Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمدرضا آشتیانی زاده (۱۲۸۵ تهران - ۱۳۷۷ تهران) نماینده مجلس شورای ملی، تاجر و ملاک بود. او نخستین کسی است که به صورت رسمی و علنی در ایران به تشکیل کشور اسرائیل و به رسمیت شناختن آن اعتراض کرده است. آشتیانی زاده کارمند شهرداری تهران و مالک کاباره طوطی بود. در سال ۱۳۲۵ وارد حزب دموکرات شد که قوام السلطنه به راه انداخته بود و در دوران نخست وزیری قوام السلطنه معاون شهردار تهران شد. در دی ۱۳۲۵ با حمایت او در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی شرکت جست و در تیر ۱۳۲۶ با گشایش مجلس بر کرسی نمایندگی ورامین نشست. آشتیانی زاده در مجلس پانزدهم همراه با حسین مکی، عبدالقدیر آزاد و ابوالحسن حائری زاده فراکسیون آزادی را تشکیل داد اما بعداً از این فراکسیون جدا شد. پس از سقوط دولت قوام در ۱۸ آذر ۱۳۲۶ و روی کار آمدن حکیم الملک، آشتیانی به مخالفت با دولت حکیم الملک پرداخت و همراه با احمد شریعت زاده و عباس میرزا اسکندری دولت را استیضاح کرد. در همین دوره پانزدهم مجلس بود که کشور اسرائیل تأسیس و به رسمیت شناخته شد. آشتیانی زاده نخستین نماینده ای بود که در جلسه رسمی مجلس به تأسیس این کشور اعتراض و آن را ضربه ای توصیف کرد که آمریکا
و شوروی بر قلب عالم اسلام زده اند. آشتیانی زاده در اواخر دوره پانزدهم به نمایندگی مجلس مؤسسان انتخاب شد که اصولی از قانون اساسی را تغییر داد. در دوره بعد نیز کرسی خود را حفظ کرد. او نماینده ای منفرد و تندرو با نطق های جنجالی بود و به مخالفت با دولت های ساعد و رزم آرا برخاست. پس از ترور رزم آرا برای به نخست وزیری رساندن دوباره احمد قوام کوشید و حملات سختی به حسین علاء و دولتش کرد. با جبهه ملی ایران هم از در مخالفت درآمد. روزنامه باختر امروز به مدیر مسئولی حسین فاطمی او را جاسوس سابق انگلیس توصیف کرد. در زمان نخست وزیری محمد مصدق، آشتیانی زاده بار دیگر روی به قوام السلطنه آورد و در دولت سه روزه او در سال ۱۳۳۱ از مشاوران و نزدیکانش بود. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ از سیاست کناره گرفت و به ملک داری و تجارت پرداخت. پس از درگذشت، نوشته هایی از خود بر جای گذاشت که بخشی از آن چاپ شد.
جایزه آرتور سی کوپ جایزه ای برای موفقیت در زمینه تحقیقات شیمی آلی است. این جایزه توسط بنیاد آرتور سی کوپ حمایت مالی می شود و از سال ۱۹۷۳ هر سال توسط انجمن شیمیایی آمریکا اهدا می شود. این جایزه یکی از بالاترین افتخارات در رشته شیمی آلی محسوب می شود. جایزه شامل یک مبلغ ۲۵۰۰۰ دلاری، یک مدال و یک مبلغ ۱۵۰۰۰۰ دلاری به عنوان بودجه برای تحقیقات در شیمی آلی است. علاوه بر جایزه اصلی، بنیاد آرتور سی کوپ و حامیان مالی آن، در هر سال ده جایزه اضافه با عنوان بورسیه آرتور سی کوپ به برندگان ارایه می کنند. لیست برندگان. دریافت کنندگان این جایزه عبارت اند از:
سر ویلیام تمپل، بارون یکم (۲۵ آوریل ۱۶۲۸ژانویه ۱۶۹۹) یک سیاستمدار و مقاله نویس انگلیسی بود. زندگی نامه. ویلیام فرزند سر جان تمپل از دوبلین و برادرزاده دکتر توماس تمپل بود. او در لندن زاده شد و در کالج امانوئل کمبریج درس خواند، تمپل به اروپا سفر کرد و چند بار عضو پارلمان ایرلند شد. او به عنوان یک دیپلمات به رایزنی برای ازدواج ویلیام سوم انگلستان با ماری دوم پرداخت تا مثلث لاهه شکل گیرد. در بازگشت به انگلیس او به مشورت چارلز دوم نشست لیکن موافق سیاست های او نبود و پس از رد نظراتش بازنشست شده و به خانه اش رفت. او باغی خرید و تا آخر عمر در آنجا دوران بازنشستگیش را سپری کرد. وی در انقلاب باشکوه هم شرکت نکرد و مقام استانداری که به او شد را رد کرد.
