Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل FADEC به طور همزمان در دسترس هستند. سیستم های تولید برق و محیطی. برای ایرباس A380، سیستم ارتباط داخلی برای سیستم کنترل فشار کابین توسط TTTech توسعه یافته است که هر دو سیستم با Nord-Micro یک تابع کار می کنند. در همکاری با ، یک پلتفرم ارتباط داده مبتنی بر TTP برای سیستم کنترل محیطی و الکتریکی Dreamliner توسط TTTech توسعه یافته است. پلتفرم ارتباطی طراحی شدهٔ TTP از اضافه بار در سیستم مسیر جلوگیری می کند. حتی اگر چندین واقعهٔ مهم به طور همزمان اتفاق بیفتند، سیستم های مبتنی بر TTP به سبب تعداد کانکتور کمتر و سیم کشی کمتر، بار کمتری دارند. علاوه بر این کل سیستم انعطاف پذیرتر است و نسبت به سیستم های ارتباطی متداول، پودمانی بیشتری دارند. وسایل نقلیهٔ خودکار. دو وسیلهٔ رباتیک Red Team که در سال ۲۰۰۵ در مسابقهٔ رقابت کردند با تکنولوژی حرکت با سیم اجرا شدند، در این فناوری کامپیوترهای روی بورد، فرمان، بورد و سایر حرکت ها را کنترل می کردند. سه واحد TTC200 مبتنی بر TTP ترمز پارک و عملکردهای انتقال و کاهش سرعت را کنترل می کردند، و یک TTP-By-Wire Box ترمز سرویس H1 Hummer H1ghlander را کنترل می کرد. اصلاحات حرکت با سیم، سرع
ت، ترمز و انتقال را کنترل می کنند.
کریستوفر گرین (Christopher Greene) (زاده ۱۲ مه ۱۷۳۷ میلادی و درگذشت در ۱۴ مه ۱۷۸۱ میلادی)، یکی از قانونگذاران و سربازان آمریکایی بود. او را بیشتر به دلیل رهبری دفاع غیورانه از «فورت مرسر» در نبرد ۱۷۷۷ رد بنک و رهبری اولین هنگ سیاهپوستان رود آیلند طی جنگ انقلاب آمریکا، به ویژه نقش برجسته اش در نبرد ۱۷۷۸ رود آیلند می شناسند. او در مه ۱۷۸۱ میلادی در نبرد پل کاج توسط وفادارماندگان کشته شد که احتمالاً دلیل آن معروفیتش در رهبری نیروهای آفریقایی-آمریکایی بود. اوان زندگی و تحصیلات. گرین در ۱۲ مه ۱۷۳۷ میلادی در اوکوپساتوکست، روستایی در حومه شهرک وارویک، رود آیلند بدنیا آمد. او فرزند جاج فیلیپ گرین و الیزابت (ویکس) گرین بود. در ۶ مه ۱۷۵۷ میلادی، گرین با دخترعموی سومش آنا لیپیت، متولد ۱۵ نوامبر ۱۷۳۵ میلادی، دختر جرمیا لیپیت و ولثیان گرین ازدواج کرد. هردو والدین آنا لیپیت از نسل یک خانواده مستعمراتی برجسته رود آیلندی بودند. جرمیا از ژوئن ۱۷۴۲ میلادی تا زمان مرگش در ۱۷۷۶ میلادی، بجز سال ۱۷۷۵ منشی شهرکی وارویک بود. او به مدت چهار سال قائم مقام مجمع عمومی و پنج سال نیز دستیار بود. گرین و آنا نه فرزند داشتند. هنگامی که پدر گ
رین در ۱۷۶۱ میلادی فوت کرد، گرین ملک آسیاب خانوادگی را به ارث برده و این تجارت را تا زمانی که در ارتش قاره ای افسر شد اداره نمود. او از ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۴ میلادی در قوه مقننه رود آیلند خدمت نمود. گرین به عنوان ناوبان یکم «کنتیش گاردز» در ۱۷۷۴ میلادی انتخاب شد. حرفه. راهپیمایی به سمت شمال در انقلاب. در ۳ مه ۱۷۷۵ میلادی، او توسط قوه مقننه رود آیلند به عنوان سرگرد در هنگ وارنوم گماشته شد. به او فرمان یک گروهان داده شده بود و به سمت کمبریج، ماساچوست راهپیمایی کرده و بخشی از ارتش رصد در حمایت از شورش علیه حکومت بریتانیا شد. در سپتامبر ۱۷۷۵ میلادی، جرج واشینگتن سرگرد گرین را مسئول نبرد کمبریج تحت فرمان سرهنگ بندیکت آرنولد نمود. نبرد گرین بخشی از سفر اکتشافاتی آرنولد از طریق مین امروزین بود تا بدین طریق بر پادگان بریتانیا در کبک حمله نمایند. طی هجمه ای بر این شهر در ۳۱ دسامبر ۱۷۷۵ میلادی، گرین یکی از اعزام نیروها را رهبری کرده و پس از جراحت آرنولد، گرین توسط بریتانیایی ها به اسارت گرفته شد. او پس از هشت ماه حبس در اوت ۱۷۷۶ میلادی معاوضه شد. نیوجرسی. در ژوئن ۱۷۷۶ میلادی، گرین در هنگ نهم قاره ای تحت فرمان سرهنگ جیمز ام. وار
نوم، در بخشی که تحت فرمان پسرعموی سومش سرتیپ ناتانیل گرین بود به سرگردی ارتقاء یافت (در ژانویهٔ ۱۷۷۷ میلادی، هنگ قاره ای نهم به «اولین هنگ رود آیلند» تغییر نام یافت). در ۲۷ فوریه ۱۷۷۷ میلادی، گرین به سرهنگی ارتقاء یافت و به عنوان فرمانده هنگ، پس از ارتقاء وارنوم به درجه تیمسار سرتیپ، گماشته شد. گرین در اکتبر مسئول فورت مرسر، نیوجرسی در رود دلاور نزدیک شهرستان گلاستر در شهرک وودبری، در بخشی از محله شهرکی دپتفورد (پارک ملی نیوجرسی کنونی) در جنوب فیلادلفیا و ترنتون بود.
