Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱۱۲ یک شماره تماس اضطراری رایج است که می تواند از بیشتر تلفن های همراه به صورت رایگان شماره گیری شود و در برخی از کشورها تلفن های ثابت برای دستیابی به خدمات اضطراری (آمبولانس، آتش نشانی و امداد و نجات، پلیس) وجود دارد. ۱۱۲ بخشی از استاندارد جی اس ام است و تمام گوشیهای تلفنی سازگار با جی اس ام حتی در صورت قفل بودن یا در برخی کشورها بدون داشتن سیم کارت قادر به شماره گیری ۱۱۲ هستند. این شماره اضطراری مشترک تقریباً در تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا و همچنین چندین کشور دیگر اروپایی و جهان است. شماره ۱۱۲ معمولاً در کنار شماره های قدیمی که در هر کشور برای دسترسی به خدمات اضطراری تعیین شده استفاده می شود. در برخی از کشورها، تماس با شماره ۱۱۲ به طور مستقیم متصل نمی شود بلکه توسط شبکه جی اسم ام به شماره های اضطراری محلی وصل می شود (به عنوان مثال ۹۱۱ در آمریکای شمالی، ۹۹۹ در بریتانیا، هُنگ کنگ و ایرلند یا ۰۰۰ در استرالیا). شماره ۱۱۲ در ایران به عنوان شماره اضطراری سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر استفاده می شود و حتی بدون وجود سیم کارت و برقراری آنتن نیز قابل استفاده است.
کرم لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قلینج بی لی (به لاتین: Qılıncbəyli، تا ۳ ژوئیه ۱۹۹۸ پراودا Pravda) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شمکور واقع شده است. قلینج بی لی ۱۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
وورغون (به لاتین: Vurğun، تا ۲۹ دسامبر ۱۹۹۲ کالینین آباد Kalininabad یا کالینین کند Kalininkənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغستفا واقع شده است. وورغون ۲۷۱۰ نفر جمعیت دارد. تاریخچه. تعدادی از آلمانی های مهاجرت داده شده به این ناحیه روستا را بنا نهادند و ابتدا با نام "گرونفلد" شناخته می شد. بعدها این ناحیه در دوره اتحاد جماهیر شوروی به افتخار میخائیل کالینین "کالینین آباد" نام داشت و در اوایل حکومت جمهوری آذربایجان به "وورغون" تغییر نام یافت.
بیگانه نام مجموعه فیلم علمی-تخیلی ترسناک/اکشن چندرسانه ای است که توسط استودیو قرن بیستم تهیه و توزیع شده است. اولین فیلم آن در سال ۱۹۷۹ به کارگردانی ریدلی اسکات ساخته شده و پس از آن سه دنباله برای آن ساخته شد. الن ریپلی با بازی سیگورنی ویور شخصیت اصلی چهار فیلم نخست این مجموعه است. این مجموعه فیلم همچنین شامل چند رمان، مجله مصور و بازی ویدئویی می باشد. فیلم های اصلی مجموعه، بر داستان الن ریپلی (با بازی سیگورنی ویور)، افسر وظیفه دار یک سفینه فضایی، و نبردهای او با موجودی فرازمینی که به طور رایج با نام «بیگانه» یا «زنومورف» شناخته می شود، متمرکز است. مجموعه کراس اوور این فرنچایز، به تقابل میان بیگانه ها و نژاد فرازمینی دیگری به نام شکارچیان (یا یائوتجا) می پردازد و همچنین به اقدامات شرکت ویلند-یوتانی که در پی شکار و بهره برداری از این موجودات است. مجموعه پیش درآمد نیز داستان های مربوط به اندرویدی به نام دیوید ۸ (با بازی مایکل فاسبندر) و نژادی اسرارآمیز از موجودات به نام «مهندسان» را دنبال می کند. فیلم های فرعی (اسپین آف) حول گروهی از استعمارگران می چرخد که در تلاش برای زنده ماندن در برابر حمله بیگانه ها در یک س
