Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هش در بغداد بازگرداند و اینچنین موقعیت امیرالامرایی را در تاریخ ۱۸ فوریه بدست آورد و از خلیفه لقب «ناصرالدوله» گرفت. حمدانیان نیز در مواجهه با مشکلات مالی نتوانستند کنترل خود را تثبیت کنند و شورش نظامی به فرماندهی ژنرال ترک توزون، نصیرالدوله را مجبور کرد که شهر را ترک کند (۱۱ مه ۹۴۳) و به پایگاه خود در موصل عقب نشینی کند. توزون در ۱ ژوئن امیرالامرا شد. المتقی مجدداً سعی کرد استقلال خود را بازیابد و شهر رقه را به جای بغداد، پایتخت خود خواند و با اخشیدیان که او را تشویق به پناه بردن به مصر می کردند، تماس برقرار کرد. در پایان، المتقی از این طرح خودداری کرد و به بغداد بازگشت اما توزون خلیفه المتقی را عزل و او را کور کرده و مستکفی () را به تاج و تخت رسانید. سلطنت توزون تا زمان مرگش در اوت/سپتامبر ۹۴۵ ادامه داشت، اما تحت الشعاع قدرت رو به رشد آل بویه قرار گرفت. در سال ۹۴۴ معزالدوله دیلمی تلاش کرد بغداد را تصرف کند، اما شکست خورد. پس از مرگ توزون، منشی و جانشین او، محمد بن شیرزاد، سعی کرد به کمک همپیمانی با ناصرالدوله حمدانی، تهدید آل بویه را دفع کند. تلاش او بی نتیجه ماند و در ۱۷ ژانویه ۹۴۶ آل بویه به رهبری معزالدو
له وارد بغداد شدند. زین پس تا اواسط قرن یازدهم میلادی، که دودمان سلجوق توانستند به بغداد راه یابند، آل بویه بر خلافت عباسی تسلط داشتند. در دوران بوییان. داشتن لقب امیرالامره به آل بویه مرجعیت و مشروعیت می داد و چارچوب نهادی را در بغداد پی ریخت که دیگر خلیفه را صرفاً به یکی از مقامات دولتی تبدیل کرده و حقوق سالانه ای به او می داد. اگرچه احمد بن بویه (معزالدوله) بغداد را تصرف کرد، اما روابط خانوادگی باعث شد برادر بزرگ تر او که در فارس بود، به نام علی و ملقب به عمادالدوله دیلمی، منصب امیرالامرایی بستاند. پس از مرگ او در سال ۹۴۹، رکن الدوله حسن دیلمی، حاکم ری، دومین برادر بود که تا سال ۹۷۶ امیرالامرا لقب داشت. اما به نظر می رسد که احمد (معزالدوله) به حکومت خود ادامه داد. این لقب در عراق برای جانشینان احمد حفظ شد و آن را برای پسرش، عزالدوله، به ارث نهاد. در پاسخ، پسر و وارث رکن الدوله عضدالدوله () عناوین حاکمیتی به سبک ایرانی، مانند شاهنشاه، پادشاه، یا مالک الملوک ("پادشاه شاهان")، را برای خود باب کرد تا بر برتری خود تأکید کند؛ بنابراین، در زمان حاکمان بعدی، القاب فارسی برجسته تر بود و آل بویه امیرالامرا را کنار ن
هادند. به طور کلی، به نظر می رسد که استفاده بوییان از عنوان امیرالامرا متناقض بوده و بیشتر به صورت یک عنوان افتخاری به کار گرفته می شد تا یک مقام. در دیگر ممالک اسلامی. ایران و خراسان. در دولت سامانی و غزنویان ظاهراً کسی به جز ابوعلی سیمجوری که در سال ۹۹۱ کنترل خراسان را به دست گرفته بود، خود را امیرالامرا معرفی نکرد. سلسله های مسلمان بعدی، چه ایرانی و چه ترک، این عنوان را بیشتر در زمینه نظامی به کار بردند، اگرچه همیشه با فرماندهی کل ارتش مرتبط نبود. بنابرین ترکان