Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گینه کشوری در سواحل غرب آفریقا در ساحل اقیانوس اطلس. این کشور با گینه بیسائو، سنگال، مالی، ساحل عاج، لیبریا و سیرالئون هم مرز است. از غرب نیز به اقیانوس اطلس محدود می شود. مساحت این کشور ۲۴۵٬۸۵۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن در حدود ۱۳ میلیون نفر است. پایتخت آن شهر کوناکری است. گینه به چهار منطقه جغرافیایی تقسیم می شود: گینه دریایی (گینه سفلی): یک دشت ساحلی که از شمال به جنوب در پشت ساحل امتداد یافته است؛ ارتفاعات چراگاهی فوتا جالون (گینه میانه)؛ گرم دشت شمالی (گینه علیا)؛ و یک منطقه جنگلی بارانی در جنوب شرقی (گینه جنگلی). سه رودخانه اصلی غرب آفریقا، یعنی رودهای گامبیا، نیجر و سنگال، از گینه سرچشمه می گیرند. اراضی گینه عموماً جلگه ای ساحلی مسطح، و در داخله کشور تپه ای تا کوهستانی است. پست ترین نقطه این کشور اقیانوس اطلس (۰ متر) و بلندترین آن کوه ریچارد-مولارد (کوه نیمبا) (۱٫۷۵۲ متر) است. آب و هوا. منطقه ساحلی گینه و بیشتر سرزمین داخلی دارای آب و هوای گرمسیری است، با فصل بارندگی باران های موسمی از آوریل تا نوامبر، دمای نسبتاً بالا و یکنواخت، بادهای جنوب غربی و رطوبت زیاد. میانگین حداکثر دما در طول سال در پایتخت کشور
، کوناکری، ۲۹ درجه سانتی گراد و کمترین آن ۲۳ درجه سانتی گراد است. میانگین بارندگی سالانه در کوناکری ۴۳۰۰ میلی متر است. بخش شمالی گینه علیا دارای فصل بارندگی کوتاهتر و تغییرات دمای روزانه بیشتر است. یک فصل خشک (از دسامبر تا مه) با بادهای هارماتان شمال شرقی وجود دارد. خاک و منابع طبیعی. این کشور منابع طبیعی فراوانی دارد: علاوه بر پتانسیل برق آبی، گینه دارای بخش بزرگی از ذخایر بوکسیت جهان و مقدار قابل توجهی آهن، طلا و الماس است. با این وجود، اقتصاد آن تا حد زیادی بر پایه کشاورزی معیشتی استوار است. رایج ترین جنس خاک یافت شده در گینه لاتریت هایی هستند که از آهن و اکسیدهای آلومینیوم هیدراته و سایر مواد تشکیل شده اند که اغلب به صورت جوش سنگ های غنی از آهن شکل گرفته اند. خاکهای قهوه ای شنی در شمال شرقی غالب هستند، در حالی که خاک های سیاه و سنگین رسی در منطقه در امتداد ساحل تجمع می یابد. در امتداد رودخانه های اصلی خاک های آبرفتی وجود دارد. حفاظت خاک برای این کشور بسیار مهم است، زیرا ضخامت لایه اکثر خاک ها کم و بارندگی در بیشتر مناطق سنگین است و باعث فرسایش زیاد می شود. زیست گیاهی و جانوری. ساحل گینه پر از درختان حرا ا
ست و دشت ساحلی آن مناسب رشد درختان نخل روغنی است. فوتا جالون عمدتاً کم درخت است و درختان در امتداد دره های پهن تر رودها می رویند. پارک ملی بادیار، که به طور مشترک با پارک ملی نیوکولو-کوبا در جنوب شرقی سنگال اداره می شود، دارای گرم دشت (ساوانا) و جنگل است. در گینه علیا علفزار گرم دشتی از چندین گونه علف بلند دیده می شود که در فصل بارندگی به ارتفاع ۱٫۵ تا ۳ متر می رسند. درختان برگریز در توده های پراکنده رشد می کنند، اما تعداد کمی از آنها ارزش تجاری دارند. درختان بائوباب و شیا میوه و روغن می دهند. بسیاری از جنگل های خشک منطقه در پارک ملی نیجر علیا، واقع در مرکز کشور محافظت می شود. منطقه جنگلی شامل چندین تکه وسیع از جنگل های بارانی با درختان ساج، چوب ماهون و آبنوس است. اما کشاورزی، جنگل ها را کاهش داده و منجر به تغییر عمدتاً به سوی گرم دشت باز شده است. گینه از نظر جیوانان بزرگ وحشی آفریقایی غنی نیست. بابون ها و کفتارها زیادند، در حالی که در طبیعتش گاه گاه گراز وحشی، چندین نوع غزال و نوعی پلنگ نادر دیده می شود. تعدادی اسب آبی و یوزپلنگ در رودخانه های گینه پایین و بالا زندگی می کنند. میمون ها، شامپانزه ها و برخی گون
ه های نادر پرنده را می توان در قسمت جنوبی منطقه جنگلی و نزدیک مرز لیبریا یافت. مارهای سمی شامل مامباها، افعی ها و مارهای کبرا هستند و مارهای پیتون و انواع مارهای بی خطر نیز در منطقه وجود دارد. تمساح ها و انواع مختلف ماهی در اکثر رودخانه ها یافت می شوند.
