Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر می رفت، و در دو ناحیه تونس و مراکش تحت الحمایه فرانسه زندگی می کردند. فرانسه متروپل در دوره میان دوجنگ حدود ۱۵۰٬۰۰۰ نفر شهروند یهودی داشت. همچنین، فرانسه میزبان جمعیت زیادی از یهودیان خارجی بود که از آزار و اذیت در آلمان فرار کرده بودند. تا سال ۱۹۳۹، به دلیل امتناع ایالات متحده و انگلستان از پذیرفتن پناهندگان یهودی دیگر پس از کنفرانس اوین، جمعیت یهودیان آن کشور به ۳۳۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافت. پس از اشغال بلژیک و هلند در سال ۱۹۴۰، فرانسه میزبان موج جدیدی از مهاجران یهودی بود و جمعیت یهودیان در بالاترین سطح خود به ۳۴۰٬۰۰۰ نفر رسید. با اعلام جنگ جهانی دوم، فرانسویان یهودی مانند دیگر هموطنان خود در ارتش فرانسه بسیج شدند و مانند سال ۱۹۱۴ تعداد قابل توجهی از یهودیان خارجی در هنگ های داوطلبان خارجی ارتش نام نویسی کردند. پناهجویان یهودی گریخته از آلمان با عنوان بیگانگان دشمن مورد توقیف قرار گرفتند. به طور کلی، جمعیت یهودیان فرانسه به توانایی فرانسه در دفاع از آنها در برابر اشغالگران اطمینان داشتند، اما برخی، به ویژه از آلزاس و نواحی موزل، از ژوئیه ۱۹۴۰ به بعد به سوی غرب و مناطق اشغال نشده گریختند. آتش بس ۲۲ ژوئن ۱۹۴۰،
که میان رایش سوم و دولت مارشال فیلیپ پتن امضا شد، حاوی بندهای مشخصا ضدیهودی نبود، اما در عین حال نشان می داد که آلمانی ها قصد داشتند نظم نژادی موجود در آلمان که از سال ۱۹۳۵ به آن سو شکل گرفته بود را به فرانسه متروپل و سرزمین های بیرون از آن گسترش دهند. بر اساس این آتش بس، تنها بخشی از فرانسه متروپل توسط آلمان اشغال شد. از شهر ویشی، حکومت مارشال پتن دولت فرانسوی ("l'État français") جدیدی را در جنوب فرانسه و بخش های الجزایر فرانسه، همچنین سرزمینهای فرادریایی فرانسه مانند مراکش، تونس، هندوچین، شام و غیره اداره می کرد. رژیم ویشی امپراتوری خود را بخشی جدایی ناپذیر از فرانسه اشغال نشده می دید، و از آنجا که باور به آن داشت که امپراتوری ادامهٔ سرزمین فرانسه متروپل است، قوانین ضدیهودی را به آن مناطق نیز گسترش داد. تاریخچه. از آتش بس تا تهاجم به ناحیه آزاد. از تابستان ۱۹۴۰، اتو آبتس، سفیر آلمان در پاریس، خلع ید از خانواده های ثروتمند یهودی را ترتیب داد. رژیم ویشی نخستین اقدامات ضدیهودی را کمی پس از مقامات آلمانی در پاییز ۱۹۴۰ انجام داد. در ۳ اکتبر ۱۹۴۰، ویشی مجموعه ای از قوانین ضدیهودی را با عنوان "Statut des Juifs" («
احکام دربارهٔ یهودیان») برای حل مسئله یهودیان در مناطق تحت کنترل خود به اجرا گذاشت. ماده ۹ احکام بیان می داشت که این قانون در مورد متصرفات فرانسه در الجزایر، مستعمره های آن، و مناطق تحت الحمایه تونس و مراکش نیز اعمال می شود. احکام اکتبر ۱۹۴۰ توسط رافائل آلیبر تهیه شدند. مطابق سندی که در سال ۲۰۱۰ به اطلاع عموم رسید، پتن خود سخت گیری هایی اضافی به متن حکم افزود. «احکام دربارهٔ یهودیان» تعریف «یهودی» را از قوانین نورنبرگ اتخاذ کرد، حقوق شهروندی یهودیان را سلب نمود و آنها را از بسیاری از مشاغل اخراج کرد. این حکم همچنین یهودیان را از کار در برخی مشاغل (از جمله آموزش، روزنامه نگاری، وکالت و غیره) منع می کرد. در همین حال، قانونی مصوب ۴ اکتبر ۱۹۴۰ توقیف یهودیان خارجی را در اردوگاه های توقیفی در جنوب فرانسه از جمله در گرس پیش بینی می کرد. کاروان های یهودیان اخراج شده از مناطق فرانسه، از جمله ۶۵۰۰ یهودی که در طی عملیات بورکل ("Bürckel") از آلزاس-لورن اخراج شده بودند، به این توقیف شدگان پیوستند. در جریان عملیات بورکل، یوزف بورکل و روبرت واگنر بر اخراج یهودیان به مناطق اشغال نشده فرانسه از مناطق مسکونی خود و نیز مناطقی ا
