Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کتابخانه آصَفِیَّه، یکی از کتابخانه های مهم و معتبر کشور هند است که در منطقه حیدرآباد دکن واقع شده است. این کتابخانه در تاریخ ۱۳۰۸ ه .ق / ۱۸۹۱ م و در زمان میرمحبوب علی خان نظام نهم (متوفی ۱۳۲۹ ه .ق) و به کوشش سید حسین بلگرامی و ملا عبدالقیوم پایه ریزی شد. پس از تأسیس کتابخانه، حکومت وقت، دکن را جزء تأسیسات دولتی برشمرد و برایش مقرری سالانه وضع نمود. حکومت برای گسترش مجموعه، اقدام به خرید کتابخانه های شخصی نمود تا بتواند کتابخانه آصفیه را تأمین نماید. در دوران ریاست تصدق حسین، فهرستی از کتاب های کتابخوانه که به زبان عربی و فارسی بودند، تهیه شد. این کتابخانه پس از انقراض حکومت نظام شاهیه دکن، کتابخانه مرکزی حیدرآباد نام گرفت. کتابهای این مجموعه به کتابخانه دولتی نسخ شرقی و مؤسسه تحقیقاتی آندراپرادش منتقل شد. آثار و نسخ موجد در این کتابخانه، متعدد گزارش شده و به زبان های عربی، فارسی، اردو، انگلیسی و برخی زبانهای محلی شبه قاره می باشند که در دو نوع چاپی و خطی نگهداری می شوند. طبق یک گزارش، تعداد کتابهای این کتابخانه در سال ۱۳۷۰ ه .ق / ۱۹۵۰ م، تقریباً ۷۶۷۶۰ جلد بوده است. از میان مجموع جلدهای این کتابخانه، ۱۴۴۲۸ جل
د آن را نسخه های خطی تشکیل داده است. در سال ۱۹۵۰ میلادی، تعداد نسخ خطی فارسی و عربی این مجموعه به ۱۶۰۰۰ نسخه و نسخه های خطی به زبان اردو این مجموعه به ۸۰۰ جلد رسید. موضوع این آثار، متنوع گزارش شده و در رشته های فقه شیعی، فقه سنی، کلام، حدیث، رجال، علوم قرآنی، ادبیات، فلسفه، منطق، تاریخ، جغرافیا، طب، ریاضیات، نجوم و… می باشد. برخی از این آثار از لحاظ تذهیب و خطاطی، از همیت خاصی برخوردار هستند. در این کتابخانه کتب نادری و منحصر به فردی نیز گزارش شده است که مربوط به سده های پنجم تا دهم ه .ق می باشند و برخی از آنها به خط نویسندگان یا فرزندان و شاگردان آنان صورت گرفته است. برخی از این نسخ، از خزائن سلاطین یا کتابخانه دانشمندان با حواشی و تعلیقات سودمند به این مجموعه راه یافته اند. فهرست گزیده کتابهای این مجموعه، در چهار جلد منتشر شده است که تنها شامل کتب فارسی و عربی و تعدادی از کتب اردو می باشد. مدیران. اولین مدیر این مجموعه، مولوی سید علی حیدر طباطبایی بود که پس از مرگ وی، مولوی تصدق حسین به ریاست مجموعه منصوب شد. وی مدت زیادی را به عنوان رئیس کتابخانه در آنجا خدمت کرد و پس از او، پسرش مولوی عباس حسین مدیر کتابخ
انه شد.
تبدیل شوندگان () مجموعه ای از فیلم های اکشن علمی–تخیلی براساس فرنچایز "تبدیل شوندگان" است که ساخت آن در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی آغاز شده است. مایکل بی پنج فیلم نخست را کارگردانی کرده است: "تبدیل شوندگان" (۲۰۰۷)، ' (۲۰۰۹)، ' (۲۰۱۱)، ' (۲۰۱۴) و ' (۲۰۱۷). یک اسپین آف نیز با نام "بامبلبی" با تهیه کنندگی و کارگردانی تراویس نایت و مایکل بی، در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۸ پخش شد. هفتمین قسمت از این مجموعه که دنباله ای بر فیلم "بامبلبی" (۲۰۱۸) محسوب می شود با نام "" در ۹ ژوئن ۲۰۲۳ به کارگردانی و تهیه کنندگی، استیون کیپل جونیور و مایکل بی منتشر شد. این مجموعه توسط تراویس نایت و دریم ورکس توزیع می شود. فیلم های مجموعهٔ "تبدیل شوندگان" با نقدهای ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بوده اما "بامبلبی" نظرات مثبتی را دریافت کرد. این مجموعه با بیش از ۴٫۸ میلیارد دلار فروش، سیزدهمین مجموعه فیلم پرفروش در جهان است. دو فیلم "تبدیل شوندگان: نیمه تاریک ماه" و "تبدیل شوندگان: عصر انقراض" از این مجموعه بیش از ۱ میلیارد دلار فروش داشته اند.
