Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لی که در سانتو دومینگو بود، با فرانسیسکو ساودرا د سانگرونیس، نماینده کارلوس سوم اسپانیا دیدار کرد. دی گراس قصد داشت چندین کشتی جنگی خود را در سانتو دومینگو باقی گذارد. سااودرا قول مساعدت ناوگان دریایی اسپانیا برای محافظت از ناوگان تجاری فرانسوی را داد و به این ترتیب دو گراس توانست تا با همه ناوهای جنگی خود به شمال برود. در آغاز ماه سپتامبر، او ناوگان انگلیسی را به سرپرستی سر توماس گریوز که برای کمک به کورنوالیس در نبرد چساپیک آمد درگیر شد و آنها را شکست داد. در نتیجه این پیروزی، دو گراس راه فرار دریایی کورنوالیس را بست. در اواخر سپتامبر واشینگتن و روشامبو به منطقه رسیدند و ارتش و نیروهای دریایی کورنوالیس را کاملا محاصره کردند. پس از آماده سازی های اولیه، آمریکایی ها و فرانسوی ها اولین خطوط محاصره خود را ساختند و بمباران را آغاز کردند. با تضعیف دفاع انگلیس، در ۱۴ اکتبر ۱۷۸۱، واشینگتن دو ستون نظامی را برای حمله به آخرین دفاع برجسته بریتانیایی فرستاد. یک ستون فرانسوی تحت ویلهلم فالتز-زویبرکن حصار شماره ۹ را تصرف کرد و یک ستون آمریکایی زیر نظر الکساندر همیلتون حصار شماره ۱۰ را به اشغال خود درآورد. با اشغال این حص
ارها، متحدین توانستند محاصره دوم خود را تکمیل کنند. با نزدیک شدن توپخانه آمریکایی و شدت بمباران بیشتر از هر زمان دیگر، موقعیت انگلیس به سرعت رو به زوال رفت. کورنوالیس در ۱۷ اکتبر درخواست تسلیم کرد. پس از دو روز مذاکره، مراسم تسلیم در ۱۹ اکتبر رخ داد. کورنوالیس در این مراسم غایب بود. با دستگیری بیش از ۷۰۰۰ سرباز انگلیسی، مذاکرات بین ایالات متحده و انگلیس آغاز شد. این مذاکرات سرانجام منجر به معاهده پاریس در سال ۱۷۸۳ شد.
مهرآباد، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۷ نفر (۶۵ خانوار) بوده است.
سوفولو (به لاتین: Sofulu، به ارمنی: Սոֆուլու) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قزاق واقع شده است. این روستا یکی از برون بوم های جمهوری آذربایجان است که به طور کامل در تصرّف ارمنستان است.
سوفولو (؛ ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است.
سوفولو () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
کوه گویازان (به ترکی آذربایجانی: Göyəzən) یک کوه در شمال غربی جمهوری آذربایجان واقع در شهرستان قزاق است. این کوه ۸۵۷٫۹ متر بالاتر از سطح دریا و در مجاورت روستاهای عباس بی لی و الپوت قرار گرفته است. ویرانه ها و بازمانده های قلعه گویازان از سده چهاردهم میلادی در نزدیکی این کوه یافت شده است.
دریاچه آلائوترا () بزرگترین دریاچه ماداگاسکار است که در منطقه آلائوترا-مانگورو و در فلات مرکزی جزیره واقع شده است. حوضه آن از دریاچه ها و باتلاق های آب شیرین کم عمق تشکیل شده که مناطق پرگیاه آن را فراگرفته اند. این منطقه مهم ترین منطقه کشت برنج جزیره را تشکیل می دهد. دریاچه آلائوترا یک زیستگاه غنی برای حیات وحش است، از جمله برخی از گونه های نادر و در معرض خطر، و همچنین یک محل ماهیگیری مهم است. دریاچه آلائوترا و تالاب های اطراف آن ۷۲۲۳ کیلومتر مربع مساحت دارد و شامل طیف وسیعی از زیستگاه ها از جمله آب های آزاد، بسترهای نیزار، باتلاق ها و شالیزارهاست. خود دریاچه ۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. دریاچه آلائوترا طبق کنوانسیون بین المللی رامسر در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۰۳ به عنوان تالابی با اهمیت بین المللی اعلام شد. ماهی تیلاپیای باله بلند در سال ۱۹۵۴ از سرزمین اصلی آفریقا به دریاچه آلائوترا آورده شد و به سرعت تکثیر شد. در سال ۱۹۵۷، این گونه از ماهی ۴۶ درصد از صید را تأمین کرد. علت این امر شاید گیاه خوار بودن این ماهی و بستر مناسب برای این نوع تغذیه در این دریاچه باشد.
