Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کراپونه (به لاتین: Keerapone) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
کهلوالا (به لاتین: Kehelwala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
کهلواتا (به لاتین: Kehelwatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ژیان مرغ های کوتوله حنایی یک سرده از پرندگان آمریکای جنوبی در خانواده مگس گیران ژیان مرغان است. این سرده ۳ گونه دارد.
هوشنگ سعادت دامغانی (زاده سال ۱۳۰۷ خورشیدی تهران). وی در خانواده ای با پیشینه پزشکی متولد شد. پدربزرگ ایشان در شهر دامغان حکیم و پدرش دکترعلی سعادت، جراح مشهور دهه های ۲۰ تا ۴۰ بود. تحصیلات. او در سال ۱۳۲۸ وارد دانشکده پزشکی و در سال ۱۳۳۴ فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۳۳۹ به سمت استادیار تمام وقت دانشکده پزشکی دانشگاه تهران برگزیده شد. دیگر فعالیت ها. سعادت در کنار کار طبابت به ترجمه کتاب هایی در زمینه تاریخ نیز اقدام کرده است. یکی از این کارها ترجمه کتاب (Nazisme et Sociétés Secrètes) از زبان فرانسوی می باشد.
لیکوی شمشیری رگه سیاه یک گونه از پرندگان خانواده لیکویان جهان قدیم است. این گونه در چین، لائوس، میانمار و ویتنام یافت می شود، جایی که زیستگاه طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگلهای کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
جقه ارغوانی ها یا شانه ارغوانی ها گروهی از پرندگان در یک سرده از پرندگان خانوادهٔ مرغ های کدر هستند. به طور سنتی در خانواده گوهرمرغان قرار می گرفت، اما شواهد قویاً نشان می دهد که بهتر است در کدرمرغان جای گیرند، که اکنون توسط SACC قرار داده شده است. این پرندگان نسبتاً کوچک و دم کوتاه در تاج پوشش جنگل های مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی یافت می شوند. نام آن ها اشاره ای به پرهای ارغوانی روی شانه و پهلوهای نر است، اما اغلب وقتی بال ها بسته می شوند، دیده نمی شوند و ماده ها کاملاً بدون آن هستند.
ژیان مرغ-چرخ ریسک بی رگه یک گونه از پرندگان خانواده ژیان مرغان و بومی پرو است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
ایلومیناتا فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی جان تورتورو است. در این فیلم بازیگرانی همچون کاترین بوروویتز، بورلی دی آنجلو، بن گازارا، دونال مک کان، سوزان ساراندون، روفس سوئل، جان تورتورو، کریستوفر واکن، بیل اروین، آیدا تورتورو، روکو سیستو و متیو سوسمن ایفای نقش کرده اند.
آقای وودکاک فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی کریگ گیلسپی است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیلی باب تورنتون، شان ویلیام اسکات، سوزان ساراندون، اتان سوپلی، ملیسا سیجمیلر، ایمی پولر، بیل میسی، تایرا بنکس، ملیسا لیو، جنیفر آسپن، آلیسن اشلی آرم و ام.سی. گینی ایفای نقش کرده اند.
بیانیه مشترک دربارهٔ تسلیحات هسته ای، جنگ هسته ای و رقابت های تسلیحاتی است که در ۳ ژانویه ۲۰۲۲ توسط پنج کشور بزرگ دارای سلاح هسته ای و اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد امضا شد.
پیمان کرینالی به طور رسمی معاهده بین جمهوری فرانسه و جمهوری ایتالیا برای تقویت همکاری دوجانبه است. عهدنامه ای که در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۲۱ بین نخست وزیر ایتالیا ماریو دراگی و رئیس جمهور فرانسه امانوئل مکرون در کاخ کویرینال در رم امضا شد. این معاهده مشتمل بر ۱۳ ماده، همگرایی مواضع فرانسه و ایتالیا و همچنین هماهنگی دو کشور را در زمینه سیاست خارجی و اروپا، امنیت و دفاع، سیاست مهاجرت، اقتصاد، آموزش، پژوهش، فرهنگ و همکاری فرامرزی را ارتقا خواهد داد. از نظر هر دو دولت، این معاهده سرآغاز همگرایی جدید بین دو ملت در رهبری و پیشروی اتحادیه اروپا است. علاوه بر این، این پیمان به عنوان تلاش ایتالیا و فرانسه برای ایفای نقش کلیدی در اتحادیه اروپا پس از بازنشستگی آنگلا مرکل، صدراعظم سابق آلمان تلقی شد.
