Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عزیزم، ما خودمان را کوچک کردیم فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی دین کندی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریک مورانیس، ایو گوردون، باگ هال، استوارت پنکین، روبن بارتلت، آلیسون مک، جیک ریچاردسون و میلا کونیس ایفای نقش کرده اند.
لیگ برتر غنا بالاترین سطح فوتبال حرفه ای در فوتبال غنا است. این لیگ به طور رسمی در سال ۱۹۵۶ تشکیل شد. پس از آخرین مسابقه باشگاه ساحل گلد در سال ۱۹۵۳، یک لیگ توسط اتحادیه فوتبال غنا برگزار شد و توسط این لیگ از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ در جایگه یازدهمین لیگ برتر آفریقا قرار داشت. لیگ برتر غنا همچنین در دهه اول قرن بیست و یکم (۲۰۱۰–۲۰۰۱) در رتبه ۶۵ در بهترین لیگ های جهان قرار گرفت.
مرد و قولش فیلمی است محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی راهول راول است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دئول، شلیپی شارما، کمال خان، سورکا سیکری، عارون باکشی، دالی بیندرا و راهول راول ایفای نقش کرده اند.
پاریس در دوران زیبا () دوره ای است در تاریخ کشور فرانسه میان سال های ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۴ که تقریباً مصادف است با آغاز جمهوری سوم فرانسه تا زمان شروع جنگ جهانی اول که این مقطع به طور عام تحت عنوان دوران زیبا شناخته می شود. ساخت برج ایفل، متروی پاریس، تکمیل اپرای پاریس و آغاز بنای کلیسای سکره کر دو مون مارتر و بسیاری دیگر از تحولات ریز و درشت همگی در این دوره اتفاق افتاد. بازسازی های بعد از دوران کمون پاریس. پس از پایان گرفتن دوران خشونت بار کمون پاریس در ماه مه ۱۸۷۱، این شهر تحت نظارت دقیق دولت ملی و با حکومت نظامی اداره می گردید. در آن زمان، پاریس، در واقع پایتخت فرانسه محسوب نمی شد. پس از به قدرت رسیدن کمون پاریس، دولت و پارلمان در مارس ۱۸۷۱ به ورسای نقل مکان کرده بودند و تا سال ۱۸۷۹ به پاریس برنگشتند. پایان کمون، باعث تقسیم مردم شهر شد. گوستاو فلوبر، در اوایل ژوئن سال ۱۸۷۱ فضای شهر را اینگونه توصیف کرده بود؛ نیمی از جمعیت پاریس، می خواهند نیمه دیگر را خفه کنند و نیمه دیگر نیز، همان ایده را در سر می پرورانند، می توانید آن را در چشم افرادی که ار کنار شما عبور می کنند بخوانید. در ۲۳ ژوییه سال ۱۸۷۳ شورای ملی، پروژه سا
خت کلیسایی را در محل قیام کمون پاریس تأیید کرد. این تصمیم نمایشی، به عنوان ابزاری نمادین برای جبران مصائب و سختی های پاریس در طول جنگ فرانسه و پروس و همچنین دوران کمون در نظر گرفته شده بود. متعاقب این جریان ها، کلیسای سکره کر دو مون مارتر در قالب معماری احیای بیزانسی ساخته شد و هزینه آن از طریق مشارکت های عمومی پرداخت شد. در همان مقاطع ساخت وساز، به سرعت به یکی از متشخص ترین بناهای تاریخی پاریس تبدیل شد هر چند، تا سال ۱۹۱۹، این بنا به پایان نرسید. پاریسی ها. جمعیت پاریس در سال ۱۸۷۲ و در آغاز دوران زیبا بالغ بر ۱٬۸۵۱٬۷۹۲ نفر بود. در سال ۱۹۱۱ به ۲٬۸۸۸٬۱۰۷ رسید. در اواخر امپراتوری دوم فرانسه و آغاز دوران زیبا میان سال های ۱۸۶۶ تا ۱۸۷۲، جمعیت پاریس تنها ۱/۵٪ رشد کرد و تا پایان دوران زیبا، رشدی بسیار آهسته داشت. در سال ۱۹۲۱ تا اوایل قرن ۲۱ به بالاترین میزان تاریخی و نزدیک به ۳ میلیون نفر رسید.
اعترافات اجباری نام یک فیلم مستند ۵۸ دقیقه ای است که توسط روزنامه نگار و فیلمساز ایرانی-کانادایی مازیار بهاری در سال ۲۰۱۲ میلادی ساخته شده است. موضوع اصلی در این مستند دربارهٔ اتهام جاسوسی به حاضران در همکاری های علمی بین المللی و اخذ اعتراف اجباری تحت فشار و شکنجه روحی و جسمی بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است. این مستند نخستین بار در جشنواره بین المللی فیلم مستند آمستردام به نمایش درآمد و سپس نسخه کوتاه تر آن از تلویزیون فارسی بی بی سی پخش شد.
