Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بخش ماراکو (به اسپانیایی: Departamento Maracó) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان لا پامپا واقع شده است.
بخش مارتیرس (به اسپانیایی: Departamento Mártires) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان چوبوت واقع شده است. بخش مارتیرس ۱۵٬۴۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۷۷ نفر جمعیت دارد.
بخش مارکوس خوارز (به اسپانیایی: Departamento Marcos Juárez) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان کوردوبا، آرژانتین واقع شده است. بخش مارکوس خوارز ۹٬۴۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹۹٬۷۶۱ نفر جمعیت دارد.
بخش مالارگویی (به اسپانیایی: Departamento Malargüe) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان مندوسا واقع شده است. بخش مالارگویی ۴۱٬۳۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد.
بخش مرسدس (به اسپانیایی: Departamento Mercedes) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان کورینتس واقع شده است. بخش مرسدس ۹٬۵۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹٬۲۰۶ نفر جمعیت دارد.
بخش مورنو (به اسپانیایی: Departamento Moreno) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سانتیاگو دل استرو واقع شده است. بخش مورنو ۱۶٬۱۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸٬۰۵۳ نفر جمعیت دارد.
بخش مولینوس (به اسپانیایی: Departamento de Molinos) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سالتا واقع شده است. بخش مولینوس ۳٬۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۵۲ نفر جمعیت دارد.
بخش ماگالانز (به اسپانیایی: Departamento Magallanes) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سانتا کروس، آرژانتین واقع شده است. بخش ماگالانز ۱۹٬۸۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۳۶ نفر جمعیت دارد.
بخش د متان (به اسپانیایی: Departamento de Metán) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سالتا واقع شده است. بخش د متان ۵٬۲۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد.
بخش مونت کارلو (به اسپانیایی: Departamento Montecarlo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان میسیونس واقع شده است.
بخش مونت کازروس (به اسپانیایی: Departamento Monte Caseros) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان کورینتس واقع شده است. بخش مونت کازروس ۲٬۲۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
بخش میناس (به اسپانیایی: Departamento Minas) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان نئوکن واقع شده است. بخش میناس ۶٬۲۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۰۷۲ نفر جمعیت دارد.
بخش نوو دو ژولیو (به اسپانیایی: Departamento Nueve de Julio) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سانتافه واقع شده است. بخش نوو دو ژولیو ۱۶٬۸۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸٬۲۷۳ نفر جمعیت دارد.
بخش نووئه دو خولیو (به اسپانیایی: Departamento Nueve de Julio) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان ریو نگرو، آرژانتین واقع شده است. بخش نووئه دو خولیو ۲۵٬۵۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد.
بخش نووئه دو خولیو (به اسپانیایی: Departamento Nueve de Julio) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سان خوآن، آرژانتین واقع شده است. بخش نووئه دو خولیو ۱۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
بخش هوکال (به اسپانیایی: Departamento Hucal) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان لا پامپا واقع شده است.
بخش نوو د ژولیو (به اسپانیایی: Departamento Nueve de Julio) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان چاکو واقع شده است. بخش نوو د ژولیو ۲٬۰۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۹۵۵ نفر جمعیت دارد.
بخش میناس (به اسپانیایی: Departamento Minas) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان کوردوبا، آرژانتین واقع شده است. بخش میناس ۳٬۷۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۸۱ نفر جمعیت دارد.
بخش میتره (به اسپانیایی: Departamento Mitre) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سانتیاگو دل استرو واقع شده است.
بخش د هوماهواکا (به اسپانیایی: Departamento de Humahuaca) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان خوخوی واقع شده است.
بخش د کارلوس کاسارس (به اسپانیایی: Partido de Carlos Casares) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کارلوس کاسارس ۲٬۵۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۱۲۵ نفر جمعیت دارد.
بخش د کرونل پرینگلز (به اسپانیایی: Partido de Coronel Pringles) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کرونل پرینگلز ۵٬۲۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۷۹۴ نفر جمعیت دارد.
