Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شهرکهای ساحلی، اقامتی، پذیرایی، تفریحی در بخش کلاچای از شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است. این شهرک در ۷ کیلومتری رودسر قرار دارد. پیشینه. احداث این شهرکها با مساحت ۲۸۲۱۵ متر مربع توسط شرکت سهامی خاص گیتی کنار خزر بعد از اخذ مجوزهای لازم در سال ۱۳۸۶ آغاز شد. امکانات رفاهی. فضای سبز این شهرکها به دلیل موقعیت جغرافیایی واقع شده در آن غنی از گونه های مختلف گیاهی می باشد. از سایر امکانات رفاهی آن می توان به ساختمان تجاری ساختمان مرکزی کافی شاپ، رستوران و تالار، جکوزی و سونا و محل بازی و گردشگاه اشاره کرد. این شهرک شامل ۳۵۲ واحد اقامتی می باشد.
دانشگاه ایالتی اوریول (به لاتین: Oryol State University) یک دانشگاه و مؤسسه آموزشی در روسیه است که در اریول واقع شده است.
دانشگاه دولتی اوستیای شمالی (به لاتین: North Ossetian State University) یک دانشگاه در روسیه است که در ولادی قفقاز واقع شده است.
دانشگاه دولتی بلگورود (به لاتین: Belgorod State University) یک دانشگاه در روسیه است که در بلگورود واقع شده است.
دانشگاه ایالتی پادانگ (به لاتین: State University of Padang) یک دانشگاه در اندونزی است که در پادنگ، اندونزی واقع شده است.
دانشگاه ایالتی پونتلند یک دانشگاه در سومالی است که در غاروی واقع شده است.
د سیویل وارز () یک گروه موسیقی کانتری دونفره متشکل از جوی ویلیامز و جان پل وایت است. د سیویل وارز در سال ۲۰۰۸ شکل گرفت، تا قبل از جدایی آن ها در سال ۲۰۱۴، چهار جایزه گرمی را از آن خود کرده بودند.
دانشگاه ایالتی تتوا (به لاتین: State University of Tetova) یک دانشگاه در مقدونیه شمالی است که در تتوفو واقع شده است.
دانشگاه دولتی توِر (به لاتین: Tver State University) یک دانشگاه در روسیه است که در تور (روسیه) واقع شده است.
دانشگاه دولتی چلیابینسک (به لاتین: Chelyabinsk State University) یک دانشگاه در روسیه است که در چلیابینسک واقع شده است.
دانشگاه دولتی خرسون (به لاتین: Kherson State University) یک دانشگاه در اوکراین است که در خرسون واقع شده است.
دانشگاه دولتی ریازان (به لاتین: Ryazan State University) یک دانشگاه در روسیه است که در ریازان واقع شده است.
دانشگاه دولتی سومی (به لاتین: Sumy State University) یک دانشگاه در اوکراین است که در سومی واقع شده است.
دانشگاه دولتی سیکتیوکار (به لاتین: Syktyvkar State University) یک دانشگاه در روسیه است که در فرودگاه سیکتیوکار واقع شده است.
دانشگاه دولتی کالمیک (به لاتین: Kalmyk State University) یک دانشگاه در روسیه است که در الیستا واقع شده است.
دانشگاه دولتی کالوگا (به لاتین: Kaluga State University) یک دانشگاه در روسیه است که در کالوگا واقع شده است.
دانشگاه ایالتی لوهانسک (به لاتین: Luhansk State University of Internal Affairs) یک دانشگاه در اوکراین است که در لوهانسک واقع شده است.
دانشگاه دولتی ماری (به لاتین: Mari State University) یک دانشگاه در روسیه است که در یوشکار اولا واقع شده است.
دانشگاه دولتی ماریوپل (به لاتین: Mariupol State University) یک دانشگاه در اوکراین است که در ماریوپل واقع شده است.
دانشگاه ایالتی مالنگ (به لاتین: State University of Malang) یک دانشگاه در اندونزی است که در مالنگ واقع شده است.
دانشگاه ایالتی مدان (به لاتین: State University of Medan) یک دانشگاه در اندونزی است که در مدان واقع شده است.
دانشگاه دولتی نیژین گوگول (به لاتین: Nizhyn Gogol State University) یک دانشگاه در اوکراین است که در نیژین واقع شده است.
دانشگاه دولتی ورونژ (به لاتین: Voronezh State University) یک دانشگاه در روسیه است که در وورونژ واقع شده است.
دانشگاه ایالتی یوگیاکارتا (به لاتین: Yogyakarta State University) یک منطقهٔ دانشگاهی در اندونزی است که در یوگیاکارتا واقع شده است.
دانشگاه ایالتی دیستانک (به لاتین: Distance State University) یک دانشگاه در کاستاریکا است که در San Pedro واقع شده است.
