Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کابل هوایی () یک کابل عایق شده است که شامل کلیه هادی های مورد نیاز برای یک سیستم توزیع برق (معمولاً مورد استفاده در خطوط برق) یا یک خط مخابراتی است که بین تیرهای برق یا دکل های برق متصل و معلق است. از آنجایی که کابل های هوایی کاملاً عایق هستند، در هنگام دست زدن به آنها خطر برق گرفتگی وجود ندارد و نیازی به نصب آنها با مقره بر روی دکل ها و تیرها نیست. مهم ترین مزیت این نوع کابل داشتن کمترین نیاز به حریم به علت عایق بودن است. کاربرد. کابل های هوایی بیشتر برای سیستم های مخابراتی یا برای انتقال برق با ولتاژ زیر ۱۰۰۰ ولت استفاده می شوند. کابل هوایی برای ولتاژهای تا ۶۹۰۰۰ ولت نیز برای تأمین مزارع، آبرسانی، مخابرات و سایر تأسیسات خارج از مناطق شهری نیز وجود دارد. کابل های هوایی اغلب در مدارهای توزیع به کار می روند و در مدارهای انتقال استفاده نمی شوند زیرا کابل های عایق نمی توانند ولتاژ بالا را از خود عبور دهند. به دلیل مزایای ثابت شده کابل های هوایی عایق نسبت به سیم های عایق هوای سنتی، شرکت های توزیع برق سعی در پیشبرد این فناوری دارند.
اولپوتاگاما ایلوکا (به لاتین: Ulpotagama Iluka) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
سیزده پدر آشوری ()، به گفته سنت کلیسای ارتدکس گرجی، گروهی از راهبان و مبلغ مذهبی بودند که در سدهٔ ششم میلادی از میان رودان به گرجستان آمدند تا مسیحیت را نیرومند کنند. آن ها توسط تاریخ دانان کلیسای گرجی برای بنیان گذاری چندین صومعه و آغاز جنبش ریاضت طلبی در گرجستان اعتبار داده شده اند. زندگی پدران آشوری در چرخه ای از متن های تاریخی به هم مرتبط است و فراتر از این منابع تأیید نشده است. بسیاری از صومعه ها در گرجستان پس از پدران آشوری نام گذاری شده اند و گفته می شود که توسط آنها و شاگردان سرشمارشان بنیان گذاری و رهبری شده است. در سده های میانه، این نهادهای مذهبی در شکل دادن به هویت مسیحی گرجی نقش مهمی داشتند. سنت مکتوب و شفاهی، از حدود ۱۹ راهب آشوری فعال در گرجستان در سدهٔ ششم میلدی نام ببرد و ظاهراً عدد «۱۳» نمادین است. دیدگاه امروزی پژوهشگران بر اینکه آیا این راهبان آشوری، گرج های آموخته شده توسط آشوریان یا مبلغان مذهبی و پناهنده از سوریه بودند در اختلاف است.
در جانورشناسی، ، به معنی "گرده خوار" (از یونانی palunō، به معنی "پاشیدن، پاشیدن" و واژه لاتین vorare به معنای "بلعیدن") جانوری گیاه خوار است که به طور انتخابی گردههای غنی از مواد مغذی تولیدشده توسط گیاهان گلدار و بازدانگان را می خورد. بیشتر گرده خواران راستین، حشرات یا کنه ها هستند. این دسته در سخت ترین کاربرد آن شامل بیشتر زنبورها و چند نوع زنبور می شود، زیرا گرده اغلب تنها غذای جامدی است که در تمام مراحل زندگی در این حشرات مصرف می شود. با این حال، این دسته را می توان گسترش داد تا گونه های متنوع تری را شامل شود. برای مثال، کنه های گرده خوار و تریپس ها معمولاً از محتوای مایع دانه های گرده تغذیه می کنند بدون اینکه عملاً گرده یا بخش جامد دانه را مصرف کنند. به علاوه، اگر گونه هایی را در نظر بگیریم که در آن ها لارو یا مرحله بالغ از گرده تغذیه می کند، اما نه هر دو، این فهرست بسیار گسترش می یابد. زنبورهای بی عسل نیز در این دسته هستند و همچنین سوسک ها، مگس ها، پروانه ها و شاپرک ها. یکی از این گونه های زنبور عسل که تنها در مرحله لاروی خود گرده مصرف می کند، "Apis mellifera carnica" است. مجموعه وسیعی از حشرات وجود دارن
د که به طور فرصت طلبانه از گرده ها تغذیه می کنند، مانند پرندگان مختلف، عنکبوت های گوی بافی و سایر شهدخواران.
