Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارس ۲۰۱۷، وی در مرز قرقیزستان و قزاقستان بازداشت شد. در پرونده ادعای تلاش برای ربودن گروگان امیلبک کاپتاگایف، وی به ۱۱ سال و ۶ ماه زندان محکوم شد.
راه گم شده و دیگر نوشته ها — زبان و افسانهٔ پیش از ارباب حلقه ها () جلد پنجم کتاب "تاریخ سرزمین میانه" است، مجموعه ای از پیش نویس ها و مقالات نوشتهٔ جی. آر. آر. تالکین در حدود ۱۹۳۶–۱۹۳۷. این کتاب در سال ۱۹۸۷ توسط کریستوفر تالکین ویرایش و منتشر شد.
شکل گیری سرزمین میانه (The Shaping of Middle-Earth) چهارمین جلد از مجموعه تاریخ سرزمین میانه است که در اوت ۱۹۸۶ در انگلستان و در نوامبر ۱۹۸۶ در آمریکا منتشر شد. این کتاب روایتگر چگونگی شکل گیری ساختار زمانی و جغرافیایی سرزمین میانه و والینور از ابتدای خلقت تا به امروز است. با خواندن این کتاب با ماهیت شکل جهان و حکایت هایی که تاکنون از آن تصور شده آشنا می شویم. این کتاب شامل نقشه ها و نمودارهای دوران های مختلف قبل و بعد از فجایعی مانند سقوط نومه نور و نبردهای بزرگ و تأثیر گذار بر آردا است. نقشهٔ بلریاند و وقایعی از دوران اول که به طور خلاصه در سیلماریلیون وجود دارد نیز مورد بحث قرار گرفته است. علاوه بر اینها، نوشته هایی به دنبال کتاب داستان های فراموش شده، اولین سالنامه های والینور و بلریاند، اولین طرح ها و نقشه های سیلماریلیون، پیوست هایی از ترجمه الفی کوئنتا به زبان انگلیسی قدیمی و طرح اسطوره شناسی سیلماریلیون در این کتاب به چشم می خورد.
خوزه خیمنز آراندا (۷ ژوئیه ۱۸۳۷–۶ مه ۱۹۰۳) نقاش اسپانیایی بود. برادران وی، لوئیس خیمنز آراندا و مانوئل خیمنز آراندا هم نقاش بودند. زندگی نامه. منشأ و تحصیلات اولیه. وی در نخستین گام های خود برای نقاش شدن، توسط مانوئل کابرال و ادواردو کانو د لا پنیا آموزش دید. با استعداد نقاشی، در سال ۱۸۵۱ وارد آکادمی شاهانه هنرهای زیبای سانتا ایزابل د هانگریا در سویا شد. در سال ۱۸۶۸ مجموعه های موجود در موزه دل پرادو (موزه پرادو) در مادرید، به ویژه مجموعه های گویا و والاسکس را مطالعه کرد. او در سال ۱۸۶۷ به خرز ده لا فرونترا سفر کرد تا به عنوان مرمت کننده و طراح شیشه های رنگی کار کند. در سال ۱۸۷۱ به رم نقل مکان کرد، و چهار سال در آنجا ماند و با ماریانو فورتونی آشنا شد، که تأثیر زیادی بر نقاشی های او گذاشت. سفر. در سال ۱۸۸۱ او به پاریس نقل مکان کرد، جایی که ۹ سال در آنجا تحصیل کرد و کارهای نقاشی را در قرن هجدهم به سبک فورتونی با موفقیت چشمگیری کشید. در سال ۱۸۹۰ او به مادرید نقل مکان کرد، و صحنه های زندگی روزمره را با سبک و سیاق کاستمبریستا طراحی کرد. بازگشت به زادگاهش. مرگ همسر و دخترش در سال ۱۸۹۲ منجر به بازگشت وی برای زندگی تا
پایان عمر، به شهر زادگاهش شد. در آنجا به عضویت آکادمی هنرهای زیبا منصوب شد و در آنجا معلم شد، منصبی که تا زمان مرگ در سال ۱۹۰۳ بر عهده داشت. دانیل وازکز دیاز، اوژنیو هرموسو، ریکاردو لوپز کابرا، مانوئل گونزالس سانتوس و سانز آریزمندی شاگردان وی در این مدت در سویا بودند. در دهه آخر قرن نوزدهم وی به دایره نقاشان منظره آلکالا گوادایرا رفت وآمد می کرد و چند نمونه از آثار «استاد بزرگ» را از این ژانر (طبق گفته سورولا) بر جای گذاشت. از جمله شناخته شده ترین آثار وی می توان به موارد زیر اشاره کرد: "گذری در گاوبازی" (۱۸۸۰)، "یک فاجعه" (۱۸۹۰) و "برده برای فروش" (حدود ۱۸۹۷). وی همچنین با یک نسخه کارتونی و برجسته در سال ۶۸۹ برای نسخه صد ساله "دن کیشوت" (چاپ ۱۹۰۵) رسم نمود.
