Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سوکسیبوزون یک داروی مسکن برای درد مفاصل و عضلات است. این ماده پیش داروی فنیل بوتازون است که یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) می باشد، و معمولاً در اسب استفاده می شود.
ماریو کروی (;) ; زاده ۲۵ مارس ۱۹۲۱ – ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵) نویسنده اهل ایتالیا بود. او در روزنامه "il Giornale"، که در آن ستون نویس و سپس معاون ویراستار بود، همکاری کرد.
فهرست زیر شامل لشکرهای ورماخت، نیروهای مسلح رایش سوم، شامل لشکرهای هیر، لوفت وافه و کریگسمارینه، در طول دوره فعالیت آن است.
جمال سعید (زاده: حدود ۱۹۶۵–۲۴ اوت ۲۰۱۲) که بیشتر با نام های ملا دادالله و مولانا محمد جمال شناخته می شود، از اعضای ارشد طالبان پاکستان بود. او رهبر خود خوانده طالبان پاکستان در ایجنسی (منطقه) باجور شمالی بود.وی در ۲۴ اوت ۲۰۱۲ و بر اثر حمله هوایی ناتو در ولسوالی شیگل و شلتن در ولایت کنر افغانستان کشته شد. معاون وی و ده جنگجوی طالبان نیز در این حمله کشته شدند. دادالله پیش از پیوستن به طالبان پاکستان امام جماعت روستای دامادولا بود و پس از پیوستن به این گروه تبدیل به یکی از فرماندهان آن شد.بنابر گزارش آسوشیتد پرس دادالله پس از آنکه مولوی فقیر محمد، رهبر سابق طالبان پاکستان، برای فرار از حملات ارتش پاکستان به افغانستان گریخت، رهبری این گروه را عهده دار شد. پس از کشته شدن دادالله مولانا ابوبکر جانشین وی شد.
کلونیکسین () یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است. همچنین دارای ویژگی های ضد درد، تب بر و مهارکننده پلاکت است. این دارو عمدتاً در درمان بیماری های مزمن آرتروز و برخی اختلالات بافت نرم همراه با درد و التهاب به کار می رود.
سان کواک (چینی: 郭 新، متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۹) اخترشناس هنگ کنگی است که بیشتر به خاطر کارش در زمینه فیزیک و شیمی و در مراحل پایانی تکامل ستاره ها مشهور است. در سال ۱۹۷۸، وی نظریه جدیدی در مورد منشأ سحابی های سیاره ای ارائه کرد. که درک ما از مرگ ستارگان شبیه خورشید را دگرگون کرده است. او پیشگام مطالعه سنتز ستاره ای ترکیبات آلی است، که ممکن است پیامدهایی بر منشأ حیات بر روی زمین داشته باشد. پیش زمینه. سان کواک متولد هنگ کنگ است و از مدرسه راهنمایی پوی چینگ فارغ التحصیل شد؛ همان مدرسه ای که دانیل چی تسوئی، برنده جایزه نوبل فیزیک و شینگ تونگ یائو، برنده مدال فیلدز در آن حضور داشتند. استاد گروه علوم فضایی و مدیر آزمایشگاه تحقیقات فضایی، دانشگاه هنگ کنگ (۲۰۱۶–۲۰۱۸) استاد فیزیک و رئیس علم، دانشگاه هنگ کنگ (۲۰۰۶–۲۰۱۶) رئیس کمیسیون اتحادیه بین المللی اخترشناسی F3: Astrobiology (2015-2018) پژوهشگر و مدیر برجسته، مؤسسه نجوم و اخترفیزیک، Academia Sinica، تایوان (۲۰۰۳–۲۰۰۶) استاد دانشگاه کلگری (۱۹۸۳–۲۰۰۵) سرپرست، کمیسیون IAI 34: ماده بین ستاره ای (۲۰۱۲–۲۰۱۵) نایب رئیس، کمیسیون IAU 51: زیست شناسی (۲۰۱۲–۲۰۱۵) رئیس، گروه کاری I