میلانا دودیوا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جولیا استولیارنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل لیتوانی است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
در سنت موسیقی کلاسیک غربی، لید (، جمع "Lieder" ; ، جمع، ) اصطلاحی است در فن تنظیم شعر موسیقی کلاسیک که برای ساخت یک آهنگ چندصدایی به کار می رود. در زبان آلمانی معاصر، این اصطلاح برای هر نوع آهنگی استفاده می شود، اما در زبان های انگلیسی و فرانسوی، "لید" بیشتر به معنای " آهنگ هنری " استفاده می شود تا آثاری را که از سنت های زبان های دیگر الهام گرفته اند را دربر گیرد. شعرهایی که در آهنگ های لیدر به کار می روند، بیشتر بر درونمایه های شبانی یا عشق رمانتیک متمرکز هستند. کهن ترین لیدها مربوط به اواخر سده چهاردهم یا اوایل سده پانزدهم است، و حتی می توان آهنگ های "مینسانگ" از اوایل سده ۱۲ و ۱۳ نیز در این مجموعه جای داد. بعدها می توان به ویژه به تنظیمات شعر رمانتیک در اواخر سده هجدهم و نوزدهم و اوایل سده بیستم نیز اشاره کرد. به عنوان مثال می توان به تنظیمات جوزف هایدن، ولفگانگ آمادئوس موتزارت، لودویگ ون بتهوون، فرانتس شوبرت، رابرت شومان، یوهانس برامس، هوگو ولف، گوستاو مالر یا ریچارد اشتراوس اشاره کرد. تاریخ. برای آلمانی زبانان، اصطلاح «لید» پیشینه ای دیرینه دارد که از آهنگ های سده دوازدهم تروبادر (مینسانگ) که از راه آهنگ
های محلی (') و سرودهای کلیسایی (') منتقل شده بودند، تا آوازهای کارگری سده بیستم (') یا آهنگ های اعتراضی (') را در بر می گرفت. واژه آلمانی "لید" برای «آهنگ» (که با گویش انگلیسی leed همبستگی دارد) برای نخستین بار در اوایل سده پانزدهم، در آلمانی مورد استفاده عمومی قرار گرفت و تا اندازه زیادی جایگزین واژه پیشین "gesang" شد. گاهی ادعا می شود که اسوالد فون ولکنشتاین شاعر و آهنگساز به دلیل نوآوری هایش در آمیختن واژه ها و موسیقی آفریننده لید بوده است. آهنگساز اواخر سده چهاردهم، شناس به راهب سالزبورگ، شش لید دو قسمتی نوشت که هنوز کهن ترین لیدها هستند، اما آهنگ های اسوالد (که تقریباً نیمی از آن ها در واقع از دیگر آهنگسازان وام گرفته شده اند) هم از دید شمار و هم کیفیت از راهب سالزبورگ پیشی می گیرند. در آلمان، زمانه بزرگ ترانه در سده نوزدهم آغاز شد. آهنگسازان آلمانی و اتریشی پیش از این زمان برای آواز با صفحه کلید آهنگ می نوشتند، اما با شکوفایی ادبیات آلمانی در دوران کلاسیک و رمانتیک بود که آهنگسازان با الهام از شعر جرقه سبک ِ شناس به لید را زدند. آغاز این سنت در آهنگ های هایدن، موتسارت و بتهوون دیده می شود، اما با شوبرت
بود که تعادل نوینی میان سخن و موسیقی پایه ریزی شد. شوبرت بیش از ۶۰۰ ترانه نوشت که برخی از آنها سکانس ها یا بخش های آهنگی بودند که به جای سرگذشت «تن» به سرگذشت «روان» می پرداختند. این سنت توسط شومان، برامس و ولف ادامه یافت و در سده بیستم توسط ریچارد اشتراوس، مالر و پفیتزنر ادامه یافت. آهنگسازان آتونالیته، مانند آرنولد شوئنبرگ، آلبان برگ و آنتون وبرن نیز لید ساخته اند. سایر سنت های ملی. سنت لید پیوند نزدیکی با زبان آلمانی دارد، اما در جاهای دیگر، به ویژه در فرانسه، با ملودی های آهنگسازانی مانند برلیوز، فوره، دبوسی، و پولنک، و در روسیه، به ویژه با آهنگ های موسورگسکی و راخمانینوف شباهتی وجود دارد. . انگلستان نیز شکوفایی آواز داشت که بیشتر در پیوند با آهنگ های محلی بودند تا آهنگ های هنری، و در کارهای رالف وان ویلیامز، بنجامین بریتن، ایور گورنی و جرالد فینزی منعکس شده است.