یک گشاینده گفت وگو مقدمه ای است که برای شروع یک گفت وگو استفاده می شود. گشاینده های گفتگو اغلب موضوع مربیان و سمینارهای پیرامون دوست یابی و/یا ملاقات با مردم هستند. هر موقعیت ممکن است نیاز به گشاینده متفاوتی داشته باشد (برای نمونه گشایش گفت وگو با یک غریبه در خیابان برای آشنایی؛ با گشاینده در یک اجتماع ساختاریافته تر و با حضور افراد با علایق مشابه می تواند متفاوت باشد). یک گشاینده اغلب به شکل سؤالی باز طرح می شود چراکه می تواند سبب پاسخی تشریحی و گفتگوهای بیشتر و همچنین ایجاد موضوع برای ادامه گفتگو در آینده شود (مثلاً "احوال ماندریل شما چطور است؟"). یک سؤال بسته (مثلا «امروز هوا خوب است، اینطور نیست؟») به طور بالقوه کم اثر است زیرا می توان با یک «مم-هم» ساده به آن پاسخ داد، که اساساً یک بن بست مکالمه ای محسوب می شود و آغازکننده مکالمه را ملزم می کند از ابتدا شروع کند. "نحوه شروع مکالمه" یادآور می شود که در گشاینده های مکالمه، «در واقع فقط دو موضوع وجود دارد که می توان از بین آنها انتخاب کرد – موقعیت [یا] فرد مقابل. ثانیاً، تنها دو راه برای شروع گفتگو وجود دارد: بیان یک واقعیت [یا] پرسیدن یک سؤال/نظر». بر این
اساس، گشاینده ها اغلب به شرایط موجود برمیگردند، به عنوان مثال "سیگار داری؟"، "وای، شما در حال خواندن "جنایت و مکافات" هستید، این یکی از کتاب های مورد علاقه من است. . "، "من دامن تو را دوست دارم، از کجا آوردیش؟" و غیره.. . بسیاری از مکان ها، مانند رویدادهای تنیس انفرادی و غیره برای "گشاینده های مبتنی بر شرایط محیطی" طراحی شده اند. برخی افراد تکه هایی از مکالمه را برای این منظور نگه می دارند. جودی رینگر در "باید با هم صحبت کنیم" می گوید": یک چک لیست گام به گام برای مکالمات دشوار" یادآور می شود که مجموعه کاملاً متفاوتی از گشاینده ها می تواند برای مکالمات حساس استفاده شود، به عنوان مثال در مورد عملکرد یک کارمند، هدف اصلی آن است تا از قرار دادن شخص در حالت دفاعی اجتناب شود. گشاینده ها درواقع می خواهند این منظور را برسانند که: «من موضوعی دارم که می خواهم پیرامونش با شما بحث کنم که فکر می کنم به ما کمک می کند تا به طور مؤثرتری با هم کار کنیم». گشاینده گفت وگو در مدیریت فروش. در مدیریت فروش، گشاینده های مکالمه اغلب برای بررسی موضوع جهت کسب اطلاعات استفاده می شوند. موضوعاتی چون «زمین امن» مانند «آب و هوا» یا «سفر شما
برای رسیدن به اینجا چگونه بود». سپس می توان از این اطلاعات برای مقابله با مخالفت ها استفاده کرد. این نوع گشاینده اغلب به عنوان گفتگویی کوتاه شناخته می شود که برای ایجاد احساس راحتی در هر دو طرف استفاده می گردد.
