Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در ماه مه و ژوئن ۲۰۲۱، بقایای صدها نفر از بومیان، از جمله صدها کودک، در نزدیکی محل سابق چهار مدرسه شبانه روزی بومیان کانادایی در استانهای مانیتوبا، بریتیش کلمبیا و ساسکاچوان کشف شد. مدارس شبانه روزی بومیان کانادا، شبکه ای از مدارس شبانه روزی برای بومیان بود که بودجه آن توسط اداره امور سرخ پوستان دولت کانادا تأمین و توسط کلیساها اداره می شد. ایجاد این سیستم مدارس به این منظور بود که مانع تاثیرپذیری کودکان بومی از فرهنگ بومی خود و افزایش جذب آنها به فرهنگ غالب کانادا شود. در سه مورد از این مدارس گورهای بی نشان کشف شده بقایای تقریباً ۱۰۰۰ نفر بی نام و نشان و غالباً کودک را در خود جای داده است. تاریخچه. مقاله اصلی:مدارس شبانه روزی بومیان کانادا شبکه ای از مدارس برای مردم بومی کانادا بود که توسط دپارتمان امور سرخ پوستان دولت کانادا بودجه آن تأمین و توسط کلیساهای مسیحی کانادا اداره می شد. این مدارس برای آشنا کردن کودکان بومی با فرهنگ غالب کانادایی و دور ساختن آنها از فرهنگ و زبان بومی قبیله هایشان طراحی شده بود. این مدارس حدود صد سال از ۱۸۸۰ مشغول به کار بودند و حدود ۳۰ درصد از کودکان بومی (۱۵۰ هزار کودک) در کل کان
ادا در آنها تحصیل کردند. این سیستم مدارس شبانه روزی بیش از ۱۲۰ سال کار کرد و آخرین مدرسه آن در سال ۱۹۹۶ تعطیل شد. تعداد قابل توجهی از کودکان بومی هنگام تحصیل در مدارس شبانه روزی جان خود را از دست دادند، در برخی از مدارس نرخ مرگ به ازای هر ۲۰ دانش آموز ۱ مرگ بود.تعداد دقیق مرگ های مربوط به مدرسه به دلیل سوابق ناقص ناشی از سهل انگاری، ناشناخته مانده است. گزارش کمیسیون حقیقت و آشتی تعداد گورهای بدون علامت را ۳۲۰۰ قبر تخمین زده است. با این حال، منابع دیگر اظهار داشتند که این یک تخمین محافظه کارانه است و تعداد واقعی آن می تواند بسیار بیشتر باشد. محل گورها. کملوپس در غرب کانادا. مقاله اصلی:مدرسه بومیان کملوپس در ۲۸ مه ۲۰۲۱، بقایای ۲۱۵ کودک در نزدیکی محل مدرسه بومیان کمپلوس در کمپلوس، بریتیش کلمبیا پیدا شد. این بقایا با کمک یک رادار نفوذ کننده در زمین پیدا شد. در بیانیه منتشر شده توسط سازمان بهداشت و درمان سازمان ملل، ریچارد جوک رئیس این سازمان گفت: "این وضعیت وجود دارد متأسفانه جای تعجب نیست و نشان دهنده تأثیرات مخرب و دائمی است که سیستم مدارس شبانه روزی همچنان بر مردم بومی، خانواده ها و جوامع آنها دارد. براندون. ب
ا شروع آوریل ۲۰۱۹، تیمی از Sioux valley Dakota Nation و دانشگاه Simon Fraser سه مکان قبرستان را در مدرسه شبانه روزی بومیان Brandon در مانیتوبا را بررسی کردند. در ۴ ژوئن ۲۰۲۱، اعلام شد که آنها ۱۰۴ قبر بالقوه را پیدا کرده اند، که ۷۸ مورد از طریق سوابق تاریخی قابل شناسایی هستند. ماریوال. مقاله اصلی:مدرسه شبانه روزی بومیان ماریوال در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱، کشف حدود ۷۵۱ قبر بی نشان در نزدیکی محل سابق مدرسه شبانه روزی بومیان ماریو در ماریو، ساسکاچوان، در اراضی مردم بومی Cowessess، توسط رئیس کادموس دلمور اعلام شد. همانند کشف Kamloops، از رادار قابل نفوذ در زمین برای شناسایی مکان ها برای تحقیق استفاده شد. در ماه مه ۲۰۲۱، اولین دولت محلی اعلام کرد که با همکاری گروه پلی تکنیک ساسکاچوان با استفاده از رادار قابل نفوذ در زمین آن مکان را جستجو خواهند کرد. در آن زمان تخمین زده شده بود که فقط یک سوم قبرها علامت گذاری شده اند. این جستجو دو سال زودتر برنامه ریزی شده بود، اما به دلیل همه گیری COVID-19 تاخیرهایی مشاهده شد. سرانجام در تاریخ ۳۱ مه آغاز شد، و پس از ادعای قدیمی ترها مبنی بر دفن اجساد در محوطه مدرسه، چهار بار بسط و گسترش یافت