سامانه پیام رسان مالی روسیه یا اس پی اف اس () یک سیستم انتقال پیام های مالی و معادل روسی سیستم انتقال مالی سوئیفت است که توسط بانک مرکزی روسیه توسعه یافته است. این سیستم از سال ۲۰۱۴، زمانی که دولت ایالات متحده به دلیل الحاق کریمه به فدراسیون روسیه تهدید کرد دسترسی روسیه را از سیستم سوئیفت قطع خواهد کرد، در حال توسعه است. اولین تراکنش در شبکه اس پی اف اس توسط یک شرکت غیربانکی در دسامبر ۲۰۱۷ انجام شد. در مارس ۲۰۱۸، بیش از ۴۰۰ مؤسسه (عمدتا بانک) بخشی از این شبکه بودند. در مقایسه با سوئیفت، سامانه پیام رسان مالی روسیه با تعدادی چالش مواجه است، به ویژه هزینه تراکنش های بالاتر، اگرچه در مارس ۲۰۱۸ کارمزد تراکنش به طور اساسی به ۰٬۸۰–۱٬۰۰ ₽ روبل روسیه (۰٬۰۱۲–۰٬۰۱۵ دلار) در هر تراکنش کاهش یافت. این سیستم فقط در داخل روسیه کار می کند، اگرچه برنامه هایی برای ادغام این شبکه با سامانه پرداخت بین بانکی فرامرزی مستقر در چین وجود دارد. همچنین دولت روسیه در حال مذاکره با کشورهای در حال توسعه مانند ترکیه و ایران برای گسترش اس پی اف اس است. با توجه به محدودیت هایی که این سامانه پیام رسان مالی دارد، سیستم اس پی اف اس به جای جایگز
ینی برای شبکه سوئیفت به عنوان آخرین راه حل انتقال مالی در نظر گرفته می شود. از سال ۲۰۱۹ توافق های زیادی برای پیوند اس پی اف اس به سیستم های پرداخت سایر کشورها در چین، هند، ایران و همچنین کشورهای داخل اتحادیه اقتصادی اوراسیا که قصد دارند مستقیماً از اس پی اف اس استفاده کنند، منعقد شده است. در پایان سال ۲۰۲۰، ۲۳ بانک خارجی از ارمنستان، بلاروس، آلمان، قزاقستان، قرقیزستان و سوئیس به اس پی اف اس متصل شدند. تاثیر ژئواکونومیک. همانطور که توسط آکادمیک تیم بیل خلاصه شده است، SPFS یکی از پاسخ ها به تحریم های اعمال شده توسط ایالات متحده است که توسط مفسران به عنوان کمک به دلارزدایی در نظر گرفته می شود.
طوطیان آفریقایی یک زیرخانواده از طوطی های آفریقای گرمسیری یا طوطی های جهان قدیم و بومی جنوب صحرای آفریقا است که شامل دوازده گونه و دو سردهٔ موجود است. در میان گونه ها، طوطی خاکستری یا کاسکو گونهٔ نمادین است. "سردهٔ طوطی های بال دراز" معمولاً پرندگان سبزرنگ با سرهای رنگین هستند. سردهٔ "Psittacus" طوطی های بزرگتر خاکستری روشن با دم سرخ هستند. این زیرخانواده، همراه با زیرخانواده خواهریش طوطی نوگرمسیری از طوطیان نوگرمسیری، خانوادهٔ طوطیان راستین را تشکیل می دهند که یکی از سه خانواده طوطی های راستین است.
طوطی تباران آسیایی یک تبار از طوطی ها از خانواده طوطیان سبز است. زیرتقسیم های درون تبار بحث برانگیز است.
پروومایکا یک روستا در قزاقستان است که در شهرستان آستراخان واقع شده است. پروومایکا ۱٬۳۸۸ نفر جمعیت دارد.
نمک سیر یک نمک چاشنی است که از مخلوط سیر خشک، آسیاب شده و نمک خوراکی با یک ماده مرطوب کننده (مثل کلسیم سیلیکات) ساخته می شود. در ابتدایی ترین شکل آن از ترکیب ۳ قسمت نمک و ۱ قسمت پودر سیر خشک شده به صورت حجمی یا ۶ قسمت نمک و ۱ قسمت پودر سیر بر حسب وزن درست می شود.
استانتسیونی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. استانتسیونی ۲٬۵۹۵ نفر جمعیت دارد.
قزل-ییلدیز یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. قزل-ییلدیز ۶۵ نفر جمعیت دارد.
