Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را ادامه داد. پس از ترک خدمت، او چندین بار برای استراحت به اروپا سفر کرد تا سلامتی خود را بازیابد. او در ۱۸۹۵ میلادی در خانه نورت ایستون خود درگذشت. زندگی شخصی و میراث. خانواده. ایمز در ۱۸۶۰ میلادی با آنا کوفین ری اهل نانتاکت ازدواج کرد. این زوج شش فرزند داشتند. کوچکترین پسر آنها، اوکس ایمز، گیاه شناس و ثعلب شناس معروف آمریکایی بود که عمارت های شکوهمندی در بوستون، مارتاز وین یارد و نورث استون داشت.
خجسته خانم جهانبانی ملقب به تاج الدوله، دومین همسر عقدی ناصر الدین شاه، مادر ولیعهد و دختر شاهزاده سیف الله میرزا جهانبانی قاجار، چهل و دومین پسر فتحعلی شاه قاجار بود. او نوهٔ فتحعلی شاه قاجار بود. تاج الدوله دختر عموی شکوه السلطنه و گلین خانم (اولین همسر عقدی ناصرالدین شاه) بود. او مدتی بعد از فوت دخترش، عصمت الدوله (۱۳۲۳ ه.ق) درگذشت ولی از تاریخ دقیق فوت خودِ وی اطلاعی در دست نیست. زندگی شخصی. تاج الدوله از شاه صاحب دو فرزند شد به نام های معین الدین میرزا و عصمت الدوله. معین الدین میرزا که در سال ۱۲۶۸ه .ق متولد شد و یک سال بعد طی مراسمی خاص به ولیعهدی منصوب شد و در ۱۲۷۳درگذشت. فرزند دوم او دختری به نام عصمت الدوله بود که با دوست محمدخان معیرالممالک ازدواج کرد. خجسته خانم نزد شاه از احترام خاصی برخوردار بود. مجموعه تلویزیونی. در سریال جیران به کارگردانی حسن فتحی؛ نقش تاج الدوله را رعنا آزادی ور بازی کرده است.
باشگاه فوتبال نائوچیکو یک باشگاه فوتبال است که هم اکنون در سری بی برزیل به رقابت می پردازد. نائوچیکو تنها باشگاه فوتبال در پرنامبوکو است که ۶ بار متوالی (از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۸) قهرمان ایالتی شده است. این باشگاه یک رقابت تاریخی با باشگاه های هم ایالتش اسپورت رسیفی و سانتا کروز دارد. ریشه Náutico را می توان در پایه گذاری باشگاه نائوچیکو د رسیف، توسط گروهی از قایقرانان (Náutico را می توان مستقیماً به «دریانوردی» ترجمه کرد) در سال ۱۸۹۸ ردیابی کرد، اما تاریخ رسمی تأسیس ۷ آوریل ۱۹۰۱ است. ورزشگاه. استادیوم خانگی نائوچیکو، ورزشگاه داس افلیتوز است که در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۹ افتتاح شد. این اولین ورزشگاه در ایالت پرنامبوکو بود و حداکثر ظرفیت آن ۱۹۸۰۰ نفر بود.
ولادانا ووچینیچ (زاده ) خواننده و ترانه سرا صربستانی است. او نماینده صربستان در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
پاتریک امت برک (Patrick Emmet Burke) (حدود سال ۱۸۳۰–۲۰ مه ۱۸۶۴)، حقوقدان، قانون گذاری ایالت میسوری و افسر جنگ داخلی بود. وی فرماندهی هنگ تیراندازان غربی و تیپ دوم، لشکر دوم سپاه شانزدهم ارتش تنسی را به عهده داشت. اوایل زندگی. برک، پسر والتر برک، در حدود سال ۱۸۳۰ در شهرستان تیپراری ایرلند متولد شد. در دوران کودکی او، خانواده اش به سنت لوئیس ایالت میسوری نقل مکان نمود. در ۸ ماه آوریل سال ۱۸۴۶، به عنوان یک دانشجوی سکولار وارد مدرسهٔ علمیهٔ وینسنتی در سنت مری بارنز واقع شهر پری وپل ایالت میسوری شد. در ۱ آوریل سال ۱۸۴۸ با درجه ممتاز فارغ شد. برک به محض برگشت به سنت لوئیس، منشی شرکت حقوقی گلوور و ریچاردسون شد. در سال ۱۸۴۹ به کانون وکلای ایالتی میسوری پذیرفته شد. برک پس از انتصاب جان سی. ریچاردسون به عنوان قاضی دادگاه عالی میسوری در سال ۱۸۵۷، با ساموئل تیلور گلور (که رئیس کانون وکلای سنت لوئیس درنظر گرفته شده بود)، وارد همکاری شد. فعالیت های قبل از جنگ. برک به عنوان حامی جناح بینتون حزب دموکرات میسوری فعالیت های سیاسی خود را آغاز نمود که مخالف لغو قانون سازش میسوری و احتمال گسترش برده داری در قلمروهای غربی بود. در س
