Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای تضعیف حاکمیت طبقه جدید مورد استفاده قرار نگیرد. جیلاس این دوره را دوره حکومت خروشچف در اتحاد جماهیر شوروی معرفی کرد. با توجه به ظهور تضادهای سیاست در طبقه جدید، امکان کودتاهای کاخ یا انقلاب های پوپولیستی وجود دارد، همان طور که به ترتیب در لهستان و مجارستان تجربه شد. در نهایت، جیلاس یک دوره رکود اقتصادی را پیش بینی کرد زیرا آینده سیاسی طبقه جدید حول یک برنامه ثابت فساد و منفعت شخصی به ضرر سایر طبقات اجتماعی تثبیت شده بود. این را می توان به عنوان پیش بینی لئونید برژنف به اصطلاح دوره رکود توسط جیلاس تعبیر کرد. در حالی که جیلاس اظهار داشت طبقه جدید یک طبقه اجتماعی با رابطه متمایز با ابزار تولید است ولی ادعا نکرد طبقه جدید با شیوه تولید خودپایدار همراه است. این ادعا در نظریه مارکسیستی استدلال می کند جوامع به سبک شوروی در نهایت یا باید به سمت سرمایه داری رو به عقب فروبریزند یا با انقلاب اجتماعی، سوسیالیسم واقعی را تجربه کنند. این را می توان پیش بینی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دانست. رابرت دی. کاپلان در سال ۱۹۹۳ در کتاب "ارواح بالکان: سفری در طول تاریخ" نیز شامل بحثی با جیلاس است که از الگوی خود برای پیش بینی بسی
اری از رویدادهایی استفاده کرد که بعدها در یوگسلاوی سابق رخ داد. مارکسیست هایی مانند ارنست مندل، جیلاس را به خاطر نادیده گرفتن وجود نظام اجتماعی - اقتصادی جدیدی مورد انتقاد قرار داده اند که نمی تواند با نظام طبقاتی قدیمی سازگاری داشته باشد. شباهت به تحلیل دیگران. در حالی که مفاهیم ویژهٔ جیلاس، توسعه اندیشهٔ خودش است ولی این ایده در اصل از او نیست که "«دیوان سالاران در یک دولت معمولی به سبک مارکسیستی-لنینیستی به طبقه جدیدی تبدیل می شوند.»" جان کنت گالبرایت و جامعه شناسی فراصنعتی. جان کنت گالبرایت اقتصاددان کانادایی-آمریکایی نیز در مورد پدیده مشابهی در سرمایه داری نوشت، ظهور یک لایه تکنوکرات در کتاب های «دولت صنعتی جدید» و «جامعه مرفه». مدل طبقه جدید به عنوان نظریه گروه های اجتماعی جدید در جوامع فراصنعتی در طول دهه ۱۹۷۰ با توجه به اینکه چگونه گروه های طبقه جدید توسط جهت گیری های پسا مادی در تعقیب اهداف سیاسی و اجتماعی شکل می گرفتند، در دهه ۱۹۷۰ برتری یافت. مضامین طبقه جدید «دیگر رابطه مستقیمی با الزامات امنیت اقتصادی ندارند».
هنر نظامی () رشته ای از تحقیقات نظری و روش شناسی آموزشی در علوم نظامی است، که در انجام عملیات نظامی در زمین، در محیط های دریایی یا هوایی استفاده می شود. هنر نظامی شامل مطالعه و به کارگیری اصول و قوانین جنگ می باشد، که به طور یکسان در مورد راهبرد نظامی، هنر عملیاتی و تاکتیک های نظامی مرتبط با یکدیگر اعمال می شود. تمرین هنر نظامی به شدت به اقتصاد و تدارکات پشتیبانی از نیروهای مسلح، تجهیزات و فناوری نظامی آنها وابسته است و منعکس کننده تأثیرات اجتماعی بر سازمان نظامی می باشد، که هنر نظامی را اعمال می کند.
زندان نظامی () زندانی است که توسط نظامی ها اداره می شود. از زندان های نظامی برای اسکان اسیران جنگی، جنگجویان غیرقانونی، کسانی که آزادی آنها توسط ارتش یا مقامات ملی به عنوان یک خطر امنیت ملی تلقی می شود و اعضای ارتش که در یک جنایت جدی، مجرم شناخته می شوند، به شکل های مختلفی استفاده می شود. از نظر طبقه بندی، زندان های نظامی دو نوع می باشند: کیفری؛ که با هدف مجازات و تلاش برای اصلاح نیروهای نظامی که مرتکب تخلف شده اند، استفاده می شود و زندان محور؛ که در آن نیروهای اسیر شده دشمن به دلایل نظامی تا پایان خصومت، در زندان محبوس می شوند.