بخش د کاستلی (به اسپانیایی: Partido de Castelli) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کاستلی ۲٬۱۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۸۵۲ نفر جمعیت دارد.
بخش د کارمن د آرکو (به اسپانیایی: Partido de Carmen de Areco) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کارمن د آرکو ۱٬۰۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۹۹۲ نفر جمعیت دارد.
بخش د کارلوس تخدور (به اسپانیایی: Partido de Carlos Tejedor) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کارلوس تخدور ۳٬۹۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۵۳۹ نفر جمعیت دارد.
بخش د کاپیتان ساریمنتو (به اسپانیایی: Partido de Capitán Sarmiento) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کاپیتان ساریمنتو ۶۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۸۵۴ نفر جمعیت دارد.
بخش د کانیولاز (به اسپانیایی: Partido de Cañuelas) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کانیولاز ۱٬۲۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲٬۵۷۵ نفر جمعیت دارد.
بخش د کرونل دورگو (به اسپانیایی: Partido de Coronel Dorrego) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کرونل دورگو ۵٬۸۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۵۲۲ نفر جمعیت دارد.
بخش د کرونل روزالس (به اسپانیایی: Partido de Coronel Rosales) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کرونل روزالس ۱٬۳۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۸۹۲ نفر جمعیت دارد.
بخش د کلون (به اسپانیایی: Partido de Colón) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کلون ۱٬۰۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
بخش د کمپانا (به اسپانیایی: Partido de Campana) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کمپانا ۹۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳٬۶۹۸ نفر جمعیت دارد.
بخش د گوامین (به اسپانیایی: Partido de Guaminí) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د گوامین ۴٬۸۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۲۵۷ نفر جمعیت دارد.
بخش د کرونل سوارز (به اسپانیایی: Partido de Coronel Suárez) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د کرونل سوارز ۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۸۲۸ نفر جمعیت دارد.
بخش د لا کوستا (به اسپانیایی: Partido de La Costa) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لا کوستا ۲۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
بخش د لاپریدا (به اسپانیایی: Partido de Laprida) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لاپریدا ۳٬۳۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۶۸۳ نفر جمعیت دارد.
بخش د لاس فلورس (به اسپانیایی: Partido de Las Flores) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لاس فلورس ۳٬۳۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
بخش د لوبریا (به اسپانیایی: Partido de Lobería) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لوبریا ۴٬۷۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد.
بخش د لوبوس (به اسپانیایی: Partido de Lobos) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لوبوس ۱٬۷۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۱۴۱ نفر جمعیت دارد.
بخش د لزاما (به اسپانیایی: Partido de Lezama) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لزاما ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
بخش د لوژان (به اسپانیایی: Partido de Luján) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لوژان ۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۹۹۲ نفر جمعیت دارد.
بخش د لوماس د زامورا (به اسپانیایی: Partido de Lomas de Zamora) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لوماس د زامورا ۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۳٬۱۹۲ نفر جمعیت دارد.
بخش د لینکلن (به اسپانیایی: Partido de Lincoln) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د لینکلن ۲٬۲۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد.
بخش د مار چیکویتا (به اسپانیایی: Partido de Mar Chiquita) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د مار چیکویتا ۳٬۱۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۹۰۸ نفر جمعیت دارد.
بخش د مارکوس پاز (به اسپانیایی: Partido de Marcos Paz) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د مارکوس پاز ۴۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
بخش د مالویناس آرژانتیناس (به اسپانیایی: Partido de Malvinas Argentinas) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د مالویناس آرژانتیناس ۶۳٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۱٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
بخش مونت هرموسو (به اسپانیایی: Partido de Monte Hermoso) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش مونت هرموسو ۲۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد.
بخش د مورون (به اسپانیایی: Partido de Morón) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د مورون ۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۹٬۹۳۴ نفر جمعیت دارد.
بخش د مونت (به اسپانیایی: Partido de Monte) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د مونت ۱٬۸۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۴۸۸ نفر جمعیت دارد.
