Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
موکب های باستانی برگزار شده برای بزرگداشت یک رویداد خاص در خیابان پیوند می دهد. برگزاری این جشن در جزیره ایبری به قرن ۱۳ میلادی بر می گردد ولی اولین گزارشات مکتوب مربوط به قرن ۱۸ میلادی در آلژمزی والنسیا می باشد. موکب. سه موکب عمده که این جشن را برگزار می کنند. مشخصات. پس از نیایش و اعلام بندگی، هر موکب یک سری رقص خاص را به نمایش می گذارند، به رهبری muixerangueros (فردی که رقص را رهبری می کند) در این رقص ها مجموعه ای از تابلوها که از برج های انسانی و چهره های نمایشی تشکیل شده است اجرا می شود، در دو ردیف با شمع ها می رقصند، و در دور آن باز و بسته می شوند. این رقص با موسیقی طبل و فلوت همراه است. سپس muixerangueros یک برج انسانی تشکیل می دهد که به سمت صدای موسیقی حرکت می کند. در بالای این برج یک کودک با آغوش باز قرار دارد. افرادی که این برج های انسانی را می سازند معمولاً گروهی از مردان هستند، تقریباً از هر حرفه ای، اما با قدرت و مهارت بدنی بالا. امروزه، حدود ۲۰۰ مرد در ساخت این برج هه شرکت می کنند، اما از لحاظ تاریخی سی نفر بیشتر نبودند. یک استاد یا رهبر وجود دارد که رقص و قلعه های انسانی، برج ها و دیگر چهره ها
و همچنین پذیرش و آموزش افراد جدید را هماهنگ می کند. لباس ها از بسیاری جهات خاص هستند. این لباس ها از پیراهن، شلوار، کفش و گاهی کلاه مخصوص تشکیل شده اند. این پارچه با نوارهای عمودی قرمز و آبی روی پارچه پایه سفید رنگ شده است. به نظر می رسد این ظاهر عجیب غیرعمدی است. افراد مسن تر هنوز بخاطرمیاورند که روزی از این پارچه برای روکش تشک های قدیمی استفاده می شده است. در کنار این برج ها افراد جوان تر با کوزه های شکسته سعی در جمع کردن کمک های مردمی برای بهبود و کمک به این جشن باستانی دارند. موسیقی و سمبل. این رقص با موسیقی (طبل) و dolçaina (فلوت والنسیایی)، با ریتمی بسیار قدیمی، از آهنگساز ناشناخته همراه است. برخی از افراد که برای بهبود فرهنگ والنسیا و احیای زبان آن تلاش می کنند، مانند جوآن فاستر، موسیقی موکسرانگا را به عنوانسرود ملی جامعه والنسیا پیشنهاد داده اند.
نمایش بیل انگوال () یک نمایش کمدی موقعیت طنز است که از ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۷ تا ۵ سپتامبر ۲۰۰۹ در تی بی اس اجرا می شود. این مجموعه بازیگر کمدی بیل انگوال است و توسط انگوال و مایکل لسن نوشته و ساخته شده است. این مجموعه در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۹ لغو شد. انگول که در حومه شهرلوئیسویل، کلرادو واقع شده است، نقش یک مشاور خانواده به نام بیل پیرسون را بازی کرد که همیشه نمی تواند خانواده خودش را درک کند. نانسی تراویس در نقش همسرش و تیم مدوز در نقش بهترین دوستش همبازی بودند. کودکان پیرسون توسط جنیفر لارنس، گراهام پاتریک مارتین و اسکایلر گیزوندو به تصویر کشیده شدند.
در هندسه، لوزبیست دوازده وجهی ( rhombicosidodecahedron)، جسمی ارشمیدسی است، یکی از سیزده جامد غیر غیر منشوری ایزوگال محدب که از دو یا چند نوع صورت چند ضلعی منظم ساخته شده است. دارای ۶۲ وجه (۲۰ وجه مثلثی منظم، ۳۰ وجه مربع، ۱۲ وجه پنج ضلعی منتظم)، ۶۰ رأس و ۱۲۰ یال است.
