Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
استدلال کند. نظریه های جایگزینی در مورد ریشه های چاروکا وجود دارد. گاهی اوقات از برهاسپاتی به عنوان بنیانگذار فلسفه چارواکا یا لوکایته یاد می شود، گرچه دانشمندان دیگر در این مورد اختلاف نظر دارند. اظهار می دارد که فیلسوفی به نام چارواکا در قرن ۶ قبل از میلاد یا در حدود آن زندگی می کرد، که مقدمات این فلسفه هندی را در قالب رسالهٔ "برهاسپاتی سوترا" توسعه داد. این سوتراها قبل از ۱۵۰ سال قبل از میلاد مسیح نوشته شدند، زیرا آن ها در ماه "مهابهاسیه" (۴۵/۷/۳) ذکر شده اند. فلسفه. مکتب فلسفه چارواکا دارای باورهای مختلف بی خدایی و مادی بود. آن ها درک و آزمایش های مستقیم را به عنوان منبعی معتبر و قابل اعتماد برای دانش به دست آوردن، محسوب می کردند. معرفت شناسی. معرفت شناسی چارواکا درک را به عنوان منبع اصلی و مناسب دانش در نظر می گیرد، در حالی که استنباط مستعد درست یا غلط بودن است و بنابراین مشروط یا نامعتبر است. برداشت ها از نظر چاروکا دو نوع هستند؛ خارجی و داخلی. ادراک خارجی به این صورت توصیف می شود که از تعامل دستگاه حسی و اشیا دنیوی حاصل می شود، در حالی که ادراک درونی در این مکتب به عنوان درک درونی و ذهنی فرد توصیف می ش
ود. استنباط هم به عنوان نتیجه گیری حقیقتی، بنا بر یک یا چند مشاهده و حقایق قبلی، توصیف شده است. از نظر چارواکا، استنباط مفید است، اما مستعد هم خطا است؛ زیرا حقایق استنباط شده هرگز بدون تردید نمی توانند باشند. استنتاج خوب و مفید است، این اعتبار استنباط است که در برخی موارد مشکوک است. از نظر چارواکا هیچ وسیلهٔ قابل اتکایی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن استنباط را به عنوان وسیلهٔ شناخت صحیح دانش اثبات کرد. بحث معرفتی چارواکا را می توان با مثال آتش و دود توضیح داد. وقتی دود وجود دارد (قیاس صغری)، تمایل فرد به این است که به این نتیجه برسد که علت آن باید آتش سوزی باشد (قیاس کبری در منطق). محققان چارواکا اظهار داشتند، گرچه این امر غالباً درست است، اما در همه جا یا در همه اوقات لازم نیست که صحت جهان شمول داشته باشد. دود می تواند دلایل دیگری هم داشته باشد. در معرفت شناسی چارواکا، تا زمانی که رابطه بین دو پدیده اثبات نشده باشد، این یک حقیقت نامطمئن است. در این فلسفه هندی، چنین روشی از استدلال، یعنی نتیجه گیری مستعد خطاست. چارواکا د که دانش کامل هنگامی به دست می آید که همه مشاهدات، همه مقدمات و همه شرایط را بدانیم. چارو
اکا می گوید در صورت فقدان این شرایط، نمی توان چیزهایی که درک شده را بدون شک و تردید پذیرفت، زیرا برخی شرایط ممکن است پنهان باشد یا از توانایی مشاهده ما فراتر باشد. آن ها تصدیق می کنند که هر شخصی در زندگی روزمره به استنباط اعتماد می کند، اما اگر غیرمنتقدانه رفتار کنیم، خطا می کنیم. در حالی که استنباط ما گاهی درست است و منجر به یک عمل موفقیت آمیز می شود، اما این یک واقعیت است که گاهی استنباط اشتباه است و منجر به خطا می شود. بنابرین، آن گونه که چارواکا بیان می کند، حقیقت صرف وجود ندارد و باید شک گرا بود و آنچه را که با استنباط می دانیم زیر سؤال ببریم. این گزاره معرفتی چارواکا، با نشان دادن شیوه جدیدی از تفکر و ارزیابی مجدد آموزه های گذشته، در میان مکاتب مختلف فلسفه هند تأثیرگذار بوده. دانشمندان هندو، بودایی و جین به طور گسترده ای بینش چارواکا را در مورد استنتاج در بررسی مجدد منطقی نظریه های خود، به کار گرفتند. متافیزیک. از آنجا که هیچ یک از ابزارهای شناخت صلاحیت ایجاد ارتباط غیرقابل خدشه در قیاس صغری را ندارند، چارواکا نتیجه گرفت که نمی توان از استنباط برای تعیین حقایق متافیزیکی استفاده کرد؛ بنابراین، از نظر چار
