Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باور دیگری دارند. نمونهٔ دیگری از افشاء گزینشی سلسله رویدادهایی است که منتج به حمله به خلیج خوک ها در ۱۹۶۱ میلادی گردید. رئیس جمهور جان اف. کندی از سوی مشاورش چراق سبز دریافت کرد تا اجازه اشغال کوبا را با استفاده از تبعید شدگان کوبایی که آموزش اندک دیده بودند صادر نماید. علی رغم این که شواهد بسیاری مبنی بر احمقانه بودن و نسنجیده بودن این حرکت تاکتیکی وجود داشت. مشاورین به حدی مشتاق خشنود کردن رئیس جمهور بودند که آن ها به جای این که برنامه پر از کاستی را به چالش بکشند، سوگیری شناختی خود در اشغال را تأیید کردند. تغییر عقاید در مورد خود، دیگر افراد و دنیا سه متغیر است که چرا افراد از معلومات جدید هراس دارند. مطالعات گوناگونی نشان داده است که اثرات افشاء گزینشی می تواند در زمینهٔ تصمیم گیری های گروهی و فردی رخ دهد. متغیرات موقعیتی بی شماری شناسایی شده اند که تمایل برای افشاء گزینشی را افزایش می دهند. به ویژه روان شناسی اجتماعی شامل پژوهش هایی با عوامل موقعیتی گوناگون و فرایندهای روان شناختی مرتبط است که در نهایت فردی را متقاعد می نماید تا تصمیم کیفی اتخاذ نماید. به علاوه، از نقطه نظر روان شناختی، اثرات افشاء گزی
نشی هم می تواند عوامل انگیزشی داشته باشد و هم عوامل شناختی. تأثیر کمیت اطلاعات. بر اساس یافته های پژوهشی که توسط فیشر، «شولتس-هاردت» و همکاران در ۲۰۰۸ میلادی انجام شده است، مقدار اطلاعات مرتبط به تصمیم که در اختیار شرکت کنندگان قرار داده بود. تأثیر قابل توجهی در میزان افشاء گزینشی آن ها داشت. گروهی که تنها دو قطعه اطلاعات مرتبط به تصمیم به آن ها داده شده بود در مقایسه به گروهی که ده قطعه اطلاعات مرتبط به تصمیم داده شده بود تا ارزیابی نمایند، میزان پایین تر افشاء گزینشی را تجربه کردند. این پژوهش باعث شد تا به فرایندهای شناختی افراد زمانی که به آن ها مقدار ناچیز اطلاعات مرتبط به تصمیم و مقدار زیاد اطلاعات مرتبط به تصمیم داده می شود، توجه صورت گیرد. این بررسی نشان داد که در این گونه موقعیت ها، یک فرد به دلیل در دسترس نبودن منابع نسبت به تصمیم اولیه خود بیشتر مشکوک می شود. آن ها شروع به فکر کردن می نمایند که داده ها یا شواهد کافی در این زمینه مشخص که به آن ها گفته شده است تا در مورد آن تصمیم اتخاذ نمایند وجود ندارد. از این رو، فرد در مورد افکار اولیه خود بیشتر حساس شده و روی منابع مرتبط و غیر مرتبط به تصمیم تمرکز
می نماید. در نتیجه سطح افشاء گزینشی کاهش میابد. اما در گروهی که اطلاعات وافری داشتند، این عامل باعث شد تا آن ها به تصمیم اولیه خود اعتمادی بیشتری داشته باشند، چون آن ها از این حقیقت که موضوع تصمیم گیری آن ها با تعداد زیاد منابع حمایت شده است احساس راحتی می نمودند. بنابراین، در دسترس بودن اطلاعات مرتبط و غیر مرتبط به تصمیم نزد افراد می تواند روی میزان افشاء گزینشی آن ها در جریان فرایند تصمیم-گیری اثر بگذارد. افشاء گزینشی هم به صورت فردی و هم به صورت گروهی رایج بوده و می تواند بر افراد تأثیر بگذارد تا ایده های جدید یا اطلاعاتی که با ایده آل قبلی سازگار نیست را رد نمایند. در پژوهش انجام شده توسط «جوناس» و همکاران (۲۰۰۱ میلادی)، بررسی های تجربی بر چهار آزمایش مختلف انجام شده و تصمیم گیری افراد به طور انفرادی و گروهی مورد مطالعه قرار گرفت. این مقاله پیشنهاد می نماید که سوگیری تأییدی در تصمیم گیری امری رایج است. آن هایی که اطلاعات تازه می یابند بیشتر به بخش هایی توجه می نمایند که با آن وابستگی شخصی دارند؛ بنابراین، افراد به سوی اطلاعاتی کشانده می شوند که با انتظارات و باورهای قبلی آن ها هم خوانی دارد و در نتیجه نظ
