Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیده وارد سی سخت شده و با ملاقباد که از عملکرد کریم خان بسیار سرخورده بود توافق می کنند. در این احوال نامه ای از کریم خان به ملاقباد می رسد: فردا با ضیغم الدوله نماینده حکومت بهبهان به قلعه چنار میروم. لازم است شما(ملاقباد) وجوهات مالیاتی منطقه سی سخت را به قلعه چنار بیاورین. قبل از این نامه ضیغم الدوله بطور ناگهانی از بهبهان بعنوان میهمان به نزد کریم خان میاد. کریم خان به رسم مهمان نوازی با میمهان خود و تعدادی سوار قصد شکار و سپس حرکت بسمت قلعه چنار می کند. مخالفان کریم خان از فرصت استفاده و قشون خود را جمع کردند و در مسیر حرکت خان در منطقه کوهستانی دلی کالوس و در تنگ نعل اشکنان کمین می کنند. با رسیدن کریم خان و همراهان قشون کمین کرده که مشرف به کوههای اطراف بودند حمله می کنند و کریم خان و مهمان هایش غافلگیر شدند. در نهایت پس از درگیری ضیغم الدوله اسیر و کریم خان از پشت هدف تیر قرار می گیرد و کشته می شود و ضیغم الدوله و همراهانش بدون هیچ آسیبی آزاد می گردند. پس از قتل کریم خان در سال ۱۳۲۵ قمری،گرچه ایلخانی او کم دوام بود ولی یکی از مقتدرترین خان ها در کهگیلویه و بویراحمد بود. بنظر می آید بعلت صعب العبور بودن
منطقه کهگیلویه نه حکومت قاجار و حکومت های بعدی، نه خوانین بختیاری و نه خوانین قشقایی قدرت بلامنازع در این منطقه را برنمی تافتند. گواه این مطلب هم حرکت قشون مقتدر رضاشاه پهلوی برای سرکوب طغیان لرهای استان کهگیلویه و بویراحمد در سنوات بعدی و قتل عام نیروهای دولتی و قشقایی در جنگ تنگ تامرادی است. عبدالله خان پسر شکرالله خان تا حدی همین مسیر را طی کرد ولی هرگز قدرت کریم خان بهادرالسلطنه را پیدا نکرد.
ارنست کینوی (؛ – ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. کینوی در اول آوریل ۱۹۲۵ در شهر نیویورک به دنیا آمد؛ والدینش، آلبرت و سارا کینوی (با نام خانوادگی پیشین فورشتات)، هر دو معلم دبیرستان بودند. برادر بزرگ ترش، آرتور کینوی، بعدها به یکی از وکلای برجستهٔ قانون اساسی تبدیل شد. کینوی در مدرسهٔ ایتیکال کالچر فیلدستون تحصیل کرد و سپس وارد دانشگاه کلمبیا شد، اگرچه تحصیلاتش به دلیل خدمت نظامی در جنگ جهانی دوم ناتمام ماند. در جریان خدمتش در ارتش با لشکر ۱۰۶ پیاده، کینوی به اسارت درآمد و در اردوگاه اشتالاگ ۹-ب زندانی شد، اما به عنوان یک اسیر جنگی یهودی، در نهایت به اردوگاه کار اجباری در برگا فرستاده شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دکتر کیلدر"، "لید بلی"، "پیروزی در انتبه"، "ریشه ها" و "مورو" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده و جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده است.
جکسون هول (که در ابتدا مردان کوهستان آن را حفره جکسون می نامند) دره ای است بین رشته کوه های گروس ونتره و تیتان در ایالت وایومینگ آمریکا، در نزدیکی مرز با آیداهو. اصطلاح «حفره» توسط دامداران اولیه یا مردان کوهستان به عنوان اصطلاحی برای یک دره کوهی بزرگ استفاده می شد. این دره های کم ارتفاع که با کوه احاطه شده و دربرگیرندهٔ رودخانه ها و جویبارهایی هستند، زیستگاه خوبی برای سگ آبی و سایر حیوانات خزدار است. جکسون هول ۵۵ مایل طول (۸۹ کیلومتر) و بین ۶ تا ۱۳ مایل (۱۰ تا ۲۱) کیلومتر) عرض دارد و یک دره فروزمین است که به طور متوسط ۶۸۰۰ فوت (۲۱۰۰ متر) ارتفاع دارد، کمترین نقطه آن در نزدیکی مرز جنوبی پارک با ۶۳۵۰ فوت (۱۹۴۰ متر) ارتفاع است.