سوفی بث شبا تاچر (؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۲۰۰۰) بازیگر آمریکایی است. او حرفه اش را در سال ۲۰۱۶ با حضور در مجموعهٔ تلویزیونی "شیکاگو پی.دی." آغاز کرد. از دیگر آثارش می توان به فیلم های "بوگیمن" (۲۰۲۳)، "مرتد" (۲۰۲۴) و "همنشین" (۲۰۲۵) و نیز مجموعهٔ "ژاکت زردها" (از ۲۰۲۱) و "کتاب بوبا فت" (۲۰۲۱) در "جنگ ستارگان" اشاره کرد. زندگی شخصی. تاچر قبلاً در محله های شرمن اوکس و سیلور لیک در لس آنجلس زندگی می کرد. او سپس در محله نیکولز کنیون، لس آنجلس به همراه دوست پسرش آستین فاینستین که موزیسین و عضو گروه موسیقی Slow Hollows است، سکونت داشت.
بابی یاه (به انگلیسی : Bobby Yeah) یک انیمیشن کوتاه ترسناک با تکنیک استاپ موشن به نویسندگی و کارگردانی رابرت مورگان است که به طور مستقل ساخته و در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین المللی انیمیشن لندن به روی پرده رفت، سپس در جشنواره های بین المللی متعددی از جمله جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. بابی یاه در سال ۲۰۱۲ نامزد جایزه بفتا برای بهترین انیمیشن کوتاه شد. خلاصه داستان. داستان این فیلم دربارهٔ موجودی انسان نما به نام بابی یاه است که پس از دزدیدن حیوان خانگی یک نوزاد اهریمنی مجموعه ای از اتفاقات عجیب و کابوس وار را تجربه می کند.
دومینیک جرالد کورک (به انگلیسی: Dominic Gerald Cork) (زادهٔ ۷ اوت ۱۹۷۱) بازیکن بین المللی سابق کریکت اهل انگلستان است. کورک کوچک ترین پسر از سه پسر در شهر نیوکاسل-آندر-لایم به دنیا آمد و از مری و جرالد کورک، هر دو کاتولیک متولد شد. پدربزرگ او، آرچیبالد کورک، در دهه ۱۹۱۰ برای باشگاه پورت ویل فوتبال غیر لیگ بازی می کرد. پدرش به عنوان مشاور مالی کار می کرد. او قبل از ادامه تحصیل در کالج نیوکاسل-آندر-لایم، در کالج سنت جوزف، استوک-آن-ترنت تحصیل کرد.
خبرگزاری مرکزی کره، خبرگزاری دولتی کرهٔ شمالی است. این خبرگزاری، دیدگاه های دولت کرهٔ شمالی را برای مخاطبین داخلی و خارجی منتشر می کند. این خبرگزاری در ۱۴ آذر ۱۳۲۵ (۵ دسامبر ۱۹۴۶) ایجاد شده و اکنون به صورت اینترنتی نیز خبرها را پوشش می دهد. تشکیلات. خبرگزاری مرکزی کره، تنها خبرگزاری کرهٔ شمالی است؛ که هر روز خبرها را از طریق روزنامه ها، ایستگاه های رادیویی و تلویزیونی مخابره می کند. خبرگزاری مرکزی کره تحت نظارت صداوسیمای کرهٔ شمالی فعالیت می کند. از دسامبر ۱۹۹۶ خبرگزاری مرکزی کره از طریق سرور وبش در ژاپن شروع به انتشار مطالب در اینترنت کرد. از اکتبر ۲۰۱۰ خبرها در وبگاه جدیدی که از پیونگ یانگ اداره می شد، منتشر می شوند و انتشار اخبار از سراسر جهان به ویژه از کشورهایی که روابط قوی ای با کرهٔ شمالی دارند، به طور چشمگیری افزایش یافت. این وبگاه خبرها را علاوه بر زبان کره ای به زبان های چینی، ژاپنی، روسی، انگلیسی و اسپانیایی نیز منتشر می کند. کرهٔ جنوبی دسترسی شهروندانش را به این وبگاه همانند دیگر وبگاه های متعلق به کرهٔ شمالی از سال ۲۰۰۴ میلادی مسدود کرده است و فقط با اجازهٔ دولت قابل دسترسی است.
کرمان (به پارسیگ: "Kirmān") استانی ساسانی در دوران باستان پسین بود که تقریباً با استان کنونی کرمان مطابقت داشت. این استان از غرب با پارس، از شمال شرق با ابرشهر و سکستان، از شرق با پارادان و با اسپهان در شمال، و مازون در جنوب همسایه است. مرکز این استان شیرگان بود. گفته می شود که این استان به عنوان نوعی پادشاهی تابعه عمل می کرد که عمدتاً توسط شاهزادگان خاندان شاهی اداره می شد که لقب کرمانشاه ("پادشاه کرمان") را یدک می کشیدند. والیان غیر شاهی استان، لقب «مرزبان» را داشتند. نام. نام استان برگرفته از پارسی باستان " 'کرمانا"' است. ریشه شناسی این نام مورد بحث است، یک نظریه رایج این است که با ایرانی باستان " * kṛma- " و فارسی میانه "kerm" ("کرم") مرتبط است.
