Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د، یعنی مرا به جایی که متولد شده ام ببر و مدونای کوچک اروپا. بعد از آن اتقاق اصلی، قرائت اسامی دریافت کنندگان مدال افتخار جبل الطارق توسط شهردار و سخن رانی اعلامیه روز ملی جبل الطارق در قسمت بالای بالکن شهرداری برگزار می شود. این پیش از این با رهاسازی سنتی سی هزار بادکنک قرمز و سفید درقسمت بالای ساختمان پارلمان، به نمایندگی از جمعیت جبل الطارق، که از تاریخ ۱۹۹۲ در این روز نمایش داده بود، دنبال شد. سنت جداسازی بالن در تاریخ ۲۰۱۶ به دلیل تهدیدی که برای حیات وحش، به ویژه حیات وحش دریایی ایجاد می کند، خاتمه یافته است. در این بین، گروه کر مدرسه، اکثر مردم را در خواندن سرود جبل الطارق رهبری می کند. بعدها در میدان گراند کازمیتز جشنی برای کودک ها با قلعه های پرشور و سواری در میدان نمایشگاه برگزار می شود. موسیقی زنده کل بعدازظهر در گاورنرز رژه ("پیازلا") و راک آن راک کلوپ انتشار می شود، همه رایگان است، برخلاف جشنواره موسیقی جبل الطارق، پیشامدی که با پرداخت نمود پولی پایانی به روز ملی است. از تاریخ۲۰۰۷، بحثی برای گروه پیرتر جامعه وجود داشته است. روز با یک نمایش آتش بازی متناسب ۳۰ دقیقه ای که در شب از خال جدا شده در بند
ر جبل الطارق انتشار می شود و بعدها یک کنسرت راک به بالای قدرت می رسد. تجمع سیاسی. در تاریخ ۲۰۰۸، دولت خبر دادکه فرمت جشن های "روز ملی جبل الطارق" را از امسال تغییر خواهد داد. این به دنبال قانون اساسی جدید بود که در آن بریتانیا عدل تعیین سرنوشت جبل الطارق را به رسمیت شناخت. دگرگونی در قالب به جهت اصراربر جشن مدنی جبل الطارق بود تا صرف نظر سیاسی. یک گردهمایی از جامعه در میدان جان مکینتاش برای یک پیشامدجشن اجماعی وجود دارد. اس دی جی جی از حالت عدم فعالیت خود برگشت و یک گردهمایی سیاسی در میدان کازمات های بزرگ با حضور رهبر اس دی جی جی و احزاب سیاسی مخالف: حزب لیبرال جبل الطارق و حزب دموکراتیک مترقی ترتیب داد. این پیشامدحداکثر بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه برنامه ریزی شده بود و به شرکت کنندگان اجازه داده می شد در رویداد اصلی فعالیت های مدنی که در میدان جان مکینتاش برگزار می شود شرکت نمایند. سخنرانی ها کوتاه (حدود ۵ دقیقه زمان می برد) برای رهبر سی دی جی جی و سخنرانی های سه حزب دیگر بود. این رویداد با حضور خوبی همراه بود و به عنوان موفقیت آمیز تلقی شد. دولت جی اس دی نماینده ای نفرستاد زیرا آنان تظاهرات اصلی را که در میدان جان م
کینتاش برگزار شد تنها "رسمی" می دانستند. مدال افتخار جبل الطارق. در ژوئیه ۲۰۰۸، پیتر کاروانا، وزیر ارشد جبل الطارق، خبر نمود که دولت افکنشی برای جوایز مدنی ایجاد خواهد کرد که به نام مدالیون افتخار جبل الطارق نام برده می شود، که توسط پارلمان داده خواهد شد. این جایزه به طور رسمی سالانه توسط شهردار جبل الطارق پس از جداسازی بالن ها در "روز ملی جبل الطارق" داده می شود. دریافت کنندگان ۲۰۰۹. گیرندگان مدال افتخار جبل الطارق در تاریخ ۲۰۰۹ عبارت بودند از: اعلام. از تاریخ ۲۰۰۸، اعلامیه روز ملی جبل الطارق توسط شهردار جبل الطارق در یک نشست مدنی که در خارج از تالار شهر برگزار شد قرائت می شود. نخستین بار توسط شهردار سولمون لوی به صورت عمومی قرائت شد.
رابرت الیس (؛ – ) بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی در دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود. او آخرین بازیگری بود که نقش هنری آلدریچ را در سریال رادیویی "خانواده آلدریچ" بازی کرد. رابرت الیس در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد. او در مدارس حرفه ای کودکان در شهر نیویورک و هالیوود درس خواند و بعدها در دانشگاه کلمبیا در رشته هنرهای نمایشی تحصیل کرد. الیس بر اثر نارسایی کلیه در سن ۴۰ سالگی در لس آنجلس درگذشت. وی در زمان مرگ تهیه کننده فیلم های آموزشی بود. از فیلم هایی که الیس در آنها به ایفای نقش پرداخته است می توان به "ال پاسو" (۱۹۴۹) در نقش جک الکینز، "پیتر پن" (۱۹۵۳) در نقش پسر گمشده (صداپیشه)، "نیاگارا" (۱۹۵۳) در نقش مرد جوان، "خط دراز طوسی" (۱۹۵۵)، و "کشتی را ترک نکن" (۱۹۵۹) در نقش ملوان اشاره کرد.
