Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ٔ دریای واباش پیشرفت نمود اما در ۴ نوامبر در یک نبرد کنفدراسیون قبیله ای تحت رهبری لیتر ترتل فرمانده نظامی میامی و بلو جاکت رئیس قبیله شوانی، به شکست مواجه شد. همکاران بریتانیایی آنها آلکساندر مک کی و سایمون گرتی آن ها را کمک نمود. بیش از ۶۰۰ سپاهی و تعداد زیادی از زنان و کودکان در نبرد کشته شدند که از آن زمان به بعد به نام «شکست ست کلر» یاد می شود.
مهرشاد سهیلی (زاده ۱۳۸۳ در موسیان) مسئول یکی از خیریه های جهادی بود که بخاطر سوءاستفاده از این عنوان توسط مأموران وزارت اطلاعات ایران بازداشت شد. او در دادگاه ویژه اطفال قم با اتهاماتی از جمله «تحصیل مال نامشروع»، «غصب عنوان» و «جعل سند» محاکمه و به سه سال نگهداری در کانون اصلاح و تربیت محکوم شد. در مرداد ۱۴۰۴، اعلام شد مهرشاد سهیلی برنامه ای با عنوان «اردوگاه» را در ایام اربعین اجرا خواهد کرد. او با سرمایه گذاری مالی گسترده، انتشار رپورتاژهای تبلیغاتی و هماهنگی های پشت پرده با رسانه های داخل ایران، تلاش می کند از این برنامه به عنوان فرصتی برای ترمیم چهرهٔ خود و پاک کردن سابقهٔ جرائمش استفاده کند. سهیلی پیش از دستگیری نیز سابقهٔ سوءاستفاده از رسانه های داخلی برای به کارگیری افکار عمومی به نفع خود را داشته است. هدف مهرشاد سهیلی از پول پاشی در مرداد ۱۴۰۴ حذف اخبار منفی علیه خود در نتایج گوگل بوده است. وی با هزینه های بسیار بالایی به دنبال سفید شویی سابقه تاریک خود در گذشته است. او با ادعای برگزاری جشنواره ای به نام علی لندی، از خانواده او سوءاستفاده کرد و دیدارهایی با مراجع ترتیب داد، اما تصاویر و گزارش ها را ب
ه نفع خود دستکاری می کرد. فعالیت ها. مهرشاد سهیلی متولد شهر موسیان استان ایلام در سال ۱۳۸۳ است. او مسئول "گروه جهادی حضرت مهدی" بود که با ایجاد ساختگی قرارگاه های جهادی، چاپ سربرگ و به راه انداختن وبگاه و همچنین دیدار با مراجع تقلید و ائمه جمعه بعضی شهرهای ایران به شهرت و ثروت رسید و حساب های بانکی او دست کم چندین میلیارد تومان گردش مالی داشته است. سهیلی با استفاده از سربرگ ها و مهرهای جعلی، از جمله سربرگ سازمان بسیج سازندگی، با نهادهای دولتی مکاتبه می کرد. رسانه های حکومتی در ایران از مهرشاد سهیلی به عنوان جوان ترین فرمانده کشور یاد می کردند. در این رسانه ها اغلب تصاویری از دیدار او با برخی از مقام های نظامی، روحانیون شناخته شده و مراجع تقلید منتشر می شد که از جمله آن ها می توان به دیدار با محمدتقی مصباح یزدی، حسین نوری همدانی و محسن قرائتی اشاره کرد. بسیاری از دیدارها و روابط او به بهانه تأمین مالی تعزیه خوانی، راه اندازی هیئت و کمک به مناطق محروم بوده است. در اسفند ۱۳۹۹، حساب گروه جهادی وابسته به مهرشاد سهیلی مسدود شد. علت این اقدام، خرید خانه ای به مبلغ حدود ۵۳۰ تا ۵۸۰ میلیون تومان در دهلران و همچنین خرید
