Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بین بودیسم خارجی و شینتو صرفاً ژاپنی دیکته شد. هایبوتسو کیشاکو در دوران مرمت میجی. «هایبوتسو کیشاکو» در دوران اصلاحات میجی، مشهورترین نمونه این پدیده، رویدادی بود که با سیاست رسمی جدایی شینتو و بودیسم (یا "شینبوتسو بونری") آغاز شد که پس از سال ۱۸۶۸ آسیب زیادی به بودیسم در ژاپن وارد کرد. تخریب اموال بودایی در مقیاس وسیع در سراسر کشور رخ داد. به عنوان مثال، کوفوکو-جی در نارا به شدت آسیب دید. معبد، که اکنون یک گنجینه ملی (ژاپن) است، با تمام قدرت توسط این جنبش مورد اصابت قرار گرفت. زمین معبد تخریب شد، کاهنان مجبور به تبدیل شدن به کاهنان شینتو شدند، دیوارها تخریب شدند، درختان کاشته شدند و این منطقه به بخشی از یکی از پارک های شهر تبدیل شد. شورش های ضد بودایی باعث آسیب به تمام معابد بزرگ شد. شهر. خشونت به طور دائم بر تمام مناطق کشور سایه افکنده بود. بین سال های ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۴، ۱۸ هزار معبد ریشه کن شدند و شاید همین تعداد نیز از سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۲. مارتین کالکات، ژاپن شناس، معتقد است که بودیسم ژاپنی در آستانه ریشه کنی کامل بود. خشونت اخیراً خشم فروخورده مردمی را نسبت به بودایی ها که قرن ها به دلیل اتحاد نزدیک آنها با شوگ
ون سالاری توکوگاوا در سیستم دانکا شکل می گرفت، از بین برده بود، اتحادی که دین از آن سود فراوانی برده بود. اگرچه فلسفه رسمی شوگون دینی نئوکنفوسیونیسم بود، بودیسم در نتیجه مسیحیت در ژاپن توکوگاوا به بخشی جدایی ناپذیر از دولت تبدیل شده بود. برای جلوگیری از انتشار مسیحیت، آنها سیستم «دانکا» را معرفی کرده بودند که خانواده ها را موظف می کرد خود را به یک معبد بودایی وابسته کنند و در عوض، این گواهی می داد که آنها مسیحی نیستند. بدون این گواهی، زندگی عادی در توکوگاوا ژاپن غیرممکن بود. به همین دلیل، معابد می توانستند و اغلب از اعضای کلیسا اخاذی می کردند. مراسم تدفین بودایی بودایی در توکوگاوا ژاپن). آرشیو اینترنت. معبد وابسته به آنها. از آنجا که حدود ۱۰۰٬۰۰۰ معبد در کشوری با ۳۰ میلیون نفر جمعیت وجود داشت، به طور متوسط ۳۰۰ نفر باید از یک معبد حمایت می کردند، بنابراین بار قابل توجهی بود. بودیسم، به عنوان یک نهاد، منافعی در نظام شوگون سالاری داشت و بنابراین هدف همه طرف هایی قرار گرفت که برای سقوط شوگون سالاری تلاش می کردند. انگیزه های سیاسی و اقتصادی مشخصی نیز وجود داشت، به این صورت که حکومت های محلی می خواستند امور مالی عم
ومی را با هزینه بوداییان احیا کنند و «شینبوتسو بونری» بهانه ای برای تصاحب زمین های بوداییان فراهم کرد. تخمین زده می شود که در طول این آشوب فاجعه بار ضد بودایی در سراسر کشور، ۴۰٬۰۰۰ معبد بودایی در ژاپن ویران شدند و در مکان های خاصی درصد معابد بودایی تخریب شده به ۸۰٪ رسید. تخمین تعداد معابد بسته شده در طول آشفتگی دشوار است، زیرا به نظر می رسد که بسیاری از آنها صرفاً به این دلیل ناپدید شدند که مقامات بودایی، با سوءاستفاده از سقوط توکوگاوا، سعی در ساده سازی سیستم و حذف موارد زائد داشتند. در دوران شوگون سالاری، کسب اجازه برای باز یا بسته کردن یک معبد آسان نبود. با این حال، ناپدید شدن کامل معابد بودایی از مناطقی مانند قلمرو ساتسوما در واقع به دلیل «هایبوتسو کیشاکو» بود.
یک هم اندیشی دربارهٔ ترانه عامه پسند () یک کارتون مخصوص با ساخت استودیو انیمیشن والت دیزنی در سال ۱۹۶۲ میلادی است. این فیلم شامل ترانه هایی است که توسط برادران شرمن با تنظیم موسیقی توسط توتی کاماراتا ضبط شده است. این فیلم برای جایزه اسکار بهترین بهترین پویانمایی کوتاه نامزد دریافت جایزه بود.
