Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جولیا جوزپینا پتزی ، معروف به جولیتا پتزی (Giulietta Pezzi؛ ۱۰ فوریهٔ ۱۸۱۰ – ۳۱ دسامبر ۱۸۷۸)، نویسنده و روزنامه نگار ایتالیایی بود که آثارش شامل شعر، چهار رمان، و یک نمایشنامه در پنج پرده بود. او در میلان به دنیا آمد و تحصیل کرد. پتزی از پیروان فداکار مازینی و فعال در جنبش های جمهوری خواه و اتحاد ایتالیا بود. در سال های آخر عمر، او برای چندین روزنامه نوشت و خود را وقف تأسیس مدارس دولتی رایگان در ایتالیا بر اساس فلسفهٔ آموزشیِ مازینی کرد. او در ۷۱سالگی در زادگاهش درگذشت. در طول زندگی اش چندین قطعهٔ هنری به وی تقدیم شد. زندگی و شغل. جولیا جوزپینا (جولیتا) پتزی در میلان به دنیا آمد. او در خانواده ای پرجنب و جوش فرهنگی اما غیرمتعارف بزرگ شد. هنگامی که او ۱۵ ساله بود، شروع به نوشتن داستان های کوتاه در روزنامه پدرش کرد و زمانی که برادرش در سال ۱۸۳۱ بعد از مرگ پدرشان روزنامه را تصاحب کرد، به همکاری با برادرش ادامه داد. او همچنین با دومینیکو رونکونی و وینچنزو بلینی رابطه دوستی برقرار کرد که هر دو آهنگ های هنری را به او تقدیم کردند. پس از شکست شورش های ۱۸۴۸–۱۸۴۹ و جمهوری روم، مازینی به سوئیس گریخت. پیزی در میلان ماند
و در آنجا به طور مخفیانه نوشته های مازینی را منتشر کرد و میزبان میعادگاه همتایان او بود که بعدها چند نفر از آنها زندانی یا اعدام شدند. وقتی دوستان به او هشدار دادند که او در معرض خطر شدیدی قرار دارد، او پاسخ داد: «اگر صدای پلیس را بشنوم که از پله ها بالا می آید، خود و فرزندم را از پنجره پرت می کنم.» پس از مرگ مازینی در سال ۱۸۷۲، او خود را وقف تأسیس مدارس دولتی رایگان در ایتالیا بر اساس فلسفه آموزشی او کرد. درگذشت و میراث. جولیتا پتزی در سال ۱۸۷۸ در خانه اش در میلان در سن ۷۱ سالگی درگذشت. مقبره او در گورستان یادبود میلان با پرتره ای از مرمر توسط جیووانی اسپرتینی و سنگ نگاره ای که توسط دخترش نومی نوشته شده است تزئین شده است. در سال ۱۸۸۰ نومی بر انتشار پس از مرگ آخرین رمان پتزی آشیانه پرستوها نظارت کرد. این رمان که روایتی از گروهی از تبعیدیان سیاسی ایتالیایی در سوئیس است، بر اساس تجربیات پتزی در ویلایی در لوگانو نوشته شده است، جایی که او اغلب در طول تبعید مازینی به دیدار او می رفت. مقالات شخصی او، که شامل مکاتبات گسترده با مازینی و کاتانئو، آلبومی با پیام های آلساندرو ماندزونی و آنوره دو بالزاک، نامه ای از جوزپه
گاریبالدی و پرتره هایی از ژرژ ساند و جوزپه وردی بود، در موزه دل ریسورگیمنتو دی میلانو در ۱۹۲۸ نگهداری می شد که در جریان بمباران میلان توسط متفقین در سال ۱۹۴۳ موزه آتش گرفت و آنها به طور کامل از بین رفت. یک مهد کودک عمومی و خیابانی در میلان به افتخار او نامگذاری شده است.