واکا، هر گامی که ذهن بر اساس باور پیشین خود بردارد، ممکن است به خاطر وقوع درک اشتباه در گام پیشین، اشتباه باشد. مواردی که استنتاج با نتیجه توجیه می شد، فقط تصادفی تلقی می شده اند. بنابرین، چارواکا مفاهیم متافیزیکی مانند تناسخ، آتمن، اثر آداب مذهبی، جهان های دیگر (بهشت و جهنم)، سرنوشت و انباشت لیاقت یا بدبختی را از طریق انجام برخی اعمال، منکر می شود. چارواکا همچنین استفاده از دلایل ماوراءالطبیعه برای توصیف پدیده های طبیعی را رد می کند. از نظر آن، همهٔ پدیده های طبیعی خود به خود از سرشت ذاتی اشیا ناشی می شوند. خودآگاه و زندگی پس از مرگ. چاروکا اعتقادی به کارما، تولد دوباره یا زندگی پس از مرگ نداشت. از این دیدگاه، تمام صفاتی که نشان دهنده یک فرد هستند، مانند لاغری، چاقی و غیره، در بدن او قرار دارند. سروسِدهانت سنگرهه () "موقعیت چارواک" را به شرح زیر بیان می کند، لذت. چارواکا معتقد بود که لذت حسی مشکلی ندارد. از آنجا که لذت بدون رنج غیرممکن است، چارواکا بیان می کرد که خرد در این است که تا جای ممکن لذت برد ولی از رنج بردن بر حذر ماند. برخلاف بسیاری از فلسفه های هندی در آن زمان، چارواکا از ترس رنج بردن به ریاضت یا
رد لذت علاقه نداشت و چنین استدلال هایی را احمقانه قلمداد می کرد. دانشمند بهاتاچاریا معتقد است که عقیده رایج مبنی بر اینکه «همه ماتریالیست ها چیزی نیستند جز افرادی احساس گرا»، یک تصور غلط است؛ چنان که چارواکا مثال نقضی بر این باورست. مدیریت عمومی. "آئین اکبری" توسط ابوالفضل علامی، مورخ معروف دربار اکبرشاه، نوشته شد. او از هم اندیشی فیلسوفان همه آیین ها، که در سال ۱۵۷۸ در دربار اکبر جمع شده بودند، برای نوشتن کتابش بهره برد. این گزارش توسط وینسنت اسمیت، مورخ، در مقاله خود با عنوان «معلمان جین اکبر» آورده شده است. گفته می شود شاید برخی از متفکران چارواکا در این همایش شرکت کرده بوده باشند. ابوالفضل علامی تحت عنوان «ناستیکه» به کارهای خوب، برنامه های مدیریتی و رفاهی عالمانه اشاره کرده است که مورد تأکید قانون گذاران چارواکا بوده است. سومادوا همچنین روش چارواکا را برای شکست دادن دشمنان ملت ذکر کرده است.
گیتانجالی رائو (زاده ۲۴ نوامبر ۲۰۰۵) مخترع، نویسنده، دانشمند و مروج STEM آمریکایی-هندی است. وی در سال ۲۰۱۷ برنده مسابقه Discovery Education 3M Young Scientist شد. او به دلیل ابتکاراتش به عنوان "فوربر" ۳۰ زیر ۳۰ سال شناخته شد. وی به دلیل نوآوری ها و «کارگاه های نوآوری» خود که در سراسر جهان برگزار می کند، در سال ۲۰۲۰ مبتکر جوان برتر "تایم" لقب گرفت. "تایم" جلد ۴ دسامبر ۲۰۲۰ خود، رائو را به عنوان «کودک سال» معرفی کرد. اوایل زندگی. گیتانجالی اهل لان تری، کلرادو است. او می خواهد ژنتیک و همه گیرشناسی را در مؤسسه فناوری ماساچوست بخواند. او همچنین در مورد عدم توازن درآمدی بین جنسیت ها صحبت کرده است.
