Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چوی میونگ بین (؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۲۰۰۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد و از آن زمان تاکنون در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی حضور داشته است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام تاریخی "احساس پادشاه" (۲۰۲۱) و درام "بانوی جوان و جنتلمن" (۲۰۲۱–۲۰۲۲) شناخته می شود که به خاطر آنها برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن جوان در جوایز درامای کی بی اس ۲۰۲۱ شد. او در فیلم هایی همچون "ناپدید شدن" (۲۰۱۸) و "انتظار برای باران" (۲۰۲۱) بازی کرده است. حرفه. چوی میونگ-بین وابسته به کمپانی مدیریت هنرمند Prain TPC است. در سال ۲۰۲۱، چوی میونگ بین همتای جوانی نقش اصلی زن در درام تاریخی شبکهٔ کی بی اس به نام "احساس پادشاه" را بازی کرد و به خاطر عملکرد دوگانه اش به عنوان ولیعهد لی هوی و بانوی دربار دام یی مورد ستایش قرار گرفت. در همان سال، او در درام آخرهفته های شبکهٔ کی بی اس۲ به نام "بانوی جوان و جنتلمن" در نقش لی جه نی، کوچکترین دختر نقش اصلی مرد بازی کرد. عملکردش در هر دو درام برای او جایزهٔ بهترین بازیگر زن جوان در جوایز درامای کی بی اس ۲۰۲۱ به ارمغان آورد. او در سال ۲۰۲۲ در درام عاشقانهٔ شبکهٔ تی
وی ان به نام "بیست و پنج بیست و یک"، نقش کیم مین چه دختر نقش اصلی زن را بازی کرد.
عارف رستمی (زادهٔ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۷۵) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر چپ برای باشگاه فوتبال استقلال خوزستان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. دوران باشگاهی. وی در تیم های نیروی زمینی تهران، خیبر خرم آباد، ذوب آهن اصفهان، مس کرمان و تراکتور تبریز سابقه بازی دارد. وی با پیراهن تیم خیبر خرم آباد توانست آقای گل لیگ آزادگان شود.
&lt;templatestyles src="Stack/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; نبرد چرنوبیل یک درگیری نظامی در منطقهٔ چرنوبیل میان نیروهای مسلح روسیه و نیروهای مسلح اوکراین در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ در طول حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین بود. نیروهای روس که از کشور بلاروس حمله کردند، نیروگاه هسته ای چرنوبیل را تا پایان روز تصرف کردند. زمینه. در هنگام فاجعه چرنوبیل در سال ۱۹۸۶، مقادیر زیادی از مواد رادیواکتیو از نیروگاه هسته ای چرنوبیل وارد محیط اطراف شدند. یک منطقه دور نیروگاه منفجرشده، توسط مقامات شوروی تخلیه شد. این ناحیه هم اکنون به عنوان منطقهٔ محروم شدهٔ چرنوبیل شناخته می شود، که مرزهای آن در طول زمان تغییر یافته اند. به دنبال انحلال اتحاد جماهیر شوروی، این منطقه بخشی از دولت نوپای اوکراین شد. نبرد. در بعد از ظهر ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، نخستین روز حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین، مقامات اوکراینی اعلام کردند که نیروهای روس آغاز به حمله برای تصرف منطقهٔ چرنوبیل کرده اند. تا پایان روز، دولت اوکراین اعلام کرد که نیروهای روس چرنوبیل و پریپیات را تصرف کرده اند. به دنبال اشغال منطقه به دست روس ها، دولت آمریکا اعلام کرد که «گزارش های معتبر نشا
ن می دهند سربازان روس حداقل ۳۰۰ نفر از جمله ۱۰۰ کارمند نیروگاه های چرنوبیل را گروگان گرفته اند.» گزارش شده است که به ذخیره گاه زبالهٔ رادیواکتیو موشک شلیک شده است و میزان رادیواکتیو بودن افزایش یافته است. با این حال، آژانس بین المللی انرژی اتمی، اعلام کرد که «در مکان صنعتی نه کشتار و نه خرابی ای صورت گرفته است». واکنش ها. ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، تصرف چرنوبیل به دست روسیه را «اعلان جنگ ضد تمام اروپا» خواند.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۹ شصت و دومین فصل از رقابت های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۱۳ مهٔ ۲۰۰۹ بین لاتزیو و سمپدوریا در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد. در نهایت باشگاه فوتبال لاتزیو در ضربات پنالتی با شکست سمپدوریا برای پنجمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
پیتر هیل-نورتون (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در جنگ جهانی دوم به عنوان افسر توپخانه در یک رزم ناو که در مسیرهای غربی فعالیت می کرد و در دریای شمال که در نبرد نروژ شرکت داشت، جنگید، سپس در یک رزم ناو که در کاروان های قطب شمال شرکت داشت و در نهایت در یک رزم ناو که در ناوگان شرقی فعالیت می کرد. پس از جنگ، او فرماندهی یک ناوشکن و سپس یک ناو هواپیمابر را بر عهده داشت. او در اوایل دهه ۱۹۷۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی و سپس رئیس ستاد دفاع خدمت کرد. در نقش اخیر، او تعهد نهایی خود را به پروژه شوالین، برنامه بهبود موشک پولاریس، داد. او سپس رئیس کمیته نظامی ناتو شد.
