Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مایکل نِـیپیر براون (؛ – ) کارگردان نمایش، نمایشنامه نویس و بازیگر اهل بریتانیا بود. از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷، او خدمت سربازی اش را در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا گذراند و پس از ترک نیروی هوایی، موفق به پذیرش در مدرسهٔ تئاتر همپشر شد؛ در این مدت، برای پرداخت هزینهٔ کلاس های بازیگری، صبح ها در یکی از رستوران های فورت ظرف می شست. در سال ۱۹۵۸، نِیپیر براون جایزهٔ «امیدبخش ترین بازیگر» را دریافت کرد که شامل یک جام نقره ای کوچک، یک نماینده (ایجنت) و یک فصل تابستانی کاری در گرنزی بود. نیپیر براون بیش از ۲۰ سال در تئاتر سلطنتی ماند (که در آنجا بیش از ۱۳۰ نمایش را کارگردانی کرد) و نمایشنامه آیا "امروز همان روز است؟" را در سال ۱۹۹۰، به طور مشترک با همسرش ویلما هالینگبری نوشت؛ این نمایش برندهٔ جایزهٔ نمایشنامهٔ جدید برتر ایلن اندرسون از شبکهٔ سنترال تی وی شد. او همچنین نمایش نامه هایی اقتباسی بر اساس "بلندی های بادگیر" (۱۹۹۴)، "عشق یک مرد سالخورده" (۱۹۹۶)، "نورثنگر ابی" (۱۹۹۸)، "سخت تر شدن اوضاع" (۱۹۹۹) و "اما" (۲۰۰۰) نوشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بینوایان"، "ارتش سری"، "
دکتربعدازاین" و "دکتر هو" اشاره نمود.
کارا ویلسون (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، سیتنا و تلویزیون اهل بریتانیا است. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ روان شناسی در دانشگاه گلاسگو است و بین سال های ۱۹۶۴ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جین ایر" و "دامبی و پسر" اشاره نمود. در سال ۱۹۹۹، ویلسون در نمایش تک نفرهٔ دیوا دکو (Deco Diva) دربارهٔ هنرمند آرت دکوی تامارا د لمپیکا اجرا کرد؛ این نمایش در نیویورک و جشنواره ادینبرو فرینج روی صحنه رفت.
نینا کونتی (؛ زادهٔ ) شکم گو، کمدین و بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شهر هالبی" و "محض اطلاع" اشاره نمود.
کوردوتومی (یا جراحی کوردوتومی) نوعی عمل جراحی است که بر روی شاخه های مخصوص درد در نخاع انجام می شود تا درد و توانایی درک حرارت را در ناحیه ای منتخب در نخاع غیرفعال کند. این روش معمولاً در بیمارانی انجام می شود که به دلیل سرطان یا سایر بیماری های غیرقابل علاج درد شدیدی دارند. کوردوتومی آنترولترال برای تسکین درد یک طرفه و جسمی مؤثر است در حالیکه ممکن است برای درد احشایی یا دو طرفه، کوردوتومی دو طرفه لازم باشد. اندیکاسیون. کوردوتومی برای بیمارانی انجام می شود که درد شدید و غیرقابل تحملی دارند، دردی که معمولاً ولی نه همیشه به دلیل وجود سرطان ایجاد می شود. کوردوتومی به علت برگشت ناپذیری و تهاجمی بودن، منحصراً برای دردهایی استفاده می شود که درمان سطح ۳ تعریف شده در نردبان درد سازمان جهانی بهداشت (یعنی استفاده از مواد افیونی عمده مانند مرفین) برای تسکین آنها ناکافی باشد. کوردوتومی به ویژه برای درد ناشی از سرطان های مرتبط با آزبست مانند مزوتلیومای جنبی و صفاقی استفاده می شود. روش جراحی. اغلب کوردوتومی ها در حالت بیداری و با بی حسی موضعی، از طریق پوست، با فلوروسکوپی یا هدایت سی تی اسکن انجام می شوند. راه نخاعی-تالاموس