ریه افشاء گزینشی رخ می دهد. در طول فرایند این چهار آزمایش، هنگام جستجوی اطلاعات جدید و اتخاذ تصمیم همواره تعمیم در نظر گرفته شده و سوگیری تأییدی نیز هنگام جست وجو برای اطلاعات جدید و تصمیم سازی ها حضور دارد. انگیزه دقت و انگیزه دفاع. «فیشر و گریتمیر» (۲۰۱۰ میلادی) تصمیم سازی افراد از نظر افشاء گزینشی آن ها با اطلاعات تأیید کننده را بررسی نمودند. افشاء گزینشی نشان داد که افراد تصمیم های خود را بر مبنای اطلاعاتی که با تصمیم آن ها مرتبط است اتخاذ می کنند نه بر مبنای معلومات غیر مرتبط. بررسی های اخیر نشان داده است که «جستجوی اطلاعات تأیید کننده» علت ورشکست گی بانک سرمایه گذاری لیمن برادرز در ۲۰۰۸ میلادی گردید و سپس موجب بحران مالی جهانی شد. اشتیاق شدید برای مزیت اقتصادی و سود سیاست مداران، سرمایه گذاران و مشاورین مالی را واداشت تا شواهد ریاضیاتی که درهم شکستن بازار مسکن را پیش گویی کرده بود نادیده بگیرند و توجیه های پوشالی برای حفظ وضع موجود طرح نمایند. پژوهشگران تشریح می نمایند که افراد تمایل دارند تا با بکارگیری مدل تلفیقی خود، اطلاعات را جستجو و گزینش نمایند. دو انگیزه اصلی پشت افشاء گزینشی وجود دارد: انگیزه د
رستی و انگیزه دفاعی. انگیزه درستی تشریح می نماید که یک فرد این انگیزه را دارد تا در تصمیم گیری خود درست عمل نمایند و انگیزه دفاعی تشریح می نماید که افراد در جستجوی اطلاعات تأیید کننده هستند که باورهای آن ها را پشتیبانی نموده و تصمیم های آن ها را توجیه نماید. انگیزه درستی همیشه در زمینه افشاء گزینشی مفید نیست و در عوض می تواند برخلاف شهود عمل نموده و میزان افشاء گزینشی را افزایش دهد. انگیزه دفاعی می تواند باعث کاهش میزان افشاء گزینشی گردد. ویژگی های شخصی. افشاء گزینشی از دریافت اطلاعاتی که به باورها و رویه های یک فرد ناسازگار است خودداری می کند؛ مثلاً، معاون پیشین رئیس جمهور آمریکا تنها درصورتی به اتاق هتل وارد می شد که تلویزیون روشن می بود و روی یک کانال تلویزیونی محافظه کارانه تنظیم می شد. هنگام تحلیل مهارت های تصمیم گیری یک فرد، فرایندی منحصر به فرد برای جمع آوری اطلاعات مرتبط، تنها عاملی نیست که مدنظر گرفته می شود. از نظر «فیشر» و همکاران (۲۰۱۰ میلادی) مهم است تا منبع اطلاعات نیز مدنظر گرفته شود، یا به عبارت دیگر موجود فیزیکی که منبع اطلاعات را فراهم نموده است. پژوهش های افشاء گزینشی به صورت عموم تأثیر ویژ
گی های که به طور غیرمستقیم به تصمیم مرتبط هستند، مانند ظواهر فیزیکی، را نادیده می گیرد. در مقاله فیشر و همکاران (۲۰۱۰) دو بررسی فرض نمودند که منابع اطلاعاتی دارای جذابیت فیزیکی باعث می گردید تا تصمیم گیرندگان در جستجو بررسی اطلاعات مرتبط به تصمیم بیشتر گزینشی عمل نمایند. پژوهش گران اثرات اطلاعات اجتماعی و میزان جذابیت آن از نظر فیزیکی را مورد مطالعه قرار دادند. سپس این داده ها تجزیه و تحلیل گردیده و برای پشتیبانی از این ایده که افشاء گزینشی در آن هایی که باید تصمیمی می گرفتند وجود داشت، استفاده گردید. بنابراین، به هر اندازه که منبع معلومات جذاب تر می بود، تصمیم گیرنده به همان اندازه در مورد تصمیم گیری مثبت و با جزئیات عمل می کرد. جذابیت فیزیکی بر تصمیم فرد تأثیر می گذارد چون ادراک در مورد کیفیت بیشتر می شود. منابعی اطلاعات دارای جذابیت فیزیکی باعث شد تا کیفیت اطلاعاتی که برای تصمیم گیری نیاز است افزایش یابد و در نتیجه افشاء گزینشی در اطلاعات مرتبط به تصمیم گیری نیز افزایش یافت و بنابرین فرضیه پژوهش گران را ثابت نمود. هر دو پژوهش نتیجه گیری نمودند که جذابیت بستگی به گزینش و ارزیابی متفاوت اطلاعات مرتبط به تصمی
کمدی عاشقانه یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۱۹۸۳ به کارگردانی آرتور هیلر با بازی دادلی مور و مری استینبورگن است. فیلمنامه برنارد اسلید بر اساس نمایشنامه او با همین عنوان در سال ۱۹۷۹ ساخته شده است.
