Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قزل تپه (به قرقیزی: Кызыл-Дөбө، قىزىل دۅبۅ) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قوچقار واقع شده است. قزل تپه ۲٬۰۸۵ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کیزرت (به لاتین: Kyzart) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان یومگل واقع شده است. کیزرت ۱٬۲۲۹ نفر جمعیت دارد.
قوم تپه (به قرقیزی: Кум-Дөбө، قۇم دۅبۅ) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قوچقار واقع شده است. قوم تپه ۳٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کولنک (به لاتین: Kulanak) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان نارین واقع شده است. کولنک ۲٬۷۰۵ نفر جمعیت دارد.
کنگرچوک (به لاتین: Kongorchok) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان آق طلا واقع شده است. کنگرچوک ۱٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مینو یا مینو علیا، روستایی در ایران است که در بخش پاپی شهرستان خرم آباد در استان لرستان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان کشور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
یهودیان و یهودیت در تاجیکستان تاریخ طولانی و متنوعی دارند. بسیاری از یهودیان تاجیک در اصل یهودیان بخارایی بودند. تاریخ. یهودیان برای اولین بار در سده ۲ پیش از میلاد به قسمت شرقی امارت بخارا، در تاجیکستان امروز وارد شدند. پس از روی کار آمدن کمونیست ها، آنها کشور را به صورت جمهوری، از جمله تاجیکستان، که برای اولین بار در سال ۱۹۲۴ به عنوان جمهوری خودمختار در ازبکستان تشکیل شد، سازمان دادند و در سال ۱۹۲۹ به یک جمهوری تمام عیار تبدیل شدند. در تلاش برای توسعه تاجیکستان، مقامات شوروی مهاجرت را تشویق کردند، از جمله هزاران یهودی از ازبکستان همسایه به تاجیکستان مهاجرت کردند. بیشتر یهودیان در دوشنبه، پایتخت تاجیکستان مستقر شدند و در آنجا کنیسه دوشنبه را افتتاح کردند. در طول جنگ جهانی دوم، موج دوم یهودیان اشکنازی به تاجیکستان مهاجرت کردند. در اتحاد جماهیر شوروی، از جمله تاجیکستان، از دهه ۱۹۷۰، یهودیانی که توانایی خود را داشتند، شروع به مهاجرت به اسرائیل و همچنین به ایالات متحده کردند. در اواخر دهه ۱۹۸۰ بسیاری از یهودیان تاجیکستان آنجا را ترک کرده بودند. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، تاجیکستان به استقلال دس
ت یافت و این کشور به حالت جنگ داخلی بین دولت و نیروهای اسلام گرا درآمد. درگیری مداوم نظامی یهودیان تاجیک را در فقر شدید و ترس از جان خود نگه داشت. در ۱۹۹۲–۱۹۹۳ بیشتر یهودیان این کشور بیرون رفتند و بیشتر یهودیان به اسرائیل مهاجرت کردند. بین سالهای ۱۹۸۹ و ۲۰۰۰، در کل ۱۰ هزار و ۸۰۰ نفر از ۲۰ هزار یهودی این کشور فقط به اسرائیل مهاجرت کردند. آن یهودیانی که مهاجرت کردند از تابعیت تاجیکستان محروم شدند و دیگر ارتباطی با این کشور ندارند. امروزه تنها یک صد یهودی در تاجیکستان باقی مانده اند. تقریباً ۴۰٪ آنها بخارانی و بقیه اشکنازی هستند. آنها بیشتر افراد مسن، فقیر و مورد حملات و آزار و اذیت یهودی ستیزی هستند. یک واقعه غم انگیز در جامعه قتل روزنامه نگار میرخیم گاوریلوف بود. جامعه یهودیان به سختی قادر به فعالیت هستند و برای زنده ماندن به کمک سازمان های یهودی جهان اعتماد می کنند. اکثریت یهودیان این کشور در دوشنبه زندگی می کنند و جوامع کوچکتری در شاخریزابز (در ازبکستان)، استان لنین آباد و دره فرغانه زندگی می کنند. جمعیت شناسی تاریخی. جمعیت یهودیان تاجیکستان در سال ۱۹۲۶ تقریباً وجود نداشت و بین سالهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۷۰ به سرعت اف
