Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ری را برای ایجاد اصلاحات در خودرو متوقف می شود. نام طبری این خودرو از شعر نیما یوشیج به نام ری را گرفته شده است. در ادبیات و زبان مازندرانی، ری را یعنی باران و سمبل سرسبزی و طراوت است. از طرف دیگر در زبان مازنی به پرنده ای کوچک و تیزپرواز، ری را می گویند. طراحی. ری را از سکوی تارا با کد IKP1 استفاده نمی کند بلکه روی سکوی جدید ایران خودرو با کد IKP2 توسعه یافته است. این سکو شبیه سکوی نسل دوم پژو ۲۰۰۸ است. برای ری را ابتدا طراحی کاملاً متفاوت از چیزی که رونمایی شد در نظر گرفته شده بود اما به دلیل تغییرات مدیریتی ایران خودرو و عدم رضایت مدیریت جدید از طراحی اول، طراحان ایران خودرو دوباره پشت میزهای خود بازگشتند و نمای کاملاً متفاوتی را برای این کراس اوور شکل دادند. هرچند این طراحی جدید به نظر برخی از طراحی اولیه زیباتر بوده و مطابق با مد روز شکل گرفته؛ اما در قسمت جلو دارای شباهت با نسل چهارم هیوندای سانتافه است. با وجود تأکید سازنده بر ملی بودن ری را، بخش قابل توجهی از قطعات ظاهری و فنی آن توسط شرکت های چینی تأمین شده است. به عنوان مثال، جعبه فرمان برقی ری را توسط شرکت چینی Zhuzhou ELETE electro mechanical و کل
ید استارت یا سامانه ورود بدون کلید و استارت دکمه ای ری را نیز توسط شرکتی به نام paso electronics technology تأمین می شود. شرکت WINBO-Dongjian Automotive نیز مسئول تأمین سنسور باز شدن در صندوق عقب ری را با حرکت پا است. داشبورد، کنسول میانی، دریچه های هوا و حتی اسپویلر سپر جلو را نیز شرکت های چینی تأمین می کنند. نام و نشان مشخصی برای این شرکت های تأمین کننده قطعات مزبور وجود نداشته و صرفاً عبارت Amott Trading برای اشاره به تأمین کننده آن به کار رفته است. ضربه گیر سپر یا جا ابزاری چپ و راست ری را نیز توسط چینی ها تأمین شود. از Shanghai IK Trading به عنوان تأمین کننده قطعات مزبور یاد می شود. ویژگی های فنی و امکانات. موتور. این خودرو با موتور ۱٫۷ لیتری "EF7P-TC" توربوشارژر عرضه می شود که قادر به تولید ۱۶۰ اسب بخار و ۲۴۰ نیوتن متر گشتاور است و علاوه بر این خودرو، در دنا جوانان نیز استفاده شده است. این توربوشارژر را شرکتی چینی به نام Vofon تأمین می کند. شرکت مزبور در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد و از آن زمان تاکنون مشغول توسعه توربوشارژرهای کوچک با راندمان بالا برای انواع پیشرانه تا حجم ۲٫۲ لیتر است. علاوه بر این قرار است در آ
ینده موتور سه سیلندر "IK3-TGDI" نیز در ری را قرار گیرد. این موتور با ۱۳۰۰ سی سی حجم، سه سیلندر خطی توربوشارژر و دو زمان بندی متغیر سوپاپ برای دریچه های دود و گاز، می تواند ۱۵۰ اسب بخار قدرت و ۲۴۰ نیوتن متر هم گشتاور تولید کند. جعبه دنده. موتور EF7P-TC با گیربکس ۶ سرعتهٔ خودکاری جفت می شود که در دنا پلاس توربو اتوماتیک استفاده شده است. این گیربکس که از نسل هفتم شرکت است در ری را به افزایش دمای حساس است و با کمی رانندگی تحت فشار حالت مراقبتی را فعال کرده و از قدرت و گشتاور موتور می کاهد. این موضوع در حالی است که در ری را در مقایسه با دنا پلاس سیستم خنک کننده جدیدی طراحی شده است. شایان ذکر