Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ون سیستمِ معمولِ سینمای فرانسه فیلم بسازد، و او روز هشتم (۱۹۶۰) را با بازی امانوئل ریوا ساخت. نومید و ناراضی از حاصل کار، فرانسه را ترک گفت و چند سالی در اسپانیا مستقر شد. در آنجا، پیش از یافتنِ سبک و شیوه ی کارِ حقیقیِ خودش به واسطه ی ساختن اکتبر در مادرید (۱۹۶۴)، چند فیلم مستند به خصوص درباره ی گاوبازی و مصائب مسیح ساخت. موضوع اکتبر در مادرید، فیلم در جریانِ ساخته شدن است. آنون به اتفاقات واقعی یا ساختگی می پردازد، بازیگران و بازی شان را متصور می شود، از کاندیداهای مختلف برای بازی فیلم می گیرد. این "آماده سازی" ها در واقع فیلم نهایی و تمام شده را، آن طور که به نمایشِ عمومی گذاشته می شود، شکل می دهند. این پرسش از آفرینشگری، که اکتبر در مادرید مستقیما به آن پرداخته، اساس اکثر فیلم های بعدیِ آنون است. مناسبات قدرتی که در فرانسه به مواردی که استثنای فرهنگی محسوب می شوند اِعمال می شود آن قدر باز و رادیکال نیست که ارزش واقعی کار مارسل آنون را بسنجد. فیلم های او در دانشگاه های آمریکا و در سینماتک ها پخش و به بحث گذاشته می شوند. در نیویورک، یوناس مکاس مجذوب کار اوست.
حمیدرضا حسن زاده توکلی (متولد ۱۳۵۵) ادب پژوه ایرانی و استادیار گروه ادبیات فارسی دانشگاه سمنان است. او برای نگارش کتاب "از اشارت های دریا" برگزیدهٔ کتاب سال ایران و جایزهٔ جلال آل احمد شد.
انتخابات سراسری جمهوری چک () در ۸ و ۹ اکتبر ۲۰۲۱ برگزار شد. همه ۲۰۰ عضو مجلس نمایندگان انتخاب شدند و رهبر دولت حاصله نخست وزیر می شود. پس از انتخابات قانونگذاری در سال ۲۰۱۷، جمهوری چک توسط یک دولت اقلیت متشکل از حزب ANO، به رهبری نخست وزیر آندری بابیش و حزب سوسیال دموکرات چک (SDSSD)، به رهبری وزیر کشور یان حمشک، و با پشتیبانی از سوی حزب کمونیست بوهمیا و موراوی (KSČM) تا آوریل ۲۰۲۱ اداره می شد. بزرگ ترین حزب مخالف حزب دموکراتیک مدنی (ODS)، و پس از آن حزب لیبرال پیشرو موسوم به راهزنان قرار دارد. سایر نمایندگان از احزاب SPD , TOP 09، STAN و KDU-LSL هستند. نتایج انتخابات ۲۰۲۱. آندری بابیش دوباره برای رهبری ANO نامزد شد و احزاب پارلمانی اصلی مخالف، دو اتحاد انتخاباتی SPOLU و «راهزنان و شهرداران» را تشکیل دادند. نتیجه یک پیروزی شگفت انگیز برای اتحاد محافظه کاری لیبرال SPOLU بود که بیشترین آرا را به دست آورد. در حالی که ANO پوپولیست بیشترین تعداد کرسی ها را به دست آورد. این نزدیکترین انتخابات قانونگذاری در تاریخ جمهوری چک بود. احزاب مخالف اکثریت مجلس نمایندگان را به دست آوردند و با تشکیل دولت ائتلافی با رهبر SPOLU پ
تر فیالا به عنوان نخست وزیر جدید توافق کردند.
لیا راین مک هیو (؛ زادهٔ ۲۰۰۵) بازیگر آمریکایی است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او نقش اسپرایت را در فیلم ابرقهرمانی "جاودانگان" (۲۰۲۱) ساختهٔ دنیای سینمایی مارول ایفا کرده است. از دیگر فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شب های داغ تابستان" (۲۰۱۷) "کلبه" (۲۰۱۹) و "آواز پرنده" (۲۰۲۰) اشاره کرد.
هریش پتل (؛ زادهٔ ۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۳) بازیگر هندی است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. پتل در فیلم های سینمای هند و سینمای آمریکا حضور داشته است. او در سال ۲۰۲۱ در فیلم ابرقهرمانی "جاودانگان" ساختهٔ دنیای سینمایی مارول ایفای نقش کرد. از دیگر فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "قسم به مادرم" (۱۹۸۵)، "بیلو پادشاه"(۱۹۸۹)، "اکنون عدالت برقرار خواهد شد" (۱۹۹۵)، "اخگر"(۱۹۹۶)، "پرواز"(۱۹۹۷)، "عشق علاقه محبت" (۲۰۰۱)، "قطار کلکته" (۲۰۰۳)، "عشق در تایمز اسکوئر" (۲۰۰۳)، "عشق واقعی" (۲۰۰۵)، "بدو چاقالو بدو" (۲۰۰۷) و "خیابان کورونیشن" (۲۰۰۹) اشاره کرد.
