Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گله غذایابی چندگونه ای ، که به آن گروه شکارچی چندگونه ای (mixed hunting party) یا به طور غیررسمی موج پرندگان (bird wave) نیز گفته می شود، گله ای از پرندگان معمولاً حشره خوار از گونه های مختلف است که به یکدیگر می پیوندند و در حین جستجوی غذا با هم حرکت می کنند. اینها با توده های تغذیه متفاوت هستند، که تجمع گونه های مختلف پرنده در مناطقی هستند که غذای زیادی در دسترس است.
اوجیبوه () مردمانی آنیشنابی در جنوب کانادا، شمال غرب میانه ایالت های غرب میانه آمریکا و دشت های شمالی هستند. بر اساس سرشماری ایالات متحده، در ایالات متحده مردم اوجیبوه یکی از بزرگترین جمعیت قبیله ای در میان سرخ پوستان ایالات متحده آمریکا هستند.
مایکل دیوید ایوانز (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۴۷) نویسنده، روزنامه نگار و مفسر آمریکایی است. ایوانز چندین کتاب نوشته است و تحلیل و تفسیری در مورد مسائل خاورمیانه ارائه کرده است. او مؤسس چندین سازمان مسیحی محافظه کار سیاسی است و به عنوان رئیس آن ها فعالیت می کند.
مارت یارویک (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از آوریل تا نوامبر ۲۰۱۹ وزیر امور روستایی استونی بوده.
کاناپه لب های می وست مجسمه ای سورئالیستی به شکل کاناپه اثر سالوادور دالی است. مبلمان نشیمن به رنگ قرمز روشن، با ابعاد ۱۱۰ × ۱۸۳ × ۸۱٫۵ سانتی متر (۴۳ اینچ × ۷۲ در ۳۲ اینچ) ساخته شده از فوم پلی اورتان با روکش قرمز پولیدور (نوعی جلا) در سال ۱۹۷۲ میلادی به شکل لب های بازیگر هالیوودی می وست، که ظاهراً دالی او را جذاب می دانست. دالی هرگز در نظر نگرفته بود که از کاناپه برای استفاده کاربردی استفاده کند. او همچنین ادعا کرد که تا حدی ایده طراحی کاناپه را از روی توده ای از صخره ها در نزدیکی کاداکس و پورتلیگا گرفته است، جایی که سال ها با همسرش گالا الوارد دالی اقامت داشت. این کاناپه در سال ۱۹۷۳ میلادی توسط طراحی بوکاچیو که با نام طراحی بی دی بارسلونا نیز شناخته می شود، تولید شد. ادوارد جیمز، حامی ثروتمند بریتانیایی سوررئالیست ها در دهه ۱۹۳۰ میلادی، در ابتدا این قطعه را به دالی سفارش داد. اکنون بخشی از مجموعه های هنری موزه بویمانس فان بنینگن در روتردام است و تا نوامبر ۲۰۲۱ میلادی به ته پاپا تونگاروا در ولینگتون امانت داده شده بود. نسخه دیگری در تئاتر و موزه دالی در فیگرس، کاتالونیا، اسپانیا به نمایش گذاشته شده است. یک نسخ
ه متعلق به موزه ویکتوریا و آلبرت است که نمونه دیگری را در نمایشگاه ۲۰۰۷ میلادی "«اشیاء سورئال: سورئالیسم و طراحی»" به نمایش گذاشته است، در حالی که نسخه دیگری در موزه برایتون به نمایش گذاشته شده است.
آروو آلر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از دسامبر ۲۰۱۹ تا ژانویه ۲۰۲۱ وزیر امور روستایی استونی بوده.
راین اپلر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از نوامبر ۲۰۲۰ تا ژانویه ۲۰۲۱ وزیر محیط زیست استونی بوده.
رنه کوک (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از آوریل ۲۰۱۹ تا نوامبر ۲۰۲۰ وزیر محیط زیست استونی بوده.