آنا رادیوس زوکاری (۷ مه ۱۸۴۶ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۱۸) نویسنده ایتالیایی بود که از نام مستعار نِرا استفاده می کرد. زندگی نامه. آنا رادیوس زوکاری دختر فرمو زوکاری، یک معمار برجسته بود، او در میلان به دنیا آمد و در کاراواجو بزرگ شد. مادرش را در سن ده سالگی از دست داد و فوت کرد و او توسط دو خاله مجرد و بزرگترش در خانواده پدرش بزرگ شد. پدرش را در سن بیست سالگی از دست داد. در سال ۱۸۷۱ با بانکدار امیلیو رادیوس ازدواج کرد. او اولین داستان کوتاه خود را در سال ۱۸۷۵ در نشریه گود ("Il Pungolo)" منتشر کرد. علیرغم زندگی حرفه ای او به عنوان یک نویسنده موفق، در دیدگاه او، فمنیسم واقعی یعنی جای زن در خانه است. آنا زوکاری در سن ۷۲ سالگی بر اثر سرطان در میلان درگذشت. در طول دوران قبل از مرگش، او خاطرات خود را دیکته کرد که بعد از مرگ او با عنوان «پرتره یک جوان قرن نوزدهم» (Una giovinezza del secolo XIX) منتشر شد.
قشر شکمی میانی پیش پیشانی (به انگلیسی ) یا خلاصه شده vmPFC یک بخش از قشر پیش پیشانی در مغز نخستی سانان می باشد. در لوب فرونتال و زیر نیم کره های مغز قرار گرفته است منطقه ای برای اتصال شبکه های بزرگ مانند تصمیم گیری، پردازش احساسات، خودآگاهی می باشد، همچنین در ارزیابی شناختی اخلاق درگیر است.یکی از مهم ترین عملکردهای آن پردازش ریسک و ترس است، همان طور که برای تصمیم گیری و خودلگامی بسیار حیاتی است. پردازش ها و تأثیراتی که بر تصمیم گیری می گذارد، بر اساس تاثیرپذیری آن از آمیگدال، تالاموس، لوب گیجگاهی و VTA است. اطلاعات انبوهی از این قشر تأثیر میگیرندکه نقاط فراوانی ار مغز را در بر میگرد خصوصاً آمیگدال. عملکرد. تصمیم گیری. تصمیم گیری حاصل کارکرد شبکه گسترده ای از بخش های مختلف مغز میباشد که با استفاده از اطلاعات موجود بر اساس پیش بینی پاداش، تجربیات گذشته، ترس از عواقب، ترس از ناشناخته ارزش های فردی، هدف و برنامه ریزی بر اساس این موارد انتخاب کردن را برای فرد امکان پذیر می کند. سه بخش بسیار مهم در تصمیم گیری قشر خلفی جانبی پیش پیشانی، قشر اوربیتوفرونتال و قشر داخلی شکمی پیشانی. این قسمت از لوب پیشانی در تصمیم گیری
بر اساس ارزش ها نقش مرکزی ایفا میکند و پاداش احتمالی را نیز ارزیابی میکند.
نت مشترک یا تن مشترک ()، یک تن موسیقایی در زیروبمی های مختلف است که می تواند عضوی از یک یا چند آکورد و یا مشترک با مجموعه ای بالاتر از آکوردهای سه صدایی باشد. شرح. نت مشترک معمولاً به نتی اشاره دارد که در بین دو توالی آکورد مشترک است: در مثال زیر، هفت سه صدایی در گام دیاتونیک دو ماژور را نشان می دهد. ابتدا نت های مشترک در پایه موسیقی مشخص شده اند، سپس نت هایی که مشترکند در شش آکورد دیگر با رنگ آبی برجسته گردیده است. همانطور که وودراف توضیح می دهد، سه صدایی تونیک (I) هیچ صدای مشترکی با درجات پی در پی دوم (II) و هفتم (VII) ندارد، یک نت مشترک با درجات چهارم (IV) و پنجم (V) دارد و دو نت مشترک با هر کدام از درجات سوم (III) و ششم (VI) دارد: override Score.TimeSignature relative c' { ime 1/1 once override NoteHead.color = #blue &lt;c e g&gt;1 bar "||" ime 2/1 &lt;d f a&gt; &lt; weak color #blue c f a&gt; &lt; weak color #blue c weak color #blue e a&gt; bar "||" &lt;/score&gt; در صدای پیشرو. نت مشترک در صدای پیشرو و «تنظیم صدا» نیز مورد توجه قرار می گیرد. آهنگسازانی مانند موریتس هاوپتمان، آدولف برنهارد مارکس و نظریه
