Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیگ ملت های والیبال مردان ۲۰۲۲، چهارمین دوره از لیگ ملت های والیبال مردان FIVB، تورنمنت بین المللی سالیانهٔ والیبال مردان می باشد. رقابت از ۷ ژوئن تا ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۲ برگزار گردید و دور نهایی در یونیپل آرنا، بولونیا، ایتالیا برگزار شد. استرالیا پس از انجام دور مقدماتی آخرین تیم چلنجر شد و برندهٔ جام چلنجر ۲۰۲۲ برای نسخهٔ ۲۰۲۳ جایگزین این تیم شد. فرانسه نخستین عنوان قهرمانی خود در VNL را پس از برتری بر ایالات متحده در پنج ست هیجان انگیز به دست آورد. این دومین نشان نقرهٔ آمریکایی ها در لیگ ملت ها بود. لهستان دومین مدال برنز خود را با برتری قاطعانه برابر ایتالیا، میزبان دور نهایی در سه ست پیاپی به دست آورد. اروین انگاپت از فرانسه نیز به عنوان ام وی پی تورنمنت برگزیده شد. راه یابی. از آنجایی که در VNL ۲۰۲۱ هیچ صعود یا سقوطی وجود نداشت، ۱۵ تیم از همان ۱۶ تیم حاضر در سال ۲۰۲۱ در نسخهٔ ۲۰۲۲ رقابت کردند. در ۱ مارس ۲۰۲۲، FIVB روسیه و بلاروس را به دلیل حملهٔ روسیه به اوکراین فاقد صلاحیت برای شرکت در رقابت های بین المللی و قاره ای اعلام کرد. در نتیجه روسیه از این رقابت خارج شد. در ۲۹ آوریل چین جایگزین روسیه برای رقابت شد.
قالب. دوره مقدماتی. در تورنمنت ۲۰۲۲، قالب بازی تغییر کرد. در قالب جدید ۱۶ تیم مردان در گروه های ۸ تیمی در دور گروهی به رقابت می پرداختند. هر تیم ۱۲ مسابقه در دور نخست انجام داد. سپس هشت تیم به دور حذفی نهایی رقابت راه پیدا کردند. دور نهایی. در دور نهایی VNL هفت تیم برتر به همراه کشور میزبان مرحلهٔ نهایی ایتالیا با هم رو در رو شدند که در مجموع شامل هشت مسابقه بود: چهار رقابت در یک چهارم نهایی ها، دو رقابت در نیمه نهایی ها و رقابت های نشان برنز و طلا. ساختار دور حذفی ۸ نهایی: ترکیب بندی دسته. نمای کلی دسته ها در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ مشخص شد.
خانه جن زده خود را بفروشید (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۱ به کارگردانی پارک جین سوک است. در این مجموعه جانگ نا را، جونگ یونگ هوا، کانگ هونگ سوک و آن گیل کانگ به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۱۴ آوریل تا ۹ ژوئن ۲۰۲۱، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۳۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ روی آنتن رفت.
قهرمان () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۹ دربارهٔ خبرنگاران پراشتیاقی است که برای یک روزنامهٔ درجه سه کار می کنند و با فساد و نابرابری در جامعه مبارزه می کنند. لی جون گی، یون سو یی، اوم کی-جون و بک یون شیک در آن به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۱۸ نوامبر ۲۰۰۹ تا ۱۴ ژانویه ۲۰۱۰، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۱۶ قسمت پخش شد.
گرگ و میش () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۷ در ژانر اکشن-عاشقانه با بازی لی جون گی، نام سانگ-می و جونگ کیونگ هو است. این مجموعه از ۱۸ ژوئیه تا ۶ سپتامبر ۲۰۰۷، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۱۶ قسمت پخش شد. عنوان. عنوان منحصر به فرد این مجموعه از یک ضرب المثل فرانسوی که می گوید: «L'heure entre chien et loup» گرفته شده است و به لحظات پس از غروب خورشید اشاره دارد که آسمان تاریک می شود و دید نامطمئن می شود و تشخیص سگ و گرگ، دوست و دشمن را دشوار می کند. پخش بین المللی. در فوریه ۲۰۰۸، "گرگ و میش" در ژاپن از شبکهٔ ماهواره ای WOWOW پخش شد.
آرانگ و دادرس () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ با بازی لی جون-گی، شین مین-آ و یئون وو-جین است. این مجموعهٔ تاریخی ترسناک عاشقانه بر پایهٔ فولکلور آرانگ است، که به ناحق درگذشت و به عنوان یک روح بازمی گردد تا واقعیت مرگ خود را فاش کند. "آرانگ و دادرس" از ۱۵ اوت تا ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۲۰ قسمت روی آنتن رفت. تولید. "آرانگ و دادرس"، پروژهٔ کامبک بازیگری لی جون-گی پس از مرخص شدن از خدمت سربازی در فوریه ۲۰۱۲ بود. این مجموعه همچنین اولین درام تاریخی برای شین مین-آ و بازگشت او به تلویزیون از زمان "دوست دختر من یک گومیهو است" در سال ۲۰۱۰ بود.
