Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اه ویرجینیا گماشته شد. تا زمانی که کوک در ۱۸۵۲ میلادی از این هیئت بازنشسته شد، ثبت نام سالانه این دانشگاه به ۴۰۰ دانشجو رسیده بود. در ۱۸۳۵ میلادی، کوک به هیئت مدیره رود جیمز و کاناوها شرکت پیوست، شرکت که برای ساخت کانال ها به منظور بهبود حمل و نقل دریایی در امتداد ۲۰۰ مایلی (۳۲۰ کیلومتری) رود جیمز، تأسیس شده بود. حمل و نقل دریایی طی دهه های بعدی به بخش مهمی اقتصاد محلی مبدل شد، اما یک سری سیلاب ها و جنگ داخلی آمریکا به این دوران پایان داد. به عنوان یک مسیحی راسخ، کوک در چندین جد و جهد برای اصلاح ابعاد مختلف اجتماع سهیم بود، از جمله میانه روی و آزادی تدریجی برده ها. کوک تعدادی برده به ارث برده بود و بازیگر مهمی در تجارت داخلی برده در ویرجینیا محسوب می شد، او از طریق برده های خود به اساتید در دانشگاه ویرجینیا کمک می کرد و چند برده به این نهاد نیز به عاریت داده بود. کوک «همواره خصومت خود با برده داری» را صریحاً بیان می کرد و از فراهم نمودن «تحصیلات و آموزش های حرفه ای» به برده ها تا برای آزادی و مستعمره سازی در آفریقا آماده شوند، حمایت می نمود؛ در نتیجه این کار، او باری از سوی یکی از همسایه های «طرفدار برده داری
» مورد حمله قرار گرفت. تا ۱۸۴۸ میلادی، کوک مزرعه دیرگی را در آلاباما ساخت تا برده ها در آنجا برای مستعمره سازی لیبریا آماده شوند. هرچند این رویکرد برای طرفداران پایان برده داری و به طور کلی برای جمعیت سیاه پوست در ایالات متحده غیرمرسوم بود، اما او با فرستادن کتاب ها و اسباب مورد نیاز طی سال ها، از پروژه مستعمره سازی حمایت کرد. در ۱۸۵۵ میلادی، کوک عمارت خود را با خانه کوچکتر پسرش کاری چارلز در مزرعه مبادله نموده و در آنجا بقیه عمر خود را در بازنشستگی سپری کرد. میراث. پسر جان هارتویل کوک، فیلیپ سنت جورج کوک در ارتش ایالات مؤتلفه به درجه سرهنگ رسیده و فرماندهی نیروهای آمریکایی را در نبرد قلعه بلاک برن و نخستین نبرد بول ران بر عهده داشت. او که در ۱۸۶۱ میلادی به درجه نظامی سرتیپ ترفیع نموده بود، قبل از کریسمس همان سال خودکشی کرد. او به عنوان یک فرد «زود انگیزشی» و «دارای رفتار غیر متعارف» شناخته می شد، اما هیچ کسی در واقع ندانست که چه چیزی باعث شد او چنین قدمی را در پیش گیرد. در ۱۸۸۱ میلادی، آخرین فرزند زنده جان، دکتر کاری چارلز کوک همراه با ویلیام کوک و چارلز ای. کاسبی، قطعه زمینی را در برمو بلاف خریداری نمودند ت
ا کلیسای کوچکی که هارتویل کوک برای برده هایش در مزرعه ساخته بود را به آن زمین منتقل نمایند. کلیسای کوچک برده های برمو که به عنوان بخشی از یک کلیسای اسقفی متبرک اعلام شد، در دسامبر ۱۹۷۹ میلادی وارد دفتر مکان های تاریخی ویرجینیا شده و در مارس ۱۹۸۰ در ثبت ملی اماکن تاریخی قرار داده شد. مزرعه کوک در نوامبر ۱۹۷۱ میلادی با نام ناحیه تاریخی برمو، یک مکان ملی تاریخی اعلام گردید. وی همچنین خانه گلین بورنی را در نزدیکی پالمیرا، ویرجینیا ساخت و این خانه در ۲۰۰۰ میلادی به فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی اضافه شد. همکاری با توماس جفرسون. کوک برای یک مدت طولانی با رئیس جمهور پیشین توماس جفرسون همکاری داشت و گاهی اوقات، او اقلامی که در خانه جفرسون به نام مانتیسلو کشت می شد را خریداری می کرد. کوک برای برآورده سازی رؤیای جفرسون برای تأسیس دانشگاه ویرجینیا، با جیمز مدیسون، جیمز مونرو و جوسیف کارینگتون کابیل همکاری کرد. کوک و جفرسون در کمیته ساخت و ساز که مسئولیت نظارت از ساخت دانشگاه جدید را داشت، گماشته شدند. عمل گرایی محافظه کارانه کوک گهگاهی با زیباشناسی خلاقانه جفرسون در تضاد قرار می گرفت، مثلاً مخالفت کوک به طرح بام هموار جفرس
ون که از نظر وی هموار بودن بام بقای ساختمان برای دانشجویان را در معرض خطر قرار می دهد.