این اکسس یا به صورت INXS (تلفظ به "in excess") یک گروه راک استرالیایی بود که با نام The Farriss Brothers در سال ۱۹۷۷ در سیدنی، نیو ساوت ولز تشکیل شد. اعضای مؤسس گروه گری گری بیرز نوازنده بیس، اندرو فاریس آهنگساز و کیبورد نواز، جان فاریس درامر، تیم فاریس گیتاریست، مایکل هاچنس خواننده و ترانه سرای اصلی و کرک پنگیلی نوازنده گیتار و ساکسیفون بودند. گروه که در ابتدا به خاطر سبک نوین ویو / پاپ خود شناخته می شد، بعداً سبک پاب راک سخت تری را ایجاد کرد که شامل عناصر فانک و رقص بود.
کریستوفر گریناپ (Christopher Greenup) (حدود ۱۷۵۰ تا ۲۷ آوریل ۱۸۱۸ میلادی)، سیاستمدار آمریکایی بود که به عنوان نماینده ایالات متحده و سومین فرماندار کنتاکی بود. در مورد سال های اولیه زندگی او اطلاعات کمی در دسترس است؛ اولین موارد ثبت شدهٔ قابل اعتماد در مورد او، اسنادی است که خدماتش را در جنگ انقلابی را ثبت کرده، در حالیکه به عنوان رسدبان یکم (ناوبان یکم) در ارتش قاره ای و سرهنگ در شبه نظامیان ویرجینیا خدمت می کرد. گریناپ پس از خدماتش در جنگ، به آرامسازی مناطق فرا-آپالاشی ویرجینیا کمک کرد. او در سیاست درگیر شده و نقش فعالی را در سه تا از ده قراردادهای ایالتی ایفا کرد که در آن جدا شدن کنتاکی از ویرجینیا در ۱۷۹۲ میلادی تثبیت شد. او یکی از اولین نمایندگان ایالتی بود و در مجمع عمومی کنتاکی قبل از انتخاب شدنش به عنوان فرماندار خدمت کرد، در رقابتی که به دلیل معروفیت بالایش بدون معارض برنده شد. دوره گریناپ در این سمت با اتهاماتی مبنی بر شراکت او در «تئوری توطئه بر» جهت تطبیق کنتاکی با اسپانیا قبل از جدایی کنتاکی از ویرجینیا خدشه دار شده بود، اما او قویاً و به طور موفقیت آمیزی این اتهامات را رد کرد. پس از دورهٔ تصدی ا
ش به عنوان فرماندار، در حوضه های سیاسی فعالیت کمتری داشت. در ۲۷ آوریل ۱۸۱۸ میلادی فوت کرد. شهرستان گریناپ، کنتاکی و مرکز آن شهرستان هردو به افتخار او نامگذاری شده اند. اوان زندگی در ویرجینیا. کریستوفر گریناپ به احتمال زیاد در شهرستان فرفکس در مستعمرات ویرجینیا حول ۱۷۵۰ میلادی بدنیا آمد. والدین او جان و الیزابت (ویتن) گریناپ بودند. تحصیلات ابتدایی او در مدارس محلی این ناحیه بودند. او نقشه برداری و حقوق را تحت تدریس سرهنگ چارلز بینز در شهرستان شهر چارلز ویرجینیا فرا گرفت. طی جنگ انقلابی آمریکا در هنگ قاره ای افزوده به عنوان ناوبان یکم (رسدبان یکم) خدمت کرد و ممکن است در براندی وین و جرمن تاون عملیاتی را دیده باشد. او از مأموریتش طی اردوکشی دره فورج در ۱۷۷۸ میلادی انصراف داد، اما بعدها به عنوان سرهنگ در قالب شبه نظامیان ویرجینیا خدمت نمود. گریناپ در ۱۷۸۱ میلادی کمک کرد تا ناحیه ای که اکنون به شهرستان لینکلن کنتاکی شناخته می شود را آرام سازد، جایی که به عنوان نقشه بردار و دلال زمین فعالیت نمود. او در ۱۷۸۲ میلادی جهت انجام امور حقوقی در دادگاه شهرستان پذیرفته شد. پس از ایجاد شهرستان کنتاکی در ۱۷۸۳ میلادی در ویرجین
