Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شکل دهی با غلتک یا رول فرمینگ ، نوعی نورد است که شامل خمش مداوم یک نوار بلند از (معمولاً فولاد کلاف شده) به سطح مقطع دلخواه است. نوار از میان مجموعه ای از رول ها که روی پایه های متوالی نصب شده اند، عبور می کند، که هر مجموعه تنها بخشی از خمش را انجام می دهد تا زمانی که سطح مقطع (پروفایل) مورد نظر به دست آید. رول فرمینگ برای تولید قطعات با مشخصات ثابت با طول های بلند و در مقادیر زیاد ایده آل است. نمای کلی. انواع پروفیل های مقطعی را می توان تولید کرد، اما هر پروفیل به مجموعه ای از ابزارهای رول به دقت ساخته شده نیاز دارد. طراحی رول ها با "الگوی گل" شروع می شود که به ترتیب مقطع پروفیل، یک پروفیل برای هر پایه رول است. سپس خطوط رول از پروفیل های الگوی گل استخراج می شوند. به دلیل هزینه بالای مجموعه های رول، شبیه سازی رایانه ای اغلب برای توسعه یا تأیید طرح های غلتک و بهینه سازی فرایند شکل دهی برای به حداقل رساندن تعداد پایه ها و تنش های مواد در محصول نهایی استفاده می شود. مقاطع رول فرمینگ ممکن است مزیت هایی نسبت به روزن رانی (اکستروژن) با اشکال مشابه داشته باشند. قطعات رول شده ممکن است بسیار سبک تر باشند، با دیواره ها
ی نازک تر نسبت به فرایند روزن رانی، و قوی تر باشند، زیرا در حالت سرد سخت شده اند. قطعات را می توان با روکش یا از قبل رنگ آمیزی کرد. علاوه بر این، فرایند رول سازی سریع تر است و انرژی کمتری نسبت به اکستروژن مصرف می کند. ماشین های رول فرمینگ در دسترس هستند که با استفاده از رول های مشابه، اشکالی با اندازه ها و ضخامت های مواد مختلف تولید می کنند. تغییرات در اندازه با تغییر دادن فاصله بین رول ها با تنظیم دستی یا کنترل های رایانه ای حاصل می شود که امکان تغییر سریع را فراهم می کند. این آسیاب های تخصصی در صنعت قاب بندی گیج سبک رایج هستند که در آن از گل میخ های فلزی و آهنگ های پروفیل ها و ضخامت های استاندارد استفاده می شود. برای مثال، یک آسیاب منفرد ممکن است قادر به تولید گل میخ های فلزی از تارهای مختلف (به عنوان مثال ۳–۵/۸ اینچ تا ۱۴ اینچ)، فلنج (به عنوان مثال ۱–۳/۸ اینچ تا ۲–۱/۲ اینچ) و لبه (مثلاً ابعاد ۳/۸ تا ۵/۸ اینچ)، گیج های مختلف (به عنوان مثال ۲۰ تا 12 GA) از ورق فولادی گالوانیزه باشد. خطوط رول فرمینگ را می توان با پیکربندی های متعددی برای سوراخ کردن و بریدن قطعات در یک عملیات مداوم راه اندازی کرد. برای برش یک
قطعه به طول، می توان خطوط را طوری تنظیم کرد که از یک قالب پیش برش در جایی که یک قطعه خالی از روی آسیاب رول می گذرد، یا یک قالب پس از برش که در آن پروفیل پس از فرایند غلتکی سازی قطع می شود، استفاده کرد. ویژگی ها ممکن است به شکل سوراخ، بریدگی، برجسته یا برشی با پانچ در یک خط رول فرمینگ اضافه شوند. این ویژگی های قطعه را می توان در یک برنامه پیش از سُنبیدن (قبل از شروع رول سازی)، در یک برنامه پانچ خط وسط (در وسط خط/فرایند رول سازی) یا یک برنامه پانچ پس از پانچ (بعد از انجام رول سازی) انجام داد. . برخی از خطوط رول فرمینگ تنها یکی از برنامه های پانچ یا برش بالا را شامل می شوند، برخی دیگر، برخی یا همه برنامه ها را در یک خط ترکیب می کنند. فرایند. رول فرمینگ در میان فرایندهای تولید، یکی از ساده ترین فرایندها است. معمولاً با یک سیم پیچ بزرگ از ورق فلزی، بین ۱ اینچ (۲٫۵ سانتی متر) و ۲۰ اینچ (۵۱ سانتی متر) عرض و ۰٫۰۰۴ اینچ (۰٫۱۰ میلی متر) و ۰٫۱۲۵ اینچ (۳٫۲ میلی متر) ضخامت شروع می شود که بر روی یک کویلر پشتیبانی می شود. نوار از طریق یک راهنمای ورودی تغذیه می شود تا مواد در هنگام عبور از رول های آسیاب به درستی تراز شوند، ه