تاریخچه پردازش زبان طبیعی پیشرفت های پردازش زبان طبیعی را توصیف می کند (Outline of natural language processing). این تاریخچه، همپوشانی هایی با تاریخچه ترجمه ماشینی، تاریخچه تشخیص گفتار و تاریخچه هوش مصنوعی وجود دارد. تحقیق و توسعه. تاریخچه ترجمه ماشینی به قرن هفدهم بر می گردد، زمانی که فیلسوفانی مانند لایب نیتس و دکارت پیشنهاداتی را برای کد هایی ارائه کردند که کلمات را بین زبان ها مرتبط می کرد. همه این پیشنهادات در حد تئوری باقی ماندند و هیچ یک به توسعه ی ماشین واقعی منجر نشد. اولین حق ثبت اختراع برای "ماشین های ترجمه" در اواسط دهه 1930 درخواست شد. یک پیشنهاد، توسط ژرژ آرتسرونی ، صرفاً یک فرهنگ لغت دوزبانه خودکار با استفاده از نوار کاغذی بود . پیشنهاد دیگر، توسط پیتر ترویانسکی ، یک روسی ، مفصل تر بود. هم شامل فرهنگ لغت دوزبانه و هم روشی برای پرداختن به نقش های دستوری بین زبان ها بر اساس اسپرانتو بود . در سال 1950، آلن تورینگ مقاله معروف خود را با عنوان " ماشین آلات محاسباتی و هوش " منتشر کرد که آنچه را که امروزه آزمون تورینگ نامیده می شود به عنوان معیاری برای هوش پیشنهاد می کند. این معیار به توانایی یک برنامه
رایانه ای برای جعل هویت انسان در یک مکالمه مکتوب بلادرنگ با یک قاضی انسانی بستگی دارد، به اندازه ای که قاضی قادر به تشخیص قابل اعتماد نباشد. - فقط بر اساس محتوای مکالمه - بین برنامه و یک انسان واقعی. در سال 1957، ساختارهای نحوی نوام چامسکی ، زبان شناسی را با « گرامر جهانی » متحول کرد، سیستمی مبتنی بر قانون از ساختارهای نحوی. آزمایش جورج تاون در سال 1954 شامل ترجمه تمام اتوماتیک بیش از شصت جمله روسی به انگلیسی بود. نویسندگان ادعا کردند که ظرف سه یا پنج سال، ترجمه ماشینی یک مشکل حل خواهد شد. با این حال، پیشرفت واقعی بسیار کندتر بود، و پس از گزارش ALPAC در سال 1966، که نشان داد تحقیقات ده ساله نتوانسته است انتظارات را برآورده کند، بودجه برای ترجمه ماشینی به طور چشمگیری کاهش یافت. تحقیقات کمی در زمینه ترجمه ماشینی تا اواخر دهه 1980 انجام شد، زمانی که اولین سیستم های ترجمه ماشینی آماری توسعه یافتند. برخی از سیستم های موفق NLP که در دهه 1960 توسعه یافتند ، بودند، یک سیستم زبان طبیعی که در « جهان های بلوکی » محدود با واژگان محدود کار می کرد. در سال 1969 راجر شانک نظریه وابستگی مفهومی را برای درک زبان طبیعی معرفی کر
د. این مدل، تا حدی تحت تأثیر کار سیدنی لمب ، به طور گسترده توسط دانشجویان شانک در دانشگاه ییل ، مانند رابرت ویلنسکی، وندی لنرت، و جانت کولودنر مورد استفاده قرار گرفت . در سال 1970، ویلیام آ. وودز شبکه انتقال افزوده (ATN) را برای نمایش ورودی زبان طبیعی معرفی کرد. به جای "قوانین ساختار عبارت،" ATNها از مجموعه ای معادل از خودکارهای حالت محدود استفاده کردند که به صورت بازگشتی فراخوانی می شدند. ATN ها و فرمت عمومی تر آنها به نام "ATN های عمومی" برای چندین سال مورد استفاده قرار گرفتند. در طول دهه 1970، بسیاری از برنامه نویسان شروع به نوشتن «هستی شناسی های مفهومی» کردند، که اطلاعات دنیای واقعی را به داده های قابل درک کامپیوتری ساختار می داد. به عنوان مثال MARGIE (Schank، 1975)، SAM (Cullingford، 1978)، PAM (Wilensky، 1978)، TaleSpin (Meehan، 1976)، QUALM (Lehnert، 1977)، سیاست (Carbonell، 1979)، و Plotits (8Lehnits) هستند. ). در طول این زمان، بسیاری از چتبات جمله نوشته شده بود PARRY ، Racter و Jabberwacky . تا دهه 1980، اکثر سیستم های NLP بر اساس مجموعه های پیچیده ای از قوانین دست نوشته بودند. با شروع از اواخر دهه 1