خودرو به نام طرح خیریه اعلام شد. پس از آن، سهیلی «مؤسسه امام صادق» را تحت نظارت سازمان تبلیغات اسلامی راه اندازی کرد که در آن نیز گردش مالی میلیاردی گزارش شده است. بر اساس تحقیقات رسمی، در حساب گروه جهادی نخست بیش از ۱٫۶ میلیارد تومان کمک مردمی واریز شده بود، اما پس از مسدودسازی حساب، تنها حدود ۳۰۰ میلیون تومان باقی مانده بود. در مؤسسه امام صادق نیز از مجموع بیش از یک میلیارد تومان کمک های مردمی، کمتر از چهار میلیون تومان باقی مانده بود. تحلیل رسانه ها نشان می دهد که مجموع وجوه جمع آوری شده توسط این دو نهاد دست کم ۵ میلیارد تومان بوده که بخش قابل توجهی از آن به صورت مشکوک و بدون شفافیت ناپدید شده است. سهیلی در سال ۱۳۹۸ زمانی که ۱۵ سال داشت از کتاب زندگینامه خود با عنوان «ستاره ای از غرب» رونمایی کرد. بازداشت و محاکمه. سهیلی در بهمن ۱۴۰۰ توسط وزارت اطلاعات بازداشت و روانه زندان شد. دادگاه او با اتهاماتی نظیر «تحصیل مال نامشروع»، «غصب عنوان» و «جعل سند» در فروردین ۱۴۰۱ برگزار و به سه سال نگهداری در کانون اصلاح و تربیت، جزای نقدی و رد مال محکوم شد. سهیلی با رد اتهام های وارد شده، هدفش را کمک به فقرا و اقدامات خ
یر عنوان کرده است. پیش از بازداشت شدن مهرشاد سهیلی ادعاهای او مبنی بر توزیع بسته های معیشتی، تعمیر خانه های محروم و کمک به زوج های جوان توسط رسانه ها منتشر می شد؛ اما بررسی های میدانی و محلی نشان داد این وعده ها اغلب جنبه نمایشی داشته اند و ساکنان محلی یا آن ها را تأیید نکرده اند یا تعداد تحقق یافته بسیار ناچیز بوده است.
در اولین دوره های بازی های المپیک به افراد در یک تیم اجازه داده می شد از کشورهای مختلف باشند. کمیته بین المللی المپیک (IOC) اکنون نتایج این تیم را تحت عنوان تیم مختلط (ZZX) ثبت می کند. در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶، دو نفر از سه زوج مدال آور در مسابقات دو نفره در تنیس ملیت مختلط داشتند.
آمنموس () یک کاتب سلطنتی در دربار رامسس دوم بود. وی فرزند قاضی پنجرتی و حمل کنندهٔ سیستروم (جغجغهٔ سیمی معبد) برای آمون، موت و خونس بود. زندگی و شغل. مجسمه ای که اکنون در موزه بریتانیا قرار دارد نشان می دهد که پدر آمنموس پنجرتی اهل «أیونی» (اِسنای امروزی) بوده است. نام مادر او «موتمونت» است که نامش در بناهای تاریخی مختلف دیگر به صورت کوتاه شدهٔ «اینتی» و «اینی» ثبت شده است. در بسیاری از مجسمه ها و یادمان های به جای مانده آمنموس، الهه نیث را در جایگاهی برجسته نشان می دهد که ممکن است اشاره ای به زادگاه پدرش باشد؛ چرا که این الهه در اِسنا عبادت می شد. در مقبره او در تبای نوشته شده که آمنموس نه تنها یک کاتب، بلکه سرپرست معابد نیز بوده است. این ممکن است بدان معنا باشد که او معابد را بازرسی می کرده است. هاباچی معتقد است که این موضوع دلیلی بر پرشماری تعداد مجسمه ها و یادمان های کشف شده از او در مکان های مختلف است.
توسعه رایز () شرکت خدمات مالی و سرمایه گذاری کانادایی است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
مستر. ساب () شرکت رستوران های زنجیره ای کانادایی است، که در سال ۱۹۶۸ توسط جک لوینسون تأسیس شد.
لانگبو گیمز () شرکت بازی ویدئویی کانادایی است، که در سال ۱۹۹۸ توسط سئوماس مک نالی تأسیس شد.
