Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ما از این نظر متفاوت است که داده پوشانی حین انتقال در مورد کپی کردن داده ها از یک منبع به یک منبع دیگر است که دومی می تواند به اشتراک گذاشته شود. داده پوشانی پویا در زمان اجرا، به صورت پویا و بر حسب تقاضا اتفاق می افتد، بنابراین نیازی به منبع داده ثانویه برای ذخیره داده های پوشش دهی به صورت پویا نمی باشد. داده پوشانی پویا چندین سناریو را فراهم می کند، که بسیاری از آنها حول مقررات محکم حفظ حریم خصوصی می باشند، به عنوان مثال سازمان پولی سنگاپور یا مقررات حفظ حریم خصوصی در اروپا. داده پوشانی پویا مبتنی بر ویژگی و سیاست محور است. سیاست ها شامل موارد زیر می باشد: از داده پوشانی پویا نیز می توان برای رمزگذاری یا رمزگشایی مقادیر حین انتقال استفاده کرد، به خصوص هنگامی که از رمزگذاری حفظ قالب استفاده می کنیم. در سالهای اخیر چندین استاندارد برای پیاده سازی فیلترسازی و پوشش دهی پویا پدیدار شده است. به عنوان مثال، سیاست های XACML می تواند برای داده پوشانی داخل پایگاه های داده مورد استفاده قرارگیرند. پنج فناوری برای اعمال داده پوشانی پویا وجود دارد: داده پوشانی و فضای ابری. در سالهای اخیر، سازمان ها بدون توجه به اینکه نرم
افزارهای نهایی در فضای ابری میزبانی شوند یا درون سازمانی باشند، نرم افزارهای جدید خود را بیشتر در فضای ابری توسعه می دهند. در حال حاضر راه حل های فضای ابری به سازمان ها اجازه می دهند تا از زیرساخت به عنوان سرویس یا IaaS، بستر به عنوان سرویس یا PaaS و نرم افزار به عنوان سرویس یا SaaS استفاده کنند. حالت های مختلفی برای ایجاد داده های آزمایشی و انتقال آن ها از پایگاه های داده درون سازمانی به فضای ابری یا بین محیط های مختلف داخل فضای ابری وجود دارد. هنگامی که مشتریان به ارائه دهندگان فضای ابری برای مدیریت پایگاه های داده شان اعتماد می کنند و همچنین نیاز به محافظت از اطلاعات شخصی قابل شناسایی نیز دارند، داده پوشانی از اهمیت بالایی برخوردار می شود. داده پوشانی همواره بخشی از فرایندهای چرخه حیات توسعه سیستم ها می شود زیرا موافقت نامه های سطح خدمات محیط های توسعه صرف نظر از اینکه میزبانی در فضای ابری یا درون سازمانی باشد، معمولاً به اندازه موافقت نامه های سطح خدمات محیط های تولیدی سخت گیرانه نیستند.
دنیل بونژور (زاده ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۱) بازیگر، کارگردان و فیلمنامه نویس متولد آفریقای جنوبی است که بیشتر به خاطر نقش هایش در مردگان متحرک، Frequency و آی زامبی شناخته شده است. اوایل زندگی. بونژور در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی متولد شد. پدر وی سردبیر و تاجر آفریقای جنوبی و مادرش سوئیسی است. وی به همراه خانواده در سن ۵ سالگی به سوئیس نقل مکان کرد و در ۸ سالگی به آفریقای جنوبی بازگشت. در سن ۱۲ سالگی خانواده وی به سیاتل واشینگتن نقل مکان کردند. او در دبیرستان جزیره مرکر شرکت کرد و از کالج بوستون فارغ التحصیل شد. حرفه. دنیل در ۱۲ سالگی، اولین فیلم خود را بازی کرد، اما کار خود را ادامه نداد تا اینکه در سال ۲۰۰۷ با بازیگری عمدتاً در فیلم های indie بازی کرد و نقش اول خود را به عنوان سریال معمولی در سریال های علمی تخیلی "RCVR" که برای آن، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را از بین المللی بدست آورد. دنیل اولین برنده "آکادمی بین المللی تلویزیون وب" برای بازیگر مرد درام در سال ۲۰۱۳ است. "فرکانس" اولین پروژه ای بود که در آن با لهجه بومی آفریقای جنوبی بازی کرد. دنیل همچنین یک نویسنده و برنده جایزه بزرگ مسابقه فیلمنامه نویسی نهای
ی است که در سال ۲۰۱۵ برنده فیلم بلند شد. او در چندین بازی ویدئویی برنده جوایز از جمله مجموعه ""، Final Fantasy و Life is Strange کار کرده است. زندگی شخصی. دنیل با بازیگر جلی هووی ازدواج کرده است. آنها یک فرزند پسر به نام بریکستون ریوت بونژور دارند. دنیل یک برادر به نام پاسکال دارد که در سیاتل زندگی می کند او مجبور شد ماه عسل خود را به همراه جلی هووی در تایلند ترک کند تا برای فیلمبرداری سریال مردگان متحرک، به آتلانتا پرواز کند.
