Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بوم سازگان شمالی ، یک بوم سازگان با آب و هوای زیرشمالگانی است که در نیم کره شمالی، تقریباً بین ۵۰ تا ۷۰ درجه عرض شمالی واقع شده است. این بوم سازگان معمولاً به نام تایگا شناخته می شوند و در بخش هایی از آمریکای شمالی، اروپا و آسیا قرار دارند. بوم سازگان هایی که بلافاصله در جنوب نواحی شمالی قرار دارند، اغلب همی بوریال نامیده می شوند.
شاهزاده ادوارد ساکس وایمار (; – ) فرمانده نظامی اهل آلمان بود. وی فیلد مارشال ارتش بریتانیا با اصالت آلمانی بود. پس از مدتی خدمت در گارد گرنادیر، در سال ۱۸۷۰ به مقام سرلشکر فرمانده تیپ گارد و افسر کل فرمانده ناحیه داخلی، در اکتبر ۱۸۷۸ به مقام افسر کل فرمانده ناحیه جنوبی و در اکتبر ۱۸۸۵ به مقام فرمانده کل ایرلند رسید. او در سال ۱۸۹۷ با وجود اینکه در دوران حرفه ای خود هیچ دستاورد نظامی بزرگی نداشت، به درجه فیلد مارشالی ارتقا یافت.
ویلیام رابرت رابرتسون، بارونت اول (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان، لژیون دونور (افسر بزرگ)، بارونت، نشان سلطنتی ویکتوریایی، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، و نشان حمام شده است. یک افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ در طول جنگ جهانی اول به عنوان رئیس ستاد کل امپراتوری (رئیس حرفه ای ارتش بریتانیا) خدمت کرد. به عنوان رئیس ستاد کل، او به استراتژی جبهه غربی با تمرکز بر آلمان متعهد بود. او روابطش با دیوید لوید جورج، وزیر جنگ و سپس نخست وزیر، به طور فزاینده ای ضعیف شده بود. در سال ۱۹۱۷، رابرتسون از ادامه نبرد پاسچندال حمایت کرد، در حالی که این دیدگاه لوید جورج مبنی بر اینکه تلاش های جنگی بریتانیا باید تا زمان ورود نیروهای کافی آمریکایی به جبهه غربی، بر سایر جبهه ها متمرکز باشد، در تضاد بود. رابرتسون تنها سربازی در تاریخ ارتش بریتانیا است که از یک رتبه سرباز وظیفه به بالاترین رتبه فیلد مارشالی ارتقا یافته است.
هنری سیمور راولینسون، اولین بارون راولینسون (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی افسر ارشد ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول بود که فرماندهی ارتش چهارم نیروی اعزامی بریتانیا را در نبردهای سم (۱۹۱۶) و آمیان (۱۹۱۸) و همچنین شکستن خط هیندنبورگ (۱۹۱۸) بر عهده داشت. او از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۵ فرماندهی ارتش هند را بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان لئوپولد، لژیون دونور (افسر بزرگ)، نشان سلطنتی ویکتوریایی، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، و نشان حمام شده است.
جورج همیلتون، یکمین ارل اورکنی (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او از سال ۱۶۶۶ تا ۱۶۹۶، افسر ارتش بریتانیا و اولین افسر ارتش بریتانیا بود که به درجه فیلد مارشالی ارتقا یافت. پس از فرماندهی یک هنگ ارتش اسکاتلند به نفع ویلیام اورنج در طول جنگ ویلیامیت در ایرلند، او فرماندهی یک هنگ اسکاتلندی دیگر را در کشورهای سفلی در طول جنگ نه ساله بر عهده داشت. همیلتون رهبری حمله نهایی در نبرد بلنهایم را بر عهده داشت که با هشت گردان پیاده نظام به حیاط کلیسای روستا حمله کرد و سپس در طول جنگ جانشینی اسپانیا تسلیم مدافعان فرانسوی آن شد. او همچنین رهبری پانزده گردان پیاده نظام را در یک حمله بسیار خونین به سنگرهای فرانسوی در نبرد مالپلاکه بر عهده داشت. در اواخر عمر، همیلتون لرد خوابگاه جورج اول شد و به عنوان فرماندار قلعه ادینبورگ منصوب شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان گل خار شده است.
