Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خلبان خدمات نیروی هوایی(WAP) در سال ۱۹۴۴ زمانی که خلبانان جنگی بازگشته از جنگ، وظایف را به عهده گرفتند، منحل شد. تعداد ۳۸ نفر از اسکادران کمکی زنان در تصادف جان باختند. زنان خلبان خدمات نیروی هوایی با عنوان اختصاری WAP در سال ۱۹۷۷ دارای جایگاهی در ارتش به نام کهنه سرباز شد و در سال ۲۰۰۹ به این عنوان مدال طلای کنگره را اهدا شد. پدافند هوایی زنان نیز گروهی مشابه بود که در هاوایی فعالیت می کرد. زنان همچنین به عنوان جاسوس برای دفتر خدمات استراتژیک (آژانس اطلاعاتی ایالات متحده) خدمت می کردند. از ۴۵۰۰ زن که توسط دفتر خدمات استراتژیک (OSS) به عنوان منشی، مأمور عملیات، رمزشکن و مأمور مخفی استخدام شدند، ۱۵۰۰ نفر در خارج از کشور کار می کردند. یکی از مشهورترین آنها، کلر فیلیپس از پورتلند بود که یک حلقه مخفی تحت پوشش کلاب تسوباکی (یک کاباره محبوب بین افسران ژاپنی مستقر در مانیل) را اداره می کرد. او که به دلیل قاچاق اطلاعات در سینه بند خود، لقب «جیب بلند» را به خود اختصاص داده بود، غذا، دارو و سایر لوازم مورد نیاز را هم به زندانیان فیلیپین می فرستاد. یکی دیگر از افراد مشهور این دسته، الیزابت تورپ پک بود که از اغواگری برای
استخراج اطلاعات استفاده می کرد و بیشتر به خاطر کمک به دستیابی به اولین ماشین انیگما شهرت داشت. ویرجینیا هال که توسط گشتاپو به عنوان «خطرناک ترین جاسوس بیگانه» شناخته می شد، برای جاسوسی از نیروهای آلمانی خود را به عنوان یک شیر دوش در فرانسه مبدل کرده بود. در سال ۲۰۱۷، سدی او. هورتون، که در جنگ جهانی دوم در یک کشتی دریایی بازرگانی ایالات متحده کار می کرد، پس از مرگ به دلیل خدمات دوران جنگ خود، نشان رسمی لیاقت را دریافت کرد و اولین زن کهنه سرباز تفنگدار جنگ جهانی دوم شد. زنان ایالات متحده همچنین انواع بسیاری از خدمات غیرنظامی را در سازمان هایی مانند صلیب سرخ آمریکا و سازمان های خدمات متحد (USO) انجام دادند. ۱۹ میلیون زن آمریکایی، نه تنها در کارخانه های تولید تسلیحات جنگی، بلکه در حمل و نقل، کشاورزی و کارهای اداری جایگاه نیروهای کاری را پر کردند. در طول جنگ جهانی دوم زنان زیادی برای کمک به دولت فدرال پیوستند. زنان داوطلب با کاشت باغ های میوه، کنسرو کردن محصولات، فروش اوراق قرضه جنگی، اهدای خون، نگهداری کالاهای مورد نیاز و ارسال بسته های مراقبتی، به جنگ کمک می کردند. تا پایان جنگ جهانی اول، بیست و چهار درصد از کا
رگران کارخانه های هوانوردی، که عمدتاً در امتداد سواحل ایالات متحده مستقر بودند، زن بودند، و با این حال، این درصد به راحتی در آغاز جنگ جهانی دوم پیشی گرفت. مری اندرسون، مدیر دفتر زنان، در ژانویه ۱۹۴۲ گزارش داد که حدود ۲٬۸۰۰٬۰۰۰ زن «اکنون مشغول کار جنگی هستند و انتظار می رود که تعداد آنها تا پایان سال جاری دو برابر شود». مهارت هایی که زنان از طریق کارهای روزانه خود به دست آورده بودند، برای دستیابی به مجموعه مهارت های جدید در حوزه جنگ بسیار مفید بود. از آنجایی که مردانی که معمولاً مشاغل خاصی را انجام می دادند در جنگ بودند، زنان سعی کردند جای خالی آنها را پر کنند. به عنوان مثال، پدیده فرهنگی " رزی پرچ کن " پرچ کردن را به یکی از شناخته شده ترین مشاغل تبدیل کرد. کارشناسان حدس می زنند که زنان در پرچ کردن بسیار موفق بودند، زیرا بسیار شبیه به خیاطی (مجموعه و دوختن لباس) بود. با این حال، پرچ کردن تنها یکی از بسیاری از مشاغلی بود که زنان همزمان با توسعه صنعت هوانوردی در حال یادگیری و تسلط بر آن بودند. همان طور که گلن مارتین، یکی از بنیانگذاران مارتین ماریتا، به یک خبرنگار گفت: «ما زنانی داریم که در طراحی هواپیماهای ما د
