Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جام در جام اروپا ۶۴–۱۹۶۳، چهارمین دوره از مسابقات فوتبال جام برندگان جام اروپا بود. تیم های اسپورتینگ پرتغال و ام تی کی بوداپست، دیدار فینال را برگزار کردند. بازی نهایی به صورت تک دیدار برگزار شد. بازی نخست با نتیجه مساوی به پایان رسید (۳–۳) و براساس قوانین کار به دیدار تکراری کشیده شد. در بازی تکراری اسپورتینگ پرتغال با نتیجه ۱–۰ به پیروزی رسید و فاتح جام در جام اروپا شد. دور اول. Bye: تاتنهام هاتسپر , تسویکاو , لینفیلد 1 المپیاکوس با برتری ۲–۰ مقابل زاگلبی لهستان در بازی پلی آف به دور دوم راه یافت. 2 اسپورتینگ با برتری ۳–۱ مقابل آتلانتا (در وقت اضافه) در بازی پلی آف به دور دوم راه یافت. 3 دینامو زاگرب بعد از تساوی ۱–۱ در بازی پلی اف با لینزر اتریش و با قرعه کشی (پرتاب سکه) به دور دوم راه یافت. مرحله دوم. 1 هامبورگ با برتری ۳–۲ مقابل بارسلونا به مرحله بعدی راه یافت. یک چهارم نهایی. 1 ام تی کی بوداپست با برتری ۲–۰ مقابل فنرباغچه به نیمه نهایی راه یافت. نیمه نهایی. 1 اسپورتینگ با برتری ۱–۰ مقابل المپیک لیون به فینال راه یافت.
قره قوردلو (به لاتین: Qaraqurdlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده است. قره قوردلو ۳۰۳۲ نفر جمعیت دارد.
تی شاخ (; , ) نخست وزیر و رئیس دولت ایرلند است. تی شاخ با معرفی دایل ایرین، و قانونگذار ایرلند مجلس عوام (پارلمان) توسط رئیس جمهور منصوب می شود و برای ادامه کار باید حمایت اکثریت دایل ایرین را حفظ کند. متصدی کنونی این پست از ۹ آوریل ۲۰۲۴ سیمون هریس است.
کارلوس کوریا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۴ اوت ۲۰۲۱) سیاستمدار اهل گینه بیسائو بود. وی در چهار دوره در سال های ۱۹۹۱–۱۹۹۴، ۱۹۹۷–۱۹۹۸، ۲۰۰۸–۲۰۰۹ و از ۲۰۱۵–۲۰۱۶ نخست وزیر این کشور بود.
قراول اوستو (به لاتین: Qarovulüstü یا Qaraulustü) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. قراول اوستو ۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
واختانگ گوملااوری (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۷۵) یک سیاستمدار گرجی و هم اکنون به عنوان وزیر کشور فعالیت می کند. او سابقاً رئیس سرویس امنیت کشور گرجستان بود و برای دومین بار در ۸ سپتامبر ۲۰۱۹ وزارت امور داخلی گرجستان را به عهده گرفت.
فوکه آکلیس اف ای-۳۳۰ یک بادبادک پروانه دار سه پروانه محصول آلمان نازی بود که به وسیلهٔ زیردریایی در خلال جنگ جهانی دوم به عنوان ابزار نظارتی به کار می رفت. توسعه. در خلال جنگ جهانی یکم و دوم زیردریایی ها به ویژه در آلمان بعنوان یک جنگ افزار برتر به کار می رفتند؛ ولی زیردریایی ها به دلیل نزدیکی به سطح دریا، دارای مشکلاتی همانند «دید محدود» بودند و دید کافی به اطراف خود نداشتند. یک زیردریایی آلمانی در آن زمان به شعاع ۹ کیلومتر (۵ مایل دریایی) دید به اطراف خود داشت که برای امنیت زیردریایی کافی نبود. برای برطرف کردن این مشکل، نیروی دریایی آلمان راهکاری بعنوان هواگرد آب نشین ارائه کرد تا بعنوان چشم زیردریایی عمل کند و زیردریایی را از خطرات آگاه سازد. اینگونه بود که محصولی با نام آرادو آر ۲۳۱ طراحی شد تا نیازهای نظارت در دریا را عهده دار شود ولی پس از ارزیابی ها در نیروی دریایی آلمان، آن هواپیما مردود شد و تنها ۶ فروند از آن تولید گشت.دلیل شکست آن پروژه این بود که هواپیمای آب نشین «آرادو» نقاط ضعف بسیار زیادی داشت که استفاده از آن را برای ناوگان زیردریایی عملاً غیرممکن می ساخت. آن هواپیما بزرگ بود و درون زیردریایی