ترس از خدا به ترس یا احساس خاص احترام، خشوع و تسلیم در برابر خدا گفته می شود. پیروان ادیان توحیدی ممکن است از قضاوت الهی، جهنم یا قدرت مطلق خداوند بترسند. مسیحیت. در عهد جدید، ترس با استفاده از کلمه یونانی φόβος ("فوبوس"، "ترس / وحشت") توصیف شده است و تنها در یک مورد θεοσέβεια (تئوسبیا) استفاده شده. این اصطلاح اخیر می تواند به معنای ترس از قضاوت خداوند باشد. با این حال، از دیدگاه الهیات، «ترس از خداوند» چیزی بیش از ترس ساده را در بر می گیرد. رابرت بی استریمپل می گوید: «همگرایی میان هیبت، احترام، پرستش، عزت، پرستش، اعتماد به نفس، شکرگزاری، عشق و البته ترس، وجود دارد.» در برخی ترجمه های جایگزین امروزی، گاه از عبارت «احترام» به جای «ترس» استفاده می شود. اسلام. "تقوا" اصطلاحی اسلامی برای آگاهی و شناخت نسبت به خدا، حقیقت و واقعیت عقلانی است و «تقوا، با ریشه لغوی "وَقَیَ"به معنی خویشتن داری در پیشگاه خدا» است. این مفهوم غالباً در قرآن یافت می شود. "المتقین" به کسانی گفته می شود که "تقوی پیشه می کنند" یا به قول ابن عباس «مؤمنانی هستند که از شرک اجتناب می کنند و مطیع خدا هستند.» یهودیت. کلمات عبری יִרְאַ֣ת ("yir'aṯ")
و פחד ("p̄aḥaḏ") معمولاً برای توصیف ترس از خدا / ال / یهوه استفاده می شوند . بهای بن پاقودا دو نوع ترس را نام می برد؛ که "ترس از مجازات" دون تر و "ترس از جلال [هیبت الهی]" باارزش تر، هستند. ابراهیم بن داود بین "ترس از آسیب" (مشابه ترس از گزش مار یا مجازات پادشاه) و "ترس از بزرگی و جلال" تفاوت قائل شده. میمونیدس ترس از خدا را به عنوان یک امر مثبت دسته بندی کرده، به عنوان احساس کم اهمیتی انسان ناشی از تأمل در "اعمال و آفرینش های بزرگ و شگفت آور" خدا. بهائیت. در آیین بهائی، «قلب باید از هر نوع خودخواهی و شهوت مقدس شود، زیرا سلاح های یگانداران و مقدسین ترس از خدا بوده و هست.»
زیخرهایتس پولیتزای که اغلب به صورت کوته نوشت SiPo ("سیپو") نامیده می شود، اصطلاحی بود که در آلمان برای پلیس امنیت استفاده می شد. این نام در رژیم نازی برای اشاره به سازمان های امنیتی تحقیقات سیاسی و جنایی دولت به کار می رفت. این نیرو توسط ادغام نیروهای گشتاپو (پلیس مخفی دولت) و "کریمینال پولیتزای" (پلیس جنایی؛ Kripo) میان سال های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹ ساخته شد. به عنوان سازمانی رسمی، SiPo در سال ۱۹۳۹ بخشی از اداره اصلی امنیت رایش شد، اما اصطلاح "زیخرهایتس پولیتزای" همچنان تا پایان جنگ جهانی دوم در اروپا به صورت غیررسمی مورد استفاده قرار می گرفت.
جان تیلور دیسموکس هنرمندی است که آثار وی در رسانه های مختلف منتشر شده است. زندگی نامه. جان تیلور دیسموکز کار خود را به عنوان طراح عکس برای مجله ها و روزنامه ها در شهری از هالیوود، یعنی کالیفرنیا آغاز کرد. دیسموکز شرکت JTD و همکاران را در سال ۱۹۸۵ تأسیس کرده بود. این شرکت زمانی تأسیس شد که فناوری کامپیوتر شروع به تصرف این صنعت کرد. جان تیلور دیسموکز هنر خود را از طریق مؤسسه ای که مشهور است به مرکز دانشکده طراحی هنر که در پاسادنای کالیفرنیا واقع شده است، فرا گرفت. آثار. از نقاشی های او به عنوان جلد آلبوم ضبط، پوستر فیلم، و جلد رمان گرافیکی استفاده شده است. کارهای وی همچنین شامل تصویربرداری رایانه ای دو بعدی و سه بعدی است.
