Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، دراگوتین رولر، که یکی از زندانیان اردوگاه بود، اظهار داشت که نگهبان دینکو شاکیچ «به نگهبانان زیردست خود دستور داد تا زنان و کودکان را به درون وانت ها هدایت کنند، که در آن ها یک شیلنگ لاستیکی از اگزوز به درون محفظه بار تعبیه شده بود؛ سپس نگهبان ها خودرو را چندین بار در اطراف اردوگاه می گردادند تا هنگامی که همه مسافران بمیرند» و اینکه «آن ها به محض ورود کمینه نیمی از زندانیان را اینگونه می کشتند.» برچیده شدن اردوگاه. در اوایل آوریل ۱۹۴۵، و هنگامی که پارتیزان ها در نزدیکی استارا گرادیشکا در حال جنگ بودند، اوستاشه پاکسازی اردوگاه را آغاز کرد و برخی از زندانیان را کشت و دیگران را به لپگلاوا و از آنجا به یاسنوواتس منتقل کرد تا در آنجا پاکسازی شوند. چندین بازمانده، همچون سیمو (یا سیمه) کلائیچ که بعدها در دادگاه شاکیچ شهادت داد که لپگلاوا «وحشتناک بود، گویی که تمام شَر استارا گرادیشکا و یاسنوواتس در آن یکجا جمع شده باشد»، در راه انتقال به یاسنواتس از واگن قطار فرار کردند. کلائیچ بعدها پی به این برد که دو واگن دیگر قطار که آن ها نیز در ححال انتقال زندانیان به یاسنوواتس بودند در آنجا به آتش کشیده شدند. او در این باره
در دادگاه شهادت داد. این اردوگاه در آوریل ۱۹۴۵ توسط پارتیزان های یوگسلاوی آزاد شد.
پنج چوشوی برجسته اهالی قلمروی چوشو در غرب ژاپن بودند که برای تحصیل در کالج دانشگاهی لندن در سال ۱۸۶۳ به انگلستان سفر کردند. این پنج دانشجو اولین گروه از دانشجویان ژاپنی بودند که پی در پی در اواخر دوره باکوماتسو و اوایل دوره میجی به خارج از کشور سفر کردند. هر پنج دانشجو بعداً به مقام های برجسته ای در زندگی سیاسی و مدنی ژاپن رسیدند. در زمان عزیمت دانشجویان، به دلیل سیاست انزوای دریایی شوگون سالاری (ساکوکو یا همان طور که در آن زمان شناخته می شد، کایکین)، ترک ژاپن و سفر به خارج از کشور هنوز غیرقانونی بود. اگر آنها دستگیر می شدند، احتمالاً اعدام می شدند. این سیاست سرانجام در سال ۱۸۶۶ لغو شد. دانشجویان از خطرات آگاه بودند و به شورای حاکم بر حوزه خود نوشتند که اگر در انجام نیت خود شکست بخورند، «کوچک ترین قصدی برای زنده بازگشتن ندارند». اینواوئه کائورو و ایتو هیروبومی تنها پس از شش ماه در اوایل آوریل ۱۸۶۴ بازگشتند، زمانی که از طریق نمایندگان جاردین متیسون در لندن خبری مبنی بر اینکه قلمروی چوشو درگیر جنگ شیمونوسکی با قدرت های متفقین غربی بر سر کنترل تنگه شیمونوسکی استراتژیک است، دریافت کردند. اندو نیز در نیمه دوم سال
۱۸۶۶ به دلایل مربوط به سلامتی بازگشت. در اوت ۱۸۶۵، یامائو برای مطالعه کارخانه های کشتی سازی به گلاسکو نقل مکان کرد. او روزها در کارخانه کشتی سازی ناپیر روی رودخانه کلاید کار می کرد و شب ها در کالج اندرسون تحصیل می کرد. او در سال ۱۸۶۸ به ژاپن بازگشت، همان سالی که آخرین عضو پنج چوشو ، اینواوئه ماسارو، به ژاپن بازگشت.
