Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های جنگ را کامل جمع آوری و پرداخت کند. در واکنش به این اتفاق، رونو با توروس دوم، شاهزاده ارمنستان متحد شد. آنها در اوایل سال ۱۱۵۶ حمله ای را به سمت قبرس، یکی از نواحی تابع امپراتوری بیزانس، ترتیب دادند و به مدت ۳ هفته این جزیره را غارت کردند. آنها تنها پس از شنیدن شایعه نزدیک شدن ناوگان دریایی بیزانس از قبرس خارج شدند با این حال قبل از بازگشت تمامی اهالی قبرس را به جز افراد ثروتمند همچون ژان دوکاس کومنوس — که وی را همراه با خود به انطاکیه بردند — مجبور به پرداخت فدیه خود کردند. قبرس برای مدت ها نتوانست خرابی های ناشی از حمله رونو و توروس را جبران کند. به دنبال حضور تیری، کنت فلاندرز و ارتش او در اراضی مقدس و همچنین زلزله ای که بیشتر شهرهای شمال سوریه را ویران کرد، بالدوین سوم تصمیم گرفت به قلمرو مسلمانان در کرانه رود عاصی (اورونتس) در تابستان ۱۱۵۷ حمله کند. رونو نیز به ارتش پادشاهی پیوست و آنها را در محاصره شیزر همراهی کرد. شیزر در این زمان تحت کنترل حشاشین بود اما خاندان بنی منقذ در آنجا حکم می راند که سالیانه خراجی به شاهزاده نشین انطاکیه و رونو پرداخت می کردند. قبل از تصرف دژ شهر، بالدوین تصمیم گرفت این ش
هر را به تیری فلاندرز واگذار کند اما رونو اعلام کرد در صورت پرداخت خراج و اعلان فرمانبرداری تیری از او، با این امر موافقت می کند. پس از آن که تیری با این موضوع مخالفت کرد، نیروهای صلیبی متفرق شده و محاصره شهر بدون نتیجه خاصی پایان یافت. ارتش صلیبی پس از شیزر، حارم را محاصره کردند که زمانی تحت کنترل شاهزاده نشین انطاکیه بود اما نورالدین، اتابک حلب، آن را در ۱۱۵۰ تصرف کرده بود. پس از تصرف حارم در فوریه ۱۱۵۸، رونو کنترل آن را به رونو سن والی سپرد. در دسامبر ۱۱۵۸ مانوئل، امپراتور بیزانس، به طور غیرمنتظره به کیلیکیه حمله برد و توروس مجبور شد به کوهستان ها فرار کند. رونو با آگاهی از این اتفاق به سرعت به موپسوئست رفت تا داوطلبانه تسلیم امپراتور بیزانس شود. با دستور امپراتور، رونو با پا و سر عریان چرخانده شد تا پس از آن به خیمه امپراتور رسد و در آنجا از مانوئل تقاضای عفو و بخشش کند. ویلیام صوری در این رابطه نوشته است که «شکوه و جلال جهان لاتین خوار شد» چرا که نمایندگان حکام مسلمان و مسیحی شاهد این اتفاق بودند. مانوئل زمانی او را بخشید که رونو حاضر به پذیریش پاتریارک یونانی (کلیسای شرق) در انطاکیه شد. رونو همچنین قول
داد که نیروهای بیزانس تا هر زمان که لازم است در قلعه انطاکیه بمانند و در صورت نیاز ارتش خود را به کمک نیروهای بیزانس بفرستد. با این حال پس از مدتی بالدوین مانوئل را راضی که کرد که به جای پاتریارک یونانی، پاتریارک لاتین، آیمری لیموژ، جایگزین وی در انطاکیه شود. مانوئل یکم در ۱۲ آوریل ۱۱۵۹ با شکوه و عظمت وارد انطاکیه شد در حالی که رونو افسار اسب امپراتور بیزانس را در دست داشت. مانوئل پس از ۸ روز اقامت در انطاکیه، سرانجام در ۲۰ آوریل به قسطنطنیه بازگشت. پس از تحقیر رونو توسط مانوئل، او تصمیم گرفت در نوامبر ۱۱۶۰ یا ۱۱۶۱ به کناره روز فرات در مرعش حمله برد تا غلات، اسب ها و شترهای آنجا را از بومیان به نفع خود ضبط کند. اما مجدالدین، امیر حلب، با آگاهی از این حمله، به رونو نیروهایش در مسیر بازگشت به انطاکیه حمله برد. رونو درصدد جنگیدن برای باز کردن راه فرار بود اما موفق نشد و توسط مجدالدین اسیر شد. پس از آن به حلب برده شد و در آن شهر زندانی شد. اسارت و آزادی. تقریباً هیچ اطلاعی از زندگی و وضعیت رونو طی دوره اسارت وی (حدود ۱۵ سال) در حلب وجود ندارد. وی دورهٔ اسارت خود را با ژوسلین سوم کورتنی، که چند ماه پیش از رونو اسی