یا در هیئت وکلای دادگاه بخش هارودسبورگ پذیرفته شد و از ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۲ میلادی به عنوان کارمند دفتری خدمت نمود. او در ۱۷۸۳ میلادی به یکی از متولیان اصلی «مدرسه علوم دینی ترانسیلوانیا» (بعدها به «دانشگاه ترانسیلوانیا» تبدیل شد) مبدل شد. او دو دسته زمین در لکسینگتون خرید و به عنوان دبیر متولیان شهر خدمت نمود. گریناپ در ۱۷۸۵ میلادی به عنوان نماینده شهرستان فیت برای یک دوره در خانه نمایندگان ویرجینیا انتخاب شد. او طی دوره خدمتش به همراه بنجامین لوگان و جیمز گارارد مسئول یک کمیته جهت توصیه در رابطه با تقسیم بندی بیشتر ناحیه ای شد که بعدها به آن کنتاکی گفتند. همچنین این کمیته مسئول بازبینی کنش ها و نقشه برداری خشکی و آب در آن ناحیه بود. این کمیته در نهایت ایجاد سه شهرستان جدید به نام های بوربون، مدیسون و مرسر را توصیه کرد. هنگامی که شهرستان مرسر اواخر همان سال ایجاد شد، گریناپ در آنجا به عنوان یک قاضی انتخاب شد. در ۱۷۸۶ میلادی، گریناپ به عنوان متصدی در هیئت اعضامی علیه شاونیز در شهرستان اوهایو خدمت کرد. طی این زمان گریناپ به پیشه حقوق در شهرستان فایت ادامه داد و چندین مورد دیگر از علاقه مندی هایش را نیز دنبال کرد. او ع
ضو مؤسس باشگاه سیاسی دانویل بود و در ۱۷۸۷ میلادی به جامعه کنتاکی برای ترویج دانش مفید پیوست. فرمانداران آینده کنتاکی چون ایساک شلبی و جیمز گارارد و همچنین قاضی دیوان عالی آینده، توماس تاد نیز از اعضای این جامعه بودند. در ۱۷۸۹ میلادی او به سازماندهی جامعه صنعتگران کنتاکی پیوست. بعدها او در شرکت رودخانه کنتاکی مشغول به کار شد که خود را وقف ارتقاء زیرساخت های رودخانه کنتاکی کرده بودند. در ۹ ژوئیه ۱۷۸۷، گریناپ طی بازگشت مختصری به ویرجینیا با مری کاترین («کتی») پاپ اهل شهرستان هانوفر ویرجینیا ازدواج کرد. این زوج دو فرزند داشتند، نانسی و ویلیام. حرفه سیاسی در کنتاکی. گریناپ به عنوان دبیر اولین عهدنامه ایالتی کنتاکی در دنویل طی ۱۷۸۴ میلادی خدمت کرد. او به عنوان نماینده دومین و ششمین عهدنامه های ایالتی به ترتیب در ۱۷۸۵ و ۱۷۸۸ میلادی انتخاب شد و متولی شهر دنویل در ۱۷۸۷ میلادی بود. اچ.ئی. اورمن، زندگی نامه نویس همکار نماینده اش جیمز گارارد خاطرنشان کرد که با وجود پس زمینهٔ قانونی فوق العاده و تجربه قانونگذاری گریناپ، نقص در مهارت های سخنرانی اش او را از ایفای نقش رهبری در معاهدات بازداشت. هنگامی که کنتاکی در ۱۹۷۲ میلاد
ی به اتحادیه پیوست، گریناپ به فرانکفورت نقل مکان کرد و در آنجا به دلیل تلاش هایی که برای ایالت کرد، به عنوان گزینش گر سناتورها و فرمانداران ایالت انتخاب شد. همچنین او در اولین سنای کنتاکی خدمت نمود. سپس در سمت «استماع و قطع» دادگاه قرار گرفت، اما بلافاصله از پذیرش کرسی در مجلس نمایندگان ایالات متحده انصراف داد. او یکی از دو نماینده اول خانه نمایندگان بود و به مدت سه دوره پیاپی انتخاب شد و از ۹ نوامبر ۱۷۹۲ تا ۳ مارس ۱۷۹۷ میلادی خدمت نمود. در ۱۷۹۸ میلادی در مجلس نمایندگان کنتاکی انتخاب شد و از شهرستان مرسر نمایندگی کرد. همچنین او به عنوان دبیر سنای ایالتی از ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۲ میلادی خدمت نمود. گریناپ کاندیدای فرماندار کنتاکی در ۱۸۰۰ میلادی بود، اما برنده دوم پس از جیمز گارارد در یک رقابت چهار نفره بود که شامل بنجامین لوگان و توماس تاد نیز می شد. گریناپ اکثریت آرا را در پانزده شهرستان جمع وری کرد که تنها یکی کمتر از گارارد بود، اما گارارد از حمایت قوی در شهرستان های پرجمعیت کنتاکی مرکزی نفع برده و ۸۳۹۰ رأی دریافت کرد، در مقایسه با ۶۷۴۶ رأی گریناپ و ۳۹۹۶ رأی لوگان و ۲۱۶۶ رأی تاد. گارارد، گریناپ را به عنوان قاضی دادگاه