واتسواف شرپینسکی ( Null) (۱۴ مارس ۱۸۸۲–۲۱ اکتبر ۱۹۶۹) ریاضیدان لهستانی بود. شهرت وی به خاطر کار بر روی نظریه مجموعه ها (تحقیق در مورد اصل موضوع انتخاب و فرضیه پیوستار)، نظریه اعداد، نظریه توابع و توپولوژی است. او بیش از ۷۰۰ مقاله و ۵۰ کتاب منتشر کرده است. سه فراکتال مشهور به نام وی نامگذاری شده اند (مثلث شرپینسکی، قالی شرپینسکی و منحنی شرپینسکی)، همچنین اعداد شرپینسکی نیز به نام او نام گذاری شده است. سوابق تحصیلی. شرپینسکی در سال ۱۸۹۹ در دپارتمان ریاضیات و فیزیک در دانشگاه ورشو ثبت نام کرد و چهار سال بعد فارغ التحصیل شد. او پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۰۴ به عنوان معلم ریاضیات و فیزیک در ورشو مشغول به کار شد. با این حال، هنگامی که مدرسه به دلیل اعتصاب تعطیل شد، شرپینسکی تصمیم گرفت برای گرفتن دکترا به کراکوف برود. او در دانشگاه یاگیلونیا در سخنرانی های استانیسلاو زارمبا در مورد ریاضیات شرکت می کرد. او همچنین نجوم و فلسفه را نیز فراگرفت. زندگی. در سال ۱۹۰۷ شرپینسکی دربارهٔ کشفی که دربارهٔ مورد جالب توجهی از نظریه مجموعه ها کرده بود، نامه ای به تاده اوش باناخه ویچ در گوتینگن نوشت در این زمان یکی از موضوعاتی که ش
رپینسکی را به خود مشغول کرده بود نظریهٔ مجموعه ها بود. اولین اثر شرپینسکی دربارهٔ نظریهٔ مجموعه ها در سال ۱۹۰۸ با عنوان «دربارهٔ یک قضیه کانتور» چاپ شد. شرپینسکی در این اثر مستقل از کانتور قضیه ای را ثابت کرد که می گفت استقرار نقاط بر صفحه را می توان به وسیلهٔ یک عدد حقیقی معین کرد. از این قضیه می توان ثابت کرد که مجموعهٔ نقاط خط و صفحه هم ارزند.
«لبخند» ترانه ای اثر خواننده آمریکایی، کیتی پری برای ششمین آلبوم استودیویی اش با همین نام است. این ترانه به عنوان چهارمین ترانه از آلبومش توسط کپیتال رکوردز منتشر شد. این ترانه یک نمونه برداری ترانه «» از گروه هیپ هاپ آمریکایی است. پری در ترانه در مورد قدردانی خود از تغییرات در زندگی صحبت می کند.
شل یوجینیو لایوگرود گارسیا (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل گواتمالا بود. وی از ۱ ژوئیه ۱۹۷۴ تا ۱ ژوئیه ۱۹۷۸ رئیس جمهور این کشور بود. شل یوجینیو لایوگرود گارسیا در ۹ دسامبر ۲۰۰۹، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
دانشگاه پاسیفیک جنوبی سازمانی بینادولتی و یک دانشگاه پژوهشی دولتی است که مقرش در بیش از ده کشور اقیانوسیه پخش است. این دانشگاه مرکزی بین المللی برای آموزش و پژوهش دربارهٔ محیط و فرهنگ پاسیفیک است. ارتباط کشورها از لحاظ مستعمرهٔ بریتانیا بودن و تأسیس آن در سال ۱۹۶۸ موجب شد که این دانشگاه از سامانهٔ ارزش یابی کشورهای همسود تبعیت کند. مالکیت این دانشگاه با دولت ۱۲ کشور جزیره ای اقیانوسیه است: جزایر کوک، فیجی، کیریباتی، جزایر مارشال، نائورو، نیووی، ساموآ، جزایر سلیمان، توکلائو، تونگا، تووالو، و وانواتو. مقر (پردیس) اصلی دانشگاه در فیجی است.
