Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
موسیقی سوریه به آیین ها و شیوه های موسیقی در سوریه امروزی (در مقابل سوریه بزرگ) اشاره دارد. سوریه مدت ها است که یکی از مراکز نوآوری موسیقی جهان عرب در زمینه موسیقی سنتی عرب است که از جمله موسیقیدان های آن قدود حلببیه است. موسیقی بومی. موسیقی بومی سوریه در بیشتر موارد مبتنی بر عود است که نوعی ساز زهی است و به عنوان نیای لوت اروپایی شناخته می شود و همچنین دیگر سازها مانند فلوت، نای و سازهای کوبه ای دستی مانند داربوکا، دف یا ریک نیز در آن به کار می رود. از دیگر سازهای معمول، قانون و کمانچه هستند. در مناطق نیمه عشایری، موسیقی بادیه نشین که مبتنی بر میزمارا، زورنا و ربابه است، رایج است. مانند سایر کشورها، موسیقی نوین سوریه به طور قابل توجهی در تقابل با موسیقی بومی آن است. در این موسیقی از ارکستری با سازهای اکثراً اروپایی با یک خواننده اصلی و گاهی اوقات یک گروه پشتیبان استفاده می شود. این نوع موسیقی در خاورمیانه عرب بسیار محبوب است. خوانندگان نامدار آن اصاله نصری، فرید الاطرش، فهد بالان، صباح فخری، مایادا ال هناوی و جورج وسوف هستند. موسیقی عربی کلاسیک. سبک کلاسیک معمول سوریه "تواشیح است" که به دوران سده میانه برمی
گردد. این موسیقی با اجرای یک خواننده اصلی یا گروه سرود، از یک شکل کلاسیک شعر عربی تشکیل شده است که موسیقی آن را اجرا می کند. این شعر که به زبان عربی کلاسیک سروده شده است و بیشتر شامل پنج مصراع است، با یک قافیه در حال اجرا با نوعی تعویض متناوب همراه است. تواشیح معمولاً با یک یا دو سطر مطابق با قسمت دوم شعر در قافیه و متر باز می شود. شهر حلب در شمال سوریه مرکز تواشیح قلمداد می شود. موسیقی سریانی. سوریه، یکی از کشورهایی که مسیحیت در آن پدید آمده است، سابقه طولانی در موسیقی کلیسایی دارد. سرودهای مسیحی گاهی در سوریه گسترش یافته اند؛ و سبک شعاری آن، که همچنان موسیقی دینی رایج برخی از مسیحیان مختلف سوریه است قدیمی است. پیشتر یک آیین متمایز از موسیقی دینی یهودی سوریه وجود داشت که هنوز هم در مردمان سوری-یهودی در سراسر جهان مانند نیویورک، مکزیکو سیتی و بوینس آیرس وجود دارد. پایکوبی ها. یکی از محبوب ترین رقص ها در سوریه رقص دبکه است که رقص بومی است که از پایکوبی رقاصان تشکیل شده و توسط یک رهبر هدایت می شود. این پایکوبی بیشتر در عروسی ها و دیگر شادی ها اجرا می شود. دیگر پایکوبی های بومی محبوب عبارتند از «اردا» ()، رقص شم
شیر، و همچنین پایکوبی شرقی زنان.
کابوس داروین (انگلیسی: Darwin's Nightmare) یک فیلم مستند به کارگردانی هوبرت زاپه محصول اتریش، فرانسه و بلژیک در سال ۲۰۰۴ است. در "کابوس داروین" اثرات زیست محیطی و اجتماعی صنعت ماهیگیری در اطراف دریاچه ویکتوریا در تانزانیا مورد بررسی قرار گرفته است. اولین نمایش این فیلم مستند در جشنواره فیلم ونیز سال ۲۰۰۴ انجام شد. "کابوس داروین" در هفتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۰۶ نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم مستند بود اما جایزه را به فیلم "رژه پنگوئن ها" اثر لوک ژاکه باخت. "بوستون گلوب" "کابوس داروین" را به عنوان بهترین فیلم مستند حیات وحش سال برگزید.
موری جوزف شیسگال (۲۰۲۰-۱۹۲۶ میلادی) نمایشنامه نویس و فیلمنامه نویس امریکایی بود.
