Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آیدمتسو کوسان () شرکت پالایش نفت ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۲ توسط سازو آیدمتسو تأسیس شد. تاریخچه. اوایل قرن بیستم. آیدمتسو شرکت را در سال ۱۹۱۱ تأسیس کرد و روغن روان کننده برای نیپون اویل در شمالی کیوشو به فروش می رساند. فروش او به روغن سوختی برای قایق های ماهیگیری در شیمونوسکی گسترش یافت. پس از موفقیت در ژاپن، حوزه فعالیت آیدمتسو در سال ۱۹۱۴ به منچوری (چین) گسترش یافت و شرکت راه آهن منچوری جنوبی که متعلق به ژاپن بود، مشتری عمده روغن روان کننده شد. یک شعبه در دالیان، شمال شرقی چین افتتاح شد و آیدمتسو سعی کرد وارد بازار چین شود که توسط شرکت های غربی مانند استاندارد اویل و شرکت نفت آسیایی (یک زیرمجموعه شرکت شل) تسلط داشت. این شرکت از طریق شمال چین به کره و تایوان گسترش یافت. بعد از تهاجم ژاپن به منچوری در سال ۱۹۳۲، تجارت نفت تحت کنترل دولت قرار گرفت و آیدمتسو مجبور شد فعالیت های خود را کاهش دهد. به جای آن، او به حمل و نقل با تانکر نفتی روی آورد. در سال ۱۹۴۰، دفتر مرکزی به توکیو منتقل شد و نام شرکت به "آیدمتسو کوسان" تغییر یافت. با گسترش نظامی ژاپن و پیوستن ایالات متحده به جنگ اقیانوس آرام، دولت کنترل تمامی صنایع ر
ا به دست گرفت. دوران پس از جنگ. بعد از جنگ، آیدمتسو کوسان تجارت خارجی خود را با اشغال ژاپن توسط متفقین از دست داد. این شرکت یکی از ده تأمین کننده نفت انتخاب شده توسط وزارت تجارت و صنعت بین الملل (MITI) بود و ارتباط خود را با نیپون اویل قطع کرد. آیدمتسو واردات نفت سفید را ابتدا از ایالات متحده و سپس از ونزوئلا و ایران آغاز کرد. قانون صنعت نفت ژاپن از آیدمتسو در برابر رقابت خارجی در ژاپن حمایت کرد، اما همچنین باعث شد که داشتن پالایشگاه نفتی برای این شرکت اهمیت پیدا کند. اولین پالایشگاه توکیاما در سال ۱۹۵۷ افتتاح شد. این شرکت سپس پالایشگاه نفتی چیبا را در سال ۱۹۶۳، پالایشگاه نفتی هیئوگو را در سال ۱۹۷۰، پالایشگاه نفتی هوکایدو را در سال ۱۹۷۳ و پالایشگاه نفتی آیچی را در سال ۱۹۷۵ افتتاح کرد. در سال ۱۹۵۳، ایدمیتسو تانکر بزرگ خود "نیسو مارو" را به ایران فرستاد تا نفت خریداری کند. نخست وزیر ایران محمد مصدق اخیراً صنایع نفتی را ملی کرده بود و تحت تحریم بریتانیا قرار داشت (بحران آبادان). آیدمتسو توانست نفت را با ۳۰٪ پایین تر از قیمت بازار خریداری کند که باعث نارضایتی بریتانیا شد. این موضوع در میان مردم ژاپن محبوب شد اما
آیدمتسو را در تقابل با دولت ژاپن قرار داد. در همان سال کودتای ۱۹۵۳ ایران رخ داد. در دهه ۱۹۶۰، آیدمتسو نفت خام از روسیه وارد کرد. باز هم توانست نفت را با ۴۰٪ پایین تر از قیمت بازار خریداری کند، اما این اقدام باعث خشم ایالات متحده شد که تصمیم گرفت آیدمتسو را در هنگام خرید سوخت برای جت های نظامی خود در ژاپن تحریم کند. آیدمتسو این تحریم را هدیه کریسمس عجیبی خواند اما آن را کاملاً بی اهمیت دانست. در سال ۱۹۷۸، این شرکت قراردادهای خود را با اتحاد جماهیر شوروی قطع کرد. این شرکت همچنین با اتحادیه نفت ژاپن که توسط "ام آی تی آی" برای محدود کردن تولید تأسیس