Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سط داوطلبانی تشکیل شده است که عمدتاً از دانشگاهیان و فعالان مستقر در بریتانیا و ایالات متحده تشکیل شده است. این پروژه توسط جان اسلوبودا و هامیت دردگان پایه گذاری شد. بگفته جاناتان استیل، که در "گاردین" می نویسد، پروژه شمارش اجساد عراق «به طور گسترده بعنوان معتبرترین پایگاه داده مرگ غیرنظامیان عراقی در نظر گرفته می شود».اما برخی از محققان آن را در بهترین حالت به عنوان یک طبقه یا پایه برای مرگ و میر در نظر می گیرند، و این که مرگ و میر واقعی را به طور بالقوه چندین عامل دست کم می گیرد بیانیه پروژه. در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده است:این یک پروژه امنیت انسانی و تنها پایگاه داده عمومی مستقل و جامع جهان از مرگ غیرنظامیان گزارش شده توسط رسانه ها در عراق را که ناشی از مداخله نظامی ایالات متحده در سال۲۰۰۳ بوده است، به روز می کند. این شمارش شامل تلفات غیرنظامیان ناشی از اقدام نظامی ائتلاف و پاسخ های نظامی یا شبه نظامی به حضور ائتلاف (مانند حملات شورشی و تروریستی) می شود. همچنین شامل مرگ و میر غیرنظامیان از اقدامات جنایتکارانه ناشی از برهم خوردن نظم و قانون است که پس از تهاجم ائتلاف بوجود آمده است.»این پروژه ب
نقل از ژنرال ارشد ایالات متحده در عراق، تامی فرانکز، می گوید: «ما به شمارش اجساد نمی پردازیم». این نقل قول مربوط به بحث در مورد عملیات آناکوندا در افغانستان بود و به تعداد سربازان کشته شده دشمن در زمینه استفاده از شمارش اجساد دشمن به عنوان معیار موفقیت نظامی اشاره داشت. می توان گفت که این وب سایت، که متن این نقل قول را حذف می کند، معنای «شمارش اجساد دشمن» را با «تلفات غیرنظامیان ناشی از آن» ادغام می کند و به این معناست که ایالات متحده به تعداد کشته های غیرنظامی که عملیات نظامی آن به وجود می آید علاقه ای ندارد. روش. در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده است: «مرگ های موجود در پایگاه داده از بررسی جامع رسانه های تجاری و گزارش های مبتنی بر سازمان های غیردولتی، همراه با سوابق رسمی که در حوزه عمومی منتشر شده اند، به دست آمده اند. گزارش ها از گزارش های خاص و مبتنی بر حادثه گرفته تا ارقام از بیمارستان ها، سردخانه ها و سایر آژانس های جمع آوری داده های مستند را شامل می شود.» داوطلبان پروژه از داستان های خبری نمونه برداری می کنند تا حداقل و حداکثر تعداد تلفات غیرنظامی را استخراج کنند. هر حادثه گزارش شده حداقل توسط
دو منبع خبری مستقل در پایگاه داده شمارش اجساد عراق گنجانده شده است. در دسامبر۲۰۰۷، پروژه شمارش اجساد عراق اعلام کرد که آنها مرگ های گزارش شده توسط یک منبع را شامل می شوند و تعداد مرگ های ارائه شده توسط این گزارش ها آشکارا در صفحه پایگاه داده اش ردیابی می شود. بین۳٫۳ تا۳٫۵درصد از مرگ های ثبت شده توسط پروژه شمارش اجساد عراق در حال حاضر به عنوان مشتق شده از یک منبع فهرست شده است. پروژه شمارش اجساد عراق صرفاً یک شمارش غیرنظامی است. پروژه شمارش اجساد عراق "غیرنظامی" را به استثنای سربازان عراقی، شورشیان، بمب گذاران انتحاری یا هر فرد دیگری که مستقیماً درگیر خشونت های مرتبط با جنگ هستند، تعریف می کند. در مواردی که گزارش ها در مورد تعداد کشته شدگان متفاوت است یا وضعیت غیرنظامی کشته شدگان نامشخص است، از رقم «حداقل» و «حداکثر» استفاده می شود. پروژه شمارش اجساد عراق یک «تخمین» از کل مرگ و میر غیرنظامیان بر اساس پیش بینی ها یا دیگر اشکال برون یابی نیست. این مجموعه ای از مرگ های مستند است که توسط رسانه های انگلیسی زبان در سراسر جهان گزارش شده است. مقداری پیشنهاد کرده اند که سوگیری منابع می تواند بر تعداد تأثیر بگذارد. اگر