منوچهر یکم یازدهمین شاه شیروان بود. وی نخستین حاکم این سلسله در نظر گرفته می شود. آغاز حکومت او، شروان شاهان از گذشته به تاریخ پیشااسلامی ایران علاقه داشتند و ادعا داشتند از پادشاهان ساسانی مانند پادشاه بهرام گور به سلطنت رسیدند. سلطنت. در سال ۱۰۲۷ منوچهر جانشین پدرش یزید دوم به عنوان شاه شروان شد. دو سال بعد، او علیه هاشمیان دربند اعلام جنگ کرد. با این حال، او توسط ارتش هاشمیان که سرزمین او را ویران کرد، شکست خورد. سال بعد، پادشاهی او توسط ارتش روس های وارنگی تحت فرماندهی اینگوار دوردست نورد مورد حمله قرار گرفت. منوچهر سعی کرد آنها را از قفقاز دفع کند، اما در باکو کاملاً شکست خورد. بسیاری از مردان برجسته شروان مانند احمد بن خاسکین کشته شدند. برای جلوگیری از روس ها، منوچهر رودخانه ارس را بست با این حال، این منجر به مرگ تعدادی از مسلمانان شد. با این وجود، مدتی بعد، منوچهر موفق شد سرانجام روس ها را دفع کند. در سال ۱۰۳۲، ارتش ترکیبی از سریر و آلانیا به شروان حمله کرد و شمخی پایتخت آن را تصرف کرد. بسیاری از مردم به قتل رسیدند و بسیاری از ثروت ها توسط آن ها تصرف شد. در طی عقب نشینی از شروان، آنها مورد حمله و شکست
مردم دربند قرار گرفتند. مرگ. در سال ۱۰۳۴، منوچهر توسط علی برادر کوچکتر که با کمک همسر منوچهر سیتا وارد خانه دومی شده بود، خیانت و چاقو خورده شد. بدین ترتیب علی به شیروانشاه جدید تبدیل شد.
دانشگاه رافائل بلسو چاسین (به اسپانیایی: Universidad Rafael Belloso Chacín) یک دانشگاه در ونزوئلا است که در ماراکایبو واقع شده است.
دانشگاه سان خوان د لا کروز (به لاتین: Universidad San Juan de la Cruz) یک دانشگاه در کاستاریکا است که در سان خوزه (کاستاریکا) واقع شده است.
دن هاف (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، گیتارنواز، خواننده، تهیه کننده موسیقی، و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جف بسکر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دانشگاه کاتولیکا سانتو دومینگو (به لاتین: Universidad Católica Santo Domingo) یک دانشگاه در جمهوری دومینیکن است که در سانتو دومینگو واقع شده است.
دانشگاه کریستیانا دل سور (به لاتین: Universidad Cristiana del Sur) یک دانشگاه در کاستاریکا است که در سان خوزه (کاستاریکا) واقع شده است.
دانشگاه ملی اوتونوما د هندوراس (به اسپانیایی: Universidad Nacional Autónoma de Honduras) یک دانشگاه و سازمان در هندوراس است که در تگوسیگالپا واقع شده است.
دانشگاه ملی تجربی تاچیرا (به اسپانیایی: Universidad Nacional Experimental del Táchira) یک دانشگاه و میراث فرهنگی در ونزوئلا است که در ایالت تاچیرا واقع شده است.
دانشگاه کانتیننتال (به اسپانیایی: Universidad Continental) یک دانشگاه در پرو است که در اوانکایو واقع شده است.
دانشگاه کاتولیکا (به اسپانیایی: Universidad Católica Nuestra Señora de la Asunción) یک دانشگاه در پاراگوئه است که در آسونسیون واقع شده است.
دانشگاه کاتولیکا بولیویانا (به اسپانیایی: Universidad Católica Boliviana San Pablo) یک دانشگاه در بولیوی است که در لاپاز (بولیوی) واقع شده است. رنکینگ. براساس رتبه بندی دانشگاه های جهان در سال 2022 که مؤسسه QS آن را انجام داده است دانشگاه کاتولیکا بولیویانا در رتبه +1201 برترین دانشگاه ها جهان قرار گرفته است.
دانشگاه سان فرانسیسکو دی کیتو (به اسپانیایی: Universidad San Francisco de Quito) یک دانشگاه در اکوادور است که در کیتو واقع شده است.
«همان طور که قطره های اشک می ریزند» () تک آهنگی اثر خواننده-ترانه سرای انگلیسی مرین فیث فول است که در ژوئن ۱۹۶۴ توسط دکا رکوردز منتشر شد. بعداً ترانه توسط هنرمندانی همچون نانسی سیناترا، استر فیلیپس، ملانی سفکا، کیتی روز، کوارتت زهی ویتامین، گرگ یاتانیس و اونجد سون فولد بازخوانی شده است.
