Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی شده، تکه های شیشه، تکه های صلیب آهنی متعلق به سده های ۱۲–۱۱ میلادی. کشف شد. در داخل استحکامات شهر نمونه هایی از سفالینه های سده ۱ پس از میلاد و سده ۱ میلاد. مانند تکه های خمره روغن، کوزه، بشقاب، و گاه به صورت سالم، پیدا شد. در کاوش های بعدی در کناره چپ رود خاچن در قلعه ای در بالای کوه، بخشی از باروی قلعه به پهنای ۳٫۵ متر و ورودی قلعه و باقی مانده برج یافت شد. اندکی دور از محله مرکزی شهر تکه ای از یک صلیب سنگی پیدا شد که از نظر مشخصات فنی و هنری متعلق به سده های ۱۳–۱۲ میلادی. است. این نشان می دهد که تیگراناکرت حداقل تا زمان حمله مغول، شهری ارمنی نشین و مسیحی نشین بوده است. کاوش های تیگراناکرت هنوز ادامه دارد و سال به سال بخش های بیشتری از شهر از دل خاک بیرون می آید.
جایگزین های قهوه، محصولاتی بدون قهوه و معمولاً بدون کافئین هستند. جایگزین های قهوه را می توان به دلایل پزشکی، اقتصادی و مذهبی یا صرفاً به این دلیل که قهوه به راحتی در دسترس نیست استفاده کرد. نوشیدنی های حاوی برخی از دانه های برشته شده، از جایگزین های معمول قهوه هستند. در جنگ جهانی دوم، از بلوط برای تهیهٔ یک نوشیدنی مشابه قهوه استفاده می شد. در طول جنگ داخلی آمریکا نیز قهوه در ایالت های جنوبی آمریکا کمیاب بود و در این مناطق، از جایگزین هایی برای قهوه، استفاده می شد. گاهی از جایگزین های قهوه در تهیه غذا و نوشیدنی برای کودکان، افرادی که معتقدند قهوه ناسالم است و افرادی که به دلایل مذهبی از کافئین اجتناب می کنند استفاده می شود. کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (LDS) به اعضای خود توصیه می کند که از نوشیدن قهوه خودداری کنند، زیرا دکترین کلیسا، ممنوعیت «نوشیدنی های داغ» را به گونه ای تفسیر می کند که قهوه را در هر شکلی شامل شود. کلیسای ادونتیست های روز هفتم هم کافئین را ماده ای ناسالم می داند و به اعضای خود توصیه می کند که از تمام غذاها و نوشیدنی های حاوی کافئین، از جمله قهوه خودداری کنند. برخی از آداب و رسوم آشپزی
آسیایی شامل نوشیدنی هایی است که به جای دانه های قهوهٔ بو داده، از دیگر دانه های بو داده از جمله چای جو، چای ذرت، و چای برنج قهوه ای تهیه می شوند. این موارد، جایگزین قهوه نمی شوند، اما حس مشابهی را به عنوان یک نوشیدنی معطر داغ (در صورت تمایل شیرین شده) جایگزین می کنند. انواع. جایگزین های قهوه را می توان با برشته کاری یا جوشاندن انواع گیاهان و دانه های مختلف تهیه کرد. برخی از مواد جایگزین مورد استفاده عبارت اند از: بادام، بلوط، مارچوبه، جو، مالت، راش، چغندر، هویج، ریشه کاسنی، ذرت، سویا، پنبه دانه، ریشه قاصدک، انجیر، دانه های گاربانزو بو داده، لوپین بو داده، ملاس، دانه بامیه، نخود، دانه خرمالو، پوست سیب زمینی، چاودار، هسته رازیانه بو، سیب زمینی شیرین، سبوس گندم و هستهٔ خرما پیشینه. در استان کبک، دانه های اقاقیای سیاه، در گذشته و پیش از این که آفت ساقه خوار، تعداد این درختان را کاهش دهند، به عنوان جایگزین قهوه استفاده می شد. یک نویسنده آلمانی در سال ۱۷۹۳ به جایگزینی قهوه با نخود برشته شده اشاره کرد. نوشیدنی دم کرده از ریشه کاسنی برشته شده کافئین ندارد، اما تیره است و طعمی شبیه قهوه دارد و پیش از ورود قهوه به اروپ