است که این گیربکس در محصولات برندهای چینی مانند هایما، زوتی، بایک، دانگ فنگ و… استفاده شده است. برای مدل سه سیلندر نیز اخبار حاکی از عرضه یک گیربکس ۷ سرعتهٔ دوکلاچه است. امکانات. ری را شامل امکاناتی مانند سقف پانوراما، حسگر نور، حسگر باران، چهار کیسه هوا، فرمان کمکی برقی، ترمز پارک برقی، دسته دنده برقی، شارژر بی سیم، پیشخوان رقومی، استارت بدون کلید، صفحه کیلومتر دیجیتال، رادار نقطه کور، رادار خط خوان، حسگر فشار باد و دمای چرخ
ها، چراغ چرخشی (کرنرینگ لایت)، نورپردازی داخل کابین، سنسور پا (کیک سنسور) و در برقی صندوق عقب، گرمکن صندلی های جلو و صندلی برقی راننده و … مجهز خواهد بود. همچنین ری را با همکاری ستاد توسعه فناوری های فضایی و حمل و نقل پیشرفته معاونت علمی ریاست جمهوری به سامانه تماس اضطراری مجهز شده است. علاوه بر این، ری را دارای امکانات اضافی از جمله کنترل کشش و پایداری، کنترل توقف در سربالایی، سانروف، تهویه مطبوع اتوماتیک، نمایشگر مالتی مدیا لمسی ۱۲ اینچی، صفحه آمپر دیجیتال ۱۲ اینچ، دوربین عقب و ۳۶۰ درجه، آینه های برقی تاشونده و دیلایت می باشد. ایمنی. از آنجایی که برنامه ای برای صادرات گسترده ری را به بازارهای اروپایی وجود نداشت، ایران خودرو برنامه ای برای تست رسمی یورو ان سی ای پی آن تدارک ندید. با این حال، این خودرو در یکی از مراکز ایمنی کشور اسپانیا تست شد و برآیند امتیازی ۳ تا ۴ ستاره یورو ان سی ای پی برای آن گفته شد. نسخه برقی. نسخهٔ برقی ری را برای اولین بار در آبان ماه ۱۴۰۲ به نمایش عمومی درآمد. این نسخه با استفاده از موتور برقی با حداکثر توان ۱۶۱ اسب بخار (معادل ۱۲۰ کیلووات) و گشتاور ۳۰۰ نیوتن متر را ارائه می دهد. ظر
فیت باتری های این خودرو ۵۳ کیلووات ساعت اعلام شده که با استفاده از شارژرهای خانگی در مدت زمان حدود ۱۰ ساعت به طور کامل شارژ می شوند. بر اساس استاندارد NEDC، ری را برقی قادر است تا ۴۲۰ کیلومتر را با یک بار شارژ طی کند. مشکلات. حواشی کیفیت ساخت و قطعات. خودروی ری را به دلیل کیفیت پایین قطعات و مشکلات فنی جدی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. براساس گزارش های منتشر شده، برخی از ضعف های این خودرو (مانند عملکرد نادرست سنسورها) می تواند به خطرات جانی یا احتمال وجود خطرات جدی مانند قطع انگشتان دست منجر شود. این گزارش ها شامل ویدیوهایی از عملکرد نامناسب ری را در شرایط مختلف است که ناتوانی این خودرو در تأمین امنیت سرنشینان خود را نشان می دهند. با توجه به این مشکلات، تعداد زیادی از کاربران فضای مجازی و کارشناسان صنعت خودرو، خواستار بازنگری در فرایند تولید و افزایش کیفیت این خودرو شده اند. پس از تغییرات مدیریتی در ایران خودرو، اعلام شد که به دلیل اشکالات فنی موجود، تولید ری را برای ایجاد اصلاحات در خودرو متوقف می شود.
پیمان قویدل سیاه صوفیانی معروف به پیمان قویدل (زاده در بندرانزلی) قایقران کایاک اهل ایران است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ و بازی های آسیایی ۲۰۲۲ اشاره کرد.
در کنار امواج غم زدهٔ دریا () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی آلفرد جی. گلدینگ است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد.
