Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژویین (Zhuyin از )، یا نمادهای آوانگاری ماندارین، همچنین با نام مستعار بوپوموفو (Bopomofo)، یک سیستم نویسه گردانی چینی برای چینی ماندارین و دیگر زبان ها و گویش مرتبط است که معمولاً امروزه برای ماندارین تایوانی استفاده می شود. این روش، همچنین برای رونویسی دیگر گونه های چینی، به ویژه انواع دیگر چینی استاندارد و گویش های مرتبط ماندارین و همچنین هاوکین تایوانی استفاده می شود. "Zhuyin Fuhao" و "ژویین" اصطلاحات سنتی هستند، در حالی که بوپوموفو اصطلاح محاوره ای است که توسط ISO و Unicode نیز استفاده می شود. بوپوموفو متشکل از ۳۷ نویسه و چهار نواخت است و تمام صداهای ممکن را به زبان ماندارین رونویسی می کند. ژویین در دهه ۱۹۱۰ توسط دولت جمهوری خواه در چین معرفی شد و در کنار سیستم وید جایلز که از الفبای لاتین اصلاح شده استفاده می کرد، استفاده شد. در سال ۱۹۵۸ پین یین توسط دولت جمهوری خلق چین و در سال ۱۹۸۲ توسط سازمان بین المللی استاندارد جایگزین سیستم وید شد. تایوان در سال ۲۰۰۹ پین یین سرزمین اصلی چین را به عنوان سیستم رسمی لاتین نویسی برای چینی ماندارین پذیرفت، که تا حد زیادی جایگزین شد که فقط کمتر از یک دهه قبل از آن استفا
ده می شد. با این وجود، بوپوموفو همچنان یک سیستم نویسه نویسی اختیاری در تایوان است که در برخی از دیکشنری ها و اسناد دیگر مورد استفاده قرار می گیرد و همچنین به عنوان روش ورودی الکترونیکی برای چینی ماندارین در تایوان (ROC) در دسترس است. واژه شناسی. بوپوموفو نامی است که توسط ISO و یونی کد استفاده می شود. "ژویین" (注音) در لغت به معنای نت آوایی است. نام رسمی اصلی این سیستم "Guóyīn Zìmǔ)"國音字母) بود که بعداً به 註音字母؛ 注音符號 تغییر نام یافت. در اسناد رسمی، گاهی اوقات "بوپوموفو" "نمادهای آوایی ماندارین I به چینی (國語注音符號第一式) به اختصار MPS I به چینی(注音一式) نامیده می شود. این سیستم گاهی اوقات"Chu-in" یا "نمادهای آوایی ماندارین" نیز نامیده می شود. یک سیستم آوایی لاتین شده نیز در سال ۱۹۸۴ با نام منتشر شد. نام بوپوموفو از چهار حرف اول سیستم آمده است: ㄅ، ㄆ، ㄇ و ㄈ تشکیل شده. به همان روشی که کلمه " الفبا " از نام دو حرف اول حروف الفبا (آلفا و بتا) گرفته شده است، نام "بوپوموفو" از چهار هجا اول در ترتیب متعارف هجاهای موجود در چینی ماندارین ایجاد شده. چهار نویسه بوپوموفو () که با این هجاها مطابقت دارند معمولاً در اولین لیست از این حروف
قرار می گیرند. سایر توالی های چینی برای دنبال کردن سایر سیستم های آوایی از همین ترتیب استفاده می کنند. تاریخچه. ریشه ها. کمیسیون وحدت تلفظ، به رهبری وو ژیهوی از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۳، سیستمی را ایجاد کرد به نام "ژویین زیمو" که براساس مختصر نویسی ژانگ بینگلین بود. این به عنوان خط آوایی رسمی برای حاشیه نویسی صداهای نویسه ها مطابق با سیستم تلفظ به نام " تلفظ ملی قدیمی " ("Laoguoyin") استفاده شد. پیش نویس در ۱۱ ژوئیه ۱۹۱۳ توسط وزارت آموزش ملی جمهوری چین منتشر شد، اما تا ۲۳ نوامبر ۱۹۲۸ رسماً اعلام نشد. بعداً ابتدا به "Guoyin Zimu" و سپس در آوریل ۱۹۳۰ به "Zhuyin Fuhao" تغییر نام داد. آخرین تغییر نام این نگرانی بود که مبادا سیستم الفبایی به طور مستقل جایگزین حروف چینی شود. استفاده مدرن. بوپوموفو سیستم آوایی غالب در آموزش خواندن و نوشتن در دبستان در تایوان است. همچنین محبوب ترین راه برای ورود حروف چینی به رایانه ها و تلفن های هوشمند و جستجوی حروف در فرهنگ لغت است. در مدرسه ابتدایی، به ویژه در سال های پایین، نویسه های چینی در کتاب های درسی اغلب با بوپوموفو به عنوان حروف یاقوتی یادداشت می شوند تا به عنوان کمک به یادگیری باش
