Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان جوان هنری به نام های تیلور و ویلیام واگذار نمود. هنری زمانی که پانزده ساله بود، پدرش فوت نمود اما به قدر کافی بالغ بود که به عنوان مردی شناخته شود که به تنهایی قادر به ادامهٔ زندگی است. شارلوت تیلور خواهر متأهل هنری بلو نیز میراث نگرفت. وی در سال ۱۸۳۱ با جوزف چارلز جونیور ازدواج نمود. جوزف چارلز، پدر چارلز نخستین روزنامه در غرب می سی سی پی را تأسیس نمود. خانوادهٔ چارلز، هنری را بعد از مرگ پدرش کمک نمودند و هنری کار خویش را به عنوان منشی در شرکت عمده فروشی دارو و رنگ آن ها آغاز نمود. پس از بازنشستگی چارلز پدر در سال ۱۸۳۶، هنری در این بازرگانی شریک شد. در سال ۱۸۳۸ این بازرگانی به نام چارلز، بلو و شرکت تغییر نام داده شد. صرف چند سال بعد در سال ۱۸۴۴ این شراکت منحل گردید. چارلز مالکیت داروخانه را به دست گرفت و بلو شرکت تولیدی را که بعداً به نام شرکت کولایر وایت لید و اویل معروف شد، را حفظ نمود. شرکت کولایر یکی از بزرگترین کارخانه ها در سنت لوئیس بود. چارلز، بلو و شرکت تنها بازرگانی نبود که بلو رهبری می نمود. هنری و برادراش پیتر شرکت معدن کاری و ذوب گرنبی را ایجاد نمودند. هنری همچنین یک مدتی به صفت رئیس خط آهن ک
وه آهن خدمت نمود و در ایجاد کوره صنعت آهن در کارندولت کمک نمود. هنری با مینروا گریمسلی (۱۸۲۱–۱۸۷۵) دختر سرهنگ تورنتون، دختر مالک ثروتمند کارخانه تولید زین و سوسن (ستارک) ازدواج نمود که نُه فرزند از وی داشت. هنری و مینروا در سال ۱۸۴۰ ازدواج نمودند. هنری دختران اش را به کسب آموزش تشویق نمود و این کار در آن زمان کار غیرمعمول و خارق العادهٔ بود. یکی از آن دختران به نام سوسن الیزابت بلو مربی سرشناس قرن نوزدهم شد که نخستین کودکستان را در سراسر نواحی کشور بنیان گذاری نمود. در سال ۱۸۴۹ پس از آن که منزل خانوادگی آتش گرفت و بیماری همه گیر وبا به سرعت در سنت لوئیس گسترش یافت، بلو خانواده اش را به کاروندلت که در آن زمان شهر جداگانه بود، منتقل نمود. سرهنگ تورنتون در این محل به مساحت هفده جریب زمین را به فامیل هنری داد. بلو عمارت ویکتوریایی بر روی زمین بناء کرد که دارای کتابخانهٔ با تابلوهای ساخت استادانه و پنجره های شیشه ای داغی بود که بعداً در موزه تاریخی میسوری نصب شد. زندگی سیاسی. با وجودیکه بلو در جنوب بزرگ شده بود ولی مخالف بردگی بود. والدین هنری بردهٔ داشتند، به نام درد اسکات که به امرسون فروختند و امرسون این برده ر
ا به سرزمین های آزاد ایلینوی و ویسکانسین برد. زمانیکه اسکات به سنت لوئیس برگشت، هنری تیلور بلو وی را تشویق کرد تا برای آزادی خویش دعوی باز نماید، زیرا وی در ایالت های آزاد زندگی کرده بود. هر دو برای تأمین مالی مالی این پرونده پول کمک نمودند که بر اثر آن این پرونده از طریق سیستم حقوقی تا دیوان عالی راه یافت. اسکات بعداً در پیشنهاد آزادی خویش ناکام شد. دادگاه حکم نمود که برده جزو اموال است نه شهروند. درد اسکات بعد از اینکه بیوه امرسون او را به تیلور بلو بخشید و تیلور او را برای همیشه آزاد نمود، سرانجام آزادی خویش را به دست آورد. بلو در سال ۱۸۵۴ به دلیل دیدگاه جمهوری خواهان در قبال برده داری به حزب جمهوری خواه پیوست. هنری تیلور بلو در آن سال به عضویت سنای میسوری انتخاب شد و از سال ۱۸۵۴ تا سال ۱۸۵۸ در این مجلس خدمت نمود. در سال ۱۸۶۰ بلو به عنوان نمایندهٔ میسوری در کنوانسیون شیکاگو خدمت کرد، جاییکه آنها ابراهام لینکلن را نامزد ریاست جمهوری معرفی نمودند. بلو در سال ۱۸۶۱ توسط رئیس جمهور ابراهام لینکلن وزیرمختار ونزوئلا تعیین شد و تا سال بعدی در این سمت خدمت نمود. بلو در این سمت برای بهبود بازرگانی بین ونزوئلا و دره
