Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ختار حلقه ای اصلی اگزوزوم انسانی، پروتئین فعال آنزیمی ندارد. با وجود از دست دادن فعالیت کاتالیزوری، ساختار اصلی اگزوزوم که در آرکی ها دیده می شود در به انسان نیز وجود دارد، این مسئله نشان می دهد این مجموعه در سلول ها از نقش حیاتی برخوردار است. در یوکاریوت ها، فقدان فعالیت فسفرولیتیک با حضور آنزیم های هیدرولیتیک، که مسئول فعالیت ریبونوکلئاز اگزوزوم در چنین جاندارانی هستند، جبران می شود. همان طور که در بالا ذکر شد، پروتئین های هیدرولیتیک Rrp6 و Rrp44 با اگزوزوم در مخمر و در انسان مرتبط هستندـ علاوه بر Rrp6، دو پروتئین دیگر Dis3 و Dis3L1 نیز در تعیین موقعیت پروتئین مخمری Rrp44 نقش دارند. اگرچه در ابتدا تصور می شد که پروتئین های دامنهٔ S1 دارای فعالیت اگزوریبونوکلئاز هیدرولیتیک '۳-'۵ نیز هستند، وجود این فعالیت اخیراً مورد تردید قرار گرفته است و احتمال می رود این پروتئین تنها نقشی در اتصال سوبستراها پیش از تجزیهٔ آن ها توسط مجموعه اگزوزوم داشته باشند. سوبستراها. اگزوزوم در تخریب و پیرایش انواع گسترده ای از گونه های آران ای (در هسته) نقش دارد. همچنین در سیتوپلاسم سلول ها، به تغییر مولکول های آران ای پیام رسان (mRNA
) کمک می کند. این کمپلکس می تواند مولکول های mRNA را که به دلیل داشتن خطا ساختاری، برای تجزیه برچسب گذاری شده اند، تجزیه کند. mRNAها به عنوان بخشی از چرخه طبیعی خود به روشی جایگزین و تخریب می شوند. چندین پروتئین که مولکول های mRNA را از طریق اتصال به عناصر غنی از AU (آدنین و اوراسیل/آدنیلات-اوریدیلات) در ناحیهٔ ترجمه نشده ۳' تثبیت یا بی ثبات می کنند، با مجموعهٔ اگزوزوم تعامل دارند. در هسته، اگزوزوم برای پردازش صحیح چندین مولکول آران ای کوچک هسته ای مورد نیاز است. در نهایت، هستک محفظه ای است که بیشتر مجموعه های اگزوزوم در آن یافت می شوند. اگزوزوم ها در آنجا در پردازش آران ای ریبوزومی ۵٫۸اِس (نخستین عملکرد شناسایی شدهٔ اگزوزوم) و چندین آران ای کوچک هستکی نقش دارند. اگرچه بیشتر سلول ها دارای آنزیم های دیگری هستند که می توانند آران ای را از انتهای ۳' یا ۵' تجزیه کنند، مجموعهٔ اگزوزوم برای بقای سلول ضروری است. هنگامی که بیان پروتئین های اگزوزوم به طور مصنوعی کاهش یافته یا متوقف می شود، (مثلاً به دلیل تداخل آران ای) سلول ها در نهایت می میرند. هر دو پروتئین اصلی مجموعهٔ اگزوزوم و همچنین دو پروتئین اصلی مرتبط، پروتئی
ن های ضروری هستند. باکتری ها مجموعهٔ اگزوزومی ندارند. با این حال، عملکردهای مشابه توسط یک مجموعهٔ ساده تر انجام می شود که شامل پروتئینی با عملکرد پلی نوکلئوتید فسفریلاز (PNPase)، به نام "دگرادوزوم" است. اگزوزوم، یک مجموعهٔ کلیدی در کنترل کیفیت آران ای سلولی است. برخلاف پروکاریوت ها، یوکاریوت ها دارای سیستم های نظارتی آران ای بسیار فعال هستند که مجموعه های پروتئین–آران ای فرآوری نشده و پیرایش نشده (مانند ریبوزوم ها) را پیش از خروج از هسته تشخیص می دهند. فرض بر این است که این سیستم از تداخل مجموعه های نابه جا با فرآیندهای مهم سلولی مانند بیوسنتز پروتئین جلوگیری می کند. علاوه بر پیرایش و تغییر آران ای و فعالیت های نظارتی، اگزوزوم برای تخریب رونوشت های ناپایدار کِرپتیک (CUTs)، که از بخش های مختلف در ژنوم مخمر تولید می شوند، مهم است. اهمیت این آران ای های ناپایدار و تخریب آن ها هنوز به صورت کامل بررسی نگردیده، اما گونه های مشابه آران ای در سلول های انسانی نیز شناسایی شده اند. بیماری ها. خودایمنی. مجموعهٔ اگزوزوم هدف اتوآنتی بادی ها در بیماران مبتلا به بیماری های خودایمنی مختلف است. این اتوآنتی بادی ها عمدتاً در اف