ر شده بود، گذارند. در غیاب رونو، کنستانس درصدد بود که به تنهایی بر شاهزاده نشین انطاکیه حکم براند اما با دستور بالدوین، آیمری لیموژ به عنوان نایب پسر ۱۵ ساله کنستانس، بوهموند، انتخاب شد تا دست کنستانس از حکومت انطاکیه دور بماند. کنستانس در حوالی سال ۱۱۶۳ درگذشت و کمی پس از مرگ او، پسرش به سن قانونی رسید و با عنوان بوهموند سوم در انطاکیه به قدرت رسید. مرگ کنستانس سبب شد تا رونو دیگر نتواند دعوی بر سر شاهزاده نشین انطاکیه داشته باشد. با این حال وی پس از ازدواج با کنستانس خود وی مبدل به شخص برجسته ای در اراضی مقدس شد و پیوندهای خانوادگی قدرتمندی با دیگر خاندان ها و پادشاهی ها ایجاد کرد؛ دخترخواندهٔ وی، ماریا، در سال ۱۱۶۱ با امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، ازدواج کرد. دختر خود او، آگنس، نیز پس از ازدواج با بلای سوم ملکه مجارستان شد. رونو و ژوسلین به همراه دیگر اسرای مسیحی در حلب پس از غلبه گمشتکین، حاکم حلب، بر همسایگانش در سال ۱۱۷۶ به دستور وی آزاد شدند. فدیه آزادی رونو حدود ۱۲۰ هزار دینار طلا بود بر اساس گفتهٔ باربر و همیلتون، احتمالاً فدیه وی توسط مانوئل یکم کومنوس پرداخت شده است. رونو پس از آزادی، به همراه ژوسلی
ن قبل از ۱ سپتامبر ۱۱۷۶ به اورشلیم رفت و با خواهر ژوسلین، آگنس کورتنی، متحد شد. آگنس مادر بالدوین چهارم جوان بود که از بیماری جذام رنج می برد. بنا به گفتهٔ برنارد همیلتون، رونو در این زمان از جانب بالدوین عازم قسطنطنیه شد تا دربارهٔ اتحاد پادشاهی اورشلیم و امپراتوری بیزانس علیه مصر مذاکره کند. ارباب ماورای اردن. سال های ابتدایی. رونو شاتیون پس از آزادی، با استفانی مایلی، بانوی ماورای اردن، ازدواج کرد و بالدوین چهارم الخلیل را به رونو سپرد. نخستین فرمانی که در آن از رونو به عنوان «ارباب حبرون و مونتریال» یاد شده به ۱ نوامبر ۱۱۷۷ بازمی گردد. وی ۶۰ شوالیه تحت امر خود داشت که نشان می داد وی به یکی از ثروتمندترین بارون پادشاهی مبدل شده است. رونو با داشتن دو قلعه کرک و مونتریال کنترل راه های تجاری میان دو بخش امپراتوری صلاح الدین ایوبی، مصر و شام، را در دست داشت. او و داماد بالدوین، ویلیام مونفروا، قلمروی وسیعی را به رودریگو آلوارز، مؤسس فرقه مونت جوی، برای تقویت مرزهای جنوبی و شرقی پادشاهی اهدا کردند. پس از مرگ ویلیام مونفروا در ژوئن ۱۱۷۷، بالدوین، رونو را به عنوان نایب حکومت خود انتخاب کرد. پسرعموی بالدوین چهارم،
فیلیپ یکم، کنت فلاندرز، در اوت ۱۱۷۷ به همراه ارتش صلیبی به پادشاهی اورشلیم رسید و پادشاه نیابت حکومتش را به وی پیشنهاد کرد اما فیلیپ ضمن رد درخواست وی اظهار کرد که تمایلی برای ماندن در اراضی مقدس ندارد. فیلیپ پس از استقرار در پادشاهی اعلان داشت که «حاضر به گرفتن دستور از هرکسی» است اما وقتی بالدوین جایگاه رونو را به عنوان نایب حکومت خود تأیید کرد، فیلیپ به این اقدام پادشاه اعتراض کرد. کنت فلاندرز پس از یک ماه از ورودش به اراضی مقدس، پادشاهی اورشلیم را ترک کرد و عازم فرانسه شد. صلاح الدین ایوبی — پس از تسلط بر بخش اعظمی از سوریه — به اشکلون یورش برد اما ارتش پادشاهی در ۲۵ نوامبر در نبرد مونتگیسارد با او روبه رو شد و بر سلطان ایوبی شکست سنگینی وارد کرد. ویلیام صوری و ارنول این پیروزی را به بالدوین چهارم نسبت داده اند اما تاریخ نگاران مسلمان همچون ابن شداد معتقد بودند که رونو نقش اصلی را در این پیروزی ایفا کرده است. بنا به گفتهٔ ابن شداد، صلاح الدین در رابطه با این جنگ و شکستش گفته است: «شکستی بزرگ که خداوند با پیروزی در حطین آن را جبران کرد». رونو در این زمان نخستین شخص در میان شاهدان امضای فرمان های سلطنتی در
