Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مورفید کلارک (؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۸۹) بازیگر اهل ولز است. او برای نقش هایش در وحشت روان شناختی "قدیسه ماد" (۲۰۱۹)، کمدی-درام "زندگی شخصی دیوید کاپرفیلد" (۲۰۱۹) و مجموعهٔ تلویزیونی فانتزی "نیروی اهریمنی اش" شناخته شده است. او در سال ۲۰۲۲ شخصیت گالادریل را در مجموعهٔ تلویزیونی فانتزی "" به تصویر کشید و برای فصل دوم این سریال این نقش را تکرار کرد. از لحاظ زیبایی هم در رده خوبی قرار گرفته است که میتواند قسمتی از درخشش او را متاثر از این مورد به حساب اورد.
سوخت وساز کربوهیدرات همه فرایندهای بیوشیمیایی مربوط به تشکیل متابولیک، تجزیه و تبدیل کربوهیدرات ها در موجودات زنده است. کربوهیدرات ها در بسیاری از مسیرهای سوخت وسازی ضروری مرکزی هستند. گیاهان کربوهیدرات ها را از طریق کربن دی اکسید و آب از راه فتوسنتز می سازند و به وسیله آن ها انرژی جذب شده از نور خورشید را درون خود ذخیره می کنند. هنگامی که جانوران و قارچ ها گیاهان را مصرف می کنند، از طریق تنفس سلولی این کربوهیدرات های ذخیره شده را تجزیه می کنند تا انرژی در دسترس سلول ها قرار گیرد. حیوانات و گیاهان به طور موقت انرژی آزاد شده را به صورت مولکول های پرانرژی مانند ATP برای استفاده در فرایندهای مختلف سلولی ذخیره می کنند. انسان می تواند انواع کربوهیدرات ها را مصرف کند، گوارش باعث تجزیه کربوهیدرات های پیچیده به چند مونومر ساده (منوساکاریدها) برای متابولیسم از جمله گلوکز، فروکتوز، مانوز و گالاکتوز می شود. گلوکز در سلول ها در بافت ها توزیع می شود، جایی که تجزیه می شود یا به عنوان گلیکوژن ذخیره می شود. در تنفس هوازی، گلوکز و اکسیژن متابولیزه می شوند تا انرژی آزاد کنند و دی اکسید کربن و آب به عنوان محصولات نهایی تولید می
شوند. بیشتر فروکتوز و گالاکتوز به کبد منتقل می شوند و در آنجا می توانند به گلوکز و چربی تبدیل شوند. برخی از کربوهیدرات های ساده مسیرهای اکسیداسیون آنزیمی خود را دارند، همان طور که فقط تعداد کمی از کربوهیدرات های پیچیده وجود دارد. به عنوان مثال دی ساکارید لاکتوز نیاز به تجزیه آنزیم لاکتاز به اجزای مونوساکارید، گلوکز و گالاکتوز دارد.
لیسکی یک روستا در ایران است که در بخش شوسف شهرستان نهبندان در استان خراسان جنوبی واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان عربخانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۷ خانوار) بوده است.
لیشکان یک روستا در ایران است که در شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان کبگیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۱ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.
لمیر یک روستا در ایران است که در بخش حویق شهرستان تالش در استان گیلان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان چوبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۶ نفر (۱۱۳ خانوار) بوده است.
معدن صوغان، روستایی در دهستان صوغان بخش صوغان شهرستان ارزوئیه در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۳ نفر (۵۰ خانوار) بوده است.
معدن قل قلو یک روستا در ایران است که در شهرستان ارزوئیه استان کرمان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان صوغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.
معدن آبدشت، روستایی در دهستان صوغان بخش صوغان شهرستان ارزوئیه در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴۹ نفر (۱۳۴ خانوار) بوده است.
