Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تلفات نیروهای ائتلاف در افغانستان از زمان حملهٔ آمریکا به افغانستان در اکتبر ۲۰۰۱ تا تاریخ ۱۸ مه ۲۰۲۰ به ۳۵۰۲ نفر رسید. این سربازان در ماموریت های مختلف تحت عملیات بلندمدت آزادی و آیساف خدمت می کردند. در مجموع، آمار آمریکایی مربوط به کشته شدگان «در داخل و اطراف افغانستان» است، که طبق تعریف وزارت دفاع ایالات متحده، شامل تعدادی از کشته شدگان در پاکستان و ازبکستان و کشته شدن ۱۸ تن از عوامل سیا است. علاوه بر این کشته شدگان در افغانستان، ۵۹ سرباز دیگر آمریکایی و یک سرباز کانادایی در کشورهای دیگر در حین پشتیبانی از جنگ افغانستان کشته شدند. این فهرست همچنین تلفات سقوط هواپیمای ۶۲ سرباز اسپانیایی را که در حال بازگشت از افغانستان در ترکیه کشته شدند، را شامل نمی شود. در طول پنج سال اول جنگ، اکثریت کشته شدگان ائتلاف آمریکایی بودند، اما بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱، بخش قابل توجهی در بین سایر ملل، به ویژه انگلستان و کانادا بود، که مسئولیت استانهای نقطه اشتعال هلمند و به ترتیب قندهار را در درست داشتند. این بدان دلیل است که آیساف در سال ۲۰۰۶ حوزه قضایی خود را به مناطق جنوبی افغانستان که قبلاً تحت اختیار مستقیم ارتش آمریکا بود،
گسترش داد. در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۱ رابرت گیتس به عنوان وزیر دفاع ایالات متحده در «آخرین سخنرانی سیاستی» خود اشاره کرد، «بیش از ۸۵۰ سرباز از اعضای ناتو غیرآمریکایی فداکاری خود را در افغانستان نشان داده اند. برای بسیاری از کشورهای متحد، این اولین تلفات نظامی بود که از زمان پایان جنگ جهانی دوم متحمل شدند.» علاوه بر این، ۹۵ کشته در میان نیروهای غیرمتخصصان ناتو در ائتلاف (گرجستان، استرالیا، سوئد، نیوزلند، فنلاند، اردن، کره جنوبی و آلبانی) رخ داده است. در سال ۲۰۱۰ در پی عملیات پایدار آزادی و مأموریت آیساف دست کم ۷۱۱ سرباز نیروهای ائتلاف کشته شدند که مرگبارترین سال برای نیروهای نظامی خارجی از زمان حمله ایالات متحده در ۲۰۰۱ بود. این روند از سال ۲۰۰۳ هر سال ادامه داشت. در سال ۲۰۰۹ بیش از ۷٬۲۲۸ حمله مواد منفجره دست ساز (IED) در افغانستان انجام شد که ۱۲۰ درصد نسبت به سال ۲۰۰۸ افزایش داشته و یک رکورد برای جنگ بوده است. از ۵۱۲ سرباز خارجی کشته شده در سال ۲۰۰۹، ۴۴۸ نفر در عملیات کشته شدند. ۲۸۰ نفر از آنها توسط مواد منفجره کشته شدند. در سال ۲۰۱۰، در حملات مواد منفجره در افغانستان ۳٬۳۶۶ سرباز آمریکایی مجروح شدند که تقریباً ۶۰ درصد ا
ز کل زخمی های مواد منفجره از زمان شروع جنگ است. از ۷۱۱ سرباز خارجی کشته شده در سال ۲۰۱۰، حدود ۶۳۰ نفر در عملیات کشته شدند. ۳۶۸ نفر از آنها توسط مواد منفجره کشته شدند، که تقریباً ۳۶ درصد از کل کشته شدگان مواد منفجره از زمان شروع جنگ تا به امروز است. در سال ۲۰۱۰ شورشیان ۱۴۶۶۱ بمب دست ساز کاشته اند که ۶۲ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته بود. جزئیات در مورد تلفات. افغانستان. آلبانی. در بین سربازان آلبانیایی یک نفر کشته شده است. سروان فتی وگلی در فوریه ۲۰۱۲ در هرات یک سرباز دیگر زخمی شد. استرالیا. نیروهای استرالیایی در افغانستان ۴۱ کشته برجای گذاشته اند. ۲۶۱ سرباز زخمی شده اند. همچنین حداقل یک غیرنظامی استرالیایی (دیوید ساویج، سابقاً افسر ارشد وزارت امور خارجه که به عنوان مشاور AusAID کار می کرد) در افغانستان زخمی شد. بلژیک. یک سرباز بلژیکی در افغانستان کشته شد و ۱۴ سرباز نیز در عملیات زخمی شدند. انگلستان. تا ۱۱ اکتبر ۲۰۱۵، نیروهای انگلیسی ۴۵۶ و ۲٬۱۸۸ مجروح در عملیات، ۵۲۵۱ نفر دیگر از بیماری یا جراحات غیر جنگی متحمل شده اند. از این تعداد، ۴۰۴ سرباز در نتیجه اقدامات خصمانه کشته شدند، در حالی که ۴۹ نفر در اثر بیمار
