Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دار بن عبدالله () یک کاخ و موزه تونسی واقع در قسمت جنوبی شهر باستانی تونس (پایتخت تونس) در نزدیکی روستای البی است. ساخت آن به اواخر قرن ۱۸ میلادی می رسد و به نام یکی از مالکان قدیمی آن نامگذاری شد. دار بن عبدالله یکی از چهار کاخ معروف شهر باستانی، در کنار دار الاصرم، دار باش حامبه و دار حسین به شمار می آید. کاخ شامل یک ساختمان اصلی، لوازم جانبی است و حاوی نقاشی هایی با ترکیبی از آثار تاریخی اندلس و ایتالیا است. اتاق های کاخ بیرون از حیاط داخلی است که با دروازه بزرگ به خیابان باز می شود. تاریخچه. این کاخ در طول قرن هجدهم توسط یک اشراف زاده به نام محمد البردای ال کسونتینی ساخته شد که بعدها آن را به سلیمان کاهیا، ژنرالی در ارتش تونس فروخت. اما نام فعلی خود را از آخرین مالک خود، تاجر ثروتمند ابریشم، محمد طاهر بن عبدالله، گرفته است. در سال ۱۹۶۴، دفتر هنرهای تونس این خانه را خریداری و آن را به موزه هنرها و سنت های مردمی تونس تبدیل کرد. موزه. از سال ۱۹۷۸، این بنا دارای یک موزه شد که نمونه هایی از صنایع سنتی و زندگی روزمره اشراف شهر تونس را در قرن نوزدهم و بیستم به نمایش می گذارد. این موزه به دو بخش تقسیم شده است: یک
ی برای زندگی خانوادگی و سنت ها و دیگری برای زندگی عمومی شهر و نهادهای آن (سوق ها، مساجد، کافی شاپ ها).
ویکتوریا «آبدارایا تویا» مونتو (حدود ۱۷۳۹–۱۸۰۵) یک جنگجو و رزمنده داهومی در ارتش ژان ژاک دسالینز در دوران انقلاب هائیتی بود. قبل از انقلاب او و دسالینز در یک ملک به بردگی گرفته شده بودند و بعد از آن نیز در طول زندگی با یکدیگر نزدیک بودند. دسالینز او را عمه خود می خواند. اوایل زندگی. گفته می شود که مونتو در سرزمین پادشاهی داهومی، بنین کنونی، متولد شده است. برخی منابع می گویند که وی در آنجا یک سرباز بوده است. دقیقاً مشخص نیست چه زمانی او ربوده شده و به بردگی گرفته شده است یا چه زمانی به هائیتی رسیده است. قبل از انقلاب، مونتو در کنار دسالینز به عنوان برده در املاک هنری دوکلو کار می کرد. او به عنوان فردی باهوش و پرانرژی توصیف شده و رابطه ای نزدیک با دسالینز داشت و هر دو نفرت مشترکی نسبت به بردگی داشتند. دسالینز او را عمه خود می نامید، که این احتمالاً نه یک رابطه بیولوژیکی، بلکه علامتی از صمیمیت آنها و یکی از رسوم مختلف خویشاوندی در آفریقا بود. از مونتو به عنوان یک جنگجوی ماهر، ماما و شفادهنده نام برده شده است. او قبل از اجلاس مهم در بوئیس کایمان در ۱۷۹۱ چندین شورش را سازماندهی کرد. انقلاب هائیتی. در طول شورش برده
ها و جنگ داخلی، ویکتوریا به عنوان یک سرباز فعالانه جنگید. حداقل در یک مناسبت مستند، او به سربازان در حین نبرد فرمان می داد. در طول شورش، تویا در راس حدود پنجاه برده قرار داشت، در حالی که یک شن کش در دست، یک کج بیل روی یک شانه و یک چاقوی نیلی به کمربندش آویزان بود. به دستور تویا، بخشی به جنگل زدایی، بخشی برای گاوآهن، بخشی دیگر برای برداشت محصول و گذاشتن آن در سبدهای بزرگ غلات اعزام شدند. او صدای قوی داشت، دستورهایش مشابه دستورهای یک ژنرال بود. دریک حرکت شورشی به فرماندهی تویا، که تعداد کمی