Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حساب دیفرانسیل و انتگرال و هندسه تحلیلی کتابی از جورج توماس، راس فینی با ترجمهٔ مهدی بهزاد، سیامک کاظمی، علی کافی است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
فیزیک برای رشته های فنی کتابی از فردریک بیوکی با ترجمهٔ محمد ابراهیم ابوکاظمی است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
مبانی شیمی تجزیه کتابی با ترجمهٔ هوشنگ خلیلی، عبدالرضا سلاجقه، ابوالقاسم نجفی است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
تاریخ زمین لرزه های ایران کتابی از ن.ن. آمبرن نر و چ.پ. ملویل با ترجمهٔ ابوالحسن رده است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
زبان های سُنغایی یا سنغای گروهی از زبان ها و گویش های نزدیک به هم هستند که در امتداد رودخانه نیجر در کشورهای مالی، نیجر، بنین، بورکینافاسو و نیجریه در غرب آفریقا گویش می شوند. به طور خاص، آن ها در شهرهای تیمبوکتو و گائو رایج هستند. آن ها از زمان امپراتوری سنغای به عنوان "زبان میانجی" در آن منطقه مورد استفاده گسترده قرار گرفته اند. در مالی، دولت گویش گائو (شرق تیمبوکتو) را رسماً به عنوان یکی از گویش های مورد استفاده در آموزش ابتدایی پذیرفته است. از نظر زبان شناسان، یکی از مهمترین موارد مورد توجه در زبان های سنغایی دشواری تعیین وابستگی ژنتیکی آن ها بوده است. مطابق تعریف ژوزف گرینبرگ در سال ۱۹۶۳، آن ها معمولاً به عنوان نیلوصحرایی شناخته می شوند، اما این دسته بندی همچنان بحث برانگیز است. زبان شناسی به نام گریت دیمندال (۲۰۰۸) معتقد است که در حال حاضر بهترین گزینه یک خانواده زبان مستقل است. راجر بلنچ استدلال می کند که زبان های سنغایی و صحرایی شاخه سنغایی-صحرایی را با یکدیگر در گستره وسیع تر نیلوصحرایی تشکیل می دهند. از نظر تاریخی، نام "سنغای" نه یک نام قومی و نه نام یک زبان بود، بلکه یک نام برای طبقه حاکم امپراتوری
سنغای بود. سخنگویان سنغای در مالی تحت تأثیر استفاده از زبان فرانسوی، به طور فزاینده ای از سنغای برای نام زبان خود استفاده کردند. با این حال، گروه های دیگر سنغای زبان خود را با اصطلاحات قومی دیگر می شناسند. گونه ها. پژوهشگران زبان های سنغای را به دو شاخه اصلی جنوبی و شمالی دسته بندی می کنند. . سنغای جنوبی در پیرامون رودخانه نیجر متمرکز است. زبان زرمه با دو یا سه میلیون گوینده، پرسخنگوترین زبان سنغای و زبان اصلی جنوب غربی نیجر از جمله پایتخت، نیامی، است. سنغای شمالی بسیار کوچکتر و بسیار تحت تأثیر بربری است و در صحرا گویش می شود. از آنجا که تأثیر بربری فراتر از واژگان به ریخت شناسی عطفی نیز گسترش می یابد، زبان های سنغای شمالی گاهی به عنوان زبان های مختلط دیده می شوند. اعداد. مقایسه اعداد در زبان های سنغایی:
الصیدنة فی الطب کتابی از ابوریحان بیرونی است. تصحیح. تصحیح این کتاب در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
ژئوتکنیک کتابی از ا. رابرتس با ترجمهٔ محمد دانش است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
بلک فیلد ۵ () پنجمین آلبوم استودیویی از گروه موسیقی آرت راک بلک فیلد است که بیش از یک سال و در بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ ضبط شده است. این آلبوم که در ابتدا برای انتشار در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ در نظر گرفته شده بود، بعداً برای انتشار به ۱۰ فوریه ۲۰۱۷ به تأخیر افتاد. این آلبوم، پنجمین مورد بین همکاری موسیقایی بین استیون ویلسون و آویو گفن است و سومین بار است که به عنوان یک همکاری مشترک بین این دو منتشر شده است. گروه آلبوم را به عنوان یک آلبوم مفهومی شل با مضمون اقیانوس و چرخه زندگی توصیف می کند که در سیزده قطعه و تقریباً ۴۵ دقیقه موسیقی جریان دارد.
