Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیام گیلبرت (; – ) اهالی کسب وکار، کارآفرین و مخترع اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود، که در سال ۱۸۲۳ شرکت گیلبرت راگبی را تأسیس کرد.
کُنیانگ چهیش (Kunyang Chhish) یا کنیانگ کیش دومین کوه مرتفع در هیسپار موزتاغ، زیرشاخه ای در کوه های قره قروم در پاکستان است. بلندی آن است و در رتبه ۲۱ جهان و ۸ در پاکستان قرار دارد. محل. کنیانگ چهیش در امتداد جناح شمالی یخچال هیسپار، یکی از یخچال های اصلی قره قروم قرار دارد. سرچشمه یخچال یزغیل است که به دره دره شِمشال ختم می شود. این کوه از شمال شرقی محل تلاقی یخچال هیسپار و یخچال کنیانگ بالا می رود، در حالی که دستاغل سر (بلندترین قله هیسپار موزتاغ) بر یخچال کنیانگ در انتهای شمالی آن تسلط دارد. ویژگی های قابل توجه. کنیانگ چهیش بیست و یکمین کوه مستقل در جهان است. همچنین به دلیل برخاستن از زمین های محلی قابل توجه است: برای مثال، تقریباً بالاتر از کمپ اصلی جنوبی خود در یخچال کنیانگ، و ارتفاع آن بالای دره هونزا در حدود قرار گرفته است. این یک قله شیب دار، نوک تیز و پیچیده است. به راحتی با دستاغل سر کمی بالاتر در شمال رقابت می کند که نمای گردتری دارد. بدون احتساب دو قله پوماری چهیش تا ENE، توده کونیانگ چهیش دارای پنج قله است: تاریخچه کوهنوردی. اولین تلاش برای صعود از کنیانگ چهیش در سال ۱۹۶۲ انجام شد، اما پس از سقوط
بهمن در ۱۸ ژوئیه، دو کوهنورد، سرگرد جیمز میلز و کاپیتان MRF جونز، کشته شدند. اجساد آنها هرگز پیدا نشد. تلاش بعدی در سال ۱۹۶۵ توسط یک گروه ژاپنی عمدتاً متشکل از اعضای دانشگاه توکیو انجام شد. آنها خط الراس جنوبی کنیانگ چهیش را انتخاب کردند، اما کوهنورد دیگر تاکئو ناکامورا پس از سقوط یک خط الراس باریک در ارتفاع درگذشت. اولین صعود موفق توسط یک تیم لهستانی به رهبری آندری زاوادا در سال ۱۹۷۱ انجام شد. آنها یک مسیر طولانی را از یخچال طبیعی پوماری چیش به سمت خط الراس جنوبی قله طی کردند. با این حال، یکی از اعضای آنها، یان فرانچوک، در یک اتفاق مربوط به شکاف کوه کشته شد. دومین و تنها صعود ثبت شده دیگر، از شمال غربی اسپور به سمت خط الراس شمالی صعود کرد. دو کوهنورد انگلیسی به نام های مارک لو و کیث میلن این مسیر را در ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۸ به پایان رساندند. این مسیر برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ انجام شد و مجدداً در سال های ۱۹۸۱، ۱۹۸۲ و ۱۹۸۷ صورت گرفت. شاخص هیمالیا سه تلاش اخیر برای این قله را در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۳ فهرست می کند. پس از چهار تلاش ناموفق، از سال ۲۰۰۳، قله شرق برای اولین بار در ژوئیه ۲۰۱۳ توسط یک تیم اتریشی/سوئیسی بر فر
از دیوار جنوبی صعود کرد.
زیاگان ایالات متحده () شامل تمام حیواناتی که در سرزمین اصلی ایالات متحده و دریاها و جزیره های اطراف آن، جزایر هاوایی، آلاسکا در شمالگان و چندین خطه جزیره ای در اقیانوس آرام و کارائیب زندگی می کنند، می شود. ایالات متحده بسیاری گونه های بومزاد دارد که هیچ جای دیگر در زمین یافت نمی شوند. همراه با بیشتر قاره آمریکای شمالی، ایالات متحده در قلمروهای زیاگانی نوشمالگانی، نوگرمسیری و اقیانوسیه ای قرار دارد و بخش زیادی از گیاگان و زیاگان آن با بقیه ابرقاره آمریکا مشترک است.
بتیس اند تیلورز () شرکت کافی شاپ های زنجیره ای بریتانیایی است، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد.