مای اسپل () یک غلط یاب است که قبلاً در اوپن آفیس. اوآرجی نرم افزار آزاد اوپن آفیس. اوآرجی استفاده می شد. از نسخهٔ ۲٫۰٫۲ با هانسپل جایگزین شد. پیشینه. کوین هندریکس مای اسپل را برای ادغام چندین غلط یاب متن باز برای اوپن آفیس. اوآرجی شروع کرد.
جوسیف باتلر (۱۸ مه ۱۶۹۲ – ۱۶ ژوئن ۱۷۵۲) فیلسوف و روحانی انگلیسی بود. او فیلسوفان و متفکرانی همچون دیوید هیوم، توماس رید، آدام اسمیت، هنری سیجویک، جان هنری نیومن، و سی. دی. برود، را تحت تأثیر قرار داد و از بزرگترین متفکرین اخلاقیات در انگلستان بوده است. او اسقف دورهام و بریستول بود.
ارباب مهدی یزدی (۱۲۷۸ - ۱۳۴۸ خورشیدی) از بازرگانان و صرافان بزرگ ایران و مالکان عمده و نماینده مجلس شورای ملی بود. مذاکرات میان سران فرقه دموکرات آذربایجان و دولت مرکزی در سال ۱۳۲۵ در باغ جوادیه در شرق تهران برگزار شد که باغ شخصی او بود. ارباب مهدی در اوائل سلطنت رضا شاه تاجری بزرگ و بانفوذ در زاهدان بود و پانزده سال در این شهر زندگی کرد. او با رشوه دادن به گمرک و مأموران مرزی به قاچاق نیز اشتغال داشت. در سال ۱۳۱۰ به جرم قاچاق با پیگرد قانونی روبرو و به مدت سیزده ماه زندانی شد. دادگاه در سال ۱۳۱۲ او را علاوه بر یک سال زندان به شصت هزار تومان جریمه نقدی محکوم کرد. ارباب مهدی سپس به تهران رفت. از راه صرافی ثروت زیادی به دست آورد و یکی چند بازرگان درجه اول ایران شد. باغ جوادیه را در شرق تهران همراه با باجناقش علی اکبر موسوی زاده خریداری کرد و زمین های اطراف باغ را هم با سندسازی به تملک درآورد. موسوی زاده در سال ۱۳۲۵ در دولت قوام السلطنه وزیر دادگستری شد و در تابستان همان سال که پیشه وری و همراهانش برای مذاکره با دولت به تهران رفتند، در باغ جوادیه ساکن شدند. تمام مخارج پذیرائی آنان را نیز ارباب مهدی پرداخت. زمستا
ن همان سال ارباب مهدی در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی، به نمایندگی بلوچستان رسید و در دوره شانزدهم نیز این کرسی را حفظ کرد. او یکی از تجار آن دوره به شمار می رود که با پول به مجلس راه یافتند. ارباب مهدی پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به نمایندگی از بندرعباس به مجلس رفت (دوره هجدهم). در آغاز این دوره ابوالحسن عمیدی نوری به اعتبارنامه اش اعتراض کرد و گفت نباید اجازه داد یک «قاچاقچی» بر کرسی مجلس بنشیند. اما اعتبارنامه ارباب مهدی تنها با دو رأی مخالف (عمیدی نوری و روح الله کیکاوسی) تصویب شد. ارباب مهدی در دوره نوزدهم نیز نماینده بندرعباس بود. پس از این دوره وضع مالی اش خراب شد و تا آستانه ورشکستگی پیش رفت. از آن پس، سیاست و تجارت را رها کرد و در باغ جوادیه با شعرا و نویسندگان و هنرمندان مجالس به بزم و شب نشینی مشغول شد تا اینکه در سن هفتاد سالگی به صورت ناگهانی بر اثر سکته قلبی درگذشت. وارثانش باغ جوادیه را به شهرداری فروختند و شهرداری آنجا را باشگاه کارمندان خود کرد.
عسگر صاحب جمع (۱۲۷۹–۱۳۵۰) قاضی دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش خان بابا خان در تبریز صاحب جمع دربار محمدعلی میرزا ولی عهد بود که پس از به سلطنت رسیدن محمدعلی میرزا، پیشکار همسرش ملکه جهان شد و در زمان احمد شاه قاجار هم برای برادرش محمدحسن میرزا ولی عهد کار می کرد. پس از انقراض سلطنت قاجار نیز املاک به جای مانده از خاندان سلطنتی را اداره می کرد. عسگر صاحب جمع دوره مدرسه حقوق و علوم سیاسی را گذارند و قاضی عدلیه شد. مدتها رئیس کارگزینی وزارت دادگستری بود. در سال ۱۳۲۵ که قوام السلطنه نخست وزیر وقت حزب دموکرات را به راه انداخت، به این حزب پیوست و در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی که در زمستان آن سال برگزار شد، به نمایندگی قزوین به مجلس راه یافت. در دوره بعد نیز بر همین کرسی نشست. صاحب جمع پس از پایان دوره نمایندگی اش به دادگستری بازگشت. آخرین سمت قضائی اش مستشاری دیوان عالی کشور بود.
