Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
2 Nominees &amp; Winners&lt;/ref&gt;
آیلو (به انگلیسی: Aylo) (با نام سابق مَن وین و مایندگیک (به انگلیسی: MindGeek)) یک شرکت خصوصی کانادایی است که در درجه اول بر پورنوگرافی تمرکز دارد. این شرکت متعلق به فراس آنتون، برند برگمایر، دیوید مارمورستاین و لئوناردو داسیلوا است. و بسیاری از وب سایت های پورنوگرافی معروف را اداره می کند، شامل سرویس های اشتراک ویدئو پورن هاب، رد تیوب، یوپورن، و همچنین شرکت های تولید فیلم بزرگسالان برزرز، دیجیتال پلی گراوند، من.کام، ریالتی کینگز، شان کودی، و وای نات بای.کام. دفتر مرکزی مایندگیک در لوکزامبورگ است و دفاتر دیگری در بخارست، دوبلین، لندن، لس آنجلس و مونترآل نیز دارد. سخنگوی این شرکت معتقد است که مایندگیک (آیلو) «یکی از پنج شرکت برتر مصرف کننده پهنای باند در جهان هستند.». این شرکت تحت چندین پرونده قضایی قرار گرفته و علیه رقبای خود اقامه دعوی کرده است. مایندگیک (آیلو) در کالیفرنیا به دلیل میزبانی وبسایت پورنوگرافی GirlsDoPorn که بدون رضایت بازیگران ویدئوهای آنان را پخش می کرد، مورد شکایت قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۲۱، یک شکایت دسته جمعی با ادعاهای مشابه در مونترآل برای افرادی که عکس و فیلم های مستهجن آنان در زیر سن قان
ونی گرفته شده و بدون رضایت در سایت های مایندگیک (آیلو) منتشر شده باشد انجام شد که از سال ۲۰۰۷ شامل می شود. در این شکایت آمده بود که مایندگیک (آیلو) آگاهانه در مورد «شواهد فزاینده قاچاق جنسی، شرکای تجاری خود را مورد تحقیق یا بازجویی قرار نداده است.». در فوریه ۲۰۲۱، یک شکایت مدنی در ایالات متحده علیه مایندگیک (آیلو) به نمایندگی از قربانیان قاچاق جنسی کودکان که مطالب آنان در پورن هاب آپلود شده بود، راه اندازی شد. بسیاری از رسانه های روزنامه نگاری این شرکت را به داشتن انحصار در صنعت پورنوگرافی آنلاین متهم می کنند، به طوری که ۳ سایت از ۱۰ سایت مشهور پورنوگرافی متعلق به مایندگیک (آیلو) است. ساختار شرکتی. مایندگیک تحت ساختار پیچیده ای از چندین شرکت در کشورهایی مانند جزایر ویرجین بریتانیا، کانادا، کوراسائو، قبرس، آلمان، ایرلند، لوکزامبورگ، موریس، هلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا و ایران فعالیت می کند. که این ساختار برای اجتناب از پرداخت مالیات شرکتی است؛ با شرکت های صورتحساب در ایرلند، شرکت های تابعه در کوراسائو و دارایی هایی در قبرس و لوکزامبورگ، همه کشورهایی که به عنوان بهشت مالیاتی شناخته شده اند یا قوانین مال
یاتی ضعیفی دارند. کانادا دارای معاهدات مالیاتی ویژه با لوکزامبورگ، مقر قانونی مایندگیک است به طوری که به عنوان یک شرکت تابعه کانادایی از پرداخت مالیات معاف است. اکثر کارمندان در دفتر مرکزی در مونترآل کار می کنند که بیش از ۱۰۰۰ نفر در آن شاغل هستند. صنعت بزرگسالان. در سال ۲۰۱۳، وب سایت خبری صنعت بزرگسالان XBIZ مایندگیک را به عنوان «بزرگترین اپراتور سرگرمی بزرگسالان در سطح جهان» توصیف کرد. و یکی از سخنگویان این شرکت که در سال ۲۰۱۳ با روزنامه "ایرلند مستقل" مصاحبه کرد، اظهار داشت که آنها «یکی از پنج شرکت برتر مصرف کننده پهنای باند در جهان» هستند. یک سایت بررسی پورنوگرافی اینترنتی، گزارش داده که ۱۶۴ سایت پورنوگرافی در مالکیت یا نمایندگی شرکت مایندگیک است. گزارش شده که تسلط مایندگیک بر صنعت پورنوگرافی آنلاین ممکن است نتایج منفی در پی داشته باشد زیرا قدرت انحصاری قابلیت کنترل تولید و توزیع را دارد. کنترل سن و حمایت از کودکان. ای اس ای سی پی. مایندگیک از سال ۲۰۱۱ حامی ASACP (انجمن سایت های مدافع حمایت از کودکان) بوده است. ASACP یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که با پورنوگرافی کودکان مبارزه می کند و هدف انجمن ارتقا
