Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه از افراد جامعه آسان نیست و خرده فروشان سبز چندان گسترده نیستند. برخی از محققان دریافتند که ارزشهای شخصی تعیین کننده تأثیرگذاری در مصرف هستند و رفتارهای حامی محیط زیست می تواند به عنوان نشانه ای از بعد شخصیت باشد. با در نظر گرفتن افق زمانی در کسب رفتار سبز، می توان دو نوع مصرف کننده را از هم تفکیک کرد: در تحقیقی دیگر تأثیر جنسیت و هویت اجتماعی بر مصرف سبز مشخص شد: "زنان در مقایسه با مردان شرکت کننده میزان مصرف پایدار بیشتری را اعلام کردند؛ اما هنگامی که هویت اجتماعی برجسته است، مردان نیت مصرف پایدار خود را به همان میزان زنان افزایش دادند. در این تحقیق دو نوع افراد شناسایی شده اند که جامعه آماری بیشتری دارند: واقعیت این است که مصرف پایدار برای مردان راهی برای تقویت تصویر اجتماعی آنهاست و به دیگران نشان می دهد که به محیط زیست اهمیت می دهند، در عوض برای زنان مصرف پایدار ذاتاً مهم است. شواهد نشان می دهد که مصرف کنندگان سبز عمدتاً زنانی هستند که بین ۳۰ تا ۴۴ سال سن دارند و از تحصیلات خوبی برخوردارند و در خانواده ای با درآمد سالانه بالا هستند. زمینه های اصلی مصرف سبز توسعه یافته. انرژی سبز. انرژی سبز شامل فرایندها
ی انرژی طبیعی است که می توان با آلودگی کمی از آن استفاده کرد. غذای سبز. در زمینه مواد غذایی، اخیراً تقاضا برای تولید مواد غذایی کمتر آسیب رسان به محیط زیست افزایش یافته است، که مردم را به خرید غذاهای ارگانیک و محلی بیشتر سوق می دهد. غذای ارگانیک از طریق کشاورزی تولید می شود که از کودهای شیمیایی مصنوعی و سموم دفع آفات استفاده نمی کند و حیواناتی که در شرایط طبیعی تر پرورش می یابند، بدون استفاده معمول از داروها ، آنتی بیوتیک ها و مکمل های معمول در دامداری های صنعتی. مصرف کنندگان همچنین می توانند به منظور کاهش تأثیرات اجتماعی و محیطی «غذاهای دور» - مسافتی که بین تولید و مصرف مواد غذایی طی می شود، غذای محلی را خریداری کنند. این رفتار می تواند احساس جدیدی از ارتباط با زمین را از طریق نگرانی برای اصالت و منشأ غذای خورده شده، با به کارگیری یک امر اجتماعی به اندازه نوآوری در فناوری ها، را ایجاد کند. علاوه بر این، نگرانی های مربوط به طعم، سلامتی و ایمنی می تواند دلایل دیگری در پشت این شیوه های مصرف باشد. مد سبز. "لباس اخلاقی به پوشاکی گفته می شود که تأثیر تولید و تجارت را بر محیط و افراد پشت لباس هایی که می پوشیم در نظ
ر بگیرد." "لباس اکو به همه لباس هایی گفته می شود که با استفاده از فرایندهای سازگار با محیط زیست تولید شده اند." "این شامل منسوجات ارگانیک و مواد پایدار مانند کنف و غیر منسوجات مانند بامبو یا بطری های پلاستیکی بازیافت شده است." "این محصول همچنین شامل محصولات بازیافتی (لباس های ساخته شده از لباس های بازیافتی از جمله محصولات قدیمی، نساجی و سایر مواد است و می توان آنها را مجدداً استفاده کرد) و الزاماً از الیاف ارگانیک تهیه نشده است." "لباس های ارگانیک به معنای لباس هایی است که با حداقل استفاده از مواد شیمیایی و با حداقل آسیب به محیط زیست و تجارت عادلانه به منظور دستیابی به قیمت های بهتر، شرایط کاری مناسب، پایداری محلی و شرایط عادلانه برای کشاورزان و کارگران در کشورهای در حال توسعه تهیه شده است. " سه دلیل اصلی که باعث خرید پارچه های ارگانیک می شود عبارتند از: دغدغه مهم دیگر مربوط به صنعت نساجی و پوشاک است که آلودگی زیادی ایجاد می کند و منابع زیادی را مصرف می کند. استفاده نادرست و دفع محصولات پوشاک مشکلات را بسیار شدیدتر می کند. مصرف کنندگان نگران این مسائل (زیست محیطی) هستند و بهترین انگیزه را دارند تا رفتارهای خو
د را در اقدامات بشردوستانه یا دوستدار محیط زیست که با منافع مالی و پایداری آنها سازگار است تغییر دهند. یک استراتژی عینی و پایدار استفاده مجدد از پارچه ها است. بازیافت منسوجات روشی برای فرآوری مجدد پوشاک، مواد فیبری و ضایعات لباس در فرایند تولید است. این اقدام می تواند آلودگی تولید و مصرف منابع را کاهش دهد. جهان با یکی از بدترین بحران های اقتصادی روبرو شده است که بر همه صنایع از جمله مد و تجمل تأثیر می گذارد. به این ترتیب مصرف مدیریت شده در حال تبدیل شدن به یک قاعده ضمنی است. مصرف کنندگان به اصل و جنس لباس هایی که می خرند و مضر بودن آنها برای محیط زیست توجه می کنند. همچنین، مسئله اعتماد مطرح می شود و برچسب تأیید منشأ ارگانیک به شدت مورد نیاز است. اما مصرف کنندگان اغلب اطلاعات کافی از مد سبز ندارند یا شاید از وجود جایگزین های مد سبز برای مد سنتی بزرگسالان بی اطلاع هستند؛ بنابراین، نیاز به ایجاد آگاهی و آگاهی بیشتر مصرف کنندگان در مورد ماهیت مد ارگانیک وجود دارد.
