Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یلم برداری شده بر روی فیلم های ۶۵ میلی متری و فیلم های پرفروش که هم در ۳۵ میلی متری و هم به عنوان بزرگ سازی ۷۰ میلی متری منتشر می شوند، در نظر گرفته می شود. در حالی که مکان های کمی برای نمایش این فرمت خاص مجهزشده بودند، در اوج محبوبیت، اکثر بازارها و شهرهای بزرگ سالنی داشتند که می توانست آن را نمایش دهد. برخی از مکان ها تا به امروز به نمایش فیلم ۷۰ میلی متری ادامه می دهند یا حتی برای نسخه های جدیدتر ۷۰ میلی متری آپارات های ۷۰ میلی متری به طور دائم یا موقت نصب شده اند.
مربع پولیبیوس ابزاری است که توسط دو نفر به نام های کلئوزنوس و دموکلئیتوس در یونان باستان اختراع و توسط پولیبیوس، تاریخ نگار و محقق یونانی، به شهرت رسید. این ابزار در تلگراف، پنهان نگاری و رمزنگاری کاربرد دارد. مربع پولیبیوس در ابتدا برای انتقال پیام از طریق آتش یا دود استفاده می شد و از طریق آن می توان به جای تعدادی پیام محدود از پیش تعیین شده، هر پیام دلخواهی را مخابره کرد. فرم اولیه. به گفتهٔ پولیبیوس، ۲۴ حرف الفبای یونانی بر روی پنج لوح نوشته می شدند. هر لوح حاوی پنج حرف الفبا و لوح پنجم حاوی چهار حرف بود. به این ترتیب می توان ۲۴ حرف الفبا را تنها با استفاده اعداد یک تا پنج نمایش داد. مربع پولیبیوس برای الفبای یونانی به صورت زیر ساخته می شود: همچنین، برای الفبای انگلیسی مربع پولیبیوس معمولاً به صورت زیر نوشته می شود: سپس، با در اختیار داشتن مربع پولیبیوس، هر حرف را می توان با موقعیت آن در جدول نمایش داد. برای مثال، BAT به صورت ۱۲ ۱۱ ۴۴ نمایش داده می شود. با توجه به این که جدول پنج در پنج برای ۲۶ حرف الفبای انگلیسی کافی نیست، دو حرف باید با یکدیگر ترکیب شوند. معمولاً حروف I و J برای این ترکیب انتخاب می شوند
(مانند جدول بالا)، اما ترکیب C و K نیز گاهی استفاده می شود. راه حل دیگر، استفاده از مربع شش در شش و استفاده از خانه های خالی برای اعداد یا سایر علائم نگارشی است. جدول شش در شش همچنین می تواند برای الفبای سیریلیک مورد استفاده قرار گیرد. در رمزنگاری، می توان از یک کلید برای تغییر ترتیب حروف جدول استفاده کرد. برای این منظور، حروف کلمهٔ کلید (بدون حروف تکراری) در ابتدای جدول نوشته می شود و سایر حروف در خانه های خالی قرار می گیرند. برای مثال، جدول پولیبیوس با کلید polybius cipher به صورت زیر نوشته می شود: استفاده از مربع پولیبیوس در رمزنگاری، به یک رمز جانشینی منجر می شود که البته در برابر تکنیک های مدرن هیچ گونه امنیتی برای ارتباطات فراهم نمی کند، زیرا به سادگی در برابر تحلیل فراوانی آسیب پذیر است.
ازگی شنلر (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر سینما است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در سریال هایی همچون "تشکیلات" به ایفای نقش پرداخته است.
جرج چمبرز (; – ) سیاستمدار اهل ترینیداد و توباگو بود. وی از ۳۰ مارس ۱۹۸۱ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۸۶ نخست وزیر این کشور بود. جرج چمبرز در ۴ نوامبر ۱۹۹۷، در سن ۶۹ سالگی بر اثر سرطان پروستات درگذشت.