باشگاه فوتبال اینتر میلان در فصل ۲۲–۲۰۲۱ در سری آ و کوپا ایتالیا به همراه لیگ قهرمانان اروپا حضور دارد. این فصل صد و چهاردهمین سال فعالیت این تیم در فوتبال ایتالیا و صد و ششمین حضور تیم در بالاترین سطح فوتبال این کشور است. همچنین اینتر در سوپر جام ایتالیا شرکت می کند. مسابقات. سری آ. جزئیات بازی ها.
لیکتوس () یکی از قابل توجه ترین شهرهای کرت باستان بود که در فهرست هومر ظاهر می شود. لیتوس اکنون روستایی در شهرداری مینوآ پدیادا است. در اسطوره ها. به گفته هزیود، تئوگونی (۴۷۷–۴۸۴)، رئا (اسطوره) زئوس را در لیکتوس به دنیا آورد و او را در غاری در کوه اگیون پنهان کرد.
لیکوی شمشیری نوک مرجانی یک گونه از پرندگان خانواده لیکویان است. این پرنده در بوتان، هند، نپال، چین و تایلند یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی مرطوب نیمه گرمسیری است. معمولا ۲۴ سانتی متر طول و ۴۰-۴۸ گرم وزن دارد.
کوکوی زمینی نوک مرجانی ، که همچنین به عنوان کوکوی زمینی رنولدی شناخته می شود، یک گونه بزرگ زمینی از کوکوهای خانواده کوکویان است. در کامبوج، لائوس، تایلند و ویتنام یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های دشت مرطوب گرمسیری است. نام انگلیسی آن به نوک سرخ مرجانی آن اشاره دارد که آن را از دو عضو دیگر این سرده ("Carpococcyx") جدا می کند.
محوطه سنگ معدن یک محوطه باستان شناسی باز است که در جنوب غربی شهر کرمانشاه مرکز استان کرمانشاه ایران قرار دارد. این محوطه به دوره پارینه سنگی کهن مربوط است و آثار آن مربوط به حدود یک میلیون تا ۴۰ هزار سال قبل است. این محوطه در سال ۱۴۰۳ به شماره ۳۴۱۲۸۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه سنگ معدن. سنگ معدن نام منطقه ای در جنوب غربی شهر کرمانشاه است که از بخش های تپه ماهوری تشکیل شده است. این منطقه هم اکنون محله ای از شهر کرمانشاه محسوب می شود. کاوش در محوطه پارینه سنگی کهن سنگ معدن. محوطه سنگ معدن نخستین بار از ۱ تا ۸ آبان سال ۱۴۰۰ به سرپرستی مشترک سامان حیدری گوران و احمد آزادی زیر نظر پژوهشکده باستان شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری مورد بازدید اولیه قرار گرفت. در بررسی اولیه ده ها تبرسنگی، ساطور ابزار و سنگ مادر مربوط به دوره آشولی (Acheulean period) پارینه سنگی کهن در این محوطه کشف شد. در ادامه، در بهمن و اسفندماه سال ۱۴۰۲، طی برنامه نجات بخشی با اخذ مجوز شماره 40238769 از پژوهشکده باستان شناسی، بخش کوچکی از این محوطه موسوم به محدوده فنی و حرفه ای به مساحت تقریبی 2.7 هکتار به طور روشمند برر
سی و گمانه زنی شد و کلیه داده های این بخش گردآوری گردید. طی این برنامه مسجل شد که علاوه بر پارینه سنگی کهن، ما شواهد بسیار زیادی از پارینه سنگی میانی و همچنین شواهد محدودی از دوره های بعدی یعنی پارینه سنگی جدید و فراپارینه سنگی وجود دارد. عملیات میدانی تعیین عرصه و پیشنهاد حریم محوطه سنگ معدن با اخذ مجوز شماره 40332587 به تاریخ 13 تیرماه 1403 از پژوهشکده باستان شناسی کشور اخذ گردید و در تیر و مرداد ۱۴۰۳ به انجام رسید. این بررسی روشمند با اهداف تعیین عرصه و پیشنهاد حریم محوطه روباز پارینه سنگی سنگ معدن و همچنین تکمیل مدارک جهت ثبت ملی آن طراحی و اجرا شد. اهمیت محوطه. اهمیت محوطه سنگ معدن از آنجا نشأت می گیرد که تاکنون تعداد اندکی مکان پارینه سنگی در سرزمین ایران کشف شده است. به عبارت دیگر محوطه های باستان شناختی که استقرار پارینه سنگی کهن مربوط به پیش از ۲۰۰ هزار سال پیش در آن کشف شده باشد در ایران بسیار اندک بوده است.بر اساس یافته های باستان شناختی اولیه، جوامع انسان ریخت به دلیل وجود منابع سنگی باکیفیت و نزدیکی به دشت حاصلخیز کرمانشاه در این نقطه سکونت کرده اند. پیش از این در دهه ۱۹۶۰ هیأتی به سرپرستی رابرت
