس شعبه های دیگری را در حیفا، یافا، بیروت، عمان و دمشق افتتاح کرد. او در تأسیس بانک عرب در سال ۱۹۳۰ مشارکت داشت.
کارلوس آلکاراس گارفیا (؛ زادهٔ ) تنیس باز حرفه ای اهل اسپانیا است. او توسط انجمن تنیس حرفه ای (ATP) به عنوان نفر اول جهان در بخش انفرادی مردان رتبه بندی شده است، از جمله در پایان سال ۲۰۲۲ به عنوان نفر اول انتخاب شده است. آلکاراس ۲۱ عنوان قهرمانی در بخش انفرادی تور ATP، از جمله پنج عنوان اصلی: دو عنوان در مسابقات آزاد فرانسه، دو عنوان در مسابقات قهرمانی ویمبلدون و یک عنوان در مسابقات آزاد آمریکا، را کسب کرده است. آلکاراس فعالیت حرفه ای خود را در سال ۲۰۱۸ و در سن ۱۵ سالگی آغاز کرد. او در ماه مه ۲۰۲۱ به جمع ۱۰۰ نفر برتر رنکینگ راه یافت و پس از رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی مسابقات آزاد آمریکا، آن سال را در بین ۳۵ نفر برتر به پایان رساند. در مارس ۲۰۲۲، او اولین عنوان قهرمانی ۱۰۰۰ ATP خود را در سن ۱۸ سالگی در مسابقات آزاد میامی به دست آورد. آلکاراس نخستین عنوان قهرمانی بزرگ خود را در مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۲۲ کسب کرد و با ۱۹ سال و ۴ ماه و ۶ روز سن، به جوان ترین مرد و اولین نوجوان پسر در دوران مسابقات آزاد تبدیل شد که در صدر رنکینگ انفرادی قرار می گیرد. نفر اول در تاریخ رنکینگ ATP، او به خاطر عملکردش در آن فصل، جایز
ه لاروس جهانی سال را دریافت کرد.
آرامگاه عَرَب آتا (ازبکی: Аработа мақбараси ،Arabota maqbarasi) یک مقبره مکعبی شکل و گنبدی شکل است که در سال های ۹۷۷ تا ۹۷۸ میلادی در روستای تیم ولایت سمرقند ازبکستان ساخته شد. این مقبره که در قرن دهم در بالای یک تپه سه گوش در حدود ۱۰۰ کیلومتری غرب شهر سمرقند ساخته شده است، شکاف مهمی را در درک تکامل معماری آرامگاه در آسیای میانه پر می کند. این بنا به دلیل اهمیت معماری و تاریخی که دارد در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸ در رده فرهنگی به فهرست موقت میراث جهانی یونسکو اضافه شد. نام آن در ازبکی به معنی «بابا-عرب» است. مردم محلی از وجه تسمیه آن اطلاعی ندارند. این نام شاید نشانه ای از این است که مقبره بر فراز گور یکی از فاتحان عرب که در قرن هشتم در این مکان پرجمعیت کشته شد، ساخته شده است. اهمیت. برای مدت طولانی، این مقبره به دلیل موقعیت دورافتاده آن در بیابان بین شهرهای مهم معماری و فرهنگی، بخارا و سمرقند، مورد توجه کمی قرار گرفت. تنها در قرن بیستم این بنا به عنوان مقبره دوباره کشف شد و موضوع اولین مطالعات علمی شد. امروزه این بنا به عنوان گواه مرحله مهمی در توسعه معماری اسلامی در منطقه به شمار می رود. این بنا که از آثار کهن گنبدساز
