Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آواز پرنده (به انگلیسی: Songbird) یک فیلم سینمایی علمی–تخیلی، عاشقانه و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ که دربارهٔ دنیاگیری کووید–۱۹ در کالیفرنیا می باشد. به کارگردانی آدام میسون که با همکاری سایمون بویز فیلمنامه را نوشت و تهیه کنندگی آن را مایکل بی، آدام گودمن، اندرو سوگرمن و ابن دیویدسون بر عهده دارند. بازیگران اصلی این فیلم کی جی آپا، سوفیا کارسون، دمی مور، کریگ رابینسون، پیتر استورماره، پاول والتر هوزر، برادلی وایتفورد و جنا اورتگا هستند. خلاصه داستان فیلم. در سال ۲۰۲۲، یک بیماری همه گیر تمام دنیا و شهرهایش را تحت تأثیر قرار می دهد؛ که بر گروهی از مردم که با مشکلات و موانع زندگی در این جامعه دست و پنجه نرم می کنند، مشکلاتی از قبیل بیماری، حکومت نظامی، قرنطینه و مأمورین اجرای آن ها و… تولید فیلم. در ۱۹ مه سال ۲۰۲۰، گزارش شد که مایکل بی، آدام گودمن و ابن دیویدسون فیلمی در مورد بیماری همه گیر کرونا با عنوان پرنده آواز خوان "تولید می کنند." قرار بود آدام میسون که با همکاری سایمون بویز فیلمنامه را نوشت، کارگردانی آن را بر عهده بگیرد. در ژوئن سال ۲۰۲۰، دمی مور، کریگ رابینسون، پیتر استورماره و پاول والتر هوزر
برای بازیگران انتخاب شدند. در ماه ژوئیه، بردلی ویتفورد، جنا اورتگا، کی جی آپا و سوفیا کارسون به جمع بازیگران پیوستند. بازیگران از راه دور برای آماده سازی برای فیلمبرداری آموزش دیدند. تولید اصلی در ۸ ژوئیه ۲۰۲۰، در لس آنجلس آغاز شد. در ابتدا فیلمبرداری توسط SAG-AFTRA متوقف شد و وی اجازه تولید را یک روز بعد صادر کرد. این فیلم در ۳ اوت ۲۰۲۰ به پایان رسید. در اوت ۲۰۲۰ کمپانی اس تی اکس انترتینمنت حق توزیع فیلم را به دست آورد.
اسکات لش (به انگلیسی Scott Lash، زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۴۵) استاد جامعه شناسی و مطالعات فرهنگی در کالج گلداسمیت، دانشگاه لندن است. لش لیسانس روان شناسی را از دانشگاه میشیگان، فوق لیسانس جامعه شناسی را از دانشگاه نورث وسترن و دکترای خود را از مدرسه اقتصاد لندن دریافت کرد(۱۹۸۰). لش کار تدریس خود را به عنوان مدرس دانشگاه لنکستر آغاز کرد و در سال ۱۹۹۳ استاد شد. وی در سال ۱۹۹۸ به لندن رفت و پست فعلی خود را به عنوان مدیر مرکز مطالعات فرهنگی و استاد جامعه شناسی در کالج گلداسمیت بر عهده گرفت. کارهای لش در جامعه شناسی و مطالعات فرهنگی تأثیرگذار بوده است. وی با رسانه های متعددی و سایر دانشگاهیان از جمله مقاله رادیو بی بی سی و در زمینه طراحی و فرهنگ با وی مصاحبه کرده است. وی از سال ۱۹۸۹ سردبیر مجله نظریه، فرهنگ و جامعه است. کار او با نویسنده همکار John Urry در جغرافیای فرهنگی بسیار مورد توجه قرار گرفته است و گیبسون بورل اظهار داشت که کار آنها "کتاب آنها (پایان سرمایه داری سازمان یافته) یک موفقیت بزرگ در "مجموعه" مواد بود و ۲۵ سال "وقایع" در برابر آن چندان ناخوشایند نبوده است." آثار وی به ۱۵ زبان ترجمه شده است. او از سال ۱۹۹۶
پروژه های تحقیقاتی را در حوزه فناوری و رسانه کارگردانی کرده است.
