Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آنا آلما تادما (به انگلیسی: Anna Alma-Tadema) (زاده ۱۶ مه ۱۸۶۷ – درگذشته ۵ ژوئیه ۱۹۴۳) یک هنرمند بریتانیایی و عضو جنبش سافرجت (حق رای برای زنان) بود. آلما تادما در درجه اول، در زمینه طراحی و نقاشی کار می کرد و پرتره ها و آثار بسیاری از صحنه های داخلی، گل ها و ساختمان ها خلق می کرد. او تحت تأثیر پدرش سر لاورنس آلما تادما قرار گرفت و آثار خود را در نمایشگاه هایی با او و نامادریش لورا ترسا آلما تادما به نمایش گذاشت. آثار او در نمایشگاه های ملی، از جمله آکادمی سلطنتی هنر و نمایشگاه جهانی کلمبیا در سال ۱۸۹۳ در شیکاگو به نمایش گذاشته شد. آنا آلما تادما به دلیل دستاوردهای خود، در نمایشگاه کلمبیای جهان در سال ۱۸۹۳ در شیکاگو و نمایشگاه ۱۸۸۹ پاریس به عنوان یک هنرمند شناخته شد. اوایل زندگی. آنا آلما تادما دومین دختر نقاش هلندی سر لارنس آلما تادما و همسر فرانسوی او، ماری-پلین گرسین-دومولین دو بویزگیرار بود که در بروکسل زندگی می کردند. خواهر بزرگتر او، لورنس، در سال ۱۸۶۴ به دنیا آمده بود. مادر دختران در سال ۱۸۶۹ درگذشت. لاورنس و دخترانش در سال ۱۸۷۰ به انگلستان نقل مکان کردند. پدرش در سال ۱۸۷۱، زمانی که آنا چهار ساله بود،
برای دومین بار با لورا اپس ازدواج کرد. آنا آلما تادما در لندن با خانواده اش که شامل خواهر بزرگتر، پدر و نامادری اش بود، بزرگ شد. خواهرش لارنس، آموزش تحصیلی خود را در خانه دید و اعتقاد بر این است که آنا نیز در خانه تحصیل کرده است. آنا آلما تادما حداقل دو بار در نقاشی های پدرش ظاهر شده است. در سال ۱۸۷۳، او و خواهرش در نقاشی " اینجا کنج ما است " به تصویر کشیده شدند و سپس در سال ۱۸۸۳، پدرش پرتره او را نقاشی کرد. این پرتره آنا ۱۵ ساله را در خانه خانوادگی، خانه تاونسند نشان می دهد. او ایستاده و به سمت راهرو نگاه می کند و پشتش به مکانی است که استودیوی نامادری و اتاق طراحی در آن قرار داشت. در دو بیضی نقاشی شده روی در، آنا به تصویر کشیده شده است که در یکی از آنها کلاه آبی و دردیگری لباس مشکی پوشیده است. لباس روان و گردنبند صدف دریایی آنا از مدهای زیبایی شناسی آن دوره است. مادر، پدر و نامادری آنا نقاش بودند و در نتیجه او در خانواده ای بسیار هنرمند بزرگ شد. لاورنس از کلمات دوران باستان الهام گرفت و سبکی را توسعه داد که توسط لورا، آنا و هنرمندان دیگر تقلید شد. پس از مرگ او، محبوبیت آثار و سبک او برای حدود شش دهه کاهش یاف
ت. خواهر آنا، لورنس، شاعر، نقاش، رمان نویس، منتقد، نمایشنامه نویس و نویسنده داستان کوتاه بود. فعالیت هنری. آنا توسط زندگی نامه نویس هلن زیمرن به عنوان «هنرمندی ظریف و خوش ذوق که قدرت زیادی از پدرش را برای بازآفرینی جزئیات به ارث برده است» توصیف کرد. آنا آلما تادما در دوران هنرمندی خود چندین پرتره، صحنه هایی از گل هاو همچنین تصاویر آبرنگی از فضای داخلی خانه ها و ساختمان ها خلق کرد. یکی از نمونه های پرتره آلما تادما خانم تسا گوسه است. این اثر به همراه آثار دیگرش مانند دره مه آلود و اتاق طلا در آکادمی سلطنتی هنر به نمایش درآمد. آنا نقاشی های زیادی از داخل منزل خانوادهٔ آلما تادما واقع در تیچفیلد نزدیک ریجنتز پارک با تکنیک آبرنگ خلق کرده است. خانه خانوادگی توسط پدرش به طرز عجیبی دکوراسیون شده بود تا شبیه یک ویلای رومی باشد. اتاق طراحی، که آلما تادما در نوجوانی نقاشی کرد، در سال ۱۸۹۳ در نمایشگاه کلمبیا در شیکاگو به نمایش گذاشته شد. علاوه بر این، در سال ۱۸۸۵ آلما تادما اتاق طلایی را نقاشی کرد که نمایانگر فضای داخلی خانه خانوادگی نیز بود. آلما تادما تقریباً چهل سال بین سال های ۱۸۸۵ تا ۱۹۲۸ آثار خود را در انگلستان به