راد مبتلا به سندرم همپوشانی PM/Scl یافت می شوند. این بیماری یک بیماری خودایمنی است که در آن بیماران علائمی از اسکلرودرمی و پلی میوزیت یا درماتومیوزیت دارند. اتوآنتی بادی ها را می توان در سرم بیماران با روش های مختلف تشخیص داد. در گذشته، متداول ترین روش های مورد استفاده، ایمونودیفیوژن مضاعف با استفاده از عصارهٔ تیموس گوساله، ایمونوفلورسانس روی سلول های HEp-2 یا رسوب ایمنی از عصارهٔ سلول های انسانی بود. در سنجش ایمونوپسیتیشن با سرم های ضداگزوزوم مثبت، مجموعه ای از پروتئین ها رسوب می کنند. سال ها پیش از شناسایی مجموعهٔ اگزوزوم، این الگو را "مجموعهٔ PM/Scl می نامیدند". ایمونوفلورسانس با استفاده از سرم های این بیماران معمولاً یک رنگ آمیزی معمولی از هستک سلول ها را نشان می دهد؛ این موضوع، این احتمال را مطرح کرد که آنتی ژن شناسایی شده توسط اتوآنتی بادی ها ممکن است در سنتز ریبوزوم ها دارای اهمیت باشد. اخیراً، پروتئین های اگزوزوم نوترکیب در دسترس قرار گرفته اند و از این پروتئین ها برای توسعهٔ ایمنی سنجی خطی (LIAs) و سنجش های ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم (ELISAs) برای شناسایی این آنتی بادی ها استفاده شده اند. درمان سرطا
ن. نشان داده شده است که اگزوزوم توسط آنتی متابولیت فلوروراسیل، دارویی که در شیمی درمانی سرطان استفاده می شود، مهار می شود. این دارو یکی از موفق ترین داروها برای درمان تومورهای جامد است. در مخمرهایی که با فلوئورواوراسیل تحت درمان قرار گرفته اند نقایصی در پردازش آران ای ریبوزومی مشاهده شد، این نقایص با مواردی که در هنگام مسدود شدن فعالیت اگزوزوم به کمک روش های زیست شناسی مولکولی انجام می گرفت، یکسان بود. عدم پردازش صحیح آران ای ریبوزومی برای سلول ها کُشنده است و اثر آنتی متابولیک دارو را توضیح می دهد. اختلالات عصبی. جهش در مولفهٔ ۳ اگزوزوم باعث بیماری نورون حرکتی نخاعی در نوزادان، آتروفی مخچه، میکروسفالی پیش رونده و تأخیر رشد گسترده می شود که با هایپوپلازی پونتوسربلار نوع 1B مرتبط است (PCH1B; MIM 614678).
کیم سون-یونگ (؛ زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۸۰) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش در فیلم های کره ای "تعقیب کننده"، "درس عشق"، "کیوتی"، و "جنگ زن: یک قرارداد ناخوشایند" شناخته می شود.
جوایز و مدال های اتحاد جماهیر شوروی (Ордена́ СССР)، جوایز دولتی اتحاد جماهیر شوروی است که برای پاداش برای شایستگی های ویژه در ساخت کمونیستی، دفاع از میهن سوسیالیستی و همچنین برای سایر شایستگی های ویژه برای دولت و جامعه طراحی شده است. برخی از این جوایز و مدال ها پس از فورپاشی اتحاد جماهیر شوروی متوقف شدند، در حالی که برخی دیگر هنوز از سال ۲۰۲۱ توسط فدراسیون روسیه صادر می شوند. بسیاری از جوایز به سادگی در فدراسیون روسیه بازسازی شدند، مانند مدال قهرمان اتحاد جماهیر شوروی به مدال قهرمان فدراسیون روسیه و مدال قهرمان کار سوسیالیستی به مدال قهرمان کار فدراسیون روسیه. این فهرست طیف گسترده ای از جوایز شوروی در دوره گسترده و متنوع تاریخ را از ۱۹۱۷ تا ۱۹۹۱ پوشش می دهد.
لی وون گون (؛ زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۹۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۱۲ و با ایفای نقش در درام تاریخی محبوب به نام "افسانه خورشید و ماه" آغاز کرد و بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام مدرسه ای "تشویق کن" (۲۰۱۵) شناخته می شود.
سونگ وون سوک (؛ زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۸۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "عاشقان آسمان سرخ" (۲۰۲۱)، و "خواستگاری کاری" (۲۰۲۲) شناخته می شود.
