Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جک بسکام بروکس (Jack Bascom Brooks) (۱۸ دسامبر۱۹۲۲–۴ دسامبر ۲۰۱۲)، سیاستمدار آمریکایی دموکرات از ایالت تگزاس بود که مدت ۴۲ سال را در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و از ۱۹۵۳ الی ۱۹۶۷ میلادی، نمایندهٔ حوزه انتخابیه دوم کنگره تگزاس و سپس بعد از ترسیم مجدد مرز حوزه های انتخابیه در سال ۱۹۶۶، از ۱۹۶۷ تا ۱۹۹۵، نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیه نهم بود. وی روابط سیاسی محکم با دموکرات های ایالت تگزاس منجمله سخنگوی سم ریبرن و رئیس جمهور لیندون بی. جانسون داشت. بیش از پانزده سال رئیس هیئت کنگره تگزاس بود. اوایل زندگی. بروکس در ۱۸ دسامبر۱۹۲۲ در شهر کراولی ایالت لوئیزیانا متولد شد و در ۵ سالگی همراه با خانواده اش به شهر بومانت ایالت تگزاس نقل مکان نمود. در ۱۳ سالگی پدرش که یک برنج فروش بود درگذشت و در میان مشاغلی که بروکس جوان به آن شروع کرد، پیش خدمتی در رستوران ها و گزارشگر اخبار بود. پس از دریافت بورسیه در سال ۱۹۳۹ به کالج دوساله لامار ثبت نام کرد. پس از اتمام دوسال در کالج لامار، به دانشگاه تگزاس در آستین انتقال شد و در سال ۱۹۴۳ مدرک کارشناسی را در رشتهٔ روزنامه نگاری از این دانشگاه بدست آورد. خدمات نظامی. بروکس در جریان
جنگ دوم جهانی در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده نام نویسی کرد. در حدود دو سال در جزایر گوادال کانال، گوآم، اوکیناوا و در چین شمالی در اقیانوس آرام خدمت کرد و به درجهٔ ستوانی یکم نائل شد. سپس به فعالیت در نیروی ذخیره سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده ادامه داد و در سال ۱۹۷۲ در درجهٔ سرهنگی بازنشسته شد. حرفهٔ سیاسی. قانون گذار تگزاس. بروکس که عضو دایمی حزب دموکرات بود در سال۱۹۴۶ نمایندهٔ شهرستان جفرسون در مجلس نمایندگان ایالت تگزاس انتخاب شد. پس از انتخاب، لایحهٔ قانونی را طرح کرد که کالج لامار را به مؤسسه چهارساله ارتقاء می داد. این لایحه در آغاز رد شد اما درسال بعدی تصویب شد. در سال ۱۹۴۸ بدون مخالفت مجدداً در مجلس قانون گذاری ایالتی انتخاب شد. سال بعد آن مدرک کارشناسی حقوق را از دانشکده حقوق دانشگاه تگزاس بدست آورد. کنگره ایالات متحده. بروکس پس از چهار سال عضویت در مجلس قانون گذاری ایالت تگزاس، در انتخابات دور مقدماتی ۱۲ کاندید دموکرات برنده شد و سپس در انتخابات سال ۱۹۵۲ در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد. بروکس که تحت الحمایهٔ سم ریبرن رئیس مجلس و لیندون بی. جانسون سناتور وقت از جمله همکارات تگزا
سی خود قرار داشت، در بعضی مسائل مانند مجازات اعدام و کنترل اسلحه، خود را محافظه کار جلوه داد اما در مسائلی چون هزینه های داخلی، کار و حقوق مدنی بیشتر به عنوان یک لیبرال ظاهر شد. در سال ۱۹۵۶ از امضای مانیفیست جنوبی یا اعلامیه اصول قانون اساسی که مخالف ادغام نژادی در محلات عمومی بود، خودداری کرد. بروکس قانون حقوق مدنی سال ۱۹۵۷ و ۱۹۶۰ را رد کرد اما بر بیست و چهارمین اصلاحیهٔ قانون اساسی ایالات متحده، قانون حقوق مدنی سال ۱۹۶۴ و قانون حقوق رای سال ۱۹۶۵، رای مثبت داد. بروکس به عنوان عضو کمیتهٔ قضائی مجلس در تحریر قوانین ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ کمک کرد. بروکس در ۲۲ نوامبر سال ۱۹۶۳ در زمان ترور کندی، در کاروان سوارهٔ رئیس جمهور جان اف. کنیدی در شهر دالاس ایالت تگزاس حضور داشت. ساعاتی بعد در زمان سوگند رئیس جمهور لیندون بی. جانسون، در ایر فورس ون یا یکم نیروهای هوایی حضور داشت. در سال ۱۹۶۶ پس از صدور حکم دادگاه عالی در پرونده ویسبری علیه سندرز مبنی بر این که جمعیت های حوزهٔ انتخابیهٔ کنگره با هم مساوی یا نزدیک به مساوی باشند، حوزهٔ انتخابیه دوم به عنوان منطقه حوزهٔ انتخابیه نهم حوزه بندی شد. یکی از لوایح امضا شده توسط بروکس برای
