Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چندین نوآوری در حوزه مهندسی انجام داده بود و به مطالعه فیزیولوژی و آناتومی می پرداخت. پس از آن، «وی در ۱۷۴۱ میلادی یک سلسله تجربه های اسرار آمیز شدید، خواب ها و رؤیاها را تجربه نمود و مدعی شد که خدا وی را فراخوانده است تا مسیحیت را اصلاح نموده و یک کلیسای جدید معرفی کند». مسمر در ایجاد هیچ عقیده دینی نقش نداشت، بلکه شیوهٔ را که بعداً مشهور به هپنوتیزم شد به میان آورد و ادعا می شد که می تواند باعث رفتن به خلسه/حالت بین خواب و بیداری گردیده و ارتباط افراد را با موجود فرا طبیعی برقرار نماید. در نمایش های مسمریسم (مغناطیس حیوانی) نمایش گری به طور کاملاً حرفهٔ صورت می گرفت و متخصصین که در میانه قرن نزدهم میلادی در آمریکای شمالی تدریس می نمودند سعی می کردند تا مخاطبین خود را سرگرم نموده و هم چنین روش های برقراری تماس شخصی با خدای متعال را تشریح نمایند. شاید از جمله معروف ترین کسانی که آموزه های سویدنبرگ و مسمر را در یک ترکیب ویژه ای آمریکای شمالی تلفیق نمود «اندرو جکسون دیویس» بود، کسی که سیستم خود را «فلسفه هارمونیال» نامید. دیویس یک مسمریست، درمان گر عقیدتی و روشن بین اهل بلومینگ گراو، نیویورک بود. وی هم چنین قوی
اً تحت تأثیر نظریه های سوسیالیستی فوریریسم قرار داشت. کتاب وی در ۱۸۴۷ میلادی تحت عنوان «"اصول طبیعت، الهام های متعال وی و یک صدای بشریت"» در حالی که او در خلسه بود به یک دوست دیکته شد، این کتاب در نهایت به چیزی نزدیک به یک کار کانونی در جنبش اسپیریتوالیسم مبدل شد، اما فردگرایی شدید وی از انکشاف آن به عنوان یک نظریه جهانی سازگار جلوگیری کرد. ارتباطات با جنبش اصلاح گرا. اسپیریتوالیست ها اغلب ۳۱ مارس ۱۸۴۸ را به عنوان آغاز جنبش خود تعیین می کنند. در آن تاریخ «کیت و مارگریت فاکس» اهل «هایدوایل نیوروک» گزارش دادند که با روحی تماس برقرار نموده اند، بعداً ادعا گردید که این روح مربوط به یک دست فروش بوده که به قتل رسیده و جسد آن در خانه یافت گردیده است، اما هیچ مدرکی از این چنین یک شخص هیچ گاهی یافت نشد. گفته شده بود که روح با صداهای دق الباب/ کوبیدن در و تپ زدن که برای ناظر قابل شنیدن بود ارتباط برقرار نمود. شواهد این حس ها برای آمریکایی های که ذهنیت عملی داشتند مجذوب شد و خواهران فاکس به یک شور و هیجان مبدل شدند. به عنوان اولین مدیوم های نامور، خواهران فاکس سریعاً بخاطر جلسات احضار روح که آن ها در ملأ عام تدویر می کر
دند مشهور شدند. با این حال، خواهران فاکس در ۱۸۸۸ میلادی پذیرفتند که «تماس» با روح یک حقه بود، اما پس از مدت کوتاهی دوباره این حرف خود را پس گرفتند. «ایمی و آیزاک پوست» که «کوئیکرهای هکسایت» اهل راچستر، نیویورک بودند از مدت ها با خانواده فاکس آشنایی داشتند و این دو دختر را در اواخر بهار سال ۱۸۴۸ به خانه خود بردند. آن ها بلافاصله به حقیقت بودن ارتباطات خواهران با ارواح صحه گذاشتند و به عنوان اولین کسانی که به دختران ایمان آورده بودند مبدل شده و دو مدیوم جوان را به حلقه رادیکال دوستان