Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر دیگر عثمانی، از بغداد به اصفهان رفت و چون شرایطی که به محمود افغان رهبر هوتکیان ارائه کرد، پذیرفته نشد، عثمانی ها تصمیم گرفتند به ایران حمله کنند. ورود ارتش عثمانی به گرجستان (۱۷۲۳). ارتش روسیه با پیشروی اشغال خود با گسترش به سمت جنوب در امتداد سواحل دریای مازندران باعث شد که امپراتوری عثمانی نیز وارد عمل شود. شاه تهماسب دوم هنگامی که محمد قلی خان (شاهزاده گرجی با نام کنستانتین دوم که به اسلام گروید) را به جای واختانگ ششم، حاکم پادشاهی کارتلی که تحت فرمان ایران بود را منصوب کرد، واختانگ از سلحدار ابراهیم پاشا، گروهبان ارتش شرقی عثمانی کمک خواست. ابراهیم پاشا که از قارص به تفلیس لشکر کشید، ابتدا سوگند وفاداری واختانگ را در آخالکالاک پذیرفت و گوری را از طرف عثمانی ها با سپاهیان پسرش گشتاسپ تصرف کرد. محمد قولی خان تفلیس را به نیروهای عثمانی به فرماندهی کاپوچو درویش محمد آقا در ۲۳ ژوئن تسلیم کرد. به این ترتیب مهم ترین مرکز قفقاز پس از ۱۱۷ سال دوباره تحت سلطه عثمانی ها درآمد و منطقه کارتلی در ازای دریافت مالیات سالانه ۴۰۰۰۰ کوروس در اختیار ابراهیم پسر واختان قرار گرفت. سلحدار ابراهیم پاشا به علت انجام ندادن اقدا
مات بیشتر نسبت به تصرف بادکوبه از خدمت برکنار شد و ساری مصطفی پاشا فرماندار قارص جایگزین او شد. تصرف گنجه و سومخیتی توسط عثمانی ها (۱۷۲۳). ساری مصطفی پاشا در سپتامبر ۱۷۲۳ وارد عمل شد و گنجه را با سربازان فرماندار سابق ارزروم سلحدار ابراهیم پاشا و فرماندار چیلدیر ایشاک پاشا محاصره کرد اما در این دوره به دلیل اشغال بادکوبه توسط روسیه (۲۶ ژوئن)، ساری مصطفی پاشا نیز برکنار شد و وظیفه فرماندهی به حاکم رقه عارف احمدپاشا سپرده شد. فرمانده جدید با دادن گنجه به محمد قلی خان آنجا را مستعمره عثمانی کرد. سپس در ۵ سپتامبر منطقه سومخیتی (در جنوب تفلیس) تحت سلطه عثمانی ها قرار گرفت و اسلام عبدالله برادرزاده واختانگ به عنوان فرماندار منصوب شد. جستجوی صفویه برای صلح با عثمانی (۱۷۲۳). شاه تهماسب دوم در واکنش به حملات عثمانی سفیر خود را به استانبول فرستاد اما عثمانی ها به پیمان سن پترزبورگ که صفویه با روسیه منعقد کرده بودند واکنش نشان دادند و از ایران خواستند که حداقل به اندازه زمینی که به روسیه داده شده بود به آن ها واگذار شود و سفیر صفویه را از ارزروم رد کردند. در ماه اکتبر مرتضی قلی بیگ دومین سفیری که صفویه فرستاده بودند، در
استانبول مورد استقبال وزیر اعظم داماد ابراهیم پاشا قرار گرفت و نامه شاه تهماسب مبنی بر درخواست کمک در برابر مهاجمان افغان را ارائه کرد. وزیر اعظم گفت: «در فضایی که روسیه دربند و بادکوبه و افغان ها اصفهان و قندهار را دارند، اگر صفویه استان های مجاور تبریز و ایروان را به عثمانی بسپارند می توان کمک کرد وگرنه عثمانی ها سه لشکر برای تصرف این مناطق آماده می کنند. پس از آن که صفویه این پیشنهاد را نپذیرفتند، عملیات نظامی عثمانی ادامه یافت». مذاکرات عثمانی و روسیه (۱۷۲۳). عثمانی ها و روس