Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پایکوبی ها یا رقص های فولکلور ترکیه مجموعه رقص های فولکلور ترکیه هستند. ترکیه که در میان سه دریا است و در مسیرهای مهم تجاری قرار دارد، فرهنگی پیچیده و دارد که در پایکوبی های گوناگون آن نمود دارد. شکل غالب رقص ترکی انواع پایکوبی های خطی است. انواع گوناگونی از پایکوبی های فولکلور در ترکیه اجرا می شود که شکل های گوناگون دارد و به ساختار فرهنگی هر منطقه مربوط است. پایکوبی "بار" در استان ارزروم، "هالای" در شرق و جنوب شرقی ، "هورا" در تراکیه ، "هورون" در دریای سیاه، رقص قاشق در قونیه و اطراف آن و لزگ در کارس و اردهان از نمونه های شناخته شده این پایکوبی ها است. انواع پایکوبی ها. بار. با توجه ساختار و شکل پایکوبی بار، این رقص توسط گروه ها مردم در فضای باز انجام می شود. بار در قسمت شرقی آناتولی (استانهای ارزروم، بایبورد، آگری، کارس، آرتوین و ارزنجان) گسترش یافته است. ویژگی بار این است که پایکوبان در کنار هم، دست در دست، شانه به شانه و بازو به بازو در کنار هم می رقصند. بار برای زنان و مردان با یکدیگر متفاوت است. سازهای اصلی رقص های بار داول و زورنا است. بیشتر ضرب آهنگ بار ۵/۸ و ۹/۸ است و گاهی از ۶/۸ و ۱۲/۸ استفاده می ش
ود. هالای. این پایکوبی فولکلور بخشی از رقص ترکی است و تا حد زیادی در آناتولی شرقی، جنوب شرقی و مرکزی اجرا می شود. رقص هالای بیشتر با ترکیب طبل و زورنا و همچنین کاوال، سیپسی (نی)، سیگیرتما یا باغلاما (ساز سه تار) اجرا می شود. در هنگام پایکوبی ترانه های فولکلور نیز خوانده می شود. هورون. horon (به یونانی: Horos [اسم مذکر ، شکل مفرد ، مفعولی])، که از کلمه یونانی گرفته شده است به معنی پایکوبی در یونان باستان و یونان جدید است. در ترکیه هورون، یک سبک رقص است که در منطقه دریای سیاه، ترکیه امروزی یافت می شود. رقص هایی که هورون نامیده می شوند از فرهنگ یونانی این منطقه گرفته شده اند و ماهیتی دایره ای دارند که هر کدام با قدم های کوتاه مشخص می شوند. هورون یا رقص گرد یک پایکوبی فولکلور در منطقه ساحلی دریای سیاه و قسمتهای داخلی آن است. هورون ها با داشتن سرعت و ضرب آهنگ بسیار متفاوت از رقص های فولکلور دیگر مناطق کشور به نظر می رسد. از آنجاکه ملودی های هورون بسیار تند است، نواختن برای آن با هر سازی بسیار دشوار است. به همین دلیل از طبل و زورنا برای این رقص استفاده می شود. ملودی های هورون با نوع کوچکی از زورنا انجام می شود که «
کورا» نامیده می شود. زیبک. زیبک ها، به طور کلی، پایکوبی های مردمی گسترده آناتولی غربی است که توسط یک یا دو نفر یا توسط گروهی از افراد انجام می شود رقص های زیبک، به طور کلی ضرب ۹/۸ دارند و دارای سرعت های مختلفی مانند بسیار آهسته، آهسته، سریع و بسیار سریع هستند. پایکوبی های بسیار سریع، به عنوان مثال، رقص تکه (بز) که در بوردور انجام می شود دارای ضرب ۱۶/۹ هستند.
یاس بنفش در بهار (به انگلیسی: Lilacs in the Spring) یک فیلم موزیکال بریتانیایی محصول سال ۱۹۵۴ با بازی آنا نیگل و ارول فلین است. این اولین فیلم سینمایی شان کانری (که هنوز ناشناخته بود) است.
