Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرزو عیسی (زاده ۱۴ اکتبر ۱۹۷۶ ، کولاب، تاجیکستان شوروی، اتحاد شوروی) روزنامه نگار، شاعر و ترانه نویس مشهور تاجیک است. زندگینامه. آرزو عیسی در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۶ در شهر کولاب به دنیا آمد و در قرغان تپه بزرگ شد. در چهارسالگی پدر و مادرش از هم جدا شدند و هر یکی خانواده ای نو برپا کردند. او فارغ التحصیل دانشکدهٔ روزنامه نگاری دانشگاه دولتی فرهنگ و صنعت تاجیکستان در سال ۲۰۱۳ می باشد. فعالیت. عیسی در زمان دانشجویی در حالی که در سال ۲۰۰۰ برای اولین بار به عنوان یک هنرمند به تلویزیون ختلان رفت، پس از یک سال به عنوان سردبیر استخدام شد. بعدها او در تلویزیون دولتی تاجیکستان، سفینه، و همزمان در تاجیک فیلم و رادیو امروز کار کرد. وی متاهل است و دو پسر و یک دختر دارد. ترانه ها. ترانه های آرزو عیسی را خوانندگان معروف تاجیک مانند "نگو نگو از" نازیه کرامت الله، "تو بگو عاشقمی از" نگینه امانقلوا، "جای تو خالی از" صدرالدین نجم الدین، "آشنای گمشده" از یولدوز عثمانوا، "کفایه نیست" از مهرنگار رستم، "تنهایی" از شبنم ثریا، "همسایه بچه" توسط نگاره خالاوه با آهنگ خوانده اند. نمونه هایی از شعر. آن سوی یادها
اخلاق رسانه ای بهترین بخش اخلاق کاربردی است که با اصول و معیارهای اخلاقی خاص رسانه ها، از جمله رسانه های پخش، فیلم، تئاتر، هنر، رسانه های چاپی و اینترنت سروکار دارد. این امر رشته موضوعات متنوع و بسیار بحث برانگیزی را شامل می شود، از روزنامه نگاری جنگ گرفته تا کمپین های تبلیغاتی بنتون. اخلاق رسانه ای از ارزشهایی مانند احترام جهانی به زندگی و حاکمیت قانون و مطابقت با قانون، حمایت و دفاع می کند. اخلاق رسانه ای سوالات اخلاقی راجع به چگونگی استفاده رسانه ها از متن ها و تصاویر تهیه شده توسط شهروندان را تعریف و با آنها سروکار دارد. ادبیات مربوط به روش هایی که به طور خاص اینترنت بر اخلاق رسانه ای در روزنامه نگاری آنلاین تأثیر می گذارد کم است، بنابراین ایده کد جهانی اخلاق رسانه ای را پیچیده می کند. تاریخ اخلاق رسانه ها. تحقیقات و نشریات در زمینه اطلاعات اخلاقی به دهه ۱۹۸۰ بر می گردد. آمار و ارقام قابل توجه به حساب می آید و رابرت هاپتمن (که کار خود را به طور خاص در سانسور، حفظ حریم خصوصی، با تمرکز دسترسی به اطلاعات، تعادل در توسعه مجموعه، کپی رایت، استفاده منصفانه و کدهای اخلاق)، رافائل کاپورو، Barbara J. Kostrewski و
چارلز اوپنهایم (که مقاله " "اخلاق در علم اطلاعات""، بحث در مورد مواردی مانند محرمانه بودن اطلاعات، سوگیری در اطلاعات ارائه شده به مشتریان یا مصرف کنندگان، کیفیت داده های ارائه شده توسط فروشندگان آنلاین و غیره نوشت). در دهه ۱۹۹۰، به کارگیری اصطلاح «اخلاق اطلاعات» توسط بخشهای مختلف علوم کامپیوتر و اطلاعات در ایالات متحده آغاز شد. در اواخر ۱۹۹۰، کتاب های درسی از جمله "اصول اخلاق" و "اطلاعات" "کامپیوتر از" ریچارد سورسون، اخلاق اطلاعات و کامپیوتر از مارشا کوک وودبری و "اخلاق کامپیوتر" دبورا جی. جانسون منتشر شد. حوزه های اخلاق رسانه ای. اخلاق رسانه ای: مباحث اصول و ارزشهای اخلاقی که در رفتار، نقشها و * محتوای رسانه های جمعی اعمال می شود، به ویژه اخلاق و معیارهای روزنامه نگاری و اخلاق بازاریابی. همچنین رشته تحصیلی مربوط به این موضوع است. در رابطه با پوشش خبری شامل مواردی مانند بی طرفی، عینیت، تعادل، سوگیری، حریم خصوصی و منافع عمومی است. به طور کلی، این همچنین شامل کلیشه ها، سلیقه و نجابت، فحاشی، آزادی بیان، شیوه های تبلیغاتی مانند قرار دادن محصول و موارد حقوقی مانند افترا است. در سطح نهادی شامل بحث در مورد مالکیت و