متنبی و سعدی کتابی از حسینعلی محفوظ است که در سال ۱۳۳۵ برندهٔ جایزه سلطنتی کتاب سال شد. محتوا. محفوظ در سال ۱۹۵۷ از رسالهٔ دکترای خود با عنوان "المتنبی و سعدی" دفاع کرد. این رساله بعداً در قالب کتابی به نام "متنبی و سعدی" به چاپ رسید. "مُتَنَّبی" شاعر و ادیب عرب زبان عراقی در قرن چهارم هجری و "سعدی" شاعر بلندآوازه ایرانی در قرن هفتم هجری است. استاد راهنمای او، "بدیع الزمان فروزانفر" بود. "محفوظ" در رسالهٔ دکترای خود به اثبات این نظریه پرداخت که "سعدی" دیوان اشعار "متنبی" را از بر داشته و در انتخاب مضامین اشعار خود از او تاثیر پذیرفته است. این نظریه مورد تایید برخی از پژوهشگران ادبیات فارسی (از جمله "غلامحسین یوسفی") واقع شد. در مقابل، برخی دیگر از پژوهشگران مانند "علی دشتی" و "مهدی محقق" این نظریه را رد کردند. استدلال مخالفان این بود که مضامین مشترک مورد اشارهٔ "محفوظ"، مضامینی عمومی است که مورد استفادهٔ بسیاری از شاعران دیگر قبل از "متنبی" نیز قرار گرفته است.
جرج فلوید یک سیاه پوست آمریکایی بود که در ۲۵ مه ۲۰۲۰، مدتی پس از آن که دِرِک شُووین، یکی از افسران پلیس شهر مینیاپولیس از ایالت مینه سوتا در ایالات متحدهٔ آمریکا، زانوی خود را برای حدود ۹ دقیقه (۸:۴۶) بر روی گردن وی گذاشت، درگذشت. رهگذرانی که در حال عبور بودند این حادثه را با دوربین موبایل ضبط و در شبکه های اجتماعی به صورت گسترده منتشر کردند. در این فیلم، مرد سیاه پوستی که به نظر می آید حدود چهل سال سن دارد، به سختی در حالی که تقلا می کند نفس بکشد، به پلیس سفیدپوستی که وزنش را روی گردن او انداخته می گوید: «نمی توانم نفس بکشم.» صدای شاهدان عینی نیز شنیده می شود که به مأمور پلیس می گویند به آقای فلوید اجازه تنفس بدهد. شاهد دیگری به پلیس می گوید که از بینی آقای فلوید خون می آید. دیگری می گوید که بهتر است پایش را از روی گردن او بردارد. اما افسران حاضر در محل به مردم اجازهٔ نزدیک شدن نمی دهند و حتی کمی تنش هم ایجاد می شود. شیوه مرگ جرج فلوید، بسیار شبیه به مرگ اریک گارنر در سال ۲۰۱۴ در نیویورک تعبیر شد؛ حادثه ای که باعث شد بسیاری از فعالان حقوق رنگین پوستان آمریکا توجه همگان را به «خشونت پلیس علیه اقلیت های نژادی»
جلب کنند. چهار افسری که در واقعه بازداشت و مرگ جرج فلوید دست داشتند، فردای روز حادثه به مرخصی اجباری فرستاده شدند اما جیکوب فری، شهردار مینیاپولیس، اعلام کرد که این افراد اخراج شده اند. سه روز پس از حادثه، افسر پلیسی که زانویش را بر روی گردن جرج فلوید گذاشته بود، بازداشت شد. در روز ۲۹ مه، دادستانی مینیاپولیس اعلام کرد که افسر پلیس بازداشت شده، به اتهام «قتل» محاکمه خواهد شد و تحقیقات دربارهٔ سه مأمور پلیس دیگر نیز ادامه دارد. اداره پلیس گفته که فیلم دوربین های متصل به لباس مأموران را در اختیار دارد و از آنها تحقیق می کند. اداره پلیس مینیاپولیس همچنین از اف بی آی (پلیس فدرال آمریکا) خواسته که دربارهٔ نقض حقوق شهروندی مرد سیاه پوست تحقیق کنند. «جیکوب فری»، شهردار مینیاپولیس، از جامعه سیاه پوستان ایالت عذرخواهی کرد و گفت: در ۲۹ مه، درک شووین، یکی از افسران پلیس، به اتهام قتل درجهٔ سه (غیرعمد) بازداشت شد. عوامل دادستانی گفتند که در حال تحقیق هستند و امکان این که با در دسترس قرار گرفتن شواهد جدید، نوع اتهام تغییر کند، وجود دارد. در ۳ ژوئن، مقامات دادستانی ایالت مینه سوتا اعلام کردند که اتهام قتل درجهٔ دو (شبه عمد