ی به طور معمول در سطح C1-C2 جدا می شود. کوردوتومی باز، که نیاز به لامینکتومی (برداشتن بخشی از یک یا چند مهره) دارد، تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و زمان بهبودی در آنها طولانی تر و خطر عوارض جانبی از جمله ضعف دائمی نیز بیشتر است. با این وجود، کوردوتومی باز بعضی اوقات در مواردی که کوردوتومی از راه پوست قابل انجام نیست، به ویژه در کودکان یا سایر بیمارانی که قادر به همکاری نیستند، به کار می رود. در کوردوتومی باز، جراحی از طریق قفسه سینه انجام می شود تا مسیر نخاعی که عضلات تنفسی را کنترل می کنند در معرض خطر قرار نگیرند. عوارض جانبی. کوردوتومی می تواند در تسکین درد بسیار مؤثر باشد، اما عوارض جانبی قابل توجهی دارد. این عوارض شامل دیزستزی (احساس غیرطبیعی)، احتباس ادرار و (برای کوردوتومی دو طرفه گردن) آپنه در هنگام خواب (نشانگان کاهش دمی مرکزی یا سندرم هیپوونتیلاسیون مرکزی اکتسابی) ناشی از قطع سهوی مسیر رتیکولواسپاینال است. پیشینه. کوردوتومی برای اولین بار در۱۹۱۲ توسط جراحان مغز و اعصاب آمریکایی، ویلیام گیبسون اسپیلر (۱۹۳۸ – ۱۸۶۳) و ادوارد مارتین (۱۹۳۸ – ۱۸۵۹) انجام شد. به دلیل خطرهای ناشی از این جراحی، این روش به صور
ت نادر باقی ماند تا اینکه در ۱۹۶۵ روش از راه پوست رواج یافت. در دهه ۱۹۹۰ این روش کمتر به کار می رفت، بخشی به این دلیل که گزینه های کنترل درد در پزشکی قدری بهبود یافته بود و بخشی نیز به دلیل وجود نگرانی از عوارض جانبی آن بود. با این وجود، کوردوتومی کماکان درمانی مؤثر برای دردهای شدید در نظر گرفته می شود. روشهای جراحی جایگزین برای درد. تعدادی روشهای جراحی جایگزین در قرن بیستم توسعه یافته است، از جمله: میلوتومی کمیسورال، برای درد دو طرفه ناشی از بدخیمی های لگن یا شکم میلوتومی خط میانی محدود یا نقطه ای برای درد احشایی لگن و شکم، سایر گزینه ها برای درد غیرقابل درمان که شامل جراحی باز نمی شود شامل کاشت پمپ داخل نخاعی (پمپ سرنگ دارو را به فضای اطراف نخاع می رساند) که داروهای بی حسی موضعی و/ یا مواد افیونی را به بیمار می رساند.
کِـرِز () یک مجموعه تلویزیونی درام بریتانیایی است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. این سریال دربارهٔ ماجراهایی است که ساکنان یک منطقهٔ مسکونی به نام «کارلایل کِـرِسنت» با آن درگیرند. این اهالی، محله شان را «کِـرِز» می نامند.
آیلا بلر (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "وکلای مدافع"، "کِـرِز"، "ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی"، "نبرد بریتانیا"، "شب زنده داری با بزن و بکوب"، "جزیره گنج"، "جانی اینگلیش دوباره متولد می شود"، "والمونت"، "خانه وحشت دکتر ترور، "آدمکشان میدسامر"، "پدر براون"، "شهر هالبی"، "ترفندهای نو"، "حادثه"، "تپش قلب"، "اندکی فراست"، "کینگ و کسل"، "تاگارت"، "پرده دو"، "دکتر هو"، "دادگاه جزا"، "" و "راهب" اشاره کرد.
آرایشگر شهر سِویل یا ریش تراشِ اشبیلیه نمایشنامه ای فرانسوی از پیر بومارشه است.
جیمی گلاور (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "هری پاتر و فرزند نفرین شده"، "دکتر هو"، "حادثه"، "آدمکشان میدسامر"، "ترفندهای نو"، "یوسف"، "شهر هالبی"، "نمایش امروز"، "پدر براون" و "آب سنگ" اشاره کرد. وی همچنین صداپیشه چند بازی ویدئویی همچون "هری پاتر و زندانی آزکابان"، '، '، "عصر اژدها ۲"، '، ' و "بتلفیلد ۱" بوده است.
محمد ناصر سقای بی ریا (۲ بهمن ۱۳۳۷ – ۲۵ دی ۱۴۰۳) روحانی شیعه سیاستمدار محافظه کار و معاون پژوهشی و رئیس گروه روانشناسی در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی بود. وی یکی از اعضای ارشد جبهه پایداری انقلاب اسلامی بود. در اوایل دهه ۲۰۰۰، سقای بی ریا امام مرکز آموزش اسلامی هوستون، تگزاس بود. بی ریا فوق لیسانس خود را از دانشگاه مک گیل، مونترال، کانادا و پی اچ دی خود را از دانشگاه هیوستون، تگزاس، آمریکا گرفته بود. وی از "شاگردان" محمدتقی مصباح یزدی بود و به عنوان مشاور رئیس جمهور ایران محمود احمدی نژاد در امور روحانیت و مذهبی فعالیت می کرد.
