Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جاد یک دولت فاشیستی هستند. نئو نازیسم یک پدیده جهانی است که در بسیاری از کشورها و شبکه های بین المللی نمایندگی سازمان یافته دارد، ناصری از دکترین نازی، از جمله ناسیونالیسم افراطی، نژادپرستی، بی گانه هراسی، توانایی گرایی، همجنس گراهراسی، ضد رومانییسم، یهودستیزی، ضد کمونیسم و ایجاد رایش چهارم را به عاریت گرفته است. انکار هولوکاست در محافل نئونازی رایج است. در ایالات متحده، سازمان های مانند حزب نازی آمریکا، اتحاد ملی و مقاومت آریایی سفید در نیمه دوم قرن بیستم تشکیل شدند. اتحاد ملی که در دهه ۱۹۷۰ توسط ویلیام لوتر پیرس، نویسنده کتاب خاطرات ترنر (The Turner Diaries) تأسیس شد، بزرگ ترین و فعال ترین گروه نئونازی در ایالات متحده در دهه ۱۹۹۰ بود.
ساختارگرایی کارکردی نظریه ای جامعه شناختی برگرفته از نظریه سیستم ها در جامعه شناسی است. نظریه سیستم ها، در پی رواج اندیشه های تالکوت پارسونز (۱۳ دسامبر ۱۹۰۲–۸ مه ۱۹۷۹) جامعه شناس آمریکایی، به عنوان یک نظریه کارکردگرایی ساختاری آغاز شد یعنی ساختار اجتماعی مورد تأکید و در مرکز تحلیل قرار گرفته است و کارکرد اجتماعی پدیده ها از این ساختارها استنتاج شدند. در مقابل، در نظریه کارکردی - ساختارگرایی، تمرکز اولیه بر عملکرد یک جنبه از جامعه است و تنها پس از مشخص شدن کارکردها، ساختارهای توانمند تعیین می شوند. در ساختارگرایی کارکردی بر ساختارها تأکید می شود و پدیده های اجتماعی در خدمت ساختارند ولی در کارکردگرایی ساختاری چون به قول رابرت کی. مرتن (۴ ژوئیه ۱۹۱۰–۲۳ فوریه ۲۰۰۳) جامعه شناس آمریکایی هر پدیده اجتماعی دارای کارکردهای آشکار و پنهان و کژکارکردهایی است، پس بخاطر نقشی که در پایداری یا اضمحلال نظام اجتماعی کل دارند بر کارکردها تأکید می شود و ساختار ثمره کارکردهای اعضا جامعه دانسته می شود.
طبقه زارعین (Planter Class)، که در همان زمان در ایالات متحده به عنوان اشراف جنوبی نیز شناخته می شوند، یک کاست نژادی و اجتماعی-اقتصادی از جامعه پان-آمریکایی بودند که بر بازارهای کشاورزی قرن ۱۷ و ۱۸ میلادی تسلط داشتند. تجارت برده اقیانوس اطلس به کشاورزان اجازه می داد تا به کار برده های ارزان قیمت آفریقایی برای کاشت و برداشت محصولاتی مانند تنباکو، پنبه، ایندیگو، قهوه، چای، کاکائو، نیشکر، سیسال، دانه های روغنی، نخل روغنی، کنف، درختان لاستیک و میوه ها دسترسی داشته باشند. زارعین بخشی از اشراف آمریکایی محسوب می شدند. در جنوب ایالات متحده، زارعین فرهنگ متمایزی را حفظ کردند که مشخصه شباهت آن به آداب و رسوم اشراف و اعیان بریتانیایی بود که بسیاری از زارعین با آن ها مرتبط بودند. این فرهنگ بر دلیری، جوان مردی و مهمان نوازی تأکید داشت. فرهنگ جنوب ایالات متحده، با اشراف زمین دارش، به طور مشخص با مناطق شمال خط میسون-دیکسون و غرب آپالاچی ها متفاوت بود. مناطق شمالی و غربی با زمین های کوچک مشخص می شد که توسط کشاورزان یومن بدون نیروی کاری بردگان کار می کردند. پس از جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵)، از آنجاییکه آفریقایی های برده آزاد
