Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روابط فرانسه و عراق اشاره به روابط بین فرانسه و عراق. فرانسه نقش عمده ای در جانشینی عراق از امپراتوری عثمانی و در نهایت آزادی از استعمار انگلیس داشت. روابط فرانسه و عراق اغلب با درگیری و صلح تعریف می شود، فرانسه در طول جنگ ایران و عراق از عراق حمایت می کرد، از مداخله در عراق در عملیات طوفان صحرا حمایت می کرد و با حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ مخالفت کرد. از سال ۲۰۰۴، عراق سفارت خود را در پاریس حفظ کرد و فرانسه نیز سفارت خود را در بغداد. استقلال عراق. استقلال معاصر عراق کاملاً ریشه در سقوط امپراتوری عثمانی دارد، که نیروهای فرانسه، انگلیس و روسیه مطمئن بودند که در نتیجه تفاهم مثلث در خاورمیانه در طول جنگ جهانی اول رخ خواهد داد. در واکنش به کاهش نسجام عثمانی پس از جنگ و امضای آتش بس مودروس، قدرت ها از طریق اتحادیه ملل به دنبال احراز قلمروهای سابق عثمانی بودند و به آنها دست یافتند. فرانسه به لبنان و سوریه و انگلیس میان رودان و فلسطین اعطا می شود. با این وجود، جنبش های استقلال طلبی در عراق در نهایت از نفوذ انگلیس در منطقه کاسته و امکان ایجاد یک کشور نیمه خودمختار فراهم شد. سایر مناطق مجاز نیز در همان زمان شورشهای مشابه
ی را تجربه کردند، یعنی سوریه، که موفق به یک شورش شد و پادشاهی عرب مستقل سوریه را تأسیس کرد. در جنگی که پس از آن رخ داد، فرانسه شاه فیصل یکم را که شورش را برپا داشت، خلع کرد، که دولت انگلیس او را به عنوان شخصیتی محبوب می دید که به لطف معاملات قبلی با انگلیس قبل از جنگ جهانی اول، دوست انگلیس بود. بعلاوه، انگلیسی ها معتقد بودند که فیصل تاج و تخت مانع بازگشت وی برای جنگ برای سلطنت در سوریه می شود و این امر منجر به ایجاد تنش در روابط انگلیس و فرانسه می شود. سرانجام، عراق به عنوان پادشاهی عراق در سال ۱۹۳۲ استقلال کامل یافت. پادشاهی عراق. پس از استقلال عراق، فرانسه روابط رسمی خود را با پادشاهی عراق حفظ کرد، حتی دولتهایی که در نتیجه کودتا به وجود آمدند. در اواخر دهه ۴۰، اشغال فرانسه و تأسیس ویشی فرانسه در جریان جنگ جهانی دوم دولت فرانسه را مجبور به تبعید کرد و همچنین کودتای دیگر عراق منجر به یک رژیم طرفدار آلمان شد که دو دولت را در تضاد قرار داد. . عملیات نظامی انگلیس سرانجام سلطنت هاشمی را در عراق برقرار کرد، که به عنوان نیروهای متفقین برای حمله به قلمرو ویشی در سوریه، که فرانسه آزاد به آن کمک می کرد، عمل کرد. پس از
شکست محور، هر دو دولت فرانسه و عراق تبعید شدند و هر دو به سازمان ملل پیوستند. چند سال بعد، فرانسوی ها در درگیری های اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از اسرائیل حمایت مخفیانه کردند. نه تنها به ایرفرانس اجازه حمل اسلحه را می دهد، بلکه مانع فروش سلاح سوئیس با میانجیگری انگلیس به متحدان عراقی در درگیری می شود. بعداً، درگیری با دولت مصر بر سر اتحاد با سوریه، مخالفت انگلیس با ورود کویت به یک فدراسیون عربی و افزایش ناآرامی ها منجر به کودتایی دیگر شد که سلطنت عراق را برای تشکیل جمهوری عراق، خلع کرد. جمهوری عراق. روزهای بعدی جمهوری عراق با انتخاب شارل دوگل در سال ۱۹۵۸ شاهد تغییر جدیدی در روابط با فرانسه بود. از موقعیت ناآرامی پس از جنگ الجزایر، دوگل تلاش کرد تا روابط خود را با جهان عرب برقرار کند. گرچه حمایت فرانسه از اسرائیل در طول جنگ شش روزه آشکار بود، دوگل دریافت که الجزایر دیگر قابل کنترل نیست و برای حفظ وضعیت فرانسه به عنوان یک نهاد سیاسی جهانی خارج از ایالات متحده به حمایت عرب در خاورمیانه نیاز دارد. یا حوزه نفوذ اتحاد جماهیر شوروی. این دوره گرم شدن روابط و افزایش تجارت حتی پس از سقوط جمهوری عراق در انقلاب ۱۴ ژوئیه