ها با پیشنهاد طرف روسی در تابستان ۱۷۲۳ مذاکرات خود را برای تقسیم سرزمین های ایران آغاز کردند و تا زمان امضای عهدنامه (پیمان استانبول) در ۲۴ ژوئیه ۱۷۲۴، مذاکرات در استانبول بین هیئت های عثمانی و ایوان ایوانوویچ نپلویف سفیر روسیه با میانجیگری سفیر فرانسه مارکی دو بوناک (فرانسه که می خواست امپراتوری مقدس روم را محاصره کند، طرفدار صلح عثمانی و روسیه بود) برگزار شد. اشغال بادکوبه توسط روسیه در روز بعد از آغاز مذاکرات در ۲۵ ژوئیه ۱۷۲۳، تنش را بیشتر کرد. با این حال، عثمانی ها از محاصره برنامه ریزی شده گنجه در ماه اکتبر دست کشیدند تا فضایی ب
رای دیپلماسی ایجاد کنند. حمله عثمانی به لرستان و آذربایجان ایران (۱۷۲۴–۱۷۲۳). تصرف کرمانشاه و خرم آباد توسط عثمانی ها (۱۷۲۳). در حالی که مذاکرات در استانبول و سن پترزبورگ ادامه داشت، حسن پاشا به سرزمین های ایران حمله کرد و کرمانشاه را در ۱۶ اکتبر تصرف کرد و علیه سپاهیان شاه تهماسب به فرماندهی علی مردان خان فیلی که در اطراف الشتر مستقر بودند لشکر کشید. سپاهیان عثمانی نیروهای ایرانی متشکل از سربازان منطقه سلسله و دلفان را در نبرد الشتر شکست دادند، علی مردان خان به خرم آباد عقب نشینی کرد و تسلیم شد و لرستان نیز تحت سلطه عثمانی قرار گرفت. هنگامی که حسن پاشا در ۱۰ نوامبر قلعه سنندج را تصرف کرد، اردلان خان عباس قلی خان نیز تسلیم شد. تصرف خوی توسط عثمانی ها (۱۷۲۴). ارتش عثمانی به فرماندهی کوپرولو عبدالله پاشا با هدف تصرف تبریز به سمت آذربایجان رفت. در حالی که سلماس و کردکازان را در ازای مالیات سالانه ۴۰۰۰ کوروس به حاتم خان واگذار کرد، وی خان ایرانی را که بر مراغه حکومت می کرد، تحت حمایت خود گرفت و به او حکم فرمانداری کرامان را داد و سپس در ۳۰ مارس خوی را محاصره کرد. در نتیجه مبارزات خونین، شهر در ۱۰ آوریل به تصرف عث
مانی ها درآمد. چلبی زاده مورخ عثمانی زیر عنوان «فتح خوی و چورس» آورده است: معاهده عثمانی و روسیه (۱۷۲۴). از ژوئیه ۱۷۲۳، عثمانی ها در حالی که به عملیات نظامی خود در جنوب ادامه می دادند، با روس ها مذاکره می کردند. اگرچه روس ها ابتدا در مذاکرات خواستار بازگشت به مرزهای ۱۷۲۱ (که به این معنی بود که عثمانی ها از تسلط خود بر شروان دست می کشیدند) و پایان حمایت عثمانی از قبایل سنی لزگی که به روس ها حمله می کردند، مواجه شدند. در مقابل، روس ها با تقاضای عقب نشینی از آستاراخان و همچنین تمام خاک ایران که اشغال کرده بودند مواجه شدند. پس از ژانویه ۱۷۲۴، مواضع طرفین به یکدیگر نزدیک شد و در ماه های تابستان شروع به مذاکره کردند که مرزها در قلمرو مشترک ایران از کجا می گذرد. با معاهده ای که در ژوئیه ۱۷۲۴ امضا شد، در حالی که روسیه تحت الحمایه عثمانی بر شروان را به رسمیت شناختند، عثمانی ها نیز حمایت روسیه بر شاه تهماسب دوم را به رسمیت شناختند. اما روس ها قول دادند که اگر شاه تهماسب از سرزمین هایی که به دست عثمانی ها افتاده است را ترک نکند او را در مقابل عثمانی ها حمایت نخواهند کرد و فقط در مبارزه با افغان ها به او کمک خواهند کرد.