ی، جراحات غیر رزمی یا تصادف جان خود را از دست داده اند یا هنوز به طور رسمی علت مرگ مشخص نشده است. اکثریت کشته شدگان از زمان اعزام مجدد نیروهای انگلیسی به پایگاه طالبان در ولایت هلمند در سال ۲۰۰۶ اتفاق افتاده است، زیرا تنها ۵ نفر در فاصله آوریل ۲۰۰۲ تا اوایل مارس ۲۰۰۶ کشته شدند. بلغارستان. دست کم ۷ سرباز بلغاری در افغانستان زخمی شده اند. کانادا. نقش کانادا در افغانستان، متشکل از عملیات علیه طالبان و سایر شورشیان در جنوب افغانستان (استان قندهار)، منجر به بیشترین تعداد تلفات مرگبار برای هر مأموریت نظامی کانادایی از زمان جنگ کره شده است. در مجموع ۲۵۷ نیروهای کانادایی در فوریه ۲۰۰۲ تا ۲۹ اکتبر ۲۰۱۱ در افغانستان کشته شده اند. از این تعداد، ۱۳۲ مورد به دلیل اقدامات دشمن، از جمله ۹۷ مورد به دلیل استفاده از مواد منفجره یا ماین، ۲۲ مورد به دلیل آرپی جی، سلاح های سبک یا خمپاره و ۱۳ مورد به دلیل حملات انتحاری بوده است. شش سرباز دیگر کانادایی بر اثر شلیک دوستانه متحدان آمریکایی خود هنگام انجام عملیات آموزشی رزمی جان باختند. ۱۹ سرباز کانادایی دیگر نیز در نتیجه تصادفات یا شرایط غیر جنگی در افغانستان کشته شده اند. ۶ مورد در
تصادفات رانندگی، ۳ مورد مرگ ناشناخته ناشناخته، ۳ مورد خودکشی، ۲ نفر در سانحه هلیکوپتر، ۲ نفر در اثر سقوط تصادفی، ۲ مورد تیراندازی تصادفی و ۱ نفر در اثر بیماری. ۶۳۵ سرباز در عملیات زخمی شده اند و ۱۴۱۲ نفر نیز از آوریل ۲۰۰۲ تا زمان خروج آنها در مارس ۲۰۱۴ از جراحات غیر جنگی برخوردار شده اند. کرواسی. از نوامبر ۲۰۰۶، دست کم ۹ سرباز کروات در افغانستان زخمی و زخمی شده اند در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۹ سه سرباز کروات در یک خودکشی با موتورسیکلت زخمی شدند. حمله یکی از مجروحان به زودی از ناحیه سر جان خود را از دست داد در حالی که دو نفر دیگر با ضربه شدید دست و پا وخیم هستند. LCpl Josip Briški (1992. -2019.) اولین سرباز کرواتی است که در افغانستان جان سپرد. جمهوری چک. ۱۴ سرباز چک در افغانستان کشته شدند و دست کم ۲۶ نفر دیگر زخمی شدند. دانمارک. دانمارک، یکی از اعضای ناتو، ۹۵۰۰ پرسنل را بین ژانویه ۲۰۰۲ تا ۱ ژوئیه ۲۰۱۳ به افغانستان اعزام کرد. آنها بیشتر به عنوان بخشی از نیروی بین المللی امنیت و کمک ناتو (ISAF) در ولایت هیرمند مستقر بودند. سه مورد اول مرگ دانمارک در نتیجه تصادف در هنگام دفع موشک ضدهوایی دوران شوروی در سال ۲۰۰۲ بود. با صدور