رینا سولمان (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از آوریل ۲۰۱۹ تا ژانویه ۲۰۲۱ وزیر امور جمعیت استونی بوده.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; ته-مین سومین آلبوم استودیویی و اولین آلبوم اصلی ژاپنی خواننده کره جنوبی لی ته-مین است. این آلبوم شامل دوازده قطعه است و شامل نسخه های ژاپنی آهنگ هایی است که قبلاً توسط لی ته-مین منتشر شده بود. این آلبوم به صورت دیجیتالی در ۵ نوامبر ۲۰۱۸ از طریق EMI Records و Universal Music Japan منتشر شد. انتشار فیزیکی آلبوم در ۲۸ نوامبر۲۰۱۸ اتفاق افتاد. پس زمینه و انتشار. در 22 سپتامبر 2018، اکانت رسمی اینستاگرام شاینی ژاپنی یک ترکیب برجسته برای آلبوم آینده تمین منتشر کرد، اگرچه در آن زمان گزارش شده بود که آلبوم تحت عنوان "Eclipse" نامگذاری شده است. همچنین اعلام شد که تک آهنگ "Eclipse" در ۲۶ سپتامبر منتشر خواهد شد. در ۳ اکتبر ۲۱۸، لی ته-مین رسما اعلام کرد که اولین آلبوم استودیویی ژاپنی خود را در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر خواهد کرد آلبوم "Eclipse" را به عنوان تک آهنگ اصلی، که اولین بار در طول تور سیریوس فاش شد، ارائه می شود. نسخه زنده موزیک ویدیوی این تک آهنگ متعاقباً در ۶ نوامبر ۲۰۱۸ در یوتیوب منتشر شد. دومین تک آهنگ «mars» در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد.
فینال جام باشگاه های جهان ۲۰۱۷ فینال جام باشگاه های جهان ۲۰۱۷، چهاردهمین دوره جام باشگاه های جهان، یک تورنمنت فوتبال سازماندهی شده توسط فیفا بود که بین برندگان شش کنفدراسیون قاره ای و همچنین قهرمان لیگ کشور میزبان برگزار شد. فینال بین باشگاه اسپانیایی رئال مادرید، نماینده یوفا به عنوان قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، و باشگاه برزیلی گرمیو، نماینده کونمبول به عنوان قهرمان جام لیبرتادورس برگزار شد. رئال مادرید با گل کریستیانو رونالدو با نتیجه ۱–۰ پیروز شد و سومین قهرمانی خود در جام باشگاه های جهان را به دست آورد. این اولین باری بود که یک تیم پس از قهرمانی رئال در سال قبل، با موفقیت از عنوان قهرمانی جام باشگاه های جهان خود دفاع کرد. این پیروزی همچنین دهمین باری بود که یک تیم از اروپا قهرمان جام باشگاه های جهان شد. ورزشگاه. ورزشگاه شهر ورزشی زاید در ابوظبی به عنوان ورزشگاه فینال در ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ اعلام شد. این ورزشگاه پیش از این میزبان فینال در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ بود. پیش زمینه. رئال مادرید با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا ۱۷–۲۰۱۶ به چهارمین جام باشگاه های جهان خود راه یافت. این باشگاه قبلاً در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ جام
باشگاه های جهان را برنده شده بود و از نظر تعداد برد پس از بارسلونا در رده دوم قرار داشت. مادرید در مرحله نیمه نهایی وارد مسابقات شد و با الجزیره، قهرمان لیگ برتر امارات متحده عربی که در برابر آوکلند سیتی نیوزیلند، قهرمان اقیانوسیه و اوراوا رد دایموندز ژاپن، قهرمان آسیا پیروز شده بود، روبرو شد. رئال مادرید پس از تصمیمات بحث برانگیز توسط داور و سیستم کمک داور ویدئویی، مسابقه را ۲–۱ برد. باشگاه گرمیو برزیل با قهرمانی در جام لیبرتادورس ۲۰۱۷ در ماه نوامبر به اولین جام باشگاه های جهان خود راه یافت. آنها وارد مرحله نیمه نهایی شدند و با قهرمان آمریکای شمالی، پاچوکا مکزیک روبرو شدند که الوداد کازابلانکا مراکش، قهرمان آفریقا را در یک چهارم نهایی شکست داده بود. گرمیو با گلی که اورتون در دقیقه ۹۵ به ثمر رساند، بازی را ۱–۰ در وقت اضافه برد. مسابقه. خلاصه. کریستیانو رونالدو تک گل بازی را در دقیقه ۵۳ برای رئال مادرید به ثمر رساند، یک ضربه ایستگاهی پای راست از فاصله ۲۵ یاردی کمی به سمت چپ که از شکافی در دیوار دفاعی عبور کرد و به گوشه چپ دروازه رفت.