شده بود، درگیر شد و آیدمتسو حتی از این سازمان خارج شد. در سال ۱۹۶۵، اتحادیه دریانوردان اعتصاب کرد که اولین اعتصاب از نوع خود در ژاپن بود. این موضوع منجر به کمبود نفت شد. آیدمتسو سپس از سهمیه ها چشم پوشی کرده و با حداکثر سرعت شروع تولید کرد. هنگامی که کنترل قیمت و سهمیه های تولید در سال ۱۹۶۶ حذف شد، آیدمتسو دوباره به "پی ای جی" پیوست. برای راضی کردن ام آی تی آی، برادر کوچک سازو آیدمتسو، کیسوک آیدمتسو، به عنوان رئیس شرکت منصوب شد، در حالی که سازو به عنوان رئیس هیئت مدیر
ه باقی ماند و کنترل واقعی را در دست داشت. این شرکت به استراتژی ادغام عمودی خود ادامه داد و با افزودن تانکرهای بیشتر و افتتاح انبارهای نفت و مخازن سوخت، زنجیره تأمین کامل را کنترل کرد. در سال ۱۹۷۶، این شرکت حفاری برای نفت و گاز را در میدان آگا در استان نیگاتا (دریای ژاپن) آغاز کرد. تولید تجاری از سال ۱۹۸۴ آغاز شد. آیدمتسو به میدان های نفتی خارجی علاقه مند شد و در سال ۱۹۸۷، با همکاری شرکت فنلاندی نست اووای، یک میدان نفتی در جنوب شرقی ترکیه آغاز کرد. آیدمتسو سهمی از میدان نفتی اسنور در نروژ و در استرالیا به دست آورد و همچنین در حفاری های نفتی در سرتاسر جهان شرکت کرد. این شرکت به بخش زغال سنگ نیز تنوع بخشید و زغال سنگ از استرالیا وارد کرده و معادن در ماسولبروک، نیو ساوت ولز و ابنیزر، کوئینزلند خریداری کرد. آیدمتسو بزرگ ترین شرکت معدن زغال سنگ ژاپن شد و سیستم کارتریج زغال سنگ را برای مصرف کنندگان کوچک توسعه داد. این شرکت بر روی آزمایش های نیروگاه ژئوترمال و استخراج اورانیوم در کانادا با همکاری کامی کو و کوجما کار کرد. کاهش شدید قیمت نفت در سال ۱۹۸۵ باعث شد که عملیات غیرنفتی آیدمتسو کمتر سودآور باشد. محدودیت های وا
ردات نفت در ژاپن دوباره به بحث گذاشته شد. همانند سال ۱۹۶۲، آیدمتسو از آزادسازی رقابت خارجی حمایت کرد که مخالف اکثر صنعت نفت ژاپن بود. در نهایت، دولت ژاپن به توافقی رسید که واردات آزاد را به تدریج باز کند و سهمیه های تولید پالایشگاه ها را لغو کند. برای تنوع بخشیدن به کسب وکار خود پس از بحران های جهانی نفت، آیدمتسو در دهه ۱۹۸۰ شروع به توسعه تکنولوژی دیود نورگسیل ارگانیک کرد که در نهایت منجر به توسعه صفحه نمایش تمام رنگی ال ای دی شد که توسط شرکت پایونیر در اواخر دهه ۱۹۹۰ معرفی گردید. تکنولوژی آیدمتسو در نهایت توسط الکترونیک سامسونگ برای استفاده در گوشی های گلکسی نکسوس گوشی هوشمند تطبیق داده شد. دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰. تا سال ۱۹۹۷، آیدمتسو بزرگ ترین فروشنده سوخت نفتی در ژاپن بود که عمدتاً به دلیل سرمایه گذاری های رئیس جمهور شوکوزه آیدمتسو در دهه های ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ بود. با این حال، این سرمایه گذاری ها شرکت را با بدهی های سنگین و رتبه اعتباری پرخطر مواجه کرد. آکیهیکو تِمبو، نخستین رئیس جمهور از خارج از خانواده بنیان گذار، چندین اصلاحات را برای بهبود وضعیت مالی شرکت اجرا کرد که شامل کاهش تخفیف های بازپرداخ