، کودتای سرانجام سرنگونی عبد الکریم قاسم ژنرال وقت در انقلاب ماه رمضان و به دست گرفتن قدرت باتیست ها در انقلاب ۱۷ ژوئیه. عراق بعثی. پس از انقلاب ۱۷ ژوئیه، حزب بعث عراق، به ریاست آن زمان احمد حسن البکر، با حذف ناصریست ها و کمونیست ها از عراق سعی در تحکیم قدرت و تحقق اصول حزب داشت. این امر همزمان با سیاست رژیمها علیه نفوذ شوروی در حزب و تلاش برای جلب حزب کمونیست عراق برای پذیرش رژیم بعث و جبهه ترقی ملی، با توجه به نگرانی ICP پس از موضع ضد کمونیستی حزب رژیم در سال ۱۹۶۳. فرانسه بسیار مایل بود که تحت این شرایط، خصوصاً در سیاست خارجی خود که متمرکز بر مهار اتحاد جماهیر شوروی است، از رژیم حمایت کند، ناشی از کمکهای شوروی در آزادسازی هندوچین فرانسه و کمک به رژیم کره شمالی در طول جنگ کره، موضعی که پس از جنگ جهانی دوم توسط ایالات متحده پذیرفته شد و سایر ملل غربی در طول جنگ سرد از آن پیروی کردند. این بهبود مستمر روابط، سابقه حمایت فرانسه از دولت عراق را ایجاد کرد، که فروش و وام اسلحه را در سال ۱۹۷۵ تأسیس کرد، که شامل فروش جنگنده های جت داسو میراژ اف۱، بالگردهای آئروسپاسیال آلوئت ۳، آئروسپاسیال غزال، پما و آئروسپاسیال اس آ
۳۲۱ سوپر فرلون، سهمی در تولید آینده میراژ ۲۰۰۰، موشک های اگزوسه و آموزش استفاده از تجهیزات گفته شده. علاوه بر این، اتکا فرانسه به نفت و تجارت عراق این روابط بیش از پیش تقویت کرد تأیید بیشتر وزارت دفاع فرانسه به عنوان یک سهم کنترل سیاست تجارت و صادرات فرانسه بر اساس برتری موشکی فرانسه در اروپا. این عرضه اسلحه نظامی اگرچه در ابتدا برای استفاده در درگیری در نظر گرفته نشده بود، اما سرانجام در جنگ ایران و عراق پس از انقلاب ایران مورد استفاده قرار گرفت، که در ابتدا با استقبال دولت عراق به عنوان برکنار شدن شاه دست نشانده انگلیس مورد استقبال قرار گرفت، اما بعداً به درگیری میان سیاست ایران اسلامی پان اسلامی و عراق پان عربی آمد. آژانس اطلاعات مرکزی اسناد و مدارک جزئیات مربوط به اینکه عراق از اوایل سال ۱۹۸۰ به دنبال سلاح هسته ای بود، در سال ۱۹۵۹ توسط شوروی به رآکتورها پیشنهاد شد، فرانسه در سال ۱۹۷۵ دو رآکتور دیگر به آنها فروخت. با این حال، هنگامی که عراق از اجازه دادن به جایگزینی اورانیوم با کیفیت پایین تر برای تولید سلاح، خودداری کرد، اورانیوم بسیار غنی شده فرانسه مورد سؤال قرار گرفت. حمله اسرائیل به رآکتور هسته ای او
زیراک، که فرانسوی ها در ساخت آن کمک کرده بودند، اغلب به عنوان پایان حمایت فرانسه از جاه طلبی های هسته ای عراق و توانایی هسته ای عراق نامیده می شود. با این حال، فرانسه همچنین از برنامه های تسلیحات شیمیایی عراق، در میان سایر کشورهای غربی، از جمله ایالات متحده، هلند، استرالیا، ایتالیا و فرانسه، و همچنین شرکت های خصوصی بی شماری در این کشورها پشتیبانی کرد. این سلاح ها برای جمعیت غیرنظامی در داخل ایران مورد استفاده قرار گرفت، اما جنگ با آتش بس "وضعیت موجود" در سال ۱۹۸۸ پایان یافت. عراق در مواجهه با افزایش بدهی ها و آشفتگی های اجتماعی ناشی از شکست درگیری ها، وضعیت خود را در برابر کویت آغاز کرد. حمله عراق به کویت در نتیجه به اشغال کویت توسط عراق خاتمه یافت، که در نتیجه منجر به واکنش ائتلاف در عملیات طوفان صحرا و جنگ خلیج فارس می شود که فرانسه ۱۸۰۰ سرباز آن را متعهد کرد. اگرچه این درگیری تأثیر چندانی بر روابط بین عراق و فرانسه نداشت، اما در گذشته روابط بین عراق و ایالات متحده را از بین برد، از جمله استقرار و استفاده از نیروی هوایی ایالات متحده و ائتلاف در جنوب عراق و تصویب قانون آزادی عراق، سیاست اخراج صدام حسین و بعث
