Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اد ناشی از فرایند باعث شکست زنجیره های پلیمری به صورت همکافت می شود . این رادیکال های آلکیل به سرعت با اکسیژن مولکولی واکنش نشان داده (ثابت سرعت ≈ تا رادیکال پراکسی تولید شود، با تبدیل هیدروژن جدا شده از یک بخش پلیمر تازه در یک گام پخش زنجیره ای، رادیکالهای آلکیل جدید بدست می آید. روند کلی بسیار پیچیده است و بین پلیمرها متفاوت خواهد بود اما چند مرحله ابتدایی به طور کلی به صورت زیر می باشد: به دلیل واکنش سریع رادیکال آلکیل اولیه (R •) با اکسیژن، مهار آن دشوار است و تنها با استفاده از آنتی اکسیدان های مخصوص پاک می شود اکثر آنتی اکسیدان های اولیه به جای واکنش با رادیکال های آلکیل اولیه با رادیکال های پراکسی ماندگارتر (ROO •) واکنش نشان می دهند. جدایش اتم هیدروژن معمولاً مرحله تعیین کننده سرعت تخریب پلیمر است و رادیکالهای پراکسی می توانند با اهدای هیدروژن از یک منبع جایگزین ، یعنی آنتی اکسیدان اصلی ، از بین بروند. این کار آنها را به هیدروپراکسید آلی (ROOH) تبدیل می کند. مهمترین تثبیت کننده تجاری برای اینکار فنول های محدود شده مانند BHT و آمین های معطر ثانویه مانند دی فنیل آمین هستند . آمین ها به طور معمول مؤثرتر
هستند ، اما باعث تغییر رنگ مشخص می شوند ، که اغلب نامطلوب است (به عنوان مثال ، در بسته بندی مواد غذایی ، لباس). واکنش کلی با فنل ها در زیر نشان داده شده است: محصولات نهایی از این واکنش ها به طور معمول کونین متید ها هستند که ممکن است انتقال ناخواسته رنگ داشته باشند. اکسیدان های فنلی مدرن ساختار مولکولی پیچیده ای دارند، اغلب دارای یک گروه پروپیونات در موقعیت پارای فنل هستند. کونین متیدهای اینها می توانند مجدد چیده شده و گروه فنلی آنتی اکسیدان را بازسازی کنند و اجازه دهند رادیکال های بیشتری از بین بروند. در نهایت , آنتی اکسیدان های اولیه مصرف شونده بوده و هنگامی که آنها به طور کامل مصرف شوند پلیمر شروع به تخریب می کند. آنتی اکسیدان های ثانویه (هیدروپراکسیدهای پاک کننده). آنتی اکسیدان های ثانویه برای از بین بردن هیدروپراکسیدهای آلی (ROOH) تشکیل شده توسط اثر آنتی اکسیدان های اولیه عمل می کنند. واکنش پذیری هیدروپراکسیدها نسبت به گونه های رادیکال کمتر است اما می توانند واکنش های رادیکال تازه ای را شروع کند: از آنجا که فعالیت شیمیایی کمتری دارند ، به یک آنتی اکسیدان واکنش پذیرتر نیاز دارند. معمولاً دسته استفاده شده ف
سفیت استرها است( اغلب از فنل های محدود شده مانند تریس (2،4-دی-ترت بوتیل فنیل)فسفیت) . این موارد هیدروپراکسیدهای پلیمر را به الکل تبدیل می کنند و در این فرایند اکسیده شده و به ارگانوفسفات ها تبدیل می شوند: سپس می توان تبادل استری را انجام داد که در آن پلیمر هیدروکسیله با یک فنول مبادله می شود: این تبادل با آزاد سازی یک آنتی اکسیدان اولیه باعث تثبیت بیشتر پلیمر می شود ، به این دلیل است که فسفیت ها گاهی اوقات آنتی اکسیدان های چند منظوره محسوب می شوند زیرا می توانند هر دو نوع فعالیت را با هم ترکیب کنند و انجام دهند. ترکیبات آلی گوگرد همچنین تجزیه کننده های هیدروپراکسید کارآمدی هستند ، به طوری که تیواترها در برابر فرسایش حرارتی طولانی مدت به صورت ویژه ای مؤثر هستند ، در نهایت تا سولفوکسیدها و سولفون ها اکسید می شوند. ضد ازونده. ضد ازونده ها از تخریب مواد ناشی از ازون جلوگیری و یا آن را کند می کنند. این به طور طبیعی در هوا با غلظت بسیار کم وجود دارد اما در برابر پلیمرهای غیر اشباع مانند لاستیک ، که باعث پاره شدن لایه ازون می شود ، به طور ویژه واکنش پذیری بالایی دارد. مکانیزم ازون کافت با سایر اشکال اکسیداسیون متفاو