بازهم نمرات پایین ( ، با عنوان اصلی دوباره نمره D) تابلویی از فیودور پاولوویچ رشتنیکوف است که در سال ۱۹۵۲ به وجود آمده است. موضوع. در نقاشی پسری را می بینیم که با نمرهٔ مردودِ D به خانه بازگشته است. پسر با کت چروکیده و دکمه های باز شده، شبیه یک بازنده به نظر می رسد. اسکیت های قدیمی که از داخل کیفش بیرون زده است، موهای بلوند ژولیده و گوش های قرمز و گلگونش که ناشی از اسکیت در هوای سرد است، اصلاً با چهرهٔ ناامید مصنوعی اش همخوانی ندارند. آهی می کشد و وانمود می کند که بخاطر مردود شدنش غمگین است. سگی که با خوشحالی از پسر استقبال می کند، خیلی به او علاقه دارد و انگار از پسر درخواست می کند: «بیا و با من بازی کن.» مادر که سمت راست نشسته است، با دیدن چهرهٔ غمگین اما برافروخته از سرمای او، متوجه می شود که پسرش بیش از حد در خیابان بازی می کند و واقعاً نگران نمرات پایینش نیست. چهرهٔ مادر و حالت دست هایش نشان دهندهٔ درماندگی اوست که نمی داند چگونه بر روی پسر تنبلش تأثیر خوبی بگذارد. در کنار مادر، برادر کوچکتر سوار بر دوچرخه است که به برادر بزرگتر می خندد و خوب می داند چه خبر است. خواهر بزرگتر که سر میز شام مشغول انجام تکا
لیفش است، می ایستد و به برادر شلخته اش نگاه می کند. حالت او، چرخش سرش و روسری قرمز روشن که معرف یک «پیشگام» کمونیست (سازمان توده ای جوانان شوروی برای کودکان و نوجوانان ۹ تا ۱۵ سال) است، همه گواهی می دهند که خواهر رفتار این بازنده را تأیید نمی کند. پنجرهٔ پشت سر او یک الگوی نورپردازی دوگانه ایجاد می کند و نماد آیندهٔ درخشان او است. واکنش شکنجه آمیز خانواده در تضاد کامل با شادی صمیمانهٔ حیوان است، که نشان دهندهٔ اغراق کردن در اهمیت نمرهٔ مدرسه است.
الکساندر مکوئین () شرکت پوشاک بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۲ توسط الکساندر مک کوئین تأسیس شد.
زنان در ترکمنستان نیمی از جمعیت حدود ۵۰٫۸٪ جمعیت این کشور را تشکل می دهند. زنان در ترکمنستان عموماً حقوق کمتری نسب به مردان دارند، و به دلیل سانسور دولتی مطالعه حقوق زنان دشوار است. طبق ماده ۱۸ قانون اساسی ترکمنستان زنان و مردان داری حقوق برابر می باشند، زنان در این کشور مجاز به تشکیل تشکل های مستقل برای خود نیستن و باید تشکل های آنها زیر نظر اتحادیه زنان ترکمنستان ثبت شوند. زنان ۱۶ درصد پارلمان این کشور را تشکیل می دهند.
NGC 4676 یا کهکشان های موش ()، دو کهکشان مارپیچی در صورت فلکی گیسو هستند. این دو کهکشان در فاصلهٔ حدود ۲۹۰ میلیون سال نوری از خورشید نام آن ها به دنباله های بلندی اشاره دارد که در اثر جزر و مد ایجاد می شوند. تفاوت نسبی بین کشش های گرانشی در بخش های دور و نزدیک هر کهکشان، در اینجا به عنوان جزر و مد کهکشانی شناخته می شود. این احتمال وجود دارد که هر دو کهکشان، که اعضای خوشه گیسو هستند، برخوردی را تجربه کرده باشند، و تا زمانی که در هم ادغام شوند، به برخورد ادامه خواهند داد. رنگ های ین کهکشان عجیب و درهم است. در «NGC 4676A» یک هسته با برخی نشانه های تیره توسط بقایای سفید مایل به آبی از بازوهای مارپیچی احاطه شده است. دم غیرمعمول است، شروع به آبی شدن می کند و به رنگ زردتر ختم می شود، در حالی که همیشه ابتدای هر بازو تقریباً در هر کهکشان مارپیچی زرد شروع می شود و به رنگ آبی ختم می شود، دو قوس؛ بقایای بازوهای زیر نیز مایل به آبی است. کهکشانها در سال ۲۰۰۲ توسط تلسکوپ فضایی هابل عکسبرداری شدند. در پس زمینهٔ "کهکشان های موش"، دست کم ۳۳۰۰ کهکشان در فاصله هایی تا ۱۳ میلیارد سال نوری وجود دارد.