کوئیکر معرفی کردند. در نتیجه، بیشتر شرکت کنندگان اولیه در اسپیریتوالیسم، کوئیکرهای رادیکال و سایر افرادی شامل در جنبش اصلاح گرای میانه قرن نوزدهم بودند. این اصلاح گراها از عملکرد کلیساهای مسلط وقت راضی نبودند چون آن کلیساها تلاش بسیار اندکی برای مبارزه با برده داری و حتی کمتر از آن برای آرمان حقوق زنان انجام می دادند. این چنین ارتباطاتی با جنبش های اصلاح گرا، اکثراً با سوسیالیست های رادیکال، آن گونه که الگوهای اندرو جکسن دیویس نشان می دهد از قبل در دهه ۴۰ قرن نوزدهم میلادی تهیه شده بود. پس از ۱۸۴۸ میلادی، بیشتر سوسالیست ها به اسپیر
یتوالیست های دو آتشه یا نهان گرا مبدل شدند. ایده های سوسیالیسیت، به ویژه در رگ های فوریریستی، تأثیر بنیادین روی کاردک و دیگر اسپیریتوالیست ها داشت. مشهوترین آموزگر خلسه قبل از جنگ داخلی آمریکا کورا ال.وی. سکات (۱۸۴۰–۱۹۲۳ میلادی) بود. زن جوان و زیبا که ظاهر شدن وی بر صحنه، مردان را به وجد می آورد. مخاطبین وی از مقایسه میان ظاهر دخترانه و شیوایی که او پیرامون موضوعات روح صحبت می کرد مبهوت می شدند و با این مقایسه به این نتیجه می رسیدند که ارواح از طریق او صحبت می کند. کورا چهار بار ازدواج کرد و هر بار نام خانوادگی شوهر خود را می پذیرفت. هنگام اوج فعالیت خود، بنام «کورا هچ» شناخته می شد. یکی دیگر از اسپیریتوالیست های زن مشهور «آکسا دبلیو. اسپراگ» متولد ۱۷ نوامبر ۱۸۲۷ در «پلیماوت ناچ، ورمانت» بود. وی در ۲۰ سالگی به مریضی تب روماتیسمی دچار شد و بهبود غایی خود را به پا درمیانی ارواح نسبت داد. وی که یک استاد بسیار مشهور خلسه بود تقریباً به تمامی ایالات متحده قبل از مرگ خود در ۱۸۶۱ میلادی سفر نمود. اسپراپ یک ابولویشینیست (طرفدار لغو برده داری) و مدافع حقوق زنان بود. یکی دیگر از اراح گراهای مشهور و مدیوم خلسه قبل از جن
گ داخلی آمریکا پاسکال بیورلی راندولف (۱۸۲۵–۱۸۷۵) بود، مردی دارای نژاد مختلط که نقشی در جنبش لغو برده داری نیز داشت. با این وجود، بیشتر ابولوشنیست ها و اصلاح گراها خود را از جنبش اسپیریتوالیسم مجزا می دانستند؛ از جمله شک گراها باورمند به معنویت گرایی ابولوشنیست مشهور فردریک داگلاس بود. یکی دیگر از جنبش های اجتماعی اصلاح گرا که رابطه نزدیک با اسپیریتوالیسم داشت تلاش ها برای بهبود شرایط آمریکایی های بومی بود. آن گونه که کاترین تاوی در مطالعه ارواح هندی در جلسات احضار روح می نویسد: بدون شک، ارواح گراها تا حدودی ارواح هندی را که در جلسات احضار روح حاضر می شد، به عنوان نمادی از گناهان و معصیت متعاقب ایالات متحده در برخورد با آمریکایی های لاتین، می شناختند. اسپیریتوالیست ها با حضور هندی ها کاملاً روح زده می شدند. اما برای بیشتر مردم آن عصیان فروکش نکرده بود: به جای این که با این روح زدگی مقابله صورت گرفته و اصلاح شود، روح زدگی به عمل مبدل می گردید. بنابرین کنش گرایی سیاسی اسپیریتوالیست ها به نیابت از هندی ها نتیجهٔ ترکیب عصیان سفید پوستان و ترس از داوری خدا هم راه با یک حس مسئولیت و هدف جدید بود. معتقدین و شک گراها.