هیو پرسی، دومین دوک نورثامبرلند (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و نشان بند جوراب شده است. او افسر ارتش بریتانیا و بعدها از اشراف بریتانیا بود. وی در نبردهای لکسینگتون و کنکورد و نبرد لانگ آیلند در طول جنگ استقلال آمریکا شرکت کرد، اما در سال ۱۷۷۷ به دلیل اختلاف نظر با مافوق خود، ژنرال ویلیام هاو، از فرماندهی استعفا داد. وی که با نام هیو اسمیتسون زاده شد، در سال ۱۷۵۰ به همراه پدرش، نام خانوادگی پرسی را طبق قانون پارلمان به خود گرفت و از سال ۱۷۵۰ تا ۱۷۶۶ به عنوان لرد وارک ورث شناخته می شد. از سال ۱۷۶۶، زمانی که پدرش به عنوان دوک نورث آمبرلند منصوب شد، به عنوان ارل پرسی شناخته می شد. او در سال ۱۷۸۶ به مقام دوک نشینی رسید.
چارلز ویلوبی موک نوری (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی جنگید و پس از آن به عنوان فرماندار استرالیای جنوبی و هشتمین فرماندار کل نیوزیلند خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جان کمبل، چهارمین ارل لودون (; – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۷۵۶ تا ۱۷۵۷ به عنوان فرمانده کل آمریکای شمالی خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
ریچارد تمپل (; – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. فیلد مارشال ارتش بریتانیا و سیاستمدار ویگ بود. پس از خدمت به عنوان افسر جزء تحت فرمان ویلیام سوم در طول جنگ ویلیامیت در ایرلند و در طول جنگ نه ساله، او در طول جنگ جانشینی اسپانیا تحت فرمان جان چرچیل، اولین دوک مارلبورو، جنگید. در طول جنگ اتحاد چهارگانه، معبد نیرویی متشکل از ۴۰۰۰ سرباز را در حمله ای به خط ساحلی اسپانیا رهبری کرد که ویگو و پونتودرا را به مدت ده روز تصرف کرد. در پارلمان او عموماً از ویگ ها حمایت می کرد اما در سال ۱۷۳۳ با سر رابرت والپول اختلاف پیدا کرد. او به خاطر مالکیت و اصلاحاتش در املاک استو هاوس و همچنین به خاطر خدمت به عنوان مربی سیاسی ویلیام پیت جوان شناخته می شد.
چارلز لنوکس، چهارمین دوک ریچموند (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. ریچموند در سن ۲۳ سالگی در سال ۱۷۸۷ به مقام کاپیتانی ارتش بریتانیا رسید. در ۲۷ مه ۱۷۸۹، در حالی که سرهنگ هنگ دوک یورک بود، درگیر دوئلی با فردریک، دوک یورک، شد. فردریک این عقیده را ابراز کرده بود که «سرهنگ لنوکس در دابینیگنی سخنانی را شنیده است که هیچ جنتلمنی نباید تسلیم آنها شود»، که در واقع اتهامی مبنی بر عدم پاسخگویی به توهین به شیوه ای که یک جنتلمن باید به آن پاسخ دهد، بود. در ویمبلدون کامن، لرد رادون، و ارل وینچیلسی در ریچموند حضور داشتند. ریچموند شلیک کرد، اما توپ او «به فر سر اعلیحضرت برخورد کرد»؛ دوک شلیک نکرد. ریچموند اندکی پس از آن، گروهان خود را با سرهنگ دومی در هنگ سی و پنجم پیاده نظام معاوضه کرد. در ۱ ژوئیه همان سال، او در دوئل دیگری با جناب تئوفیلوس سویفت، به دلیل انتشار جزوه ای که شخصیت ریچموند را به نام سویفت نقد می کرد، درگیر شد. آنها در مزرعه ای نزدیک جاده آکسبریج با هم ملاقات کردند، جایی که سویفت از ناحیه بدن زخمی شد، اما بهبود یافت. بعدها در همان سال، او با لیدی شارلوت گوردون ازدواج کرد.
در سال های ۱۷۹۴ و ۱۷۹۵ او در نبردهای دریایی علیه فرانسوی ها در هند غربی و جبل الطارق شرکت کرد، اما هنگامی که با مافوق هایش درگیر شد، به خانه فرستاده شد. او همچنین از سال ۱۷۹۰ تا زمان رسیدن به مقام دوک نشینی، نماینده مجلس ساسکس بود و جانشین پدرش شد.