جای نمی گرفت. دارای موتور بود و این موتور نویز ایجاد کرده و مکان زیردریایی را فاش می نمود. بدنهٔ هواپیما در رادارهای دشمن شناسایی می شد و درصورت خرابی موتور نیز، هواپیما به درون آب سقوط می کرد و خلبان آن کشته می شد؛ همچنین ریکاوری هواپیما پس از فرود بر آب برای خدمهٔ زیردریایی کار دشواری بود؛ بنابراین نیروی دریایی، «بادبادک پروانه دار اف ای-۳۳۰» را بعنوان گزینهٔ نهایی خود انتخاب نمود. شیوهٔ کارکرد. هنگام استفاده از این کایت، زیردریایی به روی آب می آمد و خدمهٔ زیردریایی قطعات جداگانهٔ اف ای-۳۳۰ را همانند کیت از درون زیردریایی به بالا آورده و سرهم می کردند. پس از سرهم کردن، توسط یک کابل ۱۵۰ متری محکم شده ولی تنها از ۱۲۰ متر کابل استفاده می شد و ۳۰ متر بعنوان اطمینان درنظر گرفته شده بود. سپس کابل به آرامی آزاد می شد و خلبان بهمراه یک عدد دوربین دوچشمی به آسمان می رفت. به این شیوه نیروی دریایی آلمان توانست دید زیردریایی های خود را ۵ برابر نسبت به حالت معمولی افزایش دهد و به شعاع ۴۶ کیلومتر (۲۵ مایل دریایی) برساند. در هنگام عملیات، اگر فرماندهٔ زیردریایی متوجه می شد که خطر در کمین است و تصمیم می گرفت که سریع به زیر
آب برود، با رها کردن کابل، بادبادک را در هوا رها کرده و خود به زیر آب می رفت و بادبادک پس از مدتی همانند خودگردی در بالگردها فرود می آمد. برپا کردن و جمع کردن اف ای-۳۳۰ به مدت ۴ دقیقه طول می کشید ولی در هوای بد و دریای طوفانی این میزان به ۲۰ دقیقه افزایش می یافت. یک طرح موتوردار نیز با نام فا-۳۳۶ پیشنهاد شد که هرگز به فاز تولید نرسید.در ویدیویی مربوط به سال ۱۹۴۲ که توسط آلمان منتشر شد، پرواز این بادبادک از یک زیردریایی آلمانی به نمایش درآمد. پیشینهٔ عملیاتی. هنگامی که نیروی هوایی متفقین جنگ جهانی دوم برای آلمان نازی خطر جدی محسوب شدند، نیروی دریایی آلمان تصمیم گرفت که در اقیانوس اطلس و اقیانوس هند، از هواپیما یا ناو کمتر استفاده کند و بیشتر از زیردریایی و ابزار نظارتی اف ای-۳۳۰ کمک بگیرد. با وجود اینکه بادبادک پروانه دار ابزار سودمندی برای نظارت بود تا زیردریایی، خطر را شناسایی کرده و فرار کند، ولی در طول خدمتش تنها یک بار برای حمله به کار گرفته شد. در روز ۶ اوت ۱۹۴۳ میلادی، زیردریایی یو-۱۷۷ آلمان موفق شد با استفاده از این بادبادک یک کشتی بخار یونانی را شناسایی کرده و آن را غرق نماید. نیروهای انگلیس در سال ۱
۹۴۴ یک زیردریایی یو-۸۵۲ را تسلیم کردند و توانستند یک فروند اف ای-۳۳۰ را به دست بیاورند. انگلیسی ها چندبار موفق شدند این بادبادک را پشت خودروی جیپ کشیده و به آسمان بفرستند ولی پس از مدتی علاقهٔ خود را به آن ازدست دادند زیرا نیروهای نظامی متفقین به بالگرد علاقه مند شدند. دست کم ۱۲ فروند از این بادبادک پروانه دار سالم مانده اند که امروز در موزه های دانمارک، فرانسه بریتانیا و آمریکا و آلمان به نمایش گذاشته شده اند.