می سی سی پی کار نمود. بلو برای مدت زیادی در این سمت باقی نماند. وی به منظور حمایت اتحادیه در جریان جنگ داخلی به ایالات متحده آمریکا برگشت. او بعداً به عنوان یک اتحادیه گریا بدون قید و شرط، به مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. بلو در سال های ۱۸۶۲ و ۱۸۶۴ در این مجلس انتخاب شد و الی سال ۱۸۶۷ خدمت نمود. بلو خواستار برگشت به کسب و کار خود در سنت لوئیس بود و از نامزدی مجدد در انتخابات سال ۱۸۶۷ خودداری نمود. بلو در کمیتهٔ مشترک بازسازی که اصلاحیه چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده را پیش نویس نمود، خدمت کرد. بلو در سال ۱۸۶۹ زمانیکه توسط رئیس جمهور یولیسیز سایمن گرانت به عنوان سفیر در برزیل تعیین شد، به سیاست برگشت. بلو در سال ۱۸۷۴ به عضویت هیئت عالی رتبگانی که به منظور سازماندهی مجدد حکومت ناحیه کلمبیا گماشته شده بودند، تعیین شد. وی شش ماه پس از اشغال این پُست به اساس ملاحظات شخصی استعفا داد. مرگ و میراث. هنری تیلور بلو در سال ۱۸۷۵ به عمر ۵۸ سالگی در اسرتووگا ایالت نیویورک فوت نمود. مرگ بلو فقط پس از سه ماه از مرگ مینروا به وقوع پیوست. این دو به مدت ۳۵ سال با هم زندگی مشترک داشتند. مراسم جنازه بلو به مدت د
و ساعت را دربرگرفت و قطار خاصی برای انتقال عزاداران از سنت لوئیس به خانه او در کاروندلت گماشته شد. وی در گورستان بلفونتاین در سنت لوئیس ایالت می سوزی دفن شد و از وی شش فرزند باقی ماند. بلو در تأسیس و ایجاد تعداد زیادی سازمان ها از جمله کلیسای پروتستان، مجمع فیلسوفان، انجمن فیل هارمونیک یا ترویج موسیقی سنت لوئیس، باشگاه قرن بیستم، آکادمی هنر غربی و مدرسهٔ دولتی کاروندلت، کمک نمود. جادهٔ بلو که از چندین شهرستان در همسایگی شهر سنت لوئیس جنوبی می گذرد، به نام بلو نام گذاری شده است. مدرسه اچ. تی بلو در واشینگتن دی سی نیز به نام وی نام گذاری شده بود. این مدرسه بعداً به منظور ایجاد مدرسه بلو-پیرس، با مدرسه ابتدائی فرانکلین پیرس ادغام شد. اخیراً این مدرسه به مدرسه ویژه ای به نام مدرسه ابتدائی دوستی بلو پیرس تغییر نام داده شد.
میراث جهانی در لیبی شامل پنج اثر ثبت شده در کشور لیبی توسط میراث جهانی است. سایت های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو، مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. لیبی این پیمان نامه را در جمعه، ۱۳ اکتبر ۱۹۷۸ پذیرفت و از آن هنگام، مکان های طبیعی و فرهنگی لیبی واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. هر پنج اثر ثبت شدهٔ لیبی در بخش آثار فرهنگی و سایت هایی تاریخی هستند. آثار ثبت شده لیبی در اثر جنگ داخلی لیبی وضعیت پایداری ندارند و یونسکو آن ها را از سال ۲۰۱۶، در ردهٔ آثار در معرض خطر قرار داده است. سطح بالای بی ثباتی در کشور، این واقعیت که گروه های مسلح در سایت ها یا مناطق پیرامون آن ها حضور دارند و آسیب هایی که به آثار وارد شده و ممکن است وارد آید، موجب اتخاذ چنین تصمیمی شد. در سپتامبر ۲۰۱۷، پس از وقوع درگیری های نظامی درون و بیرون مجموعه باستان شناسی صبراته، مدیرکل یونسکو از همه طرف های جنگ خواست با توجه به مفاد کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه، از هرگونه استفاده نظامی یا هدف قرار دادن مکان
های میراث فرهنگی و مناطق اطراف آن ها، خودداری کنند. سایت های میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر مکان هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند، کشورهای عضو می توانند فهرستی از مکان های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. لیبی سه اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