چارلز لنوکس، سومین دوک ریچموند (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود. او که تا سال ۱۷۵۰ ارل مارس نامیده می شد، از خانه گودوود در ساسکس و خانه ریچموند در لندن بود. او با ویگ های راکینگهام همکاری داشت و برای مدت کوتاهی به سمت وزیر جنوب رسید. او به خاطر حمایتش از مستعمره نشینان در طول جنگ انقلاب آمریکا، حمایتش از سیاست امتیاز در ایرلند و دیدگاه های پیشرفته اش در مورد مسئله اصلاحات پارلمانی قابل توجه بود. بسیاری معتقدند که او منبع دومین نسخه پوستی اعلامیه استقلال ایالات متحده، معروف به «اعلامیه ساسکس»، است. او ابتدا در وزارت راکینگهام و سپس در وزارت ویلیام پیت جوان، به عنوان سرلشکر اصلاح طلب مهمات فعالیت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و نشان بند جوراب شده است.
چارلز لنوکس، دومین دوک ریچموند (; – ) بازیکن کریکت، نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او از خاندان گودوود در نزدیکی چیچستر در ساسکس، یک نجیب زاده و سیاستمدار بریتانیایی بود. او پسر چارلز لنوکس، اولین دوک ریچموند، اولین دوک لنوکس، کوچکترین پسر از هفت پسر نامشروع شاه چارلز دوم بود. او مهمترین حامی اولیه بازی کریکت بود و برای تکامل آن از کریکت روستایی به کریکت درجه یک تلاش زیادی کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و نشان بند جوراب شده است.
نیکلاس پاتریک کارتر (؛ زادهٔ ) یک افسر ارشد بازنشسته ارتش بریتانیا است که از ژوئن ۲۰۱۸ تا نوامبر ۲۰۲۱ به عنوان رئیس ستاد دفاع خدمت کرد. کارتر در سال ۱۹۷۸ به ارتش بریتانیا پیوست. او در اواخر دهه ۱۹۹۰ به عنوان افسر فرمانده گردان دوم، یگان ژاکت های سبز سلطنتی خدمت کرد و با واحد خود در سال ۱۹۹۸ به بوسنی و در سال ۱۹۹۹ به کوزوو اعزام شد. پس از خدمت در افغانستان، او در سال ۲۰۰۴ فرماندهی تیپ ۲۰ زرهی را بر عهده گرفت و فرماندهی نیروهای بریتانیایی در بصره را بر عهده گرفت. متعاقباً او به عنوان افسر کل فرمانده لشکر ششم منصوب شد که به همراه کارتر به عنوان فرمانده فرماندهی منطقه ای جنوب به افغانستان اعزام شده بود، پیش از آنکه او به عنوان مدیر کل جنگ زمینی منصوب شود. پس از آن، او معاون فرمانده نیروهای زمینی شد و معمار اصلی مفهوم ارتش ۲۰۲۰ بود. کارتر پس از یک دوره ماموریت به عنوان معاون فرمانده، نیروی بین المللی کمک به امنیت، در نوامبر ۲۰۱۳ سمت فرمانده نیروهای زمینی را بر عهده گرفت. در سپتامبر ۲۰۱۴، او به عنوان رئیس ستاد کل ارتش بریتانیا، جانشین ژنرال سر پیتر وال شد. در ژوئن ۲۰۱۸، او جانشین مارشال سر استوارت پیچ، رئیس نیروی ه
وایی، به عنوان رئیس ستاد دفاع شد و خود او نیز در نوامبر ۲۰۲۱ توسط ادمیرال تونی راداکین جایگزین شد.
آرچیبالد کمبل، بارونت اول (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. یک افسر ارتش بریتانیا بود. از سال ۱۸۲۴ تا ۱۸۲۶، ژنرال کمپبل فرماندهی نیروهای بریتانیایی را در جنگ اول انگلیس و برمه، طولانی ترین و پرهزینه ترین جنگ در تاریخ هند بریتانیا، بر عهده داشت که در آن کنترل آسام، مانیپور، کاچار، جاینتیا، آراکان و تناسریم به بریتانیا واگذار شد. او به عنوان "قهرمان آوا" شناخته شد. از سال ۱۸۳۱ تا ۱۸۳۷، او مدیر مستعمره نیوبرانزویک، کانادا بود. شهر کانادایی کمپبلتون در استان نیوبرانزویک به افتخار او نامگذاری شده است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و شوالیه (عنوان) شده است.
جیمز مایکل کالورت (; – ) نویسنده و فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون ستاره نقره ای شده است.