شهرک دریا واقع 5 کیلومتری شمال شرق شهر بندرعباس واقع در بخش مرکزی شهرستان می باشد .شهرک دریا در فاصله حدود سه کیلومتری از میدان دفاع مقدس یا همان میدان میوه و تره بار قدیم و در همسایگی روستای آبشورک و چه چکر واقع شده است. مختصات جغرافیایی شهرک : E27.285533 N,56.363831 در سال 1372 به کارکنان نیروی دریایی ارتش واگذار گردیده است و در سال 1382 باحضور عبدالحسن مقتدائی استاندار و فرماندار وقت بندرعباس و مسئولان دیگر کلنگ احداث هزار و 800 واحد مسکونی به زمین می خورد . اما همچنان بعد از گذشت این سالیان همچنان از زیر ساخت های اولیه بهداشت و درمان ، آموزش و حمل و نقل برخوردار نمی باشند . منابع
آمر اکبر آنتونی فیلمی است محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی سرینو وایتلا است. در این فیلم بازیگرانی همچون راوی تجا، ایلیانا دی کروز، ویکرامجت ویرک و آبهیمانیو سینگ ایفای نقش کرده اند.
عنصر چشمگیر () اصطلاحی است برای آثار دو بعدی در زمینه نقاشی، چاپ، عکاسی یا نقش برجسته های دیواری و عبارت است از تصویری واقع در امتداد پیش زمینه چپ یا راست یک اثر. با توجه به کادربندی از جانب هنرمند و خالق اثر، عنصر چشمگیر می تواند چشم و ذهن بیننده را به سمت خودش جلب نماید. عموماً در تابلوهای نقاشی از عنصر چشم گیر به عنوان تصویری واقع در پیش زمینه نام می برند که دید ناظر را گرفته و در دورن خودش غرق کند. نمونه مثال برجسته آثاری از هنرمندانی مثل یاکوب وان روئیزدال، گوستاو کایبوت، پیتر پل روبنس و غیره می باشد.
فرجام قرن () اصطلاحی است فرانسوی به معنای پایان یا اختتام سده و قرن. این اصطلاح به طور معمول به پایان یک دوره و آغاز دوره دیگری اشاره دارد و برای اشاره به پایان قرن نوزدهم از آن استفاده می شود. به طور گسترده تصور می شد که این دوره، یک دوران انحطاطی است که در عین حال، امیدها را برای آغاز عصر جدیدی زنده نگاه داشته است.
لوئیس بورنو (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار و دیپلمات اهل هائیتی بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۲۲ تا ۱۵ مه ۱۹۳۰ رئیس جمهور هائیتی بود. لوئیس بورنو در ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۲، در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
ریاضیات و معماری مرتبط هستند، معماری مانند دیگر هنرها از ریاضیات بهره می برد. به جز استفاده از ریاضیات برای مهندسی ساختمان ها، معماری از هندسه برای تعریف فرم فضایی یک ساختمان استفاده می کند؛ از زمان مکتب فیثاغوری در سده ششم پیش از میلاد به بعد، تا فرم هایی هماهنگ و دارای هارمونی خلق کند، و بدین ترتیب ساختمان ها و محیط اطرافشان را بر طبق اصول مذهبی و زیبایی شناسی ریاضیاتی نظم ببخشد، مانند تزئین ساختمان با اشیاء ریاضیاتی مانند مفروش سازی یا برای سازگاری با محیط زیست مانند کاهش سرعت باد در پای یک ساختمان بلند. در مصر باستان، یونان باستان، هند و دنیای اسلام ساختمان هایی مانند اهرام، معابد، مساجد، قصرها و آرامگاه های یادمانی برای مقاصد مذهبی با تناسبات خاص ساخته می شدند. در معماری اسلامی نمای بیرونی و داخلی بنا را با اشکال هندسی و الگوهای هندسی اسلامی تزئین می کنند. برخی از معابد هندوها ساختار فراکتال مانند دارند که در آن ها بخش هایی با کل همانند هستند که مفهوم بی نهایت در کیهان شناسی هندو را نشان می دهد. در معماری چینی تولوهای فوجیان و سازه ای دفاعی دایره ای هستند. در سده بیست و یکم استفاده از ریاضیات در طراحی سا
