Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اشتفان کُنستانتین بانیکا (؛ ؛ – ) بازیگر و خواننده اهل رومانی بود. او در کالاراشی، در تاریخ ۱۱ نوامبر ۱۹۳۳ به دنیا آمد؛ پدرش دراگان کونستانداکه (۱۹۰۷-۱۹۶۱) نوازنده لائوتار و مادرش لئونورا (۱۹۱۱-۱۹۸۶) بود. او یک برادر کوچکتر به نام نیکولائه (متولد ۱۹۳۶) داشت که در سال ۱۹۸۸ درگذشت. بانیکا در دبیرستان کنتمیر در بخارست تحصیل کرد. پس از تولد پسرش در سال ۱۹۶۷، دوباره ازدواج کرد و همچنین پسری دیگر به نام الکساندرو سیلویو (متولد ۱۹۷۵) داشت. او در بخارست، در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۹۵، در سن ۶۱ سالگی درگذشت. در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۱، پسر کوچکترش در سن ۲۵ سالگی در یک حادثه رانندگی جان باخت. در روز جهانی تئاتر ۲۰۱۶، بانیکا پس از مرگش، ستاره ای در پیاده روی مشاهیر بخارست دریافت کرد، به عنوان نشانه ای از شناخت و قدردانی برای کل فعالیت هایش در زمینه تئاتر و فیلم. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عمو مارین میلیاردر"، "میتیکا، زنگ ها برای چه به صدا درآمده اند؟" و "یاغی ها" اشاره کرد.
دِم رادولسکو (؛ – ) بازیگر اهل رومانی بود. وی بین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "انفجار"، "راز باخوس"، "تلگرام"، "هفت مرد و یک بدکاره"، "امشب در خانه خواهیم رقصید" و "نمایش افتتاحیه" اشاره کرد.
گورستان شربان وودا () که به گورستان بلو () مشهور است، بزرگترین و مشهورترین گورستان شهر بخارست در رومانی است. این مجموعه بر روی قطعه زمینی واقع شده است که توسط بارون باربو بلو به اداره محلی اهدا شده است. از سال ۱۸۵۸ مورد استفاده قرار گرفته است. قبرستان مساحتی برابر با ۲۸ هکتار (۶۹ جریب) دارد و یکی از جاذبه های فرهنگی در بخارست به شمار می آید.
بلینتس () یک منطقهٔ مسکونی در رومانی است که در شهرستان تیمیش و در ناحیهٔ بانات واقع شده است. بلینتس ۶۳٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بیسفنول اف (BPF؛ ۴٬۴′-دی هیدروکسی دی فنیل متان) یک ترکیب آلی آروماتیک کوچک با فرمول شیمیایی است. ساختار کلی این ماده شباهت زیادی به بیسفنول ای دارد، زیرا هر دو در دسته مولکول های معروف به بیسفنول ها قرار دارند که دارای دو گروه فنول هستند که از طریق یک گروه پیوند دهنده به هم متصل می شوند. در BPF، دو حلقه آروماتیک توسط یک گروه متیلن به هم متصل می شوند. BPF در ساخت پلاستیک ها و رزین های اپوکسی استفاده می شود. این ماده در صنعت به عنوان روشی برای افزایش ضخامت و دوام مواد استفاده می شود. استفاده از آن به این روش در تولید آستر مخازن و لوله ها، کفپوش های صنعتی، روکش عرشه جاده ها و پل ها، چسب ها، روکش ها و لاک های الکتریکی از اهمیت بالایی برخوردار است. این ماده همچنین در پوشش نوشیدنی ها و قوطی های مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. کاربرد دیگر BPF در مواد دندانپزشکی است، جایی که می توان آن را در مواد ترمیم کننده، آسترها، چسب ها، دستگاه های پروتز دهانی و جایگزین های بافت استفاده کرد.