اقدامات اصلاحی یک فیلم اکشن، دلهره آور و علمی تخیلی آمریکایی به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی شان آوریلی با بازی بروس ویلیس و مایکل روکر است. این بر اساس رمان گرافیکی به همین نام توسط گرانت چستین است. آوریلی همچنین اولین بازی خود را در یک فیلم لایو اکشن انجام می دهد. این فیلم در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۲۳ پخش شد. داستان. داستان فیلم در زندان فوق امنیتی «سن تیبورون» جریان دارد؛ خطرناک ترین زندان جهان که برای نگهداری ابرشرورها و افراد دارای توانایی های ویژه طراحی شده است. این زندان به سامانه هایی برای مهار قدرت مجهز است تا توانایی های زندانیان را خنثی کرده و کنترل این جمعیت متنوع و اغلب خطرناک را حفظ کند. روایت با ورود «پی بک» (با بازی دن پین)، یک انتقام جوی متعصب آغاز می شود؛ کسی که مأموریتش شکار انسان های دارای قدرت است و همین امر باعث می شود سر از زندان سن تیبورون درآورد. ورود او تعادل قدرت میان زندانیان و کارکنان را بر هم می زند. «دولین» (با بازی مایکل روکر)، که به «ناظر» شهرت دارد، رئیس فاسد و بلندپرواز زندان است. او به ویژه به «جولیوس لوب» ملقب به «لوب» (با بازی بروس ویلیس) علاقه مند است؛ زندانی بدنامی که از
هوش خارق العاده و توانایی های تأثیر بر اجسام از راه دور برخوردار است. گفته می شود لوب ثروتی پنهان دارد و دولین مصمم است مکان آن را بیابد تا دوران بازنشستگی مجلل خود را تأمین کند. در میان زندانیان، «دیه گو دیاز» (با بازی برنان مجیا) قرار دارد؛ زندانی تازه واردی که تنها توانایی اش همدلی شدید است. دیه گو باید در محیط پرمخاطرهٔ سن تیبورون با دقت متحدان خود را انتخاب کند تا به مهره ای در بازی های مرگبار میان زندانیان و رئیس زندان تبدیل نشود. با بالا گرفتن تنش ها، اتحادها شکل می گیرند و خیانت ها فاش می شوند. نبرد قدرت میان لوب و ناظر شدت می گیرد و به شورشی خشونت بار درون زندان می انجامد. در میانهٔ این هرج ومرج، توانایی همدلانهٔ دیه گو نقشی حیاتی در میانجی گری، کاهش درگیری ها و یافتن راهی برای بقا ایفا می کند. فیلم با رویارویی ای سرنوشت ساز به اوج می رسد؛ تقابلی که نظام فاسد حاکم را به چالش می کشد و شخصیت ها را وامی دارد با وجدان اخلاقی خود روبه رو شوند. پایان بندی فیلم سرنوشت سن تیبورون و ساکنانش را در وضعیتی نامشخص رها می کند و پرسشی دربارهٔ معنای واقعی عدالت و رستگاری مطرح می سازد.
طاق پیروزی، پیچیده شده یک چیدمان هنری موقت توسط هنرمندان کریستو ولادیمیروف جاوچف و ژان کلود دنات دو گیلبون بود که در آن طاق پیروزی در پاریس به مدت دو هفته در سال ۲۰۲۱ در پارچه ای نقره ای-آبی پیچیده شد. برنامه ریزی و دستاورد نهایی. کریستو و ژان کلود به خاطر بسته بندی بناهای تاریخی عمومی، از جمله رایشس تاگ "بسته بندی شده" در برلین، "پون نوف" در پاریس، و "دروازه ها" در نیویورک شناخته می شوند. کریستو اولین بار زمانی که در سال ۱۹۶۱ در نزدیکی طاق پیروزی زندگی می کرد، به فکر پیچیدن آن افتاد. اما برنامه ریزی برای انجام آن در سال ۲۰۱۸ آغاز شد، با این هدف که کار را در بهار ۲۰۲۰ به پایان برساند تا همزمان با نمایشگاهی که در مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدوبرگزار می شد از آن رونمایی کند، اما کریستو می خواست «فراتر از نمایشگاه» کار کند. این اولین اثر با امضای آنها از زمان مرگ ژان کلود در سال ۲۰۰۹ بود . این کار از طریق فروش اسناد پروژه، از جمله نقشه ها و مدل ها، تأمین مالی شد. هزینه نهایی حدود ۱۴ میلیون یورو (۱۶٫۵۴ میلیون دلار) بود. در مقایسه با پروژه های قبلی آنها، تأیید دولت به راحتی به دست آمد. در ابتدا قرار بود این چیدما
ن هنری در آوریل ۲۰۲۰ به مدت دو هفته اجرا شود، اما به دلیل لانه سازی شاهین های دلیجه که در طول بهار در این بنای تاریخی لانه می کنند تا ماه سپتامبر به تعویق افتاد. در ۳۱ مه ۲۰۲۰، کریستو درگذشت و فرانس ۲۴ اعلام کرد که این پروژه مطابق میل کریستو ادامه خواهد یافت. پس از تاخیرهای بیشتر به دلیل همه گیری COVID-19، سرانجام در سپتامبر ۲۰۲۱ این پروژه هنری تکمیل شد. طاق پیروزی، پیچیده شده، یکی از بزرگترین آثار آنها بود، با ۲۵۰۰۰ متر مربع پارچه پلی پروپیلن نقره ای آبی و قابل بازیافت که با ۳۰۰۰ متر طناب قرمز بسته شده بود.
