Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بازی می کرد و با دوستانش به دوچرخه سواری می رفت. زمانی که سه ساله بود، به برنامهٔ نوجوانان تکواندو پیوست و پس از سال ها توانست کمربند سیاه بگیرد. او در نوامبر ۲۰۰۷ در مصاحبه ای با روزنامهٔ The Independent Florida Alligator بیان نمود که آرزو دارد به دانشگاه هاروارد برود و با حضور در دانشکدهٔ حقوق ییل بتواند دادستان شود. در ژانویه ۲۰۱۳ در مصاحبه ای با Canada.com، تصدیق کرد هنوز می خواهد وکیل شود و خاطرنشان کرد مطمئن نیست که می خواهد دادستان شود یا در رشتهٔ حقوق خانواده تخصص بگیرد. در همان ماه، او در مصاحبه ای با روزنامهٔ «کریستین پست» گفت که می خواهد در رشتهٔ حقوق تحصیل کند تا با اهداف بنیاد «واگن قرمز کوچک» هم سو باشد و به نیازمندان بیشتری کمک کند. در فوریه ۲۰۱۷، «تامپا بی تایمز» در مقاله ای به این موضوع اشاره کرد که بونر در دوران دبیرستان در دانشکده دولتی هیلزبورو شرکت کرده است و در حال حاضر در کمپانی اپل فعالیت می کند. پس از دبیرستان، او در دانشگاه فلوریدا در رشتهٔ علوم کامپیوتر و مهندسی نرم افزار تحصیل کرد.
منطقه ۸ شهرداری شیراز منطقه تاریخی فرهنگی شیراز نامیده می شود و مهم ترین و با ارزش ترین منطقه شهر شیراز است. در واقع این منطقه شیراز قدیم می باشد که طی فرایندهای رشد و توسعه شهری و افزایش جمعیت به عنوان زیرمجموعه ای از کل شهرداری آمده که دارای ویژگی های خاص خود می باشد. وسعت منطقه ۳۵۰ هکتار و درصد جمعیت ساکن در منطقه در روز ۵۰۰ هزار تن و در شب ۱۵۰ هزار تن می باشد. محدوده. مرزهای این منطقه از شمال دروازه سعدی، خیابان تختی، دروازه اصفهان و خیابان فردوسی از جنوب به دروازه کازرون و بلوار سیبویه از شرق به بلوار زینبیه و از غرب به خیابان سعدی، توحید و قاآنی شمالی محدود می گردد. وسعت و جمعیت. وسعتی این منطقه ۳۵۰ هکتار است. درصد جمعیت ساکن در منطقه در روز ۵۰۰ هزار نفر و در شب ۱۵۰ هزار نفر است. مناطق. خیابان ها. ۱۹ خیابان مهم در سطح منطقه شامل: خیابان های شهناز، فردوسی، تیموری، هجرت، سعدی، ۲۲ بهمن، ناصر خسرو، بلوار زند، لطفعلی خان زند، طالقانی، توحید (داریوش)، پیروزی، قآنی شمالی، حسینی، احمدی، سیبویه، زینبیه، آستانه، حضرتی (حرم مطهر) و … محله ها. محله های این منطقه شامل: گردشگری. با وجود بیش از ۴۰۰ اثر بار ارزش، ۸ درو
ازه و ۱۲ مرکز و چندین محور فرهنگی می تواند تبلوری از شیوه زندگی، روابط اجتماعی، آداب و رسوم، باورها، تاریخ و هنر و به طور کلی بیانگر هویت تاریخی و فرهنگی هر دوره باشد. حفظ و نگهداری و مرمت این آثار و مجموعه ها علاوه بر این که زندگی دوباره ای به این آثار می دهد، از نظر اقتصادی و اجتماعی نیز هویت تاریخی فرهنگی شهر شیراز را زنده می کند.
منطقه ۱۰ شهرداری شیراز با توجه به اضافه شدن دو شهرک گویم و دوکوهک به این شهر، تشکیل شده است. مناطق. براساس تقسیمات جدید، شهرک های آرین، گلستان، بهشتی، بزین، گلدشت حافظ،قصرقمشه و محدوده غربی کمربندی شمال باختری شیراز، جزو منطقه ۱۰ شهرداری قرار گرفته است. ساختمان اصلی این منطقه نیز در گلدشت حافظ واقع شده است. ساختمان ناحیه یک منطقه ۱۰ در شهرک گویم می باشد. جمعیت. جمعیت این محدوده در سال ۱۳۷۸ حدود ۲۵۰/۳۸ نفر بوده است که درافق طرح بالغ بر۹۰۰/۱۹۴ نفر در این محدوده ساکن خواهند بود. آخرین میزان میانگین حدودی جمعیت موجود منطقه بشرح ذیل است با ۴۰٪واگذاری مناطق ۴و۵ شهرداری شیراز در حال حاضر ۱۷۱۶۲۸ نفر تخمین زده شود.