اصلاح نباتات زراعی کتابی از بهمن یزدی صمدی، سیروس عبدمیشانی است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
ساختار و تاویل متن کتابی از بابک احمدی است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
روش های پژوهش در تاریخ کتابی از شارل ساماران و همکاران با ترجمهٔ ابوالقاسم بیگناه، غلامرضا ذات علیان، مهدی علایی، اقدس یغمایی است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
کارتوگرافی کتابی از جعفر مقیمی و مجید همراه است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
ژئومرفولژی کتابی از روژه کک با ترجمهٔ فرج الله محمودی است که در سال ۱۳۷۰ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
رقص روی گور من رمانی است که در سال ۱۹۸۲ توسط آیدان چیمبرز نویسنده بریتانیایی برای نوجوانان نوشته شده است. این دومین کتاب از مجموعه رقص است. دراین کتاب نوجوانی بریتانیایی به نام هنری رابینسون جزئیات وقایعی را تعریف می کند که منجر شد او در روی گور دوست نسبتاً قدیمی اش، بری گورمن-که با او روابط عاشقانه داشت-برقصد. این کتاب یکی از معدود کتابهای ویژه نوجوانان است که توسط ناشر بزرگی منتشر شده و در آن همجنس گرایی را بدون قضاوت در مورد آن به تصویر کشیده و در انجمن کتابخانه آمریکاو دیگر کتابخانه ها در لیست کتاب های ویژه نوجوانان همجنس گرا قرار گرفته است؛ و در تعدادی از کتاب های مربوط به کودکان و نوجوانان به آن اشاره شده است. ترجمه. رقص روی گور من حداقل به ۹ زبان در آسیا و اروپا ترجمه شده است. فیلم. براساس این کتاب فیلمی به نام تابستان ۸۵ توسط کارگردان فرانسوی به نام فرانسوا اوزون ساخته شده است.
رده بندی PIR زبان ها و ادبیات ایرانی کتابی از ماندانا صدیق بهزادی است که در سال ۱۳۷۱ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
فرهنگ معاصر پویا یکی از فرهنگ های انگلیسی به فارسی اثر محمدرضا باطنی و همکاران است. ویراست اول. ویراست اول این فرهنگ اثر محمدرضا باطنی با دستیاری فاطمه آذرمهر در سال ۱۳۷۱ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
عیون مسائل النفس کتابی از حسن حسن زاده آملی است که در سال ۱۳۷۱ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
کوه گرگو یا کوه گردکوه در جنوب غرب شهر بجستان واقع می باشد. ارتفاع این کوه ۲۲۵۴ متر است. این کوه جزء رشته کوه سیاهکوه بوده ومی توان گفت در شمالغربی ترین نقطه این رشته کوه قرار دارد. این کوه درجنوب روستای مزار قرار داشته و دارای تنوع بسیار بالا از نظر گونه های جانوری و گیاهی است. کوه گرگو ۵ماه درسال را پوشیده از برف است.
زبان زرمه یکی از زبان های سنغایی است. این زبان، زبان بومی بخش جنوب غربی نیجر در آفریقای غربی است، جایی که رود نیجر جریان دارد و پایتخت، نیامی، در آن جا واقع شده است. زرمه پس از هوسه، که در جنوب مرکزی نیجر صحبت می شود، دومین زبان رایج در این کشور است. زرمه با بیش از ۲ میلیون سخنگو، متداول ترین زبان سنغایی به شمار می رود. واج شناسی. واکه ها. در زرمه ۱۰ واکه وجود دارد، پنج واکه دهانی (, , , , ) و همتایان خیشومی آن ها.
زبان های نیلی گروهی از زبان های مرتبط هستند که در منطقه وسیعی میان سودان جنوبی و تانزانیا توسط مردمان نیلی تبار، که به طور سنتی دامدار هستند، گویش می شوند. ریشه شناسی. کلمه نیلی به معنای رودخانه نیل یا مربوط به منطقه نیل در آفریقا است. مردم شناسی. مردمان نیلی تبار که سخنگویان بومی این زبان ها هستند، در اصل از منطقه جزیره در سودان مهاجرت کرده اند. سخنگویان زبان های نیلی در مناطقی از جمهوری دموکراتیک کنگو، اتیوپی، کنیا، سودان، سودان جنوبی، تانزانیا و اوگاندا زندگی می کنند. زیرگروه ها. به گفته ژوزف گرینبرگ، زبان شناس، این خانواده زبانی به سه زیر گروه تقسیم می شود:
جشنواره فیلم زوریخ (انگلیسی: Zurich Film Festival) یا (ZFF) یک جشنواره فیلم سالیانه است که از سال ۲۰۰۵ در زوریخ سوئیس برگزار می شود. تمرکز اصلی این جشنواره بر نمایش آثار کارگردانان فیلم اولی یا دوم از سراسر جهان است.اصغر فرهادی کارگردان مشهور ایرانی؛ امسال(۲۰۲۲)، ریاست هیئت داوران بخش مسابقه ی هجدهمین جشنواره ی فیلم زوریخ را به عهده دارد. بخش مسابقه. جشنواره فیلم زوریخ سه بخش مسابقه دارد: بخش های جنبی. چندین رویداد جنبی در چارچوب جشنواره برگزار می شود، مانند کارگاه های فیلم و بازار فیلم که تاکنون در با اقبال روبرو شده است. ZFF به طور مشترک با همکاری نهادهای محلی، حامیان مالی و همچنین توزیع کنندگان و تولیدکنندگان ملی و بین المللی برگزار می شود.