ی سبک ایرانی در آسیای میانه است در سال ۱۹۵۸ توسط یک دانشمند جغرافیدان به نام پروفسور ان. لئونوف در روستای تیم، در منطقه بیابانی جنوب شهر کَته قُرغان کشف شد. به لطف دو ساختمان، یعنی آرامگاه اسماعیل سامانی و عرب آتا، می توان زیبایی معماری بخارا را در دوران شکوفایی آن درک کرد. این دو شاهکار اوایل قرون وسطی دوران معماری سغدی را تکمیل می کنند و شخصیت جدیدی از تزئین را پدید می آورند که شکوفایی کامل آن بعداً می آید. پیشینه. این آرامگاه در زمان فرمانروای سامانیان، نوح بن منصور در سال ۹۷۷/۷۸ ساخته شد. به این ترتیب حدود ۷۰ سال پس از آرامگاه سامانیان در بخارا ساخته شده است. آرامگاه عرب آتا با آرامگاه سامانیان که به عنوان شناخته شده ترین بنای دوره سامانیان معروف است، سبکی مشابه دارد. اهمیت معماری-تاریخی مقبره عرب آتا در مقایسه با این بنای قبلی، با توسعه پیش طاق، طاق سردری به یادماندنی و مقرنس به عنوان گذار از پایه مستطیل شکل بنا به گنبد مدور، آشکار می شود و نشان دهنده مراحل مهمی در توسعه معماری اسلامی در آسیای مرکزی است. کارکرد دقیق این بنا امروزه دیگر مشخص نیست، بنابر سنت محلی مقبره به عنوان محل دفن یک فاتح عرب ساخته شد
ه است که هویتش امروز نامشخص است. ویژگی های معماری. آرامگاه عرب آتا بنایی مستقل در پای تپه است. ابعاد بیرونی بنا ۸٫۰ × ۸٫۷ متر است، نمای داخلی مربع به طول ضلع پنج متر است که همتای مقبره سامانیان بخارا است و دارای پلان ساختمانی مربع است. سردر بنای مقبره با پیش تاق و ایوان مسطح از دیگر ویژگی های معماری اسلامی منطقه است. در بالای ایوان سه طاقچه کور پلکانی مستطیل شکل وجود دارد. در گوشه های بنا ستون های چند ضلعی وجود دارد که با آجرهای پلکانی تزئین شده اند. انتقال به گنبد مسطح سازه توسط مقرنس شکل گرفته است. مقبره عرب آتا یکی از قدیمی ترین بناهای باقی مانده در استفاده از این تکنیک است که به ویژگی سبکی معماری اسلامی تبدیل شده است. این بنا کهن ترین نمونه از آرامگاه های دارای گنبد و سردر در آسیای میانه است. یکی از ویژگی های جالب توجه در این بنا در ساخت گنبد دیده می شود که گرچه از شیوه نوپای تبدیل مربع به هشت پیروی می کند، اما با ایجاد تاق بندی متنوع تر، شکل جدیدی را برای تبدیل زمینه هشت به شانزده ضلعی و نهایتاً تبدیل به دایره ارائه می کند. ساخت پیشانی بلند در نمای اصلی مسجد و کاربرد گچ بری در بین لایه های آجری از دیگر ا
بتکارات نوپدید در این بنا است. ویژگی ساختمان این است که به سنگ تراشی زوجیِ نماها با برجسته کردن درزهای منفرد، خصلت زینتی داده شده است. در نماهای غربی و شرقی، درزهای عمودی گسترده با برش های موازی دوتایی تزئین شده است - پس از رسیدن به درز افقی بین جفت، چنین برشی در امتداد آن می چرخد تا به درز عمودی بعدی بپیوندد. در نتیجه، خطوط پلکانی مورب تشکیل می شود، یک الگوی هندسی که بر روی سنگ تراشی قرار گرفته و مطابق با ساختار آن است. در کتیبه کوفی سردر بنا، تاریخ ۳۶۷ هجری قمری، یعنی ۹۷۷/۹۷۸ میلادی حفظ شده است. از آنجایی که سنگ نبشته ها معمولاً روز و ماه مرگ مدفون را نشان می دادند که در اینجا نیست، محققان مقبره معتقدند تاریخ روی سردر به معنای زمان ساخت است. اما نظر دیگری نیز وجود دارد که بر اساس آن مقبره در قرن یازدهم ساخته شده است. به طور کلی، ساختمان به خوبی حفظ شده است. فقط بالای درگاه فرو ریخته بود که در محل آن یک درگاه کوچک به شکل نامنظم پدید آمده بود. یکی از ستون های گوشه ای حفظ نشده بود، قسمت های پایینی دیوارها با سنگ ها پوشانده شده بود، و یک تکیه گاه عظیم به عقب وصل شده بود که نمای جزئی آن بازسازی شده است.