منطقه ۱۱ شهرداری شیراز در جهت شمال شرق شیراز واقع شده است. مساحت این منطقه ۱۱۶۰ هکتار به جمعیت تقریبی ۱۱۵۰۰۰ بوده که از شمال به بلوار رسول اعظم و سرداران، از جنوب به بلوار مدرس، از شرق به بلوار فرصت شیرازی و از غرب به بلوار فضیلت می باشد. این منطقه جدید بر اساس مصوبه شورای شهر و تأیید وزارت کشور با الحاق بخشی از منطقه سه و منطقه هفت شهرداری شیراز و به منظور رفاه و ارائه خدمات بهتر به شهروندان راه اندازی شده است. محدوده. حدود جغرافیایی این منطقه، از سمت جنوب بلوار فضیلت تا بلوار فرصت شیرازی، از سمت غرب بلوار مدرس تا تونل سعدی، از سمت شرق بلوار فرصت شیرازی تا ابتدای بلوار رسول اعظم و از سمت شمال تا ارتفاعات ریاستی را شامل می شود.
منطقه ۷ شهرداری شیراز در هشتم بهمن ۱۳۷۹ تأسیس گردیده است با مساحتی حدود ۳۰۰۰ هکتار در حدود ۲۱٪ از کل مساحت شهر شیراز را شامل می شود. این منطقه با ۱۶۲٬۰۰۰ تن جمعیت حدود ۱۴٪ از کل جمعیت شیراز را در خود جای داده است و تراکم جمعیتی آن ۵۴ تن در هکتار مربع می باشد. این منطقه به عنوان منطقه پایلوت اجرای طرح شهر دوستدار کودک انتخاب شده است. مکان های آموزشی و مدارس. منطقه ۷ شهرداری شیراز به دلیل گستردگی و جمعیت قابل توجه خود، دارای شمار متعددی از مراکز آموزشی در سطوح مختلفی است. این مراکز شامل مدارس دولتی و غیردولتی در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم بوده و نقش مهمی در ارائه خدمات آموزشی به ساکنان منطقه ایفا می کنند. پراکندگی مدارس در سطح منطقه به گونه ای است که دسترسی دانش آموزان به مراکز آموزشی تسهیل گردد. علاوه بر مدارس، برخی از مؤسسات آموزش عالی و مراکز آموزش فنی و حرفه ای نیز در محدوده این منطقه فعالیت دارند که فرصت های آموزشی متنوعی را برای جوانان و بزرگسالان فراهم می آورند. مکان های مذهبی. منطقه ۷ شهرداری شیراز، همانند سایر مناطق این شهر تاریخی و مذهبی، میزبان تعدادی از مکان های مذهبی و مقدس است. این مکا
ن ها شامل مساجد متعدد در محلات مختلف منطقه است که به عنوان مراکز عبادی و فرهنگی برای ساکنان عمل می کنند. علاوه بر مساجد، ممکن است حسینیه ها، تکایا و سایر اماکن مذهبی نیز در این منطقه وجود داشته باشند که در مناسبت های مذهبی مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. معماری و قدمت برخی از این مکان های مذهبی می تواند از جاذبه های فرهنگی و تاریخی منطقه محسوب شود. مراکز خرید. با توجه به جمعیت نسبتاً بالای منطقه ۷ شهرداری شیراز، مراکز خرید متنوعی در این محدوده به منظور تأمین نیازهای روزمره و ارائه خدمات تجاری به ساکنان ایجاد شده اند. این مراکز شامل بازارهای محلی، مجتمع های تجاری کوچک و بزرگ با طیف وسیعی از فروشگاه ها و خدمات می باشند. وجود این مراکز خرید، دسترسی آسان ساکنان به کالاها و خدمات مورد نیاز را فراهم کرده و به رونق اقتصادی منطقه نیز کمک می کند. تنوع مراکز خرید در منطقه می تواند شامل فروشگاه های مواد غذایی، پوشاک، لوازم خانگی، الکترونیکی و سایر مایحتاج زندگی باشد. فروشگاه های زنجیره ای. در سال های اخیر، همگام با توسعه شهرنشینی و تغییر الگوهای خرید، تعدادی از فروشگاه های زنجیره ای نیز در منطقه ۷ شهرداری شیراز شعبه ه
