Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زی گروگان ها شرکت کرد. این بازی جنگی با حضور مقامات ارشد وزارتخانه، و همچنین افسران دیگر، سیاستمداران و جانبازان اشغال افغانستان توسط شوروی برگزار شد. فرانسه. در سال ۲۰۰۲، نیروهای متحرک با واحدهای نیروهای ویژه از فرانسه در فرودگاه بین المللی دوشنبه تمرین هایی انجام دادند. این امر منجر به برنامه ریزی دو کشور برای همکاری نظامی بیشتر در آینده شد. در سال ۲۰۰۹، یک بازی جنگی دیگر در فخرآباد رخ داد که این بار توسط مربیان نیروی هوایی فرانسه رهبری می شد. با استفاده از هواپیماهای فرانسوی، حدود ۵۰ سرباز از نیروهای متحرک و گارد ملی چتربازی از هواپیما را تمرین کردند. در اواخر سال ۲۰۱۱، فرانسه چتربازان بیشتری از مؤسسه نظامی تاجیکستان، نیروهای متحرک و گارد ملی را آموزش داد. آن ها از هواپیماهای C-160 پریدند. چین. یک عملیات آموزشی مشترک سه روزه در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۶ با نام تعامل ۲۰۰۶ با نیروهای متحرک و ارتش آزادی بخش خلق چین برگزار شد. این عملیات نیروهای چینی و تاجیک را در زمینه مبارزه با تروریسم، واکنش به بحران و تقویت توانایی های کشورها در مقابله با تهدیدات جدید آموزش داد. این آموزش در استان شمالی ختلان، در پایگاه نظامی مومیرک
برگزار شد. این عملیات دو مرحله داشت. مرحله اول شامل آمادگی برای تعاملات بین دو کشور بود. مرحله دوم بر عملیات مشترک ضد تروریسم در میدان تیر مومیرک متمرکز بود. سازمان پیمان امنیت جمعی و کشورهای مستقل مشترک المنافع. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱، تاجیکستان و قرقیزستان طرح همکاری نظامی دوجانبه برای سال ۲۰۱۲ را در حاشیه رزمایش نظامی مشترک در حال انجام امضا کردند. فرمانده نیروهای متحرک، سرلشکر لطیف فیضی یف، فرماندهی کل بازی جنگی را بر عهده داشت. یک رزمایش نظامی مشترک بین تاجیکستان و قرقیزستان با مشارکت نیروهای متحرک در منطقه شرقی جیرگاتال تاجیکستان، دره رشت آغاز شد. سناریوی این رزمایش بر اساس محاصره گروهی از تروریست های بین المللی در یکی از دره های کوهستانی در جیرگاتال در مرز تاجیکستان و قرقیزستان بود. بعداً در سال ۲۰۱۲، نیروهای متحرک با سازمان پیمان امنیت جمعی در استان چلیابینسک روسیه تمرین هایی انجام دادند. یک گروهان کوهستانی از نیروهای متحرک و همچنین گروه ویژه وزارت دفاع در این بازی جنگی شرکت کردند. این تمرینات در اوت ۲۰۱۲ به پایان رسید. عملیات حفظ صلح. گردان عملیات حفظ صلح، به دلیل آموزش دیدن توسط گارد ملی ایالات متحده د
ر یک برنامه مشارکت، به یکی از بهترین واحدهای ارتش ملی تبدیل شد. از سال ۲۰۰۷، ایالات متحده از طریق برنامه ابتکار جهانی عملیات حفظ صلح (GPOI)، به نیروهای متحرک در ساختن توانایی های حفظ صلح خود کمک کرده است. این گردان از سال ۲۰۱۰ در دوشنبه فعالیت می کند. از سال ۲۰۱۲، واحدهای این گردان در تعدادی از رزمایش های چندملیتی حفظ صلح در مغولستان، نپال، قزاقستان، آلمان و ایالات متحده شرکت کرده اند. هدف ایالات متحده این بود که این گردان به عنوان یک واحد حافظ صلح به همراه دیگر نیروهای سازمان ملل متحد اعزام شود. در سال ۲۰۱۶، سفارت ایالات متحده در دوشنبه یک مجموعه بهداشتی و بهداشتی ساخته شده را به گردان حافظ صلح نیروهای متحرک تحویل داد.
منطقه فسیلی دره تنگ از آثار طبیعی مشگین شهر واقع در استان اردبیل در فهرست آثار ملی از منظر طبیعی به ثبت رسیده است. منطقه تنگ در ۲۰ کیلومتری شمال مشگین شهر و در نزدیکی روستای قشلاقی تنگ در بخش مرادلو واقع شده است. وجود سنگ ها و صخره های تراشیده و برافراشته، دره ها و بیشه های طبیعی و آب و هوایی معتدل و مرغوب از ویژگی های این منطقه می باشد.در بهمن ماه ۱۳۹۹ چهار اثر طبیعی شامل منطقه فسیلی دره تنگ و سه درخت کهنسال گردو در روستای هدف گردشگری اونار شهرستان مشگین شهر در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت.