ر بخش های مهندسی، ساخت آنها در خط تولید، [و] تقریباً هر نوع ماشین آلات قابل تصور، کمک می کنند.». برخی از زنان در واقع مشاغل سنتی تری مانند دوخت اثاثیه یا لوازم داخلی هواپیما یا رنگ آمیزی رادیوم با اندازه های کوچک را انتخاب می کردند تا خلبانان بتوانند صفحه تجهیزات را در تاریکی ببینند. و با این حال، بسیاری از زنان ماجراجو تر، پرس های هیدرولیک عظیمی را انتخاب کردند که قطعات فلزی را برش می داد و همچنین برخی دیگر هم جرثقیل های حمل قطعات حجیم هواپیما از یک سر کارخانه به سر دیگر را می راندند. آنها حتی بازرسان پرواز زن داشتند تا اطمینان حاصل کنند که تنظیمات لازم قبل از پرواز هواپیماها به جنگ صحیح انجام شده باشد. اکثر هواپیماهایی که آنها ساختند یا بمب افکن های بزرگ بودند یا جنگنده های کوچک. اگرچه اکثر آمریکایی ها تمایلی به اجازه دادن زنان به مشاغل سنتی مردانه نداشتند، زنان ثابت کردند که نه تنها می توانند این کار را انجام دهند، بلکه در برخی موارد، آن را بهتر از همتایان مرد خود انجام می دهند. به عنوان مثال، زنان به طور کلی توجه بیشتری به جزئیات داشتند. وزارت کار ایالات متحده بیان می کند که هنگام بررسی تعداد سوراخ های حف
ر شده در روز در صنعت هواپیماسازی، یک مرد روزانه ۶۵۰ سوراخ حفر می کند در حالی که یک زن روزانه ۱۰۰۰ سوراخ ایجاد می کند. از دیگر صنایعی که زنان وارد آن شدند، صنایع فلزی، فولاد، کشتی سازی و خودروسازی بود. زنان همچنین در کارخانه هایی کار می کردند که در آن بمب، سلاح و هواپیما ساخته می شد. زنان در ارتش. گارد ساحلی اولین گروه از زنان غیرنظامی خود را برای خدمت در منشی و منشی در سال ۱۹۴۱ استخدام کرد. سپس در سال ۱۹۴۲ یک سازمان به نام زنان ذخیره گارد ساحلی ایالات متحده (SPARs) (با شعار همیشه آماده) تأسیس کرد. دوروتی استراتون به عنوان اولین سرباز این گروه، از نیروی دریایی به آنجا منتقل شد تا به عنوان مدیر زنان ذخیره گارد ساحلی ایالات متحده (SPARs) خدمت کند. اولین پنج زن آفریقایی-آمریکایی در سال ۱۹۴۵ وارد این گروه شدند: اولیویا هوکر، دی وینیفرد برد، جولیا موزلی، ایوان کامبربچ و آیلین کوک. این گروه در تمامی ایالت های بندری ایجاد شدند و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان انباردار، منشی، عکاس، همکار داروساز، آشپز و در بسیاری از مشاغل دیگر خدمت می کردند. بیش از ۱۱۰۰۰زن در طول جنگ جهانی دوم در این گروه خدمت کردند.
لوئیس ریموند استریکلین (به انگلیسی: Lewis Raymond Stricklyn) (زاده ۸ اکتبر ۱۹۲۸ – درگذشته ۱۴ مه ۲۰۰۲) یک هنرپیشه سینما، هنرپیشه صحنه، بازیگر تلویزیون، ستاره اپرا و روزنامه نگار آمریکایی بود. او با وسترن هایی با کیفیت فیلم درجه ب در دنیای سینما شناخته شده است. در این فیلم ها ریموند با سنی کم و ظاهر پسرانه در مقابل استعدادهای برتر آن زمان بازی می کرد.
نور (متولد ۲۳ دسامبر ۱۹۷۷) هنرپیشه، بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر اهل لبنان است که در سینمای مصر، با آثاری که به عنوان سرآمد در تاریخ مدرن سینمای مصر شناخته می شوند به شهرت رسید.