شماره ای از یک منبع ضد ائتلاف نقل شود و متفقین نتوانند به اندازه کافی مشخص کنند. عدد جایگزین، رقم ضد ائتلاف به عنوان حداکثر و حداقل در پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق وارد می شود. پایگاه داده آنلاین پروژه شمارش اجساد عراق روزنامه، مجله یا وب سایتی را که هر شماره در آن گزارش شده و تاریخی که در آن گزارش شده است را نشان می دهد. با این حال این موضوع مورد انتقاد قرار گرفته است زیرا معمولاً منابع اصلی اطلاعات را فهرست نمی کند. از این رو، هرگونه سوگیری ذاتی به دلیل فقدان گزارش های موثق از منابع مستقل یا متفقین به راحتی در دسترس خواننده نیست. منابع. صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق بیان می کند که منابع آن شامل «آژانس های جمع آوری اخبار حوزه عمومی با دسترسی به وب» است. آنها شامل منابعی هستند که از سایت هایی هستند که حداقل یک بار در روز به روز می شوند،"به طور جداگانه در سایت بایگانی می شوند، با یک آدرس منحصر به فرد"،"به طور گسترده توسط منابع دیگر ارجاع داده شده اند"، به زبان انگلیسی هستند، و "کاملا عمومی هستند (ترجیحا رایگان) منابع اولیه مورد استفاده رسانه ها در گزارش ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ پروژه شمارش اجساد عراق ذکر شده است
. تعداد مرگ و میر گزارش شده از آن منبع به دنبال این منابع است. شمارنده های وب. در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده است: «نتایج و مجموع ها به طور مداوم به روز می شوند و بلافاصله در اینجا و در پیشخوان های مختلف وب پروژه شمارش اجساد عراق در دسترس قرار می گیرند که ممکن است آزادانه در هر وب سایت یا صفحه اصلی نمایش داده شوند، جایی که به طور خودکار بدون مداخله بیشتر به روز می شوند.» شمارش اجساد در طول زمان تغییر می کند. تلفات غیرنظامی در جنگ عراق (تجمیع): ارقام بالا آنهایی هستند که به صورت بی درنگ در پیشخوان پروژه شمارش اجساد عراق در آن تاریخ ها یا حوالی آن ظاهر شدند. با این حال، کسانی که در خط اول بودند در روزها و هفته های بعد به شدت افزایش یافتند. حداکثر رقم فعلی پروژه شمارش اجساد عراق برای کل مرحله تهاجم، تا ۳۰ آوریل ۲۰۰۳، اکنون ۷۲۹۹ است. از آنجایی که پروژه شمارش اجساد عراق تجزیه و تحلیل ها را انجام می دهد (مثلاً گزارش های متعدد را حساب می کند، همپوشانی ها را حذف می کند، و غیره)، همیشه بین تاریخ وقوع حوادث و اضافه شدن تعداد آنها به پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق تأخیر وجود دارد. عامل دیگر این است که برخ
ی از گزارش ها هفته ها یا حتی ماه ها بعد ظاهر می شوند - به عنوان مثال، ظهور گزارش های سردخانه شهر بغداد برای سال۲۰۰۵ در اوایل سال۲۰۰۶. خط ۶ دسامبر بالا از مجموع پروژه شمارش اجساد عراق در ۶ دسامبر ۲۰۰۵ گرفته شد، اما ظهور ارقام سردخانه بعداً ارقام پروژه شمارش اجساد عراق را برای آن دوره به ۳۱۸۱۸–۳۵۷۴۷ افزایش داد. اکثریت مرگ غیرنظامیان از سال۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ به بازیگران ناشناس نسبت داده شده است. جدول شمارش اجساد به روز شده تجمعی. در زیر مجموع تلفات خشونت آمیز غیرنظامیان پروژه پروژه شمارش اجساد عراق سالانه به تفکیک ماه از ابتدای سال۲۰۰۳ می باشد. بالای صفحه پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق با جدول (از ۴ ژانویه۲۰۲۱) ۱۸۵٬۴۹۷– ۲۰۸٬۵۴۷ «مرگ های غیرنظامی مستند بر اثر خشونت» را نشان می دهد. آن صفحه همچنین می گوید: «شکاف ها در ثبت و گزارش ها نشان می دهد که حتی بالاترین رقم ما تا به امروز ممکن است باعث از دست رفتن تعداد زیادی از غیرنظامیان در اثر خشونت شود». ۲۰۰۶. پروژه شمارش اجساد عراق برای هفته منتهی به ۳۱ دسامبر۲۰۰۶ بیان می کند:«سال واقعاً خشن بود، زیرا حدود ۲۴۰۰۰غیرنظامی جان خود را در عراق از دست دادند. این افزایش گسترده