نیکلاس بال (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کِـرِز"، "کارت پخش کن"، "چه کسی در حال کشتن سرآشپزهای بزرگ اروپا است؟"، "شهر هالبی"، "شیادها"، "ایست اندرز" و "تپش قلب" اشاره کرد.
هدف () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام پلیسی بریتانیایی است که در سال ۱۹۷۷ از شبکهٔ بی بی سی وان پخش شد. این سریال پاسخی از سوی شبکهٔ بی بی سی به سریال موفق "سوئینی" از آی تی وی بود. از بازیگران آن می توان به پاتریک موئر، فیلیپ ماداک، برندن پرایس و هیو فریزر اشاره کرد. این سریال در ساوت همپتون ساخته شد و در آن از سیزدهمین گروه منطقه ای مبارزه با جرم استفاده شده بود. این مجموعه در ابتدا با عنوان «هَکت» و توسط گراهام ویلیامز، ویراستار فیلمنامه پیشین مجموعه «زی-کارز» توسعه یافت، اما از او خواسته شد که جای خود را با تهیه کننده وقت مجموعه "دکتر هو"، "فیلیپ هینچکلیف" عوض کند. هینچکلیف عنوان سریال را به "هدف" تغییر داد. او همچنین بی بی سی را متقاعد کرد که این مجموعه را به طور کامل بر روی فیلم تولید کند، به جای روش معمول آن زمان بی بی سی که صحنه های استودیویی را با ویدیو و صحنه های بیرونی را با فیلم ضبط می کردند. در آن زمان، این مجموعه به دلیل میزان بالای خشونت مورد انتقاد قرار گرفت. گفته می شود که آلسدِر میلْن، مدیر برنامه های بی بی سی، ۵۰۰۰ نامه شکایت از سوی انجمن «اتحاد روشنایی» به رهبری مری وایت هاوس دریافت کرد.
پاتریک موئر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. او کوچک ترینِ سه پسر خانواده ای در آکسفورد بود؛ پدری اهل ولز و مادری انگلیسی به نام پگی داشت. او در خودزندگی نامه اش که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد، بیان می کند که سال ها بر این باور بوده که سال تولدش ۱۹۴۰ بوده است، اما بعدها متوجه می شود که تولدش ثبت نشده و در واقع در ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۸ به دنیا آمده است. او در ابتدا به عنوان نقشه کش مهندسی در کارخانهٔ پرِسْد استیل در کاولی آموزش دید، سپس از آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک فارغ التحصیل شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زیبای سیاه"، "تاب آوردن شیطان"، "وضعیت اضطراری!"، "سوئینی"، ""، "هدف"، "مارکو پولو"، "داستان های باورنکردنی" و "وکیل مدافع شیطان" اشاره کرد.
فیلیپ ماداک (؛ – ) بازیگر و زبان شناس چیره دست اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "هدف"، "ارتش بابا"، "باد سخت در جامائیکا"، "عملیات کراسبو"، "خاطرات کوئیلر"، "جاسوسی که از سردسیر آمد"، "دکتر جکیل و خواهر هاید"، "تله مرگبار"، "دکتر هو"، "درباره فیدل"، "عملیات سپیده دم" و "قایق های جهنمی" اشاره کرد.