دو دولت در مقابل حمله افغان ها نیز متحد شدند. معاهده تقسیم شهرهای ایران در روز دوم شوال ۱۱۳۶ هجری قمری در استانبول به امضاء رسید و در همین روز عارف احمدپاشا والی تفلیس با ۶۰۰۰۰ نفر قوای مسلح و توپخانه سنگین، نخستین حمله خود را از محل کاربانسرای ایروان آغاز و ضمن کشتن ۱۰۰۰۰ نفر سربازان ایرانی و اسیرگرفتن ۱۵۰۰۰ نفر اهل و عیال ساکنان حومه، دهات را غارت نموده غنایم فراوانی را به دست آوردند. نیروهای مهاجم در مواجهه با شهر ایروان، ماه ها در پشت دیوارهای آن آتش گشودند و یورش ها بردند و سرانجام بعد از ۹۲ روز تلاش و تهاجم مستمر، روز ۷ محرم ۱۱۳۷ قمری ایروان را به تصرف خود درآوردند. حمله عثمانی به ایران (۱۷۲۵–۱۷۲۴). تصرف همدان (۱۷۲۴). پس از مرگ حسن پاشا والی بغداد، پسرش احمد پاشا که به عنوان گروهبان جبهه ایران منصوب شده بود، با ارتش خود حمله کرد و همدان را از ۲۹ ژوئن محاصره کردند و در ۱ سپتامبر پس از متحمل شدن رنج سنگین ایرانیان همدان را تصرف کردند. سپس قروه درگزین، ثمین و آستانه را که لطیف میرزا از آنها دفاع می کرد، تصرف کرد. افراد لطیف میرزا در چند مرحله شبانه به ارتش ۱۵ هزار نفری عثمانی شبیخون زدند و احمد پاشا را مور
د آزار قرار می داد، از این روی احمد پاشا تصمیم گرفت تا اشتباهات پدر را تکرار نکند، پس تصمیم گرفت تا ارتش را به سه قسمت تقسیم کند تا درصورت نیاز و مقابله با یورش ایرانیان و سربازان افغان آنها را غافلگیر کرده و از میان بردارد، پس قسمتی از سپاهیان عثمانی را در تپه روستای شوند و سه هزار نفر را در دهستان رکین کنونی مستقر کرد و دستور ساخت پادگانی نظامی را صادر کرد و از مردمان آنجا خواست تا مصالح مورد نیاز و آب آشامیدنی سپاهیان را تأمین کنند، هر دو پادگان بیرون از روستاهای شوند و رکین بنا شد و یک ماه بعد احمد پاشا تعداد صد نفر در هر پادگان و پانصد نفر را در درگزین برای محافظت و جمع آوری آذوقه برای ارتش اصلی گمارد و بار دیگر راهی همدان و لرستان شد تمام نواحی همدان و کرمانشاه با کمی مقاومت تسلیم عثمانی شد تا اینکه او در آغاز ماه اکتبر نهاوند را به قلمرو عثمانی ضمیمه کرد. تسخیر ایروان (۱۷۲۴). در حالی که ارتش عثمانی همدان را محاصره کرده بود، ارتش دیگری در منطقه قفقاز به سمت ایروان لشکر کشی کرد که توسط محمد قلی خان گرجی که به صفویه پیوسته بود، دفاع می کرد. رجب پاشا آلبانیایی فرماندار تفلیس به همراه فرمانده قلعه گوری یوسف
پاشا و فرماندار چلدر، اسحاق پاشا، ارتش محمد قلی خان را در نبرد آکچاکال شکست دادند و آنان را به جنوب رودخانه کور عقب انداختند (۱۷ ژوئن). فرماندار تفلیس عارف احمد پاشا در ۲۴ ژوئن (پس از ۱۲۰۰۰ تلفات ایرانیان) شهر ایروان را محاصره کرد و قلعه آن را در ۲۸ سپتامبر تصرف کرد. شمشیر شاه عباس که با تسلیم قلعه تسخیر شد (شاه عباس در سال ۱۶۰۵ ایروان را از عثمانی پس گرفته بود) نیز به استانبول فرستاده شد. عثمانی ها بعداً نخجوان و اردوباد را ضمیمه خود کردند. محاصره تبریز (۱۷۲۵–۱۷۲۴). کوپرولو عبدالله پاشا فرماندار وان در ۵ اوت ۱۷۲۴ از خوی به سمت تبریز پیشروی کرد. پس از تسلط بر شهرهای تسوج، مرند، کشکسرای و شبیستر، ارتش عثمانی ارتش ایران به فرماندهی مصطفی خان را در نبرد در مقابل این شهر شکست داد. تبریز و قلعه را در ۱ سپتامبر محاصره کرد. ابراهیم پاشا والی حلب که ارتش عثمانی را تقویت کرد، در نبرد ایکدلی در ۱۶ سپتامبر یگان ایرانی را به فرماندهی مصطفی خان که سعی در جلوگیری از یگان وی داشت شکست داد. عبدالله پاشا علی رغم کمک های دریافتی، در ۳۰ سپتامبر به دلیل مقاومت مردم تبریز و تغییر فصل، محاصره را ترک کرد. پس از مدتی شاه تهماسب دوم
نیز آذربایجان را جهت نبرد با افغان ها ترک کرد. نامه شاه تهماسب دوم به مرتضی قلی بیگ دربارهٔ سربازگیری از ولایات جهت نبرد با افغان ها و روس ها پس از عقب نشینی عبدالله پاشا: عثمانیان تصمیم گرفتند که بدون از بین بردن واحد صفوی به فرماندهی مرتضی قلی خان فرزند شهبازخان در قلعه زنوز در شمال تبریز، محاصره مجدد تبریز خطرناک می شود، پس از نبردی که ایرانیان تقریباً ۱۰۰۰۰ سرباز را از دست دادند عثمانیان قلعه مذکور را در ۲۳ می به تصرف خود درآوردند. در اواسط ژوئیه ۱۷۲۵، عبدالله پاشا با سپاهی بزرگتر این بار به سمت تبریز که الله قلی خان از آن دفاع می کرد، لشکر کشی کرد و در ۲۸ ژوئیه قلعه را محاصره کرد و در نتیجه درگیری شدید، در اول اوت شهر را تصرف کرد. و قلعه بلافاصله پس از آن. به دست عثمانیان افتاد. چلبی زاده مورخ عثمانی سقوط تبریز را چنین شرح می دهد: حکومت عثمانی در لوری، گنجه، خرم آباد و اردبیل (۱۷۲۵). عثمانی ها در سال ۱۷۲۵ به حملات خود به سرزمین های ایران در قفقاز ادامه دادند. نیروهای تحت رهبری ساری مصطفی پاشا پس از یک محاصره دو روزه (۴ سپتامبر) گنجه را تصرف کردند. فرماندار ارزروم در ۵ سپتامبر قلعه لوری را که در دست گرجی
