Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به طور قطع، افرادی در ورای مسائل مطرح شده، قرار دارند. اگرچه تعدادشان مشخص نیست اما با بهره گرفتن از روش های غیراخلاقی به این موضوع ورود کرده اند. افرادی که در ارتباط با این موضوع هستند، شناسایی نشده اند. به همین دلیل، گزارشی درباره خاطیان به ریاست دانشگاه ارائه نشده که به تخلفات آنها ورود کنیم. تمام اقدامات انجام شده غیراخلاقی است و در خور دانشگاه تهران نیست.» انتقادات اعضای هیئت علمی دانشکده. احمدرضا قائم مقامی، مدیر وقت بخش تخصصی زبان های باستانی و ایران شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، در جلسهٔ پرسش و پاسخ دانشجویی مورخ ۲۳ خردادماه ۱۴۰۱، انتقادات تندی را به عملکرد عبدالرضا سیف وارد کرد. او مدعی شد از حضور او و دیگر استادان این بخش تخصصی در مصاحبهٔ دکتری رشتهٔ زبان های باستانی ممانعت به عمل آمده و سؤالات آزمون کتبی کنکور این رشته نیز یک روز پیش از برگزاری کنکور از گاوصندوق خارج و با سؤالات دیگری جایگزین شدند. او بر اساس این دعاوی کنکور دکتری این رشته را «مخدوش» و «به کلی متقلبانه» خواند. از دیگر مسائل مطرح شده توسط قائم مقامی، حذف مقالات منتشرشده در یکی از مجلات دانشکده از سایت آن مجله به دستور سیف و د
خالت های معاون اجرایی سیف، موسی دیباج، در امور مرتبط با جذب اساتید در بخش تخصصی زبان های باستانی و ایران شناسی بوده است. سیف ادعای جابجایی سؤالات را در مصاحبه با تسنیم «سطحی و عامیانه و غیر قابل وقوع و کذب» خواند و دربارهٔ ممانعت از حضور استادان این بخش تخصصی در مصاحبهٔ آزمون دکتری نیز ادعا کرد مقررات اجازهٔ حضور استادان این بخش در مصاحبهٔ دکتری را نمی داده و «بنابراین به ناچار برای مصاحبه شفاهی دکتری در این رشته از استادان بازنشسته و مدعو دعوت شد.» داریوش رحمانیان، دانشیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی، نیز در مصاحبه با روزنامهٔ هم میهن، خاطره ای از حضور سیف در جلسهٔ شورای گروه تاریخ نقل کرد. به گفتهٔ او سیف به درخواست خودش و برخلاف رویهٔ مرسوم در یکی از جلسات شورای گروه تاریخ حضور یافت و «حدود ۵۰-۴۰ دقیقه تهدید و هشدار و انتقادهای تند فرمودند و حتی برخی تهمت ها به برخی روساء و مدیران پیشین دانشکده زدند که مثلا سوءاستفاده کردند، بدون این که اسم کسی آورده شود و حتی حضور داشته باشند.» طبق روایت رحمانیان، سیف پس از مطرح کردن انتقادات خود می خواسته از جلسه خارج شود که موجب درگیری سیف و اعضای گروه تاریخ
می شود. به گفتهٔ رحمانیان پس از این درگیری ها سیف تهدید کرده که مدیر گروه تاریخ را عزل و مجلهٔ گروه تاریخ را تعطیل می کند. جنجال جعل امضا در حمایت از سیف. پس از انتشار نامه «اعلام خطر نسبت به وضعیت دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران» خبرگزاری فارس، نامه ای را با عنوان «خط تخریب و هجمه به استادان، مدیران و دانشجویان ارزشی و جهادی؛ راهبرد حزب منحله مشارکت و عوامل فتنه ۸۸ در دانشگاه» به همراه ۹۵۰ امضا منتشر کرد که به نامه اعتراضی دانشجویان و فارغ التحصیلان پاسخ می داد. این نامه منتقدان سیف را «اذناب ورشکسته فتنه ۸۸ و حزب منحله مشارکت در دانشگاه» می خواند که «با هدف انتقام از جبهه انقلاب اسلامی و شکستن صفوف مرصوص سربازان ولایت و رهبری، و در جهت تحریک دانشجویان عزیز و دور کردن آنان از فضای علم و پژوهش و کُند کردن حرکت و پیشرفت علمی کشور که از مولفه های اصلی اقتدار ملی است، تخریب سازمان­ یافته و ترور شخصیت استادان و دانشجویان متعهد و انقلابی را پی گرفته ­اند.» در ساعات ابتدایی انتشار این جوابیه عدهٔ زیادی از افرادی که نامشان در فهرست ۹۵۰ نفری امضاکنندگان قرار گرفته بود، از این اتفاق اظهار بی اطلاعی کردند.