AU در مورد سحابی های سیاره ای (بخش ششم) (۱۹۹۴–۲۰۰۱) محقق اصلی (نجوم)، مشارکت کانادایی در مأموریت اودین پژوهش. علاوه بر کار روی سحابی های سیاره ای، کووک همچنین به دلیل کشف سحابی های پیش سیاره ای، حلقه مفقوده در درک ما از مراحل پایانی تکامل ستاره ای و کشف ویژگی انتشار ناشناخته در ۲۱ میکرومتر، شناخته شد. او با استفاده از تلسکوپ های مادون قرمز فضایی، دریافت که ترکیبات آلی با ساختارهای معطر و آلیفاتیک در مراحل پایانی تکامل ستاره ای به سرعت سنتز می شوند. این ترکیبات ساخته شده از ستاره در حال حاضر به طور گسترده ای در سراسر کهکشان پخش شده است و اعتقاد بر این است که در غنی سازی شیمیایی منظومه شمسی اولیه نقش داشته است. کتاب او Stardust: Cosmic Seeds of Life (Springer 2013) توسط مجله choice به عنوان «عنوان علمی برجسته» برای سال ۲۰۱۴ انتخاب شد. اصلاحات آموزشی. به عنوان رئیس علوم در دانشگاه هنگ کنگ، کووک تعدادی از اصلاحات آموزشی، از جمله سیستم اصلی/فرعی در سال ۲۰۰۶، پذیرش مشترک در سراسر دانشکده در ۲۰۰۷، یادگیری تجربی در ۲۰۰۷ و دوره های بنیاد علمی در ۲۰۱۲ را معرفی کرد. او یک دوره اصلی مشترک «مکان ما در جهان» را توسعه داده
و تدریس کرده است که تأثیر توسعه نجومی بر فلسفه، دین و جامعه را برجسته می کند. آثار منتخب. کواک، سان (۲۰۰۰)، منشأ و تکامل سحابی های سیاره ای ، انتشارات دانشگاه کمبریج، ISBN 0-521-62313-8 ISBN کواک، سان (۲۰۰۱)، پروانه های کیهانی ، انتشارات دانشگاه کمبریج، شابک ۱-۸۹۱۳۸۹-۴۶-۷ کواک، سان (۲۰۰۷). فیزیک و شیمی محیط میان ستاره ای، کتابهای علمی دانشگاه، (ISBN 1-891389-46-7- ISBN) کواک، سان (۲۰۱۱)، ماده آلی در جهان، ویلی، ۲۰۱۱ (شابک 978-3-527-40986-0 ISBN 978-3-527-40986-0) کواک، سان (۲۰۱۳)، غبار ستاره ای: دانه های کیهانی حیات، Springer، 2013 (ISBN 978-3-642-32801-5 ISBN کواک، سان (۲۰۱۷) مکان ما در جهان: درک نجوم بنیادی از کشفیات قدیمی، اسپرینگر، (شابک ۹۷۸-۳-۳۱۹-۵۴۱۷۲-۳) "این کتاب توسط پرفسور جمشید قنبری ترجمه شد و بوسیله انتشارات سبزان در سال ۱۳۹۸ به چاپ رسید.
گورلشن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
سالواتور بونیلو (؛ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۲۸ – ) خبرنگار تاریخ نگار، گویش شناس و آموزگار اهل ایتالیا بود.او روزنامه نگار و خبرنگار چندین روزنامه ملی ("Il Tempo "و "Il Mattino") و محلی ("Altirpinia") بود.
گوکمن لر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
چاتاک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
چرالان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
جیویک لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
چوراک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
جمهورلو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
قندیل لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
کاپاک لی کویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
کاراکویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صائم بیلی واقع شده است.
قزل آغاج ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وداپروفن () یک داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAID) است که در دامپزشکی برای درمان درد و التهاب ناشی از اختلالات اسکلتی عضلانی در سگ و اسب و برای درمان درد ناشی از قولنج اسب به کار می رود.
زالتوپروفن () )نام تجاری Soleton) یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است که به عنوان یک ضد درد، تب بر و ضدالتهاب به کار می رود. این دارو یک مهارکننده انتخابی کوکس۲ است و همچنین واکنش های ناشی از برادی کینین را بدون انسداد گیرنده های برادی کینین مهار می کند. استفاده این دارو در ژاپن در سال ۱۹۹۳ تأیید شد.
