Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمدعلی سدپارا (؛ ۲ فوریه ۱۹۷۶ – فوریه ۲۰۲۱) کوهنورد اهل پاکستان بود. او توانسته بود چهار قله ۸۰۰۰ متری را در یک سال تقویمی و در مجموع ۸ قله از ۱۴ قله ۸۰۰۰ متری دنیا را صعود کند. وی یکی از اعضای تیمی بود که موفق شدند در سال ۲۰۱۶ برای نخستین بار کوه نانگا پاربات را در زمستان صعود کنند. به گفته هر دو هم تیمی او در این برنامه، الکس تکسیکون و سیمونه مورو، این موفقیت بدون حضور درخشان علی سدپارا ممکن نبود. در ۵ فوریه ۲۰۲۱ محمدعلی سدپارا به همراه پسرش ساجد، جان اسنوری کوهنورد ایسلندی و خوان پابلو مهر پریتو کوهنورد شیلیایی اقدام به صعود زمستانی قله کی۲ کردند. ساجد سدپارا به دلیل مشکل فنی در نزدیکی قله و محلی معروف به باتل نک مجبور به بازگشت شد. علی سدپارا، اسنوری و مهر به صعود ادامه دادند ولی طبق برنامه تا شب بازنگشتند. یک تیم نجات به همراه دو بالگرد ارتش پاکستان در روز ۶ فوریه به جستجوی آنان رفت ولی اثری از آنان یافت نشد. در ۱۸ فوریه ۲۰۲۱ مسئولان پاکستان اعلام کردند که این سه کوهنورد به صورت رسمی مرده محسوب می شوند ولی جستجو برای یافتن بقایای آن ادامه خواهد داشت. خانواده سدپارا نیز در همان روز اعلام کردند که وی مرده
انگاشته می شود. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱ جسد سه کوهنورد که گمان می رود متعلق به این کوهنوردان گم شده باشد، در ارتفاعات بالاتر از کمپ ۴ قله کی۲ پیدا شد. پیکر علی سدپارا حدود ۳۰۰ متر پایین تر از گردنه باتل نک یافت شد. ساجد پسر علی سدپارا اعلام کرد که پیکر پدرش را تا کمپ ۴ پایین آورده و در گوشه ای زیر برف مدفون کرده است. زندگی نامه. محمدعلی سدپارا در روستای سدپارا واقع در منطقه سکردو در شمالی ترین نقطه پاکستان به دنیا آمد و کار خود را به عنوان باربر ارتفاعات بالا آغاز کرد و به عنوان دستیار در مأموریت های کوهنوردی خدمت کرد. مانند اکثر باربرها، سدپارا بارها یخچال ناهموار بالتورو را پیمایش کرد. سپس با علاقه به کوهنوردی، شروع به صعود قله های بلند کرد و قله گاشربروم ۲ در کوه های قره قروم را به عنوان نخستین قله ۸۰۰۰ متری خود صعود کرد و تبدیل به کوهنوردی موفق شد. پسر او به نام ساجد سدپارا نیز در سال ۲۰۱۹ در سن ۲۰ سالگی توانست قله کی۲ را صعود کند. صعودهای مهم. سدپارا در طول زندگی خود موفق به صعود ۸ قله از هشت هزارمتری های زمین شد. نخستین قله ۸۰۰۰ متری وی گاشربروم ۲ است که در کوه های قره قروم پاکستان قرار دارد. تیم سدپارا در سا
ل ۲۰۱۵ اقدام به صعود زمستانه نانگا پاربات کرد که ناموفق بود. این تیم در زمستان سال بعد برای صعود این کوه تلاش کرد که این بار توانستند نخستین صعود زمستانی این قله را انجام دهند. سدپارا موفق شد قله نانگا پاربات را در هر چهار فصل سال صعود کند. در ژانویه ۲۰۱۸ سدپارا و الکس تکسیکون کوهنورد اهل باسک موفق شدند صعود زمستانه کوه اورست را بدون اکسیژن انجام دهند.
ساقدوش های داماد (به انگلیسی: The Groomsmen) یک فیلم کمدی محصول سال ۲۰۰۶ به نویسندگی و کارگردانی ادوارد برنز است؛ که اولین بار در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۶ در شهرهای نیویورک و لس آنجلس اکران شد. فیلمبرداری در بسیاری از مکانها در جزیره سیتی، نیویورک انجام شده است. داستان. یک داماد و چهار ساقدوش اش در هفته منتهی به عروسی با مسائلی مانند پدر بودن، همجنس گرایی، صداقت و بزرگ شدن دست و پنجه نرم می کنند. جسیکا کپشاو در این فیلم نقش کمی دارد. ناپدری او، استیون اسپیلبرگ، کارگردانی ادوارد برنز در "نجات سرباز رایان را برعهده داشت."