سوشال بلید یک پلتفرم آمریکایی است که ابزارهای آنالیز شبکه های اجتماعی را ارائه می دهد. تاریخچه. پلتفرم سوشال بلید در سال ۲۰۰۸ توسط جیسون اورگو راه اندازی شد. سوشال بلید یا Social blade وبسایتی است که لیست خوبی از شبکه های اجتماعی را پشتیبانی می کند و آنالیکتیک همه شان را در اختیارتان می گذارد. یوتیوب، توئیچ، فیس بوک، اینستاگرام، توئیتر، دیلی موشن، میکسر و سایت های دیگر را می توانید با استفاده از این سرویس مونیتور کنید. همچنین می توانید اطلاعات مهم مانند نرخ مشارکت، رتبهٔ مشارکت، رتبهٔ فالوئرها، میزان فالوئرها در ۳۰ روز گذشته، میزان فالوها در سی روز گذشته و اطلاعات کاربردی دیگر را به دست بیاورید. استفادهٔ اولیه از این وبسایت رایگان است ولی برای استفاده از امکانات بیشتر باید نسخهٔ حرفه ای آن را خریداری کنید.
دو هفته () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۳ با بازی لی جون گی، کیم سو یون، ریو سو یونگ، پارک ها سون و جو مین کی است. این مجموعه از ۷ اوت تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی پخش شد.
لورنز فون اشتاین ؛ (۱۸ نوامبر ۱۸۱۵–۲۳ سپتامبر ۱۸۹۰) اقتصاددان، جامعه شناس و اداره امور عمومی پژوهشگر آلمانی از اکرنفورده بود. به عنوان مشاور دوره میجی ژاپن، لیبرالش دیدگاه های سیاسی بر متن قانون اساسی امپراتوری ژاپن تأثیر گذاشت. و همچنین متفکران اصلی مشروطه مانند رودولف فون گنیست. به گفته کالین گوردون، اشتاین "دیدگاه یک دولت لیبرال به عنوان شریک تاریخی فعال در ایجاد جامعه مدنی" را بیان کرد و خواستار "طرح طرح مسئله تشکیل طبقات به عنوان بخشی از دستور کار دولت" شد. اشتاین از ترکیب دولت لیبرال قانون اساسی با دولت رفاه حمایت می کرد. و او را «پدر فکری دولت رفاه» نامیده اند. اشتاین و دیگر لیبرال های هگلی، مانند رابرت فون موهل نیز تأثیر عمیقی بر ترقی خواهی در ایالات متحده آمریکا گذاشتند. زندگی نامه. اشتاین در شهر ساحلی بوربی در اکرنفورده که در شلسویگ-هولشتاین در نقش واسمر یاکوب لورنتس زاده شد. او در سال های ۱۸۳۵–۱۸۳۹ در دانشگاه کیل و دانشگاه ینا در رشته فلسفه و فقه و در ۱۸۴۲–۱۸۴۱ در دانشگاه پاریس تحصیل کرد. بین سال های ۱۸۴۶ و ۱۸۵۱ استاین دانشیار در دانشگاه کیل بود. او در انقلاب های ۱۸۴۸ شرکت کرد و به عنوان عضو پارلما
ن فرانکفورت در انتخابات شرکت کرد. حمایت او از استقلال برای زادگاهش دوک نشین شلسویگ، که در آن زمان بخشی از دانمارک بود، منجر به برکناری او در سال ۱۸۵۲ شد. در سال ۱۸۴۸، اشتاین کتابی با عنوان «جنبش های سوسیالیستی و کمونیستی از انقلاب سوم فرانسه (۱۸۴۸)» منتشر کرد که در آن اصطلاح «جنبش اجتماعی» را در بحث های علمی به تصویر می کشد که در واقع مبارزه جنبش سیاسی برای حقوق اجتماعی را به عنوان حقوق رفاه به تصویر می کشد. این موضوع در سال ۱۸۵۰ تکرار شد، زمانی که اشتاین کتابی با عنوان «تاریخ جنبش های اجتماعی فرانسه از ۱۷۸۹ تا کنون» (۱۸۵۰) منتشر کرد. برای اشتاین، جنبش اجتماعی اساساً به عنوان حرکتی از جامعه به دولت درک می شد که توسط نابرابری های موجود در اقتصاد ایجاد می شد و کارگران را از طریق نمایندگی بخشی از سیاست می کرد. این کتاب توسط کته منگلبرگ به زبان انگلیسی ترجمه و توسط مطبوعات بدمینستر در سال ۱۹۶۴ (کاهمن، ۱۹۶۶) منتشر شد. فون اشتاین از سال ۱۸۵۵ تا زمان بازنشستگی در سال ۱۸۸۵ استاد اقتصاد سیاسی در دانشگاه وین بود. آثار او از آن دوره به عنوان اساس بین المللی اداره امور عمومی بود. او همچنین بر عملکرد مالیه عمومی تأثیر گذا