ی اثربخشی فناوری فیلتر کردن محتوای والدین از طریق ارائه برچسب RTA («محدود به بزرگسالان») است که می تواند توسط مدیران وب سایت های بزرگسالان پیاده سازی شود. پروتکل تأیید سن در آلمان. در آلمان، ژوئیه ۲۰۲۱، از سال ۲۰۲۰ پرونده هایی توسط کمیسیون حفاظت از رسانه های جوانان در دادگاه دوسلدورف تشکیل شده که از شرکت های تابعه مایندگیک می خواهد پروتکل های تأیید سن را اعمال کنند. چهار کانال پورنوگرافی اجرای این درخواست را رد کرده اند: برخی رسانه های خبری آلمان گزارش دادند که آنها یو پورن، پورن هاب و مای دیرتی لابی متعلق به مایندگیک و اکس همستر هستند. دعاوی حقوقی. در دسامبر ۲۰۲۰، مایندگیک در کالیفرنیا به دلیل میزبانی وبسایت پورنوگرافی GirlsDoPorn که بدون رضایت بازیگران ویدئوهای آنان را پخش می کرد، مورد شکایت قرار گرفت. . چهل شاکی خواستار غرامت ۸۰ میلیون دلاری از جمله ناراحتی، طرد شدن، ضربه روحی و اقدام به خودکشی شدند. در این شکایت آمده که مایندگیک قطعاً از اوایل سال ۲۰۰۹ تا پاییز ۲۰۱۶ از قاچاق جنسی این شرکت اطلاع داشت، اما تا زمانی که شرکت منحل شد به همکاری با GirlsDoPorn ادامه داد. همچنین این شکایت ادعا شده که مایندگیک نتو
انسته ویدیوهای GirlsDoPorn را علی رغم درخواست های حذف توسط قربانیان، در دسامبر ۲۰۲۰ حذف کند. ده زن دیگر به این دعوی پیوستند. پرونده در اکتبر ۲۰۲۱ با شرایط نامشخصی حل و فصل شد. در ژانویه ۲۰۲۱، یک شکایت دسته جمعی با ادعاهای مشابه در مونترال راه اندازی شد. در این شکایت درخواست پرداخت ۶۰۰ میلیون دلار غرامت برای هر فردی که از سال ۲۰۰۷ عکس ها و فیلم های مستهجن که ممکن است در زیر سن قانونی گرفته شده باشد و بدون رضایت آنها در سایت های مایندگیک به اشتراک گذاشته شده باشد، شده است. در این شکایت آمده بود که مایندگیک آگاهانه در مورد «شواهد فزاینده قاچاق جنسی، شرکای تجاری خود را مورد تحقیق یا بازجویی قرار نداده است.» میزبانی محتوای آزار و قاچاق جنسی کودکان. در فوریه ۲۰۲۱، یک شکایت دسته جمعی مدنی به نمایندگی از قربانیان قاچاق جنسی کودکان علیه مایندگیک در آلاباما انجام شد و ادعاهایی را علیه مایندگیک /پورن هاب مطرح کرد. این دادخواست استدلال هایی در مورد نحوه بارگذاری محتوای جنسی از کودکان در پورن هاب و سود بردن از آنها ارائه کرد. نیکلاس کریستوف روزنامه نگار روزنامه "نیویورک تایمز" در مقاله ای در دسامبر ۲۰۲۰ نیز این موارد را ف
اش کرده بود. در این شکایت، ادعاهای مطرح شده از طرف قربانیان توسط شرکت های حقوقی بی شماری از جمله مرکز ملی حقوقی استثمار جنسی مطرح شده است،
PGI (قبلاً The Portland Group, Inc.) شرکتی بود که مجموعه ای از کامپایلرهای تجاری Fortran، C و C++ را برای سیستم های محاسباتی با کارایی بالا تولید کرد. در ۲۹ جولای ۲۰۱۳، این شرکت توسط انویدیا خریداری شد. از ۵ آگوست ۲۰۲۰، فناوری " کامپایلرها و ابزارهای PGI " بخشی از محصول Nvidia HPC SDK است که به صورت رایگان از Nvidia دانلود می شود. تاریخچه شرکت. گروه پورتلند در سال ۱۹۸۹به عنوان یک شرکت خصوصی با استفاده از فناوری کامپایلر توسعه یافته و خریداری شده از شرکت Floating Point Systems تأسیس شد. محصولات اولیه این شرکت، کامپایلرهای Fortran