Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رفاقت () فیلمی دراماتیک به کارگردانی فیلمساز اتریشی جی دبلیو پابست است. درام تولید مشترک فرانسه و آلمان به دلیل ترکیب اکسپرسیونیسم و رئالیسم مورد توجه قرار گرفته است. فیلم دربارهٔ یک فاجعه معدنی است که در آن معدنچیان آلمانی معدنچیان فرانسوی را از آتش سوزی و انفجار زیرزمینی نجات می دهند. داستان در منطقه لورن - سار، در امتداد مرز بین فرانسه و آلمان اتفاق می افتد. این بر اساس یکی از بدترین حوادث صنعتی تاریخ، فاجعه معدن کوریر در سال ۱۹۰۶ در کوریر، فرانسه است، جایی که تلاش های نجات پس از انفجار گرد و غبار زغال سنگ به دلیل فقدان امدادگران آموزش دیده معادن با مشکل مواجه شد. تیم های متخصص از پاریس و معدنچیان منطقه وستفالن آلمان به کمک معدنچیان فرانسوی آمدند. ۱۰۹۹ تلفات از جمله کودکان برجای گذاشت. "Kameradschaft" در آلمانی به معنای پیوند بین سربازان یا کسانی است که عقاید مشابهی دارند و با هم دوست هستند. این کلمه در فارسی نزدیک به رفاقت است.
توماس لاکمن ; ؛ (۱۴ اکتبر ۱۹۲۷–۱۰ می ۲۰۱۶) جامعه شناس آمریکایی - اتریشی اهل آلمان و با اصالت اسلوونیایی که عمدتاً در آلمان تدریس می کرد. لاکمن که در یسنیتسه، پادشاهی یوگسلاوی زاده شد، فلسفه و زبان شناسی را در دانشگاه وین و دانشگاه اینسبروک خواند. او در سال ۱۹۵۰ با بنیتا پتکوویچ ازدواج کرد. کانون مشارکت های او در مطالعات جامعه شناسی ارتباطات، جامعه شناسی معرفت، جامعه شناسی دین و فلسفه علم بود. مشهورترین عنوان های کتاب هایش، «ساخت اجتماعی واقعیت (رساله ای در جامعه شناسی شناخت)» (تألیف مشترک با پیتر برگر) (۱۹۶۶)، «دین نامرئی» (۱۹۶۷) و «ساختارهای زندگی - جهان» (۱۹۷۳) (مؤلف مشترک با آلفرد شوتس) است. اوایل زندگی و پیشینه. لاکمن در یسنیتسه زاده شد که در آن زمان بخشی از پادشاهی یوگسلاوی بود. پدرش صنعتگر اتریشی بود در حالی که مادرش از یک خانواده اسلوونیایی اهل لیوبلیانا بود. از طرف مادرش، او پسر عموی شاعر اسلوونیایی، "بوژو وودوشک" بود. لاکمن به عنوان فرزند دو والدین از دو فرهنگ بسیار متفاوت، در محیطی دو زبانه بزرگ شد. لاکمن با اسلوونیایی و آلمانی بزرگ شد. او تا سال ۱۹۴۱ که اشغال اسلوونی در طول جنگ جهانی دوم او را مجبو
ر کرد تا به دبیرستانی در اتریش منتقل شود، در مدارس اسلوونی زبان تحصیل کرد. او و مادرش در سال ۱۹۴۳ پس از مرگ پدر و چند تن دیگر از بستگانش در طول جنگ جهانی دوم به وین مهاجرت کردند. زندگی در اتریش در این دوره به طور خودکار به او تابعیت آلمانی داد و در سال ۱۹۴۴ به ارتش فراخوانده شد. پیوستن به لوفت وافه جایی که او به عنوان یاور نیروی هوایی خدمت کرد. لاکمن اندکی پیش از پایان جنگ به دلیل جراحات جزئی به یک بیمارستان نظامی منتقل شد. زمانی که ایالات متحده منطقه را آزاد کرد، لاکمن در بیمارستان بایرن بستری بود. پس از ترخیص، در سال ۱۹۴۵ لاکمن اسیر جنگ شد و پس از سه ماه فرار کرد و در وین اقامت گزید. تحصیلات. پس از اشغال ایتالیا و فرار لاکمن و خانواده اش از لیوبلیانای اسلوونی در سال ۱۹۴۱، دبیرستان را در کلاگن فورت اتریش گذراند. پس از فرار از اردوگاه اسیران جنگی، لاکمن تحصیل در فلسفه و زبان شناسی را در دانشگاه وین و دانشگاه اینسبروک شروع کرد. در سال ۱۹۵۰ با بنیتا پتکوویچ ازدواج کرد و با او به ایالات متحده مهاجرت کرد و در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی در نیویورک تحصیل کرد. این زوج سه دختر داشتند. "* برونی سازی: انسان ها با زبان
