Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اده کوک تأمین مالی می شوند. بسیاری از مشتریان شرکت i360 شاهد پیروزی خود در در سال ۲۰۱۴ شدند. نقد و انتقاد. ارتباط استراتژیست های کمپین های سیاسی با سیاست های محاسباتی با انتقاداتی مواجه شده است. برخی از محققان بابت حریم خصوصی رای دهندگان که با متودهای جدیدی آنها را هدف قرار می گیرند، اظهار نگرانی کرده اند، در حالی که قانون خاصی درمورد حفاظت از داده کاربر در ایالت متحده وجود ندارد. آنها به (عدم تقارن اطلاعاتی) را که کمپین های سیاسی اطلاعات زیادی از افراد رای دهنده دارند را اشاره می کنند، و این درحالیست که خود رای دهندگان دقیقاً نمی دانند که کمپین های سیاسی با اطلاعات آنها چه کاری انجام می دهند. براساس گفته های این محققان، ماهیت و سرشت جعبه سیاه الگوریتم هایی که اطلاعات رای دهندگان را جمع آوری می کنند، شدت این قضیه را تشدید می کنند، همچنان که درک اینکه این داده ها چطور پردازش می شوند نیز دشوار است. و جامعه شناس ، معتقد است که عدم تقارن اطلاعاتی که از پیشرفت های اخیر در سیاست های محاسباتی پدید آمده، به گفتمان سیاسی در فضای عمومی آسیب می رساند، به خصوص در ارتباطات میان کمپین های سیاسی و رای دهندگان، با توجه به اط
لاعاتی که کمپین های سیاسی از رای دهندگان احتمالی خود دارند، ارزش ایده ها و افکار شاید در نگاه دیگران چیز مهمی نباشد اما ارزش این ایده ها وابسته به شخص یا افرادی باشد که این ایده ها را بیان می کنند. این محققان همچنین به مسایل تبعیضی که با سیاست محاسباتی رو به افزایش هستند اشاره می کنند، اینطور که افرادی که توسط الگوریتم ها به صورت یک مدل خاص پیشبینی می شوند، به احتمال کمتری رای می دهند و این قضیه می تواند در بازاریابی سیاسی و اطلاع رسانی به طور کامل نادیده گرفته شوند. توفکسی بیان می کند که کمپین های سیاسی می توانند تبلیغات متفاوتی را براساس پیام هایی که رای دهنده احتمالی بیشتر با آنها همدردی می کند ارایه دهند، و به این شکل سیاست مداران می توانند با تمرکز بیشتر برروی موضوعات کم اهمیت تر و تمرکز کمتر بر روی موضوعات پراهمیت تر، باعث شوند تا به طور مؤثری با اتحاد گروه های مناسبی از رای دهندگان، رای بیاورند. وکیل مدافع حقوق رای، وامه آکوسا، گفته که الگوریتم ها می توانند بر علیه افراد مقام بالا استفاده شوند. وی همچنین بیان کرده که افراد از اینکه توسط کارگزاران داده ردیابی می شوند، آگاهی داشته باشند، می تواند تأثیر ر
ا در گفتمان سیاسی داشته باشد. محقق میانرشته ای آشو م.ج. سولو به این نکته اشاره می کند که یکی از مزیت های مثبت سیاست های محاسباتی این است که می تواند منجر به استفاده کارآمدتر در هزینه های کمپین های سیاسی بشود. منابع. ۱-وینستون، پاتریک اچ. ; فینلیسون، مارک آ. «سیاست های محاسباتی». سمانتیک اسکالر 7589841 ۲-توفکسی، زینپ (02-07-2014). "مهندسی عمومی : اطلاعات بزرگ، نظارت و سیاست های محاسباتی". دوشنبه اول. ندش : 10.5210/fm.v19i7.4901. ISSN 1396-0466. ۳- چستر، جف؛ مونتگومری، کاترین سی. (31-12-2017). "The role of digital marketing in political campaigns". نقد خط مشی اینترنت. ندش 10.14763/2017.4.773. :10419/214047. ISSN 2197-6775. 4- E. U. Haq, T. Braud, Y. D. Kwon and P. Hui, "A Survey on Computational Politics," in "IEEE Access", vol. 8, pp. 197379-197406, 2020, doi: 10.1109/ACCESS.۲۰۲۰٫۳۰۳۴۹۸۳. 5- Kim, Sung-youn (2020-09-28). "Computational Models of Political Decision Making". "Oxford Research Encyclopedia of Politics". doi:10.1093/acrefore/۹۷۸۰۱۹۰۲۲۸۶۳۷٫۰۱۳٫۸۸۱. ISBN &lt;bdi&gt;&lt;/bdi&gt;. Retrieved 2021-06-04.