هوریا کاچولسکو (؛ زاده ۱۳ فوریهٔ ۱۹۲۲ – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۹) بازیگر و کمدین اهل رومانی بود. هوریا کاچولسکو در سال ۱۹۲۲ به دنیا آمد. او در تئاتر ریوستا «کنستانتین تَنزه» فعالیت داشت. چند سال به عنوان زندانی سیاسی در کانال دانوب-دریای سیاه زندانی بود. در فرهنگنامه «سینماگرها»، تاریخ نگار فیلم بویور ت. ریپِانو ذکر می کند که هوریا کاچولسکو در دوره ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ به عنوان زندانی سیاسی به دلیل تلاش ناموفق برای عبور از مرز بازداشت شده بود. او بعدها عضو حزب کمونیست رومانی نیز شد. وی در روزهای انقلاب دسامبر ۱۹۸۹ به دلیل اشتباه تعدادی از سربازان، در داخل خودروی خود با شلیک گلوله کشته شد. او در قبرستان شهدای انقلاب در بخارست به خاک سپرده شده است. اگرچه مرگ بر اثر شلیک گلوله در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۸۹ رخ داده است، اما در گواهی فوت تاریخ مرگ، روز ۲۷ دسامبر ۱۹۸۹ ذکر شده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادبان های برافراشته"، "والس تایتانیک"، "تلگرام" و "میهای دلیر" اشاره نمود.
بیسفنول زد یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی (HOC6H4)2C(CH2)5 است. این ماده جامدِ سفید و محلول در آب به عنوان یک بیسفنول طبقه بندی می شود. این ماده، پیش ماده پلاستیک های پلی کربناتی ویژه است.
در سال 1902 جامعه شناس آمریکایی چارلز هورتون کولی در کتابی با عنوان "طبیعت انسانی و نظم اجتماعی" اصطلاح "خودشناسی در آینه ی دیگران" را معرفی کرد . این اصطلاح بیان کننده ی تاثیرِ برداشتِ ما از نظرِ دیگران نسبت به ماست. به عبارت دیگر این نظریه توضیح میدهد که چگونه هر شخص تصوراتی از نظرات دیگران نسبت به خود دارد. به عنوان مثال مادر هر کسی فرزند خود را بی عیب و نقص می داند ، در حالی که دیگران نظرات دیگری دارند. کولی هنگام استفاده از "خودشناسی در آینه ی دیگران" سه مرحله را در نظر می گیرد. مرحله اول برداشت فرد از نظر دیگران نسبت به اوست. مرحله دوم این است که شخص قضاوت دیگران را (که براساس نظرات آن ها نسبت به او شکل گرفته) چگونه درک می کند. مرحله سوم توسعه ی نحوه تفکر شخص در مورد دیدگاه دیگران نسبت به او (بر اساس قضاوت های قبلی آنها) است. لیزا مک اینتایر در کتاب "«شکاکیت کاربردی: مفاهیم بنیادین در جامعه شناسی»" ، "مفهوم خودشناسی در آینه ی دیگران" را با گرایش فرد به "درکِ خود" از طریق برداشتی که او از دیدگاه دیگران نسبت به خود دارد, بیان می کند. اساساً نظرِ هر شخص در موردِ خودش و رفتارهای او به شدت بستگی به این دارد
که این فرد نظرِ دیگران را نسبت به خود چگونه درک میکند. این فرایند, توسعه ی هویت در فرد را تئوریزه میکند. بنابراین هویت, نتیجه ی"خود-آگاهی" به کمک آنچه تصور می کنیم, نظر دیگران نسبت به ما است, میباشد. سه مولفه ی اصلی. "خودشناسی در آینه ی دیگران" شامل سه جز اصلی است که منحصر به هر فرد است (Shaffer 2005). نتیجه ی این فرایند این است که افراد براساس آنچه که دیگران نسبت به آنها فکر می کنند رفتار خود را تغییر می دهند ، حتی اگر درک آن ها از قضاوت طرف مقابل لزوماً درست نباشد. به این ترتیب ، تعاملات اجتماعی مانند "آینه" به نظر می رسند، زیرا عزت نفس فرد از رفتار دیگران ساخته شده است. به عنوان مثال ، ممکن است فردی با اطمینان وارد مصاحبه شغلی شود و سعی در نشان دادن این اعتماد به نفس داشته باشد. فردی که در این شرایط قرار دارد اغلب واکنش های مصاحبه کنندگان را بررسی می کند تا ببیند آیا آنها به آن واکنش مثبت یا منفی نشان می دهند. اگر فرد متوجه واکنش های مثبتی مانند سر تکان دادن یا لبخند شود ، این امر ممکن است احساس اعتماد به نفس در فرد را بیشتر رشد دهد. اگر فرد با واکنشهای منفی مانند بی علاقگی از طرف مصاحبه کننده روبرو شود ،
اعتماد به نفسش غالباً متزلزل می شود، حتی اگر درک شخص از قضاوت های مصاحبه کنندگان درست نباشد.