فینه تحقیقاتی متعلق به شرکت ویلند-یوتانی هستند. در نسخه تلویزیونی این فرنچایز، گروهی از اندرویدها تلاش می کنند بیگانه هایی را که از یک سفینه سقوط کرده روی زمین فرار کرده اند، تعقیب و مهار کنند. پس از چهار فیلم نخست، "بیگانه علیه غارتگر" و "بیگانه علیه غارتگر ۲" به عنوان دنباله های غیررسمی نخستین فیلم این مجموعه ساخته و توزیع شد. همچنین در سال ۲۰۱۲ ریدلی اسکات فیلم "پرومتئوس" را ساخت که پیش درآمد فیلم های بیگانه بود. او همچنین در سال ۲۰۱۷ ' را که دنبالهٔ "پرومتئوس" بود ساخت. این روند با فیلم ' (۲۰۲۴) ادامه یافت. داستان. مجموعه فیلم های "بیگانه" روایت گر سلسله ای از برخوردهای مرگبار میان انسان و موجودی بیگانه به نام زنومورف است؛ گونه ای مهاجم، انگل واره درون زاد و فرازمینی که عمدتاً در قرون ۲۲ و ۲۴ میلادی رخ می دهد. در این مجموعه، انسان به عنوان گونه ای فضانورد با قلمرویی میان ستاره ای به تصویر کشیده می شود؛ سفرهای فضایی معمولاً ماه ها یا حتی سال ها به طول می انجامند و نیازمند استفاده از خواب انجمادی (کریواسلیپ) هستند. در طول داستان، شخصیت ها بارها توسط مگاکورپوریشنِ بی رحم «وی لند-یوتانی» مورد سوءاستفاده و تهد
ید قرار می گیرند؛ شرکتی که هدفش کسب سود از موجودات بیگانه است. این مجموعه منشأ پیدایش انسان را به صورت تخیلی بازسازی می کند. یکی از اعضای گونه ای باستانی و انسان نما به نام «مهندسان» خود را قربانی می کند تا دی ان ای او آغازگر خلقت بشر شود. دیگر آزمایش های این مهندسان، که با هدف نابودی انسان از طریق جهش زایی مرگبار طراحی شده اند، زمینه ظهور و گسترش بیگانگان را فراهم می کنند؛ موجوداتی که از طریق کاشت دردناک لارو در بدن میزبان تکثیر می شوند. مجموعه "بیگانه" وقایع چندین نسل را در قالب داستان هایی پیوسته روایت می کند.
پادار (به لاتین: Padar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان حاجی قبول واقع شده است. پادار ۷۴۴ نفر جمعیت دارد.
تیم ملی بسکتبال آندورا، نماینده آندورا در مسابقات بین المللی بسکتبال است. آندورا همچنین در بازی های کشورهای کوچک اروپا شرکت می کند . تاریخچه. با وجود عدم پیوستن به فدراسیون بین المللی بسکتبال تا سال ۱۹۸۸، آندورا اولین بازی خود را در بازیهای ۱۹۸۵کشورهای کشورهای کوچک اروپا انجام داد که پس از پیروزی در اولین بازی خود در برابر لوکزامبورگ، پس از باخت برابر قبرس و مالت در آخرین جایگاه گروه خود قرار گرفت.
ازتلان () عنوان خانهٔ اجدادی اقوام آزتک است. در حقیقت، خود واژه "آزتکا" در زبان ناهواتل عبارت است از "مردمانی اهل ازتلان". ازتلان در چندین منبع تبارشناسی و قومی مربوط به دوران استعمار ذکر شده است که هر کدام از آنها به فهرست مختلفی از گروه ها و قبایل مختلف اشاره می کنند که در مسیر مهاجرت از ازتلان به سمت مرکز مکزیک بوده اند.
میکتلان () عالم اموات در اساطیر آزتک است که از ۹ بخش تشکیل شده بود. بر طبق این اسطوره ها، اغلب افرادی که می میرند به میکتلان سفر می کنند هر چند، در این اسطوره ها از مقصدهای دیگری هم نام برده شده است.