قراردادهای کامپیوتری فدرال نیازمند مناقصه رقابتی بود. قانون بروکس که در ابتدا در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ فکر آن ایجاد شد و در سال ۱۹۷۲ تصویب شد، قواعد ابتدائی برای تمام خریدهای کامپیوتری فدرال برای سه دهه بود و غالباً به عنوان عامل یا بوجود آورندهٔ پیشرفت های فناوری، از آن یادآوری می شود. بروکس به عنوان عضو کمیتهٔ قضائی مجلس، در روند استیضاح ریچارد نیکسون در سال ۱۹۷۳ الی ۷۴، شرکت نمود. در اواسط ماه ژوئیه سال ۱۹۷۴، مجموعه ای از مواد استیضاح شدیداللحن را تهیه و به تمامی اعضای کمیته توزیع کرد. علیرغم انعطاف ناپذیری، پیشنهادهای بروکس برای سایر اعضای کمیته فرصت اعلام و توسعه بیشتر نظریات را فراهم ساخت و بدین گونه به عنوان اساس برای مواد استیضاح که متعاقباً کمیته تصویب کرد، استفاده شد. بروکس به دلیل نقشی که در سرنگونی رئیس جمهور داشت، نیکسون وی را «جلاد» خود نامید. بروکس از جمله پنج دموکراتی بود که به هر پنج مادهٔ استیضاح که به کمیتهٔ قضائی ارائه شده بود، رای دادند. سایر اعضای کمیته عبارت بودند از: رابرت کاستنمایر، دان ادواردز، جان کانیرز، باربارا جردن، چارلز رنگل، الیزابت هولتزمن و ادوارد مزوینسکی. بروکس از سال ۱۹۷۵ الی ا
خیر سال ۱۹۸۸ رئیس کمیتهٔ عملیات دولتی و از سال ۱۹۸۹ الی سال ۱۹۹۵ رئیس کمیتهٔ قضائی مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. وی همچنین در کمیتهٔ منتخب عملیات کنگره، کمیتهٔ مشترک عملیات کنگره و کمیتهٔ فرعی قانون گذاری و امنیت ملی خدمت کرد. در سال ۱۹۷۹ عضو ارشد هیئت کنگره تگزاس شد و پانزده سال این سمت را حفظ کرد. بروکس به عنوان رهبر کمیتهٔ عملیات دولتی، بر قوانین تأثیرگذار بر بودجه و مسائل حسابی و تأسیس ادارات و آژانس ها نظارت می کرد. وی همچنین در تصویب قانون بازرس کل سال ۱۹۷۸، قانون ادارهٔ حساب داری عمومی سال ۱۹۸۰، قانون کاهش اوراق سال ۱۹۸۰ و قانون تفتیش واحد سال ۱۹۸۴، کمک کرد. در سال ۱۹۸۸ نفوذ بروکس با دخالت خلاف معمول وی در سیاست تجاری برجسته شد. وی اصلاحیهٔ لایحهٔ هزینه ها را معرفی کرد که شرکت های ژاپنی ها را به مدت یک سال از پروژه های کارهای عمومی ایالات متحده، منع کرد. بروکس گفت که انگیزه اش از این کار، قرائنی است که نشان می دهد که دولت ژاپن «قصد دارد در اعطای قراردادهای پروژه های عمومی آشکارا علیه شرکت های ایالات متحده تبعیض قائل شود». تام فولی اهل واشینگتن، رهبر اکثریت مجلس که مخالف این اصلاحیه بود، گفت: که بروک
س «یکی از قدرت مندترین و مؤثرترین رؤسای کنگره است». بروکس در حالی که رئیس کمیتهٔ قضایی مجلس بود، قانون آمریکائیان معلول سال ۱۹۹۰، قانون کنترل جرایم متعدد سال ۱۹۹۱ و قانون حقوق مدنی سال ۱۹۹۱ را طرح کرد. او همچنین طراح قوانین کنترل جرایم خشونت آمیز و لایحهٔ تنفید قانون بود، اقدامی که در نهایت ممنوعیت استفاده از سلاح های نیمه خودکار گرم را نیز پذیرفته شد. بروکس در انتخابات مجدد سال ۱۹۹۲ برنده شد و به راحتی استیو استاکمن، رقیب جمهوری خواه خود را شکست داد. اما دو سال بعد نمایندهٔ ۲۱ دوره ای، به طور غیرمنتظره در انتخابات سال ۱۹۹۴ مغلوب استاکمن شد و به یکی از ارشدترین نماینده ای تبدیل شده که تاکنون از کرسی خلع شده بود.