تی بود که به توزیع کنندگان ارائه می شد. تِمبو همچنین برخی از بخش های عملیات شرکت را با شرکت میتسوبیشی و میتسویی شیمیکال ادغام کرد. در دهه ۱۹۹۰، آیدمتسو شروع به افتتاح ایستگاه های خدماتی خارج از ژاپن، در پرتغال و پورتو ریکو، و همچنین کارخانه ای برای تولید روان ساز در ایالات متحده کرد. آزادسازی صنعت نفت با لغو قانون ویژه نفت پیشرفت های بزرگی داشت و پمپ های خودکار قانونی شدند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، تقاضا در ژاپن به دلیل بحران اقتصادی طولانی کاهش یافت. صنعت نفت بیش از حد بزرگ شده بود و بسیاری از شرکت ها ادغام شدند. در آستانه هزاره سوم، آیدمتسو کوسان تنها شرکت بزرگ پالایش نفت در ژاپن بود که ادغام نشده بود. این شرکت به طور کامل در اختیار خانواده آیدمتسو و کارکنان شرکت قرار داشت. در سال ۱۹۹۴، "یونی اویل" به توزیع کننده انحصاری محصولات آیدمتسو در فیلیپین تبدیل شد. در سال ۲۰۰۶، آیدمتسو کوسان به طور عمومی در بورس اوراق بهادار توکیو عرضه شد پس از یک عرضه عمومی اولیه (IPO)، که ۱۰۹٫۴ میلیارد ین جذب کرد. ادغام با شوا شل. در سال ۲۰۱۶، مدیریت آیدمتسو اعلام کرد که قصد دارد شرکت را با شوا شل کیسیو، پنجمین عمده فروش بزرگ نفت در ژا
پن، ادغام کند. این معامله با مخالفت خانواده بنیان گذار آیدمتسو روبه رو شد که دلایل مختلفی برای این مخالفت ذکر شد، از جمله اختلافات مستمر میان خانواده آیدمتسو و تیم مدیریتی تِمبو، تفاوت های فرهنگی میان دو شرکت، مسائل ژئوپولیتیک (آیدمتسو به عنوان یکی از واردکنندگان بزرگ نفت ایران شناخته می شد در حالی که شوا شل همچنان به طور جزئی تحت مالکیت آرامکو سعودی باقی می ماند)، و فشار از سوی رقیب نیپون اویل که به طور همزمان در حال برنامه ریزی برای ادغام خود با جی اکس هولدینگز بود. بدون تأیید خانواده آیدمتسو برای یک ادغام کامل، مدیریت شرکت در دسامبر ۲۰۱۶، ۳۱٪ از سهام شوا شل را خریداری کرد و همکاری هایی در زمینه پالایش و لجستیک از آوریل ۲۰۱۷ آغاز نمود. در نهایت، آیدمتسو در سال ۲۰۱۹، فرایند خرید و ادغام شوا شل را تکمیل کرد.
لی گی کوانگ (؛ زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۹۰) که به طور حرفه ای با نام گی کوانگ () شناخته می شود، خواننده، ترانه سرا و بازیگر اهل کره جنوبی است. او عضو گروه پسرانهٔ هایلایت است. گی کوانگ در مجموعه های تلویزیونی "ضربه عالی روی پشت بام"، "پرنسس من"، "چرخه" و "دوست داشتنی وحشتناک" بازی کرده است.
آتالیه (به پرتغالی: Ataléia) یک شهرداری در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده است. آتالیه ۱٬۸۳۸٫۳۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۶۷۸ نفر جمعیت دارد و ۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرویو گرانده (به پرتغالی: Arroio Grande) یک شهرداری در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. آرویو گرانده ۲٬۵۱۳٫۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایمبه (به پرتغالی: Imbé) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. ایمبه ۲۳٬۲۷۱ نفر جمعیت دارد.
آنتونیو گونزالس (به پرتغالی: Antônio Gonçalves) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. آنتونیو گونزالس ۱۱٬۸۷۸ نفر جمعیت دارد.