مهرهٔ دَکَل که با نام «مهره نگهدارنده پروانه اصلی» نیز شناخته می شود، یک مهره است که پروانه اصلی را بر روی دکل بالگرد نگه می دارد. در صورتی که در هنگام پرواز، این مهره دچار مشکل شود، پروانه از بالگرد جدا خواهد شد. این مهره در بالگرد بسیار حیاتی است و خراب شدن آن بدون شک به سقوط بالگرد می انجامد. از این رو در ایالات متحده آمریکا و در خلال جنگ ویتنام به مهرهٔ دکل، لقب «مهره مسیح» را داده اند. زیرا در صورت خراب شدن مهره، هیچ چاره ای بجز دعا به درگاه عیسی مسیح باقی نمی ماند. حادثه. خراب شدن مهره دکل با سقوط بالگرد برابر است؛ پیش از آغاز هر پرواز، مهندسان باید مهره دکل را ارزیابی و آزمایش کنند و مطمئن شوند که مهره ایراد نداشته نباشد. در سال ۲۰۰۰ میلادی یک مهره دکل از روی بالگرد باز شد تا از نو رنگ آمیزی شود ولی بخوبی بر جای خود محکم نشد و بالگرد دو دقیقه پس از بلند شدن از زمین سقوط کرد و هر دو خلبان آن کشته شدند. برخی از بالگردهای نوین از پروانهٔ پیشرفته ای برخوردارند که دارای مهره دکل نیست.
پسر طوفان () یک سینمایی استرالیایی درام خانوادگی بر پایه رمان کوتاهی به همین نام نوشته تیل کالین (Colin Thiele) ساخته شده است. فیلمی به کارگردانی شان سیت و ستارگانی چون جفری راش و جای کورتنی. کتاب پسر توفان توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال 1356 با ترجمه ژاله نی داوود منتشر شده بود. این فیلم بازسازی اثری به همین نام در سال 1976 است. خلاصه داستان. پدر و پسری تنها و دور از مردم در ساحل دریا زندگی می کردند مردم به آنها «تام گوشه گیر» و «پسر توفان» می گفتند. روزی چهار جوان به منطقه حفاظت زده وارد شدند و با از بین بردن لانه ی پلیکان ها و کشتن دو پلیکان از آنجا رفتند. پسر توفان که از دور شاهد ماجرا بود، سه بچه پلیکان را که مادر خود را از دست داده بوند به خانه برد. او با کمک پدرش توانست جان پلیکان ها را نجات دهد. پس از مدتی به پیشنهاد پدر پلیکان ها را به دریا بردند. اما یکی از پلیکان ها به نام آقای پرسی وال که از آندو کوچکتر بود و به پسر توفان وابسته بود، بازگشت. پدر و پسر به آقای پرسی وال باشعور یاد دادند که پرواز کند و با خود قلاب ماهیگیری را به وسط دریا ببرد که آنها بتوانند صید بهتری داشته باشند. این
آموزش در یک روز طوفانی منجر به نجات جان ناخدا و ملوانان یک کشتی شد. ناخدا از پدر پسر توفان خواست تا بگذارد پسرش با هزینه او در مدرسه درس بخواند اما پسر توفان قبول نکرد. سال بعد که آقای پرسی وال به خاطر برهم زدن شکار غیرمجاز دو شکارچی هدف گلوله آنها قرار گرفت و کشته شد، پسر توفان قبول کرد که به مدرسه برود اما هیئت مدیره به خاطر این واقعه مساحت منطقه حفاظت شده را دوبرابر کردند.
عربی بغدادی یکی از گویش های زبان عربی است که در بغداد، پایتخت عراق بدان سخن گفته می شود. طی قرن اخیر، عربی بغدادی زبان میانجی و آموزشی عراق بدل گردیده است. این گویش یکی از شاخه های عربی عراقی است. در شهر بغداد سه نوع لهجه عربی رایج است: عربی مسلمانان، یهودیان و مسیحیان. بغدادی مسلمانان به گروه جنوبی (گلت) و عربی یهودیان و مسیحیان به گروه شمالی (قلت) عربی عراقی تعلق دارد. عربی مسلمانان گونهٔ معیار عربی بغدادی است. دو ویژگی روشن عربی مسلمانان بغداد استفاده از واژهٔ «اَنی» به جای «اَنا» (به معنای من) و افزودن پسوند «یچ» به فعل های دارای مفعول مؤنث است؛ مثلاً «من به تو گفتم» در این گویش به صورت «اَنی گیلیتلیچ» بیان می شود، درحالی که مثلاً در عربی موصلی این عبارت به صورت «اَنا قلتلکی» کاربرد دارد. تا دههٔ ۱۹۵۰ عربی بغدادی دربرگیرندهٔ وام واژگان بسیاری از زبان های انگلیسی، ترکی استانبولی، فارسی و کردی بود. تا اوایل قرن بیستم که جمعیت بغداد کمتر از یک میلیون نفر بود، هر بخش از شهر بغداد دارای لهجهٔ منحصر به فرد خود بود؛ در دههٔ ۱۹۶۰ با رخداد مهاجرت های بسیار از جنوب، لهجه شهر به نوعی یکدست شد و برخی ویژگی های گویش ر
وستاییان و وام واژگانی از عربی نوین معیار را به خود پذیرفت.