امیرخان متقی سیاستمدار طالبان افغان و کفیل وزیر امور خارجه امارت اسلامی افغانستان از سپتامبر ۲۰۲۱ است. وی وزیر اطلاعات و فرهنگ و نماینده دولت طالبان در مذاکرات تحت رهبری سازمان ملل متحد بود. او در جریان جهاد افغانستان در گروه مولوی محمد نبی محمدی بود، اما بعداً با ظهور جنبش طالبان به آن پیوست. در ۰۷ سپتامبر ۲۰۲۱، طالبان سه هفته پس از به قدرت رسیدن کامل با تصرف شهر کابل، در ۱۵ اوت، اولین اعضای دولت جدید «سرپرست» را اعلام کردند. امیرخان متقی به عنوان سرپرست وزارت خارجه افغانستان منصوب شد. امیر خان متقی باشنده اصلی ولایت پکتیا ولسوالی زرمت می باشد، امیر خان متقی خطاب به جمهوری اسلامی:شمار زندانیان ما کمتر از اعدامی های شماست.
فلونیکسین () یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID)، ضد درد و تب بر است که در اسب، گاو و خوک به کار می رود. این دارو اغلب به عنوان نمک مگلومین فرموله می شود. این دارو در ایالات متحده آمریکا، توسط FDA تنظیم می شود و تنها می تواند با دستور دامپزشک مجاز مجاز توزیع شود. نام های تجاری فراوان برای این دارو وجود دارد.
مورازون () (Novartrina، Orsimon، Rosimon-Neu، Tarcuzate) یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است که در ابتدا توسط شرکت داروسازی آلمانی Ravensberg در دهه ۱۹۵۰ میلادی ساخته شد و به عنوان مسکن و ضد درد به کار می رود. این دارو فنمترازین را به عنوان متابولیت اصلی تولید می کند و گزارش شده است که در گذشته به عنوان داروی تفریحی مورد سوءمصرف قرار می گرفته است.
روسلان آبیشوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال روبین کازان، و باشگاه فوتبال قبله اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان، زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان، تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال جمهوری آذربایجان، و جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
صادق صادق اف (; – ) مدیر کارآفرین اهل جمهوری آذربایجان است. او در سال ۱۹۹۰ فارغ التحصیل دانشگاه فنی آذربایجان در گروه مکانیک شد. او مدیر اجرایی مجتمع سلامت ورزشی نفتچی، عضو اجرایی کمیته ملی المپیک و چهره افتخاری فرهنگ بدنی و ورزش است. از دسامبر ۲۰۰۹ میلادی، او رئیس نفتچی است.
روسلان آبازوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تیومن، باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد، باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال توسنو، و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Russia U-18 بازی کرده است.
نیکیتا چرنوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بالتیکا کالینینگراد و باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Russia national under-16 football team, Russia national under-17 football team, Russia national under-18 football team, Russia national under-19 football team، زیر ۲۱ سال روسیه، و روسیه بازی کرده است.
زائور هاشم اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کشله، باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال قره باغ، و باشگاه فوتبال سومقاییت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
راسیم آبوشف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال دینامو جی تی سی استاوروپول، باشگاه فوتبال دینامو استاوروپول، و باشگاه فوتبال قره باغ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
گئورگی ایلیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کانگجو مایتی لاینز و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
فاکوندو پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال قبله، باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو، باشگاه فوتبال پائوک، باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ از ۵ می تا ۳۱ اکتبر ۱۸۸۹ به مدت تقریبی ۶ ماه در پاریس برگزار شد. این چهارمین نمایشگاه از هشت نمایشگاه بین ۱۸۵۵ تا ۱۹۳۷ بود که در شهر پاریس برگزار شد. بیش از سی و دو میلیون بازدید کننده داشت. مشهورترین بنای نمایشگاه برج ایفل است. سازماندهی. نمایشگاه به مناسبت صدمین سالگرد اشغال باستیل، که آغاز انقلاب فرانسه بود، برگزار شد و به عنوان راهی برای تحریک اقتصادی و بیرون کشیدن فرانسه از رکود اقتصادی در نظر گرفته شده بود. این نمایشگاه ۶۱٬۷۲۲ غرفه دار رسمی را به خود جلب کرد که بیست و پنج هزار نفر از آن ها از خارجی بودند. ورودیه. ورودیه چهل سانتیم یود، (زمانی که قیمت یک بشقاب گوشت و سبزیجات در کافه پاریس ده سانتیمم بود). بازدیدکنندگان برای جاذبه های خاص نمایشگاه هزینه اضافی پرداختند. صعود به برج ایفل پنج فرانک. ورود به پانوراما، تئاترها و کنسرت های محبوب یک فرانک. بازدیدکنندگان از استان های فرانسه می توانستند بلیطی را که شامل کرایه قطار و ورود به نمایشگاه بود خریداری کنند. هزینه کل نمایشگاه ۴۱٫۵ میلیون فرانک و درآمدش ۴۹٫۵ میلیون فرانک بود. این آخرین نمایشگاه جهانی پاریس بود که سود کرد. شرکت کنندگان.