گورکان اویگون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او اصالتی گرجی دارد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "حریم سلطان"، "وادی گرگ ها"،پایتخت عبدالحمید محمد فاتح یک جهان،سریال بیداری سلجوقیان
نبرد سینت ها ۴ (انگلیسی: &lt;bdi&gt;Saints Row IV&lt;/bdi&gt;) یک بازی اکشن ماجراجویی است که در سال ۲۰۱۳ توسط ولیشن توسعه یافته و توسط دیپ سیلور منتشر شده است که دنباله ای بر "" و چهارمین قسمت از مجموعه بازی نبرد سینت ها به حساب می آید. این بازی در اوت ۲۰۱۳ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۳ و اکس باکس ۳۶۰، در سال ۲۰۱۵ برای پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان و لینوکس و به دنبال آن نسخه نینتندو سوئیچ در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ و نسخه گوگل استادیا در ۱ نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. سیستم جهان باز به بازیکنان این امکان را می دهد که آزادانه در شهر خیالی استیل پورت در حین انجام ماموریت های اصلی و فرعی به گشت و گذار بپردازند. همچنین با داشتن عناصر علمی تخیلی به تقلید طنزگونه همیشگی این مجموعه ادامه می دهد. بخش تک نفره بازی داستان شخصیت ساخته شده توسط بازیکن در بازی های قبلی را دنبال می کند که پس از مقابله با یک حمله تروریستی به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده انتخاب می شود. پس از گذشت پنج سال از دوران ریاست جمهوری، با حمله ارتشی از بیگانگان به زمین که شخصی به نام زین (Zin) رهبری آنها را برعهده دارد به همراه اعضای باند ت محاصره می شود. شخصیت
اصلی با کمک برخی از اعضای باند که موفق به فرار و هک سیستم شبیه سازی شدند که در نتیجه به آنها قدرت های ماورایی داده است، تلاش می کند تا دوستان اسیر شده خود را نجات و از شبیه سازی فرار کرده تا زین را شکست دهد. این بازی به هنگام انتشار در بعضی کشورها مورد بازبینی و سانسور قرار گرفت و برای مدت کوتاهی در استرالیا ممنوع شد. نبرد سینت ها با بازخوردهای بسیار مثبتی از جانب منتقدان همراه بود و نکات طنز و شخصی سازی آن مورد تحسین قرار گرفت، اگر چه به دلیل کمبود چالش انتقاداتی به آن وارد شد. همچنین از نظر تجاری عملکرد بسیار خوبی داشت و در هفته اول بیش از یک میلیون نسخه فروش کرد. نسخه بازراه اندازی این سری با نام "نبرد سینت ها،" قرار است در اوت ۲۰۲۲ منتشر شود. آینده. در آگوست ۲۰۱۹، یک بازی جدید "Saints Row" توسط Volition به «عمیق در توسعه» اشاره شد. تا اواخر سال ۲۰۲۰، هنوز در حال توسعه بود. در آگوست ۲۰۲۱، تأیید شد که بازی جدید راه اندازی مجدد این فرنچایز است. با عنوان ساده "Saints Row"، قرار است در ۲۳ اوت ۲۰۲۲ برای پلی استیشن ۴، پلی استیشن ۵، ایکس باکس وان، ایکس باکس سری X/S و ویندوز منتشر شود.
اریک ویلیامز (; – ) تاریخ نگار، و سیاستمدار اهل ترینیداد و توباگو بود. وی از ۳۱ اوت ۱۹۶۲ تا ۲۹ مارس ۱۹۸۱ به عنوان اولین نخست وزیر این کشور فعالیت نمود. اریک ویلیامز در ۲۹ مارس ۱۹۸۱، در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
گزامت کونست ورک به معنای «جمع اثر هنری»، اغلب به عنوان «اثر هنری درهم آمیخته»، «اثر هنری ایدئال»، «اثر هنری جهانی»، «آثار هنری سنتز شده»، «ترکیب هنرها»، «اثر هنری جامع»، یا «فرم هنری همه جانبه» اثری هنری است که از همه یا بسیاری از فُرم های هنری استفاده می کند یا برای انجام آن تلاش می کند. این اصطلاح یک وام واژه آلمانی است که در انگلیسی به عنوان اصطلاحی در زیبایی شناسی پذیرفته شده است. زمینه. این اصطلاح توسط نویسنده و فیلسوف آلمانی کی.اف.ای. تراهندورف در مقاله ای در سال ۱۸۲۷ میلادی، توسعه و رواج یافت. ریشارد واگنر آهنگساز اُپرای آلمانی، این واژه را در دو مقاله در سال ۱۸۴۹ میلادی به کار برد و این کلمه به ویژه با آرمان های زیبایی شناختی او مرتبط شده است. مشخص نیست که آیا واگنر از مقاله تراهندورف اطلاع داشته است یا خیر. در قرن بیستم، برخی از نویسندگان این اصطلاح را برای برخی از اشکال معماری به کار بردند، در حالی که برخی دیگر آن را برای فیلم و رسانه های جمعی به کار بردند. در اُپرا. پیش از واگنر. برخی از عناصر اُپرا که به دنبال فرمولی «کلاسیک» تر بودند، در پایان قرن هجدهم شروع شده بودند. پس از تسلط طولانی مدت بر اُ