برل لازار (Berel Lazar) با نام اصلی اشلومو داو پینچاس لازار، یک خاخام حسیدی ایتالیایی تبار از شاخه یهودیت ارتدکس است که عضوی از انجمن خبد می باشد. خاخام برل لازار که در رسانه ها به «خاخام پوتین» شهرت دارد از سال ۱۹۹۰ میلادی به فاصله یک سال قبل از فروپاشی شوروی، دوستی خود را با ولادیمیر پوتین آغاز نمود و تنها یک سال بعد در سال ۱۹۹۱، انجمن خبد با حمایت های سازمانی نقش مؤثری در رسیدن ولادیمیر پوتین به سمت ریاست جمهوری روسیه داشت. لازار از سال ۲۰۰۰ میلادی به عنوان رئیس کل ربی های روسیه منصوب شده و رئیس کل فدراسیون جوامع یهودی روسیه و همچنین رئیس فدراسیون جوامع یهودیه روسیه سی آی اس نیز می باشد. از سال ۲۰۰۵، او یکی از اعضای انجمن اجتماعی روسیه نیز شده است و در زمینه مسائل یهودیان مشاوره می دهد.
صندوق الماس () مجموعه ای منحصر به فرد از جواهرات و قطعات طبیعی است که در زرادخانهٔ کرملین در روسیه ذخیره و نمایش داده می شود. این صندوق در سال ۱۹۶۷ بازگشایی شد و مجموعهٔ آن به خزانه داری تاج سلطنتی روسیه برمی گردد که توسط امپراتور پتر کبیر روسیه در سال ۱۷۱۹ پایه گذاری شد. تاریخچه. مجموعه جواهرات پتر کبیر، که در سال ۱۷۱۹ پایه گذاری شد، پس از آن در اتاق الماس (Бриллиантовая комната) در کاخ زمستانی ذخیره شد. همهٔ پادشاهان جانشین سهم خود را به اتاق افزودند. در پژوهشی که توسط الکساندر فرسمن در سال ۱۹۲۲ انجام شد، ۸۵ درصد از کل نمایشگاه ها بین سال های ۱۷۱۹ تا ۱۸۵۵، مربوط به امپراتور پتر کبیر تا نیکلای یکم و تنها ۱۵ درصد مربوط به سه امپراتور گذشته بود. کاترین دوم علاقهٔ خاصی به سنگ های گران بها نشان داد، حتی نام اسب نر خود را «الماس» گذاشت. صندوق الماس بیشتر از سایر پادشاهان از او کمک دریافت کرد. اتحاد جماهیر شوروی. نگهبانی، فروش و تاراج گنجینه های شاهنشاهی پس از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ مورد بحث و گمانه زنی است. مجموعهٔ امپراتوری در طول جنگ جهانی اول از سنت پترزبورگ به مسکو منتقل شد. صندوق الماس شوروی به طور رسمی در
سال ۱۹۲۲ پایه گذاری شد. این گنج برای نخستین بار در نوامبر ۱۹۶۷ در معرض دید عموم قرار گرفت. در ابتدا یک نمایش کوتاه مدت بود، در سال ۱۹۶۸ به یک نمایشگاه دائمی تبدیل شد. در اواخر دوره شوروی، ارزش مجموعه صندوق ۷ میلیارد دلار تخمین زده شد. فدراسیون روسیه. دولت روسیه انحصار استخراج و توزیع سنگ های "گرانبها" را مطابق قانون ۱۹۹۸، ""در مورد فلزات گرانبها و سنگ های قیمتی" حفظ کرده است". عملیات صندوق الماس با فرمان ریاست جمهوری ۱۹۹۹ (متن رسمی) تنظیم می شود. صندوق الماس بخشی از صندوق بزرگ تر دولتی سنگ های گرانبها است که توسط وزارت دارایی اداره می شود و ارزشمندترین اقلام را جمع آوری می کند، به ویژه دسترسی عمومی. صندوق الماس در ساختمان زرادخانهٔ کرملین به نمایش گذاشته شده است. برای بازدیدکنندگان، به دلیل محدودیت فضای داخل صندوق، فقط از طریق تورهای با مدت زمان ثابت قابل دسترسی است. تورهای روسی به صورت روزانه و در فواصل بیست دقیقه ای برگزار می شود. بازدیدکنندگان خارجی می توانند راهنمای صوتی به زبان های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی، چینی یا ژاپنی دریافت کنند.