بریدوود از دانشگاه شیکاگو یک تبر سنگی را در روستای گاکیه کشف کرده بود. پس از آن و در سه دهه اخیر نیز ابزارهای پارینه سنگی قدیم از جمله تبردستی در همان منطقه و همچنین در غرب هرسین کشف شده است. تبرسنگی به ابزاری سنگی گفته می شود که در دوره پارینه سنگی کهن در بازه زمانی ۲۵۰ هزار تا ۱/۵ میلیون سال پیش ساخته می شده است. بر اساس شواهد به دست آمده از محوطه سنگ معدن می توان در مورد سن استقرار انسان ریخت ها در منطقه کرمانشاه به صورت نسبی گمانه زنی کرد. با توجه به ابهاماتی که در رابطه با چگونگی گسترش انسان ریخت ها از قاره آفریقا به اوراسیا در حدود ۲/۵ میلیون سال پیش وجود دارد، این کشف می تواند نقشه گسترش یافتن سکونت انسان ریخت ها به اوراسیا را تکامل ببخشد. بر این اساس مشخص می شود که منطقه زاگرس مرکزی و مشخصاً دشت کرمانشاه محل وقوع برخی تحولات مربوط به دگرگشت انسان ریخت ها بوده است. همچنین مشخص می شود که در منطقه کرمانشاه از دوره پارینه سنگی کهن (حدود ۱ میلیون سال پیش) تا دوره های بعدی مانند پارینه سنگی میانی، نوین، فراپارینه سنگی، نوسنگی و پس از آن توالی سکونتی و استقرار انسان ریخت ها وجود داشته است. منطقه کرمانشاه به
دلیل کیفیت شرایط زیست محیطی و وجود منابع غنی آب و سنگ مورد توجه انسان ریخت ها بوده است. علاوه بر این ها این محوطه به لحاظ بزرگی و یکدستی نیز در میان اندک محوطه های پارینه سنگی کهن مشابه در ایران اهمیت دارد. احتمال داده شده که انسان ریخت ها برای مدتی طولانی در سنگ معدن ساکن بوده اند. قدمت. قدمت استقرار انسانی در این محوطه هنوز به صورت دقیق مشخص نشده است. بررسی های اولیه حاکی از آن بود که ابزارهای به دست آمده از این محوطه احتمالاً بین ۷۰۰ هزار تا ۱ میلیون سال پیش ساخته شده اند. بررسی های بعدی از شواهد به دست آمده سن یافته ها را از یک میلیون تا ۴۰ هزار سال پیش نشان داد که شواهدی مبنی بر فرهنگ هایی همانند فرهنگ آشولی از آن بدست آمده است. همچنین مشخص شد که از دوره پارینه سنگی کهن تا دوره پارینه سنگی میانی، جوامع متنوعی با فرهنگ های متفاوت از این محوطه استفاده کرده اند. دلیل مورد توجه قرار گرفتن این محوطه در آن عصر، وجود منابع سنگ خام در آن بوده که انسان ریخت ها با استفاده از این سنگ ها، دست افزارهای مختلفی برای شکار حیوانات، شکستن استخوان حیوانات شکارشده و سایر امور معیشتی می ساختند. گونه انسانی. بر اساس بررسی های
اولیه از ابزارهای سنگی کشف شده احتمال داده شده که انسان ریخت ساکن سنگ معدن از گونه انسان راست قامت (هوموارکتوس) و همچنین نئاندرتال بوده باشد. آسیب ها به محوطه. محوطه سنگ معدن کرمانشاه محل فعالیت های شهرک سازی و جاده سازی بوده و در آن ساخت و سازهای بسیاری صورت گرفته که در نتیجه آن بخش گسترده ای از محوطه از بین رفته است. همچنین برخی اقدامات باغداران و کشاورزان زمین های اطراف سبب آسیب رساندن به این محوطه باستانی شده است. تداوم این فعالیت های شهرک سازی می تواند سبب نابودی کامل این محوطه شود. در مرداد ۱۴۰۳ یکی از اعضای تیم کاوش اعلام کرد که وقتی پس از نزدیک به ۳ سال پس از کشف این محوطه، بار دیگر برای عملیات مستندسازی بدان مراجعه کرده، مشاهده کرده که محل های نشانه گذاری شده کشف برخی دست افزارها در زیر زباله ها و نخاله های ساختمانی دفن شده اند. در خرداد ۱۴۰۴ سرپرست تیم کاوش باستان شناسی محوطه سنگ معدن گفت این محوطه توسط شهرداری و مردم به زباله دانی تبدیل شده و مناطقی را که برای فصل سوم کاوش ها از قبل نشانه گذاری کرده بودیم، زیر زباله و نخاله ساختمانی مدفون شده است. مستندسازی. در اوایل تیر و مرداد ۱۴۰۳ نعمت حریری به