ز آلزاس-لورن که در تابستان ۱۹۴۱ به خاک آلمان ضمیمه شده بودند، نظارت داشتند. تنها آن یهودیانی که در ازدواج مختلط بودند، اخراج نشدند. در شب ۲۲ تا ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰، پیش از اخراج، به ۶۵۰۰ یهودی متأثر از عملیات بورکل حداکثر دو ساعت اخطار داده شد. ۹ قطار حامل یهودیان اخراج شده «بدون هیچ هشداری به مقامات فرانسه» – که از پذیرش آنها راضی نبودند – به خاک فرانسه وارد شدند. اخراجی ها اجازه نداشتند که هیچ دارایی با خود ببرند و دارایی هایشان توسط مقامات آلمانی مصادره می شد. وزیر امور خارجه آلمان، یواخیم فون ریبنتروپ، به شکایت های متعاقب دولت ویشی در مورد اخراج ها واکنشی «بسیار کند» نشان داد. در نتیجه، یهودیان اخراج شده در عملیات بورکل در شرایطی سخت توسط مقامات ویشی در اردوگاه های گرس، ریوسالت و میل مورد بازداشت قرار گرفتند، در حالی که مقامات منتظر فرصتی برای بازگرداندن آنها به آلمان بودند. کمیساریای عمومی امور یهودیان، که توسط دولت ویشی در مارس ۱۹۴۱ ایجاد شده بود، بر توقیف دارایی های یهودیان نظارت داشت و تبلیغات ضدیهودی را سازمان می داد. در همان حین، آلمانی ها آغاز به جمع آوری اطلاعات یهودیان در مناطق اشغالی کردند. دومین "Sta
tut des Juifs" به تاریخ ۲ ژوئن ۱۹۴۱ به این جمع آوری اطلاعات در سراسر کشور جنبه قانونی داد. از آنجا که نشان زرد ستاره داوود در مناطق اشغال نشده اجباری نشده بود، این اطلاعات زمینه را برای انجام اقدامات آتی و شناسایی و اخراج یهودیان در آینده فراهم می کردند. در مناطق اشغالی، به دستور آلمانی ها پوشیدن ستاره زرد برای همه یهودیان بالای ۶ سال در ۲۹ مه ۱۹۴۲ اجباری شد. اردوگاه درانسی. دستگیری یهودیان در فرانسه در سال ۱۹۴۰ برای افراد تکی آغاز شد و با به صف کشیدن های عمومی در سال ۱۹۴۱ ادامه یافت. نخستین حمله ("rafle") در ۱۴ مه ۱۹۴۱ انجام شد که در جریان آن یهودیان دستگیر شده، که همگی مرد و خارجی بودند، در نخستین اردوگاه های انتقالی در پیتی ویه و بن-لا-رولاند در لوآره مورد بازداشت قرار گرفتند (در کل ۳٬۷۴۷ مرد). دور دوم، میان ۲۰ تا ۱ ژوئیه ۱۹۴۱، منجر به دستگیری ۴۲۳۲ یهودی فرانسوی و خارجی شد که به اردوگاه درانسی منتقل شدند. اخراج ها از فرانسه اما در ۲۷ مارس ۱۹۴۲ آغاز شد، هنگامی که نخستین کاروان از پاریس به سمت آشویتس حرکت کرد. زنان و کودکان نیز هدف حمله قرار می گرفتند؛ برای نمونه در جریان به صف کشیدن ول دیو در ۱۶ تا ۱۷ ژوئیه
۱۹۴۲، که در آن ۱۳٬۰۰۰ یهودی توسط پلیس فرانسه دستگیر شدند. در مناطق اشغالی، پلیس فرانسه در عمل توسط مقامات آلمانی کنترل می شد. آنها اقداماتی را که آلمانی ها ضد یهودیان دستور می دادند، اجرا می کردند و در سال ۱۹۴۲، یهودیان غیر فرانسوی ساکن اردوگاه های توقیفی را به آلمانی ها تحویل دادند. آنها همچنین به اعزام ده ها هزار نفر از آن اردوگاه ها به اردوگاه های مرگ در لهستان اشغالی، از راه درانسی، یاری رساندند. در مناطق اشغال نشده، از اوت ۱۹۴۲، یهودیان خارجی که به اردوگاه های پناهندگان در جنوب غربی فرانسه، در گورس و دیگر جاها