980، با معرفی الگوریتم های یادگیری ماشینی برای پردازش زبان، انقلابی در NLP رخ داد. این امر هم به دلیل افزایش مداوم قدرت محاسباتی ناشی از قانون مور و هم کاهش تدریجی تسلط نظریات زبان شناسی چامسکی (مثلاً دستور زبان تحولی ) بود، که زیربنای نظری آن نوعی از زبان شناسی پیکره ای را که زیربنای رویکرد یادگیری ماشینی است، منصرف کرد. پردازش زبان برخی از اولین الگوریتم های یادگیری ماشینی مورد استفاده، مانند درخت های تصمیم ، سیستم هایی از قواعد سخت «اگر-آنگاه» شبیه به قوانین دست نویس موجود تولید کردند. با این حال، تحقیقات به طور فزاینده ای بر روی مدل های آماری متمرکز شده است، که تصمیمات نرم و احتمالی را بر اساس ضمیمه وزن های واقعی به ویژگی هایی که داده های ورودی را تشکیل می دهند، می گیرند. مدل های زبان حافظه پنهان که اکنون بسیاری از سیستم های تشخیص گفتار بر آن ها تکیه دارند، نمونه هایی از این مدل های آماری هستند. چنین مدل هایی معمولاً وقتی ورودی ناآشنا به آنها داده می شود، به ویژه ورودی هایی که حاوی خطا هستند (همانطور که برای داده های دنیای واقعی بسیار رایج است)، قوی تر هستند و زمانی که در یک سیستم بزرگ تر شامل وظایف فرعی
متعدد ادغام می شوند، نتایج قابل اعتمادتری تولید می کنند. بسیاری از موفقیت های قابل توجه اولیه در زمینه ترجمه ماشینی ، به ویژه به دلیل کار در IBM Research، که در آن مدل های آماری پیچیده تر به طور متوالی توسعه یافتند، اتفاق افتاد. این سیستم ها می توانستند از مجموعه های متنی چندزبانه موجود که توسط پارلمان کانادا و اتحادیه اروپا در نتیجه قوانینی که خواستار ترجمه کلیه مراحل دولتی به همه زبان های رسمی نظام های دولتی مربوطه بودند، تهیه شده بود، استفاده کنند. با این حال، اکثر سیستم های دیگر به مجموعه هایی وابسته بودند که به طور خاص برای وظایف پیاده سازی شده توسط این سیستم ها توسعه یافته بودند، که یک محدودیت عمده در موفقیت این سیستم ها بود (و اغلب ادامه می دهد). در نتیجه، تحقیقات زیادی روی روش های یادگیری مؤثرتر از مقادیر محدود داده انجام شده است. تحقیقات اخیر به طور فزاینده ای بر روی الگوریتم های یادگیری بدون نظارت و نیمه نظارتی متمرکز شده است. چنین الگوریتم هایی می توانند از داده هایی یاد بگیرند که به صورت دستی با پاسخ های مورد نظر حاشیه نویسی نشده اند، یا از ترکیبی از داده های حاشیه نویسی و غیرمشخصه استفاده کنند. ب
ه طور کلی، این کار بسیار دشوارتر از یادگیری تحت نظارت است و معمولاً نتایج با دقت کمتری را برای مقدار معینی از داده های ورودی ایجاد می کند. با این حال، حجم عظیمی از داده های بدون تفسیر در دسترس است (از جمله، در میان موارد دیگر، کل محتوای شبکه جهانی وب )، که اغلب می تواند نتایج ضغیف تری را جبران کند.