متیو دایمند (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و تلویزیون، تهیه کننده و طراح رقص اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او فیلم های بسیاری، از جمله "کدبانوهای وامانده"، "دختران گیلمور" و "دختران زرین" را کارگردانی کرده است.
کمپ راک () یک تله فیلم موزیکال آمریکایی در سال ۲۰۰۸ به کارگردانی متیو دایمند و ایفای نقش توسط دمی لواتو، جو جوناس، میگان جت مارتین، ماریا کانالز باررا و آلیسون استونر است. این در مورد میچی (دمی لواتو)، دختر جوانی است که آرزو دارد یک خواننده شود و زمان او در کمپ راک، یک اردوی موسیقی تابستانی است، جایی که او در بین دوستان، دشمنان و عاشقانه ها استعداد خود را کشف خواهد کرد. این فیلم در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۸ از شبکه دیزنی نمایش داده شد. فیلم در شب اکران خود توسط ۸٫۹ میلیون بیننده تماشا شد و در حال حاضر پس از "موزیکال دبیرستان ۲" و "" سومین فیلم پر بازدید شبکه دیزنی در همه زمان ها است.
پل هون (؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۸۱) کارگردان فیلم، و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سابرینا جادوگر نوجوان" و "" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده است.
سالومه (به انگلیسی: ) یک سکوی نرم افزاری آزاد و منبع باز برای طراحی و تحلیل مهندسی است. که برای پیش و پس پردازش در محاسبات عددی مورد استفاده قرار می گیرد. ویژگی های سالومه. چندین نرم افزار بر پایه سالومه توسعه یافته اند که هر کدام در یکی از حوزه های مهندسی کاربرد دارد. نرم افزار سالومه یک نرم افزار قدرتمند است که امکان طراحی سه بعدی مدل، تعیین شرایط مرزی، بارگذاری، مش بندی و تحلیل اجزای محدود مدل را دارد. سالومه یک راه حل بین پلتفرمی است. توزیع آن تحت شرایط مجوز GNU LGPL انجام می شود. کارهایی که با سالومه می توان انجام داد. با SALOME چه کاری می توانید انجام دهید؟ نرم افزارهای ساخته شده روی سکوی سالومه. SALOME_EDF Salome-meca: این برنامه خاص مبتنی بر Code_Aster به شبیه سازی سازه ها و ترمومکانیک اختصاص یافته است. همچنین شامل OpenTURNS ، ADAO و EFICAS است. این نرم افزار یک بسته باینری برای توزیع ۶۴ بیتی لینوکس است. Salome Hydro: این برنامه خاص مبتنی بر OpenTELEMAC-MASCARET به شبیه سازی جریان سطح آزاد اختصاص یافته است. همچنین شامل OpenTURNS ، ADAO و EFICAS است. این نرم افزار یک بسته باینری برای توزیع ۶۴ بیتی لینو
کس است. Salome-CFD: این برنامه خاص مبتنی بر Code_Saturne به شبیه سازی دینامیک سیالات محاسباتی اختصاص یافته است. همچنین شامل OpenTURNS ، ADAO و EFICAS است. این نرم افزار یک بسته باینری برای توزیع ۶۴ بیتی لینوکس است. محیط های نرم افزار Salome-meca. نرم افزار سالومه همانند Abaqus و Catia دارای محیط های مختلف است مدل سازی و تحلیل کامل و مدیریت چرخه طراحی را انجام می دهند. محیط های این نرم افزار شامل: می باشد که در محیط های Shaper و Geometry مدل سه بعدی طراحی شده و در محیط Mesh مش بندی مدل انجام می شود. در محیط Code-Aster نیز تحلیل اجزای محدود صورت می گیرد.
تقسیم وراث فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی رابرت یانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریک مورانیس، اریک آیدل، کاترین زیتا جونز، باربارا هرشی، جان کلیز، سعدی فراست، جرمی کلاید، اریک سایکس و برندا بروس ایفای نقش کرده اند.