استیو (به پرتغالی: Esteio) یک شهرداری در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. استیو ۲۷٫۵۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کانفرزا (به پرتغالی: Confresa) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده است. کانفرزا ۳۱٬۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
ایتاتی (به پرتغالی: Itaetê) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. ایتاتی ۱۶٬۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
ایتاپرونا (به پرتغالی: Itaperuna) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده است. ایتاپرونا ۱٬۱۰۵٫۵۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۳٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایچو (به پرتغالی: Ichu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. ایچو ۶٬۲۲۰ نفر جمعیت دارد.
ایورا (به پرتغالی: Ivorá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. ایورا ۱٬۸۸۱ نفر جمعیت دارد.
بنجیامین کنستانت (به پرتغالی: Benjamin Constant) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آمازوناس (برزیل) واقع شده است. بنجیامین کنستانت ۴۳٬۹۳۵ نفر جمعیت دارد.
باگه (به پرتغالی: Bagé) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. باگه ۴٬۰۹۵٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۱٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد و ۲۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اینگای (به پرتغالی: Ingaí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده است. اینگای ۲٬۷۷۶ نفر جمعیت دارد.
برآیه یا نتیجه، پیامد پایانی یک پی آیه از کنش ها یا رویدادهایی است که به طور کیفی (چونایی) یا به طور کمی (چندایی) بیان می شوند. برآیه های احتمالی (شدنی) شامل برتری، نابرتری، بهره، آسیب، باخت، ارزش و پیروزی است. ممکن است یک گسترهٔ برون شدهای (برآمدهای) احتمالی همراه با یک رویداد وابسته بر دیدگاه، دوری تاریخی یا رابطه باشد. رسیدن به هیچ برآیه ای می تواند معنا دهد که کنش ها ناکارآمد، نااثرگذار، بی معنی یا کاستی دار اند.
سالمون (به پرتغالی: Calmon) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده است. سالمون ۳٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد.
جکیه (به پرتغالی: Jequié) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. جکیه ۲٬۹۶۹٫۰۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۶٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر ترچینا خواهرخواندهٔ جکیه (برزیل) هست.
چوی (به پرتغالی: Chuí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. چوی ۲۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروچر (به پرتغالی: Brochier) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. بروچر ۵٬۱۰۴ نفر جمعیت دارد.
سایم (به پرتغالی: Caém) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. سایم ۹٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
سیپو (به پرتغالی: Cipó) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. سیپو ۱۷٬۳۵۲ نفر جمعیت دارد.
کاتو (به پرتغالی: Catu) یک شهرداری در برزیل است که در باهیا واقع شده است. کاتو ۴۲۶٫۹۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴٬۹۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کارا (به پرتغالی: Caraá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. کارا ۸٬۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
کاسیا (به پرتغالی: Cássia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده است. کاسیا ۱۷٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
کاندیبا (به پرتغالی: Candiba) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. کاندیبا ۱۴٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد.
کریسوپولیس (به پرتغالی: Crisópolis) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. کریسوپولیس ۲۱٬۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
کندل (به پرتغالی: Candeal) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. کندل ۸٬۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
گالیلیا (به پرتغالی: Galileia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده است. گالیلیا ۶٬۷۹۰ نفر جمعیت دارد.
گاروا (به پرتغالی: Garuva) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده است. گاروا ۱۸٬۴۸۴ نفر جمعیت دارد.
کنکوردیا (به پرتغالی: Concórdia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده است. کنکوردیا ۷۹۹٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵٬۱۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گاندو (به پرتغالی: Gandu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. گاندو ۲۴۳٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد.
گوارارا (به پرتغالی: Guarará) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده است. گوارارا ۳٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد.
گوارای (به پرتغالی: Guaraí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده است. گوارای ۲۶٬۱۶۵ نفر جمعیت دارد.
گویانا (به پرتغالی: Goiana) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در پرنامبوکو واقع شده است. گویانا ۵۰۱٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰٬۰۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ماراتا (به پرتغالی: Maratá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. ماراتا ۲٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد.
ماراکاس (به پرتغالی: Maracás) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. ماراکاس ۲۰٬۳۹۳ نفر جمعیت دارد.
لیزاردا (به پرتغالی: Lizarda) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده است. لیزاردا ۳٬۷۳۳ نفر جمعیت دارد.
ماکارانی (به پرتغالی: Macarani) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. ماکارانی ۱٬۳۷۱٫۶۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۹۰۹ نفر جمعیت دارد.
