Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الیزابت گرینلیف پتی (؛ ۱۸۹۳ – ۱۹۹۱) معمار، مدرس دانشگاه و معمار منظر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون فلو (همکار علمی) شده است.
مریلین لیما یک هنرپیشه زن فرانسوی است. از آثار برجسته او می توان به فیلم های (۲۰۱۵)، پری دریایی در پاریس (۲۰۲۰) و سنتینل (۲۰۲۱) اشاره کرد.
کارولینا پلریتی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و خواننده اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سایبرسیکس" و "ایکس ایکس وای" اشاره کرد.
هوراشیو گریناف ؛ (زاده ۶ سپتامبر ۱۸۰۵ میلادی – درگذشته ۱۸ دسامبر ۱۸۵۲ میلادی) معمار، مجسمه ساز و معمار منظر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
«آیا می توانی قلب من را حس کنی» () نام یک تک آهنگ از گروه موسیقی راک بریتانیایی برینگ می د هورایزن است. این آهنگ که توسط الیور سایکس، لی مالیا و جردن فیش نوشته شد، توسط تری دیت تولید شد و در چهارمین آلبوم استودیویی گروه در سال ۲۰۱۳ بود. این ترانه نیز به عنوان چهارمین و آخرین تک آهنگ آلبوم در ۸ اکتبر ۲۰۱۳ منتشر شد و در جدول های تک آهنگ ها و آلبوم های راک و متال بریتانیا رتبه ۵ را بدست آورد. در فرهنگ عامه. در ابتدای سال ۲۰۲۱، این ترانه در سکوی همرسانی ویدئو، تیک تاک به محبوبیت قابل توجهی رسید، زیرا ستاره تیک تاک، جریس جانسون آن را با آکورد خود ترکیب کرد و کاربران در ویدئوهایشان آن را به کار بردند. این ترانه به طور گسترده ای در میم های اینترنتی به کار برده شد. به همین خاطر، این ترانه در رتبه بندی ترانه های راک "بیلبورد"، رتبه یک را به دست آورد و تنها ترانه ای بود که پس از سال ۲۰۰۰ منتشر شده که به این مقام رسید.
نائورو یک کشور جزیره ای سنگی فسفاته کوچک است که در اقیانوس آرام جنوبی در جنوب جزایر مارشال در اقیانوسیه واقع شده است. این کشور تنها در ۵۳ کیلومتری جنوب خط استوا در مختصات صفر درجه و ۳۲ دقیقه جنوبی و ۱۶۶ درجه و ۵۵ دقیقه شرقی قرار دارد. نائورو کوچکترین جمهوری جهان است و تنها ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد. این جزیره در حدود ۱۳۰۰ کیلومتری شمال شرق جزایر سلیمان قرار گرفته و نزدیکترین همسایه آن جزیره بانابا در کیریباتی است که در ۳۰۰ کیلومتری خاور نائورو قرار دارد. نائورو پایتخت رسمی ندارد، اما دفاتر دولتی در منطقه یارن واقع شده اند. نائورو یکی از سه جزیره سنگی فسفاته بزرگ در اقیانوس آرام است - دو جزیره دیگر، بانابا در کیریباتی و ماکاتئا در پلی نزی فرانسه هستند. مساحت نائورو ۲۱ کیلومتر مربع و دارای خط ساحلی ۳۰ کیلومتری است. این کشور منطقه انحصاری اقتصادی دریایی به مساحت ۳۰۸۴۸۰ کیلومتر مربع دارد. آب و هوای نائورو گرمسیری با فصل بارانی موسمی از نوامبر تا فوریه است. تنها منابع طبیعی نائورو قابل توجه از نظر اقتصادی در نائورو، فسفات است که از ذخایر کود مرغی پرندگان دریایی فراهم آمده، به اضافه ماهیگیری به ویژه ماهی تن. جغراف
یای فیزیکی. یک کمربند نسبتاً حاصلخیز اما باریک جزیره را احاطه کرده و تالاب کم ژرفای بوآدا را نیز دربر گرفته است. ساحل شنی آن تا حلقه ای حاصلخیز از زمین در اطراف صخره های مرجانی ارتفاع می گیرد. فلات فسفات برجسته بخش مرکزی جزیره را اشغال می کند. بالاترین نقطه این کشور جزیره ای ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا، در امتداد لبه فلات است. به دلیل احاطه شدن توسط مرجان ها و سواحل شنی، این جزیره هیچ بندرگاه طبیعی، رودخانه یا دریاچه قابل توجهی ندارد. همچنین بیشتر ساحل نائورو یک باره و با شیب زیاد از اقیانوس ارتفاع می گیرد و بنابر این هیچ بندر یا لنگرگاه محافظت شده ای ندارد. نائورو دارای یک سامانه ناوبری منحصر به فرد است که فقط در جزیره قابل استفاده است. ذخایر معدنی بیش از دو سوم جزیره را پوشش می دهد و بهره برداری از آن ها مناظری نامنظم و قله ای شکلی از سنگ آهک را به جا گذاشته است. مسائل زیست محیطی. نائورو طرف قراردادهای بین المللی زیست محیطی در زمینه تنوع زیستی، تغییر اقلیم، بیابان زایی، قانون دریا و زباله دریایی است. آب و هوا. آب و هوای نائورو در تمام طول سال گرم و بسیار مرطوب است، زیرا به خط استوا و اقیانوس نزدیک است. نائورو
بین نوامبر و فوریه تحت تأثیر باران های موسمی قرار می گیرد، اما به ندرت طوفان دارد. بارندگی سالانه بسیار متغیر است و تحت تأثیر نوسان ال نینو-جنوبی، با چندین خشکسالی ثبت شده قابل توجه است. درجه حرارت در نائورو بین ۳۰ تا ۳۵ درجه سانتی گراد در طول روز متغیر است و در حدود ۲۵ درجه سانتی گراد در شب کاملاً پایدار است.