نیروهای مسلح پرتغال () مجموعه نیروهای نظامی پرتغال است، که از ارتش پرتغال، نیروی دریایی پرتغال و نیروی هوایی پرتغال تشکیل می شود. رئیس جمهور با عنوان «فرمانده کل نیروهای مسلح» فعالیت می کند. با این حال، مدیریت نیروهای مسلح و اجرای سیاست دفاع ملی توسط دولت (به ریاست نخست وزیر) از طریق وزیر دفاع ملی انجام می شود. بالاترین مقام نظامی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح است که در زمان صلح، کنترل عملیاتی نیروهای مسلح را برعهده دارد و در صورت وجود وضعیت جنگی، کنترل کامل آنها را برعهده می گیرد. نیروهای مسلح وظیفه محافظت از پرتغال و همچنین حمایت از تلاش های بین المللی حفظ صلح را در صورت دستور سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، سازمان ملل یا اتحادیه اروپا برعهده دارند. پرتغال در شاخص صلح جهانی ۲۰۱۷ در رتبه سوم صلح آمیزترین کشورهای جهان قرار گرفت و در حال حاضر مشکلات امنیت ملی قابل توجهی ندارد، بنابراین، نیروهای مسلح پرتغال بر فعالیت های خدمات عمومی غیرنظامی و عملیات نظامی خارجی متمرکز شده اند. عملیات خارجی اخیر شامل اقدامات ضد دزدی دریایی در خلیج عدن، درگیری ها در جمهوری آفریقای مرکزی و افغانستان، ماموریت های حفظ صلح در تیمور
شرقی، لبنان، کوزوو و بوسنی و هرزگوین و پلیس هوایی ایسلند و کشورهای بالتیک است. واحدهای نظامی و سایر نهادها در سراسر قلمرو پرتغال، از جمله پرتغال قاره ای، مادیرا و آزورس، مستقر هستند. در اوایل دهه ۱۹۹۰، نیروهای مسلح پرتغال برای زنان نیز آزاد شدند. پرتغال تا نوامبر ۲۰۰۴ خدمت سربازی اجباری برای همه مردان سالم داشت.
نیروی زمینی پرتغال () شاخه زمینی نیروهای مسلح پرتغال و بزرگ ترین شاخه آن است، که در سال ۱۱۳۹ میلادی تأسیس شد. این نیرو وظیفه دفاع از پرتغال را با همکاری سایر شاخه های نیروهای مسلح برعهده دارد. ریشه های شکل گیری ارتش پرتغال به قرن دوازدهم میلادی برمی گردد، که می توان آن را یکی از قدیمی ترین ارتش های فعال جهان دانست. نیروی زمینی پرتغال توسط رئیس ستاد نیروی زمینی فرماندهی می شود که در امور عملیاتی تابع رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و در سایر امور تابع مستقیم وزارت دفاع ملی است. رئیس ستاد کل تنها افسر ارتش است که دارای رتبه ژنرال (درجه چهار ستاره) است. در حال حاضر، ارتش پرتغال یک نیروی کاملاً حرفه ای متشکل از کارکنان حرفه ای (افسران و درجه داران) و پرسنل داوطلب (افسران و درجه داران) است. تا اوایل دهه ۱۹۹۰ سربازان وظیفه بخش عمده ای از پرسنل ارتش را تشکیل می دادند و کادری از افسران حرفه ای و درجه داران مسئول آموزش آنها بودند. با این حال، خدمت سربازی اجباری از اواسط دهه ۱۹۹۰ به تدریج کاهش یافت تا اینکه سرانجام در سال ۲۰۰۴ رسماً لغو شد. تا سال ۲۰۱۴ ارتش پرتغال ۵۶۶۷ پرسنل رسمی و ۱۰۴۴۴ داوطلب را استخدام کرده بود که در مجمو
ع ۱۶۱۱۱ پرسنل نظامی را تشکیل می داد. از کل پرسنل نظامی، ۲۶۶۹ نفر افسر، ۳۹۱۷ نفر درجه دار و ۹۵۹۵ نفر سایر درجات بودند. علاوه بر این، ارتش همچنین شامل ۱۸۹۷ کارمند غیرنظامی نیز می شد.
نیروهای مسلح مالزی () مجموعه نیروهای مسلح مالزی است، که از ارتش مالزی، نیروی دریایی سلطنتی مالزی و نیروی هوایی مالزی تشکیل می شود.
نیروهای مسلح ملی لتونی () مجموعه نیروهای نظامی لتونی است، که از نیروهای زمینی لتونی، نیروی هوایی لتونی و گارد ملی لتونی تشکیل می شود.
