Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عنوان افسر توپ خانهٔ سنگین در تانکرهای نفت و کشتی های لیبرتی دراقیانوس اتلانتیک شمالی و آب های مدیترانه خدمت کرد. در سال ۱۹۴۴ در کشتی ناوشکن که مسئول اسکورت کاروان بود، انتقال شد. سپس در جنگ اقیانوس آرام علیه ژاپنی ها خدمت کرد. در سال ۱۹۴۵ در درجهٔ ستوانی به خدمت خود در نیروهای دریایی پایان داد. مجلس نمایندگان فلوریدا. برایانت پس از برگشت از جنگ در سال ۱۹۴۵، تصمیم گرفت که کرسی خود در مجلس نمایندگان آمریکا را که پس از پیوستن به نیروهای دریایی ترک کرده بود، دوباره بدست آورد. در سال ۱۹۴۶ برندهٔ انتخابات شد و در سال ۱۹۴۷ (مجلس مقننه جلسات دوساله داشت) در نخستین اجلاس مجلس مقننه فلوریدا خدمت کرد. برایانت در پنج اجلاس دیگر در مجلس نمایندگان فلوریدا خدمت کرد و آخرین اجلاس وی در سال ۱۹۵۷ بود. برایانت تصویب قوانینی را که منجر به توسعهٔ سیستم کالج دوساله ایالت، ایجاد سیستم بزرگ راه فلوریدا، متمرکز سازی خریداری به مرکز و ایجاد برنامهٔ بنیاد حداقل که فراهم سازی آموزش مناسب و اساسی را برای کودکان حتی توسط فقیرترین مناطق مدرسه تضمین می کرد، تهیه، در تهیه آن مشارکت و از آن ها حمایت کرد. او همچنین تلاش ها برای تشکیل شورای ق
انون گذاری فلوریدا را رهبری می کرد، این شورا یک نهاد تحقیقاتی بود که به منظور گزارش دهی در مورد محاسن و معایب قانون گذاری احتمالی در زمان تعطیلات مجلس، طرح شده بود. برایانت در موضوعات مالی محافظه کار بود و از اقتصاد دولتی حمایت می کرد. برایانت که تحت تأثیر عقیده متدیسم قرار داشت، همچنین در بسیاری از مسائل اجتماعی محافظه کار بود و از وضع قوانین محدود کنندهٔ قماربازی در ایالت حمایت کرد. برتری وی در قانون گذاری سبب شد که در سال ۱۹۵۳ رئیس مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب شود. برایانت خاطرات شیرینی از دورهٔ خدمت خود در مجلس نمایندگان فلوریدا داشت: «در آن ده سال در دنیای سیاست بیش از هر زمانی دیگر سرگرم شدم». کمپین های انتخاباتی فرمانداری. ۱۹۵۶. برایانت پس از این که به عنوان رئیس مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب شد، تصمیم گرفت که در انتخابات فرمانداری سال ۱۹۵۶ فلوریدا کاندید شود. لیروی کالینز فرماندار فعلی، فولر وارن فرماندار پیشین و بازرگان ثروتمند و سرهنگ پیشین گارد ملی، رقبای برایانت در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات بودند. برایانت امیدوار بود که بر اساس تجربه قانون گذاری، طرفداری از هزینه های دولتی مسئولانه و کنترل شده
و حمایتش از بازنگری قانون اساسی فلوریدا، برنده انتخابات شود. فرماندار کالینز نیز با همان برنامه وارد رقابت های انتخاباتی شد و هردو به سکتور بازرگانی رو به رشد فلوریدا روی آوردند. اما مسئلهٔ ادغام نژادی همه مسائل دیگر را در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات تحت الشعاع خود قرار داده بود. فرماندار کالینز به این باور بود که فلوریدا باید از قوانین فدرال متابعت نماید و تصمیم سال ۱۹۵۴ دادگاه عالی در پروندهٔ بروان علیه هیئت آموزشی که تفکیک زدایی در مدارس دولتی را ذاتاً نابرابر اعلام کرد و تصمیم متعاقب آن (بروان دوم) که ایالت ها را مکلف به اقدام برای اجرای تفکیک زدایی در مدارس دولتی ساخت را بپذیرد. کالینز و برایانت اصرار داشتند که ادغام باید از مجراهای قانونی صورت گیرد نه ازطریق تمرد و خشونت. برایانت گفت: باید با «خونسردی، فکر باز و نگرانی شدید بابت رفاه تمامی شهروندان فلوریدا اعم از سفیدپوست و سیاه پوست»، به مسئله ادغام پرداخته شود. سامتر لوری، به عنوان مدافع سرسخت تبعیض نژادی وارد رقابت های انتخاباتی شد و نسبت به هرنوع سازش با ادغام نژادی ناشی از تصمیم دادگاه در پروندهٔ بروان، مخالفت ورزید. سامتر بر مسئلهٔ ادغام به عنوا
ن دسیسهٔ مورد حمایت کمونیست ها برای از بین بردن نژاد سفید در آمریکا تاخت.