هوبرت زاپه (انگلیسی: Hubert Sauper)، (زاده ۲۷ ژولای ۱۹۶۶) مستندساز اهل اتریش است. مهم ترین فیلم او مستند "کابوس داروین" است که در هفتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۰۶ نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم مستند بود اما جایزه را به فیلم "رژه پنگوئن ها" اثر لوک ژاکه باخت. در "کابوس داروین" اثرات زیست محیطی و اجتماعی صنعت ماهیگیری در اطراف دریاچه ویکتوریا در تانزانیا مورد بررسی قرار گرفته است. "ما به عنوان دوست می آئیم" محصول ۲۰۱۴ دیگر فیلم مستند مهم زاپه است که در شصت و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم برلین برای اولین بار به نمایش درآمد. "ما به عنوان دوست می آئیم" جایزه بهترین فیلم مستند جشنواره بین المللی فیلم وین و آکادمی فیلم اروپا در سال ۲۰۱۴ را بدست آورد.
ایگناتیوس کیلاج (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل پاپوآ گینه نو بود. وی از ۱ مارس ۱۹۸۹ تا هنگام مرگش در ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹ فرماندار کل پاپوآ گینه نو بود. ایگناتیوس کیلاج در ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹، در سن ۴۸ سالگی درگذشت.
کوه هیبا یک کوه در یاسوگی، شیمانه، استان شیمانه، ژاپن است، با ۳۳۱ متر ارتفاع. از آن در اسطوره ژاپن به عنوان محل دفن ایزانامی یاد شده است.
استفان بنسل (؛ زادهٔ ۱۹۷۲ مارسی) کارآفرین، مدیر اجرایی و سرمایه دار اهل فرانسه است، که از سال ۲۰۱۳ تاکنون به عنوان مدیرعامل شرکت آمریکایی مدرنا فعالیت می کند. وی مالکیت ۹٪ از سهام این شرکت را نیز در اختیار دارد.
موسیقی عمان به شدت تحت تأثیر موقعیت ساحلی این کشور که ملوانان عمان با مصریان، تانزانیاها و جاهای دیگر در ارتباط هستند و موسیقی آنها را به داخل کشور می آورند، است. در دوره معاصر اشغال عمان توسط پرتغالی ها باعث به جای ماندن تأثیر آنان بر عمان شده که همسایگان جغرافیایی عمان مانند امارات متحده عربی، یمن و عربستان سعودی نیز نفوذ عمیقی داشته اند. موسیقی بومی عمان تأکید زیادی بر ضرب آهنگ دارد. موسیقی بومی تمام مراحل زندگی یک عمانی را، از جمله زایش، ختنه، ازدواج و مرگ را شامل می شود. برخلاف بسیاری از کشورهای عربی، همه عمانی ها، از زن و مرد، پیر و جوان در موسیقی شرکت می کنند. لیوا و فان اتبورا نوعی موسیقی و پایکوبی است که بیشتر در میان مردم بانتو از منطقه دریاچه های بزرگ آفریقا اجرا می شود. مرکز موسیقی بومیعمان ادعا می کند که موسیقی عربی در عمان را می توان با "چهارآکوردها با فواصل معمول عربی، شامل سه چهارم آهنگ گرفته شده از مقیاس های موسیقی عربی " توصیف کرد. از نوازندگان برجسته عمانی می توان به سلیم رشید سوری، "ملوان آواز"، خواننده سده بیستم و نوازنده عود اهل صور اشاره کرد که گونه های " صوت/طبل " در شمال خلیج فارس و د
یگر آیین های موسیقی اقیانوس هند را به عنوان پیشگام در این سبک در هم آمیخت. این سبک به نام «صوت الخلیج» (آوای خلیج) شناخته می شود. همچنین یک صحنه موسیقی متال زیرزمینی بسیار کوچک وجود دارد که گروه هایی مانند عربیا و بلوس (که به انگلیس مهاجرت کرده) از آنجا پیدا شده اند.