ت است و از این رو به طبقه خاص تثبیت کننده های آنتی اکسیدان خود نیاز دارد. این مواد اساساً بر پایه پارا-فنیلین دی آمین هستند و با واکنش سریعتر با ازون نسبت به گروههای عملکردی آسیب پذیر در پلیمر (به طور معمول گروههای آلکن) کار می کنند. آنها با داشتن انرژی یونش کم به این هدف دست می یابند که به آنها امکان می دهد از طریق انتقال الکترون با ازن واکنش نشان دهند و این آنها را به کاتیون های رادیکال تبدیل می کند که بوسیله خصلت آروماتیک تثبیت می شوند. چنین گونه هایی واکنش پذیر باقی می مانند و واکنش بیشتری نشان می دهند و محصولاتی مانند 1،4-بنزوکینون ، دایمرهای فنیلن دی آمین و رادیکال های آمینوکسیل می دهند . برخی از این محصولات می توانند توسط آنتی اکسیدان ها از بین بروند. تثبیت کننده های نور. تثبیت کننده های نور برای جلوگیری از فتواکسیداسیون پلیمر استفاده می شود ، که نتیجه ترکیبی کنش نور و اکسیژن است. مانند خوداکسایش، این نیز یک فرایند رادیکال آزاد است ، از این رو آنتی اکسیدان های توضیح داده شده در بالا عوامل مهار کننده مؤثری هستند ، با این حال دسته های دیگری از مواد افزودنی نیز مفید هستند ، مانند جاذب های UV ، سرد کننده ه
ای حالت برانگیخته و HALS. جاذب های اشعه ماورا بنفش. حساسیت به اشعه ماورا بنفش بین پلیمرهای مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. برخی از پلی کربنات ها ، پلی استرها و پلی اورتان ها بسیار حساس هستند ، و از طریق بازآرایی فریس تخریب می شوند. تثبیت کننده های ماورا بنفش به طور معمول با انتقال پروتون درون مولکولی برگشت پذیر انرژی اشعه ماورا بنفش را به عنوان گرما جذب و پراکنده می کنند. این امر باعث کاهش جذب اشعه ماورا بنفش توسط ماتریس پلیمر می شود و از این رو میزان هوازدگی(فرسایش در اثر هوا) را کاهش می دهد. بنزوتریازول ها و هیدروکسی فنیل تریازین ها(مانند بموتریزینول ) برای ایجاد ثبات پلی کربنات و آکریلیک ها استفاده می شوند ، اوکسینیلید ها برای پلی آمید و پلی یورتان ها استفاده می شوند، در حالی که بنزوفنون ها برای پی وی سی استفاده می شوند . سولفید پلی فنیلن به شدت جذب نور بوده و تثبیت آن دشوار است. حتی آنتی اکسیدان ها در این پلیمر غنی از الکترون از کار باز می مانند. اسیدها یا بازهای موجود در ماتریس سولفید پلی فنیلن می توانند عملکرد جاذب های متداول اشعه فرا بنفش مانند HPBT را مختل کنند. PTHPBT ، که یک نوع اصلاح شده HPBT ا
ست ، حتی در این شرایط نیز مؤثر است. سردکننده های ناگهانی. فتواکسیداسیون می تواند با جذب نور توسط یک رنگ بر درون پلیمر (که ممکن است یک رنگ یا ناخالصی باشد) شروع شود و باعث ورود آن به حالت برانگیخته شود . سپس این پلیمر می تواند با اکسیژن محیط واکنش داده و آن را به اکسیژن تک اتمی واکنش پذیر تبدیل کند. سرد کننده ها قادرند انرژی را از طریق مکانیزم انتقال انرژی رزونانسی فورستر از مولکولهای برانگیخته جذب کرده و سپس آن را به صورت نور فلورسنت با فرکانس پایین و یا گرما ، بی خطر پراکنده کنند. اکسیژن تک اتمی را می توان توسط کلاته ای فلزی سرد کرد ، فنول های نیکل یک نمونه متدوال است. تثبیت کننده های نور آمین محدود شده. توانایی تثبیت کننده های نور آمین محدود شده (HALS یا HAS) برای پاکسازی رادیکال های تولید شده در اثر هوازدگی ، از طریق تشکیل رادیکال های آمینوکسیل از طریق فرایندی معروف به چرخه دنیسوف قابل توضیح است. رادیکال آمینوکسیل (NO •) با رادیکال های آزاد در پلیمرها ترکیب می شود: N-O• + R• → N-O-R اگرچه به طور معمول به عنوان تثبیت کننده نور در نظر گرفته می شوند ، اما می توانند تخریب گرمایی را نیز تثبیت کنند. با اینکه HAL