پردازان قبلی «بر نگهداری نت مشترک و صدای روان که منجر به … راهکاری برای توالی هارمونیک (توالی آکورد) می شود»، تأکید داشتند، و ممکن است به عنوان یک دستورالعمل یا قاعده در نظر گرفته شود. در مثال زیر، یک توالی دایره ای در دو ماژور را نشان می دهد که در آن نت های مشترک در بخش آلتو حفظ می شوند: ew PianoStaff « ew Staff « ew Voice relative c' { clef treble ime 4/4 stemUp e2 f d e c d b c ew Voice relative c' { stemDown c2 c b b a a g g » ew Staff « ew Voice relative c' { clef bass ime 4/4 stemUp g2 a f g e f d e ew Voice relative c { stemDown c f, b e, a d, g c, » &lt;/score&gt; نت مشترک در آکورد هفتم کاسته. نت مشترک در یک «آکورد هفتم کاسته» ممکن است به آکوردی که پایهٔ آن در هر دو آکورد مشترک است، تبدیل شود (برای مثال درجه: ii7 به I6، حل می شود). هنگامی که اینگونه وصل ها نوشته می شود، آکورد اول را «آکورد هفتم کاسته» با نت مشترک می نامند: override Score.TimeSignature ime 4/4 relative c' { &lt;dis a' c fis&gt;1 &lt;e g c g'&gt; &lt;/score&gt;
اکبر غمخوار نایب رئیس و عضو هیئت مدیرهٔ مؤسسهٔ اهداف نیکان است. غمخوار از فرماندهان سپاه پاسداران است که مسئول لجستیک سپاه و در دوران جنگ ایران و عراق رئیس قرارگاه نوح بود. اما اکبر غمخوار پس از جنگ به چهره معروف تری تبدیل شد. این معروفیت بویژه به دلیل مدیریت باشگاههای فوتبال است. اکبر غمخوار در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴، رئیس ستاد انتخاباتی محمدباقر قالیباف در استان تهران بود. ورود به عرصه ورزشی. به گفتهٔ خبرگزاری تسنیم، پس از جنگ عراق و ایران، غمخوار متصدی معاونت هتلداری و گردشگری بنیاد مستضعفان شد و مدت ها مدیرعامل بنیاد تعاون سپاه بود. او سپس رئیس کانون های مسافرتی و جهانگردی ایران شد. پس از آنکه سپاه تصمیم گرفت تا به عرصه اداره ورزش کشور وارد شود، غمخوار یکی از سرداران سپاه بود که وارد این حوزه شد. در همین ایام دولت خاتمی باشگاه پرسپولیس را که زیر نظر یا زیر مجموعه حوزه هنری به حساب می آمد خارج ساخت و زمینه برای ورود سپاه به مدیریت باشگاه پرسپولیس فراهم شد. اکبر غمخوار در خرداد ۱۳۸۱ به مقام مدیرعاملی باشگاه پرسپولیس رسید و تا سال ۱۳۸۳ مدیرعامل باشگاه پرسپولیس باقی ماند. غمخوار پیش از مدیریت پرسپول
یس مدیر مجموعهٔ باشگاه فوتبال فتح تهران بود که در دهه ۶۰ توسط بسیج راه اندازی شده بود. غمخوار پس از آنکه از پرسپولیس رفت، تا مدتها در حوزه ورزش فعالیتی نداشت تا اینکه در سال ۱۳۹۳ ریاست هیئت مدیرهٔ باشگاه صبای قم را نیز بر عهده گرفت. او در هیئت مدیرهٔ چندین آژانس مسافرتی و همچنین شرکت های مرتبط با بنیاد تعاون زندانیان حضور دارد. برادر او علی غمخوار نیز در صنعت گردشگری بسیار فعال است و در شرکت های مختلف مسافرتی و گردشگری سمت های اجرایی دارد.