مادران شاغل () مجموعه تلویزیونی کمدی موقعیت (سیتکام) است که ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷ از سی بی سی تله ویژن پخش شد.در این مجموعه کاترین ریتمن، جسلین وانلیم، دنی کیند، انوکا اوکوما و جونا رینالدی، نقش گروهی دوست را ایفا می کنند که با چالش های زندگی مادران شاغل دست به گریبانند. این مجموعه از فوریه ۲۰۱۹، اواسط فصل سوم، از نتفلیکس پخش شد. می ۲۰۱۹ این مجموعه برای فصل چهارم تمدید شد و ۱۸ فوریه ۲۰۲۰ پخش شد. آوریل ۲۰۲۰ برای فصل پنجم تمدید شد و ۱۶ فوریه ۲۰۲۱ پخش شد. دوم جون ۲۰۲۱ کارتین ریتمن اعلام کرد که این مجموعه برای فصل ششم تمدید شده و در ژانویه ۲۰۲۲ پخش شد.
کرت کینگو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از مه تا اکتبر ۲۰۱۹ وزیر تجارت خارجی و فناوری اطلاعات استونی بوده.
مل پارسونز (متولد ۲۱ اکتبر ۱۹۸۱) یک خواننده و ترانه سرای سبک کانتری و ایندی فولک اهل نیوزیلند است. او از سن ۱۴ سالگی به گیتار علاقه مند شد و سه سال بعد در سن ۱۷ سالکی به مدرسه موسیقی نلسون در نیوزلند رفت. علاقه وی به سبک کانتری به دوران کودکی او بر می گردد، وی در مزرعه کشاورزی واقع در ساحل غربی نیوزیلند دوران کودکی خود را سپری کرد و در همان جا به پیانو و گیتار نیز علاقه مند شد. پارسونز در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ موفق به کسب جوایز موسیقی آئوتاروا شد.
کایمار کارو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از نوامبر ۲۰۱۹ تا آوریل ۲۰۲۰ وزیر تجارت خارجی و فناوری اطلاعات استونی بوده.
رائول سیم (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی از آوریل ۲۰۲۰ تا ژانویه ۲۰۲۱ وزیر تجارت خارجی و فناوری اطلاعات استونی بوده.
اریش موریتز فون هورن بوستل (به آلمانی: Erich Moritz von Hornbostel) (زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۸۷۷ – درگذشتهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۵) موسیقی دان، اتنوموزیکولوگ و پژوهشگر موسیقی اهل اتریش بود. او به دلیل فعالیت های پیشرو در اتنوموزیکولوژی و همچنین سیستم طبقه بندی سازهای موسیقی که با همکاری کورت زاکس انجام داده است، شهرت دارد. زندگی نامه. اریش موریتز فون هورن بوستل، ۲۵ فوریه سال ۱۸۷۷ در وین متولد شد. مادرش «هلن ماگنوس» خواننده و پدرش قاضی دادگستری بود. هورن بوستل نخستین آموزش های موسیقی و نوازندگی پیانو را ابتدا از مادر و سپس از یوهانس برامس که دوست خانوادگی آن ها بود، فراگرفت. پس از آن هارمونی و آهنگسازی را نزد «ماندی چوسکی» آموخت. چند سال بعد به شهر هایدلبرگ آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ شیمی مشغول شد و مدرک دکترای خود را در این رشته دریافت کرد. پس از آن به برلین سفر کرد و نزد موسیقی شناس مشهور کارل اشتومپف به تحصیل موزیکولوژی پرداخت. فعالیت ها. هورن بوستل پس از مدتی به عنوان همکار و معاونِ استاد خود در مؤسسهٔ روان شناسی برلین مشغول به کار شد و در رشته هایی نظیر روان شناسی تجربی و موزیکولوژی تطبیقی به پژوهش پرداخت. موزیکولوژی
تطبیقی در سال ۱۸۹۰ به شکلی نوظهور در آمریکا مطرح شد. هورن بوستل تصمیم گرفت با اقتباس از آن، فرم تازه تری که امروزه به اتنوموزیکولوژی شهرت دارد، ارائه کند. کارل اشتومپف و هورن بوستل برای نخستین بار از ترکیب موسیقی و اتنولوژی، اتنوموزیکولوژی را مطرح کردند. در همان زمان یک پزشک متخصص زنان با نام «اتو آبراهام» با آن ها همکاری خود را آغاز کرد. هورن بوستل و همکارانش نخستین پژوهش های خود را در مؤسسهٔ روان شناسی دانشگاه برلین آغاز کردند. پس از مدتی به این نتیجه رسیدند که برای گسترش و ادامهٔ تحقیقات خود، به دستگاه ضبط صدا نیاز دارند. آن ها نخستین دستگاه «فنوگراف» که توسط ادیسون اختراع شده بود را تهیه کردند و جمع آوری موسیقی های مختلف از کشورهای دنیا را آغاز کردند. ضبط و جمع آوری این موسیقی ها به مرور گسترش یافت و پس از مدتی دستگاه کامل تری با نام «فنوگرام آرشیو» ساخته شد. هورن بوستل در سال ۱۹۰۵ نخستین مدیر آرشیو فنوگرام برلین ( انستیتو موزیکولوژی) شد. او همچنین در سال ۱۹۱۴، سیستم طبقه بندی سازهای موسیقی را که توسط ویکتور شارل ماهیون پایه گذاری شده بود، با همکاری کورت زاکس تکمیل کرد که با عنوان هورن بوستل-زاکس شهرت دار
