Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه را در دبیرستان دارایی به پایان برد و به بحث های فلسفی و نظری علاقمند بود. نصرت الله قمی (۴ دی ۱۳۰۴ تهران - ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۲ تهران) از مبارزین و حامیان ملی شدن صنعت نفت و فدایی راه نجات و سعادت ملت ایرانبود که در ۲۸ اسفند ۱۳۲۹ اقدام به نابودی دکترترور عبدالحمید اعظمی زنگنه وزیر فرهنگ سپهبدحاجعلی رزم آرا نمود. زندگی نامه. نصرت الله قمی در خانواده ای مذهبی، فرهنگی و مرفّه در تهران دیده به جهان گشود. مادرش فاطمه خانم بانویی پرهیزکار و پدرش حاج مرتضی قمی از اساتید معمار و از اعیان و معاریف محله منیریه تهران بود. حاج مرتضی فرزند استاد باقر از معماران سرشناس قم بود که با معمار بزرگ و نامی عصر قاجار، استاد حسن معمار قمی،قمی، در ساخت بخش هایی از صحن بارگاه حضرت معصومه (س) (معروف به صحن اتابکی) همکاری داشت. نصرت الله، جوانی بلند قامت، خوش سیما، با ظاهری آراسته و باطنی وارسته بود. از نوجوانی دارای بلوغ اندیشه و روحیه ای دادخواه، ظلم ستیز و یاور محرومان بود. به نجّاری به عنوان سرگرمی و به ورزش کوهنوردی علاقه داشت و بیشتر جمعه ها را با دوستان خود به ارتفاعات شمال تهران می
رفتند. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان دارایی به پایان برد و به بحث های فلسفی و نظری علاقمند بود. فلذا رشته معقول و منقول را برای ادامه تحصیل برگزید و در زمان دانشجویی با توجه به فضای سیاسی آن سال ها (۱۳۲۷ به بعد) وارد فعالیت های سیاسی شد. گرچه او رسماً وارد هیچ حزب و گروه و دسته سیاسی نشد، لیکن با برخی از جریان ها و شخصیت های سیاسی و مبارز آن زمان ارتباط و مراوده فکری داشت و از حامیان جدی استقلال کشور از سلطه انگلیس و ملی شدن صنعت نفت بود. آقای حسین اردلان (فرزند محمد ولی خان) از جمله دوستان نزدیک او بود و با آقایان عباس امیرانتظام (روافیون) و سید محمود سخایی کاشانی نیز حشر و نشر داشت ترور نافرجام محمدرضا پهلوی توسط ناصر فخرآرایی در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ در دانشگاه تهران، دولت ساعد برای ایجاد محدودیت و فشار بر مطبوعات، لایحه ای تنظیم و با قید فوریت به مجلس فرستاد و عبدالحمید زنگنه که آن ایام وزیر فرهنگ در کابینه ساعد و از مدافعین نظام سلطه و طراحان لایحه محدودیت مطبوعات بود برای دفاع از این لایحه به مجلس شورای ملی رفت. زنگنه از مروّجین فرهنگ غربی و در عین حال مخالف آزادی مطبوعات بود و با روی کار آمدن حاجعلی رزم آرا به
عنوان نخست وزیر، مجدداً او به عنوان وزیر فرهنگ در ۱۷ بهمن ۱۳۲۹ به مجلس معرفی و هنگام ورود او به مجلس حسین مکی نماینده تهران صدا زد: «میرغضب آزادی را آوردند». نصرت الله قمی معتقد بود که تز دکترای زنگنه با هدف دفاع از شرکت سابق نفت نوشته شده و در برابر برنامه ملی شدن صنعت نفت قرار دارد، کما اینکه زنگنه با رزم آرا در حمایت از قرارداد انگلیسی گس-گلشائیان همراهی داشت. ضمنا نصرت الله قمی او را در مقام وزیر فرهنگ از مجریان فرهنگ غرب و یکی از موانع پیشرفت فرهنگ ایران و مخلّ آزادی می دانست. با ترور رزم آرا توسط خلیل طهماسبی در ۱۶ اسفند ۱۳۲۹، قمی مصمم شد که زنگنه را از میان بردارد و تصمیمش را حتی با دوستان نزدیکش در میان نگذاشت و در روز دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۲۹ حوالی ساعت یازده صبح در محوطه جلوی دانشکده حقوق دانشگاه تهران به زنگنه نزدیک و با یک قبضه اسلحه کمری قصد تیراندازی به زنگنه را داشت . که دانشجویی به نام پرویز همایونی دخالت می نماید و دستش بر اثر سایش گلوله زخم سطحی برمی دارد و از صحنه کنار می رود. احدی از مطلعین که شاهد وقوع قضیه در دانشگاه تهران بود اظهار داشته است که در حالی که ضارب به دنبال زنگنه می دوید زنگنه