محل های تماس غشایی (انگلیسی: Membrane contact site؛ MCS) موقعیت های نزدیک میان دو اندامک هستند. بررسی های فراساختاری نشان می دهند که معمولاً فاصله ای میان غشاها به اندازه یک پروتئین ۱۰ نانومتری یا بیشتر، وجود دارد. این مناطق در طول تکامل بسیار از تحول محافظت شده اند. تصور می شود که این محل ها برای آسان سازی پیام رسانی مهم هستند و باعث عبور مولکول های کوچک از جمله یون ها، چربی ها و (در کشف های بعدی) گونه های فعال اکسیژن می شوند. محل تماس غشایی در عملکرد شبکه آندوپلاسمی تأثیرگذار است، زیرا شبکه آندوپلاسمی مکان اصلی تولید لیپید در سلول است. شبکه آندوپلاسمی با بسیاری از اندامک ها از جمله میتوکندری، دستگاه گلژی، اندوزوم، لیزوزوم، پراکسی زوم، کلروپلاست و غشای پلاسما تماس نزدیک برقرار می کند. میتوکندری و اندوزوم های بازیافتی تحت بازآرایی عمده ای قرار می گیرند که منجر به شکافت در محل تماس آن ها با شبکه آندوپلاسمی می شود. محل های قرارگیری نزدیک همچنین می توانند بیشترین ترکیب های جفتی میان بیشتر این اندامک ها را ایجاد کنند. نخستین اشاره ها به این محل های تماس غشایی را می توان در مقالاتی که در اواخر دهه ۱۹۵۰ منتشر شده ا
ند و عمدتاً با استفاده از تکنیک های میکروسکوپ الکترونی (EM) تجسم یافته اند، یافت. کوپلند و دالتون آن ها را به عنوان «شکل لوله ای بسیار تخصصی شبکه آندوپلاسمی در ارتباط با میتوکندری و ظاهراً به نوبه خود با مرز عروقی سلول» توصیف کردند.
مدان یک روستا در ایران است که در بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین در استان قزوین واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پائین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۵ نفر (۷۷ خانوار) بوده است. مردم روستای مدان به زبان ترکی سخن می گویند.
لور روستایی کُردنشین در منطقه دیلمان از توابع شهرستان سیاهکل استان گیلان و ایران واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان دیلمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۶ نفر (۱۶۶ خانوار) بوده است. مردم این روستا به زبان کُردی صحبت می کنند.
لطف آباد یک روستا در ایران است که در بخش شهیون شهرستان دزفول در استان خوزستان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان احمدفداله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۷ خانوار) بوده است.
حزب عدالت یک حزب سیاسی در ایران به رهبری علی دشتی بود که آن را با دیگر روشنفکرانی که در سیاست اوایل دهه ۱۹۲۰ شرکت کرده بودند، بنیان نهاد. از دیگر سیاستمداران این حزب برجسته می توان به جمال امامی، ابراهیم کاجانوری، فرج الله بهرامی، جمشید علم و ابوالقاسم امینی اشاره کرد. این حزب انجمنی بود که تا حدی شبیه یک باشگاه خصوصی، با انسجام سازمانی کمی یا احساس هویت جمعی بود. از نظر ایدئولوژیکی، شخصیت ابن حزب متشکل از یک ناسیونالیسم راست میانه بود و از اصلاحات کلی در سیستم های اداری و حقوقی و آموزشی حمایت می کرد. این حزب مخالف حزب توده بود و از پادشاهی مشروطه در ایران حمایت می کرد. به گفته حسین دادگر که خود از اعضای برجسته حزب عدالت بود، این حزب، برای مقابله با پنجاه و سه نفر کمونیست که حزب خطرناک توده را تأسیس کرده بودند، تشکیل شد. آنها از دولت محسن صدر حمایت کردند و مخالف دولت احمد قوام و علی سهیلی محسوب می شدند. دفتر مرکزی حزب عدالت منزل دکتر مرزبان واقع در خیابان باغ سپهسالاربود.
وایولت اورگاردن مجموعه لایت ناول ژاپنی به نویسندگی کانا آکاتسوکی و تصویرسازی آکیکو تاکاسه است. کیوتو انیمیشن این رمان را در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر کرد. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباس شده از این اثر ساخته توسط کیوتو انیمیشن در ۱۳ قسمت بین ژانویه و آوریل ۲۰۱۸ پخش شد. این مجموعه در جوایز انیمه کرانچی رول ۲۰۱۹ عنوان جایزه بهترین انیمیشن را دریافت کرد. یک اووی ای در ژوئیه ۲۰۱۸ منتشر شد و یک فیلم سینمایی اسپین آف در ژاپن در سپتامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. در ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۲۰، با اکران یک انیمه سینمایی به نام "Violet Evergarden: The Movie" داستان مجموعه ادامه یافت. داستان. داستان دربارهٔ دختری به نام وایولت اورگاردن است که به عنوان کودک سرباز تحت سرپرستی سرگرد گیلبرت در جنگ شرکت دارد. پس از زخمی شدن وایولت و گیلبرت در محاصر دشمن، تنها کلماتی که وایولت از گیلبرت به یاد دارد جمله «دوستت دارم» بود. وایولت نجات می یابد و پس از بازگشت، توسط دوستِ گیلبرت به عنوان سایه نویس استخدام می شود. در ادامه وایولت متوجه می شود که هیچ احساسی را نمی فهمد و همراه با نوشتن افکار مردم، به دنبال پیدا کردن هدف زندگی خود می رود.