جورج کلینتون (; ۱۶۸۶ – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا و سیاستمدار بود. او که از حمایت توماس پلهام-هولز، اولین دوک نیوکاسل، بهره مند بود، در دهه های ۱۷۲۰ و ۱۷۳۰ به عنوان کاپیتان نیروی دریایی خدمت کرد. کلینتون بعدها فرماندار مستعمره نیوفاندلند، فرمانده کل ناوگان مدیترانه و سپس فرماندار استان نیویورک شد، جایی که مجبور بود با تهدید حمله فرانسه در طول جنگ شاه جورج مقابله کند. او نتوانست با سیاستمداران لیبرال مجلس نیویورک که توسط جیمز د لانسی رهبری می شدند، کنار بیاید و در سال ۱۷۵۳ استعفا داد. کلینتون همچنین از مارس ۱۷۵۷ تا زمان مرگش در ژوئیه ۱۷۶۱ به عنوان نماینده پارلمان برای سالتاش، یک بخش فاسد در کورنوال، خدمت کرد.
سیسیل برنی (; – ) او افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. پس از گذراندن دوره های عملیاتی به عنوان یک افسر جزء در تیپ های دریایی در طول جنگ انگلیس و مصر و جنگ مهدی، در طول جنگ دوم بوئر فرماندهی یک رزم ناو در خدمت عملیاتی را بر عهده داشت. به عنوان افسر پرچم، فرماندهی لشکر پلیموث از ناوگان داخلی، اسکادران پنجم رزم ناو، ناوگان آتلانتیک و سپس اسکادران سوم نبرد را بر عهده داشت. در آوریل ۱۹۱۳، مونته نگرو در آخرین دور از خصومت ها بین امپراتوری عثمانی و مونته نگرو در مراحل پایانی جنگ اول بالکان، کنترل اسکوتاری را به دست گرفت. در آوریل ۱۹۱۳، برنی به عنوان فرمانده دوم موقت ناوگان مدیترانه به آنتیواری در سواحل مونته نگرو اعزام شد تا فرماندهی نیروی دریایی بین المللی اعزام شده برای مقابله با این وضعیت را بر عهده بگیرد. به محض ورود، آنتیواری را محاصره کرد و سپس فرماندهی نیروی بین المللی اشغال کننده اسکوتاری را نیز به عنوان بخشی از انتقال آن به کنترل آلبانی بر عهده گرفت. او به خاطر موفقیت در این مأموریت، با افتخارات زیادی پاداش گرفت. او به خاطر موفقیت در این مأموریت، مورد تقدیر قرار گرفت. با شروع جنگ جهانی اول، برنی به عن
وان معاون دریاسالار، فرماندهی ناوگان کانال مانش را بر عهده گرفت. در این نقش، او عبور امن نیروی اعزامی بریتانیا به فرانسه را تضمین کرد. او در ماه مه ۱۹۱۶ به فرماندهی اسکادران اول جنگی و فرماندهی اسکادران در نبرد جوتلند منصوب شد، جایی که کشتی پرچمدار او، اچ ام اس مارلبورو، اولین کشتی بود که با آلمانی ها درگیر شد اما بعداً مورد اصابت اژدر قرار گرفت. او در نوامبر ۱۹۱۶ به عنوان فرمانده دوم دریا منصوب شد، اما در سپتامبر ۱۹۱۷ به دلیل سن از این سمت برکنار و به جای آن به عنوان فرمانده کل در سواحل اسکاتلند منصوب شد. او پس از جنگ، فرمانده کل در پورتسموث نیز بود.
ادوارد اشمور (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در جنگ جهانی دوم به طور فعال خدمت کرد و بعداً قبل از رسیدن به فرماندهی عالی در نیروی دریایی، فرماندهی دو ناوچه را بر عهده داشت. او در اواسط دهه ۱۹۷۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد و در این سمت، به دولت کارگر جدید در مورد بررسی عمده دفاعی و پیامدهای حمله ترکیه به قبرس مشاوره داد. او سپس به عنوان رئیس موقت ستاد دفاع منصوب شد و پس از مرگ سلف خود، مدت کوتاهی به عنوان سرپرست خدمت کرد.
