Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میده می شوند. سیستم های داده برداری مجموعه ای از نرم افزار و سخت افزار است که به کاربر امکان اندازه گیری یا کنترل خصوصیات فیزیکی یک وسیله یا پدیده ای در دنیای واقعی را می دهد. یک سیستم داده برداری کامل شامل سنسورها، کارت داده برداری، سخت افزار مطلوب سازی سیگنال و رایانه ای شامل نرم افزار داده برداری است. اگر در فرایند داده گیری زمان بندی هم اهمیت داشته باشد، یک سیستم جبران زمانبندی توزیع شده جداگانه نیاز است. سنسور، نوعی مبدل است که خاصیت فیزیکی را به سیگنال الکتریکی مربوط به آن تبدیل می کند. باتوجه به اینکه خروجی سنسورهای مختلف متفاوت است، یک سیستم داده برداری برای آنکه بتواند با انواع سنسورها کار کند باید سیگنال خروجی از سنسورها با توجه به شرایط کارت داده برداری تنظیم شوند. این عمل مطلوب سازی سیگنال نامیده می شود. در حالت کلی مطلوب سازی سیگنال شامل اعمال فیلترهای بالاگذر و پایین گذر، تقویت سازی سیگنال و شکل دهی سیگنال است. برخی از فراینده های دیگر مطلوب سازی سیگنال که به صورت خاص تر مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از: تکمیل پل برای مدارهایی که براساس پل-وتسون کار می کنند، تامین ولتاژ یا جریان تحریک برای
سنسور، خطی سازی هستند. همچنین به منظور انتقال سیگنال، تبدیل سیگنال های Single-Ended که حساسیت بالایی به نویز دارند به سیگنال های Differential که در برابر نویز مقاوم تر هستند از دیگر نمونه های مطلوب سازی سیگنال است. سخت افزار داده برداری. سخت افزار داده برداری عموماً وسیله ای است که بین سیگنال و کامپیوتر قرار دارد. این وسیله می تواند به شکل ماژول هایی باشد که می توانند به پورت های USB، سری یا موازی کامپیوتر متصل شوند یا به صورت کارت هایی باشد که به اسلات مادربرد کامپیوتر (PCI یا PCIe یا SATA) متصل می شوند. کارت های داده برداری عموماً شامل چند المان هستند. این المان ها عبارتند از (multiplexer, ADC, DAC, TTL-IO, high speed timers, RAM) این المان ها از طریق یک میکروکنترلر قابل برنامه ریزی هدایت می شوند. درایور کارت داده برداری. برای اینکه سخت افزار DAQ بتواند با کامپیوتر کار کند، به درایور نیاز است. درایور یک سخت افزار، از یک طرف با اجرای کدهای سطح پایین خواندن و نوشتن وظیفه ارتباط با سخت افزار را برقرار می کند و از طرف دیگر بوسیله API به کاربر این اجازه را می دهد تا متناسب با نیاز خود سخت افزار را بکار بگیرد.
آرامگاه کمال الدین بهزاد یک بنای تاریخی مربوط به دوره صفویه-قاجاریه است و در روستای دهنگ، بخش مرکزی، شهرستان بستک، استان هرمزگان واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۵۳۹۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بازتابنده سهمی (یا سهموی یا پارابولیدال) (یا ظرف یا آینه)، () یک سطح بازتابنده است که از آن برای جمع آوری یا افکندن انرژی مانند نور، صدا یا امواج رادیویی استفاده می شود. شکل آن بخشی از یک سهمی دایره ای است، یعنی سطح تولید شده توسط یک سهمی که حول محور آن می چرخد. بازتابندهٔ سهموی یک موج صفحه ورودی را که در امتداد محور در حال حرکت است به موج کروی که به سمت کانون جمع می شود تبدیل می کند. برعکس، یک موج کروی تولید شده توسط یک منبع نقطه ایِ قرار گرفته در کانون به یک موج صفحه ای که به عنوان یک پرتو جمع شده در امتداد محور پخش می شود، منعکس می شود. از بازتابنده کننده های سهموی برای جمع آوری انرژی از یک منبع دور (به عنوان مثال امواج صوتی یا نور ورودی از ستارگان) استفاده می شود. از آنجا که اصول بازتاب قابل برگشت هستند، می توان از "بازتابنده های سهموی" برای برخورد تابش از یک منبع ایزوتروپیک به یک پرتو موازی نیز استفاده کرد. در اپتیک، از "آینه های سهمی" برای جمع آوری نور در تلسکوپ های بازتابنده و کوره های خورشیدی، و تولید پرتوی نور در چراغ قوه، چراغ های جلو، چراغ های جلوی صحنه و چراغ های جلو اتومبیل استفاده می شود.