ا از آن به عنوان یک نوشیدنی دارویی استفاده می شد. استفاده از کاسنی به عنوان جایگزین قهوه در اوایل قرن نوزدهم در فرانسه به دلیل کمبود قهوه ناشی از محاصره قاره ای رایج شد. نوشیدنی کاسنی، در طول جنگ داخلی آمریکا در لوئیزیانا نیز مورد استفاده قرار گرفت و همچنان در نیواورلئان محبوب است. کاسنی مخلوط با قهوه در جنوب هند نیز رایج است و به قهوه فیلتر هندی معروف است. "Postum" یک جایگزین برای قهوه فوری است که از سبوس گندم برشته شده، گندم و ملاس تهیه می شود. این نوشیدنی در طول جنگ جهانی دوم، زمانی که قهوه به شدت جیره بندی شد، به اوج محبوبیت خود در ایالات متحده رسید. قهوهٔ مصنوعی. در سال ۲۰۲۱، رسانه ها گزارش دادند که نخستین محصولات قهوه مصنوعی جهان توسط دو شرکت زیست فناوری ساخته شده است، که هنوز در انتظار تأییدیه های نظارتی برای تجاری سازی کوتاه مدت هستند. چنین محصولاتی می توانند از طریق کشاورزی سلولی در بیورآکتورها تولید شوند. این محصولات، ممکن است که اثرات، ترکیب و طعم مشابه قهوه داشته باشند، اما از آب کمتری استفاده کرده، انتشار کربن کمتری ایجاد کرده، نیاز به نیروی کار کمتری داشته و تخریب جنگل ها را کاهش دهند. محصولات ش
یمیایی مشابه قهوه، «جایگزین قهوه» نیستند، بلکه تنها در روش تولیدشان متفاوت هستند؛ بنابراین آن ها را می توان «قهوهٔ تولیدشده در آزمایشگاه» نامید. پیش از این، در سال ۲۰۱۹ قهوه مولکولی، ساخته شده از مواد گیاهی (ناشناخته) و کافئین، پس از توسعه توسط شرکت آمریکایی Atomo به نمایش گذاشته شد. با این حال، مشخص نیست که این ترکیب چقدر شبیه قهوه در سطح مولکولی یا از نظر تأثیرات آن است. این محصول، در سال ۲۰۲۱ به طور موقت و کوتاه مدت عرضه شد. آماده سازی. جایگزین های قهوه ممکن است به صورت پودری باشند که برای مصرف، در آب داغ حل شوند، یا مشابه قهوه و چای، دم شده یا دانه هایی باشند که باید به طور کامل جوشانده شوند.
بریک ثرو استارشات یک پروژهٔ تحقیقاتی و مهندسی زیر مجموعهٔ پروژهٔ اهداف رخنه است. هدف از این پروژه ساخت و توسعهٔ کاوشگری میان ستاره ای به روش پیشرانش بادبان نوری به نام "استارچیپ" برای سفر به آلفا قنطورس در فاصلهٔ ۴٫۳۷ سال نوری از زمین است. این پروژه در سال ۲۰۱۶ توسط یوری میلنر، استیون هاوکینگ و مارک زاکربرگ تأسیس شد. این مأموریت برای فرستادن کاوشگر فضایی به سیارهٔ فراخورشیدی پروکسیما قنطورس بی که در کمربند حیات ستارهٔ میزبانش آلفا قنطورس قرار دارد پشنهاد شده است. این کاوشگر با سرعت ۱۵ تا ۲۰ درصد از سرعت نور در فضا حرکت خواهد کرد؛ تقریباً ۲۰ تا ۳۰ سال طول می کشد تا کاوشگر با این سرعت به مقصد برسد و ۴ سال طول می کشد تا اطلاعات فرستاده شده توسط این کاوشگر به زمین برسد. طرح اجرای این سفر میان ستاره ای توسط فیلیپ لوبین از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا در سال ۲۰۱۶ به عنوان «نقشه راه پرواز میان ستاره ای» توضیح داده شد. ارسال فضاپیماهای سبک وزن با استفاده از فشار تابش پرتوهای لیزری هدایت پذیر تولیدی توسط سطحی چند کیلومتری از آرایه های فازی، مجموع توان لیزری مورد نیاز برای انجام این کار حدود ۱۰۰ گیگاوات تخمین زده م
ی شود. این پروژه اولین بار در ۱۲ آوریل ۲۰۱۶ در مراسمی در شهر نیویورک توسط یوری میلنر، فیزیک دان و سرمایه گذار ریسکپذیر و استیون هاوکینگ عضو هیئت مدیرهٔ پروژهٔ اهداف رخنه اعلام شد. از دیگر اعضای هیئت مدیره می توان به مارک زاکربرگ مدیرعامل متا پلتفرمز اشاره کرد. این پروژه دارای بودجهٔ اولیهٔ ۱۰۰ میلیون دلاری است. میلنر هزینهٔ نهایی پروژه را ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار تخمین می زند و می گوید اولین فضاپیما احتمال دارد تا سال ۲۰۳۶ پرتاب شود. پیت وردن مدیرعامل این پروژه است و آوی لوب پروفسور هاروارد ریاست هیئت مشاوران این پروژه را بر عهده دارد.