مداری در ۱۸۰۲ تعیین کرد. پس از این که سنای کنتاکی از تأیید دبیر ایالتی گارارد، هری تولمین به عنوان ثبت کنندهٔ دفتر سرزمینی خودداری نمود، گارارد گریناپ را نامزد کرد. با این حال گریناپ تمایل داشت تا در یک دور دیگر فرمانداری شرکت کرده و به درخواست او گارارد چند روز بعد از نامزدی عقب نشینی نمود. گریناپ از قضاوت مداری خود در ۵ ژوئن ۱۸۰۴ میلادی انصراف داد تا در یک دور دیگر فرمانداری شرکت کند. او که شدیداً معروف بود بلامعارض در این رقابت تاخت و به عنوان فرماندار از ۴ سپتامبر ۱۸۰۴ میلادی تا ۱ سپتامبر ۱۸۰۸ میلادی خدمت نمود. طی مدیریت گریناپ، ایالت برای «بانک کنتاکی» و «شرکت کانال اوهایو» مجوز صادر نموده و گریناپ هدایتگر بانک کنتاکی در ۱۸۰۷ میلادی شد. با این حال او با وجود معروفیتش قادر نبود تا عمدهٔ دستورالعمل پیشنهادیش را به جریان بیندازد. این دستورالعمل شامل ارائه تحصیلات عمومی و اصلاح شبه نظامیان، دادگاه ها، سامانه درآمدی و سامانه کیفری بود. یکی از روزنامه های متعصب فرانکفورتی دلالت بر این داشت که گریناپ در تئوری توطئهٔ بر نقش داشته است، اما او موفق شد از خودش دفاع کرده و سابقه خود را حفظ کند. گریناپ از شبه نظامیا
ن کنتاکی در طول رود اوهایو استفاده کرد تا از ایالت در مقابل هرگونه تهدید احتمالی ناشی از توطئهٔ بر دفاع کند، اما این تهدید تا ۱۸۰۷ میلادی به طور وسیع ناپدید شد. گریناپ پس از دوره تصدی خود به عنوان فرماندار، به عنوان گزینشگر ریاست جمهوری در صورت نامزدهای حزبی جیمز مدیسون و جورج کلینتون انتخاب شد. در ۱۸۱۲ میلادی، او قاضی صلح شهرستان فرانکلین شد. در اوت ۱۸۱۲ میلادی، دبیر ایالتی کنتاکی، مارتین دی. هاردین به فرماندار ایساک شلبی توصیه نمود که گریناپ به عنوان دستیار دبیر ایالتی گماشته شود. شلبی قرار ملاقات را تعیین کرده و هنگامی که هاردین در ۱۵ دسامبر ۱۸۱۲ میلادی انصراف داد، شلبی گریناپ را به عنوان جایگزین خود نامزد کرد. سنای کنتاکی این نامزدی را در ۳ فوریه ۱۸۱۳ میلادی تأیید کرده و گریناپ تا زمان استعفایش در ۱۳ مارس ۱۸۱۳ میلادی در این سمت خدمت نمود.
زبان بازی، پیک-آپ لاین چت-آپ لاین یک گشاینده گفت وگو با هدف روی هم ریختن با یک فرد برای دیداری عاشقانه یا قرار گذاشتن است. زبان بازی بیانگر شیوه ای شوخ طبعانه برای آشکارسازی علاقه عاطفی قلمداد می شود. زبان بازی می تواند در برگیرنده یک گفتگوی ساده مانند معرفی و ارائه اطلاعات در مورد خود یا پرسیدن از شخص مورد نظر در مورد علایقش یا علایق مشترکشان، باشد، یا ممکن است به عنوان تلاشی جدی تر در غالب چاپلوسی یا شوخ طبعی به کار برده شود. به تازه کارها توصیه می شود از اصطلاحات استاندارد و دمده شده (مخصوصاً آن هایی که شبیه موسیقی کانتری است) اجتناب نموده و در صورت امکان، گشاینده هایشان را پرسشگرانه مطرح کنند.
هانسی هینترسر (؛ زادهٔ ) اسکی باز آلپاین اهل اتریش بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ژاک فریتاگ (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴) ورزشکار پرش ارتفاع اهل آفریقای جنوبی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شد.فریتاگ در ژوئیهٔ ۲۰۲۴، در سن ۴۲ سالگی، به قتل رسید.