حملهٔ دولیتل که با عنوان یورش توکیو نیز شناخته می شود، یک حملهٔ هوایی در ۱۸ آوریل ۱۹۴۲ توسط ایالات متحده به توکیو پایتخت ژاپن و نقاطی در هونشو در طول جنگ جهانی دوم بود. این حمله نخستین عملیات هوایی آمریکا برای حمله به مجمع الجزایر ژاپن بود. اگرچه این حمله باعث خساراتی نسبتاً جزئی شد، اما نشان داد که سرزمین اصلی ژاپن در برابر حملات هوایی آمریکا آسیب پذیر است. این عملیات در نقش انتقامی اولیه برای حملهٔ ۷ دسامبر ۱۹۴۱ به پرل هاربر عمل کرد و تقویت مهمی برای روحیهٔ آمریکایی ها بود. این حمله توسط سرهنگ دوم جیمز دولیتل برنامه ریزی، رهبری و به نام او نام گذاری شد. بر پایهٔ طرح نهایی، ۱۶ بمب افکن متوسط بی-۲۵ میتچل، هر کدام با پنج خدمه، از ناو هواپیمابر یواس اس هورنت نیروی دریایی آمریکا در اقیانوس آرام برخاستند. هیچ اسکورت جنگنده ای در طول عملیات انجام نشد. پس از بمباران اهداف نظامی و صنعتی، خدمه قرار بود به سمت غرب ادامه دهند تا در چین فرود آیند. در این حمله حدود ۵۰ نفر کشته و ۴۰۰ نفر زخمی شدند. آسیب به اهداف نظامی و صنعتی ژاپن اندک بود، اما این حمله اثرات روانی عمده ای داشت. در ایالات متحده، روحیه را افزایش داد. در ژا
پن، ترس و تردید در مورد توانایی رهبران نظامی برای دفاع از جزایر اصلی ایجاد شد، اما بمباران و جان باختن غیرنظامیان، عزم ژاپنی ها را برای گرفتن انتقام راسخ کرد و همچنین برای اهداف تبلیغاتی و پروپاگاندا مورد استفاده قرار گرفت. این حمله همچنین برنامه های دریاسالار یاماموتو ایسوروکو را برای حمله به جزیره میدوی در اقیانوس آرام مرکزی به جلو انداخت - حمله ای که به شکست قاطع نیروی دریایی امپراتوری ژاپن (IJN) از نیروی دریایی ایالات متحده در نبرد میدوی تبدیل شد. پیامدهای حملهٔ دولیتل به شدت در چین احساس شد: ژاپنی ها در تلافی این حمله، لشکرکشی چجیانگ-جیانگشی را برنامه ریزی کردند و ۲۵۰۰۰۰ غیرنظامی و ۷۰۰۰۰ سرباز را کشتند. در این عملیات هشت نفر از متفقین اسیر شدند: ستوان یکم دین یی. هالمارک، ستوان یکم ویلیام جی فارو، ستوان یکم رابرت جی مدر، ستوان یکم چیس نیلزن، ستوان یکم رابرت ال هایت، ستوان دوم جورج بار، هارولد اسپاتز. یعقوب دزیر در ۲۸ اوت ۱۹۴۲، هالمارک، فارو و تفنگدار اسپاتز با محاکمه جنایات جنگی توسط دادگاه ژاپن که ادعا می کرد آن ها غیرنظامیان ژاپنی را کشته اند، مواجه شدند. در ساعت ۱۶:۳۰ در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۲، آن ها را با کام
یون به گورستان عمومی شماره ۱ منتقل کردند و با تیرباران اعدام کردند.
کاناتوس () در اسطوره های یونان باستان عنوان چشمه ای است در آرگولیس نافپلیو که هرا سالانه بکارت خود را در آن احیا می نمود. پوسانیاس (جغرافی دان) اظهار داشته که؛ چشمه ای است به نام کاناتوس و چنین استدلال می کند که هرا هر سال در این چشمه غوطه ور می شود و با انجام این کار، بکارت خود را بازمی یابد و دوباره یک دختر می شود.
لطفعلی خان زند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
در برنامه نویسی کامپیوتر و برنامه نویسی مبتنی برجریان (FBP) یک پارادایم برنامه نویسی است که برنامه رابه عنوان شبکه های فرایندهای «جعبه سیاه» تعریف می کند، که با انتقال پیام داده ها را از طریق اتصال از پیش تعریف شده رد و بدل می کند. در جایی که اتصالات به طور مستقیم به فرایندها مشخص می شود، این فرایندهای جعبه سیاه را می توان بی وقفه به برنامه های مختلف وصل کرد بدون اینکه در داخل تغییر کند؛ بنابراین FBP به طور طبیعی محور جزء است. یک شکل خاص از برنامه نویسی جریان FBP داده است که براساس بافرهای محدود، بسته های اطلاعاتی با طول عمر تعریف شده، بنادر نام گذاری شده و تعریف جداگانه ای از اتصالات است. مقدمه. برنامه نویسی مبتنی بر جریان با استفاده از استعاره یک «کارخانه داده» برنامه ها را تعریف می کند. این یک برنامه را نه به عنوان یک فرایند متوالی واحد، که در یک نقطه از زمان شروع می شود، مشاهده می کند و سپس یک کار رابه طور همزمان انجام می دهد تا اینکه به پایان برسد، بلکه به عنوان شبکه ای از فرایندهای ناهمزمان که با استفاده از جریان های بخش های داده ساختاری ارتباط برقرار می کنند، «بسته های اطلاعاتی» (IP) نامیده می شود. در