خشونت بود: ۱۴۰۰۰نفر در سال۲۰۰۵، ۱۰۵۰۰ نفر در سال۲۰۰۴ و کمی کمتر از ۱۲۰۰۰ نفر در سال۲۰۰۳ کشته شدند (۷۰۰۰ نفر از آنها در طول جنگ واقعی کشته شدند، در حالی که تنها ۵۰۰۰ نفر در جریان "صلح" که در می ۲۰۰۳ به دنبال داشت کشته شدند. تنها در دسامبر۲۰۰۶ حدود ۲۸۰۰ غیرنظامی کشته شدند. در این هفته بیش از ۵۶۰غیرنظامی کشته شدند." از نقل قول بالا در اینجا مجموع مرگ و میر سالانه پروژه شمارش اجساد عراق است (بدون احتساب ۷۰۰۰ مرگ اولیه تهاجم): گزارش مارس ۲۰۰۳ تا مارس ۲۰۰۵. پروژه شمارش اجساد عراق گزارشی را منتشر کرد که جزئیات مرگ غیرنظامیان را بین ۲۰ مارس۲۰۰۳ و ۱۹ مارس۲۰۰۵ ثبت بود. از صفحه ۲۶: «تحلیل های موجود در این پرونده دو سال اول مداخله نظامی در عراق از ۲۰ مارس۲۰۰۳ تا ۱۹ مارس۲۰۰۵ را پوشش می دهد و بر اساس داده هایی است که تا ۱۴ ژوئن۲۰۰۵ در دسترس بود.» این گزارش می گوید که ایالات متحده و متحدانش مسئول بیشترین سهم (۳۷ درصد) از ۲۴۸۶۵مرگ و میر بوده اند. بقیه مرگ ها به نیروهای ضد اشغالگر(۹٪)، جنایت(۳۶٪) و عوامل ناشناس(۱۱٪) نسبت داده شده است. چه کسی قتل را انجام داد؟ چه کسی کشته شد؟ کی مردند؟ کشنده ترین سلاح چه بود؟ چند نفر مجروح شدن
د؟ گزارش جنگ عراق. در اکتبر ۲۰۱۰، گروه "ویکی لیکس" گزارش جنگ عراق را منتشر کرد، مجموعه ای از نزدیک به ۴۰۰۰۰۰ اسناد محرمانه نظامی ایالات متحده در مورد جنگ عراق. پروژه شمارش اجساد عراق در میان چندین سازمان رسانه ای و سازمان های غیردولتی بود که از قبل به اسناد دسترسی داشتند، و جان اسلوبودا، یکی از بنیانگذاران پروژه شمارش اجساد عراق، در کنفرانس مطبوعاتی برای انتشار توسط "ویکی لیکس" سخنرانی کرد. پروژه شمارش اجساد عراق سه قطعه را در وب سایت خود منتشر کرد که تجزیه و تحلیل خود را از سیاهه های جنگ شرح می دهد. در میان یافته های اصلی این بود که سیاهه های جنگ، «حاوی ۱۵۰۰۰کشته غیرنظامی که قبلاً ناشناخته بودند» و افزودن مواد جدید نشان می دهد که «بیش از ۱۵۰۰۰۰مرگ خشونت آمیز از مارس۲۰۰۳ به ثبت رسیده است که بیش از ۱۲۲۰۰۰نفر است (۸۰) درصد از آنها غیرنظامی هستند.» انتشارات دانشگاهی. بین سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱، پروژه شمارش اجساد عراق سه مقاله در مجلات دانشگاهی بررسی شده منتشر کرد که با همکاری محققان کالج کینگ لندن و رویال هالووی، دانشگاه لندن نوشته شده بود. هر مقاله از داده های پروژه شمارش اجساد عراق برای ارزیابی جنبه های مختلف تلف
ات غیرنظامیان در طول جنگ استفاده می کند. اولین مقاله که در مجله پزشکی نیوانگلند در آوریل۲۰۰۹ منتشر شد، مرگ غیرنظامیان را بین سال های۲۰۰۳ و۲۰۰۸بر اساس انواع سلاح های مورد استفاده تجزیه و تحلیل می کند. در میان یافته ها این بود که «اعدام پس از ربوده شدن یا دستگیر شدن تنها رایج ترین شکل مرگ در کل بود» و «وقایع شامل حملات هوایی و شلیک خمپاره خطرناک ترین» برای زنان و کودکان عراقی بود. مقاله دوم که در فوریه۲۰۱۱ در "پلاس مدسن" منتشر شد، مرگ غیرنظامیان را بین سال های۲۰۰۳ و۲۰۰۸ بر اساس عامل، سلاح، زمان و مکان تجزیه و تحلیل می کند. این مقاله نشان داد که بیشتر مرگ ها در این دوره «از سوی عاملان ناشناس، عمدتاً از طریق اعدام های غیرقانونی صورت گرفته است». این مقاله همچنین از آنچه نویسندگان به عنوان «شاخص جنگ کثیف» یاد می کنند استفاده کرده است که رفتار مجرمان یا انواع سلاح های مختلف را از نظر نسبت زنان و کودکان کشته شده ارزیابی می کند، با نسبت های شاخص جنگ کثیف بالاتر که تاکتیک ها یا سلاح هایی را پیشنهاد می کند که نسبت به آنها بی تفاوت تر هستند. غیرنظامیان این مطالعه نشان داد که عاملان ناشناس شلیک خمپاره بالاترین نسبت شاخص ج