کنوانسیون تهران یا کنوانسیون منطقه ای حفاظت از محیط زیست دریای خزر، معاهده ای منطقه ای میان کشورهای حوزه دریای خزر است که به منظور حفظ محیط زیست و اکوسیستم دریای خزر توسط نمایندگان این کشورها (ایران، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان و فدراسیون روسیه) در تاریخ 13 آبان 1382 (4 نوامبر 2003) در تهران به امضا رسیده و در مرداد ماه 1385 (آگوست 2006) لازم الاجرا گردیده است. جمهوری اسلامی ایران امین این کنوانسیون است و مجلس شورای اسلامی ایران در تاریخ 10 خرداد 1384 آن را به تصویب رسانده است. هدف از تصویب این کنوانسیون بر اساس ماده 2 آن " حفاظت از محیط زیست دریای خزر از کلیه منابع آلوده کننده از جمله حفاظت، نگهداری، احیاء و استفاده منطقی و پایدار از منابع بیولوژیکی دریای خزر می باشد." و اصول مهم حقوق محیط زیست شامل "اصل احتیاطی"، "اصل پرداخت توسط آلوده کننده" و "اصل دسترسی به اطلاعات مربوط به آلودگی" در روابط بین طرف ها جاری است. با این حال این کنوانسیون فاقد سازگار حل و فصل اختلافات اجباری است.
در هندسه، بیست دوازده وجهی بریده شده یک جسم ارشمیدسی است، یکی از سیزده جسم غیر منشوری ایزوگال محدب است که توسط دو یا چند نوع صورت چند ضلعی منظم ساخته شده است. این چندوجهی دارای ۶۲ وجه است: ۳۰ مربع، ۲۰ شش ضلعی منظم و ۱۲ ده ضلعی منظم. یعنی دارای بیشترین یال ها و رئوس در اجسام افلاطونی و ارشمیدسی است، در حالی که snub dodecahedron وجه های بیشتری دارد.
ارتعاش انگشت سفید (به انگلیسی: Vibration white finger - به اختصار VWF) که به عنوان سندرم لرزش دست و بازو (HAVS) یا انگشت مرده شناخته می شود. نوعی فرم دوم از سندرم رینود است ، یک آسیب صنعتی که با استفاده مداوم از ماشین های دستی لرزشی ایجاد می شود. استفاده از اصطلاح ارتعاش انگشت سفید به طور کلی در استفاده حرفه ای با استفاده از مفهوم گسترده تر HAVS جایگزین شده است، اگرچه هنوز هم توسط عموم مردم استفاده می شود. علائم ارتعاش انگشت سفید جزو علائم سندرم لرزش دست و بازو ( hand-arm vibration syndrome) که به اختصار HAVS، قرار دارد. HAVS یک بیماری صنعتی شناخته شده گسترده است که دهها هزار کارگر را مبتلا می کند. این نوعی اختلال است که بر رگهای خونی، اعصاب، ماهیچه ها و مفاصل دست، مچ و بازو تأثیر می گذارد. که بیشتر به شکل ارتعاش انگشت سفید (VWF) نمایان می شود، VWF اصطلاحی است که توسط شورای مشاوره آسیب های صنعتی در سال ۱۹۷۰ ارائه شده است. آسیب می تواند در فرکانس های بین ۵ تا ۲۰۰۰ هرتز رخ دهد اما بیشترین خطر برای انگشتان بین ۵۰ تا ۳۰۰ هرتز است. محاسبه ریسک قرار گرفتن در شرایطی که منجر به بوجود آمدن این عارضه برای دست و بازو می
شود با استفاده از استاندارد ISO 5349-1 محاسبه می شود، که حداکثر آسیب بین ۸ تا ۱۶ هرتز و خطر کاهش سریع در فرکانس های بالاتر را تعیین می کند. ارزیابی ریسک فرکانس ISO 5349-1 مورد انتقاد قرار گرفته است زیرا با داده های مشاهده ای مطابقت کمی دارد. تحقیقات اخیر نشان می دهد که ارتعاشات با فرکانس متوسط و بالا نیز خطر HAVS را افزایش می دهد.
در هندسه، مکعب هشت وجهی بریده شده (Truncated cuboctahedron) یک جسم ارشمیدسی است که توسط کپلر به عنوان یک بریده از مکعب هشت وجهی (به انگلیسی:cuboctahedron) نامگذاری شده است. دارای ۱۲ وجه مربع، ۸ وجه شش ضلعی منظم، ۶ وجه هشت ضلعی منظم، ۴۸ رأس و ۷۲ یال است. از آنجا که هر یک از وجه های آن دارای تقارن نقطه ای (یعنی:تقارن چرخشی ۱۸۰ درجه) است.
آین کالپ (; زاده – درگذشته ) شاعر، نمایش نامه نویس، منتقد ادبی و مترجم اهل استونی بود. وی که مجموعه اشعار زیادی سرده آثار شعر و نثر شاعران و نویسندگی آلمانی همچون یوهانس بشر، برتولت برشت، هایمیتو فن دودرر، گونتر آیش، ماکس فریش، هرمان هسه، هوگو فون هوفمانستال، گوتهولد افرایم لسینگ، هاینریش مان و فریدریش شیلر را به استونیایی ترجمه کرده است.