یوروکوپتر ام اچ-۶۵ دلفین یک بالگرد دو موتوره است که توسط گارد ساحلی ایالات متحده (USCG) برای مأموریت های جستجو و نجات (SAR) با قابلیت تخلیه پزشکی و استفاده مسلحانه از نیروی هوایی استفاده می شود. این بالگرد نسخه ای از بالگرد یوروکوپتر ای اس۳۶۵ دوفین ساخت فرانسه است. همچنین ببینید. توسعه مرتبط بالگردهای با پیکربندی، عملکرد و یا دوره زمانی مشابه
کلاهبرداری پول سیاه، که گاهی تحت عنوان " کلاهبرداری دلار سیاه " یا "حقه شستشو" شناخته می شود، نوعی کلاهبرداری است که کلاهبرداران حقه باز تلاش می کنند تا پس از جعل اسکناس واقعی، پول واقعی را از یک قربانی بگیرند که در این صورت قربانی به پرداخت هزینه و خرید مواد شیمیایی جهت از بین بردن رنگ با وعده داشتن سهمی در درآمد، تشویق می شود. این کلاهبرداری نوعی بی ثباتی است که تحت عنوان کلاهبرداری پیشرفته رایگان شناخته می شود. مراحل. تماس اولیه. به طور معمول، کلاهبردار هزاران و یا میلیون ها ایمیل را به آدرس های ایمیل شناخته شده و تصادفی ارسال می کند به امید دریافت چند پاسخ از میان آنها. پیام اولیه ممکن است چیزی شبیه به این باشد: من یک وکیل در بلژیک هستم و متهم به جستجوی وارث قانونی برخی دارایی هایی هستم که سال ها پیش توسط مردی که درگذشت، به یک شرکت امنیتی در بروکسل سپرده شد. ما جستجوهای زیادی را برای پیدا کردن وارثان زنده انجام داده ایم، اما با حداقل موفقیت رو به رو بوده ایم. مردی به نام شما در وصیت نامه به عنوان تنها ذینفع از این دارایی ها نام برده شده است. ما بر این باور هستیم که شما ممکن است آن فرد باشید و در حال مکاتب
ه برای جویاشدن از اقوام یا دوستان فوت شده ای هستید که ممکن است از شما به عنوان ذینفع نام برده باشند. اگر چنین است، لطفا نام آن ها و هر گونه اطلاعات دیگری را به ما بگویید تا بررسی کنیم که آیا شما واقعا ذینفع هستید یا خیر. مقدار دارایی 150000 دلار و یک صندوق بزرگ است که محتویات آن مشخص نیست. لطفا سریعا پاسخ دهید.با این حال گاهی اوقات کلاهبردار نیاز به نزدیک شدن مستقیم به قربانی پیدا می کند. هزینه های پیش پرداخت. با ادامه ارتباطات بین دو طرف، پرداخت برخی هزینه ها از جمله مالیات های دولتی و یا گواهی فوت ضروری خواهد بود. در واقع چنین مالیاتی برای پرداخت وجود ندارد. با این حال نیاز به پرداخت هزینه یا مالیات به عنوان بهانه ای برای از بین رفتن وجوه رایگان یا برای استخراج وجوه از قربانی استفاده می شود. ارزش گذاری نادرست محتویات صندوق. در نهایت با ابزارها و وسایل مختلف قربانی متقاعد خواهد شد که صندوق دارای مقدار زیادی پول نقد است که بنا به دلایلی به هیچ شکل ( اوراق، چک و ...) قابل انتقال نیست. علاوه بر این، اسکناس ها برای جلوگیری از کشف و یا ضبط توسط ماموران گمرک به رنگ مشکی و یا رنگی دیگر در آمده اند. قربانی مطمئن است
که ماده شیمیایی مورد نیاز برای حذف رنگ نیز در صندوق وجود دارد. ممکن است قربانی قبلا مقداری پول برای پرداخت هزینه ها و مالیات پرداخت کرده باشد و اکنون ممکن است از او خواسته شود تا هزینه حمل و نقل صندوق به کشور خود را بپردازد. هزینه حمل و نقل حتی اگر پرداخته هم بشود باز صندوق ارسال نمی شود و مبالغ بیشتری به بهانه های مختلف مانند مالیات، حق الزحمه شرکت امنیتی، هزینه انتقال وجه، کارمزد قانونی، مجوز صادرات و غیره از او مطالبه می شود. قربانی برای دیدن "پول" می رود. زمانی که قربانی شک دارد یا تمایلی به پرداخت بیشتر نشان نمی دهد، از او دعوت می شود تا خودش محتویات صندوق امانات را بررسی کند. جعبه باز می شود و محتویات آن ( تکه هایی کاغذ سیاه معمولی به اندازه اسکناس) به قربانی نشان داده می شود. کلاهبردار ادعا می کند که یک ماده شیمیایی وجود دارد که می تواند رنگ را از روی پول پاک کند. شستن نمونه کوچکی از "پول" سیاه. سپس مجرم یک ویال کوچک از مایع شستشو درست می کند و از قربانی می خواهد تا هر اسکناسی را که می خواهد به صورت تصادفی انتخاب کند. با انجام این کار، کلاهبردار شروع به شستن اسکناس در مواد شیمیایی می کند و آن را با یک
