Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مک دونالد بیلی (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ملانی اسکومن (؛ زادهٔ ) ورزشکار تیراندازی با کمان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مندی نیکلسون (؛ زادهٔ در کینگستون آپون تیمز) بازیکن هاکی روی چمن اهل بریتانیا است. او یکی از اعضای تیم بریتانیایی بود که در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلون مدال برنز را کسب کرد. او از سال ۱۹۹۲ در سه المپیک تابستانی متوالی شرکت کرد. او به عنوان نماینده انگلیس در بازی های کشورهای مشترک المنافع در کوالالامپور در سال ۱۹۹۸ موفق به کسب مدال نقره شد. چهار سال بعد او مدال نقره دیگری را در بازی های مشترک المنافع در سال ۲۰۰۲ به دست آورد. مندی نیکلسون از اعضای باشگاه هاکی اسلاو بود.
مور کوتسان (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
موریتس فان لوبن سیلز (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل پادشاهی هلند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مورین گاردنر (؛ ۱۲ نوامبر ۱۹۲۸ – ۲ سپتامبر ۱۹۷۴ (aged 45)) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
موس گوهین (; – ) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار افتخارات هاکی شده است.
میا گومرز (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل پادشاهی هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
میخائیل کرییونسف (؛ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل بلاروس بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
میرچا سفاتسکو (; – Unknown) ورزشکار راگبی اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
میسی شوان رایان (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
میشال دوریزا (؛ ۱۶ آوریل ۱۸۸۶ – October 21, 1957 (aged 71)) ورزشکار دو و میدانی اهل یونان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دانشگاه پنسیلوانیا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
میشل میچل (؛ زادهٔ ) ورزشکار شیرجه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
میشل اسکوتت (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
میشل تیتو (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
میشل فریمن (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل جامائیکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال برنز شده است.
میگل د کاپریلس (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
میلتون ریکارد (؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۶۵) ورزشکار ورزش شنا اهل سوئد است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
میلدرد وایلی (؛ ۳ دسامبر ۱۹۰۱ – February 7, 2000 (aged 98)) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
میلر اندرسون (; – ) شیرجه رو اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ناتاشا کایزر-براون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره شده است.
ناتالیا بوچینا (؛ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۶۲) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
ناتالیا شیکولنکو (؛ زادهٔ ) پرتاب گر نیزه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
نادژدا کونیایوا (؛ زادهٔ ) پرتاب گر نیزه، و ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
نانسی مکی (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل کانادا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "وحشت در نیدل پارک" اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نورمن ارمیتاژ (؛ ۱ ژانویه ۱۹۰۷ – ) ورزشکار شمشیربازی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نیت جونز (؛ زادهٔ ) ورزشکار بوکس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نیکسون کیپروتیچ (؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۶۲) ورزشکار دو و میدانی اهل کنیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
نیکلاس شتروا (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه استقامت، و ورزشکار دو و میدانی اهل بلغارستان است.
نیکولای کیروف (؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۵۷) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نیکولای مارسکو (; – 1938) ورزشکار راگبی ۱۵ نفره اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نیکی بایکانی (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل یونان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
نیلز انگدال (؛ ۴ نوامبر ۱۸۹۸ – ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۳) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
نیلز سندستروم (؛ ۹ اوت ۱۸۹۳ – ۱۷ ژوئن ۱۹۷۳) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نیلز فریکبرگ (؛ ۱۳ مارس ۱۸۸۸ – ۱۳ دسامبر ۱۹۶۶ (aged 78)) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
نینا دمبازه (؛ 23 may 1919 – ) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
نیوله سابایته (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه استقامت، و ورزشکار دو و میدانی اهل لیتوانی است.
نیکولای مونتئانو (؛ زادهٔ ۷ دسامبر ۱۹۵۱) بازیکن هندبال اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
برج چونگکینگ پلی () ساختمان اداری ۶۱ طبقه مستقر در شهر چونگ کینگ، چین است، که در سال ۲۰۱۳ احداث گردید.
