Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و از طرفی دیگر باعث کاهش ۴٫۶٪ ردپای کربن در مدت زمان مشابه شده است. روشی دیگر برای جذب CO2 در فرایند پخت، استفاده از مخلوط دی کلسیم سیلیکات Y فاز را در مراحل عمل آوری بتن می باشد. استفاده از خاکستر زغال سنگ یا مواد مناسب جایگزین، از لحاظ تئوری می تواند انتشار CO2 را به زیر 0 kg/m3 برساند. در حای که مقدار برای بتن ساخته شده از سیمان پرتلند ۴۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب می باشد. موثرترین مزیت تولید بتن از این طریق، استفاده از گاز خروجی نیروگاه ها می باشد که می توان در یک محفظه ایزوله دما و رطوبت را کنترل نمود. در اوت ۲۰۱۹ اعلام شد که CO2 کاهش یافته در سیمان باعث کاهش ۷۰٪ ردپای کربن در بتن پیش ساخته شده است. پایه این سیمان ارائه شده غالباً از ولاستونیت (CaSiO3) و (3CaO·2SiO2) rankinite می باشد در حالی که سیمان پرتلند بر پایه یآلیت (3CaO·SiO2) و بلیت (2 CaO · SiO2) می باشد. فرایند تولید بتن، با پیوند ذرات از طریق تف جوشی فاز مایع آغاز می شود که به آن تراکم فاز مایع هیدروترمال (rHLPD) می گویند. ترکیبی از و CO2 در واکنش به شرایط محیطی به ذرات نفوذ کرده تا پیوندی ایجاد کنند و حاصل آن سیمان سیلیکات کلسیم غیر هیدرولیک (CSC
) با آهک است. علاوه بر این در مراحل عمل آوری نهایی، تفاوت بین بتن ساخته شده با سیمان پرتلند معمولی و بتن ساخته شده با سیلیکات کلسیم گازدار (CSC-C) در واکنش بین محلول آب-دی اکسید کربن و خانواده ای از کلسیم سیلیکات است. عمل آوری CSC-C یک واکنش گرمازا خفیف بوده که در آن سیلیکات کلسیم کم آهک موجود در CSC با دی اکسید کربن موجود در آب واکنش داده و کلسیت (CaCO 3) و سیلیس تولید می شود. مطابق واکنش های نشان داده شده در II و III. II. CaO. SiO2 + CO2 → H2O CaCO3 + SiO2 III: 3CaO.2SiO2 + 3CO 2 → H2O 3CaCO 3 + 2SiO 2 فوتوکاتالیست یا فروکافت برای کاهش مه دود. تیتانیوم دی اکسید یک ماده نیمه رساناست که رفتار فوتوکاتالستی از خود نشان می دهد و تا به حال برای از بین بردن اکسیدهای نتیروژن از جو (اتمسفر) کاربرد داشته است. گونه های مختلف اکسید نیتروژن(NOx) یعنی نیتروژن اکسید(NO) و نیتروژن دی اکسید(NO2) گازهای اتمسفری می باشند که باعث بارش باران های اسیدی و تشکیل دود و آلودگی می شوند و هردوی آن ها حاصل زندگی شهری هستند. به دلیل اینکه اکسیدهای نیتروژن تنها در دمای بالا تشکیل می شوند، معمولاً فرآورده های فرعی واکنش های احتراقی هیدروک
ربن ها هستند. اکسیدهای نیتروژن نشان داده اند که علاوه بر کمک به رویدادهای آلودگی شهری باعث ایجاد طیف گسترده ای از اثرات نامطلوب بهداشتی و محیطی می شوند. این تأثیرات شامل تحریک دردها ی تنفّسی، ایجاد واکنش با سایر ترکیبات شیمیایی در اتمسفر و تشکیل دادن محصولات مضرّ مانند اوزون، نیترو ارن ها، رادیکال های نیترات و کمک به اثر گلخانه ای می شود. سازمان بهداشت جهانی (WHO) حد مجاز برای غلظت NOX را 40ug/m3 اعلام کرده است. یکی از راه های پیشنهادی برای کاهش غلظت آلاینده های نیتروژن اکسید بخصوص در محیط های شهری استفاده از فوتوکاتالیست تیتانیوم دی اکسید(TiO2) است. ب. تیتانیوم دی اکسید (به شکل پودری سفیدرنگ می باشد) در بتن مخلوط شده تا NO و NO2 را برای تشکیل نیترات اکسیده کند. در حضور نور، TiO 2 الکترون ها و حفره هایی را تولید می کند که اجازه می دهند NO اکسید شده و به NO 2 تبدیل شود و سپس NO2 با حملهٔ رادیکال هیدروکسیل به HNO3 (نیتریک اسید) تبدیل شود جذب سطحی مولکول: تولید حفره ها و الکترون ها توسط فعالیت های تیتانیوم دی اکسید: به دام انداختن الکترون/حفره: حمله رادیکال هیدروکسیل: ترکیب مجدد الکترون و حفره: e− + h+ → heat را
