Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اتحاد فرانسه-لهستان () اتحاد نظامی بین جمهوری دوم لهستان و جمهوری سوم فرانسه بود که بین اوایل دهه ۱۹۲۰ و شروع جنگ جهانی دوم فعال بود. قراردادهای اولیه در فوریه ۱۹۲۱ امضا شد و به طور رسمی در سال ۱۹۲۳ اجرایی شد. در دوره میان دوجنگ اتحاد با لهستان یکی از سنگ بنای سیاست خارجی فرانسه بود.
ناتالین چیلینگیریان (؛ ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ارمنی‎ تبار اهل لبنان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال و زنان لبنان بازی کرده است.
در کیهان شناسی فیزیکی دوره وحدت بزرگ یا دورهٔ یکپارچگی بزرگ ()؛ با فرض اینکه توصیف طبیعت بر پای ی نظریه وحدت بزرگ تعریف شود، دورهٔ تکامل جهان اولیه پس از دوره پلانک بود که در حدود ۱۰−۴۳ ثانیه پس از بیگ بنگ شروع شد، که در آن درجه گرمای کیهان با دمای مشخصه نظریه های یکپارچه بزرگ قابل مقایسه بود. اگر انرژی "وحدت بزرگ" ۱۰۱۵ الکترون ولت در نظر گرفته شود، این مربوط به دماهای بالاتر از ۱۰۲۷ کلوین است. در این دوره، سه برهمکنش اساسی از چهار نیرو - الکترومغناطیس، نیروی هسته ای قوی، و نیروی هسته ای ضعیف - به عنوان نیروهای بنیادی تیروی هسته ای یکپارچه شدند. گرانش در پایان دوره پلانک از نیروی الکتروهسته ای جدا شده بود. در دوران اتحاد بزرگ، ویژگی های فیزیکی مانند جرم، بار، مزه و بار رنگ و بار فیزیک بی معنی بود. "عصر اتحاد بزرگ" تقریباً 10−36 ثانیه پس از انفجار بزرگ به پایان رسید. در این مرحله چندین رویداد کلیدی رخ داد. نیروی هسته ای قوی از دیگر نیروهای اساسی جدا شد. این امکان وجود دارد که بخشی از این فرایند فروپاشی، روال پایستگی تعداد باریون را نقض کرده و مقدار کمی ماده را نسبت به پادماده افزایش داده باشد (به باریون زایی م
راجعه شود). همچنین تصور می شود که این انتقال فاز باعث ایجاد فرایند تورم کیهانی شده است که بر توسعه جهان در طول دوره تورمی بعدی مسلط بود.
تاگوهی گریگوریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه بان اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است.
النی خدابخشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان پیونیک و باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
گایانه ساروخانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه بان اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است. نخستین بازی ملی خود در چهارچوب در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۹ در در مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان سوئد انجام داده است.
تاتویک موسسیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
نلی پارسادانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
آنوش آراکلیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گُلز-آسریان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است.
کریستینه پاپیکیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه بان اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شیراک-هومنمن اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
کاترین ملکونیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
سدا هاکوبیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
ایمی کاراپتیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست فوروارد اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
میلنا آصلانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
زابل هامپاریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. وی خواهر آرنی هامپاریان می باشد. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به SoCal. اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
سوسانا بادالیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است. .
ماریام هاکوبیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
دوین دردریان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
نلی خالاتیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان ایروان، باشگاه فوتبال زنان آنی-۱، باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است.
مری قازاریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
آناهید کاراخانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان گیومری اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است.
آنیوتا گالستیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است.
سیوزانا سیرکانیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه بان اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به Medyk Konin و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است. نخستین بازی ملی خود در چهارچوب مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۱ در ایروان در مقابل نروژ انجام داده است.
آرمینه مسروپیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد.
کارین نالباندیان (؛ زادهٔ ) داور فوتبال اهل ارمنستان است که بین سال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می نمود. زندگی نامه. وی در ۲۷ اوت ۱۹۶۴ در ارمنستان به دنیا آمد.