ها بود فتح کرد. احمد پاشا، گروهبان ارتش عثمانی در همدان، به لشکرکشی های خود به لرستان ادامه داد. پس از عبور از گردنه هاوا و آلشتر به سوی علی مردان که بر ضد عثمانی قیام کرده بود، لشکر کشید. علی مردان که نتوانست مقاومت کند ابتدا به شوشتر و سپس به دزفول عقب نشینی کرد. خرم آباد در ماه اکتبر تحت سلطه عثمانی ها درآمد. در شمال، والی ایرانی اردبیل، با تسلیم اطاعت خود از کوپرولو عبدالله پاشا، حاکمیت عثمانی را پذیرفت، به شرطی که مقبره صفی الدین اردبیلی، که نشان دهنده قداست شهر برای ایرانیان بود، تعرضی قرار نگیرد. چلبی زاده مورخ عثمانی می نویسد: صلح با هوتکی ها. اشرف افغان رهبر هوتکیان که با تصرف اصفهان تاج و تخت ایران را به دست گرفته بود، سفیر خود به نام عبدالعزیز خان را در ۲ ژوئن ۱۷۲۵ به استانبول فرستاد تا با عثمانی ها صلح کند. سفیر که در ۲۵ ژانویه ۱۷۲۶ وارد پایتخت عثمانی شد، سه نامه آورد: نامه اشرف خان خواستار عقب نشینی عثمانی ها از سرزمین های تسخیر شده ایران شد، در نامه صالح خان صدراعظم اشرف پیشنهاد تعیین مرز می شود و نامه سوم که به امضای ۱۹ تن از علمای افغان رسیده بود، از جنگ بین عثمانی ها و افغان ها که سنی مذهب ب
ودند، انتقاد می کرد. خواسته های دو نامه اول توسط وزیر اعظم داماد ابراهیم پاشا رد شد و نامه ای به امضای ۱۶۰ نفر از علمای عثمانی علیه نامه سوم فرستاده شد. با رد پیشنهادها هوتکی ها، جنگ دوباره در سال ۱۷۲۶ آغاز شد. حملات عثمانی به ایران (۱۷۲۶). حملات احمدپاشا فرمانده همدان توسط ارتش متشکل از ۴۰۰۰۰ سرباز قبایل عرب به فرماندهی بنی جمیل متوقف شد اما در نبرد ناکا در ۲۵ می شکست خوردند. در حالی که نیروهای عثمانی در چهار جبهه پیروزهای جداگانه ای به دست آوردند، احمد پاشا با ارتش اصلی عثمانی در ماه نوامبر به سمت اصفهان پیشروی کرد که در اختیار هوتکی ها بود. احمد پاشا به اشرف پیغام داد که افغان ها مردم ناشایسته ای هستند که به ناحق پادشاهی را معزول و سلطنت را غصب کرده اند و شاه سلطان حسین را شاه قانونی ایران دانست. اشرف از این پیغام سخت خشمگین شد و افرادی را برای کشتن شاه سلطان حسین به اصفهان فرستاد و اشرف سر شاه سلطان حسین را برای احمدپاشا ارسال کرد. در ۲۰ نوامبر در نزدیکی همدان هنگامی که سواره نظام کُرد از جنگیدن با ارتش سنی هوتکی ها خودداری کرد و عقب نشینی کرد، ارتش عثمانی از هوتکی ها شکست خورد و به سمت همدان عقب نشینی کر
د. هوتکی ها زنجان، ابهر و طارم را در شمال پس گرفتند. مذاکرات صلح و معاهده همدان (۱۷۲۷). پس از عقب نشینی ارتش عثمانی، در سال ۱۷۲۷ در حالی که عثمانی ها برای وارد کردن ضربه نهایی به هوتکی ها تدارک سازمان یافته تری داشتند، هوتکی ها سفیران خود، ابتدا حاجی اسماعیل و سپس ملا نصرت را نزد احمد پاشا در همدان فرستادند و پیشنهاد صلح دادند. مذاکرات در زمانی آغاز شد که ارتش اصلی عثمانی با آمدن از کرمانشاه به همدان در۲۳ سپتامبر آماده حمله می شد. در ۴ اکتبر توافقی با ۱۲ ماده حاصل شد. طبق این موافقتنامه: پس از جنگ. عهدنامه همدان که در سال ۱۷۲۷ به امضا رسید، چندان دوام نیاورد. نادرقلی که فرمانده کل سپاه شاه تهماسب دوم شده بود، ایران را که تحت اشغال عثمانی ها، روس ها و افغان ها بود احیا کرد، در سال ۱۷۲۹ با شکست دادن هوتکی های افغان وارد اصفهان شد. در سال ۱۷۳۰ برای تصرف سرزمین های تصرف شده توسط عثمانی ها حمله ای را آغاز کرد. در نتیجه، عثمانی ها خود را در جنگی شدید دیدند که تا سال ۱۷۴۶ با وقفه ادامه یافت. حمله نادرقلی در سال ۱۷۳۰ و غافلگیری عثمانی ها تأثیر تکان دهنده ای بر استانبول گذاشت و منجر به وقوع شورش حامیان هلیل شد که به پ
ایان دوره لاله ها که از سال ۱۷۱۸ ادامه داشت، انجامید.
