Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های صنعتی، نهادهای دولتی و مراکز دانشگاهیه. ایجاد چارچوب های اخلاقی برای افشای آسیب پذیری ها، برنامه های جایزه باگ و آزمایش نفوذ (Penetration Testing) برای اطمینان از شیوه های مسئولانه امنیت سایبری ضروریه. همکاری بین المللی و اشتراک گذاری اطلاعات برای مقابله با تهدیدات سایبری که از مرزها و حوزه های قضایی فراتر می رن، حیاتیه. جمع آوری خصوصی. انبارهای داده امروزه برای جمع آوری و ذخیره حجم عظیمی از داده های شخصی و تراکنش های مصرف کنندگان استفاده می شن. این امکانات می تونن مقادیر زیادی از اطلاعات مصرف کنندگان رو برای مدت زمان نامحدودی حفظ کنن. برخی از معماری های کلیدی که به فرسایش حریم خصوصی کمک می کنن شامل پایگاه های داده، کوکی ها و جاسوس افزارها هستن.[5][نیازمند شماره صفحه] بعضی ها ممکنه استدلال کنن که انبارهای داده باید مستقل باشن و محافظت بشن. اما واقعیت اینه که اطلاعات شخصی کافی می تونه از وب سایت های شرکتی و شبکه های اجتماعی جمع آوری بشه تا یه جست وجوی معکوس آغاز بشه. بنابراین، آیا نباید به برخی از مسائل اخلاقی درباره چگونگی ورود داده های محافظت شده به حوزه عمومی پرداخته بشه؟ در نتیجه، کسب وکارهای محافظت در
برابر سرقت هویت در حال رشد هستن. طبق گزارش Market.us، پیش بینی می شه این بازار تا سال ۲۰۳۲ به ۳۴.۷ میلیارد دلار برسه.[14] مالکیت. بحث های اخلاقی مدت هاست که شامل مفهوم مالکیت می شن. این مفهوم در دنیای سایبراخلاق باعث درگیری های زیادی شده. یکی از فلسفه های اینترنت حول آزادی اطلاعات شکل گرفته. اختلاف بر سر مالکیت وقتی پیش می آد که مالکیت اطلاعات نقض بشه یا نامشخص باشه.[15] حقوق مالکیت فکری "مقاله اصلی: حقوق مالکیت فکری" افزایش سرعت اینترنت و ظهور فناوری های فشرده سازی مثل MP3، راه رو برای اشتراک گذاری فایل همتا به همتا (Peer-to-Peer) باز کرد، فناوری ای که به کاربران اجازه می داد به صورت ناشناس فایل ها رو به هم منتقل کنن، چیزی که قبلاً در برنامه هایی مثل نپستر دیده می شد و حالا از طریق پروتکل های ارتباطی مثل بیت تورنت انجام می شه. اما بخش زیادی از این فایل ها، موسیقی دارای حق کپی رایت بود و انتقالشون به کاربران دیگه غیرقانونی بود. این که آیا انتقال رسانه های دارای کپی رایت از نظر اخلاقی درسته یا نه، یه سؤال دیگه ست. حامیان اشتراک گذاری آزاد فایل ها تأکید می کنن که این کار دسترسی گسترده تر و سریع تری به رسانه ها
فراهم کرده، فرصت دیده شدن هنرمندان جدید رو افزایش داده و هزینه های انتقال رسانه ها رو کاهش داده (از جمله آسیب کمتر به محیط زیست). از طرف دیگه، موافقان محدودیت های اشتراک گذاری فایل استدلال می کنن که باید درآمد هنرمندان و افرادی که برای خلق رسانه ها کار می کنن، محافظت بشه. این استدلال تا حدی با اشاره به درصد ناچیز پولی که هنرمندان از فروش قانونی رسانه ها دریافت می کنن، پاسخ داده می شه. بحثی مشابه درباره حقوق مالکیت فکری در مورد مالکیت نرم افزار هم وجود داره. دو دیدگاه متضاد، یکی حمایت از نرم افزارهای منبع بسته (Closed Source) با مجوزهای محدود و دیگری حمایت از نرم افزارهای آزاد و رایگان (Free Software) هست.[16][نیازمند شماره صفحه] می شه استدلال کرد که محدودیت ها لازمه، چون شرکت ها بدون انگیزه درآمد حاصل از فروش و هزینه های مجوز، هفته ها و ماه ها روی توسعه سرمایه گذاری نمی کنن. در مقابل، استدلال می شه که وقتی غول های فناوری حقوق مالکیت فکری رو در اختیار نداشته باشن، «ایستادن روی شانه های غول ها» خیلی ارزون تره. برخی حامیان نرم افزار آزاد معتقدند که کد منبع اکثر برنامه ها باید برای هر کسی که ازشون استفاده می کنه
