Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سزیم آئورید ترکیبی معدنی با فرمول CsAu است. این ترکیب، نمکی از کاتیون +Cs و آنیون غیرعادی −Au است. تولید و واکنش ها. CsAu با داغ کردن آمیخته ی استوکیومتری سزیم و طلا به دست می آید. دو مایع زردرنگ فلزی با یکدیگر واکنش می دهند تا فراورده ای روشن و شفاف تولید کنند. محلولی از CsAu در آمونیاک مایع قهوه ای است، و جامد آن زرد (رنگ دو ترکیب تشکیل دهنده) است. ترکیب اضافی آمونیاک به رنگ آبی تیره است. با وجود این که سزیم آئورید ترکیبی از دو فلز است، اما فاقد خواص فلزی است چرا که نمکی با بارهای موضعی است. این ترکیب به آسانی هیدرولیز می شود و باعث به وجود آمدن سزیم هیدروکسید، فلز طلا، و هیدروژن می شود. محلول سزیم آئورید در آمونیاک دستخوش واکنش جانشینی دوگانه با رزین تبادل یونی تترامتیل آمونیوم می شود تا تترامتیل آمونیوم آئورید را ایجاد کند.
شاهنامهٔ لندن یکی از نسخه های دست نویس کتاب شاهنامهٔ ابوالقاسم فردوسی است. تاریخ دقیق کتابت این نسخه مشخص نیست و مورد اختلاف است، اما به سال ۶۷۵ قمری (۱۲۷۶ میلادی) منسوب شده است. شاهنامهٔ لندن نقشی پایه ای در تصحیح شاهنامه داشته است. تعداد برگه های شاهنامهٔ نسخهٔ لندن بدون احتساب برگه های بدرقه ۲۹۷ برگ است. پس از دستنویس فلورانس کهنترین دستنویس موجود شاهنامه این دستنویس می باشد و چون این دستنویس برخلاف دستنویس فلورانس که تنها نیمی از شاهنامه را در بر دارد، دستنویسی کامل است.کتاب هیچ تذهیب و تزئیناتی ندارد و متن در جدول ساده ای نوشته شده که از دو خط موازی تشکیل شده است. تعداد ابیات این نسخه بدون احتساب ابیاتی که در حاشیهٔ صفحات یا میان سطرها نوشته شده، ۴۹۶۱۸ بیت است. لازم است ذکر شود در کتابخانهٔ انگلستان نسخهٔ دستنویس دیگری نیز از شاهنامه وجود دارد که به سال ۸۴۱ هجری قمری منسوب است و نباید این دو نسخه را با یکدیگر اشتباه گرفت. ویژگی های فیزیکی نسخهٔ دست نویس. اندازهٔ کاغذهایی که این نسخه بر روی آن نوشته شده است، ۳۵ در ۲۷ سانتی متر است. به گفتهٔ محمد عیسی ویلی سرپرست نسخ خطّی فارسی کتابخانهٔ انگلستان، طول اورا
ق سابقاً به مراتب بزرگتر از اندازهٔ کنونی بوده است. اندازهٔ متنی که بر روی کاغذها نوشته شده، ۲۹ الی ۲۹٫۵ سانتی متر در ۲۱ سانتی متر است. اما در صفحات مختلف طول نوشته ها متفاوت است و به طور متوسط در حدود ۲۸ سانتی متر است. متن کتاب در شش ستون نوشته شده و فاصلهٔ بین ستون های آن یکسان است. کاغذ شاهنامهٔ نسخهٔ لندن به رنگ زرد مایل به سفید بوده، ضخامت متوسط دارد و کیفیت خوبی دارد. این احتمال وجود دارد که به این کاغذ آهار زده شده باشد. بر حاشیهٔ فوقانی نسخه و در برخی مواضع متن آن لکه های رطوبت وجود دارد، اما این لکه ها موجب ناخوانا شدن متن نسخه نشده است. مرمت نسخه. بسیاری از اوراق این دستنویس مورد مرمّت قرار گرفته اند. به منظور مرمت، بر حاشیهٔ چند ورق، مثلاً برگ های ۲۹۵ و ۲۹۶ نوارهای بزرگ کاغذ چسبانده شده که شماره گذاری اصلی نسخه را پنهان کرده است. همچنین واضح است که برگه های ۵ تا ۷ و نیز برگهٔ ۲۹۷ نسخه نیز که به خطّ نستعلیق متوسطی نوشته شده اند، در زمانی بسیار بعد از کتابت آن به دستنویس افزوده شده اند. نسخهٔ دست نویس شاهنامهٔ لندن در گذشته و احتمالاً در قرن نوزدهم با دوختی به سبک اروپایی ترمیم شده است و به همین دلیل
