Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الگی به اجبار خانواده با پسر عمویش سجاد حیدری ازدواج کرد. آن ها یک پسر سه ساله داشتند. بر طبق این اظهارات «مونا حیدری همواره تحت خشونت خانگی بود و هربار که دربارهٔ طلاق حرف زد و از آزارهای همسرش گفت، او را قانع کردند که باید به خاطر فرزندش زندگی اش را ادامه بدهد؛ اما عاقبت مونا قید همه چیز را زد و فرار کرد.» فرار به ترکیه. از ماجرای فرار مونا حیدری به ترکیه دو روایت مختلف وجود دارد: روایت اول. «برخی می گویند، او در فضای مجازی با مردی اهل سوریه که ساکن ترکیه بود، آشنا شد و با وعدهٔ رهایی از زندگی دشواری که داشت، با برداشتن مقداری پول و طلا راهی ترکیه شد؛ اما آنجا هم مرد همراهش بعد از اینکه پول و طلاهای او را گرفت، رهایش کرد و مونا شش ماه بعد از ترک خانه، به ناچار با برادرش تماس گرفت و گفت پشیمان است و می خواهد برگردد. بعضی ها هم می گویند فردی که مونا با او از خانه فرار کرده، همشهری او بوده و رهایش کرده است.» روایت دوم. شخصی در گفتگوی صوتی با رادیو زمانه سن ازدواج مونا (غزل) حیدری را ۱۵ سالگی عنوان کرده است. او گفته است که مونا حیدری که در دو سال از کودک همسر، کودک مادر می شود و یک فرزند پسر داشته، پس از خواستگ
اری پسرعمویش از وی، به این ازدواج راضی نبوده و می گوید من پسرعمویم را نمی خواهم. این حرف به گوش پسرعمویش می رسد و پس از ازدواج در تمام مدت قصد انتقام داشته و می گفته چرا و با چه جرأتی در حضور دیگران گفته بودی من را نمی خواهی، تو می خواستی من را کوچک کنی من هم انتقام خواهم گرفت. این فرد که با خانواده مونا آشنایی دارد و در جریان بازگرداندن مونا از ترکیه به ایران بوده اظهار داشته است که به دلیل اختلافات بسیاری که مونا حیدری با شوهرش داشته و چندین بار مورد ضرب و شتم قرار گرفته بوده، بارها از پدرش تقاضا می کرده که طلاق او را بگیرد. در نهایت وقتی از طرف خانواده اش مورد حمایت قرار نمی گیرد فرار می کند. از طریق اینستاگرام با مردی اهل سوریه که ساکن مرسین ترکیه بوده آشنا می شود. آن مرد وقتی متوجه می شود که مونا حیدری طلا دارد، او را به ترکیه می کشاند. مرد سوری پس از رسیدن به هدفش با مونا حیدری بدرفتاری می کند و با خانوادهٔ وی به منظور اخاذی تماس می گیرد و ۵۰۰۰ دلار از آنان طلب می کند تا مونا (غزل) را آزاد کند. خانوادهٔ مونا حیدری شماره حساب آن مرد را می گیرند و پرونده ای در اینترپل برایش تشکیل می دهند. مرد دستگیر می شو
د و مونا (غزل) به کمپ نگهداری از کودکان سپرده می شود. پس از آن پدر (جواد حیدری) و عموی مونا (امین حیدری معروف به ابوعطیه) به ترکیه می روند. طبق گفتهٔ مونا حیدری او وقتی با پدرش روبرو می شود احساس امنیت می کند و با تضمین پدر مبنی بر محافظت از او، به ایران بازمی گردد. وقوع جنایت. چند روز پس از بازگشت او به خانه، شوهر و برادر شوهرش دست و پایش را بستند و سرش را بریدند. ۱۶ بهمن ۱۴۰۰، برادر سجاد حیدری، پیکرِ بی سرِ مونا را در پتو پیچید و در منطقه ای دیگر رها کرد. سجاد حیدری شوهر مونا حیدری با لباس سیاهرنگ در حالیکه در یک دست قمه داشت و در دست دیگرش سر بریدهٔ همسرش، در میدان کسایی شهر اهواز قدم زد. دادستان اهواز در رابطه با قتل حیدری، از بازداشت همسر و برادر همسر او خبر داد و گفت: «این خانم جوان به کشور ترکیه فرار کرده و از آن جا یک سری تصاویر را برای همسر خود ارسال کرده بود که این تصاویر سبب تحریک احساسات همسر وی شده است.» روایت پدر غزل حیدری دربارهٔ قبل از جنایت. پدر غزل حیدری در گفتگویی با خبرنگار خبرگزاری فارس گفت: «هیچ اجباری در ازدواج دخترم وجود نداشت و اتفاقاً شوهرش بهترین زندگی را برای وی فراهم کرده بود، دعو