کردارو (به ایتالیایی: Credaro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده است. کردارو ۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۰۸ نفر جمعیت دارد و ۲۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دلیانووا (به ایتالیایی: Delianuova) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده است. دلیانووا ۲۱٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد.
فرولتو دلا کیزا (به ایتالیایی: Feroleto della Chiesa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده است. فرولتو دلا کیزا ۷٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۴۹ نفر جمعیت دارد.
جنیوولتا (به ایتالیایی: Genivolta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. جنیوولتا ۱۸٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۸۲ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونته سان بیاجو (به ایتالیایی: Monte San Biagio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاتینا واقع شده است. مونته سان بیاجو ۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۲۴ نفر جمعیت دارد و ۱۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Saint-Romain-le-Puy خواهرخواندهٔ مونته سان بیاجو هست.
اوپئانو (به ایتالیایی: Oppeano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورونا واقع شده است. اوپئانو ۴۶٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای مونته گرانارو و مرتو دی تومبا خواهرخوانده های اوپئانو هستند.
پچتو تورینزه (به ایتالیایی: Pecetto Torinese) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. پچتو تورینزه ۹٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۸۱ نفر جمعیت دارد و ۴۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پیرانیکا (به ایتالیایی: Pieranica) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. پیرانیکا ۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۸۱ نفر جمعیت دارد و ۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
روکتا سانت آنتونیو (به ایتالیایی: Rocchetta Sant'Antonio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. روکتا سانت آنتونیو ۷۱٫۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۶۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای کولنیو و جایبا خواهرخوانده های روکتا سانت آنتونیو هستند.
رونچنیو ترمه (به ایتالیایی: Roncegno Terme) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. رونچنیو ترمه ۳۸٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد و ۵۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سان لورنزو دل والو (به ایتالیایی: San Lorenzo del Vallo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کوزنتسا واقع شده است. سان لورنزو دل والو ۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۲۱ نفر جمعیت دارد و ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سان میکله سالنتینو (به ایتالیایی: San Michele Salentino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بریندیزی واقع شده است. سان میکله سالنتینو ۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر مونته سنت آنجلو خواهرخواندهٔ سان میکله سالنتینو هست.
سان نیکاندرو گارگانیکو (به ایتالیایی: San Nicandro Garganico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. سان نیکاندرو گارگانیکو ۱۷۳٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۳۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سان پانکراتسیو سالنتینو (به ایتالیایی: San Pancrazio Salentino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بریندیزی واقع شده است. سان پانکراتسیو سالنتینو ۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۲۸۹ نفر جمعیت دارد و ۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر بیشلیه خواهرخواندهٔ سان پانکراتسیو سالنتینو هست.
سان پائولو دی یسی (به ایتالیایی: San Paolo di Jesi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آنکونا واقع شده است. سان پائولو دی یسی ۱۰٫۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹۱۶ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سانت آپولیناره (به ایتالیایی: Sant'Apollinare) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فروزینونه واقع شده است. سانت آپولیناره ۱۷٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۸۳ نفر جمعیت دارد و ۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سانتومنا (به ایتالیایی: Santomenna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده است. سانتومنا ۸٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶۱ نفر جمعیت دارد و ۵۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تلوه دی سوپرا (به ایتالیایی: Telve di Sopra) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. تلوه دی سوپرا ۱۷٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۹ نفر جمعیت دارد.