نمی توان ویژگی های اولیهٔ ان را بازسازی کرد و حدس زد. شاهنامهٔ لندن مکرراً صحافی شده، چرا که هم قطع کنونی آن از قطع اصلی و قدیمی آن کوچکتر است و هم اینکه در بسیاری از مواضع رکابه ها و ابیاتی که در حواشی صفحات نوشته شده بوده (مثلاً برگه های ۱۳ر، ۱۵پ، ۴۹ر، ۶۰ر، ۷۸ر، و غیره) قطع شداند که به دلیل صحافی مجدد بوده است. ورق های نونویس. فهرست پادشاهان ایران در برگهٔ ۲ رو دیباچهٔ آن شامل برگه های ۲پ تا ۴ر، به خط دیگری نوشته شده است؛ و احتمال دارد که این برگه ها حاوی اطلاعاتی دربارهٔ صاحب اصلی نسخه، یا جزئیات مربوط به تملک آن در زمان دست به دست شدنش بوده باشند، که هم اکنون از دستنویس حذف گردیده اند. برگ های ۵ تا ۷ که از آغاز شاهنامه تا بیت ۳۸ از پادشاهی جمشید را شامل می شوند، و اوراق ۵۰ تا ۵۳ که از بیت ۱۲۸۹ داستان رستم و سهراب تا بیت ۶۸۰ داستان سیاوخش را در بر می گیرند و برگ ۲۹۷ (یعنی از بیت ۸۷۹ پادشاهی یزدگرد سوم تا آخر شاهنامه) جدید هستند و به صورت واضح زمانی پس از اتمام کتابت نسخه به آن افزوده شده اند. جدول این برگه ها به دقت برگه های قدیمی تر نسخه نیست و سرسری کشیده شده است. متن این برگه ها به خط نستعلیق خوانا اما
بد نوشته شده است. جلال خالقی مطلق احتمال داده که خط صفحات نونویس متن با خطی که مقدمه بدان نوشته شده فرق داشته باشد. مهم ترین برگ نونویس شاهنامهٔ لندن برگ ۲۹۷ر است که تاریخ ۶۷۵ هجری قمری فقط در آن برگ آمده است. منشأ نسخه. بر روی برگ بدرقهٔ پیشین نسخه، یادداشتی وجود دارد که احتمالاً توسط کشیشی به نام «هـ. اشترن شوس» نوشته شده و در آن گفته شده که «... این دست نویس را یکی از پارسیان از یزد آورده …» و همچنین اضافه شده که «... این شاهنامه تصویر ندارد …». در رابطه با تاریخ کتابت شاهنامهٔ نسخهٔ لندن اطمینانی وجود ندارد. اما احتمال داده شده مربوط به سال ۶۷۵ هجری قمری (۱۲۷۶ میلادی) باشد. مسئله اینجاست که تاریخ ۶۷۵ قمری فقط بر روی برگهٔ ۲۹۷ر نوشته شده که از جملهٔ برگه های نونویس نسخه است و واضح است که بعداً به نسخه افزوده شده است. عبارتی بر روی ورق اول بدرقهٔ آغاز کتاب، یا در داخل دفته یا طبلهٔ دست راست نسخه نوشته شده است که بر اساس آن این نسخه در تاریخ ۵ ماه ژوئیه ۱۸۵۳، (۱۴ تیرماه ۱۲۳۲ خورشیدی) برای کتابخانهٔ بریتانیا از حراجی ساتبیز خریده شده و در زمرهٔ دستنویس های «اشترن شوس» بوده است. در حواشی نسخه یا در میان ستون
ها برخی از لغات متن به ترکی ترجمه شده است (مثلاً ۱۲ر، ۴۴ر، ۱۰۹پ و …) که نشان می دهد این نسخه مدتی به شخصی ترک زبان تعلق داشته است، که ظاهراً فردی کتابخوان و اهل علم بوده چرا که معنای واژگان «خوالیگر» و «خوانسالار» را (مثلاً در حاشیهٔ برگهٔ ۸پ) از فرهنگ معیار جمالی نقل کرده است. محل نگهداری. به شمارهٔ Add, ۲۱٫۱۰۳ در کتابخانهٔ انگلستان موجود است. آسیب ها. برخی جملات و یادگاری ها بر روی نسخهٔ لندن نوشته شده که آسیب هایی به این نسخه وارد آورده است. بر روی برگهٔ ۲۹۷پ دو یادگاری نوشته شده است. یک نفر با خط خو در پایین صفحه نوشته «دوستان شرح پریشانی من»، که اشاره به ترکیب بند شرح پریشانی از وحشی بافقی دارد. همین بیت در آغاز نسخه هم نوشته شده است. فرد دیگری نیز با خطی بد نوشته «دارم دلی از جور فلک صد پاره» و در پایین صفحه هم نوشته: بر روز همین صفحهٔ ۲۹۷پ یادداشتی هم به انگلیسی به تاریخ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۳۱ (۲۲ دی ۱۳۰۲) وجود دارد که به گفتهٔ محمد عیسی ویلی سرپرست نسخ خطّی فارسی کتابخانهٔ انگلستان احتمالاً توسط فردی نوشته شده که در آن روز برگه های دست نویس را برای کتابخانه نمره گذاری می کرده است. مجدداً در وسط همان صفحه مهر