، به شکلی که آزادی هاشون رو محترم بشمره، در دسترس باشه. مقاله اصلی: مدیریت حقوق دیجیتال. با ظهور نرم افزارهای مدیریت حقوق دیجیتال، مسائل جدیدی درباره اخلاقی بودن دور زدن این سیستم ها مطرح شده است. برخی از حامیان هک کردن DRM معتقدند که این افراد از حقوق کاربران دفاع می کنند؛ برای مثال، این امکان را فراهم می کنند که افراد نابینا بتوانند از فایل های PDF کتاب های صوتی بسازند، یا افرادی که موسیقی را به صورت قانونی خریداری کرده اند، بتوانند آن را روی سی دی رایت کنند یا به کامپیوتر جدیدی منتقل کنند. در مقابل، عده ای دیگر این اقدامات را صرفاً نقض حقوق دارندگان مالکیت معنوی می دانند که راه را برای استفاده بدون جبران از رسانه های دارای کپی رایت باز می کند. یکی دیگر از مسائل اخلاقی مرتبط با DRM به تأثیر این سیستم ها بر مقررات استفاده منصفانه (fair use) در قوانین کپی رایت مربوط می شود. این سیستم ها به ارائه دهندگان محتوا اجازه Reddit می توانند انتخاب کنند که چه کسی قادر به مشاهده یا گوش دادن به محتوای آنهاست، و این امکان تبعیض علیه گروه های خاصی را فراهم می کند. علاوه بر این، سطح کنترلی که این سیستم ها به ارائه دهندگان م
حتوا می دهند، می تواند به نقض حریم خصوصی کاربران منجر شود، زیرا این سیستم ها قادرند اطلاعات شخصی و فعالیت های کاربرانی که به محتوای آنها دسترسی دارند را رصد کنند. در ایالات متحده، قانون حق کپی رایت دیجیتال هزاره (DMCA) این جنبه از فناوری DRM را تقویت می کند، به ویژه در نحوه کنترل جریان اطلاعات توسط ارائه دهندگان محتوا. هرگونه برنامه یا فناوری که سعی در دور زدن کنترل های DRM داشته باشد، ناقض یکی از مفاد این قانون (بخش ۱۲۰۱) محسوب می شود. دسترسی، سانسور و فیلترینگ. دسترسی، سانسور و فیلترینگ مسائل اخلاقی متعددی را در حوزه اخلاق سایبری مطرح می کنند که شاخه های مختلفی دارند. پرسش های زیادی به وجود آمده اند که همچنان درک ما از حریم خصوصی، امنیت و مشارکت در جامعه را به چالش می کشند. طی قرن ها، سازوکارهایی به نام حفاظت و امنیت ایجاد شده اند. امروزه این سازوکارها به شکل نرم افزارهایی هستند که دامنه ها و محتواها را فیلتر می کنند تا به راحتی قابل دسترسی یا دریافت نباشند، مگر با روش های پیچیده دور زدن، یا در سطح شخصی و تجاری از طریق نرم افزارهای رایگان یا نرم افزارهای کنترل محتوا. سانسور و فیلترینگ اینترنت برای کنترل یا
سرکوب انتشار یا دسترسی به اطلاعات استفاده می شوند. مسائل حقوقی مرتبط با این موضوع شبیه به سانسور و فیلترینگ در دنیای آفلاین هستند. همان استدلال هایی که درباره سانسور و فیلترینگ آفلاین مطرح می شوند، در مورد سانسور و فیلترینگ آنلاین نیز صدق می کنند: آیا افراد با دسترسی آزاد به اطلاعات وضعیت بهتری دارند، یا باید از آنچه توسط یک نهاد حاکمیتی مضر، ناشایست یا غیرقانونی تلقی می شود، محافظت شوند؟ نگرانی از دسترسی کودکان و نوجوانان به اینترنت بخش بزرگی از این دغدغه ها را تشکیل می دهد و گروه های مدافع آنلاین متعددی برای افزایش آگاهی و کنترل دسترسی کودکان به اینترنت شکل گرفته اند. سانسور و فیلترینگ در مقیاس های کوچک تا بزرگ رخ می دهند؛ از شرکتی که دسترسی کارکنانش به فضای سایبری را با مسدود کردن وب سایت های خاصی که صرفاً برای استفاده شخصی تلقی شده و به بهره وری آسیب می زنند، محدود می کند، تا مقیاس بزرگ تری که در آن یک دولت فایروال های عظیمی ایجاد می کند تا دسترسی به اطلاعات خاصی که اغلب از خارج از کشور در دسترس است را برای شهروندان و افراد داخل مرزهایش سانسور و فیلتر کند. یکی از معروف ترین نمونه های کنترل دسترسی توسط یک