کالوین بروس اندرسون (Calvin Bruce Anderson) (زاده ۲ می ۱۹۴۸ – درگذشت ۴ اوت ۱۹۹۵)، افسر نظامی و سیاستمدار آمریکایی بود که به عنوان یکی از اعضای مجلس سنای ایالت واشینگتن در ۱۹۹۵ به عنوان نماینده منطقه ۴۳، خدمت می کرد. او یکی از اعضای حزب دموکرات بود و قبل از آن از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۵ به عنوان عضو مجلس نمایندگان واشینگتن خدمت کرد و اولین عضو آشکار همجنس گرای مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن بود. اندرسون در سیاتل، واشینگتن متولد شد و در دبیرستان فاستر درس خواند. وی در سنین جوانی وارد سیاست شد و برای کمپین شورای شهر پدرش و کمپین سنای وارن مگنوسون کار می کرد. پس از پایان مدرسه، به ارتش ایالات متحده پیوست و به عنوان گزارشگر دیوان، برای لشکر ۲۳ پیاده نظام مشغول به کار شد. همجنس گرایی او در زمان سربازی برای والدینش آشکار شد. او برای چندین مقام شهر سیاتل کار کرد و سمت هایی در میان دموکرات های جوان و حزب دموکرات ایالت واشینگتن داشت. در ۱۹۸۷، او برای پر کردن صندلی خالی نمایندهٔ مجلس ایالتی، جنیس نیمی، انتخاب شد و در زمان حضور خود و همچنین در انتخابات مقدماتی دموکرات ها، با حملات ضد همجنس گرایی از سوی یکی از اعضای قانونگذار ایالتی
، مواجه شد. اندرسون تا زمان وفاتش بر اثر ایدز در ۱۹۹۵، مدت کوتاهی در سنای ایالت، جاییکه دستیار اکثریت ویپ بود، خدمت کرد. هزاران نفر در مراسم یادبود او شرکت کردند و بعدها پارکی در سیاتل به نام او نامگذاری شد. اوایل زندگی و تحصیلات. کالوین بروس اندرسون در ۲ می ۱۹۴۸ در خانوادهٔ رابرت و آلیس اندرسون در سیاتل، واشینگتن، به دنیا آمد. او در دوران راهنمایی برای فعالیت در کمپین وارن مگنوسون برای کسب یک جایگاه در سنای ایالات متحده داوطلب شد. او برای کمپین موفقیت آمیز پدرش برای یک جایگاه در شورای شهر توکویلا، واشینگتن که با چهار رأی به دست آمد نیز فعالیت کرد. اندرسون در ۱۹۶۶ از مدرسه فاستر فارغ التحصیل شد. حرفه. ارتش. اندرسون در ارتش ایالات متحده به عنوان گزارشگر دادگاه برای لشکر ۲۳ پیاده نظام خدمت می کرد. در زمان خدمتش در ارتش، او دو ستاره برنزی را برای کار به عنوان گزارشگر اصلی دادگاه در جریان پژوهش های قتل عام مای لای دریافت کرد. در زمان محاکمه ارنست مدینه، او به عنوان گزارشگر ارشد دادگاه خدمت کرد. او تا ۱۹۷۳ در ارتش خدمت کرد. در دوران سربازی و قبل از فوت پدرش در ۱۹۷۱، به عنوان همجنس گرا برای والدینش شناخته شد. مادرش
می گفت «این برای من آزاردهنده نیست؛ من حتی به آن فکر هم نمی کنم. من نمی توانم بفهمم که چرا مردم نمی توانند زندگی کنند و اجازه دهند دیگران نیز زندگی خودشان را بکنند». اندرسون اظهار داشت که او یک بار در همجنسگرایی گرفتار شده بود، اما از طرف فرمانده فقط یک توبیخ کوتاه به او داده شد و گفت: «اکنون، برای من مهم نیست مردم در زمان خود چه می کنند، اما ارتش چنین احساسی ندارد، بنابراین در آینده، بیشتر احتیاط کنید». سیاست. اندرسون پس از فارغ التحصیلی از مدرسه، برای ژانت ویلیامز، رئیس حزب دموکرات شهرستان کینگ شروع به فعالیت کرد. او در ۱۹۶۸، به عنوان منشی دموکرات های جوان شهرستان کینگ جنوبی منصوب شد. اندرسون از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۳ برای جورج بنسون، یکی از اعضای شورای شهر سیاتل، به عنوان دستیار اداری کار کرد. او در ۱۹۸۳ منشی انتصابات شهردار، چارلز رویر شد و تا ۱۹۸۷ برای او کار کرد. او یکی از اعضای کمیته مرکزی حزب دموکرات ایالت واشینگتن و دبیر کمیته در طول دههٔ ۱۹۸۰ بود. مجلس قانونگذاری واشینگتن. انتخابات. جیم مک درموت، سنای ایالت واشینگتن را در ۱۹۸۷ ترک کرد تا در سرویس خارجی ایالات متحده مشغول به کار شود. جای خالی مک درموت در مجلس