پاملا برتون (; – ) معمار منظر و معمار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جورج ادوارد کسلر (; – ) برنامه ریز شهری، معمار منظر و معمار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیت دای (; – ) گلف باز، معمار و معمار منظر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بحران ۲۰۲۱–۲۰۲۲ روسیه-اوکراین یک رویارویی نظامی و بحران بین المللی در جریان بین روسیه و اوکراین است که در آخر اکتبر ۲۰۲۱ آغاز شد. این بحران باعث تنش بین المللی شده است و ناتو، اتحادیه اروپا، مثلث لوبلین، اتحادیه روسیه و بلاروس، اتحادیه کشورهای مستقل همسود و سازمان پیمان امنیت جمعی را نیز درگیر کرده است. در مارس و آوریل ۲۰۲۱، ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه، به نیروهای مسلح روسیه دستور داد که اعزام هزاران نفر از پرسنل و تجهیزات نظامی را به نزدیکی مرز روسیه و اوکراین و در شبه جزیره کریمه شروع کند. این بزرگ ترین بسیج نیرو از زمان الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴ بود. این دستور، باعث ایجاد نگرانی بر سر حملهٔ بالقوه روسیه به اوکراین و آغازگر یک بحران بین المللی شد. تصویربرداری ماهواره ای نشان می داد که تعداد زیادی زره پوش، موشک و تسلیحات سنگین در حال جابه جایی در این منطقه است. بخشی از سربازان روسیه تا ژوئن ۲۰۲۱ عقب کشیده شدند اما بحران در اکتبر و نوامبر ۲۰۲۱ بالا گرفت و تا ماه دسامبر، صدهزار نفر سرباز روس از سه جهت در نزدیکی مرز اوکراین جمع شده بودند. علیرغم تجمع نظامی روسیه، مقامات این کشور از نوامبر ۲۰۲۱ تا ۲۰
فوریه ۲۰۲۲ بارها قصد روسیه برای حمله به اوکراین را انکار کردند. این بحران، بخشی از ادامهٔ جنگ در دونباس (از سال ۲۰۱۴ تا کنون) است که آن جنگ هم به نوبهٔ خود بخشی از جنگ بین روسیه و اوکراین است. در دسامبر ۲۰۲۱، روسیه پیش نویس دو معاهده را ارائه کرد که در آن درخواست هایی موسوم به «تضمین امنیتی» را مطرح کرده بود، از جمله دریافت یک قول الزام آور حقوقی مبنی بر اینکه اوکراین به عضویت پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در نخواهد آمد و اینکه تعداد سربازها و تجهیزات ناتو که در اروپای شرقی مستقر شده اند کاهش پیدا خواهد کرد. روسیه تهدید کرد که اگر این خواسته ها به طور کامل برآورده نشوند، این کشور پاسخ نظامی خواهد داد. ناتو این خواسته ها را رد کرد و ایالات متحده آمریکا نیز به روسیه هشدار داد که اگر دست به حملهٔ نظامی علیه اوکراین بزند، تحریم های اقتصادی «سریع و شدید» علیه روسیه وضع خواهد شد. این بحران از سوی بسیاری از صاحب نظران سیاسی به عنوان یکی از شدیدترین بحران ها در اروپا از زمان جنگ سرد به بعد توصیف شده است. در ۲۱ فوریه ۲۰۲۲، روسیه رسماً دو منطقهٔ جدایی طلب اوکراین یعنی جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک را به عنوان کش
ورهای مستقل به رسمیت شناخت و روسیه در حرکتی که به خروج عملی این کشور از پروتکل مینسک تفسیر شد، به دونباس سرباز اعزام کرد. در ۲۲ فوریه، پوتین اعلام کرد که پروتکل مینسک دیگر اعتبار ندارد و در همان روز شورای فدراسیون روسیه با اتفاق رأی به او اجازه داد که از نیروهای مسلح روسیه در این مناطق استفاده کند. در صبح ۲۴ فوریه، پوتین اعلام کرد که روسیه یک «عملیات نظامی ویژه» را در دونباس شروع می کند و یک حمله تمام عیار به اوکراین را کلید زد. پیشینهٔ تاریخی. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، اوکراین و روسیه روابط نزدیک خود را حفظ کردند. در سال ۱۹۹۴، اوکراین پذیرفت که تسلیحات هسته ای خود را رها کند و تفاهم نامه بوداپست در مورد تضمین های امنیتی را امضا کرد، با این شرط که روسیه، بریتانیا و ایالات متحده، تضمینی علیه تهدید به توسل به زور یا توسل به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی اوکراین ارائه بدهند. پنج سال بعد، روسیه «منشور امنیت اروپا» را امضا کرد و طبق مفاد آن تایید نمود که هریک از کشورهای امضاکنندهٔ منشور، دارای حق ذاتی و آزادی برای انتخاب یا تغییر ترتیبات امنیتی خود هستند، از جمله پیوستن به معاهدات ائتلاف
ی. علیرغم آنکه اوکراین (به عنوان یکی از اعضای سابق اتحاد جماهیر شوروی) از سال ۱۹۹۱ رسماً به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخته شده، رهبران روسیه این کشور را همچنان بخشی از منطقه نفوذ خود می دانند. در سال ۲۰۰۸، ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه علیه عضویت اوکراین در ناتو سخن گفت. در پی هفته ها اعتراض در قالب جنبش یورومیدان، در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴ ویکتور یانوکویچ (رئیس جمهور اوکراین که گرایش به روسیه داشت) و رهبران اپوزیسیون در پارلمان اوکراین، توافقنامه ای امضا کردند که انتخابات زودرس را اعلام می کرد. روز بعد، یانوکویچ از کی یف گریخت و پارلمان رأی به استیضاح و برکناری او داد. رهبران روس زبان مناطق شرقی اوکراین اعلام کردند که همچنان به یانوکویچ وفادارند و ناآرامی ۲۰۱۴ به هواداری روسیه را آغاز کردند. در پی این ناآرامی، روسیه در مارس ۲۰۱۴ دست به الحاق کریمه به خاک خود زد و در آوریل ۲۰۱۴ با اعلام موجودیت جمهوری های خودخواندهٔ دونتسک و لوهانسک، جنگ در دونباس آغاز شد. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۰، ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، استراتژی جدید امنیت ملی اوکراین را تایید کرد که به موجب آن، اوکراین باید در پی ایجاد شراکت مشخص با ن
اتو، با هدف عضویت در این سازمان، برمی آمد. در ۲۴ مارس ۲۰۲۱، زلنسکی فرمان شمارهٔ ۱۱۷/۲۰۲۱ را امضا و تایید کرد که استراتژی اوکراین باید معطوف به رفع اشغال و ادغام مجدد منطقهٔ جمهوری خودمختار کریمه و شهر سواستوپول به خاک اوکراین باشد. در ژوئیه ۲۰۲۱، پوتین مقاله ای به نام «دربارهٔ اتحاد تاریخی روس ها و اوکراینی ها» منتشر کرد و در آن یکبار دیگر تکرار کرد که از دیدگاه او روس ها و اوکراینی ها یک ملت هستند. روسیه ادعا کرده است که عضویت احتمالی اوکراین در ناتو و به طور کلی گسترش ناتو، تهدیدکنندهٔ امنیت ملی روسیه است. از سوی دیگر، اوکراین و دیگر کشورهای اروپایی همسایهٔ روسیه، پوتین را به تلاش برای احیای امپراتوری روسیه یا اتحاد جماهیر شوروی و پیگیری سیاست های متجاوزانه و نظامی گرایانه متهم کرده اند. زمینه. در اواخر مارس تا اوایل آوریل ۲۰۲۱، ارتش روسیه مقادیر زیادی تسلیحات و تجهیزات را از غرب و مرکز روسیه و تا سیبری به کریمه اشغالی و تأسیسات آموزشی پوگونوو در ۱۷ کیلومتری جنوب ورونژ منتقل کرد. تشدید روابط روسیه و اوکراین در اواخر اکتبر - اوایل نوامبر رخ داد و با اولین استفاده رزمی اوکراین از پهپاد بیرق دار TB2 علیه تشکیل