د. علاوه بر این، یک روزنامه کودک در تایوان، "Mandarin Daily News"، تمام مقالات را با حروف یاقوتی بوپوموفو شرح می دهد. در تدریس زبان ماندارین، موسسات تایوان و برخی جوامع خارج از کشور چین مانند چینی های فیلیپینی از بوپوموفو استفاده می کنند. بوپوموفو در همه نسخه های "Xiandai Hanyu Cidian" از چاپ ۱۹۶۰ تا نسخه ۲۰۱۶ تاکنون (چاپ هفتم) در جایگاه ثانویه نسبت به پین یین نشان داده شده است. منشأ نمادها. نمادهای بوپوموفو توسط ژانگ بینگلین خلق شده اند، که عمدتاً از فرم های "قاعده مند " حروف چینی باستان گرفته شده اند، که خوانش های مدرن آن شامل صدایی است که هر حرف نشان می دهد. صامت ها به ترتیب محل بیان، [از جلوی دهان به عقب] ذکر شده اند : (.t/./d/./f/./m/./p/./b/./n/./l/ etc/)
رتیکولوسیتوپنی یک اصطلاح پزشکی برای کاهش غیرطبیعی سلول های رتیکولوسیت در بدن است. رتیکولوسیت ها سلول های گلبول قرمز تازه و نابالغ و نارس هستند که بدون هسته هستند. دلایل. رتیکولوسیتوپنی معمولاً نتیجه عفونت ویروسی پارواویروس بی۱۹ است که به سلول های نارس گلبول قرمز حمله کرده و آنها را از بین می برد و تولید گلبول های قرمز را متوقف می کند. اگر عفونت در افراد دارای کم خونی داسی شکل، اسفروسیتوز یا بتا تالاسمی رخ دهد، منجر به ترکیب دو مکانیسم ناشی از کم خونی می شود: کاهش تولید سلول های گلبول قرمز و همولیز. نتیجه آن آنمی سریع و شدید (بحران آپلاستیک) است که ممکن است به انتقال خون نیاز داشته باشد.
اعتصاب غذای گستردهٔ زندانیان سیاسی، به اعتصاب فراگیر سه روزه و هم زمان در زندان های اوین، فشافویه و عادل آباد در نوروز ۱۴۰۰ (خورشیدی) گفته می شود. جمعی از زندانیان سیاسی ایران در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ با انتشار بیانیه ای اعلام کردند به یاد و احترام رنج های مشترک مردم ایران، در اعتراض به ظلم های ستمگران، به یاد گرسنگان وطن بر سفرهٔ نوروز و آغازی برای قدم های بزرگتر؛ شروع سال ۱۴۰۰ خورشیدی را با اعتصاب غذا آغاز می کنند که تا سه روز ادامه داشت. در این بیانیه ضمن همدردی با مردم، شماری از مشکلات اقتصادی و نقض حقوق بشر در چهار دههٔ اخیر عنوان شد. این زندانیان که چهره های شناخته شده ای چون کیوان صمیمی،امیرحسین مرادی، امیرسالار داودی و کسری نوری در میانشان بود به اعتراضات آبان ۹۸ نیز پرداختند. شامگاه ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ هم ۶ زن محبوس در بند سیاسی زندان اوین به اعتصاب پیوستند و تعداد زندانیان اعتصاب کننده به ۳۴ نفر رسید. پیشینه. در چهار دههٔ اخیر و به ویژه دههٔ ۹۰ مشکلات اقتصادی (بحران اقتصادی ۹۹–۱۳۹۷) و معیشتی مردم ایران به اوج خودش رسید. دستمزد تعیینی سال ۱۴۰۰ با تورم اقتصادی هماهنگی نداشت. در کلانشهرهای ایران، حاشیه نشینی و
