Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن نخستین خانواده های ویرجینیا یادآوری می گردد) و با به کارگیری بردگان در کشت های کلان به شکوفایی و موفقیت رسیده بودند. همانند پدرش که در جریان جنگ انقلاب آمریکا در دوره اولیه سنای ویرجینیا خدمت نموده و از شهرستان پرنس جورج و شهرستان های همجوار، شهرستان جزیره وایت و شهرستان سری نمایندگی می کرد، او نیز پس از تئودور بلند اهل وست آور نام گذاری شده بود، کسی که در ۱۶۶۰ میلادی به عنوان رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا خدمت نموده و همزمان از شهرستان چارلز سیتی (حالا شهرستان هنریکو) از ۱۶۶۱ میلادی تا زمان مرگش احتمالاً در ۱۶۷۲ میلادی، نمایندگی کرد. پدربزرگ وی ریچارد راندولف با الیزابت راندولف، دختر ویلیام راندولف از جزیره ترکیه، ازدواج نمود. عموی وی ریچارد بلند، پسر دایی پدرش پیتون راندولف و خویشاوندان نزدیک آنها توماس جفرسون، از جمله افرادی بودند که پیش از وی در مجلس های قانون گذاری ایالتی و همچنین کنگره انتخاب شده بودند. پس کسب آموزش در خانه توسط معلوم خصوصی طبق روال معمول در میان طبقه وی، او در سن ۱۱ سالگی برای تحصیلات به بریتانیای کبیر فرستاده شد و یک پسر برده به نام تام به عنوان خادم، وی را همراهی می کرد. بلند در نخست د
ر یورک شر آموزش دید. بعداً به اسکاتلند رفت تا در دانشگاه ادینبرا در رشته پزشکی آموزش ببیند و در ۱۷۶۳ میلادی به عنوان پزشک از این دانشگاه فارغ التحصیل گردید. اوایل حرفه و ازدواج. بلند به ویرجینیا بازگشت و حرفه پزشکی خود را آغاز کرد، او همچنین با پیروی از رسم خانوادگی خود در سیاست و مزرعه داری با به کارگیری برده، دخیل شد. وی در ۱۷۶۸ میلادی با مارتا دینجرفیلد ازدواج نموده و احتمالاً در آن زمان کیپاکس ساکن شد. (والدین وی به کاوسونز نقل مکان کرده بود) از اینرو بلند یک مزرعه دار و برده دار بزرگ شد. بلند در اواخر دهه ۱۷۶۰ میلادی حرفه پزشکی را ترک نموده و به «مزرعه داری و سیاست ادامه داد». او قبل از آغاز جنگ در امور سیاسی دخیل شده و به عنوان منشی شهرستان پرنس جورج خدمت کرد. جنگ انقلاب آمریکا. با نزدیک شدن انقلاب، بلند بر مبنای نظریات ویگ خود با شورشی ها هم سو شد. او یا پدرش تحت نام مستعار «کاسیوس» مقاله های در ویرجینیا گزیتی منتشر کرده و از لرد دنمور نقد نمودند، وی همچنین در ۱۷۷۵ میلادی به «کمیته اطلاعات» محلی ملحق شده و در یافتن محل تسلیحات و جنگ افزار برای آرمان میهن دوستی کمک کرد. در ژوئن ۱۷۷۶، بلند مأموریتی را به
عنوان سروان در سواره نظام ویرجینیا پذیرفت. او به سرعت به درجه نظامی سرهنگ ترفیع نموده و نخستین سواره نظام سبک قاره ای را فرماندهی نمود، گروه نظامی که اغلب در گزارش ها و مکاتبات انقلاب از آن به عنوان «اسب ویرجینیای بلند» یاد می شود. (به مقالات و مکاتبات بلند میان وی و جورج واشینگتن مراجعه نمایید). هنگام خدمت به عنوان سرهنگ، بلند مستقیماً به جورج واشینگتن گزارش می داد. او در ۱۷۷۹ میلادی از خدمت فعال در سواره نظام به دلیل وضعیت سلامتی نامساعد کنار رفت، وضعیتی که از دوران جوانی با آن دست و پنجه نرم می کرد. بلند با مشاهداتی که در براندی وین انجام داده بود، موقعیت صحیح ارتش های اصلی لرد کورن والیس و هاو را به ژنرال واشینگتن فراهم نمود؛ بلند دو گزارش مجزا نوشت و سرهنگ جیمز راس از پنسیلوانیای هشتم یک گزارش دیگر نوشته و در مورد تحرکات نیروهای بریتانیای گزارش داد. گزارش این دو مرد با گزارش سرهنگ هازن سازگاری داشت. با این وجود، گزارش های آنها غلط تعبیر شد تا اینکه تقریباً خیلی دیر شده بود. بدون اطلاعات صحیح بلند، راس و هازن، بدترین پیامد ممکن بود بر ارتش واشینگتن در براندی وین فرود آید. برخی از گزارش های بعدی می گویند