قوشه دیزه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چننب (به لاتین: Çənnəb، به ارمنی: Ցղնա تسغنا) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اردوباد واقع شده است. چننب ۵۰۷ نفر جمعیت دارد. این منطقه به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، همواره محل تلاقی فرهنگ ها و تمدن های مختلف بوده است.[1] تاریخچه. چننب در طول تاریخ تحت تأثیر امپراتوری ها و حکومت های مختلفی قرار گرفته است. این منطقه بخشی از امپراتوری های بزرگ مانند ساسانیان و سلجوقیان بوده و در دوره های مختلف تاریخی، نقش مهمی در تبادلات فرهنگی و تجاری ایفا کرده است. فرهنگ. فرهنگ چننب ترکیبی از عناصر آذری، ارمنی و ایرانی است. این تنوع فرهنگی در معماری، موسیقی، و هنرهای دستی منطقه به وضوح دیده می شود. مردم چننب به زبان آذری صحبت می کنند و بسیاری از سنت ها و جشن های محلی همچنان در این منطقه برگزار می شود. ویژگی های معماری. معماری منطقه چننب ترکیبی از سبک های سنتی و تأثیرات فرهنگی مختلف است که در طول تاریخ به این منطقه وارد شده اند. این معماری به دلیل موقعیت جغرافیایی و تاریخی منطقه، ویژگی های منحصر به فردی دارد.
تئاتر در آموزش (TIE) از سال ۱۹۶۵ در انگلیس آغاز شد و تاکنون ادامه دارد. مونیکا پرندرگست و جولیانا ساکستون از TIE به عنوان «یکی از دو ریشه تاریخی عملکرد تئاتر کاربردی» نام بردند. TIE معمولاً شامل یک شرکت تئاتر است که در یک محیط آموزشی (به عنوان مثال یک مدرسه) برای جوانان اجرا می شود و شامل لحظات تعاملی و نمایشی است. ایده اجرای کودک محور با تأثیر بالا برای مخاطبان مدرسه ای که به طور خاص هدف قرار گرفته بودند، به شکل فراگیری محبوبیت یافت. به دلیل تعداد کم مخاطبان، دانش آموزان می توانند از طریق کار در نقش و از طریق بحث و مشاغل تشویق شوند. آزمایش دانش آموزان را می توان با استفاده از منابع و آموزش یا حمایت از دانش آموزان توسط معلمان پشتیبانی کرد. چگونه می توان از TIE استفاده کرد. TIE می تواند انواع مختلفی از خروجی های نهایی را خلق کند: مزایا. اینها برخی از مزایای TIE هستند
آموزش کارآفرینی در تلاش است تا دانش، مهارت و انگیزه دانش آموزان برای تشویق موفقیت کارآفرینی در زمینه های مختلف را فراهم کند. تنوع آموزش کارآفرینی در تمام مقاطع تحصیلی از مدارس ابتدایی یا متوسطه از طریق برنامه های دانشگاهی تحصیلات تکمیلی ارائه می شود. اهداف. آموزش کارآفرینی بر توسعه مهارت ها یا ویژگی هایی متمرکز است که تحقق فرصت را امکان پذیر می کند، جایی که آموزش مدیریت به بهترین روش برای عملکرد سلسله مراتب موجود متمرکز است. هر دو رویکرد به نوعی در دستیابی به «سود» سهیم هستند (که در سازمانهای غیرانتفاعی یا دولت می تواند به شکل افزایش خدمات یا کاهش هزینه یا افزایش پاسخگویی به مشتری / شهروند / مشتری باشد).
سینمای آفریقای شمالی یا سینمای شمال آفریقا به بدنه سینمایی، تاریخ سینما و تولید فیلم های مستقل یا مشترک در این منطقه اشاره دارد. سینمای این منطقه شامل کشورهای الجزایر، مصر، مراکش و تونس است. نسبت به پیشینه تاریخی، سینمای مصر با فاصله بسیار از ۳ کشور دیگر قرار دارد. سینمای آفریقای شمالی بخشی از سینمای آفریقا محسوب می شود که خود، زیرمجموعه سینمای جهان است؛ اصطلاحی که در دنیای انگلیسی زبان به هر فیلمی که زبانی غیر از انگلیسی دارد گفته می شود.
