Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از پایان دوره بیماری اش به بند برگرداندند. در اواسط تیر ۱۴۰۰ بکتاش در ناحیه بیضه، احساس درد شدید کرد و به همین دلیل به بیمارستان طالقانی تهران منتقل شد؛ اما بدون تکمیل مراحل درمان به زندان بازگردانده شد. با شدت گرفتن بیماری و درد، او در ۲۷ تیر به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شد. محمد رسول اف عکسی از آبتین را در ۲۸ تیر منتشر کرد که با پابند و زنجیر به تخت بیمارستان، بسته شده بود. او نوشت: «شاعر را با پابند زمخت فلزی به تخت بیمارستان بسته اند.» انتشار این تصویر و دست به دست شدنش در شبکه های اجتماعی، موجب واکنش های خشم آلود، اعتراضی و ناباورانه شد به طوری که حتی غلامحسین محسنی اژه ای، رئیس قوه قضاییه، نیز در پیامی اعتراضی، بدون اشاره مستقیم به انتشار عکس بکتاش با پابند، گفت: «وقتی متهمی جرم خشن مرتکب نشده نباید به او پابند زد، مگر داعشی و تروریست است که پابند می زنید؟!» پس از این اعتراضات گسترده، محمدمهدی حاج محمدی، رئیس سازمان زندان ها، از تنبیه عوامل خاطی اعزام بکتاش آبتین خبر داد و گفت که تحقیقات در این مورد ادامه دارد. آرمان کاظمی، برادر بکتاش، در مصاحبه ای پس از مرگ او، یادآور شد که با وجود این اعتراضات و و
عده ها، در مرتبهٔ دوم اعزام به بیمارستان و روزهای قبل از مرگ بکتاش آبتین نیز مجدداً به او پابند زده بودند. از ۶ آذر، بکتاش آبتین با علائمی مانند تب و لرز و بدن درد روبه رو شد. پس از یک هفته، پزشک کشیک با سربازجوی پرونده تماس گرفت؛ اما بازجو با انتقال او به بیمارستان مخالفت کرد. بکتاش تهدید کرد که اگر به بیمارستان منتقل نشود، خودش را دار خواهد زد. او بالاخره در ۱۵ آذر به بیمارستان طالقانی منتقل شد. پس از چند روز، خانوادهٔ او مطلع شدند؛ اما توضیح بیشتری دربارهٔ وضعیت سلامتی اش داده نشد. در روزهای بعد، کانون نویسندگان ایران از وخامت حال او خبر داد و اعلام کرد که درگیری ریه های وی افزایش یافته است. در روز ۲۲ آذر، خانواده و وکیل بکتاش موفق شدند با گرفتن مرخصی استعلاجی، او را از بیمارستان طالقانی به بیمارستان ساسان منتقل کنند و وی در بخش آی سی یو این بیمارستان بستری شد. کانون نویسندگان در ۱۱ بهمن در بیانیه ای اعلام کرد که حال بکتاش وخیم تر شده و پزشکان او را به کمای مصنوعی برده اند. این خبر با واکنش های زیادی در فضای مجازی روبه رو شد. در واکنش به این وضعیت، ۱۹ نفر از زندانیان سیاسی اوین در ۱۳ دی ۱۴۰۰، بیانیه ای منت
شر کردند و «قوه قضاییه و سازمان زندان ها» را مسئول وضعیت سلامت بکتاش دانستند. همچنین کانون نویسندگان ایران در ۱۵ دی با صدور بیانیه ای از رویکرد دستگاه های قضایی و امنیتی انتقاد کرد و حکومت ایران را در حال تلاش برای قتل نویسندگان آزادی خواه دانست. در همین روز تعدادی از کاربران توییتر با هشتگ #بکتاش_آبتین به وضعیت ایجاد شده برای او اعتراض کردند. در ۱۷ دی، نامه ای سرگشاده به سید علی خامنه ای، رهبر ایران، منتشر شد؛ در این نامه، انجمن قلم آمریکا به همراه ۱۸ نهاد مدافع آزادی بیان و حقوق بشر، خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط بکتاش و دیگر زندانیان سیاسی شدند؛ آن ها همچنین از خامنه ای خواستند که به بکتاش آبتین اجازه دسترسی به «بهترین مراقبت های پزشکی ممکن» داده شود. درگذشت. در بعدازظهر ۱۸ دی ۱۴۰۰ بکتاش آبتین بر اثر شدت ابتلا به بیماری کرونا در بیمارستان ساسان تهران درگذشت. پس از انتشار خبر مرگ آبتین در رسانه ها، تعدادی از مردم و اهالی ادبیات به روشن کردن شمع و سوگواری در مقابل بیمارستان ساسان پرداختند که تجمع کنندگان با حملهٔ مأموران امنیتی متفرق شدند. بسیاری از مردم، هنرمندان و مراکز حقوق بشری، همچون: سازمان گزارش
