Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از شکست واحدهایش توسط پارتیزان ها به بانیا لوکا گریخت. در آنجا بنا به ضرورت نظامی و سیاسی، با حزب دمکرات ملی علیه پارتیزان ها ائتلاف کرد. درنوویچ بعداً شروع به همکاری با ایتالیایی ها و آلمانی ها علیه پارتیزان ها کرد و تا زمان فوتش در بمباران متفقین در بانیا لوکا در مه ۱۹۴۴ به این کار ادامه داد. علیرغم همکاری گسترده او با محور، یک خیابان بانیا لوکا به نام او نامگذاری شده است، و در جمهوری صربسکا، نهادی با اکثریت صرب در بوسنی و هرزگوین، اقدامات چتنیک های او تجلیل شده و با اقدامات پارتیزان ها برابری می شود. جشن و بازپروری چتنیک هایی مانند درنوویچ توسط سازمان جامعه مدنی کمیته هلسینکی برای حقوق بشر به عنوان منعکس کننده یک «جامعه به شدت بیمار» مورد انتقاد قرار گرفته است. اوایل زندگی. اوروش درنوویچ ( ) در سال ۱۹۱۱ در سیتنیکا، ریبنیک، در نزدیکی کوه مانیاچا در کاندومینیوم بوسنی و هرزگوین، اتریش-مجارستان به دنیا آمد. او به مدرسه در Mrkonjić Grad رفت و کالج معلمان را در سارایوو به پایان رساند. پس از فارغ التحصیلی، استاد مدرسه باراچی، در نزدیکی بانیا لوکا، در منطقه بوسانسکا کراجینا در بوسنی در جایی که به پادشاهی یوگسلاوی
تبدیل شده بود، شد. قبل از شروع جنگ جهانی دوم، او در ارتش سلطنتی یوگسلاوی (، وی کی جی) مدرسه آموزش افسران ذخیره در بیلکا، و در ذخیره وی کی جی خدمت می کرد. جنگ جهانی دوم. قیام بوسانسکا کراجینا. پس از تهاجم خود به یوگسلاوی در آوریل ۱۹۴۱، آلمان ها یک دولت دست نشانده محور به نام دولت مستقل کرواسی ایجاد کردند ( , NDH)، که توسط اوستاش اداره می شود. مدت کوتاهی پس از ایجاد آن، قیام های عمدتاً خود به خودی در سراسر ایالت شروع شد که ناشی از سیاست های نسل کشی توسط اوستاش ها علیه صرب ها، یهودیان و روم ها بود. در ۴ ژوئیه، در پی تهاجم محور به اتحاد جماهیر شوروی، حزب کمونیست یوگسلاوی ( , کی پی جی) تصمیم گرفت برای همبستگی با شوروی یک قیام عمومی علیه نیروهای اشغالگر در سراسر یوگسلاوی به راه بیندازد و یک شورش تمام عیار در ۲۷ جولای در بوسنی آغاز شد. این شامل قیام های محلی در بوسنی کراجینابود که در سراسر ان دی ایچ گسترش یافت، اما سازمان کی پی جیدر ابتدا به جای رهبری شورش، در قیام های مردمی از بین رفت. در ۲۹ اوت، درنوویچ با برنامه ریزی و رهبری برای تصرف مرکونجیچ گراد توسط شورشیان متمایز شد، اما زمانی که شهر توسط نیروهای ان دی ایچ
بازپس گرفته شد، کی پی جی او و سربازانش را به دلیل نظم ضعیف و شوونیسم ضد مسلمان آنها سرزنش کرد. . در ماه سپتامبر، چهار گردان از مبارزان در منطقه ریبنیک، جانج و پلیوا تشکیل شد. یکی از آنها، گردان سوم " پتار کوچیچ "، تحت فرماندهی درنوویچ بود که بر خلاف سایر فرماندهان گردان در منطقه، به KPJ اجازه انتصاب کمیسرهای سیاسی در گروهان خود را نداد. مرکونجیچ گراد حضور قوی کی پی جی نداشت، اما تحت کنترل نخبگان فرقه گرا صرب بود و به درنوویچ اجازه داد کمونیست های مسلمان را دستگیر کند، حتی با اعضای ارشد رهبری پارتیزان در بوسانسکا کراجینا مقابله کند. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۱ در کنفرانس پارتیزان در ستولیکه در سرزمین اشغالی صربستان توسط آلمان، رهبری تصمیم گرفت سازمان نظامی خود را در سراسر یوگسلاوی اشغالی استاندارد کند. در ماه های اکتبر و نوامبر، سه گروه از واحدهای موجود مانند گردان سوم «پتار کوچیچ» در بوسنی کراجینا تشکیل شد و درنوویچ به عنوان معاون فرمانده یگان سوم کراجینا مسئول عملیات در قلمرو مرکزی بوسنی منصوب شد. صرب های این منطقه همدردی های شدید چتنیک / صرب-شوونیستی داشتند. چتنیک ها یک جنبش چریکی صرب-شوونیستی بودند که ظاهراً توسط د