بخش فدرال (به اسپانیایی: Departamento Federal) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان انتره ریوس واقع شده است.
بخش د نووئه دو خولیو (به اسپانیایی: Partido de Nueve de Julio) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د نووئه دو خولیو ۴٬۲۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۹۹۸ نفر جمعیت دارد.
بخش د هورلینگام (به اسپانیایی: Partido de Hurlingham) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د هورلینگام ۳۵٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۶٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد.
بخش د ناوارو (به اسپانیایی: Partido de Navarro) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده است. بخش د ناوارو ۱٬۶۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۷۹۷ نفر جمعیت دارد.
بونییر () شرکت رسانه ای سوئدی است، که در سال ۱۸۰۴ تأسیس شد.
نیل موپای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که به برای باشگاه مارسی بازی می کند. زندگی. ماوپی در ورسای متولد شد و در سن پنج سالگی به همراه خانواده به ساحل آزور نقل مکان کرد. وی از طرف مادرش آرژانتینی است و از سال ۲۰۱۳ تابعیت فرانسه و آرژانتین را دارد.
فرنوش صمدی کارگردان و فیلم نامه نویس ایرانی است. «"سکوت»" فیلم کوتاه وی نامزد جایزه نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ شد. حرفه. فرنوش صمدی در ایران متولد شد. وی از دانشگاه هنرهای زیبا در رم، ایتالیا فارغ التحصیل شد. صمدی فیلم های کوتاه متعددی از جمله "سکوت" (۲۰۱۶)، "نگاه" (۲۰۱۷) و "نقش" (۲۰۱۸) را کارگردانی کرد. فیلم "خط فرضی" (۲۰۲۰) نخستین اثر بلند وی است. "سکوت" فیلم نخست کوتاه صمدی به کارگردانی مشترک با علی عسگری، نخستین نمایش جهانی خود را در افتتاحیه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ انجام داد. دومین فیلم کوتاه صمدی، "نگاه" نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره لوکارنو ۲۰۱۷ انجام داد و «جایزه بزرگ هیئت داوران» را برای "فیلم کوتاه اکشن زنده" در جشنواره فیلم ای اف آی دریافت کرد همچنین برنده جایزه «کالسکه طلایی» از جشنواره فیلم زاگرب ۲۰۱۸ شد. صمدی فیلم نامه نویسی "ناپدید شدن" (۲۰۱۷) نخستین فیلم از علی عسگری را انجام داد، که نخستین بار در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم ونیز و جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷ به نمایش درآمد و برنده جایزه بهترین فیلم در جشنواره فیلم سنگاپور ۲۰۱۷ شد. فیلم نخست صمدی، "خط فرضی" (۲۰۲۰) برای بار نخ
ست در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۰ به نمایش درآمد، و یک جایزه در شصت و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم وایادولید برای بهترین فیلم در بخش "میتینگ پوینت" دریافت کرد همچنین نامزد دریافت دو جایزه سیمرغ بلورین در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر شد.
فتشارک () شرکت بازی های ویدئویی سوئدی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
ولوو باس () شرکت اتوبوس سازی سوئدی است، که در سال ۱۹۶۸ توسط شرکت ولوو تأسیس شد.
گولوبوکو (به لاتین: Globoko) یک منطقهٔ مسکونی در اسلوونی است که در Municipality of Radovljica واقع شده است. گولوبوکو ۳۱ نفر جمعیت دارد و ۴۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بردا (به لاتین: Brda) یک منطقهٔ مسکونی در اسلوونی است که در Municipality of Radovljica واقع شده است. بردا ۴۴ نفر جمعیت دارد و ۵۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برزجی (به لاتین: Brezje) یک منطقهٔ مسکونی در اسلوونی است که در Municipality of Radovljica واقع شده است. برزجی ۴۹۳ نفر جمعیت دارد و ۴۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برزوویکا (به لاتین: Brezovica) یک منطقهٔ مسکونی در اسلوونی است که در Municipality of Radovljica واقع شده است. برزوویکا ۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۴۶۳٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کِـلکسیمَـب () یک پادتن مونوکلونال است که برای درمان آسم مزمن به کار می رود. این دارو از طریق پروتئین CD4 به گلبول های سفید می چسبد و پاسخ ایمنی بدن را سرکوب می کند. این دارو، یک پادتن کایمریک از مکاک دم دراز و انسان است.