آشوب کاننو ، یک جنگ داخلی بود که به علت خصومت بین شوگون آشیکاگا تاکائوجی و برادرش، آشی کاگا تادایوشی ایجاد شد و موجب و ضعف شوگون سالاری آشیکاگا در اوایل تأسیس آن شد. تناقض های سیاست تقسیم اقتدار شوگون (حکومت دوگانه) بین برادران آشیکاگا تاکائوجی و آشی کاگا تادایوشی علت اصلی این اغتشاش بود. اقدام های رادیکال کو نو مورونائو که توانایی گروه سامورایی جدید برای سرنگونی سیستم قدیمی را تأیید کرد، این تناقض را بیشتر تشدید کرد. این نام را به این دلیل گرفت که نام دوران دربار شمالی در این دوره کاننو (زمان دوره ۵۲–۱۳۵۰) بود. دلیل. آشیکاگا تاکائوجی و آشی کاگا تادایوشی دو برادر بودند که از یک مادر به فاصله یک سال به دنیا آمدند. این دو برادر به یکدیگر کمک کردند تا ارتش امپراتور گو-دایگو را شکست دهند و شوگون سالاری آشیکاگا را تأسیس کنند، اما شخصیت آنها بسیار متفاوت بود. این رابطه بین دو برادر به عنوان «دولت دو سر» توصیف می شود. تاکائوجی عمل اعطای قلمرو به عنوان پاداش به سامورایی هایی که به کارهای شایستگی دست یافته اند، را بر عهده داشت. این نقش رفتار ترجیحی با فرماندهان نظامی تحت امر آنها و ایجاد نظم جدید را ایجاب می کرد. تادا
یوشی، که مسئول دعاوی و دادگاه بود، اغلب به دعاوی حقوقی مربوط به اربابان فئودالی رسیدگی می کرد که املاک و منافع اقتصادی آنها توسط سامورایی ها تصرف شده بود. تادایوشی دولت شیکن دوره کاماکورا را آرمانی کرد و سیستم دادگاهی مانند هیکیتسوکه را تقویت کرد و سیستم های سنتی را تأسیس کرد. او با هدف حفظ نظم، برخی از وظایف قضاوت را به دادگاه امپراتوری واگذار کرد و در نتیجه، محافظه کار بود و نقش حفظ حقوق و منافع موجود اشراف دربار، معابد و زیارتگاه ها، همراه با گوکه نینهای قدرتمند را داشت. از سوی دیگر، بسیاری از سامورایی هایی که در کنار شوگون بودند، از حق طبیعی دریافت پاداش برای بهره برداری های نظامی خود برخوردار بودند. کو نو مورونائو، شیتسوجی معاون شوگون آشیکاگا تاکائوجی بود و رهبری این سپاه سامورایی را در مبارزه با دربار جنوبی بر عهده داشت. در جنگ علیه شوگون سالاری کاماکورا و دولت کنمو، کو نو مورونائو از ارباب خود تاکائوجی پیروی کرد و در مکان های مختلف جنگید و دستاوردهای نظامی بسیاری داشت. پس از تأسیس حکومت شوگون سالاری، او به عنوان معاون شوگون اقتدار زیادی داشت. کو نو مورونائو اصلاح طلب بود و بدون اینکه به ارزش های تثبیت
شده مقید باشد علیه اقتدار تادایوشی شورش کرد و به تدریج با تادایوشی در تلاش برای بازگرداندن نظم دوره شوگون سالاری کاماکورا بود، وارد درگیری شد. بررسی اجمالی. درگیری داخلی در شوگون سالاری موروماچی که از ۱۳۴۹ (سال چهارم شوهی (دوره) در دربار جنوبی، سال یکم کاننو در دربار شمالی) تا ۱۳۵۲ (سال هفتم شوهی، سال اول بونوا) در دوره نانبوکوچو ادامه یافت. اداره سیستم سیاسی در دوران اولیه شوگون سالاری آشیکاگا برعهده آشیکاگا تاکائوجی و برادرش، آشی کاگا تادایوشی بود. ملازم تاکائوجی، کو نو مورونائو، با گسترش اقتدار تادایوشی مخالفت کرد و درگیری بین آن دو در حدود سال ۱۳۴۲ ظاهر شد، اما این به این دلیل بود که ابتدا تاکائوجی شخصاً اعطای گوئون (تقسیم جوایز و غنایم)، انتصاب و عزل شوگو را که مربوط به مبانی نظام فئودالی بود، انجام می داد و به تدریج اختیاراتی مانند اهدای زمین، محاکمه در مورد زمین و بسیج را به تادایوشی سپرد. تادایوشی تمایل داشت از حقوق و منافع اشراف دربار، معابد و زیارتگاه ها در سمت خود به عنوان قاضی اختلاف و دعوا محافظت کند، در حالی که کو نو مورونائو، که قدرت واقعی اونشوگاتا (مسئول اهدای زمین و پاداش) را کنترل می کرد. ب
