Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طغاتیموریان حکومتی پادشاهی در منطقه جرجان و خراسان بود که در قرن هشتم هجری بر بخش هایی از شمال و شرق ایران حکومت می کرد. طغاتیمور، یکی از شاهزادگان مغول، بنیانگذار این حکومت و دودمان بود. پیشینه. طغاتیمور در سال ۷۳۷ ق در خراسان به جمع مدعیان ایلخانی پیوست و چندین بار نیز به غرب ایران لشکرکشی نمود که در هیچ یک موفق نبود. پس از این ناکامی ها با اینکه طغاتیمور دست از ادعای ایلخانی نکشید اما تلاش برای افزایش قدرت را هم کنار گذاشت و به خراسان و گرگان بسنده کرد. او سرانجام در سال ۷۵۴ ق به دست امیر سربداران، خواجه یحیی کرابی، کشته شد و بیشتر سرزمینش به دست سربداران افتاد. پسر طغاتیمور، لقمان، بر بازمانده سرزمین های پدرش حکم راند اما اندکی بعد امیر ولی، پسر حاکم استرآباد در دوره طغاتیمور، او را کنار زد و بر تخت نشست. هنگامی که تیمور در سال ۷۸۴ ق استرآباد را تصرف کرد، لقمان را به حکومت استرآباد بازگرداند. پس از مرگ لقمان پسرش که پیرک (پیر پادشاه) نام داشت، بر تخت نشست. تمردهای پیرک سبب شد تا شاهرخ در ۸۰۹ یا ۸۱۰ ق به استرآباد هجوم برد و حکمرانی آنجا را به میرزا عمر بسپارد.
مطابق با طبقه بندی "راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی" برای اختلالات روانی، فوبیای تروما یک هراس ویژه از نوع خون/تزریق/آسیب است. این فوبیا یک ترس غیرطبیعی و پاتولوژیک از آسیب دیدگی است. نام دیگر هراس از آسیب تروماتوفوبیا است که از ریشه در واژه های یونانی τραῦμα ("تروما")، به معنی «زخم، جراحت» و φόβος ("فوبوس") به معنی «ترس» دارد. این اختلال با فوبیای BII (خون-آسیب-تزریق) مرتبط است. مبتلایان به این هراس، علائم اضطراب غیرمنطقی یا بیش از حد و تمایل به اجتناب از اشیاء و موقعیت های خاص و هراس ناک را از خود نشان می دهند؛ تا جایی که از اقدامات پزشکی نجات دهندهٔ بالقوه اجتناب می کنند. طبق یک مطالعه، این هراس بیشتر در زنان شایع است.
زمان سنجی در مریخ یا اندازه گیری زمان در مریخ () شامل پیگیری زمان و تاریخ در سیارهٔ مریخ، مستقل از زمان و تقویم های زمین است. هرچند که هیچ شیوهٔ استاندارد مشخصی در این باره وجود ندارد، تقویم های متعدد و سایر روش های زمان سنجی برای سیاره مریخ پیشنهاد شده اند. رایج ترین موردی که در ادبیات علمی دیده می شود، زمان سال را به عنوان تعداد درجات از اعتدال بهاری شمالی نشان می دهد، و به طور فزاینده ای از شماره گذاری سال های مریخی در اعتدالی که در ۱۱ آوریل ۱۹۵۵ رخ داده است، استفاده می شود. مریخ دارای شیب محوری و دوره چرخش مشابهی به زمین است؛ بنابراین، فصل های بهار، تابستان، پاییز و زمستان را بسیار شبیه زمین تجربه می کند. یک سول یا روز مریخی کمتر از یک ساعت طولانی تر از یک روز زمینی است. طول یک سال مریخ (یکبار گردش به دور خورشیدی) تقریباً دو برابر زمین است، اگرچه خروج از مرکز مداری آن به طور قابل توجهی بزرگتر است، که باعث می شود طول آن فصل ها به طور قابل توجهی متفاوت باشد.