فلیکس زوایر(متولد ۱۹ مه ۱۹۸۱) داور فوتبال آلمانی و از داوران فهرست فیفا است که در برلین سکونت دارد. دوران داوری. زوایر داوری در سطح DFB را از سال ۲۰۰۴ آغاز کرد. در سال ۲۰۰۷ برای قضاوت در بوندسلیگا .۲ و همچنین به عنوان کمک داور در بوندسلیگا انتخاب شد. دو سال بعد، و در فصل ۲۰۱۰—۲۰۰۹ برای داوری در سطح بوندسلیگا ارتقا پیدا کرد. در سال ۲۰۰۵، زوایر درگیر رسوایی رشوه گیری شد که حول محور روبرت هویزر از داوران بوندسلیگا .۲ می چرخید. زوایر که در یکی از بازیهای دسته های پائینتر کمک او بود رشوه ۳۰۰ یورویی را پذیرفت تا در آن بازی، صحنه های حساس را به نفع ووپرتالر قضاوت کند. در ژانویه ۲۰۰۵، او و سه داور عالی رتبه دیگر، فدراسیون فوتبال آلمان را در مورد رشوه گیری هویزر آگاه کردند. پس از آن زوایر به مدت ۶ ماه از داوری منع شد، تعلیقی که برای چندین سال مخفی نگه داشته شد تا اینکه روزنامه آلمانی دی تسایت پرونده ای مخفی از فدراسیون فوتبال آلمان را در این باره منتشر کرد. در ۲۱ فوریه ۲۰۱۶، سرمربی بایرلورکوزن، روگر اشمیت پس از اعتراض نسبت به ضربه آزادی که منجر به گل دورتموند و تنها گل بازی شد، توسط زوایر اخراج شد. اشمیت در ابتدا حاضر
به ترک زمین نبود و سبب شد داور بازی را متوقف و بازیکنان را از زمین خارج کند، که با خروج اشمیت از زمین، بازی با هشت دقیقه تأخیر از سر گرفته شد. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۸، زوایر توسط فیفا به عنوان یکی از کمک داوران ویدئویی برای جام جهانی ۲۰۱۸ در روسیه انتخاب شد، که این اولین جام جهانی بود که از این فناوری در آن استفاده می شد.
کولوس (به لاتین: Külüs، به ارمنی: کیولک Քյոլք) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شاهبوز واقع شده است. کولوس ۱۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
سینمای جیبوتی به صنعت فیلم سازی در این کشور اشاره دارد که با توجه به شرایط سیاسی و اقتصادی جیبوتی دارای روند بسیار محدود و کندی است. در اوایل دهه ۱۹۲۰ سینما به جیبوتی وارد شد و اولین سالن های محلی در شهر جیبوتی ایجاد شدند. عمده فیلم های نمایش داده شده در این مقطع به زبان فرانسه بود. سالن های نمایش فیلم به مکانی تبدیل شدند که ساکنان محلی می توانستند در فضایی آرام به تماشای فیلم بپردازند. سینما عدن در ۱۹۳۴ اولین سالن مدرن در جیبوتی بود که افتتاح شد. پس از آن سینما الیمپیا در ۱۹۳۹ تأسیس گردید. در طول دهه ۶۰ تا ۷۰، پایتخت جیبوتی دارای پنج سالن سینما بود که در هر منطقه یک سالن سینما وجود داشت. در سال ۱۹۶۵ سینما پاریس و در سال ۱۹۷۵ سینما الهلال بنا گردید. بعد از استقلال جیبوتی از فرانسه در سال ۱۹۷۷ تلاش هایی برای ساخت آثار بومی کمابیش در شرف شکل گیری بود. جیبوتی کشور تقریباً فقیری است و درآمد سرانه ملی آن به ۱۴۰۰ دلار در سال می رسد. از سوی دیگر، حدود ۵۰ درصد از جمعیت این سرزمین، زیر خط فقر زندگی می کنند و نرخ بالای بیکاری (۴۰ تا ۵۰ درصد) بزرگترین مشکل اقتصادی جیبوتی به شمار می رود. از این منظر کمبود سرمایه برای کار
های فرهنگی همیشه مشکل اصلی بوده است. سینمای جیبوتی بازیگر و عوامل حرفه ای ندارد. تنها اثر قابل ارائه این کشور "برتا جینکا" ساخته جی بورگ است که در سال ۱۹۷۲ در خاک سومالی ساخته شد. شورش ها و جنگ داخلی و همچنین نابسامانی اقتصادی باعث شد که سالن های سینما تعطیل شوند. در دهه ۱۹۹۰ سینما المپیا از قدیمی ترین سالن های سینما در این کشور تعطیل و متروک شد. "بازی کثیف" (۱۹۶۵)"،" "کار نیکو" (۱۹۹۹) و "مداخله" (۲۰۱۹) از جمله فیلم هایی هستند که برخی از سکانس های آن ها در خاک جیبوتی فیلمبرداری شده است.
«رگ زدن» () ترانه ای است که توسط گروه موسیقی راک آمریکایی ایمجین درگنز برای نخستین آلبوم استودیویی شان، "دیدهای شبانه" (۲۰۱۲) ضبط شده است. این ترانه در نهمین قطعه آلبوم حضور دارد. همچنین ترانه به رتبه ۳۰ در جدول ترانه های راک "بیلبورد" قرار گرفت.