ال ۱۸۵۵، به عنوان دموکرات بنتون، عضو گروه سنت لوئیس در نوزدهمین مجمع عمومی میسوری انتخاب شد. برک علاوه بر فعالیت های حقوقی و سیاسیش، در سازمان های شبه نظامی سنت لوئیس فعالانه شرکت می نمود. برک ستوان نخست دسته شبه نظامی نامور واشینگتن بلوز انتخاب شد و الی فوریه سال ۱۸۶۱ در این سمت خدمت نمود. فعالیت های اوایل جنگ. برک ظاهراً به دلیل دیدگاه جدایی طلبانهٔ اکثریت اعضای آن در ماه فوریه سال ۱۸۶۱ از واشینگتن بلوز استعفا داد. مدت کوتاهی پس از آن با سازمان مخفی داوطلبان طرفدار اتحادیه تحت سازماندهی فرانسیس پی. بلر. جونیر، عضو کنگره، ارتباط برقرار نمود. زمانی که در ماه مارس - آوریل سال ۱۸۶۱، داوطلبان به خدمت فدرال اعزام شدند، برک کاپیتان شرکت کی. پیاده نظام داوطلبانهٔ نخست میسوری (مدت سه ماه) گماشته شد. برک در ۱۰ مارس سال ۱۸۶۱، در دستگیری شبه نظامیان داوطلب در کمپ جکسون در کنارهٔ غربی سنت لوئیس و شورش مرگبار متعاقب آن در خیابان شهر که به ماجرای کمپ جکسون معروف شد، شرکت نمود. در بحبوبهٔ خشونت و تنش بحران جدایی میسوری، برک با کاترین مککی ۲۷ ساله، دختر یک جریب کش ثروتمند مرتبط با اعضای برجستهٔ فرانسوی نخبگان سنت لوئیس، ازد
واج نمود. عقد ازدواج آن ها در ۲۸ ماه مه سال ۱۸۶۱ در کلیسای کاتولیک اسامپشن رومان توسط پی. جی ریان پدر، منعقد شد. برک پس از درهم شکستن آتش بس پرایس - هارنی ترس در ۱۱ ژوئن با رهبری دسته کی، داوطلبان نخست میسوری، در عملیات جنگی موفقیت آمیز تصرف مرکز ایالت در شهر جفرسون و در نبرد کوچک اما مهم از نظر سوق الجیشی بونویل، در شکست نیروهای تجزیه طلب گارد ایالتی میسوری شرکت نمود. برک در عملیات جنگی ارتشبد لاین در تعقیب سرلشکر استرلینگ پرایس، گارد ایالتی میسوری، شرکت نمود و در ۲ اوت سال ۱۸۶۱، در نبرد داگ اسپرینگ جنگید. در ۱۰ ماه اوت در جهنم خونین در نبرد ویلسون کریک جنگید و در گزارش رسمی سرلشکر اس.دی. استورگیس، به خاطر رهبریش در ضد حملهٔ فدرال که سبب استحکام خط فدرال در حملهٔ نهایی جنوب شد، از وی یادآوری شد. پس از عقب نشینی نیروهای فدرال به رولا، برک به سنت لوئیس برگشت و تحت فرمان ارتشبد جان سی. فریمونت، در سازماندهی مجدد پیاده نظام نخست میسوری در توپخانهٔ خفیفهٔ نخست میسوری، سهم گرفت. برک (که درجهٔ کاپیتانی ایالت میسوری را داشت)، در اواخر سال ۱۸۶۱ درجهٔ «دائمی» استثنائی ستوان نخست در پیاده نظام سیزدهم ایالات متحده جدیدا
ً ایجاد شده، تحت فرماندهی سرهنگ ویلیام تکسامه شرمن (اعتبار قبل از ۱۴ مه سال ۱۸۶۱)، به وی اعطاء شد. متعاقباً، اعتبار از ۲۴ اکتبر سال ۱۸۶۱، به کاپیتانی (ارتش دائمی) در پیاده نظام چهاردهم ایالات متحده، ارتقاء یافت. فرماندهی هنگ و تیپ. برک در ماه ژوئن سال ۱۸۶۲، از طرف همیلتون روون گمبل، فرماندار استانی میسوری، سرهنگ پیاده نظام تیراندازان غربی-داوطلبان چهاردهم میسوری، گماشته شد. در ماه ژوئیه، فرماندهی تیراندازان غربی در شهر کرینت ایالت می سی سی پی را به عهده گرفت. این هنگ به خاطر جنگ سخت و بی انتظامی، شهرت متفاوت داشت. برک برای