رابرت مورگان به (انگلیسی : Robert Morgan) کارگردان و نویسنده اهل بریتانیا است. وی بیشتر به خاطر ساخت فیلم های کوتاهی از جمله "گربه ای که دست دارد" (۲۰۰۱)، "جدایی" (۲۰۰۳) و "بابی یاه" (۲۰۱۱) شناخته می شود که تمامی آنها روی هم بیش از ۳۰ جایزه بین المللی به دست آورده اند. زندگی شخصی. مورگان در شهرک یاتلی واقع در همپشر متولد شد. او یک خواهر بزرگتر به نام النور دارد. از آنجا که فرآیند فیلمسازی زمان زیادی می برد، رابرت در کنار این حرفه هر از گاهی به نقاشی کشیدن می پردازد. حرفه. اشتیاق رابرت به فیلمسازی از زمانی آغاز شد که در سن سه سالگی فیلم شیطان بدون چهره را تماشا کرد. مورگان قبلاً در رشته هنرهای زیبا تحصیل کرده بود، بنابراین همیشه طراحی و نقاشی می کرد . سپس در مؤسسه هنر و طراحی ساری (در حال حاضر بخشی از دانشگاه هنرهای خلاق ) در رشته «فیلمسازی انیمیشن» تحصیل کرد. او کار خود را با یک فیلم کوتاه دانشجویی به نام "مردی در گوشه پایین سمت چپ عکس" در سال ۱۹۹۷ آغاز کرد. پس از این او فیلم "گربه ای که دست دارد" را ساخت که مجله FilmThreat درباره آن مقاله ای منتشر کرد و تماشای این فیلم را به عنوان اجباری برای هر کسی که می خو
اهد فیلم ترسناک بسازد توصیف کرد. این فیلم باعث شد که او مأمور ساخت دو فیلم کوتاه برای کانال ۴ بریتانیا و S4C در ولز شود. او قبلاً تحت تأثیر افراد سرشناسی همچون فرانسیس بیکن ، ادگار آلن پو ، یان سوانک ماجر ، برادران کوی ، دیوید لینچ ، دیوید کراننبرگ ، جوئل پیتر ویتکین و هانس بلمر قرار گرفته بود . در سال ۲۰۰۳ ، مورگان فیلمی به نام "جدایی" را ساخت که یک انیمیشن کوتاه ۱۰ دقیقه ای درباره دو برادر دوقلوی به هم چسبیده بود. فیلم بعدی او با عنوان "هیولاها" با الهام از ترس هایی که در زمان نقل مکان خانواده اش به محلی نزدیک به بیمارستان برادمور در برکشایر در او به وجود آمد، ساخته شد، همچنین از ایده یک رابطه خشونت آمیز بین خواهر و برادر در آن استفاده کرد. "هیولاها" در جشنواره ادینبورگ فیلم سال ۲۰۰۴ به نمایش درآمد. در سال ۲۰۰۹ او فیلم "مبتلا" (Over Taken) را برای پروژه فیلم ۴۸ ساعته (به عنوان بخشی از جشنواره فیلم Branchage) ساخت که فیلمبرداری آن در طول دو روز انجام شد. او به جرسی در جزایر مانش رفت و از عناصر فیلم های ژانر وسترن و چند بازیگر زن برای ساخت این فیلم کوتاه استفاده کرد. "بابی یاه" طولانی ترین فیلم کوتاه او با مد
ت زمان ۲۳ دقیقه است که نسبت به فیلم های قبلی او پیشرفت های بیشتری از لحاظ کیفی و تعداد شخصیت ها دارد. در سال ۲۰۱۳، او فیلم "فراخوانی" را برای سریال «اقدامات تصادفی» کانال ۴ تهیه کرد.
این فهرستی است از کنت های ادسا که از سال ۱۰۹۸ تا ۱۱۴۴ بر کنت نشین ادسا فرمانروایی می کردند. در سراسر ۴۶ سال عمر این کنت نشین، چهار کنت حکومت می کردند که در زمان غیبت و اسارت آنها نایبی انتخاب می شد. کنت نشین ادسا در حین نخستین جنگ صلیبی و پس از فتح ادسا توسط بالدوین بولون به محوریت شهر ادسا تأسیس شد. این کنت نشین توانست ۴۶ سال، از ۱۰۹۸ تا ۱۱۴۴ باقی بماند تا آن که مرکز این دولت در سال ۱۱۴۴ توسط زنگیان تصرف شد. با سقوط ادسا توسط زنگیان، نخستین ضربه بزرگ به صلیبیون و اوترمر وارد شد و در نهایت باعث آغاز جنگ صلیبی جدید برای بازپس گیری و احیای این دولت صلیبی از دست رفته شد. تاریخ کوتاه مدت کنت نشین ادسا بیشتر در تقابل با نیروهای مسلمانان و به ویژه ترکان (سلاجقه، ارتقیان و زنگیان) صرف شد. با این حال در برهه هایی، به ویژه پس از ظهور زنگیان در شمال سوریه، کنت های ادسا با برخی دولت و امیرنشین های مسلمان برای حفظ قلمروی خود در مقابل زنگیان متحد می شدند. کنت نشین ادسا، دربردارندهٔ یک ارباب نشین به مرکزیت قلعه تل باشر و شهرهایی همچون ملطیه، سامسات، سروج، دولوک، گارگار، کیلیس و بیرا بود. برخلاف دیگر دولت های صلیبی شکل گرفت
