Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیر می کند؛ همان طور که اشعار مضمونی انتقام جویانه و متفاوت از قسمت اول دارند. در بخش اول ترانه از اسرائیل نام برده می شود و در موزیک ویدئو هم تصاویری از تظاهرات و درگیری های مختلف در منطقهٔ خاورمیانه نشان داده می شود. قسمت «موعد مجازات» که بعد از بخش خاورمیانه می آید با الهام از شخصیت پانیشر مارول کامیکس نوشته شده است. به گفتهٔ ماستین آن ها زمان بندی را طوری در نظر گرفتند که آن شخصیت در پایان ترانه نشانگر «فرستادهٔ احتمالی خدا» باشد. واکنش منتقدان و میراث. جاناتان هورسلی از میوزیک ریدار معتقد است وقتی بحث قابلیت ها و زیبایی شناسی آثار مگادت پیش می آید، «جنگ های مقدس» حکم سنگ روزتا را دارد. دام لاوسون (موسیقی نویس "متال همر") از این قطعه با عنوان «کمال ترَش حماسی» یاد کرده است. «جنگ های مقدس… موعد مجازات» به طور گسترده یکی از بزرگ ترین ترانه های مگادث و یکی از برترین ترانه های متال محسوب می شود. در سال ۲۰۱۲، "لودوایر" این ترانه را در رتبه اول فهرست ۱۰ آهنگ برتر مگادث قرار داد، و در سال ۲۰۱۸، "بیلبورد" این آهنگ را در رتبه دوم فهرست ۱۵ آهنگ برتر این گروه جای داد. همچنین، در سال ۲۰۲۳، "رولینگ استون" این اثر را
در رتبه بیست وهشتم فهرست ۱۰۰ ترانه برتر هوی متال قرار داد. موزیک ویدیو. موزیک ویدیوی «جنگ های مقدس… موعد مجازات» در آگوست ۱۹۹۰، هم زمان با جنگ خلیج فارس، فیلم برداری شد. این ویدیو شامل تصاویری از اخبار مربوط به درگیری های مسلحانه مختلف، عمدتاً در خاورمیانه، همراه با نماهایی از اجرای گروه و همچنین صحنه ای از ماستین در حال سقوط آزاد است.
لوکاش باوئر (؛ زادهٔ ) اسکی باز صحرانوردی اهل جمهوری چک بود.
یاروسلاف وولف (; ) قایقران کانو اهل جمهوری چک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
اوندژی اشتپانک (; ) قایقران کانو اهل جمهوری چک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
واوژینتس هرادیلک (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده است.
یان بولیس (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ونکوور کناکز و مونترآل کانادینز اشاره کرد.
لیبور تساپالینی (؛ زادهٔ ) ورزشکار پنج گانه مدرن اهل جمهوری چک بود.
استعمار میرا (به انگلیسی: A Dying Colonialism) (با ترجمهٔ دیگر از خسرو گلسرخی: " واپسین دم استعمار") کتابی است از فیلسوف مارکسیست قرن بیستم، فرانتس فانون، که آن را درسال ۱۹۵۹ به چاپ رساند. این کتاب جزئیاتی از جریان و تغییرات سیاسی و اجتماعی جنگ استقلال طلبانهٔ الجزایر ارائه می دهد. در این اثر فانون به نقش زنان در جریان انقلاب، نقش رادیو و نیز علم پزشکی به عنوان ابزاری در دست استعمارگران و مبارزان رهایی بخش و همچنین تغییراتی که در نهاد خانواده و فرهنگ جامعهٔ الجزایر رخ می دهد، می پردازد.
مارتین ارات (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فینیکس کایوتیس اشاره کرد.
پاتریک الیاش (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جام استنلی شده است.