علی اکبر جعفری (زاده ۱۸ بهمن ۱۲۹۹، درگذشت ۱۵ مهر ۱۳۹۹) اوستاشناس، زبان شناس و پژوهشگر، اندیشمند و نویسندهٔ آیین زرتشتی بود. زندگینامه. زاده به سال ۱۲۹۹ در شهر کرمان است. وی در کودکی همراه خانواده به شهر کراچی پاکستان کوچ کرد. در این شهر و در آغاز نوجوانی به فراگیری زبان اوستایی، فارسی باستان (فارسی هخامنشیان) و زبان پهلوی نزد دکتر مانِک پیتاوالا، فرنشین آموزشگاهِ پارسی و سپس نزد دستور دکتر مانِکجی دالا موبد بزرگ پاکستان پرداخت. او در زمان جوانی زبان سانسکریت را نیز فراگرفت. وی از آموزشگاهی به نام (سند) در کراچی فارغ التحصیل شد و زبان عربی را نیز همان جا آموخت. وی دکترای خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه کراچی و فوق دکتری خود را نیز در همین دانشگاه در رشته زبان و ادبیات انگلیسی به پایان برد. جعفری باامی نادری در سال ۱۳۳۳ پیوند همسری بست که راهنما و شریک زندگی او به ویژه در فعالیت های دیدگاههای متفاوتش نسبت به دین زرتشتی بوده است. وی به صورت تخصصی و بیش از هشتاد سال از سالهای زندگی خود را در آشنایی و سپس پژوهشگری در دین زرتشتی گذراند و در این راه پژوهشهای بسیاری از جمله نوشتن کتاب، مقاله، مصاحیه و س
خنرانی از خود به یادگار گذاشته است. مهمترین اثر وی را میتوان ترجمه ای از گاتها کتاب مقدس زرتشتیان دانست که در آخرین چاپ آن به سال ۱۳۹۸ همزمان به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر شده است. افزون بر این او یک کتاب دیگر با نام "پیام زرتشت آنچنان که از سرودهای آن پاکمرد بر می آید” چاپ ۱۳۴۶ در تهران داشته که کتاب پرفروشی نیز بوده است و بارها تجدید چاپ شده است. زمینه های علمی وی در مطالعات هندوایرانی، مطالعات تطبیقی ادیان، مردم شناسی، تاریخ و جغرافیاست. او علاوه بر چیرگی بر زبان فارسی و انگلیسی، به زبان های اوستایی، پهلوی، سانسکریت، عربی، بلوچی، گجراتی، هندی، کاچی (سندی-گجراتی)، پنجابی، سندی، سرایکی (زبان منطقه غرب پنجاب و شمال سند)، سندی، اردو و رودباری (زبان منطقه جنوب کرمان) به صورت روان تسلط و آشنایی داشت. کارها و پژوهش هایش با نگاهی متفاوت در مورد ترجمه و تفسیر گات ها، سروده های آشو زرتشت است. او در دو دهه پایانی زندگی خویش انجمنی به نام "انجمن دوست داران زرتشت" را در شهر محل زندگی خود با نام سانتا آنا در نزدیکی اورنج کانتی در جنوب کالیفرنیا تأسیس نمود و در آنجا ادامه پژوهشها و آموزشهای خود با شاگردانش را پیگیر نم
ود. او همچنین در بسیاری از فعالیتهای فرهنگی و آموزشی مرکز زرتشتیان جنوب کالیفرنیا نقش داشت و سخنرانیها و نشستهای بسیاری را در این زمینه رهبری کرده است. دکتر جعفری به گواه بسیاری از شاگردانش تا آخرین روزهای عمر خویش در دفتر خود مشغول آموزش به پژوهشگران بسیاری در داخل آمریکا و سراسر جهان بوده است. دکتر علی اکبر جعفری سه شنبه ۱۵ مهرماه ۱۳۹۹ خورشیدی در خانه خود در شهر سانتا آنا نزدیک اورنج کانتی از ایالت کالیفرنیا امریکا درگذشت. پیشینه ی فرهنگی - اجتماعی. علی اکبر جعفری پنج سال برای شرکت نفت آرامکو سعودی به عنوان مردم شناس و دستیار ویرایشگر روزنامه نگار کار کرد. پس از بازگشت به ایران و زندگی در تهران در سال ۱۳۳۴ کار و کسب خود را با نام دارالترجمه جعفری راه اندازی کرد که خدمات مربوط به ترجمه در کارهای بازرگانی را به شرکت هایی مانند شرکت نفت ایران ارائه می داد. وی همچنین آموزش اوستا و فارسی باستان و نیز کلاس های دینی ایران باستان در جامعه فرهنگی ایران باستان را به مدت دوازده سال برگزار کرد. وی به مدت ۱۷ سال (۱۳۴۲ تا ۱۳۵۹) در وزارت فرهنگ و هنر در تهران کارکرده است که در آغاز به عنوان فرنشین بخش امور فرهنگی برای کشور