شت. در سال ۱۸۸۲ ژاپن نخست وزیر ژاپن ایتو هیروبومی در رأس هیئتی به اروپا رفت تا سیستم های دولتی غربی را مطالعه کند. هیئت ابتدا به برلین رفت، جایی که رودولف فون گنیست به آنها آموزش داد و سپس به وین رفت، جایی که اشتاین در دانشگاه وین سخنرانی می کرد. همانند گنیست، پیام اشتاین به هیئت ژاپنی این بود که از حق رأی جهانی و سیاست حزب باید اجتناب شود. اشتاین باورمند بود دولت بالاتر از جامعه است و هدف دولت ایجاد جنبش اصلاحگرا است که از سلطنت تا مردم عادی اجرا شد. با این حال، اشتاین بیشتر به این دلیل شناخته شده است که او دیالکتیک هگل را در حوزه مدیریت دولتی و اقتصاد ملی، به منظور بهبود سیستماتیک این علوم، به کار برد، هرچند که او از جنبه های تاریخی غفلت نکرد. اشتاین وضعیت طبقاتی زمان خود را تحلیل کرد و آن را با دولت رفاه مقایسه کرد. او یک تفسیر اقتصادی از تاریخ را ترسیم کرد که شامل مفاهیم پرولتاریا و مبارزه طبقاتی بود ولی ترس از انقلاب خشونت آمیز رایج در میان لیبرال های طبقه متوسط را داشت و به جای آن از راه حل های اصلاح طلبانه دفاع می کرد. وی بر «مسئله اجتماعی» تأکید کرد که کارگر صنعتی در یک کشور سرمایه داری شانسی برای به
دست آوردن دارایی و سرمایه با کار ندارد. برنامه ای از دولت رفاه و مدیریت اجتماعی که بر اساس اصل لیبرالی فرصت های فردی آزاد و برابر تنظیم شده بود، مورد توجه قرار می گرفت. با وجود شباهت ایده های او با مارکسیسم، میزان تأثیر اشتاین بر کارل مارکس نامشخص است. با این حال، مارکس با اظهارات پراکنده دربارهٔ فون اشتاین نشان می دهد از کتاب بسیار تأثیرگذار خود در سال ۱۸۴۲ در مورد تفکر کمونیستی در فرانسه آگاه بوده است. به عنوان مثال در کتاب «ایدئولوژی آلمانی» (۱۸۴۵–۱۸۴۶)، از اشتاین نام برده شده است ولی تنها به عنوان نویسنده کتاب ۱۸۴۲ او. اشتاین در خانه خود در هادرزدورف-ویدلینگو در منطقه پنزینگ وین درگذشت و در قبرستان پروتستان ماتزلایندورف به خاک سپرده شد.
آونگ هیوت (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل کامبوج است. وی از ۶ اوت ۱۹۹۷ تا ۳۰ نوامبر ۱۹۹۸ نخست وزیر این کشور بود.
دانشگاه جنوب شرقی چین (SEU , simplified Chinese) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی واقع در نانجینگ، جیانگسو چین است. این دانشگاه از یکی از قدیمی ترین دانشگاه ها و اولین دانشگاه مختلط در چین است و به عنوان عضوی از طرح دانشگاه درجه یک دوگانه با حمایت وزارت آموزش و پرورش چین با هدف تبدیل به یک دانشگاه در سطح جهانی اداره می شود.
نوردوم راناریده (؛ – ) سیاست مدار اهل کامبوج بود. وی دو بار از ۲ ژوئیه ۱۹۹۳ تا ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۳ و از ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۳ تا ۶ اوت ۱۹۹۷ نخست وزیر این کشور بود. نوردوم راناریده در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۱، در سن ۷۷ سالگی در فرانسه درگذشت.