هوانگ سونگ اون (؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۸۸) بازیگر، مدل و خواننده اهل کره جنوبی است. او عضو گروه موسیقی مختلط تمپروری آیدلز زیر نظر وای جی انترتینمنت بود. او در فیلم ها، مجموعه های تلویزیونی ورایتی شوها و موزیک ویدئوهای مختلفی حضور پیدا کرده است.
هونگ جی یون (؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۹۱) بازیگر اهل کره جنوبی زیر نظر کی ایست است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "عشق اول من" (۲۰۱۹) و "ووری باکره" (۲۰۲۲) شناخته می شود.
ظریفه پاشائونا مگویان (؛ معروف به زارا (؛ Зара زادهٔ ) خواننده و بازیگر کُرد ایزدی اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۳ در سن پترزبورگ به دنیا آمد و از Russian State Institute of Performing Arts (۲۰۰۴) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته فدراسیون روسیه شده است.
پارک شی اون (؛ زادهٔ ۱ اوت ۲۰۰۱) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. پس از آغاز فعالیت به عنوان بازیگر کودک در سال ۲۰۱۴، او در چندین فیلم و مجموعهٔ تلویزیونی حضور پیدا کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن جوان در مراسم جوایز درامای اس بی اس ۲۰۱۸ به خاطر نقشش در "هنوز ۱۷" شد. او در جی وای پی انترتینمنت، هم کارآموز بازیگری و هم کارآموز خوانندگی بود اما در سال ۲۰۱۹ پس از اینکه جی وای پی اکتورز منحل شد، او کمپانی را ترک کرد. پس از امضای قرارداد با های آپ انترتینمنت در دسامبر ۲۰۱۹، او به عنوان عضوی از گروه دخترانهٔ استی سی در نوامبر ۲۰۲۰ فعالیت خود را آغاز کرد. او دختر بازیگر پارک نام-جونگ، یکی از مشهورترین بازیگران دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در کره جنوبی، است.
الکساندر همیلتون بولاک (Alexander Hamilton Bullock) (زادهٔ ۲ مارس، ۱۸۱۶ – درگذشتهٔ ۱۸ژانویه، ۱۸۸۲)، وکیل، سیاستمدار و بازرگان آمریکایی اهل ماساچوست بود. او که در ابتدا عضو حزب ویگ و سپس جمهوری خواه شد، سه دوره (۱۸۶۶–۱۸۶۹) به عنوان بیست و ششمین فرماندار ماساچوست خدمت نمود. او قبل از جنگ داخلی آمریکا، با گسترش برده داری فعالانه مخالفت نمود و در انجمن کمک های مهاجرتی نیوانگلند که در سال ۱۸۵۵ برای اسکان لغو طلبان در قلمروی کانزاس تأسیس شده بود، نقش عمده داشت. او برای چندین سال مشغول کاروبار بیمه در شهر ووستر بود که در آنجا برای یک دوره به عنوان شهردار نیز انجام وظیفه نمود. بولاک در رشته حقوق تحصیل کرد و با یک عضو خانواده ثروتمند هازارد که تولیدکنندگان اسلحه بودند، ازدواج نموده به ثروتمندترین مرد ایالت تبدیل شد. او در جریان جنگ در بخش قانون گذاری مجلس خدمت نمود و در استخدام نیرو برای جنگ نقش فعال داشت. او خواهان گسترش راه آهن و اعتدال در این ایالت بود. اوایل زندگی. الکساندر همیلتون بولاک پسر سارا دیویس و روفاس بولاک در ۲ مارس، ۱۸۱۶ در شهر رویالستون ماساچوست به دنیا آمد. پدر او بازرگان و دهقان بود که یک آسیاب کوچک
نیز داشت و در امور سیاسی محلی فعال بود. او قبل از رفتن به آکادمی لستر در مدارس محلی شرکت کرد. بولاک در سال ۱۸۳۶ از کالج آمهرست و در ۱۸۴۰ از مدرسهٔ حقوق هاروارد فارغ شد. سپس به دادگاه ماساچوست پذیرفته شد و به شرکت حقوقی اموری واشبورن در ووستر پیوست. با این حال از حقوق کناره گیری نموده در کاروبار بیمه به عنوان نماینده مشغول شد. او در نهایت به شرکت ایالتی تضمین زندگی مشترک که جان دیویس اولین رئیس آن بود، پیوست. در سال ۱۸۴۲ بولاک در سیاست و خدمات عامه فعالیت خود را آغاز نمود. او به عنوان دستیار نظامی جان دیویس که فرماندار ماساچوست در آن سال بود، خدمت کرد که از آن به بعد او به نام سرهنگ بولاک یاد می شد. همچنین او در آن سال سردبیر روزنامه ملی ایگیز که یکی از روزنامه های ویگ بود شد و سال ها با آن روزنامه همکاری نمود. بولاک در سال ۱۸۴۴ با الویرا هازارد دختر آگستس جورج هازارد از آنفیلد، کنتیکت، ازدواج نمود. آنها صاحب سه فرزند شامل کاشف فانی بولاک ورکمن بودند. پدر الویرا صاحب یک زرادخانه بزرگ بود. بعد از مرگ او در سال ۱۸۶۸، بولاک ها ثروت چشمگیر را به ارث برده و یکی از ثروتمندترین خانواده های این ایالت شدند. قانونگذاری