هاتسومه نو تسوبونه ؛ یک شخصیت افسانه ای زن نینجا در دوره سنگوکو است. او به عنوان شخصیت اصلی رمان تاریخی سکیگاهارا توسط شیبا ریوتارو مشهور شده است. در رمان، او یک کونوایچی (نینجای زن) بود که توسط توکوگاوا ایه یاسو فرستاده شده بود تا از دشمن سیاسی خود ایشیدا میتسوناری قبل از نبرد سکیگاهارا جاسوسی کند.
هایک هاجینازاریان () یک سیاستمدار ارمنی تبار اهل ایالات متحد آمریکا است که از تاریخ ژانویه ۲۰۲۱ در کابینه جو بایدن سمت را برعهده دارد. زندگی نامه. هاجینازاریان در در کلمبوس، اوهایو از والدینی مهاجر ارمنی های لبنان به دنیا آمد و از دانشگاه ایندیانا و مدرسه عالی مدیریت سیاسی دانشگاه جرج واشینگتن فارغ التحصیل شد. دفتر جو بایدن در یک خبر رسمی اعلام نموده است که هاجینازاریان پس از کار بر روی کمپین های ارتباطی در ایالت هایی همچون نیوهمپشایر، نوادا، تگزاس، اوهایو، به عنوان دبیر مطبوعاتی منطقه ای غرب پنسیلوانیا برای کمپین بایدن نیز خدمت کرده است. هاجینازاریان پیش از پیوستن به کمپین انتخاباتی در کپیتال هیل، ابتدا به عنوان دستیار مطبوعاتی سناتور ایالت ایندیانا، جو دونالی و سپس به عنوان معاون مطبوعاتی در ستاد اکثریت اعضای کمیته امنیت میهنی مجلس نمایندگان فعالیت می کرد.
کونوایچی ، در دوره فئودالی ژاپن، نینجای زن بود که به عنوان قاتل، جاسوس و پیام رسان استفاده می شد. آموزش کونوایچی با آموزش به نینجای مرد تفاوت داشت. اگرچه آنها یک مهارت مشترک داشتند، اما در ورزش های رزمی مانند تایجوتسو و نینجوتسو تمایل این بود که مهارت های سنتی زن در اولویت قرار گیرد.
افغانستان یک کشور محصور در خشکی بین جنوب آسیا و آسیای مرکزی موقعیت دارد. افغانستان یک کشور رو به توسعه است، این کشور فقیرترین کشور جهان نیز می باشد، هرچند برای دهه ها اینجا جنگ و کمبود سرمایه گذاری های خارجی بوده است. در سال ۲۰۱۴ نرخ تولید ناخالص ملی ۶۰٫۵۸ میلیارد دالر و سرانه تولید ناخالص داخلی ۱۹۰۰ دالر بوده است. صادرات کشور در سال ۲۰۱۲, به ارزش ۲٫۷ میلیارد دالر بوده و نرخ بیکاری گزارش شده در سال ۲۰۰۸, ۳۵ فیصد بوده است. مطابق به گزارش ۲۰۰۹, ۴۲ فیصد مردم آن با درآمد ۱ دالر در روز زندگی می کنند. این کشور کمتر از ۱٫۵ میلیارد دالر بدهی خارجی دارد. اقتصاد افغانستان ۱۰ فیصد رشد سالانه در دهه های اخیر داشته است، که بخاطر تزریق بیش از ۵۰ میلیارد دالر کمک های خارجی و وجه های ارسالی مهاجران افغان می باشد. همچنان بخاطر پیشرفت به وجود آمده از سیستم حمل و نقل و تولیدات زراعتی است که ستون فقرات اقتصاد کشور را تشکیل می دهد. شرکت های قابل توجه. این لیست شامل شرکت های برجسته کشور می شود که در خود افغانستان پایه گذاری شده است. بخش خصوصی و صنعت رده بندی نشان طبقه بندی صنایع را دنبال می کند. سازمان هایی که فعالیت های شانرا متو
قف کرده اند به حیث شرکت های منحل شده در لیست درج شده اند.