همراه همکارانش عملیات مستندسازی محوطه سنگ معدن کرمانشاه را انجام دادند. در این بررسی ها مشخص شد که محوطه سنگ معدن بسیار وسیع است و گستره ای از آن که پیمایش و به صورت روشمند بررسی شده، مساحتی در حدود ۳۲۰ هکتار دارد. عرصه و حریم. در تابستان 1403 از حدود 320 هکتار وسعت سنگ معدن، حدود 210 هکتار آن تعیین عرصه و حریم گردید. از این میزان 132 هکتار را عرصه محوطه تشکیل می دهد که باید بدون دخل و تصرف باقی بماند و هر اقدامی از قبیل ساخت وساز و اقدامات عمرانی و اجرایی در حریم آن محوطه باید با هماهنگی با میراث فرهنگی استان صورت بگیرد. در مرداد ۱۴۰۳ برنامه تعیین عرصه و پیشنهاد حریم این مکان با همکاری اداره کل میراث فرهنگی استان کرمانشاه و پژوهشکده باستان شناسی انجام شد. تأسیس سایت موزه. در دی ۱۴۰۳ مدیرکل میراث فرهنگی استان کرمانشاه ضمن اعلام خبر ثبت محوطه سنگ معدن در فهرست آثار ملی ایران، از برنامه ریزی برای تبدیل این محوطه به پارک موزه پارینه سنگی خبر داد. در ۱۱ بهمن ۱۴۰۳ مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کرمانشاه محدوده این سایت موزه را حد فاصل شهرک امام خمینی تا شهرک پردیس در جنوب غربی شهر کرمانشاه اعلام
کرد و گفت در حاشیه آن پیاده راه، مسیر دوچرخه سواری و... ایجاد خواهد شد.
خود فریبی عبارت از فرایند انکار یا دلیل تراشی جهت نپذیرفتن ارتباط، اعتبار یا اهمیت شواهد یا برهان منطقی مخالف است. در خودفریبی، یک فرد خود را طوری در مورد یک حقیقت (یا فقدان حقیقت) متقاعد می نماید که هیچ گونه دانش فردی یا علائم فریب را از خود آشکار نمی سازد. تاریخچه مختصر. هرچند تحلیل فرویدی در مورد ذهن های آگاه و غیر آگاه در دهه ۷۰ میلادی بر این حوزه غالب بود، بیشتر دانشمندان روان شناسی کنجکاو شدند تا بدانند که این دو دنیای ظاهراً مجزا چگونه کنار هم کار می کنند. با این حال، به علت نبود مدل های مکانیکی در این خط تحقیقاتی، این مباحثه برای مدتی متوقف گردید. بعدها روی تحقیق مسائل مرتبط به بینش در حوزه روان شناسی اجتماعی تمرکز صورت گرفت. نظریه پردازی. تجزیه و تجلیل. پارادایم سنتی خود فریبی با در نظر داشت فریب "درون فردی" تهیه گردیده است که در این نوع فریب، یک فرد (A) عمداً فرد دیگر (B) را وادار می کند تا گزاره (p) را باور کند، هرچند خود فرد در واقع به گزاره (formula_1) باور دارد (نقیض P). چنین فریبی به طور عمدی صورت گرفته و مستلزم آن است که فریب دهنده خود به formula_1 باور داشته باشد و فریب داده شده به p. طبق این