و C، در سال ۱۹۹۱ عرضه شدند و پردازنده i860 اینتل را هدف قرار دادند. این کامپایلرها در ابررایانه های اینتل مانند iPSC/860، Touchstone Delta و Paragon مورد استفاده قرار گرفتند و کامپایلرهای منتخب برای اکثر پلتفرم های i860 بودند. در اوایل دهه ۱۹۹۰، PGI عمیقاً در توسعه Fortran با کارایی بالا یا HPF، یک پسوند زبان موازی داده به Fortran 90 که یک رابط برنامه نویسی قابل حمل برای طیف گسترده ای از معماری ها فراهم می کند، درگیر بود. PGI یک کامپایلر HPF به نام PGHPF را تا آخرین نسخه آن، ورژن ۱۵٫۱
۰، در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵ عرضه کرد. در سال ۱۹۹۶، PGI کامپایلرهای x86 را برای ابرکامپیوتر قرمز ASCI در آزمایشگاه ملی Sandia توسعه داد، اولین سیستم کامپیوتری برای حفظ عملکرد ترافلوپ. در سال ۱۹۹۷، PGI کامپایلرهای x86 را برای استفاده عمومی در ایستگاه های کاری لینوکس منتشر کرد. گروه پورتلند توسط STMicroelectronics در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۰ خریداری شد. در طول مالکیت STMicroelectronics , PGI به عنوان یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به تولید کامپایلرها و ابزارهای محاسباتی با کارایی بالا (HPC) برای Linux, Windows, Mac OS و سری STMicroelectronics ST100 از هسته های DSP تعبیه شده فعالیت می کرد. PGI عمیقاً در گسترش استفاده از GPGPU برای محاسبات با کارایی بالا، توسعه CUDA Fortran با Nvidia و PGI Accelerator Fortran و کامپایلرهای C که از دستورالعمل های برنامه نویسی استفاده می کنند، مشارکت داشته است. PGI و NVIDIA هر دو در مشخصات دستورالعمل های استاندارد جدید OpenACC برای محاسبات GPU از زمانی که برای اولین بار در ۳ نوامبر ۲۰۱۱ اعلام شد، شرکت کرده اند. در ۲۱ می ۲۰۱۳، PGI یک کامپایلر برای زبان OpenCL روی پردازنده های چند هسته ای ARM منتشر کرد. ان
ویدیا PGI را از STMicroelectronics در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۳ خریداری کرد و فناوری PGI را تحت خط تولید " PGI Compilers and Tools " عرضه کرد. در ۵ آگوست ۲۰۲۰، انویدیا اعلام کرد که خط تولید " کامپایلرها و ابزارهای PGI " به یک محصول جدید NVIDIA HPC SDK تبدیل شده است که به صورت دانلود رایگان از Nvidia در دسترس است. Nvidia HPC SDK شامل کامپایلرهای PGI تغییر نام گذاری شده و ویژگی های اضافه شده برای توسعه برنامه های HPC است. تاریخچه محصول و بازار. کامپایلرها. کامپایلرهای PGI از بهینه سازی جهانی، برداری، خط لوله گذاری نرم افزار و قابلیت های موازی سازی حافظه مشترک با هدف قرار دادن پردازنده های اینتل و AMD استفاده می کنند. PGI از زبان های سطح بالا زیر پشتیبانی می کند: در لیست زیر اسامی کامپایلرهای PGI است که تغییر نام داده و در Nvidia HPC SDK اراِئه شده اند: ابزارهای برنامه نویسی. PGI همچنین یک اشکال زدای موازی، PGDBG، و یک نمایه کننده عملکرد، PGPROF، ارائه کرد که هر دو از موازی سازی OpenMP و MPI در لینوکس، ویندوز و سیستم عامل مک پشتیبانی می کردند. در ویندوز، کامپایلر و دیباگر PGI Fortran به طور کامل در Microsoft Visual Studio ب
ه عنوان محصولی به نام PGI Visual Fortran (PVF) ادغام شد. پشتیبانی از سیستم عامل مک و محصول PVF پس از انتشار نسخه PGI 19.10 در ۶ نوامبر ۲۰۱۹ متوقف شد. در لیست زیر اسامی ابزارهای برنامه نویسی PGI که از دور خارج شده اند و با سایر ابزارهای برنامه نویسی انویدیا در Nvidia HPC SDK جایگزین شده اند.