ختمان های عمومی بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. در معماری رنسانس معمارانی مانند لئون باتیستا آلبرتی، سباستیانو سرلیو و آندرا پالادیو تحت تأثیر در باب معماری اثر ویترویوس از روم باستان و فیثاغورث از یونان باستان به تقارن و تناسب به عمد تأکید می کردند. در پایان سده نوزدهم ولادیمیر شوخوف در روسیه و آنتونی گائودی از بارسلون پیشگامان استفاده از سازه هذلولی وار بودند، گائودی در ساخت ساگرادا فامیلیا از هذلولی سهمی گون، موزاییک کاری، طاق زنجیروار، زنجیره وار، پیچوار و سطح خط دار استفاده کرد. سبک های نو در سده بیستم میلادی مانند معماری مدرن و ساختارشکنی برای دست یابی به اثرات مطلوب از هندسه های متفاوت کمک گرفتند. از رویهٔ مینیمال برای ساخت سقف های خیمه مانند استفاده شده است مانند فرودگاه بین المللی دنور. در این دوره باکمینستر فولر گنبد ژئودزیک را ابداع کرد. رشته های مرتبط. معماران مایکل استوالد و کیم ویلیامز، درمورد رابطه بین معماری و ریاضیات استدلال می کنند که این دو رشته اروپای دوران قدیم قویا به هم مرتبط هستند اما خاطرنشان می کنند که این دو رشته تا آنجا که به صورت عامیانه فهمیده می شوند شاید به نظر بیاید که رابط
ه ضعیفی دارند زیرا معماری حرفه ای است که بر ساخت ساختمان تمرکز دارد، درحالی که ریاضیات اعداد و دیگر موضوعات انتزاعی را مطالعه می کند. ویترویوس یک معمار را فردی می دانست که به اندازه کافی از دامنه ای از دیگر رشته ها، مخصوصاً هندسه، اطلاع داشته باشد تا بتواند بر کار دیگر صنعتگران حرفه ای در دیگر رشته ها مانند سنگتراشی و نجاری نظارت کند. در قرون وسطی نیز همین موارد رعایت می شد، دانشجویان حساب، هندسه و زیبایی شناسی را درکنار گرامر، منطق و بلاغت (تریوییم) را در تالارهایی می آموختند که توسط استاد سازنده ای طراحی شده بود که خود صنعتگران دیگری را آموزش می دادند. یک استاد سازنده در بالاترین مرتبه عنوان معمار یا مهندس می گرفت. در رنسانس علوم اربعه نیز به جمع علومی که یک همه چیزدان باید می دانست اضافه شدند. لئون باتیستا آلبرتی و کریستوفر رن که امروزه به عنوان معمار شناخته می شوند در ابتدا با عنوان ستاره شناس یاد می شدند. ویلیامز و استوالد با مرور بیشتر تعامل ریاضیات و معماری از سال ۱۵۰۰ با توجه به رویکرد جامعه شناس آلمانی تئودور آدورنو، سه گرایش را در بین معماران شناسایی می کنند، یعنی: انقلابی بودن، معرفی ایده های کاملا
ً جدید؛ ارتجاعی بودن، عدم ایجاد تغییر؛ یا باززنده سازی، در واقع به عقب بازمی گردند. آنها استدلال می کنند که معماران در دوران باززنده سازی از الهام گرفتن از ریاضیات پرهیز کرده اند. این توضیح می دهد که چرا در دوره های باززنده سازی، مانند معماری نئوگوتیک در قرن نوزدهم در انگلیس، معماری ارتباط کمی با ریاضیات داشت. به همین ترتیب، آنها متذکر می شوند که دردوره های باززنده سازی مانند تکلف گرایی در ایتالیا در حدود ۱۵۲۰ تا ۱۵۸۰، یا جنبش های باروک و پالادیان در قرن هفدهم، ریاضیات به ندرت مورد توجه قرار می گرفت. در مقابل، جنبش های انقلابی اوایل قرن بیستم مانند فوتوریسم و ساخت گرایی به طور فعالانه عقاید قدیمی را رد می کردند، به ریاضیات توجه می کردند و به سوی معماری نوگرا پیش می رفتند. همچنین در اواخر قرن بیستم، هندسه فراکتال و همچنین کاشی کاری غیر دوره ای به سرعت توسط معماران پذیرفته شد. به غیر از استفاده از ریاضیات برای مهندسی ساختمان، معماران به چند دلیل از ریاضیات استفاده می کنند. اول، آنها از هندسه برای تعریف فرم فضایی ساختمان استفاده می کنند. دوم، آنها از ریاضیات برای طراحی فرم هایی استفاده می کنند که زیبا یا هماهنگ