نمایش گذاشت. آلما تادما پانزده اثر از جمله اتاق طلایی، خانم تسا گوس، دره مه آلود، و برداشت بی ارزش را در آکادمی سلطنتی بین سال های ۱۸۸۵ تا ۱۹۲۸ به نمایش گذاشت. اگرچه آنا آلما تادما در لندن اقامت داشت، آثاری را در خارج از کشور نیز به نمایش گذاشت. او در سال ۱۸۸۹ در نمایشگاهی در پاریس مدال گرفت. علاوه بر این، آنا، پدرش لاورنس و نامادریش لورا همگی در نمایشگاه جهانی کلمبیا در شیکاگو در سال ۱۸۹۳ به نمایش گذاشتند و برنده جوایز شدند. هنوز هم آثار آنا آلما تادما همچنان به نمایش گذاشته می شود. به عنوان مثال، آثار این هنرمند در نمایشگاه آوریل ۲۰۱۱ موزه ویکتوریا و آلبرت، فرقه زیبایی: جنبش زیبایی شناسی ۱۸۶۰–۱۹۰۰ در لندن به نمایش درآمد. زندگی شخصی. آلما تادما به حق رای زنان معتقد بود و در سال ۱۸۹۷ عضو حامیان جنبش حق رای زنان شد. آنا آلما تادما و خواهرش هیچ گاه ازدواج نکردند. آنها زندگی فقیرانه ای داشتند و در سال های آخر زندگی در حرفه خود موفقیتی نداشتند.
دلال قاضی محمد ابو آمنه () در سال ۱۹۸۳ در شهر ناصره در شمال فلسطین به دنیا آمد. او خواننده و تهیه کننده فلسطینی و دکترای پژوهشی در علوم مغز و فیزیولوژی عصبی از مؤسسه کاربردی تخنیون در حیفا است. دلال خوانندگی را از چهار سالگی آغاز کرد و در مسابقه پرنسس بهار شرکت کرد او در شانزده سالگی به دلیل اجرای بی نقص ترانه های معتبر و قدیمی شهرت یافت. جنجال رسانه های اجتماعی. در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، دلال ابو آمنه توسط پلیس اسرائیل در خانه اش در نابلس بازداشت شد، پس از آن که در شبکه های اجتماعی عبارت «ولا غالب إلا الله» («هیچ پیروزی ای جز از آنِ خدا نیست») را به همراه ایموجی پرچم فلسطین، در شامگاه حملهٔ حملهٔ حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ منتشر کرده بود. پلیس اسرائیل ادعا کرد که این پست «خطاب به نفرت» بوده و تحریک به خشونت محسوب می شود.او با اتهام هایی از جمله تهدید آرامش عمومی، مقاومت در برابر بازداشت و تهدید یک افسر مواجه شد.وی در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳ آزاد شد و به مدت پنج روز تحت بازداشت خانگی قرار گرفت و به او دستور داده شد که به مدت ۴۵ روز هیچ پست دیگری در شبکه های اجتماعی دربارهٔ جنگ غزه منتشر نکند.اتهامات علیه او بعداً توسط یک
قاضی اسرائیلی لغو شد. دلال ابو آمنه اظهار کرده است که این پیام بیانگر ایمان او بوده و هدفی برای حمایت از هیچ یک از طرفین در درگیری نداشته است و تیم شبکه های اجتماعی اش بدون اطلاع او، ایموجی پرچم فلسطین را به پست اضافه کرده اند.از آن زمان که پست او وایرال شد، او و خانواده اش با تهدید به مرگ مواجه شده اند و از اواخر اکتبر، هر شب اعتراضاتی در بیرون از خانه شان در عفوله برگزار شده است.در این اعتراضات، شهردار آفولا و اعضای پلیس محلی نیز حضور داشته اند.