پروو والیس (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. به عنوان یک افسر جزء، پس از تصرف ناوچه ی یواس اس چساپیک توسط ناوچه ی اچ ام اس شانون در طول جنگ ۱۸۱۲، زخمی شدن کاپیتان اچ ام اس شانون و مرگ ستوان یکم آن در این نبرد، او به عنوان کاپیتان موقت اچ ام اس شانون خدمت کرد، زیرا اچ ام اس شانون به همراه چساپیک به هالیفاکس، نوا اسکوشیا بازگشت. والیس به عنوان فرمانده ی ناو درجه ی پنجم اچ ام اس ماداگاسکار، با محافظت از مردم وراکروز در مکزیک در برابر بمباران فرانسه در طول جنگ شیرینی، مورد تشکر مردم قرار گرفت. او به عنوان افسر ارشد نیروی دریایی جبل الطارق و سپس فرمانده در ایستگاه ساحل جنوب شرقی آمریکا منصوب شد. والیس به سمت افسر ارشد پرچم ارتقا یافت و در سن ۱۰۰ سالگی، هنگام مرگ، همچنان در فهرست فعال قرار داشت.
فردریک ریچاردز (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در طول جنگ دوم تریاک در سال ۱۸۶۰ فرماندهی یک کشتی پارویی را بر عهده داشت و به عنوان افسر ارشد در دماغه امید نیک و ایستگاه ساحل غربی آفریقا، با یک تیپ دریایی کوچک که در نبرد گینگندلوو و محاصره اشووه در آوریل ۱۸۷۹ در طول جنگ انگلیس و زولو رهبری می کرد، در ساحل آفریقای جنوبی پیاده شد. او در ژانویه ۱۸۸۱ در طول جنگ اول بوئر در نبرد لینگ نک شرکت کرد و به عنوان فرمانده کل ایستگاه هند شرقی، یک تیپ دریایی را برای پشتیبانی از پیشروی بریتانیا به سمت رودخانه ایراوادی در نوامبر ۱۸۸۵ در طول جنگ سوم انگلیس و برمه سازماندهی و تجهیز کرد. او به عنوان لرد اول نیروی دریایی منصوب شد و در این سمت، رهبری یک برنامه عظیم کشتی سازی و کارهای دریایی را که مطابق با مفاد قانون دفاع دریایی ۱۸۸۹ انجام می شد، بر عهده داشت. این برنامه با مخالفت نخست وزیر ویلیام گلدستون مواجه شد که نگران هزینه های هنگفت آن بود و پس از شکست کابینه بر سر آن در مارس ۱۸۹۴ استعفا داد. این برنامه در دولت های لرد روزبری و سپس لرد سالزبری ادامه یافت و ریچاردز در طول آشفتگی سیاسی همچنان در سمت خود باقی ما
ند و برنامه را هدایت کرد.
آرتور پاور (; – ) او افسر نیروی دریایی سلطنتی بود. او در جنگ جهانی اول به عنوان افسر توپخانه شرکت کرد و در نبرد داردانل حضور داشت. در طول سال های بین دو جنگ، او فرماندهی مدرسه توپخانه در کشتی اچ ام اس اکسلنت و سپس ناو هواپیمابر اچ ام اس آرک رویال را بر عهده داشت. در طول جنگ جهانی دوم، او نقش رهبری در برنامه ریزی حمله متفقین به سیسیل و حمله متفقین به ایتالیا ایفا کرد و سپس فرماندهی نیروهای دریایی برای پیاده شدن واقعی سپاه پنجم در تارانتو در ایتالیا در سپتامبر ۱۹۴۳ را بر عهده داشت. او در مراحل پایانی جنگ به عنوان فرمانده کل ناوگان هند شرقی منصوب شد و حملات دریایی به ارتش امپراتوری ژاپن در بورنئو و مالایا را انجام داد. پس از جنگ، او به عنوان لرد دوم دریا و رئیس پرسنل نیروی دریایی، فرمانده کل ناوگان مدیترانه و سپس فرمانده کل پورتسموث منصوب شد.