تکه انداختن، نِگینگ (برگرفته از فعل "neg"، به معنای "بازخورد منفی")یک کنش دستکاری عاطفی است که به موجب آن فرد به گونه ای عامدانه، تمجیدی دوپهلو [که یک سوی آن بیشتر از تمجید دارای تحقیر است] از فرد مقابلش می کند یا از کسی دیگر به گونه ای عشوه آمیز تعریف و تمجید می نماید تا اعتمادبه نفس فرد حاضر را خُرد کند. این اصطلاح توسط آرتیست های مخ زنی ساخته و پرداخته شد. تکه انداختن اغلب به عنوان یک خوارسازی سرراست و نه به عنوان یک پیک-آپ لاین، در نظر گرفته می شود، اما طرفداران این تکنیک تأکید می کنند که این شیوه اهانت آمیز نیست. اریک فون مارکوویک، که معمولاً به عنوان رواج دهنده تکه اندازی شناخته می شود، فرق آن با توهین را اینگونه توضیح می دهد: «تکه توهین نیست، بلکه قضاوتی ارزشی–اجتماعی با بار منفی است که منتقل می شود. عین این می ماند که دستمال کاغذی را بیرون کشیدی و بینی ات را فین کردی. هیچ چیز توهین آمیزی به صرف فین کردن بینی وجود ندارد. شما صریحاً او را طرد نکردید. اما درعین حال، او احساس خواهد کرد که شما حتی سعی نمی کنید او را تحت تأثیر قرار دهید. این او را کنجکاو و شما را به یک چالش تبدیل می کند." نیل استراوس در کتا
ب قواعد بازی تأکید می کند که هدف اولیه این تکنیک، درقعرگذاشتن زنان نیست، بلکه شیوه ای است برای مردی که خود را در اندازه آن زن نمی بیند. با این حساب، او از تکه انداختن ها به عنوان «کاهنده [جذابیت زن]» یاد می کند، اگرچه تکنیک توصیف شده در کتاب به طور قابل تشخیصی مشابه تکنیک فون مارکویک است. استراوس به اندازه مارکویک تصریح می کند که نباید از تکه انداختن برای توهین استفاده شود: «کاهنده هرگز نباید خصمانه، انتقادی، قضاوت گرانه یا تحقیرآمیز باشد. بین معاشقه و آزردن مرزی وجود دارد. کاستن از جذابیت طرف مقابل به معنای بدی کردن و توهین نیست.» این اصطلاح در رسانه های اجتماعی و رسانه های جریان اصلی فراگیر شده است. بر اساس گزارش گاردین، نقطه مقابل تکه انداختن، "پوزینگ" است که به موجب آن شخص برای جلب محبت طرف مقابل از او تعریف می کند. با این حال، "پوز"ینگ می تواند به انتقال HIV نیز اشاره داشته باشد.
گیر موئن (؛ زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۶۹) دونده اهل نروژ بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
کورتیس گراب (Curtis Grubb) (حدود ۱۷۳۰ تا ۱۷۸۹ میلادی)، میهن دوست و بزرگترین پسر پیتر و مارتا بیتس گراب، همراه با برادر جوان ترش پیتر جونیور، عضو نسل دومی دودمان آهن خانواده گراب بود. این برادران در آهن آلات کورنوال فعال بودند و مشارکت های عمده ای را در جنگ انقلاب آمریکا داشته و کورتیس چندین دوره را در مجمع استانی پنسیلوانیا خدمت کرد. همچنین او یکی از بزرگترین برده داران در پنسیلوانیا در زمان استقلال بود که بیست و پنج نفر را در ۱۷۸۰ میلادی به عنوان دارایی هایش برحسب قانون انحلال تدریجی ایالتی ثبت نمود. برادران آهن آلات را از پدرشان در ۱۷۵۴ میلادی به ارث بردند و کورتیس (بزرگترین برادر) دو سوم سود و پیتر یک سومش را به ارث برد. برادران در حدود ۱۷۶۵ میلادی، عملیات آهن کاری ها را را تصاحب کرده و آن را با موفقیت توسعه دادند. کورتیس کوره کورنوال را که آهن خام تولید می کرد را عملیاتی کرده و پیتر نیز که تجربه آهن کاری بیشتری داشت، «هوپول فورگس» در «همر کریک» که شمش آهن با ارزش تری تولید می کرد را راه اندازی کرد. در ۱۷۷۳ میلادی، کورتیس مالیات های ۱۰۰۰ جریب فرنگی (۴ کیلومتر مربع) را در موقعیت کوره پرداخت کرده و پیتر نیز