بازه زمانی ۱۱۷۷ تا ۱۱۸۰ میلادی بود که نشان می دهد او از قدرت و جایگاه بالایی در میان بارون های پادشاهی برخوردار بوده است. رونو یکی از حامیان سلطنتی گی لوزینیان — که با خواهر پادشاه سیبیلا ازدواج کرده بود — در اوایل سال ۱۱۸۰ میلادی بود؛ گرچه تعداد زیادی از بارون ها مخالف این ازدواج بودند. در همین زمان، خواهر ناتنی بالدوین، ایزابلا، با پسرخواندهٔ رونو، هومفری چهارم تورون و روبن سوم، ارباب ارمنی کیلیکیه، با دخترخواندهٔ رونو، ایزابلا تورن، ازدواج کردند. بالدوین چهارم در اوایل سال ۱۱۸۱ رونو را به همراه هراکلیوس به انطاکیه فرستاد تا میان بوهموند سوم و آیمری لیموژ وساطت کنند. جنگ با صلاح الدین. رونو شاتیون تنها فرمانده مسیحی بود که در دهه ۱۱۸۰ میلادی با صلاح الدین جنگید. تاریخ نگار ارنول به دوتا از یورش های رونو به کاروان های تجاری مصر و سوریه اشاره کرده است که منجر به شکسته شدن آتش بس و معاهده صلح میان صلاح الدین و بالدوین شد. مورخان جدید همیلتون معتقدند که رونو از این یورش ها یک دلیل داشته است: غنائمی که از غارت این کاروان ها نصیبش می شد یا ممانعت از پیشروی صلاح الدین در منطقه و الحاق مناطق جدید به قلمروش بود. در
برهه ای که صلاح الدین درصدد فتح حلب پس از مرگ امیر جوان زنگی، صالح اسماعیل، بود، رونو در اواخر ۱۱۸۱ به قلمرو صلاح الدین (مسیر تجاری میان تبوک و دمشق) یورش برد. برادرزاده صلاح الدین، فرخ شاه، برا عقب راندن وی از صحرای عربستان حمله ای به ماورای اردن ترتیب داد. با وجود این حرکت، رونو کاروانی را غارت و تجار آن را دستگیر کرد. با اعتراض صلاح الدین به عمل، بالدوین به رونو دستور آزادی اسرای مسلمان را داد اما رونو از اجرای این دستور سرباز زد. اختلاف میان بالدوین و رونو منجر به دخالت و وساطت کنت طرابلس، ریموند، شد. با بروز اختلافات میان رونو با بالدوین و حضور ریموند در دربار، رونو جایگاه قوی خود را در پادشاهی از دست داد تا ریموند جایگزین وی شود. با این حال، وی شرایط جدید را پذیرفت و با پادشاه و ریموند برای مقابله با صلاح الدین در تابستان ۱۱۸۲ همکاری کرد. در این زمان صلاح الدین ضمن احیای ناوگان دریایی مصر، حمله ای دریایی را برای تصرف بیروت ترتیب داد اما ناوگان وی بدون دستاورد خاصی مجبور به عقب نشینی شد. در فوریه ۱۱۸۳، رونو نیز دستور داد در خلیج عقبه، در شمال دریای سرخ، ۵ کشتی بسازند. رونو با کمک این ۵ کشتی قلعه مصریان
در جزیره فرعون را محاصره کرد. همزمان، بخشی از ناوگان وی، با غارت سواحل شرقی دریای سرخ، شهرهای مقدس مسلمانان، مکه و مدینه را تهدید کرد. با این حال رونو محاصره را ترک کرد و به کرک بازگشت اما ناوگان و نیروهای او محاصره را ادامه دادند. برادر صلاح الدین، العادل، حاکم مصر، ناوگان خود را برای عقب راندن ناوگان رونو فرستاد. نیروهای العادل توانستند محاصره جزیره فرعون را بشکنند و ناوگان رونو را از هم بپاشند. پس از شکست ناوگان رونو، صلاح الدین با خود عهد کرد که رونو را هرگز نبخشد. اگرچه بنا به نظر برنارد همیلتون، تحرکات دریایی رونو در دریای سرخ نشان از نبوغ و ابتکار نظامی او بود اما