هنری الیور (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. پس از خدمت در جنگ دوم بوئر به عنوان افسر ناوبری در یک رزم ناو در دماغه امید نیک و ایستگاه ساحل غربی آفریقا، در سال های اولیه قرن بیستم به عنوان اولین افسر فرمانده مدرسه جدید ناوبری مرکوری منصوب شد. او ابتدا به عنوان افسر فرمانده رزم ناو زرهی آشیل و سپس به عنوان فرمانده رزم ناو جدید تاندرِر منصوب شد و سپس به عنوان مدیر بخش اطلاعات در نیروی دریایی منصوب شد. در طول جنگ جهانی اول، الیور به آنتورپ اعزام شد و در آنجا با حمایت بلژیک، موتورخانه های ۳۸ کشتی تجاری آلمانی به گل نشسته را منفجر کرد. او دبیر نیروی دریایی وینستون چرچیل، لرد اول نیروی دریایی و سپس رئیس ستاد جنگ نیروی دریایی شد و سپس به عنوان معاون رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد. در این سمت، او از نزدیک در هدایت نیروهای متفقین در نبرد جوتلند مشارکت داشت. او در آخرین سال جنگ به عنوان فرمانده اسکادران اول رزم ناو در ناوگان بزرگ خدمت کرد. پس از جنگ، الیور به سرعت فرماندهی اسکادران دوم نبرد، ناوگان داخلی و ناوگان ذخیره را بر عهده گرفت. پس از آن او به عنوان لرد دوم دریا و رئیس پرسنل نیروی دریایی منصوب شد و
کاهش هزینه های گسترده توصیه شده توسط کمیته هزینه های ملی به ریاست سر اریک گدس و کاهش زیاد تعداد کشتی ها را که طبق مفاد پیمان دریایی واشنگتن توافق شده بود، اجرا کرد. آخرین انتصاب او به عنوان فرمانده کل ناوگان اقیانوس اطلس بود.
امیرمحمد پناهی (زادهٔ ۱۳ شهریور ۱۳۷۴) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در حال حاضر در پست وینگر چپ برای باشگاه فوتبال شمس آذر در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. دوران باشگاهی. وی سابقه بازی در تیم های عقاب تهران ، راه آهن ، اکسین البرز ، سیاه جامگان مشهد ، هوادار ، ذوب آهن ، مس شهربابک ، صنعت نفت آبادان و شمس آذر قزوین را نیز دارد.
گروه توکیو () شرکت خوشه ای ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۰ توسط کیتا گوتو (وزیر) تأسیس شد.
کیتا گوتو (؛ – ) کارآفرین و اهالی کسب وکار اهل ژاپن بود، که در سال ۱۹۱۰ گروه توکیو را تأسیس کرد.
سرین/ترئونین-پروتئین کیناز TAO3 آنزیمی است که در انسان توسط ژن "TAOK3" کدگذاری می شود.
دریاسالار سر آلبرت هیستینگز مارخام (Sir Albert Hastings Markham) (زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۸۴۱ – درگذشتهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۱۸)، سیاح، مؤلف و افسر بریتانیایی در نیروی دریایی سلطنتی بود. در سال ۱۹۰۳، او نشان فرماندهٔ شوالیه را از &lt;bdi&gt;نشان حمام&lt;/bdi&gt; دریافت کرد. همچنین از او برای طراحی پرچم نیوزلند نیز یاد می شود. خانواده و پس زمینه. آلبرت مارخام پنجمین پسر کاپیتان جان مارخام بود که به دلیل بیماری با درجهٔ ستوانی از نیروی دریایی بازنشسته شد. پدربزرگ جان مارخام، ویلیام مارخام، اسقف اعظم یورک بود. آلبرت پسرخاله و دوست نزدیک سر کلمنتز مارخام بود. آلبرت در باگنرس-دی-بیگور در بخش اوتس-پیرنه، فرانسه متولد شد، جاییکه خانواده اش پیش از نقل مکان به مزرعه ای در گورنزی، در آنجا زندگی می کردند. در سیزده سالگی، آلبرت به لندن فرستاده شد تا با خاله اش، همسر دیوید مارخام (کشیش ویندزور از سال ۱۸۲۷ تا ۱۸۵۳) در میدان اونزلو ۴ زندگی کند. او با افرادی همچون کاوشگر و دریابان رابرت فیتزروی و رمان نویس ویلیام تاکری همسایه بود. او تحصیلاتش را در خانه و در آکادمی نیروی دریایی سلطنتی ایستمن گذراند. پدرش برای هزینهٔ تحصیل او کمبود پول داشت