6- Zmigrod, Leor; Tsakiris, Manos (2021-04-12), "Computational and neurocognitive approaches to the political brain: key insights and future avenues for political neuroscience", "Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences". 376 (1822): 20200130. doi:10.1098/rstb.2020.0130. PMC 7935136. PMID ۳۳۶۱۱۹۹۹. 7- Akosah, Kwame N. (2014–2015). "Cracking the One-Way Mirror: How Computational Politics Harms Voter Privacy, and Proposed Regulatory Solutions". "Fordham Intellectual Property, Media &amp; Entertainment Law Journal". 25: 1007. 8- Solo, Ashu MG. "The new fields of public policy engineering, political engineering, computational public policy, and computational politics." Proceedings of the International Conference on e-Learning, e-Business, Enterprise Information Systems, and e-Government (EEE). The Steering Committee of The World Congress in Computer Science, Computer Engineering and Applied Computing (WorldComp), ۲۰۱۱.
عایق چند لایه (MLI) عایق حرارتی است که از چندین لایه ورقه های نازک تشکیل شده است و اغلب در فضاپیماها و تجهیزات برودتی استفاده می شود. MLI یکی از موارد اصلی طراحی حرارتی فضاپیماها است که در درجه اول برای کاهش تلفات حرارتی در برابر تشعشعات در نظر گرفته شده است. عایق های چند لایه در برابر سایر تلفات حرارتی مانند رسانش گرمایی یا همرفت عایق نمی باشند؛ بنابراین معمولاً این نوع عایق ها در ماهواره ها و سایر برنامه های کاربردی که در خلاء مورد اسفاده قرار می گیرند، به کار می روند؛ زیرا در خلاء انتقال گرما تماماً به صورت تابش خواهد بود. MLI به بسیاری از ماهواره ها و سایر کاوشگرهای فضایی ظاهری پوشیده از ورق طلا می دهد، این پوشش متشکل از لایه کاپتون به منظور عایق الکتریکی و مایلار آلومینیومی برای بازتاب حداکثری تشعشعات است. برای کاربردهای غیر فضایی، MLI به عنوان بخشی از یک سیستم عایق خلاء کار می کند. به عنوان مثال برای استفاده در تجهیزات برودتی، MLI را می توان در داخل لوله های این تجهیزات نصب کرد. MLI همچنین ممکن است همراه عایق های خلاء پیشرفته برای استفاده در تجهیزاتی که با دمای بالا مواجه هستند، ترکیب شود. عملکرد و طراح
ی. قوانین حاکم در MLI بر اساس تعادل تشعشعات است. برای اینکه بفهمید چگونه کار می کند، با یک مثال عینی شروع کنید - یک متر مربع از یک سطح جسم سیاه که قابلیت جذب همه طول موج های الکترومغناطیس را دارد؛ در فضای خلأ خارج جو تصور کنید که در دمای ثابت ۳۰۰ کلوین نگهداری می شود و به دور از منابع گرمایی مانند خورشید به آن گرما تابش می کنیم. طبق قانون استفان – بولتزمن، این سطح با قابلیت انتشار یا ثابت گسیلندگی ۱ در حدود ۴۶۰ وات تابش خواهد داشت. حالا تصور کنید که یک لایه نازک (اما مات) با قابلیت انتشار ۱ (این قابلیت جذب همه طول موج های الکترومغناطیس را دارد) به فاصله ۱ سانتی متر از صفحه اصلی قرار می دهید. این لایه جدید که در آن همه چیز در تعادل است تا تابش ۲۳۰ وات از هر طرف خنک می شود. لایه جدید ۴۶۰ وات از صفحه اصلی دریافت می کند. از این ۴۶۰ وات، ۲۳۰ وات به صفحه اصلی و ۲۳۰ وات به فضا تابش می شود. سطح اصلی هنوز ۴۶۰ وات تابش می کند، اما ۲۳۰ وات از لایه های جدید می گیرد و برآیند تابش دریافتی آن ۲۳۰ وات خواهد بود؛ بنابراین به طور کلی، تلفات تابش از سطح با افزودن لایه اضافی به نصف کاهش می یابد. برای کاهش بیشتر تلفات حرارتی می ت
وان لایه های بیشتری را به عایق اضافه کرد. کارایی این لایه ها را می توان با بازتاب زیاد سطوح بیرونی نسبت به تشعشعات حرارتی بهبود بخشید که جذب و تابش گرما را کاهش می دهد. عملکرد یک مجموعه لایه در عایق MLI را می توان بر حسب ضریب انتقال حرارت آن "U" توصیف کرد، که نرخ جریان گرمای تابشی "Q را" بین دو سطح موازی با مساحت A و با اختلاف دما formula_1تعیین می کند. از نظر تئوری، ضریب انتقال حرارت بین دو لایه با ثابت گسیلندگی formula_3 و formula_4 تحت شرایط خلاء، به صورت زیر است که در آن "T" میانگین دما (بر حسب کلوین) دو لایه و formula_6 Wm−2K−4 ثابت استفان-بولتزمن است. اگر هر لایه در هر دو طرف دارای ثابت گسیلندگی یکسانformula_7 باشد، به تعداد N لایه بین دو سطح با ثابت گسیلندگی بالا قرار می گیرد، رابطه ضریب انتقال حرارت کلی بدین صورت اصلاح می شود. طبق روابط فوق واضح است که افزایش تعداد لایه ها، ضریب انتقال حرارت را کاهش می دهد که معادل این است که عایق بهتر عمل کرده است. در این معادله فرض شده است که اختلاف دما نسبت به دمای مطلق کوچک است. در فضا، جایی که دمای ظاهری بیرون می تواند ۳ کلوین باشد (تابش پس زمینه کیهانی)، مقدار د
