Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
درگیری شدیدی بین رننکمپف و روزسکی درگرفت و رننکمپف از دفتر فرماندهی اخراج شد. اقدامات وی در طول نبرد موضوع کمیسیون ویژه ای تحت فرماندهی ژنرال پیتر فون بارانف قرار گرفت، وی حتی به دلیل داشتن نژاد آلمانی به جرم خیانت محاکمه شد و در اوایل اکتبر ۱۹۱۵ با لباس رسمی و مستمری اخراج شد. پس از آن، وی در پتروگراد ماند و تا زمان کودتای بلشویکی در کنار همسرش ورا دوران بازنشستگی خود را گذراند با این حال، زندگی او در دوران بازنشستگی بسیار ناراحت کننده بود، زیرا علی رغم این که او به دروغ به خیانت متهم شده بود، در سراسر روسیه در همه خیابان ها و مکان های عمومی، مردم به او توهین می کردند. حتی آلمانی های بالتیک نیز او را به خیانت متهم کردند، به گفته ورا، آلمانی های بالتیک او را «میهن پرست روس» و «روس دوست مخوف» می نامیدند. همه این وقایع رننکمپ را به یک رنج عمیق دچار کرد. انقلاب فوریه. رننکمپف بلافاصله پس از انقلاب فوریه دستگیر شد، زیرا بسیاری از انقلابیون نقش او را در سرکوب جمهوری چیتا در سال ۱۹۰۵ به یاد داشتند. وی سپس توسط کمیسیون تحقیقات فوق العاده جمهوری روسیه مورد بازجویی قرار گرفت، هرچند او به هیچ جرمی متهم نبود. انقلاب اکت
بر و مرگ. رننکمپف پس از انقلاب اکتبر دوباره دستگیر شد و مانند بسیاری دیگر از مقامات روسیه تزاری در قلعه پیتر و پل زندانی شد. وی پس از مدت کوتاهی به دلیل وخامت حال آزاد شد. پس از آن، او به همراه چند ژنرال تزاری دیگر به جنوب به تاگانروگ، زادگاه همسرش رفت و تحت عنوان تاجری به نام اسموکونیکف زندگی کرد. پس از تصرف شهر توسط ارتش سرخ، رننکمپف با لباس مبدل و با استفاده از یک اسم یونانی به نام مندوساکیس ناپدید شد، اما توسط ارتش سرخ ردیابی و شناسایی شد، پس از دستگیری، به دستور فرمانده کل ارتش سرخ ولادمیر آنتونف افسینکو به مقر بلشویک ها برده شد. پس از ورود، به او که ژنرال سابق ارتش امپراتوری روسیه تزاری بود، علاوه بر نادیده گرفته شدن حکم اعدام، فرماندهی در ارتش سرخ پیشنهاد شد. رننکمپف با رد این پیشنهاد، از پیوستن به بلشویک ها و خیانت به سرزمین مادری خودداری کرد و گفت: من پیر هستم. چیزی از زندگی من نمانده و برای نجات جانم برخلاف اصولی که دارم عمل نکرده و دست به خیانت نمی زنم. به من ارتشی مسلح بدهید و من در برابر آلمان ها خواهم جنگید اما شما ارتشی ندارید. رهبری آنچه شما ارتش می نامید کشاندن مردم به جنگ و در نتیجه سلاخی و
کشتار آن هاست. من چنین مسئولیتی را بر عهده نخواهم گرفت. در آن زمان، آلمان ها هم مانند لژیون چکسلواکی و ارتش سفید آنتون دنیکین در حال پیشروی به سمت تاگانروگ بودند. در نتیجه، رننکمپف به نزدیکی خطوط راه آهن که از ایستگاه مارتسوو به بالتیک حرکت می کرد، برده شد. در بدو ورود، رننکمپف مجبور شد قبر خود را حفر کند و قبل از اصابت گلوله به شقیقه اش با چاقو مجروح شد.
ناک اوت سیتی () یک بازی بازی اکشن چندنفره می باشد که توسط الکترونیک آرتس برای مایکروسافت ویندوز، نینتندو سوئیچ، پلی استیشن ۴ و اکس باکس وان در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این بازی یک بازی تیم محور می باشد که قانون آن مشابه وسطی می باشد. برنده بازی تیمی می باشد که با توپ بتواند تمامی اعضای تیم مقابل را ناک اوت کند. این بازی با نقدهای مثبتی رو به رو شد و توانست نامزد بهترین بازی چند نفره در جوایز بازی ۲۰۲۱ باشد.