به نظر می رسند. از زمان مکتب فیثاغوری، معماران در یونان باستان، روم باستان، جهان اسلام و رنسانس ایتالیایی تناسبات محیط ساخت - ساختمانها و محیط طراحی شده اطراف آنها - را با مد نظر قرار دادن ریاضیات، اصول زیبایی شناختی و گاه مذهبی برمی گزیدند. سوم، آنها ممکن است از اشیا ریاضیاتی مانند مفروش سازی برای تزئین ساختمان استفاده کنند. چهارم، آنها می توانند از ریاضیات در مدلسازی رایانه ای برای دستیابی به اهداف زیست محیطی استفاده کنند، مثلاً جریان های هوای پایه ساختمان های بلند را به حداقل برسانند. زیبایی شناسی سکولار. رم باستان. ویترویوس. به گفته ویترویوس طراحی یک ساختمان مانند معبد به دو کیفیت نسبت و تقارن بستگی دارد. تناسب باعث می شود هر قسمت از یک ساختمان ارتباط هماهنگ با دیگر بخش ها داشته باشد. منظور ویترویوس از تقارن بیشتر به مفهوم مدولار نزدیک است تا تقارن محوری و به معنی اتصال بخش ها (مدولار) به یکدیگر برای ایجاد یک ساختمان است. او در باسیلیکا فانو از نسبت های صحیح کوچک، به ویژه اعداد مثلثی (۱، ۳، ۶، ۱۰ ، ...) برای تناسب بخشیدن به ساختمان بر طبق مدول (ویترویوسی) استفاده کرد؛ بنابراین نسبت عرض باسیلیکا به طول آن
۱/۲ است. ارتفاع راهرو اطراف آن به اندازه عرض راهرو است، ۱/۱؛ ستون ها ۵ فوت ضخامت و پنجاه فوت ارتفاع دارند، ۱/۱۰. ویترویوس سه ویژگی مورد نیاز برای معماری را در کتاب در باب معماری نام برده است. آن سه ویژگی عبارت اند از: استحکام ، سودمندی و لذت. این ویژگی ها می توانند به عنوان دسته بندی برای طبقه بندی روش های استفاده از ریاضیات در معماری استفاده شوند. استحکام به معنی استفاده از ریاضیات برای اطمینان حاصل کردن از ایستادگی ساختمان است، از این رو ابزارهای ریاضی در طراحی مورد استفاده قرار می گیرند. سودمندی تا حدی ناشی از کاربرد مؤثر ریاضیات است و باید روابط فضایی و روابط دیگر در یک طرح تحلیل و استدلال شوند. لذت صفتی از ساختمان است که از دربرداشتن روابط ریاضی در ساختمان حاصل می شود. لذت شامل ویژگی های زیبایی شناختی، عاطفی و ذهنی است. پانتئون. پانتئون در رم ساختار کلاسیک، تناسب و تزئین رومی را به تصویر می کشد. ساختار اصلی یک گنبد است، گنبد بنا یک حفره مرکزی بازدارد که اجازه ورود نور به فضای داخل را می دهد. مقابل آن یک ردیف ستون کوتاه با سنتوری سه گوش قرار دارد. ارتفاع تا حفره مرکزی باز گنبد با قطر دایره داخلی یکسان است
، ۴۳٫۳ متر (۱۴۲ فوت)، بنابراین کل فضای داخلی دقیقاً درون یک مکعب قرار می گیرد و فضای داخلی می تواند کره ای با همان قطر را در خود جای دهد. این ابعاد وقتی در واحدهای اندازه گیری روم باستان بیان می شوند، معنا بیشتری پیدا می کنند: گنبد به طول ۱۵۰ فوت رومی است. قطر پوسته ۳۰ فوت رومی است. ارتفاع درگاه ۴۰ فوت رومی است. پانتئون بزرگ ترین گنبد بتونی مسلح نشده جهان است. رنسانس. کتاب "در هنر ساختمان" از لئون باتیستا آلبرتی اولین رساله معماری در دوره رنسانس است. این کتاب در سال ۱۴۸۵ چاپ شد و اولین کتاب چاپ شده در زمینه معماری بود. این کتاب تا حدودی بر پایه کتاب در باب معماری از ویترویوس، نیکوخاموس و حساب فیثاغورس نوشته شده است. آلبرتی از یک مکعب شروع می کند و از آن نسبت می گیرد؛ بنابراین قطر یکی از سطح های مکعب نسبت ۲√:۱ و قطر کره ای که مکعب را احاطه می کند نسبت ۳√:۱ دارد. آلبرتی همچنین کشف فیلیپو برونلسکی در مورد پرسپکتیو خطی را مستند ساخت که امکان طراحی ساختمان هایی را می دهد که اگر از فاصله مناسب دیده شوند متناسب و زیبا دیده خواهند شد. متن مهم بعدی در باب معماری کتاب "قواعد عمومی معماری" ("Regole generali d'architettu