نخستین اشتباه آن ها () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی جرج مارشال است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
پستانداران سمی جانورانی از رده پستانداران هستند که زهر تولید می کنند و از آن، برای کشتن یا از کار انداختن طعمه، برای دفاع از خود در برابر شکارچیان یا همنوعان خود یا در رفتارهای تهاجمی استفاده می کنند. پستانداران سمی، اکنون نادر هستند. زهر پستانداران، یک گروه ناهمگن با ترکیبات و شیوه های عمل متفاوت در سه راسته از پستانداران شامل هوچرب کورسانان، تک سوراخ سانان و خفاش ها را تشکیل می دهند. پیشنهاد شده است که برخی از اعضای راستهٔ نخستی سانان نیز، سمی هستند. برای توضیح نادر بودن انتقال زهر در پستانداران، مارک دافتون از دانشگاه استرثکلاید معتقد است که شکارچیان پستانداران مدرن، به زهر نیاز ندارند زیرا می توانند به سرعت با دندان یا چنگال خود، شکار را بکشند اما زهر، هر چقدر هم که پیچیده باشد، برای تأثیرگذاری و ناتوان سازی طعمه، به زمان نیاز دارد. با وجود نادر بودن وجود زهر در بین پستانداران موجود، زهر ممکن است یک ویژگی اجدادی در میان گروه هایی از پستانداران باشد. زهر در میان برخی مهره داران دیگر، بسیار رایج تر است و در گونه های بسیار بیشتری از خزندگان (مانند مارهای زهرآگین) و ماهی ها (مانند سنگ ماهی ها) وجود دارد. برخی
از پرندگان برای خوردن یا لمس شدن، سمی هستند (مثلاً پیتویی کلاه دار) اما هیچ گونه پرندهٔ زهرآگین، شناسایی نشده است. تنها چند گونه از دوزیستان سمی وجود دارند. برخی از سمندران می توانند دارای دنده های زهرآگین تیزی باشند که در صورت لزوم، آن ها را بیرون بیاورند. تعاریف. به طور کلی، تعاریف متعددی از جانوران زهرآگین ارائه شده است. بوچرل بیان می کند که جانوران زهرآگین باید حداقل یک غدهٔ زهر، سازوکاری برای دفع یا بیرون کشیدن زهر و دستگاهی برای ایجاد زخم، جهت ورود به بدن جانور دیگر داشته باشند. مِبس می نویسد که جانوران زهرآگین، در گروهی از سلول ها یا غده ها، زهر تولید می کنند و ابزاری به نام دستگاه زهر دارند که زهر را با تزریق در حین گزش یا نیش زدن، منتقل می کند. دستگاه زهر در این تعریف شامل غده و دستگاه تزریق است که باید مستقیماً به هم متصل شوند. فرای و همکاران در یافته اند که زهر، ترشحی است که در یک غدهٔ تخصص یافته در یک جانور، تولید می شود و از طریق ایجاد زخم، به بدن جانور هدف، وارد می شود. این ترشح باید حاوی مولکول هایی باشد که فرآیندهای فیزیولوژیکی طبیعی را مختل کنند تا تغذیه یا دفاع توسط جانور تولیدکننده، تسهیل
شود. علاوه بر این، ترشحات تغذیه ای جانداران خون خوار (مثلاً خفاش های خون آشام) ممکن است به عنوان یک زیرگروه ویژه و تخصص یافته از زهر در نظر گرفته شود. تاریخ تکاملی و دیرینه شناسی. پستانداران زهرآگین ممکن است در گذشته، رایج تر بوده باشند. اکثر پستانداران غیرددان دارای خارهای تارسال شبیه به نوک اردکی هستند، که نشان می دهد این ویژگی بسیار گسترده بوده است و گوبی قیف دندانان و "ژانگئودد" از نمونه های واضح تر هستند. عدم وجود خارهای زهرآگین در سگ دندان های غیرپستاندارسان نشان می دهد که زهر، یک جداریختی پستانداران باستانی و ویژگی اجدادی بوده است. دندان های نیش با قدمت ۶۰ میلیون سال از دو گونهٔ منقرض شده مانند "Bisonalveus browni" و یک پستاندار ناشناس دیگر، شیارهایی را نشان می دهند که برخی دیرینه شناسان معتقدند نشان دهندهٔ نیش سمی است. با این حال، دانشمندان دیگر با توجه به این که بسیاری از پستانداران زندهٔ غیرسمی نیز شیارهای عمیقی در طول دندان های نیش خود دارند (به عنوان مثال، کوآتی ها و خفاش های میوه خوار) که این نتیجه گیری را زیر سؤال برده اند. مثال ها. Eulipotyphla. به استثنای خفاش های خون آشام، حشره خواران تنها پس