آندورا، آرژانتین، بولیوی، شیلی، کاستاریکا، جمهوری دومینیکن، اکوادور، ایالات متحده، یونان، گواتمالا، هائیتی، هاوایی، هندوراس، هند، ژاپن، مراکش، مکزیک، موناکو، نیکاراگوئه، نروژ، پاراگوئه، ایران ، سنت مارتین، السالوادور، صربستان، سیام، جمهوری آفریقای جنوبی، سوئیس، اروگوئه، ونزوئلا، نیوزلند و تاسمانی. تحریم کنندگان. به دلیل موضوع نمایشگاه، جشن سرنگونی پادشاهی فرانسه، کشورهای اروپایی دارای پادشاهی نمایشگاه را تحریم کردند. کشورهای تحریم کننده شامل: آلمان، اتریش مجارستان، بلژیک، اسپانیا، انگلستان، ایتالیا، هلند، پرتغال، روسیه و سوئد بودند. با این وجود، بسیاری از شهروندان و شرکت های خصوصی برخی از آن کشورها شرکت کردند آلمان و آلزاس-لورن، اتریش-مجارستان، بلژیک، برزیل بودند. چین، دانمارک، مصر، اسپانیا، انگلستان و مستعمرات آن، هائیتی، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند، پرو، پرتغال، رومانی، روسیه، فنلاند و سوئد از آن جمله هستند. مکان ها. نمایشگاه دو مکان بزرگ داشت. مکان اصلی در شانز دو مارس در ساحل چپ بود که محل رژه دانشکده جنگ بود و توسط نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ استفاده شده بود و برج ایفل، کاخ ماشین آلات و کاخ های هنرهای زیبا و هنرها
ی لیبرال را دربرداشت. این نمایشگاه در سراسر رود سن تا کاخ تروکادرو، گسترش داشت. شیب کاخ تروکادرو تا سن با تراس، چشمه، باغ و نمایشگاه باغبانی پر شده بود. یک سایت جداگانه و کوچک تر در کنار پل اینولیدز قرار داشت که میزبان غرفه های مستعمرات بود. این بخش مجموعه وسیعی از رستوران ها و کافه های فضای باز با غذاهای هندوچین، شمال آفریقا و سایر غذاهای سراسر جهان را شامل می شد. غرفه ها تنوع فرهنگی مستعمرات را تداعی می کردند، بزرگترین آن ها کاخ مرکزی مستعمرات، طراحی شده توسط استفان ساووستر بود، که از طراحان برج ایفل بود. نمایشگاه علاوه بر نمایش معماری مستعمرات، ساختار روستاهای آن ها را نیز نمایش می داد. مردم مستعمرات زندگی روزانه خود را برای بازدیدکنندگان نمایشگاه به نمایش گذاشتند، که البته برخی را ناراحت کرد. سامبا لاوبه تیام، جواهرساز اهل سنگال گفت: "بسیار تحقیر آمیز بود که در کلبه هایی مانند وحشیها به نمایش گذاشته شدیم؛ این کلبه های کاه گلی واقعیت سنگال نیستند. در سنگال ساختمانهای بزرگ، ایستگاه های راه آهن داریم آنها را با برق روشن می کنیم. اداره بهداشت کشور ما اجازه ساخت این نوع آلونک ها را نمی دهد. آنهایی که موجود هست
ند بعداز خراب شدن اجازه ساخت مجدد ندارند گنجانیدن افراد مستعمرات در نمایشگاه با هدف آموزشی در نظر گرفته شده بود، اما از لحاظ تاریخی نیز یک نمایش استثماری و برتری طلبانه بود. بخش مستعمرات توسط یک راهرو از آلاچیق ها در امتداد ساحل چپ به سایت شانز دو مارس متصل بود. این راهرو، در پای برج ایفل، همچنین دارای نمایشگاهی به نام «تاریخ سکونت بشر» بود، با خانه هایی که تاریخ معماری داخلی را به تصویر می کشیدند، که بر پایه تخیلات چارلز گارنیه، معمار اپرای پاریس طراحی شده بودند. بیست و دو ورودی متفاوت به نمایشگاه، در اطراف آن وجود داشت. نمایشگاه ها و کاخ های اصلی از ساعت ۸ صبح تا ۶ بعد از ظهر باز بودند. پارکها و رستوران ها تا ساعت ۱۱ شب روشن بودند. ورودی اصلی مراسم در لس اینولید متشکل از دو ستون بلند با تزئینات رنگارنگ، مانند شمعدان های غول پیکر قرار داشت. سازه ها. برج ایفل. برج ایفل مخصوص نمایشگاه ساخته شده بود و بلندترین سازه جهان در آن زمان بود. در سال ۱۸۸۶ مسابقه ای برای ساخت چیزی که «برج سیصد متری» نامیده می شد اعلام شد. شرکت ساختمانی گوستاو ایفل، که اخیراً قاب آهنی مجسمه را ساخته بود، برنده شد. ایفل قبلاً از پروژه مطل