آق کول یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان زرندی واقع شده است. آق کول ۱٬۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
طوطی های طوق دار یا طوطی های گردن طوق دار آفریقایی-آسیایی اعضای سردهٔ طوطی ها هستند که معمولاً در پرورش پرندگان شناخته می شوند، از آفریقا تا جنوب شرق آسیا منشأ می گیرند. این یک گروه گسترده با غلظت مشخص از گونه ها در جنوب آسیا و همچنین با نمایندگانی در آفریقا و جزایر اقیانوس هند است. این تنها سردهٔ طوطی است که اکثر گونه های آن در قاره آسیا هستند. از همه گونه های موجود، تنها سه گونهٔ "Psittacula calthropae" , "Psittacula caniceps" و "Psittacula echo" نماینده ای در هیچ بخشی از سرزمین اصلی قاره آسیا ندارند. طوطی طوق صورتی، "Psittacula krameri"، یکی از پراکنده ترین طوطی ها است. این طوطی ها بیشتر دارای پرهای سبز هستند و بزرگسالان دارای سرهای رنگی هستند. نوک تنومند و دم بلند و لوزی شکل است. گونه ها و تبارزایی. رده بندی کنونی. این سرده شامل ۱۶ گونه است که سه گونه منقرض شده هستند.
الکساندر گئورگ فون بونگه ( ; - ) یک گیاه شناس روسی بود. او را بیشتر به خاطر سفرهای علمی به آسیا و به ویژه سیبری به یاد می آورند. زندگی نامه. بونگه به عنوان پسر خانواده ای به دنیا آمد که متعلق به اقلیت آلمانی در روسیه تزاری بود. پدرش آندریاس تئودور پسر گئورگ فردریش بونگه، داروساز بود که در قرن هجدهم از پروس شرقی به روسیه مهاجرت کرده بود. او در دانشگاه دورپات در رشته پزشکی تحصیل کرد و بعد به عنوان استاد گیاه شناسی در کازان خدمت کرد. در سال ۱۸۳۵ به دورپات بازگشت و تا سال ۱۸۶۷ در آنجا کلاس های گیاه شناسی را تدریس کرد. در اینجا، او از طریق مکاتبه، از طریق مقالات منتشر شده در مجله "Linnaea" و از طریق تبادل نمونه های هرباریوم، با دیدریش فرانتس لئونهارد فون شلختندال، گیاه شناس دانشگاه هال در تماس بود. او تا سال ۱۸۸۱ در دورپات ماند و سال های آخر عمر خود را در آنجا گذراند و تحقیقاتی در مورد فلور استونی انجام داد. در سال ۱۸۲۶ به همراه کارل فردریش فون لدبور و کارل آنتون فون مایر، یک سفر علمی مهم به استپ قرقیزستان و کوه های آلتای را آغاز کرد. در سالهای ۱۸۳۰–۱۸۳۱، او از طریق سیبری به پکن سفر کرد و از طریق آن تحقیقات گسترده
ای در مورد گیاهان مغولستان انجام داد. پس از تحقیقات خود در چین، او به کوه های آلتای بازگشت و در آنجا مطالعاتی را در مورد بخش شرقی منطقه انجام داد (۱۸۳۲). در سالهای ۱۸۵۷–۱۸۵۸ در یک سفر علمی به خراسان و افغانستان شرکت کرد. او پدر فیزیولوژیست گوستاو فون بونگ (1844-1920) و الکساندر فون بونگ (۱۸۵۱–۱۹۳۰)، کاشف و جانورشناس بود. برادر بزرگتر او، فردریش گئورگ فون بونگ (۱۸۰۲–۱۸۹۷)، یک مورخ حقوقی بود.
ویلیام دزوس (؛ زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۸۹۵، درگذشتهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۶۴) با نام اصلی ولودیمیر ژوس () در زمان تولد، مهندس آمریکایی اهل گالیسیای شرقی و مخترع اتصال دهندهٔ دزوس بود؛ اتصال دهنده ای که با نام «اتصال دهندهٔ یک چهارم دور» نیز شناخته می شود. او همچنین یکی از بنیانگذاران بنیاد فرهنگی انجمن اوکراینی های آمریکا بود که خانه هری اف. سینکلر (مقر فعلی این بنیاد) را برای استقرار آن خریداری کرد. مرگ. ویلیام دزوس در ۱۹ ژوئن ۱۹۷۴ بر اثر سکته و برخی مشکلات دیگر در بیمارستان گود سامریتن در ۶۹ سالگی در گذشت. پس از مرگ او، یک مراسم آمرزش خوانی به یاد او در کلیسای کاتولیک اوکراینی خانواده مقدس برگزار شد.