نجات یهودیان دانمارکی در هنگام اشغال دانمارک توسط آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم رخ داد. در یکم اکتبر ۱۹۴۳، آدولف هیتلر دستور دستگیری و تبعید یهودیان دانمارکی را صادر کرد؛ اما جنبش مقاومت دانمارک با کمک بسیاری از شهروندان دانمارکی موفق به تخلیه ۷٬۲۲۰ نفر از ۷٬۸۰۰ یهودی ساکن دانمارک، به همراه ۶۸۶ تن از همسران غیر یهودی ایشان، از راه دریا به سوئد بی طرف شد. این نجات به اکثریت قریب به اتفاق جمعیت یهودیان دانمارک اجازه داد تا از دستگیر شدن توسط نازی ها بگریزند و یکی از بزرگترین اقدامات مقاومت جمعی در برابر تجاوز در کشورهای اشغال شده توسط آلمان نازی محسوب می شود. در نتیجهٔ این نجات، و به شکرانه میانجیگری دانمارک به نمایندگی از ۴۶۴ یهودی دانمارکی که دستگیر و به اردوگاه انتقالی ترزینشتات در بوهم و موراویا تبعید شدند، بیش از ۹۹ درصد از جمعیت یهودیان دانمارک از هولوکاست جان سالم به در بردند. منابع. [[رده:تاریخ یهودیان دانمارک]] [[رده:تاریخ یهودیان سوئد]] [[رده:جنبش مقاومت دانمارک]] [[رده:سوئد در جنگ جهانی دوم]] [[رده:نجات یهودیان در هولوکاست]] [[رده:هولوکاست در دانمارک]]
هیمانشو رای (; ۱۸۹۲ – ) بازیگر، تهیه کننده، کارگردان فیلم و از پیشگامان سینمای هند بود از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شیراز" اشاره کرد.
هولوکاست در استونی به جنایت های نازی ها در هنگام اشغال استونی توسط آلمان نازی اشاره دارد. پیش از جنگ، تقریباً ۴۳۰۰ یهودی در استونی زندگی می کردند. پس از اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک توسط شوروی در ۱۹۴۰، حدود ۱۰٪ از جمعیت یهودیان به همراه دیگر استونیایی ها به سیبری تبعید شدند. نزدیک به ۷۵ درصد یهودیان استونی با آگاهی از سرنوشتی که از سوی آلمان نازی در انتظار آنها بود، به اتحاد جماهیر شوروی فرار کردند؛ اما تقریباً همه کسانی که باقی ماندند (میان ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ نفر)، توسط آینزاتس گروپن A و همدستان محلی آن ها تا پیش از پایان ۱۹۴۱ کشته شدند. مردم کولی استونی نیز توسط اشغالگران نازی و همدستان آنها کشته یا به بردگی گرفته شدند. نازی ها و متحدان آنها همچنین حدود ۶۰۰۰ استونیایی محلی و ۱۰۰۰ روس محلی را که خود یا بستگانشان متهم به هواداری از کمونیست ها بودند، به قتل رساندند. همچنین، حدود ۱۵۰۰۰ اسیر جنگی شوروی و یهودیان دیگر مناطق اروپا در استونی در هنگام اشغال توسط آلمان کشته شدند. کشتار جمعیت یهودی. به صف کشی و کشتر یهودیان باقی مانده در استونی درست پس از مرحله نخست طرح جامع برای شرق به اجرا گذاشته شد؛ طرحی که بر پایه آن،
نیمی از مردم بومی استونی می بایست «کنار گذاشته می شدند». عملیات کشتار توسط گروه نابودی آینزاتس کماندو 1A (زوندرکوماندو) به فرماندهی مارتین زاندبرگر، به عنوان بخشی از آینزاتس گروپن A به رهبری فرانتس اشتالکر، و بلافاصله پس از ورود نخستین نیروهای آلمانی در ۷ ژوئیه ۱۹۴۱ انجام شد. دستگیری ها و اعدام ها با کمک همکاران محلی آلمانی ها در هنگام پیشروی آن ها در خاک استونی ادامه پیدا کردند. استونی بخشی از رایخس کومیساریات اوستلاند شد. یک "زیخرهایتس پولیتزای" (پلیس امنیت) برای تأمین امنیت داخلی این منطقه تحت رهبری این-اروین مر در ۱۹۴۲ تأسیس شد. در اندکی مدتی، رژیم آلمان در جریان کنفرانس وانزه استونی را "عاری از یهود" اعلام کرد. آن یهودیانی که در استونی باقی مانده بودند (بر پایه جدیدترین تخمین ها، ۹۲۹ تن) کشته شدند. کمتر از ده نفر از یهودیان استونی توانستند از جنگ در استونی جان سالم به در برند.
دیوار ساحلی با مجسمه های ابوالهول ، به دو تندیس ابوالهول متعلق به مصر باستان اشاره دارد که رو به یکدیگر، در مقابل دیوار ساحلی آکادمی امپریال هنر در سن پترزبورگ نصب شده اند.