نجات دهنده یا ناجی یک فیلم انتقام جویانه و رزمی محصول سال ۲۰۱۴ سینمای شیلی به کارگردانی ارنستو دیاز اسپینوزا با بازی مارکو زارور و نوآ سیگان است. زارور نقش یک قاتل سابق را بازی می کند که از طریق کشتن باندهای مواد مخدر که زمانی به آن ها خدمت می کرد، به دنبال رستگاری است. این فیلم اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۴ در جشنواره فانتستیک به نمایش درآمد. داستان. آدمکش سابق یک کارتل مواد مخدر برای جبران گناهان خود، تبدیل به یک قهرمان می شود… تولید. فیلمبرداری در ۲۴ مارس ۲۰۱۴ در شیلی آغاز شد و در اواسط ماه مه به پایان رسید.
گو جو وون (؛ زادهٔ گو یونگ چول در ۱۶ اکتبر ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۰۳ و در مجموعهٔ تلویزیونی "پانچ" آغاز کرد و به دنبال آن نقش مکملی در سریال "رستاخیز" (۲۰۰۵) ایفا کرد. در سال ۲۰۰۶، گو جو وون پس از ایفای نقش در درام های مشهور خانوادگی "Bizarre Bunch" و "خواهران مشهور چیل" به شهرت رسید. او سپس در دو درام تاریخی "پادشاه و من" (۲۰۰۷) در نقش پادشاه سونگ جونگ چوسان و "سرزمین آهن" (۲۰۱۰) در نقش ایجیناشی، اولین شاه دگایا ایفای نقش کرد. گو جو-وون سپس در درام پزشکی "پزشکان زنان و زایمان" (۲۰۱۰) و درام خانوادگی "تو بهترینی" (۲۰۱۳) ایفای نقش کرد.
ماکسیم ویکتوروویچ یاکوبتس متخصص کامپیوتر و هکر ادعایی اوکراینی ساکن روسیه است. به نظر می رسد او از اعضای شرکت شیطانی (Evil Corp)، سازندهٔ بدافزارهای جَپر زئوس کرو (Jabber Zeus Crew) و بوگات (Bugat) است. رسانه های روسی او را به عنوان «هکری که ۱۰۰ میلیون دلار دزدید» و دوست دمیتری پسکوف معرفی می کنند و دربارهٔ سبک زندگی مجلل او و ازدواجش با دختر ادوارد بندرسکی، افسر سرویس امنیت فدرال روسیه و لامبورگینی اش که با پلاک «بوپ» (در زبان روسی به معنی دزد) ثبت شده صحبت می کنند.
هنری پیلت (; – ) سرمایه گذار، و اهالی کسب وکار اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده است.
بیچز () محله ای در تورنتو، انتاریو، کانادا است. این نام به دلیل چهار سواحل آن در دریاچه انتاریو است. این محله در شرق مرکز شهر تورنتو در شهر «قدیمی» تورنتو واقع شده است. مرزهای تقریبی این محله از خیابان ویکتوریا پارک در شرق تا جاده کینگستون (تورنتو)در شمال، در امتداد خیابان داندس تا خیابان کوکسول در غرب، از جنوب تا دریاچه انتاریو است.
ما کوه های خود هستیم () یک فیلم دربارهٔ مناقشه آرتساخ (ناگورنو قره باغ) می باشد که توسط کارگردان اروگوئه ای، فدریکو لموس کارگردانی شده است. دربارهٔ فیلم. ما کوه های خود هستیم در استپاناکرت، گوریس، اوشاکان، سوان، گیومری، ایروان، مونته ویدئو، بوئنوس آیرس، سن پائولو و لس آنجلس فیلمبرداری شده است و در بیش از ۶۰ جشنواره بین المللی فیلم به نمایش گذاشته شده است.