هورنبای () شرکت ماکت سازی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۰۱ توسط فرانک هورنبای تأسیس شد.
اچ پی ساس () برند صنایع غذایی بریتانیایی است، که در سال ۱۸۹۵ تأسیس شد و هم هم اکنون متعلق به شرکت کرفت هاینز می باشد.
برمینگام اسمال آرمز () شرکت صنایع جنگ افزاری بریتانیایی بود، که در سال ۱۸۶۱ تأسیس شد و در سال ۱۹۷۳ منحل گردید.
لشکرکشی دریای بالتیک () توسط نیروهای محور و نیروهای دریایی متفقین در دریای بالتیک، مناطق ساحلی آن و خلیج فنلاند در طول جنگ جهانی دوم انجام شد. پس از نبردهای اولیه بین نیروهای لهستانی و آلمانی، جنگجویان اصلی آلمان و فنلاند بودند که با مخالفت اتحاد جماهیر شوروی روبرو شدند. نیروی دریایی و ناوگان تجاری سوئد نقش مهمی ایفا کردند و نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا عملیات کاترین را برای کنترل دریای بالتیک و نقطه انسداد آن در دریای شمال برنامه ریزی کرد.
نبرد قفقاز () نامی است که به مجموعه ای از عملیات های نیروهای محور و شوروی در منطقه قفقاز در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) از جنگ جهانی دوم داده شده است. در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۲، نیروهای آلمانی روستوف-نا-دونو، در روسیه را تصرف کردند. از این رو منطقه قفقاز در جنوب اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و میدان های نفتی فراتر از مایکوپ گروزنی و در نهایت باکو، به روی آلمانی ها گشوده شد. دو روز قبل، آدولف هیتلر دستوری برای راه اندازی چنین عملیاتی در منطقه قفقاز صادر کرد که نام آن را عملیات ادلوایس گذاشت. نیروهای آلمانی در آن زمستان سخت آن سال مجبور شدند عملیات زحل کوچک که تهدید به قطع ارتباط شان با دیگر گردان های آنها می کرد را رها کرده، و از منطقه عقب نشینی کنند.
ماله اِمیده (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "و فردا تمام جهان" و "شریته" اشاره کرد.
مارک هارلوف (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شریته" و "نسل جنگ" اشاره نمود.
پیتر کریمر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شریته" اشاره نمود.
لوکاس پریزور (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جوان و زیبا"، "او"، "دیپلماسی"، "شریته"، "زویی من" و "عکاس جنگ" اشاره کرد.
کریستوف باخ (؛ زادهٔ ۱۹۷۵ میلادی) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "هشدار برای کبرا ۱۱"، "کارلوس" و "شریته" اشاره کرد.
ماتیاس برنر (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و کارگردان فیلم اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زندگی دیگران" و "شریته" اشاره کرد.
ماتیاس کوبرلین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آمین."، "ذهن سفید"، "شریته" و "خطوط افق" اشاره کرد.
توماس لویبل () بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شریته" و "تونی اردمان" اشاره نمود.
ماکسیمیلیان مایر-برت اشنایدر () بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شریته" و "هشدار برای کبرا ۱۱" اشاره نمود.
برنهارت تسوندک (؛ ؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۸۹۱ – ) پزشک آلمانی الاصل اهل اسرائیل بود. وی نخستین آزمایش قابل اعتماد تشخیص بارداری را در سال ۱۹۲۸ ابداع کرد. وی از پزشکان بیمارستان شاریته و استاد دانشگاه هومبولت برلین و همچنین یکی از پیشگامان علم اندوکرینولوژی بود. او از سال ۱۹۳۴ میلادی به اسرائیل مهاجرت کرده و استاد رشتهٔ بیماری های زنان و زایمان در دانشگاه عبری اورشلیم و همچنین رئیس بخش زنان و زایمان مرکز درمانی هداسا شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده است.
هِناس فیلمی ایرانی به کارگردانی حسین دارابی، نویسندگی احسان ثقفی و مهدیه عین اللهی و تهیه کنندگی محمدرضا شفاه است که در سال ۱۴۰۱ به نمایش درآمد. "هِناس" اولین بار در ۱۶ بهمن ۱۴۰۰ در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد. داستان. فیلم هِناس در ژانر بیوگرافی ساخته شده و روایت تلاش های عاشقانه زنی است برای بیرون کشیدن زندگی اش از تشویش و تلاطم. داستان این فیلم حول محور داریوش رضایی نژاد دانشمند هسته ای ایران است که توسط اسرائیل ترور شد.