این نمای، تمرکز برروی داده های برنامه و تحولات اعمال شده برروی آن برای تولید خروجی های مورد نظر است. این شبکه به صورت بیرونی به فرایندها تعریف می شود، به عنوان لیستی از اتصالات که توسط یک قطعه نرم افزار تفسیر می شود، معمولاً به عنوان «برنامه ریز» نامیده می شود. از آنجا که فرایندهای FBP معمولاً در مدت زمان کمتری نسبت به برنامه های معمولی اجرا می کنند، واستفاده بهینه از تمام پردازنده های موجود در دستگاهارا انجام می دهند، بدون برنامه نویسی خاص مورد نیاز است. برای رسیدن به این هدف تعریف شبکه معمولاً دیاگرامی است ودر برخی از زبان ها یا نمادهای سطح پایین به لیست اتصال تبدیل می شود. FBPاغلب یک زبان برنامه نویسی بصری در این سطح است. تعاریف پیچیده تر شبکه دارای ساختار سلسله مراتبی است که از زیر شبکه هایی با اتصالات «چسبنده» ساخته می شود. بسیاری از زبان ها زبان های دیگر مبتنی برجریان در اطراف زبان های برنامه نویسی سنتی تر ساخته شده اند که قابل توجه ترین نمونه آن raftlib است که اپراتورهای شبیه به c++ stream برای مشخص کردن نمودار جریان استفاده می کند. FBP دارای نقاط مشترک زیادی با لیندا زبان در آن است که، در Gelernter و
Carriero در است اصطلاحات، "زبان هماهنگی": آن است که اساساً مستقل از زبان. در واقع، با توجه به یک برنامه ریز که به زبان کافی سطح پایین نوشته شده است، مؤلفه هایی که به زبان های مختلف نوشته شده اند می توانند در یک شبکه واحد به هم وصل شوند؛ بنابراین FBP خود را به مفهوم زبانهای خاص دامنه یا «مینی زبان ها» وام می دهد. FBP نمایشگاه «اتصال داده» را دارد که در مقاله مربوط به اتصال به عنوان سست ترین نوع اتصال بین اجزا توضیح داده شده است. مفهوم اتصال سست به نوبه خود به معماری های سرویس گرا مربوط می شود و FBP با تعدادی از معیارهای چنین معماری متناسب است، البته در سطح ریزتر و ظریف تر از بسیاری از نمونه های این معماری. FBP ویژگی های سطح بالا و عملکردی را ارائه می دهد که استدلال در مورد رفتار سیستم را ساده می کند. نمونه ای از این مدل توزیع داده های توزیع شده برای توصیف سازنده و تجزیه و تحلیل معنایی پروتکل های چند حزبی توزیع شده است. تاریخ. برنامه نویسی مبتنی بر جریان توسط جی پائول موریسون در اوایل دهه ۱۹۷۰ اختراع شد، و در ابتدا به صورت نرم افزاری برای یک بانک کانادایی اجرا شد. [4] FBP در بدو تأسیس، به شدت تحت تأثیر برخی زبا
نهای شبیه سازی IBM در دوره، به ویژه GPSS قرار داشت، اما ریشه های آن به طور کلی به مقالهٔ اصلی Conway بر روی آنچه که او کوروتین می نامید، بازمی گردد. FBP طی سال ها دستخوش تغییراتی در نام ها شده است: اجرای اصلی با نام AMPS (Advanced پردازش مدولار پیشرفته) نامگذاری شده است. در سال ۱۹۷۵ یکی از برنامه های بزرگ در کانادا به طور زنده اجرا شد و از سال ۲۰۱۳ تقریباً ۴۰ سال است، که در حال استفاده مداوم از تولید است و روزانه در حال اجرا است. از آنجا که IBM ایده های پشت FBP را «خیلی شبیه به یک قانون طبیعت» می داند قابل ثبت است، آنها در عوض مفاهیم اصلی FBP را با استفاده از یک بولتن افشای فنی «اطلاعات پاسخگو مدولار، سیستم برنامه نویسی وظیفه بین المللی» در حوزه عمومی قرار می دهند. [۶] در سال ۱۹۷۱. [۴] مقاله ای که مفاهیم و تجربه آن را با استفاده از آن شرح می دهد، در سال ۱۹۷۸ در مجله IBM Research IBM Systems با نام DSLM منتشر شد. [۷] اجرای دوم به عنوان یک پروژه مشترک IBM کانادا و IBM Japan با نام Manager Development Data"(DFDM انجام شد و مدت کوتاهی در اواخر دهه۸۰ با نام «مدیر برنامه نویسی جریان داده» در ژاپن به بازار عرضه شد.