زایش یافت. در سال ۱۹۷۰، جمعیت یهودیان تاجیکستان بیش از پنجاه برابر بیشتر از ۱۹۲۶ بود که تقریباً پانزده هزار نفر بودند. جمعیت یهودی تاجیکستان بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۹ به رشد خود ادامه داد، اما با سرعت بسیار کمتری. از زمان فروپاشی کمونیسم ، تقریباً همه یهودیان تاجیکستان از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۲ ترک و به کشورهای دیگر نقل مکان کردند بیشتر یهودیان تاجیک مهاجرت کرده به اسرائیل نقل مکان کردند. کنیسه دوشنبه. از سال ۲۰۰۶، کنیسه دوشنبه آخرین کنیسه باقیمانده در کشور بود و به طور فعال برای عبادت استفاده می شد. با این حال، دولت تاجیکستان به جامعه یهودی محلی دستور داد کنیسه را که قرار بود برای کاخ جدید ریاست جمهوری تخریب شود، تخلیه کنند. پس از تخریب میکوه، قصاب کوشر و چندین کلاس در جامعه در فوریه ۲۰۰۶، تخریب به دلیل اعتراض سفارتخانه های اسرائیل و ایالات متحده و همچنین جوامع جهانی یهودی در جهان به طور موقت متوقف شد. این کنیسه سرانجام با حکم دادگاه شهرداری در اواخر ژوئن ۲۰۰۸ به خاک یکسان شد و به جامعه محلی برای ساخت یک کنیسه جدید در بخش غربی شهر دوشنبه اختصاص یافت تا از طریق سازمان های بین المللی یهودی و خیرین خصوصی تأسیس شود. به د
لیل این حادثه، بسیاری از اسرائیلی ها و آمریکایی های یهودی تبار تاجیک دیدگاه های منفی نسبت به دولت تاجیکستان دارند. کنیسه نو دوشنبه در ۴ مه ۲۰۰۹ در یک ساختمان موجود که توسط حسن اسدالله زودا، تاجر تاجیکستانی و برادر همسر امامعلی رحمان رئیس جمهور اهدا شده بود، افتتاح شد. در مراسم افتتاحیه سفیر آمریکا تریسی آن جاکوبسون، معاون وزیر فرهنگ تاجیکستان، ماولون مختوروف و امام حبیب الله اعظمخونف حضور داشتند.
میریخانی ۲ یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان نهضت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۵ نفر (۵۴ خانوار) بوده است.
میرمحله یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان ماسال در استان گیلان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان ماسال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۱۱۴ خانوار) بوده است.
مردان فرخ پسر اورمزدداد، دانشمند ایرانی و نویسندهٔ کتاب "شکند گمانیک ویچار" یا "گزارش گُمان شکن" (به معنی گزارشی برای رفع شبهه) می باشد. این کتاب به زبان پارسی میانه نوشته شده و از کتاب های مهم زرتشتیان به شمار می رود. این نوشته در میانه سده نهم میلادی همزمان با نیمهٔ نخستین سده سوم هجری و در زمان فرمانروایی مأمون خلیفه عباسی نگاشته شده است. این نوشته برای اثبات بنیادهای دین زرتشت و در برابر دین های دیگر نوشته شده است.
میرحسینلو یک روستا در ایران است که در بخش ارشق شهرستان مشگین شهر در استان اردبیل واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان ارشق مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۲ خانوار) بوده است.
محمدآباد یک مکان در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان ریگان در استان کرمان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان ریگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن صفر بوده است.