قدرت گُل شعاری بود که در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ به عنوان نمادی از مقاومت منفعل و عدم خشونت مورد استفاده قرار گرفت. این کلمات ریشه در جنبش مخالف با جنگ ویتنام دارد، اگرچه استفاده از گل به عنوان نمادی از مقاومت در برابر تشدید جنگ قبلاً نیز در مواردی مانند دیزی آد در سال ۱۹۶۴ مورد استفاده قرار گرفته بود. این عبارت از سوی شاعر آمریکایی یعنی آلن گینزبرگ ، در سال ۱۹۶۵ به عنوان ابزاری برای تبدیل اعتراضات جنگ به نمایش های مثبت مسالمت آمیز مطرح شد. هیپی ها با پوشیدن لباس هایی با گل های گلدوزی شده و رنگ های زنده و همچنین طرح های گل در موهای خود و توزیع گل به مردم، این نماد را پذیرفتند و به عنوان نسل گل شناخته شدند. بعدها این اصطلاح به عنوان اشاره به جنبش هیپی مدرن و به اصطلاح ضد فرهنگ مواد مخدر، موسیقی راک، هنر جدید و مجاز پذیری اجتماعی تعمیم یافت. منشأ. در تبلیغی تلویزیونی که رئیس جمهور ایالات متحده یعنی لیندون جانسون در کمپین انتخاباتی خود برای انتخاب مجدد در سال ۱۹۶۴ استفاده کرد، دختری خردسال که گل مروارید می چید به عنوان نمادی از صلح ارائه شد. اصطلاح «نماد گل» به عنوان اقدامی نمادین در اعتراض به جنگ ویتنام
در برکلی، کالیفرنیا نشات گرفت. گینزبرگ در مقاله ای در نوامبر ۱۹۶۵ با عنوان "چگونه می توان یک مارس / عینک درست کرد"، گینزبرگ طرفداری کرد که باید معترضان «گل» را به نیروهای پلیس، مطبوعات، سیاستمداران و تماشاگران هدیه دهند. استفاده از وسایلی مانند گل، اسباب بازی، پرچم، آب نبات و موسیقی برای تبدیل تجمعات اعتراضی به نوعی تئاتر خیابانی و در نتیجه کاهش ترس، عصبانیت و تهدید موجود در اعتراضات بود. به طور خاص، گینزبرگ می خواست با «فکر» باند موتورسواری خلافکار هلز آنجلز که از جنگ حمایت می کردند مقابله کند، معترضین جنگ را با کمونیستها یکی برمی شمرد و تهدید کرده بود که به طور خشمگینانه تظاهرات ضد جنگ برنامه ریزی شده در دانشگاه برکلی در کالیفرنیا ، را مختل کرد. با استفاده از روشهای گینزبرگ، معترضین توجه مثبتی دریافت کردند و استفاده از «سمبل گل» به نمادی جدایی ناپذیر در جنبش ضد فرهنگ تبدیل شد. جنبش. "فریاد" نماد گل "در سراسر زمین طنین انداز می شود. ما پژمرده نخواهیم شد. بگذارید هزار گل شکوفا شود."در اواخر سال ۱۹۶۶، روش نماد گل تئاتر چریکی از کالیفرنیا به سایر مناطق ایالات متحده گسترش یافت. تئاتر نان و عروسک در شهر نیویورک
اعتراضات زیادی را به پا کرد که شامل توزیع بادکنک و گل با ادبیات ضد جنگ آنها بود. "یک کارگاه آموزشی در زمینه عدم خشونت" (WIN)، مجلهٔ منتشر شده از سوی فعالان نیویورکی که استفاده از نماد گل را تشویق می کرد. در ماه مه ۱۹۶۷، ابی هافمن فلاور باریگاد را به عنوان گروه رسمی از رژه شهر نیویورک برای بزرگداشت سربازان در ویتنام سازمان داد. اخبار شرکت کنندگان فلاور باریگاد را که گلها، پرچم ها و پوسترهای صورتی رنگی را که با نوشته عشق همراه بود حمل می کردند و مورد ضرب و شتم ناضراان قرار می گرفتند، پوشش داد. در پاسخ به خشونت ، هافمن در مجله WIN نوشت: "برنامه ریزی هایی برای برداشت گل نرگس از رودخانه شرقی در حال انجام