فرانسوا نیکولو دیپلمات و تحلیلگر سیاسی سفیر فرانسه در ایران در سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ بود. زندگی نامه. نیکولو در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۰ متولد شد. وی پس از گذراندن یک دوره علمی در مؤسسه مطالعات سیاسی در پاریس و کسب مدرک در سن ۲۱ سالگی، در سال ۱۹۶۴ وارد وزارت امور خارجه فرانسه شد. از سال ۱۹۶۴ تا ۲۰۰۵ وی به عنوان دیپلمات انجام وظیفه می کرد، در سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ وی دبیر دومی سفارت فرانسه در سانتیاگو پایتخت شیلی را بر عهده داشت. به مدت دو سال بین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ رئیس ستاد مشترک فرمانداری کل ارتش فرانسه در برلین بود. نیکولو پس از آن در بازه زمانی ۸۸–۱۹۸۶ سرکنسول فرانسه در شهر بمبئی هند شد. وی در اوایل دهه ۹۰ میلادی نیز به عنوان سفیر فرانسه در بوداپست گماشته شد که مأموریت این دیپلمات فرانسوی تا سال ۱۹۹۷ ادامه پیدا کرد. در نهایت وی در سال ۲۰۰۱ به سفارت فرانسه در تهران آمد و تا سال ۲۰۰۵ آخرین مأموریت خود به عنوان دیپلمات را پایان داد. روز ۲۰ مارس ۲۰۲۱ در سن ۸۰ سالگی در پاریس در گذشت. مقالات زیادی را در رسانه های فرانسه و کشورهای دیگر در مورد ایران و حوزه کاری خود منتشر کرد. در بازگشت از تهران یک اثر ماندگار از خود بر جای
گذاشت. سفارت فرانسه در تهران در رابطه با شناخت خوب وی از ایران نوشت: او ایران را به خوبی و با تمام ظرافت هایش می شناخت و در بازگشت از تهران، «عمامه و گل سرخ، خاطرات نامنتظره یک سفیر در ایران» را نگاشت.
بنیاد الکساندر فون هومبولت () بنیادی است که توسط دولت جمهوری فدرال آلمان تأسیس شده و توسط وزارت امور خارجه، وزارت فدرال آموزش و پژوهش (آلمان)، وزارت همکاری های اقتصادی و توسعه (آلمان) و همچنین سایر شرکای ملی و بین المللی تأمین اعتبار می شود. هدف این بنیاد، تقویت همکاری علمی بین المللی بین دانشمندان و پژوهشگران ممتاز در آلمان و خارج از کشور است.