کنیسهٔ دوشنبه ()، همچنین به عنوان کنیسهٔ بخاریان ()، واقع در دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، در سدهٔ نوزدهم در یکی از دو منطقهٔ یهودی نشین در دوشنبه در آن زمان ساخته شد. این بخشی از مجموعهٔ جامعهٔ یهودیان بود که شامل ساختمان های آیینی و یک مدرسه نیز بود. در فوریهٔ ۲۰۰۶، دولت تاجیکستان تخریب محوطهٔ جامعهٔ یهودیان را به عنوان بخشی از طرح بازآفرینی شهری که برای ایجاد محل اقامت جدید ریاست جمهوری، کاخ ملل، با مناطق محوطه ای منظره طراحی شده بود، آغاز کرد. تخریب کنیسه به دلیل اعتراضات بین المللی و اقدامات پی در پی دادگاه تا اواخر ژوئن ۲۰۰۸ به تعویق افتاد، در حالی که سرانجام ساختمان قدیمی ویران شد. ساختمان پیشین کنیسه. این کنیسه توسط جامعه یهودی بخارایی در پایان سده نوزدهم ساخته شد و در سال ۱۹۲۰ توسط شوروی تصرف و در سال ۱۹۵۲ ملی شد. در سال ۱۹۵۸ مجدداً به جامعه یهودیان اجازه دسترسی به ساختمان داده شد، اگرچه این زمین در دست دولت باقی مانده بود (همان طور که تمام زمین ها در تاجیکستان دولتی بودند و هستند). این کنیسه پس از استقلال تاجیکستان در سال ۱۹۹۱ و در طول جنگ داخلی آن از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ فعالیت می کرد. در سال ۱۹۹۵ در حادثه
ای که شامل سرقت از خانه های یهودیان نیز بود، تخریب شد. در ماه مه ۲۰۰۳، جامعه یهودی نامه رسمی دریافت کرد که به آنها دستور می داد تا ژوئیه همان سال ساختمانها، از جمله کنیسه را تخلیه کنند. تخریب، که در ابتدا برای سال ۲۰۰۴ برنامه ریزی شده بود، در اوایل فوریه ۲۰۰۶ با تخریب "میقوه"، یا حمام تشریفاتی، قصاب کوشر و کلاس های جامعه آغاز شد. تخریب کنیسه به دلیل اعتراضات بین المللی و یک سری اقدامات دادگاه تا ژوئن ۲۰۰۸ به تأخیر افتاد. این کنیسه سرانجام در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸ تخریب شد. جنجال بر سر تخریب کنیسه قدیمی. دولت دستور داد که کل محوطه جامعه یهودیان، از جمله کنیسه مطابق با برنامه های بازسازی مرکز شهر، به ویژه ساخت کاخ ملل احاطه شده توسط محوطه های منظره گسترده، تخریب شود. در زمان شروع تخریب، کنیسه یک عبادتگاه فعال بود که به جامعه کوچک یهودی دوشنبه (۱۵۰ تا ۳۵۰ یهودی) خدمت می کرد. این آخرین کنیسه باقی مانده در تاجیکستان بود. در حالی که دولت استدلال می کرد که این ساختمان از نظر تاریخی اهمیت ندارد و می تواند مطابق با نیازهای برنامه ریزی شهر تخریب شود، جامعه یهودی اظهار داشت که، به عنوان آخرین نمازخانه یهودی باقی مانده در کشوری
که اقامت یهودیان حداقل دو هزار سال، این ساختمان از اهمیت تاریخی قابل توجهی برخوردار بود. مالکیت ساختمان نیز مورد اختلاف بود. جامعه یهودی گزارش داد که اسنادی از مالکیت اصلی (قبل از شوروی) خود بر این ساختمان و خرید زمینی که کنیسه در آن ساخته شده بود، دارد. از طرف دیگر، مقامات شهرداری دوشنبه استدلال کردند که دولت از زمان ملی شدن در سال ۱۹۵۲ توسط مقامات اتحاد جماهیر شوروی، مالک زمین و ساختمان است. در سال ۲۰۰۴، خاخام ارشد آسیای میانه، خاخام آبراهام دووید گورویچ، موضوع یهودستیزی را مطرح کرد و اشاره کرد که احتمال ایستادن کنیسه در کنار کاخ ملل موجب خجالت مقامات خواهد شد اما دولت آمریکا دپارتمان موضوع را به عنوان «بوروکراتیک و نه ایدئولوژیک» مطرح کرد. یونسکو در سال ۲۰۰۴ نامه ای به دولت تاجیکستان نوشت که تخریب کنیسه «در تضاد با استانداردهای بین المللی برای حفاظت از میراث فرهنگی» است. بی بی سی در سال ۲۰۰۶ گزارش داد که «مخالفان تخریب توسط مقامات تهدید شده اند و بیشتر جماعت می ترسند که صحبت کنند». در مارس ۲۰۰۶ برای مدت کوتاهی به نظر می رسید که دولت تاجیکستان تصمیم آنها را لغو کرده است و به جامعه یهودی اجازه می دهد کنیسه ر
ا در مکان کنونی نگه دارد. در ماه مه ۲۰۰۶، اما اعلام شد که کنیسه در «یک مکان مناسب نو در مرکز شهر» بازسازی می شود. هنوز هم، جامعه یهودی دوشنبه، با تشویق افکار عمومی بین المللی، به تلاش های خود برای نجات کنیسه قدیمی در مکان اصلی ادامه داد، اما در ژوئن ۲۰۰۸، دادگاه های شهرداری دوشنبه سرانجام حکم دادند که تخریب کنیسه قدیمی طبق دستورالعمل پیش می رود. اگرچه دولت از جبران خسارت بنا به جامعه یهودیان امتناع می ورزد، اما زمینی به مساحت ۱۵۰۰ متر مربع را برای ساخت کنیسه جدید در حاشیه رودخانه دوشانبینکا در منطقه شهرداری فیرداوسی در غرب شهر اختصاص داده است. . در پایان ژوئن ۲۰۰۸، بلافاصله پس از تخریب کنیسه قدیمی، لو لوویف، رئیس فدراسیون جوامع یهودی کشورهای مستقل مشترک المنافع (FJC)، هنگام بازدید از دوشنبه تأیید کرد که ساخت یک کنیسه در سایت جدید به زودی با حمایت مالی FJC، کنگره یهودی بخاریان و اهدا کنندگان خصوصی آغاز خواهد شد. کنیسه نو دوشنبه. کنیسه دوشنبه نو در ۴ مه ۲۰۰۹ در یک ساختمان موجود که توسط حسن اسدالله زودا، تاجر تاجیک و برادر همسر امامعلی رحمان رئیس جمهور اهدا شده بود، افتتاح شد. در مراسم افتتاحیه سفیر آمریکا تریسی
آن جاکوبسون، معاون وزیر فرهنگ تاجیکستان، ماولون مختوروف و امام حبیب الله اعظمخونف حضور داشتند.