جوزپه مدیچینی (؛ ۲۴ اکتبر ۱۹۰۷ – ۲۱ اوت ۲۰۰۰) سیاست مدار اهل ایتالیا بود. وی دو بار از ۲۴ ژوئن ۱۹۶۸ تا ۱۲ دسامبر ۱۹۶۸ و از ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۲ تا ۷ ژوئیه ۱۹۷۳ وزیر امور خارجه این کشور بود. جوزپه مدیچینی در ۲۱ اوت ۲۰۰۰، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
هیکی کرانیچ (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی است. وی در سال ۱۹۹۴ وزیر دارایی استونی و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ وزیر محیط زیست استونی بوده است.
تارمو کروسیمائه (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی است.
ویکتوریا لادونسکایا (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی است.
جیمی بنیتز رکساچ (Jaime Benítez Rexach) (۲۹ اکتبر ۱۹۰۸–۳۰ مه ۲۰۰۱)، مؤلف، شخصیت دانشگاهی و سیاستمدار پورتوریکویی بود. وی با سابقه ترین رئیس دانشگاه و نخستین رئیس دانشگاه پورتوریکو بود. اوایل زندگی. جیمی بنیتز رکساچ در جزیره ویکس که یک جزیره کوچک در حدود بیست مایلی ساحل سرزمین اصلی پورتوریکو است، در خانوادهٔ لئوس بنیتز و کندیدا رکساچ، بدنیا آمد. شاعران مشهور پورتوریکویی، ماریا بیبیانا بنیتز، آلِساندیرینا بنیتز دا گاتیر و جوس گاتیر بنیتز، از جملهٔ اجداد وی بودند. پنج ساله بود که مادرش فوت نمود و یکسال بعد پدرش درگذشت. خواهر بزرگش که در سان خوآن زندگی می کرد، مسئولیت بزرگ کردن وی و برادر و خواهرش را بدوش گرفت. بنیتز در مدرسه دولتی محل آموزش دید. در سال ۱۹۲۶ به هدف تحصیل در دانشگاه جورج تاون واقع واشینگتن دی. سی جزیره را ترک کرد، مدرک کارشناسی حقوق را در ۱۹۳۰ و مدرک کارشناسی ارشد حقوق را در سال ۱۹۳۱ از این دانشگاه به دست آورد. در همان سال امتحان کانون وکلای ناحیهٔ کلمبیا را سپری کرد و به پورتوریکو برگشت. در سال ۱۹۳۸ مدرک کارشناسی علوم را از دانشگاه شیکاگو به دست آورد. حرفه. بنیتز در سال ۱۹۳۱ حرفه تدریس را در دانش
گاه پورتوریکو آغاز کرد که چهار دهه را دربر گرفت: دانشیار علوم اجتماعی و سیاسی که از سال (۱۹۳۱–۱۹۴۲) به طول انجامید و رئیس شعبهٔ مرکزی دانشگاه در ریو پیدرس از سال (۱۹۴۲–۱۹۶۶) تقریباً برای مدت سی سال. در سال ۱۹۴۸ در جریان دورهٔ تصدیش به عنوان رئیس دانشگاه، نهاد دانشجویی طرفدار استقلال، پدرو آلبیزو کامپوس رهبر ناسیونالیست را به عنوان سخنران مهمان در شعبهٔ ریو پیدرس دعوت کرد. در نتیجهٔ این کار دانشجویان تظاهرات نموده و دست به اعتصاب زدند. دانشگاه موقتاً تعطیل شد و رهبران اعتصاب از دانشگاه اخراج شدند. بنیتز به عنوان رئیس دانشگاه همچنین تعداد زیادی از دانشمندان و هنرمندان برجسته ای را که پس از جنگ داخلی اسپانیا را ترک نموده بودند، من جمله خوآن رامون خیمنس برندهٔ جایزه نوبل وپابول کاسالس نوازنده ویلون اهل کاتالونیا را در دانشگاه جذب کرد. در سال ۱۹۶۶ بنیتز نخستین رئیس این دانشگاه شد و تا سال ۱۹۷۱ در این سمت اجرای وظیفه نمود. با آغاز تدریس بنیتز این دانشگاه پنج هزار دانشجو داشت؛ موقعی که از این دانشگاه رفت تعداد دانشجویان این دانشگاه تحت رهبری او به چهل هزار افزایش یافته بود. بنیتز مقالات، رسالات و کتاب های زیادی منتش