جک گُلد (؛ – ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی، و بازیگر اهل بریتانیا بود. او بخشی از سنت رئالیسم بریتانیایی بود که پس از جنبش سینمای آزاد شکل گرفت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بسته"، "مورو"، "زنجیر"، "سلطان سرخ" و "تماس مدوسا" اشاره کرد.
هربرت برودکین (؛ – ) کارگردان و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هولوکاست" و "مورو" اشاره نمود.
رابرت برگر (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هولوکاست" و "مورو" اشاره نمود.
دریک مارتین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی بین سال های ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می کرد. در سال های ابتدایی زندگی اش، مارتین به عنوان یک قمارباز حرفه ای، راننده مسابقات اتومبیل رانی، در یک بازار گوشت و همچنین به عنوان وصول کننده بدهی کار می کرد. او همچنین خدمت سربازی را در نیروی هوایی سلطنتی گذراند. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱، مارتین نقش «کینگ رَت» را در محفل بزرگ «واتر رتس» بر عهده داشت؛ یک خیریه و انجمن برادری متعلق به صنعت سرگرمی. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رگتایم"، "اسکیمو نل"، "نویسنده سارق"، "سوئینی"، "کینگ و کسل"، "دکتر هو" و "ایست اندرز" اشاره نمود.
اندرو کروکشَنک (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "علامت قابیل"، "ممنوع"، "جان وزلی"، "۳۹ پله"، "مرد نادرستی بود"، "واگنر"، "نبرد رود پلاته"، "ال سید"، "دریای بی رحم"، "ریچارد سوم"، "مرد نادرستی بود" و "شاهد شما" اشاره کرد.
آلتای باییندیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که برای باشگاه منچستریونایتد بازی می کند. وی به اولین بازیکن ترکیه ای منچستریونایتد تبدیل شد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آنکاراگوچو و فنرباغچه اشاره کرد.
اوموت مرعش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده است.
رضوان ییلماز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده است.
دوروکهان توکوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسکی شهراسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و ترکیه بازی کرده است.
اورکون کوکچو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد هلند است. البته وی برای تیم ملی فوتبال ترکیه بازی می کند. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فاینورد و بنفیکا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده است.
تایلان آنتالیالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده است.
کریم آق ترک اوغلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که در پست وینگر چپ برای باشگاه بنفیکا در لیگ برتر پرتغال و تیم ملی ترکیه بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده است. افتخارات. باشگاهی. گالاتاسرای
مرت مولدور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راپید وین و باشگاه فوتبال ساسوئولو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده است.