است. زنجیرهای قاصدک دور مراکز مذکور پیچیده می شود …. . فریاد "سمبل گل" در سراسر زمین طنین انداز می شود. ما نخواهیم پژمرد. " یکشنبه بعد در ماه مه ۱۹۶۷، فعالان WIN روز نیروهای مسلح را «روز سمبل گل» اعلام کردند و در مرکز پارک برای مقابله با رژه سنتی تجمع کردند. میزان مشارکت کم بود و به گفته هافمن، تجمع بی نتیجه بود زیرا تئاتر چریلا نیاز به برخورد بیشتری داشت. در اکتبر ۱۹۶۷، هافمن و جری روبین کمک به سازماندهی راهپیمای
ی در پنتاگون با استفاده از مفاهیم سمبل گل برای مردم یک نمایش تئاتر شدند. این ایده شامل فراخوان راهپیمایان برای تلاش برای بلند شدن از پنتاگون بود. هنگامی که راهپیمایان در برابر بیش از ۲۵۰۰ نیروی گارد ملی ارتش که در برابر پنتاگون یک مانع انسانی تشکیل داده بودند، رو به رو شدند، تظاهرکنندگان گلها را در دست داشتند و برخی گلها را در لوله تفنگ سرباز قرار دادند.عکس های معترضان همراه با گل در راهپیمایی پنتاگون به تصاویر اصلی تظاهرات ضد جنگ ۱۹۶۰ تبدیل شدند. تصویری از مارک ریبود ، خبرنگار فرانسوی ، که در سراسر جهان چاپ شد، مربوط به دانش آموز هفده ساله دبیرستان بود که جان رز کسمیر، گل داوودی در دست دارد و به سربازان دارای سرنیزه زل زده است. مجله اسمیتسونیان بعداً آن را «کنار هم قرار دادن نیرومند مسلح و بی گناهی کودکان گل به دست» خواند. یک عکس با عنوان "سمبل گل" به دست برنی بوستون، عکاس واشینگتن استار، نامزد دریافت جایزه پولیتزر در سال ۱۹۶۷ شد. این عکس که در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۷ گرفته شده است، مرد جوانی با موهای بلند را با یک ژاکت یقه اسکی نشان می دهد که گل های میخک را در لوله تفنگ پلیس های نظامی قرار می دهد. مرد جوانی که در عکس
است بسیار شبیه جورج ادجرلی هریس سوم که بازیگری ۱۸ ساله از نیویورک شناخته می شود که بعداً با نام هنری هیبیسکوز در سانفرانسیسکو به اجرای برنامه پرداخت. همچنین این مرد جوان پائولکراسنر را به عنوان سازمان دهنده حزب بین المللی جوانان، Super-Joel" Tornabene" معرفی کرده است. هریس در اوایل دهه ۱۹۸۰ مراحل اولیه شیوع HIV / AIDS در نیویورک درگذشت، در حالی که Tornabene در مکزیک در سال ۱۹۹۳ درگذشت. در ۱۰ دسامبر ۱۹۷۱، جان لنون ، منتقد صریح جنگ، در یک گردهمایی برای جان سینکلر، فعال سیاسی و عضو بنیانگذار حزب پلنگ سفید، که به جرم داشتن ماری جوانا به ۱۰ سال زندان محکوم شده بود، ظاهر شد. او گفت، "خوب، بنابراین نماد گل کار نمی کند. پس چه ما دوباره شروع می کنیم. " تا اوایل دهه ۱۹۷۰، جنبش ضد جنگ سمبل گل به دلیل پایان پیش نویس ارتش در ۱۹۷۲ و آغاز عقب نشینی آمریکا از فعالیت های جنگی در ویتنام در ژانویه ۱۹۷۳ کمرنگ شد. مرکز نمادین جنبش سمبل گل، منطقه هیت-اشبری در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا بود. در اواسط دهه ۱۹۶۰، منطقه ای که با تقاطع خیابان های هایت و اشبری مشخص شده بود، به کانونی برای موسیقی راک تبدیل شده بود. نوازندگان و گروه هایی مان