سنای ایالت توسط جنیس نیمی، پر شد. اندرسون بیشترین رأی یعنی، پنجاه و یک رأی از صد و شانزده رأی، در جلسه نمایندگان حوزه را به دست آورد تا جایگاه خالی ناحیه ۴۳ که با استعفای جنیس نیمی از مجلس نمایندگان واشینگتن برای پیوستن به سنای ایالت ایجاد شده بود، را پر کند. او یکی از سه نامزد لیست ارائه شده در کنار هاروی ماگی که جایگزین پت تیبودو شد و جین پترسون بود. او برای پرکردن جای خالی انتخاب شد و به طور رسمی اولین عضو همجنس گرای مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن شد. در زمان انتخابات ۱۹۸۸، اندرسون با چالش اصلی دبرا ویلسون موبلی که منشی شورای شهر سیاتل بود، مواجه شد. او در یک کمپین تبلیغاتی از موبلی پرسید: من می توانم صادقانه به چشمان فرزندانمان نگاه کنم و بپرسم «کدام کاندیدا الگوی خوبی برای پیروی است؟ ضد همجنس گرایی یا همجنس گرا بودن». او در انتخابات مقدماتی موبلی را شکست داد و بر لی کارتر نامزد جمهوری خواه نیز در انتخابات عمومی غلبه کرد. در انتخابات ۱۹۸۸، اد موری که بعدها در مجلس ایالتی و همچنین به عنوان شهردار سیاتل خدمت می کرد، مدیر کمپین اندرسون بود. اندرسون در انتخابات مقدماتی دموکرات ها در ۱۹۹۰ موبلی و گری ای جیکوب
ز را شکست داد و نامزد جمهوری خواه، جیمز آلونزو را نیز در انتخابات عمومی شکست داد. او در انتخابات ۱۹۹۲ نامزد جمهوری خواه، مایک مینن را شکست داد. اندرسون پس از اینکه، نیمی در ۱۹۹۴ بازهم در انتخابات شرکت نکرد، برای کسب یک جایگاه در سنای ایالت نامزد دموکرات ها شد و نامزد جمهوری خواه، مینن را در انتخابات عمومی شکست داد. دورهٔ تصدی. پس از اینکه تاد برای کسب جایگاه در مجلس سنای ایالت موفق نشد، اندرسون به عنوان رئیس کمیته دولت ایالتی، جایگزین مایک تاد شد. اندرسون به عنوان نایب رئیس اکولوژی و پارک ها، کمیته های قانون و عدالت در سنای ایالت منصوب شد. او همچنین به عنوان دستیار اکثریت ویپ خدمت کرد. سناتور، ای ال راسموسن که از مخالفان حقوق همجنس گرایان بود، ادعا می کرد که اندرسون به خاطر تهدید به مرگ علیه او مقصر بوده است، زیرا او دربارهٔ همجنس گرا بودن خود «با غرور حرف می زند». اندرسون به عنوان سخنران اصلی در رژهٔ افتخار سوم مارس همجنس گرایان، لزبین ها، دوجنس گرایان و تراجنسیتی ها در ۱۹۹۴ شرکت کرد. وفات و میراث. اندرسون اغلب به دلیل ابتلا به لنفوم غیر هوچکین در مجلس سنای ایالت غایب بود. چون حزب دموکرات، تنها با اندرسون دا
رای یک جایگاه اکثریت در سنای ایالت بود، آن ها به یک تساوی در سنای ایالت تبدیل شده بودند که چندین بار به حزب جمهوری خواه اجازه داد تا با قوانین پارلمانی، قدرت را در دست بگیرد. شیمی درمانی، لنفوم غیر هوچکین را در آوریل ۱۹۹۵ نابود کرد. او به عنوان مارشال بزرگ بیست و یکمین رژه همجنس گرایان در سیاتل شرکت کرد، اما لخته شدن خون در پاها و ریه های او، مانع از حضور او در رژهٔ ماه ژوئن شد. اندرسون در ۴ اوت ۱۹۹۵ بر اثر ایدز در خانهٔ خود در سیاتل فوت کرد. جسد او توسط شریک جنسیش، اریک ایشینو کشف شد که بعدها پرونده بزرگی از تهدیدهای مرگ علیه اندرسون را نیز کشف کرد. حدود ۲۰۰۰ نفر در مراسم یادبود اندرسون در کلیسای جامع سنت جیمز