بیشتر مورخان همچون رانسیمان اعتقاد دارند که این اقدام منجر به اتحاد کامل سوریه و مصر تحت حکومت صلاح الدین برای مقابله با صلیبیون شد. صلاح الدین در ژوئن ۱۱۸۳، حلب را تصرف کرد تا محاصره کامل دولت های صلیبی تکمیل شود. بالدوین چهارم که بیماری اش شدید شده بود، گی لوزینیان را به عنوان "بِیْلی" (نایب حکومت) خود در اکتبر ۱۱۸۳ انتخاب کرد. اما پس از یک ماه، بالدوین گی را کنار گذاشت و خواهرزاده اش، بالدیون پنجم، را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. در زما
ن انتخاب و تاج گذاری بالدوین پنجم رونو به دلیل عروسی پسرخوانده اش، هومفری، با ایزابلا، در اورشلیم حضور نداشت. در همین زمان صلاح الدین ناگهان به ماورای اردن یورش برد و ساکنان مناطق این ارباب نشین مجبور شدند به کرک پناه ببرند. صلاح الدین پس از یورش به شهر، قلعه را — که در رونو در آن حضور داشت — محاصره کرد. بر اساس گفته ارنول، همسر رونو فرستاده ای را به همراه غذاهای عروسی به جانب به صلاح الدین فرستاد تا او را متقاعد کند که بمباران قلعه را در حین عروسی پسرش متوقف کند. بالدوین چهارم با اطلاع از محاصره کرک، همراه با ریموند و ارتش پادشاهی عازم کرک شد. صلاح الدین نیز پیش از رسیدن نیروهای اورشلیم، محاصره را در ۴ دسامبر رها کرد و به دمشق بازگشت. با دستور صلاح الدین، عزالدین عثمان، قلعه ای در عجلون نزدیک به قلمروی رونو بنا کرد. تاج بخش. بالدوین اوایل سال ۱۱۸۵ درگذشت. جانشین او، بالدوین پنجم، نیز در اواخر تابستان ۱۱۸۶ درگذشت. دیوان عالی اورشلیم پس از مرگ دو بالدیون، حکم کرده بود که سیبیلا (خواهر بالدوین چهارم و مادر بالدوین پنجم) و ایزابلا (خواهر ناتنی بالدوین چهارم) بدون اجازه و تصمیم پاپ، امپراتور مقدس روم، پادشاه فران
سه و انگلستان دربارهٔ جانشین بالدوین، نمی توانند تاج گذاری کنند. با این حال، ژوسلین سوم، دایی سیبیلا، کنترل پادشاهی را با حمایت رونو و سایر اشراف قدرتمند به دست گرفت. بر اساس "استوریه د اراکلس"، در همین زمان رونو از مردم خواست تا سیبیلا را به عنوان ملکه اورشلیم بپذیرند. نایب حکومت، ریموند و حامیانش درصدد بودند تا مانع از تاج گذاری سیبیلا شوند بنابراین حکم دیوان عالی اورشلیم را به همگان یادآور می شدند. با نادیده گرفتن اعتراض آنها، رونو و جرارد رایدفورت، رهبر شوالیه های معبد، سیبیلا را تا مقبره مقدس همراهی کردند تا وی در آنجا تاج گذاری کند. سیبیلا همچنین ترتیب تاج گذاری همسرش، گی لوزینیان، را فراهم کرد، هرچند که وی چهره محبوبی در میان بزرگان اورشلیم نبود. مخالفان سیبیلا درصدد بود تا هومفری را متقاعد سازند که به واسطه ازدواجش با ایزابلا، مدعی تاج وتخت شود اما وی از این کار امتناع کرد و به سیبیلا و گی سوگند وفاداری یاد کرد. نام رونو در فرمان ها و منشورهای سلطنتی در بازه زمانی ۲۱ اکتبر ۱۱۸۶ تا ۷ مارس ۱۱۸۷ در صدر بود که نشان قدرت گرفتن مجدد وی در دربار پادشاهی بود. ابن اثیر و سایر تاریخ نگاران مسلمان در آثار خود نو