ر مجموعه از رول ها یک خم را تشکیل می دهند تا زمانی که مواد به شکل دلخواه خود برسد. مجموعه های رول معمولاً یکی بر روی دیگری بر روی یک جفت شفت موازی افقی که توسط یک پایه(ها) پشتیبانی می شوند، نصب می شوند. رول های جانبی و رول های خوشه ای نیز ممکن است برای ارائه دقت و انعطاف پذیری بیشتر و محدود کردن تنش های وارده بر مواد استفاده شوند. نوارهای شکل را می توان جلوتر از آسیاب رول ساز، بین آسیاب ها یا در انتهای خط رول فرمینگ به طول برش داد. احتمالات هندسی. امکانات هندسی می تواند بسیار گسترده باشد و حتی شامل اشکال محصور شده تا زمانی که سطح مقطع یکنواخت باشد. ضخامت های معمولی ورق از ۰٫۰۰۴ اینچ (۰٫۱۰ میلی متر) تا ۰٫۱۲۵ اینچ (۳٫۲ میلی متر) متغیر است، اما می توانند از آن هم بیشتر شوند. طول تقریباً تحت تأثیر فرایند نورد قرار نمی گیرد. عرض قطعات معمولاً کمتر از ۱ اینچ (۲٫۵ سانتی متر) نیست، اما می تواند از ۲۰ اینچ (۵۱ سانتی متر) تجاوز کند. محدودیت اولیه عمق پروفیل است که معمولاً به کمتر از ۴ اینچ (۱۰ سانتی متر) و به ندرت بزرگتر از ۶ اینچ (۱۵ سانتی متر) به دلیل تنش های ناشی از غلتک و اختلاف سرعت سطحی که با عمق افزایش می یابد م
حدود می شود. نرخ تولید. نرخ تولید تا حد زیادی به ضخامت مواد و شعاع خم بستگی دارد. با این حال، تعداد ایستگاه ها یا مراحل مورد نیاز نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. برای شعاع خمشی ۵۰ برابر ضخامت مواد فولاد کم کربن با ضخامت ۰٫۷ اینچ (۱۸ میلی متر) می تواند از ۸۵ فوت در دقیقه (۲۶ متر در دقیقه) تا هشت ایستگاه تا ۵۵ فوت در دقیقه (۱۷ متر در دقیقه) تا ۱۲ متغیر باشد. ایستگاه ها یا ۵۰ فوت در دقیقه (۱۵ متر در دقیقه) از طریق ۲۲ ایستگاه. زمان شکل گیری یک محصول را می توان با یک تابع ساده نشان داد: t = (L + n⋅d) / V، که در آن L طول قطعه در حال شکل گیری است، n تعداد پایه های شکل دهی است، d است فاصله بین پایه ها، و V سرعت نوار در میان رول ها است. به طور کلی، خطوط شکل دهی با غلتک بسته به کاربرد می توانند از ۵ تا ۵۰۰ فوت در دقیقه (۱٫۵ تا ۱۵۲٫۴ متر در دقیقه) یا بالاتر اجرا شوند. در برخی موارد عامل محدود کننده کاربردهای سوراخ کاری یا برش است. ملاحظات دیگر. در حین کار با تولید، مواردی که باید در نظر گرفته شوند عبارتند از، به عنوان مثال، روانکاری، تأثیر فرایند بر خواص مواد، هزینه و البته ایمنی. روانکاری یک مانع اساسی بین قالب های رول و س
طح قطعه کار ایجاد می کند. این به کاهش سایش ابزار کمک می کند و باعث می شود اشیا سریعتر حرکت کنند. این جدول انواع مختلف روان کننده ها، کاربرد آنها و فلزات بهینه برای استفاده از آنها را نشان می دهد. اثرات این فرایند بر خواص مواد حداقل است. خواص فیزیکی و شیمیایی عملاً تغییر نمی کنند، اما این فرایند ممکن است باعث کار سختی، ترک های ریز یا نازک شدن در خم ها در هنگام بحث در مورد خواص مکانیکی مواد شود. هزینه شکل دهی غلتشی نسبتاً کم است. هنگام محاسبه هزینه فرایند مواردی مانند زمان راه اندازی، هزینه تجهیزات و ابزار، زمان بار/تخلیه، نرخ کار مستقیم، نرخ سربار و استهلاک تجهیزات و ابزار باید در نظر گرفته شود. ایمنی نیز در این فرایند کمی مشکل است. خطرات اصلی که باید در نظر گرفته شوند، برخورد با قطعات کار متحرک (حداکثر ۸۰۰ فوت در دقیقه (۲۴۰ متر در دقیقه))، غلتک های فشار بالا، یا لبه های فلزی تیز و بریده شده است.