ی ها از قدرت. این تنش پس از تصویب چندین قطعنامه شورای امنیت که به منع گسترش تسلیحات غیرمتعارف عراق پس از جنگ خلیج فارس، یعنی کمیسیون ویژه سازمان ملل و آژانس بین المللی انرژی اتمی، که دولت عراق آنها را مورد آزار و اذیت و مانع قرار می داد، به اوج خود رسید تا سال ۱۹۹۸ هنگامی که همه همکاری ها به دلیل نگرانی آمریکایی های مستقر در آژانس های اطلاعاتی به ایالات متحده منتقل می شد، قطع شد. بعداً، این ادعاها درست می شود. به دنبال حملات ۱۱ سپتامبر در ایالات متحده، یک سری ادعاها در مورد رابطه صدام با القاعده به وجود آمد، که به عنوان ابزاری برای تکمیل سیاست قبلی ایالات متحده برای حذف بعثی ها از قدرت قبل از وقوع حملات ایالات متحده قطعنامه ای را به این منظور به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه کرد، که فرانسه نه تنها قطعنامه را رد و تهدید به استفاده از اختیارات وتو در برابر قطعنامه قبل از پس گرفتن آن نمی کند، اما از مشارکت خودداری کرد. پس از آن به تلاش های ائتلاف ایالات متحده
در هندسه، دوازده وجهی اسناب(Snub dodecahedron یا همان snub icosidodecahedron)، یک جسم ارشمیدسی است و دارای ۹۲ وجه است (بیشترین از ۱۳ جسم ارشمیدسی) ۱۲ وجه پنج ضلعی و ۸۰ وجه دیگر مثلث متساوی الاضلاع است. همچنین دارای ۱۵۰ یال، و ۶۰ رأس است. این چندوجهی دو شکل مشخص دارد که تصاویر آینه ای (یا "انانتیومورف ها") از یکدیگر هستند. اتحاد هر دو فرم ترکیبی از دو دوازده وجهی اسناب است و بدنه محدب هر دو شکل یک truncated icosidodecahedron است. نام گذاری. کپلر اولین بار آن را به زبان لاتین به عنوان dodecahedron simum در سال ۱۶۱۹ در Harmonices Mundi نامگذاری کرد. H. S. M. Coxeter، با اشاره به اینکه می تواند به طور مساوی از دوازده وجهی (dodecahedron) یا بیست وجهی (icosahedron) مشتق شود، آن را snub icosidodecahedron نامید.
تیم ملی فوتبال المپیک شوروی ، از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۹۰ نماینده اتحاد جماهیر شوروی بود. این تیم در تمام مسابقات فوتبال مقدماتی المپیک تابستانی شرکت کرد (به جز در سال ۱۹۸۰ که به عنوان میزبان انتخاب شد). اتحاد جماهیر شوروی تا سال ۱۹۹۲ که رسماً محدودیت های سنی وارد شد، از تیم یکم در مسابقات مقدماتی و فینال ها استفاده کرد به استثنای سال ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ که از تیم ملی دوم برای مسابقات مقدماتی استفاده می شد. تاریخچه. به طور رسمی تیم ملی المپیک شوروی در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد پس از اینکه فیفا تصمیم خود را در سال ۱۹۵۸ مبنی بر منع حضور بازیکنان در فینال جام جهانی از حضور در المپیک منع کرد، تأسیس شد. اتحاد جماهیر شوروی تا سال ۱۹۵۸ در جام جهانی شرکت نکرد (نگاه کنید به جام جهانی ۱۹۵۸ (شرایط)). در عوض، از تیم اول خود (تیم پایه) برای حضور در المپیک (از سال ۱۹۵۲) استفاده کرد زیرا این مسابقات را مهم تر ارزیابی کرد. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی با وجود صدور حکم فیفا، همچنان از بهترین بازیکنان خود در المپیک استفاده کرد، با نام «تیم المپیک» کاملاً رسمی بود، همه بازیکنان در تیم ملی بودند و هم در جام جهانی و هم در المپیک شرکت می کردند.