دنیل دولانی جوانتر (Daniel Dulany the Younger) (زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۷۲۲ – درگذشتهٔ ۱۷ مارس ۱۷۹۷)، سیاستمدار وفادارمانده اهل مریلند، شهردار آناپولیس و یک وکیل تأثیرگذار آمریکایی دوره درست قبل از آغاز جنگ انقلاب آمریکا بود. جزوه وی تحت عنوان «"ملاحظات در مورد ماهیت وضع مالیات در مستعمره های بریتانیایی"» که بر علیه مالیات بدون نمایندگی استدلال کرد، به عنوان «تواناترین تلاش در میان آنچه در این رابطه در آمریکا تولید شده بود» توصیف گردید. اوایل زندگی. دنیل دولانی در ۲۸ ژوئن ۱۷۲۲ در آناپولیس، مریلند در خانواده ای که در حقوق و سیاست دخیل بود، متولد شد. پدر وی یک حقوق دان و مقام دولتی ثروتمند به نام دنیل دولانی بزرگتر بود (۱۶۸۵–۱۷۵۳ میلادی). برادر وی والتر دولانی نیز در نهایت شهردار آناپولیس شد. تحصیلات. همانند بیشتر فرزندان خانواده های ثروتمند مریلند، دولانی نیز به انگلستان فرستاده شد تا در کالج ایتن و کالج کلیر، کمبریج آموزش ببیند. در ۱۷۴۲ میلادی، وی در میدل تیمپل پذیرفته شد تا حقوق بخواند و قبل از بازگشت به مریلند، از وی درخواست گردید تا به هیئت وکلاء انگلستان ملحق شود. مهارت دولانی به عنوان وکیل دادگستری به طور گسترده
ای مورد احترام قرار داشت، با این وجود به دلیل حمایت وی از تاج و تخت بریتانیا در جریان جنگ انقلاب آمریکا، شهرت وی پس از جنگ دوام نداشت. وکیل و سیاستمدار هم قطار وی، ویلیام پنکی وی را به عنوان همتای هر گونه وکیلی در آمریکا یا انگلستان خوانده و اظهار داشت که، «با وجودی که وی در میان مردانی چون فاکس، پیت و شریدان بود، اما نتوانست سرور خود را دریابد». ازدواج. وی در ۱۷۴۹ میلادی با ربکا تسکر، دختر بنجامین تسکر قدرتمند (۱۶۹۰ – ۱۷۶۸) رئیس شورای فرماندار و فرماندار استعماری مریلند از ۱۷۵۲ تا ۱۷۵۳ میلادی، ازدواج کرد. پدر وی در ۱۷۵۳ میلادی درگذشت و دولانی جوانتر املاک فراوان خانواده را به ارث برد و از آن به بعد خودش یک مرد خیلی ثروتمند شد. سیاست. دولانی از ۱۷۵۱ – ۱۷۵۴ میلادی عضو مجلس قانون گذاری مریلند بود و بعداً (۱۷۵۷–۷۶) به خاطر قدردانی از حمایت وی از حکومت استعماری، به عنوان عضو شورای فرماندار انتصاب یافت. دولانی در ۱۷۵۱ میلادی به نمایندگی از شهرستان فردریک در مجلس عمومی مریلند انتخاب گردید. وی برای سه سال خدمت کرد. در ۱۷۶۴ میلاد، دولانی شهردار آناپولیس شد. دولانی به نمایندگی از مجلس سفلی در حکومت استعماری کار کرد و
به خاطر پشتکارهای بسیار وافر وی بود که مجلس سفلی در نهایت توانست پس از ۴۰ سال مشقت، کنترل روی درخواستی جرایم و فیس های که توسط حکومت استعماری اعمال می گردید را در دست بگیرد، چیزی که منفعت آن برای دولانی تنها رنجش فرماندار هوراشیو شارپ بود. آغاز انقلاب. هرچند دولانی از اضمحلال حاکمیت بریتانیا در مریلند حمایت نمی کرد، اما او یکی از مخالفان برجسته قانون تمبر ۱۷۶۵ بود و جزوه مشهور ملاحظات در مورد ماهیت وضع مالیات در مستعمره های بریتانیایی را نوشت و در آن بر علیه مالیات بدون نمایندگی استدلال کرد. این جزوه به عنوان «تواناترین تلاش در میان آنچه در این رابطه در آمریکا تولید شده بود» توصیف گردید و ممکن است برخی از مواد سخنرانی که پیت سال بعدی در پارلمان ایراد نمود را فراهم نموده باشد. در این جزوه، دولانی موضع خود را این گونه خلاصه نمود: «ممکن است زمانی بیاید که امکان جبران وجود نداشته باشد. تا آن زمان، من یک رنجش حقوقی، منظم و محتاطانه را توصیه می کنم». مدت کوتاهی پس از نشر این جزوه، وی در ۱۷۶۸ میلادی به عنوان عضو مجمع فیلسوفان آمریکا انتخاب شد. جنگ های روزنامه ای. علی رغم مخالفت باز و صریح خود با قانون تمبر، دولانی ه