رابرت برنارد اندرسون (Robert Bernard Anderson) (۴ ژوئن ۱۹۱۰ – ۱۴ اوت ۱۹۸۹)، از مدیران، سیاستمداران و بازرگانان آمریکایی بود. او از فوریه ۱۹۵۳ تا مارس ۱۹۵۴ به عنوان وزیر نیروی دریایی خدمت کرد. به علاوه طی سال های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱ در مقام وزیر خزانه داری مشغول کار بود و از نزدیک ترین معتمدین رئیس جمهور دوایت آیزنهاور به شمار می رفت. دو سال پیش از اینکه بر اثر سرطان از دنیا برود به دلیل دست داشتن در فعالیت های بانکی غیرقانونی و فرار مالیاتی از خدمت منفصل شد. در دهه ۱۹۸۰، اندرسون به صورت غیرقانونی اداره بانکی را بر عهده گرفت که در آنگویلا مستقر بود. این بانک اقدام به پولشویی برای قاچاقچیان مواد مخدر می کرد. اندرسون اتهام تقض قوانین بانکی را پذیرفت و به زندان محکوم شد. اوایل زندگی. اندرسون در تاریخ ۴ ژوئن ۱۹۱۰ در شهر برلسون واقع در ایالت تگزاس متولد شد؛ پدر و مادرش رابرت لی اندرسون و الیزابت هاسکیو «لیزی» اندرسون بودند. وی پیش از ورود به دانشکده حقوق دانشگاه تگزاس و فارغ التحصیلی از آن در سال ۱۹۳۲، معلم دبیرستان بود. درست از آنجا بود که در ایالت تگزاس وارد عرصه سیاست، حکومت، حقوق و فعالیت های تجاری شد. خدمت در دولت فد
رال. اندرسون به محض اتمام تحصیلاتش در دانشکده حقوق دانشگاه تگزاس در سال ۱۹۳۲، دستیار لوی دادستان کل این ایالت شد و طی سال های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ در آنجا کار کرد. وی تا سال ۱۹۳۴ مسیر پیشرفت را چنان طی کرد که موفق شد ریاست اداره مالیات تگزاس را بر عهده بگیرد. بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۹، او در بخش خصوصی به دنبال فرصت های جدید بود؛ به عنوان نمونه به همراه دو نفر از شرکایش شبکه رادیویی KTBC را که در شهر آستین قرار داشت، از شرکت پخش تگزاس خرید. در سال ۱۹۴۳ این سه شریک که برای توسعه قدرت این شبکه رادیویی با ممانعت کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) مواجه شده بودند، اقدام به فروش آن به لیدی برد جانسون نمودند که همسر لیندون بی. جانسون، نماینده وقت ایالت و یکی از رؤسای جمهور ایالات متحده آمریکا بود. ازدواج و فرزندان. اندرسون در ۱۰ آوریل ۱۹۳۵ با اولی مای رولینز ازدواج کرد. این زوج صاحب دو پسر به نام های جرالد لی و جیمز ریچارد شدند. خانواده اندرسون به کلبورن تگزاس نقل مکان کردند. اولی اندرسون در ۳۱ می ۱۹۸۷ در شهر گرینویچ واقع در ایالت کنتیکت بر اثر بیماری آلزایمر از دنیا رفت. خدمت در دولت فدرال. به گفته استرلینگ سی گریوز، بلافاصله پس
از خاتمه جنگ جهانی دوم، اندرسون به همراه داگلاس مک آرتور و ادوارد لنزدیل به جستجو در غارهای فیلیپین مشغول شدند تا شاید موفق به یافتن طلای یاماشیتا شوند. هنگامی که در وزارت نیروی دریایی فعالیت می کرد، به آخرین نشانه های آشکار تبعیض نژادی در نیروی دریایی پایان داد و از طبقه بندی نیروها و پیشرفت فناوری حمایت کرد که همگی لازمه حفظ راهبردهای دفاعی منعطف بود. در ماه می ۱۹۵۴، اندرسون سمت خود را در این وزارتخانه ترک کرد تا معاون وزیر دفاع شود. او در سال ۱۹۵۵ مدال آزادی را دریافت کرد. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱، به عنوان وزیر خزانه داری دولت آیزنهاور خدمت کرد. آیزنهاور به شدت تحت تأثیر توانمندی های اندرسون قرار داشت و معتقد بود که او در قیاس با خودش توانایی بیشتری برای ریاست جمهوری دارد. از این رو تصمیم گرفت در صورتی که ریچارد نیکسون، معاون وقت ریاست جمهوری، پیشنهاد او را مبنی بر ترک این سمت و حضور در وزرات دفاع بپذیرد، از اندرسون دعوت کند تا در انتخابات ۱۹۵۶ او را همراهی کند و در صورت پیروزی جانشین نیکسون شود. البته نیکسون ترجیح داد که کنار آیزنهاور باقی بماند. با نزدیک شدن به انتخابات ۱۹۶۰ آیزنهاور اعلام کرد که بدون شک نیک
سون نامزد جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری است، او در خفا اندرسون را تحت فشار قرار داد تا وارد دور مقدماتی انتخابات شود و به رقابت با نیکسون بپردازد ولی اندرسون پیشنهاد او را نپذیرفت. پس از نامزدی نیکسون، آیزنهاور به او پیشنهاد کرد تا اندرسون را به عنوان همراه خود انتخاب کند ولی او هنری کابوت لاج جونیور را برای این کار برگزید. تجارت شخصی و مرگ. در سال ۱۹۶۱ و پس از اتمام دوران خدمتش در دولت، اندرسون به نیویورک عزیمت کرد و در آنجا به فعالیت در زمینه تجارت، سرمایه گذاری، امور بانکی، نفت و املاک و مستغلات پرداخت. او مالک شرکت اندرسون بود که دفتر مرکزی آن در ساختمان راک فار پلازا واقع در نیویورک قرار داشت و از آنجا بر روی تعدادی از پروژه های بین المللی کار می کرد. او در ۱۹ اوت ۱۹۶۱ شرکت رابرت اندرسون و کمپانی را در هنگ کنگ تأسیس کرد و تا زمان انحلال این شرکت در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۲ اداره این شرکت خصوصی را که سهام محدودی داشت، عهده دار بود.