سازماندهی مجدد، حفاری و حرفه ای سازی یگانه هنگ چند ایالتی، تلاش کرد. در ۳–۴ اکتبر سال ۱۸۶۲، برک شخصاً تیراندازان غربی را در زد و خوردهای شدید دو روزه در جریان نبرد دوم کرینت، رهبری نمود. پس از نبرد، برک از طرف ارتشبد ویلیام اس. روزکرانس، فرمانده کرینت، مسئول تأمین امینت شهر، زندانیان کنفدراسیون، دور افتادگان از یگان و رسیدگی به تلفات بزرگ هر دو ارتش، منصوب شد. در خلال یازده ماه آینده، برک فرماندهی ناحیهٔ نظامی کرینت را به عهده داشت. هنگ تحت فرماندهی برک، کمپ دیویس، پاسگاه دور افتاده حصار بن
دی شده در شش مایلی جنوب کرینت بود، ساخت. تیراندازان غربی و سایر نظامیان تحت فرماندهی برک، بر سمت قسمت های جنوبی می سی سی پی و آلابامای غربی عملیات اکتشافی انجام داده و یورش بردند. در ماه دسامبر سال ۱۸۶۳، اکثریت سپاهیان هنگ (پیاده نظام {تیراندازان غربی} شصت و ششم داوطلب ایلینوی، فعلی) مجدداً برای سربازی نام نویسی کردند. در همان زمان اعضای هنگ با استفاده از بودجه شخصی خود، به خریداری تفنگ خودکار هنری شانزده فیره جدید، شروع نمودند. برک از این اقدام حمایت نمود که سرانجام ۲۵۰ قبضه از این اسلحه در یگان افزوده شد که دومین خریداری خصوصی بزرگ جنگ بود. در ماه آوریل برک به فرماندهی تیپ دوم، لشکر سوم جناح چپ سپاه شانزدهم ارتش تنسی گماشته شد. تیپ وی متشکل از هنگ شصت و ششم ایلینوی، سواره نظام نهم ایلینوی، پیاده نظام دوازدهم ایلینوی و پیاده نظام هشتادو یکم اوهایو بود. این یگان ها از زمان نبرد فورت دونلسون با هم عملیات می کردند.
فینئاس بنینگ (Phineas Banning) (۱۹ اوت ۱۸۳۰–۸ مارس ۱۸۸۵)، تاجر، سرمایه گذار و کارآفرین آمریکایی بود. او که به «پدر بندر لس آنجلس» شناخته می شد، یکی از مؤسسین شهرک ویلمینگتون در شهرستان لس آنجلس کالیفرنیا بود که براساس محل تولدش نامگذاری شده بود. انگیزه و جاه طلبی او اساس چیزی را بنا نهادند که بعدها به شلوغترین بندرهای جهان مبدل گشت. بنینگ در کنار عملیات تجارت محموله دلیجانی را بین سان پدرو و ویلمینگتون راه اندازی کرد و بعدها بین بانینگ کالیفرنیا که به افتخارش نامگذاری شده بود و یومای آریزونا. او طی جنگ داخلی از تسلیم زمین به ارتش اتحادیه برای ساخت یک دژ در ویلمینگتون در «درام باراکس» اجتناب کرد. او یک سرتیپ را برای تیپ اول شبه نظامیان گماشت و عنوان ارتشبد را برای بقیه عمرش به کار برد. اوان زندگی. بنینگ در ویلمینگتون دلاور بدنیا آمد، او هفتمین از یازده فرزند جان آلفورد بنینگ (۱۷۹۰–۱۸۵۱) و الیزابت لوبر (۱۷۹۱–۱۸۶۱) بود. او در سن ۱۳ سالگی به فیلادلفیا نقل مکان کرد تا با مؤسسه حقوقی بزرگترین برادرش کار کند. بنینگ در اواخر نوجوانی بر روی کارگاه کشتی سازی فیلادلفیا کار می کرد. در سن ۲۰ سالگی او برای ساخت مسیری به مق
صد کالیفرنیای جنوبی که در آن زمان نامتعارف بود ثبت نام کرد. کالیفرنیا و تجارت. بنینگ در ۱۸۵۱ میلادی، پس از سفر دریایی و زمینی طولانی که شامل عبور از باریکه خاکی پاناما بود، قبل از سوار شدن بر کشتی دیگری به کالیفرنیا در سان پدروی کالیفرنیا وارد گردید. او که ۲۱ سال داشت بلند پرواز بوده و در روستای ماهیگیری سان پدرو کار می کرد. در ابتدا در مغازه و سپس راننده دلیجان در خطی بود که دهکده را با دهکده سرخپوستان لس آنجلس متصل می کرد، شهرکی با جمعیتی کمتر از ۲۰۰۰ نفر در بیست مایلی (سی کیلومتری) شمالی. بنینگ برای یک دوره یک ساله در