مالیات های ۵۰۰ جریب فرنگی (دو کیلومتر مربع) را در موقعیت ریختگری ها پرداخت نمود که انعکاس دهندهٔ وسعت عملیات و مالکیت متناسب با آن بود. آن ها تجارت را حین و پس از انقلاب عملیاتی کردند و تا زمان مرگشان (پیتر در ۱۷۸۶ و کورتیس در ۱۷۸۹ میلادی) کاملاً کامیاب شدند. بیشتر آهن کاری های کورنوال از دست خانواده طی دوره ۱۷۸۲ تا ۱۸۰۲ میلادی خارج گشته و به دست رابرت کولمن رسید که مبدل به اولین میلیونر پنسیلوانیا گشت. اما بخشی که شامل حقوق دسترسی به کانه ها بود در وراثت پیتر جونیور باقی ماند، او نیز بر آن افزود تا اینکه جزو تولیدکنندگان عمده آهن از کوه هوپ استیت در اواسط قرن نوزدهم میلادی شد. وطن پرستی. کورتیس گراب یکی از رادیکالان رک گو و از حامیان اولیهٔ انقلاب بود. این برادران از مشارکت کنندگان اصلی جنگ انقلابی بود و آهن کاری هایشان توپ ها، مهمات، گلوله و طشت نمک (که از آن برای تولید نمک از آب دریا استفاده می شد) برای نیروهای مستعمراتی را تأمین می کرد. جرج واشینگتن شخصاً از کورنوال ملاقات کرده تا از تجهیزات تحقیقات به عمل آورد. هردو برادران به عنوان شبه نظامیان سرهنگ انتخاب شدند، واحد کورتیس دومین گردان لانکاستر و پیتر ج
ونیور هشتمین گردان لانکاستر بودند که هردو مسئول اردوی فلایینگ شدند. کورتیس در ۱۷۷۵، ۱۷۷۷، ۱۷۷۸ و ۱۷۸۲ میلادی برای مجلس پنسیلوانیا انتخاب شد. یکی از حکایات جالب کمی بینش نسبت به آن دوره ها را ارائه می دهد. یکی از نقش های کورتیس طی جنگ سرکشی از ۳۴۰ زندانی جنگی مزدور بود که در اوت ۱۷۷۷ میلادی به کورنوال آورده شده بود تا به تخفیف مشکل کمبود کارگر ناشی از جنگ کمک کند. «مزدوران» در مکان ملاقات محلی به نام «جماعت موراویایی» در رابطه با مخالفت های پیشوایان روحانی (شبان ها) سکونت یافتند. متأسفانه، آنها رفتار نادرستی نداشتند و موجب مشکلات جدی چون آسیب به اموال کلیسا شدند. بعداً پیشوای روحانی به کورتیس گفت که «آنها به طور مفرط مست کردند و سپس زنان و بعد از آن هم مردان که از برخیشان طرفداری کرده و در نهایت درگیری عمومیت یافت». همه زندگی یک سرهنگ مرتبط با جنگ علیه بریتانیاییان نبود! حرفه تجاری. پیتر و برادرش در حدود ۱۷۶۵ میلادی بر عملیات آهنکاری تسلط یافتند و پیتر «ریخته گری های هوپول» و کورتیس نیز کوره کورنوال را مدیریت کرد. آنها آهن آلات را طی انقلاب با موفقیت عملیاتی کردند. با این حال آنها افراد پیچیده ای بودند که امور
اتشان به شدت بهم بافته شده و به طور فزاینده ای سوزاننده شده بود. عداوت های ادامه دار و پیچیدگی های قانونی منجر به تکه-تکه شدن مالکیت آهن الات و نهایتاً خروج مالکیت آن از دست خانواده گراب به دستان رابرت کولمن شد که از آن جهت ساخت آینده خویش استفاده نمود. هردو گرابز و کولمنز از نیروی کار بردگان آفریقایی-آمریکایی در عملیاتشان استفاده نمودند. درگیری ها بین برادران در ۱۷۸۳ میلادی به نقطه بحرانی رسید، هنگامی که کورتیس تصمیم گرفت تا با عمو/عمه/خاله زاده بیست ساله خود آن گراب، نوه دختری عموی برادران، ناتانیل گراب ازدواج کند. بزرگترین پسر کورتیس پیتر سوم دغدغه مند وراثتش شد و تقاضای حل آن را کرد. کورتیس بخشی از سودهای آهن آلاتش را به پسرش منتقل کرد که متأسفانه نیازمند نیازمند بخشی از دارایی های قانونی بود که قبلاً به صورت غیررسمی به اشتراک گذاشته شده بودند. یکی از چیزهایی که در دارایی های جدید پیتر سوم گنجانده شده بود، یک سوم سود ریخته گری های هوپول در «همر کریک» بود. پیتر که ریخته گری ها را اداره می کرد ترسید و با خرید زمین در یک مکان که به آن «ماونت هوپ» می گفت واکنش نشان داد تا با این کار کوره خودش را در رقابت با ب
رادرش ساخته و لذا دچار بدهکاری شد. این عداوت تشدید شده و پیتر سوم نگران تجارت شده و منافعش را به رابرت کولمن، دوستی که برای برادران کار می کرد و در آن زمان نیز آهنساز بود داد. کورتیس به این رقابت از سوی برادرش واکنش نشان داده و با کولمن متحد شده و تاکتیک های مختلفی را امتحان کرد تا برادرش را از تجارت خارج کند. پیتر که در محاصره فشارها قرار گرفته بود شوریده حال گردیده و در ۱۷۶۸ میلادی خودکشی کرد. آهنکاری ها توسط دادگاه در میان کورتیس، املاک پیتر و کولمن تقسیم شد. کولمن نیز بعداً ریخته گری های هوپول از پیتر را بدست آورد. با مرگ کورتیس در ۱۷۸۹ میلادی، املاک او به ورثه اش رسید که در درجه اول به پسرش کورتیس جونیور رسید. اما او تنها ۱۷ سال داشت و در وضعیت سلامتی خوبی نبود. او در ۱۷۹۰ میلادی مرد و میراثش را برای اعضای خانواده گذاشت که هیچ کدام قادر به گرداندن آهن آلات نبودند. کولمن آهن آلات را تا ۱۷۹۸ میلادی برای خانواده مدیریت کرد و در آن زمان بود که آن ها با فروشش موافقت کردند. رابرت کولمن با تملک های قبلی صاحب اکثر مالمیک سابق گراب شد که به اموال خود افزوده و آن را گسترش داد تا مبدل به اولین میلیونر پنسیلوانیا شد