نارانپاناوه کاراگاستنا () یک منطقه مسکونی در کشور سری لانکا است.
نیکلای فدروویچ رتیشچف (؛ ۱۷۵۴ – ۲۰ ژانویهٔ ۱۸۳۵) ژنرال پیاده نظام امپراتوری روسیه بود. وی بین ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۶ به عنوان فرماندهٔ کل ارتش روسیه در قفقاز خدمت می کرد. او طرف روسیِ امضاکننده عهدنامه گلستان که در سال ۱۸۱۳ با منعقد شد، مشهور است. زندگی نامه. نیکولای رتیشچف در خانواده ای روسی با نسب باستانی متولد شد. وی پس از پایان آموزش پیاده دانشجوی دانشکده افسری سپاه، شروع به خدمت به عنوان یک ستوان ارتش منظم در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۱۷۷۳ کرد و در ۱۱ اکتبر همین سال آجودان شد. بعد از آن، رتیشچف به سرعت در صفوف نظامی ارتقا یافت. او حدود ۶ سال بعد، در ۱۱ اکتبر ۱۷۷۹، دومین سرگرد هنگ دوم "گرانادیر شد و در ۱۵ سپتامبر ۱۷۸۴، هنگامی که سرهنگ (پولکونیک)" در هنگ پیاده نظام ناواگینسک شد، به عنوان جانشین چرنیشف به کار خود پایان داد"." در ۲ مه ۱۷۸۹، وی در هنگ سرتیپ سنت پترزبورگ سرتیپ شد. رتیشچف در جنگ روسیه و سوئد ۱۷۸۸–۱۷۹۰ خدمت کرد و به خاطر شایستگی هایش، شمشیر طلا را برای شجاعت به دست آورد. در ۱۲ ژانویه ۱۷۹۳، وی به درجه سرلشکری ارتقا یافت و متعاقباً در لهستان ، جایی که قیام کوشیوسکو در حال وقوع بود، خدمت کرد. در سال ۱۷۹۸، او یک سپهبد،
فرمانده آستراخان و در ۵ آوریل ۱۷۹۸، سرآشپز هنگ پادگان آستاراخان شد. خدمات وی در آستاراخان بسیار کوتاه بود، زیرا او در همان سال از آن وظیفه بازنشسته شد و در ۱۵ آوریل ۱۸۰۶ به ارتش اصلی بازگشت. در ۹ اکتبر ۱۸۰۹، رتیشچف فرماندهی لشکر ۱۶ را بر عهده گرفت. و نشان سنت آنا (درجه ۱) را به دست آورد. او در کارزارهای اصول دانوب بین سال های ۱۸۰۷–۱۸۰۹ شرکت کرد. در ۲۷ مه ۱۸۰۹ فرماندهی لشکر ۲۵ را به عهده گرفت و در همان سال علیه اتریش شرکت کرد. به خاطر تلاش هایش در طول مبارزات انتخاباتی، وی نشان سنت جورج (درجه ۴) را در ۸ دسامبر ۱۸۱۰ دریافت کرد. در ۱۹ ژوئیه ۱۸۱۱، وی فرمانده کل نیروهای روسی در خط قفقاز شد. در سال بعد، مقام وی به فرماندهی کل ارتش روسیه در قفقاز ارتقا یافت، موضعی که به عنوان رئیس قائم مقام قفقاز نیز شناخته می شد. رتیشچف اقدامات مؤثری را علیه کوهنوردان در بخشهایی از داغستان و همچنین مناطق تازه کارتلی، کاختی و مناطق کوهستانی گرجستان انجام داد. در سالهای ۱۸۱۲–۱۸۱۳، در طول جنگ روسیه و ایران در سالهای ۱۸۰۴–۱۸۱۳، وی با موفقیت توانست ارتشهای ایران را در شمال ارمنستان و جنوب گرجستان عقب راند. در اوت ۱۸۱۲، رتیشچف از تفلیس (
تفلیس) به مرز ایران رفت و با وساطت فرستاده انگلیس گور اوسلی وارد مذاکره شد، اما شرایط پیشنهاد شده توسط فرمانده کل قوا، عباس میرزا، پذیرفته نشد. توسط دولت روسیه، و بنابراین رتیشچف به تفلیس بازگشت. با این حال، هنگامی که ژنرال پیوتر کوتلیارفسکی شهر لنکران در اوایل سال ۱۸۱۳ را با موفقیت تصرف کرد، پارسیان را مجبور به پذیرش شرایط تحقیرآمیز و بسیار نامطلوب روسیه کرد. در ۲۲ اکتبر ۱۸۱۳، رتیشف تفلیس را به مقصد قره باغ ترک کرد، جایی که در روستای گلستان روسیه و ایران برای امضای پیمان بدنام گلستان