تبعید شده بودند، دوباره دستگیر و به مناطق اشغالی تبعید شدند و از آنجا نیز به اردوگاه های پاکسازی در آلمان و لهستان فرستاده شدند. از تهاجم به منطقه آزاد تا ۱۹۴۵. پس از تهاجم به فرانسه در نوامبر ۱۹۴۲، مقامات آلمانی مسئولیت آزار و اذیت یهودیان را به طور فزاینده ای بر عهده گرفتند، در حالی که مقامات ویشی تحت فشار افکار عمومی ناچار شدند به روش حساس تری عمل کنند. با این حال در این دوره، میلیس، یک نیروی شبه نظامی فرانسوی که با الهام از ایدئولوژی نازی شکل گرفته بود، به شدت در به صف کشیدن یهودیان برای اخراج
دست داشت. در این هنگام تعداد کاروان های اخراجی توسط آلمانی ها افزایش یافت. آخرین کاروان از اردوگاه درانسی، در ۳۱ ژوئیه ۱۹۴۴، درست یک ماه پیش از آزادسازی پاریس، آن را ترک کرد. در الجزایر فرانسه، ژنرال آنری ژیرو و بعدها شارل دو گل، حکومت دولت در تبعید فرانسه ارائه شهروندی "دوژور" به یهودیان را در ۲۰ اکتبر ۱۹۴۳ از سر گرفت. پیامدها. حدود ۷۵٬۰۰۰ یهودی به اردوگاه های کار اجباری و مرگ نازی ها تبعید شدند و ۷۲٬۵۰۰ نفر از آنها درگذشتند، اما ۷۵ درصد از حدود ۳۳۰٬۰۰۰ یهودی ساکن در سال ۱۹۳۹ در فرانسه متروپل از تبعید نجات یافتند و از هولوکاست جان سالم به در بردند، که خود یکی از بالاترین میزان های بقا در اروپا به شمار می رود. فرانسه دارای سومین پرشمارترین تعداد شهروندانی است که به آن ها عنوان درستکار در میان ملل اعطا شده است، جایزه ای که به «غیر یهودیانی که طبق والاترین اصول بشریت رفتار کردند و جان خود را برای نجات یهودیان در طول هولوکاست به خطر انداختند» تعلق می گیرد.
مارتین یکم معروف به مهتر و اهلِ کلیسا پادشاه آراگون، والنسیا، کرس و ساردین و از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۹ میلادی با عنوان مارتین دوم پادشاه سیسیل بود. او پس از مرگ برادرش خوان یکم به پادشاهی رسید. مارتین کوشید نوه اش فادریکه، کنت لونا را که فرزندی نامشروع بود به تخت بنشاند، ولی در این کار ناکام ماند و اینگونه دودمان بارسلونا به پایان کار خود رسید. منابع. Wikipedia contributors, "Martin of Aragon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Martin_of_Aragon&amp;oldid=987557453 (accessed November 18, 2020).
بک دوو-جین (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل کره جنوبی بود. وی سه بار در سال های ۱۹۵۲–۱۹۵۳، ۱۹۵۳–۱۹۵۴ و از ۱۹۷۰–۱۹۷۱ نخست وزیر این کشور بود. بک دوو-جین در ۵ سپتامبر ۱۹۹۳، در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
پدروی دوم مشهور به کاتولیک پادشاه آراگون و کنت بارسلون از ۱۱۹۶ تا ۱۲۱۳ میلادی بود. او در نبرد ناواس دتلوسا که در ۱۲۱۲ میلادی علیه تسلط مسلمانان بر شبه جزیرهٔ ایبری بود، شرکت داشت. منابع. Wikipedia contributors, "Peter II of Aragon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Peter_II_of_Aragon&amp;oldid=978365251 (accessed November 19, 2020).
بهارستان روستایی در دهستان خنداب بخش مرکزی شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۸ نفر (۱۵خانوار) بوده است.
دیزآباد روستایی در دهستان خنداب بخش مرکزی شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۱۲۲ نفر (۳۴۰خانوار) بوده است.
فاراب روستایی در دهستان خنداب بخش مرکزی شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۷ نفر (۳۹خانوار) بوده است.