سنگی مغان (به ، روسی: Ostrov Svinoy)، یک جزیره در دریای کاسپین که در جنوب شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان واقع شده است. جغرافیا. این جزیره در جنوب مجمع الجزایر باکو و در ۱۶ کیلومتری ساحل قرار گرفته است. درازای این جزیره حدود ۱ کیلومتر و پهنای آن ۰.۶ کیلومتر است. اگرچه این جزیره از نظر جغرافیایی از باکو بسیار دور است، اما بخشی از مجمع الجزایر باکو به شمار می آید. در این جزیره یک ایستگاه اتوماتیک برای نظارت بر آلودگی آب پیرامون وجود دارد. تاریخ. استپان رازین به همراه نیروهای کازاک خود ناوگان ارتش صفوی در این جزیره را در سال ۱۶۶۹ میلادی هم زمان با پادشاهی شاه سلیمان یکم از بین بردند. خلیج جنوبی این جزیره مکانی ایده آل برای باستان شناسی زیر آب است.
جزایر بولشیه پشنیه گروهی از دو جزیره کوچک در دریای کاسپین است. این جزایر در ۷ کیلومتری ساحل و ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی ناحیه پشنوی قرار دارد. دو جزیره ۲.۵ کیلومتر از یکدیگر فاصله دارند. جزیره شمالی ۲ کیلومتر درازا و ۰.۷ کیلومتر پهنا دارد. جزیره جنوبی هلالی شکل است و ۳.۲ کیلومتر درازا و ۴۰۰ متر پهنا دارد. جزایر بولشیه پشنیه از نظر اداری متعلق به استان آتیراو در قزاقستان است.
قهرمانان طوفان یک بازی ویدیویی میدان نبرد آنلاین چند نفره است که توسط بلیزارد انترتینمنت ساخته و در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۱۵ برای مایکروسافت ویندوز و مک اواس منتشر شد. این بازی شخصیت های مختلفی را از سری بازی های بلیزارد به عنوان قهرمان (هیرو) قابل بازی قرار می دهد. شخصیت های این بازی بر اساس جهان های "Warcraft"، "Diablo" , "StarCraft" و "اورواچ آمده است." این بازی بصورت رایگان و براساس مدل تجاری فری میوم انجام می شود و توسط پرداخت های درون برنامه ای مانند خرید قهرمانان، تغییرات بصری برای قهرمانان بازی، مانت ها و سایر عناصر آرایشی و… پشتیبانی مالی می شود. بلیزراد این بازی را «صحنه نبرد آنلاین چند نفره» «multiplayer online battle arena» یا «استراتژی عملی در زمان واقعی» «action real-time strategy» نام گذاری نمی کند زیرا آنان احساس می کنند این بازی با سبک broader playstyle متفاوت است. آنها از این بازی به عنوان «قهرمان نزاع» «hero brawler» آنلاین یاد می کنند. بازتاب ها. قهرمانان طوفان پس از انتشار به طور کلی بررسی های مطلوبی را دریافت کرد. متاکریتیک بر اساس ۵۷ بررسی، میانگین نمره ۸۶ از ۱۰۰ را نشان می دهد که نشان دهند «ب
ررسی های معمولاً مطلوب» است. سایت گیم اسپات در جمع بندی نقد خود این بازی را «یک بازی خارق العاده و رقابتی که ساعاتی از لذت را ارائه می دهد» توصیف کرد و امتیاز ۹ از ۱۰ را اهدا کرد. این بازی در جوایز Teen Choice Awards 2017 نامزد بخش "Game Video Game" شد.
فوارهٔ زمان یا فقط زمان، مجسمه ای است از لورادو تفت، با ابعاد طول، که در ضلع غربی میدوی پلائیسنس در پارک واشینگتن در شیکاگو، ایلینوی، که در ایالات متحده واقع شده، قرار دارد. این مکان در منطقه اجتماع واشینگتن پارک در ساید جنوبی شیکاگو است. با الهام از شعر هنری آستین دابسون به نام «پارادوکس زمان»، و با ۱۰۰ چهرهٔ آن که از جلوی پدر زمان می گذشتند، این اثر به عنوان یادبودی برای قرن اول صلح بین ایالات متحده و انگلستان، در نتیجه معاهده گنت در سال ۱۸۱۴ ساخته شد. اگرچه آب چشمه از سال ۱۹۲۰ شروع به کار کرد، اما این مجسمه تا سال ۱۹۲۲ به این شهر اختصاص نداشت. این مجسمه سازه ای است که به منطقه تاریخی ثبت شده آمریکا در واشینگتن پارک اختصاص داشته و در فهرست مکان های تاریخی ثبت ملی قرار دارد. به عنوان بخشی از یک طرح زیباسازی بزرگ تر برای میدوی پلائیسنس، "زمان" از نوع جدیدی از بتن قالب گیری و تقویت شده، و در آن از فولادی استفاده شده که ادعا می شود بادوام تر و ارزان تر از گزینه های دیگر است. گفته می شود که این اولین اثر هنری ساخته شده از بتن است که به پایان رسیده است. قبل از اتمام پارک هزاره در سال ۲۰۰۴، مهم ترین تأسیسات در منط
قه شیکاگو پارک به حساب می آمد. "زمان" یکی از چندین اثر هنری شیکاگو است که توسط صندوق اعتماد بنیامین فرگوسن تأمین می شود. "زمان" به دلیل خرابی و زوال ناشی از عناصر طبیعی و شهری، چندین بار ترمیم شده است. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و سال های اول قرن بیست و یکم تحت تعمیراتی قرار گرفت که بسیاری از مشکلات ناشی از ترمیم های قبلی را اصلاح کرد. اگرچه بازسازی گسترده این مجسمه به تازگی در سال ۲۰۰۵ به اتمام رسیده، طرفداران "زمان" همچنان به دنبال منابعی برای روشنایی بیشتر هستند و اعتماد ملی برای حفاظت تاریخی، آن را به عنوان کاندیدی برای بودجه بیشتر معرفی کرده است.
