Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نگلیس کار کرده است. وی همچنین در آمریکا، ایرلند، فرانسه، آلمان، اتریش، سوئیس، اسپانیا، کاتالونیا، ایتالیا، امارات متحده عربی و ژاپن دربارهٔ اوریگامی تدریس و سخنرانی کرده است. کار تجاری. رابینسون در طول زندگی حرفه ای خود از مهارت های اریگامی خود در بسیاری از پروژه های تجاری استفاده کرده است، از جمله ایجاد یک جایزه برای جوایز طراحی و تولید کتاب انگلیس و طراحی مدل های تبلیغات "Art Attack" Kelloggs. وی همچنین با Verve Clicquot، موزه ویکتوریا و آلبرت، N-Power، زیراکس، ریبنا، پنگوئن، گوگل، روزنامه گاردین، وادینگتون، نورسکه اسکوگ، خانه چتسورث، بیبی، ساپی و بسیاری دیگر همکاری کرد. وی همچنین به عنوان بخشی از تلاش برای ترویج کتابی به نام "The Airman" از Eion Colfer مدل های اریگامی را ایجاد کرد. زندگی شخصی. رابینسون در شفیلد، یورکشایر زندگی می کند. گرچه او از بیش از ۳۰ سال به عنوان یک معلم حرفه ای اریگامی کار می کند، اما رابینسون قبلاً یک نوازنده حرفه ای بود و با Typhoon Saturday , the Comsat Angels و Neil Ardley اجرا می کرد. او هنوز هم به عنوان یک گیتاریست "حلقه دار" بازی می کند که به طور گسترده در صحنه موسیقی بداهه شف
یلد کار می کند. آخرین اکران وی "Cotyledon" با نام گمشده باغ است.
اریک جویسل (Novemberric Joisel) (15 نوامبر 1956 – 10 اکتبر 2010) هنرمند اریگامی فرانسوی بود که در روش اوریگامی مرطوب ، ایجاد مجسمه های هنری فیگوراتیو با استفاده از ورق های کاغذ و آب ، بدون استفاده از چسب یا قیچی تخصص داشت. اوایل زندگی. جویسل در 15 نوامبر 1956 در مونتمورنسی ، وال د اویز ، کمون در حومه شمالی پاریس به دنیا آمد و قبل از روی آوردن به هنر ، تحصیلات خود را بر روی تاریخ و قانون متمرکز کرد. تجربه اولیه او در دنیای هنر ، مجسمه سازی ، استفاده از اشکال سنتی خاک رس و سنگ بود. حرفه. او برای نخستین بار در دهه 1980 اشکال منحصر به فرد ایجاد شده توسط آکیرا یوشیزاوا ، استاد بزرگ اوریگامی ژاپنی را که بیش از 50000 مدل خلق کرده بود ، کشف کرد و روش جمع کردن مدل های مرطوب را ایجاد کرد که اجازه می داد مجسمه های گرد سه بعدی ایجاد شود. جویسل با روشی که آثار یوشیزاوا روشهای قدیمی اریگامی و اشکال استاندارد مجسمه سازی را مخلوط کرده است ، بدون ایجاد برش و استفاده از چسب ، از کاغذ مرطوب شکل های رسا ایجاد می کند. جویسل در دهه 1990 به کار کاغذ روی آورد و باقیمانده کار خود را به خلق هنر اریگامی با استفاده از روش های خودآموزش ر
وش تاهای مرطوب که یوشیزاوا توسعه داده و اصلاح کرده بود ، اختصاص داد. وی پس از از دست دادن شغل خود به عنوان مدیر یک شرکت چاپ ، زندگی خود را وقف اوریگامی کرد. او که در یک خانه کوچک زندگی می کرد ساعت ها وقت خود را به طراحی دقیق و جزئیات هر قطعه اریگامی اختصاص داد. او می توانست به اندازه سالها برای تهیه نقشه های یکی از قطعات اصلی اریگامی خود ، با یک قطعه واحد ایجاد شده در طی چند روز یا هفته ها ، شامل صدها برابر دقیق برنامه ریزی شده و اجرا شده بر روی ورق های کاغذ باشد که می تواند به همان اندازه باشد به عنوان برای ایجاد ارقامی که از اندازه دست شخص تا اندازه واقعی متغیر است ، در حالی که تعداد آنها بیش از بلند اگرچه کارهای وی در موزه لوور به نمایش درآمد و مجموعه داران از سراسر جهان برای برخی از مجسمه های اوریگامی خود به اندازه هزاران دلار پول پرداخت کردند ، اما زمان بسیار زیادی که برای هر اثر اختصاص داده شده بود ، به این معنی بود که درآمد انچنانی ندارد . قطعات مضمونی که وی با دست ساخته بود شامل ارقام کمدی دلارته و مجسمه هایی با ارتفاع پا از نوازندگان بود که هرکدام دارای یک ساز موسیقی دقیق بودند. جویسل بسیاری از نقشه
های طراحی مدل های خود را منتشر کرد ، و نگاهی به سطح فوق العاده ای از جزئیات و دقت دارد که "هنر او را همزمان قابل دسترسی و غیرقابل دستیابی می کند". در مراسم ترحیم وی ، "نیویورک تایمز" دستورالعمل هایی در مورد چگونگی کپی کردن یکی از چهره های جوزل یک موش صحرایی داشت ، اگرچه در آن اشاره شده بود که "هیچ فرد غیر روحانی حتی نباید به خارپشت فکر کند". جویسل در مستند "Between the Folds" ، فیلمی از ونسا گولد در سال 2009 درباره دنیای مدرن هنرمندان اوریگامی حضور داشت. مرگ. یکی از ساکنان Sannois ، Joisel در سن 53 در 10 اکتبر سال 2010، درگذشت در ارژانتوی ، از سرطان ریه . او هرگز ازدواج نکرده و فرزندی نداشته است و چهار خواهر و برادر از وی به یادگار مانده اند.
