Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جتماعی از جمله قابلیت به اشتراک گذاری آهنگ ها با سایر کاربران زون به صورت بی سیم بود. سرانجام مدیران پروژهٔ اکس باکس ۳۶۰، سرویس زون مارکت پلیس را جایگزین فروشگاه موسیقی ام اس ان کردند. نسل دوم. نسل دوم دستگاه های زون ٬۴ زون ٬۸ زون ۸۰ که توسط فلکسترونیکس تولید شده اند، یک دکمه به نام زون پد معرفی کردند که قابلیت هایی مثل موس کامپیوتر داشت. نام این دستگاه ها برگرفته از حافظه داخلی آن ها است بدین شکل که زون ٬۴ ۴گیگابایت حافظه دارد. در همان زمان، نرم افزار Zune 2.0 برای رایانه های شخصی ویندوز منتشر شد. این نسخه از نرم افزار به طور کامل دوباره نوشته شد و دارای رابط کاربری جدیدی بود. نسل سوم. نسل سوم از دستگاه های ۱۶ و ۱۲۰ گیگابایتی منتشر شد. دستگاه های جدید زون دارای بازی هایی بودند که با استفاده از مایکروسافت اکس ان ای توسعه یافته شده بودند. نسخه اولیه مایکروسافت اکس ان ای به کاربر این اجازه را می داد که در دستگاه های زون بازی های مخصوص را اجرا کند. این نسل شامل یک مدل ۱۲۰ گیگابایتی بود، یکی از بزرگ ترین ظرفیت های ذخیره سازی که تا کنون برای پخش کننده رسانه قابل حمل منتشر شده است. نسل چهارم. در نسل چهارم نرم افزار
Zune 4.0 برای پشتیبانی از دستگاه جدید زون اچ دی منتشر شد. علاوه بر این، برای مشترکان زون پس امکان پخش آهنگها از طریق مرورگر وب رایانه فراهم شد. این اولین سیستم عامل برای خط زون بود که ویژگی های جدیدی را برای مدلهای قدیمی زون ارائه نمی کرد. این مدل ها با نسخه ۳٫۲ به روزرسانی سیستم عامل را دریافت کردند. لغو دستگاه های زون. در ۱۵ مارس ٬۲۰۱۱ بخاطر این که زون نتوانست سهم قابل توجهی از بازار را بگیرد و در برابر آی پاد شکست خورد، مایکروسافت اعلام کرد که مدل جدیدی از زون دیگر توسعه نمی یابد اما دستگاه ها فروخته می شوند.
راسل وین پول (؛ ۲۹ نوامبر ۱۹۵۶ – ۱۹ اوت ۲۰۱۵) کارآگاه اداره پلیس لس آنجلس اهل ایالات متحده بود. کارآگاهی که بیشتر برای تحقیقات دربارهٔ قتل رپر معروف به نوتوریوس بی.آی.جی شناخته شده است. پول همچنین کشته شدن افسر کوین گینز از ادارهٔ پلیس لس آنجلس توسط افسر فرانک لیگا در ۱۸ مارس ۱۹۹۷ را بررسی کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۹۹، او یک آژانس کارآگاهی خصوصی تشکیل داد.
کلارا اسپار (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو زن اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دانشگاه ایالتی سن خوزه اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
ایرنه گونسالس (؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیه ۱۹۹۶) بازیکن واترپلو زن اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
فیدِل سازی زهی آرشه ای و بسیار مشابه ویولن است. با این تفاوت که ویولن، برای موسیقی کلاسیک و فیدل، مناسب موسیقی های فولکور می باشد. این دو نام، درواقع اشاره به یک ساز دارند و تفاوت اصلی شان در سبکی است که نواخته می شوند؛ اما گاهی هم تفاوت هایی فیزیکی همانند جنس سیم ها، جنس پل (خرک)، شیوهٔ کوک یا… داشته باشند. تفاوت های فیدل و ویولن. مهمترین تفاوت، در سبک نواختن و سبک خود موسیقی نواخته شده است. موسیقی های فلکور همانند سلتیک، کانتری، بلو گرس، کوجون و… موسیقی مورد نظر فیدلرهاست، اما ممکن است تفاوت هایی دیگر در خود ساز وجود داشته باشد که برخی از آنها، از این قرار هسیتند: یکی از دیگر تفاوت ها، در این می باشد که در سبک اجرای فیدل، مواقع زیادی، شاهد بداهه نوازی یا دست کم تغییر در موسیقی نوشته شده هستیم؛ ولی در اجرای ویولن، چنین چیزی صدق نمی کند. تفاوت دیگر، اینکه فیدل معمولاً روی هر چهار سیم، پیچ تنطیم دقیق کوک دارد، درحالی که در ویولن ها، به غیر از سیم «می» باقی سیم ها پیچ تنظیم دقیق کوک ندارند. برخی از نوازندگان فیدل، از یک پل اصلاح شده استفاده می کنند، که بخشی از چوب منحنی آن بریده شده است تا صاف تر شود و انجام «ت