ند جفرسون ایرپلین، گریتفول دد و جانیس جاپلین همگی در فاصله کمی از تقاطع معروف زندگی می کردند. در طول ۱۹۶۷ تابستان عشق، هزاران نفر از هیپی ها در آنجا جمع شدند که توسط ضربه آهنگ های مانند " سان فرانسیسکو (مطمئن باشید به پوشیدن گل در موهای شما) ". در ۷ ژوئیه سال ۱۹۶۷، مجله "تایم با" عنوان "هیپی ها: فلسفه خرده فرهنگ" و گزارش تلویزیونی CBS News در ماه آگوست در مورد "وسوسه هیپی" و همچنین سایر علاقه مندی های رسانه ای، جلد فرهنگ هیپی را در معرض دید توجه ملی و جنبش سمبل گل را در سراسر کشور و سراسر جهان رواج داد. در همان تابستان، آهنگ محبوب بیتلز " All You Need Is Love " به عنوان یک سرود برای جنبش بود. در ۲۵ ژوئن، بیتلز آهنگ را در پخش ماهواره ای شبکه بین المللی "دنیای ما اجرا" کرد و اطمینان حاصل کرد که پیام صلح طلبانه به ۴۰۰ میلیون مخاطب رسیده است. هنر آوانگارد میلتون گلاسر، هنیز ادلمان و پیتر مکس مترادف با نسل سمبل گل شدند. سبک تصویرگری ادلمن بیشتر در طراحی های هنری او برای بیتلز فیلم انیمیشن "زیردریایی زرد" در سال ۱۹۶۸ شناخته شد. گلاسر، بنیانگذار Push Pin Studios، همچنین طراحی گرافیکی روان روان را ایجاد کرد، به عنوان
مثال در تصویر پوستر اصلی باب دیلن در سال ۱۹۶۶، با موهای طرح گل. این پوسترها توسط پیتر مکس، هنرمند موسیقی پاپ، با طرحهای زنده و روان آنها با رنگهای Day-Glo نقاشی شده بود، که به نمادهای سمبل گل تبدیل شدند. داستان جلد مکس در مجله "لایف" (سپتامبر ۱۹۶۹) و همچنین حضور در "نمایش امشب با بازی جانی کارسون" و "نمایش اد سالیوان"، هنر سبک «سمبل گل» را بیشتر در فرهنگ جریان اصلی تثبیت کرد.
زبان های اطلسی یا اطلسی غربی یک زیر گروه اصلی از زبان های نیجر-کنگو هستند که در غرب آفریقا گویش می شوند. زبان اطلسی در امتداد ساحل اقیانوس اطلس از سنگال تا لیبریا، درمیان رمه گردانان فولانی زبان گسترش یافته و به سمت شرق در سراسر ساحل، از سنگال تا نیجریه، کامرون و سودان امتداد یافته و گویش می شود. زبان های ولوف سنگال و فولانی پرسخنگوترین زبان های اطلسی هستند که هر کدام چندین میلیون سخنران دارند. از دیگر اعضای قابل توجه می توان به سرر و زنجیره گویشی جولا سنگال اشاره کرد. تمنه، زبان اصلی سیرالئون، در دسته بندی های پیشین در زیر گروه اطلسی قرار داشت، اما در پیشنهادهای نوین، دیگر در گروه اقیانوس اطلس قرار داده نمی شود. دسته بندی. دیوید ساپیر (۱۹۷۱) زبان های اطلسی را به سه شاخه شمالی، جنوبی و تک زبان واگرای بیجاگو از جزایر بیساگوس در سواحل گینه بیسائو تقسیم کرد: بازسازی. نوآوری های واژگانی نیااطلسی بازسازی شده توسط پوزدنیاکوف و سگرر (۲۰۱۷):
ده روز پس از مرگ آنها، ماکسیمیلیان روبسپیر اعدام شد و به سلطنت وحشت (ترور) پایان داد. شهدای کمپیژن، که اولین قربانیان انقلاب فرانسه هستند به عنوان مقدس شناخته می شوند، و ممکن است «در به وجود آوردن پایان وحشت انقلاب را به کمک کرده باشند» و پایان سلطنت ترور را تسریع کنند. خواهران در سال ۱۹۰۶ تجلیل شدند. روز جشن آنها ۱۷ ژوئیه است. در زمان دستگیری سه خواهر از اجتماع دور بودند و به همین دلیل به همراه دیگران اعدام نشدند. بعداً یکی از این موارد، مریم از تجسم (فرانسوا ژانو فیلیپ)، روایتی از شهادت را نوشت، تاریخچه راهبه های کارملی کمپیژن، که در سال ۱۸۳۶ منتشر شد. از داستان