ی فرهنگی وجود دارد و مرکب سرنویس های طرف مقابل روی صفحه به پشت ان منتشر شده است. جنجال بر سر تاریخ نگارش. نونویس بودن ۲۲ برگهٔ شاهنامهٔ نسخهٔ لندن و از آن جمله برگ آخر نسخه سبب شده تا بحث های زیادی بر سر تاریخ دقیق نگارش نسخهٔ لندن وجود داشته باشد. یک دیدگاه در این رابطه بر آن است که این صفحات از روی نسخهٔ قدیمی که مربوط به سال ۶۷۵ قمری است رونویسی شده و جایگزین برگه های قدیمی شده باشد که در اثر گذشت زمان پوسیده بوده اند. دیدگاه دیگر نیز این است که شاهنامهٔ لندن در تاریخ متأخرتری از روی نسخهٔ دیگری که به سال ۶۷۵ قمری متعلق بوده رونویسی شده است. تئودور نلدکه به وجود چند نسخهٔ منحصر به فرد قدیمی از شاهنامه اشاره کرده و نسخهٔ موزهٔ بریتانیا را یکی از آن ها دانسته است. با این حال او انتساب کتابت این نسخه به سال ۶۷۵ قمری را با اما و اگر همراه می کند و در مجموع اعتماد چندانی به شاهنامهٔ لندن نداشته است. سید حسن تقی زاده نیز به تاریخ کتابت این نسخه شک داشته و اگرچه از آن به عنوان «قدیم ترین نسخه» از شاهنامه نام برده، اما می نویسد: چاپِ عکسی. در سالِ ۱۳۸۴ چاپِ عکسیِ شاهنامهٔ لندن به کوشش ایرج افشار و محمود امیدسالار
در تهران با مشخصات زیر در تیراژ محدودی به چاپ رسید.
پسر پاگنده یک فیلم انیمیشن در ژانر کمدی و فانتزی به کارگردانی جرمی دگرسون و بن استاسن است که در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷ اکران شد. پس از اکران، این فیلم نقدهای مثبتی از منتقدین دریافت کرد و ۵۰ میلیون دلار در کل در مقابل بودجه ۲۰ میلیون دلاری خود بدست آورد در اول مه۲۰۱۸ نسخه DVD این انیمیشن در امریکا ساخته شد. دنباله. "Bigfoot Superstar یاbigfoot family" دنباله همین انیمیشن است که در تاریخ ۵ اگوست ۲۰۲۰ منتشر شد. داستان. داستان فیلم دربارهٔ پسری ست که به دنبال پدر گمشده اش می رود و می فهمد که او پاگنده است و یک عده از طرف شرکت hair co هم به دنبال او هستند تا او را دستگیرش کنند ولی پسرش اجازه نمی دهد که کسی به پدرش آسیب بزند پس با کمک دوستانش به کمک پدرش می رود.
دکتر چهارم یکی از تجسم های دکتر، قهرمان مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی بی بی سی "دکتر هو" است. او توسط تام بیکر به تصویر کشیده شد. در روایت سریال، دکتر ارباب زمان بیگانه چندصدساله از سیاره گلفری است که به طور مکرر به همراه همراهانش با سفینه اش تاردیس در زمان و فضا سفر می کند. در پایان زندگی اش، دکتر می تواند بدن خود را تجدید حیات کند. در نتیجه، ظاهر بدنی و شخصیت او تغییر می کند. بیکر چهارمین تجسم این شخصیت را به تصویر می کشد، این تجسم فردی غریب و گاه دلخراش است که بعضی وقت ها باعث می شود که افراد را عصبانی کند. همراه اول او روزنامه نگار بی باک سارا جین اسمیت (الیزابت اسلادن) بود که در کنار تجسم قبلی اش نیز سفر کرده بود و بعداً جراح هری سالیوان (ایان مارتر) نیز به آنها پیوسته است. همراهان بعدی وی شامل سگ روباتیک ک-۹، جنگجوی وحشی لیلا (لوئیز جیمسون)، بانوی زمان رومانا (ماری تام و لالا وارد)، اشرافی نوجوان بیگانه نیسا (سارا ساتون)، نوجوان نابغه آدریک (متیو واترهاوس) و مهماندار هواپیما تیگان (جنت فیلدینگ) هستند. بیکر این شخصیت را به مدت هفت فصل متوالی به تصویر کشید که همچنان طولانی ترین دوره تصدی هر بازیگری برای رهب
ری برنامه در دوره های کلاسیک و مدرن را به حساب می آید. وی به عنوان یکی از مشهورترین و نمادترین تجسمات دکتر در انگلستان و بین الملل شناخته می شود.