ا سیاست های تادایوشی مخالفت می کرد تا به خواسته های طبقه کوکوجین (اربابان محلی) برای تصاحب قلمرو پاسخ دهد. این درگیری در راس شوگون سالاری باعث شد که ژنرال های شوگون و حامیان تازه ظهور شوگون سالاری که منافع پیچیده ای داشتند، به دو اردوگاه تقسیم شوند، اما، به طور کلی، عمدتاً به دلیل این واقعیت بود که بسیاری از حامیان در مناطق دور تازه ظاهر شده بودند. به طور کلی، می توان گفت که بسیاری از فرمانداران مناطق دور تازه ظهور و مردم استان های کوچک و متوسط نزدیک منطقه کینای از کو نو مورونائو حمایت می کردند، در حالی که فرمانداران قدرتمند خاندان آشیکاگا، طبقه رسمی شوگون و خانواده های حاکم سنتی در توگوکو و کیوشو به حمایت از تادایوشی تمایل داشتند. مرحله اول. در سال ۱۳۴۷ (سال دوم شوهی، سال سوم جووا (دوره))، ارتش دربار جنوبی به رهبری کوسونوکی ماساتسورا ارتشی را در ولایت کاواچی تشکیل داد و هواداران تادایوشی، هوسوکاوا آکیوجی و هاتاکه یاما کونیکیو را شکست داد، اما کو نو مورونائو خود ارتش شوگون سالاری را رهبری کرد و ماسایوکی را شکست داد. یوشینو را مورد هجوم قرار داد و زیارتگاه آن را به آتش کشید. برای مقابله با کو نو مورونائو که در
نتیجه این جنگ ناگهان قدرتمندتر شده بود، در آوریل ۱۳۴۹، تادایوشی پسر خوانده خود آشیکاگا تادافویو را به نام ناگاتو تاندای به منطقه چوگوکو فرستاد و سپس همراه با دستیاران نزدیکش اوئه تسوگی شیگه یوشی و هاتاکه یاما تادامونه، برای سرنگونی کو نو مورونائو نقشه کشیدند. با این حال، در همان سال، مورونائو با ارتش خود، شوگون سالاری را محاصره کرد، به تاکائوجی نزدیک شد و تادایوشی را مجبور به بازنشستگی کرد، اوئه تسوگی شیگه یوشی و هاتاکه یاما نائومونه را تبعید کرد و کشت، و تاکائوجی را تشویق کرد تا پسر ارشدش آشیکاگا یوشی آکیرا را از کاماکورا احضار کند تا در امور سیاسی شرکت کند. آشیکاگا تادافویو برای حمایت از پدر خوانده اش، تادایوشی، ارتشی تشکیل داد و برای گسترش قدرت خود به کیوشو نقل مکان کرد، بنابراین در سال ۱۳۵۰ (سال پنجم شوهی (دوره) در دربار جنوبی، سال یکم کاننو در دربار شمالی)، تاکائوجی شخصاً کو نو مورونائو و افرادش را برای تعقیب آشیکاگا تادافویو هدایت کرد. بلافاصله قبل از این، تادایوشی به ولایت کاواچی گریخت و ارتشی را با حمایت هاتاکه یاما کونیکیو، هوسوکاوا کیوجی و دیگران تشکیل داد و درگیری بین دو طرف در نهایت به نبرد بین ب
رادران تاکائوجی و تادایوشی تبدیل شد. مرحله دوم، پیروزی تادایوشی. جنگ به سرعت در سطح کشور گسترش یافت، اما به دو مرحله تقسیم شد. مرحله اول در حالی اتفاق افتاد که طرفداران آشی کاگا تادایوشی در حال صعود بودند. در بخش غربی ژاپن، آشیکاگا تادافویو توسط خاندان شونی حمایت شد و در منطقه کانتو، اوئه تسوگی نوری آکی ، برادرزاده فویو تاکاشی را شکست داد. در منطقه کینای نیز، در سال نوی ۱۳۵۱ (شوهی ۶، کانو ۲)، اعضای گروه تادایوشی، از جمله مومونوی تاداتسونه (桃井直常)، شیبا تاکاتسونه (斯波高経) و کیرا میتسوسادا (吉良満貞)، یوشی آکیرا را بیرون راندند و کیوتو را اشغال کردند و در فوریه، ارتش تادایوشی. ولایت ستسو را اشغال کرد. او ارتش تاکائوجی را در نبرد اوچیده هاما (دوره نانبوکوچو) شکست داد. تاکائوجی به تادایوشی پیشنهاد صلح داد و به کیوتو بازگشت، اما کو نو مورونائو و خانواده اش توسط اوئه تسوگی شیگه نوری، پسر خوانده اوئه تسوگی شیگه یوشی، و دیگران مورد حمله قرار گرفتند و کشته شدند. مرحله سوم، پیروزی تاکائوجی. سیاست شوگونی تحت رهبری تادایوشی از سر گرفته شد، اما با تکرار سیاست حفاظت از اشراف دربار، معابد و زیارتگاه ها، مانند صدور قوانینی برای توق