منیژه رازقی یک دانشمند ایرانی آمریکایی در زمینه علم نیمه هادی ها و دستگاه های الکترونیک نوری است. او پیشگام در تکنیک های اپیتاکسیال مدرن برای نیمه هادی ها مانند رسوب بخار شیمیایی متالارگانیک کم فشار (MOCVD)، اپیتاکسی فاز بخار (VPE)، اپیتاکسی پرتو مولکولی (MBE), GasMBE و MOMBE است. سرگذشت و مشخصات. منیژه رازقی یکی از دانشمندان در زمینه علم و تکنولوژی نیمه هادی سه-۴ و پیشگام در توسعه و اجرا تکنیک های اساسی اپیتکی مدرن و مشتقاتش بوده است که اصالتی ایرانی دارد. وی متولد ایران است و تحصیلاتش را در فرانسه گذرانده است. او در رشته فیزیک تا مقطع دکتری تحصیلاتش را ادامه داد و در سال ۱۹۸۰ میلادی از دانشگاه پاریس فارغ التحصیل شد. دکتر منیژه رازقی مدرک DEA در فیزیک هسته ای خود را در سال ۱۹۷۳ و یک مدرک DEA در علوم مواد را در سال ۱۹۷۷ کسب نموده و پس از آن سومین دوره دکترای خود را در سال ۱۹۷۸ کمتر از یک سال بعد از DEA کسب کرد. بعد از آن در سال ۱۹۸۰ دکترای افتخاری علوم فیزیک به ایشان اعطا گردید. رازقی بین سالهای ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ دانشمند محقق ارشد در پروژهٔ تامسون در اِرسی فرانسه فعالیت داشته و از ۱۹۸۶تا ۱۹۹۱، ریاست لابراتوا (آزما
یشگاه) مواد اکتشافی را مدیریت نموده و در آنجا نتایج غیر مساوی تا آن زمان بدست آورد. او به سال ۱۹۹۱ در دانشگاه نورث وسترن در شیکاگو آمریکا، فعالیت جدیدی را آغاز کرد و لابراتواری در آنجا تأسیس کرد که مرکز دستگاه های کوانتوم شهرت یافت. وی از دانشمندان برجسته در رشتهٔ علوم و فن آوری نیمه چند رساناها است که از پیشگامان توسعه و اجرای تکنیکهای مدرن و مهم هم سو محوری محسوب می شود. او موفق به ساخت قوی ترین لیزر نیمه رسانا در دنیا موسوم به لیزر کوانتوم آبشاری “Quantum Cascade Laser=QC” شد که به لحاظ قدرت و کارایی رکورد لیزرهای قبلی را شکسته است. او همچنین موفق شد تا کارایی و نفوذ دو شاخه توکار لیزر یعنی توانایی تغییر انرژی الکتریکی به نور را در این لیزر افزایش دهد. وی از سال ۱۹۹۱ به هیئت اساتید دانشگاه نورت وسترن ملحق شده است. جوایز و افتخارات. از جوایز و افتخارات او می توان به موارد ذیل اشاره کرد: آثار. منیژه رازقی کتابی با عنوان چالش MOCVD تألیف کرده است که یک اثر پیشگام در زمینهٔ سیستم براساس GaInA SP-InP و سیستم GalnA SP-GaAs تلقی می شود. وی همچنین نویسنده یا دستیار نویسنده بیش از ۱۰۰۰ مقاله و سخنرانی در بیش از ۳۰۰
جلسه علمی را در کارنامه حرفه ای خود دارد. او بیش از ۵۰ اختراع را نیز به ثبت رسانده است دیگر آثار برگزیده او عبارتند از:
روابط دیپلماتیک بین ازبکستان و اوکراین برای اولین بار در تاریخ ۲۵ اوت سال ۱۹۹۲ برقرار گردید. تاریخچه روابط. پس از برقراری روابط در سال ۱۹۹۲، سفارت اوکراین برای اولین بار در پایتخت ازبکستان شهر تاشکند در سال ۱۹۹۳ افتتاح شد و متعاقباً دولت ازبکستان نیز سفارت خود را در پایتخت اوکراین، کی یف در سال ۱۹۹۵ افتتاح نمود. از زمان برقراری روابط بین این دو کشور، ۸ دیدار فی مابین سطوح بالا مقامات این دو کشور به شرح ذیل انجام شده است: روابط اقتصادی. عمده صادرات ازبکستان به اوکراین مشتمل بر صادرات الیاف پنبه، منسوجات، فرآورده های نفتی و فلزات غیرآهنی می باشد. در مقابل نیز عمده صادرات اوکراین به ازبکستان مربوط به صادرات شکر می باشد و این موضوع تا به اندازه ای است که در سال ۲۰۱۸، ازبکستان به بزرگترین وارد کننده شکر اوکراین تبدیل شد و ۶۰ درصد از صادرات شکر اوکراین به این کشور می باشد. در حال حاضر ۴۸ شرکت اوکراینی در ازبکستان مشغول به فعالیت می باشند و متقابلاً نیز ۳۴ شرکت ازبک در اوکراین فعال هستند. با این حال روابط اقتصادی این دو کشور بدون مشکل نیز نبوده است و به طور مثال در اوایل اکتبر سال ۲۰۱۸، تحقیقات گسترده ای توسط مجلس ع
