Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پینوکسپین (؛ با شماره توسعه P-5227؛ پینوکسپین هیدروکلراید ()) یک داروی ضدروان پریشی از گروه سه حلقه ای ها با سیستم حلقه دی بنزوکسپین است که در دهه ۱۹۶۰ توسعه یافت اما هرگز به بازار عرضه نشد. در آزمایشات بالینی مشخص شد که در درمان اسکیزوفرنی مشابه درمان با کلرپرومازین و تیوریدازین است. این دارو اثرات آرام بخش مشخصی دارد اما علائم خارج هرمی نسبتاً خفیفی ایجاد می کند.
هنری پلهام هولمز برومول (Henry Pelham Holmes Bromwell) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۸۲۳ – درگذشتهٔ ۹ ژانویه ۱۹۰۳)، وکیل، سیاستمدار اهل ایلینوی و فراماسون سرشناس آمریکایی بود. او قاضی و وکیل بود که از سال ۱۸۶۵ الی ۱۸۶۹ به عنوان نماینده ایالات متحده از طرف ایالت ایلینوی خدمت کرده و در سال ۱۸۷۰ زمانیکه به کلرادو نقل مکان نمود، کارهای وکالت خود را دنبال نمود و در آنجا برای تدوین اساسنامه ایالت منصوب شد. در سال ۱۸۵۴ برومول وارد فراماسونری شد و در سال ۱۸۶۴ استاد اعظم ایالت ایلینوی شد. وقتیکه او به کلرادو نقل مکان نمود، به طور افتخاری اولین استاد اعظم ایالت شد. او معماران پذیرفته شده و آزاد که یک منسک جدید برای فراماسونری است، به مقصد آموزش کار از دست رفته این هنر به مبتدیانش را در سیستم هندسی برومول ایجاد کرد. پس از مرگ او، شعبه بزرگ کلرادو نوشتهٔ او را در مورد ماهیت درونی هندسه مقدس در کتاب «"احیای هندسه و نماد ماسونی"» (Restorations of Masonic Geometry and Symbolry) چاپ کرد. خانواده و تحصیلات. برامول متولد بالتیمور، مریلند، در سال ۱۸۲۴ همراه با والدینش به سینسیناتی، اوهایو و سپس در سال ۱۸۳۶ از آنجا به شهرستان کامبرلند، ایلینوی
، تغییرمکان دادند. او در مدارس خصوصی ایالت های ایلینوی و اوهایو شامل آکادمی مارشال (مارشال در ایلینوی) شرکت کرده و در سال ۱۸۴۴ به عنوان آموزگار در آن آکادمی گماشته شد. در سال ۱۸۶۷ او مدرک افتخاری کارشناسی ارشد هنر را از دانشگاه مک کندری به خاطر شهرت گسترده اش در علم و دانش به دست آورد. برومول در ۲۰ ژوئن ۱۸۵۸، با امیلی ای پین ازدواج نمود. آنها سه فرزند داشتند، ایما ام برومول (۱۸۶۵–۱۸۶۴)، هنری پلهام پین برومول (۱۸۸۱–۱۸۶۲) و هنریتا الیزابت برومول (۱۹۴۶–۱۸۵۹). در فوریه ۱۸۶۵ ایما تقریباً همزمان با همسرش درگذشت. هنری جونیور که در آن زمان حقوق می خواند به تب حصبه مبتلا شد و در سن نوزده سالگی در دنور درگذشت. بعد از بیست سال مقابله با بیماری، در ۹ ژانویه ۱۹۰۳ برومول در شهر دنور، کلرادو وفات و در قبرستان ریورساید به خاک سپرده شد. سیاست و حقوق. خانواده او در سال ۱۸۴۸ به واندالیا، ایلینوی نقل مکان کردند که برومول درآنجا برای روزنامه پدرش، عصر بخار کار می کرد و در رشته حقوق تحصیل کرد. در سال ۱۸۵۳ برومول به وکالت پذیرفته شد و تا سال ۱۸۵۸ در واندالیا فعالیت کرد. اندکی پس از پذیرفته شدن به وکالت، او به عنوان قاضی شهرستان ایا