از بردگان بودند، آنها به سرعت محاصره و به اسارت درآمدند. در زد و خورد با آنها، تویا فرار می کند و توسط دو سرباز تعقیب می شود. یک درگیری بین آنها و تویا رخ داد. یکی از آنها توسط تویا به شدت مجروح شد و دیگری را چند سرباز دیگر رسیده و نجات دادند. تویا دستگیر و زندانی شد. میراث. نام تعداد اندکی از زنان سرباز که در دوران انقلاب در ارتش هائیتی خدمت کردند به یادگار مانده است. مونتو در کنار ماری ژان لامارتینیه و سانیت بلیر از همان تعداد اندک است. مونتو همچنین به خاطر نقشش در بزرگ کردن و آموزش دسالینز به یادگار مانده است. کرسوزه سیم
ئون-جونز می نویسد که «آبدارایا تویا برای تأثیر دائمش بر دسالینز، به عنوان یک مادربزرگ، مادر یا عمه ای شناخته می شود که در رشد و آمادگی آزادیبخش آفریقائی های به بردگی گرفته شده در سرتاسر قاره آمریکا کمک کرد». درگذشت. پس از انقلاب در سال ۱۸۰۴، دسالینز امپراتور هائیتی شد و به مونتو لقب دوشس داد. و آن هنگام که مونتو در بستر مرگ بود، امپراتور دسالینز از یک پزشک فرانسوی خواست تا جان او را نجات دهد و اظهار داشت که تویا عمه او است که قبل از انقلاب در احساساتش با او شریک بوده است.
تیم ملی فوتسال آنگولا نماینده آنگولا در مسابقات بین المللی فوتسال و یکی از تیم های فوتسال آفریقایی است.
تیم ملی فوتسال گواتمالا نماینده گواتمالا در مسابقات بین المللی فوتسال و یکی از تیم های فوتسال آمریکای مرکزی است.
دار باش حامبه () یک کاخ قدیمی در شهر تونس (پایتخت تونس) است. تاریخچه. دار باش حامبه طی دهه ها شاهد تغییرات زیادی در معماری خود بوده است که آن را به یکی از غنی ترین کاخ های شهر تبدیل کرده است. به سبب این تغییرات برای تاریخ نگاران بسیار دشوار شد که اطلاعات دقیقی در مورد تاریخ تأسیس آن در قرن هفدهم به دست آورند. این کاخ توسط خانواده رسا تأسیس شد (از زمان سلسله حفصیان از تلمسان آمده است). بعدها، در طول قرن ۱۸، خانواده ناکاش آن را خریدند. در سال ۱۷۸۹، حاج احمد باش حامبه آن را در زمان حمودا بن علی خرید و نام خود را بر آن گذاشت. این کاخ بعداً به راهبه های فرانسوی تعلق گرفت که در دوران حمایت فرانسه از تونس از آن به عنوان مدرسه استفاده می کردند. معماری. از قرن ۱۷ تا ۱۸، این کاخ خانه ای برای صنعتگران بود. محل اقامت درجه یک در نظر گرفته شده است (مانند اقامتگاه های بورژوایی و اشراف شهر). این کاخ دارای توربای مخصوص خود در خیابان سیدی تیجانی است و خانه دیگری (دار باکیر) به آن ضمیمه شده است. این طرح دارای معماری کلاسیک است مانند اکثر کاخ های شهر در تونس (دار لاسرم، دار بن عبدالله، دار بن حسین و غیره) با حیاطی که در چهار طرف
آن با چهار اتاق تزئین شده است. با این حال، برخلاف کاخ های دیگر که رواق ها رو در رو ساخته می شوند، دار باش حامبه دارای رواق در ضلع شمالی و دیگری در شرق است. یکی از چهار اتاق در سال ۱۹۳۲ به کلیسای کوچک تبدیل شد. فعالیت ها. تا سال ۲۰۱۵، دار باش حامبه دفتر بنیاد اورستیادی و محل برگزاری نمایشگاه از همه کشورهای مدیترانه بود. ایده این نمایشگاه از مدل در موزه دل ترام مدیترانه الهام گرفته شد و هدف آن نشان دادن اشتراکات در فرهنگ ها و جوامع مدیترانه ای بود.