ماکوکو (به پرتغالی: Macuco) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده است. ماکوکو ۷۷٫۰۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اوکس () شرکت رسانه ای ژاپنی است، که در سال ۱۹۸۸ بنیان گذاری شد. اوکس نخستین ناشر موسیقی خود را با نام اوکس تراکس در سپتامبر ۱۹۹۰ راه اندازی کرد. اوکس دارای چندین شرکت زیرمجوعه است که اوکس تراکس یکی از مهم ترین آنهاست.
کورویلو (به پرتغالی: Curvelo) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده است. کورویلو ۳٬۲۹۵٫۸۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰٬۶۱۶ نفر جمعیت دارد و ۶۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
امیگرانته (به پرتغالی: Imigrante) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. امیگرانته ۷۳٬۳۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یاچو (به پرتغالی: Iaçu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. یاچو ۲۴٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد.
زهرا نبیل ( – ) سناتور مجلس سنای ایران در دوره ششم بین سال های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۴ بود. از مهمترین مشاغل وی ریاست اداره کل باستان شناسی و موزه ها و عضویت در کمیسیون ملی و تربیتی و فرهنگی یونسکو بود. او از اعضای حزب ایران نوین و از بدو تأسیس شورای زنان عضو هیئت اجرایی آن نیز بود. زندگی نامه. زهرا نبیل در سال ۱۲۹۴ در تهران زاده شد. او فرزند میرزا ابراهیم خان نبیل السلطنه بود. زهرا تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در تهران پایان داد و وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد و سرانجام مدرک کارشناسی خویش را در رشته باستان شناسی دریافت کرد و به خدمت وزارت فرهنگ درآمد. او برای مدتی در هلند تحصیل کرد و از موزه ملی آثار باستانی لیدن تخصص موزه داری را گرفت. در مجلس سنا. او در سال ۱۳۵۰ از حوزه انتخابیه تهران نامزد مجلس سنا شد و با برگزیدگی در انتخابات یک دوره چهار ساله را در این مجلس گذراند. در آن دوره سناتورها برای ورود به مجلس سنا می بایست از مقام های بزرگ مملکتی (همانند وزیر، استاندار، معاون وزیر، سفیر، سه دوره نماینده مجلس و غیره) باشند. چون زهرا نبیل هیچ یک از شرایط را نداشت در همان ایام یک ابلاغ معاونت از وزیر مشاور برای او صادر
شد و بدین ترتیب او شرایط عضویت در مجلس سنا را پیدا کرد.
به جونگ-اوک (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما اهل کره جنوبی است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آنها ایفای نقش کرده است می توان به "خانواده مهربان" اشاره کرد.
آتوباکس () شرکت خرده فروشی ژاپنی است، که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد.
بندای () شرکت تولید اسباب بازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
بست دنکی () شرکت خرده فروشی ژاپنی است، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد.
لرزه شناسی ماهی مطالعهٔ جنبش های زمینه ای ماه و رویدادهایی است که به گونه ای برخوردها یا ماه لرزه ها آن ها را برمی انگیزد.
مونومنتا نیپونیکا () یک ژورنال دانشگاهی است که به زبان انگلیسی توسط دانشگاه سوفیا در توکیو به چاپ می رسد. این ژورنال یکی از قدیمی ترین مجلات دانشگاهی انگلیسی زبان در زمینه مطالعات آسیایی است که در سال ۱۹۳۸ تأسیس شده است.