هِل این اِ سِل یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی کج می باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای برندهای راو و اسمَک دَون تهیه می شود و این دوره اش هم در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱ در مجموعه ورزشی یونگلینگ شهر تامپا ایالت فلوریدا برگزار شد. این یازدهمین دوره از برگزاری این رویداد بود. زمینه سازی. "هِل این اِ سِل" شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو و اسمَک دَون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. تولید. تأثیر همه گیری ویروس کرونا. در نتیجه همه گیری ویروس کرونا ، دبلیودبلیوئی مجبور شد بیشتر برنامه های خود را برای راو و اسمکداون از پشت درهای بسته تنظیم شده در مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی در اورلاندو، فلوریدا از اواسط مارس ۲۰۲۰ ارائه دهد ، اگرچه در اواخر در ماه مه ، تبلیغات با استفاده از کارآموزان مرکز عملکرد به عنوان مخاطب زنده شروع به کار کرد، که در اواسط ژوئن بیشتر به دوستان و اعضای خانواده کشتی گیران گسترش یافت. در ۱۷ آگوست ، دبلیودبلیوئ
ی اعلام کرد که تمام نمایش ها و پرداخت های هر ویو در "آینده ای قابل پیش بینی" در مرکز آموی اورلاندو برگزار می شود ، که با قسمت ۲۱ آگوست اسمک داون آغاز می شود. علاوه بر این ، اکنون نمایش ها تجربه جدیدی از تماشای طرفداران به نام "فاندر دوم" را دارند که از هواپیماهای بدون سرنشین ، لیزر ، پیرو ، دود و پیش بینی استفاده می کند. تقریباً ۱۰۰۰ تخته ال ای دی نصب شده است تا به طرفداران اجازه دهد به طور مجانی بصورت رایگان در رویدادها شرکت کرده و در ردیف های تابلوهای ال ای دی دیده شوند. همچنین صدای آرنا با صدای طرفداران مجازی مخلوط شده است تا شعارهای طرفداران شنیده شود. پس از انقضای قرارداد آنها با مرکز آوموی ، دبلیودبلیوئی در ماه دسامبر فاندر دوم را به مرکز تروپیکانا در سن پترزبورگ ، فلوریدا منتقل کرد. سپس فاندر دوم به مرکز یونگلینگ، واقع در محوطه دانشگاه فلوریدا جنوبی در تامپا ، منتقل شد که با قسمت ۱۲ آوریل ۲۰۲۱ در راو آغاز شد. به همین ترتیب ، رسلمنیا بکلش اولین پی پر ویوی دبلیودبلیوئی خواهد بود که از دبلیودبلیوئی فاندر دوم در مرکز یونگلینگ تولید می شود. استوری لاین ها. در رسلمنیا بکلش بابی لشلی براون استرومن و درو مکینت
ایر را شکست داد تا از کمربند قهرمانی دبلیودبلیوئی خودش دفاع کند. شب بعد در راو ام وی پی و لشلی وارد رینگ شدند و اعلام کردند که به هر کسی به جز درو مکینتایر و براون استرومن اجازه مسابقه با لشلی را می دهند که کمی بعد تر کوفی کینگستون قبول کرد تا با لشلی پسابقه دهد که در آن مسابقه مکینتایر دخالت ریزی می کند و کینگستون برنده می شود. هفته بعد آدام پیرس مسابقه ای بین مکینتایر و کینگستون برگزار کرد و قرار شد که برنده با لشلی سر کمربند دبلیودبلیوئی مسابقه دهد که مکینتایر در آن مسابقه برنده شد. در مراسم امضای قرارداد در قسمت ۷ ژوئن قرار بر این شد که این مسابقه یک مسابقه جهنم در قفس باشد و همچنین آخرین فرصت مکینتایر برای مسابقه در مقابل لشلی برای کمربند دبلیودبلیوئی که یعنی اگر مکینتایر نتواند در این مسابقه پیروز شود دیگر تا زمانی که لشلی قهرمان کمربند است نمی تواند بر سر کمربند با او مسابقه دهد.
ایگور نیوارلی ( – ) نویسنده، روزنامه نگار، فیلم نامه نویس، منتقد ادبی، و ویراستار اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب لیاقت (لهستان)، درستکار در میان ملل، و نشان افتخار تولد لهستان شده است.