شبکه پلیمری درهم نفوذکننده () پلیمری متشکل از دو یا چند شبکه است که حداقل تا حدی در مقیاس پلیمری در هم آمیخته شده اند اما به صورت کووالانسی به یکدیگر متصل نیستند. شبکه را نمی توان جدا کرد مگر اینکه پیوندهای شیمیایی شکسته شود دو یا چند شبکه را می توان به گونه ای تصور کرد که به هم پیوسته باشند و نتوان آنها را از هم جدا کرد، اما با هیچ پیوند شیمیایی به یکدیگر متصل نشوند. اختلاط ساده دو یا چند پلیمر باعث ایجاد شبکه پلیمری متقابل (بلند پلیمری) نمی شود، همچنین ایجاد یک شبکه پلیمری از بیش از یک نوع مونومر که برای تشکیل یک شبکه به یکدیگر متصل شده اند (هتروپلیمر یا کوپلیمر) ایجاد نمی کند. شبکه های پلیمری نیمه-درهم نفوذکننده(SIPN) و شبکه های پلیمری شبه –درهم نفوذکنندهوجود دارند. برای تهیه IPNها و SIPNها، اجای مختلف به طور همزمان یا به صورت متوالی تشکیل می شوند. تاریخچه. اولین IPN شناخته شده ترکیبی از رزین فنل فرمالدئید با لاستیک طبیعی ولکانیزه ساخته شده توسط Jonas Aylsworth در سال ۱۹۱۴. با این حال، این قبل از فرضیه استودینگر در مورد ماکرومولکول ها بود و بنابراین اصطلاحات "پلیمر" یا "IPN" هنوز استفاده نشده بودند. اولین
استفاده از اصطلاح "شبکه های پلیمری در هم نفوذ کننده" برای اولین بار توسط J.R. Millar در سال ۱۹۶۰ هنگام بحث در مورد شبکه های کوپلیمرهای استایرن-دیوینیل بنزن سولفونه شده و سولفونه نشده معرفی شد. ویژگی های مکانیکی. اختلاط مولکولی در مقایسه با پلیمرهای سازنده آنها، مناطق انتقال شیشه ای برخی از مواد IPN را گسترش می دهد. این ویژگی منحصر به فرد خواص میرایی مکانیکی عالی را در طیف وسیعی از دماها و فرکانس ها به دلیل زاویه فاز نسبتاً ثابت و بالا فراهم می کند. در IPNهای متشکل از هر دو پلیمر لاستیکی و شیشه ای، چغرمگی قابل توجهی در مقایسه با پلیمرهای تشکیل دهنده مشاهده می شود. هنگامی که جزء شیشه ای یک فاز مجزا و ناپیوسته را تشکیل می دهد، ماهیت الاستومری فاز لاستیکی پیوسته می تواند حفظ شود در حالی که چقرمگی کلی ماده و ازدیاد طول آن در هنگام شکست افزایش می یابداز سوی دیگر، هنگامی که پلیمر شیشه ای یک فاز دوپیوسته را در شبکه لاستیکی تشکیل می دهد، ماده IPN می تواند مانند یک پلاستیک مقاوم در برابر ضربه رفتار کند مورفولوژی. اکثر IPNها به طور کامل در مقیاس مولکولی نفوذ نمی کنند، بلکه مورفولوژی های فاز پراکنده یا دوپیوسته کوچک با م
قیاس های طول مشخصه در حد ده ها نانومتر را تشکیل می دهند با این حال، از آنجایی که این مقیاس های طولی نسبتاً کوچک هستند، اغلب در مقیاس ماکروسکوپی همگن در نظر گرفته می شوند. طول های مشخصه مرتبط با این حوزه ها اغلب با طول زنجیره های بین پیوندهای عرضی مقیاس می شوند، و بنابراین مورفولوژی فازها اغلب توسط چگالی اتصال عرضی شبکه های تشکیل دهنده دیکته می شود IPNها اغلب قادرند این مورفولوژی های پیچیده را در مدت زمان طولانی در مقایسه با آنچه که می توان با مخلوط های پلیمری ساده به دست آورد، حفظ کرد. علاوه بر این، IPNها اغلب می توانند این مورفولوژی های پیچیده را در دوره های زمانی طولانی در مقایسه با آنچه که با مخلوط های پلیمری ساده به دست می آید، حفظ کنند. کاربردها. IPNها در قطعات خودرو (از جمله رنگ مدرن خودرو)، مواد میرایی، دستگاه های پزشکی، ترکیبات قالب گیری، و در پلاستیک های مهندسی استفاده شده اند در حالی که مزایای زیادی از خواص مکانیکی پیشرفته مواد IPN حاصل می شود، ویژگی های دیگری مانند مقاومت در برابر تورم حلال نیز می تواند IPNها را به یک ماده مورد علاقه تجاری تبدیل کند کاربردهای جدیدتر و زمینه های تحقیقاتی برای IPNها
شامل استفاده در سیستم های دارورسانی، مواد ذخیره انرژی و مهندسی بافت است.