جغد بیابانی یا جغد گندمگون بیابانی ، که قبلاً به عنوان جغد هیوم شناخته می شد، گونه ای از جغدها است. این گونه با جغد جنگلی و جغد طلایی دارای پراکنش، ارتباط نزدیکتری دارد. این گونه بخشی از خانواده جغدان راستین (Strigidae) است که معمولاً به عنوان جغدهای حقیقی شناخته می شوند و بیشتر گونه های جغد را در خود جای داده است. خانواده دیگر جغدان انبار (Tytonidae) است. جغد بیابانی، در اسرائیل، شمال شرقی مصر، اردن و شبه جزیره عربستان زادآوری می کند. زیستگاه آن بیابانی، نیمه بیابانی، دره های صخره ای و نخلستان است. در شکاف ها و سوراخ های صخره ها لانه می سازد. رژیم غذایی آن شامل ول ها، موش ها و حشرات بزرگ است. این یک جغد بی گوش با اندازه متوسط است که از جغد جنگلی به طول ۲۹ تا ۳۳ سانتیمتر کوچک تر است. عمدتاً شب زی و کم تحرک است. بدن تنومند و سر گرد آن یک جغد جنگلی کوچک را به یاد می آورد، اما رنگ پریده تر و با رگه های کمتر است، به ویژه در زیرتنه و چشم های زرد دارد. ندای جغد بیابانی یک "" که از نظر ریتم شبیه به یاکریم اوراسیایی است. ندای ماده ها عمیق تر و کمتر از ندای نرها متمایز است.
بیرو فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی مرتضی علی عباس میرزایی و تهیه کنندگی مجید برزگر محصول سال ۱۴۰۰ است. این فیلم بر اساس زندگی علیرضا بیرانوند، بازیکن فوتبال، ساخته شده و اولین بار در ۱۱ بهمن ۱۴۰۰ در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. داستان. این فیلم روایتی از زندگی علیرضا بیرانوند دروازه بان تیم ملی فوتبال ایران از دوران کودکی تا ورود به فوتبال حرفه ای و عضویت در تیم ملی فوتبال ایران و از ورود به عرصه فوتبال تا رسیدن به دروازه بانی تیم ملی است. بازیگران. بازیگر اصلی بازیگران خانواده بیرانوند بازیگر مهمان سایر بازیگران
شب طلایی فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی یوسف حاتمی کیا و تهیه کنندگی ابراهیم حاتمی کیا محصول سال ۱۴۰۰ است. در این فیلم گروه بازیگران متشکل از حسن معجونی، یکتا ناصر، مریم سعادت، مسعود کرامتی، بهناز جعفری، سوگل خلیق، سینا رازانی، علی باقری، امیر محمدی، بابک بهشاد، ناصر هاشمی، بهادر مالکی، زهرا بهروز منش، شکوفه هاشمیان، علی پاشا، نساء افرنگه، پانته آ کی قبادی، فرسیما دمیرچی، سارینا یوسفی و علیرضا ساره درودی حضور دارند. "شب طلایی" اولین بار در ۱۷ بهمن ۱۴۰۰ در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. داستان. در خانهٔ مادربزرگ، همه خانواده دور هم جمع شده اند تا جشن تولدی برای مادربزرگ بگیرند. همه چیز خوب پیش می رود تا اینکه داماد خانواده که به دلیل سفر در این مهمانی حضور نداشته سرزده می رسد و شمش طلایش را می خواهد که چندین وقت قبل به امانت در خانه مادربزرگ گذاشته بوده است. با یک گشتن ساده متوجه نبود شمش طلا می شوند. این ماجرا آغازگر تنشی بزرگ در بین اعضای خانواده است. تمام افرادی که حضور دارند انگیزه هایی برای برداشتن شمش طلا دارند و به مرور بحران پیچیده تر می شود.