بلشویزاسیون روندی بود که از اواسط دهه ۱۹۲۰ آغاز شد و در آن کمینترن کثرت گرا و احزاب کمونیست تشکیل دهنده آن به طور فزاینده ای تحت فشار کرملین در مسکو برای پیروی از مارکسیسم–لنینیسم قرار گرفتند. کمینترن به ابزاری برای سیاست خارجی شوروی تبدیل شد. این سیاست خودمختاری را به نفع حمایت از اتحاد جماهیر شوروی و سیاست خارجی آن کم اهمیت جلوه می داد. در طی پنجمین کنگره کمینترن در سال ۱۹۲۴، بلشوییزاسیون اصل کلی شد. کنگره ششم در سال ۱۹۲۸ در حالیکه کمینترن تصمیم گرفت سرمایه داری به مراحل آخر خود برسد، چرخشی بنیادین به خود گرفت. کمتر از جنگ های آزادی ملی در مناطق استعماری، به ویژه پس از فروپاشی کمینترن در چین، کمتر بود. در حزب کمونیست ایتالیا، آنتونیو گرامشی پیشگام ترویج بلشویزه شد. در پراگ، این کلمنت گوتوالد بود که با به عهده گرفتن مسئولیت بلشویزاسیون در حزب کمونیست چکسلواکی به قدرت رسید.
در ریاضیات، قضیه لوی-اشتاینیتس مجموعه مقادیری را تعیین می کند که بازآرایی یک سری نامتناهی از بردارها در R"n" می تواند همگرا شود. این را پاول لوی در اولین مقاله چاپ شده خود در ۱۹ سالگی ثابت کرد. در سال ۱۹۱۳ ارنست اشتاینیتس شکاف در اثبات لوی را پُر کرد و همچنین نتیجه را با روش دیگری اثبات کرد. پیتر روزنتال در مقاله ای گویا این قضیه را به روش زیر بیان کرد.
فوج فراهان یکی از تقسیم بندی های نظامی امیرکبیر، صدراعظم ناصرالدین شاه در دورهٔ قاجاریه بود. در تقسیم بندی های نظامی، یکی از گروه های نظامی به فوج معروف بود. ابراهیم دهگان (مورخ) دربارهٔ دو فوج جدید فراهان و کزاز نوشته بود: «از جمله اصلاحات ارتشی امیرنظام تعدیل در کار سربازگیری و عفو داشتن ارمنی ها از اعزام سرباز به ارتش شاهنشاهی و نیز تکثیر افواج در محالی بود که بیشتر با اصول فنی آشنایی داشتند و نسبت سربازان آنجا با جمعیت محل کمتر بود…از جمله به افواج عراق عجم دو فوج اضافه گردید. به این شرح که اتابک، برادر خود میرزا حسن خان وزیر نظام را حکومت عراق عجم داد و بر افواج فراهان و کزاز دو فوج تازه به نام فوج جدید فراهان و کزاز اضافه گردانید» در شماره ۶۴۱ در صفحهٔ ۳ روزنامه دولت علیه ایران چاپ شده در ۲۶ محرم ۱۲۸۷ قمری دربارهٔ فوج فراهان آمده است: «وزارت جنگ. فوج فراهان که یکی از افواج ابواب جمعی نصرالله خان نصرالملک ست و بهادران افواج عراق است ملقب به لقب فوج کامران گردیدند. حکم نظامی موشح به دستخط مبارک شاهنشاهی شرف صدور یافت.» شعر فوج فراهان. نظام الشعرا فراهانی دربارهٔ فوج فراهان سروده است:
ورزشگاه امام علی ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال گل گهر سیرجان است. این ورزشگاه در واقع بخشی از مجموعه ورزشی امام علی سیرجان است؛ که بازی های خانگی آرمان گهر سیرجان در این ورزشگاه برگزار می شود. بازسازی. این ورزشگاه در سال ۱۳۹۸ برای میزبانی بازی های گل گهر سیرجان در لیگ برتر خلیج فارس بازسازی شد. اجرا و گسترش سکوهای تماشاگران، نصب ۴ عدد برج نور اطراف زمین بازی، ساخت رختکن بازیکنان و داوران، گیت های کنترلی ورود و خروج تماشاگران، اجرای ساختمان VIP، نیمکت های ذخیره بازیکنان، زون بندی سکوهای تماشاگران، محوطه سازی ورزشگاه، استفاده از باکیفیت ترین دوربین های مداربسته برای کنترل سکوها، ساخت سرویس های بهداشتی و مواردی از این دست با هزینه ای بالغ بر ۲۸۰ میلیارد ریال برای بازسازی ورزشگاه انجام شد. همچنین اجرای برخی اقدامات نظیر تأمین دیزل ژنراتور برای تامین برق مورد نیاز ورزشگاه در هنگام قطع برق احتمالی در دستور کار قرار گرفت.