) نیز به پروندهٔ وی اضافه شده است. همچنین براساس اسناد دادگاه، سه افسر دیگر هم که قبلاً اخراج شده بودند، به دستیاری و همیاری در قتل متهم شدند. در پی این حادثه، و پخش فیلم مربوط به آن، احساسات مردم جریحه دار شد. در ابتدا اعتراضات و تظاهراتی در شهر مینیاپولیس برپا شد. پس از آنکه تظاهرات به درگیری های خشونت آمیز کشیده شد و پاسگاه اصلی پلیس در شهر مینیاپولیس به آتش کشیده شد، نیروهای گارد ملی ایالات متحده به این شهر اعزام شدند. اما اعتراضات از سطح شهر مینیاپولیس در ایالت مینه سوتا به سرعت به ایالت های دیگر تسری یافت. در کمتر از ۴ روز، بیش از ۳۰ ایالت آمریکا شاهد تظاهرات گستردهٔ مردم علیه نژادپرستی و قتل سیاهپوستان به دست مأموران پلیس شد. بخش اعظم اعتراضات مسالمت آمیز بوده است اما تظاهرات در نقاطی به خشونت گرایید و در برخی شهرها مقررات منع رفت وآمد شبانه اعلام شد. هم اکنون این افسر پلیس در زندان فوق امنیتی مینه سوتا در بازداشت به سر می برد. نحوهٔ کشته شدن. عصر روز دوشنبه ۲۵ مه ۲۰۲۰، یکی از کارمندان فروشگاه مواد غذایی به نام «کاپ فودز» که آقای فلوید از آن سیگار خریده بود، به پلیس زنگ زد تا از فلوید که مظنون به استفا
ده از یک ۲۰ دلاری جعلی بود، شکایت کند. جورج فلوید مشتری همیشگی فروشگاه کاپ فودز بود. مایک ابومیاله، صاحب فروشگاه در گفتگو با شبکه ان بی سی او را مردی دوست داشتنی توصیف کرد که هیچ وقت دردسر درست نکرده بود. اما روزی که این اتفاق افتاد، آقای ابومیاله سر کار نبود و کارمند نوجوانش هم اسکناس تقلبی را به پلیس گزارش داد چون می خواست طبق قوانین فروشگاه عمل کند. بنا بر مدارکی که توسط مقامات پلیس منتشر شد، کارمند فروشگاه ساعت ۲۰:۰۱ در تماس تلفنی با ۹۱۱ (شماره خدمات اورژانس و پلیس) به اپراتور گفت از فلوید خواسته سیگارها را پس بدهد اما «او قصد این کار را ندارد.» طبق این مدارک، کارمند فروشگاه به اپراتور گفت به نظر می آید فلوید «مست» است و «روی خودش کنترل ندارد.» کمی بعد از این تماس، حدود ساعت ۲۰:۰۸ دقیقه، دو مأمور پلیس از راه رسیدند. آقای فلوید و دو نفر دیگر در همان حوالی در یک ماشین نشسته بودند. یکی از این دو مأمور به اسم توماس لین به ماشین نزدیک شد، اسلحه اش را بیرون آورد و به آقای فلوید دستور داد دست هایش را به او نشان دهد. در روایتی که دادستانی از این حادثه ارائه داده، گفته نشده چرا آقای لین فکر کرده باید از اسلحه استف
اده کند. دادستانی گفته است: «لین، فلوید را با دست گرفت و از ماشین بیرون کشید. فلوید هم با جدیت جلوی دستبند زدن پلیس مقاومت کرد.» با این حال وقتی دستبند به دست های فلوید بسته شد، آرام گرفت و در همین حین آقای لین برایش توضیح داد به اتهام «استفاده از پول جعلی» بازداشت می شود. اما وقتی مأموران سعی کردند فلوید را داخل ماشین پلیس بنشانند، بین آن ها دعوایی سرگرفت. بنا بر گزارش منتشر شده توسط دادستانی، حدود ساعت ۲۰:۱۴ آقای فلوید که «در برابر پلیس مقاومت می کرد روی زمین افتاد و به مأموران گفت از فضاهای تنگ و بسته وحشت دارد.» در این لحظه درک شووین هم سر صحنه رسید و هر دو مأمور سعی کردند فلوید را در ماشین پلیس بنشانند. طبق این گزارش، در همین حین در ساعت ۲۰:۱۹ شووین، جورج فلوید را از صندلی کنار راننده بیرون کشید و روی زمین دراز کرد. فلوید در حالی که صورتش رو به زمین بود و همچنان دستبند به دستانش داشت، نقش بر زمین شد. شاهدان ماجرا از همین لحظه شروع به فیلمبرداری از فلوید که پریشان به نظر می رسید، کردند. این لحظات که در چندین تلفن همراه ثبت و در شبکه های اجتماعی به شکلی گسترده منتشر شد، ظاهراً آخرین دقایق زندگی جورج فلوید