پس از این که مردم با هیجان از خواهران فاکس استقبال نمودند، در عرض چند سال نمایش های واسطه گری روح (مثلاً جلسات احضار روح و نوشتن خودکار) به یک کار پر درآمد مبدل گردید و بزودی به یک شکل مشهور سرگرمی و کاتارسیس روحی مبدل شد. خواهران فاکس با کارهای خود می خواستند درآمدی بدست بی آورند و دیگران از آن ها تبعیت کردند. نمایش گری به طور فراینده به یک بخش مهم اسپیریتوالیسم تبدیل شد و با رقابت مدیوم ها (واسطه روحی) برای درآمد بیشتر از شرکت کنندگان شواهد دیداری، شنیداری و لمسی مبنی بر وجود روح نیز افزایش یافت. زمانی که کمیسیون های تحقیق کننده که برجسته ترین آن ها «کمیسیون سیبرت» در ۱۸۸۷ بود، به طور مکرر ایجاد می گردید، تقلب به صورت گسترده وجود داشت و برخی پرونده ها در محکمه فیصله داده می شدند. علی رغم برملا شدن مواردی بسیاری از فریبکاری، کشش اسپیریتوالیسم هنوز هم قوی بود. از جمله کسانی که بیشترین باور به اسپیریتوالیسم را داشتند آن هایی بودند که در سوگ مرگ دوست داشته های خود نشسته بودند. خانواده های زیادی در جریان جنگ داخلی آمریکا مردان خود را می دیدند که از خانه می روند اما هیچ گاهی بازنمی گردند و تصاویری که از میدان جن
گ توسط رسانه های تصویری جدید منتشر می شد، نه تنها نشان می داد که عزیزان آن ها به تعداد بسیار زیاد، بلکه به گونه وحشتناکی کشته شده بودند. یکی از این چنین موارد مشهور مری تاد لینکلن بود، کسی که به خاطر سوگ از دست دادن پسرش در قصر سفید جلسات احضار روح برگزار کرد و شوهرش رئیس جمهور آبراهام لینکلن نیز در آن شرکت نمود. افزایش موج اسپیریتوالیسم در این عصر و سپس در جریان جنگ جهانی اول، واکنشی مستقیم بر تلفات سنگین در میدان جنگ بود. افزون بر آن، جنبش اسپیریتوالیسم برای اصلاح گرایان مجذوبیت پیدا کرد و آن ها به طور اتفاقی دریافتند که ارواح نیز به نحوی طرفدار آرمان های لغو برده داری و حقوق مساوی برای زنان بودند. اسپیریتوالیسم هم چنین برای آن ها که دارای میل ماتریالستی داشتند و دین منسجم را نمی پذیرفتند مجذوب بود. سوسیالیست خیالی رابرت اوون نیز بعد از «نشست ها» با مدیوم آمریکایی ماریا بی. هایدن (که بابت معرفی اسپیریتوالیسم در انگلستان تحسین می شود) به اسپیریتوالیسم گروید؛ اوون در نشریه خود فصل نامه منطقی برای همه مردم عقیده جدید خود اظهار نمود و بعدتر در رسالهٔ نوشت، آینده نژاد انسان؛ یا تکامل بزرگ، شکوه مند و آینده از طر
یق ارواح عزیمت کرده مردان و زنان خوب و متعالی متأثر خواهد شد. تعدادی از دانش مندانی که به پژوهش این پدیده پرداختند نیز به اسپیریتوالیسم گرویدند. این دانش مندان شامل شیمی دان و فیزیک-دان ویلیام کروکز (۱۸۳۲–۱۹۱۹)، زیست شناس تکاملی آلفرد راسل والاس (۱۸۲۳–۱۹۱۳) و فیزیک دان سر اولیور لادج بود. برنده جایزه نوبل پیرکوری تحت تأثیر نمایش های واسطه گری روح یوساپیا پالادینو قرار گرفته بود و از مطالعه علمی آن طرفداری کرد. سایر پیروان پیشتاز شامل روزنامه نگار و صلح جو ویلیام تی استد (۱۸۴۹–۱۹۱۲) و فیزیک دان و نویسنده آرتور کانن دویل (۱۸۵۹–۱۹۳۰) بود. کانن دویل که فرزند خود، کنگسلی را در جنگ جهانی اول از دست داده بود نیز عضوی «باشگاه ارواح» بود. این کولب که در ۱۸۶۲ میلادی در لندن پایه ریزی شده بود، متمرکز بر مطالعه علمی فعالیت های به اصطلاح پراهنجار بود تا وجود این چنین پدیده های پرا هنجار را ثابت (یا رد) کند. اعضای معروف این باشگاه شامل چارلز دیکنز، سر ویلیام کروکز، سر ویلیام اف. برت و هاری پرایس بود. در جلسات احضار روح که یوساپیا پالادینو در پاریس برگزار کرده بود، پیرکوری پرشور و ماری کوری مشکوک اشتراک نمودند. فیزیک دان مش
هور شهر نیویورک، جان فرانکلین گرای یکی از ارواح گراهای بلندآوازه بود. توماس ادیسون می خواست یک «تلفن روحی» بسازد، یک ابزار فرا زمینی که آواز مردگان را برای زندگان احضار نموده و برای نسل های آینده ثبت نماید. ادعاهای اسپیریتوالیست ها و دیگران در رابطه به واقعیت بودن ارواح توسط جامعه پژوهش روانی، که در ۱۸۸۲ میلادی در لندن تأسیس شده بود، تحقیق گردید. این جامعه یک کمیته را در خانه های روح زده تنظیم نمود. محققین برجسته که قضایای جعلی را افشا نمودن دارای حوزه های تخصصی گوناگون بودند، شامل پژوهش گران حرفه ای مانند فرانک پودمور از جامعه پژوهش روانی و هری پرایس از آزمایشگاه ملی پژوهش روانی و جادوگرهای حرفه ای مانند جان نیویل مسکیلین. مسکلین با وارد شدن در میان مخاطبین در جریان نمایش های برادران دیوین پورت و تشریح این که ترفندها چه گونه انجام می شود، آن ها را افشا نمود.