روز پیروزی در میدان تایمز عکس بسیار مشهوری است از آلفرد آیزنشتت که در آن یک ملوان نیروی دریایی ایالات متحده را به هنگام در آغوش کشیدن و بوسیدن دختری غریبه به نمایش گذاشته است. دختر درون تصویر به احتمال بسیار زیاد یک دستیار دندانپزشک است. تصویر مصادف است با روز پیروزی بر ژاپن که با نام "وی-جی دی" هم مشهور است. این تصویر در شهر نیویورک و میدان تایمز اسکوئر گرفته شده است. آیزنشتت در حال عکاسی از وقایع خودجوش و بی اختیار در میدان تایمز، درست در حین نزدیکی و تقریباً می توان گفت مقارن با اعلام خبر پایان جنگ با ژاپن (که قرار بود توسط رئیس جمهور هری اس ترومن در ساعت ۷ قرائت شود) بود که با این صحنه مواجه شد. وی اظهار داشته که فرصتی برای به دست آوردن و اطلاع از نام سوژه های تصویر نداشته چرا که به سرعت در حال تصویربرداری از وقایع رویدادهای این جشن بوده است. این عکس، به وضوح چهرهٔ هیچ کدام از افراد درگیر در این اتفاق را نشان نمی دهد و افراد زیادی در مقاطع مختلف مدعی شدند که سوژه های تصویر موصوف هستند که این ادعاها هیچگاه تأیید نشد. این عکس درست در جنوب خیابان چهل وپنجم گرفته شده است و مکان تلاقی خیابان هفتم (منهتن) و خیا
بان برادوی را نشان می دهد. دانلد اولسن و گروه تحقیقاتی وی تخمین زده اند که این عکس در ساعت ۵:۵۱ بعد از ظهر گرفته شده است. در بخش صفحات تاریخی مجلهٔ لایف اشاره شده است که این تصویر با دوربین لایکا ۳ ثبت شده است. در دهه ۲۰۰۰ میلادی، به دلیل ابراز شواهدی مبنی بر عدم رضایت زن برای بوسیده شدن، فرضیه ها و انتقادهایی در زمینهٔ تصویرگری از یک تعرض جنسی نیز مطرح شد. از دیدگاه آلفرد آیزنشتات. آلفرد آیزنشتات در دو کتابی که با فاصله چند دهه نوشت، دو روایت کمی متفاوت از گرفتن عکس و ماهیت آن ارائه داد. در کتاب اولش (آیزنشتات در آیزنشتات ) نوشته است: او در کتاب «چشم آیزنشتات» چنین نوشته است: عکس او یک شبه به یک نماد فرهنگی بدل شد و با ثبت حق چاپش، آیزنشتات با احتیاط حقوق آن را کنترل کرد و فقط تعداد محدودی چاپ مجدد را تعیین کرد که نحوه استفاده از آن را تعیین می کند. عکاس دیگری نیز همین صحنه را ثبت کرده. ویکتور یورگنسن، عکاس خبرنگار نیروی دریایی ایالات متحده، نمای دیگری از همان صحنه را که روز بعد در نیویورک تایمز منتشر شد، ثبت کرد. یورگنسن عنوان عکس خود را بوسیدن جنگ خداحافظی عنوان کرد. کمتر میدان تایمز را در پس زمینه نشان می
دهد، فاقد نمای مشخص تقاطع پیچیده است، بنابراین باید مکان را با استفاده از سایر جزئیات شناسایی کرد. این عکس تاریک است و جزئیات اندکی از سوژه های اصلی را نشان می دهد، پایین و پایین سوژه ها را نشان نمی دهد، اما به وضوح آن بوسه قدرتمند را نشان می دهد. برخلاف عکس آیزنشتات که توسط کپی رایت محافظت می شود، این عکس نیروی دریایی در مالکیت عمومی است زیرا توسط یک کارمند دولت فدرال در حال انجام وظیفه رسمی تهیه شده است. گرچه زاویه عکس یورگنسن از نظر هنری کمتر از عکس آیزنشتات می تواند جالب باشد، اما به وضوح محل دقیق بوسه را نشان می دهد، همان طور که در جلوی ساختمان بانک شیمیایی و ساختمان اعتماد وجود دارد، با علامت داروخانه Walgreens روی آن نمای ساختمان در پس زمینه قابل مشاهده است. زن متحیر شده در سمت چپ در عکس یورگنسن به طور قطعی کی هیوز دوریوس از یوتا شناخته شده است. هویت سوژه های عکس. مجله زندگی ابتدا از سوژه های عکس خواست خودشان را نشان دهند اما هیچ پاسخی دریافت نکرد. ده ها سال بعد، در سال ۱۹۸۰، آیزنشتات درخواست یک نسخه از عکس را از زنی که ادعا می کرد زن موجود در آن است، دریافت کرد. این مجله را بر آن داشت تا درخواستی را