ایکاگ یا الکتروکورتیکوگرافی به اختصار ECoG، نگاشت قشر مغزی است. این روشی مخرب است که در آن پس از جمجمه بری شبکه ای از الکترودها به درون قشر مغزی فرو برده می شوند. به دلیل این که این ناحیه مغز دارای سلول های حسی نیست، بنابراین شخص دردی احساس نمی کند و هوشیار است. در مقابل، الکترودهای الکتروانسفالوگرافی معمولی (EEG)(نوار مغزی) این فعالیت را از خارج جمجمه کنترل می کنند. ECoG ممکن است در اتاق عمل در حین جراحی (ECoG حین عمل) یا خارج از عمل جراحی (ECoG خارج از عمل) انجام شود. تاریخچه. ایکاگ در اوایل دهه ۱۹۵۰ توسط ویلدر پنفیلد و هربرت جاسپر، جراحان مغز و اعصاب در مؤسسه اعصاب مونترال آغاز به کار کرد. این دو ایکاگ را به عنوان بخشی از روش پیشگامانه مونترال خود، که پروتکل جراحی مورد استفاده برای درمان بیماران مبتلا به صرع شدید بود، ایجاد کردند. پتانسیل های ضبط شده قشر مغز توسط ECoG برای شناسایی مناطق صرع و مناطقی از قشر که حمله های صرعی ایجاد می کنند، استفاده شد. در هنگام برداشتن مجدد، این مناطق با جراحی از قشر خارج می شوند، بنابراین بافت مغزی که در آن حمله صرعی ایجاد شده بود از بین می رود. پنفیلد و جاسپر همچنین در هنگا
م ضبط ECoG در بیمارانی که تحت بی حسی موضعی در عمل جراحی صرع بودند از تحریک الکتریکی استفاده کردند. این روش برای کشف آناتومی عملکردی مغز، نقشه برداری از مناطق گفتاری و شناسایی نواحی قشر سوماتو حسی و حرکتی استفاده شد تا از جراحی خارج شوند. پزشکی به نام رابرت گالبرایت هیث نیز از محققان اولیه مغز در دانشکده پزشکی دانشگاه تولان بود. اساس الکتروفیزیولوژیک. سیگنال های ECoG از پتانسیل های هماهنگ شده پست سیناپسی تشکیل شده اند که مستقیماً از سطح در معرض قشر ضبط می شوند. این پتانسیل ها در درجه اول در سلول های هرمی قشر مغز وجود دارند و بنابراین باید از طریق چندین لایه از قشر مغز، مایع مغزی نخاعی (CSF)، نرم شامه و عنکبوتیه قبل از رسیدن به الکترودهای ثبت ساب دورال که درست زیر سخت شامه (غشای خارجی جمجمه) قرار گرفته اند، هدایت شوند. با این حال، برای رسیدن به الکترودهای پوست سر یک الکتروانسفالوگرام معمولی (EEG)، سیگنال های الکتریکی نیز باید از طریق جمجمه هدایت شوند، جایی که به دلیل رسانایی کم استخوان، پتانسیل ها به سرعت ضعیف و میرا می شوند. به همین دلیل، وضوح مکانی ECoG بسیار بالاتر از EEG است، که یک مزیت تصویربرداری مهم برای
برنامه ریزی جراحی است.ECoG وضوح زمانی تقریبی ۵ میلی ثانیه و وضوح مکانی ۱ سانتی متر را ارائه می دهد. با استفاده از الکترودهای عمقی، پتانسیل میدانی محلی میزان جمعیت عصبی در کره ای با شعاع ۰٫۵تا۳ میلی متر در اطراف نوک الکترود را می دهد. با سرعت نمونه برداری به اندازه کافی بالا (بیش از حدود ۱۰ کیلوهرتز)، الکترودهای عمق می توانند پتانسیل های عمل را نیز اندازه گیری کنند. در این حالت تفکیک فضایی به نورونهای منفرد کاهش می یابدو میدان دید یک الکترود منفرد تقریباً ۰٫۰۵تا۰٫۳۵ میلی متر است. طرز عمل. ثبت ECoG با استفاده از الکترودهایی که روی قشر در معرض قرار گرفته اند، انجام می شود. برای دستیابی به قشر، جراح ابتدا باید جراحی جمجمه انجام دهد و قسمتی از جمجمه را خارج کند تا سطح مغز در معرض دید قرار گیرد. این روش ممکن است تحت بیهوشی عمومی یا اگر برای نقشه برداری عملکردی قشر مغز نیاز به تعامل یا بیمار باشد تحت بیهوشی موضعی انجام شود. سپس الکترودها با استفاده از نتایج EEG قبل از عمل و تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) بر روی سطح قشر کاشته می شوند. الکترودها ممکن است در خارج از سخت شامه (اپیدورال) یا در زیر سخت شامه (ساب دورال)