شته اند که آتش بسی میان رونو و صلاح الدین در سال ۱۱۸۶ برقرار شد اما بر اساس نظر برنارد همیلتون، این موضوع غیرمحتمل است چراکه آتش بس میان پادشاهی اورشلیم و صلاح الدین بوده که شامل رونو و قلمروی او نیز می شد. در اواخر سال ۱۱۸۶ یا اوایل سال ۱۱۸۷، کاروانی با ثروت زیاد از ماورای اردن، قلمروی رونو، به مقصد سوریه حرکت می کرد. بر اساس گفته ابن اثیر، گروهی از سربازان این کاروان را همراهی می کردند. رونو با بهانه حضور سربازان در این کاروان که منجر به نقض آتش بس می شد، کاروان را غارت و اهالی آن را اسیر کرد و حتی فرستاده صلاح الدین را که برای بازخواست عمل و دریافت غرامت به کرک آمده بود، به حضور نپذیرفت. صلاح الدین فرستادگان خود را به جانب گی فرستاد تا اعتراض خود را نسبت به عمل رونو اعلام کند و گی اعتراض صلاح الدین را پذیرفت. با این حال، رونو درخواست پادشاه اورشلیم را رد کرد و اذعان داشت که «او مثل گی لوزینیان، ارباب قلمروی خود است و هیچ معاهده آتش بس و صلحی با ساراسن ها ندارد». صلاح الدین در واکنش، علیه پادشاهی اورشلیم اعلام جهاد کرد و قسم خورد شخصاً رونو را به دلیل مکرر عهد بکشد. اسارت و اعدام. در "استوریه د اراکلس" به ا
شتباه بیان شده که خواهر صلاح الدین نیز در کاروان حضور داشته و توسط رونو اسیر شده است. در واقع، او در مارس ۱۱۸۷ همراه با کاروان متشکل از حجاج سوری به دمشق بازگشت. صلاح الدین برای مراقبت از خواهرش، نیروهای خود را به ماورای اردن فرستاد تا آنها را تا دمشق همراهی کند. صلاح الدین در ۲۶ آوریل به ماورای اردن یورش برد و قلمروی رونو را به مدت یک ماه مورد تاخت و تاز خود قرار داد. پس از آن صلاح الدین به عشتره، محلی که نیروهایش در آنجا جمع شده بودند، بازگشت. نیروهای صلیبی در سفوریس گرد آمده بودند. رونو و جرارد رایدفورت در تلاش بودند تا پادشاه گی را برای حمله به ارتش صلاح الدین ترغیب کنند در حالی که ریموند تلاش می کرد پادشاه متقاعد سازد که از جنگ مستقیم با صلاح الدین اجتناب کند؛ به همین خاطر، رونو ریموند را متهم کرد که با دشمن همکاری می کند تا پادشاه اورشلیم چرا که درصدد فرار از جنگ با صلاح الدین است. گی پس از بحث ها متقاعد شد که به سمت صلاح الدین حمله برد. سرانجام صلاح الدین در حطین، نیروهای صلیبی را در ۴ ژوئیه درهم شکست. بیشتر فرماندهان ارتش پادشاهی از جمله گی لوزینیان و رونو شاتیون سیر صلاح الدین شدند و مابقی نیز همچون
ریموند و بالین ابلین از معرکه گریختند. گی لوزینیان و رونو از میان اسیران به نزد صلاح الدین برده شدند. صلاح الدین جامی از گلاب یخ زده را به گی داد تا از آن بنوشد. پس از نوشیدن از جام، گی آن را به رونو داد. عمادالدین اصفهانی، از حاضران آن جمع، در اثر خود نوشته است که رونو مقداری از جام نوشید. طبق سنت عربی، اطعام یا نوشاندن به اسیر به معنای زنده نگه داشتن او بود. اما صلاح الدین گفت که جام را به گی لوزینیان داده است نه رونو. پس رونو را به چادر خود فراخواند و خطاها و جرم های وی را یادآور شد. بر اساس گفتهٔ عمادالدین و ابن اثیر صلاح الدین به رونو پیشنهاد کرد که یا مسلمان شود یا مرگ را برگزیند. پس از مخالفت رونو با تغییر کیش خود، صلاح الدین شمشیر خود را کشید و ضربه ای به رونو وارد کرد. زمانی که رونو بر روی زمین افتاد، صلاح الدین بنا به عهد خود، سر او را از بدنش جدا کرد. برخی از مورخان معاصر همچون مالِت معتقدند که تاریخ نگاران مسلمانان درصدد بودند تا چهره صلاح الدین را خوب نشان دهند و نویسنده "استوریه د اراکلس" نیز متأثر از آنها این حادثه را ثبت کرده است. با این حال ارنول در کتاب خود بیان داشته که رونو پس از دریافت جا