پلازا ۶۶ () مجموعه ای از ۲ ساختمان ۶۶ طبقه و ۴۸ طبقه مستقر در شهر شانگهای، چین است، که در سال ۲۰۰۶ احداث گردید.
برج دونگوان تی بی ای () ساختمان اداری ۷۳ طبقه مستقر در شهر دونگوان، چین است، که در سال ۲۰۱۳ احداث گردید.
نسل ان-پو (هانگول: N포세대؛ Hanja: N抛世代؛ RR: "N-posedae"، «نسل بیخیال بسیاری چیزها» در کره جنوبی اصطلاح جدیدیست که اشاره به افرادی دارد که از چیزهای زیادی در زندگی دست کشیده اند. این نسل ابتدا به عنوان نسل سامپو شناخته شد اما بعدتر مفهومی گسترده تر پیدا کرد و به نسلی که از بی نهایت چیزها دست کشیده شناخته شد. نسل سامپو به نسلی گفته می شود که سه چیز را رها کرده است: دوران آشنایی، ازدواج و بچه دار شدن. نسل اوپو اما دو چیز دیگر را نیز به این لیست اضافه کرده و بیخیال داشتن خانه و شغل شده است. نسل چیلپو به نسلی گفته می شود که کنار گذاشتن امید/سرگرمی و روابط انسانی را نیز به موارد اوپو اضافه کرده اند. در حال حاضر، بسیاری از جوانان ۲۰ تا ۳۰ ساله در کره جنوبی به این دلیل که از لحاظ اقتصادی توانایی سرپرستی و تشکیل خانواده و حتی پرداخت هزینه های خود را ندارند، از آشنایی با جنس مخالف و ازدواج و بچه دار شدن صرف نظر می کنند. فشارهای اجتماعی مانند افزایش قیمت ها، هزینه های تحصیل، کمبود شغل و قیمت خانه جزو عواملی است که سبب دامن زدن به این قبیل تصمیمات شده. افراد متعلق به نسل ان-پو به عنوان نسل سامپو نیز شناخته می شوند. در اصطل
احی مشابه، ژاپنی ها برای اشاره به این دسته از افراد از عبارت نسل ساتوری استفاده می کنند. پیدایش و گسترش کلمه. این عبارت، اصطلاح جدیدی است که توسط گروه ویژه برنامه ریزی کیونگ هیانگ شینمون &lt;SpeakingaWelfare Country&gt; در سال ۲۰۱۱ ابداع شد. گروه مطبوعاتی فوق «نسل سامپو» را جوانانی معرفی کرد که به دلیل هزینه های گزاف زندگی مانند عدم امنیت شغلی، بازپرداخت وام های دانشجویی و اشتغال به مشاغل موقتی و افزایش قیمت مسکن، اموری همچون آشنایی، ازدواج، فرزندآوری، را به تأخیر می اندازند. " این اصطلاحی ابداع شده است تا نشان دهد بار خانواده های کره ای که رفاه را بر دوش گرفته اند که دولت مسئول نیست، به نقطه بحرانی رسیده است و در نهایت به وضعیت فروپاشی شکل سنتی خانواده رسیده است. بازار داخلی کره در حال کوچک شدن است و اقتصاد این کشور به صادرات حجیم وابسته است. این کشور را می توان به عنوان کشوری تعریف کرد که رکود تورمی در آن به دلیل رشد اقتصادی پایین معمول است و در نتیجه آن دستمزدهای بسیار پایینی پرداخت می شود که در کنار افزایش قیمت ها هزینه های زندگی افزایش میابد و شرایط زندگی اسفناک می شود. عبارت فوق از این زمان به بعد از طر
یق رسانه های مختلف، محافل سیاسی و اینترنت به صورت اجتماعی گسترش یافت و به اصطلاحی نمادین برای افشای زندگی جوانان و چالش های جامعه ما تبدیل شد. نه تنها کره بلکه ایالات متحده نیز که می گوید استقلال فرزندان تا سن ۲۰ سالگی به دلیل بیکاری شدید در دوران متاخر سختتر شده و از این رو نسل هزاره که تا چند سال پیش مورد توجه قرار گرفته بود را می توان به نسل سامپو در کره تشبیه کرد.