کنترل رسانه ها، تجاری سازی، پاسخگویی، ارتباط رسانه ها با سیستم سیاسی، مسائل ناشی از مقررات (به عنوان مثال سانسور) و مقررات زدایی است. اخلاق روزنامه نگاری. اخلاق روزنامه نگاری یکی از شاخه های کاملاً مشخص اخلاق رسانه ای است، اساساً به این دلیل که به طور مکرر در مدارس روزنامه نگاری تدریس می شود. اخلاق روزنامه نگاری تمایل به تسلط بر اخلاق رسانه ای دارد، گاهی اوقات تقریباً به استثنای سایر حوزه ها است. موضوعات تحت پوشش اخلاق روزنامه نگاری عبارتند از: روزنامه نگاری آنلاین. اینترنت ، موضوعات مختلف اخلاقی و معنوی را برای روزنامه نگاران آنلاین و روزنامه نگاران با استفاده از منابع آنلاین شکل داده و دوباره تعریف کرده است. در حالی که برخی از روزنامه نگاران همچنان به اصول اخلاقی روزنامه نگاری سنتی پایبند هستند، بسیاری از روزنامه نگاران بر این باورند که با عدم وجود کد اخلاقی مورد توافق متقابل که به طور خاص مربوط به اخلاق در اینترنت باشد، و کمبود ادبیات مربوط به روش های تأثیرگذاری اینترنت بر اخلاق رسانه ای در روزنامه نگاری آنلاین، فضای آنلاین تهدیدهای جدیدی را برای این حرفه ایجاد می کند. برخی از موضوعات اصلی اخلاق رسانه ای د
ر روزنامه نگاری آنلاین شامل فشارهای تجاری، صحت و اعتبار (که شامل مباحث مربوط به هایپر لینک ها)، تأیید حقایق، مقررات، حریم خصوصی و روش های جمع آوری اخبار است. اخلاق رسانه های سرگرمی. مباحث اخلاقی رسانه های سرگرمی عبارتند از: رسانه و دموکراسی. در کشورهای دموکراتیک، رابطه ویژه ای بین رسانه و دولت وجود دارد. اگرچه آزادی رسانه ممکن است طبق قانون اساسی قید شود و دارای تعریف دقیق قانونی و اعمال قانون باشد، اما اعمال این آزادی توسط روزنامه نگاران منوط به انتخاب و اخلاق شخصی است. دولت مدرن دموکراتیک در نمایندگی صدها میلیون موجود زنده است. برای پاسخگویی نمایندگان و شفافیت روند دولت، باید راه های ارتباطی مؤثری برای رای دهندگان آنها وجود داشته باشد. امروزه این مسیرها در درجه اول از رسانه های جمعی تشکیل شده است، تا حدی که اگر آزادی مطبوعات از بین برود، بیشتر مسئولیت های سیاسی نیز از بین می رود. در این زمینه، اخلاق رسانه ای با مباحث حقوق مدنی و سیاست ادغام می شود. مسائل عبارتند از: رجوع شود به: آزادی اطلاعات، حق شفافیت رسانه ها به اطلاعات. صداقت رسانه. یکپارچگی رسانه به توانایی یک رسانه در خدمت به منافع عمومی و روند دموکرا
تیک اشاره دارد، و آن را در برابر فساد نهادی در سیستم رسانه، اقتصاد نفوذ، وابستگی متضاد و مشتری مداری سیاسی مقاوم می سازد. یکپارچگی رسانه شامل ویژگی های زیر در یک رسانه است: این مفهوم به ویژه برای سیستم های رسانه ای در منطقه جنوب شرقی اروپا، در پروژه رصدخانه رسانه ای جنوب شرقی اروپا، سازمان هایی را جمع آوری کرد که بخشی از شبکه حرفه ای سازی رسانه های جنوب شرقی اروپا (SEENPM) هستند. اخلاق رسانه های دیجیتال. رسانه های خبری دیجیتال شامل روزنامه نگاری آنلاین، وبلاگ نویسی، فوتوژورنالیسم دیجیتال، روزنامه نگاری شهروندی و رسانه های اجتماعی هستند. این مقاله در مورد چگونگی تعامل روزنامه نگاری و استفاده از «رسانه های جدید» برای انتشار داستانهایی از جمله نحوه استفاده از متون و تصاویر ارائه شده توسط افراد دیگر صحبت می کند. اخلاق تصاویر. به دلیل فناوری جدید تصویر، موارد اخلاقی جدیدی وجود دارد. اکنون شهروندان می توانند از طریق راه های آسان تر و سریعتر مانند تلفن های هوشمند، عکس و فیلم بگیرند که به آنها امکان می دهد نه تنها اطلاعات را جمع آوری کنند بلکه آنها را ویرایش و دستکاری کنند. این همگرایی سهولت در ضبط، سهولت انتقال و سه