دست خود را به عقب می برد تا از جیبش اسلحه درآورده از خود دفاع کند که ناگهان پایش می لغزد و به زمین می خورد. این شخص اضافه نموده که اسلحه مزبور طپانچه کوچکی ساخت لهستان بوده است. نصرت الله قمی، تیری به سوی زنگنه شلیک می کند که به پهلوی چپ او اصابت می نماید و همزمان در محوطه دانشگاه خود را به پلیس معرفی می کند و افراد حاضر در صحنه بلافاصله زنگنه را به بیمارستان سینا منتقل می نمایند، لیکن اعمال جراحی و معالجات و مراقبت های ویژه نتیجه بخش نبوده و یک هفته بعد زنگنه جان به جان آفرین تسلیم می کند. زنگنه در بیمارستان در پاسخ به پرسش خبرنگار که آیا ضارب را می شناختید گفت: «من ابداً او را نمی شناختم و تا کنون قیافه اش را ندیده بودم»، از طرفی نصرت الله قمی در اولین و آخرین بازجویی اظهار داشته «من چون دکتر زنگنه را صالح نمی دانستم مبادرت به این کار کردم و در این کار به هیچ وجه نظر شخصی نداشته و از طرف حزب و جماعتی هم مأموریت نداشته ام.» این موضوع در نامه و وصیتنامه سیاسی وی نیز به خوبی روشن است که مشکل شخصی با زنگنه نداشته و صرفاً با انگیزه سیاسی و مستقل از هر سازمانی مبادرت به این عمل نموده است. بعدها حسین اردلان چنین ن
قل می کند: «اگر از تصمیم نصرت الله اطلاع داشتم سعی می کردم او را از این اقدام منصرف کنم گرچه بعید بود بتوانم نظر او را تغییر دهم چون به شدت حامی ملی شدن صنعت نفت و دوستدار فرهنگ ایران زمین و معتقد به از میان برداشتن عمال انگلیس و حامیان داخلی استعمار بود و در این راه جدی بود و تلاشی وافر داشت. کما اینکه در زندان هم هنگامی که به ملاقاتش می رفتم هیچ گونه نشانه ای مبنی بر پشیمانی در گفتار و ناصیه او نشنیدم و ندیدم. بسیار با روحیه، شجاع، مؤدب، مصمّم و در عین حال آرام بود». نصرت الله قمی در زندان برای مدتی با نواب صفوی هم بند می شود و از آنجا که ترور زنگنه در آن مقطع در راستای اهداف فداییان اسلام بود، نواب صفوی سعی می کند به هر طریق ممکن در جهت استخلاص و تخفیف مجازات نصرت الله کاری بکند. نامه ای خطاب به شاه و مصدق می نگارد و در آن تخفیف مجازات برای نصرت الله را مطرح می کند. این نامه توسط سید عبدالحسین واحدی (از فدائیان اسلام) به دست سید حسین فاطمی (وزیر خارجه) می رسد که در اختیار مصدق قرار دهد در آنجا فاطمی قول می دهد که حتی المقدور از اعدام نصرت الله قمی جلوگیری کند ولی بر خلاف قول و قرارها هیچ اقدامی از سوی مصدق
و فاطمی صورت نمی پذیرد و هنگامی که فاطمی در سفر عراق بود حکم اعدام نصرت الله قمی اجرا می شود و این در حالی بود که حاج مرتضی (پدر نصرت الله) هم تلاش های وافری داشت و هزینه های گزافی را به واسطه استخدام وکلای ممتاز آن ایام از جمله ابوالفضل لسانی و دیگران پرداخت نمود تا بلکه حکم اعدام را به حبس بکشاند که موفق نمی شود و این همه در حالی اتفاق می افتاد که نصرت الله نه تنها دادگاه را صالح نمی دانست بلکه در جلسات دادگاه به ترور انقلابی زنگنه به عنوان احدی از ایادی استعمار اقرار و به این اقدام مباهات می نمود. حکم اعدام دادگاه بدون اطلاع قبلی خانواده در روز پنجشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۳۲ شمسی به اجرا درآمد و در حالی که قصد داشتند پیکر نصرت الله قمی را مخفیانه در گورستان مسگرآباد دفن کنند، خانواده مطلع شده و همراه با وکلا مانع شدند و علی رغم محدودیت های امنیتی جنازه را در حالی در امامزاده عبدالله شهر ری دفن نمودند که جمع کثیری ازمردم از جمله اقوام، دوستان و دوستداران، کثیری از دانشجویان و دانشگاهیان، اهالی محله منیریه و امیریه، از اهالی قم و شهر ری و برخی شخصیت های سیاسی مبارز حضور داشتند و قبرستان مملو از جمعیت بود. حسین ا
ردلان که از دوستان نزدیک او بود بر فراز آرامگاهی رفت و وصیتنامه سیاسی او را برای حاضران قرائت نمود. دربارهٔ آراء و عقاید نصرت الله قمی می توان گفت مدرکی دال بر وابستگی رسمی او به احزاب سیاسی وقت موجود نیست لیکن به لحاظ فکری تا حدودی به اندیشه و آراء ملی-مذهبی ها نزدیک بود و پارادکسی که آن زمان برای تحلیلگران و مطبوعات چی ها قابل هضم نبود این بود که چگونه شخصیتی آرام و تحصیلکرده، با این آراء و تفکر و از خانواده ای متمول دست به اقدامی خشونت بار زده آسان نبود.