نوز هم یک وفادارمانده باقی ماند و در این رابطه وارد مباحثات روزنامه ای مشهوری با کارلس کارول کارلتون شد. در این بحث ها، هر دو مرد از نام مستعار استفاده کردند، دولانی با نام مستعار «آنتیلون» و کارول با نام مستعار «نخستین شهروند». چارلز کارول که در آن زمان مرد چندان شناخته شده ای نبود، استدلال بیشتر عوام فریبانه را در پیش گرفته و مدعی شد که حکومت مریلند از زمان های طولانی بدین سو در بند چهار خانواده است، اوگل ها، تاسکرها، بلاندن ها و دولانی ها. دولانی نظر مخالف داشت. در نهایت راز هویت این دو مبارز برملا شد و شهرت و انگشت نمایی کارول شروع به رشد کرد. نهایتاً دولانی به حملات بسیار شخصی و اندرز گونه بر «نخستین شهروند» متصل شده و کارول به سبک دولت مرد-گونه و با خویشتنداری لازم پاسخ داده و استدلال نمود، زمانی که آنتیل وارد یک چنین «سوءاستفاده زهرآگین، هرزه و کوته بینانه می شود، بر ما مناسب است تا تصور نماییم کنیم که استدلال ها یا ناقص هستند یا اینکه جهالت و ناتوانی نمی داند چگونه این استدلال ها را ارایه کند». در فرجام، زمانی که جنگ اجتناب ناپذیر شد، دولانی دریافت که موضع میانه روی اش دیگر توجیه پذیر نیست و مجبور گرد
ید تا یک جناح را انتخاب کند. دولانی قادر نبود در مقابل تاج و تختی که او وخانواده اش از سال ها به آن خدمت کرده بودند، شورش کند. وی براین باور بود که تظاهرات به جای زور باید راه حل مشکل آمریکا باشد و اینکه آن فرایند حقوقی، منطق و اجرای «محتاطانه» «تفاهمنامه ها» در نهایت بریتانیایی ها را وادار خواهد کرد تا به تقاضاهای مستعمره نشینان تسلیم شوند. زندگی پسا انقلاب و مرگ. یک قسمت قابل ملاحظه دارایی دولانی به خاطر اینکه او یک وفادارمانده بود در ۱۷۸۱ میلادی ضبط گردید. وی در ۱۷ مارس ۱۷۹۷ در بالتیمور درگذشت.
هالیوود سوئیت () شرکت رسانه ای کانادایی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
چوب تراشته های موازی (PSL) شکلی از فرآورده ­های مهندسی شده چوبی است که از اتصال تراشه های چوبی به صورت موازی به یکدیگر و با استفاده از چسب تولید می شود. این محصول به عنوان تیر، ستون، قیدهای افقی، تیرچه و سایر کاربردها مورد استفاده قرار می گیرد. تراشه ها در چوب تراشه های موازی اجزای روکش بریده شده می باشد که حداقل ابعاد آنها ۴/۶ میلی متر و طول متوسط آنها حداقل ۳۰۰ برابر این ابعاد (حداقل ابعاد) است (حدود ۸/۱ متر). چوب تراشه های موازی یکی از اعضای خانواده الوارهای مرکب ساختمانی از محصولات مهندسی شده چوبی هستند. مقاومت­های چوب تراشه های موازی بیشتر از الوار اره شده می باشد زیرا تراشه ها به صورت جهت دار و تحت فشار بالا به یکدیگر چسبانیده شده اند. این عمل باعث می شود که چوب تراشه های موازی به یک ماده بسیار متراکم تر و مقاوم تر تبدیل گردد. به علت اینکه گره ها و سایر معایب طبیعی چوب که به صورت تصادفی در سراسر محصول پراکنده می شود (و به وسیله چسب تقویت و پر می شود)، تغییرات مقاومت از یک قطعه به قطعه دیگر چوب تراشه های موازی کمتر از تیرهای چوب ماسیو باشد. چوب تراشه های موازی مقادیر بالاتری از مقاومت خمشی، کشش موازی الی
اف و فشار موازی با الیاف در مقایسه با چوب ماسیو دارند. پارالم (Parallam) نام تجاری محصولی است که توسط MacMillan Bloedel (اکنون Weyerhaeuser) اختراع، توسعه، تجاری سازی و ثبت اختراع شده است. این تنها چوب تراشه های موازی در سطح جهان می باشد که به صورت تجاری تولید و به بازار ارائه می گردد. چوب تراشه های موازی می تواند از هر گونه چوبی تولید گردد. اما دوگلاس فر، کاج جنوبی، هملاک غربی و صنوبر زرد به طور معمول به علت مقاومت بالایی که دارند، بیشتر مورد استفاده قرار گرفته است. چوب تراشه های موازی به صورت الوارهای کوتاه با ابعاد 300× 300 میلی متر یا 460 × 300 میلی متر با سطح مقطع مستطیل شکل تولید می شود که پس از آن به طور معمول با ابعاد سطح مقطع مشابه برش داده می شوند. تیرها به طور پیوسته تولید می شود. بنابراین طول تیرها تنها به حداکثر طولی که می توان جا به جا و حمل و نقل کرد محدود می باشند. عرض های متداول چوب تراشه های موازی ۸۹، ۱۳۳ یا ۱۷۸ میلی متر و ضخامت های متداول آنها ۲۴۰، ۳۰۰، ۳۶۰، ۴۱۰ و ۴۶۰ میلی متر می باشد. معمولا تیرها به حداکثر طول ۱۸ متر ساخته می شوند .