مدل سنتی، کسی که خود را فریب می دهد باید (۱) دارای باورهای متناقض باشد و (۲) عمداً خود را وادار به باور کردن عقیده ای نماید که خود حقیقتاً می داند کاذب است. با این حال، فرایند دلیل تراشی، نیت خود فریبی را مبهم می سازد. «برایان مکلالین» تشریح می نماید که این چنین دلیل تراشی ها در بعضی شرایط باعث خود فریبی می شود. هر گاه فردی که به گزاره (P) معتقد نیست، با انجام برخی کارها عمداً تلاش می کند، خود را وادار می نماید تا به (P) باور نماید یا به باور کردن به (P) ادامه دهد، در نتیجه این کارها باعث می گردد تا فرد به صورت غیرعمدی و با تفکر جانبدارانه به گزاره (p) باور پیدا کند یا به باور کردن به (p) ادامه دهد، از این گونه فریب دهی به نام خودفریبی یاد می شود. در این نوع فریب نیازی نیست تا فرد نیت فریب دهی داشته باشد. روانشناسی. خود فریبی باعث می شود تا ماهیت یک فرد و ماهیت «خویشتن» مورد پرسش قرار گیرد، به ویژه از نظر روان شناسی غیرمنطقی بودن همان مبنای است که این پارادوکس های خود فریبی در آن ریشه دارند. هم چنین استدلال شده است که تمامی افراد این ظرفیت و «استعداد ویژه» برای فریب دهی را ندارند. با این حال، دلیل تراشی تحت
تأثیر عوامل زیادی چون اجتماعی شدن، جانبداری های شخصی، ترس و فشارهای شناختی قرار دارد. این چنین دلیل تراشی ها می تواند هم با نیت مثبت و هم با نیت منفی صورت گیرد؛ متقاعد کردن یک فرد تا دیدی خوشبینانه نسبت به یک وضعیت منفی داشته باشد و برعکس. در قبال آن، دلیل تراشی به تنهایی نمی تواند شرایط لازم برای خود فریبی را برآورده سازد، زیرا دلیل تنها یک شکل انطابقی است که فرآیندهای ذهنی می توانند به خود بگیرند. پارادوکس ها. کارهایی که از جانب فیلسوف «آلفرد آر. میلی» انجام شده، معلومات بیشتری پیرامون پارادوکس های مشهور تر در خود فریبی را فراهم می نماید. دو تا از این پارادوکس های مشهور شامل حالت ذهنی خود فریب دهنده و دینامیک خود فریبی است، که از هر کدام از آن ها به ترتیب به نام های پارادوکس «ایستا» و پارادوکس «پویا/راهبردی» یاد می گردند. میلی مثالی از پارادوکس «ایستا» را به قرار ذیل تشریح می کند: هر گاه یک شخص (A) شخصی دیگر (B) را فریب می دهد تا باور نماید که گزاره (P) حقیقت است، در حالی که خود شخص (A) حقیقتاً باور دارد که گزاره (P) غلط است، با این حال شخصی دیگر (B) را وادار می کند تا باور کند که (P) حقیقت دارد؛ بنابراین،
در صورتی که یک فرد (A) فرد دیگر (A) (یعنی خودش) را فریب می دهد تا باور کند که (P) حقیقت است، این فرد می داند یا حقیقتاً باور دارد که (P) غلط است، اما با این حال خود را وادار می نماید تا باور کند که (P) حقیقت است. در این حالت، این فرد (A) باید هم زمان هم باور داشته باشد که (P) کاذب است و هم باور داشته باشد که (P) صادق است. اما چنین چیزی چگونه ممکن است؟ سپس میلی پارادوکس «پویا/راهبردی» را تشریح می نماید: به طور کلی، یک فرد (A) قادر نخواهد بود تا به صورت موفقیت آمیز استراتژی فریب کارانه خود را روی فرد دیگر (B) اجراء کند، در صورتی که این فرد (B) از نیت و برنامه فریب دهنده (A) آگاهی داشته باشد. ظاهراً این امر در صورتی که اشخاص A و B یک شخص باشند نیز صدق می کند. با در نظر داشت این امکان بالقوه که خودفریب دهنده از نیت و استراتژی خود آگاه است، ظاهراً باعث می گردد تا استراتژی فریب موفق نگردد. از سوی دیگر، آن گونه که هویداست خودفریب دهنده ها معمولاً قادرند استراتژی خودفریبی را بدون این که بدانند چه می خواهند به صورت موفقیت آمیزی اجرا نمایند، این امر مسئله را مبهم می سازد؛ چون اجرای مؤثر برنامه های به صورت موفقیت آمیز ظ