پدروی چهارم از ۱۳۳۶ تا ۱۳۸۷ میلادی پادشاه آراگون و ساردنی و با عنوان پدروی یکم پادشاه کرس، و با عنوان پدروی دوم پادشاه والنسیا و همچنین کنت بارسلون بود. در ۱۳۴۴ میلادی او با برکناری شوهر خواهرش خایمه سوم، عنوان پادشاه مایورکا را نیز به دست آورد. در ۱۳۸۱ میلادی او دوک نشین های آتن و نئوپاتریا را نیز در یونان از آنِ خود کرد. منابع. Wikipedia contributors, "Peter IV of Aragon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Peter_IV_of_Aragon&amp;oldid=977876879 (accessed November 19, 2020).
قزل قلعه روستایی در دهستان خنداب بخش مرکزی شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۳ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
قطب آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قمشلو روستایی در دهستان خنداب بخش مرکزی شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵ نفر (۸خانوار) بوده است.
خوان یکم معروف به شیفتهٔ وقار، شکارچی و بی بندوبار، پادشاه آراگون از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۶ میلادی بود. او هنگامی که در نزدیکی فیکسا در حال شکار بود از اسب افتاد و درگذشت و چون پسری نداشت پس از مرگش برادرش مارتین یکم به پادشاهی رسید. منابع. Wikipedia contributors, "John I of Aragon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=John_I_of_Aragon&amp;oldid=973954444 (accessed November 19, 2020).
گرماب روستایی در دهستان دهچال بخش مرکزی شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. مردم. مردم این روستا لر هستند و به زبان لری سخن می گویند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۷۱ نفر (۹۲خانوار) بوده است.
گوره ای نام روستایی واقع در جنوب شرقی ایران، استان سیستان و بلوچستان است. نام این روستا در کتاب فتوحات اسکندر مقدونی آمده است. این روستا یکی از مکان های ایرانگردی است که به دلیل رازآلود بودن آن شهرت دارد. گوره ای ۲۱۱ نفر جمعیت دارد.
قلعه عباس آباد روستایی در دهستان سنگ سفید بخش قره چای شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۰ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
عملیات سفید () یک فیلم درام به کارگردانی خوان د اوردونیا است که در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به خورخه میسترال و فرناندو ری اشاره کرد. این فیلم در گینه اسپانیا و استودیوهایی در اسپانیا فیلم برداری شد.
پیو بایستروس (؛ – ۱۹۹۵) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل اسپانیا بود. او تنها سه فیلم را کارگردانی کرد: "با مستر براون مشورت خواهم کرد" (۱۹۴۶)، "دانشکده ادبیات" (۱۹۴۹) و "روح کوپلا" (۱۹۶۵). خوزه لوئیس لوپس باسکس با بالستروس و انریکه ارِروس به عنوان دستیار کارگردان همکاری کرد. از فیلم های او می توان به "دست مردی مرده"، "عملیات سفید" و "خون آشام های ۱۹۳۰"، اشاره کرد.
نوده روستایی در دهستان جاورسیان بخش قره چای شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. امامزاده شاهزاده ابراهیم ع در این روستا قرار دارد شغل اهالی روستا کشاورزی ودامداری است ودارای باغات انگور میباشد این روستا از جنوب به روستای خانقاه میرسد واز شمال به روستای سوزان میرسد ودر شمال آن کوه سرخ ودر جنوب دره وحشت لانه لر میباشد طایفه های اصلی این روستا قدمی کاظمی سبزی براتی غفاری عسگری چگینی و... میباشد جاذبه گردشگری: امامزاده شاهزاده ابراهیم چشمه قشلاق باغات انگور مکان تفریحی : امامزاده شاهزاده ابراهیم چشمه قشلاق باغات انگور اینترنت : در این روستا خیلی ضعیف ومردم از وضع اینترنت ناراضیند جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۱۲ نفر (۱۴۴خانوار) بوده است.
ساندرا اِرمیدا مونیئس (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم و مدیر تولید اهل اسپانیا است. وی دارای مدرک لیسانس در رشته تصویر و صدا از دانشگاه کمپلوتنسه مادرید است و از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بی گناه"، "یتیم خانه"، "فیلم اسپانیایی"، "بیوتیفول"، "غیرممکن"، "اوج"، "ربات های یاغی"، "هیولایی فرا می خواند"، "سراب" و "مهمان نامرئی" اشاره نمود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گویا و جایزه گائودی شده است.
ژُردی یومپارت (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، نویسنده، و تهیه کننده فیلم اهل اسپانیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اسرار رود نیل" اشاره نمود.
اسرار رود نیل () یک فیلم مستند ماجراجویی آی مکس به کارگردانی ژردی یومپارت است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ نخستین سفر اکتشافی موفقیت آمیز در تمامِ مسیرِ رودخانهٔ نیل - از سرچشمه اش در اتیوپی تا دریای مدیترانه - است. سرپرست این مأموریت اکتشافی زمین شناسی به نام «پاسکال اسکاتورو» است که طی ۱۱۴ روز، از ۲۲ دسامبر ۲۰۰۳ تا ۲۸ آوریل ۲۰۰۴ انجام شد.