دروازه ارتباطی داده های سرویس تکمیلی بدون ساختار یک پروتکل ارتباطی است که توسط تلفن های همراه GSM برای برقراری ارتباط با رایانه های ارائه دهنده خدمات استفاده می شود. دروازه مجموعه ای از سخت افزار و نرم افزار مورد نیاز برای اتصال دو یا چند شبکه متفاوت از جمله انجام تبدیل پروتکل است. عملکرد. یک دروازه USSD پیام های USSD را از شبکه سیگنالینگ به یک برنامه خدماتی هدایت می کند و برمی گردد. یک سرویس «USSD gateway» «مرکز USSD» نیز نامیده می شود. دروازه USSD بر اساس توانایی عامل تحویل یا منبع برای ارسال و دریافت پیام های USSD است. USSD یک پروتکل مبتنی بر جلسه است. پیام های USSD از طریق کانال های سیگنال GSM عبور می کنند و برای جستجوی اطلاعات و راه اندازی خدمات استفاده می شوند. برخلاف سرویس های مشابه (SMS و MMS)، که مبتنی بر ذخیره و ارسال هستند، USSD یک جلسه زمان واقعی را بین گوشی تلفن همراه و برنامه ای که سرویس را مدیریت می کند برقرار می کند. تفاوت بین USSD و سایر دروازه ها. تفاوت بین دروازه های USSD و سایر دروازه های پیام رسانی این است که دروازه های USSD پس از برقراری ارتباط، یک جلسه تعاملی واحد را حفظ می کنند. SMS و
MMS پیام ها را مستقل از جلسه کاربر ذخیره و فوروارد می کنند، مشابه روشی که ایمیل از طریق اینترنت ارسال می شود. عملیات مدولار. به غیر از PSSR و USSN، روش دیگری به نام پیام درخواست خدمات تکمیلی بدون ساختار (USSR) وجود دارد که یک جلسه را توسط دروازه USSD برای کاربر موبایل آغاز می کند. این پیام را می توان همراه با جلسه آغاز شده اتحاد جماهیر شوروی برای ارائه خدمات مبتنی بر جلسه مانند خدمات منو از طریق USSD استفاده کرد. همچنین، در مراحل اولیه MAP (قسمت برنامه موبایل)، پیام PSSR PSSD (PSS Data) نامیده می شد.
فرهنگ رسولی، فرهنگ لغتی شش زبانه است که یا پادشاه یمن، افضل العباس از خاندان رسول آن را نوشته است یا برای او جمع آوری شده است. این فرهنگ لغت، واژگان را در شش زبان عربی، فارسی، ترکی، ارمنی، یونانی و مغولی آورده است. اگر چه این کتاب در یمن جمع آوری شده است امّا از بسیاری جهت حاصل جهان اوراسیا، پس از حمله مغول و امپراتوری مغولان است. مغولا ارتباطات بین شرق و غرب آسیا را تقویت کردند که موجب گسترش زبان آموزی نیز شد.
این جدول زمانی حضور ارتدکس شرقی در یونان از ۱۸۲۱ تا ۱۹۲۴ است. تاریخ یونان به طور سنتی شامل مطالعه مردم یونان، مناطقی که از نظر تاریخی بر آنها حکومت می کردند، و همچنین قلمرویی که اکنون دولت مدرن یونان را تشکیل می دهد، می شود. جنگ استقلال یونان (۱۸۲۱–۱۸۲۹). یکی از دیدگاه های دینی یونان مدرن به نقش کلیسای ارتدکس در ایجاد دولت-ملت یونان مدرن مربوط می شود. بر اساس این دیدگاه، کلیسا، در نقش کشتی نوح روز آخر، ملت یونان را در قرون «سیل» ترکیه و غرب پس از سقوط امپراتوری روم شرقی در سال ۱۴۵۳ نجات داد. کلیسای ارتدکس با محافظت از ایمان واقعی در برابر شاهزادگان موقت مسلمان و لاتین در قرون حکومت بیگانه، هویت یونانی را حفظ کرد و ملت یونان را از جذب شدن توسط ملل حاکمان خارجی خود بازداشت. بر اساس همین دیدگاه، کلیسای ارتدکس از جنگ استقلال یونان در سال ۱۸۲۱ استقبال کرد و به بازوهای شورشیان یونانی برکت داد. در واقع، بسیاری از روحانیون ارتدکس نقش رهبری را در شورشیان یونان بر عهده گرفتند و نقش مهمی را نه تنها در امور کلیسایی، بلکه در مسائل سیاسی و نظامی ایفا کردند. پس از استقلال، یک شاهزاده لاتین و مشاوران غربی او پیوندهایی را که
کلیسای یونان را با اسقف نشین کلیسا متحد کرده بود قطع کردند و کلیسا را تحت اختیار قدرت موقت او قرار دادند.