مسیحیان فلسطین، مسیحیانی از مردم منطقه جغرافیایی فلسطین قدیم، مهد مسیحیت، هستند که امروز در فلسطین و خارج آن زندگی می کنند. تعداد مسیحیان در کرانه باختری ۵۱۰۰۰ نفر و ۳۵۰۰نفر در نوار غزه است. در تعریف گسترده تر فلسطینی مسیحی، پناهندگان فلسطینی و خارج از کشور و افرادی که دارای ریشه های مسیحی کامل فلسطین یا جزئی حساب می شوند، که حدود ۵۰۰٫۰۰۰ تا ۲٫۶ میلیون نفر در سراسر جهان هستند. بر اساس برآوردهای مختلف، درصد مسیحیان بین ۵/۶ تا ۲۰٪ از کل فلسطینیان جهان است. بیشتر آنها به دلیل مهاجرت گسترده مسیحیان در دهه های گذشته و درگیری اعراب و اسرائیل در خارج از فلسطین تاریخی واقع شده اند. مسیحیان فلسطین به چهار فرقه اصلی مسیحی تقسیم می شوند: کلیساهای ارتدکس کالسدونی، کلیساهای ارتدکس غیر کالسدونی، کلیساهای کاتولیک روم (لاتین و شرقی) و کلیساهای پروتستان.
نشریه سیاسی-ایدئولوژیک «مُجاهد»، روزنامه ای است که توسط سازمان مجاهدین خلق ایران بعد از انقلاب سال ۵۷، از «۱ مرداد ۱۳۵۸» چاپ و در اختیار اعضا و طرفداران این جریان قرار می گرفت. این نشریه ارگان رسمی سازمان مجاهدین خلق و منتشر کننده مهمترین واکنش ها و بیانیه های این سازمان می باشد سال های ابتدایی. پس از فروپاشی حکومت پهلوی در سال ۵۷ و گشوده شدن فضای آزاد سیاسی در اوایل انقلاب، گفتمان های متفاوت سیاسی اعم از چپ و راست هرکدام نشریات خود را در اختیار اعضا و طرفداران خود قرار می دادند. این نوشتارها شامل تحلیل های سیاسی از مسائل داخلی و بین المللی، مطالب تئوریک، بَسط ایدئولوژی، بیانیه ها و اخبار می شد. سازمان مجاهدین خلق نیز بعنوان یک گروه فعال در انقلاب ایران مطالب خود را ابتدا به صورت پراکنده و غیر سازمان یافته و عمدتاً به صورت چاپ های ابتدایی با دستگاه استنسیل منتشر می کرد. اما در مرداد سال ۱۳۵۸ اولین شماره از روزنامه خود تحت عنوان و لوگوی «مجاهد» را به صورت رسمی به چاپ رساند. خرداد ماه ۱۳۶۰. روند مدارا و همسویی سازمان با حکومت مرکزی تا اوایل سال ۶۰ ادامه داشت اما بتدریج و به طورمشخص همگام با اعلام جنگ مسلحانه سا
زمان علیه حکومت مرکزی، نوشته ها و مطالب مجاهد نیز رنگ و بوی ستیزه جویانه به خود گرفت. در روز ۲۸ خرداد، نشریهٔ مجاهد چند نسخه از روزنامه را چاپ کرد که در یکی از مهمترین نسخه های آن مطلبی چاپ شد که نشان از نگرانی آنها نسبت به جان رئیس جمهور بنی صدر خبر می داد و از طرفداران خود می خواست برای یاری از او به خیابان ها بیایند. مجاهد دراین باره چنین تیتر زد: «جان رئیس جمهور در خطر است، مردم تهران آماده نجات جان رئیس جمهور باشید». همچنین در همان نسخهٔ مهم که در همان روز(٢٨خرداد) به چاپ رسید، بیانیه ای تحت عنوان «اطلاعیه سیاسی-نظامی شماره ۲۵» صادر شد که می توان آن را سرآغاز ورود نیروهای مجاهدین به نبرد مسلحانه با جمهوری اسلامی نامید. در بخشی از این اعلامیه آمده است: «... بدیهی است برابر اعلامیهٔ حاضر، از این پس مسئولیت هر آنچه که حین مقاومت انقلابی واقع شود، تنها و تنها بر ذِمهٔ مرتجعین انحصارطلب و اوباش چماق دار آنهاست که قصد آن کرده اند تا نقشه به پایان نرسیده شاه خائن و ساواک منفور او را، در قلع و قمع مجاهدین، به پایان رسانند. از این حیث برآنیم که نام بردگان، هر که باشند و در هر لباسی دقیقاً شایسته سخت ترین کیفر و م