کابوی بیباپ یک مجموعه تلویزیون اینترنتی در ژانر علمی-تخیلی و وسترن فضایی است که براساس مجموعه تلویزیونی انیمه ای ژاپنی به همین نام محصول سال ۱۹۹۸ استودیوی سانرایز، و فیلمی ژاپنی "" (۲۰۰۱) ساخته شده است. داستان مجموعه در سال ۲۱۷۱ روایت می شود، و دربارهٔ ماجراجویی گروهی شکارچی جایزه بگیر است که در حال تعقیب مجرمان در سرتاسر منظومهٔ شمسی توسط سفینه ای فضایی به نام «بی باپ» هستند. این سری توسط کریستوفر یوست ساخته شده است و بازیگرانی همچون جان چو، مصطفی شاکر، دنیلا پیندا، النا ساتینی، الکس هاسل و تامارا تیونی در آن ایفای نقش می کنند. فصل نخست مجموعه شامل ۱۰ قسمت توسط نتفلیکس در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱ در دسترس قرار گرفت، و فیلم نامه، جلوه های ویژه، تدوین و صحنه های اکشن مورد انتقاد قرار گرفت، اما تیم بازیگری آن تحسین شد. در دسامبر ۲۰۲۱، نتفلیکس ساخت مجموعه را پس از یک فصل متوقف کرد.
فیبروماتوز تهاجمی نوزاد به انگلیسی: Aggressive infantile fibromatosis یک ضایعه عود کننده موضعی و غیر متاستاتیک است که به صورت یک یا چند توده با رشد سریع بروز می کند. این ضایعه در بدو تولد یا در سال اول زندگی نوزاد رخ می دهد.
تفنگ های کوهستانی قطعات توپخانه ای هستند که برای استفاده در جنگ های کوهستانی و مناطقی که حمل و نقل معمولی با چرخ امکان پذیر نیست طراحی شده اند. آنها شبیه اسلحه های پشتیبانی پیاده نظام هستند و به طور کلی می توانند به بارهای کوچکتر تقسیم شوند (برای حمل و نقل با اسب، انسان، قاطر، تراکتور و/یا کامیون). به دلیل توانایی آنها در شکستن به «بسته های» کوچکتر، گاهی اوقات آنها را اسلحه بسته یا هویتزر بسته می نامند. در طول جنگ داخلی آمریکا این اسلحه های کوچک قابل حمل به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند و به آنها "هویتزرهای کوهستانی" می گفتند. اولین طرح های تفنگ های مدرن مدرن با کنترل عقب نشینی و قابلیت شکستن آسان و مونتاژ مجدد به واحدهای بسیار کارآمد توسط دو مهندس ارتش یونان به نام های P. Lykoudis و Panagiotis Danglis (که اسلحه Schneider-Danglis به نام آنها نامگذاری شد) ساخته شد. در دهه ۱۸۹۰ اسلحه های کوهستانی تا حد زیادی منسوخ شده اند و نقش آنها توسط هویتزرها، خمپاره ها، پرتابگرهای متعدد راکت، تفنگ های بدون پس انداز و موشک ها پر می شود. اکثر توپخانه های مدرن از مواد سبک وزن ساخته می شوند و می توان آنها را به طور کامل
توسط هلیکوپترها مونتاژ کرد.
کاج یون نانی، گونه ای از درختان مخروطی از خانواده کاجیان است.این سرده در استان های چین نظیر یوننان، سیچوآن، گوئیژو و گوانگشی یافت می شود.
استان گلستان از استان های شمالی ایران است. این استان بخشی از استان مازندران بود که در سال ۱۳۷۶ به صورت استانی مستقل به نام گلستان درآمد و گرگان به عنوان مرکز آن برگزیده شد. بزرگترین و پرجمعیت ترین شهرستان آن گرگان است. مذهب بخشی از مردمان این استان تشیع بوده و بخشی از آنان اهل تسنن هستند. از مجموع ۱٠ شهرستان این استان روی هم رفته ۳۵۲ اثر ثبت ملی شده است. گرگان با داشتن ۱٠٠ اثر بیشترین آثار ملی ثبت شده را در این استان دارد.
شهرستان آق قلا یکی از شهرستانهای ایران است که در استان گلستان قرار دارد. مرکز این شهرستان، شهر آق قلا است و نام قدیمی این شهر «مبارک آباد»، «اسپی دژ» یا «دژ سفید» بوده که "اسپی" در زبان طبری به معنای سفید و ترکمن ها نام «آق قلعه» یعنی قلعهٔ سفید را بر آن نهاده اند.
شهرستان مینودشت یکی از شهرستان های استان گلستان ایران است. شهر مینودشت مرکز این شهرستان است و رضاشاه پهلوی گاه به مینودشت سرکشی می کرد و در یکی از این بازدیدها در سال ۱۳۱۳ خورشیدی دو ماه پیش از بازدید درخواست کرد که حداقل دو ساختمان در مینودشت بنا شود. وی در بازدید خود نایب صادق خان را به خاطر بنای ساختمان ها ستود و به او طلا بخشید اما به دلایلی نامعلوم وی را از سرپرستی املاک گوکلان برکنار کرد. رضاشاه کشت پنبه و کنف و کرچک و کشف حجاب را در منطقه مینودشت ترغیب کرد.