بانو نوریه () نام یک کلیسا در مرکز بیروت در لبنان است. تاریخچه. آرامگاه باستانی بانو مریم باکره در اتاقی در طبقه همکف یک ساختمان در بازار نوریه در شرق کلیسای جامع ارتدکس سنت جورج واقع شده است. یک ورودی آن یک دالان سرپوشیده کوچک است که به آرامگاه منتهی می شود. باور مردم این است که بانو نوریه زنی بود که ملوانان و ماهیگیران را به سمت ساحل امن هدایت می کرد. آرامگاه با سه نماد تزئین شده است: نمادی از مسیح، نمادی از همه قدیسین و دیگری از مریم باکره معروف به معجزه. آرامگاه بانو نوریه مورد استقبال گسترده مسیحیان و مسلمانان ساکن بیروت قرار گرفت. در طول جنگ داخلی لبنان، در سالهای ۱۹۷۵–۱۹۹۰، مقبره کاملاً سوخت و به کلی نابود شد و در سال ۲۰۰۳ توسط کلیسای موجود بازسازی شد. صومعه بانو نوریه. صومعه بانو نوریه در قرن هفدهم با زیباترین نقش ها و هنرهای معماری به سبک ریحان تأسیس شد، این زیارتگاه مکان با ارزشی برای زائران مسیحی ارتدوکس، مکانی برای ارائه نذرهایشان است و همچنین دارای پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک زیارتگاه مذهبی برای جوامع مسیحی در سراسر جهان و حتی یک مکان گردشگری است. در کنار آرامگاه بانو نوریه یک راه پله سنگ
ی بلند و شیب دار وجود دارد که به یک غار صخره ای راه پیدا می کند که پایه اصلی صومعه در آن مستقر است، در داخل صومعه می توان معماری باشکوه و راهروهای صخره ای را دید که با درختان عظیم چند ساله احاطه شده اند. صومعه نوریه نزدیکی به نقاط دیدنی تاریخی و طبیعی برجسته مانند اردوگاه ارز تنورین، قار قادیشا، دریاچه شووان، موزه جبران خلیل جبران و بسیاری دیگر از نقاط گردشگری ممتاز صومعه نوریه را در موقعیت ویژه ای در شمال لبنان قرار داده است. با توجه به مشرف بودن باغ صومعه به دریا تصویر کمیابی از پیوند آسمان و دریا در این مکان می توان دید و همچنین فضای سرسبز کوهستان با قله های سر به آسمان کشیده در اطراف آن جلوه ای خاص به این مکان بخشیده است، که گویا اینجا نقطه پایانی ایمان به کلیسا، غار یا سالن صومعه نیست بلکه نقطه آغازی است که جلوی این صحنه شگفت انگیز از سر گرفته می شود و پندار و انگار در این نقطه در هم می آویزند و تجسمی از زبان ها و تاریخ پیشین این مکان در ذهن بیننده زنده می شود و به همین دلیل این صومعه یکی از مکان های سیاحتی بسیار با ارزش در لبنان است. بازدیدکنندگان از هر سنی در تعطیلات هفتگی یا فصلی، در مناسبت های مذهبی
و …، به صومعه نوریه می آیند. آن هایی که برای اولین بار از این مکان بازدید می کنند با سوالات بسیاری مواجه می شوند و تحت تأثیر شگفتی و جذابیت های طبیعت اینجا قرار می گیرند. پیوند به بیرون. Nourieh Chapel
سولفیلیمین (یا سولفیمید) نوعی ترکیب شیمیایی است که دارای پیوند دوگانه گوگرد به نیتروژن است. ترکیب اصلی این دسته سولفیلیمین H2S=NH است، که در مباحث نظری حائز اهمیت است. از نمونه های این ترکیبات می توان به "S","S"-دی فنیل سولفیلیمین و مانند متیل فنیل سولفوکسیمین اشاره کرد:
پیمانکاران مستقل که به آنها آزادکار (کار آزاد) نیز می گویند، کارمندان بسترهای مجازی، پیمانکاران با شرکتها، کارمندانی که از طریق تلفن به شرکتها یا به مشتریان خدمات می دهند و کارگران موقت هستند. پیمانکاران مستقل برای ارائه خدمات به مشتریان شرکت، قراردادهای رسمی با شرکتها منعقد می کنند. برای نمونه، فردی که از طریق بستر دیجی کالا محصولات خود را می فروشد یک پیمانکار مستقل محسوب می شود. در بسیاری از کشورها، طبقه بندی حقوقی پیمانکاران مستقل همچنان مورد بحث است، چرا که شرکتها این کارکنان را «مستقل» می دانند و آنها را مستحق دریافت بیمه و بازنشستگی و سایر مزایا نمی دانند. در مقابل انجمنهای کارگری خواهان طبقه بندی این پیمانکاران به عنوان «کارمند» هستند، تا به لحاظ قانونی شرکتها ملزم به پرداخت مزایا برای آنها شوند. مزایا و معایب. پیمانکاران مستقل عموماً آزادی عمل زیادی دارند و برنامه کاری خودشان را می توانند به دلخواه خود تنظیم کنند و به اصطلاح رئیس خودشان هستند. اما این طبقه کاری دغدغه های خود را نیز دارند. اول از همه بحث عدم دریافت مزایا از کارفرمایان و عدم امنیت شغلی است. دوم اینکه به دلیل تحولات سریع حوزهٔ فناوری و ت
نوع آنها، به ویژه فضای مجازی، تعاریف حقوقی همچون «کارمند» و «کارفرما» عملاً کاربرد سنتی خود را برای پیمانکاران مستقل از دست داده است. انزوای اجتماعی، ساعات کار نامنظم و نامتعارف، و نهایتاً محرومیت از خواب و خستگی از معایب دیگر این دسته از مشاغل هستند. آینده مشاغل پیمانکاری مستقل. به دلیل تنوع تعاریف، محدودیتهای جمع آوری اطلاعات، و طبیعت غیررسمی مشاغل پیمانکاری مستقل، ارایهٔ آمار دقیقی از تعداد این پیمانکاران دشوار است. وودکاک و گراهام در کتاب خود، "The Gig Economy"، چهار مسیر را برای آیندهٔ پیمانکاران مستقل ترسیم می کنند: افزایش شفافیت، مقررات بهتر، سازماندهی صنفی قویتر پیمانکاران، و بسترهایی برای تشریک مساعی آنها.