که دو روز بعد در ۲۴ اکتبر ۱۸۱۳ به امضا رسید با یک بار دیگر با وساطت گور اوسلی، ملاقات کردند. این پیمان، با رتیشچف به عنوان امضا کننده روسیه، برای واگذاری غیرقابل برگشت مناطق مختلف قفقاز ایران، شامل گرجستان شرقی کنونی، بیشتر جمهوری آذربایجان و جنوب داغستان به روسیه تصویب شد. رتیشف برای تلاشهای نظامی و دیپلماتیک موفقیت آمیز خود در سال ۱۸۱۳ به درجه پیاده نظام ارتقا یافت، همان سال که جنگ با ایران پایان یافت و نشان سنت الکساندر نوا در ۱۲ دسامبر ۱۸۱۲ و نشان افتخار شیر و خورشید را دریافت کرد. رتیشچف در ۲۱ آوریل ۱۸۱۶ از سمت خود استعفا د
اد و الکسی پترویچ یرمولوف جایگزین وی شد. در ژوئن ۱۸۱۷ او به عنوان سناتور سنای روسیه منصوب شد، و در آنجا به مدت پانزده سال سناتور بود. او در ۲۰ ژانویه ۱۸۳۵ درگذشت.
ویلیام فیلدینگ آگبرن ؛ (۲۹ ژوئن ۱۸۸۶–۲۷ آوریل ۱۹۵۹) فیلسوف و جامعه شناس آمریکایی بود که در باتلر، جورجیا زاده شد و در تالاهاسی، فلوریدا درگذشت. او همچنین آمارشناس و مربی بود. تحصیلات. آگبرن مدرک لیسانس هنر را از دانشگاه مرسر و کارشناسی ارشد و دکترای فلسفه را از دانشگاه کلمبیا گرفت. شغل. آگبرن از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۷ استاد جامعه شناسی در دانشگاه کلمبیا بود و در این سال رئیس گروه جامعه شناسی دانشگاه شیکاگو شد. وی در سال ۱۹۲۹ به عنوان رئیس انجمن جامعه شناسی آمریکا خدمت کرد. او از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۶ ویرایشگر مجله انجمن آمار آمریکا بود. در سال ۱۹۳۱، به عنوان رئیس انجمن آمار آمریکا و همچنین در سال ۱۹۲۰ به عنوان مشاور انتخاب شد. او همچنین به خاطر ایدهٔ "تأخر فرهنگی" در سازگاری جامعه با تغییرات تکنولوژیکی دیگر شهرت دارد. این مفهوم در کتاب شوک آینده، توسط الوین تافلر ذکر شده است. او در دورهٔ مدیریت پژوهشی خود در کمیته روندهای اجتماعی دوران رئیس جمهوری هربرت هوور از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳ نقش مهمی در ایجاد روندهای اجتماعی جدید داشت. آگبرن با ۱۷۵ مقاله، یکی از پرکارترین جامعه شناسان عصر خود بود. تغییر اجتماعی. شاید ماندگارترین میراث فک
ری آگبرن نظریه تغییر اجتماعی باشد که در سال ۱۹۲۲ ارائه کرد. او پیشنهاد کرد فناوری موتور اصلی پیشرفت است ولی با واکنش های اجتماعی به آن تعدیل شده است؛ بنابراین، نظریه او اغلب جبرگرایی فناورانه تلقی می شود در حالی که واقعاً فراتر از این است. آگبرن چهار مرحله توسعه فنی را مطرح کرد: «اختراع»، «انباشت»، «انتشار» و «تعدیل».
اخلاق مراقبت نظریه ای در اخلاق هنجاری است که مطابق آن محور کنش اخلاقی روابط بینافردی و مراقبت یا خیرخواهی به عنوان یک فضیلت است. اخلاق مراقبت یکی از مجموعهٔ نظراتی است که در نیمهٔ دوم قرن بیستم توسط فیلسوفان فمینیست پرداخته شد. در مقابل نظریه های اخلاقی پیامدگرایانه و وظیفه گرایانه بر استانداردهای قابل تعمیم و بی طرفی تأکید می کنند، اخلاق مراقبت بر اهمیت واکنش به افراد تأکید می کند. تمایز میان عمومی و فردی را می توان در پرسش های محوری متفاوت این دو رویکرد هم دید: «چه چیزی عادلانه است؟» در مقابل «چگونه واکنش بدهیم؟».