راجرز و هارت () یک تیم دونفره ترانه نویسی و ترانه سرایی آمریکایی متشکل از ریچارد راجرز (۱۹۰۲–۱۹۷۹) و لورنز هارت (۱۸۹۵–۱۹۴۳) بود. آنها از سال ۱۹۱۹ تا زمان مرگ هارت در سال ۱۹۴۳ بر روی ۲۸ نمایش موزیکال و بیش از ۵۰۰ آهنگ با هم همکاری داشتند. از فیلم هایی که این تیم هنری در آن ها نقش داشته است، می توان به "جشن هالیوود" اشاره نمود.
گاس ماینس (؛ – ) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم آلمانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بچه ها در شهر اسباب بازی" اشاره نمود.
جفرسون مافیت (؛ – ) فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بانی اسکاتلند" و "دیوانه بازیگری" اشاره نمود.
ویلسون کالیسون (؛ – ) رمان نویس و نمایشنامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بانی اسکاتلند"، "موگامبو" و "غبار سرخ" اشاره نمود.
هری لاکمن (؛ – ) هنرمند، طراح صحنه و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "روابط ما" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
جک جِـوْنی (؛ – ) فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "روابط ما"، "به سوی غرب"، "تاپر"، "دختر خانه دار"، "سربازان نیروی هوایی" و "برگ های پاییزی" اشاره نمود.
جایزه پیشگامان رایانه در سال ۱۹۸۱ توسط هیئت مدیره انجمن رایانه ای IEEE برای شناسایی و ارج نهادن به چشم انداز افرادی که تلاش هایشان منجر به ایجاد و ادامه حیات صنعت رایانه شد، تأسیس گردید. این جایزه به افراد برجسته ای اهدا می شود که سهم اصلی آنها در مفاهیم و توسعه حوزه کامپیوتر حداقل پانزده سال قبل از آن بوده است. این قدردانی بر روی مدال نقره ای مخصوص انجمن، حک شده است. این جایزه اکنون به «جایزه زنان پیشگام رایانه ENIAC» تغییر نام داده است. انواع جایزه. این جایزه دو نوع دریافت کننده دارد:
والتر ولف کینگ (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بجنبید سربازها!"، "خانم سوئیسی"، "فرودگاه"، "خانه دار"، "داستان هلن مورگن"، "عشق بازی به یادماندنی"، "ده فرمان"، "فرانسیس در نیروی دریایی"، "تاکسی"، "بین ما دخترها"، "بالالایکا" و "شبی در اپرا" اشاره کرد.
تجویز چشمی دارو عبارت است از تجویز دارو به درون چشم که معمولاً به صورت قطره چشم و برای درمان چندین بیماری چشم انجام می شود. این بیماری ها می توانند شامل عفونت های باکتریایی، آسیب چشم، آب سیاه و خشکی چشم باشد. چالش های زیادی در ارتباط با استفادهٔ موضعی داروها به قرنیه چشم وجود دارد. دو مورد از بزرگ ترین چالش هایی که هنگام استفاده از قطره های چشمی با آن مواجه می شوند عبارت اند از پذیرش بیمار و جذب ناکارآمد داروها به قرنیه. در واقع، پژوهشگران در این زمینه توافق دارند که کمتر از ۷ درصد از داروهایی که به چشم ریخته می شوند، از سد قرنیه نفوذ می کنند، بنابراین، دفعات استفاده از داروها افزایش می یابد که این موضوع، یکی از مشکلات اساسی مربوط به استفاده از قطره ها برای رساندن دارو به قرنیه است.
پریسا فیلمی ایرانی در ژانر اجتماعی به کارگردانی محمدرضا رحمانی و تهیه کنندگی سعید سعدی محصول سال ۱۳۹۶ با بازیگری عباس غزالی، حمید گودرزی، بهاره افشاری، ترلان پروانه و.. است. این فیلم اثری با مضمون اسیدپاشی و عواقب آن بر روح و جسم مجرم و قربانی است که قبلاً نیز نمونهٔ آن در سینمای ایران با (لانتوری) رضا درمیشیان و (این زن حرف نمی زند) احمد امینی دیده شده است. خلاصه داستان. پریسا دختر جوانی است که به خاطر ظاهر جذابش به عنوان مدل برای معرفی برندهای لوازم آرایشی و بهداشتی مورد استفاده قرار می گیرد. اما فرد ناشناسی ناغافل بر روی صورتش اسید پاشیده و متأسفانه پری سا زیبایی اش را از دست می دهد. پلیس به چندین نفر مظنون شده و شروع به تحقیقات می کند.
آلفرد دی گائتانو (؛ ۶ دسامبر ۱۸۹۴ – ۳ مه ۱۹۵۸) تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اسلحه های بزرگ" و "اسکاتلندیارد" اشاره نمود.