تحصیلات در کره شمالی یک آموزش علمی و با بودجه دولتی توسط دولت تأمین می شود. نرخ سواد ملی گزارش شده برای شهروندان در سن ۱۵ سال به بالا نزدیک به صد درصد است. کودکان یک سال مهد کودک، چهار سال آموزش ابتدایی، شش سال تحصیلات متوسطه و سپس به دانشگاه می روند.در سال ۱۹۸۸، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) گزارش داد که کره شمالی دارای ۳۵۰۰۰ مقدمات ابتدایی، ۶۰٬۰۰۰ ابتدایی، ۱۱۱٬۰۰۰ متوسطه، ۲۳٬۰۰۰ دانشگاه و ۴٬۰۰۰ آموزگار متوسطه دیگر است. تاریخ. آموزش رسمی نقش اساسی در توسعه اجتماعی و فرهنگی کره سنتی و کره شمالی معاصر داشته است. در زمان سلسله چوسان، دربار سلطنتی سیستمی از مدارس ایجاد کرد که دروس و هم چنین چهار مدرسه راهنمایی مرکزی در پایتخت را دروس کنفوسیوس آموزش می داد. هیچ سیستم آموزش ابتدایی تحت حمایت دولت وجود نداشت. در طول قرن پانزدهم، مدارس تحت حمایت دولت از نظر کیفی پایین آمدند و توسط دانشکده های خصوصی، مرکز تحقق احیای نئوکنفوسیانیسم در قرن شانزدهم، از اهمیت برخوردار شدند. تحصیلات عالی توسط سونگ گیون گوان، دانشگاه ملی کنفوسیوس، در سئول ارائه شد. ثبت نام آن به ۲۰۰ دانشجویی که امتحانات خدمات دولتی
پایین تری را گذرانده بودند و برای بالاترین نمره امتحانات را کسب کرده بودند محدود شد. کره شمالی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شاهد تغییرات عمده آموزشی بود. این دولت توسط دولت مرکزی لغو شد. مبلغان مسیحی مدارس مدرنی تأسیس کردند که برنامه های درسی غربی را آموزش می داد. در میان آنها نخستین مدرسه برای زنان، دانشگاه دخترانه اوها، بود که توسط مبلغین متدیست آمریکایی به عنوان یک مدرسه ابتدایی در سئول در سال ۱۸۸۶ تأسیس شد. در طول سالهای پایانی سلطنت ، حدود ۳۰۰۰ مدرسه خصوصی که به هر دو جنس موضوعات نوین می آموختند توسط مبلغان و دیگران تأسیس شدند. بیشتر این مدارس در قسمت شمالی کره متمرکز بودند. پس از الحاق ژاپن به کره در سال ۱۹۱۰، حکومت استعماری یک سیستم آموزشی با دو هدف ایجاد کرد: دادن حداقل تحصیلات به کره ای ها برای آموزش آنها برای نقشهای تبعی در اقتصاد نوین و ایجاد وفاداری آنها به امپراتور. برای مهاجران ژاپنی که تعداد زیادی در شبه جزیره کره ساکن شده بودند، آموزش با کیفیت بالاتری ارائه دهد. ژاپنی ها منابع بیشتری را در منابع دوم سرمایه گذاری کردند و فرصت ها برای کره ای ها به شدت محدود کردند. یک دانشگاه دولتی با الگوب
رداری از دانشگاه توکیو در سال ۱۹۲۳ در سئول تأسیس شد، اما تعداد کره ای های مجاز به تحصیل در آنجا هرگز از ۴۰ درصد ثبت نام آن فراتر نرفت. بقیه دانشجویان آن ژاپنی بودند. دانشگاه های خصوصی، از جمله دانشگاه هایی که توسط مبلغان مانند دانشگاه سونگ سیل در پیونگ یانگ و چوسان، دانشگاه مسیحی در سئول تأسیس شده اند، فرصت های دیگری را برای کره ای های تمایل به تحصیلات عالی فراهم می کنند. پس از استقرار کره شمالی، یک سیستم آموزشی که بیشتر از الگوی اتحاد جماهیر شوروی الگوبرداری شد. طبق منابع کره شمالی، در زمان تأسیس کره شمالی، دو سوم کودکان در سنین مدرسه در مدرسه ابتدایی تحصیل نمی کردند و بیشتر بزرگسالان که تعداد آنها ۲٫۳ میلیون نفر بود، بی سواد بودند. در سال ۱۹۵۰، تحصیلات ابتدایی برای کودکان اجباری شد. با این وجود وقوع جنگ کره، دستیابی به این هدف را به تأخیر انداخت. آموزش ابتدایی جهانی تا سال ۱۹۵۶ حاصل نشد. تا سال ۱۹۵۸ منابع کره شمالی ادعا کردند که هفت سال آموزش ابتدایی و متوسطه اجباری اجرا شده است. در سال ۱۹۵۹ «آموزش همگانی با بودجه دولتی» در همه مدارس معرفی شد. نه تنها امکانات آموزشی، بلکه کتب درسی، لباس فرم و اتاق و تابلوها