ویشیشت ادویته () از مهم ترین مکاتب فلسفی ودانته در فلسفه هندی است که سری رامانجو (۱۰۱۷–۱۱۳۷ میلادی) آن را بنیان گذاشت. رامانجو از مخالفان شانکرا و مکتب ادویته بود. ویشیشت ادویته فلسفه ای ترکیبی است که ساختار فکری یگانه انگار ادویته و فلسفهٔ خداباورانهٔ دوایته را به هم پیوند می زند. سری رامانجو مکرراً به اوپانیشادها ارجاع می داد و مدعی بود که ویشیشت ادویته ریشه در اوپانیشادها دارد. تفسیر ویشیشت ادویته از اوپانیشادها نوع محدودی از یگانه انگاری است. به گفتهٔ جنین فاولر سری رامانجو بر آن بود که اوپانیشادها نظریهٔ مبنی بر دوگانگی بدن و روح به دست می دهند که در آن برهمن در همه چیز هست و با این حال جدای از و فرای همه چیز، روح یا فرمانروای درونی و نامیرا است. بنابر مکتب ویشیشت ادویته کیفیت روح هر فرد با کیفیت برهمن یکی است اما کمیت آن از کمیت برهمن جداست. در مکتب ویشیشت ادویته، به اوپانیشادها به عنوان آموزندهٔ یک ایشوار (ویشنو) نگاه می شود که کرسی همهٔ صفات برتر است و همهٔ جهان قابل مشاهده بدن خدایی است که در همه چیز هست. تأکید این مکتب بر عبادت و تذکار دائمی زیبایی و عشق به خدای شخصی است. این امر در نهایت فرد را به
یکی شدن با برهمن انتزاعی رهنمون می کند. به گفتهٔ فاولر، برهمن اوپانیشادها در تفسیر رامانجو یک حقیقت زنده و «آتمنِ همه چیز و همهٔ موجودات» است.
ویدانته دوایته () یکی از مکاتب ویدانته در فلسفه هندی است که مادهواچاریا (۱۱۹۹–۱۲۹۸میلادی) آن را بنیان گذاشت. دوایته برداشتی به شدت خداباورانه از اوپانیشادها محسوب می شود و در تقابل با ویدانته ادویته و ویشیشت ادویته قرار دارد. مادهواچاریا نیز مانند شانکرا و رامانجو مدعی بود که دوانته ویدانته خداگرایانهٔ او ریشه در اوپانیشادها دارد. به گفتهٔ فاولر، مکتب دوایته بر آن است که «هنگامی که اوپانیشادها از برهمن بودن روح سخن می گویند منظور شباهت است و نه این همانی.» مادهواچاریا آموزه های اوپانیشاد را مبنی بر یکی شدن با برهمن به صورت «وارد شدن به برهمن» تفسیر می کرد و آن را به یکی شدن قطره با دریا تشبیه می کرد. این امر در مکتب دوایته به معنای دوگانگی و وابستگی بین آتمن و برهمن است. به باور مادهواچاریا برهمن در اوپانیشاد حقیقتی متمایز، والا، و مستقل است و آتمن تنها برهمن را به شکلی فرودستانه، محدود و وابسته تداعی می کند. مکتب ویشیشت ادویته رامانجو و مکتب ادویتهٔ شانکرا هر دو مکاتب ویدانته ای نا-دوگانه گرا هستند و بر آنند که همهٔ روح ها می توانند به آزادی و رستگاری دست یابند، ولی مکتب دوایتهٔ مادهواچاریا می گوید که روح ها
تا ابد محکوم به سرنوشتند.
یاجناوالکیا () ستاره شناس، فیلسوف، نویسنده، و شاعر هندو بود که نامش در اوپانیشادها آمده است و احتمالاً در قرن هشتم پیش از میلاد در منطقه ویدها در هند باستان می زیسته است. او یکی از نخستین حکما و فلاسفه در تاریخ مکتوب محسوب می شود. او مبدع حکمت معرفت شناسی نتی نتی (نه این، نه این) در شناخت اصل آتمن و برهمن دانسته می شود. او شاگرد آرونی بود.