رازا میهایلوویچ رهبری می شد. از ۳۴ گروهان در این گروه، تنها ۱۳ گروه دارای سازمان KPJ، تنها ۱۱ دارای فرماندهان اعضای کی پی جی تنها ۱۸ دارای یک کمیسر سیاسی بودند. بسیاری از فعالان کی پی جیدر منطقه مسلمان یا کروات بودند که به راحتی توسط انبوه طبقه که عمدتاً دهقانان صرب شوونیست بودند پذیرفته نمی شدند. درنوویچ خود نماینده اصلی ایدئولوژی چتنیک در مرکز بوسنی بود. این ایدئولوژی محدود شامل ناسیونالیسم افراطی صرب بود، و انحرافی متمرکز بر ایجاد صربستان بزرگ و ضد کروات بود، ضد مسلمانان، سلطنت طلب، و ضد کمونیست. خود درنوویچ مسلمانان و کروات ها را تحقیر می کرد، اما «به اندازه کافی دیپلمات بود تا در صورت لزوم احساسات خود را کنترل کند». در ماه اکتبر، رهبری یگان سوم کراجینا با جلب موافقت رئیس برای مشارکت دادن پنج مرد مسلح به این گروه، تلاش کرد تا روستای مسلمان کرلژنی را به دست آورد. هنگامی که رئیس از معامله سرپیچی کرد، بخش عمده ای از گروه به روستا حمله کردند و بقیه گروه مجبور شدند از سوزاندن و غارت آن توسط افراد درنوویچ جلوگیری کنند. در ۲۶ نوامبر ۱۹۴۱، در جلسه ای با رهبری یگان سوم کراینا، درنوویچ از همکاری با نیروهای اشغالگر
ایتالیایی بر این اساس که ایتالیایی ها از صرب ها در برابر اوستاش ها محافظت می کردند، حمایت کرد. این مورد توسط اعضای ارشد KPJ رد شد، اما آنها در موقعیتی نبودند که او را مجبور به ترک این ایده کنند. در همان جلسه، درنوویچ از اعزام گردان سوم «پتار کوچیچ» به نبرد با ایتالیایی ها خودداری کرد. تحت فشار، او موافقت کرد که اگر ایتالیایی ها از قلمرو او حرکت کنند، به گردان های همسایه مشاوره دهد. در عوض، رهبری یگان سوم کراینا موافقت کرد که درنوویچ بتواند از نیروی خود به عنوان «گروه نظامی-چتنیک» یاد کند. در ۱۰ دسامبر، اعضای ارشد KPJ از یگان سوم کراینا به این نتیجه رسیدند که ۵۰ درصد از کارکنان فرماندهی آنها از نقش رهبری KPJ در قیام حمایت نمی کنند. رهبری پارتیزان بوسانسکا کراجینا بعداً مشاهده کرد که رهبران یگان سوم کراجینا هیچ تلاشی برای حذف عناصر چتنیک از صفوف آن یا متوقف کردن تحریکات صرب-شوینیست آنها انجام نداده اند. در اوایل فوریه ۱۹۴۲، درنوویچ در کنفرانسی که قرار بود گردان هفتم گلاموچ را که خود را «چتنیک» اعلام کرده بود، به ساختار پارتیزانی بازگرداند، نقش رهبری را بر عهده گرفت. درنوویچ برای طرف چتنیک بحث کرد و به همراه هوا
دارانش از جلسه اخراج شد و گردان هفتم گلاموچ به گروه پارتیزان بازگشت. در ۶ فوریه، جلسه ای از رهبران گردان های ۱، ۲ و ۴ یگان ۳ کراجینا تشکیل شد و تصمیم گرفتند که درنوویچ را با سازماندهی حمله به پادگان ایتالیایی و اوستاشه مرکونجیچ گراد، به جنبش پارتیزانی بازگردانند. درنوویچ تحت فشار افراد درجه دار خود، رسماً در این حمله شرکت کرد، اما با اجازه دادن به ایتالیایی ها برای عبور از گردان او و حمله به عقب پارتیزان، از موفقیت آن جلوگیری کرد. به گفته منابع پارتیزانی، او به ایتالیایی ها و اوستاش ها هشدار داد و نقشه پارتیزان را برای آنها فاش کرد. اتحاد با ان دی ایچ. در پاسخ به تحریکات بسیار مؤثر طرفدار چتنیک از داخل، بسیاری از واحدهای پارتیزان به چتنیک ها فرار کردند. در نیمه دوم آوریل ۱۹۴۲، پارتیزان ها با اقدام نظامی تهاجمی علیه فراریان پاسخ دادند. واحدی که این حمله را رهبری کرد، گردان ضد چتنیک شوک گرمچ بود که در اوایل همان ماه از نیروهای کاملاً وفادار و قابل اعتماد تشکیل شد. این حمله منجر به پایان گروه چتنیک «پتار کوچیچ» درنوویچ شد و درنوویچ به اوستاشه در مرکونجیچ گراد پناه برد. در ۲۷ آوریل، او و دیگر فرماندهان شکست خورده