وقف» های دوتایی یا احتمالاً حتی سه تایی را آسان تر کند (جایی که چندین سیم همزمان نواخته می شوند). در واقع، این توقف بیشتر در موسیقی سبک فیدلرها استفاده می شود. نواختن دو یا چند نت، به طورهمزمان روی سیم های مجاور دابل یا تریپل نامیده می شود و در موسیقی فیدلینگ بسیار رایج است. ولی همان طور که پیشتر گفته شد، تفاوت پایه ای بین اصطلاح «ویولن» و «فیدل» برمی گردد به سبک موسیقی که در آن نواخته می شوند. فیدل معمولاً در سبک موسیقی فلکلور نواخته می شود، موسیقی هایی مثل: موسیقی کانتری، بلو گرس، کوجون و برخی از انواع موسیقی سنتی سلتیک. این درحالی است که ویولن، معمولاً برای موسیقی کلاسیک غربی و موسیقی جاز استفاده می شود. متدها و روش های اجرا نیز با هم فرق دارند. تکنیک های آرشه کشیدن هم ممکن است در ویولن و فیدل فرق داشته باشد. در مورد تکنیک های انگشت گذاری نیز تفاوت هایی بین آن ها دیده می شود. یک فیدلر ممکن است خیلی با تمپوی بالا بنوازد، اما هیچ گاه از «پوزیشن اول» خارج نمی شود. این درحالی است که یک ویولنیست به احتمال زیاد از تمام امکانات صوتی ویولن استفاده می کند.
پائولا لیتون (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو زن اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
جودیت فورکا (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو زن اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
دوم لو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
دورحسن دده یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده است.
بیگ بد ولف () یک گرگ خیالی است که در چندین داستان احتیاطی ظاهر می شود که شامل برخی از "قصه های برادران گریم" می شود. نسخه هایی از این شخصیت در آثار متعددی ظاهر شده است، و به عنوان نمونه ای عمومی از یک هماورد درنده خطرناک تبدیل شده است.
گویش برنهلم () یک گویش دانمارکی شرقی است که در جزیره برنهلم در دریای بالتیک بدان سخن گفته می شود. این گویش در اصل بخشی از پیوستار گویشی دانمارکی شرقی بود که شامل گویش های جنوب سوئد نیز می شود، اما پس از ۱۶۵۸ که سوئد استان های شرقی اسکونه، هاللاند و بلکینگه را ضمیمه خاک خود کرد این گویش از دیگر گویش های دانمارکی منزوی شد. این گویش بیش از اینکه نوشته شود سخن گفته می شود، علی رغم اینکه واژه نامه های برنهلمی-دانمارکی و روزنامه های به گویش برنهلم وجود دارند. حتی واژگانی که در دانمارکی معیار به کار برده نمی شوند نیز طبق املای معیار دانمارکی نوشته می شوند. این گویش به علت اینکه ساکنان برنهلم بیشتر از دانمارکی معیار استفاده می کنند در خطر است.
دانمارکی شرقی اشاره به گویش های زبان دانمارکی که در برنهلم (گویش برنهلم)، بلکینگه، هاللاند، اسکونه و بخش هایی از اسملاند سخن گفته می شود دارد.گویش هایی که در سوئد هستند توسط زبان سوئدی مورد تاثیر قرار گرفتند و برخی اوقات به عنوان گویش های سوئدی در نظر گرفته می شوند.