ه دیگر برای اکسایش نیتروژن استفاده از تابش UV برای تشکیل نیتروژن تری اکسید (NO3) می باشد. سلول های جاسازی شده خورشیدی. در ایالات متحده، نرخ گسترش و توسعه بتن بالای ۲۵۰۰۰۰ میلیون هکتار در سال است. سلول های خورشیدی حساس به رنگ که در بتن جاسازی می شوند از جمله روش های پیشنهاد شده برای کاهش ردّپای کربن و انرژی در صنعت ساختمان سازی است. استفاده از سلول های خورشیدی حساس به رنگ که در بتن جاسازی می شوند امکان تولید انرژی در محل را فراهم می کند. در لایه بالایی یا فوقانی بتن یک لایه نازک از سلول های خورشیدی حسّاس به رنگ قرار می گیرد. سلول های خورشیدی حساس به رنگ به دلیل سهولت در تولید انبوه، چه از طریق چاپ رول یا رنگ آمیزی، و بازده نسبتاً بالای ۱۰ درصد جذابیت خاصی دارند. یکی از نمونه های تجاری شده این فرایند شرکت آلمانی Dyscret است که سلول های خورشیدی حساس به رنگ را تولید و در محصولات بتنی جاسازی می کند. فرایند آنان (شرکت آلمانی Dyscret) از یک روش پاشش اسپری برای مالیدن رنگ های آلی که الکریسته را روی بتن تولید می کند، استفاده می کند. گرد و غبار بتن. تخریب ساختمان ها و بلایای طبیعی مانند زلزله اغلب مقدار زیادی گرد و غبا
ر بتن را در اتمسفر محلی آزاد می کنند. گرد و غبار بتن منبع اصلی آلودگی پر خطر هوا پس از زلزله بزرگ هانشین (کوبه)، شناخته شد. آلودگی سمی و رادیواکتیو. وجود برخی افزودنی ها در بتن، از جمله افزودنی های مفید و ناخواسته، می تواند نگرانی هایی در مورد سلامتی ایجاد کند. عناصر رادیواکتیو طبیعی (K، U، Th و Rn) می توانند در غلظت های مختلف بسته به منبع مواد اولیه استفاده شده، در خانه های بتنی وجود داشته باشند. به عنوان مثال، برخی از سنگ ها به طور طبیعی رادون ساطع می کنند یا این که سابقاً اورانیوم در زباله های معدن رایج بود.&lt;ref name="doi:10.1016/j.jenvrad.2004.12.002"&gt;&lt;/ref&gt; همچنین ممکن است مواد سمی در نتیجهٔ آلودگی ناشی از یک حادثه هسته ای، ناخواسته مورد استفاده قرار گیرند. گرد و غبار ناشی از بتن لاشه سنگی یا بتن شکسته زمانی که تخریب یا فرو ریخته می شود ممکن است بسته به فرآورده های موجود در بتن، نگرانی هایی جدی برای سلامتی ایجاد کند. با این حال، تعبیه کردن مواد مضر در بتن همیشه خطرناک نیست و ممکن است حتی مفید هم باشد. در بعضی موارد، ترکیب برخی از ترکیبات مانند فلزات در فرایند آبپوشی سیمان، آنها را در حالت بی
ضرر قرار می دهد و از انتشار آزادانه آن ها در محل های دیگر جلوگیری می کند. اقدامات احتیاطی. جابجایی بتن خیس همیشه باید با تجهیزات محفاظتی مناسب انجام شود. به دلیل خاصیت خورندگی مخلوط سیمان و آب، تماس پوست با بتن خیس می تواند باعث ایجاد سوختگی شیمیایی شود. در واقع، pH آب سیمان تازه به دلیل وجود هیدروکسیدهای پتاسیم و سدیم آزاد در محلول، بسیار قلیایی است (pH ~ ۱۳٫۵). برای جلوگیری از تماس مستقیم با بتن خیس باید به درستی از چشم ها، دست ها و پاها محافظت کرد و در مواقع لازم بدون تأخیر آن ها را شست. بازیافت بتن. بازیافت بتن روشی رایج برای دفع کردن سازه های بتنی است. سابقاً به طور معمول زباله های بتنی را برای دفع به گورستان زایدات می بردند، اما اکنون به دلیل افزایش سطح آگاهی های زیست محیطی، بهبود قوانین دولتی و مزایای اقتصادی موجود، بازیافت آن در حال افزایش است. بتن، که باید عاری از هر گونه زباله، چوب، کاغذ و سایر مواد باشد، از محل های تخریب جمع آوری شده و معمولاً همراه با آسفالت، آجر و سنگ در دستگاه خردکن قرار داده می شود.