روث ماداک (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بریتانیای کوچک"، "ویولن زن روی بام"، "زیر درخت شیر"، "شاهزاده و گدا" و "تلفات" اشاره نمود. زندگی شخصی و مرگ. همسر اول ماداک بازیگر فیلیپ ماداک بود که با او در سریال تلویزیونی زندگی و زمانه دیوید لوید جورج در سال ۱۹۸۱ ظاهر شد. آنها یک پسر به نام ریس و یک دختر به نام لوری داشتند و بیست سال ازدواج کردند اما در سال ۱۹۸۱ طلاق گرفتند. در سال ۱۹۸۲، او با شوهر دومش، جان جکسون، ازدواج کرد، که با او در سال ۲۰۰۲ خانه ای در گلینث خرید. آنها تا زمان مرگ او در سپتامبر ۲۰۲۱ ازدواج کردند. در دسامبر ۲۰۲۲، ماداک قرار بود در پانتومیم علاءالدین در تئاتر پرنسس، تورکی ظاهر شود. با این حال در ۸ دسامبر، بیانیه ای که در حساب اینستاگرام ماداک منتشر شد تأیید کرد که او در اوایل هفته دچار سقوط شده است و دیگر قادر به حضور در تولید نبوده است. پس از انجام عمل جراحی، ماداک روز بعد، ۹ دسامبر، در بیمارستان در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
بابیلون () فیلم آمریکایی سال ۲۰۲۲ در ژانر کمدی-درام تاریخی حماسی به نویسندگی و کارگردانی دیمین شزل است. گروه گسترده ای از بازیگران شامل برد پیت، مارگو رابی، دیگو کالوا، جین اسمارت، جوان آدپو، و لی جون لی در این فیلم حضور دارند. این فیلم شرح وقایع ظهور و افول چندین شخصیت در طول دوران تحول هالیوود از فیلم های صامت به فیلم های صدادار در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ را به تصویر می کشد. شزل در ژوئیهٔ ۲۰۱۹ ساخت فیلم را آغاز کرد و لاینزگیت پیشتاز خرید حق مالکیت این پروژه بود. سپس اعلام شد که پارامونت پیکچرز حقوق جهانی را در نوامبر ۲۰۱۹ به دست آورده است. بسیاری از بازیگران اصلی بین ژانویه ۲۰۲۰ و اوت ۲۰۲۱ به پروژه پیوستند و فیلم برداری از ژوئیه تا اکتبر ۲۰۲۱ در لس آنجلس انجام شد. "بابیلون" در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲ در لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۲۳ دسامبر توسط پارامونت پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. نظر منتقدان و مخاطبان متفاوت بود که عموماً فیلمبرداری، موسیقی و نقش آفرینی آن را تحسین کردند، اما در زمینهٔ فیلم نامه، کارگردانی، محتوای پیچیده و مدت زمان آن اختلاف نظر داشتند. به رغم آنکه این فیلم بمب گیشه بود و با بودجهٔ ۷۸ تا ۸۰ میلیون د
لاری ۶۳ میلیون دلار فروش داشت، در مراسم گلدن گلوب نامزد دریافت پنج جایزه شامل بهترین فیلم – موزیکال یا کمدی شد. این فیلم در جوایز اسکار نیز نامزد سه جایزه شد. داستان. در سال ۱۹۲۶ در لس آنجلس، مانوئل «منی» تورس، یک مهاجر مکزیکی، به انتقال یک فیل به یک عیش و نوش وقیح و مملو از مواد مخدر به سبک «باکانیلیا» در عمارت مدیر اجرایی «کینوسکوپ استودیوز» کمک می کند. او به سرعت با نِلی لِروی، یک «ستاره» خودخواندهٔ جاه طلب و بی پروا از نیوجرسی آشنا می شود. در حالی که این دو کوکائین مصرف می کنند، منی تمایل خود را برای بودن بخشی از چیزی بزرگتر آشکار می کند. پس از اینکه یک بازیگر زن جوان به نام جین تورنتون در طی یک عمل اورولاگنیا با بازیگر مرد چاق اورویل پیکویک، بیش از حد مواد مخدر مصرف کرده و اُوِردوز می کند، منی وظیفه می یابد که فیل را از میان جمعیت حاضر در مهمانی عبور دهد تا حواس آن ها را پرت کرده و جسد به بیمارستان انتقال داده شود. در این مهمانی همچنین لیدی فی ژو، خواننده لزبین کاباره چینی آمریکایی، و سیدنی پالمر، ترومپت زن جاز آفریقایی آمریکایی حضور دارند. نلی که پر زرق و برق و رقصنده دیده می شود، به سرعت برای جایگزینی