استفانو اوپو (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
پیترو روتا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوناتان روملمان (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
جیسون آزبورن (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
فینتان مک کارتی (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل جمهوری ایرلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
چیپریان تودوسا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل رومانی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ماریوس کوزمیوک (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل رومانی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
یواکیم سوتون (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل دانمارک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
فدریک ویستاول (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل دانمارک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
سون یینگشا (؛ زادهٔ ) بازیکن تنیس روی میز اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
الکساندر کشژانوسکی (); ( – ) با نام مستعار Wilk به معنی گرگ سرهنگ توپخانه نیروی زمینی لهستان، افسر سرویس پیروزی لهستان، اتحادیه مبارزه مسلحانه، فرمانده ناحیه ویلنیوس ارتش میهنی و زندانی سیاسی دوران استالینیسم بود. او پس از مرگش در سال ۱۹۹۴ به درجه سرتیپی ارتقا پیدا کرد. جنگ جهانی اول. الکساندر کشژانوسکی در بریانسک به دنیا آمد و در جنگ جهانی اول به خدمت اجباری ارتش روسیه درآمد تا در رسته توپخانه خدمت نماید. جمهوری دوم لهستان. جنگ لهستان-شوروی. با استقلال لهستان در سال ۱۹۱۸ کشژانوسکی به ارتش تازه تأسیس این کشور پیوست و در جنگ لهستان-شوروی مشارکت داشت. او در سال ۱۹۱۹ صلیب دلاوری (لهستان) را دریافت نمود و در ژانویه ۱۹۲۰ در درگیری های سنگین نبرد دینبورگ مشارکت داشت. دوره میان دوجنگ. در جمهوری دوم لهستان کشژانوسکی به خدمت نظامی در جمهوری دوم لهستان ادامه داد. جنگ جهانی دوم. دفاع از لهستان در سال ۱۹۳۹. در هنگام تهاجم آلمان نازی به لهستان کشژانوسکی فرماندهی هنگ ۲۶ توپخانه سبک از لشکر ۲۶ پیاده نظام لهستان به عنوان جزئی از ارتش پوزنان که تحت فرماندهی ژنرال تادئوس کوت سبا بود را به عهده داشت. واحد تحت امر او طی نبرد بزو
را از میان رفت. مقاومت لهستان. با اشغال لهستان کشژانوسکی واحد پارتیزانی را در کوه های صلیب مقدس سازماندهی کرد اما پس از شکست این واحدها توسط نازی ها در اواخر اکتبر به ورشو رفت و به اولین نیروی مقاومت لهستان با نام سرویس پیروزی لهستان پیوست. در نوامبر او را به ویلنیوس فرستادند که بر اساس پیمان مولوتوف-ریبنتروپ به اشغال شوروی درآمده بود. مدتی بعد سرویس پیروزی لهستان به اتحادیه مبارزه مسلحانه تبدیل شد و در آوریل ۱۹۴۱ فرمانده ناحیه ویلنیوس آن به نام ژنرال نیکودم سولیک-سارنوفسکی توسط اِن کاوه ده بازداشت شد و کشژانوسکی به موجب حکم ژنرال استفان رووتسکی فرماندهی ناحیه ویلنیوس را در دست گرفت. در سال ۱۹۴۲ اتحادیه مبارزه مسلحانه مبدل به ارتش میهنی شد. کشژانوسکی که به دنبال ساخت یک اتحاد ضد آلمانی طولانی مدت بود مذاکراتی را با نیروهای مقاومت بلاروس و لیتوانی داشت که ثمری نداشت، همچنین او دستوراتی را داده بود که به موجب آن نباید با هیچ گروه قومی از جمله یهودیان بدرفتاری شود. مذاکرات با شوروی نیز چندان ثمری نداشت زیرا استالین نمی خواست پس از پایان جنگ لهستان بار دیگر مستقل شود و شوروی باید کنترل نواحی که در سال ۱۹۳۹ از لهس