جنبش اعتدال گرایی در ایالات متحده جنبشی برای محدودکردن مصرف الکل است. این جنبش که به علت ناموفق بودن ممنوعیت الکل از طریق متمم هجدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا از سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۳ میلادی، به اوج خود رسیده بود، در قرون نوزدهم و بیستم میلادی بر سیاست و جامعه آمریکایی تأثیراتی زیادی داشت. امروزه مؤسساتی وجود دارند که به ترویج علل اعتدال گرایی ادامه می دهند. اعتدال گرایی اولیه: ۱۷۸۴–۱۸۶۱. در اواخر قرن هجده و اوایل قرن نوزدهم، عوامل متعددی در فراگیری الکلیسم نقش داشتند که با آزار و اذیت همسر، خانواده، نادیده گرفتن و عدم اشتغال مزمن هم راه بود. آمریکایی های که عادت داشتند «از طلوع آفتاب تا طلوع آفتاب بعد» نوشابه های سبک الکلی مانند آب سیب بنوشند، آغاز کردند به مصرف الکل بیشتر و الکل های ثقیل و ارزان تری مانند رام (در دوران استعمار) و ویسکی (در دوران پس از انقلاب) را بیشتر نوشیدند. فشار عمومی برای خرید الکل ارزان و فراوان منجر به سست شدن مقررات در امر فروش الکل گردید. جنبش اعتدال گرایی با مقاله ۱۷۸۴ بنجامین راش، «"پژوهشی در مورد تأثیرات ارواح آتشین بر بدن و ذهن انسان"»، که استفاده بیش از حد الکل را برای سلا
مت جسمی و روانی انسان مضر ارزیابی می کرد، متولد شد. ۲۰۰ دهقان در یک اجتماع در کانکتیکت با تأثیرپذیری از پژوهش راش، برای ممنوع قراردادن ویسکی انجمن اعتدال گرایی را در ۱۷۸۹ میلادی شکل دادند. انجمن های مشابه در ایالت ویرجینیا در سال ۱۸۰۰ و نیویارک در سال ۱۸۰۸ میلادی شکل گرفت. در طول دهه بعد، سایر مؤسسات اعتدال گرایی در هشت ایالت دیگر تشکیل گردید که برخی از آن ها مؤسسات سطح ایالتی بودند. این جنبش جوان نوشیدن معتدل یا متوسط را مجاز می دانست. بیشتر رهبران جنبش فعالیت های شان را توسعه داده و در برابر رعایت سبت و سایر مسائل اخلاقی موضع گرفتند اما تا اوایل دهه ۱۸۲۰ مبارزات داخلی سیاسی باعث توقف جنبش گردید. برخی از رهبران در امر پیشبرد اهداف خود استقامت کردند. آمریکایی ها مانند لیمن بیچر، وزیر کانکتیکت، در سال ۱۸۲۵ میلادی به همه شهروندان بر علیه استفاده از تمام انواع مشروبات الکلی، شروع به سخنرانی کرد. جامعه اعتدال گرایی آمریکایی در سال ۱۸۲۶ میلادی شکل گرفت، از علاقه مجدد به دین و اخلاقیات بهره مند گردید. در ظرف ۱۲ سال بیش از ۸٬۰۰۰ گروه محلی و فراتر از ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ تن عضو داشت. در سال ۱۸۳۹ میلادی، ۱۸ مجله اعتدال گرایی چاپ
می شد. به همین ترتیب، برخی از رهبران کلیسای پروتستانت و کاتولیک آغاز به ترویج اعتدال گرایی کردند. در اواخر دهه ۱۸۳۰ این جنبش به دو بخش تقسیم گردید: بین میانه روهایی که برخی از مشروبات الکلی را اجازه می دادند و منع گرایانی که قوانینی را برای محدود یا ممنوع ساختن الکل ترویج می کردند. پس از دهه ۱۸۳۰، رادیکال ها و منع گرایان در بیشتر مؤسسات اعتدال گرایی تسلط داشتند، تا این که نهایتاً اعتدال گرایی مترادف یا ممنوع گردید. در سال ۱۸۳۸ میلادی، فعالان اعتدال گرایی، قانون گذاران ماساچوست را تحت فشار قرار دادند تا قانونی را تصویب نمایند که فروش الکل را در مقادیر کم تر از ۱۵ گیلن محدود نماید. در دهه ۱۸۴۰ میلادی، ایالات متعددی قوانینی را تصویب کردند که بر اساس آن رای دهندگان محلی می توانستند مشخص کنند، که آیا مجوزهای مشروبات الکلی در قریه جات و محلات آن ها صادر شود یا خیر. در دهه ۱۸۵۰، ۱۳ ایالت و منطقه قوانین منع کننده ای را در سطح ایالت (معروف به «قوانین مین») تصویب نمودند. در طول این دوره، اصلاح طلبان اعتدال گرایی هم چنین تمایل داشتند تا از قوانین یکشنبه که فروش الکل در روزهای شنبه را منع کرده بود، حمایت کنند. جنگ داخلی