به واقعیت (از لحاظ ذهنی و عینی) معنا می بخشند. زمانی که در نیو اسکول بود، لاکمن فعالیت حرفه ای به عنوان جامعه شناس را شروع کرد. او با رشته جامعه شناسی از طریق آثار آلفرد شوتس در زمینه پدیدارشناسی (جامعه شناسی) آشنا شد. و با پیتر برگر آشنا شد که بعدها به عنوان نویسنده مشترک کتاب ساخت اجتماعی واقعیت ادامه یافت. او و همکارانش با هم برخی از تأثیرگذارترین آثار جامعه شناختی سده بیستم را تولید کردند. لاکمن هرگز قصد نداشت جامعه شناس شود. علاقه اولیه آکادمیک او در زبان شناسی، تاریخ و فلسفه بود. در نیو اسکول، لاکمن در درجه اول فلسفه خواند و پس از تحسین معلمانش که در این موضوعات دوگانه تخصص داشتند، تحصیل در جامعه شناسی را به عنوان رشته دوم انتخاب کرد. به عنوان مثال، لاکمن زمانی با جامعه شناسی دین آشنا شد که معلم آن زمان، کارل مایر (جامعه شناسی)، از او خواست که پژوهش میدانی در مورد کلیساها در آلمان پس از جنگ جهانی دوم انجام دهد. لاکمن که مجذوب تجربه خود در آلمان شده بود، از پژوهش میدانی خود برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری در جامعه شناسی استفاده کرد. او اولین موقعیت آکادمیک خود را در کالج هوبارت، در ژنوا، نیویورک به دست آو
رد، پیش از اینکه پس از مرگ آلفرد شوتز برای تدریس در نیو اسکول بازگردد. سرانجام در سال ۱۹۶۵ به لاکمن مقام استادی در دانشگاه فرانکفورت اعطا شد. پس از انتشار دو کتاب در سال های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۶ و چندین مقاله موفق، لاکمن از سال ۱۹۷۰ تا زمان بازنشستگی خود به عنوان استاد جامعه شناسی در دانشگاه کنستانس در آلمان فعالیت کرد. و بعدها استاد ممتاز. خاطرنشان می شود دوران تحصیل او در دانشگاه کنستانس به عنوان دوره ای فشرده از مطالعات میان رشته ای بود که او مقاله های متعددی در مورد ارتباطات، زبان شناسی، ادبیات و تاریخ نوشت. ازدواج. در سال ۱۹۵۰، لاکمن با بنیتا پتکوویچ ازدواج کرد. او زاده لیتوانی و دانش آموخته علوم اجتماعی بود که در اتریش، آلمان تدریس می کرد. مرگ. لاکمن در ۸۸ سالگی در ۱۰ می ۲۰۱۶ در خانه اش در اتریش بر اثر سرطان درگذشت. زندگی شخصی. دختران. لاکمن و بنیتا پتکوویچ با هم سه دختر داشتند: ماجا، مارا و متکا کار. زمانی که برای اولین بار به نیویورک مهاجرت کردند، لاکمن به عنوان راننده و بنیتا به عنوان تایپیست کار می کرد. در این مدت او به تحصیل در رشته جامعه شناسی و فلسفه در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی ادامه داد. در آنجا بود که
او برای اولین بار با برخی از تأثیرات بزرگ زندگی خود از جمله پیتر برگر آشنا شد. فلسفه و اندیشه اجتماعی. لاکمن پیرو مکتب پدیدارشناسی جامعه شناسی بود که توسط محقق اتریشی-آمریکایی آلفرد شوتس تأسیس شد. او در بنیان گذاری جامعه شناسی پدیدارشناختی، جامعه شناسی دین در جوامع مدرن و جامعه شناسی معرفت و جامعه شناسی ارتباطات مشارکت داشت. ماهیت میان رشته ای کار او امروزه در جامعه شناسی و سایر رشته ها مطرح است. جامعه شناسی معرفت و ارتباطات. سهم لاکمن در جامعه شناسی معرفت و جامعه شناسی ارتباطات مبتنی بر تحلیل دقیق او از پیوند بین شیوه های زبانی اجتماعی-فرهنگی و ساخت واقعیت اجتماعی است. لاکمن بر اساس پژوهش های تجربی خود در مورد تحلیل محاوره ای، نظریه خود را در مورد "ژانرهای ارتباطی" توضیح می دهد که در آن انواع زبانی، مانند شایع ها، ضرب المثل ها یا جوک ها، همگی به عنوان اشکال دانش اجتماعی و به عنوان ابزاری برای شکل گیری ساختار اجتماعی عمل می کنند. قوم نگاری او در صحبت کردن، یک کد تعامل اجتماعی را مدلسازی کرد که رویکردی متفاوت به منابع محدودیت اجتماعی ارائه داد. کنش اجتماعی. لاکمن تحلیل از کنش اجتماعی و در سال ۱۹۸۲ نوشته های آ