لت فایت، ایلینوی و همچنین رئیس رسمی هیئت مدیره شهرستان تعیین و مسئولیت ساخت دوباره دادگاه به او تفویض شد. برومول در جریان وکالت در واندالیا، «عضو همان دادگاه بود که آقای لینکن نیز عضویت آن را داشت، او و قاضی برومول اصولاً دوستان صمیمی و از نظر سیاسی هم عقیده بودند». در سال ۱۸۶۰ برومول به عنوان عضوهیئت انتخاب کننده ریاست جمهوری برای لینکن برگزیده شد. در سال ۱۸۵۷ به چارلستون، ایلینوی نقل مکان نمود. (از ۴ مارس ۱۸۶۵ تا ۳ مارس ۱۸۶۹) برومول به عنوان یک جمهوری خواه در کنگره های سی ونهم و چهلم انتخاب شد. در اکتبر- نوامبر ۱۸۷۰، برومول به طرف کلرادو حرکت و در ۱۰ نوامبر وارد کلرادو شد، او از سال های ۱۸۷۳–۱۸۷۴ در آنجا به عنوان یکی از اعضای مجلس قانون گذاری «که بالاترین نهاد قانون گذاری آن منطقه است» برگزیده شد. در سال ۱۸۷۵، به عنوان عضو کنوانسیون قانون اساسی ایالتی انتخاب شد و در اولین مجلس قانون گذاری کلرادو در سال ۱۸۷۸ برای خدمت کردن در مجلس نمایندگان منصوب و در سال ۱۸۸۱ به عنوان کمیسر برای بازنگری در قوانین ایالت گماشته شد. فراماسونری. برومول در سال ۱۸۵۴ در شهر واندالیا، ایلینوی تبدیل به یک فراماسون شد. او عضو شعبه شم
اره ۱۶ منع نوشابه های الکلی بود که از سال ۱۸۵۶ تا ۱۸۵۷ به عنوان ارباب محترم در آنجا خدمت کرد. زمانیکه به چارلستون نقل مکان کرد، او به شعبه شماره ۳۵ چارلستون پیوست که ازسال ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۳ در آنجا به عنوان ارباب محترم و همچنین خطیب بزرگ برای شعبه بزرگ ایلینوی ایفای وظیفه نمود. او سپس به عنوان استاد اعظم برای شعبه بزرگ ایلینوی در سال ۱۸۶۴ یا ۱۸۶۵ (گزارش های متفاوت وجود دارد)، برگزیده شد. بعد از رفتن به کلرادو در سال ۱۸۷۰، او به طور رسمی در سال ۱۸۷۴ به شعبه شماره ۵ دنور پیوست و درهمان سال به عنوان خطیب بزرگ شعبه بزرگ کلرادو انجام وظیفه نمود. در جریان نشست سالانه شعبه بزرگ در سال ۱۸۸۹، او به اتفاق آرا به عنوان عضو افتخاری شعبه بزرگ کلرادو ۱۸۸۹ «به دلیل خدمات برجسته او به سازمان» و همچنین «نمونه جزئی از قدردانی و توجه آنها به ویژگی های فردی و فراماسونی عالی او» انتخاب شد. این اولین باری بود که شخصی به عنوان عضو افتخاری شعبه بزرگ کلرادو نامزد شد و او تا زمان مرگش در سال ۱۹۰۳ تنها عضو افتخاری باقی ماند. این مقام برای این نبود که برومول نیازی به افزودن شهرت به عنوان یک فراماسون دانا و خوب دارد، بلکه به این دلیل بود که د