قتل های باغ کاخ سفید در حوالی روستای تولسهانت دارسی، اسکس، انگلیس، در شب ۶ تا ۷ اوت ۱۹۸۵ اتفاق افتاد. نویل و جون بامبر به همراه دختر خوانده شان شیلا کافل و پسران دوقلوی شش ساله شیلا، دانیل و نیکلاس کافل در داخل خانه باغ خود مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدند. تنها عضو بازمانده از خانواده جون و نویل، پسر خوانده آنها جرمی بامبر ۲۴ ساله بود، که گفت در زمان تیراندازی چند مایل دورتر از خانه بوده است. در ابتدا پلیس بر این باور بود که شیلا که به اسکیزوفرنی مبتلا شده بود، شلیک کرده و سپس اسلحه را به سمت خود چرخانده است. اما هفته ها پس از قتل، دوست دختر سابق جرمی بامبر به پلیس گفت که او خود را دخیل کرده است. دادستان استدلال کرد که بامبر با انگیزه ارثیه زیاد، با تفنگ نیمه اتوماتیک پدرش به خانواده شلیک کرده، سپس اسلحه را در دستان خواهر نامتعادل خود قرار داده تا به نظر برسد مانند یک قتل - خودکشی بوده است. به گفته دادستانی یک صدا خفه کن روی اسلحه بود و خیلی طول می کشید تا انگشتان شیلا به ماشه برسند تا به خود شلیک کند. بامبر در اکتبر ۱۹۸۶ به اتهام پنج فقره قتل با صدور رأی اکثریت ۱۰–۲ نفر به حداقل ۲۵ سال محکوم شد و در
سال ۱۹۹۴ خبر داد که هرگز آزاد نخواهد شد. دادگاه تجدیدنظر این حکم را در سال ۲۰۰۲ تأیید کرد. بامبر در تمام مدت نسبت به بی گناهی خود معترض بود، اگرچه خانواده بزرگ وی همچنان به گناهکار بودن وی معتقد بودند. بین سالهای ۲۰۰۴ و ۲۰۱۲، وکلای وی چندین درخواست ناموفق را به کمیسیون بررسی پرونده های جنایی ارائه دادند. آنها استدلال کردند که ممکن است در هنگام قتل ها از صدا خفه کننده استفاده نشده باشد، ممکن است صحنه جنایت دست خورده و بعداً بازسازی شده باشد، و عکس های صحنه جنایت هفته ها پس از قتل ها گرفته شده و زمان مرگ شیلا به اشتباه محاسبه شده است. یک مسئله اساسی این بود که آیا بامبر آن شب تماسی از پدرش دریافت کرده بود که می گوید شیلا با اسلحه «عصبانی شده» است؟ بامبر گفت که این کار را کرد، او به پلیس هشدار داد و شیلا آخرین گلوله را شلیک کرد در حالی که او و مأموران بیرون از خانه ایستاده بودند. این تبدیل به یک علامت اصلی در پرونده دادستانی شد که پدر چنین تماسی نداشته و تنها دلیلی که بامبر در این باره دروغ گفته - در واقع، تنها راهی که می توانست در هنگام تیراندازی به پلیس اطلاع دهد - این است که او خودش قاتل بوده است. در رسانه ه
ای پرطرفدار. در مورد این موضوع، یک مجموعه تلویزیونی درام، به نام " باغ کاخ سفید"، با بازی فردی فاکس در نقش جرمی بمبر و Cressida Bonas در نقش شیلا کفل، در ژانویه ۲۰۲۰ در شبکه ITV در انگلستان و HBO Max در ایالات متحده پخش شد.