سینتف، (به انگلیسی: SINTEF) یک نهاد پژوهشی در زمینه دانش و فن آوری است. این نهاد در سال ۱۹۵۰ میلادی، در ارتباط با دانشگاه فنی نروژ، پایه گذاری شد و مقر اصلی آن در شهر تروندهایم، در کشور نروژ، واقع شده است. زمینه فعالیت و هدف. زمینه فعالیت سینتف، تحقیقات علمی و فنی است. هدف این نهاد، پیشبرد فعالیت های پژوهشی در دانشگاه علم و فناوری نروژ؛ و گسترش همکاری بین این دانشگاه؛ و مؤسسات اقتصادی و صنعتی نروژ و دیگر محیط های پژوهشی و دانشگاهی است. سینتف، همچنین با پذیرش سفارش از بخش دولتی و خصوصی به صورت قراردادی، در حوزه فناوری، علوم طبیعی، علوم پزشکی و علوم اجتماعی، تحقیقات مطلوب را برنامه ریزی و دنبال می کند. سینتف در نوع خود، بزرگترین مؤسسه پژوهشی مستقل در اسکاندیناوی است که ضمن ارائه مشورت و انجام آزمایش، در چند حوزه مختلف، دارای صلاحیت صدور گواهی نامه است. علاوه بر مقر اصلی در تروندهایم، سینتف، دارای شعبه هایی در اسلو، برگن، استاوانگر، السوند، ایالات متحده آمریکا (هیوستون)، مقدونیه شمالی (اسکوپیه)، لهستان (ورشو؛ کراکوف)؛ و یک آزمایشگاه در دانمارک (هیرتشال) است. پیشینه. سینتف در سال ۱۹۵۰ میلادی، به عنوان یک نهاد پژو
هشی فنی و صنعتی، وابسته به دانشگاه فنی نروژ، تأسیس شد تا دانشگاه را با صنعت و اقتصاد مرتبط کند. در عمل تا سال ۱۹۸۰ میلادی، استادان دانشگاه فنی نروژ، مدیران بخش های مختلف این نهاد بودند. اما در سال ۱۹۸۰، سینتف، از زیر مدیریت استادان دانشگاه خارج شد و به صورت یک نهاد با اقتصاد و مدیریتی مستقل درآمد. در سال ۱۹۸۵ میلادی، سینتف تغیر سازمان داد و به صورت یک کنسرن، سازمان دهی شد و «گروه سینتف» نام گرفت. ۳ مؤسسه جدید، همزمان، به شرکت های سهامی پژوهشی، تبدیل شده؛ و به مالکیت سینتف درآمدند. بزودی ۲ شرکت سهامی دیگر نیز به این مجموعه پیوستند. در سال ۱۹۹۳ میلادی، مرکز تحقیقات صنعتی (SI) در اسلو، به سینتف ملحق شد؛ و این در عمل به معنی لزوم همکاری سازمانی سینتف، با دانشگاه اسلو بود. نهایتاً در سال ۱۹۹۶ میلادی، سینتف، تبدیل به بخشی از دانشگاه علم و فناوری نروژ، شد.
لانتجی خو ( «پیشگفتاری بر اشعار جمع آوری شده از غرفه ارکیده» یا لانتینگ ژو («پیشگفتار غرفه ارکیده»)، قطعه ای از آثار خوشنویسی چینی است که عموماً توسط خوشنویس مشهور وانگ ژیژی (۳۰۳–۳۶۱) نوشته شده است. سلسله جین شرقی (۳۱۷–۴۲۰).
زرادخانه کرملین یک اسلحه خانه قدیمی است که در محوطه کرملین مسکو در روسیه ساخته شده است. این زرادخانه یکی از معروفترین اسلحه خانه های جهان است . در ابتدا در سال ۱۷۳۶ ساخته شد و چندین بار بازسازی شده است. برخلاف زرادخانه کرملین، زرادخانه دیگری در داخل دیوارهای کرملین مسکو که اکنون به موزه تبدیل شده است، تا به امروز مورد استفاده نظامی قرار دارد. این ساختمان برای گردشگران ممنوع است و می توانند با ورود به محوطه کرملین مسکو، بخشی از نمای جنوبی کوتاه آن را مشاهده کنند. زرادخانه کرملین در حال حاضر محل استقرار گارد کرملین است که سرویس امنیتی اصلی رئیس جمهور روسیه را تشکیل می دهد، و نمای شرقی طولانی تر، منطقه ای با امنیت بالا و محدود به روی عموم است. = ساختمان = زرادخانه کرملین یک ساختمان دو طبقه ذوزنقه ای دراز و بزرگ با حیاط بزرگ است. این ساختمان گوشه شمالی کرملین مسکو را اشغال می کند و اضلاع شمال غربی و شمال شرقی آن مستقیماً در مجاورت دیوار کرملین موازی با میدان سرخ، از برج ترینیتی تا برج سنت نیکلاس قرار دارند. ارتفاع این ساختمان ۲۴ متر (۷۹ فوت) و در طولانی ترین ضلع آن ۳۰۰ متر (۹۸۰ فوت) است. دیوارهای آجری آن، مانند س
