Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آتیلا وایدا (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
چابا هگدوش (؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۴۸) کشتی گیر اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا شده است.
دانیل وارگا (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
اِروین مِساروش (; – ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
دیولا توروک (؛ ۲۴ ژانویه ۱۹۳۸ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۴) بوکسور اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
گابور بندک (؛ زادهٔ ) ورزشکار پنج گانه مدرن اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
گابور کیش (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ایشتوان گِرگِی (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۷۶) بازیکن واترپلو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
ایشتوان سوندی (; – ) ورزشکار پنج گانه مدرن اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ایشتوان سیووش (; – ) بازیکن واترپلو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
لاسلو برتی (; – ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
میهای مایر (; – ) بازیکن واترپلو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
میکلوش سیلواشی (؛ ۵ دسامبر ۱۹۲۵ – ۲۴ مه ۱۹۶۹) کشتی گیر اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
پِتِر فارکاش (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل مجارستان است.
تامارا چیپش (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل مجارستان است. او در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۶ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
تاماش گابور (; – ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
تاماش وارگا (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۵) بازیکن واترپلو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
زولتان نمره (; – ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
محمد دلجو (متولد ۲ فروردین ۱۳۵۱)، شطرنج باز ایرانی و عضو سابق تیم ملی شطرنج ایران می باشد، که در سال ۱۳۷۵ قهرمان شطرنج ایران شد. او هم اکنون به عنوان مربی بین المللی به مربیگری شطرنج می پردازد و از سال ۲۰۱۹ به عنوان داور فدراسیون جهانی شطرنج فعالیت دارد.
آکوش وِرِچکِئی (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
آلایوش کشرو (؛ ۸ مه ۱۹۰۵ – ۳ مه ۱۹۶۵) بازیکن واترپلو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
برتالان پاپ (; – ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
چابا بوریان (؛ زادهٔ ) اسکیت باز سرعت اهل مجارستان است.
اِرنو نادْیْ (; – ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
فرنتس نیمت (؛ زادهٔ ) ورزشکار پنج گانه مدرن اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
دیولا گلیکایش (; – )شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
ایشتوان کاوس (؛ زادهٔ – درگذشته ۳ ژوئن ۲۰۲۰) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یوژف رادی (; – ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
میکلوش آمبروش (; – ) بازیکن واترپلو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ریتا کوبان (؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۶۵) قایقران کانو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۱۳ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده است.
رودلف دومبی (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ژوژانا ووروش (؛ زادهٔ ) ورزشکار پنج گانه مدرن اهل مجارستان بود.