تان اشغال نموده بود را بازپس می گرفت. روابط میان شوروی و دولت در تبعید لهستان که ووادیسواف سیکورسکی رهبری آن را بر عهده داشت همواره متشنج بود که پس از کشف شواهد کشتار لهستانی ها توسط شوروی در کاتین به شدت وخیم شد. پارتیزان های شوروی دستور داشتند تا واحدهای ارتش میهنی لهستان را از میان ببرند و ارتش میهنی نیز پارتیزان ها را دشمنی مانند نازی ها می دید. به موجب فرمانی که مسکو در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۳ صادر نموده بود پارتیزان های شوروی در لهستان نبرد مسلحانه بر علیه پارتیزان های لهستانی را در کنار نبرد با آلمانی ها آغاز نمودند. همکاری با آلمانی ها. در ژانویه و فوریه ۱۹۴۴ پس از حملات سهمگین شبه نظامیان شوروی بر علیه واحدهای ارتش میهنی کشژانوسکی مذاکراتی را با آلمانی ها آغاز نمود. پس از گفتگو با مقامات محلی سرویس امنیت آلمان نازی و آبور توافق شد که واحدهای ارتش میهنی و آلمانی ها با یکدیگر همکاری نمایند. هرچند که کشژانوسکی از امضا موافقتنامه صریح مبنی بر همکاری سرباز زد اما توافق مخفیانه ای انجام شد که بر اساس آن واحدهای ارتش میهنی تسلیحات و ملزوماتی را که آلمانی ها برای ایشان می گذاشتند را تصرف می کردند تا به این طریق تجدید ق
وا نمایند. بدین ترتیب نیروهای آلمانی به صورت گسترده دست به عقب نشینی زدند و به جای آن ها واحدهای ارتش میهنی اداره نواحی را به دست گرفتند. ارتش میهنی جاسوس ها و مأموران آلمانی را بخشید و در مقابل نیروهای آلمانی نیز تعقیب و کشتار نیروهای ارتش میهنی را متوقف نمودند. البته باید توجه داشت که برخلاف فرانسه ویشی، نظام کوئیسلینگ در نروژ یا سازمان ملی گرایان اوکراین همکاری میان ارتش میهنی و آلمان نازی نه از جنس ایدئولوژیک که تنها یک همکاری تاکتیکی بوده است. انگیزه اصلی لهستانی ها از این همکاری کسب اطلاع از وضعیت نیروهای آلمانی و به دست آوردن سلاح هایی بود که به شدت به آن نیاز داشتند. هیچ عملیات مشترکی توسط لهستانی ها و آلمانی ها انجام نشد و تلاش آلمانی ها جهت اینکه لهستانی ها تنها با شوروی بجنگند ناموفق بود. همکاری محلی با واحدهای آلمانی توسط فرماندهان جز ارتش میهنی نامعمول بود و فرماندهی عالی ارتش میهنی آن را تقبیح می کرد. نبرد با لیتوانیایی ها. در مه ۱۹۴۴ نیروهای مقاومت لهستان توسط نیروهای دفاع منطقه ای لیتوانی به فرماندهی ژنرال پوویلیاس پله چاقیسیوس مورد حمله قرار گرفتند. در ابتدا کشژانوسکی سعی کرد تا با آن ها مذاک
ره نماید اما لیتوانیایی ها می خواستند که تمام نیروهای تحت امر ارتش میهنی یا از ناحیه ویلنیوس عقب نشینی نمایند یا آنکه قیمومت لیتوانی بر این ناحیه را بپذیرند. کشژانوسکی این شرایط را نپذیرفت و به زودی جنگ میان نیروهای لهستانی و لیتوانیایی آغاز گشت که طی نبرد موروانا اوشمیانکا در روزهای ۱۳ و ۱۴ مه به پیروزی لهستانی ها منجر شد. پس از این نبرد کشژانوسکی کوشید تا دوباره مذاکرات را آغاز نماید اما ناموفق بود. هنگامی که در ماه ژوئن نیروهای پلیس امنیت لیتوانی که به نازی ها نزدیک بودند و در درگیری ها اخیر با ارتش میهنی تلفات داده بودند در روستای گلینچیشکی دست به کشتار ۳۷ غیرنظامی زدند تنش میان لهستانی ها و لیتوانیایی ها به اوج رسید. کشژانوسکی به نیروهایش دستور داد تا به عنوان تلافی عملیات های خود را افزایش دهند که بر اساس گزارش های منتشره در لیتوانی این نیروها در مواردی دست به اقدام علیه غیرنظامیان لیتوانیایی زدند. مشخص نیست که آیا کشژانوسکی از کشتار دوبینگیای که در آن واحدهای ارتش میهنی اقدام به کشتار غیرنظامیان لیتوانیایی کردند مطلع بوده است یا نه. عملیات تندباد. در بهار ۱۹۴۴ نیروهای مقاومت لهستان جهت آغاز یک قیام ملی