ادوارد استانیسلاوس بولفین (؛ ۶ نوامبر ۱۸۶۲ – ۲۰ اوت ۱۹۳۹) نظامی اهل بریتانیا بود. او ژنرال ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی اول بود، جایی که او به عنوان یک فرمانده عالی در سطوح تیپ، لشکر و سپاه شهرت یافت. او بیشتر به خاطر اقداماتش در طول نبرد اول ایپر، زمانی که نیروهای خودجوش را برای کند کردن حمله آلمان سازماندهی کرد، شناخته می شود. در سال های ۱۹۱۷-۱۹۱۸ او فرماندهی سپاه ۲۱ را در لشکرکشی سینا و فلسطین بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
آلورد کلارک (؛ ۲۴ نوامبر ۱۷۴۴ – ۱۶ سپتامبر ۱۸۳۲) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. او در ماه مه ۱۷۸۰ مسئولیت تمام نیروهای بریتانیایی در جورجیا را بر عهده گرفت و سپس برای نظارت بر تخلیه اسرای جنگی بریتانیایی در مراحل پایانی جنگ انقلاب آمریکا به فیلادلفیا اعزام شد. او فرماندار جامائیکا و سپس معاون فرماندار کانادای سفلی شد که در این سمت مسئولیت اجرای قانون اساسی ۱۷۹۱ را بر عهده داشت. سپس به هند اعزام شد و در آنجا فرمانده کل ارتش مدرس، سپس برای مدت کوتاهی فرماندار کل هند و سرانجام فرمانده کل هند در طول جنگ چهارم انگلیس و میسور شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
آرتور کاتن (؛ ۱۵ مه ۱۸۰۳ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی افسر ارتش بریتانیا و مهندس آبیاری بود. کاتن زندگی خود را وقف ساخت کانال های آبیاری و کشتیرانی در سراسر هند بریتانیا کرد. او با ساخت سد دولسوارام (راجهاماندری)، سد پراکاسام و کانال کورنول کاداپاه (کانال کی. سی) به بسیاری از مردم کمک کرد. رؤیای او تنها تا حدی محقق شد، اما هنوز هم در آندرا پرادش و بخش هایی از تامیل نادو به خاطر تلاش هایش مورد احترام است. موزه سر آرتور کاتن به افتخار او در راجامهندراوارام، آندرا پرادش ساخته شده است. این موزه تقریباً صد تصویر و ۱۵ ابزار ماشینی را که کاتن هنگام ساخت سد در آندرا پرادش از سال ۱۸۴۷ تا ۱۸۵۲ استفاده کرده بود، در خود جای داده است. او پدر مبلغ مذهبی الیزابت هوپ بود.
پیتر د لا بیلییر (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر سابق ارتش بریتانیا است که در زمان گروگان گیری سفارت ایران در لندن، مدیر سرویس هوایی ویژه و فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در عملیات گرانبی (جنگ خلیج فارس) بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
هربرت بنجامین ادواردز (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
آلبرت ادوارد ویلفرد گلیچن (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۸۷۴ تا ۱۸۷۹ به عنوان خدمتگزار افتخاری ملکه خدمت کرد. پس از فارغ التحصیلی از کالج نظامی سلطنتی سندهرست، در اکتبر ۱۸۸۱ به عنوان ستوان به گارد گرنادیر منصوب شد و به تدریج در طول سال ها درجات خود را ارتقا داد و در نهایت به یک سرلشکر تبدیل شد. او در لشکر کوتاه مدت شتربانان گارد در نبرد سودان در سال های ۱۸۸۴–۱۸۸۵ خدمت کرد و پس از تحصیل در کالج ستاد، کامبرلی از سال ۱۸۹۰–۱۸۹۱، در ارتش مصر در نبرد دونگالا در سال ۱۸۹۶ خدمت کرد. گلایچن پس از خدمت در وزارت جنگ به عنوان کاپیتان ستاد، در ماه مه ۱۸۹۸ به عنوان معاون دستیار آجودان ژنرال در آنجا منصوب شد. در سال های ۱۸۹۹–۱۹۰۰ در جنگ دوم بوئر در آفریقای جنوبی خدمت کرد و در گزارش ها به خاطر اقداماتش در طول نبرد رودخانه مودر در ۲۸ نوامبر ۱۸۹۹ از او یاد شد. در ژانویه ۱۹۰۰، او به عنوان معاون دستیار-آجودان-ژنرال در نیروهای مستقر در آفریقای جنوبی منصوب شد. او از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۳ با درجه سرهنگ دومی، نماینده سودان در قاهره بود. پس از خدمت با حقوق نصفه، به عنوان وابسته نظامی در برلین منصوب شد و از اکتبر ۱۹۰۳
تا ۱۹۰۶ این سمت را بر عهده داشت. او و قیصر ویلهلم دوم با هم اختلاف پیدا کردند و گلیچن از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ به عنوان وابسته نظامی در واشینگتن دی سی اعزام شد. او در واشینگتن با برادران رایت ملاقات کرد و گزارشی در مورد هواپیمای آنها نوشت، اما همچنین نتوانست با رئیس جمهور ایالات متحده، تدی روزولت، رابطه ای برقرار کند. او از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۱ معاون مدیر عملیات نظامی بود. در اوت ۱۹۱۱، او به درجه موقت سرتیپ ارتقا یافت و به عنوان فرمانده تیپ پانزدهم پیاده نظام، جانشین الکساندر ویلسون شد. او در جنگ جهانی اول که از تابستان ۱۹۱۴ آغاز شد، خدمت کرد و تا سال ۱۹۱۵ فرماندهی تیپ پانزدهم خود را بر عهده داشت و سپس، پس از ارتقا به سرلشکر، از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۶ فرماندهی لشکر ۳۷ را بر عهده داشت. او از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ مدیر دفتر اطلاعات در وزارت اطلاعات بود. او از سال ۱۹۱۹ به عنوان رئیس کمیته دائمی نام های جغرافیایی خدمت کرد. او در اکتبر ۱۹۱۹ از ارتش بازنشسته شد. در دربار، کنت در ژوئیه ۱۹۰۱ به عنوان سواره نظام اضافی پادشاه ادوارد هفتم منصوب شد.