وظیفه شناسی یا وجدانی بودن، یک نظریه صفت است که نشان دهنده ی دقیق و مراقب بودن یا سختکوش بودن است. وظیفه شناسی، تلویحا به معنی تمایل به انجام هر کار به طور خوب و نیز جدی گرفتن وظایف خود در برابر دیگران است. برخلاف کسانی که کارها را و بی ‎نظمند، افراد وظیفه شناس به بهینه بودن و مرتب و منظم بودن گرایش دارند و اغلب کارآمد و سازمان یافته اند. این افراد اغلب دارند، شجاعانه عمل می کنند و هدفشان رسیدن به است. رفتار آنها برنامه ریزی شده است و نه بی حساب و کتاب؛ و اغلب قابل اعتماد هستند. این ویژگی شخصیتی، در ویژگی های رفتاری ای مانند و رفتار سیستماتیک خودش را نشان می دهد. ویژگی های رفتاری دیگری مانند مواظب بودن، دقیق بودن و ژرف نگری (تمایل به فکر کردنِ با دقت، قبل از انجام کار) نیز از این دست هستند. وظیفه شناسی، هم در مدل شخصیتی پنج عاملی و هم در ، یکی از پنج ویژگی شخصیتی است و جنبه ای از آن چیزی است که در گذشته به آن، گفته می شد. افراد وظیفه شناس، عموما سخت کوش و قابل اعتماد هستند. آنها همچنین معمولا تطابق پذیر هستند. در حالت افراطی، افراد وظیفه شناس، ممکن است "اعتیاد به کار"، کمال گرا و دارای باشند. افرادی که از نظر
وظیفه شناسی، امتیاز کمتری می گیرند، اغلب بی خیال تر هستند، کمتر هدفمند هستند و کمتر موفقیت-محور هستند و همچنین با احتمال بیشتری درگیر رفتارهای ضداجتماعی و جنایی می شوند. مدل های شخصیتی. وظیفه شناسی یکی از پنج بعد اصلی در مدل پنج عاملی برای شخصیت است که علاوه بر وظیفه شناسی شامل برون گرایی، روان رنجوری، بازبودن و توافق پذیری (با سرواژه ی OCEAN به معنای اقیانوس در زبان انگلیسی) است. دو مورد از بسیاری از که این ویژگی ها را ارزیابی می کنند عبارتند از: که توسط کاستا و مک کری تهیه شده است و آزمون "نئو آی پی آی پی گلدبرگ" که به آن مخزن بین المللی پرسشنامه ی آزمون شخصیت گلدبرگ هم گفته می شود. بر اساس این مدل ها، وظیفه شناسی به جای یک رده از افراد، به عنوان یک بعد پیوسته از شخصیت در نظر گرفته می شود. در چارچوب نئو، برای وظیفه شناسی، شش وجه در نظر گرفته می شود: مدل های دیگر، مجموعه ای کوچکتر از دو "جنبه" را نشان می دهند: و سخت کوشی. این دو جنبه، سطح متوسطی از سازمان یافتگی را نشان می دهند. به این معنی که منظم و مرتب بودن، با میل به نگه داشتن چیزها به صورت و سازمان یافته مربوط دانسته می شود و سخت کوشی نیز با بهره وری و
اخلاق کاری مرتبط دانسته می شود. از نظر رفتاری، وظیفه شناسی کم، همراه است با ناتوانی شخص در ایجاد انگیزه در خود، برای انجام کارهایی که به انجام آنها تمایل دارد. علاوه بر این، وظیفه شناسی با کنترل تکانه مرتبط است. سایر خصوصیات شخصیتی (برون گرایی زیاد، توافق پذیری کم، باز بودن زیاد و روان رنجوری زیاد) نیز با این رفتار پیچیده مرتبط هستند. وظیفه شناسی در کنار سطوح پایین باز بودن، یکی از نشان دهنده هایِ شخصیتیِ محافظه کاریِ سیاسی نیز هست. مدل های دیگر شخصیت مانند ِ نیز شامل وظیفه شناسی هستند. در این مدل، وظیفه شناسی، هم با خودگردانی و هم با پایداری مرتبط دانسته شده است. وظیفه شناسی، شامل ویژگی‎‎‎‎‎‎‎‎‎های رفتاری و کمال گرایی در مدل کتل است. وظیفه شناسی، با تکانه ای در زاکرمن نیز رابطه ی معکوس دارد. در اغلب آزمون های خودارزیابیِ یکپارچگی، که توسط شرکت های مختلف از کارمندان آینده گرفته می شود، ویژگی های شخصیتی مرتبط با وظیفه شناسی ارزیابی می شوند. ریشه ها. عباراتی مانند "سخت کوش"، "قابل اعتماد" و "با پشتکار"، جنبه های مطلوبِ منشِ یک فرد را توصیف می کنند. از آنجا که زمانی اعتقاد بر این بود که ارزیابیِ وظیفه شناسی، یک