ساختمان ادارهٔ دارایی؛ نام ساختمانی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ پهلوی دوم است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، میدان شهدا، خیابان امام خمینی، سه راه جم، ادارهٔ دارایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان شهرداری مشهد؛ نام ساختمانی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ پهلوی دوم است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، ضلع جنوبی میدان شهدا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گیسا بایبوردی (زاده ۱۲ شهریور ۱۳۸۰- تهران) عضو تیم ملی تیراندازی با کمان ایران است. او در رشتهٔ کامپوند فعالیت می کند. او که از سن ۱۰ سالگی تیروکمان را شروع کرد، توانست از ۱۳ سالگی به تیم ملی دعوت شود و عناوین متعددی را به دست آورد. در سال ۲۰۱۵ او نخستین مدال جهانی تیروکمان ایران در رده سنی نوجوانان را کسب کرد. از افتخارات دیگر او می توان به کسب مدال برنز کامپوند تیمی در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۱۷، و مدال نقره کامپوند تیمی ومدال برنز کامپوند میکس تیمی مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۱ اشاره کرد.
بانک ملی مرکزی؛ نام بانکی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ پهلوی دوم است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، میدان شهدا، خیابان امام خمینی، نرسیده به خیابان ثبت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعهٔ سیدعبدالله برزش آباد؛ نام بقعه ای تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ صفوی است و در شهرستان مشهد، شرق روستای برزش آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۵۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب انبار طرق؛ نام آب انباری تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان مشهد، شهرک طرق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۰۶۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام کوشک مهدی؛ نام حمامی تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ قاجار است و در شهرستان مشهد، روستای کوشک مهدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۰۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام اسحاق خان؛ نام حمامی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ قاجار است و در شهرستان مشهد، روستای شریف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۲۸۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام پیوه ژن؛ نام حمامی تاریخی مربوط به دورهٔ صفوی است و در شهرستان مشهد، روستای پیوه ژن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شورش خوست (به )، که بنام قیام ۱۹۲۴ منگل، سرکشی خوست یا سرکشی منگل نیز یاد می گردد، قیامی بود بر علیه اصلاحات شاه امان الله خان در جهت غربی سازی و مدرن سازی افغانستان. این قیام در ولایت جنوبی افغانستان آغاز گردیده و از مارس ۱۹۲۴ میلادی تا ژانویه ۱۹۲۵ میلادی ادامه یافت. نخست قبیله منگل جنگ را آغاز نمودند و سپس قبیله های سلیمان خیل، علی خیل، زازی، زدران و احمدزی به آن ها پیوستند. بعد از کشته شدن در حدود ۱۴٬۰۰۰ افغان، این قیام بالاخره در جنوری ۱۹۲۵ سرکوب گردید. این نخستین جنگی بود که قوای هوائی افغان در آن اشتراک کردند. زمینه. شهر خوست قبل از ۱۹۴۲ دو بار شورش کرده بود: شورش اولی در سال های ۱۸۵۶ تا ۱۸۵۷ رخ داد و در این شورش قبیله های خوست وال و وزیری علیه حکومت دوست محمدخان مبارزه کردند. شورش دومی در ۱۹۱۲ میلادی به وقوع پیوست و در این شورش قبیله های منگل، زدران و غلجایی در مقابل «غارت گری و زورگویی» حاکم محلی مبارزه نمودند و جهان داد خان با حکومت حبیب الله خان به مخالفت برخاست. عواملی فراوانی در عقب شورش ۱۹۲۴ نهفته بود، شامل اصلاحات غرب گرایانه از سوی شاه افغانستان امان الله خان، وی قانونی را تحت عنوان «نظام نامه»
در ۱۹۲۳ میلادی ترویج نمود که در آن آزادی بیشتری به زنان داده شد و به دولت این اجازه را داد تا برخی مسائل دیگر که به عنوان مشکلات خانوادگی پنداشته می شد و پیش از آن از سوی بزرگان دینی حل می گردید را تنظیم نماید، قانونی جدید تصویب شد که در آن رفت و آمد قبیله های شرقی به اطراف خط دیورند محدود می گردید وضع محدودیت ها برای داشتن چند زن به طور هم زمان، لغو ازدواج زیر سن، وضع مالیات بر دارایی، اعمال «گستاخانه، بی باکانه و فریب کارانه» ولسوال ها، حاکمان و افسران نظامی، رشوه خواری وزراء، قضات و مأمورین، نادیده گرفتن التماس های «نیازمندان»، افزایش مالیات گمرکی، خدمت اجباری عسکری و سایر مقرراتی که به هدف «اختتام بخشیدن به درگیری و خشونت» وضع شده بودند. آن گونه که تاریخ نگار معاصر افغانستان فیض محمد کاتب بیان می کند، علت مستقیم این شورش در نزاعی نهفته بود که یک مرد از قبیله منگل ادعا نمود با زنی از دوران کودکی نامزد است. برخی دشمنان این مرد به نزد والی ولایت شرقی بنام امرالدین و قاضی حکومت عبدالله که مشهور به "ملای لنگ" یا "پیر لنگ" بود رفتند و با ادعای آن مرد مخالفت نمودند. امرالدین با دریافت رضایت نامزد ادعای این مرد
را باطل دانست، با این حال، ملا عبدالله که رشوه دریافت کرده بود بیان کرد که این خانم هنوز نامزد وی است و شکایت نمود که باطل کردن این ادعا شریعت را نقض می کند، اما شکایت وی نادیده گرفته شد و این کار ملا را تحریک کرد تا شورش را راه اندازد. قیام. قیام آغاز می شود. شهر خوست، که از خزان ۱۹۲۳ میلادی اعتراض های در آن جریان داشت، در اواسط مارس ۱۹۲۴ میلادی شاهد یک شورش باز علیه حکومت بود که توسط ملا عبدالله رهبری می گردید. ملا عبدالله با روی آوردن به ننگ پشتونی، تحریک ها و وعده بهشت به مؤمنین باورمند موفق شد تا تمامی قبیله های ولایت جنوبی را علیه حکومت به قیام وادارد. حکومت در اوایل، این قیام را خیلی جدی نمی گرفت اما تا اواخر مارس ۱۹۲۴ حکومت در نهایت به جدیت اوضاع پی برد. تا اواسط ماه آپریل تقریباً تمامی باشنده گان ولایت جنوبی به شورش ملحق شدند. در جریان همین ماه، نیروهای وفادار به شاه امان الله توانستند شورشیان را مغلوب سازند، اما نتوانستند آن ها را منهدم نمایند. سپس قبیله های علی خیل و سلیمان خیل به این شورش ملحق شدند. شورشیان در ۲۲ آپریل توانستند، موفقیت یک ارتش دولتی را کمین بزنند و تلفات سنگینی به آن ها وارد کنند،
اما خود نیز ۲۰ کشته به جا گذاشتند. جنگی بی نتیجهٔ دیگری که در ۲۷ آپریل میان شورشی ها و حکومت صورت گرفت منتج به ۶۰ نفر تلفات از جانب شورشیان و ۷ کشته و ۲۷ مجروح از جانب دولت گردید. حکومت افغان پس از گسترش شورش یک هیئت حکومتی به قبیله ها فرستاد تا استدلال نمایند که اصلاحات امان الله خان در تناقض با اوامر شریعت نیست، اما این مذاکرات نیز بی ثمر پایان یافت. جنگ دیگری میان حکومت و شورشیان رخ داد که حکومت ادعا نمود در این جنگ ۱۱۷ شورشی کشته و ۳۶۵ تن آن ها مجروح گردیده و از جانب حکومت تنها ۱۷ تن کشته و ۲۷ نفر زخمی شده است، هرچند این آمار از سوی ناظرین بیرونی غیرقابل اعتماد گفته شد. لویه جرگه. در اوج این شورش، شاه امان الله یک گردهمآیی با مشارکت حدوداً ۱۰۰۰ نفر از بزرگان قبیله و علماء که بنام "لویه جرگه" یاد می شود را تدویر کرد، به این امید که این جرگه به سیاست های وی مشروعیت بخشیده و ادعاهای مذهبی ملا را خاموش سازد. آنچه باعث تعجب وی شد این بود که اکثریت علماء که در لویه جرگه اشتراک کرده بودند تقاضا نمودند تا این پالیسی ها ابطال گردد، که در نهایت شاه امان الله از روی مجبوریت برخی پالیسی های خود را ابطال کرد و مذاکرا
