Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیوره یا بی اوره یک ترکیب شیمیایی با فرمول شیمیایی NH[HN2C(O)]2 است. به صورت کلی اصطلاح بیوره به خانواده ای از ترکیبات آلی گفته می شود که دارای حداقل یک واحد ساختاری از نوع 2(HN-CO)-N باشند. برهمین اساس، ترکیب دی متیل بیوره به صورت NH[MeNC(O)]2 می باشد. بیوره، که بعضاً کاربامیل اوره نیز نامیده می شود، می تواند از واکنش تراکمی دو مول اوره حاصل شود. بیوره یک ناخالصی نامطلوب در کودهای حاوی اوره محسوب می شود. سنتز. ترکیب بیوره بدون استخلاف و پایه را می توان با کمک گرم کردن اوره در دمایی بالاتر از نقطه ذوب خود، تهیه کرد. در حین انجام فرایند و تشکیل محصول بیوره، گاز آمونیاک به عنوان محصول جانبی از محیط خارج می شود. 2CO(NH2)2 → H2N-CO-NH-CO-NH2 + NH3
ماود ولز (۲۶ نوامبر ۱۸۶۹–۲۰ نوامبر ۱۹۳۸) ملکه نروژ و همسر هاکون هفتم نروژ بود. ماود که کوچک ترین دختر ادوارد هفتم و الکساندرای دانمارک بود، اولین ملکه نروژ در بیشتر از پانصد سال بود که همزمان ملکه دانمارک یا سوئد نبود. ماود در ۲۶ نوامبر ۱۸۶۹ در لندن به دنیا آمد. در زمان تولد او مادربزرگش ملکه ویکتوریا حاکم بریتانیا بود و پدرش شاهزاده ولز. مادر ماود، دختر بزرگ کریستیان نهم دانمارک بود. ماود در ۲۲ ژوئیه ۱۸۹۶ در کاخ باکینگهام با پسردایی اش شاهزاده کارل دانمارک ازدواج کرد. کارل پسر دوم ولیعهد دانمارک بود. پدر عروس برای اقامت دوره ای این زوج در بریتانیا، خانه ای در اراضی کاخ ساندرینگهام در اختیار آنان گذاشت. شاهزاده الکساندر، تنها فرزند ماود و کارل در ۲ ژوئیه ۱۹۰۲ در همین خانه متولد شد. شاهزاده کارل افسر نیروی دریایی دانمارک بود و خانواده آن ها تا سال ۱۹۰۵ غالباً در دانمارک ساکن بود. در ژوئن سال ۱۹۰۵، استورتینگه به انحلال اتحاد سوئد و نروژ رای داد سلطنت نروژ را به کارل پیشنهاد داد. احتمالاً عضویت ماود در خانواده سلطنتی بریتانیا یکی از دلایل این انتخاب بوده. با تایید این انتخاب در یک رفراندوم در نوامبر همان سال، کا
رل سلطنت نروژ را قبول کرد و با نام هاکون هفتم به تخت نشست و نام فرزند خود را نیز به اولاف تغییر داد. مراسم تاجگذاری ماود و هاکون در ۲۲ ژوئن ۱۹۰۶ در کلیسای جامع نیداروس تروندهایم برگزار شد. ماود در حین سفری به بریتانیا در ۲۰ نوامبر ۱۹۳۸ به دلیل نارسایی قلبی در بیمارستانی در لندن درگذشت. جسد او توسط یک کشتی نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا به نروژ بازگردانده شد و در مقبره سلطنتی قلعه آکرشوس در اسلو دفن گردید.