S در پلی الفین ها ، پلی اتیلن و پلی اورتان بسیار مؤثر است ، در پلی وینیل کلراید (PVC) بی اثر هستند. تصور می شود که توانایی آنها در تشکیل رادیکال های نیتروکسیل مختل شده است. HALS به عنوان یک پایه عمل می کند و توسط هیدروکلریدریک اسید (HCl) که از فتواکسیداسیون PVC آزاد می شود خنثی می شود. NOR HALS که اخیراً ساخته شده است استثنا می باشد ، که یک پایه قوی نیست و توسط HCl بی اثر نمی شود. دیگر دسته ها. پلیمرها توسط عواملل مختلف فراتر از اکسیژن و نور در معرض تخریب قرار دارند. اسید پاک کن ها. پاک کننده اسیدها که به آنتی اسیدها نیز شناخته می شوند ، ناخالصی های اسیدی را خنثی می کند ، خصوصاً مواردی که هیدروژن کلرید(HCl) آزاد می کنند. PVC به تخریب با اسید کاتالیز شده حساس است و این هیدروژن کلرید از خود پلیمر بدست می آید. کاتالیگرهای زیگلر-ناتا و بازدارنده های شعله هالوژنه نیز به عنوان منابع اسیدها عمل می کنند. بازدارنده های اسید رایج شامل صابون های فلزی مانند کلسیم استئارات ، مواد معدنی مانند هیدروتالاسیت و هیدروکلومیت و اکسیدهای فلزات پایه ای مانند اکسید روی است . غیر فعال کننده های فلزی. یونهای فلزی مانند یونهای Ti ، Al
و Cu می توانند تخریب پلیمرها را تسریع کنند. این مسئله در مواردی که پلیمرها در تماس مستقیم با فلز هستند ، مانند سیم کشی ها و کابل ها ، بسیار نگران کننده است. به طور کلی ، کاتالیزورهای فلزی مورد استفاده برای تشکیل پلیمر ممکن است در طول تولید به سادگی در آن محصور شوند ، این امر به طور معمول در مورد کاتالیزگرهای زیگلر-ناتا در پلی پروپیلن صادق است. در این موارد می توان غیر فعال کننده های فلزی برای بهبود پایداری اضافه کرد. غیرفعال کننده ها با تشکیل چنگالش کار می کنند تا یک مجموعه هماهنگی غیرفعال با یون فلز تشکیل دهند. ترکیبات زالن رایج است. تثبیت کننده های گرما. تثبیت کننده های گرما (یا حرارت) بیشتر برای PVC استفاده می شوند ، زیرا مواد ناپایدار شده به طور خاص مستعد تخریب گرمایی هستند. این عوامل هیدروهالوژن زدایی را به حداقل می رسانند ، یک فرایند تخریب که از 70 درجه سانتیگراد شروع می شود. به محض شروع هیدروهالوژن زدایی، واکنش خودکاتالیزی می شود . از عوامل گوناگونی از جمله مشتقات فلزات سنگین (سرب ، کادمیوم) استفاده شده است. به طور فزاینده ای ، صابون های فلزی ("نمک" های فلزی اسیدهای چرب) ، گونه هایی مانند کلسیم استئارا
ت ، مورد علاقه و توجه قرار می گیرند. سطح افزودن معمولاً بین 2٪ تا 4٪ متفاوت است. انتخاب بهترین تثبیت کننده گرما به اثربخشی هزینه آن در استفاده نهایی ، الزامات مشخصات عملکردی ، فناوری ساخت و مصوبات نظارتی بستگی دارد. بازدارنده های اشتعال. بازدارنده های شعله طیف گسترده ای از ترکیبات هستند که مقاومت پلیمرها در برابر آتش گرفتن را بهبود می بخشند. به عنوان مثال می توان به هیدروکسید آلومینیوم ، سنارمونتیت و ارگانوفسفات های مختلف اشاره کرد. بازدارنده های شعله، کاهنده اثر آنتی اکسیدان ها شناخته می شوند. زیست کش ها. تخریب حاصل از میکروارگانیسم ها ( زیست تجزیه پذیری ) شامل دسته خاص تثبیت کننده های زیستی و زیست کش های خود است (به عنوان مثال ایزوتیازولینون ها ). پیوند به بیرون. آنتی اکسیدان ها (Antioxidants) تثبیت پلیمر (Polymer Stabilization) Natural antioxidants as stabilizers for polymers
شبه جزیره اوسومی (大 隅 半島، umisumi Hantō) و () از جزیره کیوشوی ژاپن به سمت جنوب پیش می رود و شامل جنوبی ترین نقطه جزیره، کیپ ساتا است. ساحل شرقی آن در اقیانوس آرام قرار دارد، در حالی که در غرب آن به شبه جزیره ساتسوما از طریق خلیج کاگوشیما روبرو است. از نظر سیاسی بخشی از استان کاگوشیما است. گدازه در سال ۱۹۱۴ توسط ساکوراجیما (که قبلا جزیره ای بود) فوران کرد با شمال غربی شبه جزیره اسومی ارتباط زمینی برقرار کرد.