ف تصرف قلمرو از معابد و زیارتگاه ها و مجازات تأخیر در فرستادگان، فرماندهان نظامی طبقه شوگو که با تقاضاهای شدید طبقه کوکوجین برای تصاحب قلمرو مواجه بودند، یکی پس از دیگری تادایوشی را ترک کردند و برخی از فرماندهان نظامی شوگو، که عمدتاً در منطقه کانتو و منطقه هوکوریکو مستقر بودند، هوادار تادایوشی باقی ماندند. تادایوشی در ماه ژوئیه از امور سیاسی استعفا داد، اما در ماه اوت، زمانی که تاکائوجی و پسرش یوشی آکیرا به بهانه دستگیری دشمنان در شرق و غرب پیشروی کردند، تادایوشی از ترس حمله به همراه هاتاکه یاما کونیکیو، شیبا تاکاتسونه، مومونوی تاداتسونه به ولایت ایچیزن فرار کرد. نیروهای تادایوشی با نیروهای تاکائوجی تعقیب کننده در ولایت اومی جنگیدند که منجر به جنگ دوم شد، اما این بار گروه تاکائوجی دست برتر را داشت. تاکائوجی و تادایوشی در معبد کوفوکو-جی در اومی ملاقات کردند، اما صلح حاصل نشد، و هاتاکه یاما کونیکیو، تاکاتسونه و دیگران نیز به دست تاکائوجی افتادند و اسیر شدند. تنها حامیان تادایوشی، مومونوی تاداتسونه، اوئه تسوگی نوری آکی و گروه پسر خوانده اش آشیکاگا تادافویو از چوگوکو و کیوشو بودند. تادایوشی از طریق منطقه هوکوریکو
به کانتو گریخت و اوئه تسوگی نوری آکی را دنبال کرد. تاکائوجی نزد امپراتور گو-موراکامی از دربار جنوبی رفت و دستور دستگیری تادایوشی را دریافت کرد و در ماه نوامبر با سپردن امور سیاسی استان های کینای و غرب به پسرش یوشی آکیرا، به سمت توکایدو پیشروی کرد و ارتش تادایوشی را در هایاکاواجیری در هاکونه شکست داد. در سال جدید ۱۳۵۲، و تادایوشی پس از رسیدن به کاماکورا، به طور ناگهانی در فوریه درگذشت. منابع تاریخی مانند تایهیکی و متون دیگر می گویند که او با سم کشته شده است. اگرچه قیام با پیروزی تاکائوجی به پایان رسید، اما بازسازی قدرت تقسیم شده شوگون سالاری که تأثیر آن بر تشدید جنگ داخلی بین دربار شمالی و جنوبی و افزایش عمر دربار جنوب بود، آسان نبود. در فوریه ۱۳۵۲، ارتش جنوبی به یکباره در مناطق کینای و منطقه کانتو قیام کرد و به طور موقت کیوتو در منطقه کینای را اشغال کرد و امپراتور، امپراتوران بازنشسته و ولیعهد دربار شمالی را از بین برد و در منطقه کانتو را نیز به دربار جنوبی اضافه کرد. اوئه تسوگی نوری یوشی و به طور موقت تاکائوجی را اداره کردند و کاماکورا را اشغال کردند. علاوه بر این، در کیوشو، شاهزاده امپراتوری که به شوگونی ن
یز از طرف دربار جنوبی منصوب شده بود، شاهزاده اوکی یوشی مورد حمایت خاندان کیکوچی قرار گرفت و نفوذ خود را گسترش داد. آشیکاگا تادافویو تسلیم دربار جنوبی شد و سپس به منطقه چوگوکو نقل مکان کرد و نیروهای دربار جنوبی در کینای، مومونوی تاداتسونه در منطقه هوکوریکو و یامانا توکیئوجی را که از دولت مرکزی شوگون سالاری بیگانه شده بودند به جبهه نبرد خود اضافه کرد و تا سال ۱۳۵۵ دو بار جنگید (سال دهم شوهی (دوره)، سال چهارم دوره بوننا) کیوتو را اشغال کرد. تشدید این جنگ داخلی، شوگون سالاری را به شدت از نیاز به تقویت کنترل خود بر طبقه کوکوجین و تقویت اقتدار خود برای محافظت از آنها آگاه کرد و از سرکوب قیام های کوکوجین ها به استفاده از آنها به عنوان یک نیروی نظامی روی آورد. اقدامات متقابلی ابداع شد، مانند پاسخ دادن فعالانه به خواسته های سرزمینی طبقه کوکوجین از طریق انتشار قانون هانزی (半済 اشاره به این واقعیت دارد که باکوفو موروماچی به شوگو حق دریافت نیمی از مالیات سالانه را از عمارت ها و مناطق عمومی اعطا می کند. قوانین و مقرراتی که نیمی از پرداخت را مجاز می دانند، حکم هانزی یا قانون هانزی نامیده می شوند)، اجازه دادن به شوگو برای کن