الی اوکراین در خصوص مزایایی که از سوی دولت اوکراین به خودرو سازان ازبک داده شده بود صورت گرفت و مشخص شد که مزیت های اعطایی که از طریق حمایت های بی حد و مرز از خودرو سازان ازبک اعمال شده است بعضاً به شکل غیر رقابتی با سایر خودرو سازان بوده است. این اقدام منجر به برخی از اقدامات تلافی جویانه مجلس ازبکستان با اعمال تحریم و ممنوعیت واردات شکر و دارو از اوکراین منجر شد. این بحران در نهایت در ماه دسامبر همان سال با تشکیل یک کمیسیون مشترک بین اوکراین و ازبکستان برای بحث در مورد همکاری اقتصادی پایان یافت. روابط فرهنگی. در ۲۱ نوامبر سال ۱۹۲۰ یک نسخه اولیه از یک بنای یادبود به نام شاعر شهیر اوکراینی تاراس شوچنکو در تاشکند نصب گردید. بعدها در اکتبر سال ۲۰۰۰، در جریان سفر رسمی لئونید کوچما، رئیس جمهور اوکراین به ازبکستان، او و رئیس جمهور اسلام کریموف، سنگ یادبودی را در محل نصب آتی بنای یادبود شوچنکو قرار دادند و دو سال بعد، در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۲، کوچما از بنای یادبود شوچنکو که توسط مجسمه ساز لئونید ریابتسف ساخته شده بود، رونمایی کرد. در سال ۲۰۱۶ اعلام شد که برنامه هایی برای افتتاح بنای یادبود علیشیر نوایی در کی یف در دست اقد
ام می باشد. اقلیت های اوکراینی در ازبکستان. در حال حاضر قریب به ۸۶/۰۰۰ نفر از اتباع اوکراین یا افرادی با ریشهٔ اوکراینی در ازبکستان زندگی می کنند که عمدهٔ این افراد در شهرهای بزرگی همچون تاشکند، سمرقند، بخارا و فرغانه سکنی گزیده اند و به زبان ازبم صحبت می کنند. بر اساس آرشیوهای مدارک اوکراینی و روسی، اولین گروه مهاجر اوکراینی، در اواسط قرن ۱۸ میلادی وارد آسیای مرکزی شدند. اولین سکونت انبوه اوکراینی ها در منطقهٔ ترکستان در سال ۱۸۸۵ آغاز شد و تا سال ۱۸۹۷، اولین سکونتگاه های دائمی در منطقه سمرقند با مدارس زبان اوکراینی و سایر سنت های اوکراینی مشاهده شد. در طول جنگ بزرگ میهنی، هزاران اوکراینی در اتحاد جماهیر شوروی اوکراین به ازبکستان شوروی تخلیه شدند. پس از زلزله ۱۹۶۶ تاشکند، بیش از ۲۵۰۰ مهندس اوکراینی در بازسازی تاشکند شرکت کردند. در ژانویه ۲۰۱۴، رهبران اقلیت های اوکراینی ساکن ازبکستان برای محکوم کردن تجمعات غیرمجاز صورت گرفته در یورومیدان اوکراین، در نزدیکی بنای یادبود شوچنکو تاشکند گرد هم آمدند و در آن شرکت کنندگان پرچم های اوکراین، گرجستان و ارتش شورشی اوکراین را به اهتزاز درآوردند.
مارک برنشتاین ()، ویراستار معروف ویکی پدیای روسی، مستقر در مینسک است. وی در مارس ۲۰۲۲ توسط نیروی امنیتی GUBOPiK بلاروس به اتهام نقض قانون خبررسانی جعلی روسیه در رابطه با ویرایش مقالات ویکی پدیا در مورد حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین بازداشت شد. جوانی و سکونت. مارک برنشتاین از دانشگاه فنی ملی بلاروس فارغ التحصیل شده است. وی در مینسک در بلاروس زندگی می کرد. ویرایش گر ویکی پدیا. از اواخر سال ۲۰۰۹ تا اوایل سال ۲۰۲۲، برنشتاین با بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ ویرایش، یکی از ۵۰ ویرایشگر برتر ویکی پدیای روسی زبان بود. او از سوی دیگر ناشران دانشنامه، مأمور نوشتن مقاله شد. او «بهترین» دستاورد خود در ویکی پدیا را در سال ۲۰۰۹ کارش بر روی مقاله ای دربارهٔ سانسور در اتحاد جماهیر شوروی توصیف کرد که در آن به حدود ۲۵۰ منبع استناد کرده بود. برنشتاین به ویراستاران جدید ویکی پدیا توصیه کرد که ابتدا از الگوهای ویرایشی ویراستاران مجرب ویکی پدیا بیاموزند و برای همکاری با ویراستارانی که دیدگاه های بسیار متفاوت و اغلب مخالف دارند، آمادگی داشته باشند، که وی این موضوع را کلیدی برای توسعه مقالات ویکی پدیا می دانست. دستگیری ۲۰۲۲. در ۱۰ مارس ۲۰۲۲، یک فروم پ
یام رسان آنلاین تبلیغاتی روسی در تلگرام، اطلاعات خصوصی در مورد برنشتاین را منتشر کرد و او را به نقض قانون جدید روسیه علیه انتشار اخبار جعلی متهم کرد. این انجمن ادعا کرد که ویرایش مقالات ویکی پدیا توسط برنشتاین در مورد تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، قانون جدید را نقض می کند. در ۱۱ مارس ۲۰۲۲، اداره اصلی مبارزه با جرایم سازمان یافته و فساد در بلاروس (GUBOPiK)، برنشتاین را در مینسک بازداشت کرد. کانال های تلگرامی طرفدار دولت، ویدئویی از بازداشت برنشتاین منتشر کردند و او را به انتشار اطلاعات جعلی «ضد روسیه» متهم کردند.