گران بدون مرز و سازمان دیده بان حقوق بشر علت مرگ بکتاش آبتین را تعلل در درمان او در زندان و اعزام دیرهنگام وی به بیمارستان دانستند. تشکل های مختلف کارگری مانند سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه، کانون صنفی معلمان و اتحادیه آزاد کارگران ایران نیز بیانیه هایی منتشر کرده و مسئولان قضایی و سیاسی ایران را به قتل عامدانهٔ بکتاش آبتین متهم کردند. انجمن جهانی قلم، انجمن قلم آمریکا، انجمن جهانی قلم در کبک کانادا، وزارت فرهنگ آلمان، و وزارت خارجه آمریکا از دیگر مراکزی بودند که بیانیه های اعتراضی منتشر کردند. مرکز دفاع از حقوق بشر رائول ولنبرگ و انجمن قلم آمریکا نیز اعلام کردند که شکایت نامه ای را به سازمان ملل فرستاده اند و با اشاره به سرنوشت بکتاش آبتین، جمهوری اسلامی ایران را مسئول این وضعیت دانسته اند؛ زیرا از دیدگاه آن ها «به صورت سازمان یافته و مداوم، اعضای کانون نویسندگان ایران را در حبس قرار می دهد». از سوی دیگر، اداره کل زندان های تهران با رد هرگونه اهمال در این پرونده، بیانیه ای منتشر کرد و پاسخ تست کرونای بکتاش آبتین را منفی اعلام کرده و علائم بیماری او را سینوزیت معرفی کرد. دادستانی تهران نیز در ا
طلاعیه ای اعلام کرد که «در مدت بستری آقای آبتین در هر دو بیمارستان، دادستانی تهران با اعزام پزشکان حاذق اداره کل پزشکی قانونی استان تهران بر بالین وی، نسبت به نظارت بر روند درمان او و تضمین هرچه بیشتر خدمات دهی به بیمار در بیمارستان های محل بستری اقدام کرده بوده است». کانون نویسندگان در ساعات اولیهٔ پس از مرگ تلاش کرد تا جنازه بکتاش آبتین را از بیمارستان ساسان تحویل بگیرد؛ اما مقامات مانع این کار شدند. با اعلام خانوادهٔ بکتاش، خاکسپاری او قرار بود در روز دوشنبه ۲۰ دی انجام شود؛ ولی به طور ناگهانی اعلام شد که این مراسم در ساعت ۱۵ روز یکشنبه ۱۹ دی در امامزاده عبدالله شهر ری برگزار خواهد شد. بسیاری از هنرمندان و نویسندگان، از جمله، جعفر پناهی در این مراسم حضور داشتند و برخی از حاضران در این مراسم، شعارهایی مانند «درود بر آبتین، مرگ بر ظالمین»، «مرگ بر حکومت آدمکش» و «مرگ بر دیکتاتور» دادند. همچنین در روزها و هفته های بعد، تعدادی از فعالان سیاسی و هنرمندان ساکن اروپا در شهرهایی همچون: بروکسل بلژیک، هامبورگ و کلن آلمان، ونکوور کانادا، پاریس، و لوس آنجلس تجمع کردند و ضمن اعتراض به حکومت ایران، یاد بکتاش آبتین را گر
امی داشتند. در ۲۰ دی ۱۴۰۰، زندانیان بند هشت زندان اوین، در سالن اجتماعات این زندان، مراسمی یک ساعته برای بزرگداشت بکتاش آبتین برگزار کردند. همچنین تعدادی از هم بندانش به علت «تأخیر در درمان» او، در زمان هواخوری تحصن کردند و خواستار پاسخگویی عوامل دادستانی و قضایی شدند؛ شش نفر از این زندانیان در اعتراض به «قصور آشکار مقامات در مرگ بکتاش آبتین»، به طور کامل اعتصاب غذا کردند. یک هفته پیش از مراسم چهلم، بعضی از اعضای خانوادهٔ آبتین به پلیس امنیت احضار شدند و از آن ها خواسته شد که مراسم چهلم را لغو یا دست کم محدود کنند که البته با مخالفت آنان روبه رو شد. در ۲۵ بهمن ۱۴۰۰ کانون نویسندگان ایران بیانیه خانواده بکتاش آبتین را منتشر کرد که در آن اعلام شده بود که مراسم چهلم، «روز پنج شنبه ۲۸ بهمن ماه، ساعت ۳ بعدازظهر بر مزار بکتاش واقع در امامزاده عبدالله شهرری برگزار می شود.» مراسم با حضور خانواده بکتاش، هنرمندان و جمعی از مردم آغاز شد و در ادامه، شعارهایی نظیر «درود بر آبتین و مرگ بر ظالمین» داده شد. نیروهای امنیتی با دستگیری ۷ نفر و برخورد فیزیکی با عزاداران، مانع ادامه برگزاری مراسم شدند و این مراسم، نیمه تمام ماند.