شورای مشترک لس آنجلس انتخاب شد که پیکره حاکمیتی شهر از ۱۰ مه ۱۸۵۸ تا ۹ مه ۱۸۵۹ میلادی بود. بنینگ شرکت اسکان و ترابرد دریایی خویش را آغاز کرد. واگن های دلیجان بنینگ در دهه ۱۸۶۰ میلادی به شهر دریاچه نمک در زمین های طلای رودخانه کرن سفر می کرد، جایی که چیدمان نظامی جدیدی در یومای آریزونا در مناطق مسکونی مورمون ها در سن برناردینوی کالیفرنیا و در قوسی حول منطقه جنوبی کالیفرنیا در آنجا قرار داشت. بنینگ متأثر از منافع تجاری حاصله از استقرار قرار نگرفت. او همچنین شروع به توسعه بندر و لنگرگاه ها در سن
پدرو نمود. او این توسعه را از همان اوایل به عنوان مکان های تبادل غیرقانونی برای هیئت اعزامی کالاهای قاچاق طی دوره های اسپانیایی و مکزیکی شروع نموده و آنجا را به مکان تجاری مؤثری تبدیل نمود. بنینگ و گروهی از سرمایه گذاران کالیفرنیای جنوبی اواخر دهه ۱۸۵۰ میلادی ۶۴۰ جریب فرنگی (۲٫۶ کیلومتر مربع) از زمین های مجاور سن پدرو را برای توسعه بندر خریداری نمودند. خرید این زمین تحت عنوان «ویلمینگتون» بود، این نامگذاری برحسب محل تولد بنینگ در دلاور صورت پذیرفت و تأسیسات او به سرزمین بنینگ شناخته شد. بنینگ سودها را از شبکه های تجاری خود در امر توسعه مجتمع بندری ماهرانه تری برای ایجاد جاده ها، تلگراف ها و سایر خطوط ارتباطی به لس آنجلس سرمایه گذاری کرد. در ۱۸۵۹ میلادی، اولین کشتی اقیانوس پیما در بندر لس آنجلس-ویلمینگتن پهلو گرفت و دهه ۱۸۶۰ میلادی نیز آغاز تجارت های دریایی بزرگ مقیاس بین سن پدرو و کشتی های لنگر گرفته در بخش های عمیقتر بندرگاه را به خود دید. بعد از لایروبی که توسط حکومت تأمین مالی گشت، عمق بندرگاه بیشتر شده و موج شکن هایی ایجاد شدند و موجب رشد و توسعه بندرگاه شد.
مجمع کنستانتین () در مبنای قسطنطنیه بی درنگ در خارج از دیوارهای شهر قدیمی بیزانس مهیا شد. این مرکز شهر جدید را معلوم می نمود و یک محل مرکزی در راستای مسه، جاده تشریفاتی اصلی شهر بود. مستدیر بود و دارای دو دروازه به یاد ماندنی در شرق و غرب بود. ستون کنستانتین که هنوز هم عمودی است و این روزا در ترکی به نام "جمبرلیتاس" شناخته می شود، در مرکز میدان برپا شد. ستون در آغاز با مجسمه کنستانتین بزرگ (۳. ۳۰۶–۳۳۷) به نام آپولو تاج گذاری شد، ولی باد شدید در تاریخ ۱۱۵۰ باعث از پا در آمدن مجسمه و سه طبل بالای ستون شد و یک صلیب به آن اضافه شد. مکان توسط امپراتور بیزانس مانوئل اول کومننوس (ح. ۱۱۴۳–۱۱۸۰). در غیر این صورت این انجمن تا جنگ صلیبی چهارم در سال های ۱۲۰۳–۱۲۰۴ کما بیش دست نخورده باقی ماند. نخستین مجلس سنای شهر در پهلوی شمالی آن واقع شده بود. از منبع می دانیم که این میدان با جمعی مجسمه باستانی درست شده است، ولی تعیین ظاهر و مکان دقیق آنها غیرممکن است. فروم در آتش سوزی که توسط سربازان جنگ صلیبی چهارم در تاریخ ۱۲۰۳ شروع شد، صدمه بسیاری دید. بعد از دزدی تاریخ ۱۲۰۴، مجسمه های باستانی تزئین شده توسط صلیبیون ذوب شدند. منابع
. "Liturgy and Architecture from the Early Church to the Middle Ages". Albrecht Berger (1988). "Unterschungen zu den Patria Konstantinupoleos" (in German). Dr. Rudolf Habelt. Sarah Bassett (2004). "The Urban Image of Late Antique Constantinople" (in English). Cambridge University Press Wolfgang Müller-Wiener (1977). "Bildlexikon zur Topografie Istanbuls" (in German).
