Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آن منطقه از لحاظ منابع غنی بود، اما حتی خانواده های کشاورز خودکفا هم که اکثریت جامعه را تکیل می دادند، به منظور دستیابی به لوازم ضروری مجبور به شرکت در مبادلات بودند (این لوازم ضروری شامل بعضی از ابزار سفالی، برنزی و مسی، نمک و ماهی وارداتی برای مناطق جزیره ای بود). با متخصص شدن صنعتگران در شهرهای کوچک و رشد شهرها، نیاز به تجارت هم افزایش یافت. شهرهای تیکال و ال میرادور از جمله این شهرها هستند. به ویژه تیکال که دارای جمعیتی در حدود ۶۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰۰ نفر است و این بدان معنی است که نیاز به تهیهٔ غذا و دیگر کالاها را از ۱۰۰ کیلومتر دورتر داشته است. به دلیل اندازهٔ این شهرها، آنها به نظارت بیشتری از طرف فرمانرواها نیاز داشتند. در نتیجه، رشد تجارت و بزرگ شدن شهرها به فرمانرواها قدرت بیشتری برای تسلط بر قلمرو و شهروندانشان داد. اما فقط شهرهای مرکزی فرمانروایی رشد نکردند. به دلیل افزایش حجم ترافیک در شهرهای کوچک تری که در امتداد راه های تجاری بودند، این شهرهای دورافتاده هم رشد کردند. در طول دورهٔ دوره پساکلاسیک میزان رشدشان منسجم بود. بر اساس شواهدی که در چند دههٔ گذشته کشف شد، به نظر می رسد که تجارت در بین مایا توسع
ه یافته بود. مصنوعاتی که با کمک هزینه از بنیاد ملی علوم، انجمن جغرافیایی ملی و دانشگاه هوارد انجام شده است نشان می دهدند که سنگ های سخت و بسیاری دیگر از کالاها، مسیرهای طولانی را طی کرده اند (علیرغم ناکارآمدی جابجایی کالاها بدون حیوان باربر معروف). آپر کویتزال در سراسر منطقه مایا وجود دارد. کالاهایی که مسیرهای طولانی را برای رسیدن به فرمانروایی طی کردند شامل: نمک، مانتوی پنبه ای، برده ها، پر کتزال، سنگ چخماق، سنگ آتشزنه، ابسیدین، یشم، صدف رنگی، عسل، کاکائو، ابزار مسی و زینتی بودند. به دلیل نبود ماشین های چرخدار و استفاده از چهارپایان، این کالاها از طریق دریا به منطقهٔ مایا می رسیدند. به دلیل اینکه مایا (سرخپوست ها) در تولید و توزیع مجموعهٔ وسیعی از کالاها مهارت داشتند، بر پایهٔ تجارت در سرتاسر آمریکای میانه، یک سبک زندگی را ایجاد کردند که بین بسیاری از گروه های متفاوت مردمی رواج یافت. گفته می شود، به دلیل اینکه مردم مایا تاجران ماهری بودند، شاید از خشم فرمانروایی در حال توسعهٔ ازتک خودشان را نادیده گرفتند. به این دلیل که مایاها قادر به تولید و تجارت انواع مختلفی از کالاهای اساسی بودند سرخپوست های ازتک قدرشان
را دانستند و به همین دلیل، اتک ها نیاز به شکست مایاها را احساس نکردند. کالاها ی اساسی. با رشد تجارت در دورهٔ پست کلاسیک، تقاضا برای کالاهای اساسی هم افزایش یافت. بسیاری از این کالاها در کارگاه های بزرگ تخصصی در اطراف فرمانروایی که شبیه کارخانه بودند تولید می شدند و سپس به دلیل ضعیف بودن جاده ها و سنگینی بار، عمدتاً از طریق دریا به جاهای دیگر منتقل می شدند. برخی از این کالاها شامل، سرامیک های خوب، ابزار سنگی، کاغذ، یشم، سنگ آتشزنه، پرهای کویتزال، دانه های کاکائو، ابسیدین، مس، برنز و نمک بودند. عمدتاً، بخش وسیعی از جامعه از کالاهای اساسی تر از جمله ابزار سنگی، نمک، دانهٔ کاکائو، ماهی و کالاهای تولیدی مثل کتاب و سرامیک و اقلام چوبی استفاده می کردند. اما بعضی دیگر کالاها از جمله طلا، یشم، مس، ابسیدین و دیگر مواد خام، جز کالاهایی بودند که فرمانروایان و طبقهٔ اشرافی از آنها برای به رخ کشیدن قدرتشان استفاده می کردند. نمک. شاید نمک مهم ترین کالا از میان این کالاهای اساسی بوده باشد. نمک نه تنها بخش مهمی از رژیم غذایی مایاها بود بلکه نقش مهمی در نگهداری غذا ایفا می کرد. مایاها با پوشاندن گوشت و دیگر اقلام خوراکی با نمک