ای خود را تأسیس کرده اند. این فروشگاه ها معمولاً با ارائه طیف گسترده ای از کالاها با قیمت های رقابتی و در محیطی مدرن، مورد استقبال ساکنان قرار می گیرند. فروشگاه های زنجیره ای می توانند شامل سوپرمارکت های بزرگ، فروشگاه های لوازم خانگی، فروشگاه های عرضه پوشاک و سایر برندهای شناخته شده باشند. حضور این فروشگاه ها علاوه بر تأمین نیازهای مصرفی، می تواند به ایجاد فرصت های شغلی در منطقه نیز کمک کند. محدوده. این منطقه که یکی از مناطق شرقی شیراز حساب می شود از شمال و شمال غرب به محله پودنک ،بزرگراه سرداران و پل غدیر راه دارد. جنوب این منطقه را وزیر آباد و کفترک تشکیل داده است و همچنین از غرب به فرودگاه شیراز و از شرق به بلوار رسول اعظم امتداد دارد. حدود تقریبی ۱۶۲٬۰۰۰ تن (۱۴٪ از جمعیت کل شیراز) تراکم جمعیتی نیز ۵۴ تن در هکتار مربع می باشد. وسعت. با توجه به نقشه طرح تفصیلی شهر شیراز حدود ۳۰۰۰ هکتار مربع شامل ۱۵۰۰ هکتار مربع مساحت محدوده خدماتی به انضمام ۴۰۰ هکتار مربع محدوده الحاقی شامل روستاهای وزیرآباد، قلعه نو، ترکان، شرغان، کفترک، خرچول، اقبال آباد، احمدآباد صغاد و دستخضر و ۶۰۰ هکتار مربع مساحت محدوده استحفاظی ساخته
شده از قبل است. اراضی الحاقی به منطقه هفت شامل ۷ روستای وزیرآباد- قلعه نو- مهرگان – کوشکک – نصرآباد – ترکان و دستخضرکه جمعاً به وسعت ۸۰۰ هکتار می باشد. در پی تصویب قانون تعاریف محدوده و حریم شهر مصوب سال ۱۳۸۴ بعضی روستاها از شهر جدا و در سال ۹۰ مجدداً به شهر شیراز ملحق شدند. در این وضعیت تفکیک زمینهای کشاورزی توسط افراد و واگذاری آن برای امر مسکن تحت نظر دهیاری ها به شدت رواج گرفت و سیل مهاجرین و افراد با بنیه مالی ضعیف به این مناطق سرازیر شده به نحوی که توسعه ناهمکون این قبیل ساخت و سازها از ارائه خدمات دهیاری پیشی گرفت و مستحدثات بدون بررسی طرح های بالادستی و بدون زیرساختهای لازم شهری مطالعات گسترش یافت. شهر دوستدار کودک. شهر دوستدار کودک عنوان طرحیست که ازسال ۱۹۸۰ به بعد درراستای تخصیص حق شهروندی به کودکان و رسیدگی به خواسته ها ونیازهای اجتماعی و شهری آنان مورد توجه قرار گرفت. این منطقه به عنوان منطقه پایلوت اجرای طرح شهر دوستدار کودک انتخاب شده است.
منطقه ۶ شهرداری شیراز از سال ۱۳۷۲ در حد انتهای شمال غربی شهر شیراز راه اندازی شده است. مساحت محدوده این منطقه ۲۵۰۰ هکتار و محدوده خدماتی ۱۱۴۸ هکتار می باشد که از سمت شمال شهرک جوادیه و پردیس و کوه های مشرف منصورآباد و چمران، از سمت جنوب اراضی جبل الدراک تا میدان رودکی و از سمت شرق خیابان همت شمالی و جنوبی و میدان قصرالدشت می باشد. مناطق. از مهم ترین محله های این منطقه می توان به بلوار شهید چمران، قصردشت، معالی آباد، فرهنگ شهر، نیایش و… اشاره کرد. تعداد ساکنین این منطقه ۱۲۴٬۰۰۰ تن است. بوستان. یکی از اراضی بلا استفاده در بلوار فرهنگ شهر که طراحی آن اجرا شد و بوستان فرهنگ نامگذاری شد و باغ فرهنگ نیز در نبش خیابان شهید کسایی بهسازی و به نام بوستان کتاب نامگذاری شد. بوستان سه کنج نیز در یک فضای بلااستفاده شهری احداث شده است. در این بوستان از مصالح با کیفیت با طراحی ویژه، کاشی های زیبا و لعاب خورده، روشنایی مناسب، طراحی فضای سبز زیبا بهره برده شده است. پروژه بهسازی بوستان کتاب شیراز واقع در بلوار شهید رجایی با هزینه ۷ میلیارد ریال در زمینی به مساحت ۱۵۰۰ متر مربع، پارک چهار هکتاری کوکب شیرازی با هزینه ۲۵ میلیارد ری
ال دارای سه کیلومتر مسیر پیاده روی در میدان احسان، بولوار پرستار، خیابان شهید بانشی پشت بیمارستان بعثت، پارک سه کنج با هزینه اجرای ۲۰ میلیارد ریال در زمینی به مساحت چهار هزار مترمربع در بولوار شهید کسایی روبروی خیابان پزشکان دارای طراحی ویژه کفسازی، محوطه سازی و بدنه سازی، آبنما به طول ۹۰ متر، فضای سبز، زمین بازی کودکان، پارک فرهنگ با هزینه اجراى ۸ میلیارد ریال از جمله پروژه های شهرداری منطقه ۶ شیراز بود که افتتاح شدند، همچنین کلنگ باغ کتاب به عنوان یک مجموعه چند منظوره فرهنگی با محوریت کتاب در بولوار شهید کسایی تقاطع خلبانان به زمین زده شد. شهردار. مسعود قادری اردکانی