سلجوقی که در اواخر قرن یازدهم بر سرزمین های پیشین خلافت حاکمیت یافتند، عنوان مذکور را به صورت یکی از نام های بسیاری که برای فرماندهان ارشد نظامی خود می گزیدند (همچون اسپهسالار، امیر سالار، مقدم العسکر و غیره) به کار بردند. تنها دو مورد شناخته شده است که شاهزادگان این سلسله این عنوان را به شکلی متمایز استفاده کردند: عثمان، پسر چغری بیگ، که در سال ۱۰۷۳ به عنوان والی شمال افغانستان معرفی شد، و محمد، نوه چغری بیگ، که در ۱۰۹۷ در خراسان علیه برادرزاده خود، برکیارق ()، قیام کرد. در دودمان صفویان، این عنوان در ابتدا از اهمیت قابل توجهی برخوردار بود، زیرا در
اختیار فرمانده کل قوای قزلباش بود که ستون اصلی رژیم صفوی را تشکیل می دادند. در زمانی که حسین بیگ شاملو در سال های ۱۵۰۱–۱۵۱۰ میلادی، این جایگاه را در اختیار داشت، امیرالامرا بالاترین جایگاه نظامی کشور بود و از قدرت زیادی برخوردار بود اما با برافتادن قدرت شاملو، قورچی باشی، فرمانده ترکمن های سوارکار، جایگاه بالاتری یافت. امیرالامرا در زمان شاه تهماسب یکم، برای مدتی احیا شد ولی پس از آن تا اواخر دوران صفوی برچیده شد. مملوکان مصر و عثمانی. این عنوان همچنین، هرچند به ندرت، توسط سلطنت مملوک به مرکزیت قاهره، به کار برده می شد و ظاهراً با فرمانده ارتش (اتابک العساکر) مرتبط بود. اما به نظر می رسد که به دیگر امیران نیز چنین لقب داده باشند. در امپراتوری عثمانی، امیرالامرا با لقب فارسی درهم آمیخت و به عنوان ترجمه ای بر ("بیگ ِبیگ ها") از آن استفاده کردند. در سیسیل. در نتیجهٔ استمرار امارت سیسیل بر جزیره سیسیل، حکومت ایتالیایی-نورمنی پادشاهی سیسیل از برخی واژه های عربی همچنان بهره می برد و امیر ( در لاتین، در زبان یونانی، که هر دو زبان رسمی بودند), لقب کسی بود که قدرت نظامی و اداری زیادی داشت. برای مثال جورج انطاکیه، یک
مسیحی یونانی تبار، در زمان راجر دوم () امیر او بود و به او لقب امیر بزرگ (, ) و 'امیر امیران' (, ) داده بودند. با مرگ او , این لقب تا سال ۱۱۵۴ ناپدید شد و در این هنگام ویلیام اول سیسیلی () به مایو القاب مشابهی داد. آخرین فرد با لقب مارگاریتوس بود که تا زمان قدرتگیری خاندان هووتویل در ۱۱۹۴ امیر الامرا بود. استفاده از این لفظ همچنین برای «دریابدها»، تا قرن سیزدهم در غرب مدیترانه ادامه داشت.
سودیپتو چاترجی (زادهٔ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴) بازیگر و نمایشنامه نویس و شاعر هندی است. او در دانشگاه های مختلفی در آمریکا و انگلیس و هند تدریس کرده است. چاترجی در سالِ ۲۰۱۰ "مرگ یزدگرد"ِ بهرام بیضایی را در کالج دانشگاهی لندن به زبانِ انگلیسی نمایش داد. اتّهام آزار جنسی. در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹ دانشجویی چاترجی را متّهم به آزار جنسی خود کرد. سپس دو زن دیگر همین اتّهام را به او زدند. چاترجی اتّهامات را رد کرد و آن ها را ناشی از بدفهمی نوعی آموزش تئاتری دانست که رنگ جنسی هم دارد. ولی دستگیر شد. خیلی از تئاتری ها رفتارش را محکوم کردند.