لایهٔ فیزیکی پیشرفته اترنت (به انگلیسی: APL یا Advanced Physical Layer) یک لایهٔ فیزیکی برای فناوری ارتباطات اترنت را توصیف می کند که به ویژه برای نیازهای صنایع فرایندی توسعه یافته است. توسعه APL اترنت با توجه به نیاز به ارتباط در سرعتهای بالا و در مسافتهای طولانی، تأمین نیرو و سیگنالهای ارتباطی از طریق کابل های جفت پیچ خورده (۲ سیم) و همچنین اقدامات محافظتی برای استفاده ایمن تعیین شد. APL اترنت علاوه بر بودن زیر مجموعه ای از استاندارد پرکاربرد اترنت و نیز طراحی ویژه برای کاربردهای صنعتی غالب، قدرت بالایی را برای عملکردهای قابل اطمینان فراهم می کند. مدت طولانی است که اترنت به راه حل ارتباطی استاندارد در زمینه فناوری اطلاعات تبدیل شده است، در حالی که توصیف رایج ای از انواع این استاندارد برای صنایع تولیدی و فرآوری است. APL اترنت پیوندها و لینک های گمشده را فراهم کرده و نیز ارتباطات اترنت یکپارچه را تا زمینهٔ ابزار دقیق گسترش می دهد. ساختار. به عنوان یک لایه فیزیکی، APL اترنت مستقل از هرگونه پروتکل یا ارتباطات پشته ای است و برای تصویب و کاربرد گسترده در اتوماسیون فرایند طراحی شده است. اترنت به عنوان پایه ای برای
APL. APL اترنت یک اترنت خاص و تک جفت که بر اساس 10BASE-T1L تعریف شده در IEEE 802.3cg و با مقررات اضافی برای صنایع فرایندی است؛ بنابراین ارتباطات APL اترنت بخشی از، و کاملاً سازگار با IEEE 802.3 مشخصات اترنت است. ارتباطات APL اترنت به ارتباط دو طرفه کامل ۱۰ مگابیت بر ثانیه از طریق یک کابل جفت پیچ خورده متکی است. این از تمام توپولوژی های عمده شبکه از جمله توپولوژی شناخته شده تنه و شاخه که به طور گسترده ای در صنایع فرایندی استفاده می شود، پشتیبانی می کند. حداکثر طول تنه (ترانک) ۱۰۰۰ متر در است. حداکثر طول شاخه (اسپر) به عنوان ۲۰۰ متر در منطقه ۰، Div 1 است. APL اترنت دارای تعدادی از پیشرفت به ویژه متناسب با نیازهای فرایند و سایر صنایع مانند است و نمایه های دور را برای منابع تغذیه اختیاری و حفاظت از مناطق خطرناک اضافه می کند. ایمنی ذاتی. ایمنی ذاتی یک نیاز حیاتی به ویژه در صنایع فرایندی در سراسر جهان که خواستار یک راه حل آسان برای کنترل و قدرت استفاده از ابزارهای دقیق در مناطق خطرناک هستند، است. به همین دلیل، ایمنی ذاتی اختیاری کاملاً در تعاریف استاندارد ارتباطی APL اترنت ادغام شده است. در مشخصات فنی IEC TS 60079
-47 ED1 امنیت ذاتاً اترنت ۲ سیمه ذاتی تعریف خواهد شد. سد ایمنی ذاتی یک مدار الکترونیکی در هر خروجی یا ورودی یک سوئیچ یا ابزار است. این سد از رسیدن انرژی الکتریکی قابل اشتعال به اتصال دهنده جلوگیری می کند. سد ایمنی ذاتی از از مدار ارتباطات (PHY) جدا است. این اصول طراحی تضمین می کند: APL اترنت برای پشتیبانی آسان از برنامه ریزی، اعتبارسنجی، نصب، مستندسازی و اجرای عملکرد ذاتی ایمن ابزارهای دقیق در مناطق خطرناک طراحی شده است. این شامل جنبه های دیگر مداوم کار کردن روی کابل ها و ابزارهای فاقد اجازه گرم کار کردن است. کلیه محصولات مناسب دارای تاییدیه توسط یک نهاد اعلام شده هستند. مشخصات نمایه درگاه (پورت). بخشی از استانداردهای APL اترنت شامل تعریف نمایه های پورت برای قابلیت همکاری در سناریوهای مختلف برنامه ها است. این شامل جنبه هایی مانند نوع قطعه، متمایز کردن تنه به تنه پورت از پورت شاخه به شاخه پورت است. سایر مشخصات به ویژگی های قدرت اشاره دارد، تفاوت بین پورت های منبع به بار و پورت های بدون نیرو به بدون نیرو. مفاد دیگر، تعریف طبقات قدرت است. این شامل محدودیت حداکثر ولتاژ منبع تغذیه و جریان تغذیه برای منبع تغذیه ایم
ن ذاتی است. مباحث دیگری که در مشخصات مشخصات پورت مشخص شده است، قوانین سیم کشی، تعیین پین برای ترمینال ها و اتصالات و همچنین قوانین محافظ و اتصال به زمین است.