ت را در اوایل جون آغاز نمود. گفت گوهای صلح در ۲۰ جون از هم پاشید و جنگ چهار روز بعد از سرگرفته شد. ظهور عبدالکریم. عبدالکریم که پسر شاه قبلی افغانستان بود و در ۱۸۷۹ مجبور به تبعید شده بود در ماه جولای از مرز راج بریتانیا وارد افغانستان شد تا رهبری گروه شورشی را در دست گرفته و به تخت پادشاهی افغانستان برسد. قبایل شورشی تا اواخر آن ماه توانسته بودند خط ارتباطی میان کابل و گردیز را قطع نموده و تا انتهای جنوبی دره لوگر پیشروی نمایند. ملا عبدالله در این زمان صرفاً نقش مشاور را داشته و رهبری شورش را عبدالکریم به عهده گرفته بود. جنگی که در ۱۳ جولای رخ داد باعث کشته شدن ۲۵۰ نظامی ارتش شاهی گردید. در ۲ آگوست یک نیروی کوچک دولتی شکست داده شده و مدت کوتاهی بعد از آن یک نیروی بزرگ تر نابود گردید. حبیب الله کلکانی که شاه بعدی افغانستان بود نیز در این جنگ مبارزه کرد. وی در این زمان در ارتش شاهی «قطعه نمونه» با افتخار خدمت می کرد. با این وجود، وی در یک وقت نامعلوم قطعه عسکری خود را ترک کرد و پس از کارکردن در پشاور به پاراچنار (در مرز افغانستان) رفت، که وی در آن جا دست گیر شده و به یازده ماه زندان محکوم شد. علی احمد خان، کسی
که قبلاً در مذاکرات بحث انگیز پیمان ۱۹۱۹ افغانستان و انگلیس که به جنگ سوم افغان و انگلیس پایان بخشید نقش رهبری را داشت، قبایل خوگیانی و شینواری را صف آرایی نمود تا بتواند شورش را سرکوب کند. شورش تا خزان ۱۹۲۴ به اوج خود رسیده بود. پایان قیام. شاه امان الله در ۱۱ آگوست ۱۹۲۴ بر علیه شورشی ها جنگ مقدس اعلام کرد. نیروی های شورشی در ۲۵ آگوست توانستند به کلنگار حمله موفقیت آمیزی نموده و ۲ گردان نیروهای دولتی را نابود سازند. جنگ های سنگینی هم چنین از ۲۳ تا ۲۶ آگوست در ولایات جنوبی رخ داد و چهار روز بعد ۱۵۰۰ نیرو تحت فرماندهی میر ضمیر خان به دولت تسلیم شدند. نیروی ضمیر خان در ۱۶–۱۷ سپتمبر موفق شدند شورشی ها را به طور سنگینی شکست دهند و با متقبل شدن ۱۰۰ کشته از طرف خود ۴۰۰ تا ۵۰۰ شورشی را از بین ببرند. این شکست قبیله احمدزایی را واداشت تا از شورش دست بردارد. نیروهای دولتی در ۱۸ تا ۲۱ سپتامبر با ۳۰۰۰ نیروی شورشی که متشکل از قبایل سلیمان خیل، منگل و زدران بود وارد جنگ شد. شورشی ها در ماه اکتوبر توانستند یک گروه نظامی افغان که اعزام شده بودند را از بین ببرند و ظاهراً معلوم می شد که شورشی ها به سمت کابل در حرکت هستند. یک
حمله ناگهانی در ۹–۱۰ نوامبر از سوی نیروی شورشی که بالغ به ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر بود باعث ۵۰ تا ۶۰ نفر تلفات در نیروهای دولتی شد. در نهایت این شورش به تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۹۲۵ با زندانی و اعدام ۴۰ رهبر شورشی سرکوب گردید. عبدالکریم از دستگیری فرا نموده و به راج بریتانیا گریخت. تام لانسفورد علت شکست شورشی ها را در پیشرفته بودن تجهیزات و آموزش نظامی ارتش شاهی می داند. اما لوئی دوپری علت شکست شورشی ها را در فروش ۲ فروند هواپیمای جنگ جهانی اول از سوی بریتانیا به افغانستان می داند و می گوید که این هوا پیماها «تأثیرات سودمندی بر نیروهای قبایلی داشتند، چون هر زمان که نیروهای شورشی بیرون می شدند مورد بمباران و شلیک های مسلسل هوا پیما قرار می گرفتند». پیامدها. در طول مدتی که این شورش ادامه داشت و به گفته فیض محمد کاتب شورشی که «به بسیار سختی» سرکوب گردید، ۱۴٬۰۰۰ نفر هلاک شد و دولت افغانستان ۵ میلیون یورو از عایدات دولتی خود را از دست داد. هرچند شورشی ناموفق بود، اما توانست چندین اصلاحات شاه را تا ۱۹۲۸ به تأخیر اندازد. متعاقب شکست شورش خوست، قیام های دیگری از جانب قوم منگل آغاز شد. ۱۵۱۵ مرد اعدام شدند، ۶۰۰ زن در روی زمین به کابل کش