پرا سریا و "دا کاپو آریا"، جنبشی برای پیشبرد لیبرت نویس و آهنگساز در رابطه با خوانندگان و بازگرداندن درام به تمرکز شدیدتر و کمتر اخلاقی آغاز شد. این جنبش، «اُپرای اصلاحی» در درجهٔ اول با کریستف ویلیبالد گلوک و رانیری د کالتزابیجی مرتبط است. مضامین اُپراهای تولید شده توسط گلوک با کالتزابیجی در سراسر اُپرای کارل ماریا فون وبر ادامه دارد، تا اینکه واگنر با رد هر دو سنت "بل کانتو" ایتالیا و «اُپرا تماشایی» فرانسوی، اتحاد خود را از موسیقی، درام، جلوه های تئاتری و گاهی رقص توسعه داد. با این حال، این گرایش ها به طور اتفاقی و نه در پاسخ به یک فلسفهٔ خاص از هنر، توسعه یافته بودند. واگنر که اصلاحات گلوک را به رسمیت می شناخت و آثار وبر را تحسین می کرد، مایل بود دیدگاه خود را در ابتدا به عنوان بخشی از دیدگاه های اجتماعی و سیاسی رادیکال خود در اواخر دههٔ ۱۸۴۰ میلادی تثبیت کند. پیش از واگنر، دیگرانی که در مورد اتحاد هنرها که موضوعی آشنا در میان رمانتیک های آلمانی بود، اظهار نظر کرده بودند، همان طور که عنوان مقالهٔ تراندورف، که برای اولین بار در آن کلمه «زیبایی شناسی، یا نظریهٔ فلسفه هنر» به کار رفت، مشهود است. دیگرانی که د
ر مورد سنتز هنرها نوشتند عبارتند از: گوتهولد افرایم لسینگ، لودویگ تیک و نووالیس. بررسی مشتاقانهٔ کارل ماریا فون وبر از اُپرای "آندین" (۱۸۱۶) اثر ای.تی.ای. هوفمان آن را به عنوان «یک اثر هنری کامل به خودی خود، که در آن مشارکت های جزئی از هنرهای مرتبط و همکار با هم ترکیب می شوند، ناپدید می شوند، و در صورت ناپدید شدن، به نوعی دنیای جدیدی را شکل می دهند» تحسین کرد. ایده های واگنر. واگنر از واژهٔ گزامت کونست ورک تنها در دو مورد استفاده کرد، در مقاله های خود در سال ۱۸۴۹ میلادی «هنر و انقلاب» و «اثر هنری آینده»، جایی که او از ایدئال خود برای متحد کردن همهٔ آثار هنری از طریق تئاتر صحبت می کند. او همچنین در این مقالات از بسیاری از عبارات مشابه مانند «آثار هنری کامل آینده» و «درام یکپارچه» استفاده کرد و اغلب به «گزامت کونست» اشاره کرد. چنین اثر هنری قرار بود واضح ترین و عمیق ترین بیان افسانه های عامیانه باشد. واگنر احساس می کرد که تراژدی های یونانی آیسخولوس بهترین نمونه (اگرچه هنوز ناقص) از ترکیب هنری کامل تاکنون بوده اند، اما این سنتز متعاقباً توسط اوریپید خراب شده است. واگنر احساس می کرد که در طول بقیهٔ تاریخ بشر تا ب
ه امروز (یعنی ۱۸۵۰ میلادی) هنرها بیشتر و بیشتر از هم دور شده اند و منجر به «هیولاهایی» مانند گراند اپرا شده است. واگنر احساس می کرد که چنین آثاری از خوانندگی براوورا، جلوه های هیجان انگیز صحنه، و طرح های بی معنی تجلیل می کنند. واگنر در «هنر و انقلاب» اصطلاح گزامت کونست ورک را در زمینهٔ تراژدی یونانی به کار می برد. در «اثر هنری آینده»، او از آن استفاده می کند تا ایدئال خودش را که هنوز محقق نشده است، اعمال کند. واگنر در کتاب گسترده اش "اپرا و درام" (تکمیل در سال ۱۸۵۱ میلادی)، این ایده ها را فراتر می برد و ایده اش را دربارهٔ اتحاد اُپرا و درام (که بعداً علی رغم مخالفت واگنر از این اصطلاح "درام موسیقی" نامیده شد) را شرح می دهد که در آن هنرهای فردی تابع یک هدف مشترک هستند. چرخهٔ اُپرای خود واگنر، "حلقهٔ نیبلونگ"، به ویژه اجزای آن "طلای راین" و "دی والکوری"، شاید نزدیک ترین چیزی را که او یا هر کس دیگری به تحقق این آرمان ها رسیده است، نشان می دهد. پس از این مرحله، واگنر آمد تا سختگیری های خود را کاهش دهد و به طور معمول تر «عملی» بنویسد. جنبش هنر و صنایع دستی. ویلیام موریس (۱۸۹۶–۱۸۳۴ میلادی)، طراح پارچه، شاعر، رمان ن