کشور، پروژه سپر طلایی، که به دیوار آتش بزرگ چین نیز معروف است، یک پروژه سانسور و نظارت است که توسط جمهوری خلق چین راه اندازی و اداره می شود. نمونه دیگر، پرونده سال ۲۰۰۰ اتحادیه علیه نژادپرستی و یهودستیزی (LICRA) و اتحادیه دانشجویان یهودی فرانسه علیه یاهو! آمریکا و یاهو! فرانسه است. در این پرونده، دادگاه فرانسه اعلام کرد که «دسترسی کاربران اینترنتی فرانسوی به وب سایت حراجی که اشیای نازی را عرضه می کرد، نقض قوانین فرانسه و توهین به 'حافظه جمعی' این کشور بود و نمایش ساده چنین اشیایی (مثلاً نمایش یونیفرم ها، نشان ها یا نمادهایی شبیه به آنچه نازی ها استفاده می کردند) در فرانسه نقض ماده R645-1 قانون کیفری است و به همین دلیل تهدیدی برای نظم عمومی داخلی محسوب می شود.» از زمان این حکم قضایی، بسیاری از وب سایت ها باید قوانین کشورهایی که در آنها قابل دسترسی هستند را رعایت کنند. مقاله اصلی: آزادی اطلاعات. آزادی اطلاعات، که شامل آزادی بیان و همچنین آزادی جستجو، کسب و انتقال اطلاعات می شود، این پرسش را مطرح می کند که چه کسی یا چه چیزی در فضای سایبری صلاحیت قانون گذاری دارد. حق آزادی اطلاعات معمولاً بسته به کشور، جامعه و فر
هنگ مربوطه با محدودیت هایی مواجه است. به طور کلی، سه دیدگاه درباره این موضوع در ارتباط با اینترنت وجود دارد. دیدگاه اول این است که اینترنت نوعی رسانه است که توسط شهروندان دولت ها تولید و استفاده می شود و بنابراین باید توسط هر دولت در محدوده صلاحیت خود تنظیم شود. دیدگاه دوم معتقد است که «دولت های جهان صنعتی... هیچ حاکمیتی [بر اینترنت] ندارند... ما دولت منتخبی نداریم و بعید است که داشته باشیم... شما هیچ حق اخلاقی برای حکمرانی بر ما ندارید و هیچ روش اجرایی ای که واقعاً از آن بترسیم در اختیار ندارید.» دیدگاه سوم بر این باور است که اینترنت فراتر از مرزهای ملموس مانند مرزهای کشورها عمل می کند و بنابراین باید به یک نهاد بین المللی اختیار داده شود، زیرا آنچه در یک کشور قانونی است ممکن است در کشور دیگر غیرقانونی باشد. مقاله اصلی: شکاف دیجیتال. یکی از مسائل خاص مرتبط با اخلاقیات آزادی اطلاعات، مفهومی به نام شکاف دیجیتال است. این اصطلاح به شکاف اجتماعی-اقتصادی نابرابر بین افرادی اشاره دارد که به فناوری های دیجیتال و اطلاعاتی، مانند فضای سایبری، دسترسی دارند و افرادی که دسترسی محدود یا هیچ دسترسی ای ندارند. این شکاف دستر
سی بین کشورها یا مناطق مختلف جهان به عنوان شکاف دیجیتال جهانی شناخته می شود. جنسیت و پورنوگرافی. مسائل مرتبط با جنسیت، از جمله گرایش جنسی، خیانت، رابطه جنسی با یا بین افراد زیر سن قانونی، نمایش عمومی و پورنوگرافی، همیشه مناقشات اخلاقی را برانگیخته اند. این مسائل به درجات مختلف در فضای آنلاین نیز منعکس شده اند. از نظر تأثیرگذاری، توسعه تاریخی صنعت پورنوگرافی آنلاین و محتوای تولیدشده توسط کاربران مورد مطالعه پژوهشگران رسانه قرار گرفته است. یکی از بزرگ ترین مناقشات سایبری در مورد تنظیم، توزیع و دسترسی به پورنوگرافی آنلاین است. مواد پورنوگرافی سنگین معمولاً توسط دولت ها با قوانینی کنترل می شود که سن مجاز برای دسترسی به آن و اشکال قابل قبول یا غیرقابل قبول را تعیین می کنند. در دسترس بودن پورنوگرافی آنلاین، مسئله صلاحیت را به چالش می کشد و مشکل تنظیم را مطرح می کند، به ویژه در مورد پورنوگرافی کودکان، که در اکثر کشورها غیرقانونی است، و همچنین پورنوگرافی شامل خشونت یا حیوانات، که در بسیاری از کشورها محدود شده است. مقاله اصلی: قمار آنلاین. قمار اغلب موضوع مناقشات اخلاقی است، زیرا برخی آن را ذاتاً نادرست می دانند و از