چتنیک قراردادی را با ان دی ایچ امضا کردند. این توافقنامه دارای هشت نکته بود که شامل پایان دادن به خصومت ها بین چتنیک های اوستاش و درنوویچ، اینکه نیروهای ان دی ایچ از روستاهای صرب نشین در برابر پارتیزان ها محافظت می کردند، و واحدهای اوستاشی به چتنیک ها در جنگ با پارتیزان ها کمک می کردند. همچنین اوستاشها را ملزم می کرد که حقوق مذهبی و مدنی را به صرب های کراجینا بازگردانند. درنوویچ نیز به نوبه خود بیانیه ای صادر کرد که در آن حاکمیت ان دی ایچ را به رسمیت شناخت. مورخ انور ردزیچ استدلال می کند که این توافق به دلیل ضرورت نظامی و سیاسی انجام شده است. او می نویسد: توافقات اوستاشه-چتنیک نه به دلیل تلاقی منافع ملی صربستان و کرواسی و نه به دلیل تمایل متقابل برای پذیرش و احترام بود، بلکه بیشتر به این دلیل بود که هر یک از طرفین باید مانع پیشرفت پارتیزان شوند. اوستاها و چتنیک ها، دو دشمن دیرینه، در زمانی که اوستاها با رسوایی سیاسی ملی در میان کروات ها مواجه بودند و چتنیک ها حمایت صرب ها را از دست می دادند، از یکدیگر کمک خواستند. مقامات ان دی ایج معتقد بودند که اتحاد همچنین به این معنی است که چتنیک ها می توانند به براندازی
واحدهای پارتیزان ادامه دهند. در ۳۰ آوریل، مقامات ان دی ایچ حق درنوویچ و سربازانش را برای مسلح ماندن برای مبارزه با پارتیزان ها به رسمیت شناختند. قرارداد بین ان دی ایچ و چتنیک های درنوویچ به زودی توسط مطبوعات اوستاش علنی شد. افکار عمومی صرب ها اختلاف نظر داشتند. در ماه می، درنوویچ حدود ۳۵۰ چتنیک داشت. در حدود اواسط ماه، او با یک افسر ستاد کل کرواسی در بانیا لوکا توافق نامه ای امضا کرد که در آن موافقت کرد با ان دی ایچ در مبارزه با پارتیزان ها همکاری کند. درنوویچ به زودی به عنوان یکی از مهم ترین رهبران چتنیک در غرب بوسنی ظاهر شد. آن تابستان، زمانی که نظم در بخش های قابل توجهی از منطقه اشغال ایتالیا برقرار شده بود، درنوویچ و دیگر رهبران گروه چتنیک و سخنگویان سیاسی اصلی آن ها با ستاد ارتش دوم ایتالیا توسط ایتالیایی ها به عنوان نیروهای کمکی شناخته شدند. در اوایل تابستان، فرمانده ارتش دوم، "منصب عمومی ارتش" (سرپرست ژنرال) ماریو رواتا، اجازه تحویل اسلحه، مهمات، و تدارکات را به چتنیک ها داد. دیگر رهبران چتنیک در بوسنی که تا ژوئن ۱۹۴۲ با NDH ائتلاف کرده بودند شامل مانه روکویچ، برانکو بوگونوویچ، استیو راجنوویچ و مومچیلو
جوجیچ بودند. سابرینا پی رامت ، دانشمند علوم سیاسی، مشاهده کرد که همکاری با NDH باید به عنوان تابعی از ترس متقابل آنها از پارتیزان ها تلقی شود و بر عدم اطمینان و بی اعتمادی همراه با آن تأکید می کند. تا ژوئن، چتنیک های درنوویچ حدود ۶۰۰ نفر بودند. در سال ۱۹۴۳، بر اساس توصیه میهایلوویچ، توسط پادشاه تبعیدی پیتر، درنوویچ نشان ستاره کاراجورجه را دریافت کرد. پس از تسلیم ایتالیا در سپتامبر ۱۹۴۳، درنوویچ با همکاری نزدیک چتنیک های خود با واحدهای محلی آلمان موافقت کرد و در پایان سال مطلع شد که واحدهای اوستاش دوباره در مناطق صرب نشین مستقر خواهند شد. در اکتبر ۱۹۴۳، تیمی از بخش آلمانی براندنبورگ به رهبری "اوبرلوتنانت" هرمان کرشنر در کنار چتنیک های درنوویچ در شمال غربی بوسنی شروع به کار کردند و گروه های شناسایی رو به جلو را عملیاتی کردند و با کشاورزان ضد کمونیست تماس برقرار کردند تا بر جنبش های نیروهای پارتیزانی نظارت کنند. حدود ۹۵۰ چتنیک در آن سال تحت رهبری درنوویچ خدمت می کردند که در اطراف مانیاچا و گلاموچ قرار داشتند. درنوویچ تا سال بعد حدود ۴۰۰ چتنیک را تحت فرمان خود داشت. درنوویچ یک چتنیک "ویوودا" (جنگ سالار) بود، و گ