یادبود. هنرمندان بسیاری، همچون مانا نیستانی، بهزاد شیشه گران، محسن هادی، ستاره ضابطیان، هادی حیدری، زهرا رهنورد، امیرمحمد قاسمی زاده، لقمان پیرخضرائیان، آلاله امینی و گئورگ زیلی (هنرمند آلمانی) پُرتِره هایی از چهره آبتین، پس از مرگش پدیدآوردند. همچنین رضا اولیا با «شاعر ایستادگی و پایمردی» نامیدن بکتاش آبتین، از آغاز ساخت تندیس او خبر داد. شاعران سرشناسی مانند کریم رجب زاده، سید علی صالحی، سهراب مختاری، اسماعیل وفا یغمایی و مهدی موسوی در رثای او شعر سرودند. همچنین در شماره نوزدهم مجله ادبی «وزن دنیا» - که پس از مرگ آبتین به چاپ رسید - پرونده ای ویژه به نام «پرتره» به اشعار او اختصاص یافته است. محمد رسول اف، کارگردان ایرانی، در بهمن ۱۴۰۰، فیلمی مستند با نام "جنایت عمدی" را منتشر کرد که به مرگ بکتاش آبتین و علل آن می پردازد. در این فیلم که از سه شبکه صدای آمریکا، ایران اینترنشنال و رادیو فردا پخش شد، گفت وگوهایی با خانواده بکتاش، هم بندیان او در زندان و متخصصان حوزهٔ پزشکی و حقوق انجام گرفته است و نشان می دهد که مرگ بکتاش آبتین، یک قتل حکومتی و جنایت عمدی بوده است.
آگنسا کنستانتینی شاهنازاریان (؛ ؛ ) یک بازیگر سینما اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۷ مارس ۱۹۸۰ در نویمبریان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان (۲۰۰۰) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دانه انار (مجموعه تلویزیونی ارمنستانی) اشاره کرد.
نومارمولک ریختان که یک کلاد ازمارمولک ریختان شامل Monstersauria (امروزه توسط گلمیخ پوست ها نمایندگی می شود) و Diploglossa (Xenosauridae و Anguioidea) است. مطالعات ریخت شناسی در گذشته هلودرماتیدها را با بزمجه واران در کلاد Platynota طبقه بندی کرده بود، در حالی که مارمولک تمساح چینی به عنوان بیگانه سورید طبقه بندی می شد. با این حال، کار مولکولی هیچ پشتیبانی از این گروه بندی نکرد و در عوض هلودرماتیدها را بیشتر به Diploglossa مرتبط دانستند، در حالی که مارمولک کروکودیل چینی و بزمجه واران کلاد دیرین مارمولک ریختان (Paleoanguimorpha) را تشکیل می دهند.
نیروهای فضایی روسیه () نیروی فضایی زیرمجموعه نیروهای مسلح فدراسیون روسیه است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد. این نیرو پس از ادغام نیروی هوایی روسیه و نیروهای دفاع هوافضای روسیه در ۱ اوت ۲۰۱۵، پس از انحلال این شاخه مستقل در سال ۲۰۱۱، دوباره تأسیس شد. نیروهای فضایی روسیه که در ۱۰ اوت ۱۹۹۲ در کنار ایجاد نیروهای مسلح روسیه تشکیل شد و اولین نیروی فضایی مستقل در جهان بود. این سازمان کنترل پایگاه فضایی بایکونور را با روسکاسموس، آژانس فضایی فدرال، به اشتراک گذاشت. این سازمان همچنین پایگاه های فضایی پلستسک و سووبودنی را اداره می کرد. با این حال، نیروهای فضایی روسیه در ژوئیه ۱۹۹۷ منحل و در نیروهای موشکی استراتژیک ادغام شد. نیروهای فضایی روسیه بار دیگر در ۱ ژوئن ۲۰۰۱، تحت سازماندهی مجدد نظامی، به عنوان یک نیروی مستقل اصلاح و دوباره تشکیل شد. با این حال، تا دسامبر ۲۰۱۱، بار دیگر منحل و این بار با نیروهای دفاع هوافضای روسیه جایگزین شد. در ۱ اوت ۲۰۱۵، نیروی هوایی روسیه و نیروهای دفاع هوافضای روسیه برای تشکیل نیروهای هوافضای روسیه ادغام شدند. در نتیجه، نیروهای فضایی روسیه دوباره تأسیس شد و اکنون یکی از سه زیرشاخه نظامی جدید است.
