Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اِنینا اَپوستِل () یا انینا اپوستولوس ()، که مخفف علمی عنوان آن انین است، یک نسخهٔ خطی سیریلیک به زبان اسلاوی کلیسایی باستان و متعلق به قرن یازدهم میلادی است. این نسخه خطی نوشته شده روی پوست که در سال ۱۹۶۰ و طی عملیات بازسازی در روستای انینا در مرکز بلغارستان در شرایط بسیار بد کشف شد، اکنون در کتابخانه ملی سیریل و متودیوس اس اس. در صوفیه نگهداری می شود. این نسخه، قدیمی ترین نسخهٔ خطی سیریلیک نگهداری شده توسط یک مجموعهٔ بلغارستانی است. تاریخچه. انینا اپوستل در سال ۱۹۶۰ و طی عملیات بازسازی کلیسای سنت پاراسکوا در روستای انینا کشف شد. این روستا در جنوب مرکزی بلغارستان، و در شمال کازانلاک قرار داشته و ادارهٔ آن تحت نظر استان استارا زاگورا انجام می شود. این نسخهٔ خطی در ابتدا در شرایط بسیار بدی قرار داشت و تنها ۳۹ تکه و بخش از تکه های آن یافت شدند و تنها کلیت یک تکهٔ دیگر به سختی بازسازی و حفظ شد. انینا اپوستل از زمان کشف تا سال ۱۹۶۴ در موزهٔ کازانلاک نگهداری می شد. در سال ۱۹۶۴ این نسخهٔ خطی به کتابخانه ملی سیریل و متودیوس اس اس. در پایتخت بلغارستان، صوفیه منتقل شد و از آن زمان تاکنون تحت شمارهٔ MS №۱۱۴۴ در همان جا
نگهداری می شود. انینا اپوستل بخشی از مجموعهٔ این کتب خانه متشکل از ۱٬۵۰۰ نسخهٔ خطی اسلاوی است. علاوه بر این، به دلیل قدمت و ویژگی های کتیبه شناختی و زبان شناختی، این نسخه خطی دارای اهمیت بسیار زیادی است. در دسامبر ۲۰۱۰، یک لوح یادبود اختصاص یافته به انینا اپوستل به مناسبت پنجاهمین سالگرد کشف این نسخهٔ خطی در حیاط کلیسای سنت پاراسکوا نصب شد. توصیف. انینا اپوستل مجموعه ای کوتاه از آیات منتخبه آپوستولوس است که در نیمهٔ دوم سدهٔ یازدهم میلادی بر روی پوست نوشته شده است و آن را به قدیمی ترین دست نوشتهٔ سیریلیک که اکنون در اختیار یک مجموعهٔ بلغارستانی قرار دارد، تبدیل می کند. اندازهٔ برگه های این دست نوشته معادل ، و اندازهٔ قسمت نوشته شدهٔ آن برابر با است. این نسخه توسط یک کاتب واحد با استفاده از جوهر قهوه ای تیره، با حروف بزرگ و به صورت کج نوشته شده است. تصور می شود که انینا اپوستل در اصل دارای حدود ۲۱۵ تا ۲۲۰ برگ بوده است که از میان آن ها دست کم بخشی از ۳۹ برگ آن بازیابی شده است. هم ابتدا و هم پایان این نسخهٔ خطی مفقود است و اثری حاشیه نگاری های آن نیز باقی نمانده است. متن باقی مانده از این دست نوشته شامل اعمال و
رساله ها برای روزهای شنبه و یکشنبه آغازشده از سی و پنجمین یکشنبه پس از عید پنجاهه تا شنبه مقدس، و برای عیدهای منتخب از ۱ سپتامبر تا ۳ اکتبر و روز ضیافت دایونیسیوس آرئوپاگیت است. زبان متن آن به عنوان زبان اسلاوی کلیسایی باستان یا متعلق به رده ای که از نظر زمانی بلافاصله در پی اسلاوی کلیسایی باستان ظهور یافته، رده بندی شده است.