آرونی یا اودالاکا آرونی یا اودالاکا وارونی عالمی مورد احترام در آیین هندو است که نامش در بسیاری از متون سانسکریت ودایی آمده است و به نظر می رسد آموزه های او الهام بخش اوپانیشاد چاندوگیه و اوپانیشاد بریهدآرنیکه (دو تا از کهن ترین اوپانیشادها) بوده باشند. او چند قرن پیش از گوتاما بودا می زیست و مریدان بسیاری در شبه قاره هند جذب کرد که یکی از آنها یاجناوالکیا بود.
شِوِتاکِتو () شخصیتی در اوپانیشادها است که پسر آرونی است و نماد بارز جستجوگر دانش محسوب می شود. در اوپانیشادها داستان سفر شوتاکتو از جهل تا معرفت به خویش و حقیقت آمده است. در مهابهاراتا شوتاکتو مبدع سنت «وفادار بودن یک زن به یک شوهر در طول زندگی» دانسته شده است چرا که او یکبار شاهد این بود که برهمنی دست مادرش را ناخواسته در برابر پدرش لمس کرد. داستان شوتاکتو در سه اوپانیشاد اصلی بریهدآرنیکه، چاندوگیه، و کوشیتکی آمده است.
«توهم» ترانه ای از خواننده بریتانیایی، دوآ لیپا برای دومین آلبوم استودیویی اش "نوستالژی آینده" (۲۰۲۰) است. این ترانه در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰ به عنوان چهارمین تک آهنگ آلبوم به رادیو پرطرفدار معاصر انگلستان فرستاده شد. این اثر سبک های موسیقی الکتروسوینگ، رقص، دیسکو، هاوس، سایکدلیک و سینث پاپ با تأثیرات از موسیقی الکترونیک، موسیقی دهه ۲۰۰۰ و سول را پوشش می دهد. در متن ترانه، یک عشق دیوانه وار را شرح می دهد که چگونه می تواند احساسات را به وجود آورد. این ترانه نقدهای مطلوبی را از طرف منتقدان موسیقی دریافت کرد و بسیاری تولید این اثر را تحسین کردند. این ترانه پس از انتشار، به رتبه ۴۸ در جدول تک آهنگ های بریتانیا رسید.
پیپالادا () عالمی ودایی و فیلسوفی در سنت آیین هندو(شیویسم)بود. گفته می شود که او اوپانیشاد پرشنه را نگاشته است که یکی از ده تا سیزده اوپانیشاد اصلی (اوپانیشادهای موکیه) است. در سنت هندو او فرزند عالم نجیب زاده ای به نام دادیچی بود که استخوانهایش را به دواتاها داد که از آن ها سلاح بسازند و آسورها را شکست دهند. پس از این اتفاق مادر پیپادالا او را که نوزادی بیش نبود زیر درخت انجیری گذاشت و خودکشی کرد. الهه ماه برای زنده مانده پیپادالا به او نکتار عمریت داد و او از برگ های زنجیر تغذیه کرد. پس از بزرگ شد و علم بر سرنوشت والدینش، پیپادالا تصمیم گرفت که از دواتاها انتقام بگیرد، ولی شیوا به او نشان داد که این کار بیهوده است و والدینش را زنده نخواهد کرد.
تیربارچی دم یا تیربارچی پشت یک خدمه در هواگردهای نظامی است که به عنوان یک تیربارچی برای دفاع در مقابل حملات جنگنده های دشمن از عقب عمل می کند. تیربارچی دم یک مسلسل چرخان را در انتهای دم، کف، سقف یا اطراف بدنه هواگرد با دید بدون مانع به سمت عقب یا اطراف به کار می گیرد. در حالی که نخستین تیربارچی های دم در جایگاهی سر باز در عقب هواگرد قرار می گرفتند، نمونه های تکامل یافته تر این نوع پدافند ضدهوایی، مانند بمب افکن آمریکایی بی-۵۲ استراتوفورترس، با هدایت تسلیحات از راه دور از قسمت دیگری از هواگرد به عملیات می پردازند. توضیحات کلی. تسلیحات و محل قرارگیری تیربار دم بین کشورهای مختلف متفاوت بوده است. در طول جنگ جهانی دوم، اکثر طرح های بم افکن های سنگین نیروهای هوایی ایالات متحده مانند بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس و بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس از یک موقعیت ثابت برای تیربارچی و یک جایگاه جدا برای تیربار استفاده می کردند که یک قوس تقریباً ۹۰ درجه را به سمت پشت پوشش می داد. این تسلیحات معمولاً دو مسلسل ۰٫۵۰ اینچی ام۲ برونینگ بودند. در مقابل، بمب افکن های سنگین نیروی هوایی بریتانیا مانند آورو لانکاستر از یک برجک برقی استفاده م