بنفش بنفشه ها فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی ادوارد برنز است. در این فیلم بازیگرانی همچون سلما بلر، پاتریک ویلسون، ادوارد برنز، دبرا مسینگ، دنیس فارینا، دانل لوگ، الیزابت ریسر، پیتر جکوبسن و بیل هیدر ایفای نقش کرده اند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;36306619&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-05-22T19:51:30Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Mr.Robot-ER28-0652&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;39569319&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; بی مصرف ها یک مجموعه فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی که شامل مجموعه ای از فیلم ها می شود که توسط سیلوستر استالونه نوشته شده و بر اساس شخصیت های خلق شده توسط دیوید کالاهام نوشته شده است. در این فیلم ها بازیگران گروهی بازی می کنند که مهمترین آنها سیلوستر استالونه و جیسون استاتهام هستند. این مجموعه فیلم به منظور ادای احترام به فیلم های اکشن پرفروش دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ایجاد شد و همچنین ستایش از ستارگان اکشن آن دهه ها و همچنین ستارگان جدیدتر در این فیلم ها حضور دارند. این مجموعه شامل سه فیلم بی مصرف ها (۲۰۱۰)، بی مصرف ها ۲ (۲۰۱۲) و بی مصرف ها ۳ (۲۰۱۴)، و بی مصرف ها ۴ قرار است در سال ۲۰۲۳ اکران شود. بسیاری از منتقدان استفاده از طنز و صحنه های اکشن را تحسین کردند. این فیلم ها د
ر گیشه نیز موفق بوده اند.
پتر فیالا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، دانشمند علوم سیاسی و استاد دانشگاه اهل جمهوری چک است که از سال ۲۰۱۴ رهبر حزب مدنی دموکراتیک (ODS) بوده است. وی از سال ۲۰۱۳ به عنوان عضو مجلس نمایندگان خدمت کرده است. از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ فیالا وزیر آموزش و پرورش، جوانان و ورزش در کابینه نخست وزیر پتر نکاس بود. پیروزی در انتخابات ۲۰۲۱. ائتلاف SPOLU در انتخابات قانونگذاری ۲۰۲۱ جمهوری چک با فیالا به عنوان رهبر شرکت کرد. نظرسنجی ها حاکی از آن بود که ANO ۲۰۱۱ در انتخابات پیروز می شود اما در کمال تعجب انتخاباتی SPOLU بیشترین آرا را به دست آورد و احزاب مخالف اکثریت کرسی های مجلس نمایندگان را به دست آوردند. احزاب مخالف با امضای تفاهمنامه ای پیشنهاد کردند که فیالا برای پست نخست وزیری جدید معرفی شود.
هلنا موجسکا (؛ زادهٔ – ) بازیگر اهل لهستان است که در نقش های تراژیک و نمایش های شکسپیر تبحر داشت. او در ابتدا در صحنهٔ تئاتر لهستان ظهور کرد اما پس از مهاجرت به آمریکا و علی رغم ضعف در بیان زبان انگلیسی در صحنه های آمریکا و لندن نیز درخشید.
ماهی مرکب، که همچنین به عنوان اُجینگو () نیز شناخته می شود، یک بازی کودکان در کره است. این بازی به این دلیل نامگذاری شده است که شکل تخته بازی روی زمین شبیه یک ماهی مرکب است و انواع مختلفی از نام آن مانند «squid gaisan» (با "گایسان گوناگون" کلمه ژاپنی "kaisen است) یا «squid takkari» وجود دارد. این بازی چند نفره است و بازی به دو تیم هجومی و دفاعی تقسیم می شود. دو هدف اصلی وجود دارد، یا اینکه مهاجمان به هدف حمله برسند، یا تیم ها یکدیگر را نابود کنند. در فرهنگ عامه. مجموعه "بازی مرکب" تلویزیون اینترنتی نتفلیکس به همین نام به نام بازی ماهی مرکب نامگذاری شده است، نسخه ای از آن در طول سریال پخش می شود.
مجسمه ها که همچنین به عنوان چراغ قرمز، چراغ سبز (Red Light, Green Light) نیز شناخته می شود یک بازی محبوب کودکانه است که اغلب در کشورهای مختلف انجام می شود. نحوه انجام بازی در مناطق مختلف جهان متفاوت است.