نیروهای مسلح شوروی (به روسی: ) مجموعه نیروهای مسلح اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲ منحل گردید. این ارتش شامل نیروهای زمینی شوروی، نیروی هوایی شوروی، نیروی دریایی شوروی، نیروی دفاع هوایی شوروی و نیروی موشکی استراتژیک شوروی می شد.
نیروهای زمینی شوروی (به ) نیروی زمینی زیرمجموعه نیروهای مسلح شوروی بود، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۱ منحل گردید. پیش از آن ارتش سرخ وجود داشت. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دسامبر ۱۹۹۱، نیروهای زمینی تحت فرماندهی کشورهای مستقل مشترک المنافع باقی ماندند تا اینکه در ۱۴ فوریه ۱۹۹۲ رسماً منحل شدند. نیروهای زمینی شوروی عمدتاً توسط نیروهای زمینی روسیه در خاک روسیه جانشین شدند. در خارج از روسیه، بسیاری از واحدها و تشکیلات توسط کشورهای پساشوروی به دست گرفتند. برخی به روسیه بازگردانده شدند و برخی در بحبوحه درگیری ها، به ویژه در قفقاز، منحل شدند. در حالی که نیروهای زمینی معمولاً در منابع انگلیسی زبان به عنوان ارتش شوروی نامیده می شوند، در اصطلاح نظامی شوروی اصطلاح آرمیا (ارتش) به اجزای زمینی و هوایی ترکیبی نیروهای مسلح شوروی اشاره داشت که شامل نیروهای زمینی و همچنین نیروهای موشکی استراتژیک، نیروهای پدافند هوایی و نیروهای هوایی می شد.
نیکولای ایلیچ پودوویسکی (؛ ۴ فوریه ۱۸۸۰ – ) سیاست مدار و فرمانده نظامی اهل شوروی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده است.
ولادیمیر نیکولایویچ لوبوف (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و نشان پرچم سرخ شده است.
فولک پاپ () یک سبک موسیقی است که ممکن است آهنگ های محلی معاصر با تنظیم های پاپ بزرگ و گسترده، یا آهنگ های پاپ با تنظیم های محلی صمیمی و مبتنی بر آکوستیک باشد. فولک پاپ در طول دهه ۱۹۶۰ به همراه موسیقی فولکلور و فولک راک رونق یافت. فولک پاپ در بسیاری از مناطق یافت می شود. ایالات متحده. سایمون و گارفانکل، سیلز اند کرافتس، دان مکلین، جیم کروچی، لوبو و دن و جان فورد کولی انگلیسی و بیگ رد مشین ترانه های فولک پاپ ضبط کرده اند.
نیروی دریایی مصر () نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح مصر است، که در سال ۱۸۰۰ تأسیس شد. نیروی دریایی مصر بزرگ ترین نیروی دریایی در خاورمیانه و همچنین آفریقا است و دوازدهمین نیروی دریایی بزرگ (از نظر تعداد کشتی ها) در جهان به شمار می آید. این نیرو از بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر خط ساحلی دریای مدیترانه و دریای سرخ، محافظت می کند، همچنین وظیفه دفاع از مسیرهای منتهی به کانال سوئز و نیز پشتیبانی از عملیات ارتش را برعهده دارد. بخش عمده ای از نیروی دریایی مدرن مصر با کمک اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۶۰ ایجاد شد. نیروی دریایی مصر در دهه ۱۹۸۰ کشتی هایی از چین و منابع غربی دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹، نیروی دریایی مصر ۱۸۰۰۰ پرسنل و نیز ۲۰۰۰ پرسنل در گارد ساحلی داشت. این نیرو همچنین در سال ۱۹۹۰ کشتی هایی از ایالات متحده آمریکا دریافت کرد. شرکت کشتی سازی آمریکایی سوئیفت شیپس تاکنون بیش از ۳۰ شناور برای نیروی دریایی مصر از جمله شکارچیان مین، کشتی های نقشه برداری و قایق های گشتی فولادی و آلومینیومی ساخته است.