جنگ داخلی اول لیبریا یک درگیری داخلی در لیبریا از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷ بود. این درگیری حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نفر کشته برجای گذاشت و در نهایت به مشارکت جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) و سازمان ملل متحد منجر شد. این صلح، دوام زیادی نیاورد و در سال ۱۹۹۹ جنگ داخلی دوم لیبریا آغاز شد. ساموئل دو، شورشی را رهبری کرده بود که دولت منتخب را در سال ۱۹۸۰ سرنگون کرد و در سال ۱۹۸۵ انتخاباتی برگزار کرد که به طور گسترده تقلبی تلقی می شد. در دسامبر ۱۹۸۹، چارلز تیلور، وزیر دولت پیشین، از ساحل عاج به لیبریا نقل مکان کرد تا شورشی را برای سرنگونی دولت دو آغاز کند. نیروهای تیلور، در سال ۱۹۹۰، شهر جانسون پایتخت مونروویا را تصرف کرده و ساموئل دو را به طرز وحشیانه ای اعدام کردند. مذاکرات صلح و دخالت دولت های خارجی منجر به برقرار بک آتش بس در سال ۱۹۹۵ شد که سال بعد و پیش از توافق نهایی صلح و برگزاری انتخابات ملی جدید در سال ۱۹۹۷ شکسته شد. تیلور در ژوئیه ۱۹۹۷ به عنوان رئیس جمهور لیبریا انتخاب شد. تبعات. در سال ۱۹۹۷، لیبریایی ها به تیلور رای داده بودند به این امید که او به جنگ و خونریزی ها پایان دهد. خونریزی ها به میزان قابل توجهی کاهش یاف
ت، اما به پایان نرسید. پس از پایان احتمالی جنگ، رویدادهای خشونت آمیز به طور مرتب شعله ور می شدند. تیلور، علاوه بر این، متهم به حمایت از چریک ها در کشورهای همسایه و استفاده از پول به دست آمده از فروش الماس برای خرید تسلیحات برای ارتش های شورشی و تجملات، برای خود بود. ناآرامی های ضمنی که در اواخر دهه ۱۹۹۰ آغاز شد، از تبعات از سقوط شدید اقتصاد ملی و فروش متداول الماس و الوار در ازای اسلحه های کوچک بود. پس از پیروزی تیلور، لیبریا به اندازه کافی در صلح بود که پناهندگان شروع به بازگشت کردند. اما رهبران سایر گروه ها مجبور به ترک کشور شدند. گروه LURD با هدف بی ثبات کردن دولت و به دست آوردن کنترل معادن الماس، جنگی را در شهرستان لوفا آغاز کرد که در نهایت، منجر به جنگ داخلی دوم لیبریا شد.
ناصر شیردل بازیکن سابق فوتبال و مربی فوتبال اهل ایران است. وی دارای مدرک مربیگری A آسیا ست. سابقه مربیگری ناصر شیردل در تیمهای صبا، خیبر خرم آباد، استقلال اهواز، سرخ پوشان پایتخت، تیم هنرمندان و تیم ملی زیر ۱۶ سال به چشم می خورد. همچنین، شیردل سابقه بازی در تیم های پیام، شاهین، مهمات سازی، بانک ملی، بهمن کرج، الکتریک دماوند، برق شیراز، پیکان استقلال اهواز، پگاه گیلان و سرخ پوشان دلوار افزار را دارد.