منطقه ۵ شهرداری شیراز با وسعت فعلی ۱۷۳۶ هکتار در جنوب شرقی شهر شیراز واقع است؛ که از شمال به بلوار ارتش و خیابان شهید حراف و از جنوب به کمربندی و شهرک کوشک میدان، از غرب به بلوار عدالت و از شرق به بلوار ابوذر و دارالرحمه شیراز محدود می باشد. ویژگی. جمعیت منطقه بر اساس سرشماری سال ۸۵، ۱۶۳٬۰۴۲ تن برآورد گردیده که شامل ۳۸٬۲۳۲ خانوار در این منطقه می شود. (با احتساب جمعیت اراضی جنوب کمربندی که از ابتدای سال ۸۷ به منطقه ۹ الحاق گردید) تراکم جمعیت این منطقه ۶۴ تن در هکتار می باشد. محدوده. منطقه پنج از محلات کوشک میدان، ده پیاله، عادل آباد، قلعه قبله، و … تشکیل شده است و در سال های گذشته توسعه زیادی به صورت بافت های مسکونی داشته است. رحمت که یکی از بزرگراه های اصلی شهر محسوب می شود از این منطقه می گذرد. فروشگاه های زنجیره ای. فروشگاه نگین بلوار عدالت
منطقه ۴ شهرداری شیراز یکی از مناطق ۱۱ گانه شهر شیراز است که در جنوب غربی این شهر واقع شده است و از سال ۱۳۶۹ به عنوان یک منطقه مستقل شهرداری در شیراز ایجاد شده و پیش از آن جزء منطقه ۱ بوده است و در حال حاضر به دو منطقه ۴ و ۹ تفکیک شده است. این منطقه با مناطق ۱ در شمال و ۵ در شرق هم سایه است. محدوده. این منطقه از شمال به پارک قوری و بلوار پاسداران و استقلال (زرهی)، از جنوب به باهنر جنوبی و کمربندی شیراز، از غرب و جنوب غربی به امیر کبیر، جاده بوشهر و بلوار ایمان جنوبی ودر نهایت از شرق به عادل آباد و چهارراه زندان امتداد دارد همچنین مرکز این منطقه بزرگراه رحمت حساب می شود. هر چند بخش کوچکی از این منطقه از سابقه سکونت برخوردار است، اما بخش های وسیعی از مرکز و جنوب غربی آن هنوز در حال شکل گیری و ساخت و ساز سریع است. این منطقه با توجه به وسعت و جمعیت موجود در اسکان جمعیت افزوده شده به شهر شیراز بسیار بالا بوده است. جمعیت منطقه بالغ بر۲۶۸٬۸۶۰ تن می باشد.
منطقه ۳ شهرداری شیراز در جهت شمال شهر شیراز واقع شده است. وسعت شهرداری منطقه ۳ مساحت ۱۷۴۴ هکتار که ۱۴٪ مساحت کل شهر شیراز است. شمال این منطقه از دروازه قرآن و محله سعدیه و جنوب آن از میدان ولیعصر و خیابان تختی (شهناز)، غرب آن از دروازه اصفهان، حافظیه و شرق آن از بزرگراه سرداران تشکیل شده است.
منطقه ۲ شهرداری شیراز یکی از مناطق یازده گانه شهرداری شیراز می باشد که در جنوب و غرب بافت تاریخی قرار گرفته است. این منظقه از شمال به بافت تاریخی و مناطق ۳ و ۸ و ۱، از غرب به منظقه یک، از شرق به پایگاه هوایی شیراز و از جنوب به منظقه ۵ شهرداری محدود می شود. مساحت آن بالغ بر ۱۶۸۰۱ هکتار می باشد و به صورت خطی از شمال غربی به جنوب شرقی حول بافت قدیم شیراز از ناحیه غرب و جنوب کشیدگی دارد. محدوده. محدوده منظقه ۲ در حال حاضر شامل دو بخش کاملاً متمایز است: یکی محدوده پیرامون بافت تاریخی که دارای سابقه توسعه بیشتر و قدمت بیشتر بوده و بافت میانی شهر شیراز را شامل می شود و دیگری بخش شرقی و جنوب شرقی آن که محصول دهه اخیر است. در صورتی که محدوده پیرامون منظقه تاریخی – فرهنگی شیراز را مرحله اولیه توسعه شهری تلقی کنیم. سایر بخش ای منظقه دو حاصل عمل نیروهای توسعه شهری در سه دهه گذشته و به ویژه دو دهه اخیر بوده است. شمال این منطقه یکی از بافت های تاریخی شهر شیراز است که از زندیه و جنوب آن را می توان به پل فسا، کمربندی شیراز، بلوار مدرس و فرودگاه شیراز اشاره کرد؛ همچنین این منطقه از غرب به میدان کوزه گری و بزرگراه رحمت و از شر
ق به بلوار مدرس و میدان ولیعصر امتداد یافته است.