و چند صباحی تلاش کرد تا یک افسر نیروی دریایی را برای حمایت از آلبرت برای پذیرش در نیروی دریایی پیدا کند. پدرش فقط زمانی موفق به انجام این کار شد که سن آلبرت از چهارده سالگی گذشته بود، اما خوشبختانه در آن زمان، ادارهٔ نیروی دریایی تصمیم گرفت تا دانشجویان مسن تر را نیز پذیرش کند. پسرخالهٔ آلبرت، کلمنتز مارخام که یازده سال از آلبرت بزرگتر بود، نیز پیش از آنکه جغرافی دان و کاوشگر شود، به نیروی دریایی پیوسته بود. او تا آخر عمر با پسرخالهٔ خود، آلبرت دوست بود و تأثیر مهمی بر حرفهٔ آلبرت داشت. آلبرت زمانی که از کلمنتز و همسرش مینا دور بود، کسانی که آنها را تنها خانوادهٔ خود می دانست، اغلب بدخلق، تحریک پذیر و تدافعی بود. او به عنوان افسر نیروی دریایی، فردی بسیار وظیفه شناس بود که او را وادار می کرد تا بارعایت دقیق قوانین و پیروی از مقررات جاری و اعتقادات مذهبی به خدمت بپردازد. او سیگار نمی کشید و اگرچه سیگار کشیدن را در موقعیت های خاص جایز می دانست، اما معتقد بود که سیگار برای افراد ضعیف و سست عنصر است و پیپ سیاه ذهن و بدن را تباه می کند. او مشروب نمی نوشید و با کسانی که این کار را می کردند، مخالفت می کرد. معاشرت با
دیگر افسران برای او دشوار بود. او از تعاملات اجتماعی پایان ناپذیر، مهمانی ها و نمایش های تشریفاتی نیروی دریایی در زمان فراغت از جنگ بیزار بود. خانوادهٔ مارخام به ایالات متحده مهاجرت کردند و جان مارخام مزرعه ای در لاکراس در ایالت ویسکانسین خرید. آلبرت دو بار به دیدن خانواده اش رفت و تحت تأثیر آنجا قرار نگرفت. به نظر او قطارها کم سرعت، هتل ها نامعتبر و همسفران قاتل بودند. با این حال، او تحت تأثیر حیات وحش و عظمت درهٔ می سی سی پی قرار گرفت و از او برای شکار به همراه ژنرال مکنزی در سرزمین هند دعوت به عمل آمد. او عاشق شکار انواع جانوران بود. تنها باری که از شکار ابراز انزجار کرد، مربوط به مرگ زجرآور نهنگ هایی بود که در سفرهای قطبی مشاهده کرده بود. در سال ۱۸۹۴، آلبرت با تئودورا گرورز ازدواج کرد و از او یک دختر داشت. حرفهٔ دریانوردی. مارخام باور زیادی به حرفهٔ دریانوردی نداشت، اما محدودیت های این حرفه را در ازای فرصت هایی که برای پیشبرد دیگر علایقش برای او فراهم می کرد، پذیرفته بود. او توصیه هایی که برای پیوستن به نیروی دریایی به او شده بود را دنبال کرد، اگرچه از دریازدگی رنج می برد و از رفتارهای خشونت آمیز در مجازا
ت های نظامی بیزار بود. با این حال، تربیت سخت گیرانه اش باعث شده بود که نسبت به خویشاوندانش، بهتر بتواند سختی های زندگی نیروی دریایی را تحمل کند. در سال ۱۸۵۶، مارخام در ۱۵ سالگی به نیروی دریایی سلطنتی پیوست و هشت سال اول زندگی کاری خود را در ایستگاه چین گذراند. او بعدها در کشتی های اچ ام اس کامیلا، اچ ام اس نایجر، اچ ام اس رتریبیوشن، امپریوز، اچ ام اس کروماندل و اچ ام اس سنتور خدمت کرد. در سال ۱۸۶۲، مارخام به درجهٔ ستوانی ارتقاء یافت. در سال ۱۸۶۴، او به بریتانیا بازگشت و در آنجا در امتحانات نیروی دریایی شرکت نمود و کنار کلمنتز و همسرش مینا ماند، جایی که قرار بود به مدت ۳۰ سال تنها خانهٔ دائمی او در انگلستان باشد. او در نوامبر، به جدیدترین کشتی سه عرشه ای نیروی دریایی سلطنتی، کشتی اچ ام اس ویکتوریا، در دریای مدیترانه اعزام شد. زندگی دریانوردی در شرق مدیترانه آن قدر خطرناک نبود و معمولاً فقط برای حل و فصل مناقشات نیاز به ورود یک کشتی انگلیسی بود. مارخام در زمان مرخصی های خود از ترکیه، مصر، سرزمین مقدس، یونان و جزایر دریای اژه بازدید کرد. به عقیدهٔ بسیاری از افراد، اعزام به ناوگان گشت زنی در مدیترانهٔ شرقی نسبت ب
