Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نبرزن که ماهیار نیز نامیده شده، (مرگ ) یک سردار نظامی بلندمرتبه پارسی و فرمانده سواره نظام ارتش شاهنشاه داریوش سوم هخامنشی () بود. نبرزن در سال ۳۳۱ پیش از میلاد در پی شکست ایران از لشکر اسکندر مقدونی () در نبرد گوگمل با دیگر بزرگان ایرانی همچون بسوس، ساتراپ باختر، و بارسائنت، ساتراپ رخج-زرنگ، علیه داریوش سوم توطئه کردند. آن ها با هم داریوش سوم را در اواسط سال ۳۳۰ پیش از میلاد دستگیر کردند و بسوس به عنوان رهبر نیروهای هخامنشی انتخاب شد که احتمالاً به دلیل تبار هخامنشی او بود. دستگیری داریوش سوم بهانه ای به دست اسکندر را داد تا به خونخواهی او به ایران حمله کند. بسوس و شورشیان در حال فرار از نیروهای مقدونی داریوش سوم را در ارابه ای حمل کردند که گفته می شود زنجیرهایی طلایی داشت. بسوس و همدستانش برای اینکه برای فرارشان زمان بخرند، داریوش سوم را کشتند و جسد او را کنار جاده رها کردند. بسون سپس نبرزن را به عنوان ساتراپ گرگان و پارت گماشت. هنگامی که اسکندر به نبرزن نزدیک شد، وی تسلیم شد و با کمک باگواس مورد عفو قرار گرفت. سپس نبرزنس به گرگان بازگشت، اما توسط فراتافرنس دستگیر و به نزد اسکندر فرستاده و ظاهراً در آنجا اع
دام شد. نبرزن در "شاهنامه" به نام ماهیار شناخته می شود. ماهیار که همراه با جانوسیار (بسوس) در موقعیت ناامیدکننده ای قرار دارد، دارا (داریوش سوم) را کشته و سپس با اسکندر (مقدونی) برای مذاکره ملاقات می کنند. اسکندر پس از دفن جنازه دارا، مهیار و جانوسیار را اعدام کرد.
سرویس احراز هویت از راه دور (رادیوس) یک پروتکل شبکه ای است که احراز هویت متمرکز، مجوز و مدیریت حسابداری (AAA (امنیت رایانه)) را برای کاربرانی که به یک سرویس شبکه متصل می شوند و از آن استفاده می کنند، ارائه می دهد. رادیوس توسط لوینگتون اینترپرایز در سال ۱۹۹۱ به عنوان یک پروتکل احراز هویت و حسابداری سرور دسترسی توسعه داده شد. بعداً به آی تریپل ئی ۸۰۲ و کارگروه مهندسی اینترنت وارد شد. رادیوس یک پروتکل کلاینت/سرور است که در لایه برنامه اجرا می شود و می تواند از تی سی پی یا یودی پی استفاده کند. سرورهای دسترسی به شبکه، که دسترسی به یک شبکه را کنترل می کنند، معمولاً شامل یک مؤلفه رادیوس کلاینت هستند که با رادیوس سرور ارتباط برقرار می کند. رادیوس اغلب گزینه اصلی برای احراز هویت 802.1X است. رادیوس سرور معمولاً یک فرایند پس زمینه است که روی یونیکس یا مایکروسافت ویندوز اجرا می شود. اجزای پروتکل. رادیوس یک پروتکل AAA (احراز هویت، مجوز، و حسابداری) است که دسترسی به شبکه را مدیریت می کند. رادیوس از دو نوع بسته برای مدیریت فرآیند احراز هویت، مجوز، و حسابداری (AAA) کامل استفاده می کند: درخواست-دسترسی که احراز هویت و مجوز را
مدیریت می کند. و درخواست-حسابداری که حسابداری را مدیریت می کند. احراز هویت و مجوز در RFC 2865 تعریف شده است در حالی که حسابداری توسط RFC 2866 توضیح داده شده است. احراز هویت و اعطای مجوز. کاربر یا ماشین درخواستی را به یک سرور دسترسی به شبکه (NAS) ارسال می کند تا با استفاده از اعتبار دسترسی به یک منبع شبکه خاص دسترسی پیدا کند. اعتبارنامه ها از طریق پروتکل لایه پیوند به دستگاه NAS منتقل می شود - به عنوان مثال، پروتکل نقطه به نقطه (PPP) در مورد بسیاری از ارائه