محمدرضا کیانی یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان گیلانغرب در استان کرمانشاه واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۱۸ خانوار) بوده است.
محمدعلی آباد یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان یوسف وند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۰ نفر (۴۷ خانوار) بوده است.
جام در جام آسیا یک رقابت فصلی فوتبال بود که از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ میلادی مابین قهرمانان جام حذفی کشورهای آسیایی و موازی با مسابقات جام باشگاه آسیا توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) برگزار میشد.در ۴ دوره نخست این جام، دیدار نهایی به صورت رفت و برگشتی میان تیم های فینالیست برگزار می شد اما پس از آن و تا پایان این تورنمنت فینال همواره به صورت تک بازی و به میزبانی یکی از دو تیم فینالیست یا در کشوری بی طرف برگزار گشت .پرسپولیس با برتری برابر المحرق فاتح نخستین دوره این مسابقات نام گرفت و الهلال در سال ۰۲–۲۰۰۱ با شکست چونبوک هیوندای موتورز آخرین عنوان قهرمانی این رقابت ها را از آن خود کرد. قهرمان این جام برای دستیابی به سوپرجام آسیا با قهرمان جام باشگاه های آسیا مسابقه می داد . تا سال ۲۰۰۲ مسابقات فوتبال درقاره آسیا تحت دو عنوان جام باشگاه های آسیا و جام در جام آسیا برگزار میشد اما کمیته برگزاری مسابقات باشگاهی در این قاره؛ پس از پایان مسابقات در سال ۰۲–۲۰۰۱ مانند جام برندگان جام اروپا در فصل ۹۹–۱۹۹۸ تصمیم به توقف این مسابقات گرفت. تیم های الهلال و یوکوهاما مارینوس هر کدام با ۲ قهرمانی پرافتخارترین تیم های این مسابقا
ت هستند. تیم های پرسپولیس و النصر هم هرکدام با ۱ قهرمانی و ۱ نایب قهرمانی سومین تیم پرافتخار این رقابت ها هستند.باشگاه های عربستانی با کسب شش عنوان ، رکوردار قهرمانی در این رقابت ها هستند.
جوزپه فرلینی (؛ – ۳۰ دسامبر ۱۸۷۰) گردشگر، انسان شناس، شکارچی گنج و جراح اهل پادشاهی ایتالیا بود. وی مسئول تخریب اهرام سودان است؛ وی برای به دست آوردن گنج هرم های زیادی را در سودان تخریب کرد که عدد آن بالغ بر ۴۰ هرم گزارش شده است اما با وجود این تنها توانست یک گنج را پیدا کند. همچنین وی عضو ارتش مصر بود.
مهاجرآباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش شرا در شهرستان همدان استان همدان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان شوردشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۱۱ خانوار) بوده است.