لازار کارویچ (به زبان سیریلیک: Лазар Царевић؛ زاده ۱۶ مارس ۱۹۹۹) یک فوتبالیست اهل مونته نگرو است که در پست دروازه بان برای بارسلونا بی و همچنین تیم ملی مونته نگرو بازی می کند. دوران باشگاهی. کارویچ دوران بازی برای بزرگسالان خود را با گربالج در لیگ اول مونته نگرو در سال ۲۰۱۵ آغاز کرد. او در ۲۹ مه ۲۰۱۷ به بارسلونا بی منتقل شد. او در اولین فصل حضورش در آکادمی جوانان بارسلونا قهرمان لیگ جوانان یوفا ۱۷–۲۰۱۶ شد. در ۷ ژوئیه ۲۰۲۰، او قرارداد خود را با بارسلونا بی تا سال ۲۰۲۳ تمدید کرد. در ۶ نوامبر ۲۰۲۱، او برای اولین بار روی نیمکت تیم بزرگسالان بارسلونا برای بازی مقابل سلتاویگو در لا لیگا ظاهر شد. دوران ملی. کارویچ یکی از ملی پوشان جوانان مونته نگرو است که برای تیم های زیر ۱۷، زیر۱۹ و زیر۲۱ سال مونته نگرو بازی کرده است. او اولین بازی خود را برای تیم ملی بزرگسالان مونته نگرو در باخت ۱– ۰ در یک بازی دوستانه مقابل ارمنستان در ۲۴ مارس ۲۰۲۲ انجام داد و به عنوان یار تعویضی در نیمه دوم به میدان رفت. زندگی شخصی. پدر کارویچ، مارکو کارویچ، سیاستمدار، تاجر و مدیر فوتبال مونته نگرویی است.
تمپل استریت () شرکت رسانه ای کانادایی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
تورستار () شرکت رسانه ای کانادایی است، که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد.
تی دی کانادا () شرکت خدمات مالی و بانکداری کانادایی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
اورانیوم وان () شرکت انرژی هسته ای روس است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
یوبی سافت تورنتو () شرکت بازی ویدئویی کانادایی است، که در سال ۲۰۱۰ توسط جید ریموند تأسیس شد.
واتپد () یک وبسایت برای خواندن و انتشار داستان و برقراری ارتباط بین نویسندگان و خوانندگان آن هاست. پرطرفدارترین دسته بندی موضوعی داستان ها در این نرم افزار، دسته بندی های عاشقانه، داستان های نوجوان و فن فیکشن هستند.
تویوتا موتور آمریکای شمالی () شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۷ توسط شرکت تویوتا تأسیس شد و هم اکنون وظیفه تولید و توزیع محصولات تویوتا و لکسوس در آمریکای شمالی را برعهده دارد.
سیرز کانادا () شرکت خرده فروشی کانادایی است، که در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد.
زندگی از آنِ ماست () یک فیلم مستند تبلیغاتی فرانسوی محصول سال ۱۹۳۶ است. هزینهٔ ساخت این فیلم توسط حزب کمونیست فرانسه پرداخت شده و کارگردان های مختلفی چون ژان رنوآر، آنری کارتیه-برسون، ژان-پل لو شانوا و ژاک بکر آن را کارگردانی کرده اند. در ساخت این فیلم مستند، از ترکیبی از فیلم های خبری با آیتم های جدیدی دربارهٔ کارگران، دهقانان و روشنفکران استفاده شده است.
ریمون آنیل (؛ ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۳ – ۲۴ نوامبر ۱۹۶۷) فیلم بردار اهل فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مارکیتا" و "خر بوریدان" اشاره نمود.
مارکیتا () یک فیلم درام صامت به کارگردانی ژان رنوآر است که در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به ژان آنژلو، آنری دوبن و پی یر لسترینگی اشاره کرد.
آنری دوبن (؛ – ) کارگردان فیلم و بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کنت دو مونت کریستو" و "مارکیتا" اشاره کرد.