زمانی برای بلوط نیست یک فیلم کوتاه پویانمایی رایانه ای از بلو اسکای استودیو است که اسکرات، سنجاب عصر یخبندان در آن حضور دارد. این فیلم به کارگردانی کریس رناد و مایک تورمایر در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۶ بر روی دی وی دی و دیسک بلوری از "" منتشر شد. این پویانمایی دربارهٔ اسکرات است. او به دنبال آجیل خود می رود که به صورت تصادفی توسط ماشین زمان یخ زده ای به آینده فرستاده شده است. "زمانی برای بلوط نیست" نامزد دریافت جایزه اسکار سال ۲۰۰۷ برای بهترین پویانمایی کوتاه شد (اما به "شاعر دانمارکی" باخت) و همچنین برندهٔ جایزه آنی شد.
مری گاسپاری شاهبازیان (؛ ؛ ) یک بازیگر تئاتر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در در سوچی زاده شد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان (۱۹۵۸) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده است.
نیروهای پدافند هوایی مصر () نیروی پدافند هوایی زیرمجموعه نیروهای مسلح مصر است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد. این نیرو مسئول حفاظت از حریم هوایی مصر در برابر هرگونه حمله هوایی خصمانه است. نیروی پدافند هوایی مصر مطابق با فرمان ریاست جمهوری صادر شده در ۱ فوریه ۱۹۶۸ تأسیس شد که نیروهای پدافند هوایی را به عنوان شاخه چهارم، در کنار نیروی دریایی مصر، نیروی زمینی مصر و نیروی هوایی مصر، تأسیس کرد. از سال ۱۹۳۸ به بعد، نیروهای پدافند هوایی بخشی از توپخانه و تحت فرماندهی عملیات نیروی هوایی بودند. مصر دارای یک سیستم مدرن تسلیحات پدافند هوایی است که به موشک های ضد هوایی دوربرد، میان برد و کوتاه برد، سیستم های توپخانه ضد هوایی و رادارهای هشدار اولیه تقسیم می شود. هم کشورهای غربی و هم کشورهای بلوک شوروی تجهیزات را تأمین کرده اند. افسران عمدتاً فارغ التحصیل آکادمی پدافند هوایی مصر، واقع در اسکندریه هستند. ستاد مرکزی این نیرو در قاهره است و در حال حاضر سپهبد علی فهمی فرمانده نیروی پدافند هوایی است و سرلشکر محمد دراج به عنوان رئیس ستاد این نیرو فعالیت می کند. در سال ۲۰۲۳، مؤسسه بین المللی مطالعات استراتژیک تخمین زد که نیروهای پدافند
هوایی مصر شامل ۸۰،۰۰۰ پرسنل فعال و ۷۰،۰۰۰ پرسنل ذخیره است.
اسامه عسکر (؛ زادهٔ ) سپهبد نیروی زمینی مصر است، که در فاصله سال های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ به عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح مصر فعالیت می کرد. وی از ژوئیه ۲۰۲۴ مشاور رئیس جمهور در امور نظامی است. عسکر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۸ در ارتش مصر آغاز کرد. وی از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ فرمانده ارتش سوم مصر بود، در فاصله سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ فرماندهی منطقه شرق کانال سوئز را برعهده داشت و از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ به عنوان رئیس عملیات نیروهای مسلح مصر فعالیت می کرد. زندگی نامه. عسکر متولد سال ۱۹۵۷ است و در آکادمی نظامی ناصر تحصیل کرده است. او فرماندهی یک تیپ پیاده نظام مکانیزه و لشکر ۲۳ پیاده نظام مکانیزه، بخشی از ارتش سوم، را بر عهده داشته است. تا سال ۲۰۱۵، او فرماندهی ارتش سوم مصر را برعهده داشت. رئیس جمهور عبدالفتاح السیسی در ژانویه ۲۰۱۵ دو اعلامیه صادر کرد. اولین اعلامیه، ساختار نیروی ارتش را با ایجاد یک «فرماندهی واحد» برای نظارت بر عملیات ضد تروریسم در شرق کانال سوئز تغییر داد. این فرماندهی جدید در روز شنبه، ۳۱ ژانویه ۲۰۱۵ ایجاد شد. دومین اعلامیه، اسامه عسکر، فرمانده ارتش سوم، را به سپهبدی - یکی از معدود افراد در نیروهای مسلح - ارتقا داد
و او را مسئول «فرماندهی واحد» کرد. او کرسی خود را در شورای عالی نیروهای مسلح حفظ کرد. معاون سابق عسکر، محمد عبدالله، به عنوان فرمانده و طارق انور هلال به عنوان رئیس ستاد ارتش سوم میدانی منصوب شدند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱، عسکر به عنوان رئیس ستاد کل منصوب شد.
