Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نرگس شیخی (زادهٔ ۲۲ آذر ۱۳۶۵) بازیکن تیم ملی هندبال زنان ایران است. او از ۱۸ سالگی به عنوان مربی هندبال نیز فعالیت کرده است. زندگی نامه. نرگس شیخی ۲۲ آذر ۱۳۶۵ متولد شد. او از ۱۰ سالگی در منطقهٔ ۱۹ تهران، ورزش هندبال را آغاز کرد. در ۱۵ سالگی به مسابقات لیگ برتر راه یافت و از سال ۱۳۸۳ به تیم ملی هندبال زنان ایران پیوست. شرکت در مسابقات آسیایی و کسب عنوان ششم در مسابقات آسیایی ژاپن در سال ۲۰۱۸ از جمله موفقیت های ورزشی نرگس شیخی بوده است. او همچنین از سن ۱۸ سالگی مربیگری هندبال را آغاز کرد. وی در تیم هایی مانند تیم تأسیسات دریایی بازی کرده است. نرگس شیخی در سال ۱۳۹۴ به عنوان نمایندهٔ ورزشکاران، از سوی رئیس فدراسیون هندبال به عنوان یکی از اعضای «اتاق فکر هندبال ایران» منصوب شد.
مروارید اژدها فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی ماریو آندراچیو است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم نیل، وانگ جی، جردن چان و رابرت مامون ایفای نقش کرده اند.
دختر فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی سایمون استون است. در این فیلم بازیگرانی همچون جفری راش، ایون لسلی، پل اشنایدر، میراندا اتو، آنا تورو، اودسا یانگ و سم نیل ایفای نقش کرده اند.
انیگما () بزرگترین الماس تراش خورده در جهان است که رکورد جهانی گینس را از سال ۲۰۱۶ در اختیار دارد. این الماس که ۵۵ وجه و ۵۵۵٫۵۵ قیراط (۱۱۱٫۱۱ گرم) وزن دارد، توسط ران گورنشتاین (بلژیک) سفارش و در سال ۲۰۰۴ پس از چندین سال برش و لایه برداری تکمیل شد. استفاده مکرر از عدد پنج در طراحی جواهر، عمدی و برگرفته از نماد خمسه، نوعی تعویذ و طلسم به شکل کف دست با پنج انگشت باز شده است که در میان مسلمانان و یهودیان خاورمیانه و شمال آفریقا رایج است. در فوریه ۲۰۲۲، انیگما در حراج خانه چندملیتی ساتبیز به بهای ۳٫۱۶ میلیون پوند و در جریان یک برنامهٔ حراج آنلاین فروخته شد. منشأ الماس نامشخص است، اما اعتقاد بر این است که یا نتیجه برخورد شهاب سنگی یا بخشی از یک سیارک است که بر روی زمین سقوط کرده است.
فیلودی رشد غیرعادی قسمت های گل به ساختارهای برگی است. این بیماری توسط فیتوپلاسما یا برخی ویروسها ایجاد می شود، اگرچه ممکن است به دلیل عوامل محیطی نیز باشد که منجر به عدم تعادل در هورمون های گیاهی می شوند. فیلودی باعث می شود که گیاه آسیب دیده نسبتأ یا کاملاً عقیم شود، زیرا قادر به تولید گل به شکل طبیعی نیست. تاریخچه. در اواخر قرن هجدهم، شاعر و فیلسوف آلمانی، یوهان ولفگانگ فون گوته، به گل های رز با ظاهری عجیب برخورد کرد که در آن اندام های گل به شکل اندام های برگ یا ساقه درآمده بودند. این باعث شد که او این فرضیه را مطرح کند که اندام های گیاهی که از ساقه به وجود می آیند صرفاً تغییراتی از اندام اصلی برگ هستند. در طول رشد، این اندام ها به طور طبیعی به ساختارهای تخصصی یا عمومی مانند گلبرگ ها یا برگ ها متمایز می شوند. با این حال، اگر عوامل خاصی در مراحل اولیه رشد دخالت کنند، این اندام ها می توانند به چیزی غیر از «طرح ساخت و ساز» اصلی تبدیل شوند. گوته این رشد غیرطبیعی را «دگردیسی» نامید و این موضوع اصلی مقاله او "Versuch die Metamorphose der Pflanzen zu erklären" است که در سال ۱۷۹۰ چاپ شد. فرضیه گوته در زمان او توسط د