تانداران شناسایی شده ای هستند که بزاق سمی تولید می کنند. این گونه ها دارای غدد بزاقی زیر فکی هستند که به طور قابل توجهی بزرگ شده و در آن ها، بزاق سمی تولید می شود. شکاف دندان کوبایی ("Solenodon cubanus") و شکاف دندان هیسپانیولایی ("Solenodon paradoxus")، هر دو، گزش هایی زهرآگین دارند. زهر از غدد بزاقی اصلاح شده از طریق شیارهایی در دومین دندان پیش تحتانی آن ها خارج می شود. مطالعات اخیر، شبکهٔ تنظیم کنندهٔ ژنی را که عامل توسعهٔ سیستم های انتقال زهر در این پستانداران کوچک است، شناسایی کرده است. به دلیل بیان بیش از حد کالیکرئین ها در بزاق آن ها، نیش شکاف دندان ها باعث اتساع عروق می شود و ممکن است منجر به شوک گردش خون شود. گزارش شده است که مرگ در میان شکاف دندان های هیسپانیولایی که با هم در یک محفظه نگهداری می شدند، مکرر بود، و تنها علت قابل مشاهده، آثار گازگرفتگی روی پاهای آن ها بود. چنین استفاده ای در رقابت، ممکن است جنبهٔ ثانویهٔ زهر در این حشره خوار باشد. حشره خوار دم کوتاه شمالی ("Blarina brevicauda")، حشره خوار آبی مدیترانه ("Neomys anomalus") و حشره خوار آبی اوراسیا ("Neomys fodiens") قادر به گزش زهرآگین هس
تند. سایر حشره خوارهای دم کوتاه آمریکایی مانند حشره خوار دم کوتاه جنوبی ("Blarina carolinensis")، حشره خوار دم کوتاه الیوت ("Blarina hylophaga")، حشره خوار دم کوتاه اورگلیدز ("Blarina peninsulae") و حشره خوار آبی قفقاز ("Neomys teres") نیز احتمالاً زهر دارند. موش کور اروپایی ("Talpa europaea")، و احتمالاً گونه های دیگر موش کور، دارای سمومی در بزاق خود هستند که می توانند کرم های خاکی را فلج کنند و در نتیجه بتوانند که آن ها را برای مصرف در آینده، زنده اما بی حرکت نگه دارند. نوک اردکی نر. نوک اردکی های نر و ماده ("Ornithorhyncus anatinus") با مهمیزهایی کراتینه شده روی اندام های عقبی خود، متولد می شوند اما ماده ها در طول رشد، آن ها را از دست می دهند. خارها به غدد زهری متصل هستند و در طول فصل جفت گیری، این غدد بسیار فعال می شوند و زهر تولید می کنند. مورچه خورک ها و تک سوراخ سانان دیگر، دارای مهمیز هستند اما دارای غدد زهری عملکردی نیستند. اگرچه زهر نوک اردکی، آن قدر قوی نیست که برای انسان کشنده باشد، اما با این وجود، به حدی آزاردهنده است که قربانیان ممکن است به طور موقت، ناتوان شوند. تا زمانی که شکار نوک اردکی ها ب
رای استفاده از خَز آن ها رایج بود، آسیب های ناشی از زهر نوک اردکی در انسان ها نسبتاً رایج بود. امروزه اما هرگونه تماس نزدیک انسان، با این گونهٔ جانوری نادر است و محدود به زیست شناسان، نگهبانان باغ وحش و ماهیگیران است (که گاهی به صورت ناخواسته آن ها را در هنگام ماهیگیری با تور، می گیرند). هنگامی که نوک اردکی ها حمله می کنند، پاهای عقب خود را با نیروی قابل توجهی به سوی هم فشار می دهند، به طوری که مهمیزها در بخشی از بدن جانور مقابل، فرورود و با تولید زهر، چند میلی لیتر از آن با ضربات مکرر به بدن جانور، تزریق می شود. مهمیزهای نوک اردکی، قدرت کافی و استحکام بالایی دارند. اکثر شواهد کنونی، حاکی از این نظریه هستند که سیستم زهر توسط نرها به عنوان یک سلاح در هنگام رقابت برای ماده ها و شرکت در انتخاب جنسی استفاده می شود. در فصل جفت گیری، نرها پرخاشگرتر می شوند و با زخم ها و آسیب هایی در بدن خود، به ویژه در ناحیهٔ دُم، دیده می شوند. نوک اردکی های نر بالغ، عموماً خارج از فصل رقابت برای جفت گیری، از یکدیگر دوری می کنند. زهر نوک اردکی ها احتمالاً از اجداد کهن خود باقی مانده است، و آخرین نمونهٔ زنده از چیزی است که زمانی یک
ویژگی مشترک در بین پستانداران بود. این فرضیه وجود دارد که زمانی از مهمیزهای زهرآگین، برای دفاع در برابر شکارچیان استفاده می شد. پروتئین های مشتق شده از زهر نوک اردکی ها برای خواص ضد درد بالقوهٔ آن مورد مطالعه هستند. خفاش های خون آشام. تعریف زهر توسط فرای و همکاران، ترشحات تغذیه ای مرتبط با خون خواری را به عنوان یک زیرگروه خاص از زهر در نظر می گیرد. در این زمینه، زیرخانوادهٔ خفاش های خون آشام، شامل پستاندارانی زهرآگین از راستهٔ خفاش است. این گروه، شامل شناخته شده ترین خفاش سمی، خفاش خون آشام معمولی ("Desmodus rotundus") و دو گونهٔ نادر دیگر، خفاش خون آشام پا مودار ("Diphylla ecaudata") و خفاش خون آشام بال سفید ("Diaemus youngi") است. این خفاش ها بزاقی زهرآگین با خواص ضدانعقادی تولید می کنند و دارای یک سری سازگاری های آناتومیکی و فیزیولوژیکی هستند تا فقط با خون تغذیه شوند. اکثر طعمه های آن ها در اثر حمله یا تماس با زهر، از بین نمی روند. نخستی ها. چشم گردهای تنبل (از سردهٔ "Nycticebus") به عنوان تنها نخستی سان زهرآگین شناخته شده، پذیرفته شده اند. زهر آن ها برای قرن ها در فرهنگ عامه در کشورهای میزبان آن ها در سرا