ماساچوست. بولاک برای بار نخست در سال ۱۸۴۴ به عنوان ویگ به مجلس نمایندگان ماساچوست برگزیده شد و تا سال ۱۸۴۸ به مدت دو سال رئیس کمیته ای قضایی بود. در سال ۱۸۴۹ او در مجلس سنای ماساچوست انجام وظیفه نمود. در سال ۱۸۵۴، بولاک یکی از مدیران انجمن کمک های مهاجرتی نیوانگلند شد که توسط ایلی تایر بمنظور ارسال پناه جویان ضد برده داری به قلمروی کانزاس بعد ازینکه قانون کانزاس-نبراسکا مشخص نموده بود که برده داری در این سرزمین باید توسط حاکمیت مردمی تعیین شود تأسیس گردیده بود. سیاست ووستر. هنگامیکه ووستر به عنوان یک شهر در سال ۱۸۴۸ شناخته شد، بولاک برای خدمت در مراسم افتتاحیه شورای عمومی انتخاب شد. او نخستین بار در سال ۱۸۵۳ برای شهردار شدن شهر ووستر اقدام نمود اما در انتخابات شکست خورد. در سال ۱۸۵۹، او به عنوان شهردار ووستر برگزیده شد و ویلیام دبلیو رئیس جمهوری خواه را با تفاوت اندک شکست داد. او در جریان دوره یک سالهٔ خود ۱۰۰۰ دلار حقوق خود را برای اهدا مدال به دانش آموزان برگزیده مدرسه در شهر اختصاص داد. این شهر اجازه تأسیس کتابخانه عمومی را داد و او زمین را برای بازسای آن مهیا نمود. او در سال ۱۸۶۰ برای انتخابات مجدد اقدام
نکرد. در سال ۱۸۵۵ بولاک به عنوان عضو انجمن عتیقه فروشی آمریکا مستقر در ووستر برگزیده شد. بعداً از سال ۱۸۶۰ الی ۱۸۶۳ به عنوان رئیس انجمن باغبانی شهر ووستر خدمت کرد. جنگ داخلی. در سال ۱۸۶۱ بولاک دوباره به مجلس قانون گذاری ایالتی انتخاب شد و تا سال ۱۸۶۶ خدمت نمود. در ژانویهٔ سال ۱۸۶۲ بولاک به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد و تا سال ۱۸۶۵ با اتفاق آرا خدمت نمود. او در استخدام نیرو برای ارتش اتحادیه نقش فعال داشت و در نظارت امور مالی ایالت در جریان جنگ کوشا بود. او از اصلاحات کارگری به ویژه قانون محدود کردن ساعات کاری پشتیبانی نمود. با وجودیکه خلأ قانونی گسترده ای وجود داشت، این قانون تا سال ۱۸۷۴ زمانیکه ده ساعت کار در این ایالت اجباری بود، وضع نشد. فرماندار ماساچوست. در سال ۱۸۶۵ بولاک نامزدی حزب جمهوری خواه برای فرمانداری را پس از تصمیم جان ای اندرو برای شرکت نکردن در انتخابات مجدد دریافت نمود. بولاک در انتخابات عمومی ارتشبد جنگ داخلی داریوش کاناپه را شکست داد و برای سه دوره مسلسل خدمت نمود. بولاک در یک گروه غیررسمی جمهوری خواهان عضویت داشت که به نام باشگاه پرنده به خاطر اسم مؤسس آن (فرانسس دبلیو بیرد سرمایه گذار بزرگ)
یاد می شد که به طور مؤثر حزب ایالتی جمهوری خواهان را کنترل می کرد و بر ادارات منتخب ایالت تا سال های ۱۸۷۰ تسلط داشت. او در جریان زمام داری خود امور مالی ایالت را بهبود بخشید و وام های مربوط به جنگ را کاهش داد. بولاک مدافع صریح حق رأی زنان بود. اگرچه قانون گذاران محافظه کارتر هیچگاه اجازه تصویب این قانون را ندادند. او همچنین طرفدار حمایت دولت از راه آهن بود و صورت حساب ارایه وام ۶ میلیون دلاری را در هر دوره خود برای خط آهن تروی و گرینفیلد و برای احداث تونل هوساک امضاء نمود. او همچنین مسئول استخدام بنیامین لاتروبی جونیر برای نظارت روی کار آن پروژهٔ نابسامان بود. از جنجالی ترین مسائل در دوران زمام داری بولاک قانون منع الکل در این ایالت بود که در سال های ۱۸۵۰ تصویب شد و جمهوری خواهان متحد را از هم جدا کرده بود. تسهیل نمودن مقرارت سختگیرانه قانون یا اجرای آنها همیشه در مجلس مورد بحث بود. بولاک در مخالفت با رویکرد آندرو برای سیاست عدم مداخله دولت، قانون منع را سختگیرانه تر از هر فرمانده دیگر آن دوره به اجرا درآورد. این سیاست به نحوی عامل کاهش میزان تفاوت پیروزی در سه انتخابات او بود. در سال ۱۸۶۸ حامیان حقوقی مقررا