سوزان میسلاس (؛ زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
اردوگاه کار اجباری وایوارا بزرگترین اردوگاه از میان ۲۲ اردوگاه کار اجباری آلمان نازی در استونی در جریان جنگ جهانی دوم بود. بیش از ۲۰٬۰۰۰ زندانی یهودی در این اردوگاه نگاه داشته می شدند، که بیشتر آن ها از گتوهای ویلنا و کونو بودند، اما دیگرانی نیز از لتونی، لهستان، مجارستان، و گتو ترزینشتات در میانشان حضور داشتند. وایوارا از آخرین اردوگاه هایی بود که تشکیل یافت و دوره فعالیتش میان اوت ۱۹۴۳ تا فوریه ۱۹۴۴ بود. تاریخچه. در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۳، هاینریش هیملر دستور برچیدن گتوهای باقی مانده در کشورهای حوزه بالتیک را صادر کرد. متعاقباً، مقامات آلمان به منظور برنامه ریزی برای ایجاد اردوگاه های کار اجباری برای عملیات استخراج سنگ نفت، تحت نظارت فرمانده پلیس امنیت و اس دی در روال (Reval نام آلمانی پایتخت استونی، تالین، بود) دیدار کردند. از اوت ۱۹۴۳، تعدادی اردوگاه کار اجباری در سراسر استونی توسط سازمان توت تأسیس شدند. مرکز اداری مجموعه اردوگاه با مسئولیت هانس آومایر، فرمانده سابق در آشویتس، در واویارا واقع شد. ریاست ستاد اداری را اتو برنیس بر عهده داشت. در مجموع فقط ۱۵ آلمانی در این اردوگاه خدمت می کردند، و بیشتر نگهبانان توسط ن
یروهای کمکی گردانهای امنیتی ۲۸۷ و ۲۹۰ (موسوم به Schutzmannschaftsbataillone) از استونی و روسیه استونیایی و روسی تأمین می شدند. این اردوگاه در اوایل اوت ۱۹۴۳ در نزدیکی ایستگاه قطار وایوارا گشایش یافت. از اردوگاه به عنوان اردوگاه مادر برای ۲۰ اردوگاه زیرمجموعه اش واقع در سراسر استونی بهره گرفته می شد؛ برخی از آنها برای مدت کوتاهی فعالیت داشتند و از همه آنها به عنوان «مجموعه اردوگاه وایوارا» نام برده می شد. در ابتدا اردوگاه توسط سازمان توت اداره می شد، اما پس از چند هفته کورت پانیکه اداره اش را بر عهده گرفت. هنگامی که پانیکه در اواخر ماه سپتامبر ادارهٔ اردوگاه زیرمجموعه ای ناروا (Narva) را به دست گرفت، هلموت اشنابل به فرماندهی اردوگاه وایوارا رسید. در پاییز ۱۹۴۴، برخی از زندانیان از طریق دریا به اردوگاه مرگ اشتوتهوف منتقل شدند. آنها از آنجا به اردوگاه های زیربخش ناتزوایلر-استروتهوف فرستاده شدند.
رابرت هاوزر (; – ) عکاس اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است. در شماره اول حرفه هنرمند به این هنرمند پرداخته شده است.
کریستر اشترومهولم (; – ) عکاس، و نقاش اهل سوئد بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است.
جدول دیجیتال سرکل که قبلاً با نام جدول دیجیتال گائون شناخته می شد، یک جدول ضبط استاندارد صنعت موسیقی در کره جنوبی و مخصوص تک آهنگ ها است. این جدول متعلق به اتحادیهٔ محتوای صنعت موسیقی کره است و به طور هفتگی توسط جدول سرکل منتشر می گردد. این جدول رتبه بندی های هفتگی، ماهانه و سالانه را ارائه می کند که با ادغام مجموع دانلودها، استریم ها و پخش های زمینه، به همراه داده های آن لاینِ ملون، باگز، جینی، کاکائومیوزیک، فلو، وایب و سوریبادا ارزیابی می شوند.
آی. وی. ساسی (; – ) کارگردان فیلم اهل هند بود. وی کارگردان بیش از ۱۵۰ فیلم به زبان های مختلف هندی بوده. ساسی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر جنوب بهترین کارگردان شده است.
آهیمسا () یک فیلم به کارگردانی آی. وی. ساسی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مموتی و موهن لال اشاره کرد.
(کارل فردریش) پُل ارنست (زاده ۷ مارس ۱۸۶۶، البینگرود، پادشاهی هانوفر - درگذشت ۱۳ مه ۱۹۳۳، در سن ۶۷ سالگی) نویسنده، نمایشنامه نویس، منتقد و روزنامه نگار آلمانی بود.
۱۰۰ آهنگ داغ کی-پاپ یک جدول تک آهنگ های موسیقی در کرهٔ جنوبی است. این جدول در ۲۵ اوت ۲۰۱۱، در همکاری با "بیلبورد" و "بیلبورد کره" آغاز به کار کرد و بر اساس فروش دیجیتال وبگاه های رسمی و همچنین دانلودهای انجام شده از وبگاه های خدمات تلفن همراه عمل می کند. این دومین جدول "بیلبورد" آسیایی پس از ۱۰۰ آهنگ داغ ژاپن است.