آرپاد بارانی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آندره آ بودو (؛ زادهٔ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۳۴ - درگذشتهٔ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲) ژیمناست هنری اهل مجارستان بود.
آتیلا واری (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
تیم ۱۰. یا گروه دَه یا Team X. گروهی متشکل از معماران- گروهی از معماران و سایر شرکت کنندگانِ در کنگره سیام بودند. این افراد پس از نهمین نشست کنگره های بین المللی معماری مدرن (CIAM) در ژوئیه سال ۱۹۵۳، با به چالش کشیدن رویکرد دکترین کنگره در مورد شهرسازی، با ایجاد یک انشعاب در سیام این گروه را بنیاد گذاشتند. آلیسون اسمیتسون در کتاب «جلسات تیم 10» (1991) می گوید: «در مورد افرادی که به تیم 10 علاقه مند هستند، تیم 10 ممکن است چند سوال جدی بپرسد: ‘چرا می خواهید بدانید؟’ ‘با دانشتان چه خواهید کرد؟’ ‘آیا این به شما کمک خواهد کرد تا زبان معماری مدرن را بازسازی کنید به طوری که دوباره ارزش ارث برداری داشته باشد؟’»
دیوار دوغاب یک تکنیک مهندسی عمران است که برای ساخت دیواره های بتن مسلح در مناطقی از زمین با خاک سست و در نزدیکی به آبهای آزاد یا در مناطقی که سطح آب زیرزمینی بالا است، استفاده می شود. این روش به طور معمول برای ساخت دیواره های دیافراگمی (مسدود کننده آب) در دیواره محیطی تونل ها و گودهای ترانشه باز، و برای ایجاد شالوده ها استفاده می شود. اجرا. همزمان با حفاری ترانشه برای ایجاد قالب دیوار، از دوغاب که معمولاً مخلوطی از بنتونیت و آب است نیز پر می شود. دوغاب متراکم اما مایع با ایجاد فشار بطرف خارج و بر جداره ترانشه، مانع از ریزش دیواره های ترانشه می شود، که با نیروهای هیدرولیک درونی تعادل می کند و همچنین باعث به تأخیر افتادن جریان آب به داخل ترانشه می شود. ساختن دیوارهای دوغاب معمولاً با اجرای مجموعه ای از دیوارهای راهنما آغاز می شود، که این دیوارهای راهنما به طور معمول عمق و ضخامت دارند. دیوارهای راهنما برای ترسیم موقعیت ترانشه محل دیوار دوغاب مورد نظر و هدایت و راهنمایی ماشین آلات حفاری، بر روی سطح زمین ساخته می شوند. حفاری با استفاده از یک دستگاه حفاری بیل مکانیکی ویژه به شکل قلاب تاشو و با شکل خاص یا یک دستگاه
حفار برش ترانشه hydromill، که به حالت تعلیق از یک جرثقیل آویزان است، انجام می شود. دستگاه حفار، حفاری را تا عمق طراحی (یا سنگ بستر)، برای قطعه اول دیوار انجام می دهد. سپس دستگاه حفار بالا برده شده و در امتداد دیواره های راهنمای ترانشه در طول حرکت می کند تا عملیات حفاری در ترانشه تا جایی که لازم است ادامه یابد. برای جلوگیری از ریزش دیواره های ترانشه، همواره ترانشه پر از دوغاب نگه داشته می شود، در عین حال مایع دوغاب پر کننده مانعی برای ادامه انجام عملیات توسط ماشین های حفاری و خاکبرداری و جابجایی ضایعات خاکبرداری ایجاد نمی کند. پس از رسیدن به طول لازم تعیین شده از ترانشه، یک قفس بافته شده از میلگردهای تقویت کننده به داخل گودال پر از دوغاب پایین داده می شود و سپس گودال با استفاده از لوله های ترمی از پایین به بالا با بتن پر می شود. بتن سنگین تر، دوغاب بنتونیتی را جابجا می کند و جایگزین آن می شود و سپس دوغاب بنتونیتی که با پمپ خارج شده، فیلتر شده و در مخازن برای استفاده در بخش بعدی دیواره ذخیره می شود. دیوارهای دوغاب به طور گسترده و موفقیت آمیز برای محصور کردن یک منطقه مورد استفاده قرار می گیرند که باعث مسدود شدن