فرانکا بتوئیا () (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است، می توان به "آیا قهرمانان ما قادر به یافتن دوستشان که به طرز مرموزی در آفریقا ناپدید شده هستند؟"، "آخرین مرد روی زمین" و "طبقه هفتم" اشاره کرد. در سال ۱۹۷۵، فرانکا بتوئیا و مادرش ماریس، «لُژ بزرگ زنان ایتالیا» (Gran Loggia Femminile d'Italia) را بنیان گذاری کردند؛ این نخستین تشکیلات فراماسونی ایتالیایی بود که منحصراً برای زنان تشکیل شده بود و به طور رسمی توسط گرند اورینت ایتالیا به رسمیت شناخته شد.
دیوید ساموئل کوهن (به انگلیسی: David Samuel Cohen؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ) سیاستمدار آمریکایی است که در دولت جو بایدن به عنوان هشتمین اداره کننده سازمان اطلاعات مرکزی خدمت کرد. او پیشتر نیز بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ در دولت باراک اوباما اداره کننده سازمان اطلاعات مرکزی را در اختیار داشت. کوهن پیش از خدمت در آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) در وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا در گردآوری اطلاعات مالی و تروریسم و در اعمال تحریم های اقتصادی علیه دولت های خارجی از جمله روسیه، ایران و کره شمالی نقش مهمی ایفا کرد.
بانک مرکزی باهاما بانک مرکزی کشور باهاما است که در شهر ناسائو قرار دارد. این بانک در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۷۴ تأسیس شد. این بانک سیاست پولی و نظارت بر بخش مالی باهاما را انجام می دهد. مسئولیت ها. مسئولیت بانک مرکزی ایجاد محیطی با ثبات پولی مناسب برای توسعه اقتصادی و اطمینان از یک سیستم مالی پایدار و سالم است. این هدف را از طریق:
الئونورا براون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. براون بعدها در دانشگاه جان کبات در رم تحصیل کرد و با مدرک مدیریت و اقتصاد فارغ التحصیل شد. او سپس به عنوان مترجم در پارلمان ایتالیا مشغول به کار شد و همزمان به مدت دو دهه در ایتالیا به صداپیشگی به زبان های انگلیسی و ایتالیایی پرداخت. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دو زن"، "آخرین داوری" و "مجازات مرگ" اشاره کرد.
الیزا کادیجا بووه (؛ زادهٔ ۱۹۴۲) بازیگر سومالیایی تبار اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چشم، چشم بد، جعفری و رازیانه" اشاره نمود.
تالار آفتاب گیر ساختمان یا تالار شیشه ای یا با پارچه برزنتی است که با نام های گلخانه یا اتاق آفتاب گیر نیز شناخته می شود. اگر این تالار در یک خانه باشد معمولاً از یک سمت به خانه متصل می شود. ساخت تالارهای آفتاب گیر از قرون شانزدهم میلادی آغاز شد که زمین داران ثروتمند به دنبال پرورش مرکباتی مانند لیمو و پرتقال بودند تا آنها را روی میزهای شام خود قرار دهند که به تازگی توسط بازرگانانی که از مناطق گرمتر مدیترانه آنها را آورده بودند معرفی شده بود. تالارهای آفتاب گیر یا گلخانه های شهری در اوایل اوایل قرن نوزدهم توسط شهرداری ها محبوب یافت و رایج شد. شرح. بسیاری از شهرها اروپا مخصوصاً شهرهایی که آب و هوای سرد و جمعیت زیادی داشتند برای خود تالارهای آفتاب گیر شهری را برای نمایش گیاهان گرمسیری و برگزاری نمایش های گل و گیاه ساخته بودند. این نوع از گلخانه یا تالار آفتاب گیر در اوایل قرن نوزدهم نیز رواج داشت و در پایان قرن مردم نیز کاربر اجتماعی نیز پیدا کرده بودند (برای نمونه مهمانی و نمایشگاه های چای در آن برگزار می شود). معماری تالار آفتاب گیر یا گلخانه های شهری سبک ها متفاوتی از ویکتوریایی گرفته تا سبک های مدرن مانند گ