یک کتاب ارثی دربارهٔ هنر جنگ یک متن ژاپنی در مورد تئوری و نحوهٔ شمشیرزنی و استراتژی است که توسط سامورایی یاگیو مونه نوری در سال ۱۶۳۲ نوشته شده است. در کنار کتاب پنج حلقه میاموتو موساشی، این یکی از رساله های برجسته در زمینه جنگ در ادبیات کلاسیک ژاپن است. مشابه کارهای معاصر موساشی، آثار مونه نوری نیز برای کاربردی فراتر از الگویی برای یک جنگجو جذابیت هایی را به دست آورده است.
اوریتاکو شیبا نو کی ، یک خودزندگی نامه که توسط آرای هاکوسکی (۱۶۵۷–۱۷۲۵) در دوره ادو نوشته شده است. این کتاب نیاکان، کودکی و کارهای هاکوسکی به عنوان یک مقام دولت شوگون سالاری توکوگاوا را توصیف می کند، و چشم انداز ارزشمندی از دولت توکوگاوا در زمان خود ارائه می دهد.
گروه سیارک های سایبل () (که به آن «سایبل» نیز گفته می شود) یک گروه پویا از سیارک ها هستند که نام خود را از سیارک سایبل ۶۵ بر گرفته اند.این گروه که توسط برخی بعنوان آخرین و دورافتاده ترین بخش کمربند اصلی سیارک ها در نظر گرفته می شود، تقریباً ۲۰۰۰ عضو و چند خانواده برخوردی را تشکیل می دهد در رزنانس مداری ۷: ۴ با مشتری قرار دارند. مدار آنها با یک محور نیمه بزرگ در حال نوسان از ۲۸/۳ تا ۷۰/۳ واحد آمپر، با مرکز خروج کمتر از ۳/۰ و یک شیب کمتر از ۲۵ درجه تعریف می شود. "گروه پویای سایبل" در مجاورت بیرونی ترین کمربند سیارک ها، در ورای شکاف هکوبا - منطقه رزنانسی ۲: ۱ با مشتری؛ جایی که سیارک های گریکو واقع شده اند - و در داخل منطقهٔ مداری سیارک های هیلدا (رزنانس ۳: ۲) واقع شده است، که آنها هم خود توسط تروجان های مشتری (طنین ۱: ۱) در قسمت بیرونی تر دنبال می شوند. فهرست. مجموع ۲۰۳۴ "سیارک سیبل" با محور نیمه اصلی نوسانی بین ۲۸/۳ و 7/3 AU. اعضای کم تعدادتر خانواده های برخوردی سیلویا (SYL) و خانواده های کوچکتر Ulla (ULA) نیز مشخص شده اند.
سندرم تغذیه مجدد () یا نشانگان بازغذادهی نوعی اختلال متابولیسم است که در افراد یا حیواناتی دیده می شود که دچار گرسنگی شدید، سوءتغذیه شدید یا فشار متابولیکی در اثر بیماری شدید بوده اند. وقتی ظرف ۴ تا ۷ روز اول بعد از سوءتغذیه، غذا یا مایعات زیادی به بدن این افراد یا جانداران برسد، تولید گلیکوژن، چربی و پروتئین در سلول ها، سبب افتِ غلظتِ سرمی پتاسیم، منیزیم و فسفات می گردد. علائم قلبی، ریوی و عصبی که در این بیماران دیده می شود نشانه ای از سندرم تغذیه مجدد است. کاهش سطح سرمی مواد مغذی معدنی اگر شدید باشد، ممکن است به مرگ بینجامد. دلیل. هر فردی که طی روزهای متمادی، دچار سوءتغذیه یا کاهش جزئی مصرف مواد مغذی باشد، یا آنکه در اثر یک بیماری حاد یا جراحی سنگین از لحاظ متابولیسمی دچار استرس و فشار شود، ممکن است دچار این عارضه گردد. این اختلال معمولاً ظرف ۴ روز پس از آغاز تغذیهٔ مجدد شروع می شود. فرد دچار اختلالات الکترولیتی به خصوص کاهش پتاسیم خون می شود و علائم قلبی، ریوی و عصبی پیدا می کند. طی روزه داری، بدن سوخت اصلی خود را از قندها به اسیدهای چرب و اسیدهای آمینه تغییر می دهد. کبد سرعت پاکسازی گلبول های قرمز را پائی