ت ملایم، قانونی را برای لغو مسئولیت اجرای قانون توسط پلیس ایالتی تصویب کردند. بولاک این لایحه قانونی را با اشاره به اینکه پلیس فعالیت های حیاتی دیگری را انجام می دادند وتو کرد. در عین حال قانون جایگزین لغو با طرح صدور مجوز تصویب گردید. بولاک به این لایحه اجازه داد تا بدون امضاء او تبدیل به قانون شود. در سال ۱۸۶۹ مجلس محافظه کارتر اساسنامه ممنوعیت قبلی را بازگرداند.
جنبش روستایی ( , LMR) که قبلاً شکار، ماهیگیری، طبیعت و سنت ها ( ; ; سی پی ان تی، ) یک حزب سیاسی کشاورزی فرانسوی است که اهداف آن دفاع از ارزش های سنتی منطقه های روستایی فرانسه است. رهبر فعلی آن ادی پویالون است. این حزب سخن میگویدکه نه راست است و نه چپ، ولی به روش مجموع مردم روستایی را با گوناگونیشان نمایندگی می کند. این حزب یکی از گروه بیشترین ریاست جمهوری نیکلا سارکوزی بود. تاریخ. این حزب که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد، در هر دو انتخابات اروپا در سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۴ بدون بهرمندی شرکت کرد. در تاریخ ۱۹۹۹، ۶ کرسی به دست گرفت که توسط ژان سن ژوزه که در صدر فهرست قرار داشت. این حزب در انتخابات بعدی پارلمان اروپا در تاریخ ۲۰۰۴ تمامی نمایندگی ها را از دست داد، هنگامی که کمتر از لااقل ۳ درصد آرا را به کسب نمود که به یک حزب اجازه می دهد هزینه های مبارزات انتخاباتی را بازپرداخت کند. در نتیجه با کسری سی هزار یورویی روبرو شد. در یک مرحله، ۳۲ عضو شورای منطقه ای داشت، اما همه آنها را در همان تاریخ از دست داد. بعد از این اتفاقات، بیشتر گروه سی پی ان تی به اتحادیه برای یک جنبش مردمی (آ ام تی) یا تلاطم برای فرانسه پیوستند، ولی این حز
ب همچنان استوار است و فردریک نیهوس، شکارچی از شمال فرانسه را به عنوان کاندیدای انتخابات معرفی کرد. انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۷. نیهوس تنها ۱٫۱۵ درصد آرا را به دست آورد که بسیار کمتر از ژان سن ژوزه در تاریخ۲۰۰۲ است. در انتخابات پارلمان اروپا در تاریخ ۲۰۰۹، این حزب به نام شریک کوچک تلاطم برای فرانسه زیر آداب تلاطم سیاسی لیبرتاس به رهبری تاجر ایرلندی دکلان گانلی شرکت نمود. آنان ۴٫۸ درصد آرا را به کسب نمود، اما تنها یک کرسی، فیلیپ دو ویلیه، رهبر ام پی اف را به دست آوردند. در تاریخ آگوست ۲۰۰۹، فردریک نیهوس، رئیس سی پی ان تی، تمایل خود را برای عضوشدن به کمیته رابط برای بیشتر ریاست جمهوری، که حزب حمایت کننده از سیاست های رئیس جمهور نیکلا سارکوزی را هماهنگ می کند، اعلام کرد. بعد از کناره گیری فردریک نیهوس درتاریخ مارس ۲۰۱۶، ادی پویالون رهبری حزب را به بدست گرفت. حمایت مردمی و سابقه انتخاباتی. سی پی ان تی، به دلایل روشن، در منطقه های روستایی ویژه فرانسه با جامعه مهمی از شکارچیان قدرتمنداست. در مصب رودخانه سام در غرب ابویل، در بخش مانش و قست ژیروند قدرتمند است. در انتخابات اروپا در تاریخ ۱۹۹۹، سم ۲۵ درصد از آرا را در سا
م، ۱۵٫۴ درصد در مانچ، ۱۵٫۲ درصد در قسمت لند و ۱۱٫۹ درصد در ژیروند به دست آورد. در مقابل، حزب در آن سال به سختی ۱٪ از آرا را در بخش بارزرین آلزاس به دست آورد و در شرق فرانسه، بسیار صنعتی تر و بسیار کمتر کشاورزی، عملکرد ضعیفی داشت. سی پی ان تی دارای سه عضو شورای عمومی است: یکی در سام، یکی در ژیروند و دیگری در بخش هرولت.