ات جمهوری خلق دونتسک (DPR) تحریک شد. پیام استفاده از پهپادها تقریباً همزمان با اخبار مربوط به اشغال روستای استاروماریفکا در خط تماس طرفین، که در آن زمان ۳۷ شهروند روسی که تحت برنامه ساده شده گذرنامه دریافت کردند، زندگی می کردند، منتشر شد. ولادیمیر پوتین ، رئیس جمهور روسیه در سخنانی در یک نشست دفاعی در ۲ نوامبر گفت که روسیه از نزدیک استفاده از پهپادها را «نزدیک مرزهای روسیه» زیر نظر دارد و باید وضعیت را در این زمینه به دقت تحلیل کند. به گفته ناظران سازمان امنیت و همکاری اروپا، رژیم آتش بس دو برابر بیشتر از سال ۲۰۲۰ نقض شد (در بازه زمانی عصر ۲۹ اکتبر تا شامگاه ۳۱ اکتبر، رژیم آتش بس در منطقه دونتسک ۹۸۸ بار و در لوهانسک ۴۷۱ بار نقض شد). ناظران مأموریت نظارتی ویژه سازمان امنیت و همکاری اروپا در اوکراین (SMM) از حرکت تجهیزات نظامی نیروهای مسلح اوکراین و همچنین تلاش های مکرر برای پارازیت انداختن بر پهپادهای این کشور که برای رصد زمین از آن استفاده می شود، گزارش دادند. در همان زمان، مطالبی در رسانه های غربی منتشر شد مبنی بر اینکه روسیه دوباره دارد نیروهای خود را به مرز اوکراین می کشد. عکس های ماهواره ای از خودروهای زر
هی روسیه به عنوان مدرک ذکر شده است. بالا گرفتن حرکات نظامی. در ۲۱ نوامبر، رئیس اداره اصلی اطلاعات وزارت دفاع اوکراین، کایریلو بودانوف، گزارش داد که روسیه ظاهراً بیش از ۹۲۰۰۰ سرباز و سیستم های موشک بالستیک کوتاه برد اسکندر را در نزدیکی مرزهای اوکراین متمرکز کرده است. بودانوف گفت که روسیه پشت تظاهرات علیه واکسیناسیون کووید-۱۹ در کیف و سایر تجمعات اعتراضی در اوکراین است - این یک آماده سازی برای یک تهاجم نظامی در مقیاس بزرگ است. به گفته بودانوف، روسیه به اعتراضات نیاز دارد تا مردم اوکراین در جریان عملیات نظامی در برابر آن مقاومت نکنند و معتقدند که مقامات اوکراین به آن خیانت کرده اند: «آنها می خواهند تظاهرات و اعتراضات را سازماندهی کنند تا نشان دهند مردم مخالف دولت هستند.» در مصاحبه با "میلیتاری تایمز" گفت. آنها تلاش می کنند ثابت کنند که دولت ما به مردم خیانت می کند.» به گفته رئیس اطلاعات اوکراین، روسیه در تلاش است تا اوکراینی ها را وادارد خود قدرت را تغییر دهند و اگر نتیجه ندهد، «ارتش وارد عمل خواهد شد». به گفته بودانوف، اقدامات فعال باید در اواخر ژانویه - اوایل فوریه ۲۰۲۲ مورد انتظار باشد. آغاز عملیات نظامی روسی
ه در اوکراین. در حدود ساعت ۴ صبح به وقت مسکو در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، رئیس جمهور پوتین آغاز «عملیات نظامی ویژه» در منطقه دونباس را اعلام کرد. مدت کوتاهی پس از آن، گزارش هایی مبنی بر انفجارهای بزرگ از چندین شهر در مرکز و شرق اوکراین، از جمله کیف و خارکف منتشر شد، در حالی که نیروهای تهاجمی آبی خاکی روسیه در اودسا فرود آمدند.
الیزابت بورْن (زادهٔ ) یک مهندس و سیاستمدار فرانسوی است که از مه ۲۰۲۲ تا هنگام استعفایش در ۹ ژانویه ۲۰۲۴ به عنوان نخست وزیر فرانسه خدمت می کرد. بورن دومین نخست وزیر زن این کشور، پس از ادیت کرسون است که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ خدمت کرد. وزیر کار فرانسه فعالیت می کند. وی از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ وزیر ترابری فرانسه بود و از ۲۰۱۹ تا ۲۲۰ نیز وزارت محیط زیست، توسعه پایدار، ترابری و مسکن را برعهده داشت. در ۱۶ مه ۲۰۲۲، رئیس جمهور امانوئل ماکرون، پس از استعفای ژان کستکس، او را به عنوان نخست وزیر بعدی فرانسه منصوب کرد. او یکی از اعضای جدید حزب سیاسی لا رپوبلیک آن مارش! (LREM) است.
ژان باپتیست جباری (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل فرانسه است، که هم اکنون به عنوان وزیر ترابری فرانسه فعالیت می کند. اوایل زندگی و تحصیلات. جباری در مولن، فرانسه از پدری الجزایری الاصلی و همچنین از مادری خانه دار متولد می شود. او در سال ۲۰۰۵ از کالج ملی هوانوردی کشوری، تکنسین عالی در مطالعات هوانوردی کشوری و دوره آموزشی عملیات فارغ التحصیل می شود.