ن می آورد و سعی می کند آن ها را حفظ کند. بسیاری از مواد معدنی درون سلول ها به شدت کاهش می یابند، با آنکه ممکن است سطح سرمی آن ها در ظاهر طبیعی باشد. ترشح انسولین هم افت می کند و ترشح گلوکاگون افزایش می یابد. هنگام برقراری تغذیهٔ مجدد، ترشح انسولین در پاسخ به بالا رفتن قند خون افزایش می یابد و در نتیجه تولید پروتئین، چربی و گلیکوژن هم تشدید می شود. تغذیهٔ مجدد در واقع میزان سوخت وساز پایه را افزایش می دهد. این فرایند نیازمند فسفات، منیزیم و پتاسیم است که از پیش دچار کمبود بوده است و ذخایر باقی مانده نیز به سرعت صرفِ ساختِ پروتئین، چربی و گلیکوژن می شوند. با تشکیل قندهای الکل دار در کبد و ماهیچه های اسکلتی، آدنوزین تری فسفات و ۲٬۳-بیس فسفوگلیسریک اسید درون سلولی در گلبول های قرمز افت می کند و اعضاء و احشاء بدن دچار کمبود اجسام کتونی می شوند و اختلال کارکرد سلول های بدن پیش می آید. جابجا شدن مواد معدنی همچون پتاسیم و منیزیم در درون یاخته ها همزمان با افت سطح سرمی آن ها رخ می دهد. قند خون بالا می رود و میزان ویتامین ب۱ کاهش می یابد. شایع ترین دلیل مرگ در سندرم تغذیه مجدد ، کما است. عواقب خطرناک دیگر، شامل کاهش سط
ح هوشیاری و آریتمی قلب ، تشنج و نارسایی قلب است. موقعیت های بالینی. این سندرم ممکن است درآغاز درمانِ بی اشتهایی عصبی رخ دهد که کالری دریافتی فرد به ناگاه بالا می رود و می تواند مرگبار باشد. پس از یک بیماری بحرانی یا جراحی سنگین هم ممکن است سندرم تغذیه مجدد رخ دهد. جابجایی مواد معدنی و عدم تعادل در مایعات بدن سبب افزایش بار عملکردی قلب و ضربان آن می شود و ممکن است به نارسایی حاد قلبی بینجامد. مصرف اکسیژن هم بالا رفته و بر دستگاه تنفسی فشار وارد می کند و به همین دلیل قطع تدریجی بیماران حاد از دستگاه تنفس مصنوعی را مشکل تر می سازد. تشخیص. سندرم تغذیه مجدد اگر به موقع تشخیص داده نشود و درمان نگردد، می توان مرگ آفرین باشد. برای تشخیص آن، درمان گر باید احتمال آن را در ذهن داشته باشد و دربارهٔ این عارضه آگاهی داشته باشد. اختلالات الکترولیتی این بیماری ظرف چند روز اول تغذیهٔ مجدد رخ می دهد. آزمایش دقیق مواد معدنی خون در روزهای اولیهٔ برقراری مجدد تغذیه ضروری است. درمان. در بیماران بدحالی که در بخش مراقبت های ویژه بستری هستند، اگر سطح فسفات ظرف سه روز اول برقراری مجدد تغذیه، کمتر از ۰٫۶۵ میلی مول بر لیتر شود (کمتر از
۲٫۰ میلی گرم بر دسی لیتر)، باید میزان کالری دریافتی را به ۴۸۰ کیلوکالری در روز تقلیل داد و مواد معدنی ضروری را نیز جایگزین نمود. تجویز روزانهٔ ویتامین ب۱، ویتامین های ب کمپلکس و مولتی ویتامین به شدت توصیه می گردد. شاخص های خونی آزمایشگاهی باید به طور منظم بررسی شوند تا بیمار وضعیت عادی پیدا کند. باآن که شواهد علمی موجود محدود به بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه است، اما به طور کلی توصیه می شود که میزان کالری دریافتی تمامی این افراد ظرف ۳ تا ۵ روز اول درمان، کمتر از حد عادی باشد. تاریخچه. در قرن ۵ پیش از میلاد، بقراط حکیم در یکی از کتاب هایش نوشت: «اگر فردی هفت روز چیزی نخورد و ننوشد، طی این مدت خواهد مرد. اما هستند کسانی که از این هفت روز جان سالم به در می برند، اما آن ها هم می میرند. برخی را هم ترغیب می کنند که چیزی بخورند و بنوشند تا از گرسنگی نمیرند؛ با این حال، حفره [شکمی] دیگر چیزی را نمی پذیرد، چرا که تهی روده طی این مدت به هم پیچیده و این افراد هم می میرند.» با آن که بقراط دلیل این گونه مرگ ها را نفهمیده بود، اما این توصیفش از واقعه را نخستین شرح از سندرم تغذیه مجدد می دانند. یوسف فلاوی تاریخ نگار