سر جنوب شرق آسیا شناخته شده بود. ۹ گونهٔ شناخته شده از این نخستی سانان کوچک جثهٔ شب زی وجود دارد. آن ها دارای یک زهر مرکب دوگانه متشکل از بزاق و ترشح مایعی بدبو از غده عرق آپوکرین روی ساعد این جانوران، تشکیل می شود. ثابت شده است که هر دو مایع به صورت جداگانه زهرآگین هستند و در صورت مخلوط شدن، زهر قوی تری ایجاد می کنند. نشان داده شده است که ترشح غدهٔ براکیال چشم گردهای تنبل، (به نام BGE) دارای ۱۴۲ جزء فرار است و دارای نوعی پروتئین آلرژن گربه موسوم به Fel-D1 است. BGE دارای چندین عملکرد اکولوژیکی از جمله دفاع ضد انگلی و نقش ارتباطی است. در پژوهش های آزمایشگاهی، نشان داده شده است که بزاق چشم گردهای تنبل، به تنهایی و بدون حضور BGE برای سلول های پوست انسان، سیتوتوکسیک است. این زهر، در رقابت های درون گونه ای این پستانداران، مورد استفاده است و به موجب آن، دو چشم گرد برای جفت یابی، غذا یا قلمرو با هم می جنگند. این گونه زخم های ایجادشده، عامل اصلی مرگ زودرس در جمعیت های این جانور، در باغ وحش و در حیات وحش است. این زخم ها اغلب منجر به ایجاد زخم های چرکین و نکروزه می شوند. مسمومیت با زهر این جانور، در انسان نادر است اما
می تواند منجر به شوک های آنافیلاکتیک تقریباًکشنده شود. مجموعه ای از اثرات این زهر، از جمله تغییرشکل خفیف تا دائمی بافت ها و از دست دادن تحرک، ثبت شده است. پستانداران زهرآگین احتمالی. Eulipotyphla. جوجه تیغی ها ("Erinaceinae") بر روی تیغ های خود، طیف وسیعی از مواد زهرآگین و تحریک کننده را می مالند. آن ها گاهی وزغ ها را می کشند، غدد زهری آن ها را گاز می گیرند و ترکیبات زهرآگین را روی تیغ های خود می مالند. تیغ پشت ها که از نظر ظاهری شبیه به جوجه تیغی هستند، اما از تبار فرگشتی متفاوتی هستند نیز ممکن است چنین رفتاری را از خود، بروز دهند. جوندگان. موش کاکل دار آفریقایی ("Lophiomys imhausi") دارای یک کاکل یا یال از موهای نواری سیاه و سفید درشت است که از بالای سر حیوان تا کمی فراتر از پایهٔ دُم، کشیده شده است. این یال با یک نوار پهن و با حاشیه ای سفید از کرک ها، ناحیهٔ ویژه ای از پوست را می پوشاند. هنگامی که حیوان در معرض تهدید یا هیجان قرار می گیرد، کاکل، بلند شده و آن ناحیه آشکار می شود. موهای این ناحیهٔ پهلو، بسیار تخصص یافته هستند. نوک این موها مانند موهای معمولی هستند، اما در مجموع، اسفنجی، فیبری و جاذب هستند. ا
ین جونده، به طور عمدی، ریشه و پوست درخت پیکان سمی ("Acokanthera schimperi") را می جود. این گیاه، دارای زهری بسیار قوی به نام ouabain است که انسان ها در گذشته برای ساخت تیرهای آغشته به زهر برای شکار فیل، از آن استفاده می کردند. پس از این که این موش، درخت را جوید، عمداً مخلوط حاصل را روی موهای مخصوص پهلوی خود می ریزد که به سرعت مخلوط زهر را جذب کرده و مانند فیتیلهٔ یک لامپ، عمل می کنند. در نتیجه، این جانور، یک مکانیسم دفاعی ایجاد می کند که می تواند با استفاده این روش، شکارچیانی را که سعی در شکار یا گاز گرفتن آن را دارند، بیمار یا حتی بکشد. دفاع شیمیایی. راسوها می توانند مایعی آزاردهنده و بدبو را از غدد نزدیک مقعد خود خارج کنند. این مایع، نه تنها بوی بدی دارد، بلکه می تواند باعث تحریک پوست و در صورت ورود به چشم، باعث کوری موقت شود. برخی از اعضای خانوادهٔ راسویان مانند ("قاقم دورنگ راه راه") نیز تا حدی این قابلیت را دارند. پولک پوست ها نیز می توانند یک مایع بدبوی مضر از غدد نزدیک مقعد منتشر کنند. آرمادیلوی بینی دراز بزرگ می تواند بویی نامطبوع و آزاردهنده را در صورت تهدید، منتشر و آزاد کند.