ra") از سباستیانو سرلیو بود. جلد اول این کتاب در ونیز در سال ۱۵۳۷ نگاشته شد. جلد ۱۵۴۵ (کتاب های ۱ و ۲) به هندسه و پرسپکتیو می پردازد. دو تا از روش های سرلیو برای ایجاد پرسپکتیو اشتباه بود، اما این باعث توقف استفاده گسترده از کار وی نشد. آندره پالادیو کتاب تأثیرگذار "چهار کتاب معماری" را در سال ۱۵۷۰ در ونیز منتشر کرد. این کتاب که به طور گسترده چاپ شد تا حد زیادی عامل اشاعه اندیشه های رنسانس ایتالیا در سرتاسر اروپا بود. هنری ووتون، دیپلمات انگلیسی، از طرفداران این کتاب بود و با کتاب "عناصر معماری" خود به تکامل آن کمک کرد. نسبت ها هر فضای داخل ویلا با نسبت های ساده ریاضی مانند ۳: ۴ و ۴: ۵ محاسبه می شد و فضاهای مختلف داخل خانه با این نسبت ها به هم پیوند داده می شدند. معماران قبلی از این فرمول ها برای ایجاد تعادل در یک نمای متقارن استفاده می کردند. معمولاً طرح های پالادیو مربع شکل است. پالادیو در چهار کتاب معماری طیف وسیعی از نسبت ها را مجاز دانست و اظهار داشت: وینچنزو اسکاموزی رساله "ایده یک معماری جهانی" ("L'idea dell'architettura universale") را در سال ۱۶۱۵منتشر کرد. او تلاش کرد تا طراحی شهرها و ساختمانها را به
ایده های ویتروویوس و فیثاغورث و ایده های اخیر پالادیو مرتبط کند. قرن نوزدهم. در اواخر قرن نوزدهم ولادیمیر شوخوف از سازه هذلولی وار برای ساخت دکل ها، فانوس های دریایی و برج های خنک کننده استفاده کرد. این سازه ها زیبا و پایدار هستند و از مصالح ساختمانی اقتصادی در ساخت آن ها استفاده می شود. اولین برج هذلولی وار شوخوف در سال ۱۸۹۶ در نیژنی نووگورود به نمایش گذاشته شد. قرن بیستم. جنبش معماری مدرن که ساخت گرایی روسی پیشگام آن بود و در اویل سده بیستم پا گرفت از هندسه راست خط اقلیدسی (که دکارتی نیز نامیده می شود) استفاده کرد. در جنبش د استایل از خطوط افقی و عمودی استفاده شد. در جنبش د استایل فرم های معماری از کنار هم گذاشتن این دو محور حاصل می شوند و سطوح سقف، صفحات دیوار و بالکن ها یکدیگر را قطع می کنند یا از کنار هم می گذرند. مانند خانه ریتفلد شرودر که توسط گریت ریتفلد در سال ۱۹۲۴ طراحی شده است. معماران مدرنیست در استفاده از منحنی نیز آزاد بودند. ایستگاه متروی آرنوس گرو که توسط چارلز هولدن در سال ۱۹۳۳ طراحی شد، یک سالن فروش بلیط دایره ای شکل آجری با سقف مسطح بتنی دارد. در سال ۱۹۳۸ لاسلو موهولی-ناگی هفت عنصر زیست تق
لید رائول هاینریش فرانس را به عنوان اجزای سازنده اساسی معماری الهام گرفته از طبیعت اتخاذ کرد. این هفت عنصر کریستال، کره، مخروط، سطح، نوار (مکعبی)، میله (استوانه ای)، و مارپیچ هستند. لو کوربوزیه یک مقیاس آنتروپومتری از تناسبات در معماری را ارائه کرده است. این مقیاس مدولار نام دارد و برپایه قد انسان مذکر است. لوکوربوزیه در سال ۱۹۵۵ در کلیسای رونشان از منحنی های فرم آزاد استفاده کرد که با فرمول های ریاضی قابل توصیف نیست. گفته می شود او از اشکال طبیعی مانند دماغه کشتی یا دست های درحال دعا ایده گرفته است. طراحی فقط در بزرگ ترین مقیاس است: هیچ سلسله مراتبی از جزئیات در مقیاسهای کوچکتر وجود ندارد و بنابراین هیچ بعد فراکتالی وجود ندارد. این مورد در مورد سایر بناهای معروف قرن بیستم مانند تالار اپرای سیدنی، فرودگاه بین المللی دنور و موزه گوگنهایم بیلبائو صدق می کند. از نظر ۹۰ معمار برجسته که به نظرسنجی جهانی معماری در سال ۲۰۱۰ پاسخ دادند، معماری معاصر بسیار متنوع است. موزه گوگنهایم از فرانک گری بهترین کار ارزیابی شد. باکمینستر فولر به دلیل طراحی سازه های پوسته نازک قوی معروف به گنبدهای ژئودزیک مشهور است. گنبد مونترال ب