انشمندان دیگر مورد استقبال قرار نگرفت، اما اکنون مشخص شده است که اساساً درست است. مفاهیمی که او در حین توصیف دگردیسی مورد بحث قرار می دهد اکنون به عنوان همسانی شناخته می شود، که اساس علم مدرن آناتومی تطبیقی و کشفی است که معمولاً به زیست شناس انگلیسی سر ریچارد اوون نسبت داده می شود. اصطلاح "phyllody" توسط گیاه شناس انگلیسی ماکسول تی مسترز در کتابش در مورد ناهنجاری های گیاهی، "تراتولوژی گیاهی" (۱۸۶۹) ابداع شد. این اصطلاح از واژه لاتین "phyllodium گرفته" شده است، که خود از یونان باستان φυλλώδης ("phullodes"، "برگ مانند") مشتق شده است. شرح. فیلودی با جایگزینی جزئی یا کامل اندام های گل با برگ های واقعی مشخص می شود. فیلودی می تواند براکت ها، کاسه گل (کاسبرگ ها)، تاج گل (گلبرگ)، ژینوسیوم (برچه ها / مادگی) و آندروسیوم (پرچم ها) را تحت تأثیر قرار دهد. فیلودی ممکن است جزئی باشد و فقط بر روی برخی از اندام های گل یا حتی نیمی از اندام های گل تأثیر بگذارد (مثلاً تنها سه گلبرگ از شش گلبرگ در یک گل)، یا می تواند کامل باشد، با جایگزینی تمام اندام های گل با برگ. علل بیماری. عوامل زنده (بیوتیک) و محیطی می توانند منجر به بیماری
فیلودی شوند. از عوامل بیوتیک، ویروسها، فیتوپلاسما و برخی قارچها اهمیت دارند. در بسیاری موارد، حشرات به عنوان عامل انتقال ویروس یا میکوپلاسما کار می کنند. فیتوپلاسماها شایع ترین علت فیلودی هستند. و باعث فیلودی شبدر و کنجد می شوند. عوامل غیرزیست محیطی مانند آب و هوای گرم یا کم آبی که منجر به عدم تعادل در هورمون های گیاهی در طول گلدهی می شود، می توانند باعث ایجاد فیلودی شوند. وقتی شرایط عادی شد، گیاهان گلدهی طبیعی خود را از سر می گیرند. حساسیت گیاهان به فیلودی ناشی از محیط می تواند ژنتیکی باشد. فیلودی را می توان به طور مصنوعی با استفاده از هورمون های سیتوکینین (CK)، القا کرد. برعکس، می توان آن را با استفاده از هورمون جیبرلین (GA) سرکوب کرد. در برخی موارد از بروز فیلودی در اصلاح نباتات استفاده شده است. یکی از معروف ترین نمونه ها رز سبز ("Rosa chinensis" 'Viridiflora')، یک رقم رز چینی باستانی است که برگ های سبز رنگ به شکل گل ظاهر می شوند. این انتخاب مصنوعی باعث شده است که فیلودی به عنوان یک جهش پایدار باقی بماند. فیلودی در ایران. این بیماری در ایران دامنه میزبانی نسبتاً محدودی دارد. کنجد و تعدادی دیگر از گیاهان از
جمله کلزا، توتون و حبوبات مورد هدف آن قرار میگیرند. فیلودی یکی از بیماری های مهم و اقتصادی کنجد در استان های خوزستان و لرستان است و در سال های اخیر خسارات جبران ناپذیری را متوجه کشاورزان کرده است. عامل بیماری توسط زنجره های گونه "Circulifer haematoceps" یا "Neoaliturus haematoceps" منتقل می شود. روش مبارزه. تنظیم دقیق تاریخ کشت با توجه به شرایط محیط٬ کشت ارقام مقاوم٬ و کنترل زنجره ناقل بیماری از راه های کاهش خسارت فیلودی میباشند.