در سیاست، اردک لنگ(lame duck) یا سیاستمدار در حال خروج (outgoing politician)، یک مقام منتخب است که جانشین وی قبلاً انتخاب شده یا به زودی انتخاب خواهد شد. به نظر می رسد که این مقام به دلیل مدت زمان محدودی که در سمت خود باقی مانده است، نفوذ کمتری در سیاستمداران دیگر دارد. در حالی که برعکس، اردک لنگ در تصمیم گیری آزاد است و قدرت استاندارد خودش را با ترس اندکی از نتیجه، مانند صدور دستورهای اجرایی، عفو یا سایر احکام بحث برانگیز، اعمال می کند. در سیاست اردک لنگ شدن ناشی از محدودیت های دوره، بازنشستگی برنامه ریزی شده یا شکست های انتخاباتی است، و به ویژه در مواردی که در سیستم های سیاسی بین اعلام نتایج و به دست گرفتن قدرت توسط برندگان انتخابات تأخیر ایجاد می شود، بسیار مشهود است. حتی در سطح محلی، سیاستمدارانی که به دنبال انتخاب مجدد نیستند، اعتبار و نفوذ خود را نسبت به سایر اعضای نهاد از دست می دهند. پروژه های ناتمام آن ها ممکن است کنار نهاده شوند زیرا نفوذ اردک لنگ بسیار کاهش یافته است. شرح. وضعیتی که می تواند به دلیل موارد زیر باشد:
هیپ هاپ غرب میانه ژانری محلی از موسیقی هیپ هاپ است که توسط هنرمندان مستقر در ایالت های غرب میانه آمریکا اجرا می شود. بر خلاف ساحل شرقی، ساحل غربی و همتایان جنوبی، هیپ هاپ غرب میانه از نظر سبک یا تولید ثابت های کمی دارد.
ینگی کند یا ینگی کنت (ترکی استانبولی: Yengi-kend) (به زبان تُرکی به معنی شهر جدید) شهری متروک در شرق دریای آرال در قزاقستان مدرن است. از نوشته های عربی قرن دهم میلادی به عنوان پایتخت امپراتوری استپی ترکان اوغوز یعنی دولت اغوز یبغو شناخته شده است. تحقیقات باستان شناسی اطلاعاتی در مورد شکل ظاهری شهر فراهم کرده و تاریخ را تأیید می کند، اما همچنین به ریشه های قبلی اشاره دارد. معرفی. ینگی کند در ساحل سمت چپ رودخانه سیر دریا واقع شده است، حدود ۲۵ کیلومتر جنوب غربی از شهر غزالی، در منطقه غزالی استان قزل اوردا در قزاقستان. امروز این یک بنای تاریخی برنامه ریزی شده است که با خرابه های دیوارهایی مشخص شده که در مکان هایی تا ۷ متر ارتفاع دارند و منطقه ای به وسعت چهل هکتار را در دلتای رودخانه خشک شده سیردریا محصور می کنند. عناصر قابل رویت طرح بندی عبارتند از: یک مدار دیواری کاملاً مستطیل شکل جهت دار شرق شرقی، که با یک «میله عرضی» شرقی به شکل T درآمده است. چیدمان منظم در نیمه غربی فضای داخلی؛ دروازه در دیوارهای شرقی و غربی. یک «ارگ» جداگانه در گوشه شمال غربی محصور شده است. یک ضمیمه نیم دایره متصل به دیوار شمالی؛ و یک تپه کم
ارتفاع در خارج از دروازه شرقی وجود یک ساختار خارجی را نشان می دهد. شواهد تاریخی. جغرافی دانان عرب قرن دهم مانند مسعودی و شریف ادریسی از شهری در اوغوز به نام ینگی کند یاد می کنند، دو منبع (ابن رسته و ابن حوقل) حتی آن را پایتخت اوغوز یبغو می نامند. از اوایل دهه ۱۹۲۰، شرق شناس وی.وی. بارتولد این شهر را به عنوان مکان تاریخی ینگی کنت معرفی کرد. این شهر همچنین به عنوان شهر اصلی قهرمان فرهنگی قزاقستان دده قورقود شناخته می شود. شواهد باستان شناسی. اولین بار در اوایل قرن نوزدهم توسط توپوگرافیست ارتش روسیه از ینگی کند نام برده شد و خاورشناس پی. لرخ در سال ۱۸۶۷ از آن بازدید کرد. در سال ۱۹۴۶، تیمی از این سایت را بررسی کردند و از طریق آسمان از آن تثویربرداری کردند. بر اساس نقشه سایت و یافته های جمع آوری شده در این بازدید، مدیر اعزامی (تولستف) تاریخ ینگی کند را به قرن های اول - یازدهم میلادی ارتباط داد. کاوش های سیستماتیک از سال ۲۰۰۵ توسط تیم های مختلف، عمدتاً مؤسسه مردم شناسی و انسان شناسی، آکادمی علوم روسیه (IEA RAN، مسکو) با دانشگاه دولتی ددهقورقود (کورکوت آتا) قزل اوردا (قزاقستان) و دانشگاه توبینگن (آلمان) در ینگی کند