تاتویک مانوکیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان ارمنستان، تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده است.
اورنیا آلپسوی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان-آلمان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد.
آق سنقر برسقی () اتابک موصل از ۱۱۱۳–۱۱۱۴ و مجدداً از سال ۱۱۲۴–۱۱۲۶ میلادی بود. به قدرت رسیدن. وی مملوک خاندان برسقی و نماینده مودود، اتابک موصل، در دربار سلطان سلجوقی، محمد یکم، بود. پس از قتل مودود توسط یکی از حشاشین در مسجد دمشق در ۲ اکتبر ۱۱۱۳، سلطان سلجوقی آق سنقر را به عنوان جانشین وی انتخاب کرد. همچنین سلطان سلجوقی به وی و دیگر امیرانش در شام دستور ادامه جهاد علیه دولت های صلیبی و صلیبیون را صادر کرد. آق سنقر حملاتی را به کنت نشین ادسا در آوریل و مه ۱۱۱۵ ترتیب داد. پس از رد درخواست وی توسط حاکم ارتقی ماردین، ایلغازی، آق سنقر به قلمروی وی یورش برد اما در جنگ در مقابل ایلغازی شکست خورد. پس از این شکست جایگاه خود را در موصل از دست داد و جویوش بیگ به عنوان اتابک موصل انتخاب شد. فرمانده مسلمانان. آق سنقر در سال ۱۱۲۴ بار دیگر به عنوان اتابک موصل انتخاب شد. در این زمان، بالدوین دوم اورشلیم، ژوسلین یکم ادسا و به همراه دیگر فرماندهان صلیبی، حلب را در اکتبر ۱۱۲۴ محاصره کردند. قاضی حلب، ابن خشاب از آق سنقر برای مقابله با صلیبیون کمک خواست. در سال ۱۱۲۵، وی بار دیگر حلب به قلمرو سلاجقه ضمیمه کرد. برسقی همچنین به قلم
روی شاهزاده نشین انطاکیه یورش برد و نیروهای متحد صلیبی را وادار به محاصره کرد. او طغتکین را در نبرد اعزاز در ۱۱۲۵ همراهی کرد اما در این جنگ از صلیبیون شکست خورد. پس از این شکست، بالدوین توانست دخترش لوتا و ژوسلین ادسا را آزاد کند. در ۲۶ نوامبر ۱۱۲۶ برسقی توسط تیمی از اسماعیلیان نزاری در مسجد جامع موصل زخمی شد.
لوون یکم (؛ 1080 – ) پنجمین پادشاه از پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود که بین سال های ۱۱۲۹ تا ۱۱۳۷ حکمرانی نمود. وی پسر کنستانتین یکم، شاهزاده ارمنستان و متعلق به دودمان روبنی بود. او یاد گرفت که از خصومت های آشکار و در عین حال مهار شده بین امپراتوری بیزانس و حکومت های صلیبی ادسا و انطاکیه استفاده کند. بیشتر موفقیت های او از اشغال پیش از بیزانس به تهدید زنگی (اتابگ موصل) از حلب و فقدان حکومت مؤثر فرانک ها، به ویژه در شاهزاده انطاکیه بود. او حکومت خود را بر دشت های کیلیکیا و حتی سواحل مدیترانه گسترش داد. در زمان او، روابط بین ارمنی ها و فرانک ها (صلیبی ها)، دو متحد سابق، همیشه مانند گذشته مؤدبانه نبود: یکی از دلایل اصلی اختلاف بین آنها مالکیت دژهای آمانوس جنوبی و همسایگان بود. لئو پس از دعوت به جلسه ای توسط امپراتور بیزانس جان دوم کومننوس، که به وعده دروغین صلح سوگند خورده بود، اسیر شد.