شدند، ثروت بسیاری از طبقه اجتماعی به شدت کاهش یافت. پس از رهایی، بسیاری از مزارع با آزادگان آفریقایی که به عنوان کشاورز در همان زمینی که قبل از جنگ به عنوان برده کار می کردند، به کشتزار مشترک تبدیل شدند. در طول عصر طلاکاری، بسیاری از مزارع که دیگر به هدف عملیات کشاورزی قابل دوام نبودند، توسط صنعت گران ثروت مند شمال به عنوان خلوت گاه شکار خریداری شدند. بعدها برخی از مزارع به موزیم تبدیل شدند که اغلب در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت گردیده اند. زارعین در سراسر مستعمرات اروپایی آمریکای شمالی و جنوبی و وست اندیز پرکار بودند. اعضای این طبقه مستعمره نشینان رابرت «کینگ» کارتر، ویلیام برد از وستور، بسیاری از امضاکنندگان اعلامیه استقلال از جمله بنجامین هریسون پنجم، توماس نلسون جونیور، جورج وایت، کارتر براکستون و ریچارد هنری لی، بنیان گذاران، جورج واشینگتن، توماس جفرسون، جیمز مدیسون و جیمز مونرو، رئیس جمهور کنفدراسیون جفرسون دیویس، جنرال کنفدراسیون رابرت ای لی، مری چسنات، والکور ایم، سالی وارد و اسکارلت اوهارا خیالی از فیلم بر باد رفته (۱۹۳۹) را شامل می شود. تاریخچه. پس زمینه. جست وجوی طلا و نقره موضوعی ثابت در توسعه خار
ج از کشور بود، اما خواسته های اروپایی دیگری نیز وجود داشت که دنیای جدید نیز می توانست آن ها را برآورده کند که به مشارکت فزاینده آن در اقتصاد جهانی تحت سلطه غرب کمک کرد. در حالی که به نظر می رسید آمریکای اسپانیایی رویاهای ثروت معدنی را برآورده می کند، برازیل در سال ۱۵۳۲ میلادی به اولین مستعمره مزرعه بزرگ تبدیل شد که برای تولید محصولات گرم سیری، بوره، با تقاضای زیاد و عرضه کم در اروپا سازمان دهی شد. سایر قدرت های بزرگ اروپای غربی به زودی امیدوار بودند که مستعمره های سودآور خود را ایجاد کنند. اروپایی های که از ساختارهای اجتماعی سفت و سخت فئودالیسم مأیوس شده بودند، با ارائه فرصت های جدید، به سرزمین های بکر و فراوان مرزهای استعماری مهاجرت کردند. با ورود به اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم، مهاجران در سواحل روستایی دست نخورده و متخاصم فرود آمدند. زارعین اولیه ابتدا به عنوان کشاورزان مستعمرهٔ شروع به کار کردند که نیازهای سکونت گاه های محاصره شده توسط قحطی، بیماری و حملات قبیلهٔ را تأمین می کردند. بومیان آمریکایی که با مستعمره نشینان دوست بودند، به آن ها یاد دادند که گونه های گیاهی بومی، از جمله تنباکو، بوره و میو
ه ها را پرورش دهند که در عرض یک قرن، خود به یک صنعت جهانی تبدیل می شود که تجارت برده چند ملیتی را تأمین می کند. سیاست استعماری تحت سلطه مالکان ثروت مند نجیب و علاقه مند به توسعه تجاری قرار گرفت. در تلاش برای کاهش بار مالی جنگ های قاره ی، دولت های اروپایی شروع به ایجاد سیستم های بازنشستگی زمینی کردند که به موجب آن به یک سرباز، معمولاً یک افسر که خدماتی را ارائه کرده بود، زمینی در مستعمرات اعطا می شد. این امر به متخصصان نظامی انگیزه داد تا در قاره آمریکا مستقر شوند و در نتیجه به دفاع استعماری در برابر استعمارگران خارجی و بومیان متخاصم کمک کنند. ظهور زارعین. جان رولف، مهاجری از جیمزتاون، اولین مستعمره نشینی بود که تنباکو را در آمریکای شمالی کشت کرد. او با دانه های تنباکوی که از سفر قبلی به ترینیداد تهیه شده بود، وارد ویرجینیا شد و در سال ۱۶۱۲ میلادی، محصول افتتاحیه اش را برای فروش در مارک اروپایی برداشت کرد، در قرن هفدهم، منطقه خلیج چساپیک برای کشت تنباکو بسیار مناسب بود. کشتی ها سالانه ۱٫۵ میلیون پوند (۶۸۰۰۰۰ کیلوگرم) تنباکو را تا دهه ۱۶۳۰ میلادی و حدود ۴۰ میلیون پوند (۱۸ میلیون کیلوگرم) تا پایان قرن به خلیج می