حوادث منتهی به حمله به پرل هاربر () یک سری اتفاقات منجر به حمله به پرل هاربر شد. وقوع جنگ بین امپراتوری ژاپن و ایالات متحده آمریکا احتمالی بود که هر کدام از نیروهای نظامی برای دهه ۱۹۲۰ برنامه ریزی کرده بودند. گسترش سرزمین های آمریکایی در اقیانوس آرام یا تکامل قلمروانه ایالات متحده آمریکا از دهه ۱۸۹۰ تهدیدی برای ژاپن بود، گرچه تنش واقعی تا رد پیشنهاد برابری نژادی و حمله ژاپن به منچوری در سال ۱۹۳۱ آغاز نشد. ترس ژاپن از استعمار و سیاست های توسعه طلبانه دولت منجر به گسترش فهرست نواحی اشغال شده توسط امپراتوری ژاپن در آسیا و اقیانوسیه شده بود و ژاپن قصد داشت به قدرت بزرگ جهانی، که فقط از ملت های سفیدپوست جهان غرب تشکیل شده بود؛ بپیوندد. دولت ژاپن نیاز به یک قدرت استعماری برای مدرن بودن، را ضروری می دید. علاوه بر این، مجموعه ای از قوانین نژادپرستانه باعث کینه بیشتر در ژاپن شد. این قوانین تفکیک را اعمال می کرد و از تابعیت، مالکیت زمین و مهاجرت ژاپنی ها (و اغلب چینی ها) جلوگیری می کرد. تصمیم ژاپن برای حمله به ایالات متحده همچنان بحث برانگیز است. گروه های مطالعاتی در ژاپن فاجعه نهایی را در جنگ بین ژاپن و ایالات متحده پ
یش بینی کرده بودند، و اقتصاد ژاپن از قبل برای پاسخگویی به خواسته های جنگ با چین تحت فشار بود. با این حال، ایالات متحده ژاپن را تحریم نفتی کرده بود و ژاپن احساس می کرد که خواسته ایالات متحده مبین بر خروج بی قید و شرط ژاپن از چین و پیمان های عدم تجاوز با دیگر قدرت های اقیانوس آرام غیرقابل قبول است. در مواجهه با تحریم نفتی ایالات متحده و همچنین کاهش ذخایر داخلی، دولت ژاپن تصمیم گرفت طرحی را که توسط شاخه نظامی به رهبری اوسامی ناگائو و ایسوروکو یاماموتو برای بمباران نیروی دریایی ایالات متحده طراحی شده بود، اجرا کند.
مرادخان یک روستا در ایران است که در شهرستان کوهدشت استان لرستان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان طرهان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۷ نفر (۸۲ خانوار) بوده است.
مقدادیه یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان زرندیه در استان مرکزی واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان حکیم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
انکار نسل کشی ارمنی ها ادعایی است مبنی بر این که امپراتوری عثمانی و حزب حاکم بر آن، حزب اتحاد و ترقی، مرتکب نسل کشی شهروندان ارمنی خود در دوران جنگ جهانی اول نشده اند؛ جنایتی که مدارک بسیاری از آن باقی مانده و اکثریت قریب به اتفاق پژوهشگران آن را تأیید کرده اند. عاملان این نسل کشی در هنگام انجام آن، رخدادش را انکار کردند و ادعا کردند که ارامنه به دلایل نظامی جابه جا شده و آن ها را نابود نکرده اند. در پی این نسل کشی، اسناد و مدارک مجرمانه به طور سیستماتیکی تخریب شد و انکار آن، سیاست هر دولت جمهوری ترکیه است. حزب اتحاد و ترقی استدلال هایی را برای توجیه اقدامات خود به کار گرفته است و انکار آن ها بر این فرض است که «جابجایی» ارامنه اقدام قانونی دولت در پاسخ به قیام واقعی یا قابل تصور ارمنی ها بود که وجود امپراتوری را در زمان جنگ تهدید می کرد. انکارکنندگان اظهار داشتند این حزب به جای کشتن ارمنی ها، آن ها را جابه جا کرده است. آن ها ادعا می کنند که شمار کشته شدگان اغراق آمیز است یا علت اصلی این مرگ و میرها عواملی مانند جنگ داخلی ادعاشده، بیماری، شرایط بد آب وهوایی، مقامات محلی سرکش یا گروه های کرد و یاغی بوده است. تا
ریخ نگار رونالد گریگور سانی اظهار داشت که بحث اصلی این است که «هیچ نسل کشی در کار نبوده و ارمنیان مقصر آن بوده اند.» این انکار معمولاً با «سخنانی در مورد خیانت ارمنی ها، تجاوز، جنایت و جاه طلبی ارضی آن ها» همراه است. یکی از مهمترین دلایل این انکار این است که این نسل کشی امکان ایجاد یک دولت ملی ترکیه ای را فراهم کرد و به رسمیت شناختن آن با اسطوره های بنیانگذار ترکیه مغایرت دارد. ترکیه از دهه ۱۹۲۰ تلاش کرده است تا از به رسمیت شناختن رسمی یا حتی ذکر نسل کشی در سایر کشورها جلوگیری کند. این تلاش ها شامل صرف میلیون ها دلار برای لابی، ایجاد موسسات پژوهشی، ارعاب و تهدید می شود. انکار این نسل کشی همچنین بر سیاست های داخلی ترکیه تأثیر می گذارد و در مدارس ترکیه تدریس می شود. برخی از شهروندان ترکیه که نسل کشی را تأیید می کنند به دلیل «توهین به ترکیه ای بودن» تحت پیگرد قانونی قرار گرفته اند. تلاش یک قرنی دولت ترکیه در انکار نسل کشی، این کشور را از سایر موارد نسل کشی در تاریخ متمایز می کند. جمهوری آذربایجان نیز این نسل کشی را انکار و علیه شناسایی آن در سطح بین المللی مبارزه می کند. بیشتر شهروندان و احزاب سیاسی ترکیه در این
کشور از سیاست انکار دولت حمایت می کنند. انکار نسل کشی به مناقشه قره باغ و همچنین خشونت مداوم علیه کردها در ترکیه نیز کمک می کند.