موقعیت مهدی فیلمی ایرانی محصول سال ۱۴۰۰ به نویسندگی و کارگردانی هادی حجازی فر و تهیه کنندگی حبیب الله والی نژاد است. بازیگران این فیلم هادی حجازی فر، ژیلا شاهی، وحید حجازی فر، معصومه ربانی نیا، وحید آقاپور و روح الله زمانی هستند. فیلمنامه این فیلم بر اساس بخش هایی از زندگی مهدی باکری، توسط هادی حجازی فر و ابراهیم امینی (فیلمنامه نویس) نوشته شده است. "موقعیت مهدی" نخستین بار در ۱۸ بهمن ۱۴۰۰ در چهلمین جشنوارهٔ فیلم فجر و در بخش سودای سیمرغ به نمایش درآمد. این فیلم در این مراسم از ۱۴ نامزدی برندهٔ پنج جایزه از جمله سیمرغ بلورین بهترین فیلم شد. خلاصه داستان. داستان در ۶ پرده روایت می شود؛ داستان دربارهٔ زندگی مهدی باکری و رابطه وی با همسرش، شرکت در جنگ ایران و عراق همراه برادرش حمید باکری، فرماندهی سپاه عاشورا در جنگ و به شهادت رسیدن وی است. بازخورد. پیمان جبلی در یادداشتی به نقل از سید علی خامنه ای نظر او را دربارهٔ این فیلم به این شرح منتشر کرد: مسعود فراستی "موقعیت مهدی" را «افتخار سینمای ایران و بهترین فیلم سینمای ایران حداقل در ۱۰–۱۵ سال اخیر» نامید و گفت که این فیلم «از لحاظ فیلم های قابل دفاع یک سر و گردن
بالاتر از جشنواره های دیگر می ایستد.» مجموعهٔ تلویزیونی. نسخهٔ تلویزیونی "موقعیت مهدی" در قالب مجموعه ای ۷ قسمتی با عنوان ل ۳۱ عاشورا از شبکه یک سیما پخش شد. به گفته هادی حجازی فر، کارگردان فیلم، در سریال قصه هایی روایت شده که در فیلم نیامده است. تدوین و جلوه های ویژه رایانه ای در مقایسه با نسخه سینمایی تغییراتی داشته و قطعات موسیقی تازه ای نیز ساخته شده است.
اشعر عزیز (Ashar Aziz) (زادهٔ ۱۹۵۹)، مهندس برق، مدیر بازرگانی و نوع دوست پاکستانی - آمریکایی است. او مؤسس شرکت فایرآی است؛ این شرکت در زمینهٔ امنیت سایبری فعال بوده و مقر آن در سیلیکون ولی است. عزیز که پیش تر یک میلیاردر بود، در سال ۲۰۱۵ ثروت خالص آن بالغ بر حدود ۲۳۳ میلیون دلار بود. اوایل زندگی و تحصیلات. عزیز در سال ۱۹۵۹ در کراچی چشم به جهان گشود و در اسلام آباد، پاکستان بزرگ شد. او پس از پذیرش در دانشکدهٔ مهندسی مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (MIT) برای تکمیل تحصیلاتش به ایالات متحده رفت. عزیز پیش از ورود به MIT، در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ دوسال علوم پایه را در دانشگاه فنی خاورمیانه (METU) در ترکیه به پایان رساند. در سال ۱۹۸۱، او با درجهٔ کارشناسی مهندسی برق از MIT فارغ التحصیل شد و سپس کارشناسی ارشد علوم کامپیوتر را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد و در آنجا موفق به اخذ بورسیهٔ دکترا شد. حرفه. عزیز که در حوزهٔ شبکه، امنیت شبکه و طراحی سیستم تخصص داشت، به مدت دوسال به عنوان مهندس در شرکت سان مایکروسیستمز فعالیت کرد. او همچنین در سمت کارمند ارشد فناوری برنامهٔ N1 در شرکت سان مشغول به کار شد. در سال ۱۹۹۹، عزیز اولین ش