هولوکاست در روسیه به جنایت های جنگی نازی ها در هنگام اشغال جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی گفته می شود. پیش زمینه. با آنکه تاریخ معاصر یهودیان در روسیه با پستی و بلندی های زیادی روبرو شده است، از پیمان مولوتوف–ریبنتروپ گرفته تا صهیونیسم ستیزی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی اقدام به اعطای «برابری برای همه شهروندان صرف نظر از پایگاه اجتماعی، جنس، نژاد، مذهب و ملیت» کرد. سال های پیش از هولوکاست، دوره ای از تغییر سریع برای یهودیان اتحاد جماهیر شوروی بود، و آن ها توانسند فقر وحشتناک قلمروی اسکان را پشت سر بگذارند. ۴۰ درصد از جمعیت پیشین قلمروی اسکان عازم شهرهای بزرگ شوروی شدند. تأکید بر آموزش و حرکت از "اشتتل های" حومه شهرها به شهرهای تازه صنعتی شده باعث شد بسیاری از یهودیان شوروی از پیشرفت های کلی در دوران ژوزف استالین برخوردار شوند و به یکی از تحصیل کرده ترین گروه های جمعیتی تبدیل شوند. به دلیل سیاست استالینیستی مبنی بر افزایش جمعیت شهرنشین شوروی، مهاجرت ناخواسته جان تعداد بی شماری از یهودیان شوروی را نجات داد، چرا که اگرچه آلمان نازی توانست تمام قلمروی اسکان را اشغال کند، اما فرسنگ ها از مناطق پرجمعیت شهر
ی همچون مسکو و لنینگراد دور بود. جنگ جهانی دوم. در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، آدولف هیتلر به طور ناگهانی پیمان عدم تجاوز را شکست و به اتحاد شوروی حمله کرد. سرزمین های شوروی اشغال شده تا اوایل سال ۱۹۴۲، از جمله بلاروس، استونی، لتونی، لیتوانی، اوکراین، مولداوی و بیشتر خاک روسیه در غرب خط لنینگراد-مسکو-روستوف، دارای حدود چهار میلیون یهودی بودند، که شامل صدها هزار یهودی فراری از لهستان در سال ۱۹۳۹ می شدند. علی رغم هرج و مرج پس از عقب نشینی اولیه نیروهای شوروی، تلاشهایی برای تخلیه یهودیانی که یا در صنایع نظامی شاغل بودند یا اعضای خانواده سربازان بودند، انجام شد. از ۴ میلیون یهودی، حدود یک میلیون نفر موفق به فرار به سوی شرق شدند. در این هنگام «هولوکاست با گلوله» وظیفه جوخه های مرگ اس اس با نام "آینزاتس گروپن" بود که تحت فرماندهی کلی راینهارد هایدریش قرار داشتند. این نیروها در سال ۱۹۳۹ در لهستان در مقیاس محدودی مورد استفاده قرار گرفته بودند، اما در روسیه در مقیاس بسیار بزرگتری سازماندهی شدند. بیشتر قربانیان آنها غیرنظامیان یهودی بی دفاع بودند (در عمل، حتی یک عضو "آینزاتس گروپ" نیز در طی این عملیات کشته نشد). به گفته مایکل برنباو
م، آنها از مهارت های خود برای تبدیل شدن به قاتلانی کارآمد استفاده کردند. با این حال، در اواخر سال ۱۹۴۱، "آینزاتس گروپن" تنها ۱۵ درصد از یهودیان را در سرزمین های اشغالی شوروی کشته بود و آشکار بود که نمی شد از آن برای کشتن تمام یهودیان اروپا استفاده کرد. حتی پیش از حمله به اتحاد جماهیر شوروی، آزمایش هایی برای کشتن یهودیان در وانت های گاز انجام شده بود و هنگامی که مشخص شد این روش نیز برای کشتن در ابعاد بالا خیلی کند عمل می کند، روش های کشتار دیگری آزمایش شدند. نسل کشی نازی های یهودیان توسط "آینزاتس گروپن" و "ورماخت" با همراهی همدستان محلی منجر به نابودی تقریبی کامل یهودیان در کل قلمرو موقتاً اشغال شده توسط آلمان و نیروهای محور در خاک شوروی شد. در طول جنگ جهانی دوم، لئون پولیاکوف اقدام به راه اندازی مرکز ثبت اسناد معاصر یهودی (۱۹۴۳) کرد و پس از جنگ، به ادگار فور در یاری رسانی به روند دادگاه نورنبرگ کمک کرد.