هم چسبیده یک شکل ابتدایی از آشکارساز سیگنال های رادیویی بود که در اولین گیرنده های رادیویی در دوره تلگراف بی سیم در آغاز قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت. استفاده از آن در رادیو مبتنی بر یافته های ۱۸۹۰ فیزیکدان فرانسوی ادوار برانلی و تطبیق سایر فیزیکدانان و مخترعان طی ده سال بعد بود. این قطعه از یک لوله یا کپسول تشکیل شده است که حاوی دو الکترود است که در فاصله کمی با براده های فلزی سست در فضای مابین قرار دارند. هنگامی که یک سیگنال فرکانس رادیویی به دستگاه اعمال می شود، ذرات فلزی به هم می چسبند یا «هم چسبیده» می شوند، مقاومت بالای اولیه قطعه را کاهش می دهند، در نتیجه اجازه می دهد جریان مستقیم بسیار بیشتری از طریق آن جریان یابد. در یک گیرنده، جریان زنگ یا ضبط نوار کاغذ مورس را فعال می کند تا یک سیگنال دریافت شده را ضبط کند. پس از اتمام سیگنال (پالس)، براده های فلزی در هم چسبیده رسانا باقی ماندند به طوری که با ضربه زدن به آن با گیره ای که توسط یک الکترومغناطیس تحریک شده، هربار که سیگنال دریافت می شود، می بایست «ناهم چسبیده» شده در نتیجه هم چسبیده به حالت اولیه بازمی گردد. هم چسبیده ها تا حدود سال ۱۹۰۷، هنگامی که
توسط الکترولیتی حساسیت بیشتر و آشکارساز کریستالی جایگزین شدند، در استفاده گسترده قرار داشتند. تاریخ. رفتار ذرات یا براده های فلزی در حضور الکتریسیته یا جرقه های الکتریکی قبل از مقاله ۱۸۹۰ ادوارد برانلی و حتی قبل از اثبات نظریه الکترومغناطیس در بسیاری از آزمایش ها مشاهده شده بود. در سال ۱۸۳۵، دانشمند سوئدی پیتر ساموئل مونک با وجود تخلیه جرقه از باتری لیدن، متوجه تغییر مقاومت در مخلوط براده های فلزی شد. در سال ۱۸۵۰، پیر گیتارت متوجه شد که وقتی گرد و غبار هوا باردار می شود، ذرات تمایل دارند به صورت رشته هایی جمع شوند. این ایده که ذرات می توانند در برابر الکتریسیته واکنش نشان دهند، در پل آذرخش ۱۸۶۶ مهندس ساموئل آلفرد والی، از آذرخش گیر متصل به خطوط تلگراف متشکل از یک تکه چوب با دو سنبله فلزی در یک محفظه استفاده شده است. فضای پر از کربن پودرشده بود که اجازه نمی دهد سیگنال های تلگراف ولتاژ پایین از آن عبور کنند، اما باعث اتصال و زمین کردن صاعقه ای با ولتاژ بالا می شود. در سال ۱۸۷۹، دانشمند ولزی دیوید ادوارد هیوز دریافت که اتصال های شل بین میله کربن و دو بلوک کربن و همچنین گرانول های فلزی در میکروفونی که در حال توس
عه بود به جرقه های ایجاد شده در دستگاه مجاور واکنش می داد. تمیستوکل کالسکی انونستی در ایتالیا شروع به مطالعه تغییر غیرعادی در مقاومت رشته های نازک فلزی و ذرات فلزی در فرمو/مونته روبیانو کرد. وی دریافت که رشته های مس بین دو صفحه برنجی هنگامی که ولتاژ را بر روی آن ها اعمال می کند، به هم می چسبند و رسانا می شوند. وی همچنین دریافت که انواع دیگر براده های فلزی همان واکنش نسبت به جرقه های الکتریکی را دارند که می تواند در آذرخش گیرها استفاده شود. مقالات کالسکی انونستی در سال های ۱۸۸۴، ۱۸۸۵ و ۱۸۸۶ در ایل نوو چیمینتو منتشر شد.
سیندرلا () یک فیلم موزیکال عاشقانه بر پایهٔ متلی به همین نام نوشتهٔ شارل پرو است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این فیلم توسط کی کانن نویسندگی و کارگردانی شده است و کامیلا کبیو در اولین تجربهٔ بازیگری خود در نقش سیندرلا ایفای نقش می کند. ایدینا منزل، مینی درایور، بیلی پورتر و پیرس برازنان دیگر بازیگران فیلم هستند. این فیلم یک موزیکال جوک باکس است که شامل موسیقی های پرفروش پاپ و راک و چندین ترانه اصلی است. توسعهٔ این فیلم از آوریل ۲۰۱۹ آغاز شد، زمانی که سونی پیکچرز یک فیلم از سیندرلا به سبک موزیکال با نویسندگی و کارگردانی کی کانن اعلام کرد. فیلم برداری اصلی از فوریه ۲۰۲۰ در استودیوهای پاین وود آغاز شد و در مارس ۲۰۲۰ به دلیل همه گیری کووید-۱۹ تعلیق شد. تولید این فیلم در اوت ۲۰۲۰ از سر گرفته شد و در سپتامبر ۲۰۲۰ به پایان رسید. "سیندرلا" در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ در سینماهای منتخب و به صورت دیجیتالی در آمازون پرایم ویدئو منتشر شد. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی از سوی منتقدان دریافت کرده است.
کی کانن (؛ (زادنام کاترین ئی. کانن ()؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، تهیه کننده، کارگردان و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دختر جدید"، "آوازخوان حرفه ای ۲" اشاره کرد.