اکسایش فیتزنر–موفات، که گاهی اوقات به عنوان اکسایش موفات نیز نامیده می شود، یک واکنش شیمیایی برای اکسایش الکل های نوع اول و دوم به ترتیب به آلدهیدها و کتون ها است. عامل اکسنده ترکیبی از دی متیل سولفوکسید (DMSO) و دی سیکلوهگزیل کربودی ایمید (DCC) است. این واکنش اولین بار توسط جی. موفات و شاگردش کی. فیتزنر در سال ۱۹۶۳ گزارش شد. استوکیومتری و سازوکار. این واکنش به یک اکی والان دی ایمید، که عامل آب زدا است و یک اکی والان سولفوکسید، که یک اکسیدکننده است، نیاز دارد: معمولاً از سولفوکسید و دی ایمید به میزان بیش از حد نیاز استفاده می شود. این واکنش به طور همزمان دی متیل سولفید و یک اوره نیز تولید می کند. حذف دی سیکلوهگزیل اوره ((CyNH)2CO) از محصول دشوار است. سازوکار پیشنهادی برای این واکنش شامل واسطه آلکوکسی سولفونیم ایلید می شود. این واکنش تا حد زیادی با اکسایش سوورن جابجا شده است، که به همین شکل از DMSO به عنوان اکسنده در حضور فعال کننده الکترون دوست استفاده می کند. اکسایش سوورن بازده بیشتر و استحصال ساده تری دارد.
شاهزاده ویکتوریا پاتریشیا هلنا الیزابت که نامش پس از ازدواج با الکساندر رمسی به پاتریشیا رامسی تغییر یافت، نوه ملکه ویکتوریا بود. وی پس از ازدواج، عنوان شاهزاده خانم بریتانیایی و شیوه سلطنت عالی را کنار گذاشت. تولد و خانواده. پرنسس پاتریشیا یا «پاستی» (برای خانواده و دوستان) در ۱۷ مارس ۱۸۸۶، روز سنت پاتریک، در کاخ باکینگهام در لندن متولد شد. پدرش شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن (سومین پسر ملکه ویکتوریا و شاهزاده آلبرتِ ساکس کوبورگ و گوتا) و مادرش پرنسس لوئیز مارگارتِ پروس بود. او دو خواهر و یک برادر بزرگتر با نام های شاهزاده آرتور کانوت، شاهزاده مارگارت کانوت و ولیعهد، مارگارتای سوئد داشت.
اوکسیکام دسته ای از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) هستند که با پروتئین های پلاسمای خون پیوند برقرار می کنند. اکثر اکسیکام ها مهارکننده های غیر انتخابی آنزیم های سیکلواکسیژناز (COX) هستند. استثناء این مورد ملوکسیکام با ترجیح کم (۱۰:۱) برای COX-2 است، که البته از نظر بالینی فقط در دوزهای پایین اهمیت دارد. نمونه هایی از این دسته ترکیبات عبارتند از: شیمی. ویژگی های فیزیکی و شیمیایی این مولکول ها بسته به محیط متفاوت است. برخلاف اکثر NSAIDهای دیگر، اکسیکام ها کربوکسیلیک اسید نیستند. آن ها توتومر هستند و می توانند به شکل های مختلفی از توتومری (توتومری کتو-انول) وجود داشته باشند که در اینجا با پیروکسیکام مثال زده شده است: عوارض جانبی. اکسیکام ها با اریتم مولتی فرم وابسته به دارو (EM)، سندرم استیونز-جانسون و نکرولیز سمی اپیدرمال (TEN) همراه هستند. این عوارض یکی از دلایلی است که موجب شده این داروها به طور مرتب تجویز نشوند.