در جانورشناسی، شاخک یا دواله یا بازوچه عضوی انعطاف پذیر، متحرک و کشیده است که در برخی از گونه های جانوران، و بیشتر بی مهرگان وجود دارد. در آناتومی جانوری، شاخک ها معمولاً یک یا چند جفت هستند. از نظر آناتومی، شاخک های جانوران عمدتاً مانند آب ایستاهای عضلانی عمل می کنند. بیشتر اشکال شاخک ها برای گرفتن و تغذیه استفاده می شود. بسیاری از آن ها اندام های حسی هستند که به طور متفاوتی پذیرای لمس، بینایی، یا بو یا مزه غذاها یا تهدیدهای خاص هستند. نمونه هایی از این شاخک ها ساقه چشم انواع حلزون ها هستند. برخی از انواع شاخک ها هم عملکرد حسی و هم عملکرد دستی دارند. شاخک شبیه به مژک است، اما مژک عضوی است که معمولاً بدون قدرت، اندازه، انعطاف پذیری یا حساسیت شاخک است. ملوانک مژک دارد اما ماهی مرکب شاخک دارد.
میرحسین یکرنگیان (۲۴ اسفند ۱۲۸۱–۳ دی ۱۳۳۷) از افسران ارتش در دوران رضاشاه با درجهٔ سرتیپی و استاد رشتهٔ تاریخ و جغرافیای دانشکدهٔ افسری بود. از آثار او می توان به "تاریخ تهران"، "گلگون کفنان"، و "سیری در تاریخ ارتش ایران" اشاره کرد. او در سال ۱۳۰۸ برای مقابله با شورشیان بختیاری (از جمله محمد رضا خان سردار فاتح) به چغاخور فرستاده شد.
رابرت ئی. آرمسترانگ (Robert E. Armstrong) (۲۴ سپتامبر ۱۹۲۵–۲۱ اوت ۲۰۰۸)، از سیاستمدارن آمریکایی بود که به عنوان شهردار فورت وین، عضو پیشین شورای شهرستان آلن و مدیر ورزشی سابق دبیرستان اسنایدر خدمت کرد. تحصیلات. شهردار باب آرمسترانگ از فارغ التحصیلان دبیرستان سنترال شهر فورت وین بود (که در سال ۱۹۷۱ بسته شد)، وی درسال ۱۹۴۳ در مسابقات قهرمانی برای تیم بستکتبال ایالتی بازی کرد. او وارد دانشگاه ایندیانا شد و در سال ۱۹۴۹ مدرک کارشناسی خود را در رشته آموزش و بهداشت، تربیت بدنی و تفریحات از این دانشگاه دریافت کرد. وی همچنین در سال ۱۹۵۴ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت شد. آرمسترانگ در دانشگاه ایندیانا عضو انجمن برادری سیگمانو بود و در هر دو تیم فوتبال و بسکتبال این دانشگاه بازی می کرد و آموزش می دید. او از اعضای ثابت انجمن فارغ التحصیلان و همچنین باشگاه دانشگاه ایندیانا بود و در انجمن آی-منز نیز عضویت داشت. آرمسترانگ دوره کارورزی تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه پردو، مؤسسه پیشگامان وابسته به دانشگاه هاروراد، دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه سنت فرانسیس، دانشگاه های ایندیانا – پردو و دانشگاه ایالتی ایندیانا سپری کرد.