اَبسیکسی مَـب () یک آنتاگونیست گیرنده گلیکوپروتئین IIb/IIIa و داروی ضد پلاکت است که توسط شرکت «جانسن بیولوژیکس» ساخته و توسط ایلای لی لی اند کامپنی توزیع می شود. این دارو در حین انجام عمل های سرخرگ های کرونری همچون آنژیوپلاستی و پس از آنها استفاده می شود تا جلوی چسبیدن پلاکتها به هم و ایجاد لخته خون (ترومبوز) در درون عروق کرونر را بگیرد. با آنکه نیمه عمر پلاسمایی این دارو کوتاه است، اما به سبب میل چسبندگی بسیار زیاد به گیرنده هایش بر روی پلاکت ها، تا چند هفته این گیرنده ها را اشغال می کند. در عمل، تجمع پلاکتی در حدود ۹۶ تا ۱۲۰ ساعت پس از قطع دارو به حالت طبیعی بر می گردد. اَبسیکسی مَـب از قطعات Fab ایمنوگلوبولین ساخته می شود که گیرندهٔ گلیکوپروتئین IIb/IIIa را بر روی غشای پلاکتها هدف قرار می دهد. موارد مصرف. اَبسیکسی مَـب در کسانی استفاده می شود که قرار است تحت عمل آنژیوپلاستی قلب قرار گیرند. این دارو احتمال بروز عوارض ایسکمیک ناشی از آنژیوپلاستی را کاهش داده و همچنین نیاز به انجام آنژیوپلاستی های مکرر در یک ماه اول پس از آنژیوپلاستی نخست را کاهش می دهد. پژوهش ها نشان داده است که این دارو را می توان در مبتلای
ان به دیابت و بیماری کلیوی مزمن نیز به کار برد. این دارو را نباید در کسانی که قرار است تحت عمل های جراحی اورژانس (مثلاً جراحی قلب) قرار گیرند، استفاده کرد، برای آنکه زمان سیلان خون در حدود ۱۲ ساعت طول می کشد تا عادی شود. این دارو در درمان سندروم کاوازاکی در کودکان نیز کاربرد دارد. فارماکوکینتیک. نیمه عمر این دارو در حدود ۱۰ دقیقه و نیمه عمر فاز دومش نیز ۳۰ دقیقه است. اثر این دارو بر روی پلاکت، تا ۴۸ ساعت پس از پایان تزریق باقی می ماند و درصد کمی از گیرنده های گلیکوپروتئین IIb/IIIa نیز تا ۱۵ روز پس از پایان تزریق، مسدود هستند. این دارو نیازی به تنظیم دوز در مبتلایان به نارسایی کلیه ندارد. عوارض جانبی. بسیاری از عوارض این دارو ناشی از اثرات ضد پلاکتی آن است که احتمال خونریزی را افزایش می دهد. شایع ترین نوع این عوارض، خونریزی دستگاه گوارش است. عارضهٔ دیگر این دارو، ترومبوسیتوپنی است که نادر اما جدی است و طی آن سطح پلاکت های خون به شدت افت می کند. این عارضه معمولاً سریع و تنها چند ساعت پس از تزریق دارو ظاهر می شود، اما ممکن است تا ۱۶ ساعت پس از تزریق نیز رخ دهد. تنها راه درمان ترومبوسیتوپنی ناشی از اَبسیکسی مَـب،
تزریق پلاکت است، اما چنین اقدامی ممکن است اثربخشی محدودی داشته باشد، چرا که اَبسیکسی مَـب به پلاکت های جدید تزریق شده می چسبد و آنها را نیز مهار می کند.
این مقاله در مورد نمایندگی های دیپلماتیک در تاجیکستان بحث می کند. در حال حاضر، ۲۲ سفارت در دوشنبه وجود دارد. بسیاری از کشورها سفارتهای غیر مقیم برای تاجیکستان دارند که در خارج از کشور مستقر هستند. کنسولگری های افتخاری از این مقاله مستثنی هستند. نمایندگی های دیپلماتیک غیرمقیم. "شهرهای محل سکونت داخل پرانتز هستند"
ایتساکو هاسگاوا، یک معمار ژاپنی است که در ساال ۱۹۴۱ در شهر "یایزو" ژاپن متولد ششده است. او در سال ۱۹۶۴ از رشته معماری فارغ التحصیل شده و تا سال ۱۹۶۹ برای کیونوری کیکوتاکه کار کرد و سپس دو سال در مؤسسه تکنولوژی توکیو دوباره به تحصیل در معماری پرداخت. از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸ در همان مؤسسه کار کرد و در سال ۱۹۷۶ دفتر شخصی خودش را تأسیس کرد. او در سال ۱۹۸۷ جایزه اول مسابقه طراحی "مرکز فرهنگی شوناندی" را از آن خود کرد. در آغاز مخالفت هایی با این طرح بود، اما با انجام گفتگوهای مختلف با مردم توانست رضایت محلی ها را جلب کند. او عضو افتخاری "مؤسسه سلطنتی معماران بریتانیایی" بوده و جوایز بسیاری از جمله "جایزه هنر ایون"، "جایزه جامعه پیمانکاران ساختمان" و "جایزه فرهنگی و جوایز بسیار دیگری را از آن خود کرده است.