تویاما میتسورو ; – ) اهالی کسب وکار، و سیاستمدار اهل ژاپن بود. تایاما در خانواده ای فقیر سامورایی در شهر فوکوئوکا در کیوشو متولد شد. در جوانی، او در شورش ساگا ۱۸۷۴ جنگید.
کوداما یوشیئو ; – ) سیاستمدار اهل ژاپن بود. یک وطن پرست افراطی و چهره برجسته در ظهور جرایم سازمان یافته در ژاپن بود. معروف ترین «کوروماکو» کارچاق کن (جرم)، یا دلال قدرت در پشت صحنه، در قرن بیستم، او از دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ در صحنه سیاسی ژاپن و دنیای جنایی فعال بود.
ملی گرایی افراطی () یک شکل افراطی از ملی گرایی است که در آن یک کشور هژمونی مضر، برترپنداری یا سایر اشکال کنترل را بر سایر ملت ها (معمولاً از طریق اجبار خشونت آمیز) برای منظور حفظ منافع ملی خاص خود دنبال می کند. نهادهای ملی گرایی افراطی حتی در زمان صلح با خشونت سیاسی همراه بوده اند.
یودابلیوسی دیلیجان () کالج بین المللی دیلیجان(۷۱) که حلقه ای از زنجیره مدارس متحد جهانی است در اکتبر ۲۰۱۴م/ ۱۳۹۳ش، در شهر دیلیجان ارمنستان آغاز به کار کرد و پذیرای حدود ۱۰۰ دانش آموز از کشورهای مختلف در سال تحصیلی ۲۰۱۴–۲۰۱۵م شد. آن سال، کالج بین المللی دیلیجان چهاردهمین مدرسه در نوع خود بود. تأسیس چنین مدرسه ای در ارمنستان در ۲۰۰۶م از سوی روبِن وارطانیان، کارآفرین ارمنی مقیم روسیه و همسرش ورونیکا زونابند عنوان شد و افرادی دیگر (گاگیک آدیبگیان، ولادیمیر و آنا آودیسیان از روسیه، نوبار و آنا آفه یان از آمریکا، اولِگ مگردچیان از اوکراین و دیگران) به این اقدام پیوستند. پروژه کالج بین المللی دیلیجان، در ۲۰۰۶م، با این هدف آعاز شد که تجربه های آموزشی جهان و ارزش های کالج های متحد جهانی را همراه با دانش آموزانی از سراسر جهان به ارمنستان جذب کند. کالج های متحد جهانی مدرسه هایی ویژه اند برای دانش آموزان دبیرستانی ۱۳–۱۹ ساله. گشایش این مدارس در چارچوب جنبشی جهانی صورت می گیرد که آموزش را نیرویی برای همبستگی مردم، ملت ها و فرهنگ ها و وسیله ای برای صلح و آینده می شمارد. کالج های متحد جهانی دانش آموزان را به تجربه آموزشی مت
فاوتی مجهز می کنند و آنان را برای تغییرات مثبت در جهان و ایجاد دنیایی صلح آمیز مهیا می سازند.