شمع شیکاگو یا شیکاگو پیل -۱ اولین راکتور هسته ای مصنوعی در جهان بود. طی آزمایش هایی به رهبری انریکو فرمی در ۲ دسامبر ۱۹۴۲، اولین واکنش زنجیره ای هسته ای خود پایدار و ساخته شده توسط بشر به نتیجه رسید. توسعه مخفی این رآکتور اولین دستاورد مهم فنی برای پروژه منهتن بود، پروژهٔ که در آن تلاش متفقین برای ایجاد بمب های اتمی در طول جنگ جهانی دوم به نتیجه رسید. این آزمایشگاه توسط آزمایشگاه متالورژی در دانشگاه شیکاگو توسعه یافت اگرچه مسئولان غیرنظامی و نظامی این پروژه در مورد احتمال وقوع فاجعه در آن بدگمان بودند، اما آنها به محاسبات ایمنی اعتماد کردند و تصمیم گرفتند که این آزمایش را در یک منطقه پرجمعیت انجام دهند. فرمی این رآکتور را به عنوان «یک توده خام از آجرهای سیاه و الوارهای چوبی» توصیف کرد است. این رآکتور در نوامبر ۱۹۴۲ توسط تیمی متشکل از فرمی، لئو زیلارد (که قبلاً ایده ای برای واکنش زنجیره ای غیر شکافتی تنظیم کرده بود)، لئونا وودز، هربرت ال اندرسون، والتر زین، مارتین دی ویتاکرمونتاژ شد در این رآکتور برای رسیدن به نقطه بحرانی از اورانیوم طبیعی استفاده شد. به همراه گرافیتی که به عنوان تعدیل کننده نوترون استفاده می
شود، به مقدار زیادی ماده نیاز داشت. این رآکتور حاوی ۴۵۰۰۰ بلوک گرافیت فوق العاده خالص با وزن ۳۶۰ تن بود و توسط ۵٫۴ تن فلز اورانیوم و ۴۵ تن اکسید اورانیوم تأمین می شد. برخلاف اکثر رآکتورهای هسته ای بعدی، هیچ سیستم محافظتی یا خنک کننده اشعه ای نداشت زیرا با قدرت بسیار کم کار می کرد - حدود نیم وات. ساخت موفق شیکاگو پیل -۱ که اولین نمایش زنده از امکان استفاده نظامی انرژی هسته ای در بین متفقین این واقعیت خطرناک را که آلمان نازی می تواند در تولید سلاح هسته ای موفق باشد را باور پذیر کرد. پیش از این، تخمین توده های بحرانی محاسبات خام بوده است، که منجر به عدم اطمینان به ترتیب اندازه در مورد اندازه بمب فرضی شده است. استفاده موفقیت آمیز از گرافیت به عنوان تعدیل کننده زمینه پیشرفت در تلاش متفقین را فراهم کرد، در حالی که برنامه آلمان به دلیل این باور که برای این منظور باید از آب سنگین کمیاب و گران قیمت استفاده شود، تا حدودی دچار مشکل شد. در سال ۱۹۴۳، CP-1 به منطقه رد گیت وود منتقل شد و مجدداً پیکربندی شد تا شیکاگو پیل دو Pile-2) CP-2) ساخته شود. در آنجا برای تحقیق تا سال ۱۹۵۴، مورد استفاده قرار گرفت و بعد از آن نابود شد.