آرجان سینگ ( – ) افسر ارشد نیروی هوایی هند بود. وی از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ به عنوان سومین رئیس ستاد نیروی هوایی هند خدمت کرد و او در زمان جنگ هند و پاکستان ۱۹۶۵ رهبری نیروی هوایی را بر عهده داشت. وی اولین و تنها افسر نیروی هوایی هند (IAF) بود که به عنوان مارشال نیروی هوایی هند به درجه پنج ستاره ارتقا یافت، که این رتبه برابر با درجه فیلد مارشال در ارتش است. سینگ در ۱۹ سالگی به کالج نیروی هوایی سلطنتی کرانول پیوست و در سال ۱۹۳۹ فارغ التحصیل شد. او به اسکادران شماره 1 IAF پیوست و در استان مرزی شمال غربی خدمت کرد. در جنگ جهانی دوم، وی در طی کارزار آراکان فرماندهی این اسکادران را بر عهده داشت و به او صلیب برجسته پرواز اعطا شد. در سال ۱۹۴۵، وی در کالج کارکنان RAF، براکنل تحصیل کرد. پس از تقسیم هند در سال ۱۹۴۷، او اولین پرواز هواپیماهای نیروی هوایی سلطنتی هند (RIAF) را بر فراز قلعه سرخ در دهلی هدایت کرد. وی سپس فرماندهی ایستگاه نیروی هوایی، آمبلا را رتبه ناخدا گروه انجام داد. در سال ۱۹۵۰، پس از گذراندن دوره کارکنان در کالج دفاع مشترک دفاع، لاتیمر، باکینگهام شایر، به درجه Air Commodore ارتقا یافت و فرماندهی عملیاتی را بر
عهده گرفت. او فرماندهی عملیاتی را در دو مقطع فرماندهی کرد. در سال ۱۹۵۸، این پست به فرماندهی کل افسر هوایی در درجه معاون مارشال هوائی ارتقا یافت. وی پس از حضور در کالج دفاع سلطنتی در سال ۱۹۶۰، به عنوان افسر هوایی مسئول اداره در ستاد هوایی خدمت کرد. در سال ۱۹۶۳ وی به عنوان معاون رئیس ستاد هوایی و سپس به عنوان معاون رئیس ستاد هوایی مسئولیت پذیرفت. سینگ در ۱ اوت ۱۹۶۴ به عنوان رئیس ستاد هوایی منصوب شد. وی برای خدمات برجسته خود در فرماندهی IAF در طول جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵، پادما ویبوشن به وی اعطا شد و در سال ۱۹۶۶ اولین افسر IAF شد که به سمت سردار هوایی ارتقا یافت. پس از بازنشستگی از IAF، سینگ به عنوان دیپلمات، سیاستمدار و مشاور دولت هند خدمت کرد. وی از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ به عنوان سفیر هند در سوئیس، بارگاه مقدس و لیختن اشتاین و از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ به عنوان کمیساریای عالی هند در کنیا خدمت کرد. وی سپس از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ به عنوان فرماندار ستوان دهلی خدمت کرد. در ژانویه ۲۰۰۲، درجه مارشال نیروی هوایی هند به سینگ، اولین و تنها افسر IAF که این افتخار را دریافت کرد، اعطا شد. کودکی و تحصیل. سینگ در ۱۵ آوریل ۱۹۱۹ در لیال پور
(در حال حاضر فیصل آباد)، شهری در استان پنجاب سابق هند (در پاکستان امروزی) به دنیا آمد و ریشه اجدادی او به مردم جات می رسید. مردان خانواده با حفظ سنت های اجتماعی به نیروهای مسلح می پیوستند و سینگ چهارمین نسل خانواده اش بود که به نیروهای مسلح هند بریتانیا ملحق می شد. پدرش در زمان تولد او سرجوخه بود. پس از سه نسل از مردان این خاندان که در رده های پایین و متوسط ارتش خدمت می کردند، سینگ قرار بود اولین عضو خانواده اش شود که به یک افسر تبدیل شود. سینگ از مونتگمری، هند بریتانیا (که اکنون در ساهیوال، پاکستان قرار دارد) درس می خواند و در آنجا یک ورزش کار معروف بود، سپس سینگ در کالج دولتی لاهور شرکت کرد. او کاپیتان تیم شنا کالج بود و چهار رکورد دانشگاه پنجاب و چهار دانشگاه در شنا را بر عهده داشت. او همچنین در یک مسابقه شنای یک مایلی در سال ۱۹۳۸ پیروز شد. سینگ در سال ۱۹۳۸ وارد کالج سلطنتی رف شد. در کالج، او کاپیتان تیم های شنا، ورزشی و هاکی بود.