ع بود و از سال ۱۸۸۴ یک برج دقیقاً با این ابعاد طراحی کرده بود. طراحی سازه توسط دو مهندس ایفل، Maurice Koechlin و ilemile Nouguier ایجاد شد، که به همراه خود ایفل، اختراع این طرح را دریافت کردند. معمار ایفل، استفان ساووستر، فرم منحنی و تزئین را طراحی کرد که ظاهر برجسته ای به برج بخشید. ایفل به مدت بیست سال حق استفاده از برج و رستوران های آن و سکوهای مشاهده را دریافت کرد. با وجود نفوذ در آب رودخانه، مکانی در کنار رودخانه انتخاب شد، زیرا آن زمین متعلق به شهر پاریس بود و این برج می توانست پس از اتمام نمایشگاه در محل خود نگه داشته شود. ساخت و ساز دو سال و دو ماه و پنج روز به طول انجامید و شامل پانصد کارگر بود که هجده هزار قطعه آهن را که هر کدام پنج متر و با دقت شماره گذاری شده بودند، در کارخانه ای در لووالوا پرت، حومه پاریس، جمع آوری کردند. داماد ایفل، در مورد کارگران ساخت برج، اظهار داشته بود: «هیچ سربازی در میدان نبرد مستحق ذکر بهتر از این زحمت کشان فروتن نبود، که هرگز در تاریخ ثبت نمی شوند.» در طول نمایشگاه، هیچ کس غیر از پرسنل ساختمانی اجازه نداشت بالاتر از سکوی مشاهده دوم باشد. در اولین هفته نمایشگاه، ۲۹۹۲۲ نف
ر از برج به سمت سکوی مشاهده صعود کردند، با اینکه آسانسورها هنوز نبودند و مردم از یک راه پله باریک پیچ در پیچ بالا می رفتند. تا پایان نمایشگاه، پس از ۱۷۳ روز، ۱۹۶۸۲۸۷ نفر از برج صعود کرده بودند. هنگامی که نمایشگاه پایان یافت، برج برای مدتی به عنوان ایستگاه هواشناسی مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۰۴، ایفل به ارتش فرانسه پیشنهاد کرد که فرستنده رادیویی، طراحی شده توسط مهندس پیشرو رادیو، ادوارد برانلی، در سطح سوم قرار گیرد. در سال ۱۹۰۹، هنگامی که امتیاز ایفل به طور رسمی پایان یافت، تصمیم گرفته شد که برج برای همیشه بعنوان نماد شهر پاریس حفظ شود. گالری ماشین آلات. دومین بنا گالری ماشین آلات بود که در ابتدا برای نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ توسط معمار فردیناند دوترت و مهندس ویکتور کانتامین ساخته شده بود، یک ساختار عظیم آهنی و شیشه ای شامل نمونه ماشینهای صنعتی بود. این ساختمان تمام عرض سایت نمایشگاه، زمینی بین خیابان بوردون و خیابان فعلی سوفرن را اشغال کرد و ۷۷۰۰۰ متر مربع را با ۳۴۷۰۰ متر پنجره شیشه ای پوشش داده بود. گالری با ۱۱۱ متر طول طولانی ترین فضای پوشیده جهان بود. هزینه آن ۷٫۴۳ میلیون فرانک یا هفت برابر هزینه برج ایفل