مانوئل خوزه خواکین دل کورازون د خسوس بلگرانو ئی گونزالز (۳ ژوئن ۱۷۷۰–۲۰ ژوئن ۱۸۲۰) که با نام کوتاه شده مانوئل بلگرانو () شناخته می شود، فردی اقتصاددان، وکیل، سیاستمدار، روزنامه نگار و رهبر نظامی اهل آرژانتین بود. او در جنگ های استقلال آرژانتین شرکت داشت و طراح پرچم آرژانتین است. او به عنوان یکی از اصلی ترین چهره های "لیبرتادور" شناخته می شود. زندگی نامه. زندگی اولیه. مانوئل خوزه جوکین دل کرازون د حسوس بلگرانو در ۳ ژوئن ۱۷۷۰ در بوئنوس آیرس به عنوان چهارمین فرزند تاجری ایتالیایی به نام دومینگو بلگرانو ئی پری و همسرش، ماریا خوزهفا گونزالس کازرو، در خانه پدری خود به دنیا آمد. این خانه در نزدیکی صومعه سانتو دومینگو، در خیابان سانتو دومینگو، بین خیابان های مارتین د تورز و سانتیسیما ترینیداد قرار داشت. (این خیابان ها امروز به ترتیب بلگرانو، دفانسا و بولیوار نام دارند). اگرچه این شهر هنوز نسبتاً کوچک بود، بلگرانوها در یکی از ثروتمندترین محله های آن زندگی می کردند. روز بعد از تولد مانوئل بلگرانو در کلیسای جامع کلانشهر بوینس آیرس غسل تعمید داده شد. از آنجایی که او در قاره آمریکا به دنیا آمده بود، او را یک کریولو می دان
ستند که طبقه ای اجتماعی مادون پنینسولارها بود. پدرش دومنیکو لیگوریایی، اهل شهر ایمپریا، ایتالیا بود. نام خانوادگی مادری او پری بود که او آن را به شکل اسپانیایی پرز ترجمه کرد. نام خانوادگی پدری او بلگرانو بود - به معنای واقعی کلمه «گندم پر»، نامی که نشان دهنده تولید خوب غلات بود. او نام خود را از تلفظ ایتالیایی آن به «دومینگو» اسپانیایی نیز تغییر داد. او یک تاجر ایتالیایی بود که از سوی پادشاه اسپانیا مجاز بود به قاره آمریکا نقل مکان کند و در اسپانیا، ریودوژانیرو و بریتانیا ارتباط داشت. او تأسیس کنسول بازرگانی بوئنوس آیرس را ترویج کرد که پسرش مانوئل چند سال بعد رهبری آن را بر عهده گرفت. مادر بلگرانو ماریا جوزفا گونزالس ایسلاس ای کازرو بود که در شهر سانتیاگو دل استرو، آرژانتین به دنیا آمد. این خانواده پس از اسکالاداها، دومین خانواده ثروتمند در بوینس آیرس بود. آنها ۱۶ پسر داشتند که چهار نفر از آنها فوت کردند. دومینگو بلگرانو پرز یک تجارت خانوادگی را مدیریت کرد و ترتیبی داد تا چهار دخترش با تاجرانی ازدواج سنتی کنند که نمایندگان مورد اعتماد او در باندا اورینتال، استان میسیونس و اسپانیا شوند. هشت پسرش مسیرهای متفاوت
ی را دنبال کردند: دومینگو خوزه استانیسلائو در کلیسای جامع محلی کشیش شد، در حالی که کارلوس خوزه و خوزه گرگوریو به ارتش پیوستند. مانوئل بلگرانو قرار بود کارهای پدرش را دنبال کند، اما زمانی که علایق دیگری پیدا کرد، برادرش فرانسیسکو خوزه ماریا د ایندیاس بود که به تجارت خانوادگی ادامه داد. فعالیت ها. وی در زمان انقلاب فرانسه در دانشگاهی در اسپانیا، با ایده های عصر روشنگری آشنا شد. وی پس از مدتی به موطن خود درنایب الملک نشین ریو د لا پلاتا بازگشت و در آنجا به عضوی برجسته در جمعیت کریولوهای بوینس آیرس بدل شد و سعی کرد برخی از ایده های سیاسی و اقتصادی جدید را ترویج دهد، اما با مقاومت شدید پنینسولارهای محلی مواجه شد. این طرد، او را به سمت گرایش به خودمختاری بیشتر وطنش از رژیم استعماری اسپانیا سوق داد. در ابتدا، او خواهان ترویج کارلوتیسم و حمایت از به سلطنت نشاندن کارلوتا خوآکینا بود. پس از آن حامی انقلاب می شد و این انقلاب توانست بالتاسار هیدالگو د سیسنروس را در مورخهٔ ۲۵ مه ۱۸۱۰ از قدرت برکنار کند. بلگرانو پس از پیروزی انقلاب به عنوان یکی از اعضای رای دهنده پریمیرا خونتا، که نظام جدید سیاسی منطقه بود، انتخاب شد. او ب