روه چتنیک او تنها گروهی بود که اوستاشها در طول جنگ به آنها اعتماد کامل داشتند. مرگ و میراث. در ۲۹ مه ۱۹۴۴، درنوویچ در بمباران متفقین در بانیا لوکا کشته شد. قبر او در کنار کلیسای ارتدوکس صرب کلیسینا، در استریچیچی، خارج از بانیا لوکا قرار دارد. جنبش راونا گورا، که یک سازمان ملی گرای چتنیک صرب امروزی است، و کلیسای کلیسینا هر سال مراسمی را برای بزرگداشت اقدامات درنوویچ در سال ۱۹۴۱ ترتیب می دهند. خیابانی در بانیا لوکا نام او را دارد. علی رغم شواهد گسترده ای مبنی بر همکاری او با اوستاش ها، ایتالیایی ها و آلمانی ها، اقدامات درنوویچ و اقدامات چتنیک های او در تاریخ رسمی جنگ جهانی دوم مورد تجلیل قرار می گیرد که در جمهوری صربسکا، موجودیت صرب در بوسنی و هرزگوین مورد استفاده قرار می گیرد. مدارس در جمهوری صربسکا می آموزند که چتنیک ها نیز مانند پارتیزان ها بر پایه ضد فاشیستی بودند. به گفته برانکو تودوروویچ از کمیته هلسینکی برای حقوق بشر در جمهوری صربسکا، این با ایدئولوژی پست کمونیستی در اوایل دهه ۱۹۹۰ که به دنبال بازسازی جنبش های ملی گرای جنگ جهانی دوم در همه طرف ها برای توجیه انتقام برای جنایات گذشته و ایجاد همگونی ملی بود
، مطابقت دارد. . تودوروویچ معتقد است که "اگر آینده منطقه در تجلیل و تجلیل از جنایات و جنایتکاران اوستاش و چتنیک نهفته است، پس ما جامعه ای واقعاً بسیار بیمار هستیم که در مسیری کاملاً اشتباه قرار گرفته است." پانویسها و منابع. Latas &amp; Dželebdžić 1979, p. 133. 24sata.info 21 July 2009. Hoare 2006, pp. 258–262 Tomasevich 1975, p. 175. منابع. "Ravnogorsko prelo na Manjači" "Nazi collaborator monuments in Bosnia and Herzegovina" "The Forward". Retrieved 25 September 2021 "Banjaluka: Ulice četnika umjesto heroja"
فردین صادق ایوبی (متولد ۱۳۳۱ در سنندج - ) نقاش کُرد اهل ایران است. زندگی. فردین صادق ایوبی در سال ۱۳۳۱ خورشیدی، در شهر سنندج در استان کردستان متولد شد. پس از پایان دوران متوسطه، وارد دانشسرای هنر شد و پس از فارغ التحصیلی، به طور حرفه ای به نقاشی روی آورد. وی در سایهٔ جدیت، پشتکار و تمرین مداوم، به جمع بزرگان نقاشی ایران پیوست. او تاکنون در بیش از ۴۰ نمایشگاه داخلی و خارجی شرکت کرده است. صادق ایوبی مدرس دانشگاه، مؤلف و نویسنده کتب مختلف در حوزه های هنرهای تجسمی، شعر و مقاله بوده است. او همچنین نویسندهٔ بیش از ۵۰ مقالهٔ فرهنگی است که در نشریات کشوری، محلی و کردستان عراق به چاپ رسیده اند. این هنرمند در سال ۱۴۰۰ موفق به اخذ مدرک درجه یک هنری (دکترا) شد. آثار. از فردین صادق ایوبی ۵ اثر در موزه هنرهای معاصر تهران، ۲ اثر در موزه امام علی تهران، ۱۴ اثر در موزه جنگ با موضوع انفال، ژینوساید و بمباران شیمیایی حلبچه، ۱۲ اثر در موزه اربیل کردستان عراق و ۸ اثر در موزه سلیمانیه کردستان عراق نگهداری می شود.
اینترناتسیوناله یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان مرکی واقع شده است. اینترناتسیوناله ۱٬۹۴۴ نفر جمعیت دارد.