د. پژوهش ها و مطالعات هورن بوستل و همکارانش مورد توجه دانشمندان و استادان دانشگاه برلین قرار گرفت. او در سال ۱۹۱۷ به سمت استادی دانشگاه برلین منصوب شد. وی برای نخستین بار رشتهٔ موسیقی شناسی تطبیقی را به دانشگاه برلین وارد کرد و به آموزش شاگردانی در این زمینه پرداخت و به مرور این رشته توسط شاگردان او در کشورهای مختلف دنیا گسترش یافت. در اواسط جنگ جهانی اول هورن بوستل به خدمت سربازی اعزام شد. او که در این زمان افسر توپخانه بود، پس از مدتی به اسارت درآمد. وی بعد از گذراندن دوران اسارت، به آلمان بازگشت و به نیروی دریایی منتقل شد و تا پایان جنگ در یک زیردریایی مشغول خدمت بود. در این مدت فعالیت های انستیتوی موزیکولوژی برلین راکد ماند اما هورن بوستل حتی زمان جنگ نیز به تحقیقات خود ادامه داد و همیشه دستگاه فنوگراف خود را به همراه داشت. او در زمان اسارت آهنگ های محلی اقوام مختلفی که در آن بازداشتگاه اسیر بودند را ضبط کرد و به آرشیو موسیقی خود افزود. تجزیه و تحلیل های هورن بوستل بر روی این آهنگ ها مورد توجه واقع شد و هنوز هم توسط پژوهشگران مورد استفاده قرار می گیرد. هورن بوستل در علوم طبیعی نیز به موفقیت هایی دست یافت.
او مطالعاتی بر روی حس شنوایی انسان، از نظر فیزیکی و روان شناسی انجام داد. وی همچنین به پژوهش هایی بر روی حس بویایی موجودات زنده از نظر فیزیولوژی و روان شناسی پرداخت. او این تحقیقات را در راستای گسترش فعالیت های موزیکولوژی خود انجام می داد. هورن بوستل بر روی زبان و خط اقوام مختلف نیز مطالعه کرد. او تحقیقات و نتایج مطالعات خود را با جزئیات یادداشت و ثبت می کرد و معتقد بود که حتی صحبت های خصوصی و خودمانی را نیز باید مکتوب کرد چون ممکن است روزی به کار بیاید. از جمله این مکتوبات، نامه های خصوصی هورن بوستل است که رساله ای طولانی و آموزنده است. از سال ۱۹۲۰ به دلیل وضعیت بد اقتصادی، انستیتو موزیکولوژی هورن بوستل دچار محدودیت شد و کمک های مالی وزارت فرهنگ آلمان به این مؤسسه قطع شد. در این هنگام کارل اشتومپف و هورن بوستل برای جلوگیری از تعطیلی انستیتو موزیکولوژی، کل مؤسسه را به دولت واگذار کردند. پس از مدتی کارل اشتومپف به دلیل کهولت سن از فعالیت کناره گیری کرد اما هورن بوستل نیز نتوانست مانند قبل به فعالیت خود در این مؤسسه که حالا دیگر دولتی شده بود، ادامه دهد. در سال ۱۹۳۳ با به روی کار آمدن حزب ناسیونال سوسیالیست به
رهبری هیتلر، کار برای هورن بوستل سخت تر شد. او مدتی را به دلیل بیماری قلبی در سوئیس سپری کرد. دولت آلمان نازی به بهانهٔ این که مادر او یهودی است، مستمری وی را قطع و از بازگشتش به آلمان جلوگیری کرد. پس از مدتی دانشگاه نیویورک از وی برای تدریس دعوت کرد. هورن بوستل به نیویورک رفت اما آب و هوای آن جا به او نساخت و پس از مدتی به اروپا بازگشت. او در این زمان به انگلستان سفر کرد و تا پایان عمر در این کشور ماند. فعالیت ها و آثار هورن بوستل بر شاگردان و همکارانش از جمله فریتز بوز، هنری کاول، جورج هرتزوگ، هانس هیکمن، هاینریش هوسمان، میسیسلاو کولینسکی، یاپ کونست، رابرت لاخمان، کورت زاکس و ماریوس اشنایدر تأثیر داشته است. هورن بوستل در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۳۵ در شهر کمبریج انگلستان درگذشت.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; هرگز دوباره نمی رقصم (به انگلیسی: Never Gonna Dance Again ) سومین آلبوم استودیویی کره ای ته-مین خواننده کره ای است. این شامل دو بخش است، "Act 1" و "Act 2" ، که بعداً در آلبوم بسته بندی مجدد، "هرگز دوباره نمی رقصم (نسخه توسعه یافته) گردآوری شدند." ")" .