جازات انقلابی خواهند بود…». ساختار روزنامه مجاهد. مطالب روزنامه مجاهد دقیقاً انعکاس نظرات و دستورهای اعضای مرکزی سازمان مجاهدین خلق بود. می توان مطالب این نشریه را به بخش های متفاوتی تقسیم کرد؛ نشریات وابسته. در همان دوران مجلات دیگری توسط سازمان مجاهدین خلق به چاپ می رسید که وابسته به نشریه مجاهد بودند که مهمترین آنها «بازوی انقلاب»، «نسل انقلاب» و «فریاد گودنشین» نام داشت. لوگوی روزنامه. در لوگوی این روزنامه با خط درشت عنوان «مجاهد» درج شده که تمثیلی از دو اسلحه یوزی است. در بالای سلاح نیز یک ستاره به عنوان «نماد سوسیالیسم»، و آیه ای از قرآن به کار رفته که در نماد و پرچم این سازمان نیز درج است. پیوند به بیرون. آرشیو نشریه مجاهد
از زمانی که تلفن وارد زندگی انسان ها شد، نگرانی هایی دربارهٔ تأثیر امواج موبایل بر سلامتی انسان و ارتباط آن با بیماری ها، بین مردم وجود داشته است، اما مضر بودن تلفن همراه برای سلامتی انسان، از نظر علمی رد شده و فاقد اعتبار است. آنتن های موجود در تلفن های همراه، از جمله گوشی های هوشمند، تشعشعات فرکانس رادیویی (RF) منتشر می کنند که نوعی از امواج غیر یونیزه (مانند امواج مایکروویو) هستند. بخش هایی از سر یا بدن که به آنتن نزدیک تر هستند، می توانند این انرژی را جذب کرده و آن را به گرما تبدیل کنند. از دهه ۱۹۹۰ به این سو، دانشمندان در حال تحقیق هستند که آیا تشعشعات مرتبط با آنتن های تلفن همراه یا دکل های مخابراتی که امروزه بسیار رایج شده اند، بر سلامت انسان تأثیر می گذارند یا خیر. شبکه های تلفن همراه از باندهای مختلف تشعشعات RF استفاده می کنند که برخی از آن ها با محدوده امواج مایکروویو همپوشانی دارند. سایر سیستم های بی سیم دیجیتال، مانند شبکه های ارتباط داده، نیز تشعشعات مشابهی تولید می کنند. در پاسخ به نگرانی های عمومی، سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال ۱۹۹۶ پروژه بین المللی EMF (میدان های الکتریکی و مغناطیسی) را برا
ی بررسی شواهد علمی در مورد اثرات احتمالی EMF در محدوده فرکانس ۰ تا ۳۰۰ گیگاهرتز راه اندازی کرد. این سازمان اعلام کرده است که اگرچه تحقیقات گسترده ای درباره اثرات احتمالی سلامتی ناشی از قرارگیری در معرض بخش های مختلف طیف فرکانسی انجام شده است، تمام بررسی های انجام شده تاکنون نشان داده اند که تا زمانی که میزان قرارگیری در معرض، زیر حد مجاز توصیه شده در دستورالعمل های EMF (1998) ICNIRP باشد (که کل محدوده فرکانسی ۰ تا ۳۰۰ گیگاهرتز را پوشش می دهد)، چنین قرارگیری هایی هیچ اثر سوء شناخته شده ای بر سلامت ایجاد نمی کنند. در سال ۲۰۱۱، آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (IARC)، که یکی از آژانس های وابسته به WHO است، تابش های بی سیم را در گروه ۲B – احتمالاً سرطان زا طبقه بندی کرد. این به این معناست که "ممکن است خطر" سرطان زایی وجود داشته باشد، بنابراین نیاز است تحقیقات بیشتری درباره استفاده طولانی مدت و سنگین از دستگاه های بی سیم انجام شود. سازمان بهداشت جهانی بیان کرده است که "تعداد زیادی از مطالعات در دو دهه گذشته برای ارزیابی خطرات احتمالی تلفن های همراه بر سلامت انجام شده است. تاکنون، هیچ اثر سوء شناخته شده ای بر سلامت ک
ه ناشی از استفاده از تلفن همراه باشد، اثبات نشده است." دستورالعمل های بین المللی در مورد سطح قرارگیری در معرض میدان های الکترومغناطیسی با فرکانس مایکروویو، مانند دستورالعمل های ICNIRP، سطح توان دستگاه های بی سیم را محدود می کنند و معمولاً دستگاه های بی سیم از این دستورالعمل ها تجاوز نمی کنند. این دستورالعمل ها تنها اثرات حرارتی را در نظر می گیرند، زیرا اثرات غیرحرارتی به طور قطعی اثبات نشده اند. موضع رسمی سازمان حفاظت از سلامت بریتانیا (HPA) این است که "تا به امروز، هیچ شواهد مداومی مبنی بر اینکه وای فای و شبکه