ر کرد. او مؤلف یک تعداد کتاب ها راجع به سیستم دانشگاه یا همان طور که خودش آن را «خانهٔ مطالعات» می نامید، بود، از جمله می توان به کتاب های کنار برج- برنامه روزهای یک دانشگاه چاپ (۱۹۶۳)، اخلاق و سبک دانشگاه چاپ (۱۹۶۴) و دربارهٔ آینده فرهنگی و سیاسی پورتوریکو چاپ (۱۹۶۵)، اشاره کرد. از سال ۱۹۵۶ تا سال ۱۹۷۱ مدیر و دست اندرکار برج یکی از مجلات پیشینه کاوی دانشگاه پورتوریکو بود. بنیتز نقش فعالی در بسیاری از سازمان های ملی و بین المللی داشت، که می توان به موارد ذیل اشاره کرد: از سال ۱۹۴۸ تا سال ۱۹۵۴ عضو کمیسیون ملی ایالات متحده برای سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (UNESCO) بود و در کنوانسیون های UNESCO در سال (۱۹۵۰) در پاریس فرانسه و در سال (۱۹۵۲) در هاوانای کوبا شرکت کرد. همچنین عضو کنوانسیون قانون اساسی پورتوریکو بود که در حین حضور در جلسهٔ UNESCO به این کنواسیون فراخوانده شده بود و از سال ۱۹۵۱ الی ۵۲ رئیس کمیتهٔ تهیهٔ پیش نویس منشور حقوق شهروندی بود. در سال ۱۹۵۶ عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. از سال ۱۹۵۷ الی سال ۱۹۵۸ به عنوان رئیس انجمن ملی دانشگاه های دولتی کار کرد. بنیتز که وابستگی نزدی
ک به لوئیس مونیوز مارین (لوئیس مونیوز مارین نخستین فرماندار انتخابی پورتوریکو در سال ۱۹۴۹ بود و در قسمت دستیابی به پیش نویس محلی قانون اساسی در سال ۱۹۵۲ کمک کرد) داشت، عضو کنوانسیون قانون اساسی بود و در تهیه پیش نویس منشور حقوق شهروندی جدید قانون اساسی جدید که حقوق اجتماعی و اقتصادی و به همین گونه حقوق بشری شهروندان را به رسمیت شناخت و همچنین در تهیه پیش نویس ابتدائی مقدمهٔ قانون اساسی، همکاری کرد. اما پس از این که مونیوز به بنیتز «رای عدم اعتماد» داد و او را به استفاده از سمت دانشگاهی به منظور ایجاد یک جنبش سیاسی رقیب برای حزب دموکرات خلق یا PDP خود متهم ساخت، این دو شخص با هم اختلاف پیدا کردند. بنیتز با یک رای در شورای آموزش عالی رای اعتماد بدست آورد. آن ها قبل از انتخابات های سال ۱۹۶۰ علناً با هم آشتی کردند اما با این وجود رابطه آن ها تا دههٔ ۱۹۶۰ متزلزل و ناپایدار بود. در سال ۱۹۶۶ اساسنامهٔ دانشگاه دوباره تغییر داده شد تا امکان فعالیت سیاسی وسیع تر در محوطهٔ دانشگاه فراهم شود و بنیتز به سمت جدید ریاست دانشگاه که شغل بالاتر ولی از اختیارات کمتر برخوردار بود، ارتقا داده شد که در سال ۱۹۷۱ به علت فشارهای سیاس
ی دورهٔ حکومت نخستین دولت غیر از حزب دموکراتیک خلق پس از دههٔ ۱۹۳۰، از سمت خود کناره گیری کرد. بنیتز در سال ۱۹۷۲ برای یک دورهٔ چهار ساله کمیسر مقیم (نمایندهٔ کنگره از سرزمین های تحت سرپرستی) پورتوریکو انتخاب شد. در مجلس نمایندگان ایالات متحده در کمیتهٔ آموزش و کار تعیین شد و این یک مأموریت مهم در کمیته برای شخصی بود که عمیقاً به آموزش اهمیت قائل می شد و به شرایط اجتماعی و کار پورتوریکو علاقه داشت. بنیتز در کنگره چهل و نهم، لایحهٔ قانونی را به منظور تعمیم قانون آموزش عالی سال ۱۹۶۵ به پورتوریکو، به کنگره پیش کش کرد. بنیتز با طرح لایحه قانونی برای اجازه دادن به ساموآی آمریکایی برای انتخاب فرماندار و نائب فرماندار و حمایت از صدور مجوز قرضه به دولت جزایر ویرجین، به امور قلمروهای ایالات متحده علاقمند شد. در زمان که در کنگره بود، مدافع سرسخت وضعیت حقوقی فعلی پورتوریکو بود که از نظر وی بر ایالت بودن یا استقلال رجحان داشت. لایحهٔ قانونی (H.R. 11200) تقویت روابط پورتوریکو با ایالات متحده، در کمیته از بین رفت. بنیتز پس از یک تلاش ناموفق برای انتخاب مجدد به پورتوریکو برگشت. از سال ۱۹۸۰ تا سال ۱۹۸۶ در دانشگاه بین الآمریکا
یی پورتوریکو (IAU) تدریس کرد. وی استاد حکومت در کالج آمریکایی واقع در بایامون پورتوریکو بود.