دهندگان دایل-آپ یا خط اشتراک دیجیتال یا در یک فرم وب امن پروتکل امن انتقال ابرمتن پست می شود. NAS یک پیام "درخواست دسترسی" رادیوس به سرور رادیوس ارسال می کند و درخواست مجوز برای اعطای دسترسی از طریق پروتکل رادیوس می کند. این درخواست که شامل اعتبار دسترسی است، معمولاً به شکل نام کاربری و رمز عبور یا گواهی امنیتی ارائه شده توسط کاربر. علاوه بر این، درخواست ممکن است حاوی اطلاعات دیگری باشد که NAS دربارهٔ کاربر می داند، مانند آدرس شبکه یا شماره تلفن آن، و اطلاعات مربوط به نقطه اتصال فیزیکی کاربر به NAS. سرور رادیوس با استفاده از طرح های احراز هویت مانند پروتکل
تأیید گذرواژه، پروتکل چالش - دست دهی تأیید هویت یا EAP صحت اطلاعات را بررسی می کند. مدرک شناسایی کاربر، به صورت اختیاری، سایر اطلاعات مربوط به درخواست، مانند آدرس شبکه یا شماره تلفن کاربر، وضعیت حساب، و امتیازات دسترسی به سرویس شبکه خاص تأیید می شود. از لحاظ تاریخی، سرورهای رادیوس اطلاعات کاربر را با پایگاه داده فایل تخت ذخیره شده محلی بررسی می کردند. سرورهای مدرن رادیوس می توانند این کار را انجام دهند یا می توانند به منابع خارجی - معمولاً سرورهای اس کیوال، کربروس (پروتکل)، ال دپ یا اکتیو دایرکتوری - برای تأیید اعتبار کاربر مراجعه کنند. سپس سرور رادیوس یکی از سه پاسخ را به NAS برمی گرداند:
لینوکس حالت کاربر (UML) چندین سیستم عامل مبتنی بر هسته لینوکس مجازی (مهمان) را فعالسازی می کند تا به عنوان یک برنامه کاربردی در یک سیستم لینوکس معمولی (میزبان) اجرا شوند. از آنجایی که هر مهمان فقط یک برنامه معمولی است که به عنوان یک فرایند در فضای کاربر اجرا می شود، این رویکرد راهی برای اجرای چندین ماشین لینوکس مجازی بر روی یک قطعه سخت افزاری به کاربر ارائه می دهد، و ایزوله می کند، به طور کلی بدون اینکه بر پیکربندی یا پایداری محیط میزبان تأثیر بگذارد. برنامه های کاربردی. با استفاده از لینوکس حالت کاربر موارد متعددی ممکن می شود. می توان خدمات شبکه را از یک محیط UML اجرا کرد و کاملاً از سیستم اصلی لینوکس که محیط UML در آن اجرا می شود جدا ماند. مدیران می توانند از UML برای راه اندازی هانی پات استفاده کنند، که به فرد اجازه می دهد امنیت رایانه یا شبکه خود را آزمایش کند. لینوکس حالت کاربر می تواند برای آزمایش و اشکال زدایی نرم افزارهای جدید بدون تأثیر منفی بر سیستم میزبان خدمت کند. UML همچنین می تواند برای آموزش و تحقیق مورد استفاده قرار گیرد و یک محیط واقعی شبکه لینوکس با درجه بالایی از ایمنی ارائه دهد. در محیط ها
ی UML، نسخه های هسته میزبان و مهمان نیازی به تطابق ندارند، بنابراین آزمایش یک نسخه «بلیدینگ لبه» لینوکس در حالت کاربر بر روی سیستمی که هسته بسیار قدیمی تری دارد کاملاً ممکن است. لینوکس حالت کاربر همچنین اجازه می دهد تا اشکال زدایی هسته در یک ماشین انجام شود، در حالی که سایر ابزارهای اشکال زدایی هسته (مانند kgdb) به دو ماشین متصل به یک کابل مودم نال نیاز دارند. برخی از ارائه دهندگان میزبانی وب سرورهای مجازی مبتنی بر لینوکس حالت کاربر را با قیمت کمتری نسبت به سرورهای اختصاصی واقعی ارائه می دهند. هر مشتری به سیستمی که به نظر می رسد سیستم خودش است دسترسی ریشه دارد، در حالی که در واقعیت یک کامپیوتر فیزیکی بین افراد زیادی به اشتراک گذاشته می شود.