م از سوی گی، از نوشیدن آن امتناع کرده است. بنا به گفته ارنول، سر بریده رونو به از حطین تا دمشق بر روی زمین کشیده شد تا در معرض دید همگان قرار گیرد. بر اساس گفته بهاءالدین، ترس پس از مرگ رونو شاتیون، گی لوزینیان را فراگرفت اما صلاح الدین او را مطمئن ساخت که «یک پادشاه، پادشاه دیگر را نمی کشد». خانواده. همسر نخست رونو، کنستانس انطاکیه (زادهٔ ۱۱۲۸)، تنها دختر بوهموند دوم و آلیس انطاکیه بود. کنستانس پس از مرگ پدرش، به عنوان جانشین وی در سال ۱۱۳۰ میلادی انتخاب شد. پس از آن با ریموند پواتیه در سال ۱۱۳۶ ازدواج کرد. یک سال پس از مرگ مرگ ریموند، رونو با کنستانس ازدواج کرد و قدرت را در انطاکیه در دست گرفت. دختر آنها آگنس، در اوایل سال ۱۱۷۰ به قسطنطنیه رفت و با شاهزاده مجارستان، آلکسیوس، برادر جوانتر استفان سوم، که در امپراتوری بیزانس زندگی می کرد، ازدواج کرد. آگنس در آنجا نام خود را به آنا تغییر داد. همسرش پس از مرگ برادرش با عنوان بلای سوم در سال ۱۱۷۲ میلادی تاج گذاری کرد. آگنس نیز به همراه همسرش به مجارستان رفت و قبل از مرگش در سال ۱۱۸۷، ۷ فرزند برای او به دنیا آورد. دختر دوم رونو و کنستانس، آلیس، همسر سوم آزو چهارم
است که در سال ۱۲۰۴ شد. بر اساس گفته برنارد همیلتون، رونو همچنین پسری از کنستانس داشت به نام بالدوین اما رانسیمان معتقد است که این پسر از همسر نخست کنستانس است نه رونو. بالدوین در اوایل دهه ۱۱۶۰ به قسطنطنیه رفت و به خدمت امپراتوری بیزانس درآمد. وی در ۱۷ سپتامبر ۱۱۷۶ در نبرد میریوکیفالون که به عنوان فرمانده سواره نظام حضور داشت، کشته شد. همسر دوم رونو، استفانی مایلی، دختر جوانتر ارباب نابلس، فیلیپ مایلی و ایزابلا ارباب ماورای اردن بود. او در حدود سال ۱۱۴۵ به دنیا آمد. همسر اول او، هومفری سوم تورون، در حدود سال ۱۱۷۳ میلادی درگذشت. وی ارباب نشین ماورای اردن را از بیاتریس بریسبار پس از ازدواجش با مایلز پلانسی در اوایل سال ۱۱۷۴ میلادی به ارث برد. مایلز در اکتبر ۱۱۷۴ به قتل رسید. میراث. بیشتر اطلاعاتی که مسلمانان دربارهٔ رونو ثبت کرده اند، نگاهی منفی به این شخصیت داشته اند. بهاءالدین ابن شداد رونو را «هیولایی کافر و ظالمی خوفناک» در زندگی نامه صلاح الدین توصیف کرده است. صلاح الدین رونو را با ابرهه، پادشاه اتیوپی مقایسه می کند که در سال ۵۷۰ درصدد حمله و تخریب مکه بود و در سوره فیل قرآن با عنوان «فیل» شناخته می شود. ب
یشتر نویسندگان مسیحی که در قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی در رابطه با شخصیت رونو شاتیون نوشته اند، بیشتر متأثر از مخالف سیاسی وی، ویلیام صوری بوده اند. نویسندهٔ "استوریه د اراکلس" در اثر خود بیان داشته که حملات رونو به کاروان ها در سال ۱۱۸۶ و ۱۱۸۷ منجر به از دست قلمروی پادشاهی شد. مورخان جدید از جمله همیلتون معمولاً رونو را «آدم تک رو که بیشتر به مسیحیان آسیب وارد کرد تا مسلمانان» توصیف کرده اند. رانسیمان رونو را قاتلی می داند که نتوانست در مقابل وسوسهٔ غارت کاروان های تجاری ثروتمند که از ماورای اردن عبور می کردند، مقاومت کند. رانسیمان همچنین استدلال می کند که رونو با وجود معاهده آتش بس در دهه ۱۱۸۰ به کاروان ها حمله کرد چون «نمی توانست سیاستی را که برخلاف میل اون بود، بپذیرد». بر اساس گفته باربر، رفتار و اعمال رونو طی حکومت گی لوزینیان نشان می دهد که پادشاهی در آن زمان به «مجموعه ای قلمروهای خودمختار» تجزیه شده بود. با وجود نگاه منفی برخی به رونو شاتیون، برخی نویسندگان مسیحی رونو را شهیدی در راه دین می دانستند؛ پیتر بلویی کتابی تحت عنوان "مصائب شاهزاده رونو انطاکیه" اندکی پس از مرگ وی تألیف کرد. از میان مورخان جدید نیز،
برنارد همیلتون رونو را «رهبری با مسئولیت و باتجربه» می داند که برخلاف دیگران، اقداماتی را برای ممانعت از اتحاد حکومت مسلمان تحت لوای صلاح الدین کرده است.