هری کرین (؛ – ) فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ترانه مرد لاغر"، "گمشده در حرم" و "به شکار ارواح می رویم" اشاره نمود.
استنلی را (؛ ۲۸ مارس ۱۸۹۸ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۹) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "به شکار ارواح می رویم" اشاره نمود.
ارکان آوجی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او با بازی در سریال کارادایی در نقش نژدت باروت به اوج شهرت رسید و یکی از ارکان اصلی این سریال محبوب و پرطرفدار به شمار میرود .از دیگر سریال هایی کی وی در آنها نقش آفرینی کرده میتوان به گودال اشاره کرد ...
جان شلتون (؛ ۱۸ مه ۱۹۱۵ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "به شکار ارواح می رویم" , "گلادیاتور و " اشاره نمود.
هرم ساحورع (: "Ḫꜥỉ-bꜣ Sꜣḥw-Rꜥ)"(به معنای: طلوع روح ساحورع) یک مجموعه هرم است که در طی اواخر قرن ۲۶ پ. م تا قرن ۲۵ پ. م برای فرعون مصری ساحورع از دودمان پنجم ساخته شده است. این بنا دوره ای از ساخت هرم توسط جانشینان ساحورع در ابوصیر، در مکانی که قبلاً اوسرکاف برای معبد خورشید خود استفاده می کرد، را آغاز کرد. این مکان برای اولین بار توسط لودویگ بورچارت بین ماه مارس ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ به طور کامل کاوش شد.
هری آگست جانسن (؛ – ) هنرمند دانمارکی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "به شکار ارواح می رویم" اشاره کرد.
استنلی رابجان (؛ ۶ اکتبر ۱۹۱۴ – ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۱) تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ایکس- ۱۵" و "گاوبازها" اشاره نمود.
زندانی شماره ۱۵۰ فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی وی. وی وینایک است. در این فیلم بازیگرانی همچون چیرانجیوی، کجال آگاروال، نثار، رائی لاکشمی و رام چاران ایفای نقش کرده اند. این فیلم بر اساس فیلم چاقو ساخته شده است.
سیّد محسن اشرفی (زادهٔ ۱۳۳۳ در اراک) نویسنده و مترجم و روزنامه نگارِ ایرانی است. کارها. سردبیری. روزنامهٔ "بُنیان". اشرفی در پاییزِ ۱۳۸۶ به اتّهامِ نشرِ اکاذیب به قصدِ تشویشِ اذهانِ عمومی محکوم به پرداختِ جریمه شد و روزنامهٔ "بُنیان" توقیف شد.
سسک های بیشه آفریقایی ، یک سرده از پرندگان آوازخوان کوچک، حشره خوار (سسک ها) در خانواده تازه شناخته شده سسکان ملخی است. آنها در گذشته در خانوادهٔ سسکان راستین قرار می گرفتند، که در آن زمان یک آرایهٔ زباله دان برای Sylvioidea بود. گستره کنونی این سرده مناطق گرم آفریقایی است. سسک های واش مرغ بیشه ای به "سسک های ملخی بیشه ای" و "واش مرغ ها (Megalurus)" مربوط می شوند، اما سبک زندگی و سازگاری های مرتبط با آن و شاخه بندی ها را با سسک های بیشه ای در خانوادهٔ سسکان بیشه (Cettiidae) مشترکند. اینها به دودمان قدیمی تری از Sylvioidea وابستگی دارند. هر دو سرده «سسک های بیشه ای» پرندگان کوچکی هستند که به خوبی برای بالارفتن در میان درختچه ها سازگار هستند. آنها پرندگانی با دم دراز هستند که در نگاه نخست تا اندازه ای یادآور الیکایی ها هستند.
نگران نباش فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی دیکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیوا، کجال آگاروال، بوبی سیمها، سوناینا و یاشیکا آناند ایفای نقش کرده اند.