های بی سیم (WLANs) بر سلامت جمعیت عمومی تأثیر منفی دارند وجود ندارد"، اما همچنین توصیه کرده که "به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه معقول... این موضوع باید تحت بررسی مداوم قرار گیرد...". در بیانیه ای در سال ۲۰۱۸، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اظهار داشت که "حدود ایمنی فعلی به گونه ای تعیین شده اند که شامل یک حاشیه ایمنی ۵۰ برابری از اثرات مشاهده شده در معرض انرژی فرکانس رادیویی باشد." تعریف. موج، ارتعاش یا نوسانی است که انرژی را در محیط (یا فضا) منتقل می کند. موج، به ۲گروه تقسیم می شود، که یکی از آن ها، امو
اج الکترومغناطیسی است. موج الکترومغناطیسی، همان آشفتگی در میدان های الکترومغناطیسی است. نام دیگر این موج، تابش الکترومغناطیسی است. گاهی به موج الکترومغناطیسی، نور می گویند، اگرچه نور مرئی فقط بخشی از امواج الکترومغناطیسی است. امواج الکترومغناطیسی بر حسب قدرتشان به نام های گوناگونی خوانده می شوند: امواج رادیویی (ضعیف ترین موج)، ریزموج، فروسرخ (مادون قرمز)، نور مرئی، فرابنفش، پرتو ایکس و پرتو گاما (قدرتمندترین موج). قرار گرفتن در معرض بیماری. تلفن های همراه. یک تلفن همراه با امواج رادیویی که با یک آنتن محلی و فرستنده/گیرنده خودکار به نام ایستگاه پایه سلولی (یا دکل مخابراتی) مبادله می شود، به شبکه تلفنی متصل می شود. ناحیه خدماتی که توسط هر ارائه دهنده پوشش داده می شود به مناطق جغرافیایی کوچک تری به نام سلول ها تقسیم می شود و تمامی تلفن های موجود در یک سلول با آنتن همان سلول ارتباط برقرار می کنند. هم تلفن و هم دکل دارای فرستنده های رادیویی هستند که با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. از آنجا که در یک شبکه سلولی، کانال های رادیویی مشابه در هر چند سلول مجدداً استفاده می شوند، این شبکه ها از فرستنده های با توان کم استف
اده می کنند تا از نفوذ امواج رادیویی یک سلول به سلول مجاور که از همان فرکانس ها استفاده می کند، جلوگیری کنند. تلفن های همراه به توان خروجی موثر تابشی همسانگرد (EIRP) تا سقف ۳ وات محدود هستند و شبکه به طور مداوم توان فرستنده تلفن را به حداقل مقدار ممکن برای حفظ کیفیت سیگنال تنظیم می کند، به طوری که در نزدیکی دکل، این توان می تواند به حداقل مقدار ۱ میلی وات کاهش یابد. فرستنده های کانال دکل معمولاً دارای توان خروجی EIRP حدود ۵۰ وات هستند. حتی وقتی تلفن مورد استفاده قرار نمی گیرد، مگر اینکه خاموش شده باشد، به طور دوره ای سیگنال های رادیویی را در کانال کنترلی خود ارسال می کند تا با دکل ارتباط برقرار کند و برای عملکردهایی مانند انتقال تماس به دکل دیگر در صورت ورود کاربر به سلول دیگر استفاده شود. هنگامی که کاربر تماس برقرار می کند، تلفن سیگنالی را در یک کانال دوم ارسال می کند که صدای کاربر را حمل می کند. شبکه های موجود 2G، 3G و 4G از فرکانس هایی در باند UHF یا مایکروویو پایین، بین ۶۰۰ مگاهرتز تا ۳.۵ گیگاهرتز استفاده می کنند. بسیاری از دستگاه های بی سیم خانگی مانند شبکه های وای فای، بازکننده های درب گاراژ و دستگاه ها