برای آزادسازی لهستان از اشغال آلمان پیش از رسیدن شوروی آماده می شدند. در ماه ژوئیه نیروهای تحت امر کشژانوسکی عملیات دروازه سپیده دم را آغاز نمودند. علی رغم همکاری لهستانی ها و نیروهای ارتش سرخ در آزادسازی ویلنیوس، پس از پایان عملیات در ۱۷ ژوئیه کشژانوسکی و دیگر افسران لهستانی توسط شوروی دستگیر شدند. پس از جنگ جهانی دوم. در سال ۱۹۴۷ کشژانوسکی توانست از حبس بگریزد اما پس از نزدیکی به یک مقام لهستانی که برای کمونیست های لهستانی کار می کرد لو رفته و دوباره دستگیر شد. او از هیچ گروه مخفی مقاومت بر علیه شوروی مانند گروه استقلال و آزادی پشتیبانی نمی کرد زیرا معتقد بود با خیانت غربی ها و برتری کامل شوروی در خاک لهستان هرگونه مقاومت بی فایده است اما همچنان با بسیاری از زیردستان سابق خود ارتباط داشت. دولتی کمونیستی لهستان که او را همچنان یک تهدید می دید در سال ۱۹۴۸ کشژانوسکی را دستگیر نمود. وضعیت جسمانی کشژانوسکی در زندان رو به وخامت نهاد و او در ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۱ در اثر سل درگذشت. پس از مرگ. کشژانوسکی ابتدا در گوری گمنام دفن شده بود اما در سال ۱۹۵۷ و دوره استالین زدایی بقایای او را به گورستان نظامی پوونسکی منتقل نمودند
. در سال ۱۹۹۴ درجه سرتیپی به کشژانوسکی اعطا گشت.
استنلی پاتریک جانسون (متولد ۱۸ اوت ۱۹۴۰) نویسندهٔ انگلیسی و سیاستمدار سابق حزب محافظه کار است که از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ به عنوان عضو پارلمان اروپا (نماینده اروپا) برای وایت و همپشایر شرقی کار می کرد. کمیسیون اروپا، او کتاب هایی در مورد مسائل زیست محیطی و جمعیتی نوشته است. او شش فرزند دارد که بوریس جانسون نخست وزیر، نماینده محافظه کار و وزیر سابق جو جانسون، و روزنامه نگار راشل جانسون از آن جمله اند. پیشینه و اوایل زندگی. "استنلی جانسون" در سال ۱۹۴۰ در پنزانس، کورن وال انگلستان متولد شد. او پسر عثمان کمال (که بعداً به ویلفرد جانسون معروف شد) و ایرین ویلیامز (دختر استنلی فرد ویلیامز از بروملی، کنت، نوهٔ سر جورج ویلیامز و ماری لوئیز دو پفل) بوده است. پدربزرگ پدری وی، علی کمال، یکی از آخرین وزیران داخلی دولت عثمانی، در سال ۱۹۲۲ در جنگ استقلال ترکیه ترور شد. پدر استنلی در سال ۱۹۰۹ در بورنموث به دنیا آمد و تولد او به عنوان عثمان علی ویلفرد کمال ثبت شد. مجادله ها. در اوت ۲۰۱۸، جانسون اظهار داشته که ابراز نظر پسرش بوریس جانسون در مورد زنان مسلمان برقه پوش که به «صندوق های پست» (در معابر) و «راهزنان بانک» شبیهشان می کند ب
ه اندازهٔ کافی فرا نرفته و نظرهای انتقادی بر آن «خشمی ساختگی» است که توسط مخالفان سیاسی ایجاد شده است.
الیزابت پاکنهام، کنتس لانگفورد (زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۰۶- وفات ۲۳ اکتبر ۲۰۰۲ میلادی) که بیشتر به نام الیزابت لانگفورد شناخته می شود، تاریخنگار و نویسندهٔ بریتانیایی بود. وی در انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان نیز عضویت داشت. آثار تاریخ نگاری-بیوگرافی که وی در مورد خانواده های اشرافی قرن نوزدهم میلادی بریتانیا نوشته است بسیار مورد توجه می باشند.
چیو مینگ (؛ – ) نویسنده، و تاریخ نگار اهل ایالت لو در دوره بهار و پاییز بود. بر مبنای برخی منابع تاریخی از شاگردان کنفوسیوس بوده است.