بود. این بنا بعداً در نمایشگاه ۱۹۰۰ نیز مورد استفاده قرار گرفت و در ۱۹۱۰ نابود شد. از سیستم قوس های لولایی (مانند مجموعه ای از دهانه های پل که نه از انتها به انتها بلکه موازی قرار دارند) از فولاد یا آهن استفاده می کرد. اگرچه اغلب گفته می شود از فولاد بوده در واقع از آهن ساخته شده بود. علم و فناروی. آسانسور ایمنی اوتیس. اوتیس آسانسورهایی را آورده بود که مسافران را از پایه های برج ایفل به طبقه اول می رساند. هنگامی که روزنامه نگاران از ایمنی آسانسورها ابراز نگرانی کردند، تکنسین های اوتیس یک آسانسور را با سه هزار کیلوگرم سرب پر کردند و در حضور روزنامه نگاران کابل را با تبر قطع کردند. سقوط آسانسور ده متر بالاتر از سطح زمین توسط ترمزهای ایمنی اوتیس متوقف شد. غرفه ایفل. خانه فلزی پیش ساخته فناوری دیگری بود که در نمایشگاه ارائه شد. ایفل مجموعه ای از خانه ها با سقف و دیوارهای فولادی گالوانیزه و فضای داخلی چوبی را ایجاد کرد که می توان آنها را به سرعت کنار هم قرار داد یا جدا کرد، که بیشتر برای استفاده در مستعمره های فرانسوی هندوچین طراحی شده بود. برخی از آنها به عنوان غرفه های بلیط فروشی در نمایشگاه خدمت کردند. یکی از
این غرفه های قدیمی، که اکنون به عنوان پناهگاه کوهنوردان استفاده می شود، اکنون در جنگل دامپیر یافت می شود. غرفه های دیگر شامل غرفه های تلفن و برق ناوبری دریایی، فناوری نظامی بودند کاخ هنرهای زیبا و کاخ هنرهای آزاد. که هریک دارای گنبدی تزئین شده هستند و در مقابل باغ و استخر بازتابنده بین برج ایفل و کاخ ماشینها قرار گرفته اند. هر دو توسط Jean-Camille Formigé با نقشه ای مشابه طراحی شده بودند. هر دو ساختمان دارای قاب های آهنی مدرن فراوان از شیشه بودند، اما کاملاً با کاشی های سرامیکی رنگارنگ و تزئینات مجسمه پوشانده شده بودند. کتابخانه شلچر. نمایشگاه شامل ساختمانی از معمار پاریسی پیر هنری پیک بود. این یک ساختار پیچیده آهنی و شیشه ای بود که با کاشی و سرامیک به سبک بیزانسی-مصری-رومی تزئین شده بود. پس از نمایشگاه، ساختمان به فورت فرانس منتقل شد و دوباره در آنجا مونتاژ شد، کار در سال ۱۸۹۳ به پایان رسید. معروف به کتابخانه شلچر است، در ابتدا شامل ده هزار کتاب بود که ویکتور شولچر فعال مدنی ضد برده داری اهدا کرده بود. امروزه بیش از ۲۵۰ هزار کتاب و یک موزه قوم نگاری در آن نگهداری می شود و به عنوان ادای احترام به شخصی که به ن
ام او نامیده می شود و جنبش لغو برده داری در مارتینیک را بر عهده داشت، نامگذاری شده است. فواره ها. این نمایشگاه دارای فواره های متعدد و استخرهای بازتابنده بود، به ویژه در مرکز خرید که بین برج ایفل و کاخ ماشین ها قرار داشت. بزرگترین فواره، نزدیک برج ایفل، با عنوان «شهر پاریس با مشعل خود جهان را روشن می کند» بود. طراحی این فواره توسط ژان کامیل فرمیگه، طراحی کاخهای هنرهای زیبا و هنرهای لیبرال در مجاورت آن انجام شده است. فواره بزرگ دیگر، نه چندان دور، «پنج قسمت جهان» بود که قاره ها را نشان می داد. طراحی آن توسط Francis de Saint-Vidal انجام شد. «خیابان قاهره» و سکونتگاه های عجیب و غریب. «خیابان قاهره» یک جاذبه محبوب بود که برای بازآفرینی معماری و زندگی خیابانی قاهره طراحی شده بود. این یک تضاد چشمگیر با کاخ ماشین ها و در کنار آن بود. این ایده بارون دلورت گلئون، مجموعه دار هنری و متخصص هنر مصر، با حمایت مالی شارل دی لسپس، رئیس کمیته نمایشگاه مصر و فرزند فردیناند د لسپس، سازنده کانال سوئز بود. این خیابان پر پیچ و خم بود، با ساختمانهایی در زوایای عجیب و غریب، و در میان ساختمانهای دیگر، یک مناره، دو مسجد، یک مدرسه و دو