ای زن و شوهری بین آن ها پیش می آمد و گاهی به خانهٔ ما به حالت قهر می آمد اما در حد دو سه روز بود و بعد سر خانه و زندگی اش برمی گشت. شما می دانید این دعواها بین زن و شوهر طبیعی است و تا کنون غزل تقاضایی برای طلاق نکرده بود.» پدر غزل در مورد دیدار با دخترش در ترکیه گفت: «من دخترم را بعد از چند ماه دیده بودم او را بغل کردم و بوسیدم سرزنشش کردم که چرا اینکار را کرده و از غزل خواستم به زندگی خودش برگردد غزل هم هیچ مخالفتی نکرد و به اشتباه خودش اعتراف کرد. جریان ترکیه آمدنش را که سؤال کردم غزل تعریف کرد: شبی که خانه را ترک کردم من را در تهران تحویل سه نفر دادند که ایرانی بودند که دو نفر آن ها من را مورد اذیت و آزار قرار دادند او گفت یک شب در تهران مانده و بعد از مرز خوی خارج شده است.» او این افرد را قاچاقچی هایی معرفی می کند که عبد جمونگ (مرد سوری) به آن ها پول پرداخت کرده بود. وی اظهار می دارد که عبد جمونگ از ترس دولت ترکیه غزل را عقد کرده و برایش عروسی گرفته بود. به گفتهٔ پدر غزل، عبد جمونگ از طریق ارسال عکس برای خانواده و همسر غزل آنها را عصبی می کرد و به سجاد (همسر غزل) می گفت: «یادت هست یک ماه ارتباط بین شما و
زنت خراب شد من به غزل گفته بودم با تو اینطور رفتار کند، یا من به غزل گفتم بچه را سقط کند یادت هست غزل در را به روی تو قفل کرد! من بهش گفتم این کار را بکند.» پدر غزل می افزاید: «دو مرتبه با وعده اینکه اگر فلان مبلغ را واریز کنید دختر شما برمی گردانم ما هم که دستمان به هیچ جا بند نبود اعتماد کردیم و یکبار ۱۵۰ میلیون تومان و بار دیگر ۱۶ میلیون تومان برای وی واریز کردیم اما غزل را بازنگرداند.» پدر غزل حیدری دربارهٔ ورودشان به ایران تا زمان کشته شدن دخترش چنین گفت: روایت شاهدان روز جنایت. یکی از مغازه دارانی که شاهد گرداندن سرِ بریده شدهٔ غزل حیدری در میدان کسایی اهواز بوده، دربارهٔ روز حادثه گفت: یک فرد دیگر که از تعمیرکاران شاغل در این محله است نیز اظهار داشت که آن صحنه از یادش نمی رود و هنوز حال خوبی ندارد. به گفتهٔ او، مردم این منطقه پس از دیدن چنین صحنه ای از نظر روحی بسیار آشفته شده اند: «همه ما وقتی شب به خانه می رویم، لرز می کنیم.» پیشینه قتل های ناموسی در خوزستان. عاطفه بروایه، کنشگر اجتماعی ایرانیِ عرب، اواسط دی ماه سال ۱۴۰۰ اعلام کرده بود که بر اساس تحقیقات صورت گرفته در دو سال گذشته، دست کم ۶۰ زن در خ
وزستان به دلایل ناموسی به قتل رسیده اند و در ارتباط با این ۶۰ مورد قتل تاکنون حتی یک نفر هم مجازات نشده و حتی خانواده ها از قاتلان شکایتی نکرده اند. وی افزوده «عادت هایی که در جامعه عرب رو به تغییر بود، به دلیل شرایط اقتصادی و اقلیمی و فقر افزایش داشته است.» توقیف پایگاه خبری رکنا. بعدازظهر روز ۱۶ بهمن ۱۴۰۰ خبر و تصاویر مربوط به قتل مونا حیدری توسط پایگاه خبری رکنا برای نخستین بار منتشر شد. اداره کل مطبوعات و خبرگزاری های داخلی صبح روز ۱۷ بهمن اعلام کرد که به دلیل «انتشار تصاویر و مطالب مغایر با عفت عمومی» و انعکاس حوادث به نحوی مغایر با «بهداشت روانی جامعه»، به این پایگاه خبری تذکری کتبی ارسال کرده است. ساعاتی بعد برخی خبرگزاری ها به نقل از ایمان شمسایی، مدیر کل این سازمان زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، گزارش داد هیئت نظارت بر مطبوعات خبرگزاری رکنا را به دلیل «انتشار تصویری دردناک از یک بانوی مقتول اهوازی و برهم خوردن فضای روانی جامعه» توقیف کرده است. واکنش ها به لایحهٔ تأمین امنیت زنان. با قتل مونا حیدری مسئله لایحهٔ تأمین امنیت زنان در ایران توسط فعالان اجتماعی و رسانه ها مطرح شد. فعالان ایران می گو