قرار گیرند. آرایه های الکترود ECoG معمولاً از شانزده استریل تشکیل شده است، فولاد ضدزنگ یکبار مصرف، نوک کربن، پلاتین، آلیاژ پلاتین-ایریدیم یا الکترودهای توپی طلا، که هرکدام برای سهولت در موقعیت یابی روی یک اتصال توپی و سوکت سوار شده اند. این الکترودها با یک پیکربندی «تاج» یا «هاله» به یک قاب پوشانده شده متصل می شوند. الکترودهای نواری و شبکه ای ساب دورال نیز در ابعاد مختلف به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند و در هر نقطه از ۴ تا ۲۵۶ الکترود با هم تماس دارند. شبکه ها در هر تماس بین الکترود ها شفاف، انعطاف پذیر و شماره گذاری شده اند. فاصله استاندارد بین الکترودهای شبکه ۱ سانتی متر است و قطر الکترودهای منفرد به طور معمول ۵ میلی متر است. الکترودها به آرامی روی سطح قشر مغز قرار می گیرند و با انعطاف پذیری کافی طراحی شده اند تا اطمینان حاصل کنند که حرکات طبیعی مغز باعث آسیب به قشر مغز نمی شود. یک مزیت اصلی آرایه های الکترودهای نواری و شبکه این است که ممکن است در زیر ماده سخت به مناطق قشر مغزی که تحت عمل جراحی کرانیوتومی قرار نگرفته اند، بلغزند. الکترودهای نواری و آرایه های تاجی ممکن است در هر ترکیب مطلوبی است
فاده شوند. از الکترودهای عمقی ممکن است برای ثبت فعالیت از ساختارهای عمیق تر مانند هیپوکامپ نیز استفاده شود. تحریک الکتریکی مستقیم قشر مغز. تحریک الکتریکی مستقیم قشر مغز (DCES)که به عنوان نقشه برداری تحریک قشر نیز شناخته می شود، اغلب همزمان با ضبط ECoG برای نقشه برداری عملکردی قشر مغز و شناسایی ساختارهای مهم قشر انجام می شود.هنگام استفاده از پیکربندی تاج، یک محرک دو قطبی عصای دستی ممکن است در هر مکانی در امتداد آرایه الکترود استفاده شود. با این حال هنگامی که از نوار ساب دورال استفاده می شود، باید به دلیل مواد غیر رسانایی که الکترودها را بر روی شبکه متصل می کنند، تحریک بین جفت الکترودهای مجاور اعمال شود. جریان تحریک الکتریکی اعمال شده به قشر نسبتاً کم است، بین ۲ و ۴ میلی آمپر برای تحریک حسی حسی و نزدیک به ۱۵ میلی آمپر برای تحریک شناختی.فرکانس تحریک معمولاً در آمریکای شمالی ۶۰ هرتز و در اروپا ۵۰ هرتز است و هرگونه تراکم بار بیش از ۱۵۰ میکروکولن در سانتی متر مربع باعث آسیب بافتی می شود. عملکردهایی که معمولاً از طریق DCES ترسیم می شوند، حرکات اولیه، حسی اولیه و زبان هستند. بیمار باید در روند نقشه برداری هوشیار و تع
املی باشد، اگرچه درگیری بیمار با هر روش نقشه برداری متفاوت است. نقشه برداری از زبان ممکن است شامل نام بردن، بلندخوانی، تکرار و درک شفاهی باشد. نقشه برداری حسی نیاز دارد که بیمار احساساتی را که در سراسر صورت و اندام تجربه می می کند، توصیف کند چون جراح مناطق مختلف قشر را تحریک می کند. کاربردهای بالینی. از زمان توسعه در دهه ۱۹۵۰، ECoG برای محلی سازی مناطق صرع در طی برنامه ریزی قبل از عمل، نقشه برداری عملکردی قشر مغز و پیشبینی موفقیت عمل جراحی صرع مورد استفاده قرار گرفته است. ECoG مزایای متعددی نسبت به روش های تشخیصی جایگزین دارد: محدودیت های ECoG عبارتند از: صرع غیرقابل حل. در حال حاضر صرع به عنوان سومین اختلال عصبی تشخیص داده شده است که فقط در ایالات متحده تقریباً ۲٫۵ میلیون نفر را مبتلا می کند. حملات صرعی مزمن است و ارتباطی با علل قابل درمان بلافاصله مانند سموم یا بیماری های عفونی ندارد و ممکن است بر اساس علل، علائم بالینی و محل پیدایش مغز بسیار متفاوت باشد. برای بیماران مبتلا به صرع غیرقابل حل - صرع که به داروهای ضد تشنج پاسخ نمی دهد - درمان جراحی ممکن است یک گزینه درمانی مناسب باشد. ECoG خارج از عمل. قبل از