اِلویس () یک فیلم موزیکال زندگی نامه ای از سال ۲۰۲۲ به کارگردانی باز لورمن است که فیلم نامه اش را به همراه سام برومل، کریگ پیرس و جرمی دونر نوشته است. این فیلم زندگی الویس پریسلی، خوانندهٔ سرشناس راک اند رول را دنبال می کند که از دیدگاه مدیرش، کلنل تام پارکر روایت می شود. آستین باتلر در نقش پریسلی با تام هنکس در نقش پارکر بازیگران اصلی هستند و اولیویا دی یونگ، هلن تامسون، ریچارد راکسبرا، کلوین هریسون جونیور، دیوید ونهام، کدی اسمیت-مک فی و لوک بریسی در نقش های مکمل بازی می کنند. در سال ۲۰۱۴ اعلام شد که لورمن کارگردانی یک فیلم زندگی نامه ای از الویس پریسلی را انجام خواهد داد؛ اگرچه این پروژه تا مارس ۲۰۱۹ به طور رسمی اعلام نشد. باتلر در ژوئیهٔ ۲۰۱۹ با پیروزی در رقابت چندین بازیگر سرشناس، برای نقش اصلی انتخاب شد. فیلم برداری در ژانویهٔ ۲۰۲۰ در استرالیا، زادگاه لورمن، آغاز شد، اما پس از آغاز دنیاگیری کووید-۱۹ از مارس تا سپتامبر متوقف شد. فیلم برداری بعد از یک سال بعدی، در مارس ۲۰۲۱ به پایان رسید. "الویس" در ۲۵ مهٔ ۲۰۲۲ در جشنوارهٔ فیلم کن نمایش داده شد و در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲ در استرالیا از طریق یونیورسال پیکچرز و روز ب
عد در ایالات متحده از طریق برادران وارنر اکران شد. این فیلم بیش از ۲۸۶ میلیون دلار در جهان فروش داشته است در حالی که بودجهٔ ساخت آن ۸۵ میلیون دلار بوده است. این فیلم به دومین فیلم زندگینامه ای پرفروش تاریخ پس از "بوهمین راپسودی" (۲۰۱۸) تبدیل شده و هفتمین فیلم پرفروش محصول استرالیا است. این فیلم به طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده است و در زمینهٔ نقش آفرینی باتلر، سکانس های موسیقی و طراحی لباس و صحنه تحسین شده است. این فیلم از سوی انستیتوی فیلم آمریکا به عنوان یکی از بهترین فیلم های ۲۰۲۲ نام گرفت. این فیلم در گلدن گلوب نامزد دریافت جوایز بهترین فیلم – درام و بهترین کارگردانی شد که باتلر جایزهٔ بهترین بازیگر را کسب کرد. این فیلم در جوایز اسکار نیز نامزد هشت جایزه شامل بهترین فیلم شد. داستان. در سال ۱۹۹۷، کلنل تام پارکر، مدیر سابق الویس پرسلی، در بستر مرگ است و به چگونگی ملاقات خود با سلطان آیندهٔ راک اند رول نگاه می کند. الویس در دوران کودکی همراه با والدینش ورنون و گلدیس با زندگی سرشار از فقر مبارزه کرده بود. او موسیقی را رستگاری می داند، حتی اگر توسط همسالانش به دلیل شیفتگی اش به موسیقی آمریکایی آف
ریقایی تبار خیابان بیل در ممفیس مورد تمسخر قرار می گیرد. پارکر یک «هاکستر» کارناوال است که خود را به عنوان یک فینیاس تیلور بارنوم مدرن تصور می کند و با ماهیت ساده لوح مخاطبانش بازی می کند. اگرچه پارکر در حال حاضر مدیریت خواننده کانتری هانک اسنو را بر عهده دارد، به محض شنیدن پریسلی در رادیو، به نظر می رسد که تحت تأثیر آنچه می شنود قرار می گیرد و آرزو دارد که مدیر الویس شود. پارکر در نهایت الویس را ملاقات می کند و او را متقاعد می کند که به او اجازه دهد کنترل حرفه اش را به دست بگیرد، که شروع یک حرفهٔ فوق العاده موفق در موسیقی است. با این حال، همه مردم تحت تأثیر این هنرمند جوان قرار نمی گیرند. بسیاری از والدین می ترسند که موسیقی او باعث فساد فرزندانشان شود و سیاستمداران نژادپرست نیز به او حمله می کنند. الویس در پی یک حادثهٔ خشونت آمیز در یک کنسرت، خود را در معرض یک مجازات زندان می بیند. با این حال، چنین استنباط می شود که پارکر دولت را متقاعد می کند تا الویس را به ارتش ایالات متحده دعوت کند تا از هرگونه درگیری قانونی بیشتر جلوگیری شود. الویس در طول مدت خدمتش متوجه می شود که گلدیس خود را تا حد مرگ مست کرده است. الو