کی. راگاوندرا رائو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل هند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ناندی و جایزه فیلم فیر جنوب بهترین کارگردان شده است.
معبد بزرگ تسوباکی آمریکا نخستین معبد شینتویی است که در ایالات متحده آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم ساخته شده است.
کاسیناتونی ویسوانت (به ؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ۲ فوریهٔ ۲۰۲۳) کارگردان فیلم، بازیگر و فیلم نامه نویس اهل هند بود. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تا ٢٠٢٣ مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کلمات زنان دارای معانی متفاوتی هستند"، "او"، "رامو شیطون" و "پاندورانگادو" اشاره کرد.
بدون سابقه فیلمی در ژانر جاسوسی و دلهره آور محصول ۲۰۱۲ بریتانیا. نویسنده و کارگردان این فیلم هادی هاجیگ بوده و هنرپیشگانی مانند شان بین، شارلوت رمپلینگ و جیمز فاکس در آن به ایفای نقش پرداخته اند. داستان. ایوان یک مأمور سرویس اطلاعات مخفی است. چند سال پیش او همسرش را در یک بمب گذاری تروریستی از دست داده است و کینه شدیدی از تروریست ها دارد. به او از سوی مافوقش مأموریت هایی برای قتل غیرقانونی تروریست ها داده می شود. از سویی اَش (اشرف) یک دانشجوی حقوق مسلمان است که شیفتهٔ یک دختر انگلیسی است. مردی مسلمان به نام نبیل به او نزدیک می شود و به مرور بذر نفرت از غرب را در وجود او پرورش می دهد. اش دانشگاه و دوست دخترش را ترک می کند و به فعالیت برای نبیل می پردازد. به دستور نبیل اش به یک قاتل برای کشتن یک افسر بازنشسته انگلیسی و خواهر و کودک نوزادش کمک می کند و پس از آن به افغانستان فرستاده می شود. سپس در بازگشت به انگلستان وظیفهٔ یک بمب گذاری و ترور یک فرد آمریکایی بدو محول می شود. از آن طرف به ایوان مأموریت قتل یک بمب گذار انتحاری داده می شود. ایوان آن فرد را زنده زنده می سوزاند، ولی ژاکت انتحاری او را نمی یابد. رئیسش
بدو می گوید که اطلاعات اشتباه داده شده، ولی ایوان به قضیه شک می کند. تا اینکه همکار ایوان سعی می کند او را بکشد. منابع. Wikipedia contributors, "Cleanskin (film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cleanskin_(film)&amp;oldid=970358818 (accessed November 28, 2020).
کوتوداما روح کلمه یک اعتقاد ژاپنی مبنی بر این است که قدرت های عرفانی در کلمات و نام ها ساکن هستند. ترجمه های انگلیسی شامل" روح زبان "،" روح زبان "،" قدرت زبان "،" قدرت کلمه "، "کلمه جادویی" و "صدای مقدس" است. کوتوداما فرض می کند که اصوات می توانند به طرز جادویی بر روی اشیا تأثیر دارند و کاربردهای واژه های آیینی می توانند بر محیط ما، بدن انسان، ذهن و جان تأثیر بگذارند.
میتاما به معنی «روح شریف» اشاره به روح یک کامی کامی یا روح یک فرد مرده دارد. این کلمه از دو کانجی تشکیل شده است، که کانجی اول، mi (御، شریف)، به سادگی یک افتخار معنا دارد. کانجی دوم، تاما (tama 魂 ・ 霊) به معنای «روح» است. یک جفت کانجی با یکدیگر 神 霊، "میتاما" خوانده می شود.