نوار دای زنی یک نوار پشت بند است که در هنگام دای زنی ویفر یا جداسازی زیرلایه میکروالکترونیکی دیگر، دای زنی جدا قسمتی از مواد نیم رسانا یا مواد دیگر پس از ریزساخت ویفر یا ماژول استفاده می شود. این نوار در طول فرایند برش، تکه های نیم رسانا، معروف به دای را در کنار هم نگه می دارد و آن ها را به یک قاب فلزی نازک نگه می دارد. این قالب ها بعداً در فرایند تولید الکترونیک از نوار دای زنی حذف می شوند. نوار دای زنی می تواند از جنس پی وی سی، پلی الیفین یا مواد پشت بند پلی اتیلن با یک چسب تا بتواند ویفر یا زیرلایه را در جای خود نگه دارد. در بعضی موارد نوار دای زنی یک آستر آزادساز خواهد داشت که قبل از نصب نوار به قسمت عقب ویفر برداشته می شود. در ضخامت های مختلف، از ۷۵ تا ۱۵۰ میکرومتر، با انواع استحکام چسبندگی، برای اندازه ها و مواد مختلف تراشه موجود است. نوارهای فرابنفش، نوارهای دای زنی هستند که در اثر قرار گرفتن در معرض نور اشعه ماورای بنفش پس از دای زنی، اتصال چسب شکسته می شود و باعث می شود چسب در هنگام برش قوی تر باشد درحالی که هنوز امکان تمیزکردن و زدودن آسان را دارد. تجهیزات فرابنفش می تواند از توان کم (چند میلی وات ب
ر سانتیمتر مربع) تا توان زیاد (بیش از ۲۰۰ میلی وات بر سانتیمتر مربع) باشد. توان بالاتر باعث پخت کامل تر، چسبندگی کمتر و کاهش ماندگاری چسب می شود.
آلیس از فرانسه، کنتس وکسین ، دختر لوئی هفتم، پادشاه فرانسه، از ازدواج دومش با کنستانس کاستیل، و ناخواهری فیلیپ بود. زندگی نامه. در ژانویه ۱۱۶۹، لوئی هفتم و هنری دوم انگلستان، قراردادی را برای عقد ازدواج بین آلیس و پسر هنری، ریچارد شیردل، امضا کردند. با این شرط که سرزمین وکسین به عنوان جهیزیهٔ عروس کوچک قرار داده شود. سپس آلیسِ هشت ساله به انگلستان فرستاده شد. شایعات گسترده ای وجود داشت مبنی بر اینکه نه تنها آلیس معشوقهٔ هنری بوده، بلکه از او فرزندی نیز به دنیا آورده بود. هنری در سال ۱۱۸۹ درگذشت. ریچارد یکم (ریچارد شیردل) انگلستان در ۱۲ می ۱۱۹۱ با برنگاریای ناوار ازدواج کرد، در حالی که هنوز به طور رسمی با آلیس نامزد بود. فیلیپ، پسر و جانشین لوئی، آلیس را به پرنس جان پیشنهاد داد، اما الینور آکیتن مانع این پیوند شد. آلیس در تاریخ ۲۰ اوت ۱۱۹۵ با ویلیام چهارم، کنت پنسیو ازدواج کرد. آنها صاحب دو دختر به نام های ماری و ایزابل و یک پسر به نام ژان شدند. در فیلم «شیر در زمستان» (۱۹۶۸) ساختهٔ آنتونی هاروی برمبنای نمایشنامه ای از جیمز گولدمن، جین مروو نقش آلیس را ایفا کرده است.
در بلندگو، فشردگی توان یا فشردگی حرارتی یک اتلاف بازدهی است که در اثر گرم شدن سیم پیچ صوتی در حال کار، افزایش مقاومت DC سیم پیچ و کاهش توان قابل دسترسی تقویت کننده صوتی می شود. بلندگو که در اثر استفاده از آن داغ می شود ممکن است به همان اندازهٔ سرد بودن، سطح فشار صدا را تولید نکند. این مشکل برای سیستم های کنسرت حرفه ای راه اندازی سخت نسبت به بلندگوهای داخل خانه، جایی که به ندرت دیده می شود، بسیار بیشتر است. دو مسیر اصلی برای کاهش مشکل وجود دارد: طراحی مجرایی برای سیم پیچ صوتی برای کاهش گرمای بیشتر در حین کار، و طراحی مبدل کارآمدتر که باعث تولید گرمای کمتری برای سطح صدای خروجی معین می شود.