آرون مانیل گاندی (۱۴ آوریل ۱۹۳۴ - ۲ مهٔ ۲۰۲۳) یک فعال سیاسی هندی-آمریکایی بود. او از طریق پسر دوم ماهاتما گاندی به نام مانیل، نوه پنجم او بود. اگرچه او به عنوان یک فعال، راه پدربزرگ خود را دنبال کرد، اما از سبک زندگی زاهدانه پدربزرگش دوری گزیده بود. در سال ۲۰۱۷ او "هدیه خشم: و درسهای دیگر از پدربزرگ من ماهاتما گاندی" (نیویورک: گالری کتابها / انتشارات جتر ۲۰۱۷) را منتشر کرد. اوایل زندگی. آرون گاندی در آفریقای جنوبی، با پدر و مادر و خواهرش، در شهرک ققنوس، دوربان در آفریقای جنوبی، که پدربزرگش مهندس گاندی در سال ۱۹۰۴ تأسیس کرده بود، بزرگ شد. آرون پدربزرگ خود را تا سن ۱۲ سالگی ندید (هر چند یک بار او را خیلی کوتاه در سن ۵ سالگی دیده بود) و در آن سن رفت تا به مدت دو سال (۱۹۴۶–۱۹۴۸) در سواگرام آشرام در هند با او زندگی کند. آرون تنها چند هفته قبل از ترور مهندس گاندی در جمعه دهم ژانویه ۱۹۴۸ در باغ عمارت خانه بیرلا، در دهلی نوی هند که اکنون با نام گاندی اسمریتی شناخته می شود، سواگرام را ترک کرد و به خانه خود در آفریقای جنوبی بازگشت. آرون هنگام زندگی در سواگرام، نسبت به خانواده های بی سواد مزرعه که در مزارع اطراف کار می
کردند از مزیت تحصیلات برخوردار بود. پدربزرگش او را ترغیب کرد بعد از مدرسه با بچه های همسایه بازی کند تا «یاد بگیرد زندگی در فقر چگونه است»، و همچنین آنچه را که هر روز در کلاس آموخته به آن کودکان یاد دهد، که بعداً آرون گاندی آن را به عنوان «خلاق ترین و روشنگرترین تجربه برای من» توصیف کرد. سرانجام، جمعیت کودکان و والدین آنها برای آموختن دروس با گاندی جوان شروع به آموختن کردند که این امر ترحم و نیاز به مشارکت را به او آموخت. زندگی شخصی. از سال ۲۰۱۶، آرون مانیل گاندی در روچستر، نیویورک زندگی می کند.
هارمودیو آریاس مادرید (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل پاناما بود. وی دو بار از ۳ ژانویه ۱۹۳۱ تا ۱۶ ژانویه ۱۹۳۱ و سپس از ۵ ژوئن ۱۹۳۲ تا ۱ اکتبر ۱۹۳۶ رئیس جمهور پاناما بود. هارمودیو آریاس مادرید در ۲۳ دسامبر ۱۹۶۲، در سن ۷۶ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
ویلیام وارتن (ویلیام وارتون) (۷ نوامبر ۱۹۲۵ تا ۲۹ اکتبر ۲۰۰۸) نویسندهٔ زادهٔ آمریکا بود که بیشتر به خاطر سه رمانش شهرت دارد: پرنده باز، نیمه شبی آرام و به نام پدر به نام زندگی. هر سهٔ این رمان ها به فیلم های سینمایی موفقی نیز اقتباس شده است. زندگی نامه. وارتن در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، در «خانواده ای فقیر، زحمتکش و کاتولیک مذهب» به دنیا آمد. در جنگ جهانی دوم در واحد مهندسی ارتش آمریکا خدمت کرد. سپس او را به واحد پیاده نظام منتقل کردند و در نبرد آردنن به شدت مجروح شد. خاطرات او از جنگ شامل شرحی است از نقشی که در کشتن اسیران آلمانی داشت. «گرچه مدت زیادی در جنگ نبودم، اما همان هم ترومایی جان گداز بود. می ترسیدم، بیچاره بودم و البته اعتمادم را به انسان ها به خصوص خودم از دست داده بودم». " پس از معافی از خدمت، به دانشگاه کالیفرنیا رفت و مدرک کارشناسی هنر و دکترای روانشناسی گرفت. اولین رمانش، پرنده باز، در سال ۱۹۷۸ منتشر شد، یعنی زمانی که بیش از پنجاه سال سن داشت. پرنده باز هم نزد منتقدین و هم مخاطبان با اقبال زیادی روبه رو شد و جایزهٔ ملی کتاب آمریکا را در ردهٔ اولین رمان گرفت. آلن پارکر فیلمی از روی این رمان ساخت
که نیکلاس کیج و متیو موداین در آن بازی می کنند. پس از انتشار "پرنده باز" و تا اوایل دههٔ ۱۹۹۰، وارتن چند رمان منتشر کرد که برجسته ترینشان "نیمه شبی آرام" و "به نام پدر، به نام زندگی" بودند. فیلم هایی بر اساس این دو رمان هم ساخته شد. جک لمون و ایثن هاک در فیلم پدر (۱۹۸۹) بازی کردند. ایثن هاک در فیلم "نیمه شبی آرام" (۱۹۹۲) نیز نقش آفرینی کرد. وارتن در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۸ در بیمارستان انسینیتاس در کالیفرنیا درگذشت. آثار منتشرشده از وی به فارسی. بنا به اطلاعات کتابخانهٔ ملی، تا کنون سه اثر از ویلیام وارتن به فارسی ترجمه شده که یا منتشر شده اند یا در آستانهٔ انتشار هستند.