اسکناس از قبل تمیز یا یک اسکناس آغشته به رنگ که می تواند توسط مواد شیمیایی پاک شود جایگزین می کند. مایع کافی برای شستشوی پول های دیگر وجود نخواهد داشت. همچنین ممکن است فرد کلاهبردار به صورت اتفاقی محتویات باقی مانده در ویال را بریزد. بودجه بیشتری برای پرداخت مایعات شیمیایی شستشو مورد نیاز است. قربانی نمی تواند صندوق یا اسکناس های موجود در صندوق را بردارد زیرا به او گفته شده است که مالیات پرداخت نشده است، اما هنگامی که اسکناس ها "شسته شد"، پرداخت مالیات آسان می شود. قربانی متقاعد می شود که برای شستن اسکناس ها باید ماده شیمیایی را بخرد و مایع پاک کننده شیمیایی بسیار گران است. گاهی اوقات کلاهبرداران وب سایتی را راه اندازی می کنند و ادعا می کنند که فروشنده مایع پاک کننده هستند. این کار، به اعتبار آن ها می افزاید و قربانی حتی ممکن است مستقیما با وب سایت تماس بگیرد تا مایع را بخرد. تاخیرها و هزینه های بیشتر. کلاهبرداران به یافتن بهانه هایی در این خصوص که چرا قربانی نمی تواند پول خود را داشته باشد ادامه می دهند. اما همیشه دریافت آن پول را پس از یک مرحله نهایی که شامل پرداخت هزینه دیگری توسط قربانی است قول می دهند.
کلاهبرداران تا زمانی که مطمئن شوند دیگر پولی ندارند و نمی توانند با التماس و قرض گرفتن از دوستان و یا بانک ها پولی به دست بیاورند، یا تا زمانی که قربانی متوجه کلاهبرداری آن ها نشود و پلیس را در جریان نگذارد، به وادار کردن قربانی به پرداخت ادامه می دهند. کلاهبرداران و پول قربانی معمولا تا زمانی که پلیس درگیر نشده است ناپدید می شوند. گزارش جرم. بیشتر اینگونه کلاهبرداری ها به چند دلیل به پلیس گزارش نمی شود. اول اینکه قربانیان ممکن است به شدت از ساده لوح بودن خود شرمنده باشند. دوم اینکه بسیاری از کلاهبرداری ها شامل این می شود که قربانی آگاهانه با دریافت عواید یک جنایت موافقت کند – به عنوان مثال ممکن است به آن ها اطلاع داده شود که پول مواد مخدر، پول فرار مالیاتی یا به سادگی پول سرقت شده است. گاهی اوقات کلاهبردار قربانی را متقاعد می کند که خودش را متهم کند به عنوان مثال با جعل سند یا دروغگویی در اظهارنامه مالیاتی و غیره. بنابراین ممکن است قربانی تمایلی نداشته باشد که جلو بیاید و اعتراف کند که آگاهانه در آنچه که فکر می کرد یک طرح جنایی است شرکت کرده است. مواد شیمیایی به کار رفته. یک بومی غنا که در حال انجام این کلاه
برداری دستگیر شد، ترفندهای این تجارت را برای برایان راس ،گزارشگر ارشد تحقیقاتی ای بی سی نیوز فاش کرد. اسکناس های 100 دلاری معتبر با یک لایه محافظ چسب پوشانده شده و سپس در محلولی از تنتور ید فرو می روند. اسکناس وقتی خشک می شود مانند کاغذ شکر سیاه به نظر می رسد. وقتی قربانی یکی از پول ها را برای تمیز کردن انتخاب می کند کلاهبردار آن را با پولی پوشیده شده از ید تغییر می دهد. محلول پاک کننده جادویی در واقع قرص های له شده ویتامین C حل شده در آب هستند. در دستگیری دیگری از مخلوط نوشیدنی تمشک معمولی به عنوان محلول پاک کننده جادویی یاد می شود. محلول های هیدروکسید کلسیم و هیدروکسید منیزیم نیز به عنوان عوامل شستشو در کلاهبرداری استفاده شده است.