در ریاضیات گفته می شود که یک سری یا انتگرال در صورتی همگرایی مشروط است که همگرا باشد، ولی نه مطلقاً همگرا. تعریف. به طور دقیق تر، یک سری اعداد حقیقی formula_1 به طور مشروط همگرا می شوند اگر formula_2 وجود داشته باشد (به صورت یک عدد حقیقی کراندار، یعنی نه ∞ یا ∞−)، اما formula_3 باشد. یک مثال کلاسیک سری هارمونیک متناوب ارائه شده باformula_4که همگرا می شود به formula_5، اما مطلقاً همگرا نیست (به سری هارمونیک مراجعه کنید). برنهارت ریمان ثابت کرد که یک سری همگرا به طور مشروط ممکن است به گونه ای جایگشت شود که به هر مقداری از جمله ∞ یا ∞− همگرا شود. "قضیه سری ریمان" را ببینید. قضیه لوی-اشتاینیتس مجموعه مقادیری را مشخص می کند که سری جمله ها در R"n" می تواند همگرا شود. انتگرال معمولی همگرایی مشروط است که در محور حقیقی غیر منفی formula_6 باشد (به انتگرال فرینل مراجعه کنید).
لی جی-هی (؛ زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۸۲) یک تکواندوکار اهل کره جنوبی است. او در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۳ در گارمیش-پارتنکیرشن در دسته مگس وزن (سبک وزن) برنده مدال طلا شد. در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۲۰۰۴ او مدال نقره را از آن خود کرد.
تیراندازی با کمان تُرکی شیوه ای از تیراندازی با کمان است که بیشتر در امپراتوری عثمانی توسعه یافته، اگرچه ریشه آن به استپ های آسیای مرکزی در هزاره دوم قبل از میلاد برمی گردد. تیراندازی با کمان سنتی ترکی توسط کمیته بین المللی حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس یونسکو در سال ۲۰۱۹ در لیست نماینده میراث فرهنگی ناملموس بشریت ثبت شده است. تاریخچه. سالهاست که برتری کمان های تُرک از سوابق تاریخی قابل مشاهده است. در سال ۱۹۱۰ مسابقه تیراندازی با کمان در فرانسه برگزار شد، جایی که توانست با استفاده از کمان ترکیبی ترکی که به نیروی ۴۴ نیوتن یا ۹۹ پوند نیاز دارد یک تیر را تا مسافت ۴۳۴ متر شلیک کند. تا پیش از نبرد لپانتو به طور عمده تیراندازی با کمان انجام می شد، و کمانداران تُرک در سلاح هایی تخصص داشتند که مخصوصاً برای انتقال سرعت زیاد به تیرهای سبک بسیار مناسب بودند. ورزش تیراندازی با کمان تا زمان حکمرانی سلطان محمود دوم که تلاش زیادی برای احیای آن انجام داد، به تدریج کاهش یافت. وی همچنین به شاگرد تیراندازی خود (مصطفی کنی) دستور داد تا کتابی در مورد تاریخ ساخت و استفاده از این کمان ها بنویسد، که بیشتر آن چیزی است که در حال حاضر
در مورد تیراندازی تُرکی معروف است. تکنیک. مانند بسیاری دیگر از سبک های تیراندازی با کمان شرقی، تیراندازی با کمان ترکی با استفاده از نوعی چنگ زدن به نام «ماندال» از «کشش شست» استفاده می کند. این چنگ در حالتی که تیرانداز روی اسب باشد یا از زاویه غیرمعمول شلیک کند، مانع از افتادن تیر می شود. این کشش نسبتاً کوتاه است، معمولاً زیر چانه یا گونه، در مقایسه با سبک های تیراندازی با کمان در چین یا ژاپن که جک از بالای سر کشیده می شود. وقتی تیر رها می شود، بازوی کشش به جای ثابت نگه داشتن بازو به عقب ثابت نگه داشته می شود. کمانداران تُرک چندین تکنیک منحصر به فرد برای کمک به نبردها ایجاد کردند. یکی از این روش ها این بود که چندین پیکان را در بین انگشتان دست نگه می داشتند، و این به کمان دار اجازه می داد به سرعت و پشت سر هم تیراندازی کند.