بوشیرود () شرکت رسانه ای ژاپنی است، که در سال ۲۰۰۷ توسط تاکاکی کیدانی تأسیس شد.
کردیت سِزُن ( Kredit Sezon) شرکت خدمات مالی ژاپنی است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. این شرکت، صادرکننده کارت های اعتباری مانند ویزا کارت و مسترکارت، با برند خودش در ژاپن است.
لیتوگرافی تماسی یا طرح نگار تماسی (به انگلیسی: Contact lithography)، یک نوع طرح نگار نوری است که به عنوان چاپ تماسی نیز شناخته می شود که در آن، تصویر آماده چاپ با تاباندن نور به یک ماسک تصویر در تماس مستقیم با یک زیرلایه پوشش داده شده با یک لایه تصویربرداری مقاوم در برابر نور (لاک نوری) است. تاریخچه. اولین مدارهای مجتمع دارای ویژگی های ۲۰۰ میکرومتر بودند که با استفاده از لیتوگرافی تماسی چاپ شدند. این روش در دهه ۱۹۶۰ میلادی محبوب بود تا اینکه با چاپ مجاورتی جایگزین شد، جایی که یک شکاف بین ماسک نوری و زیرلایه ایجاد می شود. چاپ مجاورتی وضوح ضعیف تری نسبت به چاپ تماسی داشت (به دلیل وجود شکافی که باعث پراش بیشتر می شود) اما نقایص بسیار کمتری ایجاد می کرد. وضوح برای تولید تا ۲ میکرومتر کافی بود. در سال ۱۹۷۸، سیستم تصویر مرحله و تکرار ظاهر شد. این سیستم به دلیل کاهش تصویر ماسک مورد استقبال گسترده قرار گرفت و امروزه همچنان مورد استفاده قرار می گیرد. لیتوگرافی تماسی هنوز هم کاربردی است و معمولاً در کاربردهایی که به مقاومت لاک نوری ضخیم و/یا تراز و نوردهی دو طرفه نیاز دارند، استفاده می شود. کاربردهای پیشرفته بسته بندی
سه بعدی، دستگاه های نوری و سیستم های میکرو الکترومکانیکی (MEMS) در این گروه قرار می گیرند. علاوه بر این، سیستم تماس مشابه همانی است که در فرایندهای چاپ استفاده می شود. طبق دو تحول اخیر، پتانسیل لازم برای بازگشت طرح نگار تماسی به طرح نگار نیمه هادی فراهم شده است. تحول اول، بهبودهای تشدید پلاسمون سطحی است که شامل استفاده از فیلم های نقره به عنوان لنز است که به وضوح کمتر از ۵۰ و حتی ۲۲ نانومتر با استفاده از طول موج ۳۶۵ و ۴۳۶ نانومتر می رسند. رابطه پراکندگی اگزوتیک (خارجی) پلاسمون سطحی منجر به طول موج بسیار کوتاه شده است که به شکستن حد پراش کمک می کند. تحول دوم، طرح نگار نانو چاپ است که در خارج از بخش نیمه هادی محبوبیت پیدا کرده است (به عنوان مثال هارد دیسک، بیوتکنولوژی) و کاندیدای طرح نگار نیمه هادی زیر ۴۵ نانومتر، روش های کاهش نقص در محرک و بهبود یکنواختی ماسک های در تماس با زیرلایه است. طرح نگار چاپی مرحله ای و تابش (SFIL)، یک شکل محبوب از طرح نگار نانوچاپ است که شامل پختن فیلم چاپی با اشعه فرابنفش است و اساساً از همان چیدمان طرح نگار تماسی استفاده می کند. اصول عملکرد. به طور کلی، ماسک تصویر خریداری/تولید شده،