آخوند ملا فتح الله ملقب به وفائی شوشتری، شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. حکیم وفایی شوشتری در سال ۱۲۰۸ هجری شمسی ( حدود ۱۸۲۹ م.) در شوشتر متولد شد و در سال ۱۳۰۳ هجری شمسی ( ۱۹۲۴ م.) در نجف در عراق دیده از جهان فروبست. آثار. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه میزیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ به چاپ رسید و پس از آن به کوشش مهدی آصفی در سال ۱۳۷۸ بازنشر شده است. بزرگداشت. در سال ۱۳۷۳ اولین کنگره حکیم وفایی شوشتری در اهواز شروع بکار کرد. در این کنگره بیش از ۶۰ تن ازشاعران و نویسندگان سراسر ایران شرکت و درخصوص شخصیت و مقام علمی وفایی شوشتری سخنرانی کردند. بعلاوه برای گرامیداشت این حکیم، یک کتابخانه عمومی در شهر شوشتر به نام کتابخانه حکیم وفایی شوشتری نامگذاری شده است.
جان هاروی (John Harvie) (زادهٔ ۱۷۴۲ – درگذشتهٔ ۶ فوریه ۱۸۰۷)، از پدران بنیان گذار آمریکایی، وکیل و سازنده اهل ویرجینیا بود. او نماینده دومین کنگره قاره ای، جاییکه اصول کنفدراسیون را در سال های ۱۷۷۷ و ۱۷۷۸ امضا کرد، بود. او یک وکیل موفق، مالک زمین و همچنین چهارمین شهردار ریچموندِ ویرجینیا بود. توماس جفرسون از زمان کودکی با او دوست بود. پدرش پشتیبان جفرسون بود. او در ۱۷۷۴ پس از جنگ پوینت پلیزنت، مذاکره کننده قرارداد صلح بود. در طول جنگ انقلابی آمریکا، او در هیئت جنگ حضور داشت و یک اردوگاه جنگی به نام باراکس را در اموالش، اداره می کرد. زندگی شخصی و تحصیلات. هاروی در ۱۷۴۲ در کشتزار بلمونت در شهرستان آلبمارل ویرجینیا از یک مهاجر اسکاتلندی، جان هاروی پدر (۱۷۰۶-۱۷۶۷) و مارتا گینز هاروی به دنیا آمد. برادرش ریچارد، یک فروشگاه در شارلوتزویل را مدیریت می کرد و شرکت آر هاروی و شرکاء یا هاروی و شرکاء را با یک شریک تأسیس کرده بود. هاروی دوست صمیمی توماس جفرسون و رابرت موریس بود. پدرش پس از مرگ پیتر جفرسون در سال ۱۷۵۷، تیم قانونی جفرسون شد. هاروی وکیلی بود که در شهرستان آگاستا اقامت می کرد. در ۱۷۶۷، هاروی مزرعه بلمونت را به
ارث برد. مادرش به همراه هشت خواهر و برادرش به جورجیا نقل مکان کردند. او با مارگارت مورتون جونز، دختر گابریل جونز و مارگارت استروتر مورتون جونز ازدواج کرد. آن ها چهار پسر به نام های لوئیز، جان، ادوین و ژاکلین و همچنین سه دختر به نام های گابریلا، امیلی و جولیا داشتند. وی تا ۱۷۸۰ در بلمونت زندگی کرد و سپس به ریچموند نقل مکان کرد. حرفه. حقوق و تجارت. هاروی به وسیله تجارت و مهارت های مالی خود در ریچموند و در سراسر استان، ثروت زیادی به دست آورد. او یکی از اولین مدیران بانک ویرجینیا بود و ناظر تعهدات پرداخت سهام افزایش سرمایه، برای بانک بود. او یک دفتر وکالت موفق ایجاد کرد و یکی از اولین وکیل هایی بود که در آلبمارل بار مشغول به کار شد. سیاست. بعد از اینکه فرماندار دانمور مجلس بورگس ها را منحل کرد، رای دهندگان شهرستان آگوستای غربی، هاروی را به عنوان یکی از دو نماینده خود به جانشینی از آن ها برای شرکت در پنج مجمع قانون گذاری کنوانسیون انقلابی ویرجینیا در ۱۷۷۵ و ۱۷۷۶ انتخاب کردند. قانون گذاران همکار، سال بعد هاروی را به عنوان یکی از نمایندگان ویرجینیا در دومین کنگره قاره ای انتخاب کردند. هاروی هرگز در شهرستان آگوستای