پدیده پشت بام خوابی به وجود آمد. هرساله ده ها زندانی سیاسی در زندان های ایران اعدام شدند، ۱۵۰۰ نفر در اعتراضات آبان ۹۸ کشته شدند. در سال ۱۳۹۹ برای چندمین بار یک زندانی سیاسی به طرز مشکوک در زندان درگذشت. فشارها بر اقلیت های قومی و مذهبی ادامه یافت و ده ها نفر در اعتراضات سیستان و بلوچستان سال ۱۳۹۹ کشته شدند. بیانیه. هموطنان عزیز! در آستانهٔ پایان قرن و بر تلی از خاکستر و خون، در همه این لحظه های از پس هم رفتهٔ ویران که از بن ویرانه اش چه بسا امیدها مانده است مدفون؛ ما زندانیان سیاسی سرشاریم از یادی دردآور و امیدی جان افزا که از نیروی بیداری شما پای گرفته است و خواب فلاکت زای روزهای پریشانی را هلاک خواهد ساخت. ما به یاد و احترام رنج های مشترک مان و در اعتراض به ظلم های ستمگران که شمه ای از آن را برخواهیم شمرد و به پاسداشت مبارزهٔ شما برای آزادی، دموکراسی، رفع تبعیض و نابرابری و احقاق حقوق انسان، از بامداد اولین روز قرن پانزدهم به مدت سه روز اعتراض خود را به صورت اعتصاب غذا نشان خواهیم داد تا به جای نان و آسایش که مدت هاست از سفرهٔ شما مردم شریف ایران دریغ شده است از خوان جان فزای شرافت و شجاعت شما ارتزاق کنیم
و نیرو بگیریم برای همراه و یاور شما بودن در ایستادگی و مقاومت به امید پیروزی در قرنی خوش بهار؛ ما به یاد و احترام رنج بی شمار گرسنگان وطن در برابر سفره عید نوروز و در اعتراض به خشونت کشندهٔ فقر که در آخرین زخمه اش با تعیین حداقل دستمزد ۱۴۰۰ کفاف پنج روز زندگی انسانی را نمی دهد. ما به یاد و احترام آفتابی که از «سراوان» برآمد و در خون دل مادران داغدار بلوچ غروب کرد و در اعتراض به سرکوب، کشتار، و خفقان اقلیت های قومی و مذهبی. ما به یاد و احترام کشته شدگان آبان ماه ۹۸ و همهٔ جان هایی که در راه سعادت و آزادی ایران فدا شد و در اعتراض به ظلم و ستمی که برای بقایش هیچ گلوله ای را هوایی تلف نمی کند. ما به یاد و احترام سربداران: نوید افکاری، مصطفی صالحی، محمد ثلاث و هزاران زن و مردی که ایستاده برای مردم شان جان دادند و در اعتراض سیستمی که امنیتش را بر سرکوب میزان می کند. ما به یاد و احترام بهنام محجوبی و دیگر زندانیان بیماری که چو شمع پشت میله های زندان آب شدند و می شوند و در اعتراض به زندانی که درهایش رو به قبرستان گشوده است. ما به یاد و احترام رنج آوارگانی که در حاشیه نشینی و پشت بام خوابی به اسارت رفته اند و در اعتر
اض به استبدادی که حتی در زندان هم در پی گسستن هر پیوندی ست و به جبر تبعید آواره ات می کند، اعتصاب غذا خواهیم کرد. از آنجا که بر سریر حکمرانی، خودکامگی تکیه زده و بر دل رنجور مردم تازیانه هاست، یاد دردهای مشترک مان را پایانی نیست اما همین صدای قلاده های بر گردن و پاهای در زنجیر رقص لغزان شکستن را می آوازد. یاد شجاعت و ایستادگی شما مردم بزرگ، ما را مصمم تر می کند و این رنج ها ما را قوی تر تا پای به پای شما راه صلح و آزادی را در قرن پیروزی به پیماییم زیرا باور داریم پی و بن برشدهٔ دیوار بدجویان، روی در سوی خرابی ست. در پایان، بسیار کسان در زندان هستند که در این تلاش برای تجدید پیوند با شما مردم و به ویژه کارگران، معلمان، بازنشستگان و زحمت کشان در کنار ما ایستاده اند. اما تبعید، انفرادی و بسی ستم های ناروا مجال شان نداد تا نام شان ذیل این اعتصاب نوروزی آغاز قرن باشد. مردم عزیز ایران! عید نوروز و هر روز ما از شما مبارک شده است و قلب ما سرشار از عشق شماست به امید پیروزی و دیدارتان در ایرانی آزاد. اسامی اعتصاب کنندگان. زندان اوین: سعید اقبالی، سینا بهشتی، پیمان پورداد، معین حاجی زاده، حسین جندقیان، آرش خزلی، امیرسال