های آفریقا - آسیایی جایی که بخشی از شغل وی راهنمای ارشد دانشجویان دوره ی دکتری در دوره زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران از کشورهای افغانستان، هند و پاکستان بود، سپس به عنوان رایزن و مشاور وزارت فرهنگ و هنر سرگرم کار شد. جعفری از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۵ به عنوان استادیار افتخاری دانشکده زبان فارسی در دانشگاه اسلام آباد خدمت کرد. در سال ۱۳۵۵ به تهران بازگشت و به عنوان مشاور و رایزن به کارش ادامه داد. جعفری در سال ۱۳۶۱ به آمریکا مهاجرت کرد و ۹ سال در کالیفرنیا به عنوان آموزگار دینی سرگرم گسترش نظریات خود شد. کتاب ها به زبان فارسی. وی ۲۳ کتاب و کتابچه به زبان های فارسی و انگلیسی درباره دین زرتشتی و همچنین ایران باستان، نوشته است. (پیام زرتشت) چاپ ۱۳۴۶ کتابی پرفروش بوده و چندین بار در ایران و آمریکا چاپ دوباره شده است. او همچنین ویراستار گزارش نامه جامعه فرهنگی ایران باستان در تهران و گزارش نامه ماهانه زرتشتیان مرکز زرتشتیان کالیفرنیا شعبه لس آنجلس و ویراستار گزارش نامه دو ماهانه سپنتا نشریه انجمن زرتشتیان که به زبان های فارسی و انگلیسی بود.
رصدخانه برورفلد (به دانمارکی: Brorfelde Observatoriet؛ کد همجنس: ۰۵۴) یک رصدخانه اخترشناسی است که در برورفلد نزدیک هولباک دانمارک واقع شده است. در این رصدخانه تلسکوپ اشمیت Brorfelde Schmidt قرار دارد و تا سال ۱۹۹۶ به عنوان شاخه ای از رصدخانه های دانشگاه کپنهاگ اداره می شد. ساختمان این رصدخانه هنوز دارای تلسکوپ هایی است که توسط دانشجویان دانشگاه کپنهاگ استفاده می شود، اما کارکنان آن ها به مجموعه راکفلر در کپنهاگ نقل مکان کرده ا ند. "رصدخانه برورفلد" و برورفلد بخشی از پروژهٔ «تقویم ظهور دانمارک» بود که در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۹ در DR1 - یک کانال تلویزیونی ملی دانمارک اجرا شد. وسایل. "تلسکوپ اشمیت" ۷۷ سانتی متری مربوط به سال ۱۹۶۶ در رصدخانه برورفلد دانمارک که در ابتدا به فیلم عکاسی مجهز بود. مهندسی در اینجا جعبه فیلم را نشان می دهد که سپس در پشت محفظه در مرکز تلسکوپ قرار می گیرد، (جایی در کانون اصلی تلسکوپ). پیوند به بیرون. http://brorfelde.dk/ Brorfelde Observatory Website https://www.ku.dk/english/ University of Copenhagen Website
زن طراح () یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی در سال ۱۹۵۷ است. وینسنت مینلی کارگردانی آن را بر عهده داشته است و داستان فیلم در مورد دو جوان تازه ازدواج کرده است. در این فیلم، گریگوری پک، لورن باکال و دولورس گری حضور دارند. این فیلم برای جرج ولز جایزهٔ اسکار بهترین فیلم نامهٔ غیراقتباسی را به ارمغان آورد.
چاه سلمان فارسی روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۰ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
چاه صادقی یا چاه قنبری شکوه روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴ نفر (۴خانوار) بوده است.
چاه عمیق قدس شماره ۱ روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۱ نفر (۱۵خانوار) بوده است.
چاه عمیق قدس شماره ۲ روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۷ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
چاه موتور شماره ۱ ولی عصر روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۷ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
چاه موتور شماره ۲ ولی عصر روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۸ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
چاه موتور شماره ۳ ولی عصر روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۱ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
چاه موتور شماره ۴ ولی عصر روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۶ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
شرکت تعاونی ساربان یا مزرعه فدک روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴ نفر (۵خانوار) بوده است.