ر تکریم او به خود ارج می گذاشتند. در ۱۱ ژانویه ۱۹۰۳، شعبه بزرگ کلرادو مراسم تشییع جنازه برومول را برگزار کردند که در آن استاد اعظم سابقه، لارنس گرین لیف، به عنوان استاد اعظم جدید نقش ایفا کرد. مراسم مذهبی در اقامتگاه او انجام شد که در آن هشت استاد اعظم سابقه در میان تابوت بران او بودند. معماران آزاد و پذیرفته شده. برومول بانی شاخه جدیدی از فراماسونری به نام "معماران آزاد و پذیرفته شده" بود «که هدف آن بازگرداندن و حفظ مناسک از دست رفته صنعت سابق بود». این مناسک بعنوان «برومول محاصره شده توسط برادران علاقه مند به سیستم هندسی او» تشریح شده است. این مناسک بر اساس یک سیستم هندسی بود که در سال ۱۸۵۹ توسط برومول تکامل یافت و شامل با ارزش ترین معلوماتی بود که صرفاً از طریق یک سری مدارک ارائه می شد. مناسک اصلی شامل دو رتبه بود که به اسم های «معماران برگزیده» و «عالی ترین معماران» معروف بودند و در ۲۶ مه ۱۸۷۵، رتبه «معماران سلطنتی» نیز افزوده شد. این رتبه ها که در فراماسونری معرفی شدند، نوآوری نبودند؛ بلکه «برای انتقال دانش علامات ماسونی برای دانش آموزان این صنعت طراحی شده بودند که در غیر این صورت قابل دستیابی نبودند». د
ر ۱ مارس ۱۸۶۲، یک شعبه بزرگ از معماران پذیرفته شده و آزاد تشکیل شد که به «شعبه بزرگ King Davids F. &amp;AA» معروف بود. این شعبه بزرگ در سال ۱۸۷۹ به دنور تغییر مکان داد و اولین جلسه آن در محل جدید در ۹ ژوئن همان سال برگزار شد. در بیست و یک سال وجود شعبه بزرگ به تعداد ۹ معماران استاد اعظم و پنج شعبه، به ترتیب: شماره .۱ کینگ دیوید در چارلستون ایلینوی؛ شماره ۲ پادشاه سلیمان در واشینگتن دی سی. شماره ۳ شاه هیرام در اسپرینگفیلد III. شماره ۴ هیلس بورو در هیلسبورو III. شماره ۵ پنتالفا در دنور، کول؛ با معافیت صادر شده به مثلث، لس آنجلس، کال در خلاصه مذاکرات آنها ذکر شده است. شعبه بزرگ تا سال ۱۸۸۳ دوام یافت و آخرین جلسه خود را در ۶ مارس برگزار کرد.
پاشلک های رنگین یک سرده از پاشلک های رنگین و دارای دو گونه موجود است که در سراسر آفریقا ، آسیا و استرالیا پراکنده شده اند.
جیجاق بوته ای کالیفرنیا ، یک گونه از جیجاق های بوته ای بومی غرب آمریکای شمالی است. از جنوب بریتیش کلمبیا در سراسر کالیفرنیا و غرب نوادا در نزدیکی رینو تا غرب سیرا نوادا یافت می شود. جیجاق بوته ای کالیفرنیا زمانی با جیجاق بوته ای Woodhouse ترکیب می شد و در مجموع به آن "جیجاق بوته ای غربی" گفتند. این گروه همچنین با جیجاق بوته ای جزیره و جیجاق بوته ای فلوریدا با عنوان جیجاق بوته ای بودند. پس از آن این آرایه به سادگی "جیجاق بوته ای" نامیده شد. جیجاق بوته ای کالیفرنیا غیرکوچنده است و می تواند در مناطق شهری پیدا شود، جایی که می تواند رام شود و به دان خوری پرندگان برسد. در حالی که بسیاری از جیجاق های بوته ای را به عنوان «جیجاق آبی» یاد می کنند، جیجاق آبی کاملاً گونه ای متفاوتی از پرندگان است.