لفرد شوتس را ادامه داد تا با استفاده از یادداشت ها و دست نوشته های ناتمام شوتس، کتاب «ساختارهای زندگی - جهان» را تکمیل (پس از مرگ شوتس) در سال ۱۹۸۲ منتشر کرد. لاکمن سپس بر پایه تحلیل شوتس، کتاب «نظریه کنش اجتماعی» را بنا نهاد و در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد. لاکمن به همراه ریچارد گراتوف و والتر ام. اسپروندل، آرشیو علوم اجتماعی کنستانس را تأسیس کرد (همچنین به عنوان آرشیو یادبود آلفرد شوتس هم شناخته می شود) لاکمن و همکارانش گزارش های پژوهشی علوم اجتماعی آلمان را گردآوری کردند که به آرشیو رسمی انجمن جامعه شناسی آلمان تبدیل شد، در سال ۱۹۹۸ به او دکترای افتخاری از دانشگاه علم و صنعت نروژ (NTNU) اعطا شد. در سال ۲۰۰۴ لاکمن به عضویت افتخاری انجمن جامعه شناسی اسلوونی درآمد. انجمن جامعه شناسی آلمان در کنگره سال ۲۰۰۲ به خاطر سهم برجسته و یک عمر تلاش در جامعه شناسی، جایزه ای را به او اهدا کرد و لاکمن در سال ۲۰۱۶ به عضویت افتخاری آن درآمد. مقالات اصلی توماس لاکمن در آرشیو علوم اجتماعی کنستانس سپرده شده است. میراث. باورهای لاکمن تأثیر زیادی بر جهان و اندیشه روشنفکری گذاشته است. ساخت اجتماعی پنجاهمین سالگرد توماس لاکمن.
در نامگذاری جانورشناسی، یک نام زیرگونه ای ، سومین بخش از یک سه نامی است. در جانورشناسی تنها یک رتبه پایین تر از گونه ها وجود دارد یعنی «زیرگونه». در نام گذاری گیاه شناسی، چندین سطح از نام های فرعی مانند "رقم (جوره)" و فرم و حتی رقم کشاورزی وجود دارد. نام یک زیرگونه در یک سه نامی، یک نام سه جمله ای است، یعنی نامی است که از سه نام تشکیل شده است: نام عمومی، لقب گونه ای و لقب زیرگونه ای. لقب زیرگونه ای مانند لقب گونه ای نوشته می شود: بدون حروف بزرگ اما حروف تایپ شده با حروف کج نوشته می شوند.
نامگذاری ، سیستمی از نام ها یا اصطلاحات یا قواعد تشکیل این اصطلاحات در یک رشته خاص از هنر یا علوم است. اصول نام گذاری از قراردادهای نسبتاً غیررسمی گفتار روزمره گرفته تا اصول، قوانین و توصیه های مورد توافق بین المللی که بر شکل گیری و استفاده از اصطلاحات تخصصی مورد استفاده در علمی و سایر رشته ها حاکم است، متفاوت است. نام گذاری «اشیا» بخشی از ارتباطات عمومی انسان با استفاده از واژگان و زبان است: این جنبه ای از آرایه شناسی روزمره است زیرا افراد موضوعات تجربه خود را به همراه شباهت ها و تفاوت های آنها شناسایی می کنند که ناظران آنها را شناسایی، نامگذاری و طبقه بندی می کنند. استفاده از نام ها، به عنوان انواع مختلف اسم هایی که در زبان های مختلف تعبیه شده اند، نام گذاری را به زبان شناسی نظری مرتبط می کند، در حالی که نحوه ساختار ذهنی انسان ها در جهان در رابطه با معانی کلمات و تجربه، به فلسفه زبان مربوط می شود. علم نام شناسی، مطالعه نام های خاص و خاستگاه آن ها، شامل موارد زیر است: انسان شناسی (مرتبط با نام های انسان، از جمله نام های شخصی، نام های نام خانوادگی و نام خودمانی (مستعار)). جای نام شناسی (مطالعه نام مکان ها) و
ریشه شناسی (ریشه، تاریخچه و استفاده از نام ها) که از طریق زبان شناسی تطبیقی و توصیفی آشکار می شود. نیاز علمی به سیستم های ساده، پایدار و پذیرفته شده بین المللی برای نام گذاری اشیاء جهان طبیعت، بسیاری از سیستم های نام گذاری رسمی را ایجاد کرده است. احتمالاً شناخته شده ترین این سیستم های نام گذاری، پنج رمز برای نام گذاری زیستی هستند که بر نام های علمی لاتین جانداران حاکم است.