فهرست خدمات شبکه های اجتماعی یا خدمات شبکه های اجتماعی یک پلت فرم آنلاین است که مردم برای ایجاد شبکه های اجتماعی یا رابطه اجتماعی کشتی با افراد دیگری استفاده می کنند که علاقه ها، فعالیت ها، پیشینه ها یا ارتباطات واقعی شخصی یا شغلی مشابهی دارند. این فهرستی از خدمات شبکه های اجتماعی فعال قابل توجه است، به استثنای خدمات دوست یابی برخط که دارای مقالات ویکی پدیا هستند. برای وب سایت های شبکه های اجتماعی منحل شده، فهرست خدمات شبکه های اجتماعی منحل شده را ببینید.
دادستان بد (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۲ با بازی دو کیونگ سو و لی سه هی است. این مجموعه داستان دادستانی را بازگو می کند که با قدرت های فاسد مبارزه می کند. "دادستان بد" از ۵ اکتبر تا ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ برای ۱۲ قسمت پخش شد. این مجموعه از ٢٧ بهمن ١۴٠٣ هر شب ساعت ٢٣ از شبکه تهران پخش می شود. تولید. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ گزارش شد که فیلم برداری "دادستان بد" در ۳۱ اکتبر به پایان خواهد رسید.
بنیاد دانشگاه فیلیپین جنوبی (USPF) یک دانشگاه خصوصی و غیر فرقه ای در شهر سبو، فیلیپین است. این دانشگاه دارای برنامه های متنوع، نیروی آموزشی بسیار شایسته و امکانات کامل است تا اطمینان حاصل شود که دانش آموزانش آموزش های با کیفیت و آموزش مبتنی بر مهارت را دریافت می کنند.
اپیرموپی () حاکم ایلام طی سالهای ۲۱۹۹–۲۱۵۴ قبل از مبلاد است که سابقاً با نام ای نام-مو-ده شناخته می شد. اسم او کاملاً اسمی اکدی است. او در زمان حکومت دو تن از پادشهان اکد ریموش و منیشتوشو یا حتی زودتر در زمان نارام سین بر ایلام حکومت می کرده است. البته احتمالاً حکومتش بصورت ترکیبی از تبعیت و استقلال است مثلاً عنوان "فرمانده نظامی" یا "انسی" موید همین مسئله است. جانشین او احتمالاً ایل ایشمانی است. که بعد از او حکومت امپراطوری اکد رو به زوال رفت و همین دلیلی شد تا بار دیگر حکمرانان محلی از خاندان اوان دوباره بر ایلام حکومت کنند.
آرته پوورا. آرته پوورا (به ایتالیایی: Arte Povera، به معنای «هنر فقیر») یک جنبش هنری آوانگارد بود که در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ در شهرهای مختلف ایتالیا، به ویژه تورین، میلان، رم و جنوا، ظهور کرد. این اصطلاح برای نخستین بار در سال ۱۹۶۷ توسط منتقد هنری و کیوریتور ایتالیایی، جرماینو چلانت (Germano Celant)، به کار برده شد. ویژگی اصلی این جنبش، استفاده رادیکال از مواد ساده، پیش پاافتاده و «فقیر» مانند خاک، سنگ، چوب، پارچه، آهن قراضه و حتی حیوانات زنده بود. هنرمندان آرته پوورا با این رویکرد، به نقد تجاری سازی بی رویه دنیای هنر، مصرف گرایی