، می توانستند آنها را خشک کنند جلوی فاسد شدنشان را بگیرند. نمک عمدتاً در نزدیکی اقیانوس ها و با خشک کردن بخش هایی از شوره زارهای آب دریا تولید می شد. پس از خشک شدن شوره زارها، می توانستند نمک را جمع آوری کرده و به سراسر فرمانروایی انتقال دهند. یوکاتان بزرگترین تولید کنندهٔ نمک در آمریکای میانه بود که مردم آنجا متخصص جمع آوری نمک بودند و امتیاز انحصاری کل صنعت نمک را از آن خود کردند. اگرچه چندین جزیرهٔ دیگر که چاه نمک داشتند هم وجود داشت اما مردم یوکاتان به این دلیل توانستند امتیاز انحصاری صنعت نمک را بگیرند که نمک دریا با ارزش ترین و پرتقاضاترین نمک در فرمانروایی مایان بود.. برآورد شده است که جمعیت ۴۵۰۰۰ نفری تیکال در ابتدای دورهٔ کلاسیک، چیزی در حدود ۱۳۱٫۴ تن نمک در سال مصرف می کردند. نه تنها در رژیم غذایی، بلکه به عنوان یک نگهدارنده مورد نیاز است. از نمک در اهداف دارویی و سنتی هم استفاده می شد. هم چنین، باور بر این است که نمک در طول زایمان و مرگ هم بکار می رفته است. یک قابله، در زمان تولد نوزاد به والدینش نمک پیشکش می کرد و پس از مرگ یکی از اعضای خانواده، محلول نمک را در کل خانه می پاشیدند. سربازان جنگ اغلب
زره به تن می کردند که شامل ژاکت های کوتاه نخی بود که در آن نمک سنگی چپانده بودند، چیزی شبیه به ژاکت های پروازی مدرن و نوارهای محکم چرمی یا پارچه ای بر روی ساعد و ساق پا. زره نخی از هر محافظ دیگری کارآمدتر است. سه منبع عمده نمک برای سایتهای پتن لولندز مایا، اقیانوس آرام، سواحل کارائیب و Salinas de los Nueve Cerros در رودخانه چیکسوی در ارتفاعات آلتا وراپاز در گواتمالا، جایی که نمک از آب نمک بدست می آید، شناسایی شده است. چشمه هایی که از گنبد نمکی سرازیر می شوند، جالب اینکه رنگ آن سیاه است، تخمین زده می شود سالانه ۲۰۰۰ تن تولید شود منابع داخلی دیگری مانند San Mateo Ixtatán در Huehuetenango و Sacapulas در Quiché نیز مستند شده و همچنان مورد استفاده قرار می گیرند. نمک در ظروف یکبار مصرف قلع شور و پختن نمک مانند آنهایی که هنوز در Sacapulas و San Mateo Ixtatán، گواتمالا استفاده می شود، به دست آمد که نه تنها آب را تبخیر می کرد، بلکه باعث ایجاد بلوک های نمک می شد، بنابراین ظرف یکبار مصرف بود. در منطقه اقیانوس آرام، از سکوها برای بدست آوردن نمک خشک در برابر آفتاب استفاده شده است، در نزدیکی لا بلانکا چنین سکوهایی حدود ۱۰
۰۰ سال پیش از میلاد ثبت شده است و شاید قدیمی ترین آنها در Mesoamerica باشد. همان طور که در Nueve Cerros توسط اندروز و دیلون ثابت شده است، هر دو روش در تولید نمک استفاده شده است. پس از آن نمک با استفاده از مسیرهای رودخانه مانند Chixoy، که هنگام تلاقی با رودخانه Pasion در نزدیکی Altar de Sacrificios , Usumacinta را تشکیل می دهد ، منتقل شد. کاکائو. در منطقهٔ مایا از شکلات برای تهیهٔ سس و نوشیدنی استفاده می شد و چون عمدتاً در زمین های پست رشد می کرد، اغلب آن را به مناطق کوهستانی حمل می کردند. شکلات، تاریخ طولانی و جالبی در آمریکای لاتین دارد. از همان ابتدای شروع فرهنگ آمریکای لاتین