قیق "U" متفاوت است. لایه های MLI تا زمانی که در تماس حرارتی نباشند می توانند به یکدیگر نزدیک شوند. فضای جداسازی که به وسیله توری سفید از جنس پارچه ایجاد شده است، باید بسیار کوچک باشد. برای کاهش وزن و ضخامت عایق، لایه های داخلی بسیار نازک ساخته می شوند، اما باید در برابر تشعشعات حرارتی مات باشند. از آنجایی که به استحکام ساختاری زیادی نیاز ندارند، این لایه های داخلی معمولاً از پلاستیک بسیار نازک، با ضخامت، حدود ۶ میکرومتر (۱/۴ میلی متر)؛ مانند کاپتون، که در یک یا هر دو طرف با یک لایه نازک از فلز، معمولاً نقره یا آلومینیوم به منظور بازتاب حداکثری تشعشعات پوشیده شده است، ساخته می شوند. لایه ها باید تا حد امکان بدون تماس نزدیک به یکدیگر قرار بگیرند، زیرا بایستی رسانایی حرارتی بسیار کمی بین لایه ها وجود داشته باشد. یک عایق معمولی حداقل دارای ۴۰ لایه است. لایه ها ممکن است برجسته یا چروک شده باشند، بنابراین آنها فقط در چند نقطه با لایه های دیگر تماس پیدا می کنند، که توسط یک توری پارچه ای نازک از هم جدا می شوند، که در تصویر بالا قابل مشاهده است. لایه های بیرونی به دلیل تماس با محیط بیرون بیشتر در معرض فرسایش قرار دارن
د پس باید مستحکم تر باشند و اغلب پلاستیک ضخیم تر و مستحکم تر هستند و با موادی مانند فایبرگلاس تقویت می شوند. در کاربردهای ماهواره ای، MLI در زمان پرتاب پر از هوا خواهد بود. همان طور که موشک به سمت بالا می رود، این هوا باید بدون آسیب رساندن به عایق بتواند از آن خارج شود. لایه نیازمند سوراخ هایی است که این مشکل را برطرف کند، حتی اگر این کار اثر عایق بودن آن را کاهش بدهد. در صنایع برودتی، MLI موثرترین نوع عایق است. بنابراین، معمولاً در مخازن گاز مایع (مثلاً LNG، LN 2، LH 2، LO 2)، انجمادها، خطوط لوله برودتی و دستگاه های ابررسانا مورد استفاده قرار می گیرد. علاوه بر این به دلیل اندازه و جرم مناسب آن ارزش دارد. عایق متشکل از ۴۰ لایه از MLI و ضخامت در حدود ۲۰ میلی متر و جرمی حدود ۱٬۲ کیلوگرم در واحد سطح است. روش های تولید این نوع عایق بین تولیدکنندگان متفاوت است و برخی از عایق های MLI عمدتاً با استفاده از فناوری خیاطی ساخته می شوند. لایه های برش خورده، روی هم چیده می شوند و در لبه ها به هم دوخته می شوند. سایر روش های جدیدتر شامل استفاده از طراحی به کمک رایانه و فناوری ساخت به کمک رایانه برای جوش دادن یک طرح کلی دقیق
از شکل عایق نهایی با استفاده از جوش اولتراسونیک بر روی مجموعه نهایی لایه ها است. درزها و شکاف های موجود در عایق عامل نشت گرما هستند. روش جدیدی برای استفاده از پین های برچسب پلی اتر اترکتون (PEEK) (مشابه قلاب های پلاستیکی که برای چسباندن برچسب قیمت به لباس ها استفاده می شود) برای ثابت کردن لایه های عایق به جای دوخت برای بهبود عملکرد حرارتی در حال توسعه است. کاربردهای دیگر. فضاپیماها همچنین ممکن است از MLI به عنوان اولین خط دفاعی در برابر برخورد غبار استفاده کنند و بدین منظور یک یا چند لایه ممکن است با یک ماده مکانیکی مستحکم تر، مانند پارچه بتا جایگزین شود. در بیشتر کاربردها، لایه های عایق باید به زمین متصل شوند، بنابراین نمی توانند بار و قوس ایجاد کنند و باعث تداخل رادیویی می شوند. از آنجایی که ساخت و ساز معمولی منجر به عایق الکتریکی و همچنین عایق حرارتی می شود، این کاربردها ممکن است شامل اسپیسرهای آلومینیومی باشد که جایگزین پارچه در محل دوخت عایق ها نسبت به هم است. استفاده از مواد مشابه برای کاربردهای دیگر، عایق های تک لایه و عایق های دو لایه (به ترتیب SLI و DLI) نیز در فضاپیماها رایج است.