غربی که هیچگاه با ویرجینا ادغام نشد، زندگی نکرد (آن سرزمین در نهایت به شهرستان اوهایو، شهرستان مونانگالیا و شهرستان یوهوگانیا تبدیل شد) اما شهرستان های ترانس آپالاچی، در تأمین هزینه سفر نمایندگان خود و همچنین در یافتن مردانی که مایل به انجام این سفر طولانی و طاقت فرسا به کاپیتول (عمارت مجلس ایالتی) استان بودند، با مشکلاتی روبرو بودند. زمانی که در کنگره قاره ای، هاروی یکی از پنج نماینده ویرجینیا بود، اساس نامه کنفدراسیون را در ۹ ژوئیه ۱۷۷۸ امضا کرد. او در ۱۷۸۰ به عنوان مسئول ثبت اداره زمین منصوب شد و به همین دلیل به ریچموند نقل مکان کرد. دفتر او مسئول معاملات در قلمرو شمال غربی، ویرجینیای غربی، اوهایو و کنتاکی بود. از ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶، هاروی به عنوان شهردار ریچموند خدمت کرد. نظامی. در ۱۷۷۴، او به عنوان کمیسر قبیله شاونی برای مذاکره در مورد پیمان صلح پس از نبرد پوینت پلیزانت، انتخاب شد. او در ۱۷۷۶ یک سرهنگ در میان شبه نظامیان ویرجینیا بود. هاروی و توماس واکر، از قلعه هیل به عنوان کمیسرهای مشترک منصوب شدند و به آن ها اختیارات کامل برای مذاکره با بومیان آمریکایی در فورت پیت داده شد. سرهنگ هاروی به عنوان مسئول خرید و
سازماندهی تدارکات برای شبه نظامیان ویرجینیا و واحدهای ارتش قاره ای خدمت می کرد. او همچنین در طی جنگ انقلابی آمریکا، در هیئت جنگ حضور داشت. اعضای کنگره که از شرایط دره فورج آگاه شدند، به اردوگاه آمدند تا خودشان شرایط را بررسی کنند. شهرت و توانایی واشینگتن برای رهبری زیر سؤال رفت. هاروی به واشینگتن گفت: «ژنرال عزیزم، اگر مقداری توضیح می دادید، همه این شایعات [تحقیرآمیز واشینگتن] مدت ها پیش ساکت می شد». در ژانویه ۱۷۷۹، هاروی بر اساس نفوذ خود، کمپ اسرا به نام باراکس که ۶۰۰۰ سرباز هسی (آلمانی) و بریتانیایی را در خود مستقر کرده بود، تأسیس کرد. هاروی این ملک ۲۴۰ جریبی را که در غرب شارلوتزویل واقع شده بود، در حدود ۱۷۷۸، از ریچارد اندرسون خریداری کرد. ساختمان های آجری آن، محل سکونت نیروها بودند. این ملک دارای چند باغ، حیوانات مزرعه، مرغداری و سایر ساختمان های خارجی بود. تعدادی از مردان از کمپ فرار کردند و در کوهستان مستقر شدند و در آنجا با زنان بومی آمریکایی ازدواج کردند. زمانی که اردوگاه در نوامبر ۱۷۸۰ بسته شد، سربازان باقی مانده به شمال منتقل شدند. مالک و توسعه دهنده زمین. هاروی صاحب املاک بزرگی از جمله بلمونت، پن پ
ارک و باراکس بود. در ۱۷۹۸، او ملک بلویدر را از قاضی بوشرود واشینگتن، در ریچموند خرید. این خانه با دیگر عمارت های باشکوه، مانند ماونت ورنون مقایسه می شد و گفته می شد که «خانه ای بسیار زیبا و دارای معماری کاملاً برتر و با تقارن و تناسبی زیبا است». در ۱۷۸۲ او ۱۲ بردهٔ مرد داشت که هیچ جا اشاره ای به مردان آزاد شده، نشده است. او ۶ گله گاو و ۷ قاطر و کره داشت. در ۲۴ ژانویه ۱۷۸۲، یک آگهی در روزنامه ویرجینیا گزت و امریکن ادورتایزر دربارهٔ جردن، یکی از برده های فراری او، منتشر شد. در ۱۷۸۹، هاروی ۱۷ بردهٔ مرد داشت که ۲ نفر از آن ها ۱۲ تا ۱۶ سال داشتند. او برای اموالش در محله فردریکسویل در شهرستان آلبمارل، ۲ گاو نر سفید و ۱۰ اسب به عنوان مالیات داد. مرگ و میراث. زمانی که هاروی در حال بازرسی عمارتی بود که توسط بنجامین لتروب ساخته می شد، از پشت بام به پایین افتاد و مجروح شد که منجر به فوت او شد. او در ۶ فوریه ۱۸۰۷ درگذشت و در قطعهٔ خانواده، در بلویدر، به خاک سپرده شد. این ملک بعدها قسمتی از گورستان هالیوود در ریچموند شد. همسرش مارگارت، ملک ۲۰ جریبی بلویدر را به ارث برد و تا ۱۸۱۴ در آنجا زندگی کرد تا اینکه آن را فروخت. خیا
بان هاروی میان خیابان پارک و خیابان کری در ریچموند، به نام هاروی نام گذاری شده است. همچنین گفته می شود که خیابان ژاکلین به نام پسر او، ژنرال ژاکلین هاروی نام گذاری شده است.