خدمت نظامی. آرمسترانگ از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ در خدمت نیروی هوایی ارتش آمریکا بود. او در حال فراگیری آموزش های لازم بود تا بتواند به عنوان خلبان در جنگ جهانی دوم شرکت کند که جنگ خاتمه یافت. بدین ترتیب دوران خدمت نظامی او خیلی زود به پایان رسید. البته باب همواره یکی از اعضای فعال قرارگاه ۴۷ لژیون آمریکایی بود. فعالیت های سیاسی. در سال ۱۹۷۵ آرمسترانگ در رقابتی نزدیک و با کسب ۲۷۱۴۵ رأی در برابر ۲۶۷۶۱ رأی بر ایوان لباموف، شهردار دموکرات وقت فورت وین، به پیروزی رسید. در نتیجه تلاش های او، این شهر به عنوان خواهرخوانده تاکااوکای ژاپن معرفی شد. طی دورانی که آرمسترانگ در شهرداری حضور داشت، تمرکز اصلی بر روی افزایش بودجه شهر بود. براساس گزارشی که در روزنامه نیوز سنتینل منتشر شد: «او در زمینه احیای ظرفیت مناطق مرکزی شهر مطالعات گسترده ای انجام داد تا شاید با از حاشیه بیرون راندن این مناطق، امکان بهره برداری از آنها فراهم شود.» باب آرمسترانگ در انتخابات ۱۹۷۱ شهرداری ها، کاندیدای شورای شهر فورت وین شد. آرمسترانگ پیش از اینکه شهردار شود مسئولیت های دیگری در بخش های مختلف فورت وین و آلن کانتی بر عهده داشت. اوایل ۱۹۹۰، نماینده ن
احیه دوم در شورای شهرستان آلن بود. او دوازده سال این سمت را در اختیار داشت و طی سال های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ ریاست این شورا را عهده دار بود. در سال ۲۰۰۲، او و سه نفر دیگر از اعضای شورا (از جمله دوست صمیمی باب، بیل اشنایزر) در عرصه انتخابات، رقابت را به کاندیدهای جوان تر واگذار کردند. آرمسترانگ به عنوان یکی از اعضای دوره سیزدهم مجمع گزینشگران ایالت ایندیانا انتخاب شد و در تارخ ۱۵ دسامبر ۱۹۸۰ به رونالد ریگان رأی داد. حضور در حزب جمهوریخواه. آرمسترانگ از سال ۱۹۵۸ به عنوان نماینده به کنوانسیون ایالتی جمهوریخواهان راه یافت. او در دوره دوم ریاست جمهوری رونالد ریگان به عضویت کمیته آموزش ایالت ایندیانا درآمد و در سال ۱۹۸۰ در شبکه تلویزیونی وین تی وی به عنوان تحلیلگر سیاسی حضور پیدا می کرد و در حمایت از رونالد ریگان (رئیس جمهور)، رابرت اور (فرماندار)، دن کویل (سناتور) و دن کوتس (نماینده کنگره) سخن می گفت. اشتباه در نام. ساکنان فورت وین پیوسته شهردار سابق، رابرت ای. آرمسترانگ را با یکی دیگر از ساکنان این شهر به نام رابرت اِی. آرمسترانگ اشتباه می گیرند. شهرت نام رابرت آرمسترانگ سبب شد تا رابرت اِی. آرمسترانگ بدون هزینه تبلیغات
و سابقه کاری مرتبط، در انتخابات هیئت مدیره مدارس فورت وین پیروز شود و به آن راه یابد. علی رغم تلاش دو روزنامه محلی نیوزسنتینل و ژورنال گزت برای مطلع ساختن عموم مردم از این تمایز، همچنان این مشکل پابرجاست. در سال ۲۰۰۸، رابرت اِی. آرمسترانگ بدون اینکه ریالی برای کمپین انتخاباتی خود هزینه کند، به عنوان کاندیدای جمهوری خواهان یکی از کرسی های آزاد شورای شهرستان آلن را از آن خود کرد. فعالیت های آموزشی. آرمسترانگ از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۱ به استثنای مدتی که شهردار بود، مدیریت و مدیریت ورزشی دبیرستان اسنایدر را بر عهده داشت. پیش از آن نیز معلم دبیرستان های بوسول در شهر بوسول، واشینگتن جونیور و سنترال در فورت وین ایالت ایندیانا بود. وی به عنوان مدیر ارشد ورزشی دبیرستان اسنایدر، یکی از بنیانگذاران انجمن مدیران ورزشی بینامدرسه ای ایالت ایندیانا بود و در سال تحصیلی ۱۹۶۹–۱۹۷۰ ریاست این انجمن را بر عهده داشت. او در دبیرستان اسنایدر مسئولیت هدایت و مدیریت کلیه برنامه های ورزشی، بودجه، کارکنان و همچنین تجهیزات ورزشی، برنامه ریزی و اولویت استفاده، گواهی ها و ثبت نام ورزشکاران و مسئولان را عهده دار بود. به علاوه وی مسئول روابط عمومی