Waithood (تکواژ چندوجهی ساخته شده از واژه Wait "انتظار" و adulthood" بزرگسالی") دوره ای از در جازدن در زندگی فارغ التحصیلان دانشگاهی بیکار جوان در کشورها یا مناطق مختلف صنعتی و در حال توسعه، عمدتاً در خاورمیانه، شمال آفریقا (MENA) و هند است. علت آن هم این است که تخصص آنها هنوز به طور گسترده کاربردی یا مورد نیاز نیست. «Waithood » به عنوان «نوعی نوجوانی طولانی مدت» و «زمان گیج کننده ای که در آن بخش زیادی از جوانان بهترین سال های خود را در انتظار سپری می کنند» توصیف می شود. این مرحله ای است که مشکلات جوانان منجر به یک وضعیت ناتوان کننده درماندگی و عدم استقلال می شود. یکی از مفسران استدلال می کند که Waithood را می توان با بررسی نتایج و پیوندهایش در: آموزش، اشتغال، مسکن، اعتبار و ازدواج درک کرد. این نئولوژی در سال ۲۰۰۷ توسط دانشمند علوم سیاسی دایان سینگرمن ابداع شد.
مارمیت () یک پخشینه غذایی خوشمزه بر پایه عصاره مخمر است که توسط دانشمند آلمانی یوستوس فون لیبیش اختراع شده است. این فراورده که از محصولات جانبی آبجوسازی حاصل می شود توسط شرکت انگلیسی یونیلیور تولید می گردد. مارمیت منبع گیاهی ویتامین های گروه ب از جمله ویتامین مکمل ب ۱۲ می باشد. روش سنتی استفاده از آن کشیدن لایه بسیار نازکی از آن بر روی نان تست کره ایی است. در سال ۲۰۰۰، روان شناس مشهور مالتی، ادوارد دوبونو به یک کمیته دفتر خارجه بریتانیا توصیه کرد که درگیری اعراب و اسرائیل ممکن است تا حدی به دلیل سطوح پایین روی باشد که در افرادی که تنها نان فطیر می خورند وجود دارد. (به عنوان مثال پیتا نان تخت). ادوارد دوبونو استدلال کرد که سطح پایین روی منجر به افزایش پرخاشگری می شود. او پیشنهاد کرد که برای جبران مارمیت (عصاره مخمر) به منطقه ارسال شود.
تلینگیت؛ همچنین به املای تلینکیت؛ مردمان بومی ساحل شمال غربی آمریکای شمالی هستند. زبان آنها زبان لینکیت (تلفظ شده [ɬɪ̀nkɪ́tʰ]) که به معنای «مردم جزر و مد» است. نام روسی "" (از یک اصطلاح زبان آلوتیق برای رشته لب آویز که توسط زنان استفاده می شده است) یا آلمانی نام ممکن است با اشاره به مردم در ادبیات تاریخی قدیمی تر، مانند نقشهٔ آمریکای روسیه توسط گریگوری شلیخوف در سال ۱۷۹۶ مواجه شویم. برخلاف بسیاری از جوامع گوناگون که بر پایهٔ پدرسالاری عمل می کند، جامعهٔ تلینگیت بر اساس مادر سالاری می گردد. بدین معنی که در این سیستم خویشاوندی نوزادان از طرف طایفهٔ مادر به هم منسوب می شوند. دارایی و مسئولیت های اجتماعی یا فامیلی از مادر به ارث برده می شود. فرهنگ و جامعه آنها در جنگلهای بارانی معتدل جنوب شرقی سواحل آلاسکا و مجمع الجزایر اسکندر واقع در غرب اقیانوس آرام ایجاد و پرورش یافته است. مردم تلینگیت فرهنگ پیچیده شکارچی-گردآورنده را بر اساس یکنوع مدیریت تقریباً بی تحرک مراکز ماهیگیری حفظ کرده اند. یک گروه ساکن در اراضی داخلی، معروف به تلینگیت زمینی، در بخش شمال غربی استان بریتیش کلمبیا و منطقه جنوبی یوکان در کانادا ساکن هست