فردریش اشتولتز (; – ) شیمی دان اهل آلمان بود. وی نخستین فردی بود که توانست اپی نفرین (آدرنالین) را به صورت سنتزی در سال ۱۹۰۴ به دست بیاورد.
کوکوی کوتوله یک گونه کوکو از خانواده کوکویان است. در سرده "Microdynamis" تک نماد است. در گینه نو یافت می شود، جایی که زیستگاه طبیعی آن جنگل های دشت مرطوب نیمه گرمسیری یا جنگل گرمسیری است. نزدیک ترین خویشاوندان آن کوکوسیاه های راستین ("Eudynamys") هستند.
جغد بلوطی خاوری یک نوع جغد بلوطی است که معمولاً با جغدهای انبار طبقه بندی می شود. این گونه کاملاً شب زی است و در سراسر جنوب شرق آسیا و بخش هایی از هند یافت می شود. چندین زیرگونه دارد. دارای صورت قلبی شکل و کشیدگی گوش مانند است. جغد بلوطی کنگو ("Phodilus prigoginei") در گذشته به دلیل دانش ناکافی به عنوان یکی از زیرگونه های جغد بلوطی خاوری طبقه بندی می شد، اما مشخص شد که حتی ممکن است متعلق به یک سرده هم نباشد. جغد بلوطی سریلانکایی نیز به عنوان یک زیرگونه در نظر گرفته شد.
جغدهای بلوطی یک سرده از جغدهای انبار جهان قدیم است. ویژگی های تعیین کننده جغدهای خلیجی، جغدهای کوچکتر آنها در مقایسه با دیگر جغدهای انباری و صورت U یا V شکل آنها است. این جغدها را می توان در جنوب تا جنوب شرق آسیا و بخش هایی از آفریقای مرکزی در اکوسیستم های جنگلی و مرتعی یافت. آرایه شناسی و رده بندی. سردهٔ "Phodilus" توسط جانورشناس فرانسوی ایزیدور جفروی سنت هیلر در سال ۱۸۳۰ ایجاد شد. برخی از آرایه شناسان دو گونه را در این سرده قرار می دهند، در حالی که برخی دیگر سه گونه می دانند. این نام از واژهٔ یونان باستان "phōs" برای "نور" یا "روز" و "deilos" برای "ترس" یا "بزدل" گرفته شده است. اکثر دیدیگاه های رده بندی سه گونه موجود در این سرده را می شناسند:
سِر فرانسیس اُوِن گَبِت ویلیامز ؛ ( – ) از اهالی کسب وکار اهل بریتانیا و بنیان گذار تیم اتومبیل رانی ویلیامز بود. فعالیت ها. ویلیامز، بنیان گذار (۱۹۶۶) و یکی از اعضای پیشین کادر مدیریتی تیم فرمول یک ویلیامز بود. او تیمی را ساخت که نام خودش را گرفت و یکی از موفق ترین تیم های تاریخ این ورزش است. طی دوران حضور ویلیامز در دهه های ۱۹۹۰ و ۱۹۸۰ این تیم ۹ بار قهرمان فرمول یک جهان شد و هفت دوره هم راننده های این تیم قهرمانی فرمول یک را تجربه کردند. او و دخترش، کلر در سپتامر ۲۰۲۰ تیم ویلیامز را به سرمایه گذاران آمریکایی فروختند و از این ورزش کناره گرفتند. ویلیامز پس از تصادف سال ۱۹۸۶ در فرانسه دچار آسیب طناب نخاعی شد و پس از آن ویلچرنشین شد. تیم ویلیامز اولین رتبه نخست خود در یک جایزه بزرگ را سال ۱۹۷۹ در پیست سیلورستون و هنگامی که کلی رگاتزونی پشت فرمان ماشین بود بدست آورد. سال پس از آن نیز هم تیم ویلیامز با رانندگی آلن جونز قهرمان فرمول یک شد. درگذشت. پس از بستری شدن فرانک ویلیامز در روز جمعه، او در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۱ در سن ۷۹ سالگی درگذشت. استفانو دومنیکالی، رئیس و مدیر اجرایی فرمول یک نیز احترام خود را تقدیم ویلیامز کرد
و او را یک غول واقعی در ورزش نامید.