اینترناتسیوناله یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان اصیل، آق مولا واقع شده است. اینترناتسیوناله ۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
له ولا (به لاتین: Lewla) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
لینیپیتیا (به لاتین: Linipitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
لیانولا هلاگاما (به لاتین: Liyanwela Helagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
لونوگاما (به لاتین: Lunugama) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه گامپاها واقع شده است.
ماهیانگانا (به لاتین: Mahiyangana) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماهاوالا (به لاتین: Mahawala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماهارا (به لاتین: Mahara) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماهاکومبورا (به لاتین: Mahakumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماها پاتاپولا (به لاتین: Maha Pattapola) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
مادومانا (به لاتین: Madumana) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
مادوگودا (به لاتین: Madugoda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماداوالا (به لاتین: Madawala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماداوالا (به لاتین: Madawala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه کندی واقع شده است.
مادامپیتیا (به لاتین: Madampitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماداکومبورا (به لاتین: Madakumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
مادادنیا (به لاتین: Madadeniya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
پالاوا (به لاتین: Palawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
لرزش اساسی یا ذاتی (ET)، که لرزش خوش خیم، لرزش خانوادگی و لرزش ایدیوپاتیک نیز نامیده می شود، یک وضعیت پزشکی است که با انقباضات ریتمیک غیرارادی و شل شدن (نوسان ها یا حرکات انقباضی) گروه های عضلانی خاص در یک یا چند قسمت بدن با علت ناشناخته ظاهر می شود. این عارضه معمولاً متقارن است و بازوها، دست ها یا انگشتان را تحت تأثیر قرار می دهد اما گاهی، سر، تارهای صوتی یا سایر اعضای بدن را نیز درگیر می کند. لرزش اساسی، یک لرزش "کنشی" (عمدی) است و هنگامی که فرد سعی می کند از عضلات دچار این مشکل، در حین حرکات ارادی مانند خوردن و نوشتن استفاده کند، تشدید می شود. لرزش اساسی، از لرزش در حال استراحت، مانند لرزش ناشی از بیماری پارکینسون، که با حرکت، ارتباطی ندارد، متمایز است. لرزش اساسی یک اختلال عصبی پیش رونده و شایع ترین اختلال حرکتی است. شروع آن معمولاً بعد از ۴۰ سالگی است، اما ممکن است در هر سنی رخ دهد. علت این وضعیت، ناشناخته است. در حالی که لرزش اساسی از بیماری پارکینسون که باعث لرزش در حال استراحت می شود متمایز است، با این وجود گاهی، لرزش اساسی به اشتباه به عنوان بیماری پارکینسون تشخیص داده می شود. مشخص شده است که برخی از