پیتر جوزف برنان (Peter Joseph Brennan) (۲۴ مه ۱۹۱۸–۲ اکتبر ۱۹۹۶)، فعال کارگری و سیاستمدار آمریکایی بود که از ۲ فوریه سال ۱۹۷۳ الی ۱۵ مارس سال ۱۹۷۵ در دولت های رئیس جمهور نیکسون و فورد، به عنوان وزیر کار ایالات متحده خدمت کرد. برنان قبلاً هم رئیس شورای مشاغل ساختمان و ساخت و ساز نیویورک بزرگ و هم رئیس شورای مشاغل ساختمان و ساخت و ساز نیویورک بود و پس از ترک وظیفه در دولت رئیس جمهور فورد، به وظیفهٔ پیشین خود برگشت. وی مخالف سرسخت اقدامات تبعیض مثبت برای افزایش تعداد کارگران اقلیت ساختمانی بود. برنان پس از سازماندهی گردهمایی به حمایت از دولت نیکسون که به شورش سخت کلاه ۸ مه سال ۱۹۷۰ که در آن تظاهرات کارگران ساختمانی دانشجویان معترض ضد جنگ را مورد حمله قرار دادند، منجر شد، توسط دولت نیکسون به عنوان حامی بالقوه ای در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۷۲، جلب شد. فعالیت برنان برای نیکسون در آن انتخابات در قسمت افزایش رای برای نیکسون در ایالت نیویورک و در جنبش اتحادیه، حیاتی بود. اوایل زندگی. پیتر جی. برنان در سال ۱۹۱۸ در نیویورک سیتی متولد شد. پدرش آهنگر بود و در اثر آنفلوانزا فوت کرد. برنان از دبیرستان بازرگانی فارغ شد،
سپس .B.S را در رشتهٔ ادارهٔ تجارت از کالج شهری نیویورک بدست آورد. همزمان با این که در کالج بود در نقاشی شاگر شد و به لوکل ۱۴۵۶ اتحادیهٔ نقاشان پیوست. برنان پس از ورود ایالات متحده به جنگ دوم جهانی در نیروهای دریایی نام نویسی کرد و به عنوان افسر خرده ارشد یا ناوبان دوم در یک خانهٔ زیر دریایی در گوآم خدمت کرد. حرفهٔ برنان به عنوان کارمند اتحادیه زمانی آغاز شد که در سال ۱۹۴۷ مدیر بازرگانی لوکل ۱۴۵۶ انتخاب شد. در سال ۱۹۵۱ مدیر بخش نگهداری شورای مشاغل ساختمان نیویورک شد. برنان در سال ۱۹۴۰ با جوزفین بریکلی پیشین (که در سال ۱۹۸۷ در گذشت) ازدواج نمود. این زوج یک پسر بنام پیتر جوزف برنان جونیور و دو دختر بنام های جان برنان و پیگی برنان داشتند. برنان در سال ۱۹۵۷ به عنوان رئیس شورای مشاغل ساختمان و ساخت و ساز نیویورک بزرگ و شورای مشاغل ساختمان و ساخت و ساز نیویورک انتخاب شد. همچنین به عنوان نائب رئیس شورای کارگری مرکزی نیویورک و فدراسیون کارگران آمریکا - کنگره سازمان های صنعتی ایالت نیویورک (AFL-CIO)، خدمت کرد. این سمت ها هم در جنبش کارگری و هم از لحاظ سیاسی برای برنان تأثیرگذار بود. مشاغل از ۲۵۰٬۰۰۰ عضو از ۱۸ محل نماین
دگی می کرد و روابط نزدیک با نلسون راکفلر، فرماندار نیویورک و سیاست مداران برجسته ای در نیویورک داشت. در جریان دههٔ ۱۹۶۰ این اتحادیه های حامیان قوی دموکرات ها بودند و میزان مشارکت رای دهندگان را برای جان اف. کنیدی، لیندون بی. جانسون و هیوبرت هامفری، بالا بردند. تبعیض مثبت. لیندون بی. جانسون به عنوان یک لیبرال جمهوری خواه در سال ۱۹۶۵ شهردار نیویورک انتخاب شد و متعهد شد که منافع خاصی از جمله منافع اتحادیه های ساختمانی و ساختمان سازی را در نظر بگیرد. در اواخر دههٔ ۱۹۶۰، ائتلاف متفاوتی از رهبران بازرگانی، شرکت های ساختمانی، فعالین حقوق مدنی، اصلاح طلبان و رسانه ها می خواستند فرصت های را برای اقلیت ها فراهم نمایند. تحقیقی که توسط کمیسیون حقوق بشر نیویورک سیتی در سال ۱۹۶۷ انجام شد، نشان داد که عضویت اقلیت در شش اتحادیه صنفی ساختمانی با مهارت فوق العاده بالا، ۲ درصد بود که از سال ۱۹۶۰ بدون تغیر مانده بود. ائتلاف اصلاحات به این نظر بود که ورود کم به اتحادیه های ساختمانی، سبب افزایش هزینه ساخت بالاتر از نرخ بازار شده و میلیون ها دلار هزینه را در هزینه نیویورک سیتی افزایش داده است. در سال ۱۹۶۸، دولت لیندزی فرمان اجرایی