ضربه فلج کننده ای به جنبش وارد کرد. گروه های اعتدال گرا در جنوب نسبت به همتایان شمالی شان ضعیف تر شده و هیچ قانون منع کننده ای در سطح ایالت تصویب نکردند و در عین حال چند قانون منع کننده در شمال با پایان جنگ لغو گردیدند. هردو جناح جنگ، فروش الکل را بخشی از فعالیت های جنگی شان ساختند تا با مالیات بر آب جوسازی ها و تقطیرکننده ها، جنگ های شان را تأمین مالی نمایند. مسئله برده داری اعتدال گرایی را از میان برد و گروه های اعتدال گرا از میان رفتند تا این که در دهه ۱۸۷۰ میلادی مجدداً جان تازه ای یافتند. تئاتر اعتدال گرایی. اعتدال گرایی یک ژانر کامل تئاتر را به وجود آورد. در سال ۱۸۲۵ میلادی، یک شعر دراماتیک به نام «"جاعلین"» در تئاتر چارلستون در چارلستون، کارولینای جنوبی به نمایش درآمد. درام مهم بعدی برای اولین بار در سال ۱۸۴۱ میلادی به نام «"پنجاه سال از زندگی یک میخواره"» نوشته «داگلاس جرولد» منتشر شد. همان طور که جنبش شروع به رشد و شکوفایی می کرد، این درام ها بیشتر در میان مردم عامه محبوب می شدند. درام «"میخواره"» اثر «دبلیو. ایچ. اسمیت» در سال ۱۸۴۱ میلادی در بوستون به نمایش درآمده و بعد از ۱۴۴ نمایش در موزه بارنوم
آمریکا در برادوی پایین تولید گردید. این نمایش نامه بسیار محبوب بود و به عنوان ورود روایت اعتدال به جریان اصلی تئاتر آمریکا شناخته می شود. این نمایش نامه تا سال ۱۸۷۵ میلادی یکی از اصلی ترین صحنه های تئاتر نیویورک بود. «"میخواره"» شکل معمول یک درام اعتدال گرایی را پیروی می کند: کاراکتر اصلی دچار سقوط ناشی از الکل می شود و پس از محکوم کردن نوشیدن الکل، زندگی خود را از آشفتگی بازمی گرداند. درام اعتدال گرایی به عنوان یک ژانر تئاتر به رشد خود ادامه داده و با ظهور راه آهن به عنوان نوعی حمل و نقل تقویت گردید. این نوآوری شرکت های تئاتر را قادر ساخت تا بیشتر سیار شده و از شهری به شهری سفر کنند. درام اعتدال گرایی زمانی که اقتباس دیوید بلاسکو از رمان «"بنوش"» امیل زولا در تئاتر بالدوین در سان فرانسسکو در سال ۱۸۷۹ میلادی نمایش داده شد، حتی به سواحل غربی رسید. تصویری با عنوان «سیر پیشروی میخواره»، که در بالای مقاله قرار داده شده است، جنبش اعتدال گرایی را نشان می دهد. این تصویر زندگی یک مرد مست را به تصویر می کشد، زن به آرامی ناپدید شد و شبِ مرد به مرگ منتهی می گردد. این تصویر به ما نشان می دهد که مشروب خواری یک فعالیت اجتم
اعی است، هم چنین فقر، مرگ و تنهایی را برای مردم به ارمغان می آورد. موفقیت های اولیه در مین. «مین» کانون اولیه جنبش اعتدال گرایی بود. اولین «جامعه پرهیز کامل» در جهان در سال ۱۸۱۵ میلادی در پورتلند شکل گرفته و یک گروه سطح ایالتی اعتدال گرایی در سال ۱۸۳۴ میلادی ایجاد شد. این گروه ها در سال ۱۸۳۸ میلادی زمانی که بر قانون گذاران ایالتی فشار آوردند تا «قانون پانزده گالن» را تصویب کنند، مؤفقیت بزرگی را حاصل کردند که بر اساس آن فروش مشروبات با مقادیر کم تر از مقدار یاد شده محدود گردید. تأثیر عملی آن این بود که مشروب را در اختیار ثروتمندان قرار می داد، آن ها تنها کسانی بودند که می توانستند چنین مقادیری را بخرند. این قانون ظرف دو سال لغو شد. با این حال، در سال ۱۸۵۱ میلادی قانون مین به تصویب رسید که بر اساس آن تولید و فروش مشروبات الکلی ممنوع شد. به این ترتیب مین اولین ایالت «عاری از مشروب» شد. با این حال، استثنای قانون برای «اهداف دارویی، مکانیکی و تولیدی» به این معنی بود که مشروب هنوز هم برای برخی قابل دسترس بود.