شهدای کومپین یک فیلم تولید نشده، یک نمایشنامه و یک اپرا الهام شده است. در سال ۱۹۳۱، گرترود فون لو فورت، نویسنده آلمانی، دانشجوی ارنست TROELTSCH و متدین به کاتولیک، از این تاریخ استفاده کرد تا رمانی بنام «آواز در داربست» بنویسد، از دید شخصیت خیالی «بلانش دو لا فورس» اشراف جوانی که از ترس او را آزار داده است، و به دنبال صلح در صومعه است. " ریموند-لئوپولد بروکربرگ دومنیکن فرانسوی و فیلیپه آگوستینی فیلمبردار فیلم فیلمی را براساس این رمان ساختند و در سال
۱۹۴۷ ژرژ برنانوس را ترغیب کردند که انرا را بنویسد. این فیلم هرگز تولید نشد، اما متن نوشته برنانوس به عنوان نمایشی روی صحنه رفت که در سال ۱۹۵۱ در زوریخ به نمایش درآمد و در سال بعد ۳۰۰ اجرا شد. آهنگساز فرانسوی، فرانسیس پولنک، مأمور نوشتن باله ای بر اساس گفتگوهای برنانوس برای لا اسکالا و کازا ریکوردی شد، اما او به جای آن اپرایی با عنوان گفتگوهای کارملیت ها نوشت. از سال ۲۰۱۹، اپرای متروپولیتن ۵۹ بار اجرا شده است، ابتدا به زبان انگلیسی، سپس به زبان اصلی فرانسه، از زمان اکران در ۱۹۷۷، به مخاطبان فروخته شده. در سال ۱۷۹۴، پس از شروع ترور، دولت به مدت دو روز در آپارتمان های خواهران جستجو کرد. آنها نامه هایی یافتند که «جنایات» آنها علیه انقلاب را نشان می داد، که شامل خصومت با انقلاب، همدردی شدید با سلطنت ، و شواهدی مبنی بر ادامه زندگی آنها به عنوان جامعه ای از زنان مسیحی تقدس شده بود. آنها همچنین دو نامه یافتند با عنوان «بدبخت» نوشتهی مولوت دو لا مناردیر به پسر عموی خود، خواهر فراسیا با مفهوم بی عیب و نقص نوشتن، که حاوی انتقادهای نامطلوب انقلاب بود. مولوت متهم شد که به آنها کمک کرده و کشیشی غیرقانونی است، با اینکه متأ
هل بود، و با خواهران دستگیر و زندانی شد. در ۲۲ ژوئن، خواهران و مولوت دستگیر و در صومعه سابق «بازدید» که در زندان زندانیان سیاسی در کومپیژن بود محبوس شدند. در ۱۰ ژوئیه ۱۷۹۴، آنها به زندان کنسیرجری پاریس منتقل شدند تا منتظر محاکمه شوند. خواهران در حالی که در زندان بودند سوگند مدنی خود را پس گرفتند. خواهر ماری هنریتا در جریان دادرسی خود در ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۴، که در آن هیچ مشاور حقوقی دریافت نکردند، سعی کردند دادستان را مجبور کند کلمه «متعصب»، یکی از اتهامات علیه آنها را تعریف کند. او وانمود کرد که معنای این کلمه را نمی داند، بنابراین او را وادار کردند اعتراف کند که متعصب بودن آنها به دلیل مذهب آنها است، که آنها را «جنایتکار و نابود کننده آزادی عمومی» ساخته است. مادر ترزا مسئولیت کامل اتهامات ضدانقلابی و متعصب مذهبی را به عهده گرفت و از بی گناهی دیگران دفاع کرد و اصرار ورزید. هر ۱۶ خواهر به همراه مولوت به اعدام محکوم شدند. در یک لحظه، هنگامی که منتظر حمل و نقل از دربانخانه به محل اعدام آنها بودند، یکی از راهبه ها، خواهر سنت لوئیس، پس از مشورت با مادر ترزا، یک پارچه خزدار را که متعلق به او بود، با یک فنجان شکلات برای خ
واهران داد زیرا بعد از ان قادر به خوردن چیزی در طول روز نیستید، پس می توانستند از اه بخورند. بین دستگیری و اعدام آنها ۲۶ شب وجود داشت.
