Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از او تعبیر خوابش را بخواهند. چون جرئت نکرد پاسخ های احتمالی پیتیا را به کس دیگری بسپارد، دو پسر خود، تیتوس و آرونس، را روانهٔ دلفی کرد و خواهرزادهٔ خویش، لوکیوس یونیوس بروتوس، را نیز همسفرشان کرد. پس چون این سه تن به معبد دلفی رسیدند و تعبیر خواب شاه را از پیتیا خواستند، تیتوس و آرونس از پیتیا پرسیدند که کدامشان شاهِ روم خواهد شد. او پاسخ داد که هرکس که زودتر مادرش را بوسه زند، شاه روم می شود. در حالی که تیتوس و آرونس قرعه می زدند که کدام یک پس از رسیدن به روم مادرش را ببوسد، بروتوس با خود پنداشت که منظور پیتیا از لفظ «مادر» زمین بوده است. پس تظاهر به لغزیدن کرد و در حینی که به زمین می افتاد، زمین را بوسید. این پیشگویی تحقق یافت، چنان که او کمی بعد خاندان شاهان را برانداخت و جمهوری روم را تأسیس کرد و خود نخستین کنسول آن شد.
تاریخ ایرانیان در آفریقا اشاره به دودمان ها و حکومت های تشکیل شده با تبار ایرانی در آفریقا دارد. مصر. مصر کشوری قدرتمند با سابقه تمدنی کهن در شمال شرقی آفریقا قرار دارد که به دلیل ثروت فراوان، از اهداف ایرانیان برای تسخیر بوده است. مصر به طور مستقیم دوبار توسط شاهنشاهی هخامنشی به رهبری کمبوجیه دوم و اردشیر سوم فتح شده بود و به مدت دو سده از ساتراپ های هخامنشیان به شمار می رفت. نام مصر به همراه تمدن های اطرافش مانند لیبی و اتیوپی در کتیبه داریوش بزرگ و سنگ نگاره پیشکش آوران تخت جمشید ثبت شده است. پس از فتح شاهنشاهی هخامنشی به دست اسکندر مقدونی، مصر بخشی از امپراتوری اسکندر شد. پس از مرگ اسکندر و تجزیه دولت کوتاه مدت او در نتیجه جنگ های دیادوخوی، مصر به یکی از سرداران اسکندر، بطلیموس یکم رسید و او امپراتوری بطلمیوسی را پایه گذاری کرد و موجب دور ماندن ایرانیان از مصر شد. با ظهور امپراتوری روم و بعدها بیزانس بار دگر تسخیر مصر به تعویق افتاد. اما در زمان شاهنشاهی ساسانی و با ظهور خسروپرویز که سودای رساندن مرزهای شاهنشاهی به مرزهای هخامنشیان را داشت، با طرح های جاه طلبانه خود مصر را ضمیمه قلمرو ایران کرد. پس از تسخ
یر مصر و لیبی توسط ساسانیان، شهرآلان یوزان در یک دوره و شهربراز در دو دوره استاندار مصر بوده و بر آن حکومت کردند. دوره حکومت ساسانیان بر مصر هنگامی به پایان رسید که شهربراز با امپراتور بیزانس، هراکلیوس متحد شد، به این صورت که هراکلیوس به شهربراز وعده تخت شاهنشاهی ساسانی را داد و در ازای آن شهربراز مصر را تحویل بیزانس دهد. اما در نهایت شهربراز به دست بزرگان ساسانی کشته شد. پس از حمله اعراب به ایران و اسلامی شدن ایران، مصر دیگر هرگز به طور مستقیم توسط ایران فتح نشد؛ اما دودمان هایی ایرانی بودند که خارج ایران و به طور مستقل حکومت هایی در مصر پایه گذاری کردند. یکی از این حکومت ها، حکومت ایوبیان بود. ایوبیان، دودمانی کردتبار مسلمان و سنی مذهب بود که صلاح الدین ایوبی به مرکزیت مصر بنیاد گذاشت. این سلسله در طول قرون ۱۲ و ۱۳ میلادی بر بخش عظیمی از خاورمیانه حکم می راند. این سلسله پس از دودمان فاطمیان و زنگیان به حکومت رسید و دست به فتوحات گسترده ای در سراسر خاورمیانه زد. سرانجام صلاح الدین با شکست پادشاهی اورشلیم در جنگ حطین سرزمین مقدس را ضمیمه خاک ایوبیان کرد. آنها همچنین یمن، حجاز، شرق عربستان، بخش هایی از میان رو