به طور کلی مفاهیم درون IBM به عنوان «جریان داده» نامیده می شدند، اما به نظر می رسید این اصطلاح خیلی کلی است و در نهایت نام «برنامه نویسی مبتنی بر جریان» پذیرفته شد. از اوایل دهه ۸۰ تا ۱۹۹۳ ج. پاول موریسون و معمار IBM وین استیونس مفاهیم پشت FBP را اصلاح و تبلیغ کردند. استیونز چندین مقاله برای توصیف و پشتیبانی از مفهوم FBP نوشت، و مطالب مربوط به آن را در چندین کتاب خود درج کرد. [۸] [۹] [۱۰]. در سال ۱۹۹۴ موریسون کتابی را منتشر کرد که توصیف FBP و ارائه شواهد تجربی مبنی بر اینکه FBP منجر به کاهش زمان توسعه شده است. مفاهیم. نمودار زیر اشخاص اصلی نمودار FBP (جدا از بسته های اطلاعات) را نشان می دهد. چنین نمودار می تواند به طور مستقیم به لیستی از اتصالات تبدیل شود، که می تواند توسط یک موتور مناسب (نرم افزار یا سخت افزار) اجرا شود. A، B و C فرایندهایی هستند که اجزای کد را اجرا می کنند. O1، O2 و دو IN پورتهایی هستند که اتصالات M و N را به فرآیندهای مربوطه آن ها وصل می کنند. اجرای پروسه های B و C مجاز است که همان کد را اجرا کنند، بنابراین هر فرایند باید مجموعه ای از ذخیره سازی کار، بلوک های کنترل و غیره را داشته باشد، چه
اینکه آنها دارای کد اشتراکی هستند یا نه، B و C می توانند از همان درگاه استفاده کنند. نام ها، به عنوان نام بندر فقط در اجزای ارجاع دهنده آن ها معنی دارند (و البته در سطح شبکه). M و N آنهایی هستند که اغلب به آن ها «بافرهای محدود» گفته می شود و از نظر تعداد IPهایی که می توانند در هر نقطه از زمان داشته باشند از ظرفیت ثابت برخوردار هستند. M و N آنهایی هستند که اغلب به آن ها «بافرهای محدود» گفته می شود و از نظر تعداد IPهایی که می توانند در هر نقطه از زمان داشته باشند از ظرفیت ثابت برخوردار هستند. مفهوم پورت ها همان چیزی است که امکان استفاده از همان مؤلفه را در بیش از یک مکان شبکه می دهد. درگاه ها در ترکیب با توانایی پارامتریزاسیون، به نام بسته های اطلاعات اولیه (IIPs) , FBP را با قابلیت استفاده مجدد از کامپوننت ها فراهم می کنند و FBP را به یک معماری مبتنی بر مؤلفه تبدیل می کنند؛ بنابراین FBP آنچه رائول دو کامپو و نیت ادواردز از IBM Research از ماژولاریتی قابل تنظیم نام برده اند، نمایش می دهد. M و N آنهایی هستند که اغلب به آن ها «بافرهای محدود» گفته می شود و از نظر تعداد IPهایی که می توانند در هر نقطه از زمان داشته
باشند از ظرفیت ثابت برخوردار هستند. مفهوم پورت ها همان چیزی است که امکان استفاده از همان مؤلفه را در بیش از یک مکان شبکه می دهد. درگاه ها در ترکیب با توانایی پارامتریزاسیون، به نام بسته های اطلاعات اولیه (IIPs) , FBP را با قابلیت استفاده مجدد از کامپوننت ها فراهم می کنند و FBP را به یک معماری مبتنی بر مؤلفه تبدیل می کنند؛ بنابراین FBP آنچه رائول دو کامپو و نیت ادواردز از IBM Research از ماژولاریتی قابل تنظیم نام برده اند، نمایش می دهد. IPها معمولاً تکه داده های ساختاری هستند - برخی IPها ممکن است دارای هیچ داده واقعی نباشند، اما فقط به عنوان سیگنال مورد استفاده قرار می گیرند. نمونه ای از این "IPهای براکت" است، که می تواند برای گروه بندی IP داده های داده ها به الگوهای پی در پی در یک جریان به نام "substreams" استفاده شود. substreams ممکن است به نوبه خود لانه باشد. همچنین ممکن است IPها به صورت زنجیر ساخته شوند تا "درختان IP" (IP IP) ایجاد شوند، که از طریق شبکه به عنوان اشیاء مجزا سفر می کنند. سیستم اتصالات و فرآیندهای ذکر شده در بالا می تواند به هر اندازه «اصلاح» شود. در حین تهیه یک برنامه، فرایندهای نظارت ممکن