سِر سایمون فیلیپ بارون-کوهن(انگلیسی: Sir Simon Philip Baron-Cohen؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۵۸ در لندن) روان شناس بالینی بریتانیایی و استاد آسیب شناسی روانی رشدی در دانشگاه کمبریج است. او مدیر مرکز پژوهش اوتیسم دانشگاه و عضو کالج ترینیتی، کمبریج است. در سال ۱۹۸۵، بارون-کوهن نظریه کوری ذهن را در مورد اختلال طیف اوتیسم مطرح کرد که شواهد آن را در سال ۱۹۹۵ منتشر کرد. در سال ۱۹۹۷، او نظریه مغز مردانه شدید را درباره اوتیسم و هورمون های جنسی پیش از تولد پیشنهاد داد که آزمون کلیدی آن در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. در سال ۲۰۰۳، او نظریه همدلی-سیستم سازی را برای اوتیسم و تفاوت های جنسی معمول ارائه کرد که آزمون کلیدی آن در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. او همچنین در زمینه های مهمی از جمله شیوع و غربالگری اوتیسم، ژنتیک اوتیسم، تصویربرداری عصبی اوتیسم، آسیب پذیری اوتیسم، مداخله در اوتیسم و حس آمیزی پژوهش های برجسته ای انجام داده است. بارون-کوهن در سال ۲۰۲۱ به پاس خدماتش به افراد اوتیستیک عنوان شوالیه را دریافت کرد و همچنین در سال ۲۰۲۳، به مدال هزاره شورای پژوهش پزشکی بریتانیا (MRC) دست یافت. حرفه. بارون-کوهن استاد آسیب شناسی روانی رشدی در دانشگاه کمبری
ج در بریتانیا است. او مدیر مرکز تحقیقات اوتیسم در این دانشگاه و عضو کالج ترینیتی است. او یکی از اعضای انجمن روانشناسی بریتانیا (BPS)، آکادمی بریتانیا، آکادمی علوم پزشکی و انجمن علوم روانشناختی است و همچنین روانشناس مجاز انجمن روانشناسی بریتانیا و محقق ارشد در مؤسسه ملی تحقیقات سلامت و مراقبت (NIHR) است و به عنوان معاون انجمن ملی اوتیسم (بریتانیا) خدمت می کند، و در سال 2012 رئیس مؤسسه ملی بهداشت و تعالی بالینی (NICE) گروه توسعه رهنمودها برای بزرگسالان مبتلا به اوتیسم بود. او به عنوان معاون و رئیس انجمن بین المللی تحقیقات اوتیسم (INSAR) فعالیت کرده و یکی از بنیان گذاران و سردبیران مجله "Molecular Autism" بود. او رئیس بخش روانشناسی آکادمی بریتانیا بود و همچنین یک روانشناس بالینی است که کلینیکی برای تشخیص دیرهنگام اوتیسم در بزرگسالان در بریتانیا ایجاد کرده است. بارون-کوهن در سال 2017 سخنرانی اصلی خود را با موضوع اوتیسم و حقوق بشر در سازمان ملل متحد در روز جهانی آگاهی اوتیسم ارائه داد. در سال 2024، او به دلیل دستاوردهایش در حوزه روانپزشکی به عضویت افتخاری انجمن سلطنتی پزشکی درآمد. تحقیقات. نظریه کوری ذهن در اوتیسم
. بارون-کوهن بیش از ۴۰ سال در زمینه تحقیق در مورد اوتیسم فعالیت کرده است، که از سال ۱۹۸۲ آغاز شده است. در سال ۱۹۸۵، هنگامی که او عضو واحد توسعه شناختی MRC در لندن بود، او و همکارانش اوتا فریت و آلن لسلی فرضیه "نظریه ذهن" (ToM) را مطرح کردند تا مشکلات اجتماعی-ارتباطی در اوتیسم را توضیح دهند. ToM (که همچنین به عنوان "همدلی شناختی" شناخته می شود) مکانیسم نیمه ذاتی مغز است که برای درک سریع رفتار اجتماعی از طریق نسبت دادن بی دردسر حالات ذهنی به دیگران به کار می رود، که این امر پیش بینی رفتار و مهارت های ارتباط اجتماعی را ممکن می سازد. آن ها این فرضیه را با استفاده از آزمون باور غلط تأیید کردند، که نشان داد یک کودک چهار ساله معمولی می تواند باور شخص دیگری که متفاوت از باور خود اوست را درک کند، در حالی که کودکان اوتیستیک به طور متوسط در این توانایی تأخیر دارند. کتاب بارون-کوهن در سال ۱۹۹۵، "کوری ذهن"، آزمایش های بعدی او در زمینه ToM و نقص در ToM در اوتیسم را خلاصه کرد. او نشان داد که کودکان اوتیستیک به معنی ذهنی چشمان توجه ندارند و در ToM پیشرفته که با آزمون "خواندن ذهن از روی چشم ها" (یا "آزمون چشم ها") که او طراحی