پنجاهمین مراسم جایزه گرمی ()پنجاهمین دوره جوایز گرمی در استیپلز سنتر در لس آنجلس در ۱۰ فوریه ۲۰۰۸ برگزار شد. این دوره جوایز به آثار منتشر شده در سال ۲۰۰۷ اختصاص داشت که در آن آلبوم ها بین ۱ اکتبر ۲۰۰۶ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷ منتشر شده را شامل می شد. مراسم اولیه در ایالات متحده از طریق شبکه تلویزیونی CBS پخش شد.
خاندان وَراز (براز) یکی از هفت خاندان ممتاز در دوره شاهنشاهی اشکانی و ساسانی بود. این خاندان در آذربایجان و ارمنستان نشیمن داشت. بزرگانِ به شمارآمده در اواخر پارتیان و اوایل ساسانیان، برترین ردهٔ اشراف از خاندان های وراز، سورِن و کارنِ و فرمانروایان اَندیگان بوده اند که نام شان در شمار درباریان اردشیر یکم و شاپور یکم در سنگ نوشتهٔ کعبهٔ زرتشت آمده است. این خاندان ها در دربار اردشیر یکم دارای جایگاه ویژه ای بودند و این خاندان ها از نمایندگان خاندان های اشرافِ پارس جدا بودند. اما با این حال، سرزمین ها و قلمروهای گستردهٔ خاندان های سورن، کارن و وراز نیز بایست به عنوان دولت های نیمه مستقل بخشی از حکومت ساسانی شده باشند.
آبان دخت نجیب زاده هخامنشی و همسر داریوش سوم، واپسین شاهنشاه هخامنشی بود. دربارهٔ او اطلاعاتی در دست نیست و جز نامش اثر دیگری از او باقی نمانده است.
تراشه برگردان، همچنین به عنوان اتصال تراشه فروکشی کنترل شده یا مخفف آن، C4، روشی برای اتصال دای ها مانند ادوات نیم رسانا، تراشه های IC، قطعات غیرفعال یکپارچه و سامانه های ریزوالکترومکانیکی (MEMS)، به مدارات بیرونی با برامدگی های لحیم که روی پدهای تراشه رسوب کرده اند. این تکنیک توسط دپارتمان الکترونیک نظامی سبک جنرال الکتریک ، یوتیکا، نیویورک توسعه داده شده است. برجستگی های لحیم کاری در مرحله نهایی پردازش ویفر بر روی پدهای تراشه در قسمت بالای ویفر قرار می گیرد. به منظور اتصال تراشه به مدارات بیرونی (به عنوان مثال، یک برد مدار یا یک تراشه یا ویفر دیگر)، آن به گونه ای برگردان شده که قسمت بالایی آن رو به پایین باشد، و به طوری که پدهای همراستای آن با پدهای مطابق در مدار بیرونی همراستا شده اند، و سپس لحیم کاری فروکشی می شود تا میان هابند کامل شود. این برخلاف بندزنی سیمی است، که در آن تراشه به طور مستقیم نصب می شود و سیم های ریز روی پدهای تراشه و اتصالات قاب پایه جوش داده می شوند تا پدهای تراشه را به مدارات بیرونی میان هابند کنند.
در لوازم الکترونیکی، جا تراشه یکی از چندین بسته های فناوری نصب-سطح برای مدارهای مجتمع (که معمولاً «تراشه» نامیده می شود) است. اتصال دهنده ها در هر چهار لبه یک بسته مربعی ایجاد می شوند. درمقایسه با فضای خالی داخلی برای نصب مدار مجتمع، اندازه کلی بسته بزرگ است. انواع بسته های جا تراشه معمولاً با حروف اولیه ذکر می شوند و شامل موارد زیر می شوند:
مغالطه توسل به سکوت یا (به انگلیسی: Argument from Silence) یا (به لاتین: argumentum ex silentio) خطایی در اندیشه آدمی است که سبب می شود از سکوت یک شخص نتیجه ای گرفته شود که درستی یا نادرستی آن مشخص نیست. مانند نمونه. شخص یک: گوش کن! این غذا رو می خوری؟ شخص دو: جوابی نمی دهد. (تلویزیون می بیند و دچار بی حواسی است و جوابی نمی دهد) شخص یک: پس خودم می خورم!!! توضیح: شخص شماره یک، پرسشی را مطرح می کند که این غذا را می خوری؟ شخص شماره دو، جوابی ارائه نمی دهد؛ پس به اشتباه نتیجه گیری می شود که شخص شماره دو غذا را نمی خواهد.