است بین جفت فرایندها اضافه شوند، فرآیندهای ممکن است «منفجر شوند» به زیر شبکه ها، یا شبیه سازی فرایندها ممکن است با منطق فرایند واقعی جایگزین شوند؛ بنابراین FBP خود را به نمونه سازی سریع تبدیل می کند. این واقعاً یک تصویر خط مونتاژ از پردازش داده ها است: ممکن است IPهایی که از طریق شبکه ای از پردازش ها عبور می کنند، به عنوان ابزارهای مسافرتی از ایستگاه به ایستگاه در یک خط مونتاژ در نظر گرفته شوند. «ماشین آلات» ممکن است به راحتی وصل شود، خط را برای تعمیر، تعویض و موارد دیگر از بین برد. به اندازه کافی عجیب و غریب، این تصویر بسیار شبیه به تجهیزات ضبط واحد است که برای پردازش داده ها قبل از روزهای رایانه ها استفاده می شد، به جز این که باید برگه های کارت از یک دستگاه به دستگاه دیگر حمل شود. این واقعاً یک تصویر خط مونتاژ از پردازش داده ها است: ممکن است IPهایی که از طریق شبکه ای از پردازش ها عبور می کنند، به عنوان ابزارهای مسافرتی از ایستگاه به ایستگاه در یک خط مونتاژ در نظر گرفته شوند. «ماشین آلات» ممکن است به راحتی وصل شود، خط را برای تعمیر، تعویض و موارد دیگر از بین برد. به اندازه کافی عجیب و غریب، این تصویر بسیار شب
یه به تجهیزات ضبط واحد است که برای پردازش داده ها قبل از روزهای رایانه ها استفاده می شد، به جز این که باید برگه های کارت از یک دستگاه به دستگاه دیگر حمل شود. اجرای FBP ممکن است غیر پیشگیرانه یا پیشگیرانه باشد - اجرای های قبلی تمایل به پیشگیری (زبان اصلی و زبان C) ندارند، در حالی که آخرین اجرای جاوا (زیر را ببینید) از کلاس Java Thread استفاده می کند و پیشگیرانه است. مثال ها. اجزای FBP اغلب جفت های مکمل را تشکیل می دهند. در این مثال از دو جفت مشابه استفاده شده است. مشکلی که شرح داده شد بسیار ساده به نظر می رسد همان طور که در کلمات شرح داده شده است، اما در واقع تحقق آن با استفاده از منطق رویه معمولی به طرز شگفت آور دشوار است. وظیفه موسوم به «مسئله تلگرام» که در ابتدا توسط پیتر نئور توصیف شده است، نوشتن برنامه ای است که خطوط متن را می پذیرد و خطوط خروجی را با حداکثر کلمه تولید می کند، جایی که تعداد کاراکترهای هر سطر از حد خاصی تجاوز نمی کند. طول ممکن است کلمات تقسیم نشوند و تصور می کنیم هیچ کلمه ای بیش از اندازه خطوط خروجی نیست. این شبیه به مشکل بسته بندی کلمه در ویراستاران متن است. در منطق متعارف، برنامه نویس به
سرعت متوجه می شود که نه ورودی و نه سازه های خروجی نمی توانند برای هدایت سلسله مراتب تماس جریان کنترل استفاده شوند. در FBP، از طرف دیگر، توصیف مسئله خود یک راه حل را پیشنهاد می کند: در اینجا طبیعی ترین راه حل در FBP وجود دارد (هیچ راه حل تنها «صحیح» در FBP وجود ندارد، اما به نظر می رسد این یک مناسب طبیعی است): همان طور که گفته شد، بسته های اطلاعات اولیه (IIP) می توانند برای مشخص کردن اطلاعات پارامتری از قبیل طول ضبط خروجی مورد نظر (مورد نیاز توسط دو مؤلفه مناسب) یا نام پرونده ها استفاده شوند. IIPها بخش هایی از داده های مرتبط با یک درگاه در تعریف شبکه هستند که وقتی «دریافت» برای درگاه مربوط صادر می شود، IPهای «عادی» می شوند. بروزرسانی دسته ای. این نوع برنامه شامل ارسال پرونده ای از «جزئیات» (تغییر، اضافه کردن و حذف) در برابر «پرونده اصلی»، و تولید (حداقل) یک پرونده استاد به روز شده و یک یا چند گزارش است. برنامه های به روز رسانی با استفاده از کد همگام و رویه ای بسیار سخت است، زیرا دو جریان ورودی (گاهی اوقات بیشتر) باید همزمان شوند، حتی اگر ممکن است استادان بدون جزئیات مربوطه وجود داشته باشند، یا برعکس. در FBP،