سایه اقتصادی نیا، ویراستار و منتقد ادبی، مرتضی روحانی راوری، چهرهٔ فرهنگی اصولگرا و مدیر نشر ترجمان، و محمد راغب، استاد زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه شهید بهشتی، از جملهٔ این افراد بودند. بنا بر گزارش روزنامهٔ هم میهن، بسیاری از دانشجویان و دانش آموختگان دانشکدهٔ ادبیات نیز اعلام کردند اسامی ای که ورودی آن ها در فهرست امضاکنندگان قرار گرفته را نمی شناسند و بنابراین بسیاری از اسامی فهرست شده اساساً وجود خارجی ندارند. همچنین بنا بر گزارش این روزنامه، در فهرست منتشرشده زمان ورود اسامی نیز درج شده بوده و نشان می داده که اکثر اسامی با فواصل زمانی بسیار کوتاه وارد شده اند که نشان از جعلی بودن آن ها دارد. از دیگر اتفاقات خبرساز وجود اسامی «ساسان حیدری یافته» (ساسی مانکن) و «ابراهیم حامدی» (ابی) در میان فهرست امضاکنندگان بود. در پاسخ به این وقایع، مشاور رسانه ای عبدالرضا سیف، در گفتگو با خبرگزاری فارس مدعی شد «درج برخی اسامی افراد معلوم الحال و اسامی جعلی در نامه دانشجویان دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دلیل آنلاین و الکترونیکی بودن فرایند امضای آن، از سوی بعضی فرصت طلبان صورت گرفته که مراتب از طریق پلیس فتا پیگیری
خواهد شد.» تغییر رئیس مؤسسهٔ لغت نامهٔ دهخدا و مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی. در تیرماه سال ۱۴۰۱ به دستور سیدمحمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران، محمود بی جن خان، زبان شناس ایرانی و عضو گروه زبان شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، از ریاست مؤسسهٔ لغت نامهٔ دهخدا و مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی برکنار و حمیرا زمردی، عضو گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، با او جایگزین شد. به گفته مقیمی، این جابجایی پس از آن صورت گرفت که او مسئولیت بررسی عملکرد بی جن خان را به سیف سپرده بود. سیف چند هفته پیش از این جابجایی گفته بود این مؤسسه «مربوط به دانشکده ادبیات است» و رئیسش باید از گروه زبان و ادبیات فارسی باشد و نه گروه زبان شناسی. بنا بر گزارش روزنامهٔ هم میهن، «بسیاری با توجه به سابقه همکاری های نزدیک و همفکری های زمردی با سیف... این انتصاب را در نتیجه مشاوره ایشان دانستند.» ریاست زمردی بر این مؤسسه در همان ماه های اول با حواشی بسیاری همراه بود که منجر به قطع همکاری مؤلفان لغت نامهٔ بزرگ فارسی با این مؤسسه شد. سیف نیز در کنار مقیمی و زمردی از کسانی بود که ادعا کرد «درباره قطع همکاری استادان پیشکسوت
با موسسه لغتنامه دهخدا هم جوسازی صورت گرفته است. نامه انصراف از همکاری استادان با موسسه لغتنامه دهخدا هم از جوسازی ها و شایعه پراکنی های چند فرد خاص بوده است و اساساً هیچ استعفایی تقدیم ریاست این سازمان نشده است.» پس از این اظهارات، مؤلفان لغت نامهٔ بزرگ فارسی در نامه ای به وزیر علوم که توسط وبگاه مؤسسهٔ میراث مکتوب منتشر شد، بر قطع موقت همکاری خود با مؤسسهٔ لغت نامهٔ دهخدا تأکید کردند. پس از برگزاری مراسم معارفه حمیرا زمردی، محمود بی جن خان، رئیس پیشین مؤسسه، در نامه ای سرگشاده به برخی اظهارات رئیس دانشگاه تهران پاسخ داد. این نامهٔ سرگشاده حاوی انتقادات تندی به عبدالرضا سیف نیز بود. او در پاسخ به ادعای مقیمی مبنی بر محول کردن مسئولیت بررسی عملکرد او در مؤسسه، نوشت: «ایشان چه بررسی ­ای انجام داده و چه کاستی ­هایی گزارش کرده­؟ آیا نباید بنده به عنوان رئیس مؤسسه از این بررسی و کاستی ­ها مطلع شوم و پاسخ آنها را بدهم تا جناب­عالی بتوانید تصمیم درست بگیرید. اگر ایشان صلاحیت بررسی دارند، بنده که در هر دو حوزه فرهنگ ­نویسی و آزفا سال هاست کار می ­کنم، کتاب، طرح کاربردی، مقاله ملی و بین ­المللی دارم و رشته ­ام مرتبط