استکبار جهانی واژه ای در ادبیات رسمی نظام جمهوری اسلامی ایران است که مقامات این حکومت برای اشاره به کشورهای خارجی رقیب یا به گفته آنان دشمن استفاده می کنند. سید روح الله خمینی، بنیان گذار این نظام، ایالات متحده آمریکا را مظهر استکبار جهانی معرفی می کرد. روز ۱۳ آبان در تقویم جمهوری اسلامی ایران به عنوان «روز مبارزه با استکبار جهانی» نام گذاری شده است. تبعید سید روح الله خمینی به ترکیه، گروگان گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا و روز دانش آموز در ۱۳ آبان اتفاق افتاده است.
همیشه برای من یا همیشه مال من یک فیلم عاشقانه و درام بریتانیایی-کانادایی محصول سال ۱۹۹۹ به نویسندگی و کارگردانی پل شریدر با بازی جوزف فاینز، گرچن مول و ری لیوتا است. انتشار اصلی. این فیلم در ۲۲ می ۲۰۰۱ به صورت دی وی دی منتشر شد. داستان. «آلن ریپلی» دل باخته «الا» (گرچن مول) می شود و این دو رابطه ای را برقرار می کنند. پس از این که «الا» نزد شوهرش، «مارک برایس» (ری لیوتا) به بی وفایی خود اعتراف می کند، او به طرف صورت «آلن» شلیک می کند. اما «آلن» زنده می ماند و مدتی بعد با نام «مانوئل اسکما» (جوزف فاینز) بار دیگر با «مارک» و «الا» روبه رو می شود… تولید. این فیلم در سن پترزبورگ، فلوریدا فیلمبرداری شده است.
گون گورموش یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است.
گورگن لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است.
گوزل سو یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است.
لهری () یک کمون در استان خنیفره، بنی ملال خنیفرا، مراکش می باشد. در دوران آمارگیری تاریخ ۲۰۰۴، جمعیت این کمون ۹۴۲۴ نفر بود که در ۱۶۴۱ خانواده ساکن بودند. لهری مکاننبرد معروف ۱۹۱۴ به همین اسم میان مهاجمان فرانسوی و جنگجویان زایانس بود.
کاش یازی یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است.
کسرتاش یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است.
کودتای نوامبر۱۹۶۳ عراق بین۱۳تا ۱۸ نوامبر۱۹۶۳ رخ داد که در پی اختلافات درون حزبی، افسران عراقی طرفدار ناصری کودتای نظامی را در حزب بعث رهبری کردند. اگرچه خود کودتا بدون خونریزی بود، اما ۲۵۰ نفر در اقدامات مرتبط کشته شدند. زمینه. پس از به دست گرفتن قدرت عراق در فوریه۱۹۶۳، اختلاف بین رهبران طرفدار و مخالف ناصر بعث، و همچنین بین رهبران ناسیونالیست پان عرب راست و چپ بعث، منجر به فروپاشی اولین دولت بعث عراق در نوامبر۱۹۶۳ شد. در حالی که۷۰۰۰ کمونیست عراقی در زندان باقی ماندند. عبدالسلام عارف معاون سابق قاسم (که بعثی نبود) عنوان عمدتاً تشریفاتی رئیس جمهور را دریافت کرد، در حالی که ژنرال برجسته بعثی احمد حسن البکر بعنوان نخست وزیر معرفی شد. قدرتمندترین رهبر دولت جدید، دبیرکل حزب بعث عراق، علی صالح الساعدی بود که شبه نظامیان گارد ملی را کنترل کرد و قتل عام صدها-اگر نگوییم هزاران-مظنون به کمونیست و مخالفان پس از کودتا را سازماندهی کرد. السعدی از اتحاد با سوریه حمایت کرد در حالی که جناح نظامی محافظه کارتر از «سیاست اول عراق» قاسم حمایت می کرد. جناح گرایی همراه با رفتار نامنظم گارد ملی جناح نظامی را به کودتا علیه رهبری حزب
سوق داد. البکر در تلاش برای نجات حزب، خواستار جلسه برای فرماندهی ملی حزب بعث بود اما این جلسه مشکلات حزب را تشدید کرد. افلاک که خود را رهبر جنبش بعثی پان عرب می دانست قصد خود را برای بدست گرفتن کنترل حزب بعث عراق اعلام کرد. جناح «عراق اول» خشمگین شد و عبدالسلام عارف صبر خود را با بعث از دست داد و حزب در ۱۸ نوامبر ۱۹۶۳ از دولت برکنار شد. ۱۲عضو بعث دولت مجبور به استعفا شدند وگارد ملی جایگزین شد گارد جمهوریخواه شد. کودتا. روز سه شنبه ۱۲ نوامبر السدی و ۱۸تن از همکاران حزب بعث وی به زور اسلحه توقیف و به مادرید پرواز کردند. روز