ایر ساختمان های رسمی کرملین، زرد رنگ شده اند. قابل توجه دو ردیف پنجره های قوس دار جفت و فاصله دار با قاب های عمیق و سفید آهکی است. دو ورودی پاسیو در نماهای جنوبی و شرقی دارای رواق های قوسی شکل با تزیینات باروک است. = تاریخچه = در قرون وسطی، این نقطه توسط انبارهای غله اشغال شده بود. پس از سوختن آنها در سالهای پایانی قرن هفدهم، پطر کبیر تیمی از معماران روسی و آلمانی را برای ساخت زرادخانه کرملین، که به عنوان یکی از بزرگترین ساختمانهای مسکو در آن زمان طراحی شده بود، استخدام کرد. ساخت و ساز در سال ۱۷۰۲ آغاز شد، اما به دلیل کمبود بودجه در طول جنگ بزرگ شمال با سوئد متوقف شد و تنها در سال ۱۷۳۶، تحت نظارت فیلد-مارشال بورکهارد کریستوف فون مونیش تکمیل شد. ساختمان جدید در سال ۱۷۳۷ توسط آتش سوزی نابود شد و تنها از ۱۷۸۶–۱۷۹۶ بازسازی شد. در طول حمله ناپلئون به روسیه، سربازان فرانسوی در حال عقب نشینی قسمت مرکزی ساختمان را منفجر کردند. بین سال های ۱۸۱۶ و ۱۸۲۸ با طرحی نئوکلاسیک بازسازی شد تا موزه ای اختصاص داده شده به پیروزی روسیه بر ناپلئون را در خود جای دهد. بر این اساس، حدود ۸۷۵ توپ گرفته شده از ارتش بزرگ در حال عقب نشینی د
ر امتداد دیوارهای جنوبی زرادخانه به نمایش گذاشته شد. از این تعداد ۳۶۵ توپ فرانسوی، ۱۸۹ توپ اتریشی، ۱۲۳ توپ پروسی، ۷۰ توپ ایتالیایی، ۴۰ توپ متعلق به پادشاهی ناپل، ۳۴ توپ باواریایی و ۲۲ توپ هلندی هستند. از سال ۱۹۶۰، توپ های روسی کالسکه ای متعلق به قرن ۱۶ و ۱۷ در امتداد دیوار جنوبی ساختمان به نمایش گذاشته شده است. = پیوند بیرونی = = منابع =
روابط بلاروس و روسیه به روابط دو جانبه میان دو کشور بلاروس و روسیه اشاره دارد. این دو کشور مرز زمینی مشترک دارند و دولت اتحادیه فراملی را تشکیل می دهند. چندین پیمان دوجانبه میان دو کشور بسته شده است. روسیه بزرگ ترین و مهم ترین شریک اقتصادی و سیاسی بلاروس است. هر دو عضو سازمان های بین المللی گوناگون از جمله کشورهای مستقل مشترک المنافع، اتحادیه گمرکی اوراسیا، سازمان پیمان امنیت جمعی و سازمان ملل متحد هستند. هنگامه. اوایل دهه ۱۹۹۰. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، دولت نوبنیان روسیه کوشید با برپایی یک سازمان منطقه ای در ۸ دسامبر ۱۹۹۱، کنترل فضای پس از شوروی را زیر کشورهای مشترک المنافع ناوابسته (CIS) نگه دارد. با این همه، بلاروس، مانند دیگر جمهوری های کشورهای ناوابسته مشترک المنافع، آغاز به دور شدن از روسیه که در آن زمان تلاش می کرد اقتصاد ورشکسته و روابط خود با غرب را بهبود بخشد، کرد. در اوایل دهه ۹۰، روسیه نگران بود که دخالتش در یک کشور خارجی نزدیک مانند بلاروس، پیوندی را که می کوشد با غرب بر پا سازد، به خطر بیندازد. با این همه، زمانی که ناتو شروع به گسترش به سمت شرق کرد، روسیه خود را در وضعیت دشواری دید. از
یک سو، با فروپاشی بلوک بزرگ ژئوپلیتیکی که زمانی زیر کنترلش بود، روبرو بود و از سوی دیگر، احساس می کرد که غرب با چیدن تکه های امپراتوری سابق خود در تلاش است تا روسیه را از جهان اروپایی بیرون بیندازد. این امر منجر به اهمیت روزافزون پیوند خوب با بلاروس شد. میانه تا پایان دهه ۱۹۹۰. در میانه دهه ۱۹۹۰ و به ویژه با روی کار آمدن الکساندر لوکاشنکو در ژوئیه ۱۹۹۴، بلاروس نامزدی ایده آل و آرمانی برای ادغام با روسیه به نظر می رسید. بوریس یلتسین، رئیس جمهور روسیه، پس از امضای پیمان دوستی، حسن همجواری و همکاری با بلاروس در فوریه ۱۹۹۵ گفت که «دو ملت در طول سده ها تجربه تاریخی مشترکی داشتند.» وی اعلام کرد که این امر «بنیانی را برای امضای پیمان و دیگر اسناد و دستک ها در مورد یکپارچگی ژرف تر دو کشور ما ایجاد کرده است. در میان همه کشورهای مستقل مشترک المنافع، بلاروس به دلیل موقعیت جغرافیایی، ارتباطاتش با روسیه، دوستی ما و پیشرفت اصلاحاتش، بیشترین حق را برای چنین پیوندی دارد. روند یکپارچگی در ۲ آوریل ۱۹۹۶ آغاز شد و دقیقاً یک سال پس، اتحادیه بلاروس و روسیه بنیان گذاشته شد. نقطه اوج این فرایند ایجاد یک کشور اتحادیه ای (هم پیمانی) م