والتر ای. تامپسون (؛ ۸ مه ۱۹۰۳ – ۱۷ دسامبر ۱۹۷۵) تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "لباس راحت ساحلی"، "مرداب"، "ماجرای پرشور هالیوود"، "بدرود خوشگل من"، "اسب کهر را بنگر" و "داستان راهبه" اشاره نمود.
منطقه مهم پرندگان یا ناحیه مهم پرندگان یا مناطق مهم حفاظت از پرندگان و تنوع زیستی () یا (IBA) منطقه ای است که با استفاده از مجموعه معیارهای توافق شدهٔ بین المللی به عنوان داشتن اهمیت جهانی برای حفاظت از جمعیت پرندگان شناسایی شده است. سایت های IBA توسط انجمن جهانی پرندگان شناسایی شده و توسعه یافته اند. بیش از ۱۳۰۰۰ منطقهٔ IBA در سراسر جهان وجود دارد.این سایت ها به اندازه ای کوچک هستند که به طور کامل حفاظت شوند و از نظر ویژگی، زیستگاه یا اهمیت پرنده شناسی با زیستگاه اطراف متفاوت هستند. در ایالات متحده این برنامه توسط انجمن ملی Audubon اداره می شود. معمولاً IBAها بخشی از شبکهٔ منطقهٔ حفاظت شده موجود یک کشور را تشکیل می دهند، و بنابراین تحت قوانین ملی محافظت می شوند. شناسایی و حمایت قانونی از IBAهایی که در مناطق حفاظت شده نیستند در کشورهای مختلف متفاوت است. برخی از کشورها دارای استراتژی ملی حفاظت از IBA هستند، در حالی که در برخی دیگر حفاظت کاملاً وجود ندارد. تاریخچه. در سال ۱۹۸۵، به دنبال یک درخواست ویژه از جامعه اقتصادی اروپا، انجمن جهانی پرندگان فهرستی از مکان هایی را تهیه کرد که باید در اولویت قرار گیرند. در س
ال ۱۹۸۹، مجموعه ای از IBAهای اروپا منتشر شد. در ابتدا نام رسمی این نوع سایت، منطقه مهم پرندگان بود، از این رو مخفف آن IBA بود، سپس در کنگره جهانی پرندگان که در کانادا در سال ۲۰۱۴ برگزار شد، تصمیم گرفته شد که نام منطقه مهم پرندگان و تنوع زیستی را بدون تغییر نام اختصاری انتخاب کنند. معیارها. IBAها توسط مجموعه ای از معیارهای مورد توافق بین المللی تعیین می شوند. آستانه های ویژهٔ IBA توسط سازمان های حاکم منطقه ای و ملی تعیین می شود. برای اینکه یک سایت در فهرست IBA قرار گیرد، لازم است که دست کم یکی از معیارهای رتبه بندی زیر را داشته باشد:
ایستگاه مرکزی اوتاوا () ایستگاه اصلی پایانه مسافربری در اتاوا، انتاریو، کانادا بود. قبلاً در ۱٫۵ کیلومتری جنوب مرکز شهر اوتاوا در محله سنترتاون قرار داشت و اتوبوس هایی از Greyhound Canada, Ontario Northland و Autobus Gatineau خدمات رسانی می کردند. این ایستگاه در ۱ ژوئن ۲۰۲۱ بسته شد و زمینی آن نشسته اکنون متعلق به Brigil است، یک توسعه دهنده املاک و مستغلات، که قصد دارد یک فضای چند منظوره برای مسکن، غذاخوری، خرده فروشی و سایر مشاغل بسازد.