یان سوم (به برتون: Yann III) معروف به خوب، دوک برتانی از سال ۱۳۱۲ میلادی و ارل ریچموند از سال ۱۳۳۴ میلادی تا هنگام مرگش بود. دوران فرمانروایی بلند او به شکل صلح آمیز سپری شد و اراضی تحت کنترل او در این مدت توسعه و آبادانی را تجربه کرد. دوران حکومت او مصادف با فرمانراویی محمد خدابنده و ابوسعید بهادرخان سلاطین ایلخانی و دوره حکومت ملوک الطوایفی پس از آن ها بر ایران بود. زندگی نامه. حکومت بر لیموژ را از مادر خود به ارث برد و بین سال های ۱۳۰۱ تا ۱۳۱۴ میلادی ویکونت این شهر بود. یان قصد داشت این کنت نشین را به عنوان هدیه ازدواج به همسر خود ایزابل کاستیل بسپارد که مخالفت گی، برادر کوچک تر خود که خود را محق آن می دید، مواجه شد. تا این که پس از چند سال در پی بچه دار نشدن ایزابل، آن را در سال ۱۳۱۴ میلادی به گی اهدا نمود. ایزابل دادخواهی به نزد پاپ برد و پاپ از یان خواست که لیموژ را به ایزابل بازگرداند. یان در سال ۱۳۱۷ میلادی لیموژ را گی گرفته و به ایزابل باز پس داد اما در عوض پنتیِور را به برادرش سپرد. پس از مرگ پدرش، از ۲۷ اوت سال ۱۳۱۲ میلادی حکمرانی بر دوک نشین برتانی را آغاز کرد. با مرگ گی، مجدداً از سال ۱۳۱۷ میلادی
ویکونت لیموژ شد و تا سال ۱۳۳۱ میلادی این مقام را حفظ کرد. یان که از همان ابتدا با ازدواج پدرش با یولاند درو، همسر دومش مخالف بود، در دوران حکومت نیز با این زن و یان، پسر او رابطه حسنه ای نداشت به وجهی که سعی داشت از طریق پاپ کلمنس پنجم مشروعیت این ازدواج را زیر سؤال ببرد. این مسئله که به دوران پاپ ژان بیست و دوم نیز کشیده شد نهایتاً با تشکیل کمیسیونی از طرف پاپ با وجود روشن نبودن نتیجه احتمالاً به شکل مسالمت آمیز فیصله یافت. در دوران حکومت یان سوم، اسقف های برتون سه دانشکده با مجموع ظرفیت قریب به ۶۰ دانشجو در دانشگاه پاریس و یک دانشکده در شهر رن ایجاد نمودند. روابط با فرانسه و انگلستان. یان در لشکرکشی لوئی دهم، پادشاه فرانسه به فلاندر مشارکت نمود و نیروهای خود را به این منطقه گسیل کرد. لوئی جهت قدردانی از این همکاری، شهر سنت جیمز دو بوورون در مرز نرماندی و برتانی را به او سپرد. در این زمان دوک متحد وفاداری برای پادشاه فرانسه به حساب می آمد به گونه ای که حتی در نبردهای سرکوب شورشی های فلاندری توسط فیلیپ ششم، زخم برداشت. با مرگ ژان برتانی، عموی یان و دریافت ریچموند، یان در سال ۱۳۳۴ میلادی نسبت به ادوارد سوم، پ