جامعه صنعتی و سلطه جنبش های هنری آمریکایی مانند مینیمالیسم می پرداختند و به دنبال بازگرداندن انرژی، طبیعت و معنای اسطوره ای به هنر بودند. از برجسته ترین هنرمندان این جنبش می توان به یانیس کونلیس، میکل آنجلو پیستولتو، ماریو مرتز و جووانی آنسلمو اشاره کرد. ریشه ها و زمینه تاریخی. ظهور آرته پوورا را نمی توان بدون در نظر گرفتن شرایط اجتماعی-سیاسی ایتالیا در دهه ۱۹۶۰ درک کرد. این دوره که با “معجزه اقتصادی ایتالیا” همراه بود، شاهد صنعتی شدن سریع، افزایش مصرف گرایی و در عین حال،
تنش های سیاسی شدید، اعتصابات کارگری و اعتراضات دانشجویی بود. در چنین فضایی، هنرمندان جوان به دنبال راهی برای عبور از هنر سنتی و پاسخ به شرایط معاصر خود بودند. دلایل اصلی شکل گیری این جنبش عبارت بودند از: ۱. نقد مدرنیسم و مصرف گرایی: هنرمندان آرته پوورا با هنر گران قیمت، موزه ای و تجاری شده مخالف بودند. آن ها با استفاده از مواد «فقیر»، ارزش اثر هنری را از ارزش مادی آن جدا کرده و بر فرآیند خلاقانه و بار مفهومی آن تأکید می کردند. ۲. تقابل با هنر آمریکایی: این جنبش واکنشی به سلطه فرهنگی و هنری ایالات متحده، به ویژه مینیمالیسم و پاپ آرت، بود. در حالی که مینیمالیسم بر فرم های صنعتی و بی روح تأکید داشت، آرته پوورا به دنبال احیای یک هویت فرهنگی اروپایی و ایتالیایی، با بازگشتی شاعرانه به طبیعت، تاریخ و اسطوره بود. ۳. نقش جرماینو چلانت: چلانت با نوشتن مقاله تأثیرگذار «آرته پوورا: یادداشت هایی برای یک چریک» (Arte Povera: Appunti per una guerriglia) در سال ۱۹۶۷ و برگزاری نمایشگاه های کلیدی، به این گروه از هنرمندان که رویکردهای مشابهی داشتند، هویتی منسجم بخشید و آن ها را به عنوان یک جنبش به دنیای هنر معرفی کرد. فلسفه و وی
ژگی های کلیدی. فلسفه آرته پوورا بر پایه چندین اصل استوار بود که در آثار هنرمندان این جنبش به شیوه های گوناگون تجلی می یافت:
نبرد فورت نیاگارا () یک محاصره در جنگ فرانسویان و سرخپوستان بود که در جبهه آمریکای شمالی در جنگ هفت ساله انجام شد. محاصره بریتانیایی فورت نیاگارا در ژوئیه ۱۷۵۹ بخشی از کارزاری بود برای از بین بردن کنترل فرانسه بر دریاچه های بزرگ و رود اوهایو و این محاصره امکان تهاجم غرب به استان فرانسوی کانادا (فرانسه نو) در رابطه با تهاجم ژنرال جیمز ولف به شرق را فراهم کرد.
فورت نیاگارا () استحکاماتی است که در اصل توسط فرانسه نو برای محافظت از منافع خود در آمریکای شمالی، به ویژه کنترل دسترسی بین رود نیاگارا و دریاچه انتاریو، شرقی ترین دریاچه های بزرگ، ساخته شده است. این قلعه در ساحل شرقی رودخانه در دهانه آن در دریاچه انتاریو قرار دارد. یانگزتاون، نیویورک، بعدها در نزدیکی اینجا توسعه یافت.