ایست () فیلمی به نویسندگی و کارگردانی کیم کی-دوک محصول سال ۲۰۱۵ کره جنوبی-ژاپن است که نخستین بار در جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری در جمهوری چک به نمایش درآمد. این فیلم داستان زن و شوهر جوانی است که در جریان ذوب در راکتور هسته ای فوکوشیما ژاپن در معرض تشعشعات قرار گرفته اند.
دیزالو یا منحل کردن () فیلمی به نویسندگی و کارگردانی کیم کی دوک محصول سال ۲۰۱۹ است. این فیلم در قزاقستان فیلمبرداری شده است.
جشنواره فیلم پروین اعتصامی به صورت سالانه از سال ۱۳۸۳ برگزار می شود و به زنان فیلم ساز که دارای فیلم بلند سینمایی هستند، جایزه اهدا می کند. جشنواره فیلم پروین اعتصامی ویژه فیلم هایی با موضوع زنان است به تلاش خانه زنان هنرمند ایران برگزار می شود. این رویداد سینمایی در قالب دو بخش اصلی مسابقه فیلم کوتاه و مسابقه فیلم بلند سینمایی و در قالب ۸ زیربخش است. تاریخچه. این جشنواره بر اساس طرحی از مازیار رضاخانی در دی ماه ۱۳۸۳ تشکیل شد و تاکنون هرساله برگزار می شود. موضوعات فیلم های این جشنواره، نقش زنان در تحکیم بنیان خانواده، نقش زنان در تنظیم اقتصاد خانواده و زنان سرپرست خانوار است. این جشنواره تاکنون در ۸ دوره برگزار شده و توانسته ۸۴۴ فیلمساز زن را شناسایی و معرفی کند. این جشنواره در ابتدا با عنوان جشنواره زنان فیلمساز آغاز به کار کرد و در دوره سوم به عنوان جدید تغییر نام داد. جوایز. جوایز جشنواره عبارتند از: بخش ها. بخش اصلی جشنواره، مختص زنان فیلمسازی است که با موضوع آزاد فیلم می سازند و مردانی که در خصوص زنان به تولید فیلم می پردازند. این رویداد سینمایی در قالب ۲ بخش اصلی مسابقه فیلم کوتاه و مسابقه فیلم بلند سین
مایی و در قالب ۸ زیر بخش شامل بخش زنان فیلمساز با موضوع «آزاد» و مردان فیلمساز با موضوع «زنان»، بخش تخصصی زنان سینماگر، بخش پرتره زنان شاخص ایرانی، بخش ادب و اندیشه پروین، بخش زنان و زندگی شهری با حمایت معاونت امور فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران و اداره کل امور بانوان شهرداری تهران، بخش توانمندسازی زنان و بازتاب نشاط در خانواده با حمایت معاونت ریاست جمهوری در امور زنان و خانواده، بخش زنان و میراث فرهنگی با حمایت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و بخش جزیره کیش با حمایت سازمان منطقه آزاد کیش و مسابقه فیلم بلند سینمایی با عنوان جایزه بهترین فیلمساز زن در تهران برگزار می شود. پرتره زنان شاخص. بخش ویژه پرتره زنان شاخص ایرانی با موضوع زنان شاخص ایرانی در عرصه های فرهنگ، هنرهای دراماتیک و تجسمی، علوم انسانی، اقتصاد دانش بنیان، فناوری نانو، فنی و مهندسی، پزشکی، پژوهش، علوم دینی و حوزوی، اسطوره های انقلاب و دفاع مقدس، ورزش طراحی شده است. دوره ها. دوره دوم. دومین دوره جشنواره ۳ تا ۷ دی ماه برگزار شد. هیئت داوران. رخشان بنی اعتماد، محمدرضا اصلانی، مجید مجیدی دوره سوم. سومین دوره جشنواره فیلم پروین اعتصامی از ۱