رنه فلبر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰) سیاستمدار و استاد دانشگاه اهل سوئیس بود. وی از ۱ ژانویه ۱۹۹۲ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۲ رئیس جمهور سوئیس بود. رنه فلبر در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰، در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
عربی دمشقی یکی از گویش های عربی شامی شمالی که بومی و رایج در دمشق است. استفاده از عربی دمشقی به دلیل اینکه در پایتخت کشور رایج است، در رسانه ها و بین گویشوران سایر گویش های کشور بسیار کاربرد دارد و بدین ترتیب گاه عبارت عربی سوری به این اطلاق گفته می شود هرچند آن شامل تمام گویش های عربی رایج در سوریه و گاه تمامی سرزمین شام می شود.
عربی حلبی یکی از گویش های عربی است که مردم شهر حلب در سوریه بدان سخن می گویند. مهم ترین ویژگی این گویش استفاده از واج /ج/ به جای /ژ/ است، برخلاف چیزی که در دیگر گویش های عربی شامی همچون لبنانی و دمشقی بسیار رایج است.
واژگونی پویا به وضعیت واژگون شدن بالگرد (چپ کردن) در هنگام بلند شدن از زمین گفته می شود. واژگون شدن یک بالگرد یا هواگرد بالگردان در هنگام برخاستن از زمین، به فاکتورهای گوناگونی وابسته است و هنگامی که یک طرف از بالگرد تمایل به واژگونی داشته باشد و از زمین بلند شود، رهایی از آن دیگر غیرممکن است و باید از ترفندهای خنثی کردن این شرایط کمک گرفت تا از واژگون شدن بالگرد جلوگیری شود. در صورتی که یک طرف بالگرد از زمین بلند شود و طرف دیگر بر روی زمین بماند، تنظیم سکان (سایکلیک) دیگر کارساز نخواهد بود و بالگرد چپ کرده و ملخ با زمین برخورد خواهد داشت. واژگونی پویا می تواند در هرگونه هواگرد بالگردان خواه دارای چرخ یا تیرک های فرود رخ دهد. واژگونی پویا زمانی رخ می دهد که بالگرد از ناحیهٔ یک چرخ یا اسکید به زمین گیر کند که این گیر کردن به زمین می تواند دلایل زیادی داشته باشد. این دلایل ازجمله گیر کردن اسکید یا چرخ در آسفالت نرم، تَرَک زمین، گِل، برف و یخ یا گیر کردن به سنگ در هنگام هاور کردن در فاصلهٔ نزدیک با زمین باشد. همچنین اگر خلبان بر روی یک سطح شیب دار یا زمین نامسطح فرود بیاید ممکن است چنین حالتی رخ دهد که یک چرخ یا
اسکید با مانعی اتصال برقرار نماید. می توانید واژگونی پویا را در این ویدوی تماشا کنید. به محض رخ دادن چنین شرایطی، خلبان به طور غریزی سکان را در جهت برعکس می گرداند ولی چرخاندن سکان (سایکلیک) به طرف مخالف نیز کارساز نخواهد بود. برای نمونه اگر بالگرد در آستانهٔ برخاستن از زمین باشد و چرخ یا اسکید سمت چپ از زمین بلند شود ولی چرخ یا تیرک سمت راست از زمین بلند نشود و به مانعی گیر کرده باشد، اینجاست که بالگرد به سمت راست کشیده خواهد شد و تمایل زیادی به واژگونی به سمت راست نشان خواهد داد. حتی اگر خلبان تصمیم بگیرد سکان را به سمت چپ حرکت دهد تا بالگرد به حالت طبیعی بازگردد، به احتمال زیاد عملی نخواهد بود و حادثه رخ خواهد داد؛ تنها راه فرار از این شرایط از بین بردن نیروی برآر در پروانهٔ بالگرد است؛ بنابراین در چنین شرایطی توصیه شده که خلبان به سرعت اهرم کولکتیو را پایین برده و لیفت را کاهش دهد تا بالگرد با از دست دادن نیروی برآر به مکان سابق خود بازگردد. در صورتی که واژگون شدن بالگرد قطعی باشد، پایین بردن اهرم کولکتیو نیز کفایت نمی کند؛ بنابراین بالا بردن اهرم کولکتیو برای افزایش نیروی برآر آخرین راه برای جلوگیری از
واژگونی خواهد بود تا بالگرد به صورت مایل از زمین برخیزد. حوادث زیادی به این شیوه برای بالگردها رخ داده است که بالگرد در بدترین شرایط موفق به برخاستن از زمین شد.