جنبش مقاومت اسلامی آذربایجان شناخته شده با نام حسینیون یا حسینچی لَر گروه شبه نظامی شیعه و جنبشی اجتماعی-سیاسی در جمهوری آذربایجان است که نزدیک به محور مقاومت و مورد حمایت نظام جمهوری اسلامی ایران می باشد. توحید ابراهیمی بیگلی به عنوان رهبر فعلی این جنبش شناخته می شود. او منتقد رژیم الهام علی اف است و هدف جنبش را گفتمان سازی و ایجاد قدرت بازدارندگی در بین شیعیان جمهوری آذربایجان و همچنین تقویت بنیان و توانمندسازی آن ها بر مبنای الگوی مقاومت ذکر کرده است. برخی این جنبش را نیروی نیابتی جدید ایران، این بار در جمهوری آذربایجان عنوان کرده اند که شباهت زیادی با دیگر نیروهای نیابتی محور مقاومت، همچون حزب الله لبنان دارد. جمهوری آذربایجان، این گروه را به داشتن ارتباطات گسترده با دستگاه های ایران متهم کرده است.اطلاعات کمی دربارهٔ ساختار جنبش حسینیون، برنامه ها و رهبری آن وجود دارد. با توجه به شرایط اجتماعی-سیاسی جمهوری آذربایجان، وجود حسینیون به عنوان یک تشکیلات نظامی سازمان یافته، در درازمدت می تواند برای دولت حاکم بر این کشور، خطر محسوب شود. در این جنبش، علاوه بر آذربایجانی های جمهوری آذربایجان، آذربایجانی های شیعهٔ
ساکن روسیه، قفقاز، ترکیه و اروپا نیز حضور دارند. در پی بروز اختلافات دیپلماتیک بین ایران و جمهوری آذربایجان در زمینهٔ راهگذر ادعایی سیونیک (زنگزور)، جنبش حسینیون در بیانیه ای چنین گفت:«"مردم عزیز آذربایجان! رژیم علی اف، آذربایجان را به باتلاقی بزرگ می کشاند. رژیم اسرائیل و برنامه های زشت اردوغان ممکن است آذربایجان را به زودی وارد شعله های آتش کند. ما نیازی به ارتش های بیگانه و تروریست های تکفیری نداریم. مردم آذربایجان به ویژه جوانان ما نباید قربانی رویاهای خام فرعون مست و قمارباز خانواده علی اف شوند… علی رغم تکذیب های الهام علی اف، پایگاه، افسران و تجهیزات اسرائیل در حال حاضر در آذربایجان مستقر هستند."» تاریخچه. «حزب اسلامی آذربایجان» که در ابتدای استقلال جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد. این حزب در سال ۱۹۹۵ به اتهام دریافت تأمین مالی مخفیانه از سوی ایران با هدف سرنگونی دولت و تبدیل کشور به جمهوری اسلامی، منحل گردید. برخی از اعضای سابق حزب اسلامی آذربایجان با کمک ایران در سال ۱۹۹۳، این بار «حزب الله آذری» را تشکیل دادند، که یک بار هم به سفارت ایالات متحده آمریکا در باکو حمله کردند. توحید ابراهیم بیگلی د
ر اواخر سال ۲۰۱۵ و اوایل سال ۲۰۱۶، به ۱۴ نفر از طلبه های اهل جمهوری آذربایجان که در قم و مشهد حضور داشتند، قصد خود، مبنی بر ایجاد «تیپ حسینیون» (حسینچی لر) که در گام اول که متشکل از طلبه های اهل جمهوری آذربایجان و برای مبارزه با داعش در سوریه بود را آشکار ساخت. ابراهیم بیگلی ابتدا این ۱۴ طلبه را در محل کار «اسکندر حسینوف» (مؤسسه ترجمهٔ نور) در قم گرد هم آورد و پس از یک روز انتظار و آموزش، آن ها را به واحد نظامی در نزدیکی پایتخت سوریه، دمشق، منتقل کرد. به ادعای برخی رسانه های جمهوری آذربایجان، ابراهیم بیگلی از همان موقع، در دمشق اعلام کرد که قصد آن ها نه تنها مبارزه با داعش، بلکه آمادگی برای درگیری مسلحانه در جمهوری آذربایجان است. این در حالی است که جنبش حسینیون قبلاً اعلام کرده بود تنها هدف آن، مقابله با افراطی های تکفیری در سوریه است و هیچ برنامه ای برای گسترش فعالیت های خود در جمهوری آذربایجان ندارد. تا جایی که برخی از اعضای این جنبش در جنگ دوم قره باغ به نفع جمهوری آذربایجان شرکت کردند. البته به گفتهٔ توحید ابراهیم بیگلی، هنگامی که این جنبش متوجه نقش اسرائیل در جنگ دوم قره باغ شد، فراخوان عمومی جهت اعزام ب