نامبروان ها (, ) نخستین آلبوم گردآوری شده ماریا کری، خواننده-ترانه سرا و تهیه کننده آمریکایی است که در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۸ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. این آلبوم شامل سیزده تک آهنگ شماره یک کری در ۱۰۰ تک آهنگ داغ "بیلبورد" و همچنین چهار ترانه جدید بود. در ژاپن، این آلبوم شامل تک آهنگ محبوب او «تمام چیزی که برای کریسمس می خواهم تو هستی» است که بزرگترین فروش کری در آنجا بود. کری اگرچه ویژگی های یک آلبوم منظم و عالی را نشان می داد، اما از لیست آهنگ ها که آن را مجموعه بزرگی از تجاری ترین تک آهنگ های خود می خواند، ابراز تنفر می کند. او به طور مرتب ناامیدی خود را از انتخاب قطعه های آلبوم ابراز داشته و ناامیدی خود را از حذف «ترانه های مورد علاقه» خود ابراز داشته است. آلبوم با انتقاداتی در مورد ترانه های جدید و تصمیم در مورد فقط ورودی های شماره یک کری در ایالات متحده روبرو شد. این آلبوم در سراسر جهان به موفقیت تجاری رسید. این آلبوم در شمارهٔ چهار در "بیلبورد" ۲۰۰ آغاز به کار کرد، شماره یک در ژاپن و در میان ده بازار برتر در سراسر بازار موسیقی در سراسر جهان قرار گرفت. "نامبروان ها" پنج گواهی نامه پلاتین از انجمن صنعت ضبط مو
سیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) و دو پلاتین از فدراسیون بین المللی صنعت فونوگرافی (IFPI) دریافت کرد. فروش این آلبوم در ژاپن ۳ میلیون و ۲۵۰ هزار نسخه در سه ماه اول اعلام شد و همچنان پرفروش ترین آلبوم تاریخ در ژاپن توسط یک هنرمند غیرآسیایی است. «وقتی باور کردی»، یک دوخوانی با ویتنی هیوستون، در سراسر جهان نمودارهای خوبی را کسب کرد، و در ایالات متحده آمریکا به مقام پانزده، دو تای برتر نروژ، اسپانیا، سوئد و سوئیس و پنج تای بلژیک، فرانسه، هلند و انگلستان و به شماره یک در مجارستان رسید. «وقتی باور کردی» در موسیقی متن فیلم "شاهزاده مصر" قرار گرفت و جایزه اسکار بهترین ترانه اصلی را دریافت کرد. سومین تک آلبوم با نام «من هنوز ایمان دارم» با بهترین عملکرد از بین چهار ترانه جدید، در جایگاه چهارم قرار گرفت. در ۱۵ مه ۲۰۱۵، کری همزمان با آغاز نمایش اقامتی خود به همین نام در لاس وگاس، "شماره یک تا بی نهایت"، نسخه به روز شده "نامبروان ها" با تمام ۱۸ شماره یک خود را منتشر کرد. این آلبوم بیش از ۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰ واحد در سراسر جهان فروخته است.
ریل گان (به انگلیسی: railgun) که گاهی به آن توپ ریلی (به انگلیسی: rail cannon) نیز گفته می شود، یک دستگاه موتور خطی است که معمولاً به عنوان یک سلاح دوربرد طراحی شده و از نیروی الکترومغناطیسی برای پرتاب پرتابه هایی با سرعت بالا استفاده می کند. پرتابه معمولاً حاوی مواد منفجره نیست و در عوض برای وارد کردن آسیب، به انرژی جنبشی بالای خود متکی است. ریل گان از یک جفت رسانای الکتریکی موازی به شکل ریل (که به سادگی ریل نامیده می شوند) استفاده می کند که در امتداد آن، یک پرتابه لغزنده به نام آرمیچر، توسط اثرات الکترومغناطیسی جریانی که از یک ریل به پایین، به داخل آرمیچر و سپس در امتداد ریل دیگر بازمی گردد، شتاب می گیرد. این دستگاه بر اساس اصولی مشابه با موتور هم قطب کار می کند. تا سال ۲۰۲۰، ریل گان ها به عنوان سلاح هایی مورد تحقیق قرار گرفته اند که از نیروهای الکترومغناطیسی برای اعمال انرژی جنبشی بسیار بالا به یک پرتابه (مانند مهمات دارت) به جای استفاده از پیشرانه های مرسوم استفاده می کنند. در حالی که توپ های نظامی با نیروی انفجاری به سختی می توانند به سرعت دهانه بیش از ≈ دست یابند، ریل گان ها به راحتی می توانند از فراتر