دنیل آف سنت توماس جنیفر (Daniel of St. Thomas Jenifer) (زادهٔ ۱۷۲۳ – درگذشتهٔ ۱۶ نوامبر ۱۷۹۰)، سیاستمدار، از پدران بنیان گذار ایالات متحده و امضاءکنندهٔ قانون اساسی ایالات متحده بود. او سال ها رهبر دولت استعماری در مریلند بود، اما زمانی که درگیری با بریتانیای کبیر بالا گرفت، جنیفر آرمان میهن پرستان را در آغوش گرفت. اوایل زندگی و حرفهٔ استعماری. جنیفر در کوتس ریترِریمنت (الرزلی امروزی)، ملکی در غرب پرت توبکو در شهرستان چارلز، مریلند به دنیا آمد و پسر دنیل جنیفر و الیزابت میسون بود. در جوانی به عنوان یک خزانه دار، عامل مالی محلی برای دو مالک آخر مریلند بود. او عموی توماس استون، مایکل جی استون و جان هاسکینز استون بود. جنیفر به عنوان قاضی صلح برای شهرستان چارلز و بعدها برای منطقهٔ غربی مریلند خدمت کرد. او در کمیسیونی که اختلاف مرزی میان پنسیلوانیا و دلاور (۱۷۶۰) را حل و فصل می کرد، شرکت کرد و در شورای فرمانداری، مجلس عالی قانون گذاری مریلند و همچنین در دادگاه استیناف مستعمره و به عنوان یکی از اعضای هیئت مشاوران ارشد فرماندار (۱۷۷۳–۱۷۷۶)، خدمت کرد. انقلاب آمریکا. جنیفر علی رغم روابط نزدیک اش با دولت استعماری، به ش
دت از آنچه که او و اکثر اشراف استعماری مداخله خودسرانه پارلمان در امور مستعمرات، به ویژه قوانین مربوط به مالیات و مقرره های تجارت می دانستند، ناراحت بود. سال ها قبل از شروع مبارزه برای استقلال، او از مالکان مریلند در برابر کسانی که به دنبال تبدیل مریلند به مستعمرهٔ سلطنتی بودند، دفاع کرده بود. زمانی که زمان انقلاب فرا رسید، جنیفر به عنوان یک مالک ثروتمند، از آرمان میهن پرستان حمایت قابل توجهی کرد، علی رغم این واقعیت که در مبارزهٔ مالکیت، بیشتر میهن پرستان پیشرو، دشمنان او بودند. جنیفر ریاست شورای امنیت مریلند، نهاد میهن پرستی که برای سازماندهی نیروهای نظامی مریلند برای انقلاب (۱۷۷۷–۱۷۷۵) تأسیس شد را بر عهده گرفت. زمانی که در ۱۷۷۶ قانون اساسی جدیدی برای ایالت مریلند تنظیم شد، جنیفر در مورد بی توجهی به سند به حاکمیت عمومی هشدار داد: «به نظرم نمی رسد که سنا فرزند بزرگ مردم باشد؛ بنابراین پیش از آن که کامل ترین اتحاد میان قوای مختلف مقننه وجود داشته باشد، سنا مورد حمایت آن ها (مردم) نخواهد بود». در طی جنگ و پس از آن، جنیفر به شدت نگران امور ملی شد. او نمایندهٔ استان خود در کنگرهٔ قاره ای (۱۷۷۸–۱۷۸۲) بود و همزمان
به عنوان رئیس اولین مجلس سنای مریلند (۱۷۷۷–۱۷۸۰) خدمت می کرد. جنیفر به عنوان مدیر امور مالی استان خود میان سال های ۱۷۸۲ و ۱۷۸۵، از تجربیات خود به عنوان مالک زمین برای کمک به استان برای نجات از رکود اقتصادی بحرانی پس از جنگ، استفاده کرد. جنیفر به همراهی جیمز مدیسون، جان دیکنسون، جورج میسون و دوست خوبش جورج واشینگتن، شروع به کشف راه هایی برای حل مشکلات اقتصادی و سیاسی کردند که در اثر اصول ضعیف کنفدراسیون به وجود آمده بود. در نتیجه، او در کنفرانس مونت ورنون (جلسه ای از نمایندگان ویرجینیا و مریلند که در ۲۱ تا ۲۸ مارس ۱۷۸۵ برای بحث در مورد حقوق آبراه های مشترک ایالت ها تشکیل شد) شرکت کرد، جلسه ای