زو ژوان () یکی از آثار مهم تاریخی ادبی چین است. این کتاب تاریخی چینی، شامل ۳۰ فصل در بیان روایت هایی از تاریخ سال های ۷۷۰ تا ۴۷۶ قبل از میلاد بوده و عمدتاً بر مسائل سیاسی، دیپلماتیک و نظامی این دوران از تاریخ کشور چین تمرکز دارد. به باور بسیاری از متخصصین امور تاریخ چین، از ویژگی های این اثر می توان به سبک واقع گرایانه آن در توصیف وقایعی تاریخی چون نبردها، ترورهای سلطنتی، فریب و دسیسه های درباریان، افراط و تفریط حاکمان، ظلم و ستم سردمداران چینی به مردم و مباحثی چون ظهور ارواح و نشانه های کیهانی اشاره کرد. نویسنده این کتاب چیو مینگ است که بر مبنای برخی منابع تاریخی از شاگردان کنفوسیوس بوده است.
غفار داورپناه ورنوسفادرانی (۱۳۰۸ – ۲۵ تیر ۱۴۰۰) سنگ تراش اهل ایران بود. از وی به عنوان «بنیان گذاری سنگ بری نوین در ایران» یاد می شود. از جمله آثار مهم وی می توان به برج شهیاد تهران (برج آزادی کنونی)، آرامگاه نادرشاه در مشهد، نمای سینما دیاموند (با نام کنونی پردیس سینمایی هویزه) و نمای ساختمان وزارت کشور اشاره کرد. زندگی نامه. زندگی شخصی. غفار داورپناه، با نام کامل غفار داورپناه ورنوسفادرانی در سال ۱۳۰۸ در سده (خمینی شهر کنونی) در اصفهان زاده شد و در ۱۱ سالگی و همزمان با جنگ جهانی دوم، به همراه پدر خود، که پس از استعفاء از ارتش ایران به سنگ تراشی روی آورده بود، به اصفهان رفت و در این حرفه مشغول به کار شد. او در سن ۱۴ سالگی برای کار به تهران رفت و در نهایت در سال ۱۳۲۷ نخستین کارگاه سنگ بری خود با نام کارخانه سنگ بری مشارکتی پکا را در تهران تأسیس کرد و در سال ۱۳۴۲ نیز کارخانهٔ سنگ بری ساخارا را پایه گذاشت. او با تأسیس چندین کارخانهٔ سنگ بری دیگر تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، در گسترش این صنعت در ایران نقش داشت. پس از به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی در ایران، کارخانهٔ داورپناه مصادره شد و خودِ او نیز مجبور به ترک ایران شد.
اما او پس از گذشت ۱۰ سال از انقلاب ایران، مجدداً به ایران بازگشت و کارخانهٔ سنگ بری دیگری را تأسیس کرد. اداورپناه در نهایت در ۲۵ تیر ۱۴۰۰، چهار ماه پس از درگذشت همسر خود، بر اثر کهولت سن در سن ۹۲ سالگی در تهران درگذشت. حرفه. داورپناه در زمان حضور در تهران، چندین کارخانهٔ سنگ بری تأسیس کرد و فناوری های جدیدی را به ایران وارد کرد که بر پیشرفت صنعت سنگ بری در ایران اثرگذار بود. او در همان زمان با قنبر رحیمی، که از او با عنوان «پدر صنعت سنگ ایران» یاد می شود، آشنا شد که بعداً با او در پروژهٔ برج شهیاد همکاری داشت. آشنایی داورپناه با هوشنگ سیحون نیز آغازگر همکاری آن ها در پروژه های سرشناسی از جمله آرامگاه نادرشاه بود. او در سال ۱۳۴۶ به دعوت حسین امانت به پروژهٔ احداث برج شهیاد تهران پیوست و به همراه قنبر رحیمی، کار انتخاب سنگ، برش و نصب سنگ ها، و نیز نظارت بر ساخت این ساختمان را بر عهده گرفت. او در بنا برای نخستین بار در ایران از سنگ فرش گرانیتی استفاده کرد. از این پروژه به عنوان یکی از مهم ترین آثار داورپناه در زمان فعالیت او یاد می شود. از دیگر آثار سرشناس داورپناه می توان به ساختمان وزارت کشور، ورزشگاه تختی (ف
رح پهلوی سابق)، نمای سینما دیاموند و آرامگاه محمود نریمان اشاره کرد. داورپناه نخستین سنگ تراشی بود که سنگ گرانیت را در ایران برش داد.