فرست رزرو کورپوریشن () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۴ توسط ویلیام مکالی تأسیس شد.
ویلیام مکالی (; – ) مدیر کارآفرین و سرمایه دار اهل ایالات متحده آمریکا بود، که در سال ۱۹۸۴ شرکت فرست رزرو کورپوریشن را تأسیس کرد.
جیو. آنسالدو () شرکت مهندسی و صنایع جنگ افزاری ایتالیایی بود، که در سال ۱۸۵۳ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۳ در پی تشکیل شرکت های لئوناردو اس.پی.ای.، هیتاچی ریل ایتالیا، آنسالدو انرجیا و آنسالدو، منحل گردید.
رسانه های غربی، رسانه های گروهی جهان غرب هستند. در طول جنگ سرد، رسانه های غربی با رسانه های شوروی در تضاد بودند. رسانه های غربی به تدریج به کشورهای در حال توسعه (اغلب، کشورهای غیر غربی) در سراسر جهان گسترش یافته اند. مشخصات. طارق علی، سردبیر "New Left Review" می گوید: «مفهوم مطبوعات آزاد در رسانه های غربی در قرن بیستم به عنوان نقطه مقابل مدل انحصاری دولتی اتحاد جماهیر شوروی سابق با هدف نشان دادن برتری آن با تطبیق با تنوع صداها تکامل یافت. . رسانه های غربی از نظر آنچه منتشر می کرد و نشان می داد، در دوران جنگ سرد به اوج خود رسیدند.» نقد. در دهه ۱۹۷۰، برخی از محققان در مطالعات ارتباطات، مانند الیور بوید-بارت، جرمی تونستال و الیهو کاتز، دیدگاه «امپریالیسم رسانه ای» را مطرح کردند. این نظریه فرض می گیرد که «جریان شریرانه تولید فرهنگی از جهان اول به جهان سوم وجود دارد… به موجب آن رسانه های اقتصادهای سرمایه داری پیشرفته می توانند ماهیت تولید و مصرف فرهنگی در کشورهای جهان سوم را اگر نه واقعاً تعیین کنند، تا حد زیادی تحت تأثیر قرار دهند. " که منجر به هژمونیزاسیون فرهنگی به نفع فردگرایی و مصرف گرایی می شود. لی کوان یو ا
ز سنگاپور، ملی گرایان هندو در هند و مقامات چینی همگی برای اعمال محدودیت بر رسانه های غربی در کشورهای متبوع خود اصرار کرده اند و آن را تهدیدی احتمالی برای ارزش های آسیایی می دانند. محققان دیگری مانند فرد فیس، دانیل بیلتریست و حمید نفیسی، نظریه «امپریالیسم رسانه ای» را مورد انتقاد قرار داده و استدلال می کنند که این نظریه به طور غیرقابل توجیهی بر یک «مدل تزریقی زیرپوستی» از تأثیرات رسانه ای تکیه می کند و تأثیر رسانه ها بر رفتار و دیدگاه های مخاطب را بیش از حد بیان می کند. و «فرهنگ ملی» را بی جهت رمانتیک می کند. از روسیه. رسانه ها و دولت روسیه اغلب ادعا می کنند که رسانه های غربی علیه روسیه جهت گیری دارند. دیده بان حقوق بشر در سال ۲۰۱۸ نوشت که وزارت خارجه روسیه تئوری های توطئه در مورد «رسانه های غربی» را ترویج کرده و پوشش خبری انتقادی را محکوم کرده است. در سال ۲۰۰۵، روسیه راشا تودی (بعداً RT) را تأسیس کرد. جولیا آیوف، که در مجله "کلمبیا جورنالیزم ریویو" می نویسد، می نویسد که RT به عنوان یک قدرت نرم و ابزار تبلیغاتی با هدف مقابله با رسانه های غربی و ترویج سیاست خارجی روسیه تأسیس شد. در نیمه دوم سال ۲۰۱۲، بین ۲٫۲۵ ت
ا ۲٫۵ میلیون بریتانیایی پخش RT را تماشا کردند (که آن را به سومین کانال خبری متحرک در بریتانیا، پس از BBC News و Sky News تبدیل کرد).