که در نهایت به مجمع قانون اساسی منتهی شد. معاهده قانون اساسی. در این مجمع که از ۲۵ می تا ۱۷ سپتامبر ۱۷۸۷ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا برگزار شد، جنیفر مانند دوست قدیمی اش بنجامین فرانکلین، از مقام یک دولتمرد بزرگ برخوردار بود. جنیفر از اعتبار خود (به علاوهٔ شوخ طبعی و شهرت به عنوان یک همراه خوش مشرب) استفاده کرد تا برای اتحاد قوی و دائمی استان ها، با آشتی دادن دیدگاه های مخالف و تنظیم سازش ها، کار کند که در نهایت باعث موفقیت
این مجمع شد. سن بالای جنیفر، فعالیت او را در امور روزمره محدود می کرد، اما او در مورد چندین موضوع مهم، موضع گیری کرد. تجربهٔ تجاری به دست آمده در زمان مدیریت مزرعه ای بزرگ، او را متقاعد کرده بود که برای تضمین ثبات مالی و تجاری به یک دولت مرکزی فعال نیاز است. برای این منظور، جنیفر طرفدار یک اتحادیه قوی و دائمی از استان ها بود که در آن کنگره ای به نمایندگی از مردم، قدرت پرداخت مالیات را داشته باشد. او که نگران تداوم در دولت جدید بود، از دوره ای سه ساله برای مجلس نمایندگان ایالات متحده حمایت کرد. او نتیجه گرفت که انتخابات بسیار مکرر ممکن است منجر به بی تفاوتی مردم شود و از تمایل مردان برجسته برای کسب پست، بکاهد. جنیفر در این مورد بیش از حد نظر داده بود، اما واکنش او این بود که از توانایی نمایندگان برای توافق بر سر یک طرح دولتی شگفت زده شده است: «ماه اول، ما فقط به هم رسیدیم و در ماه دوم، به نظر می رسید که برای همیشه از هم دور می شویم، اما در چند روز، به اندازهٔ دوستان هشتاد ساله، نزدیک شدیم» وقتی نمایندهٔ دیگر مریلند، لوتر مارتین، گفت که اگر مردم مریلند قانون اساسی را تأیید کنند، می ترسد که به دار آویخته شود، جن
یفر به طعنه گفت که؛ مارتین باید در فیلادلفیا بماند تا در استان خود به دار آویخته نشود. وفات و میراث. پس از مجمع، جنیفر بازنشسته شد و به مزرعهٔ خود در استپنی، نزدیک آناپلیس، جایی که در ۱۷۹۰ درگذشت، برگشت. او در الرزلی، محل تولدش، که امروزه در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده، دفن شده است. جنیفر در وصیت نامهٔ خود، زمینی در حدود ۱۶۰۰۰ جریب (۶۵ کیلومتر مربع) خود را به برادرزاده اش؛ دنیل جنیفر داد و دستور داد که تمام بردگانش شش سال پس از فوتش آزاد شوند. سال بعد، جنیفر کوچک، صاحب پسری شد که نام عموی بزرگش را بر او نهاد. دنیل جنیفر مانند عمویش، به عنوان قاضی در شهرستان چارلز و همچنین سه دوره در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. خانهٔ خانوادگی او، رتریت، در شهرستان چارلز، در نزدیکی بندر توباکو، یکی از بزرگ ترین بنادر تجارت برده در آن دوران، قرار داشت و در ربع آخر قرن هجدهم ساخته شده بود و امروزه در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است. خیابان جنیفر در مدیسون، ویسکانسین، به افتخار جنیفر نام گذاری شده است. همچنین یک خیابان جنیفر در واشینگتن دی سی وجود دارد. مدرسه ابتدایی دنیل سنت توماس جنیفر در شهرستان چارلز به افتخار
او نام گذاری شد. مدرسه ابتدایی جنیفر، در ناحیهٔ مدارس دولتی شهرستان چارلز قرار دارد.