ممنوعیت یا کنترل آن حمایت می کنند، در حالی که دیگران معتقدند هیچ محدودیت قانونی نباید وجود داشته باشد. «بین این دو دیدگاه افراطی، نظرات متعددی درباره انواع قماری که دولت باید اجازه دهد و مکان هایی که این فعالیت باید در آن ها انجام شود، وجود دارد. بحث درباره قمار، سیاست گذاران عمومی را وادار می کند تا با مسائلی متنوع مانند اعتیاد، حقوق قبایل، مالیات، زندگی سالمندان، ورزش های حرفه ای و دانشگاهی، جرایم سازمان یافته، عصب شناسی، خودکشی، طلاق و مذهب روبرو شوند.» به دلیل ماهیت مناقشه برانگیز قمار، این فعالیت در سطوح محلی یا ملی یا ممنوع است یا به شدت کنترل می شود. دسترسی پذیری اینترنت و توانایی آن در عبور از مرزهای جغرافیایی منجر به قمار آنلاین غیرقانونی، اغلب در قالب عملیات های برون مرزی، شده است. طی سال ها، قمار آنلاین، چه قانونی و چه غیرقانونی، به طور تصاعدی رشد کرده و این امر تنظیم آن را دشوار کرده است. این رشد عظیم حتی جایگاه اخلاقی قمار آنلاین را برای برخی زیر سؤال برده است. در آموزش. در محیط های آموزشی، نگرانی های خاصی در حوزه اخلاق سایبری وجود دارد: سرقت ادبی یا دیگر اشکال تصاحب مالکیت فکری، آزار سایبری و سا
یر فعالیت های مضر، و همچنین دسترسی به محتوای نامناسب مانند کلید آزمون ها. مسئله دیگری نیز وجود دارد که به استفاده از مطالبی در کلاس درس مربوط می شود که برای مخاطبان دیگری در پلتفرم های رسانه های اجتماعی تولید شده اند و نویسندگان آن ها اجازه استفاده در کلاس را نداده اند. موضوع دیگر، اصالت و دقت محتوای آنلاین مورد استفاده برای یادگیری است. با این حال، از سوی دیگر، برخی افراد تنها در شرایط ناشناس احساس راحتی می کنند تا خود را بیان کنند، جایی که همکاری واقعی رخ می دهد. آزار سایبری. آزار سایبری زمانی رخ می دهد که «دانش آموزی توسط دانش آموز دیگری تهدید، تحقیر، آزار، شرمنده یا هدف قرار گیرد» [31]. این پدیده بسیاری از مسائل مرتبط با آزار سنتی را در بر می گیرد، اما فراتر از «حیاط مدرسه» گسترش می یابد [31]. آزار سایبری در «وب سایت ها یا شبکه های اجتماعی، یا از طریق ایمیل، پیامک یا پیام رسانی فوری» انجام می شود [32]. این نوع آزار با افزایش استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات تکامل یافته است [31]. همچنین، برخلاف شکل های سنتی آزار، می تواند قربانی را 24 ساعت شبانه روز و 7 روز هفته، حتی در مکان هایی خارج از محدوده های معم
ول آزار، تحت تأثیر قرار دهد [32]. موضوع آزار و اذیت سایبری (سایبراستالکینگ)، که به معنای «استفاده از ارتباطات الکترونیکی برای آزار یا تهدید کسی با آسیب جسمی» است [33]، گاهی به جای آزار سایبری به کار برده می شود. با این حال، سایبراستالکینگ یکی از اشکال آزار سایبری است [34]. در ایالات متحده، سایبراستالکینگ طبق قانون خشونت علیه زنان مصوب سال 2005 جرم فدرال محسوب می شود. این قانون در سال 2013 اصلاح شد تا شامل آزار و اذیت از طریق اینترنت و تلفن نیز شود و مجازات هایی تا پنج سال زندان و جریمه 