روند. برای یک پرتابه مشابه، برد ریل گان ها ممکن است از برد توپ های متعارف بیشتر باشد. نیروی تخریبی یک پرتابه به انرژی جنبشی آن (متناسب با جرم و مجذور سرعت آن) در نقطه برخورد بستگی دارد. به دلیل سرعت بالقوه بالاتر پرتابه شلیک شده با ریل گان، نیروی آن ممکن است بسیار بیشتر از پرتابه های با جرم یکسان باشد که به روش متعارف شلیک می شوند. عدم وجود پیشرانه های انفجاری یا کلاهک برای نگهداری و حمل، و همچنین هزینه پایین پرتابه ها در مقایسه با سلاح های متعارف نیز از مزایای آن به شمار می روند. اصول اولیه. ریل گان در ساده ترین شکل خود با یک موتور الکتریکی سنتی متفاوت است زیرا در آن از سیم پیچ های میدان اضافی (یا آهنرباهای دائمی) استفاده نمی شود. این پیکربندی اصلی توسط یک حلقه واحد جریان تشکیل می شود و بنابراین برای تولید شتاب (و سرعت دهانه) کافی، به جریان های بالا (در حدود یک میلیون آمپر) نیاز دارد. یک نوع نسبتاً رایج از این پیکربندی، "ریل گان تقویت شده" است که در آن جریان محرک از طریق جفت های اضافی از رساناهای موازی هدایت می شود که برای افزایش ('تقویت') میدان مغناطیسی اعمال شده بر آرمیچر متحرک، مرتب شده اند. این آرایش ها،
جریان مورد نیاز برای یک شتاب معین را کاهش می دهند. در اصطلاحات موتور الکتریکی، ریل گان های تقویت شده معمولاً پیکربندی های موتور سری هستند. برخی ریل گان ها همچنین از آهنرباهای نئودیمیمی قوی با میدانی عمود بر جریان برای افزایش نیروی وارد بر پرتابه استفاده می کنند. آرمیچر ممکن است بخش جدایی ناپذیری از پرتابه باشد، اما می تواند برای شتاب دادن به یک پرتابه جداگانه، عایق الکتریکی یا غیررسانا نیز پیکربندی شود. رساناهای لغزنده فلزی و جامد اغلب شکل ترجیحی آرمیچر ریل گان هستند، اما از آرمیچرهای پلاسما یا 'هیبریدی' نیز می توان استفاده کرد. یک آرمیچر پلاسما توسط قوسی از گاز یونیزه شده تشکیل می شود که برای هل دادن یک بار جامد و غیررسانا به روشی مشابه فشار گاز پیشرانه در یک توپ متعارف استفاده می شود. یک آرمیچر هیبریدی از یک جفت تماس پلاسما برای اتصال یک آرمیچر فلزی به ریل های توپ استفاده می کند. آرمیچرهای جامد نیز ممکن است به آرمیچرهای هیبریدی 'تبدیل' شوند، که معمولاً پس از عبور از یک آستانه سرعت خاص اتفاق می افتد. جریان بالای مورد نیاز برای تغذیه یک ریل گان را می توان توسط فناوری های مختلف منبع تغذیه، مانند خازن ها، مولد
های پالس و مولدهای دیسکی تأمین کرد. برای کاربردهای نظامی بالقوه، ریل گان ها معمولاً به این دلیل مورد توجه هستند که می توانند به سرعت های دهانه بسیار بیشتری نسبت به توپ های مجهز به پیشرانه های شیمیایی متعارف دست یابند. افزایش سرعت دهانه با پرتابه های آیرودینامیکی بهتر می تواند مزایای افزایش برد شلیک را به همراه داشته باشد، در حالی که از نظر اثرات بر هدف، افزایش سرعت نهایی می تواند امکان استفاده از گلوله های انرژی جنبشی با هدایت برخورد برای کشتن را به عنوان جایگزینی برای گلوله انفجاری فراهم کند؛ بنابراین، طراحی های نظامی معمول ریل گان، سرعت های دهانه در محدوده با انرژی دهانه ۵ تا ۵۰ مگاژول (MJ) را هدف قرار می دهند. برای مقایسه، ۵۰مگاژول معادل انرژی جنبشی یک اتوبوس مدرسه با وزن ۵ تن است که با سرعت حرکت می کند. برای ریل گان های تک حلقه ای، این الزامات عملیاتی به جریان های پرتاب چند میلیون آمپری نیاز دارند، بنابراین یک منبع تغذیه ریل گان معمولی ممکن است برای تحویل جریان پرتاب ۵ مگاآمپر برای چند میلی ثانیه طراحی شود. از آنجایی که قدرت میدان مغناطیسی مورد نیاز برای چنین پرتاب هایی معمولاً تقریباً ۱۰ تسلا (۱۰۰ کیلوگا
