Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ح زندگی نامه گوورنور موریس (منتشره نوامبر سال ۱۸۱۶) و تبصره مختصری در مورد «همسر» واشینگتن ایروینگ (منتشره سال ۱۸۱۹). بنسون همچنین در محکومیت آنچه که وی عمل بی معنی و پوچ ضد مسیحی نامیدن اولین روز هفته به عنوان سبت می دانست، یک سلسله مقاله های توانا و خیلی ها جالب را نوشت و در نیویورک امریکن منتشر کرد. بنسون در اواخر عمراش در ۱۷ مه سال ۱۸۲۰ با ماریا کانور (۱۸۶۷–۱۷۹۶) ازدواج کرد. در ۲۴ اوت سال ۱۸۳۳ در جامیکا کوئینز فوت نمود و در قبرستان پراسپکت در آنجا دفن شد. مقبره او با یک نشان تاریخی مشخص ساخته شده است. مسن ترین برادر اگبرت، رابرت بنسون (۱۸۲۳–۱۷۹۳) منشی سنای ایالت نیویورک و پدر هم نام وی اگبرت بنسون بود. طبق نسخه های خطی و یادداشت هایی که مجموعهٔ نسخه های خطی آرتر د. بنسون در کتابخانهٔ کوئینز پیدا شد، نام بنسون در یک لوح برونزی در ساختمان باتریک در خیابان ششم در جاده اسپرینگ در شهر نیویورک حکاکی شده بود؛ این لوح حکاکی توسط انجمن تاریخی روستای گرینولیچ در آنجا گذاشته شده بود. هویلین د. بنسون، برادرزاده بزرگ اگبرت بنسون هفت عکس مربوط به اگبرت بنسون را به جروم دیویس گرین، رئیس ترانسنتری نیویورک ارسال نمود. هوی
لین همچنین عضو انجمن تاریخی نیویورک بود که این انجمن در سال ۱۸۰۴ توسط جد او اگبرت بنسون تأسیس شده بود.
ام سی ای رکوردز () شرکت انتشارات موسیقی آمریکایی بود، که در سال ۱۹۳۴ توسط شرکت یونیورسال پیکچرز تأسیس شد و در سال ۲۰۰۳ در پی ادغام با شرکت گفن رکوردز منحل گردید.
فینال جام حذفی فوتبال اسپانیا ۲۰۲۲ صد و بیستمین فصل از رقابت های کوپا دل ری است. این مسابقه در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۲۲ بین رئال بتیس و والنسیا در ورزشگاه ده لا کارتوخا برگزار شد. که در نهایت رئال بتیس در ضربات پنالتی با نتیجه ۵ بر ۴ پیروز شد.
یوجی سی فاکس دیستربیوشن () شرکت فیلم سازی فرانسوی است، که در سال ۱۹۹۵ از مشارکت گروه سرگرمی فاکس و شرکت یوجی سی تأسیس شد.
جیمز دوین (James Duane) (۶ فوریه ۱۷۳۳ - فوریه ۱۷۹۷)، از پدران بنیانگذار آمریکا، دادگستر، حقوقدان و رهبر انقلابی آمریکا از ایالت نیویورک بود. وی به عنوان نماینده در نخستین کنگره قاره ای، دومین کنگره قاره ای و کنگره کنفدارسیون، سناتور ایالت نیویورک، چهل و چهارمین شهردار نیویورک سیتی، نخستین شهردار نیویورک پسا استعمار و قاضی حوزه ای ایالات متحده آمریکا در دادگاه حوزوی، حوزهٔ نیویورک ایالات متحده آمریکا، خدمت کرد. دوین یکی از امضاءکنندگان مجلس قاره ای و اصول کنفدراسیون بود. اویل زندگی. دوین در ۶ فوریه ۱۷۳۳ در نیویورک سیتی در ایالت نیویورک در خانوادهٔ آنتونی دوین و همسر دوم او آلته کتالتاس متولد شد. آنتونی دوین یک مرد ایرلندی پروتستانت از شهرستان گالوی بود که بار اول در سال ۱۶۹۸ به عنوان ستوان نیروی دریایی سلطنتی به نیویورک آمد. در سال ۱۷۰۲ آنتونی دوین به منظور ازدواج با اوا بنسون دختر دریک بنسون یک تاجر محلی، نیروهای دریایی را ترک نمود. آن ها دو پسر به نام های ابراهام و کارنیلئوس داشتند. دوین پیشرفت نمود و به منظور سرمایه گذاری، اجازه و توسعه آینده، زمین خریداری نمود. بعد از مرگ خانم اش، آنتونی با آلته کتالتاس (ه