در حدود ۳۵۰۰ سال پیش، این محصول با تجارت راه دور و لوکس مرتبط بوده است. سواحل اقیانوس آرام در گواتمالا که به عنوان منبع اصلی فرهنگ سرخپوستان اولمکی در نظر گرفته می شد، منطقهٔ مهمی برای کشت کاکائو بود و باقی ماند. مایا، قرن ها پیش از ورود اسپانیایی ها، دانش کاکائو را از طریق داستان های شفاهی، روی یشم و ابسیدین به عنوان کار سنگی، سفال و بافتنی و اسناد رنگی که از کاکائو تعریف کرده و استفادهٔ روزمره از آن را ثبت کرده بودند، انتقال دادند. ط
ی قرن های پس از ارتباط اولیه میان اسپانیایی ها و افراد بومی آمریکا، صدها حساب توصیفی، پژوهش و مقاله منتشر شد که حاوی اطلاعات مربوط به جنبه های کشاورزی، گیاه شناسی، اقتصادی، جغرافیایی، تاریخی، پزشکی و تغذیه ای کاکائو و شکلات بود. سرامیک و لوازم خانه. پیش از آنکه سرامیک و لوازم خانه با کالاهای دیگر مبادله شوند در کارگاه های تخصصی تولید می شدند. اغلب مواقع، کاری که توسط یک هنرمند خاص یا کارگاه تولید می شد مورد پسند طبقهٔ خاص جامعهٔ مایا قرار می گرفت، در نتیجه معمولاً هنرمندان مورد حمایت و پشتیبانی ثروتمندان بودند. کالاهای هنری از جمله یشم تراشی، نقاشی، مبلمان تزیین شده و زیورآلات فلزی هم، در قلمرو پادشاهی و مناطق بومی در میان طبقات خاص دست به دست می شدند. علت این وضعیت این بود که هنرهای زیبا نماد قدرتمندی از قدرت و ثروت بودند. سرامیک های تولید شده عمدتاً شامل بشقاب، گلدان و لیوان های استوانه ای بودند. معمولاً این ظروف با رنگ قرمز رنگ می شدند و با سیاه و طلایی تزیین می شدند. یشم و ابسیدین. سنگ های نایابی مثل یشم و سنگ های آتش زنه هم برای اشراف مایا اهمیت داشتند. بدست آوردن این سنگ ها کار نسبتاً سختی بود، بنابراین
داشتن چنین گنج هایی به محکم کردن موقعیت آنها در جامعه کمک می کرد. بسیاری از این سنگ ها در مناطق کوهستانی امپراتوری در گواتمالا جمع آوری شدند و با توسعهٔ تجارت راه دور، مایاها قادر به انتقال بیشتر این سنگ های قیمتی به شهرهای واقع در دشت ها شدند. جادهٔ یشم عمدتاً رودخانه موتاگوا و مسیر زمینی در سیرا د لاس میناس بود که به تازگی کشف شده بود. و سپس با استفاده از قایق هایی در دریای کارائیب و همچنین مسیر رودخانه پسیون از طریق مسیر زمینی آلتا وراپاز به تمام منطقهٔ مایا و فراتر از آن توزیع شدند. یشم یک کالای تجاری ارزشمند و منحصر به فرد است که از طریق تبادلش به مناطقی که دورتر از منشأ آن هستند، ارزشمندتر می شود. انگیزهٔ این کار بهره بردن از تداوم تجارت این کالا است تا زمانی که یکی از این سه اتفاق رخ دهد: مالک نتواند از آن دل بکند، به منطقهٔ فرهنگی برسد که ارزشش را نمی دانند یا به پایان تلخ مسیر تجارت برسد. شاید هر دو مورد دوم و سوم برای تبرهای یشمی که در جزیره آنتیگوا یافت می شدند، اعمال شود.آنتی گوا مرز خاور دور منطقه فرهنگی تاینو و مجموعه جزایر کارائیب بود. از آنجایی که این یافته ها به حمایت از تقدم گواتمالا به عنو