ی مانیتور کودک از فرکانس های دیگری در همین بازه فرکانسی استفاده می کنند. امواج رادیویی با افزایش فاصله از آنتن فرستنده به سرعت با توان معکوس مربع فاصله کاهش می یابند. بنابراین فرستنده تلفن، که هنگام صحبت نزدیک به صورت کاربر نگه داشته می شود، منبع بسیار بزرگ تری از قرار گرفتن انسان در معرض امواج است نسبت به فرستنده دکل، که معمولاً حداقل چند صد متر از کاربر فاصله دارد. کاربر می تواند با استفاده از یک هدست و دور نگه داشتن تلفن از بدن خود، میزان قرار گرفتن در معرض را کاهش دهد. شبکه های سلولی نسل پنجم (5G)، که از سال ۲۰۱۹ شروع به راه اندازی شدند، از فرکانس های بالاتری در یا نزدیک به باند امواج میلی متری، بین ۲۴ تا ۵۲ گیگاهرتز استفاده می کنند. امواج میلی متری توسط گازهای جوی جذب می شوند، بنابراین شبکه های 5G از سلول های کوچک تری نسبت به شبکه های سلولی قبلی استفاده خواهند کرد، به اندازه تقریبی یک بلوک شهری. به جای دکل سلولی، هر سلول از یک آرایه از چندین آنتن کوچک نصب شده روی ساختمان ها و تیرهای برق موجود استفاده می کند. به طور کلی، امواج میلی متری نسبت به امواج مایکروویو کمتر به عمق بافت های زیستی نفوذ می کنند و عمد
تاً در لایه های سطحی بدن جذب می شوند. تلفن های بی سیم. سازمان حفاظت از سلامت (HPA) همچنین بیان می کند که به دلیل قابلیت تنظیم توان تطبیقی تلفن های همراه، میزان تابش یک تلفن بی سیم DECT می تواند حتی از میزان تابش یک تلفن همراه بیشتر باشد. این سازمان توضیح می دهد که در حالی که تابش تلفن بی سیم DECT به طور متوسط دارای توان خروجی ۱۰ میلی وات است، این تابش در واقع به صورت ۱۰۰ پالس در ثانیه با توان ۲۵۰ میلی وات صورت می گیرد، که قدرتی قابل مقایسه با برخی تلفن های همراه دارد. شبکه بی سیم. بیشتر تجهیزات شبکه های بی سیم (LAN) به گونه ای طراحی شده اند که مطابق با استانداردهای از پیش تعریف شده کار کنند. نقاط دسترسی بی سیم معمولاً به افراد نزدیک هستند، اما کاهش قدرت سیگنال با فاصله بسیار سریع بوده و از قانون معکوس مربع فاصله پیروی می کند. با این حال، لپ تاپ های بی سیم معمولاً در فاصله نزدیکی از کاربران استفاده می شوند. به طور غیرعلمی، وای فای با حساسیت الکترومغناطیسی مرتبط دانسته شده است، اما تحقیقات انجام شده درباره این موضوع شواهد نظام مندی که ادعاهای افراد مبتلا را تأیید کند، نیافته اند. کاربران دستگاه های شبکه سازی بی
سیم معمولاً برای مدت زمان طولانی تری نسبت به تلفن های همراه در معرض این دستگاه ها هستند و قدرت سیگنال این دستگاه ها به طور قابل توجهی کمتر نیست. در حالی که یک تلفن سیستم جهانی ارتباطات تلفن همراه (UMTS) می تواند توان خروجی ای بین 21 دسی بل میلی وات (125 میلی وات) برای کلاس قدرت 4 و 33 دسی بل میلی وات (2 وات) برای کلاس قدرت 1 داشته باشد، یک روتر بی سیم می تواند توان خروجی ای بین 15 دسی بل میلی وات (30 میلی وات) تا 27 دسی بل میلی وات (500 میلی وات) در بالاترین حد داشته باشد. با این حال، روترهای بی سیم معمولاً فاصله بسیار بیشتری از سر کاربران دارند نسبت به تلفن هایی که توسط کاربران نگه داشته می شوند، که باعث می شود میزان قرار گرفتن در معرض کلی بسیار کمتر باشد. سازمان حفاظت از سلامت (HPA) اعلام کرده است که اگر فردی یک سال کامل را در محلی با یک نقطه دسترسی وای فای بگذراند، دوز امواج رادیویی دریافتی او معادل با یک تماس ۲۰ دقیقه ای با تلفن همراه خواهد بود. موضع HPA این است که "قرار گرفتن در معرض فرکانس رادیویی (RF) از وای فای احتمالاً کمتر از تلفن های همراه است." همچنین این سازمان تأکید کرده است که "هیچ دلیلی وجود