ولت در دستکاری، اصول سنتی عکاسی خبری را که برای ضبط و انتقال تصاویر و فیلم غیر دیجیتالی تهیه شده است، زیر سال می برد. موضوعات اصلی در مورد فناوری جدید تصویر این است که اتاق خبر نمی تواند به راحتی به تصاویر به دست آمده و همچنین محدودیت ویرایش تصویر اعتماد کند. تصمیم گیری در مورد مرز دستکاری تصویر مبهم و بسیار دشوار است. روشن کردن اصول ساخت تصویر مسئولانه و اخلاق در مورد آن بسیار پیچیده و هنوز معضل است. تلاش برای تدوین کد اخلاقی رسانه ای جهانی. طی دو دهه گذشته، بحثهای منطقه ای متعددی در اروپا، آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا به منظور ایجاد یک کد اخلاقی جهانی برای جامعه اطلاعاتی صورت گرفته است. یکی از موضوعات اصلی در تهیه یک کد جهانی برای اخلاق رسانه ای، دشواری یافتن نقطه مشترک بین اصول اخلاقی از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر است. کارشناسان با زمینه های مختلف علمی مانند علوم کامپیوتر، علوم اطلاعات، مطالعات رسانه ای و اقتصاد، از سراسر جهان گرد هم آمده اند تا از دیدگاه اخلاقی و بین فرهنگی، دربارهٔ اینترنت بحث کنند. زمینه های اخلاق رسانه ای. اخلاق رسانه ای و اقتصاد رسانه. اقتصاد رسانه در مواردی مانند - مقررات زدایی از رسانه
ها، تمرکز مالکیت رسانه ها، مقررات FCC در ایالات متحده، اتحادیه های صنفی رسانه ها و مسائل کارگری و سایر نهادهای نظارتی در سراسر جهان، رسانه های شهروندی (FM کم قدرت، رادیو جامعه) - مفاهیم اخلاقی. اخلاق رسانه ای و مقامات دولتی. رسانه ها نحوه عملکرد مقامات دولتی را از طریق پیشرفت فناوری دستکاری کرده اند. پوشش مداوم تلویزیون مراحل قانونی را نشان می دهد. افشای سریعتر از هر زمان دیگر، احکام ناعادلانه در طول روند دولت. گفتن حقیقت در اخلاق رسانه ای بسیار مهم است زیرا هرگونه مخالفت با گفتن حقیقت ، فریب محسوب می شود. هر آنچه توسط رسانه اعم از چاپی یا ویدئویی نشان داده می شود اصل است. وقتی بیانیه ای در مقاله ای نوشته می شود یا ویدیویی از یک مقام عمومی نمایش داده می شود، این کلمات اصلی «صادقانه» خود مقام رسمی است. ابعاد بین فرهنگی اخلاق رسانه ای. اگر ارزش ها از نظر فرهنگی متفاوت باشند، این مسئله به وجود می آید که تا چه اندازه رفتار باید در پرتو ارزش فرهنگ های خاص اصلاح شود. دو نمونه اختلاف از حوزه اخلاق رسانه ای: فرا موضوعات در اخلاق رسانه ای. یک سؤال تئوریک در مورد اخلاق رسانه ای این است که اخلاق رسانه ای تا چه حد زیربخش
موضوعی دیگری از اخلاق کاربردی است که فقط از نظر کاربردهای موردی متفاوت است و هیچ مسئله نظری مختص خود را مطرح نمی کند. قدیمی ترین زیر مجموعه های اخلاق کاربردی، اخلاق پزشکی و اخلاق تجاری هستند. آیا اخلاق رسانه ای غیر از موارد جالب چیز جدیدی برای اضافه کردن دارد؟ شباهت های اخلاق رسانه ای با سایر زمینه های اخلاق کاربردی. حریم خصوصی و صداقت موضوعاتی است که به طور گسترده در ادبیات اخلاقی پزشکی مورد بحث قرار گرفته است، همانند اصل جلوگیری از آسیب. معاملات بین اهداف اقتصادی و ارزشهای اجتماعی به طور گسترده ای در اخلاق تجاری (و همچنین اخلاق پزشکی و زیست محیطی) پوشش داده شده است. تفاوت بین اخلاق رسانه ای و سایر زمینه های اخلاق کاربردی. مسائل مربوط به آزادی بیان و ارزشهای زیبایی شناختی (ذائقه) اصولاً در اخلاق رسانه ای وجود دارد. با این حال، تعدادی از موضوعات دیگر، اخلاق رسانه ای را به عنوان یک حوزه در نوع خود متمایز می کنند. یک مسئله نظری که مختص اخلاق رسانه ای است، هویت "مشاهده گر" و "مشاهده شده است". مطبوعات یکی از محافظان اصلی در یک جامعه دموکراتیک برای بسیاری از آزادی ها، حقوق و وظایف مورد بحث سایر حوزه های اخلاق کار