نبرد خرسون یک درگیری نظامی بین نیروهای روسیه و اوکراین بود که در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ به عنوان بخشی از تهاجم جنوب اوکراین در طول تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ آغاز شد. خرسون نخستین شهر بزرگ اوکراین بود که توسط نیروهای روسی در جریان حمله خرسون تصرف شد. نبرد. فوریه. نیروهای روسی در ۲۴ فوریه از جنوب از طریق کریمه به استان خرسون حمله کردند و رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی گفت: «نیروهای ما در حال نبردهای شدید در نزدیکی حومه خرسون هستند، دشمن از کریمه اشغالی فشار می آورد و سعی می کند به سمت ملیتوپول پیشروی کند.» در غروب ۲۴ فوریه، نیروهای روسی به شهر خرسون رسیدند و پل آنتونوفسکی را تصرف کردند، این پل یک گذرگاه استراتژیک بر روی رودخانه دنیپر است و به سمت شهر میکولایف منتهی می شود. در ساعات اولیه ۲۵ فوریه، نیروهای اوکراینی پل را در نبردی شدید پس گرفتند. قوای اوکراین ضد حمله روس را مجبور کرد که به سمت شمال پیش بروند و نزدیک ترین گذرگاه بعدی دنیپر، شهر نوا کاخوفکا را تصرف کنند. نیروهای روسی یک بار دیگر پل آنتونوفسکی را در پایان روز تصرف کردند. در ۲۶ فوریه، به گفته شهردار ایهور کولیخایف، نیروهای روسی پس از حمله هوایی ا
وکراین به خودروهای زرهی خود، از خرسون عقب نشینی کردند و به شهر مهلت دادند تا تحت کنترل اوکراین باقی بماند. یک مقام اوکراینی، آنتون هراشچنکو، بعداً ادعا کرد که یک ستون ارتش روسیه بین رادنسک و اولشکی، در جنوب خرسون، توسط نیروهای اوکراینی شکست خورده و ظاهراً بازماندگان به جنگل فرار کردند. در همین حال، ایرینا وندیکتووا، دادستان کل اوکراین، مدعی شد که نیروهای روسی یک روزنامه نگار را در نزدیکی روستای زلنیوکا در حومه شمالی خرسون و یک راننده آمبولانس را در امتداد بزرگراهی در این ناحیه کشتند. وندیکتوا گفت که مجری قانون اوکراین پرونده های جنایی را در مورد تیراندازی ها آغاز کرده است. در صبح روز ۲۷ فوریه، وزارت دفاع روسیه اعلام کرد که نیروهای روسی خرسون را محاصره کرده اند و به گفته مقامات اوکراینی، بخشی از شهر از جمله فرودگاه بین المللی خرسون را به تصرف خود درآورده اند. بعداً در صبح، نیروی هوایی اوکراین ظاهراً یک حمله هواپیمای بدون سرنشین موفقی را علیه نیروهای روسی در روستای چورنوبایفکا، دقیقاً در شمال خرسون انجام داد. مقامات اوکراینی ادعا کردند که از ۲۷ فوریه، نیروهای روسی شروع به حرکت غیرنظامیان از روستاهای مجاور به سم
ت خرسون کردند، در حالی که به ادعای آنها تلاشی از سوی روس ها برای استفاده از غیرنظامیان به عنوان سپر انسانی بود. مارس. در اوایل صبح روز ۱ مارس، مقامات اوکراینی گفتند که نیروهای روسی یک حمله جدید به خرسون آغاز کرده اند و از فرودگاه بین المللی خرسون به سمت بزرگراه بین خرسون و میکولایف پیشروی کرده اند. نیروهای روسی با آتش سنگین، توانستند شهر را محاصره کنند و به بزرگراه برسند وتا روستای کومیشانی پیشروی کنند. نیروهای روسی بعداً در همان روز وارد خرسون شدند. شهردار ایگور کولیخایف تأثیر آن را بر شهروندان در شهر تشریح کرد و گفت که بسیاری از آنها در خانه های خود و در پناهگاه ها باقی مانده اند و گفت که مدارس، مرکز خرید فابریکا و ساختمان های بلند در اثر درگیری آسیب دیدند و ساختمان های مسکونی مورد تیراندازی قرار گرفتند. کولیخایف مدعی شد که در ۱ مارس، نیروهای روسی به سوی مردم مسلح به کوکتل مولوتف، که سعی در توقف کاروانی در خیابان نفتویکف داشتند، تیراندازی کردند. در اوایل صبح ۲ مارس، گزارش شد که نیروهای روسی موفق به تصرف یک ایستگاه راه آهن و یک بندر رودخانه شدند. بعداً در صبح، نیروهای روسی در میدان سووبادی در مرکز خرسون، جای