اِل جی اِی ۱۲۰۰ یک سوکت سازگار با ریزپردازنده اینتل برای پردازنده های رومیزی کامت لِیک و راکت لِیک است که در Q2 2020 منتشر شد. ال جیی ای ۱۲۰۰ به عنوان جایگزینی برای ال جیی ای ۱۱۵۱ (معروف به "سوکت H4") طراحی شده است. ال جیی ای ۱۲۰۰ یک آرایه مشبک کفه با ۱۲۰۰ پین بیرون زده برای تماس با پدهای پردازنده است. این سوکت از طراحی اصلاح شدهٔ ال جیی ای ۱۱۵۱ با ۴۹ پینِ بیشتر استفاده می کند و باعث بهبود تحویل توان و پشتیبانی از ویژگی های افزایشی ورودی/خروجی آینده می شود. موقعیت پین ۱ همان است که در پردازنده های نسل قبل وجود داشت، اما کلیدزنی سوکت به چپ (قبلاً سمت راست بود) تغییر داده شده است، و باعث می شد پردازنده های کامت لِیک از نظر الکتریکی و مکانیکی با تراشه های قبلی ناسازگار باشند. بایوستار، ایسوس، ای اس راک، گیگابایت و ام اس آی مادربردهای خود را بر اساس چیپست اینتل Z490 از پشتیبانی نسل یازدهم CPUهای رومیزی اینتل راکت لِیک تأیید کرده. پشتیبانی کامل PCIe 4.0 برای مارک های منتخب تأیید شده است. ایسوس پشتیبانی از PCIe 4.0 در ام.۲ را شامل نمی شود و مانع پشتیبانی از اس اس دی های PCIe gen 4.0NVMe می شود. گرماگیر. ۴ سوراخ برا
ی چفت سازی گرماگیر به مادربرد در یک مربع با طول جانبی ۷۵ میلی متر برای سوکت های اینتل ال جیی ای ۱۱۵۱، ال جیی ای ۱۱۵۵، ال جیی ای ۱۱۵۰، ال جیی ای ۱۱۵۶ و LGA 1200 قرار داده شده است؛ بنابراین راه حل های خنک سازی بایستی تعویض پذیر باشند.
رساله مکانیک آسمانی () رساله ای پنج جلدی در زمینه مکانیک آسمانی است که توسط پیر سیمون لاپلاس نوشته شده و از ۱۷۹۸ تا ۱۸۲۵ با چاپ دوم در ۱۸۲۹ منتشر شده است. در سال ۱۸۴۲، دولت لوئیس فیلیپ مبلغ ۴۰٬۰۰۰ فرانک برای چاپ ۷ جلدی چاپ ملی اوروپ لاپلاس (۱۸۴۳–۱۸۴۷) اهدا کرد. Traité de mécanique céleste با چهار مکمل آن ۵ جلد اول را اشغال می کند.