250,000 دلاری را در بر گیرد [35]. بنیاد نظارت بر اینترنت مستقر در بریتانیا در سپتامبر 2023 گزارش داد که اخاذی جنسی (سکستورشن) در حال افزایش است و آمار مربوط به نیمه اول سال 2023 «در مقایسه با کل سال 2022 به میزان 257 درصد افزایش یافته است» [36]. به طور مشابه، اداره تحقیقات فدرال آمریکا (FBI) در ژانویه 2024 گزارش داد که در بازه زمانی اکتبر 2022 تا مارس 2023، موارد اخاذی جنسی «حداقل 20 درصد» نسبت به دوره مشابه سال قبل افزایش یافته است. بین اکتبر 2021 تا مارس 2023، 12,600 قربانی ثبت شده و 20 مورد خودکشی مرتبط با اخاذی جنسی گزارش ش
ده است [37]. قربانیان اخاذی جنسی اغلب پسران جوان هستند [36][37]. سازمان های مرتبط. سازمان های زیر از جمله نهادهای برجسته ای هستند که در مناقشات مربوط به اخلاق سایبری نقش قابل توجهی دارند: کدهای اخلاقی در حوزه محاسبات. چهار نمونه برجسته از کدهای اخلاقی برای متخصصان فناوری اطلاعات در زیر ذکر شده اند: کد شیوه های منصفانه اطلاعات کد شیوه های منصفانه اطلاعات [40] بر اساس پنج اصل تنظیم شده است که الزامات سیستم های نگهداری سوابق را مشخص می کنند. این الزامات در سال 1973 توسط وزارت بهداشت، آموزش و پرورش و رفاه ایالات متحده اجرا شدند: RFC 1087 در ژانویه 1989، هیئت معماری اینترنت (IAB) در سندی به نام RFC 1087 با عنوان «اخلاق و اینترنت»، فعالیت هایی را غیراخلاقی و غیرقابل قبول تعریف کرد که: [42] این سند نقش دولت و کاربران را تعریف کرد [43]. با این حال، این اصول به عنوان تلاشی برای حفاظت از سرمایه گذاری دولت ایالات متحده در زیرساخت های اینترنت تلقی شدند [44]. مقاله اصلی: ده فرمان اخلاق کامپیوتری. در سال 1992، رامون سی. بارکوین مجموعه ای از اصول را بر اساس سند RFC 1087 هیئت معماری اینترنت تدوین کرد که با عنوان «در جستجوی '
ده فرمان' برای اخلاق کامپیوتری» منتشر شد [43]. این اصول در سال 1992 [45] (یا 1996 [46]) توسط مؤسسه اخلاق کامپیوتری، یک سازمان غیرانتفاعی که مأموریت آن پیشبرد فناوری از طریق روش های اخلاقی است، منتشر شدند. این اصول شامل قوانین زیر هستند [47][46]: کنسرسیوم بین المللی صدور گواهینامه امنیت سیستم های اطلاعاتی، که به نام (ISC)² شناخته می شود، یک انجمن حرفه ای است که هدف آن الهام بخشی به جهانی سایبری امن و ایمن است [48]. این انجمن کد اخلاقی خاص خود را تدوین کرده است. این کد بر اساس چهار اصل اساسی و تحت یک مقدمه کلی تنظیم شده است [49]: مقدمه کد اخلاقی:. ایمنی و رفاه جامعه، خیر عمومی، وظیفه ما نسبت به کارفرمایان و وظیفه نسبت به یکدیگر، ایجاب می کند که به بالاترین استانداردهای اخلاقی رفتار پایبند باشیم و نشان دهیم که به آن ها پایبند هستیم. ملاحظات اخلاقی در فناوری های نوظهور. پیش بینی تمامی پیامدهای اخلاقی احتمالی ناشی از فناوری های جدید یا نوظهور غیرممکن است، اما توجه به ملاحظات اخلاقی در مراحل اولیه پژوهش و توسعه (R&amp;D) چرخه عمر یک سیستم یا فناوری می تواند به اطمینان از توسعه فناوری هایی کمک کند که با استانداردهای