رونالد فوربس آدام (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. او در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل مدت طولانی خدمتش به عنوان آجودان کل، مسئول سازماندهی و پرسنل ارتش، از ژوئن ۱۹۴۱ تا پایان جنگ، و به عنوان یکی از معتمدین نزدیک فیلد مارشال سر آلن بروک، رئیس ستاد کل امپراتوری، رئیس حرفه ای ارتش بریتانیا، تأثیر مهمی بر رفتار ارتش بریتانیا داشت. آدام، فارغ التحصیل کالج ایتون و آکادمی نظامی سلطنتی وولیچ، در ۲۷ ژوئیه ۱۹۰۵ به توپخانه سلطنتی منصوب شد. پس از اعزام به هند با توپخانه سواره نظام سلطنتی، در طول جنگ جهانی اول در جبهه غرب و جبهه ایتالیا خدمت کرد. پس از جنگ، او در کالج ستاد، کمبرلی، تحصیل کرد و به طور متوالی در سمت های ارشد ستاد در وزارت جنگ خدمت کرد. او بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ مربی کالج ستاد بود و در سال ۱۹۳۷ برای مدت کوتاهی فرمانده آن بود. وقتی لرد گورت به عنوان فرمانده کل ستاد منصوب شد، آدام به عنوان معاون رئیس ستاد کل امپراتوری منصوب شد. در اکتبر ۱۹۳۹، او به عنوان فرمانده سپاه سوم منصوب شد. هنگامی که در اواخر ماه مه ۱۹۴۰، به نیروهای اعزامی بریتانیا دستور تخلیه فرانسه داده شد، آدام وظیفه
سازماندهی محیط دانکرک را بر عهده گرفت. پس از بازگشت از فرانسه در ۳۱ مه ۱۹۴۰، آدام به عنوان افسر کل فرمانده کل فرماندهی شمالی منصوب شد که مسئول دفاع از خط ساحلی از واش تا مرز اسکاتلند بود. در ژوئن ۱۹۴۱ او به عنوان آجودان کل منصوب شد. این نقش در طول سال های جنگ از اهمیت ویژه ای برخوردار بود، زیرا ارتش نیاز داشت تا شیوه های خود را برای برآوردن نیازهای ارتش وظیفه به رهبری افسران غیرحرفه ای تطبیق دهد. او یک دپارتمان انتخاب پرسنل تأسیس کرد که آزمون های استعداد را برای تعیین ثبات روانی، خلق و خوی رزمی، استعدادهای فنی و پتانسیل رهبری سربازان استخدام شده طراحی می کرد. تحت هدایت آدام، انتخاب افسران دیگر بر اساس مصاحبه ساده توسط افسران فرمانده نبود، بلکه از طریق یک هیئت انتخاب دفتر جنگ ("وزبی") انجام می شد که اعضای آن، با مشاوره روانپزشکان و روانشناسان، بر آزمون های مختلف، به ویژه آزمون هایی که با هدف نشان دادن پتانسیل ابتکار عمل یک مرد انجام می شد، نظارت داشتند. آدام این دیدگاه سنتی را که یک طبقه تولیدکننده افسر وجود دارد، قبول نداشت، اما معتقد بود که مردان و زنان توانمند را می توان در تمام بخش های جامعه یافت. هر دوی ا