فینال لیگ اروپا ۲۰۲۲، مسابقه نهایی لیگ اروپا ۲۲–۲۰۲۱، پنجاه و یکمین فصل از مسابقات فوتبال باشگاهی ثانویه اروپا بود که توسط یوفا سازماندهی شد و سیزدهمین فصل از زمان تغییر نام آن از جام یوفا به لیگ اروپا بود. این بازی در رامون سانچز پیس خوان در سویل، اسپانیا، در ۱۸ مه ۲۰۲۲، میان باشگاه آلمانی آینتراخت فرانکفورت و باشگاه رنجرز اسکاتلند برگزار شد. فینال ابتدا قرار بود در ورزشگاه پوشکاش آرنا در بوداپست، مجارستان برگزار شود. با این حال، به دلیل به تعویق افتادن و جابجایی فینال ۲۰۲۰، میزبان نهایی یک سال عقب افتاد شد و به جای آن بوداپست میزبان فینال ۲۰۲۳ شد. آینتراخت فرانکفورت در ضربات پنالتی، پس از تساوی ۱–۱ در وقت اضافه، برای دومین بار قهرمان جام یوفا/لیگ اروپا پس از سال ۱۹۸۰، شد. فرانکفورت اولین تیم آلمانی پس از شالکه ۰۴ در سال ۱۹۹۷ بود که برنده این رقابت ها شد. به عنوان برنده، آنها حق بازی در برابر قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۲۲–۲۰۲۱، رئال مادرید، در سوپر جام اروپا ۲۰۲۳ را به دست آوردند و به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۲۳–۲۰۲۲ راه یافتند. تیم ها. "در جدول زیر، فینال ها تا سال ۲۰۰۹ در دوره جام یوفا بود، از سال ۲۰۱
۰ در دوره لیگ اروپا بود." محل برگزاری. این اولین فینال لیگ اروپا بود که در این ورزشگاه برگزار شد. قبلاً میزبان فینال جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۶ بود. شهر سویل میزبان فینال جام یوفا در سال ۲۰۰۳ در استادیو د لا کارتوجا بود. اسپانیا چهار فینال دیگر جام یوفا را میزبانی کرده بود (۱۹۷۷، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸). انتخاب میزبان. یک فرایند مناقصه آزاد در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۸ توسط یوفا برای انتخاب مکان های برگزاری فینال های لیگ قهرمانان اروپا، لیگ اروپا و لیگ قهرمانان اروپا زنان در سال ۲۰۲۱ آغاز شد. اتحادیه ها تا ۲۶ اکتبر ۲۰۱۸ فرصت داشتند تا علاقه خود را برای میزبانی اعلام کنند و پرونده های پیشنهادی باید تا ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ ارسال می شدند. یوفا در ۱ نوامبر ۲۰۱۸ اعلام کرد که سه اتحادیه برای میزبانی فینال لیگ اروپا در سال ۲۰۲۱ ابراز علاقه کرده اند، و در ۲۲ فوریه ۲۰۱۹ دو اتحادیه پرونده های خود را در مهلت مقرر ارسال کردند. اتحادیه های زیر برای میزبانی ابراز علاقه کردند اما در نهایت پیشنهادی ارائه نکردند: رامون سانچز پیس خوان توسط کمیته اجرایی یوفا در جلسه آنها در لیوبلیانا، اسلوونی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹ انتخاب شد. در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰
، کمیته اجرایی یوفا اعلام کرد که به دلیل تعویق و جابجایی فینال ۲۰۲۰، سویل میزبان فینال سال ۲۰۲۲ خواهد بود. مسیر تا فینال. "(H: میزبان؛ A: میهمان)" زمینه. این سومین فینال آینتراخت فرانکفورت در یک رقابت بزرگ یوفا بود پس از آن که فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۰ را به رئال مادرید باخت و فینال جام یوفا ۱۹۸۰ را برد. آنها پس از بایرن مونیخ در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۰ به اولین تیم آلمانی در یک فینال بزرگ اروپایی تبدیل شدند و اولین فینالیست جام یوفا/لیگ اروپا پس از وردربرمن در سال ۲۰۰۹، به دنبال تبدیل شدن به اولین تیم آلمانی پس از شالکه ۰۴ بودند. در سال ۱۹۹۷ برنده این رقابت شد. سرمربی آنها، اولیور گلاسنر، به دنبال این بود که اولین اتریشی باشد که پس از ارنست هاپل در فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۳ را به دست آورد و اولین اتریشی باشد که جام یوفا/لیگ اروپا را برد. این پنجمین فینال رنجرز در یک رقابت بزرگ یوفا بود که قبل از آن فینال جام برندگان جام اروپا ۱۹۷۲، ۱۹۶۱ و ۱۹۶۷ و همچنین سوپر جام اروپا ۱۹۷۲ و فینال جام یوفا ۲۰۰۸ را شکست داد. آنها که در سال ۲۰۰۸ به اولین باشگاه اسکاتلندی در یک فینال اروپایی تبدیل شدند، به دنبا