برای این مرد برای شناسایی خود منتشر کند. آنها چندین ادعا از مردان و به طور غیرمنتظره ادعاهای اضافی از زنان دریافت کردند. گرتا زیمر فریدمن. لارنس وریا و جورج گالدوریسی، نویسندگان کتاب «ملوان بوسنده»، در سال ۲۰۱۲ دربارهٔ هویت افراد عکس که به شهرت زیادی رسیده است، از مصاحبه های مدعیان، تجزیه و تحلیل عکس متخصص و شناسایی افراد در پس زمینه و همچنین استفاده کردند. مشاوره با انسان شناسان پزشکی قانونی و متخصصان تشخیص چهره. آنها به این نتیجه رسیدند که این زن گرتا زیمر فریدمن است و در این عکس لباس بهداشتی دندانپزشکی خود را پوشیده است. ادیت شاین. ادیت شاین در سال ۱۹۸۰ با ارسال نامه ای به آیزنشتات ادعا کرد زنی است که در این عکس حضور دارد. نامه شاین مجله را بر آن داشت تا درخواستی را برای طرح موضوع دیگر منتشر کند. تعدادی پاسخ دریافت شد، هم از زن و هم مرد که ادعا می کردند یکی از افراد است. با این وجود، شایان بدنامی مرتبط با ادعای خود را گسترش داد و دعوتنامه ها را برای شرکت در رویدادهای مربوط به عکس و دیدار با مردانی که ادعا می کردند ملوان است قبول کرد.
اسکناس پنجاه دلاری آمریکا اسکناسی رایج در ایالات متحده آمریکا است که برروی این اسکناس عکس یولیسیز سایمن گرانت هجدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و بر پشت این اسکناس عکس کنگره ایالات متحده آمریکا نقش بسته است.
عقد وکالت،یکی از عقود معینه است که در قانون مدنی ایران از ماده ۶۵۶ تا ۶۸۳ دربارهٔ آن صحبت شده و یکی از انواع عقود جایز به شمار می رود. بنا بر تعریف ماده ۶۵۶ قانون مدنی: «عقد وکالت، عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود می نماید.» طرفی که وکالت می دهد موکل یا اصیل می نامند و طرفی که وکالت به او داده شده و آن را می پذیرد وکیل است که نماینده موکل به حساب می آید. موکل می تواند برای انجام هر کاری که خود قادر به انجام آن است به شخص دیگری وکالت دهد مگر آنکه آن امر قائم به شخص باشد مانند ادای شهادت، سوگند، لعان و… وکیل می تواند در مقابل عملی که انجام می دهد اجرت یا همان حق الوکاله دریافت کند و حتی می تواند این امر را مجانی انجام دهد. انواع وکالت. وکالت انواعی دارد که می توان به موارد زیر اشاره کرد. نحوه پایان عقد وکالت. عقد وکالت بنا به ماده ۶۷۸ به سه طریق پایان می یابد: البته باید دانست اگر وکالت بلاعزل داده شود دیگر نمی توان فرض عزل توسط موکل را متصور شد اما از آنجا که عقد وکالت نوعی عقد جایز است و عقد جایز با فوت و حجر هر یک از طرفین منفسخ می شود و به هم می خورد وکالت بلاعزل نیز
با فوت و حجر هر یک از طرفین از بین می رود. برای اینکه موکل بتواند به دادگاه وکیل معرفی کند لازم است که آن شخص معرفی شده وکیل دادگستری باشد. توجه نمایید هیچ وقت به وکلای کاری (اداری) وکالت بلاعزل ندهید مگر ضم امین یا ناظر تعیین کنید و اگر در فرم های چاپی وکالتی دفتر خانه ها نوشته شده ضمن عقد خارج لازم حتما عقد مذکور را قید کنند. موارد متعدد از وکالت بلاعزل حتی توسط نزدیکترین افراد به ضرر موکل عمل کرده اند.