چارلستون، کارولینای جنوبی، کانون جدایی در آغاز جنگ داخلی آمریکا و شهر بندری مهم اقیانوس اطلس برای ایالات نوپای کنفدراسیون آمریکا بود. اولین شلیک ها علیه دولت فدرال، شلیک هایی بود که توسط کادرهای ارگ در آنجا انجام شد تا کشتی را از تأمین مجدد فورت سامتر تحت کنترل فدرال بازدارد. سه ماه بعد، بمباران فورت سامتر باعث شد تا نیروهای عظیم فدرال بخواهند شورش را خنثی کنند. اگرچه شهر و استحکامات اطراف آن بارها مورد هدف ارتش اتحادیه و نیروی دریایی قرار گرفت، اما چارلستون تا آخرین ماه های جنگ به دست نیروهای فدرال نیفتاد. چارلستون ویران شد. سالهای اولیه جنگ. بر اساس سرشماری سال ۱۸۶۰، چارلستون بیست و دومین شهر بزرگ ایالات متحده با ۴۰٫۵۲۲ نفر جمعیت بود. همان طور که آتش سوزی واشینگتن در سال ۱۸۱۴ نشان داد، شهرهای ساحلی آمریکا در برابر ناوگان متخاصم آسیب پذیر بودند. جمهوری ساحلی اقیانوس اطلس شروع به ساختن مجموعه ای از قلعه های قابل توجه کرد. فورت سامتر مشهورترین آنها در بندر چارلستون است. همچنین مجموعه ای از دژها و سنگرهای کوچکتر و قدیمی برای محافظت از آن در برابر هرگونه کشتی دشمن وجود داشت. پس از انتخاب آبراهام لینکلن، کارولینا
ی جنوبی یک کنوانسیون ویژه در چارلستون تشکیل داد تا بار دیگر در مورد اینکه آیا ماندن کارولینای جنوبی در اتحادیه منطقی است، بحث کند. نارضایتی طولانی او از دولت فدرال و دیدگاه بسیاری از شهروندان شمالی در مورد برده داری. آنها معتقد بودند که دیدگاه های اعلام شده رئیس جمهور منتخب جدید، لغو را به عنوان یک هدف احتمالی دولت وی مطرح کرده است. در ۲۰ دسامبر ۱۸۶۰، کنوانسیون جدایی به جدایی کارولینای جنوبی از اتحادیه رای داد. به عنوان اولین ایالتی که این کار را انجام داد، آنها همچنین اعلامیه علل فوری را صادر کردند که در آن تصمیم او برای جدایی از شرکت از ایالت های خواهر سابقش توضیح داده شد. با مصالحه میسوری در سال ۱۸۲۰، دفاع از برده داری، بیش از تعرفه ها یا حقوق ایالت ها، اصلی ترین عامل در ایجاد بخشی در کارولینای جنوبی بود. کنوانسیون جدایی اعلام کرد: ما تأیید می کنیم که این اهداف که این دولت برای آن تأسیس شده بود شکست خورده است و خود دولت نیز با اقدامات دولتهای غیر برده دار آنها را مخرب کرده است. این کشورها حق تصمیم گیری در مورد مناسب بودن نهادهای داخلی ما را بر عهده گرفته اند. و حق مالکیت تأسیس شده در پانزده ایالت را که توس
ط قانون اساسی به رسمیت شناخته شده است، نفی کرده اند. آنها نهاد برده داری را گناهکار دانسته اند. آنها اجازه برقراری آشکار جوامعی را در اختیار خود قرار داده اند که هدف آنها اخلال در آرامش و تخریب اموال شهروندان سایر کشورها است. آنها هزاران برده ما را تشویق و کمک کرده اند تا خانه های خود را ترک کنند. و کسانی که باقی مانده اند، توسط فرستادگان، کتابها و تصاویر به شورش خشونت آمیز تحریک شده اند. سفیدپوستان جنوبی از شورش مردم بردگی می ترسیدند. در سال ۱۸۶۰، نیمی از جمعیت کارولینای جنوبی سیاه پوست بودند. پس از جدایی از اتحادیه در دسامبر، شبه نظامیان کارولینای جنوبی قلعه پینکنی و چارلستون آرسنال و ذخایر تسلیحاتی و مهمات آنها را تصرف کردند. در ۹ ژانویه ۱۸۶۱، دانش آموزان سیتادل کشتی تجاری ستاره غرب را که در حال ورود به بندر چارلستون بود، شلیک کردند. غرور محلی باعث می شود برخی اینها را اولین عکس های جنگ داخلی بدانند. این کشتی توسط دولت بوکان با کمک های مردمی و مواد اولیه برای پادگان کوچک فورت سامتر ارسال شده بود. همان طور که ایالت های جدید کنفدراسیون آمریکا در اواخر زمستان به وجود آمدند، قلعه های قدیمی و متروکه در اطراف چا