عشای ربانی نیمه شب یا مراسم نیمه شب ()، یک سریال اینترنتی آمریکایی در ژانر درام و فراطبیعی ترسناک است که توسط مایک فلنگن خلق شده است. بعد از "تسخیرشدگی خانه هیل" و "تسخیرشدگی عمارت بلای"، این سومین سریال ترسناکی که فلنگن برای سرویس استریم نتفلیکس ساخته است. داستان سریال دربارهٔ مردم جزیره دور افتاده و عجیبی است که هم زمان با ورود یک کشیش مرموز به آن، رخدادهایی فراطبیعی را تجربه می کنند. زک گیلفورد، کیت سیگل و همیش لینکلیتر ستارگان سریال هستند. "عشاء ربانی نیمه شب" در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ توسط نتفلیکس منتشر شد. سریال همچون کارهای قبلی فلنگن با تحسین گسترده منتقدان همراه بود و در زمینه تیم بازیگری، درون مایه، کارگردانی و موسیقی تحسین شد.
مولوی عبدالسلام حنفی از رهبران ارشد طالبان افغانستان و سرپرست معاون رئیس الوزرای امارت اسلامی افغانستان است. او از اعضای اصلی تیم مذاکره کننده در دفتر قطر این گروه و معاون وزیر آموزش و پرورش در دولت طالبان در دهه ۱۹۹۰ بوده است. عبدالسلام حنفی از ولایت جوزجان از قوم ترکمن های افغانستان است. وی همچنین در حوزه های علمیه مختلف از جمله در کراچی تحصیل کرده است. عبدالسلام حنفی مدتی در دانشگاه کابل نیز تدریس کرده است. وی از ابتدا بخشی از جنبش طالبان بوده است. با این حال، او عموماً در میان طالبان به «عالم دین» (روحانی) معروف است.
کیا موتورز هند () یک شرکت تابعه کیا موتورز است که برای فعالیت های مونتاژ خودروهای کیا در هند تأسیس شده است. این شرکت در ۱۹ مه ۲۰۱۷ در پی اعلام ساخت کارخانه جدید کیا در منطقه آنانتاپور، آندرا پرادش هند، تأسیس شد. این کارخانه تولید آزمایشی خود را در ژانویه ۲۰۱۹ آغاز کرد و تولید انبوه اولین محصول خود کیا سلتوس در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹ آغاز شد. این کارخانه قادر است سالانه ۳۰۰۰۰۰ خودرو تولید کند.
بی ام و هند () یک شرکت تابعه بی ام و است که در ژانویه ۲۰۰۷ فعالیت خود را در چنای هند آغاز کرد. این شرکت طیف وسیعی از فعالیت ها که شامل کارخانه تولیدی محصولات بی ام و، ساخت انبار قطعات خودرو، توسعه مراکز آموزشی تعمیرات خودرو و توسعه فروشگاه های قطعات خوددو در هند را انجام می دهد.
دریم ورکس اژدهایان یک سریال انیمیشینی آمریکایی است که بر اساس چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم ساخته شده است. ماجرای این سریال بین قسمت یک و قسمت دوم چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم، اتفاق می افتد. "دریم ورکس اژدهایان" توسط کارتون نت در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ پخش شد. به گفته تیم جانسون، تهیه کننده اجرایی چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم، این سریال قرار بود بسیار تاریک تر و عمیق تر از دیگر سریال های دریم ورکس انیمیشن، باشد. اژدهایان دریم ورکس اولین سری انیمیشن دریم ورکس بود که به جای نیکلودئون از شبکهٔ کارتون نت ورک پخش شد.
مرسدس-بنز هند () یک شرکت زیرمجموعه ای متعلق به شرکت دایملر آگ آلمان است که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در پونا، ماهاراشترا، هند است. این شرکت به مونتاژ خودروهای مرسدس-بنز به صورت سی کی دی زیر نظر مرسدس بنز در هند می پردازد.
تسلا هند () زیرمجموعه شرکت تسلا موتورز برای فعالیت های خود در هند است. این شرکت در ۸ ژانویه ۲۰۲۱ در بنگالورو، کارناتاکا هند، تأسیس شد. این شرکت قرار است در آینده محصولات تسلا را در هند مونتاژ کند.