آبریلومب () یک پادتن مونوکلونال آزمایشی است که به منظور درمان بیماری های التهابی روده یعنی کولیت زخمی و بیماری کرون طراحی شده است.
کرپی کند یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده است.
فورت لزلی جی. مک نایر یک پایگاه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است که در نوک گرین لیف پوینت ، شبه جزیره واقع در محل تلاقی رود پوتوماک و رود آنکاستیا در واشینگتن، دی.سی. واقع شده است. این پایگاه در غرب شبه جزیره واشینگتن چنل قرار دارد و رود آنکاستیا در ضلع جنوبی آن قرار دارد. در اصل «واشینگتن آرسنال» نام گذاری شده بود و بیش از ۲۰۰ سال یک پایگاه ارتش بود. پایگاه به افتخار «ژنرال لسلی جی مک نایر» نامگذاری شده که در جنگ جهانی دوم کشته شد. آسوشیتدپرس در مارس ۲۰۲۱ گزارش داد که مقام های رده بالا سپاه پاسداران از حمله به پایگاه عین الاسد جهت انتقام ترور قاسم سلیمانی راضی نبودند و در ژانویه ۲۰۲۱ (دی ۱۳۹۹) برای حمله به پایگاه نظامی «فورت مک نایر» در خاک آمریکا به سبک انفجار یواس اس کول و قتل ژنرال جوزف مارتین بحث کردند. این گفتگو توسط آژانس امنیت ملی آمریکا شنود شد. پس از شنود، تدابیر امنیتی در اطراف پایگاه تشدید شد. در ژانویه ۲۰۲۱ پس از شنود این گفتگو، ژنرال عمر جونز، فرمانده نیروهای نظامی در ایالت واشینگتن گفت که «تهدیدهای معتبر و ویژه» علیه پایگاه وجود دارد و یک نفر با شنا کردن در عرض «واشینگتن چنل» خود را به پایگا
ه نظامی رسانده بود. ستاد فرماندهی منطقه نظامی واشینگتن در این پایگاه قرار دارد. تاریخچه. اوایل. پایگاه نظامی در سال ۱۷۹۱ تأسیس شد، در حدود ۱۱۰۰۰۰ متر مربع در نوک Greenleaf Point. پیر شارل لوفان وجود پایگاه را به عنوان یک سایت مهم جهت دفاع از پایتخت (واشینگتن، دی. سی) گنجانده است. در سال ۱۷۹۵، این سایت به یکی از دو زرادخانه اول ایالات متحده تبدیل شد. ابتدا یک زرادخانه سایت را اشغال کرد و وسایل دفاعی پایگاه در سال ۱۷۹۴ ساخته شد. با این حال، پایگاه نتوانست حمله نظامی انگلیس در سال ۱۸۱۴ را متوقف کند و بدین ترتیب در طول جنگ ۱۸۱۲ بسیاری از ساختمان های دولتی در واشینگتن دی سی سوزانده شد. سربازان باقیمانده ساختمان های زرادخانه را تخریب کردند اما امکانات از ۱۸۱۵ تا ۱۸۲۱ بازسازی شد، با هشت ساختمان در اطراف یک چهار ضلعی مرتب شده و پایگاه «واشینگتن آرسنال» نامگذاری شد. در اوایل دهه ۱۸۳۰، چهار هکتار از زمین های باتلاقی احیا و به زرادخانه اضافه شد و یک دیوار دریایی و ساختمان های اضافی ساخته شد. بین سال های ۱۸۲۵ و ۱۸۳۱، یک زندان در زرادخانه با سه طبقه سلول، ساختمانهای اداری و یک کارخانه تولید کفش برای آموزش تجارت به زندانیا