در روز ۵ ژوئن ۲۰۲۲ یک تیراندازی جمعی و بمب کنارجاده ای در کلیسا کاتولیک در شهر اوو، ایالت اوندو نیجریه به وقوع پیوست. حمله. این حمله تروریستی در کلیسای کاتولیک سنت فرانسیس خاویر در منطقه دولت محلی اوو حدود ساعت ۱۱:۳۰ صبح رخ داد. عبادت کنندگان داخل کلیسا در حال برگزاری مراسم عید پنجاهه بودند. تروریست ها با لباس های مبدل وارد کلیسا شدند، آنها کیسه هایی که در داخل آن سلاح های گرم خود را پنهان کرده بودند، حمل می کردند. تروریست ها مواد منفجره دست ساز را درست بیرون ساختمان منفجر کردند و شروع به شلیک کردند. برخی از عاملان به طور مستقیم به داخل ساختمان شلیک کردند. مهاجمان که خود را به عنوان نمازگزار درآورده بودند، اسلحه های خود را بیرون آوردند و به پسری که در ورودی آب نبات می فروخت تیراندازی کردند و سپس به سوی عبادت کنندگان آتش گشودند و به هر کسی که می دیدند حرکت می کند یا می خواهد بلند شود تیراندازی می کردند. چندین رهگذر نیز مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. فیلم ها، اجساد قربانیان را نشان می داد که در حوضچه های خون روی زمین افتاده بودند. بازدیدکنندگان کلیسا سعی کردند از ساختمان فرار کنند، اما ورودی اصلی قفل شده بود و ا
فراد مسلح به سمت افرادی که سعی داشتند از میان دو ساختمان باقی مانده عبور کنند، شلیک کردند. کشته و زخمی. آژانس ملی مدیریت اضطراری (NEMA) در ۷ ژوئن گفت: حداقل ۲۲ جسد از این حمله در سردخانه بیمارستان محلی، از جمله دو کودک دیده شده و حداقل ۵۰ نفر مجروح شده اند.
در زیست شناسی، جداجنسی ، یک سیستم جنسی است که در آن تنها دو جنس وجود دارد و هر جاندار تک فرد یا نر یا ماده است. اصطلاح جداجنسی معمولاً در گونه های جانوری به کار می رود که بیشتر قریب به اتفاق آن ها جداجنسی (Gonochroic) هستند. این اصطلاح از واژهٔ یونانی (Gone به معنی نسل) + ("chorizein" به معنی جدا کردن) مشتق شده است. واژه جداجنسی در اصل از واژهٔ آلمانی gonochorismus گرفته شده است.
مشارکت پرتغال در جنگ ایران و عراق شامل تأمین جنگ افزارهای ساخت پرتغال به ایران و عراق و ایفای نقش در ماجرای ایران-کنترا است. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶، ۷۵ درصد از صادرات تسلیحات پرتغال (۳۵٫۷ میلیارد اسکودو) به خاورمیانه می رفت که بیشتر آن به طور مستقیم یا غیرمستقیم به ایران یا عراق می رسید. شرح. در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۰، بیانیهٔ مشترک وزارت دفاع و امور خارجهٔ پرتغال که به تحریم وضع شده توسط ایالات متحده ملحق شد، اعلام کرد که پرتغال به ایران سلاح نمی فروشد یا ارسال نمی کند. در ۴ دسامبر ۱۹۸۰ در سانحهٔ هوایی کامارات، یک هواپیمای خصوصی کوچک حامل فرانسیسکو د سا کارنیرو نخست وزیر پرتغال و آدلینو آمارو دا کوستا وزیر دفاع در کامارات لیسبون سقوط کرد. تحقیقات اولیه به این نتیجه رسید که این حادثه یک تصادف بوده است، اما تحقیقات بعدی پارلمان شواهدی از وجود بمب در زیر کابین خلبان پیدا کرد. در سال ۲۰۰۴، هشتمین تحقیق پارلمانی در مورد این ماجرا، به سرپرستی نونو ملو، در گزارش نهایی به اتفاق آرا به این نتیجه رسید که این حادثه توسط یک وسیلهٔ انفجاری در هواپیما ایجاد شده است. ملو در سال ۲۰۱۳ به "استعلام X" برای بررسی نقش فروش جنگ افزار به ایر
ان و صندوق "Fundo de Defesa do Ultramar" ارتش گفت که دا کوستا در ۲ دسامبر ۱۹۸۰ از ارتش در مورد فروش جنگ افزار به ایران سؤال کرده است. در ۵ دسامبر، یک روز پس از مرگ او، ارتش پرتغال دستوری صادر کرده بود که به طور غیرقانونی فروش جنگ افزار را تحت صلاحیت خود و نه وزارت دفاع اعلام کرده بود. پرتغال با فروش ۳٫۵ میلیارد اسکودو در سال ۱۹۸۲ و ۶ میلیارد اسکودو در سال ۱۹۸۳ به یکی از تأمین کنندگان عمدهٔ تسلیحات به عراق تبدیل شد. با مشکلات فزایندهٔ عراق در پرداخت هزینهٔ جنگ افزارهای پرتغالی، در ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۳، دولت ماریو سوارز به صورت مخفیانه اجازهٔ فروش جنگ افزار به ایران را صادر کرد. چند ماه بعد، رئیس جمهور پرتغال، آنتونیو رامالو ایانس، از اطلاع یافتن از حضور یک هواپیمای ایرانی حامل جنگ افزار در فرودگاه لیسبون ابراز شگفتی کرد. ترتیبات امنیتی حضور یک هواپیمای جامبو جت ایران ایر به گونه ای بود که دیپلمات های عراقی در لیسبون نیز از آن مطلع شده بودند. در سال ۱۹۸۴ پرتغال ۱٫۵ میلیارد اسکودو جنگ افزار به ایران فروخت و ایران به دومین مشتری بزرگ جنگ افزارهای پرتغالی پس از عراق تبدیل شد. ایران – کنترا. نشریهٔ پرتغالی "اکسپرسو" در