ادشاه انگلستان سوگند وفاداری خورد. در سال ۱۳۴۰ میلادی، ناوگانی را به کمک پادشاه فرانسه فرستاد که توسط انگلیسی ها نابود شد. پس از عقد پیمان صلح بین فرانسه و انگلستان که برتانی را نیز شامل می شد، یان مدتی را در سال ۱۳۴۱ میلادی در کنار فیلیپ ششم به سر برد. ازدواج ها. او در سال ۱۲۹۷ میلادی و در سن یازده سالگی با ایزابلا، دختر پنج ساله شارل، دوک والوآ و پسر فیلیپ سوم، پادشاه فرانسه ازدواج کرد. ایزابلا دوازده سال بعد بدون فرزند آوری درگذشت تا یان سال ۱۳۱۰ میلادی با ایزابلا، ملکه پیشین کاستیل و دختر سانچو چهارم، پادشاه این کشور ازدواج نماید. همسر دوم او نیز هجده سال پس از آن بدون این که فرزندی برای یان به دنیا بیاورد، جان سپرد. یان در تلاش برای فراهم کردن یک جانشین برای خود سال ۱۳۲۹ میلادی در ۴۳ سالگی این بار با ژان، دختر نوزده ساله ادواردو، کنت ساوی وصلت کرد که از بخت بد او این ازدواج نیز ثمره ای نداشت. گفته می شود او یک پسر نامشروع به نام ژان معروف به ژان حرامزاده داشته است. مرگ و جانشینی. یان که نمی خواست پس از مرگش حکومت بر برتانی به یانِ مونفورت، برادر ناتنی خود برسد، قصد داشت این دوک نشین را به پادشاه فرانسه ب
سپارد که با اعتراض اشراف مواجه گشت. در این میان شارل بلوآ، همسر برادر زاده یان با توجه به نسبتی که با دوک داشت، خود را مدعی فرمانروایی قلمداد می کرد درحالیکه یان به این مسئله اشاره ای نکرده بود. یان سوم ۳۰ ماه آوریل سال ۱۳۴۱ میلادی بدون برجای گذاشتن هیچ فرزند مشروع و جانشینی از سه ازدواج خود، درگذشت و در نزدیکی پدرش در نوتر-دام دو کارم به خاک سپرده شد. پس از مرگ یان، یان مونفورت اقدام به سلطه بر برتانی کرد. در این شرایط و با توجه به عدم تعیین جانشین از طرف یان و حمایت پادشاه فرانسه از شارل بلوآ و پادشاه انگلستان از یان مونفورت، جنگ جانشینی میان دودمان بلوآ و دودمان مونفورت در برتانی به پا شد که به جنگ صدساله نیز متصل گردید. این جنگ نهایتاً با پیروزی یان مونفورت پایان یافت.
بمب گذاری اتوبوس ۲۰۱۲ بورگاس یک حمله تروریستی بود که توسط یک بمب گذار انتحاری صورت گرفت. او به یک اتوبوس مسافربری حامل گردشگران اسرائیلی در فرودگاه بورگاس در بلغارستان، در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ خود را منفجر کرد. این اتوبوس پس از ورود با پرواز از تل آویو، ۴۲ اسرائیلی، عمدتاً جوانان از فرودگاه به هتل های خود منتقل می کرد. این انفجار منجر به کشته شدن راننده اتوبوس بلغاری و پنج اسرائیلی شد و ۳۲ اسرائیلی را زخمی کرد که منجر به محکومیت بین المللی بمب گذاری شد. در فوریه ۲۰۱۳، تسوتان تسوتانوف، وزیر کشور بلغارستان گفت که شواهد «مستدل» وجود دارد که حزب الله لبنان در پشت این حمله است. تسوتانوف اظهار داشت که این دو مظنون دارای گذرنامه کانادایی و استرالیایی بوده و در لبنان زندگی می کردند. به گفته یوروپل، شواهد پزشکی قانونی و منابع اطلاعاتی همه به مشارکت حزب الله در انفجار اشاره دارند. ایران و حزب الله هر دو دخالت را انکار کرده اند. در ۵ ژوئن ۲۰۱۳، وزیر امور خارجه جدید بلغارستان کریستین ویگنین اظهار داشت: "هیچ مدرک قطعی در مورد تأثیر حزب الله در بمب گذاری در ژوئیه ۲۰۱۲ در بورگاس وجود ندارد. مقامات به جمع آوری شواهد ادامه می دهند.