تیم ملی فوتسال جزایر سلیمان نماینده جزایر سلیمان در مسابقات بین المللی فوتسال و یکی از تیم های فوتسال اقیانوسیه ای است.
آرمن گئورگی بوداغیان (؛ زادهٔ ) موسیقی شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۵ نوامبر ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) است.
سارو گالنتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) نقاش و طراح اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۶) است. وی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷ در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
رایسا هراندی مکرتچیان (سارگسیان) (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۵ فوریه ۱۹۴۲ در سوان، به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۱)، شهروند افتخاری ایروان (۲۰۱۵) هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶) و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۷) است.
لیودمیلا هاکوبی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) جامعه شناس، استاد دانشگاه و فعال اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۳ نوامبر ۱۹۴۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون (۲۰۱۶)، نشان یادبود مسروپ ماشتوتس جمهوری ناگورنو قره باغ (۲۰۱۸)، مدال طلای دانشگاه دولتی ایروان (۲۰۱۱)، مدال طلای وزارت آموزش و پرورش جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹)، مدال مخیتار گش جمهوری ناگورنو قره باغ (۲۰۰۱) و مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۹) است.
کارینه ویلیکی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) فیزیک دان اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ ژانویه ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
مری ایلیچی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۱ ژوئن ۱۹۷۳ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
"قلمرو ذخیره سرخ پوستان" اصطلاح تاریخی برای سرزمین عمدتا مستعمره نشین آمریکای شمالی است که توسط پادشاهی فرانسه ادعا شده بود، از طریق معاهده پاریس (۱۷۶۳) در پایان جنگ هفت ساله به بریتانیا واگذار شد - همچنین به عنوان فرانسوی و جنگ سرخ پوستان - و در اعلامیه سلطنتی ۱۷۶۳ برای اقوام اولیه کانادا کنار گذاشته شد. دولت بریتانیا در اندیشه ایجاد یک کشور مانع سرخ پوستان در قسمتی از ذخیره غرب قله های آپالاچی و محدود به رودهای اوهایو و می سی سی پی و دریاچه های بزرگ بود. مقامات انگلیسی خواهان ایجاد چنین دولتی بودند حتی پس از واگذاری منطقه به ایالات متحده در پیمان پاریس (۱۷۸۳) با پایان دادن به جنگ انقلابی آمریکا، اما در سال ۱۸۱۴ پس از از دست دادن کنترل نظامی منطقه در جنگ ۱۸۱۲، تلاش خود را رها کردند در ایالات متحده امروزی، این منطقه شامل تمام قلمروهای شمال فلوریدا و نیواورلئان است که که در شرق رودخانه می سی سی پی و غرب تقسیم قاره شرقی در کوههای آپالاچی قرار داشت که قبلاً نیمه شرقی لوئیزیانا (فرانسه جدید) را شامل می شد. در کانادای امروزی، این کشور شامل تمام سرزمین های بلافاصله در شمال دریاچه های بزرگ اما در جنوب سرزمین روپرت م