یند لایحه حفظ کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت نه تنها در مجلس معطل مانده است و بعد ۱۲سال هنوز به مرحله تصویب نرسیده است، بلکه زمزمه هایی به گوش می رسد که دولت سیزدهم این لایحه را دوباره از مجلس گرفته است. دبیرکل اتحاد ملت ایران به قتل فجیع مونا حیدری در توئیتر واکنش نشان داد و مسئلهٔ لایحهٔ تأمین امنیت زنان را مطرح کرد. حکم دادگاه. سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران خبر داد سجاد حیدر نوا متهم به مباشرت در قتل عمد، ایراد ضرب و جرح عمدی مقتول و اخلال در نظم عمومی و حیدر حیدر نوا متهم به معاونت در ارتکاب قتل عمد هستند. اولیا دم گذشت کردند و با توجه به قابل گذشت بودن این قسمت از اتهام به استناد بند پ ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری در مواردی که جرم واجد جنبه و حیثیت خصوصی است پرونده منتهی به صدور قرار موقوفی تعقیب شده اما از لحاظ جنبه عمومی جرم متهم ردیف اول از حیث مباشرت در قتل عمدی به تحمل ۷ سال و نیم حبس تعزیری و از حیث جنبه عمومی ایراد ضرب و جرح عمدی به ۸ ماه حبس محکوم شده است. متهم ۱۳ ساله ردیف دوم نیز به ۴۵ ماه حبس تعزیری از باب معاونت در قتل عمدی محکوم شد، اما در شهریور ماه ۱۴۰۲ به دلیل عذاب وجدان
خودکشی کرد.
ایتان اولیور رالف Ethan Oliver Ralph یک پادکست ساز آمریکایی است که از رهبران ثابت کمپین گیمرگیت است، که بریانا وو را داکس (افشا وشناسایی اطلاعات) کرد. پادکست اصلی او کیل استریم killstream است. رالف از یوتیوب، که قبلاً برنامه او را میزبانی می کرد، بن شده است. Killstream پس از دریافت یک ماه تعلیق از سرویس استریم DLive در اوایل ژانویه در Trovo Live میزبانی شد. این نمایش همچنین در پادکست اپل منتشر شده است. حرفه. کیل استریم. در دوره آوریل تا اکتبر ۲۰۲۰، کیل استریم دلار برای رالف درآمد کسب کرد.
خوزه ویرا کوتو د ماگالهاس (; – ) سیاستمدار، پرسنل نظامی، نویسنده، فرهنگ عامه شناس و وکیل اهل برزیل بود.
ادواردو پازوئلو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل برزیل است.
فلوریانو پیکسوتو ویرا نتو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل برزیل است.
خواکیم سیلوا و لونا (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل برزیل است.
نبرد پانیوم (همچنین به عنوان پانیون، نیز شناخته می شود در سال ۲۰۰ پ.م در نزدیکی پانیوم (بانیاس امروزی) بین نیروهای امپراتوری سلوکی و امپراتوری بطلمیوسی به عنوان بخشی از جنگ پنجم سوریه صورت گرفت. سلوکیان توسط آنتیوخوس سوم رهبری می شدند، در حالی که ارتش بطلمیوسی توسط اسکوپاس از اتولی رهبری می شد. سلوکیان به پیروزی کامل دست یافتند و ارتش بطلمیوسی را نابود کردند و استان سول-سوریه را فتح کردند. این شکست ضربه سختی به بطلمیوسی ها وارد کرد و آن ها دیگر قدرت بزرگ مستقلی نبودند. آنتیوخوس جناح جنوبی خود را تثبیت کرد و شروع به تمرکز بر درگیری با جمهوری روم کرد. پیش زمینه. در سال ۲۰۲ پ. م، بطلمیوس پسر تراسیا، فرماندار بطلمیوسی سول-سوریه، به طرف آنتیوخوس سوم، فرمانروای امپراتوری سلوکی، پناهنده شد. آنتیوخوس از پاییز ۲۰۱ پ. م، تا زمستان به سوریه حمله کرد و بیشتر استان، از جمله شهر غزه را اشغال کرد. فرمانده بطلمیوسی اسکوپاس اتولیایی در زمستان آن قسمت از استان را دوباره پس گرفت. آنتیوخوس ارتش خود را در دمشق جمع کرد و در تابستان ۲۰۰ پ. م با ارتش بطلمیوسی در نهر پانیوم در نزدیکی کوه هرمون مقابله کرد. پیش درآمد. جناح بطلمیوسی. خط