که اسب ویرجینیای بلند پس از این رویداد به وظایف دیده وری موظف گردیدند. در زندگی نامه ۱۹۲۲ وی از جان راندولف، مورخ ویلیام کابیل بروس پیشنهاد نمود که رویداد براندی وین واشینگتن را ترغیب کرد تا از سواره نظام خود برای مأموریت دیده وری استفاده کند تا اینکه آنها در آرایش جنگی در خط مقدم قرار گیرند، چیزی که در براندی وین اتفاق افتاده بود. با این حال، مشکلات دیده وری منتج به خطاهای براندی وین شده بود. زمانی که بلند در ۱۷۷۹ میلادی برای بازیابی سلامت خود به ویرجینیا بازگشته بود، بنا بر درخواست ژنرال واشینگتن، او همچنین به عنوان رئیس زندانی که افسران بریتانیایی زندانی بودند، در شارلوتزویل خدمت کرد. او همچنین در این زمان مشغول تأمین اسب های با کیفیت به افسران و سواره نظام واشینگتن هم از اصطبل خود و هم از اصطبل های دیگران بود. به عنوان شرکت کننده در اجتماع اولیه اسب سواری در آمریکا، بلند مالک یک اصطبل بزرگ بود و از طریق دوستان و بستگان به سایر اسب ها نیز دسترسی داشت. بلند حدود ده سال قبل از آغاز جنگ در دهه ۱۷۶۰ میلادی به خاطر همان مشکلات سلامتی از حرفه پزشکی خود بازنشسته شده بود و در نهایت به او اجازه داده شد تا در اواخر
۱۷۷۹ میلادی به خاطر همان مشکلات پزشکی از خدمت نظامی نیز بازنشسته شود. با این حال، او دوباره در ۱۷۸۵ میلادی مأموریتی را از سوی فرماندار پاتریک هنری به عنوان معاون شهرستان پرنس جورج که مسئولیت های نظامی نیز داشت، پذیرفت. سیاست مدار و مزرعه دار. حرفه سیاسی بلند قبل از انقلاب آغاز شده بود و این زمانی بود که او به عنوان منشی شهرستان پرنس جورج شروع به خود نمود و همچنین روابط بسیار عالی با مجلس ایالتی ویرجینیا داشت. به عنوان مزرعه دار، او همانند پدر و پدربزرگ خود به کشت تنباکو، نیل و گندم می پرداخت. متعاقب جنگ، بلند به کار خود به عنوان منشی شهرستان ادامه داد و از طریق این سمت خود با مجلس عمومی ویرجینیا در تماس بود، جاییکه پدر وی به عنوان نماینده مجلس سنا و ادموند بلند به عنوان نماینده در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت می کرد. در ۱۷۸۰ میلادی، مجلس عمومی ویرجینیا بلند را به عنوان نمایند ویرجینیا در کنگره قاره ای انتخاب نمود، او تا ۱۷۸۳ میلادی در این کنگره به خدمت پرداخته و در راستای ایجاد حکومت جدید ایالات متحده همکاری کرد. پس از اینکه پدر وی به شهرستان آملیا نقل مکان کرد، بلند مسئولیت شهرستان کاوسونز را بر عهده گرفت (ظ
اهراً در حوالی سال های ۱۷۸۳–۱۷۸۴ میلادی، پس از بازگشت او از کنگره قاره ای به ویرجینیا و مرگ پدرش). پس از آن بلند کیپاکس را به عنوان یک کشت-باز مدیریت کرد. در ۱۷۸۶ میلادی، بلند رد مجلس ویرجینیا انتخاب گردیده و تا ۱۷۸۸ میلادی در آنجا خدمت کرد. در ۱۷۸۸ میلادی، رأی دهندگان شهرستان پرنس جورج بلند و روفین را به عنوان نماینده خود در کنوانسیون ویرجینیا انتخاب نمودند، کنوانسیونی که برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده فراخوانده شده بود. بلند بر علیه تصویب رأی داد، چون او معتقد بود که این قانون اساسی به یک حکومت مرکزی قدرت بیش از حد تفویض می کند. پس از نافذ شدن قانون اساسی، مجلس قانون گذاری ویرجینیا بلند را به نخستین کنگره ایالات متحده انتخاب نمودند، (او در این انتخابات هیچ رقیبی نداشت). او از ۴ مارس ۱۷۸۹ تا هنگام مرگ خود به عمر ۴۹ سالگی در ۱۷۹۰ میلادی، در مجلس نمایندگان خدمت کرد. او هنگام شرکت در جلسه کنگره در شهر نیویورک درگذشت و ویلیام بی گلیس به عنوان جایگزین وی انتخاب گردید. بلند نخستین عضو مجلس نمایندگان بود که در جریان شغلش وفات کرد. ویلیام برانچ گلیس مدت باقی مانده دوره وی را تکمیل کرد. مرگ و میراث. بلند در نخست
در محوطه کلیسای ترینیتی نیویورک در منهتن جنوبی به خاک سپرده شده بود. (کلیسای ترینیتی در اواخر قرن بیستم میلادی به عنوان یک مکان ملی تاریخی تعیین شد). در ۱۸۲۸ میلادی، جسد وی از آنجا انتقال داده شده و مجدداً در گورستان کنگره ای در واشینگتن دی سی. به خاک سپرده شد. همسر وی مارتا بلند پس از مرگ او در قید حیات بود و دو بار دیگر ازدواج کرد. همسر وی یک زن مستقل بود و با اجراء کردن قراردادهای ازدواج برای کنترل زمین های خود، املاک بلند را مدیریت می کرد. بلند ۲ آکر زمین را در بلندفورت هیل در نزدیکی کلیسا به ارث گذاشت تا مدرسه ای برای آموزش جوانان ساخته شود و اصرار نموده بود تا این مدرسه در جریان ۱۵ سال پس از مرگ وی ساخته شود، اما ارثیه وی منقضی گردید چون هیچ مدرسه ای ساخته نشد. اگرچه ساختمان های مزرعه کیپاکس مدت ها قبل از بین رفته و شهر هوپ ول در محل آن تأسیس شده است، اخیراً این منطقه توسط انجمن نیکداشت باستان شناسی خریداری گردیده و حفاری های باستان شناختی در حال انجام شدن است.
یک چشم ساده (simple eye) (که گاهی چاله رنگدانه (pigment pit) نامیده می شود) ، به شکلی از چشم یا آرایش اپتیکی متشکل از یک عدسی و بدون شبکیه مفصل در اکثر مهره داران اشاره دارد. از این نظر "چشم ساده" از " چشم مرکب " چند عدسی متمایز است و لزوماً به معنای معمول کلمه ساده نیست.
اولگیت (Olgite) یک سری کانی فسفاتی رنگ سبز آبی کمیاب است که بلورهای منشوری میکروسکوپی را تشکیل می دهد که ساختاری سه گوشه دارند. فرمول شیمیایی آن . است. اولگیت به عنوان یک نام معدنی در سال ۲۰۰۸ توسط انجمن بین المللی کانی شناسی بی اعتبار شد و اکنون نام سری باریو-اولگیت و استرونتیو-اولگیت (کانی فرضی) است. این ماده معدنی به افتخار کانی شناس روسی اولگا انیسیمونه-وروبیووا (۱۹۰۲–۱۹۷۴) نام گذاری شد.
۵۰اِس (50S) زیرواحد بزرگ تر ریبوزوم ۷۰اِس پروکاریوتها، یعنی باکتریها و آرکی ها است. این بخش از ریبوزوم، محل مهار آنتی بیوتیک هایی مانند ماکرولیدها، کلرامفنیکل، کلیندامایسین و پلورموتیلین ها است که خود شامل آران ای ریبوزومی ۵اِس و آران ای ریبوزومی ۲۳اِس است. علی رغم داشتن نرخ ته نشینی یکسان، ریبوزوم های باستانی باکتریایی و آرکی ها می توانند کاملاً متفاوت باشند. ساختار. ۵۰اِس که تقریباً معادل زیرواحد ریبوزومی ۶۰اِس در سلول های یوکاریوتی است، زیرواحد بزرگ تر از ریبوزوم ۷۰اِس پروکاریوت ها است. زیرواحد ۵۰اِس اساساً از پروتئین تشکیل شده است اما همچنین حاوی آران ای تک رشته ای است که به عنوان آران ای ریبوزومی (rRNA) شناخته می شود. rRNA ساختار ثانویه و سوم را برای حفظ ساختار و انجام عملکردهای کاتالیزوری ریبوزوم تشکیل می دهد. بلورنگاری پرتوی ایکس، نقشه های چگالی الکترونی را به دست آورده است. زیرواحد ریبوزومی بزرگ (۵۰اِس) تقریباً دو برابر زیرواحد ریبوزومی کوچک (۵۰اِس)، جرم دارد.