حمله راکتی به ماریوپل در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵ توسط نیروهای جمهوری خلق دونتسک (طرفدار روسیه) انجام شد. نیروهای اوکراینی مشغول دفاع از این شهر دریایی استراتژیک بودند. ماریوپل در سال گذشته چندین بار مورد حمله نیروهای طرفدار روسیه قرار گرفته بود، از جمله در ماه های مه-ژوئن سال ۲۰۱۴ که در جریان آن شهر تحت کنترل نیروهای طرفدار روسیه گرفت اما نیروهای اوکراینی موفق به بازپس گیری شهر شدند و مجدداً در سپتامبر ۲۰۱۴ که شهر بار دیگر دیگر مورد حمله قرار گرفت اما نیروهای اوکراینی موفق به دفع حمله شدند. در ۲۴ ژانویه سال ۲۰۱۵، شورای شهر و پلیس منطقه ای ماریوپل اعلام کردند: این شهر هدف راکت پرانی بی هدف و کور نیروهای طرفدار روسیه به وسیله راکت انداز دوربرد گراد قرار گرفته است که در نتیجه آن دستکم ۳۰ نفر کشته و ۱۲۸ نفر زخمی شده اند. مقامات اوکراینی گفتند که شورشیان و ارتش روسیه مسئول این حمله هستند. به گفته نهادهای اطلاعات اوکراین، این حمله به دستور فرماندهان ارتش روسیه انجام شده بود. در سال ۲۰۱۸، وب سایت تحقیقاتی بلینگ کت اعلام کرد که شواهدی وجود دارد که افسران روسی به طور مستقیم در این حمله دست داشته اند و تجهیزاتی که برای حم
له به کار رفته اند از روسیه وارد اوکراین شده بودند. شورشیان حمله به ماریوپل را تکذیب کردند، اما رهبر آنها، الکساندر زاخارچنکو در همان روز خبر از حمله به شهر ماریوپل داد. براساس گزارش هیئت نظارت ویژه سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) در اوکراین، راکت های گراد و اورگان از مناطق تحت کنترل نیروهای طرفدار روسیه شلیک شده اند. جفری دی. فلتمن، مسئول سیاسی سازمان ملل متحد گفت که این حملات "آگاهانه غیرنظامیان را هدف قرار داده " و قوانین بین المللی بشردوستانه را نقض کرده که می توانند جنایات جنگی محسوب شود. حمله به ماریوپل ۱۱ روز پس از حمله مرگبار به اتوبوسی در وولنواخا رخ داد. در جریان حمله راکتی به یک ایست بازرسی دولت اوکراین در شهر وولنواخا، یک اتوبوس مسافربری مورد هدف قرار گرفت که منجر به کشته شدن ۱۲ غیرنظامی شد. مقامات دولتی این حمله را به نیروهای جدایی طلب نسبت دادند، اما شورشیان انجام این حمله را تکذیب کردند. پیش زمینه. ماریوپل و دبالتسفه عرصه های مهمی برای نیروهای طرفدار روسیه و اوکراین بودند زیرا هر دو شهر از نظر ترانزیتی برای طرفین اهمیتی حیاتی داشتند زیرا به عنوان «دروازه ای زمینی» برای اتصال به کریمه توصیف م
ی شدند و از نظر استراتژیک برای طرفداران روسیه که در پی اتصال مناطق تحت کنترل خود به کریمه که تحت تصرف روسیه بود بسیار مهم بودند. نیروهای طرفدار روسیه قصد داشتند با تصرف این مناطق امنیت مناطق تحت کنترل جمهوری های دونتسک و لوهانسک را تأمین کنند. در ۲۲ ژانویه، شورشیان طرفدار روسیه سعی کردند به مواضع اوکراین در شمال شرقی شهر حمله کنند اما شکست خوردند. روز بعد، الکساندر زاخارچنکو عهد کرد که تا رسیدن به مرزهای استان دونتسک بجنگد. بنا بر گزارش ها، جدایی طلبان با استفاده از تجهیزات زرهی حمله را آغاز کردند و همچنین حملاتی در نزدیکی غرب شهر [ماریوپل] انجام دادند. بنا بر گزارش ها، دهکده تالاکوفکا توسط جدایی طلبان به شدت گلوله باران شد، اما نیروهای اوکراینی توانستند کنترل دهکده را حفظ کنند. آندری لیسنکو سخنگوی نیروهای مسلح اوکراین با تأیید پیشروی تانک های شورشیان و گلوله باران پست های بازرسی ارتش گفت که جدایی طلبان هنوز قادر به بمباران شهر نیستند، زیرا نیروهای اوکراینی به اندازه لازم به آنها اجازه پیشروی و نزدیک شدن به شهر را نداده اند. دیمیتری تیمچوک، یک وبلاگ نویس نظامی، در فیس بوک گزارش داد که کاروانی متشکل از تانک و