ویس، مترجم و فعال سوسیالیست بریتانیایی، با جنبش هنر و صنایع دستی بریتانیا مرتبط بود که عمدتاً تحت تأثیر ایده های جان راسکین بود که معتقد بود صنعتی سازی منجر به کاهش کیفی در کالاهای هنری می شود. کاهش تولیدات هنری برای او، یک خانه باید هماهنگی را پرورش دهد و همچنین به ساکنانش انرژی خلاق القاء کند. «در خانه هایتان چیزی نداشته باشید که ندانید مفید است یا فکر کنید زیباست» این جملهٔ معروف ویلیام موریس است که تجسم شیوهٔ زندگی او در گزامت کونست ورک است. خانهٔ قرمز موریس و فیلیپ وب، طراحی شده در سال ۱۸۵۹ میلادی، یک نمونهٔ اصیل است، و همچنین خانهٔ بلک ول در انگلیش لیک دیستریکت، که توسط بیلی اسکات طراحی شده است. خانهٔ بلک ول در سال های ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۰ میلادی به عنوان یک خانهٔ تعطیلات برای سِر ادوارد هولت، یک آبجوساز ثروتمند منچستر ساخته شد. این خانه در نزدیکی شهر بونس-آن-ویندرمیر با چشم اندازی از ویندرمر و در مقابل آبشارهای کانیستون واقع شده است. در معماری. برخی از نویسندگان معماری از اصطلاح "گزامت کونست ورک" برای اشاره به شرایطی استفاده کرده اند که در آن یک معمار مسئول طراحی و/یا نظارت بر کلیت ساختمان است: پوسته، لوازم جا
نبی، مبلمان، و منظر. به سختی می توان ادعا کرد که مفهوم "گزامت کونست ورک" برای اولین بار از نظر یک ساختمان و محتوای آنچه زمانی به کار گرفته شد (اگرچه خود این اصطلاح تا اواخر قرن بیستم در این زمینه استفاده نمی شد)؛ پیش از این در دوران رنسانس، هنرمندانی مانند میکل آنژ هیچ تقسیم بندی دقیقی در وظایف خود بین معماری، طراحی داخلی، مجسمه سازی، نقاشی و حتی مهندسی نمی دیدند. رابرت ال. دلووی مورخ، استدلال کرده است که آر نُوو یک روند اساساً تزئینی را نشان می دهد که بنابراین خود را به ایدهٔ "گزامت کونست ورک" معماری وام داد. البته، به همان اندازه ممکن است که از نظریه های اجتماعی ناشی شده باشد که از ترس ظهور صنعت گرایی به وجود آمده است. با این وجود، شواهدی از فضای داخلی کاملی که مفهوم "گزامت کونست ورک" را مشخص می کند، از مدتی پیش از دههٔ ۱۸۹۰ میلادی قابل مشاهده است. روند فزاینده ای در میان معماران در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی کنترل تمام جنبه های یک کمیسیون معماری بود. آن ها علاوه بر مسئولیت خود ساختار، سعی کردند نقش خود را به طراحی (یا حداقل بررسی) هر جنبه ای از کار داخلی نیز بسط دهند. این نه تنها شامل ویژگی های معماری داخلی، بلکه
طراحی مبلمان، فرش، کاغذ دیواری، پارچه ها، وسایل روشنایی و دستگیره های در بود. رابرت آدام و آگوستوس ولبی پیوجین نمونه هایی از این روند برای ایجاد یک اثر هماهنگ کننده کلی هستند که در برخی موارد حتی ممکن است به انتخاب یا طراحی میز نقره ای، چینی و ظروف شیشه ای گسترش یابد. هنر نو. گزامت کونست ورک برای هنرمندان هنر نو معمول بود. ویکتور هورتا و هانری وان ده ولده بلژیکی، آنتونی گائودی کاتالانی، هکتور گیمارد فرانسوی، چارلز رنی مکینتاش اسکاتلندی، یوزف هفمان اتریشی، فرانتس (فئودور) شختل آلمانی-روسی، الییل سارینن فنلاندی، و بسیاری دیگر از معماران نیز به عنوان طراح مبلمان و داخلی عمل کردند. همچنین بسیاری از شاهکارهای آر نُوو حاصل همکاری هنرمندان رشته های مختلف بوده است: موزهٔ ویلا اشتوک اثر هنرمند فرانتس فون اشتوک است و «به عنوان یک ساختمان شگفت انگیز مدرن و در عین حال کنجکاو مورد تجلیل قرار گرفت. ویلا اشتوک که بر اساس اصل راهنمای او «گزامت کونست ورک» ساخته شده است، تمام جنبه های معماری، هنر، موسیقی، تئاتر و زندگی را در دیوارها و باغ خود ترکیب کرد». در سوئیس، برونو وبر پارک، باغ مجسمه های هنرمند برونو وبر، نمونه ای متأخر