نیز بدون هزینه در اختیار دانشجویان قرار می گیرد. تا سال ۱۹۶۷، نه سال تحصیل اجباری شد. در سال ۱۹۷۵ سیستم آموزش یازده ساله اجباری، که شامل یک سال آموزش پیش دبستانی و ده سال آموزش ابتدایی و متوسطه است، اجرا شد. این سیستم از سال ۱۹۹۳ همچنان پابرجاست. طبق سخنرانی سال ۱۹۸۳ کیم ایل سونگ به وزیران آموزش کشورهای غیرمتعهد در پیونگ یانگ، آموزش عالی اجباری جهانی و «در آینده نزدیک» معرفی می شد. در آن زمان دانش آموزان هیچ هزینه مدرسه ای نداشتند. این ایالت هزینه تحصیل تقریباً نیمی از جمعیت ۱۸٫۹ میلیون نفری کره شمالی را پرداخت می کرد. در سال ۲۰۱۲، رئیس کیم جونگ اون طرفداری کرد که کره شمالی باید تحصیلات اجباری خود را از ۱۱ سال به ۱۲ سال افزایش دهد. بر اساس گزارش اخباری در کره شمالی، لایحه ای برای گسترش تحصیلات اجباری آن در سپتامبر ۲۰۱۲ تصویب شد. قبل از این اصلاحات، کره شمالی یازده سال سیستم آموزش رایگان داشت که شامل یک سال مهد کودک، چهار سال دبستان و شش سال دبیرستان قبل از دانشگاه بود. پس از اصلاح، اکنون، این سیستم شبیه سیستم آموزشی در کره جنوبی است که شامل شش سال مدرسه ابتدایی، سه سال دوره راهنمایی و سه سال دبیرستان است. آم
وزش ابتدایی و متوسطه. در اواسط دهه ۱۹۸۰، ۹٬۵۳۰ مدرسه ابتدایی و متوسطه وجود داشت. دانش آموزان پس از فارغ التحصیلی از مدرسه، وارد یک مدرسه متوسطه عادی یا یک مدرسه متوسطه خاص می شوند که بر موسیقی، هنر یا زبان های خارجی متمرکز است. این مدارس هم دروس تخصصی و هم دروس عمومی آنها را آموزش می دهند. انستیتوی انقلابی منگیونگدا که در آن کودکان نخبه کره شمالی برای خدمت به عنوان افسر در ارتش خلق کره آماده می شوند، یک مدرسه ویژه مهم است که در آن آموزش نوین اقتصاد و رایانه قرار گرفته است. در مدارس راهنمایی ارشد، موضوعات سیاسی گرا، از جمله «کیم ایل سونگ بزرگ» و «اخلاق کمونیستی» و همچنین «سیاست حزب کمونیست»، فقط ۵٫۸ درصد از آموزش را شامل می شود. آموزش اجتماعی. خارج از ساختار رسمی مدارس و کلاسها که "آموزش اجتماعی" است. این آموزش شامل فعالیت های فوق برنامه، زندگی خانوادگی و دامنه روابط انسانی در جامعه کره شمالی است. به تأثیر محیط اجتماعی بر کودک در حال رشد و نقش آن در رشد شخصیت وی توجه می شود. اندیشه آموزش اجتماعی تهیه محیطی با دقت کنترل شده است که در آن کودکان از تأثیرات برنامه ریزی نشده ترکیب بندی شوند. به گفته یک مقام کره شما
لی که در سال ۱۹۹۰ مصاحبه کرد، "آموزش مدرسه برای تبدیل نسل در حال رشد به مردان با دانش، فضیلت و آمادگی جسمانی کافی نیست. پس از مدرسه، فرزندان ما ساعات فراغت زیادی دارند؛ بنابراین مهم است که به طور کارآمد آموزش بعد از مدرسه را سازماندهی کنیم. " کیم ایل سونگ "در پایان نامه های" ۱۹۷۷ خود "دربارهٔ آموزش سوسیالیست"، تربیت اجتماعی را توصیف کرد. در اتحادیه کودکان کره و اتحادیه جوانان سوسیالیست، جوانان ماهیت زندگی جمعی و تشکیلاتی در کره شمالی را می آموزند. برخی خود را برای عضویت در حزب کارگران کره آماده می کنند. در سالن ها و کاخ های دانش آموزان و دانش آموزان، تحت مدیریت کمیته مرکزی، جوانان پس از مدرسه در بسیاری از فعالیت های فوق برنامه شرکت می کنند. امکانات فرهنگی مانند کتابخانه ها و موزه ها، بناهای تاریخی و اماکن تاریخی انقلاب کره و رسانه های جمعی برای خدمت به اهداف آموزش اجتماعی وجود دارد. بزرگ، ولخرجی انتخاب «کاخ دانش آموزان» با سالن و تئاتر در پیونگ یانگ، ساخته شده است، سایت های دیگر. کاخ ها سخنرانی ها و گفتگوهای سیاسی، مناظره در مسابقات، شعرهای مجلسی و مجامع علمی را ارائه می دهند. کاخ دانشجویی و کودکان در پیونگ ی