ه عنوان نمایندهٔ خونتا، حمله به پاراگوئه را رهبری کرد که ناکام ماند. سربازان وی در نبردهای کامپیچوئلو و پاراگواری از نیروهای برناردو د ولاسکو شکست خوردند. اگرچه او شکست خورد، اما این لشکرکشی ها زنجیره ای از وقایع را آغاز کرد که منجر به استقلال پاراگوئه در مه ۱۸۱۱ شد. او به نزدیکی روساریو عقب نشینی کرد تا آن شهر را در برابر حمله احتمالی سلطنت طلب های ساکن باندا اورینتال تقویت کند. در آنجا، او پرچم آرژانتین را طراحی نمود. شورای سه نفره اول این پرچم را تأیید نکرد و رسمیت نبخشید؛ اما به دلیل کندی ارتباطات، بلگرانو تنها چند هفته بعد از آن مطلع شد و همراه پرچمش ارتش شمال را به سوی خوخوئی رهبری کرد. در آنجا بلگرانو با دانش بر این که در مقابل ارتش های سلطنت طلب، که از پروی علیا آمده بودند، در موقعیت ضعف استراتژیکی قرار داشت، دستور خروج از خوخوئی را صادر کرد و کل جمعیت استان خوخوئی را به سان میگوئل دو توکومان کوچانید. ضد حمله او در نبرد توکومان منجر به یک پیروزی استراتژیک کلیدی شد و کمی بعد منجر به پیروزی کامل بر ارتش سلطنت طلب پیو تریستان در نبرد سالتا شد. با این حال، تهاجم عمیق تر او به پروی علیا منجر به شکست در نبر
دهای Vilcapugio و Ayohuma شد و در نتیجه شورای سه نفره دوم فرماندهی ارتش شمال را به خوزه سن مارتین سپردند. در آن زمان، مجلس سال سیزدهم استفاده از پرچم بلگرانو را به عنوان پرچم جنگ ملی تأیید کرد. بلگرانو سپس به همراه برناردینو ریواداویا برای مأموریت دیپلماتیک خود، به اروپا رفت تا از دولت انقلابی حمایت کند. او به موقع بازگشت تا در کنگره توکومان، که منجر به استقلال آرژانتین (۱۸۱۶) شد، شرکت کند. او طرح اینکا را معرفی کرد که خواهان ایجاد یک پادشاهی مشروطه از نسل اینکاها، به عنوان رئیس دولت، بود. این پیشنهاد از حمایت سان مارتین، مارتین میگوئل د گومس و بسیاری از نمایندگان استانی برخوردار بود؛ اما توسط نمایندگان بوینس آیرس به شدت رد شد. کنگره توکومان استفاده از پرچم بلگرانو، به عنوان پرچم ملی، را تأیید کرد. پس از این، بلگرانو دوباره فرماندهی ارتش شمال را بر عهده گرفت، اما مأموریت او محدود به حفاظت از سان میگل د توکومن در برابر پیشرفت های نظامی سلطنت طلبان بود؛ در حالی که سان مارتین ارتش آند را برای حمله ای با گذر از کوهستان آند آماده می کرد. هنگامی که بوئنوس آیرس در معرض حملهٔ خوزه ژرواسیو آرتیگاس و استانیسلائو لوپز ب
ود، بلگرانو ارتش را به سمت جنوب حرکت داد، اما نیروهایش در ژانویه ۱۸۲۰ شورش کردند. بلگرانو در ۲۰ ژوئن ۱۸۲۰ بر اثر بیماری آبسه درگذشت. گفته می شود واپسین جمله ای که گفت «آه، ای وطنم!» بود.
حبیب فدایی شاعر و فعال مدنی اهل ایران است. وی درپی اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ ایران در شهر جونقان بازداشت شد و پس از مدتی آزاد شد. اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ ایران و بازداشت. حبیب فدایی، به علت شعار دادن علیه نظام جمهوری اسلامی، به روانه زندان شد. پس از این اتفاق، شماری از همشهریانش در اعتراض به بازداشت وی تظاهرات کردند. در ویدئویی که از حبیب به انتشار درآمده، وی شعار «زندگی انسانی، جمهوری ایرانی» سر می دهد. واکنش ها. پس از اینکه وی بازداشت شد، شماری از همشهریانش در شهر جونقان تجمع کرده و خواستار آزادی وی شدند؛ پس از یک روز حبیب فدایی آزاد شد.
طرح اینکا پیشنهادی بود که در سال ۱۸۱۶ توسط مانوئل بلگرانو به کنگره توکومان ارائه شد و هدف آن تاج گذاری بر سر فردی از تبار قوم اینکا بود. پس از اعلام استقلال استان های متحد آمریکای جنوبی (به مرکزیت آرژانتین امروزی)، کنگره در مورد شکل دولت آینده بحث می کرد. بلگرانو پیشنهاد داد که این کشور توسط یک پادشاهی مشروطه به ریاست قوم اینکا اداره شود. این پیشنهاد از حمایت خوزه د سان مارتین، مارتین میگوئل د گومس و استان های شمالی برخوردار بود، اما با مقاومت شدید بوئنوس آیرس مواجه شد. کنگره در نهایت آن را رد کرد و در عوض یک دولت جمهوری خواه ایجاد نمود. منابع. [[رده:اینکا]] [[رده:پادشاهی خواهان اهل آرژانتین]] [[رده:تاریخ سیاسی آرژانتین]] [[رده:جنگ استقلال آرژانتین]]
فرناندو آریستگویتا (زاده ۹ آوریل ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال پوئبلا در دسته برتر فوتبال مکزیک و تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی می کند.