کوارک، یا پنیر سفید یا کشک، پنیر کشک اتریشی یا باواریایی، شوتن آلمانی/جنوب شرقی و غربی اتریش، پروتئین شیری است که از شیر با افزودن مایه پنیر یا با تشکیل باکتری اسید لاکتیک (کازئین) رسوب می کند. مایع جدا شده از اجزای شیر کشک شده، آب پنیر، کم و بیش با افشردن و صاف کردن کشک به شکل کامل از میان می رود، به گونه ای که کوارک یا پنیر، توده ای سفید و نرم و شکننده را تشکیل می دهد که به عنوان محصول نهایی مورد استفاده قرار می گیرد. کوارک خوراکی، بیشتر از طریق تشکیل اسید لاکتیک و همچنین از طریق افزودن مقادیر اندکی آنزیم مایه پنیر بسته و منعقد می شود. در برابر کوارک شیر ترش یا کوارک پنیر بیشتر بدون مایه پنیر یا جایگزین مایه پنیر غلیظ می شود. Labquark فقط به برخی از انواع خاص پنیر افزوده می شود. کوارک شیر ترش به عنوان یک محصول میانی در تولید پنیر عمل می کند. کوارک. کوارک خوراکی، یک نوع پنیر خامه ای است و با هر مقدار چربی تولید می شود، البته کوارک کم چرب (سطح بدون چربی، زیر درصد۱۰) چربی i. Tr.) و کوارک با ۲۰ و ۴۰ درصد چربی i. Tr. (سطح کم چربی و چربی) بیشتر در بازار خوراکی موجود است. محتوای آب کوارک زیاد است، مانند همه پنیرها
ی خامه ای، طبق قانون پنیر آلمان، کوارک باید حداقل ۷۳ درصد آب در توده بدون چربی (به اصطلاح مقدار Wff) داشته باشد. کوارک خوراکی به رنگ سفید مایل به شیری تا زرد مایل به کرم (بسته به محتوای چربی) است، به طور یکنواخت نرم و لطیف است و طعم لاکتیک اندکی دارد. در فروشگاه های مواد خوراکی اتریش، بلغارستان، جمهوری چک و مجارستان نیز می توانید کوارکی را یافت که مقدار آب آن بسیار اندک است. در اتریش با نام کشک "فشرده"، کشک "کشاورز" یا "آرد سوخاری" به فروش می رسد و نقش مهمی در خوراک های اتریشی دارد. تولید. محصول نخستین و اصلی برای تولید کوارک شیر است. شیر بدون چربی برای تولید کوارک یا کشک کم چرب استفاده می شود. در اصل، شیر با ترکیب چربی تنظیم شده می تواند برای تولید سطوح نیمه چرب و چرب، یعنی شیر با ۰٫۹ درصد چربی استفاده شود. برای کشک ۲۰ درصد، شیر با ۲٫۴–۲٫۵ درصد چربی برای پنیر ۴۰ درصدی استفاده می شود. با این حال، این روش دارای کاستی هایی است که محصول نهایی، همیشه چربی از دست می دهد، که همراه با آبی که از پنیر خارج می شود، از میان می رود. به همین دلیل است که امروزه تقریباً به طور انحصاری از شیر بدون چربی استفاده می شود و کوارک
کم چرب در پایان فرایند با افزودن خامه برای تولید سایر سطوح محتوای چربی، چرب می شود. امروزه اسیدی شدن بیشتر در دماهای نسبتاً پایین ۲۰–۲۲ درجه سانتی گراد صورت می گیرد با ترکیب ۱ تا ۲ درصد باکتری اسید لاکتیک ; از اسیدی شدن گرم در بالای ۲۵ درجه سانتی گراد و بیشتر تا حد زیادی جلوگیری می کند. فقط بعد از ۱ تا ۳ ساعت مایه پنیر اضافه می شود، پس از ۶ تا ۸ ساعت شیر باید به اسیدیته ۱۸ به °SH برسد و منعقد شود. سپس کوارک و آب پنیر باید از هم جدا شوند که روش های مختلفی برای پخت و تولید کوارک وجود دارد. ساخت سنتی. به طور سنتی و با استفاده از روش های قدیمی، کوارک را از ظرفی که در آن شیر را با ملاقه برمی داشتند، می پختند و در کیسه ها یا پارچه هایی قرار می دادند و سپس آب پنیر را از آن خارج می کردند. تخلیه آب پنیر چند ساعت طول می کشد و با بسته بندی مجدد، تکان دادن و باز کردن گاه گاه کیسه ها تسریع می شود. سپس برای اطمینان از قوام، یکنواخت صاف می شود و در بطری قرار داده می شود. این فرایند به ویژه ملایم است، که تأثیر مثبتی بر انعطاف پذیری کوارک دارد، اما به کار دستی گسترده نیاز دارد و از نظر بهداشتی از فرآیندهای مدرن تر، مناسب نیس