توماس برایان مارتین (Thomas Bryan Martin) (۱۷۳۱–۱۷۹۸)، مأمور زمین، قاضی، قانون گذار و کارگزار انگلیسی آمریکایی قرن هجدهم در مستعمره (و بعدها ایالت ایالات متحده) ویرجینیا و در ویرجینیای غربی امروزی بود. مارتین در ۱۷۳۱ در کنت متولد شد و نوهٔ توماس فیرفکس، پنجمین لرد فیرفکس کامرون (۱۶۵۷–۱۷۱۰) از طریق مادرش، فرانسیس فیرفکس مارتین بود. مارتین در محیطی محقر در انگلستان بزرگ شد و در ۱۷۵۱ به ویرجینیا نقل مکان کرد تا به عمویش، توماس فیرفکس، ششمین لرد فیرفکس کامرون (معروف به لرد فیرفکس)، در اداره مالکیت نورسرن نک پراپرتری که تا ۵ میلیون جریب (۲۰ هزار کیلومتر مربع) را شامل می شد، کمک کند. مارتین با عمویش در املاک مرزی گرین وی کورت در شهرستان کلارک کنونی، ویرجینیا اقامت داشت. او به دلیل ذات پر انرژی و وفادارش محبت های لرد فیرفکس را به دست آورد و به دلیل نفوذ فزاینده مارتین، لرد فیرفکس، پایگاه عملیاتی مالکیت را در ۱۷۶۲ به گرین وی کورت منتقل کرد و مارتین را مباشر و نمایندهٔ زمین کرد. مارتین نقش فعالی در امور سیاسی و مدنی در حوزه مالکیت داشت. او به عنوان عضوی عادی در هیئت امنا برای کلیسای انگلیکن فردریک خدمت کرد و پس از ایج
اد شهرستان همپشایر در ۱۷۵۴، به عنوان اولین قاضی این شهرستان ریاست کرد و سپس به عنوان ستوان شهرستان منصوب شد. او بعدها از ۱۷۵۶ تا ۱۷۵۸ نمایندهٔ شهرستان همپشایر در مجلس بورجزس بود و همراه با جورج واشینگتن خدمت کرد و از ۱۷۵۸ تا ۱۷۶۱ نمایندهٔ شهرستان فردریک بود. مارتین به عنوان معتمد شهرهای مرزی وینچستر، استفنزبورگ (شهر استفنز امروزی) و باث (برکلی اسپرینگز امروزی) منصوب شد. همچنین وی به عنوان سرهنگ شبه نظامیان شهرستان فردریک منصوب شد. هرچند که مارتین در وضعیت سلامتی خوبی نبود اما شهرک نشینان برای استفاده از منابع قابل توجه خود در پاسخ به حملات بومیان آمریکا، به او اعتماد داشتند. پس از شروع جنگ انقلابی آمریکا، مارتین انتصاب مجددش توسط فرماندار پاتریک هنری به عنوان قاضی کمیسیون صلح شهرستان فردریک را رد کرد. پس از آن، مارتین به طور کامل از خدمات دولتی کناره گیری کرد و بازنشسته شد و به گرین وی کورت بازگشت. او در طول جنگ از جایگاه پایینی برخوردار بود. اما با عمویش لرد فیرفکس علی رغم اینکه تنها اشرافی مقیم مستعمرات آمریکا بود با احترام و ملاحظه رفتار می شد. پس از مرگ لرد فیرفکس در ۱۷۸۱، برادر مارتین، کشیش دنی مارتین فی
رفکس، مالکیت نورس نک را به ارث برد و مارتین مالک گرین وی کورت شد. او خانم کرافورد، خانه دار عمویش را به عنوان معشوقه خود گرفت و در ۱۷۹۸ در تجرد درگذشت. مارتین ملک خود در گرین وی کورت و هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) مجاور آن را به خانه دار خود، بتسی پاورز واگذار کرد. برادر مارتین، دنی فیرفکس، نتوانست مالکیت املاک را به درستی حفظ کند و زمین های باقی مانده را در ۱۷۹۷ انتقال داد، بنابراین منافع خانواده های فیرفکس و مارتین در املاک، قبل از انحلال رسمی آن در ۱۸۰۶، پایان یافت. شهر مارتینزبورگ، ویرجینیای غربی، توسط دوستش آدام استفن برای مارتین نام گذاری شد. اوایل زندگی و خانواده. توماس برایان مارتین در ۱۷۳۱ در کنت، انگلستان متولد شد. او پسر دنی مارتین (۱۶۹۵–۱۷۶۲) از سالت مانور و همسرش فرانسیس فیرفکس مارتین (۱۷۰۳–۱۷۹۱) بود. پدر و مادرش در لوز، کنت ازدواج کردند. مادر مارتین، دختر توماس فیرفکس، پنجمین لرد فیرفکس کامرون (۱۶۵۷–۱۷۱۰) و همسرش کاترین کولپپر فیرفکس بود. زندگی شخصی، وفات و میراث. پس از مرگ لرد فیرفکس در ۱۷۸۱، مارتین، خانم کرافورد، خانه دار عمویش را به عنوان معشوقه انتخاب کرد و از او صاحب یک دختر شد. خانم کرافورد