ه جبهه نداد. نامگذاری جنبش مقاومت اسلامی آذربایجان به نام «حسینیون»، توسط قاسم سلیمانی صورت گرفت. ارتباط با ایران. پدر توحید ابراهیم بیگلی، «عالم ابراهیملی» و مادرش «سودابه ابراهیملی» هستند. این خانواده که اصالتاً اهل لنکران بودند، بعدها در مشهد مستقر شدند. توحید ابراهیم بیگلی در سال ۲۰۱۳ در جریان اجلاس «علمای امت و بیداری اسلامی» به عنوان رئیس «مجمع روحانیون مبارز جمهوری آذربایجان»، با سید علی خامنه ای، رهبر ایران دیدار کرد. او در این دیدار دربارهٔ وضعیت زندانیان مسلمان جمهوری آذربایجان صحبت کرد. ابراهیم بیگلی در سال ۲۰۱۷ در «یادوارهٔ شهدای نارداران» در زنجان حضور یافته و دربارهٔ حادثهٔ حملهٔ نیروهای پلیس ویژهٔ وزارت کشور جمهوری آذربایجان در اربعین سال ۲۰۱۵ به شیعیان نارداران که به کشته شدن ۴ نفر از ساکنان انجامید، سخنرانی نمود. توحید ابراهیم بیگلی در سال ۲۰۲۰ در مستند «سردار دل ها» (کونول لر سرداری) رادیو برون مرزی تبریز به عنوان یکی از نیروهای تیپ حسینیون حاضر در سوریه، دربارهٔ قاسم سلیمانی صحبت کرد. برخی از اعضای جنبش حسینیون در سال ۲۰۲۰ بر سر مزار قاسم سلیمانی در کرمان حاضر شدند. جنبش مقاومت اسلامی آذربا
یجان طی پیامی، پیروزی سید ابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۴۰۰) را به وی تبریک گفت. دستگیری اعضا. آذربایجانی هایی که در قالب تیپ «حسینیون» در سوریه حضور داشتند، پس از بازگشت به کشورشان، اکثراً زندانی شده یا با برخوردهای شدید دولت جمهوری آذربایجان مواجه شدند. در همین رابطه، «المیر زاهدوف» یکی از اعضای تیپ حسینیون که در سوریه حضور داشته، در سال ۲۰۲۱ در زندان شکی زندانی بوده است. توحید ابراهیم بیگلی متهم به تلاش های مداوم و رادیکال علیه دولت جمهوری آذربایجان شده و قبلاً در جریان تجمع اعتراضی مقابل سفارت اسرائیل در باکو توسط پلیس بازداشت شده و با تصمیم دادگاه به مدت ۷ روز در بازداشت بوده است. یکی از اعضای گروه حسینیون به نام «یونس صفروف» به اتهام تلاش برای ترور فرماندار گنجه در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۸ و تعداد دیگری از اطرافیان ابراهیم بیگلی نیز در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۸ توسط سرویس امنیت دولت جمهوری آذربایجان دستگیر شدند. در سال ۲۰۲۰ نیز محل اقامت «فالق ولی اف» از اعضای جنبش حسینیون در خاک روسیه شناسایی شده و او به عنوان بخشی از روش کمک حقوقی متقابل برای جست وجوی بین المللی، بازداشت و در تاریخ ۲۷ اوت به جمهو
ری آذربایجان مسترد گردید. او متهم به عضویت در «گروه (سازمان) جنایتکار»، «آموزش در خارج از جمهوری آذربایجان با اهداف تروریستی» و «مشارکت در فعالیت گروه های مسلح خارج از قوانین جمهوری آذربایجان» متهم شده است. او در «دادگاه جنایات سنگین گنجه» به ۸ سال زندان محکوم شد. در پی صحبت های یک زن اهل جمهوری آذربایجان علیه اسرائیل در مراسم اولین سالگرد جنگ دوم قره باغ (سال ۲۰۲۱) بر سر مزار «پولاد هاشم اف»، برخی رسانه های این کشور با ادعای سازماندهی شدن جنبش حسینیون، خواستار نظارت بر آن از سوی دولت شدند.