تعلق به شرکت خلیج هادسون، و همچنین یک حائل بین استان کانادا و سرزمین روپرت از دریاچه نیپیسینگ تا نیوفاندلند بود. اعلامیه سلطنتی ۱۷۶۳ بسیاری از دستاوردهای ارضی جدید را در سه مستعمره در آمریکای شمالی - فلوریدا شرقی، فلوریدا غربی و کبک - روی کاغذ سازماندهی کرد. بقیه قلمرو گسترش یافته بریتانیا به بومیان آمریکا واگذار شد. ترسیم شکاف شرقی، به دنبال رگه آلگنی در آپالاچی ، محدودیت شهرک سازی بریتانیا را در پیمان ۱۷۵۸ ایستون، قبل از جنگ پونتیاک تایید کرد. علاوه بر این، همه مهاجران اروپایی در این سرزمین (که اکثراً فرانسوی بودند) باید قلمرو را ترک کرده یا اجازه اقامت رسمی را دریافت می کردند. بسیاری از مهاجران به نیواورلئان و سرزمین فرانسه در سمت غربی می سی سی پی (به ویژه سنت لوئیس ) نقل مکان کردند، که خود مخفیانه به اسپانیا واگذار شده بود تا تبدیل به لوئیزیانا (اسپانیا جدید) شود. با این حال، بسیاری از شهرک نشینان باقی ماندند و انگلیسی ها به طور فعال برای بیرون راندن آنها تلاش نکردند. در سال ۱۷۶۸، سرزمین های غربی الگنیس و جنوب اوهایو به مستعمرات چروکی ها در قرارداد هارد لیبر و شش ملت (قبیله) در معاهده فورت استنویکس واگذار
شد. با این حال، چندین قبیله بومی دیگر، به ویژه شاونی و مینگو، به سکونت خود ادامه دادند و زمین های خود را که توسط قبایل دیگر به انگلیسی ها فروخته شده بود، ادعا کردند. این درگیری منجر به جنگ دانمور در ۱۷۷۴ شد، و با معاهده کمپ شارلوت به پایان رسید که در آن این قبایل موافقت کردند رودخانه اوهایو را به عنوان مرز جدید بپذیرند. پس از خرید هندرسون بخش زیادی از کنتاکی چروکی ۱۷۷۵، محدودیت های شهرک سازی تبدیل به نقطه عطفی در جنگ انقلاب آمریکا شد. رئیس شورشی چروکی دراگون کانو با فروش موافقت نکرد، و همچنین دولت سلطنتی در لندن، استقرار در این منطقه را ممنوع اعلام کرد. به عنوان یک اقدام انقلابی در مخالفت با تاج، مهاجران پیشگام سفیدپوست در سال ۱۷۷۶ به کنتاکی سرازیر شدند، در حالی که در جنگ های چروکی و آمریکا با کشیدن کانو مقابله کردند، که تا ۱۷۹۴ ادامه یافت. انحلال. در منطقه سرزمین سرخپوستان در ایالات متحده فعلی، پس از تحت کنترل شدید قرار گرفتن کشور جدید، به تدریج توسط آمریکایی های اروپایی مستقر شد و به مناطق و ایالت ها تقسیم شد، با شروع از سرزمین شمال غربی . اکثر (اما نه همه) سرخپوستان در منطقه سرزمین قبلی تحت سیاست های حذف
سرخپوستان غرب منتقل شدند. پس از خرید لوئیزیانا ، قانون مقابله با سرخپوستاندر سال ۱۸۳۴ قلمرو سرخپوستان در غرب رودخانه می سی سی پی به عنوان مقصد ایجاد کرد، تا زمانی که این منطقه نیز به مناطق و ایالت هایی برای استقرار اروپایی های آمریکایی تقسیم شد و تنها رزروهای مدرن سرخپوستان در محدوده ایالات ایالات متحده باقی ماند.
پوتاواتومی ، مردم بومی آمریکا ساکن در دشت های بزرگ، بالا دست رود می سی سی پی، و غرب دریاچه های بزرگ گفته می شود. آنها به طور سنتی با زبان پوتاواتومی، یکی از اعضای خانواده آلگانکی صحبت می کنند. پوتاواتومی ها خود را نشنوآبه می نامند. یک پاسخ هم ریشه کلمه "Anishinaabe" . پوتاواتومی بخشی از یک اتحاد بلندمدت است که شورای سه آتش نامیده می شود ، با Ojibway و Odawa (اتاوا) . در شورای سه آتش سوزی ، پوتواتومی ها "کوچکترین برادر" محسوب می شوند و در این زمینه با نام Bodéwadmi از آنها یاد می شود، نامی که به معنی "نگهبانان آتش" است و به آتش شورایی سه قوم اشاره دارد. در اواخر قرن ۱۸ به دنبال تجاوزهای اروپاییآمریکایی به غرب رانده شدند و از سرزمین خود در منطقه دریاچه های بزرگ به مناطق رزرو در اوکلاهما برده شدند. تحت حذف سرخ پوستان، آنها سرانجام بسیاری از سرزمین های خود را واگذار کردند و بیشتر پوتاواتومی به نبراسکا، کانزاس و قلمرو سرخپوستان، که در حال حاضر در اوکلاهما است، نقل مکان کردند. برخی از گروه ها در منطقه دریاچه های بزرگ زنده ماندند و امروزه به عنوان قبیله به صورت فدرال شناخته می شوند. در کانادا ، بیش از ۶۰۰ دولت یا گر
وه اول ملت شناخته شدهاند.