وس) خواهد بود، اکثر طراحی های معاصر ریل گان عملاً بدون هسته (air-cored) هستند، یعنی از مواد فرومغناطیسی مانند آهن برای تقویت شار مغناطیسی استفاده نمی کنند. با این حال، اگر لوله از یک ماده با تراوایی مغناطیسی ساخته شود، قدرت میدان مغناطیسی به دلیل افزایش تراوایی افزایش می یابد ("μ" = "μ"0*"μ"r، که در آن "μ" تراوایی مؤثر، "μ"0 ثابت تراوایی مغناطیسی و "μ"r تراوایی نسبی لوله است، و formula_1). میدان 'احساس شده' توسط آرمیچر متناسب با formula_2 است، بنابراین میدان افزایش یافته، نیروی وارد بر پرتابه را افزایش می دهد. سرعت های ریل گان عموماً در محدوده سرعت های قابل دستیابی توسط تفنگ گازی سبک دو مرحله ای قرار می گیرد؛ با این حال، تفنگ های گازی سبک عموماً فقط برای استفاده آزمایشگاهی مناسب در نظر گرفته می شوند، در حالی که ریل گان ها دارای چشم اندازهایی برای توسعه به عنوان سلاح نظامی هستند. یک تفنگ گازی سبک، تفنگ گازی سبک احتراقی در یک نمونه اولیه ۱۵۵ میلی متری پیش بینی می شد که با یک لوله ۷۰ کالیبری به سرعت ۲۵۰۰ متر بر ثانیه دست یابد. در برخی پروژه های تحقیقاتی هایپرولوسیتی، پرتابه ها به داخل ریل گان ها 'پیش تزریق' می ش
وند تا از نیاز به شروع از حالت سکون جلوگیری شود و هم تفنگ های گازی سبک دو مرحله ای و هم توپ های باروتی متعارف برای این نقش استفاده شده اند. در اصل، اگر فناوری منبع تغذیه ریل گان بتواند واحدهای ایمن، فشرده، قابل اعتماد، قابل بقا در جنگ و سبک وزن ارائه دهد، آنگاه حجم و جرم کل سیستم مورد نیاز برای جای دادن چنین منبع تغذیه ای و سوخت اولیه آن می تواند کمتر از حجم و جرم کل مورد نیاز برای مقداری معادل از پیشرانه های متعارف و مهمات انفجاری برای یک مأموریت مشابه شود. مسلماً این فناوری با معرفی سامانه الکترومغناطیسی پرتاب هواپیما (EMALS) به بلوغ رسیده است (اگرچه ریل گان ها به قدرت سیستم بسیار بالاتری نیاز دارند، زیرا انرژی های تقریباً مشابهی باید در چند میلی ثانیه به جای چند ثانیه تحویل داده شوند). چنین پیشرفتی سپس مزیت نظامی دیگری را به همراه خواهد داشت و آن این است که حذف مواد منفجره از هر سکوی تسلیحاتی نظامی، آسیب پذیری آن را در برابر آتش دشمن کاهش می دهد. تاریخچه. مفهوم ریل گان برای اولین بار توسط مخترع فرانسوی، آندره لوئی اکتاو فوشون-ویل پله، معرفی شد که در سال ۱۹۱۷ با کمک "Société anonyme des accumulateurs Tudor"
(اکنون Tudor Batteries) یک مدل کوچک کارا ساخت. در طول جنگ جهانی اول، ژول-لوئی برتون، مدیر اختراعات در وزارت تسلیحات فرانسه، در ۲۵ ژوئیه ۱۹۱۸ به فوشون-ویل پله مأموریت داد تا یک توپ الکتریکی ۳۰ تا ۵۰ میلی متری بسازد، پس از آنکه نمایندگان کمیسیون اختراعات (Commission des Inventions) در سال ۱۹۱۷ شاهد آزمایش های مدل کارا بودند. با این حال، این پروژه با پایان جنگ جهانی اول در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ رها شد. فوشون-ویل پله در ۱ آوریل ۱۹۱۹ برای ثبت اختراع در ایالات متحده اقدام کرد که در ژوئیه ۱۹۲۲ با شماره ثبت اختراع ۱٬۴۲۱٬۴۳۵ با عنوان «دستگاه الکتریکی برای راندن پرتابه ها» صادر شد. در دستگاه او، دو باسبار موازی توسط بال های یک پرتابه به هم متصل شده و کل دستگاه توسط یک میدان مغناطیسی احاطه شده است. با عبور جریان از باسبارها و پرتابه، نیرویی القا می شود که پرتابه را در امتداد باسبارها به جلو رانده و به پرواز درمی آورد. در سال ۱۹۲۳، دانشمند روسی، آ.ال. کورولکوف، انتقادات خود را از طراحی فوشون-ویل پله به تفصیل بیان کرد و برخی از ادعاهای فوشون-ویل پله در مورد مزایای اختراعش را زیر سؤال برد. کورولکوف در نهایت نتیجه گرفت که اگرچه س