جام حذفی فوتبال انگلستان ۰۱–۱۹۰۰ سی امین فصل از قدیمی ترین رقابت های فوتبال جهان، رقابت جام اتحادیه فوتبال انگلستان بود (که معمولاً به عنوان جام حذفی شناخته می شود). تاتنهام هاتسپر از لیگ جنوبی، پس از تساوی ۲–۲ در بازی اول، در یک بازی تکراری شفیلد یونایتد را ۳–۱ شکست داد و جام را به دست آورد. از زمان تشکیل لیگ فوتبال در سال ۱۸۸۸، این اولین و تنها مرتبه ای بود که یک باشگاه خارج از لیگ فوتبال قهرمان جام می شد. قرار بود مسابقات در ورزشگاه تیمی برگزار شود در تاریخ مشخص شده برای هر مرحله که همیشه شنبه بود، نامش ابتدا می آمد. اگر بعد از ۹۰ دقیقه معمول، بازی مساوی می شد، بازی مجدد در ورزشگاه تیم دوم در اواخر همان هفته برگزار می شد. اگر بازی تکراری هم به تساوی می کشید، بازی تکراری سوم در ورزشگاه بی طرف برگزار می شد تا نهایتاً تکلیف برنده مشخص شود. اگر بعد از ۹۰ دقیقه، نتیجه بازی سوم مساوی می شد، ۳۰ دقیقه وقت اضافه برای تعیین برنده برگزار می شد. جدول زمانی. فرمت جام حذفی برای این فصل دارای یک دور مقدماتی، پنج دور انتخابی، یک دور ورودی، سه دور گزینشی، نیمه نهایی و فینال بود. دور میانی. دور میانی شامل ده بازی بود که بین
ده تیم برنده دور پنجم مقدماتی و ده تیم مشخص شده بازی می شد. لیورپول و استوک از دسته اول لیگ فوتبال، همراه با برسلم پورت ویل، گلوسوپ، گریمزبی تاون، نیوتن هیث، نیو برایتون تاور و وولویچ آرسنال از دسته دوم لیگ فوتبال خودکار وارد این رقابت ها شدند، و از دسته یک لیگ جنوب، پورتسموث و بریستول سیتی اضافه شدند. سایر تیم های دسته دوم باید از طریق دورهای مقدماتی قبلی وارد این مرحله می شدند. بارنزلی، بلکپول، برتون سویفتز، چسترفیلد، گینزبورو ترینیتی، لینکولن سیتی، میدلزبرو، استوک پورت کانتی و والسال، همگی در دور سوم مقدماتی شرکت کردند. از این میان، تنها چسترفیلد، میدلزبرو و والسال به دور میانی راه یافتند. هفت تیم غیر لیگ دیگر نیز به آنها پیوستند. ده بازی در ۵ ژانویه ۱۹۰۱ انجام شد. تساوی بین ردینگ و بریستول سیتی، به بازی تکراری کشید که در اواسط هفته بعد انجام شد. این مسابقه تکراری، دوباره به تساوی منجر شد، بنابراین دومین بازی تکراری هفته بعد در یک ورزشگاه بی طرف (کونتی گراوند سویندون تاون) انجام شد. دور اول گزینشی. دور اول گزینشی، شامل شانزده بازی بین ۳۲ تیم بود. ۱۶ تیم باقیمانده از ۱۸ تیم لیگ دسته اول فوتبال، همراه با اس
مال هیث، برنلی و لستر از لیگ دسته دوم فوتبال و ساوتهمپتون، میلوال اتلتیک و تاتنهام هاتسپر از لیگ دسته یک جنوبی، از این دور رقابت کردند. و به ده تیمی پیوستند که در دور میانی پیروز شدند. مسابقات در روز شنبه ۹ فوریه ۱۹۰۱ انجام شد. چهار مسابقه به تساوی کشیده شد و بازی های تکراری در اواسط هفته بعد انجام شد. دور دوم گزینشی. هشت مسابقه دور دوم برای شنبه ۲۳ فوریه ۱۹۰۱ برنامه ریزی شده بود. بازی تکراری بین استون ویلا و ناتینگهام فارست در اواسط هفته بعد انجام شد. دور سوم گزینشی. هر چهار مسابقه دور سوم گزینشی برای شنبه ۲۳ مارس ۱۹۰۱ برنامه ریزی شده بود. دو بازی به تکرار کشیده شد که در اواسط هفته بعد انجام شد. نیمه نهایی ها. بازی های نیمه نهایی هر دو قرار بود در روز شنبه ۶ آوریل ۱۹۰۱ برگزار شود. شفیلد یونایتد و استون ویلا در این تاریخ بازی کردند، اما بازی مساوی شد و مجبور شدند پنج روز بعد بازی تکرار را برگزار کنند که این بازی با پیروزی ۳-۰ شفیلد به پایان رسید. بازی دیگر، تاتنهام هاتسپر مقابل وست برومویچ، تا دوشنبه ۸ آوریل به تعویق افتاد و نهایتا با پیروزی قاطع اسپرز به پایان رسید. فینال. فینال در روز شنبه ۲۰ آوریل ۱۹۰۱ در
کریستال پالاس برگزار شد. بیش از ۱۱۰٬۰۰۰ هوادار در این مسابقه شرکت کردند. فرد پریست پس از حدود ۲۰ دقیقه دروازه شفیلد یونایتد را باز کرد. سندی براون کمی بعد گل تساوی را با ضربه سر به ثمر رساند و نیمه نخست با نتیجه ۱–۱ به پایان رسید. براون در اوایل نیمه دوم اسپرز را پیش انداخت، اما شفیلد یونایتد به شدت فشار آورد و بالاخره، والتر بنت با ضربه سرش گل تساوی را برای شفیلد به ثمر رساند. در بازی تکراری، اسپرز با شکست ۳–۱ شفیلد در حضور ۲۰٬۴۷۰ تماشاگر در ورزشگاه بارندن پارک شهر بولتون قهرمانی را به خود اختصاص داد و اولین و تنها تیم «غیر لیگ فوتبال» شد که از زمان ایجاد لیگ فوتبال، جام حذفی را به دست آورد. جان کامرون اولین گل تاتنهام را به ثمر رساند و پس از گل دوم اسمیت، سندی براون گل سوم تاتنهام را وارد دروازه شفیلد کرد تا به اولین بازیکنی تبدیل شود که در همه مراحل این جام گلزنی می کند. او هر دو گل را در فینال اول و همچنین یک گل را در بازی تکراری به ثمر رساند و در مجموع ۱۵ گل در رقابت های این فصل از جام حذفی ثبت کرد.