جانت پاولا کابزاس کاستیلو (Janeth Paola Cabezas Castillo؛ زاده ۱۹۷۸) یک سیاستمدار زن اهل اکوادور است که برای حزب ارمتیکو دموکرات مرکزی فعالیت می کند. وی عضو مجلس شورای ملی اکوادور است. زندگی. کابزاس در تاریخ ۱۹۷۸ در اسمرالداس متولد شد. از ۱۵سالگی در رادیو آغاز به کار نمود. وی از دانشگاه گوایاکیل فارغ التحصیل شد و بعد در دانشگاه دل سالوادور در بوئنوس آیرس در رشته بازاریابی سیاسی تحصیل کرد و با مدرک کارشناسی ارشد فارغ التحصیل شد. برای مدت بسیاری موهایش را صاف می نمود یا کلاه گیس می گذاشت. در این حال وقتی خواهرزاده اش از او پرسید که آیا می تواند از شر موهای «زشت» خود خلاص شود و موهایی مثل او داشته باشد، متوجه شد که باید الگوی مناسبی باشد. وی تصمیم گرفت موهایش را طبیعی کند، گرچه شست و شوی موهایش چهل و پنج دقیقه طول می کشد. در اکوادور تبعیض بر طبق جنسیت جرم محسوب می شود. می توان برای سیاستمداران جریمه اعمال نمود و آنها را از سمت خود اخراج نمود. کابزاس علیه آندرس کاستیلو که یک سیاستمدار آینده است، اتهاماتی وارد کرده بود. توئیت توهین آمیزی که حاوی جنبه نژادپرستانه نیز بود.
یاشیکا آناند (زاده ) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به نگران نباش و ۱۶ درجه اشاره کرد.
ساموئل برانان (Samuel Brannan) (زادهٔ ۲ مارس ۱۸۱۹– درگذشتهٔ ۵ مه ۱۸۸۹)، مهاجر، تاجر، روزنامه نگار و یک مورمون برجسته آمریکایی بود که روزنامه "کالیفرنیا استار"، اولین روزنامه سانفرانسیسکو، کالیفرنیا تأسیس کرد. وی را اولین کسی میدانند که تب طلا در کالیفرنیا را عمومی سازی کرده و اولین میلیونر آنجا بود. او از سود مغازه های خویش برای خرید قطعات بزرگ املاک استفاده کرد. برانان به تأسیس اولین کمیته هوشیاری در سانفرانسیسکو کمک و به دلیل همکاریش با این کمیته از کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (کلیسای LDS) اخراج شد. همسر برانان از او طلاق گرفت و او مجبور شد بسیاری از دارایی هایش را نقد کند تا نیمی از آنرا را به خانمش بپردازد. او بحالت فقر و در گمنامی نسبی درگذشت. اوایل زندگی. برانان در ساکو، مِین، در خانواده توماس و سارا امری برانان به دنیا آمد. برای فرار از پدر بدرفتارش، برانان در چهارده سالگی به همراه خواهرش ماری هان و همسرش الکساندر به پینزویل، اوهایو نقل مکان کردند. برانان در آنجا صنعت چاپ را آموخت. در طی سفرشان به اوهایو، هر سه شان به دو مردی گوش فرا می دادند که بعداً آنها را با نام های اورسن هایدی و هیبر سی کیمب
ال می شناختند. برادر شوهر برانان یک نسخه از کتاب مورمون را از این مبلغان خیابانی خرید. برانان، الکساندر و ماری هان همه در سال ۱۸۴۲ در شهرک همسایگی در کرتلند، اوهایو، به کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرالزمان پیوستند. پس از مرگ پدرش، برانان مقدار قابل توجهی پول به ارث برد. سال آخر کارآموزی خود را خرید و بقیه را در زمینی در نزدیکی کلیولند سرمایه گذاری نمود. بلافاصله پس از سرمایه گذاری، بازار فرو ریخت و زمین او بی ارزش شد. او برای ملاقات با مادر بیمارش به طور خلاصه از مِین دیدن کرد و سپس به نیواورلیان رفت، جاییکه برادرش توماس در آنجا زندگی می کرد. برادران برانان با پول اندکی که داشتند، دستگاه چاپ و تایپ خریدند، اما، توماس مدت کوتاهی پس از آن دچار تب زرد شد. پس از این فاجعه، برانان به سمت شمال بازگشت و در ایندیاناپولیس توقف کرد تا مقاله ای را تبلیغ کند که سرانجام شکست خورد، قبل از اینکه به پنزوویل بازگردد. خدمات اولیه در کلیسا. هنگامی که برانان به خانه خواهرش بازگشت، او اعتقادات مذهبی خود را در کلیسا تجدید کرد و توسط فرستاده ویلفورد وودراف برای خدمت در یک مأموریت محلی در اوهایو فراخوانده شد. قبل از اینکه به عنوان مبلغ