شهرستان گنبد کاووس یکی از شهرستان های ایران است که در استان گلستان قرار گرفته است. گنبد کاووس مرکز این شهرستان است و در محل فعلی شهر گنبد کاووس، در دوران کهن، شهری به نام هیرکان و سپس گرگان «جرجان» قرار داشته که به دلیل قرار داشتن در جاده ابریشم از اهمیت بسیاری در بازرگانی برخوردار بوده است. در دوران رضاشاه پهلوی در کنار خرابه های گرگان باستان شهری جدید، با قواعد مدرن شهرسازی بنا شد که گنبد کاووس نام گرفت. در طول دوران های متمادی، هنگام حکمرانی سلسله آل زیار این شهر پایتخت ایران بوده است.
شهرستان گرگان یکی از شهرستان های ایران است که در شمال ایران در استان گلستان قرار گرفته است. شهر گرگان مرکز این شهرستان است. تا کنون (سال ۱۴٠۳) ۱٠٠ اثر از این شهرستان در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
شهرستان کردکوی از شهرستان های استان گلستان در ایران است. شهر کردکوی مرکز این شهرستان است. مردم شهر و شهرستان کردکوی از قومیت طبری هستند و به زبان زبان طبری سخن می گویند. لهجه مردم کردکوی یکی از لهجه های دوازده گانه زبان طبری می باشد که در شرق این منطقه زبانی قرار دارد. کِرد «kerd» در زبان طبری به معنای گله دار می باشد که در لهجه مردم شرق استان مازندران و غرب استان گلستان به صورت کارد گویش می شود. کاردها نباید با قوم کُرد که در مناطق غربی ایران زندگی می کنند اشتباه گرفته شوند. صادق کیا در کتاب واژه نامه تبری ضمن اشاره به معنای کرد می نویسد: اکنون فقط به چوپانان کرد گفته می شود.
شهرستان علی آباد یکی از شهرستان های ایران در استان گلستان است. شهر علی آباد کتول مرکز این شهرستان است و کتول در گذشته یکی از نواحی هفتگانه استراباد و از نواحی شرقی طبرستان محسوب می شده است. شهر علی آباد که به آن کمال غریب نیز گفته می شد حاکم نشین بلوک کتول بوده که خوانین کتول از دوران صفوی بر ان حاکم بودند.
شهرستان رامیان یکی از شهرستان های ایران در استان گلستان است. شهر رامیان مرکز این شهرستان است.
شهرستان ترکمن یکی از شهرستان های استان گلستان است. بندر ترکمن مرکز این شهرستان است و این شهر در زمان رضاشاه پهلوی در سال ۱۳۰۶ خورشیدی بنیان گذاری شد و ازین رو تا پیش از انقلاب «بندر شاه» نامیده می شد.
کاج پرینگلی گونه ای از مخروطیان از خانواده کاجیان است. که فقط در مکزیک یافت می شود. نام این کاج به احترام به یک گیاه شناس به همین نام نهاده شده است.
سنگ یادبود پازارجیک یک ستون سنگ تاریخی آشوری است که به نشانه میل مرزی توسط پادشاهان آشوری برای تعیین مرز بین دو قلمرو فرعی خود یعنی کوموه و گورگوک ساخته شده است. پشت و جلوی سنگ در زمان های مختلف به زبان اکدی نگاشته شده است. در سال ۸۰۵ پیش از میلاد، همان طور که در ستون سنگ پازارجیک گزارش شده است، پادشاه کوموه، اوشپیلولومه (شوپیلولیوما) از پادشاه آشور، ادد-نیراری سوم در برابر ائتلاف هشت پادشاه به رهبری آتارشومکی آرپاد درخواست کمک کرد. ظاهراً ادد-نیراری با مادرش شامورامات سفر کرد، ائتلاف یادشده را در پاقارهوبونا شکست داد و مرز بین کوموه و گورگوم را در پازارجیک ایجاد کرد. در سال ۷۷۳ قبل از میلاد، همان مرز توسط سپهبد (تورتانو) آشوری شمشی-ایلو که به نمایندگی از پادشاه آشور شلمانسر چهارم فعالیت می کرد، دوباره برقرار شد.
جغرافیای جانوری، زیاگیتاشناسی یا زئوژئوگرافی () شاخه ای از علم جغرافیای زیستی است که با توزیع جغرافیایی (حال و گذشته) گونه های جانوران سروکار دارد.
حرفه درخشان من فیلمی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی گیلیان آرمسترانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون جودی دیویس، سم نیل، وندی هیوز، مکس کالن، پاتریشیا کندی، جولیا بلیک و سیمون بوکنن ایفای نقش کرده اند.