را به تصویر می کشد. چند مأمور پلیس آقای فلوید را گرفته بودند و در همین حال درک شووین زانوی چپ خود را بین سر و گردن او فشار می داد. فلوید پشت سر هم می گفت: «نمی توانم نفس بکشم». او مادرش را صدا می زد و التماس می کرد: «خواش می کنم، خواهش می کنم، خواهش می کنم.» طبق گزارش دادستانی، آقای شووین زانوی خود را به مدت ۸ دقیقه و ۴۶ ثانیه روی گردن فلوید فشار داده است. اما حدوداً از دقیقه ششم، فلوید دیگر واکنشی نشان نمی دهد. فیلم های ویدیویی مربوط به این حادثه نشان می دهند در این لحظه دیگر صدایی از فلوید شنیده نمی شود. همین موقع بود که شاهدان از مأموران پلیس خواستند نبضش را بگیرند. یکی از مأموران به اسم جی ای کیونگ، مچ دست راست فلوید را گرفت اما «نتوانست نبضش را پیدا کند». این در حالی است که بقیه پلیس ها بی حرکت ایستاده بودند. در ساعت ۲۰:۲۷، درک شووین زانویش را از گردن فلوید برداشت اما او هیچ حرکتی نمی کرد. پس از آن فلوید با آمبولانس به مرکز پزشکی هنپین منتقل شد. یک ساعت بعد اعلام کرند او جان خود را از دست داده است. پیامدها و اعتراضات. کشته شدن جرج فلوید بعد از دستگیری توسط پلیس در ایالت مینه سوتای آمریکا، بار دیگر مسئله
خشونت پلیس این کشور علیه اقلیت های نژادی را برجسته کرده است. بی رحمی پلیس آمریکا واکنش های زیادی را دربرداشته و باعث قلیان احساس عمومی مردم در ایالات متحدهٔ آمریکا و دیگر کشورهای جهان شد. ابتدا اعتراضاتی مسالمت آمیز در پی کشته شدن جورج فلوید در ایالت مینه سوتا برگزار شد که به سرعت به ایالت های دیگر آمریکا و کشورهای دیگر جهان تسری یافت. در برخی از مواقع این اعتراضات به آشوب و غارت تبدیل شد. فرمانداران برخی از ایالت های آمریکا برای جلوگیری از آشوب، اعتراضات را در طول روز مجاز شمرده، اما با نزدیک شدن به ساعات پایانی روز، مقررات منع رفت وآمد ایجاد کردند. گزارش پزشکی قانونی. پس از مرگ جرج فلوید، در کالبدشکافی رسمی پلیس گفته شده بود که فلوید بر اثر فشار، بیماری های پیشین و احتمال مسمومیت الکل جان سپرده و شواهدی از مرگ به علت خفگی دیده نشده است. اما خانوادهٔ جرج فلوید، درخواست یک کالبد شکافی مستقل را دادند. همین طور عوامل دادستانی نیز درخواست کالبدشکافی را به پزشکی قانونی دادند. در ۲ ژوئن گزارش کالبدشکافی خصوصی منتشر شد و تأیید کرد که فلوید در جریان عملیات پلیس «دچار خفگی» شده است. ساعتی پس از آن، پزشکی قانونی مینیا
پولیس هم نتیجه بررسی های خود را رسماً اعلام کرد و دلیل مرگ جورج فلوید را «خفگی» خواند. در گزارش دفتر پزشکی قانونی شهر مینیاپولیس علت مرگ جورج فلوید «ایست قلبی-ریوی بر اثر بازداشت فیزیکی و فشار به گردن» اعلام شد. با وجود این، در گزارش رسمی پزشک قانونی آمده که آقای فلوید از ناراحتی قلبی و عوارض مصرف موادمخدری چون فنتانیل و مت آمفتامین هم رنج می برده است. در گزارش کالبدشکافی خصوصی، آلسیا ویلسون از دانشگاه میشیگان، یکی از دو پزشکی که این کالبدشکافی را انجام داده، در این رابطه گفته است: «مدارک ثابت می کند که خفگی فیزیکی دلیل مرگ خشونت آمیز جورج فلوید بوده است.» این دو پزشک در جریان کالبدشکافی همچنین به این نتیجه رسیده اند که فلوید «هیچ شرایط ویژه پزشکی که در مرگ او مؤثر بوده باشد، نداشته و فشار زانوهای مأموران پلیس بوده که باعث مرگ او شده است.» بازداشت و محکومیت عامل مرگ جرج فلوید. فردای روز مرگ جرج فلوید، چهار مأمور پلیسی که در بازداشت وی دست داشته اند به مرخصی اجباری فرستاده شدند. روز بعد از آن، شهردار مینیاپولیس اعلام کرد که چهار مأمور پلیس، از کارشان اخراج شده اند. در ۲۹ مه ۲۰۲۰، چهار روز پس از مرگ جرج فلوید،