بیماران، هم لرزش اساسی و هم لرزش در حالت استراحت دارند. درمان های لرزش اساسی شامل داروهایی است که معمولاً به طور متوالی تجویز می شوند تا مشخص شود کدام یک بهترین سازش را بین اثربخشی و عوارض جانبی دردسرساز ارائه می کند. تزریق سم "کلستریدیوم بوتولینوم" (بوتاکس) و سونوگرافی نیز گاهی برای موارد مقاوم به داروها استفاده می شود. در موارد خفیف، لرزش اساسی می تواند به صورت ناتوانی در جلوگیری از لرزش زبان یا دست ها، توانایی آواز خواندن فقط به صورت ویبراتو و دشواری در انجام کارهای کوچک و دقیق مانند نخ کردن سوزن ظاهر شود. حتی کارهای ساده ای مانند برش در یک خط مستقیم یا استفاده از خط کش، بسته به شدت بیماری می تواند از دشوار تا غیرممکن، متغیر باشد. در موارد ناتوان کننده، لرزش اساسی می تواند در فعالیت های زندگی روزمرهٔ فرد، از جمله تغذیه، لباس پوشیدن و مراقبت از بهداشت شخصی، اختلال ایجاد کند. لرزش اساسی معمولاً به صورت یک لرزش ریتمیک (۴ تا ۱۲ هرتز) ظاهر می شود. هر نوع استرس جسمی یا روانی باعث بدتر شدن لرزش می شود. تشخیص. معمولاً تشخیص لرزش اساسی، بر پایهٔ دلایل بالینی انجام می شود. لرزش می تواند در هر سنی شروع شود، از بدو ت
ولد تا سنین بالا (ترمور پیری). هر عضلهٔ ارادی در بدن، ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد اما این لرزش ها بیشتر در دست ها و بازوها و کمی کمتر در گردن (باعث لرزش سر فرد)، زبان و پاها دیده می شود. گاهی، لرزش دست ها در حالت استراحت نیز وجود دارد. لرزش در پاها ممکن است به عنوان لرزش ارتواستاتیک قابل تشخیص باشد. لرزش اساسی می تواند همراه چندین اختلال عصبی از جمله بیماری پارکینسون و اختلالات میگرنی نیز، رخ می دهد. درمان. همهٔ افراد مبتلا به لرزش اساسی، نیاز به درمان ندارند، اما بسته به شدت علائم، گزینه های درمانی زیادی وجود دارد. افراد مبتلا باید از مصرف کافئین و استرس اجتناب کنند. خواب کافی و با کیفیت نیز به این افراد، توصیه می شود. دارو درمانی. هنگامی که علائم به مقدار زیادی برای فرد مشکل ساز باشد از درمان دارویی استفاده می شود. دارو های انتخاب اول بتابلاکر ها هستند که از بین آن ها پروپرانولول گزینه اول است و به عنوان جایگزین از نادولول و تیمولول هم استفاده می شود. آتنلولول و پیندولول موثر نیستند. داروی ضد تشنج پریمیدون هم می تواند برای درمان موثر باشد. پروپرانولول و پریمیدون فقط روی نیمی از بیماران پاسخ درمانی می دهند
و حتی در این حالت هم پاسخ درمانی متوسط است.
ساری قشلاق (به لاتین: Sarıqışlaq) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زنگلان واقع شده است.
سیریل عبیدی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل فرانسه است. وی بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می کرد.
شامل عبدالرحیمف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل روسیه است.
تاداو یاسودا (؛ زادهٔ ) ریکیشی، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است.
نوریفومی یاماموتو (; – ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل ژاپن بود.
جیان ویلانته (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می کرد.
آتیلا ویگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل اسلواکی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اوکتاگون اشاره کرد.
کائول اونو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
فرانسیسکو ترینالدو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جیمز ته هونا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل نیوزیلند است. وی بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می کرد.
میربیک تایسوموف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کاتسویوری شیباتا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است.
بن ساندرز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به امریکن تاپ تیم اشاره کرد.