آماندا انیز نایت آلن (Amanda Inez Knight Allen) (زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۸۷۶ – درگذشتهٔ ۵ ژوئن ۱۹۳۷)، میسیونری مورمن و سیاستمدار اهل یوتا بود. در ۱۸۹۸ میلادی، وی یکی از تنها دو میسیونری زن برای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان (کلیسای LDS) شد. آماندا انیز در نزدیکی پیسون، قلمروی یوتا از جیسی نایت و همسر وی آماندا مک ایوان زاده شد. او چهارمین فرزند از پنج فرزند خانواده بود؛ وی دو برادر به نام های ریموند و جی. ویل نایت و دو خواهر به نام های جینی نایت مانگوم و لون نایت جوردن داشت. خانواده وی به پروو نقل مکان نمودند و انیز نایت در آکادمی بریگم یانگ (BYA) پذیرفته شد. تا سن ۲۲ سالگی، نایت آموزش خود در BYA را به اتمام رسانده و به سنت جورج در یوتا نقل مکان نموده بود، جاییکه او به پژوهش در حوزه نسب شناسی آغاز کرد. خدمت به عنوان میسیونری در بریتانیای کبیر. در ۱ آوریل ۱۸۹۸، نایت یکی از تنها دو زن بود که درجات قدیسی مربوطه را از سوی کلیسای LDS کسب کرد تا به به طور رسمی به عنوان میسیونری تمام-وقت کلیسا انتخاب گردد. زن دیگر، دوست دوران کودکی وی جینی بریمهال بود. جینی بریمهال و انیز نایت دو معاشر میسیونری بودند که برای یک سال در ا
نگلستان ماندند، آنها پروو را در ۲ آوریل ترک نموده و در ۲۸ آوریل ۱۸۹۸ به انگلستان رسیدند. به عنوان میسیونری، به طور مکرر از نایت و بریمهال درخواست می گردد تا در جلسات عمومی سخنرانی نموده و رساله های میسیونری را در جاده ها پخش نمایند. از آنجا که نایت و بریمهال، برای یک مدت، تنها میسیونری های زن در حال خدمت در اروپا بودند، اغلب از آنها خواسته می شد تا برای سخنرانی به اطراف انگلستان سفر کنند. میسیونری جوزف اس. برادبنت در نامه ای به "دزرت ایونینگ نیوز"، نوشت که «هر کدام از خواهران جینی بریمهال و انیز نایت که هر دو اهل پروو هستند، برای مدتی در مورد یوتا و مردم خود صحبت نموده و تعهدهای قوی نسبت به احیای انجیل گاسپیل و همچنین مأموریت مقدس جوزف اسمیت نشان دادند. ۸۰۰ نفر در این گردهمایی که سکوت کامل در آن حاکم بود، حضور داشتند». نایت و بریمهال نه تنها به طور گسترده در انگلستان به سفر پرداختند، بلکه به سایر نقاط اروپا نیز سفر نمودند. نایت گزارش داد که «یک ماه را برای بازدید از شهرهای مشهور در فرانسه، سوئیس، آلمان، بلژیک و هلند» سپری نمود. نایت باور داشت که یکی از اهداف اصلی وی به عنوان میسیونری همانا زدودن این باور شایع
در سراسر اروپا بود که زنان مورمن «برده های پایمال شده هستند». با این حال، نایت و سایر میسیونری ها همیشه مورد استقبال قرار نمی گرفتند. در فوریه ۱۸۹۹، زمانی که نایت در یک مراسم کلیسا در بریستول شرکت داشت، تمامی پنجره ها از سوی شورشیان ضد-مورمن شکسته شدند. نایت، همراه وی و سایر میسیونری ها مجبور شدند برای محافظت از خود از پلیس محلی طالب کمک شوند. هرچند جینی بریمهال در نوامبر ۱۸۹۸ به دلیل وضعیت پزشکی نامساعد دوباره به یوتا بازگشت، اما نایت یکجا با چندین همراه دیگر از جمله، لیزا چیپمان و جی. کلارا هالبروک که هر دو اهل یوتا بودند، به تبلیغ مذهبی خود تا ۱۹۰۰ میلادی ادامه داد. با این وجود، بعضی وقت ها به خاطر کمبود زنان میسیونری، نایت به تنهایی خدمت می کرد. او در دفتر خاطرات خود از جلسه ای یادآوری می کند که در آن «او تنها دختر بود. وقتی بزرگان سخنرانی خود را با گفتن این جمله، برادران و خواهر من، آغاز می کردند، من خیلی احساس خودنمایانه داشتم». مناطقی که نایت در آن خدمت کرد مشتمل بر چلتنهام، لندن، کنت و بریستول بود. نایت پس از خدمت برای بیش از دو سال در اکناف بریتانیا، اسکاتلند و ویلز در ماه ژوئن ۱۹۰۰ دوباره از بریتان