ی کردند که قادر به چرخش ۱۸۰ درجه ای بود و تیربارچی دم و چهار مسلسل برونینگ ۰٫۳۰۳ اینچی در آن قرار می گرفت. حالت مشابهی در بمب افکن سنگین آمریکایی بی-۲۴ لیبراتور (با دو مسلسل سنگین ۰٫۵۰ اینچی) نیز استفاده شد. در بسیاری از هواگردهای آلمانی و ایتالیایی، از جمله در هواگردهای تهاجمی و بمب افکن شیرجه ای کوچکتر، از تیربارچی در بخش دم استفاده نمی شد بلکه این جایگاه در پشت اتاقک خلبان یا اطراف بدنه هواگرد تعبیه می گردید. بدنه هواگرد در این موقعیت ها بخشی از میدان دید و تیر تیربارچی را محدود می کرد اما امکان توزیع بهتر وزن را فراهم می آورد. نقش اصلی تبربارچی دم عمدتاً هدف قرار دادن جنگنده های مزاحم دشمن بود. به هر حال، هنگام عملیات شبانه نخستین واکنش بمب افکن ها به جنگنده های مهاجم، انجام مانورهای فرار بود. در این شرایط شلیک تربارچی دم برای دفاع، در اولویت دوم قرار داشت. در پاییز سال ۱۹۴۴، بریتانیایی ها شروع به به کارگیری بمب افکن هایی مجهز به برجک خودکار با رادارهای ۳ گیگاهرتزی نمودند. تصویری که از لوله پرتوی کاتدی رادار گرفته می شد بر ابزار نشانه گیری تیربار نقش می بست و به تیربارچی اجازه می دهد تا در تاریکی مطلق به
اهداف شلیک کند و اصلاحات مربوط به افت ارتفاع گلوله پس از شلیک (به جهت جاذبه) و متحرک بودن هواگرد دشمن به طور خودکار محاسبه می شد. با توجه به فرکانس این رادارها، امکان شناسایی این هواگردها توسط هر جنگنده شبانه "لوفت وافه" که به سیستم رادار "Funk-Gerät 350 Naxos" مجهز بودند، وجود داشت.
رودریک میلتون چیزم (به انگلیسیRoderick Milton Chisholm) (زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۱۶-درگذشتهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۹) به طور گسترده ای به عنوان یکی از خلاق ترین، پربارترین و تأثیرگذارترین فیلسوفان آمریکایی قرن بیستم شناخته می شود. چیزم در معرفت شناسی، متافیزیک، اخلاق، فلسفه زبان، فلسفه ذهن و سایر زمینه ها فعالیت داشت. سیستم بزرگ فلسفی او تا حدودی به شیوه لایبنیتس یا دکارت تشکیل شده است. او به دلیل فعالیتش در معرفت شناسی به عنوان چهره برجسته فلسفه آمریکایی شناخته شده است. با این وجود وی در چندین زمینه از متافیزیک و اخلاق نیز سهم بسزایی داشت. زندگی. او در ۲۷ نوامبر ۱۹۱۶ در شهر اتلبرو شمالی، ماساچوست متولدشد. به عنوان یک دانشجوی کارشناسی، فلسفه را در دانشگاه براون تحصیل کرد و در آنجا با تعدادی از فیلسوفان برجسته ازجمله کورت دوکاس همکاری داشت. وی دکترای خود را از دانشگاه هاروارد تحت سرپرستی کلارنس ایروینگ لوئیس و دونالد کری ویلیامز در سال ۱۹۴۲ دریافت کرد. چیزم در دانشگاه هاروارد با برتراند راسل و جورج ادوارد مور دیدار کرد بدیهی است که هر یک از آنها به عنوان یک فیلسوف نقش مهمی در پیشرفت وی داشتند. پس از خدمت در ارتش (در درجه اول
به عنوان یک تستر روانشناختی) و ازدواج، چیزم مدت کوتاهی به عنوان مدرس بنیاد بارنز در پنسیلوانیا مشغول به کارشد. سپس به عنوان استادیار به براون بازگشت. او تا آخر عمر طولانی خود در براون ماند وی سردبیر فلسفه و تحقیقات پدیدارشناسی از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ بود او تا زمان مرگش سردبیر دانشیاربود.