اخلاقی همخوانی دارند [50][51]. پژوهشگران روش های متعددی، از جمله چارچوب ها و چک لیست ها، برای انجام ارزیابی های تأثیر اخلاقی بر فناوری های در حال توسعه پیشنهاد کرده اند [50][51][52]. هدف این ارزیابی ها شناسایی سناریوهای اخلاقی احتمالی پیش از استقرار و پذیرش یک فناوری نوظهور است [50]. نتایج این ارزیابی ها امکان کاهش ریسک های اخلاقی بالقوه را فراهم می کند و در نهایت به حفظ استانداردهای اخلاقی با تکامل فناوری کمک می کند [53]. علاوه بر این، همپوشانی اخلاق و امنیت سایبری شرایط پیچیده ای را آشکار می کند. حفاظت از زیرساخت های حیاتی و داده های خصوصی اغلب با نگرانی هایی درباره حریم خصوصی در تعارض است [9]. تصمیم گیری درباره اقدامات امنیتی باید تعادلی بین حفاظت از منافع ملی و حفظ آزادی های مدنی برقرار کند [54]. نگرانی های اخلاقی در مواجهه با تفاوت های موجود در عملکردهای امنیت سایبری بین بخش های دولتی و خصوصی نقش کلیدی دارند [55]. با وجود تلاش ها برای بهبود بودجه و همکاری، چالش هایی در شناسایی و توقف تهدیدات سایبری، به ویژه در نهادهای دولتی، همچنان باقی است [55]. این موضوع نیاز به رهنمودهای اخلاقی شفاف برای هدایت تصمیم
گیری های مرتبط با امنیت سایبری را نشان می دهد.
دنیس فرمن (; – ) از مدیران اجرایی اسکاتلند بود و مدت ها با آی تی وی گرانادا و سازمان های خیریه و دولتی هنر ارتباط داشت.
کورک چی (به لاتین: Kürəkçi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یاردیملی واقع شده است. کورک چی ۱۸۵۱ نفر جمعیت دارد.
طاهر توفیق (به کُردی: تایه ر تۆفیق) (زاده ۱۳۰۱ در کوی سنجق – درگذشته ۱۳۶۶) موسیقی دان و خواننده کُرد اهل عراق بود. زندگی. طاهر توفیق در شهر کوی سنجق در نزدیکی اربیل، در کردستان عراق به دنیا آمد. او به گفته خودش در دوره دبستان و سن پایین شروع به خواندن کرد. شهرت طاهر توفیق به ترانه "شیرین ب­هاره" بازمی گردد که بر روی شعری از ابراهیم احمد ساخته شده است. این شعر شامل ۱۵ رباعی است. در آن دوران مسئولین حکومتی بعث بارها از او خواستند که این ترانه را در برنامه هایش اجرا نکند، اما طاهر توفیق برنامه هایش را با این ترانه آغاز می کرد و یا حسن ختام برنامه هایش همین ترانه بود. طاهر توفیق از استادان بی بدیل مقام خوانی کُردی بود. شعرهایش را از منابع شعری شاعران بزرگی همچون حاجی قادر کویی، نالی، کُردی، صانعی، وفایی، مولوی کرد، احمد مختار جاف، دلدار، گوران، ابراهیم احمد، هژار، هیمن، شیخ رضا و ... انتخاب می کرد. طاهر توفیق همچنین از اشعار فولکور و اشعار خودش نیز استفاده کرده است. کتاب. مجموعه اشعار ترانه های خوانده شده توسط طاهر توفیق توسط کریم شاه رضا گردآوری شده و در سال ۱۳۹۵ با عنوان «گولی سه ربه ستی» (به فارسی: گُل آزادی)
توسط انتشارات آمیار منتشر شده است.
عاشقانه شماره ۹ فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی دیل لانر است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیت داناوان، ساندرا بولاک، دیل میدکیف، ماری مارا، هیلاری بی اسمیت، آن بنکرافت، دیلن بیکر، بلیک کلارک و آدریان پل ایفای نقش کرده اند.
چه کسی به پاتاکانگو شلیک کرد؟ فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی رابرت بروکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساندرا بولاک، دیوید نایت، کوین اتو، آرون اینگرام، براد رندال و الیسون جنی ایفای نقش کرده اند.
زین الدین پایین (به لاتین: Aşağı Zeynəddin) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق داش واقع شده است. این روستا ۱۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
درگیری ۲۰۲۰–۲۰۲۱ چین و هند () بخشی از یک درگیری ادامه دار میان نظامیان هند و چین در منطقه مرزی لداخ بود که از ۵ مه ۲۰۲۰ جریان داشت، این منطقه در شمال ایالت جامو و کشمیر در خط کنترل واقعی قرار دارد و در یک درگیری سخت و مبارزه تن به تن دست کم ۲۰ سرباز هندی کشته شدند.