خودروهای زرهی متعلق به جمهوری خلق دونتسک در حال پیشروی به سمت شهر هستند. حمله. در ۲۴ ژانویه، پس از حمله راکتی که باعث مرگ تعدادی از مردم شد درگیری ها شدت گرفت. مقامات شهر ماریوپل اعلام کردند بر اثر اصابت راکت گراد به یک منطقه مسکونی ۲۰ نفر کشته شدند. تصاویر و ویدئویی هایی که از این حادثه گرفته شد حاکی از آتش گرفتن خودروها، ساختمان ها و آپارتمان ها در نتیجه این حمله بود. به نظر می رسد که این حمله با استفاده از یک راکت انداز چندگانه انجام شده است. یکی از ساکنان ماریوپل در تماس تلفنی با خبرگزاری فرانسه گفت که شورشیان موفق به تصرف فرودگاه این شهر شده اند، اما شورشیان هیچ اظهار نظری در این مورد کردند. این فرودگاه حدود ۲۰ کیلومتر پشت خطوط درگیری قرار داشت. شورشیان هر گونه مداخله در این حمله را رد کردند. حملات راکتی یک روز پس از آن صورت گرفت که شورشیان توافق صلح را رد کردند و اعلام کردند که آنها اقدام به حمله چند جانبه علیه نیروهای اوکراینی خواهند کرد تا وسعت قلمرو خود را افزایش دهند. علیرغم انکار شورشیان، الکساندر زاخارچنکو، رهبر شورشیان دونتسک گفت که نیروهای وی حمله به ماریوپل را آغاز کرده اند و مذاکرات بیشتر با ک
ی یف را رد کرد. زاخارچنکو گفت که «امروز حمله به ماریوپل آغاز کردیم. این بهترین یادبود ممکن برای همه مردگان ما خواهد بود.» زاخارچنکو حملات راکتی به ماریوپل را جوسازی ارتش اوکراین علیه جمهوری خلق دونتسک اعلام کرد و گفت نیروهای ما سیستم های راکتی ذکر شده را ندارند. او در ادامه افزود «به گفته منابع ما حمله از منطقه استاری کِریم که تحت کنترل ارتش اوکراین بوده انجام شده است.» تعداد کشته شدگان به ۲۷ نفر رسید همچنین تعداد زخمی ها نیز افزایش یافت. آرسنی یاتسنیوک نخست وزیر اوکراین خواستار برگزاری نشست فوری شورای امنیت سازمان ملل شد. یک ایست بازرسی نظامی اوکراین نیز در این حمله هدف حمله قرار گرفت و منجر به مرگ یک سرباز شد. شورای شهر ماریوپل از شهروندان خواست که وحشت نکنند و در ادامه اعلام کرد «تمامی واحدها برای نبرد آماده هستند و تدابیر امنیتی در شهر تقویت شده است.» دبیرکل ناتو، ینس استولتنبرگ، حمله را محکوم کرد و از روسیه خواست حمایت از شورشیان را متوقف کند. پترو پروشنکو رئیس جمهور اوکراین این حمله را جنایت علیه بشریت دانست و سفر خود به عربستان سعودی را لغو کرد. او همچنین قول داد که «پیروزی کامل» بر شورشیان را به ارمغا
ن بیاورد. به گفته ناظران سازمان امنیت و همکاری اروپا، در این حمله از راکت های «گراد» و «اورگان» استفاده شده است که از روستاهای اوکتیابر (۱۹ کیلومتری شمال شرقی) و زایی چنکو (۱۵ کیلومتری شمال شرقی) که هر دو تحت کنترل نیروهای جدایی طلب هستند، شلیک شده اند. بعدها، شورشیان طرفدار روسیه گفتند که قصد حمله به ماریوپل را ندارند و حمله فقط برای تقویت مواضع در اطراف شهر انجام شده است. روز بعد، رئیس جمهور پروشنکو قول داد که به درگیری های جاری در شهر ماریوپل پایان دهد. او در نشست اضطراری شورای امنیت اوکراین گفت که توافقنامه مینسک که در ۵ سپتامبر امضا شد تنها راه حل