رکت استارت آپ خود را به نام شرکت تراسپرینگ پایه گذاری نمود که بر اتوماسیون و مجازی سازی مرکز اطلاعات متمرکز بود. در سال ۲۰۰۲ به دنبال سقوط بازار سهام، شرکت سان میکروسیستمز این استارت آپ را خرید. تقریباً در همان دوره، عزیز شروع به مطالعهٔ ریسک های ایجادشده از سیستم های بدافزار بسیار پنهان و خودنشردهنده و نیز تهدیدهای این بدافزارها برای زیرساخت های امنیت سایبری آینده کرد. او نخستین بار این مشکل را در بایگانی وزارت دفاع ایالات متحده کشف کرده بود. در سال ۲۰۰۴، پس از آن که بازنشسته شد، می تواند راه حل های برای این چالش های نوظهور در امنیت سایبری ارائه کند، شرکت فایرآی را پایه گذاری کرد. عزیز فعالیت خود را با حدود ۴۰۰۰ دلار پس انداز شخصی و ۸۰ تا ۱۰۰ ساعت کار هفتگی در منزل آغاز کرد. در روزهای نخست فعالیت، بیشتر اعضای تیم فنی او همان مهندسان و متخصصان فناوری بودند، که از استارت آپ های قبلی می شناخت. این شرکت که در میلپیتاس، کالیفرنیا مستقر بود، امروزه محصولات نرم افزاری و ضدبدافزار مبتنی بر ابر (ذخیره و برنامه ریزی شده روی شبکه های به هم متصل اینترنتی) ارائه می-کند؛ لذا به اعلام گروه مهندسی برق و علوم کامپیوتر MIT، «
هستهٔ پلت فرم فایرآی، یک ماشین اجرای مجازی است که با هوش تهدید دینامیک تکمیل می شود تا حمله های سایبری را بلافاصله و در مراحل مختلف چرخهٔ عمر یک حمله شناسایی و مسدود کند». در سال ۲۰۱۲، عزیز در توصیف فایرآی بیان کرد که هدف این شرکت، تقویت «زیرساخت امنیتی و کلیدی فراگیر در سراسر زیرساخت های مالی، دولتی و کارت های اعتباری به منظور محافظت در برابر سه تهدید مهم است: جرم، جاسوسی و جنگ». عزیز از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲ به عنوان مدیر اجرایی ارشد فایرآی فعالیت کرد و با حفظ سمت، مدیر ارشد راهبردی، مدیر ارشد فناوری و نایب رئیس هیئت مدیرهٔ این شرکت بود. در دسامبر ۲۰۱۲، عزیز از مدیرعاملی استعفا داد و دیوید دیوالت، مدیرعامل پیشین مکافی به این سمت منصوب شد. دیوالت با این هدف گماشته شد که شرکت را برای عرضهٔ اولیهٔ عمومی در بورس (IPO) آماده کند. سال بعد، فایرآی ۵۰ میلیون دلار دیگر در سرمایه گذاری مخاطره آمیز به دست آورد و کل دارایی خود را به ۸۵ میلیون دلار رساند. در سپتامبر ۲۰۱۳، ارزش دارایی فایرآی به بیش از یک میلیارد دلار رسید؛ لذا به اعلام فوربز، عزیز ۱۱ میلیون سهم در شرکت داشت و ثروت خالص شخصی او به بیش از یک میلیارد دلار رسیده
بود. با وجود این، بیزنس اینسایدر توضیح داد که افزایش ثروت خالص عزیز موقتی و به دلیل نوسان های بالای قیمت سهام بوده و به محض کاهش قیمت ها، ارزش سهام او به زیر یک میلیارد دلار کاهش می یابد. به گزارش وال استریت ژورنال، فایرآی دومین شرکت پربازده در ایالات متحده بود که در سال ۲۰۱۳ سهام آن در بورس عرضه شد. در سال ۲۰۱۴، عزیز در فهرست افراد ثروت مند مجلهٔ فوربز قرار گرفت. در حال حاضر، عزیز به عنوان مبدع سیستم محافظت بدافزار فایرآی بیش از ۸۰ گواهی ثبت اختراع را در رابطه با فناوری های مختلف امنیت سایبری، از جمله در زمینه های امنیت شبکه، رمزنگاری و مجازی سازی مرکز اطلاعات در اختیار دارد. او به عنوان مغز متفکر فنی و پیشگام فناوری هستهٔ فایرآی جایگاه ویژه ای دارد. در اوت ۲۰۱۶، اعلام شد که عزیز از فایرآی استعفا داده تا وقت بیشتری با خانواده سپری کند و بر پروژه های توزیع انرژی خورشیدی در کشورهای در حال توسعه متمرکز شود. یکی از شرکای فایرآی این خبر را برای آیندهٔ فایرآی و کارکنانش پریشان کننده توصیف کرد و پیش بینی کرد خروج او بر آتشِ بحث وجدل پیرامون فروش احتمالی شرکت می دمد. بااین حال، منبعی در فایرآی با رد این گمانه زنی، ب