معماری استعماری پرتغالی () به شیوه های مختلف معماری رایج در امپراتوری پرتغال اشاره دارد که می توان نشان آنان را در مستعمره های پرشمار سابق پرتغال در آمریکای جنوبی، شمال آفریقا، آفریقای سیاه، هند، اقیانوسیه، و شرق آسیا یافت. در برخی ازین مستعمرات سابق (از جمله در هند، برزیل، و ماکائو) آثار معماری استعماری پرتغال به جاذبه های گردشگری بدل شده اند. قرن پانزدهم میلادی. در قرن پانزدهم میلادی پرتغال پایه های نخستین امپراتوری استعماری در جهان را ریخت. معماری این امپراتوری در این قرن غالباً بر اساس کارکرد و نیاز نظامی بود. از غالباً مستعمرات پرتغال با استحکامات نظامی دفاع می شد و این آثار الگوهای اصلی معماری پرتغال در این دورانند. دژ المینا نمونهٔ بارز معماری استعماری پرتغال در قرن پانزدهم است. کار ساخت این دژ در ۱۴۸۲ میلادی آغاز شد و برای مدتی طولانی پیچیده ترین و نفوذناپذیرترین استحکامات نظامی در آفریقای سیاه به شمار می رفت. مثل بسیاری از قلاع و استحکامات انحصاری پرتغال در آن زمان، این دژ به شیوه ای کاربردی و جدی و خشک ساخته شده و هدف اصلی عملکرد دفاعی آن است. به جز معماری نظامی، معماری مذهبی هم در این زمان در امپرا
توری پرتغال اهمیت داشت. مذهب ریشه و نیروی اصلی روانهٔ گسترش استعماری پرتغال بود و بسیاری از قدیمی ترین کلیساهای مسیحی در آفریقا متعلق به این دوره اند. مانند معماری نظامی، معماری مذهبی این دوره نیز خشک و عملکردی بود. از نمونه های معماری مذهبی این دوران می توان به کلیسای جامع فونچال در فونچال اشاره کرد که کار ساخت آن در ۱۴۹۱ آغاز شد. قرن شانزدهم میلادی. در قرن شانزدهم میلادی امپراتوری پرتغال بزرگترین و عظیم ترین امپراتوری استعماری و مهمترین دولت اروپایی بود. مثل قرن بیش، معماری استعماری پرتغال در این قرن با هدف حداکثر کردن کاربردی بودن ساخته می شد، ولی بر خلاف قرن گذشته به اصول زیبایی شناختی نیز توجه می شد و این اصول برای کاربردی ساختن بناها کنار گذاشته نمی شدند. این کشمکش بین کاربردی بودن و زیبایی به شاخصهٔ اصلی رنسانس پرتغال بدل شد. ابنیه نظامی در این زمان قلاع عظیم و تأثیرگذاری بودند. در این قرن برای نخستین بار کاخ ها و خانه های اشرافی برای فرمانروایان مستعمراتی پرتغالی ساخته شد. نمونهٔ بارز قلعه نظامی ای که در خود کاخی هم دارد قلعه ریس ماگوس در ناتال برزیل است. این قلعه در منطقه ای استراتژیک واقع شده و نمای
خارجی ساده و خشکی دارد اما نمای داخلی کاخ آن به شکلی مناسب تزئین شده است. در این قرن معماری مذهبی پرتغال به شکلی شگفت گسترش یافت. ثروت بسیار این امپراتوری که از راه تجارت ادویه بدست می آمد سوخت عطش مذهبی تاریخی برای مسیحی کردن غیرمسیحیان بود. انگیزیسیون پرتغالی در این قرن باعث شد دادگاه های بسیاری در مستعمرات این کشور به ویژه در هند برپا شود. کلیسای جامع گوا در شهر قدیم گوای هند نمونه ای از آثار عظیم معماری استعماری پرتغالی است که برای به نمایش گذاردن تسلط مسیحیت و پرتغال در این منطقه برپا شده بود. قرن هفدهم میلادی. پرتغال قرن هفدهم را به گسترش تدریجی و رقابت با دیگر قدرت های استعماری اروپا گذراند. به علت جنگ ها و عملیات های نظامی پرشمار پرتغال در این دوران (از جمله جنگ هلند و پرتغال)، معماری نظامی استعماری پرتغال با اصول علمی و خردگرایی عصر روشنگری و با هدف غلبه بر سلاح های نوین گسترش یافت. قلعه و حصار کولونیا دل ساکرامنتو نمونهٔ این استحکامات نظامی هستند. شیوهٔ عمدهٔ این ابنیه از معمری باروک الهام گرفته بود. درگیری های بسیار پرتغال در این قرن باعث شد عطش و جزم گرایی مذهبی برای توجیه کردن اعمال این امپراتور