یس در حالی که در آلمان مستقر است، با پریسیلا بولیو آشنا می شود و پس از ترخیص، تورهای کنسرت و فیلم های حرفه ای خود را از سر می گیرد در حالی که کنترل پارکر بر زندگی اش حتی قوی تر می شود. الویس از ترور مارتین لوتر کینگ جونیور و رابرت اف. کندی دلشکسته است و آرزو دارد در موسیقی خود از نظر سیاسی صریح تر شود در حالی که پارکر فقط از او می خواهد ترانه های بیهوده ای بخواند که پرفروش باشند. پس از اینکه پارکر با او قراردادی طولانی مدت برای سرگرمی در یک هتل لاس وگاس می بندد، الویس در نهایت از پارکر خسته می شود و سعی می کند او را اخراج کند، اما پارکر برای مبلغ هنگفتی از او شکایت می کند که او را شکسته و فقیر می سازد. یک بحث شرورانه شروع می شود، در حالی که پس از آن الویس باید اعتراف کند که چاره ای جز حفظ مدیریت خود از پارکر ندارد، اگرچه آنها از هم جدا می شوند و به ندرت یکدیگر را می بینند. در نهایت، زندگی الویس رو به پایین می رود زیرا پریسیلا دخترشان لیسا مری پرسلی را می گیرد و الویس را به خاطر اعتیادش به داروهای تجویزی رها می کند، که پس از رفتن او حتی قوی تر می شود. این امر منجر به مرگ وی بر اثر سکته قلبی در ۱۶ اوت ۱۹۷۷ در س
ن ۴۲ سالگی شد. یک صحنهٔ کات بک در یکی از آخرین اجراهای الویس، وی را پف کرده و رنگ پریده نشان می دهد که در حال خواندن ترانهٔ «Unchained Melody»، با تصاویر واقعی از کنسرتش است و لحظات کلیدی زندگی او نمایش داده می شود؛ در همین حال پارکر که پیر و تنها از دنیا می رود. تیتراژ فیلم نشان می دهد که سوءاستفاده پارکر از الویس پس از مرگ الویس موضوع دعوی قضایی توسط املاک پریسلی بوده است. پارکر آخرین سال های زندگی اش را به عنوان چهره ای رقت انگیز گذراند و پول هایش را روی دستگاه های بازی کازینو قمار کرد، در حالی که الویس همچنان پرفروش ترین هنرمند انفرادی تمام دوران و یکی از محبوب ترین سرگرم کننده های تاریخ موسیقی جهان است. تولید. توسعه و انتخاب بازیگران. این پروژه نخستین بار در آوریل ۲۰۱۴ اعلام شد، زمانی که باز لورمن برای کارگردانی فیلم وارد مذاکره شد و کلی مارسل فیلمنامه را نوشت. تا مارس ۲۰۱۹، زمانی که تام هنکس برای نقش کلنل تام پارکر انتخاب شد، هیچ پیشرفت دیگری اعلام نشد. لورمن به عنوان کارگردان تعیین شد و همچنین سام برومل و کریگ پیرس، مارسل را به عنوان فیلمنامه نویس جایگزین کردند. در ماه ژوئیه، انسل الگورت، مایلز تلر، آس
تین باتلر، آرون تیلور-جانسون و هری استایلز پیشتازان نقش پریسلی بودند و باتلر در اواخر همان ماه این نقش را برنده شد، پس از اینکه دومی لورمن را با نوار تستی از آواز خود تحت تأثیر قرار داد. لورمن در مصاحبه ای با "انترتینمنت ویکلی" فاش کرد که از سوی دنزل واشینگتن بازیگر و کارگردان با او تماس گرفته است که باتلر را پیشنهاد می کند. در ماه اکتبر، اولیویا دی یونگ برای بازی در نقش پریسیلا پریسلی انتخاب شد. مگی جیلنهال و روفس سوئل در فوریه ۲۰۲۰ برای نقش گلدیس و ورنون پریسلی انتخاب شدند (اگرچه به ترتیب هلن تامسون و ریچارد راکسبرا در فیلم جایگزین شدند) و یولا برای نقش خواهر رزتا ثارپ انتخاب شد. فیلمبرداری. تصویربرداری اصلی در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۰ در استرالیا آغاز شد. تولید در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در ۱۲ مارس ۲۰۲۰، زمانی که هنکس و همسرش ریتا ویلسون تست مثبت کووید ۱۹ دادند، متوقف شد. فیلمبرداری در ۲۳ سپتامبر از سر گرفته شد. در سپتامبر ۲۰۲۰، لوک بریسی، ریچارد راکسبرا، هلن تامسون، دیکر مانتگامری، ناتاشا باست، خاویر ساموئل، لئون فورد، کیت مولوانی، گرت دیویس، چارلز گراندز، جاش مک کانویل و آدام دان به این فیلم پیوستند. راکسبورگ و تامس