جارد جنسر (؛ زادهٔ ) یک وکیل بین المللی حقوق بشر اهل ایالات متحده آمریکا است و مدیر اجرایی شرکت حقوقی پرسئوس استراتژی را بر عهده دارد. وی همچنین مشاور ویژه سازمان کشورهای آمریکایی است و مسئولیت حمایت آن را عهده دار است. او همچنین یکی از تهیه کنندگان اجرایی مجموعه تلویزیونی جدید آمازون استودیوز می باشد که این مجموعه تلویزیونی با اقتباس از زندگی او و اورلاندو بلوم ساخته شده است. جنسر یکی از اعضای ارشد مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ است و قبلاً از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ یکی از همکاران مرکز کار برای سیاست حقوق بشر در دانشگاه هاروارد بود. علاوه بر این از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ عضو میهمان بنیاد موقوفه ملی برای دمکراسی بوده است. او در اوایل کار خود، سازمان غیرانتفاعی «آزاد کنید حالا» را تأسیس کرد که توسط مجله حقوق ملی به عنوان یکی از ستارگان در حال ظهور زیر ۴۰ سال واشینگتن نامگذاری شد. جنسر به عنوان وکیل بین المللی برای تعدادی از فعالان برجسته حقوق بشر و زندانیان سیاسی، از جمله واتسلاف هاول، آنگ سان سو چی، دزموند توتو، الی ویزل، انور ابراهیم معاون سابق نخست وزیر مالزی، لئوپولدو لوپز سیاستمدار ونزوئلایی، رئیس جمهور سابق مالدیو، محمد نشید و
لیو شیائوبو و همسرش لیو شیا بوده است. در ۲۰۱۳، جایزه بین المللی حقوق بشر انجمن کانون وکلای دادگستری آمریکا را دریافت کرد، و در ۲۰۲۰ جایزه رهبری جهانی بنیاد تالبرگ / الیاسون را دریافت نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی هنر شده است. دوران جوانی و تحصیلات. جنسر در نیوهیون، کنتیکت به دنیا آمد و در حومه مریلند بزرگ شد. جنسر مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کرنل در ۱۹۹۵ دریافت کرد. او متعاقباً مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته سیاست عمومی از دانشکده دولتی جان اف کندی در دانشگاه هاروارد دریافت کرد، وی فارغ التحصیل خدمات عمومی از دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان شد. او همچنین یک محقق در مدرسه رائول والنبرگ در دانشگاه عبری اورشلیم بوده است. فعالیت حرفه ای. جنسر کار خود را به عنوان مشاور در مدیریت کمپانی مک کینسی آغاز کرد. او بعداً به شرکت دی ال ای پایپر پیوست و با این کمپانی شریک شد. در ۲۰۱۱ آنجا را ترک کرد تا شرکت حقوقی پرسیوس استراتژی که خاص حقوق بشر می باشد را تأسیس کند. جنسر استادیار حقوق در مرکز حقوق دانشگاه جرج تاون است، وی در گذشته در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان و دانشکده حقوق دانشگاه پنسیلوانی
ا تدریس کرده است. در ژوئن ۲۰۱۴ اعلام شد که او با شرکت روابط عمومی لیویک در رابطه با «روایت رسانه های بین المللی و محلی» پیرامون تلاش های دولت نیجریه در مورد ربودن دختران دانش آموز چیبوک شراکت خواهد داشت. در اکتبر ۲۰۲۰، جنسر توسط لوئیس آلماگرو، دبیرکل OAS، به عنوان مشاور ویژه در مسئولیت حمایت از سازمان کشورهای آمریکایی منصوب گردید. سایر فعالیت ها و جوایز. جنسر عضو مادام العمر شورای روابط خارجی و همکار انجمن سلطنتی هنر است. او در ۲۰۰۸ به عنوان عضو پروژه آمریکایی بریتانیایی انتخاب شد. در ۲۰۰۹ او به عنوان نماینده اجلاس رهبران جوان آسیا که شامل ۲۱ انجمن آسیا می شود و همچنین به عنوان عضو رهبران جوان ایالات متحده و ژاپن انتخاب شد. جنسر از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ از رهبران جوان مجمع جهانی اقتصاد و یکی از اعضای شورای برنامه جهانی حقوق بشر مجمع جهانی اقتصاد (۲۰۱۰–۲۰۱۱) بود. در ۲۰۱۱ در میان رهبران جوان به عنوان رئیس بنیاد فرانسوی-آمریکایی انتخاب شد. او برنده جایزه چارلز برونفمن و جایزه آزادی مبارزان آزادی کره شمالی است. او علاوه بر واجد شرایط بودن برای وکالت در مریلند و ناحیه کلمبیا، وکیل انگلستان و ولز نیز هست.