پومرانی غربی () منتهی الیه غربی منطقه تاریخی دوک نشین، بعداً استان پومرانی است که امروزه بین ایالت های مکلنبورگ-فورپومرن و براندنبورگ فقط (گارتس و مشرین) در آلمان و استان پومرانی غربی در لهستان تقسیم می شود.
جواد اشجعی (۱۳۲۸ – ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹) در قم متولد شد،دوران دبیرستان خود را در دبیرستان ماندگار دین و دانش گذراند. مخترع و مبتکر ایرانی و پیشرو در طرح ها و تکنولوژی های سامانه موقعیت یاب جهانی و سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی بود که امروزه در سراسر دنیا از آن استفاده می شود. وی بنیانگذار شرکت جواد جی ان اس اس بوده و پس از مدت ها مبارزه بر اثر بیماری کرونا در سال 99 درگذشت. زندگی . جواد اشجعی پس از گذراندن دوره لیسانس در رشته فیزیک الکترونیک از دانشگاه تهران، در سال ۱۳۵۱ ایران را ترک کرد و تحصیلات خود را در دانشگاه آیووا ادامه داد و مدرک فوق لیسانس خود را دریافت کرد و دکترا را در سال ۱۳۵۵ اخذ کرد. برای تدریس در دانشگاه و ریاست گروه مهندسی کامپیوتر در دانشگاه صنعتی آریامهر، مرکز کامپیوتر UNIVAC-100 را تأسیس و مدیریت کرد. او در آنجا اولین آزمایشگاه ریزپردازنده ایرانی را ایجاد کرد. در سال ۱۳۵۷ اشجعی یکی از اولین سامانه های ثبت نام آنلاین و تعاملی دانشجویی را در جهان ایجاد کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ و آشفتگی های سیاسی، اتفاقاتی افتاد و او مجبور شد در سال ۱۳۶۰ از کشور خارج شود. او سپس از شرکت تریمبل خارج شد و شرکت اش
تک را در سال ۱۳۶۵ راه اندازی نمود. در سال ۱۳۷۷ طی مقاله ای در کنفرانس فنی بین المللی بخش ماهواره ای مؤسسه ناوبری، بحث تلفیق دو سیستم ناوبری جهانی جی پی اس آمریکا و گلوناس روسیه را برای اولین بار مطرح و استفاده کرد. او اختراعات زیادی در آمریکا ثبت کرده است و مرجع بسیاری از مقالات قرار گرفته است. تلفیق داده های منظومه های ماهواره ای توسط او، اکنون مورد استفاده تمام سازندگان گیرنده های ماهواره ای است. وی به شرکت تریمبل نویگیشن آمریکا پیوست و موفق به ابداع سیستم های دقیق جی پی اس بی نیاز از ساعت اتمی شد. در سال ۱۳۶۲، او به طور فعال در توسعه اولین گیرنده ماهواره ای چهار کاناله تجاری جهان (Trimble 4000-S) شرکت کرد. این گیرنده و نرم افزار آن که به طور کامل توسط اشجعی نوشته شده است و تحولی در توسعه کل صنعت نقشه برداری ایجاد کرده است. او سهم خود در شرکت اشتک را فروخت و شرکت جواد جی ان اس اس را در سال ۱۳۸۶ راه اندازی نمود. دفتر مرکزی این شرکت در سن خوزه، کالیفرنیا و همچنین یک دفتر تحقیق و توسعه در مسکو، جایی که جواد به طور فزاینده ای بیشتر وقت خود را در آنجا سپری می کرد، قرار داشت. افتخارات. جواد اشجعی به خاطر ادغام مو
فقیت آمیز سامانه ناوبری جهانی جی پی اس آمریکا و گلوناس روسیه، مدال افتخار از فدراسیون فضانوردان روسیه، ساعت مخصوص فضانوردان روسیه، و یک قبضه مسلسل AK-47 کلاشنیکف جایزه گرفته است.