آستانهٔ حسی () در دانش روان فیزیک، ضعیف ترین محرک محسوس برای یک فرد است. مگر در مواردی خاص که تعریف دیگری ارائه شده باشد، معمولاً ضعیف ترین محرک محسوس، ضعیف ترین محرکی در نظر گرفته می شود که در نیمی از موارد، کشف شده باشد. در سدهٔ ۱۷ میلادی، فلاسفهٔ تجربه گرایی مانند جان لاک معتقد بودند که ذهن انسان نظیر لوحه ای نانوشته است. محرک های حسی روی این لوحه، اثراتی به جای می گذارند؛ و تنها این اثرات باقی مانده بر لوحه، همه تجارب انسان را تشکیل می دهند. بعدها در سدهٔ ۱۸ میلادی فلاسفهٔ دیگری مانند ایمانوئل کانت از دیدگاه عقل گرایی این ادعا را مورد انتقاد قرار دادند. کانت معتقد بود که ذهن انسان یک لوحهٔ نانوشته نیست. بلکه لوحه ای است که از قبل الگوهایی روی آن نقش بسته اند. محرک های حسی، تنها در حدود این الگوهای از قبل تنظیم شده، ثبت می گردند؛ و تجارب انسان را می سازند. این مباحث فلسفی بعدها دست مایه ای شد برای ارنست هاینریش وبر تا مطالعات آزمایشگاهی خود را پیرامون این عقاید آغاز کند. اگر کسی در کوله پشتی شما یک سنگ نیم کیلویی قرار دهد و شما از این تغییر بی خبر باشید، در صورتی که کوله پشتی شما از قبل خالی بوده باشد؛ کشف
نیم کیلو وزن اضافه، ساده است. اما اگر از قبل کوله پشتی شما ۲۰ کیلو بار شده باشد؛ این اضافه وزن قابل توجه نیست. این تفاوت در زمینه قبلی و تناسب آن با حداقل تفاوت محسوس، اولین بار توسط ارنست هاینریش وبر مورد تفحص قرار گرفت. تفکرات او پیرامون چگونگی تعیین و تعریف آستانهٔ حسی منجر به ایجاد تقسیماتی جدید و ابداع اصطلاحات جدیدی شد. در ادامه برای اندازه گیری ارتفاع آستانه در مورد هر یک از حواس اصلی، روش هایی توسط وبر و دیگران تکامل یافتند. تا به حال چندین نوع مختلف، آستانهٔ حسی پیشنهاد شده اند. پیش از ارنست هاینریش وبر، بین آستانه حسی و انواع مختلفی که زیر مجموعهٔ آستانهٔ حسی محسوب می شوند تفاوتی تعریف نشده بود. از جمله: در ادامه، این تحقیقات و مباحث بین وبر و دیگران منجر به پیشنهاد یک قانون شد. قانونی که پس از تکمیل توسط گوستاو تئودور فچنر به منظور قدرشناسی از زحمات ارنست هاینریش وبر، (قوانین وبر فچنر به انگلیسی:Weber–Fechner) نام گذاری شد. آستانه مطلق. آستانهٔ مطلق در اصل ضعیف ترین محرک محسوس برای یک فرد را گویند. اما در عمل چون حس یک محرک، مانند شنیدن یک صدا، می تواند دچار خطا شود، محسوس بودن به عنوان حس محرک، ب
ه صورت محسوس بودن در نیمی از موارد تعریف شده است. یک محرک حسی، مانند نور، صدا، طعم، بو، زبری و غیره تنها زمانی توسط دستگاه عصبی فرد قابل کشف است که دارای شدت خاصی باشد. برای مثال اگر درجهٔ حرارت اتاقی را تنها ۱ درجه افزایش دهند؛ معلوم نیست که شخص تحت آزمایش، متوجه این تغییر بشود. توجه شخص تحت آزمایش به تغییرات محیطی وابسته به مجموعه ای از عوامل است. هم عوامل مادی و هم عوامل ذهنی در محسوس بودن یک محرک تأثیر می گذارند. برای مثال اگر درجهٔ حرارت اتاقی را ۵ درجه افزایش دهند، احتمال کشف این تغییر به مراتب بیشتر است. اما درجهٔ حرارت قبلی اتاق نیز روی این احتمال مؤثر است. کشف تفاوت ۱۰ و ۱۵ درجه معمولاً از تفاوت ۲۰ تا ۲۵ درجه آسان تر است. در ضمن قضاوت حسی افراد از نظر میزان حساسیت جسمی و نیز تجربه، متفاوت است. به علاوه شرایط آزمایشی نیز می تواند روی قضاوت شخص تأثیر بگذارد. برای مثال اگر از شخصی بخواهند تغییری که در درجهٔ حرارت اتاق حس می کند را گزارش دهد، طبیعتاً توجه این شخص به موضوع جلب خواهد شد. در یک وضعیت شرط بندی، دقت شخص شدیداً تحت تأثیر ذهنیتِ برد و باخت قرار خواهد داشت؛ بنابراین برای به حداقل رساندن چنین عوا