" با این حال، دو هفته بعد یک نماینده بلغارستان در اتحادیه اروپا فاش کرد که محققان شواهد جدیدی را کشف کردند که عوامل حزب الله را در ارتباط با حملات تروریستی نقش دارد. محققان دریافتند که اسناد جعلی مورد استفاده عاملان این حمله توسط شخصی که با حزب الله ارتباط دارد ثابت می شود. در ژوئیه ۲۰۱۳، تسوتلین یوچف، وزیر کشور تازه منصوب بلغارستان اظهار داشت: «نشانه های واضحی وجود دارد که می گوید حزب الله در پشت بمب گذاری بورگاس است.» در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۳، وزارت کشور بلغارستان عکس هایی از دو عامل حزب الله مظنون به بمب گذاری را منتشر کرد: مالید فرح شهروند استرالیا (معروف به «حسین حسین») و حسن الحاج شهروند کانادایی. در سال ۲۰۱۳ و با توجه به واکنش ها به بمب گذاری، اتحادیه اروپا به اتفاق آرا رأی داد تا شاخه نظامی حزب الله را در فهرست فهرست گروه های تروریستی قرار دهد. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴، بلغارستان اعلام کرد که بمب گذار را به عنوان یک شهروند دوجانبه لبنانی-فرانسوی به نام محمد حسن الحسینی شناسایی کرده اند. حمله. در انفجار یک اتوبوس تور اسرائیلی در فرودگاه بورگاس در شهر بورگاس دریای سیاه، با حدود ۲۰۰۰۰۰ نفر جمعیت و وسعت تقریباً ۴۰۰ کیلوم
تر در (۲۵۰ مایل) شرق پایتخت بورگاس، صوفیه، هفت نفر (از جمله عامل انتحاری) کشته و حداقل سی و دو نفر زخمی شدند. علاوه بر این، در این انفجار دو اتوبوس دیگر نیز آسیب دیدند. رهبران بلغارستان، از جمله روسن پلونلیف، رئیس جمهور، به این حمله واکنش تندی نشان دادند. وزارت امور خارجه گفت مقامات معتقدند که این انفجار یک حمله تروریستی است. طبق گزارشات اولیه مقامات بلغارستان، انفجار ناشی از بمب در محفظه چمدان بوده است. با این حال، بعداً توسط یک مقام بلغاری استدلال شد که این انفجار احتمالاً توسط یک بمب گذار انتحاری مرد با اسناد جعلی آمریکا انجام شده است. یک کودک ۱۱ ساله و دو زن باردار از جمله مجروحان بودند در حالی که زن باردار دیگری کشته شد. مصطفی کیوسف، راننده اتوبوس بلغاری نیز در سن ۳۶ سالگی کشته شد. بازماندگان این حمله مردم را به هوا پرتاب کردند، مردم فریاد می زدند و گریه می کردند، و یادآوری دیدن اعضای بدن را به یاد آوردند. شاهدان گفتند که انفجار از جلوی اتوبوس آغاز شد و آتش را از طریق خودرو به پایین منتقل کرد. برخی از مسافران اتوبوس برای فرار از پنجره ها به بیرون پریدند. دو روز پس از حمله، تسوتان تسوتانوف، وزیر کشور بلغا
رستان گفت که این بمب در کوله پشتی شخصی حمل شده که توسط دوربین های امنیتی در فرودگاه فیلمبرداری شده است. تسوتانوف افزود که بمب در محفظه چمدان اتوبوس منفجر شد و این انفجار ناشی از ۳ کیلوگرم پودر TNT بود. در سال ۲۰۲۰، بمب به عنوان یک دستگاه مبتنی بر آمونیوم نیترات شناسایی شد. تحقیقات. به دنبال این حمله، کاوشگری برای تعیین مسئولیت حمله آغاز شد. تسوتان تسوتانوف، وزیر کشور بلغارستان گفت که تحقیقات ممکن است سالها به طول انجامد. در ۱۲ آگوست، یک تحقیق در مورد این حمله نتیجه گرفت که عامل آن یک بمب گذار انتحاری بوده است، که این نظریه های احتمالی دیگر مانند قاچاقچی مواد مخدر بودن را رد می کند. در ۱۷ اوت، تسوتانوف گفت که این تحقیق نشان می دهد که یک کشور یا سازمان تروریستی مسئول بمب گذاری در اتوبوس است، اما از مظنونان نام نبرد. شرح. در ۱۹ ژوئیه، تسوتانوف اظهار داشت که مهاجم مظنون قبل از انفجار حدود یک ساعت روی نوار دوربین امنیتی در نزدیکی اتوبوس دیده می شود و وی دارای گواهینامه جعلی رانندگی از ایالت میشیگان آمریکا است. بمب گذار مشکوک به عنوان یک مرد سفیدپوست با موهای بلند و عینک توصیف شده است. دادستان بورگاس، کالینا چاپکان