ت. کشک ساز. تولیدکننده های کوارک صافی کردن آب پنیر را به طور خودکار انجام می دهند و بنابراین از نظر اقتصادی و بهداشتی روش مناسب تر و کم هزینه تر است. اصول عملکردی مختلفی برای تولید کوارک وجود دارد که به ویژه "روش شولنبورگ" از اهمیت بیشتری برخوردار است. در حالی که تولید با دستگاه، مزایای قابل توجهی نسبت به تولید دستی دارند، اما همچنان به کار زیادی نیاز دارند و فقط امکان تولید دسته ای و نه مداوم را دارند؛ بنابراین در شرکت های بزرگ، تا حد زیادی روش جداکننده های کوارکی جایگزین شده اند. آنها هنوز در شرکت های کوچکتر مورد استفاده قرار می گیرند و گاهی کیفیت ویژه "Schulenburgquark" به صراحت تبلیغ می شود که گفته می شود از تولید نسبتاً ملایم ناشی می شود. جدا کننده های کشک. روش جداکننده های کوارکی، فناوری جداسازی است که امروزه بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. اینها دستگاه های گریز از مرکزهای جداکننده هستند که شیر کاملاً هم زده و دلمه شده را در دمای نسبتاً بالا(۲۷ درجه سانتی گراد) در آنها قرار می گیرد و به داخل دستگاه گریز از مرکز پمپ می شود. سانتریفیوژ کشک و آب پنیر را جدا می کند و کشک بلافاصله به ۵–۶ درجه سانتی گراد بر
می گردد، به طوری که اسیدی نشود. ترکیب بندی. کوارک حدود ۸۰درصد از آب تشکیل شده است ۱۰۰ گرم پنیر دلمه با ۵۰درصد چربی i. بنابراین Tr. حاوی ۱۰ گرم چربی است. کوارک همچنین دارای حدود ۱۲ تا ۱۳ گرم پروتئین در هر ۱۰۰ گرم است. محتوای چربی در انواع مختلف. درصد، نمایشگر میزان چربی مربوط در رابطه با ماده خشک کوارک یا پنیر است (مخفف: i. Tr.) به: "سطح کرم دوبل:" ۶۵ تا ۸۵ درصد "سطح کرم:" ۵۰ درصد "سطح چربی کامل:" ۴۵ درصد "میزان چربی:" ۴۰ درصد (که "کوارک کرم" نیز نامیده می شود) "سطح چربی سه چهارم:" ۳۰ درصد "سطح چربی متوسط:" ۲۰ درصد "سطح چربی یک چهارم:" ۱۰ درصد "سطح ناب:" زیر ۱۰ درصد موارد استفاده. کوارک خوراکی یک محصول پنیر خامه ای و لبنیاتی ارزان قیمت است که تشکیل شده از پروتئین بالا، که به شکل گسترده در صنایع خوراکی مورد استفاده و مصرف قرار می گیرد. کوارک یک منبع ارزان قیمت پروتئین است؛ بنابراین کوارک بدون افزودنی توسط بسیاری از ورزشکاران در رشته های ورزش قدرتی و بدنسازان استفاده و مصرف می شود. کوارک را بیشتر مواقع به صورت تازه مصرف می کنند و قابلیت نگهداری بالا را ندارد، به عنوان مثال رقیق شده با آب، شیر یا ماست برای موسلی
در صبحانه، به عنوان سس سبزیجات، به عنوان یک ماده در سس سالاد، صاف شده با روغن بذر کتان و گیاهان با سیب زمینی، به عنوان پخشینه با عسل یا مربا / مارمالاد استفاده می شود. کوارک با روغن بزرک، که در آن کوارک مخلوط و چاشنی شده، بیشتر با گیاه های تصفیه شده، با روغن بذر کتان مخلوط می شود، یک غذای سنتی به اصطلاح "غذاهای ضعیف" از ووژیتسا و به ویژه اسپروالد است که در ایالت زاکسن نیز یافت می شود. سیلسیا سیب زمینی در پوست آنها بیشتر به عنوان دسر و مخلفات خوراک، سرو می شود. تحت تأثیر جمعیت سوربیایی، غذای کوارک و روغن بزرک در زاکسن و رشته کوه ارتس شهرت زیادی به دست آورده است و اکنون به عنوان یک غذای محلی از غذاهای ساکسون در نظر گرفته می شود. همچنین به عنوان "غذای ملی " اشپری والد، سوربس برای برلینی ها در نظر گرفته می شود. کوارک به عنوان یک ماده پخت از اهمیت بالایی برخوردار است. کوارک به عنوان ماده یا پرکننده برای کیک پنیر و اشترودل پنیر کشک استفاده می شود، اما همچنین به عنوان یک جزء خمیر، هم برای نان های مخصوص و هم برای محصولات پخته شده از خمیر مخمر خوب مانند دونات کوارک و مادیان کوارکی مناسب است. همچنین به عنوان ماده اصلی