تلتاس) دختر یک تاجر ثروتمند هلندی ازدواج کرد. در زمان تولد جیمز، پدرش به یک مهاجر ثروتمند مستعمراتی تبدیل شده بود. مادر دوین در سال ۱۷۳۶ درگذشت و پدرش برای سومین بار در سال ۱۷۴۱ با مارگارت ریکن (رایکن) ازدواج نمود. بعد از مرگ آنتونی در سال ۱۷۴۷، جیمز ولی رابرت لیوینگستون، سومین لارد مانور لیوینگستون شد و در آنجا تحصیلات ابتدایی خویش را تکمیل نمود. حرفه. دوین دورس مقدماتی و قانون خواندن را همراه با جیمز الکساندر در سال ۱۷۵۴ تکمیل نمود. وی تسلط شگفت انگیزی بر قانون داشت و در ۳ اوت ۱۷۵۴ وارد کانون وکلا شد. او زمانی که منشی دادگاه عالی نیویورک شد، از۱۷۵۴ تا ۱۷۶۲ در نیویورک به کارهای وکالت خصوصی پرداخت. دوین قبل از برگشت به وکالت اش در شهر نیویورک در سال های۱۷۷۴ و ۱۷۷۵ در نیویورک سیتی، در سال ۱۷۶۷ سرپرست دادستانی کل ایالت نیویورک و در سال ۱۷۶۸ (و مجدداً در سال ۱۷۸۴) کمیسر مرزی بود. او نماینده کنوانسیون نیویورک بود که در سال ۱۷۸۸ قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را تصویب کرد. دوین عضو حزب فدرالیست بود. وکالت و سایر فعالیت ها. در دعوی حقوقی خیلی ها محفوظ کلیسای ترینتی که توسط آنیک جانز به محکمه پیشکش و ادعای مالکیت ق
انونی بر بیشترین قسمت های منتهتان پائین، محدودهٔ که توسط ولی عهد برتانیا به کلیسا وقف شده بود، را نموده بود، دوین وکیل کلیسای ترینتی بود. در اوایل دهه ۱۷۷۰ دوین از وکالت خویش ۱٬۴۰۰ پوند درآمد داشت. در اوج موفقیت اش، دوین یک خانه در منتهتان، یکی در ایالت و یک ملک به مساحت ۳۶٬۰۰۰ جریب (۱۵٬۰۰۰ هکتار) در نزدیکی سکنکتدی نیویورک و ۲۵۳ مستأجر داشت. او یکی از متصدیان امور مالی و اداری کلیسای ترینتی بود، به عنوان یکی از نُه متولیان کلیسا در جریان یک بحران پس از جنگ در رابطه با آموزه های محافظه کارانه کلیسا منصوب شد و همچنین یکی از متولیان کالج شاهی قدیم و دانشگاه کلمبیای امروزی، بود. دوین در سال ۱۷۶۱ مزرعه ای را بنام کرام میسجی («چاقوی کج») اشاره به یک نهر کوچک که به دریای شرقی می ریزد، از جیرادوس ستایوینسنت خریداری نمود. او این مزرعه را «صندلی گریمرسی» نام گذاری نمود. علاوه بر مزرعه، دوین همچنین خانه ای در جاده شاهی (که بعداً به جادهٔ کاج تغییر نام یافت)، داشت. در سال ۱۷۶۵ حق انحصاری ثبت زمین در شهرستان اسکنکتدی که بعداً به شهرستان دانسبورگ تبدیل شد، به وی اعطا شد. دوین همراه با دوست دوران کودکی اش به نام جمیز. د لین
زی یکی از مالکین سوسیال براو بود، منطقه ای واقع در دو طرف اوتر کریک در شهرستان فعلی پتسفورد و راتلند ورمونت که در سال ۱۷۷۱ از طریق واگذاری آن را به دست آورد. انقلاب آمریکا. دوین ار لحاظ سیاسی محافظه کار بود. تا قبل از ازدواج اش با مری لوینگستون، عضو جناح سیاسی جیمز. د. لینزی و مخالف سیاست های ولی عهد بود اما استفاده از خشونت توده مردم را برای اعتراض در برابر اقدامات بریتانیایی تأیید نکرد. تلاش های او برای حمایت از مقاومت منجر به گزیشن او و سایرین به نمایندگی از نیویورک در جلسات قاره ای در فیلادلفیا گردید. وی در هر دو سمت به فعالیت خود ادامه داد. دوین نماینده نخستین کنگره قاره ای بود که در خزان سال ۱۷۷۴ در واکنش به محاصره بندرگاه بوستون توسط نیروهای بریتانیایی و تصویب مصوبه های تحمل ناپذیر توسط پارلمان در عکس العمل به جنبش چای بوستون سال ۱۷۷۳، برگزار شده بود. او یکی از جمله کسانی بود که متمایل به مصالحه با بریتانیا بود و طرح اتحادیه گالوی را حمایت نمود که اکثریت نمایندگان آن را رد نمودند. به محض برگشت اش به نیویورک به کمیته شصت معرفی شد، این کمیته در سال ۱۷۷۵ در شهر و شهرستان نیویورک (منهتن نیویورک سیتی) به من