جین در یک فیلم کینوسکوپ استخدام می شود؛ در حین فیلمبرداری، او به طرز بی رحمانه ای از ستاره فیلم فراتر می رود. منی با جک کنراد، یک ستاره خیرخواه سینما، اما مشکل دار و اغلب متأهل، آشنا می شود و جک مست را پس از مهمانی به خانه می راند؛ جک سپس یک شغل دستیار را در کینوسکوپ استودیوز برای منی ایمن می کند (برای مثال یافتن یک دوربین جدید برای فیلم برداری صحنه ای در فضای باز با جک پیش از شب). منی سپس به درجه های سیستم استودیویی صعود می کند. نلی به سرعت تبدیل به یک «ایت گرل» می شود که توسط ستون نویس شایعات سینما، اِلینور سنت جان، که حرفه جک را نیز دنبال می کند، پوشش داده می شود. در اواخر دهه ۱۹۲۰ فیلم صدادار جای فیلم صامت را می گیرد، و منی به طرز ماهرانه ای خود را با این تغییرات فنی وفق می دهد و در نهایت به شغل کارگردانی دست می یابد. نلی تلاش دارد تا خواسته های فیلم صوتی را برآورده کند و مصرف مواد مخدر، قمار و بی پروایی خود را افزایش می دهد و با وجود کمک منی، شهرت خود را خدشه دار می کند. نلی، که نشان می دهد مادری نهادینه دارد، روی پدر مست (و مدیر بی تجربه اش) عصبانی می شود و از او می خواهد تا در طول یک مهمانی با یک مار ز
نگی مبارزه کند. او از حال می رود اما نلی با مار که گردنش را گاز می گیرد، می جنگد. فی مار را می کشد و زهر را می مکد. نلی با شور و اشتیاق او را می بوسد. در حالی که جک با همسر جدیدش اِستل خطوط فیلم را اجرا می کند، از اینکه می فهمد دوست قدیمی/تهیه کننده اش، جورج مان، خودکشی کرده است، ویران می شود. در سال ۱۹۳۲، جک احساس می کند که محبوبیت او کاهش یافته است، اما همچنان در فیلم های کم هزینه مترو گلدوین مایر کار می کند. در همین حال، سیدنی، فیلم موزیکال و ارکستر خود را تضمین می کند، اما وقتی مدیران استودیو منی را متقاعد می کنند که از او بخواهد از آرایش برای تیره کردن پوستش برای مخاطبان جنوبی استفاده کند، آزرده می شود. سیدنی پس از اتمام کینوسکوپ را ترک می کند. از آنجا که هالیوود به تدریج کمتر لیبرتین می شود، مدیران به منی می گویند که فی، نویسنده عنوان کینوسکوپ را به دلیل رابطه لزبین با نلی اخراج کند. الینور و منی تلاش می کنند تا چهره نلی را اصلاح کنند و او را به جامعه عالی هالیوود تشویق کنند، اما در یک مهمانی با ویلیام راندولف هرست و ماریون دیویس، نلی از طبقه بالا به شدت انتقاد می کند و روی هرست استفراغ می کند. جک داستا
ن جلد الینور را در مورد کاهش محبوبیت خود پیدا می کند و با او روبرو می شود. او توضیح می دهد که اگرچه درجه او به عنوان یک ستاره محو شده است، اما او در فیلم ها جاودانه خواهد ماند. در همین حال، جیمز مک کی گانگستر عجیب و غریب، جانِ نلی را به خاطر بدهی های قمار هنگفت او تهدید می کند. منی در ابتدا درخواست کمک او را رد می کند، اما بعداً پولی را از بازیگر مشتاق «The Count» که در حال پخش مواد مخدر است، تأمین می کند و برای پرداخت بدهی نلی با جیمز ملاقات می کند. منی با فهمیدن اینکه پول جعلی است و توسط سازنده خودش ساخته شده وحشت می کند. جیمز مردان را به یک فضای جمع آوری زیرزمینی برای مهمانی های فاسد دعوت می کند و در مورد ایده های بالقوه فیلم هیجان زده می شود. هنگامی که جیمز متوجه می شود پول جعلی است، سعی می کند آنها را بکشد، اما آنها به سختی فرار می کنند و بادی گارد جیمز را می کشند. جک در یک مهمانی هتل با فی روبرو می شود. او خروج خود را به اروپا فاش می کند. پس از آن، جک ناامید به اتاق هتل خود بازمی گردد و به طور مرگبار به سر خود شلیک می کند. منی از نلی می خواهد که با او به مکزیک فرار کند، تا آن ها ازدواج کنند و زندگی جدید