ناپروکسن/اس امپرازول ، که با نام تجاری Vimovo فروخته می شود، یک داروی مسکن به شکل قرص برای مصرف خوراکی است که حاوی ناپروکس، یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) و یک شکل آهسته رهش از اس امپرازول، کاهش دهنده اسید معده، مهار کننده پمپ پروتون (PPI)، است. این محصول توسط آسترازنکا تولید شده است. ویموو توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای استفاده در برابر آرتروز، روماتیسم مفصلی و اسپوندیلیت آنکیلوزان مورد تأیید قرار است. این دارو برای کاهش خطر زخم معده در اثر درمان با NSAIDs در نظر گرفته می شود. همکنون ناپروکسن/اس امپرازول به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس می باشد.
پانبرونشیولیت منتشرشونده (DPB) یک بیماری التهابی ریه است که علت آن ناشناخته است. این یک شکل شدید و پیشرونده برونشیولیت، که یک بیماری التهابی نایژک هاست (مجاری هوایی کوچک در ریه ها) می باشد.
شوالیه های سفر تجسسی (؛ ) فیلمی ایتالیایی به کارگردانی پوپی آواتی است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. چکیده داستان. دیر سن-دنی، ۱۲۷۲. راهب جیووانی دا کانتالوپو به مقبره لویی نهم فرانسه معروف به سنت لویی می رود تا به او بگوید وظیفه ای که به او سپرده، به انجام می رسد و او آمده است تا داستان پنج شوالیه جوان را که در سال ۱۲۷۱ برای بازیابی کفن مقدس و بازگرداندن آن به دربار پادشاه فرانسه به شهر تمیس یونان رفتند، برای او بازگو کند. هر شوالیه بسته به دوره قمری که در آن به دنیا آمده شخصیت و سرنوشت متفاوتی دارد…
آزمایش تشخیصی بر بالین بیمار یا آزمایش در نقطهٔ مراقبت (POCT یا Point-of-care testing) آزمایش تشخیص پزشکی است که در بالین بیمار انجام می شود. این آزمایشات به دو دسته تقسیم بندی می شوند. دستهٔ اول آزمایشات بر پایه شناسایی آنتی ژن و آنتی بادی هستند و دستهٔ دوم شامل آزمایشاتی هست که بر پایه شناسایی مولکولی می باشند. قبل از شیوع کرونا، آزمایشات تشخیصی بر بالین بیمار، کمتر مورد توجه قرار می گرفتند. اما با توجه به پاندمی کرونا و ضرورت شناسایی سریع و دقیق این ویروس، آزمایشات تشخیصی بر بالین بیمار دوباره مورد توجه قرار گرفتند.
تپولی یا تپوری یا تپوروس (پرتغالی Taporos، اسپانیایی Taporos، انگلیسی tapori) قبیله ای سلتی تبار و باستانی در لوسیتانیا بودند که شبیه لوسیتانی ها بودند و قبیله ای وابسته به آنها بودند، درست در شمال رودخانه تاگوس یا تجو (پرتغالی Tejo)، در اطراف منطقه مرزی پرتغال و اسپانیا امروزی زندگی می کردند.
ماهیگیری با حشره مصنوعی یا ماهیگیری با مگس مصنوعی یک روش ماهی گیری با قلاب است که در آن از یک طعمه سبک - که حشره مصنوعی نامیده می شود- برای صید ماهی استفاده می گردد. طعمه با استفاده از چوب ماهی گیری مخصوص، قرقره و نخ سنگین مخصوص پرتاب می شود. وزن سبک طعمه موجب تفاوت زیادی بین روش پرتاب طعمه در ماهی گیری با حشره مصنوعی و دیگر شیوه های ماهی گیری می شود. طعمه های شبه حشره در این روش ممکن است شبیه جانوران بی مهره، ماهی های کوچک یا سایر موجوداتی باشند که ماهی ها از آن ها تغذیه می کنند. ماهیگیری با حشره مصنوعی را می توان در آب شیرین یا آب شور انجام داد. تکنیک های ماهیگیری با حشره مصنوعی با توجه به زیستگاه ماهی - مثلاً دریاچه ها و حوضچه ها، نهرهای کوچک، رودخانه های بزرگ، خلیج ها و پای رودها، و اقیانوس- متفاوت می شود. در ماهی گیری با حشره مصنوعی، ماهی ها با استفاده از حشره مصنوعی به کمک چوب ماهی گیری و نخ مخصوصِ این روش، صید می شوند. نخ مخصوص ماهی گیری با حشره مصنوعی - که تقریباً همیشه پوششی از جنس پلاستیک دارد - به اندازه ای سنگین است که می تواند حشره مصنوعی را به سمت هدف پرتاب کند. تفاوت اصلی بین ماهی گیری با حشره