جیمز ساموئل کلمن ؛ (۱۲ مه ۱۹۲۶–۲۵ مارس ۱۹۹۵) جامعه شناس، نظریه پرداز و پژوهشگر تجربی آمریکایی بود که عمدتاً در دانشگاه شیکاگو مستقر بود. کلمن در سال ۱۹۹۱ به عنوان رئیس انجمن جامعه شناسی آمریکا انتخاب شد. او جامعه شناسی آموزش و پرورش و سیاست عمومی را مطالعه کرد و یکی از اولین کاربران اصطلاح سرمایه اجتماعی بود. کتاب "بنیادهای نظریهٔ اجتماعی" او بر نظریه های جامعه شناسی تأثیر گذاشت. کتاب هائ "جامعه نوجوانان" (۱۹۶۱) و "گزارش کلمن" ("برابری فرصت های آموزشی"، ۱۹۶۶) دو تا از پر استنادترین منابع در جامعه شناسی آموزش و پرورش بودند. گزارش عالی کلمن به دگرگونی نظریه آموزشی، تغییر شکل سیاست های آموزشی ملی کمک کرد و بر افکار عمومی و دانشمندان در مورد نقش مدرسه در تعیین برابری و بهره وری در ایالات متحده تأثیر گذاشت. اوایل زندگی. جیمز ساموئل به عنوان پسر جیمز و مورین کلمن، دوران کودکی را در بدفورد، ایندیانا گذراند ولی پس از آن به لوئیزویل، کنتاکی مهاجرت کرد. پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۴۴، او در یک مدرسه کوچک در ویرجینیا ثبت نام کرد ولی در طول جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد. کلمن مدرک لیسانس خود را در
مهندسی شیمی از دانشگاه پردو در سال ۱۹۴۹ دریافت نمود و در سال ۱۹۵۲ در ایستمن کداک شروع به کار کرد. کلمن به جامعه شناسی علاقمند شد و تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه کلمبیا ادامه داد و در سال ۱۹۵۵ فارغ التحصیل شد. شغل. کلمن با دو مطالعه در زمینه حل مسئله به شهرت دست یافت: "درآمدی بر جامعه شناسی ریاضی" (۱۹۶۴) و "ریاضیات کنش جمعی" (۱۹۷۳). او در دانشگاه استنفورد و دانشگاه شیکاگو تدریس می کرد. در سال ۱۹۵۹ به دانشگاه جان هاپکینز رفت و در آنجا به عنوان دانشیار تدریس می کرد و «گروه جامعه شناسی» را تأسیس نمود. در سال ۱۹۶۵ در اجرای طرح کملوت شرکت داشت: یک طرح پژوهشی دانشگاهی که توسط ارتش ایالات متحده از طریق دفتر تحقیقات عملیات ویژه برای آموزش تکنیک های ضدشورش انجام می شود. او سرانجام سال ۱۹۷۳ که به دانشگاه شیکاگو بازگشت و استاد تمام وقت در روابط اجتماعی شد. پس از بازگشت، استاد و مدیر ارشد مطالعات مرکز ملی افکارسنجی شد. در سال ۱۹۹۱، کلمن به عنوان هشتاد و سومین رئیس انجمن جامعه شناسی آمریکا انتخاب شد. در سال ۲۰۰۱، کلمن در کتاب ریچارد پوزنر تحت عنوان "روشنفکران عمومی: مطالعه ای در مورد انحطاط" در میان ۱۰۰ روشنفکر برتر آمر
یکایی قرار گرفت." کلمن تحت تأثیر جیمز برنهام و پل لازارسفلد با جامعه شناسی ریاضی و توسط رابرت کی. مرتن با نظریات امیل دورکیم آشنا شد. کلمن با نوجوانی، اقدامات شرکتی و انتخاب عقلانی مرتبط است. او با جامعه شناسان پیتر بلاو، دانیل بل و سیمور مارتین لیپست زمینه های مشترک دارد و برای اولین بار پس از اخذ دکترا با آنها پژوهش کرد. مشارکت های عمده. گزارش کلمن. به گزارش کلمن در زمینهٔ جامعه شناسی آموزش و پرورش به طور گسترده استناد شده است. در دهه ۱۹۶۰، در زمان تدریس در دانشگاه جانز هاپکینز، اجرای این پژوهش به کلمن و چندین پژوهشگر دیگر توسط «مرکز ملی آمار آموزش و پرورش» سفارش داده شد. گزارشی در مورد برابری آموزشی در ایالات متحده، یکی از بزرگترین مطالعات تاریخ بود که بیش از ۶۵۰۰۰۰ دانش آموز در نمونه آماری مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه آن گزارش مفصل، بیش از ۷۰۰ صفحه شد. گزارش سال ۱۹۶۶ با عنوان "«برابری فرصت های آموزشی»" (که با نام "«گزارش کلمن»" نیز شناخته می شود)، به بحث هایی در مورد «تأثیر مدرسه» دامن زد که امروزه نیز مطرح است. به عنوان یک مدرک و یافته کلیدی در گزارش کلمن و پژوهش های بعدی، چنین گفته می شود که معمولاً "«بو