اتاقک رآکتور واقع در شهر شیکاگو در اوت ۱۹۵۷ تخریب شد. این سایت اکنون به عنوان یک بنای تاریخی ملی و یک نماد تاریخی شیکاگو مورد استفاده قرار می گیرد. ریشه ها. ایده واکنش زنجیره ای شیمیایی برای اولین بار در سال 1913 توسط شیمیدان آلمانی ماکس بودنشتاین مطرح گردید . مفهوم واکنش زنجیره ای هسته ای برای اولین بار توسط دانشمند مجارستانی لئو زیلارد در 12 سپتامبر 1933 ثبت شد . زیلارد ایده ساخت شتاب دهنده ذره ای خطی، شتاب دهنده حلقوی و میکروسکوپ الکترونی را نیز مطرح کرده اما هیچکدام از آن ها را در ژورنال های علمی منتشر نکرد و خودش نیز هیچکدام از آن ابزارها را نساخت. شکافت هسته ای توسط شیمی دانان آلمانی اتو هان و فریتس استراسمن در سال 1938 کشف . در دانشگاه کلمبیا در نیویورک ، فیزیکدان ایتالیایی ، انریکو فرمی ، با آمریکایی ها جان دونینگ ، هربرت ال اندرسون ، اوژن تی بوث ، جی. نوریس گلاسو و فرانسیس جی اسلاک اولین آزمایش شکافت هسته ای را در ایالات متحده در تاریخ 25 ژانویه 1939 انجام شد . در دسامبر سال 1940 ، فرمی و لئو زیلارد با هربرت جی. مک فرسون و ویکتور سی. همیستر در انجمن کربن ملی ملاقات کردند تا در مورد احتمال وجود ناخالص
ی ها در گرافیت و تهیه گرافیت از خلوصی که هرگز به صورت تجاری تولید نشده بود ، بحث و تبادل نظر کنند. طی دو سال این دانشمندان آزمایش ها خود را جلو بردند و در سال 1942 ، 231 تن گرافیت تولید شده به دانشگاه شیکاگو منتق شد تا برای استفاده در شمع شیکاگو 1 آماده گردد . حمایت های دولتی. لئو زیلارددر نامه محرمانه ای به رئیس جمهور ، فرانکلین روزولت ، در مورد پروژه سلاح هسته ای آلمان ، توضیحاتی در زمینه امکانات ساخت سلاح هسته ای ، و برنامه تشویق توسعه دولت آلمان نازی برای ایجاد آنها هشدار داد . او در اوت 1939 با کمک یوجین ویگنر و ادوارد تلر به دوست قدیمی و همکارش آلبرت انیشتین نزدیک شد و وی را متقاعد کرد که نامه را امضا کند ، و با امضا انیشتین اعتیار این نامه افزایش یافت. این نامه منجر به ایجاد تحقیق در مورد شکافت هسته ای توسط دولت ایالات متحده شد. در نهایت منجرب به ساخت بمب اتم در پروژه منهتن گردید . جستارها. شمع شیکاگو 3 شمع شیکاگو 4 (راکتور آزمایشی I ) شمع شیکاگو 5
هیدروکسیدهای دولایه ای (LDHs) دسته ای از رس های آنیونی با ساختار لایه ای است که فرمول کلی آن ها به این صورت می باشد AcBZAcB]n]که c نشان دهنده لایه هایی از کاتیون های فلزی، A و B لایه هایی از آنیون های هیدروکسیدی و z نشان دهنده آنیون های دیگر مانند یون کربنات، یون کلرید، یون نیترید و مولکول های خنثی مانند آب است. سه ویژگی مهم ترکیبات LDH؛ تبادل آنیونی، اثر حافظه و انعطاف پذیری کامپوزیت در آنیون ها و کاتیو ن ها می باشد که به راحتی می توان این ترکیبات را تبدیل به مواد کاربردی و نانوکامپوزیت هایی با کاربردهای گسترده کرد. رس، یک خاک طبیعی، قدیمی و فراوان با اندازه ذرات کمتر از ۴ میکرومتر برروی زمین است. خاک رس معمولاً حاوی مواد آلی و مواد معدنی فیلوسیلیکاتی است. خاک رس به دلیل ظرفیت بالای نگهداری آب، سمیت کم، قابلیت درج کردن و تخلخل بالا در زمینه های زیادی از جمله پزشکی، مصالح ساختمانی و غیر استفاده می شود. با توجه به نوع بار، رس می تواند به دو نوع تقسیم شود:۱) رس های کاتیونی که لایه بیرونی دارای بار منفی به همراه با کاتیون هایی در فضای بین لایه ای هستند مانند مونت موریلونیت و ۲) رس های آنیونی که بر خلاف رس های کا