مارک پینگر (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ماریون لی (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
کارن موراس (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
لسلی سوج (; – ) شناگر اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
هایدی پششتاین (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
شهدخوار شاهانه یک گونه از پرندگان از خانواده شهدخواران است. بومی جنگل های کوهستانی آلبرتین ریفت است. ویژگی های ریخت شناسی. شهدخوار شاهانه گونه ای کوچک است. نر بالغ دارای سر و روتنه دارای بال ها و دم ها سبزطلایی تیره، و سینه و شکم قرمز و زرد پررنگ است. ماده بالغ دارای روتنه زیتونی مات، با بخش های زیرتنه رگه دار کم رنگ مایل به زرد است. پرنده نر متمایز است، اما ماده را می توان با شهدخوار راکفلر ماده ( "Cinnyris rockefelleri" ) اشتباه گرفت، اگرچه گلوی آن رنگ پریده تری دارد. شهدخوار دویقه رونزی ماده ("Cinnyris stuhlmanni") و شهدخوار دویقه شمالی ماده ("Cinnyris reichenowi") نیز مشابه هستند، اما این پرنده ها روتنه سبزتر و زیرتنه زردتری دارند. یکی دیگر از گونه های مشابه شهدخوار گونه گون ("Cinnyris venustus") است، اما شهدخوار شاهانه را می توان با زیتونی تر بودن روتنه و زیتونی مایل به زرد یکنواخت زیرتنه تشخیص داد. پراکندگی و زیستگاه. محدوده شهدخوار شاهانه کل جنگل های کوهستانی آلبرتین ریفت (از اوگاندا تا تانزانیا) را دربر می گیرد، جایی که بین بالاتر از سطح دریا است. زیستگاه آن شامل جنگل کوهستانی همیشه سبز، جنگل مختلط، ج
نگل با رشد ثانویه، بوته زار و بامبو است. وضعیت. شهدخوار شاهانه گونه ای رایج با دامنه پراکنش بسیار گسترده است. تصور می شود که روند جمعیت به دلیل از بین رفتن زیستگاه جنگلی رو به کاهش است. با این حال، هیچ تهدید خاصی شناسایی نشده است و اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت وضعیت حفاظت از این پرنده را به عنوان " کمترین نگرانی " ارزیابی کرده است.
مایک وست (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
معمای یوتیفرو (به )، در محاوره "یوتیفرو افلاطون" دیده می شود، زمانی که سقراط از یوتیفرو می پرسد، «آیا خدایان پارسایان (τὸ ὅσιον) را دوست دارند چون پرهیزگاراند، یا پارسایان پرهیزگاراند چون خدایان آنان را دوست دارند»؟ هرچند این معما در ابتدا به پانتئون یونان باستان به کار می رفت، امروزه به ادیان یکتاپرست اشاراتی دارد. گوتفرید لایبنیتس پرسید آیا خوب و عادلانه «به این دلیل خوب و عادلانه است که خدا آن را می خواهد یا خدا آن را می خواهد چون خوب و عادلانه است». از زمان بحث اولیه افلاطون، این سؤال معضلی را به خداباوران پیشکش می کند، اگرچه تعداد دیگری آن را یک معمای کاذب خوانده اند و امروزه هم چنان موضوع بحث های الهیات و فلسفه باقی مانده است. متن معما. سقراط و یوتیفرو در یوتیفروی افلاطون، در مورد ماهیت تقوی بحث می کنند. یوتیفرو پیشنهاد می کند که پرهیزگار (τὸ ὅσιον) درست همان چیزی است که خدایان (τὸ θεοφιλές) آن را دوست دارند، اما سقراط در این پیشنهاد مشکلی را می آبد: خدایان ممکن است بین هم اختلاف داشته باشند. یوتیفرو بعداً تعریف اش را به این شکل بازبینی می کند که پرهیزگاری تنها همان چیزی است که تمام خدایان یک جا آن را د