لیگامان مایل خلفی posterior oblique ligament POL جزو کمپلکس لیگامان کولترال مدیال MCL complex و جزو عناصر گوشه خلفی داخلی posteromedial corner PMC زانو است. از کوندیل مدیال فمور منشأ گرفته و به سه بازو تقسیم می گردد. بازوی فوقانی یا کپسولر به کپسول خلفی و لیگامان مایل پوبلیته oblique popliteal ligament متصل می شود. بازوی سنترال یا اصلی یا تیبیال به قسمت خلفی داخلی کوندیل مدیال تیبیا متصل شده و اصلی ترین قسمت انست. بازوی دیستال یا اینفریور یا سطحی کم اهمیت ترین بازو بوده و به سطح تاندون سمی ممبرانوس می چسبد.
نشانگان خودتنهاانگاری (به انگلیسی: Solipsism syndrome) به وضعی روان شناختی گفته می شود که در آن یک شخص حس می کند که واقعیت نسبت به ذهن او خارجی نیست. دوره های گسترده انزوا ممکن است مردم را به این حال مستعد کند. به طور خاص، این نشانگان به عنوان نگرانی بالقوه برای افرادی که برای دروه های گسترده ای از انزوا در فضای بیرون زمین زندگی می کنند، تشخیص داده شده است.
دنباله دار نئووایز یک دنباله دار بلندمدت با مسیر سهموی است که نخستین بار در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ توسط تلسکوپ WISE: کاوشگر نقشه بردار فروسرخ میدان وسیع که اجرام نزدیک زمین را رصد می کند در طی ماموریت نئووایز کشف شد. در زمان رویت این دنباله دار نزدیک به دو واحد نجومی یعنی ۳۰۰ میلیون کیلومتر یا ۱۹۰ میلیون مایل از خورشید فاصله داشت و فاصله اش از زمین ۱٫۷ واحد نجومی یا ۲۵۰ میلیون کیلومتر یا ۱۶۰ میلیون مایل بود. در ژوئیهٔ ۲۰۲۰ میزان پرتوافکنی اش به حدی است که با چشم غیرمسلح در نیم کرهٔ شمالی زمین قابل رویت است.
گفت وگو با بهرام بیضایی کتابی است که به کوششِ زاون قوکاسیان از گفتگوهای سال های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۷اَش با بهرام بیضایی فراهم و به سالِ ۱۳۷۱ منتشر شد. این مفصّل ترین گفتگوی بیضایی است که به صورتِ مکتوب منتشر شده است، و نخستین کتابِ گفتگوهایش. متن. متنِ کتاب از گفتگوهای سال های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۷ قوکاسیان با بیضایی در خانهٔ بیضایی در تهران فراهم شده است. این گفتگوها را بیضایی در ۱۳۶۷ در سوئد «بازبینی و فشرده» کرد. کتاب در زمستانِ ۱۳۷۱ به وسیلهٔ انتشاراتِ آگاه منتشر شد. بخش هایی از این گفتگو دوباره هم منتشر شده است؛ مثلاً: چند سال پس از انتشارِ این کتاب، مسلم منصوری پاره ای پیش تر منتشرنشده از گفتگوهای بیضایی با قوکاسیان را در کتابِ "سینما و ادبیات: چهارده گفتگو" (۱۳۷۷) آورد. اخباری از سانسورِ "گفت وگو با بهرام بیضایی" در سالِ ۱۳۷۵ هست: وزارتِ فرهنگ و ارشاد اسلامی به شرطِ دَه تغییر در متن جوازِ انتشارش را می داده است؛ ولی کتاب در این سال تجدیدِ چاپ نشد. (در ۱۳۷۸ شد.) پنج پاره از گفته های بیضایی در این کتاب که سانسورچیانِ ۱۳۷۵ اجازهٔ انتشارش را ندادند در کتابِ "ممیزی کتاب: پژوهشی در ۱۴۰۰ سند ممیزی کتاب در سال ۱۳۷۵" (۱۳۸۰) آمده
است. موضوع. موضوعِ اصلیِ گفتگو «آثار نمایشی و سینمایی بیضایی» است. سخن از کودکیِ بیضایی آغاز می شود، از خانواده اش می گوید، از گرایشش به سینما و تئاتر، و سپس بیشترِ گفتگو به تجزیه و تحلیلِ فیلم های بیضایی می گذرد. در نظرِ دیگران. ناقدانی این کتاب را بسیار ستوده اند، از مصطفی جلالی فخر که آن را «فراتر از خاطره و تاریخ» گفته تا تهماسب صلح جو که «پر و پیمان» وصفش کرده و وحید علیرضائی که برای شناختِ بیضایی «مفید»ش شناخته است. فیلم. صدا یا فیلمی از این گفتگوی قوکاسیان و بیضایی منتشر نشده؛ ولی پاره هایی از گفته های بیضایی در این کتاب در فیلمِ "اعتراضِ بهرام بیضایی" (۱۳۹۹) اجرا شده است.