آرجنیو (به ایتالیایی: Argegno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده است. آرجنیو ۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
بوناته سوتو (به ایتالیایی: Bonate Sotto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده است. بوناته سوتو ۶٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۱۶ نفر جمعیت دارد و ۲۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کامپانیولا کرماسکا (به ایتالیایی: Campagnola Cremasca) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. کامپانیولا کرماسکا ۴٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸۴ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاسالتو واپریو (به ایتالیایی: Casaletto Vaprio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. کاسالتو واپریو ۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۶۱ نفر جمعیت دارد و ۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاستلدیدونه (به ایتالیایی: Casteldidone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. کاستلدیدونه ۱۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۳ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاستلئونه دی سواسا (به ایتالیایی: Castelleone di Suasa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آنکونا واقع شده است. کاستلئونه دی سواسا ۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاستلو مولینا دی فیمه (به ایتالیایی: Castello-Molina di Fiemme) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. کاستلو مولینا دی فیمه ۵۴٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۷۲ نفر جمعیت دارد و ۹۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاستلنووو دلا دائونیا (به ایتالیایی: Castelnuovo della Daunia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. کاستلنووو دلا دائونیا ۶۱٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۱۴ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چلاماره (به ایتالیایی: Cellamare) یک کومونه در ایتالیا است که در استان باری واقع شده است. چلاماره ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر مارتس خواهرخواندهٔ چلاماره هست.
چنسلی (به ایتالیایی: Ceneselli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان روویگو واقع شده است. چنسلی ۲۸٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوکالیو (به ایتالیایی: Coccaglio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. کوکالیو ۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۶۶۰ نفر جمعیت دارد.
کونکاماریسه (به ایتالیایی: Concamarise) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورونا واقع شده است. کونکاماریسه ۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۴۴ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کرموسانو (به ایتالیایی: Cremosano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. کرموسانو ۵٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۷۳ نفر جمعیت دارد و ۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایسکا سولو یونیو (به ایتالیایی: Isca sullo Ionio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده است. ایسکا سولو یونیو ۲۳٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لاگونگرو (به ایتالیایی: Lagonegro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. لاگونگرو ۱۱۳٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۴۴۲ نفر جمعیت دارد و ۶۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر چاکابوکو خواهرخواندهٔ لاگونگرو هست.
پلی اند وین () یک گروه موسیقی خواننده-ترانه نویس و تهیه کننده موسیقی اهل رومانی است که در سال ۲۰۰۰ میلادی تشکیل شد. این گروه متشکل از سه موسیقی دان مارسل بوتزان، رادو بولفئا و سباستین باراک است و در طول حرفه خود با هنرمندانی مانند اینا و اکسنت همکاری داشته اند.
تراموا پیونگ یانگ () سیستم تراموا در شهر پیونگ یانگ، کره شمالی است. این تراموا که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شده دارای ۴ خط و ۵۳.۵ کیلومتر طول می باشد.
تراموا رم () سیستم تراموا در شهر رم، ایتالیا است. این تراموا که در سال ۱۸۷۷ تأسیس شده دارای ۶ خط، ۱۹۲ ایستگاه و ۳۶ کیلومتر طول می باشد.
تراموا روتردام () سیستم تراموا در شهر روتردام، هلند است. این تراموا که در سال ۱۸۷۹ با نیروی اسب تأسیس شده دارای ۱۲ خط، ۳۲۲ ایستگاه و ۱۹۴ کیلومتر طول می باشد.
تراموا لیسبون () سیستم تراموا در شهر لیسبون، پرتغال است. این تراموا که در سال ۱۸۷۳ با نیروی اسب تأسیس شده دارای ۶ خط، ۱۰۸ ایستگاه و ۲۶ کیلومتر طول می باشد.
گرترود الیزابت نای دوری (۱۹۰۸ - ۲۰۰۴) زبان شناس ایرانی-آمریکایی بود. او برای نگارش کتاب "روش تدریس انگلیسی" در سال ۱۳۳۸ برندهٔ جایزه سلطنتی کتاب سال شد.
تراموا استکهلم () سیستم تراموا در شهر استکهلم، سوئد است. این تراموا که در سال ۱۸۷۷ با نیروی اسب تأسیس شده دارای ۴ خط، ۵۳ ایستگاه و ۴۱ کیلومتر طول می باشد.