مل متغییری، راهکار ۵۰٪ منظور شده است؛ یعنی برای مثال صدایی محسوس محسوب می شود که یک فرد معین در ۵۰٪ موارد، تحت شرایط مشابه آن را گزارش دهد. اولین مطالعات سیستماتیک برای تعیین آستانه های حسی توسط ارنست هاینریش وبر، پزشک و پیشگام روان شناسی تجربی در دانشگاه لایپزیگ انجام شد. آزمایش های وی برای تعیین آستانه های مطلق و تغییرات محسوس انجام شده بود. ارنست هاینریش وبر توانست آستانه مطلق و حس تغییر را از نظر آماری تعریف کند که منجر به ایجاد قوانین وبر فچنر و مفهوم «حداقل تفاوت محسوس» در توصیف آستانهٔ حسی شد. اندازه گیری و آزمایش آستانه های حسی. اندازه گیری آستانه های حسی نیاز به مقدماتی دارد. تا از تداخل عوامل نامربوط مادی و روانی تا حد ممکن جلوگیری شود. برای تعیین آستانه های حسی سه روش زمینه سازی معمول وجود دارد: چند نمونهٔ ثبت شده از آستانهٔ مطلق یک فرد بینایی: شعلهٔ شمع در فاصلهٔ در یک شب تاریک و صاف شنوایی: صدای تیک تاک ساعت در فاصلهٔ در حین سکوت چشایی: یک قاشق چای خوری شکر در آب بویایی: یک قطره عطر در ۳ اتاق لامسه: سقوط بال یک مگس از ارتفاع روی گونه هرچند موارد حاضر دقیق نیستند؛ اما حداقل تفاوت محسوسی که بر اساس
و مبدأ این یافته ها به دست آمده اند، همیشه نسبت ثابتی را نشان داده اند. تقویم ۱۹۶۲ میلادی آستانه تشخیص. آستانهٔ تشخیص ضعیف ترین محرکی است که نه تنها وجودش کشف شود بلکه نوعش نیز توسط فرد تعیین شود. یک محرک حسی می تواند شدت پیدا کند؛ مثلاً افزودن قند بیشتر به شربت باعث افزودن مزهٔ شیرینی می شود. یکی از علل مهم حس کردن شدت یک محرک، فعالیت شدید سلول های حسی است. هر چه یک محرک قویتر باشد، سلول حسی تحریک شده با سرعت بیشتری پیام عصبی به مغز ارسال می کند. دریافت تعداد زیادی پیام عصبی در زمانی کوتاه، در مغز به عنوان شدت محرک تفسیر می شود. اما در مورد تشخیص محرک، مسئله پیچیده تر است. بسیاری از دانشمندان معتقدند که تشخیص نوع یک محرک، تا حدودی یک پدیدهٔ ذهنی محسوب می شود. در مورد سازوکارهای کشف و تشخیص محرک های حسی نظرات مختلفی وجود دارند. در قرن ۱۹ میلادی، متفکرانی مانند یوهانس مولر عقیده داشتند که کلید اصلی تشخیص یک محرک، وجود گیرنده های تخصص یافته است. امروزه مشخص شده که معمولاً هر اندام حسی، تنها به انواع خاصی از محرک ها واکنش نشان می دهد. در عین حال ثابت شده است که تحریک مصنوعی گیرنده های حسی، باعث بروز احساسی می ش
وند که منطبق با واقعیت نیستند. تفکیک بو و مزه همیشه آسان نیست. حساسیت زبان به طعم شیرین در نوک زبان بیشتر است. روی پوست گیرنده های حسی مختلفی شناسایی شده اند. سلول های تشخیص حرارت، تشخیص فشار و درد، از هم متمایز هستند. تراکم این سلول ها روی پوست یکسان نیست. برای مثال تراکم سلول های حسی روی نوک انگشتان دست به مراتب بیشتر از پشت بالاتنه است. اگر پوست پشت بالاتنهٔ فردی را در ۲ نقطهٔ نزدیک به هم با ملایمت لمس کنیم، شخص تحت آزمایش تماس را کشف خواهد کرد. اما اگر فاصلهٔ ۲ نقطه به اندازهٔ کافی بزرگ نباشد، قادر به تشخیص تماس در ۲ نقطهٔ متفاوت نخواهد بود. در مورد هر حسی روش های مختلفی برای تعیین اندازهٔ آستانهٔ تشخیص مورد مطالعه است. اما در مورد لامسه، اولین تلاش ثبت شده برای تعیین آستانهٔ تشخیص توسط ارنست هاینریش وبر انجام گرفته است. او با استفاده از وسیله ای مانند پرگار ثابت کرد که برای تشخیص تمایز نقاط تماس در هر قسمت پوست، یک فاصلهٔ حداقلی لازم است. این فاصله که در مورد حس لامسه همان آستانهٔ تشخیص است، در نوک انگشتان دست بسیار کم و در پشت بالاتنه زیاد است. آستانه تفاوت. آستانهٔ تفاوت (حداقل تفاوت قابل توجه / به انگ