گنیوشا، انجمن اقیانوس تیره یک گروه پان-آسیایی گرایی و انجمن مخفی فعال در امپراتوری ژاپن بود که در دادگاه نظامی بین المللی در خاور دور توسط فرماندهی عالی نیروهای متفقین یک گروه ملی گرایانه افراطی در نظر گرفته شد. انجمن گنیوشا در اصل نام تنگه ای را بر خود گذاشته بود که کشور کره را از ژاپن جدا می کرد. زمینه. پس از امضای قراردادهای پنج قدرت آنسی (۱۸۵۸) و دیگر قراردادهای نابرابر ژاپن در برابر دنیای غرب در دوره باکوماتسو که آگاهی به ضعف ژاپن همه مردم را در موضعی دفاعی در برابر غرب نهاده بود، باز کسانی مانند یوشیدا شوئین داشتن پایگاهی در خاک آسیا را شرط ادامه بقای ژاپن می دانستند. گروهی از رهبران اصلاحات میجی هم با این نظر موافق بودند و تلاش های سایگو تاکاموری این گروه را در اعتقاد خود استوارتر کرد. در سال ۱۸۸۱ بازماندگان قیام سایگو و دیگر هواداران آن یک انجمن میهنی به نام «گِن یُوشا» برای پیشبرد هدف خود تشکیل دادند و از فرصتی برای در فشار گذاشتن دولت میجی و برانگیختن احساسات عمومی بهره برداری می کردند. در نتیجه کره هم مانند قضیه پیمان های نابرابر موضوع بحث عام شد و مردم از هر دسته و گروه اجتماعی با فکر مداخله در کر
ه همراه شدند. چه با این انتظار که باید کره را باید به انجام اصلاحات و افتادن در راه تجدد به الگوی ژاپن وادشت تا متحد ارزنده ای در برابر سلطه جویی غرب در منطقه شود یا با اعتقاد به رسالت ژاپن برای ایجاد یک اتحاد ضد غربی که چین و کره باید خواه ناخواه در آن باشند تا ژاپن به این وسیله خود و همسایگانش را از مطامع اروپاییان حفظ کند.
کادولن (به هلندی: Kadoelen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمستردام واقع شده است.
جیسپ (به هلندی: Jisp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ورمرلاند واقع شده است. جیسپ ۱٬۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
هلی کلوت (به هلندی: Holysloot) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمستردام واقع شده است.
هوبرد (به هلندی: Hobrede) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زیوانگ واقع شده است. هوبرد ۱٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
هاوورت (به هلندی: Hauwert) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدم بلیک واقع شده است.
اودورپ (به هلندی: Oudorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلکمار واقع شده است. اودورپ ۱۲٫۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
پتین (به هلندی: Petten) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اسخاخن واقع شده است. پتین ۱٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
زویدرمیر (به هلندی: Zuidermeer) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کوخن لاند واقع شده است. زویدرمیر ۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
اوسدورپ (به هلندی: Osdorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمستردام واقع شده است.
اموال (به هلندی: Omval) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمستردام واقع شده است.
نئوبرگ (به هلندی: Nieuwebrug) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هارلمرمیر واقع شده است. نئوبرگ ۳۲۵ نفر جمعیت دارد.
نیواندام (به هلندی: Nieuwendam) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمستردام واقع شده است.
نیو نیدورپ (به هلندی: Nieuwe Niedorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هولاندس کرون واقع شده است. نیو نیدورپ ۳٬۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
نس آن آمستل (به هلندی: Nes aan de Amstel) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمستل فین واقع شده است. نس آن آمستل ۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
نک (به هلندی: Neck) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ورمرلاند واقع شده است. نک ۹۲۵ نفر جمعیت دارد.
لوتجبروک (به هلندی: Lutjebroek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استیده بروک واقع شده است. لوتجبروک ۲٬۱۰۵ نفر جمعیت دارد.
میدلی (به هلندی: Middelie) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زیوانگ واقع شده است. میدلی ۸٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۹ نفر جمعیت دارد.
اوچیدا ریوهی (; – ) یک ملی گرای افراطی، فعال سیاسی و فعال در هنرهای رزمی اهل استان فوکوئوکا در ژاپن بود.
کرومنی (به هلندی: Krommenie) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زان استاد واقع شده است. کرومنی ۱۷٬۴۱۰ نفر جمعیت دارد.
اوسترلند (به هلندی: Oosterland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هولاندس کرون واقع شده است.
آپردوز (به هلندی: Opperdoes) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدم بلیک واقع شده است. آپردوز ۱٬۸۶۰ نفر جمعیت دارد.
عود میر (به هلندی: Oude Meer) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هارلمرمیر واقع شده است. عود میر ۲۳۰ نفر جمعیت دارد.
اوترلیک (به هلندی: Oterleek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلکمار واقع شده است. اوترلیک ۱۹۲ نفر جمعیت دارد.
اودرکرک (به هلندی: Ouderkerk aan de Amstel) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آودر-آمستل واقع شده است. اودرکرک ۲۶٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد.
انجمن اژدهای سیاه، کوکوریوکائی که همچنین به نام انجمن رود آمور نامیده می شود، یک گروه برجسته نظامی نما ،و ملی گرایی افراطی در ژاپن بود.