ساموئل گارنیکی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
سارگیس بارنوقیموسی هاروتیونیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) لغت شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۸ در غازانچی به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت.
ولادیمیر لیباریدی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه و اقتصاددان اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۱ مه ۱۹۵۷ در کارینج، شهرستان تومانیان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
آرتاک بوریسی هریکیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و مجری تلویزیونی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۷ مارس ۱۹۷۷ در نوراشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۸) است.
المیرا آبراهامی هککیان (آبراهامیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان فیلم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۹ فوریه ۱۹۲۸ در گنجه به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۸) مدال گارگین نژده (۲۰۰۹) مدال مارشال باقرامیان (۲۰۰۸) مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۶) دیپلم جشنواره بین المللی فیلم پراگ (۱۹۶۵) مدال طلای اتحادیه بازیگران تئاتر جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) است. وی در ۲۰ فوریه ۲۰۱۹ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت.
رافائل هوهانیسیان (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیونی و نویسنده برنامه تلویزیونی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲ آوریل ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
سیمون بارگئوی هوهانیسیان (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۶ ژانویه ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۰) است.
تیگران ژوریکی هوومیان (؛ زادهٔ ) نقاش و مجسمه ساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۸ نوامبر ۱۹۶۹ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان، کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۱۶) است.
ادیک آرشالویسی قابوزیان (؛ زادهٔ ) اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ اکتبر ۱۹۵۲ در گوریس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. منابع.
ولادیمیر قازاختسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ نگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۲۶ ‏در وانادزور به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۳ مارس ۲۰۱۵ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
ماریام قازاریان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ ژوئن ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی ()،هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸)، و جایزه متاکسیا سیمونیان است.
استپان لوونی قازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ورزشکار، مربی و داور اهل ارمنستان در رشته کشتی فرنگی بود. زندگی نامه. وی در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۵ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان (۱۹۷۱) و انستیتو دولتی فرهنگ سلامت و ورزش پرورش اندام ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ در سن ۸۴ سالگی درگذشت. منابع.
ماریا استپانی قامباریان (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو و کارشناس آموزشی و پرورشی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ اکتبر ۱۹۲۵ در ایروان، ارمنستان به دنیا آمد و از کنسرواتوار مسکو فارغ التحصیل شد. استپان قامباریان (شیمی دان) پدر وی است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۶)، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۶) و هنرمند شایسته فدراسیون روسیه (۲۰۰۵) و مدال کومیتاس اتحادیه آهنگسازان ارمنستان است.
آرتور قاندیلیان (؛ زادهٔ ) اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۱ دسامبر ۱۹۶۵ در گیومری به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) است.
ایگیت گارگینی قاریبیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ نگار و باستان شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱ دسامبر ۱۹۳۷ در مغرادزور، شهرستان هرازدان به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۱۶ اوت ۲۰۲۰ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
لیودویگ پاپیکی قاریبجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد دانشگاه، تاریخ نگار، سیاستمدار و فعال اهل ارمنستان بود. از تاریخ ۱۹۷۹ تا تاریخ ۱۹۸۴ سمت نمایندگی دوره دهم شورای عالی اتحاد شوروی را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۴ اوت ۱۹۲۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۴)، نشان پرچم سرخ کار و نشان دوستی خلق (۱۹۸۶) است. وی در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
کوریون کارویی قافاداریان (؛ زادهٔ ) معمار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۹ مه ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۱) است. منابع.