سیمسالا گریم یک پویانمایی و مجموعهٔ تلویزیونی کودکانهٔ آلمانی شامل داستان های افسانه ای از برادران گریم، هانس کریستیان آندرسن و دیگر نویسندگان نامدار است. این مجموعه توسط آندره سیکویف، استفان بیتن، کلاوس کلاوزن ساخته شده است و تولید مشترک گرین لایت مدیا، رادیو آلمان شمالی، هان فیلم ای جی، میلی ایمیج و ماگما فیلم ال تی دی است.
مراسم سی و نهمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در اسفند ۱۴۰۰ برگزار شد. برگزیدگان و شایستگان تقدیر سی و نهمین جایزه کتاب سال و بیست ونهمین جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران سه شنبه بیست وچهارم اسفندماه ۱۴۰۰ در مراسمی با حضور رئیس جمهور معرفی شدند. برگزیدگان. «فلسفه و روان شناسی» فلسفه غرب دو کتاب زیر به صورت مشترک در بخش ترجمه انتخاب شدند: - پرسش وجود: برگردان و شرح درآمدِ «وجود و زمان» مارتین هایدگر، ترجمه و تحقیق سیدمحمدرضا حسینی بهشتی و زینب انصاری نجف آبادی، تهران: علمی، ‬‏۱۳۹۹، ۴۵۸ ص. ‬ - جستاری در خصوص فاهمهٔ بشری، تألیف جان لاک، ترجمهٔ کاوه لاجوردی، تهران: مرکز‏‫، ‏‫۱۳۹۹، ‏‫بیست وهشت، ۶۸۴ ص.
جیهان فاضل (۱۱ مارس ۱۹۷۳)، بازیگر مصری است. پدر او معمار و مادرش استاد دانشگاه است. خیری بیشارا او را در حالی که هنوز در دانشگاه بود کشف و از او در فیلم خود " بستنی در گلیم " استفاده کرد. جیهان فاضل همسر طراح مد عمرو حمدی بود و صاحب سه پسر به نام های ادهم، زیاد و علیا شدند همسر جیهان در جوانی درگذشت. او در حال حاضر در کالگری، کانادا زندگی می کند
غلیظ تر از آب () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی ادوارد سجویک است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
نسرین طافش (۱۵ فوریه ۱۹۸۲); بازیگر و خواننده فلسطینی-الجزایری و متولد و بزرگ شده سوریه است. نسرین در شهر حلب در شمال سوریه از پدری فلسطینی اهل صفد فلسطین و مادری الجزایری اهل وهران به دنیا آمد. او در سال ۱۹۹۹ برای تحصیل در مؤسسه عالی هنرهای دراماتیک دمشق از شهر حلب به پایتخت سوریه نقل مکان کرد، او در سال ۲۰۰۸ از این مؤسسه فارغ التحصیل شد. نسرین طافش در سال ۲۰۰۲ با بازی در سریال " هولاکو "، به دنیای هنر وارد شد، پس از این هنرنمایی نقش های موفق بسیاری از جمله سریال های " ربیعه قرطبه "، " بیگانگی فلسطینی " را ایفا کرد. در کارنامه نسرین بازی در سریال صبایا در سال ۲۰۰۹ و سریال جلسات زنان در سال ۲۰۱۱ نیز به چشم می خورد.