لیوباویچی ( ; ; , "لیوباویتش" ; ) یک منطقه روستایی (دهکده) در بخش رودنیانسکی در استان اسمولنسک روسیه است. شاخه خبد-لیوباویچ یهودیت حسیدی نام خود را از این دهکده که رهبری آن درباری در آن تأسیس کرد و تختگاه چهار نسل از ربه های خبد بین ۱۸۱۳ تا ۱۹۱۵ بود گرفته. اقلیم. لیوباویچی دارای اقلیم قاره ای مرطوب با تابستانی گرم است ("Dfb" در طبقه بندی آب و هوای کوپن).
رئیس ستاد کل نیروهای مسلح مصر () بالاترین مقام نظامی در مجموعه نیروهای مسلح مصر است، که از اعضای اصلی شورای عالی نیروهای مسلح مصر به شمار می آید. رئیس ستاد کل نیروهای مسلح مصر توسط رئیس جمهور مصر منصوب می شود و به وزیر دفاع مصر گزارش می دهد. این جایگاه نخستین بار در سال ۱۹۵۲ تعریف شد و نخستین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح مصر، سپهبد محمد ابراهیم سلیم بود. هم اکنون سپهبد احمد فتحی خلیفه ریاست ستاد کل نیروهای مسلح مصر را برعهده دارد.
دیرین مارمولک ریختان یک کلاد از مارمولک ریختان است که شامل Shinisauria (که امروزه توسط شینیسورها نمایندگی می شود) و Goannasauria (امروزه توسط بزمجه واران نمایندگی می شود که شامل خانواده های بزمجه بی گوش و بزمجه ایان است). مطالعات ریخت شناسی در گذشته همچنین گلمیخ پوست و پیتونومورف ها را با بزمجه واران در کلاد Platynota طبقه بندی می کردند، در حالی که مارمولک کروکودیل چینی به عنوان بیگانه سورید طبقه بندی می شد. کار مولکولی کنونی از این گروه بندی ها پشتیبانی نمی کند و در عوض هلودرماتیدها را بیشتر به Diploglossa در گروه خواهری نومارمولک ریختان مرتبط می داند، در حالی که مارمولک تمساح چینی نزدیک ترین گونه زنده نسبت به بزمجه واران است. پیتونومورف هایی که امروزه توسط مارها نشان داده می شوند ارتباط نزدیکی با بزمجه واران ندارند و در عوض دودمان خواهری مارمولک ریختان و ایگواناسانیان در کلاد زهرداران (Toxicofera) هستند.
محمد احمد زکی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و ارتشبد نیروی زمینی مصر است، که در فاصله سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ به عنوان وزیر دفاع مصر فعالیت می کرد. زکی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۷ آغاز کرد. وی از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ فرماندهی سپاه هوابرد مصر را برعهده داشت و از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ فرمانده گارد جمهوری مصر بود.
رِبه ها (: ) یا آدمورها () رهبران معنوی در جنبش حسیدی هستند. القاب ربه و آدمور که حتی قبل از شروع این جنبش یک عنوان افتخاری عمومی بود، با گذشت زمان تقریباً منحصراً با زدیکیم آن یکی شد. امروزه از "ربه" به روش های زیر استفاده می شود:
کناریک سورنی تر-داوتیان (کناریک آروشاتیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) لغت شناس، مترجم و تاریخ نگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۶ سپتامبر ۱۹۲۶ در تبریز، ایران به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۵۰–۱۹۴۵) فارغ التحصیل گشت. وی در و ماتناداران فعالیت می کرد. وی با سن آروشاتیان ازدواج نمود و مادر بود. وی در ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ در سن ۹۴ سالگی در ارمنستان درگذشت.