سال ۱۹۷۱ را صادر کرد که پیمان کاران شهر را به امضای برنامه عمل استخدامی غیر تبعیض آمیز و تدوین برنامه های تبعیض مثبت ملزم می ساخت. در صورت عدم رعایت فرمان اجرایی توسط پیمان کاران، آن ها برای کارهای شهری نمی توانستند داوطلب شوند.. برنان شدیداً مخالفت این فرمان بود و وعده داد که برای فسخ این فرمان وارد عمل می شود. دولت نیکسون، تحت نظر جورج پی. شولتس وزیر کار، در تابستان سال ۱۹۶۹ برنامه فیلادلفیا را اعلام کرد تا بتواند عضویت اقلیت در مشاغل ماهر ساختمان را در ظرف پنج سال به بیست درصد افزایش دهد. برنان و اتحادیه های نیروی کار ماهر مصمم به جلوگیری از معرفی این سیستم بودند. آن ها، جورج مینی، رئیس فدراسیون کارگران آمریکا - کنگره سازمان های صنعتی ایالت نیویورک (AFL-CIO) و یک مقام سابق اتحادیه لوله کشی در نیویورک سیتی را متقاعد نمودند تا از چالش های موجود در کنگره و چالش های حقوقی در برابر این برنامه ها حمایت نماید، اما این تلاش ها به شکست انجامید. در ماه فوریه سال ۱۹۷۰، وزارت کار اعلام کرد که این وزارت از برنامه های استخدامی تبعیض مثبت صنعت ساخت و ساز محلی حمایت خواهد کرد، به شرط این که با برنامه فیلادلفیا مطابقت داشت
ه باشند. برنان برای متقاعد سازی وزارت کار یا دولت لیندزی به طرز تفکر خود، با مشکلات بی شماری مواجه بود. دولت لیندزی اعلام کرد که ۴٬۰۰۰ کارآموز اقلیت را به عنوان بخشی از این برنامه جذب می کند اما برنان اعتقاد داشت که حداکثر ۱٬۰۰۰ کارآموز کافی است. شولتس به رهبران کارگر هشدار داد که در صورتی که برنامه های محلی مناسب به زودی اجرا نشود، دولت فدرال برنامه فیلادلفیا را در ۱۸ شهر اجرا خواهد کرد. شورش سخت کلاه. در ۴ مه سال ۱۹۷۰، چهار دانشجو در دانشگاه کینت در اوهایو در هنگام اعتراض به جنگ ویتنام و تهاجم به کامبوج، به ضرب گلوله کشته شدند. شهردار لیندزی جهت ابراز همدردی با دانشجویان کشته شده، دستور داد که تمامی پرچم های شهرداری در همان روز به حالت نیمه برافراشته درآورده شوند. برنان گردهمایی کارگران ساختمانی را در حمایت از سیاست های نیکسون در ویتنام و سربازان آمریکایی که در ویتنام می جنگیدند، سازماندهی کرد. ساعت ۷:۳۰ صبح ۸ مه، چند صد معترض ضد جنگ (که بیشترین شان دانشجویان دبیرستان و کالج بودند)، در خیابان بورد و هال، مراسم یادبودی برای چهار دانشجوی کشته شده در ایالت کنت ترتیب دادند. نزدیک ظهر، معترضان – که اکنون تعداد ش
ان به بیش از هزار نفر می رسید - خواستار پایان بخشیدن به جنگ در ویتنام و کامبوج، آزادی «زندانیان سیاسی» در ایالات متحده و پایان تحقیقات مربوط به ارتش در تمامی محوطه های دانشگاه شدند. پنج دقیقه قبل از ظهر، تقریباً ۲۰۰ کارگر ساختمانی از چهار سمت به گردهمایی دانشجویی در محل یادبود ملی فدرال هال ملحق شدند. در ابتدا کارگران ساختمانی تنها به سمت جلو در حرکت بودند ولی خط باریک پلیس را نشکستند. اما پس از دو دقیقه، کارگران خط پلیس را شکسته و دانشجویان را در خیابان دنبال کردند. کارگران کسانی را تعقیب کردند که موهای دراز داشتند و با کلاه های سخت خود آن ها را می زدند. وکلاء، بانک داران، و تحلیل گران سرمایه گذاری از شرکت های سرمایه گذاری وال استریت که در همان نزدیکی ها قرار داشتند، تلاش کردند از تعداد زیادی از دانشجویان محافظت نمایند، اما خودشان مورد حمله قرار گرفتند. نظاره کنندگان گزارش دادند که پلیس در همان جا ایستاده بود و کاری انجام نمی داد. یک کارمند پست خانه به عجله بر بالای بام شهرداری بالا رفت و پرچم آمریکا را برافراشته ساخت. زمانی که کارگران شهر پرچم را نیمه برافراشته ساختند، کارگران ساختمانی به شهرداری هجوم بردند