ظور وارسی از اجرای تحریم کالاهای بریتانیایی توسط مجلس قاره ای که توسط نخستین کنگره قاره ای تصویب شده بود، تشکیل شد. وی یکی از نمایندگان کنواسنیون ایالتی که در ۲۰ آوریل ۱۷۷۵ در شهر نیویورک برگزار شده بود که نمایندگان برای دومین کنگره قاره ای انتخاب شده بودند. این کنوانسیون متشکل از نمایندگان کنگره اول و همچنین پنج عضو جدید که محدودهٔ صلاحیت کنوانسیون ایالتی خارج از انتخاب نماینده نبود که در ۲۲ آوریل یک روز قبل از مواصلت خبرهای نبردهای لکسینگتون و کنکورد پراگنده شدند. دومین کنگره قاره ای نخستین جلسه خویش را در تاریخ ۱۰ مه برگزار نمود. دوین از ۱۷۷۵ الی ۱۷۸۱ به عنوان نماینده در کنگره قاره ای خدمت نمود. الکساندر همیلتون دستیار سرتیپ جورج واشینگتن با نوشتن نامهٔ از دوین خواست تا به خاطر تسریع تدارکات کنگره را فراخواند. در ۱ مه ۱۷۷۵ کمیته صد با نمایندگاه بیشتر، جایگزین کمیته شصت شد. این کمیته هنوز هم خود را به ولیعهد وفادار می دانست ولی با قوانین پارلمان بریتانیای کبیر مخالفت می کرد و آن را در تضاد با قانون اساسی می دانست به این دلیل که مستعمرات در آن نمایندگی نداشتند. کنگره قاره ای نیویورک که نخستین جلسه آن در ۲۳ م
ه ۱۷۷۵ تشکیل شد، به طور رسمی جانشین کمیته صد شد. دوین علی رغم ملاحظاتی که در ابتداء در قبال استقلال داشت، بعداً از اعلامیه استقلال حمایت نمود. از آنجائیکه دوین مصروف خدمت در کنگره ایالتی بود، در فیلادلفیا موجود نبود تا اعلامیه استقلال را امضاء نماید.
ویلیام کریستوفر بارت (۱۹۱۳–۱۹۹۲) فیلسوف اگزیستانسیالیست و استاد فلسفه در دانشگاه نیویورک از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۹ بود. بارت در سن ۱۵ سالگی تحصیلات پس از دبیرستان را در کالج شهر نیویورک آغاز کرد. او دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او سردبیر پارتیزان ریویو و سپس منتقد ادبی مجله ماهانه آتلانتیک بود. بارت آثار فلسفی برای افراد غیرمتخصص نوشت، از جمله انسان غیر منطقی و توهم تکنیک، که در دست چاپ باقی مانده است. بارت در سال ۱۹۹۲ در سن ۷۸ سالگی بر اثر سرطان مری درگذشت. قانون بارت به افتخار او نامگذاری شده است.
میکی گال (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کازویوکی فوجیتا (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل ژاپن است.
جان دادسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یون کوتالابا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل مولداوی است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ساتورو سایاما (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است، که در سال ۱۹۸۵ شرکت شوتو را تأسیس کرد.
جان زندیق (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، کارآفرین، مدیر اجرایی و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۹۸ شرکت کامبت زون رسلینگ را تأسیس کرد.
جنگ پروتکل ها بحثی طولانی مدت در حوزه علوم کامپیوتر در فاصله دهه های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ بود و مهندسان، سازمان ها و کشورها بر سر این موضوع که کدام پروتکل ارتباطی منجر به بهترین و قوی ترین شبکه های کامپیوتری می شود، در دو قطب مخالف قرار گرفته بودند. این بحث و مناظرات با جنگ اینترنت–استانداردهای OSI در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ به اوج رسید و نهایتاً، این مجموعه پروتکل اینترنت (TCP/IP) بود که در اواسط دهه ۱۹۹۰ بر سایر پروتکل ها غالب شد و از آن زمان، بیشتر پروتکل های دیگر از میان برداشته شدند. در اوایل دهه ۱۹۷۰، پیشگامان فناوری سوئیچینگ بسته، شبکه های کامپیوتری را برای تحقیق در مورد انتقال داده ایجاد کردند. با ظهور شبکه های انتقال داده عمومی در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۷۰، بحث هایی در مورد استانداردهای ارتباطی مطرح شد که با عنوان «نبرد برای استانداردهای سطح دسترسی» توصیف می شد. چندین استاندارد برای شبکه های اختصاصی پدید آمد و سازمان خدمات پستی، تلگراف و تلفن اروپا (PTTs)، استاندارد اکس ۲۵ را در سال ۱۹۷۶ تعریف کرد که در شبکه های عمومی با پوشش جهانی به تصویب رسید. وزارت دفاع ایالات متحده (DoD) مجموعه پروتکل اینترنت (TCP