دان، شمال آفریقا و شهرهایی مانند مکه و مدینه را تحت سلطه خود درآوردند. شمال آفریقا. پادشاهی الان ها و وندال ها. پادشاهی الان ها و وندال ها یکی از حکومت های بربر بود که به دست قوای مشترک الانان و وندال ها تشکیل شد و در کارتاژ از ۴۳۵م تا ۵۳۴م حکومت کرد. وندال ها از مردمان ژرمنی بودند و اَلان ها از اقوام ایرانی تبار شمالی عهد باستان بودند. نام الان صورتی از واژه آریا است. بازمانده این قوم که در اوستیا در مرز روسیه و گرجستان زندگی می کنند قومیت و زبان خود را ایرون می نامند. حماسه نرت حماسه ملی مردمان ایرانی تبار قفقاز شمالی و مردمان بازماندۂ آلان است. این سلسله با استقرار در شمال آفریقا خسارت بزرگی بر امپراتوری روم غربی وارد کرد، زیرا سرزمین های آفریقایی روم، مهمترین منبع تأمین کننده غلات امپراتوری بود. علاوه بر سرزمین باستانی کارتاژ، جزایر بزرگ مدیترانه از جمله سیسیل، ساردنی و کورس را تحت حکومت داشتند. این حکومت با حمله سپاهیان بیزانس و شکست الان ها به پایان رسید. سلسله رستمیان. رستمیان دودمانی ایرانی تبار از امامان خارجی اباضی مذهب بودند که از سرزمین فعلی عراق به شمال آفریقا مهاجرت و در شمال آفریقا به پایتختی ت
یارت (تاهَرت) الجزایر از ۷۷۷ تا ۹۰۹ میلادی یک حکومت اسلامی اباضی برپا نموده و قصد قیام و براندازی عباس طوطون حاکم طرابلس را داشتند رستمیان از حمایت آمازیغهای شمال آفریقا موسوم به نفوسیه برخوردار بودند. نام این دودمان از عبدالرحمن بن رستم بن بهرام بن سام بن کسری گرفته شده است. عبدالرحمان بن رستم در شمال آفریقا از نیایی ایرانی به دنیا آمده و به اباضیه گرویده بود؛ و بدین سان حکومت در بین فرزندان عبدالرحمان باقی ماند. اباضیه پیشوا ماندن این خاندان را این گونه توجیه می کرد که چون ایشان از هیچ قبیله ای نیستند، به نفع هیچ کدام از قبیله ها تمایل پیدا نمی کنند. رستمیان، محیط فرهنگی آزادی برای ادیان فراهم نموده بودند که در آن مسیحیان و مسلمانان غیر هم مذهب ایشان به راحتی زندگی می کردند. سلسله اغلبیان. اغلبیان که با عناوین بنی اغلب و اغالبه نیز شناخته می شوند (۹۰۹–۸۰۰ میلادی) دودمانی از امرای عرب مسلمان بود که در سرزمین های افریقیه و صقلیه فرمانروایی می کردند. آنها از تبار پدری خراسانی و از تبار مادری عرب بودند. پدر ابراهیم ابن الاغلب یک سردار خراسانی بود که در ارتش عباسیان خدمت می کرد. در سال ۸۰۰م هارون الرشید فرمانروا
یی ایالت افریقیه را در برابر خراج سالانه ۴۰٬۰۰۰ دینار به ابراهیم واگذار کرد. البته این واگذاری به دلیل دوری فاصله شمال آفریقا از بغداد با خودمختاری بسیاری همراه بود. در زمان زیادةالله اول اغلبیان، سیسیل را که در تصرف بیزانس بود به دست آوردند. اغالبه ناوگان بزرگی ترتیب دادند که موجب پیروزی های آنها در مدیترانه گردید. فرمانروایان اغلبی به آبادانی کردن و ساختن بنا اشتیاق داشتند. زیادةالله اول مسجد برزگ قیروان را ساخت و احمد مسجد بزرگ تونس را تجدید بنا نمود. افزون بر این آثار بسیار برای آبیاری و کشاورزی در مناطق جنوب افریقیه که چندان حاصل خیز نبود، ساخته شد. شرق آفریقا. امپراتوری زنگ. امپراتوری زنگ یا امپراتوری افروشیرازی، حکومتی در سواحل شرقی آفریقا بود که در قرن چهارم هجری توسط دریانوردان شیرازی بنانهاده شد. پایتخت این حکومت جزیره کیلوا کیسیوانی بود که در ۲۴۰ کیلومتری جنوب شهر امروزی دارالسلام واقع شده است. این سلسله از ۹۵۷م تا ۱۵۱۳م حکومت کردند. رهبر شیرازی های مهاجر به جزایر شرق آفریقا، حاکم سابق ایالت شیراز، علی بن حسن شیرازی نام داشت. او در سال ۹۵۶م با هفت پسرش، علی، محمد، باشت، سلیمان، حسین و داوود در زنگب