ووا، شاهدانی را نقل کرد که گفتند مهاجم «با لهجه کمی انگلیسی صحبت کرد» و به نظر عرب بود، در حالی که همسر صاحب یک سرویس اجاره اتومبیل گفت که مطمئن است مهاجم عرب تبار بوده و سر تراشیده داشت. دادستان های بلغارستان گفتند که مهاجم دارای موهای کوتاه بود، در حالی که در تصاویر گرفته شده توسط دوربین امنیتی در فرودگاه او با موهای بلندی دیده شد، در حالی که یک شاهد گفت به نظر می رسید مجرم یک کلاه گیس به سر دارد. شاهدان دیگر گفتند که آنها دیدند مرتکب در روزهای قبل از حمله با گردشگران در سواحل محلی صحبت می کند و یکی از شاهدان گفت که این مرد به گروهی از گردشگران گفت مادرش هلندی و پدرش ایرانی است. در ۲۴ ژوئیه، نخست وزیر بلغارستان، بویکو بوریسوف گفت که گروه پیچیده ای از توطئه گران که حداقل یک ماه را در بلغارستان قبل از بمب گذاری گذرانده اند، مسئول حمله تروریستی هستند، و سوظن هایی که عامل جنایت تنها نبوده، تأیید کرد. نخست وزیر گفت که افرادی که در این بمب گذاری شرکت داشتند از وسایل نقلیه اجاره ای استفاده کرده و در شهرهای مختلف حرکت کردند تا با هم دیده نشوند. وی افزود که عاملان این امر «فوق العاده ماهر» بوده و آنها تحت «قوانین سخ
ت توطئه» عمل کردند. نخست وزیر گفت که مقامات معتقدند وی ممکن است از یک کشور اروپایی در منطقه سفر بدون گذرنامه شینگن به بلغارستان پرواز کرده باشد که بلغارستان هنوز عضو آن نیست و کشور در حال تحقیق و تفحص در این زمینه با حضور مقامات سایر کشورهای اروپایی است. نخست وزیر افزود که نمونه های DNA مهاجم انتحاری با همه سرویس های امنیتی شریک به اشتراک گذاشته شده است، اما هنوز هیچ تطابقی در پایگاه داده آنها یافت نشد. مقامات امنیتی اروپا همچنین گفتند که تصاویر بمب گذار انتحاری هنوز با هیچ یک از پایگاه های اطلاعاتی آنها مطابقت نداشته است، اما ممکن است بمب گذار انتحاری در لیست مراقبت نبوده باشد. در ۵ فوریه ۲۰۱۳، گزارش شد که مظنون یک تبعه دو نفره کانادایی-لبنانی است و در لبنان زندگی می کند. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴، بلغارستان اعلام کرد که آنها بمب گذار را به عنوان محمد حسن الحسینی، شهروند لبنانی-فرانسوی ۲۵ ساله از طریق آزمایش DNA شناسایی کرده اند. مشارکت کنندگان. در ۱۶ آگوست، مقامات بلغارستان تصویری رایانه ای از یک همدست مظنون را منتشر کردند و گفتند: «اطلاعاتی در رابطه با ارتباط این مرد با حمله تروریستی در فرودگاه وجود دارد.» مقامات ت
صور می کردند که این متعلق به بمب گذار انتحاری است، اما با بازسازی صورت مشخص شد که این چنین نیست و احتمال همدستی را مطرح کرد. مقامات گفتند که ممکن است همدست مشکوک در هنگام برنامه ریزی برای حمله تروریستی از نام های مستعار مختلفی استفاده کرده باشد و از مجوز رانندگی جعلی ثبت شده به «رالف ویلیام ریکو» از گراند راپیدز، میشیگان استفاده کرده است. در ۲۱ آگوست، مردی از پلوودیف، بلغاری جنوبی، گفت که وی همدست مظنون را شناخته و به گفته وی پنج سال با او کار کرده، او اضافه کرد که همدست یک بلغاری است که با افرادی که تبلیغ افراط گرایی اسلامی دارند درگیر شده است. گزارشی در مطبوعات بلغارستان گزارش داد که پلیس بلغارستان نیز در حال بررسی این سرنخ است. در اواخر ماه اوت، از طرف دولت بلغارستان، پلیس بین الملل سعی در کمک گرفتن از کشورهای عضو برای شناسایی یکی از مظنونان در تحقیقات داشت، و در وب سایت خود تصویری از همدست ادعایی را منتشر کرد، و از هر کسی که اطلاعاتی در مورد هویت خود داشت، خواستار شد به مقامات اطلاع دهند. تصاویر ارسال شده حاوی یک نسخه از گواهینامه جعلی رانندگی است که به نظر می رسد مظنون کلاه گیس به دست دارد. اینترپل مظنون