ایوسفر ۶۱ متر (۲۰۰ فوت) ارتفاع دارد و قطر آن ۷۶ متر (۲۴۹ فوت) است. سقف پارچه ای ساختمان فرودگاه بین المللی دنور یک رویه مینیمال است (یعنی خمیدگی میانگین آن صفر است) و توسط کابل های فولادی پشتیبانی می شود. این ساختمان کوه های برفی کلرادو و چادرهای بومیان آمریکا را تداعی می کند. سقف خانه اپرای سیدنی از طاقهای سفید سر به فلک کشیده تشکیل شده است و یادآور بادبان کشتی است. برای ساخت آنها تمام طاقها از بخشهای مثلثی پوسته های کروی با شعاع یکسان تشکیل شده اند. اینها در هر جهت دارای انحنای یکنواخت لازم هستند. جنبش ساختارشکنی در اواخر قرن بیستم بی نظمی های حساب شده ایجاد می کند. نیکوس سالینگاروس در "A Theory of Architecture" از این موضوع با عنوان فرم های تصادفی با پیچیدگی بالا یاد می کند که در آن از دیوارهای غیر موازی، شبکه های روی هم قرار داده شده و سطوح پیچیده دوبعدی استفاده شده است، نظیر آنچه در تالار کنسرت والت دیزنی از فرانک گری و موزه گوگنهایم وجود دارد. تا قرن بیستم، دانشجویان معماری موظف بودند زمینه ای در ریاضیات داشته باشند. سالینگاروس استدلال می کند که ابتدا مدرنیسم بیش از حد ساده انگارانه دارای انگیزه های سیا
سی و سپس ساختارشکنی ضد علمی، معماری را از ریاضیات جدا کرده است. او معتقد است که این برگشت از ارزشهای ریاضی مضر است، زیرا زیبایی شناسی فراگیر معماری غیر ریاضیاتی به مردم می آموزد تا اطلاعات ریاضیاتی در محیط را پس بزنند. او استدلال می کند که این تأثیرات منفی بر جامعه دارد. اصول دینی. مصر باستان. اهرام مصر باستان مقبره هایی هستند که با تناسبات ریاضی ساخته شده اند، اما اینکه از چه تناسباتی استفاده شده و اینکه آیا قضیه فیثاغورث استفاده شده است یا خیر، مورد بحث است. نسبت ارتفاع جانبی به نصف طول قاعده هرم بزرگ جیزه کمتر از ۱٪ از نسبت طلایی است. اگر شیوه طراحی این بود باید از مثلث کپلر استفاده می شد (زاویه سطح '۴۹ °۵۱)، اما به گفته بسیاری از مورخان، نسبت طلایی تا زمان مکتب فیثاغوری شناخته شده نبود. هرم بزرگ ممکن است بر اساس یک مثلث با نسبت قاعده به ارتفاع ساخته شده باشد (زاویه سطح '۵۰ °۵۱). نسبت برخی از اهرام نیز ممکن است بر اساس مثلث ۵:۴:۳ (زاویه سطح '۸ °۵۳) باشد، که از زمان پاپیروس ریاضی ریند شناخته شده است (۱۶۵۰–۱۵۵۰ قبل از میلاد مسیح)؛ اولین بار در سال ۱۸۸۲ موریتس کانتور به این موضوع پی برد. مشخص شده است که در مص
ر باستان زاویه های راست با دقت با استفاده از طناب های گره دار اندازه گذاری و سپس ساخته می شدند. پلوتارک در "ایسیس و اوزیریس" (۱۰۰ بعد از میلاد) ثبت کرده است که مصریان مثلث ۵:۴:۳ را تحسین می کردند. و یک طومار مربوط به سال ۱۷۰۰ قبل از میلاد فرمولهای اساسی مربع را شرح داده است. راجر ال. کوک می گوید «تصور اینکه کسی بدون آگاهی از قضیه فیثاغورث به این تناسبات علاقه داشته باشد دشوار است»، اما همچنین اشاره می کند که هیچ متن مصری قبل از ۳۰۰ قبل از میلاد استفاده از قضیه فیثاغورث را برای یافتن طول اضلاع مثلث ذکر نمی کند و روشهای ساده تری برای ساخت زاویه قائم وجود داشته. کوک حدس می زند که مصریان باستان احتمالاً قضیه فیثاغورس را می دانسته اند، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که آنها از آن برای ساختن زاویه های قائم استفاده می کردند. هند باستان. واستو شسترا (vāstu śāstra)، قوانین معماری و شهرسازی هند باستان، نقشه های متقارنی معروف به ماندالا را به کار می برد. از محاسبات پیچیده برای رسیدن به ابعاد ساختمان و اجزای سازنده آن استفاده می شود. این طرح ها با هدف تلفیق معماری با طبیعت، عملکردهای نسبی قسمت های مختلف سازه و اعتقادات باستانی