/IP) را در طول دهه ۱۹۷۰ با همکاری دانشگاه ها و محققانی از کشور های مختلف در ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه توسعه داد. پروتکل اینترنت نسخه ۴ در سال ۱۹۸۱ منتشر شد و وزارت دفاع آن را پروتکلی استاندارد برای تمام شبکه های کامپیوتری نظامی کرد. تا سال ۱۹۸۴، یک مدل مرجع بین المللی به نام مدل OSI، به عنوان یک پروتکل استاندارد مورد توافق قرار گرفت که پروتکل TCP/IP با آن سازگار نبود. بسیاری از دولت ها در اروپا؛ به ویژه فرانسه، آلمان غربی، بریتانیا و اتحادیه اقتصادی اروپا، و همچنین وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا پیروی از مدل OSI را الزامی کردند و وزارت دفاع ایالات متحده برنامه ریزی کرد تا از پروتکل TCP/IP به مدل OSI منتقل شود. در همین حال، توسعه مجموعه پروتکل اینترنت برای رسیدن به نسخه ای کامل و بی نقص تا سال ۱۹۸۹ ادامه داشت و از سوی دیگر، مشارکت با صنعت مخابرات و کامپیوتر برای ادغام نرم افزار TCP/IP در سیستم عامل های مختلف، زمینه را برای پذیرش گستردهٔ این پروتکل، به عنوان یک مجموعه پروتکل جامع و فراگیر ایجاد کرد. در حالی که OSI، پروتکل ها و استانداردهای شبکه سازی خود را در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسعه می داد، پروتکل TCP/IP
به طور گسترده برای بیناشبکه سازی و به عنوان جزء اصلی پدیده نو ظهور اینترنت مورد استفاده قرار گرفت.
صدای آوریل (The Voice of April) یک ویدیویی شش دقیقه ای است که در آن مونتاژی از صداهای ضبط شده از شهروندان را در طول شیوع بیماری کرونا در شانگهای به اشتراک گذاشته شده است. این ویدئو شامل شکایت ساکنان از کمبود غذا و دارو و همچنین اقدام های سختگیرانه و بی فایده مقامات شهری است. پس از انتشار این ویدیو، تمام ارجاعات مستقیم به آن تا صبح روز شنبه از سرویس میکروبلاگینگ «ویبو» (Weibo) حذف شد، اگرچه برخی از نظرات در مورد انتقاد از سانسور باقی ماند از جمله نظر این شهروند که گفته بود: «این که حتی نمی خواهید فقط کمی از صداهای واقعی مردم را گوش دهید، واقعاً ناامیدکننده است.»
نگهبان شب یک فیلم دلهره آور محصول سال ۱۹۹۴ سینمای دانمارک به کارگردانی و نویسندگی اوله بورندال است. ماجرای فیلم مربوط به مارتین (با بازی نیکلای کاستر والدو) که به عنوان نگهبان شب در مؤسسه پزشکی قانونی شغل دانشجویی پیدا می کند. او که باید به جایی که افراد متوفی نگهداری می شوند برود. در همان زمان، یک سری قتل در بین زنان در کپنهاگ و همچنین اتفاقات مرموز و غیرقابل توضیحی در بخش پزشکی رخ می دهد. به دلیل موفقیت این فیلم سه سال بعد یک نسخه آمریکایی به کارگردانی خود بورندال با همین عنوان نگهبان شب منتشر شد. داستان. به منظور تأمین هزینه های تحصیلات حقوق خود، «مارتین» به عنوان نگهبان شب در یک سردخانه مشغول بکار می شود. وقتی قربانیان یک قاتل سریالی به سردخانه منتقل می شوند، اتفاقات وحشتناکی به وقوع می پیوندد… تولید. کارگردان پس از انتشار فیلم تلویزیونی خود یعنی استمناء (۱۹۹۳) شروع به نوشتن این فیلمنامه کرد. و پس از سفری که به سردخانه ای در کپنهاگ انجام داد، برای ساخت این فیلم الهام گرفت. انتشار. این فیلم در ۲۵ فوریه ۱۹۹۴ منتشر شد. و در دانمارک موفق بود و ۴۶۵٫۵۲۹ بلیت فروخت. این فیلم در فستیوال ۱۹۹۵ در رم، ایتالیا نمایش
داده شد. این فیلم به عنوان بخشی از هفته منتقد ۱۹۹۴ در جشنواره فیلم کن انتخاب شد. همچنین یک نسخه دی وی دی از این فیلم در ۲۹ مه ۲۰۰۱ منتشر شد.