ین نوآوری ها با مقاومت روبرو شدند. پیشنهاد آدام برای ایجاد یک سپاه پیاده نظام نیز همین طور بود. این امر سنت گرایان در دفتر جنگ را نگران کرد و آنها آن را مسدود کردند. با این حال، آدام سپس موفق شد اصلاحات دیگری را که ایجاد سپاه خدمات عمومی بود، پیش ببرد. همه سربازان تازه استخدام شده - حدود ۷۱۰۰۰۰ نفر بین ژوئیه ۱۹۴۲ و مه ۱۹۴۵ - در ابتدا برای دوره آموزش پایه به سپاه خدمات عمومی اعزام شدند و پس از آن برای آموزش تخصصی به یک مرکز آموزشی فرستاده شدند. حمایت آدام از دفتر امور جاری ارتش حتی بحث برانگیزتر بود، چرا که این دفتر هر دو هفته یکبار جزوه هایی در مورد تحولات جاری تهیه می کرد تا افسران را برای گروه های بحث اجباری با افرادشان آماده کند. او و دیگر افسران ارشد معتقد بودند که یک ارتش شهروندی باید به جنگ تشویق شود، نه اینکه فقط به آن دستور داده شود. چرخش به چپ در افکار عمومی بریتانیا در طول سال های جنگ که منجر به پیروزی قاطع حزب کارگر در انتخابات عمومی ۱۹۴۵ شد، به گردن ابکا افتاد. با نزدیک شدن به پایان جنگ، آدام یک سیستم ترخیص کالا از گمرک را بر اساس اصل «اولویت با ورود، اول خروج» برقرار کرد و در برابر تلاش ها برای ت
کرار رویه سال های ۱۹۱۸–۱۹ مبنی بر اولویت دادن به نیازهای اقتصادی، که منجر به شورش مردان باسابقه شده بود، مقاومت کرد. پس از جنگ، در اکتبر ۱۹۴۶ از ارتش بازنشسته شد و رئیس چندین نهاد مرتبط با آموزش بزرگسالان بود.
فرانسیس ووگان فستینگ (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او دوره ای رئیس ستاد کل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. مهم ترین سمت های او عبارت بودند از: فرمانده نیروهای بریتانیایی در هنگ کنگ (۱۹۴۵-۱۹۴۶ و ۱۹۴۹)، فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در مصر (۱۹۵۲)، فرماندهی شرقی (۱۹۵۴)، فرمانده کل نیروهای زمینی خاور دور (۱۹۵۶) و رئیس ستاد کل امپراتوری (۱۹۵۸-۱۹۶۱). او در جنگ جهانی دوم به طور فعال خدمت کرد و نقش برجسته ای در عملیات زره پوش (نبرد ماداگاسکار) و حمله آراکان به برمه ایفا کرد و بعدها به دولت بریتانیا در مورد پایان دادن به خدمت اجباری و کاهش اندازه ارتش به پانزده گردان مشاوره داد.
چارلز فرگوسن، بارونت هفتم (; – ) سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
ای سی ئی سی () شرکت مهندسی برق بلژیکی است، که در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد.
در شیمی آلی، مخلوط-AD یا میکس-AD یک مخلوط تجاری در دسترس از واکنش گرها است که به عنوان یک کاتالیزور نامتقارن برای واکنش های شیمیایی مختلف، از جمله دی هیدروکسیل دار کردن نامتقارن شارپلس آلکن ها عمل می کند. دو حرف AD مخفف دی هیدروکسیلاسیون نامتقارن است. این ترکیب در دو نوع، "AD-mix α" و "AD-mix β" موجود است. در زیر مواد تشکیل دهنده این مخلوط ها که توسط کارل شارپلس منتشر شده فهرست شده است: مخلوط ها شامل:
در شیمی، یک بازاکسنده واکنشگری است که یک کاتالیزور را با اکسایش بازسازی می کند. در برخی موارد از آن ها به صورت استوکیومتری استفاده می شود، در موارد دیگر فقط مقادیر کمی مورد نیاز است.