آناهیت مخیتاریان (؛ متولد ۶ مارس ۱۹۶۹) سوپرانوی اپرای ارمنی است. وی به عنوان تک نواز برجسته تئاتر ملی اپرا و باله ارمنستان، عنوان هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان را در سال ۲۰۰۳ دریافت کرد. زندگی و حرفه. مخیتاریان، در واغارشاپات، ارمنستان متولد شد. او با درجه ممتاز از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان، ابتدا در گروه پیانو و سپس در بخش صدا فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۹۰، در بیست و هشتمین مسابقه بین المللی خوانندگی فرانچس ویناس در بارسلون اسپانیا، با حضور ماگدا اولیویرو به عنوان رئیس هیئت داوران، مخیتاریان برنده جایزه اول شد. کمتر از یک سال بعد، در سال ۱۹۹۱، جایزه اول را در بیست و سومین مسابقه بین المللی وینچنتزو بلینی در سیسیل به دست آورد، و دام جوآن ساترلند به عنوان رئیس هیئت داوران حضور داشت. سومین پیروزی او در سال ۱۹۹۶ بود، زمانی که او جایزه اول را در ششمین مسابقه بین المللی خواندن خولیان گایاره در پامپلونا، اسپانیا، با خوزه کارراس به عنوان رئیس هیئت داوران کسب کرد.
وی ورس (; ، همچنین به سبک نوشتاری WeVerse نیز هست) یک اپ موبایل و پلتفرم وب ساخته شده توسط شرکت سرگرمی کره جنوبی، هایب کورپوریشن است. این اپ در میزبانی محتوای چند رسانه ای و ارتباط هنرمند با طرفدار برای موسیقی دان ها تخصص دارد. برنامه تجارت الکترونیکی همراه آن، وی ورس شاپ (، که قبلاً به عنوان وپلی؛ Weply شناخته می شد)، اشتراک محتواهای وی ورس، محصولات مرتبط با هنرمندان و کالاها را می فروشد. وی ورس میزبان انواع محتوای رایگان و اشتراک از جمله ویدئوهای آموزشی و سرگرمی، به روز رسانی استوری به سبک اینستاگرام و تعاملات و بسترهای ارتباطی هنرمند با طرفداران است و پلتفرمی برای ارتباط برقرار کردن کاربران با یکدیگر است. این اپ همچنین برای انتشار بیانیه های رسمی هایب (سابقاً بیگ هیت انترتینمنت) به نمایندگی از طرف هنرمندان توسط ناشران خود استفاده می شود. این نرم افزار توسط شرکت تابعهٔ تکنولوژی وی ورس (سابقاً بی ان اکس) متعلق به هایب توسعه داده شد. تا مارس ۲۰۲۰، وی ورس ۱٫۴ میلیون کاربر روزانه و وی ورس شاپ ۱٫۸ میلیون کاربر از ۲۰۰ کشور داشته است. از سال ۲۰۲۲، وی ورس بیش از ۶٫۸ میلیون کاربر ماهانه دارد.
انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ فرانسه در ۱۰ تا ۲۴ آوریل ۲۰۲۲ برگزار شد. از آنجایی که هیچ نامزدی در دور اول اکثریت آرا را به دست نیاورد، دور دوم برگزار شد که در آن رئیس جمهور وقت، امانوئل مکرون، رقیبش مارین لوپن را شکست داد و دوباره به عنوان رئیس جمهور فرانسه انتخاب شد. مکرون از حزب رنسانس) (LREM) که در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۷ پیروز شد و اولین دوره او تا ۱۳ مه ادامه دارد، در ۳ مارس ۲۰۲۲ اعلام کرد که برای انتخابات مجدد شرکت خواهد کرد. او پس از شکست دادن لوپن در سال ۲۰۱۷، بار دیگر در دور دوم انتخابات ۲۰۲۲ وی را شکست داد. او نخستین رئیس جمهور فرانسه پس از ژاک شیراک (دو دهه قبل) است که در انتخابات مجدد پیروز شده است. زمینه. بر اساس ماده ۷ قانون اساسی فرانسه، رئیس جمهور در انتخابات دو مرحله ای برای یک دوره پنج ساله انتخاب می شود. اگر در دور اول هیچ نامزدی اکثریت مطلق آرا را به دست نیاورد، دو هفته بعد دور دوم بین دو نامزد که بیشترین آرا را کسب کردند، برگزار می شود. بر اساس قانون اساسی فرانسه، دور اول انتخابات ریاست جمهوری باید بین ۲۰ تا ۳۵ روز قبل از انتقال قدرت در پایان دوره پنج ساله صاحب منصب فعلی برگزار شود. با رو
ی کار آمدن امانوئل مکرون در۱۴مه ۲۰۱۷ ، انتظار می رود که انتقال قدرت در ۱۳ مه ۲۰۲۲ انجام شود. به همین ترتیب، اولین دور انتخابات ریاست جمهوری بین ۸ تا ۲۳ آوریل ۲۰۲۲ و دور دوم دو هفته پس از دور اول برگزار می شود. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱، گابریل آتال، سخنگوی دولت فرانسه تاریخ انتخابات را به ترتیب ۱۰ آوریل ۲۰۲۲ برای دور اول و ۲۴ آوریل ۲۰۲۲ برای دور دوم نهایی اعلام کرد. برای ثبت نام در رأی گیری دور اول، نامزدها باید ۵۰۰ امضا (که اغلب به زبان فرانسه به آنها پاراگراف می گویند) از مقامات منتخب ملی یا محلی از حداقل ۳۰ دپارتمان مختلف یا مجموعه های خارج از کشور، با بیش از یک دهم این امضاء کنندگان را جمع کنند نظرسنجی ها. خطوط روند زیر با استفاده از رگرسیون های محلی ساخته شده اند. نتایج. با اعلام نتایج دور اول انتخابات در ۱۰ آوریل از ۱۲ کاندید امانوئل مکرون و مارین لو پن به ترتیب با ۲۶ درصد آرا و ۲۴ درصد آرا به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه راه یافتند. ژان-لوک ملانشن در دور اول ۲۰ درصد آرا را به دست آورد و در جایگاه سوم ایستاد و پس از آن اریک زمور نامزد راست افراطی با به دست آوردن ۷ درصد آرا در جایگاه چهارم ایستاد. ! colsp
an="2" rowspan="2"| نامزد ! rowspan="2" colspan="2"| حزب ! colspan="2"| دور اول۱۰ آوریل ۲۰۲۲ ! colspan="2"| دور دوم۲۴ آوریل ۲۰۲۲ ! width="75"|آرا ! width="30"|% ! width="75"|آرا ! width="30"|% نتایج رسمی منتشره از سوی شورای قانون اساسی (فرانسه) –1st round result دور دوم. مشخص خواهد شد.
وی لایو (؛ معمولاً به سبک نوشتاری VLIVE است) که گاهی به نام وی اپ () نیز نامیده می شود، سرویس پخش ویدئوی زندهٔ کره جنوبی است که به سلبریتی های مستقر در این کشور اجازه می دهد ویدئوهای زنده مانند جلسه های لایو چت با طرفداران، اجراها، ریلیتی شو و برنامه های جایزه در اینترنت را پخش کنند. استریم به صورت آنلاین در تلفن های همراه اندروید و آی اواس در دسترس است با پخش مجدد که قبلاً در رایانه های شخصی در دسترس بود (دیگر در برخی از کامپیوترها به دلیل استفاده از ویدیوهای فلش موجود نیست). این شرکت متعلق به ناور کورپوریشن است و در اوت ۲۰۱۵ تأسیس شد و در ۲ مارس ۲۰۲۲ به کمپانی وی ورس منتقل شد. تاریخچه. در سال ۲۰۰۷، ناور کورپوریشن پلتفرم کانال ویدئویی خود را راه اندازی کرد، اما در بسیاری از کشورها دارای دسترسی بسیار محدود و غیرقابل دسترس بود. در اوایل اوت ۲۰۱۵، ناور کورپوریشن اپلیکیشن پخش زندهٔ وی لایو را منتشر کرد. این برنامه در اصل تنها در گوگل پلی استور برای اندروید در دسترس بود، اما بعداً در آی تیونز شروع به کار کرد. هدف از این برنامه رسیدن به پایگاه های طرفداران بین المللی، به ویژه در کشورهای ژاپن، چین، تایوان، تایلند و
ویتنام بود. بنابراین هیچ محدودیت منطقه ای وجود نداشت و وبگاه گزینه های مختلف زبانی مانند انگلیسی، چینی و ژاپنی داشت. وی لایو سرویس بتا را در ۱ اوت ۲۰۱۵ ارائه داد و سرویس رسمی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ شروع به کار کرد. وی لایو نسخهٔ کامل اندروید را در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر کرد و نسخهٔ کامل آی اواس در اواسط سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. بر اساس سنسور تاور، این برنامه دارای ۲۰۰٬۰۰۰ دانلود بود و در اوت ۲۰۱۷ ۶۰۰٬۰۰۰ دلار درآمد کسب کرد. تا ماه مه ۲۰۱۸، برنامه وی لایو بیش از ۱ میلیون دانلود در گوگل پلی استور و آی تیونز داشت. در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱، اعلام شد که ناور کورپوریشن سرویس وی لایو خود را به شرکت تابعهٔ فناوری هایب کورپوریشن، شرکت وی ورس (قبلا به عنوان بی ان اکس؛beNX Inc شناخته می شد) منتقل می کند و با پلتفرم وی ورس خود ادغام می شود. این انتقال قرار است از ۲ مارس ۲۰۲۲ آغاز شود.