اشتباهات کلامی و گفتاری سید ابراهیم رئیسی، به عنوان هشتمین رئیس جمهور ایران و نایب رئیس اول مجلس خبرگان رهبری، در شبکه های اجتماعی دست به دست شده است. اشتباهات گفتاری او در حالی تکرار می شود که وب سایت شخصی رئیسی و بعضی از رسانه های نزدیک به حکومت ایران او را پیوسته با القاب «دکتر» و «آیت الله» و گاهی «آیت الله دکتر» خطاب می کنند. اشتباهات کلامی و گفتاری. ابراهیم رئیسی کلمات زیادی را در زمان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری و بعد از آن به غلط خوانده مانند لِکنت (لُکنت)، لوکوموتیر (لوکوموتیو)، گاماباتا (مگابایت)، پرپکانی (پروپاگاندا)، آنگوزمان (آمبودزمان)، مگاواماتاس (مگاوات) و شیخ طوطی (شیخ رمضان البوطی). همچنین جملات نامفهوم او از زمان تبلیغات انتخاباتی و پس از آن نیز کم نیست. او در اول تیرماه ۱۴۰۰ در نخستین سخنرانی پس از پیروزی در انتخابات در جمع هواداران اش در مشهد گفت: «آنچه از واکسن هایی که تولید داخلی است ضرورت داشت تولید خارجی، سریع، فوری، انقلابی، مردم احساس آرامش کنند.» او پیش از سفر به تاجیکستان برای شرکت در اجلاس شانگهای گفت: «آسیا، از خزائن مهم فرهنگ و تمدن بشری است و جایگاهی است که مدنیت منطقه آسیا
در جای جای این منطقه قابل بحث و مذاکره است.» وی در همین اجلاس از روی متنی که می خواند نیز اشتباه داشت و در بخشی از سخنانش دربارهٔ اهمیت آسیا گفت: «ترکیب دو ابتکار اوراسیایی و جاده… کمربند… می تواند تحقق عینی بخشی از این رویکرد باشد.» رئیسی در مراسم «تجدید میثاق مسئولان عالی قضایی با آرمان های امام» که در تیرماه ۱۴۰۰ در مقبره خمینی برگزار شد، گفت: «آنچه امام فرمود و آنچه امروز از حلقوم رهبری بیرون می آید دقیقاً خواست مردم است.» او پیش تر در ۱۷ بهمن ۱۳۹۴ گفته بود: «آنچه در جماران از حلقوم امام می شنیدیم، امروز همان سخنان را از حلقوم رهبر معظم انقلاب می شنویم.» او در سفر به استان اردبیل در اول آبان ماه ۱۴۰۰، در بیان مفاخر این استان از دو فرد نام برد که در واقع یک نفر بودند و گفته بود «اردبیل مفاخر بسیاری دارد، ما در زمان خود نه محقق اردبیلی را درک کردیم و نه مقدس اردبیلی را.» وی در جلسه شورای اداری همین استان نیز جمله نادرستی بیان کرد و گفت: «آقایونِ بانک ها، من هم به بانک های محترم استان می گم هم به سراسر کشور. به هیچ عنوان نباید هیچ بانکی که بانک می خواد تملک بکنه موجب تعطیلی بانک بشه.» واکنش ها. خبرگزاری فارس
در دوم آبان ماه ۱۴۰۰ در واکنش به خطای رئیسی، با اشاره به القاب متفاوت مقدس اردبیلی، آن را بسیار طبیعی دانست و نوشت بنا نیست که او بدون خطا باشد. این وبگاه همچنین مانور حول اشتباهات گفتاری رئیسی را یکی از پرضرب ترین سوژه های رسانه ای برای جریان ضدانقلاب می داند. محمود احمدی بیغش عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس در سه شنبه ۱۱ آبان ماه ۱۴۰۰، در نطق میان دستور از ضعف شدید در ادبیات گفتمانی رئیسی انتقاد کرد. وبگاه وقایع روز در یادداشتی سخنور بودن رئیس جمهور را یک الزام دانست و گفت رئیس جمهور باید سطحی از سخنوری داشته باشد.روزنامه دنیای اقتصاد در سوم آبان ماه ۱۴۰۰ در یادداشتی با عنوان پس لرزه اشتباهات لفظی ابراهیم رئیسی می نویسد اشتباهات رئیسی در سفر به تاجیکستان فاحش بود و ضرورت تمرین و حتی شبیه سازی اجلاس و تجزیه و تحلیل آنها را یادآوری می کند. «سریع، فوری، انقلابی» از جمله واژه هایی است که ابراهیم رئیسی در زمان تبلیغات انتخاباتی و پس از آن زیاد بکار می برد. طرفدارانش در حمایت از او، چنین هشتگی را به راه انداختند و در فضای مجازی نیز شماری از کاربران این کلمات را گاهی دستمایه طنز و دست انداختن می کنند. در گزارش میدانی
که به کوشش خبرآنلاین و انصاف نیوز صورت گرفت مردم به این جملهٔ ابراهیم رئیسی در آغاز به کار دولت سیزدهم واکنش نشان دادند. اکثریت مردم این کلام را یک شعار خنده دار و پوچ توصیف نمودند.