ه ناوگان گشت زنی در غرب که از فرانسه و ایتالیا بازدید می کرد، کمتر خوشایند بود، اما مکان های تاریخی موجود در شرق با علایق مارخام مطابقت داشتند. او همیشه بازدیدها و خاطراتش را از مکان هایی که می رفت، می نوشت. یکی از بزرگ ترین لذت های او، ملاقات با مینا و کلمنتز در ساحل و مشایعت آنها در کاوش های باستان شناسی بود. در سال ۱۸۶۸، مارخام به عنوان ستوان اول در کشتی اچ ام اس بلانچ در ایستگاه استرالیا منصوب شد جاییکه او به سرکوب تجارت غیرقانونی بردگان میان کوئینزلند و جزایر جنوب اقیانوس آرام کمک می کرد. در سال ۱۸۶۹، او طرحی را برای نشان ملی نیوزلند به جورج بوون، فرماندار نیوزلند ارائه کرد. پیشنهاد او که شامل صلیب جنوبی بود، مورد تأیید قرار گرفت و تاکنون نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در ۲۹ نوامبر ۱۸۷۲، او به درجهٔ ناخدا دوم ارتقاء یافت و شش سال بعدی را مشغول کاوش در قطب شمال بود. از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۲، او کاپیتان کشتی پیروزی، ناو سرفرماندهی ایستگاه اقیانوس آرام بود. در سال ۱۸۸۳، او به عنوان کاپیتان کشتی اچ ام اس ورنون، یک آموزشگاه اژدر دریایی در پورتسموث، منصوب شد. از سال ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۹، او به عنوان ناخدای اسکادران آموزشی
خدمت کرد و در ۱۴ می ۱۸۸۸ به عنوان آجودان مخصوص نیروی دریایی ملکه ویکتوریا منصوب شد. در اول اوت ۱۸۹۱، او به درجهٔ دریادار ارتقاء یافت. آثار. مارخام کتاب ها و مقالات متعددی دربارهٔ کاوش هایش و همچنین دو زندگی نامه نوشت. زمانی که از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۲ در اقیانوس آرام مستقر بود، فهرستی از مرغان دریایی اقیانوس آرام را تهیه کرد که در سال ۱۸۸۲ توسط پرنده شناس هوارد ساندرز منتشر و در سال ۱۸۸۳ توسط آزبرت سالوین تجدید چاپ شد. سالوین به افتخار نقش آلبرت در علم، پرنده ای را با نام مرغ طوفان مارخام نام گذاری کرد.
رضا مغانلو (زادهٔ ۲۳ اسفند ۱۳۷۶ در شهریار)بازیکن حرفه ای فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم بازی می کند. سوابق باشگاهی. هوادار از سال ۲۰۲۰ به مدت سه فصل به باشگاه فوتبال هوادار پیوست و در این تیم سه فصل بازی انجام داد. نفت مسجدسلیمان در سال ۲۰۲۳ به باشگاه فوتبال نفت مسجدسلیمان پیوست و در این تیم مشغول به بازی می باشد .
یوفد (دستگاه استخراج پزشکی قانونی جهانی) یک سری محصول از شرکت اسرائیلی Cellebrite است که برای استخراج و تجزیه و تحلیل داده ها از دستگاه های تلفن همراه توسط سازمان های مجری قانون استفاده می شود.
اوپا کو () شرکت خرده فروشی پوشاک ژاپنی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
تیم له مانز () شرکت اتومبیل رانی ژاپنی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شیبویا، توکیو واقع شده است و یک تولیدکننده قطعات خودرو است که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد. نام اصلی شرکت، اتاق بازرگانی لمانز بود. این شرکت عمدتاً در زمینه توسعه و فروش قطعات موتوراسپرت و واردات و فروش خودروهای مسابقه ای در خارج از کشور فعالیت می کند. آنها همچنین یک بخش مسابقه ای به نام تیم لمانز دارند که در حال حاضر با نام ولورکس در مسابقات شرکت می کند. نام این تیم از مسابقات ۲۴ ساعته لمانز گرفته شده است. این تیم در حال حاضر در مسابقات سوپر GT شرکت می کند و با خودروی شماره ۶ آئودی R8 LMS Evo II در کلاس GT300 برای یوشیاکی کاتایاما، روبرتو مرهی و سیا جین به میدان می رود.
کی اوای کورپوریشن () شرکت الکترونیک ژاپنی است، که در سال ۱۹۴۰ توسط کازومو موکایاما تأسیس شد.
سونی دادک () شرکت الکترونیک آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۳ توسط شرکت سونی آمریکا تأسیس شد. این شرکت تولیدکننده سی دی، دی وی دی، یو ام دی و دیسک های بلو-ری است که کارخانه های متعددی را در سراسر جهان اداره می کند. این شرکت در درجه ی اول به شرکت های ضبط موسیقی متعلق به سونی موزیک انترتینمنت، سونی پیکچرز هوم انترتینمنت و سونی اینتراکتیو انترتینمنت خدمات ارائه می دهد، اما برای سایر شرکت ها، توزیع کنندگان سرگرمی های خانگی و ناشران بازی های ویدیویی نیز دیسک تولید می کند.