لوئیجی کولانی (به انگلیسی: Luigi Colani) (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۲۸ میلادی (لوتز کولانی) – درگذشتهٔ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹ میلادی) طراح صنعتی آلمانی بود. حرفهٔ طولانی او در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی با طراحی اتومبیل برای شرکت هایی از جمله: فیات، آلفا رومئو، لانچیا، فولکس واگن و ب ام و آغاز شد. در سال ۱۹۵۷ میلادی، او نام کوچک خود را از لوتز به لوئیجی تغییر داد. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، او طراحی مبلمان را آغاز کرد، و از دههٔ ۱۹۷۰ میلادی فعایت های خود را در زمینه های متعددی از طراحی لوازم خانگی مانند خودکار و تلویزیون گرفته تا پوشاک همسان (Uniform) و کامیون و کل آشپزخانه توسعه داد. گرند پیانوی خلق شده توسط کولانی با نام تجاری «"پگاسوس"» (Pegasus)، توسط شرکتِ پیانوی شیمل (Schimmel) تولید و فروخته می شود. طراحی های نامتعارف او نه تنها در محافل طراحی، بلکه در بین عموم مردم نیز به شهرت رسید. او جوایز طراحی متعددی را دریافت کرد، اگرچه رویکرد غیر متعارفش او را تا حد زیادی از جریان اصلی طراحی صنعتی خارج کرد. سبک. ویژگی اصلی طرح های او فرم های گِرد و ارگانیک است که او آن ها را «بیودینامیک» (BioDynamic) می نامد و ادعا می کند که از نظر ارگونومیکی نسب
ت به طرح های سنتی برتری دارند. طرح «"ماهوارهٔ آشپزخانه"» (Kitchen Satellite) او در سال ۱۹۶۹ میلادی، بارزترین نمونه این مکتب فکری است. بسیاری از طرح های او برای لوازم کوچک به تولید انبوه رسیدند و به بازار عرضه شدند، اما طرح های بزرگ تر او ساخته نشده اند، «مجموعه ای از مفاهیم آینده نگر که باعث می شود در پوسته های محافظ زندگی کنیم و خودروهایی چنان مسطح را برانیم که قطع کردن پا تنها گزینه باشد». زمین گرد است، تمام اجرام آسمانی نیز گرد هستند؛ همهٔ آنها در مدارهای حلقوی یا بیضوی شکل حرکت می کنند. همین تصویر از جهان های کوچک مدور شکل که به دور یکدیگر می چرخند، ما را تا پایین و تا خُرد-کیهان ها دنبال می کند. ما حتی با اشکال گرد در ارُتیسم (Eroticism) مربوط به تکثیر گونه ها، برانگیخته می شویم. چرا باید به توده های سرگردانی بپیوندم که می خواهند همه چیز را زاویه دار کنند؟ من به دنبال فلسفهٔ گالیلئو گالیله هستم: ""دنیایِ من نیز گرد است!" زندگی و حرفه. کولانی متولد برلین، پسرِ یک طراح صحنهٔ فیلم سوئیسی با تبار کُرد و مادری لهستانی تبار بود. دههٔ ۱۹۵۰ میلادی. در سال ۱۹۵۳ میلادی، او در کالیفرنیا زندگی می کرد و در آنجا رئیس
گروه پروژهٔ موادِ جدید در "مک دانل داگلاس" (McDonnell Douglas) در کالیفرنیا بود. با حرکت به سمت طراحی خودرو در سال ۱۹۵۴ میلادی، جایزهٔ بین المللی "رُز طلائی" را برای خلق و طراحی بدنهٔ خاص فیات در ژنو/سوئیس دریافت کرد. او مبتکر بسیاری از طرح های فیات در سال های آینده گردید. یک نوآور ثابت تا زمانیکه در سال ۱۹۵۸ میلادی به کشتی های بادبانی نیز علاقه مند شد. طراحیِ کاتامِرَن (Catamaran) او در هاوایی موفقیت آمیز بود. با بازگشت به طراحی خودرو، در سال ۱۹۶۳ میلادی اولین خودروی اسپرت مونوکوک (Monocoque) پلاستیکی جهان را بر مبنای ب ام و ۷۰۰ (BMW 700) و در سال ۱۹۶۰ میلادی اولین سری خودرو کیت (Kit Car) جهان را با عنوان "کولانی جی تی" (Colani GT) معرفی کرد که ۱۷۰۰ نسخه از آن به فروش رفت. در سال ۱۹۶۶ میلادی او طراحی کوپه اسپرت خود را در نمایشگاه بین المللی خودروی آلمان (IAA) در فرانکفورت به نمایش گذاشت. دههٔ ۱۹۶۰ میلادی. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، دامنهٔ طراحی او به اشیاء و اثاثیهٔ خانگی نیز گسترش یافت، که در سال ۱۹۶۳ میلادی با طراحی قُلّک فیل (Elephant Piggy Bank) آغاز شد و در سال ۱۹۶۵ میلادی با طراحیِ مبلمان برای شرکت های اسکو