بارش زیستی ، مفهومی از باکتری های باران زاست که در سال ۱۹۷۰ توسط دیوید سی سندز پیشنهاد شد. تشکیل یخ در ابرها برای بارش برف و بیشتر برای بارش باران لازم است. قبل از اینکه ابر بتواند باران یا برف ایجاد کند، باید قطره های باران یا ذرات یخ تشکیل شود. این امر به وجود ذرات معلق در هوا نیاز دارد، ذرات ریزی که به عنوان هسته برای تراکم عمل می کنند. بیشتر این ذرات منشأ معدنی دارند، اما میکروب های موجود در هوا شامل باکتری ها، قارچ ها یا جلبک های ریز می توانند همین کار را انجام دهند. ارگانیسم های زنده برخلاف ذرات معلق در هوا، می توانند تشکیل یخ را حتی در دماهای نزدیک به صفر درجه سلسیوس کاتالیز کنند. مطالعات بر روی برف های تازه نشان می دهد که بارش باران زیستی ممکن است بسیار متداول تر از آن باشد که تاکنون تصور می شد. تاریخچه. برای نخستین بار مطالعه ارتباط بین میکروب های درون ابر و بارش در اواخر سال های ۱۹۷۰ مورد توجه قرار گرفت، زمانی که دانشمند دانشگاه ایالتی مونتانا، دیوید سی سندز، که در تلاش برای پیدا کردن منبع یک آفت مرموز مؤثر بر محصول گندم بود، این فرضیه را مطرح کرد. او همچنین در نظریات خود، مفهوم بارش زیستی را مطرح ک
رد که در آن باکتری ها در ساخت و تشکیل باران نقش دارند. در آن زمان این نظریه چندان مورد تأیید قرار نگرفت. شواهد جدید. در یک تحقیق در سال ۲۰۰۸، سندز و کریستین فورمن در دانشگاه ایالتی مونتانا، برنت کریستنر از دانشگاه ایالتی لوئیزیانا و سیندی موریس، از مؤسسه ملی تحقیقات کشاورزی در آوینیون فرانسه، نتایج تحقیقی را در مورد بارش در مکان های مختلف از مونتانا تا روسیه منتشر کردند. آن ها طی این مطالعات دریافتند که برخلاف تصورات قبلی بسیاری از هسته های یخ در ابرها که مراحل اولیه در فرایند بارش محسوب می شوند، به دور میکروب ها شکل می گیرند و نه به دور گرد و غبار و دوده. بر اساس این مطالعات باکتری ها ظاهراً از بارش برای تکثیر و گسترش خود استفاده می کنند. باکتری هایی که به خارج گیاهان چسبیده اند، توسط باد تا اتمسفر بالا می روند. هنگامی که میکروب ها به درون ابرها وارد می شوند، بلورهای یخی شکل در اطراف آن ها تشکیل شده و آب به بلورها اضافه شده و آن ها را بزرگتر می کند. در نهایت، کریستال فوق به باران تبدیل شده و به زمین می بارد، که در آن میکروب ها روی گیاهان بیشتری در سطح زمین فرود می آیند و سپس تکثیر و چندین برابر می شوند و این
چرخه همچنان تکرار می شود. تحقیقات اخیر نشان می دهد که باکتریها ممکن است در ابرها بعنوان بخشی از فرایند تکامل پراکندگی وجود داشته باشند. نقش در چرخه حیات باکتری ها. باکتریهای موجود در ابرها ممکن است برای استفاده از باران به عنوان ابزاری برای پراکندگی خود تکامل یافته باشند. به گفته برنت کریستنر، میکروبیولوژیست دانشگاه ایالتی لوئیزیانا، این باکتری ها در مکان هایی مانند قطب جنوب، منطقه یوکان کانادا و آلپ های فرانسه در برف، خاک و نهال یافت می شوند. پیشنهاد شده است که باکتری ها بخشی از بازخورد ثابت بین اکوسیستم های زمینی و ابرها هستند. آنها ممکن است به بارندگی متکی باشند تا در زیستگاه های جدید گسترش پیدا کند، دقیقاً به همان روشی که گیاهان به دانه های گرده های بادگیر متکی هستند. با این شواهد احتمالاً بارش زیستی یک عنصر کلیدی از چرخه حیات باکتریها است.