منطقه ۹ شهرداری شیراز که یکی از مناطق کنار کمربندی شهر حساب می شود که جاده هایی مانند:کمربندی، جاده بوشهر قرار داده و شهرک هایی عبارتند از:شهرک والفجر، احمدآباد، شهرک فرزانگان، شهرک زیتون، شهرک بهاران، میانرود، کتس بس و… را در خود جای داده و همچنین این منطقه از جنوب شهر شیراز تشکیل شده است.
مزدا سی ایکس-۵۰ یک کراس اوور کامپکت است که توسط شرکت مزدا تولید و برای بازار آمریکای شمالی عرضه خواهد شد. این خودرو بر اساس پلت فرم عرضی نسل چهارم مزدا ۳ و مزدا سی ایکس-۳۰ ساخته شده است و در کنار مدل کوچکتر سی ایکس-۵ به فروش خواهد رسید. بررسی کلی. مزدا سی ایکس-۵۰ به طور رسمی در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱ معرفی شد. این خودرو یک مدل آف رودی نیز خواهد داشت. تولید این خودرو در خط تولید مزدا تویوتا در ایالات متحده آمریکا واقع در هانتسویل، آلاباما و در کنار تویوتا کرولا کراس در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۲ آغاز شد که نشان دهنده تولید دوبارهٔ مزدا در ایالات متحده پس از ۱۰ سال است. آخرین مزدای تولیدی در ایالات متحده مزدا ۶ سدان بود که تولید آن در سال ۲۰۱۲ متوقف شد. مشخصات فنی. مزدا سی ایکس-۵۰ دارای موتور ۲٫۵ لیتری "Skyactiv-G PY-VPS" چهارسیلندر خطی است که در گونهٔ تنفس طبیعی دارای قدرت و گشتاور و در گونهٔ توربوشارژر دارای قدرت و گشتاور است. فناوری چهارچرخ محرک i-Activ مزدا و انتخاب رانندگی هوشمند به طور پیش فرض در مزدا سی ایکس-۵۰ وجود دارند. علاوه بر این، سی ایکس-۵۰ در نهایت با امکانات هیبریدی که از تویوتا تهیه می شود، عرضه خواهد شد. تیپ ها.
مزدا سی ایکس-۵۰ در بازار ایالات متحده با تیپ های پایه، سلکت، پریفرید، پریفرید پلاس، پریمیوم و پریمیوم پلاس عرضه می شود. نسخهٔ توربوشارژر آن نیز در تیپ های پایه، پریمیوم و پریمیوم پلاس عرضه می شود. علاوه بر این، مزدا همچنین برای نسخهٔ توربو یک تیپ ویژه به نام «مریدین ادیشن» را عرضه می کند که برای علاقه مندان به بیراهه نوردی است و از رینگ های ۱۸ اینچی منحصر به فرد، تزئینات جانبی، طرح گرافیکی ویژه بر وری کاپوت جلو و سایر لوازم جانبی برای بیراهه نوردی بهره می برد.
لو بو (()درگذشته ۷ فوریه ۱۹۹) با نام محترم فنگ ژیان یک سیاستمدار و جنگ سالار ارتش چین بود که در اواخر سلسله هان شرقی در چین زندگی می کرد. او که در اصل تابع یک جنگ سالار کوچک، دینگ یوان بود، به دینگ یوان خیانت کرد و به قتل رساند و به دونگ ژئو، فرمانده جنگی که دولت مرکزی هان را در اوایل دهه ۱۹۰ کنترل می کرد، متواری شد. در سال ۱۹۲، او به دونگ ژئو روی آورد و پس از تحریک وانگ یون و شیسون روئی او را کشت، اما بعداً توسط پیروان دونگ ژئو شکست خورد و رانده شد. از سال ۱۹۲ تا اواسط سال ۱۹۵، لو بو در مرکز و شمال چین سرگردان بود و متوالی به دنبال سرپناهی برای جنگ سالارانی مانند یوان شو، یوان شائو و ژانگ یانگ بود. در سال ۱۹۴، او توانست کنترل استان یان را از جنگ سالار سائو سائو با کمک فراریان طرف سائو به دست بگیرد، اما سائو در عرض دو سال قلمروهای خود را پس گرفت. در سال ۱۹۶، لو بو علیه لیو بی، که به او پیشنهاد پناهندگی در استان ژو را داده بود، روی آورد و کنترل استان را از میزبان خود گرفت. اگرچه او قبلاً با یوان شو موافقت کرده بود، اما پس از اینکه یوان خود را امپراتور اعلام کرد - خیانت به امپراتور شیان هان - روابط خود را با او