ند. قلمرو. از لحاظ تاریخی، بزرگترین منطقه ای که مردم تلینگیت در آن ساکن بودند، از کانال پورتلند در امتداد مرز فعلی بین آلاسکا و بریتیش کلمبیا، درست از شمال تا ساحل جنوب شرقی دلتای کاپر ریور (رودخانه مس) در آلاسکا ادامه دارد. تلینگیت تقریباً تمام مجمع الجزایر الکساندر را ساکن بودند، به جز جنوبی ترین انتهای جزیره پرنس ولز و اطراف آن، که مردم کایگانی هایدا درست قبل از اولین برخورد با کاشفان اروپایی به آنجا نقل مکان کرد. یرای ورود به داخل قلمروی یوکان باید از یکی از سه گذرگاه کوهستانی که به طور کلی قبایل تلینگیت ساحلی آنها را تحت نظر داشتند باید عبور کرد. آنها به سه قبیله تقسیم شدند: چیلکات تلینگیت () در امتداد رودخانه چیلکات و در شبه جزیره چیلکات، چیلکوت تلینگیت () و تاکو تلینگیت () در کنار رودخانه تاکو مستقر بودند. کوه ها و رودخانه های این نواحی اثرهای زیادی در فرهنک و روش زندگی قبایل تلینگیت «ساکن در خشکی» داشته است. آنان در مناطقی که در امتداد رودخانه های بزرگی که از درون کوه های ساحلی و کوه های سنت الیاس، َبه درون اقیانوس آرام می ریزند زندگی می کردند. رودخانه هائی مانند اَلسِک، چتچینچانی، رودخانهٔ تاکو، چیلک
ت، و استیکین رودخانه هائی هستند که مورد استفادهٔ قبایل خشکی نشین تیلینگیت قرار می گرفتند. با سفرهای منظم به بالای این رودخانه ها، تلینگیت ها شبکه های تجاری گسترده ای با قبایل آتاباسکی زبان در داخل کشور ایجاد کردند و معمولاً با آنها ازدواج می کردند. از این سفر و تجارت منظم، تعداد کمی از جمعیت نسبتاً بزرگ تلینگیت در اطراف دریاچه های آتلین، تسلین و تاگیش ساکن شدند که مصدر آن ها از مناطق نزدیک به سرچشمهٔ رودخانه تاکو می ریزد. از آنجائیکه مردم تلینکیت دائماً در حال کوچ و عبور و مرور در سواحل غربی ایالات متحده وکانادا می باشند، و دارای محدوده اسکان نیستند، ترسیم قلمرو امروزی تلینکیت آسان نیست. در ضمن درگیر سایر نگرانی های پیچیده حقوقی و سیاسی هستند که وضعیت را گیج کننده می کند زیرا سطح تحرک نسبتاً بالایی در بین مردمشان وجود دارد. قلمروی جمعیت آنها با مردمان مختلف آتاباسکی زبان مانند تهلتان، کاسکا و تاگیش مشترک است. در کانادا، جوامع مدرن آتلین، بریتیش کلمبیا (مردم تلینگیت رودخانه تاکو)، تسلین، یوکان (شورای تلینگیت تسلین)، و کارکراس، یوکان (کارکراس که متعلق به مردمان اولیه تاگیش) هستند در محدودهٔ مسکونی تعیین شده به
نام «رزرویشن» زندگی می کنند. اینان نمونه جوامع مختلف داخلی تلینگیت هستند. بر خلاف بسیاری قبایل بومی ساکن در ۴۸ ایالت پیوسته آمریکا واقع در جنوب کشور کانادا، که در محدوده های جغرافیائی تعیین شده توسط دولت فدرال بنام «رزرویشن» زندگی می کنند، مردم مدرن تلینگیت در آلاسکا به طور خاص محدود به زندگی در رزرو نیستند، این نتیجه قانون حلّ و فصل دعاوی بومیان آلاسکا (ANCSA) است که در سراسر آلاسکا شرکت های منطقه ای را با مجموعه های پیچیده مالکیت زمین، به جای رزروهای محدود، که توسط دولت های قبیله ای اداره می شوند، تأسیس کرد. شرکت مذکور در منطقه تیلینگیت، شرکت انتفاعی سیالاسکا است که به تلینگیت و مردم هایدا و همچنین به مردم تْسْیمشیان در آلاسکا خدمات می دهد. بسیاری از مردم تلینگیت در واحدهای خانوادگی هسته ای که در ایالات متحده آمریکا معمول است با مالکیت خصوصی مسکن و زمین زندگی می کنند. به طور کلی همگی آنان در اقتصاد تجاری آلاسکا مشارکت دارند. در نتیجه، بسیاری از آنها مالک زمین های توزیع شده ای هستند که قبل از تأسیس ANCSA به آنان داده شده است. علیرغم پیچیدگی های حقوقی و سیاسی، ناحیه ای که از لحاظ تاریخی توسط اخلاف تلینگیت اسک