ن ساخته شد. در سال ۱۸۵۷، دولت فدرال زمین اضافی را برای این سایت خریداری کرد. انفجار. در طول جنگ داخلی، زنان در یک کارخانه مهمات سازی در آرسنال واشینگتن کار می کردند. بسیاری از زنان طبقه پایین - از جمله مهاجران ایرلندی - به ویژه پس از مرگ خویشاوندان مرد به دستمزد نیاز داشتند. در ۱۷ ژوئن ۱۸۶۴، کارتریج آتش بازی های بیرون از اتاق که زیر آفتاب مانده بود، روشن شد و منجر به کشته شدن بیست و یک زن شد، بسیاری از آنها با دامن های قابل احتراق سوختند. وزارت جنگ هزینه تشییع جنازه آنها را پرداخت کرد و رئیس جمهور وقت آبراهام لینکلن در مراسم تشییع جنازه شرکت کرد. بنای یادبودی در قبرستان کنگره یادبود این زنان است. به یاد بسیاری از قربانیان ایرلندی، وزیر امور خارجه ایرلند در مراسم گرامیداشت ۱۵۰ سالگرد در سال ۲۰۱۴، یک گل تاج گل به یادبود قبرستان کنگره گذاشت. قرن بیستم. حدود ۹۰٪ از ساختمان های موجود تا سال ۱۹۰۸ ساخته یا بازسازی شده اند. در سال ۱۹۰۱، با ایجاد دانشکده جنگ ارتش، این پایگاه که اکنون پادگان واشینگتن نامیده می شود، به مرکز آموزش و آموزش افسران ارشد ارتش برای هدایت تعداد زیادی از نیروها تبدیل شد. اولین کلاسهای آن در سال
۱۹۰۴ در سالن روزولت انجام شد. این پایگاه در ۱۹۴۸ به افتخار سرلشکر لزلی جی مک نایر، فرمانده نیروی زمینی ارتش در زمان جنگ جهانی دوم که در طی عملیات کبرا در حوالی سن لوی فرانسه، در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۴ کشته شد، تغییر نام یافت. . فورت مک نایر از سال ۱۹۶۶ دفتر مرکزی منطقه نظامی واشینگتن است. وضعیت کنونی. فورت مک نایر، بخشی از سالن مشترک پایگاه مایر – هندرسون، مقر فرماندهی ارتش در منطقه واشینگتن و خانه دانشگاه دفاع ملی و همچنین محل اقامت رسمی معاون ستاد ارتش ایالات متحده است.
با من بمان فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی راجیش وکیل است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، جوهی چاولا، شانتی پریا و پریم چوپرا ایفای نقش کرده اند.