بردی است. در اخلاق رسانه ای، تعهدات اخلاقی متولیان امر با شدت بیشتری در پیش زمینه قرار می گیرند. چه کسی از نگهبانان محافظت می کند؟ این سؤال در زمینه اخلاق حقوقی نیز مطرح می شود. یک خود ارجاعی یا ویژگی دایره ای بیشتر در اخلاق رسانه ای، زیر سؤال بردن ارزش های خودش است. فراموزش ها می توانند با موضوع اخلاق رسانه ای یکسان شوند. این امر بیشتر مورد توجه قرار می گیرد که عناصر هنری در نظر گرفته شوند. تبلیغات بنتون و نامزدهای جایزه ترنر هر دو نمونه ای از کاربردهای رسانه ای اخلاقی هستند که سؤال کننده خودشان را زیر سؤال می برند. ویژگی دیگر اخلاق رسانه ای متفاوت بودن اهداف آن است. معضلات اخلاقی هنگام تعارض اهداف پدیدار می شوند. اهداف استفاده از رسانه به شدت متفاوت است. استفاده از رسانه که به روشی نتیجه گرایانه بیان می شود، ممکن است تحت فشارهایی قرار گیرد تا حداکثر خود را به دست آورد: سود اقتصادی، ارزش سرگرمی، تأمین اطلاعات، حمایت از آزادی های دموکراتیک، توسعه هنر و فرهنگ، شهرت و غرور.
آمفتامین های استخلافی دسته ای از ترکیبات شیمیایی هستند که ساختار هسته اصلی آن بر اساس ساختار آمفتامین بنا شده است. این ترکیبات شامل تمام ترکیبات مشتق شده از آمفتامین به وسیله جابجایی یا جانشینی یک یا چند اتم هیدروژن در ساختار هسته آمفتامین با یک استخلاف است. ترکیبات موجود در این دسته انواع مختلفی از زیردسته های دارویی را شامل می شوند، از جمله محرک ها، empathogenها، توهم زاها و غیره. نمونه های آمفتامین استخلافی عبارت است از: آمفتامین (ترکیب هسته سازنده)،مت آمفتامین، افدرین، کاتینون، فنترمین، مفنترمین، بوپروپیون، متوکسی فنامین، سلژیلین، آمفپرامون، پیرووالرون، MDMA (اکستازی) و DOM (STP).
ایتالیایی ستیزی یا ایتالوفوبیا نگرشی منفی در مورد مردم ایتالیا یا افراد با تبار ایتالیایی است که اغلب با استفاده از تعصب، تبعیض یا کلیشه ها بیان می شود. نقطه مقابل آن ایتالیادوست می باشد. ایالات متحده. ایتالیایی ستیزی در میان برخی از آمریکایی ها به دلیل تأثیر مهاجرت گسترده ایتالیایی ها بر ایالات متحده در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به وجود آمد. موج فراوانی از مهاجران ایتالیایی به ایالات متحده در اوایل قرن بیستم وارد شدند، بسیاری از آنها کشاورز بودند. برخلاف اکثریت پروتستان این کشور، تقریباً همه مهاجران ایتالیایی کاتولیک رومی بودند. از آنجا که مهاجران غالباً از تحصیلات رسمی برخوردار نبوده و با مهاجران قبلی برای مشاغل کم درآمد و مسکن رقابت می کردند، خصومت قابل توجهی نسبت بین آنها شکل گرفت. پروتستان های مستقر در آمریکا از اروپای شمالی به شدت با قوم مداری و تعصب نسبت به مهاجران ایتالیایی رفتار می کردند، به ویژه در جنوب آمریکا، که جمعیت آنجا اکثراً آنگلوساکسون و پروتستان بودند. در واکنش به مهاجرت گسترده از اروپای شرقی و جنوبی، کنگره قوانینی را تصویب کرد (قانون سهمیه ۱۹۲۱ و قانون مهاجرت ۱۹۲۴) مهاجرت از آن من
اطق را به شدت محدود کرد، اما محدودیت های نسبتاً کمتری را از کشورهای اروپای شمالی اعمال کرد. ایتالیایی ستیزی گاهی با سنت کاتولیسیزم ستیزی که در ایالات متحده وجود داشت، همراه بود که در نتیجه رقابت پروتستان و کاتولیک در اروپا و جنگ ها، که طی سه قرن گذشته بین پروتستان ها و کاتولیک ها درگرفته بود، به ارث رسیده بود. هنگام تأسیس ایالات متحده، به تبعیت از مهاجران پروتستان احساسات ضد کاتولیک و ضد پاپ را برگزید. احساسات ضد کاتولیک در ایالات متحده در قرن نوزدهم به اوج خود رسید، زیرا مردم پروتستان از تعداد کاتولیک های مهاجر به ایالات متحده نگران شدند. این امر تا حدی ناشی از تنش های استانداردی بود که بین شهروندان بومی و مهاجران به وجود می آید. جنبش ضد کاتولیکی، که در دهه ۱۸۴۰ به اوج خود رسید، باعث خصومتی شد که منجر به دعوای اوباش، از جمله سوزاندن اموال کاتولیک ها شد. مهاجران ایتالیایی پس از ورود با این خصومت ضد کاتولیک روبرو شدند. با این حال، برخلاف برخی دیگر از گروه های مهاجر کاتولیک، آنها معمولاً کشیش و مذهب دیگری که می توانست به آنها کمک کند، همراه خود به آمریکا نمی آوردند. برای اصلاح این وضعیت، پاپ لئون سیزدهم گروهی ا