غیابی (یا غیابی شاملو) (به انگلیسی Ghiabi) نام خاندانی از مشاوران و مباشران شیعه ی پر نفوذ و معروف در روسیه و ایران است. نسب دودمان غیابی به حیدر قلی خان غیابی شاملو سفیر کبیر دربار قاجار در روسیه می رسد. خاندان غیابی یکی از زیر مجموعه های ایل شاملو است. تبار و خاستگاه. تبار خاندان غیابی به ایل شاملو بازمی گردد. شاملوها یکی از هفت ایل اصلی و قدرتمندترین ایل در میان تُرک های علوی معروف به قزلباش بودند که در کشور سوریه کنونی(شام) می زیسته اند. این ایل در گذشته با مهاجرت تُرکمانان به آنجا رسیده و سکونت اختیار کرده بودند. ایل شاملو بعدها هم گام با دیگر ایل های اغوز به ایران مهاجرت کردند و در تأسیس سلسله صفوی، و به سلطنت رسانیدن شاه اسماعیل صفوی سهم به سزایی داشتند. نقش شاملوها از زمان صفویه تا دوران پهلوی به چند محور قابل تقسیم است: فعالیتهای نظامی، تصدّی مناصب و مقامات اداری، دراختیارداشتن حکومت ایالات و عهده داری لَلَگی شاهزادگان. انشعاب از ایل شاملو. در زمان حکومت قاجار، بزرگان کشور خود را در اطاعت پادشاه وقت یعنی سلطان آقا محمد خان قاجار در می گذارند. شاملوها هم از این قاعده مستثنا نبودند و در اردوکشی های متع
ددی شهریاران قاجار را همراهی نمودند. در این دوران ایل شاملو هم مانند ایلات دیگر ایران اسکان گزید و هر شاخه از این ایل مستقلاً به فعالیت پرداخت. به نحوی که دیگر آن جنبهٔ تحرک دسته جمعی در رفتارهای جمعی آنها مشاهده نمی شد. خاندان های منشعب از ایل شاملو در قم، ساوه، قزوین، ملایر، همدان، تویسرکان، زنجان، میاندوآب، مغان، دزفول، اهواز، مشهد، هرات، ترکمنستان، عراق، شامات، ترکیه، اروپا و روسیه سکنی گزیدند. همین موضوع باعث به وجود آمدن خاندان هایی مانند سپهری شاملو، علماء شاملو، غیابی شاملو و غیایی شاملو در دوران قاجاریه شد. امروزه خاندان های متفاوتی از نوادگان خان های ایل شاملو در اقصا نقاط ایران، ایالات متحده آمریکا و اروپا به خصوص جنوب فرانسه زندگی می کنند. از این میان می توان به مرتضی خان سپهری شاملو والی موقوفات عباسقلی خان شاملو در مشهد، ایو فرهاد خان غیایی معمار نیویورکی، ابوالقاسم شاملو منتظر مَقدَم والی حمام بیگلر بیگی و رضا غیابی فعال اقتصادی در شهر تهران اشاره کرد. وجه تسمیه. پس از منصوب شدن حیدر قلی خان غیابی شاملو یکم به سمت سفیر کبیری دربار قاجار و مهاجرت او به روسیه، او در نامه ای به برادر خود نوشت «در
… ایل شاملو، غیابی هستم». پس از آن فرزندان او نام غیابی و فرزندان برادرش حسین که ساکن همدان بود، غیایی را برای خود اختیار کردند و دو خاندان نزدیک به هم را شکل دادند. افراد این دو خاندان در تاریخ ایران به عنوان تصمیم سازان و تصمیم گیران برجسته مطرح بوده اند؛ به طوریکه امروزه هم نشان خانوادگی این خاندان بر سقف مجلس خبرگان (کاخ سنا) نقش بسته است؛ طراح و معمار کاخ سنا نیز عضوی از این خاندان بوده است. مجادلات. در دی ماه ۱۴۰۰ شبکه اطلاع رسانی راه دانا گزارشی تحلیلی مبنی بر فعالیت های اقتصادی انحصارطلبانه اعضای خاندان و خانواده غیابی منتشر کرد و نوشت: ردپای قدرت این خاندان از به عهده گیری فعالیتهای نظامی، دیوانی، حکومتی و تربیت فرزندان شاهان صفوی، تا زمان قجر و پهلوی و حتی بعد از انقلاب قابل مشاهده است. شاهد نفوذ این خاندان آن است که نشان خانوادگی شان بر سقف ساختمان مجلس خبرگان رهبری نقش بسته که در گذشته کاخ سنا نامیده می شده است. بعضی از افراد این خانواده که با هوشمندی خود را «غیایی» هم می نامیده اند به طور علنی خودرا فراماسون معرفی کرده اند. می شود به دیگر خان و خانزاده های این خانواده هزارتو اشاره کرد که در ظاهر