شیائومی می سی سی‎۹ پرو (معروف به می نوت ۱۰ یا می نوت ۱۰ پرو) یک تلفن هوشمند اندروید است که توسط شرکت شیائومی ساخته شده است. این موبایل اولین موبایل با دوربین اصلی ۱۰۸ مگاپیکسلی و دومین موبایل با ۵ عدد دوربین است. مشخصات. طراحی و سخت افزار. می نوت ۱۰ از فریم آلومینیومی و بدنه شیشه ای گوریلا گلس ۵ در پشت و جلو استفاده می کند در قسمت پشتی، سه لنز در یک ماژول برجسته دوربین قرار دارند که لنز چهارم دارای لنز جداگانه است، در حالی که پایین ترین سطح با صفحه شیشه ای یکسان است. تراشه این گوشی اسنپ دراگون ۷۳۰جی و گرافیک گوشی آدرنو ۶۱۸ است. حافظه داخلی می نوت ۱۰ ۱۲۸ گیگابایت و رم ۶ گیگابایتی است ولی حافظه داخلی می نوت ۱۰ پرو ۲۵۶ گیگابایت و رم ۸ گیگابایت است. صفحه نمایش می نوت ۱۰ آمولد است و گوشه های خمیده دارد و حسگر اثرانگشت اپتیکال زیر نمایشگر است. بلندگو به همراه جک ۳٫۵ میلی متری زیر دستگاه قرار دارد. این گوشی دارای باتری ۵۲۶۰ میلی آمپری و شارژر ۳۰ واتی با کابل type-c است دوربین. قسمت پشتی دستگاه دارای تنظیم دوربین پنتا با بزرگنمایی هیبریدی ۱۰ برابر است که متشکل از لنز اولیه ۱۰۸ مگاپیکسلی، لنز اولترا واید ۲۰ مگاپیکسلی،
لنز تله فوتو ۱۲ مگاپیکسلی با بزرگنمایی اپتیکال ۲ برابری و زوم اصلی ۵۰ برابری، لنز تله فوتو ۵ مگاپیکسل با زوم اپتیکال ۵ برابری و یک لنز ماکرو ۲ مگاپیکسلی. عکس های گرفته شده با لنز تله ۵ مگاپیکسل به ۸ مگاپیکسل ارتقا می یابند. فوکوس خودکار در همه دوربین ها به جز لنز ماکرو وجود دارد و OIS در لنزهای بزرگنمایی اولیه و ۵ برابر وجود دارد. لنز ماکرو می تواند در فواصل ۲ تا ۱۰ سانتی متری فوکوس کند و برای عکس های نزدیک استفاده می شود، اما لنز فوق تصویری برای عکس های ماکرو در فیلم ها استفاده می شود. اگر سوژه از ۲ سانتی متر نزدیکتر باشد، تلفن از هر دو دوربین استفاده خواهد کرد. می نوت ۱۰ می تواند فیلم ۴کی با سرعت ۳۰ فریم در ثانیه، فیلم ۱۰۸۰p با سرعت ۳۰، ۶۰، ۱۲۰ یا ۲۴۰ فریم بر ثانیه یا فیلم فوق العاده آهسته 720p با سرعت ۹۶۰ فریم در ثانیه ضبط کند. چهار LED در سمت راست ماژول دوربین برای فلاش قرار گرفته اند که دو عدد از آنها در پشت دیفیوزر قرار گرفته اند. نرم افزار. می نوت ۱۰ از سیستم عامل اندروید ۹ (پای) و رابط می یوآی ۱۱ استفاده می کند که می توان تا اندروید ۱۰ و می یوآی ۱۲ ارتقا داد مدل ها. می نوت ۱۰ پرو. تفاوت می نوت ۱۰ معم
ولی و پرو در دوربین و حافظه آن ها است. می نوت ۱۰ از حافظه ذخیره سازی ۱۲۸ گیگ و رم ۶ گیگ استفاده می کند. اما می نوت ۱۰ پرو از حافظه ذخیره سازی ۲۵۶ گیگ و رم ۸ گیگ استفاده می کند؛ و لنز دوربین اصلی می نوت ۱۰ از ۷ لایه عدسی تشکیل شده است اما لنز دوربین اصلی می نوت ۱۰ پرو از ۸ لایه عدسی تشکیل شده است و کیفیت بهتری نسبت به می نوت ۱۰ دارد. می نوت ۱۰ لایت. می نوت ۱۰ لایت نسخه ارزانتر می نوت ۱۰ است. این نسخه در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰ معرفی شده است. تفاوت این نسخه با نسخه معمولی در دوربین، وزن و صفحه نمایش است. می نوت ۱۰ لایت به جای دوربین ۱۰۸ مگاپیکسل از دوربین ۶۴ مگاپیکسل استفاده کرده و دوربین تله فوتو ندارد. حداکثر روشنایی صفحه می نوت ۱۰ ۶۰۰ نیت است اما در نسخه لایت ۴۳۰ نیت.