ز کشیشان، راهبه ها و برادران مبلغین سنت چارلز بورومئو و سایر سفارش ها (از جمله خواهر فرانچسکا کابرینی) را اعزام کرد که به تأسیس صدها کلیسا برای تأمین نیازهای ایتالیایی ها کمک کرد. جوامعی، مانند بانوی پمپی در نیویورک سیتی. برخی از مهاجران اوایل قرن بیستم از ایتالیا با خود گرایشی سیاسی به سوسیالیسم و آنارشیسم آوردند. این واکنشی بود به شرایط اقتصادی و سیاسی که آنها در ایتالیا تجربه کرده بودند. مردانی مانند آرتورو جیووانیتی، کارلو ترسکا و جو اتتور در سازماندهی ایتالیایی ها و سایر کارگران مهاجر در خواستار شرایط کاری بهتر و ساعات کار کمتر در معدن، نساجی، پوشاک، ساخت و ساز و سایر صنایع، پیشتاز بودند. این تلاش ها اغلب به اعتصاب هایی منجر می شد که گاهی به خشونت بین اعتصاب کنندگان و اعتصاب شکن ها منجر می شد. جنبش آنارشی در ایالات متحده در آن زمان مسئول بمب گذاری در شهرهای بزرگ و حمله به مقامات و مجریان قانون بود. در نتیجه ارتباط برخی با جنبش های کارگری و آنارشی، آمریکایی های ایتالیایی توسط بسیاری از صاحبان مشاغل و طبقه بالای آن زمان به عنوان «آژیتاتورهای کارگری» و رادیکال شناخته شدند، که منجر به احساسات ضد ایتالیایی بی
شتر شد. اکثریت قریب به اتفاق مهاجران ایتالیایی سخت کار می کردند و زندگی صادقانه ای داشتند، همانطور که توسط آمار پلیس اوایل قرن بیستم در بوستون و شهر نیویورک مستند شده است. نرخ دستگیری مهاجران ایتالیایی از دیگر گروه های عمده مهاجر بیشتر نبود. در اواخر سال ۱۹۶۳، جیمز دبلیو. واندر زاندر اشاره کرد که میزان محکومیت های جنایی در میان مهاجران ایتالیایی کمتر از سفیدپوستان متولد آمریکا بود. یک عنصر جنایتکار که در برخی از جوامع مهاجر ایتالیایی در شهرهای بزرگ شرقی فعال بود، از اخاذی، ارعاب و تهدید برای گرفتن پول حمایتی از مهاجران ثروتمندتر و صاحبان مغازه (معروف به راکت دست سیاه) استفاده می کرد. همچنین در سایر فعالیت های غیرقانونی نیز دست داشته است. زمانی که فاشیست ها در ایتالیا به قدرت رسیدند، نابودی مافیا در سیسیل را در اولویت قرار دادند. صدها نفر در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ برای اجتناب از پیگرد قانونی به ایالات متحده گریختند. زمانی که ایالات متحده در سال ۱۹۲۰ این ممنوعیت را تصویب کرد، ثابت شد که این محدودیت ها برای کسانی که در جامعه ایتالیایی-آمریکایی که قبلاً در فعالیت های غیرقانونی شرکت داشتند و همچنین کسانی که از سیسیل
فرار کرده بودند، یک درآمد بادآورده اقتصادی بود. آنها مشروبات الکلی را به کشور قاچاق می کردند، عمده فروشی می کردند و از طریق شبکه ای از مراکز فروش و بلندگوها می فروختند. در حالی که اعضای گروه های قومی دیگر نیز عمیقاً در این فعالیت های غیرقانونی دستفروشی و خشونت های مرتبط بین گروه ها درگیر بودند، آمریکایی های ایتالیایی از بدنام ترین آنها بودند. به همین دلیل، ایتالیایی ها در ذهن بسیاری با گانگستر اولیه همراه شدند که تأثیر طولانی مدتی بر تصویر ایتالیایی-آمریکایی داشت. تجربیات مهاجران ایتالیایی در کشورهای آمریکای شمالی به طور قابل توجهی متفاوت از تجربیات کشورهای آمریکای جنوبی بود که بسیاری از آنها به تعداد زیادی مهاجرت کردند. ایتالیایی ها در کشورهای در حال توسعه مانند: آرژانتین، برزیل، شیلی، اروگوئه و ونزوئلا کلیدی بودند. آنها به سرعت به طبقات متوسط و بالای آن کشورها پیوستند. در ایالات متحده، آمریکایی های ایتالیایی در ابتدا با فرهنگ تثبیت شده با اکثریت پروتستان در اروپای شمالی مواجه شدند. برای مدتی، آنها عمدتاً به عنوان کارگران ساختمانی و صنعتی، سرآشپز، لوله کش یا سایر کارگران یقه آبی دیده می شدند. مانند ایرلندی ه
ای قبل از آنها، بسیاری وارد پلیس و ادارات آتش نشانی شهرهای بزرگ شدند.