کرد، مشکلاتی دارند. او نخستین مطالعه تصویربرداری عصبی در مورد ToM در بزرگسالان معمولی و اوتیستیک را انجام داد و بیمارانی که آسیب مغزی اکتسابی داشتند را مورد مطالعه قرار داد و نشان داد که آسیب به قشر پیشانی اوربیتال و مدیال و آمیگدال می تواند ToM را مختل کند. او همچنین اولین شواهد عملکرد غیرعادی آمیگدال در اوتیسم را در طول ToM گزارش کرد. در سال ۲۰۱۷، تیم او ۸۰ هزار فرد ژنوتیپ شده را که آزمون چشم ها را انجام دادند، مورد مطالعه قرار داد. او متوجه شد که پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNPs) تا حدی به تفاوت های فردی در این ویژگی ابعادی کمک می کند که افراد اوتیستیک در آن مشکلاتی دارند. این شواهدی بود که نشان داد همدلی شناختی/ToM تا حدی ارثی است. مؤسسات ملی بهداشت آزمون چشم های بارون-کوهن را به عنوان معیاری اصلی معرفی کرده اند که باید به عنوان بخشی از معیارهای دامنه پژوهشی (RDOC) برای ارزیابی شناخت اجتماعی استفاده شود. نظریه همدلی-سیستم سازی (E-S). در سال ۱۹۹۷، بارون-کوهن نظریه همدلی-سیستم سازی (E-S) را توسعه داد. همدلی شامل همدلی شناختی (تصور اینکه فرد دیگری چه فکر یا احساس می کند) و همدلی عاطفی (پاسخ مناسب احساسی به آ
نچه که فردی دیگر فکر یا احساس می کند) است. سیستم سازی تمایل به تحلیل یا ساخت سیستم های مبتنی بر قوانین برای درک نحوه کارکرد چیزها است. یک سیستم به عنوان هر چیزی تعریف می شود که الگوها یا قوانین «اگر-آنگاه» را دنبال می کند. نظریه E-S استدلال می کند که معمولاً زنان به طور متوسط نمره بالاتری در همدلی نسبت به سیستم سازی دارند (آن ها بیشتر احتمال دارد که مغزی از نوع E داشته باشند)، و معمولاً مردان به طور متوسط نمره بالاتری در سیستم سازی نسبت به همدلی دارند (آن ها بیشتر احتمال دارد که مغزی از نوع S یا نوع S شدید داشته باشند). افراد مبتلا به اوتیسم پیش بینی می شوند که به عنوان افراطی از مردان معمولی نمره دهند (آن ها بیشتر احتمال دارد که مغزی از نوع S یا نوع S شدید داشته باشند). این پیش بینی ها در یک مطالعه آنلاین در سال ۲۰۱۸ از ۶۰۰٬۰۰۰ فرد غیر اوتیستیک و ۳۶٬۰۰۰ فرد اوتیستیک تأیید شد. این مطالعه همچنین تأیید کرد که افراد مبتلا به اوتیسم به طور متوسط "هایپر-سیستم ساز" هستند. با همکاری با شرکت ژنومیک شخصی 23andMe، تیم بارون-کوهن ۵۶٬۰۰۰ فرد ژنوتایپ شده را که آزمون مقیاس سیستم سازی را انجام داده بودند، مطالعه کرد. او و ه
مکارانش دریافتند که واریانت های ژنتیکی رایج مرتبط با سیستم سازی با واریانت های ژنتیکی رایج مرتبط با اوتیسم همپوشانی دارند. او نتیجه گیری کرد که ژنتیک اوتیسم نه تنها شامل ژن های مرتبط با معلولیت است بلکه شامل ژن هایی است که با استعداد در شناسایی الگوها و درک نحوه کارکرد چیزها مرتبط هستند. نورواندوکرینولوژی پیش از تولد. تحقیقات بارون-کوهِن در نظریه E-S او را به این سو هدایت کرد که بررسی کند آیا سطوح بالاتر تستوسترون پیش از تولد می توانند نرخ بالاتر اوتیسم در مردان را توضیح دهند. نظریه هورمونی او در مورد اوتیسم پیش از تولد در سال ۲۰۰۹ حمایت اولیه ای دریافت کرد که نشان می دهد تستوسترون پیش از تولد با ویژگی های اوتیسمی در کودکی همبستگی مثبت دارد و در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹، در یافته هایی که سطوح بالای آندروژن ها و استروژن ها در دوران بارداری را که به تشخیص اوتیسم منجر شد، پشتیبانی بیشتری پیدا کرد. در کتاب ۲۰۰۴ خود «تستوسترون پیش از تولد در ذهن» (MIT Press)، بارون-کوهِن نظریه هورمونی اوتیسم پیش از تولد را مطرح کرد. او این نظریه را برای درک این که چرا اوتیسم در مردان شایع تر است، مطرح کرد. با استفاده از پروژه توسعه کود