آدم برفی () رمانی از نویسنده ژانر جنایی نروژ یو نسبو است. این هفتمین داستان از مجموعه داستان های هری هول است. طرح کلی. در سال ۱۹۸۰، یک زن متأهل باید مردی رابطهٔ نامشروع برقرار می کند، در حالی که فرزند خردسالش در اتومبیلی بیرون از خانه منتظر اوست. ناگهان مرد احساس می کند کسی از بیرون خانه به آن ها نگاه می کند، ولی متوجه می شوند که فقط یک آدم برفی بوده است. بیست و چهار سال بعد، کارآگاه نروژی هری هول در مورد مرگ تعدادی از زنان در اطراف اسلو تحقیق می کند. او که در اداره تحقیقات فدرال دوره های آموزشی را گذرانده است به جستجوی ارتباط بین پرونده های مختلف می پردازد و دو نفر را پیدا می کند - هر دو قربانی مادر و متأهل هستند و در صحنهٔ هر دو قتل آدم برفی مشاهده می شود. با بررسی مظنونین، هری هول متوجه می شود که در حال ردیابی اولین قاتل سریالی نروژ است. بیشتر قربانیان پس از اولین بارش برف زمستان ناپدید شدند و یک آدم برفی در نزدیکی بسیاری صحنه پیدا شده است. بررسی های بیشتر نشان می دهد فرزندان تمام قربانیان پدری متفاوت با آن کسی که در ظاهر به عنوان پدرشان شناخته می شود دارند. آدم برفی تلاشی نسبتاً موفق است برای ترکیب کردن ر
مان های جنایی سنتی با ژانر دلهره. اقتباس فیلم. شرکت تولید Working Title Films که یک شرکت بریتانیایی است یک اقتباس سینمایی از رمان آدم برفی ساخته است. در سال ۲۰۱۳ نام مارتین اسکورسیزی به عنوان کارگردان این فیلم مطرح شد. در سال ۲۰۱۴، توماس آلفردسون برای کارگردانی فیلم استخدام شد. در ۸ سپتامبر ۲۰۱۵ با مایکل فاسبندر برای ایفای نقش اصلی این فیلم مذاکره شد. در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۵، ربکا فرگوسن هم به عنوان بازیگر اصلی زن فیلم انتخاب شد. این فیلم در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۷ در انگلستان اکران شد؛ و برخلاف رمان، مورد استقبال منتقدین قرار نگرفت.
آگنیوترا نذر دو بار در روز شیر یا روغن حیوانی است که هنگام طلوع و غروب آفتاب بر آتش ریخته می شود و فریضه ای برای پیروان سنت شراوته محسوب می شود. قدمت این فریضه به دوره ودایی می رسد. در آن دوران برهمن ها آگنیوترا را همزمان با خواندن ریگ ودا انجام می دادند. امروزه آگنیوترا در بسیاری از مناطق هند و جنوب آسیا به ویژه در نپال صورت می گرد. به باور محققان این فریضه ریشهٔ مشترکی با دیگر اعمال آیینی آتش پرستانهٔ هندوایرانی از جمله آیین های مشابه ذکر شده در هفت هات مزدیسنا دارد.
فردریش شریدر (; – ) لغت شناس، آموزگار، روزنامه نگار، نویسنده، سردبیر اهل آلمان بود. او در نوشته هایش از نام مستعار اشتراکی(Ischtiraki) استفاده می کرد که در زبان ترکی عثمانی به معنای سوسیالیست است. او در ۱۸۶۵ در ولمیراشتت متولد شد، در دانشگاه هال مدرک دکترایش را در رشته مطالعات زبانهای شرقی گرفت و از ۱۸۹۱ تا ۱۹۱۸ در قسطنطنیه زندگی می کرد.
ادیث لوئیزا کاول (به انگلیسی:Edith Louisa Cavell؛ تلفظ: ؛ ۴ دسامبر ۱۸۶۵–۱۲ اکتبر ۱۹۱۵ (۴۹ سال)) یک پرستار اهل انگلستان بود. در جنگ جهانی اول او به دلیل نجات جان سربازان بدون تبعیض از هر دو طرف نبرد و کمک به فرار از بلژیک تحت اشغال آلمان به حدود ۲۰۰ سرباز متفقین، که برای آن دستگیر و اعدام شد، بزرگ داشته می شود. وی به خیانت متهم شد و توسط یک دادگاه نظامی مقصر شناخته و به اعدام محکوم گردید. علی رغم فشارهای بین المللی برای عفو، او توسط یک جوخه آتش آلمانی اعدام شد. اعدام وی محکومیت جهانی و پوشش گسترده مطبوعاتی را درپی داشت. او شب قبل از اعدام گفت: «میهن پرستی کافی نیست. من نباید نسبت به کسی نفرت یا تلخی داشته باشم.» این سخنان بعدها بر روی بنای یادبود او در نزدیکی میدان ترافالگار نوشته شد. اعتقادات قوی او به انگلیکان او را سوق داد تا به همه کسانی که به یاری نیاز داشتند، چه سربازان آلمانی و چه متفقین، کمک کند. از او نقل شده است که گفته بود: «من نمی توانم بایستم در حالی که جان هایی برای نجات دادن وجود دارد.» کلیسای انگلستان در تقویم مقدسین خود در ۱۲ اکتبر از او به عنوان قدیس یاد می کند. کاول که در زمان اعدام ۴۹ ساله
بود، پیش از آن هم به عنوان پیشگام پرستاری مدرن در بلژیک شناخته شده بود.