دروازه زینتی در آن وجود داشتند. درها، پنجره ها و لوازم و دکوراسیون معماری واقعی بودند که از ساختمانهای تخریب شده در قاهره وارد شده بودند. این خیابان پر از لباس مصری های واقعی از جمله موسیقیدانان، رقاصان عربی، هنرمندان، صنعتگران و فروشندگان غذاها و غذاهای لذیذ مصری بود. این نمایشگاه چندین نمونه دیگر از سکونتگاه های زیبا و روستاهای سراسر جهان را شامل می شد، از جمله یک روستای جاوه ای و خانه های روستاهای سنگال، بنین و سایر مستعمرات بهمراه ساکنین واقعی در آنها. غرفه کشورهای شرکت کننده و صنایع خاص. غرفه کشورهای شرکت کننده در امتداد شامپ دمارس قرار داشت. کشورهای آمریکای لاتین دارای ساختارهای رنگارنگ و مجلل بودند. غرفه آرژانتین یکی از بزرگ ترین و تزئینی ترین غرفه های نمایشگاه بود. طراحی آن توسط معمار فرانسوی آلبرت بالو، برنده مسابقه طراحی ۱۸۸۷ بود. مساحت آن ۱۶۰۰ متر مربع و ارتفاع آن پنجاه متر بود، در بالای آن پنج گنبد آهنی و شیشه ای قرار داشت و توسط یک موزائیک، سرامیک و تزئینات شیشه ای رنگی احاطه شده بود. پس از بسته شدن نمایشگاه، آن را جدا کردند و به بوینس آیرس منتقل کردند، تا آنکه در سال ۱۹۵۲برچیده شد. علاوه بر ملل،
غرفه هایی از صنایع تخصصی مانند شرکت کانال سوئز، غرفه شرکت کشتی بخار ترانس آتلانتیک، غرفه های تلفن و برق و غرفه های گاز و نفت وجود داشت. کاخ محصولات غذایی یک سازه بسیار بزرگ و تزئین شده بود که محصولات غذایی و شراب فرانسوی را ارائه می داد. یکی از نکات برجسته آن یک بشکه چوبی بزرگ مجسمه سازی شده از شامپاین مرسیر بود که می توانست ۲۰۰ هزار بطری شامپاین را در خود جای دهد. تاریخچه سکونت چارلز گارنیه. یک نمایش غیرمعمول «تاریخچه سکونت» بود که توسط چارلز گارنیه، معمار اپرای پاریس به نام او طراحی شد. او در آن زمان ۶۱ ساله بود و از زمان اپرا تعداد کمی پروژه مهم دیگر طراحی کرده بود. اگرچه او همچنین به همراه دیگر نویسندگان و هنرمندان برجسته، طوماری را امضا کرده بود که برج ایفل را به عنوان جنایت محکوم می کرد، اما موافقت کرد که مجموعه ای از خانه ها را برای نشان دادن تاریخ سکونت انسان طراحی کند. خانه هایی که توسط باغ ها از هم جدا شده اند، نزدیک برج ایفل در یک نوار باریک از زمین در امتداد کوآی دورسی و کرانه رود سن قرار گرفتند. خانه ها بر اساس قرن و بر اساس قاره، با ایده گارنیه در مورد خانه ها و کلبه های ماقبل تاریخ، از طریق مص
ریان باستان، یونانیان، رومیان و دیگر تمدن های اولیه، از طریق قرون وسطی و رنسانس تا خانه های مدرن از ژاپن، چین و خانه های اسکیموها، و خانه هایی از آفریقا، ژاپن، چین و لاپلند، و خانه های بومیان آمریکایی، آزتک ها و اینکاها. خانه ها توسط گارنیه با تخیل بیش از دقت دقیق تاریخی طراحی شده اند، اما زیبا و بسیار محبوب بودند. خانه رومی عملکرد ویژه ای هم داشت، محل اقامت رئیس جمهور فرانسه هنگام بازدید از نمایشگاه بود. بناهای دیگر. بسیاری از ساختمانهای کوچکتر اما زیبا در داخل یا مجاور نمایشگاه قرار گرفته اند. معمار هکتور گیمارد، که در آن زمان بیست و دو سال داشت، دو ساختمان اول خود را برای این نمایشگاه ساخته است. کافه-رستوران گراند نپتون در شماره ۱۴۸ لوئیس بلرو، و یک اتاق برق برای برقکار به نام فردیناند دو بویرس، که درست بیرون از سایت نمایشگاه در خیابان سوفرن واقع شده بود و پس از نمایشگاه تخریب شد و کافه که در سال ۱۹۱۰ خراب شد. موسیقی و سرگرمی. نمایشگاه شامل چندین تئاتر بزرگ برای کنسرت و نمایش بود، از جمله یکی برای رقاصان فولی یک تئاتر جداگانه موسیقی و رقص مستعمرات فرانسه در هندوچین اپرا و کنسرت ها نیز در سالن بزرگ کاخ تروک