دیوید رمزی (David Ramsay) (زادهٔ ۲ آوریل ۱۷۴۹ – درگذشتهٔ ۸ مه ۱۸۱۵)، پزشک، مقامدار دولتی و مورخ آمریکایی اهل چارلستون کارولینای جنوبی بود. او یکی از اولین مورخان بزرگ جنگ انقلاب آمریکا بود. او در طول انقلاب در مجلس قانون گذاری کارولینای جنوبی خدمت نمود تا اینکه توسط بریتانیا دستگیر شد. پس از آزادی، او به عنوان نماینده کنگره قاره ای در دوران سال های ۱۷۸۲–۱۷۸۳ و دوباره در سال های ۱۷۸۵–۱۷۸۶ خدمت کرد. او پس از آن تا زمان بازنشستگی اش از خدمات دولتی، در مجلس و سنا ایالتی خدمت کرد. رمزی در سال ۱۸۰۳ به عنوان عضو جامعه فلسفی آمریکا در فیلادلفیا انتخاب شد. او در سال ۱۸۱۵ توسط یک بیمار روانی که رمزی او را به عنوان یک پزشک معاینه کرده بود، به قتل رسید. او اولین سیاستمدار آمریکایی است که ترور شد. اوایل زندگی و خانواده. دیوید رمزی، پسر یک مهاجر اسکاتلندی، در شهرستان لنکستر، پنسیلوانیا، به دنیا آمد. برادر او ناتانیل رمزی، نمایندهٔ کنگره و باجناغ نقاش چارلز ویلسون پیل بود. او در کالج پرینستون رجوع کرد و در سال ۱۷۶۵ فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۷۷۳ مدرک پزشکی خود را از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت نمود. رمزی در چارلستون، کارولین
ای جنوبی مستقر شد و در آنجا مطب بزرگی را به عنوان یک پزشک ایجاد کرد. دو ازدواج اول رمزی کوتاه بود که هر دو با مرگ همسرش پس از یک سال به پایان رسید. او در سال ۱۷۷۵ با سابینا الیس (متولد ۱۷۵۳) و در سال ۱۷۸۳ با فرانسیس ویترسپون (متولد ۱۷۵۹) ازدواج کرد. همسر دوم او دختر جان ویترسپون، امضاءکننده اعلامیه استقلال و رئیس جمهور پرینستون (در آن زمان کالج نیوجرسی) بود. رمزی در ۲۸ ژانویه سال ۱۷۸۷ با مارتا لورنز (۱۷۵۹–۱۸۱۱)، دختر هنری لورن، یک کشاورز ثروتمند چارلستون و دولتمرد جنگ انقلابی که رئیس کنگرهٔ دوم قاره ای بود، ازدواج کرد. از طریق این ازدواج، رمزی همچنین با فرماندار کارولینای جنوبی، چارلز پینکنی، رالف ایزارد، جان راتلج، آرتور میدلتون، دانیل هوگر و لوئیس موریس ارتباط برقرار کرد. دیوید و مارتا لورن رمزی یازده فرزند داشتند که هشت تن از ایشان تا سن بزرگسالی زنده ماندند. خدمت نظامی و سیاسی. رمزی از سال ۱۷۷۶ تا ۱۷۸۳، در طول جنگ انقلابی آمریکا، به عنوان عضو از مجلس قانون گذاری کارولینای جنوبی خدمت کرد. رمزی در جریان محاصره چارلستون در سال ۱۷۸۰، زمانی که چارلستون توسط بریتانیا مورد حمله قرار گرفت، با شبه نظامیان کارولینا
ی جنوبی به عنوان جراح صحرایی خدمت کرد. زمانی که بریتانیا چارلستون را اشغال کرد او دستگیر شد و نزدیک به یک سال در سنت آگوستین فلوریدا زندانی بود تا اینکه مبادله شد. از سال ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۶، رمزی به عنوان نماینده کنگره قاره ای خدمت کرد. درغیاب رئیس آن، جان هنکاک، رمزی به عنوان رئیس کنگرهٔ کنفدراسیون از ۲۳ نوامبر سال ۱۷۸۵ تا ۱۲ مه سال ۱۷۸۶ خدمت کرد. رمزی، در دهه ۱۷۹۰، سه دوره در سنای کارولینای جنوبی خدمت نمود و رئیس آن بود. در طول این مدت، رمزی نامزد مجلس سنای ایالت های متحده شد اما نامزدی او به دلیل تمایل های الغای ای او شکست خورد. نگارش تاریخی. در زمان خودش، رمزی بیشتر به عنوان یک مورخ و نویسنده شناخته می شد تا یک سیاستمدار. او یکی از اولین مورخان بزرگ انقلاب آمریکا بود کسی که با دانش و بینش هایی که از مشارکت شخصی در رویدادهای انقلاب آمریکا به دست آورده بود، نوشت. آثار مهم تاریخی او شامل: رمزی، در سال ۱۸۱۲، شش هفته پس از مرگ همسرش مارتا لورن رمزی، دفتر خاطره ها و نامه های خصوصی او را تحت عنوان خاطره های زندگی مارتا لورن رمزی به نشر رسانید. از نظر تاریخی خاطره های او به عنوان وقایع تاریخی زندگی یک زن تحصیل کرده جنو