برای پایان دادن به درگیری ها است. او گفت که مکالمات رادیویی شنود شده ثابت می کند که شورشیان طرفدار روسیه پشت این حملات هستند. روسیه دست داشتن در این حمله را رد کرد و گفت که این حمله در نتیجه گلوله باران بی هدف مناطق مسکونی توسط نیروهای اوکراینی رخ داده است. پترو پروشنکو گفت که نیروهای اوکراینی اکثر شورشیان دخیل در حمله راکتی را کشته اند و تلفات شورشیان را ۱۱۰ تن اعلام کردند او در ادامه افزود که شش پرتابگر راکت گراد نیز منهدم شدند. همچنین پروشنکو اعلام کرد نیروه
ای امنیتی اوکراین (اس بی یو) توانسته اند یکی از افراد دخیل در حمله را دستگیر کنند و او را برای بازجویی به کی یف فرستاده اند. سرویس امنیتی اوکراین (SBU) جدول زمانی دقیق حمله راکتی را منتشر کرد. پیامد. در ۲۷ ژانویه، اعضای گردان آزوف تمرینات خود در خارج از شهر را جهت آمادگی در برابر تهاجم احتمالی شورشیان به ماریوپل آغاز کردند. دو تن از اعضای گردان آزوف روز بعد در حمله به یک ایست بازرسی در نزدیکی شهر کشته شدند. به گفته نیروهای اوکراینی، در ۱ فوریه، روستاهای تالاکوفکا و پاولوپیل در نزدیکی شهر ماریوپل به شدت توسط شورشیان طرفدار روسیه گلوله باران شدند. بنابر ادعای ارتش اوکراین در ۳ فوریه، جدایی طلبان سعی کردند به ماریوپل حمله کنند اما آنها توانستند دو تانک جدایی طلبان را منهدم و تعدادی از آنان را بکشند. در ۴ فوریه، والنتین نالیوایچنکو، رئیس اس بی یو اعلام کرد که آنها نیروهای دخیل در حمله به ماریوپل و افسر روسی که حمله را فرماندهی می کرد در یک عملیات ویژه کشته اند. در ۱۰ فوریه، گارد ملی و گردان آزوف حمله ای را به شهر نووازوفسک آغاز کردند و به سرعت توانستند دهکده های شیروکِنه، پاولوپیل، کُومین تِرنوِ و اوکتیابر را تصر
ف کنند. نیروهای اوکراینی موفق شدند جدایی طلبان را تا دهکده ساخانکا عقب برانند. بنا بر گزارش گردان آزوف، آنها در ساخانکا با شورشیان درگیر شدند. با این حال، جنگ در این منطقه ادامه یافت؛ در اواخر آوریل، دویچه وله گزارش داد که شبه نظامیان طرفدار روسیه مواضع خود را در مرکز شیروکِنه را تقویت کرده اند. واکنش بین المللی. فدریکا موگرینی، نماینده عالی اتحادیه اروپا در امور خارجی و سیاست امنیتی در بیانیه ای عمومی حمله را محکوم کرد. روسیه بیانیه پیشنهادی شورای امنیت سازمان ملل متحد را وتو کرد زیرا در این بیانیه پیشنهاد شده بود الکساندر زاخارچنکو که اعلامیه حمله به ماریوپل را صادر کرده بود مقصر خوانده شود؛ بیانیه سازمان ملل، اعلامیه زاخارچنکو را محکوم و غیرمسئولانه می خواند اما روسیه که جدایی طلبان را «نیروهای دفاع از خود» می خواند مانع از صدور این بیانه شد. این حمله و «اظهارات تحریک آمیز رهبران جدایی طلب» در نهایت توسط بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد محکوم شد. این حمله از سوی ناتو نیز محکوم شد.
لوی ترن متولد ۱۶ نوامبر ۱۹۸۳، بازیگر و مدل زن آمریکایی است که بیشتر برای بازی در نقش رونیک در فیلم اولین پاکسازی، دسی نگوین در سریال مک گیور و بازی در بی مصرف ها ۴ شناخته می شود. زندگی شخصی. لوی در ۱۶ نوامبر ۱۹۸۳ در سن خوزه، کالیفرنیا از پدر و مادر ویتنامی متولد شد. او می تواند انگلیسی و ویتنامی صحبت کند. او پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، مدرک لیسانس خود را در زمینه رشد کودک و نوجوان دریافت کرد و در عین حال در ریاضیات هم تحصیل کرد.