جیمز نلسون بارکر (James Nelson Barker) (زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۷۸۴ – درگذشتهٔ ۹ مارس ۱۸۵۸)، سرباز، نمایشنامه نویس و سیاستمدار آمریکایی بود. او در طول جنگ ۱۸۱۲ تا درجهٔ سرگردی در ارتش ارتقا یافت. وی همچنین ده نمایشنامه نوشت و شهردار فیلادلفیا نیز بوده است. اوایل زندگی. بارکر در ۱۷ ژوئن سال ۱۷۸۴ در فیلادلفیا چشم به جهان گشود. او چهارمین پسر جان بارکر و مری نلسون بود. پدر و مادرش در ۱۳ ژوئیه ۱۷۶۹ با یکدیگر ازدواج کرده بودند. تحصیلات وی صرفاً محدود به اصول ابتدایی مانند مهارت های زبانی، محاسبات و استدلال بود با این حال او در مدارس محلی شرکت کرده و زمان بیشتری را به جای درس خواندن به مطالعهٔ کتاب اختصاص می داد. با این وجود، پدر بارکر اطمینان داشت که او آداب معاشرت نجیبانه و توانایی دفاع از خود با شمشیر یا اسلحه را خوب آموزش دیده است. بارکر نوشتن را در سال ۱۸۰۴ آغاز کرد. خانه به دوش اسپانیایی یک نمایشنامهٔ سه پرده ای بر اساس شخصیت سروانتس بود. با این حال فقط یک پرده از آن کامل شده و در نهایت سوخت. تحصیلات وی توسط سفرهایش نیز به چالش کشیده شد. او در سال ۱۸۰۶ به سفری اکتشافی به هند غربی پیوست که موجب ناراحتی و نگرانی پدر و م
ادرش شد. نخستین نمایشنامهٔ اجرا شدهٔ وی به نام اشک ها و لبخندها (۱۸۰۷) یک کمدی اجتماعی بود. این نمایشنامه در ۴ مارس ۱۸۰۷ در تئاتر خیابان چستنات در فیلادلفیا به روی صحنه رفت. نمایشنامهٔ بعدی او به نام «"تحریم اقتصادی یا چه خبر؟"» درامی در مورد قوانین تحریم ۲۲ دسامبر ۱۸۰۷ و ۱۹ فوریه ۱۸۰۸ بود که کشتی ها را از انجام تجارت خارجی منع می کرد. بارکر در تمام عمر، یک دموکرات بود و پدرش، جان، بین سال های ۱۸۰۸ تا ۱۸۰۹ شهردار شهر بود. بارکر در سپتامبر ۱۸۰۸ به یک سازمان سیاسی فیلادلفیا به نام «مردان جوان دموکرات» ملحق شد. حضور وی در این سازمان موجب شد به عنوان یک عضو هوشیار و مراقب شناخته شود و بر روند رأی گیری انتخابات نظارت کند که همین موضوع باعث به وجود آمدن کنترل دموکراتیک بر شوراها شد. همین کنترل منجر به انتخاب پدرش به عنوان شهردار برای دومین دوره بین سال های ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳ شد. در سال ۱۸۰۹ و زمانی که بارکر بیست و پنج سال داشت، پدرش او را برای کسب تجربهٔ بیشتر در امور سیاسی و آمادگی حضور در عرصهٔ سیاسی به واشینگتن فرستاد. حضور در واشینگتن به او شرایط تعلیم علوم سیاسی و ایجاد ارتباطات سیاسی را فراهم کرد. چنان که، از او بر
ای ملاقات با جیمز مدیسون دعوت به عمل آمد. بارکر با مری راجرز ازدواج کرد. دخترش، ریچل جکسون مری بارکر، از روی همسر اندرو جکسون، ریچل جکسون، نام گذاری شده است. اواخر زندگی. بارکر پس از آنکه دوره اش به عنوان شهردار به پایان رسید، به نوشتن ادامه داد. خرافات یا پدر متعصب (۱۸۲۴) یک اثر تراژیک بود که در سال ۱۸۲۴ در تئاتر خیابان چستنات در فیلادلفیا با بازی مری آن داف در نقش مری به روی صحنه رفت. بنا بر گفتهٔ آرتور هابسون کویین طرح اصلی داستان حول محور پناهندگی پیوریتن گف می چرخد که به سبب تنهایی خود، مردم روستا را برای پیروزی در مقابل سرخپوستان رهبری می کند. او به کمک این مضمون، عدم شکیبایی پیوریتن های نیوانگلند و شکنجه و آزارشان برای جادوگری را در هم آمیخت. نمایش نامهٔ او با نام چگونه یک عاشق را امتحان کنیم، در سال ۱۸۱۷ نوشته شد اما مانند دادگاه عشق تا سال ۱۸۳۶ تهیه کنندگی آن انجام نگرفت. این نمایش که در بیست و ششم مارس ۱۸۳۶ در تئاتر آرچ استریت فیلادلفیا برای نخستین بار به اجرا درآمد، اقتباسی دراماتیک از رمان پیکارسک فرانسوی، جنون اسپانیایی به قلم پیگول لبرون (زادهٔ ۱۷۵۳- درگذشتهٔ ۱۸۳۵) است. بارکر نوشت: «این اثر تنها