جوزف متیو مارتین (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۶۲) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است که به عنوان سی و هفتمین معاون رئیس ستاد ارتش خدمت می کرد. پیش از این وی به عنوان مدیر ستاد ارتش در واشینگتن، دی.سی. خدمت می کرد. او وظیفه فعلی خود به عنوان ۳۷مین معاون رئیس ستاد را در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹ بر عهده گرفت. آسوشیتدپرس در مارس ۲۰۲۱ گزارش داد که مقام های رده بالا سپاه پاسداران از حمله به پایگاه عین الاسد جهت انتقام ترور قاسم سلیمانی راضی نبودند و در ژانویه ۲۰۲۱ (دی ۱۳۹۹) برای حمله به پایگاه نظامی «فورت مک نایر» در خاک آمریکا به سبک انفجار یواس اس کول و قتل جوزف مارتین بحث کردند. این گفتگو توسط آژانس امنیت ملی آمریکا شنود شد. تحصیلات. مارتین اهل دیربورن، میشیگان و فرزند یکی از مدیران شرکت فورد موتور بود که در سال ۱۹۸۱ از دبیرستان دیربورن فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۹۸۶ از آکادمی نظامی ایالات متحده فارغ التحصیل شد. مارتین مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه لوییویل دریافت کرد و از دانشکده فرماندهی و ستاد عمومی ارتش و کالج جنگ ارتش ایالات متحده فارغ التحصیل شد. حرفه نظامی. پس از فارغ التحصیلی از آکادمی نظامی ایالات متحده، مارتین به
عنوان رهبر دسته تانک، رهبر دسته پیشاهنگی و افسر اجرایی شرکت در گردان ۱، هنگ ۳۷ زره پوش، در لشکر ۱ زرهی (۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰) خدمت کرد. پس از فارغ التحصیلی از دوره پیشرفته افسر زره پوش، او به گردان ۴، هنگ ۳۷ زره پوش در لشکر ۱ پیاده که در آنجا فرماندهی عملیات طوفان صحرا (جنگ خلیج فارس) و در فورت رایلی، کانزاس عهده دار شد. مارتین در مرکز آموزش ملی فورت ایروین در کالیفرنیا به عنوان ژنرال فرمانده منصوب شد. او در عملیات آزادی سازی عراق به عنوان فرمانده گردان ۱ گروهان ۶۷ زره پوش در لشکر ۴ پیاده شرکت کرد. همچنین وی فرماندهی عملیات مشترک در موصل جهت جنگ با داعش بود. مارتین از سپتامبر ۲۰۱۶ تا مه ۲۰۱۸ فرمانده کل لشکر یکم پیاده بود. در ماه مه ۲۰۱۸، مارتین برای ارتقا به سمت سپهبد و انتصاب به عنوان مدیر ستاد ارتش نامزد شد. در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹، وی به عنوان ۳۷مین معاون ستاد ارتش منصوب و به ژنرال ارتقا یافت. جوایز. جوزف ام. مارتین دریافت کننده جوایز زیر است:
تادیپار فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی ماهش بات است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، پوجا بات، انوپم کهیر، گلشن گروور، ساداشیو آمراپورکار، جوهی چاولا، تیکو تالسانیا، ماکاراند دشپانده و ویکرام گوکاله ایفای نقش کرده اند.
الهی یا خدایی فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی باپو است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، جوهی چاولا، آنجانا ممتاز، آمریش پوری، ریما لاگو، سوشمیتا موکرجی و شامی ایفای نقش کرده اند.
تاریخچه زنان به عنوان طراح و سازنده ماشین آلات و سازه ها پیش از پیشرفت مهندسی به عنوان یک حرفه است. پیش از ایجاد اصطلاح «مهندس» در قرن یازدهم، زنان به پیشرفت تکنولوژیکی جوامع در سراسر جهان کمک کرده بودند. تا قرن نوزدهم، زنانی که در کارهای مهندسی شرکت می کردند، غالباً آموزش ریاضی یا علمی می دیدند. ایدا لاولیس قبل از شروع همکاری با چارلز ببیج در موتور تحلیلی وی که به عنوان «اولین برنامه نویس رایانه» به وی اعطا می شود، در ریاضیات تحصیل کرده است. در سال های اولیه قرن ۲۰، تعداد بیشتری از زنان در برنامه های مهندسی پذیرفته می شدند، اما مردان در بخش های خود به طور کلی به آن ها به عنوان ناهنجاری نگاه می کردند. اولین دانشگاهی که لیسانس مهندسی برای زنان در دانشگاه اعطا کرد، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. الیزابت براگ در سال ۱۸۷۶ لیسانس مهندسی عمران شد و به عنوان اولین مهندس زن در ایالات متحده درآمد. پیش از قرن نوزدهم، بسیار نادر بود که زنان در هر رشته ای مدرک لیسانس بگیرند زیرا به دلیل اختلاف جنسیت، فرصت ثبت نام در دانشگاه ها را نداشتند. برخی از دانشگاه ها از اوایل دهه ۱۸۰۰ پذیرش زنان را در کالج های خود آغاز کردند و از ا