ان یافته را می توان به طور منطقی به عنوان سرزمین مدرن آنها شناخت. مردم تلینگیت امروزه اراضی اطراف یاکوتات در جنوب تا پانهندل آلاسکا و از جمله دریاچه های داخل کانادا را به عنوان سرزمین اجدادی تلینگیت می دانند. چهار بخش عمده قلمرو تلینگیت امروزی را می توان به موازات محیط زیست، بوم شناختی، گفتاری و فرهنگی تقسیم کرد: اساس این گونه طبقه بندی های آکادمیک با توجه به خودشناسی و گروه بندی های مشابه در میان گروه های تلینگیت می می باشد؛ زیرا با تجربه و تحقیق در میان هر یک از این گروه های تلینگیت و همسایگان متفاوت آنها، تعاملات تجاری و فرهنگی و تفاوت در شیوه های برداشت محصول غذا، و تفاوت های دیالکتیکی در زبان به این شناسایی ها کمک کرده اند. فرهنگ. در فرهنگ مردم تلینگیت به اساس خانواده و خویشاوندی و همچنین به سنت غنی سخنوری تأکید بسیار زیادی شده است. این از ویژگی مردم ساحل شمال غربی ایالات متحده امروز در ساحل اقیانوس آرام است که به منابع غنی طبیعی دسترسی داشته و توانسته اند به راحتی از آنها استفاده کرده و بهره برداری کنند. همان طور که ثروت و اقتصاد رتبهٔ اجتماعی فرد را مشخص می کند، به همان نسبت سخاوت و بروز رفتار پسندیده
نیز اهمیت دارد. هردو باهم نشانهٔ «پرورش خوب» و پیوند با اصل و نسب سطح عالی می باشد. هنر و معنویت تقریباً در همه زمینه های فرهنگ تلینگیت گنجانده شده است، حتی اشیاء روزمره مانند قاشق و جعبه های ذخیره سازی تزئین شده و آغشته به توانائی معنوی و باورهای تاریخی تلینگیت ها است. به طور کلی فرهنگ پذیرفته شدهٔ این قوم چند وجهی و عمیق است، و از دیدگاه دیگران، این از ویژگی های مردم ساحل شمال غربی ایالات متحده در ساحل اقیانوس آرام است که به منابع مهمی دسترسی داشته اند و توانسته اند از آنها به راحتی بهره برداری کنند. جامعه هائیدا/تلینگیت وابسته به دو بخش خویشاوندی، گروه غُراب و گروه عقاب می باشد. این ها به نوبه خود به تیره های متعددی تقسیم می شوند که به دودمان یا گروه های خانگی شناخته می شوند. سیستم خویشاوندی آنها سیستم مادر تباری است؛ یعنی که نسب و ارث از خط مادر به فرزندان منتقل شده است. هر یک از این گروه ها علامت های مخصوص به خود دارند که بر روی: پست های خانه، ستونهای خویشاوندی که به یلم یا توتم، در ظروف جشن ها، در بافتنی ها، جواهر سازی و دیگر اشکال هنری گنجانده می شوند. یکی از رسوم تلینکیت ها تقدیم پتو به کسانی است که م