ضددستکاری سازی ، از لحاظ مفهومی، روشی است که به منظور جلوگیری و ممانعت از دسترسی غیرمجاز به دستگاه یا دور زدن سیستم امنیتی یا تشخیص این موضوع استفاده می شود. چون، هر فردی با دانش، تجهیزات و وقت کافی می تواند بر هر دستگاه یا سیستمی غلبه کند، اصطلاح «ضددستکاری» نام غلطی است، مگر اینکه محدودیت هایی به صورت صریح یا ضمنی برای منابع فرد دستکاری کننده قائل شویم. محصول، بسته یا سیستمی مقاوم در برابر دستکاری است که در برابر دستکاری (استفادهٔ نادرست یا خرابکاری عمدی) توسط کاربران عادی یا سایر افرادی مقاوم باشد، که به آن دسترسی فیزیکی دارند. مقاومت در برابر دستکاری از ویژگی های ساده مانند پیچ های با پیچ گوشتی ویژه گرفته تا دستگاه های پیچیده تری را در برمی گیرد که خودشان را از کار می اندازند، یا تمام داده های منتقل شده بین تراشه های منحصربه فرد را رمزگذاری می کنند، یا از موادی که نیازمند ابزارها و دانش ویژه ای هستند استفاده می کنند. دستگاه ها یا ویژگی های مقاوم در برابر دستکاری در بسته بندیها (پکیج ها) رایج هستند، تا از دستکاری بسته یا محصول جلوگیری کنند. دستگاه های ضددستکاری یک یا چند مؤلفه دارند: مؤلفهٔ مقاوم در برابر
دستکاری، مؤلفهٔ تشخیص دستکاری، مؤلفهٔ پاسخ به دستکاری و مؤلفهٔ شواهد دستکاری.در برخی کاربردها، دستگاه ها در برابر دستکاری مقاوم نیستند، بلکه فقط دستکاری را آشکار می کنند. دستکاری. دستکاری به معنای تغییر یا جعل محصول، بسته یا سیستم است. در تمام مراحل تولید، بسته بندی، توزیع، لجستیک، فروش و مصرف محصول، ممکن است از راهکارهای مقابله با دستکاری استفاده شود. هیچ راهکار واحدی را نمی توان «ضددستکاری» تلقی کرد. غالباً، به منظور کاهش ریسک دستکاری به سطوح گوناگون امنیت نیاز داریم. برخی از ملاحظات احتمالی عبارتند از: روش ها. مکانیکی. برخی دستگاه ها پیچ یا پیچ و مهره های غیراستانداردی دارند تا از دسترسی افراد جلوگیری کنند. قفسه های سویچ تلفن (که پیچ های سر مثلثی دارند و شیارهای آن شش گوش است) یا پیچ و مهره های ۵ وجهی که برای اتصال درب ها به ترانسفورماتورهای توزیع برق خارجی استفاده می شوند نمونه هایی از این نوع دستگاه ها هستند. پیچ های سر ستاره ای استاندارد را می توان از طریق استفاده از گیره ای در مرکز پیچ در برابر دستکاری مقاوم کرد. با این کار، نمی توان این پیچ ها را با پیچ گوشتی های ستاره ای باز کرد. سر پیچ های امنیتی دی
گری نیز ابداع شده اند تا کاربر از دسترسی گهگاه به داخل این دستگاه های مصرفی الکترونیک مأیوس شود. الکتریکی. زنگ های ضد سرقت رایج ترین مثال از این روش مقاومت در برابر دستکاری هستند. اغلب دستگاه های قطع مدارشکن (مثلاً، پدهای فشار، حسگرهای فروسرخ غیرفعال (آشکارسازهای حرکت)، سوئیچ های ایمنی درب) از دو سیم سیگنال استفاده می کنند که بسته به پیکربندی باز یا بسته هستند. حسگرها گاهی به برق احتیاج دارند، ولی برای ساده سازی سیم کشی، از کابل چندرشته ای استفاده می شود. در حالی که، وجود ۴ رشته معمولاً برای دستگاه هایی کافی است که نیازمند برق هستند (در این صورت، دو سیم زاپاس برای دستگاه هایی که به برق نیازی ندارند باقی می ماند)، می توان از کابل با رشته های بیشتر استفاده کرد. این رشته های بیشتر را می توان به اصطلاحاً «مدار دستکاری» خاصی در سیستم هشدار وصل کرد. سیستم، مدارهای دستکاری را پایش می کند تا در صورت تشخیص اختلال در دستگاه یا سیم کشی هشدار دهد. محفظه های دستگاه ها و کنترل پنل ها ممکن است به سوئیچ های ضددستکاری مجهز شوند. نفوذگران غیرمجاز هنگام تلاش برای دور زدن دستگاهی خاص، در معرض این ریسک هستند که هشدار را فعال کنند