ی که ساختمان اداره منطقه ای خرسون در آن قرار دارد، دیده شدند. وزارت دفاع روسیه بعداً ادعا کرد که شهر را تصرف کرده است، در حالی که مقامات اوکراینی و آمریکایی این ادعا را رد کردند و اظهار داشتند که جنگ ادامه دارد. بعداً در ۲ مارس، گروهی متشکل از ده سرباز روسی، من جمله یک فرمانده، وارد ساختمان شورای شهر شدند و گفتگو را با کولیخایف را آغاز کردند. در غروب، کولیخایف تأیید کرد که شهر را تسلیم کرده است و فرمانده روسی قصد دارد یک اداره نظامی ایجاد کند. کولیخایف اذعان کرد که ارتش اوکراین دیگر در خرسون حضور ندارد و یکی دیگر از مقامات اعلام کرد که قوای روسیه در کل نقاط شهر حضور دارند. به گفته کولیخایف، این جنگ منجر به کشته شدن حدود ۳۰۰ غیرنظامی و سرباز اوکراینی، تخریب شدید زیرساخت های شهر و محدودیت آب و غذای کم شده است. او افزود که بسیاری از کشته شدگان توسط داوطلبان در گورهای دسته جمعی دفن شدند، زیرا بسیاری از اجساد آنها غیرقابل تشخیص بود. نتیجه. مدت کوتاهی پس از تصرف خرسون، وزارت دفاع روسیه گفت که مذاکرات بین نیروهای روسی و مدیران شهری در مورد حفظ نظم در جریان است. توافقی حاصل شد که بر اساس آن پرچم اوکراین همچنان در شهر
برافراشته خواهد شد، در حالی که روسیه دولت جدید را تأسیس کرد. شهردار ایگور کولیخایف شرایط جدیدی را برای ساکنان شهر اعلام کرد، از جمله اینکه شهروندان فقط در طول روز در خارج از منزل مجاز هستند و تجمع گروهی ممنوع است و خودروها فقط برای تهیه غذا و دارو اجازه ورود به شهر را دارند. این وسایل نقلیه باید با حداقل سرعت حرکت می کردند و در معرض جستجو قرار می گرفتند. به شهروندان هشدار داده شد که سربازان روسی را تحریک نکنند و از دستورات داده شده اطاعت کنند. در ۳ مارس، گزارش های تایید نشده ای از سربازان روسی که مرتکب تجاوز جنگی در خرسون شده بودند در رسانه های اوکراین منتشر شد. نشریه اوکراینی روبریکا به نقل از منابع محلی، از جمله یک پزشک ادعایی از پلی کلینیک کارابلش، ادعا کرد که ۱۱ مورد تجاوز به عنف رخ داده است که تنها ۵ مورد از قربانیان زنده مانده اند. سوتلانا زورینا، یک ۲۷ ساله ساکن خرسون که توسط CNN مصاحبه شد، سربازان روسی را به تجاوز به زنان محلی متهم کرد و گفت: "آنها قبلاً شروع به تجاوز به زنان ما کرده اند. اطلاعاتی از افرادی وجود داشت که من شخصاً می دانم که یک ۱۷-۱۷ ساله دختر یک ساله - برایش اتفاق افتاد و بعد او را کش
تند. ادعاها به طور مستقل تأیید نشدند. در ۵ مارس، کولیخایف گفت که هیچ مقاومت مسلحانه ای در شهر وجود ندارد و نیروهای روسی "کاملا مستقر شده اند". وی با بیان اینکه "تولید، زیرساخت های حیاتی متوقف شده است. شهر بدون برق و بدون آب است" و "ما بیماران سرطانی، کودکانی که نیاز به دارو دارند، داریم. این دارو در حال حاضر به آنها نمی رسد" درخواست کمک های بشردوستانه کرد. در همین حال، حدود ۲۰۰۰ معترض با تکان دادن پرچم های اوکراین، خواندن سرود ملی و سردادن شعارهای میهن پرستانه در مرکز شهر راهپیمایی کردند. بر اساس گزارش ها، نیروهای روسی برای جلوگیری از نزدیک شدن جمعیت، به هوا شلیک کردند. برخی از مردم محلی ادعا کردند که روس ها فهرستی از فعالان اوکراینی دارند که می خواستند دستگیر کنند. ستاد کل نیروهای مسلح اوکراین در ۹ مارس اعلام کرد که روسیه بیش از ۴۰۰ نفر را در خرسون به دلیل تظاهرات مداوم بازداشت کرده است.