دستور جدیدی از سوی پارلمان دانمارک در سال ۲۰۰۶، عملیات نظامی دانمارک از عملیات غیر جنگی نسبتاً ایمن در مرکز این کشور به عملیات رزمی در کنار نیروهای انگلیسی در استان خشونت آمیز جنوب هلمند تبدیل شد. ۳۷ سرباز در درگیری های مختلف خصمانه یا در نتیجه آتش دوستانه کشته شده اند و ۶ نفر در حوادث غیر مرتبط با جنگ کشته شده اند و تعداد کشته شدگان دانمارکی به ۴۳ نفر رسیده است، بیشترین تلفات سرانه. در داخل نیروهای ائتلاف علاوه بر این، ۲۱۴ سرباز در عملیات مجروح و مجروح شدند. استونی. نه سرباز استونیایی در افغانستان جان باختند: هشت نفر در عملیات کشته و یک نفر در تصادف، ۹۲ سرباز در عملیات زخمی شدند. فنلاند. دو سرباز فنلاندی در افغانستان کشته و دست کم ۱۱ سرباز زخمی شدند فرانسه. تا کنون ۸۸ سرباز فرانسوی کشته شده اند. ۷۰ سرباز در عملیات کشته شدند، از ۱۸ سرباز دیگر: هفت نفر در تصادفات رانندگی، یک نفر در سقوط هلیکوپتر، دو نفر خودکشی کردند، دو نفر غرق شدند، یک نفر در اثر صاعقه کشته شد، دو نفر در اثر شلیک غیر خصمانه جان باختند زخمی، یک نفر بر اثر آتش دوستانه جان باخت، یک نفر در یک انفجار تصادفی جان باخت و یک نفر نیز به دلایل نامعلوم ج
ان باخت. بیشترین تعداد سربازان کشته شده در زمان کمین نیروهای فرانسوی در منطقه سیروبی، حدود شرق کابل، در اوت ۲۰۰۸. در این حمله ده سرباز فرانسوی کشته و ۲۱ تن دیگر زخمی شدند - این بیشترین تلفات سربازان فرانسه از زمان اعزام به افغانستان در سال ۲۰۰۱ است. در مجموع ۴۴ سرباز فرانسوی در ولسوالی تگاب کشته شدند، که تا کنون مرگبارترین منطقه تحت کنترل نیرو و سنگر طالبان و دیگر گروه های شورشی بوده است. ۷۲۵ سرباز فرانسوی دیگر در افغانستان زخمی و زخمی شده اند. گرجستان. گرجستان، بزرگترین مشارکت کننده غیر ناتو در جنگ، از سال ۲۰۱۰ تاکنون ۳۲ سرباز خود را در افغانستان از دست داده است و ۴۳۵ نفر زخمی شده اند. اولین کشته شدن گرجی در ۵ سپتامبر ۲۰۱۰ رخ داد، زمانی که ستوان مخران شوکوانی ۲۸ ساله در حمله تک تیراندازها کشته شد و سرهنگ الکساندر گیتولندیا به شدت زخمی شد. چهار سرباز دیگر گرجی در ۱ اکتبر ۲۰۱۰ در عملیات هجومی در هلمند بر اثر مین کشته شدند. در ۲۱ فوریه ۲۰۱۱ گرجستان یک سرباز دیگر به نام جورج آولیانی را از دست داد و دو تن دیگر زخمی شدند. در ۱۴ مارس ۲۰۱۱، یکی از دو مجروح در بیمارستانی در آلمان و در ۲۷ مه ۲۰۱۱ سرباز دیگری جان باخت.
در ۲۱ ژوئن، نهمین سرباز گرجی بر اثر جراحات وارده در حمله جان باخت. در ۳۱ اوت ۲۰۱۱، گروهبان جوان رزو بریدزه در حین گشت زنی با تیرانداز از خفا کشته شد، سرهنگ بیساریون نانیاشویلی در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۱، ۶ ژانویه ۲۰۱۲ سپاه پاسدار شالوا پایلودزه، در ۲۲ فوریه ۲۰۱۲ کشته شد. وزارت دفاع گرجستان مرگ سرهنگان - والریان برایا، روسلان ملادزه و پائاتا کاچاراوا را اعلام کرد، خودروی جنگی آنها در پی حمله شورشیان منفجر شد. گروهبان والریان خوجادزه بر روی یک دستگاه IED (دستگاه انفجاری دست ساز) منفجر شد و بر اثر جراحات جان باخت. سرجوخه گیوی پانتسؤالا که در ژانویه ۲۰۱۲ زخمی شد در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۲ در بیمارستانی در گوری، گرجستان جان خود را از دست داد و مجموع کشته شدگان ارتش گرجستان را به ۱۸ نفر رساند. در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۲، وزیر دفاع گرجستان آلاسانیا در مورد مرگ گروهبان گرجی، جورجی کیکادزه، که در ۱۹ دسامبر در افغانستان مفقود شده بود، توجیه ویژه ای برگزار کرد. در ۱۳ مه ۲۰۱۳، ۳ سرباز گرجی: سرباز الکساندر کویتسینادزه، گروهبان پائین زویاد داویتادزه و سرلشکر ولادیمر شاناوا پس از حمله انتحاری به پایگاه نظامی گردان ۴۲ کشته شدند. ۲۷ نفر دیگر زخمی شدند.