فلای وان آرمنیا () در سال ۲۰۲۱ تأسیس شد. این شرکت هواپیمایی گواهینامه AOC را در ۲۷ اکتبر سال ۲۰۲۱ دریافت کرد. این ایرلاین به زودی فروش بلیت را آغاز کرده و قصد دارد از فرودگاه بین المللی زوارتنوتس ایروان پرواز کند. اطلاعات در مورد جدول زمانی و مسیرها در www.flyone.am یا گوگل پلی یا در اپل استور از طریق برنامه تلفن همراه در دسترس خواهد بود.
کی ای آی تی-۵۰ گلدن ایگل () یک هواپیمای آموزشی پیشرفته تک موتوره و محصول مشترک کره جنوبی و ایالات متحده آمریکا است. این هواپیمای آموزشی در کشورهای تایلند، اندونزی، فیلیپین، لهستان، عراق و کره جنوبی به عنوان هواپیمای آموزش پیشرفتهٔ خلبانی و هواپیمای رزمی استفاده می شود. این هواپیما از معدود هواپیماهای آموزشی است که توانایی گذر از سرعت صوت را دارد.
مارک دریکفورد (؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی از حزب کارگر ولز است که به عنوان وزیر اول ولز و رهبر دولت ولز از سال ۲۰۱۸ فعالیت می کند. او قبلاً در دولت ولز به عنوان وزیر دارایی کابینه از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ و وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی از سال ۲۰۱۶ خدمت کرده است. ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶. دریکفورد برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ به عنوان عضو سند Senedd (MS) برای غرب کاردیف انتخاب شد. دریکفورد در کارمارتن در غرب ولز به دنیا آمد. او لاتین را در دانشگاه کنت و دانشگاه اکستر فرا گرفت. او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ در کالج دانشگاه سوانسی و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ در دانشگاه ولز، کاردیف مشغول تدریس بود. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ او استاد سیاست اجتماعی و علوم اجتماعی کاربردی در دانشگاه کاردیف بوده است. دریکفورد در انتخابات مجلس ملی ولز در سال ۲۰۱۱ برای کاردیف وست انتخاب شد. در سال ۲۰۱۳، کاروین جونز، وزیر اول، دریکفورد را به عنوان وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی به دولت ولز منصوب کرد. او از سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ به عنوان وزیر دارایی کابینه و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان وزیر برگزیت خدمت کرد. در سال ۲۰۱۸، به عنوان جانشین جونز به عنوان رهبر کارگر و وزیر اول ولز انتخاب ش
د. او واکنش دولت ولز را در رابطه با دنیاگیری کووید-۱۹ در ولز رهبری کرده است. در انتخابات سند در سال ۲۰۲۱، دریکفورد رهبری حزب کارگر ولز را به دست آورد تا ۳۰ کرسی، اکثریت را به دست آورد و دوباره به عنوان وزیر اول منصوب شد. دریکفورد به طور گسترده به جناح چپ حزب کارگر تعلق دارد و توسط برخی از اعضای گروه های کارگری ولز و [مومنتوم (سیاست بریتانیا)[|مومنتوم]] حمایت می شود. او تنها عضو کابینه در هر بخش از بریتانیا بود که از جرمی کوربین در تلاش برای رهبری ملی حزب کارگر در سال ۲۰۱۵ حمایت کرد، در حالی که او وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی بود.
جان فورد (۱۵۸۶۱۶۳۹) نمایشنامه نویس و شاعر انگلیسی از دورهٔ الیزابتی و جاکوبی بود. نمایشنامه های او عمدتاً در مورد درگیری بین هوای نفس و وجدان است. با اینکه فورد در درجه اول به عنوان یک نمایشنامه نویس یاد می شود، او همچنین تعدادی از اشعار دربارهٔ عشق و اخلاق نوشته است. فورد برای تراژدی "افسوس که او یک فاحشه است" (۱۶۳۳)، یک درام خانوادگی با یک خط طرح دربارهٔ رابطهٔ جنسی بین برادر و خواهر، شناخته شده است. عنوان این تراژدی اغلب در تولیدات جدیدتر تغییر یافت؛ گاهی اوقات به سادگی با عنوان "جیووانی و آنابلا" شناخته