نابینا یک فیلم درام نروژی به کارگردانی اسکیل وگت محصول سال ۲۰۱۴ است. داستان. «اینگرید» که به تازگی بینایی خود را از دست داده، به خانه، تنها جائی که در کنار همسر و افکارش آرامش دارد پناه می برد. اما مشکلات واقعی خود به سراغش آمده و…
در کل ۱۴ تلاش برای فرار از زندان فدرال آلکاتراز توسط ۳۶ زندانی انجام شد. دو مرد دو بار اقدام به فرار کردند، ۲۳ نفر گرفتار شدند، شش نفر درحین فرار مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدند، دو نفر تسلیم شدند و پنج نفر مفقود شده و غرق شده فرض شده اند. به دلیل شهرت بد این زندان و همچنین هزینه های بالای نگهداری آن، این زندان در ۲۱ مارس ۱۹۶۳ تعطیل شد. ادعا شده است که در طی ۲۹ سال فعالیت این زندان هیچ زندانی ای موفق به فرار از آن نشده است. از قابل توجه ترین تلاش های فرار می توان به فرار خشونت آمیز مه ۱۹۴۶ معروف به نبرد آلکاتراز اشاره کرد که در طی آن پنج زندانی با کشتن دو نگهبان و زخمی کردن ۱۴ نگهبان دیگر اقدام به فرار کردند ولی سه نفر آنان در حین فرار کشته شده و دو نفر دیگر نیز دستگیر و سپس اعدام شدند. از دیگر تلاش های فرار معروف می توان به فرار ژوئن ۱۹۶۲ توسط فرانک لی موریس و دو برادر به نام های جان آنگلین و کلارنس آنگلین صورت گرفت که هیچوقت فرار یا مرگ آنان محرز نشد چون مفقود شدند و جسد آن ها هیچوقت پیدا نشد. فیلمی به نام فرار از آلکاتراز نیز بر اساس فرار ژوئن ۱۹۶۲ آلکاتراز ساخته شده است. موانع فیزیکی. فرار از آلک
اتراز به وسیله شنا کردن غیرممکن بنظر می رسید، دمای فصلی آب در خلیج سانفرانسیسکو در ماه دسامبر حدود ۱۲ درجه سانتیگراد است و جریان آب می تواند از ۶ گره دریایی نیز تجاوز کند. علاوه بر این ها وجود گاه وبیگاه کوسه های سفید و همچنین صخره های تیز و نگهبانان پرشمار بیشتر زندانیان را از فرار دلسرد کرده بود.
۴ لاتاس یک فیلم کمدی اسپانیایی به کارگردانی خراردو الیوارس محصول سال ۲۰۱۹ است. داستان. «توچو»، «ژان پیر» و «الی» از اسپانیا به کشور مالی می روند تا پدر رو به مرگ «الی» را برای آخرین بار ملاقات کنند؛ ولی آنها در این مسیر با مشکلات زیادی مواجه می شوند. اکران. این فیلم در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹ توسط کمپانی نت فلیکس منتشر شد.
یوسف شکرائی (زاده ۱۲۸۰ خورشیدی در اراک) رئیس تشریفات دربار شاهنشاهی و نماینده اراک در دوره شانزدهم مجلس شورای ملی بود. فرزند میرزا علی اکبر خان از مالکان اراک بود. خطی خوش داشت و در سال ۱۳۰۵ خورشیدی به عنوان دفترنویس به استخدام دربار شاهنشاهی درآمد. سال ها در دربار خدمت کرد تا به ریاست تشریفات رسید. در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی از اراک به دوره شانزدهم مجلس شوای ملی راه یافت. همزمان سمت خود را در دربار حفظ کرد و فقط اسماً نماینده مجلس بود. پس از پایان دوه نمایندگی اش دیگر به دربار بازنگشت و به کار آزاد پرداخت.
میر مجید موسوی (زاده ۱۲۸۴ خورشیدی) قاضی دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی بود. پس از تحصیل در مدرسه عالی حقوق تهران به استخدام عدلیه درآمد. در خدمات قضائی پیش رفت و رئیس استیناف (دادگاه تجدیدنظر) آذربایجان شد. در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی از حوزه انتخابیه خوی، ماکو و سلماس به مجلس شورای ملی راه یافت و در دوره بعد نیز کرسی خود را حفظ کرد. دوران نمایندگی موسوی با جنبش ملی شدن نفت و نخست وزیری دکتر مصدق همزمان بود. او از هواداران مصدق شد و در استعفای دسته جمعی نمایندگان دوره هفدهم شرکت کرد. از همین رو پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ مدتی بیکار بود تا اینکه به ریاست دادگاه استیناف اصفهان منصوب شد. مدتی هم رئیس دادگستری استان بود تا اینکه به مستشاری دیوان عالی کشور رسید.
کمیک های دیجیتال که با عناوین کمیک های الکترونیکی (به انگلیسی: electronic comics) و ای کامیکس (به انگلیسی: e-comics, eComics, ecomics) نیز شناخته می شوند، کمیک هایی اند که به صورت دیجیتالی منتشر می شوند و چاپ نمی گردند. کمیک های دیجیتالی بیشتر به شکل کمیک های تلفن همراه ارائه می شوند. وب کامیک ها نیز ممکن است در دسته بندی «کمیک های دیجیتال» قرار گیرند.
الن ریپلی یک شخصیت خیالی و قهرمان اصلی در مجموعه فیلم های "بیگانه" است که سیگورنی ویور ایفاگر نقش اوست. این شخصیت در جهان شناخته شده است و معروف ترین نقش سیگورنی ویور می باشد. ریدلی اسکات کارگردان اولین فیلم این مجموعه تصمیم گرفت که به جای یک مرد (که در آن زمان بسیار معمول بود)، یک زن نقش قهرمان داستان را ایفا کند. ریپلی به عنوان یکی از مهم ترین شخصیت های زن در تمام فیلم های تاریخ سینما محسوب می شود و از چهره های برجسته در فرهنگ عامه است. این شخصیت در لیست ۱۰۰ سال… ۱۰۰ قهرمان و شرور بنیاد فیلم آمریکا در رده هشتم بهترین قهرمان انتخاب گردیده است. اکنون، شخصیت ریپلی فراتر از مجموعه فیلم های اصلی رفته و او در رمان ها، کتاب های طنز و بازی های ویدئویی ظاهر شده است.