محاصره ادسا () در اکتبر-نوامبر ۱۱۴۶، تلاشی بود از جانب ژوسلین دوم، کنت ادسا، برای فتح مجدد شهر ادسا که در سال ۱۱۴۴ توسط نیروهای عمادالدین زنگی تصرف شده بود. نیروهای صلیبی تحت فرمان ژوسلین و بالدوین مارش موفق به تصرف شهر شدند اما از رسیدن به قلعه شهر بازماندند تا آن که امیر جدید زنگی، نورالدین زنگی، محاصره قلعه ادسا شکست و بار دیگر شهر را تصرف کرد. پس از فتح شهر، جمعیت مسیحی شهر به دستور نورالدین زنگی کشته و از دیوارهای شهر آویزان شدند. این محاصره پایانی برای کنت نشین ادسا بود. پیش زمینه. ظهور زنگیان و سقوط ادسا. پس از نخستین جنگ صلیبی و شکل گیری دولت های صلیبی (پادشاهی اورشلیم، شاهزاده نشین اَنطاکیه، کنت نشین طِرابلس و کنت نشین اِدسا)، موج های جدید از حملات مسیحیان برای بسط و توسعهٔ قلمروی دولت های صلیبی آغاز شد. با وجود شکست صلیبیون در جنگ صلیبی سال ۱۱۰۱ در آناتولی، سایر جنگ های صلیبی از جمله جنگ صلیبی نروژی، ونیزی، و جنگ صلیبی سال ۱۱۲۹ با موفقیت همراه بود و مناطقی همچون صیدا، صور و بانیاس به قلمروی دولت های صلیبی ضمیمه و دمشق تحت امر خاندان بوری نیز خراجگزار صلیبیون شد. در مناطق شمالی درگیری پیرامون حلب و ک
نت نشین ادسا نیز ادامه یافت؛ چراکه صلیبیون درصدد بودند با حفظ ادسا ارتباط غرب با شرق جهان اسلام را قطع و از این طریق امنیت پادشاهی ارمنی کیلیکیه و شاهزاده نشین انطاکیه را تأمین کنند. علاوه بر اراضی مقدس و شام، دامنهٔ حملات صلیبیون در نیمهٔ نخست قرن ۱۲ به جنوب نیز کشیده شد؛ در سال ۱۱۱۸ صلیبیون به فرماندهی بالْدِوین یکم، پادشاه اورشلیم، به مصر — که تحت حاکمیت خلافت فاطمیان بود — و در سال ۱۱۱۹ به طور منظم به آن سوی رود اردن حمله کردند. از میان دولت های صلیبی، کنت نشین ادسا شمالی ترین و همچنین ضعیف ترین و کم جمعیت ترین دولت صلیبی در اراضی مقدس بود. به همین دلیل ادسا توسط دولت های مسلمانِ اطراف — که تحت فرمانروایی آل اَرتُق، دانشمندیان و ترکان سلجوقی قرار داشتند — مکرراً تحت حمله قرار می گرفت. کُنت بالدوین دوم و کُنت بعدی کُنت ژوسْلین، که پس از شکست شان در نبرد حَرّان در سال ۱۱۰۴ اسیر شده بودند برای دومین بار، هر دو در سال ۱۱۲۲ اسیر شدند. اگرچه نیروی کنت نشین ادسا پس از نبرد اَعْزاز در سال ۱۱۲۵ تاحدودی بهبود یافت، اما ژوسلین در نبردی در سال ۱۱۳۱ کشته شد. جانشین او ژوسلین دوم مجبور به ایجاد اتحاد نظامی با امپراتوری
بیزانس شد؛ اما در سال ۱۱۴۳، امپراتور بیزانس ژان دوم و پادشاه اورشلیم فولْک هردو درگذشتند. از طرفی ژوسلین که با کُنت طرابلس و شاهزادهٔ انطاکیه درگیر بود، ادسا را بدون هیچ متحد قدرتمندی رها کرد. اختلافات میان کنت ادسا با کنت طرابلس و شاهزاده انطاکیه و همچنین مرگ ناگهانی فولک، موقعیت مناسبی برای اتابک زنگی موصل فراهم کرد تا بتواند جنگ خود را علیه دشمنانش و صلیبیون آغاز کند. عمادالدین زنگی فرزند آق سَنقر الحاجِب، فرمانده ترک و حاکم حلب در دورهٔ ملکشاه سلجوقی، بود که در سال ۱۰۹۴ به جرم خیانت توسط تتش به قتل رسید. عمادالدین که در آن ایام که ۱۰ سال بیشتر نداشت، به موصل رفت و کربغُا، اتابک موصل، سرپرستی او را برعهده گرفت و او را بزرگ کرد. پس از مرگ کربغا در سال ۱۱۰۲ و آغاز جنگ میان اتابکان سلجوقی جزیره و شام بر سر موصل، عمادالدین توانست بر سایر رقبا پیروز شود و کنترل موصل را در سال ۱۱۲۷ دست بگیرد. پس از موصل، زنگی توانست کنترل حلب (۱۱۲۸) و حماة (۱۱۳۰) را دست بگیرد تا توجه او به دمشق معطوف شود. تلاش های مکرر او برای فتح دمشق با شکست روبه رو شد اما حملات او تلفات سنگینی به شهر دمشق وارد کرد. به علت ضعف ناشی از حملات م
کرر امیر زنگی، سقوط دمشق محتمل به نظر می رسید. در این شرایط اتابک دمشق، معین الدین اُنُر، که نگران سقوط دمشق بود، سفیر خود، اُسامة بن مُنْقِذ، را به اورشلیم فرستاد تا بتواند حمایت و کمک صلیبیون را برای مقابله با خطر زنگی جلب کند. پادشاه اورشلیم که نمی خواست شاهد توسعهٔ قدرت زنگی به قلمروی لاتین باشد، با اتحاد میان اورشلیم و دمشق موافقت کرد. عمادالدین زنگی که این اتحاد را مانعی برای رسیدن به دمشق می دید، توجه خود را معطوف امور بین النهرین و جزیره کرد تا تهدید او موقتاً خاموش شود. پس از فتح حلب توسط عمادالدین زنگی، ارتقیان (آل ارتق) همچون اتابکان دمشق نگران توسعه طلبی بیش از پیش زنگیان در شام و جزیره شوند. آنها که پیشتر دشمن صلیبیون بودند و توانسته بودند آنها را در نبردهایی همچون نبرد حَرّان و دشت خون شکست دهند، پس از غارت کنت نشین ادسا در ۱۱۲۰، سرانجام با صلیبیون صلح کردند. این شرایط سبب شد تا در اواخر سال ۱۱۴۴، قرا ارسلان، بیگ حِصن کَیفا، ـ که از نوادگان سُکمان بود ـ با ژوسلین دوم کنت ادسا متحد شود تا با همراهی یکدیگر جنگی را علیه حلب آغاز کنند. با توافق طرفین، ژوسلین به همراه نیروهایش از ادسا خارج و عازم تل
باشر شد تا به نیروهای ارتقی بپیوندد. عمادالدین که در این زمان به واسطهٔ شرایط دولت های صلیبی برتری نسبی در شام داشت، با اطلاع از حرکت ژوسلین و نیروهایش به سمت تل باشر، به سرعت عازم ادسا شد و این شهر را در ۲۸ نوامبر ۱۱۴۴ محاصره کرد. ژوسلین با اطلاع از خبر محاصره شدن ادسا، از سایر دولت های صلیبی تقاضای کمک کرد؛ رِیْموند پواتیه، شاهزاده انطاکیه، نیز که در این زمان با نیروهای بیزانس درگیر بود، درخواست ژوسلین نادیده گرفت و ملکه مِلیسانْد نیز که نائب حکومت فرزندش در اورشلیم بود، نیروهای کمکی خود را به رهبری مانسِس هیِرژ و فیلیپ مایْلی عازم کرد اما آنها نتوانستند به موقع به ادسا برسند. شهر ادسا از استحکامات دفاعی خوبی برخوردار بود اما ژوسلین به همراه بیشتر نیروهایش در تل باشر مستقر بود. در شب ۲۳ دسامبر، نیروهای ترک و کرد زنگی از دیوارها به درون شهر رخنه کردند و توانستند شهر را به تصرف خود درآوردند. بدین ترتیب نخستین دولت صلیبی پس از ۴۶ سال سقوط کرد تا دیگر دولت های صلیبی در معرض خطر قرار گیرند. با سقوط ادسا، ژوسلین دوم همچنان به حفظ بقایای دولت خود به مرکزیت تل باشر ادامه داد، هرچند به مرور زمان سرزمین و قلمرو باقی