ون به ترتیب جایگزین سیول و جیلنهال شدند که به دلیل درگیری های برنامه ریزی ناشی از تأخیر فیلمبرداری مجبور به ترک شدند. کلوین هریسون جونیور در ماه دسامبر اعلام شد که نقش بی.بی. کینگ را بازی خواهد کرد. در ژانویه ۲۰۲۱، گزارش شد که آلتون میسون قرار است نقش لیتل ریچارد را در این فیلم به تصویر بکشد. در ۲۵ می ۲۰۲۲، باتلر به "جی کیو" فاش کرد که پس از پایان فیلمبرداری در مارس ۲۰۲۱، پس از تشخیص ویروسی که آپاندیسیت را شبیه سازی می کند، به مدت یک هفته در بیمارستان بستری بود. موسیقی. در ۲۵ آوریل ۲۰۲۲، اعلام شد که دوجا کت یک آهنگ اصلی با عنوان «وگاس» را برای فیلم، که عناصری از «سگ شکاری» اثر بیگ مامان تورنتون را در خود جای داده است، ارائه خواهد کرد. این به عنوان یک تک آهنگ در ۶ می ۲۰۲۲، پیش از آلبوم موسیقی متن همراه فیلم، که قرار بود در تابستان همان سال توسط آرسی ای رکوردز منتشر شود، منتشر شد. این آلبوم همچنین دارای تغییراتی در مواد پریسلی توسط هنرمندان مشهور در ژانرها و سبک های مختلف است. گروه ایتالیایی منسکین و کیسی ماسگریوز نیز بخشی از موسیقی متن با نسخه های جلد مربوطه خود از «اگه می تونم آرزوشو کنم» و «نمیشه عاشق نشم» ه
ستند. در ۲۳ می ۲۰۲۲، امینم خواننده رپ در اینستاگرام خود اعلام کرد که او و سیلو گرین در آهنگ جدیدی با عنوان «پادشاه و من» که توسط دکتر دره تهیه می شود و در موسیقی متن فیلم ظاهر می شود، همکاری خواهند کرد. فهرست کامل هنرمندان برای آلبوم موسیقی متن فیلم در همان روز با پیوستن استیوی نیکس، جک وایت، دیپلو، سوئه لی و بسیاری دیگر به همراه بازیگران فیلم اعلام شد. اجرای آستین باتلر از آهنگ های پریسلی و همچنین ضبط های واقعی توسط خود پریسلی نیز به نمایش گذاشته خواهد شد. «پادشاه و من» زودتر از تاریخ اکران در نظر گرفته شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ منتشر شد. موسیقی متن کامل در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ منتشر شد. لورمن در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲ فاش کرد که صدای آواز الویس جوان در فیلم، در واقع صدای آواز باتلر است و آواز واقعی الویس فقط در صحنه هایی که او بزرگ تر است استفاده می شود. برای اثبات این موضوع، او در اوایل سال ۲۰۱۹ تصویربرداری آزمایشی پیش تولید باتلر را در نقش الویس جوان در حال اجرای زنده «مشکلی نیست» در شبکه های اجتماعی منتشر کرد که در فضای مجازی پخش شد و با واکنش بسیار مثبت بینندگان مواجه شد. بازاریابی. اولین تریلر سه دقیقه ای این فیلم در ۱۷ فوریه
۲۰۲۲ در طول پوشش زنده بازی های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ توسط ان بی سی به نمایش درآمد دومین تریلر در ۲۳ می ۲۰۲۲، دو روز قبل از نمایش جهانی فیلم، به صورت آنلاین پخش شد. مجله "ان ام ئی" یک شماره مستقل از چاپ آزاد در ۳۶ صفحه اختصاص داد که زندگی پریسلی، مصاحبه با باتلر، لورمن و سایر بازیگران را پوشش می دهد. این شامل عکسبرداری ویژه با الهام از الویس با هنرمندان والیس و استاد پیس، راهنمای موسیقی ۱۰ آهنگ از پریسلی و شهر ممفیس، تنسی و مصاحبه مجله با پریسلی در سال ۱۹۶۰ (از آرشیو) می باشد. شماره های مجله به صورت دیجیتالی و از طریق چاپ فیزیکی در فروشگاه ها در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ در دسترس قرار گرفتند. برنامهٔ ویژه ای بی سی با عنوان "منحصراً الویس: نسخه ویژه ۲۰/۲۰"، با نگاهی به زندگی واقعی پریسلی و ساخت فیلم، در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۲ برای تبلیغ فیلم پخش شد. سینماهای ای ام سی، با همکاری فیورآپ، پیش فروش ویژه ای را اعلام کرده بود که بینندگان می توانستند بلیط را به قیمت ۱۰٫۹۹ دلار خریداری کنند. تریلر نهایی در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۲ به صورت آنلاین منتشر شد. انتشار. "الویس" نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ در ۲۵ مهٔ ۲۰۲۲ انجام داد، جا
