Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برتراند سرلت (Bertrand Serlet) (متولد سال ۱۹۶۰ میلادی)، یک مهندس نرم افزار فرانسوی بود که در اول قبل از این که فرانسه را در سال ۱۹۸۵ میلادی به قصد ایالات متحده ترک کند، در Institut national de recherche en informatique et en automatique (INRIA) کار می کرد. او معاون ارشد مهندسی نرم افزار در شرکت اپل بود. تحصیلات. سرلت از École normale supérieure Paris-Saclay فارغ التحصیل شده است و از دانشگاه Université Paris-Sud 11 دکترای علوم کامپیوتر دارد. حرفه. سرلت قبلاً معاون ارشد مهندسی نرم افزار در شرکت اپل بود، جایی که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ میلادی کار کرد. در ژوئیه ۲۰۰۳ جانشین آوی توانیان شد. در این سمت او اساساً مسئول اصلی انتشار Mac OS X (شامل 10.4 Tiger، 10.5 Leopard و 10.6 Snow Leopard) بود. سرلت مدیر توسعه فضای کاری در NeXTSTEP و OPENSTEP را رهبری کرد. سرلت قبل از پیوستن به اپل در زیراکس PARC و NeXT کار کرده است. سرلت در WWDC 2006 در مورد مشابهت های درک شده میان Mac OS X Tiger و ویندوز ویستا، شامل مقایسه رابطی Aqua اپل و رابطی Aero مایکروسافت سخنرانی کرد. او بر مشابهت های دیداری ظاهری تمسخر کرد و به یک بنر 2004 WWDC
اشاره کرد که نوشته بود، «ردموند، ماشین های فوتوکاپی ات را فعال کن» - اشاره به مقر مایکروسافت که در ردموند، واشینگتن واقع است. او همچنین در WWDC 2009 سخنرانی کرده و Snow Leopard را عمیقاً نمایش داد که شامل ارجاعات دیگر به سیستم عامل ویندوز مایکروسافت داشت – با استناد به استفاده مداوم رجیستری ویندوز، DLLها، سیستم فرعی کنترل حساب کاربری (UAC) و موجودیت یک پارچه سازی دیسک تعاملی، مدعی شد که ویندوز ۷ صرف یک نسخه دیگر ویستا است که به صورت وسیع مورد انتقاد قرار گرفته است. در ۲۳ مارس ۲۰۱۱، اپل اعلان کرد که سرلت این شرکت را ترک می کند «تا کم تر بر محصولات و بیشتر بر علم تمرکز کند». بر اساس Business Insider، او به همراه کارمندان اسبق اپل، یک استارت آپ در زمینه محاسبه ابری به نام Upthere را تأسیس کرد. در نوامبر ۲۰۱۲، Upthere مقدار اعلام ناشده از سرمایه فعالیت اقتصادی را که از Kleiner Perkins Caufield &amp; Byers, Elevation Partners، و گوگل سرمایه گذاری شده بود، افزایش داد. Upthere در ۲۸ اوت ۲۰۱۷ توسط Western Digital خریداری شد. در ژوئیه ۲۰۱۲ او به هیئت مدیرت شرکت Parallels پیوست. در سال ۲۰۱۵ میلادی به همراه CEO سابق شب
که های جونیپر، پرادیپ سیندو، شرکت فناوری مرکز اطلاعات Fungible را تأسیس کردند. سرلت در یک مصاحبه با INRIA، جزئیاتی را در مورد Grokable، استار آپ کوچک مخفی که در آن کار می کرد، شریک ساخت. به گفته سرلت، گروکیبل «یک پروژه کاملاً علمی و بسیار خلاقانه است که تقلید از هوش حیوانات را در بر می گیرد».
بوم شناسی سامانه ها یا بوم شناسی سیستم ها یک دانش رشته میان رشته ای از اکولوژی است، زیرمجموعه ای از دانش سیستم زمین، که رویکردی کل نگر به مطالعه سامانه های بوم شناختی، به ویژه اکوسیستم ها دارد. بوم شناسی سامانه ها را می توان به عنوان کاربرد نظریه سامانه های عمومی در بوم شناسی دید. محور رویکرد بوم شناسی سامانه ها این ایده است که یک بوم سازگان یک سامانه پیچیده است که ویژگی های نوظهور را نشان می دهد. بوم شناسی سامانه ها بر برهم کنش ها و تراکنش های درون سامانه های زیست شناختی و بوم شناختی تمرکز می کند؛ به ویژه به شیوه اثرگذاری بر کارکرد بوم سازگان ها توسط مداخله های انسان توجه دارد، از مفاهیم ترمودینامیک استفاده می کند و گسترش می دهد و دیگر توضیحات ماکروسکوپی سامانه های پیچیده را توسعه می دهد. بررسی کوتاه. بوم شناسی سامانه ها به دنبال دیدگاهی جامع از واکنش ها و تراکنش های درون سامانه های زیست شناختی و بوم شناختی است. بوم شناسان سامانه ها متوجه شده اند که کارکرد هر اکوسیستمی، می تواند تحت تأثیر اقتصاد انسان به روش های اساسی باشد؛ بنابراین، آن ها یک گام فرارشته ای اضافی را با گنجاندن اقتصاد در توجه به سامانه های اک
ولوژیکی-اقتصادی برداشته اند. به قول RL Kitching: به عنوان یک روش تحقیق علمی، یکی از ویژگی های اصلی ابوم شناسی سامانه ها، کاربرد کلی اصول انرژی در همه سیستم ها در هر مقیاسی است. شاید برجسته ترین طرفدار این دیدگاه هوارد تی. اودم بود - که گاهی پدر بوم شناسی بوم سازگان به شمار می رود. در این رویکرد، اصول اکوسیستم را اصول انرژی تشکیل می دهند. استدلال با قیاس رسمی از یک سیستم به سیستم دیگر، به بوم شناس سامانه ها این توانایی را می بخشد تا اصولی را ببیند که به شیوه ای مشابه در سراسر مرزهای مقیاس سیستم عمل می کنند. اودوم معمولاً از زبان سیستم های انرژی به عنوان ابزاری برای ساخت نمودارهای سامانه ها و نمودارهای جریان استفاده می کند. چهارمین مورد این اصول، اصل حداکثر بهره وری توان، در تجزیه و تحلیل و سنتز سامانه های بوم شناختی نقش اساسی دارد. اصل چهارم نشان می دهد که سودمندترین عملکرد سیستم از نظر تکاملی، زمانی رخ می دهد که بار محیطی با مقاومت داخلی سامانه هماهنگی داشته باشد. هر چه بار محیطی از سازگاری با مقاومت درونی بیشتر باشد، سامانه از حالت پایدار خود دورتر می شود؛ بنابراین بوم شناس سیستم ها در مهندسی بوم شناختی، هما
نند مهندس الکترونیک، درگیر وظیفه هماهنگی مقاومت و امپدانس می شود. زمینه های مرتبط نزدیک. اکولوژی ژرف نگر. اکولوژی عمیق یک ایدئولوژی است که زیربنای متافیزیکی آن عمیقاً با علم اکولوژی مرتبط است. این اصطلاح توسط آرنه ناس، فیلسوف نروژی، محقق گاندی و فعال محیط زیست ابداع شد. او استدلال می کند که رویکرد غالب به مدیریت زیست محیطی است انسان محورانه، و این که محیط زیست طبیعی نه تنها «پیچیده تر از ما تصور کنید، آن پیچیده تر از ما می توانید تصور کنید.» ناس در سال ۱۹۷۳ در یک کنفرانس محیطی در بوداپست اکولوژی عمیق را فرموله کرد. جوآنا میسی، جان سید و دیگران تز ناس را به شاخه ای تبدیل کردند که آن ها "اکولوژی عمیق تجربی" نامیدند. انگیزه تلاش های آن ها نیازی بود که آن ها برای توسعه «خودبوم شناسی» درک می کردند، که نفس انسان را به عنوان بخشی یک پارچه از یک سیستم زنده می بیند که فرد را در بر می گیرد. آنها به دنبال فراتررفتن از نوع دوستی با منافع شخصی عمیق تر بر اساس برابری زیست کره فراتر از شوونیسم انسانی بودند. مهندسی و مدیریت سیستم های زمین. مهندسی و مدیریت سیستم های زمین (ESEM) رشته ای است که برای تجزیه و تحلیل، طراحی، مهندسی
و مدیریت سیستم های محیطی پیچیده استفاده می شود. این شامل طیف گسترده ای از زمینه های موضوعی از جمله انسان شناسی، مهندسی، علوم محیطی، اخلاق و فلسفه است. در هسته خود، ESEM به دنبال «طراحی و مدیریت منطقی سیستم های انسانی-طبیعی همراه با روشی کاملاً یکپارچه و اخلاقی» است. اقتصاد اکولوژیک. اقتصاد اکولوژیک یک زمینه فرارشته ای از پژوهش های دانشگاهی است که به وابستگی متقابل پویا و فضایی بین اقتصادهای انسانی و اکوسیستم های طبیعی می پردازد. اقتصاد بوم شناختی رشته های مختلف را در علوم طبیعی و اجتماعی، اما به ویژه بین این حوزه های وسیع، گردهم می آورد و به هم متصل می کند. همان طور که از نام آن پیداست، این رشته متشکل از محققانی است که پیشینه ای در زمینه اقتصاد و بوم شناسی دارند. یکی از انگیزه های مهم برای ظهور اقتصاد بوم شناختی، انتقاد از مفروضات و رویکردهای سنتی (جریان اصلی) اقتصاد محیطی و منابع بوده است. انرژی های زیست محیطی. انرژی زیست محیطی، مطالعه کمی جریان انرژی از طریق سیستم های اکولوژیکی است. هدف آن کشف اصولی است که تمایل چنین جریان های انرژی را از طریق سطوح تغذیه ای یا «مفید انرژی» شبکه های اکولوژیکی توصیف می کنند.
در بوم شناسی سیستم ها، اصول جریان های انرژی اکوسیستم یا «قوانین اکوسیستم» (یعنی اصول انرژی های اکولوژیکی) به طور رسمی مشابه با اصول انرژی در نظر گرفته می شوند. علوم انسانی زیست محیطی. هدف علوم انسانی بوم شناختی، پل زدن شکاف بین علوم و علوم انسانی و بین راه های غربی، شرقی و بومی شناخت طبیعت است. مانند نظریه سیاسی بوم مرکزی، علوم انسانی بوم شناختی با هستی شناسی ارتباط و تعهد به دو اصل اساسی مربوط به نیاز به تسلیم شدن در برابر قوانین بوم شناختی و دیدن بشریت به عنوان بخشی از یک سیستم زنده بزرگ تر مشخص می شود. اکولوژی اکوسیستم. اکولوژی اکوسیستم مطالعه یکپارچه اجزای زیستی و غیرزیستی اکوسیستم ها و تعاملات آنها در چارچوب اکوسیستم است. این علم نحوه عملکرد اکوسیستم ها را بررسی می کند و آن را با اجزای آن ها مانند مواد شیمیایی، سنگ بستر، خاک، گیاهان و حیوانات مرتبط می کند. اکولوژی اکوسیستم ساختار فیزیکی و بیولوژیکی را بررسی می کند و چگونگی تعامل این ویژگی های اکوسیستم را بررسی می کند. رابطه بین اکولوژی سیستم ها و بوم شناسی اکوسیستم پیچیده است. بسیاری از اکولوژی سیستم ها را می توان زیرمجموعه ای از اکولوژی اکوسیستم در نظر
گرفت. بوم شناسی اکوسیستم هم چنین از روش هایی استفاده می کند که ارتباط چندانی با رویکرد کل نگر اکولوژی سیستم ها ندارند. با این حال، بوم شناسی سیستم ها به طور فعال تر تأثیرات خارجی مانند اقتصاد را که معمولاً خارج از مرزهای بوم شناسی اکوسیستم قرار دارند، در نظر می گیرد. در حالی که بوم شناسی اکوسیستم را می توان به عنوان مطالعه علمی اکوسیستم ها تعریف کرد، اکولوژی سیستم ها، بیشتر رویکردی خاص برای مطالعه سیستم های اکولوژیکی و پدیده هایی است که با این سیستم ها در تعامل هستند. بوم شناسی صنعتی. بوم شناسی صنعتی مطالعه فرآیندهای صنعتی به عنوان سیستم های خطی (حلقه باز) است که در آن سرمایه گذاری های منابع و سرمایه از طریق سیستم برای تبدیل شدن به ضایعات، به یک سیستم حلقه بسته که در آن زباله ها به ورودی های فرآیندهای جدید تبدیل می شوند، حرکت می کنند.
کثیر بن عباس فرزند عبدالمطلب پسر عموی رسول خدا است. کثیر فرزند العباس، فرزند عبدالمطلب، فرزند هاشم، فرزند عبد مناف، فرزند قصی، است و مادرش ام ولد روم است و او را سبا می گویند. کثیر ده ماه قبل از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در سال دهم هجری به دنیا آمد.
پیشگیری و مقابله با نشت نفت در دریا، مطالعه و تمرین کاهش تعداد حوادث حفاری دریایی است که باعث انتشار نفت یا مواد خطرناک در محیط زیست می شود و مقدار آزاد شده در طی آن حوادث را محدود می کند. جنبه های مهم پیشگیری شامل ارزیابی تکنولوژیکی تجهیزات و رویه ها و پروتکل های آموزش، بازرسی و برنامه های اضطراری برای اجتناب، کنترل و خاموش کردن عملیات دریایی است. پاسخ شامل ارزیابی فن آوری تجهیزات و روش های پاکسازی نشت نفت، و پروتکل هایی برای شناسایی، نظارت، مهار، و حذف نشت نفت و احیای حیات وحش و زیستگاه آسیب دیده است. در ایالات متحده، طرح های اضطراری پیشگیری از نشت نفت در دریا و طرح های واکنش اضطراری از الزامات فدرال برای همه تأسیسات نفتی دریایی در آب های فدرال ایالات متحده است. این وظایف نظارتی که در حال حاضر توسط خدمات مدیریت مواد معدنی (MMS) اداره می شود، در ۱۹ مه ۲۰۱۰ دستور داده شد تا به اداره امنیت و اجرای محیط زیست تازه ایجاد شده وزارت کشور ایالات متحده منتقل شود. نشت نفت در آب های داخلی به عهده آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) است، در حالی که نشت نفت در آب های ساحلی و بنادر آب های عمیق به عهده گارد ساحلی ایالات متحده ا
ست. برخلاف معیارهای بهترین فناوری موجود (BAT) که توسط قانون هوای پاک و قانون آب پاک تصریح شده است، اصلاحیه های قانون زمین های فلات قاره بیرونی در سال ۱۹۷۸ تصریح می کند که روش های حفاری دریایی و واکنش نشت نفت شامل استفاده از بهترین فناوری های موجود و ایمن (BAST) می شود). در حالی که برنامه ارزیابی و تحقیق فناوری (TAR) وظیفه تحقیق و توسعه چنین فناوری هایی را از طریق پروژه های قراردادی دارد، عوامل انسانی نیز در جلوگیری از نشت نفت بسیار مرتبط هستند. همان طور که ویلیام کوک، رئیس سابق شعبه عملکرد و ایمنی مدیریت مواد معدنی فراساحلی برای MMS، بیان کرد: «تکنولوژی کافی نیست. دیر یا زود با یک انسان روبرو می شود. کاری که آن انسان انجام می دهد یا انجام نمی دهد، اغلب تضمین می کند که فناوری همان طور که در نظر گرفته شده است کار می کند - یا نمی کند. فناوری -- به ویژه -- فناوری جدید، نوآورانه و پیشرو باید با عوامل انسانی و سازمانی (HOF) در یک رویکرد مدیریت ایمنی سیستم ادغام شود." Top 10 largest oil spills in history. منبع مقررات و پیامدها. به دلیل الزامات تصفیه و دفع برای حفاری و تولید، ضایعات احتمالاً سخت تر می شوند. ممنوعیت د
فع زمین، به ویژه برای عملیات نفت و گاز از راه دور، چالش های بزرگ تری ایجاد خواهد کرد. هزینه های قابل توجهی که برای تولیدکنندگان نفت و گاز که از این موج جدید مقررات پیروی می کنند، تنها با هزینه های مهم تر عدم انطباق جبران خواهد شد. آژانس فدرال حفاظت از محیط زیست (EPA) در ایالات متحده و نهادهای مشابه در سطح جهانی و همچنین بسیاری از سازمان های ایالتی و محلی، قابلیت ها و فعالیت های اجرایی خود را به شدت افزایش داده اند. اکثر قوانین زیست محیطی دارای اتهامات جنایی هستند. به همین دلیل، بسیاری از پرسنل عملیات و اعضای مدیریت ارشد شرکت های بزرگ از طریق ناآگاهی از الزامات پیچیده تر و پیامدهای شدید نقض قوانین زیست محیطی، خود را در سمت اشتباه اقدامات اجرایی محیط زیست قرار داده اند. معاهدات بین المللی، مانند کنوانسیون بین المللی برای جلوگیری از آلودگی کشتی ها (MARPOL)، که توسط سازمان بین المللی دریانوردی اداره می شود و در بسیاری از کشورها به عنوان قانون اجرا می شود (مانند قانون آلودگی نفتی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳). برای ریختن نفت از کشتی ها محدودیت ها، ثبت و مجازات های اجباری را اعمال می کند. در سال ۱۹۶۷، حادثه دره توری در
سواحل بریتانیا باعث نشت مقادیر زیادی نفت به اقیانوس شد. از جمله مسائلی که این حادثه بر آن تأکید کرد، بحث غرامت اقتصادی بود؛ زیرا قوانین موجود به دولت انگلیس و فرانسه اجازه شکایت از شرکت مسئول را برای دریافت غرامت کافی نمی داد. امروزه مقررات متعددی مانند قانون آب پاک و کنوانسیون بین المللی مسئولیت مدنی برای خسارت آلودگی نفتی (CLC) وجود دارد که چارچوبی را برای نحوه برخورد با موضوع غرامت ارائه می دهد. هدف این مقررات این است که مشخص کند چه کسی مسئول است، چه خسارت هایی باید جبران کند و چه کسانی باید غرامت دریافت کنند. سازمان های غیردولتی نیز وجود دارند که با ادعاهای جبران خسارت نشت نفت سروکار دارند، مانند فدراسیون بین المللی آلودگی مالکان نفتکش Limited (ITOPF)، یک سازمان غیرانتفاعی. اگرچه مقررات بین المللی مانند CLC وجود دارد و به طور گسترده پذیرفته شده است، اما در همه جا اعمال نمی شود. به عنوان مثال، ایالات متحده در ایجاد CLC مشارکت داشته است، اما امضاکننده CLC نیست زیرا آنها مقررات ملی گسترده ای دارند، مانند قانون آب پاک و قانون آلودگی نفتی که به جای CLC بر آن تکیه می کنند، در حالی که چین فقط بخش هایی از آن را
اجرا کرده است. فن آوری ها. چاه های تولید هیدروکربن بر اساس «موانع» در محل برای حفظ مهار طراحی و مدیریت می شوند. یک فلسفه «موانع دوگانه» به طور معمول استفاده می شود که به موجب آن دو مانع مستقل تأیید شده برای مخزن هیدروکربنی و محیط زیست همیشه مورد نیاز است. شکست یک مانع منجر به آزاد شدن هیدروکربن نمی شود. در طی مراحل مختلف حفاری، تولید، کار و رهاسازی، بسیاری از قطعات مختلف تجهیزات برای حفظ کنترل سیالات و فشار چاه مورد استفاده قرار خواهند گرفت. حفاری جلوگیری از فوران. دستگاه های کنترل ایمنی اولیه برای حفاری چاه، جلوگیری کننده های فوران (BOPs) هستند که برای نزدیک به یک قرن در کنترل حفاری چاه نفت در خشکی مورد استفاده قرار می گیرند. فناوری تجهیزات BOP از دهه ۱۹۶۰ در چاه های دریایی اقتباس شده و مورد استفاده قرار گرفته است. بازرسی و تعمیر BOPهای زیر دریا بسیار پرهزینه تر است و عواقب خرابی به طور بالقوه بسیار بدتر است. دو نوع از BOP دریایی در حال استفاده وجود دارد. جلوگیری از فوران زیر دریا که در کف اقیانوس قرار دارد و مانع فوران سطحی که بین لوله بالابر و سکوی حفاری قرار دارد. واحد سطح کوچک تر، سبک تر، کم هزینه تر است
و برای تست های معمول و نگهداری آسان تر است. با این حال، از فوران ناشی از شکستگی لوله بالابر جلوگیری نمی کند. BOPها اغلب حاوی مجموعه ای از مکانیسم های قطع مستقل است، بنابراین در صورت خرابی، افزونگی وجود دارد و توانایی کار در همه شرایط عادی با لوله مته در داخل یا خارج از سوراخ چاه وجود دارد. به عنوان مثال، BOP مورد استفاده در "Deepwater Horizon"، دارای پنج «قوچ» و دو «حلقه ای» جلوگیری از انفجار بود. قوچ ها دو نوع بودند: «قوچ لوله ای» و «قوچ برشی». اگر لوله مته در چاه باشد، قوچ های لوله عمود بر لوله می لغزند و در اطراف آن بسته می شوند تا یک مهر و موم محکم ایجاد کنند. بازگیرهای حلقوی نیز در اطراف لوله بسته می شوند، اما حرکت عمودی بیشتری دارند، بنابراین اگر لوله مته به سمت پایین فشار داده شود، کمی شل می شوند، همان طور که ممکن است در عملیات «خراب کردن» یا «قتل چاه» ضروری باشد. قوچ های برشی ممکن است به عنوان آخرین راه حل برای بریدن لوله مته و بستن همه چیز، از جمله هر چیزی که ممکن است داخل لوله مته باشد، استفاده شود. مطالعات انجام شده برای خدمات مدیریت مواد معدنی، قابلیت اطمینان قوچ های برشی در حفاری در آب های عمیق
را زیر سؤال برده است. شکل ۱ نتیجه یک مطالعه در سال ۲۰۰۲ بر روی سکوهای نفتی فراساحلی را نشان می دهد. این مطالعه برای پاسخ به این سؤال طراحی شده است که "آیا تجهیزات BOP یک دکل معین می تواند لوله را برش دهد تا در برنامه حفاری مشخص در سخت ترین شرایط مورد انتظار استفاده شود؟" هفت مورد از چهارده مورد در این مطالعه آزمایش نکردند، مورد دیگری داده های کافی برای نتیجه گیری قطعی نداشت و سه مورد نتوانستند لوله را تحت شرایط واقعی چاه و فشار آب دریا برش دهند. در هر مورد خرابی، افزایش فشار روی قوچ ها از مقدار طراحی آن، با موفقیت لوله را برش داد. یک مطالعه بعدی در سال ۲۰۰۴ این نتایج را با نمونه بسیار بزرگتری از لوله های مته و جلوگیری از فوران معمولی از سه سازنده مختلف تأیید کرد. علاوه بر فشار ناکافی قوچ، تحقیقات "نیویورک تایمز در" مورد نشت نفت Deepwater Horizon مناطق مشکل دار دیگر را برای جلوگیری از فوران آب های عمیق فهرست کرده است. اگر یکی از اتصالات رزوه دار بین بخش های لوله در داخل یک قوچ برشی قرار گیرد، قوچ احتمالاً آن را قطع نمی کند، زیرا اتصالات «تقریباً تخریب ناپذیر» هستند. نیاز به دو رام برشی در هر بازدارنده فوران مم
کن است به جلوگیری از این مشکل و جلوگیری از برخی از انواع «شکست تک نقطه ای» کمک کند. فن آوری های دیگری که ممکن است قابلیت اطمینان BOPها را بهبود بخشد شامل سیستم های پشتیبان برای ارسال دستورات به BOP و زیردریایی های قوی تر است که به سیستم هیدرولیک BOP متصل می شوند. روکش چاه. پوشش چاه های نفت دریایی با مجموعه ای از لوله های فولادی تو در تو که به دیواره های سنگی گمانه سیمان شده اند، مانند شکل ۴ انجام می شود. هر بخش توسط یک آداپتور رزوه ای در انتهای پایین بخش بالا آویزان شده است. خرابی پوشش یا سیمان می تواند منجر به تزریق نفت به لایه های آب زیرزمینی، جریان به سطح دور از چاه یا فوران در دهانه چاه شود. چاه های نفت علاوه بر روکش ها، معمولاً حاوی «لاینر تولید» یا «لوله های تولید» هستند که مجموعه دیگری از لوله های فولادی معلق در داخل بدنه هستند. «حلقه» بین پوشش و لاینر تولید با «گل» با چگالی خاص پر می شود تا فشار داخل پوشش با «فشار منفذی» سیالات در «سازمان های سنگی» اطراف «متعادل» شود. برای اطمینان از اینکه سیمان یک مهر و موم قوی، پیوسته و ۳۶۰ درجه بین محفظه و گمانه ایجاد می کند، «متمرکز کننده ها» در اطراف بخش های پوشش
قبل از پایین آمدن آنها به داخل گمانه قرار می گیرند. سپس سیمان در فضای بین پایین بخش جدید پوشش و پایین گمانه تزریق می شود. سیمان در اطراف بیرونی محفظه جریان پیدا می کند و سیمان خالص و بدون آلودگی را جایگزین گل موجود در آن فضا می کند. سپس سیمان در حالی که جامد می شود چندین ساعت کاملاً ثابت نگه داشته می شود. بدون متمرکز کننده، خطر زیادی وجود دارد که کانالی از گل حفاری یا سیمان آلوده در جایی که پوشش با چاه تماس پیدا می کند باقی بماند. این کانال ها می توانند مسیری را برای انفجار بعدی فراهم کنند. حتی یک ترک نازک را می توان با فشار عظیم روغن از پایین باز کرد. سپس فرسایش سیمان می تواند از ذرات ماسه با سرعت بالا در روغن رخ دهد؛ بنابراین، یک ترک مویی می تواند به یک کانال فوران با باز بودن تبدیل شود. یکی دیگر از دلایل شکست سیمان، صبر نکردن کافی برای جامد شدن سیمان است. این می تواند نتیجه یک برنامه حفاری عجولانه باشد، یا اگر نشتی وجود داشته باشد که باعث خزش سیمان در مدت زمانی که قرار است گیرش شود، ممکن است اتفاق بیفتد. یک " ثبت ارزیابی سیمان " می توان پس از هر کار سیمان اجرا کرد تا یک بررسی دقیق و ۳۶۰ درجه از یکپارچگی ک
ل مهر و موم ارائه شود. گاهی اوقات این لاگ ها به دلیل فشارهای برنامه حذف می شوند. سیمان همچنین برای تشکیل موانع دائمی در حلقهٔ بیرونی لاینر تولید و موانع موقت در داخل آستر استفاده می شود. از موانع موقت برای «بستن» چاه پس از حفاری و قبل از شروع تولید استفاده می شود. شکل ۴ یک مانع را نشان می دهد که با جایگزینی گل سنگین بالای آن با آب دریا سبک تر آزمایش می شود. اگر پلاگین سیمان بتواند فشار حاصل از گل زیر را مهار کند، جریان آب دریا به سمت بالا وجود نخواهد داشت و می توان آن را برای بسته شدن نهایی با گل جایگزین کرد. در شکل ۴ هیچ مانع سیمانی در حلقه وجود ندارد. در حالی که هیچ الزامی برای چنین موانعی وجود ندارد، افزودن آنها می تواند خطر انفجار را از طریق یک کانال باز مستقیم از مخزن به سطح به حداقل برساند.
کارل هاینریش هاگن (Carl Heinrich Hagen) (۲۹ ژوئیه ۱۷۸۵ – ۱۶ دسامبر ۱۸۵۶)، یک حقوق دان، اقتصاددان اجتماعی و میان سال های ۱۸۱۱ و ۱۸۳۵ میلادی، مقام ارشد دولتی (Regierungsrat) بود. از سال ۱۸۱۱ میلادی او در دانشگاه کونیگسبرگ که در آن زمان به نام پروس شرقی یاد می شد، پروفسور حقوق الهی بود. زندگی. ریشه خانوادگی. کارل هاینریش هاگن در یک خانواده بانفوذ متشکل از روشن فکران طبقه متوسط در کونیگسبرگ به دنیا آمد. پدرش، کارل گوتفراید هاگن (۱۷۴۹–۱۸۲۹) یک شیمیادان برجسته بود. ارنست اوت هاگن ناول نویس برادرش بود. فریدریش بسل فیزیک دان-منجم و فرانز ارنست نیومان منرالوژیست-فیزیک دان برادران خانمش شدند. خانواده سلطنتی پس از اکتبر ۱۸۰۶ مجبور شدند تا برای چندین سال به شهر نقل مکان کنند. هاگن مکرراً در دیدارها از دربار سلطنتی پدرش را هم راهی می کرد که در یکی از این دیدارها در جریان سال ۱۸۰۸/۰۹ پدرش شهزاده فریدریک ویلیام و ویلیام، دو پادشاه آینده پروس را در داروسازی و مسائل مرتبط با آن تدریس می کرد. فعالیت های علمی. هاگن در دانشگاه کونیگسبرگ حقوق و حقوق الهی خواند. او شاگرد کریستین جاکوب کراوس (۱۷۵۳–۱۸۰۷) و آلبریخت فان ثایر (۷۵۲–۱۸۲۸
) بود، کسی که بعداً او آن را یک استاد فراموش ناشدنی و حامی («unvergesslichen Lehrer und Gönner») توصیف کرد. پس از ترک کردن دانشگاه او وظیفه دولتی را شروع کرد. در پروس او به دلیل نوشته هایش از اعتبار قوی برخوردار بود و در سال ۱۸۰۹ میلادی او در خدمات دولتی پروس استخدام شده و تا رتبه Regierungsrat ترفیع کرد. در دانشگاه او در ابتدا به عنوان پروفسور مدعو در رشته حقوق الهی و تجارت منصوب گردید. او تا سمت پروفسور کامل پیش رفته و اخیراً کرسی تدریسی استاد قبلی اش، سی جی کراوس را از آن خود ساخت. کارل که در دوره تابستانی ۱۸۲۶، سرپرست بود، در تابستان ۱۸۳۴ به عنوان رئیس دانشگاه منصوب شد. ازدواج و ارتباطات. کارل هاینریش هاگن با دوریس لینک (۱۷۸۹–۱۸۶۹) ازدواج کرد. حاصل ازدواج شان شش فرزند، از جمله پروفسور ریاضی رابرت هاگن (۱۸۱۵–۱۸۵۸)، پروفسور زولوژی، هرمان اوت هاگن (۱۸۱۷–۱۸۹۳) و سیاست مدار موفق آدولف هاگن (۱۸۲۰–۱۸۹۴)، ثبت شده است. بر اساس مدخل کتاب چه خاطرات خواهرش فلورنتین، خانه هاگن همراه با «Sackheimer Tränkgasse» در کونیگسبرگ به یک مرکز اجتماعی برای اعضای نخبه سیاسی و علمی پروس مبدل شد. الکساندر فان هومبولت یک بازدیدکننده
دایمی بود. شواهد رغبت هاگن به نتورکنگ نیز از مکاتبات او با رئیس منطقوی، هانس جاکوب فان آورسوالد، گیورگ هاینریش لودویگ نیکولویوس و ویلهلم فان هومبولت، برخواسته است. حرفه سیاسی. او که به عنوان «انسان بلندپرواز» شناخته می شد، میان سال های ۱۸۰۹ و ۱۸۱۱ میلادی از طرف دولت به یک دیدار طویل مدت به گوتنگن و لندن فرستاده شد. در انگلستان او با لیبرالیسم اقتصادی مواجه شد که پیوسته در حال معروف شدن در کشور بود و در معرض تحریم (چیزی کم تر از کاملاً قابل انفاذ) اقتصادی توسط فرانسه قرار داشت. هاگن یک طرف دار پر اشتیاق دکترین های شد که توسط مرد اسکاتلندی، آدام اسمیت (۱۷۲۳–۱۷۹۰ میلادی) در سراسر بریتانیا مطرح گردید. از آن زمان به بعد او به عنوان اولین مدافع تجارت آزاد مورد توجه قرار گرفت. سال های پایانی. پس از ایفای وظیفه در امور زندگی عمومی، هاگن در سال ۱۸۳۵ میلادی از سمت دولتی بازنشستگی کرد. او بعداً دچار یک سکته جدی شده و در سال ۱۸۴۹ میلادی از استادی دانشگاه نیز بازنشسته شد و تا زمان مرگ در سال ۱۸۵۶ میلادی به صورت بازنشسته زندگی نمود. در طول سال های اخیر زندگی اش او نمی توانست صحبت کند و بشنود. آثار. یکی از بحث برانگیزترین
انتشارات هاگن در سال ۱۸۱۴ منتشر شده و به تأثیر قانون زراعتی پرداخت. هاگن به صورت فوری و ضروری، خواهان اصلاح ملی و برداشتن بار مکلفیت های دهاقین در برابر مالکان زمین شد. هاگن در برابر مخالفین این اصلاحات از قشر اشراف و مالکان بزرگ زمین، توانست به ایده های آلبریخت ثایر (۱۷۵۲–۱۸۲۸)، مؤسس تیوری منطقی استفاده از زمین، در دفاعیه اش «ساختارهای مالکیت مبتنی بر منطق با دارایی های برابر زمین» («rationelle Betriebsformen mit Flächenausdehnung der landwirtschaftlichen Betriebe») استناد کند. در سال ۱۸۱۴ میلادی هاگن این ایده را ترویج می کرد که بار بدهی بین دهاقین روستایی و مالکان زمین را می توان از طریق اجرای نرخ ویژه و کاهش یافته سود بر بدهی های معوق که با استفاده از نهادهای قرضه دهنده ایجاد شده برای میانجی گری میان رابطه قرضه دهنده – قرضه گیرنده و از طریق قوانین اصلاحی مالکیت زمین اعمال می شود، کاهش داد. ایده های او راهکارهای را پیش بینی کرده بود که تا بیش از یک نسل قابل اجرا بودند، مخصوصاً در مورد ایجاد بانک قرضه دهی زراعتی («Landwirtschaftliche Rentenbank») که در سال ۱۸۴۹ میلادی تأسیس شد. در طول ۴۵ سال خدمت عمومی اش، ه
اگن به عنوان مدافع لیبرالیسم اقتصادی و مخالف موانع تعرفه شناخته می شد. او از مبارزهای ابتدائی برای تجارت آزاد در سراسر اروپا بود.
فرانکو آرچیبوگی (Franco Archibugi) (زاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۲۳ نوامبر ۲۰۲۰)، دانشمند علوم سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، استاد دانشگاه در بخش سیاست اقتصادی و آمایش سرزمین، اهل ایتالیا بود. او به طور گسترده در ایتالیا و آژانس های دولتی بین المللی کار می کرد؛ از جمله در حوزه های توسعه اقتصادی، رفاه اجتماعی و سیاست همکاری. آرچیبوگی نویسنده چندین کتاب در حوزه نظریه برنامه ریزی و روش شناسی بوده و از جمله نظریه پردازان و طرف داران رشته جدید و واحد برنامه ریزی بود – «پلانولوجی» – که هدف آن ایجاد یک پل ارتباطی میان پیشرفت علمی نظری در اقتصاد و سایر علوم اجتماعی با اثرگذاری و مدیریت واقعی سیاسی و اداری، است. پس از بازنشسته شدن از وظایف دانشگاهی، هنوز هم در حوزه پژوهش فعال بوده و به عنوان رئیس مرکز مطالعات برنامه ریزی کار می کرد. او در سن ۹۴ سالگی، در نوامبر ۲۰۲۰ در شهر روم درگذشت. زندگی نامه. متولد ۱۹۲۶ میلادی در شهر روم و فرزند ویلون نواز کورادو آرچیبوگی و آدیلینا فرانسیا، او نوه مورخ هنر، انیو فرانسیا بود. او با انجام دادن اقدامات نمایشی کوچک مانند توزیع کردن برگه های آگهی سوسیالیستی در سینماها و با پخش کردن میخ ه