ان منبع جهانی جدید یشم سبز می پردازند از نظر زمین شناسی و باستان شناسی اهمیت دارند و این ادعا که منبع تمام گوهرها و مواد معدنی عجیب و غریب در کاراییب شرقی، آمریکای جنوبی بوده است را رد می کنند چرا که آنجا منبع هیچ سنگ یشمی نبوده است (به جید مراجعه کنید). . هم چنین، مسیر کاراییب، احتمالی ترین مسیر تجارت یشم برای المکی ها است. این حقیقت که به نظر می رسد Cancuén صدها سال بدون هیچگونه مبارزه ای رونق داشته است و اینکه تجارت نسبت به مذهب، نقش بسیار مهم تری را در زندگی روزمره ایفا می کند، با دیدگاه رایج در میان پژوهشگران تضاد دارد. دیدگاهی که مذهب و مبارزه را دو منبع قدرت حاکمان مایا، به ویژه تا پایان حمکرانیشان پس از حدود ۶۰۰ سال بعد از میلاد می داند. این حقیقت دربارهٔ Obsidian هم صدق می کند که از ال Chayal ( شمال از Kaminaljuyú)، San Martín Jilotepeque و از معادن استخراج Ixtepeque، و با استفاده از رودخانه ای که با رود Motagua تلاقی دارد حمل می شد، سپس با استفاده از Río Azul، رود Holmul (گواتمالا) و سیستم های ررود Mopan از سواحل کارائیب برای توزیع در مراکز اصلی پتن حمل و نقل می شد. در El Baúl Cotzumalguapa، در دشت
های اقیانوس آرام، کارگاه های بزرگی ثبت شده اند. هدف تولید کارهای هنری، ساخت دو محصول عمده بود: تیغه های منشوری و نقاط پرتابه. هر دو نوع این کارهای فنی نیازمند مهارت های تخصصی و یک سازمان تولیدی متمرکز بود. هدف اصلی این فرآوری، خدمت رسانی به تقاضای محلی و منطقه ای برای ابزار برش، پرتاب سلاح های دارای نقطهٔ برش و ابزار تراشکاری و صیقل کاری و سوراخ کردن بود و همهٔ این موارد می توانست بخشی از فعالیت های تعمیر و نگهداری منزل باشد. بازسازی اقتصادی در طول عبور از دورهٔ کلاسیک به دورهٔ پساکلاسیک و هم چنین آغاز تجارت از طریق آب، امکان تجارت راه دور برای ظرفیت های بزرگتر را فراهم کرد و در نتیجه، کالاهای اساسی به سرتاسر منطقهٔ مایا می رسید. ابسیدین در دوره های پیشا کلاسیک و پروتوکلاسیک مایا. تجارت ابسیدین در دوران Preclassic Maya (2000-250) عمدتاً متمرکز بر واردات هسته های بزرگ و گره های ورقه ای از منابع کوهستانی گواتمالا همچون Ixtepeque, San Martin Jilotepeque و El Chayal است. حضور و نسبت متفاوت این منابع کوهستانی ابسیدین در مکان هایی در آن سوی دشت های مایا، نشاندهندهٔ شبکه های تجاری چندگانه ای است که در طول دورهٔ پیشا
کلاسیک به طور مستقل عمل می کردند. بر اساس شواهد تجزیه و تحلیل فعال سازی نوترون ابزاری یا INAA، منبع ابسیدین تاجومولکو در ابتدای دورهٔ باستانی استفاده شد و منابع Ixtepeque, El Chay و San Martin Jilotepque با شروع دورهٔ پیشاکلاسیک اولیه بکار رفتند. ابسیدین ال چایال مربوط به کوهستان های گواتمالا که در سطوح پیشاکلاسیک در مناطق الملک و در ساحل خلیج جنوبی در جزیرهٔ یوکاتان یافت شدند، به شبکه های تجاری گسترده ای که منطقهٔ مایا را به سایر بخش های آمریکای میانه وصل می کرد اشاره دارد. سایت بلیز شمالی Colha نشان از شناسایی ابسیدین به عنوان منبعی مفید و پرسود در دورهٔ پیشاکلاسیک دارد، حتی وقتی که دیگر منابع سنگی از جمله رسوب سنگ چرت در منطقه موجود باشد (براون، ۲۰۰۴). مردم پیشاکلاسیک در درهٔ کوپان واقع در کشور هندوراس غربی، ابسیدین را عمدتاً از کوهستان های گواتمالا و در مقادیر کوچک از La Esperanza در هندورا و اوکارئو و پاچوکای مکزیک مرکزی تهیه می کردند. این شاهد دیگری از شبکه های تجاری گسترده ای است که در دورهٔ پیشاکلاسیک فعالیت داشتند. کوپن، نشان از تنوع در فناوری و تجارت ابسیدین در پیشاکلاسیک دارد. این منطقه تا اواخر پی