رلستون بازسازی شدند تا بر قلعه عظیم، هرچند کامل نشده، تمرکز کنند. درست در زمان افتتاح لینکلن، رئیس جدید کنفدراسیون، جفرسون دیویس، ژنرال بوورگارد لوئیزیانا را به فرماندهی محاصره مجازی قلعه جزیره منصوب کرد. از سوی دولت جدید لینکلن مطلع شد که یک کشتی عرضه کننده غذا، بدون غذا و بدون مهمات، باید قلعه را دوباره ذخیره کند، رئیس جمهور دیویس، پس از مشورت با کابینه خود، در ۹ آوریل دستور داد تا قبل از تأمین مجدد قلعه، آن را کاهش دهند. در ۱۲ آوریل، ساعت ۳:۲۰ صبح، پس از آخرین تلاش برای تسلیم پادگان اتحادیه، سرهنگ رابرت چستنات، CSA، سرگرد رابرت اندرسون، ایالات متحده را مطلع کرد که در یک ساعت باتری هایی که توسط سرتیپ پیر GT Beauregard فرماندهی می شوند، آتش می گیرند. به اندرسون، که استاد توپخانه در وست پوینت بود، از پیامدهای این امر آگاه بود، به شدت تحت تأثیر این اعلامیه قرار گرفت. همان طور که بارها در چهار سال آینده اتفاق می افتد، رهبران درگیر یکدیگر را به خوبی می شناختند. بورگارد، در وست پوینت ، دستیار اندرسون بود. پس از بمباران ۳۴ ساعته، سرگرد روبرت اندرسون قلعه را تسلیم کرد. در طول بسیاری از جنگ، دانشجویانی از سیتادل، مؤ
سسه نظامی کارولینای جنوبی، همچنان به ارتش کنفدراسیون کمک می کردند تا در استخدام سربازان، تولید مهمات، حفاظت از انبارهای اسلحه و محافظت از اسرای اتحادیه کمک کنند. در ۱۱ دسامبر ۱۸۶۱، آتش سوزی گسترده ۱۶۴ هکتار از شهر را سوزاند و کلیسای سنت جان و سنت فینبار، کلیسای جامع دایره ای و سالن مؤسسه کارولینای جنوبی و نزدیک به ۶۰۰ ساختمان دیگر را نابود کرد. بسیاری از آسیب ها تا پایان جنگ بدون ترمیم باقی ماند. آموس گادسدن، برده سابق، گفت که این کار توسط یک بالون آغاز شد در حالی که نیروهای اتحادیه و کنفدراسیون در طرف مقابل رودخانه اردو زده بودند. در ژوئن ۱۸۶۲، یک نبرد کوچک اما مهم در Secessionville، جیمز آیلند امروزی، کارولینای جنوبی، منجر به عقب راندن نیروهای اتحادیه توسط نیروهای بسیار کوچکتر کنفدراسیون شد. این پیروزی باعث ایجاد کودتای تبلیغاتی در شهر شد و آن را از خطر حمله زمینی نجات داد. تا آخرین مرحله جنگ، شهر دوباره در معرض چنین تهدیدی قرار نمی گرفت. سالهای بعد از جنگ. از آنجا که بسیاری از شهرهای بندری جنوبی به دلیل محاصره اتحادیه بسته شده بودند، چارلستون به مرکزی مهم برای اجرای محاصره تبدیل شد. تلاش های مکرر نیروی دری
ایی اتحادیه برای به دست آوردن چارلستون و/یا دفاعی آن در خاک بی نتیجه ماند، از جمله ناوگان سنگی. این شهر در بیشتر چهار سال جنگ در برابر اشغال نظامی مقاومت کرد. در سال ۱۸۶۳، اتحادیه یک عملیات تهاجمی علیه دفاع از بندر چارلستون را آغاز کرد، که با درگیری ترکیبی از خشکی شروع شد. با این حال بمباران دریایی نتیجه چندانی نداشت و نیروهای زمینی هرگز به ساحل نرفتند. در تابستان ۱۸۶۳، اتحادیه توجه خود را به باتری واگنر در جزیره موریس معطوف کرد، که از جنوب غربی از ورودی بندر محافظت می کرد. در نبردهای اول و دوم فورت واگنر، نیروهای اتحادیه در تلاش ناموفق برای تصرف قلعه متحمل ضررهای زیادی شدند. محاصره با این حال منجر به ترک کنفدراسیون فورت واگنر تا سپتامبر همان سال شد. تلاش برای بازپس گیری Fort Sumter توسط یک گروه حمله دریایی نیز به بدی انجام شد، اما Ft. پس از تصرف جزیره موریس، سامتر به تدریج از طریق بمباران باتری های ساحلی به خاک تبدیل شد. با توسعه توپخانه های جدیدتر و برد بلندتر، و از آنجا که نیروهای اتحادیه توانستند باتری ها را حتی به شهر نزدیک کنند، شهر در معرض بمباران فزاینده ای قرار گرفت. در نوامبر ۱۸۶۳، جفرسون دیویس از ش
هر دیدن کرد و خاطرنشان کرد که بهتر است شهر به «توده ای ویرانه» تبدیل شود تا تسلیم. بمباران که در اواخر سال ۱۸۶۳ آغاز شد ۵۸۷ روز ادامه و خاموش شد و بسیاری از شهرهایی را که از آتش سوزی نجات یافته بودند، نابود کرد. یک سری حملات هماهنگ به شهر در اوایل ژوئیه ۱۸۶۴ انجام شد، از جمله حمله دوزیست به فورت جانسون و حمله به جزیره جانز. این حملات شکست خورد، اما آنها همچنان مدافعان شهر را فرسوده کردند. در نهایت مدافعان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و اتحادیه توانست شهر را تسخیر کند، تنها یک ماه و نیم قبل از پایان جنگ.