نقاط فرین نروژ در بر گیرنده نقاط و موقعیت های جغرافیایی در نروژ است که در انتهای شمالی، جنوبی، شرقی یا غربی نروژ قرار گرفته یا کمترین و بیشترین ارتفاع را دارند. شمالی ترین نقطه نروژ روسویا در جزایر سوالبار و جنوبی ترین آن پیسن در ماندال است. شرقی ترین نقطه به نام کرمرپینتن در سوالبار و غربی ترین نقطه به نام هویبرگودن در یان ماین قرار دارد. قله Galdhøpiggen بلندترین نقطه نروژ است که ۲٬۴۶۹ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و پایین ترین نقطه این کشور سواحل آن است که هم تراز دریاهای آزاد است. سرزمین های جنوبگانی نروژ—جزیره بووه، سرزمین شهبانو ماود و جزیره پتر یکم بخشی از پادشاهی نروژ به شمار نمی روند. در صورت در نظر گرفتن سرزمین های جنوبگانی نروژ، جنوبی ترین، شرقی ترین و غربی ترین نقطه نروژ در این سرزمین قرار دارند.
سرتیپ دکتر سید حسن علوی (زاده ۱۲۸۸ خورشیدی) چشم پزشک، نطامی، استاد دانشگاه و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش سیدباشی علوی از تجار بوشهر و بندرعباس بود. در رشته پزشکی در تهران تحصیل کرد و برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. پس از کسب تخصص در چشم پزشکی به ایران بازگشت و در ارتش استخدام شد. در ارتش تا درجه سرتیپی پیش رفت، ریاست بخش چشم پزشکی بهداری بانک ملی بود و مطبی هم در میدان فردوسی داشت. دکتر علوی در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی بوشهر به مجلس شورای ملی رفت. در مجلس از در مخالفت با رزم آرا درآمد و او را استیضاح کرد. او از هواداران جنبش ملی شدن صنعت نفت بود. بیش از یک دوره نماینده نشد و پس از پایان دوره نمایندگی به تدریس در دانشگاه مشغول بود.
ایسفیوردن () دومین آبدره (فیورد) طولانی نروژ است که در جزایر سوالبار قرار دارد. این آبدره در کرانه غربی اسپیتس برگن که یکی از جزایر اقیانوس شمالگان و تقریباً بین نروژ و قطب شمال است، واقع شده است. بخشی از این جزیره در بر دارنده پارک ملی سرزمین نوردر ایسفیوردن است. تعدادی از بزرگ ترین سکونت های اسپیتس برگن شامل بارنتسبورگ، لانگیربین و پیرامیدن در امتداد این آبدره قرار دارند.
مهره های نیایش یا مهره های نماز توسط پیروان دین های مختلف مانند دین زرتشتی، هندوئیسم، بودیسم، مسیحیت، اسلام، سیکیسم و آیین بهائیت استفاده می شود تا تکرارهای نیایش ها و مناجات را علامت گذاری کند، مانند دعای مریم باکره در مذهب کاتولیک، ذکر (یاد خدا) در اسلام و جاپ در هندوئیسم. ریشه و ریشه شناسی. مهره ها از ابتدایی ترین زیور آلات انسانی هستند و قدمت اولین نمونه های آنها به دانه هایی از پوسته شتر مرغ در آفریقا و به ۱۰٬۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح می رسد. در طول قرن ها، فرهنگ های مختلفی از انواع مختلفی از سنگ و پوسته گرفته تا خشت، مهره ساخته اند. ساختار. تعداد دانه ها بر اساس مذهب یا استفاده متفاوت است. مهره های نیایش اسلامی، به نام مسبح یا تسبیح، معمولاً دارای ۱۰۰ مهره هستند (در کل ۹۹ دانه ۹۹ + ۱ یا ۳۳ مهره سه بار و ۳+ می خوانند). بودایی ها و هندوها از جاپ مالا استفاده می کنند، که معمولاً ۱۰۸ مهره دارد، یا ۲۷ مورد که چهار بار شمارش می شوند. مهره های نیایش بهائی از ۹۵ مهره یا ۱۹ مهره تشکیل شده است که با اضافه کردن پنج مهره در زیر آن رشته می شوند. سیک مالا نیز دارای ۱۰۸ مهره است. استفاده کنید. از آنجایی که مهره ها با