مصنوعی و دیگر روش های متداول ماهی گیری در این است که در ماهی گیری با حشره مصنوعی، وزن نخ به قلابِ سبک وزن اینرسی لازم را داده و آن را در هوا پرتاب می کند، در حالی که در اکثر روش های معمول ماهی گیری، پرتاب به فاصله مورد نظر با استفاده از وزن خود طعمه یا وزنه موجود در انتهای نخ ماهی گیری انجام می شود. حشره های مصنوعی انواع مختلفی دارند. برخی از آن ها حشرات (پرواز کننده یا شنا کننده) را شبیه سازی می کنند؛ برخی دیگر به شکل ماهی های کوچک تر یا سخت پوستان ساخته می شوند؛ برخی دیگر با شکل خاصی که دارند، ماهی ها را به خود جذب می کنند، هرچند که شبیه هیچ موجود زنده ای نیستند. حشره های مصنوعی می توانند روی آب شناور بمانند یا در آب فروروند، و طولشان از چند میلی متر تا ۳۰ سانتی متر متغیر است. بیشتر آن ها بین ۱ تا ۵ سانتی متر هستند. حشره های مصنوعی با بستن مو، خز، پر یا سایر مواد طبیعی و مصنوعی روی یک قلاب ساخته می شوند. اولین نمونه های حشره مصنوعی با مواد طبیعی ساخته شده بودند، اما در حال حاضر بیشتر از مواد مصنوعی استفاده می شود. حشره ها در اندازه ها، رنگ ها و اشکال مختلف - متناسب با نوع حشرات زمینی و آبزی، ماهی ها یا سایر
طعمه های جذاب برای گونه های ماهی مورد نظر - ساخته می شوند.
مردی بی گناه () یک فیلم جنایی دلهره آور به کارگردانی پیتر ییتس است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد.
راه حل بزرگ () یک تریلر سیاسی و کمدی دلهره آور آمریکایی به کارگردانی جرمی کاگان است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
کورت بلوم (زاده ۳۱ ژانویه ۱۸۹۴ در بیلفلد، وستفالن - درگذشته ۱۰ اکتبر ۱۹۶۹) دانشمند عالی رتبه نازی قبل و حین جنگ جهانی دوم بود. او معاون جامعه پزشکان رایش (Reichsgesundheitsführer) و نماینده تام الاختیار در زمینه تحقیقات سرطان در انجمن پژوهش رایش بود. او در زندگینامه خود که "نبرد یک پزشک (Arzt im Kampf") نام دارد، قدرت پزشکی و قدرت نظامی را در نبرد بر سر مرگ و زندگی برابر دانسته است. پس از شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، بلوم در سال ۱۹۴۷ در دادگاه پزشکان به اتهام اتانازی و انجام آزمایش بر روی انسان محاکمه شد. او فقط اعتراف کرد که در سال ۱۹۴۳ به او دستور داده شده که واکسن های طاعون را روی زندانیان اردوگاه های کار اجباری آزمایش کند. واقعیت این بود که از سال ۱۹۴۳، کورت بلوم مسئول انجام تمام تحقیقات مربوط به سلاح های بیولوژیک بود که با حمایت ورماخت و اس اس انجام می شد. بلوم علیرغم اعترافات سنگینش، نهایتاً در دادگاه پزشکان در نورنبرگ تبرئه شد اما علت اصلی تبرئه او مداخله ایالات متحده بود. این نکته مورد قبول همگان است که بلوم در آزمایش سلاح های شیمیایی و بیولوژیک بر روی زندانیان اردوگاه های کار اجباری شرکت داشته ا
ست. مدیر برنامه جنگ بیولوژیک در رژیم نازی. بلوم به عنوان نماینده تام الاختیار در زمینه تحقیقات سرطان در رایش سوم، همواره به استفاده نظامی از مواد سرطان زا و ویروس های عامل سرطان داشت. طبق کتاب "زیست شناسان تحت فرمان هیتلر" (نوشته اوته دیشمن)، کورت بلوم در سال ۱۹۴۲ به مدیریت واحدی وابسته به انستیتوی مرکزی سرطان در دانشگاه پوزن (پوزنان در لهستان که در ۱۹۳۹ به خاک آلمان ضمیمه شد) منصوب گردید. اگرچه او مدعی بود که کار این مؤسسه صرفاً مربوط به اقدامات «دفاعی» در برابر سلاح های بیولوژیک بوده، اما هاینریش هیملر، هرمان گورینگ و اریش شومان (رئیس بخش علوم ورماخت) به