مرکز کشاورزی و دامپروری صفی آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در شهرستان دزفول واقع شده است. مرکز کشاورزی و دامپروری صفی آباد ۴۰ نفر جمعیت دارد.
ویسل لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فست لین (۲۰۲۱) (به انگلیسی: FastLane 2021) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای می باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای برند اسمَک دَون و راو تهیه می شود و این دوره اش هم در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۲۱ در فلوریدا برگزار شد. این ششمین رویداد تحت عنوان فست لین بود. در مجموع با حساب مسابقه آغازین هشت مسابقه برگزار شد. در مسابقه اصلی رومن رینز در مقابل دنیل برایان برنده شد تا از کمربند یونیورسال خود دفاع کند. در دیگر مسابقات درو مکینتایر شیمس را در یک مسابقه نو هولدز بارد شکست داد. الکسا بلیس هم رندی اورتون را در یک مسابقه اینترجندر شکست داد. از دیگر اتفاق مهم در این رویداد می توان به بازگشت "د فیند" بری وایت پس از حدود سه ماه در مسابقه رندی اورتن و الکسا بلیس اشاره کرد. زمینه سازی. "فَست لِین" شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو و اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند.
لنین آباد بالا (به لاتین: Yuxarı Leninabad) یک روستا در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بابک واقع شده است.
رنده پنیر (نروژی: Ostehøvel) ابزاری است که معمولاً در آشپزخانه مورد استفاده قرار می گیرد. شباهت زیادی به پوستکن دارد. اما معمولاً پهنتر است و از آن برای برشِ پنیرِ کاملاً جامد، به صورت نوار یا ورقه های نازک استفاده می شود. (مناسب پنیری که حالت خمیری دارد؛ نیست). حقوق تجاری این وسیله در سال ۱۹۲۵ توسط یک نروژی بنام تور بیورکلوند ثبت شده و امروزه، خود وسیله که بزبان نروژی Ostehøvel نام دارد؛ بعضاً در کشورهای انگلیسی زبان، بنام نروژی آن، در کاتالوگ ها ثبت می شود. این وسیله نیز مانند پوست کن دارای، یک دستگیره، یک تیغه برنده و یک مکانیزم تعدیل کنندهٔ عمق برش است. در کشورهای اسکاندیناوی این ابزارِ آشپزخانه، یعنی رنده پنیر در هر خانه ای پیدا می شود. در نروژ و دیگر کشورهای اسکاندیناوی، بسیاری از این وسیله، برای خورد کردن سبزیجاتی مانند هویج و کلم، بدون نیاز به وسایل برقی پر مصرف، نیز استفاده می کنند. این وسیله که ترجمه اصطلاح نروژی آن؛ رنده پنیر «Ostehøvel» است؛ در تهیه مقدمات مربا و ترشی، یعنی خورد کردن یکنواخت مواد اولیه مصرف دارد.
تاسافارونگا () یک نقطه در ساحل شمالی گوادال کانال، جزایر سلیمان است. نبرد تاسافارونگا، یکی از چندین درگیری دریایی در طول جنگ جهانی دوم، لشکرکشی گوادال کانال در آبهای شمال جزیره انجام شد، نام خود را از این نقطه گرفته است.
صورت گری عبارت است از عدم بازنمایی مادی از هر دو جهان طبیعی و ماوراء طبیعی در فرهنگ های مختلف ، به ویژه در آیین توحیدی ابراهیمی. این منع صورت گری ممکن است فقط از خدا و خدایان گرفته تا شخصیت های مقدس و حتی به همه موجودات زنده و هر آنچه وجود دارد گسترش یابد. این پدیده به طور کلی توسط سنت های مذهبی ممنوع می شود و به همین ترتیب به یک تابو تبدیل می شود. در اسلام. قرآن به صراحت ترسیم چهره های انسانی را منع نکرده است و این فقط بت پرستی را محکوم می کند.منع صورت گری در احادیث وجود دارد. از آنجا که این احادیث به وقایع خاصی از زندگی محمد گره خورده است ، لازم است تفسیر شود تا به هر روشی کلی اعمال شود. اهل سنت ، از قرن ۹ به بعد ، به طور فزاینده ای ممنوعیت های قاطع تولید و استفاده از هرگونه صورتگری موجودات زنده را ایجاد کرده اند. تفاوت هایی بین مدارس دینی وجود دارد و تفاوت های مشخصی بین شاخه های مختلف اسلام وجود دارد. صورت گری در میان بنیادگرایان فرقه اهل سنت مانند سلفی ها و وهابی ها (به صورت شمایل شکنی )، رایج است و در میان جنبشهای لیبرال در اسلام کمتر رایج است. شیعه و تصوف نیز دیدگاه سختگیرانه در مورد صورت گیری ندارند. د
ر سطح فردی ، اینکه آیا مسلمانان به صورت گری اعتقاد دارند یا نه ، ممکن است به میزان اعتقاد به احادیث بستگی دارد.