نیروی دریایی بلژیک () زیرمجموعه ای از نیروهای مسلح کشور بلژیک است که در سال ۱۸۳۱ تأسیس شده است.
نیروی زمینی بلژیک () یا ارتش بلژیک نیروی زمینی زیرمجموعه نیروهای مسلح بلژیک است، که در سال ۱۸۳۰ تأسیس شد. پادشاه بلژیک فرمانده کل قوا است. رئیس فعلی ستاد بخش زمینی، سرلشکر ژان-پل باونیه است. بخش زمینی که قدمت آن به تأسیس بلژیک در سال ۱۸۳۰ برمی گردد، قدیمی ترین شاخه خدماتی نیروهای مسلح بلژیک و همچنین بزرگترین شاخه از چهار شاخه است که تا سال ۲۰۲۲ تقریباً ۱۰۰۰۰ پرسنل نظامی فعال و بیش از ۲۰۰۰ نیروی ذخیره دارد.
نیروهای مسلح اتریش () مجموعه نیروهای نظامی اتریش است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد. نیروهای مسلح اتریش از ۴ شاخه مستقل تشکیل شده است که شامل: نیروی زمینی، نیروی هوایی، نیروهای ویژه و نیروی سایبری می باشند. نیروهای مسلح اتریش شامل ۱۶۰۰۰ پرسنل فعال و ۱۲۵۶۰۰ نیروی ذخیره است. بودجه نظامی این کشور ۱٪ از تولید ناخالص ملی (شامل حقوق بازنشستگی) یا ۳٫۳ میلیارد یورو (۲۰۲، بدون حقوق بازنشستگی) است.
شاخص کاسپی () شاخص بازار بورس کره است، که در سال ۱۹۸۳ راه اندازی شد و هم اکنون از ۲۰۰ شرکت تشکیل می شود.
شاخص آرتی اس () شاخص بازار بورس مسکو است، که در سال ۱۹۹۵ راه اندازی شد و هم اکنون از ۵۰ شرکت تشکیل می شود.
شاخص اوبی اکس () شاخص بازار بورس اوراق بهادار اسلو است، که در سال ۱۹۹۶ راه اندازی شد و هم اکنون از ۲۵ شرکت تشکیل می شود.
فوتسی ام آی بی () شاخص بازار بورس ایتالیا است، که در سال ۲۰۰۰ راه اندازی شد و هم اکنون از ۴۰ شرکت تشکیل می شود.
دبلیوای جی۲۰ () شاخص بازار بورس ورشو است، که در سال ۱۹۹۱ راه اندازی شد و هم اکنون از ۲۰ شرکت تشکیل می شود.
شاخص بووسپا () شاخص بازار بورس سائو پائولو است، که در سال ۱۹۹۴ راه اندازی شد و هم اکنون از ۷۰ شرکت تشکیل می شود.
آرش کیخسروی (زادهٔ ۱۳۵۳) فعال سیاسی و وکیل و فعال حقوق بشر ایرانی است. وی همچنین عضو حزب پان ایرانیست است. بازداشت ها. بازداشت در ۱۳۹۷. وی در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۹۷ به ۶ سال حبس محکوم شد. اما پس از مدتی با قرار وثیقه آزاد شد. سر انجام پس از گذشت حدود یک سال، کیخسروی و قاسم شعله سعدی که با هم روانه زندان شده بودند، با ارائه دفاعیات خود تبرئه شدند. همچنین بار دیگر همراه با مصطفی نیلی، آرش، محمدرضا فقیهی، مریم افرافراز و لیلا حیدری، وکلای دادگستری، و مهدی محمودیان فعال اصلاح طلب روز ۲۳ مرداد۱۴۰۰ در دفتر انجمن حمایت از حقوق شهروندی در تهران توسط مأموران امنیتی بازداشت شدند و پس از مدتی سه نفر از آن ها یعنی محمدرضا فقیهی، مریم افرافراز به طور موقت آزاد شدند. ذبیح الله خداییان، سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی، روز ۹ شهریور اتهام بازداشت شدگان را «اخلال در نظم» و برخی جرایم علیه امنیت ملی اعلام کرد. اما به گفته منابع غیر وابسته به حکومت این افراد در حال تنظیم دادخواستی برای شکایت رسمی و قانونی از رهبر جمهوری اسلامی و دیگر مسولین به دلیل سوءمدیریت در بحران کرونا و از از دست رفتن جان هزاران تن از ایرانیان به واسطه فتوای
حرام بودن واکسن های غربی توسط سید علی خامنه ای و عدم واردات این واکسن ها بودند. این گروه به خاطر این اقدام به دادخواهی در شبکه های اجتماعی و رسانه ها به «دادخواهان سلامت» معروف شدند. بیانیه حزب پان ایرانیست. حزب پان ایرانیست در واکنش به بازداشت شدن آرش کیخسروی بیانیه ای صادر کرد: بازداشت در ۱۴۰۱. در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، آرش کیخسروی در روز ۸ آبان توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شد. به گزارش آزیتا کیخسروی خواهر این وکیل دادگستری، بازداشت وی با تفتیش منزل و ضبط برخی لوازم شخصیش همراه بود. تاکنون از دلایل بازداشت و محل نگهداری وی اطلاعی در دست نیست.