یی که با تشویق دوازده دقیقه ای تماشاگران مواجه شد که طولانی ترین در جشنواره است. این فیلم که در ابتدا برای انتشار در ۱ اکتبر ۲۰۲۱ برنامه ریزی شده بود چندین بار به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد و توسط یونیورسال پیکچرز در استرالیا در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲ و توسط برادران وارنر در سراسر جهان در ۲۴ ژوئن اکران شد و ۴۵ روز بعد از طریق اچ بی او مکس در دسترس قرار خواهد گرفت. لورمن در ژوئن ۲۰۲۲ گفت که قطعنامه ای چهار ساعته وجود دارد که شامل صحنه هایی از پریسلی با اولین دوست دخترش دیکسی و ملاقات او با رئیس جمهور ریچارد نیکسون در سال ۱۹۷۰ است. بازخورد. فروش گیشه. "الویس" ۱۵۱ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و نیز ۱۳۵ میلیون دلار در سایر مناطق به دست آورد که فروش جهانی آن مجموعاً به ۲۸۶ میلیون دلار رسید. در ایالات متحده و کانادا، "الویس" در کنار "تلفن سیاه" اکران شد و پیش بینی می شد در آخر هفته افتتاحیه خود از ۳۹۰۰ سینما ۲۵ تا ۳۰ میلیون دلار بفروشد. این فیلم در نخستین روز ۱۲٫۷ میلیون دلار به دست آورد که ۳٫۵ میلیون دلار از پیش نمایش های پنجشنبه شب بود. این فیلم برای نخستین بار به ۳۰٫۵ میلیون دلار رسید و با اختلاف
اندکی به "" برای رتبهٔ اول گیشه در آن هفته شکست خورد. طبق گزارش پست ترک، ۳۱ درصد از تماشاگران افتتاحیه آخر هفته بالای ۵۵ سال سن داشتند که ۴۸ درصد آنها بالای ۴۵ سال سن داشتند، در حالی که سهم زنان بالای ۲۵ سال (بیشترین مردد برای بازگشت به سینما در بحبوحه دنیاگیری) ۴۵ درصد بود. دلایل اصلی برای دیدن این فیلم، موضوع آن (۴۹٪) و تام هنکس (۲۵٪) گزارش شد. این فیلم در خارج از ایالات متحده و کانادا، در افتتاحیهٔ آخر هفته ۲۰ میلیون دلار فروخت که مبلغ جهانی ۵۱٫۲ میلیون را نشان می داد. در آخر هفته دوم، فیلم ۱۹ میلیون دلار (و ۲۴ میلیون دلار در چهار روز آخر هفته روز استقلال) به دست آورد و سوم شد. پاسخ انتقادی. تماشاگران شرکت کننده در نظرسنجی پست ترک به فیلم نمره «A–» در مقیاس A+ تا F دادند، در حالی که سینماسکور به فیلم نمره کلی ۸۸ درصد مثبت داد و ۷۲ درصد از مخاطبان گفتند که قطعاً آن را توصیه می کنند. نقش باتلر از الویس مورد تحسین گستردهٔ جهانی قرار گرفت. پیت هاموند از "ددلاین هالیوود" او را «انتخابی ایده آل» خواند و گفت که او «به طرز هیجان انگیزی، به ویژه در نیمهٔ نخست فیلم، با ریتمی معتبر ما را وادار می کند به این فکر کنیم
که اگر الویس تسلیم طرف تاریک شهرت خودش نمی شد به چه ارتفاعات بالاتری صعود می کرد.» جاستین چنگ از "لس آنجلس تایمز" باتلر را با «ظاهر فیزیکی مناسب برای الویس [و] با آوازی بهتر» توصیف کرد. دیوید رونی برای "هالیوود ریپورتر" نوشت که باتلر «پارادوکس غم انگیز یک داستان موفقیت خارق العاده را به تصویر می کشد که با سرسختی به رؤیای آمریکایی می چسبد حتی در حالی که مدام از دستانش رها می شود». کلاریس لافری از "ایندیپندنت" نوشت که «در زمانی که مسلماً [الویس] اندکی از ذخایر فرهنگی خود را از دست داده است [باتلر] استدلال قانع کننده ای برای قدرت الویس ارائه می کند». فیلیپ دی سملین از "تایم اوت" نوشته است که وقتی باتلر «در اولین کنسرت الویس به عنوان یک راک اند رولر تمام عیار باسن خود را تکان می دهد، مانند تماشای تولد دو ستاره است». در مورد خود فیلم، رابی کالی از "دیلی تلگراف" به آن رتبهٔ ۴ از ۵ ستاره داد و آن را «یک حماسهٔ درخشان و پر زرق و برق جوک باکس» نامید، اما اظهار داشت که «این فیلم صحنه به صحنه مد می شود و از مد خارج می شود» او بیان داشت که «این بی عیب و نقص ترین، شیک ترین و سرگرم کننده ترین چیزی که در تمام طول سال خواهید