بردند. کارخانجات تنباکو کار خود را با وام هایی از لندن تأمین مالی کردند. هنگامی که قیمت تنباکو در دهه ۱۷۵۰ میلادی به شدت کاهش یافت، بسیاری از مزارع نتوانستند از نظر مالی توانمند باقی بمانند. در تلاشی برای مبارزه با مشکلات مالی، زارعین تلاش کردند تا حاصل دهی محصولات را افزایش دهند یا بنابر کاهش مواد مغذی خاک، به کشت محصولات دیگری مانند پنبه یا گندم پرداختند. در سال ۱۷۲۰ میلادی، قهوه برای اولین بار توسط افسر نیروی دریایی فرانسوی گابریل دو کلیو به وست اندیز معرفی شد، کسی که یک نهال گیاه قهوه را از باغ گیاه شناسی سلطنتی پاریس تهیه کرده و به مارتینیک منتقل نمود. او آن را در دامنه کوه پله پیوند زد و توانست اولین محصول خود را در سال ۱۷۲۶ میلادی یا اندکی پس از آن برداشت کند. در طی ۵۰ سال، ۱۸۰۰۰ درخت قهوه در مارتینیک وجود داشت که باعث گسترش کشت قهوه در سنت-دومینگ، اسپانیای جدید و سایر جزایر کارائیب شد. قلمرو فرانسوی Saint-Domingue در سال ۱۷۳۴ میلادی کشت قهوه را آغاز کرد و تا سال ۱۷۸۸ توانست نیمی از بازار جهانی را تأمین کند. مزارع استعماری فرانسه به شدت به کارگران برده آفریقایی متکی بودند. اما شرایط سختی که بردگان در
مزارع قهوه تحمل می کردند، انقلاب هائیتی را سرعت بخشید. قهوه تأثیر زیادی بر جغرافیای آمریکای لاتین از خود به جا گذاشت. انقلاب و الغای برده داری. در طول قرن هجدهم، عصر روشن گری بر دنیای اندیشه ها در اروپا مسلط شد. فیلسوفان، از جمله مونتسکیو در روح القوانین (The Spirit of the Laws) (سال ۱۷۴۸ میلادی) و دنیس دیدرو در دایرة المعارف Encyclopedie، شروع به نوشتن جزوه های علیه برده داری و توجیهات اخلاقی و اقتصادی آن کردند. قوانین حاکم بر برده داری در وست اندیز فرانسه، کد نوآر (Code Noir) لوئی چهاردهم، حقوق بی نظیری را به بردگان برای ازدواج، گردهم آیی عمومی و پرهیز از کار در روزهای یکشنبه اعطا کرد. این قانون اربابان برده را از شکنجه یا جداکردن بردگان از خانواده های شان منع کرد. اگر چه مجازات بدنی مجاز بود، اما اربابانی که برده های خود را می کشتند یا بردهٔ را به صورت کاذب به جرمی متهم می کردند و برده را به مرگ می دادند، جریمه می شدند. اربابان آشکارا و پیوسته این قانون را شکسته و قوانین محلی را تصویب کردند که مواد نامطلوب آن را به نفع خود برگردانند.
انی دیسنت میوزیک؟ () وبگاهی عمومی است که نظرات راجب آلبوم ها را از مجلات، وبگاه های دیگر و روزنامه ها گردآوری می کند. این وبگاه عمدتاً آلبوم هایی با سبک هایی که مردم پسند هستند، مانند راک، پاپ، الکترونیک، رقص، فولکلور، کانتری، هیپ هاپ، ریتم اند بلوز و رپ را با جمع آوری چندین منبع مورد قضاوت رتبه بندی می کند. در رتبه بندی از نظرات بیش ۵۰ وبگاه، مجله و روزنامه استفاده می شود. ستاد این نشریات عمدتاً در ایالات متحده و بریتانیا مستقر هستند اما برخی نقدها در استرالیا، ایرلند و کانادا نیز مورد استفاده قرار می گیرد. تاریخ. اِنی دیسنت میوزیک؟ در سال ۲۰۰۸ توسط آلی پالمر و تری واتسون، مؤسسان شرکت پالمرواتسون، یک شرکت طراحی روزنامه و مجله، تأسیس شد. مؤسسان این سایت درباره اش گفته اند: «روزنامه ها بخشی از تجارت ما هستند و ما به آنها علاقه مندیم، علاقه دیگر ما موسیقی است که در اِنی دیسنت میوزیک؟ این دو را با هم ترکیب کردیم.»
از میان تاریکی (به ; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۲ با بازی کیم نام گیل، جین سون کیو و کیم سو-جین است. این مجموعه بر پایهٔ یک کتاب ناداستان با همین نام به نویسندگی کوان ایل یونگ، اولین پروفایلر جنایی کره جنوبی و کو نا مو، خبرنگاری که نویسنده شد، است که تجربیات میدانی کوان ایل یونگ را بیان می کند. این مجموعه از ۱۴ ژانویه تا ۱۲ مارس ۲۰۲۲، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس برای ۱۲ قسمت پخش شد. خلاصه داستان. این مجموعه دربارهٔ یک پروفایلر جنایی است که ذهن قاتل های سریالی را می خواند. انتشار. در ابتدا گزارش شده بود که احتمالاً این مجموعه در اکتبر ۲۰۲۱ پخش می شود. با این حال، بعداً در نوامبر تأیید شد که این مجموعه در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲ پخش خواهد شد.