سپاه ۴۱ (به آلمانی: XXXXI Armeekorps یا XLI Armeekorps) یکی از سپاه های نیروی زمینی آلمان در جریان جنگ جهانی دوم بود که در فرانسه، بالکان و جبهه شرقی به عملیات پرداخت. تشکیل. این سپاه تحت عنوان سپاه ۴۱ موتوریزه در ۲۴ فوریه سال ۱۹۴۰ در منطقه نظامی شماره ۸ (سیلزی) ایجاد و در ماه مه همان سال عنوان پوششی «ستاد استحکامات "آلشتاین"» بر آن نهاده شد. تاریخچه عملیاتی. فرانسه. در جریان نبرد فرانسه، سپاه ۴۱ موتوریزه به فرماندهی سپهبد گئورگ-هانس راینهارت با دو لشکر ششم و هشتم زرهی به عنوان یکی از دو سپاه گروه زرهی کلایست، می بایست در عملیات گذر از جنگل های آردن، با عبور از رود موس خود را به مونترمه در شمال سدان می رساند. اراضی عملیاتی سپاه ۴۱ موتوریزه سخت ترین شرایط جغرافیایی را در بین نیروهای در حال عبور از رود موس داشت و مدافعان در آن از موقعیت بهتری برخوردار بودند. تا پایان روز ۱۳ ماه مه سال ۱۹۴۰، نیروهای این سپاه موفق شدند گذرگاه کوچکی بر رود موس به دست آوردند. مقاومت مدافعان فرانسوی نیروهای راینهارت را برای دو روز در مونترمه متوقف کرد اما نهایتاً این سپاه توانست روز ۱۵ ماه مه خط دفاعی دشمن را بشکند و به پیشروی به جا
نب غرب ادامه دهد. این نیروها در مواجهه با مقاومت ضعیف، تا ساعت چهار بعد از ظهر خود را به مونتکورنه در ۶۰ کیلومتری مونترمه رساندند. این حرکت سریع، فرانسوی ها را مجبور کرد خط دفاعی خود را تا جنوب رود ان عقب بکشند. یوگسلاوی. در جهت آماده سازی برای تهاجم به یوگسلاوی، سپاه مستقل ۴۱ موتوریزه در نزدیکی شهر تیمیشوارا در غرب رومانی به عنوان متحد آلمان در نیروهای محور، مستقر شد. این سپاه تحت فرمان سپهبد راینهارت، متشکل از لشکر دوم پیاده نظام موتوریزه اس اس، هنگ پیاده نظام موتوریزه "گروس دویچلانت" و هنگ زرهی "هرمان گورینگ"، در مرکز جبهه عملیاتی کمترین فاصله را با بلگراد، پایتخت یوگسلاوی نسبت به سایر یگان های آلمانی داشت. با آغاز عملیات، سپاه ۴۱ موتوریزه با گذر از مرز مشترک رومانی و یوگسلاوی، تقریباً بلافاصله خط دفاعی ارتش ششم یوگسلاوی را شکست و لشکر دوم پیاده نظام موتوریزه اس اس و هنگ پیاده نظام موتوریزه "گروس دویچلانت" از این سپاه، موفق شدند در طول روز نخست نیمی از راه تا بلگراد را بپیمایند و تا شب هنگام خود را به پانچفو در مجاورت پایتخت برسانند. اوایل شامگاه روز بعد، ۱۲ آوریل، لشکر دوم پیاده نظام موتوریزه اس اس با گذر
از رود دانوب به کمک قایق، وارد بلگراد شد و این شهر را در کنار دیگر یگان های آلمانی به تصرف درآورد. شوروی. منطقه بالتیک. سپاه ۴۱ موتوریزه به فرماندهی سپهبد راینهارت متشکل از دو لشکر زرهی، یک لشکر پیاده نظام موتوریزه و یک لشکر پیاده نظام عادی، در جناح شمالی گروه زرهی ۴ به عنوان سر نیزه زرهی گروه ارتش شمال، با آغاز عملیات بارباروسا، می بایست منطقه بالتیک را مورد هجوم قرار می داد. با توجه به مشاهده کار بر روی استحکامات میدانی در طول جاده اصلی از تیلسیت به سمت شمال شرقی و در جنوب و جنوب شرقی تاوراگه، دو لشکر زرهی و بیشتر توپخانه و هنگ موشک انداز گروه ارتش به این سپاه تعلق گرفته بود. این سپاه پس از عبور از خط مرزی و تصرف تاوراگه، هنگام عبور از رود دوبیسا، ۲۳ ژوئن زیر ضد حمله سپاه های ۳ و ۱۲ مکانیزه ارتش سرخ قرار گرفت. لشکر ششم زرهی این سپاه با تانک های ضعیف تر پنتسر ۳۵(تی) در نبرد راسینیای در موضعی دفاعی با لشکر دوم تانک شوروی با تانک های قدرتمندتر کی وی-۱ و کی وی-۲، درگیر شده بود. به دستور سپهبد راینهارت لشکر یکم زرهی پس از دستیابی به تیتوونای، با توقف در پیشروی، به کمک لشکر ششم زرهی در آن موضع رفت. با رسیدن لشکر