آکسارای () یکی از ایستگاه های خط ام۱ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه فاتح قرار دارد در سال ۱۹۸۹ تاسیس شده است.
امنیت-فاتح () یکی از ایستگاه های خط ام۱ متروی استانبول است. این ایستگاه که در غرب مرکز منطقه فاتح در بلوار عدنان مندرس قرار دارد در سال ۱۹۸۹ تأسیس شده است.
کیپ اسپرانس () شمالی ترین نقطه گوادال کانال، جزایر سلیمان است. نبرد کیپ اسپرانس، یکی از چندین درگیری دریایی که در جنگ جهانی دوم در لشکرکشی گوادالکانال در آبهای شمال جزیره انجام شد، نام خود را از این نقطه گرفته است. در سال ۱۹۴۳، کیپ اسپرانس پس از شش ماه مقاومت شدید در برابر تفنگداران دریایی اشغالگر آمریکا، محل خروج نهایی نیروهای ژاپنی از جزیره بود.
جزایر جورجیای نو () بخشی از استان غربی (جزایر سلیمان) جزایر سلیمان هستند. آنها در شمال غربی گوادال کانال واقع شده اند.
توپکاپی-اولوباتلی () یکی از ایستگاه های خط ام۱ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه فاتح در محله توپکاپی و کاراگومروک قرار دارد در سال ۱۹۸۹ تاسیس شده است.
بایرام پاشا-مال تپه () یکی از ایستگاه های خط ام۱ متروی استانبول است. این ایستگاه که در جنوب منطقه ایوب قرار دارد در سال ۱۹۸۹ تأسیس شده است.
سامالجولار () یکی از ایستگاه های خط ام۱ متروی استانبول است. این ایستگاه که در مرکز منطقه بایرام پاشا قرار دارد در سال ۱۹۸۹ تاسیس شده است.
کوجاتپه () یکی از ایستگاه های خط ام۱ متروی استانبول است. این ایستگاه که در مرکز منطقه بایرام پاشا قرار دارد در سال ۱۹۸۹ تاسیس شده است.
ژاپن در جنگ جهانی دوم به موضوعات و رویدادهای مرتبط با امپراتوری ژاپن و جنگ جهانی دوم اختصاص دارد. گسترش قلمرو امپراتوری ژاپن در شرق آسیا از سال ۱۹۳۱ با حمله به منچوری در شمال شرقی چین آغاز شد و در سال ۱۹۳۷ با حملهٔ گسترده تر به چین ادامه یافت. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۰، امپراتوری ژاپن پیمان سه جانبه را با آلمان و ایتالیا امضا کرد و وارد اتحاد نظامی موسوم به «نیروهای محور» شد. ایالات متحده آمریکا که می خواست توسعه طلبی امپراتوری ژاپن را مهار کند و آن را مجبور کند تا نیروهایش را از منچوری و چین عقب براند، علیه این کشور تحریم های اقتصادی وضع کرد. امپراتوری ژاپن که با کمبود شدید نفت و سایر منابع طبیعی روبرو بود، تصمیم گرفت به نیروهای آمریکا و بریتانیا در آسیا حمله کند و منابع طبیعی در جنوب شرق آسیا را متصرف شود. امپراتوری ژاپن در روز ۷ دسامبر سال ۱۹۴۱ به ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده در پرل هاربر، هاوایی حملهٔ ناگهانی کرد و آمریکا نیز در پاسخ اعلان جنگ داد. پس از حمله به پرل هاربر، امپراتوری ژاپن به موفقیت های بسیاری در زمینه نظامی دست یافت. ماه دسامبر ۱۹۴۱، گوآم، جزیره ویک و هنگ کنگ به دست ژاپنی ها افتاد و در نیمه ن