را احتمالاً منشأ خاورمیانه ای، ۱٫۷۰–۱٫۷۵ متر قد و مو و چشم های قهوه ای تیره توصیف کرد که انگلیسی را با لهجه صحبت می کند. در ماه اکتبر، نخست وزیر اعلام کرد که تروریست عامل حمله حداکثر ۵ همدست دارد که همه آنها خارجی بودند و این حمله تروریستی به مدت یک سال و نیم در خارج از بلغارستان طراحی شده است. حزب الله و ایران. بلافاصله پس از حمله، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل حزب الله لبنان به انجام این حمله با حمایت ایران متهم کرد. نتانیاهو قول داد که اسرائیل «واکنش قاطعی [در برابر این] هجوم تروریستی جهانی ایران» نشان خواهد داد. رئیس جمهور اسرائیل شیمون پرز قول داد که علیه «سایت های تروریستی ایرانی» در سراسر جهان تلافی کند. ایران مسئولیت این عمل را رد کرد. سخنگوی وزارت امور خارجه ایران اتهام نتانیاهو مبنی بر اینکه "بمب گذاری توسط حزب الله به عنوان وکالت برای ایران انجام شده " را "بی اساس" رد کرد. در ۱۹ ژوئیه، "نیویورک تایمز" گزارش داد که مقامات ایالات متحده عامل انتحاری را به عنوان عضوی از حزب الله لبنان شناسایی کردند. یک مقام ارشد ناشناس به "نیویورک تایمز" گفت که بمب گذار دارای گواهینامه جعلی رانندگی در میشیگان است
، اما هیچ نشانه ای مبنی بر ارتباط وی با ایالات متحده وجود ندارد. وی افزود که مهاجم «تحت هدایت گسترده» برای ضربه زدن به اهداف اسرائیلی فعالیت می کرد در صورت بروز فرصت ها و این راهنمایی ها از ایران به حزب الله داده می شد که از حزب الله به عنوان نماینده استفاده می کند. دو مقام ناشناس دیگر افزودند که حزب الله پشت بمب گذاری است، اگرچه از ارائه اطلاعات بیشتر خودداری کردند. یکی از مقامات مصاحبه شده برای توضیح اینکه چرا آنان فکر می کنند بمب گذار از حزب الله است، امتناع ورزید. اگرچه ایران بارها حمایت از حملات ستیزه جویان در خارج را انکار کرده، اما گزارش تحلیلگران اطلاعات اداره پلیس شهر نیویورک گفت که بمب گذاری انتحاری در بورگاس دومین نقشه ای بود که امسال پوشانده شد و مظنون است که حمله توسط حزب الله و / یا ایران انجام شده است. این گزارش ۹ نقشه در سال ۲۰۱۲ در کشورهای مختلف را به ایران یا پروکسی های آن مرتبط کرد. در همان روز، تسوتانوف گزارش های رسانه ای مبنی بر اینکه این یک سلول محلی حزب الله بود را تکذیب کرد و گفت که این احتمال مورد بحث قرار نگرفته است. وی افزود که بمب گذار یک تبعه خارجی بود که حداقل چهار روز در این کشو
ر بوده است و بلغارستانی نبود و همچنین محققان چندین هدف را دنبال می کردند، از جمله اینکه یک همدست وجود داشت. با این حال، به گفته ولادیمیر شوپوف، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه جدید بلغارستان، "برای بلغارستان کوچک، بیرون آمدن و نام بردن از حزب الله به صورت آشکار، مثل ورود به یک محوطه مین است، تقریباً باید یقین کامل وجود داشته باشد " در تاریخ ۳۱ ژوئیه، یکی از اعضای تشکیلات امنیتی بلغارستان به "نیویورک تایمز" گفت که این حمله «در جهت مشخصی حزب الله را به عنوان حمله کننده نشان می دهد»، مثل الگوی حمله، همچنین شواهد حمله وجود دارد. دبیر مطبوعاتی کاخ سفید جی کارنی اظهار داشت: «مسلماً این مسئله وجود دارد که حزب الله و ایران بازیگران بدی بوده اند، به عنوان یک مسئله کلی، اما ما در حال حاضر در موقعیتی نیستیم که بتوانیم در مورد مسئولیت اظهارنظر کنیم.» پنتاگون گفت که «نشانه های متمایز حزب الله» در ارتباط با حمله در بورگاس وجود دارد، اگرچه در آن زمان آنها نمی توانستند «قاطعانه» مسئولیت حمله را اعلام کنند. در تاریخ ۹ آگوست، "نیویورک تایمز" گزارش داد که در دو ماه منتهی به حمله تروریستی، سرویس های اطلاعاتی اسرائیل تماس های تلفنی