چند سال تا زمان مرگش، معشوقه مارتین باقی ماند. دخترشان با کاپیتان بریتانیایی فرانسیس گلدارت ازدواج کرد. اما او بلافاصله پس از ازدواج، بدون مشکل خاصی درگذشت. مارتین به گلدارت، هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) از گرین وی کورت و تعدادی برده داد. مارتین، خانه دار، بتسی پاورز را پس از مرگ دخترش، در گرین وی کورت استخدام کرد. مارتین در ۱۷۹۸ و در تجرد درگذشت. وصیت نامه او به تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۷۹۴ در ۱ اکتبر ۱۷۹۸ تأیید شد. در آن وصیت نامه، او ملک خود در گرین وی کورت و ۱۰۰۰ جریب (۴ کیلومتر مربع) مجاورش را به خانه دارش بتسی پاورز وقف کرد. پاورز همچنین «همه خانه های موجود در آن، وسایل خانه (به جز بشقاب و ساعت)، نیمی از اسب های موجود، گاو، گوسفند و گراز و ده برده به انتخاب خودش» را به ارث برد. خواهران زندهٔ مارتین؛ فرانسیس، سیبیلا و آنا سوزانا مارتین «همهٔ پول ها و باقی ماندهٔ اموال شخصی» را که به پاورز وصیت نشده بود، دریافت کردند. هر یک از مجریان وصیت نامهٔ مارتین، ده گینه ای (برده) دریافت کردند. مارتین وصیت کرده بود؛ باقی ماندهٔ دارایی خود و هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) از گرین وی کورت را، در صورتی که پاورز پیش از مرگش فوت کرده ب
اشد، توسط مجریان وصیتش؛ گابریل جونز، رابرت مکی و جان شرمن وودکاک، به قطعاتی تقسیم شده و فروخته شوند و سود حاصل از آن به خواهران مارتین داده شود. پاورز همچنین یک ارابه، افسار و ۱۶۰ جریب (۰٫۶۵ کیلومتر مربع) در شهرستان استافورد در نزدیکی فالموث دریافت کرد. پس از فوت مارتین، پاورز با دبلیو کارناگی ازدواج کرد. با ادامه دادخواهی در ویرجینیا، برادر مارتین، دنی فیرفکس، نمی خواست برای پایان دادن به اقدامات مصادره، به آنجا برود. درعوض، او با جیمز مارکام مارشال که در زمستان ۱۷۹۳ از انگلستان دیدن کرد و نماینده ائتلاف خانواده مارشال بود که می خواستند لیدز مانور و ساس برانچ را بخرند، اما بودجه نداشتند، مذاکره کرد. پس از اینکه جان مارشال بر سر معامله مذاکره کرد و مجمع عمومی ویرجینیا قانون را تصویب کرد، گروه مارشال تأمین مالی موقت را تضمین کرد، بنابراین در ۳۰ اوت ۱۷۹۷، مارتین عنوان را انتقال داد به: «همه و هر یک از آن بخش ها، قطعات و قطعات زمین که بخشی از مالکیت نورس نک ویرجینیا هستند، با تمام حقوق و منافع مفید از هر ماهیتی که باشد». سپس گروه مارشال علاقه خود را به زمین های توسعه نیافته در مناطق مشترک المنافع ویرجینیا منتقل
کرد. این سند انتقال به علاقهٔ خانواده های فیرفکس و مارتین به مالکیت پایان داد. در ۱۷۹۹، مجمع عمومی ویرجینیا مارشال را به عنوان دارندهٔ سند قانونی مالکیت های باقی مانده فیرفکس مجاز دانست. با این حال، ائتلاف مارشال، پرداخت نهایی خود را تا ۱۸۰۶ تکمیل نکرد، زمانی که مالکیت نورس نک به طور رسمی منحل شد و ویرجینیا دوباره مالک قانونی زمین های توسعه نیافته شد.