دجهٔ مدرسه تأثیر کمی بر پیشرفت دانش آموزان دارد.»" از نظر امکانات فیزیکی، برنامه های درسی رسمی و سایر معیارهای قابل اندازه گیری، تفاوت کمی بین مدارس سیاه و سفیدپوستان وجود داشت. همچنین، شکاف قابل توجهی در نمرات پیشرفت تحصیلی بین کودکان سیاه پوست و سفیدپوست کلاس اول وجود داشت. با وجود شرایط مشابه مدارس سیاه و سفید، این شکاف در پایان مقطع ابتدایی بیشتر شد. تنها متغیر ثابتی که تفاوت های نمره را در هر گروه نژادی یا قومی توضیح می دهد، پیشرفت تحصیلی و وضع اقتصادی والدین بود. بنابراین پیشینه و وضعیت اجتماعی - اقتصادی دانش آموز در تعیین نتایج تحصیلی دانش آموز اهمیت بیشتری دارد. به طور مشخص، نگرش والدین و مراقبان در خانه و همسالان در مدرسه دانش آموزان نسبت به آموزش و پرورش موثرتر است. علاوه بر این، تفاوت در کیفیت مدارس و معلمان، تأثیر مثبت کمی بر نتایج پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. این گزارش منجر به پژوهش های گسترده تر شد. در پژوهش های جدید به نتایج مشابهی رسیدند. سرمایه اجتماعی. در کتاب «بنیادهای نظریهٔ اجتماعی»، کلمن نظریه خود را در مورد سرمایه اجتماعی مورد بحث قرار می دهد: مجموعه منابعی که در «روابط خانوادگی» و د
ر «سازمان اجتماعی جامعه» یافت می شود. کلمن باورمند بود سرمایه اجتماعی برای رشد شناختی یا اجتماعی کودک یا جوان مفید است. او سه نوع اصلی سرمایه را مورد بحث قرار داده است: انسانی، فیزیکی و اجتماعی. سرمایه انسانی شامل مهارت ها، دانش و تجربه یک فرد است که ارزش آنها در جامعه تعیین می شود. «سرمایه فیزیکی» که کاملاً ملموس و عموماً یک کالای خصوصی است، از ایجاد ابزارهایی برای تسهیل تولید سرچشمه می گیرد. علاوه بر سرمایه اجتماعی، سه نوع سرمایه گذاری سه جنبهٔ اصلی مبادله سرمایه جامعه را ایجاد می کند. به گفته کلمن، سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی اغلب مکمل یکدیگر هستند. با داشتن مجموعه مهارت ها، تجربیات و دانش معین، فرد می تواند یک پایگاه اجتماعی را کسب و بنابراین سرمایه اجتماعی بیشتری دریافت نماید. با مبادله سرمایه، نظریه های کلمن در مورد تعهدات و انتظارات مطرح می شود. او وضعیت احسان به کسی را «فشار اعتبار» توصیف می کند. اگر فردی نیاز به لطف داشته باشد، اساساً به شخص دیگری فیش اعتباری می دهد که به این معناست که برای کالاها یا خدمات خود بازپرداخت شود. برای اینکه فردی باور کند لطف او متقابل خواهد بود، کلمن باورمند است که دو
شرط حیاتی وجود دارد: در یک محیط اجتماعی باید سطحی از «اعتماد» وجود داشته باشد تا بتوان باور داشت که این تعهد برآورده می شود. همچنین، فرد باید میزان «تعهد» را در نظر بگیرد. در حالی که سرمایه اجتماعی دارای ارزش استفاده است ولی به آسانی قابل مبادله نیست. کلمن ایدهٔ «سرمایه نسبی» را بررسی می کند. او باورمند بود ارزش سرمایه واقعاً به محیط اجتماعی و فرد بستگی دارد. با این حال، ارزش «سرمایه انسانی» و «سرمایه فیزیکی» نیز تغییر خواهد کرد. کلمن همچنین این ایده را بررسی می کند که سرمایه گذاری اجتماعی سخت تر از سرمایه گذاری انسانی و فیزیکی است. سرمایه گذاری در سرمایه فیزیکی معمولاً هم از نظر مالی و هم از نظر اقتصادی تصمیم مناسبی است. سرمایه گذاری در سرمایه انسانی به معنای افزایش هوش و تجربه خود است که مطمئناً کار مثبتی است. وقتی نوبت به سرمایه اجتماعی می رسد، انگیزهٔ سرمایه گذاری همیشه از نظر شخصی جذاب نیست. به گفته کلمن، وقتی افراد در سرمایه اجتماعی سرمایه گذاری می کنند، لزوماً روی خودشان سرمایه گذاری نمی کنند. سرمایه گذاری در سرمایه اجتماعی منجر به سرمایه گذاری در ساختار اجتماعی می شود که سرمایه در آن نهفته است که به ن