مانده اش توسط مسلمانان فتح یا به بیزانسی ها فروخته شد. خبر سقوط ادسا تأثیر عمیقی بر مسیحیان و نیز مسلمانان گذاشت؛ تمثال شکست ناپذیر صلیبیون درهم شکست و نسل جدید مسلمانان که ماهیتی جاویدان برای دولت های صلیبی متصور بودند، مجدداً به فکر فرو رفتند. زنگی که نخستین شخصی بود که یک دولت صلیبی را برانداخته است، لقب «"مدافع مذهب"» و «"المالک المنصور"» را دریافت کرد. هرچند شرایط موصل سبب شد تا او ادامه پیشروی در قلمروی باقی ماندهٔ ادسا و همچنین انطاکیه را متوقف و عازم خانه شود و و بار دیگر به وضعیت دمشق بپردازد. با این حال، وی در سال ۱۱۴۶ م توسط یک برده کشته و پسرانش نورالدین در حلب و سیف الدین غازی در موصل جانشین او شدند. محاصره شهر. در ایامی که اروپا مشغول آماده ساختن خود برای آغاز کارزار جدید صلیبی بود، پس از قتل عمادالدین زنگی و هرج مرج در قلمروی او ارمنی ها و مسیحیان ادسا با ژوسلین دوم ارتباط برقرار کرده و با طرح بازپس گیری ادسا را پی ریزی کردند. طرح پیشین مسیحیان شهر برای بازپس گیری ادسا در ما مه ۱۱۴۶ سرکوب شد و زنگیان برای کنترل جمعیت، خانواده های یهودی را در شهر مستقر کردند. ژوسلین به همراه بالدوین مرعش و نیروه
ایش که متشکل از سواره نظام و پیاده نظام می شد، در اکتبر دولوک را به مقصد ادسا ترک گفتند و در ۲۷ اکتبر به این شهر رسیدند. نیروهای ژوسلین طی شب با کمک مسیحیان داخل شهر با طناب و نردبان موفق شدند وارد شهر شوند. ژوسلین به سرعت توانست بر شهر مسلط شود اما با عقب نشستن نیروهای ترک به قلعه و نداشتن ادوات محاصره از فتح قلعه شهر بازماند. او برای تکمیل پیروزی خود فرستادگانی را عازم دولت های صلیبی کرد تا از آنها برای گشایش قلعه ادسا طلب کمک کند. با این حال کنت طرابلس درخواست او را رد کرد. استیون رانسیمان در این رابطه می گوید که «اقدام ژوسلین برای بازپس گیری ادسا بدموقع بود». در ایامی که نیروهای صلیبی بر شهر مسلط شده بودند، دست به غارت و کشتار مسلمانان شهر زدند. مابقی مسلمانان شهر نیز یا به حران گریختند یا به قلعه شهر پناه بردند. نورالدین پسر عمادالدین که وارث حکومت او در حلب شده بود، به محض اطلاع از سقوط شهر ادسا، جنگ خود را شاهزاده انطاکیه، ریمون، متوقف کرد. پس از آن از همسایگان خود برای لشکرکشی علیه ژوسلین تقاضای نیرو ("لوی ان ماس") کرد. پس از جمع شدن نیروهایش، نورالدین با لشکرکشی بالغ بر ۱۰ هزار نفر از حلب عازم ادسا ش
د. ژوسلین به محض اطلاع از حرکت نورالدین به سمت ادسا، بدون اطلاع و هماهنگی با مسیحیان شهر، مخفیانه از شهر عقب نشینی کرد. به محض رسیدن نیروهای نورالدین، نیروهای باقی مانده به سرعت درهم شکستند و با دستور نورالدین کشتار مسیحیان و ارمنی ها شهر به جرم خیانت آغاز گشت. براساس گفته میخائیل سوری طی دو محاصره ۳۰ هزار نفر کشته و ۱۶ هزار نفر نیز اسیر و برده شدند. با کشتار ادسا، ژوسلین و بالدوین ضدحملاتی را علیه نیروهای نورالدین ترتیب دادند اما همگانی آنها ناکام ماند. بالدوین مرعش کشته و ژوسلین پس از زخمی شدن به سامسات فرار کرد. شکست ژوسلین در مقابل نورالدین برای بازپس گیری ادسا، پایانی برای کنت نشین ادسا و قلمروی آن بود.