ی را با هم آغاز کنند. او مقاومت می کند، اما در نهایت موافقت می کند. با این حال، همکار جیمز، منی را تعقیب می کند و کنت و هم اتاقی اش را می کشد، اما به منی هشدار می دهد که لس آنجلس را ترک کند تا کشته نشود. در همین حال، نلی از تصمیم خود انکار می کند و تا آخر شب می رقصد. یک مونتاژ، بریده های روزنامه ای را نشان می دهد که توضیح می دهد جسد نلی را در سن ۳۴ سالگی در اتاق هتل پیدا کردند و الینور را در سن ۷۶ سالگی مرده پیدا کردند. در سال ۱۹۵۲، منی به همراه همسر و دختر خردسالش به کالیفرنیا بازمی گردد، که پیشتر به شهر نیویورک گریخته و یک فروشگاه رادیویی تأسیس کرده بود. او ورودی کینوسکوپ استودیوز را به خانواده خود نشان می دهد، اما به تنهایی از سینمای اطراف دیدن می کند تا فیلم "آواز در باران" را ببیند، جایی که تصویر فیلم از گذار صنعت از فیلم های صامت به صدادار، اشک او را درمی آورد. مجموعه ای از فیلم های متعدد به طول یک قرن در ادامه می آید. منی با بازگشت تمرکز به "آواز در باران" لبخند می زند. تولید. توسعه. در ژوئیه ۲۰۱۹ اعلام شد که دیمین شزل در حال آماده سازی پروژه بعدی خود است که ژانر آن درام تاریخی است و داستان در سینمای ک
لاسیک هالیوود واقع شده است. لاینزگیت پیشتاز به دست آوردن این پروژه بود، با اما استون و برد پیت در نقش اصلی. در ماه نوامبر، پارامونت پیکچرز حقوق این پروژه را به دست آورد و استون و پیت همچنان نقش هایشان را داشتند. پیت حضورش را در ژانویه ۲۰۲۰ تأیید کرد و فیلم را زمانی که دوران فیلم صامت به فیلم صدادار تبدیل شد، توصیف کرد. او قرار بود نقش شخصیتی را ایفا کند که از بازیگر-کارگردان، یعنی جان گیلبرت الگوبرداری شده بود. در دسامبر ۲۰۲۰، مارگو رابی در حال مذاکره اولیه برای جایگزینی استون بود که به دلیل تداخل در برنامه ریزی هایش از فیلم خارج شده بود. بعداً لی جون لی نیز به عنوان بازیگر انتخاب شد. رابی در مارس ۲۰۲۱ تأیید شد و جوان آدپو و دیگو کالوا نیز به آن ملحق شدند. فیلم برداری. فیلم برداری قرار بود در کالیفرنیا در اواسط سال ۲۰۲۰ پس از تضمین اعتبار مالیاتی ایالتی انجام شود. اما به دلیل دنیاگیری کوید-۱۹ به تعویق افتاد و در عوض در ۱ ژوئیه ۲۰۲۱ فیلمبرداری آغاز شد. فیلمبرداری در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱ به پایان رسید. موسیقی. جاستین هورویتز، یکی از همکاران شزل، موسیقی متن فیلم را ساخته است. دو قطعه از موسیقی متن، «من را منی صدا کن» و
«وودو ماما»، به صورت دیجیتالی در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲ منتشر شدند؛ ترانه دوم برای برجسته کردن اولین تریلر فیلم استفاده شد. این آلبوم موسیقی متن توسط اینترسکوپ درکوردز در ۹ دسامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. مضامین و تفسیرها. رابرت دنیلز در مقاله ای برای "/فیلم" نوشت که "بابیلون" اساساً داستانی در مورد هویت اجتماعی و همگون سازی فرهنگی در دوران نخست هالیوود را ارائه می دهد. دنیلز با توجه به شباهت هایی که "بابیلون" با فیلم هایی مانند "آخرین مرد سیاه پوست در سان فرانسیسکو" (۲۰۱۹)، "گول خورده" (۲۰۰۰) و "داروی مالیخولیا" (۲۰۰۸) دارد، بر شخصیت مانوئل «منی» تورس و ظهور او به سیستم استودیویی هالیوود تمرکز می کند: «در این فرایند، مانوئل با ریشه های مکزیکی خود قطع رابطه می کند — اگرچه آنها در لس آنجلس زندگی می کنند، او هرگز با خانواده اش ملاقات نمی کند — او نام خود را به مَنی آمریکایی سازی می کند و در یک مهمانی که توسط ویلیام راندولف هرست برگزار می شود، خود را به عنوان یک اسپانیایی نشان می دهد. مانوئل از نزدیکی خود به حرص و آز سرمایه داری سفیدپوستان که بر هالیوود حاکم است (و تا حدی از رؤیای آمریکایی برای تحرک اجتماعی) مست می شود و باعث می