هالیسته () دهکده ای در مولگی پریش، شهرستان ویلیاندی در جنوب استونی است که ۶ کیلومتری شمال شرقی شهر آبیا-پالوایا واقع شده است. بنابر آمارگیری سال ۲۰۱۱، هالیسته ۳۲۹ تن جمعیت داشت.
دامیان شیمانسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال لهستان و لهستان بازی کرده است.
MicroPython یک پیاده سازی از زبان برنامه نویسی پایتون است که شامل زیرمجموعه کوچکی از کتابخانه استاندارد پایتون است و برای اجرا بر روی میکروکنترلرها و در محیط های محدود بهینه شده است. نحوه کار. MicroPython یک کامپایلر کامل پایتون است که بر روی میکروکنترلر خالی اجرا می شود. شما یک ارتباط تعاملی (REPL) برای اجرای فوری دستورها، همراه با قابلیت اجرا و وارد کردن اسکریپت ها از سیستم فایل داخلی دریافت می کنید. REPL دارای تاریخچه، تکمیل برگه، حالت تورفتگی خودکار و چسباندن است. MicroPython تلاش می کند تا حد ممکن با پایتون معمولی (معروف به CPython) سازگار باشد و تفاوت زیادی با پایتون ندارد. علاوه بر پیاده سازی مجموعه ای از کتابخانه های هسته پایتون، MicroPython شامل ماژول هایی مانند «Machine» برای دسترسی به سخت افزار سطح پایین است. منابع. MicroPython - Python for microcontrollers https://github.com/micropython/micropython micropython on github
اسکنرهای اثرانگشت سیستم های امنیتی بیومتریک هستند. آنها در ایستگاه های پلیس، صنایع امنیتی، گوشی های هوشمند و سایر دستگاه های تلفن همراه استفاده می شود. عملکرد. همه افراد روی انگشتان خود نقش های برآمده ناشی از اختلاف سطح پوست دارند و این الگو، اثر انگشت نامیده می شود. اثر انگشت جزئیات منحصر به فردی دارد، در طول زندگی فرد پایدار است و تغییر آن دشوار می باشد. از آنجا که الگوهای بیشماری وجود دارد، اثر انگشت به ابزاری ایده آل برای شناسایی تبدیل شده است. انواع اسکنر اثر انگشت. چهار نوع اسکنر اثرانگشت وجود دارد: شامل اسکنر نوری، اسکنر خازنی، اسکنر اولتراسونیک و اسکنر حرارتی. عملکرد اصلی اسکنرها، به دست آوردن تصویری از اثرانگشت یک فرد و یافتن مطابق آن در پایگاه داده موجود است. اندازه گیری کیفیت تصویر اثرانگشت برحسب نقطه در اینچ (DPI) است. همه اسکنرهای اثرانگشت ممکن است با روش هایی فریب خورند. این روش ها شامل عکاسی از اثر انگشت، پردازش عکس ها با استفاده از نرم افزار ویژه و چاپ ماکت های اثر انگشت با استفاده از چاپگر سه بعدی است. انواع ساختار. دو شکل ساختاری وجود دارد: اسکنر اثر انگشت ایستا و متحرک. فرم استفاده. خوانندگ
ان مستقل. مایکروسافت یک اثر انگشت خوان را در سال ۲۰۰۵ منتشر کرد. خوانندگان یکپارچه. از اوایل سال ۲۰۰۰، برخی از لپ تاپ ها با پشتیبانی از PC Card می توانند به خواننده مجهز شوند. به عنوان مثال، Compaq Armada E500 را می توان به صورت اختیاری با اثر انگشت خوان خارجی از سال ۲۰۰۰ مجهز کرد - ماژول خواننده توسط توشیبا منتشر شد. IBM از سال ۲۰۰۴ لپ تاپ هایی با خواننده های یکپارچه تولید کرد. نام بازاریابی تشخیص اثر انگشت الکترونیکی اپل که به نام تاچ آی دی شناخته می شود، در سال ۲۰۱۳ فقط برای گوشی های هوشمند معرفی شد و برای لپ تاپ ها در سال ۲۰۱۶ عرضه شد. اجرای تا سال ۲۰۱۳ به تعویق افتاده بود پیاده سازی آن فقط به خاطر یک پارچه سازی اسکنر با ترک پد نوری توسط بلک بری در سال ۲۰۰۴ ثبت شد. بلک بری از سال ۲۰۱۰ گوشی های هوشمند به همراه اسکنر تولید کرد - اولین مدل دارای این ویژگی، Blackberry Curve بود.