نبدهای ژئودزیک را شامل می شود. بسیاری از آنها سازه های بزرگ و چشمگیری هستند و در فهرست زیر گنجانده شده اند. در انگلستان تعریف قانونی تالار آفتاب گیر یا گلخانه های شهری، ساختمانی است که حداقل ۵۰٪ مساحت دیواره جانبی آن را لعاب دار و حداقل ۷۵٪ سقف آن را با مواد نیمه شفاف، ورق پلی کربنات یا شیشه بسته باشند. امروزه عموم مردم واژه های تالار آفتاب گیر، تالار آفتاب رو و گلخانه شهری را به صورت مترادف همدیگر به کار می برند، اما به طور کلی اصطلاح تالار آفتاب گیر و به ویژه تالار آفتاب گیر انگلیسی، تصویر یک ساختار آراسته را تداعی می کند که بازگو کننده سنت های آن دوره از ساخت سالن های آفتاب گیر دوره ویکتوریا است. تالارهای آفتاب گیر مدرن نیز کماکان با تزیینات سنتی و با درهای پاسیوی یک نفره، دو نفره یا حتی درهای تاشو ساخته می شوند. این سازه ها در سراسر دنیا، در باغ های خصوصی، پارکها و موسسات گیاه شناسی طراحی و ساخته شده اند. تالارهای آفتاب گیر کوچکتر محبوبیت بیشتری یافته اند که می توانند کارایی دوگانه داشته و هم کاربری باغبانی و هم برای تفریح و لذت شخصی (مکانی برای مراقبت و تأمل و کتاب خواندن) داشته باشند. تاریخچه. تالارهای
آفتاب گیر در قرن شانزدهم زمانی پدید آمدند که مالکان ثروتمند زمین ها به دنبال پرورش میوه های مرکباتی چون لیمو و پرتقال بودند که بازرگانان از نواحی گرمتر دریای مدیترانه به آنجا می آوردند و به تدریج به سفره های غذایی شان وارد شده بود. حفظ مرکبات و دیگر گیاهان حساس ابتدا به صورت ابتدایی و با ساخت آلاچیق بر روی گیاهان گلدانی یا بسترهای گیاهی یا با جابجایی گلدان ها به داخل خانه در فصل سرد آغاز شد. این سازه های اولیه که در ایتالیا به نام «لیمانایا» شناخته می شدند از پانل های چوبی برای محافظت در برابر سرما استفاده می کردند. در شمال اروپا حفاظت از درختان پرتقال تبدیل به یک روند گسترده شد و بناهای خاصی برای حفاظت از این میوه خوشمزه و حساس ساخته شد. این بناها که به «پرتغال سرا» معروف شدند معمولاً سازه های محصور شده ای بودند که با چوب، آجر یا سنگ ساخته می شدند و در دیوارهای جنوبی پنجره های عمودی بلند داشتند. درختان مرکبات معمولاً در گلدان ها یا بشکه های بزرگ قرار داشتند و در فصل تابستان برای استفاده در فضای بیرون به بیرون منتقل می شدند، همان طور که در باغ های ورسای دیده می شود. استفاده از این اتاق ها هم از نظر اجتماعی و
هم از نظر عملی گسترش یافت و برای سرگرمی و پذیرایی و همچنین نگهداری انواع مختلفی از گیاهان مورد استفاده قرار گرفت. اصطلاح «گلخانه» به تالارها و «کنسرواتواری» برای گیاهان حساس به کار می رفت. در قرن هجدهم استفاده از شیشه های شیب دار در طراحی کنسرواتوارها آغاز شد تا نور بیشتری به داخل سازه وارد شود و شرایط بهتری برای رشد گیاهان فراهم گردد. این نوآوری احتمالاً تحت تأثیر تحقیقات دانشمند هلندی Jan Ingenhousz که نقش نور در فتوسنتز را مطالعه کرده بود قرار داشته است. با این حال اگرچه تحقیقات او احتمالاً به پیشرفت های کشاورزی کمک کرده است مشخص نیست که آیا او مستقیماً بر پذیرش شیشه های شیب دار برای تالارهای آفتاب گیر تأثیر گذاشته است یا خیر. قرن نوزدهم عصر طلایی ساخت تالارهای آفتاب گیر به ویژه در انگلستان بود. تالارهای آفتاب گیر انگلیسی نتیجه علاقه به باغبانی و فناوری های جدید شیشه و گرمایش در انگلستان بودند. بسیاری از تالارهای آفتاب گیر عمومی باشکوه، که از آهن و شیشه ساخته شده اند، نتیجه این دوران هستند. باغ های کیو در لندن نمونه ای از یک گلخانه بزرگ است که برای پرورش گیاهان حساس و نادر استفاده می شود یا کمتر برای نگهدا