شینتوی حکومتی استفاده ایدئولوژیک امپراتوری ژاپن از سنت های قومی ژاپنی شینتو بود. دولت ژاپن شدیداً شینتو را تشویق می کرد تا بر امپراتور به عنوان موجودی الهی تأکید کند، این تشویق از طریق کنترل امور مالی معابد و رژیم های آموزشی برای راهبان (کاننوشی ها) اعمال می شد. ایدئولوژی دولتی شینتو در ابتدای دوره میجی، پس از تعریف آزادی مذهب در قانون اساسی میجی، به وجود آمد. علمای امپراتوری معتقد بودند که شینتو واقعیت تاریخی را منعکس می کند ریشه های الهی امپراتور بیش از یک اعتقاد مذهبی است. اگرچه تلاش های اوایل دوران میجی برای متحد کردن شینتو و دولت به شکست انجامید، این مفهوم غیر مذهبی از شینتو ایدئولوژیک در دیوان سالاری دولت گنجانیده شد. عبادتگاه ها به عنوان نهادهای میهنی، نه مذهبی، تعریف می شدند که اهداف دولتی مانند تکریم به مردگان جنگ را تأمین می کردند. دولت همچنین زیارتگاه های محلی را در کارکردهای سیاسی ادغام کرد، و گاه مخالفت و کینه های محلی را برمی انگیخت. با کمتر کردن مکان عبادتگاه توسط دولت، تقریباً ۸۰٬۰۰۰ معبد بسته شده یا با معابد همسایه ادغام شدند. بسیاری از سازمان های معابد بدون بودجه مستقل شروع به پذیرفتن این دس
تورالعملهای دولتی کردند. تا سال ۱۹۴۰، کشیش های شینتو به دلیل انجام مراسم سنتی «مذهبی» شینتو، مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. ژاپن امپریالیستی تمایزی بین شینتو ایدئولوژیک و شینتو سنتی قایل نبود. فرماندهی عالی نیروهای متفقین اصطلاح «شینتوی حکومتی» را برای تمایز ایدئولوژی دولتی از شیوه های سنتی شینتو در بخشنامه ۱۹۴۵ شینتو را به عنوان یک آیین معرفی کردند، و استفاده های عقیدتی دیگر از شینتو توسط دولت را ممنوع کردند. بحث دربارهٔ استفاده از نمادهای شینتو در عملکردهای دولت همچنان ادامه دارد. شینتوی حکومتی کیش ملی ژاپن بود که دولت به منظور کاشت تخمت اطاعت و وفاداری نسبت به امپراتور از آن حمایت می کرد. از جمله اجزای ترکیبی با شینتوی حکومتی تنوئیزم (امپراتورگرایی)، شینتوی خاندان امپراتوری، شینتوی خانوادگی و بالاخره شینتوی زیارتگاهی بود. دولت از طریق اقدامات رسمی، کمک مالی، آموزش در مدارس دولتی و بالاخره تبلیغات از این شاخه های دین شینتویی حمایت می کرد.
پیشرانهٔ الکتریکی فضاپیما یا فضاپیما با پیشرانهٔ الکتریکی ()، در بیشتر چنین پیشرانش فضایی به کارگیری یک سیستم پیشرانه با استفاده از میدان های الکتریکی و همچنین مغناطیسی است. یک سیستم پیشرانه فضاپیمای الکتریکی می تواند سرعت یک فضاپیما را تغییر دهد. بیشتر این نوع سیستم های محرکه فضاپیما با اخراج الکتریکی پیشرانهٔ (جرم واکنشی) با سرعت زیاد کار می کنند. "پیشرانه های الکتریکی" معمولاً از نیروی پیشرانهٔ بسیار کمتری نسبت به موشک های شیمیایی استفاده می کنند زیرا سرعت خروجی آن ها نسبت به موشک های شیمیایی بالاتر است: (در یک ضربه ویژه بالاتر کار می کنند). به دلیل قدرت الکتریکی محدود، رانش در مقایسه با موشک های شیمیایی بسیار ضعیف تر است، اما پیشرانه الکتریکی می تواند رانش کوچکی را برای مدت زمان طولانی ایجاد کند. "پیشرانهٔ الکتریکی" می تواند در مدت طولانی به سرعت بالایی دست یابد و بنابراین می تواند برای برخی از مأموریت های فضایی بهتر از موشک های شیمیایی عمل کند. "پیشرانه الکتریکی" اکنون یک فناوری تکامل یافته و پرکاربرد در فضاپیمایی ها است. ماهواره های روسی برای دهه ها از پیشرانهٔ الکتریکی استفاده کرده اند و در سال ۲۰۱۶ پی
ش بینی میشد که تا سال ۲۰۲۰، نیمی از ماهواره های جدید از پیشرانهٔ الکتریکی کامل استفاده کنند. ، بیش از ۵۰۰ فضاپیما در پهنهٔ منظومهٔ خورشیدی دررفت وآمد بوده اند.
جایزه ریچارد داوکینز یک جایزه سالانه، جهت شناخته شدن اشخاصی است که نمونه ای از ارزش های سکولاریسم و خردگرایی هستند. این جایزه به افتخار زیست شناس فرگشتی ریچارد داوکینز نام گذاری شد. همچنین نخستین بار در ۲۰۰۳ میلادی توسط اتحاد آتئیست آمریکا دایر شد و تا ۲۰۱۹ توسط مرکز تحقیق اهدا می گردید.