خست سال ۱۹۴۲ فیلیپین، هند شرقی هلند (اندونزی)، مالایای بریتانیا (مجموعه ای از ایالات در شبه جزیره مالایا و سنگاپور) به سلطه آن ها درآمد. نیروهای ژاپنی همچنین به تایلند بی طرف نیز حمله کردند و رهبران آن را تحت فشار قرار دادند تا به آمریکا و بریتانیا اعلان جنگ دهند. در اواسط سال ۱۹۴۲ نیروهای استرالیایی و نیوزیلند در گینه نو و نیروهای بریتانیایی در هند توانستند پیشروی ژاپنی ها را متوقف کنند. نقطه عطف در جنگ اقیانوس آرام با پیروزی نیروی دریایی ایالات متحده در نبرد میدوی در ژوئن ۱۹۴۲ رقم خورد. ناوگان ژاپنی متحمل خسارات سنگینی شد و عقب نشینی را آغاز کرد. نیروهای متفقین به آرامی به برتری دریایی و هوایی در اقیانوس آرام دست یافتند و جزیره به جزیره تصرفات امپراتوری ژاپن را پس گرفتند. با اینکه در اغلب این نبردها، تلفات قابل توجهی به ژاپنی ها وارد می شد اما آنها تا سال ۱۹۴۵ با موفقیت از مواضع خود در سرزمین اصلی چین دفاع کردند. ماه اکتبر ۱۹۴۴، نیروهای آمریکایی شروع به پس گرفتن فیلیپین از نیروهای ژاپنی کردند که تا ماه اوت ۱۹۴۵ به اتمام رسید. همان سال، نیروی هوایی ایالات متحده بمباران راهبردی علیه ژاپن را آغاز کرد. بریتانیا
مجدداً بر میانمار مسلط شد. اوایل سال ۱۹۴۵، نیروهای آمریکایی در حملات ایوو جیما (فوریه) و اوکیناوا (آوریل)، جزایری با اهمیت راهبردی در سواحل جزایر خانگی ژاپن، ژاپن را متحمل خسارات سنگینی نمودند. نیروهای آمریکایی اوکیناوا را اواسط ژوئن ۱۹۴۵ فتح کردند. روز ۶ اوت ۱۹۴۵، نیروی هوایی آمریکا شهر هیروشیما در ژاپن را مورد بمباران اتمی قرار داد. ساعات اولیه روز ۹ اوت، اتحاد جماهیر شوروی با حمله به منچوری در چین که تحت اشغال ژاپن بود، جنگ بین دو کشور را آغاز کرد. همان روز آمریکا بمب اتمی دیگری را این بار به شهر ناگاساکی در ژاپن پرتاب کرد. پس از توافق ژاپن برای تسلیم، در ۱۵ اوت ۱۹۴۵، نیروهای آمریکایی شروع به اشغال ژاپن کردند. امپراتوری ژاپن روز ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ رسماً در عرشه نبردناو میزوری تسلیم آمریکا، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی شد. پس از جنگ جهانی دوم، جنبش های قومی و استقلالی در سراسر جهان به ویژه در آسیای جنوب شرقی رخ داد و کشورها یکی پس از دیگری استقلال خود را اعلام کردند. وضعیت ژاپن پیش از جنگ جهانی. سیاسی-نظامی. پس از پایان دوران انزوا، ژاپن از بدل شدن به مستعمره در واهمه بود و تمایل به پیوستن به جرگه قدرت های غر
بی، از جمله توسعه طلبی در چین و دیگر مناطق ضعیف از نظر قدرت اما غنی از منابع داشت. تولد دوباره ژاپن بر مبنای الگوهای غربی صورت پذیرفت و این کشور در سال ۱۹۰۰ در سرکوب شورش مشتزن ها در چین که جنبشی ضد استعماری بود، به قدرت های غربی پیوست. به هر صورت در نهایت قدرت های غربی نخواستند آنچه ژاپن خود را لایق آن احساس می کرد به این کشور اعطا کنند. هنگامی که امپراتوری ژاپن در پایان جنگ جهانی اول برای جامعه ملل شرط گذاشتن بند پیشنهاد برابری نژادی را درخواست کرد، اعضای سفیدپوست از پذیرفتن چنین پیشنهادی امتناع کردند. در پیمان دریایی واشینگتن در سال ۱۹۲۲، قدرت های جهانی محدودیت های تسلیحاتی دریایی را در اقیانوس آرام برقرار نمودند. امپراتوری ژاپن با پذیرفتن نسبت نابرابر تسلیحات دریایی در برابر آمریکا و بریتانیا، دوباره تحقیر شد. همچنین وضع مجموعه ای از قوانین نژادپرستانه در آمریکا که تقسیم بندی نژادی را اعمال و شهروندان ژاپنی را از داشتن تابعیت، مالکیت زمین و مهاجرت منع می کرد موجب کینه و خشم بیشتر ژاپنی ها شد. ژاپن در تلاش برای ساختن امپراتوری خود و مقاومت در برابر قدرت های غربی، گسترش پایگاه های استعماری خود در خارج از کش