تیونی هستند و لایه بیرونی دارای بار مثبت به همراه آنیون هایی در فضای بین لایه ای می باشند مانند هیدروکسیدهای دو لایه ای. ساختار و فرمول ترکیبات LDH. LDH توسط دسته ای از ورقه های معدنی انباشته از لایه هایی مانند بروسیت (بروسیت ها: مواد معدنی شامل هیدروکسید منیزیم آبدار Mg(OH)2 و به رنگ های سفید، خاکستری و سبزرنگ) تشکیل شده است که در آن هر یون 2+Mg بصورت هشت وجهی توسط ۶ یون هیدروکسید احاطه شده است. به دلیل جایگزین شدن یون های دو ظرفیتی در ساختار بروسیت توسط یون های سه ظرفیتی، لایه های هیدروکسید فلزی با بار مثبت تشکیل می شوند. ترکیبات LDH نوعی جامد میهمان- میزبان با فرمول کلی می باشد. x+[M2+1-x Mx3+ (OH) 2](An-) x/n. yH2O M+2 نشان دهنده یون های دو ظرفیتی و N+3 که نشان دهنده یون های سه ظرفیتی می باشد و این یون ها عمدتاً از دوره های سوم و چهارم جدول تنوبی می باشند. M+2 مانند، Mg+2 Ca+2، Mn+2، Cu+2، Fe+2 و N+3 مانند Al+3، Fe+3، Ga+3 و غیره می باشند. X-n اشاره به آنیون های n ظرفیتی در بین لایه ها دارد. فضای بین لایه ای LDH شامل آنیون های مختلف مانند NO-3، Cl- , CO-23 و مولکول های آب است. در فرمول مذکور x نسبت مولی ب
ین یون های دوظرفیتی و سه ظرفیتی می باشد به اینصورت که (M+2/(M3++M+2 و معمولاً بین ۰٫۴–۰٫۲ می باشد. مقدار x به ترکیب LDH بستگی دارد؛ لذا این محدوده از x به عنوان بیشینه فاصله در نظر گرفته می شود. تمام یون های فلزی دوظرفیتی با شعاع یونی Å ۰٫۶۲–۰٫۸۰ و تمام یون های فلزی سه ظرفیتی با محدوده شعاع Å ۰٫۶۲–۰٫۶۹ می توانند در لایه های هیدروکسیدی LDH قرار بگیرند. اگر شعاع کاتیون فلزی بیشتر از مقادیر ذکرشده باشد، آرایش هشت وجهی لایه ها با باز شدن یک طرف هشت وجهی از بین می رود. ویژگی های کلی ترکیبات LDH. ویژگی های مورفولوریکی، سطح ویژه، اندازه ذرات و تخلخل ها برای توصیف ترکیبات و شناخت ساختار LDH ضروری است. ساختار لایه ای ترکیبات LDH تحت شرایط کلسیناسیون در دمای خاص به اکسیدها یا مخلوطی از اکسیدها تبدیل شده است و مورفولوژی آن ها را تغییر می دهد. سطح ویژه LDH به روش و شرایط سنتز بستگی دارد، سطح ویژه LDH می تواند بین ۵۰ تا 200 m2g-1 متفاوت باشد. بررسی رفتار حرارتی در ترکیبات LDH، با استفاده از آنالیز TGA و DSC انجام می شود. مراحل تجزیه حرارتی ترکیبات LDH و محدوده دمایی مورد نیاز برای هر مرحله به چندین عامل بستگی دارد؛ نوع LD
H (انواع کاتیون های فلزی و آنیون های بین لایه ای، نسبت مولی و…)، میزان حرارت و اتمسفر خنثی (نیتروژن یا اکسیژن). تجزیه ترکیبات LDH سنتزشده معمولاً در دو مرحله اصلی از دست دادن جرم اتفاق می افتد. ویژگی مهم ترکیبات LDH، ظرفیت بالای تبادل آنیون ه ا است که به فاکتورهای مهمی ازجمله میزان کاتیون های فلزی، قابلیت آنیون های درج شده برای ایجاد لایه ای پایدار و جرم مولکولی کاتیون و آنیون بستگی دارد. آنیون های بین لایه ای LDH به سادگی می توانند با مولکول هایی با بار منفی جایگزین شوند. یکی از ویژگی های جالب ترکیبات LDH، اثر حافظه است. این ترکیبات با حرارت دادن در دماهای بالا (معمولاً بالاتر از ۴۰۰ درجه سانتی گراد) مولکول های آب و سایر بخش های آلی خود را از دست می دهند بنابراین، ساختار لایه ای از بین می رود و اکسیدهای فلزی تولید می شوند که به عنوان اکسیدهای دولایه شناخته می شوند. هنگامی که در محلول مناسبی مانند آب غوطه ور می شود، ساختار لایه ای دوباره شکل گرفته و ترکیبات LDH تشکیل می شوند. روش های سنتز. مواد دو بعدی با دو روش متفاوت به نام بالا- پایین و پایین- بالا سنتز می شوند. روش بالا- پایین بر اساس لایه لایه کردن ساختا