نگ کثیف را داشتند و به دنبال آن حملات هوایی نیروهای ائتلاف قرار داشتند و نباید در مناطق پرجمعیت استفاده شود. مقاله سوم که در سپتامبر۲۰۱۱ در نسخه ویژه "لنست" به مناسبت ۱۰ سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ منتشر شد، بر تلفات غیرنظامیان و سربازان ائتلاف به ویژه در اثر حملات انتحاری در عراق بین سال های۲۰۰۳ و۲۰۱۰ تمرکز داشت. این مقاله نشان داد که در این دوره حداقل ۱۲۲۸۴غیرنظامی عراقی و ۲۰۰سرباز ائتلاف در حداقل ۱۰۰۳بمب گذاری انتحاری کشته شده اند. این مطالعه همچنین نشان داد که این بمب گذاری ها «کمتر از ۳۰۶۴۴غیرنظامی عراقی را مجروح کرده اند» و «کودکان کمتر از بزرگسالان از جراحات بمب های انتحاری جان سالم به در می برند». انتقادات و انتقادات متقابل. پروژه شمارش اجساد عراق از طرف های بسیاری مورد انتقاد قرار گرفته است. برخی از منتقدان بر سوگیری احتمالی منابع تمرکز کرده اند. بعضی دیگر از دشواری تشخیص غیرنظامیان از جنگجویان ابراز نگرانی کرده اند. دیگران آن را به دلیل بیش از حد یا کمتر شمارش مورد انتقاد قرار داده اند برخی از منتقدان، اغلب در جناح راست سیاسی، ادعا کردند که شماره های پروژه شمارش اجساد عراق بیش از حد شمارش شده است،
و این اعداد به دلیل تعصبات ضد جنگ اعضای پروژه شمارش اجساد عراق مشکوک هستند؛ مثلاً؛ ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۵ مقاله "نشنال ریویو"، «شمارش بد رسانه های بی چون و چرا.» برخی دیگر، اغلب در جناح چپ سیاسی، تمایل رسانه ها و دولت برای نقل قول از ارقام پروژه شمارش اجساد عراق را بیشتر از برآورد بسیار بالاتر از مطالعه لنست که در اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد، مورد انتقاد قرار دادند. روزنامه نگاران شامل لیلا گوترمن،جان پیلگر و جورج مونبیوت بودند. لیلا گوترمن در مقاله ای در ۲۷ ژانویه۲۰۰۵ درگاهنامه آموزش عالی نوشت:لنست این روزنامه را در ۲۹اکتبر، جمعه قبل از انتخابات، زمانی که بسیاری از خبرنگاران مشغول پوشش سیاسی بودند،منتشر کرد. در آن روز، لس آنجلس تایمز و شیکاگو تریبون هر کدام تنها حدود ۴۰۰کلمه را به این مطالعه اختصاص دادند و مقالات را در قسمت اول خود، به ترتیب در صفحاتA4 وA11 قرار دادند. (رسانه های خبری در اروپا به این مطالعه بازی بسیار بیشتری بخشیدند؛ بسیاری از روزنامه ها مقالاتی را در مورد آن در صفحه اول خود قرار دادند. نیویورک تایمز در مقاله کوتاهی دربارهٔ این مطالعه در صفحهA8 اشاره کرد که شمارش اجساد عراق، پروژه ای برای شمارش تلفات غیرنظام
یان گزارش شده در رسانه های خبری، حداکثر تلفات را حدود ۱۷۰۰۰نفر اعلام کرده است. در این مقاله آمده است که مطالعه جدید «مطمئناً جنجال های شدیدی را ایجاد خواهد کرد.» اما تایمز هیچ مقاله خبری دربارهٔ این روزنامه منتشر نکرده است.این دیدگاه از پروژه شمارش اجساد عراق بر این باور بود که ارقام پروژه شمارش اجساد عراق به دلیل سوگیری رسانه های طرفدار آمریکا و گزارش های ناکافی به دلیل اتکای شدید (اگرچه نه انحصاری) آن به منابع رسانه ای غربی، بسیار کم است، که برخی از این منتقدان را به ادعای پروژه شمارش اجساد عراق سوق داده است. باید «شمارش اجساد رسانه های غربی عراق» نامیده شود. آنها ادعا می کنند که این تعصبات و نارسایی ها به این معنی است که تعداد پروژه شمارش اجساد عراق تا ضریب ۱۰ کم است و به طور خاص نسبت مرگ و میر ناشی از نیروهای آمریکایی را به حداقل می رساند. استفان سولدز در ۵ فوریه۲۰۰۶ مقاله ای با عنوان «وقتی ترویج حقیقت، حقیقت را مبهم می کند: بیشتر در مورد شمارش اجساد عراقی و مرگ و میر عراق» نوشت.در این بیانیه آمده است: «البته، در شرایط شورش فعال، مناطق امن تر در دسترس خبرنگاران غربی احتمالاً مناطقی هستند که تحت کنترل ایال