یا به خانه بازگشت. زندگی شخصی و کار اجتماعی. نایت در ژوئن ۱۹۰۲ با رابرت یوجین آلن که یک بانکدار محلی و توسعه دهنده اجتماعی برجسته بود، در معبد سالت لیک سیتی ازدواج کرد. رابرت آلن در ۲۱ دسامبر ۱۸۷۷ در کولویل، یوتا از آقا و خانم توماس ال. آلن به دنیا آمده بود. آقای آلن در ۱۹۰۵ میلادی در یک مأموریت تبلیغ مذهبی LDS در لیورپول، انگلستان خدمت نموده و در آکادمی بریگم یانگ، جاییکه با نایت آشنا شد، آموزش دیده بود. آنها پنج پسر داشتند، از جمله دبلیو. یوجین جی. نایت، رابرت کی. آلن، جوزف نایت آلن و مارک ائی. آلن. انیز آلن پس از ازدواج خود نیز در حوزه های گوناگونی در درون کلیسا و اجتماع فعال بود. از ۱۹۲۷ میلادی تا زمان مرگ خود (۱۰ سال)، او عضو هیئت عمومی انجمن مساعدت (Relief Society) بود. آلن پس از مأموریت مذهبی خود در بریتانیایی کبیر، برای چندین سال در امور آکادمی بریگم یانگ نیز دخیل بود. در ۱۹۰۰ میلادی، درست چند ماه پس از بازگشت به خانه، آلن به عنوان مدیره-زن «الهیات میسیونری برای دختران» در آکادمی انتخاب گردید. آلن، علی رغم چالش های شخصی از جمله ابتلا به بیماری آبله در اکتبر ۱۹۰۰، برای دو سال به عنوان مدیره این مدرسه خ
دمت کرد. آلن به تأسیس شعبه رفاه اجتماع در پروو همکاری نموده و در مؤسسه صلیب سرخ شهرستان یوتا به طور فعال کار می کرد. آلن به خاطر نقشی که به عنوان یکی از تنها دو میسیونری زن در کلیسای LDS داشت، همواره مورد تقدیر قرار می گرفت. در ۱۹۳۴ میلادی، او و جینی بریمهال نایت از سوی رئیس کلیسا هربر جی. گرانت در یک جلسه انجمن یشارا مورد تقدیر قرار گرفتند. علاوه بر رهبری انجمن مساعدت و عضویت در انجمن یاشارا، آلن همچنین در فعالیت ها و باشگاه های دیگر نیز شرکت داشت، از جمله باشگاه مطالعه نیلک. فعالیت سیاسی. آلن در حزب دموکرات در یوتا نیز فعال بود و از همان ایام جوانی در ۱۸۹۵ میلادی، زمانی که ۱۹ سال داشت، در کمیته های گوناگون و شعبه های مختلف خدمت می کرد. وی در ۱۹۳۱ میلادی به عنوان عضو کمیته اجرائی مساعدت بیکاری در شورای مشورتی فرماندار جورج درن انتخاب گردید. او برای چهار سال به عنوان عضو کمیته ملی دموکرات خدمت نموده و در این جریان در دو کنوانسیون ملی، اولی در ۱۹۲۴ میلادی در نیویورک و دومی در ۱۹۲۸ میلادی در هیوستون، تگزاس، شرکت نمود. او باری از طرف حزب دموکرات به عنوان نامزد مجلس سنا معرفی گردیده و از سوی ویلیام جنینگز بریان و
هربرت جی. گرانت برای کسب این سمت پشتیبانی گردید. گهگاهی باورهای سیاسی و دینی آلن با هم در تقابل قرار می گرفت. زمانی که وی به عنوان عضو کمیته حزب دموکرات خدمت می کرد، یکی از حامیان نامزد دموکرات، فرانکلین دی. روزولت در انتخابات ۱۹۳۲ بود. با این وجود، آلن با متمم هجدهم قانون اساسی آمریکا که یکی از وعده های انتخاباتی اصلی روزولت بود، مخالفت کرد. در ۱۹۲۴ میلادی، آلن نماینده یوتا در کنوانسیون ملی دموکرات ها در کلیولند، اوهایو بود. چون شوهر وی یک جمهوری خواه بود، تجارب آلن در عرصه سیاسی گاهی وقت ها نادر بود؛ مثلاً، در سال ۱۹۲۴، آلن هم در کنوانسیون ملی دموکرات ها و هم در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان شرکت کرد، در کنوانسیون اولی به عنوان عضو کمیته ملی دموکرات ها و در کنوانسیون دومی همراه با شوهر خود، کسی که به عنوان نماینده یوتا شرکت کرده بود. افزون بر آن، آلن در ۱۹۲۸ میلادی به عنوان عضو کمیته ملی زنان دموکرات انتخاب گردید. آلن به خاطر فعالیت های خود در عرصه سیاست به طور مکرر مورد قدردانی قرار گرفته و در جشنواره چهار ژوئیه ۱۸۹۸ یا ۱۹۰۰ پروو، عنوان «الهه آزادی» یوتا را دریافت کرد.