مارگو گئورگی قوکاسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) رمان نویس و روزنامه نگار اهل ارمنستان بود. زندگی. وی در ۱۷ آوریل ۱۹۲۷ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. از سال ۱۹۷۸ عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. قوکاسیان عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان نیز بود. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۱) و روزنامه نگار شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۷ آوریل ۲۰۱۳ در سن ۸۶ سالگی در ایروان، ارمنستان درگذشت.
گئورگی وارطانی فرانگولیان (؛ زادهٔ ) مجسمه ساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۹ مه ۱۹۴۵ در تفلیس به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی و نشان دوستی است.
میکائیل خاچیکی کوتانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) روزنامه نگار، اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ تا تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱ سپتامبر ۱۹۲۷ در ایریند، شهرستان اجمیادزین به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی پس از درگذشتش برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۰) است. کوتانیان عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ در سن ۷۲ سالگی در جریان تیراندازی مجلس ملی جمهوری ارمنستان در ایروان کشته شد.
آرسن روبرتی کارامیان (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه، اقتصاددان, تاریخ نگار و سیاست مدار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۵ ژانویه ۱۹۷۴ در کاپان به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
ژنیا آندرانیکی کالانتاریان (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ مه ۱۹۴۲ در سوکار، تاووش به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی، دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان و مدال یادبود نخست وزیر ارمنستان است.
الشَیءُ ما لَم یَجِبُ لَمْ یوجَد اصلی مشهور در فلسفهٔ اسلامی است که مطابق آن تا زمانی که وجود شیئی واجب نشود، آن شیء به وجود نخواهد آمد. این اصل در مقابل عقیده ای منسوب به گروهی از متکلمان است که صرف وجود مرجح را برای وجود شیء کافی می دانسته اند.
کارلن واغارشاکی وُسکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) روان شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۷ اکتبر ۱۹۳۰ در شیراکاموت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۷) است. وی در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱ در سن ۸۰ سالگی در ایروان، ارمنستان درگذشت.
آرتور هایکارامی اوتمازیان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۴ ژانویه ۱۹۴۸ در ایروان از والدینی به نام های و هراچوهی جینانیان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۱) فارغ التحصیل گشت. وی پدر هراچوهی اوتمازیان می باشد. وی در تئاتر نمایشی هراچیا غاپلانیان فعالیت کرده است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۸) و هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان، جایزه دولتی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) و مدال یادبود نخست وزیر ارمنستان (۲۰۱۲) است.
هراچیا آنوشاوانی پاپینیان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، کارگردان فیلم اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۶۱ در هاگوی، شهرستان تومانیان به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
مارک هوهانسی پطروسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان و موسیقی شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۱ اوت ۱۹۳۱ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۶ اوت ۲۰۱۳ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
استپان گریگوری پطروسیان (؛ زادهٔ ) فیزیک دان و استاد دکترای فیزیک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۱ در داوتاشن، شهرستان تالین به دنیا آمد و از دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
آرتور همایاکی پوغوسیان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان و حقوق دان اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۶۸ در ایروان، ارمنستان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. منابع.
گئورگ آرامی پوغوسیان (؛ زادهٔ ) جامعه شناس، آکادمیسین و استاد تمام اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۴ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. پوغوسیان عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
العَرَضُ لایبقی زَمانَین (عَرَض در دو زمان باقی نمی ماند) قاعده ای است در علوم کلام، منطق و فلسفه اسلامی که متکلمان اشعری و برخی از متکلمان معتزلی مانند نظام و کعبی آن را پذیرفته اند. مطابق این قاعده اعراض نمی توانند در دو زمان موجود باشند و در هر لحظه تجدید می شوند. اکثر قاعده این قاعده را جز درباره ی ازمنه و اصوات نپذیرفته اند اما ملاصدرا تفسیری خاص از این قاعده را پذیرفته است. براهین قاعده. برای این قاعده (لااقل) سه استدلال اقامه شده است: استدلال مبتنی بر امتناع قیام عرض به عرض. مطابق این استدلال اگر عرض در زمانی موجود باشد و تا زمان دیگر باقی بماند، متصف به عرض بقا شده است اما قیام عرض به عرض محال است. استدلال مبتنی بر امتناع اجتماع مثلین. مطابق این استدلال آفریدن عرض در زمان دوم ممکن است اما اگر عرض از زمان اول باقی بماند به علت امتناع اجتماع مثلین آفریدن عرض در زمان دوم محال خواهد بود و بنابراین عرض باقی نمی ماند. استدلال مبتنی بر معدوم نشدن اعراض در صورت بقای آن ها. مطابق این استدلال اگر عرض در زمان دوم باقی بماند نمی تواند هیچگاه معدوم شود؛ زیرا معدوم شدن آن را یا باید وابسته به ذاتش بدانیم یا وابسته
به عارض شدن ضد آن عرض بر معروض. شق اول ممکن نیست زیرا در آن صورت باید عرض از ممکن الوجود تبدیل به ممتنع الوجود شود و شق دوم ممکن نیست زیرا در صورت عروض ضد آن بر معروض هیچ کدام از دو ضد در معدوم کردن دیگری ترجیح نخواهد داشت.