کندال گرو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
الکس پرز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
رناتو سوبرال (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل برزیل است. وی بین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می کرد.
آرتم لوبوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می کرد.
فرانکی ادگار (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کیوشی تامورا (؛ زادهٔ ۱۹۶۹) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است.
شان استریکلند (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. استریکلند یک رزمی کار ترکیبی حرفه ای آمریکایی است. او در حال حاضر در بخش میان وزن مسابقات قهرمانی مبارزه نهایی (یواف سی) رقابت می کند، جایی که او قهرمان سابق میان وزن یواف سی است. او که از سال ۲۰۰۸ به صورت حرفه ای فعالیت می کند، قهرمان سابق میان وزن مسابقات پادشاه قفس (King of the Cage) است. در ۱۱ فوریه ۲۰۲۵، او در رتبه بندی میان وزن یواف سی در رتبه دوم قرار دارد.
اونس سنت پری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
توماس هاچینسون (Thomas Hutchinson) (زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۷۱۱ – درگذشتهٔ ۳ ژوئن ۱۷۸۰)، تاجر، مورخ و سیاستمدار برجستهٔ وفادارمانده در استان خلیج ماساچوست در سال های قبل از انقلاب آمریکا بود. از او به عنوان «مهم ترین شخصیت طرفدار وفادار در ماساچوست پیش از انقلاب» یاد شده است. او یک تاجر و سیاستمدار موفق بود و سال ها در سطوح عالی دولت ماساچوست فعال بود و از ۱۷۵۸ تا ۱۷۷۴ به عنوان معاون فرماندار و سپس فرماندار خدمت کرد. او یک شخصیت قطبی سیاسی بود که توسط جان آدامز و ساموئل آدامز به عنوان طرفدار مالیات های منفور بریتانیا شناخته شد، علی رغم مخالفت اولیه او با قوانین مالیاتی پارلمان که معطوف به مستعمرات بود. لرد نورث (نخست وزیر بریتانیا در آن زمان) او را به دلیل نقش مهمش در تنش هایی که منجر به وقوع جنگ انقلابی آمریکا شد، سرزنش کرد. عمارت هاچینسون در بوستون در ۱۷۶۵ در جریان اعتراضات علیه قانون تمبر غارت شد و به مجموعه اشیاء او در مورد تاریخ اولیه ماساچوست آسیب دید. به عنوان سرپرست فرمانداری در ۱۷۷۰، او خود را در معرض حمله اوباش پس از کشتار بوستون قرار داد، پس از آن، او دستور خروج نیروها از بوستون به قلعه ویلیام را صادر کرد
. نامه های فراخوان او برای مختصر کردن حقوق مستعمرات در ۱۷۷۳ منتشر شد که باعث بیزاری بیش از او در مستعمره شد. ژنرال توماس گیج در مه ۱۷۷۴ به عنوان فرماندار، جایگزین او شد و او به انگلستان تبعید شد و در آنجا به دولت در مورد روش برخورد با مستعمره نشینان، مشاوره داد. هاچینسون علاقه عمیقی به تاریخ استعمار داشت و اسناد تاریخی زیادی را جمع آوری کرده بود. او یک کتاب سه جلدی به نام تاریخ خلیج ماساچوست نوشت که آخرین جلد آن که پس از مرگش منتشر شد، دورهٔ او را پوشش می داد. برنارد بیلین مورخ، دربارهٔ هاچینسون نوشت: «اگر یک نفر در آمریکا بود که ممکن بود اقداماتش نتیجه [اعتراضات و اختلافات قبل از جنگ انقلابی آمریکا] را تغییر دهد، او بود». محققان از کار هاچینسون برای نشان دادن به حاشیه رانده شدن و سرنوشت غم انگیز بسیاری از وفادارانی که به دلیل وابستگی شان به ساختار قدیمی امپراتوری در زمانی که دولت ملت مدرن در حال ظهور بود، استفاده می کنند. هاچینسون نمونهٔ مشکلاتی است که توسط وفاداران تجربه شده است که به دلیل ایدئولوژی او و وفاداری دوگانه او به آمریکا و بریتانیا، فلج شده بود. او عشق خود به ماساچوست را فدای وفاداری خود به بریتا