یکم زرهی به راسینیای، ورق به نفع آلمانی ها بازگشت و بیشتر سپاه ۳ مکانیزه شوروی به محاصره درآمده و به همراه سپاه ۱۲ مکانیزه آن منهدم شدند. ارتش سرخ در این نبرد صدها تانک خود را از دست داد. سپاه ۴۱ موتوریزه با ادامه پیشروی در مقابل مقاومت ضعیف دشمن، ۲۸ ژوئن به رود دوینا رسید و بر یکابپیلس مسلط شد. به منظور هر چه فراخ تر ساختن سر پل یگان های پشت سر، دو روز بعد، لشکر ششم زرهی این سپاه با عبور از این رود در لیوانی در شرق یکابپیلس، سر پل دیگری بر روی آن برقرار کرد. روسیه. سپاه ۴۱ موتوریزه با از سر گرفتن پیشروی از ۲ ژوئیه، در روز نخست ۱۰۰ کیلومتر را پوشش داد. با توجه به شرایط بهتر، به دستور ارتشبد اریش هوپنر، فرمانده گروه زرهی ۴، لشکر سوم پیاده نظام موتوریزه از سپاه ۵۶ موتوریزه به سپاه ۴۱ موتوریزه منتقل شد. این سپاه روز ۴ ژوئیه با رخنه در خط دفاعی استالین توسط لشکر یکم زرهی به اوستروف و مقادیر زیادی تدارکات سلطه یافت و توانست ضد حملات دشمن بدان را دفع کند. سپاه ۴۱ موتوریزه ۱۲ ژوئیه در شرق دریاچه پیپوس به رودخانه پلیوسا رسید. سپاه ۴۱ موتوریزه روز ۱۴ ژوئیه در نزدیکی سابسک به گذرگاهی بر روی رود لوگا نیز دست یافت تا پس
از طی ۷۵۰ کیلومتر در عرض سه هفته با لنینگراد تنها صد کیلومتر دیگر فاصله داشته باشد. این سپاه در این موضع مجبور به توقف سه و نیم هفته ای شد تا سپاه ۵۶ موتوریزه اریش فن مانشتاین در جناح دیگر گروه زرهی ۴ و نیروهای پیاده نظام به آن برسند. لنینگراد. نهایتاً تهاجم سپاه ۴۱ موتوریزه از روز ۸ اوت مجدداً از سرگرفته شد. ارتشبد هوپنر جهت تقویت این سپاه، لشکرهای هشتم زرهی و سی و ششم پیاده نظام موتوریزه را به آن ملحق ساخت. نیروهای راینهارت به تدریج شروع به کنار زدن مدافعان ارتش سرخ که شش هفته در حال آماده سازی استحکامات بودند، کردند. گذر نهایی از خط دفاعی دشمن به سختی در روزهای ۱۲ و ۱۳ اوت اتفاق افتاد. در این درگیری ها سپاه ۴۱ موتوریزه در عرض چهار روز نزدیک به ۱۶۰۰ نفر از نیروهای خود را از دست داد. بارش شدید باران و آماده سازی گسترده شوروی در هر نقطه از مسیر، کار پیشروی را برای راینهارت بسیار آهسته و پر خسارت کرده بود. حرکت سانتی متری این سپاه به طرف کراسنوگواردِیسک در ۴۰ کیلومتری جنوب غرب لنینگراد، در نهایت پیش از رسیدن به این شهر به توقف کامل در ۲۴ اوت و گرفتن حالت تدافعی برای دو هفته انجامید. نبرد مسکو. سپاه ۴۱ موتوریز
ه اواخر ماه سپتامبر به همراه سه لشکر خود به گروه ارتش مرکز منتقل شد و به گروه زرهی ۳ پیوست. نیروهای این یگان به شکل پیاده در طول بزرگراه لنینگراد-لوگا-پسکوف-نفل خود را به جنوب غربی ولیژ رساند. با توجه به کمبود زمان جهت انجام گرفتن عملیات تصرف مسکو پیش از فرارسیدن زمستان، این فاصله ۶۰۰ کیلومتری با بهره گیری از شرایط نسبتاً بهتر مسیر تنها در عرض ۳ تا ۴ روز طی شد که موجب وارد آمدن فشار زیادی به نیروها شد. جهت جلوگیری از فرسایش، تلاش شد ادوات شنی دار این سپاه با خطوط آهن به مقصد منتقل گردند. به هر صورت کمبود تجهیزات ریلی سبب شد در نهایت بسیاری از این ادوات نیز همانند ادوات چرخ دار، با جاده ها منتقل شوند که باعث تأخیر در رسیدن و وارد آمدن خسارات قابل توجهی به آن ها گشت. بدین ترتیب در روز نخست آغاز عملیات سپاه ۴۱ موتوریزه در مواضع استقرار یافته از توان کامل خود برخوردار نبود. در پی باقی ماندن لشکر هشتم زرهی در حومه لنینگراد، پیوستن لشکر ششم زرهی از سپاه ۴۱ موتوریزه به سپاه ۵۶ موتوریزه برای پر کردن جای آن لشکر، توان این سپاه را هر چه بیشتر تضعیف نمود. منطقه تمرکز و ناحیه تهاجم مربوط به سپاه ۴۱ موتوریزه اراضی تماماً
مردابی و جنگلی بود که راه های اندک و با وضعیت بدی داشت. این مسئله موجب زمان بر شدن تحرک نیروها می شد. این شرایط راه ها در حالی موجب مشکلات فنی گسترده در نیروهای رزمی می گردید که یگان های کافی تعمیر و نگهداری و تمهیدات لازم تدارکاتی از جمله سوخت، نیز در اختیار سپاه نبود. مأموریت این سپاه بنا بر طرح تهاجم، نفوذ در مواضع دشمن در شمال نووسِلکی و سپس شکستن خط ارتش سرخ در جهت بِلی به منظور پاکسازی مسیر پیشروی ارتش نهم بود. در ادامه، سپاه ۴۱ موتوریزه می بایست به سمت سیچیوفکا در ۴۵ کیلومتری جنوب رژف، یورش می برد تا از جانب شمال و شمال شرقی گروه زرهی ۳ که به طرف ویازما پیشروی می کرد، مراقبت شود. سپس در صورتی که شرایط مساعد بود، این سپاه می بایست جهت تهاجم به سمت شمال شرقی آماده می شد. به جهت محدودیت راه ها و اراضی مردابی، سپاه ۴۱ موتوریزه در ابتدا تنها لشکر ششم پیاده نظام و تعداد اندکی از عناصر لشکر یکم زرهی خود را جهت تهاجم اولیه به کار گرفت. بیشتر نیروهای لشکر یکم زرهی آماده بودند که بعداً پس از شکسته شدن خط دفاعی دشمن در نفوذ به عمق مواضع آن به کارگرفته شوند. در این شرایط لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه نیز در جا
یگاه ذخیره نگاه داشته شده بود. تنها بیشتر یگان های توپخانه این لشکر جهت گلوله باران اولیه مورد استفاده قرار گرفتند. تهاجم سپاه روز ۲ اکتبر آغاز شد. با وجود غافلگیری مدافعان، موفقیت اولیه محدودی به دست آمد. نفوذ عناصر لشکر یکم زرهی در جناح راست تا عصر روز نخست به طول انجامید. شرایط بد راه انتقال یگان های موتوریزه جهت پشتیبانی از این نفوذ را دشوار ساخته بود. بدین ترتیب ادامه عملیات به روز بعد موکول شد. تهاجم لشکر یکم زرهی پیشروی خوبی حاصل کرد اما در مقابل استحکامات آماده و مقاومت دشمن، در جنوب غربی بلی متوقف گشت. با توجه به عقب ماندن لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه و تمایل به ادامه تهاجم پیش از رسیدن نیروی کمکی دشمن، تصمیم به عبور از جنوب بلی بدون یورش به آن و حمله به سمت سیچیوفکا گرفته شد که مورد موافقت گروه زرهی ۳ قرار گرفت. با اجرای این برنامه، سپاه با فائق آمدن بر مقاومت دشمن، خود را ۷ اکتبر به کرانه شرقی رود دنیپر در ناحیه شمال بولشوو در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی سیچیوفکا، رساند. در این هنگام با انتقال راینهارت به جایگاه فرماندهی گروه زرهی ۳، سرلشکر اتو اوتنباخر، فرمانده لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه موق