بئاتریس سائونه ()، کنتس ادسا از سال ۱۱۳۴ تا ۱۱۵۰ میلادی بود. همسر نخست وی، ویلیام زادانا، بود که در سال ۱۱۳۲/۱۱۳۳ درگذشت تا کنترل و اداره قلعه سائونه در شاهزاده نشین انطاکیه به همسرش برسد. بئاتریس پس از آن با ژوسلین دوم، کنت ادسا ازدواج کرد و از وی صاحب ۳ فرزند شد. پس از سقوط ادسا و اسیر شدن ژوسلین، وی برای واگذاری مناطق باقی مانده کنت نشین سقوط کرده ادسا به امپراتوری بیزانس، با امپراتور آن مذاکره کرد. پس از توافق میان طرفین و واگذاری قلعه ها به امپراتوری، وی به همراه فرزندانش به سائونه رفتند و در آنجا مستقر شدند.
جنگ برست () Brestskaia krepost; عنوان جشنواره: قلعه برست) یک فیلم جنگی ۲۰۱۰ روسیه و بلاروس است که دفاع ژوئن ۱۹۴۱ از قلعه برست در برابر نیروهای مهاجم ورماخت در مراحل آغازین عملیات بارباروسا، عملیات آلمان نازی دراتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی طی جنگ جهانی دوم را بازگو می کند.
ببر سفید () یک فیلم جنگی روسی محصول ۲۰۱۲ به کارگردانی کارن شاخنازاروف و نویسندگی مشترک با الکساندر بورودیانسکی بر اساس رمان تانکیست، ili "Belyy tigr" (خدمه تانک، تانکر یا ببر سفید) اثر رمان نویس روسی ایلیا بویاشوف است. این فیلم در مورد یک فرمانده تانک شوروی بشدت مجروح در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) است که با ردیابی و نابود کردن یک تانک مرموز و شکست ناپذیر نازی که سربازان شوروی آن را "ببر سفید" می نامند وسواس زیادی پیدا می کند. شوروی تانک جدید و قدرتمندتر تی-۳۴ را طراحی کرد و به فرمانده تانک وظیفه انهدام ببر سفید را محول کرد.