ل این بودند که اولین باشگاه اسکاتلندی پس از آبردین در سوپر جام اروپا ۱۹۸۳ باشند که جام اروپا را به دست آورد و اولین تیم اسکاتلندی شد که جام یوفا/لیگ اروپا را فتح کرد. سرمربی آنها جووانی فن برونکهورست به دنبال تبدیل شدن به اولین هلندی بود که پس از دیک ادووکات با زنیت سن پترزبورگ در سوپر جام اروپا ۲۰۰۸ را به دست می آورد. آنها پس از شکست رنجرز در فینال جام یوفا در سال جاری، واجد شرایط شدند. دو تیم قبلاً دو بار در رقابت های اروپایی، در نیمه نهایی جام باشگاه های اروپا ۶۰–۱۹۵۹، با آینتراخت فرانکفورت که در هر دو بازی پیروز شده بود، به مصاف هم رفتند. پیش بازی. هویت. لوگوی فینال لیگ اروپا ۲۰۲۲ در قرعه کشی مرحله گروهی در ۲۷ اوت ۲۰۲۱ در استانبول رونمایی شد. سفیر. سفیر فینال آندرس پالوپ دروازه بان سابق سویا بود. داوران. در ۱۱ می ۲۰۲۲، یوفا اسلاوکو وینچیچ، داور اسلوونیایی را به عنوان داور فینال معرفی کرد. وینچیچ از سال ۲۰۲۰ داور فیفا بود و قبلاً در فینال لیگ اروپا ۲۰۱۷ کمک داور و داور چهارم در فینال لیگ اروپا ۲۰۲۱ بود. او همچنین به عنوان کمک داور اضافی در سوپر جام اروپا ۲۰۱۲ کار کرد. او ده بازی را در لیگ قهرمانان اروپا ۲۲
–۲۰۲۱ قضاوت کرد که دو بازی در مرحله مقدماتی، پنج بازی در مرحله گروهی و سه بازی حذفی بود. او به عنوان داور در یورو ۲۰۲۰ قضاوت کرد، جایی که او دو بازی گروهی و یک چهارم نهایی را قضاوت کرد. سه نفر از هموطنانش به او پیوستند، توماز کلانچنیک و آندراژ کواچیچ به عنوان کمک داور و یور پراپروتنیک به عنوان یکی از دستیاران کمک داور ویدئویی. سرجوان یووانوویچ از صربستان به عنوان داور چهارم و پل فان بوئکل هلندی به عنوان کمک داور ویدیویی منصوب شدند. آلخاندرو هرناندز هرناندز و روبرتو دیاز پرز دل پالومار اسپانیایی به عنوان دستیاران دیگر داوران کمک داور ویدئویی قضاوت کردند. بازی. جزئیات. تیم «میزبان» (برای اهداف اداری) با قرعه کشی اضافی که پس از قرعه کشی یک چهارم نهایی و نیمه نهایی انجام شد مشخص شد.
جوان یا نوجوان یک ارگانیسم فردی است که هنوز به شکل بزرگسال، بلوغ جنسی یا اندازه طبیعی خود نرسیده است. جوانان می توانند بسیار متفاوت از فرم بزرگسالان به نظر برسند، به خصوص در رنگ و ممکن است مانند فرم بزرگسالان پر نشوند. در بسیاری از جانداران، جوجه جوان نامی متفاوت از بالغ دارد (به فهرست نام های جانوران مراجعه کنید). برخی از جانداران در یک دگردیسی کوتاه به بلوغ جنسی می رسند، مانند شفیره در بسیاری از حشرات. برای دیگران، گذار از نوجوانی به بلوغ کامل فرایند طولانی تری است - برای مثال، بلوغ در انسان. در چنین مواردی، نوجوانان در طول این دگرگونی، گاهی نیمه بالغ (Subadult) نامیده می شوند. بسیاری از بی مهرگان با رسیدن به مرحله بالغ، کاملاً بالغ هستند و رشد و نمو آنها متوقف می شود. نوجوانان آنها لارو یا پوره هستند. در مهره داران و برخی بی مهرگان (مثلا عنکبوت ها)، اشکال لاروی (مثلا نوزاد قورباغه) معمولاً به عنوان یک مرحله رشدی در نظر گرفته می شود، و «جوان» به مرحله پس از لاروی اشاره دارد که به طور کامل رشد نکرده و از نظر جنسی بالغ نشده است. در آمنیوت ها، رویان نشان دهندهٔ مرحلهٔ لاروی است. در اینجا، «جوان» فردی است در فا
صله زمانی بین جوجه ریزی / تولد / جوانه زدن و رسیدن به بلوغ باشد.