مقدم بطلمیوسی چهار کیلومتر عرض داشت. بال چپ در دشت پایین فلات پانیوم مستقر شد. آن ها شامل ۲۵۰۰۰ تا ۳۲۰۰۰ فالانژ مهاجر مقدونی به فرماندهی بطلمیوس پسر آئروپوس بودند. آن ها بهترین سربازان امپراتوری بودند. فرماندهی کل در اختیار یک ژنرال مزدور اتولیایی به نام اسکوپاس اتولیایی بود که ۶۵۰۰ مزدور اتولیایی شامل ۶۰۰۰ پیاده و ۵۰۰ سواره نظام را با خود آورد. جناح سلوکی. آنتیوخوس احتمالاً حدود ۷۰۰۰۰ سرباز داشت که بیشتر آن ها در نبرد رافیا در ۲۱۸ پ. م شرکت داشتند. پس از تسخیر مجدد ساتراپی های بالا در سال های گذشته، می توانست از پایگاه منابع بزرگ تری نسبت به قبل استفاده کند. پولیبیوس از حضور کاتافراکت ها، سربازان تارانتو، فالانژها، "هیپاسپیست ها"، فیل های جنگی و جنگ جویان سبک را در صفوف ارتش سلوکی نام می برد. نبرد. آنتیوخوس کوچک، پسر اول آنتیوخوس سوم، فرماندهی کاتافراکت های ارتش سلوکی را بر عهده گرفت و شبانه تل حمرا، کوهپایه ای از کوه هرمون را تصرف کرد. کاتافراکت ها نبرد را با حمله و شکست سریع سواره نظام بطلمیوسی تحت فرمان بطلمیوس آغاز کردند. در مرکز، فالانژ بطلمیوسی فالانژهای سلوکی خود را مجبور به عقب نشینی کردند. فیل های
سلوکی این موفقیت بطلمیوسی را با عبور از شکاف های فالانژ سلوکی متوقف و پیشروی آن ها خنثی کردند. کاتافراکت ها تحت فرمان آنتیوخوس کوچک به تعقیب سواره نظام دشمن پایان دادند و از عقب فالانژهای بطلمیوسی را مورد حمله قرار دادند. فالانژهای بطلمیوسی که از دو طرف توسط فیل های جنگی، فالانژها و کاتافراکت ها گیر افتاده و در همان جا نابود شدند. اسکوپاس، واقع در جناح راست، از میدان گریخت و ۱۰۰۰۰ سرباز را با خود برد. عواقب. اسکوپاس ۱۰۰۰۰ مرد را رهبری کرد تا به صیدا پناه ببرند. سایر گروه های بطلمیوسی به اورشلیم، فنیقیه، سامره و دکاپولیس فرار کردند. همه آن ها تا پایان سال ۱۹۸ پ. م مجبور به تسلیم شدند. سول-سوریه تحت کنترل سلوکیان درآمد و بطلمیوسی ها مجبور شدند در سال ۱۹۵ پ. م با آنتیوخوس قرارداد صلح امضا کنند. به عنوان یکی از نتایج نبرد، امپراتوری بطلمیوسی مجبور شد نقش فالانژهای مهاجر مقدونی را در سال های بعد در ارتشش کاهش دهد. برخی از مفسران کتاب مقدس این نبرد را همان نبردی می دانند که در دانیال ۱۱:۱۵ به آن اشاره شده است، جایی که می گوید: «سپس پادشاه شمال خواهد آمد و برج های محاصره ای خواهد ساخت و شهری مستحکم را تصرف خواهد کرد
.» تلفات. بر اساس میزان تلفات فالانژها در نبرد ماگنزیا در سال ۱۹۰ پ. م و پیدنا در سال ۱۶۷ پ. م، ۲۵۰۰۰ فالانژ بطلمیوسی احتمالاً ۱۷۵۰۰ تا ۲۰۸۲۵ نفر، کشته یا اسیر شده اند.
گلبری دو کوتو و سیلوا (; – ) سیاست مدار اهل برزیل بود.
کارلوس آلبرتو دوس سانتوس کروز (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل برزیل است.
فرناندو آزودو و سیلوا (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل برزیل است.
گروه داون مدیا یا گروه رسانه داون () شرکت رسانه ای پاکستانی است، که در سال ۱۹۴۷ توسط محمد علی جناح تأسیس شد.
شیپ شیفت () شرکت خدمات مالی سوئیسی است، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد.
موندیا () شرکت دوچرخه سازی سوئیسی است، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد.
لکلانشه () شرکت باتری سازی سوئیسی است، که در سال ۱۹۰۹ توسط جورجز لکلانشه تأسیس شد.