«کریسمس سال را نجات می دهد» عنوان ترانه ای از گروه موسیقی توئنی وان پایلتس است که در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۲۰ منتشر شد. موضوع ترانه مربوط به کریسمس و امید داشتن به آینده پس از گذراندن دنیاگیری کووید ۱۹ می باشد. این ترانه پس از استریم یک تورنومنت برای خیریه در بازی فورتنایت توسط تایلر جوزف (خوانندهٔ اصلی گروه) منتشر شد. جوزف تهیه کننده و نویسندهٔ متن آهنگ می باشد و جاش دان در پس زمینهٔ آهنگ، درام می زند. این دومین تک آهنگ گروه در سال ۲۰۲۰ پس از «سطح نگرانی» بود و بصورت یک سوپرایز برای طرفداران منتشر شد. موزیک ویدیو. بلافاصله پس از پخش استریم، موزیک ویدیوی این ترانه در سرویس های پخش موسیقی در دسترس قرار گرفت. پیوند به بیرون. کریسمس سال را نجات می دهد در اسپاتیفای
جشنواره فیلم میلواکی (انگلیسی: Milwaukee Film Festival) یک جشنواره عمومی فیلم سالیانه است که از سال ۲۰۰۹ عمدتاً در س پتامبر و اکتبر هر سال در میلواکی بزرگ ترین شهر ایالت ویسکانسین و سی امین شهر پرجمعیت ایالات متحده آمریکا برگزار می شود. این رویداد سینمایی پس از تعطیلی جشنواره بین المللی فیلم میلواکی در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. این جشنواره از پنجشنبه چهارم ماه سپتامبر آغاز می شود و به مدت ۱۵ روز ادامه دارد. در سال ۲۰۱۵، ۳۰۴ فیلم از بیش از ۵۰ کشور در ۵ پردیس سینمایی میلواکی با نزدیک به ۷۱۰۰۰ مخاطب به نمایش درآمد. جشنواره فیلم میلواکی پنجمین جشنواره بزرگ فیلم در ایالات متحده از نظر مخاطب، تعداد فیلم های نمایش داده شده و مدت زمان جشنواره است.
اردوگاه انتقالی وستربورک (به هلندی: "Kamp Westerbork": به آلمانی: "Durchgangslager Westerbork") اردوگاهی انتقالی در استان درنته، شمال شرقی هلند، در جریان جنگ جهانی دوم بود. این اردوگاه در تابستان سال ۱۹۳۹ توسط دولت هلند تأسیس شد و قرار بود به عنوان اردوگاهی پناهندگی برای یهودیانی که به طور غیرقانونی وارد هلند شده بودند، فعالیت کند. کارکرد اردوگاه. از اردوگاه وستربورک به عنوان مکانی موقت برای اخراج یهودیان استفاده می شد. این اردوگاه، که تنها یک نیم کیلومتر مربع (۱۱۹ هکتار) مساحت داشت، به منظور کشتار صنعتی یا اردوگاه مرگ ساخته نشده بود. از دیدگاه استانداردهای نازی، وستربورک اردوگاهی با شرایط «بشردوستانه» بود. زندانیان یهودی با خانواده شان در ۲۰۰ کلبه بهم پیوسته اسکان داده شدند که هر یک شامل دو اتاق، یک توالت، صفحه ای داغ برای پخت وپز و یک حیاط کوچک بود. زندانیان مجرد را در سربازخانه هایی که حاوی دستشویی برای هر جنس بود، قرار دادند. قطارهای ترابری از ژوئیه ۱۹۴۲ تا سپتامبر ۱۹۴۴ هر سه شنبه وارد وستربورک می شدند و تخمین زده می شود که ۹۷٬۷۷۶ یهودی در این مدت به اردوگاه تبعید شدند. زندانیان یهودی گروه گروه به آشویتس
(۶۵ کاروان قطار در مجموع ۶۰٬۳۳۰ تن)، سوبیبور (۱۹ کاروان قطار؛ ۳۴٬۳۱۳ تن)، گتو ترزینشتات و برگن-بلزن (۹ کاروان قطار؛ ۴۸۹۴ تن) تبعید شدند. تقریباً همه ۹۴٬۶۴۳ تن تبعید شده به آشویتس و سوبیبور در لهستان تحت اشغال آلمان بلافاصله پس از ورود کشته شدند. اردوگاه وستربورک همچنین دارای یک مدرسه، ارکستر، آرایشگاه و حتی رستوران هایی بود که توسط مقامات اس اس طراحی شده بود تا به زندانیان احساس کاذب امید به زنده ماندن بدهد و به جلوگیری از مشکلات هنگام انتقال کمک کند. فعالیت های فرهنگی ارائه شده توسط نازی ها برای اخراجیان شامل کار با فلز، مشاغل خدمات بهداشتی و سایر فعالیت های فرهنگی بود. یک کادر کارگری جداگانه و متشکل از ۲۰۰۰ زندانی یهودی به صورت «دائمی» به عنوان نیروی کار اردوگاه مورد استفاده قرار می گرفت. از میان اعضای این گروه، گروهی فرعی گزینش شده بودند که نقش پلیس گتو ر بر عهده داشتند و برای کمک به انتقال زندانیان و برقراری نظم بهشان نیاز بود. SS در حقیقت، اس اس نیاز به تلاش چندانی برای گزینش کسانی که می بایست منتقل شوند نداشت، چرا که امسئول ین کار طبقه دیگری از زندانیان بودند که نوعی سرویس امنیتی را تشکیل می دادند. در ن