اهراً در حالت کلی بستگی به شناخت فرد از خود و اهدافش دارد؛ بنابراین، به طور کلی یک فرد چگونه می تواند با اِعمال استراتژی های خود فریبی، خود را فریب دهد؟ این مدل ها به این سؤال می پردازد که چگونه یک فرد می تواند دو عقیده متناقض داشته باشد (پارادوکس «ایستا») و با درنظر داشت این که از نیت خود آگاه است چگونه می تواند خود را فریب دهد (پارادوکس «پویا/ راهبردی»). تلاش ها برای پاسخ دهی به این پرسش ها باعث ظهور دو مکتب فکری شده است: یک مکتب فکری به این باور است خود فریبی عمداً صورت می گیرد (عمدی گرایان) و مکتب فکری دیگر این مفهوم را رد می کند (غیرعمدی گرایان). عمدی گرایان بر این باورند که خود فریبی عمدتاً صورت می گیرد، اما در این که آیا یک فرد الزاماً باید دارای عقاید متناقض باشد یا نه میان خود اختلاف نظر دارند. این مکتب فکری عناصری از ابعاد جسمانی (مدت زمانی ادامه می یابد تا به خودفریب دهنده نفع برساند، احتمال فراموشی کلی فریب را افزایش می دهد) و ابعاد روانشناختی (شامل سازی ابعاد مختلف «خود») را در خود فریبی دخیل می نماید. در مقابل، غیرعمدی گرایان بر این باورند که خود فریبی ها الزاماً اتفاقی نیستند، بلکه در اثر غریزه
، اضطراب یا سایر احساسات مرتبط به p برانگیخته می شوند. این نگرش خود فریبی را از سوء تفاهم مجزا می سازد. افزون بر آن، تفاوت میان «خواب و خیال» و خود فریبی در این است که، خودفریب دهندگان در مقایسه با «تفکر آرزومندانه» ، کاملاً درک می کنند که شواهدی علیه باور خودفریبندگیشان وجود دارد، یا شواهد مخالف عقیده خود را بدون این که کاملاً درک کنند، دارا بوده، ضد شواهدی به مراتب بزرگتر از ضدشواهد «متفکران آرزومند» است. هنوز هم پرسش ها و مناظرات بی شماری در رابطه به پارادوکس های خود فریبی وجود دارد و هنوز در رابطه به خود فریبی اتفاق نظری پدیدار نشده است. نظریه تریورز. نظریه هایی مبنی بر این وجود دارد که انسان ها در مقابل خود فریبی آسیب پذیر هستند چون بیشتر افراد وابستگی های احساسی نسبت به باورها دارند که در بعضی موارد ممکن است این وابستگی ها غیرمنطقی باشند. برخی زیست شناسان تکاملی مانند رابرت تریورز پیشنهاد نموده اند که فریب در رفتار انسان ها و به طور کلی تر در رفتار حیوانات، نقشی اساسی ایفا می کند. یک فرد بهتر قادر است خود را فریب دهد تا این که بتواند دیگران را به چیزی که حقیقت ندارد قانع کند. هرگاه یک شخص خود را در مورد
این حقیقت نادرست قانع می سازد، باید حتماً علائم فریب را نیز بپوشاند. ترویرز و همکاران وی («دنیل کریگمن» و «مالکوم اسلاوین») از نظریه «خود فریبی در خدمت فریب» استفاده نمودند تا تشریح نمایند که دونالد ترامپ چگونه قادر بود تا یک «دروغ بزرگ» را با موفقیت کامل بیان کند. این مفهوم مبتنی بر منطق ذیل است: فریب یک بُعد اساسی ارتباطات در طبیعت است، هم میان گونه های مختلف و هم در درون هر کدام از گونه ها، علت پیدایش فریب این است تا یک فرد بتواند مزایایی بر فرد دیگر حاصل کند. حیوانات از صداهای هشدار گرفته تا تقلید کردن صدای شخصی دیگر، در تلاش هستند تا زندگی خود را طولانی تر نمایند. آن هایی که قادر اند فریب را بهتر درک کنند، احتمالاً بیشتر زندگی می کنند. در نتیجه، رفتار خود فریبی به این هدف ایجاد گردید تا فریب را بتوان از آن هایی که فریب را بخوبی درک می کنند بپوشاند، یا آن گونه که تریورز می گوید: «پنهان کردن حقیقت از خود تا بتوان آنرا از دیگران بیشتر پنهان کرد». در انسان ها، آگاهی از این که فردی دارای رفتار فریب آمیز است، اغلب از علائم فریب چون حرکت نامنظم سوراخ بینی، پوست سرد و نامطلوب، کیفیت و لحن صدا، حرکات چشم یا چشمک