نمایشی بود که با آنچه مرا سیراب کرده بود، به قلم درآوردم.» گرچه بارکر احساس می کرد در جایگاه یک سیاستمدار بهتر از یک نمایش نامه نویس می تواند به جامعه خدمت کند. او نتوانست فعالیت در دو عرصهٔ سیاست و ادبیات را به صورت برابر پیش ببرد و همین باعث می شد در وهلهٔ اول خود را یک سیاستمدار تصور کند و در وهلهٔ بعدی، یک نویسنده. او در بین سال های ۱۸۱۸ تا ۱۸۵۸ تمرکز خود را از نوشتن نمایش نامه برداشت و بیشتر وقت خود را صرف نوشتن مقالات سیاسی، اشعار بزرگ داشت و تاریخ محلی نمود. او در بین سال های ۱۸۳۲ تا ۱۸۳۶ آثار غیرداستانی حائز اهمیت بسیاری خلق کرده است. این آثار شامل طرحی از نخستین ساکنین رود دلاور (۱۸۲۷) و مشارکت در ستون های مجلات بسیاری در طول جنگ بانک و دوران وحشت بودند. او در کنار نویسندگی، خدمات دیگری نیز ارائه کرده است. تحصیل داری در بندر فیلادلفیا و حسابرسی خزانه داری ایالات متحده از جملهٔ این خدمات هستند. او در دههٔ ۱۸۲۰ و نیز در دههٔ ۱۸۳۰ در کمپین های انتخاباتی ریاست جمهوری جکسون و ون بیورن حضور داشته است. بارکر در سال ۱۸۵۸ در اثر ابتلا به ذات الریه در واشینگتن دی سی چشم از جهان فروبست. نفوذ ادبی. نمایش نامه ه
ای بارکر از آن خبر می داد که او در جریان مشکلات با شیوهٔ برخورد دولت که مرکز جامعهٔ نوین آمریکا محسوب می شد، بوده است. او در جستجوی اثبات آن بود که مکتب آمریکایی می تواند برای شکل دادن به هویت ملی مورد استفاده قرار گیرد. وی خود را یک نمایشنامه نویس آمریکایی تجسم می نمود که تعهد دارد، موضوعات و مضامین ملی را بیابد. کارهای او تعارض نویسندگان آمریکا را در مسیر یافتن صدای ملی درونی شان بازتاب می داد. بارکر باور داشت که آمریکایی ها باید سلیقهٔ هنری مستقلی از اروپاییان داشته باشند و احساس حقارت در وجود آمریکایی ها را محکوم می نمود. او موضعی را در هنر مناسب انتخاب کرد که بتواند، هنر آمریکایی را هم دموکراتیک و هم سودمند کند. دو مورد از مشهورترین نمایش نامه های بارکر، شاهزاده خانم سرخپوست و مارمیون بودند. خرافات یکی از بهترین نمایش نامه های بارکر به شمار می رود. شاهزاده خانم سرخپوست. شاهزاده خانم سرخپوست یا به فرانسوی، وحشی زیبارو (۱۸۰۸)، اثری ملودرام در مورد شخصیتی به نام پوکوهانتس است. گرچه این اثر در اصل در قالب نمایش نامه نوشته شده بود، اما بارکر تصمیم گرفت از آن یک ملودرام برای اجرا به شکل اپرا بسازد و به همین من
ظور برای ساخت موسیقی آن، از جان بری اهل انگلستان کمک گرفت. این اثر نخستین نمایش نامه ای است که شخصیت های بومی آمریکایی در سراسر داستان، به آن جان داده اند. همچنین اولین نمایش نامهٔ آمریکایی است که ابتدا در آمریکا به نمایش گذاشته شده و بعد تهیه کنندگی آن در لندن انجام شده است. مارمیون. مارمیون یا نبرد در کارزار فلودن (۱۸۱۲)، در روز سیزدهم آوریل ۱۸۱۲، نخستین بار در تئاتر پارک در نیویورک به اجرا درآمد. بارکر شعر مارمیون، اثر سر والتر اسکات را به صورت نمایشنامه به نثر درآورده است. علت اجرای اولیهٔ آن در نیویورک آن بود که محصول دیگری با نام مشابه در تئاتر المپیک فیلادلفیا در حال اجرا بود. میراث. بارکر با کارهای ادبی خود از تئاترهای ملی طرفداری می نمود و هدف اصلی او آن بود که تمایل نویسندگان آمریکایی به خلق آثاری با مضامین مربوط به تاریخ کهن کشور، بیشتر شود. نمایش نامه های بارکر در آمریکا تنظیم می شدند و این موضوع در آن دوران عجیب بود. او جزء نخستین نسل نمایش نامه نویسان آمریکایی بوده است. او می دانست که با خلق روحیهٔ مستقل آمریکایی، می توان برای آمریکا یک هویت ملی ایجاد کرد. به نقل از مطبوعات دموکراتیک فیلادلفیا،