و بر پلیس غلبه کردند. ریچارد اورلیو، نائب شهرداری از ترس تاخت و تاز انبوه مردم بر ساختمان شهرداری، به کارگران شهرداری دستور داد که پرچم را به حالت افراشته درآورند. کارگران ساختمانی سپس پرچم های صلیب سرخ و کلیسای اسقفی را از میلهٔ پرچم کلیسای ترینیتی پاره کردند. بعداً به دو ساختمان در نزدیکی دانشگاه پیس هجوم بردند، پنجره ها را با چوب دستی و میخ کش شکستند و دانشجویان را کتک زدند. بیش از ۷۰ نفر شامل چهار پلیس، مجروح شدند. شش نفر بازداشت شد. رئیس جمهور نیکسون کنفرانس خبری فوری برگزار کرد تا قبل از ورود ده ها هزار دانشجو به واشینگتن دی. سی برای گردهمایی اعتراضی در ۹ می، وضعیت را کنترل نماید. تعداد زیادی از سازمان ها ادعا کردند که پیتر برنان کارگران ساختمانی را تحریک به این اقدام نموده است. حداقل یکی از شاهدان عینی دو مرد را با لباس خاکستری توصیف کرد که با استفاده از سیگنال های دستی کارگران ساختمانی را در طول شورش هدایت می کردند. اغتشاشات ۸ ماه مه به شورش کلاه سخت معروف شد. برنان دومین گردهمایی را در ۲۰ ماه مه رهبری کرد که در آن بیش از ۲۰٬۰۰۰ کارگر ساختمانی، حمایت خود را از سیاست های نیکسون در آسیای شرقی اعلام نمو
دند. حمایت از نیکسون در سال ۱۹۷۲. برنان در ۲۶ ماه مه سال ۱۹۷۰ رهبری هیئتی متشکل از ۲۲ رهبر اتحادیه را بدوش داشت تا با نیکسون ملاقات نماید و کلاهی را به وی تقدیم نماید. چارلز کولسون مسئول تدوین راهبرد برای جلب حمایت اتحادیه از نیکسون در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۷۲ تعیین شد. برنان رهبر دوستانهٔ جنبش کارگری برای کشت و زرع معرفی شد. کولسون می خواست یک کارمند ارشد اتحادیه کارگری برای خدمت در دولت استخدام نماید. کولسون در یک یادداشتی به هری رابینز هالدمن نوشت، «اگر ما بتوانیم به شروع خوبی که داریم ادامه دهیم، رای کارگر در سال ۱۹۷۲ از آن ما خواهد بود».
جک لوئیس دل ریو جونیور (زاده ۴ آوریل ۱۹۶۳) یک مربی فوتبال آمریکایی است که هماهنگ کننده دفاعی فرماندهان واشینگتن در لیگ ملی فوتبال (NFL) است. او قبل از اینکه در دور سوم درفت NFL در سال ۱۹۸۵ توسط نیواورلئان سنتز فراخوانده شود، به عنوان مدافع خط در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی فوتبال کالج بازی کرد. او همچنین قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۹۶ برای چهار تیم دیگر NFL بازی کرد. دل ریو کار مربیگری خود را به عنوان دستیار در قدیس در سال ۱۹۹۷ آغاز کرد. سپس در سال ۱۹۹۹ به عنوان مربی خط دفاعی به بالتیمور ریونز ملحق شد، جایی که او بخشی از تیم برنده Super Bowl XXXV آنها بود که نیویورک جاینتز را شکست داد. دل ریو پس از حضور در یک فصل به عنوان هماهنگ کننده دفاعی کارولینا پانترز، در سال ۲۰۰۳ سرمربی جکسونویل جگوارز شد. او قبل از اینکه بعد از فصل ۲۰۱۱ اخراج شود، رکورد ۶۸–۷۱ و دو بازی پلی آف را با آنها به دست آورد. دل ریو قبل از اینکه در سال ۲۰۱۵ سرمربی تیم اوکلند رایدرز شود، به عنوان هماهنگ کننده دفاعی دنور برونکوس برای سه فصل آینده خدمت کرد. او قبل از اخراج پس از فصل ۲۰۱۷، رکورد ۲۵–۲۳ را با رایدرها به دست آورد. او قبل از پیوستن به فرماند