یک جزء قابل استفاده مجدد (Collate)، بر اساس ایده ضبط واحد از یک Collator، نوشتن این نوع برنامه را بسیار آسان تر می کند زیرا Collate ادغام دو جریان را وارد می کند و IPهای براکت را وارد می کند تا سطح گروه بندی را نشان دهد، به طور قابل توجهی منطق پایین دست را ساده می کند. فرض کنید یک جریان ("استادان" در این حالت) از IPهایی با مقادیر اصلی ۱، ۲ و ۳ تشکیل شده و IPهای جریان دوم ("جزئیات") دارای مقادیر اصلی ۱۱، ۱۲، ۲۱، ۳۱، ۳۲، ۳۳ هستند و ۴۱، که در آن رقم اول با مقادیر اصلی کلید مطابقت دارد. با استفاده از شخصیت های براکت برای نشان دادن IPهای "براکت"، جریان خروجی جمع شده به شرح زیر خواهد بود: (m1 d11 d12) (m2 d21) (m3 d31 d32 d33) (d41) Collate یک جعبه سیاه قابل استفاده مجدد است که فقط باید بدانید که زمینه های کنترل در IPهای ورودی آن (حتی این امر کاملاً ضروری نیست زیرا می توان فرآیندهای ترانسفورماتور را در بالادست برای قرار دادن فیلدهای کنترل در مکانهای استاندارد قرار داد) و در واقع قابل تعمیم است. به هر تعداد جریان ورودی و هر عمق لانه لنگه. Collate از یک پورت از نوع آرایه برای ورودی استفاده می کند و تعداد متغیر جریان
ورودی را در اختیار شما قرار می دهد. برنامه نویسی مبتنی بر جریان از multiplexing فرایند به روشی بسیار طبیعی پشتیبانی می کند. از آنجا که مؤلفه ها فقط خواندنی هستند، هر تعداد از اجزای معین ("فرآیندها") می توانند بطور غیر همزمان همزمان با یکدیگر اجرا شوند. هنگامی که رایانه ها معمولاً دارای یک پردازنده واحد بودند، وقتی I / O زیادی در حال انجام بود، این کار مفید است. اکنون که ماشین ها معمولاً دارای چندین پردازنده هستند، وقتی پردازش ها با CPU فشرده باشند نیز شروع به کار می کنند. نمودار در این بخش یک فرایند "Load Balancer" را نشان می دهد که داده ها را بین ۳ فرایند، با علامت S1، S2 و S3 توزیع می کند، به ترتیب، که نمونه های یک جزء واحد هستند، که به نوبه خود به یک فرایند واحد در "اول" می خورند. برای اولین بار خدمت کرده است "اساس. شبکه تعاملی ساده. در این نمودار کلی، درخواست ها (معاملات) که از طرف کاربران صورت می گیرد، در سمت چپ بالای نمودار وارد می شوند و پاسخ ها در پایین سمت چپ بازگردانده می شوند. «پشت به پایان می رسد» (در سمت راست) با سیستم های دیگر سایت ها ارتباط برقرار می کند، به عنوان مثال با استفاده از CORBA , MQS
eries و غیره. اتصالات متقابل نشان دهنده درخواستهایی است که نیازی به مراجعه به انتهای پشتی ندارند، یا درخواستهایی که باید بیش از یک بار قبل از بازگشت به کاربر، از طریق شبکه چرخش کنند. از آنجا که درخواست های مختلف ممکن است از بک های مختلف استفاده کند، و ممکن است برای پردازش آنها مقادیر زمانی متفاوتی برای بک گراندها (در صورت استفاده) نیاز داشته باشد، باید مقدماتی فراهم شود تا داده های برگشتی را با معاملات درخواست کننده مناسب، به عنوان مثال جداول هش یا انبارها مرتبط کند. نمودار فوق بصورت شماتیک شماتیکی است به این معنی که برنامه نهایی ممکن است حاوی فرآیندهای بسیار بیشتری باشد: ممکن است فرآیندهای دیگری برای مدیریت انبارها، نمایش ترافیک اتصال، نظارت بر توان و غیره در بین فرآیندهای دیگر درج شوند. همچنین بلوک های موجود در نمودار ممکن است «زیر شبکه» باشد - شبکه های کوچک با یک یا چند اتصالات باز. مقایسه با سایر پارادایم ها و روش ها. برنامه نویسی ساختار یافته جکسون (JSP) و توسعه سیستم جکسون (JSD). این روش فرض می کند که یک برنامه باید به عنوان یک سلسله مراتب رویه ای واحدهای فرعی ساخته شود. نقطه شروع آن توصیف برنامه به عنو