ک کمبریج که در سال ۱۹۹۷ تأسیس کرد، یک مطالعه طولی که کودکان ۶۰۰ زن که در دوران بارداری تحت آمنیوسنتز قرار گرفته بودند را بررسی کرد و این کودکان را پس از تولد پیگیری کرد. این مطالعه برای اولین بار در انسان ها نشان داد که چگونه تنوع نرمال در سطوح تستوسترون پیش از تولد با تفاوت های فردی در توسعه مغز و رفتار پس از تولد همبستگی دارد. تیم او کشف کرد که در کودکان معمولی، میزان تماس چشمی، نرخ توسعه واژگان، کیفیت روابط اجتماعی، عملکرد نظریه ذهن و نمرات در مقیاس همدلی همگی با سطوح تستوسترون پیش از تولد همبستگی معکوس دارند. در مقابل، او دریافت که نمرات در آزمون اشکال جاسازی شده (توجه به جزئیات)، در مقیاس سیستماتیزه سازی (SQ)، اندازه گیری علایق خاص و تعداد ویژگی های اوتیسمی با سطوح تستوسترون پیش از تولد همبستگی مثبت دارند. در این مطالعه، تیم او نخستین مطالعات تصویربرداری عصبی انسانی از حجم های منطقه ای ماده خاکستری مغز و فعالیت های مغزی مرتبط با تستوسترون پیش از تولد را انجام داد. سایر سرنخ ها برای این نظریه از مطالعات هورمونی پس از تولد بارون-کوهِن به دست آمد که نشان داد بزرگسالان اوتیسمی آندروژن های در حال گردش بالاتری
در سرم دارند و این که مغز اوتیسمی در زنان «مذکر» شده است، چه در حجم مغز ماده خاکستری و چه در ماده سفید مغز. یک مدل حیوانی مستقل توسط Xu et al. (۲۰۱۵، "Physiology and Behavior"، ۱۳۸، ۱۳–۲۰) نشان داد که تستوسترون بالای پیش از تولد در دوران بارداری منجر به کاهش علاقه اجتماعی در فرزندان می شود. گروه بارون-کوهِن همچنین نرخ اوتیسم را در فرزندان مادران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) بررسی کردند، که یک وضعیت پزشکی است که به علت تستوسترون بالای پیش از تولد ایجاد می شود. او دریافت که در زنان مبتلا به PCOS، احتمال داشتن فرزند مبتلا به اوتیسم به طور قابل توجهی افزایش می یابد. این یافته ها در سه کشور دیگر (سوئد، فنلاند و اسرائیل) تکرار شده است و با یافته ای که مادران کودکان اوتیسمی خود هورمون های استروئیدی جنسی بالاتری دارند، هماهنگ است. اما برای آزمایش واقعی این نظریه، بارون-کوهِن به یک نمونه بسیار بزرگ تر از پروژه توسعه کودک کمبریج نیاز داشت، زیرا اوتیسم تنها در ۱٪ از جمعیت اتفاق می افتد. بنابراین، در سال ۲۰۱۵، او همکاری با بانک زیستی دانمارکی را آغاز کرد که بیش از ۲۰ هزار نمونه مایع آمنیوتیک ذخیره کرده بود و
آن ها را با تشخیص های بعدی اوتیسم از طریق ثبت نام روانپزشکی دانمارک پیوند داد. او سطوح آندروژن های پیش از تولد را آزمایش کرد و دریافت که کودکانی که بعداً به اوتیسم مبتلا شدند، در معرض سطوح بالای تستوسترون پیش از تولد و پیش سازهای هورمون های جنسی Δ۴ قرار داشتند. در سال ۲۰۱۹ او سطوح قرارگیری به استروژن های پیش از تولد این گروه را آزمایش کرد و دوباره دریافت که این سطوح در بارداری هایی که به اوتیسم منجر شدند، بالاتر بود. این مطالعات نوآورانه شواهدی از نقش هورمون های پیش از تولد و تعامل آن ها با تمایل ژنتیکی در علت اوتیسم ارائه می دهند. مشارکت های دیگر. در سال ۲۰۰۶، بارون-کوهِن نظریهٔ همسان سازی جفت گیری را مطرح کرد که بیان می کند اگر افرادی با نوع مغز سیستم ساز یا «نوع S» فرزند دار شوند، احتمال ابتلای فرزند به اوتیسم بیشتر خواهد بود. یکی از شواهد این نظریه از مطالعه جمعیتی او در شهر آیندهوون به دست آمد، جایی که نرخ اوتیسم در این شهر که یک مرکز فناوری اطلاعات است، دو برابر دیگر شهرهای هلند است. علاوه بر این، او متوجه شد که هم مادران و هم پدران کودکان اوتیسمی در آزمون های توجه به جزئیات نمرات بالاتر از متوسط دارند،