ار داودی، امیرحسین مرادی ،مصطفی خسروبابادی، فرزین رضایی روشن، مهران سروش، عباس سوهانی، پوریا شهرابی توفیق، کیوان صمیمی، کریم عزیزمحمدی، محمود علی نقی، ابوالفضل غسالی، پارسا گلشنی، امیرحسین میرخلیلی، عبدالرسول مرتضوی، شهاب الدین نظری، بهزاد همایونی، احمد یزدانی زندان فشافویه: محمد شریفی مقدم، کیانوش عباس زاده زندان عادل آباد: کسری نوری، محمد داوری، سجاد زارع زندان زنان اوین: عالیه مطلب زاده، حدیث صبوری، رضوانه احمدخان بیگی، زینب همرنگ، شکیلا منفرد، گیتی پورفاضل تبعید و تهدید دربارهٔ اعتصاب. نرگس محمدی، فعال حقوق بشر در ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ به بی بی سی دربارهٔ علت تبعید کسری نوری گفت: «او را تهدید کردند که نباید این بیانیه و اعتصاب و اعتراض گسترده زندانیان سیاسی را راه اندازی کند، پس از آن درحالی که فقط دو ماه بود از زندان عادل آباد شیراز آورده بودندش دوباره ایشان رو تبعید کردند و این نشان می دهد تبعید با فشار نهادهای امنیتی و عدم استقلال قوه قضائیه جمهوری اسلامی انجام می شود.» یک منبع مطلع هم که به دلایل امنیتی نامش فاش نشده، به صدای آمریکا گفت، کسری نوری معتقد بود باید به «اتفاقاتی که در جامعه در حال رخ دادن است» وا
کنشی صورت بگیرد و به همین دلیل اعتصاب سه روزه را با انتشار بیانیه ای راه اندازی کرد و پیش از آغاز این واکنش جمعی، او را تهدید کردند که نباید این بیانیه منتشر شود و در نهایت هم نهادهای امنیتی همزمان با روز امضا و انتشار این بیانیه نوروزی وی را به یکباره و به شکلی غیرقانونی مجددا به زندان عادل آباد شیراز منتقل کردند. پیام کسری نوری پس از تبعید. کسری نوری پس از تبعید در آستانه سال نو از اوین به زندان عادل آباد در پیامی گفت اعتصاب غذای سه روزه خود و دیگر زندانیان سیاسی در زندان های مختلف ایران تلاشی برای «اعتراض به ستمگر» و «آغازی برای قدم های بزرگتر» است نوری در پیام صوتی روز ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ دربارهٔ تبعیدهای اخیر در زندان های ایران گفت: جابه جایی و آوارگی بین زندان ها و بندهای مختلف هیچ خوشایند نیست به لحاظ انسانی و حقوقی هم این جابه جایی ها توجیهی ندارد و قاعدتاً برای خانواده و دوستان سخت بود که شب عید متحمل نگرانی شدند اما این نگرانی ها و رنج ها در ذیل و پیوستگی رنج هایی باید خوانده شود که لحظه تحویل سال همه ما را غمبار و تلخ کرده است. غم بسیار مردمی که اسیر فقر، گرسنگی، آوارگی و حاشیه نشینی هستند و زیر بار سرکو
ب، خفقان و استبداد نفس می کشند. او گفت: در لحظه عید یاد می کنم از نوید افکاری و بهنام محجوبی که داغشان تازه است و تازه می ماند مثل داغ همه عزیزانی که در راه آزادی و حقیقت جان دادند. یاد می کنم از سیستان و بلوچستان، کردستان، خوزستان و جای جای سراسر زخم ایران. این زندانی سیاسی با اشاره به اعتصاب گسترده در زندان ها تأکید کرد با همین دغدغه ها از بامداد آغاز قرن دست به اعتصاب غذای سه روزه زده اند و اضافه کرد: «می دانم در برابر رنج های شما مردم هیچ چیزی نیست، اما کوشش و تلاشی است به این امید که زبانی باشد برای بیان همدردی و اعتراض به ستمگر، به این امید که آغازی باشد برای قدم های بزرگتر.» حمایت فعالان سیاسی و مدنی. واکنش ایرانیان خارج از کشور. ۱۱۰ تن از فعالان سیاسی و مدنی در خارج از ایران دوم فروردین ۱۴۰۰ طی یک بیانیه با بر حق دانستن خواسته زندانیان اعتصاب کننده در ایران، از آنها اعلام حمایت کردند. بخشی از متن بیانیه؛ در آستانه سال ۱۴۰۰ و نخستین روزهای سال نو اعتصاب غذای بیش از سی نفر از زندانیان سیاسی و مدنی در زندان های مختلف کشور به منظور حمایت از محرومان وطن، زنگ خطر و هشداری است که باید وجدان بیدار هر انسان آز