(Asko)، فریتس هانسن (Fritz-Hansen) (صندلی های فُرم بدن یا Körperform Chairs)، کور (Cor) و کوش+کو (Kusch+Co)، به موفقیت جهانی دست یافت. او همچنین در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، طراحیِ آبارت آلفا رومئو (Abarth Alfa Romeo) را بر اساس دو کوپهٔ آبارت ۱۰۰۰ جی تی (Abarth 1000 GT Coupé) بازسازی کرد. در سال ۱۹۶۸ میلادی، برای تای ایرلاینز (Thai Airlines)، او یک مجموعه کارد و چنگال پلاستیکی دو تکه را توسعه داد که موزه طراحی (Museum of Design)، زوریخ (Zürich)، آن را به مجموعهٔ خود اضافه کرد. دههٔ ۱۹۷۰ میلادی. او تا سال ۱۹۷۰ میلادی شهرت و درآمد کافی برای تأسیس استودیویی با یک تیم طراحیِ بزرگ در قلعهٔ هارکوتن (Schloss Harkotten) در نزدیکی زازنبرگ (Sassenberg) آلمان پیدا کرد. این استودیو با کار و برگزاری نمایشگاه در سرتاسر جهان برای بسیاری از شرکت های بزرگ موفقیت بزرگی داشت. در همین حال او به نوآوری های خود در طراحی اتومبیل، از جمله طراحیِ اتومبیل فرمول یک برای تیم آیفِلاند (Eifelland) در سال ۱۹۷۲ میلادی ادامه داد. در این دورهٔ زمانی که او برای اولین بار قراردادهایی را با شرکت های ژاپنی منعقد کرد، اولین حملات خود را نیز به بازا
ر ژاپن انجام داد. در سال ۱۹۷۳ میلادی، او اولین سفر مطالعاتی خود را به خاور دور انجام داد که طی آن خریداران ژاپنی به استعداد کولانی پی بردند. او از پنج شرکت برای تأسیس مرکز طراحی کولانی ژاپن (Colani Design Center Japan) دعوت کرد. تقریباً در این زمان طرحِ «قوریِ قطره» (Drop Teapot) که او برای روزنتال (Rosenthal)، شرکت پیشرو جهانی در صنعت پرسلان طراحی کرده بود، برای گنجینهٔ کوپر هویت، موزه طراحی اسمیتسونیان در نیویورک خریداری شد. در سال ۱۹۹۹ میلادی، روزنتال نسخهٔ ویژه ای از طراحیِ معروف خود را معرفی کرد. همهٔ طرح های او موفقیت آمیز نبودند؛ به عنوان مثال: او یک طرح ناموفق برای یک قایق پارویی المپیک ایجاد کرد. تقریباً در این زمان، در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، او اولین طرح کامیون استریم لاین خود را توسعه داد، که به گفتهٔ او: "پاسخی مستقیم به بحران جهانی نفت بود، اما کسی متوجه طراحی من نشد، آنها پیام را دریافت نکردند!"" وی بعدها در این دهه کامیون های استریم لاین را بازنگری کرد و اینبار با هیاهو و جنجال بیشتری همراه بود. اولین حرفهٔ کولانی به عنوان یک طراحِ علوم هوانوردی (Aeronautics) در سال ۱۹۷۶ میلادی و در زمانی بود
که وظیفهٔ طراحی هواپیمای سبک آزمایشی (RFB Fanliner)، اولین هواپیمای ورزشی پلاستیکی با موتور دورانی وانکل (Wankel Rotary Engine) به او محول شد. در سال ۱۹۸۵ میلادی او از هواپیمای پروانه ای پونترسینا (Pontresina) رونمایی کرد که دارای دو ملخ پیش برندهٔ هم محورِ (Coaxial) ضد چرخش با تیغه های هلالی (Scimitar Propeller) در دُم بود. پروانه ها که به آنها «پره های مافوق صوتِ گریز از مرکز» (Centripetal Supersonic Propellers) نیز می گویند، یک ایده طراحی جدید بود. این هواپیما یک نمونهٔ مطالعاتی طراحی بود و مناسبِ پرواز نبود. در سال ۱۹۷۸ میلادی مطالعات انقلابی او در مورد کامیون ها، هواپیماها، ماشین ها و کشتی ها، غالباً در نمایشگاه های سراسر جهان دیده می شد. علاقهٔ او به سوختِ اقتصادی تا دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ادامه یافت. در سال ۱۹۸۱ میلادی، او رکورد جهانی مصرف سوخت را با خودروی "کولانی ۲سی وی" (Colani 2CV) چهار نفره (بر اساس سیتروئن ۲سی وی فرانسوی که تنها ۱٫۷ لیتر بنزین برای پیمودن ۱۰۰ کیلومتر با استفاده از موتور و شاسی موجود ۲سی وی مصرف می کرد) به ثبت رساند. دههٔ ۱۹۸۰ میلادی. در سال ۱۹۸۲ میلادی، کولانی به ژاپن نقل مکان کرد، جای