که پیش نیاز سیستم سازی قوی است. در سال ۲۰۰۱، او مقیاس طیف اوتیسم (AQ) را توسعه داد، مجموعه ای از پنجاه سوال که میزان ویژگی های اوتیسمی یک فرد را اندازه گیری می کند. این یکی از اولین مقیاس ها بود که نشان داد ویژگی های اوتیسمی در میان جمعیت عمومی وجود دارند و افراد اوتیسمی به طور متوسط نمرات بالاتری از افراد غیر اوتیسمی دارند. بارون-کوهِن به این موضوع پاسخ داد که هیچ سوالی در AQ دربارهٔ علاقه به ریاضیات وجود ندارد، و اینکه یافتهٔ ارتباط AQ با استعدادهای علمی و ریاضی در مطالعات متعدد یافت شده است، که این ممکن است به مکانیسم مشترک هایی مانند سیستم سازی قوی اشاره داشته باشد. AQ پس از آن در صدها مطالعه استفاده شد که شامل مطالعه ای بر روی نیم میلیون نفر بود و تفاوت های جنسیتی و نمرات بالاتر در کسانی که در STEM کار می کنند، را نشان داد. مطالعات متعدد همچنین نشان داده اند که متغیرهای روان شناختی و بیولوژیکی با تعداد ویژگی های اوتیسمی فرد مرتبط هستند. بارون-کوهِن همچنین "Mindreading" را برای استفاده در آموزش ویژه توسعه داد. تیم او همچنین "The Transporters" را توسعه داد، یک سری انیمیشن برای آموزش شناسایی احساسات به کود
کان اوتیسمی در سن پیش دبستانی، و اولین آزمایش بالینی درمان با لگو را در انگلستان انجام داد که نشان داد کودکان اوتیسمی در مهارت های اجتماعی پس از این درمان بهبود می یابند. او همچنین به تحقیق کاربردی در زمینه اوتیسم پرداخته و دریافت که افراد اوتیسمی از نظر قضائی دچار مشکل هستند، و نرخ بالاتری از خودکشی، اختلالات سلامت جسمی و اختلالات روانی را دارند. مقبولیت. سپیتروم نیوز کار بارون-کوهن در زمینه نظریه ذهن را به عنوان "یک مطالعه مهم" توصیف کرده است. کتاب بارون-کوهن، تفاوت اساسی توسط گاردین به عنوان "جذاب و الهام بخش" توصیف شده در حالی که کتاب دیگر او، جویندگان الگو به عنوان انتخاب سردبیر توسط نیویورک تایمز انتخاب شده است. یک نقد کتاب منتشر شده در "پدیدارشناسی و علوم شناختی" تفاوت اساسی را به عنوان "بسیار ناامیدکننده" توصیف کرده است. طبق گزارش مجله "Time"، نظرات او در مورد ویژگی های سیستم سازی "خشم برخی از والدین کودکان اوتیستیک را برانگیخته است که شکایت دارند که او درد و رنج خانواده هایشان را دست کم گرفته است". بارون-کوهن در یک مقاله تحلیلی در Scientific American پاسخ داده و چالش های خانواده ها را تایید کرده است.
او همچنین اظهار کرده که حجم عظیم شواهد علمی که از پیش بینی های نظریه ذهن بری و E-S پشتیبانی می کند، نمی تواند نادیده گرفته شود. بارون-کوهن و کتاب او علم شرارت توسط نیویورک تایمز به عنوان "یک روانشناس برنده جایزه" توصیف شده است که "یک فرضیه ساده اما قانع کننده برای راهی جدید در تفکر درباره شر را کشف کرده است". نظریه همدلی-سیستم سازی بارون-کوهن در "Science" منتشر شد و بیان می کند که انسان ها می توانند بر اساس نمرات خود در دو بعد (همدلی و سیستم سازی) طبقه بندی شوند؛ و زنان معمولاً در بعد همدلی نمرات بالاتری دارند و مردان معمولاً در بعد سیستم سازی نمرات بالاتری دارند. دانشمندان فمینیست، از جمله کوردلیا فاین، عصب شناس جینا ریپون و لیز ایلیوت نظریه "مغز مردانه افراطی" او در مورد اوتیسم را مورد سوال قرار داده اند. بارون-کوهن از مطالعه تفاوت های جنسی در برابر اتهامات نرو سکسیسم دفاع کرده و توضیح داده که تفاوت های جنسیتی فقط به تفاوت های میانگین بین گروه های مردان و زنان تعلق دارند و تأکید کرده که پیش داوری درباره یک فرد بر اساس جنسیت آن فرد نادرست و غیرقابل قبول است چرا که ذهن یک فرد ممکن است با جنسیت آن همخوانی ندا