با استفاده از الگوهای هندسی (یانترا)، تقارن و ترازهای جهت دار نظر گرفته شده اند. سازندگان هندی ممکن است به طور تصادفی به نسبت های ریاضی رسیده باشند. به باور جورج ایفرا ریاضی دان می توان با ترفندها و ابزارهای ساده مانند رشته و میخ اشکال هندسی مانند بیضی و زاویه های راست گوشه رسم کرد. استفاده از ریاضیات فراکتال سبب شده ساختمانهای موجود از جذابیت جهانی برخوردار باشند و از نظر بصری نیز احساس رضایت در بیننده ایجاد کنند زیرا در فواصل دید مختلف به بیننده احساس مقیاس القا می کنند. برای مثال، در گوپورام های بلند معابد هندو مانند معبد ویروپاکشا در هامپی و کاندریا ماهادو در خاجوراهو اجزا و کل دارای خصوصیات یکسان هستند و بعد فراکتالی آن ها در محدوده ۱٫۷ تا ۱٫۸ است. شبکه برجهای کوچکتر (شیخارا، کوه روشن) که بلندترین و مرکزی ترین برج است و نماد کوه کایلاش، اقامتگاه شیوا، است و تکرار بی پایان جهان در کیهان شناسی هندو را به تصویر می کشد. معبد میناکشی امان در شهر مادورای یک مجتمع بزرگ دارای زیارتگاه های متعدد است و خیابان های شهر مادورای به صورت متحدالمرکز دور آن ساخته شده اند. چهار دروازه بلند آن (گوپورام) با ساختار تکرار شو
نده فراکتال ساخته شده اند. محدوده های های اطراف هر زیارتگاه مستطیل شکل است و با دیوارهای سنگی بلند ساخته شده است. یونان باستان. فیثاغورس (حدود ۵۶۹ - حدود ۴۷۵ پیش از میلاد) و پیروانش معتقد بودند «همه چیز اعداد هستند». آنها هارمونی های تولید شده توسط نت ها با فرکانس های دارای نسبتهای کوچک صحیح را مشاهده کردند و استدلال کردند که ساختمانها نیز باید با چنین نسبتهایی طراحی شوند. کلمه یونانی "Symmetria" در اصل نشان دهنده هارمونی اشکال معماری با نسبت های دقیق از کوچک ترین جزئیات ساختمان تا کل طراحی آن است. پارتنون دارای ۶۹٫۵ متر (۲۲۸ فوت) طول، ۳۰٫۹ متر (۱۰۱ فوت) عرض و ۱۳٫۷ متر (۴۵ فوت) ارتفاع تا قرنیز است؛ بنابراین نسبت عرض به طول ۴:۹ است. نسبت ارتفاع به عرض نیز همین است. اگر این نسبت ها را کنار هم قرار دهیم نسبت ارتفاع:عرض:طول ۱۶:۳۶:۸۱ یا ۴۲:۶۲:۹۲ خواهد بود پس مدول آن ۰٫۸۵۸ است. یک مستطیل با نسبت ۴:۹ را می توان با سه مستطیل مجاور با نسبت ۳:۴ ساخت. سپس هر نیم مستطیل یک مثلث ۳:۴:۵ است؛ بنابراین می توان زوایا و اضلاع را با یک طناب گره خورده بررسی کرد. مساحت داخلی (درون خانه) نیز به همین ترتیب دارای نسبت ۴:۹ است (۲۱٫۴۴
متر (۷۰٫۳ فوت) عرض و ۴۸٫۳ متر طول)؛ نسبت بین قطر ستون های بیرونی، ۱٫۹۰۵ متر (۶٫۲۵ فوت)، و فاصله مراکز آنها، ۴٫۲۹۳ متر (۱۴٫۰۸ فوت)، نیز ۴:۹ است. پارتنون توسط نویسندگانی مانند جان ژولیس نوریچ «عالی ترین معبد دوریک ساخته شده» قلمداد می شود. از ریزه سازی های معماری استادانه آن می توان به تشابه ظریف بین انحنای روپی، باریک شدن دیوارهای درون خانه و میان کوژی ستون ها اشاره کرد. میان کوژی کوژی کمی است که به وسط ستون می دهند یا به عبارت دیگر به کاهش قطر ستون ها در هنگام بالا آمدن اشاره دارد. روپی سکویی است که ستون ها بر روی آن قرار می گیرند. همانند سایر معابد کلاسیک یونان، سکو دارای انحنای سهموی اندکی به سمت بالا برای هدایت آب باران و تقویت ساختمان در برابر زلزله است؛ بنابراین ممکن است ستون ها به سمت بیرون متمایل شوند، اما در واقع ستون ها کمی به سمت داخل متمایل اند و در صورت ادامه دادن آن ها به سمت بالا، حدود یک کیلومتر و نیم بالاتر از مرکز ساختمان قرار می گیرند. از آنجا که ارتفاع همه ستون ها یکسان است، انحنای لبه بیرونی روپی به فرسب و سقف بالای آن منتقل می شود: «همه از قانون ساخته شدن برای انحناهای ظریف پیروی می کنند»