جنگ نخست هند و پاکستان، جنگ ی بود که بین هند و پاکستان بر سر تصرف ایالت جامو و کشمیر در سال ۱۹۴۷ آغاز و در ۱۹۴۸ با میانجی گری سازمان ملل پایان یافت. این اولین جنگ از چهار جنگ هند و پاکستان بود که بین دو ملت تازه استقلال یافته وقوع یافت و مشهور به درگیری کشمیر شد. چند هفته پس از جدایی هند از پاکستان، پاکستان با به راه انداختن لشکر شبه نظامیان در وزیرستان، در تلاش برای تسخیر کشمیر، جنگ را برافروخت. نتیجه آن هنوز ژئوپلیتیک هر دو کشور را تحت تأثیر قرار می دهد. هری سینگ، شاهزاده جامو و کشمیر، با شورش رعایای مسلمان خود در پونچ روبرو شده و کنترل مناطق غربی پادشاهی خود را از دست داد. در ۲۲ اکتبر ۱۹۴۷، شبه نظامیان قبیله ای پشتون پاکستان از مرزهای این کشور عبور کردند تا پایتخت هری سینگ، سرینگر را تصرف کنند، اما با رسیدن به بارامولا، دست به غارت برده و متوقف شدند. شاهزاده هری سینگ از هند درخواست کمک کرد؛ هند کمک را می پذیرفت اما منوط به امضای سند الحاق به هند بود. این جنگ در ابتدا توسط نیروهای ایالتی جامو و کشمیر و شبه نظامیان قبایل سرحدی متصل به ولایات شمال غربی انجام شد. پس از پیوستن این ایالت به هندوستان در ۲۶ اکتبر
۱۹۴۷، نیروهای هندی با هواپیما به سریناگر، پایتخت ایالت منتقل شدند. افسران فرمانده انگلیس در ابتدا با اشاره به پیوستن این کشور به هند، از ورود نیروهای پاکستانی به درگیری خودداری کردند. با این حال، بعداً در سال ۱۹۴۸، آنها تسلیم شدند و اندکی بعد ارتشهای پاکستان وارد جنگ شدند. جبهه ها به تدریج در امتداد آنچه بعداً به عنوان خط کنترل شناخته شد، محکم شدند. آتش بس رسمی از ۱ ژانویه ۱۹۴۹ اعلام شد. نتیجه جنگ بی ثمر بود. با این حال بیشتر ارزیابی ها نشان می دهد که هند پیروز جنگ بود زیرا توانست با موفقیت از حدود دو سوم ایالت شاهنشاهی گذشته، از جمله دره کشمیر، جامو و لداخ دفاع کند.
دومیترو روکارانو (؛ زاده ۲۶ اکتبر ۱۹۳۲ – ۳ مارس ۲۰۱۳) بازیگر و صداپیشه اهل رومانی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادبان های برافراشته" و "راز باخوس" اشاره نمود.
یون آنگل (؛ زاده ۱۶ اکتبر ۱۹۲۸ – ۲۸ دسامبر ۱۹۹۷) بازیگر اهل رومانی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادبان های برافراشته"، "خانواده مورومته"، "چوله آندرا"، "آخرین یورش" و "رینگ" اشاره نمود.
لیگ برتر فوتبال زنان دانمارک یا اِلیته دیویشونِن (که به دلیل اسپانسر مالی این لیگ با نام لیگ زنان ینسیدیه نیز خوانده می شود) بالاترین سطح مسابقات فوتبال باشگاهی زنان در کشور دانمارک است. نخستین مسابقات قهرمانی کشوری در سال ۱۹۷۳ برگزار شد. مسابقاتی که در حال حاضر با نام اِلیته دیویشونِن خوانده می شود در سال ۱۹۹۴ بنیان گذاشته شده است. دانمارک یکی از هشت کشوری است که به عنوان برترین ها در فوتبال زنان توسط یوفا شناخته شده است. دو تیم برتر هر فصل این لیگ به رقابتهای لیگ قهرمانان اروپای زنان صعود می کنند. از سال ۲۰۰۲ تا سال ۲۰۲۱ تنها دو تیم زنان فوتبال باشگاه پرونپی و فورتونا هجرینگ موفق به کسب عنوان قهرمانی در این لیگ شده اند.