خمیر روغن کوارک عمل می کند که می توان از آن برای تهیه شیرینی های شیرین و خوش طعم استفاده کرد و خمیر مخمر نیست، اما می تواند به عنوان یک جایگزین خمیر مایه سریع آماده شود. درمان. پنیر کوارک می تواند به عنوان یک ماده درمانی مورد استفاده قرار گیرد. از آن برای خنک کردن مفاصل، رگ به رگ شدن یا کشیدگی رباط، کبودی، کبودی، گرفتگی، آفتاب سوختگی و نیش حشرات و همچنین برای خنک کردن تب استفاده می شود. کاربردهای دیگر. کوارک کم چرب در اوایل به عنوان یک ماده چسبنده آلی طبیعی در رنگ ها برای هنرمندها، در نقاشی دیواری و همچنین برای تولید رنگ های استاندارد دیوار استفاده می شد. قدرت اتصال کازئین کوارک بسیار بالا است، ماندگاری، کارکرد دلپذیر و عمق رنگ با خشک شدن کمی مات همزمان از مزایای رنگ های کازئینی است. بیشتر از رنگ های خاکی یا معدنی به عنوان رنگدانه استفاده می شود. زمانی که از کوارک رنگی استفاده می شود، رنگ ها به خوبی با یکدیگر مخلوط می شوند، به طوری که هارمونی رنگی به راحتی برقرار می شود. از یک طرف می تواند- مانند رنگ روغن– آن را «تر در خیس» کار کرد، اما پس از خشک کردن سریع، به روش لایه بندی نیز لعاب داد. کوارک نیز به چسب کازئ
ین تبدیل شد. موارد استفاده. تا دهه ۱۹۳۰، گاالیت پلاستیکی از کازئین ساخته می شد که از این فرایند کوارک به دست می آمد. برای دکمه ها و جواهرات، بلکه برای اهداف عایق برای روش های الکتریکی. گالایت به دلیل خواص موادی که دارد امروزه برای سوزن بافندگی یا کلنگ استفاده می شود. هیدرولیزهای کازئین یا پپتون های کازئین در میکروبیولوژی تا حدی به عنوان جزئی از محیط های کشت یا محلول های غذایی برای کشت میکروارگانیسم ها استفاده می شود، به عنوان مثال در کازئین-سویا پپتون آگار. انواع دیگر کوارک. کشک شیر ترش. کوارک شیر ترش کوارکی است که به کل انحصاری از طریق تخمیر اسید لاکتیک به دست می آید و مهم ترین محصول نخستین برای تولید تمام پنیرهای شیر ترش است. در گاوداری مدرن، انعقاد بیشتر از شیر بدون چربی پاستوریزه با ترکیب با مزوفیل و در زمان حاضر کشت ترموفیل، اسیدی شدن، انعقاد و جداسازی آب پنیر به مقدار ماده خشک حداقل ۳۲ درصد صورت می گیرد. زمانی که ماده اولیه، بیشتر به پنیر به شیر ترش تغییر می کند می شود، با افزودن تنظیم کننده های اسیدیته، اسیدیته محصول نهایی دوباره کمی کاهش می یابد. کشک مایه پنیر. کشک مایه پنیر با افزودن مایه پنیر به دست
می آید. این ماده، به عنوان افزودنی موجود است (تا ۴۰ درصد در ساخت پنیرهای شیر ترش کپک زده، جایی که رشد کپک را سرعت می بخشد، اما نسبت به گذشته کمتر رایج است. تولید این کوارک روش های متفاوتی دارد و شامل اسیدی شدن با ترکیب با کشت های اسیدی می شود، به گونه ای که در حال حاضر، گرفتن توسط آنزیم های مایه پنیر دیگر روش پرکاربردی نیست؛ بنابراین در محصول نهایی، این محصول چیزی بیش از یک کوارک خوراکی خشک نیست. کشک دوغ. کوارک دوغ منحصراً از دوغ یا از مخلوط دوغ و شیر بدون چربی به نسبت ۱ به ۱ یا ۱ به ۲ تهیه می شود. کوارک دوغ خالص با حرارت دادن در دمای نسبتاً بالا (حداقل ۵۰ درجه سانتیگراد) غلیظ می شود د، اما همچنین تا ۷۵ تا ۸۰ درجه سانتی گراد برای بافت دانه ای و خشک). کشک دوغ مخلوط در ۳۰ تا ۳۸ ساعت سرو می شود. در این فرایند کوارک، توسط اسیدیته خود و باکتری های اسید لاکتیک حاصل از دوغ غلیظ می شود. ریشه شناسی، معانی دیگر. کلمه "کوارک" از قرن چهاردهم میلادی وجود داشته است. قرن. در آلمانی متاخر میانه عالی به عنوان "twarc" , "quarc" , "Zwarg" از یک زبان اسلاوی غربی وام گرفته شده است و امروزه معادل هایی در عبارات کوارک در زبان های