با موضوع است، صلاحیت انجام این بررسی و کاستی ­ها را ندارم؟... بنده اولی به این بررسی هستم یا سیف؟ خواهشمند است دستور فرمایید یکی از کارشناسان دانشگاه کارنامک علمی بنده و سیف و حتی سایر همکارانی را که در حوزه­ های تخصصی موسسه فعالیت دارند، در پایگاه­ های علم ­سنجی داخلی و خارجی جستجو کنند تا واقعیت بر جناب­عالی آشکار شود.» او همچنین نوشت یکی از دلایل عدم حضور او در مراسم تودیع و معارفه، «مشاجره سیف با بنده جلوی ساختمان دانشکده در ملأ عام، هفته قبل ­از برکناری من و اهانت به یکی از کارمندان صدیق، درست­کار، فداکار، عالم و بسیار محترم مؤسسه و دانشگاه، خانم اکرم سلطانی، و همچنین اهانت به بنده با الفاظ تند و زشت» بوده است. نقش در سرکوب اعتراضات ۱۴۰۱ دانشجویان. به گفتهٔ کانال تلگرامی «شوراهای صنفی دانشجویان کشور» در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ دانشجویان ایران پیرو کشته شدن مهسا امینی، در روز ۲۳ مهرماه ۱۴۰۱، تعدادی از دانشجویان دانشگاه تهران حین خروج از دانشگاه توسط حراست دانشگاه به اتاقکی کشانده شدند و توسط مأموران حراست و افرادی که خود را مأمور وزارت اطلاعات معرفی کرده اند، مورد ضرب وشتم با شوکر قرار گرفته اند. در ادامه، ا
ین دانشجویان به تالاری منتقل می شوند و از آن ها در حضور سیدمحمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران، و عبدالرضا سیف تعهداتی اخذ می شود. اخراج حسین مصباحیان. در آذر سال ۱۴۰۱، حسین مصباحیان، عضو هیئت علمی گروه فلسفهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، با ارجاع به اخراج خود از دانشگاه در سال های پیشین اعلام کرد: «اخراج شدم ولی اعتراض کردم و برگشتم؛ فرایندی که هفت سال طول کشید نُه سال از این شانزده سال را به صورت حق التدریس و بدون قرارداد استخدامی در گروههای فلسفه تاریخ و ایرانشناسی خدمت کردم و باز هم ادامه دادم. اینک اما که بار دیگر، و این بار همراه با پیگیری مصرانه ریاست فعلی دانشکده ادبیات در از کار انداختن هر سه پرونده تمدید، تبدیل و تغییر وضعیت، فاقد قرارداد استخدامی و در عمل اخراج شده به حساب می آیم، اندازه اجحاف را از اندازه تحمل خود بیشتر میبینم و ضمن اعلام انصراف از پیگیریهای بی حاصل حقوقی و قانونی، آن هم در شرایطی که حقوق مهمتر مردم به رسمیت شناخته نمی شود کناره گیری ناگزیر خود از ادامه کار در دانشگاه را اعلام میدارم.» در واکنش به این نامه جمع زیادی از استادان دانشگاه حمایت خود از مصباحیان را حمایت کردن
د. انتشار فایل صوتی توهین به دانشکدگان هنرهای زیبا. در تیرماه سال ۱۴۰۲ صوتی از عبدالرضا سیف در جلسهٔ استادان دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی منتشر شد که در آن سه بار از لفظ «رقاص» برای توهین به دانشجویان دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران استفاده می کرد. او در این صوت ضریب پرداختی دانشگاه به دانشکدهٔ ادبیات و دانشکدگان هنرهای زیبا به ازای هر دانشجو را مقایسه می کند و می گوید: «یک زمانی دانشکده ادبیات ضریبش یک بود و هنرهای رقاص بیکار یک و نیم بود. رقاص ها یک و نیم شده بودند و ادبیاتی های بیچاره یک بودند. درستش کردیم. اینها رقاص بودند.» در واکنش به این سخنان جمعی از استادان دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران در بیانیه ای سخنان سیف را محکوم کردند و بیان کردند که «اظهار نظرهایی از جنس صحبت های توهین آمیز آقای سیف، نتیجه ای جز ایجاد التهاب، تشویش و بازخوردهای منفی در فضای دانشگاه نخواهد داشت.»
سالم الاحمدی (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش سه گام اهل عربستان سعودی بود.