یان روسیه و بلاروس در ۸ دسامبر ۱۹۹۹ بود. "پیمان حقوق برابر شهروندان میان بلاروس و روسیه" در دسامبر ۱۹۹۸ امضا شد که اشتغال و دسترسی به مراقبت های پزشکی و آموزش را پوشش می دهد. دهه ۲۰۰۰. پس از روی کار آمدن ولادیمیر پوتین، ناخشنودی عمیق خود را از وضعیت روابط با بلاروس ابراز کرد و از پیمان ۱۹۹۹ انتقاد کرد، سیاستی که وی در پیش گرفته بود، قرار دادن محتوای واقعی در این پیمان بود. پیشنهاد او ادامه اتحاد و هم پیمانی در مدل فدراسیون بود که به این معنی بود که بلاروس به فدراسیون روسیه بپیوندد یا اتحادیه ای مشابه اتحادیه اروپا برپا کند. اما بلاروس امتناع کرد و وضعیت موجود حفظ شد. با وجود آن، به نظر می رسید ارزش استراتژیک بلاروس برای روسیه به دلیل دگرگونی ها و تحولات بین المللی همچنان در حال افزایش بود. این فعالیت ها شامل فعالیت نظامی ایالات متحده در فضای پس از شوروی پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱، تغییر موضع کشورهای اروپای شرقی به سمت غرب، برنامه های استقرار سیستم دفاع موشکی ناتو در لهستان یا جمهوری چک و بالاتر از همه پیدایش انقلاب های رنگی بود. در نتیجه، با وجود بازماندن در یکپارچگی سیاسی و اقتصادی، روند ادغام نظامی
بین دو کشور ادامه یافت. از آنجایی که روسیه متوجه شد که یکپارچگی کامل با بلاروس پرهزینه خواهد بود، سیاست خارجی خود را به سمت یک جهت عمل گرایانه تر تغییر داد. دو هدف عمده در این سیاست قابل تفکیک بود اولی کاهش بار اقتصادی بود که بلاروس بر اقتصاد خود تحمیل کرد و دومی در اختیار گرفتن زیرساخت های ترابری انرژی در بلاروس بود. این دو هدف بیشتر درگیری ها و جنگ های گازی بین دو کشور را تحت تأثیر قرار داده است. دهه ۲۰۱۰ و جنگ روسیه و اوکراین. از سال ۲۰۱۴، پس از سال ها پذیرش نفوذ روسیه در این کشور، لوکاشنکو بر بازیابی هویت بلاروسی پس از آغاز جنگ روسیه و اوکراین به دلیل الحاق کریمه به روسیه و دست اندازی نظامی در شرق اوکراین تأکید کرد. برای نخستین بار، او یک سخنرانی به زبان بلاروسی (و نه روسی که اکثر مردم استفاده می کنند) ایراد کرد که در آن گفت: «ما روسی نیستیم - ما بلاروسی هستیم» و بعداً استفاده از بلاروسی را تشویق کرد. ناسازگاری های بازرگانی، اختلاف های مرزی، و نگرش بسیار آرام رسمی نسبت به صداهای مخالف، همه بخشی از تضعیف روابط گرم دیرینه با روسیه بود. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۷ روابط بلاروس و روسیه با انجام رزمایش های نظامی به حال
ت عادی بازگشت. در سال ۱۹۹۵ مرز روسیه با بلاروس ویران شد. با این حال، در سال ۲۰۱۴، مرز از سمت بلاروس بازسازی شد. به نوبه خود، روسیه در فوریه ۲۰۱۷ یک منطقه مرزی از ناحیه اسمولنسک ایجاد کرد. ۲۰۲۰: روابط متشنج و آشتی. بلاروس و روسیه هر دو کشور عضو اتحاد جماهیر شوروی بودند. روسیه از نظر تاریخی همیشه بلاروس را قلمرو روسیه می دانست. کلمه بلاروسی که در زبان اسلاوی ترجمه شده است به معنای «مردم روسیه سفید» است. در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰، نشانه هایی از تنش های جدید میان بلاروس و روسیه زمانی که آلاکساندر لوکاشنکو، رئیس جمهور بلاروس آشکارا ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه را به تلاش برای تبدیل بلاروس به بخشی از روسیه متهم کرد، نشان داد. این امر منجر به کاهش یارانه های اقتصادی روسیه برای بلاروس شد. در ژوئیه ۲۰۲۰، پس از دستگیری ۳۳ پیمانکار نظامی روسی در مینسک، روابط بین بلاروس و روسیه متشنج توصیف شد. لوکاشنکو پس از آن روسیه را به تلاش برای سرپوش گذاشتن بر تلاش برای فرستادن ۲۰۰ جنگنده از یک شرکت نظامی خصوصی روسی موسوم به گروه واگنر به بلاروس برای بی ثبات کردن کشور پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۹ اوت متهم کرد. در ۵ اوت ۲۰۲۰، دیمیتری م