در ۶ ژوئن ۲۰۱۳ یک کامیون بمب گذاری شده در پایگاه نظامی گرجستان ۷ سرباز را کشته و ۹ سرباز دیگر را مجروح کرد و مجموع تلفات را به ۲۹ نفر رساند. آلمان. در این عملیات ۵۹ سرباز آلمانی ISAF و 3 افسر EUPOL کشته و ۲۴۵ پرسنل خدماتی زخمی شده اند. یونان. در پی انفجار یک بمب دست ساز ، دو سرباز یونانی در افغانستان به سختی زخمی شدند. مجارستان. هفت مجار در افغانستان کشته شدند. دو عضو EOD توسط IEDs کشته شدند. دو نفر در حمله کاروان طالبان کشته شدند. دو نفر در حین انجام وظیفه اسکورت و کاروان در یک سانحه رانندگی جان باختند. یکی به دلیل سکته قلبی جان باخت. همچنین ۱۴ سرباز مجارستانی در این عملیات زخمی شده اند. ایسلند. سه پرسنل ایسلندی در حمله ای در سال ۲۰۰۴ زخمی شدند. ایتالیا. در مجموع ۵۳ ایتالیایی در افغانستان جان خود را از دست داده اند: ۳۴ نفر در عملیات، ۹ نفر در تصادفات رانندگی، دو مورد سکته قلبی، یک نفر به دلیل تخلیه اسلحه تصادفی، چهار نفر از بیماری ها، یک نفر در سانحه تصادفی هواپیما و دیگری خودکشی کردند. از ۳۴ کشته شده در نبرد، یک نفر بر اثر جراحات وارده یک هفته قبل جان خود را از دست داده بود. این سرباز اسیر شده بود و در حمل
ه برای نجات او مجروح شد. یک سرباز دیگر ایتالیایی اسیر شد اما او به سلامت نجات یافت. اردن. یکی از اعضای آژانس اطلاعاتی اردن دیرات المخبرات العماح در حمله به پایگاه عملیاتی چپمن به پیش کشته شد. همچنین، یک سرباز اردنی هنگام اسکورت کاروان بشردوستانه در استان لوگر در ۲۲ مه ۲۰۱۱ کشته و سه نفر دیگر زخمی شدند. لتونی. سه سرباز لتونی "(به Edgars Ozoliņš،" "Voldemārs Anševics" و "Andrejs Merkuševs)" در افغانستان کشته شدند، دیگر یک "(دیویس" بدنی "Baltābols") در بیمارستان نظامی آلمان در سال ۲۰۰۹ کشته و حداقل ۱۱ سرباز مجروح شده اند. لیتوانی. یک سرباز لیتوانیایی به نام آریناس جارمالاویوس در افغانستان کشته شد و دست کم ۱۳ سرباز زخمی شدند. مقدونیه شمالی. دست کم ۴ سرباز مقدونی در افغانستان زخمی شده اند. مونته نگرو. یک سرباز ("Mijailo Perišić") در افغانستان بر اثر سکته قلبی جان باخت. هلند. در مجموع ۲۵ نظامی هلندی در افغانستان کشته شدند. دو کشته اول هلندی سربازان در سانحه تصادفی بالگرد در سال ۲۰۰۶ بودند. از آن زمان، یک خلبان در سانحه غیر خصمانه F-16 جان باخت و یک سرباز در کمپ هلند خودکشی کرد. در سال ۲۰۰۷، یک سرباز به طور تصادفی ب
ر اثر واژگونی خودروی زرهی پاتریا در گذرگاه رودخانه در نزدیکی تارین کووت در ارزگان کشته شد. پس از آن ۱۹ سرباز در عملیات بین ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ کشته شدند. سرانجام، آخرین سربازی که جان خود را از دست داد، یک ماه قبل از خروج گروه از کشور در دسامبر ۲۰۱۰ بود. ۱۴۰ سرباز در عملیات زخمی شدند. نیوزلند. ده سرباز نیروی دفاعی نیوزلند در افغانستان جان خود را از دست دادند که بیشتر آنها هنگام انجام وظایف خود به عنوان بخشی از تیم بازسازی ولایت در استان بامیان بودند. ستوان تیموتی اودانل هنگامی که کاروانش در کمین جاده در منطقه کهمرد این استان کمین کرد، کشته شد. سرباز کریفی میلا زمانی که هاموی که در آن سفر می کرد به طور تصادفی از صخره ای ۳۰ متری پایین رفت. سرهنگ داگ گرانت از SAS نیوزلند در ۱۸ اوت ۲۰۱۱ در کابل کشته شد. سپهبد لئون اسمیت، همچنین از SAS نیوزلند، در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱ در استان وردک کشته شد. در ۳ آوریل ۲۰۱۲، سرهنگ داگلاس هیوز در استان بامیان درگذشت. در ۵ اوت ۲۰۱۲، سرگردهای لوری مالون و پرالی دورر در استان بامیان در درگیری با شورشیان کشته شدند. اخیراً، سرهنگ جاسیندا بیکر، سرباز ریچارد هریس و سرهنگ لوک تماته در ۱۹ اوت ۲۰۱۲ هنگامی