پمپ جت، هیدروجت یا واتر جت یک سامانه دریایی است که یک جت آب برای رانش تولید می کند. آرایش مکانیکی ممکن است یک پروانه مجرای ، یک پمپ گریز از مرکز، یا یک پمپ جریان مخلوط باشد که ترکیبی از هر دو طرح گریز از مرکز و محوری است. این طرح همچنین دارای یک ورودی برای تأمین آب پمپ و یک نازل برای هدایت جریان آب به خارج از پمپ است. طرح. یک پمپ جت با داشتن یک ورودی (معمولاً در پایین بدنه) کار می کند که به آب اجازه می دهد از زیر کشتی به داخل موتورها عبور کند. آب از طریق این ورودی وارد پمپ می شود. پمپ می تواند دارای طراحی گریز از مرکز برای سرعت های بالا یا پمپ جریان محوری برای سرعت های پایین تا متوسط باشد. فشار آب در داخل ورودی توسط پمپ افزایش می یابد و از طریق یک نازل به عقب منتقل می شود. با استفاده از "سطل" معکوس، رانش معکوس را نیز می توان برای حرکت به عقب، سریع و بدون نیاز به تعویض دنده یا تنظیم نیروی رانش موتور به دست آورد. از سطل معکوس نیز می توان برای کمک به کاهش سرعت کشتی در هنگام ترمز استفاده کرد. این ویژگی دلیل اصلی مانور جت های پمپ است. نازل همچنین هدایت جت های پمپ را فراهم می کند. صفحاتی مانند سکان ها را می توان به
نازل وصل کرد تا درگاه جریان آب و سمت راست را هدایت کند. به نوعی، این شبیه به اصول "بردار رانش" هوایی است، تکنیکی که مدت هاست در وسایل نقلیه پرتاب (موشک ها و موشک ها) و سپس در هواپیماهای جت نظامی استفاده می شود. این به کشتی های پمپ جت با چابکی فوق العاده در دریا کمک می کند. مزیت دیگر این است که هنگام حرکت به سمت عقب با استفاده از سطل معکوس، برخلاف کشتی های ملخ دار، فرمان معکوس نمی شود. جریان محوری. فشار یک واترجت جریان محوری با پخش جریان در هنگام عبور از تیغه های پروانه و پره های استاتور افزایش می یابد. سپس نازل پمپ این انرژی فشار را به سرعت تبدیل می کند و در نتیجه نیروی رانش تولید می کند. واترجت های جریان محوری حجم های بالایی را با سرعت پایین تر تولید می کنند، که آن ها را برای کشتی های با سرعت کم تا متوسط بزرگ تر مناسب می کند، به استثنای کشتی های شخصی آبی، که در آن حجم های آب بالا نیروی رانش و شتاب فوق العاده و همچنین سرعت های بالا را ایجاد می کند. اما این شناورها نسبت قدرت به وزن بالایی نیز در مقایسه با بیشتر شناورهای دریایی دارند. واترجت های جریان محوری رایج ترین نوع پمپ هستند. جریان مختلط. طرح های واترجت
با جریان مختلط جنبه های پمپ های جریان محوری و جریان گریز از مرکز را در بر می گیرد. فشار هر دو توسط انتشار و خروج شعاعی ایجاد می شود. طرح های جریان مختلط حجم کمتری از آب را با سرعت بالا تولید می کنند و آن ها را برای اندازه های کوچک تا متوسط کشتی و سرعت های بالاتر مناسب می سازد. کاربردهای متداول شامل کشتی های تفریحی با سرعت بالا و جت های آبی برای مسابقات رودخانه ای با آب کم عمق است (به ماراتن رودخانه مراجعه کنید). جریان گریز از مرکز. طرح های واترجت با جریان گریز از مرکز از جریان شعاعی برای ایجاد فشار آب استفاده می کنند. طرح های سانتریفیوژ دیگر معمولاً به جز بر روی پایه های بیرونی استفاده نمی شوند. مزایا. جت های پمپ دارای مزایایی نسبت به ملخ های لخت برای کاربردهای خاص هستند، که معمولاً به الزامات مربوط به عملیات با سرعت بالا یا کشش کم عمق مربوط می شود. این شامل: تاریخ. در آوریل ۱۹۳۲، مهندس ایتالیایی سوندو کامپینی یک قایق پیشرانه با جت پمپ را در ونیز ایتالیا به نمایش گذاشت. این قایق به حداکثر سرعت دست یافت که سرعتی قابل مقایسه با یک قایق با موتور معمولی با خروجی مشابه است. نیروی دریایی ایتالیا که بودجه توسعه این