دولت کره جنوبی یک جمهوری متمرکز دموکراتیک با سه شاخه اصلی حکومت است. مجریه، مقننه و قضایی. رئیس جمهور در رأس حکومت فعالیت می کند و بالاترین مقام قدرت در کشور است و پس از آن نخست وزیر و وزیران دولت در قدرت هستند. قوه مجریه و مقننه در سطح ملی فعالیت می کنند ولی وزارتخانه هایی در سطح قوه مجریه هستند که به طور محلی نیز کار می کنند. دولت های محلی نیمه خودمختار هستند و دارای دستگاه های اجرایی و قانونگذاری مخصوص به خود هستند. قوه قضاییه در دو سطح ملی و محلی فعالیت می کند. ساختار دولت کره جنوبی بر اساس قانون اساسی کره جنوبی تعیین شده است. از زمان اولین انتشار در سال ۱۹۴۸، قانون اساسی چندین بار مورد بازنگری قرار گرفته است. به استثنای دوران کوتاه مدت جمهوری دوم کره، این کشور همیشه دارای یک مدیر اجرایی نسبتاً مستقل به شکل رئیس جمهور بوده است. همانند اکثر نظام ها که تفکیک قوا دارند، یک نظام متعادل و متوازن در کره جنوبی برقرار است. به عنوان مثال، قضات دادگاه قانون اساسی تا حدی توسط قوه مجریه و بخشی نیز توسط قوه مقننه تعیین می شوند. هنگامی که قطعنامه استیضاح رئیس جمهور توسط قوه مقننه تصویب می شود برای تصمیم نهایی به قوه قض
ائیه ارسال می شود. قوه مقننه. در سطح ملی مجلس ملی کره جنوبی نقش قوه مقننه در کره جنوبی را دارد و مجلس ملی تک مجلسی است. اکثر ۳۰۰ عضو آن از طریق حوزه های انتخابیه تک نفره انتخاب می شوند ولی ۵۶ عضو از طریق نمایندگی تناسبی انتخاب می شوند. نمایندگان مجلس ملی به مدت چهار سال خدمت می کنند؛ در صورتی که یکی از اعضا نتواند دوره خود را تکمیل کند، یک انتخابات میان دوره ای برگزار می شود. مجلس ملی ملزم به بررسی و تصویب قوانین، حسابرسی بودجه و رویه های اداری، تصویب معاهدات و تصویب انتصابات دولتی است. علاوه بر این، این قدرت را دارد که استیضاح یا پیشنهاد برکناری مقامات عالی رتبه را مطرح کند. مجلس ملی ۱۷ کمیته دائمی جهت بررسی مسائل مربوط به سیاست هایی که نیاز به دقت بالایی دارند تشکیل می دهد. در بیشتر موارد، این کمیته ها هم زمان با شروع به کار وزارتخانه های قوه مجریه تشکیل می شوند. لوایح قبل از رسیدن به صحن مجلس از طریق این کمیته ها عبور می کنند. با این حال، قبل از رسیدن به کمیته، لایحه باید از حمایت حداقل ۲۰ عضو برخوردار شده باشد مگر اینکه توسط رئیس جمهور معرفی شده باشند. برای اطمینان از تصویب نهایی، لایحه باید با اکثریت حاض
ران تصویب شود؛ رای مساوی محسوب نمی شود. پس از تصویب، لوایح برای تصویب به رئیس جمهور ارسال می شود که ظرف ۱۵ روز باید تأیید شود. هر سال لایحه بودجه توسط قوه مجریه (رئیس جمهور) به مجلس ملی ارائه می شود. طبق قانون، باید حداقل ۹۰ روز قبل از شروع سال مالی بودجه ارائه شود و نسخه نهایی باید حداقل ۳۰ روز قبل از شروع سال مالی تأیید شود. همچنین مجلس مسئول حسابرسی بودجه های سال های گذشته است که باید حداقل ۱۲۰ روز قبل از شروع سال مالی انجام شود. جلسات مجلس ممکن است به طور معمول (سالی یکبار، حداکثر ۱۰۰ روز) یا فوق العاده (با درخواست رئیس جمهور یا گروه نماینده، حداکثر ۳۰ روز) برگزار شود. به طور پیش فرض، این جلسات شفاف برگزار می شود اما می تواند با رای اکثریت آرا یا با حکم رئیس جمهور، غیرعنلی نیز برگزار شود. برای تصویب قوانین در هر جلسه، حد نصاب باید نصف اعضاء حضور داشته باشند. در حال حاضر، هفت حزب سیاسی در مجلس شورای ملی نمایندگی دارند. قوه مجریه. ریاست قوه مجریه بر عهده رئیس جمهور کره جنوبی است. رئیس جمهور مستقیماً توسط مردم انتخاب می شود و تنها عضو منتخب قوه مجریه است. رئیس جمهور برای یک دوره پنج ساله خدمت می کند؛ دوره اض