ان جی سی ۶۸۹۱ (؛ که با نام های BD+12 4266، HD 192563، PK 54-12.1 یا IRAS 20127+1233 نیز شناخته می شود) یک سحابی سیاره نمای نامتقارن و درخشان در صورت فلکی دلفین است که در فاصلهٔ ۱۱٬۷۸۴ سال نوری از زمین قرار دارد. ان جی سی ۶۸۹۱ در ۲۲ سپتامبر ۱۸۸۴ توسط رالف کوپلند، اخترشناس انگلیسی کشف شد. گاز ان جی سی ۶۸۹۱ توسط یک کوتوله سفید در بخش های مرکزی آن یونیزه شده است. این کوتولهٔ سفید الکترون های اتم های هیدروژن موجود در ان جی سی ۶۸۹۱ را دفع می کند و باعث درخشش ان جی سی ۶۸۹۱ می شود.
کالی () یک روستا در دهستان لانرانا، شهرستان پارنو در جنوب غربی استونی است.
ستیغ کناری فوق کندیل یا لبه کناری فوق کندیل ، یک حاشیه برجسته و ناهموار در قسمت پایینی مرز جانبی استخوان بازو است. سمت قدام این لبه منشأ اکستانسورهای ساعد، از جمله عضله براکیورادیالیس در بالا، و عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لونگوس در زیر می باشد. سطح خلفی ان محل چسبندگی عضله سه سر بازویی بوده و همچنین یک برجستگی میانی برای اتصال سپتوم بین عضلانی جانبی ایجاد می کند. اهمیت بالینی. ستیغ کناری فوق کوندیل ممکن است در شکستگی سوپرا کوندیلر استخوان بازو که در کودکان شایع است شکسته شود.
ندرما () یک روستا در دهستان لانرانا، شهرستان پارنو در جنوب غربی استونی است.
مپه آ () یک روستا در دهستان کوسالو، شهرستان هاریو در شمال استونی است
گبی بارت (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ایالات متحده آمریکا در سبک موسیقی کانتری است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کیرا شیرد (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا، بازیگر، مؤلف، کارآفرین، طراح مد اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جامعه شناسی هنر زیرشاخه ای از جامعه شناسی است که به جهان های اجتماعی هنر و زیبایی شناسی مربوط می شود. مطالعه جامعه شناسی هنر در طول تاریخ، مطالعه تاریخ اجتماعی هنر است که چگونه جوامع مختلف به ظهور هنرمندان خاصی کمک کردند. پژوهشگران تأثیرگذار در جامعه شناسی هنر عبارتند از پیر بوردیو، ورا زولبرگ، هوارد اس. بکر، آرنولد هاوزر و هریسون وایت. رویکردها. هانا دینهارد در کتاب خود با عنوان «معنا و بیان: به سوی جامعه شناسی هنر» در سال ۱۹۷۰ یک رویکرد ارائه می دهد: رویکردهای دیگر، زمینه اجتماعی و اقتصادی خلق آثار هنری را در نظر می گیرند که در دهه های اخیر مورد توجه تاریخ هنر بوده است. به عنوان مثال، پژوهشی به بررسی نقش جنسیت و ملیت هنرمندان در نمایشگاه موزه و گنجاندن کتاب های درسی پرداخته است. نقش حامیان و مصرف کنندگان هنر و همچنین نقش خود هنرمند(ان) در نظر گرفته شده است. نشان داده شده است که کار روی نقش موقعیت جغرافیایی مجموعه های هنری / مجموعه داران بر اعتبار و شناخت مجموعه داران در دنیای هنر تأثیر می گذارد. همچنین علاقه بسیاری به تاریخ گردآوری هنر و تاریخ اشیاء قدیمی تر بین ایجاد و مکان فعلی شان، فراتر از منشأ صرف، وجو
د داشته است. کارهای اخیر همچنین از تکنیک های تحلیلی جدیدی مانند تحلیل شبکه های اجتماعی برای درک اینکه چگونه شهرت یک هنرمند می تواند تحت تأثیر معاشرت با هنرمندان دیگر در نمایشگاه قرار گیرد، استفاده کرده است.
ذخیره گاه طبیعی پوهتو-لائلاتو () یک ذخیره گاه طبیعی واقع شده در غرب استونی در شهرستان لنه است.