۰ تا ۱۴ دی ماه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. این رویداد پس از دو دوره عنوان خود را از جشنواره زنان فیلمساز به پروین اعتصامی تغییر داده است. جشنواره در این دوره در قالب سه بخش «نیلوفر»، «ویژه» و «نگاه نو» برگزار شد. دوره چهارم. چهارمین جشنواره پروین اعتصامی با هدف توانمندسازی زنان سینمای ایران با حمایت نهادهای مختلف برگزار شد. در بخش بهترین فیلم مستند، تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و مبلغ ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی به فیلم «سپیده دمی که بوی لیمو می داد» به کارگردانی آزاده بی زار گیتی اهدا شد. دوره پنجم. مراسم افتتاحیه پنجمین دوره جشنواره بین المللی فیلم پروین اعتصامی عصر شنبه ۳۰ آبان در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. اجرای برنامه این دوره را شبنم قلی خانی برعهده داشت. دوره ششم. در این دوره ۸۴۴ فیلمساز زن ثبت نام کردند. دوره هفتم. هفتمین دوره از یکم تا چهارم اسفند در سینما فلسطین برگزار شد. مراسم اختتامیه هفتمین دوره و سومین جشنواره بین المللی فیلم پروین اعتصامی در ایوان شمس برگزار شد. در هفتمین جشنواره فیلم پروین اعتصامی در بخش نیلوفر زرین «۲۱ آگهی استخدام» به کارگردانی فرحناز شریفی جایزه بهترین مستند را د
ریافت کرد. در بخش نیلوفر سیمین نیز جایزه بهترین پژوهشگر زن به رخساره قائم مقامی کارگردان مستند «تنهایی پرهیاهو» اهدا شد. هفتمین دوره جشنواره با موضوع نقش زن در تنظیم اقتصاد خانواده بوده است. دوره هشتم. هشتمین جشنواره ملی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم پروین اعتصامی از ۲۸ مهر تا ۲ آبان ۱۳۹۳ برگزار شد. در این دوره که ۵۸۰ فیلم داستانی به دفتر جشنواره ارسال شده بود، توسط هیئت انتخاب به ریاست محمدرضا اصلانی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و ۸۵ فیلم داستانی برای حضور در بخش رقابتی جشنواره انتخاب شد. داوران. نیکی کریمی، کمال تبریزی، محمدمهدی عسگرپور، رضا میرکریمی و بهرام توکلی به عنوان داوران بخش مسابقه ملی هشتمین جشنواره فیلم پروین اعتصامی معرفی شدند. دوره نهم. زمان برگزاری جشنواره ۲۴ تا ۲۹ بهمن ۱۳۹۵ بود. برای نخستین بار پس از هشت دوره برگزاری جشنواره در این دره بخش رقابت فیلم های مستند، نیمه بلند و بلند زنان فیلمساز به عنوان یکی از بخش های مسابقه به ساختار جشنواره اضافه شد. در مجموع ۱۴۰ فیلم به بخش مسابقه راه پیدا کردند. به ترتیب در بخش فیلم های داستانی ۵۵ اثر، در بخش فیلم های مستند ۳۲ اثر، در بخش فیلم های تجربی
۲۱ اثر و در بخش پویانمایی ۳۲ اثر برای رقابت در بخش مسابقه جشنواره انتخاب شدند. در دوره های گذشته دو تندیس نیلوفر زرین و پروین زرین اهدا می شد؛ نیلوفر زرین مربوط به دوره اول برگزاری این جشنواره بود که نماد زن در ایران باستان است. از این دوره قرار شده است یک تندیس اهدا گردد؛ تندیس زرین، پلاک زرین و نشان زرین پروین اعتصامی و نشان زرین پروین به بهترین فیلمساز زن سال در بخش فیلم بلند داستانی اهدا می شود. داوران. هیئت داوران فیلم های بلند سینمایی این دوره مرضیه برومند، فاطمه معتمدآریا، فرشته طائر پور، کمال تبریزی و علی معلم بودند. بهترین فیلمساز زن سال. هشت کارگردان در این بخش با یکدیگر رقابت می کنند.