فردریک چارلز بیزر ( ؛ زاده 27 نوامبر 1949)، فیلسوف آمریکایی و استاد فلسفه در دانشگاه سیراکیوز است. وی از برجسته ترین محققان انگلیسی زبان ایده آلیسم آلمانی است . بیزر علاوه بر نوشته های خود در مورد ایدئالیسم آلمان ، در مورد رمانتیک های آلمان و فلسفه انگلیس در قرن نوزدهم نیز آثاری دارد. وی برای تحقیقات خود در سال 1994 یک بورس تحصیلی گوگنهایم دریافت کرد و در سال 2015 نشان افتخار جمهوری فدرال آلمان را دریافت کرد.
کنت شاکنک یک بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی است. از مهم ترین آثار او می توان به بازیگری در فیلم سریع و خشن ۵ اشاره کرد. او در بیشتر فیلم ها به عنوان گزارشگر و مجری اخبار نقش بازی می کند و اولین تجربه خود از بازیگری را در سال ۱۹۸۵ در فیلم نمایی به یک قتل کسب کرد. تحصیلات. لیسانس، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، تمجید مجلل، Phi Beta Kappa
رابرت بوفورد پیپین (متولد ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۸) فیلسوف آمریکایی است. وی استاد ممتاز گروه فلسفه دانشگاه شیکاگو است. زندگی. پیپین مدرک لیسانس خود را از کالج ترینیتی در هارتفورد، کنتیکت دریافت کرد. و دکترای خود را در فلسفه از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا به راهنمایی استنلی روزن گرفت. قبل از انتقال به شیکاگو، وی چندین سال در بخش فلسفه در UCSD تدریس کرد، جایی که هنری آلیسون و هربرت مارکوزه همکار او بودند. در سال ۲۰۰۹ وی کرسی فلسفه اسپینوزا را در دانشگاه آمستردام در اختیار داشت. از سال ۲۰۱۴ او دارای درجه افتخاری از دانشگاه اوپسالا، سوئد است. وی در حال حاضر به همراه همسرش جوآن در شیکاگو اقامت دارد. کار فلسفی. پیپین بیشتر به خاطر کارهایش در مورد هگل شناخته شده است، اگرچه همچنین مقالاتی و کتابهایی دربارهٔ کانت، نیچه، پروست، هانا آرنت، لئو اشتراوس، هنری جیمز و فیلم (از جمله هالیوود وسترن، فیلم نوآر و آلفرد هیچکاک) منتشر کرده است.
تلویزیون قطر، ( به و به اختصار Qatar TV یا QTV) ، یک کانال تلویزیونی ملی و دولتی متعلق به دولت قطر در قطر است که توسط پخش و تلویزیون عمومی قطر اداره می شود. این کانال برنامه های مختلفی از جمله اخبار، بولتن های اقتصادی، مستند، برنامه های مذهبی و سرگرمی پخش می کند. QTV اولین شبکه تلویزیونی بود که در اوت ۱۹۷۰ در این کشور راه اندازی شد و برنامه های خود را تولید و پخش کرد. برنامه ها هر روز به مدت سه تا چهار ساعت با فرستنده ی ۵۰کیلووات پخش می شد. در سال ۱۹۷۴، پخش های رنگی را آغاز کرد. تا سال ۱۹۹۳ که تلویزیون قطر پخش ماهواره ای شبکه هایش را آغاز کرد، تنها مخاطبانش از طریق تلویزیون بود. علی رغم گسترده شدن شبکه های جایگزین، تلویزیون قطر در میان مردم محلی همچنان محبوب است.
شبکهٔ القدس () یک کانال ماهواره ای فلسطینی در ماهواره عربی نایل ست و عرب ست بود که پخشش از ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ آغاز شده بود. این ایستگاه از نظر تحریریه طرفدار فلسطین است و بعد از شبکه الاقصی، دومین کانال تلویزیونی ماهواره ای حماس است. این شبکه در لندن مجوز دارد و دارای دفاتری در نوار غزه، کرانه باختری، بیروت و دمشق بود. مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم القدس را به تریبون حماس متهم کرد. خبرگزاری های آمریکایی مانند "نیویورک تایمز" و آسوشیتدپرس نیز تلویزیون القدس را «طرفدار حماس» توصیف می کردند. در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲، در جریان عملیات ستون ابر، اسرائیل دفتر ایستگاه تلویزیونی القدس در غزه را بمباران و سه کارمند را زخمی کرد. خاموش کردن. در ۱۰ فوریه ۲۰۱۹، تلویزیون القدس به دلیل مشکلات مالی خاموش شد.
بولتن مدارس شرق شناسی آمریکا یکی از سه مجله دانشگاهی که توسط مدارس آمریکایی شرق شناسی منتشر شده است. این کار تحت عنوان "بولتن مدرسه ی آمریکایی پژوهش های شرقی در اورشلیم"، در سال ۱۹۱۹ آغاز شد. بولتن نام فعلی خود را در سال ۱۹۲۱ به خود گرفت.