افی مجاز نیست. رئیس جمهور رئیس کشور، رئیس حکومت و فرمانده کل نیروهای مسلح کره جنوبی است. رئیس جمهور دارای قدرت اعلان جنگ است و همچنین می تواند لایحه قانون را به مجلس ملی پیشنهاد دهد. همچنین او می تواند وضعیت فوق العاده یا حکومت نظامی را منوط به تأیید مجلس اعلام کند. رئیس جمهور می تواند لوایح را وتو کند ولی اگر دو سوم مجلس آن لوایح را تصویب کند، لوایح به صورت قانون در می آید. رئیس جمهور قدرت انحلال مجلس شورای ملی را ندارد که این موضوع به علت تجربه دولت های اقتدارگرا در جمهوری اول، سوم و چهارم است. نخست وزیر کره جنوبی و همچنین دبیرخانه ریاست جمهوری در وظایف خود به رئیس جمهور کمک می کنند. نخست وزیر با تصویب مجلس ملی توسط رئیس جمهور منصوب می شود و این اختیار را دارد که انتصاب یا برکناری وزیران کابینه را توصیه کند. صاحب دفتر ریاست جمهوری ملزم به عضویت در مجلس ملی نیست. نخست وزیر در وظایف خود به دفتر نخست وزیری که ریاست دفتر هماهنگی سیاست های دولت و هم دبیرخانه نخست وزیر را برعهده دارد، کمک می کند. در صورتی که رئیس جمهور نتواند وظایف خود را انجام دهد نخست وزیر اختیارات رئیس جمهور و کنترل دولت را در دست می گیرد تا ز
مانی که رئیس جمهور بار دیگر وظایف خود را انجام دهد یا تا زمانی که رئیس جمهور جدید انتخاب شود. در صورت مشکوک بودن به تخلف جدی، رئیس جمهور و مقامات کابینه در معرض استیضاح مجلس ملی قرار می گیرند. هنگامی که مجلس ملی به استیضاح رأی مثبت داد، دادگاه قانون اساسی باید قطعنامه استیضاح را تأیید یا رد کند که این سازوکار نشان دهنده نظام توازن بین سه قوه در حکومت است. شورای دولتی عالی ترین نهاد و کابینه ملی برای بررسی سیاست ها و تصمیم گیری ها در شاخه اجرایی جمهوری کره است. در قانون اساسی جمهوری کره، کابینه متشکل از ۱۵ تا ۳۰ نفر از جمله رئیس جمهور است که در حال حاضر کابینه، شامل رئیس جمهور، نخست وزیر، معاون نخست وزیر (وزیر استراتژی و دارایی)، و وزرای ۱۷ وزارتخانه است. قانون اساسی رئیس جمهور را به عنوان رئیس کابینه و نخست وزیر را به عنوان نایب رئیس تعیین می کند. با این وجود، نخست وزیر اغلب جلسات را بدون حضور رئیس جمهور برگزار می کند زیرا که اگر اکثریت اعضای کابینه در جلسه حضور داشته باشند این جلسه می تواند به صورت قانونی برگزار شود. از آنجا که بسیاری از سازمان های دولتی از سئول به دیگر نقاط کشور منتقل شده اند، به برگزاری جل
سات کابینه بدون نیاز در تجمع در یک مکان در حال افزایش است و بنابراین قانون برای برگزاری جلسات کابینه در قالب یک کنفرانس از راه دور تصویری، اصلاح شده است. دبیر ارشد ریاست جمهوری، وزیر دفتر هماهنگی سیاست های دولت، وزیر قوانین دولت، وزیر میهن پرستان و امور جانبازان، وزیر ایمنی غذا و دارو، رئیس نمایشگاه کره کمیسیون تجارت، رئیس کمیسیون خدمات مالی، شهردار شهر ویژه سئول، و سایر مقامات تعیین شده توسط قانون یا لازم به نظر رئیس هیئت دولت می تواند در جلسات کابینه شرکت کرده و بدون حق رأی در مورد موضوعات مورد بحث در جلسات در کابینه صحبت کند. شهردار سئول، اگرچه رئیس یک منطقه خودمختار محلی در کره جنوبی است و ارتباط مستقیمی با قوه مجریه ملی ندارد اما با توجه به وضعیت ویژه سئول، اجازه شرکت در جلسه کابینه را دارد. کابینه جمهوری کره نقش متفاوتی نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر با اشکال مشابه ایفا می کند. از آنجا که سیستم سیاسی کره در اصل یک سیستم ریاست جمهوری است اما جنبه های خاصی از سیستم کابینه پارلمانی را هم در ترکیب خود دارد، کابینه ریاست جمهوری نیز ترکیبی از هر دو سیستم است. به طور خاص، کابینه کره قطعنامه های سیاستی و همچنین