شرکت کردند. تیبودو برای پر کردن جای خالی ایجاد شده در اثر مرگ اندرسون، منصوب شد و باقی مانده دورهٔ او را که تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۸ ادامه داشت، پر کرد. در ۱۹ آوریل ۲۰۰۳، سیاتل، پارک کال اندرسون را به نام اندرسون نامگذاری کرد و این پارک در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵ افتتاح شد. مواضع سیاسی. مجازات اعدام. اندرسون قانونی را به مجلس ایالتی پیشنهاد کرد که اعدام افراد کم توان ذهنی را که به عنوان افرادی با بهره هوشی مساوی یا ک
متر از هفتاد تعریف می شوند، ممنوع می کرد. در ۱۹۹۵، مجلس سنای ایالت با چهل و پنج رأی موافق و سه رأی مخالف، برخلاف رای اندرسون، قانونی را تصویب کرد که روش اصلی اعدام در واشینگتن را به جای حلق آویز کردن، به تزریق مرگبار تبدیل می کرد. اوتانازی. اندرسون قانونی را پیشنهاد داد که اجازه تجویز داروهای کشنده توسط پزشکان را برای بیمارانی که به بیماری لاعلاج مبتلا هستند، به درخواست خود بیمار می داد. پس از فوت اندرسون، این قانون توسط سناتور، کوین کویگلی بازگردانده شد. انتخابات ها. اندرسون از قوانینی در مجلس ایالتی حمایت کرد که به طور خودکار، هر وقت شخصی برای دریافت گواهینامه رانندگی یا تمدید آن درخواست می داد، برای رأی دادن نیز ثبت نام می شد. اندرسون در ۱۹۹۱ از قوانینی حمایت کرد که بر اساس آن، واشینگتن از ۱۹۹۲ از اولویت اولیه برای ریاست جمهوری استفاده می کرد. در ۱۹۹۱، او به شکایتی پیوست که از ستره دادگاه عالی واشینگتن خواسته بود تا با انجام یک پیشنهاد رأی گیری در آن محدودیت های دوره برای فرماندار، اعضای کنگره ایالات متحده و اعضای مجلس قانونگذاری ایالتی را غیرقانونی اعلام کند. حقوق همجنس گرایان. در طول حضور اندرسون در مجلس
قانونگذاری ایالتی، او هجده بار قانون حقوق همجنس گرایان را تا زمان مرگش در ۱۹۹۵ معرفی کرد. او در مجلس ایالتی از قوانینی حمایت کرد که به همجنس گرایان اجازه می داد شکایت هایی را دربارهٔ تبعیض های مسکن، استخدام یا بیمه، به کمیسیون حقوق بشر واشینگتن ارائه کنند.
برهمن ساگونا ("), ذات با صفات، ذات مقید، آفریدگار به محض اینکه هستی پدید می آید یعنی ذات نامتناهی برهمن به نخستین صفت خود که هستی است موصوف می گردد، آن گاه تمام صفات و کیفیات جهان که اساس پدیده های عالم است از این مبدأ اولیه که به منزلهٔ «بطن» جملهٔ صور آفرینش است صادر می گردد و این مقام تعین اول یا صفت نخستین را در حکمت الهی هندو برهمن ساگونا (Saguna) یا برهمن مزین به تمام صفات و کیفیات می نامند. ایشوارا. در مکتب یوگا برهمن ساگونا، ایشوارا (Īśvara) خداوند و مقام توحید نامیده می شود، شانکارا. شانکارا وقتی برهمن را به صیغهٔ مذکر که کلیهٔ صفات و کیفیات را دارا است (Saguna) تعریف می کند. برهمن به نیروی «مایا» از بعد تنزیهی وصف بی صفتی در می آید و به کلیهٔ صفات موصوف می گردد و فاعل و منفعل جلوه می کند.
رابعه خان، معروف به نام هنری کبری خان (زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۹۳)، بازیگر بریتانیایی-پاکستانی است. او اولین بازی خود را در سال ۲۰۱۴ در فیلم کمدی دلهره آور پاکستانی "نامعلوم افراد" (۲۰۱۴) انجام داد. نقش های تلویزیونی او شامل مجموعه ای از پروژه ها، از جمله "سنگ مرمر" (۲۰۱۶)، "الف الله اور انسان" (۲۰۱۷)، "مقابل" (۲۰۱۷)، "الف" (۲۰۱۸) و غیره است. خان در حال حاضر در مجموعهٔ "سنگ ماه،" محصول شبکهٔ تلویزیونی هُم، در نقش شهرزاد ظاهر می شود.