"لنست"، یکی از قدیمی ترین مجلات علمی پزشکی در جهان، دو مطالعه بررسی شده دربارهٔ تأثیر حمله سال ۲۰۰۳ به عراق و اشغال متعاقب آن بر میزان مرگ و میر عراق منتشر کرد. اولین در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. دوم (توسط بسیاری از همان نویسندگان) در سال ۲۰۰۶. این مطالعات تعداد مرگ و میرهای اضافی ناشی از اشغال را، هم به صورت مستقیم (مبارزان به علاوه غیر رزمندگان) و هم غیرمستقیم (به دلیل افزایش بی قانونی، زیرساخت های تخریب شده، مراقبت های بهداشتی ضعیف و غیره) تخمین می زند) اولین نظرسنجی که در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد، ۹۸۰۰۰ کشته اضافی عراقی (با دامنه۸۰۰۰ تا ۱۹۴۰۰۰، با استفاده از فاصله اطمینان 95% (CI)) را از تهاجم سال ۲۰۰۳ و اشغال متعاقب عراق تا آن زمان تخمین زد. حدود ۵۰ درصد بیشتر از میزان مرگ و میر قبل از حمله است. نویسندگان این را به عنوان یک تخمین محافظه کارانه توصیف کردند، زیرا داده های آماری بسیار دور از فلوجه را کنار گذاشت. اگر خوشه فلوجه گنجانده شود، تخمین مرگ و میر نسبت به نرخ های قبل از حمله به ۱۵۰٪ افزایش می یابد(۹۵٪ فاصله اطمینان: ۱٫۶ تا ۴٫۲) نظرسنجی دوم که در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد، ۶۵۴۹۶۵ مرگ اضافی مربوط به جنگ یا ۲٫۵٪ ا
ز جمعیت را تا پایان ژوئن۲۰۰۶ تخمین زد. مطالعه جدید روش های مشابهی را اعمال کرد و شامل نظرسنجی هایی بین ۲۰مه و ۱۰ژوئیه ۲۰۰۶ بود. تعداد بیشتری از خانوارها مورد بررسی قرار گرفتند، که باعث شد فاصله اطمینان ۹۵٪ بین ۳۹۲٬۹۷۹ تا ۹۴۲٬۶۳۶ مرگ و میر اضافی عراقی وجود داشته باشد. ۶۰۱٬۰۲۷ مرگ (محدوده ۴۲۶٬۳۶۹ تا ۷۹۳٬۶۶۳ با استفاده از فاصله اطمینان ۹۵٪) به دلیل خشونت بود. ۳۱ درصد (۱۸۶۳۱۸) از این افراد به ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده، ۲۴ درصد (۱۴۴٬۲۴۶) به دیگران و ۴۶ درصد (۲۷۶٬۴۷۲) ناشناخته نسبت داده شده اند. علل مرگ های خشونت آمیز تیراندازی (۵۶٪ یا ۳۳۶۵۷۵)، بمب گذاری در خودرو (۱۳٪ یا ۷۸۱۳۳)، سایر انفجارها / مهمات (۱۴٪)، حمله هوایی (۱۳٪ یا ۷۸٬۱۳۳)، تصادف (۲٪ یا ۱۲٬۰۲۰)، و ناشناخته (۲٪). برآوردهای مرگ و میر در بررسی های "لنست" بیشتر از چندین گزارش دیگر، از جمله گزارش های وزارت بهداشت عراق و سازمان ملل متحد، و همچنین بررسی های دیگر خانواده ها مانند بررسی شرایط زندگی عراق و بررسی سلامت خانواده عراق است. بررسی ORB در سال ۲۰۰۷ از تلفات جنگ عراق تلفات بیشتری را نسبت به لنست تخمین زد، اگرچه دوره طولانی تری از درگیری را پوشش داد. نظ
رسنجی های "لنست" انتقاد و ناباوری را از سوی برخی از روزنامه نگاران، دولت ها، پروژه شمارش بدن عراق، برخی اپیدمیولوژیست ها و آمارشناسان و دیگران برانگیخته است، اما از سوی برخی روزنامه نگاران، دولت ها، اپیدمیولوژیست ها و آمارشناسان نیز حمایت شده است. اولین مطالعه (۲۰۰۴). این نظرسنجی توسط مرکز بین المللی مطالعات بلایای اضطراری و پناهندگان، دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ، بالتیمور، MD، ایالات متحده (نویسندگان کیلبرت بارنهام و دیوید رابرتز) و گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، حمایت شده است. دانشگاه المستنصریه، بغداد، عراق. تیم رابرتز به دلیل تجربه آنها در تخمین مرگ و میر کل در مناطق جنگی انتخاب شد، برای مثال تخمین او از ۱٫۷ میلیون مرگ در اثر جنگ در کنگو که نه تنها با استقبال گسترده روبرو شد و در سال۲۰۰۰ با چالشی مواجه نشد اما نتیجه شد و در قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل استناد شد که تمام ارتش های خارجی باید کنگو را ترک کنند، درخواست سازمان ملل برای کمک ۱۴۰ میلیون دلاری، و وزارت خارجه ایالات متحده متعهد به کمک ۱۰ میلیون دلاری اضافی. مطالعات مشابه به صورت غیر انتقادی به عنوان برآورد مرگ و میر زمان جنگ در