ندارد که مدارس و سایرین از تجهیزات وای فای استفاده نکنند." در اکتبر ۲۰۰۷، HPA یک مطالعه "منظم" جدید درباره تأثیرات شبکه های وای فای به نمایندگی از دولت بریتانیا آغاز کرد تا ترس هایی که در آن زمان در رسانه ها مطرح شده بود را کاهش دهد. مایکل کلارک از HPA بیان کرده است که تحقیقات منتشرشده درباره تلفن های همراه و دکل های مخابراتی به نتیجه ای که وای فای را محکوم کند، منجر نشده است. اثرات مورد مطالعه. مدولاسیون عصبی. تعدیل عملکرد عصبی با استفاده از تابش در بازه صدها گیگاهرتز تا چند تراهرتز با انرژی های نسبتاً پایین (بدون ایجاد گرمایش یا یونیزاسیون قابل توجه) امکان پذیر است و می تواند تأثیرات مثبت یا منفی داشته باشد. فرکانس های مرتبط با تعاملات عصبی در محدوده ای یا بالاتر از محدوده ای هستند که معمولاً برای دستگاه های بی سیم مصرفی به کار گرفته می شود و از این رو انتظار می رود نفوذ کمی در بافت انسانی داشته باشند. بسیاری از مطالعاتی که در این بررسی به آن ها اشاره شده است، به جای انسان ها، بر روی جوندگان انجام شده اند، که این موضوع مانع محافظتی ناشی از جمجمه های ضخیم تر در پستانداران بزرگ تر را دور می زند. سد خونی – مغز
ی. یک بررسی در سال ۲۰۱۰ بیان کرد که "مجموع شواهد تجربی از تأثیر میدان های فرکانس رادیویی 'غیر حرارتی' بر نفوذپذیری سد خونی-مغزی حمایت نمی کند"، اما اشاره کرد که تحقیقات در مورد تأثیرات فرکانس های پایین و تأثیرات آن بر انسان ها محدود بوده است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ درباره تابش فرکانس پایین روی انسان ها نشان داد که "هیچ شواهدی از تأثیرات حاد تابش کوتاه مدت تلفن همراه بر جریان خون مغزی وجود ندارد." سرطان. شایعاتی وجود دارد که استفاده از تلفن همراه می تواند باعث سرطان شود، اما این موضوع به طور قطعی اثبات نشده است. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) بیان می کند که هیچ شواهد علمی به طور قطعی پاسخ نمی دهد که آیا استفاده از تلفن همراه باعث سرطان می شود یا خیر. در بیانیه ای در سال ۲۰۱۸، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) اعلام کرد که "حدود ایمنی فعلی شامل یک حاشیه ایمنی ۵۰ برابری از اثرات مشاهده شده ناشی از قرار گرفتن در معرض انرژی فرکانس رادیویی است." یک بررسی در سال ۲۰۲۱ شواهد "محدود" اما "کافی" برای ارتباط فرکانس های رادیویی در بازه ۴۵۰ مگاهرتز تا ۶۰۰۰ مگاهرتز با گلیوماها و نوروم های صوتی در انسان یافت، اما
همچنین نتیجه گیری کرد که "... شواهد هنوز به اندازه کافی قوی نیستند تا یک رابطه مستقیم را اثبات کنند." برای فرکانس های بالاتر به دلیل کمبود مطالعات مناسب، نتیجه گیری ممکن نبود. باروری و تولیدمثل. کاهش کیفیت اسپرم در مردان طی چند دهه مشاهده شده است. مطالعات درباره تأثیر تابش تلفن همراه بر باروری مردان نتایج متناقضی دارند و اثرات تابش الکترومغناطیسی فرکانس رادیویی (RF-EMR) ناشی از این دستگاه ها بر سیستم تولیدمثل در حال حاضر مورد بحث فعال است. یک بررسی در سال ۲۰۱۲ نتیجه گیری کرد که "مجموع نتایج این مطالعات نشان داده اند که RF-EMR تعداد و تحرک اسپرم را کاهش داده و استرس اکسیداتیو را افزایش می دهد." یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ روی ۱۵۳ مرد که به یک کلینیک باروری در بوستون، ماساچوست مراجعه کرده بودند، نشان داد که استفاده از تلفن همراه (بر اساس گزارش خود افراد) با کیفیت اسپرم مرتبط نبود و حمل تلفن همراه در جیب شلوار نیز تأثیری بر کیفیت اسپرم نداشت. یک بررسی در سال ۲۰۲۱ نتیجه گیری کرد که فرکانس های رادیویی 5G در بازه ۴۵۰ مگاهرتز تا ۶۰۰۰ مگاهرتز بر باروری مردان تأثیر دارد، احتمالاً بر باروری زنان تأثیر می گذارد و ممکن است اث