دعوت شود، او با هریت («هتی») هچ ازدواج کرده و آنها در انتظار اولین فرزند شان بودند. مأموریت او زودتر از حد انتظار به پایان رسید، زیرا او به ملاریا مبتلا شد و مجبور شد برای سلامتی خود به خانه بازگردد. هنگامی که سلامتی او به اندازه کافی بهبود یافت، او دوباره برای کمک به کلیسا فراخوانده شد، اما این بار به عنوان چاپگر در کنتیکت در کنار فرستاده ویلیام اسمیت کار کرد. در حالی که در کنتیکت منتظر ملاقات با اسمیت بود، برانان عاشق هان الیزا کاروین شد، کسیکه مادرش از بازدیدکنندگان در مهمان سرای محلی مراقبت نمود. برانان قصد داشت با او ازدواج کند و از همسر اولش جدا شود. آنها در نهایت ازدواج کردند، اگرچه گفته شده که برانان هرگز به طور رسمی همسر اول خود را طلاق نداد. در سال ۱۸۴۴ آنها از کنتیکت به شهر نیویورک، رفتند و شروع به چاپ پیامبر (بعداً پیام رسان نیویورک)، یک روزنامه مقدس آخرالزمان کردند. اندکی پس از شروع روزنامه، اخباری منتشر شد، مبنی بر اینکه پیامبر جوزف اسمیت و برادرش هایروم به قتل رسیده اند و بریگام یانگ منصب نبوت را بر عهده گرفته است. برانان با ویلیام برادر خونی اسمیت از نزدیک کار و از وی حمایت کرد تا «جایگاه شای
سته» خود را به عنوان پیامبر بگیرد. پس از اینکه خبر مخالفت برانان و اسمیت به نوو رسید، هر دو نفر از کلیسا اخراج شدند. یک سال بعد، برانان به نصاب دوازده حواریون، نزد رهبران کلیسای ال دی اس رفت و برای بازگرداندن جایگاه اش به عنوان عضو کلیسا درخواست کرد که در ماه مه سال ۱۸۴۵ درخواستش پذیرفته شد. سفر به کالیفرنیا. پس از مرگ جوزف اسمیت و افزایش مخالفت در غرب، مورمون ها تصمیم گرفتند مرکز خود را از نوو، ایلینوی به منطقه غربی خارج از مرز ایالات متحده منتقل کنند. برنامه ریزی ها برای مهاجرت بزرگ آغاز شد و رهبری مورمون ها به سمت غرب حرکت کردند و برانان را به عنوان بالاترین مقام مذهبی در نیویورک باقی گذاشتند. به این ترتیب، او با مسئولیت بزرگ تخلیه مورمون های شرقی به کالیفرنیا مواجه شد. برانان کشتی بروکلین را اجاره کرد و مورمون های نیویورک را متقاعد کرد که به هیأت اعزامی به سوی کالیفرنیا بپیوندند. در ژانویه سال ۱۸۴۶، کشتی بروکلین از طریق کیپ هورن به سمت کالیفرنیا علیا حرکت کرد. برانان رئیس هیأت اعزامی و بالاترین رهبر مذهبی کشتی بود. او یک ماشین چاپ عتیقه و یک آسیاب آرد کامل را به همراه آورد تا مهاجرت را آسان تر کند. در حال
ی که شرایط زندگی در کشتی بروکلین برای بسیاری مردم سخت بود، برانان در اتاق افسران کشتی زندگی پرشکوهی داشت. کشتی در ۲۰ ژوئن سال ۱۸۴۶ در هونولولو، هاوایی برای سوخت گیری و تدارکات توقف و توسط فرمانده نیروی دریایی استاکتون مورد بازرسی قرارگرفت. برانان انتظار داشت که بازرسی بد پیش برود اما در عوض فرمانده استاکتون در مورد حمله برنامه ریزی شده ایالات متحده به مکزیکی ها در مونتری به برانان گفت. این اطلاعات همراه با کمی تشویق از جانب فرمانده استاکتون، ساموئل برانان را به فکر تصرف شهر بندری یربا بوئنای مکزیک انداخت. رویاهای برانان برای استعمار و موفقیت در حال تحقق بود و پس از ترک هاوایی، بروکلین مسیر خود را تغییر داد و در ۳۱ ژوئیه سال ۱۸۴۶ در یربا بوئنا فرود آمد. به محض ورود، با فرمانده جان بی. مونتگومری و پورتسموث که چند روز قبل یربا بوئنا را اشغال کرده بودند، رو برو شد که باعث ناراحتی برانان گردید. مورمون ها شروع به استعمار منطقه سانفرانسیسکو امروزی کردند و جمعیت دهکده سه برابر گردید.
آخرین تدوین کارگردان فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی باراتیراجا است. در این فیلم بازیگرانی همچون نانا پاتیکار، آرجون سارجا، راکمینی ویجایاکومار، کجال آگاروال، واتسال شتس، رانجیتا و مشتاق خان ایفای نقش کرده اند.