ری پرندگان و حیوانات نادر – گاهی اوقات گیاهان و حیوانات در کنار یکدیگر زندگی می کنند. نمونه های دیگر شامل خانه بزرگ نخل در باغ های کیو است که در سال ۱۸۴۴ ساخته شده و توسط دسیماس بورتون طراحی شده است، و کاخ بلور که برای نمایشگاه بزرگ لندن در سال ۱۸۵۱ توسط سر جوزف پکسون ساخته شد. ساخت و ساز گسترده تالارهای آفتاب گیر در انگلستان با آغاز جنگ جهانی دوم متوقف شد. با وجود اینکه ورود شیشه های عایق در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ منجر به توسعه ساختارهای ساده اتاق های آفتاب شد، این روند تنها در دهه ۱۹۷۰ بود که معماران و سازندگان خلاق شروع به بازسازی سبک ویکتوریایی تالارهای آفتاب گیر قرن نوزدهم انگلیسی در نسخه های کوچک تر خانگی با استفاده از شیشه های عایق کردند. در ساخت و ساز معاصر، یک تالارهای آفتاب گیر از یک اورنجری در این تفاوت دارد که بیش از ۷۵٪ سطح سقف آن از شیشه ساخته شده است. مواد فریم و سقف شامل آلومینیوم، پی وی سی و چوب است. باید بیش از ۵۰٪ سطح دیوار یک تالار شیشه باشد تا بتوان آن را تالار آفتاب گیر نامید. تالارهای آفتاب گیر معاصر از فناوری های مختلفی برای اطمینان از کارایی انرژی شیشه استفاده می کنند، به طوری که حداکثر
نور ممکن را به داخل وارد کرده و دمای ثابت را در تابستان و زمستان حفظ می کنند. این فناوری ها شامل شیشه های حاوی آرگون، پوشش های ضدآلودگی بر روی شیشه، فیلم های بازتاب دهنده حرارت، نوارهای حرارتی یا شکست های حرارتی – بخش های توخالی شیشه که حرارت را متوقف می کنند می شوند. جدیدترین فناوری های شیشه شامل شیشه های خودتیره شونده است که در طول روز تابستانی به تدریج تیره می شوند و سپس به محض کاهش دمای سطح شیشه در پایان روز روشن می شوند.
در باغبانی بسترش به کاشت موقتی گیاهانی با رشد سریع در بسترهایی اشاره می کند که برای نمایش فصلی در فصل بهار، تابستان، یا زمستان صورت می گیرد. گیاهان به کار گرفته شده در بسترش معمولاً گیاهان یک ساله، گیاه دوساله یا گیاهان پایای ظریف هستند. در سالهای اخیر کشت ساکولنت ها نیز در حال طرفدار شدن است. برخی از گیاهان بسترشی را به عنوان «گیاهان بالکنی» نیز می نامند. زیرا که از آنها به گستردگی در گلدان و ظروف دیگر که در بالکن، تراس، عرشه و سایر مناطق اطراف خانه ها است استفاده می شود. گیاهان که معمولاً در گلخانه ها و تالارهای آفتاب گیر بزرگتری کاشته و نگهداری می شوند نیز ممکن است در ماه های گرم تر سال از آنجا منتقل شده و در محوطه اطراف بسترش کاشته یا گلدان هایشان در آن جا قرار داده شوند و سپس در زمستان به پناهگاه اولیه خودشان در تالار آفتاب گیر منتقل شوند. گیاهان بسترشی. طیف وسیعی از گیاهان بسترشی به طور مشخص کاشته می شوند تا برای دوره ای در زمستان یا تابستان رنگ خاصی را تولید کنند و معمولاً (و نه الزاماً) پس از گل دهی دور ریخته می شوند. برای آسان شدن این گیاهان را می توان به چهار گروه تقسیم کرد: انواع بسترش. بسترش های ب
هاری. گیاهانی که برای تختخواب های بهاری استفاده می شوند اغلب دوسالانه هستند (یک سال برای گلدهی سال بعد کاشته می شوند)، یا گیاهان چند ساله مقاوم، اما کوتاه مدت هستند. لامپ های بهار گل مانند گل های لاله اغلب استفاده می شود، معمولاً با سرده فراموشم مکن، خاکشیر تلخ، بنفشه دورگه زمستان و پامچال. بسترش های تابستانی. گیاهانی که برای بسترش های تابستانی به کار گرفته می شوند، معمولاً یک ساله یا چند ساله می باشند. آنها را در بهار در مهد کودک ها و مراکز گلخانه ای در دسترس قرار می گیرند و به تدریج توسط خریدار بالغ می شوند (یعنی با شرایط بیرونی سازگار می شوند) و سرانجام وقتی که توقع می رود دیگر یخبندان صورت نگیرد که گیاهان را در معرض آسیب قرار دهد در محوطه بیرون کاشته می شوند. باغبانان با تجربه از وضعیت آب و هوایی در آن زمان از سال خبر داشته و در حالت آماده باش می باشند تا در صورت تهدید یخبندان، نمایشگاه بسترشی خود را با پارچه باغبانی (یا گزینه های قدیمی تری مانند پرده های توری یا روزنامه) محافظت کنند. بسترش های فرش مانند. بسترش های فرش مانند دو یا چند گونه گیاهی متضاد را به کار می برند که کوتوله بوده و رنگ آمیزی گل یا شاخ