شمسی مرادپور حمت (۱۹۱۷–۲ ژوئیه ۱۹۹۷) فعال حقوق زنان اهل ایران بود و اصالات یهودی داشت. وی از پیشگامان اصلاحات در وضعیت زنان در ایران بود. او اولین سازمان زنان یهودی ایرانی (سازمان "بانوان یهود ایران") را در سال ۱۹۴۷ میلادی تأسیس کرد. او پیس از انقلاب ۱۳۵۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد و سازمان زنان یهودی ایرانی کالیفرنیای جنوبی را برای کمک به خانواده ها و دانش آموزان فقیر تأسیس کرد. زندگی نامه. حکمت در سال ۱۹۱۷ در تهران زاده شد. پس از تحصیل در مدرسه آمریکایی، فارغ التحصیلی از کالج سیج تهران را گذراند. او مدرسه بین المللی حکمت را (۱۹۵۰–۱۹۷۹) در تهران تأسیس کرد و مدیر و مالک آن بود. در سال ۱۹۴۷، پروین حکیم، شاگرد حکمت، که "بشگاه" خواهان را تأسیس کرد، از حکمت درخواست کرد تا یک سازمان زنان یهودی برای ایجاد آگاهی در بین زنان یهودی در رشته های مشخص ایجاد کند. در نتیجه، حکمت به همراه نه نفر دیگر، سازمان بانوان یهودی ایران را تأسیس کرد. تحت نظارت این سازمان پنج مهدکودک در شهرک های یهودی نشین فقیرنشین در مناطق مختلف کشور به بهره برداری رسید. این مراکز «آموزش، پوشاک، غذا و سرپناه» رایگان را برای کودکان فقیر فراهم می کردند
. این سازمان همچنین آموزش بزرگسالان و آموزش حرفه ای آنها را ترویج کرد و در هنگام بلایای طبیعی کمک های بیشتری را گسترش داد. حکمت این سازمان را «معجزه یا انقلابی در زندگی اجتماعی زنان یهودی ایران» نامید. او به عنوان یکی از اعضای کمیته مرکزی سازمان زنان ایران (که توسط شاه ایران در سال ۱۹۶۶ تأسیس شده بود)، نقش مهمی در به دست آوردن حقوق ارث زنان یهودی در جامعه داشت. او همچنین در انجمن یهودیان ایالات متحده در ایالات متحده سخنرانی کرد. حکمت به عنوان نماینده جامعه یهودی در کنفرانس کمیسیون سازمان ملل متحد در مورد وضعیت زنان در تهران شرکت کرد. حمت پس از انقلاب ۱۳۵۷ در همان سال به آمریکا مهاجرت کرد. او از رفتن راضی نبود زیرا گفت: «دو سال اول در ایالات متحده عملاً از خانه بیرون نمی رفتم. من خیلی ناراضی بودم. من نمی خواستم ایران را ترک کنم. در واقع، اسناد از طبقه بندی خارج شده نشان می دهد که او تنها زن در میان هیئتی متشکل از ۱۰ ایرانی به کاخ سفید بود که راه حلی را برای جلوگیری از فرمان اجرایی رئیس جمهور کارتر برای اخراج ایرانیان تسهیل کرد. او در ایالات متحده سازمان زنان یهودی ایرانی در کالیفرنیای جنوبی را تأسیس کرد که به
افراد فقیر و دانشجویان کمک مالی می کرد. از دیگر فعالیت های برجسته وی می توان به موارد زیر اشاره کرد: راه اندازی «فصل دوستان فارسی شهر امید» در سال ۱۳۶۰ به عنوان یک جنبش جمع آوری سرمایه برای کمک به مرکز پزشکی شهر امید. ایجاد «گروه هیفا» از بخش بورلی هیلز هاداسا در سال ۱۹۸۲ میلادی. برای این کمک ها، در سال ۱۹۸۹، او به عنوان ریاست افتخاری زندگی هداسا اعطا شد.