اده ای را متوجه و متأثر کند. این زندانیان پیام همدلی خود را با این اعتصاب به گوش ملت ایران و جهانیان رسانده اند که در این سالها سفره مردم هر روز کوچکتر شده و بیکاری و نرخ تورم و افزایش قیمت کالاهای اساسی، موجب ازدیاد فقر و بیچارگی مردم گردیده است و مسئولیت همه این مشکلات برعهده حاکمانی است که خود را در مقابل هیچ کس پاسخگو نمی دانند. بیانیه ۶۰۰ فعال سیاسی داخل کشور. در سومین و آخرین روز اعتصاب غذا گستردهٔ، ۶۴۶ نفر از فعالان اجتماعی و سیاسی ایران با انتشار بیانیه ای به تبعید و آزار زندانیان سیاسی اعتراض و از اعتصاب غذای سه روزه زندانیان نیز حمایت کردند. از متن بیانیه؛ زندانیان سیاسی زندان های اوین، فشافویه، عادل آباد و بند زنان اوین با اعتصاب غذای ۳ روزه در روزهای نخستین سال ۱۴۰۰ با مردم سرزمین رنج کشیده شان اعلام همبستگی، همراهی، و همدلی نموده اند. این اعتراض حرکتی مدنی و پیگیرانه برای تحقق حقوق اساسی مردم این مرز و بوم است و نشان از پایداریِ ره پویانِ راه آزادی و عدالت دارد و قابل تقدیر و حمایت عموم مردم ایران می باشد. کارزار حمایتی در فضای مجازی. در دومین روز اعتصاب غذای گسترده زندانیان سیاسی در کشور، شماری
از کاربران اول فروردین ماه با هشتگ #اعتصاب_زندانیان از اعتصاب غذای ۳۴ زندانی سیاسی در زندان های مختلف ایران حمایت کردند. بیانیه ۱۸ زندانیان سیاسی دیگر. در پی اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زندان های فشافویه، اوین و عادل آباد، در همبستگی با رنج های مردم و در اعتراض به تبعید زندانیان سیاسی، ۲ فروردین ۱۴۰۰ نیز ۱۸ تن از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر با صدور بیانیه ای نسبت به تشدید آزار و اذیت زندانیان سیاسی واکنش نشان دادند. این زندانیان تأکید کرده اند اقداماتی از قبیل تبعید گسترده زندانیان سیاسی بیش از آن که حتی ذره ای موجب عقب نشینی ما در دفاع از حقوق انسانی مان بشود، بیانگر ترس و وحشت حکومت از فریاد عدالت خواهی ما و نتیجه بن بست لاعلاج سیاسی و اقتصادی و اجتماعی است که خود در آن گرفتار آمده اند.
گروه دامن () شرکت صنایع جنگ افزاری و کشتی سازی هلندی است، که در سال ۱۹۲۷ توسط ماریوس دامن تأسیس شد.
واوین () شرکت تولید صنعتی هلندی است، که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه شرکت مکزیکم می باشد.
سوپرگا ( یا ) تپه ای است که در ساحل جنوبی رودخانه پو در شرق تورین در شمال غربی ایتالیا واقع شده است. با ارتفاع بالاتر از سطح دریا، یکی از برجسته ترین تپه هایی است که شهر را احاطه کرده است. سوپرگا برای کلیسای سوپرگا و سردابه سلطنتی آن که جایگاه خاکسپاری سنتی اعضای خاندان ساووی است؛ برای راه آهن سوپرگا که آن را به حومه ی تورین، ساسی، متصل می کند؛ و برای فاجعه هوایی سوپرگا در سال ۱۹۴۹ که در آن کل تیم فوتبال تورینو، گرانده تورینو، جان باختند، شناخته می شود. این تپه در مسابقه ی دوچرخه سواری میلان-تورینو مورد کاربرد قرار می گیرد و از زمان برگزاری این رویداد در سال ۲۰۱۲، دو بار محل پایان مسابقه به بالای سوپرگا منتقل شده است. پیوندهای بیرونی. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
تکینت () شرکت مهندسی آرژانتینی است، که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد و هم اکنون مالک شرکت های تناریس و ترنیوم می باشد.
پرسول () شرکت کالای لوکس ایتالیایی است، که در سال ۱۹۱۷ توسط جوزپه راتی تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت لوکساتیکا می باشد.