تاریخ زمین شناسی آمریکای شمالی شامل تاریخ زمین شناختی زمین و پیدایش حیات در آمریکای شمالی در بازه ای از زمان، از پیدایش زمین تا ظهور انسان و آغاز پیشاتاریخ است. در آغاز دیرینه زیستی، آنچه امروز آمریکای شمالی نامیده می شود، در واقع در نیم کره جنوبی قرار داشت. زیست دریایی در بسیاری از دریاهای این سرزمین شکوفا شده بود، اگرچه زیست خشکی هنوز تکامل نیافته بود. در اواخر دوران دیرینه زیستی، دریاها تا حد زیادی جای خود را به باتلاق هایی دادند که محل زندگی دوزیستان و خزندگان اولیه بودند. زمانی که قاره ها در پانگه آ گرد هم آمدند، شرایط خشک تری حاکم شد. هم کمانان پستانداران بر سرزمین مسلط شدند، تا آن که یک رویداد انقراض دسته جمعی به فرمانروایی آن ها پایان داد. سپس تریاس، نخستین دورهٔ میانه زیستی، آغاز شد. دایناسورها تکامل یافتند و بر زیست بوم ها چیره شدند و به سرعت به ایالات متحده راه یافتند. به زودی پانگه آ شروع به گسستن کرد و آمریکای شمالی به سوی شمال و غرب حرکت کرد. در ژوراسیک پسین، دشت های سیلابی ایالت های غربی خانهٔ دایناسورهایی چون "آلوسور"، "آپاتوسور" و "استگوسور" بودند. در دوران کرتاسه، خلیج مکزیک گسترش یافت تا آن
که آمریکای شمالی را به دو نیمه تقسیم کرد. پلسیوسورها و موساسوریان در آب های آن شنا می کردند. در اواخر این دوران، خلیج رو به پس رفت گذاشت و دشت های ساحلی ایالت های غربی خانهٔ دایناسورهایی چون "ادمونتوسور"، "تریسراتوپس" و "تیرانوسوروس" شد. یک انقراض دسته جمعی دیگر به فرمانروایی دایناسورها پایان داد. سپس نوزیستی آغاز شد. دریای داخلی کرتاسه به تدریج ناپدید شد و پستانداران شروع به سلطه یافتن بر خشکی کردند. در ائوسن، ایالت های غربی خانهٔ شترهای ابتدایی و اسب های کوچک، و همچنین گوشت دندان سانان درنده بودند. به زودی، پستانداران وارد اقیانوس ها شدند و نهنگ آغازین "باسیلوسور" در آب های ساحلی جنوب شرقی شنا کرد. کرگدن مانندهای تندرددان در الیگوسن بر داکوتای جنوبی مسلط بودند. از این نقطه به بعد، اقلیم ایالات متحده رو به خنکی رفت تا آنکه در پلیستوسن، یخچال های طبیعی گسترش یافتند. دندان خنجری ها، ماموت پشمالو، ماستودون و گرگ باستانی غول پیکر در سرزمین پرسه می زدند. انسان ها از طریق پل زمینی برینگ میان سیبری و آلاسکا وارد شدند و شاید در شکار این جانوران تا مرز انقراض، نقش داشته اند. پرکامبرین. قدیمی ترین یوکاریوت شناخته شده
حدود ۱٫۴ میلیارد سال پیش در دورهٔ پرکامبرین، نزدیک بک اسپرینگ در کالیفرنیا می زیستند. این جانداران فوتوسنتزکننده بودند و در نتیجهٔ فیزیولوژی خود، اکسیژن تولید می کردند. یوکاریوت های بک اسپرینگ و دیگر فوتوسنتزکنندگان پرکامبرین اکسیژنی آزاد کردند که اکنون جو زمین را قابل تنفس کرده است. بقایای سیانوباکتر پرکامبرین از این دوره، میان کاپر هاربور و ایگل هاربور در کرانهٔ دریاچه سوپریور در شبه جزیره علیای میشیگان حفظ شده اند. ظاهر شدن نخستین یاخته های یوکاریوت در سنگواره ها، با شواهدی از حیات پیچیدهٔ چندیاخته ای همراه بود. سنگ هایی در نوادا با قدمت یک میلیارد ساله، ردپایی را از کرم هایی که در رسوبات حفاری کرده اند، حفظ کرده اند. دیگر گونه های پیچیدهٔ زیستی پرکامبرین در کارولینای شمالی و آریزونا نیز حفظ شده اند. دیرینه زیستی. پیدازیستی پس از پرکامبرین آغاز شد. نخستین واحد مهم زمانی در آن، دورهٔ کامبرین از دیرینه زیستی بود. در آن هنگام، قاره های زمین چیدمانی متفاوت داشتند و به طور کلی کوچک تر از امروز بودند. بخش جنوب شرقی ایالات متحده به آمریکای جنوبی و آفریقا متصل بود و در عرض های جغرافیایی قطبی نیم کره جنوبی قرار داش