شارل-آنتوان کامبون (۲۱ آوریل ۱۸۰۲ پاریس - ۲۲ اکتبر ۱۸۷۵ پاریس) یک طراح فرانسوی سن بود که در دوران رمانتیسم شهرت بین المللی کسب کرد. حرفه. اطلاعات بیوگرافی کمی در مورد سال های اولیه کامبون وجود دارد، به غیر از این که او قبل از تحصیل با پیر لوک شارل سیسری به عنوان یک هنرمند آکواریوم و هم چنین فیلاستر فعالیت می کرد. از جمله آثار او طراحی صحنه برای «سالن» کتابخانه موزه اپرا در پاریس است. فیلاستر و کامبون از سال ۱۸۲۴ همکاری خود را آغاز کردند. تا سال ۱۸۴۸، فیلاستر و کامبون سفارش های بسیاری را مشترکاً برای تزئینات داخلی تئاترها و طراحی های صحنه در آنگولوم ، آنتورپ، بون، برست، چوییزول، دیژون، دوای ، گنت ، لیل، لیون، پاریس و روئن را پذیرفتند. کامبون و فیلاستر همچنین سن هایی برای آکادمی پاریس، آکادمی سلطنتی موسیقی و سیرک المپیک طراحی کردند. سبک. اگرچه کامبون، مانند اغلب هنرمندان معاصر خود در طول زندگی حرفه ای طولانی خود در سبک های گوناگون مناظر را خلق می کرد، اما در طراحی معماری بود که وی به برتری واقعی دست یافت.
فینال های ان بی ای ۲۰۰۱ دور قهرمانی فصل ۰۱–۲۰۰۰ رقابت های اتحادیهٔ ملی بسکتبال (ان بی ای) و پایان بخش بازی های حذفی ۲۰۰۱ می باشد. لس آنجلس لیکرز مدافع عنوان قهرمانی و قهرمان کنفرانس غرب به مصاف فیلادلفیا سونتی سیکسرز قهرمان کنفرانس شرق رفت که به صورت بهترین از هفت و با مزیت بازی خانگی برای تیم لیکرز همراه بود. لیکرز سری را با نتیجهٔ ۴ بر ۱ برد و برای دومین بار پیاپی به قهرمانی لیگ رسید. شکیل اونیل نیز به عنوان باارزش ترین بازیکن سری نامیده شد. سونتی سیکسرز در بازی نخست با ۴۸ امتیازی که آلن آیورسن، ام وی پی فصل برای این تیم کسب کرد، توانست لیکرز را با حساب ۱۰۷–۱۰۱ در وقت اضافه شکست بدهد. این تنها باخت تحمیل شده بر لیکرز در بازی های حذفی بود. با این حال لیکرز در چهار بازی بعدی با پرتاب های از راه دور و ریباندهای فراوان خود توانست سری را از آن خود کند. آن ها در بازی ۴ و ۵ توانستند با اختلاف دو رقمی حریف خود را مغلوب کنند و با اقتدار سری را از آن خود کنند. پیش زمینه. سری های فصل عادی. دو تیم دو بار در فصل عادی با هم دیدار کردند که با برد خانگی هر دو همراه بود:
پنجره اورتون یا پنجره گفتمان محدودهٔ موضوع هایی است که از نظر سیاسی برای اکثریت مردم در یک زمان خاص قابل قبول به شمار می رود. نکتهٔ کلیدی این است که این پنجره در گذر زمان تغییر می کند؛ می تواند جابه جا شود، یا کوچک تر و بزرگ تر گردد. این موضوع نمونه ای از «تکامل تدریجی ارزش ها و هنجارهای اجتماعی» است. این اصطلاح به نام جوزف اورتون نامگذاری شده است، وی بیان داشت که امکان موفقیت سیاسی یک ایده بیشتر به این بستگی دارد که در محدودهٔ این پنجره باشد، نه ترجیحات شخصی سیاستمداران. به گفته اورتون، این