زیادی را بین بورگاس و لبنان رهگیری کردند که سه روز قبل از بمب گذاری به طور قابل توجهی افزایش یافت. یک مقام اسرائیلی گفت: «ما منابع لبنان را می شناسیم، هرچند هویت آن طرف بلغارستان را نمی دانیم.» "نیویورک تایمز" همچنین گفت که مقامات آمریکایی و بلغاری از ارزیابی اسرائیل از این پرونده پشتیبانی می کنند، اما این را به صورت علنی اعلام نمی کنند. این روزنامه همچنین گزارش داد که یک مقام اطلاعاتی آلمان گفت که در مورد مشارکت حزب الله در حمله تروریستی تردید وجود دارد و به احتمال زیاد از عاملان با برخی از ارتباطات با حزب الله توسط ایران استفاده می شود. در ۲۸ آگوست، روزنامه "الجمهوریا در" لبنان گزارش داد که بلغارستان «متمایل به» اعلام کردن حزب الله به عنوان مسئول حمله تروریستی است. ایران مسئولیت حمله را رد کرده است. پس از جایگزینی دولت جناح راست میانه بلغارستان به رهبری سوسیال دموکرات، اطمینان در مورد این اتهامات کاهش یافت. پایگاه جهاد. در ۲۱ ژوئیه، گروهی ناشناخته به نام «پایگاه جهاد» در بیانیه ای که در یک سایت خبری لبنان ظاهر شد، مسئولیت حمله را بر عهده گرفت. با این حال سخنگوی وزارت امور خارجه بلغارستان مسئولیت این گروه ر
ا انکار کرد. مهدی قزالی. چند روز پس از حمله، منابع خبری بلغارستان اطلاعاتی را منتشر کردند که ادعا می کرد بمب گذار یک شهروند سوئدی و اسیر سابق مهدی قزالی در خلیج گوانتانامو بوده است. مقامات سوئد و بلغارستان صحت این گزارش ها را انکار کردند و مقامات ایالات متحده گفتند که هیچ مدرکی مبنی بر مسئولیت قزلعلی وجود ندارد. در اوایل اکتبر ۲۰۱۲، روزنامه "24 Chasa" کشور بلغارستان به مصاحبه با یک رهبر مبارز سلفی تندرو به اسم عمر بکری محمد دسترسی پیدا کرد، او گفت که وی مظنون را مهدی قزالی می داند. باکری پس از انتشار اخباری مبنی بر ارتباط قزعلی با حمله، گفت که وی "برادرانم در انگلیس" را فراخوانی کرده تا هویت این مرد را تعیین کند و به او گفت که این مهدی قزالی است. بعلاوه، باکری گفت که سازمان رادیکال وی، المهاجرون، قصد پرداخت خسارت به مصطفی کیوسف، راننده مسلمان اتوبوس را داشت که در جریان حمله کشته شد، اما بعداً تصمیمش عوض شد و گفت "به مسلمانان اخطار داده می شود که اگر آنها نمی خواهند صدمه ببینند. " باکری همچنین ادعا کرد که بلغارستان و اروپای شرقی قلمرو اسلامی محسوب می شود. محکومیت. در سپتامبر سال ۲۰۲۰، یک دادگاه بلغاری محکوم "غ
یابی" دو مرد به زندگی در زندان در ارتباط با بمب گذاری. نفر اول ملیاد فرح، دو تابعیتی لبنانی-اتریشی بود، در حالی که نفر دوم حسن الحاج حسن، لبنانی-کانادایی بود. محل نگهداری هر دو نفر ناشناخته بود و به همین دلیل در اخطار قرمز اینترپل قرار گرفتند. واکنش ها. حمله تروریستی در بورگاس توسط دولت ها و سازمان های فراملی در سراسر جهان نکوهش شد. کریستالینا جورجیوا ، کمیسر وقت کمک های بشردوستانه اتحادیه اروپا بلغارستان، شوک و اندوه خود را ابراز کرد. نخست وزیر بویکو بوریسف با بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل تماس گرفت و تسلیت خود را در مورد این حمله ابراز کرد. وزیر امور خارجه نیکولای ملادنف این حمله را محکوم کرد اما گفت که نتیجه گیری زودهنگام اشتباه است. روز بعد از حمله پارلمان بلغارستان به اتفاق آرا بیانیه ای را صادر و این حمله تروریستی را محکوم کرد و از مقامات مربوطه خواست تا همه اقدامات را برای دستگیری و محاکمه عاملان حمله انجام دهند. دفتر رئیس مفتی، رهبر اصلی مسلمان بلغارستان، حمله تروریستی را محکوم کرد و به خانواده های قربانیان تسلیت گفت. این دفتر «احتمال مسلمان بودن چنین افرادی» را منتفی دانست. در سراسر جهان، دولت ه