اسنایدر و مشاور تحصیلی نیز محسوب می شود. در ۱۹۹۲، اهدای بورسیه تحصیلی رابرت ای. آرمسترانگ در دبیرستان آر. نلسون اسنایدر آغاز شد. این بورسیه هر سال به یکی از ورزشکاران موفق برای ادامه تحصیل در کالج اعطا می شود. تاکنون ۱۷ مورد بورسیه به دانشجویان تعلق گرفته است تا به آنها در پیشبرد تحصیلات شان یاری برساند. مشارکت اجتماعی. آرمسترانگ با راه اندازی باشگاه شنا و تنیس پوکاهونتاس در سال ۱۹۵۹ پایه گذار باشگاه های تابستانی شنا در محلات شهر فورت وین بود. او از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۳، مربیگری و مدیریت تیم های شنای باشگاه شنا و تنیس پوکاهونتاس و همچنین باشگاه لیک فارست را بر عهده داشت. در زمان مربیگریش، تیم پوکاهونتاس به مدت ۷ سال و لیک فارست به مدت ۳ سال بدون شکست به کار خود ادامه دادند. آرمسترانگ از اعضای کلیسای تثلیث لوتری انگلیسی در شهر فورت وین بود و مدت زیادی در آنجا به عنوان راهنما و خادم کلیسا خدمت کرد. آرمسترانگ که از اعضای هیئت امنای کتابخانه آلن کانتی بود، در ساخت شعبه دیگری از این کتابخانه نقش داشت. او در بهار ۲۰۰۸ از این سمت استعفا داد. هیئت امنای کتابخانه آلن کانتی در جلسه ۲۴ آوریل ۲۰۰۸، دستورالعمل شماره ۵–۲۰۰۸ ر
ا با عنوان «دستورالعمل تجلیل از رابرت ای. آرمسترانگ به پاس خدمات ویژه اش به کتابخانه و جامعه» به تصویب رساند. آرمسترانگ در بسیاری از سازمان ها و نهادهای اجتماعی نیز عضویت داشت یا در آنها شرکت می کرد که از آن جمله می توان به قرارگاه ۴۷ لژیون آمریکایی ها، هیئت صلیب سرخ فورت وین (دریافت کننده جایزه کمک های داوطلبانه به صلیب سرخ)، انجمن تاریخ فورت وین، مجمع شهری فورت وین؛ انجمن جانورشناسی فورت وین (عضو مؤسس)؛ انجمن اداری فورت وین (رئیس سابق این انجمن)؛ باشگاه ضیافت جمهوریخواهان آلن کانتی و تعدادی از کمیته های اتاق بازرگانی اشاره کرد. خانواده. باب آرمسترانگ در ۹ سپتامبر ۱۹۴۸ با همسرش نیلا ازدواج کرد. نیلا در مدارس دولتی فورت وین معلم مهدکودک بود و در فعالیت های سیاسی باب، فعالانه مشارکت داشت. نیلا آرمسترانگ در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۲ در فورت وین ایالت ایندیانا درگذشت. این زوج صاحب سه پسر به نام های دانیل، داگلاس و دیوید، پنج نوه و شش نتیجه بودند. دانیل (که نام همسرش لیندا است) استاد شیمی و بیوشیمی در دانشگاه تگزاس واقع در شهر آرلینگتون و بورسیه مؤسسه رابرت ای. ولچ است. او دارای سه فرزند نیز هست (لینکلن، راس و کالین). داگلاس
(که نام همسرش پگی است) دو دختر دارد (مگان و الیزابت) و دیوید که با سازمان حمل ونقل ایندیانا در راستای نظارت بر بودجه ای همکاری می کند که از سوی دولت فدرال در اختیار آژانس های دولتی منطقه قرار گرفته است.
پل آلنبی (نام انگلیسی؛ "گشر آلنبی")، که در اردن به طور رسمی به عنوان پل ملک حسین () شناخته می شود. "جسر الملک حسین") که اعراب فلسطینی آن را پل الکرامه می نامند، پلی است که از رود اردن در نزدیکی شهر اریحا می گذرد و کرانه باختری را به اردن متصل می کند. این پل در حال حاضر تنها نقطه خروج و ورود تعیین شده برای فلسطینیان کرانه باختری است که به خارج از کشور سفر می کنند. ۳۸۱ متر (1250 ft) زیر سطح دریا، پایین ترین گذرگاه آبی ثابت در جهان است. تاریخ. در سال ۱۸۸۵ دولت عثمانی متصرفات اورشلیم پلی در این مکان ساخت. در سال ۱۹۱۸ ژنرال بریتانیایی ادموند آلنبی پلی بر روی بقایای سلف عثمانی ساخت. اولین بار توسط زلزله ۱۹۲۷ جریکو، زمانی که از هم پاشید و به داخل رودخانه سقوط کرد، ویران شد. در ۱۶ ژوئن ۱۹۴۶ در عملیات شب پل ها توسط پالماخ مجدداً ویران شد و به این ترتیب یکی از ارتباطات زمینی اصلی بین فلسطین تحت قیمومت بریتانیا و ماوراء اردن قطع شد. تخریب بعدی در طول جنگ شش روزه ۱۹۶۷ رخ داد، پس از آن در سال ۱۹۶۸ با یک پل موقت خرپایی جایگزین شد. در سال ۱۹۹۴، پس از معاهده صلح اسرائیل و اردن، یک گذرگاه آسفالته مدرن جدید در مجاورت گذرگاه چو