رومی، علائم رایج این عارضه را در بازماندگان محاصره اورشلیم شرح داده است. وی مرگ کسانی را توصیف کرد که پس از قحطی، به میزان زیادی غذا خوردند، حال آن که افرادی که به میزان کمتر و تدریجی غذا خوردند، زنده ماندند. روایاتی از شاهدان عینی در میان زندانیان لهستانی در ایران موجود است که در سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ میلادی، تحت عفو عمومی و به منظور تشکیل ارتشی به فرماندهی ارتشبد آندرس از اردوگاه های شوروی سابق آزاد شده بودند. به این افراد در حین قحطی و سوءتغذیه شدید، غذا داده شده بود که سبب شد بسیاری از آن ها بمیرند. یک اشتباه رایج که در چندین مقاله هم تکرار شده، آن است که «سندرم تغذیه مجدد، نخستین بار در جنگ جهانی دوم و آمریکایی هایی دیده شد که به اسارت ارتش امپراتوری ژاپن درآمدند و حین اسارت، دچار سوءتغذیه شده بودند و پس از رهایی تحت مراقبت پرسنل ارتش آمریکا در فیلیپین قرار گرفتند.» ولی پژوهش های بیشتر توسط اشنیتکر در سال ۱۹۵۱ میلادی، مشخص ساخت که اسرای یاد شده آمریکایی نبودند، بلکه سربازان ژاپنی بودند دچار سوءتغذیه شده و خود را پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ در فیلیپین تسلیم کردند. نمی توان به درستی گفت که این سندرم چه زمان
کشف شد و چگونه نام گذاری گردید، اما احتمال دارد که اختلالاتِ الکترولیتیِ این عارضه نخستین بار در هلند و در ماه های پایانی جنگ جهانی دوم، پیش از روز پیروزی در اروپا کشف شده باشد.
تخت پاپوس () که بعضاً در ایران به آن تخت نگهدارنده کودک می گویند، یک تختهٔ تثبیت کننده و نگهدارنده پزشکی است که اجازهٔ تکان خوردن و تحرک به بیمار در حین انجام برخی درمان ها را نمی دهد و از بروز آسیب به بیماران پیشگیری می کند. واژه «پاپوس» (Papoos) اشاره به برند تولیدکنندهٔ این تخت های پزشکی دارد. از این تخت بیشتر در دندان پزشکی، خونگیری سیاهرگی و برخی روندهای دیگر درمانی استفاده می شود. گاهی نیز در موقعیت های اورژانس که امکان آرامبخشی کامل وجود ندارد، از آن برای بی حرکت کردن بیمار استفاده می شود. از این تخت پزشکی برای بی حرکت کردن موقت و بی خطر بیماران استفاده می شود که روشی مطمئن تر از گرفتن دست و پای بیمار و نگه داشتن وی با دست است. این تخت بیشتر در کودکان و افراد دچار ناتوانی ذهنی کاربرد دارد. تخت پاپوس یک تخت کوسن دار است که بندهای پارچه چسبی دارد که هنگام انجام عمل های پزشکی، حرکت بیمار را محدود کرده و او را محکم در یک جا نگه می دارد. گاهی از مواد تسکین بخش خوراکی، وریدی یا گازی مثل نیتروز اکسید برای آرام کردنِ بیماران پیش از قرار دادن آنها در تخت پاپوس استفاده می شود. استفاده از تخت پاپوس بر داروهای آرا
م بخش پزشکی ارجح است که ممکن است با عوارض جانبی خطرناک و حتی مرگ همراه باشد. در نتیجه برخی والدین ترجیح می دهند به جای مواد آرام بخش، از بند و لگام، مدیریت رفتار و اضطراب، کنترل بهتر درد و ضد اضطراب های کم خطر چون نیتروز اکسید استفاده شود. پیش از استفاده از تخت پاپوس، گرفتن رضایت نامه از بیمار یا والدین کودک لازم است. اگر رضایت کودک لازم باشد، در بیشتر مواقع استفاده از تخت پاپوس امکان پذیر نخواهد بود، چرا که کودکان تن به آن نخواهند داد. در برخی کشورها مثل بریتانیا، استفاده از تخت پاپوس ممنوع است و آنرا یک نقض اخلاقی جدی می دانند. آکادمی دندان پزشکی کودکان آمریکا استفاده کامل یا نسبی از تخت نگهدارندهٔ کودک را در مواردی که برای محافظت بیمار، پزشک، کارکنان یا والدین ضروری است، تأیید کرده است. در سال ۲۰۰۴ میلادی، بیش از ۸۵ درصد از دانشکده های دندان پزشکی استفاده از تخت پاپوس را به عنوان یک روش قابل قبول مدیریت رفتار، به دانشجویان شان یاد می دهند. تخت پاپوس در اصل یک وسیلهٔ چوبی و چرمی بود که بسیاری از قبایل سرخپوستان، از آن برای قنداق کردن نوزادان و شیرخواران استفاده می کردند. این وسیله با نام «تخت گهواره» (Cradl
eboard) هنوز در بسیاری از جاها استفاده می شود.