دارفور و بوسنی پذیرفته شده است. روش معمول رابرتز تخمین مرگ و میر کل با نظرسنجی های شخصی نمونه ای از خانوارهای منطقه مورد مطالعه است. این روش به منظور اجتناب از کم شماری ذاتی استفاده از مرگ های گزارش شده در مناطقی به قدری آشفته که بسیاری از مرگ ها گزارش نمی شوند،انتخاب شده است، و شامل آن مرگ هایی می شود که مستقیماً به خشونت نسبت داده نمی شوند، اما با این وجود نتیجه درگیری از طریق ابزارهای غیرمستقیم، مانند به عنوان آلودگی منبع آب یا عدم دسترسی به مراقبت های پزشکی. میزان مرگ و میر پایه محاسبه شده از گزارش های مصاحبه شوندگان برای دوره قبل از درگیری، از میزان گزارش شده در طول درگیری کم می شود تا میزان مرگ و میر اضافی که ممکن است به طور مستقیم یا غیرمستقیم به وجود درگیری نسبت داده شود، برآورد شود. این تکنیک در بررسی های قبلی مرگ و میر که در بالا مورد بحث قرار گرفت به طور غیر انتقادی پذیرفته شده است. به دلیل غیرعملی بودن انجام یک بررسی توزیع شده یکنواخت، به ویژه درطول جنگ، نظرسنجی های رابرتز از «نمونه گیری خوشه ای» استفاده می کند و منطقه را به تعدادی منطقه به طور تصادفی انتخاب شده و تقریباً مساوی با جمعیت تقسیم می ک
ند. یک نقطه تصادفی در هر منطقه انتخاب می شود و تعداد ثابتی از نزدیکترین خانوارها به آن نقطه به عنوان یک «خوشه» بررسی می شوند. اگرچه به اندازه یک نظرسنجی توزیع شده یکسان از همان تعداد خانوار دقیق نیست، این روش دقیق تر از بررسی صرف یک خانوار برای هر نقطه انتخاب شده است. رابرتز در مطالعه خود در مورد عراق، کشور را به ۳۳منطقه تقسیم کرد و سعی کرد ۳۰خانوار را برای هر خوشه نمونه برداری کند و ۹۸۸ خانوار را با ۷۸۶۸ ساکن انتخاب کرد. در سپتامبر ۲۰۰۴، از ژانویه ۲۰۰۲، هر خانوار مورد بررسی در مورد ترکیب خانوار، تولدها و مرگ و میرها مصاحبه شد. از ۷۸ خانواری که پس از پایان مصاحبه از اعضای آنها خواسته شد تا اسنادی را برای تأیید ادعای خود نشان دهند، ۶۳ خانواده توانستند گواهی فوت ارائه کنند. به گفته نویسندگان، ۵ (۰٫۵٪) از ۹۸۸ خانواری که به طور تصادفی برای بررسی انتخاب شدند، از مصاحبه خودداری کردند. خطر نسبی مرگ ناشی از تهاجم و اشغال سال۲۰۰۳ با مقایسه مرگ و میر در۱۷٫۸ماه پس از تهاجم با ۱۴٫۶ماه قبل از آن برآورد شد. نویسندگان گفتند: «با فرضیات محافظه کارانه، ما فکر می کنیم که از زمان حمله به عراق در سال۲۰۰۳، حدود۱۰۰۰۰۰ مرگ بیش از ح
د یا بیشتر اتفاق افتاده است.» از جمله «فرض های محافظه کارانه» حذف داده های فلوجه در بسیاری از یافته های آن است. از آنجایی که تفسیر نتایج مطالعه با گنجاندن یک خوشه دورتر در فلوجه پیچیده می شود، جایی که نبردهای سنگین تلفات بسیار بیشتری نسبت به سایر نقاط عراق داشت، مطالعه عمدتاً بر روی نتایجی متمرکز شد که خوشه فلوجه را حذف کرد. در حالی که نویسندگان استدلال کردند که گنجاندن خوشه فلوجه می تواند به عنوان بخشی عادی از استراتژی نمونه گیری توجیه شود (نویسندگان خاطرنشان کردند که سایر «نقاط داغ» مانند نجف مورد بررسی قرار نگرفته بودند)، و نویسندگان دو مجموعه از نتایج را در برخی موارد ارائه کردند. (یک مجموعه شامل داده های فلوجه و یکی نه)، مقاله، و بیشتر پوشش مطبوعاتی مقاله، بر داده هایی تأکید می کند که خوشه فلوجه را حذف می کند. بحث اصلی در رسانه ها در ایالات متحده و بریتانیا بر این موضوع متمرکز بود که آیا ۹۸۰۰۰(۹۵٪ فاصله اطمینان (CI): 8000-194000) عراقی بیشتر در نتیجه مداخله ائتلاف جان خود را از دست داده اند یا خیر، که بر اساس برآورد آنها از افزایش مرگ و میر ۱٫۵برابر محاسبه شده است. نرخ قبل از جنگ (به استثنای داده های فلو