انگشت شمرده می شوند، به کاربردن آنها این امکان را می دهند که تعداد دعاها را با حداقل تلاش آگاهانه به یاد داشته باشند، که به نوبه خود باعث می شود توجه بیشتری به خود نماز صورت گیرد. پیش از مسیحیت. تصویری از نقاشی که از ۱۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، که اخیراً در آکروتیری سانتورینی (ثیره باستان) کشف شده است، نشانگر زنانی است که یک ریسمان دعا از مهره ها دارند. آیین زرتشت. تصاویری از کرتیر در کتیبه ها موجود است که مهره هایی از مروارید یا فیروزه را به صورت گردنبند استفاده کرده است. زمزمه کردن سرود هایی از اوستا با آهنگ وشمارگانی ویژه، از دیر باز برای ایرانیان گونه ای از نیایش بوده و باور داشتند آنان را به آرامش فرامی خواند. بنابراین به ابزاری برای یادداشت کردن شماره سرود ها نیاز داشتند، بیگمان از همان زمان دانه هایی از سنگ های زیبا مانند عقیق، لعل و دیگر مهره های زینتی را برای شمارش در اختیار گرفتند. بعد ها این مهره ها را سوراخ کرده و با ریسمان به هم پیوست دادند تا در نیایش ها از آن بهره بگیرند . سرودهای کوتاه اوستایی که به تعداد خوانده می شوند: «اشم وهو»، « یتا اهو»، «ینگهه هاتام» و گزیده ای از یشت ها است. شماره های
سپندینه (مقدس) نیز در باور سنتی زرتشتیان ۱- ۳- ۷- ۱۳- ۲۱- ۳۳- ۷۲- و ۱۰۱ می باشند. شاید در آن زمان که اعراب به ایران تاختند و به غارت فرهنگ و دارایی ایرانیان پرداختند ابزار شمارش دانه دار را نیز به یادگار بردند ونام آن را تسبیح گذاشتند. گفتنی است که تسبیح کنونی از «۳» گروه با «۳۳» مهره پیوسته شده که با دومهره پیوند دهنده بین گروه ها باهم «۱۰۱» دانه را تشکیل داده اند که همگی از شماره های سپند باور ایرانیان است. مسیحیت. پدران صحرا سده های ۳ تا ۵، از سنگریزه یا طناب های گره زده برای شمارش نمازها استفاده می کردند، معمولاً نماز عیسی ("پروردگار عیسی مسیح پسر خدا، به من رحم کن، گناهکار"). این اختراع در قرن چهارم به آنتونی کبیر یا همکار وی پاچومیوس بزرگ نسبت داده شده است. اسلام. در اسلام، دانه های تسبیح به عنوان تسبیح (عربی: مسبحة "mas'baha)،" تسبیح یا Sibha و شامل ۹۹ مهره به اندازهٔ معمولی، (مربوط به نام های خدا در اسلام) و دو مهره کوچکتر یا مینی جدا هر ۳۳ دانه. بعضی اوقات فقط از ۳۳ مهره استفاده می شود که در این صورت فرد سه بار از طریق آنها می چرخد. از مهره ها به طور سنتی استفاده می شود تا هنگام گفتن نماز، شمارش را ح
فظ کنند. نماز گونه ای به صورت ذکر است که شامل سخنان تکراری از جملات کوتاه در ستایش و تجلیل از خدا، در اسلام است. نماز به شرح زیر خوانده می شود: ۳۳ بار " سبحان الله " (منزه است خدا)، ۳۳ بار " الحمد لله " (ستایش خدا) و ۳۳ بار " الله اکبر " (خداوند بزرگترین است) که برابر است ۹۹، تعداد دانه ها در مصباح. احمدیه در مذهب احمدیه، مصباح و سایر اشکال نماز «نوآوری» تلقی می شود. به گفته میرزا طاهر احمد از جامعه احمدیه، استفاده از مهره های نماز نوعی نوآوری است که توسط جامعه اولیه مسلمان