که وسیله نقلیه آنها توسط یک IED مورد اصابت قرار گرفت، کشته شدند. Lance Corporal Baker اولین زن کشته شده نیوزلند در نقش رزمی است از زمانی که زنان اجازه داشتند در خط مقدم در سال ۲۰۰۰ خدمت کنند. در نوامبر ۲۰۱۲، جان کی نخست وزیر نیوزلند تأیید کرد که در حمله هوایی ائتلاف عبدالله کلتا کشته شده است، فرمانده طالبان که مسئول مرگ ادونل، بیکر، هریس و تماته است. نروژ. ۱۰ سرباز نروژی ISAF در عملیات در افغانستان کشته شدند. حداقل ۹۴۰ سرباز در عملیات مجروح شده یا در تصادف مجروح شده اند علاوه بر این، یک مشاور نظامی نروژی (سرهنگ دوم "سیری اسکار") در حمله ۲۰۱۱ مزارشریف کشته شد. لهستان. ۴۴ سرباز لهستانی (از جمله یک پزشک نظامی غیرنظامی و یک عضو JW GROM) کشته شده اند. ۴۱ نفر در عمل، ۲ نفر به علت غیر رزمی و ۱ نفر در تصادف رانندگی جان باختند. دست کم ۲۳۱ سرباز و اعضای غیرنظامی ISAF در این عملیات زخمی شده اند. پرتغال. پرتغال دست کم ۱۹۶ سرباز را به عنوان بخشی از نیروهای بین المللی کمک امنیتی به افغانستان اعزام کرد که وظیفه آنها حفاظت از فرودگاه کابل بود. دو سرباز پرتغالی در عملیات در افغانستان کشته و دست کم ۱۰ نفر زخمی شدند. رومانی. ۲
۶ سرباز رومانیایی در عملیات در افغانستان کشته شده اند، در حالی که دست کم ۱۳۱ سرباز در این عملیات زخمی شده اند. اسلواکی. ۳ سرباز اسلواکی در افغانستان کشته و دست کم ۸ سرباز زخمی شدند. اسلوونی. دست کم ۲ سرباز اسلوونی و یک کارشناس غیرنظامی اسلوونی زخمی شدند. کره جنوبی. یک افسر کره جنوبی (کاپیتان کیم هیو سونگ، ۳۳ ساله) به طور ناگهانی توسط یک افسر دیگر (سرگرد لی کیوانگ، ۳۷ ساله) به دلیل عدم پیروی از دستور صحبت آرام با تلفن، به طور تصادفی مورد اصابت گلوله قرار گرفت. یکی دیگر از سربازان کره جنوبی، گروهبان یون جان هو، در حمله انتحاری در پایگاه هوایی بگرام کشته شد. اسپانیا. از ۳۵ کشته اسپانیایی، ۱۷ نفر در اوت ۲۰۰۵ هنگام سقوط هلیکوپتر Eurocopter Cougar که در آن سفر می کردند، جان خود را از دست دادند، ۱۳ نفر در حملات جداگانه شورشیان، دو نفر به دلایل طبیعی و دو نفر در تصادفات رانندگی جان باختند. ۶۲ نفر دیگر در سانحه سقوط هواپیمای Yak-42 در ترکیه در ۲۰۰۳ در بازگشت از اسپانیا از افغانستان کشته شدند. سوئد. از سال ۲۰۰۵ تاکنون پنج سرباز سوئدی در عملیات کشته شده اند. سه مورد در دو حادثه جداگانه IED و دو مورد در کمین یک لباس ANP
که شورشی بر تن داشت. دست کم ۱۳ سرباز زخمی شدند همچنین، دو مترجم محلی که با PRT سوئد کار می کردند کشته شدند. ترکیه. ارتش ترکیه اولین مرگ خود را در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۹، هنگامی که دو سرباز در یک تصادف جاده ای در ولایت فاریاب، بین مزار شریف و کابل کشته شدند، تجربه کرد. یکی از دو کشته شده فرمانده گروه ترکیه ای نیروهای ISAF در افغانستان بود. در ۱۶ مارس ۲۰۱۲، ۱۲ سرباز ترک بر اثر سقوط بالگرد آنها به خانه ای در کابل کشته شدند. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۵، یک سرباز ترک در حمله انتحاری در کابل کشته و یک سرباز دیگر زخمی شد. ایالات متحده. از آغاز عملیات نظامی آمریکا در افغانستان تا اواسط سال ۲۰۱۹، نزدیک به ۲۴۰۰ سرباز آمریکایی کشته شده اند. به گفته وزارت دفاع، ۲۰۷۱۹ سرباز آمریکایی در عملیات خصمانه زخمی شده اند. از میان کشته شدگان ایالات متحده، ۱۹۲۲ نفر در عملیات خصمانه جان خود را از دست داده اند. شامل ۱۸ تن از مأموران سیا است که در افغانستان کشته شده اند: ۱۶ نفر در اثر آتش خصمانه، از جمله هفت نفر در حمله انتحاری به پایگاه نظامی، یکی در حادثه و دیگری خودکشی کردند. وب سایت مستقل iCasualties تعداد کل قربانیان آمریکایی را ۲۳۳۵ نفر اعلام کرده ا
ست. این تعداد ۹ نفر بیشتر از آمار وزارت دفاع است که ۲۳۴۶ نفر است، هنگامی که عوامل اطلاعاتی را شامل می شود. مرگ ناشی از جنگ در خارج از کشور. علاوه بر ۲۳۱۳ کشته آمریکایی در افغانستان، پاکستان و ازبکستان، ۵۹ سرباز آمریکایی در کویت، بحرین، عربستان سعودی، قطر، امارات متحده عربی، قرقیزستان، آلمان، عمان، اردن، ترکیه، یمن، دریای عرب، فارس کشته شدند. خلیج، دریای سرخ و مدیترانه، ضمن حمایت از عملیات در افغانستان. در میان آنها همچنین یک تفنگدار، یک کارمند غیرنظامی وزارت دفاع، دو نیروی هوایی ارتش و یک نیروی ویژه که در حین حمایت از عملیات آزادی پایدار در عملیات کشته شدند. ۶۲ سرباز اسپانیایی در بازگشت از افغانستان به اسپانیا در سانحه هوایی Yak-42 در ترکیه جان باختند. یک سرباز کانادایی در کمپ میراژ، پایگاه لجستیکی پیشین در امارات متحده عربی در نزدیکی دبی، به دلایل غیر جنگی کشته شد.