کویت به دلیل کاوش در اشکال مختلف و جدید موسیقی و رقص در جهان عرب شناخته می شود. کویت زادگاه انواع مختلف موسیقی مانند «صوت» است. کویت به طور گسترده مرکز موسیقی بومی عرب در خلیج فارس تلقی می شود. مرکز فرهنگی شیخ جابر آل احمد بزرگترین سالن اپرای خاورمیانه است. تاریخچه. کویت زادگاه انواع مختلف موسیقی عربی مانند «صوت» است. موسیقی بومی کویت از میراث دریانوردی این کشور گرفته شده است. پیش از کشف نفت، کویت به دلیل موسیقی خود در سطح منطقه شهرت داشت و ۲۰–۳۰٪ از کویتی ها موسیقی دان حرفه ای بودند. کویت به طور گسترده ای مرکز موسیقی بومی عربی خلیج فارس تلقی می شود. موسیقی بومی کویت تأثیر جهان وطنی بسیاری از فرهنگ های متنوع را منعکس می کند. سنت دریانوردی کویت با ترانه هایی مانند " فجیری " شناخته می شود. "فجیری" موسیقی است که به طور آیینی توسط غواصان مروارید مرد اجرا می شود. این موسیقی شامل آواز، کف زدن، طبل و پایکوبی با کوزه های آب خاکی است. " لیوا " و " فن تنبوره " نوعی موسیقی است که بیشتر توسط کویتی ها اجرا شده و ریشه آفریقای شرقی دارد. کویت پیشگام موسیقی معاصر عرب خلیجی بوده است. کویتی ها اولین هنرمندان عرب ضبط کننده تجار
ی در منطقه خلیج فارس بودند. اولین آهنگ ضبط شده کویتی شناخته شده بین سالهای ۱۹۱۲ و ۱۹۱۵ انجام شده است. در دهه گذشته ایستگاه های تلویزیونی ماهواره ای، بسیاری از نوازندگان کویتی در کشورهای عربی به نام های مشهور تبدیل شده اند. موسیقی معاصر کویتی در سراسر جهان عرب محبوب است. نوال الکویتیه، نبیل شویل و عبدالله الروایش محبوب ترین اجراکنندگان معاصر هستند. خانه اپرا. مرکز فرهنگی شیخ جابر آل احمد شامل بزرگترین سالن اپرای خاورمیانه است. کویت جشنواره های مختلف موسیقی از جمله جشنواره موسیقی جهانی که به میزبانی شورای ملی فرهنگ، هنر و ادبیات (NCCAL) برگزار می شود، را برپا می دارد. در جشنواره سالانه موسیقی خلیج نوازندگان جهانی مشهور موسیقی جاز و نوازندگان بومی حضور دارند. تحصیلات. کویت چندین مؤسسه دانشگاهی دارد که در زمینه آموزش موسیقی در سطح دانشگاهی تخصص دارند. مؤسسه عالی هنرهای موسیقی توسط دولت تأسیس شد تا مدارک کارشناسی موسیقی ارائه دهد. علاوه بر این، کالج آموزش مقدماتی مدارک کارشناسی را در آموزش موسیقی ارائه می دهد. مؤسسه مطالعات موسیقی مدارکی معادل مدارس متوسطه ارائه می دهد.
روابط عراق و فلسطین به روابط میان جمهوری عراق و دولت فلسطین اشاره دارد. روابط میان مردم عراق و فلسطین به لحاظ نزدیک بوده است، همچنین سازمان آزادیبخش فلسطین بواسطهٔ پشتیبانی رژیم بعثی عراق در طول نیمه دوم قرن ۲۰، و بالعکس پشتیبانی سازمان در جنگ خلیج فارس از این رژیم، نشان از پیشینهٔ روابط دولت ها دارد. دولت فلسطین به همین ترتیب در اربیل سفارت و کنسولگری دارد، اما عراق در فلسطین سفارت ندارد. تاریخ. عراق در سال ۱۹۴۸ علیه دولت تازه تأسیس اسرائیل اعلام جنگ کرد. از آن زمان، روابط دو کشور همچنان خصمانه باقی مانده است. از آن زمان عراق به شدت از آرمان فلسطینیان حمایت کرده است. عراق در سالهای ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷ ارتش هایی برای جنگ با اسرائیل ارسال کرد. عراق همچنین نیروهای خود را به پشتیبانی از نیروهای مسلح سوریه در جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ اعزام کرد. صدام به دلیل موضع ضد اسرائیلی، از احترام گسترده ای در کشورهای عربی برخوردار بود و از چندین سازمان چریک و مبارز فلسطینی حمایت کرده بود و در انتفاضه دوم، عراق به خانواده های کشته شدگان فلسطینی (از جمله بمب گذاران انتحاری) یارانه پرداخت می کرد. در سال ۱۹۹۱، ارتش صدام ۳۹ موشک اسکاد ب