حقوق بشر در فضای سایبری یک حوزهٔ نسبتاً جدید و ناشناخته در قانون می باشد. شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد اظهار داشته است که آزادی بیان و اطلاعات موضوع ماده ۱9 (2) میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی شامل آزادی دریافت و برقراری اطلاعات، ایده ها و عقاید از طریق اینترنت می باشد. بند مهم ماده (۳)۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی است که مقرر می دارد: اعمال حق مقرر در بند دو این ماده وظایف و مسئولیتهای خاصی را به همراه دارد؛ بنابراین ممکن است تحت محدودیت های خاصی قرار بگیرد، اما این موارد فقط به گونه ای است که طبق قانون تنظیم شده و ضروری هستند: (الف) برای احترام به حقوق یا اعتبار دیگران. (ب) برای حمایت از امنیت ملی یا نظم عمومی، یا سلامت عمومی و اخلاق. حقوق بشر در اخلاق سایبری اظهار داشته است که «همان حقوقی که مردم به صورت آفلاین دارند نیز باید بصورت آنلاین محافظت شوند» (به ویژه، آزادی بیان)&lt;ref name="UN Doc A/HRC/RES/20/8 (2012), para1"&gt;&lt;/ref&gt;. این موضوع بسیار مورد توجه قرار گرفته است که این آزادی اطلاعات باید با سایر حقوق متعادل باشد. اکنون این سؤال مطرح می شود که آیا انتظارات مردم از حقوق بشر در ف
ضای مجازی متفاوت است. حریم خصوصی. حریم خصوصی شامل آزادی اطلاعات و بیان در اینترنت از یک طرف و امنیت و حفظ حریم خصوصی در فضای مجازی از طرف دیگر است. در زمینه فضای مجازی، حریم خصوصی به معنای استفاده از اینترنت به عنوان ابزاری خدماتی برای اهداف خصوصی است بدون ترس از دسترسی اشخاص ثالث به داده های کاربر به روش های مختلف بدون رضایت خود فرد. حق آزادی شامل حق بیان است و در چندین معاهدهٔ بین المللی بیان شده است. [۴]: ۳ حق آزادی شامل دریافت و انتقال اطلاعات و ایده ها و عقاید بدون دخالت دولت است. این همچنین شامل حق بیان در هر رسانه ای از جمله تبادل ایده ها و افکار از طریق سیستم عامل های اینترنتی یا شبکه های اجتماعی می شود.آزادی به معنای حق بیان سیاسی است به ویژه هنگامی که مسائل با اهمیت عمومی را مطرح می کند. بیشتر کشورهای دموکراتیک نصب اینترنت را به منظور پیشبرد اهداف اقتصادی و ارتباطی توسعه می دهند؛ بنابراین، در بیان سیاسی از اینترنت حمایت می شود. برخی دولت ها به طور فعال برای محافظت از داده های شهروندان در اینترنت حرکت می کنند. اما، این توافق نامه های بین دولتی می تواند منجر به سوء استفاده از داده های خصوصی شود، که به
نوبه خود می تواند بسیاری از آزادی های اساسی دیگر و حقوق اساسی بشر را تحت تأثیر قرار دهد. حاکمیت در فضای مجازی. آنجا میر، دانشمند علوم سیاسی آلمان می گوید فضای سایبری بیش از هر کشور دیگری در جهان پناهنده است، اما بدون هیچ دولت، نهادهای مقننه، اجرای قانون یا هر نوع قانون اساسی دیگر وجود دارد. بدون این سازوکارها در حفاظت و بهره مندی از حقوق شهروندان مشکلی بوجود آمده است. استانداردهای استفاده از فضای مجازی و اینترنت توسط دولت های ملی قابل اجرا است اما معمولاً در انجام این کار ناکام هستند. مشکل این است که قدرت های دولتی و مکانیسم های اجرای آنها از مرزهای کشور فراتر نمی رود. از آنجا که فضای مجازی هیچ مرزی ندارد، روشها و ابزارهای اداره آن هنوز مشخص نیست. این منجر به مشکلات می شود که در آن کسانی که مایل به ارتکاب جرایم هستند عبور از مرزها را از طریق وب آسانتر می کنند، زیرا مشخص نیست که حوزه قضایی در کجا قرار دارد. اگر رژیم حاکمیت به وجود آمده باشد، به احتمال زیاد شامل چندین ذی نفع و بازیگر از جمله بازیگران ملی، بین المللی و خصوصی مانند نمایندگان شرکت ها، شبکه های اجتماعی، سازمان های غیردولتی و همچنین افراد خواهد بود
نظرآباد روستایی در دهستان پشتکوه بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰ نفر (۷خانوار) بوده است.