شاکلاسیک، سهمی در فناوری تولید تیغه نداشت در عوض متکی به گره ها و ورقه ها و تجارت بسیار محدود تیغه های منشوری بود که در مقایسه با مناطق اطراف آن غیرطبیعی بود. بعضی مناطق، همچون پتن مرکزی درون مرزی و منطقهٔ Pucc در یوکاتان شمالی، علی رغم گرفتن ابسیدین از همان منابع اصلی Ixtepeque, San Martin Jilotepeque و El Chayal در کوهستان های گواتمالا، همانند دیگر مناطق آمریکای میانه، دسترسی نسبتاً کمی به ابسیدین دارند. با بررسی مسیرهای تجاری درون مرزی و رودخانه ای که در صورت بهم پیوستنشان امکان انتقال بیشتر ابسیدین از کوهستان به مناطق دشتی را می دهند و هم چنین سیستم های تجاری و توزیعی رقابتی که توسط روابط اجتماعی-سیاسی به وجود آمده اند، این بی ثباتی قابل توجیه است. تحلیل های شبکه ای جدیدتری که به بررسی توزیع ابسیدین و ارتباط بین عاملان سیستم های تبادل می پردازند، به درک این بی ثباتی و اختلاف کمک می کنند. کاراین مدل های شبکه ای خوشه ای، پر رنگ کردن اهمیت منطقهٔ خلیج جنوبی در ایجاد ارتباطات میان تبادل شیشه در آمریکای میانهٔ شرقی و غربی و هم چنین منطقهٔ ساحلی اقیانوس آرام که این فاصله را پر می کند، است. این می تواند توجیه بر
ای مقادیر کمتر و مقیاس های کوچک تر تولید ابسیدین در دوران پیشاکلاسیک منطقهٔ مایا باشد. پذیرش پروتوکلاسیک به عنوان دوره ای منحصر به فرد در تاریخ مایا، رو به افزایش است اما معمولاً از آن به عنوان پیشاکلاسیک نهایی یاد می کنند. توسعهٔ فناوری تولید، تهیه و توزیع ابسیدین شاهدی بر ایم مبحث هستند. در کوپان و مناطق پساکرانه ای آن، الگوی پوسته های بزرگ و گره های کوچک تا اواخر پروتوکلاسیک ادامه پیدا کرد، یعنی تا زمان افزایش جمعیت و به دنبال آن، توسعهٔ فناوری تولید. درگردآوری های مربوط به ساکنان گروهی شهر اصلی به بی ارزش شدن تولید هسته های چندوجهی و تیغه اشاره شده است که نظارت سیاسی حاکم بر تجارت و توزیع ابسیدین را پیشنهاد می کند. این جریان همزمان با استقرار Teotihuacan و اهمیت یافتنشان در مکزیک مرکزی بود. نظریه ای وجود دارد مبنی بر اینکه Teotihuacan تهیهٔ منابع ابسیدین حوالی را در دست گرفتند و به دلیل حضور فزایندهٔ ابسیدین مکزیک مرکزی در بافت های مایا، نظارت بر تجارت ابسیدین در مایا را به عهده گرفتند. بر اساس خوشه بندی شبکه و تحلیل توزیع، Teotihuacan در طول پساکلاسیک اتصال کاملی با سیستم های تبادل ابسیدین نداشته اند و ا
ین بدان معنی است که نظارت بر ابسیدین نمی تواند اهمیت شهر را بالا ببرد. در طول این دوره، کاهش قابل توجهی در استفاده از ابسیدین Ixtepeque و San Martin Jiotepeque و افزایش استفاده از ابسیدین ال چایال در منطقهٔ مایا اتفاق افتاد و این الگو تا دوران کلاسیک هم ادامه یافت. ابسیدین در دوران کلاسیک. تولید تیغهٔ منشوری در مقیاس بزرگ، مبادلهٔ هسته های چندوجهی و سازمان اقتصادی و سیاسی-اجتماعی در مقیاس بزرگ، ویژگی دوران کلاسیک منطقهٔ مایا بود. رایج ترین شکل ابسیدینی که برای حمل و نقل و استخراج تیغه بکار می رفت هستهٔ چندوجهی بود که از ابتدا تا پایان دوران کلاسیک به طور مکرر استفاده می شد. تیغه های منشوری ساخته شده از هسته های چندوجهی در کوپان و مناطق پس کرانه ای یافت شده اند. افزایش چشمگیر این تیغه ها در دوران کلاسیک مربوط می شود به یک سلسلهٔ سلطنتی که بر تهیهٔ ابسیدین و تولید آن در دو کارگاهی که واقع در کانون زلزلهٔ کوپان بودند، نظارت داشتند. منبع بیشتر این ابسیدین ها Ixtepeque بود تا تیغه های کاربردی بسازند که در دسترس همهٔ ساکنان باشد. اما ابسیدین سبز متعلق به مکزیک مرکزی در بافت های اشرافی یافت شده است و این نشان دهندهٔ