انده شدند و ۳۰۰۰ خانه سوزانده شده و به زمین هم وار گردید. بنای یادبود خوست برای تجلیل از «ظفر دانش بر جهل» در چوک مرکزی کابل ساخته شد. از نظر وسیم راجا، «شورش خوست از دو جهت مهم بود. اول این که این شورش ضعف ارتش دولتی افغان را برملا ساخت و نشان داد که این ارتش آموزش اندک دیده بودند، معاش بسیار پایین داشتند و غمگین آور این که امکانات صحی نداشتند. دوم این که، نارضایتی فزایندهٔ در میان افسران پیرتر که جای آن ها را مردان جوان تحصیل یافته در اروپا گرفته بود، وجود داشت. این ها عمیقاً بیان گر این حقیقت است که برنامه های گوناگون مدرن سازی منابع مالی نحیف شاه را خالی کرده بود تا بتواند هزینه های ارتش را تأمین کند. این شورش باعث شروع چند پارچگی و تضعیف حکومت داری در کشور، به ویژه در ولایات شده و روند توسعه غیر منظم در افغانستان را برملا ساخت. اتکای شاه امان الله بر قبایل جهت خاموش کردن شورش تنها به قدرت قابل توجه قبلی آن ها افزود. اتهام به دخالت بریتانیا. حکومت افغانستان در جریان این شورش رهبران آن را به عنوان خائن و خدمت گذار منافع بریتانیا معرفی کرد و این که کمپاین علیه شورشی ها به عنوان دفاع از افغانستان در مقابل نف
وذ بریتانیا انجام می شد. هرچند در راج بریتانیا معمولاً شک برین بود که اتحاد جماهیر شوروی به شورشی ها کمک های مالی و اسلحه را فراهم می کند و هم زمان اتحاد شوروی بریتانیا را متهم می کرد. سنزیل نوید می نویسد که علاوه بر ادعاهای مورخین و رسانه های معاصر افغانستان مبنی بر دخالت بریتانیا، «نه گزارش های رسانه ها و نه مورخین افغان دلایل قانع کننده برین نظریه ارایه نمی کنند». وب سایت کتاب خانه بریتانیا ادعا دارد که بریتانیا از حکومت افغانستان حمایت کرد.
ای اس پی ان + یا ای اس پی ان پلاس (به انگلیسی: ESPN+) یک سرویس OTT آمریکایی است که متعلق به توزیع رسانه و سرگرمی دیزنی با مشارکت شرکت ای اس پی ان که خود یک سرمایه گذاری مشترک بین شرکت والت دیزنی و ارتباطات هرست است. این سرویس یکی از سه برند اصلی پخش اشتراکی دیزنی در ایالات متحده، در کنار هولو و دیزنی پلاس است.
پپرمینت یک فیلم انتقام جویانه، اکشن و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی پی یر مورل است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنیفر گارنر، جان اورتیز، جان گلگر، جونیور، خوان پابلو رابا، تایسون ریتر، اینی ایلانزا، پل جیمز، کایلی فلمینگ، جان بوید و مایکل ماسلی ایفای نقش کرده اند. فیلم داستان مادری را دنبال می کند که در تلاش برای انتقام از کارتل مواد مخدری است که دختر و شوهرش را به قتل رساندند. این فیلم در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ در ایالات متحده اکران شد. فروش جهانی آن به ۵۳ میلیون دلار رسید و به طور کلی نقدهای منفی از منتقدان دریافت کرد، اما بازخوردهای مثبت بیشتری از سوی تماشاگران دریافت کرد. این فیلم در سال ۲۰۲۰ در نتفلیکس و همچنین پلتفرم های دیگر منتشر شد. داستان. داستان این فیلم در رابطه با یک مادر فداکار است که بعد از مشکلات فراوان دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد و حال می خواهد از افرادی که به او لطمه زده اند انتقام بگیرد تا روح خانواده اش در آرامش باشد. اما… تولید. عنوان فیلم، «نعناع فلفلی»، هم به طعم بستنی ای اشاره دارد که دختر شخصیت قبل از مرگش می خورد و هم به نام مستعار نهایی که او هنگام شروع جنگ صلیبی خود گ
رفته بود. فیلمبرداری در محل در کالیفرنیا بیش از پنجاه روز انجام شد.