وبه خود تنها به نفع افراد و جمعیت هایی است که بخشی از آن ساختار اجتماعی خاص را تشکیل می دهند. میراث. کلمن با کتاب «مقدمه ای بر جامعه شناسی ریاضی» (۱۹۶۴) در ساخت مدل های ریاضی در جامعه شناسی پیشگام شد. رساله بعدی او، «بنیادهای نظریهٔ اجتماعی» (۱۹۹۰)، سهم عمده ای در شکل گیری دقیق تر نظریه پردازی در جامعه شناسی بر اساس انتخاب عقلانی داشت. کلمن بیش از سی کتاب نوشت و مقالات متعددی منتشر کرد. او همچنین یک شرکت آموزشی ایجاد کرد و «بازی های ذهنی» را با هدف بهبود توانایی های دانش آموزان مناطق محروم ساخت و به بازار عرضه کرد. کلمن بحث برانگیزترین یافته های پژوهشی خود را پیش از انتشار «برای سختگیرترین منتقدانش» ارسال می کرد و آن را «بهترین روش برای اطمینان از اعتبار» پژوهش هایش می دانست. در زمان مرگش، او درگیر یک مطالعه طولانی مدت با عنوان «دبیرستان و بالاتر» بود که زندگی و شغل ۷۵٬۰۰۰ نفر را مورد بررسی قرار داده بود که در سال ۱۹۸۰ دانش آموز دبیرستان و بالاتر بوده اند. کلمن نظریه های ماندگاری در مورد نظام آموزش منتشر کرد که به شکل گیری این رشته کمک کرد. با تمرکز او بر تخصیص حقوق می توان به تعارض حقوق پی برد. در اواخر عمرش
، کلمن این پرسش را مطرح کرد که چگونه می توان نظام های آموزشی را پاسخگوتر کرد که سبب شد استفاده و تفسیر مربیان از تست استاندارد را زیر سؤال ببرد. انتشار رسالهٔ «گزارش کلمن» شامل یافته های بسیار اثرگذاری بود که پیشگام جنبه های تبعیض زدایی از مدارس دولتی آمریکا شد. نظریه های او در مورد ادغام نیز مؤثر واقع گردید. وی همچنین این موضوع را مطرح کرد که شکاف تحصیلی بین پولدارها و دیگران کم شود. با ایجاد یک مرکز دانش آموزی جامع، می توان از تجربه آموزشی دانش آموزان بهره فراوان برد.
معجزه خورشید که همچنین با نام معجزه فاتیما شناخته می شود مجموعه ای از رویدادها بود که طبق گزارش ها به نحو معجزه آمیز در ۱۳ اکتبر ۱۹۱۷ رخ داده است و مورد رؤیت جمعیت بزرگی که در فاتیما، پرتغال جمع شده بودند قرار گرفته است. این تجمع در واکنش به پیشگویی ۳ کودک چوپان با نام های لوچیا دوس سانتوس و فرانسیسکو مارتو و جاسینتا مارتو اتفاق افتاد. پیشگویی این بود که مریم باکره (که بانوی ما فاتیما نامیده می شد) در آن تاریخ ظاهر خواهد شد و معجزاتی انجام خواهد داد. روزنامه ها گواهی هایی از شاهدان منتشر کردند که گفتند شاهد فعالیت خارق العاده خورشید بودند مانند این که خورشید ظاهراً «می رقصیده» یا در آسمان حرکات زیگ زاگ داشته و این گونه به سمت زمین نزدیک می شده است یا نور و شعاع چندرنگی منتشر می کرده است. طبق این گزارش ها این رویدادها حدوداً ۱۰ دقیقه طول کشید. تعداد حاضرینی که رویداد را مشاهده کردند تا ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده شده است.
سالنتو (گویش سالنتو: "Salentu", گریکو: "Σαλέντο") یک منطقه فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی در انتهای جنوبی ناحیه اداری آپولیا در جنوب ایتالیا است. این منطقه یک شبه جزیره فرعی از شبه جزیره ایتالیا است که گاهی به عنوان «پاشنه چکمه ایتالیا» شناخته می شود. سالنتو کل منطقه محلی استان لچه، بخش بزرگی از استان بریندیزی و بخشی از استان تارانتو را در بر می گیرد. جغرافیا. شبه جزیره سالنتو از سنگ آهک تشکیل شده است که خلیج تارانتو را از غرب و تنگه اوترانتو را از شرق، دریای آدریاتیک را از شمال و دریای یونان را از جنوب تقسیم می کند. از دیدگاه ژئومورفولوژیکی که به عنوان «شبه جزیره سالنتینا» نیز شناخته می شود، سالنتو مرزهای زمینی میان دریاهای یونانی و آدریاتیک را تا «آستانه مساپی» در بر می گیرد، یک فرورفتگی که در امتداد خط تارانتو - اوستونی قرار دارد و آن را از دریای آدریاتیک جدا می کند. آب و هوای سالنتو معمولاً مدیترانه ای با تابستان های گرم و خشک و زمستان های معتدل و بارانی است که شرایط مناسبی را برای کشت زیتون، مرکبات و درختان خرما فراهم می کند. توپوگرافی به طور کلی مسطح است و دریاهای اطراف می توانند سالنتو را دریابنده آب و هوا
ی بادی در تمام طول سال کند.