نیای کبیر کرد، کشوری که آخرین سال های زندگی خود را در تبعید ناخوشایند آنجا گذراند. اوایل زندگی. توماس هاچینسون در ۹ سپتامبر ۱۷۱۱ در نورث اند بوستون، به عنوان چهارمین فرزند از دوازده فرزند توماس و سارا فاستر هاچینسون به دنیا آمد. او از مهاجران اولیه نیوانگلند، از جمله آن هاچینسون و پسرش ادوارد هاچینسون و والدینش که هر دو از خانواده های تجار مرفه بودند، بود. پدرش مشغول به تجارت بازرگانی خانوادگی و فعال در محافل سیاسی، نظامی و خیریه بود و در شورای استانی خدمت می کرد. برادر کوچک تر او فاستر هاچینسون بود. توماس جوان در دوازده سالگی وارد کالج هاروارد شد و در ۱۷۲۷ فارغ التحصیل شد. پدرش او را زود با دنیای تجارت آشنا کرد و در کسب و کار، زیرکی خوبی از خود نشان داد. بر اساس خلاصهٔ زندگی نامهٔ دوران کودکی او، هاچینسون در زمانی که ۲۱ ساله شد، یک هدیه کوچک از پدرش به نام «پنج قینتال (واحد وزن، حدود ۱۰۰ گرم) ماهی» را به ۴۰۰ تا ۵۰۰ پوند تبدیل کرد. در ۱۷۳۲، زمانی که فرماندار جاناتان بلچر را در سفری دریایی به خلیج کاسکو برای مذاکره با آبناکی مِین که در آن زمان بخشی از ماساچوست بود، همراهی می کرد، خود را در معرض آشنایی با سیاست
قرار داد. این سفر با یک کشتی انجام شد که هاچینسون مالک بخشی از آن بود. در ۱۷۳۴، با مارگارت سنفورد، نوهٔ دختری فرماندار رودآیلند، پلگ سانفورد، ازدواج کرد. میراث و خاطره. به دلیل نقش مرکزی او به عنوان نقطه کانونی اصلی برای مخالفت با حکومت سلطنتی، شهرت هاچینسون در آمریکا به طور کلی بسیار ضعیف شد. اغلب از او به عنوان خائن به زادگاهش، ماساچوست و عامل آزادی یاد می شد. جان آدامز در ارزیابی خود دربارهٔ او بسیار تند و خشن بود. او را «بخیل» خواند و او را «درباری» توصیف کرد که دستکاری در سطوح بالاتر قدرت را برای رسیدن به اهدافش انجام می داد. وی همچنین مورد انتقاد شخصیت های سیاسی بریتانیا قرار گرفته بود: توماس پاونال پس از تبعید هاچینسون نیز همچنان با او مخالفت می کرد، فرانسیس برنارد برخی از اقدامات او را تأیید نکرد و لرد نورث باور داشت که انتشار نامه های او باعث شروع جنگ بود. با این حال، زندگی نامه نویسان قرن بیستم، شهرت او را احیا کرده اند و به دنبال توضیح این هستند که چگونه و چرا او از این طریق تخریب شده است. در دهه های اخیر، مورخان معمولاً هاچینسون را به عنوان شخصیتی غم انگیز ترسیم کرده اند که در شکاف میان حاکمانش د
ر لندن و مردمش در ماساچوست گیر افتاده بود. به عنوان مثال، باربارا تاچمن، هاچینسون را به عنوان شخصیتی «بدبخت» و «شخصی غم انگیز» نشان می دهد. محقق بریتانیایی دیوید کنت فیلدهاوس می گوید که تراژدی او به این دلیل پدید آمد که او «قربانی برخورد دو ایدئولوژیِ کهنه و ایستای خودش در مخالفت با ایدئولوژیِ معاصر و پویایش شد». کارل ال. بکر، مورخ برجسته آمریکایی می نویسد: «هیچ چیز، او [هاچینسون] را بیش از این خوشحال نمی کرد که با شایستگی و حسن نیت به پادشاه نیوانگلند، رهایی خود را از ولایت گرایی نشان می داد. به طور کلی عصبانیت او از آمریکا و به طور خاص بوستون، عصبانیت پدری مغرور و متصرف با فرزندی محبوب اما سرکش بود که نمی تواند در مقام های بالا برای او اعتبار در نظر بگیرد». بیلین در طول سال ها، تفسیر خود را تغییر داده است. در دههٔ ۱۹۷۰ او هاچینسون را به عنوان یک عملگرای گیج می دید. در ۲۰۰۴ او هاچینسون را به عنوان یک متفکر پیشامدرن به تصویر کشید که در زمانی که ایده های روشنگری به لطف متفکرانی مانند آدام اسمیت و تام پین در حال گسترش بود، در یک ذهنیت قدیمی گیر افتاده بود. بقایای املاک ییلاقی هاچینسون در میلتون حفظ شده است. قطع
هٔ اصلی، قطعه زمینی که به عنوان مزرعهٔ فرماندار هاچینسون شناخته می شود، متعلق به متولیان رزرویشنز (یک سازمان غیرانتفاعی حفاظت از اماکن تاریخی که به حفظ مکان های طبیعی و تاریخی ماساچوست اختصاص دارد) است و در فهرست ملی مکان های تاریخی ثبت شده است و برای عموم آزاد است و ملک نزدیک ملک هاها است که در ۱۷۷۱ برای هاچینسون ساخته شده بود. ها ها نیز در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است و هر دو ملک بخشی از منطقه تاریخی میلتون هیل هستند. بوستون که دارای بناهای شاخصی بود که به نام خانواده هاچینسون نام گذاری شده بود، پس از عزیمت او تلاش کرد تا نام آن ها را تغییر دهد.