می شد و قبلاً در قرن نوزدهم به صورت "خجالتی" فقط با عنوان "برادر و خواهر" شناخته می شد. این قطعه که در زمان خودش "تکان دهنده" محسوب می شد، همچنان به طور گسترده ای به عنوان یک قطعهٔ کلاسیک از درام انگلیسی در نظر گرفته می شود. زندگی. جان فورد در ۱۵۸۶ در روستای ایلسیتگتون در دوون، انگلستان متولد شد و در ۱۷ مارس ۱۵۸۶ در کلیسای ایلسینگتون، دوون غسل تعمید داده شد. او پسر دوم توماس فورد (۱۵۵۶–۱۶۱۰) از خانوادهٔ باگتور در ایلسینگتون و همسرش الیزابت پوپهام (درگذشت ۱۶۲۹) از خانواده پوپهام از هانتورث در سامرست بود. بن
ای یادبود او در کلیسای ایلسینگتون وجود دارد. پدر بزرگ توماس فورد، جان فورد از اشبرتون (درگذشت ۱۵۳۸) (پسر و وارث ویلیام فورد چگفورد بود که املاک باگتور را در محله ایلسینگتون خریداری کرد و وارثان مردش پی در پی جای خود را گرفتند. امروزه یک عمارت الیزابتین از فورد در باگتور باقی مانده است. آثار. نمایشنامه ها. فورد حرفه دراماتیک خود را با کمک به نمایشنامه های دیگر به عنوان نویسندهٔ همکار با نمایشنامه نویس های معتبرتر آغاز کرد، امری که در آن دوره معمول بود. شش چنین نمایشنامه هایی از او باقی مانده اند: پس از ۱۶۲۶ فورد به یک نویسنده مستقل تبدیل شد و هشت نمایشنامهٔ دیگر نوشت: اشعار. علاوه بر اشعار یاد شده چند شعر دیگر نیز از فورد باقی مانده است. جان گاف آهنگساز استرالیایی در دهه ۱۹۲۰ اثر فورد «زیباییِ زیبایی» را به موسیقی تبدیل کرد.
افسوس که او یک فاحشه است یک درام تراژدی از جان فورد است که برای اولین بار ۱۶۲۶ یا بین ۱۶۲۹ و ۱۶۳۳ میلادی توسط مردان ملکه هنریتا در تئاتر کاک پیت اجرا شد. این درام برای اولین بار در سال ۱۶۳۳ در قالب رحلی توسط نیکلاس اوکس برای کتاب فروشی ریچارد کالینز منتشر شد. فورد این اثر را به جان مردونت، ارل اول پیتربورو و بارون تروی اختصاص داده است. این قطعه برجسته ترین اثر فورد محسوب می شود و در قالب یک درام خانوادگی داستان آن دربارهٔ رابطهٔ جنسی بین یک برادر و خواهر است. این قطعه که در زمان خودش "تکان دهنده" محسوب می شد، همچنان به طور گسترده ای به عنوان یک قطعهٔ کلاسیک از درام انگلیسی در نظر گرفته می شود و الهام بخش آثار متعددی بوده است. عنوان. عنوان این تراژدی اغلب در تولیدات جدیدتر تغییر یافت؛ گاهی اوقات به سادگی با عنوان «جیووانی و آنابلا» و قبلاً در قرن نوزدهم به صورت "مؤدب تر" با عنوان «برادر و خواهر» شناخته می شد. عنوان «Tis Pity She's a Whore» (افسوس که او یک فاحشه است) عبارتی تحریک آمیز است که به آنابلا، شخصیت اصلی نمایشنامه، اشاره دارد، که درگیر رابطه ای جنجالی با برادرش جیووانی می شود. این عنوان بیان دارد که آن
ابلا به دلیل اعمال خود به یک «Whore» (فاحشه) تبدیل شده است، اما عبارت «Tis Pity» (افسوس) نشان می دهد این امر مایه تاسف است، زیرا وضعیت تا حدودی خارج از کنترل او است یا اینکه او قربانی احساسات خود شده است. این عنوان اغلب به عنوان تفسیری در مورد قدرت مخرب میل و عواقب غم انگیزی که می تواند از شهوت کنترل نشده ناشی شود تفسیر می شود. همچنین نشان می دهد که نمایشنامه قصد دارد احساسات اخلاقی مخاطب خود را شوکه کند و به چالش بکشد، زیرا زنا با محارم موضوعی تابو در جامعه است. خلاصه داستان. جیووانی، که به تازگی از دانشگاهی در بولونیا به شهر پارما بازگشته، شور و شوق نامناسبی برای رابطهٔ جنسی با خواهرش آنابلا در پیش گرفته و درام با بحث در مورد این مشکل اخلاقی بین جیووانی و پدر روحانی بوناونتورا آغاز می شود. کشیش بوناونتورا تلاش می کند تا جیووانی را با وجود استدلال پرشورش، متقاعد سازد که این کار بد است؛ وی در نهایت او را متقاعد می کند که حداقل سعی کند احساسات خود را از طریق توبه رهایی ببخشد. آنابلا در همین حال توسط تعدادی از خواستگاران از جمله برگتو، گریمالدی، و سورانزو احاطه شده، اما به هیچ کدام شان علاقه ای ندارد. جیووانی د