پنجره دامنهٔ سیاست هایی را مشخص می کند که یک سیاستمدار بدون اینکه بیش از حد افراطی یا رادیکال به نظر آید می تواند پیشنهاد دهد تا سمت های دولتی در آن زمان را با توجه به جو افکار عمومی حفظ کند. به بیان ساده، در هر جامعه تمام ایده ها امکان طرح شدن ندارند؛ تنها بخشی از آن ها از نگاه افکار عمومی معقول، پذیرفتنی یا دست کم قابل بحث به شمار می آیند. این بخش از ایده ها درون «پنجره اورتون» قرار می گیرند. در مقابل، ایده هایی که بیرون از این پنجره باشند، اساساً شانسی برای طرح گسترده پیدا نمی کنند، زیرا از دید جامعه یا بیش از حد افراط
ی اند (مثلاً تابو، غیرقابل قبول یا حتی مضحک تلقی می شوند) یا بیش از اندازه غیرواقعی (مانند خیالی یا دست نیافتنی) به نظر می رسند. اوایل دهه ۱۹۹۰، اورتون یک درجه بندی درباره مداخله دولت توصیف کرد که از «آزادی بیشتر» تا «آزادی کمتر» روی یک محور عمودی تنظیم شده بود (تا با طیف سیاسی چپ–راست مقایسه نشود). با جابه جایی یا گسترش این طیف، یک ایده در موقعیتی خاص روی مقیاس می تواند از نظر سیاسی بیشتر یا کمتر پذیرفتنی شود. پس از مرگ اورتون، همکار او در مرکز سیاست عمومی مکیناک، جوزف لِهمن، این ایده را بیشتر بسط داد و نام آن را به یاد اورتون گذاشت. مفسر سیاسی، جاشوا تروینو، شش درجه پذیرش ایده های عمومی را به طور تقریبی چنین بیان کرده است: دورترین ایده ها از پنجره اورتون، آن هایی هستند که جامعه آن ها را غیرقابل تصور (Unthinkable) می داند و اساساً امکان طرح یا گفت وگو درباره شان وجود ندارد. ایده های رادیکال (Radical) نیز بیرون از این پنجره قرار می گیرند و در صورت مطرح شدن، معمولاً با واکنش تند و منفی افکار عمومی روبه رو می شوند. برخی ایده ها در دسته ی قابل بحث (Acceptable) جای می گیرند؛ یعنی می توان درباره شان صحبت کرد، هرچن
د طرفدارانشان هنوز اقلیت هستند. این نوع ایده ها داخل پنجره اورتون قرار دارند اما در حاشیه آن جای می گیرند و چندان برجسته نمی شوند. ایده هایی که معقول یا منطقی (Sensible/Reasonable) ارزیابی شوند، به بخشی از گفت وگوها و مباحث روزمره ی سیاسی جامعه بدل می شوند. ایده های محبوب (Popular) آن هایی هستند که به طور گسترده از سوی مردم پذیرفته شده و به خواست عمومی بدل گشته اند. این ایده ها در مرکز پنجره اورتون قرار می گیرند و در نهایت به سیاست عمومی (Public Policy) تبدیل شده و در قالب قانون یا سیاست اجرایی پیاده می شوند. پنجره اورتون رویکردی برای شناسایی ایده هایی است که طیف قابل قبول بودن سیاست های دولتی را تعریف می کنند. اصل مفهومی که اورتون مطرح کرد این بود که سیاستمداران معمولاً تنها در محدوده ای عمل می کنند که قابل قبول دانسته شود. تغییر پنجره اورتون مستلزم آن است که طرفداران سیاست های بیرون از این پنجره، افکار عمومی را قانع کنند تا آن را گسترش دهند، در حالی که طرفداران سیاست های موجود (یا مشابه آن ها درون پنجره) تلاش می کنند مردم را متقاعد کنند که سیاست های خارج از وضع موجود غیرقابل قبول است. به گفته لِهمن، که این