دلخوری وضعیت روحی و خلقی ناخوشایندی است که به دلیل تحریک پذیری و حواس پرتی به واسطهٔ یک اندیشه در فرد پدید می آید. این پدیده می تواند احساساتی مانند سرخوردگی و عصبانیت را در فرد تحریک نماید. بر اساس مطالعهٔ منتشر شده ای در "نشریه بین المللی مدیریت تعارض"، مشخص شده که واکنش یک شخص به دلخوری، دست کم آن هنگام که عاملش شخص دیگری باشد، چنانچه حل وفصل نشود، می تواند فرد دلخور را به درجات لاینحل و تشدیدکننده افراطی سوق دهد. جدل های هدفمند بر پایهٔ روان پریشی (جنگ روانی) می تواند سبب ایجاد دلخوری با قصد انحراف موضوع و از میان برداشتن سطح مقاومت در فرد هدف شود. به عنوان مثال در سال ۱۹۹۳ در ویکو، تگزاس اداره تحقیقات فدرال ایالات متحده (اف بی آی) در ماجرای واقعه ویکو در خارج از کلیسای فرقه داودیه با کمک بلندگوهایی اقدام به پخش ترانه هایی نمود که به طور خاص برای تحریک و ایجاد دلخوری افراد این فرقه تنظیم شده بودند تا دیوید کورش و پیروان فرقه او را مجاب به تسلیم شدن نمایند.
محض رضای مسیح (به انگلیسی: For Christ's Sake) یک فیلم کمدی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی جکسون داگلاس و تهیه کنندگی ویل رائه است. این فیلم در ۶ دسامبر ۲۰۱۱ در دی وی دی منتشر شد. داستان. این فیلم در مورد یک کشیش به نام رابرت است که می فهمد برادر تبعیدی اش برای درمان سرطان به پول زیادی احتیاج دارد. او مخفیانه از صندوق اضطراری کلیسا وام می گیرد و آن را به برادرش وام می دهد، اما بعداً می یابد که برادرش از این پول برای تأمین مالی فیلم پورنو استفاده کرده است.
اولیو موریس (۱۹۵۲–۱۹۷۹) رهبر و فعال اجتماعی سیاه پوست و فمینیست بود که در مبارزه سیاه پوستان، مبارزه ملی و مبارزه احقاق حقوق سیاه پوستان فعالیت کرده است. اوایل زندگی. او متولد جامائیکا بود و از ۹ سالگی به همراه خانواده خود به لندن مهاجرت کرد و در کشور انگلستان در کالج تحصیل کرد. زندگی و فعالیت. در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۹، کلمنت گوموالک، دیپلمات نیجریه ای مورد بدرفتاری پلیس قرار گرفت، کسی در پلیس دیپلمات بودن او را باور نکرد، موریس در گزارشی از این حادثه رفتار غیرانسانی با سیاه پوستان را نمایش داد. جنبش پلنگ سیاه. در اوایل دهه ۱۹۷۰ موریس در کنار لینتون کوزی جانسون و کلوویس رید به عضویت در بخش جوانان جنبش سیاه پلنگ انگلیس (بعداً جنبش سیاه کارگران) درآمد. گروه زنان سیاه Brixton. او عضو مؤسس گروه زنان سیاه Brixton بود که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد. هدف این گروه ارتقا آگاهی دربارهٔ سیاه پوستان و زنان سیاه بود. موریس بین سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۷۸ در دانشگاه منچستر تحصیل کرد و همزمان به فعالیت ها و مبارزه سیاسی خود ادامه داد. سازمان زنان تبار آفریقایی و آسیایی (OWAAD). او عضو مؤسس سازمان زنان تبار آفریقایی و آسیایی (OWAAD) در لندن بود. O
WAAD نخستین کنفرانس خود را در مرکز Abeng در مرکز گرشام در بریکسون برگزار کرد. مرگ. موریس در طی سفر به اسپانیا بیمار شد و در سال ۱۹۷۹ در بیمارستان سنت توماس درگذشت.
ژرژ امیل لئونارد تیونیس (; – ) یک سیاستمدار اهل بلژیک بود. وی دو دوره از ۱۶ دسامبر ۱۹۲۱ تا ۱۳ مه ۱۹۲۵ و سپس از ۲۰ نوامبر ۱۹۳۴ تا ۲۵ مارس ۱۹۳۵ نخست وزیر این کشور بود. ژرژ تیونیس در ۴ ژانویه ۱۹۶۶، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
مارینا بکه-رومانچوک (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است.