دید». کوین ماهر از "روزنامه تایمز" آن را «بهترین فیلم لورمن از زمان "رومئو + ژولیت"» نامید و قدرت موسیقی فیلم را به باتلر اما همچنین به لورمن استنباط داد که «با نوعی ریتم های دیوانه کننده فیلم را تدوین می کند که مقاومت در برابر آنها تقریباً غیرممکن است [...] این نکات برجسته ای هستند که کل پروژه را تبدیل به فیلمی می کنند که باید حتماً تماشا کرد». جیم وجودا از "آی جی ان" آن را «وقایعی سرگیجه آور و گاهی اوقات طاقت فرسا از این نماد راک» نامید. اوون گلایبرمن از "ورایتی" این فیلم را «رؤیایی ۲ ساعت و ۳۹ دقیقه ای، شوریده، پرانرژی و اجباری-قابل-تماشا» نامید و گفت که «این فیلم چرخه ای از حماسهٔ الویس را که همهٔ ما در زهن خود حمل می کنیم را در قالب یک بیوگرافی اپرای پاپ که به طرز مجللی به صحنه رفته است، به یک رؤیا تبدیل می کند» جوشوا راتکوپف برای "انترتینمنت ویکلی" نوشت که «هیچ فیلمی این نماد موسیقی راک را اینطور ارائه نکرده است» و لورمن در حال بازپس گرفتن «موجوی "مولن روژ!" خود با فیلمی پر از ریسک و پاداش» توصیف کرد؛ او در ادامه از عملکرد باتلر تمجید کرده و نوشت «[باتلر] به لنز دوربین خیره می شود و آن را ذوب می کند».
در یک یادداشت تاریخی، روزنامه نگار آلانا نش، که زندگی نامه ای تحسین شده از کلنل پارکر را در سال ۲۰۱۰ نوشته بود، این فیلم را «رؤیای تب دار باز لورمن» نامید که آزادی های تاریخ را به جز برای پارکر منصفانه نگه داشته است و به این اشاره کرد که رویکرد لورمن در ارائه این شخصیت از طریق یک لنز امروزی به این معنی است که شخصیت پیچیده ای که نش در موردش تحقیق گسترده ای انجام داده بود، در این فیلم ساده تر ارائه شده است. پاسخ خانواده پریسلی. لیزا ماری پریسلی، دختر الویس، پس از دو بار دیدن این فیلم پیش از نمایش جهانی آن در جشنواره فیلم کن، در پستی اینستاگرامی آن را تحسین کرد و آن را «تماشایی و شکوهمند» خواند. او در ادامه از عملکرد باتلر در نقش پدر فقیدش تمجید کرد و گفت که او «قلب و روح پدرم را به زیبایی مجسم و زنده کرده است. بازی او، به نظر حقیر من، بی سابقه است و در نهایت با دقت و احترام انجام شد» و از باتلر به عنوان یکی از نامزدهای جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد یاد کرد. او دربارهٔ کارگردانی لورمن نوشت: «در طول این فیلم زیبا می توان عشق، مراقبت و احترام خالص او را نسبت به پدرم احساس کرد و در نهایت این چیزی است که من
و فرزندانم و فرزندانشان می توانیم برای همیشه به آن افتخار کنیم [..] نبوغ همراه با عشق و احترام شما به پدرم و این پروژه، بسیار زیبا و الهام بخش است. می دانم که دارم حرف های تکراری می زنم، اما اهمیتی نمی دهم، متشکرم که این داستان را به این شکل عمیق و هنرمندانه درست کردید.» او افزود که تماشای این فیلم او را به یاد پسر خودش بنجامین کیئو می اندازد که در سال ۲۰۲۰ در اثر خودکشی درگذشت و گفت که او نیز اگر اینجا می بود، این فیلم را دوست می داشت. پریسیلا پریسلی، همسر سابق الویس در ۲۹ آوریل ۲۰۲۲، افکار خود را در مورد این فیلم در یک پست فیس بوک به اشتراک گذاشت و به طور کامل گفت: «برای کسانی که کنجکاو در مورد فیلم جدید "الویس" هستند، باز لورمن، کارگردان فیلم، اخیراً یک نمایش خصوصی را در استودیوی وارنر برای این فیلم به من و جری شیلینگ ارائه کرد. این داستان در مورد رابطهٔ الویس و کلنل پارکر است. این یک داستان واقعی است که درخشان و خلاقانه روایت می شود که فقط باز لورمن با شیوهٔ هنری منحصر به فرد خود می توانست ارائه دهد. آستین باتلر، بازیگر نقش الویس فوق العاده است. در نیمه های فیلم من و جری به هم نگاه کردیم و گفتیم وای!!! آف