ژورنال دین معاصر یک مجله دانشگاهی سه سالانه است که مقالاتش به صورت داوری همتا بررسی می شود و جنبه های انسان شناختی، جامعه شناختی، روان شناختی و فلسفی دین را پوشش می دهد. تاریخچه و قالب. این مجله در سال ۱۹۸۵ با عنوان "دین امروز" توسط مرکز ادیان جدید در کالج کینگ لندن تأسیس شد. سردبیر و بنیانگذار آن پیتر بی کلارک (بعداً در کالج ولفسون، آکسفورد) بود. این ژورنال که در سال ۱۹۹۵ نام خود را به عنوان فعلی تغییر داد، توسط انتشارات روتلج منتشر می شود. سردبیر فعلی آن الیزابت آروک(دانشگاه وارویک) است. پیتر بی کلارک، که در ژوئن ۲۰۱۱ درگذشت، به دلیل احترام به کمک هایش در این زمینه، تا پایان همان سال به عنوان سردبیر در لیست باقی ماند. یک شماره از مجله هر سه سال یک بار، به طور معمول شامل پنج یا شش مقاله اصلی است. سایر مطالب شامل گزارش های کنفرانس، یادداشت های پژوهشی، بررسی کتاب و مقالات مروری است و مقالات نیز گاهی با گرافیک یا عکس نشان داده می شوند. پذیرش. "آموزش عالی تایمز" در مروری بر ژورنال در سال ۱۹۹۷ اظهار داشت که "همکاران دانشگاهی به طور مداوم، عمدتاً از آمریکای شمالی و اروپا هستند. این سبک از سادگی و گاهی تقریباً پر س
ر و صدا تا سبکی رسمی تر متغیر است. با این حال، مقالات از همهٔ طیف های دانشمندان است و همان طور که تبلیغ می شود، طیف گسترده ای از موضوعات را شامل می شود، از برهما کوماریس گرفته تا سهاجا یوگا، از " برکت تورنتو " تا ماهیت بنیادگرایی، از "جهش سیاست برزیل از پروتستان به مدرن" تا "عدم اعتراف گیری در هلند"(در سه دهه گذشته یا مدتی مشابه). گزارش های میدانی، گزارش های مردم نگاری و مطالعات تاریخی و مفهومی در آن وجود دارد. استاندارد تحقیق و تجزیه و تحلیل همان چیزی است که فرد از یک مجله علمی خوب انتظار دارد." در این بررسی تعداد اندک و به ظاهر خودسرانه بررسی کتاب ها مورد انتقاد قرار گرفت، اما در پایان با بیان این که «در کل این ژورنال یک ابزار تحقیقاتی ارزشمند و منبع دانش جدید برای دانشمندان، معلمان و سایر علاقه مندان به مطالعه پدیده دین معاصر بی نظیر است، بسیار توصیه می شود.» چکیده و نمایه سازی. "مجله دین معاصر" در فهرست علوم اجتماعی کاربردی و خلاصه ها، فهرست علوم انسانی بریتانیا، خلاصه مقالات علوم سیاسی در سراسر جهان، خدمات اطلاعاتی ابسکو، خلاصه مقالات پژوهشی آموزشی، خلاصه مقالات آموزش چند فرهنگی، چکیده های عهد جدید، چکید
ه های مذهبی و کلامی، چکیده های جامعه شناسی و مطالعات زنان و چکیده های جنسیت نمایه شده است.