جان دیکینسون (John Dickinson) (۱۳ نوامبر [۲ نوامبر، طبق تقویم ژولینی] ۱۷۳۲ – ۱۴ فوریه ۱۸۰۸)، از پدران بنیان گذار ایالات متحده آمریکا، مشاور حقوقی و سیاست مدار فیلادلفیا، پنسیلوانیا و ویلمینگتون، دلاور، به خاطر نوشتن «"دوازده نامه از یک کشاورز در پنسیلوانیا"» که در سال های ۱۷۶۷ و ۱۷۶۸ منفرداً به چاپ رسیدند، به «قلم انقلاب» معروف است. جان دیکینسون به عنوان یکی از اعضای اولین کنگره قاره ای جاییکه انجمن قاره ای را امضاء نمود، بیشترین دادخواست های سال ۱۷۷۴ را به پادشاه نوشت و سپس به عنوان عضو دومین کنگره قاره ای دادخواست شاخه زیتون را به پادشاه نوشته. زمانی که این دو تلاش برای مذاکره با جورج سوم پادشاه بریتانیا به شکست مواجه شد، دیکینسون مجدداً بر عقاید توماس جفرسون کار کرد و اعلامیهٔ علل و ضرروت به دست گرفتن اسلحه سال ۱۷۷۵ را نوشت. هنگامی که کنگره تصمیم به درخواست استقلال از بریتانیا گرفت، دیکینسون در کمیته ای که معاهده نمونه را نوشته بود، خدمت کرد و بعداً اولین پیشنویس اصول کنفدراسیون ۱۷۷۶–۱۷۷۷ و اتحادیه دایمی را نوشت. دیکینسون بعداً به عنوان رئیس کنوانسیون سال ۱۷۸۶ اناپولیس خدمت نمود که در آن به برگذاری کنوانسی
ون قانون اساسی سال ۱۷۸۷ فراخوان داد. دیکینسون به نمایندگی از دلاویر در این کنوانسیون شرکت نمود. وی همچنین «ترانه آزادی» را نوشت، وی یک شبه نظامی در جریان انقلاب آمریکا و پرزیدنت دلاویر و پرزیدنت پنسیلوانیا بود و یکی از ثروتمندترین مردان در میان مستعمرات بریتانیایی در آمریکا بود. بعد از مرگ دیکینسون، جفرسون از وی به عنوان «از جمله نخستین مدافعان حقوق کشوراش درجریان حمله بریتانیای کبیر که نام اش به عنوان یکی از شایستگان بزرگ انقلاب در تاریخ تقدیس خواهد شد» قدردانی نمود. همراه با همسراش، مری نوریس دیکینسون، او با کالج دیکینسون و به همین گونه مدرسه حقوق دیکینسون دانشگاه استانی پنسیلوانیا و مجتمع دیکینسون دانشگاه دلاویر هم نام است. مدرسه عالی جان دیکینسون در سال ۱۹۵۹ به عنوان بخشی از مدارس دولتی در دلاویر شمالی افتتاح شد/اختصاص داده شد. پیشینهٔ خانوادگی. دیکینسون در کرویسادور در مزرعهٔ تنباکوی خانوادگی اش در نزدیکی روستای تراپ در شهرستان تالبوت استان مریلند به دنیا آمد. او از نوه های بزرگ والتر دیکینسون بود، شخصی که در سال ۱۶۵۴ از انگلند به ویرجینیا مهاجرت کرده بود و بعد از پیوستن به انجمن دوستان، در سال ۱۶۵۹ همرا
ه با تعدادی از هم مذهبان خویش به شهرستان تالبوت در ساحل شرقی خلیج چساپیک آمد. دیکینسون در آنجا در سواحل دریای چوپتانک والتر مزرعه را به مساحت ۴۰۰ هکتار معادل (۱٫۶ کیلومتر مربع) به نام کرویسادور به معنی «صلیب طلا»، آغاز کرد. والتر همچنین ۸۰۰ هکتار معادل (۳٫۲ کیلومتر مربع) زمین را در منطقه ست جانز نیک که بعداً به شهرستان کنت دلاویر تغییر نام یافت، خریداری نمود. مزرعه کرویسادور از طریق ویلیام پسر والتر، به نوه هایش ساموئل، پدر جان دیکینسون رسید. هر نسل ملیکت های خویش را افزایش دادند به طوری که ۲٬۵۰۰ هکتار معادل (۱٬۰۰۰ هکتار) در پنج مزرعه در سه شهرستان مریلند به ساموئل به میراث رسید و ساموئل این مقدار را به ۹٬۰۰۰ هکتار معادل (۳٬۶۰۰) هکتار افزایش داد. او همچنین ملک شهرستان کنت را از پسربرادر خویش خرید و مساحت زمین های خویش را به ۳٬۰۰۰ هکتار معادل (۱٬۲۰۰ هکتار) از کنار دریای ست از دوور الی خلیج دلاویر گسترش داد. دیکینسون در آنجا مزراع دیگری را آغاز و آن را تالار صنوبر نام گذاشت. تا سال ۱۷۷۷ که جان دیکینسون برده های تالار صنوبر را آزاد ساخت، این مزارع از جمله شرکت های بزرگ سودآور بودند که برده های کارگر در آن مشغول