ار، پمبه (پنبه)، تنگه، تومبتو و جزایر کومور ساکن شدند. گفته شده است که وی از خاندان ال بویه بوده است آنها یک فدراسیون در جزایر شرق آفریقا ایجاد کردند و محور تجارت آزاد میان موگادیشو در شمال و سوفالا در جنوب را شکل دادند. زنگبار به عنوان یک خط میانی بین موگادیشو و سوفالا بود که به شکل یک مرکز تجاری کالاها را به کشورهای خلیج فارس و هندوچین صادر می کرد. اغلب تجار ایرانی در دوره بادهای موسمی شمال شرق، از خلیج فارس به رنگبار می رفتند و از این منطقه دیدار می کردند. آنها با کشتیهای بزرگ چوبی که از ابتدا تا انتهایش به طورجذابی کنده کاری شده بود به زنگبار می رفتند و با خود ماهی خشک، فرش، نمک، چادر خرما وچرم می بردند. پارچه های آبی رنگ ایرانی در شرق آفریقا خریداران خوبی داشت. تا سال ۱۴۹۸ و ورود پرتغالی ها، فرهنگ ایرانی و امپراتوری افروشیرازی در کیلوا و تمام سواحل شرقی از سومالی تا بندر موسی بن بیک در حد کمال بود و کیلوا به مرکز ثروتمندان تجارت طلا تبدیل شده بود. حکومت افروشیرازی منسجم ترین حکومت در سواحل شرق آفریقا تا آن دوره بوده است. از سومالی تا انتهای اقیانوس هند و سواحل امروزی آفریقای جنوبی تجار کیلوا داد و ستد دا
روزانا هاکوبی آراکلیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، لغت شناس و کارشناس علوم آموزشی و پرورشی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۲ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۵ فوریه ۱۹۵۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و مدال مخیتار گش شده است.
گایانه ژورایی ساروخانیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و آموزگار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۰ فوریه ۱۹۶۰ در وانادزور به دنیا آمد و از مؤسسه تربیتی وانادزور فارغ التحصیل شد.
شوغر هراندی ماتئوسیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و روزنامه نگار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی دختر هراند ماتئوسیان و همسر لوون زورابیان می باشد
نانا توگوشویلی (؛ زادهٔ ) یک استاد دانشگاه، روزنامه نگار و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۳۱ دسامبر ۱۹۶۲ در گوریس به دنیا آمد و از موسسه آموزشی گوری فارغ التحصیل شد.
آرمنوهی استپانی گیورغیان (؛ زادهٔ ) یک ریاضی دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۷ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۶ اوت ۱۹۶۳ در وانادزور به دنیا آمد.
شوشان ساموئلی پطروسیان (؛ زادهٔ ) یک خواننده، موسیقی دان، بازیگر و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۲ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۷ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان شده است.
پسر سرباز () به کارگردانی ( Viktoria Fanasiutina ) که در ایران با نام کوچک ترین سرباز دوبله شده است فیلمی روسی زبان محصول سال ۲۰۱۹ است. این فیلم بر اساس داستان واقعی جوانترین سرباز جنگ جهانی دوم، (سرگئی آلشکوف) ساخته شده است. خلاصه فیلم. داستان فیلم روایتگر پسر کوچک خانواده ای ۳ نفره به نام (سرگئی آلشکوف) می باشد، این پسر با خانواده اش در یکی از روستاهای مرزی روسیه زندگی می کردند که روزی هواپیماهای آلمانی (نازی ها) به آن روستا حمله می کنند و در اثر این حمله، خانواده سرگئی کشته می شوند و سرگئی پس از چند روز آوارگی در جنگل سر از خط مقدم جبهه درمی آورد و عضو ارتش می شود …