بارکر معتقد بود که تئاتر هدف والاتری دارد. «زنده نگه داشتن روح آزادی و ایجاد همدلی در میان قطب های متضاد موجود در جامعه با عشق مشترک به آزادی و جان فشانی در راه وطن».
جیجاق بوته ای جزیره ای یا جیجاق بوته ای سانتا کروز ، که همچنین به عنوان جیجاق جزیره یا جیجاق سانتا کروز شناخته می شود، پرنده ای از سردهٔ "جیجاق های بوته ای" است که بومی جزیره سانتا کروز در سواحل کالیفرنیای جنوبی است. از بین بیش از ۵۰۰ گونه پرنده زادآور در قارهٔ ایالات متحده و کانادا، این تنها گونه بومی جزیره ای است.
ناکیش لی یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده است.
مرد در مقابل زنبور () مجموعه ای تلویزیونی کمدی بریتانیایی ساخته شده و نوشته شده توسط روآن اتکینسون و ویلیام دیویس است. این مجموعه شامل نه قسمت است که هر کدام توسط دیوید کر کارگردانی شده است. اتکینسون در نقش مردی بدبخت بازی می کند که خود را در نبرد با یک زنبور عسل در حالی که از عمارت مدرن یک زوج ثروتمند مراقبت می کند، می بیند. جینگ لوسی، کلاودی بلکلی، تام بسدن، جولیان رایند-تات، گرگ مک هیو و ایندیا فاولر نیز در این مجموعه ایفای نقش می کنند. "مرد در مقابل زنبور" در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ در نتفلیکس به نمایش درآمد و عموماً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. یک مجموعه دنباله، با عنوان "مرد در مقابل نوزاد"، در حال تولید است. فرضیه. یک خانه بان به نام ترور، در حالی که در عمارتی مجلل اقامت دارد، خود را درگیر نبردی مداوم با یک زنبور عسل می یابد. بازیگران. علاوه بر این، گدیمیناس آدومایتیس در نقش مارِک، کریستین آلیفو در نقش کارل و دنیل فرن در نقش لوئیس، سه سارق، ظاهر می شوند. چیزی آکودولو در نقش قاضی و آیشا کالا در نقش کارآگاه ظاهر می شوند. تولید. توسعه. "مرد در مقابل زنبور" توسط اتکینسون و ویلیام دیویس ساخته شده است. نویسن
دگی این مجموعه بر عهده دیویس و کارگردانی آن توسط دیوید کِر بوده است. دیویس سال ها بود که «بی نتیجه، نبردهای زنبوری را به اتکینسون پیشنهاد می داد.» اتکینسون این فرآیند را اینگونه توصیف کرد که داستانی «تقریباً به اندازه یک فیلم» خلق کرده اند و سپس آن را به ۱۰ قسمت ویرایش کرده اند. فرآیند ویرایش شامل ایجاد صحنه های پرتعلیق برای پایان هر قسمت بود که در یک فیلم نیازی به آن ها نبود. اتکینسون گفت که این مجموعه از بخشی از "مستر بین" در سال ۱۹۹۲ الهام گرفته شده است. اتکینسون شخصیت خود را در این مجموعه «متفاوت» از مستر بین توصیف کرد؛ «بسیار مهربان تر و شیرین تر و عادی تر» با «نقطه ضعفی» از «وسواس»، در مقایسه با مستر بین که «خودمحور، خودشیفته و آنارشیست» بود. اولین جلسه فیلم نامه دقیقاً سه سال قبل از انتشار و فیلم برداری یک سال قبل از انتشار انجام شد. کر در حین تبلیغ مجموعه، امکان ساخت فصل دوم را باز گذاشت. فیلم برداری. فیلم برداری این مجموعه طی ۱۲ هفته انجام شد، صحنه های داخلی در استودیوهای بووینگدون، هرتفوردشر و صحنه های خارجی در سراسر هرتفوردشر و باکینگهام شر. به دلیل نگرانی صاحبان خانه ها در مورد کووید ۱۹، امکان فیل