ترل قلمرو، و اجازه دادن به کوکوگا (国衙 در سیستم ریتسوریو ژاپن، کوکوگا منطقه ای بود که دفتر دولتی که در آن کوکوشی مسئول امور دولت محلی بود، در آن قرار داشت. همچنین مواردی وجود دارد که مقام های دولتی و مقام هایی که در کوکوشی و قلمرو کوکوگا (کوکوگا ریو) کار می کنند، «کوکوگا» نامیده می شوند) برای کنترل قلمرو. تاکائوجی به تدریج اختیارات را به پسرش یوشی آکیرا تفویض کرد و می توان گفت که انتقال شوگون سالاری از یک دولت دو سر به یک دولت تک سر نیز از تأثیرات آشوب کاننو است. یکی شدن دربار شمالی و جنوبی به طور موقت. در دوره شوهی در دوره نانبوکوچو، دربار شمالی و جنوبی مدت کوتاهی به طور موقت ترکیب شدند که «اتحاد شوهی» (正平一統) نامیده می شود. در جریان آشوب کاننو، آشیکاگا تاکائوجی به طور موقت از سال ۱۳۵۱ (شوهی (دوره) ۶، سال دوم کانتو) تا سال بعد یک معاهده صلح با دربار جنوبی منعقد کرد تا برادر کوچکترش تادایوشی را دستگیر کند. در نتیجه، امپراتور دربار شمالی به طور موقت برکنار شد و نام دوره به نام دوران دربار جنوبی، شوهی، یکسان شد. در بحبوحه رقابت بین شوگون سالاری، دربار شمالی و دربار جنوبی، کشور ا به سه بخش تقسیم شد، اما تاکائوجی د
ر ماه اکتبر پشت سر خود را محکم کرد در سال ۱۳۵۱ معاهده صلح با دربار جنوب به منظور دستگیری تادایوشی در شرق کشور منعقد شد و در ماه بعد نام دوران دربار شمالی به نام «کاننو» لغو شد و نام آن از بین رفت. در دوران دربار جنوبی، «شوهی» برای ابراز اطاعت استفاده می شد، و امپراتور سوکو و امپراتور دربار شمالی، شاهزاده ایاهیتو (弥仁親王)، عزل شدند. دربار جنوبی به تاکائوجی دستور داد تا تادایوشی را تعقیب و بکشد و تاکائوجی از این دستور پیروی کرد و پسرش یوشیآکیرا را در کیوتو رها کرد و برای شکست تادایوشی در فوریه سال بعد به شرق رفت. در این دوره، دربار جنوبی برنامه های خاصی برای مصادره قدرت انجام داد. یوشی آکیرا از مصادره گنجینه های مقدسی که دربار شمالی در اختیار داشت به عنوان «گنجینه های کاذب» دست برداشت و رتبه ها و قلمروهای رسمی را به سال ۱۳۳۶ (سال یکم انگن، سال سوم کنمو)، بازگرداند. با وجود اینکه او از این شرایط ناراضی بود و سعی در مذاکره داشت، دربار جنوبی در فوریه ۱۹۵۲ به زور وارد کیوتو شد و یوشی آکیرا را تا ولایت اومی تعقیب کرد. در پاسخ، یوشی آکیرا بلافاصله نام دوران شوهی (دوره) را کنار گذاشت و دوباره از دوران کاننو استفاده کرد
و با ادعای اینکه دربار جنوبی پیمان صلح را شکسته است، ارتش خود را بسیج کرد و کیوتو را در ۱۵ مارس بازپس گرفت. در نتیجه، اتحاد شوهی شکست خورد و ارتش دربار جنوبی دوباره به سمت یوشینو عقب نشینی کرد. در آن زمان، سه امپراتور بازنشسته دربار شمالی (امپراتور کوگون، امپراتور کومیو و امپراتور سوکو) و ولیعهد منسوخ شده توسط ارتش به دربار جنوبی برده شدند، بنابراین در سال ۱۳۵۲ میلادی یوشی آکیرا برای حفظ دلیل وجود شوگون سالاری، به پسر امپراتور بازنشسته امپراتور کوگون، شاهزاده ایاهیتو (弥仁親王) دستور سلطنت داد و او به عنوان امپراتور گو-کوگین بر تخت نشست و دربار شمالی بازسازی شد و دربار شمالی و جنوبی بار دیگر در کنار هم وجود داشتند.
کنتوشی ، هیئت های اعزامی ژاپنی به تانگ چین، تلاش های ژاپنی ها برای یادگیری فرهنگ و تمدن چینی در قرون ۷، ۸ و ۹ بود. ماهیت این تماس ها به تدریج از تصدیق سیاسی و تشریفاتی تا تبادلات فرهنگی تکامل یافت؛ و این روند همراه با رشد روابط تجاری بود که با گذشت زمان توسعه یافت.