قایق را تأمین کرده بود، هیچ سفارشی نداد اما فروش طرح در خارج از ایتالیا را وتو کرد. اولین قایق جت مدرن توسط مهندس نیوزلندی ویلیام همیلتون در اواسط دهه ۱۹۵۰ ساخته شد. استفاده ها. زمانی پمپ جت ها به کشتی های تفریحی پرسرعت (مانند جت اسکی و قایق های جت) و سایر کشتی های کوچک محدود می شدند، اما از سال ۲۰۰۰ تمایل به کشتی های پرسرعت افزایش یافته است. و بنابراین پمپ جت در کشتی های بزرگتر، کشتی های نظامی و کشتی ها محبوبیت پیدا می کند. در این کشتی های بزرگتر، آنها می توانند با موتورهای دیزلی یا توربین های گازی تغذیه شوند. سرعت تا می توان با این پیکربندی حتی با بدنه جابجایی به دست آورد. کشتی های پمپ جت بسیار قابل مانور هستند. نمونه هایی از کشتی هایی که از پمپ جت استفاده می کنند، Car NicobarCar Nicobar هستند گشت زنی در دادگاه، در قایق های موشکی کلاس Hamina، ناوچه های کلاس Valour، کشتی های خدمات دریایی پرسرعت زیردریایی کلاس سی ولف ایالات متحده و کلاس "ویرجینیا"، و همچنین زیردریایی کلاس بری روسی، و کشتی های رزمی ساحلی ایالات متحده.
دیزی هاگارد (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هری پاتر و محفل ققنوس"، "اپیزود، و "سقوط ناگهانی" اشاره کرد.
سالامونیاک، همچنین سال آمونیاک یا سالمیاک، یک ماده معدنی طبیعی نادر است که از کلرید آمونیوم، NH4Cl تشکیل شده است. این ماده به شکل ها و رنگ های مختلفی در طبیعت وجود دارد. نظیر بلورهای بی رنگ، سفید یا زرد مایل به قهوه ای در حالت ایزومتریک-هگزوکتادرال. این ماده معمولاً شکاف بسیار نازکی دارد و با اعمال نیرو به شکل شکستگی کونوئیدی می شکند. سال آمونیاک کاملاً نرم است و میزان سختی آن بین ۱٫۵ تا ۲ با معیار سختی موس است و چگالی نسبی آن پایین ۱٫۵ است. این ماده محلول در آب است و میزان انحلال به نسبت بالایی دارد. سال آمونیاک همچنین نام باستانی ترکیب شیمیایی کلرید آمونیوم است. اصطلاح سال آمونیاک تا حد زیادی در قرن بیستم از کاربرد عمومی خارج شد. اما امروزه به کانی آمونیوم کلرید و فرم طبیعی آن، سال آمونیاک می گویند. پلینیوس نویسنده و تاریخ نگار روم باستان در جلد سی و یکم کتاب "تاریخ طبیعی خود"، به نمکی به نام آمونیاکوم اشاره می کند که در آن زمان در استان رومی سیرنایکا تولید می شده"،" این نام گذاری به دلیل نزدیکی محل تولید آن به نام یک معبد در این نزدیکی بوده است، معبدی به نام ژوپیتر آمون (به یونانی Ἄμμων "آمون)." با این حال
، توصیف پلینیوس از این نمک با خواص آمونیوم کلرید مطابقت ندارد. با توجه به تفسیر هربرت هوور در ترجمه انگلیسی او از "تاریخچه فلزات" اثر جورجیوس آگریکولا، احتمالاً نمکی که پلینوس از آن یاد کرده، نمک دریایی معمولی بوده است. در هر صورت، آن نمک در نهایت نام آمونیاک و ترکیبات آمونیوم را به خود داد. اولین ارجاع تأیید شده به "سال" "آمونیاک" به عنوان کلرید آمونیوم در کار گروهی چند شیمی دان اروپایی به نام سودو-گِبِر است که تحت عنوان کتاب در جست و جوی حقیقت چاپ شده "است"، در بخشی از این کتاب در فصل "آماده سازی سالیس آرمونیاک ("De Salis armoniaci præparatione")" شیوه آماده سازی سال آمونیاک "آمده است"، "سالیس آرمونیاک" نامی رایج در قرون وسطی برای سال آمونیاک بود. دو ویژگی سال آمونیاک را در میان شیمی دانان و کیمیاگران عرب بسیار پراهمیت کرد: ۱) خاصیت رنگ آمیزی (و در برخی موارد حلال کامل) فلزات، و ۲) طریقه کشف آنها؛ زیرا سال آمونیاک از تقطیر برخی از مواد حیوانی تولید می شد و این مطلب برای کیمیاگران آن زمان مطلب مهمی بود. این ماده همچنین به عنوان مادهٔ خارج شونده در تقطیر موی حیوانات، کیمیاگران عرب را متقاعد کرد که اکسیرهای کی