متشکل از الگوهای کروم مات بر روی یک صفحه شیشه ای شفاف است. در این روش، یک نمونه (یا " زیرلایه") با یک فیلم نازک از لاک نوری حساس به اشعه فرابنفش پوشانده می شود. سپس نمونه در زیر ماسک تصویر قرار می گیرد و در مقابل آن، جهت "تماس" فشار داده می شود. نمونه "در معرض تابش نور" قرار می گیرد که در طی آن، نور فرابنفش از سمت بالای ماسک تصویر تابانده می شود. لاک نوری که در زیر شیشه شفاف قرار دارد، در معرض نور قرار گرفته و توسط یک توسعه دهنده قابل حل می شود، در حالی که لاک نوری زیر کروم، هیچگونه اشعه فرابنفشی دریافت نکرده و پس از توسعه سالم باقی خواهد ماند؛ بنابراین الگو ممکن است به صورت ماده مقاوم حساس به نور از ماسک تصویر به یک نمونه منتقل شود. سپس ممکن است الگو از طریق هر تعداد فرایند میکرو ساخت، مانند اچ یا لیفت آف، به طور دائمی به زیرلایه منتقل شود. از یک ماسک تصویر ممکن است بارها برای تولید مجدد یک الگو بر روی زیرلایه های مختلف استفاده شود. به طور کلی برای انجام این عملیات از "تراز کننده تماس " استفاده می شود، بنابراین ممکن است الگوهای قبلی روی یک زیرلایه با الگویی که می خواهد در معرض تابش قرار داده شود، مطابقت داش
ته باشد. با خروج از سطح مشترک ماسک تصویر-لاک نوری، نور تشکیل دهنده تصویر حین عبور از لاک نوری در معرض پراش میدان نزدیک قرار می گیرد. پراش باعث می شود تا با افزایش عمق لاک نوری، کنتراست تصویر از بین برود. این را می توان با محو شدن سریع امواج میرای مرتبه بالاتر با افزایش فاصله از سطح مشترک ماسک تصویر-لاک نوری توضیح داد. با استفاده از لاک نوری نازک تر، می توان تا حدی این اثر را کاهش داد. بهبودهای کنتراست براساس تشدید پلاسمون و فیلم های عدسی اخیراً فاش شده است. مزیت اصلی طرح نگار تماسی از بین بردن نیاز به طرح اپتیک پیچیده بین شی و تصویر است. محدودیت وضوح در سیستم های طرح نوری امروزی از اندازه محدود لنز تصویربرداری نهایی و فاصله آن از صفحه تصویر سرچشمه می گیرد. به طور دقیق تر، طرح نوری فقط می تواند طیف بسامد فضایی محدودی را از جسم بگیرند (ماسک تصویر). چاپ تماسی چنین محدودیتی برای وضوح ندارد اما به وجود نقص در ماسک یا روی زیرلایه حساس است. انواع ماسک های تماسی. انواع مختلفی از ماسک های لیتوگرافی تماسی وجود دارد که می توان به سه مورد زیر اشاره کرد: ماسک دامنه شدت باینری استاندارد، مناطق تاریک و روشن را ایجاد می کند
که در آن نور به ترتیب مسدود یا منتقل می شود. نواحی تاریک فیلم هایی طرح دار هستند که از کروم یا فلز دیگر تشکیل شده اند. ماسک کوپلاژ نور دارای سطح دی الکتریک موج دار است. هر برآمدگی به عنوان یک موجبر موضعی عمل می کند. در نتیجه این اثر هدایت موضعی، نور عمدتاً از طریق برآمدگی ها منتقل می شود. از آنجا که به منطقه تماس کمتری نیاز است، احتمال نقص در آن کمتر است. یک ماسک ترکیبی تماسی-نانوچاپ از تصویربرداری تماسی و چاپ مکانیکی استفاده می کند و برای بهینه سازی تصویربرداری از ویژگی های بزرگ و کوچک همزمان با حذف مسائل مربوط به لایه باقیمانده پیشنهاد شده است. ماسک های تماسی به طور سنتی نسبتاً بزرگ (بزرگتر از ۱۰۰ میلی متر) بوده اند اما ممکن است که تلرانسهای هم ترازی به اندازه های ماسک کوچکتر نیاز داشته باشند تا گام بندی بین تابش ها انجام شود. همانند طرح نگار نانوچاپ، ماسک باید تقریباً دارای همان اندازه ویژگی تصویر مورد نظر باشد. ماسک های تماسی را می توان مستقیماً از ماسک های تماسی دیگر یا با نوشتن مستقیم (به عنوان مثال طرح نگار پرتو الکترونی) تشکیل داد. بهبودهای وضوح. همان طور که در بالا اشاره شد، لاک نوری نازک تر می تواند