ارتباط تبادل راه دور و Teotihuacan است. اکنون با وجود بازارها و اقتصادهای بازاری برای تبادل کالاهای بسیاری از جمله ابسیدین، به این باور رسیده ایم که شهرهای کلاسیک مایا بسیار متحد و شهری بودند. در نقاشی های دیواری کالاکمول در دوران کلاسیک، به مکانیسمی از تجارت بازاری اشاره شده است که عده ای از متخصصان را در نزدیک محلی که شبیه به بازار است به تصویر می کشد. اسناد زبانی نشان می دهند که در زبان یوکاتک مایا، واژه هایی برای بازار و «محل خرید و فروش» وجود دارد. تحلیل های شبکه ای و خوشه ای نشان می دهند که Teotihuacan انسجام بیشتری با شبکهٔ کلی تبادل ابسیدین داشته است اما به اندازه ای که پیشینهٔ سنتی به آن باور دارد و شهر را به شکل ارتباط میان شبکه های تبادل ابسیدین در شرق و غرب پاچوگا، اتومبا و اوکارئو در نظر می گیرد، خود را درگیر نکرده است. منطقهٔ مایا انسجام زیادی با شبکهٔ کلی دارد اما به نظر می رسد که به دلیل تنوع مراکز بزرگ و شهرنشین مایا و هم چنین اقتصادهای توزیع بازاری، چندین مسیر غرب و شرق را به هم وصل کردند. Teotihuacan منبع عالی ابسیدین برای مراکز مایا کلاسیک نیست، بلکه فقط یک شاخهٔ بزرگ از کل سیستم است. ال
چایال در ابتدای دوران کلاسیک به عنوان منبع اصلی بسیاری از مناطق از جمله Chunchucmil, Wild Cane Cay, Tikal, Pucc, Peten و Usamacinta به شمار می آید. در دوران کلاسیک، تیکال نقش مهمی در تهیه، تولید و توزیع ابسیدین ایفا کرد. تیکال فرمانروای مسیر بزرگ تجارت غربی بود که ابسیدین پرمصرف ال چایال را منتقل می کرد و در اواخر دوران کلاسیک، کالاکمول و داس پیلاس را در این فرمانروایی مشارکت داد. در تیکال، هستهٔ ابسیدین ال چایال برای نسبت تیغهٔ کشف شده، ۱:۲۲ بود. این بیش نمایندگی هسته ها نشان می دهد که تیغه ها از طریق یک سیستم اقتصادی منحصر به فرد و نظارت بر یک مسیر تجاری عمده، تولید و توزیع شده اند. در اواخر دوران کلاسیک، شاید به دلیل افت Teotihuacan و منطقهٔ دشتی مایای جنوبی، دشت های شمالی و شبه جزایر یوکوتان نقش عمده ای در ارتباطات عمدهٔ شرق به غرب ابسیدین داشتند. در کوبای کلاسیک دیرهنگام، بازارها به شکل دو میدان بزرگ وجود داشتند که شامل چندین ورودی سنگفرش، معماری بازار خطی یا موازی و امضای ژئوشیمیایی سطوح فسفری در قالب الگوهای منظم بودند که نشان دهندهٔ وجود کالاهای ارگانیک مبادلهٔ شده بود. در منطقهٔ Puuc، ابسیدین مکزیک م
رکزی بیشتری وارد شد و از آنجا که این ابسیدین محدود به اشرافی ها بود، تبادل این کالا ارزشمند به نظر می رسید. به کاهش تدریجی Chichen Itza که در دوران کلاسیک نهایی آغاز شد و تا ابتدای پساکلاسیک ادامه داشت، در تحلیل شبکه و خوشهٔ ابسیدین اشاره شده است، به دلیل ارتباط بسیار ضعیف تری که میان شرق و غرب آمریکای میانه بود و اینکه منابع گواتمالا و هوندورایی که در آن منطقه مصرف شدند و منابع مکزیک مرکزی که در آن بکار رفتند، منطقه ای که تبادل کمتری در آن رخ می دهد. ابسیدین در دوران پساکلاسیک. با سقوط جامعهٔ کلاسیک مایا در مناطق دشتی شمالی و جنوبی، که در نواحی درون مرزی یوکوتان و آبگیرهای رودخانه ای قرار داشتند، تجارت ابسیدین به ساحل محول شد. در سال های بین 900-1500 AD، ۸۰٪ جمعیت یوکوتان در ۵۰ کیلومتری ساحل سکونت داشتند. در اوایل پساکلاسیک، Chichen Itza و Cozumel به عنوان پایگاه های تجارتی مهاجمان بکار می رفتند اما پس از سقوط سرزمین اصلی، سیستم های بازرگانی متمرکز شده هم سقوط کردند. الگوی ابسیدینی کوپان پساکلاسیک مشابه با الگوی دوران پیشاکلاسیک بود. تولید غیر تخصصی با استفاده از ابسیدین Ixtepeque که از ورقه های کوچکتر استفا