م برداری در یک خانه واقعی وجود نداشت. از محصولات برندهای معروف برای به تصویر کشیدن «سبک زندگی لوکس زوج» استفاده شد، اگرچه صاحبان برندها هزینه ای بابت آن پرداخت نکردند. برای این نمایش، «قدیمی ترین جگوار ئی-تایپ باقی مانده» از صاحبش قرض گرفته شد، اما یک ماکت برای تخریب توسط شخصیت اتکینسون ساخته شد. زنبور نیز بسته به اینکه ثابت بود یا در حال حرکت، یا یک مدل فیزیکی بود یا توسط فریم استور به صورت رایانه ای تولید شده بود. موسیقی. موسیقی متن این مجموعه توسط لورن بالفه ساخته شده است. آلبوم موسیقی متن شامل ۲۰ قطعه نیز همراه با انتشار مجموعه در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ منتشر شد انتشار. این مجموعه در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۰ معرفی شد. بازیگران و تاریخ انتشار آن در ۱۴ آوریل ۲۰۲۲ اعلام شدند. تریلر مجموعه در ۲۶ مه ۲۰۲۲ منتشر شد. ۹ قسمت در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. تبلیغات برای این مجموعه شامل یک بیلبورد در منچستر و یک داستان مصور در "بیانو" اثر نایجل پارکینسون بود. همچنین، سه مجسمه از اتکینسون ساخته و در کلیسای جامع سنت پل رونمایی شد تا هم به تبلیغ مجموعه کمک کند و هم آگاهی بخشی درباره مشکلاتی که «گونه های بومی زنبورها و گرده افشان های
بریتانیایی» با آن روبرو هستند را افزایش دهد. بازخورد. میزان بینندگان. این مجموعه در آخر هفته افتتاحیه خود، ۱۸٫۲ میلیون ساعت دیده شد و در هفته منتهی به ۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، در رتبه دهم جهانی نتفلیکس قرار گرفت. تا ۳ ژوئیه ۲۰۲۲، این مجموعه به ۲۵٫۴ میلیون ساعت تماشا رسیده و در هفته قبل از آن، به رتبه هفتم جهانی نتفلیکس صعود کرده بود. بازخورد انتقادی. در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، ۷۴٪ از ۲۳ نقد منتقدین مثبت بوده و میانگین امتیاز ۵٫۹ از ۱۰ را کسب کرده است. متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس شش نقد، امتیازی ۶۹ از ۱۰۰ به این مجموعه اختصاص داده که نشان دهنده نقدهای «عموماً مطلوب» است. عملکرد اتکینسون مورد تحسین منتقدین قرار گرفته است. استوارت جفریز از "گاردین" معتقد بود اتکینسون «عمداً در هر ۹ قسمت بامزه بود». جیمز هیبس از "ریدیو تایمز" اظهار داشت که او «از شیطنت های کمدی فیزیکی و خجالت آور همیشگی خود دور نمی شود» و «این کار را بهتر از هر کس دیگری انجام می دهد». آنیتا سینگ از "تلگراف" گفت که او «هیچ یک از مهارت هایش را از دست نداده است». جوئل کلر از "دیسایدر" عنوان کرد که «این مجموعه تمام مهارت هایی ر
ا که حرفه او را تا این حد موفق کرده، به نمایش می گذارد» و «لحظاتی که اتکینسون بسیار فیزیکی عمل می کند» از نکات برجسته است. بن داول از "تایمز" عملکرد اتکینسون را «به طور اطمینان بخش آشنا» و «به طور مسلط ماهرانه همانطور که انتظار می رود» توصیف کرد، اما تماشای خرابکاری هایش کمتر از مستر بین لذت بخش است. استیو بنت از چورتل گفت: «اتکینسون همچنان استاد این ژانر باقی مانده است». با این حال، ایموژن وست-نایتس از "نیو استیتسمن" استدلال کرد که اتکینسون در "مرد در مقابل زنبور" به «لذت های غافلگیرکننده بین» نمی رسد. هیبس این مجموعه را به دلیل طولانی بودن بیش از حد و کند شدن ریتم در اواسط آن مورد انتقاد قرار داد، و وست-نایتس نیز به همین ترتیب فرمت انتشار را نقد کرد. ویکی جسوپ از "ایونینگ استاندارد" معتقد بود که طرح داستان در پایان قسمت اول تکراری می شود و قسمت های دیگر بیش از حد طولانی هستند. جفریز و وست-نایتس، عدم شخصیت پردازی برای زنبور را مورد انتقاد قرار دادند. جفریز، شان اوگرادی از "ایندیپندنت" و کامیلا لانگ از "تایمز" از گمارش محصول انتقاد کردند. آینده. یک مجموعه دنباله به نام "مرد در مقابل نوزاد" اعلام شد که در دسام
بر ۲۰۲۴ در دست تولید است.