درختچه زار یا بوته زار ، یک جامعه گیاهی است که با پوشش گیاهی چیرهٔ درختچه مشخص می شود که اغلب شامل علف ها، گیاهان و ژئوفیت ها نیز می شود. در گیاه شناسی و بوم شناسی یک درختچه، یک گیاه چوبی چندشاخه کمتر از ۸ متر ارتفاع و معمولاً با چندین تنه تعریف می شود. درختچه های بلند بیشتر ۲–۸ متر ارتفاع دارند، درختچه های کوچک ۱–۲ متر و زیردرختچه ها کمتر از یک متر ارتفاع دارند. یک زیستگاه درختچه زار ممکن است به طور طبیعی رخ دهد یا در نتیجهٔ فعالیت های انسانی باشد. ممکن است نوع پوشش گیاهی بالغ در یک منطقه خاص باشد و در طول زمان پایدار بماند، یا یک جامعه انتقالی که به طور موقت در نتیجه یک اختلال، مانند آتش سوزی رخ می دهد. وضعیت پایدار ممکن است با اختلالات طبیعی منظم مانند آتش سوزی یا علف چری حفظ شود. بوته زار به دلیل خطر آتش سوزی ممکن است برای سکونت انسان نامناسب باشد. این اصطلاح در سال ۱۹۰۳ ابداع شد. گونه های درختچه زاری معمولاً طیف گسترده ای از سازگاری ها را با بروز آتش سوزی نشان می دهند، مانند تولید دانه های سنگین، غده های چوبی لیگنوتوبر و جوانه زنی ناشی از آتش. ساختار پوشش گیاهی. ساختار پوشش گیاهی بر اساس ارتفاع و انبوهی
به دو دسته تقسیم می شود: الف- برای درختچه هایی با ارتفاع ۲–۸ متر، شکل های ساختاری زیر حاصل می شود: ب- برای درختچه های کمتر از ۲ متر، شکل های ساختاری زیر حاصل می شود:
فصل ۸۲–۱۹۸۱ ۸۲اُمین فصل حضور استون ویلا در لیگ فوتبال بود. استون ویلا به خاطر قهرمانی در لیگ دسته اول انگلیس در فصل ۸۱–۱۹۸۰، برای اولین بار جواز حضور در جام باشگاه های اروپا را کسب کرد. اولین بازی آنها در این رقابت ها در مقابل والور از ایسلند بود. سپس در مرحله دوم دینامو برلینر از آلمان شرقی، در مرحله یک چهارم نهایی دینامو کی یف از اتحاد جماهیر شوروی، سپس در مرحله نیمه نهایی اندرلشت از بلژیک را شکست دادند و به فینال رقابت ها رسیدند. در فینال، استون ویلا با بایرن مونیخ از آلمان غربی روبرو شد و توانست در بازی ای که در ورزشگاه دکویپ در شهر روتردام برگزار شد را نتیجه ۱ بر ۰ بایرن مونیخ را شکست دهد و برای نخستین بار قهرمان جام باشگاه های اروپا شود. استون ویلا فصل را با ران ساندرز که از سال ۱۹۷۴ هدایت باشگاه را بر عهده داشت آغاز کرد، اما ران ساندرز در ۹ فوریه ۱۹۸۲ به دلیل اختلاف نظر با هیئت مدیره بر سر قراردادش استعفا داد. او نزدیک به هشت سال هدایت استون ویلا را برعهده داشت و در این مدت با این تیم یک بار قهرمان لیگ و دو بار قهرمان جام اتحادیه شد. جانشین او، تونی بارتون دستیارش بود که تا زمان قهرمانی ویلا در جام باش
گاه های اروپا، سه ماه هدایت این تیم را برعهده داشت. ترکیب تیم اول. ترکیب در هنگام پایان فصل جام باشگاه های اروپا. دور اول. برگشت. "استون ویلا در مجموع با نتیجه ۷–۰ پیروز شد." دور دوم. برگشت. "۲–۲ در مجموع. استون ویلا با قانون گل زده در خانه حریف به دور بعد رفت." یک چهارم نهایی. برگشت. " استون ویلا در مجموع با نتیجه ۲–۰ پیروز شد." نیمه نهایی. برگشت. "استون ویلا در مجموع با نتیجه ۱–۰ پیروز شد."
علفزارها و درختچه زارهای کوهستانی یک زیست بوم است که توسط صندوق جهانی حیات وحش تعریف شده است. این زیست بوم شامل علفزار و درختچه زارهای بلند در سراسر جهان است. اصطلاح «کوهستانی» در نام زیست بوم به «ارتفاع بالا» اشاره دارد، نه اصطلاح بوم شناختی که به منطقه زیر دارمرز دلالت کند. این زیست بوم شامل علفزارها و بوته زارهای مرتفع (کوهستانی و آلپی)، از جمله پونا و پارامو در آمریکای جنوبی، خلنگزار زیرآلپی در گینه نو و شرق آفریقا، استپهای فلات تبت، و همچنین سایر زیستگاه های زیرآلپی مشابه در سراسر جهان است. گیاهان و جانوران پاراموس کوهستانی استوایی سازگاری های خیره کننده ای را با شرایط خنک، مرطوب و نور شدید خورشید نشان می دهند. در سرتاسر جهان، گیاهان مشخص این زیستگاه ها، ویژگی هایی مانند ساختارهای گل، سطح مومی شکل، و پُرزهای فراوان را نشان می دهند.