ساخت ایتالیا () یک فیلم در ژانر کمدی-درام به نویسندگی و کارگردانی جیمز دارسی محصول کشور ایتالیا و بریتانیا است. از جمله بازیگران آن می توان به لیام نیسون، والریا بیللو و لینزی دانکن اشاره کرد.
اَشْوامِدا () مراسم آیینی قربانی کردن اسب است که پیروان دین ودائی آن را انجام می دادند. شاهان هندوی باستانی این فریضه را برای نشان دادن حاکمیت امپراتوری خود به جای می آوردند، به این صورت که اسبی را به همراه جنگجوهای منتخب شاه برای یک سال در قلمرو او رها می کردند و اگر در این مدت هیچ فرمانروای رقیب یا دشمنی این اسب و جنگجوهای همراه آن را به چالش نمی کشید اسب به پایتخت بازگردانده می شد، آن را قربانی می کردند، و شاه حاکمیت چالش ناپذیر خود بر آن قلمرو را اعلام می کرد. معروف ترین متنی که مراسم اشوامدا در آن ذکر شده است اشوامداهیکا پروه (کتاب قربانی اسب) است که چهاردهمین کتاب حماسه مهاباراتا محسوب می شود و در آن کریشنا و ویاسه به جدهشتر توصیه می کنند که این مراسم را انجام دهد و در آنجا روند آن با جزئیات ذکر شده است. به نظر می رسد این مراسم را شاهان باستانی بسیاری انجام داده اند، ولی در هزار سال اخیر تنها دو فرمانروا به انجام آن دست زده اند که آخرین بار آن را مهاراجهٔ جایپور جای سینگ دوم در ۱۷۲۱ میلادی انجام داد. روند مراسم. اشوامدا را تنها شاهان (راجه های) قدرتمند می توانستند انجام دهند و هدفشان نمایش حاکمیت و اقتد
ار خود در گستره قلمروشان بود. مراسم اشوامدا بسیار گران درمی آمد و لازم بود صدها نفر در اجرای آن شرکت کنند. اسب منتخب برای قربانی باید اسبی سفید با لکه های سیاه می بود. پیش از آغاز حرکت اسب در زمانی معین (که اختربین ها آن را مشخص می کردند) باید آتشکدهای ساخته می شد و در آن قربانی کوچکی انجام می گرفت. شب قبل از حرکت اسب شاه باید شب را در کنار ملکه اصلی (رانی) می گذراند ولی از آمیزش جنسی خودداری می کرد. روز حرکت اسب سگ سیاهی قربانی می شد و لاشهٔ آن را به اسب می بستند. سپس اسب را به سمت رودخانه ای می بردند و او را به سمت شمال شرقی آزاد می گذاشتند تا برای مدت یک سال به هر کجا که می خواهد برود. اگر اسب به قلمرو کشورهای دشمن قدم می گذاشت، به آن کشور باید حمله می شد و پس از مغلوب کردنشان قلمروشان ضمیمهٔ قلمرو شاه می گشت. به همراه آن اسب صد اسب اخته و صد جنگجوی کشاتریا (که از فرزندان مقامات کشوری و لشکری و مذهبی بودند) فرستاده می شدند. در مدت یک سالهٔ غیبت اسب در پایتخت یک سره جشن بر پا بود. اسب پس از یک سال به پایتخت بازمی گشت و در مدت یک ماه باید قربانی می شد. پیش از قربانی شدن اسب شاه باید تعمید می شد و با اسب که ب
ه همراه سه اسب دیگر به گردونه ای بسته می شد در یک آب حمام می کرد. پس از آن اسب به آتشکده برده می شد و تعداد دیگری از دام ها (در یک روایت ۶۰۹ حیوان دیگر) با او در آتشکده بسته می شدند و در نهایت اسب با خفه شدن قربانی می شد. پس از مرگ اسب، ملکهٔ اصلی شاه باید شب را در کنار لاشهٔ آن می گذراند و با آن آمیزش جنسی می کرد. پس از طلوع آفتاب روحانیون ملکه را از اسب جدا می کردند و اسب را با خنجر به تکه های کوچک تقسیم می کردند. دید تمثیلی. اوپانیشاد بریهدآرنیکه اشوامدا را تمثیلی تفسیر می کند و می گوید که با قربانی کردن اسب، فرد می تواند به سلطنت بر زمین برسد، و در ادامه عنوان می کند که تنها با وارستگی از دنیا (که در تصویر اسب مجسم شده است) می توان به خودکفایی روحانی دست یافت.
کیم یون-مان (؛ زادهٔ ) اسکیت باز سرعت اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی های المپیک زمستانی ۱۹۹۲ اشاره کرد.
کیم یون (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.
کیم یونگ-بائه (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.