پیتر تیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال استافورد رانجرز، باشگاه فوتبال لیمینگتون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال بوستون یونایتد، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال سولیهال مورس، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال یورک سیتی، و باشگاه فوتبال فلیتوود اشاره کرد.
گاوین ماهون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، و باشگاه فوتبال استیونج اشاره کرد.
لوید کری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال کیدرمینستر هاریرس، باشگاه فوتبال هروگیت تاون، و باشگاه فوتبال آلفرتون تاون اشاره کرد.
سام راسل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال گیتزهد، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال ورکسام، و باشگاه فوتبال روچدیل اشاره کرد.
آدام مک گورک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برتون آلبیون، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال پورتسموث، و باشگاه فوتبال استون ویلا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایرلند شمالی بازی کرده است.
تام نیکولز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال بث سیتی، و باشگاه فوتبال اکستر سیتی اشاره کرد.
پدی مک لوگلین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال گیتزهد، باشگاه فوتبال هروگیت تاون، باشگاه فوتبال یورک سیتی، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایرلند شمالی بازی کرده است. او بازیکن بسیارذبا تجربه و خوبی است.
دین پارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال آلدرشات تاون، و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، و زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده است.
ناتانیل مندز-لینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، و باشگاه فوتبال روچدیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان و زیر ۱۷ سال انگلستان بازی کرده است.
ایان نولان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال ساوتپورت، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال مارین، و باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده است.
متی پیرسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، تیم سی فوتبال ملی انگلیس، باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون، باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، و باشگاه فوتبال روچدیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان و تیم سی فوتبال ملی انگلیس بازی کرده است.
دری رایت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد اشاره کرد.
نوک گاوآهن غبغبک دار ، پرنده کوچکی از گینه نو است. این تنها عضو از سردهٔ تک نماد Eulacestoma و خانوادهٔ Eulacestomidae است. آن را با نام سنگ چشم چرخ ریسک غبغبک دار یا چرخ ریسک نوک گاوآهن نیز می شناسند.
جف هاگز (؛ زادهٔ &lt;ref name="hugman2009/10"&gt;&lt;/ref&gt;) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی و باشگاه فوتبال فلیتوود اشاره کرد. او همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایرلند شمالی و ایرلند شمالی بازی کرده است.
سابوولفر گروه موسیقی نروژی است. آن ها نماینده نروژ در یوروویژن ۲۰۲۲ بودند.
جیسون پرایس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گایزلی، باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال اوست تاون، باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ولز بازی کرده است.
گری وارن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل و باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی اشاره کرد.