از یک اثر آر نُوو الهام گرفته از گزامت کونست ورک است. کلیسای اشتاینهوف (یا کلیسای سنت لئوپولد)، طراحی شده توسط معمار اوتو واگنر، کلیسای کوچک کاتولیک رومی بیمارستان روانپزشکی اشتاینهوف در وین، اتریش است. این ساختمان یکی از مهم ترین کلیساهای آر نُوو در جهان به حساب می آید. این بنا که به سنت لئوپولد تقدیم شده است، بین سال های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۷ میلادی ساخته شد و شامل موزاییک ها و شیشه های رنگی توسط: کولمان موزا، و فرشته های مجسمه سازی توسط: اوتمار شیمکوویتس است. اکثر جزئیات کوچکتر دیگر کار خود اوتو واگنر است. مجسمه های روی دو برج بیرونی نشان دهندهٔ سنت لئوپولد و سنت سورین (به ترتیب ال. و آر. آن ها دو قدیس حامی اتریش سفلی هستند) و کار مجسمه ساز وینی ریشارد لوکش هستند. مدرنیسم. جنبش معماری مدرنیسم نیز شاهد اجرای اصل گزامت کونست ورک توسط معماران بود. مرکز لو کوربوزیه نمونه ای از معمار مشهور مدرنیست لو کوربوزیه است. عمارت ویلا کاوروا در فرانسه، نمونهٔ دیگری از گزامت کونست ورک مدرنیستی است که توسط معمار فرانسوی روبر ماله-استیونس طراحی شده است. در هنر. سبک چند-رسانه ای که توسط دادائیستهایی مانند هوگو بال پیشگام شد، گزامت کون
ست ورک نیز نامیده می شود. «به سوی مرتس گزامت کونست ورک» یک سمینار فارغ التحصیلی دانشگاه اورگن بود که موضوعات دادائیسم و گزامت کونست ورک، به ویژه مرتس باو (ساختمان مرتس) افسانه ای کورت شویترس را بررسی می کرد. آن ها در مانیفست دادا آلمانی خود از ریشارد هولزنبک استناد می کنند: «زندگی به مثابهٔ آشفتگی هم زمان صداها، رنگ ها و ریتم های روحی ظاهر می شود و از این رو — با همه فریادهای هیجان انگیز و هیجان های تب آلود روان روزانهٔ جسورانه اش و تمام واقعیت بی رحمانه اش — به طور تزلزل ناپذیر در هنر دادائیسم گنجانده می شود». در سال ۲۰۱۱ میلادی، گالری ساعتچی در لندن نمایشگاه "گزامت کونست ورک: هنر جدید از آلمان"، نمایشگاه نظرسنجی از ۲۴ هنرمند معاصر آلمانی را برگزار کرد. نمایشگاهی با عنوان "اتوپیا گزامت کونست ورک"، به سرپرستی بتینا اشتاینبروگه و هارالد کریجی، از ژانویه تا مه ۲۰۱۲ میلادی در خانهٔ ۲۱ در بلودر، وین برگزار شد. «یک چشم انداز معاصر از ایدهٔ تاریخی کل اثر هنری» ارائه شد و شامل «نمایش» استر استوکر بود که بر اساس ایدهٔ «مهد کودک نامرتب» بود، آثاری از یوزف بویس، مونیکا بونویچینی، کریستیان بولتانسکی، مارسل بروت هارس، دا
نیل بورن، هاینز امیگهولز، والی اکسپورت، کلر فونتین، جلاتین، ایزا گنزکن، لیام گیلیک، توماس هیرشهورن، ایلیا کاباکوف، مارتین کیپنبرگر، گوردون ماتا-کلارک، پل مک کارتی، سوپرفلکس و بسیاری دیگر را در خود جای داد. یک کتاب همراه نیز همین نام تولید شد که موضوع را بررسی می کرد. بررسی های بسیاری نمایشگاه هنر معاصر نهمین دوسالانهٔ برلین را به عنوان یک گزامت کونست ورک توصیف کرده اند. در سال ۲۰۱۷ میلادی، شیرین نشاط و ویلیام کنتریج، هنرمندان برجسته تجسمی، اُپراهایی را در جشنوارهٔ سالزبورگ کارگردانی کردند. برنامه های کاربردی دیگر. تودهٔ کاتولیک به عنوان نمونه ای از گزامت کونست ورک ذکر شده است، و اگر چنین همبستگی معتبر تلقی شود، به درستی می توان عبارات مذهبی مختلف را نمونه هایی مشابه دانست. "هنر کل استالینیسم: آوانگارد، دیکتاتوری زیبایی شناسانه و فراتر از آن"، کتابی است در سال ۲۰۱۱ میلادی توسط بوریس گرویس که سازماندهی مجدد زیبایی شناختی جامع جامعه در اتحاد جماهیر شوروی تحت تمامیت خواهی استالین را بررسی می کند. شرکت توسعهٔ کانادایی وست بانک، تأسیس شده توسط ایان گیلسپی، از گزامت کونست ورک به عنوان ایدهٔ پایه گذار در پشت چشم اندا
ز و فلسفه این شرکت برای توسعهٔ شهری استفاده می کند. تهیه کنندهٔ ویدئو، برایان دیوید گیلبرت از وب سایت بازی های ویدیویی پالی گان، ایدئال گزامت کونست ورک را به عنوان الهام بخش تکنیک های اساسی در اجرای خود از "پوکه راپ" ذکر کرد.