کار بودند. ساموئل دیکینسون در ۱۱ آوریل ۱۷۱۰ با جودت تروث (۱۶۸۹–۱۷۲۹) ازدواج نمود. آن ها نُه فرزند به نام های والتر، ساموئل، الیزابت، هنری، الیزابت «بتسی»، ریبیکا و راچل، داشتند. سه پسر بزرگ او در حین تحصیل در لندن بر اثر آبله از بین رفتند. ساموئل بیوه، با دو فرزند خردسال خود به نام های هنری و بتسی، در سال ۱۷۳۱ با مری کادوالدر ازدواج نمود. کادوالدر دختر مارتا جونز (نوه های دکتر توماس وین) و کواکر جان کادوالدر مشهور که پدربزرگ سرتیپ جان کادوالدر فیلادلفیا نیز می شد، بود. پسران ایشان به نام های جان، توماس و فیلمون چند سال بعد تولد شدند. برای سه نسل، خانواده دیکینسون اعضای سومین جلسه اجتماعات هاوین در شهرستان تالبوت و کالدوالدرها اعضای جلسه فیلادلفیا بودند. اما در سال ۱۷۳۹، بتسی خواهر ناتنی جان دیکینسون در یک کلیسیای انگلیسی با چالز گلدزبورو ازدواج کرد که توسط همرانش یک «ازدواج بی نظم» نامیده شد. این زوج پدر بزرگ و مادر بزرگ چالز گلدزبورو فرماندار مریلند بود. ساموئل با واگذاری کرویسادور به پسر بزرگ اش هنری دیکینسون، به تالار صنوبر که قبلاً در آنجا به عنوان قاضی دادگاه دعاوی مشترک شهرستان کنت، رهبری جامعه را به عه
ده داشت، نقل مکان نمود. نقل مکان دیکینسون، مری را به اقاربش در فیلادلفیا نزیک ساخت. تالار صنوبر در قسمت مصنوعی دریای ست جانرواقع شده بود. فعالیت های زیادی برای انتقال ضروریات و حمل نقل محصولات کشاورزی در آنجا صورت می گرفت. قسمت اعظم این محصولات گندم بود که با گندم های سایر مناطق آرد «اعلی» از آن به دست می آمد. زیادتر مردمی که در این مزرعه بود، خدمت کاران و بردگان دیکینسون ها بودند. اوان زندگی و خانواده. دیکینسون در خانه توسط والدین اش و مهاجرین که به این منظور استخدام شده بودند، آموزش داده شده بود. درمیان آن افراد، فرانسیس آلیسون وزیر پروتستان بود که بعداً آکادمی لندن جدید را در شهرستان چیستر در پنسیلوانیا تأسیس نمود. مهم تر از همه، مربی او ویلیام کلن بود که دوست دایمی دیکینسون شد و بعداً نخستین قاضی و صدراعظم شهرستان دلاور تعیین شد. دیکینسون با هوش و پر انرژی بود و علی رغم عشق و علاقه اش به تالار صنوبر و فامیلش، مجذوب فیلادلفیا شد. دیکینسون در سن ۱۸ سالگی تحصیلات خویش را در رشته حقوق زیر نظر جان مولاند در فیلادلفیا آغاز نمود. در فیلادلفیا از میان سایر دانش آموزان با جورج رسید و ساموئل وارتون دوست شد. در سال
۱۷۵۳ به منظور سه سال تحصیل در معبد میدل رهسپار لندن شد. به تعقیب گام های دوست همیشگی اش بنجامین چیو دادستان کل پنسیلوانیا، دیکینسون این سال ها را به مطالعه آثار ادوارد کوک و فرانسیس باکون در انجمن حرفه ای وکالت سپری نمود و در سال ۱۷۵۷ وارد کانون وکلای پنسیلوانیا شد و حرفه خویش را به عنوان وکیل مدافع و دادگستر آغاز نمود. دیکینسون در اعتراض به قوانین ناونزد، نامه ها از یک کشاورز در پنسیلوانیا، را منتشر کرد. این نامه ها در اول در مجله پنسیلوانیا کرونیکل نشر و توسط تعداد زیادی از روزنامه های دیگر مجدداً چاپ و قبل از انقلاب آمریکا، یکی از تاثیرگذارترین اسناد سیاسی آمریکا بود.