شدت طرفدار استفاده تهاجمی از سلاح های شیمیایی و بیولوژیک علیه بریتانیا، شوروی و ایالات متحده بودند. در سال ۱۹۴۳، اریش شومان در نامه ای به دکتر کلیف (یکی از متخصصان سلاح های بیولوژیک در ورماخت) نوشت که علی الخصوص آمریکا باید به طور همزمان با پاتوژن های اپیدمی انسانی و حیوانی و آفات گیاهی مورد حمله قرار بگیرد. به گفته کلیف، عوامل ایجاد بیماری های طاعون، حصبه، وبا و سیاه زخم همگی به صورت سلاح در حال تولید بوده اند. علاوه بر این، رژیم نازی در پی ساختن مدیوم سنت
ز جدیدی برای گسترش این باکتری ها بوده تا این باکتری ها بتوانند به مدت هشت تا دوازده هفته مهلک و خطرناک باقی بمانند. انستیتوی زیر نظر کورت بلوم، بخشی از برنامه جنگ بیولوژیک در رژیم نازی بود که به نام رمز "برق گیر" ("Blitzableiter") شناخته می شد. این انستیتو برای انجام عملیات های پنهانی و استتارشده برای تولید عوامل بیولوژیک برای استفاده در جنگ ایجاد شد و ساخت آن زیر نظر یکی از افسران اس. اس به نام کارل گروس انجام شد که متخصص بیماری های گرمسیری بود و پیش از این روی ۱۷۰۰ تن از زندانیان اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن آزمایش های مرگباری انجام داده بود. دور تا دور این انستیتو دیواری به طول ۱۰ فوت کشیده بودند و یک واحد ویژه اس. اس همواره از آن مراقبت می کرد. همچنین تمهیداتی برای جلوگیری از انتشار و پخش شدن عوامل بیولوژیک مختلف که در این انستیتو تولید می شدند پیش بینی شده بود. تا مه ۱۹۴۴، در این انستیتو بخش های ویژه ای برای فیزیولوژی-بیولوژی، باکتری شناسی و ویروس شناسی، رادیولوژی، داروسازی، آمار مربوط به سرطان و مزرعه تومور ایجاد شده بود. طی سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵، دست کم ۲/۷ میلیون رایش مارک بودجه از ورماخت و اس اس و به
این انستیتو اختصاص داده شد. بلوم روی روش های ذخیره سازی و پراکنده کردن عوامل بیولوژیک مانند طاعون، وبا، سیاه زخم و حصبه کار می کرد و زندانیان را به طاعون آلوده می کرد تا اثربخشی واکسن ها را روی آنها آزمایش کند. در دانشگاه استراسبورگ نیز یک واحد ویژه به ریاست پروفسور یوگن فون هاگن تشکیل شده بود که محققانی مانند کورت گوتزایت و آرنولد دومن را به خدمت گرفته بود و عوامل تیفوس، هپاتیت، التهاب کلیه و سایر سلاح های شیمیایی و بیولوژیک را بر روی زندانیان اردوگاه های کار اجباری آزمایش می کرد. گوتزیت در ارتش آلمان مسئول تحقیقات مربوط به هپاتیت بود. او و همکارانش آزمایش های ویروسی مختلفی را روی بیماران روانی، یهودیان، اسرای جنگی روسیه و کولی ها در اردوگاه های ساخزنهاوزن، آشویتز و غیره انجام داده بودند. در اکتبر ۱۹۴۴، هیملر به بلوم دستور داد که عامل بیماری طاعون را هم بر روی زندانیان اردوگاه کار اجباری آزمایش کند. استفاده از ناقل های حشره در جنگ بیولوژیک. در سال ۱۹۴۳، بلوم پیشنهاد داد که بیماری مالاریا را به صورت مصنوعی و با استفاده از پشه ها شیوع بدهند. او در آزمایش دیگری تلاش کرد با استفاده از شپش بین زندانیان اردوگاه ها
ی داخائو و بوخن والد، اپیدمی های تیفوس را ایجاد کند. ادوارد می، مدیر بخش حشره شناسی مؤسسه تحقیقات عملی در علوم نظامی (از زیرمجموعه های اس. اس) از اکتبر ۱۹۴۳ مأموریت یافت که «حشرات مضر انسانی» را بر روی زندانیان اردوگاه ها آزمایش کند و این مأموریت، ارتباط نزدیکی با برنامه سلاح بیولوژیک کورت بلوم داشت. ادوارد می در آزمایش های مربوط به انتقال مصنوعی گسترده انگل مالاریا به انسان با استفاده از پشه هایی که روی دشت ها ریخته می شدند، با بلوم همکاری داشت. از سوی دیگر در بخش دامپزشکی ورماخت نیز پروژه