مجموعهٔ کلاهک برداری آران ای پیام رسان یک مجموعهٔ پروتئینی در سلول های یوکاریوتی است که مسئول حذف کلاهک ۵' است. آنزیم فعال مجموعهٔ کلاهک برداری، آنزیمی از خانوادهٔ نودیکس (Nudix) با نام Dcp2 است که کلاهک ۵' را هیدرولیز می کند و 7mGDP و آران ای پیام رسان ۵'-مونوفسفریله شده را آزاد می کند. این آران ای پیام رسان جداشده، ترجمه نشده و توسط اگزونوکلئازها تجزیه می شود. همراه با بسیاری از پروتئین های جانبی دیگر، مجموعهٔ کلاهک برداری، در اجسام پی در سیتوپلاسم جمع می شود. هدف از کلاهک برداری. آران ای پیام رسان پس از استفاده در سلول ها باید تجزیه شود، در غیر این صورت در اطراف سلول شناور می شود و پروتئین های ناخواسته را به طور تصادفی ایجاد می کند. کلاهک ۵' به طور خاصی طراحی شده تا از تجزیهٔ آران ای پیام رسان پیش از استفاده، جلوگیری کند؛ بنابراین، کلاهک باید برداشته شود تا مسیر فروپاشی آران ای پیام رسان بتواند آن را تجزیه و حذف کند. سازوکار. Dcp2 پروتئینی است که در واقع آران ای پیام رسان را کلاهک برداری می کند و سایر پروتئین های موجود در مجموعه، عملکرد آن را افزایش می دهند و به آن اجازه می دهند پیوند شیمیایی متصل کنندهٔ آ
ران ای پیام رسان به کلاهک ۵' را هیدرولیز کند. دامنهٔ نودیکس در Dcp2 یکی از پیوندهای روی پُل تری فسفات را که آران ای پیام رسان و کلاهک ۵' را به هم متصل می کند، هیدرولیز می کند و باعث می شود کلاهک ۷-متیل گوانوزین جدا شده و آران ای پیام رسان برای تجزیه توسط اگزونوکلئازها در سلول، آماده شود. ساختار. هم جانداران تک سلولی و هم گونه های چندسلولی باید آران ای پیام رسان خود را پس از استفاده، کلاهک برداری و در نهایت، حذف کنند اما جانداران مختلف، پروتئین های کمی متفاوتی دارند که این فرایند را انجام می دهند. پروتئین های زیادی در جانداران مختلف، مشترک هستند اما چندین تفاوت کلیدی نیز میان مجموعه های کلاهک برداری در میان جانداران تک سلولی (مانند مخمر) و چندسلولی (مانند جانوران) وجود دارد.
MusicBrainz Picard یک نرم افزار رایگان و منبع باز برای شناسایی، برچسب گذاری و سازماندهی ضبط های صوتی دیجیتال است. توسط بنیاد MetaBrainz، یک شرکت غیرانتفاعی که پایگاه داده MusicBrainz را نیز اداره می کند، توسعه یافته است. Picard فایل های صوتی و دیسک های فشرده را با مقایسه ابرداده یا اثر انگشت صوتی آنها با سوابق موجود در پایگاه داده شناسایی می کند. فراداده فایل صوتی (یا "برچسب ها") وسیله ای برای ذخیره اطلاعات مربوط به یک فایل ضبط شده در فایل است. هنگامی که Picard یک فایل صوتی را شناسایی می کند، می تواند اطلاعات جدیدی مانند هنرمند ضبط کننده، عنوان آلبوم، برچسب ضبط و تاریخ انتشار را به آن اضافه کند. در برخی موارد، می تواند اطلاعات دقیق تری مانند فهرست نوازندگان و سازهای آنها را نیز اضافه کند. منبع این اطلاعات پایگاه داده MusicBrainz است که توسط داوطلبان مدیریت می شود. هر چه پایگاه داده اطلاعات بیشتری در مورد یک ضبط داشته باشد، Picard می تواند تعداد بیشتری را در فایل های صوتی کاربران جاسازی کند. MusicBrainz Picard دارای ویژگی های ویرایش برچسب است و با افزونه ها قابل توسعه است. این نام برای کاپیتان ژان لوک پیکارد،