ه سمت اسرائیل شلیک کرد. با این حال اسرائیل تلافی نکرد و از آن زمان دیگر اقدامی از سوی هر دو طرف انجام نشده است. به گفته نویسنده انگلیسی نیگل اشتون، نخست وزیر اسرائیل، اسحاق رابین با ارسال پیامی به صدام حسین از طریق پادشاه حسین اردن خواستار دیدار او و صدام شد. رابین امیدوار بود که صلح با عراق ممکن است ایران و سوریه را به انجام همین کار ترغیب کند. رابین در تاریخ ۴ نوامبر سال ۱۹۹۵ ترور شد و ارتباط دولت ها پایان یافت. رابین پیش از این بر عملیات برمبل بوش نظارت داشت، برنامه ای ناموفق در سال ۱۹۹۲ برای ترور صدام با کماندوهای سایرت متکل. ایاد علاوی، نخست وزیر سکولار و شیعهٔ اسبق عراقی در سال ۲۰۰۴ گفت که عراق اختلافات خود را با اسرائیل حل نخواهد کرد. در جریان درگیری های اسرائیل و غزه در سال های ۲۰۰۸–۲۰۰۹، دولت فدرال عراق این حمله را محکوم کرد و اظهار داشت: «دولت عراق خواستار توقف عملیات نظامی است، زیرا زندگی غیرنظامیان بی مورد در معرض خطر قرار گرفته و از جامعه بین المللی تقاضا می کند که مسئولیت ها و اقدام های لازم برای جلوگیری از حمله را برعهده بگیرد». نخست وزیر وقت، نوری المالکی، از کشورهای اسلامی خواست روابطشان با ا
سرائیل را قطع کرده و به تمام «گفتگوهای مخفی و عمومی» به آن پایان دهند. همچنین علی سیستانی رهبر شیعیان عراق خواستار اقدام قاطع کشورهای عربی و مسلمان برای پایان دادن به حملات اسرائیل به غزه شده است. اگرچه او این عملیات را محکوم کرد، اما اظهار داشت که «با توجه به فاجعهٔ بزرگی که با آن روبرو هستند، حمایت صرفاً لفظی از برادرانمان معنایی ندارد.» پس از حمله ۲۰۱۰ به ناوگان غزه، یک مقام دولت عراق و نماینده مجلس خیرالله بصری (عضو ائتلاف دولت قانون نخست وزیر وقت، نوری المالکی)، این حمله را محکوم کرد و همچنین آن را «فاجعهٔ انسانی جدید» به عنوان «نقض حقوق بشر و نقض استانداردها و هنجارهای بین المللی» عنوان کرد. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۲، نوری المالکی نخست وزیر وقت عراق گفت که عراق با همهٔ کشورهای عضو سازمان ملل متحد به جز اسرائیل روابط دیپلماتیک برقرار خواهد کرد. وی گفت که عراق هیچ کشوری را مورد تبعیض قرار نمی دهد اما ایده ایجاد هرگونه ارتباط فرهنگی، اقتصادی، نظامی یا سیاسی با دولت یهود را رد کرد. در جریان عملیات ستون دفاعی نوامبر ۲۰۱۲ در نوار غزه، نماینده عراق در اتحادیه عرب از کشورهای عربی خواست «از سلاح نفت استفاده کنند، تا فشاری
واقعی بر ایالات متحده و هر کسی که کنار اسرائیل است وارد شود».
وینسنت اری (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل پاپوآ گینه نو بود. وی از ۲۷ فوریه ۱۹۹۰ تا ۴ اکتبر ۱۹۹۱ فرماندار کل پاپوآ گینه نو بود. وینسنت اری در ۲۵ مه ۱۹۹۳، در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
موسیقی بومی اردن سابقه ای طولانی دارد. آوازهای «زجل» روستایی، با شعرهای بداهه نواخته شده با یک گروه مجوز (نوعی ساز)، طبل، ارغول، عود، رباب و گروه نی همراه است. با انتقال موسیقی فرهنگی قدیمی به آهنگ های پاپ مشهور که در سراسر جهان شناخته شده است اخیراً، اردن شاهد ظهور چندین دی جی برجسته است. موسیقی همه پسند. به طور کلی دو نوع موسیقی اردنی وجود دارد که هریک از بستر منحصر به فرد و آهنگ های متنوعی برخوردار هستند: آوازهای شاد / سرگرم کننده و آوازهای میهن پرستانه. با گذشت سالیان، خوانندگان و آهنگسازان محبوبی شناخته شده اند. موسیقی اردن از این روی که از موسیقی بادیه نشین های شبه جزیره عربستان برداشته شده، بستر جذابی است. این موسیقی پر از تنوع و گوناگونی عنصرها است که یک بستر منحصر به فرد ایجاد می کند. گروه های موسیقی و هنرمندان اردنی ترکیبی از موسیقی پاپ الکترونیکی عرب و غرب را به صحنه جهانی وارد می کنند. در دهه های گذشته هنرمندانی مانند عمر آل عبداللات، دیانا کارازون و دیگران مخاطبان گسترده پیدا کردند. در میانه سال ۲۰۰۰ گروه های موسیقی مستقل مانند جدل، گروه اتواسترید و دیگران ظهور کردند و موفقیت خوبی در میان جوانان