از رگ هر تاک دشت سایه ها رمانی از خسرو حمزوی است که در سالِ ۱۳۸۳ منتشر شد. مجموعهٔ شعرِ «از من مپرس که شب چی ست» پیوستِ این رمان بود که چاپش مقدور نشد و در کتابِ "خانه ای در کال سوسن، از من مپرس که شب چی ست" آمد. داستان. اسفار در ارگ ذونور می میرد و ساعتی بعد نوه زاده اش، مهریز، که نامش دمِ مرگ از زبانش نمی افتاده، سرمی رسد تا گِلهٔ ریاض را به فرامرز برساند که چرا مادرش را تنها رها کرده و به پدرِ قماربازش، مشکان، روی آورده است. اسفار ارگ را به مهریز هبه کرده، ولی برادرِ اسفار، یگانه، و پسرِ یگانه که وکیل خانواده است، مشکان، از این کار ناخرسندند. عمّه خاور طرفدارِ مهریز است. مهریز که بی اعتناست با هم سالانش شب به خانهٔ دکتر لازار می روند و یگانه از خشم سر و صورت جنازهٔ اسفار را زخمی می کند. مهریز می رسد و جلویش را می گیرد. اسفار در پیردانگه به خاک سپرده می شود و شفا و هدا و اسکدار، سه فرزندخواندهٔ عقب افتادهٔ ذهنیش، از آن پس در ارگ به جستجویش می پردازند و یگانه را خشمگین می کنند و در پناهِ هستا، دخترِ کوچک ترِ یگانه، و عمّه خاور زندگی می کنند. هستا که از دلدار پیشین، ابراهیم مصباح، دور مانده، در یک زد و بند خا
نوادگی با اسفندیار شبانکاره ازدواج می کند. اسفندیار زمین های کوهپایه را به نام هستا می کند تا خانوادهٔ ذونور در آن شهرک سازی کند. یگانه استخوان های مردگان شبانکاره را از کلاتِ شبانکاره، که می خرد، به ارگ می آورد و با خانواده برشان پای کوبی می کند. اسفندیار در املاک خودش اصلاحات ارضی می کند و ملّاکان دیگر را به خشم می آورد. در نتیجه در توطعه ای تیر می خورد و به تدریج می میرد و نزدیک اسفار به خاک سپرده می شود و هستا به املاکش رسیدگی می کند. فرامرز با نایین به آیین مانو می گرود و به جزیرهٔ مانو می رود و بیمار می شود و می میرد. مشکان دارایی خانواده، از جمله ارگ، را در قمار به برزو شبانکاره می بازد و در یک قرارداد صوری قانونی فروش واگذار می کند و خودکشی می کند. برزو، به میانجی گری مهریز، ریاض را از بدهکاری نجات می دهد. مهریز به توطئهٔ آدم های یگانه، از اداره اخراج می شود و در سفری به بیدگاه نام و نشان مادرش را، که یگانه طرد کرده بود، از خاله نگار می شنود. در بازگشت به ارگ می رود، می بیند یگانه استخوان های زنش را در مقام آویخته. هدا و شفا و اسکدار به یگانه حمله می کنند، هستا اسکلت مادر را در آغوش می گیرد و کشته شدن
ِ یگانه را تماشا می کند.
نبرد اونوپاروس نبردی بود که در سال ۱۴۵ پ. م بر روی رودخانه اونوپاروس (رود عفرین امروزی، سوریه) در حومه مجاور انطاکیه بر اورونتس، پایتخت امپراتوری سلوکی، رخ داد. این جنگ بین ائتلافی از مصر بطلمیوسی به رهبری بطلمیوس ششم و سلوکی هایی که از ادعای حکومت دیمتریوس دوم حمایت می کردند، در مقابل حامیان سلوکی الکساندر بالاس صورت گرفت. نیروی بطلمیوسی در نبرد پیروز شدند و امید بالاس برای حفظ تاج و تخت پایان یافت. با این حال، بطلمیوس ششم در این نبرد دچار جراحت مرگباری شد. علیرغم اینکه نیروهای مصری در نبرد پیروز شدند، آن ها توسط امپراتوری سلوکی که اکنون یکپارچه شده بود، از سوریه بیرون رانده شدند. پیش زمینه. دیمتریوس یکم، پادشاه سلوکی، جاه طلب و شایسته بود، اما در طول سلطنت خود، دشمنان خارجی و داخلی پیدا کرد. جمهوری روم و پادشاهی پرگامون که مشتاق تضعیف دیمتریوس و سلوکیان بودند، از مدعی تاج و تخت او، الکساندر بالاس حمایت کردند. بالاس ادعا کرد که فرزند گمشده آنتیوخوس چهارم، عموی دیمتریوس یکم است و در سال ۱۵۲ پ. م به شهر بطلمیاس با حمایت مزدوران رومی و پرگامی رفت. او حداقل از رقبای داخلی دیمتریوس کمک گرفت، به ویژه از خاندان مکا