شخصیتی در مجموعه تلویزیونی آمریکایی "" گرفته شده است. توسعه. پیکارد به عنوان یک ویرایشگر برچسب به نام MusicBrainz Tagger شروع به کار کرد که کار رابرت کی مؤسس MusicBrainz و سایر داوطلبان بود. این برنامه در زبان برنامه نویسی پایتون توسعه یافته است و فقط بر روی سیستم عامل های مایکروسافت ویندوز اجرا می شود. این تجسم اولیه این برنامه می تواند آهنگ ها را بر اساس برچسب ها یا اثر انگشت صوتی MusicDNS شناسایی کند. با این حال، کی دید که به بهبودهای زیبایی و عملکردی نیاز دارد. شرکت رسانه های جریانی RealNetworks به MusicBrainz علاقه مند شد و به توسعه دهندگان کمک مالی برای بهبود نرم افزار Tagger داد. به عنوان حامی پروژه توسعه، RealNetworks از Kaye خواست تا نام کد پروژه را ارائه دهد. از آنجایی که کایه در تلاش برای ساختن یک «برچسب نسل بعدی» بود، به مجموعه تلویزیونی علمی تخیلی "" فکر کرد که در آن پاتریک استوارت نقش کاپیتان ژان لوک پیکارد را بازی می کند. اگرچه Kaye قصد داشت نام "Picard" موقتی باشد، "MusicBrainz Picard" همچنان نام رسمی برنامه است. با کمک مالی RealNetworks، توسعه دهندگان MusicBrainz یک رابط کاربری جدید برای Pica
rd طراحی کردند. هنگامی که نرم افزار جدید آهنگ ها را شناسایی کرد، آنها را بر اساس آلبوم در نمای درختی جمع شونده گروه بندی کرد. توسعه دهندگان همچنین از یک کتابخانه نرم افزاری به نام wxPython به کتابخانه دیگری به نام PyQt تغییر مکان دادند و Picard را به سیستم عامل های Linux و macOS منتقل کردند. در سال ۲۱۷، توسعه Picard به رهبری Sambhav Kothari از سر گرفته شد. با سرعتی سریع پیشرفت کرد، بک اند آن با تغییر به Python 3، PyQt5 و یک رابط کاربری جدید و بهبودیافته، دستخوش تغییرات زیادی شد. نسخه توسعه Picard در PyPi نیز در دسترس قرار گرفت و از Windows، Linux و macOS پشتیبانی می کرد. فرمت های فایل پشتیبانی شده. Picard از این فرمت های فایل صوتی پشتیبانی می کند:
فیلم انتقام جویانه یا کیفرستانی یک ژانر سینمایی است که در آن قهرمان یا قهرمانان، رفتاری انتقام جویانه دارند و قانون را در دستان خود می گیرند. فیلم های کیفرستانی معمولاً فیلم های انتقامی هستند که در آن سیستم حقوقی قهرمان های داستان را با شکست مواجه می کند و باعث می شود که آنها به انتقام جو تبدیل شوند. به عنوان مثال می توان به فیلم هایی چون؛ آخرین اژدها (۱۹۸۵)، مجازات مرگ (۲۰۰۷)، ۲۲ گلوله (۲۰۱۰)، نجات دهنده (۲۰۱۴)، مندی (۲۰۱۸)، (۲۰۱۹) انتقام جو (۲۰۱۹) یا زن جوان آتیه دار (۲۰۲۰) اشاره کرد. تاریخچه. در سینمای ایالات متحده، فیلم های انتقام جویانه در طول دهه ۱۹۷۰ با آثاری مانند آرزوی مرگ و هری کثیف، که هر دو دنباله های متعددی دریافت کردند، شهرت یافتند. فیلم آرزوی مرگ در سال ۱۹۷۴ به عنوان شروع رسمی این ژانر توصیف شده است. موفق ترین آنها از نظر مالی در سال ۱۹۸۰ فیلم نابودگر است.
"چاکرا قلب با نام اصلی اناهاتا یا "اناهات مرکز چهارم چرخ و گل نیلوفری موسوم به اناهاتا (آناهاتا) است، که در ناحیه قلب واقع شده است و قرارگاه دم حیاتی و جان و روان است. این مرکز عرفانی به صورت نیلوفری سرخ است که دوازده گلبرگ طلائی دارد و مطابق با عنصر هوا است. شبکه قلب. یوگی معبر نیرو را در مراکز مختلف احساس و تجارب لازم را برای سطوح بالاتر ترکیب می کند. معمولاً شبکه قلب (Cardiacplexus) را با اناهات، (Anahat) چاکرای دوازده پره ای تشخیص می دهد که در واقع در درون نخاع فقراتی است. اناهات نادا. مرحلهٔ روحی تکامل معنوی یوگی را در سطح استغراق روانی، در حالت جذبه(trance)، لایا یوگا می نامند، که معمولاً مراحل تمرکز ذهن یا تفکر عمیق، مقدم بر این مرحله است؛ و سرانجامِ این مرحله، تجرد روانی است که از طریق تثبیت روان بر انتارناندا (Antarnanda)، حاصل می گردد، یعنی صداهای شنیداری درونی که شبیه تیک تاک زنگ ساعت، نوای فلوت، طبل زدن، رعد و غیره است، که آنها را موسیقای اناهات نادا (Anahat Nada) می گویند.