ورد اعتماد آنها واقع می شوند. فقط یک تلینگیت می تواند یکی از این پتوهای موجود در طایفهٔ خود را به ارث ببرد، و بعداً آن را به شخص مورد اعتماد خود منتقل کند. آن شخص مسئولیت مراقبت از آن پتو را بر عهده می گیرد اما حق مالکیت آنرا ندارد. فلسفه و دین. اگرچه اندیشه و عقیده تلینگیت ها هرگز به طور رسمی تدوین نشده است، اما از نظر تاریخی یک نظام فلسفی و مذهبی نسبتاً سازمان یافته داشته است که توانسته دیدگاه و تعامل مردم تلینگیت را با جهان پیرامونشان پایه گذاری کند. تلینگیت ها به طور سنتی انیمیست بودند، یعنی عقیده داشتند که همهٔ موجودات دارای انرژی حیاتند و مقدس هستند. به این دلیل شکارچیان قبل از رفتن به شکار حیوانات مراسم پاکی و تلخیص خود را انجام می دادند. شامان ها، معمولاً مردان یا زنانی بودند که با دانش و شناسائی داروهای طبیعی، بیماری ها را درمان می کردند، بر آب و هوا تأثیر می گذاشتند، در شکار کمک می کردند، آینده را پیش بینی می کردند و مردمشان را در برابر رمل و اسطرلاب و جادوگری محافظت می کردند. پس از رو به رو شدن با روس ها بسیاری از مردم تلینگیت شروع به پیروی از کلیسای ارتدکس شرقی کردند. مبلغان ارتدوکس روسی مراسم عبا
دت خود را به زبان تلینگیت ترجمه کرده بودند. گفته شده است که تلینگیت ها برای مقاومت در برابر همسان سازی با «شیوه زندگی آمریکایی» آن زمان که با کلیسای پرزبیتریانیسم مرتبط بود، به کلیسای مسیحیت ارتدوکس شرقی پیوستند. علت این تغییر عقیده آن بود که مردم تلینگیت در ارتباط با آمریکائی های اروپائی تبار در بین سال های ۱۸۸۶ و ۱۸۹۵م به بیماریهائی چون آبله وغیره، که برای آنان و شمن هایشان ناآشنا بود مبتلا شده و به بستر مرگ می افتادند، متوجه شدند که شامان هایشان توانائی درمان آن گونه بیماری های دنیای قدیم را نداشتند. پس از معرفی مسیحیت، سیستم اعتقادی تلینگیت شروع به فروریختن کرد. با وجود اینکه بسیاری از سالمندان تلینگیت پیرو آئین مسیحی می باشند، گروهی از جوانان تلینگیت برای الهام، امنیت و احساس هویت شخصی به مذاهب سنتی و جهان بینی قبیله ای خود ناظرند. تلینگیتی معاصر باورمندیش به «آشتی مسیحیت و فرهنگ سنتی است.» زبان. لینگیت زبان مردم این قبیله است که در جنوب شرقی آلاسکا و غرب کانادا زندگی می کنند. این زبان از واج های خاصی استفاده می کند که تا بحال تقریباً در هیچ زبان دیگری پیدا نشده اند. دستور زبان آن بسیار مشکل به نظر می رس
د. و روش صوتی آن برای کسانی که به آن آشنائی کامل ندارند پیچیده است. قبایل، مؤسسات و زبان شناسان تلاش گسترده ای را برای برنامه های احیای زبان لینگیت در جنوب شرقی آلاسکا برای احیاء و حفظ زبان لینگیت و فرهنگ آن انجام می دهند. مؤسسه میراث سیالاسکا، مؤسسهٔ میراث گُلدبِلت و دانشگاه جنوب شرقی آلاسکا دارای برنامه های زبان لینگیت هستند و کلاس های اجتماعی در کلوک وان و آنگون، آلاسگا برگزار می شود. لینگیت حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰ گویشور بومی در ایالات متحده و ۱۰۰ سخنران در کانادا دارد. این افراد یا بکلی دوزبانه هستند که به هردو زبان لینگیت و انگلیسی تسلط کامل دارند یا تقریباً دوزبانه می باشند. مسکن. خانه های قبیله ای معمولاً مربع یا مستطیل شکل بودند و دارای طرح های خاصی در قسمت جلو ساختمان، و ستون های توتم بودند تا نشان دهند که سازنده ها به کدام قبیله و گروه تعلق دارند. گفته می شود که در طول تاریخ این خانه ها را که قبایل تلینگیت از چوب سرو و بدون استفاده از هیچ نوع چسب، میخ و هیچ وسیله ای برای بست قطعات چوب می ساختند، امروزه آنها را خانه های طایفه ای می نامند. پی ریزی این خانه ها طوری بود که ساکنین آن می توانستند وسایل خود را در