بی به رهبری جاناتان آپوس که او را به عنوان کاهن اعظم یهودیه منصوب کرد. بالاس و گروهش موفق شدند دیمتریوس یکم را در ۱۵۰ پ. م بکشند و تاج و تخت سلوکی را برای خود تصاحب کنند. الکساندر بالاس در ابتدا از حمایت مصر بطلمیوسی و پادشاه آن بطلمیوس ششم برخوردار بود. او برای ایجاد اتحاد با دختر بطلمیوس، کلئوپاترا تئا ازدواج کرد. با این حال، این صلح ماندگار نشد. دیمتریوس دوم، پسر خردسال دیمتریوس یکم، نمایشنامه ای ساخت تا بالاس را بدنام کند، کسی که به عنوان یک حاکم ضعیف و بداخلاق شهرت پیدا کرد. جنگ داخلی از سر گرفته شد و نیروهای مصری در حدود ۱۴۷ پ. م در مرز جمع شدند و آماده مداخله در جنگ داخلی سلوکیان بودند. با اجازه الکساندر، مصریان بیشتر مناطق ساحلی سول-سوریه را اشغال کردند، با همکاری متحدان یهودی محدوده نفوذ الکساندر گسترش یافت و تپه ها و مناطق داخلی یهودیه را تصرف کردند. هنگامی که بطلمیوس ششم به سمت شمال حرکت می کرد، طرف خود را تغییر داد و از دامادش بالاس خواست که وزیر ارشد خود را به اتهامات احتمالاً جعلی تحویل دهد. احتمالاً دیمتریوس دوم پیشنهاد داده بود که در صورت متحد شدن بطلمیوس با او، حکومت مدت بطلمیوسی ها را بر سول
-سوریه به رسمیت بشناسد. پس بطلمیوس ششم به انطاکیه لشکرکشی کرد. الکساندر شهر را رها کرد. بطلمیوس ششم پایتخت سوریه را برای دیمتریوس دوم به عنوان حاکم دست نشانده اش فتح کرده بود. ازدواج دخترش کلئوپاترا تئا با بالاس منتفی شد و او با دیمتریوس ازدواج کرد. نبرد. بطلمیوس ششم و دیمتریوس دوم برای کسب وفاداری اشراف یونانی انطاکیه تلاش کردند. در همین حین بالاس از کیلیکیه خارج شد و وارد سوریه شد. هواداران او حومه های اطراف انطاکیه را غارت کردند تا بر مهاجمان مصری فشار بیاورند. ارتش مشترک بطلمیوس و دیمتریوس به الکساندر حمله کرده و به حملات او پایان دادند. ارتش ائتلاف آن ها با ارتش الکساندر در کنار رودخانه اونوپاروس در نزدیکی انطاکیه درگیر شد. ارتش بطلمیوسی پیروز شد و بالاس را مجبور به فرار کرد. عواقب. در حالی که ارتش بطلمیوسی پیروز نبرد شد، اما در واقع بالاس و بطلمیوس ششم هر دو شکست خوردند. بطلمیوس علیرغم این که پیروز شد، در این نبرد مجروح شد. ظاهراً اسبش پس از ترسیدن از یک فیل روی او افتاد. نگهبانانش از او محافظت کرده و در حالت گیجی به مصر بازگردانده شد. الکساندر بالاس برای پناهندگی به نبطیه گریخت، اما متحدانش در آنجا به
او خیانت کردند. او توسط یکی از شاهزادگان نبطی به نام زبدیل کشته شده و سر او را جدا کرد؛ بنابراین، برنده غیرمنتظره نبرد، دیمتریوس دوم جوان بود که به ناگهان رقبای بالقوه خود برای قدرت را مرده یافت. با اتحاد کوتاه مدت سلوکی ها، دیمتریوس به متحدان مصری سابق خود روی آورد و توانست نیروهای اشغالگر بطلمیوسی را از انطاکیه و سول-سوریه بیرون کند. مصر بطلمیوسی که ظاهراً به دستاوردهای بزرگ ارضی دست یافته بود و رقیب دیرینه خود را به یک کشور دست نشانده تقلیل داده بود به جایی که در ۱۵۲ پ. م بود بازگشت.