می خواستم پنهان شوم () یک فیلم زندگی نامه ای درام به کارگردانی، نویسندگی و تدوین جیورجو دیمیتری است که درسال ۲۰۲۰ به نمایش درآمده است. این فیلم داستان زندگی نقاش مشهور ایتالیایی، آنتونیو لیگابوئه (با بازی الیو جرمانو) است که با مشکلات مختلف جسمی و روانی دست و پنجه نرم می کند. فیلم در هفتادمین جشنواره بین المللی فیلم برلین نامزد خرس طلایی شد. همچنین الیو جرمان برندهٔ جایزهٔ خرس نقره ای بهترین بازیگر شد.
ترامپیسم (به انگلیسی: Trumpism) یا ترامپ گرایی اصطلاحی است که در حوزه های ایدئولوژی سیاسی، هیجانات اجتماعی، سبکی از حکومت داری، جنبش اجتماعی و مکانیزمی برای کسب و حفظ قدرت به کار گرفته می شود و ارتباط نزدیکی با اندیشه ها و اعمال رئیس جمهور حال حاضر ایالات متحده آمریکا، دونالد ترامپ دارد. ترامپیسم یا ترامپ گرایی همواره در این موارد به کار گرفته می شوند و این درحالی است که به طرفداران شخص ترامپ اصطلاح «ترامپر» اطلاق می گردد. اصطلاحات دقیقی که ترامپیسم را تشکیل می دهند بسیار پیچیده، سخت و بحث برانگیز می باشند و نمی توان آن ها را در یک چارچوب تحلیلی و تفسیری واحدی قرار داد، اما به طور کلی ترامپیسم را گونه ای از سیاست آمریکاییِ راست افراطی، پوپولیسم جناح راست، نئوناسیونالیسم، نژادگرایی و مسیحیت انجیلی می دانند که در برخی کشورها در دههٔ ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ رشد یافته بود. اگرچه به طور کلی طرفداران ترامپ در یک حزب خاص محدود نمی شوند و بخاطر جنایات اسرائیل و نتانیاهو حتی منفور تر شده اما آنها در حزب جمهوری خواهان جناح خاصی را تشکیل دادند و مابقی در جناح مخالف و متضاد قرار گرفتند. تعدادی از جمهوری خواهان مخالف ترامپ نیز به جن
بش «ترامپ هرگز» پیوستند و عده ای دیگر هم از این حزب کناره گیری کردند. برخی از تحلیل گران معتقدند که ترامپیسم روایت جدیدی از پوپولیسم نیست بلکه باید آنرا گونه ای نو از فاشیسم بدانیم و برخی دیگر نیز این نوع اندیشه را نژادپرستانه، متکبر، بدتعصب، خودکامه یا غیرلیبرال تفسیر کرده اند. درعین حال بسیاری از پژوهشگران این رویکرد را درعین داشتن تضادهایی با فاشیسمِ اروپایی در دههٔ ۱۹۳۰، بی شباهت به آن نیز ندانسته اند. با اوج گرفتن این رویکرد جدید در اندیشهٔ سیاسی، رسانه ها بسیاری از سیاستمداران و حاکمان کشورهای مختلف (همچون ژائیر بولسونارو، مارین لوپن، بنیامین نتانیاهو، نارندرا مودی، رجب طیب اردوغان، رودریگو دوترته، بوریس جانسون، نایجل فاراژ، هوراسیو کارتس، ویکتور اوربان، نجیب رزاق و ماتئو سالوینی) را با برچسب «ترامپیسم» یا «ترامپ آن سرزمین» معرفی کرده اند. اصول ترامپیسم. ترامپیسم برای اولین بار خود را در کارزار ریاست جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ نشان داد. بنا به عقیدهٔ بسیاری از محققان، ترامپیسم یک رویکرد پوپولیستی است که ملی گرایی را پاسخی برای سیاست، اقتصاد و مشکلات اجتماعی می داند. این تمایلات در ترامپیسم به ترجیح
ات سیاستی مانند محدودیت مهاجرت، حمایت گرایی تجاری، انزواطلبی و مخالفت با اصلاح دستمزد تبدیل می شود. به عنوان یک راه و روش سیاسی، پوپولیسم توسط هیچ یک از ایدئولوژی های سیاسی موجود در ادبیات سیاسی هدایت نمی شود. در این باره مشاور سابق امنیت ملی آمریکا (جان بولتون) دربارهٔ ترامپیسم گفته بود که من مخالف این هستم که گفته شود ترامپیسم در هر فلسفهٔ سیاسی می تواند وجود داشته باشد، بلکه او [ترامپ] هیچ فلسفه ای برای تصمیمات خود ندارد و اگر مردم می خواهند تلاش کنند تا یک خط مشخص را در اعمال او ترسیم کنند، در اشتباه هستند. مایکل کیمل با اشاره به پوپولیسم ترامپ می گوید که، ترامپیسم یک اندیشهٔ سیاسی یا ایدئولوژی نیست بلکه یک «تمایل» است. این تمایل یک خشم عادلانه است که دولت ما را به این شکل ناجور درآورده است. کیمل خاطرنشان می کند که "ترامپ شخصیت جالبی است زیرا او تمام آن چیزی را که من آن را «حق آسیب دیده» می نامیده ام، منتقل می کند. واژه ای که کیمل تعریف می کند عبارت است از این حس که مزایایی که شما معتقد بودید مستحق آن هستید توسط نیروهای غیبی بزرگ و قدرتمندی از شما سلب شده است. شما خود را وارث یک وعدهٔ بزرگ، رؤیای آمریکایی