اینکه بیمار به عنوان کاندیدای جراحی برداشتن مجدد شناسایی شود، باید MRI انجام شود تا وجود ضایعه ساختاری درون قشر نشان داده شود، که توسط شواهد EEG از بافت صرع پشتیبانی می شود. پس از شناسایی ضایعه، ممکن است ECoG برای تعیین محل و میزان ضایعه و ناحیه تحریک کننده اطراف آن انجام شود. EEG پوست سر، در حالی که یک ابزار تشخیصی ارزشمند است، فاقد دقت لازم برای محلی سازی ناحیه صرع است. ECoG به عنوان یک استاندارد طلایی برای ارزیابی فعالیت عصبی در بیماران مبتلا به صرع در نظر گرفته می شود، و به طور گسترده ای برای برنامه ریزی جراحی برای هدایت برداشتن جراحی ضایعه و ناحیه صرع استفاده می شود. موفقیت جراحی به محلی سازی دقیق و برداشتن ناحیه صرع بستگی دارد. داده های ECoG با توجه به فعالیت سنبله ictal - «فعالیت موج سریع پخش شده» ثبت شده در هنگام تشنج ارزیابی می شود - و فعالیت صرعی بین دوره ای (IEA)، انفجارهای کوتاه فعالیت عصبی بین حوادث صرعی ثبت شده است. ECoG همچنین به دنبال جراحی برداشتن مجدد برای تشخیص فعالیت باقیمانده صرع و تعیین موفقیت جراحی انجام می شود. سنبله های باقی مانده در ECoG، بدون تغییر دربرداشتن، نشان دهنده کنترل ضعف ضع
یف و خنثی سازی ناقص ناحیه قشر صرع است. برای ریشه کن کردن کامل تشنج ممکن است جراحی اضافی لازم باشد. ECoG خارج از عمل همچنین برای محلی سازی مناطق مهم از نظر عملکرد (همچنین به عنوان قشر شیوا شناخته می شود) برای حفظ در طی جراحی صرع استفاده می شود.وظایف حرکتی، حسی، شناختی در طول ECoG خارج از عمل گزارش شده است که دامنه فعالیت با فرکانس بالا را در ۷۰–۱۱۰ هرتز در مناطق درگیر در اجرای وظایف داده شده افزایش می دهد.فعالیت مربوط به کار با فرکانس بالا می تواند «چه زمانی» و «در کجا» قشر مغز را به صورت 4D با وضوح زمانی ۱۰ میلی ثانیه یا پایین و وضوح مکانی ۱۰ میلی متر یا کمتر تحریک و تحریک کند. ECoG حین عمل. هدف از عمل جراحی برداشتن مجدد، برداشتن بافت صرع بدون ایجاد عواقب عصبی غیرقابل قبول است. علاوه بر شناسایی و محلی سازی میزان مناطق صرع، ECoG مورد استفاده در رابطه با DCES همچنین ابزاری ارزشمند برای نقشه برداری قشر مغز است. دقیقاً بومی سازی ساختارهای حیاتی مغز، شناسایی مناطقی که جراح باید در حین برداشتن ("قشر شیوا") به منظور حفظ پردازش حسی، هماهنگی حرکتی و گفتار، از آن محافظت کند، امری حیاتی است. نقشه برداری عملکردی مستلزم ا
ین است که بیمار بتواند با جراح ارتباط برقرار کند و بنابراین تحت بیهوشی موضعی و نه بیهوشی عمومی انجام می شود. تحریک الکتریکی با استفاده از الکترودهای حفره ای و عمقی حاد برای شناسایی مناطق متمایز قشر به منظور شناسایی مراکز گفتاری، ادغام حسی حسی و پردازش حرکتی حرکتی استفاده می شود. در حین جراحی برداشتن رزوه، همچنین ممکن است ECoG حین عمل برای کنترل فعالیت صرع بافت و اطمینان از برداشتن مجدد کل ناحیه صرع انجام شود. اگرچه استفاده از ECoG خارج از عمل و حین عمل برای چندین دهه در عمل جراحی برداشتن رزین یک عمل بالینی پذیرفته شده است، اما مطالعات اخیر نشان داده است که سودمندی این روش ممکن است بر اساس نوع صرع بیمار متفاوت باشد. Kuruvilla و Flink گزارش دادند که در حالی که ECoG حین عمل می تواند نقش مهمی در لوبکتومی های متناسب گیجگاهی، در تراکنش های چندجانبهٔ سابپیل (MST) و در از بین بردن ناهنجاری های رشد قشر مغز (MCDs) داشته باشد، دربرداشتن استاندارد صرع لوب گیجگاهی داخلی غیر عملی تشخیص داده شده است با شواهد MRI حاصل از بیماری اسکلروز مزیال گیجگاهی.مطالعه ای که توسط ونبرگ، کوسنی و راسموسن انجام شد، اهمیت پیش جراحی ECoG را د
ر موارد صرع لوب فرونتال (FLE) نشان داد. برنامه های کاربردی پژوهشی. ECoG اخیراً به عنوان یک روش ضبط کننده امیدوار کننده برای استفاده در واسط های مغز و رایانه ظاهر شده است.واسط های مغز و رایانه رابط های عصبی مستقیمی هستند که کنترل وسایل مصنوعی، الکترونیکی یا ارتباطی را با استفاده مستقیم از سیگنال های مغزی فرد فراهم می کنند. سیگنال های مغزی ممکن است به صورت تهاجمی، با دستگاه های ضبط شده به طور مستقیم در قشر، یا به صورت غیر تهاجمی، با استفاده از الکترودهای پوست سر EEG ثبت شوند. ECoG برای ایجاد سازش نیمه تهاجمی بین دو روش کار می کند - در حالی که ECoG مانند دستگاه های ضبط کننده مهاجم به سد خونی مغزی نفوذ نمی کند، از وضوح مکانی بالاتر و نسبت سیگنال به نویز بالاتر از EEG برخوردار است.ECoG اخیراً به دلیل رمزگشایی گفتار یا موسیقی خیالی مورد توجه قرار گرفته است، که می تواند منجر به BCI «واقعی» شود که در آن کاربران به سادگی کلمات، جملات یا موسیقی را تصور می کنند که BCI می تواند مستقیماً آنها را تفسیر کند. علاوه بر کاربردهای بالینی برای محلی سازی مناطق عملکردی جهت پشتیبانی از جراحی مغز و اعصاب، نقشه برداری مغز عملکردی زما
ن حقیقی با ECoG برای حمایت از تحقیقات در مورد سوالات اساسی در علوم اعصاب توجه را جلب کرده است. به عنوان مثال، یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ مناطق موجود در مناطق پردازش صورت و رنگ را کشف کرد و دریافت که این مناطق زیرکانه کمک های ویژه ای به جنبه های مختلف بینایی می کند.مطالعه دیگری نشان داد که فعالیت با فرکانس بالا از ۷۰ تا ۲۰۰ هرتز منعکس کننده فرآیندهای مرتبط با تصمیم گیری گذرا و پایدار است.کارهای دیگر مبتنی بر ECoG رویکرد جدیدی را برای تفسیر فعالیت مغز ارائه داد، که نشان می دهد هر دو قدرت و فاز به طور مشترک بر پتانسیل ولتاژ لحظه ای تأثیر می گذارند، که مستقیماً تحریک پذیری قشر را تنظیم می کند.مانند کار برای رمزگشایی گفتار و موسیقی تصوری، این دستورالعمل های تحقیقاتی شامل نقشه برداری عملکردی مغز زمان حقیقی نیز دارای پیامدهای عملی بالینی است، از جمله جراحی مغز و اعصاب و سیستم های BCI. سیستمی که در بیشتر این نشریات نقشه برداری عملکردی زمان حقیقی استفاده شده است، "CortiQ" می باشد. برای تحقیقات و کاربردهای بالینی استفاده شده است. پیشرفت های اخیر. الکترو کورتیکوگرام هنوز «استاندارد طلا» برای تعریف مناطق صرع در نظر گرفته می ش
ود. با این حال، این روش خطرناک و بسیار تهاجمی است. مطالعات اخیر توسعه یک روش تصویربرداری غیر تهاجمی قشر مغز را برای برنامه ریزی جراحی بررسی کرده است که ممکن است اطلاعات مشابه و تفکیک ECOG تهاجمی را فراهم کند. در یک رویکرد جدید، لی دینگ و همکارانبه دنبال ادغام اطلاعات ارائه شده توسط MRI ساختاری و EEG پوست سر برای ارائه یک جایگزین غیرتهاجمی برای ECoG هستند. این مطالعه یک رویکرد محلی سازی منبع فضایی با وضوح بالا، FINE (بردارهای اصلی اول) را برای تصویربرداری از مکان ها و تخمین میزان منابع فعلی از EEG پوست سر بررسی کرده است. به منظور شناسایی منابع صرع، یک روش آستانه ای برای توموگرافی مقادیر همبستگی زیر فضا اعمال شد. این روش در سه بیمار اطفال مبتلا به صرع غیرقابل حل با نتایج بالینی دلگرم کننده آزمایش شد. هر بیمار با استفاده از MRI ساختاری، نظارت طولانی مدت EEG فیلم با الکترودهای پوست سر و متعاقباً با الکترودهای زیر دور بررسی شد. سپس داده های ECoG از شبکه های الکترود subdural کاشته شده که مستقیماً روی سطح قشر قرار گرفته اند، ثبت شد. MRI و تصاویر توموگرافی کامپیوتری نیز برای هر موضوع به دست آمد. مناطق صرع شناسایی شده
از داده های EEG قبل از عمل با مشاهدات داده های ECoG بعد از عمل در هر سه بیمار تأیید شد. این نتایج اولیه نشان می دهد که امکان هدایت برنامه ریزی جراحی و مکان یابی مناطق صرع به صورت غیرتهاجمی با استفاده از روش های تصویربرداری و یکپارچه سازی توصیف شده وجود دارد. یافته های EEG بیشتر با نتایج جراحی هر سه بیمار تأیید شد. پس از برداشتن جراحی، دو بیمار فاقد تشنج هستند و نفر سوم کاهش قابل توجهی در تشنج را تجربه کرده است. با توجه به موفقیت بالینی، FINE جایگزینی امیدوار کننده برای ECoG قبل از عمل ارائه می دهد، و اطلاعاتی را در مورد محل و میزان منابع صرع از طریق یک روش تصویربرداری غیرتهاجمی ارائه می دهد.