انگ در اوایل دهه ۱۹۹۰ روزانه حدود ۱۰ هزار کودک را به خود جلب می کرد. کره شمالی سیستم آموزشی خود را با استانداردهای ایده آل مورد حمایت رهنمودهای بین المللی مانند میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) و کنوانسیون حقوق کودک (CRC) مقایسه می کند. تحصیلات عالی. موسسات آموزش عالی شامل دانشگاه ها هستند. دانشکده های آموزش دبیران، با یک دوره چهار ساله برای آماده سازی مربیان مهد کودک، ابکتدایی و متوسطه؛ دانشگاه های فن آوری پیشرفته با دوره های دو یا سه ساله؛ دانشکده های پزشکی با دوره های شش ساله؛ دانشگاه های ویژه علوم و مهندسی، هنر، موسیقی و زبان های خارجی؛ و دانشکده ها و آکادمی های نظامی. گزارش کیم ایل سونگ به ششمین کنگره حزب کارگران کره در اکتبر ۱۹۸۰ نشان داد که در آن سال ۱۷۰ «موسسه آموزش عالی» وجود دارد. در سال ۱۹۸۷ ۲۲۰٬۰۰۰ دانشجو در مدارس تخصصی عالی دو یا سه ساله و ۳۰۱٬۰۰۰ دانشجو در دانشگاه ها و دوره های دانشگاهی چهار تا شش ساله حضور داشتند. به گفته ابرستاد و بانیستر، ۱۳٫۷ درصد از جمعیت شانزده سال به بالا در موسسه های آموزش عالی در سالهای ۱۹۸۷تا ۸۸ تحصیل می کردند یا از آنها فارغ التحصیل شده بودند. در سال ۱۹۸۸ حک
ومت از هدف خود برای تولید «ارتشی با ۱٫۳ میلیون روشنفکر» فارغ التحصیلان آموزش عالی فراتر رفت و این گامی بزرگ در جهت دستیابی به هدف «روشنفکری کل جامعه» است. دانشگاه ها. هر دانشگاه در کره شمالی باید درصد معینی (بیست تا سی) سرباز مرخص شده (خدمت بیش از سه سال) یا کارگر (شاغل بیش از پنج سال) را دریافت کند. دانشگاه کیم ایل سونگ که در اکتبر ۱۹۴۶ تأسیس شد، تنها نهاد جامع آموزش عالی کشور است که دارای مدرک لیسانس، فوق لیسانس و دکترا می باشد. ثبت نام ۱۶۰۰۰ دانشجوی تمام وقت و نیمه وقت آن در اوایل دهه ۱۹۹۰، به گفته یک ناظر، «قله نظام آموزشی و اجتماعی کره شمالی» است. رقابت برای پذیرش شدید است. طبق گفته یک محقق کره ای-آمریکایی که در اوایل دهه ۱۹۸۰ از این دانشگاه بازدید کرده است، از هر پنج یا شش متقاضی فقط یک دانشجو پذیرفته می شود. یک معیار مهم برای پذیرش، مقاطع راهنمایی ارشد است، اگرچه معیارهای سیاسی نیز از عوامل اصلی انتخاب هستند. شخصی که مایل به قبولی در هر موسسات آموزش عالی است باید قبل از تأیید کمیته های سطح استان و استان توسط «کمیته توصیه دانشگاه» محلی معرفی شود. کالج ها و دانشکده های دانشگاه کیم ایل سونگ شامل اقتصاد، ت
اریخ، فلسفه، حقوق، زبان و ادبیات خارجی، جغرافیا، فیزیک، ریاضیات، شیمی، انرژی هسته ای، زیست شناسی و علوم کامپیوتر است. حدود ۳۰۰۰ عضو هیئت علمی از جمله کادر آموزشی و پژوهشی وجود دارد. همه امکانات در پردیس مرتفع و مدرن در قسمت شمالی پیونگ یانگ واقع شده است. از دیگر دانشگاه های برجسته می توان به دانشگاه صنعتی کیم چائک و دانشگاه علوم طبیعی اشاره کرد که بر علوم کامپیوتر و علوم طبیعی مرتبط با تحقیقات گسترده هسته ای متمرکز است. دانشگاه پیونگ یانگ در مطالعات خارجی، دیپلمات های سطح کار و مقامات تجاری را تربیت می کند و دانشگاه