ه در اراضی مقدس، کنت نشین ادسا در خشکی محصور بود. همچنین این کنت نشین به واسطه موقعیت جغرافیایی خود از سایر دولت های صلیبی (پادشاهی اورشلیم و کنت نشین طرابلس) دور بود و با نزدیک ترین همسایه خود، شاهزاده نشین انطاکیه، نیز روابط خوبی نداشت. نیمی از شهرها و قلعه های این کنت نشین، از جمله مرکز آن، در شرق رود فرات واقع شده بودند که این مسئله این کنت نشین را در مقابل حملات مسلمانان از شرق آسیب پذیر می کرد؛ و بخش های غربی این کنت نشین از طریق قلعه تل باشر—که در بخش غربی فرات بود—کنترل می شد. ساختار و سازمان های کنت نشین ادسا همچون ساختار و سازمان های فئودالی در غرب بود، به طوری که کنت ادسا از پادشاه اورشلیم تبعیت می کرد. نظام جانشینی کنت نشین ادسا، در ابتدا «انتخابی و انتصابی» و پس از به قدرت رسیدن خاندان کورتنی «ارثی» شد. براساس ساختار فئودالی، افرادی تحت نظر کنت ادسا صاحب مناصبی بودند و به کنت در اداره کنت نشین کمک می کردند: «صدراعظم» (Chancellor) که قاضی (Chaplain) کنت نشین نیز بود، به امور داخلی و مدنی می پرداخت؛ «پاسبان» (Constable) که کارکردی نظامی داشت؛ و «مارشال» که فرماندهٔ نیروهای نظامی بود. همچنین براساس
منابع و متون قرن ۱۲ میلادی، شوراهای شهر—که بیشتر متشکل از بومیان مسیحی بودند—نقش مهم و مؤثری در مسائل اجتماعی، مذهبی و سیاسی کنت نشین ادسا ایفا می کردند. درآمدهای کنت نشین که تحت اداره دبیرخانه یا دیوان بود، از راه املاک و مالیات های دریافتی و حق گمرگ مالیات های تاجران و اصناف تأمین و مهم تر از همه معادن مس و ضربه سکه تأمین می شد.
ژان لوزینیان () نایب پادشاهی قبرس و شاهزاده افتخاری شاهزاده نشین انطاکیه بود. او یکی از اعضای خاندان لوزینیان و پسر هیو چهارم و همسر دومش، آلیس ابلین بود. وی در زمان نایبی، حملاتی را به بندرهای ممالیک ترتیب داد؛ وی در ۵ ژوئن ۱۳۶۹ به صیدا حمله برد اما پس چند روز ناوگان وی به خاطر طوفان درهم شکست. بدین خاطر نتوانست به بیروت حمله کند اما موفق به غارت طرطوس و بترون شد. وی قبل از حمله به اسکندریه در ۹ و ۱۰ ژوئیه، به سمت لاذقیه، آیاس و آنتالیا حرکت کرد. وی در نهایت به دلیل مشارکت در قتل برادر بزرگترش، پیتر یکم قبرس، کشته شد.
اندرو مک گریگور مارشال (Andrew MacGregor Marshall) (زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۷۱)، یک روزنامه نگار و نویسنده اهل اسکاتلند بوده و تمرکز اصلی وی روی حقوق بشر، کشمکش، سیاست و جرایم، بیشتر در آسیا و خاورمیانه است. مارشال که منتقد برجسته پادشاهی تایلند است، در ژوئن ۲۰۱۱ میلادی، پس از این که روزنامه رویترز نشر گزارش های اختصاصی که وی در مورد پادشاهی تایلند نوشته بود، را رد کرد. تحت شرایط بحث برانگیز از این روزنامه استعفا داد. کتابی که وی در ۲۰۱۴ تحت عنوان سلطنتی در بحران منتشر کرد، در تایلند ممنوع اعلام گردید. یک طرف دار برجسته نظام پادشاهی تایلند به طور رسمی از مارشال نزد پلیس شکایت نموده و او را متهم به چندین جرم، از جمله "اهانت به ذات اقدس ملوکانه"، نمود. حرفه. مارشال برای ۱۷ سال به عنوان گزارش گر برای رویترز کار می کرد و از دگرگونی های شدید سیاسی در تایلند و جنگ های عراق، افغانستان و پاکستان گزارش تهیه می نمود. در ۲۰۰۰ میلادی، وی به عنوان نائب رئیس شعبه رویترز در بانکوک گماشته شد. از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ میلادی، زمانی که یک شورش خشن گر یبان گیر عراق شد، او به عنوان رئیس شعبه رویترز در عراق خدمت می کرد، بعداً او از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ م