ارتش آزادی بخش ملی مقدونیه (NLA)، یک سازمان شبه نظامی جدایی طلب بود که در جمهوری مقدونیه در سال ۲۰۰۱ فعالیت می کرد و از نزدیک با ارتش آزادی بخش کوزوو (KLA) در ارتباط بود. این سازمان، پس از جنگ مقدونیه در سال ۲۰۰۱، از طریق قرارداد اوهرید، که حقوق و خودمختاری بیشتری را به آلبانیایی های مقدونیه می داد، خلع سلاح شد. شرح. ارتش آزادی بخش ملی مقدونیه در پاییز ۱۹۹۹ تأسیس شد و در ابتدا توسط فرماندهٔ سابق ارتش آزادی خواه علی آحمتی، برادرزادهٔ یکی از بنیان گذاران KLA، رهبری می شد. NLA در آغاز فعالیت خود، بی سر و صدا عمل می کرد تا این که شروع به درگیری آشکار با ارتش و پلیس مقدونیه کرد. هدف اعلام شدهٔ NLA حقوق برابر برای اقلیت آلبانیایی در مقدونیه بود. فرماندهان ارشد ارتش ملی مقدونیه تأکید داشتند که «ما نمی خواهیم ثبات و تمامیت ارضی مقدونیه را به خطر بیندازیم، اما تا زمانی که حقوق اولیهٔ خود را به دست نیاوریم و تا زمانی که به عنوان مردمی با حقوق برابر در مقدونیه پذیرفته شویم، در جنگی چریکی خواهیم جنگید.» دولت مقدونیه مدعی شد که NLA یک سازمان تروریستی افراطی است که به دنبال جداسازی مناطق دارای اکثریت آلبانیایی و متحد کردن
آن مناطق با آلبانی است. از ۲۲ ژانویه ۲۰۰۱، ارتش آزادی بخش ملی، حملاتی را با استفاده از سلاح های سبک به نیروهای امنیتی مقدونیه آغاز کرد. درگیری ها به سرعت افزایش یافت و در آغاز مارس ۲۰۰۱، NLA کنترل مؤثر بخش بزرگی از شمال و غرب مقدونیه را به دست گرفت و به ۱۲ مایلی پایتخت، اسکوپیه رسید. در مارس ۲۰۰۱، اعضای NLA در یک حملهٔ گسترده نتوانستند شهر تتوفو را تصرف کنند، اما تپه ها و کوه های بین تتوفو و کوزوو را به کنترل خود درآوردند. در ۳ مه، یک ضدحملهٔ دولت مقدونیه در منطقهٔ کومانوو شکست خورد. در ۸ ژوئن، شورشیان آراچینوو، روستایی در خارج از اسکوپیه را تصرف کردند. در ۱۳ اوت، دو طرف درگیری، قرارداد صلحی را امضا کردند که به درگیری های گسترده، پایان داد. ترکیب و قابلیت های نظامی. برآورد می شود که NLA در اوج خود شامل ۵۰۰۰ نفر می شد و برخی از اعضای آن توسط افسران سرویس هوایی ویژه و هنگ چترباز بریتانیا آموزش دیده اند. مانند KLA آن ها نیز عموماً به سلاح های کوچک و خمپاره مجهز بودند اما بعداً گزارش هایی مبنی بر دستیابی آن ها به موشک های ضدهوایی اف آی ام-۹۲ استینگر و سام-۷ وجود داشت. با پیشرفت جنگ، شورشیان موفق شدند به سلاح های
سنگین، از جمله تانک های تی-۵۵ و نفربرهای زرهی که از نیروهای دولتی مقدونیه به غنیمت گرفته شده بود، دست یابند. اگرچه درگیری در مقدونیه کوتاه مدت بود، اما جنایات جنگی در آن کم نبود. به گفتهٔ دیده بان حقوق بشر، «شورشیان آلبانیایی مقدونیه، کارگران جاده را پس از ربودن آن ها از بزرگراه اسکوپیه-تتوفو، شکنجه و مورد آزار جنسی قرار دادند.»