شته باشد. مجموعه داده های متعدد اکنون نظریه های E-S و مغز مردانه افراطی را تأیید کرده اند. مجله "Time" همچنین نظریه جفت گیری همسانی که توسط بارون-کوهن مطرح شده است را مورد انتقاد قرار داده و ادعا کرده که این نظریه بیشتر جنبه فرضی دارد و بر شواهد آنی استوار است. این نظریه ادعا می کند که نرخ های اوتیسم در حال افزایش است زیرا "سیستم سازها"، افرادی با ویژگی های بیشتر اوتیستی، احتمال بیشتری دارند که یکدیگر را انتخاب کنند و به دلیل تغییرات اجتماعی نسبتاً اخیر، احتمال بیشتری دارند که فرزندان اوتیستی داشته باشند. جیمز مک گراث نظریه ضریب اوتیسم را نقد کرده و نوشته است که نمره این مقیاس با اعلام علاقه به ریاضیات افزایش می یابد و با اعلام علاقه به ادبیات یا هنر کاهش می یابد و ادعا می کند که این امر به تصور غلطی منجر می شود که بیشتر افراد اوتیستی در ریاضیات قوی هستند. منتقدان همچنین استدلال می کنند که تمرکز بارون-کوهن بر افرادی با اوتیسم بدون ناتوانی های فکری یا یادگیری محدود می کند که یافته های او چقدر می تواند به طور کلی تعمیم داده شود. بارون-کوهن اذعان کرده است که مقدار زیادی از تحقیقات اوتیسم در سطح جهانی با افراد او
تیستی بدون ناتوانی های یادگیری (فکری) انجام می شود و خواستار تحقیقات بیشتر با افراد اوتیستی دارای ناتوانی های یادگیری شده است تا اطمینان حاصل شود که تحقیقات اوتیسم به نفع همه جامعه اوتیسم است. اما او این انتقاد را با این اشاره که حتی در میان افرادی که ناتوانی یادگیری دارند، سیستم سازی قوی مشاهده می شود، به چالش کشیده است. فرضیه کوری ذهنی از سوی برخی افراد در جامعه اوتیسم مورد انتقاد قرار گرفته است که استدلال کرده اند که افراد غیر اوتیسمی به اندازه افراد اوتیسمی نسبت به حالات ذهنی یکدیگر نابینایند. این به عنوان مشکل «دوگانگی همدلی» شناخته می شود. همچنین نقدهایی به مفهوم تئوری ذهن بارون-کوهِن وارد شده است که این ایده را مطرح می کند که افراد اوتیسمی به طور کامل انسان نیستند. در مورد اولین انتقاد، بارون-کوهِن موافقت کرده است که مشکل «دوگانگی همدلی» یک دستاورد مهم در این حوزه است. در مورد انتقاد دوم، بارون-کوهِن پاسخ داده است که افراد اوتیسمی کاملاً انسان هستند و تئوری ذهن صرفاً در قالب یک نمودار وجود دارد که تفاوت های فردی را نشان می دهد. اوایل زندگی و تحصیلات. بارون-کوهن دومین فرزند جودیت و هایمن ویوین بارون-کوه
ن، خانواده ای یهودی از طبقه متوسط ساکن لندن بود. او مدرک کارشناسی خود را در علوم انسانی از کالج نیو، آکسفورد دریافت کرد و کارشناسی ارشد خود را در روان شناسی بالینی از مؤسسه روان پزشکی، کینگ کالج لندن به پایان رساند و دکترای روان شناسی خود را از کالج دانشگاهی لندن دریافت کرد. پژوهش دکترای او با همکاری استاد راهنمایش اوتا فریت انجام شد. زندگی شخصی. در سال ۱۹۸۷، سایمون بارون-کوهن با بریجیت لیندلی ازدواج کرد. آن ها سه فرزند داشتند. او یک برادر بزرگتر به نام دن بارون-کوهن و سه خواهر و برادر کوچکتر دارد، برادرش اشلی لوئیس و خواهرانش سوزی و لیز. پسرخاله های او شامل بازیگر و کمدین ساشا بارون-کوهن و آهنگساز اران بارون-کوهن هستند.
شهرستان صفرعلی اف (به لاتین: Safaraliyev Rayon) یک شهرستان/رایون پیشین در جمهوری آذربایجان از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۹ میلادی بود. این شهرستان در تاریخ ۲۴ ژانویه ۱۹۴۰ ایجاد شد و با فرمان شماره ۱۱ شورای عالی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان از رایون گنجه جدا شد. نام این شهرستان برگرفته از نام خانلار صفرعلی اف یک سوسیالیست اولیه آذری فعال همزمان با استالین در میدان های نفتی باکو و رهبر اعتصاب ۱۹۰۷ بود گرفته شد. در سال ۱۹۵۴، این شهرستان با افزودن ناحیه شهرستان ساموخ که در آن زمان منسوخ شده بود، گسترش یافت که به دنبال ساخت یک مخزن بزرگ برای نیروگاه برق آبی مینگه چویر از نظر جغرافیایی غیرقابل دفاع شده بود. با این حال، در سال ۱۹۵۹ میلادی، شهرستان صفرعلی اف خود از میان رفت. امروزه شهرستان ساموخ جدید که در ۱۸ فوریه ۱۹۹۲ دوباره ایجاد شد، اساساً همان منطقه صفرعلی اف پیشین را در بر می گیرد و در شهرک صفرعلی اف متمرکز شده است، که خود از سال ۲۰۰۸ به ساموخ تغییر نام داد.