در هندسه، بیست دوازده وجهی بریده شده (rhombicuboctahedron یا small rhombicuboctahedron)، یک جسم ارشمیدسی با هشت وجه مثلثی و هجده وجه مربع است. ۲۴ رأس یکسان وجود دارد، با یک مثلث و سه مربع در هر راس. (توجه داشته باشید که شش مربع فقط با مثلث رئوس مشترک دارند در حالی که دوازده تای دیگر با یک یال مشترک هستند) چند وجهی دارای تقارن هشت ضلعی است، مانند مکعب و هشت وجهی. دوتایی آن icositetrahedron deltoidal یا icositetrahedron ذوزنقه ای نامیده می شود، اگرچه وجه های آن ذوزنقه های واقعی نیستند.
موکسرانگا نامی است که به رقصهای خیابانی باستانی گفته می شود که در شهر والنسیا برگزار می گردد، شروع آن از زمان پادشاهی والنسیا باستان (جامعه والنسیای فعلی یا سرزمین والنسیا) بوده و همچنان برگزار می شود مردم در این گردهمایی به تشکیل هرم های انسانی یا قلعه ها می پردازند، این رقص در شهر آلژمزی، ۳۰ کیلومتری جنوب غربی والنسیا و برخی دیگر از شهرهای والنسیا حفظ شده است. موکسرانگا بسیار بیشتر از یک رقص آکروباتیک هنری است. این رقص مجموعه ای از رقص های باستانی انسانی با قابلیت انعطاف پذیری زیاد است که اشکال مختلفی را نشان می دهد، این جشنواره در شهر آلژمزی در تاریخ (۷ و ۸ سپتامبر) برگزار می شود. موکسرانگا دارای پیشینه مذهبی است و با یک رقص سنتی همراه است، همچنین بر تشکیل برج های انسانی متمرکز است. جشنواره La Mare de Déu de la Salut. روز جشن بانوی حامی سلامتی ما، در آلژمزی و در تاریخ ۸ سپتامبر برگزار می گردد؛ و یادآور کشف افسانه ای مجسمه ای مریم و کودک در سال ۱۲۴۷ میلادی می باشد. مجسمه که از اواسط قرن بیستم در این شهر مورد احترام قرار می گیرد یک کپی است، زیرا در طول جنگ داخلی، تمثال اصلی و همچنین کلیسای کوچک آن ویران شد.
این مراسم قبل از جشن اصلی که در ۷ و ۸ سپتامبر برگزار می شود، که از ۲۹ اوت آغاز می شود و در ۶ سپتامبر به پایان می رسد. این جشنواره رقص ها و موسیقی سنتی خود را حفظ کرده است و الهام بخش رقص های دیگر مذهبی است. این جشن بر پایهٔ مشارکت مردم از قرن ۱۸ میلادی هر سال در شهر آلژمزی برگزار می گردد و از نسلی به نسل دیگر منتقل می گردد در ابتدا این جشن برای کارگران معمولی بود و با تغییر ساختارهای اجتماعی در طول سال های طولانی تغییراتی در جامعه درگیر در بر پای این جشن صورت گرفته و امروز تمامی قشرها در آن شرکت می کنند. یونسکو بعد از طی تشریفات قانونی، جشن والنسیا بانوی حامی سلامتی ما را به عنوان بخشی از «میراث ناملموس بشریت» شناخته است. این جشن "la Mare de Déu de la Salut" توسط انسان شناسان، جامعه شناسان و مورخان مورد مطالعه قرار گرفته است. طبق داده های به دست آمده این جشن باعث الهام گرفتن هنرمندان، موسیقی دانان و شاعران زیادی شده است. منشأ. نظریه های مختلفی در مورد منشأ موکسرانگا وجود دارد، خصوصاً در رابطه با نام آن. نظریه اول بر این باور است که این کلمه از واژه عربی mochain به معنی «نقاب» گرفته شده است. نظریه دوم آن را با