یان کرد که شرکت تحت مدیریت مدیرعامل جدید خود فعالیت می کند و همچنین با استفاده از فناوری اجرای مجازی چندبرداری (MVX) به ارائهٔ راه حل ادامه می دهد. این منبع همچنین تشریح کرد که عزیز معتقد است شرکت را به افرادی باصلاحیت بسپارد و هنوز هم از سهام داران فایرآی است. نوعدوستی. عزیز، مدیرعامل و بنیان گذار شرکت اسکای الکتریک است. هدف این شرکت، ارائهٔ راه حل های انرژی خورشیدی پایدار و مقرون به صرفه است. در فوریه ۲۰۱۷، او انرژی خورشیدی را راه حلی برای بحران برق پاکستان مطرح و فعالیت شرکت خود را در این کشور آغاز کرد. او یکی از اعضای هیئت رئیسهٔ مؤسسهٔ نامال است که عمران خان آن را بنیان نهاد. در ژانویه ۲۰۲۰، او مرکز فناوری کشاورزی نثار عزیز را در نامال دایر کرد. این مرکز که به نام مادرش نام گذاری شده بود به توسعهٔ پایدار اقتصاد کشاورزی از طریق فناوری با استفاده از ترویج روش های کشاورزی کم هزینه و ارائهٔ آموزش کشاورزی به کشاورزان پاکستانی کمک نمود. زندگی شخصی. اصغر بت، پدر عزیز، روزنامه نگار، نویسنده و نمایشنامه نویس بود و به عنوان معاون سردبیر روزنامهٔ پاکستانی «ملت» فعالیت می کرد. پدر او در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ در ۹۱ سالگی در
زادگاهش لاهور در پنجاب دیده از جهان فروبست. نثار، مادر عزیز، رمان نویس و ادیب برجستهٔ زبان اردو بود که به طایفهٔ پشتون از مردان تعلق داشت. او در ۷ فوریه ۲۰۲۰ در ۹۳ سالگی درگذشت. سرتاج عزیز، اقتصاددان و سیاست مدار، عمهٔ اوست. مجید نظامی، سردبیر ارشد «ملت» برادر همسر پدرش و دایی-اش بود. اشعر یک برادر به نام احمر عزیز بت دارد که پزشک است. عزیز، برندهٔ جایزهٔ سال کارآفرین ارنست و یانگ است. در سال ۲۰۱۸، او جایزهٔ ملی سیتارا ای ایمتیاز را از دولت پاکستان به دلیل نقش برجسته اش در صنعت فناوری اطلاعات دریافت کرد.
ضد فیلمی ایرانی به کارگردانی امیرعباس ربیعی و نویسندگی حسین تراب نژاد و تهیه کنندگی محمدرضا شفیعی محصول سال ۱۴۰۰ است. این فیلم در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت و نامزد و برنده چندین جایزه از جمله بهترین طراحی صحنه و بهترین نقش مکمل مرد شد. داستان. ضد یک درام سیاسی است که در بستر التهابات کشور در تابستان سال ۱۳۶۰ می گذرد. قصه این فیلم دربارهٔ یک عشق در دل حوادث سیاسی است که پس از سال ها دوباره شعله ور می شود.
دوریس النور بافت (Doris Eleanor Buffett) (زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۲۸ – درگذشته ۴ اوت ۲۰۲۰)، نوع دوست آمریکایی، معروف به نوع دوست توزیع کننده و بنیان گذار بنیادهای «"یادگیری با اهداء"» (The Learning By Giving)، «"بانوی آفتاب"» (The Sunshine Lady) و «"نامه ها"» (The Letters) بود. دوریس بنیاد نامه ها را با مشارکت برادر میلیاردر جوان ترش، وارن بافت، تأسیس کرد. او دختر لیلا (استال) و هوارد هومن بافت، کارگزار سهام و سیاستمدار آمریکایی بود. دوریس بافت قصد داشت تا پیش از مرگش، تمام سرمایهٔ خود را وقف کند. زندگی و حرفه. دوریس، نوهٔ ارنست بافت، مالک مغازهٔ خواربارفروشی در اوماها، نبراسکا بود. در سال ۱۹۳۱، پدرش هوارد هومن بافت شرکت بافت- فالک و شرکا (شرکت سرمایه گذاری مستقر در اوماها) را تأسیس کرد. او بزرگ ترین خواهر وارن بافت و مدیرعامل شرکت برکشایر هاتاوی و سومین ثروت مند جهان بود. دوریس در کانزاس پرورش یافت و در دوران رکود بزرگ اقتصادی جهان رنج و سختی را تجربه نمود. او به عنوان همسری جوان، پیش از آن که ارث خود را دریافت کند تا بتواند کارهای نوع دوستانه انجام دهد، زندگی ساده و صرفه جویانه ای داشت. دوریس چهار بار ازدواج کرد و