شود که بین هویتی ضعیفی بپیماید. دنیلز می نویسد که محو شدن هویت مانی به دلیل عشق فانتزی او با نلی لروی است — که نشان دهنده چیزی است که او در هالیوود دوست دارد: «یک کیفیت جادویی غیرقابل تعریف، تحرک رو به بالا، شادی زیبا و توانایی برای تعریف دائمی خودش.» دنیلز همچنین می افزاید که مانی در حین بالا رفتن از نردبان اجتماعی، به اسطوره شناسی هالیوود کمک کرده و صحنه ای را به یاد می آورد که در آن او به سرعت دوربینی را برای یک ست فیلم گسترده و مخرب بازیابی کرد و صحنه ای زیبا بدون آگاهی مخاطبان فیلم از تولید آن فیلمبرداری شد، و صحنه دیگری که در آن منی به سیدنی پالمر، ترومپت زن سیاه پوست فشار می آورد تا در طول فیلمبرداری یک فیلم کوتاه جاز، صورت خود را سیاه تر بپوشاند، تا نورپردازی روی صحنه، رنگ چهره او را در محصول نهایی روشن تر نکند. داگلاس لامان از "کلایدر" مشاهده کرد که "بابیلون" به عنوان یک نشخوار فکری عمل می کند که چگونه انسان ها سعی می کنند از مرگ و میر ذاتی خود پیشی بگیرند و آن را نادیده بگیرند، و به تصویرهای غیرمعمول مختلف مرگ اشاره کرد. لامان همچنین به صحنه ای کلیدی در میانه "بابیلون" اشاره کرد که در آن کنراد برای
مدت کوتاهی تحت تأثیر مرگ دوستش جورج مان قرار می گیرد و پیش از بازگشت به شخصیت غیرقابل شکل پیش فرض خود غرق می شود تا نمونه کلیدی دیگری از عملکرد این ویژگی خاص به عنوان یک مراقبه غم انگیز برای افرادی باشد که سعی دارند از حضور اجتناب ناپذیر مرگ فرار کنند. انتشار. "بابیلون" برای اولین بار در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۲ در تئاتر ساموئل گلدوین لس آنجلس و روز بعد در شهر نیویورک برای منتقدان و صنعت به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲ اکران شد. این فیلم ابتدا برای اکران محدود در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ و اکران گسترده در ۷ ژانویه ۲۰۲۲ برنامه ریزی شده بود، اما بعداً یک سال تمام به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد و انتشار محدود در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۲ و انتشار گسترده در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ برنامه ریزی شد. در اکتبر، این فیلم دو روز زودتر به تاریخ فعلی منتقل شد و در عوض برای اکران صرفاً گسترده در نظر گرفته شد. این فیلم در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳ بر روی پلتفرم های VOD منتشر شد و در ۲۱ مارس ۲۰۲۳ بر روی بلوری منتشر خواهد شد. بازخورد. فروش گیشه. در ایالات متحده و کانادا، "بابیلون" در کنار "" اکران شد و در ابتدا پیش بینی می شد که از ۳٫۳۴۲ سینما در آخر هفته
افتتاحیهٔ چهار روزهٔ خود ۱۲ تا ۱۵ میلیون دلار فروش داشته باشد. این فیلم در روز اول اکران ۱٫۵ میلیون دلار (شامل پیش نمایش های پنج شنبه شب) فروش داشت و در آخر هفته افتتاحیه تنها ۳٫۵ میلیون دلار (و در مجموع ۵٫۳ میلیون دلار در چهار روز) به دست آورد و در گیشه چهارم شد. "ددلاین" کاهش علاقه عموم مردم به فیلم های پرستیژ، خطرگسترش شیوع کووید-۱۹ و آنفولانزا، و تأثیر طوفان زمستانی آمریکای شمالی را به عنوان دلایلی برای حضور کمتر از حد انتظار در سینما ذکر کرد. این وبگاه همچنین اعلام کرد که با این عملکرد، فیلم به نقطه سربه سر ۲۵۰ میلیون دلار در سراسر جهان نمی رسد و به بمب گیشه تبدیل می شود. این فیلم در آخر هفته دوم خود ۲٫۶ میلیون دلار (کاهش ۲۷٫۵ درصد) فروش کرد و در رده پنجم قرار گرفت. در اروپا، این فیلم در افتتاحیه آخر هفته اکران خود در فرانسه ۳٫۳۴۸٫۱۷۷ دلار و در بریتانیا ۱٫۶۴۰٫۸۶۱ دلار (۱٫۳۲۳٫۶۸۳ پوند) به دست آورد و به ترتیب در جایگاه دوم و سوم گیشه قرار گرفت. منتقدان. به گفته "ایندی وایر" و "هالیوود ریپورتر" و همچنین طبق نظر کارگردان دیمین شزل، بازخود نسبت به این فیلم «دوقطبی» بود. تماشاگران شرکت کننده در نظرسنجی سینماس