لیسی: just noticeable difference) ضعیف ترین سطح تغییر، در شدت یک محرک است. به گونه ای که دستگاه حسی فرد، قادر به کشف آن باشد. وقتی از آستانهٔ حسی صحبت می شود، معمولاً منظور آستانهٔ تفاوت یا همان «حداقل تفاوت محسوس» است. چون تعیین آستانهٔ مطلق اگر عملاُ ممکن باشد، بسیار دشوار و بجث انگیز است. قوانین وبر فچنر نیز بر اساس آستانهٔ تفاوت تنظیم شده اند. آستانهٔ تفاوت در مورد هر حسی به طور اختصاصی مطالعه شده و می شود. اگر در اتاقی، کنار یک شمع روشن، شمع دیگری روشن کنید، تفاوت میزان روشنایی محسوس خواهد بود. اما اگر در اتاقی که صدها شمع در آن می سوزند چند عدد از شمع ها خاموش شده باشند، به زحمت متوجه تفاوت حاصل خواهید شد. در مورد صدا، وقتی انسان به وضوح صدایی را می شنود و کسی به تدریج این صدا را افزایش یا کاهش دهد، دیر یا زود این افزایش یا کاهش به نقطه ای می رسد که توجه فرد را جلب می کند. مقدار افزایش یا کاهش صدا دراین مورد همان حداقل تفاوت محسوس است. تعیین آستانهٔ تفاوت یا حداقل تفاوت محسوس می تواند ارزش عملی نیز داشته باشد. برای مثال، فرض کنید شما صاحب یک رستوران هستید؛ و به خواستهٔ مشتری و برای جلب رضایت او قصد داری
د به خوراک سفارشی، زعفران بیشتری بیافزایید. اما زعفران به معنی واقعی کلمه، گرانترین ادویهٔ جهان است؛ بنابراین منطقی خواهد بود که شما سعی کنید تا که جای ممکن در مصرف زعفران صرفه جویی کنید. از این رو تعیین دقیق آستانهٔ تفاوت ذائقهٔ مشتری یا حداقل تفاوت محسوس زعفران برای کسب و کار شما بسیار مهم خواهد بود. آستانه نهایی. آستانهٔ نهایی () سطحی از شدت یک محرک است که بیشتر از آن هیچ تفاوتی با افزایش شدت محرک توسط فرد حس نشود. برای مثال، اگر به وضوح صدایی را بشنویم، افزایش شدت این صدا بیشتر از حد معینی، باعث جلب توجه ما خواهد شد. این حد معین همان آستانهٔ تفاوت است. اما آستانهٔ تفاوت یا همان «حداقل تفاوت محسوس» مقدار ثابتی نیست. در عمل هرچه محرکِ پیش زمینه شدیدتر باشد، اندازهٔ آستانهٔ تفاوت نیز بزرگ تر خواهد بود؛ تا جایی که افزایش بیشتر دیگر محسوس نباشد. این حد نهاییِ شدت صدا، که قادر نیست تغییری در تجربهٔ حسی صدا در ما ایجاد کند، همان آستانهٔ نهایی صدا است. این اصل شامل همه انواع حواس می شود. ظاهراً این اصل، نتیجهٔ عملکرد یک سازوکار ایمنی برای حفظ موجود زنده از آسیب تحریکات شدید حسی است. وقتی وارد محلی بویناک می شویم،
در ابتدای امر به وضوح متوجه بو خواهیم شد. اما بعد از مدتی به بو عادت می کنیم. همچنین وقتی در یک روز آفتابی وارد اتاق تاریکی می شویم، تاریکی در ابتدای امر چشمگیر است. اما بعد از مدتی، چشم ها به تاریکی عادت کرده و ما قادر به دیدن جزئیات خواهیم شد. این پدیده تا حدودی نتیجهٔ عملکرد اندام های حسی است. اما بخش دیگری از این عملکرد در ذهن می گذرد. شاهد این ادعا، مواردی است که برای مثال، یک مادر به صدای نوزاد خود حساس است. اما در همان محیط، به صدای یک نواختِ ترافیک که از صدای نوزاد شدیدتر است؛ توجه نمی کند. به همین ترتیب عوامل تعیین میزان بزرگی آستانهٔ نهایی نیز دارای تنوع بوده و همچنان تحت مطالعه قرار دارند. قوانین وبر فچنر. قانون وبر، که قانون وبر-فچنر نیز نامیده می شود، از نظر تاریخ روان شناسی مهم است؛ زیرا درک تغییر در یک محرک معین را توضیح می دهد. این قانون بیان می کند که حداقل محسوسِ تغییر یک محرک، نسبت ثابت با میزان تحریک اصلی دارد. اما در عمل نشان داده شده است که این قاعده در مورد تحریکات شدید، صدق نمی کند. این قانون در ابتدا برای توصیف تحقیقات مربوط به وزنه برداری توسط ارنست هاینریش وبر فیزیولوژیست آلمانی در