مارمولک تمساح چینی یک مارمولک نیمه آبزی از مارمولک ریختان است که تنها در جنگل های خنک در جنوب شرق چین و شمال شرق ویتنام یافت می شود. مارمولک تمساح چینی بیشتر وقت خود را در آب های کم عمق یا در شاخه های آویزان و پوشش گیاهی می گذراند، جایی که طعمه حشرات، حلزون ها، قورباغه ها و کرم ها را شکار می کند. افراد در اسارت ممکن است با موش های کوچک تغذیه شوند. یک مارمولک کمیاب و کم مطالعه شده، در ضمیمه یک CITES فهرست شده است که تجارت بین المللی نمونه ها را تنظیم می کند. این تنها گونه از سردهٔ تک نماد "Shinisaurus" است. این تنها عضو زنده در سردهٔ چینی مارمولک است، گروهی از مارمولک ها که سابقه فسیلی آن ها به کرتاسه پیشین یعنی بیش از ۱۲۰ میلیون سال پیش بازمی گردد. زیرگونه ها. دو زیرگونه شناخته شده است:
جنبش صابرین برای پیروزی فلسطین – حصن () به معنای «جنبش صبوران»، یک گروه پیکارجوی فلسطینی بود. این گروه در اوایل سال ۲۰۱۴ پس از اینکه برخی از رهبران جهاد اسلامی فلسطین به اسلام شیعه گرویدند و از رهبری جهاد اسلامی و موضع آنها و همچنین موضع حماس در مورد جنگ داخلی یمن و جنگ داخلی سوریه که به ترتیب از مداخله به رهبری عربستان سعودی و اپوزیسیون سوریه حمایت کرد، ناراضی شدند، تشکیل شد. در سال ۲۰۱۵، حماس خواستار انحلال این گروه شد و اظهار داشت که «درگیرشدن صابرین علیه مردم غزه بوده است»، حماس همچنین از افراد وابسته به جنبش صابرین، بازجویی کرده است. در اوایل سال ۲۰۱۸، دولت ترامپ این گروه را بر پایه یک فرمان اجرایی به عنوان یک سازمان تروریستی جهانی تعیین شده تعیین کرد. یک اندیشکده مستقر در واشینگتن به نام انستیتو واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک تأکید کرد که با توجه به موضع حماس در مورد سوریه و شکاف مذهبی بین این دو، تشکیل این گروه می تواند تلاشی از سوی ایران برای جایگزینی حماس به عنوان نیروی نیابتی خود با صابرین باشد. در سال ۲۰۱۹، حماس بیش از ۷۰ عضو صابرین را دستگیر و سلاح های آنها را مصادره کرد و عملاً به موجودیت این ساز
مان پایان داد. دلیل چنین اقدامی این بود که حماس می خواست صلح با اسرائیل را حفظ کند، در حالی که جنبش صابرین از هرگونه تلاش برای مصالحه امتناع می کرد. در سال ۲۰۲۱، تهران تایمز «ادعا کرد» که هشام سلیم در ایران پناهنده شده است، در حالی که اعضای عادی این گروه به گردان های قدس یا جنبش مقاومت اسلامی نجباء که خیریه در نوار غزه انجام می دهد، پیوستند. ایدئولوژی. این جنبش در آغاز ایجاد، خود را یک جریان شیعی معرفی نکرد. دبیرکل آن می گوید که نماینده فرقه خاصی نیست و تأکید می کند که فرقه گرایی تنها در خدمت منافع دشمنان است. او همچنین این را رد می کند که این جنبش فقط متشکل از شیعیان است و اعضای سنی را نمی پذیرد. در ژانویه ۲۰۱۶، هشام سلیم، بنیانگذار جنبش الصابرین، به خبرگزاری فلسطینی معان گفت که این گروه، مانند حزب الله ، مستقیماً توسط دولت ایران تأمین مالی می شود، اما تأکید کرد که گروه او غیر فرقه ای و غیر مذهبی است و مسلماً یک «جنبش شیعی» نیست.
کمرکلی جنگلی یک گنجشک سان کوچک است که در سراسر نواحی معتدل آسیا و اروپا یافت می شود. این گونه بیش از ۲۰ زیرگونه دارد، به طوری که تعداد دقیق آن بستگی به این دارد که تفاوت های کوچک بین جمعیت ها چقدر ارزیابی شود. این مقاله از "Handbook of the Birds of the World Alive" در سال ۲۰۱۳ پیروی می کند که شکل های شناخته شده تری از "چرخ ریسک ها، کمرکلی ها و دارخزک ها" نسبت به سال ۱۹۹۶ دارد. با توجه به شباهت های بین شکل های جغرافیایی کمرکلی جنگلی، مرز زیرگونه ها تا حدودی سیال هستند، اگرچه اکنون کمتر از نیمی از تعداد آن ها نسبت به سال ۱۹۶۷ شناسایی شده است. گونه های کمرکلی جنگلی را می توان به سه گروه اصلی تقسیم کرد. گروه زیرگونه ای شمالی "S. e. caesia" که در اروپا، شمال آفریقا و خاورمیانه یافت می شوند، گروه زیرگونه ای اروپایی "S. e. europaea" که در اسکاندیناوی، روسیه، ژاپن و شمال چین یافت می شوند و گروه زیرگونه ای چینی "S.e. sinensis" که در جنوب و شرق چین و تایوان یافت می شوند. این ها ممکن است تا همین اواخر نسبتاً از نظر جغرافیایی از یکدیگر جدا شده باشند. پرندگان با ویژگی های میانی در جایی پراکنش دارند که محدوده گروه ها همپوش
انی دارند. توضیحات زیر مربوط به نرها است. ماده ها معمولاً کمی کدرتر با رنگ قهوه ای در خط چشمی و زیرتنه رنگ پریده تر هستند، اگرچه جنس ها در گروه چینی "S.e sinensis" بسیار شبیه هم هستند. گروه زیرگونه ای شمالی S. e. caesia. گروه "S. e. caesia" بیشتر در اروپا و همچنین شمال آفریقا و خاورمیانه یافت می شود. اعضای این گروه دارای سینه نخودی و گلوی سفید هستند. گروه زیرگونه ای اروپایی S. e. europaea. گروه "S. e. europaea" در اسکاندیناوی و روسیه تا ژاپن و شمال چین یافت می شود. اعضای گروه دارای سینه سفید هستند. گروه زیرگونه ای چینی S. e. sinensis. زیرگونه های گروه چینی "S. e. sinensis" در جنوب و شرق چین و همچنین تایوان یافت می شوند. رنگ سینه و گلوی آن ها نخودی است.