دی ایزوپروپانول آمین یک ترکیب شیمیایی با فرمول مولکولی C۶H۱۵NO۲ است که به عنوان امولسیفایر، تثبیت کننده و واسطه شیمیایی کاربرد دارد. دی ایزوپروپانول آمین را می توان از واکنش ایزوپروپانول آمین یا آمونیاک با پروپیلن اکسید تهیه کرد.
فرهنگ سینتاشتا () یا فرهنگ سینتاشتا پتروکا یا فرهنگ سینتاشتا آرکائیم ؛ فرهنگ باستان شناسی عصر برنز میانی در استپ اوراسیای شمالی در مرزهای شرق اروپا و آسیای مرکزی است که مربوط به دوره ۲۲۰۰–۱۸۰۰ قبل از میلاد بوده است. این فرهنگ به طور گسترده ای به عنوان خاستگاه زبان و قوم آریایی (همچنین به نام زبان های هندو ایرانی) در نظر گرفته می شود، که گویندگان آنها در ابتدا خود را آریا می نامیدند. قدیمی ترین ارابه های شناخته شده در مقبره های سینتاشتا پیدا شده اند، و این فرهنگ به عنوان یک نامزد قوی برای منشأ این فناوری در نظر گرفته می شود که در سراسر جهان قدیم گسترش یافت و نقش مهمی در جنگ های جهان باستان داشت. سکونتگاه های سینتاشتا نیز به دلیل شدت استخراج مس و فلزکاری برنز در آن قابل توجه است که برای یک فرهنگ استپی غیرمعمول است.از جمله ویژگی های اصلی فرهنگ سینتاشتا، سطوح بالای نظامی گری و سکونتگاه های مستحکم گسترده است که 23 مورد از آنها شناخته شده است.
فرهنگ آفاناسیو () اولین فرهنگ باستان شناسی شناخته شده در جنوب سیبری است که حوضه مینوسینسک و رشته کوه آلتای را در دوران انئولیتیک ۳۳۰۰ تا ۲۵۰۰ قبل از میلاد اشغال کرده است.
یالان کوز یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در توت، ترکیه واقع شده است.
یایلیم لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در توت، ترکیه واقع شده است.
یشیل یورت یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در توت، ترکیه واقع شده است.
ناماداگالا (به لاتین: Namadagala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ناپانا دیسانگامدا (به لاتین: Napana Disaneggammedda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ناپانا هونوانگگامدا (به لاتین: Napana Hunuangegammedda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ناپانا دیسانکگامدا (به لاتین: Napana Disanekgammedda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
نارانداندا (به لاتین: Narandanda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
تعدیل عصبی یعنی تنظیم یا تغییر فعالیت سلول های عصبی. به طور کلی تعدیل عصبی فرایندهایی را شامل می شود که اعصاب مختلف در سیستم عصبی مرکزی، محیطی و خودکار یا هسته های سلول های عمقی مغز را تحریک می کند و منجر به «مدولاسیون یا تغییر فعالیت آن ها» می شود. کاربردها. تعدیل عصبی برای درمان بیماری های متعددی از جمله پارکینسون، ام اس، آسیب های نخاعی و حتی افسردگی کاربرد دارد. در این روش درمانی، از طریق تحرکات مختلف تغییر قابل برگشت در سیستم عصبی ایجاد می شود.
پارک هه-سو (؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "دفترچه زندان" (۲۰۱۸) و "بازی مرکب" (۲۰۲۱) شناخته می شود. حرفه. پارک هه-سو فعالیت تئاتر موزیکال خود را در سال ۲۰۰۷ با "مستر لابی" شروع کرد. او همچنین در صحنه های دیگر موزیکال مانند "فرشته ای به نام هوس" و "آناپورنا" حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۱۷، در مجموعه تلویزیونی "دفترچه زندان" نقش اصلی را ایفا کرد که به خاطر آن، جایزه بهترین بازیگر تازه کار مرد را در جوایز سئول به دست آورد. در سال ۲۰۲۱، پارک پس از حضور در مجموعهٔ نتفلیکس محصول کره جنوبی، "بازی مرکب"، در سطح بین المللی شناخته شد و او توانست در یک روز بیش از ۸۰۰٬۰۰۰ فالوور در اینستاگرام به دست آورد. زندگی شخصی. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹، پارک با دوست دختر خود در یک مراسم که در سئول برگزار شد، ازدواج کرد. در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱، آژانس پارک گزارش کرد که همسرش یک پسر به دنیا آورده و مادر و کودک، هر دو در سلامت به سر می برند.