نیروهای مسلح جمهوری کره یا ارتش ملی جمهوری کره (مخفف: ROK) نیروهای مسلح کشور کره جنوبی هستند. نیروهای مسلح جمهوری کره یکی از بزرگ ترین نیروهای نظامی در جهان است که دارای نیروی انسانی ۳٫۳۰۵٫۰۰۰ نفر در سال ۲۰۲۰ (۵۵۵٫۰۰۰ فعال و ۲٫۷۵۰٫۰۰۰ ذخیره) است. کره جنوبی دارای دهمین بودجه نظامی در میان کشورهای جهان است و نیروهای مسلح این کشور در سال ۲۰۲۰ به عنوان ششمین ارتش قدرتمند جهان رتبه بندی شده است. نیروهای مسلح جمهوری کره در سال ۱۹۴۸، پس از استقرار دولت کره جنوبی پس از استقلال کره از امپراتوری ژاپن، تأسیس شد. نیروهای نظامی کره جنوبی مسئول حفظ حاکمیت و تمامیت ارضی این کشور هستند و همچنین در عملیات های صلح بانی و اقدامات بشردوستانه و امدادرسانی به بلایا در شرایط اضطراری در سراسر جهان مشارکت دارند. ساختار فرماندهی. فرماندهی نیروهای مسلح کره در قانون اساسی این کشور تعیین شده است. رئیس جمهور کره جنوبی فرمانده کل قوا "است و" اختیارات نظامی از سوی او به وزیر دفاع ملی، که اغلب یک ژنرال چهار ستاره بازنشسته است (اما از نظر قانونی ملزم به این امر نیست) داده می شود. رئیس جمهور و وزیر دفاع ملی مسئولیت کل تشکیلات نظامی را بر عهده
دارند و کنترل غیرنظامی بر ارتش را حفظ می کنند. وزیر دفاع ملی به دستور رئیس جمهور، مسئولیت امور نظامی را عهده دار بوده و بر رئیس ستاد مشترک و رئیس ستاد هر یک از نیروهای مسلح نظارت می کنند. برای هماهنگی استراتژی نظامی با امور سیاسی، رئیس جمهور، یک شورای امنیت ملی به ریاست مشاور امنیت ملی نیز دارد. شاخه ها. نیروهای مسلح کره جنوبی از نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی تشکیل شده است. سپاه تفنگ داران دریایی نیز به عنوان شاخه ای از نیروی دریایی عمل می کند. نیروی زمینی جمهوری کره. نیروی زمینی کره یا ارتش کره، (ROKA) با داشتن حدود ۴۶۴٬۰۰۰ پرسنل تا سال ۲۰۱۹ بزرگ ترین شاخه نظامی این کشور است. دولت فعلی کره برنامه ای برای دفاع از این کشور آغاز کرده است که به موجب آن کره جنوبی می تواند تا سال ۲۰۳۰ با استفاده از تجهیزات داخلی کاملاً با تهدید کره شمالی مقابله کند. تحت یک طرح بازسازی با هدف کاهش نیروی کار، ارتش های اول و سوم در فرماندهی عملیات اول تازه تشکیل شده الحاق خواهند شد و ارتش دوم به فرماندهی عملیاتی دوم تبدیل می شود. ارتش متشکل از ستاد ارتش، فرماندهی هوانوردی و فرماندهی جنگ ویژه با ۹ سپاه، ۳۶ لشکر، حدود ۴۶۴۰۰۰
نیرو و حدود ۵۸۵۰ تانک و خودروی زرهی، ۱۱۳۳۷ سامانه توپخانه، ۷۰۳۰ سامانه پدافند موشکی و ۱۳۰۰۰ سیستم پشتیبانی از پیاده نظام است. نیروی دریایی جمهوری کره. نیروی دریایی کره وظیفه عملیات دریایی و عملیات آبی خاکی را بر عهده دارد. نیروی دریایی کره دارای حدود ۷۰٬۰۰۰ پرسنل از جمله ۲۹٬۰۰۰ تفنگدار دریایی است. حدود ۱۵۰ کشتی نظامی از انواع مختلف در نیروی دریایی کره وجود دارد (مجموع توان جابجایی حدود ۲۱۵٬۰۰۰ تن تخمین زده می شود). واحدهای پروازی نیروی دریایی متشکل از حدود ۷۰ هواگرد ثابت بال و هواگرد بالگردان است. نیروی دریایی کره همچنین به عنوان یک نیروی واکنش سریع و نیروی ذخیره استراتژیک عمل می کند. سپاه تفنگ داران دریایی جمهوری کره. سپاه تفنگداران دریایی جمهوری کره (ROKMC) شاخه ای از نیروی دریایی جمهوری کره است که مسئول عملیات آبی خاکی است این نیرو با ۲۹۰۰۰ پرسنل در دو لشکر و دو تیپ سازماندهی شده است. سپاه تفنگداران دریایی، حدود ۳۰۰ وسیله نقلیه ردیابی از جمله وسایل نقلیه آبی خاکی تهاجمی، تانک های اصلی نبرد و توپخانه خودکششی دارد. فرمانده سپاه تفنگ داران دریایی جمهوری کره یک ژنرال سه ستاره است. پس از بمباران جزیره یونپیونگ