کنزوی-شی () نمایانگر عدسی برای بررسی و ارزیابی روابط چین و ژاپن در قرون ۷، ۸ و ۹ هستند. ماهیت این تماس های دو جانبه به تدریج از تصدیق سیاسی و تشریفاتی تا تبادلات فرهنگی تکامل یافت؛ و این روند همراه با رشد روابط تجاری بود که با گذشت زمان توسعه یافت. بین سالهای ۶۰۷ و ۸۳۸، ژاپن ۱۹ مأموریت به چین فرستاد. دانش هدف اصلی هر مأموریت بود. به عنوان مثال: کاهنان، آیین بودایی چین را مطالعه کردند. مقامات، دولت چین را مطالعه کردند. پزشکان پزشکی چینی را مطالعه کردند. نقاشان دربارهٔ نقاشی چینی تحصیل کردند. تقریباً یک سوم کسانی که از ژاپن اعزام شده بودند برای بازگشت به خانه زنده نماندند.
کانتو کوبو یا کانتو گوشو یا کاماکورا کوبو، به معنی قائم مقام شوگون در منطقه کانتو، عنوانی معادل شوگون بود که توسط آشیکاگا موتوئوجی پس از نامزدی او برای ریاست بر کاماکورا-فو (حکمرانان منطقه کاماکورا و ۱۰ ولایت دیگر اطراف در منطقه کانتو در سال ۱۳۴۹ میلادی به وجود آمد. در زمان آغاز شوگون سالاری، شوگون های خاندان آشیکاگا مجبور شده بود از کاماکورا به کیوتو نقل مکان کند و کاماکورا (کاماکورا، کاناگاوا) و منطقه کانتو را، به دلیل مشکلات مداومی که برای تحت کنترل نگه داشتن امپراتور و وفاداران داشتند، رها کند. آشیکاگا موتوئوجی پس از آن عنوان کانتو کانری را برای مقام معاون و دستیار کانتو کوبو که به خاندان اوئه سوگی اختصاص داشت، ارائه کرد.
کاماکورا-فو () به معنای دولت کاماکورا، نهادی بود که توسط شوگون سالاری آشیکاگا تأسیس شد، که در پایگاه اصلی آن در کیوتو بود. این نهاد در دوره نانبوکوچو تأسیس شد تا کاماکورا، مقر اصلی شوگون سالاری کاماکورای قبلی و ۱۰ ولایت منطقه کانتو که پایگاه آن بودند، را کنترل کند. از سال ۱۳۴۹ تا ۱۴۵۵ دوام داشت. پسر دوم شوگون آشیکاگا تاکائوجی، آشیکاگا موتوئوجی و فرزندانش به مقام سر رسیدند و کاماکورا کوبو (یا کانتو کوبو) نامیده می شدند. معاونانی به نام کانری که به طور سنتی در میان اعضای خاندان اوئه سوگی انتخاب می شدند، نیز به آنها کمک کردند.
اوئه تسوگی زنشو ، اوئه تسوگی اوجینوری؛ – ) مشاور ارشد آشیکاگا موچیئوجی (پنجمین کاماکورا کوبوی استان کاماکورا) و دشمن شوگون سالاری آشیکاگا بود.
جومبر ایزوریا(زاده ۲۲ مارس ۱۹۶۶) سیاستمدار گرجی است که در سال ۲۰۱۹ از حزب رؤیای گرجستان به عنوان نماینده نهمین دوره وارد مجلس گرجستان شد. وی فارغ التحصیل رشته مکانیزاسیون فرایندهای تولید محصولات کشاورزی است. او پیش از ورود به مجلس در وزارت دارایی و وزارت کشور مسئولیت هایی داشته است.
به من بگو چرا () یک بازی ویدئویی از دونت ناد انترتینمنت در سبک ماجراجویی است که در اوت و سپتامبر ۲۰۲۰ توسط اکس باکس گیم استودیوز و در پلت فرم های ایکس باکس وان و مایکروسافت ویندوز منتشر شده است.