نامی جز تولیت موقوفاتی مثل مدرسه عباسقلی خان در مشهد، یا حمام بیگلر بیگی از آنها جایی دیده نمی شود، اما در باطن شامل سهامداری چند ده کارخانه مانند کبریت سازی توکلی، کفش بلا، کاترپیلار و … در زمان پهلوی و همچنین بعد از انقلاب می شود. در پاسخ گزارش به این مقاله، رضا غیابی فعال اقتصادی معاصر و یکی از افرادی که در گزارش به نام او اشاره شده بود در یادداشتی زیر عنوان «پاسخی به یک گزارش… این راه ما نیست» نوشت:در خبر تلاش شده با ایجاد وهم، نقش ایل شاملو و خاندان غیابی «مخفی و سری» جلوه داده شود. حال آنکه بر اهل تحقیق پوشیده نیست که در مورد سابقهٔ آن ایل خدوم و همچنین خاندان غیابی شاملو در منابع بسیاری از جمله تاریخ ایران (سرجان ملکم)، احسن التواریخ (حسن روملو)، جامع التواریغ (رشیدالدین فضل ا…همدانی)، تاریخ جهان آرا (قاضی احمد غفاری)، ظفرنامه (شرف الدین علی یزدی) و البته تاریخ بیگدلی شاملو (دکتر غلامحسین بیگدلی) مطالب بسیار آمده و حتی در روزگار معاصر هم این ایل و خاندان هایش موضوع تحقیقات دانشگاهی می شوند. پس موضوع نه مخفی ست و نه محرمانه بلکه موضوع تاریخی ست و می تواند بسته به زاویه دید راوی و خوانندهٔ آن به قضاوت ها
ی متفاوت بینجامد. لازم است ذکر شود که نسبت با این خاندان برای نگارنده هیچ گاه ابزار تفاخر نبوده چرا که اعتقاد داریم امروزه «هویت» در اموری فراتر از این موضوعات تعریف می گردد و نمی توان با گذشته گرایی به استقبال آینده رفت». رضا غیابی فرزند اسلام غیابی از خاندان غیابی است که نسبش به محمدزمان خان شاملو می رسد.
ریتا کست هِیی (؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۹۱) بازیکن واترپلو زن اهل مجارستان است.
علی شیر جلیلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه و تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بالتیکا کالینینگراد، باشگاه فوتبال روبین کازان، و باشگاه فوتبال نفتخیمیک نیژنکامسک اشاره کرد. وی در تمام رده های سنی پایه برای تیم ملی روسیه بازی کرد؛ اما در رده بزرگسالان برای تاجیکستان به میدان رفت.
حسن کبیری (زاده ۱۳۲۳ در تهران) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل ایران است. وی سابقه یک دوره قهرمانی باشگاه های ایران (جام والیبال پاسارگاد ۱۳۵۴) را همراه با باشگاه دخانیات تهران در کارنامه خود دارد. این اولین دوره جام پاسارگاد بود. کبیری با تیم ملی ایران در بازی های آسیایی بانکوک ۱۹۶۶ به مقام سوم رسید و مدال برنز گرفت. وی در ۱۳۴۹ از ورزش قهرمانی کناره گرفت. کبیری در ۱۳۵۸ برای مربیگری به امارات متحده عربی رفت و با رهبری او تیم الشعب شارجه در ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ سه دوره قهرمان این کشور شد. وی در ۱۳۷۷ به عضویت در هیئت رئیسه فدراسیون والیبال ایران انتخاب شد.