ده می کرد. درست برعکس هسته های چندوجهی که منجر به افت کیفیت و کمیت ابسیدین کاربردی یافت شده در سایت می شد. تحلیل شبکه و خوشهٔ ابسیدین انسجام ضعیفی را در ابتدای دوران پساکلاسیک و انسجام کلی قوی تری را در اواخر پساکلاسیک نشان می دهد. انسجامی که متمرکز بر گره های تجاری ساحلی برای منطقهٔ مایا و روابط اصلاح شده میان شرق و غرب است، اما مسیرهای درون مرزی اهمیت سابق خود را بدست نمی آورند. ابسیدین مکزیکی مرکزی بسیار کمی در میان سایت های پساکلاسیک یافت شد که بیشتر آن هم از بافت دوره های اولیه بدست آمده است. در دوران پساکلاسیک، سایت کلها در بلیز از Ixtepeque استفاده کرد. سایت جزیرهٔ وایلد کین کی در نزدیکی بلیز، درگاه مهم مبادلهٔ ابسیدین در میان مایاهای پساکلاسیک بود. منشأ ابسیدین کشف شده در وایلد کین کی عمدتاً منابع کوهستانی گواتمالا هستند اما بعضی هم منشاشان مکزیک مرکزی است و در طول دوران پساکلاسیک، افزایش ۸۰ درصدی تراکم کلی در قالب هسته را داشتند. در این سایت، حدود ۲۱۶۸۶ هسته که مرتبط با نواحی تولید است برای پساکلاسیک ثبت شده است که فراتر از نیازهای خانگی است. این موضوع، وایلد کین کی را به درگاه مهمی برای تجارت در سیس
تم مبادلهٔ ابسیدین در دوران پساکلاسیک تبدیل می کند. آمبرگیس کایدر ساحل بلیز، تولید هسته های چندوجهی از ابسیدین Ixtepeque را که قبلاً کاهش یافته بود نشان می دهد اما دیگر منابع گواتمالا ذکر شده اند. ورود اسپانیایی ها، مایای ساحلی را به درون سرزمین برگرداند و با بهم زدن سیستم های تجارت ابسیدینی که در دوران پساکلاسیک توسعه یافته بودند، سبب پیدایش استفاده از بازیافت هسته ای شد. (Stemp و همکاران ۲۰۱۱). منابع. مسیرهای تجاری مایا
عظیم جزیده کمک مربی فعلی تیم ملی والیبال ایران و بازیکن سابق تیم ملی ایران است. جزیده به عنوان بازیکن سابقه بازی در تیم های پیکان تهران، جواهری گنبد، داماش گیلان، پاس تهران، برق کرمان، شهرک های صنعتی خراسان شمالی، کاله مازندران و متین ورامین را در کارنامه خود دارد. جزیده برای مسابقات انتخابی المپیک تابستانی ۲۰۰۴ توسط پارک کی-وون به تیم ملی والیبال دعوت شد. وی در سال ۱۴۰۰ توسط ولادیمیر الکنو برای همراهی تیم ملی والیبال در لیگ ملت ها به عنوان یکی از ۴ کمک مربی برگزیده به اردو تیم ملی دعوت شد.
کتمن ریج یک رشته کوه در قزاقستان است که در شهرستان اویغور واقع شده است. کتمن ریج ۳٬۶۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کرپف (به لاتین: Kärpf) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گلاروس واقع شده است. کرپف ۲٬۷۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کرچلسپیتز (به لاتین: Kirchlespitz) یک کوه است که در لیختن اشتاین واقع شده است. کرچلسپیتز ۱٬۹۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کرچلیسپیتسن (به لاتین: Kirchlispitzen) یک کوه در سوئیس است که در Seewis im Prättigau واقع شده است. کرچلیسپیتسن ۲٬۵۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کرستاک یک کوه در صربستان است که در Western Serbia واقع شده است. کرستاک ۶۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کرلینگارفیل (به لاتین: Kerlingarfjöll) یک توده کوه و آتشفشان در ایسلند است که در هروناماناهراپور واقع شده است.