در سال ۲۰۱۰ فرماندهی دفاع جزایر شمال غربی (NWIDC)، تأسیس شد. نیروی هوایی جمهوری کره. نیروی هوایی جمهوری کره (ROKAF) نیروی هوایی کره نیرویی مدرن است تا بتواند از خود در برابر انواع تهدیدها از جمله ارتش کره شمالی دفاع کند. نیروی هوایی کره دارای ۴۵۰ هواگرد نظامی با طراحی آمریکایی است. در مقابل، ارتش کره شمالی تقریباً ۶۵۰ هواگرد نظامی دارد، اما عمدتاً هواپیماهایی قدیمی و منسوخ شده با منشأ شوروی و چینی هستند. دولت کره جنوبی همچنین برنامه خود را برای توسعه ظرفیت تولید بالگرد بومی برای جایگزینی بالگردهای قدیمی بل یواچ-۱ ایروکوای، اعلام کرده است. نیروی انسانی. طول دوره سربازی اجباری بر اساس شاخه های خدمتی متفاوت است: پرسنل سرباز وظیفه فعال، ۱۸ ماه در ارتش یا سپاه تفنگداران دریایی، ۲۰ ماه در نیروی دریایی و ۲۱ ماه در نیروی هوایی خدمت می کنند. افسران مأمور و درجه دار، مدت طولانی تری نسبت به سربازان وظیفه خدمت کرده یا به عنوان شغل خدمت می کنند. پرسنل غیرفعال مانند پرسنل مددکاری اجتماعی برای مدت های مختلف خدمت می کنند. پس از پایان خدمت سربازی، آن ها به طور خودکار در فهرست ذخیره قرار می گیرند. بودجه. کره جنوبی یکی از بالات
رین بودجه های دفاعی در جهان را دارد و در سال ۲۰۲۰، با بودجه ای نزدیک به ۷۳میلیارد دلار آمریکا در رتبه نهم جهانی قرار دارد. اعزام به خارج از کشور. نیروهای مسلح کره به عنوان بخشی از مأموریت خود در سراسر جهان درگیر عملیات صلح بانی و اقدامات بشردوستانه و امدادرسانی به هنگام بلایا و مدیریت شرایط اضطراری هستند. در سال ۲۰۰۸، افسران و سربازان واحد دانگمیونگ، مستقر در لبنان و همراهی با یونیفل، از سازمان ملل متحد مدال افتخار دریافت کردند.
میمتیک، یاده شناسی، () مطالعه اطلاعات و فرهنگ بر اساس قیاس با داروینیسم است. حامیان یاده شناسی را به عنوان رویکردی به مدل های سیر تکاملی دی ان ای انتقال اطلاعات توصیف می کنند. یاده شناسی توضیح می دهد که چگونه یک ایده می تواند با موفقیت منتشر شود، اما لزوماً به معنای واقعی بودن یک مفهوم نیست. میم ها بلوک های سازنده نرم افزار فرهنگی هستند که دستگاه درک ما را تشکیل می دهند. الگوهای رفتاری از فردی به فرد دیگر از طریق مشاهده و یادگیری اجتماعی - چه چهره به چهره یا از طریق رسانه های ارتباطی مانند نوشتن، تلویزیون یا اینترنت پخش می شوند. از طریق مشاهده و یادگیری اجتماعی، افراد مهارت ها، باورها، نگرش ها و ارزش ها را درونی و جذب می کنند و اینها بخشی از نرم افزار فرهنگی آنها می شود. به این ترتیب، میم ها از ذهن به ذهن منتقل می شوند، در نرم افزار فرهنگی ما تطبیق داده می شوند و بخشی از ما می شوند. فرهنگ یک سیستم ارثی است: ما نرم افزار فرهنگی خود را از اطرافیان خود به ارث می بریم و آن را به کسانی که به نوبه خود با آنها ارتباط برقرار می کنیم، منتقل می کنیم. میم ها مانند ژن ها واحدهای وراثت هستند، اما وراثت یک میراث فرهنگی است