جه). اگر نمونه فلوجه گنجانده شده بود، تخمین نظرسنجی مبنی بر اینکه نرخ مرگ و میر از زمان تهاجم حدود ۲٫۵ برابر افزایش یافته بود (با فاصله اطمینان ۹۵٪) از جمله داده های فلوجه منجر به بیش از ۲۹۸۰۰۰مرگ و میر (95% CI) می شد. با ۲۰۰۰۰۰نفر در ۳درصد عراق در اطراف فلوجه متمرکز شده است (رابرتس و همکاران ص. ۵). بر اساس این مقاله، خشونت عامل اکثر مرگ و میرهای اضافی بوده است، چه داده های فلوجه حذف شود یا نه. اگر داده های فلوجه گنجانده شود، حملات هوایی ائتلاف عامل اصلی این مرگ و میرهای خشونت آمیز خواهد بود. این مطالعه به این نتیجه رسید که: «مرگ های خشونت آمیز گسترده بود، در ۱۵ مورد از ۳۳ خوشه گزارش شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد.» و «خشونت عامل بیشتر مرگ و میرها و حملات هوایی نیروهای ائتلاف بیشترین مرگ و میرهای خشونت آمیز را به خود اختصاص داده است.» این مطالعه تخمین می زند که خطر مرگ به ویژه در اثر خشونت در عراق در طول دوره پس از تهاجم، تقریباً ۵۸ برابر بیشتر از دوره قبل از جنگ بود، با CI95 8.1-419، به این معنی که احتمال ۹۷٫۵ درصد وجود دارد که خطر مرگ ناشی از خشونت پس از تهاجم حداقل ۸٫۱ برابر بیشتر از قبل است. ن
یوزدی گزارش داد:شایع ترین علل مرگ و میر قبل از حمله به عراق سکته قلبی، سکته مغزی و سایر بیماری های مزمن بود. با این حال، پس از تهاجم، خشونت به عنوان علت اصلی مرگ ثبت شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد با حدود ۹۵درصد از این مرگ ها ناشی از بمب ها یا شلیک هلیکوپترها. انتقادات و انتقادات متقابل. برخی از انتقادات بر فواصل اطمینان نسبتاً وسیع 95%(CI95)متمرکز شده اند که ناشی از دشواری و کمبود منابع قابل اعتماد است. لیلا گوترمن، پس از نوشتن یک مقاله طولانی در ژانویه ۲۰۰۵ درگاهنامه آموزش عالی، مقاله کوتاهی در مجله "بررسی روزنامه نگاری کلمبیا نوشت" که بیان داشت: «با حدود ده آمارشناس زیستی و متخصص مرگ و میر تماس گرفتم. هیچ یک از آنها با روش های مطالعه یا نتیجه گیری آن مخالفت نکردند. دانشمندان به من گفتند که در هر صورت، نویسندگان در برآوردهای خود محتاط بوده اند. با تماس سریع با یک آمارگیر، خبرنگاران متوجه می شوند که این احتمال یک منحنی زنگی را تشکیل می دهد احتمال اینکه تعداد مرگ ها در هر دو انتهای محدوده کاهش یابد بسیار کم است. احتمال اینکه نزدیک وسط بیفتد بسیار زیاد بود.» یک بیانیه وزیران که در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ تو
سط دولت بریتانیا نوشته شد، بیان کرد: «دولت نتیجه گیری مرکزی خود را [مطالعه] نمی پذیرد»، زیرا ظاهراً با ارقام منتشر شده توسط وزارت بهداشت عراق، بر اساس ارقام جمع آوری شده توسط بیمارستان ها، مطابقت ندارد. که می گوید بین ۵ آوریل ۲۰۰۴ تا ۵ اکتبر ۲۰۰۴، ۳۸۵۳ غیرنظامی کشته و ۱۵۵۱۷نفر مجروح شدند. برخی از منتقدان گفته اند که نویسندگان مطالعه "لنست" قادر به بازدید از مناطق نمونه ای که به طور تصادفی انتخاب شده اند، نبودند. با این حال، نویسندگان این مطالعه در مصاحبه ای در برنامه رادیویی «این زندگی آمریکایی» می گویند که آنها هرگز مناطق مختلف و در دسترس تر را جایگزین نکرده اند و هرمکانی که به طور تصادفی در ابتدای مطالعه انتخاب شده است به طور کامل بررسی شده است. با وجود خطر مرگ برای نقشه برداران. منتقدان مطالعه "لنست" به مشکلات دیگری در دستیابی به آمار دقیق در یک منطقه جنگی اشاره کرده اند. نویسندگان این مطالعه به راحتی این نکته را تصدیق کرده و مشکلات موجود در مقاله را یادداشت می کنند. به عنوان مثال، آنها بیان می کنند که «می تواند یک دسته بندی چشمگیر از مرگ و میرها در جنگ هایی وجود داشته باشد که بسیاری از آنها در اثر بمباران