"آیدا رد (") یک فیلم درام جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی و کارگردانی جان سوب و با بازی ملیسا لیو، فرانک گریلو و جاش هارتنت است. این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم لوکارنو در ۱۱ اوت ۲۰۲۱ به صورت جهانی اکران شد و در ۵ نوامبر ۲۰۲۱ نیز توسط صبان فیلمز در ایالات متحده منتشر شد. داستان. آیدا «رِد» واکر (با بازی ملیسا لئو)، مادر تبهکار یک خانوادهٔ جنایتکار، در زندان در حال پوسیدن است. او بیوه شده، چون همسرش در جریان همان عملیاتی کشته شد که به دستگیری اش انجامید. حالا که به سرطان مبتلا شده، می خواهد در آزادی بمیرد. بنابراین، هم برای آزادی مشروط نقشه می کشد و هم—مطابق عادت قدیمی اش—برای یک سرقت. پسرش، وایت (جاش هارتنت)، تبهکاری حرفه ای اما بااخلاق است، و برادرش، دالاس (فرانک گریلو)، روان پریشی خشن. دخترش جینی (دبورا ان وول) نیز به خاطر ازدواج با یک افسر پلیس ساده دل و مهربان به نام بادی کالیِر (جورج کارول) از آیدا دوری می کند. دختر نوجوان و یاغیِ آن ها، دارلا (سوفیا هابلتیز)، جذب عمویش وایت شده و با یک جوان بی سروپا به نام پیتی (نیکلاس سیریلو) رابطهٔ عاشقانه دارد. وایت پس از شکست در سرقت یک کامیون درگیر مش
کلات فراوانی است، و مأمور ویژهٔ عبوس اف بی آی، لارنس تویلی (ویلیام فورسایت)، که با کالیِر همکاری می کند، رد او را گرفته است. در این میان، دالاس که خود را «پاک کن» ماجرا می داند، به طرز بی رحمانه ای کسانی را که باعث این شکست شده اند یا بستگانشان را می کشد. تولید. فیلمبرداری ابتدایی این فیلم در اوت و سپتامبر ۲۰۲۰ در تالسا، اکلاهما انجام شد. انتشار. این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم لوکارنو در ۱۱ اوت ۲۰۲۱ به صورت جهانی اکران شد. این فیلم اولین نمایش خود در آمریکای شمالی را نیز در اوت ۲۰۲۱ در جشنواره بین المللی فیلم فنتیژا تجربه کرد. پیش از این، صبان فیلمز حقوق پخش فیلم را در ایالات متحده و بریتانیا به دست آورده بود.
نبرد ۲۵ آبو (۱۰ اوت) ۳۰۹ پ. م در مکانی نامعلوم میان بابل و شوش رخ داد و یک درگیری سرنوشت ساز و نهایی جنگ بابل بود، که با پیروزی سلوکوس یکم و تأسیس پادشاهی سلوکی به پایان رسید. زمینه. سلوکوس بین سال های ۳۱۲ تا ۳۱۱ پ. م بابل را پس گرفته بود. او قبلاً ساتراپ این ساتراپی بود، اما از ترس قدرت روزافزون آنتیگون مجبور به ترک آن شد. دودمان آنتیگونی چندین تلاش برای بازپس گیری این ساتراپی انجام دادند، اما با شکست مواجه شدند. آنتیگون با سایر "دیادوخوی ها" (بطلمیوس، کاساندر و لوسیماخوس) صلح کرد و طبق برخی منابع با لشکری ۷۵۰۰۰ نفری به بابل لشکر کشید، سلوکوس سپس تصمیم به جنگ چریکی گرفت، اما آنتیگون با غارت و ویران کردن قلمرو او پاسخ داد و در نهایت سلوکوس را مجبور کرد برای رویارویی با او در زمین باز، با نیروی بسیار کمتری به مقابله با او برود. نبرد. هنگامی که دو ارتش به هم رسیدند، درگیری بی نتیجه ای با هم داشتند، هر دو سپاه در شب برای استراحت به اردوگاه خود رفتند. اما در حالی که ارتش آنتیگون سلاح هایشان را بر زمین گذاشته و خوابیدند، سلوکوس به افراد خود دستور داد که شام خورده و با زره کامل و در صفوف خود استراحت کنند. صبح روز ب
عد، هنگامی که خورشید از پشت فالانژ سلوکی ها که قبلاً مستقر شده بود طلوع کرد، آن ها پیشروی خود را آغاز کردند و دشمن را غافلگیر کرده و بر دشمن غلبه کردند. در نتیجه آنتیگون از ساتراپی های بالا دست کشید و شرق را به سلوکوس واگذار کرد.
پلاتینی، رنگی است که ته رنگ فلزی آن خاکستری مایل به سفید کم رنگ است که شبیه به فلز پلاتین است. نخستین استفاده ثبت شده از "پلاتینی" به عنوان نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۹۱۸ بود.
دوث () یک گور معبری نوسنگی در دره بوین، شهرستان میث، ایرلند است. این بنا یکی از سه بنای اصلی "برو نه بوین"، یک میراث جهانی است که شامل نیوگرنج و کنوث نیز می شود. برخلاف دو گور معبری دیگر، دوث به طور مستقل روزگذاری نشده است اما ویژگی های آن مشابه گورهاییست که پیشینه شان به ۳۲۰۰ تا ۲۹۰۰ پیش از میلاد می رسد. بررسی های میدانی باستان شناختی و ژئوفیزیک کل محوطه، از جمله بناهای تاریخی بعدی، به صورت بخشی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ انجام شد. در ژوئیه ۲۰۱۸، گورهای معبری دیگری در محوطه تالار دوث در مجاورت حفاری شد که نمونه های قابل توجهی از هنر دوران نوسنگی، مشابه آنچه در دوث و دیگر سایت های "برو نه بوین" بود را نشان داد.