قلمروی نیوفاندلند () سرزمینی تحت سلطه بریتانیا در شرق آمریکای شمالی بود که امروزه استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا را تشکیل می دهد. این سرزمین شامل جزیره نیوفاندلند و لابرادور در سرزمین اصلی قاره بود. نیوفاندلند یکی از اولین قلمروهایی بود که طبق اعلامیه بالفور در سال ۱۹۲۶ به رسمیت شناخته شد و از جایگاه قانونی معادل دیگر قلمروهای آن زمان برخوردار بود. وضعیت نیوفاندلند به عنوان یک قلمرو خودمختار، توسط اساسنامه وست مینستر در سال ۱۹۳۱ تأیید شد، اگرچه این اساسنامه در موارد دیگر برای نیوفاندلند قابل اجرا نبود. در سال ۱۹۳۴، نیوفاندلند تنها قلمرویی بود که از حق خودمختاری خود چشم پوشید و به ۷۹ سال حکومت مستقل پایان داد. لغو خودمختاری به دلیل بحران مالی در سال ۱۹۳۲ رخ داد. نیوفاندلند با ساخت راه آهن در سراسر جزیره که در دهه ۱۸۹۰ تکمیل شد و با تشکیل هنگ نظامی خود در طول جنگ جهانی اول، بدهی قابل توجهی انباشته بود. در نوامبر ۱۹۳۲، دولت هشدار داد که نیوفاندلند در پرداخت بدهی های عمومی خود قصور خواهد کرد. دولت بریتانیا به سرعت کمیسیون سلطنتی نیوفاندلند را برای بررسی و گزارش وضعیت تشکیل داد. گزارش این کمیسیون که در اکتبر ۱
۹۳۳ منتشر شد، توصیه کرد که نیوفاندلند به طور موقت از حق خودمختاری خود صرف نظر کند و به بریتانیا اجازه دهد تا آن را توسط کمیسیونی منصوب اداره کند. پارلمان نیوفاندلند این توصیه ها را پذیرفت و سپس دادخواستی را به پادشاه ارائه داد تا خواستار تعلیق قانون اساسی و انتصاب کمیسرهایی برای اداره دولت تا زمانی که کشور دوباره خودکفا شود، شود. پارلمان بریتانیا برای اجرای این درخواست، قانون نیوفاندلند را در سال ۱۹۳۳ تصویب کرد و در ۱۶ فوریه ۱۹۳۴، دولت بریتانیا شش کمیسر، سه نفر از نیوفاندلند و سه نفر از بریتانیا، به ریاست فرماندار منصوب کرد. نظام حکومت شش نفره تا زمان پیوستن نیوفاندلند به کانادا در سال ۱۹۴۹ و تبدیل شدن به دهمین استان کانادا ادامه یافت. نام و نمادهای ملی نیوفاندلند. نام رسمی این قلمرو «نیوفاندلند» بود و نه «قلمرو نیوفاندلند». این تمایز در بسیاری از قوانین، به ویژه اساسنامه وست مینستر که نام کامل هر قلمرو، از جمله «قلمرو نیوزیلند»، «قلمرو کانادا» و «نیوفاندلند» را فهرست می کرد، آشکار است. پرچم سرخ نیوفاندلند به عنوان پرچم ملی غیررسمی این قلمرو تا زمانی که مجلس در ۱۵ مه ۱۹۳۱ پرچم اتحادیه را تصویب کرد، مورد استفا
ده قرار می گرفت. سرود ملی این قلمرو «قصیده ای برای نیوفاندلند» بود که توسط فرماندار مستعمره بریتانیا، سر کاوندیش بویل، در سال ۱۹۰۲ در طول دوران حکومتش بر نیوفاندلند (۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴) سروده شد. این سرود در ۲۰ مه ۱۹۰۴ به عنوان سرود ملی این قلمرو تا زمان پیوستن به کانادا در سال ۱۹۴۹ تصویب شد. در سال ۱۹۸۰، استان نیوفاندلند این آهنگ را به عنوان سرود استانی دوباره تصویب کرد. «قصیده ای برای نیوفاندلند» همچنان در رویدادهای عمومی در استان شنیده می شود. با این حال، به طور سنتی فقط ابیات اول و آخر خوانده می شود. ریشه های سیاسی. نیوفاندلند قدیمی ترین مستعمره انگلیس در آمریکای شمالی بود که توسط جان کابوت برای هنری هفتم پادشاه انگلستان و دوباره توسط سر هامفری گیلبرت در سال ۱۵۸۳ ادعا شد. به تدریج سکونتگاه های اروپایی در آن ایجاد شد. در سال ۱۸۲۵، رسماً توسط دولت بریتانیا به عنوان یک مستعمره سلطنتی به رسمیت شناخته شد. دولت بریتانیا در سال ۱۸۳۲ حکومت نماینده و در سال ۱۸۵۴ حکومت مسئول را به آن اعطا کرد. در سال ۱۸۵۵، فیلیپ فرانسیس لیتل، اهل جزیره پرنس ادوارد، اکثریت پارلمانی را بر سر هیو هویلز و محافظه کاران به دست آورد. لیتل اولین
دولت را از سال ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۸ تشکیل داد. نیوفاندلند دو نماینده به کنفرانس کبک در سال ۱۸۶۴ فرستاد که منجر به کنفدراسیون کانادا شد، اما گزینه پیوستن به آن در نیوفاندلند محبوب نبود. در انتخابات عمومی ۱۸۶۹، مردم نیوفاندلند کنفدراسیون با کانادا را رد کردند. سر جان تامپسون، نخست وزیر کانادا، در سال ۱۸۹۲ به مذاکره برای ورود نیوفاندلند به کنفدراسیون بسیار نزدیک شد. نیوفاندلند تا کنفرانس امپراتوری ۱۹۰۷ که تصمیم گرفت به همه مستعمرات خودمختار حاضر در کنفرانس، وضعیت قلمرو را اعطا کند، یک مستعمره باقی ماند. تعطیلات سالانه روز قلمرو هر ۲۶ سپتامبر برای بزرگداشت این مناسبت جشن گرفته می شد. نیوفاندلند در جنگ جهانی اول و پس از آن. هنگ نیوفاندلند در جنگ جهانی اول جنگید. در ۱ ژوئیه ۱۹۱۶، ارتش آلمان بیشتر این هنگ را در بومون هامل در اولین روز نبرد سم از بین برد و ۹۰ درصد تلفات به آن وارد کرد. با این حال، این هنگ در چندین نبرد بعدی با افتخار خدمت کرد و پیشوند «سلطنتی» را به دست آورد. با وجود غرور مردم به دستاوردهای این هنگ، بدهی های جنگی نیوفاندلند و مسئولیت بازنشستگی هنگ و هزینه های نگهداری راه آهن سراسری جزیره منجر به افزایش و در
نهایت بدهی های دولتی ناپایدار در دوران پس از جنگ شد. پس از جنگ، نیوفاندلند به همراه دیگر قلمروها هیئت جداگانه ای را به کنفرانس صلح پاریس فرستاد، اما بر خلاف دیگر قلمروها، نیوفاندلند نه معاهده ورسای را به تنهایی امضا کرد و نه به دنبال عضویت جداگانه در جامعه ملل بود. در دهه ۱۹۲۰، رسوایی های سیاسی دامن گیر این قلمرو شد. در سال ۱۹۲۳، دادستان کل، نخست وزیر نیوفاندلند، سر ریچارد اسکویرز را به اتهام فساد دستگیر کرد. کمیسیونی به ریاست توماس هالیس واکر، این رسوایی را بررسی کرد. به زودی پس از آن، دولت اسکویرز سقوط کرد. اسکویرز در سال ۱۹۲۸ به دلیل عدم محبوبیت جانشینانش، والتر استنلی مونرو و (به طور خلاصه) فردریک سی. آلدر دایس (پسر عموی مونرو)، به قدرت بازگشت، اما خود را در حال اداره کشوری یافت که از رکود بزرگ رنج می برد. کمیته قضایی شورای خصوصی اختلاف مرزی طولانی مدت نیوفاندلند با کانادا بر سر لابرادور را با صدور حکمی در ۱ آوریل ۱۹۲۷ به نفع نیوفاندلند و علیه کانادا (و به ویژه برخلاف خواسته های کبک، استانی که با لابرادور هم مرز بود) حل و فصل کرد. نیوفاندلند تنها به تدریج وضعیت خود را به عنوان یک قلمرو خودمختار اجرا کرد.
در سال ۱۹۲۱، رسماً مقام کمیسر عالی در بریتانیا را ایجاد کرد (که سر ادگار رنی بورینگ قبلاً در سال ۱۹۱۸ این نقش را بر عهده گرفته بود) و در سال ۱۹۳۱ یک پرچم ملی و یک وزارت امور خارجه تأسیس کرد. اگرچه مجلس نیوفاندلند به تصویب اساسنامه وست مینستر رضایت داد، اما هنگامی که این اساسنامه نهایی شد، هیئت نیوفاندلند درخواست کرد که این اساسنامه تا زمانی که مجلس به اجرای آن رضایت نداده است، در نیوفاندلند لازم الاجرا نشود. مجلس نیوفاندلند هرگز رضایت خود را اعلام نکرد، بنابراین این اساسنامه تا زمان پیوستن به کانادا در نیوفاندلند لازم الاجرا نبود. پایان حکومت مسئول. نیوفاندلند به عنوان یک کشور کوچک که عمدتاً به صادرات ماهی، کاغذ و مواد معدنی متکی بود، به شدت تحت تأثیر رکود بزرگ قرار گرفت. ناامیدی اقتصادی همراه با خشم از فساد دولت منجر به نارضایتی عمومی از حکومت دموکراتیک شد. در ۵ آوریل ۱۹۳۲، جمعیتی بالغ بر ۱۰ هزار نفر به سمت ساختمان استعماری (محل مجلس نمایندگان) راهپیمایی کردند و نخست وزیر اسکویرز را مجبور به فرار کردند. اسکویرز در انتخاباتی که بعداً در سال ۱۹۳۲ برگزار شد، شکست خورد. دولت بعدی، به رهبری آلدر دایس، از دولت بر