ور را آغاز کرد. ژاپن در سال های پیش از جنگ جهانی دوم در مسیر تمامیت خواهی، ملی گرایی افراطی و فاشیسم گام نهاد. توسعه طلبی. در دوره باکوماتسو (۱۸۵۳ تا ۱۸۶۹)، هنگامی که نیروی دریایی ایالات متحده به سیاست انزوا در ژاپن پایان داد، ژاپنی ها خود را در برابر فشار نظامی و بهره کشی اقتصادی قدرت های غربی بی دفاع یافتند. به نظر می رسید اگر ژاپن قصد داشت از دوران فئودالی بیرون بیاید و همچون دیگر کشورهای آسیایی به یکی از مستعمرات اروپایی ها بدل نشود، لازم بود که پایه های یک استقلال ملی واقعی را بنا گذارد. پس از امضای قراردادهای پنج قدرت آنسی (۱۸۵۸) و دیگر قراردادهای نابرابر ژاپن در برابر دنیای غرب که آگاهی به ضعف ژاپن همه مردم را در موضعی دفاعی در برابر غرب نهاده بود، باز کسانی مانند یوشیدا شوئین، داشتن پایگاهی در خاک آسیا را لازمهٔ ادامه بقای ژاپن می دانستند. گروهی از رهبران اصلاحات میجی هم با این نظر موافق بودند و تلاش های سایگو تاکاموری برای حمله به کُره این گروه را در اعتقاد خود استوارتر کرد. سال ۱۸۸۱ بازماندگان قیام سایگو و دیگر هواداران آن یک انجمن میهنی به نام گِن یُوشا برای پیشبرد هدف خود تشکیل دادند و از هر فرصتی
برای تحت فشار گذاشتن دولت میجی و برانگیختن احساسات عمومی بهره برداری می کردند. در نتیجه کره هم مانند قضیه پیمان های نابرابر موضوع بحث عام شد و مردم از هر دسته و گروه اجتماعی با فکر مداخله در کره همراه شدند. چه با این انتظار که باید کره را به انجام اصلاحات و قرار گرفتن در راه تجدد به الگوی ژاپن وادشت تا متحد ارزنده ای در برابر سلطه جویی غرب در منطقه شود یا با اعتقاد به رسالت ژاپن برای ایجاد یک اتحاد ضد غربی که چین و کره باید خواه ناخواه در آن باشند تا ژاپن به این وسیله خود و همسایگانش را از مطامع اروپاییان حفظ کند. تغییرات عظیم در ژاپن با دوره اصلاحات میجی و نوسازی بنیادین از سال ۱۸۶۸ آغاز شد و میل به داشتن ثروت، قدرت و اعتبار جهانی به عنوان راهی برای جبران معاهدات نابرابری شناخته می شد که قدرت های غربی به ژاپن تحمیل کرده بودند. آریتومو یاماگاتا، نخست وزیر ژاپن (۱۸۳۸–۱۹۲۲) که به عنوان پدر نظامی گری ژاپن شناخته می شود، عقیده داشت جهت حفظ استقلال ژاپن نباید تنها به دفاع از خط حاکمیت آن قناعت کرد. اگر کشورهای آسیای شرقی زیر سلطه خارجی دربیایند چون شمشیری خواهد بود که بر فراز سر ژاپن نگاه داشته شود. او نمی خواست
آسیا اسیر استعمار خارجی غربی شود اما این را هم نمی خواست که چین که بالقوه برای ژاپن خطرناک بود، بر آسیا مسلط گردد. یاماگاتا خواستار امنیت بود اما آسیب شناسی امنیت او را به جایی رساند که بگوید اگر قدرت تهاجمی فرا مرزی وجود نداشته باشد، قدرت دفاعی هم نمی تواند وجود داشته باشد. یاماگاتا پیوسته محیط این اعمال را وسیع تر می کرد؛ ابتدا تسلط بر کره نمایندهٔ خط مصالح و منافع ژاپن بود و بعد هم تسلط بر تایوان (فورمز) و شبه جزیره لیائودونگ چین برای امنیت ژاپن لازم شناخته شد. سپس در زمان جنگ جهانی اول، بیان کرد که منچوری برای ژاپن، تنها ناحیه ای است که باید به آن دست یافت زیرا برای حل مشکلات ژاپن از حیث جمعیت و دفاع از خود تسخیر این منطقه ضروری است. بدین ترتیب یاماگاتا سخن خود را از امنیت آغاز کرد و با تحقق گسترده تر و بلندپروازی در آسیای شرقی به پایان رساند. یوکیچی فوکوزاوا (۱۸۳۵ – ۱۹۰۱) که به عنوان یکی از بنیانگذاران ژاپن نوین شناخته می شود، با نگرانی به جهان گشایی غربی می نگریست و عقیده داشت لبهٔ تیز غرب پیشرفته، متوجه شرقِ عقب افتاده است. او عقیده داشت که ژاپن باید به قدرت نظامی خود سازمان بخشد و همسایه های خود را به
اصلاحات تشویق کند. فوکوزاوا می نویسد در حالی که ژاپن در زمینه تمدن و روشنفکری در حال پیشرفت است، نزدیکترین همسایه هایش، چین و کره ابداً در فکر اصلاحات نیستند. پس چگونه می توان از این دو کشور انتظار استقلال داشت و اگر چین سقوط کند ژاپن نیز در خطر می افتد. بنابر این چون در میان کشورهای مشرق فقط ژاپن می توانست به عنوان مرکز تمدن در برابر غرب ادعایی داشته باشد، بایستی مسئولیت پشتیبانی از آسیای شرقی را هم برعهده بگیرد. فوکوزاوا از جنگ بین ژاپن و چین جانبداری می کرد و نوشته است که این «جنگی است میان کشوری که می خواهد تمدن را بسط دهد و کشوری که در راه بسط تمدن اخلال می کند… جنگ ملتی با ملت دیگر نیست، جنگ کشوری با کشور دیگر هم نیست، بلکه نوعی جنگ مذهبی است». پس از شکست اصلاحات کانگ یووی در سال ۱۸۹۷ فوکوزاوا اظهار کرد چین سال های درازی معلم ژاپن بوده است اما ژاپن که تمدن غربی را پذیرفته و در جنگی با چین پیروز شده است دیگر نمی تواند به چین به چشم یک معلم بنگرد یا از فرهنگ مشترک سخن گوید. فوکوزاوا عقیده داشت که زندگی به صورتی مرموزی، تنازع بقاء داروینی و وحشیانه است. از این رو هر ملتی چه شرقی و چه غربی که گذشته را به د
ور افکند، می تواند زنده بماند و پیش برود. قدرت گیری نظامیان. دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ دو جناح در داخل نیروی زمینی امپراتوری ژاپن فعال بودند؛ جناح راه امپراتور که به نظامی گری و توسعه طلبی گرایش داشت و جناح کنترل که مخالف جناح راه امپراتور بود. سال ۱۹۳۵، بالا گرفتن اختلاف بین این دو جناح، به ترور سرتیپ تتسوزان ناگاتا، رهبر جناح کنترل منجر شد. تا اواخر دهه ۱۹۲۰، رهبران ژاپنی به طور کلی از آرمان لیبرالیسم اقتصادی حمایت می کردند. پس از تجاوز ژاپن به منچوری در سال ۱۹۳۱ انزوای فزاینده امپراتوری ژاپن در خارج با بحران سیاسی در داخل تشدید گشت. تسویوشی اینوکای، آخرین نخست وزیر حزبی، ماه مه سال ۱۹۳۲ توسط افراط گرایان راست ترور شد. «کابینه های وحدت ملی» به وعده دموکراتیک دهه ۱۹۲۰ پایان داد. احزاب سیاسی باقی ماندند اما از قدرت کنار نهاده شدند. در سال ۱۹۳۶، گروهی از «افسران جوان» ژاپنی دست به کودتای نافرجام ۲۶ فوریه ۱۹۳۶ زدند. پس از این کودتا «کابینه وحدت ملی» به سمت قدرت نظامی بیشتر در داخل دولت متمایل شد. ماه مه همان سال قانونی که بر اساس آن فقط افسران در حال خدمت می توانستند وزیر نیروی زمینی و نیروی دریایی شوند، دوباره احیا شد.