زیر طبقات نگهداری کنند. اقتصاد. در اقتصاد تلینگیت به دو منبع درآمد می توان اشاره کرد، صنعت ماهیگیری و صنایع کارهای دستی. ماهیگیری از مشاغل مردان تلینگیت است. در بین کارهای زنان که با صنعت ماهیگیری ارتباط دارد استخدامشان در کارخانهٔ کنسروسازی است. آنان در صنایع دستی محلی نیز استخدام شده در بافتن سبدهای زیبا و منبت کاری یا کنده کاری روی چوب مهارت خاصی از خود نشان می دهند. این محصولات دستی برای مصرف محلی یا توریستی به فروش می رسد. تاریخ. فرهنگ انسانی با عناصر مربوط به تلینگیت حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش در نزدیکی دهانه رودخانه های Skeena و Nass بوجود آمد. اولین تماس تاریخی تلینگیت با اروپایی ها در سال ۱۷۴۱(م) با کاشفان روسی انجام شد. و به دنبال آن ها کاشفان اسپانیایی در سال ۱۷۷۵ به قلمرو تلینگیت وارد شدند. تلینگیت ها استقلال خود را حفظ کردند اما از اپیدمی های آبله و سایر بیماری های عفونی که اروپایی ها آورده بودند رنج می بردند. گسترش آبله در شمال غربی آمریکای شمالی امروز، در سال ۱۸۶۲ حدود ۶۰٪ از تلینگیت سرزمین اصلی و ۳۷٪ از مردم جزیره نشین تلینگیت را از بین برد. فرهنگ های مختلف مردم بومی به طور مداوم قلمرو آلاسکا را برا
ی هزاران هزار سال اشغال کرده اند و فرهنگ کنونی تلینگیت از آنچه بود باقی مانده است. غذا. غذا بخش مرکزی فرهنگ تلینگیت است و زمین و دریا تأمین کننده غذا به حد وفور است. اگرچه تغدیه از محصولات ساحل دریا می تواند یک رژیم غذایی نسبتاً سالم و متنوع را فراهم کند، در میان مردم تلینگیت خوردن چیزی جز «غذای ساحلی» تحقیرآمیز بوده و نشانه ای از فقر محسوب می شود، با وحود اینکه بیشتر مواد غذائی زندگی جزر و مدی موجود در سواحل جنوب شرقی آلاسکا قابل برداشت آسان است. هم به دلایل معنوی و هم برای افزودن مقداری تنوع به رژیم غذایی، تلینگیت ها علاوه بر منابعی که به راحتی بیرون از درهای ورودی خود پیدا می کنند، منابع دیگری را برای برداشت غذا دنبال می کردند. در واقع، شامان ها و خانواده هایشان که جزو طبقهٔ دانایان طوایف مختلف بودند کلاً نباید از غذاهایی که از ساحل جمع آوری می شد استفاده می کردند. در ضمن ممکن بود مردانی قبل از جنگ یا فعالیت های شدید از خوردن غذاهای ساحلی خودداری کنند، به این باور که این امر آنها را از نظر روحی و شاید جسمی ضعیف می کند؛ بنابراین، هیچ منبع غذایی دیگری به اندازه ماهی قزل آلا مورد توجه قرار نمی گیرد. با این حا