استریم لاینرهای هال روچ (به انگلیسی: Hal Roach's Streamliners) مجموعه ای از فیلم های نیمه بلند (Featurette) کمدی داستانی بود که توسط هال روچ (Hal Roach) ساخته شد که از نظر مدت زمان، طولانی تر از یک فیلم کوتاه و کوتاه تر از یک فیلم بلند بودند و زمان آن ها بیش از ۵۰ دقیقه طول نمی کشید. ۲۰ مورد از ۲۹ فیلمی که روچ برای استودیوی یونایتد آرتیستس (United Artists) تولید کرد در قالب استریم لاینر بود. آن ها معمولاً متشکل از پنج حلقه ۱۰ دقیقه ای بودند. تاریخچه. استودیوی روچ ابتدا فیلم های کوتاه کمدی را تولید کرد، اما تا سال ۱۹۳۵ میلادی، احساس کرد که فیلم های کوتاه در حال خروج از رده هستند. همانطور که قالب دو فیلم با یک بلیت برای سینماهای پس از آن محبوب بود. زمانی که روچ شروع به تولید فیلم هایی برای استودیوی یونایتد آرتیستس کرد، او با توجه به شیفتگی و تحسین عمومی از قطارهای استریم لاینر مدرن و سریع در آن دوره، با ایده یک فیلم کوتاه که او به نام استریم لاینر نامید، آمد. مدت زمان کوتاهِ فیلم، فضای مناسبی را برای بخشی از یک برنامه دو فیلم با یک بلیت فراهم کرد. هزینه تهیه یک فیلمِ استریم لاینر در حدود ۱۱۰۰۰۰ دلار تعیین شد؛ ب
دین ترتیب با هزینه یک فیلم بلند قادر به تولید چهار فیلم استریم لاینر بودند. با این حال سود حاصل، ۵۰ تا ۷۵ درصد بیشتر از یک فیلم بلند را برآورده می کرد.
گروه سرمایه گذاری اچ ان ای () شرکت زیرساخت چینی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
پیتر اینگه، بارون اینگه (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۲) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ ریاست ستاد کل بریتانیا را برعهده داشت، سپس به عنوان رئیس ستاد دفاع بریتانیا فعالیت می کرد. وی در سال ۱۹۹۷ بازنشسته شد. او به دولت بریتانیا در ایرلند و بعداً در دوران حرفه ای خود در طول جنگ بوسنی مشاوره داد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب و نشان حمام شده است. زندگی شخصی و مرگ. در سال ۱۹۶۰ اینگه با لتیتیا تورنتون بری ازدواج کرد. آنها صاحب دو دختر شدند، آنتونیا و وریتی. لیدی اینگه در سال ۲۰۲۰ درگذشت. اینگه در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۲ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
جان هوپ، چهارمین ارل هوپتون (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. هوپتون تنها پسر جان هوپ، ارل دوم هوپتون، از همسر دومش جین یا جین اولیفانت بود. مادرش وقتی او تنها یک سال داشت درگذشت. او در سال ۱۷۸۴ به لشکر دهم دراگون های سبک ملحق شد. او از سال ۱۷۹۰ تا ۱۸۰۰ به عنوان نماینده پارلمان از لینلیتگوشایر خدمت کرد. او در تصرف هند غربی فرانسه و هند غربی اسپانیا در سال های ۱۷۹۶ و ۱۷۹۷ شرکت داشت. در سال ۱۷۹۹ به عنوان معاون آجودان کل به دن هلدر اعزام شد و در نبرد برگن و نبرد کاستریکوم حضور داشت. در سال ۱۸۰۱ به قاهره و سپس به اسکندریه اعزام شد تا تسلیم پادگان های فرانسوی را در آنجا به عهده بگیرد. او در ژوئن ۱۸۰۵ به عنوان فرماندار ستوان پورتسموث و افسر کل فرمانده ناحیه جنوب غربی منصوب شد. او در طول پیشروی به اسپانیا فرماندهی یک لشکر را بر عهده داشت و در نبرد کورونا در سال ۱۸۰۹ فرماندهی نیروهای بریتانیایی را بر عهده داشت و پس از کشته شدن سر جان مور، فرماندهی کل را بر عهده گرفت. بعداً در همان سال، او فرماندهی ارتش ذخیره را در طول نبرد والچرن بر عهده داشت. او به عنوان فرمانده کل قوا در ایرلند منصوب شد و د