این آلبوم شناسی گروه بت پسر هایلایت کره جنوبی است که قبلاً با نام Beast شناخته می شد. Beast از زمان اجرای زنده خود در KBS Music Bank با اولین آهنگ خود، "Bad Girl" در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۹، در تجارت موسیقی بوده است. آنها شش آلبوم استودیویی و سیزده نمایشنامه توسعه یافته منتشر کرده اند و همچنین در خوانندگی OST درام های مختلف کره ای شرکت کرده اند.
خواننده و ترانه سرای کره جنوبی، کانگ دانیل، یک آلبوم استودیویی، چهار نمایشنامه توسعه یافته (EP)، ۱۶ تک آهنگ (شامل دو ویژگی، چهار تک آهنگ تبلیغاتی، و دو موسیقی متن) و ۱۸ نماهنگ منتشر کرده است. او ۱٫۴ میلیون آلبوم به عنوان سولیست و ۴٫۲ میلیون آلبوم دیگر با Wanna One فروخته است. پس از پایان فعالیت های Wanna One به عنوان یک گروه، کانگ اولین EP انفرادی خود را با نام "Color on Me" در ژوئیه ۲۰۱۹ تحت آژانس تازه تأسیس شده خود Konnect Entertainment منتشر کرد. EP اولین بار در جدول آلبوم Gaon کره جنوبی در رتبه اول قرار گرفت و در جدول آلبوم های Oricon ژاپن در رتبه ۲۳ قرار گرفت. همچنین دو رکورد فروش بیش از ۵۰۰۰۰۰ نسخه فیزیکی را در ماه اول انتشار خود شکست. در مارس ۲۰۲۰، کانگ دومین EP خود، "Cyan" را به عنوان اولین قسمت از پروژه "سه گانه رنگی" خود منتشر کرد. این آهنگ با تک آهنگ اصلی خود " 2U " در صدر جدول آلبوم Gaon کره جنوبی قرار گرفت و به کانگ اولین ده آهنگ برتر خود در کره را داد که در جدول دیجیتال Gaon به رتبه هفتم رسید. سومین EP او، "Magenta"، در اوت ۲۰۲۰ منتشر شد و به عنوان قسمت دوم از مجموعه رنگی سه قسمتی او خدمت کرد. ت
ک آهنگ دیجیتالی «Paranoia» که در فوریه ۲۰۲۱ منتشر شد، اولین حضور انفرادی کانگ را در جدول فروش آهنگ دیجیتال جهانی "بیلبورد" با اولین تک آهنگ در رتبه پنجم رقم زد. همچنین اولین آهنگ پنج آهنگ برتر خود را در کره به کانگ داد که در نمودار دیجیتال Gaon به رتبه دوم رسید. در آوریل ۲۰۲۱، کانگ چهارمین EP کلی خود، "Yellow" را منتشر کرد، زیرا آخرین قسمت از پروژه سه قسمتی او با هدف یافتن رنگ واقعی خود به عنوان یک هنرمند انفرادی بود. این آلبوم با تک آهنگ اصلی خود «پادزهر» در صدر جدول آلبوم Gaon کره جنوبی قرار گرفت که به کانگ اولین آهنگ شماره یک خود را در نمودار دیجیتالی Gaon کره جنوبی داد.
سایاکا آیدا (; – ) صداپیشه اهل کشور ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آریسا آندو (؛ – ) صداپیشه اهل کشور ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مشت ستاره شمالی" اشاره کرد.
رِسِلمانیا ۲۴ (به انگلیسی: WrestleMania 24 یا WrestleMania XXIV) بیست و چهارمین دوره از رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) رسلمانیا می باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای برَند های راو و اسمک دَون و ای سی دابلیو تهیه می شود و این دوره اش هم در ۳۰ مارس ۲۰۰۸ در ورزشگاه کمپینگ ورلد در شهر اورلاندو در ایالت فلوریدا برگزار شد. زمینه سازی. رسلمانیا به عنوان بهترین رویداد سالانه دبلیودبلیوئی و نماد این کمپانی معرفی می شود؛ چرا که قدیمی ترین و دارای بیشترین تعداد برگزاری در تاریخ کشتی حرفه ای و در دبلیودبلیوئی از نظر اهمیت برابر سوپر بول در ورزش لیگ فوتبال ملی در کشور آمریکا است. این رویداد شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و داستان هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد، تنش را به حد اکثر می رساند و نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. منابع. ↑ Grabianowski, Ed. "How Pro Wrestling Works". HowStuffWorks. Discovery Communications. Archived from the original on November 18, 2013. Retrieved March 5, 201
2. ↑ "Live &amp; Televised Entertainment". WWE. Archived from the original on February 26, 2009. Retrieved March 21, 2012. ↑ Steinberg, Brian (May 25, 2016). "WWE's 'Smackdown' Will Move To Live Broadcast On USA (EXCLUSIVE)". Variety. Archived from the original on May 26, 2016. Retrieved May 25, 2016.