ابوالفوارس احمد بن علی (؛ ۹۵۷ – ۹۸۷) آخرین حاکم ترک تبار مصر، شام و حجاز بود.
جان مینور باتس (John Minor Botts) (۱۶ سپتامبر ۱۸۰۲–۸ ژانویه ۱۸۶۹)، سیاستمدار قرن نوزدهم، کشاورز و حقوق دان بود. در جریان جنگ داخلی آمریکا، وی یکی از اعضای برجسته طرفدار اتحاد آمریکا در ریچموند ایالت ویرجینیا بود. اوایل زندگی و خانواده. باتس در دامفریز ایالت ویرجینیا در خانوادهٔ بنجامین گینز باتس (۱۷۷۶–۱۸۱۱) وکیل سرشناس و خانم وی جان تیلر باتس (۱۷۸۲–۱۸۱۱)، متولد شد. هر دو والدین باتس در۲۶ دسامبر سال ۱۸۱۱ آتش سوزی تئاتر ریچموند جان باختند، ازین رو جان و خواهران و برادرانش توسط نزدیکانش در فردریکزبرگ بزرگ شدند. باتس با مری وایتینگ بلر (۱۸۰۱–۱۸۴۱) ازدواج نمود و صاحب چندین فرزند بودند. دو پسر آن ها به نام های (جان و الکساندر) در نوجوانی فوت نمودند؛ آرچیبالد بلر باتس (۱۸۲۶–۱۸۴۷) پسر اول آن ها وارد ارتش ایالات متحده آمریکا شد و در سال ۱۸۴۷ در مکزیک درگذشت و ویرجنیا ای. باتس (۱۸۴۰–۱۸۶۲) دختر آن ها قبل از پدرش فوت نمود. بنا براین صرف بورلی بلر باتس (۱۸۳۰–۱۸۹۷)، روزلی اس. باتس لوئیز (۱۸۴۰–۱۸۳۷) و ایزابلا مک لین باتس لوئیز (۱۸۴۱–۱۹۲۸) پس از مرگ والدین شان زنده ماندند. حرفه. باتس پس از این که در کانون وکلای ویرجینیا پذیر
فته شد، به شهرستان هنریکو ویرجینیا خارج از ریچموند نقل مکان نمود. مزرعه ای را به نام «نیم چاه» بر روی رودخانه چیکاومنی در ناحیه مزرعهٔ وارینا تقریباً در نُه مایلی شرق مرکز شهر ریچموند، به فعالیت انداخت. باتس از روش های پیشرفتهٔ کشاورزی که در «کارخانه جان مزارع جنوبی» از آن طرفداری می شد و همچنین کار برده استفاده می نمود. باتس همچنین اسب های مسابقه را تربیت و پرورش می کرد و حرفهٔ وکالت را نیز پیش می برد. حرفهٔ سیاسی. باتس در اولین نامزدی خود برای پُست سیاسی در سال ۱۸۳۱ شکست خورد اما در سال بعد برنده شد و از سال۱۸۳۳ تا ۱۸۳۹ نمایندهٔ شهرستان هنریکو در مجلس نمایندگان ویرجینیا بود. در سال ۱۸۳۵ به نظر می رسید که باتس در برابر ویلیام. بی. راندولف به شکست مواجه شده است، اما نتایج را در دادگاه با موفقیت به چالش کشید. در سال ۱۸۳۶ دوباره چنین به نظر می رسید که در برابر ویلیام ان. وایتینگ به شکست مواجه شده است، اما از طرف دادگاه برنده اعلان شد و بر کرسی تکیه زد. در سال ۱۸۳۸ رأی دهندگان باتس را به عنوان ویگ در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب نمودند و ویلیام. ان. وایتینگ به عنوان نمایندهٔ ایالت هنریکو جانشین وی شد. باتس