قطع کرد و به سائو و دیگران در حمله به مدعی پیوست. با این حال، در سال ۱۹۸، او دوباره با یوان شو طرف شد و مورد حمله نیروهای ترکیبی سائو و لیو قرار گرفت که نتیجه آن شکست او در نبرد شیاپی در سال ۱۹۹ بود. او سرانجام به دستور سائو سائو دستگیر و اعدام شد. اگرچه لو بو در منابع تاریخی و داستانی به عنوان یک جنگجوی فوق العاده قدرتمند توصیف می شود، اما او همچنین به خاطر رفتار خلقی اش بدنام بود. او به طور نامنظم بیعت خود را تغییر داد و آزادانه به متحدان خود خیانت کرد. او همیشه به دیگران مشکوک بود و نمی توانست زیردستان خود را کنترل کند. همه این عوامل در نهایت منجر به سقوط او شد. در رمان تاریخی قرن چهاردهم، رمان سه پادشاهی، جزئیات زندگی او دراماتیزه می شود و برخی عناصر ساختگی - از جمله عاشقانه او با دوشیزه خیالی دیائوچان - اضافه می شود تا او را به عنوان یک جنگجو تقریباً بی چون و چرا نشان دهد که همچنین یک بی رحم بود و فاقد اخلاق. منابع تاریخی در مورد زندگی لو بو. دو بیوگرافی رسمی از لو بو وجود دارد. اولین مورد در سوابق سه پادشاهی (Sanguozhi) است که توسط چن شو در قرن سوم نوشته شده است. در قرن پنجم، پی سونگجی با گنجاندن اطلاع
اتی از منابع دیگر در اثر اصلی چن شو و افزودن تفسیر شخصی او، سانگوژی را حاشیه نویسی کرد. برخی از متن های جایگزین مورد استفاده در حاشیه نویسی زندگی نامه لو بو عبارتند از: Yingxiong Ji (تواریخ قهرمانان و قهرمانان)، نوشته وانگ کان. Xiandi Chunqiu (تواریخ امپراتور شیان)، توسط یوان وی. وی شی چونکیو (تواریخ خانواده حاکم وی)، نوشته سان شنگ. سائو من ژوان (بیوگرافی کاسو من)، توسط نویسنده ای ناشناس. شرح حال دوم لو بو در کتاب هان متأخر (هوهانشو) است که توسط فن یه در قرن پنجم گردآوری شده است. ظاهر فیزیکی. هیچ توصیفی از ظاهر فیزیکی لو بو در اسناد تاریخی وجود ندارد. ذکر شد که او در تیراندازی با کمان و اسب سواری تخصص داشت و از قدرت بدنی بالایی برخوردار بود. او به دلیل مهارت رزمی خود به "ژنرال پرواز" (飛將) لقب گرفت. او همچنین صاحب اسب قدرتمندی به نام "خرگوش سرخ" بود. ضرب المثلی در آن زمان برای توصیف لو بو و خرگوش سرخ: "در میان مردان، لو بو؛ در میان اسب ها، چی تو (خرگوش سرخ)". لو بو در رمان تاریخی قرن چهاردهم رمان عاشقانه سه پادشاهی به شرح زیر است: قیافه ای بلند و باوقار، یاتاقانی باشکوه و الهام بخش، دارای یک خارجی فنگتیان، موه
ای عقب کشیده و پوشیده شده با روسری طلایی، پوشیدن ردای رزمی با نقش و نگار گلدار، محصور در زره بدن مزین به تصاویر نی، کمربند گرانبهایی که به تصویر شیر مزین شده است، خدمت تحت دینگ یوان و فرار به سوی دونگ ژئو. لو بو از شهرستان جیویان (九原縣) فرماندهی وویوان (五原郡) بود که در نزدیکی بائوتو امروزی، مغولستان داخلی قرار دارد. او به خاطر شجاعت رزمی اش در استان بینگ شهرت داشت. هنگامی که دینگ یوان، بازرس (刺史) استان بینگ، توسط دولت مرکزی هان به عنوان فرمانده سواره نظام (騎都尉) منصوب شد و به فرماندهی هنی دستور داده شد، لو بو را به عنوان سردفتر (主簿) استخدام کرد و تحت درمان قرار گرفت. او را مهربانانه. پس از مرگ امپراتور لینگ در سال ۱۸۹، دینگ یوان نیروهای خود را به پایتخت لوئوانگ هدایت کرد تا به ژنرال هی جین در از بین بردن جناح خواجه کمک کند. در نهایت هو جین توسط خواجه ها ترور شد، پس از آن، دونگ ژئو، فرمانده جنگ، نیروهای خود را به لوئویانگ هدایت کرد و پایتخت را اشغال کرد. دونگ ژئو می خواست دینگ یوان را بکشد و کنترل نیروهای دینگ را در دست بگیرد، بنابراین لو بو را وادار کرد که به دینگ خیانت کند و به طرف او فرار کند. لو بو دینگ یوان