سارا الیزابت نلسون اندرسون (Sarah Elizabeth Nelson Anderson) (زادهٔ ۳۰ ژانویه ۱۸۵۳ – درگذشتهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۰۰)، از نخستین زنانی بود که به دومین دوره مجلس قانون گذاری یوتا راه یافت. درست یک سال قبل از انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس در ۱۸۹۵ میلادی، روزنامه "اودن دیلی استاندارد" وی را چنین توصیف نموده بود: «از مشهورترین و برجسته ترین زنان در شهر اودن و شهرستان وبر». این مقاله به قدرت وی هم از نظر ذهنی و هم از نظر بدنی اشاره می کند. زمانی که چارلز تایری، مسئول ثبت احوال شهر اودن با پیروی از قانون ادموندز-تراکر، نپذیرفت تا اندرسون را به عنوان رأی دهنده ثبت نماید، اندرسون وی را به چالش کشید. دعوای آنها به دادگاه عالی قلمروی کشانده شد، اما در آنجا وی دعوا را باخت. با این وجود، این کار نتوانست اشتیاق وی برای داشتن صدا در حکومت را تغییر دهد. در ۱۸۹۶ میلادی، او به عنوان یکی از سه زن منتخب، وارد مجلس قانون گذاری یوتا شد. در جریان خدمت به عنوان نماینده، وی رئیس کمیته مجلس در امور بهداشت عمومی بود. وی چندین لایحه نوشت، اما هیچ کدام به قانون مبدل نشد. اوایل زندگی و خانواده. اندرسون در ۲۰ ژانویه ۱۸۵۳ در شهرستان وبر، یوتا ز
اده شد و والدین وی دیوید نلسون و سارا براون نام داشتند. پس از مرگ وی، دو برادر به نام های سی.ای. نلسون و ویلیام ال. نلسون و همچنین یک برادر ناتنی به نام جی.اچ. نلسون و یک خواهر ناتنی به نام خانم اچ.ال. گریفین به عنوان خواهران و برادران وی ثبت گردیدند. او در ۱۷ سالگی با پیتر ال. اندرسون ازدواج کرده بود و تا زمانی که همسر وی در ۹ ژانویه ۱۸۸۸ درگذشت، آنها ۵ فرزند داشتند. وی پس از ۱۸ سال ازدواج بیوه شد و پنج فرزند خود را به تنهایی بزرگ کرد. نام فرزندان وی قرار زیر بود؛ لی اندرسون، خانم آلتا اندرسون کاستیلو، دیوی اندرسون، خانم ماود و فلورانس. در مقاله ای که در روزنامه سالت لیک تریبیون به نشر رسید، گزارش گردید که زندگی خانوادگی وی با فرزندانش، یک قسمت اعظم وقت وی را دربر می گیرد. حرفه سیاسی. حق رأی زنان. یک سال قبل از مرگ همسر وی، کنگره قانون ادموندز-تراکر را تصویب نمود که علاوه بر سایر محدودیت ها، حق رأی را نیز از زنان گرفت. در ۱۸۹۴ میلادی، کنگره قانون توانمند سازی را تصویب نموده و به یوتا اجازه داد تا درخواستی ایالت شدن را بفرستد، قانون اساسی خود را تصویب نموده و مقامات ایالتی را انتخاب کند. در بخش ۴ قانون توانمن
دسازی، به طور صریح ذکر نشده بود که زنان حق رأی در تصویب قانون اساسی ایالت را ندارند و این عبارت بکار برده شده بود، «رأی دهندگان واجد شرایط ایالت پیشنهادی مذکور». پیش از آن در بخش ۲، قانون به طور روشنتر ذکر نموده بود که همان شرایط حق رأی که در انتخاب نمایندگان مجلس در نظر گرفته شده است برای تصویب قانون اساسی نیز معتبر است که مرد بودن یکی از شرایط آن بود. بخش ۱۹، قانون را بیشتر مبهم می کرد، چون این بخش تصریح نموده بود که مقامات حکومتی می توانند همزمان با رأی دهی برای تصویب قانون اساسی، انتخاب گردند و هیچ ذکری از اینکه چه کسی واجد شرایط است، نکرده بود. اینکه چه شرایطی برای رأی دادن یک فرد باید داشته باشد زیر سؤال برده شد و زنان شروع به درخواست ثبت نام برای رأی دهی کردند. کمیسیون یوتا که از سوی اداره فدرال گماشته شده بود، وظیفه داشت تا فهرست رأی دهندگان ثبت شده را ترتیب نماید. این گروه که نمی خواست قانون را تفسیر نماید و با انتقادها مواجه شود، پیشنهاد نمود که تمامی زنان در یک فهرست مجزا ثبت گردند تا در صورت نیاز به آسانی لغو گردد. با این وجود، کمیسیون یوتا در نهایت این تصمیم را نگرفت، چون اندرسون به خاطر همین مسئ