اود نیدورپ (به هلندی: Oude Niedorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هولاندس کرون واقع شده است. اود نیدورپ ۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
پان آسیایی گرایی () یک ایدئولوژی است که باعث تقویت وحدت سیاسی و اقتصادی و همکاری مردمان آسیایی می شود. چندین نظریه و جنبش پان آسیاییسم به ویژه از شرق آسیا، جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا ارائه شده است. کنفرانس کشورهای آسیایی سیکا نام دارد.
اودسلوئیس (به هلندی: Oudesluis) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اسخاخن واقع شده است. اودسلوئیس ۷۶۰ نفر جمعیت دارد.
پورمربورت (به هلندی: Purmerbuurt) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در پورمرند واقع شده است.
اسپارنواود (به هلندی: Spaarnwoude) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هارلمرمیر واقع شده است.
استیروپ (به هلندی: Stierop) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کاستریکوم واقع شده است.
تویندورپ (به هلندی: Tuindorp Oostzaan) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آمستردام واقع شده است. تویندورپ ±۱۰٫۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
والارلند (به هلندی: Waarland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اسخاخن واقع شده است. والارلند ۲٬۳۷۰ نفر جمعیت دارد.
واترینگ کانت (به هلندی: Wateringskant) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هولاندس کرون واقع شده است. واترینگ کانت ۴۰ نفر جمعیت دارد.
وستبیمستر (به هلندی: Westbeemster) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بیمستر واقع شده است. وستبیمستر ۳۶۰ نفر جمعیت دارد.
گرافتیک (به هلندی: West-Graftdijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلکمار واقع شده است. گرافتیک ۷۱۰ نفر جمعیت دارد.
وینجر وارد (به هلندی: Wieringerwaard) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هولاندس کرون واقع شده است. وینجر وارد ۱٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
ورموویر (به هلندی: Wormerveer) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زان استاد واقع شده است. ورموویر ۱۱٬۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
وونوم (به هلندی: Wognum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدم بلیک واقع شده است. وونوم ۲۱٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
زویدوستبیمستر (به هلندی: Zuidoostbeemster) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بیمستر واقع شده است. زویدوستبیمستر ۲٬۶۸۰ نفر جمعیت دارد.
زواگدایک-وست (به هلندی: Zwaagdijk-West) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدم بلیک واقع شده است. زواگدایک-وست ۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
زواگدایک (به هلندی: Zwaagdijk-Oost) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدم بلیک واقع شده است. زواگدایک ۱٬۱۳۹ نفر جمعیت دارد.
اوورمیر (به هلندی: Overmeer) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ویده میرن واقع شده است. اوورمیر ۱٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
اوستهویزن (به هلندی: Oosthuizen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زیوانگ واقع شده است. اوستهویزن ۶٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۲۴ نفر جمعیت دارد.
پنوموآنسفالوگرافی (به اختصار PEG؛ همچنین به عنوان "مطالعه هوا" نیز نامیده می شود) یک روش پزشکی رایج بود که در آن بیشتر مایعات مغزی نخاعی (CSF) با استفاده از یک پونکسیون کمری از اطراف مغز تخلیه و با هوا، اکسیژن، یا هلیوم جایگزین می شدند. این عمل باعث می شد ساختار مغز در تصویر اشعه ایکس با وضوح بیشتری نمایش داده شود. این فرایند از ونتیکولوگرافی مشتق شده است. ونتیکولوگرافی روشی ابتدایی و قدیمیست که در آن هوا از طریق سوراخهایی که در جمجمه ایجاد شده، به بدن تزریق می شود. این روش در سال ۱۹۱۹ توسط جراح مغز و اعصاب آمریکایی والتر دندی معرفی شد و تا اواخر دهه ۱۹۷۰ که با تکنیک های مدرن تصویربرداری عصبی پیچیده و کم تهاجم جایگزین شد، به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفت. روش انجام. گرچه پنوموآنسفالوگرافی مهم ترین راه تشخیص محل ضایعات مغزی در زمان خود بود، با این وجود به دلیل شدت درد وارده به بیمار، به طور کلی توسط بیماران هوشیار چندان مورد استقبال قرار نمی گرفت. پنوموآنسفالوگرافی طیف وسیعی از عوارض جانبی را به همراه داشت، از جمله سردرد و استفراغ شدید، که اغلب تا مدت زیادی پس از انجام این روش هم با فرد باقی می ماندند.