دادستانی ناحیهٔ هِنِپین در کنفراس خبری اعلام کرد که درک شووین، افسر پلیسی که زانویش را برروی جرج فلوید قرار داده بود، به اتهام قتل درجهٔ سه بازداشت شده است. عوامل دادستانی گفتند که تحقیقات در این زمینه ادامه دارد و با جمع آوری مدارک و شواهد ممکن است مدعی العموم، اتهام سنگین تری برای آقای شووین در نظر بگیرند. یکی از وکلای خانواده فلوید نیز، درک شووین را به قتل عمد متهم کرد. دوشنبه ۱ ژوئن ۲۰۲۰، درک شووین تفهیم اتهام شد. بنجامین کرامپ، وکیل خانوادهٔ فلوید، می گوید: پلیس در حین بازداشت حدود ۹ دقیقه زانویش را روی گردن آقای فلوید فشار داده، در حالی که او برای نجات جانش التماس می کرد. بنجامین کرامپ که با شبکه سی بی اس مصاحبه می کرد، گفت: «بر این باوریم که عمدی در کار بوده است… تقریباً به مدت نه دقیقه زانویش را روی گردن مردی فشار می داد که برای این که بتواند نفس بکشد، التماس می کرد… مأمور پلیس سه دقیقه پس از بیهوش شدن آقای فلوید همچنان زانویش را روی گردن او فشار می داد. ما نمی فهمیم چطور این اقدام قتل عمد حساب نشده است؟ ما نمی فهمیم که چطور مأموران دیگر حاضر در محل بازداشت نشده اند؟» در ۳ ژوئن، مقامات دادستانی ایالت
مینه سوتا اعلام کردند که اتهام قتل درجهٔ دو (شبه عمد) نیز به پروندهٔ درک شووین اضافه شده است. همچنین براساس اسناد دادگاه، سه افسر دیگر هم که قبلاً اخراج شده بودند، به دستیاری و همیاری در قتل متهم شدند. سرانجام در ژوئن ۲۰۲۱ (تیر ۱۴۰۰) قاضی در جلسه دادگاهی که به صورت زنده از شبکه های سیمای آمریکا پخش می شد، درک شووین را به ۲۲ سال و ۶ ماه زندان محکوم کرد و گفت که تصمیمش تحت تأثیر احساسات و فشار افکار عمومی گرفته نشده و در پی فرستادن پیام نیست. قوانین ایالت مینه سوتا برای اتهام قتل. براساس قوانین ایالت مینه سوتا، برای محکوم شناختن کسی در قتل درجهٔ یک و درجه دو، باید ثابت شود که نیت متهم کشتن بوده است. در قتل درجه یک در بیشتر موارد باید ثابت کرد که پیشاپیش قصدی برای کشتن در کار بوده است. محکومیت به قتل درجه سه نیازمند ارائه شواهدی که ثابت کند متهم قصد کشتن قربانی را داشته نیست، بلکه کافی است نشان داده شود که اقدامات قاتل خطرناک بوده و حفظ جان قربانی را در نظر نگرفته است. حداکثر مجازات برای قتل درجه سه، ۳۵ سال زندان است. مراسم یادبود. صدها نفر در مراسم یادبود جورج فلوید که در ۴ ژوئن در مینه سوتا برگزار شد، شرکت کرد
ند. در کنار بستگان جورج فلوید و صدها نفر دیگر، چهره های سرشناسی چون جسی جکسون (سناتور پیشین آمریکایی) و ال شارپتون، از رهبران جنبش حقوق مدنی آمریکا، تیم والز، فرماندار ایالت مینه سوتا، سناتور ایمی کلوبشار و جیکوب فری، شهردار مینیاپولیس، نیز در این مراسم شرکت داشتند. ال شارپتون در این مراسم سخنرانی کرد و خواستار اجرای عدالت شد و با اشاره به اعتراضات گسترده در ایالت های آمریکا، داستان آقای فلوید را منعکس کننده زندگی تمام سیاهپوستان آمریکایی دانست. بنجامین کرامپ، وکیل خانوادهٔ جورج فلوید گفت این همه گیری کرونا نبود که جان او را گرفت، بلکه همه گیری تبعیض و نژادپرستی بود. پیوند به بیرون. ویدئوی مرگ جرج فلوید در یوتیوب
سیدمحمد تقی علوی طباطبائی بروجردی (۱۲۵۰ بروجرد - اواخر آبان ۱۳۱۵قم) ملقب به ثقةالاسلام و سلطان العلماء از علمای شیعه و نماینده مجلس شورای ملی بود. او پسرعموی آیت الله بروجردی مرجع بزرگ معاصر شیعه است. پدرش آقا میرزا محمدحسین حجة الاسلام از علمای برجسته بروجرد بود. تحصیلات حوزوی را در بروجرد آغاز کرد و سپس همراه با پسرعمویش سید محمد حسین (آیت الله بروجردی آینده) برای ادامه تحصیل به اصفهان رفت. پس از هفت سال تحصیل نزد استادانی همچون سید محمدباقر درچه ای و جهانگیر خان قشقایی راهی نجف شد. در نجف از شاگردان آخوند ملا محمدکاظم خراسانی، سید محمدکاظم طباطبائی یزدی (صاحب "عروةالوثقی") و شیخ الشریعه اصفهانی بود. سید محمدتقی ثقةالاسلام پس از کسب اجازه اجتهاد به بروجرد بازگشت و به تدریس پرداخت و لقب سلطان العلماء دریافت کرد. پس از روی کار آمدن رضا شاه پهلوی در سال ۱۳۰۵ به مجلس شورای ملی رفت (دوره ششم) و تا اواخر آبان ۱۳۱۵ که بر اثر سکته قلبی درگذشت، پنج دوره نمایندگی بروجرد را به عهده داشت. او در صحن حرم حضرت معصومه در قم به خاک سپرده شد.