جان پارک کاستیس (John Parke Custis) (۲۷ نوامبر ۱۷۵۴–۵ نوامبر۱۷۸۱)، مزرعه داری آمریکایی بود. وی پسر مارتا واشینگتن و فرزند خوانده جورج واشینگتن بود. کودکی. جان پارک کاستیس، پسر دانیل پارک کاستیس کشاور ثروتمند مالک تقریباً سه صد برده و هزاران جریب زمین و مارتا داندریج کاستیس، به احتمال زیاد در قصر سفید در مزرعه والدینش در رودخانهٔ پامونگی در شهرستان نیوکنت ایالت ویرجینیا متولد شد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۷۵۷ در حدود۱۸۰۰۰ جریب معادل (۷۳ کیلومتر مربع) زمین و تقریباً ۲۸۵ برده سیاه پوست تا رسیدن به سن قانونی برای وی به ودیعه گذاشته شد. در ژوئن سال ۱۷۵۹ مادرش با جورج واشینگتن ازدواج کرد. آقا و خانم واشینگتن او و خواهر کوچکترش مارتا (پتسی) پارک کاستیس (۱۷۷۳–۱۷۵۶) را در مونت ورنون بزرگ نمودند. واشینگتن سرپرست قانونی و متولی املاک خانوادهٔ کاستیس شد. به محض فوت خواهرش در سال ۱۷۷۳ در سن هفده سالگی، کاستیس یگانه وارث املاک خانواده کاستیس شد. «جکی» که توسط خانواده اش به این نام یاد می شد، یک کودک آشفته، تنبل «خودمختار» بود که هیچ علاقه ای به دورس خود نداشت. خانواده و کارها. جکی در سال ۱۷۷۳ در سن هجده سالگی، نامزدیش را با ا
لنور کارلوت دختر بندیکت سوینگیت کالورت و نوه های چارلز کارلوت بارون پنجم بال تیمور، به واشینگتن اعلان کرد. جورج و مارتا از انتخاب ازدواج توسط جکی به دلیل جوان بودن این این زوج، خیلی ها متعجب شدند. در جریان آن سال کاستیس دروس خویش را در کالج کینگ (که بعداً به دانشگاه کلمبیا تغییر کرد) در شهر نیویورک شروع کرد اما بعد از فوت خواهرش فوراً کالج را رها نمود. کاستیش در سوم فوریه ۱۷۷۴ با النور در خانه خانوادگی اش در شهرک مونت آیری ازدواج کرد. عمارت بازسازی شدهٔ آن مرکز پارک ایالت راسارایویل در شهرستان ی شاهدخت جورج در مریلند است. این زوج بعد از ازدواج شان در مزرعهٔ قصر سفید مسکن گزین شدند. بیش از دو سال زندگی در قصر سفید، کاستیس مزرعه آبینگدون در شهرستان فیرفکس ایالت ویرجینیا (که اکنون در شهرستان آرلنگتون ویرجینیا قرار دارد)، را خریداری نمود. این زوج درجریان زمستان سال های ۱۷۷۹–۱۷۷۸ در آنجا مسکن گزین شدند. شرایط خرید خانه آبینگدون برای کاستیس خیلی ها نامطلوب بود. اشتیاق و بی تجربگی وی به رابرت الکساندر مالک آبینگدون، این امکان را فراهم ساخت که در معامله از وی نفع بگیرد و کاستیس ملزم به پرداخت اصل خرید و بهره مرکب در
یک دورهٔ ۲۴ ساله شد. بهره مرکب در قیمت خرید مبلغ ۱۲٬۰۰۰ پوندی، کاستیس را ملزم به پرداخت مبلغ ۴۸٬۰۰۰ در جریان ۲۴ سال می سازد. برای پرداخت بهره، کاستیس باید سالانه بیش از ۲٬۰۰۰ پوند را در طول مدت این قرارداد پرداخت نماید. بعد از اینکه جورج واشینگتن از شرایط خرید مطلع شد، به کاستیس اطلاع داد که «هیچ ملیکت در ویرجینیا (به استثنای تعداد محدودی تحت مدیریت بهتر) نمی تواند بهره ساده را متحمل شوند، پس چگونه بهره مرکب را بر آن وضع شود.» عملکرد کاستیس در این قضیه و سایر موضوعات، در سال ۱۷۷۸ جورج واشینگتن را ترغیب به نوشتن نامه ذیل نمود: «ترس دارم که جک کاستیس علی رغم تذکر و مشورتی که برایش در مورد فروش سریع تر از خرید دادم، خود دست ویران کننده املاک خود باشد». فشارهای مالی ناشی از خریداری خانهٔ آبینگدون تا سال ۱۷۸۱ تقریباً سبب ورشکستگی کاستیس شده بود. براساس یک گزارش، کاستیس در جریان محاصره بوستون در سال های ۱۷۷۶–۱۷۷۵ در جمله کارکنان واشینگتن به عنوان مأمور سری در نیروهای بریتانیی در آنجا خدمت کرد. کاستیس در سال ۱۷۷۸ به عنوان نمایندهٔ شهرستان فیرفکس در مجلس برگس ها ویرجینیا انتخاب شد. جورج واشینگتن از عملکرد گزارش شده ت