آب از ورود به داخل مین نرم شده منطقه می شوند. پس از سخت شدن بتن، عملیات حفاری در محوطه در حال حاضر محصور شده از دیوار بتنی می تواند ادامه یابد. برای جلوگیری از ریزش دیواره بتنی به محوطه تازه حفاری شده، تکیه گاه های موقت مانند کش مهار یا ضربدری داخلی نصب می شوند. پس از اتمام عملیات اجرای سازه در منطقه محصور شده با دیوارهای دوغاب، سازه مذکور تکیه گاه دیوارهای دوغاب خواهد بود، به طوری که ممکن است کش های مهار یا سایر مهاربندی موقت برداشته شود. پایداری ترانشه در حفاری ترانشه ضروری است. استفاده از بنتونیت با تراکم مشخص از ریزش دیواره های ترانشه جلوگیری می کند. تاریخچه. تکنیک دیواره دوغاب برای اولین بار در حین حفاری خط ۱ سیستم حمل و نقل سریع زیرزمینی میلان، ایتالیا توسط شرکت ICOS (Impresa Costruzioni Opere Specializzate) بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی دوم معرفی شد. این فناوری جدید در روش تونل زنی از بالا به پایین، معروف به "Metodo Milano" ("روش میلان")، به عامل مهم و تعیین کننده ای تبدیل شد. از دیواره های دوغاب برای ساخت دیوارهایی بلندی به شکل وان حمام و در مجموع به نام «باث تاب»، که بیشتر شالوده های سایت مرکز تجارت
جهانی در شهر نیویورک را احاطه کرده بود، استفاده شد. در دهه ۱۹۸۰، پروژه طرح توسعه Red Line Northwest در بوستون یکی از اولین پروژه هایی در ایالات متحده بود که از فرم مدرن این فناوری، با دستگاه حفار برش ترانشه hydromill و «روش میلان» استفاده کرد. دیوارهای دوغاب همچنین در پروژه تونل بعدی Big Dig بوستون به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. طراحی. طراحی دیوار دوغاب (دیافراگم دیواری) شامل طراحی ضخامت دیوار و آرماتورها می باشد. ضخامت یک دیوار دوغاب در طراحی اولیه به طور کلی حدود ۴–۸٪ از عمق خاکبرداری در نظر گرفته می شود. طراحی دیواره دوغاب بر اساس لنگر خمشی و پوش نیروی برشی حاصل از تحلیل تنش انجام می شود. در طراحی چنین دیوارهای زیرزمینی، عرض واحد به عنوان یک متر در نظر گرفته می شود و دیواره تحت شرایط کرنش صفحه ای تجزیه و تحلیل می شود. از آنجا که نسبت طول به عرض گودبرداری ها به طور کلی بزرگ است، می توان فرض کرد که شرایط کرنش صفحه ای برقرار است.
عزیزالله خان اعزاز الدوله نیک پی (۱۲۷۶–۱۳۵۶ اروپا) از مالکان بزرگ اصفهان، وزیر و استاندار دوره پهلوی، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. فرزند میرزا احمدخان نیک پی ملقب به مفخم الملک و داماد مسعود میرزا ظل السلطان ذکور ارشد ناصرالدین شاه بود. در کالج آمریکایی تهران درس خواند و از سال ۱۲۹۷ در اصفهان ساکن شد. در ۱۲۹۸ به استخدام وزارت مالیه در آمد و به مشاغلی همچون ریاست ضرابخانه، ریاست تشریفات وزارت مالیه و بازرس مالیه جنوب رسید. به مدت ده سال نیز رئیس شورای بلدیه (انجمن شهر) اصفهان بود. نیک پی از سال ۱۳۱۹ تا ۱۳۲۲ استاندار کرمانشاه بود. در سال ۱۳۲۲ در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی نامزد نمایندگی اصفهان شد اما نفر چهارم شد (اصفهان سه نماینده داشت) و نتوانست به مجلس راه یابد. سپس در انتخابات انجمن ولایتی اصفهان، به عضویت این انجمن انتخاب شد. نیک پی برای دومین بار در سال ۱۳۲۵ به مدت چند ماه استاندار کرمانشاهان و سپس در کابینه قوام السلطنه معاون نخست وزیر و وزیر پست و تلگراف شد. در ۲۸ آذر آن سال برای شرکت در انتخابات مجلس شورای ملی از وزارت پست و تلگراف و معاونت نخست وزیری استعفا داد، هرچند استعفایش در واق
ع روی کاغذ بود و عملاً به هر دو کار ادامه داد. سمت منشی مخصوص نخست وزیر را نیز اسما داشت. این بار در انتخابات موفق شد و در تابستان ۱۳۲۶ به نمایندگی از اصفهان به مجلس رفت (دوره پانزدهم). در مجلس مظفر بقائی و حسین مکی به اعتبارنامه نیک پی اعتراض و او را متهم کردند که با سوءاستفاده از موقعیت خود در دولت و اعمال نفوذ مقام های محلی توانسته است رأی بیاورد. اما مجلس سرانجام به اعتبارنامه اش رأی داد. نیک پی پس از پایان دوره نمایندگی اش از سیاست کنار رفت و به رسیدگی املاکش در اصفهان پرداخت. او علاوه بر املاک، سهامدار یکی از کارخانه های ریسندگی اصفهان نیز بود. در سال ۱۳۵۰ با کمک پسرش غلامرضا نیک پی شهردار وقت تهران، سناتور اصفهان شد (دوره ششم). نیک پی از همسرش ترکان خانم، دختر ظل السلطان دارای سه پسر شد و پس از درگذشت او همسری اتریشی گرفت. از او نیز دارای یک پسر و یک دختر شد که هنگام مرگش خردسال بودند. نیک پی خاطرات خود را در کتابی به نام "تقدیر" نوشته است.
لارنس مارتین (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، و زندگی نامه نویس اهل کانادا است. لارنس مایکل مارتین نویسنده و روزنامه نگار کانادایی است. وی در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۷ در ادینبورگ اسکاتلند متولد شد و در همیلتون ، انتاریک بزرگ شد و دارای مدرک دانشگاهی از دانشگاه مک مستر و هاروارد است. وی تاکنون ده کتاب، از جمله شش کتاب پرفروش ملی منتشر کرده است. وی به مدت ۳۰ سال در The Globe and Mail مشغول به کار بوده است و به عنوان رئیس دفتر در مونترال، واشینگتن و مسکو فعالیت می کرد. مارتین که فعالیت روزنامه نگاری خود را به عنوان سردبیر McMaster Silhouette آغاز کرد، همچنین گزارشگر تماشاگر همیلتون و ستون نویس برای Southam News بود. او برای پانزده سال گذشته یک ستون روابط عمومی مکتوب برای The Globe و Mail دارد. وی در حال حاضر به عنوان مقاله نویس مقاله در واشینگتن خدمت می کند، جایی که، برای ستون نویسندگی خود در سال ۲۰۱۷، نامزد دریافت جایزه روزنامه ملی شد.
تماشای کارآگاهان (به انگلیسی: Watching the Detectives) یک فیلم کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۰۷ است که توسط پاول سوتر ساخته و کارگردانی شده است. این فیلم که در جشنواره های فیلم در سال ۲۰۰۷ به نمایش درآمده بود، به صورت دی وی دی انتشار یافت. تولید. این فیلم اولین کارگردانی کمدی "پل سوتر" است.
آتش سوزی جنگل های زاگرس مراتع و مناطق حفاظت شده در جنوب و غرب زاگرس را شامل می شود. سه استان کانون اصلی این اتش سوزی هستند و اصلی ترین آتش سوزی ها در مناطق منطقه حفاظت شده کوه دیل و خائیز در استان کهگیلویه و بویراحمد و منطقه شکارممنوع کوه سیاه در استان بوشهر است. جغرافیا. جنگل های زاگرس با گستردگی در ۱۱ استان کشور با شش میلیون هکتار مساحت، ۴۰ درصد جنگل های ایران را تشکیل می دهند که حدود ۷۰ درصد تیپ گونه های جنگلی زاگرس را بلوط ها شامل می شوند و سایر گونه های درختی این جنگل ها افرا، کیکم، بنه، زبان گنجشک، گلابی وحشی، ولیک، ارغوان، انواع بادام و دیگر درختان است. جنگل های بلوط منطقه زاگرس از شمال غربی ایران آغاز و به جنوب غرب ایران می رسد. علت. در دهه های اخیر یک ششم مساحت جنگل های زاگرس به دلایل گوناگون از بین رفته است. بر طبق آمارهای منابع طبیعی استان، ۷۵ فقره آتش سوزی در جنگل های استان کهگیلویه و بویراحمد در سال ۹۵ رخ داده که در این آتش سوزی ها ۹۵۰ هکتار از جنگل های کهگیلویه وبویراحمد در آتش سوخت. همچنین در سال ۹۶ نیز تا پایان آذرماه، ۱۱۰ آتش سوزی در جنگل ها و مراتع استان رخ داد که در آنها، ۷۰۰ هکتار از جنگل
های استان در آتش سوخت. در سال ۹۸ نیز ۳۶۴ هکتار از جنگل ها و مراتع استان دچار آتش سوزی شده است. به گفته مدیرکل حفاظت محیط زیست کهگیلویه و بویراحمد عامل اغلب آتش سوزی ها را در سال گذشته عامل انسانی بیان کرده است و یکی از دلایل اصلی آتش سوزی در این مناطق را آتش زدن کاه و کلش مزارع کشاورزی است. وزش باد شدید، دسترسی سخت منطقه، وسعت زیاد، شرایط بالای علوفه ای مراتع، در کنار کمبود نیروی انسانی و تجهیزات پشتیبانی در عدم مهار و کنترل حریق نقش بسزایی دارند. وسعت. ۵۰۰ هکتار از جنگل های زاگرس، در استان کهگیلویه و بویراحمد دچار آتش سوزی شده اند. مناطق. منطقه حفاظت شده کوه دیل. جنگل ها و مناطق منطقه حفاظت شده کوه دیل از روز جمعه ۲ خرداد دچار آتش سوزی شد که به علت بی توجهی مسولین استانی آتش سوزی شدت گرفت و از کنترل خارج شد در تاریخ ۹ خرداد با درخواست معاونت جنگل ها و مراتع کشور بالگردهای ارتش برای مهار آتش سوزی به کمک آمدند اما به علت مجهر نبودن به سطل پمپی آب پاشی کار آمد نبودند و صرفاً جهت جابجایی نیروهای داوطلب و پشتیبانی انسانی بکار گرفته شد. یکی از نیروهای داوطلب به نام البرز زارعی براثر شدت آتش و آسیب وارده ناشی از سو
ختگی چند هفته بعد در روز جمعه ۳۰ خرداد جان باخت. آتش سوزی کوه دیل پس از ۱۰ روز در تاریخ دوشنبه ۱۲ خرداد مهارشد. بر اساس برآورد ریس اداره حفاظت از محیط زیست گچساران میزان وسعت آتش سوزی منطقه جنگلی و گونه های گیاهی منطقه حفاظت شده کوه دیل ۱۰ هکتار برآورد شد. خائیز. منطقه خائیز حد مرز بین استان خوزستان و استان کهگیلویه و بویراحمد است. منطقه حفاظت شده خائیز با مساحتی بیش از ۳۳ هزار هکتار در ۱۵ کیلومتری دهدشت قرار دارد و از جنوب به بهبهان، از شرق به پل پادوک در خیرآباد گچساران و از غرب به سد مارون متصل می شود. آتش سوزی از پنج شنبه ۸ خرداد ۹۹ در بخشی از جنگل های ضلع شمالی خائیز آغاز شده است. آتش سوزی از سمت بهبهان در استان خوزستان شروع شده و به علت اینکه به موقع مهار نشد به محدوده استان کهگیلویه و بویراحمد سرایت کرده و به ارتفاعات رسیده و گسترش یافته است. علت آتش سوزی اختلاف دو دامدار ساکن در حاشیه کوه خائیز بیان شده که با وجود حضور نیروهای مردمی، تشکل های مردمی و دستگاه های اجرایی به دلیل شدت وزش باد شعله های آتش فوران تر می شود. استان بوشهر. در ارتفاعات منطقه شکارممنوع کوه سیاه در بوشکان شهرستان دشتستان استان بوش
هر، علت آتش سوزی، صاعقه اعلام شده است. یک روز پس از آتش سوزی دو بالگرد از استان فارس برای کمک به منطقه ارسال شده که هر دو دچار نقص فنی شدند و نتوانستند کوه سیاه را از دهان آتش بیرون بکشند و آتش به سمت دیگر مناطق استان رفته است. کوه سیاه از روز چهارشنبه ۷ خرداد ۹۹ دچار آتش سوزی گسترده شد. این آتش سوزی خسارات زیادی به نخلستان های منطقه وارد کرد و دست کم ۳۰۰ نخل در آتش سوخته است. آتش نهایتاً ۱۰ خرداد مهار شد. پیشتر آتش سوزی منطقه دهرود دشتستان و کوه های بیرمی منطقه خائیز تنگستان نیز باعث سوختن ۶۲۰ هکتار از مراتع این مناطق شد. در ماه های فروردین و اردیبهشت نیز ۳۱ مورد حادثه آتش سوزی در مراتع استان بوشهر به وقوع پیوسته و ۱۹۴ هکتار از مراتع استان دچار آتش سوزی شده است. روزشمار. روز یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۹، آتش سوزی منطقهٔ حفاظت شدهٔ خائیز، دوباره از تنگه ای به سمت بهبهان شعله ور شده و در حال پیشروی است. تا کنون یکی از نیروهای اطفای حریق کشته و ۳ نفر مجروح شده اند. برای مهار آتش نیاز به بالگرد آب پاش دارند ولی تا کنون تعدادی از نیروهای مردمی برای خاموش کردن آتش حضور داشتند. دوشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۹، بعد از نزدیک به یک هفته
، آتش سوزی در منطقه حفاظت شده خائیز واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد، کنترل و خاموش شد.
تاریخ بیسبال در ایالات متحده به قرن ۱۸ بازمی گردد، هنگامی که پسران و آماتورها طبق قوانین غیررسمی خود با استفاده از تجهیزات خانگی یک بازی بیس بال مانند را انجام دادند. محبوبیت این ورزش در کلوپ های توپ آماتور مردان در دهه ۱۸۳۰، باشگاه های بیس بال نیمه حرفه ای دهه ۱۸۶۰ و دوران پس از جنگ داخلی که به اولین لیگ های حرفه ای در دهه ۱۸۷۰ انجامید، افزایش یافت.
استنلی هو (; زاده – درگذشته ) بازرگان، و کارآفرین اهل هنگ کنگ بود. وی رئیس و بنیانگذار هولدینگ اس جی ام، که مالکیت ۱۹ قمارخانه در ماکائو را در اختیار داشت، بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
()بورسیه تحصیلی ورزشی نوعی بورس تحصیلی برای شرکت در کالج یا دانشگاه یا دبیرستان خصوصی است که به فردی اعطا می شود که عمدتاً بر توانایی او در بازی در یک ورزش است. بورسیه های دو و میدانی در ایالات متحده رایج است، اما در بسیاری از کشورها نادر یا غیرقانونی هستند.
گسل کوهبنان یکی از گسل های ایران مرکزی است که طول آن تا ۹۰۰ کیلومتر برآورد می شود و راستای عمومی آن شمال غربی–جنوب شرقی است و ممکن است ادامه جنوبی گسل کلمرد باشد. در شمال کوهبنان (شمال کرمان)، این گسل ارتفاعات سنگی را از رسوبات آبرفتی جوان جدا می کند. حرکت این گسل در کامبرین، پالئوزوئیک، تریاس و پلیو–پلیستوسن آشکار است. نوع حرکت گسل تلفیقی از راست گرد و راندگی است و به نظر می رسد یک گسل معکوس پرشیب باشد، که به سمت شمال شرقی شیب دارد. گسل کوهبنان رسوبات کواترنری را بریده و می توان آن را گسلی فعال تلقی کرد که با زمین لرزه ها و گسلش جوان همراه است.
گسل سروستان یک گسل بنیادی با راستای شمال شمال غربی–جنوب جنوب شرقی و درازای نزدیک به ۱۰۰ کیلومتر است که در حدود ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی کرمان قرار دارد. گسل سروستان در ادامه پهنه گسلی کوک قرار گرفته و به همراه آن، پهنه لرزه خیزی را در این بخش از ایران پدیدآورده است. گسل سروستان در بخش شمالی دارای شیب به سمت غرب و جنوب غربی بوده و در راستای خود سبب رانده شدن سنگ های پالئوسن (از سمت غرب) بر روی رسوبات آبرفتی کواترنر (در شرق) شده است. در بخش میانی، رسوبات کواترنر و پهنه های رسی و نمکی به وسیله گسل بریده شده است. به سمت جنوب، گسل پس از بریدن سنگ های آتشفشانی–آذرآواری ائوسن در کوه های جبال بارز، وارد دشت شمالی جیرفت می شود و رد آن کم وبیش در سوبات آبرفتی کواترنر به چشم می خورد.
بویوک تالا (به لاتین: Böyüktala) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بالاکن واقع شده است.
گسل جُرجافک یک گسل فشاری با راستای شمال غربی–جنوب شرقی و درازای بیش از ۱۳۰ کیلومتر است که در شمال غربی کرمان قرار دارد. این گسل دارای شیب به سمت جنوب غربی بوده و در بخش شمال غربی سبب رانده شدن سنگ های کرتاسه (از سوی جنوب غرب) بر روی رسوبات آبرفتی کواترنر (در شمال شرقی) شده است. این گسل در بخش های مرکزی و جنوب شرقی خود، سنگ های پرکامبرین پسین و پالئوزوئیک کوه داوران را (از سمت جنوب غربی) بر روی رسوبات کنگلومرایی پلیوسن و آبرفت های کواترنر رانده است. پهنه های به شدت خردشده همراه با برش گسل، چشمه های آب و پرتگاه های گسلی (گاه به بلندی ۱۰۰ متر) از ویژگی های این گسل است. لرزه خیزی. ویژگی های مورفوتکتونیکی گسل جرجافک که به روشنی رسوبات آبرفتی کواترنر را بریده است، لرزه زا بودن آن را به خوبی نشان می دهد؛ اما با این حال، هیچ گونه داده لرزه خیزی از این گسل به دست نیامده است.
شروع به هنگام عصر (به انگلیسی: "Starting Out in the Evening") یک فیلم درام آمریکایی در سال ۲۰۰۷ به کارگردانی اندرو واگنر است و براساس رمانی به همین نام توسط برایان مورتون ساخته شده است. بازخورد. راتن تومیتوز گزارش داد ۸۶٪ از منتقدین، براساس ۹۲ بررسی، به فیلم امتیاز مثبت دادند، در حالی که متاکریتیک گزارش داد که این فیلم دارای میانگین امتیاز ۷۸ از ۱۰۰، بر اساس ۳۳ بررسی است. پیتر تراورز از "رولینگ استون" این فیلم را «قابل توجه» خواند و گفت: «لانگلا یک کلاس استادی در بازیگری را با یک پرتره عمیقاً احساسی از یک شیر در زمستان ارائه می دهد.» منتقدان "واشینگتن پست"، "نیویورک تایمز" و "بالتیمور سان" این فیلم را یکی از ده بهترین سال عنوان کردند.
میرلر () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
گسل گلباف یا گسل کوک یک گسل فعال است که با درازای حدود ۱۰۰ کیلومتر و روند شمال شمال غربی–جنوب جنوب شرقی از غرب بم تا غرب شهداد ادامه دارد. لرزه خیزی. گسل گلباف یکی از جنباترین ساختارهای منطقه کرمان است که در چند دهه گذشته دست کم ۵ زمین لرزه متوسط تا بزرگ و ویران گر (۱۱ ژوئن ۱۹۸۱، ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۱، ۲۰ نوامبر ۱۹۸۸، ۱۴ مارس ۱۹۹۸ و ۱۸ نوامبر ۱۹۹۸) را در گستره گلباف پدیدآورده است. رویداد زمین لرزه پنجم دی ماه ۱۳۸۲ در جنوب سامانه گسلی گلباف می تواند هشداری برای رویداد زمین لرزه آتی در بخش جنوبی تر این سامانه گسلی باشد.
بارتاز () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است. بارتاز ۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
تور اوه!... باز هم دسته گل به آب دادم سومین تور کنسرت توسط بریتنی اسپیرز، خواننده آمریکایی است. این تور، دومین آلبوم استودیویی او، اوه!... باز هم دسته گل به آب دادم را پشتیبانی کرد. اسپیرز در طول نمایش ها از میکروفن دستی و هدست استفاده می کرد، در حالی که از ADAT برای جایگزینی صدای او در برنامه های رقص پرانرژی استفاده می شد.
ترمی لوله ای نفوذ ناپذیر در مقابل آب است که قطر داخلی آن معمولاً در حدود ۲۵۰ میلی متر (۱۵۰ تا ۳۰۰ میلی متر) است، و یک قیف مخروطی در انتهای بالای آن در رقوم بالاتر از سطح آب قرار دارد. ممکن است در انتهای پایینی آن یک توپی شل یا یک شیر وجود داشته باشد. از ترمی برای ریختن بتن در زیر آب استفاده می شود به گونه ای که از شستشوی سیمان داخل مخلوط بتن، به دلیل تماس جریان آشفته آب با بتن، در هنگام ریختن آن جلوگیری می کند. این مقاومت قابل اطمینان تر بتن ریخته شده را تأمین می کند. کاربردهای رایج شامل موارد زیر است: عملکرد. تکیه گاه ترمی اغلب یک سکوی کاردر رقوم بالاتر از سطح آب است. این لوله از بخش های کوتاه ساخته شده است که معمولاً با رزوه و با درز گیر حلقه ای به هم وصل می شوند تا طول آن در هنگام ریختن بتن قابل تنظیم باشد. بطوریکه لازم نیست قسمت بالای لوله در زیر آب قرار داده شود یا انتهای پایین لوله از زیر سطح ریخته شده بتن خارج شود. برای تسهیل در تنظیم طول لوله، قطعات لوله ممکن است از طول ۱ تا ۳٫۵ متر ساخته شود. یک توپی از لاستیک فوم ممکن است برای پر کردن سر لوله هنگام جادادن اولین محموله بتن استفاده شود. در روش جادادن
بتن توسط ترمی، از یک لوله عمودی یا تقریباً عمودی استفاده می شود که از طریق آن، بتن تحت اثر نیروی جاذبه در زیر سطح آب قرار می گیرد. انتهای پایینی لوله در بتن تازه غوطه ور است به گونه ای که بتن از پایین به سمت بالا می آید و آب را جابجا می کند، بنابراین مقدار شستشوی سیمان از داخل بتن تازه محدود می شود. زیرا که بتن تازه در زیر بتن قبلی جا داده می شود و در سطح بتن قبلی فوقانی که در معرض آب است، قرار نمی گیرد. انتهای فوقانی لوله ترمی در هنگام ریختن بتن بالاتر از سطح آب نگه داشته شده است و یک قیف مخروطی در انتهای فوقانی لوله ترمی برای بارگیری محموله بتن تعبیه شده است، یا ممکن است بتن در قسمت بالای لوله ترمی پمپ شود. بتن باید با سرعت ریخته شود که از گیرش بتن در لوله ترمی جلوگیری شود. مواد افزودنی برای کنترل زمان گیرش، روانی بتن و کارایی بتن ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. لرزش و تکان دادن لوله ممکن است برای پیش بردن ریزش و تراز کردن سطح بالای بتن ریخته شده اعمال شود و ممکن است لوله ترمی در هنگام ریختن بتن گاهگاهی بالا آورده شود تا انتهای پایین ترمی در زیر بتن ریخته شده خیلی عمیق تعبیه نشود، بلکه لوله به اندازه کافی
جابجا شود و نباید آنقدر بالا بیاید که تپه بر آمدگی بتن شکسته شود و دهانه پایین ترمی در معرض آب قرار گیرد، زیرا این کار باعث شستشوی سیمان می شود. جا دادن بتن. برای شروع کار جا دادن بتن، ابتدا لوله ترمی در موقعیت قرار می گیرد. در حین جا دادن بتن باید از نفوذ هوا و آب به داخل ترمی، با پر نگه داشتن لوله ترمی از بتن، جلوگیری شود. این امر در صورتی تسهیل می شود که ظرفیت قیف حداقل برابر با حجم لوله باشد. در هنگام شارژ در ابتدا، یک توده از کیسه های سیمانی خالی یا یک توپی لاستیکی فوم به نام پیگ می توان درون لوله را پر نموده تا جریان بتن را تحت کنترل نگه دارد و در حالی که بتن اول، توپی را با فشار به سمت پایین لوله می راند و آب را جابجا می کند و سپس توپی شناور خواهد شد و به سمت بالا می رود. دهانه تخلیه باید به خوبی در زیر سطح فوقانی بتن ریخته شده غوطه ور شود به طوری که اجازه می دهد بتن را در داخل محل قرارگیری جریان یابد. حداقل عمق برای جادادن بتن در حدود است و این ارتفاع حداقل در صورت امکان در زیر انتهای پایینی ترمی باید حفظ شود. این عمق حداقل لازم را می توان با اندازه گیری سطح بتن در زیر بالای لوله با استفاده از یک نوار