هانا دیگز اَتکینز (Hannah Diggs Atkins) (۱ نوامبر ۱۹۲۳ – ۱۷ ژوئن ۲۰۱۰)، از اعضای مجلس نمایندگان اکلاهما طی سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۰ بود و نخستین زن آمریکایی-آفریقایی محسوب می شد که موفق شده بود به این مجلس راه یابد. وی پس از آن، به طور همزمان به عنوان دبیر ایالت اکلاهما و مدیر واحد خدمات اجتماعی این ایالت انتخاب شد، از این رو تا سال ۱۹۹۱ و زمان بازنشستگیش، عالی رتبه ترین زن در دولت ایالتی اکلاهما قلمداد می شد. اوایل زندگی. هانا دیگز در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۲۳ در شهر وینستون سَلِم واقع در کارولینای شمالی از پدر و مادری به نام جیمز و مابل (کندی) دیگز متولد شد. هانا پنجمین فرزند از مجموع شش فرزند خانواده بود. او و خواهرانش همگی مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد داشتند. برادرش، ادوارد اُ. دیگز، نخستین آمریکایی آفریقایی تباری بود که در سال ۱۹۶۱ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی شد. هانا نیز از میان خواهرانش اولین دختری بود که ازدواج کرد و تنها کسی بود که صاحب فرزند شد. وی در مدارس دولتی مخصوص رنگین پوستان در وینستون سلم درس خواند و در سن ۱۵ سالگی به عنوان دانش آموز ممتاز از دبیرستان اتکینز فارغ التحصیل شد. هانا در سا
ل ۱۹۴۳ مدرک کارشناسی زبان فرانسه و کارشناسی زیست شناسی خود را از کالج سنت آگوستین شهر رالی در کارولینای شمالی دریافت کرد. همچنین در سال ۱۹۴۹ در رشته علوم کتابداری از دانشگاه شیکاگو مدرک کارشناسی گرفت. او در دانشکده حقوق دانشگاه شهر اوکلاهما تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۹ و درست زمانی که ۶۶ ساله بود، موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت دولتی از دانشگاه اکلاهما شد. ازدواج و کار در کتابخانه. هانا در سال ۱۹۴۳ و درست دو روز پیش از اخذ مدرک کارشناسی در رشته علوم کتابداری از کالج سنت آگوستین با چارلز ان. اتکینز که پزشک بود، ازدواج کرد. این زوج صاحب سه فرزند به نام های ادموند ارل، چارلز ناتانائیل و والری آن شدند. اتکینز در سال ۱۹۴۹ کتابدار بخش مرجع دانشگاه فیسک در نشویل شد. این زوج در سال ۱۹۵۰ به وینستون سلم بازگشتند و در آنجا او مسئولیت کتابخانه مدرسه ابتدایی کیمبرلی را برعهده گرفت. وی در رابطه با آغاز کار خود به عنوان کتابدار چنین می گوید: «شغل من کتابداری بود. هنوز هم شیفته کتاب هستم. هنوز هم کلی کتاب جمع می کنم. وقتی به اینجا آمدم، ناچار هزاران جلد از کتاب هایم را به دیگران اهدا کردم. ما از کودکی با کتاب بزرگ
شدیم، هر وقت پدرم برای عقد قرارداد به جایی می رفت یا از کارولینای جنوبی یا هر جای دیگری برمی گشت همیشه به جای آبنبات و خوراکی برای ما کتاب می آورد.» خانواده اتکینز در ۱۹۵۳ عازم غرب ایالت اکلاهما شدند. هانا اتکینز تا سال ۱۹۵۶ کتابدار یکی از کتابخانه های عمومی اکلاهما بود. در ۱۹۶۲ کتابدار بخش مرجع کتابخانه ایالتی اکلاهما شد. پس از یک سال، ارتقای شغلی یافت و به عنوان کتابدار ارشد بخش کتب عمومی و حقوقی به کارش ادامه داد. او همچنین در دانشگاه اکلاهما به تدریس حقوق و کتابداری پرداخت. در سال ۱۹۸۹، هانا مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت دولتی از دانشگاه اکلاهما دریافت کرد. اتکینز به عنوان یک کتابدار همواره با سانسور و نژادپرستی مخالفت می ورزید. چنانچه در یادداشت پشت جلد کتاب «اخراج دوشیزه روث براون» نیز به این نکته اشاره شده است. سیاست. اتکینز را بیشتر به عنوان نخستین زن آفریقایی تباری حاضر در مجلس نمایندگان اکلاهما می شناسند. او از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۰ نمایندگی منطقه شصت و هفتم را عهده دار بود. اتکینز طی دوران خدمتش لوایح مهمی را تدوین نمود و در جهت تحقق خدمات درمانی، رفاه کودکان، بهبود سلامت روان، حقوق زنان و حق