یاک مادیسون (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده پارلمان اروپا اهل استونی است. یاک مدیسون در سال 2023 با مدرک لیسانس حقوق از دانشکده حقوق دانشگاه تارتو فارغ التحصیل شد. وی از ژوئیه ۲۰۱۹ به عنوان یکی از نمایندگان استونی در پارلمان اروپا مشغول به خدمت است.
کریستن میهال (؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل استونی است که از ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۴ به عنوان نخست وزیر استونی فعالیت می کند. وی از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ وزیر محیط زیست استونی بوده است.
مارکو میکلسون (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی است.
فرد و جورج ویزلی، از شخصیت های تخیلی مجموعه داستان های هری پاتر نوشته جی کی رولینگ هستند. این دو شخصیت برادر دوقلو از خانواده ویزلی که برادر بزرگتر رون و جینی و دوستان هری پاتر می باشند. فرد و جورج ویزلی از اعضای اولیه ارتش دامبلدور بودند که بعد از خروج از هاگوارتز به محفل ققنوس پیوستند. این دو بنیانگذار فروشگاه شوخی ویزلی ها در کوچه دیاگون هستند، فروشگاهی که پس از فارغ التحصیلی برای فروش شوخی های شیطانی خود باز کردند. دوقلوی همسان جیمز و الیور فلپس شخصیت دوقلوهای ویزلی را در مجموعه فیلم هری پاتر ایفا کردند.
هیدی پورگا (؛ زادهٔ ) مجری رادیو و تلویزیون، روزنامه نگار و سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی است. وی از آوریل ۲۰۲۳ به عنوان وزیر فرهنگ استونی انتخاب شده است.
اورماس ریتلمان (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی است.
مسیب رییسی یگانه(۱۳۶۲) معروف به محسن رییسی فعال و زندانی سیاسی است. بازداشت و حکم اول. مسیب رییسی یگانه نخستین بار در سال ۱۳۹۵ بازداشت شد و «دادگاه» انقلاب خوزستان او را به یک سال حبس تعلیقی محکوم کرد. بازداشت و حکم دوم. بازداشت دوم در ۲۸ شهریور ماه ۱۳۹۶ با ضرب و شتم رخداد و او به زندان اوین و بند ۲۰۹ ان منتقل شد. اتهامات او شامل «تبلیغ علیه نظام» یا «توهین به مقدسات» و «توهین به بنیان گذار جمهوری اسلامی» بوده و بر این اساس در شعبه ۲۸ «دادگاه» انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. بااعلام اعتراض پرونده او به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، به ریاست احمد زرگر ارجاع داده اما اما این دادگاه نیز همانند دادگاه اولیه در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸، حکم صادره را تأیید کرد. با قطعی شدن حکم او در دادگاه تجدید نظر حکم یک سال بازداشت تعلیقی او نیز اجرایی شد. زندان. دوران حبس هفت ساله وی از بهمن ۱۳۹۸ آغاز شد. ا و هم اینک در بند هشت زندان اوین به سر می برد. در ماه های وحشتناک و اضطراب آور همه گیری کرونا، مسیب رییسی نیز از جمله زندانیانی بود که به وضعیت نامطلوب و خطرناک زندانیان از نظر به
داشتی اعتراض کردند. او جزء ۲۷ زندانی در بند ۸ اوین تهران بود که طی نامه ای خواستار آن شد که به شرایط وخیم پیش آمده رسیدگی شود. در این نامه به «کوچک بودن فضاها، نبود و عدم توزیع امکانات بهداشتی اعم از ماسک، دستکش و مایعات ضدعفونی و عدم رسیدگی پزشکی » اعتراض شد. در مهر ۱۳۹۹ مسیب رییسی یگانه بدون داشتن سابقه بیماری خاص برای مدتی به بخش ابوریحان در بیمارستان رازی (امین آباد) منتقل کرده است. بیمارستان رازی نزد زندانیان سیاسی بسیار بدنام است و مشهور به «امین آباد» است. در این بیمارستان بدون اطلاع وی یا خانواده اش نیروهای کادر درمان بر آن بودند به او دارویی تزریق کنند که این زندانی از ماهیت آن بی خبر بود. وی سپس از زندان اوین به زندان تهران بزرگ و بند جرایم خشن منتقل شد.
میهائیل لوتمان (؛ زادهٔ ) زبان شناس، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی است.