هلموت کاهل (; – ) ورزشکار پنج گانه مدرن اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
هربرت شاده (؛ ۲۶ مه ۱۹۲۲ – ۱ مارس ۱۹۹۴) دونده استقامت اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مونخبایار دورجسورن (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل مغولستان و آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
اولگا اولکرس (; – ) شمشیرباز اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
زولتان لونکا (؛ زادهٔ ) بوکسور رومانیایی تبار اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده است.
آلفرد دومپرت (؛ ۲۳ دسامبر ۱۹۱۴ – ۱۱ اوت ۱۹۹۱) دونده دو نیمه استقامت اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
گونتر هازه (؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۲۵) شیرجه رو اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
یواخیم بوشنر (؛ ۸ آوریل ۱۹۰۵ – ۲۲ فوریه ۱۹۷۸) دونده سرعت اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
اشتفان روزنباور (; – ) شمشیرباز اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
وولراد ایبرله (; – ) ورزشکار دهگانه اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یان کواست (؛ زادهٔ ۹ ژانویه ۱۹۷۰) بوکسور اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
یولیوس آیزنکر (; – ) شمشیرباز اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
لیندا کیساباکا (؛ زادهٔ ) دونده نیمه استقامت زن اهل آلمان بود.
بزرگراه ایالتی ()، جادهٔ ایالتی یا مسیر ایالتی (یا نام های مشابه بزرگراه استانی، جاده استانی یا مسیر استانی) معمولاً به جاده ای گفته می شود که "شماره گذاری" یا "نگهداری" از آن توسط یک استان یا ایالت زیرملی انجام می شود. جاده ای که توسط یک استان یا ایالت شماره گذاری شود، مطابق با سلسله مراتب (شمارهٔ مسیرها برای کمک به مسیریابی کاربرد دارند و نشان دهندهٔ مالکیت یا نگهداری آن ها نیستند) در دستهٔ بزرگراه های شماره دار ملی قرار می گیرد کانادا یکی از شناخته شده ترین استثناها در این قانون است). جاده های تحت نگهداری یک ایالت یا استان هم شامل بزرگراه های شماره گذاری شده به صورت ملی، و هم شامل بزرگراه های ایالتی بدون شماره می شوند. بسته به ایالت مورد بحث، «بزرگراه ایالتی» می تواند برابر با یک مفهوم، و «جاده ایالتی» و «مسیر ایالتی» برای مفهوم دیگر مورد استفاده قرار گیرد. در برخی کشورها نظیر نیوزیلند، واژهٔ «ایالت» به معنی کشور یا دولت مستقل به کار می رود؛ بنابراین، در کشورهایی نظیر این کشور، عبارت «بزرگراه ایالتی» جاده ای است که نگهداری و رسیدگی به آن، نه توسط مسئولان محلی، بلکه توسط دولت ملی انجام می گیرد. کشورها. استر
الیا. سامانه مسیرهای ایالتی استرالیا مسیرهای شهری و میان منطقه ای را پوشش می دهد که در سامانه های مسیرهای ملی یا بزرگراه های ملی گنجانده نشده اند. این مسیرها با یک نماد سپر آبی رنگ علامت گذاری شده اند. بعضی اوقات ممکن است با از رده خارج شدن یکی از مسیرهای ملی سابق، یک مسیر ایالتی شکل بگیرد. بیشتر ایالت ها و قلمروها در استرالیا سامانه ای حرفی عددی را برای شماره گذاری مسیرها معرفی کرده اند که یا به طور کامل، یا تا حدودی جایگزین سامانه های قبلی شده اند. ایالات متحده آمریکا. به طور کلی، بزرگراه های ایالتی ترکیبی از جاده های اصلی و فرعی هستند؛ هرچند که برخی از آن ها نیز آزادراه هستند (برای مثال، مسیر ایالتی ۹۹ در کالیفرنیا که بسیاری از شهرهای دره مرکزی را به هم متصل می کند، مسیر ۱۲۸ در ماساچوست یا بخش هایی از مسیر ۱۰۱ در نیو همپشایر). طبق "راهنمای دستگاه های کنترل یکنواخت ترافیک" (MUTCD) هر ایالت دارای سامانهٔ شماره گذاری و نماد سپر مختص به خود است. نماد پیش فرض یک دایرهٔ سفید حاوی شمارهٔ سیاه با قلم سنز-سریف (معمولاً احاطه شده با یک مربح سیاه یا مربعی با گوشه های گرد) است. با این حال، هر ایالت آزاد است تا نمادی م
تفاوت برای خود برگزیند و بسیاری از ایالت ها نیز چنین کرده اند. ایالت ها می توانند طراحی نماد خود را به طور هماهنگ با خصوصیات خود ایالت انجام دهند (برای مثال، به طوری که نمایانگر یک دید کلی از ایالت باشد) تا بتوان نمادهای مسیرهای ایالتی را از مسیرهای میان ایالتی، شهرستانی یا شهری تمایز داد.