وست دارند. در این مرحله است که معما ظاهر می شود. سقراط می پرسد که آیا خدایان پرهیزگاران را دوست دارد چون پرهیزگار هستند، یا این که پرهیزگاران تنها در صورتی پرهیزگاراند که خدا آنان را دوست بدارد. سقراط و یوتیفرو هردو به گزینه اول فکر می کنند: مطمئناً خدایان پرهیزگاران را دوست دارند چون آن ها پرهیزگاراند. اما سقراط استدلال می کند که این به این معنی است که ما مجبور شده ایم گزینه دوم را رد کنیم: این حقیقت که خدایان چیزی را دوست بدارند نمی تواند دلیل پارسایی پرهیزگاران را توضیح دهد. سقراط بیان می دارد که اگر هردو گزینه درست می بود، آن ها به صورت یک جا یک حلقه باطل را ایجاد می کردند یعنی خدایان پرهیزگاران را دوست می دارد چون آن ها پرهیزگاراند و پرهیزگاران پرهیزگاراند چون خدا آن ها را دوست می دارد. سقراط استدلال کرد: و به نوبهٔ خود این یعنی، پرهیزگاران آن های نیستند که خدایان آن ها را دوست بدارند، یعنی آنچه پرهیزگاران را پرهیزگار می سازد همان چیزی نیست که دوستان خدا را دوستان خدا می سازد. بالاخره، آنچه دوستان خدا را دوستان خدا می سازد این حقیقت است که خدا آن ها را دوست دارد، از سوی دیگر آنچه پرهیزگاران را پرهیزگار م
ی سازد چیز دیگری است؛ بنابراین نظریه یوتیفرو ماهیت پرهیزگاران را نه بلکه کیفیت پرهیزگاری را به دست ما می دهد. در الهیات فلسفی. این معما می تواند تغییر داده شده و بر الهیات فلسفی تطبیق گردد، جایی که هنوز موضوع بحث الهیات و فلسفه، مخصوصاً در سنت های مسیحیت، یهودیت و اسلام است. همان طوری که فیلسوف و ریاضی دان آلمانی گوتفرید لایب نیتس این نسخه از معما را ارائه کرد: «به طور کلی توافق شده است که آنچه را خدا می خواهد، خوب و عادلانه است. اما این سؤال باقی می ماند که آیا چیزی خوب و عادلانه است چون خدا آن را می خواهد یا این که خدا آن را می خواهد از آن سبب خوب و عادلانه است؛ به عبارت دیگر، آیا عدالت و خوبی اختیاری اند یا این که آن ها مربوط به حقایق الزامی و ابدی در مورد ماهیت اشیا اند». از زمان افلاطون بیشتر فیلسوفان و الهی شناسان به معمای یوتیفرو پرداخته اند، اما نه صرفاً با اشاره به محاوره افلاطونی. به گفته دانش مند ترنس اروین، این معضل و ارتباط آن با افلاطون در قرون هفده و هژدهم، توسط رالف کادورث و سامویل کلارک احیا شد. اخیراً، این معما توجه خاص فیلسوفان معاصر که روی فرااخلاق و فلسفه دین کار می کردند، را جلب کرد. فیل
سوفان و الهی شناسان که از خداباوری در برابر تهدید این معما دفاع می کنند، پاسخ های متعددی ایجاد کرده اند. خداوند به چیزی دستور می دهد که درست باشد. حامیان. شاخه اول این معما (یعنی آنچه درست است خدا به آن دستور می دهد چون درست است) به نام های مختلفی یاد می شود، از جمله روشن فکری، عقل گرایی، واقع گرایی، طبیعت گرایی و عینیت گرایی. تقریباً دیدگاه این است که معیارهای اخلاقی مستقل وجود دارد: برخی از کارها، صرف نظر از دستورهای خداوند، به خودی خود درست یا نادرست هستند. این نظریهٔ است که در محاوره افلاطون توسط سقراط و یوتیفرو پذیرفته شده است. مکتب مذهبی اسلامی معتزله نیز از این دیدگاه دفاع کرده است (به طور مثال، نظام معتقد بود که خداوند نمی تواند در بی عدالتی و دروغ سهمی داشته باشد)، به گونه ای که فیلسوف اسلامی ابن رشد نیز چنین کرد. توماس آکویناس هیچ گاهی به وضوح به معمای یوتیفرو نپرداخته است، اما دانش مندان آکویناس اکثراً او را در این سمت از موضوع قرار می دهند. آکویناس میان آنچه که به خودی خود خوب یا بد هستند و آنچه که بنا بر دستورهای خداوند خوب یا بد می باشند، با معیارهای اخلاقی غیرقابل تغییر که بخش عمدهٔ از قوانین ط