مشورت های سیاستی را با رئیس جمهور را انجام می دهد. با توجه به اینکه جمهوری کره اساساً ریاست جمهوری است، قطعنامه های کابینه نمی تواند جلوی تصمیم رئیس جمهور را بگیرد، و از این نظر، کابینه کره شبیه یک دستگاه مشورتی است. با این حال، قانون اساسی جمهوری کره ۱۷ مسئله از جمله مسائل بودجه ای و نظامی را مشخص می کند که علاوه بر تأیید رئیس جمهور، تصویب کابینه نیز ضروری است. محل اقامت و دفتر رسمی رئیس جمهور جمهوری کره در کاخ آبی واقع در منطقه جونگنو سئول است. کاخ آبی به دلیل ظاهر آن نامگذاری شده است. کاخ آبی علاوه بر دفتر رئیس جمهور، دفتر امنیت ملی و سرویس امنیت ریاست جمهوری جهت کمک به رئیس جمهور را در خود جای داده است. وزارتخانه ها. در حال حاضر، ۱۸ وزارتخانه در دولت کره جنوبی وجود دارد. ۱۸ وزیر توسط رئیس جمهور تعیین می شوند و به نخست وزیر گزارش می دهند. همچنین برخی از وزارتخانه ها دارای آژانس های وابسته هستند که هم به نخست وزیر و هم به وزیران وزارت ها گزارش می دهند. هر آژانس توسط یک کمیسر در سطح وزیر اداره می شود به جز خدمات دادستانی که توسط یک دادستان کل در سطح وزیر هدایت می شود. طبق قانون، وزیر راهبرد و دارایی و وزیر
آموزش و پرورش، به طور خودکار پست معاونان نخست وزیر جمهوری کره را بر عهده می گیرند. در صورتی که هم رئیس جمهور و هم نخست وزیر نتوانند ادامه مسئولیت خود را برعهده بگیرند، یکی از وزیران به ترتیب قدرت، موقعیت رئیس جمهور را بر عهده می گیرند. در صورتی که نخست وزیر نتواند وظیفه خود را انجام دهد، معاون نخست وزیر سمت نخست وزیر را بر عهده می گیرد و اگر نخست وزیر و معاون نخست وزیر نتوانند نقش نخست وزیر را انجام دهند، رئیس جمهور یا می تواند یکی از ۱۷ وزیر را برای تصدی پست نخست وزیری انتخاب کند یا اجازه دهد ۱۷ وزیر طبق دستوری در قانون، این سمت را بر عهده بگیرند. کمیسر خدمات مالیاتی ملی، که طبق قانون یک مقام وزیر است، به دلیل اهمیت بالا، معمولاً به عنوان یک مقام در سطح وزیر تلقی می شود. قوه قضائیه. قوه قضائیه کره جنوبی شامل دیوان عالی کره، دادگاه قانون اساسی، دادگاه های تجدیدنظر استانی و دادگاه های ناحیه ای، شعبه ای، شهری و تخصصی است. همه دادگاه ها زیر نظر قوه قضائیه ملی هستند؛ دادگاه های مستقل محلی مجاز نیستند. قضات در سراسر سیستم ملزم به گذراندن یک سیستم آموزشی دقیق شامل یک برنامه دو ساله و کارآموزی دو ساله هستند. کلیه آم
وزش های قضایی از طریق مؤسسه تحقیق و آموزش قضایی ارائه می شود و محدود به کسانی است که قبلاً در آزمون ملی قضاوت گذرانده اند. دیوان عالی کره جنوبی رئیس شعبه قضایی دولت و آخرین دادگاه استیناف برای تصمیم گیری در کلیه موارد در کره جنوبی است. دیوان عالی کشور که در شهر سئول مستقر است، شامل چهارده قاضی، از جمله یک رئیس کل دادگستری است. رئیس کل دیوان عالی کشور بر همه ادارات دادگاه اختیار دارد و می تواند قوانین مربوط به دادگاه را به مجلس ملی توصیه کند. قضات باید حداقل ۴۰ سال سن داشته باشند و حداقل ۱۵ سال سابقه وکالت داشته باشند. قضات برای مدت شش سال خدمت می کنند. رئیس قوه قضائیه نمی تواند دوباره منصوب شود، اما سایر قضات می توانند. در زیرمجموعه دیوان عالی، دادگاه های تجدیدنظر استانی قرار دارند که در پنج شهر بزرگ کشور مستقر هستند. دادگاه های تجدیدنظر معمولاً از یک هیئت متشکل از سه قاضی تشکیل می شوند. در زیر آن، دادگاه های ناحیه ای وجود دارد که در اکثر شهرهای بزرگ کره جنوبی حضور دارند. در زیر آن، دادگاه های شعبه ای و شهری وجود دارد که در سراسر کشور مستقر شده و محدود به رسیدگی به دعاوی و جرایم کوچک است. دادگاه های تخصصی برا