آناتومی یک رسوایی () سریال تلویزیونی بریتانیایی با ژانر آنتولوژی و درام است، که در سال ۲۰۲۲ تولید شد. «آناتومی یک رسوایی» یک مینی سریال تلویزیونی درام مهیج آمریکایی است که توسط دیوید ای. کلی و ملیسا جیمز گیبسون، بر اساس رمانی به همین نام نوشته سارا وان، ساخته شده است. این سریال شامل شش قسمت است و در ۱۵ آوریل ۲۰۲۲ از نتفلیکس پخش شد.
ملیسا جیمز گیبسون () نمایشنامه نویس و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
سارا وان (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) نویسنده، رمان نویس و روزنامه نگار اهل بریتانیا است.
اس. جی. کلارکسون (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی، مدیر اجرایی تولید و کارگردان فیلم اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جفری استریتفیلد (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "فرشته" و "مأموران مخفی" اشاره کرد.
ریچارد مک کیب (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ناتینگ هیل"، "دوشس"، "بورجیا"، "اقناع"، "ونیتی فیر"، ""، "پیکی بلایندرز"، "سیندرلا"، "خداحافظ کریستوفر رابین"، "دوک"، "۱۹۱۷" و بهترین مردان اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز لارنس الیویه شده است.
روزالی کریگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مگی استید (؛ زادهٔ ) بازیگر و کمدین اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شمعون مجوسی" و "یک قول" اشاره کرد.
توماس جانسون (Thomas Johnson) (زادهٔ ۴ نوامبر ۱۷۳۲ – درگذشتهٔ ۲۶ اکتبر ۱۸۱۹)، وکیل، سیاستمدار، وطن پرست قرن هجدهم آمریکا بود. او نمایندهٔ اولین کنگرهٔ قاره ای در ۱۷۷۴ بود، جاییکه انجمن قاره ای را امضاء کرد. او فرماندهٔ شبه نظامیان مریلند در ۱۷۷۶ بود و به عنوان اولین فرماندار (غیر استعماری) مریلند در ۱۷۷۷ انتخاب شد. جانسون در طی زندگی حرفه ای خود، دوستی شخصی و سیاسی با جورج واشینگتن داشت که در اوت ۱۷۹۱ او را به سمت قاضی دادگاه عالی منصوب کرد. وی برای مدت کوتاهی خدمت کرد و در ژانویه ۱۷۹۳ به دلیل مسائل سلامتی خود استعفا داد. زندگی پیش از انقلاب. توماس جانسون در ۴ نوامبر ۱۷۳۲ در شهرستان کالورت، مریلند، در خانوادهٔ توماس و دورکاس سدویک جانسون، متولد شد. پدربزرگ وی که او هم توماس نام داشت، وکیلی در لندن بود که پیش از سال ۱۷۰۰ به مریلند مهاجرت کرده بود. توماس جوان تر، چهارمین فرزند از ده فرزندی بود که بعضی از آن ها بعدها خانواده های بزرگی برای خودشان داشتند. (لوئیزا جانسون، دختر برادرش جاشوا، با جان کوئینسی آدامز ازدواج کرد). توماس، خواهران و برادرانش در خانه درس خواندند. به عنوان یک جوان، او جذب قانون شد و آن را با