ت. ایالت های غربی نزدیک استوا بودند. تمام زیست شناخته شده در کامبرین، آبزی بود، بنابراین نواحی بالاتر از سطح دریا در ایالات متحده کنونی، احتمالاً زمین های بی حاصل بودند. تریلوبیت ها رایج ترین جانوران در فسیل های کامبرین هستند. به ویژه، گونهٔ "الراتیا" در ناحیهٔ آنتلوپ اسپرینگ در یوتا برجسته است. کهن جامان اسفنج مانند در نوادا متداول بودند. بازوپایان، شکم پایان و اسفنج ها نیز از جانوران مهم دورهٔ کامبرین بودند. در پایان کامبرین، سطح دریا در اطراف آمریکای شمالی کاهش یافت. بوم سازگان های آب های کم عمق احتمالاً از میان رفتند. دورهٔ کامبرین با یک رویداد انقراض به پایان رسید. در سطح جهانی، بازوپایان و شکم پایان بخش زیادی از تنوع زیستی خود را از دست دادند، اسفنج ها حدود نیمی از تیره های خود را از دست دادند و نزدیک به سه چهارم خانواده های تریلوبیت های آن دوران نیز ناپدید شدند. میانه زیستی. در بیشتر دوران تریاس از میانه زیستی، شرق ایالات متحده بخشی از درون قاره ای پانگه آ بود. این منطقه در آن زمان نزدیک استوا قرار داشت و به غرب اروپا و آفریقا متصل بود. اتحاد همهٔ قاره های زمین در یک توده قارهٔ واحد، نحوهٔ گردش جو و اق
یانوس ها را تغییر داد. این شرایط، اقلیمی گرم با فصل های مشخص را برای شرق ایالات متحده ایجاد کرد. بخش زیادی از کشور در عرض جغرافیایی حدود ۳۰ درجه شمالی قرار داشت، جایی که معمولاً فشار جوی بالا و بارش کم است. در تریاس پسین، بخش غربی ایالات متحده عمدتاً زیر آب دریا قرار داشت. در همان منطقه، فرایند کوه زایی و فعالیت آتشفشانی نیز در جریان بود. دوران تریاس، دوره ای برای بازسازی زیست کرهٔ زمین پس از رویداد انقراض پرمین–تریاس بود. پس از آن انقراض، آمونیت ها یکی از نخستین گروه های بی مهرگان دریایی بودند که دوباره فراوان و متنوع شدند. در تریاس میانی، مرجان سنگیان که مرجان های متداول در اقیانوس های امروزی اند، ظاهر شدند. در تریاس، مرجان ها در آمریکای شمالی کمیاب بودند، بااین حال برخی از آن ها در سواحل غربی حضور داشتند، گرچه تشکیل صخره های مرجانی نمی دادند. در میان خزندگان دریایی، ایکتیوسورها یکی از مهم ترین گروه ها در دوران تریاس بودند و فسیل های مهمی از آن ها در نوادا حفظ شده است. در خشکی، پوشش گیاهی آمریکای شمالی شامل گیاهانی چون مخروطیان، نخلی سرخس سانان، چمازها، کهن دار و دم اسب بود. پوشش گیاهی تریاس در سواحل شرقی ن
شان دهندهٔ شرایط باتلاقی در دره های کششی آن منطقه بود. آریزونا میزبان جنگل عظیمی بود که بعدها چوب سنگ شده ی آن به شهرت رسید. خزندگان برای نخستین بار در تریاس کنترل زیست بوم های دریایی، خشکی و هوازی را به دست گرفتند و همین آغاز لقب «عصر خزندگان» را برای میانه زیستی رقم زد. تریاس پسین، همچنین شاهد پیدایش دایناسورها بود. دایناسورها فسیل های فراوانی در منطقهٔ چهارگوشه به جا گذاشتند و این منطقه اکنون یکی از بهترین منابع فسیل دایناسورهای تریاس پسین در ایالات متحده است. تگزاس نیز از منابع خوب بقایای دایناسورهای این دوره به شمار می آید. کهن ترین بقایای دایناسورها در شرق ایالات متحده حدود ۲۲۵ میلیون سال قدمت دارند. بنابراین، دایناسورها مدت زیادی پس از آغاز تکامل خود، به سواحل شرقی ایالات متحده رسیدند. ردپای فسیلی رایج ترین نوع فسیل دایناسورهای آغازین در شرق آمریکا هستند. با پایان تریاس، پانگه آ بار دیگر شروع به تجزیه به قاره های جداگانه کرد. دره کششی ای در امتداد ساحل شرقی شکل گرفت، جایی که صفحه آمریکای شمالی از اروپا و آفریقا جدا شد. این روند، شکاف هایی را تا فلوریدا امتداد داد. یکی از این دره های کششی با آب اقیانوس