زنی بیش از حد، دانسته می شود؛ بنابراین، اگر خود فریبی شخص را قادر سازد تا به فریب های خود باور کند، دیگر او این چنین علائم فریب را از خود بروز نداده و به نظر می رسد که حقیقت را می گوید. یک فرد می تواند از خود فریبی استفاده نموده و بیشتر یا کم تر از آنچه در واقع هست عمل نماید. به عنوان مثال، فردی می تواند با اعتماد به نفس بیشتر عمل نماید تا نظر کسی را بخود جلب کند یا این که می تواند با اعتماد به نفس کم تر عمل نماید تا از خطراتی چون صیاد خودداری نماید. اگر یک شخص بتواند احساسات و نیات واقعی خود را بخوبی پنهان کند، پس می تواند در فریب دادن دیگران نیز موفق شود. همچنین می توان استدلال نمود که توانایی فریب دادن، یا خود را فریب دادن، یک خصیصه انتخابی نیست بلکه پیامد یا محصول فرعی یک خصیصه اساسی تر بنام تفکر انتزاعی است. تفکر انتزاعی باعث ایجاد مزایای تکاملی بیشتری چون رفتار منعطف تر و سازگار تر گردیده و منتج به نو آوری می گردد. چون دروغ یک انتزاع است، فرایند ذهنی که این انتزاع را می سازد تنها در حیواناتی اتفاق می افتد که مغزشان دارای پیچیدگی کافی برای تفکر انتزاعی باشد. افزون بر آن، خود فریبی هزینه شناختی را پایین
می آورد؛ یعنی، این که فردی خود را قانع بسازد که چیزی در واقع حقیقت است، از این که همواره فکر کند یا به گونهٔ رفتار کند که آن چیز غلط بوده است ساده تر است؛ بدین معنی که مغز همواره در مورد این که آن چیز حقیقت است یا غلط است فکر نمی کند، بلکه فقط خود را قانع می سازد که آن چیز غلط در حقیقت درست است. پیامدهای تکاملی. چون فریب وجود دارد، یک فرایند قوی نیز برای تشخیص این که چه زمانی فریب کاری رخ می دهد وجود دارد. در نتیجه، رفتار خود فریبی تکامل می یابد تا بتوان علائم فریب کاری را به گونه ای بهتر از دیگران پنهان کرد. وجود فریب کاری تشریح می نماید که چرا یک توانایی درونی برای خود فریبی وجود دارد تا علائم فریب کاری پنهان شود. انسان ها بدین منظور خود را فریب می دهند تا بتوانند دیگران را بهتر فریب داده و یک مزیت در مقابل آن ها بدست آورند. سه دهه از زمانی که تریورز نظریهٔ سازگاری خود را پیرامون خود فریبی معرفی نمود می گذرد، اما هنوز هم بحث های مداومی در مورد این که این رفتار دارای مبنای ژنیتیکی است یا خیر در جریان اند.
سنتز ایندول لایمگروبر–بچو یک سری از واکنش های آلی است که برای تولید ایندول از اورتو-نیتروتولوئن ۱ کاربرد دارد. اولین مرحله تشکیل یک انامین ۲ با استفاده از N,N-دی متیل فرمامید دی متیل استال و پیرولیدین است. سپس ایندول مورد نظر ۳ در مرحله دوم با حلقه زاییِ کاهشی تشکیل می شود. در طرح بالا، چرخه کاهشی توسط نیکل رینی و هیدرازین انجام می شود. پالادیوم روی کربن و هیدروژن، قلع کلرید، سدیم هیدروسولفیت یا آهن در استیک اسید نیز عوامل کاهنده مؤثری هستند.
امپراتوری شونگا سلسله ای بود که از ۱۸۴ ق. م تا ۷۵ ق. م بیشتر شرق و مرکز شبه قاره هند را تحت کنترل خود داشت. اولین پادشاه این سلسله ۳۶ سال حکومت کرد و سپس پسرش جانشین او شد. این سلسله ده امپراتور داشت. با این حال، پس از مرگ دومین پادشاه سلسله، امپراتوری به سرعت از هم پاشید و به ضعف رسید.
سنتز ایندول بایر-امرلینگ روشی برای سنتز ایندول از یک "ارتو"-نیتروسینامیک اسید (استخلافی) و پودر آهن در محلول قوی باز است. این واکنش توسط آدولف فون بایر و آدولف امرلینگ در سال ۱۸۶۹ کشف شد. سازوکار واکنش. واکنش پودر آهن با "ارتو"-نیتروسینامیک اسید گروه نیترو را به نیتروسو کاهش می دهد. سپس نیتروژن با کربنِ روی زنجیره آلکن طی فرایند از دست دادن یک مولکول آب متراکم می شود و یک حلقه تشکیل می دهد. در انتها کربوکسیل زدایی باعث ایجاد ایندول می شود.