کاتاژینا کبرو (۲۶ ژانویه ۱۹۸۹–۲۱ فوریه ۱۹۵۱) مجسمه ساز آوانگارد لهستانی و نماینده برجسته جنبش سازه گرایی در لهستان بود. او پیشگام مجسمه سازی انتزاعی چند بعدی بود و با رد زیبایی شناسی و برای یک پارچگی ریتم فضا و تصویر پیشرفت های علمی در هنر بصری با جدیت کوشید. او در مسکو در خانواده ای با میراثی آلمانی و روسی به دنیا آمد. در دهه ۱۹۲۰ به لهستان مهاجرت کرد جایی که بیشترین آثارش را در آنجا آفرید. او به همراه همسرش ولادیسلاو استرزمینسکی با ترکیب عناصر پیش ساخته و محصولات صنعتی یا ساخته دست بشر، مجسمه ساخت و بر روی مفهوم فضا کار کرد. پیشینه. کاتاژینا کبرو در ۲۶ ژانویه ۱۹۸۹ در مسکو در زمان امپراتوری روسیه در یک خانواده چندفرهنگی به دنیا آمد. پدرش نیکولای الکساندر مایکل فون کوبرو از آلمانی های بالتیک اهل لتونی امروزی بود و مادرش اوگنیا روزانوف روس بود. او سال های اولیه زندگی اش را در شهر ریگا گذراند، سپس در سال ۱۹۱۵ با خانواده اش به مسکو رفت. از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ در مدرسه نقاشی، مجسمه سازی و معماری مسکو درس خواند. او در کنار کازیمیر مالویچ، اولگا روزانووا، ولادیمیر تاتلین و الکساندر رودچنکو عضو اتحادیه هنرمندان مسکو بو
د. ایجاد گروه هنرمندان آوانگارد. او در سال ۱۹۲۰ با ولادیسلاو استرزمینسکی هنرمند لهستانی ازدواج کرد و در آغاز سال ۱۹۲۲ به لهستان گریخت و در سال ۱۹۲۴ تابعیت لهستانی گرفت. این زوج ابتدا در شهر کوچک چکوچینی زندگی خود را شروع کردند و بعد از آن به شهر کولوشکی رفتند و به عنوان معلم کار خود را آغاز کردند. کوبرو در سال ۱۹۲۶ با چند نفر از معماران، گروه پراسنس را بنیان گذاشت ولی در سال ۱۹۲۹ به خاطر اختلاف نظر این گروه را ترک کرد. کاتارزینا کوبر بعداً همراه با استرزمینسکی نقاش، هنریک استاژوسکی و یان برژکوفسکی و یویلیان پژیبوش شاعر، گروهی را ایجاد کرد که در ابتدا به عنوان هنرمندان انقلابی یا آوانگارد واقعی شناخته می شد. او نقش مهمی در تأسیس موزه هنر در شهر لودز داشت. او و همسرش در سال ۱۹۳۲ به گروه ابسترکشن کرییشن پیوستند. او در سال ۱۹۳۷ به همراه ژان آرپ، مارسل دوشان و لازلو موهولی-ناگی مانیفست ابعادگرا را منتشر کرد.
نلی سوانی شاهنازاریان (؛ زادهٔ )، نثرنویس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲ ژانویه ۱۹۵۲ در جوجوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است و در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان نیز فعالیت می کند. وی برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد.
سوپر کُنترا یک بازی ویدئویی در سبک شوتم آپ است که توسط شرکت کونامی برای نخستین بار در دسامبر ۱۹۸۷ برای دستگاه سکه ای آرکید ساخته و منتشر شده بود. این بازی دنباله ای بر نسخهٔ اولیه "کنترا" و بخشی از مجموعه بازی های "کنترا" به شمار می رود. شخصیت های نسخهٔ پیشین، بیل ریزر و لنس بین در این قسمت نیز حضور دارند که برای خنثی سازی یک حملهٔ دیگر از سوی بیگانه ها و شاهین سرخ شرور فرستاده می شوند. بعدها نسخهٔ سازگارشده ای از این بازی تحت نام کوتاه شده سوپر سی در آمریکای شمالی، و عنوان پروبوتکتور ۲: بازگشت نیروهای شیطانی در مناطق پال برای سیستم سرگرمی نینتندو عرضه شد. هر دو نسخه آرکید و ان ای اس از زمان انتشار اولیه خود، یکبار دیگر برای پلتفرم های مختلف دیگری منتشر شدند.
لوپوس پرنیو به انگلیسی:Lupus pernio یک ضایعه برآمده و سفتِ مزمن در پوست است که اغلب بنفش رنگ است. این ضایعه روی بینی، گوش، گونه، لب و پیشانی دیده می شود. این ضایعه پاتوگنومونیکِ سارکوئیدوز است. نام «لوپوس پرنیو» یک نام گذاری اشتباه است، زیرا از نظر میکروسکوپیک این بیماری نوعی ارتشاح گرانولوماتوز را نشان می دهد و ویژگی های لوپوس یا پرنیو را ندارد. میزان بهبودی و برطرف شدنِ لوپوس پرنیو بسیار کم است. لوپوس پرنیو و اریتم ندوزوم تظاهرات جلدی سارکوئیدوز هستند که ممکن است به عنوان علامتی برای همراه بودن با کاردیومیوپاتی متسع شناخته شوند، به ویژه در کاردومیوپاتی همراه با انسداد قلبی، تأخیر در هدایت داخل بطنی، یا تاکی کاردی ونتریکولار.