ارزیابیِ اخلاقی است، این ویژگی به عنوان یک ویژگی روانیِ واقعی، نادیده گرفته می شد. در حال حاضر، واقعیتِ تفاوت های فردی از نظر وظیفه شناسی، با مطالعه ی توافق نظر بین مشاهده کننده های متفاوت، مشخص شده است. امتیازدهی های همتایان و متخصصان، خود اظهاری های افراد در مورد میزان وظیفه شناس بودنشان را تایید می کند. به علاوه، هم خوداظهاری ها و و هم ارزیابی ناظران از وظیفه شناسی یک فرد، دستاورد های فرد در زندگی واقعی مانند موفقیت تحصیلی را پیش بینی می کنند. در بیشتر طول قرن بیستم، روانشناسان معتقد بودند که ویژگی های شخصیتی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: خلق و خوی (مزاج) و . قبلا تصور می شد که ویژگی های خلق و خوی، به ویژگی های زیست شناسی وابسته است، در حالی که ویژگی های منش یا در دوران کودکی و یا در طول زندگی فرا گرفته می شوند. با ظهور مدل پنج عاملی (با سرواژه ی FFM)، متخصصان ژنتیکِ رفتار، مطالعات منظمی را در مورد طیف وسیعی از ویژگی های شخصیتی، آغاز کردند و به زودی مشخص شد که هر پنج عامل، به طور قابل توجهی ارثی هستند. دوقلوهای یکسان، حتی وقتی در بدو تولد از هم جدا شده و جدا از هم بزرگ شده بودند، ویژگی های شخصیتی بسیار
مشابهی را نشان می دادند و این موضوع، هم برای ویژگی های منش و هم برای ویژگی های خلق و خوی، به یک اندازه صادق بود. از این رو می توان گفت والدین و اجتماعات بر نحوه ی بروز وظیفه شناسی تأثیر می گذارند، اما ظاهرا بر میزان آن تأثیری ندارند. اندازه گیری. سطح وظیفه شناسی شخص، معمولا با استفاده از معیارهای خود اظهاری ارزیابی می شود، هرچند از گزارش های همتایان و مشاهده ی شخص ثالث نیز می توان استفاده کرد. معیارهای خوداظهاری یا "واژگانی" هستند یا "بیانی". تصمیم گیری در مورد اینکه کدام معیار از کدام نوعِ خوداظهاری در تحقیق استفاده شود، با ارزیابیِ خصوصیاتِ روان سنجی و محدودیت هایِ زمانی و مکانی مطالعه، انجام می شود. معیارهای واژگانی. "" از صفت های فردی ای که نشانگر ویژگی های شخصیتی وظیفه شناسی باشند، مانند کارآمدی و سیستماتیک بودن استفاده می کنند و در کارهای تحقیقاتی، از نظر میزان استفاده از فضا و زمان، بسیار کارآمد هستند. گُلدبِرگ در سال ۱۹۹۲، به عنوان بخشی از نشانگرهای ۱۰۰ کلمه ایِ پنج ویژگیِ اصلیِ شخصیتش، یک معیار ۲۰ کلمه ای ایجاد کرد. ساسییِر (به انگلیسی: Saucier) در سال ۱۹۹۴، به عنوان بخشی از نشانگرهای کوچک ۴۰ کلمه ا
ی اش، یک معیار ۸ کلمه ایِ خلاصه تر تهیه کرد. تامپسون (به انگلیسی: Thompson) در سال ۲۰۰۸ به طور سیستماتیک، این نشانگرها را مورد بازنگری و بهبود قرار داد تا یک معیار ۴۰ کلمه ای با اعتبار و قابلیت اطمینان بیشتر در هر دو جمعیت آمریکایی و غیر آمریکایی، تهیه کند که به آن، نشانگرهای کوچک انگلیسی بین المللی (به انگلیسی: International English Mini-Markers) می گویند. قابلیت اطمینان داخلی اندازه گیری وظیفه شناسی برای افرادی که انگلیسی، زبان مادری آنهاست، ۰٫۹۰ و برای انگلیسی زبانانی که انگلیسی، زبان مادری آنها نیست، ۰٫۸۶ گزارش شده است. بیانی. "معیارهای بیانی" اغلب از کلمات بیشتری استفاده می کنند و از این رو، در ابزارهای تحقیقی بیشتری به کار می روند و برای تکمیل، از پاسخ دهندگان زمان بیشتری می گیرند. در این معیارها، از پاسخ دهندگان سوال می شود که به عنوان مثال، چقدر فراموش می کنند که چیزها را به جای مناسب خود برگردانند، یا چقدر مراقب هستند که از اشتباه دوری کنند. در مردم آمریکای شمالی، برخی از معیارهای بیانی ارزیابی وظیفه شناسی، نسبت به معیارهای واژگانی، دارای خصوصیات روان سنجی مشابهی هستند، اما عموماً اثرات رشد ، باعث می