آدو ای. بونتی (Addo E. Bonetti) (۴ آوریل۱۹۲۶–۶ ژوئن۲۰۲۱)، سیاستمدار و تفنگدار نیروی دریایی ایالات متحده بود که به عنوان عضو دموکرات از سال ۱۹۶۷ تا سال ۱۹۷۹ نمایندهٔ حوزه ی 175م و 65م در مجلس نمایندگان کنتیکت بود. قبل از حرفهٔ سیاسی، در جریان جنگ دوم جهانی در نیروهای دریایی ایالات متحده خدمت کرد. بونتی در شهر تورینگتون ایالت کنتیکت متولد و در مدرسهٔ عالی تورینگتون آموزش دید. پس از فراغت از مدرسه، در نیروهای دریایی ایالات متحده خدمت کرد و پس از مجروحیت در نبرد ایوو جیما، مدال شجاعت پرپل هارت برایش اهدا شد. پس از خدمت در نیروهای دریایی، با آغاز کمپین برای کرسی در کمیتهٔ دموکرات شهر، هیئت بررسی مالیات و کارمند شهرداری، وارد سیاست محلی شد. وی از ناحیهٔ یک صدو هفتادو پنجم در مجلس ایالتی انتخاب شد و الی انتخابات سال ۱۹۷۲ با مخالفت جدی مواجه نشد. بونتی و نماینده جان جی. میسیکوسکی، درگیر رقابت بر سر کرسی ناحیه شصت و پنجم شدند و بونتی در ابتداء شکست خورد تا این که نتایج ابتدائی باطل شد و انتخابات جدید برگزار شد که بوتنی در این انتخابات برنده شد. او تا سال ۱۹۷۹ در مجلس ایالتی خدمت کرد. بونتی در سال ۲۰۲۱ فوت نمود. اوایل
زندگی و آموزش. آدو ای. بونتی در ۴ آوریل ۱۹۲۶ شهر تورینگتون ایالت کنتیکت در خانوادهٔ تیریسا برت و دومینیکو بونتی، متولد شد. وی از مدرسهٔ عالی تورینگتون فارغ شد. در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۴۴ در نیروهای دریایی ایالات متحده به خاطر سربازی نام نویسی کرد و در جریان جنگ دوم جهانی خدمت کرد. در جریان جنگ در اثر اصابت نارنجک در کلاه ایمنیش در نبرد ایوو جیما در ۱۲ مارس سال ۱۹۴۵، زخم برداشت و در ۸ ماه ژوئن مدال شجاعت پرپل هارت برایش اهدا شد. بونتی در ۲۴ ژوئیه سال ۱۹۴۶ به طور افتخاری از نیروهای دریایی ترخیص شد. بونتی با لئوس ای. سجوگرین ازدواج نمود و تا مرگش در سال ۱۹۷۴ با وی زندگی کرد. حرفه. سیاست های محلی. بونتی به عنوان بخشی از فهرست نامزدهای انتخاباتی رقیب در فهرست نامزدهای انتخاباتی مورد تأیید حزب دموکرات در سال ۱۹۶۰، برای کرسی کمیتهٔ دموکرات شهر در تورینگتون کاندید شد، اما برنده نشد و فهرست نامزدهای انتخاباتی بیست و چهار نفره بونتی حتی یک کرسی هم بدست نیاورد. بونتی در فهرست بیست و چهار نفره از جمله کاندیدایی بود که بالاترین رای را بدست آورده بود. بونتی پس از استعفای گیدو دا آنجلیس و انتصاب وی در شغلی در زندان لیچفیلد، در هیئ
ت ارزیابی مالیات تعیین شد اما در انتخاب مجدد در سال ۱۹۶۱ برنده نشد. بونتی در سال ۱۹۶۲ از طرف حزب دموکرات به عنوان یکی از سی و دو قاضی صلح معرفی شد. در سال ۱۹۶۵ با تأیید کمیتهٔ دموکرات شهر تورینگتون، کاندید کرسی کارمند شهرداری شد اما انتخابات را به فرد برونی باخت. وی عضو سازمان دموکراتان جوان آمریکا بود و به عنوان حساب دار سازمان دموکراتان جوان تورینگتون خدمت کرد. در سال های۱۹۶۲ و ۱۹۶۸، به عنوان نماینده در حزب دموکرات ایالتی کنتیکت انتخاب شد. مجلس نمایندگان ایالت کنتیکت. انتخابات ها. بونتی درجریان انتخابات سال ۱۹۶۶ با معرفی حزب دموکرات، از ناحیه یک صدو هفتادو پنجم، کاندید مجلس نمایندگان کنتیکت شد و جان سلیفون، کاندید جمهوری خواه را شکست داد. بونتی گزارشی از مبالغ یا مصارف در جریان کمپین ارائه نکرد اما گروه شهروندان در حمایت از بونتی، ۴۳۱ دلار از طرف وی مصرف نمود در حالی که سلیفون ۹۲ دلار جمع آوری و ۹۲ دلار هزینه کرد. بونتی با شکست دادن جوزف پروسینو نامزد جمهوری خواه و یکی از اعضای شورای شهر، در انتخابات سال ۱۹۶۸ مجدداً برنده شد. در انتخابات سال ۱۹۷۰، سلیفون، نامزد جمهوری خواه را شکست داد. بونتی و نماینده جان ج