عامل تفکیک کننده کایرال (CDA) که به عنوان واکنشگر حل کننده کایرال نیز شناخته می شود، یک کمکی کایرال است که برای تبدیل مخلوطی از انانتیومرها به دیاسترویومرها به منظور تجزیه و تحلیل مقادیر هر انانتیومر موجود در مخلوط استفاده می شود. تجزیه و تحلیل را می توان با طیف سنجی یا کروماتوگرافی انجام داد. استفاده از عوامل تفکیک کننده کایرال با رواج روش HPLC کایرال کاهش یافته است. علاوه بر تجزیه و تحلیل، عوامل تفکیک کننده کایرال برای تفکیک کایرال، جداسازیِ فیزیکیِ واقعیِ انانتیومرها نیز استفاده می شود. تاریخچه. از زمانی که طیف سنجی NMR در دسترس شیمی دانان قرار گرفته است، مطالعات متعددی در مورد کاربردهای این تکنیک انجام شده است. یکی از این موارد تفاوت در جابجایی شیمیایی (یعنی فاصله بین قله ها) دو دیاستریومر است. برعکس، دو ترکیب که انانتیومر هستند دارای خواص طیفی NMR یکسانی هستند. در نتیجه اینگونه استدلال شد که اگر بتوان ترکیبی از انانتیومرها را با پیوند دادن آن ها به یک ماده شیمیایی دیگر که خود کایرال است به ترکیبی از دیاستربومرها تبدیل کرد، می توان این مخلوط جدید را با استفاده از NMR تشخیص داد و بنابراین با مخلوط انانتیوم
ری اصلی آشنا شد. اولین نمونه پر کاربرد از این تکنیک در سال ۱۹۶۹ توسط هری استون موشر معرفی شد. عامل کایرال استفاده شده یکی از انانتیومرهای MTPA (α-متوکسی-α-(تری فلورومتیل)-فنیل استیک اسید) بود که به اسید موشر نیز معروف است. اسید کلرید مربوطه نیز به نام اسید کلرید موشر و استرهای دیاستریومری حاصل به عنوان استرهای موشر شناخته می شوند. سیستم دیگر الکل پیرکل است که در سال ۱۹۷۷ توسعه یافت.
الکل پیرکل یک جامد کریستالی سفید رنگ است که در دمای اتاق پایدار است بشرطی که در برابر نور و اکسیژن محافظت شود. این مولکول کایرال معمولاً به شکل غیر راسمیک، به عنوان واکنشگر جابجایی کایرال در طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هسته ای استفاده می شود تا به طور همزمان پیکربندی مطلق و خلوص انانتیومری سایر مولکول های کایرال را تعیین کند. نام این مولکول برگرفته از نام ویلیام اچ. پیرکل، استاد شیمی در دانشگاه ایلینوی است. گروه علمی وی نخستین بار این ماده را سنتز کرده و کاربرد آن را به عنوان واکنشگر جابجایی کایرال گزارش کرد.
پاندیانکولام (به لاتین: Pandiyankulam) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان شمالی (سری لانکا) واقع شده است.
چدیکولام (به لاتین: Cheddikulam) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در دبیرخانه بخش گونگلچدیکولم واقع شده است. چدیکولام ۷۰۱ نفر جمعیت دارد.
کورومونکادو (به لاتین: Kurumankadu) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه واوونیا واقع شده است. کورومونکادو ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
متین چیکماز (؛ زادهٔ ) ورزشکار و کشتی گیر اهل ترکیه است.
زنده باد پادشاه جولین یک سریال انمیشنی، محصول کشور آمریکا است. شخصیت اصلی های این سریال پادشاه جولین، موریس و مورت است و ماجراهای این مجموعه، قبل از فیلم اصلی ماداگاسکار اتفاق می افتد. این دومین سریال دریم ورکس انیمیشن است که بر اساس فرنچایز ماداگاسکار ساخته شده است. اولین قسمت این سریال در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴، در نتفلیکس پخش شد که پنج قسمت اول آن ۲۲ دقیقه بود. فصل ۲ در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵ منتشر شد. فصل ۳ در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۶ و فصل ۴ در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶ منتشر شد. فصل پنجم، که نام زنده باد "پادشاه جولین: تبعید شده" را داشت، در ۱۲ مه ۲۰۱۷ منتشر شد. فصل ششم و پایانی در ۱ دسامبر ۲۰۱۷ منتشر شد.
بغدادلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
باغچه جیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
چوندو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
چاندیرلار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
چوروک لر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
دغیرمن جی اوشاغی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
غفار اوشاغی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
گدیک لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
گوبل لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
گوربیاض یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده است.
گورومزه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
خضر اوشاغی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
انجیرلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
قلعه یوزو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
کاش آلتی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.
کایادیبی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده است.