رژه پیروزی باکو 2020 (به ) روز پنچشنبه 10 دسامبر (20 آذر) در میدان آزادلیق، باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان برگزار شد. این مراسم به افتخار پیروزی آذربایجان در طول جنگ 2020 قره باغ برگزار شد، که به طور رسمی به عنوان جنگ میهنی در آذربایجان توصیف شد. این رژه با حضور 3000 سرباز نظامی برگزار شد که در طول جنگ به موفقیت های مشخصی نایل شده بودند. نظامیان در کنار تجهیزات نظامی، هواپیماها و هواپیماهای بدون سرنشین، و همچنین غنائم جنگی ارمنستان، و سربازان و افسران ترک، راهپیمایی کردند. در عین حال کشتی های نیروی دریایی جمهوری آذربایجان در خلیج مجاور شهر باکو مانور داد و جت ها و هلی کوپترهای نیروی هوایی در بالای شهر پرواز کردند. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، متحد اصلی آذربایجان در جنگ، نیز در چارچوب سفر رسمی به باکو در رژه نظامی شرکت کرد. رژه نظامی با وجود مقررات مربوط به بیماری کرونا (COVID-19)، شوق زیادی مابین ساکنان باکو ایجاد کرد، آن ها در مناطق مختلف شهر جمع شده و سعی کردند رژه را از نزدیک تماشا کنند. این رژه در ارمنستان معترضان بسیاری داشت که به دلیل اظهارات الهام علی اف رئیس جمهور آذربایجان در مورد خانات ایروان (
که در حال حاضر در ارمنستان واقع شده) به عنوان مناطق تاریخی زندگی مردم آذربایجان و اظهارات اردوغان در مورد روحیه انور پاشا که مورد توجه ارامنه به عنوان یکی از مغز متفکران نسل کشی ارامنه بود، که ترکیه آن را انکار می کند. نیکول پاشینیان نخست وزیر ارمنستان هر دو بیانیه را محکوم کرد. محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، همچنین در مورد شعری که توسط اردوغان قرائت شد با اشاره به جدایی اجباری مناطق شمال ارس از شمال ایران، معروف به آذربایجان ایرانی، که میلیون ها آذربایجانی قومی در آن زندگی می کنند، ایراد گرفت. زمینه. در ۲۷ سپتامبر سال ۲۰۲۰ (۶ مهر ۱۳۹۹)، درگیری ها در منطقه مورد مناقشه قره باغ کوهستانی آغاز شد، منطقه ای که به "طور عملی" تحت کنترل جمهوری خودخوانده و به رسمیت شناخته نشده آرتساخ، اما به "طور رسمی" جز آذربایجان است. نیروهای آذربایجانی ابتدا مراکز اداری مربوطه خود را در مناطق فضولی و جبرائیل پیشروی کردند. از آنجا به طرف هادروت پیش رفتند. نیروهای آذربایجانی پس از سقوط هادروت حدود ۱۵ اکتبر با شدت بیشتری پیشروی کردند و ارامنه نیز عقب نشینی کردند و آذربایجانی ها کنترل زنگیلان و قبادلی را به دست گرفتند. آنها با ح
مله به لاچین، از طریق جنگلها و گردنه های کوهستانی به منطقه شوشی نفوذ کردند. پس از تصرف شوشی، دومین شهرک بزرگ قره باغ، توافق نامه آتش بس بین رئیس جمهور آذربایجان، الهام علی اف، نخست وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان و رئیس جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، امضا شد و به پایان رسیدن درگیری ها در منطقه از ساعت ۰۰:۰۰، ۱۰ نوامبر ۲۰۲۰ به وقت مسکو. بر اساس این توافق اعلام شد. طرف های درگیر کنترل مناطق تحت کنترل خود در قره باغ را کنترل خواهند کرد، در حالی که ارمنستان سرزمین های اطراف قره باغ کوهستانی را که در سال ۱۹۹۴ اشغال کرده بود به آذربایجان بازگرداند. آذربایجان همچنین به منطقه نخجوان در مرزهای ترکیه و ایران دسترسی زمینی خواهد داشت. تقریباً ۲٬۰۰۰ سرباز روسی برای حداقل ۵ سال به عنوان نیروهای حافظ صلح در امتداد کریدور لاچین بین ارمنستان و قره باغ قرار خواهند گرفت. رژه. قبل از رژه. در اوایل دسامبر مشخص شد که یک رژه پیروزی در ۱۰ دسامبر در میدان آزادلیق، باکو، پایتخت آذربایجان برگزار می شود. برای اطمینان از ایمنی تجهیزات مربوط به رژه نظامی، ترافیک در برخی از خیابان ها و خیابان ها محدود شد. در ۵ دسامبر، نیروهای مسلح آذربایجان تم