ادرو برگزار شدند. اپرا کمیک در ۱۴ می با اثری که مخصوص آن رویداد ساخته شده بود به نمایش درآمد: اسکلارموند ژول ماسن (اولین بازیگر سینمای سندیلسون، سوپرانوی آمریکایی). سیرک بارنوم و بیلی در طول نمایشگاه در سال د فت در کاخ ماشین ها اجرا شد. کلود دبوسی آهنگساز فرانسوی برای اولین بار موسیقی گیملان جاوا را که توسط گروهی از جاوا اجرا شد شنید. این بر برخی از آثار بعدی او تأثیر گذاشت. خارج از نمایشگاه، دیگر تئاترها و سالن ها طیف وسیعی از شوها از جمله بوفالو بیل کودی و نمایش غرب وحشی و آنی اوکلی تیزبین ارائه کردند. قطار مینیاتوری. حمل و نقل ریلی در نمایشگاه با خط سه کیلومتری با ریلهای ۶۰ سانتی متری راه آهن دکوویل انجام شد. گزارش شد که این راه آهن تنها در ۶ ماه کار خود ۶٫۳ میلیون بازدیدکننده داشته است. بازدیدکنندگان مهم و رویدادهای ویژه. ناصرالدین شاه، شاهزاده ولز (ادوارد هفتم آینده) و همسرش، شاهزاده خانم الکساندرا. هنرمندان آنتونی گائودی، جیمز مک نیل ویستلر، ادوارد مونک، رزا بونهور و پل گوگن؛ روزنامه نگار و دیپلمات آمریکایی وایتلاو رید؛ نویسنده هنری جیمز؛ وطن پرست فیلیپینی خوزه ریزال؛ و مخترعان نیکولا تسلا و توماس ادیسو
ن. جاذبه اصلی بخش فرانسه الماس سطلنتی بود، در آن زمان بزرگترین الماس در جهان بود. غرفه مکزیک دارای مدلی از معبد آزتک بود که ترکیبی از باستان شناسی، تاریخ، معماری و فناوری محسوب می شد ارائه موتور بخار جوزف فارکو، که قبلاً در سال ۱۸۷۸ جایزه گرفته بود. یادبودها. بیشتر ساختمانها در زمینهای نظامی یا پارکهای متعلق به شهرداری شاخته شده بودند و مدت کوتاهی پس از بسته شدن نمایشگاه تخریب شدند. تنها بناهای بازمانده از این نمایشگاه برج ایفل و کتابخانه شولچر هستند. تمایزات نمایشگاه ۱۸۸۹. این نمایشگاه چهار به دلیل مشهور خواهد ماند:
یانوش کِـنده (؛ زادهٔ ) فیلم بردار اهل مجارستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به ""، "عشق من، الکترا" و "سرود سرخ" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کشوت شده است.
میدانِ پنج ماه (؛ ) یک فیلم دلهره آور ایتالیایی به کارگردانی رنتسو مارتینلی است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. داستان این فیلم از ماجرای ربوده شدن سیاستمدار ایتالیایی آلدو مورو توسط گروه تروریستی بریگاد سرخ الهام گرفته شده است.
آغوان هوسپیان (؛ زادهٔ ) وکیل اهل ارمنستان است. دادستان کل ارمنستان از ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ و ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ بود. زندگی نامه. وی در ۷ ژانویه ۱۹۵۳ در ایروان به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال مخیتار گش، مدال مارشال باقرامیان و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن شد.
ماپت های فضایی () یک فیلم کمدی علمی-تخیلی آمریکایی به کارگردانی تیم هیل است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
جونیور کابانانگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی، باشگاه فوتبال کاردمیر قره بوک اسپور، باشگاه فوتبال آستانه، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه ورزشی القطر، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری کنگو بازی کرده است.