زن برده فیلمی محصول سال ۱۹۶۹ و به کارگردانی کی. شانکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماروتور راماچاندران، جئی لالیتا و پانداری بای ایفای نقش کرده اند.
جنگ گذرگاه یا جنگ درّه یا واقعهٔ شعب نبردی بود در گذرگاه تخته غارچه (در ازبکستان امروزی) میان ارتش بزرگی از خلافت اموی و خانات تورگش که بیش از سه روز در ژوئیهٔ ۷۳۱ م. به درازا کشید. تورگش در حال محاصرهٔ سمرقند بود که فرماندهٔ اموی این شهر، سوره بن حر، درخواست کمک به فرماندار تازه گماشتهٔ خراسان، جنید بن عبدالرحمان مری فرستاد. ارتش ۲۸٬۰۰۰ نفری جنید در گذرگاه مورد حملهٔ تورگش قرار گرفت و اگرچه ارتش اموی توانست خود را برهاند و به سمرقند برسد، اما خسارات فراوانی به آن بار شد. ۱۲٬۰۰۰ مرد سوره که به آن ها دستور داد شده بود طی یک عملیات کمک رسانی از پشت به تورگش حمله کنند، تقریباً نابود شدند. نبردی که دربارهٔ آن یکی از پردامنه ترین گزارش های مربوط به همهٔ دوران بنی امیه در تاریخ طبری بجا مانده است، گسترش مسلمانان را یک دهه در آسیای میانه ایستانید یا معکوس کرد. تلفاتی که ارتش خراسان دید همچنین به انتقال نیروهای کمکی از کلان شهرهای خلافت انجامید که در دراز مدت رژیم بنی امیه را ناتوان کرد و به سرنگونی آن بیست سال بعد در جنبش سیاه جامگان که در خراسان آغاز شد، کمک کرد. پیش زمینه. به دنبال گشایش پارس و خراسان در میانه های
سدهٔ هفتم از سوی مسلمانان، سرزمین فرارود نیز از سوی آنان تحت فرماندهی قتیبه بن مسلم در هنگام خلافت ولید بن عبدالملک (پیرامون ۷۰۵–۷۱۵) گشوده شده بود. وفاداری باشندگان ایرانی، ترک تبار و فرمانروایی های غیرمستقل منطقه به مسلمانان ناپایدار بود و در سال ۷۱۹، آن ها طوماری را به چینی ها و دولت خراجگزارشان یعنی تورگش (یک کنفدراسیون قبیله ای ترک) برای درخواست کمک نظامی در برابر مسلمانان فرستادند. در پاسخ، یورش های تورگش در سال ۷۲۰ آغاز شد و سغدیان بومی خیزش هایی علیه خلافت آغاز کردند که با وحشی گری فراوان از سوی سعید بن عمر حرشی استاندار خراسان سرکوب شد، ولی در ۷۲۴ جانشین وی، مسلم بن سعید الکیلابی در حالی که می کوشید فرغانه را بگیرد فاجعهٔ بزرگی را متحمل شد (به اصطلاح «روز تشنگی»). برای چند سال آینده، نیروهای اموی به حالت پدافندی محدود شدند. تلاش ها برای جابجایی و بدست آوردن پشتیبانی مردم از راه نگرفتن مالیات برای بومیانی که اسلام آوردند (موالی) انجام شد اما این تلاش ها استوار نبودند و به زودی اثر عکس گذاشتند، در حالی که اقدامات سنگین عرب، نخبگان محلی را بیشتر از ایشان دور کرد. در سال ۷۲۸ یک شورش گسترده، همراه با حمل
هٔ تورگش، به رها کردن بیشتر مناطق فرارود توسط نیروهای خلافت، به جز منطقهٔ اطراف سمرقند انجامید. به امید برگرداندن اوضاع، در اوایل سال ۷۳۰ خلیفه هشام بن عبدالملک (حدود ۷۲۳–۷۴۳) فرماندار نویی در خراسان گماشت: سردار با تجربه جنید بن عبدالرحمان مری، که اخیراً به آرام سازی ایالت سند مشغول بود. وضعیت دشوار امنیتی در آن زمان با این واقعیت نشان داده می شود که جنید پس از گذر از رودخانهٔ آمودریا به یک اسکورت ۷٬۰۰۰ سواره نیاز داشت. و اینکه هنگام راندن برای پیوستن به ارتش اشرس