ایوا سیکس (؛ ۱۹۳۷ – دههٔ ۲۰۰۰ میلادی) بازیگر مجارستانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود که در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، شهرتی چون ژاژا گابور داشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بیچ پارتی" و "۴ نفر برای تگزاس" اشاره نمود.
رحیم کندی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش اسلام آباد واقع شده است. رحیم کندی ۷۳ نفر جمعیت دارد.
می هویو (به انگلیسی: miHoYo و به چینی: 米哈游) یک توسعه دهنده و ناشر بازی های ویدیویی چینی مستقر در شانگهای است . این شهرت به دلیل توسعه بازی های اکشن در موبایل به سبک انیمه و مانگای ژاپنی است . این شرکت بیشتر به دلیل ایجاد Honkai Impact 3rd و اخیراً زنلس زون زیروzenless zone zero شناخته شده است . شعار آنها: "اوتاکو های فنی جهان را نجات می دهد" است و یک شعبه مرکزی در توکیو ژاپن نیز است تاریخچه. این شرکت در سال ۲۰۱۱ توسط سه دانشجوی دانشگاه شانگهای جیائو تانگ تاسیس شد که تصمیم گرفتند بازی ها را بر اساس عشق خود به انیمه توسعه دهند. اولین بازی پر سر و صدا بازی Gun Girls بود که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از آن زمان ، آنها موفق به انتشار بازی های انیمه شدند که بیشتر مورد توجه مصرف کنندگان مرد از طریق تلفن همراه قرار گرفت. اگرچه برخی از بازی های آنها در آسیا موفقیت آمیز بود ، اما تا زمان انتشار Honkai Impact 3rd که به لحاظ محلی و هم به یک موفقیت بزرگ تبدیل شد ، به موفقیت جهانی نمی رسند. جدیدترین بازی آنها،گنشین ایمپکت، اولین نسخه کنسول آنها بود و به لطف انتشار و گیم پلی گسترده آن ، موفقیت بزرگتری هم کسب کرد. پیوند به بیرون.
بُنگ-گوجی (انگلیسی: Beonggeoji، هانگول: 벙거지) کلاهی کره ای است که توسط افسران پایین رتبه ارتش چوسان و مستخدمین طبقه یانگبان [اشراف] استفاده می شد. به آن جئون-لیب یا بیونگ-لیب نیز گفته می شود. استفاده از آن در مناطق شمال غربی کره آغاز شد سپس استفاده از آن پس از وقوع جنگ ایمجین (۱۵۹۸–۱۵۹۲) و حمله دوم منچوها به کره (۱۶۳۶) در سرتاسر این کشور گسترش یافت.
یی گو (؟ - ۱۱۷۱) یکی از حاکمان نظامی کره در زمان سلسله گوریو بود. او به همراه سایر افسران ارتش در سال ۱۱۷۰ علیه پادشاه اویجونگ شورش کرد. شورشیان موفق شدند پادشاه را از تخت سلطنت به زیر بکشند. هنگامی که او برای به دست گرفتن کامل قدرت نقشه یک شورش را طرح ریزی می کرد، توسط یی اوی بنگ کشته شد.
فیلودموس اهل گادارا (، "Philodēmos"، به معنی «عشق به مردم»؛ ح ۱۱۰ پ م - احتمالاً ۴۰ یا ۳۵ پ م) فیلسوف و شاعر اپیکوریست بود. وی پیش از عزیمت به رم، و سپس به هرکولانوم، زیر نظر زنون صیدونی در آتن تحصیل کرد. او پیش تر به خاطر شعرهایش که در "مجموعه آنتولوژی یونان" حفظ شده بود، شناخته می شد؛ اما در قرن هجدهم میلادی بسیاری از نوشته های او در میان رول های پاپیروس سوخته در ویلا پاپیروس در هرکولانوم کشف شد. کار کاوش و رمزگشایی این رول ها دشوار است و کار تا امروز ادامه دارد. آثار فیلودموس که تاکنون کشف شده اند شامل تألیفاتی در زمینه اخلاق، الهیات، بلاغت، موسیقی، شعر و تاریخ مکاتب مختلف فلسفی است. اتل راس بارکر در سال ۱۹۰۸ پیشنهاد کرد که فیلودموس مالک ویلا کتابخانه پاپیری است. زندگی. فیلودموس در سال ۱۱۰ قبل از میلاد، در گادارا، کوئله-سیریا (در اردن کنونی) به دنیا آمد. وی قبل از اقامت در رم، حدود ۸۰ قبل از میلاد، نزد فیلسوف اپیکوری فنیقی، زنون صیدونی، رئیس (دانشمند) پیروان مکتب اپیکور، در آتن تحصیل کرد. او پیرو زنون بود، اما نوآوری هایی در زمینه زیبایی شناسی داشت، که در آن اپیکوری های محافظه کار سهم کمی داشتند. به خاطر د
یدگاه های فلسفی و به دلیل "جذاب" بودن اشعارش از فیلودموس به گرمی ستایش شد.