کیم بوبو (؛ زادهٔ ) اهل ایالات متحده آمریکا است. یک فعال مذهبی و حامی حقوق کارگران آمریکایی، و مدیر اجرایی فعلی مرکز بین ادیان ویرجینیا برای سیاست عمومی (VICPP)، یک ائتلاف مدافع غیر حزبی مستقر در ریچموند، ویرجینیا است. بوبو به یک مروج عدالت اجتماعی در سطح ملی است که کار حمایت، گسترش و توسعه مرکز بین ادیان را رهبری می کند. او کتابی دربارهٔ سازماندهی مبتنی بر ایمان نوشت با عنوان "زندگی مهم است" که به عنوان کتاب راهنمای سازمان مسیحیان مورد استفاده قرار می گیرد. بوبو از شیکاگو به ویرجینیا نقل مکان کرد، جایی که او به عنوان مدیر اجرایی عدالت کارگری بین ادیان، بزرگ ترین شبکه مردمی با ایمان در کشور را که در اقدامات محلی و ملی برای بهبود دستمزدها، مزایا و شرایط کارگران شرکت می کردند، بنیاد گذاشت و به خدمات رسانی پرداخت. پیش از این بوبو مدیر سازمان ملی نان برای جهان و یک مربی در آکادمی غرب میانه بود. در ۱۹۹۱ او کمیته بین ادیان شیکاگو در مورد مسائل کارگری را تأسیس نمود. او هدایت فعالیت ها به منظور تأمین دستمزد کافی برای امرار معاش را برعهده گرفت، در روزنامه های سراسری و رسانه های کشور از وی به عنوان کارشناس مسائل عدالت
کارگری به طور وسیع نقل قول می شود. او همچنین کتابها و مقالاتی در مورد مسائل دستمزد و سازماندهی جامعه نوشته است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه صلح در زمین شده است. زندگی نامه. بوبو در سینسیناتی، اوهایو به دنیا آمد و در یک خانواده مسیحی محافظه کار بزرگ شد، با مدرک لیسانس دین از کالج بارنارد شهر نیویورک فارغ التحصیل شد. او بعدها مدرک کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی در نیویورک دریافت نمود. بوبو با دیوید دوال اور، یک سیاستمدار قدیمی اصلاح طلب در شیکاگو ازدواج کرد. او دو پسر دوقلو از ازدواج قبلی خود با استیون کوتس دارد، اما کوتس در سال۲۰۱۳ درگذشت. بوبو یکی از اعضای کلیسای متدیست وسلی متحد در ریچموند است، جایی که در گروه کر آواز می خواند. او به مدت ۲۷ سال به عنوان مدیر گروه کر در کلیسای مجتمع اخبار خوب (UCC) خدمت کرد. فعالیت حرفه ای. بوبو در ۱۹۷۶، مدیر سازمان نان برای جهان شد، یک سازمان مسیحی که برای تسکین و مبارزه با گرسنگی کار می کند. در طول این مدت، او اولین کتاب خود را نوشت، زندگی ها مهم است: کتابی برای سازماندهی مسیحی. بوبو در ۱۹۸۶ سازمان نان برای جهان را ترک کرد و در آکادمی غ
رب میانه، یک مؤسسه آموزشی سازماندهی جامعه در شیکاگو، ایلینوی، به مربی گری پرداخت. او تمرکزش را بر روی سازمان های مسکن کم درآمد و سایر سازمان های تغییر اجتماعی گذاشت. هنگامی که در آکادمی غرب میانه بود، بوبو و همکارانش با همکاری یکدیگر برای سازماندهی تغییر اجتماعی، متنی پایه ای را در سازماندهی مبتنی بر جامعه نوشتند.
فیزیک مزوسکوپیک ، زیرشاخه ای از فیزیک ماده متراکم است که با موادی با اندازه متوسط سروکار دارد. اندازه این مواد بین نانومقیاس برای مقداری از اتم ها (به عنوان مثال یک مولکول) و مواد با اندازه گیری میکرومتر متغیر است. حدپایین را می توان به عنوان اندازه هر اتم نیز تعریف کرد. در سطح میکرومتر مواد حجیم هستند. اجسام مزوسکوپی و ماکروسکوپی حاوی اتم های زیادی هستند. در حالی که خواص متوسط به دست آمده از مواد تشکیل دهنده آن، اجسام ماکروسکوپی را توصیف می کنند، زیرا آن ها معمولاً از قوانین مکانیک کلاسیک پیروی می کنند، یک جسم مزوسکوپی، در مقابل، تحت تأثیر نوسانات حرارتی حول میانگین قرار می گیرد و رفتار الکترونیکی آن ممکن است نیاز به مدل سازی در سطح مکانیک کوانتوم داشته باشد.. یک دستگاه الکترونیکی ماکروسکوپی، زمانی که به اندازه مزو کوچک شود، شروع به آشکار کردن خواص مکانیکی کوانتومی می کند. به عنوان مثال، در سطح ماکروسکوپی، رسانایی یک سیم به طور مداوم با قطر آن افزایش می یابد. با این حال، در سطح مزوسکوپی، رسانایی سیم کوانتیده می شود: افزایش ها در مراحل مجزا رخ می دهند. در طی تحقیقات، دستگاه های مزوسکوپی ساخته شده، اندازه گیری