امیل لدرر (Emil Lederer) (۲۲ ژوئیه ۱۸۸۲ – ۲۹ می ۱۹۳۹)، اقتصاددان و جامعه شناس آلمانی بوهمی بود. او که در سال ۱۹۳۳ به دلیل یهودی بودن از سمتش در دانشگاه هومبولت برلین خلع شد، به تبعید واداشته شد. او در تأسیس «دانشگاه در تبعید» در دانشکده جدید در نیویورک سیتی کمک کرد. زندگی نامه. لدرر در سال ۱۸۸۲ میلادی به یک خانواده تجار یهودی متولد شد. او در دانشگاه وین، حقوق و اقتصاد ملی خواند. استادان او، در میان دیگران، هاینریش لاماش، کارل تیودور فان ایناما-استرنگ، فرانس فان جوراشک، کارل منگر، فریدریش فان ویسر، یوگن فان بولم-باورک و یوجن فان فیلیپویچ بودند، در حالی که لودویگ فان میسز، جوزف شومپتر، فیلیکس سوماری، اوتو باور و رودولف هیلفردینگ از جمله شاگردان او بودند. لدرر در سال ۱۹۰۵ میلادی در وین دکترای jur. ، در سال ۱۹۱۱ از دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ دکترای rer. pol خود را به دست آورد. سال بعد، او با تیزس «Die Privatangestellten in der modernen Wirtschaftsentwicklung» در دانشگاه روبرخت کارل هایدلبرگ به تحصیل پرداخت. او در سال ۱۹۱۸ میلادی به عنوان معاون استاد در دانشگاه هایدلبرگ گماشته شد، اما لدرر تا سال ۱۹۲۰ در وین
باقی ماند. در اوایل ۱۹۱۹، او، به همراه هیلفردینگ و شومپتر، به عنوان عضو کمیسیون سوسیال سازی آلمان در وین منصوب شد. لدرر در دانشگاه هایدلبرگ در سال ۱۹۲۰ در رشته سیاسیت اجتماعی، معاون استاد و در همان سال استاد کامل شد. از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ او به عنوان استاد مهمان در دانشگاه امپراطوری توکیو به لکچر پرداخت. لدرر و آلفرد ویبر از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۱ میلادی، مدیران مؤسسه علوم اجتماعی و دولتی بودند. در سال ۱۹۳۱ میلادی او در دانشکده آلمان برای اقتصاد ملی و علوم مالی در دانشگاه همبولت برلین، جانشین ورنر سومبارت شد. لدرر، به گونه ای که در مورد تقریباً تمام به اصطلاح «اقتصاددانان هایدلبرگ» صدق می کند، در ۱۴ آوریل ۱۹۳۳ بر اساس Gesetz zur Wiederherstellung des Berufsbeamtentums توسط نازی ها تعلیق شد تا این که تصمیم نهایی در مورد شان اتخاذ شود. این امر بر تمام فعالیت های مرتبط با دفاتر او تأثیر گذاشت. در همان زمان حقوق باید به صورت کامل پرداخت می شد. علاوه بر آن، اعضای دانشگاه ظاهراً لدرر را به دلیل عضو حزب دموکراتیک سوسیال آلمان (از سال ۱۹۲۵ میلادی به بعد) و یک «غیر آریایی» بودن محکوم کرده بودند. لدرر به لندن فرار کرد، بعدها
به ایالات متحده آمد، جاییکه (در سال ۱۹۳۳ میلادی) یکی از مؤسسین «دانشگاه در تبعید» در دانشکده جدید تحقیقات اجتماعی در نیویورک سیتی شد که قرار بود دانشکده دوره لیسانس علوم سیاسی و اجتماعی شود. امیل لدرر تا زمان مرگ ناگهانی او، پس از یک عمل جراحی، در سال ۱۹۳۹ رئیس آن بود. آثار. لدرر، کسی که اقتصاد و جامعه شناسی را به هم گره زد، مهم ترین حامی علوم اجتماعی میان رشته ای در هایدلبرگ بود. تلاش های او به عنوان سوسیال دموکرات در مقالات متعدد او، از جمله نظریهٔ اقتصاد و تحلیل ساختار طبقات منعکس شده است. لدرر مجله نظریهٔ سوسیال دموکرات «Die Neue Zeit» را چاپ کرد، از کارل مارکس و جوزف شومپتر متأثر شده بود. او از یک بازار آزاد تنظیم ناشده حمایت نکرد: او ناکارآمدی انحصاری ها را بررسی کرد و تا حدی تأثیرات مثبت پیشرفت تکنیکی را طبق قضیه رکود خود محکوم کرد.