کالج دولتی مهندسی کاروناگاپلی (CEK) یک مؤسسه عمومی مهندسی و فناوری در کاروناگاپلی، در شمال غربی منطقه کولام، کرالا، هند است. این کالج که در سال ۱۹۹۹ توسط دولت کرالا تأسیس شد. در ۲۸ ژانویه ۱۹۸۷، دولت کرالا مؤسسه توسعه منابع انسانی در الکترونیک (IHRDE) (که اکنون به عنوان IHRD شناخته می شود) در تیرووانانتاپورام به منظور ایجاد یک مؤسسه مرکزی که برای توسعه آموزش فنی در ایالت کار می کند، تأسیس کرد. کالج مهندسی کاروناگاپلی در سال ۲۰۱۲ برای شرکت در مرحله دوم برنامه بهبود کیفیت آموزش فنی، پروژه ای که توسط دولت هند و با کمک بانک جهانی سازماندهی شده بود، انتخاب شد. این دانشگاه تحت جزء ۱، جزء فرعی ۱٫۱ برنامه، برای «تقویت موسسات به منظور بهبود نتایج یادگیری و قابلیت استخدام فارغ التحصیلان» انتخاب شد.
کری بیکر (Carey Baker) (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۶۳)، سیاستمدار آمریکایی است که در حال حاضر به عنوان ارزیابی کننده املاک در شهرستان لیک، فلوریدا خدمت می کند. وی عضو جمهوری خواه پیشین مجلس نمایندگان فلوریدا است. بیکر از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۲۵ام در مجلس نمایندگان فلوریدا و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۲۰ام در مجلس سنای ایالتی فلوریدا خدمت نمود. بیکر مالک فروشگاه سلاح ای. دابلیو. پیترسن و سر گروهبان بازنشستهٔ گارد ملی ارتش فلوریدا است. وی نخستین مقام ایالتی یا فدرال بود که همزمان با خدمت در مجلس نمایندگان، در عملیات آزادسازی عراق نیز خدمت نمود. اوایل زندگی، تحصیلات و زندگی شخصی. بیکر در اوستیس متولد و بزرگ شد. وی پسر عضو پیشین مجلس نمایندگان ایالت، لیتون بیکر است. خانواده بیکر از ۱۹۵۲ میلادی به این سو مالک فروشگاه اسلحه ای. دابلیو. پیترسن است. بیکر زمانی که ۱۸ سال داشت به کسب وکار خانوادگی پیوست و تا امروز این فروشگاه را مدیریت می کند. بیکر از دبیرستان تاوارس و کالج لیک-سومتر کمیونیتی فارغ التحصیل گردیده است. بیکر همراه با همسرش لوری و سه فرزند خود در اوستیس زندگی م
ی کند. خدمات نظامی. بیکر هنگامی که هنوز دانشجوی مدرسه بود به گارد ملی ارتش فلوریدا پیوست. در ۲۰۰۳ میلادی، زمانی که بیکر عضو مجلس نمایندگان فلوریدا بود، به عنوان بخشی از عملیات آزادسازی عراق برای خدمت به عراق اعزام شد. بیکر به عنوان سر گروهبان در گروهان آلفا، گردان دوم، هنگ پیاده ۱۲۴ام که مسئولیت محافظت از یک پایگاه لجستیکی در نزدیکی بلد را داشت، خدمت نمود. این منطقه که در شمال بغداد و در مثلث سنی واقع شده است، یکی از خطرناکترین مناطق در عراق است. در جریان دوره خدمت خود، بیکر با چندین خطر بالقوه مواجه شد: در یک رویداد، یک مرمی خمپاره به اتوبوس پر از سربازان اصابت کرد. پایگاهی که بیکر در آن مستقر بود، به طور همواره مورد حمله خمپاره انداز و راکت قرار داشت. در آخرین روز خدمت وی، موشکی در پایگاه آنها اصابت کرد، اما منفجر نشد. وی نخستین مقام ایالتی یا فدرال بود که همزمان با خدمت در مجلس نمایندگان، در عملیات آزادسازی عراق نیز خدمت نمود. همکاران بیکر در مجلس نمایندگان، با بسته کردن یک نوار زرد در گرد کرسی وی آنرا در کف مجلس قرار دادند و کرسی وی تا زمان بازگشت بیکر در همان جا باقی ماند. در ۲۰۰۴ میلادی، مجلس نمایندگان