جسی آکرمن (Jessie Ackermann) (زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۸۵۷ – درگذشتهٔ ۳۱ مارس ۱۹۵۱)، اصلاحگر اجتماعی، فمینیست، نویسنده و جهانگرد بود. وی دومین زنی بود که از سوی اتحادیه الکل مخالف مصرف زنان مسیحی جهان (WWCTU) به عنوان مبلغ مذهبی گردشگر در اطراف دنیا گماشته شد ، در ۱۸۹۱ میلادی نخستین رئیس اتحادیه همبستگی زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا (WCTU) شد که بزرگترین گروه زنان اصلاح طلب زنان در استرالیا بود. هرچند وی اهل ایالات متحده بود، اما به عنوان بزرگترین صدا در جنبش حق رأی استرالیا شناخته می شد. علاوه بر اینکه وی نویسنده سه کتاب بود، آکرمن در گوشه و کنار دنیا به سفر و سخنرانی در مورد مخالفت با مصرف الکل می پرداخت و به یک ادیب ماهر و مشهور با پیروان زیاد مبدل شد. از وی به عنوان «سخنور بسیار متبحر» یادآوری می گردید. در سخنرانی های خود، وی برای حقوق سیاسی، حقوقی و مالکیت مساوی زنان دادخواهی می کرد. آکرمن به طور کنشگر در پیکارهای حقوق زنان و همچنین در مبارزه بین المللی جاری بر علیه تریاک و تنباکو شرکت داشت. وی از ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵ میلادی به عنوان سرپرست شعبه تریاک WCTU خدمت کرده و در ۱۸۹۱ میلادی شعبه مبارزه با مواد مخدر WCTU را
در استرالیا تأسیس کرد. وی در ۱۹۰۶ میلادی به عنوان تنها عضو زن در انجمن جغرافیای سلطنتی اسکاتلند انتخاب گردید. زندگی. وی که دختر چارلز آکرمن و همسرش آماندا (نام تولد: فرنچ) آکرمن بود در شیکاگو بزرگ شد و بعد به کالیفرنیا رفت، جاییکه در ۱۸۸۰ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد، اما دانشگاه را به پایان نرساند. در ۱۸۸۱ میلادی، وی کار را به عنوان برگزارکننده رویدادهای مخالفت با مصرف الکل در فرقه مستقل تمپلار های خوب آغاز کرد و پس از آن در ۱۸۸۸ میلادی، «به خاطر فرصت های ویژه کار در میان زنان» به اتحادیه زنان مسیحی مخالف با مصرف الکل پیوست. پس از اتمام یک مأموریت تبلیغ مذهبی در بریتیش کلمبیا و آلاسکا، وی از سوی کنوانسیون ملی WCTU که در اکتبر ۱۸۸۸ در نیویورک برگزار شده بود به عنوان میسیونری (مبلغ مذهبی) جهانی انتخاب گردید. قبل از پیوستن به WCTU، آکرمن در فرقه جهانی ریچابایتس خدمت می کرد، فرقه ای که شعارش این بود: «تکان دهید، تحصیل کنید، قانون گذاری و اثبات کنید». وی در دهه ۱۹۲۰ در شهر جانسون، تنسی زندگی کرده و دهه ۱۹۳۰ را اکثراً در لس آنجلس گذراند. کار در WCTU. در سطح بین المللی. آکرمن در ژانویه ۱۸۸۹ ایالات متحده
را ترک کرد تا نخستین دوره از مسافرت های جهانی خود را آغاز کند. در ۱۹۱۰ میلادی، گزارش داده شد که وی شش مسافرت جهانی را تکمیل کرده و در ۲٬۷۰۰ تخت خواب مختلف خوابیده است، اما به خاطر چیزی که او بیشتر مورد تحسین قرار می گرفت، هشت بار سفر به دور دنیا بود. سفرهای وی با نامه های که به نشریه WCTU، یونیون سیگنال (The Union Signal) و همراه خانگی زنان (Ladies Home Companion) فرستاده می شد، مستند گردید. استرالیا. آکرمن در ۱۸۸۹ میلادی به آدلاید، استرالیای غربی رسید تا کاری که توسط مری لیویت، نخستین میسیونری جهانی WCTU، آغاز شده بود را ادامه دهد. آکرمن که به عنوان «پرشور و پر جذبه» توصیف می گردد، با دیدارش از استرالیای غربی در ۱۸۹۱ میلادی به تأسیس WCTU در آنجا الهام بخشیده و تلاش های اداری که برای اینکار به خرج داد، بیانگر مهارت سازمانی چشمگیر وی بود. به عنوان مثال، او شعبه مبارزه با مواد مخدر را در ۱۸۹۱ میلادی تأسیس کرد. وی همچنین یک مأموریت مذهبی مخالف با مصرف الکل را برای مدت ده روز در سالن شهری آدلاید برگزار نموده و نخستین کنوانسیون استعماری WCTU استرالیای غربی را با عضویت ۱۱۱۲ فرد و ۲۳ اتحادیه بین المللی برگزار کرد. ن