رینات آموزشی رژه را آغاز کردند. در ۸ دسامبر، یک تمرین آموزشی در رژه نظامی برگزار شد، و در طی آن غنیمت نظامی ضبط شده توسط نیروهای مسلح آذربایجان از ارمنستان به نمایش درآمد. همچنین، پروازهای آموزشی هواپیماها و هلی کوپترهای نیروی هوایی آذربایجان بر فراز باکو انجام شد. در ۹ دسامبر، رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه با هواپیما وارد فرودگاه بین المللی حیدر علی اف در باکو شد. مقامات آذربایجانی و دیپلمات های ترکیه در باکو اردوغان را مورد استقبال قرار دادند. او همراه همسرش آمینه اردوغان، وزیر امور خارجه مولود چاووشاوغلو، سخنگوی حزب حاکم عدالت و توسعه عمر چلیک، معاون حزب رئیس ماهر اونال، سخنگوی دفتر ریاست جمهوری ابراهیم کالین و مدیر روابط عمومی اداره ریاست جمهوری ترکیه فخرالدین آلتون بوند. در ۱۰ دسامبر، الهام علی اف و اردوغان از خیابان شهدا بازدید کردند و تاج گلی را به یادبود مشعل ابدی گذاشتند. سپس، آنها برای بزرگداشت یاد حیدر علی اف رئیس جمهور پیشین جمهوری آذربایجان به پارک مفاخر باکو رفتند و تاج گلهایی را بر سر مزار وی گذاشتند. علی اف و اردوغان هم در مسجد شهدا نماز خواندند. سخنرانی قبل از رژه. الهام علی اف رئیس جمهور
ی آذربایجان در طی سخنرانی خود با بیان اینکه صدها هزار آذربایجانی ساکن ارمنستان امروزی "از سرزمین اجدادی خود اخراج شدند"، افزود: زنگزور، گویچه و ایروان " سرزمینهای تاریخی آذربایجان " بودند؛ و اینکه رهبری ارمنستان صدها هزار آذربایجانی را از ارمنستان و همچنین قره باغ کوهستانی اخراج کرده است. الهام علی اف همچنین خاطر نشان کرد که سه روز قبل از آغاز جنگ، در مجمع عمومی سازمان ملل گفت که «ارمنستان در حال آماده سازی برای جنگی جدید است و باید جلوی آنها گرفته شود». وی افزود: در سال ۲۰۲۰، ارمنستان سه حمله علیه آذربایجان شروع کرد، در ژوئیه، در آگوست و در سپتامبر؛ و در پاسخ به این حملات وی «به سربازان آذربایجانی دستور داده بود که به جلو حرکت کنند.» سپس علی اف نبرد شوشی را به یاد آورد و آن را «یک واقعه تاریخی» خواند. در پایان، علی اف اظهار داشت که ارتش آذربایجان ارمنستان را شکست داده و ارتش ارمنستان تقریباً «نا موجود و نابود شده است»، افزود که اگر «فاشیسم ارمنستان دوباره قیام کند، نتیجه همان خواهد بود». رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه نیز سخنرانی کرد. وی ابتدا برای سربازان آذربایجانی که در طول جنگ کشته یا زخمی شدند رحمت آ
رزو کرد، سپس به تعریف و تمجید از روابط آذربایجان و ترکیه ادامه داد. وی سپس افزود که کسانی که «چیزی جز کشتار و اشک برای قراباغ به ارمغان نیاوردند اکنون باید به خود بیایند»، و سیاستمداران ارمنستان باید «گامهای جسورانه ای در جهت صلح و ثبات» بردارند. اردوغان، با خواندن یک شعر آذربایجانی در مورد تقسیم خاک آذربایجان بین روسیه و ایران، که میلیون ها آذربایجانی در آن زندگی می کند، سپس اظهار داشت که این روزی است که "روح احمد جواد، نورو پاشا، انور پاشا و مبارز ابراهیم اف شاد می شود ". وی همچنین تأکید کرد که «مبارزه در حوزه های سیاسی و نظامی در جبهه های مختلف ادامه خواهد یافت». امکانات. پرسنل. پرسنل نیروهای مسلح آذربایجان با پرچم پیروزی در میدان آزادلیق حرکت کردند، این پرچمی است که وقتی نیروهای آذربایجان کنترل شهر شوشی را در دست گرفتند، در شوشی نصب شده است. به دنبال پرچم کشور و پرچم پیروزی، پرچم های واحدهای نیروهای مسلح آذربایجان به میدان نزدیک شدند. پرچم های نبرد واحدهای نظامی که در جنگ شرکت داشتند با هدایت سرلشکر زائر ممدوف از جلوی تریبون عبور کردند. فرماندهی رژه نیروهای مسلح آذربایجان توسط سرلشکر کریم ولی اف انجام شد.