آگوستو ساکای (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آنجلای سخنگو یک اپلیکیشن بازی ویدئویی (پیش تر بات مکالمه) می باشد که توسط استودیوی اسلوونیایی اوت فیت۷ به عنوان بخشی از مجموعهٔ تام سخنگو و دوستان طراحی شده است. این برنامه در ۱۳ نوامبر سال ۲۰۱۲ و ژانویهٔ سال ۲۰۱۲ برای آیفون، آی پاد، آی پد و در ژانویهٔ سال ۲۰۱۳ برای اندروید و در ژانویهٔ سال ۲۰۱۴ برای گوگل پلی منتشر شد. جانشین این برنامه تحت عنوان "آنجلای سخنگوی من" در دسامبر سال ۲۰۱۴ منتشر شد. حقه بازی پدوفیل ها. در فوریهٔ ۲۰۱۴، آنجلای سخنگو موضوع یک فریب اینترنتی بود که ادعا می کرد این برنامه کودکان را تشویق می کند تا اطلاعات شخصی خود را افشا کنند، که ظاهراً توسط پدوفیل ها برای شناسایی مکان این کودکان استفاده می شود. این شایعه که به طور گسترده در فیس بوک و وب سایت های مختلف منتشر شد، ادعا می کند که آنجلا، شخصیت اصلی بازی، با استفاده از قابلیت چت متنی بازی از کاربر اطلاعات شخصی و خصوصی او را می خواهد. نسخه های دیگر این شایعه حتی ناپدید شدن یک کودک را به این برنامه نسبت می دهند، یا ادعا می کنند که توسط یک حلقهٔ پدوفیل اداره می شود، در حالی که برخی تا آنجا پیش می روند که حتی ادعا می کنند که تصویر کاربر توسط دور
بین سلفی موبایل ضبط می شود و شخصی می تواند در چشمان آنجلا دیده شود. این شایعه حتی توسط یوتیوبرها و حتی در صفحهٔ بررسی برنامه در فروشگاه اپل استور و گوگل پلی استور ادعا شده است که صحت دارد، حتی با وجود اینکه هیچ گزارش تأیید شده ای از اتفاقات مذکور وجود نداشته است.
اسلحه تک تیرانداز ام۲۴ M24 (SWS) یا M24 نسخه نظامی و پلیسی تفنگ رمینگتون مدل ۷۰۰ می باشد، ام۲۴ نام مدلی است که ارتش ایالات متحده پس از پذیرش آن به عنوان تفنگ تک تیرانداز استاندارد خود در سال ۱۹۸۸ به آن داد. سیستم سلاح M24 متشکل یک تفنگ، دوربین تلسکوپی قابل جدا شدن و سایر لوازم جانبی تشکیل شده است.
پیکسارت یک شرکت فناوری مستقر در میامی، فلوریدا است که مجموعه برنامه های ویرایش عکس و ویدئوی آنلاین با نام پیکسارت را به همراه یک شبکهٔ اجتماعی خلاقیت محور توسعه می دهد. این پلتفرم به کاربران این امکان را می دهد تا عکس ها و ویدئوها را دریافت کرده و ویرایش کنند، به شکل لایه ای نقاشی کنند و تصاویر را در پیکسارت و سایر شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارند. این مجموعه یکی از محبوب ترین برنامه های جهان است که طبق گزارش ها در ۱۸۰ کشور جهان بیش از ۱ میلیارد بار بارگیری شده است. این برنامه وابسته به پیکسل نیست و برداری است و کیفیت خود را از دست نمیدهد این شرکت در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. تاریخچه. پیکسارت در نوامبر ۲۰۱۱ توسط کارآفرین ارمنی یوهانس آوویان و برنامه نویسان ارمنی آرتاوزد محرابیان و میکائیل واردانیان پایه گذاری شد. پایه گذاران این شرکت اولین برنامه پیکسارت را به عنوان یک ابزار مستقل برای کمک به افراد در تغییر عکس روی تلفن همراه خود توسعه دادند و قابلیت های بیشتر نیز به مرور زمان به این برنامه اضافه شد. نسختین برنامهٔ پیکسارت در نوامبر ۲۰۱۱ بر روی دستگاه های اندرویدی راه اندازی شد. در ژانویهٔ ۲۰۱۳، پیکسارت برای آی او