طاعون سپتی سمیک یکی از سه شکل اصلی طاعون است که توسط "یرسینیا پستیس"، یک گونهٔ گرم منفی از باکتری ها ایجاد می شود. طاعون سپتی سمیک یک بیماری سیستمیک است که شامل عفونت خون است و بیشتر از طریق نیش کک های آلوده منتقل می شود. طاعون سپتی سمیک می تواند باعث انعقاد درون رگی منتشر شود و تقریباً همیشه در صورت عدم درمان، کشنده است. انواع دیگر طاعون، طاعون خیارکی و طاعون تنفسی هستند. نشانه ها. نشانه های معمول ابتلا به این بیماری عبارت اند از: این نشانه ها در بسیاری از بیماری های انسانی مشترک است و به خودیِ خود، نشان دهندهٔ عفونت با هر نوع از طاعون نیست. توجه به این نکته ضروری است که طاعون سپتی سمیک، ممکن است بدون نشانه باشد و باعث مرگ شود. تشخیص. یک پزشک یا دامپزشک یک معاینه فیزیکی انجام می دهد که شامل پرسش در مورد پیشینهٔ پزشکی و منابع احتمالی مورد تماس با بیمار است. روش های آزمایشی احتمالی می تواند شامل موارد زیر باشد: پیشگیری. برای پیشگیری از ابتلا به طاعون سپتی سمیک باید از مراحل و اقدامات احتیاطی زیر استفاده کرد: درمان. آغاز زودهنگام مصرف آنتی بیوتیک، نخستین گام در درمان طاعون سپتی سمیک در انسان است. به این منظور،
یکی از آنتی بیوتیک های زیر ممکن است استفاده شود: گره های لنفاوی ممکن است نیاز به تخلیه داشته باشند و بیمار نیاز به نظارت دقیق دارد. در حیوانات می توان از آنتی بیوتیک هایی مانند تتراسایکلین یا داکسی سایکلین استفاده کرد. تزریق وریدی مایعات در بیماران مبتلا به کم آبی بدن، ممکن است انجام شود. درمان کک در جانوران نیز توصیه می شود. در برخی موارد، اتانازی جانوران ممکن است بهترین گزینه برای درمان و جلوگیری از گسترش بیشتر این بیماری باشد. پیش آگهی. طاعون سپتی سمیک درمان نشده تقریباً همیشه کشنده است. درمان زودهنگام با آنتی بیوتیک ها میزان مرگ و میر مبتلایان را از نزدیک به ۱۰۰ درصد، به ۴ تا ۱۵ درصد کاهش می دهد. اگر درمان بیش از ۲۴ ساعت به تعویق بی افتد مرگ، تقریباً اجتناب ناپذیر است و حتی ممکن است برخی از افراد در همان روزی که به مراکز پزشکی مراجعه می کنند، بمیرند. همه گیرشناسی. در سال ۲۰۱۵، تیلور گیس، یک نوجوان ۱۶ ساله در شهرستان لاریمر در شمال کلرادو، پس از گزش توسط ککی که یک جونده را در اقامت گاه روستایی خانوادگی خود گاز گرفته بود، جان خود را از دست داد. تنها سه نفر در کلرادو در سی سال گذشته به این باکتری آلوده شده ب
جفری لانگلی بل (به ؛ – ) سیاستمدار حزب جمهوری خواه، مشاور سیاسی، مؤلف و سخنرانی نویس ریاست جمهوری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نامزد جمهوری خواه در انتخابات سال ۱۹۷۸ میلادی مجلس سنای ایالات متحده از نیوجرسی، نامزد جمهوری خواه برای مجلس سنای ایالات متحده در سال ۱۹۸۲ میلادی و نامزد جمهوری خواه در مقابل متصدی دموکرات کوری بوکر در انتخابات سال ۲۰۱۴ میلادی مجلس سنای ایالات متحده بود. اوایل زندگی و تحصیلات. بل در واشینگتن دی. سی بدنیا آمد، در سال ۱۹۶۵ میلادی از دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک فارغ التحصیل گردید و یکی از کهنه سربازان حمله عید تت در جنگ ویتنام بود. کارهای آکادمیک و مشورتی. بل رئیس پیشین انستیتوی منهتن بوده و به عنوان عضو مؤسسه سیاست هاروارد در دانشگاه هاروارد؛ به عنوان استاد مهمان در مؤسسه سیاست ایگلتون در دانشگاه راتگرز؛ و به عنوان عضو دی ویت الاز در حوزه ارتباطات در مؤسسه امریکن انترپرایز در واشینگتن خدمت کرد. در تازه ترین مورد، وی در هیئت مدیره اتحادیه محافظه کاران آمریکایی و مؤسسه مالی کمپین در دانشگاه جرج واشینگتن خدمت نمود. بل در مرکز اخلاقیات و سیاست عمومی نیز دانشمند مهمان بود. بل از سال ۱۹۸