هفت دستگاه موسیقی ایران عنوان کتابی اثر موسیقی دان ایرانی مجید کیانی است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۳۶۸ منتشر شد. این اثر از کتاب های اصول و قواعد نظری موسیقی ایرانی است. نویسنده. سید عبدالمجید کیانی هندی (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۲۰ در تهران)، پژوهشگر موسیقی، مدرس موسیقی ایرانی، نوازندهٔ سنتور و از چهره های ماندگار است. او فراگیری موسیقی ایرانی را به مدت ۴ سال در هنرستان موسیقی ملی فراگرفت و پس از آن با ورود به دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، قسمتی از ردیف میرزا عبدالله را نزد داریوش صفوت و نورعلی برومند آموخت و در ادامه به مدت ۴ سال دیگر، در کلاس های نورعلی برومند به تکمیل ردیف میرزاعبدالله و همچنین شیوهٔ سنتورنوازی حبیب سماعی پرداخت. پس از آن به مدت ۲ سال نزد عبدالله دوامی، ردیف آوازی و همچنین چگونگی اجرای موسیقی ایرانی را تحصیل نمود. سپس به مدت ۳ سال در دانشگاه سوربن پاریس نزد تران وانکه و «ادیت وبر» در رشتهٔ اتنوموزیکولوژی تحصیل کرد. او در سال ۱۳۵۸ به ایران بازگشت و به تدریس و پژوهش موسیقی ادامه داد. وی مدیریت گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبا، در سال های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۹ را بر عهده داشت. مجید کیانی به مدت ۲۳ سال به
تدریس ردیف موسیقی ایران در دانشگاه تهران پرداخت. مدیریت مرکز حفظ و پژوهش موسیقی ایران، ریاست گروه موسیقی فرهنگستان هنر و عضویت در شورای عالی یونسکو در ایران، از دیگر فعالیت های او است. تاریخچه. کتاب "هفت دستگاه موسیقی ایران" نخستین بار در سال ۱۳۶۸ توسط مؤسسه فرهنگی هنری سرو ستاه منتشر شد. چاپ دوم این کتاب به همراه ۶ نوار کاست از اجرای ردیف میرزا عبدالله، با سنتور مجید کیانی، در سال ۱۳۷۱ توسط مؤلف با همکاری ایران صدا منتشر شد. این اثر در سال ۱۳۹۳ پس از سال ها وقفه و نایابی، از سوی انتشارات سوره مهر به چاپ رسید و در سال ۱۳۹۷ نیز تجدید چاپ شد. محتوا. "هفت دستگاه موسیقی ایران" در ۳ بخش و ۱۱ فصل، در ۳۲۷ صفحه نگاشته شده است. بخش اول: ردیف (پژوهشی در زمینهٔ موسیقی سنتی ایران) شامل ۹ فصل است، با عنوان های: سرآغاز، نظری اجمالی به موقعیت کنونی موسیقی سنتی ایران، دستگاه ها و آوازها، موسیقی سازی ردیف، موسیقی آوازی ردیف، وزن در موسیقی ردیف، سازهای موسیقی سنتی ردیف، اجرای موسیقی ردیف. بخش دوم: نقش اندیشه در موسیقی سنتی ایران شامل ۲ فصل است، با عنوان های: موسیقی کنونی ایران، محورهای اساسی موسیقی سنتی ایران (صدا، فواصل، گرد
ش نغمات، وزن، تزئین و تکرار). بخش سوم: شامل توضیحات و فهرست های کتاب است، با عنوان های: آهنگ ها، تصویرها، جدول ها و شکل ها، سازها، شعرها، منابع استفاده شده، موضوعی، نام ها، واژه نامهٔ انگلیسی فارسی، واژه نامهٔ فارسی انگلیسی.