می میرند». آن ها همچنین گفتند که داده هایی که پیش بینی هایشان بر اساس آن ها است، «دقت محدود» است، زیرا کیفیت اطلاعات به دقت مصاحبه های خانوار مورد استفاده برای مطالعه بستگی دارد. نتایج این مطالعه از نظر سیاسی حساس بود، زیرا تعداد تلفات سنگین می تواند سوالاتی را در مورد توجیهات بشردوستانه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده ایجاد کند.منتقدان به زمان بندی گزارش اعتراض کردند و مدعی شدند که این گزارش با عجله تهیه و منتشر شده است، علیرغم آنچه از نظر آنها کیفیت پایین آن برای تحت تأثیر قرار دادن رای دهندگان ایالات متحده است. در مورد این موضوع، لس رابرتز اظهار داشت: «من آن را در ۳۰ سپتامبر ایمیل کردم، به شرطی که قبل از انتخابات منتشر شود. انگیزه من از این کار این بود که انتخابات را منحرف نکنم. انگیزه من این بود که اگر این موضوع در طول مبارزات انتخاباتی آشکار شود، هر دو نامزد مجبور شوند متعهد شوند که از جان غیرنظامیان در عراق محافظت کنند. من با جنگ مخالف بودم و هنوز فکر می کنم که جنگ ایده بدی بود، اما فکر می کنم علم ما از دیدگاه ما فراتر رفته است.» پاسخ های دیگر به انتقاد. "گاهنامه آموزش عالی" همچنین مقاله ا
ی نوشت که در آن به تفاوت های استقبال از نظرسنجی در مطبوعات عمومی در مورد نحوه استقبال از آن در جامعه علمی پرداخت. کلیم مک فرسون، اپیدمیولوژیست، در ۱۲ مارس ۲۰۰۵ "مجله پزشکی بریتانیا" می نویسد: دولت این بررسی و تخمین های آن را غیرقابل اعتماد رد کرد؛ تا حدی به دلیل اینکه برون یابی آماری از نمونه ها نامعتبر بود. نادقیق هستند، اما تا حدی مشخص. اینها تخمین های منحصربه فردی از یک نظرسنجی بی علاقه است که در خطرناک ترین شرایط اپیدمیولوژیک انجام شده است. از این رو، تخمین ها، تا جایی که می توانند پیش بروند، بعید به نظر می رسد که جانبدارانه باشند، حتی اجازه بازگرداندن فلوجه را بدهند. اشتباه گرفتن عدم دقت با تعصب غیرقابل توجیه است." مطالعه دوم (۲۰۰۶). مطالعه دوم توسط برخی از همان نویسندگان در اکتبر ۲۰۰۶ در "لنست" منتشر شد.ما تخمین می زنیم که بین ۱۸ مارس۲۰۰۳ و ژوئن۲۰۰۶ ،۶۵۴٬۹۶۵ (۳۹۲٬۹۷۹–۹۴۲٬۶۳۶) عراقی بیشتر از آنچه که بر اساس نرخ مرگ و میر خام قبل از تهاجم در نتیجه تهاجم ائتلاف انتظار می رفت جان خود را از دست داده اند. از این تعداد مرگ و میر، تخمین می زنیم که ۶۰۱٬۰۲۷ (۴۲۶٬۳۶۹–۷۹۳٬۶۶۳) به دلیل خشونت بوده است.در صورت صحت، ای
ن ارقام به معنای مرگ متوسط ۵۰۰ نفر در روز یا ۲٫۵درصد از جمعیت عراق در این دوره خواهد بود. مقاله ۱۱ اکتبر۲۰۰۶ "واشینگتن پست" گزارش می دهد:این نظرسنجی بین ۲۰مه و ۱۰ژوئیه[۲۰۰۶] توسط هشت پزشک عراقی که از طریق دانشگاه مستنصریه در بغداد سازماندهی شده بودند، انجام شد. آنها از ۱۸۴۹خانوار که به طور تصادفی انتخاب شده بودند بازدید کردند که هر کدام به طور میانگین هفت عضو داشتند. از یک نفر در هر خانوار در مورد مرگ و میر در ۱۴ماه قبل از حمله و در دوره پس از حمله سؤال شد. مصاحبه کنندگان در ۸۷درصد مواقع گواهی فوت می خواستند. زمانی که آنها این کار را انجام دادند، بیش از ۹۰درصد خانواده ها گواهینامه تولید کردند.لنست: تنها ۴۷خوشه از ۵۰خوشه مورد نظر در این تحلیل گنجانده شدند. در دو نوبت، ارتباط نادرست منجر به عدم بازدید از خوشه ها در مثنی و دهوک شد و در عوض در سایر استان ها گنجانده شد. در واسیت، ناامنی باعث شد که تیم نزدیک ترین منطقه جمعیتی بعدی را مطابق با پروتکل مطالعه انتخاب کند. بعداً مشخص شد که این مکان دوم در واقع آن سوی مرز در استان بغداد بوده است؛ بنابراین، این سه خوشه بد نسبت داده شده حذف شدند و نمونه نهایی ۱۸۴۹خانوار در