را کشت، سرش را برید و به دونگ ژئو که تا آن زمان کنترل دولت مرکزی هان را به دست گرفته بود، ارائه کرد. دونگ ژئو لو بو را به عنوان فرمانده سواره نظام (騎都尉) منصوب کرد و به او ایمان و اعتماد زیادی داشت. او همچنین لو بو را به عنوان فرزندخوانده پذیرفت. لو بو بعداً از سمت فرمانده سواره نظام به ژنرال خانواده (中郎將) ارتقا یافت. او همچنین به عنوان مارکیز یک روستای بزرگ (都亭侯) انتخاب شد. خدمات زیر نظر دونگ ژئو. در سال ۱۹۰، ائتلافی از جنگ سالاران به رهبری یوان شائو در پاسخ به ظلم دونگ ژو و انحصار دولت مرکزی، ائتلاف تنبیهی را علیه دونگ ژو به راه انداختند. دونگ ژو اوایل همان سال جانشین امپراتور لینگ، امپراتور شائو را برکنار کرده بود و امپراتور شیان را جایگزین او کرد، که در واقع یک حاکم دست نشانده تحت کنترل او بود. لو بو از دونگ ژئو دفاع کرد و در نبردها علیه ائتلاف جنگید. در یک نبرد در یانگرن (陽人؛ که تصور می شود در نزدیکی ون کوان، روژو، هنان امروزی باشد)، دونگ ژئو به لو بو و هو ژن دستور داد تا به سون جیان (یکی از اعضای ائتلاف) حمله کنند، اما لو بو و هو ژن می توانند با یکدیگر کنار نمی آیند و در نتیجه در ارتش آنها بی نظمی ایجاد
می شود. سون جیان از فرصت استفاده کرد و به آنها حمله کرد و آنها را مجبور به عقب نشینی کرد. دونگ ژئو شخصاً ارتشی را رهبری کرد تا با پیشتاز ائتلاف به رهبری سون جیان در منطقه ای که مقبره امپراتوران هان قرار داشت درگیر شود، اما شکست خورد و مجبور به عقب نشینی شد. سپس سون جیان از دروازه ژوان یانگ لوئویانگ (宣陽城門) گذشت، جایی که به لو بو حمله کرد و او را به عقب راند. در غرب. او نیروهای خود را برای غارت لوئویانگ فرستاد و ساکنان آن را مجبور کرد به چانگان نیز نقل مکان کنند و سپس لویانگ را در آتش نابود کرد. ائتلاف ضد دونگ ژئو را به چانگان تعقیب نکرد و در نهایت در سال بعد به تنهایی منحل شد. از آنجایی که دونگ ژئو معمولاً در مقابل افراد دیگر رفتار گستاخانه ای داشت، از ترور می ترسید، از این رو اغلب لو بو را به عنوان محافظ در کنار خود نگه می داشت. دونگ ژو نیز بدخلقی داشت و به راحتی آشفته می شد. در طول طغیان هایش، او جی های کوتاهی را به سمت لو بو پرتاب کرد، اما لو بو سریع واکنش نشان داد و از سلاح ها طفره رفت. بعد از آن عصبانیت دونگ ژوئو فروکش کرد. لو بو بسیار ناراضی بود و از پدر رضاعی خود کینه داشت. در همان زمان، لو بو وظیفه حفا
ظت از محل زندگی مرکزی دونگ ژوو را بر عهده داشت و او با یکی از خدمتکاران دونگ رابطه پنهانی برقرار کرد. او می ترسید که دونگ ژئو متوجه این موضوع شود و از این بابت بسیار ناراحت بود. پیش از این، لو بو مورد استقبال گرم وانگ یون، وزیر توده ها (司徒) قرار گرفته بود، بنابراین او به دیدن وانگ رفت و از اینکه دونگ ژئو نزدیک بود او را بکشد شکایت کرد. در آن زمان، وانگ یون و یکی دیگر از مقامات، شیسون روئی (士孫瑞)، در حال نقشه کشیدن برای خلاص شدن از شر دونگ ژو بودند، بنابراین آنها در مورد نقشه خود به لو بو گفتند و از او کمک خواستند. لو بو گفت: اما ما پدر و پسر هستیم! وانگ یون پاسخ داد، "نام خانوادگی شما لو است، بنابراین شما با او رابطه خونی ندارید. او در هنگام مرگ شما اصلا نگران شما نبود، پس پیوند پدر و پسر کجا بود؟" لو بو موافقت کرد که به آنها بپیوندد و بعداً شخصاً دونگ ژئو را کشت. پس از مرگ دونگ ژو، وانگ یون و لو بو مسئولیت دولت مرکزی را بر عهده گرفتند. لو بو به عنوان ژنرال قدرت قوی (奮威將軍) منصوب شد و افتخاراتی معادل افتخارات سه وزیر دوک - سه مقام عالی رتبه در دولت هان - دریافت کرد. امپراتور شیان نیز او را به عنوان مرزبان ون (溫