می دانید که حالا تبدیل به یک خیال و آرزوی غیرممکن برای وارثان این وعده شده است. زیزی پاپاچاریسی، محقق ارتباطات، ابهام ایدئولوژیکی و استفاده از اصطلاحات و شعارهایی را که می تواند به هر معنایی باشد که حامی می خواهد آن را داشته باشد مفید است زیرا که این ابهام این خصوصیت را به او می بخشد. اینکه مردم در تعامل عاطفی قرار می گیرند به این دلیل است که آنها یک «قلاب عاطفی» پیدا کرده اند که در اطراف یک «دال باز» ساخته شده است که می توانند از آن بارها و بارها استفاده کنند. بله، البته می دانید رئیس جمهور ترامپ از این دال باز استفاده کرده استو آن همان شعار «آمریکا را دوباره عالی کن» می باشد. این شعار دالی است که همه این افراد را به خود جذب می کند و باز است زیرا به همه آنها اجازه می دهد تا معانی متفاوتی را به آن اختصاص دهند؛ بنابراین این شعار برای هر شخصی که با آن ارتباط دارد معنا و کارکرد متفاوتی دارد، زیرا به اندازه کافی باز است که به مردم اجازه می دهد تا معنای خود را به آن اطلاق کنند. همچنین سایر محققان و نویسندگان در پروژهٔ کتاب «پوپولیسم» راتلج معتقدند که رهبران پوپولیست بیشتر از آنکه تابع یک ایدئولوژی خاص باشند، به د
نبال ایده ها، موضوعات و باورهایی می روند که روی مخاطبان شان تأثیر زیادی دارد به همین خاطر پوپولیست ها را می توان فرصت طلب و حتی پراگماتیست خواند. اگر بخواهیم این گزاره ها را با شعارهای انتخاباتی ترامپ مقایسه کنیم می بینم که او نیز با سر دادن شعارها و وعده هایی با موضوع «حقوق سفیدپوستان» به روی بسیاری از کارگران تحت فشار اروپایی و سفیدپوست طبقات پایین تأثیرات فراوانی به جای گذاشته است. ترامپ و احساسات طرفداران. عنصر مهم دیگر ترامپ و رویکرد وی، توجه و استفاده از قدرت «احساسات» است. بسیاری از محققان معتقدند که ترامپ در طول انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۶ در آمریکا توانست احساسات و عواطی مانند حسِ نیاز به تغییر آمریکا در بسیاری از آمریکایی ها را درک کند و با آنها همدلی داشته باشد. احساسات عنصری بود که رقبای دموکرات وی از فهم آن عاجز بودند و توان ایجاد و فهم عاطفهٔ میان رأی دهندگان را نداشتند. ترامپ و رسانه ها. استفادهٔ ترامپ از رسانه ها نیز برمبنای احساسات و عواطف طرفداران بنا شده است. ترامپ با استفاده از عواطف طرفداران خود در شبکه های اجتماعی ارتباطی بر مبنای لذت و عواطف برقرار می کرد. با این روش کاربران و طرف
داران به جای توجه به درستی و صحت مطلب، برمبنای همان شور و هیجان از اخبار استفاده می کردند و آن را بارها و بارها به اشتراک می گذاشتند. این همان چیزی است که جسیکا جانسون (انسان شناس) آن را «سرمایه داری ارتباطی» می خواند. در سرمایه داری ارتباطی سوژه ها مجذوب و اسیر شخص منتشر کننده پیام می شوند. درهمین رابطه برایان ال اوت (محقق رسانه) می گوید که، همان طور که در فیلم پستچی گفته می شد که «کم اطلاع ترین افراد را در غرب با تولید خبرهایی به شکل سرگرمی پرورش دهید»، توییتر با تولید انبوه خبرهایی که کاربران انبوه آن دست به دست می کنند درحال تولید چنین افرادی است. او در ادامه می افزاید که اگر تلویزیون به روزنامه نگاری حمله کرد، توییتر آن را کُشت. پوپولیسم اقتدارگرای راست. بسیاری از دانشگاهیان و متفکران هشدارهایی درمورد اقتدارگرایی ترامپ داده بودند. مانند فیلیپ اس گورسکی، جامعه شناس دانشگاه ییل که بیان کرده بود «انتخاب دونالد ترامپ شاید بزرگ ترین تهدید برای دموکراسی آمریکایی از زمان حمله ژاپن به پرل هاربر باشد. یک خطر واقعی و فزاینده وجود دارد که دولت به تدریج تبدیل به یک دولت اقتدارگرای پوپولیستی شود. ارعاب رسانه ها، تبلی