رهای چند لایه و روش پایین- بالا بر اساس رشد صفحه های دو بعدی از پیش سازه های نمکی است. برای تهیه این دسته از مواد دوبعدی، دو روش کلی مستقیم و غیرمستقیم وجود دارد؛ ترکیبات LDH را می توان با روش هایی که قابلیت کنترل ساختار، ترکیب و شکل را دارند سنتز کرد. متدوال ترین روش سنتز در روش غیرمستقیم، هم رسوبی می باشد که شامل مخلوطی از پیش سازنده های نمکی به همراه یک محلول قلیایی مانند NaOH برای کنترل PH محلول به حدود ۱۰ است. متداول ترین روش در روش های غیرمستقیم، تبادل آنیون می باشد که محلول حاوی آنیون های هدف، جایگزین آنیون های میزبان می شود. تبادل میزبان- مهمان به نیروهای الکترواستاتیک بین لایه های LDH با بار مثبت و آنیون های تبادل شده بستگی دارد. کاربردها. کاربرد این دسته از مواد به دسته کلی پزشکی، محیط زیست و ساختمانی دسته بندی می شوند. پزشکی فضای بین لایه ای LDH شامل آنیون های مختلف و مولکول های آب می باشد. آنیون های بین لایه ای با لایه های میزبان پیوند ضعیفی برقرار می کنند و طیف گسترده ای از آنیون ها در حین تشکیل شدن ساختار لایه ای یا از طریق قابلیت تبادل آنیون در ساختار درج می شوند. و طیف گسترده ای ازآنیون ها ازج
مله آنیون های غیرآلی مانند CO3-2 و آنیون های آلی مانند بنزونات و همچنین مولکول های زیستی مانند DNA قابلیت درج شدن در فضای بین لایه ای LDH دارند. مولکول های دارویی مانند ایبوبروفن نیز می تواند در فضای بین لایه ای LDH درج شود و نانوکامپوزیت هایی با قابلیت کاریرد در سیستم های دارورسانی و رهایش دارو را فراهم آوردند. محیط زیست این ترکیبات در زمینه کشاورزی نیز کاربردهای فراوانی دارند. سموم دفع آفات، ماده ای شیمیایی است که برای کنترل یا دفع آفات از جمله حشرات، گیاهان نامطلوب، قارچ ها، باکتری ها و ویروس ها مورد استفاده قرار می گیرند. استفاده از سموم دفع آفات در کشاورزی باعث افزایش بهره وری محصولات زراعی می شود، اما به دلیل انباشته شدن این سموم در سطح خاک و آب های زیرزمینی می تواند اثر مخربی بر محیط زیست بگذارد. استفاده مداوم از سموم دفع آفات می تواند باعث آلودگی هوا، آلودگی آب و انقراض گونه های در معرض خطر شود؛ بنابراین دانشمندان به دنبال حداقل مقدار سموم دفع آفات می باشند که از خاک و آب های زیرزمینی محافظت کنند. در این زمینه LDH به دلیل سمیت سلولی نسبتاً کم برای گیاهان و حیوانات، ظرفیت جذب بالا و خاصیت کلوییدی می تو
اند به عنوان یک ماده مؤثر عمل می کند. بسته به نوع کاربردها در صنایع کشاورزی، از LDH به دو روش مختلف استفاده می شود؛ ۱)بعنوان جاذب ۲) بعنوان مبدل آنیون در نتیجه هیدروکسیدهای دولایه ای به دلیل سطح ویژه بالا، تخلخل های زیاد و تعداد مکان های اصلی می توانند به عنوان یک ماده جاذب عمل کنند، بنابراین سموم موجود در خاک و فاضلاب تصفیه نشده را می توان از طریق جذب سطحی به حداقل رساند. نانوکامپوزیت های LDH-پلیمر نیز کاربردهای زیادی از جمله در بسته بندی مواد غذایی و بازدارندگی شعله نیز دارند. پلیمرها به دلیل خواص مکانیکی و شیمیایی مطلوب، کاربردهای بسیاری دارند اما اشتعال پذیری و احتراق آن ها، استفاده از این مواد را محدود ساخته است. افزون براین، گازهای سمی حاصل از احتراق مواد پلیمری نیز خطرهای ناشی از آتش را افزایش داده است. بازدارنده های شعله افزون بر مقاومت در برابر احتراق، توانایی سرکوب کردن دود در صورت آتش سوزی را دارند، زیرا اکثر تلفات ناشی از خفگی است. مطالعات اخیر نشان داده است که ترکیبات LDH دارای خاصیت مهارکننده شعله بهتری نسبت به هیدروکسید آلومینیوم و منیزیم می باشند. هیدروکسیدهای دولایه بازدارنده شعله های سبز هست
ند و می توانند از دو راه مختلف به عنوان بازدارنده شعله عمل کنند ۱) به دلیل تجزیه درون گرمایی به عنوان جاذب گرما عمل می کند ۲) در اثر تجزیه، مخلوطی از اکسیدهای فلزی تشکیل می دهد که به عنوان یک لایه عایق روی سطح عمل می کند. بازدارندگی شعله LDH با درج کردن آنیون های مناسب مانند بورات، فسفات و غیره به داخل فضای بین لایه ای LDH افزایش می یابد. با کنترل ترکیب لایه ها و همچنین فضای بین لایه ای می توان خاصیت بازدارنده شعله LDH را بهبود داد. ساختمانی از جمله کاربردهای جالب این دسته از مواد دوبعدی در مصالح ساختمانی می باشد. مسئله خوردگی ناشی از کلرید در بتن یک مشکل جدی است که بر روی زیرساخت ها در سطح جهان تأثیر گذاشته و باعث ایجاد خسارات عظیم اقتصادی شده است. هیدروکسیدهای دولایه ای اخیراً به عنوان دسته جدیدی از مواد افزودنی بتن با پتانسیل افزایش مقاومت به کلرید در بتن و کاهش خوردگی ظاهر شده اند. مهمترین مزیت استفاده از LDH در بتن، بهبود مقاومت در برابر کلرید و کربناته شدن بتن است. در نتیجه می تواند طول عمر سازه های بتنی در معرض محیط های خورنده را افزایش دهد. اگرچه افزودن LDH در درجه اول با هدف بهبود مقاومت در برابر کلر