جوجهٔ پروازی ، یک مرحله از زندگی یک جانور پرنده بین تخم نشینی یا تولد تا توانایی پرواز است. این اصطلاح بیشتر دربارهٔ پرندگان به کار می رود، اما برای خفاش ها نیز استفاده می شود. برای پرندگان دیررس، پرندگانی که زمان بیشتری را در شرایط آسیب پذیر در لانه می گذرانند، مرحله آشیانه ای و پرواز می تواند یکسان باشد. برای پرندگان زودرس، آنهایی که زودتر رشد می کنند و آشیانه را ترک می کنند، یک مرحله آشیانه ای کوتاه پیش از مرحله پروازی طولانی تر است. زمانی که پرها و ماهیچه های بال به اندازه کافی برای پرواز رشد کرده باشند، همه پرندگان به عنوان پرندهٔ پروازی در نظر گرفته می شوند. پرنده جوانی که به تازگی پروازکرده است اما هنوز به مراقبت و تغذیه والدین وابسته است، پرنده پروازی نامیده می شود. مردم اغلب می خواهند به نوزادان کمک کنند، زیرا آنها آسیب پذیر به نظر می رسند، اما بهتر است آنها را به حال خود رها کنید. شبکه ملی فنولوژی ایالات متحده آمریکا، فنوفاز (phenophase) (یا یک مرحله چرخه زندگی) جوان های پروازکرده را برای پرندگان اینگونه تعریف می کند: «یک یا چند جوان تازه از آشیانه بیرون آمده اند. این شامل جوانان ناتوان از پرواز پای
دار و جوانانی است که هنوز به بزرگسالان وابسته هستند." در بسیاری از گونه ها، والدین به مراقبت از جوان های پروازیافتهٔ خود، یا با هدایت آنها به منابع غذایی یا تغذیه آنها ادامه می دهند. پرندگان پس از خروج از آشیانه آسیب پذیر هستند، اما پیش از اینکه بتوانند پرواز کنند، اگرچه زمانی که پرواز کردند، شانس زنده مانی آنها به طور چشمگیری افزایش می یابد.
مسابقه بزرگ کهکشان یک مسابقه تلویزیونی داستان محور تولیدشده در گروه اجتماعی شبکه پنج است. کهکشان نخست مخاطب را با ابعاد بازی خود درگیر کرده و سپس کم کم ، ابعاد داستانش را به مخاطب معرفی می کند. داستان این مجموعه حول محور پارسا عالمی می گردد که می خواهد پدرش را پیدا کند. این داستان ، از یک سفر به ماه در سال ۱۴۲۵ شروع می شود که ماموریت آن استخراج ماده ای به نام هلیوم c که سوخت آینده جهان است می باشد. مامان ستاره نخستین زن ایرانی است که در سفینه ساخت ایران به فضا سفر می کند. در این میان، پس از اتمام کارش ، برای پسرش هادی از خاطرات، پیش بینی ها ، نگرانی ها و مهم تر از همه ، آرزویش که ساخت ماشین زمان است می نویسد. مامان ستاره معتقد است که در آینده ما انسان ها پیشرفت زیادی در علم و فناوری خواهیم کرد که زندگی و ارتباطات را برایمان خیلی آسان می کند؛ ولی در عوض منابعی که به ما برای پیشرفت داده می شود، چیز های خیلی مهم تری از ما گرفته می شود. مامان ستاره معتقد است که باید گذشته مان را بشناسیم تا بتوانیم آینده مان را بسازیم. به همین دلیل هم می خواست ماشین زمان را بسازد تا از گذشته اطلاعات ارزشمندی برای آیندگان بیاورد. ب
رای همین مامان ستاره در کتابش برای هر مفهوم نشانه ای می گذارد و آن ها را در گوی هایی که محفظه هلیوم c بودند قرار می دهد. عمر مامان ستاره قد نداد که اختراع ماشین زمان را ببیند ، ولی پسرش هادی، به کمک نوه اش پارسا که متولد ۱۴۶۰ است ، این اختراع را کامل می کند و در یکروز سرد پاییزی در سال ۱۴۷۰ ، هادی درون ماشین زمان رفته و دیگر بر نمی گردد. در این مدت، پارسا سعی می کند از طرفی ماشین زمان را تصحیح کرده و از طرف دیگر رابطه بین نشانه های کتاب و پیدا کردن پدرش را بیابد. اکنون سال ۱۵۰۱ است و پارسا یک سالی است که با کمک شرکت کنندگان به سوی یافتن پدر خود شتافته است. فصل اول این مسابقه با اجرای نیما فلاح پنج شنبه ها و جمعه ها و فصل دوم با اجرای سپند امیرسلیمانی جمعه ها و شنبه ها ساعت ۲۱ از شبکه پنج سیما پخش شد. فصل سوم نیز با اجرای محمد مختاری در نوروز و رمضان ۱۴۰۲ ، هر شب ساعت ۱۹، ۲۳ و ۹ صبح روی آنتن شبکه پنج و امید سیما رفت. در این مسابقه شرکت کنندگان باید با برنده شدن در هر چالش ، گوی به دست آورند و دست مزد جمع کنند. در بخش جمع آوری دست مزد، با توجه به تعداد گوی ها زمان دارند که ورق های طلا جمع کنند. (هر گوی ساده ۵ ث