فلوریدا طرح ۱۷۵۷، قانون پرچم آزادی کری بیکر، را به اتفاق آراء تصویب نمودند. این قانون باعث تعدیل قانون فلوریدا شده و تمامی مؤسسات آموزشی دولتی فلوریدا را ملزم نمود تا پرچم آمریکا را به طور همه روزه در تمامی کلاس ها به نمایش بگذارند. این پرچم باید ساخت ایالات متحده بوده و به طور درست در مطابقت با کد ایالات متحده آمریکا به نمایش درآید. بر اساس این قانون، این پرچم ها باید از ۱ اوت ۲۰۰۵ (اما نه دیرتر از آن) در تمامی کلاس های درسی به نمایش گذاشته شوند. در ۲۰۰۷ میلادی، بیکر بخشی از یک تیم سیزده نفره از سربازان گارد ملی ارتش فلوریدا بود که برای آموزش دادن به سربازان کشورهای وابسته به جماهیر شوروی پیشین فرستاده شدند. بیکر در جریان حرفه نظامی خود از رشته های آموزشی و مدارس نظامی متعددی فارغ التحصیل گردید، از جمله مدرسه عملیات جنگ ارتش ایالات متحده و مدرسه راهیاب ارتش ایالات متحده. وی پس از بیش از ۳۱ سال خدمت و رسیدن به درجه نظامی سر گروهبان، در ۲۰۱۳ میلادی از ارتش بازنشسته شد. حرفه سیاسی. در ۲۰۰۰ میلادی، با اضافه شدن محدودیت در دوره نمایندگی مجلس در قانون اساسی فلوریدا و تصویب آن توسط ۷۷ درصد از رأی دهندگان در ۱۹۹۲ می
لادی، ۸۳ نماینده مجلس قانون گذاری ایالت فلوریدا مجبور به بازنشستگی شدند. یکی از افراد شامل در این گروه، عضو مجلس استان بینتر اهل اوستیس بود که پس از بازنشسته شدن وی، کرسی نمایندگی حوزه انتخابیه ۲۵ام فلوریدا برای نخستین بار پس از ۱۹۸۶ میلادی برای انتخابات باز شد. حوزه انتخابیه ۲۵ام مشتمل بر قسمت جنوب غربی شهرستان ماریون، شرق شهرستان لیک، شمال غرب شهرستان سمینول و غرب شهرستان ولوسیا بود. بیکر به عنوان نامزد جمهوری خواه وارد انتخابات شده و بیتر هنسنگر، تاجر اهل شهرستان لیک، را در انتخابات مقدماتی شکست داد. در انتخابات سراسری در نوامبر، وی نامزد دموکرات ریک داور اهل دوباری که مشاور کامپیوتر بود را مغلوب نموده و به عنوان عضو مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب گردید. بیکر در انتخابات بعدی در ۲۰۰۲ میلادی بدون اینکه رقیبی داشته باشد مجدداً به عنوان نماینده انتخاب گردید. هنگام حضور در مجلس نمایندگان فلوریدا، بیکر به عنوان معاون کمیته کیفری کودکان (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲ میلادی)، یکی از رؤسای کمیته فرعی تخصیصات کشاورزی و محیط زیست (۲۰۰۳ – ۲۰۰۴ میلادی)، به عنوان عضو کمیته سیاست مالی و منابع (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲ میلادی)، کمیته بیمه (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲
میلادی) و کمیته نیروی کار و مهارت های فنی (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲ میلادی) خدمت نمود. آنا کوین، جمهوری خواه اهل لیسبرگ که به عنوان عضو مجلس سنا از حوزه انتخابیه بیستم خدمت می کرد، در ۲۰۰۴ میلادی اعلام نمود که تصمیم ندارد تا مجدداً در انتخابات مجلس سنا شرکت نماید و در عوض در انتخابات سرپرست مدارس شهرستان لیک شرکت خواهد کرد. بیکر نامزدی خود برای کسب این کرسی مجلس سنا را اعلام نموده و در انتخابات ویژه ۲۰۰۴ برنده شد. وی برای دو دوره کامل دیگر مجدداً در انتخابات های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ میلادی انتخاب گردید. حوزه انتخابیه بیستم مجلس سنا شامل بخش های از شهرستان های ماریون، سومتر، لیک، ولوسیا و سمینول است. هنگام حضور در مجلس سنای فلوریدا، وی به عنوان رئیس کمیته عملیات حکومتی مجلس سنا، کمیته حمل و نقل مجلس سنا، کمیته کشاورزی سنا و کمیته تخصیص عمومی حکومت مجلس سنا خدمت نمود. در ۲۰۱۲ میلادی، بیکر با تفاوت اندک متصدی اد هاویل را برای کسب سمت ارزیابی کننده املاک شهرستان لیک، فلوریدا مغلوب نمود و در انتخابات ۲۰۱۶ بدون داشتن رقیب مجدداً انتخاب گردید. در ۲۰۱۴، بیکر به عنوان رئیس انجمن ارزیابی کنندگان املاک فلوریدا انتخاب گردیده بود. فعالیت های