رویدادهای سالانه در تورنتو ()جشنواره ها، نمایش ها و نمایشگاه های متعددی سالانه در تورنتو برگزار می شود که عبارتند از: نوامبر. رژه بابا نوئل در تورنتو (در سال ۱۹۰۴ تنها با یک شناور شروع شد، اکنون دارای ۳۲ شناور، ۲۴ باند و ۲۰۰۰ شرکت کننده است. این یکی از بزرگترین تولیدات در آمریکای شمالی است و در بسیاری از کشورها پخش می شود. سراسر دنیا) نمایشگاه زمستانی رویال کشاورزی، نمایشگاه پاییزی سالانه که از سال ۱۹۲۲ آغاز شد.
کریستین الن هایند (به انگلیسی: Christine Ellen Hynde) (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۵۱) خواننده و ترانه سرا و موسیقی دان آمریکایی است. او یکی از اعضای مؤسس و خواننده اصلی، گیتاریست، و ترانه سرای اصلی گروه راک پرتندرز، و یکی از دو عضو اصلی باقی مانده گروه در کنار درامر مارتین چمبرز است. هایند در سال ۱۹۷۸، با پیت فارندون، جیمز هانیمن-اسکات و چمبرز، Pretenders را تشکیل داد. او همچنین تعدادی آهنگ با نوازندگان دیگر از جمله فرانک سیناترا، چر و UB40 منتشر کرده است و آلبوم انفرادی "استکهلم" را در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. هایند در سال ۲۰۰۵ به عنوان عضوی از Pretenders وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد. او در سال ۱۹۸۵ در Live Aid اجرا کرد. اوایل زندگی. هایند در آکرون، اوهایو، دختر یک منشی پاره وقت و یک مدیر صفحات زرد به دنیا آمد. او از دبیرستان فایرستون در آکرون فارغ التحصیل شد، اما اظهار داشت که «من هیچ وقت خیلی به دبیرستان علاقه نداشتم. منظورم این است که من هرگز به رقص نرفتم، هرگز قرار ملاقات نرفتم، هرگز ثابت نرفتم. برای من خیلی افتضاح شد البته به جز اینکه می توانستم بروم گروه های موسیقی را ببینم، و این همان ضربه بود. من فقط برای دیدن
هر گروهی به کلیولند می رفتم؛ بنابراین من خیلی وقت ها عاشق بودم، اما بیشتر با بچه هایی در گروه هایی که هرگز ندیده بودم. برای من، دانستن اینکه برایان جونز آنجا بود، و بعداً اینکه ایگی پاپ آنجا بود، علاقه مندی بیش از حد به افراد اطرافم را برایم سخت کرد. من چیزهای بزرگتری در ذهن داشتم.» در آغاز کار. هایند به ضد فرهنگ هیپی، عرفان شرقی و گیاهخواری علاقه مند شد. در حالی که به مدت سه سال در مدرسه هنر دانشگاه ایالتی کنت حضور داشت، به گروهی به نام سات پیوست. آفتاب. Mat.، که شامل Mark Mothersbaugh، بعدها از Devo بود. هایند همچنین در ۴ مه ۱۹۷۰ در کشتار دانشگاه کنت گرفتار شد که در آن دوست پسر یکی از دوستانش در میان چهار قربانی بود. هایند در سال ۱۹۷۳ به لندن نقل مکان کرد. او با سابقه هنری خود در یک شرکت معماری مشغول به کار شد اما پس از هشت ماه آن را ترک کرد. در آن زمان بود که او با نیک کنت، روزنامه نگار راک آشنا شد و در مجله موسیقی New Musical Express , مشغول به کار شد، و آنچه را که متعاقباً به عنوان «پیش گیری فلسفی نیمه کاره و طنزهای بی معنی» توصیف کرد، به دست آورد. ثابت شد که این کار دوام نیاورد و هایند بعداً در فروشگاه