جان لول (John Lowell) (زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۷۴۳ – درگذشتهٔ ۶ مه ۱۸۰۲)، نمایندهٔ کنگرهٔ کنفدراسیون، قاضی دادگاه استیناف زیر نظر اصول کنفدراسیون، قاضی دادگاه منطقه ای ایالات متحده در منطقهٔ ماساچوست و قاضی حوزهٔ قضایی ایالات متحده در دادگاه استیناف حوزهٔ یکم بود. تحصیلات و حرفه. لول در ۱۷ ژوئن ۱۷۴۳ در نیوبری پورت، ایالت خلیج ماساچوست، مستعمرهٔ آمریکای بریتانیا چشم به جهان گشود. او در سال ۱۷۶۰ از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد و در سال ۱۷۶۳، به تحصیل حقوق پرداخت. او از سال ۱۷۶۳ تا ۱۷۷۱ و در سال ۱۷۷۳ و ۱۷۷۵ به حرفهٔ وکالت در نیوبری پورت مشغول بود. از سال ۱۷۷۱ تا ۱۷۷۲ و در سال ۱۷۷۴ و ۱۷۷۶، لول عضو انجمن شهر نیوبری پورت بود. در بهار ۱۷۷۴، او خطابه هایی را امضاء کرد که فرمانداران سلطنتی، توماس هاچینسون و توماس گیج را مورد تحسین و تمجید قرار داده بودند، اما در پایان سال به خاطر این کار عذرخواهی عمومی کرد. لول در سال ۱۷۷۶ و در زمان جنگ استقلال آمریکا با درجهٔ سرگردی در نیروی شبه نظامی ماساچوست خدمت کرد. او از سال ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۸ و از سال ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۱ به کار در دفتر خصوصی وکالت در بوستون، ماساچوست ادامه داد. لول پس از نقل مکان
به بوستون، به وکیلی برجسته در ماساچوست تبدیل شد که وکالت مطالبات جنگی در دادگاه نیروی دریایی را بر عهده می گرفت که این کار زیربنای ثروت او را تشکیل داد. از ۱۱۰۰ مطالبهٔ جنگی که در بوستون رسیدگی می شد، لول تقریباً در ۷۰۰ مورد، وکیل اصلی و در نیمی از تعداد باقی مانده، وکیل کمکی بود. او در سال ۱۷۷۸ و از سال ۱۷۸۰ تا ۱۷۸۲، عضو مجلس نمایندگان ماساچوست بود. او نمایندهٔ مجلس مشروطهٔ ماساچوست در سال ۱۷۸۰ بود. او از سال ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۳، نمایندهٔ کنگرهٔ کنفدراسیون (کنگرهٔ قاره ای) بود. او از سال ۱۷۸۳، قاضی دادگاه استیناف زیر نظر قوانین کنفدراسیون بود. در سال ۱۷۸۴، عضو کمیسیون مرزی میان ماساچوست و نیویورک بود. از سال ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۵، عضو مجلس سنای ماساچوست بود. جان در طول زندگی خود توانست از طریق وکالت و سرمایه گذاری در بخش کشتیرانی، املاک و اموال قابل توجهی را به دست آورد و با وجود اینکه از خانوادهٔ ثروتمندی نبود، توانست ارزش نام لول را بالا ببرد. تأثیر بر لغو برده داری در ماساچوست. لول به عنوان یکی از اعضای مجلس مشروطهٔ ماساچوست در سال ۱۷۸۰، بیشتر برای تألیف مادهٔ یکم و اصرارش بر تصویب آن در قانون اساسی آمریکا در یادها ماند
ه است، «همهٔ انسان ها آزاد و برابر متولد شده اند و حقوق طبیعی معین، اساسی و مسلمی دارند که از جملهٔ آنها می توان به حق بهره مندی و حفاظت از جان و آزادی شان اشاره کرد». پسر لول، کشیش چارلز لول، دکترای الهیات، هشت دهه بعد در نامه ای خصوصی نوشت: «پدرم ماده ای را در قانون اساسی آمریکا وارد کرد که به موجب آن برده داری در ماساچوست لغو شد… و زمانی که این ماده به تصویب رسید، فریاد زد: «از این پس دیگر برده داری در ماساچوست وجود نخواهد داشت، برده داری از میان رفته است و من به عنوان وکیل، خدماتم را به صورت رایگان در اختیار هر برده ای که برای آزادی اش شکایت کند، قرار خواهم داد، اگر آزادی اش از او دریغ شده باشد..» و او طبق این بند از قانون اساسی که در سال ۱۷۸۳ توسط دادگاه عالی ماساچوست معتبر اعلام شد، از بردگان سیاه پوست در برابر ارباب های شان دفاع کرد و از آن زمان، برده داری در ماساچوست هیچ جایگاه قانونی نداشته است». نکاتی مهم از خدمات لول در کنگره. در طول خدمت لول، کنگرهٔ کنفدراسیون در کتابخانهٔ ناسو هال در دانشگاه پرینستون تشکیل جلسه می داد و «پایان موفقیت آمیز جنگ را به جورج واشینگتن تبریک گفت، خبر امضاء معاهدهٔ نهایی