نیروهای محافظت عامه افغانستان (به ) (APPF)، یک نهاد فراهم کننده خدمات امنیتی در حکومت جمهوری اسلامی افغانستان است که به هدف محافظت از مردم، تأسیسات، تسهیلات و پروژه های ساختمانی ایجاد گردیده بود. نیروهای محافظت عامه یک تجارت دولتی (SOE) مربوط به وزارت امور داخله جمهوری اسلامی افغانستان بود و به این منظور ایجاد گردید تا با مشتریان داخلی و بین-المللی (مانند، موسسات کمک کننده دولتی، سازمان مردم نهاد، شرکت های خصوصی، نیروهای بین المللی کمک به امنیت (ISAF) و …) برای فراهم نمودن خدمات امنیتی وارد قرارداد شود. نیروهای محافظت عامه افغانستان از ۲۰ مارس ۲۰۱۲ تا ۲۰ مارس ۲۰۱۳ باید به عنوان تنها فراهم کننده خدمات در مقابل پول، جایگزین تمامی شرکت های امنیتی خصوصی غیردیپلماتیک می شد. محافظان APPF طبق قانون ملزم نیستند تا جرایم را تحقیق نمایند یا مظنون ها را دست گیر کنند. پس زمینه. منابع مرتبط به نیروهای بین المللی کمک به امنیت (آیساف) می گویند که این برنامه نخستین بار در ۲۰۰۹ ایجاد گردید تا پولیس، دارای یونیفورم افغان بتوانند بیشتر به وظیفه اصلی پولیس که تنفیذ قانون است تمرکز نمایند. نیروهای محافظت عامه افغانستان به تاسی از
فرمان ۶۲ ریاست جمهوری (PD 62) مورخ ۱۷ اوت ۲۰۱۰ که طی آن شرکت های امنیتی خصوصی در افغانستان منحل گردید، به عنوان مکانیزم جایگزین دولت برای ارایه خدمات امنیتی عمل می نماید. براساس گزارش رسانه ها، رئیس جمهور کرزی شرکت های امنیتی خصوصی را به عنوان یک ساختار موازی و بازرسی نشده قدرت توصیف کرده است که تلاش ها برای ایجاد ثبات در کشور را تضعیف می کند. رسانه ها و پژوهش گران منبع باز می گویند که شرکت های امنیتی خصوصی در رابطه به فساد و انحراف وجوه و پرسنل مربوطه سکتور امنیتی افغان مورد انتقاد قرار گرفته اند و مسئول جرایم فراوانی علیه مردم هستند. یک استراتژی میانی برای اجرای فرمان ۶۲ ریاست جمهوری به تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۱۱ توسط وزیر امور داخله جمهوری اسلامی افغانستان بسم الله محمدی و مشاور ارشد رئیس جمهور کرزی اشرف غنی به امضاء رسید که طبق آن شرکت های امنیتی خصوصی بر اساس فرمان ۶۲ ریاست جمهوری به طور رسمی الی ۲۰ مارس ۲۰۱۲ به کار خود ادامه می دهند. این استراتژی میانی به شرکت های امنیتی خصوصی که پایگاه های آیساف، پروژه های ساختمانی و امنیت سایت های ثابت را به عهده دارند اجازه می دهد تا الی ۲۰ مارس ۲۰۱۳ به وظایف خود به طور کام
ل ادامه دهند. قراردادهای امنیتی دیپلماتیک طبق اصولی که در قرارداد وین درباره روابط سیاسی وضع شده است از این فرمان مستثنی می باشد. تشکیلات. وب سایت رسمی APPF آمده است که، «مرکزی فرمان دهی نیروهای محافظت عامه افغانستان در کابل مستقر بوده و مراکز فرمان دهی آن در هشت زون که عبارت از هرات، شمشاد، مزار شریف، شهر کندز، قندهار، گردیز، شهر هلمند و شهر جلال آباد می باشد مستقر گردیده است. نیروهای محافظت عامه افغانستان توسط معین وزارت امور داخله جمال صدیقی، کسی که ریاست هیئت اجرائی تصدی دولتی نیروهای محافظت عامه افغانستان را بر عهده دارد، رهبری می گردد. وی دو معاون دارد، برید جنرال سردار محمد سلطانی رئیس اوپراسیون/عملیات ها و آقای نورخان حیدری رئیس امور تجاری». گروه مشورتی نیروهای محافظت عامه افغانستان در سپتامبر ۲۰۱۱ توسط آیساف تشکیل شد تا در همکاری با وزارت امور داخله به ایجاد و تطبیق این برنامه کمک کند. طبق گزارش ها، اجرای موفقیت آمیز این برنامه می تواند تا ۲۰ میلیارد دالر از هزینه های نیروهای بین المللی کمک به امنیت (آیساف)، USAID و پروژه های انکشافی اجتماع بین المللی صرفه جویی نماید و باعث ایجاد هزارها شغل برای افغا