شود که آنها برای استفاده در جوامع دیگر مناسب نباشد. به عنوان مثال، فهمیدن معنی عبارات موجود در زبان انگلیسی محاوره ای آمریکای شمالی، مانند کلمه ی "اغلب" در جمله ای مانند ""اغلب فراموش می کنم که چیزها را در جای مناسب خود قرار" بدهم" یا کلمه ی مراقب در جمله ای مانند "مراقبم تا اشتباه نکنم" می تواند برای انگلیسی زبانان غیربومی سخت باشد. با توجه به چنین موضوعاتی، به نظر می رسد که ممکن است که معیارهایی که اعتبارشان در سطح بین المللی سنجیده شده باشد، برای تحقیقات در مورد مردم غیر آمریکای شمالی مناسب تر باشد. رفتار. رشد. در حال حاضر، اطلاعات کمی در مورد وظیفه شناسی در کودکان خردسال شناخته شده است؛ چرا که پرسشنامه های خوداظهاری که به طور معمول برای ارزیابی وظیفه شناسی به کار می رود، برای آن گروه سنی مناسب نیست. با این حال، احتمالاً در سنین پایین، از این نظر بین افراد تفاوت وجود دارد. به عنوان مثال، این موضوع شناخته شده است که برخی از کودکان دچار اختلال کم توجهی/بیش فعالی (ADHD) هستند که اختلالی است که تا حدی با مشکلات تمرکز، سازماندهی و پایداری مشخص می شود که همگی صفاتی هستند که به وظیفه شناسی مربوط می شوند. (لازم ب
ه ذکر است که ADHD ممکن است با افزایش سن از بین نرود؛ با این حال هنوز مشخص نیست که چگونه اختلالات تکاملی عصبی مانند ADHD و اوتیسم با رشد وظیفه شناسی و سایر ویژگی های شخصیتی ارتباط دارد.) مطالعات طولی و مقطعی نشان می دهد که وظیفه شناسی در میان نوجوانان، نسبتاً کم است، اما بین سن ۱۸ تا ۳۰ سالگی افزایش می‎یابد. تحقیقات همچنین نشان داده است که وظیفه شناسی، به طور کلی با افزایش سن از ۲۱ تا ۶۰ سال افزایش می یابد‎، اگرچه سرعت این افزایش، کم است. در طول عمر، تفاوت های فردی نیز به شدت حفظ می شوند، به این معنی که یک جوان ۳۰ ساله ی محتاط، آراسته و باتدبیر، احتمالاً به یک پیرمرد ۸۰ ساله ی محتاط، آراسته و باتدبیر تبدیل می شود. زندگی روزمره. افرادی که از نظر ویژگی وظیفه شناسی، نمره ی بالایی کسب می کنند، در خانه و دفتر کار خود، نظم بیشتری دارند و کمتر به هم ریخته هستند. به عنوان مثال، کتاب های خود را بر اساس حروف الفبا یا بر اساس موضوع در قفسه ی کتاب دسته بندی و مرتب می کنند، نه اینکه آنها را در اتاق پراکنده کنند. لباس خود را به جای اینکه روی زمین بیاندازند، اغلب به صورت تا شده و در کشوها یا کمدها می چینند. وجود برنامه ریزی
و لیست کارها نیز از نشانه های وظیفه شناسی است. خانه های افراد وظیفه شناس نسبت به افرادی که کمتر از این ویژگی برخوردار هستند، اغلب روشنایی بیشتری دارد. به تازگی، ده رفتاری که به شدت با وظیفه شناسی مرتبط بودند، به ترتیب زیر از نظر علمی دسته بندی شده اند (عدد انتهای هر رفتار، ضریب همبستگی است؛ عدد منفی به این معنی است که وظیفه شناسی احتمال بروز رفتار را کمتر می کند): عملکرد دانشگاهی و محل کار. وظیفه شناسی به طور مهمی با عملکرد تحصیلی موفق در دانشجویان و عملکرد کاری در بین مدیران و کارکنان مربوط است. سطوحِ پایینِ وظیفه شناسی، به شدت با تعلل ارتباط دارد. مقدار قابل توجهی از تحقیقات نشان می دهند که وظیفه شناسی با عملکرد در محیط کار، در حد متوسط تا زیاد رابطه ی مثبت دارد. در حالی که در واقع، پس از در نظر گرفتن توانایی عمومی ذهنی، چهار ویژگی دیگر از پنج ویژگی بزرگ شخصیتی، کمکی به پیش‎بینی موفقیت شغلی نمی‎کنند. کارمندان وظیفه شناس، معمولاً قابل اعتماد تر، با انگیزه تر و سخت کوش تر هستند. آنها همچنین غیبتِ کمتر و کمتری دارند؛ رفتارهایی مانند سرقت و درگیری با سایر کارمندان. علاوه بر این موضوع، وظیفه شناسی تنها ویژگی شخص