هراچیا بوغوسیان ( زاده ) کشتی گیر رشته فرنگی اهل ارمنستان است که در مجموع در مسابقات قهرمانی کشتی زیر ۲۳ سال اروپا برنده ۱ مدال طلا و در مسابقات قهرمانی کشتی زیر ۲۳ سال جهان برنده ۱ مدال برنز و در مسابقات قهرمانی کشتی جوانان اروپا برنده ۱ مدال برنز شد. نتایج مهم. ! colspan="7" | نتایج ! نتیجه ! رکورد ! حریف ! امتیاز ! تاریخ ! رویداد ! مکان ! style=background:white colspan=7 | بلگراد ! style=background:white colspan=7 | ورشو ! style=background:white colspan=7 | بوداپست ! style=background:white colspan=7 | بلگراد ! style=background:white colspan=7 | اسلو ! style=background:white colspan=7 | اسکوپیه ! style=background:white colspan=7 | ورشو ! style=background:white colspan=7 | کی یف ! style=background:white colspan=7 | تالین ! style=background:white colspan=7 | پنتبدرا ! style=background:white colspan=7 | ترناوا ! style=background:white colspan=7 | رم ! style=background:white colspan=7 | تامپره ! style=background:white colspan=7 | دورتموند ! style=background:white colspan=7 | تفلیس ! style=background:white colsp
an=7 | استکهلم
مسابقات جام ملت های اروپا فوتبال زیر ۲۱ سال ۲۰۲۱ (همچنین با نام یورو زیر ۲۱ سال ۲۰۲۱ نیز شناخته می شود) بیست و سومین دوره مسابقات جام ملت های اروپا زیر ۲۱ سال (بیست و ششمین دوره اگر ۳ دوره مسابقات زیر ۲۳ سال نیز لحاظ شود) بود. این مسابقات فوتبال به صورت دوسالانه توسط یوفا با حضور تیم های ملی مردان زیر ۲۱ سال اروپایی برگزار می شود. در ابتدا، ۱۲ تیم مجوز حضور در این رقابت ها را دریافت کردند؛ با این حال در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۱۹، کمیته اجرایی یوفا این تعداد را به ۱۶ تیم افزایش داد. فقط بازیکنانی که در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۹۸ یا بعد از آن متولد شده بودند، مجوز حضور در این رقابت ها را داشتند. این مسابقات به میزبانی مجارستان و اسلوونی برگزار شد. ابتدا قرار بود از ۹ تا ۲۶ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار شود. با این حال، پس از به تعویق افتادن یورو ۲۰۲۰ از ماه ژوئن به ژوئیه ۲۰۲۱ (به دلیل همه گیری کووید-۱۹)، این مسابقات با تأخیر برگزار شد. ابتدا قرار بود تاریخ جدید در ۲۷ مه ۲۰۲۰ اعلام شود، اما سپس به ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰ موکول شد، جایی که جلسه کمیته اجرایی یوفا در مورد تقویم و قالب مسابقات بحث کرد. در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، یوفا اعلام کرد که این مسابقات در د
و مرحله برگزار می شود. مرحله گروهی از ۲۴ تا ۳۱ مارس ۲۰۲۱، و مرحله حذفی از ۳۱ مه تا ۶ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار شد. اسپانیا مدافع عنوان قهرمانی بود، اما در مرحله حذفی (نیمه نهایی) توسط پرتغال از دور رقابت ها کنار رفت. سر انجام در دیدار نهایی (فینال)، پرتغال مقابل آلمان، شکست خورد و آلمان به مقام قهرمانی این رقابت ها رسید. انتخاب میزبان. مجارستان و اسلوونی به عنوان میزبان مشترک در نشست کمیته اجرایی یوفا در دوبلین، جمهوری ایرلند در ۳ دسامبر ۲۰۱۸