برخلاف اکثریت اعضای جناح ویگ، برمبنای قانون اساسی بلکه همچنین با درنظر داشتن وتوی تجاوز مجدد منشور بانک بر اختیارات کنگره توسط رئیس جمهور اندرو جکسون، با ایجاد دومین بانک ایالات متحده مخالفت نمود، بنابراین باتس تا سال ۱۸۴۱ از یک بانک ملی حمایت نمود. باتس یکی از معدود نمایندگان جنوبی بود که با دادخواست ضد بردده داری «قانون گگ» (خودداری از دریافت و پخش) دموکرات ها مخالفت نمود و اصرار داشت که این قانون، حق قانون اساسی برای دادخواست از دولت را نقض نموده و همچنین یک دریچهٔ ایمنی مهمی را که سبب کاهش آشوب های مقطعی می گردد، از بین می برد. باتس از سال ۱۸۳۹ تا سال ۱۸۴۳ در کنگره خدمت نمود اما در سال ۱۸۴۲ (با حوزه بندی های جدید انتخاباتی پس از سرشماری سال ۱۸۴۰) نتوانست مجدداً انتخاب شود. باوجودیکه باتس خود برده داشت، اما به شدت مخالف گسترش برده داری در سرزمین ها بود و جان سی. کلهون نماینده دموکرات را که در صدد ضمیمه کردن تکزاس بود و این کار خصومت های مقطعی را افزایش می داد، مورد سرزنش قرار داد. در ۱۸ ژوئیه سال ۱۸۴۲، باتس قطعنامه ای را ارائه کرد که حاوی چندین اتهام علیه رئیس جمهور بود و به منظور تحقیق رفتار رئیس جمهور و
توقع توصیه رسمی برای استیضاح، خواستار تشکیل کمیتهٔ نُه نفره شد. تا ژانویه سال بعدی زمانی که بعد از شکست باتس برای انتخاب مجدد، لایحه نیز با ۸۳ رأی موافق و ۱۲۷ رأی مخالف رد شد، لایحهٔ باتس در دستور کار مجلس قرار نگرفت. باتس بعد از این شکست به نشر نامه ها و مقالات در مخالفت با الحاق تکزاس ادامه داد. باتس در سال ۱۸۴۶ مجدداً برنده انتخابات کنگره شد و از سال ۱۸۴۷ تا سال ۱۸۴۹ در کنگره خدمت نمود. او از سال ۱۸۴۷ تا سال ۱۸۴۹ رئیس کمیته امور نظامی بود و از این موقعیت در عوض مخالفت با جنگ، برای حمایت از ارتش (که پسراش در این ارتش جنگید و کشته شد) استفاده نمود. باتس بار دیگر در سال ۱۸۴۸ در انتخابات شکست خورد اما در سال ۱۸۵۰ مجدداً انتخاب شد. باتس همچنین یکی از شش نمایندهٔ شهر ریچموند و شهرستان های چارلز سیتی، هنریکو و نیو کینت در کنوانسیون قانون اساسی ویرجینیا سال های ۱۸۵۰–۱۸۵۱ بود. باتس در این کنوانسیون ریاست کمیتهٔ منشور حقوق را به عهده داشت و بر لغو مجازات اعدام و حبس برای بدهی و به همین گونه توسعهٔ حق رأی و بیان دیدگاه برای ویرجینیایی های غربی، تأکید کرد. باتس همچنین پیشنهادی را ارائه کرد که مالکین را ملزم می ساخت ک