انجام نشده است هندوئیسم. استفاده اولیه از مهره های نماز را می توان در هندوئیسم دنبال کرد جایی که به آنها "جاپا مالا گفته می شود". جاپا تکرار نام خدایان یا مانترا است. "مالا" ( ) به معنای "garland" یا "تاج" است. جاپا مالا برای تکرار مانترا، برای دیگر اشکال سادهنا یا "ورزش معنوی" و به عنوان کمک به مراقبه استفاده می شود. شایعترین "مالا" ۱۰۸ دانه است. متداول ترین مواد مورد استفاده در ساختن مهره ها دانه های رودکشا می باشد. بودیسم. مهره های نماز (Chinese (یومجو)، ) همچنین در اشکال مختلف بودائیسم ماهایانا، که اغلب با تعداد کمتری مهره (معمولاً یک
تقسیم کننده ۱۰۸) استفاده می شود. در سرزمین پاک بودیسم، به عنوان مثال، ۲۷ مهره "مالا" ها رایج است. این مالاهای کوتاه تر گاهی اوقات "تسبیح سجده" نامیده می شوند، زیرا هنگام شمارش سجده های مکرر، نگهداری آنها راحت تر است. در بودای تبت نیز نوع ۱۰۸ مهره ای وجود دارد: یک خانه آن ۱۰۰ مانترا است، و هشت مورد دیگر برای همه موجودات احساس کننده اختصاص داده شده است (این عمل نیز به صورت کلی در انتهای خود اختصاص داده شده است). در آیین بودایی تبت، اغلب از مالای بزرگتر استفاده می شود. به عنوان مثال، مالای ۱۱۱ مهره. هنگام شمارش، آنها یک خانه را ۱۰۰ مانترا محاسبه می کنند و ۱۱ مهره اضافی نیز به عنوان اضافی برای جبران خطاها در نظر گرفته می شوند. دین بهائی. آیین بهائی تصریح می کند که آیه یا بهاءالابها «خداوند دارای شکوه» ۹۵ بار در روز بعد از عملکرد وضو خوانده شود. برای کمک به تسهیل این تلاوت، بهائیان اغلب از مهره های نیایش استفاده می کنند، هرچند که لازم نیست. معمولاً، مهره های نماز بهایی از ۹۵ مهره جداگانه در یک رشته یا یک رشته از ۱۹ مهره با ۵ پیشخوان تنظیم شده تشکیل شده است. در حالت دوم، شخص تلاوت کننده آیات به طور معمول ۱۹ آیه را
در یک مجموعه با یک دست دنبال می کند و مجموعه ای از آیات را با دیگری دنبال می کند (۱۹ آیه ۵ بار ۵ مجموعه برای ۹۵ کل آیه). مهره های نماز بهائی از هر تعداد مواد طبیعی و دست ساز ساخته شده از جمله شیشه، سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی، فلزات مختلف و چوب ساخته شده است. در مورد ساختار رشته مهره نماز یا مواد مورد استفاده هیچ روایتی وجود ندارد.
سرزمین اسکار دوم () سرزمینی میان ایسفیوردن و کونگزفیوردن در جزیره اسپیتس برگن واقع در جزایر سوالبار نروژ است. یخچال طبیعی اسویابرین با درازای ۳۰ کیلومتر، سرزمین اسکار دوم و سرزمین جیمز یکم را از هم جدا می کند. این منطقه به نام اسکار دوم سوئد نام گذاری شده است. کوه هوفگاردتوپن بلندترین قله سرزمین اسکار دوم است.
کونگزفیوردن () یا "فیورد کونگ" و "خلیج کینگز"، یک خلیجک در ساحل غربی جزیره اسپیتس برگن است که بخشی از مجمع الجزایر سوالبار در اقیانوس شمالگان به شمار می رود. این خلیجک ۲۶ کیلومتر طول دارد و عرض آن بین ۶ تا ۱۴ کیلومتر است.
سرزمین جیمز یکم () منطقه ای در شمالی ترین نقطه جزیره اسپیتس برگن در جزایر سوالبار نروژ است که به نام جیمز یکم پادشاه انگلستان و اسکاتلند نام گذاری شده است. یخچال طبیعی اسویابرین با درازای ۳۰ کیلومتر، سرزمین جیمز یکم و سرزمین اسکار دوم را از هم جدا می کند.