مُهوک یک روستایی در ایران است که در بخش پاپی شهرستان خرم آباد در استان لرستان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان کشور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۶ خانوار) بوده است.
محوله ابوحدیج یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۳۱ خانوار) بوده است.
آریه شهروز شالیکار (؛ زادهٔ در گوتینگن) نویسنده، روزنامه نگار علوم سیاسی و سخنگوی ایرانی - آلمانی - اسراییلی وزارت خارجه اسراییلاست. این هنرمند سابق دیوارنگاری و نوازنده هیپ هاپ به عنوان سخنگو از سال ۲۰۰۹ درارتش اسرائیل خدمت کرده و دارای درجه سرهنگی است. از سال ۲۰۱۷، به عنوان رئیس دپارتمان در دولت اسرائیل کار می کند و در حال حاضر فیلمبرداری زندگی شالیکار توسط برادران وارنر و شرکت تولیدی بین المللی کارت بلانش آغاز شده است. منابع. فیلم سگ خیس در ویکی پدیای آلمانی ""
کلیسای سنت نیکولاس () یک کلیسای ارتدکس روسی است که در دوشنبه، تاجیکستان واقع شده است.
چینی های خارج از کشور () افرادی از نژاد چینی مردم هان هستند که در خارج از سرزمین های جمهوری خلق چین (PRC)، منطقه ویژه اداری (چین) (SARs) هنگ کنگ و ماکائو و همچنین جمهوری تایوان متولد شده یا اقامت دارند.
اتحادیه آهنگ سازان جمهوری آذربایجان () یک کانون فرهنگی است که از سوی عزیر حاجی بیگف، آهنگساز معروف آذری، تأسیس شده است. تاریخچه. تاریخ بنیان گذاری اتحادیه آهنگ سازان جمهوری آذربایجان به ۳۰ ژوئن سال ۱۹۳۴ بازمی گردد. این مرکز در توسعه فرهنگ موسیقی در جمهوری آذربایجان نقش کلیدی ایفا کرد. عزیر حاجی بیگف مسئولیت این اتحادیه را از سال ۱۹۳۶ تا آخر عمرش به عهده داشت. این وی بود که آیین نامه سازمان را که دربردارنده هدف ایجاد و دامنه فعالیت آن است، ترتیب داده و قدم های زیادی برای شکل گیری اش به عنوان سازمانی تضمین کننده پیشرفت موسیقی آذربایجانی برداشت. به دنبال درگذشت عزیر حاجی بیگف در سال ۱۹۴۸، سعید رستموف، دانشجوی وی که در عین حال ریاست گروه سازهای محلی را به عهده داشت سکان هدایت اتحادیه آهنگ سازان جمهوری آذربایجان را در دست خود گرفت و تا سال ۱۹۵۲ در این سمت ابقاء شد. در سال ۱۹۵۳، قارا قارایف جایگزین او شد و تا سال ۱۹۸۲ اتحادیه را برگرداند. هم اکنون اتحادیه آهنگ سازان جمهوری آذربایجان ۲۰۰ عضو از جمله آهن گ سازان و موسیقی شناسان را داراست. در حال حاضر، فرانگیز علی زاده، نوازنده پیانو، آهنگساز، مربی موسیقی، استاد دانشگ
اه و پیانو، و موسیقی شناس بنام اهل جمهوری آذربایجان، ریاست اتحادیه را عهده دار است.