بعد رادیو بغداد بدون ذکر السدی اعلام کرد که حزب حاکم بعثی اکنون توسط شورای ۱۵نفره به ریاست البکر رهبری می شود. چند دقیقه قبل از ساعت۱۱:۰۰رادیو از هوا خارج شد وجت های جنگنده کاخ ریاست جمهوری دربغداد را گرفتند و جمعیت زیادی از طرفداران السدی در بغداد تظاهرات کردند. تا بعدازظهر نیروهای نخست وزیر البکر کنترل خود را پس گرفتند. عصر روزبعد السدی در مادرید اعلام کرد که هشت تن از رهبران جدید بعث برکنار شده و به بیروت پرواز کرده اند و السدی با بعثی های سوری به بغداد بازمی گردد. تا روز دوشنبه، نوامبر۱
۸,عبدالسلام عارف رئیس جمهور عراق، برادرش، ژنرال تیپ عبدالرحمان عارف و حامیان ارتش عراق شبه نظامیان گارد ملی بعث را سرکوب کردند (که بین فوریه و اوت۱۹۶۳ از ۵۰۰۰به۳۴۰۰۰نفر افزایش یافته بود) و ستاد شبه نظامیان گارد ملی بعث را بمباران کردند در حالی که سایر افسران ارشد و حامیان عبدالسلام عارف مانند خالل جاسم الدباغ، سعید حمو، عبدالعزیز العقیلی و یونس عطار باشی کنترل لشکرهای چهارم و سوم را در دست گرفت و شبه نظامیان گارد ملی بعث را سرکوب کرد. السدی در شورای جدید گنجانده نشد و در تبعید ماند. در نتیجه، اولین دولت بعث سرنگون شد و دولت جدید طرفدار ناصری به ریاست عبدالسلام عارف بعنوان رئیس دولت تأسیس شد. حزب سوسیالیست عربی بعث عراق بهمراه سایر احزاب سیاسی ممنوع شد و اتحادیه عرب سوسیالیست عراق تنها حزب قانونی در جمهوری عراق اعلام شد.
کیلیچ یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است.
امید گلزاده چهره پرداز ایرانی است. او برای فیلم های برف آخر و شادروان توانست سیمرغ بلورین بهترین چهره پردازی چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر را بدست آورد.
کوکلوجه یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است
ریچارد ویلسون آوستین (Richard Wilson Austin) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۸۵۷ – درگذشتهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۱۹)، سیاستمدار، وکیل و دیپلمات آمریکایی بود. او از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۹ به عنوان یک جمهوری خواه در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و نماینده حوزه انتخابیه دوم تنسی بود. آوستین قبل از تصدی خود در کنگره، از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۶ به عنوان مارشال ایالات متحده کار کرد و از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ به عنوان کنسولگر ایالات متحده در گلاسکو، اسکاتلند خدمت نمود. اوایل زندگی. آوستین در ۲۶ اوت ۱۸۵۷ در دکیتور، آلاباما به دنیا آمد. وی پسر جان و مری (پارکر) آوستین است. آوستین در مدارس دولتی شهرستان لودون، تنسی تحصیل کرد و در دانشگاه تنسی در رشته حقوق به تحصیل پرداخت. وی در سال ۱۸۷۸ در کانون وکلای دادگستری پذیرفته شد و دفتر حقوقی خود را در ناکسویل، تنسی راه اندازی کرد. آوستین از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۱ به عنوان کارمند اداره پُستِ واشینگتن دی سی خدمت کرد. او از سال ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳ در طول کنگره چهل و هفتم به عنوان معاون حاجب مجلس نمایندگان ایالات متحده در زمان متحد سیاسی آینده خود، والتر پی. براونلو، خدمت کرد. آوستین از سال ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۵ مأمور ویژه وزارت جنگ بود. د