کیم هیونگ جیک نیز معلمان را تربیت می کند. دانشگاه علم و صنعت پیونگ یانگ که در سال ۲۰۱۰ افتتاح شد، تنها دانشگاه بودجه خصوصی این کشور است. این یک مؤسسه سرمایه گذاری مشترک آموزش عالی است، که بیشتر مسیحیان انجیلی از کره جنوبی، چین و آمریکا تأسیس، تأمین اعتبار و اداره می شوند. در سال های اخیر به دلیل ممنوعیت سفر ایالات متحده، تعداد بیشتری از اروپایی ها بوده اند. هدف این دانشگاه ارائه آموزش با کیفیت با دیدگاه بین المللی است. کلیه کارکنان آموزشی غیر از کلاسهای خاص زبان آلمانی و چینی، استادان خارجی هستند
که به زبان انگلیسی تدریس می کنند. در سال ۲۰۱۹ تعداد ۶۳۸ دانشجوی کارشناسی و کارشناسی ارشد ثبت نام کرده است. علاوه بر این، دانشکده تجارت پیونگ یانگ دوره های کوتاه ارائه شده توسط اساتید خارجی را ارائه می دهد. توسط دولت سوئیس تأسیس شد و به دانشجویان در زمینه مدیریت تجارت کمک می کند. یکی دیگر از موسسات آموزشی اقتصادی مرکز مطالعه نظام سرمایه داری است که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده است. دانشگاه های از راه دور هنگام رمزگذاری برنامه های درسی و برقراری ارتباط با استفاده از یک روش پخش رادیویی در سال ۲۰۱۶، مورد توجه رسانه ها قرار گرفتند. آموزش بزرگسالان. به دلیل تأکید بر ادامه تحصیل همه افراد جامعه، آموزش بزرگسالان یا تحصیل در کار به طور فعال پشتیبانی می شود. عملاً همه افراد در کشور در برخی فعالیتهای آموزشی شرکت می کنند، معمولاً به صورت «گروه های مطالعه کوچک». در اوایل دهه ۱۹۹۰، مردم در مناطق روستایی در «گروه های ۵ خانواده ای» سازمان یافته بودند. این تیم ها عملکردهای آموزشی و نظارتی دارند. این تیم ها به عهده یک معلم مدرسه یا روشنفکر دیگر هستند که هر یک مسئولیت چندین تیم را بر عهده دارند. کارگران دفاتر و کارخانه ها هر روز در هر
دو موضوع سیاسی و فنی «جلسات مطالعه» دو ساعته دارند. مؤسسه آموزشی بزرگسالان در اوایل دهه ۱۹۹۰ شامل «دانشکده های کارخانه» بود که مهارت ها و فنون جدیدی را به کارگران آموزش می دهند بدون اینکه آنها را مجبور به ترک شغل کنند. دانش آموزان به صورت نیمه وقت کار می کنند، عصر می خوانند یا دوره های کوتاه فشرده می گذرانند و محل کار خود را فقط برای یک ماه ترک می کنند. همچنین «دانشکده های کشاورزی» وجود دارد که کارگران روستایی می توانند در آنجا تحصیل کنند تا مهندس و دستیار مهندس شوند و همچنین یک سیستم دوره های مکاتبه ای دارند. برای کارگران و دهقانانی که قادر به تحصیل منظم در مدرسه نیستند، «مدارس کارگران» و «مدارس راهنمایی ارشد کارگران» وجود دارد، اگرچه در اوایل دهه ۱۹۹۰ با ورود به تحصیل اجباری یازده ساله، این اهمیت کمتر شده بود.
بارا پایکا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
آب میوه آبی یا جوهر آبی فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی کارل پرچزر است. در این فیلم بازیگرانی همچون شان پرتوی، کاترین زیتا جونز، استیون مکینتاش، اریک آیدل، یوان مک گرگور، پیتر گان و هیثکات ویلیامز ایفای نقش کرده اند.
بتگاربها یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
باکسی چار یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
اراضی باهیرچار گوشکاتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
موکول اس. آناند (; – ) کارگردان فیلم اهل هند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر بهترین کارگردان شده است.