چی هیه "چارلت" تَکَهَشی چانگ (زاده ۱۶ فوریه ۱۹۸۳) یک بازیگر آمریکایی است که بیشتر برای صداپیشگی نقش های مختلف در سراسر فیلم و تلویزیون شناخته شده است. وی صداپیشگی شخصیت داستانی دی. وا را در بازی ویدیویی "اورواچ" ایفا می کند. و نقش بازی کراس اوور "قهرمانان طوفان" را نیز بازی کرده. او همچنین صداپیشگی شخصیت Seraph را در بازی ویدیویی تیرانداز " ایفا کرده است". چانگ در تلویزیون، در نمایش هایی مانند "پرونده سرد"، "Cory in the House"، "۹۰۲۱۰ (مجموعه تلویزیونی)"، "Shake It Up" و "گریس و فرانکی حضور داشته است". در سال ۲۰۱۹، او به عنوان جولیا "آرژانت" به بازیگران اصلی سریال انیمیشن "کارفن سندیگو" ساخته نتفلیکس پیوست و همچنین نقش های اضافی دیگر را در طول نمایش بازی کرد. اوایل زندگی. چونگ به عنوان Chihye Takahashi Chung در لانگ بیچ کالیفرنیا، از مادری ژاپنی و پدری کره ای متولد شد و به ۳ زبان انگلیسی، ژاپنی و کره ای تسلط دارد. حرفه. علاقه او به بازیگری از جوانی آغاز شد. هنگامی که در هواپیما بود در ۵ سالگی توسط یک مأمور کشف و امضا گرفته شد. وی پس از فارغ التحصیلی با لیسانس ارتباطات از دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو ، اولین نقش
بازیگری خود را در "پرونده سرد" انجام داد. در سال ۲۰۱۶، چونگ در سریال تلویزیونی "گریس و فرانکی" ساخته نتفلیکس ظاهر شد "و" در آنجا در نقش شخصیت شارلوت بازی کرد. چانگ همچنین به عنوان صداپیشه فعالیت کرده است. از جمله حضورهای او در بازی های ویدئویی می توان به ایفای نقش سراف از بازی "" و شخصیت محبوب دی. وا از بازی "اورواچ" ساخته بلیزارد اشاره کرد.
شورای نظامی گرجستان یک نهاد امنیت ملی گرجستان بود که در تاریخ ۲ ژانویه ۱۹۹۲ در جریان کودتای نظامی تفلیس تأسیس شد. ناهمخوانی با قانون اساسی. شورای نظامی گرجستان نهادی خلاف قانون اساسی بود که بیش از دو ماه ریاست کشور را برعهده داشت. این شورا سرنگونی رئیس جمهور زویاد گامساخوردیا را اعلام کرد و ریاست دولت را برعهده گرفت. در تاریخ ۱۰ مارس ۱۹۹۲ شورای دولتی گرجستان به رهبری ادوارد شواردنادزه جایگزین شورای نظامی گرجستان شد. تمام دستورات و قطعنامه های شورا توسط دو عضو بانفوذ این شورا یعنی تنگیز کیتووانی و جابا یوسلیانی به نمایندگی تمام اعضا امضا می شد. ترکیب کامل شورای نظامی هرگز منتشر نشد.
«برهنه» ترانه از خواننده آمریکایی ایوا مکس که از طریق آتلانتیک رکوردز برای اولین آلبوم استودیویی او "بهشت و جهنم" (۲۰۲۰) منتشر شد. ترانه همزمان با انتشار آلبوم، در ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این ترانه توسط مکس، بونی مک کی، ادن خو، پریش وارینگتون، دیدریک ون الساس و سیرکوت نوشته شده استت. یک موزیک ویدیو در ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۲۰ منتشر شد و کارگردان آن موزیک ویدیو آمریکایی، هانا لوکس دیویس بود. این موزیک ویدئو با فیلم علمی تخیلی "عنصر پنجم" (۱۹۹۷) مقایسه شد. زمینه و ترکیب. «برهنه» توسط مکس، بانی مک کی، ادن خو، پریش وارینگتون، دیدریک ون الساس و تهیه کننده آن سیرکوت، نوشته شده است. ترک ساید نیز در تولید این ترانه نقش داشت. این ترانه با ژانر موسیقی پاپ، دنس پاپ و سینث پاپ است. این ترانه به عنوان یک «گیتار بیس» توصیف شد، در حالی که همچنین اشاره ای به بالاد احساسی بودن هم داشت. ایوا اظهار داشت که «برهنه» در مورد «احساسات واقعی ما از بین می رود»، و بزرگترین آسیب پذیری های او برای خودش حفظ می شود. پذیرش انتقادی. بیلی اسلاتر از "سرزمین عجایب" نوشت که «برهنه» در «لرزان ترین و الهی ترین حالت پاپ است، نه خیلی جدی، بلکه به
همان اندازه کاملاً عمیق و بدون دردسر گیرا»، و ترانه را به طور مطلوب با بی ساید قوی کارلی ری جپسن مقایسه کرد. جیسون لیپشوتز از "بیلبورد" اظهار داشت که این ترانه در سال ۲۰۲۰ یکی از بهترین معرفی های کر را داشت، در حالی که مایکل کراگ از "گاردین" اظهار داشت که این ترانه «نوستالژی مبهم و پخته» را که در ترانه «رویای نوجوانی» از کیتی پری در سال ۲۰۱۰ استفاده شده است، به اشتراک می گذارد. جاستین کورتو از "کرکس" اشاره کرد که در حالی که متن ترانه ها شبیه "زیرنویس های مبهم اینستاگرام " بود، او ملودی و تولید را تحسین کرد. با این حال، نیکلاس هاوتمن از "یواس ویکلی" از «برهنه» به دلیل داشتن اشعار کلیشه ای در مورد «کندن لباس» انتقاد کرد. موزیک ویدیو. این موزیک ویدیو توسط هانا لوکس دیویس، کارگردان موزیک ویدیو آمریکایی کارگردانی شد و در ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۲۰ منتشر شد. در این ویدئو، مکس به عنوان یک بیگانه با» لباس های کم و موهای نارنجی «به تصویر کشیده شده است، که با شخصیت میلا یوویچ از فیلم علمی تخیلی "عنصر پنجم" در سال ۱۹۹۷ مقایسه شد. دست اندرکاران. دست اندرکاران اقتباس شده از تیدال.