侯) معرفی کرد. اخراج از چانگان. پس از مرگ دونگ ژو، پیروان او در استان لیانگ، به رهبری لی جوئه، گوئو سی و دیگران، ارتشی را برای حمله به چانگان تشکیل دادند، زمانی که وانگ یون از عفو آنها برای فعالیت های گذشته شان در زمان دونگ ژئو امتناع کرد. سی افراد خود را به سمت دروازه شمالی شهر هدایت کرد، جایی که لو بو را ملاقات کرد، که به او گفت: «بیایید سربازان خود را به نبرد نفرستیم. در عوض، بیایید با هم مبارزه کنیم.» لو بو سپس گوا سی را در یک دوئل درگیر کرد و او را مجروح کرد. مردان گوا سی مافوق خود را نجات دادند. هر دو طرف نیروهای خود را عقب کشیدند. لو بو نتوانست در برابر دشمن مقاومت کند، بنابراین در نهایت چانگان را رها کرد و فرار کرد. شکست او و پرواز متعاقب آن ۶۰ روز پس از مرگ دونگ ژوو اتفاق افتاد. پی سونگجی اظهار داشت که ادعای «۶۰ روز» در متن اصلی سانگوژی اشتباه است. بر اساس منابع دیگر، لو بو دونگ ژئو را در بیست و سومین روز از ماه چهارم در سومین سال از دوران چوپینگ (۱۹۰–۱۹۳) در سلطنت امپراتور شیان کشت و او در روز اول ششم از چانگان گریخت. ماه هیچ تاریخ درون یابی در این بین وجود نداشت، بنابراین لو بو نمی توانست ۶۰ روز را
پس از مرگ دونگ ژئو در چانگان سپری کند. به دنبال پناهگاه زیرنظر یوان شو. پس از خروج از چانگان، لو بو با همراهی چند صد سوار و با سر دونگ ژئو که به زین او بسته شده بود، از گذرگاه وو عبور کرد و برای پیوستن به یوان شو در فرماندهی نانیانگ رفت. سانگوژی و هوانشو گزارش های متفاوتی از نحوه رفتار یوان شو با لو بو ارائه می دهند. اولی ادعا کرد که لو بو انتظار داشت که به گرمی مورد استقبال قرار گیرد زیرا احساس می کرد که به یوان شو کمک کرده تا با کشتن دونگ ژئو انتقام بگیرد. با این حال، یوان شو از لو بو به دلیل دودلی اش متنفر بود، بنابراین از پذیرش او امتناع کرد. دومی اظهار داشت که یوان شو با لو بو سخاوتمندانه رفتار کرد، اما لو رفتار متکبرانه ای داشت زیرا احساس می کرد که او سزاوار رفتار بهتری است زیرا یوان را انجام داده است. لطف با کشتن دونگ ژئو. لو بو همچنین به افرادش اجازه داد تا منطقه را غارت کنند. یوان شو نگران شد که لو بو تهدیدی برای او باشد، و لو نیز پس از شنیدن اینکه یوان به او مشکوک است احساس ناراحتی کرد، بنابراین او را ترک کرد. پیوستن به یوان شائو و ژانگ یانگ. پس از ترک یوان شو، لو بو سپس به شمال چین رفت تا به یوان ش
ائو، خویشاوند یوان شو بپیوندد. او به یوان شائو در حمله به ژانگ یان در چانگشان کمک کرد. ژانگ یان هزاران سرباز و سواره نظام زبده داشت. لو بو زیردستانش چنگ لیان (成廉) و وی یوئه (魏越) و ده ها سوار را رهبری کرد تا به اردوگاه ژانگ یان یورش ببرند، چندین دشمن را کشتند و سپس با آنها مبارزه کردند. آنها این کار را هر روز سه تا چهار بار به مدت بیش از ده روز به طور مداوم انجام دادند و در نهایت نیروهای ژانگ یان را شکست دادند. لو بو در مقابل یوان شائو متکبرانه رفتار کرد زیرا دریافت که با کشتن دونگ ژئو به یوان ها لطف کرده است. او پیروان یوان را تحقیر کرد و با آنها با تحقیر رفتار کرد. او یک بار از یوان شائو سرباز بیشتری درخواست کرد اما رد شد و پس از آن او افراد خود را برای غارت مناطق یوان فرستاد. یوان شائو به شدت ناراضی بود و احساس می کرد که لو بو تهدیدی برای او به شمار می رود. لو بو احساس کرد که یوان شائو به او مشکوک است بنابراین می خواست شمال چین را ترک کند و به لویانگ بازگردد. یوان شائو تظاهر به موافقت کرد و به لو بو توصیه کرد که انتصاب سرهنگ-مدیر نگهبانان (司隷校尉) را در حالی که مخفیانه برای کشتن او نقشه می کشید به عهده بگیرد.