دودف، رئیس امنیت روسیه به بلاروس هشدار داد که پیمانکاران را آزاد کند. لوکاشنکو همچنین مدعی شد روسیه در مورد تلاش های خود برای استفاده از گروه واگنر برای تأثیرگذاری بر انتخابات آتی دروغ می گوید. پس از انتخابات ریاست جمهوری و شروع اعتراضات جدید، لوکاشنکو تا پایان ماه اوت اشاره کرد که بلاروس برای تأمین مالی مجدد بدهی دولتی خود به ارزش یک میلیارد دلار با روسیه مذاکره خواهد کرد. در ۱۴ سپتامبر، لوکاشنکو از پوتین در سوچی دیدار کرد، جایی که پوتین قول داد ۱٫۵ میلیارد دلار به بلاروس وام دهد. در فوریه ۲۰۲۲، نیروهای روسیه اجازه یافتند تا بخشی از یورش به اوکراین را از خاک بلاروس ترتیب دهند. لوکاشنکو اظهار داشت که در صورت نیاز، نیروهای بلاروس می توانند در یورش شرکت کنند.
لشمر ویسلر (; – ) یک افسر ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی خدمت کرد. در طول جنگ جهانی اول، افسر جزء بود و در طول جنگ جهانی دوم به درجه ارشد رسید و از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ در کنار فیلد مارشال سر برنارد مونتگومری در شمال آفریقا و شمال غربی اروپا خدمت کرد. مونتگومری معتقد بود که ویسلر "تقریباً بهترین فرمانده تیپ پیاده نظام بود که من می شناختم". در زمان صلح، قدرت رهبری برجسته او در مجموعه ای از نقش ها در فرآیند استعمارزدایی نشان داده شد و او بدون گذراندن دوره کالج ستاد، کامبرلی، که در آن زمان برای افسری که مایل به دستیابی به رتبه های بالا بود تقریباً ضروری تلقی می شد و اکثریت قابل توجهی از ژنرال های بریتانیایی جنگ در آن تحصیل کرده بودند، به درجه چهار ستاره یک ژنرال کامل رسید. به گفته ریچارد مید، این "اثبات این بود که نداشتن مدرک کالج ستاد مانعی برای پیشرفت برای فرد مناسب نیست."
آران نام پیشین شهر آران و بیدگل بوده است. آران همچنین می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
رابرت ویگام (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او یک افسر اسکاتلندی ارتش بریتانیا بود که به عنوان آجودان کل در نیروها خدمت می کرد.
پاتریک فرانسیس هیلی (۲۷ فوریه ۱۸۳۴–۱۰ ژانویه ۱۹۱۰) کشیش آمریکایی عضو فرقه یسوعیان کلیسای کاتولیک، رئیس بانفوذ دانشگاه جورج تاون بود که به عنوان «بنیانگذار دوم» آن شناخته شده است. ساختمان اصلی دانشگاه را به افتخار او "هیلی هال" می نامند. او خود را از نژاد اروپائی تبار می دانست و تا حد زیادی به این صورت پذیرفته شده بود، اما پس از درگذشتش به عنوان اولین آمریکایی آفریقائی الاصل که موفق به کسب عضویت در انجمن یسوعیان، دریافت مدرک دکترا، و رسیدن به مقام ریاست یک دانشگاه عمدتاً سفیدپوست شده بود مفتخر گردید. هیلی در خانواده ای در جورجیا که خاستگاه رهبران بسیاری از کاتولیک ها است به دنیا آمد. مادرش -شخصی که یک پدربزرگ آفریقایی و هفت پدربزرگ و مادربزرگ اروپایی دارد- و پدرش یک مهاجر سفیدپوست ایرلندی بود. بر اساس قوانین جورجیا، پدر هیلی از نظر فنی زن و فرزندانش را به عنوان برده در اختیار داشت. هیلی و خواهران و برادرانش توسط پدرشان برای تحصیل به شمال کشور فرستاده شدند و هیلی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه کاتولیک لوون ادامه داد و در سال ۱۸۶۴ دکترای خود را در فلسفه گرفت. او به آمریکا بازگشت و به عنوان کرسی فلسفه در جورج تاو