هان واشینگتن به عنوان هماهنگ کننده دفاعی آنها در سال ۲۰۲۰، دو سال بعد را به عنوان تحلیلگر NFL برای ESPN گذراند. جک لوئیس دل ریو جونیور در کاسترو ولی، کالیفرنیا از پدری اسپانیایی تبار و مادری ایتالیایی-آمریکایی به دنیا آمد. او در دبیرستان هیوارد در هیوارد، کالیفرنیا تحصیل کرد و در آنجا به یک ورزشکار سه رشته ورزشی برجسته تبدیل شد و افتخارات تمام ایالتی را در فوتبال، بیسبال و بسکتبال به دست آورد. در فوتبال، دل ریو به تیمش کمک کرد تا قهرمانی بخش 2A ساحل شمالی را کسب کند. در بیسبال، اگرچه او بازیکن اولیه بود، اما در یک بازی از جک به عنوان پرتاب کننده استفاده شد و در بازی پلی آف مقابل Mission San Jose-Fremont 16 ضربه را زد. جک و مدیر آینده سیاتل مارینرز دون واکاماتسو در بیسبال و فوتبال هم تیمی بودند. دل ریو در دور بیست و دوم (مجموع ۵۵۰) پیش نویس MLB 1981، توسط تیم تورنتو بلو جیز خارج از دبیرستان انتخاب شد، اما به جای آن تصمیم گرفت که بورسیه تحصیلی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی را برای بازی فوتبال و بیسبال بپذیرد. در بیسبال، دل ریو به عنوان یک شروع کننده دو ساله در تیمی بود که شامل بازیکنان آینده لیگ برتر بیسبال، مارک مک
گوایر و رندی جانسون، و همچنین دیمون اوپنهایمر، مدیر اجرایی آینده بیسبال بود. دلریو چهار سال شروع کننده در فوتبال بود. در نوجوانی، او در سال ۱۹۸۳ به تیم سوم آمریکا راه یافت. به عنوان یک بازیکن ارشد، دل ریو افتخارات همه آمریکایی را به دست آورد، نایب قهرمان جایزه لومباردی شد که به بهترین بازیکن خط یا خط دفاعی کشور داده شد، و به همراه تیم گرین ، یکی از اعضای تیم گرین، MVP رز بول انتخاب شدند. او با ۳۴۰ تکل، از جمله ۵۸ تکل برای باخت، دوران دانشگاهی خود را به پایان رساند. دل ریو در سال ۱۹۸۴ به تیم دوم All-Pac-10 معرفی شد، اولین باری که در دوران دانشگاهی خود به تیم اول راه پیدا نکرد. شغل حرفه ای. نیواورلئان سنتز. دل ریو توسط نیواورلئان سنتز در دور سوم (مجموع 68) NFL ۱۹۸۵ انتخاب شد. او همچنین توسط لس آنجلس اکسپرس در پیش نویس منطقه ای USFL در سال ۱۹۸۵ انتخاب شد. جک به عنوان یک بازیکن تازه وارد، ۹ بازی را در سمت راست خط دفاعی انجام داد، با پنج ریکاوری سریع (شامل یک تاچ داون برای ۲۲ یارد) و تمام رکوردهای بازیکنان جوان NFL را به دست آورد. دل ریو همچنین ۶۸ تکل، ۵ پاس دفاعی و ۳ فورس فامبل جمع آوری کرد. در سال ۱۹۸۶، دل ریو
در فصل بعدی، جایگاه موفق خود را به آلوین تولز داد و تنها ۲۰ تکل در طول فصل ثبت کرد. کانزاس سیتی چف. در آگوست ۱۹۸۷، دل ریو برای دور پنجم با عنصر دفاعی سابق Saints، جان پل یانگ، به کانزاس سیتی چیفس مبادله شد. او ۹ بازی را در خط دفاعی بیرونی شروع کرد، با ۴۵ تکل، دو ساکس و یک فورس فامبل. در آن فصل، بازیکنان NFL در سپتامبر، پس از هفته دوم، دست به اعتصاب زدند. در طول این مدت، دل ریو و هم تیمی هایش در خارج از ورزشگاه اروهد تجمع می کردند و مراقب بازیکنان جایگزینی بودند که قصد ورود به این مرکز را داشتند. او اوتیس تیلور، گیرنده سابق چیفز را با بازیکن جدید اشتباه گرفت و به او حمله کرد. در آن زمان، تیلور ۴۵ ساله پیشکسوت باشگاه چفس بود و دوازده سال بود که بازنشسته شده بود. تیلور بعداً اتهاماتی را مطرح کرد ولی از ادامه دادن دادگاه منصرف شد. دل ریو در سال ۱۹۸۸ ده بازی را در سمت چپ خط دفاعی خارجی آغاز کرد و ۷۷ تکل، یک اخراج و یک پاس دفاعی ثبت کرد. او در ۲۹ اوت ۱۹۸۹ بازیکن آزاد شد. دالاس کابوی. در ۳۰ آگوست ۱۹۸۹، دل ریو از دالاس کابوی ها تقاضای بخشش کرد. او در پنجمین بازی مقابل گرین بای پکرز به عنوان بازیکن شروع کننده خط دفاعی