ر سال ۱۸۸۵ در ناکسویل به کار روزنامه مشغول شد. سپس به دکیتور، آلاباما بازگشت و به حرفه وکالت ادامه داد. او در سال ۱۸۸۸ منشی خصوصی نماینده کنگره لئونیداس سی هوک از تنسی و وکیل شهر دکیتور، آلاباما بود. در سال ۱۸۹۰ آوستین برای کرسی منطقه ۸ آلاباما در مجلس نمایندگان ایالات متحده نامزد شد، اما این منصب را به جوزف ویلر، ژنرال سابق کنفدراسیون، با ۱۶۸۲۱ رأی در مقابل ۱۲۰۷۶ رأی باخت. در سال ۱۸۹۲ او نماینده کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در مینیاپولیس بود و در سال ۱۸۹۳ به ناکسویل بازگشت تا مجله جمهوری خواه ناکسویل را ویرایش کند. پس از مرگ لئونیداس هوک در سال ۱۸۹۱، حزب جمهوری خواه تنسی به تدریج به دو جناح متخاصم تقسیم شد: یکی به رهبری براونلو که آوستین از آن حمایت می کرد و دیگری به رهبری نماینده سابق کنگره، هنری کلی ایوانز از چاتانوگا که از حمایت نیول، تاجر چاتانوگا برخوردار بود. در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال ۱۸۹۶، آوستین و براونلو به خنثی کردن تلاش ایوانز برای نامزدی معاونت ریاست جمهوری کمک کردند. براونلو در اواخر همان سال به عنوان نماینده منطقه ۱ به کنگره راه یافت. رئیس جمهور، ایوانز را برای مدیریت دفتر کل پُست در
نظر گرفت، اما این انتصاب تا حدی به دلیل تأثیر براونلو و آوستین، به جیمز اِی. گری از مریلند رسید. رئیس جمهور مک کینلی در سال ۱۸۹۷، آوستین را به سمت مارشال ایالات متحده برای ناحیه شرقی تنسی منصوب کرد. یکی از برجسته ترین اقدامات آوستین به عنوان مارشال، ترتیب دادن عملیات ناموفق برای دستگیری مجدد تبهکاری به نام کید کری بود که از زندان ناکسویل فرار کرده بود. این مأموریت در ژوئن ۱۹۰۳ انجام شد. در سال ۱۹۰۴ آوستین برای کرسی کنگره منطقه ۲ تنسی نامزد شد، اما در انتخابات مقدماتی به ناتان دبلیو هیل که از حمایت بلوک ایوانز- سندرز برخوردار بود، باخت. در سال ۱۹۰۶، آوستین به عنوان کنسولگر ایالات متحده در گلاسکو، اسکاتلند منصوب شد. او تا نوامبر ۱۹۰۷ در این سمت باقی ماند و پس از استعفای خود، به تنسی بازگشت تا برای ورود به کنگره، مبارزات انتخاباتی دیگری را برگزار کند. کنگره. در سال ۱۹۰۸، نزاع بین جناح های ایوانز- سندرز و براونلو-آوستین تشدید شد. این درست زمانی اتفاق افتاد که تاجر قدرتمند ناکسویل، ویلیام جی. الیور، دوست براونلو و آوستین، گروهی از افراد مسلح را به کنوانسیون حزب ایالتی در نشویل فرستاد. در این درگیری سندرز ضرب و شت
م شد و افراد مسلح، حامیان او را فراری دادند. جناح براونلو که مصمم به شکست دادن هیل بود، خود را با از حزب دموکرات ایالت همسو کرد. در آن زمان جناح مالکوم پترسون با اختلافی مشابه بین هواداران خود و حامیان رقیبش از فرمانداری، ادوارد دبلیو. کارمک مواجه بود. جمهوری خواهان حامی براونلو پیشنهاد دادند که برای منصب فرمانداری به پترسون رأی بدهند و در مقابل، دموکرات های حامی پترسون در انتخابات منطقه ۲ کنگره به آوستین رأی بدهند. در نتیجه این حمایت، آوستین در روز انتخابات با ۱۵۳۳۷ رأی در مقابل ۱۴۵۲۸ رأی از هیل پیشی گرفت. هیل و حامیانش از روی عصبانیت تلاش کردند تا مانع همکاری آوستین با جمهوری خواهان مجلس نمایندگان شوند، اما در رسیدن به این موفق نبودند. جان چیلز هوک که به طور کلی حامی جناح ایوانز- سندرز بود، پترسون را متقاعد کرد که از آوستین و براونلو حمایت نکند. با این حال، این حرکت به جا نبود، زیرا محبوبیت پترسون به دلیل اقدامات او پس از تیراندازی کوپر-کارمک به شدت کاهش یافت. در حالیکه هیل از حمایت هوک و مجله بانفوذ «ناکسویل ژورنال» برخوردار بود، رئیس جمهور ویلیام هاوارد تافت نیز حامی آوستین بود. پس از برگزاری یک کمپین وحش