وازریک در-ساهاکیان (متولد ۱۳۲۷ در تهران)، از مترجمان حوزه سینما و تئاتر ارمنی تبار اهل ایران است. تحصیلات. وی در سال ۱۳۵۰ وارد مدرسه عالی سینما و تلویزیون شده و در زمینه فیلمبرداری تحصیل کرد. فعالیت تلویزیونی. در-ساهاکیان در چند مجموعه تلویزیونی از جمله "دلیران تنگستان"»، "سمک عیار"»، "آتش بدون دود" و "سفرهای دور و دراز هامی و کامی در وطن" دستیار فیلمبردار و بعدها فیلمبردار بود. ترجمه ها. کتاب هایی است که از این مترجم منتشر شده است عبارتند از:
مهدی صالحی قلعه شاهرخی (۱۳۶۲ –۲۵ فروردین ۱۴۰۱) یکی از زندانیان اعتراضات دی ۱۳۹۶ بود. وی از طرف شعبه یکم اجرای احکام خمینی شهر به جرم محاربه با سلاح گرم و افساد فی الارض به اعدام محکوم شده بود. او در دادگاه، حضور در اعتراضات دی ماه ۹۶ را تکذیب کرده بود. صالحی پس از سکته مغزی به «بیمارستان الزهرا» اصفهان منتقل شد و منابع مختلف خبری و حقوق بشری اعلام کردند که او در اثر «تزریق داروی اشتباه» چند ماه در اغما به سر برده و در روز پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۱ درگذشت. صالحی متولد ۱۳۶۲ و ساکن یزدانشهر در ۴ کیلومتری نجف آباد در استان اصفهان بود. وی در زمان مرگ ۳۹ سال سن داشت و رسانه ها شغل او را بنگاه دار نوشته و گفته اند که متأهل بوده و یک دختر ۹ ساله داشته.
دکل اچ-فریم () یک سازه دروازه ای است که از خطوط برق هوایی در پست های برق پشتیبانی می کند. برج های اچ-فریم تقریباً همیشه از لوله فولادی یا اسکلت فلزی ساخته می شوند. این دکل ها برای متصل ساختن سیم به پست های برق یا موارد مشابه به کار می روند.
دکل بالابر هوایی () دکل بالابر هوایی ساختمانی است که کابل های یک بالابر هوایی مانند ترن هوایی یا تله کابین را حمل می کند. دکل های بزرگ ترن هوایی معمولاً از یک ساختار فولادی تشکیل شده اند، دکل های کوچکتر بالابر از فولاد لوله ای ساخته شده اند. ترن هوایی های اولیه تا قبل از ساخت این نوع دکل دارای دکل های بتن مسلح بودند. این دکل ها به عنوان نقطه توقف مسافران یا کالاها طراحی نشده اند، اما برخی از آنها برای دسترسی کارکنان برای تعمیر و نگهداری ماشین های بالابر امکاناتی دارند. برخی از دکل ها دارای نردبان یا پله های تعبیه شده برای دسترسی به تعمیر و نگهداری هستند و برخی از نمونه های بلندتر دارای آسانسور هستند.
دکل بن بست () (همچنین برج لنگر)، یک سازه خود نگهدار است که در ساخت خطوط برق هوایی استفاده می شود. برج انتقال بن بست از عایق های کرنش افقی در انتهای هادی ها استفاده می کند و کابل را به دو قسمت تقسیم می کند. از این دکل ها به دلایل فنی و فیزیکی استفاده می شود. دکل های بن بست در زمانی که مدار کابل های یک خط انتقال جهت بیش از چند درجه تغییر می کند استفاده می شود تا بار فیزیکی کابل، دکل را واژگون نکند، یا در فواصل مکانی در طول یک خط انتقال استفاده می شود که تمام دکل ها یا تیر برق ها توسط یک کابل به هم متصل نباشند تا در صورت واژگونی تعدادی از دکل ها تمام شبکه آسیب نبیند.
بندیکت بوژوس (؛ – ) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شب کریسمس"، "ماجرای ماکومبر"، "خاطرات یک خدمتکار" و "پل سن لوئیس ری" اشاره نمود.