انجام شده است و مؤسسه باستان شناسی مارگولان، وزارت آموزش و پرورش و علوم قزاقستان (MON)، بعداً شعبه تجاری آن «تخصص باستان شناسی» (آلماتی، قزاقستان)، با دانشگاه دولتی پاولودار (قزاقستان). شهر پایینی. در مرکز شهر، اکتشافات اساسی در ترانشه P1 شامل یک منطقه ساخته شده (محل زندگی) با طرح بندی به سبک آسیای مرکزی در امتداد یک خیابان و یک کارگاه فلزی احتمالی بود که همگی مربوط به قرن نهم و دهم میلادی بر اساس سکه های یافت شده است. کاوش های بعدی در این منطقه از سال ۲۰۱۱ تاکنون با عمق بیشتری انجام شده و چندین مرحله ساختمانی از اوایل آن آشکار شده است. ارگ. در محل اتصال دیوار ارگ و دیوار شهر شمالی (ترانشه P2)، لایه های اشغال با طبقه بندی پیچیده توسط تیم روسی-قزاقستان-آلمان تا عمق بیش از ۸ متر از بالای فعلی منطقه دیوار ارگ پیدا شد. کربن رادیوکربن حاصل از این ترانشه محدوده ای (کالری) AD 786/923 تا ۹۶۱/۱۰۹۵ را تولید کرد. امتداد ترانشه در بالای دیوار ارگ از سال ۲۰۱۲ برج های نیمه دایره ای بر روی دیوار را کشف کرده است. در سال ۲۰۱۹، یک ظرف سفالی قرن ۹/۱۰ از خارج پایه شمالی دیوار ارگ کشف شد که حاوی سه تخم مرغ بود که روی آنها عربی ن
وشته شده است. گزارش شده است که کارهای میدانی در داخل ارگ (گودال P3) توسط تیم های آلماتی و پاولودار تنها دو لایه از تاریخ قرن نهم و دهم را کشف کرده است که در قسمت پایین آن بقایای ساختمان و یک خیابان تولید شده است. عدم انتشار دقیق مانع تأیید مستقل این ادعاها می شود. دیوارهای شهر. یک سنگر در پیچ و خم دیواره جنوبی شهر (ترانشه P5) ثابت کرد که طرح T شکل مدار دیواره بخشی از طرح اصلی بود، شبیه به محفظه های قبلی در جنوب در تمدن همسایه خوارزم. لایه های اسکان با ظروف سفالی قرن ۷/۸ در اینجا در زیر پایه دیواره شهر پیدا شده است، که توسط تاریخ رادیوکربن برای این سنگر از (کال) 674/799 AD تا ۹۰۶/۱۰۵۷ تأیید شده است. در گزارش خلاصه ای از تیم های آلماتی و پاولودار به طور خلاصه یک سنگر قبلی (P4) در پیچ مربوط به دیوار شمالی ذکر شده، اما مستند نشده است. ژئوفیزیک، ژئومورفولوژی، خاک شناسی. از سال ۲۰۱۱، تیمی از دانشگاه دولتی مسکو چندین روش بررسی غیر مخرب را در بخشهای وسیعی از سایت اعمال کرده است. نتایج نشان می دهد که داخل ارگ احتمالاً در یک ارتفاع طبیعی قرار داشته است. بر خلاف مجتمع های بزرگتر ساختمانی در یک آرایش شل در نیمه شرقی، چید
مان منظم و متراکم ساختمانها در بیشتر قسمتهای نیمه غربی داخلی وجود داشت. پیوست متصل به دیوار شهر شمالی کاملاً خالی است. در سال ۲۰۱۹، یک تیم ژئومورفولوژی-پدولوژی مسکو مسیریابی مکانیکی را روی یک شبکه در سراسر سایت انجام داد. نتایج اولیه شامل طبقه بندی عمیق لایه های فرهنگی چند متری پایین در بیشتر هسته ها است. ویژگی منظم بزرگ در داخل دیوار شمالی یک «املاک» نیست (همان طور که در ابتدا تصور می شد)، بلکه یک سکوی عظیم خشت است؛ و ساختار قابل توجه خارج از دروازه شرقی، که فرض می شود بقایای کاروانسرا باشد، یک جزیره طبیعی در بستر رودخانه (اکنون خشک) است که قدمت آن قبل از آغاز استقرار در ینگی کند است. وضعیت فعلی دانسته ها. بر اساس یافته های از سال ۲۰۱۱، تیم روسی-قزاقستانی-آلمانی نشان می دهد که اولین محل اسکان در این مکان در قرن ۷ توسط جمعیت کوچ نشین ژتیاسار بنیان نهاده است. این مصادف با آغاز فعالیت های تجاری در امتداد شاخه اولیه قرون وسطایی جاده ابریشم شمالی بود که از این منطقه عبور می کرد. شهر محصور ینگی کند سپس در قرن نهم یا دهم، مدتی پس از ورود ترکان اغوز به استپ های شمال سیر دریا ساخته شد. ممکن است جمعیت شهر مخلوط شده با
شد زیرا فرهنگ مادی موجود در این مکان از سه لایه مختلف فرهنگی ناشی می شود: عشایر اوغوز، فرهنگ ساکن ژتیاسار و تمدن خوارزمیان. در قرون ۱۰ و ۱۱، این شهر پایتخت دولت اغوز یبغو بود، و به احتمال زیاد این شهر همچنین به عنوان یک مرکز تجارت و صنایع دستی برای جمعیت عمدتاً عشایری این شهر که در تقاطع جاده ابریشم شمالی با مسیر کاروان شمال به جنوب از منطقه ولگا به خوارزم. این شهر مدتی بین قرن ۱۲ و ۱۴ میلادی به دلایل نامعلومی متروک شد، شاید به دلیل تغییر کانال های رودخانه در دلتای سیر-دریا، تغییر در الگوهای تجاری، یا به دلیل تحولات سیاسی. سلجوق بیگ و قبیله قنیق به ایران رفتند تا دولت مسلمان خود را که سرانجام به امپراتوری بزرگ سلجوقی تبدیل می شود، ایجاد کنند.