مختلف اسلاوی، به عنوان مثال دارد. , ، زبان و سوربیای . کلمه اصلی اسلاوی قدیمی اغلب با اسلاو کلیسایی "творъ" («شکل») مرتبط است؛ بنابراین کلمه formation شبیه به کلمه ایتالیایی "formaggio" یا فرانسوی "fromage" است. در منطقه بایرن، اصطلاح "pot" دارای گویش های مختلفی است: در حالی که در زبان اتریش بخشی از زبان نوشتاری استاندارد است، در زبان بایرن قدیم فقط قابلیت نوشتن جزئی دارد. در تبلیغات برخی از تولیدکنندگان مواد غذایی برای نشان دادن منطقه ای بودن محصول استفاده می شود، اما در رتبه بندی زیر "کوارک" قرار می گیرد. به عنوان مثال، اصطلاح " Jänner " که از آن زمان در بایرن ناپدید شده است، حتی یک کلمه گویش نوشتاری نیست. خود این کلمه از کلمه آلمانی قدیمی "topho" (قرن یازده) یا "توپف" آلمانی میانه بالا (که آلمان عالی جدید به معنای "نقطه" یا "نقطه" از آن "نشات" می گیرد)، زیرا کوارک از تکه های شیر دلمه تشکیل شده است. نام های منطقه ای دیگر عبارتند از "Matte" (آلمان غربی-مرکزی)، "Matz/Mut" (آلمان شرقی-مرکزی)، "Schotten" (آلمان جنوبی، جنوب شرقی و اتریش غربی) یا "Schottenkas" (کارنتیا)، "Topfkäse," "Bibbeleskäs" (بادن/آلزاس)، "Z
iebeleskäs" (فرانسه) "، Klatschkies" (راینلند)، "Sibbkäs" (هسن)، "Schmerkees" (هسن جنوبی)، "Luckeleskäs" یا "Luggeleskäs" (وورتمبرگ) و "پنیر" "سفید یا پنیر سفید" آلمانی ("South Gselum") پروس). در اصطلاح عامیانه امروز هم می گویند: «کوارک به من نگو»، گاهی با «... پنیر» به معنای: مزخرف، چیزهای احمقانه، حرف های خالی، چیزی بی ارزش، خودنمایی. به خصوص به شکل کوارک، پنیر یک ماده غذایی آسان برای تهیه و در نتیجه نسبتاً ارزان است که ممکن است به چنین معانی منفی «پنیر» منجر شده باشد. این غذاها همچنین در صورت نگهداری نادرست یا طولانی مدت یا عدم رسیدن به اندازه کافی، به زودی بدمزه و نامطلوب می شوند. مثال کاربردی به عنوان لاف زدن: "دیگری در مورد پیرمرد می گوید که چگونه ناخدا بود." تاریخچه. در یونان باستان نیز از کوارک برای تهیه کیک استفاده می شد. آتنائوس نویسنده یونانی چهار کیک مختلف را ذکر می کند که ماده نخستین تشکیل دهنده آن ها کوارک بود. استرابون جغرافی دان گزارش می دهد که قبیله ای از سکاها، با پنیر اسب، شیر و پنیر دلمه زندگی می کردند. تاسیتوس شیر دلمه "(lac concretum)" را در میان غذاهای آلمانی ها فهرست می کند. که البته م
ی تواند کوارک، شیر ترش یا پنیر خامه ای دیگر باشد. تهیه کوارک حداقل از سال ۱۵۰۰ بعد از میلاد مسیح توصیف شده است. کتابی از سال ۱۶۹۶ توضیح می دهد که «از شیر ترش کوارگ=پنیر یا کوارک=پنیر درست می شود». در سال ۱۶۷۷ کتاب "گلومز، کوارک" به لاتین «اکسی گالاکتئوس» ترجمه شد. در سال ۱۷۱۷ "Lac، شیر، آب پنیر (c)ken، پنیر یا گلوم" و در سال ۱۷۴۶ "پنیر یا گلوم" به عنوان بخشی از شیر "(Lac)" تعیین شد، سایر قسمت ها "کره" یا "Sa(h)ne" بود. و "آب پنیر،" و در سال ۱۷۸۸ فولدا "پرئوس را توصیف می کند." "گلوم" مثل "شیر" غلیظ.
ژیان مرغ کوتوله چشم روشن ، یک گونه از پرندگان خانواده مگس گیران ژیان مرغ است که سردهٔ تک نماد "Atalotriccus" را تشکیل می دهد. در برزیل، کلمبیا، گویان، پاناما و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
ژیان مرغ کوتوله پیشانی فندقی یک گونه از پرندگان خانواده ژیان مرغان است که در بولیوی و پرو یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
غول شترمرغ جزیره شمالی، "Dinornis novaezealandiae" یا "D. novaezealandiae"، یکی از دو موآ منقرض شده در سرده "Dinornis" است. این یک پرنده بی تیغه و عضوی از راسته Dinornithiformes بود که پرندگان بی پرواز با جناغ اما بدون تیغه بودند. آنها همچنین استخوان کامی مشخصی داشتند.