های تحقیقاتی درخصوص بیماری های حیوانی توسط اریش تراوب در حال انجام بود و او در تلاش بود تا شیوه هایی برای پراکنده ساختن این بیماری ها با استفاده از هواپیما بر روی بریتانیا، ایالات متحده و شوروی پیدا کند. فرار از انستیتو پوزنان. بلوم در ژانویه ۱۹۴۵ و درست پیش از سررسیدن ارتش سرخ شوروی، از پوزنان گریخت و نتوانست تجهیزات انستیتو را به طور کامل نابود کند. او به والتر شرایبر، بازرس پزشکی نظامی ورماخت، اطلاع داد که به شدت نگران آن است که تأسیسات آزمایش های انسانی که در این انستیتو وجود دارد و قابل شناسایی است، به آسانی توسط روس
ها شناسایی شود. بلوم به گرابرگ نقل مکان کرد. ورماخت و اس. اس قبلاً در این شهر یک مرکز جنگ بیولوژیک دیگر را تحت پوشش مرکز تحقیقات سرطان ساخته بودند. بلوم باکتری ها و میکروب های کشت شده اش را از لهستان آورده بود و کماکان به هیتلر قول یک «سلاح معجزه آسا» ("Wunderwaffe") را می داد که روند جنگ را به نفع آلمان تغییر خواهد داد، اما ساختمان گرابرگ هم در آوریل ۱۹۴۵ به اشغال ارتش ایالات متحده درآمد و اسناد و تجهیزات آن نیز به دست آمریکایی ها افتاد. همکاری با واحد ۷۳۱ و برنامه جنگ بیولوژیک ژاپن. طی جنگ، آلمان و ژاپن درخصوص برنامه های جنگ بیولوژیک خود با استفاده از زیردریایی با یکدیگر تبادل اطلاعات و نمونه و تجهیزات می کردند. آخرین زیردریایی حامل این تجهیزات و اطلاعات در اواخر مه ۱۹۴۵ از ژاپن حرکت کرده بود. ژاپنی ها پیش از تسلیم شدن در پایان جنگ در اوت ۱۹۴۵، بسیاری از سوابق مربوط به این ارتباط ها و برنامه ها را نابود کرده بودند. در دهه ۱۹۳۰، هیتلر به گروهی از افسران به رهبری اتو مونتش دستور داد که استفاده ژاپن از سلاح های شیمیایی و بیولوژیک علیه چین را مطالعه کنند. این برنامه های همکاری و تبادل علمی در قالب یک سری موافقت
نامه طی سال های ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ انجام شد. هوجو انریو، پزشک ارتش ژاپن و متخصص سلاح های بیولوژیک، بارها از مؤسسه روبرت کخ و شرکت های واقع در مناطق اشغالی آلمان بازدید می کرد تا دربارهٔ تحقیقات مربوط به جنگ باکتریولوژیک اطلاعات جمع کند. او همچنین در اکتبر ۱۹۴۱ در آکادمی نظامی پزشکی برلین سخنرانی ای در همین خصوص ایراد کرد. گرهارد رز، متخصص آلمانی بیماری های گرمسیری و اپیدمی تیفوس و بعدها جزو متهمان دادگاه پزشکان در نورنبرگ، نمونه های ویروس تب زرد را که واحد ۷۳۱ ارتش ژاپن نتوانسته بود از ایالات متحده تهیه کند، در اختیار آنها گذاشت. انستیتوی کورت بلوم در پوزن به جهت طراحی بسیار شبیه به تأسیسات واحد ۷۳۱ در پینگ فانگ منچوری بود. فعالیت های پس از جنگ و استخدام از سوی ایالات متحده. بلوم در ۱۷ مه ۱۹۴۵ توسط سرویس ضداطلاعات ارتش ایالات متحده در مونیخ دستگیر شد. او در زمان دستگیری هیچ مدرک شناسایی به جز گواهینامه رانندگی همراه نداشت. پس از چند هفته بازداشت که طی آن سرویس ضداطلاعات ارتش آمریکا هویت او را احراز کرد، بلوم را به قلعه کرانزبزرگ (عمارتی قرون وسطایی در شمال فرانکفورت) بردند. پس از رسیدن او به قلعه، یک پیغام محرمانه