. ما ژن های خود را از والدین خود به ارث می بریم. اما می توانیم میم های خود را از هر کسی که از او یادمی گیریم، تقلید می کنیم یا با او ارتباط برقرار می کنیم به ارث می بریم. ما ژن های خود را به فرزندانمان منتقل می کنیم. اما می توانیم میم های خود را به هر کسی که از ما یادمی گیرد، از ما تقلید می کند یا با ما ارتباط برقرار می کند، منتقل کنیم. میمتیک، ایده ها را نوعی ویروس می بیند که گاهی علی رغم حقیقت و منطق منتشر می شود. اصل آن این است: باورهایی که زنده می مانند لزوماً درست نیستند، قوانینی که زنده می مانند لزوماً منصفانه نیستند و آیین هایی که زنده می مانند لزوماً ضروری نیستند. چیزهایی که زنده می مانند، بقا پیدا می کنند زیرا در «زنده ماندن» خوب هستند. همان طور که ژن ها می توانند با هم کار کنند تا مجتمع های ژنی سازگاری هم زمان را تشکیل دهند، گروه هایی از میم ها نیز که با هم عمل می کنند، مجتمع های میم سازگار یا میمپلکس را تشکیل می دهند. ممپلکس ها شامل (در میان بسیاری چیزهای دیگر) زبان، سنت، نظریه علمی، مؤسسه مالی و دین است. بررسی اجمالی میم. ریچارد داوکینز (۱۹۷۶) اصطلاح میم (از واژه یونانی mimeme به معنای «تقلید») را
برای توصیف واحد انتقال فرهنگی ابداع کرد. میم به عنوان یک وسیله حافظه عمل می کند که می تواند از فردی به فرد دیگر و از نسلی به نسل دیگر در قالب کلمات گفتاری یا نوشتاری یا به عنوان مثال منتشر شود. میم ها شامل ایده ها، دانش و مفاهیم هستند. سوزان بلک مور (۱۹۹۹) بیشتر میم را به عنوان دارای ویژگی هایی تعریف کرده است که حافظه را منتقل می کند، می تواند به طور تصادفی متفاوت باشد و در معرض انتخاب است. فرانسیس هیلیگن (۱۹۹۸) معیارهای لازم انتخاب برای انتشار موفقیت آمیز میم ها از نسلی به نسل دیگر را مشخص کرده است. میم هایی که رفتار اجتماعی دیکته شده را بیان می کنند را می توان به دو دسته سکولار یا خداباورانه طبقه بندی کرد. به گفته ریچارد داوکینز (۱۹۷۶)، «مفهوم میم خدا پاسخی سطحی قابل قبول به سوالات عمیق و نگران کننده در مورد هستی ارائه می دهد.» سوزان بلک مور (۱۹۹۹) تشخیص می دهد که ادیان حاوی الگوهای رفتاری هستند که رفتارهای خاصی از جمله اعمال جنسی و برخی رفتارهای مشارکتی را تنظیم می کند و می تواند پرخاشگری را تعدیل کند. از نظر عملیاتی، در اکثر قوانین مذهبی، میم خدا شامل تعدادی اعلان و احکام صریح است که ظاهراً به یک خدا نسب
ت داده می شود. در این پژوهش، این صفات خاص و رفتارهای دیکته شده را «میم خداباورانه» می نامند. کلمه «کانن» canon از کلمه یونانی kanon مشتق شده است که به معنای «نی» یا «عصا» است، وسیله ای که توسط قدیم ها برای اطمینان از اندازه گیری صحیح در سنگ تراشی استفاده می شد. این اصطلاح به معنای اقدامی برای تعیین استانداردها بود و در قرن چهارم به معنای فهرستی از متون مذهبی ارتدکس بود (ملور ۱۹۷۲). اگرچه این اصطلاح برای اولین بار برای توصیف ادبیات مسیحی به کار رفت، اما می توان قدیس سازی را در قدیمی ترین سنت های متون دینی مستند کرد. از زمان بابلیان باستان، فرآیندی که در آن اعمال اقتدار در یک جمعیت، مطالب موجود در متون مکتوب را انتخاب و حذف می کنند، در نتیجه یک قانون مذهبی غیر متضاد با الگوهای خداباوری منسجم ایجاد می کنند. به طور کلی، عمل انتخاب الگوهای رفتاری خداباورانه با گذشت زمان کاهش می یابد، زیرا متن به یک قانون تخطی ناپذیر تبدیل می شود. در اینجا، قانون دینی به عنوان متشکل از میم های خداباورانه تعریف شده است که به طور صادقانه از نسلی به نسل دیگر رونویسی شده است. در پیدایش یک ادبیات متعارف یا ارتدوکس، پس از یک دوره اولیه ا