نقاشی لبه-سخت (به انگلیسی: Hard-Edge Painting) نقاشی است که در آن انتقال ناگهانی بین مناطق رنگی دیده می شود. نواحی رنگی اغلب از یک رنگ ثابت یا یکنواخت هستند. سبک نقاشی لبه-سخت در ارتباط با انتزاع گرایی هندسی، هنر دیدمانی، انتزاع پسانقاشانه و نقاشی گستره رنگی است. تاریخچه اصطلاح. این اصطلاح توسط نویسنده، نمایشگاه گردان و منتقد هنریِ "لس آنجلس تایمز"، جولز لانگزنر (Jules Langsner)، همراه با پیتر زلتس (Peter Selz)، در سال ۱۹۵۹ میلادی ابداع شد، و برای توصیف آثار نقاشان کالیفرنیایی، که در واکنش به اشکال ایجاد شده با حرکات آزاد و ضربه های کنترل نشده قلم مو در اکسپرسیونیسم انتزاعی، کاربرد رنگ آگاهانه غیرشخصی ای را اتخاذ کردند و نواحی رنگ را با تیزی و وضوح خاصی مشخص کردند. این رویکرد به نقاشی انتزاعی در دهه ۱۹۶۰ میلادی گسترده شد، اگر چه کالیفرنیا مرکز خلاقیت آن بود. سایر جنبش ها یا سبک های قبلی نیز دارای کیفیت لبه -سخت ها بوده اند، به عنوان مثال، راست خط کارها نیز این ویژگی را تا حد زیادی در کار خود نشان دادند. لبه-سخت را می توان با یک یا چند مکتب نقاشی مرتبط دانست، اما همچنین یک اصطلاح کلی توصیفی است برای این خصوصیا
ت که در هر نوع نقاشی یافت می شود. نقاشی لبه -سخت ها می تواند فیگوراتیو یا غیر بازنمایانه باشد. در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی، لانگزنر و پیتر زلتس، اساتید آن زمان در دانشکده های کلرمونت، پیوند مشترکی را در میان کارهای اخیر جان مک لافلین (1898-1976)، لورسر فیتلسن (۱۹۷۸-۱۸۹۸ میلادی)، کارل بنجامین (۲۰۱۲-۱۹۲۵ میلادی)، فردریک همرسلی (۲۰۰۹-۱۹۱۹ میلادی) و همسر فیتلسن، هلن لوندبرگ (۱۹۹۹-۱۹۰۸ میلادی) مشاهده کردند. این گروه هفت نفره در خانه فیتلسن گرد هم آمدند تا در مورد نمایشگاه گروهی این سبک نقاشی غیر فیگوراتیو بحث کنند. "چهار کلاسیکیست انتزاعی" که توسط لانگزنر نمایشگاه گردانی شد، در سال ۱۹۵۹ میلادی در موزه هنر سان فرانسیسکو افتتاح شد، سپس به موزه هنر شهرستان لس آنجلس در پارک نمایشگاه سفر کردند. آثار هلن لوندبرگ در این نمایشگاه گنجانده نشد. این نقاشان در یک نمایشگاه سیاحتی در سال ۲۰۰۸ میلادی به نام «تولد باحال» (The Birth of the Cool) در موزه های کالیفرنیا همراه با طراحی، موسیقی و فیلم اواسط قرن به نمایش درآمدند. نمایشگاه. هنگامی که "چهار کلاسیکیست انتزاعی" به انگلستان و ایرلند سفر کردند، توسط لارنس آلووی، منتقد هنری و نما
یشگاه گردان بریتانیایی، "لبه-سخت کالیفرنیا" نامیده شدند. این اصطلاح پس از آن که آلووی از آن برای توصیف نقاشی انتزاعی هندسی معاصر آمریکایی با ویژگی «اقتصاد فرم»، «سرشار از رنگ»، «آراستگی سطح» و چیدمان غیرمرتبط فرم ها بر روی بوم استفاده کرد، کاربرد گسترده تری پیدا کرد. در سال ۱۹۶۴ میلادی، دومین نمایشگاه بزرگ لبه-سخت به نمایشگاه گردانی جولز لانگزنر در "گالری پاویلیون در بالبوآ"، کالیفرنیا (همچنین به عنوان "غرفه نیوپورت" شناخته می شود) با همکاری "گالری آنکروم" (Ankrum Gallery)، "گالری استر روبلز" (Esther Robles Gallery)، "گالری فلیکس لاندو" (Felix Landau Gallery)؛ "گالری فروس" (Ferus Gallery) و "گالری میراث لس آنجلس" (Heritage Gallery of Los Angeles) برگزار شد. عنوان این نمایشگاه: "نقاشی لبه-سخت کالیفرنیا" نامیده شد. فلورانس آرنولد (Florence Arnold)، جان باربور (John Barbour)، لری بل (Larry Bell)، کارل بنجامین (Karl Benjamin)، جان کوپلنس (John Coplans)، لورسر فیتلسن (Lorser Feitelson)، فردریک همرسلی (Frederick Hammersley)، جون هاروود (June Harwood)، هلن لوندبرگ (Helen Lundeberg)، جان مک لافلین (John McLaughlin) و