زودیاک واچز () شرکت ساعت سازی سوئیسی است، که در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد. زودیاک، یک برند آمریکایی از ساعت های ساخت سوئیس است که در سال ۱۸۸۲ توسط آریست کالام در لو لوکل، سوئیس تأسیس شد. این شرکت عمدتاً بر ساعت های غواصی خود از طریق خط تولید سی ولف خود تمرکز دارد، که یکی از اولین ساعت های غواصی مدرن است که در سال ۱۹۵۳، قبل از رولکس سابمارینر و بعد از بلنکپین فیفتی فاتومز، عرضه شد. اگرچه زودیاک در سال ۲۰۰۱ توسط گروه فسیل خریداری شد، اما تولید آن در بین، سوئیس باقی ماند. دفتر مرکزی زودیاک و گروه فسیل در ریچاردسون، تگزاس قرار دارد.
شبه ستاره یا ستاره سیاه چاله () یک نوع فرضی از ستارهٔ بسیار پرجرم و درخشان است که ممکن است در اوایل تاریخ کیهان وجود داشته باشد. برخلاف ستارگان مدرن، که انرژی آنها از همجوشی هسته ای در هسته هایشان تأمین می شود، انرژی یک "شبه ستاره" از سقوط مواد در سیاه چاله ای در هستهٔ آن به دست می آید. پیدایش و ویژگی ها. شبه ستاره ها زمانی شکل می گرفتند که هستهٔ یک پیش ستارهٔ بسیار پرجرم فروپاشیده و به سیاه چاله تبدیل می شد. در این شرایط، لایه های بیرونی ستاره به دلیل جرم بسیار زیاد، تحت تأثیر انرژی عظیم آزادشده از سقوط مواد به سیاه چاله، باقی می ماندند و پراکنده نمی شدند. این فرآیند منجر به تشکیل یک شبه ستاره می شد که سیاه چالهٔ مرکزی آن، نیروی غالب در ساختار آن بود. اهمیت در کیهان شناسی. شبه ستاره ها نقش مهمی در توضیح چگونگی شکل گیری سیاه چاله های کلان جرم (Supermassive Black Holes) در اوایل تاریخ کیهان ایفا می کنند. این سیاه چاله ها که امروزه در مراکز کهکشان ها دیده می شوند، احتمالاً از طریق فرآیند برافزایش مواد در شبه ستاره های اولیه به وجود آمده اند. مقایسه با ستارگان امروزی. ستارگان امروزی انرژی خود را از طریق همجوشی ه
سته ای هیدروژن به هلیوم تولید می کنند. در مقابل، شبه ستاره ها انرژی خود را از طریق برافزایش مواد به درون سیاه چاله مرکزی تأمین می کردند. این تفاوت اساسی در منبع انرژی باعث شده که شبه ستاره ها به عنوان ساختارهایی منحصر به فرد و غیرمعمول در کیهان شناخته شوند. چالش های نظریه شبه ستاره ها. فرضیهٔ شبه ستاره ها با چالش هایی روبه رو است. یکی از این چالش ها دشواری مدل سازی دقیق رفتار سیاه چالهٔ مرکزی و تعامل آن با لایه های بیرونی گاز است. همچنین، نبود شواهد مستقیم از وجود شبه ستاره ها در مشاهدات کنونی کیهان، پذیرش این نظریه را محدود می کند. در عین حال، مدل های شبیه سازی عددی نشان داده اند که چنین ساختارهایی می توانند در شرایط خاصی در کیهان اولیه شکل گرفته باشند. سرنوشت شبه ستاره ها. عمر شبه ستاره ها کوتاه بود، زیرا سیاه چاله مرکزی به سرعت مواد اطراف خود را بلعیده و باعث فروپاشی ساختار ستاره می شد. در نهایت، سیاه چالهٔ کلان جرمی باقی می ماند که می توانست هستهٔ اولیه کهکشان ها را تشکیل دهد. منابع. 2. Begelman, Mitchell C., Rossi, Elena M., Armitage, Philip J. (2008). "Quasi-stars: accreting black holes inside massive e
nvelopes". "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society".