۸ تا ۲۰۰۰ میلادی به عنوان رئیس کانون لهرمان بل مولر که یک شرکت پیشبینی اقتصادی و سیاسی واقع در آرلینگتون، ویرجینیا است، مشغول خدمت بود. بل از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ میلادی رئیس بنگاه امور عامه بنام کپیتال سیتی پارتنرز بود. در قرارداد این بنگاه با وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده مبنی بر آگاهی دهی بیشتر در مورد قاچاق انسان در ایالات متحده شرکت نمود. بل از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ میلادی رئیس سیاست گذاری مؤسسه دادخواهی واقع در واشینگتن بنام امریکن پرنسیپلز پروجکت (APP) بود. وی ریاست پروژه «طلا پول است» در مؤسسه APP را برعهده داشت، پروژه ای که برای بازگرداندن استاندارد طلا در ایالات متحده دادخواهی می نماید. حرفهٔ سیاسی. اوایل حرفه. بل به عنوان دستیار دو رئیس جمهور ایالات متحده ریچارد نیکسون و رونالد ریگان و عضو کنگرهٔ ایالات متحده جک کمپ اهل نیویورک، خدمت کرد. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۶۸ میلادی، بل در ستاد انتخاباتی ریاست جمهوری ریچارد نیکسون کار می کرد. پس از انتخابات مقدماتی کالیفرنیا، در شامگاهی که جان اف. کندی ترور شد، بل اتفاقاً تنها کارمند در مقر ستاد انتخاباتی نیکسون بود که از این مسئله آگاه شد، وی بلافاص
له به کارکنان ارشد معاون رئیس جمهور وقت تماس گرفته و آنها را از تیر خوردن سناتور کندی مطلع نمود. سخنرانی «۹۰ میلیارد دلاری» ریگان. در سال ۱۹۷۵ میلادی، بل مسئولیت نوشتن سخنرانی را داشت که قرار بود توسط رونالد ریگان در جریان پیکار انتخاباتی مقابل رئیس جمهور جرالد فورد، در انتخابات ریاست جمهوری مقدماتی جمهوری خواهان ایراد گردد. در این سخنرانی، ریگان «انتقال سیستماتیک صلاحیت و منابع را به ایالت ها پیشنهاد کرد – یک برنامه فدرالیسم خلاق برای قرن سوم ایالات متحده آمریکا. روشن است که مقامات فدرال در انجام این وظیفه ناکام بوده اند. اداره فدرال در واقع مشکلات بیشتری خلق نموده اند، مثلاً در بخش های رفاه، آموزش، خانه سازی، یارانه های غذایی، یارانه های پزشکی، توسعه اجتماعی و دینی و تقسیم عواید. پول دخیل در این برنامه و صرفه جویی بالقوه مالیه دهندگان به مراتب بزرگتر است. در مقایسه با سطح هزینه های مالی سال ۱۹۷۵ میلادی، انتقال صلاحیت به طور کلی یا به گونه ای در این حوزه ها هزینهٔ حکومت فدرال را تا ۹۰ میلیارد دلار کاهش خواهد داد. با این چنین صرفه جویی، برقراری تراز در بودجه فدرال، پرداخت اولیه ۵ میلیارد دیون ملی و کاهش درآمد
بر مالیات شخصی هر آمریکایی تا ۲۳ درصد، ممکن خواهد شد». این سخنرانی به این هدف توسط بل نوشته شده بود تا یک حاشیهٔ فیلسوفانه به ریگان نسبت به رئیس جمهور فورد فراهم کند. با این وجود، ستاد انتخاباتی فورد از این سخنرانی به عنوان مدرکی برای این استدلال استفاده نمودند که ایالت های مانند نیوهمپشایر که هیچ نوع مالیات بر فروش یا مالیات بر درآمد پرداخت نمی کنند، در این صورت باید وجوه یا برنامه های مالی خود را بسازند. ریگان انتخابات مقدماتی نیوهمپشایر را به جرالد فورد باخت و برخی های این سیاست بل را دلیل آن پنداشتند. انتخابات ۱۹۷۸ مجلس سنای ایالات متحده. در سال ۱۹۷۸ میلادی، بل سناتور لیبرال جمهوری خواه کلیفورد پی. کیز که قبلاً چهار دوره سناتور بود را، در انتخابات مقدماتی نیوجرسی به چالش کشید. بل توانست کیز را در یک رقابت جذاب در ۶ ژوئن ۱۹۷۸ شکست دهد، همان روزی که پیشنهاد ۱۳ که بر پایه کاهش نرخ مالیات استوار بوده و نشانه ای از قانون کاهش مالیات سال ۱۹۸۱ میلادی بود، در مجلس کالیفرنیا (شورش های مالیاتی ساحل غربی و شرقی) تصویب گردید. بل انتخابات سراسری را، با حاشیه ۵۵٪ در مقابل ۴۳٪، به دموکرات بل برادلی واگذار کرد. پس از آخ