خستین اتحادیه محلی در استرالیای غربی در یورک شکل گرفت و پس از مدت کوتاهی پنج اتحادیه دیگر نیز پس از این ایجاد گردید. تا اوت ۱۸۹۱، یک اتحادیه استعماری با ۱۵۵ عضو تأسیس شده بود. آنا آدامز گوردون نوشت: «مبلغ مذهبی نوار-سفید جهانگرد که تحت پرچم WCTU جهانی به سفر آغاز کرده خانم جسی آکرمن از کالیفرنیا است، کسی که استرالیا را با اتحادیه های محلی شانه انگبین زد، آنها را دور WCTU ملی خود آنها جمع کرده و خود رئیس آن شد…» اتحادیه زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا (که بعداً به اتحادیه ملی زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا تغییر نام داده شد) به تاریخ ۲۵ مه ۱۸۹۱ طی جلسه ای که در ملبورن به هدف همبستگی اتحادیه های استعماری موجود برگزار شده بود، تشکیل گردید. احتمالاً این نخستین گردهمایی میان-ایالتی سازمان های زنان در استرالیا بوده و اتحادیه نیز نخستین سازمان ملی زنان در سطح کشور بود. در دومین کنوانسیون ملی WCTU استرالیا که در ۱۸۹۴ میلادی در سیدنی برگزار گردید، جسی آکرمن به افتخار اعلام کرد که «پرچم ما در چهل و هفت سرزمین شناور هستند: و ما می توانیم شعار خود، 'برای خدا و خانه و هر سرزمینی' را به چهل و هفت زبان بخوانیم.» آک
رمن با استفاده از تکنیک فانوس جادو هم در شهرها و هم در جاهای دورافتاده سخنرانی می کرد. وی به حدی در استرالیا معروف و شناخته شده بود که وضعیت سلامت وی همواره در سراسر کشور گزارش می شد؛ مثلاً، روزنامه ها در تاسمانی و نیو ساوت ولز در ۱۸۹۵ میلادی گزارش دادند که به وی توصیه گردیده است تا به خاطر بازیابی سلامت خود به آیسلند برود و اینکه وضعیت سلامت وی در جریان مدتی که در فرانسیس ویلارد در انگلستان اقامت داشت در حال بهبود بود. هدف سازمان های مخالف مصرف الکل در استرالیا این بود تا به شهروندان حق وتوی فروش مشروبات الکلی در شهرها و دهکده های آنها داده شود، در حالیکه جنبش های فعال مصرف الکل در ایالات متحده خواستار ممنوعیت کامل آن بودند (چیزی که به اصطلاح قانون مِین نامیده می شد). دغدغه زنان جلوگیری از «استفاده نادرست» از الکل بود که آنها در نتیجه نوشیدن مردان تجربه کرده بودند. در ۱۸۸۵ میلادی، ۴۵٬۰۰۰ زن در ایالت ویکتوریا (که تقریباً ربع کل جمعیت زن ایالت را تشکیل می داد) دادخواستی را امضاء نموده و از حکومت خواستند تا گزینه های محلی را برای محافظت از جنسیت آنها در مقابل بدرفتاری ناشی از مصرف الکل، معرفی کند. مسافرت ها. مع
دود زنانی در قرن نوزدهم میلادی وجود داشتند که به اندازه آکرمن سفر کردند. به این مطلب نیز اشاره شده است که، «وی نه تنها به خاطر روحیه ماجراجویی یا از روی کنجکاوی، بلکه به عنوان یک تنظیم کننده مزدبگیر به سرزمین های بیشماری سفر کرد و آنگونه که استخدام کنندگان وی می گویند، 'یک میسیونری جهانگرد' در یک سازمان بزرگ و مشهور…» از جمله آن زنان میسیونری اهل ویکتوریا بود که «به اندازه ای از که از نجات دادن روح ها لذت می برد به همان اندازه از سفر نیز لذت می برد». استدلال شده است که اینچنین «مسافرت به خاطر اصلاح طلبی» بخشی از روشی برای بالا بردن آگاهی جهانی و دسترسی به اکناف جهان شد. هرچند مسافرت های وی تا حدی به خاطر تأسیس اتحادیه های WCT در اطراف جهان بود، اما وی در جریان سفرهای خود به عنوان «یک فعال مدنی، فمینیست و گزارشگر وضعیت زنان و فقرا در اطراف جهان» نیز کار می کرد؛ مثلاً، در کنفرانسی در جریان سفر وی به چین، تمامی نمایندگان زن به اعضای دارای حق رأی تبدیل شدند و «باعث توفانی از تحسین» گردید، این در حالیست که در جلسه قبلی که سیزده سال قبل برگزار شده بود، تنها این ایده که زنان از کار خود نمایندگی کنند، موجب این شد تا
بیشتر افراد «خشمگین» کنفرانس را ترک کنند. گزارش های دست اول وی از سفرهایش به آسیا نیز وسیله ای برای گردآوری وجوه برای پیکارهای ضد مصرف الکل وی بود.