ید / کربناته انجام می شود، اما می تواند بر هیدراتاسیون، استحکام، ریزساختار و سایر خصوصیات بتن تأثیر بگذارد. درحال حاضر اطلاعات دقیقی در مورد دوز بهینه LDH در بتن وجود ندارد، اما مقدار %۲ به عنوان آستانه افزودن LDH مشخص شده است. مقدار بیشتر از LDH می تواند باعث تجمع ذرات شود و تأثیر روی خواص کلیدی مانند دوام کلرید و مقاومت فشاری شود. مشخصه یابی. یک روش مهم برای توصیف ساختار بلوری LDH و همچنین اندازه گیری فاصله بین لایه ای (d)، تجزیه و تحلیل XRD است. قله های تیز مربوط به صفحات (00n) نشان از تشکیل بلور LDH است و از رابطه براگ فاصله پایه بین صفحات LDH قابل محاسبه است. با استفاده از الگوی XRD ترکیبات، می توان به حضور ترکیبات آلی، معدنی و یون های مختلف در بین لایه ها پی برد، زیرا فاصله بین لایه ها در حضور ترکیبات دیگر افزایش می یابد در نتیجه پیک مربوطه به مقادیر کمتر ۲θ منتقل شده و طبق قانون براگ، d افزایش می یابد. این میکروسکوپ یکی از روش های تولید تصاویر با روبش یک پرتو الکترونی روی سطح نمونه است از SEM برای تعیین اندازه و شکل ذرات LDH و کامپوزیت های مبتنی بر LDH استفاده می شود. این طیف سنجی در ناحیه فروسرخ انجام
می شود و طول موج ها بیشتر از طول موج مرئی هستند و باعث ارتعاش پیوندهای بین دو اتم می شود، این ارتعاش برای هر پیوند منحصر به فرد است. طیف FTIR با تشکیل شدن قله های پیوندی مربوط به آنیون های بین لایه ای، مولکول های آب بین لایه ای، پیوند O-H مربوط به لایه هیدروکسیدی و پیوند M-O شبکه، تبلور LDH را تأیید می کند. باندهای FTIR در 1356cm-1 و 1382cm-1 اشاره به حضور یون های کربنات و نیترات و باندهایی در 1632cm-1 و 3440cm-1 اشاره به حضور مولکول های آب در فضای بین لایه ای دارد. آنالیز توزین حرارتی یکی از روش های آنالیز حرارتی ساده و کاربردی است که تغییرات جرم نمونه را در اثر افزایش دما اندازه گیری می کند. با استفاده از نمودار TGA می توان دمای شروع و پایان تجزیه حرارتی نمونه، همچنین تغییرات درصد وزنی نمونه در دماهای متفاوت را اندازه گیری کرد.
بابر یوهانسن (متولد ۱۹۳۶ در برلین ) دانشمند، جامعه شناس و اسلام شناس آلمانی است و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۴ "مدیر" "مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی" در پاریس بود، او در درجه اول درآنجا هنجارهای حقوقی را تدریس می کرد. زندگی. وی مطالعات اسلامی، جامعه شناسی، اقتصاد و حقوق را در دانشگاه آزاد برلین و مطالعات عربی و تاریخ را در دانشگاه قاهره تحصیل کرد. وی در سال ۱۹۶۵ دکترای خود را دریافت کرد، و در سال ۱۹۷۲ در دانشگاه آزاد برلین به درجه شایستگی رسید. در شورش های دانشجویی وی نماینده برجسته دستیاران تحقیق چپ بود. تا سال ۱۹۹۵ وی در کنار فریتز استپات استاد موسسه مطالعات اسلامی قرار داشت. وی همچنین در دو دوره بین سال های ۱۹۹۲–۱۹۹۴ و ۲۰۰۲–۲۰۰۳ استاد میهمان "موسسه مطالعات پیشرفته" در پرینستون بود. از سال ۲۰۰۵ وی استاد مطالعات دینی اسلامی در مدرسه الهیات هاروارد است. مهمترین نوشته های او اکنون در گلچین "احتیاط در یک قانون مقدس" است"." "هنجارهای قانونی و اخلاقی در فقه مسلمانان" . یوهانسن علاوه بر نشریات متعدد ، در درجه اول درباره گذشته و حال قوانین اسلامی ، سردبیر ژورنال حقوق و جامعهٔ اسلامی "است" (بریل ، 1994).