موراد واهرامی جانیبکیان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۳ دسامبر ۱۹۵۶ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۹) فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون جوایز آرتاوازد (۲۰۰۰)، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۳)، مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳) هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۵)، جایزه واهاگن (۲۰۰۳)، جوایز آرتاوازد اتحادیه هنرمندان تئاتر ارمنستان (۲۰۰۰)، جایزه واهرام پاپازیان (۲۰۱۳)، جایزه بهترین کارگردان جشنواره بین المللی فیلم آمریکا (۲۰۰۵) و جایزه بهترین بازیگر جشنواره بین المللی فیلم آمریکا (۲۰۰۵) است گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پادشاهان باستان" اشاره کرد.
«دو جزم تجربه گرایی » (Two Dogmas of Empiricism) مقاله ای از فیلسوف تحلیلی، ویلارد کواین است که در سال 1951 منتشر شد. بر اساس دیدگاه گادفری-اسمیت، این مقاله بعضاً به عنوان مهم ترین مقاله فلسفی قرن بیستم تلقی می شود. این مقاله به دو جنبه اصلی فلسفه اثبات گرایی منطقی حمله می کند: اولی، دسته بندی ترکیبی و تحلیلی میان حقایق تحلیلی و حقایق ترکیبی است و دومی، مفهوم فروکاست گرایی. "دو جزم" از شش بخش تشکیل شده. چهار بخش اول بر مفهوم و معنای تحلیلی بودن گزاره ها متمرکز است و دو بخش آخر بر فروکاست گرایی. کواین بر روی نظریه معنایی که توسط اثبات گرایان منطقی ارائه شده، متمرکز می شود. همچنین او نظریه کل گرایانه خود را درباره معنا، ارائه می دهد.
سوبوک () یک فیلم علمی تخیلی و اکشن، محصول سال ۲۰۲۱، به کارگردانی لی یونگ-جو و با بازی گونگ یو، پارک بوگوم و جانگ یونگ-نام است. فیلم حول محور یک عامل اطلاعاتی سابق (گنگ یو) است که با اولین شبیه سازی انسان، «سئو بوک» (پارک بوگوم) درگیر ماجراهایی می شود. فیلم برداری اصلی در ماه مه ۲۰۱۹ آغاز و هزینهٔ تولید آن ۱۶٫۵ میلیارد دلاری در دسامبر ۲۰۲۰ پیش بینی شد، اما انتشار آن به دلیل همه گیری کووید ۱۹ به تعویق افتاد. سرانجام این فیلم به طور همزمان در سینماها و از طریق رسانه های جاری در ۱۵ آوریل سال ۲۰۲۱ منتشر شد. براساس اطلاعات شورای فیلم کره، این فیلم از لحاظ فروش در گیشه، در رتبهٔ بیست و یکم در میان همه فیلم هایی است که در سال ۲۰۲۱ در کره جنوبی منتشر شده است.
لوون جاواخیان (؛ زادهٔ ) نثرنویس و رمان نویس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹ ژوئن ۱۹۵۰ در آلاوردی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) است. وی در فعالیت می کند.