شهر معشوق () یک کنسرت یک باره توسط خواننده-ترانه سرای آمریکایی تیلور سوئیفت بود. این کنسرت در تئاتر المپیای پاریس، فرانسه در ۹ سپتامبر ۲۰۱۹، کمی بیشتر از دو هفته پس از انتشار هفتمین آلبوم استودیویی سوئیفت "معشوق" (۲۰۱۹) برگزار شد. این کنسرت مخصوص طرفدارهایی بود که از طریق مسابقه های آنلاین یا خرید آلبوم برنده بلیط انحصاری شده بودند. لیست پخش تنظیم شده برای این کنسرت شامل هشت آهنگ از "معشوق" و هشت آهنگ از مجموعهٔ آثار قبلی سوئیفت، در مجموع شانزده آهنگ بود. کنسرت شهر معشوق به مدت یک ساعت برگزار شد و پس از ششمین تور کنسرت برنامه ریزی شده جشن معشوق که به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ لغو شد، تنها کنسرتی بود که سوئیفت در یک مکان موسیقی برای تبلیغ "معشوق" برگزار کرد. در ۱۵ مه ۲۰۲۰، ویژه برنامه تلویزیونی با عنوان "تیلور سوئیفت: شهر معشوق" که در کنسرت فیلمبرداری شده بود، توسط ای بی سی در ایالات متحده پخش شد. در مقایسه با کنسرت اصلی، ویژه برنامه تنها شامل هشت آهنگ اجراشده از "معشوق"، در مجموع ۴۲ دقیقه با درنظر گرفتن آگهی های بازرگانی است. فهرست ترانه ها. این فهرست پخش کنسرت شهر معشوق است. آهنگ هایی که در ویژه برنامه تلویزیون
ی ای بی سی منتشر شده اند با یک مشخص شده اند.
سپو (به لاتین: Cepu) یک منطقهٔ مسکونی در اندونزی است که در Blora واقع شده است. سپو ۴۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد.
یهودیان در عمان برای سده ها زندگی می کردند، با این حال جامعه یهودیان این کشور دیگر وجود ندارند. تاریخ اولیه یهود. برخی از نخستین تاریخ یهودیان در حال حاضر عمان با شخصیت کتاب مقدس / قرآنی ایوب / ایویف / ایوب مرتبط است. آرامگاه ایوب ۴۵ مایل با شهر بندی صلاله فاصله دارد اسحق بن یهودا. جامعه یهودی عمانی متعاقباً و با مستندات بیشتر توسط اسحق بن یاهودا، بازرگان که در قرن ۹ زندگی می کرد، مشهور شد. بن یهودا در صحار زندگی می کرد، و برای چین میان سال های ۸۸۲ و ۹۱۲ پس از بحث با یکی از همکاران یهودی با کشتی سفر کرد. او به صحار بازگشت و دوباره به مقصد چین حرکت کرد، اما کشتی او توقیف شد و بن یاهودا در بندر سوماترا قتل شد. دیدار بنیامین تطیلی از مسقط. یک سفر تاریخی برای بازدید از جوامع دور دست یهودی توسط خاخام بنیامین تطیلی از سال ۱۱۶۵ تا ۱۱۷۳ انجام شد که از برخی مناطق امروز در منطقه جغرافیایی عمان عبور و ردیابی کرد. سفر او در اصل به عنوان زیارت به سرزمین مقدس آغاز شد. او امیدوار بود که در آنجا مستقر شود، اما در مورد دلایل سفر او اختلاف نظر وجود دارد. گفته شده است که وی ممکن است انگیزه ای تجاری و همچنین مذهبی داشته باشد. از
طرف دیگر، ممکن است وی قصد داشته است جوامع یهودی را در مسیر مقدس به فهرست برساند تا راهنمایی را برای مکان مهمان نوازی یهودیانی که به سرزمین مقدس سفر می کنند، ارائه دهد. او «راه طولانی» را که مرتباً متوقف می شد طی می کرد، با مردم ملاقات می کرد، از مکانها بازدید می کرد، مشاغل را توصیف می کرد و تعداد جمعیتی یهودیان را در هر شهر و کشور به تصویر می کشید. یکی از شهرهای شناخته شده ای که بنیامین تودلا از داشتن یک جامعه یهودی گزارش کرد مسقط واقع در منطقه عمان در قسمت شمالی شبه جزیره عربستان بود. جامعه. در اواسط سده نوزدهم، ستوان انگلیسی جیمز ریموند ولستد، یهودیان مسقط را در خاطرات خود به نام "Travels in Arabia، جلد ۱، مستند کرد." وی اشاره می کند که "چند یهودی در مسکات وجود دارد که بیشتر در سال ۱۸۲۸ به آنجا می آیند و از بغداد رانده می شوند … با ظلم و زورگیری های پاچا داود." وی همچنین خاطرنشان کرد که یهودیان در عمان به هیچ وجه مورد تبعیض قرار نگرفتند، که در سایر کشورهای عربی چنین نبود (آنها مجبور به زندگی در گتوها نبودند، یا خود را به عنوان یهودی معرفی نمی کردند، اگر مسلمانی قدم می زد در جاده قدم نگذارد همان خیابان، هما