ای خارجی حمایت و همبستگی خود را با شهروندان و مقامات بلغارستان و اسرائیل ارائه داده و به قربانیان تسلیت گفته اند. دبیرکل سازمان ملل متحد بان کی مون این حمله را به «شدیدترین حالت ممکن» محکوم کرد و تسلیت گفت، و شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آرا حمله در بورگاس را به عنوان یک حمله تروریستی محکوم کرد و همچنین ابراز همدردی کرد. اثرات. پس از حمله، فرودگاه سارافوو بسته شد و پروازها به فرودگاه وارنا هدایت شدند. شرکت هواپیمایی اسرائیلی ال عال پرواز خود از تل آویو به صوفیه را که قرار بود ساعت ۱۶:۰۰ به وقت گرینویچ انجام شود ، لغو کرد. خدمات ارتش، مراسمی را به احترام قربانیان در فرودگاه بین المللی بن گوریون برگزار کرد. دو روز پس از حمله، آژانس های موساد و شاباک کشور اسرائیل، تیم هایی را به بلغارستان فرستادند تا به مقامات در شناسایی عامل کمک کنند. اینترپل تیمی از کارشناسان را برای بررسی این حمله تروریستی به بلغارستان فرستاد. دبیرکل اینترپل، رونالد نوبل گفت که اطلاعات مربوط به اوراق تقلبی ایالات متحده که عامل آن استفاده کرده، در صورت یافتن در پایگاه داده اینترپل، ضروری و دارای ارزش زیادی خواهد بود. نیروی هوایی اسرائی
ل یک هواپیمای ترابری لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس را به فرودگاه سارافوو فرستاد و در آنجا ۳۲ نفر از مجروحان را تحویل گرفت و آنها را برای مداوا به اسرائیل برد. دومین هواپیمای C-130 اسرائیلی در صوفیه فرود آمد و متخصصان سازمان ستاره داوود سرخ جهت ارزیابی مجروحان باقیمانده و قضاوت در مورد اینکه آیا پرواز آنها به خانه ایمن است، فرستاده شدند. این مأموریت شامل پرسنل پزشکی نظامی، اعضای واحد ۶۶۹، افسران فرماندهی جبهه داخلی، به همراه کادری از افسران ارتش اسرائیل بود. پرسنل زاکا نیز برای شناسایی صحیح اجساد به بلغارستان اعزام شدند. در فرودگاه بین المللی بن گوریون، ۲۴ دستگاه آمبولانس و پزشکی برای اطمینان از انتقال سریع مجروحان به بیمارستان های محلی در بدو ورود مستقر شدند. "واشینگتن پست در" سرمقاله ۲۰ ژوئیه تیتر زد «ایران را مسئول حملات تروریستی بدانیم» که در آن "واشینگتن پست" گفت که ایران باید به خاطر اقدامات تروریستی جهانی خود رنج ببرد، و «شورای امنیت باید شواهد فراوان مربوط به دخالت سپاه پاسداران و حزب الله در حملات امسال را بررسی کند و هم این گروه ها و هم دولت ایران را با تحریم ها مجازات کند.» این روزنامه نوشت «تهران با استفاده
از قلمرو کشورهای جهان، گاهی از طریق گروه های نیابتی مانند حزب الله لبنان و گاهی با نیروهای خود کار می کند، نه تنها دیپلمات های دشمنانی مانند اسرائیل و عربستان بلکه غیرنظامیان را هدف قرار داده است» در ماه آگوست، گزارش شد که پلیس یونان از حمله مشابه به گردشگران اسرائیلی قبل از سفر رئیس جمهور اسرائیل شیمون پرز به یونان ترسیده است. براساس این گزارش، پلیس سطح هشدار را افزایش داده و اطلاعات یونان در تماس مداوم با موساد است. امنیت بلغارستان و اسرائیل. حدود ۷۰ اسرائیلی که از حمله نجات یافتند، بلافاصله با هواپیمای بلغاری به خانه منتقل شدند. شهردار یوردانکا فانداکووا از صوفیه دستور حضور شدید پلیس در همه مکانهای عمومی مرتبط با جامعه یهودیان را صادر کرد که تعداد آنها حدود ۵۰۰۰ نفر است. روز بعد از حمله، اسرائیل امنیت را در پیشخوان های فرودگاه ال عال و سفارتخانه های سراسر جهان تقویت کرد، تأخیر پرواز تا ۵–۶ ساعت در فرودگاه بن گوریون گزارش شد. مقامات موساد و شین بت در همان روز جلسه ای تشکیل دادند تا در مورد هماهنگی های آینده بحث کنند و سطح تهدید را در کشورهای مختلف جهان ارزیابی کنند. در ۲۲ ژوئیه، مدیر موساد، تامیر پاردو و ش