. حسگرهایی مانند آشکارسازهای حرکت، آشکارسازهای شیب، حسگرهای فشار هوا، حسگرهای نور و غیره، که شاید در برخی زنگ های هشدار ضد سرقت استفاده شوند، ممکن است در بمب ها نیز استفاده شوند تا از خنثی سازی شان جلوگیری شود. ایمنی. تقریباً تمام وسایل الکتریکی و لوازم جانبی را می توان با استفاده از پیچ گوشتی (یا ابزار جایگزینی مانند سوهان ناخن یا چاقوی آشپزخانه) باز کرد. این موضوع باعث می شود که کودکان و افراد دیگری که در برخورد با خطرات بازکردن تجهیزات بی احتیاط یا نسبت به این خطرات ناآگاه هستند به خودشان (مثلاً بر اثر شوک های الکتریکی، سوختگی یا بریدگی) صدمه بزنند یا باعث خرابی تجهیزات شوند. گاهی (مخصوصاً برای جلوگیری از دعاوی قضایی)، تولیدکنندگان پا را فراتر می گذارند و از پیچ های مقاوم در برابر دستکاری استفاده می کنند که نمی توان با تجهیزات استاندارد آنها را باز کرد. پیچ های مقاوم در برابر دستکاری همچنین در اتصالات الکتریکی در بسیاری از ساختمان های عمومی در وهلهٔ نخست برای کاهش دستکاری یا خرابکاری که ممکن است به سایرین آسیب بزند، استفاده می شود. ضمانت نامه و پشتیبانی. کاربری که تجهیزات را با ایجاد تغییری در آن که مدنظر
تولیدکننده نیست، خراب می کند ممکن است این اتفاق را انکار و خواستار استفاده از ضمانت نامه شود یا (مخصوصاً در مورد کامپیوترهای شخصی) از سرویس پشتیبانی برای رفع مشکل کمک بخواهد. شاید استفاده از برچسب آشکارکنندهٔ دستکاری برای مقابله با این اتفاق کافی باشد. با این حال، این برچسب ها را نمی توان به آسانی از راه دور بررسی کرد و بر طبق شرایط قانونی ضمانت نامه در بسیاری از کشورها، تولیدکنندگان حتی با وجود استفاده از این برچسب ها مجبور شوند که تجهیزات را تعمیر کنند. پیچ های ضد دستکاری مانع دستکاری توسط اغلب کاربران عادی می شود. در آمریکا، قانون ضمانت نامه مگنوسن-موس مانع آن می شود که تولیدکنندگان در واقع ضمانت نامه را صرفاً به بهانهٔ دستکاری باطل کنند. ضمانت نامه تنها در صورتی باطل می شود که دستکاری واقعاً روی بخش معیوب تأثیر گذاشته باشد و موجب خرابی دستگاه شده باشد. تراشه ها. از ریزپردازندههای مقاوم در برابر دستکاری برای ذخیره سازی و پردازش اطلاعات خصوصی یا حساس مانند کلیدهای خصوصی یا اعتبار پول الکترونیک استفاده می شود. طراحی تراشه ها، به منظور جلوگیری از بازیابی یا اصلاح اطلاعات توسط مهاجم، به شکلی است که از طریق ابز
ارهای خارجی نمی توان به اطلاعات دسترسی پیدا کرد و دسترسی به آن تنها از طریق نرم افزار تعبیه شده ای شدنی است که اقدامات امنیتی مناسب در آنها در نظر گرفته می شود. پردازنده رمزنگاری ایمن مانند IBM 4758 و تراشه هایی که در کارت های هوشمند استفاده می شود و همچنین تراشه Clipper نمونه هایی از تراشه های مقاوم در برابر دستکاری هستند. برخی اظهار داشته اند که ایمن سازی دستگاه های الکترونیکی ساده در برابر دستکاری بسیار دشوار است، چون حملات گوناگونی از جمله موارد زیر ممکن است رخ دهند: شاید، طراحی تراشه های مقاوم در برابر دستکاری طوری باشد که در صورت تشخیص نفوذ به کپسول امنیتی شان یا ارسال پارامترهای خارج از مشخصات، داده های حساس شان (مخصوصاً کلیدهای رمزنگاری) صفر شود. حتی، ممکن است که تراشه توانایی «صفر کردن بدون برق» را نیز داشته باشد. یعنی، دستگاه حتی بعد از قطع منبع تغذیه نیز امکان صفر کردن را دارد. علاوه بر این، ممکن است طراحی روش های کپسوله سازی اختصاصی که برای تراشه هایی به کار می رود که در برخی محصولات رمزنگاری استفاده می شود طوری باشد که به صورت داخلی پیش تنیده باشد، بنابراین اگر مداخله ای صورت بگیرد، تراشه خراب می