چرخش () یک فیلم در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دینا دلانی، پاولا گراچس، روبن بلیدز، رایان مریمان، و استنلی توچی اشاره کرد. این فیلم اقتباسی از یک رمان اثر دونالد اورت آکسین است.
نقطه نیم توان یا پهنای باند نیم توان نقطه ای است که در آن توان خروجی به نیمی از مقدار اوج خود کاهش یافته است. یعنی در سطح تقریباً منهای 3 دسی بل در فیلترها، فیلترهای نوری، تقویت کننده های الکترونیکی، نقطه نیم توان یک تعریف متداول برای فرکانس قطع است. در توصیف آنتن ها، نقطه نیم توان به موقعیت اندازه گیری به عنوان یک زاویه مربوط می شود و جهت گیری را توصیف می کند . تقویت کننده ها و فیلترها. این اتفاق می افتد هنگامی که ولتاژ خروجی به formula_1 (0.707 ~) از حداکثر ولتاژ خروجی right) approx -3.0103, mathrm{dB}&lt;/math&gt;}} کاهش یافته است و توان به نصف کاهش یافته است. یک تقویت کننده میان گذر دارای دو نقطه نیم توان است، در حالی که یک تقویت کننده پایین گذر یا یک تقویت کننده بالاگذر فقط دارای یکی است. پهنای باند یک تقویت کننده معمولاً به عنوان تفاوت بین نقاط نیم توان پایین تر و بالاتر تعریف می شود. بنابراین به عنوان پهنای باند 3 دی بی نیز شناخته می شود. در مورد تقویت کننده پایین گذر، هیچ نقطه نیم توان پایین تر وجود ندارد، بنابراین پهنای باند نسبت به جریان مستقیم یعنی 0 رادیان بر ثانیه اندازه گیری می شود. آنتن ها. در
آنتن ها، بیان "نقطه نیم توان" به فرکانس مربوط نمی شود: درعوض، میزان فضای پرتو آنتن را توصیف می کند. نقطه نیم توان زاویه چرخش ترازبندی است که در آن بهره آنتن برای اولین بار به نیم توان (تقریباً -3 دی بی) از اوج می افتد. زاویه بین نقاط به عنوان عرض پرتو مشهور است.
چرخش () یک فیلم مستند آمریکایی به کارگردانی برایان اسپرینگر است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. این مستند انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۹۲) و شورش های ۱۹۹۲ لس آنجلس را پوشش می دهد.
در مخابرات و مهندسی رادار، آنتن ترازبندی محور حداکثر بهره (حداکثر توان تابشی) یک آنتن جهت دار است. برای اکثر آنتن ها، ترازبندی محور تقارن آنتن است. به عنوان مثال، برای آنتن های بشقابی محوری، آنتن ترازبندی محور تقارن بشقاب پربولیکی است و الگوی تابش آنتن (گلبرگ اصلی) در مورد محور ترازبندی متقارن است. بیشتر محورهای آنتن ترازبندی با شکل آنها ثابت شده و قابل تغییر نیستند. با این وجود آنتن های آرایه فازی می توانند پرتو را به صورت الکترونیکی هدایت کنند و با تغییر فاز نسبی امواج رادیویی ساطع شده توسط عناصر مختلف آنتن، زاویه ترازبندی را تغییر دهند، و حتی پرتوها را در جهت های مختلف (چند ترازبندی) تابش کنند. اصطلاح "ترازبندی" از آنتن های پربهره مانند بشقابی پربولیک، که پرتوهای باریک و مدادی شکل تولید می کنند، تهیه شده است که هدف قرار دادن دقیق آنتن گیرنده دور دشوار است. این ها معمولاً برای کمک به هدف گیری، مجهز به ترازبندی های نوری هستند.
سقط جنین اجباری () زمانی رخ می دهد که مرتکب با زور، تهدید و اجبار باعث سقط جنین شود یا با با بهره گیری از ناتوانی زن، با اعمال فشار او را مجبور به رضایت دادن برای سقط جنین بکند. مانند عقیم سازی اجباری، سقط جنین اجباری ممکن است شامل تعرض جسمی به دستگاه تولید مثل در زنان باشد. جمهوری خلق چین. در جمهوری خلق چین سقط جنین اجباری همراه با اجرای سیاست تک فرزندی اتفاق افتاده است. این موارد نقض قوانین چین بوده و سیاست رسمی نیستند. چن گوانگ چنگ در سال ۲۰۰۵ میلادی به دلیل افشای سقط جنین و عقیم سازی اجباری هفت هزار زن در استان شاندونگ توسط دولت محلی بازداشت شد.