مایکل جوزف بوست (Michael Joseph Bost) (متولد ۳۰ دسامبر ۱۹۶۰)، سیاستمدار آمریکایی است. بوست به عنوان عضو حزب جمهوری خواه، از سال ۲۰۱۵ به این طرف از حوزه انتخابیهٔ دوازدهم ایلینوی در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت می کند. بوست از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۱۵، عضو مجلس نمایندگان ایلینوی به نمایندگی از حوزه انتخابیهٔ یازدهم بود. قبل از اشغال سمت انتخابی، مأمور آتش نشان بود. اوایل زندگی و حرفه. بوست با عقیده باپتیست بزرگ شد و از دبیرستان مورفیس بورو فارغ شد. وی در یک برنامه آکادمی آتش نشانی که توسط دانشگاه ایلینوی ارائه شده بود، شرکت کرد و بعدها مأمور آتش نشانی شد. بوست مدرک کالج را تکمیل نکرد. از سال ۱۹۷۹ تا سال ۱۹۸۲ در سپاه تفنگداران نیروی دریایی خدمت کرد. وی مدت ده سال بازرگانی حمل و نقل خانواده خود را اداره می کرد. از سال ۱۹۸۹ به این طرف بوست و همسرش، تریسی، مالکین سالن زیبایی کاخ سفید مورفیس بورو هستند و آن را اداره می نمایند. بوست از سال ۱۹۸۴ تا سال ۱۹۸۸ عضو هیئت شهرک جکسون، از سال ۱۹۸۹ تا سال ۱۹۹۲ خزانه دار شهرک مورفیس بورو و از سال ۱۹۹۳ تا سال ۱۹۹۵ الی انتخابش در مجلس نمایندگان ایلینوی، متولی شهرک مورفیس بورو بو
د. مجلس قانون گذاری ایالتی ایلینوی. بوست برای نخستین بار در ماه نوامبر سال ۱۹۹۴ در مجلس نمایندگان ایلینوی انتخاب شد و در نخستین کمپین خود در سال ۱۹۹۲ بازنده شد. در کمپین سال ۱۹۹۴ خود در مقابل جرالد هاوکینز، نماینده آن زمان، توسط روزنامهٔ شیکاگو تریبیون مورد حمایت قرار گرفت. در جریان انتخابات های مقدماتی ریاست جمهوری حزب جمهوری خواه سال ۲۰۰۸، بوست به عنوان رئیس حوزهٔ انتخابیهٔ کنگره برای حوزهٔ انتخابیهٔ دوازدهم کنگره در کمپین ریاست جمهوری فرد تامپسون، سناتور پیشین ایالات متحده کار کرد. کمیته ها. بوست در کمیته های مجلس قانون گذاری ایالتی ذیل خدمت کرد: مجلس نمایندگان ایالات متحده. انتخابات ها. سال ۲۰۱۴. بوست در انتخابات سال ۲۰۱۴ از حوزهٔ انتخابیهٔ دوازدهم کنگره ایلینوی کاندید عضویت در کنگره ایالات متحده شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری خواهان رقیب نداشت و در انتخابات عمومی در برابر ویلیام انیارت عضو آن زمان کنگره قرار گرفت. منطقهٔ عمدتاً کشاورزی حوزهٔ انتخابیهٔ دوازدهم ایلینوی، از نظر تاریخی متمایل به حزب دموکرات بود اما به حزب جمهوری خواهان گرایش داشت و در انتخابات سال ۲۰۱۲ اوباما نامزد حزب دموکرات تنها ۲ درص
د آرای این حوزه را بدست آورد. ویلیم انیارت از این که دانشجوی سال اول دانشگاه بود، در رقابت بر سر کرسی آسیب پذیر محسوب می شد. به علاوه، پت کوین، فرماندار دموکرات که در سال ۲۰۱۴ مجدداً کاندید شد، در منطقه از شهرت خوبی برخوردار نبود. گزارش سیاسی کوک این رقابت را «شیر یا خط» ارزیابی کرد و روزنامه نشنال ژورنال این منطقه را در جایگاه بیست و یکمین منطقهٔ درجه بندی کرد که به احتمال زیاد در انتخابات سال ۲۰۱۴ به حزب جمهوری خواه برگردد. بوست در یک مصاحبه رادیویی گفت: برخی از دانشمندان به تغییرات اقلیمی زاده انسان باور دارند در حالی که سایر دانشمندان به این باور نیستند. بوست گفت او به خاطری کاندید شده است که «دولت فدرال هر کاری را که اکنون انجام می دهد، از اساس خراب کرده است». وی گفت: قصد دارد برای افزایش شغل و اصلاحات مهاجرت مبارزه نماید. بوست در بیش از دوازده مناظره انیارت را به چالش کشید. بورس از حمایت اتاق بازرگانی ایلینوی برخوردار بود. بوست با کسب ۵۳ درصد آرا در مقابل ۴۲ درصد آرای انیارت و ۶ درصد آرای پائولا برادشاوِ، در انتخابات پیروز شد. وی در اصل با تسلط بر آرای مناطق حوزهٔ خارج از حومهٔ سنت لوئیس برنده شد و آرای