در اردن پیدا کردند. نوازنده و آهنگساز سامیر بغدادی، خواننده بادیه نشین عمر العبدالله (برای سرود ملی "هاشمی، هاشمی" برجسته است)، دیانا کارازون (برنده نسخه عربی "پاپ" آیدول)، تونی قطان و خواننده هانی میتواسی (برنده جوایز جردن ۲۰۱۰) شاید بزرگترین ستاره های اردن باشند. از دیگر نوازندگان مشهور اردنی می توان به قمر بادوان، برنده جایزه طلایی جشنواره ۲۰۰۰ قاهره، هانی ناصر نوازنده سازهای کوبه ای و خالد اسد پیانونواز و آهنگساز اشاره کرد. گروه نیوایج به نام «روم» از آغاز پایگیری در سال ۱۹۹۸ محبوبیت منطقه ای و جهانی پیدا کرده است. روم موفق ترین گروه موسیقی اردن محسوب می شود و طیف گسترده ای از طرفداران را از سراسر جهان به دست آورده است. روم در تونس، مراکش، سوریه، فلسطین، ترکیه، قزاقستان، فرانسه، هلند، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده کنسرت اجرا کرده است. یک عامل بسیار مهم که به موفقیت چشمگیر گروه روم کمک کرد این واقعیت است که این گروه آهنگ های اصلی طارق الناصر (آهنگساز، بنیانگذار و رهبر گروه) را اجرا می کند که بسیاری از آنها برای سریال های تلویزیونی عربی ساخته شده اند که محبوبیت زیادی در جهان عرب پیدا کردند. گروه روم در بسیا
ری از رویدادهای جهانی از جمله در مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی در واشینگتن دی سی به عنوان نماینده «موسیقی آرابسک» اجرا داشته است. در امان، پایتخت اردن، در دو دهه گذشته جنبش موسیقی آلترناتیو وجود داشته است. گروه های موسیقی راک که تأثیرات غربی و شرقی را در هم می آمیزند محبوبیت بیشتری پیدا می کنند. هیپ هاپ عربی و هنرمندان رپ عربی در اردن پویا هستند. این هنرمندان شامل نام هایی مانند El Far3i , Amer Al Taher , U-Seff Qasrawi , Khotta Ba , Torabyeh , Arab Mc's و Al Hevy هستند. اردن همچنین دارای موسیقی زیرزمینی هوی متال مانند گروه تایرنت ترونز (متال)، رلیکز و مارتیرز (ترش / دث متال)، چلیس آف دوم (دوم / دث متال)، Bilocate (عذاب / دث متال)، Esodic (ترش) و Ajdath که در حال حاضر در لهستان اقامت دارند، است. گروه های دیگر مانند آگوری (بلک متال) و دارک ساید (Doom / death metal) به دلیل عدم پشتیبانی یا ترک اعضای گروه مجبور به توقف شدند. ایستگاه رادیویی غربی اردن، Play 99.6، برای شناسناندن هنرمندان نوی بومی، از جمله بسیاری از خوانندگان پاپ غربی مانند هومام عماری، آلا ایوب و ولید کارادشه، تلاش می کند. تعداد موسیقی دانان و آه
نگسازان زن با ملیت اردنی در حال افزایش است. برخی از آنها عبارتند از: غیا روشیدات ، هانا ملهاس ، روبا صقر، سحر خلیفه ، سواد لاکیچیچ بوشناق و زینا آذوقه. صحنه پر رونق ایندی راک به لطف هنرمندانی چون کیس خوری، ابراهیم باقیلی، هانی میتواسی و یوسف کوار و همچنین گروه کابوهای اردنی، پدید آمد. سبک قابل توجه دیگر در اردن هیپ هاپ است که از طریق دی جی شدیا از طریق برنامه رادیویی منطقه ای "5 The Element Element"، شناسانده شد. در دوره اخیر، صحنه موسیقی الکترونیک اردن در میان جوانان اردنی به سرعت در حال فراگیر شدن است و موسیقی هاوس به یکی از اصلی ترین انتخاب ها در میان حوانان تبدیل شده است. در بسیاری از شب نشینی های سرگرمی و تجمعات زیرزمینی تکنو پخش می شود و موسیقی الکترونیکی در حال حاضر در بین سبک های موسیقی پیشتاز است.
آپرانیک زنی سیستانی بود که فرماندهی ارتش یزدگرد سوم را در برابر حمله اعراب در سال ۶۵۱ میلادی بر عهده داشت. زندگی نامه. آپرانیک دختر سردار پیران از خاندان سورن بود از دوران کودکی آرزو داشت نظامی باشد او دست راست پدرش بود و احساسات ناسیونالیستی شگفت انگیزی که در طول سال های نوجوانی داشت او را برای تبدیلشدن به یک فرد نظامی آماده کرده بود. او زمانی که همه امیدها را از بین برده بودند ضربه زدنش را شروع کرد و این سرکشی را تا زمان مرگ ادامه داد آپرانیک نماد مقاومت ساسانی شد او فرد شناخته شده ای بود هرجا که صحبت از مقاومت بود نام او به میان می آمد شعار معروف وی عبارت بود از: نه عقب نشینی نه تسلیم آپرانیک جنگ چریکی مداومی را با ارتش اعراب آغاز کرد گفته می شود در نهایت وی در یک نبرد کشته شده است.