در طول مطالعه، کل بدن بیمار به موقعیت های مختلفی چرخانده می شود تا هوا بتواند مایع مغزی نخاعی را در نواحی مختلف سیستم بطن و اطراف مغز جابجا کند. بیمار به یک صندلی پشت باز، بسته می شود که اجازه می دهد سوزن نخاع، وارد بدن شود. در صورت بیهوش نبودن بیمار، این اتفاقات می تواند باعث ناراحتی و نارضایتی فرد شود. یک روش مرتبط، پنومومیلوگرافی است که در آن از گاز برای بررسی کانال نخاع استفاده می شود. محدودیت ها. پنوموآنسفالوگرافی از تصاویر ساده اشعه X استفاده می کند که برای تشخیص بافت های نرم مانند مغز کیفیت چندانی ندارند. علاوه بر این، تمام ساختارهای تصویربرداری شده بدن، روی هم قرار گرفته اند، که این امر امکان بررسی بخش های خاصی از بدن که مورد توجه هستند را دشوار می کند (برخلاف اسکنرهای مدرن که قادر به تولید برش های مجازی از بدن، از جمله بافت های نرم هستند). بنابراین، پنوموآنسفالوگرافی معمولاً ناهنجاری ها و عوامل غیر معمول در بدن را به طور مستقیم تصویر نمی کند، بلکه اثرات ثانویه آنها را نمایش می دهد. ساختار کلی مغز شامل شکاف ها و حفره هایی است که توسط CSF پر می شوند. هم مغز و هم CSF سیگنال های مشابهی را در تصویر اشعه ا
یکس تولید می کنند. با این حال، تخلیه CSF باعث افزایش کنتراست بین ماده مغز و شکافهای (اکنون تخلیه شده) داخل و اطراف آن می شود که به صورت سایه های تیره بر روی عکس اشعه X نشان داده می شوند. هدف از پنوموآنسفالوگرافی ترسیم این ساختارهای پر از هوای به وجود آورنده سایه است تا بتوان شکل و محل آنها را در بدن تعیین کرد. پس از این مرحله، یک رادیولوژیست باتجربه فیلم های اشعه ایکس را بررسی می کند تا متوجه شود آیا شکل یا محل این ساختارها به دلیل وجود انواع خاصی از ضایعات در بدن، مخدوش شده و تغییر شکل داده است یا خیر. این همچنین بدان معنی است که برای این که ضایعه ای در تصویر قابل مشاهده باشد، ضایعه باید یا در لبه ساختارها واقع شود یا اگر در جای دیگری از مغز قرار دارد، باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا بتواند بافت های سالم اطراف را تا حدی تحت فشار قرار داده که باعث ایجاد تغییر در شکل حفره های پر از هوای موجود در فواصل دورتر شوند. (در نتیجه در این روش، تومورهای تشخیص داده شده از فواصل دوتر، احتمالاً تومورهای نسبتاً بزرگی هستند) علیرغم فواید کلی این روش، پنوموآنسفالوگرافی قادر به تصویربرداری از بخشهای عمده ای از مغز و سایر ساخت
ارهای سر نیست. این مشکل تا حدی با افزایش استفاده از آنژیوگرافی به عنوان یک ابزار تشخیصی مکمل جبران شده که اغلب در تلاش برای پی بردن به وضعیت آسیب شناسی غیر عصبی-عروقی از ویژگی های عروقی ثانویه آن است. این آزمایش اضافی هم، خصوصاً به دلیل تکنیک های ابتدایی کاتتریزاسیون و مواد حاجب زیان آور آن دوران، چندان کم خطر نبود. یکی دیگر از معایب پنوموآنسفالوگرافی این بود که خطرات و ناراحتی ناشی از این روش باعث می شد که امکان تکرار مطالعات وجود نداشته باشد و درنتیجه، ارزیابی پیشرفت بیماری با گذشت زمان، به کاری سخت تبدیل می شد. کاربرد کنونی. روش های تصویربرداری مدرن مانند MRI و CT، پنوموآنسفالوگرافی را منسوخ کرده است. استفاده بالینی گسترده از ابزارهای تشخیصی با استفاده از این فن آوری های مدرن از اواسط تا اواخر دهه ۱۹۷۰ آغاز شد. این تکنیک ها، نه تنها قادر به بررسی غیر تهاجمی تمام قسمتهای مغز و بافت های اطراف آن هستند، بلکه با انجام این کار با جزئیاتی بسیار بیشتر از آنچه در گذشته با اشعه ایکس ساده ممکن بود، در زمینه تصویربرداری عصبی انقلابی به پا کردند؛ بنابراین امکان مشاهده مستقیم و تعیین دقیق محل ناهنجاری های بافت های نرم
موجود در جمجمه به وجود آمد. این موضوع باعث بهبود شایان توجه کیفیت نتایج آزمایش های بیماران، در عین کاهش ناراحتی و درد آنان شد. امروزه پنوموآنسفالوگرافی صرفاً در حوزه تحقیقات کاربرد دارد و در شرایط نادر مورد استفاده قرار می گیرد.