. اموالی که در املاک پیتر باقی مانده بودند نیز در نهایت توسط پسر دومش هنری بیتس گراب گسترش یافت و خانواده اش نیز به بزرگترین تولیدکننده آهن در اواسط قرن نوزدهم میلادی شد که مرکز عملیاتشان در «ماونت هوپ استیت» بود. زندگی شخصی. کورتیس از بین برادران جزو جمع دوست ترینشان بود و برخی مواقع نیز زندگی غیر عرفی داشت. او با آن فیو در ۱۷۵۴ میلادی ازدواج کرد و در ۱۷۵۷ نیز صاحب پسری به نام پیتر گراب سوم شدند. اما ازدواجشان طبق نظر کورتیس نبود و به مدت کوتاهی پس از آن به قصد اروپا آنجا را ترک کرده و خانواده اش را رها کرد. چنین تاکتیکی در آمریکای مستعمراتی نامرسوم نبود، جایی که طلاق عملاً غیرممکن بود. آن که باور داشت کورتیس مرده است مجدداً با «آرکیبالد مک نیل» در ۱۷۶۳ میلادی ازدواج کرده و صاحب یک فرزود شد. اما کورتیس برگشت و در نهایت می خواست تا وضعیت را اصلاح کرده و از مجلس استانی خواست تا ازدواج را منحل کرده و به او امکان ازدواج مجدد دهند. هیچ کس تا به حال اجازه طلاق برای ازدواج مجدد را در آنجا نگرفته بود؛ اما کورتیس پافشاری کرده و با عمل قانونی مجلس در ۱۷۶۹ میلادی مجوز طلاق گرفت. تمامی کنش هایی که توسط قانونگذاران مستعم
راتی صورت می پذیرفت باید توسط هیئت تجارت بریتانیایی بازنگری می شد و تصور می شد که طبیعت بی سابقهٔ این کنش ممکن است توسط قدرت هایی که پارلمان در اختیار دارد مورد حمله قرار گیرد. طلاق کورتیس مجوز نهایی شدن گرفت، اما در ۱۷۷۲ میلادی فرمانداران مستعمراتی بدین سو هدایت شدند که که هیچگونه عمل طلاق بیشتری را که توسط قانونگذاران مستعمراتی ارسال می شد را دیگر نپذیرند. این رویداد مثالی از کنش های بریتانیاییان بود که توسط ساکنین مستعمرات تجربه شده و در نهایت تمایل آن ها برای استقلال را تقویت کرد. بعد از طلاق، کورتیس با «الیزابت کارپنتر» ازدواج کرد و صاحب دو فرزند کورتیس جونیور در ۱۷۷۲ و الیزابت در حدود ۱۷۷۵ میلادی شد. به نظر می رسد که الیزابت کارپنتر زمانی پس از تولد دخترشان مرده است، چرا که از بایگانی های تاریخی ناپدید شده است. کورتیس در ۱۷۸۳ میلادی تصمیم گرفت تا با عمو/عمه/خاله زاده بیست ساله اش ازدواج کند که یقیناً منجر به بحران توصیف شده در بالا شد. کورتیس و آن سه فرزند به نام های ساموئل، مارتا و جولیانا قبل از مرگ کورتیس در ۱۷۸۹ میلادی در سن ۶۹ سالگی شد. کورتیس در قبرستان «کلیسای اصلاح یافته تابور» به خاک سپرده شد ک
ه بعدها از قبرستان هبرون قدیم در لبنان برداشته شد.
گوندر هاگ (؛ ۳۱ دسامبر ۱۹۱۸ – ۲۷ نوامبر ۲۰۰۴) دونده دو نیمه استقامت اهل سوئد بود.
ایگنیسیوس گایسا (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش طول اهل غنا-هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
کریستین امرتیل (؛ زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۷۹) دونده سرعت زن اهل باهاما بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
آلین فرانسیک (؛ زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۷۶) دونده سرعت اهل گرنادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
یوری کریمارنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش ارتفاع اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
دوایت توماس (; ) دونده سرعت اهل جامائیکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
لزلی ژون (؛ زادهٔ ) دونده سرعت اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
اولگا واسدکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش سه گام اهل یونان بود.