و برگ مشخصی داشته باشند. هدف آنها ایجاد نمایش هندسی منظمی است. معمولاً چینش گلها برای تشکیل مواردی چیزهایی مانند نوشته، نشان یا علامت تجاری است. گیاهان مناسب برای این بسترش ها گیاهان ساکولنت، گل رز مانند "Echeveria" یا گیاهان شاخ و برگ دار که رشد نسبتاً آهسته داشته باشند یا گیاهانی که تحمل کوتاه و هرس شدن را داشته باشند. این گیاهان همچنین ممکن است به صورت اشکال سه بعدی برای مجسمه سازی پرورش یابند. بسترش های زمستانی. بسترش های زمستانی معمولاً در پاییز کاشته می شوند تا بتوانند تا پایان زمستان نمایش داده شوند و معمولاً گیاهان چندساله یا گیاهان پایایی هسند که به سرما مقاوت داشته باشند. بسترش های زمستانی باید هر سال در یک زمان مشخص کاشت شوند. معمولاً بسترش های زمستانی کمتر به چشم می آید مگر در مواردی که در گلدان در کنار پنجره ها قرار می گیرند. برخی از این گیاهان عمر کوتاهی داشته و پس از اولین نمایش شان دور انداخته می شوند. برخی دیگر ممکن است به عنوان قلمه چیده شده و برای سال آینده نگهداری و استفاده شود. سبزیجات زینتی مقاوم در برابر زمستان مانند ارقام کلم پیچ و کلم با شاخ و برگ های رنگی یا متنوع به طور فزاینده ای
رایج هستند. ارقام "گل پامچال" نیز استفاده می شود. همین طور گل زمستانی heathers و "ویولا" × "wittrockiana،" و ارقام زمستانی pansies رایج. هستند. گیاهان همیشه سبز متنوع دیگری مانند ارقام "Vinca minor"، "Euonymus fortunei" و "مارپیچ Hedera" (پیچک) نیز س هستند.
در کشاورزی و باغبانی تَراکاشت یا واکاری روشی است که گیاه ابتدا در یک مکان موقت کاشت می شود تا پس از آن که به استقامت و رشد کافی رسید آن را به بستر دائمی آن منتقل کنند. معمولاً گیاه از بذر در شرایط مطلوب در جایی مانند گلخانه یا یک بستر مناسب دیگر که از بادهای شدید، آفتاب سوزان و خشک بالا به دور است، کاشته شده و به شدت از آن حفاظت می شود تا گیاه به سن مناسب رسیده و بتوان آن را در محل دائمی خود که معمولاً در فضای باز است کاشت. خطر از بین رفتن گیاه در این روش نسبتاً بالا است، ولی بسیار به شیوه اجرای عملیات نیاز دارد. از این رو در باغبانی و پرورش برخی از گیاهان زینتی، تلاش می شود تا کمتر از از تراکاشتن استفاده شود یا اگر تراکاشتن صورت بگیرد، دقت بسیار زیادی انجام می شود تا گیاه سالم بماند. پیوند کاربردهای مختلفی دارد از جمله: ارقام و گونه های مختلف در برابر تراکاشت واکنش های متفاوتی نشان می دهند. برای برخی از گونه ها تراکاشتن توصیه نمی شود. پس از کاشت گیاه در بستر نهایی گیاه ممکن است دچار شوک — استرس یا آسیب های وارد شده به گیاه در این فرایند — شود. جلوگیری از "شوک تراکاشت" نگرانی اصلی در این موضوع است. گیاهانی که
در شرایط محافظت شده پرورش می یابند معمولاً به یک دوره سازگاری نیاز دارند که آن را به عنوان سخت شدن می شناسند (همچنین به مقاومت در برابر سرما مراجعه کنید). همچنین در هنگام تراکاشت (منتقل کردن گیاه از منطقه محافظت شده اولیه به بستر نهایی) باید از ایجاد هر آسیبی در ریشه جلوگیری شود یا به حداقل برسد. مرحله رشد تراکاشت، شرایط آب و هوایی هنگام تراکاشت و درمان و نگهداری بلافاصله از گیاهان تراکاشتی از عوامل مهم دیگر هستند.