پر شد و اقیانوس اطلس را پدیدآورد. آتشفشان هایی که به دلیل این فرایند زمین ساختی فعال شدند، رسوبات آذرین در شرق ایالات متحده بر جای گذاشتند. در پایان تریاس، یک رویداد انقراض دیگر رخ داد. این انقراض، حدود یک چهارم از خانواده های زیستی را از میان برد. قیف دندانان کاملاً منقرض شدند، آمونیت ها به سختی جان سالم به در بردند و بازوپایان بخش بزرگی از تنوع پیشین خود را از دست دادند. در خشکی نیز بیشتر خانواده های دوزیستان و خزندگان منقرض شدند. در ژوراسیک پیشین، ساحل شرقی ایالات متحده گرم تر و مرطوب تر شد، زیرا اقیانوس اطلس تازه پدید، این ناحیه را در معرض توده های هوای مرطوب قرار داد. فسیل هایی از تریاس پسین تا ژوراسیک پیشین در سازند معروف ابرگروه نیوآرک در بازه ای از نوا اسکوشیای کانادا تا کارولینای جنوبی حفظ شده اند. شکافتگی زمین در شرق آمریکا در ژوراسیک پیشین نیز ادامه یافت، همزمان با دور شدن شرق ایالات متحده از گرینلند و اروپا. در سواحل غربی نیز با فرورانش صفحه آرام اقیانوسی به زیر صفحه آمریکای شمالی، زمین لرزه و آتشفشان هایی رخ داد. در ژوراسیک آغازین، ایکتیوسورها همچنان خزندگان غالب دریایی بودند، اما با پیشرفت ژوراس
یک، این نقش به تدریج به پلسیوسورها واگذار شد. سازند موریسون در ژوراسیک پسین رسوب گذاری شد. امروزه این رسوبات در ایالت های آریزونا، نیومکزیکو، اوکلاهاما، یوتا، کلرادو، وایومینگ، داکوتای جنوبی و مونتانا نمایان اند. این منطقه در آن زمان پوشیده از جنگل هایی از مخروطیان، کهن دارها و سرخس درختی ها بود که بعدها منبع تشکیل زغال سنگ شدند. پستانداران محلی در ژوراسیک به طور چشمگیری تنوع یافتند و سازند موریسون بهترین منبع فسیل پستانداران ژوراسیک در آمریکای شمالی است. دایناسورهای محلی شامل پرنده پایانی چون "کامپتوسور"، خزنده پایانی چون "آپاتوسور" و "دوتیرکی" و ددپایانی چون "آلوسور" بودند. برخلاف بسیاری از دوره های زمین شناسی، ژوراسیک با یک انقراض دسته جمعی به پایان نرسید. با این حال، انقراض های کوچکی در آن زمان روی دادند، به ویژه در میان آمونیت ها و دایناسورها. در کرتاسه پیشین، خلیج مکزیک به تدریج به سوی شمال گسترش یافت. در خشکی، شرق ایالات متحده به دلتا میسیسیپی امروزی شباهت داشت، دشتی کم ارتفاع و رودخانه خیز که با پوششی انبوه از گیاهانی مانند پنجه گرگ ویسان، مخروطیان، نخلی سرخس سانان، چمازها، کهن دار، دم اسب و گل دارنخس
تین پوشیده بود. در کرتاسه پسین، خلیج مکزیک چنان گسترش یافت که به آلاسکا رسید. در این زمان، نیمی از سطح امروزی قارهٔ آمریکا زیر آب بود. این دریا با نام دریای داخلی غربی شناخته می شود. ایالت هایی مانند تگزاس، نیومکزیکو، اوکلاهاما، کلرادو، کانزاس، نبراسکا، داکوتاها و وایومینگ زیر آب این دریا بودند. بستر دریا صاف بود و احتمالاً ژرفایش از ۱۸۰ متر فراتر نمی رفت. تنوع فراوانی از بی مهرگان دریایی هم در کف و هم در ستون آب شکوفا شدند؛ از جمله شاخ قوچی ها، صدف دوکفه ای غول پیکر، زنبق دریایی، صدف های حلقه ای و ماهی مرکب. مهره داران دریایی شامل ماهیان استخوانی، موساسوریان، پلسیوسورها، کوسه ها و لاک پشتها بودند. مناطق شرق آمریکا از نیوجرسی به پایین و همچنین سواحل خلیج در دوران کرتاسه در زیر آب قرار داشتند. سطح دریاها در کرتاسه به بالاترین میزان در کل تاریخ زمین رسید، گرچه پیش از پایان این دوران کاهش یافت. مرجان سنگیان در کرتاسه تنوع بیشتری نسبت به امروز داشتند و صخره های مرجانی در امتداد سواحل خلیج تشکیل می دادند. صدف های رودیست نیز در این ناحیه آبسنگ می ساختند. گونه ای دیگر از دوکفه ایان یعنی صدف های چپ پیاله چنان فراوان