وق مدنی مبارزه کرد. وی رئیس کمیته بهداشت روانی و عمومی بود. به علاوه در کمیته تخصیص بودجه، کمیسیون آموزش و هیئت استانداردهای حرفه ای و آموزش عالی نیز فعالیت داشت. در سال ۱۹۸۰، اتکینز از سوی رئیس جمهور جیمی کارتر در سی و پنجمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کرد. او یکی از اعضای کمیته سوم بود که عمدتاً به مسائل سیاسی و اجتماعی می پرداخت. وی پس از اتمام مأموریتش در سازمان ملل متحد به اکلاهما بازگشت. اتکینز در فاصله میان سپتامبر تا دسامبر ۱۹۸۲، در مقام مشاور در خدمت کمیسیون شرکت های خدماتی اکلاهما بود. فرماندار هنری بلمون در ژانویه ۱۹۸۳ او را به عنوان معاون واحد خدمات اجتماعی انتخاب کرد. رسیدگی به امور سالمندان نیز بخشی از وظایفش بود. وی تا سپتامبر ۱۹۸۷ این مسئولیت را بر عهده داشت. در ژانویه ۱۹۸۷ به عنوان مدیر خدمات اجتماعی در دولت ایالتی انتخاب شد. سپتامبر بعد، دبیری ایالت را نیز به وظایف خود افزود و در هر دو سمت در دولت ایالتی مشغول خدمت شد. علاوه بر وظایف مرسوم دبیر، او نظارت بر واحد بهداشت روان، اداره اصلاحات، هیئت عفو، آزادی مشروط و سایر هیئت ها، شوراها و کمیته های مرتبط با آنها را نیز بر عهده داشت.
وی تا سال ۱۹۹۱ و زمان بازنشستگیش، در میان زنان، عالی ترین مقام را در دولت ایالتی اکلاهما دارا بود. جوایز، مناصب و وابستگی ها. هانا اتکینز در طول دوران خدمتش جوایز و افتخارات بیشماری را از آن خود کرد که جایزه زن سال تتا سیگما پی (۱۹۶۸)، جایزه عموم مردم (۱۹۷۵) و جایزه روز هانا اتکینز در دانشگاه اکلاهما (۱۹۷۸) از جمله آنها بود. نام او در سال ۱۹۸۲ در تالار مشاهیر زنان اکلاهما و در سال ۱۹۸۳ در تالار مشاهیر آمریکایی های آفریقایی تبار اکلاهما به ثبت رسید. به علاوه در سال ۲۰۰۰ نامش وارد تالار مشاهیر اکلاهما شد. اتکینز یکی از اعضای انجمن زنان آلفا کاپا آلفا و سازمان The Links بود. در سال ۱۹۹۰، دانشگاه ایالتی اکلاهما به افتخار او یک کرسی وقفی با نام کرسی موقوفه هانا اتکینز در حوزه خدمات اجتماعی راه اندازی کرد. در سال ۱۹۹۸ دکترای افتخاری دانشگاه اکلاهما و در سال ۲۰۰۰ دکترای افتخاری دانشگاه ایالتی به او اهدا شد. با ورود به قرن بیست ویک، اتکینز به عنوان عضوی از انجمن گرامیداشت بمباران اکلاهما همچنان به خدمت به جامعه ادامه داد. در حال حاضر یادداشت های او در دانشگاه ایالتی اکلاهما نگهداری می شود.
سلطان الحبشی (؛ زادهٔ ) پرتاب گر وزنه اهل عربستان سعودی است.
محمد شاوین (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه استقامت اهل عربستان سعودی است.
محمد الصالحی (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه استقامت اهل عربستان سعودی است.
اوه ونوس من () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی سو جی سوب و شین مین آ است. این مجموعه از ۱۶ نوامبر ۲۰۱۵ تا ۵ ژانویه ۲۰۱۶، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از کی بی اس۲ برای ۱۶ قسمت روی آنتن رفت.
اسماعیل الصبیانی (؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۸۹) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
فردا با تو () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی شین مین آ و لی جه هون است. این مجموعه از ۳ فوریه تا ۲۵ مارس ۲۰۱۷ روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۰:۰۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۶ قسمت روی آنتن رفت. خلاصهٔ داستان. این مجموعه داستان یو سو-جون (لی جه هون)، که مدیر عامل یک شرکت املاک است و توانایی سفر در زمان از طریق مترو را دارد، و همسرش سون ما-رین (شین مین آ) را بازگو می کند که یک عکاس آماتور است.
دانشکده طب ایرانی یکی از دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی ایران است.