اسلام در ترکیه، پر طرفدارترین دین و دین غالب است. بر اساس آمارهای رسمی این کشور ۹۹.۸ درصد و بر اساس آمارهای غیر رسمی ۹۷ درصد جمعیت این کشور را مسلمانان شکل داده اند. اکثریت این جمعیت را اهل سنت حنفی مذهب شکل داده و حضور اسلام در منطقه مربوط به قرن یازدهم میلادی بر می گردد. آمار. بیشترین مردم ترکیه را مسلمانان تشکیل داده اند. بر اساس نتایج نظرسنجی های دینداری که در ترکیه انجامیده است، ۹۸ درصد از جمعیت این کشور را مسلمانان و ۲ درصد دیگر را غیر مذهبی ها تشکیل داده اند. بر اساس آمار منتشر شده توسط منابع دولتی این کشور، ۹۹.۸ درصد جمعیت ترکیه، مسلمان هستند. با این وجود نظرسنجی ها، تخمینی کمتر و حدود ۹۷ درصد را نشان می دهند. بیشتر مسلمانان این کشور را اهل سنت تشکیل داده اند و حدوداً ۸۰ درصد تخمین زده شده اند. الباقی فرقه های اسلامی نیز ۱۵ درصد از مسلمانان این منطقه را شامل می شوند. از جمله فرقه های اسلامی حاضر در ترکیه می توان به علویان و جعفریان را نام برد. علویان یک درصد از جمعیت مسلمانان ترکیه را شامل می شوند. جمعیت تخمینی این فرقه، ۱ میلیون نفر گزارش شده است. مشهرترین مکتب فکری حاضر در منطقه، مکتب حنفی است و صوف
ی ها در منطقه، اقلیت مسلمان به حساب می آیند. این مذهب، مورد تایید رسمی مدرسه فقه اسلامی در ترکیه بود که توسط دولت عثمانی حمایت می شد. بر این اساس و طبق نظرسنجی سال ۲۰۱۳، ۷۷.۵ درصد جمعیت مسلمانان این کشور، خود را حنفی معرفی کرده اند. بر اساس برخی آمارها، مسلمانان غیر مذهبی این کشور، جمعیتی شامل ۲ تا ۱۹ درصد، گزارش شده اند. تاریخ. حضور اسلام و مسلمانان در منطقه ترکیه امروزی، به نیمه دوم قرن یازدهم میلادی باز می گردد. در این دوره سلجوقیان شروع به گسترش اسلام و سیطره خود در شرق آناتولی کردند و این امر اسلام را به منطقه وارد کرد. در طول فتوحات مسلمانان در قرن هفتم و هشتم، ارتش های عرب، امپراتوری اسلامی را تاسیس کردند و عصر طلایی اسلام، به زودی در اواسط هشتم با انتقال پایتخت از دمشق به بغداد، آغاز شد. ویژگی ها. ترکیه به عنوان یکی از کشورهای اسلامی که به سکولار پایبند است، مورد توجه قرار گرفته است. با این وجود در این کشور، تاسیس مدارس و دانشگاه های خصوصی دینی (صرف نظر از اینکه چه مذهبی داشته باشند) ممنوع است. همچنین جدایی دین در سیاست این کشور، با وجود موسسات دولتی حامی مسلمانان، ادعای سکولار بودن این کشور را مورد ا
نتقادها قرار داده است. نهاد دولتی مدیریت امور دینی (به انگلیسی: Presidency of Religious Affairs) در این کشور، بر ۷۷۵۰۰ مسجد این کشور نظارت داشته و مدیریت انجام می دهد. این نهاد که توسط آتاتورک تاسیس شده است، فقط به تأمین مالی مسلمانان کمک می کند. مالیات در این کشور در بین همه شهروندان آن برابر است اما استفاده مالیات برای همه ادیان برابر نیست و مسلمانان بودجه بیشتری دریافت می کنند. همچنین در این کشور، فرقه های صوفی همچون علویان، بکتاشیه، مولویه، رفاعیه، ملامتیه، نقشبندیه، قادریه و حتی فرقه شیعیان جعفری، به رسمیت شناخته نمی شوند. در این کشور، پیامبر اسلام با عناوین «پیامبر ما» یا «حضرت محمد» خطاب می شود.
معدن طلای زُد (به ؛ ) در حال حاضر بزرگترین معدن طلا در جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان از نظر ذخایر طلای خالص است. این معدن در مجاورت شهرستان کلبجر جمهوری آذربایجان و در بخش مجاور ستک (پیش تر زِد) ارمنستان قرار دارد. از لحاظ موقعیت ۷۶٪ از این معدن در آذربایجان ۲۴٪ آن در ارمنستان قرار دارد. ذخایر طلای خالص موجود در این معدن بیش از ۱۲۰ تن تخمین زده می شود حداقل محتوای سودآور فلزات گرانبها در سنگ های معدن معادل ۰٫۸ گرم در هر تن است. این معدن در سال ۱۹۵۱ کشف شد و از سال ۱۹۷۶ در حال بهره برداری است در سال ۱۹۹۳، در جریان جنگ اول قره باغ، منطقه کلبجر آذربایجان (از جمله قسمت آذربایجانی معدن) تحت کنترل کامل ارمنستان قرار گرفت و همچنان تا نوامبر سال ۲۰۲۰ باقی ماند ولی به طور قانونی بخشی از جمهوری آذربایجان بود. در سال ۲۰۰۷، ارمنستان به طور یک جانبه به شرکت روسی GeoProMining حق بهره برداری از معدن را اعطا کرد. ۳۲۰٬۵۰۰ تن سنگ طلا در سال ۲۰۰۹، ۴۹۰٬۰۰۰ تن در سال ۲۰۱۰، ۸۸۰٬۰۰۰ تن در سال ۲۰۱۱ استخراج شد. میان ۳۵۰ تا ۴۰۰ کارگر در این معدن مشغول به کار بودند. این سنگ معدن در کارخانه استخراج طلای آرارات پردازش شده و در آنجا