بیعت را تشکیل می دهند، تمایز قایل می شود. بنابراین او ادعا می کند که حتی خدا هم نمی تواند ۱۰ فرمان را تغییر دهد (اما اضافه می کند که خدا می تواند آنچه افراد در شرایط خاص سزا وار آن هستند را تغییر دهد، در مواردی که ممکن است احکام دینی برای قتل یا سرقت به نظر برسد). در میان دانش مندان متأخر، گابریل واسکیز به صورت خاص در مورد موجودیت مکلفیت ها قبل از خواست هرکسی، حتی خدا، مطمئن است. بر اساس نظریه مدرن قانون طبیعت، گروتیوس و لایب نیتس نیز اخلاقیات را قبل از اراده خداوند قرار می دهند، حقایق اخلاقی را با حقایق غیرقابل تغییر ریاضی کی مقایسه می کنند و داوطلبانی مثل پوفندورف را در مناقشه های فیلسوفی دخیل می سازند. افلاطون گرایان کامبریج مثل بنجامین وایکوت و رالف کادورث حملات اساسی بر نظریه های داوطلبان انجام داده و راه را برای فرا اخلاقیات خردگرایانه بعدی سامویل کلارک و ریچارد پرایس هم وار کردند؛ آنچه ظهور کرد نگرشی بود که بر اساس آن معیارهای اخلاقی ابدی، که به یک شکلی به خدا وابسته بودند، به صورت مستقل از خواست خدا و قبل از دستورهای خدا، وجود دارند. فیلسوفان معاصر دینی که این شاخه از معمای یوتیفرو را پذیرفتند عبارت ا
ز: ریچارد سواینبورن و تی.جی. ماوسون.
سوزان اسلون (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
پیتر دوک (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
پاملا رای (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
رابرت کاستینگ (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سارا هاردکستل (؛ زادهٔ ) شناگر اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
شانون اسمیت (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
محدثه میرزایی اولین خلبان زن غیرنظامی در افغانستان است. اولین پرواز. اولین پرواز در افغانستان که خلبانان و کادر پرواز آن همگی زن بودند، روز چهارشنبه، ۶ اسفند ۱۳۹۹، از کابل به هرات و برعکس انجام شد. این پرواز در شرکت خصوصی کام ایر، با هواپیمای بویینگ۷۳۷ بود. خلبان این پرواز، محدثه میرزایی و کمک خلبان آن، ویرونیکا بوریسووا بود.
آگوستین روسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز و باشگاه فوتبال استودیانتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین و آرژانتین بازی کرده است.
کیت انسل-پیرسون (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۶۰) فیلسوف بریتانیایی است. وی متخصص در آثار فردریش نیچه، هانری برگسون و ژیل دلوز است .او استاد فلسفه در دانشگاه واریک بود، ولی از ۲۰۲۱ بازنشسته شده است. حرفه. انسل-پیرسون از دانشگاه ساسکس فارغ التحصیل شد و در دانشگاه مالاوی در جنوب آفریقا و کالج کوئین مری در لندن تدریس کرد. او گروه فلسفه پیوست دانشگاه وارویک در سال ۱۹۹۳ و یک صندلی شخصی از سال ۱۹۹۸ برگزار کرده است. او در هیئت تحریریه "مجلات" "نیچه شناسی"، "مطالعات دلوز"، "کیهان و تاریخ" و مجموعه کتاب های "نیچه اکنون" حضور دارد. او همچنین در کمیته علمی "نیچه" کار می کند. کارها. آنسل-پیرسون به خاطر کارش در مورد نیچه، برگسون و دلوز و برای کاوش در آثار آنها در زمینه فلسفه زیست شناسی مدرن شناخته شده است. او اخیراً بر متون دوره میانی مورد غفلت نیچه، به ویژه "سپیده دم" تمرکز کرده است.