سلمی که سال پیش در یک کارزار سخت به بخارا دست پیدا کرده بود، هنگام سوارکاری، خاقان تورگش یعنی سلوک به او حمله کرد. پس از درگیری های دشوار، جنید و اسکورت وی توانستند حمله را دفع کنند و با نیروهای اشرس سلمی پیوند برقرار کنند. بزودی پس از عقب نشینی ارتش تورگش از شمال به سمت سمرقند، بخارا و بیشتر سغد بازیابی شد. ارتش مسلمان به دنبال آن در نبردی که در نزدیکی شهر انجام شد به پیروزی رسید. سپس جنید با سربازانش استراحت گزید و در مرو زمستان گذراند. در درازای زمستان، شورش ها در جنوب آمودریا در تخارستان، که پیشتر تحت فرمانروایی مسلمانان آرام بود، آغاز شد. جنید
ناچار شد به بلخ برود و در آنجا ۲۸٬۰۰۰ نفر از افراد خود را برای سرکوب شورش گسیل داشت. این امر باعث شد که او در اوایل سال ۷۳۱ هنگامی که تورگش سمرقند را محاصره کرد و درخواست کمک از سوی فرماندار شهر، سورهٔ بن الحر به جنید رسید او به طور جدی دستش از مردان جنگی کوتاه باشد. علی رغم دیدگاه رهبران پیش کسوت عرب خراسانی ارتش، که به او سفارش کردند باید منتظر جمع شدن نیروهای خود باشد و با کمتر از ۵۰٬۰۰۰ نفر از آمودریا نگذرد، جنید تصمیم گرفت بی درنگ برای رهانیدن سمرقند به راه بیفتد.
آدی شانکرا فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی جی وی. لایر است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساروادمان دی. بانرجی، سرینویسا پرابو، بهارات بوشان ایفای نقش کرده اند. این فیلم به داستان زندگی شانکرا می پردازد.
نوروپاتی دیابتی () اشاره به انواع گوناگونی از آسیب های عصبی دارد که در اثر دیابت حاصل می شوند. علائم نوروپاتی دیابتی بر حسب آنکه محلِ عصب آسیب دیده کجاست، متغیر است و ممکن است شامل بی حسی، سوزن سوزن شدن و درد یا تغییرات دستگاه عصبی خودگردان همچون علائم ادراری باشد. این تغییرات احتمالاً به سبب آسیب به رگ های بسیار کوچک تأمین کننده اعصاب است که به رگ عصب ها مشهورند. برخی از انواع نوروپاتی دیابتی عبارتند از «پلی نوروپاتی قرینهٔ دوردست»، «فلج اعضاب ۳، ۴ و ۶ مغزی»، نوروپاتی محیطی، منونوروپاتی مولتی پلکس، آمیوتروفی دیابتی و نوروپاتی اُتونومیک. علائم و نشانه ها. نوروپاتی دیابتی ممکن است هر نوع عصبی را درگیر کند، از جمله اعصاب حسی، اعصاب حرکتی و دستگاه عصبی خودگردان. در نتیجه نوروپاتی دیابتی اساساً می تواند هر عضو و دستگاهی از بدن را درگیر نموده و به همین سبب، علائم بسیار گوناگونی دارد. پلی نوروپاتی حسی-حرکتی. در این عارضه، رشته های عصبی دراز، بیشتر از رشته های عصبی کوتاه آسیب می بینند، چرا که سرعت انتقال امواج عصبی متناسب با طولِ رشتهٔ عصبی کم می شود. در این عارضه، کاهش حس و فقدان رفلکس ها ابتدا در نوک انگشتان پا ظا