در هندسه، اجسام جانسون چندوجهی های کاملاً محدب هستند که هر وجه آن ها یک چندضلعی منتظم است. هیچ لزومی ندارد که همه وجه ها یکسان باشد، یا اینکه چند ضلعی های یکسان در اطراف هر راس به هم متصل شوند. اما اجسام افلاطونی و اجسام ارشمیدسی و اجسام منشوری و اجسام پادمنشوری جزء اجسام جانسون نیستند. یک نمونه از اجسام جانسون هرم مربّع القاعده(J1) است که دارای ۱ وجه مربعی و ۴ وجه مثلثی است. به طور کلی ۹۲ جسم جانسون وجود دارد. از آنجا که در هر چندوجهی محدب، حداقل سه وجه در هر راس به هم می رسند و مجموع زوایای آن ها کمتر از ۳۶۰ درجه است و از آنجا که هر زاویه یک چند ضلعی منظم حداقل ۶۰ درجه است، از این رو حداکثر پنج وجه در هر راس به هم می رسند. هرم مخمس القاعده(J2) مثالی است که در آن پنج چندضلعی در یکی از رئوس به هم می رسند. اگرچه محدودیتی آشکار وجود ندارد که هر چند ضلعی منتظم نمی تواند وجه یک جسم جانسون باشد، اما وجه های اجسام جانسونی که وجه هایشان یکسان نیست، همیشه ۳، ۴، ۵، ۶، ۸ یا ۱۰ ضلعی هستند. تاریخچه کشف. در سال ۱۹۶۶ میلادی، نورمن جانسون لیستی را منتشر کرد که شامل ۹۲ جسم جانسون بود (به استثنای اجسام افلاطونی و اجسام ارشمید
سی و اجسام منشوری و اجسام پادمنشوری ) و نام و شماره آنها را از (J1) تا (J92) به آن ها داد. او ثابت نکرد که فقط ۹۲ جسم جانسون وجود دارد اما حدس زد که دیگر جسم دیگر، وجود نداشته باشد. ویکتور زالگالر در سال ۱۹۶۹ ثابت کرد که لیست جانسون کامل است.