ات متحده/ائتلاف هستند، که به نوبه خود احتمال مرگ ناشی از حملات شورشیان وجود دارد. مناطق تحت کنترل شورشیان، که احتمالاً در معرض حملات ایالات متحده و دولت عراق قرار دارند، برای مثال بیشتر استان الانبار، به سادگی برای این خبرنگاران ممنوع است؛ بنابراین، خبرنگاران شاهد بخش بزرگی از مرگ و میر ناشی از شورشیان و نسبت کمتری از مرگ و میر ناشی از نیروهای دولت آمریکا و عراق خواهند بود.» ادعای دیگر این است که پروژه شمارش اجساد عراق برای تصحیح سوء استفاده از ارقام خود توسط مقامات دولتی یا سازمان های رسانه ای کم یا هیچ کاری انجام نمی دهد. ادعا می شود که رسانه ها اغلب از تخمین پروژه شمارش اجساد عراق از تعداد کل کشته ها سوء استفاده می کنند. همچنین ادعا می شود که رسانه ها از برآورد پروژه شمارش اجساد عراق برای نادیده گرفتن یا کم اهمیت جلوه دادن مطالعه مرگ و میر اضافی در اکتبر ۲۰۰۴ که در مجله پزشکی لنسر منتشر شد، استفاده می کنند، که رقم بسیار بالاتری را تخمین زده است.منتقدان پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می کنند که مطالعه لنسر دقیق ترین تخمین تاکنون بوده و قابل اعتمادتر از تخمین پروژه شمارش اجساد عراق است. انتقادات مختلف دیگری
از سوی روزنامه نگاران استفان سولدز، دهر جمیل، و جف فلوگر وارد شد. در آوریل ۲۰۰۶، پروژه شمارش اجساد عراق پاسخی طولانی به منتقدان خود منتشر کرد با عنوان «حدس و گمان جایگزین نیست: دفاع از تعداد اجساد عراق». پروژه شمارش اجساد عراق در پاسخ خود استدلال می کند که منتقدان آنها چندین واقعیت کلیدی را اشتباه می دانند. پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می کند که در حالی که تخمین آنها احتمالاً کمتر از تلفات کامل است، اشتباهات منتقدان آنها باعث شده است تا منتقدان در مورد میزان احتمالی چنین کم شماری اغراق کنند. در نهایت، پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می کند، شواهد موجود ادعاهای منتقدان آنها را در مورد سوگیری طرفدار ایالات متحده که پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق را آلوده می کند، پشتیبانی نمی کند. منابع رسانه ای انگلیسی زبان در مقابل عربی زبان. گزارش پروژه شمارش اجساد عراق برای مارس۲۰۰۳ تا مارس۲۰۰۵ بیان می کند: «ما از منابع عربی یا سایر منابع غیرانگلیسی زبان استفاده نکرده ایم، مگر اینکه این منابع به زبان انگلیسی منتشر شده باشند. دلایل عملی هستند. ما تسلط به زبان گزارش منتشر شده را لازمه اصلی تحلیل دقیق می دانیم و انگلیسی تن
ها زبانی است که همه اعضای تیم به آن مسلط هستند. این احتمال وجود دارد که شمارش ما برخی از قربانیان را حذف کرده باشد.» استفان سولدز، که وب سایت «گزارش اشغال و مقاومت عراق» را اداره می کند، در مقاله ای در ۵ فوریه۲۰۰۶ "زی نت" (با اشاره به گزارش ۲۰۰۳–۲۰۰۵ پروژه شمارش اجساد عرا) می نویسد: «همان طور که در گزارش اشاره شد، اینکه ده رسانه بیش از نیمی از گزارش های پروژه شمارش اجساد عراق و سه آژانس [آسوشیتدپرس،خبرگزاری فرانسه،و رویترز] بیش از یک سوم گزارش ها را ارائه کردند، دلیلی وجود ندارد که باور کنیم حتی بخش بزرگی از غیرنظامیان عراقی مربوط به جنگ هستند. مرگ و میر هرگز در رسانه های غربی گزارش شده است، بسیار کمتر، دو گزارش مستقل لازم برای ثبت در پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق. آیا این چند آژانس واقعاً گزارشگر عراقی کافی برای پوشش کشور دارند؟ آیا این خبرنگاران واقعاً قادر به پوشش کامل مرگ و میر در مناطق تحت کنترل شورشیان عراق هستند؟ چه تعداد از هزاران بمباران ایالات متحده توسط هیچ خبرنگار غربی یا عراقی بررسی شده است؟ بیان این سؤالات به سادگی تأکید بر ماهیت پراکنده گزارشی است که رخ می دهد و محدودیت های پایگاه داده پرو