درخت کن یک ماشین تخصصی است که جابجایی گیاهان بزرگی را که جابجایی آنها (با استفاده از بیل های سنتی، واگن ها و سایر تجهیزات) به سختی ممکن است، مکانیزه می کند. گیاهانی که می توان با درخت کن جابجا کرد شامل بوته های بزرگ و درختان کوچک یا متوسط است. با آوردن نیروی مکانیزه به مکانی که در گذشته فقط یک فرایند دستی بود، بیل درختان برای کاری که تراکتور و کمباین برای کشاورزی انجام می دهند و آنچه بیل و سایر تجهیزات سنگین برای ساخت و ساز انجام می دهند، انجام می شود. امروزه از بیل درختان به طور گسترده ای در صنعت شیرخوارگاه درختان برای افزایش نرخ تولید و در صنعت محوطه سازی برای حذف و پیوند درختان استفاده می شود. یک ماشین معمولی متشکل از تعدادی تیغه است (به طور کلی ۳ یا ۴، اما طرح های تک یا دو تیغه نیز وجود دارد) که درخت را محاصره می کنند، در زمین حفر می کنند و سپس کل درخت، از جمله ریشه ها و خاک آن را بلند می کنند (در اصطلاح یک «گلوله ریشه»)، از زمین خارج شده و درخت را در منطقه تعیین شده کاشته یا پیوند دهید. همچنین می توان از ماشین های مشابه برای قرار دادن درختان در گلدان یا سبد برای انجام فعالیت های مهد کودک تجاری استفاده کر
د. پیک های درختی در اندازه ها و طرح های بسیار متنوعی موجود است که متناسب با شرایط متنوع خاک و نیاز مشتری ساخته شده اند. تغییرات معمول طراحی می تواند شامل تیغه های مستقیم و خمیده، قطر گلوله ریشه، عمق گلوله ریشه و زاویه مخروط گلوله ریشه باشد. ماشین آلات را می توان بر روی تراکتور یا لودر برای جابجایی درختان در فاصله کوتاه سوار کرد، یا در پشت یک کامیون برای جابجایی مجدد درختان در بزرگراه با فاصله طولانی نصب کرد. برای عملیات نهالستانداری درختان، پیازهای درختی نیز گاهی بر روی بیل نصب می شوند، اگرچه این مورد به دلیل نیاز به وزن مورد استفاده در دستکاری دستگاه همراه با یک درخت حفر شده، کمتر مشاهده می شود. برای جابجایی در جاده های عمومی، پیاز درخت را به حالت تقریباً افقی کج می کند تا پل های بالای سر و کابل ها پاک شود.
متین شاهین (Metin Şahin؛ متولد ۱۰ ژانویه ۱۹۶۳ در قونیه، ترکیه) تکواندوکار بازنشسته ترک و قهرمان اروپا است که از سال ۲۰۰۳ به عنوان رئیس فدراسیون تکواندوی ترکیه فعالیت می کند. همچنین در سال ۲۰۱۹، وی به عنوان رئیس دانشکده علوم ورزشی در دانشگاه سلچوک منصوب شد.
بارت روسپولی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی دانش آموخته آکادمی هنرهای نمایشی وبر داگلاس است و در سال ۲۰۲۲، بابت فیلم «"نقطه جوش"» که تهیه کنندگی آن را بر عهده داشت، نامزد جایزه بَفتا در بخش بهترین فیلم بریتانیایی شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جوخه برادران"، "ایست اندرز" و "رم" اشاره نمود.