رهبر نظامی رژه، هنرمند ارجمند آذربایجان، سرهنگ دوم سرهنگ روفت آخوندزاده، پسر یوسیف آخوندزاده، که رئیس فعلی سرویس باند نظامی نیروهای مسلح است، بود. نویسنده و مجری فیلمنامه رژه، هنرمند ارجمند آذربایجان، بازنشسته شخصی رئیس جمهور، سرهنگ عبدالله قربانی بود. رژه زمینی به این ترتیب اجرا شد: سربازان سابق نیروهای مسلح آذربایجان که در جنگ شرکت داشتند نیز رژه را با خودروهای نظامی پشت سر گذاشتند. تجهیزات نظامی. در این رژه حدود ۱۵۰ دستگاه خودرو از جمله خودروهای ویژه، وسایل نقلیه زرهی و سیستم های تسلیحاتی نیروهای مسلح آذربایجان به سرپرستی سرلشکر نظام عثمانوف حضور داشتند. Orbiter-1 کیلومتر، Orbiter-2B , Orbiter-3B , Orbiter-4، Aerostar-BP، Heron، Bayraktar TB2، و همچنین Hermes-450، Hermes-900، Guzghun و Harop هواپیماهای بدون سرنشین استفاده شده توسط آذربایجان در طول جنگ نیز در رژه در پایان رژه هواپیماهای جنگنده و هلی کوپترهای آذربایجانی بر فراز باکو پرواز کردند. غنائم نظامی. در هنگام رژه، برخی از غنائم نظامی که در طول جنگ از ارمنیان ضبط شده بود، از جمله ۵۳ سلاح ضد تانک، 4 BM-30 Smerch MLRS، ۹۷ Grad MLRS، 2 BM-27 Uragan MLRS
، 1 TOS-1 MLRS، ۷ S- 300 SAM، ۱ رادار S-300، ۲ ایستگاه تشخیص S-300، ۱ رادار P-14، ۵ Tor SAM، 40 9K33 OAM SAM، ۴ 2K12 Kub SAM، 1 2K11 Krug SAM، 14 Zastava SAM، ۲ S-125 SAM، ۲۲ پهپاد، ۲ سامانه R-17 Elbrus، ۱ سامانه موشکی OTR-21 Tochka، 2 R-۱۴۲، 1 Sky-M و ۴ سیستم جنگ الکترونیکی Repellent. در همین حال، برخی از وسایل نقلیه نابود شده و اسیر شده ارمنی نیز به نمایش درآمد، از جمله 33 2S3 Akatsiya و 2S1 Gvozdika s، ۳۵۲ توپ مختلف، ۱۲۵ خمپاره، ۱۰۳ وسیله نقلیه هدف خاص، ۱۷۸ نارنجک انداز، ۵ ZSU-23-4 Shilka s، ۳۶۶ تانک، 116 IFV، ۵ سوخو Su-25 و بیش از ۵۰۰ کامیون نظامی نیز به نمایش گذاشته شد. پلاکی با تعداد تجهیزات نظامی مصادره شده از نیروهای مسلح ارمنستان نیز در این رژه به نمایش درآمد که روی تابلو نوشته شده بود «قره باغ آذربایجان است». ازدحام جمعیت. رژه نظامی شوق زیادی را در بین ساکنان باکو ایجاد کرد، آنها در مناطق مختلف شهر جمع شده و سعی کردند رژه را از نزدیک تماشا کنند. با وجود اقدامات مربوط به کرونا (COVID-19)، ساکنان باکو سعی کردند برای تماشای رژه نظامی به میدان آزادلیق در اطراف خیابان نظامی و پارک سهیل بروند. با این حال،
آنها توسط پلیس متوقف شدند و افسران پلیس اجازه ورود افراد به بلوار باکو را ندادند. مقامات وزارت دفاع آذربایجان گفتند که این شهر بسته نیست و مردم برای تماشای رژه در حوالی تئاتر عروسک گرد آمده اند. دفتر پلیس اصلی باکو در ادامه خاطر نشان کرد که «اقدامات لازم برای کنترل این رویداد و جلوگیری از شیوع بیماری همه گیر و جلوگیری از ازدحام جمعیت در منطقه در حال انجام است.» هشدار رسمی به مردم مبنی بر عدم تجمع داده نشده بود. خبرنگار بی بی سی آذربایجان گزارش داد که ساکنان باکو علی رغم اینکه رژه به زودی آغاز می شود، از خیابان نفتچیلار به سمت میدان آزادلیق سرازیر می شدند. انبوه مردم با به اهتزاز درآوردن پرچم های آذربایجان و ترکیه رژه را تماشا کردند. پیامد. اواخر همان شب مراسم آتش بازی جشن در بلوار باکو برگزار شد. کنفرانس پس از رژه. پس از رژه، الهام علی اف و رجب طیب اردوغان کنفرانس مشترکی برگزار کردند. علی اف اظهار داشت که اگر دولت ارمنستان «نتیجه گیری درستی از جنگ داشته باشد و از ادعاهای خود، ادعاهای بی اساس و چشم انداز آینده چشم پوشی کند، در این صورت آنها می توانند در یک سیستم عامل جایگاهی داشته باشند». اردوغان تأکید کرد که