ژه شمارش اجساد عراق. در مصاحبه ای در ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ در خبر شب بی بی سی، یکی از بنیانگذاران پروژه پروژه شمارش اجساد عراق، جان اسلوبودا، در پاسخ به این استدلال ها و استدلال های مشابه، گفت: «ما در طول این سه سال هرگز هیچ منبعی عربی به ما نشان نداده ایم که گزارش می دهد. مرگ و میرهایی که تا به حال نگرفته ایم در سه سال. سازمان هایی هستند که گزارش های عربی را به انگلیسی ترجمه می کنند و ما داده های آنها را می بینیم.» پروژه شمارش اجساد عراق بسیاری از منابع عربی را که هم به زبان انگلیسی و هم به زبان عربی منتشر می شوند یا توسط منابع دیگر ترجمه می شوند نظارت می کند. برخی از این موارد عبارتند از: تلویزیون العربیه، الفرات، الاتحاد، الجزیره (وب)، تلویزیون الجزیره، تلویزیون الشرقیه، التاخی، البوابه، اخبار عربی، اخبار عربی، الشرق الاوسط، الصباح، عرب تایمز، خبرگزاری بحرین، بحرین تایمز. کم شماری. پروژه شمارش اجساد عراق در وب سایت خود تصدیق می کند که به دلیل محدودیت هایی که در گزارش گیری وجود دارد، تعداد آن کم است. «بسیاری از تلفات غیرنظامیان، اگر نه بیشتر، توسط رسانه ها گزارش نمی شود. این ماهیت غم انگیز جنگ است." با این حال،منتق
دان پروژه شمارش اجساد عراق ادعا می کنند که پروژه شمارش اجساد عراق به اندازه کافی برای نشان دادن آنچه که آنها معتقدند میزان کامل کم شماری است، انجام نمی دهد. پروژه شمارش اجساد عراق در یک سند طولانی در وب سایت خود مستقیماً این ادعاها را رد کرده است. یکی از انتقادات جان تیرمن، دانشمند اصلی تحقیقاتی، از ام آی تی، روش پروژه شمارش اجساد عراق این است که "ابزار نظارت" رسانه های خبری همیشه در حال تغییر است: سازمان های رسانه ای، گزارشگران را از میدان کم می کنند. خبرنگاران در طول بدترین خشونت ها عمدتاً در بغداد محصور بودند. و خبرنگاران تمایل داشتند در مورد رویدادهای دیدنی مانند بمب گذاری خودروها بنویسند، زمانی که بیشتر خشونت ها به شکل قتل های انتقام جویانه در سراسر عراق بود."در نتیجه، این روش جمع آوری مردگان قادر به محاسبه مرگ و میرهایی نیست که ثبت نشده اند. مطالعه اکتبر۲۰۰۶ "لانسر" بیان می کند: «به جز بوسنی، ما نمی توانیم هیچ موقعیت درگیری را پیدا کنیم که در آن نظارت غیرفعال بیش از ۲۰٪از مرگ و میرهای اندازه گیری شده با روش های مبتنی بر جمعیت را ثبت کند.» در مقاله ای در آوریل۲۰۰۶، پروژه شمارش اجساد عراق نمونه ای را توصی
ف کرده بود که خود را با برنامه توسعه سازمان ملل متحد در سال۲۰۰۴ بررسی شرایط زندگی عراق (اساسنامه تدوین شده ایلینوی) مقایسه می کرد. گزارش "لنست" از برآوردهای جمعیتی برگرفته از مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی استفاده می کند، در حالی که تخمین آن از مرگ و میرهای مربوط به جنگ ذکر نشده است. پروژه شمارش اجساد عراق ادعا می کند که اساسنامه تدوین شده ایلینوی نسبت به مطالعه "لنست"، شاخص قابل اعتماد تری برای مرگ های خشونت آمیز است و تعداد بسیار کمتری را نسبت به مطالعه "لنست" نشان می دهد. با این حال، مکمل مطالعه لنسر که به طور جداگانه توسط نویسندگان آن منتشر شده است، و همچنین مصاحبه های بعدی با یکی از نویسندگان لنسر، روش شناسی و نتایج مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی را مورد مناقشه قرار داده است. از سوی دیگر، جان پدرسن، نویسنده مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی، روش شناسی و نتایج مطالعه لنسر را مورد مناقشه قرار داده است. برای اطلاعات بیشتر در مورد این مناقشه، به بخش هایی با عنوان «انتقادات» و «مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی سازمان ملل متحد در مقایسه با مطالعه لنست» در بررسی های لنسر دربارهٔ تلفات جنگ عراق مراجعه کنی