یتی است که در تمام گروه های شغلی، با عملکرد ارتباط دارد. با این وجود، توافق پذیری و ثبات عاطفی نیز ممکن است مهم باشند؛ به ویژه در مشاغلی که به میزان قابل توجهی به تعامل اجتماعی با دیگران نیاز دارند. با اینکه پیروی از قانون، یک ویژگی رفناری مربوط با وظیفه شناسی است، از بین انواع مدیر و رهبر، مدیران ارشد، پایین ترین سطح پیروی از قانون را از خود نشان می دهند. لازم به ذکر است که وظیفه شناسی همیشه با ارتباط مثبتی ندارد و گاهی اوقات، این رابطه معکوس است. تندرستی ذهنی. به طور کلی، وظیفه شناسی با تندرستی ذهنی، به ویژه رضایت از زندگی، رابطه ی مثبت دارد. بنابراین افراد بسیار وظیفه شناس نسیت به کسانی که کمتر از این ویژگی برخوردار هستند، اغلب از زندگی خود راضی تر (شادتر) هستند. اگرچه وظیفه شناسی به طور کلی یک ویژگی مثبت تلقی می شود، تحقیقات اخیر نشان داده است که در برخی شرایط ممکن است وظیفه شناسی برای تندرستی مضر باشد. در یک مطالعه ی آینده نگرانه بر روی ۹۵۷۰ نفر در طی چهار سال، افراد بسیار وظیفه شناس، در صورت بیکاری بیش از دو برابر بیشتر متحمل رنج شدند. محققان اظهار داشتند که علت این رنج ممکن است این باشد که افراد وظیفه
شناس بیکاری خود را به دلایلی نسبت می دهند که با دیگر افراد متفاوت است و یا پس از شکست، واکنش های شدیدتری را تجربه می کنند. این یافته با دیدگاه هایی سازگار است که هیچ ویژگی شخصیتی را ذاتاً مثبت یا منفی نمی دانند، بلکه نتیجه ی ویژگی‎های شخصیتی را وابسته به موقعیت و اهداف و انگیزه های همزمان می دانند. پیامدهای مشکل ساز زندگی. وظیفه شناسی پایین با رفتارهای ضداجتماعی و جنایی و همچنین بیکاری، بی خانمانی و زندانی شدن مرتبط است. وظیفه شناسی پایین و توافق پذیری پایین در کنار هم با سو مصرف مواد نیز مرتبط است. افرادی که از نظر وظیفه شناسی در سطح پایینی هستند، در پس انداز پول مشکل دارند و نسبت به افراد وظیفه شناس، شیوه های استقراض متفاوتی دارند. وظیفه شناسی بالا با برنامه ریزی دقیق تر سفرهای خرید و تعداد کمتر خرید تکانه ای کالاهای غیر ضروری همراه است. مشخص شده است که وظیفه شناسی با تجارت و جرایم یقه سفید رابطه ی مثبت دارد. سلامتی و طول عمر. بنا بر یک مطالعه ی ادامه دار ۸۰ ساله که از سال ۱۹۲۱ توسط لوئیس ترمن (روانشناس ) بر روی بیش از ۱۵۰۰ نوجوان با استعداد در کالیفرنیا آغاز شده است، "قوی ترین پیش بینی کننده ی زندگی طولانی
، وظیفه شناسی بوده است." توجه به رفتارهای خاصِ مرتبط با وظیفه شناسیِ پایین، ممکن است بتواند تأثیر آن را بر طول عمر توضیح دهد. نه (۹) رفتار مختلفی که از مهم ترین دلایل مرگ و میر است - یعنی مصرف الکل‎، بی نظمی در غذا خوردن (از جمله چاقی)‎، مصرف مواد مخدر‎، ورزش نکردن، ، رانندگی پرخطر، مصرف دخانیات، خودکشی و خشونت - همه با ضعف وظیفه شناسی پیش بینی شده است. رفتارهای سالم، به جای اینکه با وجه کنترل تکانه‎ی وظیفه شناسی، همبسته باشند، با عرفی بودنِ رابطه، همبستگی بیشتری دارند. ظاهراً، هنجارهای اجتماعی بر بسیاری از رفتارهای مربوط به سلامتی، مانند رژیم غذاییِ سالم و ورزش، عدم استعمال دخانیات و اعتدال در نوشیدن الکل، تأثیر می گذارند و افراد بسیار وظیفه شناس، بیشترین حدِ پایبندی به رعایت این هنجارها را دارند. علاوه بر این، وظیفه شناسی، با رفتارهای مزتبط با سلامتی، مانند مراجعه منظم به پزشک، بررسی دستگاه های هشدار دهنده ی دود و رعایت رژیم های دارویی، ارتباط مثبت دارد. چنین رفتارهایی ممکن است سلامتی را حفظ کنند و از بیماری جلوگیری کنند. روابط. کیفیت رابطه، با سطح وظیفه شناسیِ هر دو شریک زندگی ارتباط مثبت دارد و در افراد ب