ی رشد یابد. معماری مذهبی این قرن پرتغال صحنهٔ گذار از تکلف گرایی به معماری روان باروک بود. نمونهٔ بارز این آثار کلیسای سائو کاتانو در هند است که مانند دیگر آثار مذهبی پرتغال در این قرن برای به نمایش گذاشتن پرستیژ و ثروت پرتغال به شکل متجمل و غالباً در شیوهٔ باروک ساخته شده اند. قرن هجدهم میلادی. در قرن هجدهم امپراتوری پرتغال با گسترش عظیم مستعمراتش روبرو بود. با این حال زمین لرزه ۱۷۵۵ لیسبون خسارت وحشتناکی به پایتخت این امپراتوری وارد آورد و این امر تأثیر بسیاری بر معماری آن گذارد. معماری شهری علم گرا در مستعمرات پرتغال در این قرن به کار گرفته شد و شیوهٔ باروک شمال پرتغال که از پورتو نشأت می گرفت به رایج ترین شیوه بدل شد. با کشف طلا و الماس در مستعمرات آمریکای جنوبی، این مستعمرات اهمیت بسیاری یافتند و سکونت گاه های پرشماری در آن ها ساخته شد. قدیمی ترین پارک عمومی قاره آمریکا در ۱۷۷۰ در پاسیو پابلیکو ساخته شد. نمونهٔ بارز معماری این زمان کاخ فرمانروای برزیل در ریو دو ژانیرو است که در ۱۷۳۸ ساخته شد. این بنا نمای خارجی سفید و شسته ای دارد که با پنجره ها و دروازه های سنگ خاکستری باروک تکمیل شده است. کلیساهای مستع
مراتی در این قرن در به کار گرفتن شیوهٔ باروک و تزئینات تجملاتی را به سرحد خود رساندند. پیوند به بیرون. [[رده:امپراتوری پرتغال]] [[رده:سبک های معماری]]
آیا کودا (زاده اول سپتامبر ۱۹۰۴ و درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۹۰) نویسنده و رمان نویس ژاپنی بود. او دومین دختر درکودا روحان نویسنده مشهور دوره میجی بود. دو دختر دیگر او نیز رمان نویس بودند. زندگی نامه. کدا در توکیو متولد شد. در پنج سالگی مادر و بعداً خواهر و برادر کوچکتر خود را از دست داد. وی در مدرسه زنان توکیو ("Joshigakuin") "تحصیل کرد". او در سن ۲۴ سالگی ازدواج کرد، اما پس از ۱۰ سال طلاق گرفت و با دخترش تاما بازگشت تا با پدرش زندگی کند. در طول جنگ جهانی دوم، او به تأمین شغل پدرش کمک کرد، اولین کارهای او، که در ۴۳ سالگی نوشته شد، خاطرات زندگی با پدرش بود. آنها شامل "چیچی" (父، پدر من) و "کنا کوتو" (こ ん な こ と، چنین ماجرایی) هستند. آنها که به عنوان نوشته های یک دختر وظیفه شناس دیده می شوند، به موفقیتهای مهمی دست یافتند. داستان های کوتاه، رمان ها و مقالات بعدی او زندگی زنان، خانواده و فرهنگ سنتی را بررسی کرد. آنها شامل رمان "ناگاررو" (روان) در سال ۱۹۵۵ است که به یک فیلم محبوب تبدیل شد. او جایزه یومیوری را برای کتاب "Kuroi suso دریافت کرد".
آراکسیا کاراپتی گیولزادیان (؛ – ) خواننده سبک های موسیقی فولک ارمنی و موسیقی عاشوقی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ ژوئن ۱۹۰۷ در گیومری به دنیا آمد در سال ۱۹۲۶ به ایروان نقل مکان نمود. رومانوس ملیکیان یکی از استادان وی بود. وی همچنین برندهٔ عنوان افتخاری هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شده است. گیولزادیان تک خوان ارکستر فیلارمونیک ارمنستان بود. وی همچنین به خاطر اجرای ترانه های شرام شناخته شده است. وی در ۷ اکتبر ۱۹۸۰ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41069710&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-08T21:59:17Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Luckie Luke&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;41726274&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; سیوزان مارگاریان (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۶ اکتبر ۱۹۶۱ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان همچون شده است. وی همسر هراچیا هاروتیونیان و مادر سیروشو می باشد.