د. مطالعه لنست در سال۲۰۰۶ همچنین بیان می کند: «در چندین شیوع، بیماری و مرگ ثبت شده با روش های مبتنی بر تسهیلات، در مقایسه با تخمین های مبتنی بر جمعیت، رویدادها را با ضریب ده یا بیشتر دست کم گرفتند. بین سال های ۱۹۶۰ و ۱۹۹۰، گزارش های روزنامه ها از مرگ های سیاسی در گواتمالا به درستی بیش از ۵۰ درصد از مرگ ها را در سال های خشونت کم گزارش کردند، اما کمتر از ۵ درصد در سال های بیشترین خشونت را گزارش کردند. مرجع "لنست" به پاتریک بال، پل کوبرک، و هربرت اف اسپایرر و کتاب ۱۹۹۹ آنها،"خشونت دولتی در گواتمالا، ۱۹۶۰–۱۹۹۶: بازتاب کمی" است. از مقدمه: «پایگاه اطلاعاتی طبقه بندی بین المللی آسیب ها، ناتوانی ها شامل مواردی است که از شهادت های مستقیم و منابع اسنادی و مطبوعاتی حذف شده اند.» فصل10 توضیح می دهد که «در پروژه طبقه بندی بین المللی آسیب ها، ناتوانی ها سازمان های مردمی شرکت کننده بسیاری از شهادت ها را مدتها پس از زمان قتل جمع آوری کردند، زمانی که مردم در مورد جزئیات، به ویژه هویت همه قربانیان کمتر روشن بودند.» و می گوید: «معمولاً، در طول جمع آوری شهادت ها، یک شاهد بازمانده ممکن است اسامی یک یا دو قربانی، شاید از بستگان نز
دیک را ارائه دهد، در حالی که تعداد دیگر همسایگان در جامعه را بدون ذکر نام آنها تخمین می زند.» آنها در فصل ۷ گزارش می دهند:شکل ۷٫۱ نشان می دهد که در پایگاه داده طبقه بندی بین المللی آسیب ها، ناتوانی ها، بیشتر اطلاعات مربوط به نقض حقوق بشر قبل از سال ۱۹۷۷ از منابع مطبوعاتی می آید… تقریباً ۱۰۸۹۰ پرونده از روزنامه ها کدگذاری شده است. شصت و سه درصد از پرونده های مطبوعاتی به ترتیب از روزنامه پرنسی لیبا، ۱۰درصد از ال گرافیکو، ۸ درصد از لا هورا و ال ایمپاکتو و ۶ درصد از ال بی پرشال گرفته شده است. ۵ درصد باقیمانده را هشت روزنامه دیگر تشکیل می دهند.اما همچنین در فصل۷ آنها گزارش دادند که در سالهای بعد، خشونت آمیزتر:هنگامی که سطح خشونت در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ به طور چشمگیری افزایش یافت، تعداد تخلفات گزارش شده در مطبوعات بسیار پایین ماند. در سال ۱۹۸۱، یکی از بدترین سال های خشونت دولتی، این آمار به صفر می رسد. مطبوعات تقریباً هیچ یک از خشونت های روستایی را گزارش نکردند.فهرستیاز ارقام، جداول و نمودارها در کتاب وجود دارد که می توان از آن برای محاسبه چند درصد از موارد قتل توسط نیروهای دولتی توسط ۱۳روزنامه گواتمالا
برای هر سال در مقایسه با شهادت شاهدان استفاده کرد. همان طور که قبلاً از فصل10توضیح داده شد). در یک بیانیه مطبوعاتی در ۷ نوامبر 2004 در مورد مطالعه "لنست" در اکتبر ۲۰۰۴، پروژه شمارش اجساد عراق بیان می کند: «ما همیشه کاملاً صریح بوده ایم که مجموع خود ما مطمئناً موقعیت واقعی را دست کم می گیریم، زیرا شکاف هایی در گزارش یا ضبط وجود دارد». یکی از منابع مورد استفاده رسانه ها سردخانه ها هستند. تنها سردخانه منطقه مرکزی بغداد به طور مداوم آمار منتشر کرده است. در حالی که این سردخانه بزرگ ترین سردخانه در عراق است و در جایی که اغلب ادعا می شود خشونت بارترین منطقه است، نبود ارقام جامع سردخانه در جاهای دیگر منجر به شمارش کم می شود. پروژه شمارش اجساد عراق روشن می کند که باتوجه به این مسائل، تعداد آن تقریباً به طور قطع کمتر از میزان کامل در «سؤالات متداول سریع» در صفحه اصلی خود خواهد بود. نقل قول از یادداشت پروژه شمارش اجساد عراق: «تخمین تعداد اجساد عراق (پروژه شمارش اجساد عراق) برای x350، مانند x334، با بررسی داده های دقیق ارائه شده به آسوشیتدپرس (AP) توسط سردخانه های بررسی شده در AP's 23 امکان پذیر شد. بررسی می ۲۰۰۴ از سردخ
انه های عراق.» آن مقاله ۲۳ مه۲۰۰۴ آسوشیتدپرسبه کمبود داده های سردخانه از بسیاری از مناطق عراق اشاره می کند. همچنین، در این بیانیه آمده است: «حسن گفت: «این رقم [بغداد] شامل اکثر افرادی که در بمب گذاری های تروریستی بزرگ کشته شدند، نمی شود. علت مرگ در چنین مواردی واضح است، بنابراین اجساد معمولاً به سردخانه منتقل نمی شوند، بلکه مستقیماً به خانواده قربانیان داده می شوند. همچنین اجساد جنگجویان کشته شده از گروه هایی مانند ارتش المهدی به ندرت به سردخانه منتقل می شود.