مقابله یک فیلم درام-دلهره آور فرانسوی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی فرانسوا والابا بازی ژول پلیسیه، ژرمی دووال، کاریدجا توره و لولا لولان است. داستان. این فیلم دربارهٔ پسر جوانی به نام آشیل است که در یک خانواده ثروتمند بزرگ می شود که قربانی حمله و تجاوز می شود و …
بوت لودر یا برنامه راه انداز یک برنامه رایانه ای است که کارش راه اندازی رایانه است. هنگامی که یک رایانه خاموش است، نرم افزارهای خود مانند سامانهٔ پایا/پایه، نرم افزارهای کاربردی و داده ها را روی حافظهٔ پایدار نگه می دارد. هنگامی که رایانه روشن می شود، یک سامانهٔ پایا یا یک راه انداز در حافظهٔ ناپایدار در دسترس نیست. پس، نخست، رایانه یک برنامهٔ کم وبیش کوچک که در حافظه ی فقط خواندنی (ئی ئیپ رام یا حافظه فلش) نگهداری می شود را همراه با داده هایی که برای ارزش دهی آغازین حافظهٔ ناپایدار نیاز دارد فراخوانی می کند. برای دسترسی به حافظهٔ پایدار (پرونده ی دستگاهی) یا دستگاه هایی که با کمک آن ها می توان برنامه ها و داده های سامانهٔ پایه را در حافظهٔ ناپایدار بارگذاری کرد.
شاتر چرخشی یا شاتر غلتشی روشی برای گرفتن تصویر است که در آن یک عکس ثابت (در دوربین عکاسی) یا هر فریم از یک فیلم (در یک دوربین فیلمبرداری) نه با گرفتن یک عکس فوری از کل صحنه در یک لحظه در زمان، بلکه بیشتر با جاروب سریع در سراسر صحنه، به صورت عمودی یا افقی گرفته می شود. به عبارت دیگر، تمام قسمت های تصویر صحنه دقیقاً در یک لحظه ثبت نمی شوند. (اگرچه، در حین پخش، کل تصویر صحنه به یکباره نمایش داده می شود، گویی یک لحظه در زمان را نشان می دهد) این باعث ایجاد اعوجاج قابل پیش بینی در اجسامی با حرکت-سریع یا فلاش های سریعِ نور می شود. این در تضاد با «شاتر سراسری» است که در آن کل کادر در همان لحظه ثبت می شود. شاتر چرخشی می تواند مکانیکی یا الکترونیکی باشد. مزیت این روش این است که حسگر تصویر می تواند به جمع آوری فوتون ها در طول فرایند اکتساب ادامه دهد، بنابراین حساسیت را به طور مؤثر افزایش می دهد. این در بسیاری از دوربین های دیجیتال و فیلمبرداری با استفاده از سنسورهای سیماس یافت می شود. این اثر در هنگام تصویربرداری از شرایط شدید حرکت یا چشمک زدن سریع نور بیشتر قابل توجه است. در حالی که برخی از حسگرهای سیماس از شاتر سراسری
استفاده می کنند، اکثریت موجود در بازار مصرف از شاتر چرخشی استفاده می کنند. سی سی دیها (افزاره های بار-جفت شده) جایگزین حسگرهای سیماس هستند که عموماً حساس تر و گران تر هستند. دوربین های مبتنی بر CCD اغلب از شاترهای سراسری استفاده می کنند، که یک عکس فوری می گیرند که نشان دهنده یک لحظه در زمان است و بنابراین از حرکات مصنوعی ناشی از شاتر چرخشی رنج نمی برند. شاتر چرخشی می توانند اثراتی مانند: