Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روشن رضایف (به ) (زاده ۱۵ اکتبر ۱۹۶۹، باکو، جمهوری آذربایجان - درگذشت ۸ ژانویه ۱۹۹۹، قبوستان، جمهوری آذربایجان) یک افسر و قهرمان ملی جمهوری آذربایجان بود. اوایل زندگی. روشن رضایف در ۱۵ اکتبر ۱۹۶۹ در باکو، پایتخت آذربایجان زاده شد. وی در دبیرستان باکو تحصیل کرد و بعداً تحصیلات خود را در مدرسه عالی نظامی ولادی قفقاز روسیه ادامه داد. وی در جنگ قره باغ داوطلبانه به صف های نبرد نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان پیوست و مرتباً از خط مقدم بازدید می کرد. پیشه نظامی. او به عنوان فرمانده هنگ گروهان منصوب شد. وی ده ها سرباز ارمنی را در نبردهای اطراف روستاهای پیرکمال، آران زمین، شل لی، ناخجیوانیک و پاپراوند در شهرستان آغ دام به قتل رساند. اگرچه وی در طی نبرد در روستای ناخجیوانیک در سال ۱۹۹۲ آسیب دیدگی شدیدی دید، اما پرسنل نظامی خود را تنها نگذاشت و جان بسیاری از سربازان مجروح را نجات داد. روشن رضایف پس از اتمام خدمت سربازی در ناگورنو قره باغ، در زمان های مختلف فرمانده واحدهای مختلف نظامی بود. پس از آن، او به عنوان فرمانده واحد نگهبان در زندان فوق امنیتی قبوستان کار کرد. در ۸ ژانویه ۱۹۹۲ یک شورش در زندان امنیتی رخ داد که وی د
ر آن زمان فرمانده واحد گارد بود. سربازان به دست گروهی از زندانیان به گروگان گرفته شدند. روشن با شنیدن خبر این واقعه بلافاصله به زندان رفت. او با زندانیان به توافق رسید که سربازان را آزاد کنند و روشن خود به عنوان گروگان باقی ماند. روشن رضایف هنگام انجام وظایف خود توسط زندانیان کشته شد. زندگی شخصی. روشن رضایف متاهل و دارای دو فرزند بود. افتخارات. روشن رضایف پس از مرگ با فرمان ریاست جمهوری شماره ۷۳ به تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۹۹۹، عنوان قهرمان ملی جمهوری آذربایجان را دریافت کرد. وی در شهرک ساحل باکو به خاک سپرده شد. یک پارک ساحلی نیز در این ناحیه به نام او نامگذاری شد.
ژان باتیست هاچم (; زاده – درگذشته ) افسر اهل بنین بود. وی از ۱۸ دسامبر ۱۹۶۷ تا ۱۹ دسامبر ۱۹۶۷ رئیس جمهور این کشور بود. ژان باتیست هاچم در ۳ مه ۱۹۹۸، در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
آرزو () یک فیلم به کارگردانی راماناند ساگر است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به سادهانا شیوداسانی، راجندرا کومار، و فیروز خان اشاره کرد.
آمیدزدایی یک واکنش شیمیایی است که در آن یک گروه عاملی آمید در زنجیره جانبی اسیدهای آمینه آسپاراژین یا گلوتامین حذف شده یا به یک گروه عملکردی دیگر تبدیل می شود. به طور معمول، آسپاراژین به اسید آسپارتیک یا ایزواسپارتیک اسید تبدیل می شود. گلوتامین به گلوتامیک اسید یا پیروگلوتامیک اسید (۵-اکسوپرولین) تبدیل می شود. این واکنش ها در یک پروتئین یا پپتید از اهمیت بالایی برخوردار هستند، زیرا ممکن است ساختار، پایداری یا عملکرد آن ها را تغییر دهند و منجر به تخریب پروتئین شوند.
مسجد تنکزیه که به جامع تنکز نیز شناخته می شود، یکی از هشت مسجد بزرگ جامع در دمشق. این بنا به دستور سیف الدین تنکز، نایب السلطنه دمشق ساخته شده است. سال شروع به تاسیس آن را ۷۱۷ گزارش کرده اند که یک سال پس از آن در سال ۷۱۸ به اتمام رسیده است. اولین نماز جمعه در این مسجد به تاریخ ۱۰ شعبان ۷۱۸ اقامه شده است. این نماز را نجم الدین علی بن داوود حنفی و در حضور تنکز اقامه شده است. در سال ۷۴۴ ه.ق، پس از مرگ تنکز، جسد تنکز در کنار مسجد دفن گردید و بعدها آن منطقه به تربت تنکز نام گرفت. این بنا تا سال ۸۸۹ ه.ق اهمیت خود را حفظ کرد تا آنجا که در سال ۸۸۹ ه.ق در این مسجد بر جنازه محب الدین بصروی -فقیه بزرگ شافعی- نماز گزارده شد. بر اساس گزارش ها، تا سال ۹۰۶ در این محل نماز جمعه برگزار می شد. بعدها در دوره خدیوان مصر، ابراهیم پاشا این مکان را مدرسه نظامی کرد و برای این منظور، تالارهای بزرگی را برای درس و خوابگاه دانشجویان ساخت. در سال ۱۹۱۸ پس از خارج شدن عثمانیها از سوریه و در دوره ملک فیصل اول، مدرسه نظامی دیگری در کنار آن بنا ساخته شد. در سال ۱۳۵۶، این مکان از مدرسه نظامی به مدرسه طلاب علوم دینی تغییر کاربری پیدا کرد. در سا
ل ۱۹۴۵ میلادی، مسجد بر اثر اصابت بمب، آسیب جدی دید و در پی آن اداره اوقاف اسلامی، آنجا را به فروشگاه تبدیل کرد. بنای مسجد. این مسجد تا پیش از ۱۳۷۱ یک نمای سنگی طویل و چهار در داشت که دودرب به صحن مسجد و دو در به شبستان مسجد باز می گشت. بین دو در این بنا، ساعتی آفتابی از جنس مرمر تعبیه شده بود. بنای امروزی مسجد، در نزدیک خیابان قصر قرار دارد و در سمت راست آن، یک ضریح تنکز با گنبدی بالای آن واقع شده است. در مقابل در گنبد ضریح، دری دیگر به شبستان باز می شود. شبستان این مسجد، فضایی وسیع را شامل می شود که با ده طاق که بر ستونهایی محکم استوار شده است، مزین شده است. سقف این مسجد چوبی است و محراب آن از جنس سنگ است. بالای محراب مسجد با کاشی معرق تزئین شده است. منبر مسجد از سنگ ساخته شده و بر بالای جایگاه سخنران، گنبد گوچکی از جنس سنگ تهیه شده است.
پیتزا مارگریتا نوعی پیتزای ایتالیایی است. این پیتزا در قرن نوزدهم میلادی در شهر ناپل در جنوب ایتالیا ابداع شد. پیتزا مارگریتا از پنیر موتزارلا، گوجه سن مارتزانو (نوعی گوجه فرنگی آلویی)، سبزی ریحان تازه، نمک و روغن زیتون تشکیل شده است. خاستگاه. بر اساس یک باور عمومی پیتزا مارگریتا به افتخار ملکه ایتالیا، مارگاریتا ماریا ترزا، در زمان سفرش به شهر ناپل در ژوئن ۱۸۸۹ و هشت سال بعد از اتحاد ایتالیا توسط رافائله اسپوزیتو سرآشپز پیتزایی برندی طبخ و نام گذاری شد. این پیتزا به افتخار پرچم سه رنگ کشور تازه متحدشدهٔ ایتالیا رنگ های سبز، سفید و سرخ داشت؛ گوجه برای رنگ قرمز، ریحان برای رنگ سبز و پنیر موتزارلا برای رنگ سفید. با وجود اینکه این پیتزا در زمان سفر ملکه مارگریتا محبوب و شناخته شده شد اما یک پیتزا در ناپل با این مواد تشکیل دهنده از سال ها قبل از سفر ملکه مارگریتا وجود داشته است. در ۱۸۳۰ در کتاب محیط و اطراف "ناپولی" یک پیتزا با پنیر موتزارلا، ریحان و گوجه توصیف شده است. فرانچسکو د بورکارت در ۱۸۶۶ در کتابی که در مورد سنت های شهر ناپل نوشته بود انواع مختلف پیتزاهای آن زمان را توصیف کرد که یکی از آن ها نیز مواد اولی
ه تشکیل دهنده ای مانند پیتزا مارگریتا داشت.
آلفونس آلی (؛ زاده – درگذشته ) افسر اهل بنین بود. وی از ۱۹ دسامبر ۱۹۶۷ تا ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۸ رئیس جمهور این کشور بود. آلفونس آلی در ۲۸ مارس ۱۹۸۷، در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
رودلف استریگلر (۱۸۷۶–۱۸۱۶) یکی از اولین عکاسان دانمارک و متخصص در عکاسی پرتره بود. حرفه. استریگلر که به عنوان یک قاب عکس ساز آموزش دیده بود، اولین استودیوی داگرئوتایپ شهر ادنسه را در سال ۱۸۴۶ افتتاح کرد. با تجربه ای که از ساختن روکش طلا داشت، او توانست عکاسی را با کادربندی های زینتی ترکیب کند. تا سال ۱۸۵۷، او به طور گسترده در سراسر کشور سفر کرد تا اینکه سرانجام به کپنهاگ نقل مکان کرد. در سال ۱۸۶۰، وی عکاسی کارت ویزیت را به دانمارک معرفی کرد. ایده استفاده از عکس به جای کارت ویزیت از فرانسه شروع شده بود که آندره آدولف اوژن دیسدری در سال ۱۸۵۴ آنرا طراحی کرده بود. او این کار را با یک دوربین چهار لنز که می توانست از هشت تا دوازده عکس را با همان نگاتیو شیشه بگیرد انجام داد. از آنجا که چاپ های این نوع عکس را می توان در آلبوم جمع آوری کرد، این روش طرفداران بسیاری پیدا کرد. جوایز. در سال ۱۸۶۱، در حالی که عکاس دربار سلطنتی بود، به دریافت مدال «اینگنیو و آلتی» نائل شد. این مدال در دانمارک به هنرمندان و دانشمندان خارجی اعطا می شد. او همچنین یکی از اولین عکاسانی بود که از هانس کریستیان آندرسن عکس پرتره گرفت. اندرسن در دفت
ر خاطرات خود در ۲۲ اکتبر ۱۸۵۱ نوشت: «تا ساعت ۱۱٫۳۰ برای استریگلر ایستادم و او چند عکس ریز و درشت از من گرفت.»
کاران دوان (; – ) بازیگر اهل هند بود. وی بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می کرد. وی بازیگر فیلم هایی همچون تمنا، روش زندگی و بهار بوده.
آمین زدایی فرایند حذف گروه آمین از یک مولکول است. آنزیم هایی که این واکنش را کاتالیز می کنند، دآمیناز نامیده می شوند. در بدن انسان، آمین زدایی در درجه اول در کبد انجام می شود، اما ممکن است در کلیه نیز رخ دهد. در شرایط مصرف بیش از حد پروتئین، از آمین زدایی برای تجزیه اسیدهای آمینه به منظور تأمین انرژی استفاده می شود. گروه آمین از اسید آمینه خارج شده و به آمونیاک تبدیل می شود. بقیه اسید آمینه عمدتاً از کربن و هیدروژن تشکیل شده و ممکن است بازیافت شده یا برای تأمین انرژی اکسید شود. آمونیاک برای انسان سمی است و آنزیم ها با افزودن مولکول های کربن دی اکسید در چرخه اوره، که در کبد نیز اتفاق می افتد، آن را به اوره یا اوریک اسید تبدیل می کنند. اوره و اوریک اسید می توانند به راحتی در خون پخش شوند و سپس از طریق ادرار دفع شوند.
بهار () یک فیلم در ژانر عاشقانه و کمدی دلهره آور به کارگردانی ام.وی. رامان است که در سال ۷۲۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ویجینتی مالا، پران، و اوم پراکاش اشاره کرد.
پل-امیل دی سوزا (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل بنین بود. وی از ۱۳ دسامبر ۱۹۶۹ تا ۷ مه ۱۹۷۰ رئیس جمهور این کشور بود. پل-امیل دی سوزا در ۱۷ ژوئن ۱۹۹۹، در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
پانداری بای (؛ ۱۹۳۰ – ۲۹ ژانویه ۲۰۰۳) بازیگر اهل هند بود. وی بین سال های ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "الهه"، "بهار"، "پیغام"، "آن روز"، "زن برده"، "زن داداش"، "در دامان مادر"، "موجودات خارق العاده"، "هدیه"، "آن یک دقیقه"، "فوریت پلیس ۱۰۰" و "پسر خدایی" اشاره کرد.
آمفیفیلی (از یونانی αμφις، amphis: هر دو و φιλíα، فیلی: عشق، دوستی) یک ترکیب شیمیایی است که آب دوست (قطبی) و چربی دوست است. به چنین ترکیبی "آمفیفیلیک" یا "آمفیپاتیک" گفته می شود. این ویژگی زمینه را برای تعدادی از زمینه های تحقیقاتی در شیمی و بیوشیمی ایجاد می کند، به ویژه در مورد چند شکل بودن لیپیدها. ترکیبات آلی حاوی گروه های آبدوست در هر دو انتها از یک کره گون (در مجموع) مولکول نامیده می شوند. مواد رایج آمفیفیلیک صابون ها، شوینده ها و لیپوپروتئین ها هستند. ساختار و خواص. چربی دوست گروه معمولاً بزرگ هیدروکربن نصفه، مانند یک زنجیره طولانی از فرم CH 3 (CH 2) n و با n&gt; 4. گروه آب دوست در یکی از دسته های زیر قرار می گیرد: غالباً، گونه های آمفیفیلی دارای چندین قسمت چربی دوست، چندین قسمت آب دوست یا چندین مورد از هر دو هستند. پروتئین ها و برخی کوپلیمرهای بلوکی از این نمونه هستند. ترکیبات آمفیفیلیک دارای ساختارهای چربی دوست (نوعاً هیدروکربن) و گروه های عاملی قطبی آب دوست (یونی یا بدون بار) هستند. در نتیجه داشتن بخشهای چربی دوست و آب دوست، برخی از ترکیبات آمفیفیلیک ممکن است در آب و تا حدی در حلالهای آلی غیر قطبی حل
شوند. وقتی در یک سیستم دو فازی غیرقابل انعطاف متشکل از حلالهای آلی و آبی قرار گیرد، ترکیب آمفیفیلیک دو فاز را تقسیم می کند. میزان بخش های آبگریز و آب دوست میزان پارتیشن بندی را تعیین می کند. نقش بیولوژیکی. فسفولیپیدها، دسته ای از مولکول های آمفیفیلیک، اجزای اصلی غشاهای بیولوژیکی هستند. ماهیت آمفیفیلیک این مولکول ها نحوه تشکیل غشاها را تعریف می کند. آنها با قرار دادن گروه های قطبی خود به سمت محیط آبی اطراف (به ترتیب مایع خارج سلول و محلول داخل سلولی، سیتوزول) و زنجیره های لیپوفیلی خود به سمت داخل لایه دو لایه، خود را به صورت لایه های دوتایی مرتب می کنند، و یک منطقه غیر قطبی بین دو را تعریف می کنندهای قطبی
لیوتروپیک به یک مزوفاز کریستالی مایع گفته می شود (یک واژه مرکب از lyo- "حل" و -tropic "تغییر") اگر در اثر حل شدن مزوژن آمفیفیلیک در یک حلال مناسب، تحت شرایط مناسب غلظت، دما و فشار ایجاد شود. مخلوط آب و صابون یک نمونه روزمره از کریستال مایع لیوتروپیک است. از نظر تاریخی، این اصطلاح برای توصیف رفتار متداول مواد تشکیل شده از مولکول های آمفیفیلیک با افزودن یک حلال استفاده می شد. این مولکول ها شامل یک گروه سر دوستدار آب (که ممکن است یونی یا غیر یونی باشد) متصل به یک گروه هیدروفوبیک یا آبگریز هستند. تفکیک میکرو فاز در مقیاس نانومتری، بسته به توازن حجم بین قسمت آب دوست و بخش آبگریز، در نوع مختلف آرایش ناهمسانگرد توسعه یافته حلال ایجاد می شود. به نوبه خود، آنها ترتیب طولانی فازها را تولید می کنند، با مولکول های حلال فضای اطراف ترکیبات را پر می کنند تا سیالیت سیستم را فراهم کنند. در مقابل بلورهای مایع گرمازا، بلورهای مایع لیوتروپیک دارای درجه آزادی دیگری هستند، یعنی غلظتی که آنها را قادر می سازد مراحل مختلفی را القا کنند. با افزایش غلظت مولکول های آمفیفیلیک، چندین نوع مختلف از ساختارهای کریستال مایع لیوتروپیک در محلول
وجود دارد. ترتیب هر یک از این انواع مختلف از نظم مولکولی در ماتریس حلال است، از میسل های کروی گرفته تا استوانه های بزرگتر، استوانه های همسو و حتی سنگدانه های دو لایه و چند جداره. انواع سیستم های لیوتروپیک. نمونه هایی از ترکیبات آمفیفیلیک نمک های اسیدهای چرب، فسفولیپیدها هستند. بسیاری از آمفیفیل های ساده به عنوان مواد شوینده استفاده می شوند. مخلوط آب و صابون یک نمونه روزمره از کریستال مایع لیوتروپیک است. ساختارهای بیولوژیکی مانند نمایش پروتئین های رشته ای نسبتاً طولانی و کاملاً مشخص «بلوک های» آبگریز و آب دوست آمینواسیدها نیز می توانند رفتار متبلور مایع لیوتروپیک را نشان دهند.
افراد لزبین، همجنسگرایان، دوجنسگرایان و تراجنسیتی ها (LGBT) در سنگال با چالش های قانونی که شهروندان غیر همجنس گرا تجربه نکرده اند، مواجه می شوند. سنگال طور خاص اعمال جنسی همجنسگرایان را غیرقانونی اعلام کرده و در گذشته، افراد متهم به همجنس گرایی را تحت تعقیب قرار داده است. افراد دگرباش جنسی با تبعیض معمول در جامعه روبرو هستند. طبق پروژه مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۱۳، ۹۷% از ساکنان سنگال معتقدند که همجنس گرایی روشی برای زندگی است که جامعه نباید آن را بپذیرد، رقمی بدون تغییر نسبت به سال ۲۰۰۷. قوانینی دربارهٔ فعالیت جنسی همجنسگرایان. فعالیت جنسی همجنسگرایان در سنگال غیرقانونی است. ماده ۳۱۹ در قانون مجازات سنگال موارد زیر را بیان می کند: Sans préjudice des peines plus grabs prévues par les alinéas qui précèdent ou par les articles 320 and 321 du présent Code, sera puni d'un burgunement dun à cinq ans et d'une amende de 100،۰۰۰ à 1.500.000 franc, quiconque aura commis un acte impudique ou contre nature avec un individu de son sexe. Si l'acte a été commis avec un mineur de 21 ans, le maximum de la peine sera toujours
prononcé. ماده ۳۱۹ برگردان به فارسی، موارد زیر را بیان می کند:بدون تعصب به مجازات های جدی تر در بند قبلی یا با مواد ۳۲۰ و ۳۲۱ از این قانون، هر کسی که مرتکب یک عمل نادرست یا غیرطبیعی با فردی از جنس مشابه خواهد شد با زندانی کردن بین یک و پنج سال و جریمه ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۷۰۰ هزار فرانک جریمه خواهد شد. اگر این عمل با فردی زیر سن ۲۱ سالگی انجام شود، حداکثر جریمه باید اعمال شود.در سال ۲۰۱۶، رئیس جمهور سنگال، مکی سال گفته است که هرگز رابطه جنسی همجنسگرایان را قانونی نخواهد کرد. وی گفت: «هرگز تحت اختیار من همجنسگرایی در سرزمین های سنگال قانونی نخواهد شد» شناخت روابط همجنسگرایان. زوج های همجنس خواه هیچ قانونی به رسمیت شناخته نمی شوند، چه به صورت ازدواج یا اتحادیه های مدنی. فرزندخواندگی کودکان. با توجه به اطلاعات منتشر شده در ژوئیه ۲۰۱۱ توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، زوج برای حداقل پنج سال یا یک فرد مجرد که حداقل به سن ۳۵ سال سن دارد، واجد شرایط پذیرفتن یک کودک سنگال در صورتی که حداقل ۱۵ سال بین سن فرزند و سن فرزند خواندگی وجود داشته باشد، واجد شرایط است. قانون سنگال به طور خاص افراد همجنسگرا را وادار به پذیرفتن
آن ها نمی کند. شرایط زندگی. در سال ۲۰۰۸، مجله "Icone" داکار گزارش و انتشار عکس هایی از ازدواج ادعایی همجنسگرایان را که در یک خانه خصوصی در سنگال اتفاق افتاده بود ، منتشر کرد. منصور دینگ، سردبیر مجله، ادعا کرد که پس از آن تهدید به مرگ شده است. پنج مرد در این عکس ها دستگیر شدند اما بعداً بدون اتهام آزاد شدند. مشخص نیست که این دستگیری ها ناشی از قوانین ضد همجنسگرایی سنگال بوده است یا تهدید به مرگ.
اسلاوی شرقی باستان یا روسی باستان (روسی: Древнеру́сский язы́к) زبانی بود که در قرون ده تا پانزده توسط اسلاوهای شرقی در روس کیف و کشورهایی که پس از فروپاشی آن ایجاد شدند، سخن گفته می شد. زبان های روسی، بلاروسی، اوکراینی و روسینی حاصل تکامل این زبان هستند.
بیست سال بعد () یک فیلم در ژانر معمایی به کارگردانی بیرن ناگ است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به وحیده رحمان اشاره کرد. این فیلم در جایزه فیلم فیر ۱۹۶۲ برنده جوایز بهترین تدوین، بهترین ترانه، بهترین خواننده پلی بک زن و بهترین طراحی صدا شده است.
ناگش کوکونور (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه کننده، فیلم نامه نویس و بازیگر اهل هند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر شده است.
کلیفورد هیو داوکر (؛ – ) توپولوژیست زاده کانادا بود که برای کارهایش در توپولوژی عمومی و همچنین فعالیت هایش در نظریه رسته ها، نظریه بافه و نظریه گره شناخته می شود.
جوزپه سولری (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم و بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قتل"، "افسران پلیس" و "طبقه ۱۷" اشاره نمود. زندگی نامه. سولری در رم به دنیا آمد. او بازیگری را در سال ۲۰۰۴ با مینی سریال جنایی تلویزیونی «"قتل ها"» آغاز کرد. سولری فعالیت سینمایی خود را با فیلم اکشن-کمدی "طبقه ۱۷" آغاز کرد و علاوه بر آن، در مقام تهیه کننده نیز فعالیت داشت. از جمله نقش های او، ایفای نقش گارجولو در مجموعه «"بازرس کولیاندر"» است. سولری همچنین در فیلم های تلویزیونی «"قتل ها"» و «"پنج روز میلان"» بازی کرده است. او در سریال تلویزیونی جنایی-درام "افسران پلیس" ۷ نیز نقش آفرینی داشته است. در سال ۲۰۰۸ همچنین در فیلم درام سیاه وسفید «"آلتروموندو"» و مینی سریال تلویزیونی «"هوای بد"» بازی کرد. زندگی شخصی. او پسر روزنامه نگار و مدیر رای، آگوستینو ساکا است.
ایناری (به ) یک شهرداری در فنلاند است. ایناری از نظر مساحت بزرگترین شهرداری فنلاند و از نظر جمعیت کم تراکم ترین آن هاست و با داشتن چهار زبان رسمی بیشترین تعداد زبان رسمی را در کشور دارد. منابع عمده درآمد آن گردشگری، صنعت خدمات و آزمایش آب و هوای سرد است. فرودگاه ایوالو به این منطقه خدمت می رساند. ایناری یکی از مراکز فرهنگی مردم سامی است. تاریخ. شهرداری ایناری در سال ۱۸۷۶ تأسیس شد. مردم شناسی. جمعیت. جمعیت شهرداری ایناری بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۰ برابر با ۶٬۸۵۵ تن بود. تراکم جمعیت در آن نیز ۰٫۴۶ نفر بر کیلومتر مربع محاسبه شده است. زبان ها. این شهرداری دارای چهار زبان رسمی است: فنلاندی، سامی ایناری (حدود ۴۰۰ گویشور)، سامی اسکولت (حدود ۴۰۰ گویشور) و سامی شمالی (حدود ۷۰۰ گویشور). برآورد تعداد افرادی که به هر یک از زبان های سامی تسلط دارند با تعداد افرادی که آن ها را در سرشماری ها به عنوان زبان مادری خود ثبت می کنند متفاوت است. از جمعیت کل ۶٬۸۶۳ نفری در سال ۲۰۱۰، ۶٬۳۶۶ نفر فنلاندی و ۴۰۰ نفر یکی از زبان های سامی را به عنوان زبان مادری خود ثبت کردند. ۹۷ نفر دیگر نیز زبان مادری خود را زبان های دیگری ثبت کردند. آب وهوا
. ایناری دارای آب و هوایی خنک و مرطوب با زمستان هایی نسبتاً سرد و تابستان های خنک است.
بمبئی تا بانکوک () یک فیلم در ژانر کمدی به کارگردانی ناگش کوکونور است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به شریاس تالپاده اشاره کرد.
طبقه ۱۷ () یک فیلم دلهره آور ایتالیایی به کارگردانی برادران مانتی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
رابرت کلی پریم (؛ زادهٔ ) ریاضی دان و دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا است. در سال ۱۹۴۱، پریم مدرک کارشناسی در رشته مهندسی برق از دانشگاه تگزاس در آستین گرفت، او همچنین با همسرش آلیس (هاتر) پریم (۱۹۲۱-۲۰۰۹) در همانجا آشنا شد، که در سال ۱۹۴۲ با او ازدواج کرد. زندگی نامه. رابرت کلی پریم در ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۱ در سوویتواتر، تگزاس متولد شد. در سال ۱۹۴۱، پریم مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی برق از دانشگاه تگزاس در آستین دریافت کرد، او با همسرش آلیس (هاتر) پریم (۱۹۲۱-۲۰۰۹) در آنجا آشنا شد و در سال ۱۹۴۲ با او ازدواج کرد. بعداً در سال ۱۹۴۹، او مدرک دکترای خود را در رشته ریاضیات از دانشگاه پرینستون دریافت کرد، از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ او به عنوان دستیار پژوهشی مشغول به کار شد. در اوج جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱-۱۹۴۴)، پریم به عنوان مهندس در شرکت جنرال الکتریک مشغول به کار شد. از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۹، او به عنوان مهندس و بعداً ریاضیدان توسط آزمایشگاه مهمات نیروی دریایی ایالات متحده استخدام شد. در آزمایشگاه های بل، او از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ به عنوان مدیر تحقیقات ریاضی خدمت کرد. در آنجا، پریم الگوریتم پریم را توسعه داد. همچنین در طول
دوران تصدی خود در آزمایشگاه های بل، در سال ۱۹۵۱ به کمیته قابلیت اطمینان سلاح ها در آزمایشگاه ملی ساندیا به ریاست والتر مک نیر کمک کرد. پس از آزمایشگاه های بل، پریم معاون رئیس تحقیقات در آزمایشگاه های ملی سندیا شد. رابرت پریم در طول دوران کاری خود در آزمایشگاه های بل، به همراه همکارش جوزف کراسکل، دو الگوریتم مختلف را برای یافتن درخت پوشای کمینه در یک گراف وزن دار، که یک مانع اساسی در طراحی شبکه های رایانه ای است، توسعه داد. رابرت سی. پریم در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱ در سن ۱۰۰ سالگی در سن کلمنته، کالیفرنیا درگذشت.
ماله کش در ادبیات سیاسی ایران به کسی گفته می شود که برای هر اتفاقی که می افتد، دلیلی می آورد. تعریف. به معنای سرپوش گذاشتن، توجیه کردن یا خوب و زیبا جلوه دادن ایرادها، شکست ها، اشتباهات و به طور کلی، هر چیزی است که سبب انتقاد فرد یا افراد از موضوعی شود. ماله کشی، واژهٔ جدیدی نیست و در بین مردم رایج بوده، اما در سال های اخیر، کاربرد سیاسی هم پیدا کرده و به قصد اهانت به کسانی گفته می شود که از روی منفعت فردی یا گروهی، در داخل و خارج از ایران، برای سیاست ها و رفتارهای غلط هر فرد یا نهادی، توجیه و دلیل می آورند یا به اصطلاح ماله کشی می کنند. برای مثال، وزارت خارجه آمریکا در توئیتی گفت: «ظریف، «ماله کش اعظم» خامنه ای است». مغلطه. ماله کشی، نوعی مغالطه نیز نامیده شده است. موارد استفاده. ماله کش، واژه ای است که چند سالی است وارد ادبیات نقد سیاسی ایرانیان شده است و در ابتدا (حدود سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶) عموماً علیه کسانی استفاده می شد که به عنوان روشنفکر دینی شهره هستند. این گروه از سوی منتقدینشان متهم بودند که برای کاستی های دین اسلام، دلایل منطقی می تراشند و نقدهایی اساسی -به ویژه انتقادهای حقوق بشری علیه اسلام- را ت
وجیه می کنند. استفاده از ماله کش در شبکه های اجتماعی، بسیار متداول است و بیشتر برای توصیف خبرنگاران نزدیک به جناح اصلاح طلب جمهوری اسلامی به کار می رود. مجید محمدی، نویسنده و جامعه شناس ایرانی-آمریکایی، کتابی با نام "علیه استمرارطلبی، وعده های توخالی، مدعاهای بی اساس و ماله کشی ابدی برای تداوم استبداد دینی" دارد که در این کتاب، در مورد انواع ماله کشی توضیح می دهد. اما با این وجود، افراد دیگری همچون حسن روحانی، محمد جواد ظریف و حتی مشاوران مالیاتی نیز ماله کش نامیده شده اند. ماله کش اعظم. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹، صفحه رسمی وزارت خارجه آمریکا، در توییتی، محمد جواد ظریف را با استفاده از هشتگ، ماله کش اعظم نامید. این کار، واکنش های گسترده ای در فضای مجازی و خبرگزاری های فارسی زبان داشت.
گاسپاره کاتالدو (؛ ۲۵ ژانویه ۱۹۰۲ – ۱۳ مارس ۱۹۷۰) فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. وی برندهٔ «روبان نقره ای بهترین فیلم نامه» برای "برادران کارامازوف" شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "داستان عشق"، "برادران کارامازوف"، "تمام رم در برابر او لرزید"، "بر رنگین کمان می رقصیم" و "قلب و روح" اشاره نمود.
اِبرهارد دوم (۱ فوریه ۱۴۴۷ میلادی - ۱۷ فوریه ۱۵۰۴ میلادی) از اعضای اشراف آلمان بود. وی از ۱۴۸۰–۱۴۹۶ گراف وورتمبرگ-اشتوتگارت با عنوان ابرهارد ششم و از ۱۴۹۶–۱۴۹۸ دوک وورتمبرگ با عنوان ابرهارد دوم بود. دوران حکومت او مصادف با فرمانروایی سلطان حسین بایقرا تیموری و سلاطین مختلف دودمان آق قویونلو از جمله یعقوب و مراد در دوره های متفاوت و مناطق مختلف بر ایران و سلطان محمد فاتح و سلطان بایزید دوم بر امپراتوری عثمانی بود. زندگی نامه. او پسر اولریش پنجم، گراف وورتمبرگ و الیزابت فن بایرن-لندسهوت، همسر او بود. بیشتر دوران کودکی خود را در دربار دوک بورگوندی گذراند و از همین رو در سال ۱۴۶۱ میلادی در مراسم تاجگذاری لوئی یازدهم، پادشاه فرانسه در رنس، حاضر بود. سال ۱۴۶۲ میلادی به وورتمبرگ بازگشت و حوالی سال های ۱۴۶۵ تا ۱۴۶۷ میلادی با الیزابت، دختر آلبرشت آشیل، مارگراف براندبورگ ازدواج نمود. پس از درگذشت پدرش اولریش پنجم، از هشتم ماه فوریه سال ۱۴۸۰ میلادی با عنوان ابرهارد ششم جانشین او در مقام گراف وورتمبرگ-اشتوتگارت شد. سال ۱۴۸۲ میلادی با امضای پیمان مونزینگن با پسر عموی خود ابرهارد پنجم، گراف ووتمبرگ-اوراخ پذیرفت وورتمبرگ تح