Plukenetia volubilis (اینکااینچی) که معمولاً با نام های اینکا اینچی، بادام زمینی ساشا، بادام زمینی کوهی، مغز اینکا یا بادام زمینی اینکا شناخته می شود، گیاهی است چند ساله در خانواده فرفیون، که روی برگ هایش کرک های کوچکی است. این میوه بومی مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی (سورینام، ونزوئلا، بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و شمال غربی برزیل) و همچنین برخی از جزایر بادگیر در کارائیب است. این محصول به صورت تجاری در جنوب شرقی آسیا و به خصوص در تایلند کشت می شود. دانه ها و برگ های این گیاه سمی است. "Plukenetia volubilis" را نباید با "orionocense Caryodendron" اشتباه "گرفت"، که معمولاً به "اینچ"، "کاکای" یا "اورینوکات معروف است". شرح. در جنگل بارانی آمازون در پرو، این گیاه در طول قرن ها توسط بومیان کشت می شده است. این درخت تا زمانی که آب در دسترس باشد و زهکشی خوبی وجود داشته باشد، در آب و هوای گرم تا ارتفاع ۱۷۰۰ متر رشد می کند. همچنین این گیاه در خاکهای اسیدی و آبرفتهای مجاور رودخانه ها رشد بهتری دارد. بوته این درخت به ارتفاع ۲ متر، با برگ های متناوب، قلب شکل و دندانه دار که به طول ۱۰ تا ۱۲ سانتی متر و عرض ۸ تا ۱۰ عرض سانتی
متر است. دمبرگ های این گیاه ۲ تا ۶ سانتی متر است. این گیاه پنج ماه پس از کاشت شروع به گلدهی می کند و حوالی ماه هشتم بذر می دهد. گلهای نر کوچک، سفید و به صورت دسته ای قرار گرفته اند. دو گل ماده در پایه گل آذین قرار دارند. میوه ها کپسول های ۳ تا ۵ سانتی متری با قطر ۴ تا ۷ پوینتی، سبز و میوه رسیده قهوه ای مایل به سیاه است. در هنگام رسیدن، میوه ها حاوی یک تفاله نرم و مرطوب سیاه رنگ هستند. این میوه ها غیرقابل خوردن می باشند. به طور معمول قبل از برداشت میوه روی گیاه خشک می شود. با رسیدن به سن دو سالگی، اغلب می توان تا صد میوه خشک را به طور هم زمان برداشت کرد. کپسول های میوه معمولاً از چهار تا پنج لوب تشکیل شده اند، اما بعضی از آنها ممکن است تا هفت لوب داشته باشند. درون میوه دانه هایی، بیضی شکل، قهوه ای تیره، شبیه بادام است که با یک فیلم سفید پوشانده شده است. دانه های خام قابل خوردن نیستند، اما پس از بو دادن قابل خوردن می شوند. دانه های اینچی دارای پروتئین (۲۷٪) و روغن (۳۵–۶۰٪) هستند. روغن این دانه ها غنی از اسیدهای چرب ضروری اسید لینولنیک امگا ۳ (به طور تقریبی ۴۵–۵۳٪ از کل محتوای چربی)، امگا ۶ اسید لینولئیک (به طور
تقریبی۳۹–۳۴٪ از کل محتوای چربی) و همچنین اسید چرب غیرضروری امگا ۹ (به طور تقریبی ۱۰–۶٪ از کل محتوای چربی). مواد شیمیایی گیاهی. دانه ها و برگ های "P. volubilis" وقتی خام هستند حاوی مقادیر قابل توجهی آلکالوئید، ساپونین و لکتین می باشند؛ بنابراین این قسمت ها در صورت مصرف قبل از پخت ممکن است سمی باشند، که با بو دادن این ترکیبات سمی تخریب می شوند. روغن دانه خوراکی این گیاه منبع اسیدهای چرب اشباع نشده چندگانه است. کاربردها. دانه های بو داده را می توان به صورت آجیل مصرف کرد و برگ های بو داده را جوید یا با آن ها چای درست کرد. روغن اینکااینچی دارای طعم ملایمی با مواد مغذی است. این روغن برای انواع ذائقه ها مناسب باشد اگربا استفاده روزانه از این روغن به مدت۱ هفته، بعضی از افراد تمایل کمی نسبت به این روغن را داشتند. روغن اینکااینچی غنی از اسید آلفا-لینولنیک است. در یک مطالعه ۴ ماهه، مصرف (۱۰–۱۵ میلی لیتر در روز) این روغن توسط بزرگسالان نشان داد؛ این ماده بی خطر بوده و سبب افزایش سطح کلسترول HDL در خون می شود. روغن اینکااینچی تعادل چربی پوست را حفظ می کند، بنابراین سبب ترمیم پوست، التیام زخم و برطرف کردن التهاب می شود. ا
ین روغن با داشتن خاصیت مرطوب کنندگی، باعث آبرسانی عمیق پوست و مو شده و موجب ترمیم آن می شود. همچنین این روغن سبب نرمی، لطافت، افزایش حجم و انعطاف پذیری مو می شود. از روغن اینکااینچی در طیف وسیعی از محصولات از مراقبت مو و پوست، ازجمله محصولات مرطوب کننده، ضد چروک، ترمیم کننده و محصولات رفع ترک های پوستی استفاده می شود.