یک درگاه بارگنجی، درگاه کانتینری یا پایانه بارگنجی یک مرکز است که در آن بارگنج ها، میان وسایل نقلیه مختلف ترابری، برای ترابرد باراندازی می شوند. ترابری ممکن است میان کشتی های کانتینری و وسایل نقلیه زمینی باشد، مانند قطار یا کامیون، در این صورت پایانه به عنوان "درگاه بارگنج دریایی" توصیف می شود. متناوباً، ممکن است ترابری میان وسایل نقلیه زمینی، معمولاً بین قطار و کامیون باشد، در این صورت پایانه به عنوان "درگاه بارگنج داخلی" توصیف می شود. در نوامبر 1932، اولین درگاه بارگنج داخلی در جهان توسط شرکت راه آهن پنسیلوانیا در انولا، پنسیلوانیا افتتاح شد.
ورزشگاه باشگاه ورزشی الشمال، یک ورزشگاه فوتبال در الشمال قطر است. این ورزشگاه، مکان انجام بازی های خانگی الشمال است. گنجایش این ورزشگاه، ۵٬۰۰۰ نفر است.
جفری کپلان (متولد ۴ نوامبر ۱۹۷۲) یک طراح بازی ویدیویی آمریکایی است که معاون اول رئیس بلیزارد انترتینمنت نیز بر عهده دارد. او اِلِمان های بازی "دنیای وارکرفت" را طراحی کرد و طراح بازی اورواچ است. او پس از ۱۹ سال، در آپریل ۲۰۲۱ از بلیزارد انترتینمنت جدا شد. اوایل زندگی. کپلان در نیوجرسی متولد شد اما در لا کانیادا فلینتریج، کالیفرنیا بزرگ شد. کپلان در طول سالهای تحصیل خود یک گیمر ویدئویی بسیار مشتاق بود و تحت تأثیر بازی های مختلف ماجراجویی از جمله Infocom قرار گرفت. با این حال، او فاقد مهارت برنامه نویسی بود و هرگز فکر نمی کرد بتواند در صنعت بازی های ویدیویی شغلی پیدا کند. کپلان در ابتدا برای گرفتن مدرک فیلم اقدام کرد، اما در نهایت مدرک نویسندگی خلاق را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دریافت کرد. وی پس از کار به عنوان کارآموز نویسندگی در یونیورسال پیکچرز، تصمیم گرفت که مدرک تحصیلات تکمیلی خود را برای نویسندگی خلاق از دانشگاه نیویورک دریافت کند. به دنبال این، او در حالی که مشغول نوشتن بود، برای استخدام در تجارت پدرش کار کرد تا سعی کند داستان هایش را منتشر کند. کپلان در انتشار چندین داستان خلاقانه برای چندین سال ناموف
ق بود و در طی یک سال بیش از ۱۷۰ اعلان رد پذیرش اثر دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، او تصمیم گرفت که نوشتن خلاق را کنار بگذارد و وقت خود را صرف بازی های ویدیویی کند و به عنوان طراح مراحل بازی هایی مانند "دوک نیوکم ۳ دی" و "نیمه جان کار کرد". حرفه. کپلان درگیر یک بازی انبوه چند نفره آنلاین (MMO) به اسم اورکوئست "شد". تحت عنوان اسم آنلاین "Tigole" به کلن "Legacy of Steel" پیوست و برای موفقیت هایش و نظرات خود در مورد بازی که به کلن (انجمن) ارسال می کرد، به یک بازیکن شناخته شده تبدیل شد. او در مورد برخی از تلاش های خود جهت ساخت نقشه برای بازی بحث کرد که مورد توجه راب پاردو، که در آن زمان طراح اصلی شرکت بلیزارد برای " بود"، قرار گرفت. کپلان می دانست که برخی از اعضای کلن در بلیزارد کار می کنند، اما اهمیت شرکت را در آن زمان تشخیص نداده بود. در حدود سال ۲۰۰۱، پاردو از کپلان دعوت کرد که به دفتر بلیزارد در لس آنجلس مراجعه کند، در این مدت کپلان به چند نفر دیگر از اعضای انجمن بلیزارد معرفی شد و آنها پروژه "دنیای وارکرفت" ("WoW") را که هنوز معرفی نشده بود، به او نشان دادند. طی چند ماه بعد چندین جلسه مشابه اتفاق افتاد. مدتی بعد، پ