رات مضری بر رشد جنین، نوزادان و کودکان داشته باشد. برای فرکانس های بالاتر به دلیل کمبود مطالعات مناسب نتیجه گیری ممکن نبود. میزان اثر کمی سازی نشده است. حساسیت الکترومغناطیسی. برخی کاربران تلفن همراه و دستگاه های مشابه گزارش داده اند که هنگام استفاده یا پس از استفاده از این دستگاه ها علائم غیرمخصوصی را تجربه کرده اند. مطالعات هیچ ارتباطی میان این علائم و قرار گرفتن در معرض تابش الکترومغناطیسی پیدا نکرده اند. علاوه بر این، حساسیت الکترومغناطیسی به عنوان یک تشخیص پزشکی شناخته نشده است. متابولیسم گلوکز. طبق گزارش موسسه ملی سرطان، دو مطالعه کوچک که بررسی کردند آیا و چگونه تابش تلفن همراه بر متابولیسم گلوکز مغزی تأثیر می گذارد، نتایج ناسازگاری نشان داده اند. اثرات روی کودکان. گزارشی از سازمان حفاظت در برابر تابش و ایمنی هسته ای دولت استرالیا (ARPANSA) در ژوئن ۲۰۱۷ بیان کرد: برنامه تحقیقاتی ۲۰۱۰ سازمان بهداشت جهانی (WHO) کمبود شواهد کافی مرتبط با کودکان را شناسایی کرده بود و این موضوع همچنان به قوت خود باقی است. تاکنون هیچ مطالعه بلندمدت آینده نگر درباره این موضوع انجام نشده است و این نیاز تحقیقاتی همچنان یک اولویت
بالا است. برای سرطان، تنها یک مطالعه کنترل موردی کامل که چهار کشور اروپایی را شامل می شد، استفاده از تلفن همراه در میان کودکان یا نوجوانان و خطر تومور مغزی را بررسی کرده است؛ این مطالعه هیچ ارتباطی میان این دو نشان نداده است (آیدین و همکاران، ۲۰۱۱). با توجه به این کمبود اطلاعات در مورد کودکان و تلفن همراه و سرطان، مطالعات اپیدمیولوژیک بیشتری مورد نیاز است. سایر موجودات. سطوح پایین امواج الکترومغناطیسی (EMF) برخی اثرات بر سایر موجودات دارند. به عنوان مثال، مطالعه ای در سال ۲۰۰۶ توسط ویان و همکاران نشان داد که مایکروویو بر بیان ژن در گیاهان تأثیر می گذارد. ایستگاه های پایه. متخصصانی که توسط فرانسه مشورت داده شده بودند، توصیه کردند که محور اصلی آنتن نباید مستقیماً در مقابل یک محل سکونت و در فاصله کمتر از ۱۰۰ متر قرار گیرد. این توصیه در سال ۲۰۰۳ اصلاح شد تا بیان کند که آنتن هایی که در شعاع ۱۰۰ متری مدارس ابتدایی یا مراکز مراقبت از کودکان قرار دارند، باید به گونه ای بهتر در منظره شهری ادغام شوند. این توصیه در گزارش کارشناسی سال ۲۰۰۵ گنجانده نشد. آژانس فرانسوی امنیت بهداشتی محیط زیست (Agence française de sécurité
sanitaire environnementale) تا سال ۲۰۰۹ اعلام کرد که هیچ اثر کوتاه مدت اثبات شده ای از میدان های الکترومغناطیسی بر سلامت وجود ندارد، اما سوالاتی درباره اثرات بلندمدت همچنان باز است و کاهش مواجهه از طریق بهبودهای فناورانه آسان است. یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ که در مجله Environmental Research منتشر شد، بیان کرد که "اگرچه علت مستقیم اثرات منفی امواج فرکانس رادیویی (RFR) ناشی از ایستگاه های پایه تلفن همراه بر سلامت انسان نهایی نشده است، اما شواهد پزشکی و علمی کافی وجود دارد که نگرانی هایی برای مسئولیت های بلندمدت شرکت هایی که دکل های تلفن همراه را نصب می کنند، ایجاد کند." این مطالعه همچنین پیشنهاد کرد که فاصله گذاری داوطلبانه از مدارس و بیمارستان ها رعایت شود. استانداردهای ایمنی و صدور مجوز. برای حفاظت از جمعیتی که در اطراف ایستگاه های پایه و کاربران گوشی های همراه زندگی می کنند، دولت ها و نهادهای نظارتی استانداردهای ایمنی را اتخاذ می کنند که به محدودیت هایی برای سطح مواجهه زیر یک مقدار معین ترجمه می شود. استانداردهای ملی و بین المللی متعددی پیشنهاد شده است، اما استاندارد کمیسیون بین المللی حفاظت در برابر پرتوهای غیر