بی در طول جنگ انقلاب آمریکا و سال های اولیه ملت، از جمله زمانی که او جای مادرش را به عنوان میزبان برای گردهمایی های سیاسی پدرش در دهه ۱۷۸۰ گرفت، ارزشمند باقی مانده است. پاسخ انتقادی. بنابر گفتهٔ کارن اوبراین در سال ۱۹۹۴، یکی از اولین و موفق ترین تاریخ ها تاریخ انقلاب آمریکا توسط رمزی بود که پس از آن رویداد ظاهر شده است. اوبراین، منعکس کننده اعتقاد رمزی مبنی بر اینکه ایالت های متحده هیچ سرنوشت تاریخی فراتر از الگوهای معمول توسعهٔ سیاسی و فرهنگی اروپا نخواهد داشت، نوشت که تاریخ رمزی با ارائه خود در سنت تاریخی روشنگری اروپا چارچوب های ادبی استثنایی آمریکا به را به چالش می کشد. تصویرهای حماسی از تاریخ آمریکا در قرن نوزدهم بیشتر محصول سنت های تاریخ نگاری نیوانگلند یکجا با تفکر تاریخی آلمان بود و شخصیت ملی را به عنوان یک عامل تاریخی به جای یک نتیجه تاریخی، همان طور که رمزی پیشنهاد می کند، تلقی می کرد؛ بنابراین، تاریخ رمزی بهتر است آخرین سنت روشنگری اروپایی در نظر گرفته شود تا اینکه اولین حماسه ای تاریخی آمریکا. ترور. رمزی توسط یک دادگاهی منصوب شد تا ویلیام لینن، خیاطی که به خاطر دعواهای متوالی و شکایت های مزاحم شهر
ت داشت، پس از اینکه لینن قصد قتل وکیلش را داشت، بررسی کند. رمزی به دادگاه گزارش داد که لینن «مضطر» است و «خطرناک است که او را آزاد کنیم». لینن پس از ظاهراً به دست آوردن عقل آزاد شد. اگرچه رمزی را تهدید کرد، اما رمزی تهدید را جدی نگرفت. رمزی در ۶ مه سال ۱۸۱۵، ساعت ۱:۰۰ بعد از ظهر، از لینن در خیابان برود در چارلستون گذشت و لینن یک «تپانچه سوارکار» را که در یک دستمال پنهان کرده بود، بیرون آورد و دو بار به کمر و لگن به رمزی شلیک کرد. بنابر یک منبع معاصر: رمزی در ساعت ۷ صبح، ۸ مه، سال ۱۸۱۵ درگذشت. او در کلیسای جماعت دایره ای در چارلستون به خاک سپرده شد.
در معناشناسی صوری ، سور عمومی عبارتی است که مجموعه ای از مجموعه ها را نشان می دهد. این استانداردی معناشناختی است که کمیت عبارات اسمی دارای سور را تعیین می کند. به عنوان مثال، سور عمومی "همه پسرها" نشان دهنده مجموعه ای از مجموعه هاست که هر پسر عضوی از آن است:formula_1این رفتار سورها در دستیابی به معنایی ترکیبی برای جملات حاوی سور ضروری است.
جاستین ایلرز (; – ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته کا اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گان مک گی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
مایکل تریزانو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کلودیو پوئلس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل پرو است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اندرو سانچز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آماندا براندیج (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دیگو لیما (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بردلی اسکات (؛ زادهٔ ۱۹۸۹) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بریتانیا است. وی بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد.
کولتون اسمیت (؛ زادهٔ ) نظامی و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دامارکز جانسون (؛ زادهٔ ۱۹۸۲) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آندره وینر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته کا اهل گرنادا است. وینر در سنت جورج، گرانادا از پدری سفیدپوست بریتانیایی و مادری آفریقایی-کارائیبی متولد شد و در هفت سالگی به لستر، بریتانیا نقل مکان کرد. برنده یکی از سه برادر و فرزند وسط است. برادر بزرگتر او ویلیام و برادر کوچکترش مایکل نام دارد. مایکل اغلب در طول مبارزات خود در گوشه اوست و اغلب در تمرینات کمک می کند. او در دوران دبیرستان شروع به ورزش کرد و در فوتبال و سایر رشته های دو و میدانی شرکت کرد. وینر هرگز به این فکر نمی کرد که یک رزمی کار ترکیبی باشد اما عاشق ورزش بود. او به کلاس های دفاع شخصی در لستر شوت فایترز رفت و با دن هاردی و پل دیلی آشنا شد. هاردی از وینر الهام گرفت تا این ورزش را واقعی امتحان کند.
گیل کاستیلو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می کرد.
کاتسوهیسا فوجی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است.