پانرای () شرکت کالای لوکس ایتالیایی سوئیسی است، که در سال ۱۸۶۰ توسط جیوانی پانرای تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت ریشمون می باشد.
موتو گوتزی () شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۲۱ توسط کارلو گوتزی تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت پیاجو می باشد.
موربیدلی () شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۶۹ توسط جیانکارلو موربیدلی تأسیس شد. موربیدلی یک تولیدکننده موتورسیکلت ایتالیایی بود که توسط جیانکارلو موربیدلی در پزارو تأسیس شد. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، این شرکت به ویژه در مسابقات موتورسواری گرند پری موفق بود. این تیم در سال های ۱۹۷۵، ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ قهرمان جهان در کلاس ۱۲۵ سی سی و در سال ۱۹۷۷ قهرمان کلاس ۲۵۰ سی سی شد. در آوریل ۲۰۲۴، حقوق نام تجاری موربیدلی (در صنعت موتورسیکلت) توسط ام بی پی، زیرمجموعه گروه کیوی کیانژیانگ، خریداری شد.
گئورگ جاهوکیان (، زاده ۱۹۲۰ – درگذشته ۲۰۰۵) زبان شناس، فیلسوف و استاد ممتاز و عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در یکم آوریل سال ۱۹۲۰ در روستای شاه نظر (متساوان کنونی) در استان لوری ارمنستان شوروی زاده شد. او در سال ۱۹۴۱ از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. او از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ در جنگ جهانی دوم حضور داشت. او در سال ۱۹۴۵–۱۹۴۹ مدرس ارشد دانشکده فلسفه YSU بود، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۷ ریاست گروه زبان های خارجی را بر عهده داشت، از ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۰ رئیس کرسی رمانتیک و فلسفه ژرمنی بود، از ۱۹۷۰ او استاد کرسی زبان شناسی عمومی بود و از سال ۱۹۶۲ تا پایان عمر مدیر انستیتوی زبان آچاریان و رئیس شورای حرفه ای زبان شناسی آکادمی علوم ارمنستان شوروی بود. دو جلد "تاریخ زبان شناسی" (ایروان، ۱۹۶۰–۱۹۶۲ گ، ۲۰۱۵) و "زبان شناسی عمومی ارمنستان" (ایروان، ۱۹۷۸) منجر به ایجاد ایده ای برای ایجاد زبان مشترک شد که در مونوگرافی "نظریه عمومی زبان" به اجرا درآمد (روسی، مسکو، ۱۹۹۹، انگلیسی، ۲۰۰۳). او در سال ۱۹۸۸ جایزه دولتی ارمنستان شوروی را دریافت کرد. وی در ۸ ژوئیه ۲۰۰۵ در ایروان درگذشت. نیم تنه برنزی وی در لابی ساخت
مان اصلی YSU قرار گرفته است، یکی از کلاس های دانشکده فلسفه ارمنستان به نام وی نامگذاری شده است.
مالاگوتی () شرکت موتورسیکلت سازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۳۰ توسط آنتانیو مالاگوتی تأسیس شد.
ماگنی () شرکت موتورسیکلت سازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۷۷ توسط آرتور مانی تأسیس شد.
لاوردا () شرکت موتورسیکلت سازی ایتالیایی است، که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت پیاجو می باشد.