ی که یک سال بعد سمتِ استادی را در توکیو پذیرفت. او برای شرکت کانن (Canon) نمونه های اولیهٔ (Prototype) دوربین عکاسی ""۵ سیستم" (5 Systems) را توسعه داد ["۵" سیستم" پیشنهادی بود که توسط لوئیجی کولانی به عنوان بخشی از تحقیقات طراحی در سال ۱۹۸۳ میلادی ارائه شد که دربرگیرنده نوع طراحی مناسب برای دههٔ ۱۹۹۰ میلادی بر اساس فناوری پیشرفته ای بود که کانن انتظار داشت تا آن زمان داشته باشد.]. در سال ۱۹۸۳ میلادی برای صدف بزرگ ۶۰ متری خود، به عنوان طراح صنعتی شمارهٔ ۱ در نمایشگاه اُتارو (Otaru Exhibition) در ژاپن انتخاب شد. در سال ۱۹۸۶ میلادی "جایزهٔ دوربین طلایی" را برای دوربین عکاسی (Canon T90) دریافت کرد. سال ۱۹۸۵ میلادی در نمایشگاه تئاتر رُبات ’۸۵ (Robot Theater Expo’۸۵) ژاپن، غرفهٔ رُبات فویو با طراحی کولانی پربازدیدترین غرفهٔ اکسپو ’۸۵ بود. در سال ۱۹۸۶ میلادی یکی از موتورسیکلت های او در ایتالیا رکورد جهانی را به نام خود ثبت کرد. در همان سال او "کولانی دیزاین بِرن" (Colani Design Bern) را در سوئیس تأسیس کرد. او همچنان به نمایش طرح های خود در نمایشگاه های بین المللی ادامه می داد از جمله نمایشی در سال ۱۹۸۷ میلادی در مر
کز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو در پاریس؛ و به طراحی خودرو در ژاپن برای مزدا ادامه داد و همچنین طراحی خودکار برای پلیکان هولدینگ آ. گِ (Pelikan A.G) آلمان انجام داد. طرح هواپیمای کولانی کورموران (Colani Cormoran) به صورت نمونه آزمایشی (Mock-Up) در نمایشگاه هوایی پاریس به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۹۸۸ میلادی دفاتری را در تولوز فرانسه و برمن آلمان افتتاح کرد. او همچنین به عنوان استاد دانشگاه هنر برمن (University of the Arts Bremen) منصوب شد و در همین اثناء او در مقیاسی وسیع آماده شد تا رکوردهای سرعت جدید در زمین، آب و هوا و رکوردهای اقتصادی خودروی جهان در یوتا را ثبت کند؛ او در سال ۱۹۹۱ میلادی با خودروی فراری با طراحی ویژه در بونویل اسپیدوی (Bonneville Speedway) رکوردهایی را به ثبت رساند. در سال ۱۹۸۹ میلادی او شرکت "تجارت کولانی آ. گِ" (Colani Trading A.G) را در زوریخِ، سوئیس تأسیس کرد. دههٔ ۱۹۹۰ میلادی. دههٔ ۱۹۹۰ میلادی نمایشگاه های بیشتر و طرح های بیشتری را به همراه داشت. کولانی نمایشگاهی را در موزهٔ خودرو (Centre International de l'Automobile) واقع در پاریس برپا کرد و در سال ۱۹۹۳ میلادی نمایشگاه های مراکز خرید
را در سرتاسر سوئیس برگزار کرد. او پوشاک های همسان (Uniforms) جدیدی را برای خدمهٔ هواپیما در سوئیس ایر طراحی کرد. این پوشاک آخرین طرح هایی بودند که این شرکت هواپیمایی قبل از تغییر نام تجاری به عنوان سوئیس اینترنشنال ایرلاینز در سال ۲۰۰۲ میلادی استفاده کرد. او در سال ۱۹۹۱ میلادی یک قاب نوری و مجموعه ای جواهرات طراحی کرد. همچنین در این دهه، طرح های دیگری شامل: دوربین های دوچشمی میدانی (۱۹۹۳)؛ طراحی مبلمان اداری برای گرال (Grahl)، میشیگان/ایالات متحده آمریکا (۱۹۹۶)؛ پیانویی جدید برای سازندهٔ سرشناس پیانو، ویلهلم شیمل (۱۹۹۷)؛ طراحی بطری آب برای کارولینن-برونن (Carolinen-Brunnen)، آلمان و میکروسکوپ جدید و دوربین عکاسی (هردو ۱۹۹۸)؛ و نسل جدید دوش (حمام-ترکیبی) برای شرکت آلمانی دوسار (Dusar) و یک پروژهٔ مبلمان با کوش و شرکت (.Kusch &amp; Co)، آلمان (۱۹۹۹). در سال ۱۹۹۷ میلادی او گرند پیانوی «پگاسوس» را با همکاری تولیدکننده پیانوی آلمانی شرکتِ شیمل (Schimmel) طراحی کرد و شکل سنتی و طراحی پیانو را متحول کرد. شیمل هر سال بیش از دو دستگاه از این سازها را نمی سازد و آن هم فقط به شیوهٔ سفارشی. برخی از مالکان مشهور پیانوی «گ