"کلشا (")، درد، فشار یا ترسهای پنج گانه که همراه با تولد انسان هستند. پنج منشأ تموجات ذهنی. پاتانجلی پس از تجزیه و تحلیل ساخت روانی انسان به این نتیجه می رسد که منشأ و منبع تموجات ذهنی که پنج قسم فعالیت دارد، عبارت است از نادانی (avidya)، احساس انیت (asmita)، شهوت (raga)، تنفر و حالت بیزاری (dvesa) و دلبستگی به حیات (abhinivesa) این پنج منشأ تموجات ذهنی ایجاد رنج و مشقت می کند (Kleśa) و اصولاً میوه های رنج آلود و زهر آلود می پروراند که دمی از گزند آنان آسایش نداریم. ایشوارا از کلشا تأثیر پذیری ندارد. خودگرایی (اگوییسم egoism) انفرادی است، ولی بر عکس او، ایشوار از بدبختی های ناشی از جهالت، اگوییسم، اعمال خیر و شر، وابستگی ها، حرص و علاقهٔ مفرط به زند گی تأثیر پذیری ندارد، هر پنج کلشا (klesha)، و اعمال خیر و شرّی که از آنها صادر می شود، و ثمرات شان در قالب خوشبختی و بدبختی و تأثیرات متقابلی که اینها در حافظه باقی می گذارند، و رنجی که حافظه از این تأثیر برمی دارد، هیچ کدام در ایشوار اثر ندارند.
"هیرانیاگاربها (")، بدن لطیف کیهانی، زهدان طلایی. تمثیل جهان شناسی. بنا به رساله های براهمانا، مانو (Manu) در آغاز آب ها را آفرید، و روی آن دانه ای افشاند و دانه مبدل به بیضه ای زرین شد (hiraṇya garbha) و مانو به صورت برهمن در آن ظاهر گردید. و چون این هستهٔ جهان شناسی جامع جمیع امکانات آفرینش بوده، بی دلیل نیست که این تمثیل جهان شناسی به برهمن مربوط شده باشد، چه برهمن در آغاز اصل آفریننده و هستی بخش حیات بوده است. پرانای کلی. هیرانیاگاربها که به معنی رحم طلایی است به پرانای کلی (universal) همه فراگیر گفته می شود. شانکاراچاریا (shankarāchārya) در اظهاراتی که دربارهٔ برهما سوتراها بندهای (۱۳و۴و۲) نموده است، می گوید: پرانای الهی را که به صورت کلی و فردی، به عنوان هیرانیاگاربها گسترده است، به نام ویبهو(vibhoo) بیان می شود، یعنی همه فرا گیر است، و این پرانای فردی موجودات زنده نیست، بلکه آنها انو (anu)، یعنی اتمیک (atomic) می باشند.
ریبونوکلئاز ۳ (RNase III یا RNase C) (BRENDA 3.1.26.3) نوعی ریبونوکلئاز است که آران ای دورشته ای (dsRNA) را تشخیص می دهد و آن را به طور هدفمند و در مکان های خاصی می شکند تا آن ها را به آران ای های بالغ تبدیل کند. این آنزیم ها گروهی از اندوریبونوکلئازها هستند که با دامنهٔ ریبونوکلئاز خود مشخص می شوند. آن ها ترکیباتی در سلول هستند که در همه جا حاضر هستند و در مسیرهایی مانند سنتز پیش ساز آران ای، خاموش کردن آن و مکانیسم خودتنظیمی "pnp" نقش اساسی دارند. انواع. اَبَرخانوادهٔ ریبونوکلئاز ۳ به چهار کلاس شناخته شده تقسیم می شود: ۱، ۲، ۳ و ۴. هر کلاس با ساختار دامنهٔ خود تعریف می شود.