ل، فُک و حیوانات وحشی هم برای شکار به آسانی در دسترس سریع آنان قرار دارند. از لحاظ مواد غذائی، تلینگیت به قدری غنی می باشد که در هر فصل سال مواد متنوعی برای تغذیه دارد. ماهی هالیبوت، صدفدارهای دریائی و جلبک دریایی به طور سنتی غذاهای مورد استفاده در فصل بهار بودند، در حالی که اواخر بهار و تابستان فوک و ماهی آزاد صید می شد. تابستان زمان جمع آوری انواع توت های وحشی مانند تمشک سرخ جنگلی، و توتهای خانگی مانند توت صابون و مویز است. در پاییز سمورهای دریایی شکار می شوند. شاه ماهی و ایولاکون نیز از غذاهای اصلی و مهم هستند که می توان آنها را به صورت تازه یا خشک خورد و برای استفاده در بعدی نگهداری کرد. ماهی گوشت، روغن و تخم مرغ را تأمین می کند. پستانداران دریایی مانند شیرهای دریایی و سمورهای دریایی برای مواد غذایی و پوشاک استفاده می شوند. تلینگیت در جنگل های نزدیک خانه های خود گوزن، خرس، بز کوهی و سایر پستانداران کوچک را شکار می کرد. ژنتیک. جالب است که توانسته اند مردم آینو در شمال ژاپن را به برخی از مردم بومی قاره آمریکا، به ویژه به جمعیت های ساحل شمال غربی اقیانوس آرام مانند تلینگیت پیوند دهند. این واقعیت را با تجزیه
و تحلیل ژن های HLA I و HLA II و همچنین فرکانس های ژن HLA-A،B، و -DRB1، دریافته اند. دانشمندان توانسته اند که جد اصلی آینو و تلینگیت را حتی به گروه های پارینه سنگی در جنوب سیبری ردیابی کنند. پیوند به بیرون. ig/haida/haindexe.html#menu]
در زبان ژاپنی به جوانانی اطلاق میشود که ظاهراً به مرتبه روشنفکری بودایی رسیدند که از تمایلات مادی دست کشیده اند، اما در واقع به دلیل روندهای کلان اقتصادی از جاه طلبی و امید دست کشیدند. . عبارت حوالی سال 2010 همه گیر شد. نسل ساتوری خواستار پول, پیشرفت کاری, مصرف گرایی خودنمایانه, یا حتی سفر, تفریح و رابطه رمانتیک یا ارتباطات نیست و حتی مصرف الکلش نیز نسبت به نسل های قبل تر کمتر است. آن ها در یک دوره زندگی میکنند و NEET، مجرد انگل، هیکیکوموری و فری تر محسوب میشوند. نسل ساتوری در ژاپن به سختی معادل نسل سامپو در کره جنوبی قرار میگیرد و به گونه ای با نسل توت فرنگی در تایوان هم پوشانی دارد.
نسل توت فرنگی یک نوواژه ابداعی به زبان چینی برای اشاره به تایوانی هایی است که از دهه ۱۹۹۰ به بعد متولد شده اند (مطابق با هزاره های غربی و نسل زد) که مانند توت فرنگی به راحتی کبود می شوند - به این معنی که نمی توانند فشار اجتماعی را تحمل کنند یا مانند والدین خود سخت کار کنند. این اصطلاح به افرادی گفته می شود که نافرمان، لوس، خودخواه، متکبر و تنبل هستند. این اصطلاح از این تصور ناشی می شود که اعضای این نسل تحت حمایت بیش از حد والدین خود و در محیطی پر از رونق اقتصادی رشد کرده اند، به روشی مشابه که توت فرنگی در گلخانه های حفاظت شده رشد می کند و قیمت بالاتری نسبت به سایر میوه ها دارد. این اصطلاح در مطبوعات آسیای شرقی در حال رسیدن به محبوبیت است، زیرا می تواند راهی برای تعیین جمعیت در حال افزایش یا نگرشی روانشناختی از منظر رفتار مصرف کننده باشد. نسل توت فرنگی، مانند پس از دهه ۸۰ چین، می تواند همتای آسیایی نسل هزاره یا به اصطلاح نسل بلور برف در جهان غرب باشد. استفاده کنایه آمیز. در یک اشاره کنایه آمیز به این اصطلاح، یک جنبش سیاسی به رهبری دانشجویان در سال ۲۰۰۸ در تایوان به نام جنبش توت فرنگی های وحشی آغاز شد. این حرکت