هایت بیشتر این ۲۰۰۰ زندانی «دائمی» خود به اردوگاه های کار اجباری یا مرگ فرستاده شدند. زندانیان سرشناس. آنه فرانک از جمله زندانیان برجسته وستربورک بود که در ۴ اوت ۱۹۴۴ به اردوگاه منتقل شد. او به همراه اتی هیلسوم هر یک از تجربیات روزانه خود در اردوگاه نوشتند. آنه در کلبه ای کوچک در اردوگاه باقی ماند، تا آنکه در ۳ سپتامبر به آشویتس تبعید شد. اتی هیلسوم توانست تا آوریل ۱۹۴۲ از شناسایی شدن توسط نازی ها اجتناب کند. حتی پس از برچسب «یهودی» خوردن، هیلسوم اقدام به نوشتن در مورد سیاست های ضدیهودی کرد. او به مدت دو هفته با یودنرات کار کرد و سپس داوطلبانه نخستین گروه از یهودیان اعزامی به وستربورک را همراهی کرد. هیلسوم تا ۷ سپتامبر ۱۹۴۳، هنگامی که به آشویتس تبعید شد، در وستربورک ماند؛ او سه ماه بعد در آنجا درگذشت. اردوگاه وستربورک همچنین میزبان بازیگر سینما و خواننده کاباره آلمانی، دورا گرزون، بود که پیش از اعزام به آشویتس در آنجا با خانواده اش توقیف شده بود، و نیز پروفسور سر ویلیام اشر که با تلاش مادرش در تهیه نسب نامه ای که وی را به نسب انگلیسی وصل می کرد، توانست آزاد شود. یونا اوبرسکی از خاطرات خود به عنوان یک کودک در
وستربورک در کتابش با نام "Kinderjaren" («کودکی») که در سال ۱۹۷۸ در هلند منتشر شد، نوشت. بعدها فیلم "یونا که در نهنگ زندگی کرد" بر پایه این کتاب ساخته شد.
داستان های علمی و اجتماعی (به انگلیسی: Social science fiction) یکی از ژانرهای علمی–تخیلی است، که معمولاً (اما نه لزوماً) بیشتر به داستان های علمی-تخیلی نرم، که کمتر به فناوری و اپرای فضایی بلکه بیشتر به گمانه زنی در مورد جامعه می پردازد. به عبارت دیگر، «انسان شناسی را جذب می کند و از آن بحث می کند» و دربارهٔ رفتار و تعاملات انسان ها حدس می زند.
خورشیدی (به انگلیسی: Czech hedgehog یا خارپشت چکسلواکی) نوعی مانع برای جلوگیری از عبور تانک است که از تیرهای فلزی ساخته می شود. انواع کوچکتر این وسیله نیز برای ممانعت از عبور اتومبیل ها کاربرد دارد. همچنین ممکن است از این وسیله در سواحل برای جلوگیری از نزدیک شدن شناورها استفاده شود. همچنین در فارسی خورشیدی به موانعی نیز گفته می شود که به با جوش دادن میلگردهای نوک تیز به یکدیگر به شکل یک توپ ساخته می شود و برای جلوگیری از عبور غواص ها کاربرد دارند. تاریخچه. نام انگلیسی این وسیله از به کارگیری آن در مرز بین چکسلواکی و آلمان قبل از جنگ جهانی دوم نشأت می گیرد. خورشیدی ها در جنگ جهانی دوم به صورت گسترده ای توسط شوروی مورد استفاده قرار گرفتند، به گونه ای که در ۱۹۶۶ سه خورشیدی ضد تانک بزرگ به عنوان بنای یادبود مدافعین مسکو در جنگ جهانی دوم در کنار ساخته شد. آلمانی ها نیز از خورشیدی های ضد تانک به عنوان بخشی از استحکامات موسوم به دیوار آتلانتیک که در امتداد سواحل شمال اروپا برای جلوگیری از پیاده شدن قوای متفقین ساخته بودند استفاده کردند. در جنگ ایران و عراق نیز عراق از خورشیدی ها برای جلوگیری از عملیات های غواصان ایر