غات جمعی، سرکوب رأی دهندگان، جمع آوری دادگاه ها و حتی ظهور شبه نظامیان مسلح، بسیاری از شرایط لازم و کافی برای تحول استبدادی به تدریج در حال ایجاد شدن است. نوستالژی بخش جدایی ناپذیر سیاست آمریکاست اما به گفتهٔ فیلیپ گورسکی، نوستالژی ترامپ با تمامی نوستالژی های پیش از خود فرق دارد زیرا او ارتباط سنتی بین عظمت سیاسی و فضایل را رد می کند. در روایت های سنتی پیوریتنی، فضلیت و اخلاق گرایی بر هر شکوه و عظمت تقدم دارد و اصل اساسی آن نیز بازگشت به قانون است نه عظمت. اما نوستالژی ترامپ به گونه ای دیگر است. در نسخهٔ ترامپی، افول ناشی از مطیع بودن است و مطیع بودن همانا نماد زنانگی است. ترامپ می خواست که بار دیگر عظمت را برقرار کند و این مهم نیز با تسلط مردانگی برقرار می گشت. پس در روایت ترامپی فضیلت به تسلط و غلبهٔ مردانگی افول می کند. نوستالژی او ریشه در این داشت که آیا در این دنیای چند فرهنگی و برابری طلبِ جدید جایی برای شکوه و عزت پیدا می شود؟ مسلماً در این وضعیت مردان وقتی به گذشتهٔ خود نگاه می کردند و می دیدند که چطور مردسالاری شان از دست رفته خشمگین می شدند. پس آنها می خواستند که کشور خود را پس بگیرند، جایگاه حقیقی
خود را بازیابند و مردانگی را بازسازی کنند. کیمل این رفتار را با عنوان «مردانگی سمی» توصیف می کند. کیمل از چرخش جنسیتی انتخابات سال ۲۰۱۶ شگفت زده شده بود. او فکر می کرد که ترامپ برای بسیاری از مردان عصبانی آمریکایی یک شخصیت فانتزی بود. او مردی جوان و آزاد بود که می توانست به ارضای تمام نیازهای خود بپردازد. این مردان معتقد بودند که نظم کنونی زندگی آرمانی مردانه آنها را تحت تأثیر قرار داده است و حالا در این شرایط مردی آمده است که می گوید من می توانم هر چیزی را که می خواهم بسازم. من می توانم زنانی را که می خواهم داشته باشم. آنها می گویند: این پسر [ترامپ] فوق العاده است.ترزا وسکیو و ناتانیل شرمرهورن نیز معتقد اند چیزی که ترامپ را رئیس جمهور آمریکا کرد نه حمایت از رژیم اسرائیل، نژادپرستی، همجنسگرایی یا بیگانه هراسی بوده است بلکه «هژمونی مردانه» بوده است. هژمونی مردانه همان نوستالژی روزهای تسلط جنس مردانه بود، روزهایی که نظم جنسیتی نابرابر حاکم بود. مسیحیان ترامپیست. براساس نظرسنجی های خروجی انتخابات سال ۲۰۱۶، ۲۶ درصد از رأی دهندگان به ترامپ مسیحیان اوانجلیست سفیدپوست بودند. همچنین درسال ۲۰۱۷ سه چهارم از این تعداد ه
نوز حامی ترامپ بودند. البته سه چهارم این ایوانجلیست ها به هیلاری کلینتون رای دادند ولی چیزی که از نظر گورسکی اهمیت دارد تعداد رای دهندگان نیست بلکه چرایی رای دادن است؟ پاسخ گورسکی این بود که دلیل رای دادن این تعداد از اوانجلیست ها به ترامپ، ملی گرایی آنها بود. سفید پوستان انجیلی به درستی ترامپ را رئیس جمهور این آرمان خود می دانستند زیرا ترامپیسم نسخه ارتجاعی ناسیونالیسم مسیحی سفیدپوست است. همچنین متلکم آمریکایی، مایکل هورتون معتقد است، ترامپ گرایی مسیحی نشان دهنده تلاقی سه گرایش است که به هم پیوسته اند یعنی استثاگرایی مسیحی آمریکایی، توطئه آخرالزمانی و انجیل رفاه. استثناگرایی مسیحی معتقد است که خداوند آمریکا را سرزمینی خاص و فوق العاده قرار داده است. توطئه آخرالزمانی نیز همان توطئه گروه های مختلف جهانی گرا (گلوبالیسم) است که خواهان نابودی ایالات متحده آمریکا هستند. از نظر هورتون این سه چیز به اضافهٔ کیش شخصیتی ترامپ، فرقهٔ مسیحی ترامپی را تشکیل می دهند. روش اقناع گری. آرلی هوچیلد، جامعه شناس، فکر می کند که موضوعات احساسی در خطابه های ترامپ اساسی است و می نویسد که، سخنرانی های او برانگیزانندهٔ سلطه، شجاعت، شفا