نوکو پائونسکو (؛ زاده ۱۴ اکتبر ۱۹۱۲ – ۲ اکتبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل رومانی بود که برنده نشان «نظم کار» درجه دوم (۲۶ اوت ۱۹۵۴) «برای خدمات برجسته در ساخت فیلم » شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادبان های برافراشته"، "هفت مرد و یک بدکاره"، "از میان خاکسترهای امپراتوری"، "تلگرام"، "یاغی ها" و "استفن کبیر - واسلویی ۱۴۷۵" اشاره نمود.
وزیر توسعه اقتصادی روستایی () دفتری با صلاحیت وزارت خانه در کابینه کانادا است. این نمونه وزیر کارهای جدیدی در دولت جاستین ترودو دارد که در ژانویه ۲۰۱۹ معرفی شده است. مسئول فعلی دفتر مریم منصف می باشد، او در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ برای این سمت معرفی و منصوب شده است.
هریستو نیکلائیده (؛ زاده ۲ سپتامبر ۱۹۰۸ – تاریخ درگذشت نامعلوم) بازیگر اهل رومانی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادبان های برافراشته" اشاره نمود. افتخارات. نشان «نظم کار» کلاس سوم (۶ اوت ۱۹۵۶) «به مناسبت پنج سال فعالیت تئاتر جوانان و برای خدمات برجسته در فعالیت هنری» عنوان هنرمند برجسته (۲۸ مارس ۱۹۶۲) «برای دستاوردهای ارزشمند در حوزه هنری»
یون بوگ (؛ زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۲ – ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۷۶) بازیگر اهل رومانی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادبان های برافراشته" و "آخرین فشنگ" اشاره نمود.
نیکلائه استروئه (؛ زاده ۵ مه ۱۹۰۶ – ۲ ژانویهٔ ۱۹۹۰) بازیگر، کمدین و کارگردان اهل رومانی بود که در سال ۱۹۷۷ به اسرائیل مهاجرت کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادبان های برافراشته" اشاره نمود.
جان علی چنگیزی، وزیر سابق آموزش و پرورش بلوچستان، پاکستان بود. او به خانواده ای از طبقه متوسط-پایین تر تعلق دارد و سیاست را در زندگی دانشجویی خود آغاز کرد. وی به نمایندگان از حزب مردم پاکستان به پارلمان راه یافت و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ به عنوان معاون دبیرکل آن در بلوچستان خدمت کرده است. در حال حاضر وی معاون اول حزب مردم بلوچستان است. او به زبان های انگلیسی، اردو، دری و پشتو تسلط دارد. جان علی چنگیزی تنها هزاره سیاستمدار در هر حزب فدرال است و اولین شخصی می باشد که در ایالت بلوچستان به رده اول رهبری می رسد.
سیل های مهاراشترا ۲۰۲۱ () مجموعه ای از سیلاب هاست که در اثر بارندگی شدید ایالت مهاراشترا را از ۲۸ ژوئیه درنوردیده است و تا پایان ژوئیه ۲۰۲۱ تعداد ۲۵۱ کشته و ۱۰۰ مفقود برجا نهاده است. بیش از ۳۷۵٬۰۰۰ نفر تخلیه و سیزده منطقه در غرب این ایالت از سیل متأثر شده اند و بخش های کولهاپور، سنگلی، ستارا، سیندودورگ، رایگاد و رتناگیری بیشترین آسیب را از این سیل دیده اند.
محسن چنگیزی (زاده ۳ سپتامبر ۱۹۷۹)، شاعر اردو از قومیت هزاره می باشد. او در چندین یکجانشینی شعرخوانی در شهرهای کراچی، لاهور و اسلام آباد شرکت کرده است. او نشان عالی ادبی تمغه امتیاز را در سال ۲۰۱۰ دریافت نمود.
تمغه امتیاز (؛ به دری: جایزه ممتاز)، که به عنوان تمغهٔ اِمیتاز نیز خوانده می شود، یک جایزه برتر در پاکستان است که بر اساس دستاوردهای افراد به هر غیرنظامی در پاکستان داده می شود. گرچه این یک جایزه غیرنظامی/ نظامی است، اما می تواند به افسران نیروهای مسلح پاکستان نیز اعطا شود. همچنین می تواند به شهروندان خارجی اعطا شود که خدمات بزرگی برای پاکستان انجام داده اند.
سید ناصر علی شاه یک سیاستمدار پاکستانی از قومیت هزاره است که از طرف حزب مردم پاکستان عضو مجمع ملی پاکستان گردید. او در کویته متولد شده است و هم اکنون عضویت حزب ملی بلوچستان را دارد.