پیاده سازی سخت افزاری تست و سِت. دستورالعمل های تست و سِت در DPRAM می تواند به شیوه های مختلفی پیاده سازی شود. در اینجا دو حالت مختلف شرح داده می شود که در هر دو حالت یک DPRAM داریم که دو پورت را فراهم می کند و این امکان را می دهد که فقط دو قطعه الکترونیک مجزا، مانند دو واحد پردازش مرکزی (CPU)، به هر مکان حافظه در DPRAM دسترسی پیدا کنند. حالت اول. زمانی که واحد پردازش مرکزی شماره یک (CPU1) دستورالعمل تست و سِت را آغاز می کند، DPRAM ابتدا آدرس مکان حافظه را در یک محل خاص ذخیره کرده و یک یادداشت داخلی برای آن ایجاد می کند. اگر در این لحظه به طور اتفاقی، CPU شماره دو (CPU2) دستورالعمل تست و سِت را برای همان مکان حافظه شروع کند، DPRAM ابتدا یادداشت داخلی خود را بررسی کرده، وضعیت را شناسایی کرده و یک وقفه فعال (interrupt) ایجاد می کند تا به CPU2 اعلام کند که باید منتظر بماند و مجدداً تلاش کند. این حالت به نوعی پیاده سازی یک «انتظار فعال» یا spin lock با استفاده از مکانیسم وقفه است. از آنجا که تمام این فرآیند با سرعت های سخت افزاری انجام می شود، مدت زمان انتظار CPU2 برای خارج شدن از spin lock بسیار کوتاه است. CPU2
سعی می کند که به مکان حافظه دسترسی پیدا کند و در هر صورت، DPRAM تستی را که توسط CPU1 داده شده است، انجام می دهد. اگر تست با موفقیت انجام شود، DPRAM مکان حافظه را به مقدار داده شده توسط CPU1 تغییر می دهد. سپس DPRAM یادداشت داخلی خود را که CPU1 در آن نوشته است، پاک می کند. در این مرحله، CPU2 می تواند یک دستور تست و سِت آغاز کند که به احتمال زیاد موفقیت آمیز خواهد بود. حالت دوم. در این حالت، CPU1 دستورالعمل تست و سِت را برای نوشتن در مکان حافظه A آغاز می کند. DPRAM بلافاصله مقدار موردنظر را در مکان حافظه A ذخیره نمی کند، بلکه به طور هم زمان مقدار کنونی را به یک رجیستر خاص منتقل کرده و محتویات محل حافظه A را به یک مقدار پرچم خاص سِت می کند. اگر در این لحظه، CPU2 دستور تست و سِت را برای محل حافظه A آغاز کند، DPRAM پرچم مذکور را شناسایی کرده و مشابه حالت اول، یک وقفه فعال ایجاد می کند. خواه CPU2 تلاش کند به مکان حافظه دسترسی پیدا کند یا نه، در هر صورت DPRAM تست انجام شده توسط CPU1 را بررسی می کند. اگر تست با موفقیت انجام شود، DPRAM محل حافظه A را به مقدار مشخص شده توسط CPU1 سِت می کند. در غیر این صورت، DPRAM مقدار
موردنظر را از رجیستر خاص مذکور به مکان حافظه A کپی می کند. هر کدام از این عملیات ها موجب پاک شدن مقدار پرچم خاص می شود. حالا، اگر CPU1 دوباره یک دستور تست و سِت را آغاز کند، این بار به احتمال زیاد موفقیت آمیز خواهد بود. پیاده سازی نرم افزاری تست و سِت. برخی مجموعه های دستورالعمل مانند x86 و IBM System/360 (و مجموعه های دستورالعمل های بعدی، از جمله معماری z) دارای دستورالعمل زبان ماشین تست و سِت اتوماتیک هستند. مجموعه دستورالعمل هایی که فاقد دستور تست و سِت هستند، می توانند این عملیات را با استفاده از دستورالعمل های خواندن-تغییر-نوشتن یا دستورالعمل مقایسه-و-جابه جایی پیاده سازی کنند. دستور تست و سِت زمانی که با مقادیر بولین (Boolean) استفاده می شود، معمولاً از منطقی مشابه با آنچه که در تابع زیر نشان داده شده است، استفاده می کند. البته باید توجه داشت که این تابع باید به طور اتوماتیک اجرا شود. به این معنا که هیچ فرآیند دیگری نباید بتواند اجرای آن را در میانه کار متوقف کند. بنابراین، این نوع تابع تنها زمانی اجرا می شود که به طور کامل تکمیل شود. برای پیاده سازی این حالت به پشتیبانی سخت افزاری نیاز است و به طور مست