بی بی فاطمه میرجلیلی شیمی دان ایرانی و استاد شیمی دانشگاه یزد است. او به عنوان شیمی دان برگزیده در فهرست شیمیدانان برجسته ایران قرار دارد.
شبکه جهانی ذخایر زیست کره یونسکو () مناطق حفاظت شده بین المللی از ذخایر زیست کره است که تحت برنامه انسان و زیست کره ایجاد شده اند. یونسکو هر سال ذخایر جدید زیست کره را به منظور ترویج و تقویت توسعه پایدار، حفاظت از زیست بوم های زمینی، دریایی و ساحلی و همچنین تشویق هر چه بیشتر به حفاظت از این مراکز تعیین می کند. هدف. شبکه جهانی ذخایر زیست کره (WNBR) برنامه MAB از شبکه ای پویا و تعاملی از سایت ها تشکیل شده است. این سازمان برای تقویت ادغام هماهنگ مردم و طبیعت برای توسعه پایدار از طریق گفتگوی مشارکتی، اشتراک دانش، کاهش فقر، بهبود رفاه انسان، احترام به ارزش های فرهنگی و با بهبود توانایی جامعه برای مقابله با تغییرات آب و هوایی کار می کند. همکاری شمال-جنوب و جنوب-جنوب را ترویج می کند و ابزاری منحصر به فرد برای همکاری بین المللی از طریق تبادل تجربیات و دانش فنی، ظرفیت سازی و ترویج بهترین شیوه ها است. شبکه. تا سال ۲۰۲۲ تعداد کل اعضا به ۷۳۸ ذخیره گاه زیست کره در ۱۳۴ کشور (شامل ۲۲ سایت فرامرزی) رسیده است که در تمام مناطق جهان وجود دارد. این در حال حاضر برخی از ذخایر زیست کره را در نظر می گیرد که در طول سال ها حذف یا بازن
گری شده اند، زیرا تمرکز برنامه از حفاظت ساده از طبیعت به مناطقی که تعامل نزدیک بین انسان و محیط را نشان می دهد تغییر کرده است.[نیازمند منبع]در سال ۲۰۲۳، ده زیست کره دیگر اعلام شد. در سال ۲۰۲۴، یازده زیست کره دیگر اعلام شد. این در مجموع ۷۵۹ سایت در ۱۳۶ کشور در پایان سال ۲۰۲۴ به ارمغان می آورد.
بیژن، شرکت تولیدکننده محصولات غذایی در ایران است که در سال ۱۳۴۸ توسط بیژن مهاجرین تأسیس و اولین تولیدکننده سس مایونز در ایران شناخته شد. این شرکت در سال 1392 توسط حسین مصطفی زاده خریداری شد و بعد از اضافه کردن دو شرکت پخش سراسری در ایران تبدیل به هلدینگ بیژن شد.مؤسس این هلدینگ مهندس حسین مصطفی زاده، کارآفرین برتر سال های1396، 1397، 1398 و 1400 است. تاریخچه. بیژن مهاجرین (۱۴۰۰ – ۱۳۱۵) بنیانگذار، با اطلاعاتی که در زمینه سس سفید هنگام تحصیل در آمریکا یافته بود با یک همزن و یک کارتن روغن در زیرزمین منزل خود شروع به کار کرد و در سال ۱۳۴۸ برای نخستین مرتبه سس مایونز را به بازار ایران عرضه کرد. زمانی که یکی از رستوران های معروف تهران ۲ کارتن مایونز سفارش داده بود، باعث شادی بسیار زیادی شد. پس از مدتی زیرزمین به کارگاه کوچک ۳۰ متری در منطقه یوسف آباد تبدیل شد و با راه اندازی کارخانه دیاموند حرکت بزرگی را آغاز کرد.پس از تلاش های بسیار، مردم با سس مایونز آشنا شدند و همین موضوع سبب افزایش فروش شد. توجه عموم به مایونز روز به روز بیشتر می شد و این سس هر روز شناخته تر و محبوب تر می شد. بیژن در سال ۱۳۵۶ با تولید خیارشور در