میاگری را باید از طریق تقطیر مواد آلی جست وجو کرد که شاید با تصور قبلی آن ها هم مطابقت داشت. سال آمونیاک به همان اندازه که برای شیمی دانان عرب مهم بود، مورد علاقه اروپایی ها هم بود، و چون کیمیا جای خود را به شیمی و پزشکی داد، نقش سال آمونیاک به سرعت از کلیدی برای تهیه سنگ حیات و اکسیرهای کیمیاگری، به عنصری حیاتی در تولید دارو در پزشکی و داروسازی تغییر کرد. سال آمونیاک معمولاً به صورت لایه لایه و پوشیده شده، از تصعید آتشفشانی در اطراف دریچه های آتشفشان ها تشکیل می شود و در اطراف دودخان های آتشفشانی، رسوبات کود مرغی و درزهای زغال سنگ های داغ یافت می شود. در کانی این ماده، مواد معدنی مرتبط مثل زاج سدیم، گوگرد بومی و سایر مواد معدنی آتشفشانی یافت می شود. این ماده در برخی از آتشفشان های فعال یافت می شود، برخی کوه های آتشفشانی قابل توجه عبارتند از: تاجیکستان. کوه وزوویوس در ایتالیا؛ و کوه های پاریکوتین، میچوآکان در مکزیک. کاربردها. این ماده به طور معمول برای تمیز کردن سیم لحیم، در لحیم کاری پنجره های رنگی استفاده می شود. در جواهرسازی و پالایش فلزات گران بها، کربنات پتاسیم به طلا و نقره در ظرف مخصوص ذوب فلزات با پوش
ش بوراکس اضافه می شود تا براده های آهن یا فولادی که ممکن است ضایعات را آلوده کرده باشند، خالص کنند. سپس این جواهرات و فلزات گران بها با هوا خنک می شوند و با مخلوط یک به یک پودر زغال سنگ و سال آمونیاک ذوب می شود تا یک شمش محکم از فلز یا آلیاژ مربوط به دست بیاید؛ مثلاً در مورد نقره آلیاژ مورد نظر به همراه ۷٫۵٪ مس است که طلای کارات هم نام دارد. سال آمونیاک در گذشته در محصولات نانوایی هم استفاده می شده تا به کلوچه ها یا بیسکویت ها بافت ترد بدهد، اما کاربرد سال آمونیاک یا سایر ترکیبات آمونیاک مثل کربنات آمونیوم در پخت و پز، و حرارت پخت مواد غذایی، به طور کلی با تولید بیکینگ پودر یا جوش شیرین مدرن (بی کربنات سدیم) جایگزین شد. همچنبن، سال آمونیاک، در تولید شیرین بیان سالمیاک هم استفاده می شود، که از شیرین بیان سالمیاک در خیلی از شیرینی های امروزی استفاده می شود، به عنوان مثال در شیرین بیان شور یا پاستیل سالمیاک، از این شیرین بیان استفاده شده است. در ایران، تاجیکستان، هند، پاکستان و کشورهای عربی به آن «نوشادر» می گویند و برای ترد شدن تنقلاتی مانند سمبوسه و جلبی استفاده می شود. علاوه بر این، سال آمونیاک یا گاهی همتای