باندا اورینتال یا به طور کامل تر باندا اورینتال دل اروگوئا (شعبهٔ شرقی اروگوئه)، نام سرزمین هایی در آمریکای جنوبی بوده که در شرق رود اروگوئه و شمال ریو د لا پلاتا قرار داشتند و کشور امروزی اروگوئه را شامل می شدند. ایالت هایی از برزیل من جمله ریو گراند دو سول و برخی جاهای سانتا کاتارینا در این سرزمین بوده. این شرقی ترین قلمرو نایب السلطنه ریو د لا پلاتا به شمار می رفت. پس از دهه ها اختلاف بر سر مرزبندی سرزمین ها، اولین معاهده سن ایلدفونسو در سال ۱۷۷۷ اختلاف بین امپراتوری اسپانیا و امپراتوری پرتغال را حل و فصل کرد: قسمت جنوبی قرار بود توسط نایب السلطنه اسپانیایی ریو د لا پلاتا و سرزمین های شمالی توسط "کاپیتانیای سائو پدرو دو ریو گرانده جنوبی" () اداره شوند. باندا اورینتال یک واحد اجرایی جداگانه و دفاکتو بود که توسط خوزه گرواسیو آرتیگاس در سال ۱۸۱۳ به ایجاد استان شرقی منجر شد و تدریجاً به بخشی از استان های متحد آمریکای جنوبی بدل شد.
خط مرزی بلژیک–فرانسه () نام سرحد و حاشیهٔ بین دو کشور بلژیک و فرانسه به فاصلهٔ می باشد. از سال ۱۹۹۵ بلژیک و فرانسه بخشی از منطقه شینگن بوده اند. این بدان معنی است که هیچ کنترل دائمی مرزی در این مرز وجود ندارد، اما در گذر زمان کنترل های موقت بر روی این منطقه از سوی کشورها وجود داشته است. قسمت مرزی بلژیک، از شمال به جنوب، با استان های فلاندر غربی (منطقهٔ ولامس) و هاینو، نامور و لوکزامبورگ (منطقهٔ والون) مشترک است. قسمت مرزی فرانسه، از شمال به جنوب، با بخشهای نر و ان (منطقهٔ او-دو-فرانس) و اردن، موز و مرت-ا-موزل (منطقهٔ گرانت است) مشترک است.
دریاچهٔ لونر (به انگلیسی: Lüner Lake، به آلمانی: "Lünersee") دریاچه ای پهناور در نزدیکی شهر بلودنتس در فورآرلبرگ، اتریش است. عمق دریاچه با احداث سد برق آبی در سال ۱۹۵۸، هفتاد و دو متر افزایش یافت.
رودلف بران (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل جمهوری چک بود. وی از ۱ دسامبر ۱۹۳۸ تا ۱۵ مارس ۱۹۳۹ نخست وزیر چکسلواکی بود. رودلف بران در ۲۳ آوریل ۱۹۵۴، در سن ۶۶ سالگی در زندان درگذشت.
خط مرزی اتریش–سوئیس (انگلیسی: Austria–Switzerland border‎) نام سرحد و حاشیهٔ بین دو کشور اتریش و سوئیس به فاصلهٔ ۱۸۰ کیلومتر (۱۱۰ مایل) می باشد که در دو بخش توسط کشور لیختن اشتاین جدا می شود. تاریخ. مرز فعلی محصول ایجاد جمهوری هلوتیک در سال ۱۷۹۸ می باشد. الحاق سوئیس به منطقه شینگن در دسامبر ۲۰۰۸ تمام بررسی های گذرنامه ای بین دو کشور را حذف نمود. با این حال، مقامات گمرک سوئیس و اتریش حضور خود را در گذرگاه های مرزی پر رفت و آمد حفظ کرده و همچنان اختیار متوقف کردن مسافران برای انجام چک های گمرکی را دارند، زیرا سوئیس خارج از اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا است.