«مامان منو ببخش» نام ترانه ای از ساسی، خوانندهٔ ایرانی است که در ۱۳ اسفند ۱۴۰۰ از طریق رادیو جوان منتشر شد. مدت زمان نماهنگ این ترانه، ۴ دقیقه و ۵ ثانیه است. روزنامهٔ "فرهیختگان" قبل از انتشار «مامان منو ببخش»، در مقاله ای آن را ادامه آثار سال های گذشته ساسی نامید و از تکرار مسائلی مثل «حضور و وجود یکی از اعضای خانواده یا مشاغل مشهور، ارجاع به برخی آهنگ های مشهور یا افراد معروف داخلی، استفاده از کلمات و اصطلاحات به روز در جامعه که اغلب مثبت نیستند و عادی سازی برهنگی در کنار ترجیع بندهای آشنا به ذهن که به سرعت در یاد مخاطب می ماند» به عنوان نقاط اشتراک «مامان منو ببخش» با آثار قبلی او نام برد. همچنین پس از انتشار این ترانه، سایت ها و خبرگزاری های نزدیک به سپاه پاسداران، ویدیویی را منتشر کردند که حاوی اعترافات همکار ساسی در ایران بود. او که در ویدیو «الف. الف» معرفی می شود، ضمن محکوم کردن فعالیت های ساسی، انتشار تک آهنگ ها در ماه اسفند را روشی برای فریب کودکان و نوجوانان و کسب درآمد عنوان نکرد.
باشگاه ورزشی اروپا یک باشگاه فوتبال اسپانیایی است که در منطقه گراسیا از شهر بارسلون واقع است. باشگاه در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد و برای فصل ۲۲–۲۰۲۱ در گروه ۳ از دسته سگوندا دیویسیون آر.اف.ای.اف رقابت می کند. زمین نو ساردنیا با ظرفیت ۷٬۰۰۰ صندلی، میزبان بازی های خانگی این تیم است. باشگاه، بیشتر با تیم فوتبال آن شناخته می شود که در سال ۱۹۲۹، همراه با دو باشگاه همشهری اش، بارسلونا و اسپانیول، از موسسان لا لیگا بود و در اواخر دهه ۱۹۹۰، با غلبه بر بارسلونا در دو فینال متوالی، قهرمان کوپا کاتالونیا شد. این باشگاه همچنین یکی از قدیمی ترین تیم های بسکتبال را در اسپانیا اداره می کند که در ۸ دسامبر ۱۹۲۲، در اولین بازی بسکتبال برگزار شده در کشور، میزبان لایتا بود. در دهه ۱۹۲۰، این تیم بسکتبال، قهرمان دو دوره از رقابت های قهرمانی کاتالان شد. تاریخچه. ریشه ها. باشگاه ورزشی اروپا در ۵ ژوئن ۱۹۰۷، پس از ادغام دو باشگاه مادرید د بارسلونا و پرووانسال تاسیس شد. در فصل ۱۹۱۸/۱۹۱۹، تیم فوتبال در دسته بی از رقابت های قهرمانی کاتالونیا قهرمان شد. پس از غلبه بر باشگاه ورزشی جوپیتر با نتایج ۳–۱ و ۴–۰ در بازی پلی آف برای عنوان قهرمانی، سپس ات
لتیک سابادل را با نتیجه ۷–۰ در بازی رفت و ۹–۰ در بازی برگشت در بازی پلی آف صعود شکست دادند. عصر طلایی. در طول دهه ۱۹۲۰، پس از بارسلونا، اروپا به عنوان دومین تیم قدرتمند کاتالونیا ظاهر شد. در هر دو سال ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲، نایب قهرمان کمپیونات دِ کاتالونیا شدند و در سال ۱۹۲۳ با مربیگری رالف کربی قهرمانی این رقابت ها را به دست آوردند. پس از تساوی در امتیازات با بارسلونا، سپس در پلی آف قهرمانی، آنها را با یک گل شکست دادند. متعاقباً نماینده کاتالونیا در کوپا دل ری ۱۹۲۳ شدند و پس از پیروزی در برابر سویا و اسپورتینگ خیخون در دورهای اولیه، در فینال به مصاف اتلتیک بیلبائو در ورزشگاه لس کورتس رفتند، اما جام را با یک گل واگذار کردند. به دنبال این نتایج، کربی در فصل ۲۶–۱۹۲۵ به مربیگری بارسلونا رسید. اروپا مجدداً در سال های ۱۹۲۴، ۱۹۲۷، ۱۹۲۸ و ۱۹۲۹ به عنوان نایب قهرمانی در کامپیونات دِ کاتالونیا دست یافت. در سال ۱۹۲۸، آمار و نتایج چشمگیرشان سبب شد تا از آنها برای پیوستن به اولین فصل از لا لیگا دعوت شود. آنها سه فصل را در لیگ برتر گذراندند: ۱۹۲۸/۲۹، ۱۹۲۹/۳۰ و ۱۹۳۰/۳۱. در سال ۱۹۳۱، با وجود بازگشت رالف کربی به نیمکت مربیگری تیم، به