لذّت دومین آلبوم چندآهنگه خوانندهٔ کره ای بک هیون است که در ۲۵ مهٔ ۲۰۲۰، توسط اس ام اینترتینمنت منتشر شد. این آلبوم دارای هفت قطعه است که تک آهنگ لید «آب نبات» را نیز شامل می شود. پیش فروش آن از ۶ مه آغاز شد و در سه نسخهٔ "دارچین"، "عسل" و "نعناع" در دسترس می باشد.
نصرالله لاهوتی (زاده ۱۲۸۰ خورشیدی در طالقان) نماینده قزوین در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی بود فرزند ملا ذبیح الله بود. به مشاغلی از نامه نگاری و عریضه نویسی تا مرثیه خوانی در گورستان ها و مکتب داری پرداخت تا اینکه سرانجام به واسطه اعظام الوزاره در اداره ثبت استخدام شد. چندی در ادره ثبت شهرهای مختلف کار کرد تا رئیس ثبت اسناد قم و سپس قزوین شد. لاهوتی در سال ۱۳۲۵ مأمور تشکیل شعبه حزب دموکرات در قزوین شد که قوام السلطنه نخست وزیر وقت به راه انداخته بود. خودش رئیس کمیته حزبی قزوین شد و در بهمن آن سال در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی به نمایندگی قزوین انتخاب شد. در دوره بعد نتوانست در انتخابات موفق شود، به اداره ثبت بازگشت و رئیس کارگزینی و پس از چندی رئیس ثبت اسناد تهران شد. نصرالله لاهوتی پس از بازنشستگی دفترخانه ای در خیابان پامنار دائر کرد.
تاریخ ایران اسلامی نام مجموعه ای چهار جلدی است که توسط رسول جعفریان تألیف شده است. جعفریان در این مجموعه، تاریخ ایران را از پیدایش اسلام تا زوال حکومت صفویه به رشته تحریر درآورده. این کتاب جزء منابع کارشناسی ارشد در رشته تاریخ و رشته زبان و ادبیات فارسی معرفی شده است. ساختار و محتوا. این مجموعه در چهار جلد منتشر شده است. ساختار و فهرست محتوایی این مجموعه به صورت اجمالی عبارت است از:جلد اول: از پیدایش اسلام تا ایران اسلامی جلد دوم: از طلوع طاهریان تا غروب خوارزمشاهیان جلد سوم: از یورش مغولان تا زوال ترکمانان جلد چهارم: صفویه از ظهور تا زوال انگیزه مؤلف. رسول جعفریان در بخشی از مقدمه جلد اول کتاب حاضر، انگیزه خود را از تألیف این کتاب چنین بیان می کند: نقد و بررسی. کتاب حاضر تا کنون چندین مرتبه مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.
ابوالفتح میرزا سردار اعظم (۱۲۷۳ اصفهان - ۱۳۵۶ اصفهان) که نام خانوادگی قهرمان برگزید، شاهزاده و نظامی دوره قاجار، از اعیان و مالکان بزرگ اصفهان و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش قهرمان میرزا سردار اعظم از مالکان و اعیان اصفهان و تحت الحمایه روسیه بود. در دانشکده افسری سن پطرزبورگ روسیه در رشته توپخانه درس خواند و چندی در ارتش روسیه خدمت کرد. سپس همراه با همکلاسی اش امان الله میرزا جهانبانی به ایران بازگشت و با درجه سلطان (سروانی) در قزاقخانه استخدام شد. ابوالفتح میرزا در سال ۱۲۹۸ درجه سرهنگی گرفت و پس از فوت پدرش، احمد شاه لقب پدرش (سردار اعظم) را به او داد. پس از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ به سبب «کسالت مزاج» از خدمت قشون کنار رفت و به اداره املاک موروثی اش در اصفهان پرداخت و گاه در اصفهان و گاه در تهران و گاه در اروپا زندگی می کرد. سردار اعظم در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی که در شهرضا در اردیبهشت ۱۳۲۶ برگزار شد، به نمایندگی این حوزه انتخابیه به مجلس راه یافت. در آغاز مجلس ابوالحسین حائری زاده نماینده سبزوار با استناد به اینکه خانواده ابوالفتح میرزا تحت الحمایه روسیه بوده اند نسبت به تابعیت ایرانی او که
شرط نمایندگی است ابراز تردید و به اعتبارنامه اش اعتراض کرد اما نمایندگان به اعتبارنامه رأی موافق دادند. ابوالفتح میرزا در دوره بعد نیز بر کرسی نمایندگی نشست و پس از پایان دوره نمایندگی اش به سر کار ملک داری اش در اصفهان بازگشت.