عصب روانپزشکی شناختی، یک رشته چند شاخه ای در حال رشد است که از روانشناسی شناختی و روانپزشکی شناختی ناشی می شود و هدف از آن درک بیماری روانی و روانپزشکی از نظر مدل های عملکرد روانشناختی عادی است. نگرانی از بسترهای عصبی مکانیسمهای شناختی مختل شده، عصب روانپزشکی شناختی را به علوم عصبی پایه پیوند می دهد. از طرف دیگر، CNP با مطالعه اثرات تغییر یا اختلال در روندهای روانشناختی عادی، روشی برای کشف آنها ارائه می دهد. اصطلاح "عصب روانپزشکی شناختی" توسط پروفسور هادین الیس (دانشگاه کاردیف) در مقالهٔ «ریشه های عصب روانپزشکی شناختی توهم کاپراگاس» ابداع شد، که در سمپوزیوم بین المللی عصب روانشناسی اسکیزوفرنیا، انستیتوی روانپزشکی، لندن (Coltheart 2007) ارایه شد. اگرچه از نظر بالینی مفید است، طبقه بندی فعلی سندرم (به عنوان مثال DSM-IV; ICD-10) به عنوان مدلهای فرایندهای شناختی طبیعی هیچ مبنای تجربی ندارند. هیچ گزارش عصب روانشناختی در مورد چگونگی عملکرد مغز هرگز بدون تجزیه و تحلیل شناختی کامل نیست. عصب روانپزشکی شناختی از تشخیص و طبقه بندی فراتر می رود تا توضیحات شناختی را برای رفتارهای روانپزشکی تثبیت شده ارائه دهد، صرف نظر از
این که این علائم ناشی از آسیب شناسی مغز شناخته شده یا اختلال در عملکرد در نواحی یا شبکه های مغزی بدون ضایعات ساختاری است.
صابر باتیا (؛ زادهٔ ) کارآفرین، دانشمند رایانه، و اهالی کسب وکار اهل هند است. وی بنیان گذار هات میل است.
واماندگی در پروانهٔ پسرو یک شرایط خطرناک در پرواز با بالگرد و دیگر هواگردهای دارای پروانه (ملخ) است. در این شرایط، پروانهٔ واماندهٔ پسرو دارای زاویه حملهٔ درحال افزایش است ولی سرعت نسبی کمتری نسبت به آن زاویه دارد که موجب بروز واماندگی و از دست رفتن نیروی برآر می گردد. واماندگی ملخ پسرو مهمترین فاکتوری ست که موجب می شود بالگردها نتوانند از محدودهٔ سرعت وی سریعتر پرواز کنند. در هنگام پرواز بالگرد، تیغهٔ پیشرو سرعت بیشتری نسبت به هوای روبرو دارد؛ بنابراین نیروی برآر بیشتری فراهم می کند و تیغه در هنگام پسروی نیروی برآر کمتری تولید می کند که موجب می شود یک شرایط بدون بالانس و نامتعادل برای بالگرد ایجاد شود. در یک هواگرد پروانه دار (ملخی)، به پروانه ای که در راستای مسیر گردش موتور با سرعتی بیش از سرعت گردش موتور بگردد را پروانهٔ پیشرو می نامند که اگر پروانه نسبت به موتور کم کار باشد، پروانه پسرو نامیده می شود. البته باید توجه داشت که پروانه بالگردهای آمریکایی در جهت خلاف عقربه های ساعت می گردند ولی پروانهٔ بالگردهای فرانسوی و روسی در جهت موافق با عقربه های ساعت می گردند. بالانس بودن نیروی برابر در پروانه اصلی، برا
ی پایداری بالگرد ضروری است. نیروی برآر که به وسیلهٔ هوابُر ایجاد می شود با سرعت هوا عبوری از کنار آن در تناسب است. مسلماً در صورتی که سرعت پروانه بالگرد صفر باشد، سرعت هوا عبوری از کنار آن نیز صفر خواهد بود درنتیجه نیروی برآر نیز صفر خواهد شد. در طرف مقابل اگر پروانهٔ بالگرد یا هواگرد سریعتر از میزان خواسته شده بگردد، به آن پروانهٔ پیشرو گفته می شود که موجب برهم خوردن تعادل بالگرد می گردد. در این صورت چرخش از نیروی برآر به وجود می آید. جبران. در بیشتر بالگردها این نقص با شیوهٔ تغییر زاویهٔ حمله جبران می شود. برای نمونه اگر پروانه پیشرو باشد، تیغه های پروانه به سمت بالا گرایش پیدا می کنند تا به این شیوه میزان نیروی برآر عمداً کاهش پیدا کند. اگر پروانه پسرو باشد، تیغه های پروانه به پایین گرایش پیدا می کنند تا نیروی برآر تقویت شود. امروزه که از پروانه های کاملاً محکم شده در بالگردهایی همانند بل-بوئینگ آسپری و سیکورسکی ریدر و بل والور استفاده می شود، برای جبران این شرایط ملخها را از جنس مواد خمش پذیر می سازند تا بسته به نیاز انعطاف پذیر باشند. در هر صورت خلبان می تواند با استفاده از سکان سایکلیک بالگرد را تنظیم ن
ماید و با شرایط ناهمسان در پروانه یا پروانه های بالگرد وفق دهد.