یان سایرووی (؛ – ) سیاست مدار اهل اتریش-مجارستان بود. وی از ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸ تا ۱ دسامبر ۱۹۳۸ نخست وزیر چکسلواکی بود. یان سایرووی در ۱۷ اکتبر ۱۹۷۰، در سن ۸۲ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر بزرگ) شده است.
ایوب شاه درانی ( – ۱ اکتبر ۱۸۳۷) یک سیاستمدار افغان بود. ایوب شاه از ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۳ بر افغانستان حکمرانی کرد. او یک پشتون و دومین پسر تیمور شاه بود.وی در رقابت با برادرش بر سر سلطنت برنده گشت و وی را کشت. ایوب شاه فقط دو سال حکومت کرد و برادران خود و بارکزی و قبایل هندی را از همان نزدیکی به دست گرفت. وی توسط دوست محمدخان از سلطنت خلع گشت و بدین ترتیب سلسله درانی منقرض شد.
جهانداد خان (درگذشته ۱۹۱۴) سیاست مدار اهل امارت افغانستان بود. جهانداد خان یک یاغی اهل افغانستان بود که تنها در خوست حکومت می کرد. او یکی از اعضای قوم غلزایی بود و بیشتر عمرش را به عنوان رئیس قبیله گذراند. پس از شروع قیام حبیب الله خان در ۲ مه ۱۹۱۲، او ادعای حکومت افغانستان در مخالفت با حبیب الله خان را کرد، اما حمله ای توسط محمد نادرشاه او را وادار به فرار به راج بریتانیا ظرف یک ماه نمود. وارد هند شد، به او گزینه بازگشت فوری به افغانستان یا ماندن در هند راپیشنهاد دادند و او دومی را انتخاب کرد. او سپس از مقامات بریتانیایی درخواست کرد تا در افغانستان برای کمک به این شورش کمک کنند، اما درخواستش ناموفق بود. بعداً در سال ۱۹۱۲، جهانداد موفق به بازگشت به افغانستان شد که در آنجا دستگیر شد، محاکمه گردید و در ۱۹۱۴ توسط جوخه آتش تیرباران شد.
میلان هودزا (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار، نویسنده، و روزنامه نگار اهل اسلواکی بود. وی از ۵ نوامبر ۱۹۳۵ تا ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸ نخست وزیر چکسلواکی بود. میلان هودزا در ۲۷ ژوئن ۱۹۴۴، در سن ۶۶ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
بربرها و گیشا () یک فیلم در ژانر زندگی نامه و درام است که در سال ۱۹۵۸ اکران شد. پیشینه تاریخی. این فیلم براساس زندگی دیپلمات آمریکایی تاونسند هریس و دوران حضور وی در ژاپن طی سال های پایانی دوره ادو و شوگون سالاری توکوگاوا ساخته شده است. رئیس جمهور آمریکا فرانکلین پیرس به عنوان نخستین سرکنسول آمریکا در امپراتوری ژاپن، تاونسند هریس را در ژوئیه ۱۸۵۶ منصوب کرد. وی اولین کنسولگری ایالات متحده را در ژاپن در معبد گیوکوسن-جی در بندر شیمودا، شیزوئوکا در استان شیزوئوکا افتتاح کرد. مأموریت وی در ژاپن با متیو سی. پری که اولین قرارداد تجاری بین ایالات متحده و ژاپن را در سال ۱۸۵۳ برقرار کرد، در یک جهت انجام شد. هریس در سال ۱۸۶۱ ژاپن را ترک کرد. در هنگام اقامت هریس، ژاپن آخرین سال های دوره ای را سپری می کرد، که این کشور در انزوای بین المللی (ساکوکو) باقی مانده بود و به آداب و رسوم و مقررات سختگیرانه جامعه ادو پایبند بود که هدف تقویت ثبات وضع شده بود. در سال ۱۸۶۸، فقط هفت سال پس از آن عزیمت هریس، اصلاحات میجیژاپن ظهور خود را به عنوان یک کشور مدرن در اوایل قرن بیستم از طریق صنعتی سازی گسترده و اصلاحات عظیم در ساختار سیاسی و ا
جتماعی کشور آغاز کرد. این فیلم همچنین شامل داستانی غیر واقعی در مورد ارتباط هریس و یک گیشای ۱۷ ساله به نام «اوکیچی» است. طبق این داستان اوکیچی از طرف مقامات ژاپنی تحت فشار قرار گرفته بود تا با هریس روابط برقرار کند تا از این طریق جلسات تجاری به راحتی انجام شود. با این حال، پس از عزیمت هریس از ژاپن و بازگشت وی به آمریکا، او را مردم با لقب اهانت آمیز «اوکیچی بربر» می خواندند و توسط مردم مورد بی مهری قرار گرفت. در نتیجه، اوکیچی به نوشیدن مشروبات الکلی روی آورد و سرانجام در سال ۱۸۹۲ خودکشی کرد. به گفته مورخان، بیشتر داستان به سادگی خلاف واقع است. اگرچه اوکیچی یک شخص واقعی بود، اما او فقط یکی از خانه داران هریس بود، و ظاهراً فقط پس از سه روز کار در خانه هریس اخراج شده بود.