وی از ایده علی اف در زمینه ایجاد بستری با مشارکت شش کشور آذربایجان، ترکیه، روسیه، گرجستان، ایران و ارمنستان حمایت می کند و اظهار داشت که چنین همکاری هایی می تواند صلح را در منطقه ایجاد کند. وی همچنین افزود که رویکردهای ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه به حل و فصل مناقشه قره باغ به روشنی مثبت بود و کمک کرد. علی اف در ادامه خاطرنشان کرد که شرکتهای ترک راهی به سمت شوشی احداث می کنند و هنگامی که جاده آماده شود، وی به همراه اردوغان از این شهر بازدید خواهد کرد. وی افزود که همراه با شرکت های آذربایجانی، شرکت های ترک نیز در ساخت جاده ها، راه آهن و سایر زیرساخت های منطقه مشارکت خواهند داشت. وزیر امور خارجه ترکیه، مولود چاووش اوغلو اظهار داشت که گفت که توافق نامه ای بین آذربایجان و ترکیه برای ساده سازی سفر بین دو کشور امضا شده است. به گفته چاووش اوغلو، وی سندی را با جیحون بایراموف، وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان امضا کرده و افزود که سفر بین دو کشور به زودی فقط با کارت شناسایی انجام می شود. واکنش های بین المللی. وزارت دفاع ملی ترکیه، شهردار آنکارا منصور یاواش، و رئیس مجلس ملی بزرگ ترکیه مصطفی شنتوپ رژه آذربایجان تبری
ک گفتند. خواننده اپرای اسرائیلی، کاملیا ایوفه، کنسرتی از موسیقی آذربایجانی در پارک را ترتیب داد و در طی آن نوازندگان اجرای خود را به رژه پیروزی در باکو اختصاص دادند. ارمنستان اظهارات الهام علی اف در مورد استانهای خود را به شدت محکوم کرد و آنها را "تحریک آمیز" خواند. همچنین، سخنگوی نخست وزیر ارمنستان، مانه گورگیان اظهار داشت که "بزرگداشت اردوغان از ایدئولوژی های ترکان جوان " نیز "به شدت محکوم است". تیگرن مکرتچیان، سفیر ارمنستان در لیتوانی، لتونی و استونی در پاسخ به عکس یک افسر آذربایجانی که در هنگام رژه نظامی از گرگهای خاکستری علامت گذاری می کند، این رژه را «نمایشی» خواند. وزیر امور خارجه ایران محمد جواد ظریف، در پاسخ به خواندن یک شعر توسط اردوغان با اشاره به رود ارس و آذربایجان ایران، اظهار داشت که هیچ کس «مجاز به صحبت در مورد آذربایجان عزیز ایران نیست». محسن پاک آئین سفیر پیشین ایران در باکو اظهار داشت که چنین اظهاراتی می تواند موضوعات تاریخی و بحث برانگیزی را بین آذربایجان و ایران مطرح کند و به روابط آنها آسیب برساند. او همچنین اردوغان را به گسترش پان ترکیسم متهم کرد. مقامات ایرانی سپس سفیر ترکیه در تهران ر
ا احضار کردند و خواستار توضیح فوری شدند. کنستانتین زاتولین ، معاون دومای دولتی روسیه ، این رژه را «تلاشی برای تحقیر» ارمنستان و روسیه خواند و تلاش های رئیس جمهور علی اف را برای مقایسه عملیات قره باغ کوهستانی با مبارزه علیه فاشیسم را محکوم کرد.