یالقوزآغاج، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لکستان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۴۷نفر (۲۹۳ خانوار) بوده است.
ویندلشام مور () خانه ای در ویندلشام در شهرستان ساری است. شاهدخت الیزابت (ملکه الیزابت فعلی) و همسرش شاهزاده فیلیپ به مدت تقریباً دو سال در اواخر دهه ۱۹۴۰ در این خانه زندگی کردند.
کمیته ۱۹۲۲ ()، با نام رسمی کمیته اعضای خصوصی حزب محافظه کار فراکسیونی در حزب محافظه کار در مجلس عوام بریتانیا است.
جان ادوارد پویندر گریگ (; – ) که از ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۳ دومین بارون آلترینکهام نامیده می شد، سیاستمدار، مؤلف (پدیدآور)، تاریخ نگار، نویسنده، و روزنامه نگار اهل بریتانیا بود. او یک محافظه کار لیبرال بود و در انتخابات پارلمان ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ شکست خورد. او در ۱۹۸۲ حزب محافظه کار را ترک کرد و به سوسیال دموکرات ها پیوست.
بحران قانونی استرالیا ()، به طور مخفف معروف به واقعه عزل، در ۱۱ نوامبر ۱۹۷۵ با عزل نخست وزیر گاف ویتلم از حزب کارگر توسط فرماندار کل جان کر و جایگزینی او با رهبر اقلیت مالکوم فریزر از حزب لیبرال به اوج خود رسید. در مجلس نمایندگان استرالیا اکثریت از ویلتم پشتیبانی می کرد. نتیجتاً سخنگوی (رئیس) مجلس از ملکه درخواست کرد که در موضوع مداخله کرده و تصمیم جان کر را معلق اعلام کند. اما الیزابت با توضیح اینکه در تصمیمی که قانون اساسی استرالیا به فرماندار کل داده است دخالت نخواهد کرد، درخواستش را رد کرد. ماجرای ویلتم و کر، که آن را بزرگ ترین بحران قانونی تاریخ استرالیا لقب داده اند، باعث شد گرایش به جمهوری خواهی در آن کشور افزایش پیدا کند.
پارتیزانسکه (به لاتین: Partyzanske) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در شهرداری یالتا واقع شده است. پارتیزانسکه ۲٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵ نفر جمعیت دارد و ۳۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جان کر (؛ – ) سیاست مدار اهل استرالیا و از 1974 تا 1977 هجدهمین فرماندار کل آن کشور بود. جان کر نقشش در آغاز بحران قانونی ۱۹۷۵ استرالیا به یاد آورده می شود.
پونیزیوکا (به لاتین: Ponyzivka) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در Yalta Urban Okrug واقع شده است. پونیزیوکا ۱٫۲۲۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۳ نفر جمعیت دارد و ۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نیکیتا (به لاتین: Nikita) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرداری یالتا واقع شده است. نیکیتا ۲٬۲۵۷ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تیموتی جیمز همیلتون لورنس (؛ زادهٔ ) افسر بازنشسته نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا و دومین همسر شاهدخت آن، تنها دختر الیزابت دوم و فیلیپ، است. او همچنین نشان هایی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان حمام دریافت کرده است.