ی. میسیکوسکی، هردو پس از ناحیه بندی مجدد قانونی سال ۱۹۷۲، به ناحیهٔ شصت و پنجم انتقال نمودند. کمیتهٔ دموکرات شهر تورینگتون با پنجاه و نه رای در برابر دو رای، کاندیداتوری در مرحلهٔ مقدماتی حزب دموکرات، را تأیید نکرد. بونتی در انتخابت مقدماتی با اختلاف یک رای توسط میسیکوسکی شکست خورد و شمارش مجدد آرا با یک رای پیروزی میسیکوسکی را ابقا کرد. با این وجود، قاضی جورج سدین، نتایج مرحلهٔ مقدماتی را به دلیل رای اشتباه یک جمهوری خواه در مرحلهٔ مقدماتی، باطل اعلام کرد. بونتی در دور دوم مرحله مقدماتی میسیکوسکی را شکست داد و در انتخابات عمومی در برابر ادوین آر. چادویک، کاندید جمهوری خواه به پیروزی رسید. در انتخابات سال ۱۹۷۴، ویلیام تی. بررنتی، کاندید جمهوری خواه را شکست داد. در انتخابات مجدد در سال ۱۹۷۶، در مقابل جورج اچ. کریستین، کاندید جمهوری خواه، پیروز شد. بونتی برای انتخاب مجدد در سال۱۹۷۸ کاندید نشد و کمیتهٔ دموکرات شهر تورینگتو، میسیکوسکی را تأیید کرد. میسیکوسکی جانشین وی در مجلس ایالتی، انتخاب شد. دوران تصدی شغلی. بونتی در جریان انتخابات فرمانداری سال ۱۹۷۴، از الا گراسو برای نامزی حزب دموکرات ها حمایت نمود. بونتی در
سال ۱۹۷۵، توسط رئیس جیمز جی. کانلی الی ۱۷ مارس سال ۱۹۷۶، در کمیتهٔ مشورت مالی منصوب شد. در جریان تصدی در این سمت، به عنوان نائب رئیس کمیتهٔ تخصیص {پول و بودجه} خدمت کرد. اواخر زندگی. بونتی در سال ۱۹۷۹ تصمیم داشت تا برای کرسی شهرداری شهر تورینگتون، کاندید شود. متعاقب مرگ ادوراد سالیوان، بونتی توسط کمیسیون خدمات سالمندان، مدیر خدمات سالمندان انتخاب شد. با وجودی که این کمیسیون بونتی را به عنوان مدیر پیشنهاد نموده بود، اما شهردار مایکل جی. کانوی، در عوض وی مارگارت مورفی را به عنوان مدیر منصوب نمود. جورج پی. آویتابیل، رئیس این کمیسون در اعتراض به این تصمیم استعفا کرد. بونتی بعدها به عنوان دستیار جان گروپو، رهبر اکثریت مجلس کار نمود. رابرت ام. فالتین، کارمند شهرداری تورینگتون، پس از محکومیت به مجازات نقدی ۵٬۰۰۰ دلاری و حبس تعلیقی به مدت یک سال به دلیل عدم ارائه اظهارنامه مالیات بر عایدات فدرال در سال ۱۹۷۷، اعلام کرد که برای دورهٔ هفتم در سال ۱۹۸۱ کاندید نمی شود. بونتی برای کاندیداتوری درخواست داد و فرانک کاپرا، نامزد مورد تأیید کمیتهٔ دموکرات شهر در مرحلهٔ مقدماتی شکست داد. در انتخابات عمومی، ریچارد زهراک، نامزد ج
مهوری خواه را شکست داد. در انتخابات سال ۱۹۸۵ مجدداً در برابر روگر اف. پولیک، کاندید جمهوری خواه به پیروزی رسید و کاندیدی بود که بیشترین آرا را در انتخابات های شهر تورینگتون بدست آورد. در سال ۱۹۸۹ بدون مخالفت، مجدداً پیروز انتخابات شد. بونتی دیگر کاندید نشد و فرانک آر. وایلوت در سال ۱۹۹۲ به جای وی انتخاب شد. بونتی در جریان انتخابات فرمانداری سال ۱۹۸۶، از فرماندار ویلیام اونیل، حمایت کرد. در جریان انتخابات شهرداری تورینگتون در سال ۱۹۹۵، از مری جان گرینگ حمایت کرد و رهبری کمپین او را به عهده داشت. بونتی در ۶ ژوئن سال ۲۰۲۱ به عمر ۹۵ فوت نمود.