تاً تا روز ۱۳ اکتبر فرماندهی کل سپاه را بر عهده داشت. در طی این روزها بارندگی جاده ها را که از پیش وضعیت بدی داشتند، به راه های بدنام گلی روسیه بدل ساخت که موجب کاهش سرعت حرکت می شد. به هر صورت پس از عبور از مجموعه ای از استحکامات، سپاه موفق شد ۹ اکتبر از جانب جنوب بر سیچیوفکا مسلط شود. در همین مدت جناحین شمالی و شرقی این یگان زیر حملات دشمن قرار داشت. لشکر ششم پیاده نظام از جناح شمالی و لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه در حال دفاع از جناح شرقی بودند. در این زمان تیپ ۹۰۰ "لر" به سپاه ملحق شده و به سرعت در حال پیشروی پشت سر آن بود. یگان هایی از لشکرهای ششم پیاده نظام و سی و ششم پیاده نظام موتوریزه جهت پاکسازی جنگل های غرب رود دنیپر از حضور عناصر دشمن به کارگرفته شدند. حملات هوایی علیه سرنیزه سپاه در این موضع، شدیدترین تجربه از آن از هنگام آغاز تهاجم به شوروی بود. فاصله زیاد فرودگاه ها با خط مقدم، سبب شده بود سپاه ۸ هوایی لوفت وافه تأثیر کمی در حل این مشکل داده باشد. در ادامه سپاه موظف به تهاجم به سمت کالینین در شمال شرقی شد. روز ۱۱ اکتبر زوبتسوف و روز بعد آن استاریتسا به تصرف درآمدند. جناحین به سرعت در حال گس
ترش سپاه، شاهد ضد حملات شدید دشمن بودند. با وجود دفع موفق این ضد حملات، لشکر یکم زرهی وادار به باقی گذاشتن برخی یگان های خود در مواضع پشت سر جهت تأمین آن ها شد که این مسئله موجب تضعیف سرنیزه سپاه می گشت. در این شرایط مشکلات تدارکاتی شدت بیشتری گرفته و یگان های تدارکاتی با تحمل تلفات سنگین ظرفیت خود را به مقدار قابل توجهی از دست داده بودند. گاهی چندین روز به طول می انجامید تا تدارکات مورد نیاز به دست نیروها برسد و در بسیاری موارد همان تدارکات دریافتی نیز ناکافی بودند؛ بنابراین و با توجه به کمبود سوخت، توانایی لشکر یکم زرهی در پیشروی به سمت کالینین در هاله ای از ابهام قرار داشت. با این حال، عقب نشینی همه جانبه قوای دشمن به سمت شمال و شمال شرق، موجب اهمیت حداکثری رسیدن هر چه سریع تر این سپاه به کالینین به منظور سلطه بر این نقطه اتصال مهم پیش از رسیدن نیروهای دشمن به آن، گشته بود. تنها پل رود ولگا در این شهر قرار داشت و تسلط بر آن تأثیر بسزایی بر عملیات های آتی داشت. به جهت جبران نیاز خودروهای رزمی به سوخت، تمامی خودروهای دیگر از جمله خودروهای تدارکاتی پشت سر نهاده شدند و از سوخت آن ها برای آغاز پیشروی از شب ۱۲ ا
کتبر استفاده گردید. در این زمان لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه که مواضع خود را در جناح شرقی سپاه به عناصر سپاه ۵۶ موتوریزه سپرده بود، همچنان در جنوب استاریتسا قرار داشت و حرکت آن در اثر کمبود سوخت و شرایط بد راه ها با اختلال مواجه گشته بود. بدین جهت از این لشکر همچنان جهت پوشش جناح سپاه استفاده می شد. اوایل صبح روز ۱۳ اکتبر سرنیزه لشکر یکم زرهی وارد کالینین شد. پس از نبردهای خیابانی شدید، این لشکر موفق گشت تا عصر روز ۱۴ اکتبر این شهر را به همراه پل های سالم جاده و راه آهن، به شکل کامل به سیطره خود درآورد. در این موقعیت، طبق فرامین موقت، سپاه موظف به پیشروی به سمت تورژوک در غرب کالینین، شد تا در همکاری با جناح شمالی ارتش نهم، نیروهای دشمن حاضر در این منطقه را منهدم نماید. به هر حال دیگر امید چندانی به پیشروی مؤثر سپاه در این جهت وجود نداشت؛ چرا که نیروهای ضعیف در اختیار سپاه ضمن لزوم حفظ بخشی از یگان های خود در کالینین، به دشواری قادر به انجام چنین کاری بودند و جناح شمالی ارتش نهم فاصله زیادی با آن ها داشت. در همین حال، شرایط ضعیف تدارکاتی و وضعیت بد راه ها مداوما در حال تشدید بود و موفقیت چنین عملیاتی را ت