در هندسهٔ تحلیلی "زاویه های هادی" یک بردار اعدادی برابر زوایای بین آن بردار و محور های مختصات هستند. "کسینوس های هادی" آن بردار نیز برابر کسینوس زوایای هادی آن هستند. در مواردی نیز این اصطلاح برای زاویهٔ بین دو بردار تعریف می شود. در سه بعد. اگر زاویهٔ بین بردار formula_1 و محور های formula_2 و formula_3 و formula_4 به ترتیب برابر formula_5 و formula_6 و formula_7 باشد (formula_8)، کسینوس های هادی به صورت زیر محاسبه می شوند: formula_9 که با جایگذاری formula_10 و جمع مجذور این مقادیر به تساوی زیر می رسیم: formula_11 این تساوی را می توان به ابعاد بیشتر نیز تعمیم داد.
اعتباردهی ذهنی که گاهی اوقات «اثر تأیید شخصی» نیز نامیده می شود، سوگیری شناختی است که به موجب آن افراد گزاره ها یا اطلاعات را در صورت داشتن معنی یا اهمیت شخصی برای آنها، صحیح می دانند. به عبارت دیگر اثر تأیید شخصی فرآیندی ذهنی است که در نتیجه آن یک فرد آنچه می شنود یا می بیند (اخبار، جملات، نشانه ها و..) را درست می پندارد به خاطر اینکه درست بودن آنها برایش خوشایند و دارای اهمیت است. افرادی که تفکر آنها تحت تأثیر «اثر تأیید شخصی» قرار دارد دو اتفاق بی ربط را به هم ارتباط می دهند چرا که اعتقادات و باورهای شخصی آنها خواستار این ارتباط است. در تایید شخصی (Subjective Confidence) آنچه باعث اطمینان شخص درباره ارزیابی او از یک موضوع است استحکام داستان و روابطی است که در ذهن خود ساخته است نه کیفیت و مقدار اطلاعات و شواهد. این خطای ذهنی (سوگیری) نشان می دهد که افراد تمایل دارند تا یک ایده یا سخنی را در صورتی که به نظر آنها خوشایند باشد بپذیرند. یک مثال در این مورد طالع بینی است جایی که طالع بین نظراتی مبهم، کلی و مثبت دربارهٔ فرد ارائه می دهد مانند: «شما استعدادهای کشف نشده ای دارید که هنوز از آنها بهره نبرده اید» اثر
تأیید شخصی نوعی سوگیری تأیید است و زیرمجموعه آن محسوب می شود. جستارهای وابسته. فهرست سوگیری های شناختی
سیاست در استرالیا در قالب نظام حکومتی دموکراسی پارلمانی، نظام وست مینستر، لیبرال دموکراسی و پادشاهی مشروطه جای می گیرد. قانون اساسی استرالیا که در سال ۱۹۰۱ (میلادی) اجرایی شد یکی از کهن ترین قانون های اساسی در جهان است. استرالیا یکی از شش دموکراسی قدیمی و پایدار است. تشکیل دولت در استرالیا بیشتر بر پایه نظام دوحزبی و رأی دهی در این کشور اجباری و مخفی است. واحد اطلاعات اکونومیست در سال ۲۰۱۹ (میلادی) استرالیا را کشوری با دموکراسی کامل رده بندی کرد. استرالیا به صورت فدرالیسم اداره می شود و قدرت در آن بین دولت فدرال و ایالت ها و قلمروهای استرالیا تقسیم شده است. دولت فدرال استرالیا به سه شاخه تقسیم می شود: نظام حکومتی استرالیا دموکراسی پارلمانی است که ترکیبی از سنت های سیاسی در بریتانیا (تفکیک قوا، پادشاهی مشروطه) و آمریکای شمالی (فدرالیسم، قانون اساسی مکتوب، نظام دومجلسی قدرتمند) با ویژگی های محلی استرالیا است. بنابه این ویژگی خاص به نظام حکومتی استرالیا "Washminster mutation" می گویند. پادشاهی مشروطه. نظام حکومتی استرالیا دموکراسی پارلمانی و پادشاهی مشروطه است که ترکیبی از سنت های سیاسی در بریتانیا و آمریکایی شم