بودند که فسیل آن ها در تقریباً همهٔ نهشته های دریایی کرتاسه یافت می شود. در همین دوران، پیوسته استخوانان که گروه غالب ماهیان زنده اند، بر درست استخوانان برتری یافتند. پرندهٔ آبزی دندان دار باخترمرغ تنها پرنده کرتاسه ای است که فسیل های آن به طور مکرر در آمریکای شمالی یافت شده اند. در اواخر دورهٔ کرتاسه، دریای داخلی غربی آغاز به پس روی کرد. این پس روی در نهایت به اتحاد دوبارهٔ دو بخش آمریکای شمالی انجامید. با عقب نشینی این دریا، یک دشت ساحلی به سمت جنوب گسترش یافت و وارد بخش شمالیِ ناحیهٔ غربی داخلی شد. نیروهای نیرومند زمین ساختی، سنگ های آیداهو، یوتا و وایومینگ را تا زده و دگرشکل کردند، که این فرایندها سرآغاز شکل گیری رشته کوه راکی بودند. رودهایی که از بخش شرقیِ ناحیه ای که اکنون مونتانا نام دارد می گذشتند، رسوباتی را نهشت کردند که امروزه با عنوان سازند هل کریک شناخته می شوند. در آن زمان، مونتانا زیستگاه برخی از مشهورترین دایناسورها بود؛ جاندارانی چون "ادمونتوسور"، "پاکی سفالوسور"، "تریسراتوپس" و "تیرانوسوروس". با وجود ناآرامی های زمین ساختی در غرب، شرق ایالات متحده در دورهٔ کرتاسه پسین به پایداری زمین شناختی
دست یافته بود. آب وهوا در سراسر سال گرم و بارانی بود. گیاهان گل دار در این زمان رایج شده بودند و فسیل های پهن برگان و درختچهها در سنگ های کرتاسهٔ پسین حفظ شده اند. پایان دورهٔ کرتاسه با وقوع یک رویداد انقراض بزرگ دیگر همراه شد. این انقراض، دومین انقراض سهمگین در تاریخ زمین شناسی به شمار می آید. حدود نیمی از خانواده های جانوری منقرض شدند. آمونیت ها و بلمنیت ها از جمله بی مهرگان دریایی بودند که نابود شدند. فرامینیفرهای شناور به سختی جان به در بردند. دوسوم گونه های مرجان منقرض شدند و حدود نیمی از خانواده های اسفنج ها نیز نابود شدند. دوکفه ای ها، بریوزوآها و حلزون ها نیز تلفات سنگینی متحمل شدند. گروه های اصلی خزندگان دریایی دوران مزوزوئیک به کلی منقرض شدند. در خشکی، دایناسورهای پرنده نشده و پتروسورها نابود شدند. رایج ترین توضیح برای این انقراض، برخورد یک شهاب سنگ دانسته می شود. این برخورد می تواند حضور سطح بالای عنصر سنگین ایریدیوم در رسوبات آن زمان را توضیح دهد. ایریدیوم در پوستهٔ زمین بسیار نادر است، اما در شهاب سنگ ها فراوان تر است. دایناسورها در نواحی ای که امروزه ایالات متحده را تشکیل می دهند گسترده بودند. ف
سیل های دایناسور در ایالت های زیر یافت شده اند: آلاباما، آلاسکا، آریزونا، آرکانزاس، کالیفرنیا، کلرادو، کنتیکت، دلاویر، جورجیا، آیداهو، آیوا، کانزاس، لوئیزیانا، مریلند، ماساچوست، مینه سوتا، می سی سی پی، میزوری، مونتانا، نبراسکا، نوادا، نیوجرسی، نیو مکزیکو، نیویورک، کارولینای شمالی، داکوتای شمالی، اوکلاهما، پنسیلوانیا، کارولینای جنوبی، داکوتای جنوبی، تنسی، تگزاس، یوتا، ویرجینیا، واشینگتن، دی سی، و وایومینگ، اما فسیل های دایناسور در ایالت های فلوریدا، هاوایی، ایلینوی، ایندیانا، کنتاکی، مین، میشیگان، نیوهمپشایر، اوهایو، اورگن، رود آیلند، ورمانت، واشینگتن، ویرجینیای غربی، یا ویسکانسین گزارش نشده اند. نوزیستی. با آغاز دورهٔ نوزیستی، دمای زمین به تدریج کاهش یافت و با این کاهش، پوشش گیاهی مناطق گرم سیری نیز به عرض های جغرافیایی پایین تر رانده شد. تا دورهٔ میوسن، برخی کوسه ها که از زمان ائوسن به تدریج بزرگ تر شده بودند، به طولی بیش از ۶۰ پا رسیدند. ماستودونها نیز در دورهٔ میوسن از طریق برینگیا از دنیای قدیم وارد آمریکای شمالی شدند. اورئودونتها در دورهٔ پلیوسن منقرض شدند. تا پایان پلیوسن، گونه های امروزی تر از گوشت خوا