ایالت حیدرآباد (؛ به تلوگو: హైదరాబాద్ రాజ్యం؛ انگلیسی: Hyderabad State) که به حیدرآباد دکن نیز معروف است، یک ایالت نوابی یا بومی در هند بود که در منطقه جنوب مرکزی هند قرار داشت و پایتخت آن در شهر حیدرآباد بود. اکنون این ایالت قدیمی به ایالت تلانگانا، منطقه حیدرآباد-کارناتاکا در ایالت کارناتاکا و منطقه ماراتوادا در ایالت ماهاراشترا تقسیم شده است. حاکمیت بر این ایالت از سال ۱۷۲۴ تا ۱۸۵۷ توسط خاندان نظام اداره می شد که در ابتدا نایب الملک امپراتوران گورکانی هند در دکن بودند. حیدرآباد نخستین ایالتی بود که به تدریج تحت حمایت انگلستان قرار گرفت و توافق نامه تحت الحمایگی را امضا کرد. در طول حکومت بریتانیا در سال ۱۹۰۱، این ایالت درآمد متوسطی برابر با ۴۱۷٬۰۰٬۰۰۰ روپیه داشت که آن را به ثروتمندترین ایالت شاهزاده هند تبدیل کرد. ساکنان بومی حیدرآباد دکن، صرف نظر از خاستگاه قومی، «مُلکی» (هموطن) خوانده می شدند، اصطلاحی که هنوز هم امروزه مورد استفاده قرار می گیرد. این سلسله در سالهای پایانی راج بریتانیا خود را به عنوان یک سلطنت مستقل اعلام کرد. پس از چندپارگی هند، حیدرآباد با حکومت جدید مسلط بر هند توافق توقف امضا کرد به ای
ن معنی که طی آن تمام تمهیدات اداری موجود بین راج بریتانیا و این ایالت، تا زمان ایجاد توافق جدید، بدون تغییر ادامه یابد و پس از آن تمام تمهیدات قبلی بجز استقرار سربازان هندی در ایالت ادامه یافت. موقعیت حیدرآباد در میانه اتحادیه هند و همچنین میراث فرهنگی متنوع آن، محرک اصلی الحاق دولت این ایالت با کشور هند در سال ۱۹۴۸ بود. به این ترتیب، میر عثمان علی خان، نظام هفتم، سند الحاق و پیوستن به هند را امضا کرد. تأسیس. ایالت حیدرآباد توسط میر قمرالدین خان آصف جاه تأسیس شد که از سال ۱۷۱۳ تا ۱۷۲۱ به عنوان فرماندار دکن در زمان گورکانیان هند با امپراتوری مغولی مستقر شد. در سال ۱۷۲۴، او تحت عنوان "آصف جاه" (اعطا شده توسط امپراتور مغول محمد شاه) حکومت را از سر گرفت. عنوان دیگر وی، "نظام الملک" (نظم قلمرو) بود و عنوان «نظام حیدرآباد» را بدست آورد. با پایان حکومت وی، نظام از گورکانیان هند مستقل شده و سلسله آصف جاهی یا نظام حیدرآباد تأسیس شده بود.
سید مرتضی حکمت از مالکان بزرگ فارس، شهردار شیراز و نماینده فسا در مجلس شورای ملی بود. پدرش حاج ابراهیم حکمت معروف به حاج مجتهد و مادرش از سادات منصوری بود که نسب شان به سید علی خان کبیر شارح "صحیفه سجادیه" می رسد. در سال ۱۳۲۶ شهردار شیراز شد و در سال ۱۳۲۸ در انتخابات دوره شانزدهم مجلس شورای ملی با کسب ۱۰۵۰۸ رأی از مجموع ۱۸۴۹۷ رأی که به صندوق ها ریخته شد به نمایندگی فسا در مجلس راه یافت. او در دوره های هجدهم تا بیستم نیز نماینده فسا بود. حکمت و همسرش شمس الملوک بیش از یک میلیون و پانصد و شصت هزار متر مربع زمین به مراکز فرهنگی و عام المنفعه اهدا کردند که در آن ها چنین تأسیساتی بنا شده است: دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، کارخانه قند، کارخانه الکل سازی، دبیرستان عشایری حکمت، کشتارگاه قدیم فسا، مسجد و مدرسه راهنمایی حیدرآباد و مدرسه راهنمایی انتهای مهدیه فسا. مرتضی حکمت در شرایطی که گفته می شود از مال دنیا هیچ نداشت در تهران از دنیا رفت و در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد.
جاپامالا یا مالا (سانسکریت: ؛ ، به معنای " گل بند " رشته ای از مهره های نیایش است که معمولاً در هندوئیسم، جینیسم، سیکیسم، بودیسم و شینتو استفاده می شود. برای تمرین معنوی که در سانسکریت به "جاپا". آنها شبیه سایر اشکال مهره های نیایش هستند که در ادیان مختلف جهان مورد استفاده قرار می گیرند و بعضی اوقات در انگلیسی به عنوان "رزاری" خوانده می شوند. تاریخچه. منشأ این مهره ها ناشناخته است، و استفاده از مهره ها برای شمارش یک عمل فراگیر در فرهنگ های باستان بوده است. در ادبیات چینی پیش از معرفی بودیسم