به جونگ سون (; – ) یکی از ژنرال های سانبتسوشو اهل گوریو بود. زندگی. چونگ سون با تسلیم شدن در برابر سلسلهٔ مغولی یوان در چین مخالف بود. در ۲۳ مه ۱۲۷۰، هنگامی که پادشاه گوریو وونجونگ تصمیم گرفت از جزیره گانگهوا به گئگیونگ (که اکنون گئسئونگ نامیده می شود) بازگردد، او مخالفت کرد و آن را رد کرد. بنابراین پادشاه وونجونگ دستور انحلال سامبیولچو را داد، اما او نیز از این کار امتناع ورزید و شورشی را آغاز کرد. سپس در ۳ ژوئن ۱۲۷۰، سامبیولچو را از جزیره گانگهوا به جزیره جیندو منتقل کرد و به مخالفت با مغول ها ادامه داد. اما او در آوریل ۱۲۷۱، هنگامی که گوریو - متحدان مغول - به جزیره جیندو حمله کرده و آن را اشغال کردند، درگذشت.
هوانگ جین (; – ) یکی از ژنرال های کره در طی تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) بود. او به خاطر دفاعش از جینگجو در جریان محاصره جینگجو در یادها مانده است. دو محاصره جینگجو وجود داشت، در اولی پیروزی بزرگی نصیب کره ای ها شد در حالیکه در دومی، ژاپنی ها قلعه را تصرف کرده و هوانگ جین و کل گردان کره ای ها کشته شدند. هوانگ جین با دو گلوله تفنگ شمخال به قتل رسید. نبرد. او قلعه جینگجو را در جریان حملات ژاپنی ها به کره فرماندهی می کرد. در ژوئیه سال ۱۵۹۳، قلعه ۳۸۰۰ کره ای از جمله سربازان نامنظم و غیر نظامیان را در خود جای داده بود. فرماندهان ژاپنی من جمله کاتو کیوماسا، اوکیتا هیده ایه و کونیشی یوکیناگا ارتش سی هزار نفره ای را به سمت جینگجو هدایت کردند. ژاپنی ها برای بدست آوردن پیروزی اشتیاق داشتند زیرا تویوتومی هیده یوشی از نتیجه نبرد اول رضایت نداشت. به موازات رسیدن ژاپنی ها به محل، سربازان کره ای به منظور محافظت از قلعه به سمت دیوارها شتافتند. زمانی که هوانگ جین این شرایط را مشاهده کرد، متوجه شد که نمی تواند دروازه ها را باز کند زیرا اگر وی به این کار دست می زد، ژاپنی ها می توانستند هجوم آورده و قلعه را تصرف کنند. در نتیجه،
فرمانده نیروهای کمکی با بیش از یکصد مرد به پیکار پرداخته و آنها توسط تفنگ های فتیله ای ژاپنی ها مورد هدف قرار گرفتند. اگرچه او از این وقایع دلشکسته شد، اما به گردانش دستور داد تا از قلعه دفاع کنند. زمانی که ژاپنی ها با پوشش تفنگ های چمخال در حال بالا رفتن از نردبان ها بودند، کره ای ها تخته سنگ و روغن گرم جوشیده را بر سر آنان فرو می ریختند. کره ای ها نیز با کمان ها، خمپاره اندازها، و تفنگ های چمخال آتش دشمن را پاسخ می دادند. متأسفانه زمانی که ژاپنی ها برج های محاصره ای را وارد میدان نبرد کردند، کره ای ها در مقاومت ناتوان گشتند. هوانگ جین در کره بخاطر تدابیر دفاعی برجسته و توانایی رهبری اش مشهور می باشد. او همچنین به دلیل زنده ماندن با وجود برخورد دو گلوله به بدن تا زمان مرگ بخاطر جراحاتش مشهور شده است. هوانگ جین بعد از شش روز با دو گلوله در ناحیه قفسه سینه اش مورد هدف قرار گرفت و در بامدادان نبرد به پاپان رسید. زیر دستانش او را در حالتی یافتند که بریده بریده نفس می زد و خسته به نظر می رسید. سپس هوانگ جین در حالی که همچنان شمشیرش را در دست داشت چشم از جهان فروبست. او در زمان مرگ تنها ۲۲ سال داشت. روحیه ها با م
رگ وی فرو ریخت و دژ جینگجو به زودی به دست مهاجمان ژاپنی افتاد. پادشاه سئونجو بعد از جنگ تفویضی از عناوین بعد از مرگی را به وی اعطا کرد.