خانلار صفرعلی اف (; – ) سیاستمدار، و سندیکاچی اهل امپراتوری روسیه بود.
حمید سلطان اف (؛ ۲۶ مه ۱۸۸۹ – 1938 (aged ۴۸–۴۹)) سیاست مدار اهل امپراتوری روسیه بود.
علی حیدر قرایف (; – ) سیاست مدار اهل جمهوری آذربایجان بود.
عثمان میرزایف (; – ) روزنامه نگار، و نویسنده اهل جمهوری آذربایجان بود.
لپسی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سرکند واقع شده است. لپسی ۲٬۵۶۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لپسئی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آلاکل واقع شده است. لپسئی ۱٬۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
مدنیت یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان قره سای واقع شده است.
مدیولانوم، شهری باستانی است که اکنون میلان در آن قرار دارد، در ابتدا یک شهر اینسوبر نشین بود، اما پس از آن به یک شهر مهم روم در شمال ایتالیا تبدیل شد. این شهر توسط اینسوبرها در حدود ۶۰۰ پیش از میلاد مسکونی شد و در ۲۲۲ پیش از میلاد توسط رومیان فتح شد و به مرکز کلیدی مسیحیت غربی و پایتخت غیررسمی امپراتوری روم غربی تبدیل شد. اهمیت این شهر تحت تأثیر ویرانی جنگ گوت ها، تصرف آن توسط لومباردها در سال ۵۶۹، و تصمیم آنها برای تبدیل تیسینوم به پایتخت پادشاهی ایتالیا خود، کاهش یافت. در طول دوره پرینکیپاته و در سال ۲۰۰ میلادی، جمعیت شهر ۴۰۰۰۰ نفر بود. هنگامی که شهر به پایتختی امپراتوری روم غربی در زمان امپراتور ماکسیمیان (ح. ۲۸۶–۳۰۵) تبدیل شد، جمعیت به یکصد هزار نفر افزایش یافت و بنابراین میلان به یکی از بزرگترین شهرهای ایتالیای رومی تبدیل شد.
آپولو () ویترای یا شیشه طراحی شده رنگی است که در سال ۱۹۰۳ توسط استانیسواف ویسپیانسکی خلق شد.
بل اورن (ترکی|Belören) یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در کاهتا واقع شده است.
آق بالیق یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سرکند واقع شده است.
آلاتاو یک شهر در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است. این شهر تا پیش از ژانویه ۲۰۲۴، روستایی بوده با نام «جتیگن» . در آن تاریخ، نام این روستا عوض شده و سطح اداری آن به «شهر مستقل از شهرستان» ارتقاء یافته و از شهرستان ایله جدا شده.
ژاپک باتیر یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان ایله، قزاقستان واقع شده است. ژاپک باتیر ۷٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد.
بغازکایا یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در کاهتا واقع شده است.
بلوک یایلا ( ) منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در بخش کاهتا واقع شده است.
بوزپینار ( ) منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه، استان آدیامان، بخش کاهتا واقع شده است.
آرتمی (به لاتین: Artemi) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس شمالی است که در ناحیه غازی ماغوسا واقع شده است.
آسگیریا (به لاتین: Asgiriya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
آسگریا (به لاتین: Asgeriya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
بالاگوللا (به لاتین: Balagolla) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
آنگورووولا (به لاتین: Anguruwella) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
آنگاممانا (به لاتین: Angammana) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
داسی گلوکاگون که با نام تجاری Zegalogue فروخته می شود، داروییست که برای درمان هیپوگلیسمی شدید در افراد مبتلا به دیابت استفاده می شود. شایع ترین عوارض جانبی شامل تهوع، استفراغ، سردرد، اسهال و درد محل تزریق است. داسی گلوکاگون در مارس ۲۰۲۱ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. این دارو در اوت ۲۰۱۷ به عنوان یک داروی کم کاربرد تعیین شد. مصارف پزشکی. داسی گلوکاگون برای درمان هیپوگلیسمی شدید در افراد شش ساله و بالاتر مبتلا به دیابت کاربرد دارد. موارد منع مصرف. داسی گلوکاگون در افراد مبتلا به فئوکروموسیتوما یا انسولینوما منع مصرف دارد.