تمامی ۱۲ شهرستان حوزهٔ انتخابیه به استثنای سه حوزه را از آن خود کرد. از کاندیداتوری موفقیت آمیزٔ بروس رانر برای سمت فرمانداری استفاده کرد؛ رانر آرای تمامی شهرستان های شامل حوزهٔ انتخابیه را با خود داشت. بوست پس از انتخابش در مجلس، گفت نمی خواهد اقامت گاه دومی بدست آورد، بلکه تا زمانی که در واشینگتن است در دفتر خود خواب می کند. ۲۰۱۶. بوست در انتخابات سال ۲۰۱۶ مجدداً کاندید شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری خواه رقیب نداشت و در انتخابات عمومی در مقابل سی.چی. باریکویک از حزب دموکرات و پائولا برداشاو، کاندید حزب سبزها قرار گرفت. بوست با کسب ۵۴ درصد آرا پیروز انتخابات عمومی ۸ نوامبر شد. بوست توسط انجمن آموزشی ایلینوی که بزرگترین اتحادیه کارگری در ایلینوی است، حمایت شد. این اتحادیه در اعلامیهٔ پشتیبانی خود از بوست، بوست را «با سابقه قوی در حمایت از آموزش دولتی در مترو شرقی و ایلینوی جنوبی» ذکر کرد. ۲۰۱۸. بوست برای انتخاب مجدد در انتخابات سال ۲۰۱۸ کاندید شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری خواه، با کسب ۸۳٫۵ درصد آرا، پرستون نیلسون رقیب را شکست داد. در انتخابات عمومی، با کسب ۵۱٫۸ درصد آرا در مقابل ۴۵٫۲ درصد آرای برن
دان کلی، نامزد حزب دموکرات وی را شکست داد. رندل اکسیر، کاندید حزب سبزها ۳ درصد آرا را بدست آورد. دورهٔ تصدی. بوست در ۶ ژانویه سال ۲۰۱۵ سوگند وفاداری یاد کرد.
ناتان جورج آگوستینلی (Nathan George Agostinelli) (۱۷ اوت ۱۹۳۰ - ۲۰ مارس ۲۰۲۴)، سیاستمدار بازنشستهٔ آمریکایی، افسر ارتش، و فعال مدنی است که شهردار منچستر، ایالت کنتیکت (۱۹۶۶–۱۹۷۱) و ممیز ایالت کنتیکت (۱۹۷۱–۱۹۷۵) بوده است. رابرت همپتون استیل، نامزد فرمانداری از سوی حزب جمهوری خواه، آگوستینلی را در فهرست نامزدهای معاونت فرماندار کنتیکت قرار داد، اما آنها در انتخابات فرمانداری کنتیکت در سال ۱۹۷۴، از نامزد دموکرات، الا گراسو و معاونش، رابرت کنت کیلیان، شکست خوردند. زندگی و حرفه. آگوستینلی، جمهوری خواه و پسر مهاجری ایتالیایی، تنها فردی از منچستر است که برای منصب ایالتی انتخاب شده است. او تحصیلات خود را در دبیرستان منچستر، دانشگاه هارتفورد و دانشگاه کنتیکت گذراند. آگوستینلی، پیش از انتخابات و در طی زمانی که شهردار بود، رستورانی را در منچستر اداره می کرد. او در جنگ کره حضور داشت، و پس از ۲۳ سال خدمت، در سال ۱۹۸۳ با درجهٔ سرتیپی از گارد ملی ارتش کنتیکت بازنشسته شد. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۶، رئیس بانک دولتی منچستر، از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱، رئیس بخش شورای دولتی، و همچنین سرپرست سازمان نظام وظیفه در دورهٔ ریاست جمهوری بیل کلین