آلومینات لانتان یک ترکیب معدنی با فرمول LaAlO 3 است که اغلب به اختصار LAO نامیده می شود. این ترکیب یک اکسید سرامیکی نوری شفاف با ساختار پروسکایت کج است. ساختار و سنتز. نانوذرات رنگدانه ای اکسیدهای لانتانوم روی الومینات با استفاده ازروش احتراق درکوره دردمای پایین تهیه شد این کاریک روش سنتزی براساس نشاسته است که بعنوان یک سوخت الی عمل می کندوردرنهایت درکوره سوزانده میشود نشاسته یک تمپلیت کننده خوب می باشد دراینکارهمچنین اثرPH برمورفولوژی و اندازه ی ذرات بررسی گردید ویژگیهای ساختاری ذرات توسط تکنیکهای پراش پرتوایکس xRD انالیز عنصری EDAX و طیف سنجی مادون قرمز IR موردبررسی قرارگرفت همچنین برای مطالعه ی مورفولوژی نانوذرات ازمیکروسکوپ روبشی الکترونی sEM استفاده شد اندازه نانوذرات طبق معادله دبای شرر و درحدود 25-20 نانومتر بدست امد با افزایش امونیوم هیدروکسید که برای افزایش PH محلول استفاده میشود به سرعت ژل سفیدرنگی تشکیل شد تصاویر بدست امده ازSEM نشان داد که با افزایش PH ذرات اگلومره شده و به شدت بهم چسبیده و مدت زمان کلسینه شدن به طور قابل توجهی افزایش می یابد اما زمان ژله ای شدن کاهش پیدا می کند افزایش PH تاثیرچند
انی براندازه ی ذرات نداشت نانوذرات بدست امده درPH های اسیدی بسیارسبک و نرم بودند. خواص. کریستالی دارای ثابت گذردهی نسبی نسبتاً بالا ۲۵ ~ است. ساختار بلوری LAO یک ساختار پروسکایت کج لوزوجهی با پارامتر ثابت شبکه شبه مکعبی ۳٫۷۸۷ آنگستروم در دمای اتاق (اگر چه یک منبع ادعا می کند که پارامتر شبکه است 3.82). سطوح تک کریستالی صیقلی LAO دوقلویی کریستال را با چشم غیر مسلح نشان می دهد. کاربردها. لایه نازک رونشستی. برآرایی لایه نازک LAO می توانند اهداف مختلفی را برای ساختارهای ناهمگن همبسته الکتریکی و دستگاه ها داشته باشند. LAO گاهی به عنوان عایق رونشستی بین دو لایه رسانا استفاده می شود. لایه های رونشستی LAO را می توان با چندین روش، معمولاً توسط رسوب لیزر پالس (PLD) و برآرایی پرتو-مواکولی (MBE) رشد داد. رابط های LAO-STO. مهمترین و متداول ترین کاربرد برای رونشستی LAO در رابط آلومینات لانتان-تیتانات استرانسیم است. در سال ۲۰۰۴، کشف شد هنگامی که ۴ واحد سلول یا بیشتر LAO به صورت برآرایی (رونشستی) روی تیتانات استرانسیم (،) رشد می کند، یک لایه رسانای ۲ بعدی در رابط آنها تشکیل می شود. به صورت جداگانه، و عایق غیر مغناطیسی هستند،
با این وجود رابط های / رسانای الکتریکی، ابررسانایی، فرومغناطیس، مغناطومقاومت بزرگ در سطح منفی، و فوتو رسانندگی غول پیکر پایدار را نشان می دهد. مطالعه چگونگی ظهور این خصوصیات در رابط های / ،یک موضوع پژوهشی در حال رشد در زمینه تحقیقات فیزیک ماده چگال است. زیرلایه ها. تک بلورهای آلومینات لانتانیم به صورت تجاری به عنوان بستری برای برآرایی ساختار پروسکایت در دسترس هستند، و به ویژه برای ابررساناهای کوپریت موجود است. لایه های نازک غیر رونشستی. لایه های نازک آلومینات لانتان به عنوان مواد کاندیدا برای دی الکتریک با کاپای زیاد به همراه کیفیت بالا در اوایل دهه ۲۰۰۰ در نظر گرفته شدند. با وجود ثابت عالی گذردهی نسبی ~ ۲۵، آنها در تماس با سیلیکون در دمای مربوطه (۱۰۰۰ درجه سانتی گراد) به اندازه کافی پایدار نبودند.
دانشکده حربی وزارت مدافعه جمهوری تاجیکستان یکی از دانشکده های تحصیلاتی عالی کسبی تاجیکستان می باشد. تأسیس. دانشکده سال ۱۹۹۲ در دوشنبه تأسیس یافته و سرپرست دانشکده وزارت مدافعه جمهوری تاجیکستان است.
اجلی ئی ای -۷ اپتیکا یک هواگرد سبک بریتانیایی است که برای پروازهای تجسسی با سرعت کم طراحی شده است و به عنوان یک جایگزین ارزان برای بالگردها در نظر گرفته شده است. اپتیکا دارای سرعت گشت زنی ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت (70 kn؛ ۸۱ مایل بر ساعت) و سرعت واماندگی ۱۰۸ کیلومتر بر ساعت (58 kn؛ ۶۷ مایل بر ساعت) است.
شمخال یا شاوهال (Shamkhal, or Shawhal) عنوان فرمانروایان قوم قموق در داغستان و شمال شرقی قفقاز طی قرون ۸ الی ۱۹ است. از قرن ۱۶ پایتخت آن، شهر تَرْخو بوده است و دولت آن با عنوان شمخال نشین ترخو شناخته می شد.
شمخال نشین تَرْخو (Shamkhalate of Tarki یا Tarki Shamkhalate) یک دولت قموق در قسمت شرقی قفقاز شمالی، با مرکزیت شهر باستانی تَرْخو بود. این منطقه در سرزمین های پرجمعیت قموق شکل گرفت، و شامل سرزمین های مربوط به داغستان کنونی و مناطق مجاور آن بود. پس از تشکیل امپراتوری روسیه، سرزمین های شمخالات بین حوزه فئودالی امپراتوری با همان نام از رودخانه سولاک تا مرزهای جنوبی داغستان، بین قموق های امپراتوری روسیه و سایر واحدهای اداری تقسیم شد.