رین به او [...] او می دانست که کفش های بزرگی برای پا کردن دارد. او در بازی کردن این قسمت به شدت متشنج بود. من فقط می توانم تصور کنم. تام هنکس در این فیلم کلنل پارکر بود. عجب شخصیتی بود. کلنل پارکر شخصیتی دو طرفی داشت و من و جری هر دوی آنها را دیده بودیم. داستان همان طور که همهٔ ما می دانیم پایان خوشی ندارد. اما فکر می کنم، در این فیلم که توسط کارگردانی نوشته شده که قلب و روح خود و ساعت های زیادی را برای این فیلم اختصاص داده، شما کمی بیشتر از سفر الویس خواهید فهمید.» رایلی کیئو، بازیگر و فیلمساز و نوهٔ الویس در ۲۱ می ۲۰۲۲ پس از تماشای فیلم در کن، پاسخ خود را به اشتراک گذاشت و به طور کامل گفت: «این یک تجربهٔ بسیار احساسی بود. تماشای آن بسیار آتشین بود خصوصاً زیرا موضوع آن دربارهٔ خانوادهٔ من است. وقتی ۱۲ ساله بودم، اولین فیلمی که در تئاتر دیدم و گفتم می خواهم فیلم بسازم "مولن روژ!" بود. واقعاً باعث افتخار است که باز لورمن این فیلم را نیز ساخت. "رومئو + ژولیت" و "مولن روژ!" برای سنی که در آن زمان بودم، واقعاً فیلم های قدرتمندی بودند. اینطور نبود که من به باز اعتماد نداشتم، اما شما از خانواده خود محافظت می کنید.
در پایان روز، قرار نیست به باز لورمن بگوییم چگونه فیلم بسازد. در پنج دقیقه نخست، می توانستم احساس کنم چقدر باز و آستین برای درست انجام دادن کار تلاش می کردند. این بلافاصله مرا احساساتی کرد. پنج دقیقه بعد شروع کردم به گریه کردن و نمی توانستم جلوی خودم را بگیرم. آسیب های خانوادگی و نسلی زیادی وجود دارد که از همان زمان برای خانوادهٔ ما شروع شد. احساس افتخار می کردم که آنقدر سخت کار کردند تا جوهر او را به دست بیاورند؛ تا جوهر او را احساس کنند. آستین آن را به زیبایی ثبت کرده است.»
گسل بینالود با راستای خم دار شمال غربی – جنوب شرقی و درازای حدود ۹۲ کیلومتر، در پای دامنه جنوب غربی رشته کوه بینالود قرار دارد و از ۱۵ کیلومتری شرق نیشابور می گذرد. اختلاف بلندی ناگهانی و شدید میان دشت و کوه های شمال نیشابور در راستای گسل فعال بینالود است. سازوکار این گسل، راندگی با شیب به سمت شمال شرقی است.
گسل میامی یا گسل شاهرود یکی از گسل های طولی و عمده ایران مرکزی است که از شرق شاهرود تا مرز افغانستان ادامه دارد. این گسل در نواحی میامی – عباس آباد (شرق شاهرود) مرز شمالی مجموعه های افیولیتی موجود در منطقه را مشخص می سازد؛ بنابراین گسل میامی می تواند مرز شمالی کافت سبزوار – شاهرود باشد. گسل میامی تا آخرین مراحل کوه زایی آلپی در پلیوسن حرکت راست گرد داشته است.
گسل دهشیر یا گسل نایین–بافت یکی از گسل های مهم ایران مرکزی است که با درازای ۳۵۰ تا ۵۰۰ کیلومتر، روند شمال شمال غربی – جنوب جنوب غربی و شیب نزدیک به قائم دارد. این گسل از جنوب غربی شهرستان نایین آغاز شده و تا نزدیک سیرجان ادامه می یابد. از دهشیر تا شهربابک، بخشی از آمیزه های افیولیتی ایران مرکزی در بخش غربی این گسل و در طول بیش از ۲۰۰ کیلومتر رخنمون دارد که ممکن است نشان دهنده مرز جنوب غربی زیرقاره ایران مرکزی باشد. لرزه خیزی. بریده شدن رسوبات کواترنری به وسیله این گسل، گویای حرکات آن در کواترنری است. گسل دهشیر با وجود داشتن شیب نزدیک به قائم، با یک حرکت راست گرد، سبب جابه جایی رسوبات کرتاسه بالا به میزان ۵۰ کیلومتر شده است. هیچ کانون زمین لرزه ای بر روی این گسل گزارش نشده، ولی رخداد زمین لرزه بسیار محتمل است.