مقننه. در ۲۰۰۳ میلادی، بیکر لایحه HB 805 را معرفی نمود، لایحه ای که خانواده های پرسنل نظامی را نیز در برنامه هزینه مدرس خصوصی فلوریدا شامل ساخت. چون در آن زمان بیکر به عراق اعزام شده بود، فرانک اتکیسون این لایحه را به نمایندگی از بیکر ارایه کرد. این لایحه با دریافت ۷۴ رأی موافق در مقابل ۴۲ رأی مخالف، تصویب شد. در ۲۰۰۴ میلادی، بیکر قانونی را به تصویب رساند که طبق آن هشت مایل از جاده دولتی ۵۰، از مسکوت الی استوکی به «بزرگ راه اریک اولایسز رمیرز» تغییر نام داده شد. رمیرز کسی بود که در ۱۹۹۱ میلادی از دبیرستان ماونت دورا فارغ التحصیل گردیده و در گارد ملی خدمت می کرد. وی در ۱۲ فوریه ۲۰۰۴ در عراق کشته شده بود. او ۳۱ سال عمر داشت. در ۲۰۰۶ میلادی، بیکر لایحه جستین مک ویلیامز را به عنوان قانون به تصویب رساند. این قانون باعث شد تا یک «شکاف حقوقی» در قوانین فلوریدا پر گردیده و قواعد ترافیکی واحد ایالت بر املاک خصوصی نیز قابل اجرا باشد. در ۲۰۰۷ میلادی، بیکر لایحه ای را معرفی نمود که بر اساس آن یک مرخصی مالیات بر فروش از ۱ تا ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اعلام گردیده و اقلامی که جهت آماده شدن برای تندباد نیاز است از مالیات معاف گردند. انت
ظار می رفت تا این مرخصی تنها در ۲۰۰۷ میلادی، منجر به ۲۵ میلیون دلار صرفه جویی برای ساکنین فلوریدا شود. بیکر برای نخستین بار قانون ممنوعیت پیام نوشتن هنگام رانندگی را در ۲۰۰۷ میلادی معرفی کرد. بیکر این قانون را پس از آن معرفی نمود که یک راننده تریلی زمانی که با تلفن خود مشغول بود با اتوبوس دانشجویان تصادم نموده و باعث کشته شدن یک دختر ۱۳ ساله شد.
طلاق العتیبی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل عربستان سعودی بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده است.
ماجد التمیمی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
عبدالله العصیمی (؛ زادهٔ ۱۹۵۹) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده است.
ستون مار ( "Τrikarenos Οphis" "مار سه سر"; "ستون مارپیچ") همچنین به عنوان ستون ماری، سه پایه پلاتین یا سه پایه دلفی شناخته می شود، یک ستون برنزی باستانی در هیپودروم قسطنطنیه (معروف به میدان اسب در دوره عثمانی) در استانبول فعلی ترکیه است. این بخشی از یک سه پایه ایثارگری در یونان باستان است که در ابتدا در دلفی یونان بود و توسط کنستانتین یکم در سال ۳۲۴ به قسطنطنیه انتقال داده شد. این ستون برای بزرگداشت یونانیانی که در نبرد پلاته (۴۷۹ قبل از میلاد) با امپراتوری هخامنشی جنگیدند و آن را شکست دادند، ساخته شد. سرهای مار ستون ۸ متری تا پایان قرن هفدهم دست نخورده باقی مانده بودند (یکی از سرها در موزه باستان شناسی استانبول به نمایش گذاشته شده است).
مناحی المطیری (؛ زادهٔ ۱۹۳۸) تیرانداز اهل عربستان سعودی بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده است.
سعید المطیری (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در ۵ دوره بازی های المپیک تابستانی شرکت کرده است.
مطر الحارثی (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ شرکت کرده است.
عمر انس (؛ زادهٔ ۱۹۳۳) تیرانداز اهل سودان بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده است.
باشا بکری (؛ زادهٔ ۱۹۲۷) تیرانداز اهل سودان بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده است.