قیم قابل پیاده سازی نیست. با این حال، کد زیر می تواند برای توصیف رفتار تست و سِت کمک کننده باشد. function TestAndSet(boolean_ref lock) { boolean initial = lock; lock = true; return initial; کدی که در بالا نشان داده شده است، نه تنها اتوماتیک نیست، بلکه از جنبه دستورالعمل تست و سِت نیز با پیاده سازی سخت افزاری DPRAM متفاوت است. در اینجا، مقدار تست و سِت به صورت ثابت و بدون تغییر است، و این مقدار صرف نظر از نتیجه تست به روز می شود. در حالی که در پیاده سازی DPRAM، حافظه تنها زمانی سِت می شود که تست با موفقیت انجام شده باشد، و مقداری که باید سِت شود و شرایط آن توسط CPU مشخص می شود. در این پیاده سازی، مقدار موردنظر فقط می تواند یک باشد، اما اگر مقادیر صفر و یک تنها مقادیر معتبر برای مکان حافظه در نظر گرفته شوند و فقط تست «مقدار غیر صفر است» مجاز باشد، آنگاه این وضعیت معادل پیاده سازی سخت افزاری DPRAM خواهد بود. از این رو، این را می توان به طور صحیح به عنوان تست و سِت نامید. پیاده سازی در زبان C. در زبان برنامه نویسی C، پیاده سازی این فرآیند به شکل زیر است: int test_and_set(int* lockPtr) { int oldValue; // -- Start
of atomic segment -- oldValue = *lockPtr; *lockPtr = LOCKED; // -- End of atomic segment -- return oldValue; این کد نشان می دهد که در حقیقت دو عملیات مختلف انجام می شود: یک عملیات خواندن-تغییر-نوشتن و یک تست. تنها باید عملیات خواندن-تغییر-نوشتن به طور اتوماتیک انجام شود. این به این معناست که تأخیر در مقایسه مقدار در هر زمان، پس از دریافت مقدار تست، هیچ گونه تاثیری در نتیجه نخواهد داشت. انحصار متقابل با استفاده از تست و سِت. یکی از روش های پیاده سازی انحصار متقابل، استفاده از یک قفل مبتنی بر تست و سِت است. در اینجا شبه کدی برای پیاده سازی این روش در زبان C آمده است: volatile int lock = 0; void critical() { while (test_and_set(&amp;lock) == 1); // critical section: only one process can be here at a time lock = 0; // release lock after leaving critical section در این کد، متغیر قفل یک متغیر مشترک است که توسط تمام پردازنده ها و ریسه ها قابل دسترسی است. توجه داشته باشید که از کلمه کلیدی codice_1 استفاده شده است تا به کامپایلر اعلام شود که این متغیر به طور مستقیم از حافظه خوانده و نوشته می شود و نباید در عملیات های
بهینه سازی تغییر یابد. بدون این کلمه، کامپایلر ممکن است دسترسی به قفل را بهینه سازی کرده و خطا ایجاد کند. این تابع را می توان توسط پروسه های مختلفی فراخوانی کرد، با این حال، تضمین می شود که فقط یک پروسه در هر لحظه می تواند وارد بخش بحرانی شود. سایر پروسه ها در حلقه ای می چرخند تا زمانی که قفل را به دست آورند. اگر پروسه ای هرگز نتواند به قفل دسترسی پیدا کند، ممکن است تا ابد در حلقه گرفتار شود. این مشکل یکی از ضعف های این نوع پیاده سازی است، زیرا در آن هیچ تضمینی برای انصاف (fairness) وجود ندارد.
لامبرتا () شرکت موورسیکلت سازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه شرکت اینوچنتی می باشد.
لا ریناشنته () شرکت خرده فروشی ایتالیایی است، که در سال ۱۸۶۵ تأسیس شد.
ایتالجت () شرکت موتورسیکلت سازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۶۰ توسط لئوپولدو تارتارینی تأسیس شد.
«آگست» (؛ تماماً با حروف کوچک) ترانه ای اثر خواننده-ترانه سرای آمریکایی تیلور سوئیفت، از هشتمین آلبوم استودیویی او "فولکلور" (۲۰۲۰) است. این ترانه توسط سوئیفت و جک آنتونوف، با تهیه کنندگی فرعی توسط جو آلوین، نوشته و تهیه شده است. ترانه یک بالاد دریم پاپ با گیتار، سازهای زهی، طنین آواز و پرده گردانی است. در کنار دیگر ترانه های آلبوم «ژاکت کش باف پشمی» و «بتی»، این ترانه یک مثلث عشقی ساختگی را تشکیل می دهد که شامل سه شخصیت اصلی است: بتی، جیمز و دختری بی نام. این ترانه از دیدگاه فرد آخر سروده شده است، که ناراحتی او را نسبت به عاشقانهٔ تابستانی از حد خارج شده با جیمز، که او را رها کرد و با بتی آشتی کرد، به تصویر کشیده است. منتقدان تنظیم و متن آهنگ را ستایش کردند، که برخی از آن ها آن را به عنوان چشمگیرترین بخش از "فولکلور" برگزیدند. در ایالات متحده، «آگست» در رتبهٔ ۲۳ در ۱۰۰ تک آهنگ داغ "بیلبورد" و رتبهٔ پنج در ترانه های داغ راک و آلترناتیو مجلهٔ "بیلبورد" قرار گرفت. این ترانه به ۲۰تای برتر جدول تک آهنگ های استرالیا، کانادا، مالزی و سنگاپور رسید. در شصت و سومین مراسم جایزه گرمی در ۱۴ مارس ۲۰۲۱، سوئیفت آن را به عنو