اخت یک توپ الکتریکی دوربرد در حیطه امکان پذیر است، اما کاربرد عملی ریل گان فوشون-ویل پله به دلیل مصرف انرژی الکتریکی بسیار زیاد و نیاز به یک ژنراتور الکتریکی ویژه با ظرفیت قابل توجه برای تأمین انرژی آن، با مانع مواجه است. در سال ۱۹۴۴، در طول جنگ جهانی دوم، یواخیم هنسلر از اداره تسلیحات آلمان، اولین ریل گان از نظر تئوری قابل اجرا را پیشنهاد کرد. در اواخر سال ۱۹۴۴، تئوری پشت توپ ضدهوایی الکتریکی او به اندازه ای پیشرفت کرده بود که به فرماندهی پدافند هوایی لوفت وافه اجازه داد مشخصاتی را صادر کند که خواستار سرعت دهانه و پرتابه ای حاوی ماده منفجره بود. این توپ ها قرار بود در آتشبارهای شش تایی با نرخ آتش دوازده گلوله در دقیقه نصب شوند و با پایه های موجود فلاک ۱۲٫۸ سانتی متری ۴۰ سازگار باشند. این توپ هرگز ساخته نشد. وقتی جزئیات آن پس از جنگ کشف شد، علاقه زیادی برانگیخت و مطالعه دقیق تری انجام شد که به گزارشی در سال ۱۹۴۷ ختم شد که نتیجه می گرفت این طرح از نظر تئوری امکان پذیر است، اما هر توپ به اندازه ای نیرو نیاز دارد که بتواند نیمی از شهر شیکاگو را روشن کند. در سال ۱۹۵۰، سر مارک اولیفانت، فیزیکدان استرالیایی و اولین
مدیر پژوهشکده علوم و مهندسی فیزیک در دانشگاه ملی استرالیای جدید، طراحی و ساخت بزرگ ترین ژنراتور هم قطب جهان (۵۰۰ مگاژول) را آغاز کرد. این ماشین از سال ۱۹۶۲ عملیاتی شد و بعداً برای تأمین انرژی یک ریل گان در مقیاس بزرگ که به عنوان یک آزمایش علمی استفاده می شد، به کار گرفته شد. در سال ۱۹۸۰، آزمایشگاه تحقیقات بالستیک (که بعداً برای تشکیل آزمایشگاه تحقیقات ارتش ایالات متحده ادغام شد) یک برنامه بلندمدت تحقیقات نظری و تجربی در مورد ریل گان ها را آغاز کرد. این کار عمدتاً در آبردین پروو گراوند انجام شد و بسیاری از تحقیقات اولیه از آزمایش های ریل گان انجام شده توسط دانشگاه ملی استرالیا الهام گرفته بود. موضوعات تحقیق شامل دینامیک پلاسما، میدان های الکترومغناطیسی، تله متری، و انتقال جریان و حرارت بود. در حالی که تحقیقات نظامی در مورد فناوری ریل گان در ایالات متحده در دهه های بعد به طور مداوم ادامه داشت، جهت و تمرکز آن با تغییرات عمده در سطح بودجه و نیازهای سازمان های مختلف دولتی به شدت تغییر کرد. در سال ۱۹۸۴، تشکیل سازمان دفاع استراتژیک باعث شد اهداف تحقیقاتی به سمت ایجاد مجموعه ای از ماهواره ها برای رهگیری موشک بالستیک
قاره پیما تغییر کند. در نتیجه، ارتش ایالات متحده بر توسعه پرتابه های کوچک هدایت شونده که بتوانند پرتاب با شتاب گرانشی بالا از ریل گان های آرمیچر پلاسمایی با سرعت فوق العاده بالا را تحمل کنند، متمرکز شد. اما پس از انتشار یک مطالعه مهم توسط هیئت علمی دفاع در سال ۱۹۸۵، ارتش ایالات متحده، سپاه تفنگداران دریایی و دارپا مأمور توسعه فناوری های پرتاب الکترومغناطیسی ضد زره برای خودروهای رزمی زمینی متحرک شدند. در سال ۱۹۹۰، ارتش ایالات متحده با دانشگاه تگزاس در آستین برای تأسیس مؤسسه فناوری پیشرفته (IAT) همکاری کرد که بر تحقیقات مربوط به آرمیچرهای جامد و هیبریدی، تعاملات ریل-آرمیچر و مواد پرتابگر الکترومغناطیسی متمرکز بود. این مرکز به اولین مراکز تحقیق و توسعه با بودجه فدرال ارتش تبدیل شد و میزبان چند پرتابگر الکترومغناطیسی ارتش، مانند پرتابگر کالیبر متوسط، بود. از سال ۱۹۹۳، دولت های بریتانیا و آمریکا در یک پروژه ریل گان در مرکز آزمایش تسلیحات داندِرنان همکاری کرده اند که در سال ۲۰۱۰ به آزمایشی منجر شد که در آن بی ای ئی سیستمز یک پرتابه ۳٫۲ کیلوگرمی (۷ پوند) را با انرژی ۱۸٫۴ مگاژول [] شلیک کرد. در سال ۱۹۹۴، مؤسسه تحقیق