یلادی به عنوان مدیر ویراستاری رویترز برای خاورمیانه کار کرد. از سال ۲۰۰۸، وی به عنوان تحلیل گر ریسک سیاسی و ویراستار بازارهای در حال ظهور کار کرده و مقیم سنگاپور بود. او در ژوئن ۲۰۱۱ میلادی روزنامه رویترز را پس از آن ترک کرد که این روزنامه نشر مجموعه ای از مقالاتی که وی بر مبنای تحلیل های خود از تلگرام های افشا شده سیاسی ایالات متحده، در مورد پادشاهی تایلند نوشته بود، را رد کرد. مناقشه #thaistory. در ژوئن ۲۰۱۱، مارشال اعلام کرد که او از رویترز استعفا داده است تا مجموعه ای از گزارش ها را در مورد تایلند که آژانس خبری نشر آن را رد کرد، به نشر برساند. در اواخر همان ماه، او خود به تنهایی این گزارش ها را به نشر سپرد. مطالعه وی تحت عنوان «لحظه روبرو شدن با حقیقت تایلند» به تحلیل نقش پادشاهی در سیاست تایلند پرداخته و شامل ارجاع های به صدها تلگرام سیاسی ایالات متحده بود که به بیرون درز کرده بود. این تلگرام ها چندی بعد توسط ویکی لیکس نیز پخش گردید. تایلند قوانین سخت گیرانه ای در ارتباط به اهانت به ذات اقدس ملوکانه دارد و هرگونه انتقاد از خانواده شاهی را به عنوان جرم طبقه بندی می کند، از این رو روزنامه نگارانی که از این
کشور گزارش می دهند هم واره از یک سیاست خود سانسوری پیروی نموده و از دادن نظریات در مورد پادشاهی که بتواند انتقادی قلم داد گردد، پرهیز می نمایند. مطالعه مارشال که معمولاً با هشتگ توئیتر وی #thaistory شناخته می شود، از مدارک تلگرام های درز کرده، برای بیان این ادعا استفاده نمود که پادشاهی تایلند یک نقش مرکزی در سیاست تایلند بازی می کند که هرگز به طور درست گزارش نشده است. مارشال در مقاله ای که برای روزنامه ایندیپندنت نوشت، برجسته ساخت که انتشار #thaistory توسط وی بدین معنی بود که اگر او دوباره به تایلند بازگردد به زندان افکنده خواهد شد و این که او نپذیرفتن انتشار این اسناد از سوی رویترز را درک می کند، چون این کار باعث رنجش پادشاهی شده و در نتیجه خطراتی را متوجه کارکنان و تجارت رویترز در تایلند می کرد. با این حال، رویترز توضیح متفاوتی ارایه نموده و به روزنامه های تایمز و ایندیپندنت گفت که این داستان با فارمت که طی آن ارایه شده بود، «کارا» نبود و این که آن ها پرسش های در رابطه به درازا، منبع، بی طرفی و مسائل حقوقی این داستان داشتند و مارشال «در فرایند عادی ویراستاری شرکت نمی کرد». مقامات تایلندی سیاستی مبنی بر عدم
تصدیق رسمی از موجودیت تلگرام های بحث برانگیز ویکی لیکس دارند و از این رو آن ها در رابطه به #thaistory هیچ نظری ندادند، اما تانونگ کانتونگ، مدیر ویراستاری روزنامه ای معمولاً طرف دار حکومت به نام نیشن، ادعا نمود که #thaistory بخشی از یک توطئه بین المللی برای بی ثبات سازی تایلند بود. مرگ شاه آناندا ماهیدول. مارشال پژوهش های گسترده ای در مورد تیرباران اسرارآمیز آناندا ماهیدول هشتمین پادشاه تایلند در ۹ ژوئن ۱۹۴۶، انجام داده است. او ادعا می نماید که شواهد به طور قاطعانه گویای این است که بومیپول آدولیادج، احتمالاً به طور اتفاقی، برادر خود را کشت و این رویداد سرپوش گذاری شد تا بومیپول بتواند پادشاه شود. سلطنتی در بحران. کتاب مارشال تحت عنوان سلطنتی در بحران در اکتبر ۲۰۱۴ توسط انتشارات زید-بوکس به دست نشر سپرده شد. پاتریک جوری، مربی ارشدِ تاریخ جنوب-شرق آسیا در دانشگاه کوئینزلند که این کتاب را برای وب سایت نیو ماندالا نقد علمی می کرد، نوشت: «مارشال، روزنامه نگار پیشین رویترز، از چند سال به این سو به یکی از نخستین گزارش گران در مورد موضوع ممنوعهٔ نقش پادشاهی در سیاست تایلند مبدل شده است… مارشال یک کتاب برانگیزنده، دار