اصطلاح را رایج کرد: «رایج ترین برداشت اشتباه این است که خود قانون گذاران مشغول تغییر دادن پنجره اورتون هستند. این کاملاً نادرست است. قانون گذاران در واقع تنها به دنبال آن هستند که بفهمند پنجره کجاست، و سپس مطابق با آن حرکت کنند.» به گفته لِهمن، این مفهوم صرفاً توصیفی از نحوه کارکرد ایده هاست، نه تبلیغ برای سیاست های افراطی. او در مصاحبه ای با نیویورک تایمز گفت: «این مفهوم فقط توضیح می دهد که ایده ها چگونه وارد جریان می شوند یا از مُد می افتند، همان طور که جاذبه توضیح می دهد چرا چیزی به زمین می افتد. من می توانم از جاذبه برای انداختن یک سندان روی سرت استفاده کنم، اما این کار اشتباه است. همچنین می توانم از جاذبه برای انداختن یک جلیقه نجات به سمتت استفاده کنم؛ این کار خوب است.» کاربرد مفهوم «مقیاس متغیر» در حوزه های گسترده تری نیز پذیرفته شده است؛ به طوری که می توان ارجاعاتی به پنجره اورتون یافت که درباره تغییر مرزهای پذیرش در زمینه هایی خارج از سیاست های حکومتی به کار رفته است.
نامه ای درباره اومانیسم () به نامه مشهوری که مارتین هایدگر در دسامبر ۱۹۴۶ در پاسخ به مجموعه سوالات ژان بوفرت (۱۰ نوامبر ۱۹۴۶) درباره توسعه اگزیستانسیالیسم فرانسه نوشت، اشاره دارد. هایدگر نامه را برای چاپ در سال ۱۹۴۷ دوباره تنظیم کرد. او در این نامه از موقعیت سارتر و به طور کلی اگزیستانسیالیسم فاصله گرفت. محتوا. سارتر، که عموماً به عنوان نادرست خواندن هایدگر شناخته می شود (شناختی که در مقاله هایدگر "نامه ای در مورد اومانیسم" که به آدرس معروف سارتر پاسخ می دهد، "اگزیستانسیالیسم یک اومانیسم است، تائید می شود")، تلاش می کند مفهوم آزادی خود را از لحاظ هستی شناختی با تمایز بین "بودن-به-خودی-خود" و "بودن-برای-خود" شرح دهد. در "نامه ای درباره اومانیسم"، هایدگر از وجود "گرایی" سارتر انتقاد کرد:اگزیستانسیالیسم می گوید وجود بر ماهیت مقدم است. در این گفته او "موجودات" و "ضروریات را" با توجه به معنای متافیزیکی آنها در نظر می گیرد، که از زمان افلاطون به بعد گفته است که "ضرورت" مقدم بر "هستی است". سارتر این جمله را معکوس می کند. اما با معکوس کردن گزاره متافیزیکی، همچنان یک جمله متافیزیکی باقی می ماند. با آن، او در فراموشی ح
قیقت هستی، با متافیزیک باقی می ماند. ترجمه به فارسی. این اثر، توسط عبدالکریم رشیدیان، در کتاب "از مدرنیسم تا پست مدرنیسم" به عنوان "نامه درباره ی انسان گرایی" به فارسی ترجمه شده. از این اثر، ترجمه ی دیگری هم تحت عنوان "نامه ای در باب انسان گرایی" ، توسط ابراهیم علی پور موجود است.