رسانان مانند گرگ و اعضای خانوادهٔ گربه ایان پدیدار شدند. از میان گربه ایان، گونه های دندان خنجری جایگاه برجسته ای داشتند. ماموت پشمالو در اواخر نوزیستی در سراسر ایالات متحده رواج یافت. در اواخر پلیستوسن، حجم زیادی از آب در قالب یخچال های طبیعی منجمد شد، که باعث کاهش سطح دریا گردید. این کاهش سطح، یک خشکی راه میان آسیا و آلاسکا را نمایان کرد. انسان ها از طریق این خشکی راه عبور کردند و حدود ۱۱٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ سال پیش در آمریکای شمالی ساکن شدند. با وجود مقاومت در برابر تغییرات اقلیمی و پیشروی و عقب نشینی متناوب یخچال ها، حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش، نزدیک به ۳۲ سرده از پستانداران بزرگ جثه ناگهان منقرض شدند. اسب ها نیز در جریان این انقراض های پایان پلیستوسن، در سطح محلی نابود شدند. برخی دیرین شناسان این انقراض ها را به ورود انسان های نخستین و شکار بی رویهٔ جانوران بزرگ نسبت می دهند. در این مدل، ناپدید شدن گربه دندان خنجری ها و دیگر شکارچیان هم دوره با آن ها، به دلیل از دست رفتن منبع اصلی تغذیه شان تبیین می شود. با این حال، این نظریه هنوز بحث برانگیز است.
فردریک جاکل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که هم اکنون به صورت قرضی در لیگ برتر بلژیک و باشگاه اوستنده بازی می کند. جاکل بازیکن باشگاه لایپزیگ است. وی همچنین سابقه بازی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال آلمان، زیر ۱۹ سال آلمان و زیر ۲۰ سال آلمان را در کارنامه دارد و هم اکنون عضو تیم ملی زیر ۲۱ سال آلمان است.
شهدخوار کلاه خاکستری یک گونه از پرندگان خانواده شهدخواران و بومی فیلیپین است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک مرطوب استوایی است. زیرگونه ها. دو زیرگونه شناخته شده است:
شهدخوار پهلوسفید یک گونه از پرندگان خانواده شهدخواران و بومی اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
ابوالولید عبدالله بن محمد بن یوسف بن نصر بن الفرضی الازدی القرطبی (۹۶۲–۱۰۱۳م) مورخ قاضی فقیه و محدث آندلسی بود. وی شاگرد ابن قوطیه بود و به خاطر کتابش تاریخ علمای اندلس، فرهنگ زندگی نامه ای دربارهٔ علمای دینی از اندلس، شهرت دارد. زندگی. ابن فرضی تحصیلات خود را در علوم دینی در شهر زادگاهش قرطبه (کردبا) آغاز کرد، و در تولیدو، اکیه و صیدونیه (سدونیا) ادامه داد. ابن عون الله (متوفی ۹۸۸)، ابوعبدالله بن مفرج (متوفی ۹۹۰)، عبدالله بن قاسم ثگری (متوفی ۹۹۳) و ابوزکریا بن عیض (متوفی ۹۸۵) استادان او بودند. در اوایل دهه ۹۹۰میلادی به شرق سفر کرد و در قاهره، مکه و مدینه به تحصیل پرداخت. وی پس از بازگشت به اندلس، به عنوان قاضی والنسیا منصوب شد. او شاگردان متعددی از جمله ابن حیان قرطبی، ابن عبدالبر و ابن حزم داشت. سرانجام در ۱۰۱۳ میلادی در قرطبه در جریان فتنه اندلس بقتل رسید.
ابو مروان حیان بن خلف بن حسین بن حیان القرطبی (۹۸۷-۱۰۷۵م) مورخ مسلمان اهل اندلس بود. اثر مهم او المُقتبس فی تاریخ الأندلس میباشد. زندگی. پدرش از مقامات مهم دربار حاکم اندلس المنصور بود که باعث شد وی تحصیلات خوبی بگیرد. وی آثار متعددی در تاریخ منتشر کرد که تنها بخشی از آنها باقی مانده است. کتاب های او یکی از مهم ترین منابع برای مطالعه تاریخ اندلس، به ویژه تاریخ قرطبه و طوائف است. او از اولین کسانی است که به مهاجمان وایکینگ، که مجوس مینامد اشاره میکند. او مانند ابن حزم از سلسله بنی امیه دفاع کرد و از سقوط آن و انحلال دولت اندلس و آمدن سیستم طوائف به دنبال آن ابراز تأسف کرد. او در سال ۱۰۷۵ در قرطبه درگذشت.