کرندیجا (به لاتین: Krndija) یک کوه است که در کرواسی واقع شده است. کرندیجا ۷۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کسپرووی ویرچ (به لاتین: Kasprowy Wierch) یک کوه در اسلواکی است که در شهرستان تاترا واقع شده است. کسپرووی ویرچ ۱٬۹۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کشپی (به اسپانیایی: Kashpi) یک کوه در پرو است که در Peru, Lima Region, Junín Region واقع شده است. کشپی ۵٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کفربرگ (به لاتین: Käferberg) یک کوه در سوئیس است که در کانتون زوریخ واقع شده است. کفربرگ ۶۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کگاله هیل (به لاتین: Kgale Hill) یک تپه و پارک در بوتسوانا است که در ناحیه جنوب شرقی (بوتسوانا) واقع شده است. کگاله هیل ۱٬۲۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلاین گرونهورن (به لاتین: Klein Grünhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. کلاین گرونهورن ۳٬۹۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلاینر مایتن (به لاتین: Kleiner Mythen) یک کوه در سوئیس است که در کانتون اشووتس واقع شده است. کلاینر مایتن ۱٬۸۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلاینس شرخهورن (به لاتین: Kleines Schreckhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون برن واقع شده است. کلاینس شرخهورن ۳٬۴۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلاینس فیشرهورن (به لاتین: Kleines Fiescherhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون برن واقع شده است. کلاینس فیشرهورن ۳٬۸۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلوکووا (به لاتین: Klokova) یک کوه در یونان است که در Aetolia-Acarnania واقع شده است. کلوکووا ۱٬۰۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلین فورکاهورن (به لاتین: Klein Furkahorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. کلین فورکاهورن ۳٬۰۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلین گریشهورن (به ایتالیایی: Piccolo Corno Gries) یک کوه در ایتالیا است که در کانتون تیچینو واقع شده است. کلین گریشهورن ۲٬۹۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلین لاوترارهورن (به لاتین: Klein Lauteraarhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون برن واقع شده است. کلین لاوترارهورن ۳٬۷۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلین ماترهورن (به لاتین: Klein Matterhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. کلین ماترهورن ۳٬۸۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلین ولهورن (به لاتین: Klein Wellhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون برن واقع شده است. کلین ولهورن ۲٬۷۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلینگنستاک (به لاتین: Klingenstock) یک کوه در سوئیس است که در کانتون اشووتس واقع شده است. کلینگنستاک ۱٬۹۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کلینویک (به لاتین: Klínovec) یک کوه در جمهوری چک است که در یاخیموو واقع شده است. کلینویک ۱٬۲۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور ایکیشا (به اسپانیایی: Kuntur Ikiña) یک کوه در پرو است که در Peru, Puno Region, Puno Province واقع شده است. کنتور ایکیشا ۴٬۸۰۰٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور پاتا (به اسپانیایی: Kuntur Pata) یک کوه در پرو است که در Peru, Puno Region واقع شده است. کنتور پاتا ۵٬۱۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور تیانا (به اسپانیایی: Kuntur Tiyana) یک کوه در پرو است که در Peru, Junín Region واقع شده است. کنتور تیانا ۴٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور سالا (به اسپانیایی: Kuntur Salla) یک کوه در پرو است که در Peru, Arequipa Region واقع شده است. کنتور سالا ۵٬۰۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور سایانا (به اسپانیایی: Kuntur Sayana) یک کوه در پرو است که در Peru, Puno Region, Lampa Province واقع شده است. کنتور سایانا ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور سینکا (به اسپانیایی: Kuntur Sinqa) یک کوه در پرو است که در Peru, Junín Region واقع شده است. کنتور سینکا ۴٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور کاکا (به اسپانیایی: Kuntur Qaqa) یک کوه در پرو است که در Peru, Ancash Region واقع شده است. کنتور کاکا ۴٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور کوتا (به اسپانیایی: Kuntur Quta) یک کوه در پرو است که در Peru, Cusco Region, Canchis Province واقع شده است. کنتور کوتا ۵٬۴۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور مویونان (به اسپانیایی: Kuntur Muyunan) یک کوه در پرو است که در Peru, Junín Region واقع شده است. کنتور مویونان ۴٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور واچانان (به اسپانیایی: Kuntur Wachanan) یک کوه در پرو است که در Peru, Huánuco Region واقع شده است. کنتور واچانان ۴٬۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنتور واسی (به اسپانیایی: Kuntur Wasi) یک کوه در پرو است که در Peru, Ancash Region واقع شده است. کنتور واسی ۴٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.