س "از" معرفی بازی "World of Warcraft به مردم"، پاردو پیشنهاد کرد که کپلان برای یک کار نیمه وقت برای طراح بازی "WoW" درخواست کند. کاپلان فهمید که شرح وظایف متناسب با سوابق وی ساخته شده و ملاقات قبلی وی از بلیزارد یک مصاحبه شغلی غیررسمی بوده است. کاپلان درخواست کرد و در می ۲۰۰۲ به اسختدام بلیزارد درآمد. کار اولیه کپلان در بلیزاد کمک به تضمین کیفیت بازی "" در هفته های قبل از انتشار عمومی بود. پس از انتقال به بازی "Warcraft III"، وی به عنوان یکی از اولین طراحان کوئست به همراه Pat Nagle به تیم "WoW" پیوست و از نزدیک با مدیر خلاق بازی Chris Metzen همکاری کرد. کار کپلان بر تعامل بازیکن با محیط "WoW" متمرکز بود، از جمله طراحی کوئست و زیباسازی سیاه چال های مختلف و حمله (Raid). وی موقعیت خود را به عنوان «واسطه ای» بین اِلِمان های خلاق Metzen و برنامه نویسان و هنرمندان تیم طراحی مراحل توصیف کرد. سرانجام، کپلان به همراه تام چیلتون و جی آلن براک به عنوان مدیر بازی "WoW معرفی شد". در فوریه ۲۰۰۹، کپلان اعلام کرد که از سمت مدیر بازی "WoW" کناره گیری می کند تا به توسعه یک بازی MMO جدید و اعلام نشده از بلیزارد بپردازد، که بعدا
ً بازی با عنوان "Titan معرفی شد". کپلان با امید به ایجاد یک موفقیت شبیه به بازی wow، تصمیم گرفت که بر روی یک پروژه جدید کار کند. او نگرانی هایی در مورد اینکه بازی wow تا چه اندازه محبوب خواهد ماند، داشت. "Titan" یک پروژه جاه طلبانه در نظر گرفته شد، که به عنوان یک تیرانداز اول شخص مبتنی بر کلاس (سطح بندی) طراحی شده بود، ولی این پروژه یک دوره توسعه طولانی و پر دردسر داشت که جف کپلان گیم پلی آن را «بسیار نامرتب و گیج» خواند. در سپتامبر ۲۰۱۴ اعلام شد که پروژه تایتان لغو شده است. با این حال، قبل از اعلام رسمی لغو بازی، توسعه تایتان در اوایل سال ۲۰۱۳ در بلیزارد متوقف شده بود. همه اعضای تیم "تایتان به" جز ۴۰ عضو دیگر به پروژه های دیگری منتقل شدند و افراد باقیمانده از جمله کپلان و Metzen از طرف مدیریت مأموریت یافتند که ظرف چند هفته یک ایده کاملاً نو و جدید را به دست آورند، در غیر این صورت آنها نیز مجدداً منتقل می شوند. کاپلان و Metzen از برخی از گیم پلی و عناصر خلاق "Titan استفاده کردند و ایده" یک تیرانداز مبتنی بر تیم ایجاد کردند که به "اورواچ" بدل شد. با تأیید پروژه جدید توسط بلیزارد، کپلان سمت طراح اصلی و Metzen س
مت مدیر خلاق را بر عهده گرفتند. "اورواچ" برای بلیزارد بسیار موفق شد و در اولین سال انتشار، بیش از ۱ میلیارد دلار درآمد کسب کرد و بیش از ۳۵ میلیون بازیکن در سراسر جهان جذب کرد. کاپلان با الهام گرفتن از برخی کارمندان بلیزارد و کارگردان اصلی بازی ""، به اسم Ben Brode، با تعامل با طرفداران اورواچ از خودش یک چهره عمومی در بلیزارد ایجاد کرد. او در انجمن اورواچ پست می گذارد و با قرار دادن ویدئو از کانال رسمی اورواچ در یوتیوب، از توسعه و بروز رسانی های آینده بازی اورواچ با طرفداران صحبت می کند. در سال ۲۰۱۷، کپلان در جشنواره بازی های سرگرم کننده، که در شهر بیلبائو اسپانیا برگزار می شود، جایزه پیشتاز را دریافت کرد. در آپریل ۲۰۲۱، اعلام شد که کپلان پس از ۱۹ سال سابقه، بلیزارد انترتینمنت شرکت را ترک می کند و آرون کلر نقش کارگردان اورواچ و نظارت بر بازی را انجام خواهد داد.