ز الگوهای رفتاری خداباورانه رقابتی، سرانجام یک گروه بر گروه دیگر چیره می شود. میم های خداباورانه ممکن است به صورت تغییرات تصادفی یا عمدی جهش پیدا کنند. تغییرات تصادفی شامل غلط املایی، حذف یا تکرار است. برت ایرمان (۱۹۹۳) تغییرات عمدی را به عنوان هماهنگی متن با قطعات موازی، حذف اشتباهات دستوری یا هموارسازی ابهامات طبقه بندی کرده است. با این حال، در برخی موارد، نویسنده تغییرات تنها قصد ایجاد متنی برای ارائه یک قانون را دارد و این کار را با وارد کردن میم های مغرضانه یا با اصلاح یا حذف میم هایی با دیدگاه های مخالف یا رقیب انجام می دهد. انواع میمتیک های خداباور در ارتباط با توان انسان برای بقا و تولیدمثل در قوانین مذهبی مختلف. جان دی. گوتش عقیده دارد که در مقطعی از تاریخ تکامل بشر، خودآگاهی انسان خلأ در تفسیر و درک انسان از دنیای خود را ایجاد کرد. در این مقطع انسان ها به پاسخ هایی نیاز داشتند تا ترس ها و اضطراب های ناشی از آگاهی از ناشناخته ها و اضطراب مرگ را کاهش دهند. مفهوم خدا این خلأ را پر کرد. با پیدایش نگارش در حدود ۶۰۰۰ سال پیش، ویژگی های خدا و رابطه بین انسان و خدا شکلی دائمی و پاک نشدنی به خود گرفت. این فر
م های نوشتاری می توانند سه اثر متفاوت بر توانایی زیستی مخزن ژن داشته باشند: مثبت، منفی یا خنثی (بدون اثر). آنچه در جدول زیر برای حمایت از این مدل نشان داده شده است این است که ادبیات خداباورانه در معرض انتخاب قرار گرفته است. ادبیات خداباورانه تقویت کننده برازش باقی مانده است تا تبدیل به قانون شود. ادبیات خداباوری که نقش کم کردن توان برای بقا و تولیدمثل را داشتند، از انتخاب جان سالم به در نبرده و منقرض شده است. بیشتر تورات مربوط به ترسیم یک نظم جهانی معتبر است: ماهیت خدا، اعتبار خدا، رابطه خدا با انسان، و رفتارهای لازم برای کسب تقدس. اکثریت ۶۱۳ فرمان در تورات به این موضوعات اختصاص دارد. با این حال، در تاریخ طولانی و پر فراز و نشیب عبرانیان، شریعت باید برای تناسب با زمان، اصلاح می شد (جهش). ثبات قابل توجه قانون یهودی که از انبوه جمعیت های خاور نزدیک باستان پدید آمده است، به دلیل ادغام میم های خداباورانه بالابرنده توان برای بقا و تولیدمثل و رد میم های کاهش دهنده توان برای بقا و تولیدمثل است. با این حال، جمعیت عبری، در وضعیت بسیار باثبات توانایی زیستی خود، توسط قوانینی علیه ازدواج های مختلط محدود شدند. قانون مسیحی
غیریهودیان و یهودیان ناراضی را قادر ساخت تا به همان سطح توانایی زیستی جمعیت یهودی برسند. قانون مسیحی که توسط بسیاری از مردم پذیرفته شده بود، توانست استراتژی های توانایی زیستی با ثبات کمتری را در سراسر امپراتوری روم تحت تأثیر قرار دهد. برای جمعیت های عرب که با شریعت شرک (دین) زندگی می کردند، محمد یک یکتاپرستی یهودی-عربی ایجاد کرد، که اساساً همان الگوهای رفتاری خداباورانه ای که در تورات عبری وجود دارد، در قرآن گنجانده شده است. در طول تاریخ بشر، برخی از جمعیت ها مِم های خداباورانه جهش یافته را فرض کرده اند که برای توانایی زیستی مضر بودند. شیکرها مسیحی نمونه بارز یک جمعیت مذهبی هستند که جهش مرگبار میمتیک خداباورانه تجرد را در خود جای داده اند.
افشنه یا افشانه (به فارسی تاجیکی: Афшона، به ازبکی: Afshona) روستایی باستانی در ناحیهٔ رامیتن و در ۳۰ کیلومتری شمال شرقی بخارا که در جمهوری ازبکستان کنونی واقع شده است. سمرقند و بخارا دو ولایت کهن با مردمان تاجیک اند که در زمان شوروی به دلایل سیاسی به جمهوری ازبکستان داده شد. «موزهٔ ابن سینا» در شهر افشنه در نزدیکی بخارا یکی از مقاصد کمترشناخته شدهٔ ازبکستان است. موزهٔ ابن سینا در شهر افشنهٔ ازبکستان اشیای فراوانی دارد که از سراسر جهان جمع آوری شده اند و روایتی از زیستِ یکی از مهم ترین چهره های علمی و فرهنگی جهان را به نمایش می گذارد.