چار رانگاسری یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
چهوتا دوموریا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
اراضی کالیکاپور یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
به مبارزه طلبیدن مرگ فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی گیلیان آرمسترانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون گای پیرس، کاترین زیتا جونز، تیموتی اسپال و سورشا رونان ایفای نقش کرده اند.
باکای یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
انصاف () یک فیلم به کارگردانی موکول اس. آناند است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به وینود کانا و دیمپل کاپادیا اشاره کرد.
آدرین هانبدجی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل بنین است. وی از ۹ آوریل ۱۹۹۶ تا ۱۴ مه ۱۹۹۸ نخست وزیر این کشور بود.
ریباند فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی بارت فرویندلیش است. در این فیلم بازیگرانی همچون کاترین زیتا جونز، جاستین بارتا، کلی گلد، آرت گارفانکل، جان اشنایدر، جوانا گلیسون، لین ویتفیلد، استفانی سوستاک، سام روباردس، آلیس پلایتن، جیک چری، اسکای جکسون، سعادت آکسوی و مایکل چرنوس ایفای نقش کرده اند.
شرطة الخمیس، عنوان یک سازمان نظامی بود که توسط علی بن ابی طالب در عراق و اولین بار در جنگ جمل شکل گرفت. تاریخچه. شرطة الخمیس، عنوان یک سازمان نظامی بود که توسط علی بن ابی طالب در دوران حکمرانی خویش به عنوان خلیفه، پایه ریزی کرد. علی بن ابی طالب از این ارگان نظامی برای سازماندهی سپاه خویش نیز استفاده نمود. به گفته مرتضی عاملی، حکمای اسلامی بر اهمیت این ارگان نظامی که توسط علی بن ابی طالب ابداع شده است، تاکید داشتند. در معنای این واژه، با توجه به اولین کاربرد این ترکیب توسط علی بن ابی طالب، اختلافاتی گزارش شده است. برخی به تجزیه واژه پرداختند شرطه را به معنای سپاه و خمیس را به معنای پنج رکن اصلی سپاه (میمنه، میسره، قلب، ساقه و مقدمه) دانسته اند. علاوه بر اختلاف بر سر معنای لغوی واژه، بر معنای اصطلاحی آن نیز اختلاف است. علت این اختلاف، نبود گزارش های تاریخی از این ارگان نظامی است. و در برخی موارد که گزارش هایی از این سازمان به میان آمده، آن را با سپاه علی بن ابی طالب خلط کرده اند. با این حال، این احتمال وجود دارد که علت عدم گزارش های واضح از این ارگان، به جهت اهمیتش بوده باشد. برقی و هلالی، این ارگان را اینگونه
تعریف کرده اند: «شرطه الخمیس گروهی از نیروهای خاص و ویژه علی بن ابی طالب و متمایز از سپاه عمومی ایشان بودند که به آنها فدائیان نیز گفته می شد» این نیروی نظامی در عراق شکل گرفتند و اولین در جنگ جمل گزارش شده اند. بر اساس روایتی، پیامبر اسلام به برخی از اصحاب خود، مژده عضویت در گروه شرطه الخمیس را داده است. وظایف. از جمله وظایفی که برای این گروه عنوان شده است، محافظت از جان علی بن ابی طالب، جمع آوری نیرو از اقصی نقاط منطقه، اجرای حدود و حفظ امنیت شهر بوده است. این وظایف، غیر از وظیفه اصلی همه نیروهای نظامی، یعنی جنگیدن در جبهه نبرد و صف مقدم بوده است. برخی منابع، وظایف شرطه را برای این گروه در حکومت علی بن ابی طالب ذکر کرده اند. ویژگی ها. ویژگی های اصلی این سازماندهی، وجود قرارداد خاص، نوآورانه بودن، انعطاف پذیری، یادگیرندگی، بصیرت بخشی گزارش شده است. بنابر آنچه از گزارش طبری برداشت می شود، این سازمان، با توجه به ویژگی های خود، اثربخشی لازم و تعجب برانگزی داشته اند. منابع در این خصوص از پیمانی خاص در بین اعضاء این سازمان یاد کرده اند. این قرارداد و پیمان، پیمانی اخروی بود که علی بن ابی طالب در قبال فدای جان خوی
ش در اهداف گروه، بهشت برای افراد تضمین گردد. بنابر گزارشاتی، فتح و پیروزی نیز از دیگر تضمین ها مطرح شده است. اعضاء. در تعداد اعضاء این سازمان، اختلافاتی وجود دارد، کشی تعداد آنها را ۵ یا ۶ هزار نفر و شیخ مفید ۶۰۰۰ نفر دانسته است. ابن عساکر ۱۲۰۰۰ نفر و طبری ۴۰۰۰۰ نفر گزارش کرده اند. برخی اعضاء عبارتند از:
اس. اس. واسان (; – ) با نام اصلی سوبرامانیام سرینیواسان کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، کارآفرین و نویسنده اهل هند بود. وی کارگردان فیلم هایی همچون پیغام، روزهای زیادی گذشت و انسانیت بوده است.