الی با ویژگی های محلی استرالیا است. رهبر کشور، نخست وزیر استرالیا است. اگرچه رئیس کشور استرالیا پادشاه استرالیا است. اما اختیارات و حوزه قدرت او توسط قانونی اساسی محدود شده است. رأی دهی. در دموکراسی پارلمانی استرالیا شهروندان می توانند با رأی دادن، در شیوه اداره کشور مشارکت کنند. در استرالیا کمینه سن رأی دهی ۱۸ سال است. برای رأی دهی در انتخابات فدرال، ایالتی، یا منطقه ای، و همه پرسی باید ثبت نام کرد. رأی دهی در انتخابات فدرال و ایالتی و همه پرسی تغییر قانون اساسی، اجباری است. این اجبار، راهی برای اطمینان از مشارکت مردم در انتخابات است. اگر کسی رأی ندهد و دلیل درخوری برای رأی ندادن خود نداشته باشد ممکن است مجبور به پرداخت جریمه شود. ایالت ها و قلمروهای استرالیا به حوزه های رأی دهی تقسیم شده اند. کمیسیون انتخابات استرالیا سازمان دولتی همسودی است که مسئولیت برگزاری انتخابات و همه پرسی و نگهداری از فهرست رأی دهندگان همسود را بر عهده دارد. کمیسیون انتخاباتی استرالیا نهادی مستقل است و احزاب سیاسی نمی توانند بر آن تاثیر بگذارند. در استرالیا رأی دهی به صورت مخفی است. یعنی هنگام نوشتن نام نامزد یا حزب در تعرفه رأی، کس
ی نمی تواند برگه را ببیند. در میان گذاشتن مسائل دولتی با نمایندگان مجلس نیز راه دیگری برای بیان مسائل در دولت است. از این راه، مردم می توانند دیدگاه خود را درباره قانون و سیاست گذاری های دولت بیان کنند. اگر شهروندی مسئله ای را با نماینده خود در نظر بگیرد آن نماینده باید آن موضوع را در نظر داشته باشد. قانون اساسی استرالیا. لایحه قانون اساسی همسود استرالیا ۱۹۰۰ (قانون اساسی استرالیا) یک سند قانونی است که قوانین پایه ای دولت استرالیا را تعیین می کند. قانون اساسی اساسی استرالیا مجلس استرالیا شامل مجلس نمایندگان استرالیا، مجلس سنای استرالیا، و دادگاه عالی استرالیا را پایه گذاشت. این سند در اصل به صورت یک لایحه در سال ۱۹۰۰ (میلادی) در مجلس بریتانیا به تصویب رسید و با اجرایی شدن آن در ۱ ژانویه ۱۹۰۱ استرالیا به یک کشور مستقل تبدیل شد. همه پرسی. مردم استرالیا با شرکت در همه پرسی می توانند رأی به تغییر قانون اساسی بدهند. نمونه آن همه پرسی ۱۹۶۷ است که بیش از ٪۹۰ مردم به احتساب جمعیت بومیان جزیره استرالیا در سرشماری ها دادند. این همه پرسی همچنین به تغییر یکای اندازه گیری از بریتانیایی به بین المللی انجامید. برای تغییر قا
نونی اساسی در همه پرسی به اکثریت مضاعف نیاز است. یعنی بیش از نیمی از جمعیت کل کشور و بیش از نیمی از جمعیت هر ایالت باید به آن رأی مثبت بدهند. قوه های حکومت. قانون اساسی استرالیا قدرت را به سه قوه مقننه (مجلس) مجریه (نخست وزیر و کابینه) و قضاییه (قضات) تقسیم می کند تا از تمرکز قدرت در دستان یک گروه یا شخص جلوگیری کند. حیطه قدرت و وظیفه این سه قوه در قانون اساسی استرالیا مشخص شده است. قوه مقننه. قوه مقننه قدرت قانون گذاری یا تغییر قانون را دارد. قوه مقننه از نمایندگانی تشکیل شده که توسط مردم برگزیده می شوند. قوه مجریه. قوه مجریه قوانین مصوب را اجرا می کند. اعضای این قوه، نخست وزیر استرالیا، وزرا، و فرماندار کل استرالیا هستند. وزیران دولت، مسئول اداره وزارتخانه ها هستند. قوه قضاییه. قضات، قدرت تفسیر و اِعمال قانون را دارند. دادگاه ها و قضات از دولت و مجلس، مستقل هستند. رهبران استرالیا. رئیس کشور. پادشاه استرالیا رئیس کشور استرالیا است. هم اکنون چارلز سوم این جایگاه را در اختیار دارد. رئیس کشور استرالیا نقشی در امور روزانه کشور ندارد و به جای خود، فرماندار استرالیا را به پیشنهاد نخست وزیر استرالیا به عنوان نمایند