سسیل دیل اندروس (Cecil Dale Andrus) (۲۵ اوت ۱۹۳۱–۲۴ اوت ۲۰۱۷)، از سیاستمداران آمریکایی بود که به عنوان بیست و ششمین و بیست و هشتمین فرماندار ایالت آیداهو در مجموع به مدت چهارده سال خدمت کرد. او که خود در زمره دموکرات ها محسوب می شد، طی سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ و در زمان دولت کارتر، وزیر کشور ایالات متحده نیز بود. وی درنخستین حضورش در انتخابات فرمانداری در سال ۱۹۶۶ متحمل شکست شد ولی در چهار دوره دیگر (در سال های ۱۹۹۰، ۱۹۸۶، ۱۹۶۶ و ۱۹۷۴) در این رقابت ها به پیروزی رسید و با چهارده سال تصدی این سمت، طولانی ترین دوران فرمانداری را در تاریخ این ایالت به خود اختصاص داد. درواقع، او یکی از آخرین دموکرات هایی است که این مقام را در اختیار داشته است. اندروس در عالم سیاست به جهت دیدگاه های حفاظت محیطی و زیست محیطیش قویش بسیار مورد توجه بود. از این رو منطقه حفاظت شده ای که در سال ۱۹۹۳ در شهرستان واشینگتن به ثبت رسید، به افتخار او منطقه مدیریت شده حیات وحش سسیل دی. اندروس نام گرفت. در سال ۲۰۱۸ نیز نام منطقه حفاظت شده «ابرهای سفید» به نام سسیل دی. اندروس تغییر کرد. او به عنوان یک سیاستمدار لیبرال در تلاش بود تا با محدود ساختن من
افع تجاری حاصل از اراضی ملی و همچنین سپردن امور به دست متخصصان در وزارت کشور، از محیط زیست محافظت کند. وی عمیقاً باور داشت که حمایت از محیط زیست می تواند و البته باید در کنار توسعه اقتصادی مثبت جریان داشته باشد. اوان زندگی. اندروس که در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۳۱ در منطقه هود ریور واقع در ایالت اورگن متولد شده بود، فرزند میانی هال استفان و دوروتی می (جانسون) اندروس بود؛ برادر بزرگترش استیو و خواهر کوچکترش مارگارت نام داشت. آنها ابتدا در نزدیکی شهر جانکشن و درمزرعه ای که از انرژی برق بی بهره بود، زندگی می کردند. اوایل سال ۱۹۴۲ و درست در خلال جنگ جهانی دوم این خانواده به یوجین نقل مکان کردند. آن هنگام «سیس» یازده سال داشت و هال (۱۹۰۶–۲۰۰۴) به همراه برادرش باد (Bud) در این شهر یک کارگاه تراش کاری به راه انداخت و در آنجا به کار تعمیر ابزارآلات کارخانجات چوب بری مشغول شد. اندروس در سال ۱۹۴۸ و در شانزده سالگی از مدرسه یوجین فارغ التحصیل و سپس وارد کالج ایالتی اورگن در کوروالیس شد. در بدو ورود به آنجا رشته مهندسی را برای تحصیل انتخاب کرد. درسال ۱۹۴۹ و در هفده سالگی توانست شغل تابستانی مناسبی در یکی از شرکت های محلی توزیع نیر
و به دست آورد و اواخر ماه اوت همان سال به همراه معشوقه هم مدرسه ایش، کارول مایی می (متولد ۲۶ دسامبر ۱۹۳۲) به شهر رنو فرار کردند. در آن زمان اندروس تازه وارد هیجده سالگی شده بود و کارول نیز شانزده ماه از او کوچکتر بود. اندروس ازدواج شاد و عاشقانه ای داشت و همواره از کارول با نام «همسر اولش» یا «نوعروس خودش» یاد می کرد. او تصمیم گرفت به کار کردن ادامه دهد و دیگر به کالج بازنگردد. با آغاز جنگ کره در فوریه ۱۹۵۱، او در نیروی دریایی آمریکا نامنویسی کرد و تا سال ۱۹۵۵ به عنوان تکنسین برق بر روی هواپیماهای گشت دریایی به خدمت پرداخت. پس از اتمام دوران خدمتش در نیروی دریایی، به اورفینو عزیمت کرد و در آنجا وارد صنایع چوب شد و در کارخانه چوب بری که پدرش یکی از مالکانش بود، مشغول شد و کارهای مختلفی انجام داد. پس از تعطیلی کارخانه چوب بری، اندروس به صنعت بیمه روی آورد و در سال ۱۹۶۶ خانواده اش را به شهر لوئیستون، جایی در پایین دست رودخانه کلیرواتر، برد. حرفه سیاسی. مجلس سنای ایالتی. در سال ۱۹۶۰ اندروس که ۲۸ سال داشت، نگران مواضع سناتور جمهوریخواه در مورد لزوم انجام اصلاحات آموزشی در مدارس آیداهو و به ویژه در مدارس مناطق روست