مقره اوپنهایمر () مقره های خطوط آهنی گالوانیزه تلگراف هستند. آنها از سه بخش بیضی شکل تشکیل شده اند که برای اتصال به شبکه به سبک تلسکوپ به یکدیگر فرومی روند. بخش های این مقره ها برای اتصال سیم مانند تلسکوپ به یکدیگر متصل می شوند.
آندره دو لُرد (؛ – ) فیلم نامه نویس، کتابدار، نمایشنامه نویس و نویسنده اهل فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خاطرات یک خدمتکار" اشاره نمود.
مفصل غرابی (از واژهٔ یونانی "koraks" به معنی غراب) یک استخوان جفتی است که بخشی از مجموعه شانه در همه مهره داران به جز پستانداران ددان (کیسه داران و جفت ها) است. در پستانداران ددان (از جمله انسان)، یک فرایند غرابی به عنوان بخشی از کتف وجود دارد، اما با استخوان غرابی اکثر مهره داران دیگر هم ساخت نیست. در ماهی پایه باله سینه ای را فراهم می کند. تک سوراخ سانان و همچنین ددکمانان منقرض شده، هم دارای استخوان غرابی خزندگان (معروف به پروکوراکویید یا "کوراکویید قدامی") هستند و هم فرایند غرابی سایر پستانداران، که دومی به عنوان یک استخوان جداگانه است، وجود دارد.
یک تیر چوبی مهندسی شده که بیشتر به عنوان یک تیر I شکل شناخته می شود؛ محصولی است که بیشتر برای رفع مشکلاتی که در تیرهای چوبی سنتی به وجود می آمد، طراحی شده است. تیر I شکل در سال ۱۹۶۹ اختراع گردید. تیر I شکل یک محصول مهندسی شده چوبی می باشد که مقاومت بالایی نسبت به اندازه و وزن خود دارد. بزرگترین تفاوت قابل توجه تیرهای I شکل با الوار اندازه بری شده (استاندارد) این است که تیرهای I شکل بارهای بسیار سنگین را با میزان کمتر چوب نسبت به تیرهای چوب ماسیو (چوب خالص) استاندارد تحمل می کند. از سال ۲۰۰۵ تقریباً برای ۵۰ درصد از تمام کف های چوبی با قاب سبک از تیرهای I شکل استفاده می شود. در حقیقت، تیرهای I شکل به منظور کمک به رفع مشکلات متداول که با استفاده از چوب ماسیو به عنوان تیر به وجود می آمدند، طراحی شده اند. از مزایای دیگر تیرهای I شکل این است که آنها نسبت به الوارهای استاندارد تمایل کمتری به کمانی شدن، قوس برداشتن، پیچیدگی، فنجانی شدن، ترک و شکاف دارند. پایداری ابعاد و همکشیدگی بسیار کم کمک شایانی به رفع صدای جیر جیر کف می کند. از معایب تیرهای I شکل نیز شکست سریع ساختمانی درهنگام قرارگیری مستقیم در معرض آتش میباشد ک
ه زمان در دسترس برای فرار ساکنان را کاهش داده و همچنین خطر را برای آتش نشانان افزایش می دهد. طراحی و ساخت. یک تیر I شکل دو بخش اصلی دارد که شامل جان تیر و بال تیر می باشد. جان تیر بین بال بالا و پایین قرار می گیرد و شکل I را ایجاد می کند. بال تیر می تواند از الوار روکش لایه ای (LVL) یا چوب ماسیو متصل شده به یکدیگر با اتصال انگشتی برای رسیدن به مقاومت نهایی ساخته شود. بال برای اتصال به جان تیر از یک طرف شیاردار می باشند. جان تیر به طور معمول از تخته لایه، الوار روکش لایه ای یا تخته تراشه ای جهت دار ساخته می شود. پس از تعیین اندازه جان و بال های تیر؛ با فشردن جان به بال های بالا و پایین تیر با چسب ضدآب مونتاژ می شوند. پس از مونتاژ، تیرهای I شکل از مقطع بریده شده (کله بری) و چسب توسط گرما گیرا می شود یا در دمای اتاق قرار می گیرد تا به طور تقریبی به رطوبت تعادل برسد. ابعاد تیرهای I شکل با توجه به بارها و اندازه دهانه مورد نظر متفاوت می باشد. عرض (ارتفاع) تیرهای I شکل می تواند ۲۳۵ تا ۶۱۰ میلی متر باشد و طول آنها تا ۲۴ متر برسد و همچنین طول ۱۲ تا ۱۳ متر رایج تر می باشد. استفاده مورد نظر برای یک تیر I شکل برای تیرها