موزه ملی ورشو () یک موزه در ورشو است و یکی از بزرگترین موزه ها در لهستان محسوب می شود. این موزه شامل آثاری از هنر مصر باستان و هنر در یونان باستان است.
واگیز نازیروویچ خیدیاتولین (؛ ) (متولد ۳ مارس ۱۹۵۹ در گوباخا، استان پرم، روسیه شوروی) یک فوتبالیست سابق است که به عنوان مدافع میانی بازی می کرد. او ۵۸ بازی ملی و ۶ گل برای تیم ملی فوتبال اتحاد جماهیر شوروی به ثمر رساند، و برای آنها در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰، جام ملت های اروپا ۱۹۸۸و جام جهانی ۱۹۹۰ (همچنین در جام جهانی ۱۹۸۲نیز حضور داشت، اما بازی نکرد) وی بنیانگذار و رئیس اتحادیه صنفی بازیکنان حرفه ای روسیه بود و اصالتاً تاتار است.
تامس جاناتان آساف ( متولد ۱۶ فوریه 1987) سیاستمدار، تهیه کننده فیلم مستند، و روزنامه نگار تحقیقی آمریکایی، و سناتور ایالات متحده ایالات متحده از جورجیا است. وی نامزد حزب دموکرات برای انتخابات سنای آمریکا در جورجیا در سال ۲۰۲۰ بود و با شکست دادن سناتور فعلی جمهوری خواه دیوید پردو رسماً دومین سناتور دموکرات ایالت جورجیا شد. هیچ یک از کاندیداها در انتخابات عمومی ۳ نوامبر به حد نصاب ۵۰٪ نرسیدند و این باعث شد انتخابات به دور دوم در ۵ ژانویه ۲۰۲۱ کشیده شود.جان آسف با کسب ۵۰٫۳٪ آرا در مقابل دیوید پردو در انتخابات ششم ژانویه به پیروزی دست یافت.وی زمانی که رسماً سوگند یاد کند پس از جو بایدن جوانترین سناتور تاریخ ایالات متحده خواهد بود آساف نامزد دموکرات ها در انتخابات ویژه سال ۲۰۱۷ برای حوزه ۶ کنگره ای جرجیا بود که مدت ها به عنوان سنگر جمهوری خواهان قلمداد می شد و به طور تاریخی از لحاظ تبلیغات انتخاباتی کاندیداها پرهزینه از آب درآمد. وی در دور نخست اول شد، اما بدون کسب اکثریت مطلق به دور دوم رفت که آن را با ۴۸٫۲٪ آرا به ۵۱٫۸٪ رایکارن هندل جمهوریخواه واگذار کرد
شکار نهنگ در ژاپن () فعالیت های مرتبط با شکار نهنگ در کشور ژاپن قدمتی طولانی دارد و تخمین زده می شود که از حدود قرن ۱۲ آغاز شده باشد. با همهٔ این احوال، شکار نهنگ در مقیاس صنعتی از حوالی ۱۸۹۰ و مصادف با دوران اقدام این کشور برای مدرنیزه کردن این صنعت شکل گرفت. این مقطع همان زمانی است که بسیاری از کشورهای دیگر از جمله ایسلند و نروژ نیز دست به چنین اقداماتی زدند. فعالیت های مدرن شکار نهنگ ژاپن امروزه به خارج از آب های سرزمینی این کشور هم گسترش یافته و به ویژه به پناهگاه نهنگ هایی که توسط کشورهای دیگر، محافظت می شود تسری داشته است. سهم خودخواسته ژاپن از کمیسیون بین المللی شکار نهنگ برای هر فصل شکار نهنگ، شامل ۹۳۵ نهنگ بزرگ باله ای کوچک، ۵۰ نهنگ تیغ باله و ۵۰ نهنگ گوژپشت می باشد. تنش ها با استرالیا. دولت استرالیا به دلیل مجاورت با قطب جنوب، نسبت به فعالیت های شکار نهنگ ژاپن در جنوب اقیانوس آرام مواضع سختگیرانه ای داشته است. در سال ۱۹۹۴ این کشور مدعی شد که منطقه انحصاری اقتصادی بالغ بر در اطراف آب های قلمرو جنوبگان استرالیا ایجاد می نماید که شامل بخشی از منطقه جنوبی پناهگاه نهنگ ها است. در دسامبر ۲۰۰۷ دولت راد اعل