سیار وظیفه شناس، احتمال طلاق کمتر است. وظیفه شناسی با نرخ پایین‎تری با رفتارهایی همراه است که با طلاق مربوط دانسته می شود؛ مانند روابط خارج از ازدواج، همسرآزاری و سو مصرف الکل. رفتارهای وظیفه شناسانه، ممکن است تأثیر مستقیمی بر کیفیت روابط داشته باشد، زیرا افرادی که وظیفه شناسی کمتری دارند، مسئولیت پذیری کمتری هم دارند، و همپنین در مقابل شریک زندگی کمتر واکنش نشان می دهند و علاقه و توجه کمتری دارند، بیشتر تسلیم می شوند و کمتر می توانند نظرات توهین آمیزی که به ذهنشان می رسد را به زبان نیاورند. از طرف دیگر، افراد وظیفه شناس تر، اختلاف ها را بهتر مدیریت می کنند و اغلب اختلافات کمتری را برمی انگیزند؛ شاید به این دلیل که به دلیل رفتار کنترل شده و مسئولیت پذیرانه ی خود، انتقاد کمتری را متوجه خود می کنند. باروری. یک مطالعه نشان می دهد که باروری، در زنانی که سطح بالاتری از وظیفه شناسی دارند، کمتر است. انطباق. وظیفه شناسی (تمام زیرشاخه های آن) با انطباق رابطه همبستگی معنی داری دارد (۰/۳۳ ، "0/01" &gt; "p"). هوشمندی. مطالعه ای در سال ۲۰۰۴ نشان داد که ارتباط هبستگیِ وظیفه شناسی با هوش، منفی و قابل ملاحظه است. در این مطال
عه، وظیفه شناسی با استدلال انتزاعی (۲۶/۰ −) و استدلال کلامی (۲۳/۰) ارتباط همبستگی منفی داشت. با این حال، مطالعات روی نمونه های بزرگ انتخاب نشده (دستچین نشده)، نشان داد که هیچ رابطه ای بین هوش و وظیفه شناسی وجود ندارد. و رابطه منفی ای که گاهی در نمونه های منتخب مانند دانشگاه ها مشاهده می شود، ممکن است ناشی از وجود گروهی از دانشجویان باشد که با اینکه هوش کمتری دارند و انتظار می رفته که شانس ورود آنها به دانشگاه کمتر با‎شد، اما با داشتن وظیفه شناسی بیشتر به جای استعداد درخشان، توانسته اند سخت تر تلاش کنند و معدل بالاتری کسب کنند. یک مطالعه ی بزرگ نشان داده است که هوش سیال به طور معناداری با وجه های زیرمجموعه ی وظیفه شناسی، همبستگی منفی دارد؛ مانند نظم (۰٫۱۵ -)، انضباط شخصی (۰٫۰۸ -) و ژرف نگری (۰٫۰۹ -) (همه ی این همبستگی ها با "p" &lt;۰٫۰۰۱ معنادار هستند.) نگرش های سیاسی و اطاعت از اقتدار. وظیفه شناسی با نگرش های سیاسی محافظه کارانه رابطه مثبت ضعیفی دارد. وظیفه شناسی به طور معناداری با رابطه ی مثبت دارد. اگرچه یکی از قدرتمندترین پیش بینی کننده های تعصب و پیش داوری است، اما در یک فراتحلیل (متا آنالیز) گسترده، مشخص
شد که وظیفه شناسی، به خودی خود با تعصب عمومی ارتباطی ندارد.‎‎ وظیفه شناسی، با حمایت از مجازات اعدام رابطه ی مثبت دارد. سرکشی در برابر کنترل نیز با وظیفه شناسی رابطه ی منفی دارد. در یک آزمایش میلگرم، وظیفه شناسی و توافق پذیری با تمایل به اجرای دستور اعمال شوک الکتریکی شدید به قربانی مرتبط شناخته شده است. وظیفه شناسی با رعایت قانون، اطاعت از دستور و راست کرداریِ متعارف، همراه است. غلاوه بر این، وظیفه شناسی با محافظه کاری، همبستگی دارد. (وفاداری-در‎گرو‎ه ماندن (۰٫۲۵)، احترام-اقتدار (۰٫۲۹)، خلوص-حرمت (۰٫۲۷)) وظیفه شناسی، دیدگاه های محافظه کارانه و اقتدارگرایانه تر را پیش‎بینی می کند. این دیدگاه ها به نوبه ی خود، احتمال افزایش مخالفت با برنامه های تبعیض مثبت، مخالفت با افزایش هزینه های رفاه عمومی رایگان و حمایت از مجازات اعدام را پیش‎بینی می کنند. خلاقیت. زیر فاکتورهای نظم / قابلیت اطمینان (نظم، وظیفه و ژرف نگری) وظیفه شناسی، با خلاقیت رابطه ی همبستگی منفی دارند، در حالی که زیرشاخه های سخت کوشی/تلاش برای دستاورد با خلاقیت رابطه همبستگی مثبت دارند. مطالعه ی دیگری نشان داده است که افرادی که از نظر وجهِ نظمِ وظیفه ش