ای استدلال واضح، دست یافتنی، به موقع و قانع کننده نوشته است». رئیس کل پلیس تایلند، سومیوت پومپانموانگ در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۴ اعلام کرد که این کتاب در تایلند ممنوع اعلام شده است. کسانی که این ممنوعیت را نقض می کردند، در معرض الی سه سال حبس یا الی ۶۰٬۰۰۰ بات جریمه قرار می گرفتند. سومپویت طی بیانیه ای گفت که «محتویات این کتاب، پادشاهی تایلند را تحقیر، بدنام و تهدید می کند. این کتاب برای امنیت ملی و جامعه آرام و باانضباط یک خطر است». اتهامات اهانت به ذات اقدس ملوکانه و فتنه انگیزی. در ۹ دسامبر ۲۰۱۴، یک طرف دار نظام پادشاهی تایلند به نام وانتونگچای چامناکیت، شکایتی رسمی را به نزد پلیس به ثبت رسانده و مارشال را متهم به شکستن ماده ۱۱۲ قانون کیفری تایلند نمود – قانون اهانت به ذات اقدس ملوکانه. وانتونگچای همچنین مارشال را به نقض ماده ۱۱۶ – قانونی جلوگیری از فتنه انگیزی با جزای حداکثری مرگ – و ماده ۱۴ قانون جزای رایانه، متهم کرد. بازداشت همسر مارشال توسط پلیس تایلند. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶، بیش از ۲۰ نیروی پلیس به خانه خانوادگی همسر مارشال، نوپاوان «پلای» بونلیوسلیپ در شهر بانکوک هنگام دیدار وی از تایلند، حمله نموده و تلفن ها و ت
جهیزات رایانه ای وی را ضبط کردند. او همراه با پدرش و پسر سه ساله این زوج، به دفتر مرکزی اداره سرکوب جرایم در بانکوک برده شد. نوپاوان برای چند ساعت تحت بازجویی قرار گرفته و به وی اجازه داشتن وکیل داده نشد. بازداشت وی توجه گسترده بین المللی را جلب نموده و او در همان روز دوباره آزاد گردید. متعاقب این رویداد، او تایلند را ترک کرد. مرگ شاه بومیپول. مارشال مرگ پادشاه تایلند، بومیپول آدولیادج در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۶ را چندین ساعت قبل از اعلام رسمی کاخ سلطنتی، گزارش داد. او نخستین روزنامه نگار در سطح دنیا بود که این خبر را منتشر کرد. ممنوعیت تماس آنلاین از جانب خونتا در تایلند. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۷، خونتا [حکومت نظامی] حاکم بر تایلند بیانیه ای را صادر نموده و طی آن مردمان تایلند را از داشتن هر نوع تعامل آنلاین با مارشال و دو صاحب نظر مشهور خارجی دیگر در مورد سیاست و پادشاهی تایلند – پروفسور سومساک جیامتیراساکول و پروفسور پاون چاچاوالمپونگپون – ممنوع کرد. وزارت اقتصاد دیجیتال گفت که تایلندی ها نباید با این سه فرد به تماس شده و محتویات منتشر شده توسط آن ها را در اینترنت یا رسانه های اجتماعی تعقیب نموده یا شریک سازند. مارشال به ای
ن بیانیه پاسخ داده و گفت: «به باور من، تایلندی ها باید آزاد باشند تا معلومات را از تمامی منابع بخوانند و خود در مورد این که به چه چیزی باور کنند، تصمیم بگیرند».
سپاه تفنگداران دریایی جمهوری کره () سپاه تفنگدار دریایی زیرمجموعه نیروی دریایی جمهوری کره است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی، در عمل پیاده نظام نیروی دریایی کره جنوبی است، که مسئولیت عملیات آبی-خاکی را برعهده دارد، همچنین به عنوان یک نیروی واکنش سریع و یک نیروی ذخیره استراتژیک عمل می کند. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی در سال ۱۹۴۹، قبل از جنگ کره، به عنوان یک نیروی عملیات سرکوب علیه پارتیزان های کمونیست تأسیس شد. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی همچنین در طول جنگ ویتنام در نبردها شرکت داشت. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی، با ۲۹۰۰۰ پرسنل، در دو لشکر و دو تیپ جداگانه تحت فرماندهی ستاد نیروی دریایی کره جنوبی سازماندهی شده است. این سپاه حدود ۳۰۰ وسیله نقلیه زنجیری شامل وسایل نقلیه آبی-خاکی تهاجمی، تانک های اصلی جنگی و توپخانه خودکششی دارد.
هیو چهارم قبرس (; – ۱۰ اکتبر ۱۳۵۹)، پادشاه از ۳۱ مارس ۱۳۲۴ تا زمان کناره گیری اش در ۲۴ نوامبر ۱۳۵۸ و اسماً پادشاه اورشلیم، با نام هیو دوم، تا زمان مرگش بود. وی پسر گی، پاسبان قبرس (پسر هیو سوم قبرس) و اشیوا ابلین بود. وی جانشین پدرش به عنوان پاسبان قبرس در سال ۱۳۱۸ شد تا آن که به دنبال مرگ عمویش هنری دوم، وی به عنوان پادشاه قبرس جانشین وی شد
خوان مانوئل کاراسکو (؛ زادهٔ ) وکیل و سیاستمدار اهل پرو است، که هم اکنون به عنوان وزیر دفاع پرو فعالیت می کند.
گویدو بلیدو اوگارته (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل پرو و نخست وزیر سابق این کشور است.