ه خود در استرالیا منصوب می کند. فرماندار کل استرالیا مستقل از احزاب سیاسی عمل می کند. فرماندار کل استرالیا. فرماندار کل استرالیا بخشی از دولت استرالیا نیست و باید بی طرف باشد. وظایف وی: فرماندار کل استرالیا قدرت های ویژه ای نیز دارد که "قدرت های محفوظ" نامیده شده و تنها در شرایط ویژه استفاده می شوند. در هر ایالت استرالیا یک فرماندار وجود دارد که رئیس کشور را در آن ایالت نمایندگی می کنند. دولت استرالیا. دولت استرالیا "دولت فدرال همسود استرالیا" نیز نامیده می شود و اعضای آن از میان اعضای مجلس استرالیا برگزیده می شوند. مجلس استرالیا مجلس نمایندگان استرالیا و مجلس سنای استرالیا را در بر می گیرد. مجلس نمایندگان استرالیا "مجلس سفلی" یا "خانه مردم" نیز نامیده می شود. در هنگام انتخابات، مردم استرالیا نمایندگان هر دو مجلس را همزمان انتخاب می کنند. مجلس. مجلس استرالیا قدرت تصویب یا تغییر قانون برای تامین منافع مردم استرالیا را دارد. مجلس نمایندگان. شمار نمایندگان در مجلس نمایندگان استرالیا به جمعیت هر ایالت یا قلمرو بستگی دارد. هم اکنون ۱۵۰ نماینده در مجلس نمایندگان استرالیا حضور دارند. اعضای مجلس نمایندگان و مجلس سنا
بر سر تصویب قوانین تازه یا تغییر قوانین پیشین با یکدیگر گفتگو می کنند. نقش مجلس نمایندگان، ملاحظه، گفتگو، و رأی به طرح های پیشنهادی برای قوانین تازه یا تغییر قوانین پیشین و بحث درباره موضوعات مهم ملی است. مجلس سنا. مجلس سنای استرالیا "مجلس علیا" یا "مجلس بازبینی" یا "مجلس ایالت ها" نیز نامیده می شود. در این مجلس، شمار نمایندگان همه ایالت ها با هم و قلمروها با هم برابر است. هر ایالت ۱۲ نماینده و هر قلمرو ۲ نماینده دارد. در مجموع ۷۲ نفر عضو مجلس سنا هستند. مراحل تصویب قانون. مجلس ایالت ها و قلمروها نیز از چنین رویه ای پیروی می کنند. دولت ایالتی و قلمرویی. در استرالیا ۶ ایالت و ۳ قلمرو وجود دارند. هر ایالت، مجلس و قانون اساسی خود را دارد. ستاد دولت ایالتی یا قلمرویی در پایتخت آن ایالت یا قلمرو مستقر است. رهبر دولت ایالتی "صدر اعظم" و رهبر دولت قلمرویی "وزیر ارشد" نامیده می شود. شیوه عملکرد دولت های ایالتی مانند دولت فدرال است. در هر ایالت، یک فرماندار، رئیس کشور را نمایندگی می کند. در قلمرو شمالی، یک مدیر اجرایی از سوی فرماندار کل استرالیا به عنوان نماینده کشور گماشته می شود. نقش و مسئولیت مدیر اجرایی همانند فرم
اندار در هر ایالت است. ایالت ها حقوق به رسمیت شناخته شده ای در قانون اساسی استرالیا دارند که قلمروها از آن محرومند. ایالت ها می توانند بر پایه حقوق خود قوانینی را برای خودشان به تصویب برسانند. درحالیکه دولت فدرال استرالیا می تواند هر وقت که بخواهد قوانین مصوب قلمروهای خودگردان را تغییر دهد یا لغو کند. در انتخابات های ایالتی و قلمرویی، شهروندان استرالیا به نمایندگان خود در آن منطقه رأی می دهند. دولت محلی. ایالت ها و قلمرو شمالی به دولت های محلی تقسیم می شوند که به آنها "شهر"، "بخش"، "شهرستان"، یا "شهرداری" می گویند. هر منطقه شورای محلی خود را دارد. شوراها مسئول برنامه ریزی و ارائه خدمات به جامعه محلی خود هستند. شهروندان هر ناحیه در دولت محلی به اعضای شورای شهر خود رأی می دهند. وظایف دولت ها. اگرچه در برخی موارد مسئولیت های سه سطح دولت با یکدیگر همپوشانی پیدا می کند اما هر یک از آنها مسئول ارائه خدمات متفاوتی هستند. احزاب سیاسی. احزاب سیاسی اصلی در استرالیا حزب لیبرال استرالیا، حزب کارگر استرالیا، حزب ناسیونال استرالیا، و حزب سبز استرالیا هستند. بسیاری از اعضای مجلس، عضو یکی از احزاب سیاسی هستند. آنهایی که به ه