تجویز دهانی، یکی از روش های مصرف دارو است که در آن، یک ماده از طریق دهان وارد بدن می شود. این روش، به اختصار، Per os یا PO نیز نامیده می شود. بسیاری از داروها به صورت دهانی مصرف می شوند و اثر سیستمیک دارند، مثلاً از طریق جریان خون به قسمت های مختلف بدن می رسند. انواع. تجویز دهانی شامل: داروهای دارای جذب گوارشی، به اشکال مختلف، از جمله اشکال خوراکی جامد تجویز می شوند (OSD): و داروهای خوراکی مایع:
استخراج غیرمجاز داده زمانی اتفاق می افتد که بدافزار و/یا یک عامل مخرب انتقال غیرمجاز داده را از رایانه انجام دهد. معمولاً به آن اکستروژن داده یا صادرات داده نیز می گویند. استخراج غیرمجاز داده ها نیز نوعی سرقت داده در نظر گرفته می شود. از سال ۲۰۰۰، تعدادی از تلاش ها برای استخراج داده ها به شدت به اعتماد مصرف کننده، ارزش گذاری شرکت ها، و مالکیت معنوی کسب وکارها و امنیت ملی دولت ها در سراسر جهان آسیب وارد کرد. انواع داده های استخراج شده. در برخی از سناریوهای استخراج داده، ممکن است مقدار زیادی از داده های انباشته شده استخراج شود. با این حال، در این سناریوو سایر سناریوها، این احتمال وجود دارد که انواع خاصی از داده ها مورد هدف قرار گیرند. انواع داده هایی که هدف قرار می گیرند عبارتند از: تکنیک های استخراج داده. عمدتاً چندین تکنیک توسط عوامل مخرب برای انجام استخراج داده ها استفاده می شود. تکنیک انتخابی به عوامل مختلفی بستگی دارد. اگر مهاجم به راحتی دسترسی فیزیکی یا دسترسی از راه دور خاصی به سروری که حاوی داده هایی است که می خواهد استخراج کند داشته باشد، شانس موفقیت او بسیار است. برای مثال، نصب کردن و اجرای بدافزاری ک
ه داده ها را بدون اینکه نیازی به دسترسی باشد به جایی دیگر انتقال دهد، برای یک مدیر سیستم نسبتاً آسان است. به طور مشابه، اگر کسی بتواند دسترسی فیزیکی به سرور داشته باشد، به طور بالقوه می تواند آن سرور را، بدزدد، یا به طور واقعی تر، داده ها را از سرور به یک دی وی دی یا درایو فلش یو اس بی منتقل کند. در بسیاری از موارد، عوامل مخرب نمی توانند به سیستم ها دسترسی فیزیکی داشته باشند. در این شرایط، آنها ممکن است حساب های کاربری را در برنامه های دسترسی از راه دور با استفاده از رمزهای عبور پیش فرض یا ضعیف هک کنند. در سال ۲۰۰۹، پس از تجزیه و تحلیل ۲۰۰ حمله استخراج داده که در ۲۴ کشور انجام شد، نرخ موفقیت ۹۰ درصدی را در هک شدن حساب های کاربری در برنامه های دسترسی از راه دور بدون نیاز به حملات بروت فورس، اعلام کردند. هنگامی که یک عامل مخرب این سطح دسترسی را به دست آورد، ممکن است داده های هدف را به جای دیگری منتقل کند. علاوه بر این، اشکال پیچیده تری از استخراج داده ها وجود دارد. تکنیک های مختلفی را می توان برای پنهان کردن تشخیص توسط دیواره آتش شبکه استفاده کرد. به عنوان مثال، حمله ایکس اس اس (XSS) می تواند برای سوء استفاده ا
ز آسیب پذیری ها در برنامه های کاربردی وب برای ارائه یک عامل مخرب با داده های حساس استفاده شود. همچنین می توان از یک کانال زمان بندی برای ارسال چند بسته داده در یک زمان در فواصل زمانی مشخص استفاده کرد، به گونه ای که تشخیص و جلوگیری از آن برای دفاع های شبکه دشوارتر است.
گیم ورکس زنجیره ای از مراکز سرگرمی که در ابتدا در یک سرمایه گذاری مشترک بین سگا، دریم ورکس و یونیورسال استودیوز تأسیس شد. این اماکن شامل بازی های ویدئویی، بارها و رستوران های متنوع بود. این مکان ها دارای مجموعه وسیعی از بازی های ویدیویی، علاوه بر بارها و رستوران های با خدمات کامل بودند. در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱، گیم ورکس با اشاره به مشکلات مالی ناشی از شیوع ویروس کرونا اعلام کرد که تمام مکان های باقی مانده خود را می بندد.
مازغ مغیران، روستایی در دهستان تخت بخش تخت شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۱ نفر (۴۸ خانوار) بوده است.