تامورا تاتسوآکی ; – دایمیو، سامورایی در دوره ادو در خدمت شوگون سالاری توکوگاوا اهل ژاپن بود. در روز چهاردهم از ماه سوم گنروکو برابر با ۲۱ آوریل سال ۱۷۰۱، که روز پذیرایی از فرستادگان امپراتور در قلعه ادو بود، در ساعت ۱۱ و نیم صبح، در راهروی بزرگ کاج، به گفته شاهدان هنگامیکه کیرا با سه نفر از مقام های عالی رتبه در راهرو مشغول صحبت بود، آسانو در حالیکه در پشت کیرا قرار داشت ناگهان خطاب وی گفت «آیا کینه ها را در این مدت بخاطر دارید؟» و با خنجر شانه وی را برید. کیرا که تعجب کرده بود رویش را به سمت وی برگرداند و آسانو دومین ضربه را با خنجر به صورت در قسمت بالای ابروی وی وارد کرد. پس از آن کیرا رو به فرار گذاشت اما آسانو او را تعقیب کرده و بار دیگر یک ضربه به وی وارد کرد. پس از بازجویی آسانو به عمارت اربابی تامورا تاتسوآکی فرستاده شد تا در آنجا منتظر حکم شوگون باشد. واقعهٔ خارج کردن خنجر از غلاف در قلعه ادو چنان خشم سالار جنگ شوگُون تسُونایوشی را برانگیخت که دستور داد تا آسانو در همان روز در حیاط عمارت اربابی تامورا تاتسوآکی دست به سِپُّوکُو (شکم-دری آئینی) بزند.
کابلشاهان (Kabul Shahis) یا تُرک شاهیان از خاقانات ترک غربی یا ترکی-هفتالیتی بودند که در قرن ۷ تا ۹ میلادی از کابل و کاپیسی تا گنداره حکومت می کردند. آنها از قوم خلج بودندقلمرو گنداره ممکن است از شرق با پادشاهی کشمیر و پادشاهی قنوج همسایه باشد. از سال ۵۶۰، ترکان غربی به تدریج از ماوراءالنهر در جنوب شرقی گسترش یافتند و باختر (بلخ) و منطقه هندوکش را اشغال کردند و عمدتاً حکومت های مستقلی را تشکیل دادند. ترک شاهان ممکن است گسترش سیاسی همسایه ترک غربی یبغو تخارستان باشند. در منطقه هندوکش، آنها جایگزین نزاک هونها شدند. کابلستان قلب مرکز قلمرو ترک شاهی بود که در بعضی مواقع شامل زابلستان و گنداره بود. تُرک شاهان در زمانی ظهور کردند که امپراتوری ساسانی قبلاً توسط نیروهای مسلمان خلافت راشدین نابود شده بود. ترک شاهان سپس بیش از دویست سال در برابر گسترش نیروهای مسلمان خلافت عباسی به سمت شرق مقاومت کردند و در واقع جلوی فتوحات مسلمانان در هند را گرفتند، تا اینکه در قرن نهم میلادی به دست صفاریان سقوط کردند و سرانجام تُرکان غزنوی پس از غلبه بر هندو شاهی ها و گورجاراها به هندوستان راه یافتند. مقاومت طولانی تُرک شاهیان در براب
ر گسترش مسلمانان ممکن است به حفظ فرهنگ هند و هندوئیسم کمک کرده باشد، زیرا «روند فتوحات و پیروزی مسلمانان» در سرزمینهای تسخیر شده به دست اسلام، شدیداً بر خاور نزدیک و ایران تأثیر گذاشته بود. تبار. کابلشاهان دارای اصالت خلجی بودند که گفته شده است خلج ها یک گروه ترک یا ترک شده احتمالاً هندو ایرانیبودند که در اوایل سال ۶۶۰ میلادی با همراه با اجداد خود یعنی هوناها و هفتالیان از آسیای میانه به مناطق جنوبی و شرقی افغانستان امروزی مهاجرت کردند که در آن مناطق به تحت نام ترک شاهیان (کابلشاهیان) بودایی حکمرانی کردند. بر اساس تاریخ اسلام کمبریج جدید در قرن سیزدهم، خلجها به عنوان قومی مجزا از ترک ها در نظر گرفته می شدند.با این حال، آندره وینک بیان می کند که خلجی ها گروهی ترک شده و بقایای کوچی های اولیه هند و اروپایی مانند کوشانی ها، هفتالی ها و سکاها بودند که بعداً با افغان ها ادغام شدند. همچنین با بیان این که «در آن زمان آنها را ترک یا مغول نمی دانستند. مورخان معاصر به وضوح خلجی ها را از ترک ها تشخیص می دهند»به گفته دوئرفر، خلج احتمالاً از سغدیانی هستند که ترک شده بودند. این خلج ها بعداً افغانیزه شدند و اعتقاد بر این است