له در ۶ اوت ۱۸۹۵ به نزد معاون مسئول ثبت نام، چارلز تایری رفت تا خود را به عنوان رأی دهنده ثبت کند. تایری درخواست وی را رد کرد. وی با کشاندن پرونده ثبت خود به عنوان رأی دهنده به دادگاه ناحیه، توانست به طور موفقیت آمیزی این تصمیم رد را به چالش بکشد. قاضی اچ. دبلیو. اسمیت به نفع وی حکم صادر نموده و اجازه داد تا زنان برای تصویب قانون اساسی و مقامات ایالت رأی بدهند. چندین وکیل برجسته برای موفقیت پرونده به وی همکاری نمودند، شامل: فرانکلین اس. ریچاردز، ساموئل آر. تورمان و اچ.پی. هندرسون. تایری به کمک وکیل معروف آرتور براون، پرونده را برای فرجام خواهی به دادگاه عالی قلمروی ارجاع نمود و در آنجا اندرسون در نهایت بازنده شد. دو از سه قاضی دادگاه توافق نمودند که قانون توانمند سازی به زنان حق رأی برای تصویب قانون اساسی یا انتخاب مقامات ایالتی را نمی دهد و در نتیجه اندرسون پرونده را باخت. قاضی ویلیام اچ. کینگ نظر مخالف داد. بسیاری از زنان پس از حکم دادگاه عالی از سیاست دست کشیدند، اما اندرسون ادامه داد. قانون اساسی جدید یوتا نیز موادی داشت که حق رأی را از زنان می گرفت. قانونگذار. اندرسون به یکی از نخستین زنان مبدل شد که در
جریان انتخابات ۱۸۹۶ به عنوان عضو مجلس قانون گذاری یوتا انتخاب گردید. هنگام خدمت به عنوان نماینده، وی ریاست کمیته مجلس در امور بهداشت عمومی را برعهده داشت، هرچند معدود لوایح پیشنهادی وی تصویب گردید. وی دو لایحه را نوشت، HB 39 و HB 26. HB 39 مرتبط با افسران پلیس و مأمورین آتش نشانی بود. جزئیات مشخص HB 39 نامعلوم است. این لایحه به خاطر یک گزارش خراب در کمیته رد شد. هدف HB 26 آموزش پیامدهای استفاده از مواد مخدر در مدارس بود. این لایحه نیز رد شد، اما یک لایحه جایگزین با همان احکام به لوایح ایالت اضافه گردید. ترجیحات سیاسی. اندرسون به باور خود برای برابری جنسیتی متعهد بود. یکی از همکاران وی در مجلس، اس.ای. کنر، اظهار داشت که وی یک فرد قاطع بود و آموزه های سیاسی مستحکم داشت که با دقت و با ملاحظه شکل گرفته بود. در این دوران حرفه سیاسی اندرسون، یکی از دغدغه ها در مورد حضور زنان در سیاست این بود که با این کار آنها به اصطلاح جذابیت زن بودن خود را از دست می دهند. هنگام صحبت در مورد اندرسون و احتمالاً به خاطر فروکش این ترس ها، کنر گفت، «با این حال او آسایش شیرین و زنانگی خود را از دست نداد». مقاله ای که در ۱۸۹۷ میلادی نوش
ته شد و در سالت لیک تریبیون به نشر رسیده بود، اندرسون را یک فرد دانا و به خوبی آگاه از رویدادها و نگرانی های جاری، توصیف نمود. اواخر زندگی. اندرسون پس از سه هفته بیماری در ۲۲ دسامبر ۱۹۰۰ وفات کرد. انتظار می رفت تا وی سلامت خود را به طور کامل بازیابد، اما او ناگهان بیشتر ضعیف شد و مدت کوتاهی پس از اینکه فرزندان وی در اطرافش جمع شدند، درگذشت. زمانی که سارا درگذشت، دختران وی، ماود و فلورنس، میان ۱۶ تا ۱۸ ساله بودند. روزنامه اودن استاندارد مرگ وی را گزارش نموده و گفت، «خانم سارا الیزابت اندرسون یکی از برجسته ترین و معروف ترین زنان در شهر اودن و شهرستان وبر بود. زندگی او تصدیق بزرگ بود بر خوبی و ارزش خود وی به عنوان یک زن، یک مادر و یک همسر؛ او یکی از نجیب ترین و واقعی ترین دوست ها بود».