یونیزان (ICNIRP) معتبرترین آن هاست و تاکنون توسط بیش از ۸۰ کشور پذیرفته شده است. برای ایستگاه های رادیویی، ICNIRP دو سطح ایمنی پیشنهاد می کند: یکی برای مواجهه شغلی و دیگری برای عموم مردم. در حال حاضر تلاش هایی برای هماهنگ کردن استانداردهای مختلف موجود در جریان است. در اکثر مناطق شهری، رویه های صدور مجوز برای ایستگاه های رادیویی در سطوح شهری/استانی، استانی/ایالتی یا ملی تنظیم شده است. در بسیاری از مناطق، ارائه دهندگان خدمات تلفن همراه ملزم به دریافت مجوز ساخت، ارائه گواهی سطوح انتشار آنتن و اطمینان از انطباق با استانداردهای ICNIRP و/یا سایر قوانین محیط زیستی هستند. بسیاری از نهادهای دولتی همچنین از شرکت های مخابراتی رقیب می خواهند که تلاش کنند تا برج ها را به اشتراک بگذارند، به منظور کاهش تأثیرات محیطی و ظاهری. این موضوع یکی از عوامل مؤثر در رد نصب آنتن ها و برج های جدید در جوامع است. استانداردهای ایمنی در ایالات متحده توسط کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) تعیین می شوند. FCC استانداردهای خود را عمدتاً بر اساس استانداردهای تعیین شده توسط شورای ملی حفاظت در برابر تابش و اندازه گیری ها (NCRP) - که یک سازمان علمی منشو
ر شده توسط کنگره در منطقه واشنگتن دی سی است - و مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE)، به ویژه زیرکمیته ۴ کمیته بین المللی ایمنی الکترومغناطیسی، قرار داده است. سوئیس برای برخی "مناطق حساس" (مانند کلاس های درس) محدودیت های ایمنی را کمتر از محدودیت های ICNIRP تعیین کرده است. در مارس ۲۰۲۰، برای اولین بار از سال ۱۹۹۸، ICNIRP دستورالعمل های خود را برای مواجهه با فرکانس های بالاتر از ۶ گیگاهرتز - از جمله فرکانس هایی که برای 5G بالای ۶ گیگاهرتز استفاده می شوند - به روزرسانی کرد. این کمیسیون محدودیتی برای سطح قابل قبول مواجهه کل بدن، محدودیتی برای مواجهه کوتاه مدت با بخش های کوچک بدن و کاهش حداکثر میزان مواجهه مجاز برای یک منطقه کوچک از بدن اضافه کرد. دعاوی حقوقی. در ایالات متحده، پرونده های حقوقی مربوط به صدمات شخصی توسط افرادی علیه تولیدکنندگان (از جمله موتورولا، NEC، زیمنس و نوکیا) بر اساس اتهاماتی مبنی بر ایجاد سرطان مغز و مرگ تنظیم شده است. در دادگاه های فدرال ایالات متحده، شهادت کارشناسان مرتبط با علم ابتدا باید در یک جلسه داوبرت (Daubert hearing) توسط قاضی ارزیابی شود تا از لحاظ علمی معتبر و مرتبط باشد و سپس به
عنوان مدرک پذیرفته شود. در یک پرونده در سال ۲۰۰۲ علیه موتورولا، شاکیان ادعا کردند که استفاده از تلفن های دستی بی سیم می تواند باعث سرطان مغز شود و استفاده از تلفن های موتورولا باعث سرطان یکی از شاکیان شده است. قاضی حکم داد که هیچ مدرک علمی به اندازه کافی معتبر و مرتبط برای حمایت از علیت کلی یا خاص ارائه نشده است، درخواست برای حذف شهادت کارشناسان شاکیان را پذیرفت و درخواست برای حذف شهادت کارشناسان متهمان را رد کرد. در ایتالیا، دو پرونده جداگانه در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۷ منجر به اعطای مستمری به شاکیانی شد که ادعا کردند تومورهای خوش خیم مغزی آن ها نتیجه استفاده طولانی مدت از تلفن همراه در وظایف حرفه ای بوده است. این استفاده به مدت ۵ تا ۶ ساعت در روز انجام می شد و دادگاه حکم داد که این استفاده با استفاده غیرحرفه ای متفاوت است. در بریتانیا، گروهی به نام اقدام قانونی علیه 5G (Legal Action Against 5G) تلاش کردند که یک بررسی قضایی از برنامه دولت برای استقرار فناوری 5G انجام دهند. در صورت موفقیت، این گروه قرار بود توسط مایکل منسفیلد QC، یکی از وکلای برجسته بریتانیا، نمایندگی شود. اما این درخواست رد شد، زیرا دولت نشان دا