هر می شود و سپس به سمت بالا پیشرفت می کند. معمولاً این گونه بی حسی، احساس غیرطبیعی و درد شبانه یک الگوی «دست کش و جوراب» دارد. درد ممکن است سوزشی، شبیه سوزن سوزن شدن یا مبهم باشد. از دست رفتن حس عمقی (درکِ مکانِ فضایی اندام) یکی از علائم زودرس است. مبتلایان، وقتی پایشان رو یک جسم تیز یا برنده بگذارند، آنرا حس نخواهند کرد و وقتی پایشان در اثر پوشیدن کفش نامناسب میخچه بزند، متوجه آن نخواهند شد. در نتیجه این افراد در معرض زخم های پوستی و عفونت پاها هستند که می تواند به قطع عضو منتهی شود. این افراد همچنین در معرض شکستگی ها چندگانهٔ زانو، مچ پا و پاها بوده که منجر به پدیدار شدن عارضه ای به نام «مفصل شارکو» (Charcot joint) می گردد. از دست رفتن عملکرد اعصاب حرکتی، سبب خمیدگی انگشتان به عقب، کوتاه شدن و انقباض موضعی ماهیچه های شست پا، آسیب به عملکرد ماهیچه های بین استخوانی و انقباض انگشتان پا می شود که به ایجاد انگشتان چکشی می انجامد. این انقباض های موضعی در انگشتان دست هم ایجاد می شود و تحلیل رفتن ماهیچه های دست و انگشتان، ظاهری نحیف و استخوانی به آن می دهد. از دست رفتن عملکرد ماهیچه ها، فرایندی پیشرونده است و متوقف
نمی شود. نوروپاتی اُتونومیک. دستگاه عصبی خودگردان شامل اعصابی است که بر قلب، شش ها، رگ های خونی، استخوان، بافت چربی، غده های عرق، لوله گوارش و دستگاه ادراری-تناسلی کنترل دارند. نوروپاتی اُتونومیک می توان به هر یک از این اعضا بدن آسیب بزند. یکی از مشکلات شایع افراد دیابتی، اُفت وضعیتی فشار خون است؛ به نحوی که این افراد با بلند شدن از جایشان و ایستادن، فشارشان به ناگهان افت کرده و دچار سرگیجه و حتی غش می شوند. علت این وضعیت در مبتلایان به دیابت آن است که قلب و عروق خونی نمی توانند ضربان قلب و کشیدگی طبیعی دیواره رگ ها را حفظ کرده و در نتیجه خون کافی به مغز نمی رسد. در چنین وضعیتی معمولاً «بی نظمی سینوسی ضربان قلب با تنفس» هم پیش می آید. هر دوی این علائم، نشاندهندهٔ نوروپاتی اُتونومیک هستند. فلج ناقص ماهیچه های معده (گاستروپارزی)، تهوع، نفخ، اسهال از علائم گوارشی نوروپاتی اُتونومیک است. به سبب تأخیر در تخلیهٔ معده، جذب قرص های خوراکی ضد دیابت به شدت دچار مشکل می شود. این موضوع ممکن است باعث ایجاد افت قند خون شود؛ بدین صورت که فرد قرص هایش را پیش از غذا می خورد، اما این قرص ها جذب نمی شود و تا ساعت ها و گاهی حتی
تا روزها، در معده می مانند و بعد بالاخره زمانی جذب می شود که قند خون در آن زمان احتمالاً طبیعی یا شاید حتی پائین است و بدین ترتیب قند خون بیش از حد افت می کند. حرکت آهستهٔ روده باریک ممکن است به رشد بیش از حد باکتری ها ختم شود و در حضور قند خون بالا بدتر نیز گردد. این موضوع در نهایت سبب ایجاد نفخ و اسهال می شود. علائم ادراری شامل تکرر ادرار، اضطرار ادراری، بی اختیاری ادرار و احتباس ادرار است. احتباس ادرار خود می تواند احتمال عفونت های ادراری، سنگ های کلیوی، دیورتیکول مثانه و ریفلاکس نفروپاتی را افزایش دهد. نوروپاتی عصب های مغزی. در میان درگیری های اعصاب مغزی، آسیب به عصب حرکتی چشمی (زوج ۳ مغزی) از همه شایع تر است. این عصب، حرکتِ تمامی ماهیچه های چشم انسان به استثنای ماهیچه راست جانبی و ماهیچه مایل بالایی را کنترل می کند و موجب تنگی مردمک و بازشدن پلک هم می گردد. وقوعِ نوروپاتی عصب ۳ معمولاً ناگهانی است که با درد جلوی سر یا درد دور چشم ها آغاز می شود و سپس دوبینی پیش می آید. تمامی ماهیچه های چشم (به جز ۲ مورد یادشده در بالا) ممکن است درگیر شوند، اما معمولاً ماهیچه های تنگ کنندهٔ مردمک در آغاز بیماری گرفتار نم