پوشاک کمتر شناخته شده مالکوم مک لارن و ویوین وست وود، SEX، مشغول به کار شد. در یک نقطه او سعی کرد استیو جونز و سپس جانی راتن (از Sex Pistols که توسط مک لارن مدیریت می شد) را متقاعد کند که با او ازدواج کنند تا برای او مجوز کار بگیرند. در نسخه هایند از این قسمت آمده است که جونز «پیشنهاد کرد که با من به یک دفتر ثبت احوال برود و کارهای غیرقابل ذکر را انجام دهد» اما زمانی که او بعداً از آن خارج شد، راتن داوطلب شد تا جای او را بگیرد. به محض ورود به دفتر ثبت احوال صبح روز بعد، آنها متوجه شدند که «به دلیل تعطیلات طولانی تعطیل است» و به دلیل حضور ویسیوس در دادگاه نتوانستند روز بعد در آن شرکت کنند. هایند سپس قبل از بازگشت به کلیولند در سال ۱۹۷۵، سعی کرد یک گروه در فرانسه راه اندازی. او در سال ۱۹۷۶ برای تشکیل یک گروه به فرانسه بازگشت اما موفق نشد. او کنت را به مقصد مایکل فراجی مِمی، نوازنده باس گروه فرانسوی ترک کرد و به آن پیوست. برای یک نمایش در تئاتر المپیا، زمانی که خواننده آنها را ترک کرد، او وظایف خواننده را بر عهده گرفت. او در میانه جنبش پانک اولیه به لندن بازگشت. در اواخر سال ۱۹۷۶، هایند به تبلیغی در "Melody Make
r" برای اعضای گروه پاسخ داد و در یک استماع گروه شرکت کرد که تبدیل به ۹۹۹ شد. جان ماس (که بعداً در کلاب فرهنگ حضور داشت) و تونی جیمز از نسل X نیز تست دادند. بعدها، هایند سعی کرد گروهی را با میک جونز از کلش راه اندازی کند. پس از عدم موفقیت با گروه، مالکوم مک لارن او را به عنوان نوازنده گیتاریست در Masters of the Backside قرار داد، اما از او خواسته شد تا گروه را ترک کند، همان طور که گروه د دمند شد. پس از یک طلسم کوتاه در گروه جانی موپد، میک جونز از هایند دعوت کرد تا در تور اولیه خود در بریتانیا به گروهش بپیوندد. هایند آن دوره را به یاد می آورد: «عالی بود، اما قلبم داشت می شکست. خیلی دلم می خواست در یک گروه باشم. و رفتن به همه کنسرت ها، دیدن آن از نزدیک، زندگی در آن و نداشتن گروه برای من ویران کننده بود. وقتی رفتم، گفتم: «خیلی ممنون که به من اجازه دادی بیایم» و برگشتم و با گریه در مترو در سراسر لندن رفتم. تمام افرادی که در شهر می شناختم، همه در گروه های موسیقی بودند. و من آنجا بودم، مثل بازنده واقعی، می دانید؟ واقعاً بازنده.» هایند همچنین مدت کوتاهی را با گروه پانک Moors Murderers در سال ۱۹۷۸ گذراند. این گروه که
به نام The Moors Murders (یک جفت قاتل کودک) نامگذاری شده بود، متشکل از خواننده آینده Visage استیو استرنج در خواننده، وینس الی درام و مارک رایان (معروف به نام مستعار). The Kid) و Hynde در گیتار. نام گروه به تنهایی برای شروع جنجال کافی بود و او به زودی از گروه فاصله گرفت، همان طور که در "NME" ذکر شده است. هاینده گفت: «من در گروه نیستم، فقط با آنها تمرین کردم». او اظهار داشت که «استیو استرنج و سو کت وومن ایده گروه را داشتند و از من خواستند که در گیتار به آنها کمک کنم، که این کار را انجام دادم، هرچند که گروه خودم را جمع می کردم و هنوز هم هستم.» مدعیان. اواخر دهه ۱۹۷۰. در سال ۱۹۷۸، هایند یک نوار دمو ساخت و آن را به دیو هیل، صاحب لیبل Real Records داد. هیل برای مدیریت حرفه اش وارد عمل شد و با پرداخت اجاره بهای اتاق تمرینش در کاونت گاردن، لندن، شروع به پرداخت کرد. هیل همچنین به هایند توصیه کرد که وقت خود را صرف کند و گروهی را دور هم جمع کند. در بهار ۱۹۸۷۸، هایند با پیت فارندون، گیتاریست باس آشنا شد و گروهی متشکل از جیمز هانیمن اسکات (گیتار، آواز، کیبورد) و مارتین چمبرز (درام، آواز، سازهای کوبه ای) را انتخاب کردند. ن