هارولد رو بنت استوردیوانت بارتل (Harold Roe Bennett Sturdyvant Bartle) (زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۹ می ۱۹۷۴)، بازرگان، نوع دوست، مدیر اجرایی و سخنران عمومی اهل ایالات متحده بود که برای دو دوره به عنوان شهردار کانزاس سیتی، میزوری خدمت کرد. پس از اینکه بارتل تیم فوتبال دالاس تگزان در لیگ فوتبال آمریکایی را در ۱۹۶۲ میلادی به کانزاس سیتی کشاند، مالک این باشگاه لمار هانت، نام این تیم را به افتخار کنیه بارتل که «ارشد» ("د چیف") بود، به تیم کانزاس سیتی چیفس تغییر داد. اوایل زندگی و تحصیلات. بارتل در ریچموند، ویرجینیا بدنیا آمد و تنها فرزند ساموئل دون بارتل، مهاجر انگلیسی و کشیش و «ادا ما رو» اهل شمال ایلینوی بود. خانواده بارتل یک خانواده موسیقی دوست بود، از اینرو هارولد زمانی که تنها سیزده سال سن داشت در کلیسای پدر خود پیانو و ارگ می نواخت. در همان سال وی همچنین تلاش نمود تا وارد ارتش شود، اما پدرش مدرک سن وی را فراهم نموده و وی را از ارتش اخراج کرد. بارتل از ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۰ میلادی در آکادمی نظامی فورک یونیون آموزش دید، جاییکه پدر وی مضمون تاریخ و علوم نظامی تدریس می کرد. هنگام حضور در این آکادمی، رو (تأکید می کرد
تا به این نام شناخته شود) به قهرمان مناظره کننده مبدل شد. بارتل در ۱۹۲۰ میلادی در دانشگاه چتانوگا پذیرفته شده و توانایی خود به عنوان یک ورزشکار طبیعی را به اثبات رساند، اما برای مدت زمان زیادی از سینه پهلو رنج برد. از اینرو وی دوباره به نزد خانواده اش که در آن زمان در لبنان، کنتاکی ساکن بودند برگشته و در ۱۹۲۱ میلادی مدرک حقوق خود از کالج حقوق همیلتون، مدرسه حقوق آنلاین مستقر در شیکاگو، کسب کرد. زندگی شخصی. بارتل در لبنان با مارگارت آن کارولین جارویس آشنا شده و آنها در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ در سنت جوزف، میزوری، جاییکه پدرش به عنوان کشیش گماشته شده بود ازدواج کردند. خانواده بارتل یک فرزند داشتند، مارگارت رو «جیمی» بارتل تیلور. بارتل با داشتن ۶ فوت ۴ اینچ قد، قبل از ازدواج بیش از ۲۰۰ پوند وزن داشت و به وزن گرفتن ادامه داد تا اینکه وزن وی در مقطعی به حدود ۳۷۵ پوند رسید. حرفه پیشاهنگی. بارتل در ۱۹۲۰ میلادی (قبل از اینکه مدرک آنلاین خود را به اتمام برساند) اجازه فعالیت به عنوان وکیل دادگستری را در کنتاکی دریافت نموده و در یک بنگاه واقع در لبنان به کار آغاز کرد؛ وی همچنین از ۱۹۲۰ – ۱۹۲۲ میلادی به عنوان دادستان در لبنان کا
ر کرد. با این همه، بارتل در حوزه های سازماندهی و تبلیغات ماهر بود و نمی خواست تا کل زندگی خود را در بخش حقوق بگذراند. بارتل مسئولیت سرپرستی از یک نیروهای پیشاهنگی پسران در لبنان را بر عهده داشت و وی در ۱۹۲۳–۲۴ میلادی سمتی را به عنوان مدیر اجرائی شورای شایان سازمان پیشاهنگی پسران آمریکا در کسپر، وایومینگ پذیرفت که وظایف وی شمال نظارت از کل ایالت می شد. وی از ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۸ میلادی سمت مشابهی در سنت جوزف، میزوری داشت و از ۱۹۲۸ تا ۱۹۵۵ میلادی وی مدیر اجرائی پیشاهنگی در منطقه کانزاس سیتی این شورا بود. بارتل یک برنامه افتخاری کمپینی تحت نام قبیله میکوسی (Tribe of Mic-O-Say)، را در ۱۹۲۵ میلادی در اجانسی، میزوری در کمپ برینتون ایجاد نمود. وی برنامه قبیله میکوسی را به یک کمپ پسران پیشاهنگی در اوسکیئولا، میزوری آورد. این کمپ که در آن زمان به کمپ اوسکیئولا یاد می گردید، بعدتر به افتخار وی به اچ. رو بارتل اسکاوت ریزرویشن تغییر نام داده شد. چیزی که رو در رابطه با این برنامه ها الهام می بخشید، سالهایی بود که وی در وایومینگ گذرانده بود. حرفه تجاری. هنگام خدمت به عنوان مدیر اجرایی پیشاهنگی، بارتل در کارهای بازرگانی سودآور نیز