ماری از کرک ، که در فارسی به نامِ زنی از کرک شناخته می شود، داستانی از نویسنده فرانسوی ژوزف کسل است که در سال ۱۹۲۹ توسط انتشارات گالیمار منتشر شد. ترجمهٔ فارسی. ابوالحسن نجفی این داستان را با دو عنوانِ ماری، قهرمان ایرلند (در کتاب "نویسندگان معاصر فرانسه") و زنی از کرک (در کتاب "بیست ویک داستان از نویسندگان معاصر فرانسه" به فارسی ترجمه کرده است.
رامسیواک شانکار (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل سورینام است.
جولز وایجدنبوش (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۰ آوریل ۲۰۲۵) سیاستمدار اهل سورینام و هفتمین رئیس جمهور این کشور از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ بود. جولز وایجدنبوش در ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
معبد گیوکوسن یک معبد کوچک متعلق به آیین بودایی در شیمودا، شیزوئوکا در ژاپن است. تاریخ. تاریخ دقیق تأسیس معبد گیوکوسن نامشخص است، اما سوابق معبد نشان می دهد که این فرقه در اصل یک فرقه شینگون بوده است که در دوره تنشو به فرقه سوتو (فرقه ذن) تبدیل شده است. (۱۵۷۳–۱۵۹۲). اولین کنسولگری آمریکا در ژاپن. هوندوی (سالن اصلی) فعلی معبد در سال ۱۸۴۸ ساخته شد، اما بلافاصله پس از اتمام آن توسط شوگون سالاری توکوگاوا برای استفاده به عنوان محل اقامت بازدید کنندگان خارجی از شیمودا، شیزوئوکا در هنگام مذاکرات برای پایان دادن به سیاست انزوای ملی ژاپن (ساکوکو) مورد استفاده قرار گرفت. این مکان محل اقامت افسر ناو آمریکایی کشتی سیاه، متیو سی. پری بود همچنین مقامات ژاپنی اجازه دادند اجساد ملوانان مرده آمریکایی در قبرستان این معبد دفن شود. معبد گیوکوسن محل اقامت هیأتی از روس ها تحت فرماندهی معاون دریاسالار یفیمی پوتیاتین بود، که در اواخر سال ۱۸۵۴ هنگام سونامی بعد از زمین لرزه های بزرگ آنسی ناوگان وی را نابود کرد مجبور به اقامت در شیمودا شد. این معبد در طی سری دوم و سوم مذاکرات بین شوگون سالاری توکوگاوا و امپراتوری روسیه مورد استفاده قرار
گرفت این مذاکرات به عقد عهدنامه شیمودا در سال ۱۸۵۵ منجر شد. پس از آنکه عهدنامه کاناگاوا از لحاظ نظری دروازه های ژاپن را به دنیای خارج گشود، گروهی از بازرگانان آمریکایی به شیمودا وارد شدند و بدون موفقیت تلاش کردند روابط تجاری خود را با ژاپن آغاز کنند - مسئله ای که هنوز با معاهده حل نشده بود. این گروه در معبد گیوکوسن اقامت داشتند. این اقامت پس از عزیمت روسها تا زمان ورود تاونسند هریس، اولین سرکنسول آمریکا به ژاپن در سال ۱۸۵۶ ادامه داشت. این معبد اتاق هایی را که توسط تاونسند هریس و هنری هیوسکن استفاده می شد به عنوان «موزه تاونسند هریس» مورد بازدید قرار داده است. یادبودهای دیگر. بنای یادبود اولین گاوی که در ژاپن برای مصرف انسان ذبح شد. هریس به مدت دو سال و ده ماه در معبد اقامت داشت و در طول اقامت خود، درخواست کرد که ژاپنی ها شیر و گوشت گاو برای او تهیه کنند. امروز معبد گیوکوسن دارای بنای یادبودی است که با تصویر گاو تزئین شده است و این معبد ادعا می کند محلی برای کشتن اولین گاو ذبح شده در ژاپن برای مصرف انسان است. در تابلوی انگلیسی زبان آن آمده است: "این بنای تاریخی، که در سال ۱۹۳۱ توسط قصابان توکیو برپا شده، نقطه