که اجداد پشتون های غلجی هستند. بر اساس گفته های چوراسیا، خلجی ها بسیاری از عادات و رسوم افغان ها را به ارث بردند و به این دلیل توسط اشراف ترک سلطنت دهلی به عنوان افغان ها دیده می شدند. حتی در حدی که اشراف ترک تبار در سلطنت دهلی در برابر تصدی تاج و تخت دهلی توسط جلال الدین پس از انقلاب خلجی مقاومت کردند.چنانچه در کتاب تاریخ فیروز شاهی اثر ضیا بارانی، گفته شده: وقتی سلطان جلال الدین خلجی بر تخت پادشاهی نشست، مردم شهر به خاطر اینکه در مدت هشتاد سال پرورده ملک ترکان بودند، پادشاهی خلجی ایشان را دشوار می نمود. در آن زمان مردمان را عجب می نمود که خلجیان چگونه به جای ترکان بر تخت نشینند و پادشاهی از اصل ترکان در اصل دیگری رود. کلیفورد ادموند باسورث در کتاب تاریخ غزنویان آورده است سپتامبر ۱۰۴۰ میلادی سپاهی مأمور سرکوبی شورشیان افغان در محلی گردید که گردیزی آن را کوهپایه غزنین می خواند یعنی دامنه کوه های ولایات غزنه و گردیز افغانستان کنونی که در جهت مشرق به مرز پاکستان می رسد؛ گردیزی این عاصیان را «افغان» می خواند، درصورتی که بیهقی از آنان با نام «خلج» یاد می کند، ابو علی فرمانده این سپاه که کوتوال یا فرمانده پادگان
غزنه بود در ربیع الاول سال ۴۳۲ ق / نوامبر ۱۰۴۰ مظفر و پیروز از این لشکرکشی تنبیهی مراجعت کرد کلیفورد ادموند باسورث، نیز می گوید افغان های غلزایی امروزی (که بخش اعظم افغان های افغانستان را تشکیل می دهند) حاصل جذب قبایل خلج در افغان ها، در دوران متاخر، هستند. میان قرون ۱۰ و ۱۳ میلادی، برخی منابع این عصر خلج ها را ترک به شمار آورده اند. مینورسکی بر این باور است که تاریخ اولیه اقوام خلج مبهم است و در ادامه می افزاید که هنوز باید ریشه اصلی نام خلج ثابت شود. محمود کاشغری (قرن یازدهم میلادی) خلج را در میان قبایل ترک اوغوز نمی گنجاند، بلکه آنها را در میان قبایل اوغوز ترکمان ("مانند ترکان") می گنجاند. کاشغری بر این بارو بود که خلج متعلق به قبایل اصیل ترک نیست بلکه به دلیل همزیستی با آنها در زبان و پوشش اغلب مانند ترکان به نظر می رسند. کتاب های "تاریخ سیستان" و "شاهنامه فردوسی" نیز خلج را از ترک متمایز می کنند.، اما از آنها به عنوان افغان ها نیز یاد نکرده است. خلج ها اکثر اوقات دسته ای جدا از ترک و تازی ها و افغان ها به شمار می رفتند. "محمد بن نجیب بکران"، صاحب کتاب "جهان نامه"، آنها را صریحاً جزئی از ترکان به شمار می
برد، اما اضافه می کند که رنگ پوست آنها (در مقایسه با دیگر ترکان) تیره تر شده بود و زبان آنها نیز به دلیل دچار تغییر شدن در سالیان طولانی، به یک گویش مجزا تبدیل شده بود. عرفان حبیب. حبیب خاطرنشان کرد که در برخی از کتیبه های دوانگاری ساتی متعلق (قرن پانزدهم میلادی)، خلج های متأخر مالوه با نام های «خلچی» و «خیلچی» عنوان شده اند و در کتاب "پادشاهنامه" (قرن هفدهم میلادی) منطقه ای در نزدیکی بست خراسان بزرگ (زیستگاه سابق خلج ها) به عنوان «خلیچ» آمده است. تاریخ. ابوریحان بیرونی، برهمن شاهی ها و کسانی را که بیشتر از آنها از کابل به جنوب هندوکش سلطنت کرده اند را به دو دسته «تُرک شاهی» و «هندو یا برهمن شاهی» تقسیم نموده است. شاعر و مورخ کشمیر «کلهنه» از هندوشاهی یا برهمن شاهی ها با لقب «شاهی» یاد کرده است. منابع چینی در نیمهٔ دوم قرن ۷ و نیمهٔ اول قرن ۸ از شاهانی در گندهارا و کاپیسا حرف می زنند که کلمه «تگین» در نام آنها داخل است و مدققین آنها را جزء دودمان «تگین شاهی» حساب می کنند. در دوران سلطنت تگین شاه، یک زائر کُره ای به نام ، در بازدید از منطقه گنداره در سال های ۷۲۳–۷۲۹ میلادی چنین بیان نموده که این مناطق توسط پاد
شاهان تُرک اداره می شدند:
مکس فازها موادی لایه ای با ساختار شش ضلعی تشکیل شده از کاربید و نیترید هستند که فرمول کلی Mn+1AXn را دارند. در این فرمول M معرف فلزات انتقالی (فلزات در سمت چپ قسمت مرکزی جدول تناوبی) است؛ و A نشان دهندهی عناصرگروه های ۱۲ الی ۱۶ جدول تناوبی (قسمت راست جدول تناوبی) بوده و حرف X معرف دو عنصر کربن یا نیتروژن است. با توجه به مقدار n به سه دسته۲۱۱٬۳۱۲ و۴۱۳ تقسیم می شوند مکس فازها که دارای ساختار بلوری هگزاگونال می باشند. تاریخچه. دسته جدیدی از مواد هستند که اولین بار در در دهه ۱۹۶۰ توسط نووتنی و همکارانش تحت عنوان مواد فاز H به دنیا معرفی شدند اوج شکوفایی این مواد در اواسط سال ۱۹۹۰ رخداد، هنگامی که بارسوم و همکارانش نمونه نسبتاً خالصی از این مواد را که ترکیبی از خواص سرامیکها و فلزات داشت، سنتز کردند. سال ۱۹۹۶، بارسوم و ال راغی برای اولین بار مکس فاز Ti3SiC2 کاملاً متراکم را سنتز کردند و مشخص کردند که دارای ترکیبی از برخی از بهترین خواص فلزات و سرامیک های مهندسی است. در سال ۲۰۲۰، Mo4VAlC4 منتشر شد، اولین گسترش عمده تعریف خانواده در بیش از بیست سال است. سنتز. سنتز ترکیب های مکس فاز سه تایی و کامپوزیت ها با روش های م
ختلفی از جمله: سنتز احتراقی خود گستر دما بالا، رسوبدهی شیمیایی از فاز بخار، رسوبدهی فیزیکی بخار در دما و نرخ شار مختلف ، سنتز قوس پلاسما، پرس ایزواستاتیک گرم، پرس گرم،سنتز به روش رخنه دهی و سنتز بدون فشار، آلیاژسازی مکانیکی و واکنش در نمک مذاب محقق شده است. خواص. این کاربیدها و نیتریدها دارای ترکیبی غیرمعمول از خصوصیت های شیمیایی، فیزیکی، الکتریکی و مکانیکی هستند که ویژگی های فلزی و سرامیکی را تحت شرایط مختلف نشان می دهند. به طوری که از یکسو رفتارهای فلزی نظیر رسانایی گرما، رسانایی الکتریکی، تغییر فرم در دماهای بالا و قابلیت ماشینکاری را از خود بروز داده و از سوی دیگر مانند سرامیک ها خواصی مانند مقاومت به شوک حرارتی، دیرگدازی، مقاومت در برابر اکسیداسیون و ضریب انبساط حرارتی پایین دارند این مواد تاکنون به شکلهای مختلف اعم از پودر، مواد بالک، پوشش، لایه نازک و فومهای فلزی تولید شده اند، ترکیبی، از خواص سرامیکها و فلزات را به طور همزمان از خود بروز می دهند آنها مانند سرامیکها دارای دانسیته پایین، ضریب انبساط حرارتی کم، مدول الاستیک بالا و استحکام زیاد هستند و مثل فلزات هدایت الکتریکی و حرارتی خوب، مقاومت بالا به
شوک حرارتی و قابلیت ماشین کاری مناسبی دارند این خواص از ساختار لایه ای و پیوند کووالانسی و فلزی مکس فازها سرچشمه می گیرد. این خصوصیت های می تواند مربوط به ساختار الکترونیکی و پیوند شیمیایی موجود در مکس فاز باشد. می توان آن را به عنوان تغییر دوره ای مناطق دارای تراکم الکترون بالا و پایین توصیف کرد. این اجازه را می دهد تا برای طراحی سایر نانو آمین ها بر اساس شباهتهای ساختار الکترونیکی، مانند Mo2BCو PdFe3N. الکتریکی. مکس فازها به دلیل خاصیت اتصال فلزی مانندشان از نظر الکتریکی و گرمایی هدایت می شوند. بیشتر مکس فازها رساناهای الکتریکی و حرارتی بهتری نسبت به Ti هستند. این نیز مربوط به ساختار الکترونیکی است. فیزیکی. در حالی که مکس فازها سفت هستند، می توان آنها را به آسانی برخی فلزات ماشین کاری کرد. علی رغم این واقعیت که برخی از آنها سه برابر سفتتر از فلز تیتانیوم و با تراکم یکسان تیتانیوم هستند، می توان همه آنها را با استفاده از اره برقی دستی ماشین کاری کرد. همچنین می توان آنها را به دلیل هدایت الکتریکی عالی در برابر جلای فلزی صیقل داد. آنها در معرض شوک حرارتی نیستند و در برابر آسیب تحمل می کنند. برخی مانند Ti2AlC