دخیل شده و تصمیم های سرمایه گذاری زیرکانه اتخاذ کرد. وی همچنین در هیئت مدیره چندین شرکت سهامی و بانک خدمت کرد، از جمله بزرگترین بازرگان مستقل مشروبات الکلی در میزوری. طبق گفته دختر وی، زمانی که دوست پدرش رئیس جمهوری هری ترومن از وی درخواست نمود تا رئیس منطقه ای اداره ثبات اقتصادی شود، بارتل مجبور شد از عضویت ۵۷ هیئت مدیره استعفا دهد تا از بروز تضاد منافع ممکنه جلوگیری نماید. به عنوان یک سخنران عمومی، وی همواره در سازمان های سیاسی، برادری، آموزشی، مذهبی، مدنی، تجاری و خدماتی سخنرانی می کرد. (او صدای غنی و پرقدرت داشت و باری در شهر نیس، فرانسه باعث ترکیدن سیستم بلندگو شد) زمانی که وی وارد انتخابات شهرداری شد، او سالانه حدود ۲۰۰ سخنرانی ایراد می کرد و از سخنرانی خود حدود ۱٬۰۰۰ دلار فیس دریافت می کرد. یکی از مسئولین باشگاه خدمات به حدی مبهوت سخندانی و شوخ طبعی بارتل شده بود که اعلام نمود، بارتل «یکی از پویاترین سخنرانی های را که انسان در تاریخ شنیده است» را ایراد نمود. یک گزارشگر اندکی شکاک اضافه نمود که، با این وجود «آنچه که او گفت… ثبت نشده بود». پولی را که بارتل از طریق سرمایه گذاری در سکتور خصوصی بدست می آورد
برای تأمین هزینه مالی خدمات عمومی خود به مصرف می رساند، چیزی که به وی این امکان را فراهم می نمود تا هزینه مالی سازمانهای که در آنها سهم داشت را تأمین نماید. به عنوان مثال، وی برای مدت ۳۰ سال حقوقی را که از پیشاهنگی پسران دریافت می کرد به مؤسسه عمومی خود اهدا می نمود. به گفته خود وی، سه نوع بارتل وجود داشت، «بارتلی که پول کسب می کرد، بارتلی که بخشش می کرد و بارتلی که رایگان کار می کرد». فعالیت های مدنی، نوع دوستانه و مذهبی. بارتل ظاهراً مصمم بود تا در حد امکان در مؤسسات خیریه بیشتری اشتراک نماید. وی عضویت سی هیئت و کمیسیون نوع دوستانه را پذیرفت و همزمان به طور غیرحضوری در امور اجرائی تمامی آنها شرکت می کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، وی به عنوان مدیر ارشد سازمان پدران جنگ آمریکا (American War Dads) که یک سازمان متمرکز بر رفاه سربازان بود، خدمت کرد. پس از جنگ، بارتل از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۲ میلادی به عنوان رئیس کالج میزوری والی، مدرسهٔ کوچک مختلط منتسب به کلیسای پرسبیترین کمبرلند، خدمت کرد. زمانی که وی به عنوان رئیس این کالج خدمت می کرد، وی سازمان نوع دوستانهٔ بنام بنیاد انسانی آمریکا، حالا معروف به ائتلاف رهبری غیرانتفاع
ی است، را در ۱۹۴۸ میلادی در کالج میزوری والی بنیانگذاری نموده و ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به این بنیاد اهدا نمود. این برنامه که حالا در سطح کشور در هفتاد و پنج کالج و دانشگاه فعالیت دارد، دانشجویان را برای رهبری سازمان های غیرانتفاعی خدمات عمومی مانند پیشاهنگی پسران، باشگاه دختران آتش (Camp Fire Girls) و انجمن زنان جوان مسیحی (YWCA) آماده می سازد. بارتل از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۶ میلادی به عنوان رئیس ملی سازمان برادری آلفا فی اومگا خدمت کرد. زمانی که وی تصدی این سازمان را برعهده گرفت، آلفا فی اومگا تنها ۱۸ شعبه داشت، اما زمانی که وی از ریاست کنار رفت تعداد شعبه های این سازمان به ۱۰۹ شعبه گسترش یافته بود. گفته می شد که بارتل به طور شخصی هزینه مالی این سازمان نوبال را تأمین کرد. بارتل از ۱۹۲۹ میلادی تا هنگام مرگ خود یکی از اعضای راسخ کلیسای مرکزی پرسبیترین در کانزاس سیتی بود، اما وی اغلب نمی توانست شخصاً در کلیسا حضور یافت، چون معمولاً در جاهای دیگری مشغول وعظ می بود. (اگر گاهی از بارتل خواسته می شد تا بجای کشیشی که مریض است به کلیسا بیاید، او تنها به زمان لباس پوشیدن و رسیدن به کلیسا نیاز داشت. او می توانست در جریان راه خطابه وعظ را
آماده سازد) بارتل از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ میلادی به عنوان عضو شورای عمومی کلیسای پرسبیترین و از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶ میلادی به عنوان عضو مجلس عمومی خدمت کرد. وی همچنین یکی از اعضای بنیان گذار کنفرانس ملی مسیحیان و یهودیان بود.
ایوار لیکه (; – ) سیاست مدار اهل نروژ بود. وی از ۵ مارس ۱۹۲۶ تا ۲۸ ژانویه ۱۹۲۸ نخست وزیر این کشور بود. ایوار لیکه در ۴ دسامبر ۱۹۴۹، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
لوک دانیل هاردینگ (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۶۸) یک روزنامه نگار بریتانیایی است که خبرنگار خارجی گاردین است. کتاب دولت مافیایی او در سال ۲۰۱۱ به تجربه او در روسیه و نظام سیاسی در دوران ولادیمیر پوتین می پردازد که او آن را یک دولت مافیایی توصیف می کند.