ملی گرایی هزاره یا ناسیونالیسم هزاره جنبشی است که ادعا می کند مردم هزاره قومی بومی منطقه هزارستان افغانستان، ملتی متمایز هستند و مستحق یک ملت و دولت خودمختار هستند. این جنبش این دیدگاه را تبلیغ می کند که مسلمانان یک ملت نیستند و وفاداری قومی باید از وفاداری مذهبی پیشی بگیرد، هرچند این دیدگاه توسط هر دو خیزش استقلال هزاره جات در دهه ۱۸۹۰ و تبعیض سیستماتیک بسیاری از هزاره ها در طول تاریخ در افغانستان با چالش روبرو شده است. مردم هزاره و ملی گرایی. ملی گرایی هزاره از ریشه های زبانی و اجدادی در منطقه هزاره جات در مرکز افغانستان امروزی نشأت می گیرد. این جنبش ادعا می کند که حمایت قابل توجهی از هزاره های مقیم خارج در استرالیا، انگلستان، سوئد، نروژ، ایالات متحده، کانادا و دیگر کشورها دریافت می کند. دولت های پی در پی افغانستان تحت سلطه پشتون ها بارها ادعا کرده اند که ملی گرایان هزاره از ایران بودجه دریافت کرده اند، با وجود این که ملی گرایان هزاره مخالف رژیم ایران هستند و در بسیاری از موارد از رژیم تئوکراتیک به دلیل تبعیض علیه هزاره انتقاد کرده اند. مردم در ایران به گفته آن ها، این اتهامات تاکتیک معمول تبلیغاتی است که د
ولت های تحت سلطه پشتون علیه مردم هزاره استفاده می کنند. ملی گرایی مدرن هزاره ها. ملی گرایی هزاره در شکل امروزی خود در قالب قیام های هزاره در دهه های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ مستقر در هزاره جات، به رهبری هزاره داران و متحدانش آغاز شد. هدف این گروه ایجاد اصلاحات سیاسی قانون اساسی در منطقه هزاره جات و پایان استبداد نظامی عبدالرحمان خان از خاندان بارکزی، برای اتحاد نهایی سرزمین هزاره به یک دولت مستقل بود. در سال ۱۹۸۵، همزمان با تشکیل حزب وحدت، روشنفکران هزاره در مزار شریف، سازمانی ملی گرا به نام "حزب وحدت هزاره" تشکیل دادند. پس از قیام بلخاب به رهبری در سال ۲۰۲۲، احیای ناسیونالیسم هزاره روی داد. در ۵ اکتبر سال ۲۰۲۳ جمعی از فعالان سیاسی هزاره ساکن در اروپا در پاریس جمهوری دموکراتیک هزارستان را به عنوان یک دولت در تبعید تأسیس کردن و زهرا شریفی بعنوان اولین رئیس جمهور آن انتخاب شد
"زمزمه گشتالت" متنی است که توسط روان درمانگر فریتس پرل نوشته شده است. این متن بیانگر کلاسیکی از روش گشتالت درمانی است که دکتر پرل یکی از بنیانگذاران آن بوده و بعنوان الگویی برای سبک زندگی افراد شناخته می شود. ایده اصلی متن این زمزمه تمرکز بر زندگی کردن در پاسخ به نیازهای فردی بدون فرا افکنی یا درون افکنی می باشد. این زمزمه همچنین بیانگر این ایده است که با تأمین نیازهای فردی است که مردم می توانند به دیگران کمک کنند تا به آنها هم به نیازهای خود رسیده و فضا را برای ارتباط واقعی ایجاد کنند. این امر در جمله آخر زمزمه که می گوید «وقتی ما همدیگر را پیدا کنیم این زیباست» خود را نمایان می کند. متن «زمزمه». من سرم به کار خودم است، تو سرت به کار خودت باشد. من زندگی نمی کنم که انتظارات تو را برآورده کنم و تو زندگی نمی کنی که انتظارات من را برآورده کنی. تو تویی، من منم. و اگر بر حسب تصادف ما همدیگر را پیدا کردیم، این زیباست. و اگر ما همدیگر را پیدا نکردیم، دیگر چاره ایی نیست. اثرگذاری. این زمزمه در محافل گشتالت و روان درمانی به خوبی شناخته شده است و به طور خلاصه بیانگر فلسفه استقلال فردی که در گشتالت درمانی محوریت دارد می
باشد. محوریت فلسفه استقلال فردی در گشتالت درمانی حتی در حال حاضر نظر منتقدان را به خود جلب می کند چرا که منتقدان گشتالت درمانی معتقدند که حفظ روابط بین فردی نیازمند تلاش سخت و صادقانه است. حامیان گشتالت درمانی معتقدند که نگرش «استقلال فردی» نیاز به تلاش برای حفظ روابط بین فردی را رد نمی کند، بلکه افراد را تشویق می کند که درک کنند «توقع» یا «تعهد» لازمه برقراری روابط بین فردی نیست. این زمزمه در جامعه (آمریکا) محبوب است، گرچه گاهی اوقات آخرین سطر آن حذف می شود. گاهی اوقات در بحثهای دانشگاهی از این زمزمه به عنوان یک نقطه شروع برای بحث در مورد مسائل «خودمختاری» و «وابستگی متقابل» استفاده می شود. لازم به یادآوری است که این زمزمه به طور کلی مشخصه گشتالت درمانی نیست، بلکه نشاندهنده نگرش شخصی فریتس پرل در زمانی که در انستیتوی، اسالن مشغول به کار بوده می باشد. خواننده رگه، پیتر تاش این جمله از زمزمه گشتالت که می گوید «من زندگی نمی کنم تا انتظارات تو را برآورده کنم» را در اجرای سال ۱۹۷۷ آهنگ «من همینی ام که هستم» آورده.