و مشاهده می شوند تا به طور تجربی و نظری به درک بهتری از فیزیک عایق ها، نیمه رساناها، فلزات و ابررساناها برسند. علم کاربردی فیزیک مزوسکوپی با پتانسیل ساخت وسایل نانو سروکار دارد. "فیزیک مزوسکوپی" همچنین به مشکلات عملی اساسی می پردازد. زمانی که یک جسم ماکروسکوپی کوچک می شود، مانند کوچک سازی ترانزیستورها در الکترونیک نیمه هادی، رخ می دهد. خواص مکانیکی، شیمیایی و الکترونیکی مواد با نزدیک شدن اندازه آن ها به مقیاس نانو تغییر می کند، جایی که درصد اتم ها در سطح مواد قابل توجه می شود. برای مواد توده ای بزرگ تر از یک میکرومتر، درصد اتم ها در سطح نسبت به تعداد اتم های کل ماده ناچیز است. این زیرشاخه عمدتاً به ساختارهای مصنوعی از فلز یا مواد نیمه رسانا می پردازد که با تکنیک های به کار رفته برای تولید مدارهای میکروالکترونیک ساخته شده اند. هیچ تعریف سفت و سختی برای "فیزیک مزوسکوپی" وجود ندارد اما سیستم های مورد مطالعه معمولاً در محدوده ۱۰۰ نانومتر (اندازه یک ویروس معمولی) به ۱ ۰۰۰ نانومتر (اندازه یک باکتری معمولی) قرار دارند: ۱۰۰ نانومتر حد بالایی تقریبی برای یک نانوذره است. بنابراین، فیزیک مزوسکوپی ارتباط نزدیکی با حوزه
های نانوساخت و فناوری نانو دارد. دستگاه های مورد استفاده در فناوری نانو نمونه هایی از سیستم های مزوسکوپی هستند. سه دسته از پدیده های الکترونیکی جدید در چنین سیستم هایی عبارتند از اثرات تداخل، اثرات محصور شدن کوانتومی و اثرات شارژ شدن. اثرات محصور شدن کوانتومی. اثرات محصور شدن کوانتومی الکترون ها را بر حسب سطوح انرژی، چاه های پتانسیل، نوارهای ظرفیت، نوارهای رسانایی و شکاف های باند انرژی الکترون توصیف می کنند. الکترون ها در مواد دی الکتریک حجیم (بزرگتر از ۱۰ نانومتر) را می توان با باندهای انرژی یا سطوح انرژی الکترون توصیف کرد. الکترون ها در سطوح یا باندهای مختلف انرژی وجود دارند. در مواد حجیم این سطوح انرژی به صورت پیوسته توصیف می شوند زیرا تفاوت انرژی ناچیز است. همان طور که الکترون ها در سطوح مختلف انرژی تثبیت می شوند، بیش تر آن ها در نوارهای ظرفیتی زیر سطح انرژی ممنوع به ارتعاش می افتند که به آن شکاف نواری می گویند. این ناحیه یک محدوده انرژی است که هیچ حالت الکترونی در آن وجود ندارد. مقدار کمتری دارای سطوح انرژی بالاتر از شکاف ممنوع است و این نوار هدایت است. اثر محصور شدن کوانتومی زمانی قابل مشاهده است که قطر
ذره به اندازه طول موج تابع موج الکترون باشد.[۴] وقتی مواد به این اندازه کوچک باشند، خواص الکترونیکی و نوری آنها به طور قابل ملاحظه ای از خواص مواد حجیم منحرف می شود. مشخصه ها دیگر به صورت توده ای متوسط نیستند، و از این رو پیوسته هستند، بلکه در سطح کوانتومی هستند و بنابراین گسسته هستند. به عبارت دیگر، طیف انرژی گسسته می شود و به عنوان کوانتوم اندازه گیری می شود، نه پیوسته مانند مواد توده. در نتیجه، شکاف باند خود را ادعا می کند: یک جدایی کوچک و محدود بین سطوح انرژی وجود دارد. این وضعیت سطوح انرژی گسسته، محصوره کوانتومی نامیده می شود. علاوه بر این، اثرات محصور شدن کوانتومی شامل جزایر جدا شده ای از الکترون ها است که ممکن است در سطح مشترک بین دو ماده نیمه هادی مختلف تشکیل شوند. الکترون ها معمولاً محدود به نواحی دیسک شکل به نام نقاط کوانتومی هستند. همان طور که در بالا ذکر شد، محصور شدن الکترون ها در این سیستم ها برهمکنش آنها را با تابش الکترومغناطیسی به طور قابل توجهی تغییر می دهد. از آنجایی که سطوح انرژی الکترونی نقاط کوانتومی به جای پیوسته گسسته است، جمع یا تفریق تنها چند اتم به نقطه کوانتومی تأثیری در تغییر مرز