مجمع ناشران انقلاب اسلامی در اسفند ۱۳۸۹با هدف ایجاد انسجام، وحدت رویه، هم افزایی و برنامه ریزی مشترک میان ناشران هم سو با سیاست های جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی تأسیس شد. این مجمع از زمان تأسیس خود سعی کرده است با استفاده بهینه از تمام ظرفیت های ناشران جبهه فرهنگی انقلاب و امکانات سراسر کشور در جهت ترویج کتاب و کتاب خوانی فعالیت کند. هم افزایی و همکاری بین ناشران و اهالی فرهنگ نیز یکی دیگر از موضوعات مدنظر مجمع ناشران بوده است. مجمع ناشران به عنوان یک ستاد سازمان دهنده و قرارگاه فرهنگی، با کمک عناصر مرتبط با خود سعی کرده است در موضوعات مهم و راهبردی، خلأهای موجود محتوایی را پر کند و در همین راستا، ده ها نشست تخصصی با موضوعات مختلف برگزار کرده است. برگزاری جایزه ادبی شهید اندرزگو و جایزه جهانی فلسطین از جمله نتایج این همکاری هاست. اعضای مجمع ناشران انقلاب اسلامی. هیئت امنای مجمع ناشران انقلاب اسلامی طی احکامی علی اکبر تورانیان، محمد حسنی، حسین سعیدی، حمید خلیلی، مصطفی زمانی، محمدصالح طیب نیا و میثم نیلی را به عنوان اعضای هیئت مدیره مجمع ناشران منصوب کرد. میثم نیلی مدیرعامل و مصطفی زمانی رئیس هیئت مدیره مجمع ناشرا
ن است. در مجمع ناشران انقلاب اسلامی سیصد ناشر عضو هستند. ناشرانی چون، انتشارات قدیانی، امیرکبیر، سوره مهر، بوستان کتاب، به نشر، نشر شاهد، سروش، انتشارات مرکز اسناد، نشر شهر و انتشارات پژوهشگاه و فرهنگ اندیشه اسلامی، کتابستان معرفت، نشر معارف، اطلاعات، دارالکتب، مهرستان، کتاب جمکران و... عضویت دارند. ساختار مجمع ناشران. مدیران مجمع ناشران همواره از بین جوانان انتخاب شده اند. مدیران این مجمع عبارتند از: میثم نیلی مدیرعامل، مهدی سلیمانی قائم مقام، مهدی فراشی معاون تشکیلات و ارتباطات، محمود عظیمی پور مدیر سامانه کارشناسی، احسان عسگری مدیر مرکز رسانه ای شیرازه، عماد قمی مدیر نرم افزاری، مختار حداد مدیر بین الملل و روح الله قاضوی مدیر ترنجستان. مرکز رسانه ای شیرازه. مرکز رسانه ای شیرازه وابسته به مجمع ناشران انقلاب اسلامی است و با هدف تبلیغ و ترویج کتاب تأسیس شده است و پویش های مطالعاتی مختلفی را در سطح ملی برگزار کرده است. مرکز رسانه ای شیرازه از سال 93 تا امروز حدود ۴۰ پویش بزرگ ملی را با همکاری 24 ناشر برای مخاطبان مختلف برگزار کرده است که مجموعاً حدود 1میلیون و 750 هزار نسخه کتاب توسط مردم خریداری شده است. این
مجمع مجله «شیرازه کتاب» را منتشر می کند.
دست مریزاد () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی هال ییتس است که در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. لورل و هاردی، در یکی از معروف ترین فیلم هایشان به نام "جعبه موسیقی" از داستان این فیلم استفاده کردند و تا حدی این فیلم را بازسازی کردند. هم اکنون نسخه اصلی این فیلم موجود نیست و این فیلم، یک فیلم گمشده محسوب می شود. نسخه های بازسازی شده ای با توجه به فیلم نامه و عکس هایی که از این فیلم باقی مانده است ساخته شده که یک نسخه آن در سال ۲۰۲۲ به صورت استاپ موشن، با عکس ها و فیلم های کوتاه به جا مانده از لورل و هاردی در این فیلم و فیلم های دیگرشان تهیه شد که نزدیک به ۲۰ دقیقه (مدت زمان اصلی فیلم) است.
جواهرات مسروقه () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی ویلیام مک گن است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شد.
بَئْرِ گال تپه ای باستانی مربوط به دورهٔ ساسانی است که در حومهٔ جنوب غربی شهر گراش قرار دارد. آثار و بناهایی که از گذشته در اطراف این تپه به جا مانده اند و قدمت برخی از آن ها به چهارصد سال پیش می رسد، نشان دهندهٔ وجود آبادی ها و سکونت گاه های مردمانی است که احتمالاً ساکنان نخستین گراش بوده اند. بنا بر گفته ها، ساکنان این منطقه پیرو دین زرتشتی بوده اند. این تپه و محوطه های اطراف آن در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵ به عنوان چهاردهمین اثر در شهرستان گراش به ثبت ملی رسید.