خدنگ واران ، یک بالاخانواده از پستانداران گوشتخوار است که دربرگیرندهٔ خدنگ های، گوشتخواران مالاگاسی و کفتارها می شود. خدنگ واران، به جز کفتارها، بدنی استوانه ای و کشیده دارند که به آنها اجازه می دهد برای شکار طعمه وارد سوراخ شوند. خدنگ واران گربه سانیانی هستند و در شکار جانوران بزرگ تر از آنها تخصص دارند. آن ها در سراسر اوراسیا، آفریقا و جزیره ماداگاسکار زندگی می کنند.
گربه زبادوارگان ، یک کلاد در زیرراسته گربه سانیان است که شامل هر دو خانواده گربه زبادان و بالاخانواده خدنگ واران است.
آمازون الکسا () که به سادگی با نام الکسا () نیز شناخته می شود، فناوری دستیار مجازی است که تا حد زیادی براساس ترکیب کنندهٔ گفتاری لهستانی به نام ایونا ایجاد شده است. در حال حاضر دستیار آمازون الکسا (Amazon Alexa) در بسیاری از محصولات شرکت های حوزه فناوری قرار گرفته است و می توان آن ها را در انواع بلندگو ها، ربات های هوشمند، لامپ های هوشمند و غیره مشاهده کرد.این دستیار مبتنی بر صوت قادر است وظایف مختلفی را نظیر پخش موسیقی، کنترل گجت های هوشمند خانگی، خاموش و یا روشن کردن چراغ های منزل، قفل درها و حتی تنظیم ترموستات انجام دهد. تاریخچه. الکسا از نسل قبلی خود به نام ایونا که در لهستان و با الهام از "۲۰۰۱: ادیسه فضایی" ایجاد شده بود، پدید آمد و آمازون آن را در سال ۲۰۱۳ خریداری کرد. آمازون در نوامبر ۲۰۱۴، الکسا را در کنار اکو معرفی کرد. الکسا می تواند تعدادی از عملکردهای پیش فرض خارج از چارچوب را انجام دهد که شامل تنظیم زمان، اشتراک گذاری آب وهوای کنونی، ایجاد فهرست، دسترسی به مقاله های ویکی پدیا و برخی موارد دیگر است. آمازون تا نوامبر ۲۰۱۸، ده هزار کارمند داشت که روی الکسا و محصولات مرتبط کار می کردند. در ژانویهٔ ۲
۰۱۹، تیم دستگاه های آمازون اعلام کرد که بیش از صد میلیون دستگاه که الکسا روی آن فعال است، فروخته اند.اوایل سال 1996 بود که برای اولین بار از وبسایت الکسا رونمایی شد. وبسایتی که دو کارآفرین موفق دنیای وب به نام های بروستر کیل و بروس جلیت بنیان گذار آن بودند و با هدف بررسی ترافیک در سطح وب آن را بنا نهادند. به مدت سه سال یعنی تا سال 1999 وبسایت الکسا اینترنت به صورت مستقل کار می کرد و با جمع آوری اطلاعاتی مثل لینک های ورودی به سایت ها، مدت زمان حضور کاربر و تعداد صفحات موجود در هر سایت توانسته بود یک پایگاه داده ی قدرتمند برای خود و مدیران وبسایت ها و سئوکاران در سراسر دنیا بسازد چرا به آن الکسا می گویند؟. اپل سیری دارد. Google Homeدارای Google Assistant است که با گفتن «OK, Google» زنده می شود. آمازون الکسا دارد. اما چرا؟ به گفته دیوید لیمپ، مدیر اجرایی آمازون که بر توسعه این سرویس نظارت داشت، نام “الکسا” به چند دلیل انتخاب شد. اولاً، نام «الکسا» به کتابخانه اسکندریه برمی گردد که سعی در جمع آوری تمام دانش جهان داشت. آمازون تلاش می کند همین کار را انجام دهد. الکسا همیشه در حال یادگیری است، اما از نظر تئوری، باید