تون بود. او در انتخابات ممیز ایالتی در سال ۱۹۷۰، با اختلاف حدود ۳ درصد، جولیوس کرمسکی، نامزد دموکرات از شهر نیو بریتین را با آرای ۵۳۶٬۸۷۵ در برابر ۵۲۱٬۱۷۸ رأی شکست داد. آگوستینلی به خاطر شرکت در انتخابات معاون فرماندار، تصمیم گرفت که در انتخابات مجدد ممیز ایالتی شرکت نکند. او پس از شکست در انتخابات همگانی سال ۱۹۷۴، از سیاست کناره گیری کرد. آگوستینلی بیش از ۲۰ جایزهٔ خدماتی از جمله لوح تقدیر ریاست جمهوری و مدال خدمات غیرنظامی ممتاز را دریافت کرده است. شهر منچستر در سال ۲۰۲۱، پارک یادبود کهنه سربازان را به افتخار او، نیت آگوستینلی نامید. جنجال پرچم. در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۰، رئیس جمهور ریچارد نیکسون از شهر هارتفورد بازدید و در هتل هیلتون سخنرانی کرد. به خاطر حضور رئیس جمهور، گروهی از مخالفان ضد جنگ در پارک بوشنل تظاهرات کردند. آگوستینلی که در آنجا حضور داشت، ناگهان به سمت معترضان هجوم برد، پرچم ویت کنگ (جنگجوی کمونیست ویتنامی) را از دست یکی از معترضین ربود و آن را روی زمین انداخت، و در حالی که پلیس تلاش می کرد تا جلوی درگیری را گرفته و دوربین های تلویزیونی فیلمبرداری می کردند، پرچم را لگدکوب کرد. بعد از ظهر همان روز، پ
لیس ۱۲ معترض در سنین ۱۶ تا ۲۴ سال را به اتهام تخطی از قانون دستگیر کرد (سیزدهمین معترض در اوایل همان روز دستگیر شده بود). ادگار بی هورتاس، ۱۸ ساله، و ویلیام تی اوبرایان، ۲۳ ساله، به خاطر افراشتن پرچم سرخ در تضاد با قانون ایالتی متهم شدند. طولی نکشید که اتهامات علیه معترضان برداشته شد. آگوستینلی هرگز دستگیر یا متهم نشد. رئیس جمهور نیکسون پیش از ترک هارتفورد، به طور خصوصی با آگوستینلی ملاقات و از اقدام او تمجید کرد. در ۱۷ اکتبر، آگوستینلی از سوی نیکسون، لوح تقدیر ریاست جمهوری را دریافت کرد. در آن لوح اشاره ای به ماجرای پرچم نشده و قید شده بود که این لوح «به پاس خدمات برجسته به دیگران، در عالی ترین عرف و سنت آمریکایی» اعطا شده است. با این حال، نیکسون در نامه ای که به همراه لوح بود، از آگوستینلی به خاطر «اقدام شجاعانه» و «رفتار صریح و بی محابا» بابت گرفتن پرچم از دست معترضان تمجید کرد. آگوستینلی در زمان وقوع حادثهٔ پرچم، با درجهٔ سرگردی در گارد ملی ارتش کنتیکت خدمت می کرد و همچنین درگیر فعالیت های انتخاباتی برای ممیز ایالتی بود. اتحادیهٔ حقوق و آزادی های فردی آمریکا، رفتار و اقدام آگوستینلی را محکوم کرد و آن را م
ظهر «بی توجهی کامل به قانون» دانست. ظاهراً در تمجید از اقدام آگوستینلی، او صدها تماس تلفنی و پیام از جمله پیامی از سوی شهردار مینیاپولیس دریافت کرده بود. او در انتخابات همگانی برای ممیز ایالتی پیروز شد. در مه ۱۹۷۱، یک دادگاه قضایی فدرال، قانون ایالت کنتیکت که «حمل یا برافراشتن پرچم سرخ یا هر نماد دیگری که هدف از آن، تحریک مردم به بی نظمی یا نقض قانون باشد» را خلاف قانون اساسی می دانست، لغو کرد. آگوستینلی در واکنش به این اقدام، پیشنهاد کرد که قضات این پرونده باید تحت معاینهٔ روانپزشک قرار بگیرند. او فوراً به خاطر این اظهار نظر عذرخواهی کرد. او هرگز به خاطر ماجرای لگدکوب کردن پرچم عذرخواهی نکرد، اما در مصاحبه ای در سال ۱۹۸۸ اذعان داشت که واکنشش «احساسی» و بدون فکر بوده است. او با نگاهی به گذشته، جنگ ویتنام را «فاجعه بار» توصیف کرد و اظهار داشت که «رهبر، رئیس جمهور [نیکسون]، من را فریب داد.»