مسجد سیف الدین مسجدی است که در بافت قدیم شهر گراش و در محلهٔ پاقلعه قرار دارد. قدمت این مسجد حدود ۲۵۰ سال است و در دورهٔ صفویه ساخته شده است. مساحت مسجد سیف الدین حدود ۲۰۰ متر مربع است و قسمت هایی چون حیاط، سالن، شبستان و محراب را شامل می شود. این مسجد مناره ندارد. سازهٔ اصلی آن از سنگ و گچ است و سقف آن با تیرهای چوبی که در زبان اچمی «چِئْب و مَئْر» نامیده می شود ساخته شده است. این مسجد در سال ۱۳۹۸ و با شمارهٔ ثبت ۳۲۵۷۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد سیف الدین از قدیمی ترین مساجد گراش است که توسط شخصی به نام سیف الدین ساخته شده است. سپس شخص دیگری با نام حاج محمدجعفر، آن را حدود ۱۳۰ سال پیش به شکل امروزی بازسازی کرده است.
پنج برکه مجموعه ای از پنج آب انبار است که در شهر گراش قرار دارد. این آب انبارها در دوره های قاجاریه و پهلوی اول ساخته شده اند. سازهٔ این آب انبارها از سنگ و گچ است که با ساروج اندود شده اند. این مجموعه در سال ۱۳۹۸ و با شمارهٔ ثبت ۳۲۵۵۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. طرح مرمت و بازسازی مجموعهٔ پنج برکه در حال اجراست.
همه پرسی ۱۹۶۰ آفریقای جنوبی () به منظور تأسیس جمهوری آفریقای جنوبی انجام شد. حزب راستگرای ملی که تحت تسلط بوئرها بود از طرفداران تأسیس جمهوری بود. این حزب از سال ۱۹۴۸ به قدرت رسیده بود و به دنبال تأسیس نظامی در قالب جمهوری بود. در این همه پرسی که صرفاً سفیدپوستان حق رای داشتند ۵۲٫۲۹ درصد از رای دهندگان به این پرسش که (آیا زمان آن فرا رسیده است که آفریقای جنوبی تبدیل به یک جمهوری شود؟) پاسخ آری دادند. سرانجام در ۳۱ مه ۱۹۶۱ جمهوری تأسیس شد. پیش زمینه. علیرغم شکست تجربه دو جمهوری بوئرها (جمهوری آفریقای جنوبی (همچنین به عنوان ترانسوال) و ایالت آزاد نارنجی) احساسات جمهوری طلبانه در اتحادیه آفریقای جنوبی در بین آفریکانس ها همچنان قوی بود. در سال ۱۹۴۰، مالان، همراه با هرتزوگ حزب متحد ملی (به آفریکانس Herenigde Nasionale Partyبه انگلیسی "Reunited National Party") را تأسیس کردند تا به هدف مشترکشان مبنی بر تأسیس یک جمهوری مستقل و آزاد که مرحله به مرحله از پادشاهی بریتانیا مستقل می شود نائل شوند. در آن سال، کمیسیونی که توسط برودرباند منصوب شد، برای تهیه پیش نویس قانون اساسی جمهوری که در آینده تأسیس می شد تشکیل جلسه داد.
دراین افراد شاخصی از جمله وزرای آینده حزب ملی، مانند هندریک وروورد، آلبرت هرتزوگ و ابن دونگس حاضر بودند. در سال ۱۹۴۲، جزئیات پیش نویس قانون اساسی جمهوری در روزنامه های آفریکانسی زبان مانند بوئر ها(Die Burger)و ترانسوالر ها(Die Transvaler) منتشر شد، بر اساس این پیش نویس رئیس جمهور منحصراً توسط شهروندان سفیدپوستی که به عنوان بوئرها شناخته می شدند، انتخاب می شد و رئیس جمهور «فقط در برابر خدا مسئول بود… اقدامات او در راستای انجام وظایفش، با کمک یک شورای اجتماعی با اختیاراتی منحصراً مشورتی، اعمال می شد و در جمهوری آفریکانس اولین زبان رسمی و انگلیسی به عنوان زبان تکمیلی خواهد بود. در مورد ادامه عضویت در جامعه مشترک المنافع، نظر برودرباند این بود که «خروج هر چه سریعتر از جامعه مشترک المنافع هدف اصلی جمهوری ما باقی می ماند». در طول سفر جورج ششم و خانواده اش به آفریقای جنوبی در سال ۱۹۴۷، روزنامه های آفریکانسی زبان عمداً سفر خانواده سلطنتی را نادیده گرفتند و تنها به «خیابان های شلوغ» ژوهانسبورگ اشاره کرند. این در حالی بود که، روزنامه راست گرای اوسوا برندواگ (Ossewa Brandwag) آشکارا این سفر را محکوم کرد و اعلام کرد که