امینم، خواننده رپ اهل ایالات متحده آمریکا، تاکنون ۱۱ آلبوم استودیویی، ۵ آلبوم گردآوری شده و یک ای پی منتشر کرده است. موسیقی او توسط ناشرهای موسیقی وب انترتینمنت و اینترسکوپ رکوردز همراه با شرکت های تابعه افترمث اینترتینمنت و شیدی رکوردز منتشر می شود. امینم با فروش ۳۲٫۲ میلیون آلبوم در طول یک دهه در ایالات متحده آمریکا، پرفروش ترین هنرمند هیپ هاپ در تمام دوره ها و یکی از پرفروش ترین هنرمندان دهه ۲۰۰۰ میلادی است. فروش آلبوم ها و تک آهنگ های او در سراسر جهان بیش از ۱۰۰ میلیون است. او در کشور خودش، ۵۰ گواهی پلاتین برای آلبوم هایش دریافت و ده آلبوم رتبه یک در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ کسب کرده است. نخستین آلبوم استودیویی امینم، "بی نهایت" در سال ۱۹۹۶ توسط وب انترتینمنت منتشر شد. این آلبوم حدود هزار نسخه فروخت و موفق به رتبه بندی در جدول های کشوری نشد. پس از امضای قرارداد با اینترسکوپ رکوردز و افترمث اینترتینمنت، این خواننده رپ "اسلیم شیدی ال پی" را در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد که به رتبه دوم "بیلبورد" ۲۰۰ رسید و چهار گواهینامه پلاتین از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (آرآی ای ای) دریافت کرد. در همان سال، امینم به همر
اه منیجر خود پال روزنبرگ، ناشر موسیقی شیدی رکوردز را تأسیس کردند. در سال بعد، امینم سومین آلبوم استودیویی خود را با نام "مارشال مترز ال پی" منتشر کرد که در هفته اول انتشار ۱٬۷۶ میلیون نسخه به فروش رساند و رکوردهای فروش سریع ترین آلبوم هیپ هاپ در همه زمان ها و سریع ترین آلبوم انفرادی در در ایالات متحده آمریکا را شکست. با فروش بیش از ده میلیون نسخه، این آلبوم سومین رکورد پرفروش سال در ایالات متحده بود. در سال ۲۰۰۲، چهارمین آلبوم امینم، "نمایش امینم" در رتبه یک "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت و با فروش بیش از نوزده میلیون نسخه در سراسر جهان، به مقام برتر جدول های مختلف بین المللی رسید. در ایالات متحده آمریکا، "نمایش امینم" با فروش تقریباً ده میلیون نسخه، پرفروش ترین آلبوم سال بود. این آلبوم دارای گواهینامه الماس در ایالات متحده، کانادا و استرالیا است. در همان سال، امینم را منتشر کرد که شامل ترانه هایی از هنرمندان مختلف بود. آلبوم از نه میلیون نسخه توزیع شده در سطح بین المللی، در ایالات متحده آمریکا جایی که بیش از چهار میلیون فروش داشت، به مقام اول رسید. در سال ۲۰۰۴، پنجمین آلبوم استودیویی امینم، "دوباره خوانی" به سومین
آلبوم استودیویی متوالی این خواننده رپ تبدیل شد که در ایالات متحده آمریکا، استرالیا، کانادا، نیوزلند و انگلستان به رتبه یک می رسد. با این حال، با فروش بیش از پنج میلیون نسخه فروش در ایالات متحده آمریکا و و یازده میلیون در سراسر جهان، فروش به میزان قابل توجهی کمتر از دو آلبوم استودیویی قبلی او بود. امینم در سال ۲۰۰۵ آلبوم برترین های خود را با عنوان ' منتشر کرد که تقریباً سه میلیون نسخه در آمریکا فروخت. سال بعد، او یک آلبوم گردآوری شده ' را منتشر کرد که توسط امینم همراه با هنرمندان مختلف از ناشر موسیقی خود اجرا شده است. این آلبوم در سال ۲۰۰۷ از آرآی ای ای گواهی پلاتین دریافت کرد و در ایالات متحده آمریکا کمی بیش از یک میلیون نسخه فروخت. پس از بیش از چهار سال وقفه، ششمین آلبوم استودیویی امینم، "بازگشت" در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و با فروش بیش از دو میلیون نسخه، چهارمین آلبوم استودیویی متوالی رپر بود که در فهرست رتبه برترهای ایالات متحده آمریکا، استرالیا، کانادا، نیوزلند و انگلستان قرار گرفت. در سال بعد، امینم هفتمین آلبوم استودیویی خود را با عنوان "ریکاوری" منتشر کرد که در رتبه اول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت و در سطح بین ا