اصل علامت دهی پرهزینه، اصل سیگنال پرهزینه یا اصل آوانس ، یک فرضیه است که توسط آموتز زاهوی ارائه شده است برای توضیح اینکه چگونه فرگشت ممکن است سبب علامت دهی های «صادقانه» یا قابل اعتماد بین جانورانی می شود که انگیزه آشکاری برای بلوف زدن یا فریب یکدیگر دارند. این نشان می دهد که علامت دهی های پرهزینه باید علامت دهی های قابل اعتمادی باشند، و فرد علامت دهنده چیزی هزینه می کند که توسط فردی با یک ویژگی خاص کمتر قابل پرداخت نیست. به عنوان مثال، در انتخاب جنسی، این نظریه پیشنهاد می کند که جانورانی با آمادگی بیولوژیکی بیشتر این وضعیت را از طریق نوعی رفتار ناتوان کننده یا ریخت شناسی نشان می دهند که وضعیت مساعد آنها را به طور مؤثر کاهش می دهد. کیفیت ایده اصلی این است که ویژگی های انتخاب شده از نظر جنسی مانند مصرف گرایی خودنمایانه عمل می کنند، که نشان دهنده توانایی مالی برای هدر دادن یک منبع است. گیرنده ها می دانند که علامت دهنده کیفیت را نشان می دهد، زیرا علامت دهنده های دیگر با کیفیت پایین تر توانایی تولید چنین علامت دهی های بیهوده اسراف آمیزی را ندارند. این تئوری ادعا می کند که برای مؤثر بودن، علامت دهی های جانور باید
قابل اعتماد باشند و برای قابل اعتماد بودن باید هزینه یا نقصی را بر علامت دهنده تحمیل کنند. به عنوان مثال، وقتی آهو یک گرگ را می بیند و پیش از فرار چندین بار به هوا می پرد، به روشی قابل اعتماد نشان می دهد که در وضعیت خوبی قرار دارد و به آسانی می تواند از گرگ پیشی بگیرد. (یک شباهت انسانی در بازی های کودکان نیز رخ می دهد، جایی که کودکان سریع تر اغلب پیش از دویدن، تعقیب کننده خود را مسخره می کنند). آهو با ناتوانی لحظه ای خود - صرف زمان و انرژی گرانبها در این نمایش - بر صداقت علامت دهی خود تأکید می کند. پیشنهاد می شود که چنین علامت دهی هایی در خدمت منافع شکارچیان و طعمه ها است و هر یک را از فرسودگی تعقیب و گریز بیهوده در امان می دارد. رقابتِ مابین اعضای یک گونه برای تکثیر و زادآوری – انتخاب جنسی – می تواند همراه با ویژگی هایی باشد که سازگاریِ مجموع آن گونه را کاهش می دهد. به همین ترتیب، هزینه هنگفتی که یک طاووس با حمل پرهای دم پیچیده و سنگین خود متحمل می شود، که در جمع آوری غذا اختلال ایجاد می کند، ارزش آن را به عنوان یک جفتی که می تواند برای فرزندانش تأمین کند، به طور قابل اعتمادی نشان می دهد. شاید مهم ترین کاربر
د اصل آوانس در معمای تکاملی نوع دوستی جانوران باشد. به این ترتیب که وقتی جانوری نوع دوستانه عمل می کند، خود را ناتوان می کند - خطری را متحمل می شود یا ایثاری را تحمل می کند - نه در درجه نخست برای سود رساندن به خویشاوندان یا گروه اجتماعی خود، بلکه برای افزایش اعتبار خود در گروه و در نتیجه نشان دادن وضعیت خود به عنوان یک شریک یا رقیب معتبر. نمونه ها. مطالعاتِ صورت پذیرفته بر پرندگان در معرض انقراض، نشان از این می دهند که انتخابِ جنسی، توانایی انقراض یک جمعیت را دارد. برخی زیست شناسان حتی انتخاب جنسی را مقصر مصرف گراییِ آشکاری می دانند که آیندهٔ بشر را تهدید می کند. بر اساس «اصل آوانس»؛ پدیده هایی نظیر دم طاووس، فرگشتِ دقیقی می یابند؛ چرا که اصولاً بی فایده اند. جانوری را تصور کنید که در صدد اعلام قدرت و زیبایی اش به جنس مؤنث است. اگر این کار آسان باشد؛ نرهای ضعیف تر، به راحتی با تقلید، توانایی تقلب کردن را دارند. اما اگر این کار دشوار باشد – نظیر تجهیز به یک دم بزرگ و پردردسر – راهی برای تقلب نمی ماند. زهاوی به طور خاص لیکوی عربی را مورد مطالعه قرار داد، یک پرنده بسیار اجتماعی، با یک زندگی با طول عمر ۳۰ سال، که