سرسخت یا وسوسه انگیز یک فیلم کمدی-سیاسی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی جان استوارت است. در این فیلم بازیگرانی همچون استیو کرل، کریس کوپر، مک کنزی دیویس، توفر گریس، ناتاشا لیون، رز بیرن، ویل ساسو، برنت سکستون، دبرا مسینگ و ویلیام اسمیت ایفای نقش کرده اند. داستان فیلم. داستان دربارهٔ «گری زیمر»، مشاور باسابقهٔ حزب دموکرات، است که پس از شکست در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ دچار ناامیدی می شود. او ویدئویی از «جک هستینگز»، سرهنگ بازنشستهٔ تفنگداران دریایی، می بیند که در شهر خیالی «دیرلیکِن» ویسکانسین از مهاجران غیرقانونی حمایت می کند. زیمر به این نتیجه می رسد که پیروزی هستینگز در انتخابات شهرداری می تواند الگویی برای جذب رأی دهندگان مناطق روستایی به حزب دموکرات باشد. هستینگز با اکراه می پذیرد نامزد شود، به شرطی که زیمر مدیریت کمپین او را بر عهده بگیرد. در جریان رقابت، موانعی مانند کمبود منابع، اختلافات فرهنگی و ورود «فیت بروستر»، مشاور جمهوری خواهان و رقیب دیرینهٔ زیمر، پیش می آید. رقابت به شدت نزدیک می شود، اما در روز انتخابات تنها دو رأی مأخوذه ثبت می شود که نتیجه مساوی رقم می زند. بعداً مشخص می شود که «دی
انا»، دختر هستینگز، طراح کل ماجرا بوده است. او و مردم شهر با این ترفند میلیون ها دلار از دو حزب برای جبران مشکلات اقتصادی شهر جذب کرده اند. در نهایت، دیانا در انتخابات ویژه به عنوان شهردار انتخاب می شود. فیلم با صحنه هایی طنزآمیز و یک بخش پس از تیتراژ پایان می یابد که در آن به ضعف نظارت بر تأمین مالی کمپین های انتخاباتی در آمریکا اشاره می شود.
جامعه منتقدان فیلم دیترویت یک سازمان نقد فیلم واقع در شهر دیترویت ایالت میشیگان ایالات متحده آمریکاست. این سازمان در سال ۲۰۰۷ تشکیل شد و گروهی بیش از ۲۰ منتقد فیلم را شامل می شود. برای اینکه یک منتقد عضوی از این گروه شود باید دو شرط را برآورده سازد؛ یک اینکه حداقل دوازده نقد را در سال در نشریه های معتبر نوشته باشد و دوم اینکه تنها دو تا از نقدهایش برای یک نشریه به حساب می آیند. این جامعه همچنین سالانه جوایزی را به هنرمندان اعطا می کند.
امانوئل آلخاندرو رودریگز (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۸۶) یک کشتی گیر حرفه ای آمریکایی-مکزیکی است که با دبلیو دبلیو ای قرارداد امضا کرده بود و در آنجا در شوی اسمکدان با نام رینگی کالیستو کشتی می گرفت. در سال ۲۰۰۶، رودریگز اولین حضور خود در کشتی حرفه ای را به طور مستقل در میانه غربی ایالات متحده انجام داد و با ماسک و نام رینگی Samuray del Sol (به اسپانیایی "خورشید سامورایی") کار کرد.
زلیم خان (به لاتین: Zəlimxan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ استفا واقع شده است. زلیم خان ۱۲۶۹ نفر جمعیت دارد.
حلقه منتقدان فیلم فلوریدا یک سازمان نقد فیلم است ک در سال ۱۹۹۶ تشکیل شد. اف اف سی سی متشکل از ۳۰ منتقد فیلم از نشریه های آنلاین و مجلات چاپ فلوریداست. در پایان هر سال، اعضای اف اف سی سی در مراسمی تحت عنوان جوایز حلقه منتقدان فیلم فلوریدا به دستاوردهای برجستهٔ هنرمندانی که در تولید فیلم های منتشر شده در همان سال نقشی داشته اند، جوایزی را اعطا می کنند.
چناق چی (به لاتین: Çanaqçı، به ارمنی: Համասրաբակ هاماسراباک) منطقه ای مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان داش کسن واقع شده است. چناق چی ۴۲۰ نفر جمعیت دارد.