اس تلفن های همراه آیفون منتشر شد. در ماه مه نیز این برنامه بر روی دستگاه های آی پد عرضه شد. در اواخر ۲۰۱۳، ویرایشگر عکس پیکسارت برای ویندوز فون نیز در دسترس قرار گرفت. در ژانویهٔ ۲۰۱۴، پیکسارت در دستگاه هایی که از ویندوز ۸ پشتیبانی می کنند در دسترس قرار گرفت. طبق گزارش ها، تا آوریل ۲۰۱۵ برنامه های آی اواس و اندروید این شرکت ۲۵۰ میلیون بار بارگیری شده بودند و ۶۰ میلیون کاربر فعال ماهانه نیز از این برنامه استفاده می کردند. تعداد کاربران فعال ماهانهٔ پیکسارت در سال ۲۰۱۶ به ۷۵ میلیون کاربر رسید. شرکت پیکسارت در سال ۲۰۱۷، «ریمیکس چت را راه اندازی کرد، این سامانه، یک سامانهٔ پیام رسانی است که در آن کاربران می توانند تصاویر را به طور مستقیم یا گروهی به اشتراک بگذارند و آنها را به همراه دوستان خود ویرایش کنند. این شرکت همچنین قابلیتی را راه اندازی کرد تا به جامعهٔ کاربران خود این امکان را بدهد تا استیکرهای سفارشی را به صورت رایگان ایجاد کنند و آن ها را به اشتراک بگذارند. پیکسارت همچنین اعلام کرد که به آمار ۹۰ میلیون کاربر فعال ماهانه دست یافته است. در ماه ژوئیهٔ همان سال، ناتالیا وودیانووا، سوپر مدل و بشردوست روسی به
پیکسارت پیوست تا به افزایش تعامل اجتماعی و فعالیت در جامعهٔ عکس پیکسارت کمک کند. در ماه اکتبر، این شرکت به ۱۰۰ میلیون کاربر فعال ماهانه رسید و شروع به اعلام همکاری با برندهای تولد اقلام مصرفی بزرگ و افراد مشهور کرد. در مارس ۲۰۱۹، پیکسارت به ۱۳۰ میلیون کاربر فعال ماهانه رسید. این شرکت در همین سال از سوی شرکت تجزیه و تحلیل اپلیکیشن سنسور تاور، در جدول رتبه بندی برترین برنامه های اجتماعی ویرایش عکس و ویدئو، پس از اینستاگرام، اسنپ چت و یوتیوب، در رتبهٔ چهارم قرار داده شد. در ژانویهٔ ۲۰۲۰، این شرکت یک آزمایشگاه هوش مصنوعی را با همکاری دانشگاه آمریکایی ارمنستان راه اندازی کرد. این مرکز از اساتید و دانشجویان برای انجام تحقیقات در زمینهٔ یادگیری ماشینی و بینایی رایانه استفاده کرد. در ماه ژوئیهٔ همان سال، پیکسارت شرکت جلوه های ویدئویی مبتنی بر حرکت دِفِکت را خریداری کرد که نسختین خرید این شرکت محسوب می شد. در همین ماه، شرکت پیکسارت گزارش داد که برنامهٔ پیکسارت تاکنون بیش از ۱ میلیارد بارگیری را تجربه کرده است. در ۲۶ اوت ۲۰۲۱، آوویان، مدیر عامل پیکسارت، اعلام کرد که این شرکت ۱۳۰ میلیون دلار بودجهٔ سری C را از سافت بنک
، سکویا، جی اسکوئرد، ترایب کپیتال، گراف ونچرز و سیگلر گاف و شرکاء دریافت کرده و ارزش شرکت به حدود ۱٫۵ میلیارد دلار رسیده است و این شرکت را به نسختین شرکت تکشاخ فناوری در پایه گذاری شده در ارمنستان تبدیل کرده است. در فوریهٔ ۲۰۲۲، پیکسارت شرکت کد ریپابلیک که یک پلت فرم یادگیری بود را خریداری کرد تا به یکی از بخش های قسمت آموزشی برنامه با نام پیکسارت آکادمی تبدیل شود. در همان ماه فوریه، این شرکت یک برنامهٔ ای پی آی جدید به نام پیکسارت را برای توسعه دهندگان راه اندازی کرد که امکان پیاده سازی ویژگی های پیکسارت بر روی پلت فرم های خود را برای شرکاء شرکت فراهم می کرد. محصولات. پیکسارت چهار نرم افزار تلفن همراه و مجموعه ای از ابزارهای مرورگر وب را برای ویرایش فیلم ها و عکس ها توسعه می دهد. ابزارهای برنامه و وب سایت از فعالیت های شبکه های اجتماعی نیز پشتیبانی می کنند. این چهار نرم افزار عبارتند از: این برنامه ها برای دستگاه های موبایل مبتنی بر سیستم عامل های آی اواس، اندروید و ویندوز در دسترس هستند. ابزارهای مرورگر وب پیکسارت برای رایانه های شخصی همان ویژگی های برنامهٔ پیکسارت فوتو اند ویدئو را دارند، اما برای مرورگرها