لوئیجی لاواتسا (؛ ؛ – ) کارآفرین و تاجر اهل ایتالیا بود که در سال ۱۸۹۵ میلادی، شرکت لاواتسا را در تورین پایه گذاری نمود. او کارش را با یک خرید یک دکه بقالی در تورین (شمال ایتالیا) و خرده فروشی آغاز کرد. قیمت این مغازه ۲۶٬۰۰۰ لیر ایتالیا (۲۰ دلار آمریکا) بود. سپس به تهیه قهوه علاقه مند شد و با توجه به دانش و مهارت خاصی که در زمینه میزان ترکیب دانه های مختلف قهوه و نحوهٔ برشته کردن آنها داشت، در این کار موفق شد. از سال ۱۹۱۰ میلادی، او به عمده فروشی پرداخت و کسب و کارش را به کمک سه پسرش در خلال جنگ جهانی اول گسترش داد. دکهٔ بقالی او سپس از سال ۱۹۲۷ میلادی به یک فروشگاه مدرن مبدل شد و پس از فراز و نشیب هایی که به سبب تحریم اقتصادی جامعه ملل و وقوع جنگ جهانی دوم رخ داد، به یک شرکت تخصصی تهیه قهوه مبدل گردید. کمی بعد، نخستین لوگوی شرکت لاواتسا تهیه شد و تولید قهوهٔ این شرکت به ۱٬۰۰۰ تُن در سال رسید. لوئیجی در سال ۱۹۳۶ بازنشسته شد و در سال ۱۹۴۹ میلادی درگذشت. پس از او، خانواده اش طی نسل های متمادی خود را وقف تولید قهوه نموده اند و امروزه خود را پرچم دار بازار اسپرسو در کشور ایتالیا می دانند و در ۶۰ کشور، حضور فعال د
هیراایزومی کیوشی ; – ) تاریخ نگار اهل ژاپن بود. او کتاب احیای بوشیدو (武士道の復活 /Bushidō no fukkatsu) را در سال ۱۹۳۳ به رشته تحریر درآورد.
برویل () یک برند استرالیایی لوازم خانگی کوچک است که در سال ۱۹۳۲ میلادی در سیدنی پایه گذاری شد. این شرکت بابت ساخت لوازم خانگی کوچک آشپزخانه، به خصوص قهوه ساز، مخلوط کن، توستر، دستگاه مایکروویو فر آشپزی و کتری شهرت دارد. این شرکت از سال ۲۰۱۶ میلادی، برای شرکت نسپرسو، دستگاه های قهوه ساز تولید می کند، از جمله مدل های "اینیسیا"، "بامبینو" و "سیتیز". شرکت برویل در سال ۱۹۳۲ بنیان نهاده شد و در آغاز برپایی، رادیو و سپس در خلال جنگ جهانی دوم، دستگاه های مین روبی می ساخت. بعد از جنگ، به ساخت تلویزیون با نام «پرسیدنت» روی آورد که خط تولید آنرا در سال ۱۹۵۵ میلادی به شرکت دیگری به نام «صنایع الکترونیک، با مسئولیت محدود» واگذار کرد. بخش تحقیقات و طراحی این شرکت تا کنون بیش از ۱۰۰ ثبت اختراع داشته و برندهٔ بیش از ۴۰ جایزهٔ طراحی بین المللی شده است. نخستین دستگاه ساندویچ ساز این شرکت در سال ۱۹۷۴ میلادی با موفقیت چشم گیری مواجه شد و ظرف یک سال، ۴۰۰٬۰۰۰ دستگاه از آن به فروش رفت و نام برویل را به عنوان برندی آشنا بر سر زبان ها انداخت. این موفقیت در نیوزیلند و بریتانیا هم تکرار شد. امروزه این شرکت در بیش از ۷۰ کشور جهان شعبه د
واتاتسوجی تتسورو ؛ ۱ مارس ۱۸۸۹ – ۲۶ دسامبر ۱۹۶۰ (سن ۷۱)) تاریخ دان فرهنگی، فیلسوف، و استاد دانشگاه اهل ژاپن بود.