. نسبت طلایی در ۳۰۰ سال قبل از میلاد پس از اینکه که اقلیدس روش ساخت هندسی را توصیف کرد، شناخته شد. گفته شده است که از نسبت طلایی در طراحی پارتنون و دیگر بناهای یونان باستان و همچنین مجسمه ها، نقاشی ها و گلدان ها استفاده شده است. با این حال نویسندگان جدیدتر مانند نیکوس سالینگاروس، در این ادعاها شک دارند. آزمایش های جورج مارکوفسکی، دانشمند کامپیوتر، نتوانست هیچ ساماندهی برای مستطیل طلایی پیدا کند. معماری اسلامی. آنتونیو فرناندز-پورتاس، مورخ هنر اسلامی، مطرح کرده که الحمرا، مانند مسجد-کلیسای جامع قرطبه، با استفاده از واحد فوت مسلمان اندلس که حدود ۰/۶۲ متر (۲ فوت) است، طراحی شده است. در حیاط شیران کاخ، نسبت ها دنباله ای از ریشه اعداد را دنبال می کند. یک مستطیل با اضلاع ۱ و ۲√ (با قضیه فیثاغورس) و قطر ۳√، که مثلث قائم الزاویه ساخته شده توسط اضلاع حیاط را توصیف می کند. این مجموعه با ۴√ (نسبت ۱:۲)، ۵√ و غیره ادامه می یابد. الگوهای تزئینی نیز تناسبات مشابه ای دارند. ۲√ مربع هایی درون دایره ها و ستاره هشت پر ایجاد می کند و ۳√ ستاره شش پر ایجاد می کند. هیچ مدرکی برای اثبات ادعاهای قبلی مبنی بر استفاده از نسبت طلایی در
الحمرا وجود ندارد. حیاط شیران بین تالار دو خواهر و تالار آبنسراجس قرار دارد. از مراکز این دو سالن و چهار گوشه داخلی بارگاه شیرها می توان یک شش ضلعی منتظم رسم کرد. مسجد سلیمیه در ادرنه، ترکیه توسط معمار سنان ساخته شد تا فضایی فراهم کند که محراب از هر نقطه داخل ساختمان دیده شود. بر این اساس فضای مرکزی بسیار بزرگ به صورت هشت ضلعی ساماندهی شده است، که توسط هشت ستون عظیم تشکیل شده و دارای یک گنبد مدور با قطر ۳۱٫۲۵ متر (۱۰۲٫۵ فوت) و ارتفاع ۴۳ متر (۱۴۱ فوت) است. هشت ضلعی در داخل با چهار نیم گنبد و در خارج بنا با چهار مناره فوق العاده بلند ۸۳ متری (۲۷۲ فوت) به صورت مربع درآمده است؛ بنابراین نقشه ساختمان یک دایره درون یک هشت ضلعی درون یک مربع است. معماری مغولی. معماری مغولی، همان طور که در شهر متروکه شاهنشاهی فاتح پور سیکری و مجموعه تاج محل دیده می شود، دارای نظم ریاضی متمایز و زیبایی مبتنی بر تقارن و هماهنگی است. تاج محل نمونه معماری مغولی است و پردیس و قدرت امپراتور مغول شاه جهان را با مقیاس، تقارن و دکوراسیون پرهزینه اش نمایش می دهد. آرامگاه مرمر سفید که با پرچین کاری تزئین شده، دروازه بزرگ (Darwaza-i rauza)، ساختم
انهای دیگر، باغها و مسیرها با هم یک طرح سلسله مراتبی یکپارچه را تشکیل می دهند. این ساختمان ها شامل یک مسجد ساخته شده با سنگ ماسه قرمز در غرب، و یک ساختمان تقریباً یکسان دیگر به نام جواب در سمت شرق برای حفظ تقارن دو طرفه مجموعه است. چهارباغ از چهار بخش تشکیل شده است که نماد چهار رودخانه پردیس است و نمای آرامگاه را بازتاب می دهد. اینها به نوبه خود به ۱۶ قسمت تقسیم می شوند. مجموعه تاج محل بر روی شبکه ای بنا شده که خود به شبکه های کوچکتر تقسیم می شود. کوچ و بارو، مورخان معماری، با گزارش های سنتی دربارهٔ ابعاد مجموعه موافق هستند. طبق این گزارش ها عرض مجموعه ۳۷۴ یارد مغولی یا گز است و مساحت محوطه اصلی آن سه ۳۷۴ گز مربع است. اینها در فضاهایی مانند بازار و کاروانسرا به مدولهای ۱۷ گزی تقسیم شده اند. مدول باغ و تراسها ۲۳ گز و عرض آن ها ۳۶۸ گز (۱۶ × ۲۳) است. آرامگاه، مسجد و مهمانسرا روی یک شبکه ۷ گزی گذاشته شده است به باور کوچ و بارو اگر اضلاع هشت ضلعی که به طور مکرر در مجموعه استفاده شده ۷ واحدی باشند، می توان نتیجه گرفت که عرض آن ۱۷ واحد است، که به توضیح انتخاب نسبت ها در مجموعه کمک کند. معماری مسیحی. بازیلیکای مسیحی