در مورمونیسم ارتدکس، واژه خدا معمولاً به خدای پدر که در انجیل آمده است اشاره دارد که قدیسان آخرالزمان به آن الوهیم می گویند و واژه سرخدا اشاره می کند به ترکیب سه شخصیت الهی مختلف که از خدای پدر، عیسی مسیح (اولین پسر او، که قدیسان آخرالزمان به آن "یهوه" می گویند) و روح القدس تشکیل شده است. قدیسان آخرالزمان معتقدند که خدای پدر، خدای پسر و روح القدس سه موجود مختلف هستند، که از آن جمله خدای پدر و عیسی دارای جسم های کامل، متعالی و فیزیکی بوده در حالی که روح القدس روحی است که فاقد جسم فیزیکی می باشد. قدیسان آخرالزمان هم چنین معتقدند که خدایان و الهه های دیگر نیز خارج از این الوهیت وجود دارند، مانند مادر بهشتی، کسی که همسر خدای پدر است. قدیسان آخرالزمان که در زندگی بعدی به خدایی می رسند. جوزف اسمیت می آموزد که خدا، قبل از این که به خدایی برسد، زمانی در سیاره دیگر یک بشر بوده است. این مفهوم از تثلیث سنتی مسیحیت از جهات متعددی متفاوت است، یکی از تفاوت ها این است که مورمونیسم دکترین اعتقادنامه نیقیه که بیان می دارد خدای پدر، خدای پسر و روح القدس موجود مشابه یا از یک ماده هستند، را نپذیرفته یا ادامه دهنده آن نیست. هم چن
ین، مورمونیسم تعلیم می دهد که ذکاوت موجود در هر انسان یک جا با خدا، ابدی است. مورمون ها از واژه قادرمطلق برای توصیف خدا استفاده می کنند و او را خالق می خوانند: آن ها خدا را یک موجود متعالی و ابدی اما تابع قانون طبیعی ابدی می دانند که مستلزم ذکاوت، عدالت و ماهیت ابدی ماده است (یعنی خدا دنیا را نظم بخشیده اما آن را از هیچ نیافریده است). مفهوم خدا از دید مورمون ها هم چنین از سنت یهودی وحدانیت اخلاقی که در آن الوهیم (אֱלֹהִים) یک مفهوم کاملاً متفاوت است، نیز تفاوت قابل ملاحظهٔ دارد. این نحوه توصیف خدا، ارتدکس مورمون را نشان می دهد که در سال ۱۹۱۵ براساس تعالیم قبلی، شکل گرفته است. سایر شاخه های موجود و تاریخی مورمونیسم دیدگاه های مختلفی، هم چون دکترین آدم – خدا و تثلیث گرایی، را در مورد خدا پذیرفته اند. مفاهیم قدیسان آخرالزمان اولیه. قدیمی ترین قدیسان آخرالزمان از یک پیشینه پروتستانت آمده و به دکترین تثلیث که در جریان قرون اولیه مسیحیت توسعه داده شد، معتقد هستند. قبل از سال ۱۸۳۵، تعالیم الهی شناسی مورمون مشابه به آن دیدگاه بود. با این حال تعالیم بنان گذار جوزف اسمیت در مورد ماهیت الوهیت Godhead در طول زندگی او توس
عه یافته و تا چند سال قبل از کشتن آن در سال ۱۸۴۴ توسعه یافته ترین حالت اش رسید. اسمیت با آغازکردن از توصیف وضاحت داده نشده خدای پدر، خدای پسر و روح القدس به عنوان «یک» موجود، در سال ۱۸۳۲ میلادی تعلیم داد که خدای پدر و خدای پسر دارای شخصیت های متفاوت Godhead هستند. تعالیم بعدی اسمیت در محضر عام خدای پدر و خدای پسر را دارای جسم های فیزیکی متفاوت توصیف کرده و یکی بودن آن با روح القدس را نه از لحاظ مادی بلکه از لحاظ روح، تعالی و هدف بیان کرد. دانش مندان مورمون و غیرمورمون هم چون دیوید ال پاولسن، ریچارد بوشمن، کریگ بلومبرگ و استیفن اچ ویب این مفهوم را به عنوان تثلیث گرایی اجتماعی توصیف کردند، در حالی که رابرت ام بومن جونیور سه خدایی یا «چندخدایی اخلاقی» را ترجیح می دهد. مورمون ها مفهوم الوهیت Godhead خود را به عنوان احیای دکترین اصلی مسیحیت که توسط مسیح و حواریون تدریس شده بود، می بینند. عناصر این دکترین به مرور زمان و به صورت تدریجی به اسمیت آشکار شد. مورمون ها تعلیم می دهند که در قرون بعد از مرگ حواریون، دیدگاه ها در مورد ماهیت خدا آغاز به تغییر یافتن کرد چون الهی شناسان با وجودی که پیامبر نبودند و وحی دریافت نم