به نام و به خاطر این سلطنت، ۲۷۰۰۰ زن و کودک بوئر به قتل رسیده اند. در سال ۱۹۴۸ حزب ملی برای کم اهمیت جلوه دادن موضوع جمهوری تلاش کرد و سعی بر تکیه بر مسائل نژادی داشت. جانشین مالان در پست نخست وزیری، جی جی استریجدوم، موضوع جمهوری را کم اهمیت جلوه داد و اظهار داشت که تا قبل از سال ۱۹۵۸ هیچ گامی در جهت این هدف برداشته نخواهد شد. با این حال، او بعداً بر تعهد حزبش به جمهوری و همچنین پرچم واحد ملی تأکید کرد. استریجدوم اظهار داشت در خصوص این موضوع که آیا آفریقای جنوبی یک جمهوری در داخل یا خارج از کشورهای مشترک المنافع خواهد بود، «با توجه به شرایط حاکم» بعد تر تصمیم گیری خواهد شد. وروورد در سال ۱۹۵۸ نخست وزیر شد و در پارلمان سخنرانی کرد و در آن اعلام کرد: در سال ۱۹۶۰، وروورد اعلام کرد که قصد دارد یک رفراندوم مختص سفیدپوستان در مورد استقرار جمهوری برگزار کند و لایحه ای در این زمینه در ۲۳ آوریل همان سال به پارلمان تقدیم شد. متعاقباً قانون رفراندوم در ۳ ژوئن ۱۹۶۰ به تصویب رسید. قبل از اینکه در سال ۱۹۵۸ وروورد به عنوان نخست وزیر برگزیده شود، استریجدوم سن رأی دادن برای سفیدپوستان را از ۲۱ سال به ۱۸ سال کاهش داده بود. آفر
یکانس هایی که بیشتر از سفیدپوستان انگلیسی زبان طرفدار حزب ملی بودند، به طور متوسط از آنها جوان تر بودند و نرخ زاد و ولد بالاتری داشتند. علاوه بر این، رنگین پوستان حق رأی دادن نداشتند و واجد شرایط شرکت در همه پرسی نبودند. به امید جلب حمایت مخالفان جمهوری و به ویژه سفیدپوستان انگلیسی زبان وروورد پیشنهاد کرد که تغییرات در قانون اساسی حداقلی باشد و ملکه به عنوان رئیس دولت بارئیس جمهور جایگزین شود مشروط به این که سمت وی یک پست تشریفاتی و نه اجرایی باشد. نظر سیاهان. سیاه پوستان آفریقای جنوبی که از رای دادن در همه پرسی محروم شده بودند، فی نفسه مخالف استقرار جمهوری نبودند، اما قانون اساسی جدید را که حقوق ایشان را نادیده می گرفت مخالف آزادی بیان خود می دانستند. کنگره ملی آفریقا و متحدان آن علیرغم مخالفت با سلطنت و عضویت کشورهای مشترک المنافع تلاش خود را در راستای مخالفت با جمهوری بسیج کردند. در نظر آن ها جمهوری صرفاً ابزاری در راستای تحکیم قدرت سفید پوستان بود. کمپین بله. کمپین طرفدار جمهوری بر نیاز به وحدت سفیدپوستان در مواجهه با استعمارزدایی بریتانیا در آفریقا، و پر هیز از بروز یک جنگ داخلی نظیر آنچه در کنگو سابق بل
ژیک رخ داد متمرکز بود. وروورد هشدار داد که ممکن است اختلافات پس از استقلال منجر به هرج و مرج های مشابه در آفریقای جنوبی شود. او اظهار داشت که پیوندهای آفریقای جنوبی با سلطنت بریتانیا منجر به سردرگمی در مورد وضعیت این کشور شده است. در یکی از پوسترهای کمپین از شعار "برای اتحاد و برای سفید نگه داشتن آفریقای جنوبی، به یک جمهوری رای می دهیم" بر روی پوسترهایی به زبان انگلیسی اشاره شده بود، در حالی که در تبلیغات به زبان آفریکانس، شعار فقط عبارت «برای سفید نگه داشتن آفریقای جنوبی به جمهوری رای می دهیم» استفاده شده بود. پوستر دیگری دارای دو دست به هم چسبیده بود، در یکی از شعارها از عبارت "مردم شما، مردم من، جمهوری ماً استفاده شده بود، که گاهی از طریق سیاه کردن یکی از دست ها ظاهراً پوستر تخریب شده بود و اهداف نژادی خاصی داشت. کمپین نه. حزب اپوزیسیون فعالانه برای رای «نه» مبارزه کرد، استدلال کمپین نه این بود که عضویت آفریقای جنوبی در جامعه کشورهای مشترک المنافع، که با آن پیوندهای تجاری ممتاز داشت، پس از تأسیس جمهوری تهدید خواهد شد و نهایتاً این امر منجر به انزوای بیشتر کشور خواهد شد. یکی از آگهی های این کمپین به این امر