این امر به نیروی نظامی حق وتو در کابینه و قدرت سرنگونی دولت ها را داد. نظامی گران ژاپنی آگاه بودند که بین سرکوب در داخل و تهاجم در خارج رابطهٔ نزدیکی وجود دارد. اختناق و خرد کردن هر سازمانی که بالقوه برای حکومتی نظامی گرا خطرناک باشد پیش شرط های اصلی برای حمله های لجام گسیخته به همسایه های آرام ژاپن بود. در سیاست داخلی به کنپیتای (پلیس ضد شورش) این اختیار داده شد که در برخورد با مردم آزادی عمل داشته باشد. فضای ارعاب و تبلیغات به فروپاشی دولت حزبی و از بین رفتن لیبرالیسم بین المللی در گفتمان عمومی کمک کرد. کنترل مردم توسط توناریگومی. توناریگومی («انجمن همسایه») کوچک ترین واحد برنامه بسیج ملی بود که در طی جنگ جهانی دوم ایجاد شد. این بخش متشکل از ۱۵–۱۰ خانوار بود و ۲۰–۱۰ «توناریگومی» یک انجمن محلی به نام «چونایکای» را تشکیل می داد. توناریگومی دستورهای رسمی را توسط جعبه اعلامیه سیار بین اهالی منتشر و همراه با آن جیره مورد نیاز مردم را توزیع می کرد. رهبری این گروه ها بر عهده تندروترین اعضای آن ها بود که هر گونه نگرش نامساعد را زیر نظر داشتند و جز اطاعت کردن از آنان گریزی نبود؛ زیرا به آسانی می توانستند غذا و سوخت
و دیگر مایحتاج دیگر را از افراد یا خانواده های سرکش دریغ کنند. محدود شدن احزاب سیاسی. فشار بر احزاب چپ گرا در نتیجه پشتیبانی عمومی از جنگ و جهان گشایی اقتصادی در آسیا تشدید شد. احزاب کارگری حس کردند مورد تهدید قرار گرفته اند؛ در نتیجه ادغام های متعددی صورت گرفت و یک جبهه خلقی ضد فاشیسم به وجود آمد. از ادغام حزب ملی توده و حزب توده های ژاپن و بعضی گروه های کارگر و کشاورز یا دستهٔ طبقه کارگری ژاپن حزب ملی توده های کارگر-کشاورز به وجود آمد. این حزب ماه ژوئیه سال ۱۹۳۲ منحل و با حزب توده های سوسیالیست ادغام شد. تهاجم ژاپن به منچوری در بعضی از رهبران چپ گرا احساسات «سوسیالیسم ملی» را به جای «سوسیالیسم بین المللی» برانگیخت. حزب توده های سوسیالیست در آغاز آشکارا ضد فاشیسم بود اما به تدریج به پشتیبانی از خط مشی جنگ طلب متمایل شد و در نهایت به پشتیبانی از ساختار فاشیسم نظامی یا حکومت استبدادی مطلق و تک حزبی در ژاپن پرداخت. پدید آمدن ملی گرایی افراطی. حتی پیش از قدرت گرفتن نظامیان ژاپنی در دهه ۱۹۳۰، گروه های دیگری که بیشترشان سیاسی، راست گرا و ملی گرای افراطی بودند، از توسعه طلبی امپراتوری ژاپن در آسیا پشتیبانی می کردن
د. گنیوشا («انجمن اقیانوس تیره») و کوکوریوکائی («انجمن اژدهای سیاه») از نام دارترین این گروه ها بودند. گنیوشا از همان ابتدا با ستاد کل نیروی زمینی ارتباط نزدیکی برقرار کرد و با تشویق آن در نخستین جنگ چین و ژاپن، نقش آتش افروز را داشت. کوکوریوکائی گروهی بیش از همه ضد روسی بود و با ستاد کل نیروی زمینی نیز پیوند محکمی داشت. این گروه در جهت دهی به افکار عمومی نقش ایفا می کرد و آن را با تهاجم امپراتوری ژاپن به کشورهای دیگر همسو ساخت. اقتصادی. اوایل دهه ۱۹۳۰ جهان در رکود اقتصادی گسترده ای قرار داشت. اما برخلاف روند جهانی، اقتصاد ژاپن از سال ۱۹۳۲ شروع به شکوفایی ناگهانی کرد و با کاهش ارزش ین، حجم صادرات افزایش یافت و بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶ دو برابر شد. ارزانی کالاهای ژاپنی و پایین بودن قیمت آن نسبت به قیمت کالاهای مشابه ساخت اروپا و آمریکا حتی در بازارهای جاافتاده نیز اثری عمیق گذاشت و مانع از ایجاد ثبات در بازار تولیدات داخلی این کشورها می شد. هر چند بازرگانی صادراتی ژاپن در اوج خود کمتر از ۴ درصد صادرات جهان بود اما از طرف کشورهایی که زیر فشار رکود دست و پا می زدند، با واکنشی خصمانه مواجه شد. پس از سال ۱۹۳۲ تقری