مصنوعی آن برای تولید حمام های خنک کننده و همچنین در رنگرزی و دباغی چرم کاربرد دارد (همچنین به کاربرد کلرید آمونیوم مراجعه کنید). سال آمونیاک فرآوری شده (کلرید آمونیوم) الکترولیت در سلول های پیل لکلانشه، پیشرو باتری خشک بود. یک میله کربن و یک میله یا استوانه از جنس روی الکترودها را تشکیل می دادند و سال آمونیاک الکترولیت آنها بود. همچنین سال آمونیاک توسط پزشکان اسلامی برای اهداف دارویی وارد داروخانه های برخی کشورهای اسلامی شد. ماده به دست آمده از سال آمونیاک یعنی کلرید آمونیوم به عنوان خلط آور در درمان سرفه استفاده می شود. اثر خلط آور آن ناشی از اثر تحریکی بر روی مخاط برونش است که باعث تولید مایع اضافی دستگاه تنفسی می شود که احتمالاً فرایند سرفه را راحت تر می کند. نمک های آمونیوم تحریک کننده مخاط معده هستند و ممکن است باعث تهوع و استفراغ شوند. کلرید آمونیوم به عنوان یک عامل اسیدی سیستمیک در درمان آلکالوز متابولیک شدید، در آزمایش بارگذاری اسید خوراکی، برای تشخیص اسیدوز توبولار کلیوی دیستال، برای حفظ pH ادرار و میزان اسیدی بودن آن، و در درمان برخی از اختلالات دستگاه ادراری استفاده می شود. جستارهای وابسته. آمونیوم
کلرید آمونیاک آمونیوم آمونیوم بی کربنات
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; گریوز آفتالموپاتی ، که همچنین به عنوان بیماری تیروئید چشمی (TED) نیز شناخته می شود، یک بیماری التهامی خود ایمنی است که باعث اختلال در حدقه و بافت اطراف چشم، جمع شدن پلک فوقانی، تأخیر پلکی، تورم، قرمزی (اریتما)، ورم ملتحمه، و برون چشمی می شود. این بیماری بیشتر در افراد مبتلا به بیماری گریوز، و کمتر در افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو، یا در افرادی که یوتیروئید دارند رخ می دهد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; درموپاتی گریوز که به عنوان درموپاتی تیروئیدی یا گریوز پوستی نیز شناخته می شود یک عارضهٔ پوستی نادر ناشی از بیماری گریوز، با نرخ بروز پایین است. درموپاتی گریوز تقریباً همیشه با علائم چشمی یافت شده در بیماری گریوز همراه است. معمولاً با تغییر رنگ پوست همراه است و استفاده از وازلین روی ناحیه آسیب دیده می تواند احساس سوزش و خارش را تسکین دهد.
خیابان کرنتنر (به آلمانی: Kärntner Straße) معروف ترین خیابان خرید در مرکز وین است. که از اشتفان پلاتز تا اپرای ایالتی وین در کارلسپلاتز واقع در رینگ اشتراسه ادامه دارد. اولین اشاره به خیابان کرنتنر مربوط به سال ۱۲۵۷ میلادی است که از آن به عنوان "Strata Carintianorum" یاد شده که نشانگر اهمیت آن به عنوان یک جاده تجاری به جنوب استان کرنتن است.
کانال های بالقوهٔ کاتیونی گیرنده گذرا، زیرخانوادهٔ A عضو ۱ () که با نام گیرندهٔ واسابی هم شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"TRPA1"» کُدگذاری می شود. این پروتئین در واقع یک مجرای یونی است که در غشای پلاسمایی بسیاری از سلول های انسان و حیوانات یافت می شود. اهمیت این مجرای یونی آن است که در انسان و سایر پستانداران، گیرندهٔ «درد»، «سرما» و «خارش» و همچنین گیرندهٔ محرک های محیطی است که در سایر پاسخ های تدافعی (اشک، مقاومت راه های هوایی و سرفه) نقش دارند. عملکرد. این پروتئین که عضوی از خانوادهٔ «کانال های بالقوهٔ گیرنده گذرا» هستند، دارای ۱۴ تکرار آنکرین است که گیرندهٔ محرک های شیمیایی و مکانیکی هستند. یکی از وظایف اختصاصی این پروتئین، درک، یک پارچه سازی و مهار پیام های «درد» در دستگاه عصبی پیرامونی است. پژوهش های اخیر نشان داده است که این پروتئین توسط تعدادی از ترکیبات شیمیایی واکنش پذیر (آلیل ایزوتیوسیانات، سینامالدهید، فارنسیل تیوسیالیک اسید، فرمالین، هیدروژن پراکسید، ۴-هیدروکسی نوننال، اکرولین و گازهای اشک آور) و ترکیبات شیمیایی واکنش ناپذیر (نیکوتین و پی اف-۴۸۴۰۱۵۴) فعال می شود و در نتیجه نوع