ت حاکمیت ابرهارد پنجم مجدداً متحد شود. در عوض ابرهارد پنجم نیز متعهد گردید ابرهارد ششم را جانشین خود کند. پس از عقد این توافقنامه با وجود استقلال ظاهری ابرهارد ششم، تمامی قدرت در وورتمبرگ در اختیار ابرهارد پنجم قرار گرفت. اندکی بعد ابرهارد ششم تلاش کرد قدرت خود را بازستاند که تا زمان مرگ پسر عمویش در سال ۱۴۹۶ موفق به این امر نشد. سال ۱۴۸۹ میلادی، ابرهارد ششم دوباره تنها وارث وورتمبرگ-اشتوتگارت خوانده شد اما پس از مرگ پسر عمویش که نهایتاً با عنوان ابرهارد یکم به مقام دوکی وورتمبرگ رسیده بود، تمامی این دوک نشین تحت کنترل ابرهارد ششم با عنوان ابرهارد دوم درآمد. ابرهارد دوم به سرعت با اشراف به مشکل برخورد کرد و مجبور به ترک ووتمبرگ شد. سال ۱۴۹۸ میلادی بدون یافتن هیچگونه پشتیبان، مجبور به پذیرش حکمیت ماکسیمیلیان یکم، پادشاه رومن ها گشت. بر اساس این حکم، مقرر شد ابرهارد دوم دست از حاکمیت بر وورتمبرگ بکشد و هیچگاه به آن بازنگردد و در عوض سالانه ۶ هزار سکه طلا دریافت کند. در مدت نبود او شورایی از بزرگان کنترل امور را در اختیار داشتند تا این که در سال ۱۵۰۳ میلادی با با حائز سن قانونی دانستن اولریش، برادر زاده ابرهارد
دوم، او را به منصب دوک وورتمبرگ گماشتند. ابرهارد دوم به فیلیپ، انتخابگر پالاتین پناه برد و نهایتاً سال ۱۵۰۴ میلادی در قلعه لیندنفلز در تبعید درگذشت و در کلیسای هایدلبرگ به خاک سپرده شد.
وینچنتسو سالمه (؛ زادهٔ ) بازیگر، نمایشنامه نویس، کارگردان و فیلمنامه نویس ایتالیایی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "باریا"، "طعم تو"، "اوله" و "چهره پیکاسو" اشاره کرد. زندگی نامه. سالمه متولد باکولی، استان ناپل بود که کار خود را در سال ۱۹۷۶ با گروه صحنه تاتو روسو آغاز کرد. سال بعد او به گروه تئاتر ادواردو د فیلیپو پیوست که بعداً از ادواردو، پسرش لوکا رهبری این گروه را به عهده گرفت و تا سال ۱۹۹۲ در آنجا کار کرد. در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۸، او گفت که دی فیلیپو به او یاد داده است که زمانی که در ناپل نبود، کلمات را چطور به ناپلی «ایتالیایی» تبدیل کند، تا همه بتوانند نمایشنامه را درک کنند. در دهه ۱۹۹۰، سالمه شروع به نوشتن و تولید نمایشنامه های کمدی خود کرد و با «بیرون برف می بارد» موفقیت زیادی کسب کرد. او در اوایل دهه ۱۹۸۰ در صنعت سینما به عنوان یک بازیگر شروع به کار کرد. پس از محبوبیت روزافزون خود روی صحنه، در سال ۱۹۹۸ فیلم کمدی «دوست دل» را نوشت، کارگردانی کرد و در آن بازی کرد که موفقیت تجاری قابل توجهی داشت. در سال های بعد، سالمه شخصیت های بازیگری، نمایش نامه نویسی اش را روی صحنه و پرده
بزرگ، و نقش های اصلی در فیلم های کارگردان های دیگر را به کمدی، تغییر داد.
ناندو تامبرلانی (؛ ۱۵ ژانویه ۱۸۹۶ – ۱۱ مه ۱۹۶۷) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آخرین رقص"، "خشم آشیل"، "اسب تروآ"، "شمشیر و صلیب"، "صلیبیون توانا" و "گلادیاتور رم" اشاره کرد.
ساندرو اسکارکیلی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. او بیشتر به خاطر نقش کوتاه نخستین خود در سینمای جهان در فیلم وسترن اسپاگتی "خوب، بد، زشت" در سال ۱۹۶۶ شناخته می شود، جایی که نقش چیکو، یکی از اعضای باند توکو را ایفا کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خوب، بد، زشت" و "کمندی برای جانگو" اشاره کرد.
ماریانو ریجیلو (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشهٔ اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "تقدیم به رم با عشق"، ""، "لوئیزا سانفلیچه"، "مزرعه چکاوک ها"، "یک مرد محترم" و "مردان مزدور" اشاره کرد.