ات و توسعه تسلیحات سازمان تحقیق و توسعه دفاعی هند، یک ریل گان با یک بانک خازنی ۲۴۰ کیلوژولی با اندوکتانس پایین ساخت که با توان ۵ کیلوولت کار می کرد و قادر به پرتاب پرتابه هایی با وزن ۳ تا ۳٫۵ گرم به سرعتی بیش از بود. در سال ۱۹۹۵، مرکز الکترومغناطیس در دانشگاه تگزاس در آستین یک پرتابگر ریل گان با آتش سریع به نام پرتابگر تفنگ الکترومغناطیسی کالیبر توپ طراحی و توسعه داد. نمونه اولیه این پرتابگر بعداً در آزمایشگاه تحقیقات ارتش ایالات متحده آزمایش شد و در آنجا بازدهی خان (breech efficiency) بیش از ۵۰ درصد را نشان داد. در سال ۲۰۱۰، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا یک ریل گان با اندازه فشرده طراحی شده توسط بی ای ئی سیستمز را برای نصب بر روی کشتی آزمایش کرد که یک پرتابه را به سرعت های هایپرسونیک تقریباً یا حدود ، با انرژی جنبشی ۱۸٫۴ مگاژول شتاب داد. این اولین بار در تاریخ بود که به چنین سطحی از عملکرد دست یافته می شد. آن ها برای این پروژه شعار "Velocitas Eradico" را انتخاب کردند که به زبان لاتین به معنای "من، [که] سرعت هستم، ریشه کن می کنم" است—یا به زبان عامیانه، "سرعت می کشد". یک ریل گان قدیمی تر با طراحی مشابه (۳۲
مگاژول) در مرکز آزمایش تسلیحات داندِرنان در بریتانیا قرار دارد. ریل گان های کم قدرت و در مقیاس کوچک نیز به پروژه های محبوب دانشگاهی و آماتوری تبدیل شده اند. چندین آماتور به طور فعال در حال تحقیق بر روی ریل گان ها هستند. طراحی. نظریه. یک ریل گان از دو ریل فلزی موازی تشکیل شده است (از این رو نام آن ریل گان است). در یک سر، این ریل ها به یک منبع تغذیه الکتریکی متصل می شوند تا انتهای خان (breech) توپ را تشکیل دهند. سپس، اگر یک پرتابه رسانا بین ریل ها قرار گیرد (مثلاً با قرار دادن در خان)، مدار را کامل می کند. الکترون ها از پایانه منفی منبع تغذیه به سمت بالای ریل منفی، از طریق پرتابه، و به سمت پایین ریل مثبت، به منبع تغذیه بازمی گردند. این جریان باعث می شود ریل گان مانند یک آهنربای الکتریکی عمل کند و یک میدان مغناطیسی در داخل حلقه ای که توسط طول ریل ها تا موقعیت آرمیچر تشکیل شده است، ایجاد کند. مطابق با قانون دست راست، میدان مغناطیسی به دور هر رسانا می چرخد. از آنجا که جریان در هر ریل در جهت مخالف است، میدان مغناطیسی خالص بین ریل ها (B) در زاویه قائم با صفحه ای که توسط محورهای مرکزی ریل ها و آرمیچر تشکیل شده است،
جهت گیری می کند. این میدان مغناطیسی در ترکیب با جریان (I) در آرمیچر، یک نیروی لورنتس ایجاد می کند که پرتابه را در امتداد ریل ها شتاب می دهد، همیشه به سمت بیرون حلقه (صرف نظر از قطبیت منبع تغذیه) و به دور از منبع تغذیه، به سمت دهانه ریل ها. همچنین نیروهای لورنتس بر روی ریل ها عمل می کنند و تلاش می کنند آن ها را از هم دور کنند، اما از آنجا که ریل ها محکم نصب شده اند، نمی توانند حرکت کنند. طبق تعریف، اگر جریانی معادل یک آمپر در یک جفت رسانای موازی ایده آل و بی نهایت بلند که به فاصله یک متر از هم جدا شده اند، جریان یابد، بزرگی نیرو بر روی هر متر از آن رساناها دقیقاً ۰٫۲ میکرونیوتن خواهد بود. علاوه بر این، به طور کلی، نیرو متناسب با مجذور بزرگی جریان و معکوساً متناسب با فاصله بین رساناها خواهد بود. همچنین نتیجه می شود که برای ریل گان هایی با جرم پرتابه چند کیلوگرم و طول لوله چند متر، جریان های بسیار زیادی برای شتاب دادن پرتابه ها به سرعت هایی در حدود ۱۰۰۰ متر بر ثانیه مورد نیاز است. یک منبع تغذیه بسیار بزرگ، که جریانی در حدود یک میلیون آمپر فراهم می کند، نیروی عظیمی بر روی پرتابه ایجاد کرده و آن را به سرعتی معادل