انیه و گوی آتشین ۱۰ ثانیه) پس از آن، در صورت حدس درست کلمه رمز ورق های برنز تبدیل به طلا شده و در صورت عدم حدث درست کلمه رمز ، به تعداد ورقه های برنز از ورقه طلا کسر خواهد شد. حواشی. در ابتدا قرار بود مسابقه کهکشان با اجرای ارشا اقدسی ضبط شود که بعد از درگذشت او، ضبط این برنامه به تأخیر افتاد و تیم تولید کهکشان با انتخاب یک مجری دیگر (نیما فلاح) در نقش پارسا عالمی، ضبط این برنامه را آغاز کردند. فصل دوم. فصل دوم این مسابقه ۷ آبان ۱۴۰۱ روانه آنتن شد و جمعه ها و پنجشنبه ها ساعت ۲۱ بر روی آنتن شبکه پنج می رفت. مخاطبان در این فصل همانند فصل اول، به ۴ کهکشان سفر می کنند که هر کهکشان ۳ اتاق دارد. این اتاق ها شامل کارستان، دژ، سیاهچال، درخت جادو، ادبستان، کابوس، سردبیر، چاپخانه، دیدستان، خانوم جون، موسیقی، تلفنخانه، سروستان و باشگاه فضایی می باشند. فصل سوم. سری جدید مسابقه «کهکشان» ویژه نوروز و رمضان هر شب ساعت ۱۹ با اجرای محمد مختاری و با حضور هنرمندان و ورزشکاران روی آنتن شبکه پنج رفت و همان شب ساعت ۲۳ و روز بعد ساعت ۹ و ۳۰ دقیقه بازپخش گردید.
فردیناندو پتروچلی دلا گاتینا (۲۸ اوت ۱۸۱۵–۲۹ مارس ۱۸۹۰) روزنامه نگار، وطن پرست و سیاست مدار ایتالیایی بود. او یکی از بزرگ ترین روزنامه نگاران قرن نوزدهم و از پیشگامان روزنامه نگاری مدرن محسوب می شود. او بیشتر به خاطر نوشته های جنگی در خاطره ها مانده است. او برای بسیاری از روزنامه های ایتالیایی نوشت و به مطبوعات فرانسه، بریتانیای کبیر و بلژیک کمک کرد. او همچنین یک رمان نویس پرکار بود که عمدتاً بر موضوعات مذهبی متمرکز بود. زندگی. فردیناندو پتروچلی در مولیترنو، باسیلیکاتا، در زمانی که بخشی از پادشاهی ناپل بود، به دنیا آمد و به دلایل سیاسی برای جلوگیری از آزار و اذیت پلیس بوربون، «دلا گاتینا» (نام مزرعه خود) را به نام خانوادگی خود اضافه کرد. پدرش لوئیجی پزشک و عضوی از کاربوناری ها بود در حالی که مادرش ماریا آنتونیا پیچینینی نجیب زاده ای از مارسیکوتره بود. او که در محافل مذهبی بزرگ شد، به دلیل آزارهایی که در کودکی صورت گرفت، روحیه ستیزی شدیدی پیدا کرد که در آثارش منعکس می باشد. او در دوران جوانی خود را وقف مطالعه زبان لاتین و یونانی کرد. بعدها به دانشگاه ناپل رفت و در رشته پزشکی فارغ التحصیل شد اما شغل روزنامه نگا
ری را انتخاب کرد. اوایل کار و تبعید. پتروچلی در سال ۱۸۳۸ کار خود را برای روزنامه ناپلی آمنی بوس (Omnibus) آغاز کرد و در سال ۱۸۴۰ به عنوان خبرنگار سالواتور روزا و راکولیوتور فیورنتینو به فرانسه، بریتانیا و آلمان سفر کرد. او به دلیل عقاید لیبرالی و به دلیل عضویت در جنبش ایتالیای جوان دستگیر و تحت مراقبت به شهر زادگاهش فرستاده شد. پتروچلی که در سال ۱۸۴۸ به ناپل بازگشت و به عنوان معاون پارلمان ناپل انتخاب شد و روزنامه دنیای قدیم و دنیای جدید را تأسیس کرد. پس از تعلیق قانون اساسی که توسط پادشاه فردیناند دوم چند ماه قبل اعلام شد، در شورش های همان سال شرکت کرد. شورش شکست خورد و او مجبور شد به فرانسه فرار کند، در حالی که دولت او را به اعدام محکوم کرد و اموالش را مصادره کرد. در طول اقامت خود در فرانسه، او افق های سیاسی و فرهنگی خود را به لطف تماس با متفکران نامی گسترش داد. او در دوره های سوربن و کالج دو فرانس شرکت کرد، ادبیات فرانسه و انگلیسی را مطالعه کرد و در حرفه ای روزنامه نگاری درخشید و در اروپا شناخته شد و مورد قدردانی قرار گرفت. او به لطف ژول سیمون و دانیل مانین وارد دنیای روزنامه نگاری فرانسوی شد. خبرنگار جنگ.