۴۷خوشه به طور تصادفی انتخاب شده باقی ماند.نویسندگان "لنست" محاسبات خود را بر اساس نرخ مرگ و میر اضافی پس از حمله ۷٫۸/۱۰۰۰ در سال استوار کردند. میزان مرگ و میر قبل از حمله ۵٫۵ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال بود (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI): 4.3-7.1)، در مقایسه با ۱۳٫۳ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال (۱۰٫۹–۱۶٫۱) در ۴۰ ماه پس از حمله." جدول ۳ را در مقاله "لنست" ببینید. تعداد جمعیت مورد استفاده در محاسبه در ضمیمه "لنست" گزارش شده است: «پیش بینی های مرگ ومیر در تخمین های سال۲۰۰۴ جمعیت میانی (۲۶۱۱۲۳۵۳) مناطق مورد بررسی (که شامل استان های مثنی و دهوک نمی شوند، اعمال شد. از طریق تخصیص نادرست حذف شده است) تا پیش بینی های مرگ و میر ایجاد شود." از ۶۲۹مرگ تأیید شده و ثبت شده در میان نمونه ای متشکل از ۱۸۴۹خانوار که شامل حدود ۱۲۸۰۱نفر در زمان بررسی بود، ۱۳ درصد در ۱۴ماه قبل از تهاجم و ۸۷درصد در ۴۰ماه پس از آن رخ داده است. جمعیت مورد مطالعه در ابتدای دوره یادآوری (اول ژانویه ۲۰۰۲) ۱۱۹۵۶نفر محاسبه شد و در مجموع ۱۴۷۴تولد و ۶۲۹مرگ در طول دوره مورد مطالعه گزارش شد. این مطالعه به این نتیجه رسید که میزان مرگ و میر به ازای هر ۱۰۰۰نفر جمعیت در سال در دور
ه قبل از حمله ۵٫۵(محدوده ۴٫۳–۷٫۱، با استفاده از فاصله اطمینان 95%CI) و در دوره پس از تهاجم 13.3(95% CI،۱۰٫۹–۱۶٫۱). بنابراین میزان مرگ و میر بیش از حد در دوره قبل از حمله ۷٫۸به ازای هر ۱۰۰۰نفر در سال بود که مرگ خشونت آمیز ۹۲درصد از افزایش میزان مرگ و میر را تشکیل می داد. "واشینگتن پست":«بر اساس نتایج این نظرسنجی، جراحات ناشی از شلیک گلوله باعث ۵۶ درصد از مرگ های خشونت آمیز، با بمب گذاری های خودروها و انفجارهای دیگر باعث ۱۴ درصد مرگ ها می شود. پاسخ دهندگان گفتند که از مرگ های خشونت باری که پس از تهاجم رخ داده است، ۳۱ درصد ناشی از نیروهای ائتلاف یا حملات هوایی بوده است. نتایج مطالعه افزایش نرخ مرگ و میر را در طول دوره های پس از تهاجم نشان می دهد، با نرخ مرگ و میر اضافی برای ژوئن۲۰۰۵-ژوئن۲۰۰۶ از ۱۴٫۲ (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI)، ۸٫۶–۲۱٫۵) تقریباً ۵٫۵برابر میزان مرگ و میر اضافی برای مارس۲۰۰۳-آوریل. ۲۰۰۴ از 2.6 (95% CI،۰٫۶–۴٫۷). مطالعه۲۰۰۶ همچنین تخمینی را برای دوره ۱۸ ماهه پس از تهاجم (مارس۲۰۰۳ تا سپتامبر۲۰۰۴) از۱۱۲۰۰۰مرگ(۹۵٪ فاصله اطمینان (CI, 69000-155000) ارائه می دهد. نویسندگان نتیجه گیری می کنند، «بنابراین، داده
های ارائه شده در اینجا، مطالعه ما در سال۲۰۰۴ را تأیید می کند، که به طور محافظه کارانه مرگ و میر بیش از ۱۰۰۰۰۰نفر را تا سپتامبر۲۰۰۴ تخمین زده است.» نویسندگان این واقعیت را که تخمین آنها بیش از ده برابر بیشتر از برآوردهای دیگر است، مانند برآورد پروژه شمارش بدن عراق (شمارش بدن عراق) و برآوردهای وزارت دفاع ایالات متحده، «غیرمنتظره» توصیف کردند و گفتند که این یک اتفاق رایج در درگیری است. موقعیت ها آنها گفتند: «به غیر از بوسنی، ما نمی توانیم هیچ موقعیت درگیری را پیدا کنیم که در آن نظارت غیرفعال بیش از ۲۰ درصد از مرگ ها را با روش های مبتنی بر جمعیت اندازه گیری کند. در چندین شیوع، بیماری و مرگ ثبت شده با روش های مبتنی بر تسهیلات، در مقایسه با تخمین های مبتنی بر جمعیت، رویدادها را با ضریب ده یا بیشتر دست کم گرفتند. بین سال های۱۹۶۰ و ۱۹۹۰، گزارش های روزنامه ها از مرگ های سیاسی در گواتمالا به درستی بیش از ۵۰درصد از مرگ ها را در سال های خشونت کم گزارش کردند، اما کمتر از ۵درصد در سال های بیشترین خشونت را گزارش. واکنش های رسمی. یک مقاله ۱۲ اکتبر۲۰۰۶ "سانفرانسیسکو کرونیکل" گزارش داد:بوش گفت: "ششصد هزار یا هر چیزی که آنها حد