جایی در شب سیاه خروس جنگلی نغمه سر می دهد سومین آلبوم استودیویی گروه دوم/فولک متال آلمانی اِمپیوریوم است. اِمپیوریوم در این آلبوم از دوم/فولک تلفیقی منحصر به فردشان در دو آلبوم قبلی، به نئوفولکی ملایم تر و تاریک تر تغییر سبک داده اند. این یک اثر کاملاً آکوستیک است که در آن از هیچ ساز الکتریکی از جمله گیتار الکتریک استفاده نشده است. نظر منتقدان. به نوشتهٔ مجلهٔ راک هارد امپیوریوم در سومین آلبوم شان با همهٔ کنواسیون های متال خداحافظی کرده اند و در قلمرو موسیقی فولکلور گام برمی دارند که با کُرهای گریگورین، عناصری از موسیقی باروک و صداهای امبینت در هم آمیخته است. اسپاتنیک میوزیک هم به این موضوع پرداخته که صدای دیستورت شده ی گیتارها و سولوهای محزونی که بر آثار قبلی اِمپیوریوم استیلا داشتند، در این آلبوم با گیتار کلاسیک های ملایم جایگزین شده اند و آوازها با لهجهٔ غلیظ آلمانی به فضای قرون وسطایی قطعه ها دامن می زنند. این وب سایت از "جایی در شب سیاه خروس جنگلی نغمه سر می دهد" به عنوان «سی و دو دقیقه نئو-فولک خیره کننده» یاد کرده است. وب سایت "Metal Reviews" از این آلبوم به عنوان «شاهکار تاریک اِمپیوریوم» یاد کرده است
مدل مبتنی بر انرژی شکلی از مدل مولد ("GM") است که مستقیماً از فیزیک آماری وارد مباحث یادگیری شده است. مدل مولد با تجزیه و تحلیل مجموعهٔ دادههای نمونه، نحوهٔ توزیع داده ها را فرا می گیرد. پس از آموزش، مدل مولد می تواند مجموعه داده های دیگری را تولید کند که با توزیع داده ها نیز مطابقت داشته باشد. مدل های مبتنی بر انرژی یک چارچوب یکپارچه ارائه می کند که برای بسیاری از رویکردهای احتمالی و غیر احتمالی برای چنین نوع یادگیری، به ویژه برای آموزش مدل های گرافیکی و سایر مدل های ساختار یافته مؤثر هستند. یک مدل مبتنی بر انرژی ویژگی های یک مجموعهٔ داده را می آموزد و یک مجموعهٔ دادهٔ مشابه اما بزرگتر تولید می کند. این گونه مدل ها، متغیرهای پنهان یک مجموعهٔ داده را شناسایی کرده و مجموعه داده های جدیدی با توزیع مشابه تولید می کنند. کاربردهای این مدل شامل پردازش زبان طبیعی، روباتیک و بینایی رایانه ای می باشد. تاریخچه. تحقیقات اولیه بر روی مدل های مبتنی بر انرژی، مدل هایی را پیشنهاد داد که انرژی را به عنوان ترکیبی از متغیرهای پنهان و قابل مشاهده نشان می داد. مدل های مبتنی بر انرژی در سال ۲۰۰۳ مورد توجه واقع شدند. رویکرد. مدل ه
ای مبتنی بر انرژی با اختصاص دادن یک اسکالر احتمالی نرمال نشده ("انرژی") به هر پیکربندی ترکیبی از متغیرهای مشاهده شده، وابستگی ها را پنهان پیدا می کنند. این عمل شامل یافتن (مقادیر) متغیرهای پنهانی می باشد که انرژی را با توجه به مجموعه ای از (مقادیر) متغیرهای مشاهده شده به حداقل می رساند. به طور مشابه، مدل، تابعی را می آموزد که انرژی های کم را به مقادیر متغیرهای پنهان اصلاح و انرژی های بالاتر را به مقادیر نادرست، مرتبط می کند. مدل های مبتنی بر انرژی قدیمی به روش های بهینه سازی گرادیان-نزولی تصادفی (SGD) تکیه می کنند که معمولاً به سختی می توان آن ها را بر مجموعه داده هایی با ابعاد بالا اعمال کرد. در سال ۲۰۱۹، OpenAI نسخه ای را منتشر کرد که از دینامیک لانگوین (LD) استفاده می کرد. دینامیک لانگوین یک الگوریتم بهینه سازی تکراری است که نویز را به عنوان بخشی از یادگیری یک تابع هدف به تخمین گر می دهد که می توان از آن برای سناریوهای یادگیری بیزی با تولید نمونه هایی از توزیع پسین استفاده کرد. مدل های مبتنی بر انرژی نیازی به نرمالکردن انرژی ها به عنوان احتمال ندارند. به عبارت دیگر، انرژی ها نیازی ندارند که مجموعشان ۱ شود.