رین باری که کیز در سال ۱۹۷۲ میلادی در انتخابات مجلس سنای نیوجرسی برنده شد، هیچ جمهوری خواه دیگر در مجلس سنا انتخاب نشده است. تبلیغات تلویزیونی ۱۹۸۰ ریگان. در سال ۱۹۸۰ میلادی، بل تبلیغات تلویزیونی را به طور مشترک نوشته و تولید نمود که توسط ستاد انتخاباتی ریاست جمهوری رونالد ریگان در انتخابات های مقدماتی نیوهمپشایر و پس از آن مورد استفاده قرار گرفت. این تبلیغات که بر سیاست ریگان برای مبارزه با تورم از طریق کاهش مالیات متمرکز بود، تأثیر بسزای در افزایش شهرت ریگان در انتخابات های مقدماتی داشت. در انقلاب ریگان (رولند ایوانز و رابرت نواک، سال ۱۹۸۱ میلادی، تأثیرگذاری این تبلیغات چنین بیان گردید: انتخابات ۱۹۸۲ مجلس سنای ایالات متحده. سناتور دموکرات هریسون ای. ویلیامز پس از اینکه بخاطر رشوه گرفتن، به عنوان بخشی از عملیات استینگ آبسکام (Abscam)، مجرم شناخته شد، در سال ۱۹۸۲ میلادی از مجلس سنا استعفا داد. فرماندار جمهوری خواه، توماس کین، نیکولاس اف. برادی را تا زمان برگزاری انتخابات ویژه به عنوان جانشین وی گماشت. بل تصمیم گرفت تا دوباره در انتخابات شرکت کند، اما در انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان توسط جمهوری خواه میانه رو
و عضو کنگره میلیسینت فنویک شکست داده شد. پس از آن، فنویک با تفاوت اندک توسط نامزد دموکرات فرانک لوتنبرگ در نوامبر مغلوب گردید. سایر فعالیت های سیاسی. بل در ۱۹۸۰ میلادی از سوی ریگان به عنوان نمایندهٔ نیوجرسی در کنوانسیون ملی جمهوری خواه انتخاب گردید. بل به عنوان نایب رئیس گروه طرفدار ریگان موسوم به شهروندان برای ایالات متحده آمریکا، به طور فعالانه در تصویب قانون اصلاحات مالیات سال ۱۹۸۶ میلادی دخیل بود. علاوه بر شرکت در ستاد انتخاباتی ریگان در سال ۱۹۸۰ میلادی، بل همچنین عضو کارمندان ملی ستاد انتخاباتی ریچارد نیکسون در سال ۱۹۶۸ میلادی و ستاد انتخاباتی ریگان در سال ۱۹۷۶ میلادی بود. در سال ۱۹۸۸ میلادی، بل به عنوان هماهنگ کننده ملی ستاد انتخاباتی کمپ برای انتخابات ریاست جمهوری خدمت نموده و در سال ۲۰۰۰ میلادی به عنوان مشاور ارشد ستاد انتخاباتی ریاست جمهوری کوتاه-مدت گری باور خدمت کرد. نامزدی در انتخابات ۲۰۱۴ مجلس سنای ایالات متحده. در فوریهٔ سال ۲۰۱۴، بل خانه ای در لئونیا، نیوجرسی اجاره نموده و اعلام نمود که به عنوان نامزد جمهوری خواه در مقابل متصدی دموکرات سناتور کوری بوکر وارد انتخابات خواهد شد؛ وعده های انتخابات
ی وی بر محور مخالفت با فدرال رزرو و مسائل مردم-باورانه استوار بود. وی از میان چهار نامزد جمهوری خواه توانست در ۳ ژوئن در انتخابات مقدماتی برنده شده و نامزدی خود را تضمین نماید. برخی از وعده های انتخاباتی وی بازگرداندن شکوفایی به زندگی طبقه متوسط از طریق اعاده ارزش دلار و نه ارزش طلا، بود. فراهم نمودن آموزشی که کودکان مستحق آن هستند و ترویج مهاجرت قانونی. جف بل با کسب ۴۲٫۴٪ آرا این انتخابات را به کوری بوکر که ۵۵٫۸٪ آرا را کسب نموده بود باخت، تقریباً همان درصدی که بل-برادلی ۳۶ سال قبل در انتخابات مجلس سنا در ۱۹۷۸ میلادی کسب نموده بودند. از نظر تعداد رأی همگانی، کوری بوکر به تعداد ۱٬۰۱۶٬۲۰۴ رأی و جف بل به تعداد ۷۷۲٬۹۹۱ رأی بدست آورده بودند. زندگی شخصی و مرگ. بل در ۱۹۸۳ میلادی با روسالی او کونیل ازدواج نموده و چهار فرزند داشتند. هنگام مرگ خود، وی در آناندیل ویرجینیا زندگی می کرد. بل در تاریخ ۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۸ در سن ۷۴ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.