فیت، غرور ملی و ارتقاء شخصی است. این سخنرانی ها الهام بخش می باشد و عواطف شخصی مستمعین را تحریک می کند. هوچشیلد می افزاید که باید ترامپ را به راستی «نماینده احساسات» بنامیم. سیاست خارجی و ترامپیسم. اصل اساسی سیاست خارجی ترامپ با عنوان اول آمریکا نمادی از یکجانبه گرایی در دولت او بوده است که بر هرگونه سیاست چندجانبه گرایانه ترجیح داده می شد. در این سیاست خارجی، منافع ملی به ویژه در زمینه معاهدات اقتصادی و تعهدات بین المللی مورد تأکید ویژه ای قرار می گرفت. ترامپ نسبت به متحدان سنتی آمریکا مانند کانادا و شرکای فرا آتلانتیک خود مانند ناتو و اتحادیه اروپا بی احترامی و بی توجهی های بسیاری کرده بود. اما برعکس، ترامپ با حاکمان اقتدارگرا مانند ولادیمیر پوتین، روابط نزدیکی داشت. سیاست خارجی «اول آمریکا» شامل وعده های ترامپ مبنی بر پایان دادن به دخالت آمریکا در جنگ های خارجی به ویژه در خاورمیانه و در عین حال سیاست های تندتری مانند وضع تحریم های زیاد علیه ایران و سایر کشورها بود. سیاست اقتصادی و ترامپیسم. از نظر سیاست اقتصادی، ترامپیسم نوید مشاغل جدید و سرمایه گذاری داخلی بیشتری را را می دهد. مواضع سخت ترامپ در برابر ماز
اد صادرات شرکای تجاری آمریکایی، منجر به وضعیتی متشنج در سال ۲۰۱۸ شده بود. اوج این تشنج در ایجاد تعرفه های مجازات متقابل بین ایالات متحده از یک سو و اتحادیه اروپا و چین از سوی دیگر بود. همچنین ترامپ پایگاه سیاسی خود را با تکیه بر عناصری چون نو ملی گرایی و انتقاد از جهانی شدن مستحکم می کرد. ترامپیسم در سایر کشورها. در کانادا. به گزارش گلوبال نیوز، مجلهٔ مکلینز، خبرگزاری تورنتو استار و گلوب اند میل ترامپسم در کانادا وجود دارد. در مصاحبه ای در نوامبر ۲۰۲۰، پروفسور حقوق آلان راک (دادستان کل کانادا و سفیر کانادا در سازمان ملل)، ضمن اعلام وجود ترامپیسم در کانادا به شرح این موضوع پرداخت. راک بیان کرده بود که حتی با شکست ترامپ در انتخابات، او «چیزی را بیدار کرده است که از بین نمی رود». او گفت که این چیزی است که «اکنون می توانیم از آن به عنوان ترامپیسم یاد کنیم» - نیرویی که ترامپ آزاد کرده است همان ناامیدی و عصبانیت ناشی از نابرابری اقتصادی و پیامدهای جهانی شدن است. راک ضمناً هشدار داد که کانادا باید خود را در برابر گسترش ترامپیسم محفوظ بدارد. راک افزود که یکی از تأثیرات قابل مشاهدهٔ ترامپیسم در کانادا، ظهور رفتارهای ن
ژادپرستانه است که برتری طلبان سفیدپوست از سال ۲۰۱۶ به بعد جسورانه تر به فعالیت می پردازند. او همچنین ادامه داد که تعداد سازمان های نژادپرستانه و جنایت های ناشی از آن در کانادا پس از نفوذ ترامپیسم، افزایش چشمگیری داشته است. در اروپا. گفته می شود ترامپیسم در اروپا در حال رشد است. احزاب سیاسی مانند حزب فنلاندی های واقعی و حزب اجتماع ملی به رهبری مارین لوپن در فرانسه ماهیتی ترامپستی دارند. استیو بنن، مشاور سابق ترامپ، ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان را «ترامپ قبل از ترامپ» خطاب کرد. در برزیل. در برزیل نیز رئیس جمهور کنونی ژائیر بولسونارو را «دونالد ترامپ برزیل» و افراط گرای راست خطاب می کنند. بولسانارو، همواره ترامپ را یک الگو برای خود می داند و به گفتهٔ جیسون استنلی، او از همان تاکتیک های فاشیستی ترامپ هم بهره برداری می کند. او نیز مانند ترامپ از دیدگاه های اوانجلیست ها برای نظرات خود در مورد مسائل مربوط به جنگ فرهنگی استفاده می کند و برنامه های محافظه کارانهٔ ترامپ دربارهٔ ضد جهانی شدن را قبول دارد. ترامپ برزیلی همچنین همراه با متحدان اش آراء جو بایدن را پس از انتخابات سال ۲۰۲۰، به طور عمومی زیر سؤال برد. دول
ت بولسونارو به رئیس جمهور بایدن اعلام کرده بود که برزیل در برابر تغییر رهبری ایالات متحده مسیر خود را تغییر نخواهد داد. برخی از تحلیلگران هشدار می دهند که روابط برزیل با آمریکا، به دلیل اعتقاد کورکورانهٔ بولسانارو به ترامپیسم و فقدان عمل گرایی لازم، ممکن است بیشتر صدمه ببیند.