ن ها شود. روند انتقال. روند انتقال به نیروهای محافظت عامه افغانستان گفته می شود که دارای سه هدف اصلی است: انتقال پرسونل موجود شرکت های امنیتی خصوصی به نیروهای محافظت عامه افغانستان، انتقال قراردادهای موجود به نیروهای محافظت عامه افغانستان و انتقال اختیاری شرکت های امنیتی خصوصی موجود به شرکت های مدیریت خطر. شرکت های مدیریت خطر (RMC) در استراتژی میانی قرار ذیل تعریف شده است: «شرکت های مشورتی در رابطه به امنیت اشخاص، امور لوژستیکی، حمل و نقل کالاها و تجهیزات، سوق و اداره کارکنان امنیتی APPF بر مبنای نورم های حرفه ی، که از روش های متعارف در صنعت اتخاذ شده و وزارت امور داخله با آن موافقت نموده است، مشاوره را فراهم می کنند. شرکت های مدیریت خطر هیچ گونه خدمات امنیتی فراهم نمی کنند، اما خدمات مشاورت و امور سوق اداره را به نمایندگی از همکاران تطبیق کننده انکشافی و قرارداد خدمات امنیتی با APPF برای نهادهای انکشافی را به نمایندگی از همکار تطبیق کننده فراهم می کند.» ماده های سوم و چهارم فرمان ۶۲ ریاست جمهوری به شرکت های امنیتی خصوصی دو گزینه می دهد، یا آن ها تسلیحات و تجهیزات خود را به حکومت جمهوری اسلامی افغانستان بفروش
برسانند یا آن ها را از کشور خارج نمایند. آموزش. مرکز آموزش نیروهای محافظت عامه افغانستان (ATC) در ولایت کابل تأسیس شده است و آموزش ها توسط استادان مجرب از پلیس ملی افغانستان در همکاری با پرسنل ماموریت-آموزش ناتو در افغانستان و داینکورپ (شرکت صنایع جنگ افزاری آمریکایی) فراهم می گردد. برنامه آموزشی APPF برای محافظان عادی برای ۳ هفته بوده و قرار گزارش ها مشتمل بر ۷۴ هدف آموزشی است که شامل دفاع از خود، آموزش تسلیحات، تاکتیک های ابتدایی پلیس و روابط اسلامی می باشد. شرایط استخدام و امتیازات محافظان. براساس یک منبع آنلاین که مختص به پوشش خبری جنگ افغانستان است، محافظانی که می خواهند وارد نیروهای محافظت امنیتی افغانستان شوند از طریق موارد ذیل مورد بررسی قرار می گیرند: محافظان نیروهای محافظت عامه افغانستان که پذیرفته می شوند از امتیازات ذیل برخوردار می گردند: نگرانی ها و راه پیش رو. شرکت های امنیتی خصوصی موجود، موسسات کمک کننده و دیگران که با رسانه ها مصاحبه نموده اند، نگرانی خود را از زمان بندی تطبیق، آمادگی و شایستگی محافظین APPF، هزینه های بیشتر برای مشتریان و پیامدهای تعدادی از شرکت های امنیتی خصوصی ثبت نشده اظها
ر داشته اند. قراردادی های بازسازی آمریکایی اظهار داشتند که عقد قرارداد با APPF «می تواند قراردادی ها را مجبور به نقض قواعد مرتبط به قرارداد ایالات متحده نموده و در نتیجه در معرض تعلیق یا ممانعت فدرال قرار گیرند». آسوشیتد پریس گزارش می دهد که رئیس کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان ایالات متحده، نماینده هاورد مک کیون قانونی را در مجلس پیشکش خواهد کرد که «قراردادی های خصوصی و افغان ها را از محافظت تأسیسات ایالات متحده منع می کند». این قانون پیشنهادی تصریح می کند که اکر رئیس جمهور این لایحه را رد کند، «وی باید به کنگره ایالات متحده اطمینان دهد که قراردادی های امنیتی خصوصی یا نیروهای محافظت عامه افغانستان حداقل می توانند به اندازه محافظتی که نیروهای مسلح ایالات متحده فراهم می کنند، از تأسیسات محافظت نمایند». نیروهای محافظت عامه افغانستان خبری را در ۲۰ مارس ۲۰۱۲ نشر نموده و گزارش می دهد که ۱۲ جواز شرکت های مدیریت خطر و ۱۸ جواز قراردادی های امنیتی خصوصی صادر شده است. در مقالهٔ که به تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۱۲ در واشینگتن پست به نشر رسید، گفته شده است که «حکومت افغانستان به شرکت های خصوصی از چند هفته تا ۹۰ روز فرصت داده است
که خود را از محافظین امنیتی خصوصی به نیروهای محافظت عامه افغانستان تغییر دهند، این تمدید فرصت تنها سه روز قبل از ضرب الاجل قبلی که ۲۱ مارس ۲۰۱۲ تعیین شده بود نشر می شود. آسوشیتد پرس گزارش داد، که تا تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۲ انتظار می رود تا ۱۱٬۰۰۰ محافظین شرکت های امنیتی خصوصی به برنامه نیروهای محافظت عامه حکومت افغانستان انتقال نموده باشند.