کریم نیک بین (زاده ۱۲۷۲ در تبریز – درگذشته ؟) سیاستمدار و روزنامه نگار کمونیست ایرانی بود که زمانی رهبری فرقه عدالت را برعهده داشت. وی اصالتاً از آذری های ایران بود. زندگی و فعالیت ها. کریم نیک بین در سال ۱۸۹۳ مورخ ۱۲۷۲ در یک خانواده تاجر در شهر تبریز به دنیا آمد. وی در قفقاز بزرگ شد و برای تحصیل در رشته بازرگانی به مسکو رفت. او در اوج انقلاب اکتبر به بلشویک ها پیوست و برای مبارزه در جنبش جنگل به ایران بازگشت و سپس رهبری فرقه عدالت را برعهده گرفت. مرگ. طبق گفته یرواند آبراهامیان، تاریخ نگار ایرانی-ارمنی در کتاب ایران بین دو انقلاب، کریم نیک بین درجریان تصفیه های استالین کشته شد.در سال ۱۹۳۷ در جریان پاکسا ی بزرگ توسط ان.کا.و.د دستگیر و در دادگاه محاکمه و محکوم به زندان شد. او در سیبری و در جریان گذرانیدن محکومیت اش فوت کرد.
ماریا د لوس آنخلس آلوارینیو گونزالس (۳ اکتبر ۱۹۱۶–۲۹ مه ۲۰۰۵)، معروف به آنجلیس آلوارینیو، زیست شناس تحقیقاتی و اقیانوس نگار پرورش دهنده ماهی اسپانیایی بود که در سطح جهانی به عنوان یک مقام در زیست شناسی پلانکتون شناخته شد. او اولین زنی بود که در کشتی های اکتشافی بریتانیایی یا اسپانیایی به عنوان دانشمند منصوب شد. او ۲۲ گونه جدید از حیوانات دریایی را کشف کرد و بیش از صد کتاب، فصلنامه و مقاله علمی منتشر کرد. در اواخر دوران حرفه ای خود، او تاریخ اکتشافات اولیه دریایی را مطالعه کرد. زندگی نامه. ماریا د لوس آنخلس آلوارینیو گونزالس در ۳ اکتبر ۱۹۱۶ در سرانتس (Ferrol، گالیسیا) متولد شد. او دختر دکتر آنتونیو آلواریانو گریمالدوس و ماریا دل کارمن گونزالس دیاز ساوادرا بود. او از کودکی به علوم طبیعی علاقه نشان داد و کتاب جانورشناسی پدرش را خواند. او در لیسه Concepcion Arenal در فرول شرکت کرد و در سال ۱۹۳۱ در دانشگاه سانتیاگو د کامپوستلا در آنجا تحصیل کرد و در آنجا در سال ۱۹۳۳ فارغ التحصیل شد. عنوان پایان نامه های وی «حشرات اجتماعی» و «زنان در دن کیشوت» بود. بعدها وقتی در مورد علایق مختلفش از ماریا سؤال شد، توضیح داد که «خلا
قیت و تخیل عناصر اساسی برای دانشمندان هستند، همان طور که در هنرها، زیرا علم یک هنر است». در سال ۱۹۳۴ او در دانشگاه کُمپولوتِنسه مادرید برای تحصیل علوم طبیعی پذیرفته شد، اما به دلیل جنگ داخلی اسپانیا مجبور به قطع تحصیل شد. در این دوره او خود را وقف مطالعه انگلیسی و فرانسوی کرد که بعداً برای توسعه حرفه تحقیقاتی وی در ایالات متحده بسیار مفید بود. در سال ۱۹۴۰ او با یوجینیو لیرا مانسو، کاپیتان نیروی دریایی جنگ اسپانیا و شوالیه پادشاهی و فرماندهی نظامی سنت هرمنگیلد ازدواج کرد. دو سال بعد دختر آنها متولد شد، ماریا د لوس آنجلیس آلواریانو، که اکنون معمار و شهرساز مشهور مستقر در ایالات متحده است. پس از جنگ داخلی، آنجلیس آلواریانو تحصیلات خود را از سر گرفت و در سال ۱۹۴۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم طبیعی از دانشگاه مادرید اخذ کرد. آنجلیس آلواریانو با همسرش به فرول بازگشت و در آنجا از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۸ به عنوان استاد در مدارس مختلف زیست شناسی، جانورشناسی، گیاه شناسی و زمین شناسی تدریس کرد. در سال ۱۹۴۸ او به همراه خانواده اش به مادرید رفت و به عنوان زیست شناس تحقیقاتی شیلات در گروه شیلات دریایی مشغول به کار شد. آلوار