به دست تیم «عملیات آلزوس» (گروهی متشکل از متخصصان انگلیسی-آمریکایی که در اواخر جنگ مسئول تحقیق دربارهٔ فناوری تسلیحاتی آلمان و ایتالیا بودند) رسید:بلوم در سال ۱۹۴۳ در حال مطالعه روی تسلیحات باکتریولوژیک بوده، البته به صورت رسمی تحقیقات سرطان عنوان می شود اما فقط یک استتار است. بلوم علاوه بر این معاون جامعه پزشکان رایش هم بوده. مایلید بازپرس بفرستید؟آمریکا در ازای دریافت اطلاعات مربوط به تسلیحات بیولوژیک، گاز اعصاب و ارائه مشاوره به برنامه های تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک در آمریکا، به نفع کورت بلوم مداخله کرده و او را از اعدام نجات بدهد. در نوامبر ۱۹۴۷، دو ماه پس از تبرئه کورت بلوم در نورنبرگ، چهار نماینده از کمپ دتریک (مرکز مطالعات تسلیحات بیولوژیک ارتش آمریکا) با بلوم دیدار کردند. بلوم در این دیدار متخصصان تسلیحات بیولوژیک را شناسایی کرد و شیوه های مختلف کاربرد تسلیحات بیولوژیک را برای این نمایندگان توصیف کرد. در سال ۱۹۵۱، کورت بلوم در «پروژه ۶۳» ارتش آمریکا درخصوص تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک استخدام شد. پروژه ۶۳ یکی از عملیات های جایگزین «عملیات پیپرکلیپ» برای کار بر روی تسلیحات شیمیایی بود. در فایل استخدامی
او هیچ اشاره ای به دادگاه نورنبرگ نشده بود. کنسول آمریکا در فرانکفورت درخواست ویزای بلوم را رد کرد و او در مرکز فرماندهی اطلاعات اروپا در اوبراورزل (آلمان غربی) مشغول به کار شد. بلوم در این مرکز بر روی پروژه فوق محرمانه ای با نام «پروژه ۱۹۷۵» کار می کرد که هرگز از حالت طبقه بندی محرمانه خارج نشده است. بلوم پس از تبرئه در دادگاه پزشکان نورنبرگ در سال ۱۹۴۷، هرگز بازداشت یا متهم به جنایات جنگی نشد. او حرفه پزشکی خود در آلمان غربی را نیز ادامه داد و به عنوان یکی از اعضای حزب ناسیونال-محافظه کار «ژرمن پارتی» فعالیت سیاسی هم داشت. او در سال ۱۹۶۹ در دورتموند درگذشت.
سنگ لاشه () به سنگ یا دیگر مواد قرارداده شده توسط انسان گفته می شود که برای محافظت از سازه های ساحلی در برابر برخورد آب، امواج و فرسایش توده های یخ ساخته می شود. سنگ لاشه ها برای محافظت از کرانه ها، بستر جریان ها، تکیه گاه پل ها، زیرساخت های اساسی و دیگر تأسیسات ساحلی در برابر فرسایش به کار می روند. گرانیت و بلوک های بتنی از انواع سنگ های رایج در ساخت سنگ لاشه هستند. از خرده سنگ های به دست آمده از ساخت وساز و تخریب سنگ فرش ها نیز گاهی در ساخت سازه های ویژه ای به نام tetrapod استفاده می شود. از سنگ لاشه در زیر آب برای پوشاندن لوله غوطه ور شده و فرورفته در بستر دریا به منظور متصل کردن آن به یک تونل زیردریایی نیز استفاده می شود.
اوژن اوبن (به فرانسوی:Eugène Aubin ) ۱۸۶۳-۱۹۳۱م؛ سیاح و دیپلمات فرانسوی بود که مدتی نیز ساکن ایران بوده و نویسنده کتاب ایران امروز درباره ایران در طلیعه عصر مشروطه است. تولد. اوژن اوبن در ۱۱ آوریل ۱۸۶۳ در روآن فرانسه متولد شد. سفر به ایران. اوبن در طلیعه مشروطه به ایران سفر کرده و گزارش سفر خود را در کتاب ایران امروز نوشته است. کتاب وی از دقیق ترین و پرمطلب ترین کتابهای سفرنامه نویسان شرقی در ایران است که گزارش هایی دقیق و جزئی از وضع سیاست و اقتصاد و دین و فرهنگ و وضعیت شیعیان ایران ارائه می دهد و به احتمال قوی وی در تالیف این کتاب از برخی سیاستمداران و روحانیان مشاوره علمی فراوان گرفته است. ایران امروز. این کتاب سفرنامه سفیر فرانسه در ایران، در دورة جنبش مشروطه، «اوژن اوبن» و مربوط به سال های 1906 تا 1907 است که به فارسی نیز ترجمه و چاپ شده است. اوبن طی این سفر، پس از ورود به تهران، عازم شهرهای آذربایجان شده و سپس به سوی اصفهان و بغداد رفته و بعد از دیدن شهرهای مقدس از رود فرات گذشته و از راه خلیج فارس به اروپا بازگشته است. سفرنامه حاضر، دربردارنده شرح وقایع این سفرهاست. این اثر، از نظر تاریخی دارای اعتبار
ویژه ای است و نگارنده آن با دقت نظر و استدلال وقایع و دورنگری مسایل مهمی پیرامون انقلاب مشروطیت، تغییر سلطنت، نفوذ مذهب و روحانیت، و روابط قدرت های بزرگ را مطرح کرده است. درگذشت. اوبن در ۲۶ اوت ۱۹۳۱ در آردن بلژیک درگذشت.