اوره آندا (به لاتین: Oreanda) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در Yalta Urban Okrug واقع شده است. اوره آندا ۱٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳۵ نفر جمعیت دارد و ۱۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فرمان اجرایی ۱۳۹۵۹ یک فرمان اجرایی ریاست جمهوری آمریکا است که در ۱۲ نوامبر سال ۲۰۲۰ توسط رئیس جمهور وقت دونالد ترامپ امضا شد. هدف اعلام شده آن «رسیدگی به خطر سرمایه گذاری در اوراق بهادار است که شرکت های نظامی کمونیست چین را تأمین مالی می کنند». تحریم سرمایه گذاری در «شرکت های نظامی کمونیست چین». این آیین نامه همه سرمایه گذاران آمریکایی (سرمایه گذاران بنیادی و خرده فروشی) را از معامله یا سرمایه گذاری در ورق های ارزشمند شرکت هایی که از طریق دولت آمریکا به عنوان «شرکت های نظامی کمونیست چین» شناسایی شده اند تحریم می کند. «شرکت نظامی کمونیست چین» هر شرکتی است که وزارتخانه دفاع ایالات متحده مطابق بند ۱۲۳۷ قانون جواز دفاع ملی برای سال مالی ۱۹۹۹ شناسایی کرده است. این ممنوعیت از ۱۱ ژانویه ۲۰۲۱ اجرا شد. در ۲۸ دسامبر سال ۲۰۲۰، هدایت در مورد دستورالعمل پراکنده شد که توضیح می دهد این سفارش شامل شرکت های پیرو از شرکت های مرتبط است. در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱، آیین نامه اعمالی با بخشنامه تصحیح شده که واگذاری را تا ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱ مجاز می دانست، پشتیبانی شد. لیست شرکتهای تأثیرپذیر. نخست ۳۱ شرکت شناسایی شدند، از جمله شامل دو شرکت که سه
ام آنها در صرافخانه های ایالات متحده تعامل می شود. اینها در بر دارندهٔ شرکتهایی در صنعت هوافضا، کشتی سازی، ساخت و ساز، فناوری و صنعت ارتباطی می باشد.در ۳ دسامبر سال ۲۰۲۰، وزارت دفاع آمریکا چهار شرکت دیگر را به عنوان شرکتی هایی که متعلق یا تحت کنترل ارتش چین هستند، تعیین کرد و تعداد کل شرکت های تحت تأثیر را به ۳۵ شرکت رساند.در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱، وزارت دفاع آمریکا ۹ شرکت دیگر را به عنوان شرکتی هایی که متعلق یا کنترل ارتش چین هستند، تعیین کرد و تعداد کل شرکت های تحت تأثیر را به ۴۴ شرکت رساند.
ساناتورنه (به لاتین: Sanatorne) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در Yalta Urban Okrug واقع شده است. ساناتورنه ۲۳۲ نفر جمعیت دارد و ۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ساخت مهاتما فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی شیام بنگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجیت کاپور، پالاوی جوشی و شان کامرون مایکل ایفای نقش کرده اند.
بازی الهی آغاز می شود فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی بوپاتی پاندیان است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، شریا سارن، پراکاش راج، کاروناس و سارانیا پونوانان ایفای نقش کرده اند.
هدف شمارهٔ یک یا تحت تعقیب یا مظنون شمارهٔ یک فیلمی است در ژانر جنایی و درام محصول ۲۰۲۰ کانادا. فیلم را دانیل رابی کارگردانی کرده و هنرپیشگانی چون آنتوان اولیویه پیلون، جیم گافیگان و جاش هارتنت در آن به ایفای نقش پرداخته اند. فیلم برپایهٔ داستان واقعی آلن الیویه -معتاد مواد مخدری که با پرونده سازی سازمان اطلاعات امنیت کانادا هشت سال را در تایلند در زندان گذراند- ساخته شده است. داستان. ویکتور مارالک روزنامه نگاری کنجکاو است که بر روی پرونده های قاچاق مواد مخدر کار می کند. در یکی از این پرونده ها متوجه می شود که یکی از این قاچاقچیان به نام دانیل لژه در تایلند زندانی شده است. در پروندهٔ دستگیری او با همکاری پلیس کانادا، یک مأمور پلیس این کشور کشته شده است. او هنگام تهیهٔ گزارشی دربارهٔ این ماجرا درمی یابد که پلیس از ارائهٔ هرگونه اطلاعاتی در این باره خودداری می کند. پس شخصاً به تایلند می رود، ولی متوجه می شود که سفارت کانادا از زندان تایلند خواسته تا نام او را در لیست سیاه ملاقات کنندگان قرار دهد. سرانجام مارالک با روابطی که در پلیس تایلند داشت موفق به دیدار با دانیل لژه می شود، ولی خارج از انتظار او را جوانی مع