انسانیت () یک فیلم به کارگردانی اس. اس. واسان است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دو آناند، دیلیپ کومار، و بینا رای اشاره کرد.
اتفاق () یک فیلم به کارگردانی سانجای کانا است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به سونیل شتی اشاره کرد.
لیونل زینسو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل بنین است. وی از ۱۸ ژوئن ۲۰۱۵ تا ۶ آوریل ۲۰۱۶ نخست وزیر این کشور بود.
ولادیمیر آنتونویچ ایواشکو (؛ ۲۸ اکتبر ۱۹۳۲ – ) سیاستمدار، و اقتصاددان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. ایواشکو آخرین سردبیر حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی پیش از فروپاشی آن بود. ولادیمیر ایواشکو در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۴، در سن ۶۲ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است.
آناتولی لوکیانوف (؛ – ) سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. آناتولی لوکیانوف در ۹ ژانویه ۲۰۱۹، در سن ۸۸ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر و نشان پرچم سرخ کار شده است.
بی خدایان، بی اربابان یک شعار آنارشیستی و کارگری است. از اواخر قرن نوزدهم، آنارشیست ها در انگلیس این شعار را مورد استفاده مشترک قرار دادند. استفاده از این شعار در اوایل قرن بیستم، در جزوه ای که توسط کارگران صنعتی جهان در اعتصاب نساجی لارنس در سال ۱۹۱۲ منتشر شده، مشهود است. این عبارت از شعار فرانسوی " "Ni dieu ni maître" !" (به معنای نه خدا و نه صاحبان) گرفته شده است که توسط فعال سوسیالیست، لوئیس آگوست بلانکی در سال ۱۸۸۰، زمانی که او یک مجله را با این نام منتشر می کرد، الهام گرفته. در رمان جوزف کنراد «"مأمور مخفی»"، که اولین بار در سال ۱۹۰۷ منتشر شد، شخصیت آنارشیست پروفسور می گوید: «سیستم من این گونه است: خدایی نیست! اربابی نیست.»
فرانتس اوستن (; – ) کارگردان فیلم هندی زبان و آلمانی زبان اهل آلمان بود. وی کارگردان فیلم هایی همچون دختر ناپاک زاده و عزت و شیراز یک عاشقانه هندی بوده است.
در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۶، یک افسر پلیس و همسرش که دبیر پلیس بود، در خانه خود در منیان ویل، فرانسه واقع در حدود غرب پاریس، با ضربات چاقو کشته شدند. مهاجم در سال 2013 به جرم ارتباط با گروهی که قصد اقدامات تروریستی را داشتند، محکوم شد. خبرگزاری اعماق متعلق به داعش، گفت که یک منبع ادعا کرده که داعش در پشت این حمله است، ادعایی که بعداً تأیید شد. دادستان «فرانسوا مولینز» گفت که مهاجم به اسم «لاروسی آبالا»، به نظر می رسد او بر اساس دستور اخیر ابوبکر البغدادی برای «کشتن اشرار در خانه با خانواده هایشان» در ماه رمضان عمل کرد. در ۱۸ ژوئن، دادستان فرانسه، دو مرد را به اتهام سوء ظن متهم کرد. یکی از آنها در ژانویه ۲۰۱۷ با آزادی مشروط تحت نظارت دادگاه آزاد شد. حمله. عصر روز ۱۳ ژوئن ۲۰۱۶، در شهر منیان ویل، فرانسه، ژان باتیست سالوینگ، یک افسر فرمانده پلیس ۴۲ ساله در ایستگاه پلیس لمورو، پس از کار به خانه خود در خبایان allée des Perdrix در حال بازگشت بود. حوالی ساعت ۸:۰۰ بعد از ظهر، یک جوان ۲۵ ساله، لاروسی آبالا، ماشین خود ۲۰ متری خانه مقتول پارک کرد و پشت دروازه جلوی خانه پنهان شد. افسر پلیس حوالی ساعت ۸:۳۰ بعد از ظهر وارد خانه خود شد