نمانیا گودلی که با نام نِنو نیز شناخته می شود، بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در حال حاضر در پست مدافع برای باشگاه فوتبال سویا، از باشگاه های حاضر در لا لیگای اسپانیا بازی می کند. دوران باشگاهی. ناک بردا. گودلی اولین قرارداد حرفه ای خود را با باشگاه فوتبال ناک بردا در ژوئیه ۲۰۰۹ امضا کرد اما علیرغم اینکه چندین بار روی نیمکت حضور داشت در اولین فصل خود نتوانست حضور رسمی داشته باشد. آلکمار. در تابستان ۲۰۱۳ گودلی با مبلغی در حدود ۳ میلیون یورو به باشگاه فوتبال آزد آلکمار منتقل شد و قراردادی چهار ساله امضا کرد. پدرش در این زمان مدیر ناک بردا بود. هم چنین اعلام شد باشگاه فوتبال پورتو نیز خواهان به خدمت گرفتن گودلی بوده است. آژاکس. در ۶ مه ۲۰۱۵، اعلام شد که گودلی از فصل ۱۶–۲۰۱۵ به باشگاه فوتبال آژاکس خواهد پیوست. همراه با او، برادر کوچکترش دراگیشا به تیم جوانان آژاکس نقل مکان کرد و پدرش نبویشا استعدادیاب باشگاه شد که در درجه اول بر روی بازیکنان بالکان و صربستان تمرکز می کرد. در ۵ نوامبر ۲۰۱۶، گودلی پس از بیان این که نمی تواند در حالی که جزء ۱۱ مرد اصلی نیست انگیزه داشته باشد، از تیم اول حذف شد. تیانجین تدا. در ۵ ژ
انویه ۲۰۱۷، آژاکس اعلام کرد که گودلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ با مبلغی حدود ۵٫۵ میلیون یورو به باشگاه فوتبال تیانجین تدا منتقل خواهد شد. چند روز بعد، جان اوبی میکل، بازیکن اهل نیجریه باشگاه فوتبال چلسی نیز به این تیم پیوست. گوانگ ژو اورگرند. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۸، باشگاه فوتبال گوانگ ژو اعلام کرد که گودلی از تیانجین تدا به تیم آن ها منتقل شده است و قراردادی ۲ ساله امضا کرد. اما مبلغ انتقال اعلام نشد. گودلی در ژوئیه ۲۰۱۸ به دلیل محدودیت تعداد بازیکنان خارجی از ترکیب تیم اصلی کنار گذاشته شد. اسپورتینگ لیسبون. در ۲۳ اوت ۲۰۱۸، گودلی برای فصل ۱۹–۲۰۱۸ به باشگاه فوتبال اسپورتینگ در لیگ برتر فوتبال پرتغال قرض داده شد. این قرارداد در صورت تمایل طرفین امکان تمدید داشت. سویا. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۹، گودلی با تیم اسپانیایی سویا قرارداد امضا کرد. دوران ملی. گودلی پس از بازی در سطح زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال، اولین بازی خود را برای صربستان در ۵ مارس ۲۰۱۴ در برد ۲–۱ خارج از خانه مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند در یک بازی دوستانه پس از ورود به عنوان تعویضی در آخرین لحظات به جای آنتونیو روکاوینا به دست آورد. در سال ۲۰۱۴، گودلی چهار بار دیگر برای تیم ملی
بازی کرد و دو بار مقابل جامائیکا، پاناما و برزیل بازی کرد. او اولین گل ملی خود را در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴ در پیروزی ۲–۰ خارج از خانه مقابل یونان به ثمر رساند.
جمشید سماواتیان (زادهٔ ۱۳۱۷ – درگذشتهٔ ۱۴۰۰) نقاش نوگرای ایرانی بود. زندگی نامه. جمشید سماواتیان متولد ۱۳۱۷ در اصفهان بود و فعالیت هنری را از کودکی آغاز کرد. از سال ۱۳۳۸ وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. سماواتیان از چهره های نسل دوم نقاشان نوگرای ایران، در دوره ای در دانشکده هنرهای زیبای تهران هنرآموزی می کرد که هم آموزه های علی محمد حیدریان از شاگردان برجسته کمال الملک، در دانشکده نفوذ داشت، هم دورهٔ هنرمندانی همچون علی اکبر صادقی، رویین پاکباز و عباس کیارستمی و هم استادان نوگرایی چون محمود جوادی پور به کار آموزش مشغول بودند. او متأثر از هنرهای سنتی و دیوارنگاره های عصر صفوی زادگاهش اصفهان به خلق آثاری پرداخته که یادآور و نشان دهنده گذر زمان و تخریبی است که بر هنرهای سنتی ایران رفته است. سماواتیان با تسلط بی نظیر بر انواع ابزارها و تکنیک های غیرمتعارف، به احیای هنر گذشته ایرانی با نگاهی نو و بن مایه های انتزاعی اهتمام ورزیده است. این هنرمند پیش کسوت، در نقاشی های نیمه فیگوراتیو خود از موادی چون خاک، گل، گچ، مواد ترکیبی، ورق های طلا و نقره همراه با شیوه های مختلف پتینه کاری بهره می گیرد تا فرسودگی،