پتروچلی خبرنگار مجلات فرانسوی و بلژیکی مانند روزنامه دبا شد. در سال ۱۸۵۱، او با جمهوری خواهان فرانسه علیه کودتای لویی ناپلئون بناپارت (که بعدها به ناپلئون سوم معروف شد) جنگید، اما پس از شکست شورش، از فرانسه اخراج شد. او در انگلستان اقامت گزید و در آنجا با جوزپه ماتزینی، لوئیس بلان، لایوش کشوت و دیگر پناهندگان آشنا شد. او برای دیلی نیوز چارلز دیکنز و روزنامه های دیگری مانند "دیلی تلگراف" و "کورن هیل مگزین" کار می کرد. پتروچلی یک فراماسون بود که در مجلس نمایندگان ایتالیا علیه کلیسای کاتولیک روم، پاپ پیوس نهم و قدرت دنیوی سریر مقدس او سخنرانی کرد. درگذشت. او بقیه عمرش فلج بود و دیگر توان نوشتن نداشت اما با کمک همسرش توانست به فعالیت خود ادامه دهد. پتروچلی در سال ۱۸۹۰ در پاریس درگذشت و جسدش سوزانده شد. شهرداری ناپل پیشنهاد داد خاکستر او را به گورستان پوجیورئال ببرند اما همسرش نپذیرفت و با احترام به وصیت پتروچلی در لندن به خاک سپرده شدند.
سفکلیدین (همچنین با نام های سفاکلیدین و E1040 شناخته می شود) یک آنتی بیوتیک سفالوسپورینی است.
گروه مطالعات عراق (ISG) که با نام کمیسیون بیکر-همیلتون نیز شناخته می شود، یک هیئت ده نفره دو حزبی بود که در۱۵مارس۲۰۰۶ توسط کنگره ایالات متحده منصوب شد و مسئول ارزیابی وضعیت عراق و جنگ عراق به رهبری ایالات متحده بود. این پانل توسط جیمز بیکر وزیر امور خارجه سابق و نماینده سابق دموکرات کنگره از ایندیانا، لی اچ. همیلتون رهبری شد و اولین بار توسط فرانک ولف، نماینده جمهوریخواه ویرجینیا پیشنهاد شد. گروه مطالعه عراق توسط مؤسسه صلح ایالات متحده، که گزارش نهایی گروه مطالعات عراق را در ۶ دسامبر۲۰۰۶ در وب سایت خود منتشر کرد، تسهیل شد. این گزارش وضعیت عراق را «وخیم و رو به وخامت» توصیف کرد و اوج مصاحبه با ۱۷۰نفر، سفر به عراق و هفت ماه تحقیق و تحلیل سیاست بود. اعضا. این سازمان توسط صندلی های مشترک هدایت می شد جیمز بیکر وزیر امور خارجه سابق (جمهوریخواه) و لی اچ همیلتون نماینده سابق ایالات متحده (دموکرات). جمهوریخواهان. علاوه بر بیکر، اعضای جمهوری خواه پانل شد: دموکرات ها. علاوه بر همیلتون، اعضای دموکرات این هیئت عبارت بودند از: اعضای سابق. دو نفر از اعضای اصلی هیئت (هردو جمهوری خواه) قبل از انتشار گزارش نهایی گروه استعفا دا
دند: تأمین مالی و پشتیبانی. کار این پانل توسط مؤسسه صلح ایالات متحده تسهیل شد و توسط مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی(CSIS)، مرکز مطالعات ریاست جمهوری(CSP) ومؤسسه سیاست عمومی جیمز ای بیکر حمایت شد. پیش بینی می شد که ۱٫۳ میلیون دلار بودجه از کنگره دریافت کند. فعالیت ها. داخلی. گروه مطالعه عراق در ۱۳ نوامبر با اعضای تیم امنیت ملی ایالات متحده به همراه پرزیدنت بوش ملاقات کرد قبل از این اعلامیه گزارش شده بود که بیکر به طور منظم با کاخ سفید، به ویژه با استیون هدلی، مشاور امنیت ملی و پرزیدنت بوش در تماس بوده است. بین المللی. در ۱۱ نوامبر۲۰۰۶، اعلام شد که تونی بلر ،نخست وزیر بریتانیا، که از پرزیدنت بوش در جنگ عراق حمایت کرده است، باید به گروه مطالعه عراق شهادت دهد. سخنگوی داونینگ استریت گفت که بلر در ۱۴ نوامبر مطالب خود را از طریق پیوند ویدئویی ارائه خواهد کرد. در آن زمان تصور می شد که نخست وزیر بریتانیا ایده های خود در مورد عراق را در یک سخنرانی مهم در سیاست خارجی در روز دوشنبه، ۱۳ نوامبر بیان خواهد کرد. استدلال های داخلی. بر اساس گزارشی در اواخر نوامبر۲۰۰۶ در "خبر روز"، اختلافات داخلی، ترور وزیر کابینه در لبنان