در دوره سلسله هان، هیچ اشاره ای به مالاها صورت نگرفته است، و این نشان می دهد که این شیوه از هندوستان به چین گسترش یافته و ممکن است در آنجا سرچشمه گرفته باشد. هیچ اشاره ای به مالا در آگماها یا پالی نیکایاها طورت نگرفته است، که به طور کلی به عنوان قدیمی ترین ادبیات بودایی در نظر گرفته می شوند، و مشخص نیست که آیا استفاده از آنها از بودایی ها یا از برهمن، جین، یا جامعه مذهبی هندی دیگر سرچشمه گرفته است. مالاها ممکن است در اوایل هنر برهمانی و هندو به عنوان بخشی از لباس خدایان یا نمازگزاران ظاهر شود، اما تمایز آن از گردنبندهای تز
ئینی یا تزئینات دشوار است. اولین تصویر واضح و روشن از یک مالا نشان می دهد که به عنوان ابزاری برای تلاوت استفاده می شود، به جای اینکه یک گردنبند یا دکوراسیون باشد، از یک تصویر بدیشتاتوا ساخته شده در دوران سلسله شمالی وی در چین در قرن چهارم و ششم در است، این مالا در دست گرفته شده استبجای پوشیده شدن. طریقه استفاده. مانتراها به طور معمول صدها یا حتی هزاران بار تکرار می شوند. از مالاها استفاده می شود تا بتوان به جای تمرکز بر شمارش تکرارهای آنها، روی معنا یا صدای مانترا تمرکز کرد. رسم و رسوم. بودیسم ژاپنی. در بودیسم در ژاپن، دانه های تسبیح بودایی به عنوان اُزو ("مهره های شمارشی)" یا اُنِجو ("مهره های اندیشه)" شناخته می شوند. فرقه های مختلف بودایی در ژاپن ازو های مختلفی دارند و از آنها به شکلی متفاوت استفاده می کنند. به عنوان مثال، بودیسم شینگون، تاندای و نیچیرین بودیسم ممکن است از دانه های نماز طولانی تر با رشته هایی در هر دو انتهای آن استفاده کنند که مشابه آن در سرزمین اصلی آسیا است. در حین انجام خدمات فداکاری، ممکن است این مهره ها با هر دو دست به هم زده شود تا یک صدای سنگ زنی نرم ایجاد شود، که به نظر می رسد دارای
اثر پاک کننده است. با این حال، در شین بودیسم، مهره های نماز به طور معمول کوتاه تر هستند و بر روی هر دو دست بسته می شوند و در کنار هم قرار ندارند. استفاده از زیبایی. در سالهای اخیر، در بین افراد غیر دینی متداول شده است که از مهره هایی به عنوان لوازم جانبی پوشیده شوند، بدون اینکه مهره ها هیچگونه مفهوم مذهبی داشته باشند. از زمان سلسله مینگ، هنگامی که مالاها به عنوان لوازم جانبی شیک توسط اعضای دادگاه چین مورد استفاده قرار گرفتند، شیوه های مشابهی دیده شده است.قانون تعدیل هزینه موارد استفاده از مالاها در دوره سلسله چینگ را تنظیم می کرد.
مار بریده (Cut Snake) یک فیلم هیجان انگیز استرالیایی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی تونی آیرس است. نام این فیلم از یک اصطلاح استرالیایی گرفته شده است: «دیوانه مثل یک مار بریده» و یعنی جنون یا عصبانیت را آنقدر شدید توصیف می کند که نمی خواهید به آن نزدیک شوید. این فیلم در بخش سینمای جهان معاصر در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۴ نمایش داده شد. خلاصه داستان. مرو (الکس راسل) یک محکوم سابق در دهه ۱۹۷۰ ملبورن است که تلاش می کند تا زندگی جدیدی را برای خودش رقم بزند. او کار صادقانه ای پیدا کرده است و حتی با پائولا (جسیکا د گوو) نیز نامزد می کند، اما چشم انداز زندگی جدید وی هنگامی به چالش کشیده می شود که هم سلولی سابق و کاریزماتیک وی، جیمز (سالیوان استپلتون) وارد شهر شود و او را برای بازگشت به زندگی سابقش تحت فشار می گذارد. بازخورد. "مار بریده" با بررسی های مثبت منتقدین و مخاطبان روبرو شد و رتبه ۸۰٪ تأیید را در راتن تومیتوز کسب کرد.
فرنوش مشیری (؛ زادهٔ ) رمان نویس و نمایشنامه نویس آمریکایی ایرانی تبار است.
کارتاخنا می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جرمی شوگرمن اخلاف پژوه آمریکایی و استاد اخلاق زیستی و پزشکی در موسسه اخلاق زیستی جانز هاپکینز برمن است. وی عضو انجمن پیشرفت علوم آمریکا، کالج پزشکان آمریکا و مرکز هاستینگز است.