ان مجموعه ای از "خطوط اصلی"، بر اساس ساختار داده های ورودی و خروجی است. سپس یکی از این "خطوط اصلی" برای هدایت کل برنامه انتخاب می شود و سایر موارد برای تبدیل آنها به زیرآبی (از این رو نام "وارونگی جکسون") باید "وارونه" شوند. این بعضی اوقات منجر به آنچه که "برخورد" می شود، می شود که این برنامه به چندین برنامه یا کارنتین تقسیم شود. هنگام استفاده از FBP، این فرایند وارونگی لازم نیست، زیرا هر مؤلفه FBP را می توان یک "خط اصلی" جداگانه در نظر گرفت. FBP و JSP مفهوم درمان یک برنامه (یا برخی مؤلفه ها) را به عنوان تجزیه کننده جریان ورودی به اشتراک می گذارند. در کار بعدی جکسون، یعنی توسعه سیستم جکسون (JSD)، ایده ها بیشتر توسعه یافت. در JSD، طراحی به عنوان یک طراحی شبکه تا مرحله اجرای نهایی حفظ می شود. سپس این مدل به تعداد پردازنده های متوالی به تعداد پردازنده های موجود تبدیل می شود. جکسون در بخش ۱٫۳ از کتاب خود (اجرای برنامه های اضافی) در مورد امکان اجرای مستقیم مدل شبکه ای که قبل از این مرحله وجود دارد بحث می کند: FBP توسط MA Jackson به عنوان رویکردی شناخته شد که از روش وی در مورد «تجزیه برنامه در فرآیندهای پی در پی که
توسط یک مکانیزم شبیه به کوروتین ارتباط برقرار می شود» پیروی می کند. WB Ackerman یک زبان کاربردی را به عنوان زبان تعریف می کند که تمام مراحل پردازش آن را با استفاده از اپراتورهای اعمال شده بر روی ارزش ها انجام می دهد. اولین زبان کاربردی شناخته شده LISP بود. یک جزء FBP را می توان تابعی دانست که جریان (های) ورودی خود را به جریان (های) خروجی آن تبدیل می کند. این توابع سپس برای ایجاد تحولات پیچیده تر ترکیب می شوند، همان طور که در اینجا نشان داده شده است: اگر همان طور که نشان داده می شود جریان را با حروف کوچکتر نشان دهیم، نمودار فوق می تواند به صورت زیر به صورت زیر نشان داده شود: c = G (F (a) , F (b))؛ همان طور که در نماد عملکردی F می تواند دو بار استفاده شود زیرا فقط با مقادیر کار می کند و بنابراین عوارض جانبی ندارد، در FBP دو مورد از یک جزء خاص ممکن است همزمان با یکدیگر باشد و بنابراین اجزای FBP نباید عوارض جانبی داشته باشند. یا نماد عملکردی به وضوح می تواند مورد استفاده قرار گیرد تا حداقل بخشی از یک شبکه FBP را نشان دهد. سپس این سؤال پیش می آید که آیا مؤلفه های FBP می توانند خودشان با استفاده از نماد عملکردی بی
ان شوند. WH Burge نشان داد که چگونه می توان با استفاده از شیوه برنامه نویسی بازگشتی، برنامه ها را تولید کرد، اما این اثر از نظر (جریان) مقادیر اتمی بود. در FBP، لازم است که بتوانید قطعات داده های ساخت یافته (IPهای FBP) را توصیف و پردازش کنید. علاوه بر این، اکثر سیستم های کاربردی فرض می کنند که تمام داده ها در همان زمان در حافظه موجود هستند، در حالی که برنامه های FBP باید در عین حال که از منابع محدود استفاده می کنند قادر به پردازش جریان های طولانی مدت از داده ها باشند. فریدمن و ویز با افزودن مفهوم "منفی تنبل" به کارهای Burge راهی برای انجام این کار پیشنهاد دادند. این امر شرط حذف هر دو استدلال "منفی" را در همان لحظه زمان حذف کرد. "منفی تنبل" در واقع جریان ایجاد نمی کند تا هر دو استدلال آن محقق شود - قبل از آن به سادگی "وعده" ای را برای انجام این کار ثبت می کند. این اجازه می دهد تا یک جریان از جلو به صورت پویا تحقق یابد، اما با یک پایان عقب غیر واقعی. پایان جریان تا پایان فرایند غیر واقعی باقی می ماند، در حالی که آغاز دنباله ای طولانی مدت از موارد است. لیندا. به نظر می رسد بسیاری از مفاهیم FBP طی سالها به طور مس