دو دوره با سرطان مبارزه نمود. با انتشار کتاب «همه چیز را بخشیدن: داستان زندگی دوریس بافت» در سال ۲۰۱۰ به قلم مایکل زیتز، دوریس بافت کانون توجه جامعه شد. این کتاب دربارهٔ پیشینه و زندگی دوریس در جایگاه انسانی نوع دوست است. او این کتاب را به اصرار برادرش وارن بافت و بونو، خوانندهٔ اصلی گروه U2 منتشر کرد. بافت ۱۰۰ میلیون دلار از پولش را عمدتاً به افراد نیازمند اهدا کرد و برای آن که بتواند بهتر به آن ها کمک کند، در اغلب مواقع خودش با نیازمندان تماس می گرفت و نامه نگاری می کرد. او از طریق مؤسسهٔ «"بانوی آفتاب"» به هزاران کودک برای تحصیل یا شرکت در اردو کمک کرد و حامی زنان جوان در افغانستان بود و از برنامه های آموزشی زندان و دیگر فعالیت های نوع دوستانه پشتیبانی می کرد. هدف دوریس این بود که تمام دارایی خود را ببخشد، هرچند علی رغم سخاوت مندی اش و بحران اقتصادی ۲۰۰۸–۲۰۰۷، میزان قابل توجه ای از دارایی های او باقی ماند. دوریس با مشارکت برادرش، وارن بافت، بنیاد «"نامه ها"» را تأسیس کرد. هدف از تأسیس این بنیاد کمک به افرادِ گرفتار در بحران های بود که خود هیچ تقصیری در آن نداشتند. دوریس به این اصل نوع دوستی باور داشت که ب
اید خیرخواه دیگران باشد نه این که فقط به آن ها صدقه دهد. وارن بافت به شماری از پروژه های اولیهٔ بنیاد کمک مالی کرد، اما بعدها دوریس از سهامش در شرکت برکشایر هاتاوی برای تأمین بودجه استفاده می کرد. دوریس برخلاف برادرش که کمک های مالی کلان می کرد، باور داشت که بهتر است به افرادی که مشکلات مالی دارند، کمک های کوچک و مستقیم شود، از این رو به نوع دوست «توزیع کننده» معروف بود. وارن بافت در مصاحبه ای با روزنامهٔ وال استریت بیان داشت که «دوریس نسبت به من روحیهٔ بشردوستانه تری دارد. او با قربانیان هم ذات پنداری می کند. من نه به صورت رودررو، بلکه به طورکلی کمک مالیِ صِرف می کنم، اما دوریس واقعاً می خواهد به داستان زندگی آن ها گوش دهد». دوریس بافت همچنین بنیاد «"یادگیری با اهداء"» را تأسیس کرد که پژوهش های بشردوستانهٔ تجربی را در دانشکده ها و دانشگاه های سراسر ایالات متحده ترویج می کند. در پایان سمستر به دانشجویان پول درخوری داده می شود تا به سازمان های خیریه در جامعهٔ خود کمک کنند. دوریس گفته بود، هدفش آن است تا حس اشتیاق و انگیزه برای کمک به دیگران، حس نیاز برای انجام کاری، حس فعال بودن و تلاش برای عدالت اجتماعی را در
دانشجویان به وجود آورد. دوریس معتقد بود این برنامه نه تنها پس از مرگ او ادامه خواهد داشت، بلکه با ایجاد اثری فزون گر، الهام بخش نسل های آینده نیز خواهد بود. دوریس خانه اش را در فردریکسبورگ، ویرجینیا ساخت. در سال ۲۰۱۶، او برای نزدیک تر بودن به خانواده و همچنین درمان بیماری آلزایمر به بوستون نقل مکان کرد. در دسامبر ۲۰۱۸، دوریس کتاب دومش را با نام «نامه های به دوریس: تلاش یک زن برای کمک به کسانی که جایی برای رفتن ندارند»، منتشر نمود. وفات. دوریس بافت در ۴ اوت ۲۰۲۰ در ۹۲ سالگی در خانهٔ خود در راکپورت، مِین
نمور فیلمی به کارگردانی داوود بیدل، نویسندگی نوشین معراجی و تهیه کنندگی یاسر جعفری محصول سال ۱۴۰۰ می باشد. این فیلم در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد. داستان. داوود برادر بزرگتر خانواده است که به اصرار دانیال همراه همسر خود سمیرا و دخترش آرام راهی شمال می شود تا پس از پانزده سال با خواهرش دلارام آشتی کند. پس از رسیدن به شمال دلارام آنها را نمی پذیرد و داوود تصمیم به بازگشت می گیرد اما دانیال مانع می شود و مسئلهٔ مهمی را با او در میان می گذارد و …