خداحافظ تگزاس (ایتالیایی: "Texas, addio") یک فیلم وسترن اسپاگتی محصول سال ۱۹۶۶ به کارگردانی فردیناندو بالدی و بازی فرانکو نرو است. غالباً در ارتباط با "جانگو"، با بازی نرو، اشاره شده است، و اگرچه "در برخی از کشورها به عنوان جانگو ۲ شناخته می" شد، اما دنباله آن محسوب نمی شود. این فیلم بیشتر به عنوان وسترن اسپاگتی کمتر شناخته شده به یاد می آید. تولید. "خداحافظ" "تگزاس"، مانند بسیاری از وسترن های اسپاگتی، در استان آلمریا در اسپانیا فیلمبرداری شده بود. فرانکو نرو، در نظرات خود بر روی دی وی دی انکر بی ایترتیمنت، اشاره می کند که "فیلمبرداری خداحافظ، تگزاس" در فاصله ای نه چندان دور از جایی که سرجیو لئونه در حال فیلمبرداری فیلم های "خوب، بد و زشت بود"، انجام شد. نرو و کلینت ایستوود بین فیلمبرداری ها وقت گذاشتند و به معاشرت پرداختند اکران. "خداحافظ تگزاس" در اوت ۱۹۶۶ اکران شد.
اتاق اصناف تهران یکی از نهادهای صنفی در شهر تهران است که هدفش تنظیم فعالیت واحدهای صنفی در این شهر و نظارت بر آنها است. ریاست اتاق اصناف تهران را حمیدرضا رستگارپور بر عهده دارد. پیشینه. نخستین دوره اجلاس اتاق اصناف تهران در ۹ آذر ۱۳۵۱ برگزار شد و هیئت رئیسه گزینش شدند. دوره ریاست نخستین رئیس اتاق اصناف یعنی امیرحسین شیخ بهائی حدود دو سال و نیم طول کشید. سپس، سرهنگ نورالدین حکمتی ریاست اتاق اصناف را بر عهده گرفت و جلسه معارفه در وزارت کشور برگزار شد. او تا اوایل سال ۱۳۵۳ در این سمت بود و بعد سرگرد رسول رحیمی رئیس اتاق اصناف شد که تا اوایل سال ۱۳۵۷ این سمت را بر عهده داشت. سپس سعید اصغرزاده پارسا ریاست اتاق را تا زمان انقلاب بر عهده گرفت.