یانو به دلیل یک قانون قدیمی اسپانیایی که زنان را از حضور در کشتی های نیروی دریایی اسپانیا منع می کرد، نتوانست مطالعات بیشتری را در مؤسسه اقیانوس نگاری اسپانیا در مادرید ادامه دهد. با این حال، به دلیل داشتن مدارک تحصیلی برجسته، به او اجازه داده شد که دوره هایی را بگذراند و تحقیق کند. در سال ۱۹۵۱ او مدرک فوق لیسانس را در رشته روانشناسی تجربی، شیمی تجزیه و اکولوژی گیاه از دانشگاه کُمپولوتِنسه مادرید دریافت کرد. کار. در سال ۱۹۵۶، ماریا د لوس آنجلیس بورسیه کمیسیون فولبرایت را برای انجام کارهای علمی در مؤسسه اقیانوس نگاری وودز هول در کیپ کاد در ماساچوست دریافت کرد، جایی که با دکتر مری سیرز، رئیس کنگره اقیانوس نگاری ایالات متحده و همچنین یک محقق زئوپلانکتون حرفه وی هنگامی بالا رفت که دکتر مری سیرز، تحت تأثیر کیفیت تحقیقات خود، آنجلیس آلواریانو را به دکتر راجر ریول، مدیر مؤسسه اقیانوس نگاری اسکریپس، بخشی از دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو توصیه کرد، که به او پیشنهاد موقعیت شغلی داد. به عنوان یک زیست شناس او در سال های ۱۹۵۸–۶۹ در دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو کار کرد و در آنجا به مطالعه جانوران پلانکتون در سواحل کالیفرنیا و
اقیانوس اطلس، آرام و هند پرداخت. در این دوره او ۱۲ گونه جدید کایتوگناتا ، نُه سیفونوفور و یک مدوزا را کشف کرد. او همچنین مدل توزیع گونه های مختلف کایتوگناتا و سیفونوفورا در جهان را تولید کرد. این تحقیق اساس پایان نامه دکتری وی است. او در سال ۱۹۶۷ از دانشگاه مادرید دکترای خود را دریافت کرد. او کمک های مختلفی از موسساتی مانند دفتر نیروی دریایی ایالات متحده، تحقیقات شیلات اقیانوسیه تعاونی کالیفرنیا و بنیاد ملی علوم ایالات متحده دریافت کرد. در ژانویه ۱۹۷۰، وی به عنوان زیست شناس تحقیقات شیلات در مرکز معتبر علوم شیلات جنوب غربی (که بخشی از اداره ملی اقیانوسی و جوی است) منصوب شد. در اینجا او تحقیقات خود را در کایتوگناتا، سیفونوفورا ادامه داد و رابطه بین رفتار درنده این ارگانیسم ها و بقای لارو ماهی را مورد مطالعه قرار داد. او همچنین توزیع گونه های کایتوگناتا و سیفونوفورا در اقیانوس آرام و قطب جنوب و حرکت پلانکتون، به ویژه تأثیر معرفی پلانکتون از طریق آلودگی یا حرکت کشتی ها را مورد مطالعه قرار داد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، آلواریانو برای هماهنگی تحقیقات اقیانوسی بین کشورهای آمریکای لاتین کار کرد و قطب جنوب را مطالعه کرد. در
این دوره او کمک های مختلفی را از سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (فائو) و از سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) دریافت کرد. دستاورد علمی و شهرت عمومی. دو گونه پلانکتونی به نام او نامگذاری شده است، chaetognath Aidanosagitta alvarinoae (Pathansali، ۱۹۷۴) و hydromedusa Lizzia alvarinoae (Segura، ۱۹۸۰). او عضو مؤسسه آمریکایی زیست شناسان تحقیقات شیلات و انجمن تاریخ طبیعی سان دیه گو بود و همچنین عضو انجمن بیولوژیکی واشینگتن و انجمن پژوهشگران علوم دریایی اسپانیایی-آمریکایی بود. آنجلیس آلوارینائو در سال ۱۹۹۳ به رسمیت شناختن حرفه علمی برجسته خود، مدال نقره بزرگ گالیسیا را از پادشاه خوان کارلوس اول و ملکه سوفیا اسپانیا دریافت کرد. دانشگاه A Coruña در سال ۲۰۰۵ هفته علوم را به او اختصاص داد و شهر فرول ادای احترام پس از مرگ را در پردیس استرو انجام داد، جایی که لوح یادبود یکی از برجسته ترین دانشمندان زن جهان را گرامی می دارد. دولت گالیسیا به فلوشیپ های فوق دکتری آنسِلیس آلواریانو ، که به نام او نامگذاری شده است، اعطا می کند. یک کشتی تحقیقاتی مؤسسه اقیانوس نگاری اسپانیا "gengeles Alvariño" نام دارد. این کشتی در س
ال ۲۰۱۲ توسط دختر آنجلیس، ماریا د لوس آنجلیس، لیرا آلواریانو راه اندازی شد. گوگل در ۳ اکتبر ۲۰۲۱ برای جشن ۱۰۵ مین سالگرد دکتر آنجلیس آلواریانو برای بسیاری از کشورها یک دودل برای صفحه اصلی خود ایجاد کرد.