ن طور که در یمن اتفاق افتاد). یهودیان مسقط بیشتر در ساخت زیور آلات نقره، بانکداری و فروش مشروبات الکلی اشتغال داشتند. با وجود عدم آزار و شکنجه در عمان، اعتقاد بر این است که این جامعه قبل از سال ۱۹۰۰ از بین رفته است. در طول جنگ جهانی دوم، یک ارتش نظامی یهودی آمریکایی، امانوئل گلیک، با جامعه کوچکی از یهودیان عمانی در مسقط روبرو شد، اما این جامعه بیشتر از مهاجران اخیر یمن تشکیل شده بود. سیاست امروزه. مقامات عمانی آغاز به داشتن روابط با رهبران یهودی آمریکایی و اسرائیلی کرده اند. کمیته یهودیان آمریکا اخیراً جلسه ای را برگزار کرد که در آن جلسه آمده بود: "رهبران اسرائیل و عمانی در AJC گرد هم آمدند تا دهمین سالگرد مرکز تحقیقات نمک زدایی خاورمیانه را جشن بگیرند، یکی از موفقیت های تلاش برای تعمیق همکاری های اعراب و اسرائیل. سخنرانان عبارتند از سید بدر، دبیرکل وزارت امور خارجه عمان؛ وزیر امور خارجه اسرائیل تزیپی لیونی؛ و چارلز لاوسون از وزارت امور خارجه ایالات متحده.
ترز راکن (; ) رمانی در سال ۱۸۶۸، نوشتهٔ امیل زولا، نویسندهٔ فرانسوی است. این رمان نخستین بار در سال ۱۸۶۷ به صورت ترتیبی در مجلهٔ ادبی "L'Artiste" منتشر شد. این سومین رمان زولا بود؛ گرچه نخستین رمان بود که باعث شد شهرت گسترده ای کسب کند. خیانت و قتل در موضوع رمان در بررسی روزنامه "فیگارو" پر جنجال مطرح و آشکارا به عنوان «فاسد» خوانده شد. داستان رمان در مورد زنی به اسم ترز راکن است که به اجبار با پسرعمه اش ازدواج می کند اما دیگر این شرایط را نمی خواهد و با دوست شوهرش، لارن رابطه برقرار می کند. زولا در پیشگفتار خود توضیح می دهد که هدف او در این رمان «مطالعه خوی و حالت ها و نه شخصیت ها» بوده است. به دلیل این رویکرد جدا و علمی، "ترز راکن" را نمونه ای از ناتورالیسم می دانند. "ترز راکن" برای نخستین بار به عنوان نمایشنامه ای در سال ۱۸۷۳ توسط شخص زولا اقتباس شد. از آن به بعد بارها به صورت فیلم، مینی سریال تلویزیونی، نمایش های موزیکال و اپرا اقتباس شده است. پیوند به بیرون. (French) (Vizetelly's English translation)
سامسونگ گیر وی آر () یک هدست واقعیت مجازی است که توسط سامسونگ الکترونیک با همکاری Oculus توسعه یافته است و به وسیلهٔ سامسونگ تولید شده است. این هدست در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. گیر وی آر نخستین بار در ۳ سپتامبر ۲۰۱۴ معرفی شد. سامسونگ برای اینکه به توسعه دهندگان اجازه ایجاد محتوای گیر وی آر را بدهد و به علاقه مندان وی آر و فناوری دسترسی زودهنگام به این فناوری را بدهد، دو نسخه ابتکاری گیر وی آر را پیش از نسخهٔ مصرف کننده منتشر کرده بود.
تضعیف روحیه () در چارچوب جنگ، امنیت ملی و اجرای قانون، فرایندی در جنگ روانی با هدف فرسایش روحیه جمعی در میان پیکارگران دشمن است. تضعیف روحیه می تواند آنها را ترغیب به عقب نشینی، تسلیم (نظامی) یا فرار (جنگ) کند یا این که آنها را در پیکار شکست دهد.