یانه در سال ۱۹۱۰، آوستین توانست با اختلاف ۱۵۷۶۱ رأی در مقابل ۱۱۷۵۵ رأی، دوباره هیل را شکست دهد. در سال ۱۹۱۲، جمهوری خواهان دوباره دچار اختلاف شدند. در این میان، برخی به تافت وفادار ماندند و برخی دیگر از تئودور روزولت و فهرست نامزدهای حزب مترقی حمایت کردند. در انتخابات منطقه ۲ کنگره، آوستین به تافت وفادار ماند و از گروه جمهوری خواهان نامزد شد. دبلیو اچ. بوترام که از حمایت جان چیلز هوک و وکیل ناکسویل هیو بی لیندسی برخوردار بود، از گروه حزب مترقی نامزد شد.جی.سی. جی ویلیامز نیز نامزد حزب دموکرات شد. اگرچه روزولت در منطقه ۲ از تافت پیشی گرفت، اما آوستین با کسب ۱۲۷۱۲ رأی در مقابل ۷۰۲۵ رأی برای بوترام و ۶۶۸۱ رأی برای ویلیامز. به راحتی دوباره انتخاب شد. آوستین به راحتی در سال ۱۹۱۴ و ۱۹۱۶ انتخاب شد. در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال ۱۹۱۶، او با فرمانده سابق، بن دبلیو هوپر (یکی از متحدان سندرز)، بر سر نمایندگی ایالت در کمیته ملی آشکارا درگیر شد. دشمنی مداوم هوک، سندرز و هوپر سرانجام در انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان در مارس ۱۹۱۸، زمانی که آوستین برای نامزدی به جی. ویل تیلور، رئیس حزب ایالتی، باخت، تأثیر منفی خود را
نشان داد. آوستین که متحد تافت بود، در طول پنج دوره حضور خود در کنگره، عموماً از اقدامات حمایتی مانند وضع تعرفه بر واردات خارجی حمایت کرد. آوستین در فوریه ۱۹۱۱، در یادبود براونلو که سال قبل درگذشته بود، در مجلس سخنرانی کرد. وی در سال ۱۹۱۵، از یک سیستم مبادله ملی حمایت کرد که جویندگان کار را به صاحب کاران متصل می کرد. در طول مناظره مجلس در مورد اصلاحیه نوزدهم در ژانویه ۱۹۱۸، آوستین، با اشاره به نماینده کنگره، ژانت رانکین از مونتانا، استدلال کرد: «برجسته ترین، بهترین و قوی ترین شاهد موفقیت حق رأی زنان در این مجلس به کارنامه درخشان همکار ما از مونتانا گره خورده که احترام، اعتماد و تحسین اعضاء و مقامات این مجلس را برانگیخته است». وفات. آوستین در ۲۰ آوریل ۱۹۱۹، تقریباً یک ماه پس از پایان آخرین دوره کاری خود در کنگره، در واشینگتن دی سی درگذشت. او در گورستان اُلد گری در ناکسویل، تنسی به خاک سپرده شد.
سترورلیکس ( ،)، یا سترورلیکس استات ( ،)، که با نام تجاری Cetrotide فروخته می شود، یک آنتاگونیست تزریقی هورمون آزادکننده گنادوتروپین(GnRH) است. این دارو از نظر شیمیایی یک دکاپپتید سنتزی است که در تولید مثل کمکی برای مهار افزایش زودرس هورمون لوتئینی استفاده می شود. این دارو با مسدود کردن عملکرد GnRH بر هیپوفیز عمل می کند، بنابراین به سرعت تولید و عملکرد هورمون لوتئینی (LH) و هورمون محرک فولیکول (FSH) را سرکوب می کند. علاوه بر این، سترورلیکس را می توان برای درمان سرطان های حساس به هورمون از جمله پروستات و پستان (در زنان قبل از یائسگی) و برخی اختلالات خوش خیم زنان (اندومتریوز، فیبروم رحم و نازک شدن آندومتر) استفاده کرد. به صورت مضرب ۰٫۲۵ میلی گرم تزریق زیر جلدی روزانه یا به صورت تک دوز ۳ میلی گرم تزریق زیر جلدی، تجویز می شود. مدت زمان مصرف ۳ میلی گرم تک دوز، چهار روز است. اگر گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) طی چهار روز تجویز نشود، روزانه ۰٫۲۵ میلی گرم دوز شروع می شود و تا زمان تجویز hCG ادامه می یابد. مصارف پزشکی. سترورلیکس توسط مرک سیرانو برای استفاده در لقاح مصنوعی در همه کشورها به جز ژاپن (که توسط شیونوگی و نیپو
ن کایاکو عرضه می شود)، به بازار عرضه می شود. در استفاده از IVF، پس از شروع تحریک فولیکول و نزدیک شدن شواهدی از بلوغ فولیکول، روزانه تزریق می شود. با مصرف روزانه، می تواند از افزایش LH درون زا که باعث تخمک گذاری نابهنگام قبل از تجویز هاش سی جی توسط پزشک معالج شود، جلوگیری کند. به عنوان جایگزینی برای آنتاگونیست GnRH، آگونیست GnRH نیز می تواند تجویز شود، اما آگونیست باید زودتر شروع شود تا بر اثر آگونیستی غلبه کند. سترورلیکس را می توان با فولیتروپین آلفا بدون به خطر انداختن ایمنی و اثربخشی گزارش شده، مخلوط کرد. موارد منع مصرف. استفاده از ستررولیکس در نارسایی شدید کلیوی منع مصرف دارد. این دارو برای زنان ۶۵ سال یا بالاتر در نظر گرفته نشده است. مصرف در زنان مبتلا به شرایط آلرژیک شدید توصیه نمی شود. در زنان مبتلا به آلرژی فعال یا سابقه آلرژی با احتیاط مصرف شود.