کادی کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یورغیر واقع شده است.
قره احمدلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یورغیر واقع شده است.
قره عمرلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یورغیر واقع شده است.
کارایوسف لو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یورغیر واقع شده است.
انجمن دانشگاه های آفریقا ()یک انجمن دانشگاهی از دانشگاه های آفریقایی مستقر در آکرا، غنا است و در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۷ در رباط مراکش تأسیس شد، به دنبال توصیه هایی که در کنفرانسی که قبلاً توسط سازمان علمی و فرهنگی آموزشی سازمان ملل متحد (یونسکو) در آنتاناناریوو، ماداگاسکار در سپتامبر ۱۹۶۲ میلادی برگزار شد، ارائه شد شکل گرفت. این انجمن با عضویت اولیه ۳۴ دانشگاه شکل گرفت و امروزه ۳۴۰ عضو از ۴۶ کشور دارد. این انجمن بستری برای تحقیق، تأمل، مشورت، بحث، همکاری و همکاری در موضوعات مربوط به آموزش عالی فراهم کرده است. این سازمان طیف وسیعی از خدمات را به اعضای خود ارائه داده و به آموزش های عالی آفریقایی به روش های مختلف خدمت کرده است. ین انجمن دارای ظرفیت منحصر به فردی برای دعوت رهبران موسسات آموزش عالی و سیاست گذاران از تمام نقاط قاره و در مورد موضوعات کلیدی مربوط به آموزش و توسعه عالی آفریقا است و در زمینه شناسایی مسائل در حال ظهور و پشتیبانی از بحث دربارهٔ آنها و تسهیل اقدامات پیگیری مناسب توسط اعضا، شرکا و سایر ذینفعان فعالیت می کند.
انجمن دانشگاه های عربی و اروپایی ()یک انجمن دانشگاه مستقر در لاهه ، هلند است.ارتباط بین دانشگاههای اروپایی و عربی را تشویق می کند. در سال ۱۹۹۸ توسط بنیاد لطفیه ربانی تاسیس شد و هدف اصلی آن همکاری دانشگاه های کشورهای عربی و اروپایی در سطح دانشگاه ، دانشکده و گروه بود. هدف نهایی انجمن، توسعه منابع انسانی و ارتقای درک بین فرهنگها و تبادلات بین جوامع مدنی درگیر است. در سال ۲۰۰ انجمن به طور رسمی تحت قوانین هلند با حمایت انجمن دانشگاه های عربی واقع در امان ، اردن و انجمن دانشگاه های اروپایی واقع در بروکسل ، بلژیک ، به طور رسمی تأسیس شد. هر دوی این سازمانها نمایندگانی در هیئت مدیره انجمن دارند.
انجمن دانشگاه های حاشیه اقیانوس آرام ()یک کنسرسیوم از ۶۰ دانشگاه تحقیقاتی برجسته در ۱۹ اقتصاد حاشیه اقیانوس آرام است.همکاری بین دانشگاه های عضو ، محققان و سیاست گذاران را تقویت می کند که به پیشرفت اقتصادی ، علمی و فرهنگی در حاشیه اقیانوس آرام کمک می کند. دفتر مرکزی آن در هنگ کنگ واقع شده است.
انجمن اروپایی آموزش بین المللی () یک سازمان غیرانتفاعی است و از طریق ترکیبی از آموزش، کنفرانس ها، تحقیق خدمت می کند و در آمستردام مستقر است و ۲۵۰۰ عضو از ۸۰ کشور جهان دارد که اکثرا اروپایی هستند.
جونگ اون-گووُل (; ) رمان نویس اهل کره جنوبی است. دو مورد از پرفروش ترین کتاب های او در مجموعه های تلویزیونی اقتباس شده است: "رسوایی سونگ کیون کوان" (کی بی اس۲، ۲۰۱۰) و "افسانه خورشید و ماه" (ام بی سی، ۲۰۱۲). پیوند به بیرون. جونگ اون-گوول در داوم