دوروتی والدمن (Dorothy Waldman) در این نمایشگاه حضور داشتند. در سال ۲۰۰۰ میلادی، توبی سی. ماس (Tobey C. Moss) نمایشگاه گردانی "چهار کلاسیک انتزاعی به علاوه یک" را در گالری خود در لس آنجلس بر عهده داشت. این نمایشگاه دوباره جان مک لافلین، فیتلسن، همرسلی و بنجامین را به نمایش گذاشت و لوندبرگ را به عنوان پنجمین نقاش اصلی لبه-سخت اضافه کرد. در سال ۲۰۰۳ میلادی، هنرهای زیبای لوئیس استرن (Louis Stern Fine Arts) نمایشگاهی را با عنوان: "لورسر فیتلسن و اختراع نقاشی لبه-سخت، ۱۹۶۵-۱۹۴۵ میلادی"، برای لورسر فیتلسن به نمایش گذاشت. در همان سال، نوهو مدرن (NOHO MODERN) آثار جون هاروود را در نمایشگاهی با عنوان: "جون هاروود: بازبینی نقاشی لبه-سخت، ۱۹۶۹-۱۹۵۹ میلادی"، به نمایش گذاشت. منتقد هنری، دیو هیکی (Dave Hickey) جایگاه این شش هنرمند را در: "مکتب لس آنجلس: کارل بنجامین، لورسر فیتلسن، فردریک همرسلی، جون هاروود، هلن لوندبرگ و جان مک لافلین"، مستحکم کرد. این نمایشگاه در گالری بن مالتز (Ben Maltz Gallery)، دانشکده هنر و طراحی اوتیس (Otis College of Art and Design) در لس آنجلس در سال های ۲۰۰۵-۲۰۰۴ میلادی برگزار شد. سبک. این سبک ا
ز انتزاع هندسیِ لبه-سخت، یادآور کارهای پیشین کازیمیر ماله ویچ، واسیلی کاندینسکی، تئو وان دوسبرگ و پیت موندریان است. سایر هنرمندانی که با نقاشی لبه-سخت مرتبط هستند عبارتند از: هرب آک (Herb Aach)، یوزف آلبرس، ریچارد آنوشکیویچ (Richard Anuszkiewicz)، ماکس بیل، ایلیا بولوتوفسکی (Ilya Bolotowsky)، هربرت بوزمن (Herbert Busemann)، رالف کابرن (Ralph Coburn)، ناسوس دافنیس (Nassos Daphnis)، رونالد دیویس (Ronald Davis)، جین دیویس (Gene Davis)، رابین دنی (Robyn Denny)، هاوارد مرینگ (Howard Mehring)، بورگان دیلر، برهان دوگانچای (Burhan Dogancay)، جان فرن (John Ferren)، پیتر هالی (Peter Halley)، آل هلد (Al Held)، رابرت ایندیانا، الزورت کلی، جک یانگرمن (Jack Youngerman)، گونتر سی. کیرشبرگر (Günther C. Kirchberger)، الکساندر لیبرمن (Alexander Liberman)، اگنس مارتین، جورج ال. کی. موریس (George L. K. Morris)، کنت نولاند (Kenneth Noland)، اد راینهارت (Ad Reinhardt)، دبورا رمینگتون (Deborah Remington)، بریجیت رایلی، لودویگ سندر (Ludwig Sander)، دیوید سیمپسون (David Simpson)، لئون پولک اسمیت (Leon Polk Smith)، جولیان استانچاک (Ju
lian Stanczak)، جفری استیل (Jeffrey Steele)، فرانک استلا، مایرون استات (Myron Stout)، لئو والدور (Leo Valledor)، ویکتور وازارلی، چارمیون فون ویگاند (Charmion Von Wiegand)، نیل ویلیامز (Neil Williams)، جان استفن (John Stephan)، لری زاکس (Larry Zox)، مینو آرجنتو و باربرو اوستلین (Barbro Östlihn).
غول شترمرغ جزیره جنوبی عضوی از خانواده موآ است. این یک پرنده بی تیغه و عضوی از راسته Dinornithiformes بود که پرندگانی بدون پرواز هستند و جناغی بدون تیغه دارند. آنها همچنین دارای استخوان کامی متمایز هستند. منشأ این پرندگان در حال روشن شدن است زیرا اکنون اعتقاد بر این است که اجداد اولیه این پرندگان قادر به پرواز بوده و به مناطق جنوبی که در آن یافت شده اند، پرواز کردند.
خولی گونزالو فالکون (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. وی با نام های خولی گونزالو یا گونزالو اول شناخته می شود. دو برادر کوچکتر او نیز از فوتبالیست های سرشناس بودند. خوزه گونزالوو معروف به گونزالو دوم و ماریا گونزالو معروف به گونزالو سوم هر دو برای باشگاه بارسلونا و اسپانیا بازی کردند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاتالونیا بازی کرده است.