یتانیا خواست تا زمانی که نیوفاندلند بتواند خودکفا شود، کنترل مستقیم را به دست گیرد. بریتانیا، با نگرانی از احتمال عدم پرداخت بدهی های جنگ توسط نیوفاندلند، کمیسیون سلطنتی نیوفاندلند را به ریاست یک لرد اسکاتلندی، لرد آمولری، تأسیس کرد. گزارش این کمیسیون که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد، فرهنگ سیاسی نیوفاندلند را ذاتاً فاسد و چشم انداز اقتصادی آن را تاریک ارزیابی کرد و از لغو حکومت مسئول و جایگزینی آن با کمیسیون دولت بریتانیا حمایت کرد. با توجه به توصیه های این گزارش، دولت آلدر دایس در دسامبر ۱۹۳۳ به انحلال خود رأی داد. در سال ۱۹۳۴، پارلمان بریتانیا قانون نیوفاندلند، ۱۹۳۳ را تصویب کرد که مجلس نیوفاندلند را به حالت تعلیق درآورد و کمیسیون دولت را تأسیس کرد. نامه هایی که تحت این قانون تصویب شد، مقرر می کرد که نیوفاندلند توسط فرماندار که به وزیر مستعمرات در لندن گزارش می داد و کمیسیونی که توسط دولت بریتانیا منصوب می شد، اداره شود. نیوفاندلند فقط در اسم یک قلمرو باقی ماند. دیوان عالی نیوفاندلند اعلام کرد که تسلیم حکومت مسئول و تأسیس کمیسیون دولت «... جزیره را به وضعیت یک مستعمره سلطنتی محض تقلیل می دهد». نیوفاندلند در جنگ جها
نی دوم و پیوستن به کانادا. رکود بزرگ تا زمان شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ ادامه داشت. با توجه به موقعیت استراتژیک نیوفاندلند در نبرد اقیانوس اطلس، متفقین (به ویژه ایالات متحده آمریکا) پایگاه های نظامی زیادی در آنجا ساختند. تعداد زیادی از مردان غیر ماهر با کار در ساخت و ساز و خدمه اسکله، اولین حقوق خود را در سال های اخیر به دست آوردند. درآمد ملی دو برابر شد زیرا رونق اقتصادی در شبه جزیره آوالون و در درجه کمتر در گاندر، بات وود و استیون ویل رخ داد. ایالات متحده به تأمین کننده اصلی تبدیل شد و پول و نفوذ آمریکا به سرعت از پایگاه های نظامی، دریایی و هوایی پخش شد. رونق به صنعت ماهیگیری تا سال ۱۹۴۳ بازگشت. درآمدهای دولت، با کمک تورم و درآمد جدید، چهار برابر شد، حتی اگر نیوفاندلند نرخ مالیات بسیار کمتری نسبت به کانادا، بریتانیا یا ایالات متحده داشت. در کمال تعجب همگان، نیوفاندلند شروع به تأمین مالی وام به لندن کرد. رونق زمان جنگ به رکود طولانی پایان داد و سؤال وضعیت سیاسی را دوباره باز کرد. در اکتبر ۱۹۴۳، ایستگاه هواشناسی کورت در نیوفاندلند برپا شد که تنها عملیات مسلحانه آلمان نازی در خشکی در آمریکای شمالی را رقم ز
د. یک حزب سیاسی جدید در نیوفاندلند برای حمایت از روابط نزدیکتر با ایالات متحده تشکیل شد، حزب اتحادیه اقتصادی، که کارل مک نیل ارل آن را «جنبشی کوتاه مدت اما پر جنب و جوش برای اتحاد اقتصادی با ایالات متحده» توصیف می کند. طرفداران اتحاد با کانادا، حزب اتحادیه اقتصادی را جمهوری خواه، بی وفا و ضد بریتانیایی محکوم کردند. هیچ ابتکار آمریکایی برای اتحادیه هرگز ایجاد نشد. کنوانسیون ملی و همه پرسی. به محض بازگشت رونق در طول جنگ، تلاش برای پایان دادن به کمیسیون آغاز شد. نیوفاندلند، با ۳۱۳۰۰۰ نفر جمعیت (به علاوه ۵۲۰۰ نفر در لابرادور)، برای استقلال بسیار کوچک به نظر می رسید. در سال ۱۹۴۵، لندن اعلام کرد که یک کنوانسیون ملی نیوفاندلند برای مشاوره در مورد اینکه چه گزینه های قانون اساسی باید در همه پرسی به رای گذاشته شود، انتخاب خواهد شد. اتحاد با ایالات متحده یک احتمال بود، اما بریتانیا این گزینه را رد کرد و در عوض دو گزینه ارائه داد: بازگشت به وضعیت قلمرو یا ادامه کمیسیون نامحبوب. کانادا با بریتانیا همکاری کرد تا اطمینان حاصل شود که گزینه روابط نزدیکتر با آمریکا در همه پرسی وجود ندارد. در سال ۱۹۴۶، انتخاباتی برای تعیین اعضا