آنتونیو رانی یری (۸ سپتامبر ۱۸۰۶ – ۴ ژانویه ۱۸۸۸) نویسنده، میهن پرست و سیاستمدار ایتالیایی بود که بیشتر به خاطر دوستی صمیمی دوران نوجوانانه اش با جاکومو لئوپاردی (۱۷۹۸–۱۸۳۷)، مشهورترین شاعر ایتالیایی قرن نوزدهم شناخته می شود. زندگی نامه. سال های اولیه. آنتونیو رانی یری، اولین فرزند فرانچسکو رانی یری، یک مقام دولتی، و ماریا لوئیزا کانزو، در ۸ سپتامبر ۱۸۰۶ در ناپل (پادشاهی دو سیسیل) به دنیا آمد. آنتونیو رانی یری که از دوران نوجوانی لیبرال بود و مظنون به همکاری با کاربوناری ها بود، مجبور شد در سال ۱۸۲۷ ناپل را ترک کند و در سال بعد در فلورانس (دوک نشین بزرگ توسکانی)، شهری که برای پناهندگان سیاسی باز بود، ساکن شد. دوستی با جاکومو لئوپاردی. در سال ۱۸۳۰ او به سراسر اروپا سفر کرد و سرانجام به ایتالیا بازگشت و زندگی مشترک هفت ساله خود را با جاکومو لئوپاردی آغاز کرد تا اینکه لئوپاردی درگذشت. پس از اقامت در رم و فلورانس برای دنبال کردن معشوقه رانیری، مادالنا پلزت، بازیگر، او و لئوپاردی با فانی تارگیونی توزتی (۱۸۰۱–۱۸۸۹) اشراف زاده آشنا شدند که هر دو دوستش داشتند: رانی یری با موفقیت، لئوپاردی نه. در سال ۱۸۳۳، رانیری به ه
مراه لئوپاردی به ناپل نقل مکان کرد. رانیری به دلیل زندگی مشترک جنجالی با لئوپاردی و غیر متعارف بودن تفکر لئوپاردی، استقبال خوبی در زادگاهش از او نشد. با این وجود، او خود را وقف تاریخ نگاری و ادبیات کرد، که مورد علاقه لئوپاردی و نزدیک به افکار او بود. نوشته های او که نشانه های ضد روحانیت، حمله به مؤسسات و میهن پرستی ایتالیایی بود، او را با سانسور دچار مشکل کرد. جنجال های درگذشت و خاکسپاری لئوپاردی. برای دفاع از خود در برابر اپیدمی وبا، در سال ۱۸۳۶ رانی یری به همراه لئوپاردی به توره دل گرکو (ناپل)، در خانه روستایی یکی از دوستانش نقل مکان کرد. در ۱۴ ژوئن ۱۸۳۷، هنگامی که آنها به ناپل بازگشتند، طبق گفته رانی یری، لئوپاردی بر اثر ورم قلب درگذشت. البته این ظن قوی وجود دارد که شاعر بر اثر وبا مرده است و رانی یری دروغ گفته است تا مرگی دردناک را پنهان کند. در ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۰ شناسایی رسمی بقایای لئوپاردی انجام شد و در تابوت (آنقدر کوچک که اسکلت مردی با قوز مضاعف را در خود جای نمی داد) فقط قطعاتی از استخوان ها (از جمله دنده ها، مهره هایی که نشانه های بدشکلی داشتند) پیدا شد. همچنین تمام استخوان ران چپ که شاید برای یک فرد کو
تاه قد مانند لئوپاردی خیلی بلند باشد، و شکسته استخوان ران دیگر، یک کفش پاشنه دار و چند پارچه کهنه، در حالی که اثری از جمجمه و بقیه اسکلت وجود نداشت یافت شد. سال های آخر. چهل سال پس از مرگ لئوپاردی، رانی یری اثری را منتشر کرد که شهرت او را تا به امروز باعث شد، خاطرات هفت سال همکاری با جاکومو لئوپاردی (۱۸۸۰)، خاطراتی که پس از آن جنجال های تلخی را به دنبال داشت. در سال ۱۸۶۱، رانی یری به عنوان نماینده پارلمان پادشاهی ایتالیا انتخاب شد و تا سال ۱۸۸۱ مکرراً نماینده پارلمان بود. در ۱۶ نوامبر ۱۸۸۲ سناتور پادشاهی ایتالیا شد. او در ۴ ژانویه ۱۸۸۸ در پوتیچی (ناپل) درگذشت.
آلن استیفنسن بوید (Alan Stephenson Boyd) (۲۰ ژوئیه۱۹۲۲–۱۸ اکتبر ۲۰۲۰)، وکیل و مسئول اجرایی حمل و نقل بود که چندین شرکت بزرگ را رهبری کرد و در سمت های مختلف حمل و نقل به دولت ایالات متحده خدمت کرد. وی نخستین وزیر حمل و نقل ایالات متحده بود که توسط لیندون جانسون در این سمت منصوب شده بود. علاوه براین، در سمت های اجرائی ادارهٔ هوانوردی غیرنظامی و وزارت بازرگانی ایالات متحده خدمت کرد و رئیس شرکت راه آهن امترک بود. اوایل زندگی و آموزش. بوید در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۲۲ در شهر جکسون ویل ایالت فلوریدا در خانوادهٔ کلرینس و الیزابت (استیفنسن) متولد شد. جان استیفنسن، تولیدکننده ماشین و کسی که نخستین تراموای یا اتوبوس برقی شهری را اختراع و به ثبت رساند، پدربزرگ مادری بوید بود. زمانی که بوید دوازده ساله بود پدرش فوت نمود. در سال ۱۹۳۹ از دبیرستان مک کلنی-گلن فارغ شد و به آموزش در دانشگاه فلوریدا ادامه داد. اما در اخیر سال دوم تحصیلی دانشگاه را ترک کرد. متعاقب ترک دانشگاه در سال ۱۹۴۲ به نیروهای هوایی ارتش ایالات متحده پیوست و تا پایان جنگ دوم جهانی در آنجا ماند. بوید در ۳ آوریل سال ۱۹۴۳ با فلاویل جونیتا تاونسیند آموزگار دبیرستان، ع