سال ۱۸۳۴م، پیشنهاد شد و بعداً توسط گوستاو تئودور فچنر، دانشجوی وبر، که قوانین علم روان شناسی را توسعه داد، برای اندازه گیری احساس استفاده شد. با بیان رابطه ای بین جهان روحانی و جسمانی، قانون فچنر، نشان داد که در واقع تنها یک جهان وجود دارد. آنچه از نظر دیگران معنوی به حساب می آید، کمیت های فیزیکی، قابل اندازه گیری در علم روان شناسی است. کار ترکیبی وبر و فچنر، به ویژه تحقیقات آنها در زمینه شنوایی و بینایی مفید بوده است و در پیشرفتهای نظری تأثیر داشته است. قوانین وبر فچنر ۲ فرضیه مرتبط به هم در حوزه روان فیزیک هستند. هر ۲ فرضیه تلاش می کنند تا اندازه یک محرک مادی را در تناسب با اندازه حس محرک بیان کنند. به بیان دقیقتر یعنی تناسب تغییر شدت یک محرک مادی و تفاوتی که در اثر این تغییر عملاً احساس می شود. آستانه حسی در بسیاری از موارد تا حد معقولی قابل محاسبه است. ما می توانیم روشنی یک تصویر، بلندی یک صدا یا زبری یک سطح را اندازه گرفته و میزان دریافت حسی خود را با آنها مقایسه کنیم. اما نکته مهم در همه موارد، احتمال وجود یک ضریب ثابت است؛ یعنی حداقل تفاوت محسوس، ظاهراً نسبت ثابتی با اندازه قبلی یا کلی محرک مادی دارد.
فرض کنید یک کوله پشتی به وزن ۲۰ کیلو بر دوش دارید و حداقل تفاوت محسوس نیم کیلو باشد. ارنست هاینریش وبر ادعا می کرد که اگر وزن کل کوله ۴۰ کیلو یعنی ۲ برابر بود؛ حداقل تفاوت محسوس نیز ۲ برابر می شد. ارنست هاینریش وبر نظر خود را چنین بیان کرد که اگر مقدار افزایش محرک مادی را برمقدار کل محرک مادی تقسیم کنیم؛ همواره ضریب ثابتی به دست خواهد آمد. در مثال فرضی کوله پشتی این ضریب ۱ تقسیم بر ۴۰ یا ۴۱ است که حدوداً ۲٫۵ ٪ می شود. این تناسب و احتمال وجود یک ضریب ثابت اولین بار توسط ارنست هاینریش وبر رسمیت پیدا کرد. این نظریه علاوه بر جنبه تاریخی از چند زاویه دیگر نیز اهمیت دارد. از جمله اینکه ما را قادر می سازد تا بتوانیم دقت اندامهای حسی کاملاً متفاوت را با هم مقایسه کنیم. برای مثال مقایسه شدت نور و میزان وزن با هم ممکن نیست؛ زیرا هر یک با واحدی کاملاً جداگانه سنجیده می شوند. اما بر اساس قانون وبر ما می دانیم هر چه اندازه ضریب ثابت کوچکتر باشد؛ میزان دقت آن حس بیشتر است. برهمین پایه می توانیم ادعا کنیم که دقت حس بینایی در انسان به مراتب از دقت حس وزن بیشتر است. بعدها یکی از شاگردان وبر بنام گوستاو تئودور فچنر سعی کرد در
امتداد مطالعاتش در مسیر تعیین و پیشگویی حداقل تفاوت محسوسِ افراد، افکار خود و استادش را بزبان ریاضی بیان کند. گوستاو تئودور فچنر قانونی بنام استادش وبر پیشنهاد داد به صورت S = k log I جایی که S اندازه دریافت حسی است I شدت محرک مادی است و k ضریب ثابتی است که بر اساس نظریه ارنست هاینریش وبر محاسبه می شود. نکته قابل توجه در قانون وبر، رشد تصاعدی برداشت حسی در مقایسه با رشد حسابی شدت یک محرک مادی است؛ یعنی فچنر ادعا می کرد که هرگاه شدت یک محرک مادی به دو برابر افزایش پیدا کند، برداشت حسی ما از این محرک ۱۰ بار افزایش پیدا خواهد کرد. امروزه ما می دانیم که این قوانین به هیچ وجه دقیق نبوده و در بعضی موارد صادق نیستند. برای مثال در مورد درد کوچک ترین مقدار افزایش محرک مادی باعث افزایش شدید حس درد می شود. با این حال این نظریات هم ارزش تاریخی دارند و هم در مواردی توصیف معقولی از تناسب شدت محرک مادی و تأثیر حسی آن محرک به دست می دهند.