ر نهایت به او می گوید که چگونه احساس می کند (بدیهی است که در تلاش هایش برای توبه شکست خورده) و در نهایت با هم راضی می شوند. آنابلا که مدرس خصوصی پوتانا است، این موضوع با را پوتانا مطرح کرده و او این رابطه را تشویق می کند. خواهر و برادر رابطه جنسی خود را به کمال می رسانند. هیپولیتا که عاشق گذشتهٔ سورانزو است به طور شفاهی به او حمله می کند و از او خشمگین است چرا که شوهر او ریچاردتو بنابر درخواست سورانزو در سفری خطرناک فرستاده شده و نقشه اصلی این بود که ممکن است این سفر منجر به مرگ او شود، تا آن دو بتوانند با هم باشند، اما سورانزو به این عهد دیگر وفادار نیست. سورانزو او را ترک می کند و خدمتکارش واسکوئس وعده برای کمک به هیپولیتا برای گرفتن انتقام از سورانزو را می دهد و آن دو به این نتیجه می رسند که سورانزو را به قتل رسانده و با هم ازدواج کنند. با این حال، ریچاردتو نمرده، بلکه در لباس مبدل با خواهرزاده اش فیلوتیس به صورت مخفی در پارما حضور دارد. ریچاردتو نیز قصد انتقام گیری از سورانزو را دارد و گریمالدی را متقاعد می کند که برای بُردن آنابلا، باید با چاقوی مسموم به سورانزو خنجر بزند. متأسفانه، برگتو و فیلوتیس که اک
نون نامزد شده اند، قصد دارند مخفیانه در مکانی که ریچاردتو به گریمالدی دستور می دهد تا منتظر بماند، ازدواج کنند. گریمالدی به اشتباه برگتو را با چاقوی مسموم می زند و می کشد و فیلوتیس، پوجیو (خدمتکار برگتو) و دونادو (عموی برجتو) آشفته می شوند. آنابلا تصمیم می گیرد با سورانزو ازدواج کند، زیرا می داند که باید با فردی غیر از برادرش ازدواج کند. او متعاقباً بیمار می شود و مشخص می شود که باردار است. سپس کشیش بوناونتورا او را متقاعد می کند تا قبل از اینکه حاملگی اش آشکار شود با سورانزو ازدواج کند. در همین حال، دونادو و فلوریو (پدر آنابلا و جیووانی) به خانه کاردینال، جایی که گریمالدی در آن مخفی شده است، می روند تا برای عدالت گدایی کنند. کاردینال به دلیل موقعیت بالای گریمالدی امتناع می کند و در عوض او را به رم می فرستد. فلوریو به دونادو می گوید که منتظر باشید تا خدا عدالت را به آنها برساند. آنابلا و سورانزو به زودی با هم ازدواج می کنند و مراسم آنها شامل رقصندگانی با ماسک بود؛ یکی از رقصندگان صورت خود را نشان می دهد و مشخص می شود که هیپولیتا است. او ادعا می کند که حاضر است با سورانزو یک لیوان شراب به سلامتی اش بنوشد؛ آن د
و لیوان هایشان را بالا برده و می نوشند. در همین زمان هیپولیتا به او توضیح می دهد که در لیوان شرابش زهر انداخته و می خواهد او را مسموم کند. واسکوئس که پیشتر این نقشه را با هیپولیتا طرح کرده بود، جلو می آید و فاش می کند که او همیشه به ارباب خود (سورانزو) وفادار بوده و در واقع سم در لیوان هیپولیتا است. هیپولیتا با شنیدن این خبر شروع به ناسزاگویی می کند و با آخرین نفس هایش تمام افراد حاضر از جمله تازه ازدواج کرده ها را نفرین کرده و می میرد. ریچاردتو با دیدن آثار خشم و انتقام، نقشه های خود را رها می کند و فیلوتیس را برای نجات روحش به صومعه می فرستد. وقتی سورانزو متوجه بارداری آنابلا می شود، بحث بین آن دو شروع می شود تا اینکه آنابلا متوجه می شود که سورانزو واقعاً او را دوست دارد و خود را در معرض احساس گناه می بیند. او توسط شوهرش در اتاقش محبوس می شود، که با واسکوئس در حال نقشه کشیدن است که چطور از همسر خیانتکار و معشوق ناشناسش انتقام بگیرد. در هنگام خروج سورانزو، پوتانا روی صحنه می آید و واسکوئس وانمود می کند که می خواهد با او دوست شود تا نام پدر فرزند آنابلا را به دست آورد. هنگامی که پوتانا فاش می کند که جیووانی پ