نظرآباد روستایی در دهستان افرینه بخش معمولان شهرستان پلدختر استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده است.
زین الدین بالا (به لاتین: Yuxarı Zeynəddin) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق داش واقع شده است.
موودوت (به لاتین: Mövdüt) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق داش واقع شده است.
ابراهیم حاجی لی (به لاتین: İbrahimhacılı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. این روستا ۳۸۳۸ نفر جمعیت دارد.
فرمان همچنین به عنوان گناه خوار نیز شناخته می شود، یک فیلم آمریکایی-آلمانی در ژانر فیلم ترسناک و معمایی به کارگردانی و نویسندگی برایان هالگلند، با بازی هیث لجر، بنو فورمان، مارک ادی، و شانین سوسامون محصول سال ۲۰۰۳ میلادی است. این فیلم دومین همکاری هالگلند با لجر، ادی و سوسامون بعد از فیلم "داستان یک شوالیه" (۲۰۰۱) است. داستان. کشیشی جوان به رم فرستاده می شود تا در مورد مرگ مشکوک رهبر فرقه خود تحقیق کند.
تعامل پذیری معنایی یا هم کنش پذیری معنایی به معنی توانایی سامانه های رایانه ای برای مبادله کردن داده، همراه با معنای مشترک و غیر مبهم است. تعامل پذیری معنایی یک نیازمندی برای امکان پذیرکردن منطق، استنباط، اکتشاف دانش، و همبست کردن (فدراسیون سازی) داده بین سامانه های اطلاعاتی است. تعامل پذیری معنایی علاوه بر بسته بندی داده (یا نحو)، به صورت همزمان با انتقال معنا با داده (معناشناسی) هم مرتبط است. دومی از طریق اضافه کردن داده مرتبط با داده (فراداده)، انجام می شود که هر عنصر داده را به یک دایره واژه مشترک و کنترل شده پیوند می دهد. معنای داده همراه با خود داده منتقل می شود، این معنا در یک «بسته اطلاعاتی» خود توصیف گر قرار دارد که مستقل از هر سامانه اطلاعاتی است. برای ایجاد پایه و توانایی تفسبر، استنتاج، و منطق ماشینی، نیاز به یک دایره واژه مشترک است که پیوندهایی به یک هستی شناسی دارد. تعامل پذیری نحوی یک پیش نیاز برای تعامل پذیری معنایی است. تعامل پذیری نحوی به بسته بندی و سازوکارهای انتقال داده اشاره می کند. در زمینه مراقبت سلامت، برای بیش از سی سال از NHL استفاده می شد، (NHL قبل از فناوری های وب و اینترنت ارائه
شد) و از نویسه پایپ (|) به عنوان جداکننده استفاده می کرد. استاندارد فعلی در اینترنت برای نشان گذاری اسناد XML می باشد، که برای جداسازی داده از "&lt;&gt;" استفاده می کند. جداسازهای داده برای هیچ معنای جداگانه ای برای داده ندارند، غیر از آنکه به داده ساختار می دهند. اگر از یک لغت نامه داده برای ترجمه محتوای جداسازها استفاده نشود، خود داده بدون معنی باقی می ماند. درحالیکه تلاش های زیادی برای ساخت دیکشنری داده و ساخت مدل های اطلاعاتی برای همبسته شدن با این سازوکارهای بسته بندی داده وجود دارد، هیچ کدام از این تلاش ها برای پیاده سازی عملیاتی نبوده اند. نتیجهٔ این تلاش ها فقط «پیابندسازی» داده را یک کار همیشگی کرده است، و ناتوانی برای انتقال داده همراه با معنا را یک عمل همیشگی ساخته است. از زمان معرفی مفهوم وب معنایی توسط تیم برنرز-لی در سال ۱۹۹۹، استانداردهای ائتلاف وب جهان گستر (W3C) توجه فزاینده ای به تهیهٔ امکانات تبادل داده معنایی در مقیاس وب، همبست کردن (فدراسیون سازی) و امکانات استنتاج کرده اند. تعامل پذیری معنایی به عنوان تابعی از تعامل پذیری نحوی. تعامل پذیری نحوی که مثلاً توسط استاندارهای XML یا SQL تهیه ش