حوادث ذیل به ترتیب ماه ها در سال ۲۰۰۲ در افغانستان به وقوع پیوست. ژانویه. ۳ الی ۱۴ ژانویه – هواپیمای ایالات متحده آمریکا مجتمع مشکوک طالبان را در شرق افغانستان بمباران کرد. جمعه، ۴ ژانویه – گروهبان اول ناتان راس چمپان اهل شهر سن آنتونیو، ایالت تکزاس در یک کمین مخالفان در شرق افغانستان کشته شد. او نخستین سرباز آمریکایی بود که بر اثر شلیک دشمن جان باخت. یک مأمور سی ای ای نیز زخم برداشت. چهارشنبه، ۹ ژانویه – هفت نفر از نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در جریان نشست هواپیمای آن ها در پاکستان که با کوه برخورد کرد جان باختند. در ۳ ماه نخست حمله آمریکا بر افغانستان، ۱۵ سرباز آمریکایی جان خود را از دست دادند. پنجشنبه، ۱۰ ژانویه ( در تصویر ) - نیروهای ایالات متحده هنگام برخاستن هواپیمای حامل آن ها در قندهار با افراد مسلح ناشناس درگیر شدند. فوریه. جمعه، ۱ فوریه – برف در فرودگاه بین المللی کابل باعث شد تا هواپیمای حامل حامد کرزی، رئیس دولت موقت افغانستان که او را پس از یک سفر یک هفته ای از ایالات متحده آمریکا و انگلستان به این کشور بازگردانده بود، در میدان هوایی بگرام نشست کند. شنبه، ۲ فوریه – حامد کرزی، رئیس دولت مؤقت
افغانستان کمیته ویژه ای را به منظور بررسی خشونت های فرقه ای که ثبات افغانستان را تهدید می کرد، ایجاد نمود. این کمیسیون ۹ نفری به ریاست امان الله زدران، وزیر سرحدات اقوام و قبایل، بی درنگ به وسیله هلی کوپتر عازم شهر گردیز در جنوب شرق افغانستان شدند؛ شهری که چند روز قبل شاهد اوج خشونت بود. مارس. شنبه، ۲ مارس – استنلی هریمن، افسر ارشد ارتش ایالات متحده و از گروه سوم نیروهای ویژه و دو افغان در یک حمله ای غیرعمدی و اشتباه جنگنده آمریکایی AC-130 که کاروان نظامی آن ها را به فکر دشمن کرد، کشته شدند. در حمله بر مواضع در عملیات اناکوندا، سه سرباز آمریکایی و ۱۴ سرباز افغان زخمی شدند. در نخست گزارش شده بود که آن ها با یک کمین برخورده اند. یکشنبه، ۳ مارس: هفت سرباز آمریکایی بر اثر سرنگونی هلی کوپتر آن ها در جریان عملیات آناکوندا کشته شدند. چهارشنبه، ۶ مارس: دو سرباز آلمانی و سه سرباز دنمارکی حین خنثی کردن موشک ضدهوایی SA-3 ساخت شوروی در نزدیکی فرودگاه کابل بر اثر وقوع انفجار کشته شدند و هشت نفر دیگر زخم برداشتند. آوریل. شنبه، ۲ آوریل – جنرال پرویز مشرف رئیس جمهوری پاکستان با حامد کرزی، رئیس دولت مؤقت افغانستان در کابل دید