ژانویهٔ ۱۹۸۷ فاش کرد که در فاصلهٔ سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶، ۸٫۳ میلیون دلار جنگ افزار پرتغالی توسط مقامات آمریکایی درگیر در ماجرای ایران-کنترا به کنتراهای نیکاراگوئه تحویل داده شده است. این جنگ افزارها بالغ بر ۱٬۹۰۰ تُن اسلحه و مهمات، از جمله ۱٬۵۰۰ تُن مربوط به سال ۱۹۸۵ بودند. "اکسپرسو" گفت که پرتغال همچنین یک نقطهٔ ترانزیت برای ارسال جنگ افزارهای اسرائیل و بلوک شرق به مقصد کنتراها بوده است و ۱۵ پرواز حمل جنگ افزار از اسرائیل از طریق فرودگاه لیسبون را شناسایی کرده است. در نوامبر ۱۹۸۵، تلاش برای ارسال موشک های هاوک با منشأ اسرائیل به ایران از طریق پرتغال، پس از برخاستن هواپیمای حامل آن ها، شکست خورد و هواپیما مجبور به بازگشت شد. "نیویورک تایمز" در ژانویهٔ ۱۹۸۷ نوشت که «یکی از مقامات ارشد دولت، اخیراً گفته است که پرتغال به عنوان نقطهٔ اصلی انتقال جنگ افزار به کنتراها فعالیت و همکاری کرده است.»
آلتینو دومینگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
آلفونسو اوکامپو-چاوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سیاتل ساندرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال United States boys' national under-15 soccer team و United States men's national under-17 soccer team بازی کرده است.
آلفونسو موتلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ساحلی ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
آلن رودریگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال United States U15 بازی کرده است.
آلوی فوکو فوپا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده است.
آماچی ایگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴ و نیوانگلند رولوشن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال United States U-17 men's national soccer team و United States U-20 men's national soccer team بازی کرده است.
آندره اکپان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، نیوانگلند رولوشن، و باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال United States U20 بازی کرده است.
آندره راولز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیویورک سیتی اشاره کرد.
آندره رینولدز دوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به شیکاگو فایر اشاره کرد.
آندره شمید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز و هیوستون دینامو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال United States U18 بازی کرده است.
آندره فورچون دوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا، ترینیداد و توباگو، و ترینیداد و توباگو، و ترینیداد و توباگو، بازی کرده است.
آندره نانلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز اشاره کرد.
الکس رودان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سیاتل ساندرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال السالوادور بازی کرده است.
الکس ریگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلمبوس کرو و باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس سیتی اشاره کرد.
الکس زاهوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسرائیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مکابی حیفا، باشگاه فوتبال بارسلونا، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، و باشگاه ورزشی اولیاننسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، United States men's national under-20 soccer team، و زیر ۲۱ سال اسرائیل بازی کرده است.
الکس سکوتارک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ام وی وی ماستریخت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
الکس شینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فینیکس رایزینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال United States U17 بازی کرده است.
الکس وودز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هیوستون دینامو و اف سی دالاس اشاره کرد.
الکسون ساراویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دی سی یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال El Salvador national under-17 football team و السالوادور بازی کرده است.
الکسیس سریتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین در تیم های ملی فوتبال El Salvador national under-17 football team, El Salvador national under-20 football team و السالوادور بازی کرده است.
الکسیس ولیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال United States U18 بازی کرده است.