کور به فیلم متوسط نمرهٔ «C+» در مقیاس A+ تا F دادند، در حالی که پست ترک گزارش داد ۷۴ درصد از مخاطبان به فیلم نمرهٔ مثبت داده اند و ۴۷ درصد گفته اند که قطعاً آن را توصیه می کنند. میک لاسال در نقد خود برای "سان فرانسیسکو کرونیکل"، بلندپروازی و کارگردانی شزل را ستود و نوشت که «"بابیلون" عشق واقعی نسبت به فیلم را نشان می دهد». دیوید رونی از "هالیوود ریپورتر" فیلم را به عنوان «تمرکز ترکیبی از عیاشی های لذت پرستانه» توصیف کرد، و از بازی بازیگران، موسیقی متن، فیلمبرداری، طراحی لباس و تولید تمجید کرد اما از فیلمنامه و کارگردانی انتقاد کرد — و در نهایت به این نتیجه رسید: «تصور آن سخت است که فیلم در عین حال زیاده روی شده اما بی اساس "بابیلون" بتواند در بین بسیاری از مونتاژهای کلاسیک راه خود را پیدا کند». در مقابل، پیت هاموند از "ددلاین" نوشت که «تضمین می شود که این فیلم در ذهن شما باقی خواهد ماند» و کارگردانی، طراحی تولید و بازی بازیگران را تحسین کرد. ریچارد برودی از "نیویورکر" داستان سرایی و شخصیت های شزل را تحسین کرد، اما از جنبه های دیگر فیلمنامه او انتقاد کرد و در نهایت نتیجه گرفت: «از نظر هنری، چیزی که "بابیلون" ب
ه هالیوود کلاسیک اضافه می کند، سکس و برهنگی، مواد مخدر و خشونت، گروهی متنوع تر از بازیگران و هرج ومرجی مانند آشفتگی سینک آشپزخانه است که چون و چراهای فکری منسجم را با تشویق به خرید بلیط فیلم جایگزین می کند تا چشمان خود را به صفحه نمایش خیره کرده و در تاریکی از آن عبادت کنید.» جان مولدریگ از "کاتولیک ریویو" می گوید: «در طول مسیر فیلم، رابی جوش می زند، پیت افسون می کند و کالوا می سوزد و دوام می آورد. با این حال، تصویر شزل از انحطاط هالیوود سطح بالا در پشت صحنه، صراحت جنسی بی مورد را تا حد وقاحت بالا می برد. [او] مکرراً به «"آواز در باران"» ارجاع می دهد که در همان مکان و زمان آشکار می شود. اما مقایسهٔ آن با این اثر کلاسیک محبوب فقط زشتی تصویر او از تحقیر انسانی را برجسته می کند.»
شورش کاورا () در ۵ اوت ۱۹۴۴ رخ داد، زمانی که ۱۱۹۴ اسیر جنگی امپراتوری ژاپن تلاش کردند از یک اردوگاه اسیر جنگی در نزدیکی کاورا، در نیو ساوت ولز در استرالیا فرار کنند. این بزرگترین فرار از زندان در طول جنگ جهانی دوم و همچنین یکی از خونین ترین ها بود. در حین فرار و تعقیب و گریز، ۴ سرباز استرالیایی و ۲۳۱ سرباز ژاپنی کشته شدند. باقیمانده فراریان دوباره دستگیر و زندانی شدند.
یاروسلاو سیلهاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی کنونی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، و باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال چکسلواکی و چکسلواکی بازی کرده است.
کوتوکو شوسوی ; – ) روزنامه نگار، آنارشیسم، political agitator اهل ژاپن بود.
آنارشیسم در ژاپن () همزمان با شروع ترجمه ادبیات آنارشیست غربی به ژاپنی، در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ ظهور کرد. علی رغم سرکوب توسط دولت که به ویژه در طی دو جنگ جهانی سخت تر شد، در طول قرن ۲۰ به اشکال مختلف وجود داشت و در دهه ۱۹۲۰ با سازمان هایی مانند کوکورن و زنکوکو جیرن به اوج خود رسید.