بی قدیمی با کمک دولت ژاپن ساخته شد. گذرگاه مرزی پل آلنبی. از زمان پیمان صلح اسرائیل و اردن در سال ۱۹۹۴، "ترمینال پل آلنبی" توسط سازمان فرودگاه های اسرائیل اداره می شود. به عنوان گذرگاه مرزی بین کرانه های غربی و شرقی رود اردن عمل می کند. مقامات اردن پل را به عنوان یک نقطه ورودی مرزی بین المللی می شناسند، اما برخلاف دیگر گذرگاه های مرزی این کشور با اسرائیل، به دارندگان گذرنامه خارجی در این گذرگاه روادید ورود صادر نمی کنند، و گذرنامه های مسافران خروجی را مهر نمی کنند. فلسطینی هایی که به خارج از کشور سفر می کنند می توانند از پل آلنبی برای خروج از کرانه باختری به اردن استفاده کنند و سپس از فرودگاه بین المللی ملکه علیا در امان برای پرواز به خارج از کشور استفاده کنند. مجوزهای سفر از سوی مقامات اسرائیلی و اردن، با سختگیری های متفاوت بسته به شرایط سیاسی حاکم، مورد نیاز است. شهروندان اسرائیلی به جز زائران مکه که در حال انجام مراسم حج تمتع و حج عمره هستند، مجاز به استفاده از این گذرگاه نیستند. گردشگرانی که مایل به سفر به اردن هستند، بسته به ملیت خود، ممکن است از قبل ویزای اردن را داشته باشند. گردشگران و ساکنان قدس شرقی
ممکن است مستقیماً به یک پایانه اسرائیلی سفر کنند، اگرچه فلسطینیان ساکن کرانه باختری باید روند خروج را از پایانه مرزی ویژه فلسطین در شهر اریحا آغاز کنند. طرف اردنی پل دارای شعبه ای از بانک اردن برای مبادله ارز است. در هنر. گذرگاه آلنبی محل آهنگی است که در سال ۱۹۷۱ توسط نوریت هیرش، "گشر بیلی" (پل بیلی - اشاره به پل خرپایی موقت) که توسط یوهورام گاون خوانده شده است.
درخت سایه یا درخت سایه انداز یا درخت سایه دار درخت بزرگی است که نقش اصلی آن ایجاد سایه در محیط پیرامون به دلیل تاج پوش و تاج گسترده ای است که می تواند در گرمای تابستان برای افرادی که به دنبال نیازهای تفریحی در پارک ها و خانه های شهری هستند، از نور خورشید در پناه آن باشند و در نتیجه، آنها را نیز در برابر اشعه های زیان بار فرابنفش خورشید و آفتاب سوختگی محافظت می کند؛ بنابراین، برخی از درختان سایه ممکن است به طور خاص برای آسایش یک جمعیت به دلیل داشتن سرپناه مناسب رشد کنند.
راس رابرت بارنت (Ross Robert Barnett) (زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۸۹۸ – درگذشتهٔ ۶ نوامبر ۱۹۸۷)، از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ میلادی فرماندار میسیسیپی بود. وی از اعضای معروف دکسیکرات ها بود، دموکرات های جنوبی که از جدایی نژادی در ایالات متحده حمایت می کردند. اوایل زندگی. پس زمینه و تحصیلات. بارنت در استندینگ پاین در شهرستان لیک، میسیسیپی بدنیا آمده و کوچکترین فرزند از ده فرزند جان ویلیام بارنت، کهنه سرباز ارتش مؤتلفه و ویرجینیا آن (نام تولد: چادویک) بود. وی در جریان جنگ جهانی اول در ارتش ایالات متحده خدمت کرد، پس از آن شغل های مختلف را انجام داده و همزمان مدرک لیسانس خود را در ۱۹۲۲ میلادی از کالج میسیسیپی در کلینتون کسب کرد. چهار سال بعد وی مدرک لیسانس حقوق (ال ال بی) خود را از دانشگاه میسیسیپی در آکسفورد کسب کرد، جاییکه وی برای دانشجویان کلاس اول تدریس نیز می کرد. بخاطر اینکه بتواند پول پس انداز نماید، وی به عنوان مستخدم مدرسه، آرایشگر، تنظیم کننده سازهای موسیقی و فروشنده خانه به خانه محصولات ویرور آلومینیوم کار کرد. حرفه حقوقی. زمانی که وی هنوز دانشجوی دانشگاه میسیسیپی بود، نخستین پرونده حقوقی خود را پیش برد که در مورد حق تصرف یک