عبدالصاحب صفائی حائری (شهریور ۱۲۸۸ سامرا - ۱۳۳۴) سیاستمدار، روزنامه نگار و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش شیخ محمدعلی حائری از استادان برجسته حوزه های علمیه سامرا و نجف و قم بود. آیت الله کاشانی از شاگردان پدرش بود. مادرش دختر حاج ملامحمد زمان سوادکوهی آلاشتی از علمای معروف زمان و بستگان رضا شاه و خواهر میرزا عبدالباقی جمشیدی از قضات بلندپایه و نماینده مجلس شورای ملی در دوران قاجار و پهلوی بود. در شب نیمه شعبان سال ۱۳۲۷ هجری قمری در سامرا به دنیا آمد و به همین سبب نام او را عبدالصاحب گذاشتند. در حوزه علمیه نجف نزد سید ابوالحسن اصفهانی و در قم نزد شیخ عبدالکریم حائری یزدی تحصیل کرد و از هر دو اجازه اجتهاد گرفت. پس از پایان تحصیلاتش در سال ۱۳۱۰ خورشیدی در بابل سردفتر اسناد رسمی شد. به گفته خودش به دلیل خودداری از ثبت اسناد به نفع رضا شاه به زندان افتاد. صفائی پس از شهریور ۱۳۲۰ وارد حزب توده و رئیس کمیته ایالتی این حزب در مازندران شد. هفته نامه "صفا" را نیز به عنوان ارگان کمیته ایالتی حزب توده در مازندران منتشر می کرد. پس از چندی از حزب توده خارج شد و به مخالفان این حزب پیوست و هفته نامه صفا را نیز مستقل از حز
ب انتشار داد. صفائی در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی ساری به مجلس شورای ملی رفت. این دوره از مجلس با نهضت ملی شدن صنعت نفت و نخست وزیری محمد مصدق همزمان بود. او با مصدق و جبهه ملی به مبارزه برخاست و در دوره بعد (هفدهم) نتوانست به مجلس راه یابد و به شغل سردفتری خود بازگشت. اعلام جرم علیه مصدق. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ صفائی دوباره به نمایندگی ساری انتخاب شد (دوره هجدهم) و در دومین نشست مجلس بلافاصله پس از آن که سه چهارم اعتبارنامه ها تصویب شد و مجلس قانوناً رسمیت یافت، علیه دکتر مصدق که در آن زمان در بازداشت به سر می برد، اعلام جرم کرد. این در حالی بود که شماری از نمایندگان اعتراض داشتند که ساز و کار قانونی برای اعلام جرم هنوز فراهم نیست و می بایست تا تشکیل هیئت رئیسه و کمیسیون ها صبر کرد. در این اعلام جرم، مصدق به منحل ساختن مجلس بر خلاف و به منظور نقض و تغییر قانون اساسى، گرفتن اختیار بر خلاف قانون اساسى با تهدید و تحریص نمایندگان مجلس و سوءاستفاده از این اختیارات، برکناری قضات بر خلاف قانون اساسى، نقض قوانین کیفرى و مدنى و تصویب وضع قوانین کیفرى و مدنى بدون هیچ گونه مجوزی، مداخله غیر قانونى در انتخابات، تصویب آیین
نامه های مخالف با قانون انتخابات، متوقف کردن انتخابات، کوشش در تغییر رژیم سلطنت و عدم امتثال فرمان عزل و طغیان علیه پادشاه و قانون اساسى و قیام مسلحانه متهم شده بود. صفائی در این دوره از مجلس به عنوان بر بانک ملی و ذخیره اسکناس انتخاب شد و در همین دوره به پیشنهاد او، طلاب علوم دینى که در نجف تحصیل می کردند، از لحاظ گذرنامه و ارفاقات ارزى مشمول مقررات مربوط به دانشجویان خارج از کشور شدند. او پیش از پایان دوره نمایندگی اش درگذشت.
خاطرات ملکه پهلوی یا خاطرات تاج الملوک نام کتابی است جعلی منسوب به تاج الملوک آیرملو همسر نخست رضاشاه پهلوی و مادر محمد رضاشاه پهلوی که تاکنون در چندین نسخه تجدید چاپ شده است. مصاحبه کنندگان این کتاب ملیحه خسروداد و تورج انصاری و محمدعلی باتمانقلیج بوده و توسط مؤسسه انتشارات به آفرین به چاپ رسیده است. جعلیت کتاب. برخی منابع، اسکندر دلدم را به عنوان جاعل این کتاب معرفی کرده اند. فرح دیبا همچنین در مصاحبه ای گفته است: «باید به هموطنانم یادآوری کنم که ظاهراً کتاب های زیادی به اسم من، مادرم، ملکه مادر و برادران شاه، در جمهوری اسلامی چاپ می شود که همه ساختگی است. کتاب دخترم فرح که به اسم مادرم چاپ شده جعلی است و مادرم هرگز خاطراتی ننوشت. تازه در این کتاب نوشتند ترجمه انگلیسی، که مادرم هیچ گاه انگلیسی صحبت نمی کرد. اسم خانمی هم که به عنوان مترجم نوشته اند اصلاً چنین مترجمی و چنین ناشری در انگلیس وجود ندارد. من خواستم این مسئله را هم وطنانم بدانند.» عبدالله شهبازی، نویسنده، مورخ و پژوهشگر ایرانی ضمن جعلی دانستن کتاب "دخترم فرح" گردآورنده آن را فردی معین با اهداف «سودجویانه» خوانده که به جعل کتب خاطرات به نام برخی چه