شود. با وجود این، این واقعیت که مهاجم ممکن است دستگاه را تا هر زمانی که دلش می خواهد در اختیار داشته باشد و شاید نمونه های متعدد دیگری را نیز به منظور آزمایش و تمرین در اختیار داشته باشد، غیرممکن است که در کل بتوان در مقابل مهاجم باانگیزه ایستادگی کرد. به این دلیل، طراحی کلی سیستم یکی از مهمترین عناصر در محافظت از سیستم است. مخصوصاً، سیستم های مقاوم در برابر دستکاری باید دارای ویژگی «شکست امن» باشند، یعنی تسخیر یک دستگاه باعث تسخیر کل سیستم نشود. به این شکل، مهاجم خود را به شکل بالقوه به حملاتی محدود می کند که هزینه شان کمتر از بازده مورد انتظار از تسخیر دستگاهی واحد است. چون، بر طبق برآوردها، انجام پیچیده ترین حملات صدها هزار دلار هزینه دارد، سیستم هایی که با دقت طراحی شده اند عملاً آسیب ناپذیر باشند. نظامی. در تمام برنامه های نظامی جدید در آمریکا، ضد دستکاری بودن (AT) الزامی است. مدیریت حقوق دیجیتال (DRM). مقاوم بودن در برابر دستکاری کاربردهایی در کارت های هوشمند، گیرنده های دیجیتال تلویزیون و سایر دستگاه هایی دارد که از مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) استفاده می کنند. مسئله این نیست که مانع آن شویم که کاربر تجه
یزات را خراب نکند یا به آنها صدمه ای نزند، بلکه این است که کاربر نتواند کدها را استخراج کند یا جریان بیتی رمزگشایی شده را به دست آورد یا ذخیره کند. این کار معمولاً به این شکل انجام می شود که بسیاری از ویژگی های زیرسیستم در هر تراشه از نظر پوشانده می شود (طوری که سیگنال ها و حالت های خارجی دسترس ناپذیرند) و گذرگاههای بین تراشه ها رمزنگاری می شوند. در بسیاری از موارد، مکانیسم های مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) از گواهی ها و رمزنگاری کلید نامتقارن استفاده می کنند. در تمام این موارد، مقاومت در برابر دستکاری به این معنی است که کاربر دستگاه اجازهٔ دسترسی به گواهی های معتبر دستگاه یا کلیدهای عمومی-خصوصی دستگاه نداشته باشد. به فرایند تقویت نرم افزار در برابر حملات دستکاری «ضددستکاری کردن نرم افزار» گفته می شود. بسته بندی. گاهی، نیاز است که بسته بندی در برابر دستکاری مقاوم باشد. به عنوان مثال: بسته بندی را می توان به صورت توکار در برابر دستکاری مقاوم کرد یا این ویژگی را به آن افزود. به عنوان مثال: مشاوران و متخصصین می توانند مقاوم بودن بسته بندی را در برابر دستکاری ارزیابی کنند. همچنین، می توان با استفاده از آزمایش میدانی
دقیق مردم عادی، بسته های گوناگون را با یکدیگر مقایسه کرد. نرم افزار. نرم افزار وقتی در برابر دستکاری مقاوم است که با توجه به اقدامات صورت گرفته، مهندسی معکوس آن دشوارتر باشد یا کاربر نتواند نرم افزار را برخلاف خواست تولیدکننده تغییر دهد (مثلاً، محدودیتی را در زمینهٔ نحوهٔ استفاده از نرم افزار حذف کند). مبهم سازی کد یکی از روش های پرکاربرد در این زمینه است. با این حال، نرم افزار بسیار سخت تر از سخت افزار در برابر دستکاری به شکل مؤثر مقاوم می شود، چون محیط نرم افزار را می توان تقریباً به صورت اختیاری با استفاده از برابرسازی دستکاری کرد. رایانش مطمئن، در صورت پیاده سازی، باعث می شود که دستکاری نرم افزاری برنامه های محافظت شده حداقل به اندازهٔ دستکاری سخت افزاری دشوار باشد، چون کاربر مجبور است که تراشهٔ قابل اطمینانی را هک کند تا گواهی جعلی را به منظور دور زدن تصدیق راه دور و ذخیره سازی مهروموم شده ارائه کند. با این حال، وضعیت فعلی مشخص می کند که انتظار نمی رود تراشه در برابر دستکاری بر اثر هر حملهٔ فیزیکی پیچیده ای مقاوم باشد. یعنی، انتظار نمی رود که نرم افزار به اندازهٔ دستگاه مقاوم در برابر دستکاری امن باشد. د
ر نتیجهٔ این موضوع، نگهداری نرم افزار پیچیده تر می شود، چون نیاز است که به روز رسانی های نرم افزاری وارسی شود و خطاهای موجود در فرایند به روزرسانی ممکن است منجر به فعال سازی کاذب (False Positive) مکانیسم محافظت از نرم افزار شود.