قدرتمند انتخاب شد، جایی که از ناحیه ساق پا دچار کبودی شد که مجبور شد دو بازی بعدی را از دست بدهد. دل ریو دوازده مسابقه را در خط دفاعی قدرتمند آغاز کرد، در حالی که در هشت بازی پایانی موقعیت را با دیوید هاوارد به اشتراک گذاشت، در کوارترهای اول و سوم بازی کرد، فصل را با ۵۸ تکل، دو ریکاوری سریع به پایان رساند (شامل یکی از آنها برای یک تاچ داون ۵۷ یاردی بازگشت ) و یک پاس دفاع کرد. در سال بعد، دل ریو تمام شانزده بازی را در خط دفاعی قوی شروع کرد، با انجام ۱۰۴ تکل (سوم نفر تیم)، ۱٫۵ ساکس، ۴ کوارتریک و دو پاس دفاعی. در سال ۱۹۹۱، دل ریو جایگزین یوجین لاکهارت به عنوان استارتر مدافع خط میانی شد، در حالی که تیم را با ۱۳۰ تکل مجموع، ۵۳ پاس منجر به گل و ۷۷ تکل انفرادی هدایت کرد. در دهه ۱۹۹۰، سازمان Cowboys احساس کرد که می تواند از پرداخت حق بیمه جلوگیری کند و با کم کردن بازیکنان خط دفاعی، بر سقف دستمزد تأثیر منفی بگذارد، بنابراین آنها به بازیکنانی مانند دل ریو، کن نورتون جونیور، دارین اسمیت، دیکسون ادواردز، رابرت جونز و رندال گادفری اجازه خروج رایگان دادند. وایکینگ های مینه سوتا. در ۴ مارس ۱۹۹۲، دل ریو به عنوان بازیکن آزاد
با مینه سوتا وایکینگز قرارداد امضا کرد. او سه سال متوالی تیم را در تکل ها رهبری کرد و در سال ۱۹۹۵ در Pro Bowl انتخاب شد. در سال ۱۹۹۵ در بازی مقابل شیکاگو بیرز از ناحیه زانو آسیب دید و در آن فصل فقط یک بازی دیگر انجام داد. دلفین میامی. در ۲ ژوئن ۱۹۹۶، دل ریو قراردادی یک ساله با دلفین های میامی امضا کرد و او را با جیمی جانسون، سرمربی سابق کابوی ها، دوباره متحد کرد. در ۴ آگوست، او پس از قرار گرفتن در نمودار عمق توسط زک توماس تازه کار، آزاد شد. دل ریو با ۱۶۰ بازی (۱۲۸ شروع)، ۱۰۰۵ تکل، ۱۳ اخراج و ۱۳ قطع توپ، کار خود را به پایان رساند. آمار NFL. "منبع": حرفه مربیگری. دل ریو در سال ۱۹۹۷ توسط مایک دیتکا سرمربی نیواورلئان سنتز به عنوان مربی قدرت و آمادگی تیم استخدام شد و سال بعد به سمت مربی خط دفاعی رفت. در سال ۱۹۹۹، او همان شغل را با بالتیمور ریونز آغاز کرد. دل ریو تا حدودی مدیون موفقیت بازی Ravens's Super Bowl در دفاع، به ویژه در فصل ۲۰۰۰ است. پس از فصل ۲۰۰۱، او به عنوان هماهنگ کننده دفاعی کارولینا پانترز انتخاب شد و در اولین فصل خود، در سال ۲۰۰۲، دل ریو آنها را به رتبه دوم دفاعی لیگ با مجموع یارد رساند. جکسونویل ج
گوار. در سال ۲۰۰۳، پس از اخراج تام کوفلین، دل ریو دومین سرمربی جکسونویل جگوارز شد. در اولین فصل خود، تیم را به رکورد ۵–۱۱ رساند. در آن سال، جکسونویل فصل را با دفاع راش رتبه دوم و ششمین بهترین دفاع کلی را به پایان رساند و در سال قبل به ترتیب در رده های ۲۵ و ۲۰ در این دو دسته قرار داشت. در سال ۲۰۰۴، جگوارها با رکورد ۹–۷ به سختی از مرحله پلی آف بازماندند که اولین رکورد پیروزی در پنج فصل بود. در فصل بعد، این تیم برای اولین بار پس از صعود به عنوان قهرمانی AFC در سال ۱۹۹۹، به پلی آف راه یافت. آنها به عنوان کارت وحشی واجد شرایط شدند. با این حال، فصل با شکست ۲۸–۳ به نیوانگلند پاتریوتز به پایان رسید. منظور از عبارت «به خرد کردن چوب ادامه دهید» که توسط دل ریو در طول فصل معرفی شد، نشان داد که چگونه تیم به آرامی موانع بزرگ پیش روی خود را از بین می برد. دل ریو یک کنده و تبر چوبی را در رختکن جگوارها به عنوان نمادی از فریاد رالی خود قرار داد. بعد از اینکه هم تیمی هایش با تبر روی چوب تاب می خوردند، کریس هانسون، بازی کننده، از این کار پیروی کرد و پای او را به شدت زخمی کرد. هانسون بقیه فصل ۲۰۰۳ را از دست داد و مارک رویالز جایگ