دانشگاه فلسطین یک مؤسسه خصوصی آموزش عالی خصوصی در فلسطین است که در الزهرا (جنوب استان غزه) واقع شده است. این دانشگاه در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد. هر تخصص دارای یک کمیته نظارت از استادان است. یک واحد آی تی وجود دارد که مسئول سازماندهی ارتباط بین استادان و دانشجویان از طریق UPINAR Revision و UPINAR Office Hour، با استفاده از یک برنامه فناوری توسعه یافته توسط تیم های دانشگاه است. دانشگاه فلسطین مخزن دسترسی آزاد برای خروجی علمی به مراکز تحقیقاتی، کارمندان اساتید و دانشجویان ارائه می دهد؛ و نرم افزار سبک عربی منتشرکرده است.
لوییز نولسون (زاده ۲۳ سپتامبر ۱۸۹۹ - درگذشت ۱۷ آوریل ۱۹۸۸) یک مجسمه ساز آمریکایی بود. وی در استان پولتاوا امپراتوری روسیه (اوکراین کنونی) متولد شد و در اوایل قرن بیستم با خانواده اش به ایالات متحده مهاجرت کرد. نلسون انگلیسی را در مدرسه یادگرفت. در اوایل دهه ۱۹۳۰ وی در کلاسهای هنر دانشجویان هنر کالج نیویورک شرکت می کرد و در سال ۱۹۴۱ اولین نمایشگاه انفرادی خود را داشت. او دانش آموخته اساتیدی چون هانس هوفمن و چایم گروس بود، مجسمه های او که معمولاً از چوب ساخته می شوند، به شکل پازل مانند به نظر می رسند، مجسمه های دیواری وی اغلب ۳ بعدی بودند، یکی از ویژگی های منحصر به فرد کار او این است که چهره های او اغلب سیاه و سفید نقاشی می شوند. کارهای نولسون، در سی و یکمین دوسالانه ونیز به نمایش درآمد. کارهای او در مجموعه های اصلی در موزه نیویورک نگهداری می شود. نلسون یکی از مهمترین چهره های مجسمه سازی قرن بیستم آمریکا است.
در ریاضیات، ساده ترین حالت از قانون متوازی الأضلاع (که به آن اتحاد متوازی الأضلاع نیز گفته می شود) متعلق به هندسه مسطحه مقدماتیست. این قانون بیان می دارد که جمع مربع چهار ضلع متوازی الأضلاع برابر جمع مربع اضلاع دو قطر آن است. ما اضلاع را با این نماد گذاری نمایش می دهیم: formula_1. اما از آنجا که در، اضلاع مقابل هم در یک متوازی الأضلاع لزوماً با هم برابرند، یعنی formula_2 و formula_3، این قانون را می توان به صورت زیر بیان نمود: اگر متوازی الاضلاع تبدیل به یک مستطیل گردد (چرا که مستطیل حالت خاصی از متوازی الأضلاع است)، طول دو قطر آن با هم برابر شده formula_5، لذا در این حالت خواهیم داشت: که همان قضیه فیثاغورث است. برای چهار ضلعی های کلی تر که در آن ها اضلاع مقابل هم لزوماً موازی نیستند داریم: که در آن formula_8 طول پاره خط متصل کنندهٔ میانه های قطرهاست. می توان از شکل مشاهده کرد برای حالت متوازی الأضلاع، formula_9 بوده و اتحاد فوق در این حالت به همان قانون متوازی الأضلاع که ذکر آن رفت تبدیل می شود. اثبات. در متوازی الأضلاع سمت چپ، داریم: formula_10. با استفاده از قانون کسینوس ها در مثلث formula_11، بدست می آوری
م: formula_12 در متوازی الأضلاع، زاویه های مجاور مکمل اند، لذا داریم formula_13. با استفاده از قانون کسینوس ها در مثلث formula_14 بدست می آوریم: formula_15 با اعمال اتحاد مثلثاتی formula_16 به سمت چپ عبارت بالا، به معادلهٔ زیر می رسیم: formula_17 اکنون جمع مربعات formula_18 برابر خواهد بود با: formula_19 که بعد از ساده سازی به عبارت زیر می رسیم: formula_20