منبع اطلاعاتی یکپارچه باشد. چگونه میتوانیم از الکسا استفاده کنیم؟. برای اینکه بتوانید با الکسا هم صحبت بشوید نیاز است که اسم آن را صدا بزنید. آمازون خیلی سعی داشته که این دستیار مجازی فقط با یک کلمه به صحبت های شما گوش دهد. برای اینکه شما بتوانید از الکسا استفاده کنید باید دستگاهی خریداری کنید که قابل استفاده با آن باشد. مهم ترین و کاربردی ترین دستگاه هایی که می توان استفاده کرد اکو، دات، تپ، هست که ساخت خود شرکت آمازون هستند. برخی از کاربردهای الکسا. الکسا یک دستیار آشپزی حرفه ای است: الکسا به صورت پیش فرض قابلیت ایجاد فهرست خرید مایحتاج روزانه شما را در خود دارد. با این وجود، می توانید به سادگی درحالی که مشغول آشپزی هستید، با صدای بلند به الکسا بگویید برای مثال، فلفل دلمه ای شما تمام شده است و حتی لازم نیست برای این کار از کنار گاز دور شوید.البته قابلیت های کمک به آشپزی در الکسا بسیار فراتر از این هستند؛ این دستیار هوشمند صوتی می تواند با نرم افزاری به نام Chefling سازگار شود که به آن اجازه می دهد دستور پخت غذاهای مختلف را برای شما بخواند و لیست خرید شما را به مغازه های طرف حساب شما ارسال کند و حتی حساب تا
ریخ انقضای محصولات داخل یخچال شما را نیز داشته باشد. الکسا می تواند زمانی که به خرید می روید، شما را از موجودی انبار مواد غذایی خانگی آگاه سازد؛ به این ترتیب در زمان خرید چیزی را فراموش نخواهید کرد. با این حساب اگر اهل آشپزی در خانه هستید و بارها پیش آمده است که پس از بازگشت به خانه، به یاد آورده اید که چند قلم جنس مورد نظر را فراموش کرده اید، همکاری الکسا و نرم افزار Chefling برای شما بسیار کارآمد خواهد بود. الکسا می تواند تلفن همراه شما را پیدا کند: برای همه ما پیش آمده است که تلفن همراه خود را در گوشه ای از خانه بگذاریم و بعد مکان آن را فراموش کنیم و به دنبال دستگاه خود بگردیم. دیگر سناریوی ممکن در این شرایط، این است که روی مبل نشسته باشید و تلفن همراه شما از جیبتان سر بخورد و به داخل درزهای مبل بلغزد. در چنین شرایطی، یکی از بهترین راه حل ها این است که از کس دیگری بخواهید با شماره شما تماس بگیرد تا بتوانید موقعیت مکانی دستگاه خود را بیابید؛ ولی اگر کس دیگر در خانه در کنار شما نیست می توانید روی الکسا حساب بازکنید. کافی است مهارت Where’sMyPhone را در این دستیار هوشمند صوتی فعال سازید تا الکسا به تلفن همراه
شما زنگ بزند و موجب شود تا بدون کمک دیگران، آن را پیدا کنید. الکسا می تواند برای شما تاکسی خبر کند: اگر دائما به این طرف و آن طرف شهر می روید؛ ممکن است با مشکل یافتن تاکسی روبرو باشید و به خاطر انجام کارهایی مانند حاضر شدن و خبر کردن تاکسی به صورت هم زمان، دیرتر از زمان تعیین شده به محل قرار خود برسید. با کمک مهارت های ویژه الکسا می توانید این دو کار را هم زمان انجام بدهید. این مهارت نیاز به دانستن موقعیت مکانی اکو دارد و شما می توانید وقتی در حال دوش گرفتن هستید، الکسا را فراخوانی کنید و از آن بخواهید برای شما تاکسی خبر کند. امروزه تاکسی های آنلاینی مانند اوبر (Uber) و لیفت (Lyft) به خوبی در سطح جهانی جایگاه خود را تثبیت کرده اند و الکسا می تواند به راحتی این تاکسی ها را برای شما فراخوانی کند و بدون شک، یکی از دلایل اصلی ساخته شدن دستیارهای هوشمند صوتی موارد این چنینی هستند. الکسا می تواند شما را از آخرین اخبار تیم ورزشی موردعلاقه تان آگاه سازد: این قابلیت به صورت پیش فرض در الکسا وجود دارد و نیازی به نصب برنامه جانبی برای فعال سازی آن نیست؛ ولی بسیاری از کاربران از آن خبر ندارند. شما می توانید با مراجعه به