گاو بود، پروندهٔ که وی آنرا برنده شده و ۲٫۵۰ دلار فیس دریافت کرد؛ نخستین پرونده واقعی وی به عنوان وکیل مدافع، وکالت از یک زن سیاه پوست بود که بخاطر ارزش یک زین زنانه همسر خود را به دادگاه کشانده بود، وی این پرونده را در دادگاه ابتدائی باخت اما در دادگاه شهرستان برنده شده و توانست ۷٫۵۰ دلار برای خود کسب کند. پس از مدتی تلاش و ناکامی در پیدا کردن کار در یک بنگاه حقوقی موجود، وی جایی را در نزدیکی دفتر حقوقی چارلز کریسلر اجاره کرد و به زودی بنگاه حقوقی خود را تأسیس نمود؛ بارنت طی دو و نیم دهه آینده به یکی از موفق ترین وکلای مدافع ایالت تبدیل شد، وی در پرونده های خسارت در مقابل شرکت های بزرگ تخصص داشت و بیش از ۱۰۰۰۰۰ دلار سالانه درآمد بدست می آورد. بیشتر مشتریان وی سفید پوستان و سیاه پوستان فقیر بودند؛ داستانهای نیز گفته می شود که زمانی یک مرد سیاه پوست در حادثه ترافیکی مجروح شد و وقتی که از وی پرسیده شد تا با کدام دکتر تماس بگیرند، وی جواب داد با «دکتر راس بارنت». رابرت فیرلی، رئیس مدرسه حقوق دانشگاه میسیسیپی، وی را چنین توصیف نمود: «وی یک وکیل ماهر نبود، اما وی در تحت تأثیر قراردادن هیئت منصفه خیلی ماهر بود، به
هر حال من فکر نمی کنم هرگز کسی راس را متهم به ندانستن قانون کرده باشد». وی اغلب مهارت های خود را وقف آرمانهایش می کرد و از ۱۹۴۳ میلادی به بعد برای دو سال به عنوان رئیس انجمن وکلای میسیسیپی خدمت کرد. زندگی شخصی. بارنت در ۱۹۲۹ میلادی با یک معلم مدرسه، مری پرل کراوفورد، ازدواج کرد و حاصل همزیستی طولانی مدت این زوج دو دختر و یک پسر بود. زندگی سیاسی. قدم های اولیه. بارنت با پولی که از حق الوکاله های خود بدست آورده بود سعی کرد تا وارد حوزه سیاست شود، وی دو بار به عنوان نامزد دموکرات در ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ میلادی در انتخابات فرمانداری میسیسیپی شرکت کرد، اما ناموفق بود. در آن روزها، میسیسیپی یک ایالت تک-حزبی و تحت تسلط دموکرات ها بود و انتخابات مقدماتی دموکرات تنها مبارزه معنی دار شمرده می شد. وی در سومین تلاش خود در انتخابات ۱۹۵۹ توانست نامزدی در انتخابات مقدماتی را قطعی نماید و کارزار انتخاباتی وی غالباً بر جدایی نژادی و چاپ بروشورهای تبلیغاتی با متن «رهبری پویا – حفظ جدایی نژادی و بهبود استاندارد زندگی مان» و اظهاراتی چون «سیاه پوستان متفاوت هستند، چون خدا آنها را متفاوت خلق کرده است تا آنها را مجازات نماید. پیشانی وی بز
رگ و سیاه است. بینی وی متفاوت است. لب وی متفاوت است و رنگ وی که به یقین متفاوت است» استوار بود. هیچ جمهوری خواه حتی در انتخابات ثبت نام نکرد و بارنت در انتخابات سراسری هیچ رقیبی نداشت. وی در ۱۹ ژانویه ۱۹۶۰ مراسم تحلیف را انجام داد. هنگام خدمت به عنوان فرماندار، وی از جشن صد سالگی جنگ داخلی آمریکا تجلیل به عمل آورد. بارنت به مکان های جنگ داخلی آمریکا سفر کرد تا به «فرزندان افول کرده میسیسیپی» ادای احترام کند. فرمانداری. در جریان خدمت به عنوان فرماندار، بارنت که یکی از طرفداران سرسخت جدایی نژادی بود، بخاطر جنجال های پرهیاهوی خود با جنبش های حقوق مدنی که در دوره خدمت وی غالب بودند، معروف شد. بارنت زمینه بازداشت اعضای جنبش مسافران آزادی را در ۱۹۶۱ میلادی فراهم نموده و آنها را در زندان پارچمن فارم محبوس کرد. هرچند جرم مسافران آزادی ناچیز بود، اما آنها در زندان به طور لخت بازرسی بدنی شدند، تخت خواب آنها از آنها گرفته شد و مورد تحقیر و رفتار وحشیانه قرار گرفتند. طبق گزارش ها، بارنت به محافظان می گفت که «روحیه آنها را بشکنید، نه استخوان های آنها را». اگرچه این رویکرد مورد تأیید ایالت قرار گرفت، اما وی این کارها را بی