استورم رید (زاده ۱ ژوئیه ۲۰۰۳) بازیگر آمریکایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم اتفاقی از نسبت های یادبود اشاره کرد. فیلم شناسی. فیلم. ۱۲ سال بردگی (۲۰۱۳)
ساکار سر () یک قله کوهستانی است که در ارتفاع ۶۲۷۲ متری (۲۰۵۷۷ فوت) از سطح دریا قرار دارد. این منطقه در هندوکش-قره قروم، بخشی در منطقه گلگت-بلتستان در کشمیر تحت مدیریت پاکستان و بخشی در دالان واخان افغانستان قرار دارد. اولین صعود موفقیت آمیز توسط یک تیم ژاپنی در اوت ۱۹۹۹ انجام شد. موقعیت. ساکار سر در ۹ کیلومتری شرق گردنه ارشاد و در حوضه آبریز بین واچاندرجا در شمال و چپورسان در جنوب قرار دارد. نقطه مسلط به این کوه، کوهی به ارتفاع ۶۶۱۰ متر در قره قروم است که در ۲/۲۶ کیلومتری شرق کوز سار (۶۶۷۷ متر) قرار دارد. همچنین در چند کیلومتری گذرگاه دیلیسنگ، یک مسیر تجاری مرزی تاریخی و غیرقابل استفاده قرار دارد که مردم قرقیزستان و سکونتگاه های مردم وخی را به هم متصل می کند. اولین صعود. یک تیم ژاپنی متشکل از آکیرا میازاوا، ماکوتو ایشیکاوا، کانجی کامئی و ترواکی سوزوکی و دو باربر به قله رسیدند.
تنفیذ قانون در افغانستان (به )، در کنار محاکم و تأدیب ها، یکی از سه بخش عمده نظام عدالت کیفری در کشور است. ریاست عمومی امنیت ملی (NDS) سازمان اطلاعاتی دولت افغانستان است. پولیس ملی افغانستان که شامل پولیس سرحدی افغانستان و پولیس ملی نظم عامه افغانستان می گردد نیروی پولیس افغانستان است که حوزه قضایی آن ۳۴ ولایت این کشور را تحت پوشش قرار می دهد. پولیس سرحدی افغانستان (ABP) مسئولیت تأمین امنیت و حفظ مرزهای این کشور با کشورهای همسایه را بر عهده داشته و هم چنین مسئولیت میدان های هوایی داخل کشور را نیز برعهده دارد. مأموریت پولیس ملی نظم عامه افغانستان (ANCOP) این است تا گزمه های امنیتی برای نظم عامه انجام دهد، از حوادث در میان جمعیت خشم گین جلوگیری کند و در حالات بحرانی و روی دادهای دهشت افگنی در محیط های شهری و کلان شهری واکنش نشان دهد. پولیس ملی نظم عامه افغانستان هم مانند پولیس سرحدی افغانستان تحت کنترل پولیس ملی افغانستان (ANP) قرار دارد و پولیس ملی افغانستان توسط وزارت امور داخله (MoI) مدیریت می گردد. پولیس ملی نظم عامه افغانستان به پنج لواء تقسیم گردیده و هر کدام تحت فرمان دهی یک برید جنرال قرار دارد. این لوا