در آن فرزند است، واسکوئس جمعی از ارازل اوباش را سراغ پوتانا می فرستند که او را بسته و چشمانش را به عنوان مجازاتِ اعمال وحشتناکی که او با میل نظارت و تشویق کرده، از حدقه بیرون می آورند. آنابلا در اتاقش نامه ای را با خون خودش برای برادرش جیووانی می نویسد و به او هشدار می دهد که سورانزو حقیقت را می داند و به زودی به دنبال انتقام خواهد بود. کشیش نامه را تحویل می دهد، اما جیووانی آنقدر مغرور است که باور نمی کند که صدمه ای به او وارد شود و توصیه های خواهرش را دربارهٔ رد دعوت به جشن تولد سورانزو نادیده می گیرد. متعاقباً کشیش از پارما فرار می کند تا از دخالت های بیشتر در سقوط جیووانی جلوگیری کند. در روز جشن، جیووانی به ملاقات خواهرش آنابلا در اتاقش رفته و پس از صحبت با او، در حین بوسه به شکمش چاقو زده و او و نوزاد متولد نشده اش را می کشد. وی سپس وارد جشنی می شود که در آن تمام شخصیت های باقی مانده حضور دارند و خنجری که قلب خواهرش روی آن سیخ شده است را به دست گرفته و ماجرای رابطهٔ جنسی با خواهرش و حاملگی او را به همه فاش می کند. فلوریو (پدر جیووانی و آنابلا) بلافاصله از شوک می میرد. سورانزو به صورت لفظی به جیووانی حمله
می کند، اما جیووانی او را با چاقو می زند و می کشد. واسکوئس مداخله می کند و قبل از اینکه به راهزنان دستور دهد کار را تمام کنند، جیووانی را زخمی می کند. پس از قتل عام، کاردینال دستور می دهد که پوتانا برای اعمالش در آتش زنده سوزانده شود و واسکوئس را تبعید می کند و تمام ثروت و اموال متعلق به مردگان را کلیسا تصاحب می کند. ریچاردتو سرانجام هویت واقعی خود را برای دونادو فاش می کند و نمایشنامه با جمله ای از کاردینال در مورد آنابلا به پایان می رسد: «"چه کسی گفته نمی تواند که، او یک فاحشه است؟"» بازخورد. "افسوس که او یک فاحشه است" موضوع زنا با محارم را به صورت آزاد مطرح می کند؛ این امر این اثر را به یکی از بحث برانگیزترین کارهای ادبیات انگلیسی تبدیل کرده است. این درام به طور کامل از مجموعهٔ نمایشنامه های ۱۸۳۱ فورد حذف شد؛ عنوان آن نیز در طول تاریخ اغلب به عنوانی دارای حُسن تعبیر بهتر تغییر داده شده؛ برای مثال «"جیووانی و آنابلا"»، «"برادر و خواهر"» و گاهی حتی فقط «"افسوس"». در واقع تا قرن بیستم منتقدان معمولاً در محکومیت این نمایشنامه سختگیر بودند و موضوع درام و ناتوانی فورد در محکوم کردن شخصیت اصلی درام، آن ها را آزا
ر می داد. منتقد مارک استاویگ نوشت: «"فورد به جای تأکید بر روی شرارت شخصیت جیووانی، او را به عنوان یک مرد با استعداد و با فضیلت و نجیب توصیف کرده که مغلوب یک اشتیاق پر سر و صدا و اجتناب ناپذیر شده که باعث نابودی او می شود"». ادولفوس ویلیام وارد نوشت: «"افسوس که او یک فاحشه است به درستی به عنوان یک تراژدی قدرتمند و فوق العاده شناخته شده است"». با این حال، دانشمندان و منتقدان از اواسط قرن بیستم به طور کلی قدردانی بیشتری از پیچیدگی و ابهامات این اثر نشان داده اند، اگرچه موضوع اصلی درام هنوز هم به صورت «"نگران کننده"» توصیف می شود. مایکل بیلینگتون در یک بررسی برای تولید ۲۰۱۴ "گاردین" نوشت: «"از آنجا که فورد از چشم پوشی یا محکوم کردن زنای با محارم در این اثر امتناع می کند: او به سادگی این موضوع را به عنوان یک نیروی توقف ناپذیر معرفی می کند."» منتقدان شباهت هایی بین افسوس که یک او فاحشه است و رومئو و ژولیت از شکسپیر یافته اند: هر دو نمایشنامه عاشقان جوان، عشق ممنوعه و پایانی غم انگیز را در میان دیگر عناصر نشان می دهند — گرچه «عاشقان محارم فورد یک پیچ و تاب اضافی را به نمایش می گذارند»؛ در حالی که برخی از محققان خشون