س می زنند، درست است، قابل اعتماد نیست." در دسامبر[۲۰۰۵]، بوش تخمین زد که ۳۰۰۰۰عراقی در جنگ کشته شده اند. بوش در کنفرانس خبری در پاسخ به این سؤال که فکر می کند این رقم اکنون چقدر است، گفت: "من در کنار این آمار هستم که بسیاری از مردم بی گناه جان خود را از دست داده اند." در نشست جداگانه پنتاگون، ژنرال جورج کیسی، فرمانده ارشد ایالات متحده در عراق، گفت که این رقم «به نظر بسیار فراتر از هر رقمی است که من دیده ام. من عددی بالاتر از ۵۰۰۰۰ندیدم. و بنابراین من اصلاً به آن اعتبار چندانی نمی دهم."دولت بریتانیا نیز نتایج پژوهشگران را رد کرد. در انجام این کار، به توصیه مشاور علمی ارشد وزارت دفاع، سر روی اندرسون، که این مطالعه را "محکم" و روش های ادعا شده آن را "نزدیک به "بهترین عملکرد" در این زمینه خوانده بود، اشاره ای نکرد. مشکلات جمع آوری و راستی آزمایی داده ها در شرایط کنونی عراق»، در یک یادداشت داخلی در روز انتشار مطالعه، مورخ ۱۳ اکتبر 2006. انتقادات. پروژه شمارش بدن عراق (IBC)، که یک پایگاه داده از مرگ های غیرنظامی گزارش شده را گردآوری می کند، از برآورد لنست از ۶۰۱۰۰۰مرگ خشونت آمیز از برآورد لنست که ۶۵۴۹۶۵کل مرگ های ا
ضافی مربوط به جنگ بود،انتقاد کرده است. مقاله ای در اکتبر۲۰۰۶ توسط شمارش بدن عراق استدلال می کند که تخمین "لنست" مشکوک است "به دلیل نتیجه گیری بسیار متفاوتی که توسط یک نظرسنجی تصادفی خانوار دیگر، بررسی شرایط زندگی عراق 2004 (ILCS)، با استفاده از روشی قابل مقایسه، اما به طور قابل توجهی بهتر توزیع شده و بسیار بزرگتر به دست آمده است. نمونه." شمارش بدن عراق همچنین چندین "پیامدهای تکان دهنده" را برشمرده است که اگر گزارش "لنست" دقیق باشد، درست خواهد بود، به عنوان مثال "نیم میلیون گواهی فوت توسط خانواده هایی دریافت شده است که هرگز به طور رسمی به عنوان صادر نشده ثبت نشده اند" و ادعا می کند که این "پیامدهای شدید و غیر محتمل" و "شکست کامل سازمان های محلی یا خارجی در توجه و پاسخ به تخریب یک مرد بالغ". جمعیت در مناطق کلیدی شهری" برخی از دلایل متعددی است که آنها در برآوردهای این مطالعه تردید دارند. شمارش بدن عراق بیان می کند که این پیامدها «تصورات افراطی» را تشکیل می دهند. اظهارات بعدی در مقاله ای در سال۲۰۱۰ توسط شمارش بدن عراق می گوید که «ارقام بسیار اغراق آمیز تعداد کشته ها» در گزارش لنست در سال۲۰۰۶ توسط تحقیق های اخیر م
نتشر شده «به طور جامع بی اعتبار شده است». جان پدرسن از مؤسسه فافو و مدیر تحقیق های بررسی ILCS، که تقریباً ۲۴۰۰۰ (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI 18000-29000)مرگ ومیر ناشی از جنگ در عراق تا آوریل۲۰۰۴ را تخمین زد، نسبت به نرخ پایین مرگ و میر قبل از جنگ ابراز نگرانی کرد. در مطالعه لنست و در مورد توانایی نویسندگان آن برای نظارت صحیح بر مصاحبه ها همان طور که در سرتاسر عراق انجام می شد استفاده شد. از پدرسن نقل شده است که او فکر می کند اعداد لنست "بالا و احتمالاً بسیار زیاد است." من چیزی نزدیک به ۱۰۰۰۰۰را قبول می کنم، اما ۶۰۰۰۰۰خیلی زیاد است." دباراتی گوها ساپیر، مدیر مرکز تحقیق های اپیدمیولوژی بلایای طبیعی در بروکسل، در مصاحبه ای با Nature.com گفته است که تیم برنهام اعداد "پرور" را منتشر کرده اند که روند تخمین تعداد مرگ و میر را "بی اعتبار" می کند."چرا آنها این کار را انجام می دهند؟" او می پرسد. این به خاطر انتخابات است.». با این حال، یک هفته بعد، یک مصاحبه کننده دیگر تصویر سنجیده تری از انتقادات او ترسیم می کند: «او نگرانی های روش شناختی دربارهٔ این روزنامه دارد، از جمله استفاده از افراد محلی - که ممکن است با اشغال مخالف با