ریاضیات مصر باستان به ریاضیات نوشته شده در زبان مصر با عددنویسی مصری اشاره دارد. از آنجایی که در دوره هلنی، یونانی مصر به عنوان زبان نوشتاری استفاده شده است، پژوهش های آن ها نیز به زبان مصری جایگزین شده است. مطالعه ریاضی در مصر بعد در امویان و خلافت عباسی به عنوان بخشی از ریاضیات اسلامی ادامه دارد، از آن زمان به بعد زبان عربی زبان نوشتاری پژوهشگران مصری استفاده شده است. جامع ترین متن ریاضی مصر پاپیروس ریند (برخی اوقات نیز به احمس پاپیروس پس از نویسنده آن نامیده می شود) به تاریخ به C است. همچنین ۱۶۵۰ سال قبل از میلاد، احتمال اینکه یک کپی از یک سند قدیمی تر از پادشاهی میانه در حدود ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰سال قبل از میلاد، وجود داشته باشد، زیاد است. این سند مرجع بزرگی برای دانش آموزان در علم حساب و هندسه می باشد. در آن علاوه بر ارائه فرمول ها و روش های محاسبه مساحت به روش های ضرب، تقسیم و کار با کسر واحد، اشاره شده است و همچنین شامل سایر شواهد دانش ریاضی، از جمله روش ترکیبی و اعداد اول، حساب، میانگین هندسی و هارمونیک. و فهم ساده از هر دو غربال اراتوستن و نظریه اعداد کامل می باشد، همچنین چگونگی حل مرتبه اول معادلات خطی همچن
ین حساب و سری هندسی را نشان می دهد. دیگر متن ریاضی قابل توجه مصری، یکی دیگر از پاپیروس مسکو از دوره پادشاهی میانه، به تاریخ به C می باشد که به سال ۱۸۹۰ قبل از میلاد مسیح بر می گردد. این متن از آنچه امروز به مشکلات کلمه یا مشکلات داستان، که ظاهراً به عنوان سرگرمی در نظر گرفته شده است، نام تشکیل شده است. یکی از مشکلاتی که در آن نظر گرفته می شود و از اهمیت ویژه ای برخوردار است، یک روش برای پیدا کردن حجم مخروط ناقص (هرم ناقص) می باشد. در نهایت، برلین پاپیروس ۶۶۱۹ (ج. ۱۸۰۰ قبل از میلاد) نشان می دهد که مصریان باستان می تواند یک معادله جبری مرتبه دوم را حل کند. هندسه مصر باستان. هندسه در مصر باستان اشاره به دانش هندسه در میان مردمان مصر باستان در میان سال های ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰ پیش از میلاد مسیح دارد. مسئله های ریاضی کمی از مصر باستان به جا مانده است که به هندسه مربوط شود. مسئله های هندسی هم در پاپیروس ریاضی مسکو و هم در پاپیروس ریاضی رایند در هر دو آمده است. نمونه های حل شده نشان می دهد که مصریان باستان می توانستند سطح چندین شکل هندسی و حجم استوانه و هرم را به دست آورند. مصریان از بسیاری از شکل های هندسی در ا
بلیسک های خود استفاده می کردند.
اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران یکی از نهادهای صنفی در شهر تهران است که هدفش تنظیم فعالیت ناشران و کتابفروشان در این شهر و نظارت بر آنها است. این اتحادیه طبق قانون نظام صنفی، فعالیتش را با هدف حفظ و حمایت از حقوق صنفی و انجام، ایجاد و تحکیم اصول همکاری بین افراد صنف، بهبود وضع پیشه و خدمات در ارتباط با رفاه مصرف کنندگان و تسهیل روابط افراد صنفی با مؤسسات دولتی، خصوصی و اتحادیه ای شروع کرد. تمام افراد حقیقی و حقوقی که در حوزه صنعت نشر یا کتابفروشی فعال هستند می توانند در اتحادیه عضو شوند. هم اکنون تعداد اعضای آن بیش از ۱۲۰۰ است. پیشینه. ایجاد نهادهای غیررسمی در ایران در حوزه نشر و کتاب به دوران ناصرالدین شاه قاجار بازمی گردد. صنف ناشران و کتابفروشان در این عصر، در دو مکان متمرکز بوده است: ناشران ایرانی همچنین انجمنی با نام انجمن ناشران و کتابفروشان نیز تشکیل دادند که منتشرکنندهٔ نشریهٔ کتاب های ماه بود. کتابفروشان تهران در سال ۱۳۲۵ اقدام به پایه گذاری اتحادیهٔ صنفی کردند. در سال ۱۳۳۷، اتحادیهٔ ناشران و کتابفروشان تهران به ریاست نصرالله سُبوحی (کتابفروشی مرکزی) و معاونت محمدعلی ترقّی (کتابفروشی خیام) فعالیتش
را شروع کرد. از مهم ترین اقدامات اتحادیه در دورهٔ اول، گرفتن معافیت مالیاتی برای ناشران و کتابفروشان بود. اتحادیه همچنین مجلهٔ آشنایی با کتاب را منتشر می کرد و شرکت تعاونی ناشران و کتابفروشان هم با همت کاظم سعیدی تشکیل شد. بعد از انقلاب، علی محمدی اردهالی به مدت سه سال ریاست اتحادیه را عهده دار شد. در سال های ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۱، اتحادیه فعالیت چندانی نداشت. ساختار تشکیلاتی اتحادیه در انتخابات دورهٔ هشتم (۱۳۷۱) به کلی تغییر کرد و امور اجرایی آن طبق برنامهٔ مصوب هیئت مدیره شکل گرفت. از مهم ترین برنامه های هیئت مدیره در دورهٔ نهم می توان به طرح آمارگیری از اعضا، انتشار خبرنامه، ارتباط ادواری با اعضای صنف، رفع ممنوعیت عضویت برخی ناشران، تشکیل کمیسیون های تخصصی و ارائهٔ گزارش سالانه به اعضا اشاره کرد. کمیسیون های تخصصی این دوره عبارت بود از: انتخابات دورهٔ دهم در مرداد ۱۳۸۰ با مشارکت ۲۲۶ ناشر و کتابفروش انجام شد و در همین سال، اتحادیه نخستین کتاب خود را با عنوان "گام های اصلی در نشر کتاب" انتشار داد. چالش ها. ناشران در ایران فاقد اتحادیهٔ کشوری هستند و تشکیل اتحادیهٔ کشوری از دغدغه های ناشران است؛ بنابراین، اتحادیه ناشر