. در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱، صدها قبر بدون نشان اعلام شد که در مکان این مدرسه واقع شده اند، که طبق اطلاعات فدراسیون ملل مستقل بومی (FSIN)، است که نماینده اولین ملل ساسکاچوان است. تعداد کل گورها در یک کنفرانس مطبوعاتی ۷۵۱ قبر اعلام شد، بیش از سه برابر ۲۱۵ کشف شده در Kamloops. درمجموع ۴۴۰۰۰ مترمربع (۴۷۰٬۰۰۰ فوت مربع) جستجو شد که هر یک از ۷۵۱ «ضبط شده» احتمالاً بیش از یک جسد را نشان می داد. اما، از آنجا که این مکان همچنین حاوی بقایای افراد خارج از مدرسه است، نسبت ۷۵۱ قبر ضبط شده که می تواند مربوط به مدرسه شبانه روزی باشد، در حال حاضر نامشخص است. این احتمال وجود دارد که حداقل ۶۰۰ مورد از کشف ها مربوط به گورهای واقعی باشد، زیرا فناوری رادار دارای خطای ۱۰–۱۵٪ بود. اجساد بخشی از یک گور دسته جمعی نبودند. بلکه سنگ قبرها توسط نمایندگان کلیسای کاتولیک در دهه ۱۹۶۰ برداشته شده است. کرنبروک. در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱، اعلام شد که ۱۸۲ مکان قبر بی نشان در محلی در نزدیکی مدرسه شبانه روزی سنت اوژن سابق کشف شد. کوپر ایسلند. در ۱۲ ژوئیه سال ۲۰۲۱، اعلام شد که حداقل ۱۶۰ قبر بی نشان در محوطه مدرسه شبانه روزی بومیان کوپر ایسلند، واقع در جزی
ره ونکوور پیدا شده است. ادامه جستجوها. به دنبال کشفیات گورهای بی نشان در Kamloops و Marieval، تعدادی از بومیان همچنین از جستجوهای جدید برای گورهای بی نشان در مکان های دیگر مدارس سابق بومیان خبر داده اند. برخی از این جستجوها قبل از کشف کاملوپس در حال انجام بوده است. واکنش ها. واکنش های عمومی. کشف اولیه گورهای بی نشان در مدرسه مسکونی Kamloops، الهام بخش بسیاری از یادبودها در سراسر کانادا شد، یادبودی در گالری هنری ونکوور که ۲۱۵ جفت کفش کودک به صورت ردیف گذاشته شده بود. بناهای مشابه نیز در ساختمان قانونگذاری انتاریو و همچنین ساختمانهای مختلف دولتی و بنای کلیساها که وظیفه اجرای سیستم مدارس شبانه روزی را بر عهده داشتند، قرار داده شده است. واکنش های دولتی. نخست وزیر جاستین ترودو این کشف را در کملوپس دلخراش توصیف کرد. نمایندگان حزب دموکرات، از وزیر دادگستری این کشور خواسته اند تحقیقات مستقل در مورد «جنایات علیه بشریت» در کانادا را آغاز کند. درخواست برای لغو جشن های روز کانادا در سال ۲۰۲۱ پس از این کشفیات شدت یافته است، به طوری که تعدادی از گروه ها در غرب کانادا و نیوبرانزویک تصمیم گرفتند جشن روز کانادا را برای سال ۲۰
۲۱ لغو کنند، و به جای آن این روز را روزی برای تأمل قرار دهند. واکنش های بین المللی. با توجه به یافته های سال ۲۰۲۱، دفتر حقوق بشر سازمان ملل کانادا و کلیسای کاتولیک روم خواست تا در مورد اکتشافات گورهای بی نشان در یک تحقیق دقیق به عمل آورند.دولت چین، روسیه، بلاروس، ایران، کره شمالی، سوریه و ونزوئلا نیز از سازمان ملل خواستار «تحقیق دقیق و بی طرفانه در مورد همه موارد ارتکاب جنایات علیه مردم بومی، به ویژه کودکان» شدند. فراخوان تغییر نام و برداشتن بناهای یادبود. کشف گورها در کملوپس با فراخوان های سراسری برای تغییر نام و برداشته شدن بناهای یادبود چهره هایی که دیدگاه های استعماری یا سیاست های اشتباه در قبال مردم بومی کانادا داشتند، دنبال می شود. در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۲۱ مجسمه ای از Egerton Ryerson - یکی از طراحان سیستم مدارس شبانه روزی - تخریب شد و متعاقباً توسط معترضین سر آن کنده شد. این مجسمه در خارج از دانشگاه Ryerson، که نام او را یدک می کشد، در تورنتو قرار داشت. محمد لاچمی، رئیس دانشگاه گفت که مجسمه جایگزین یا مرمت نخواهد شد.دانشجویان و اعضای هیئت علمی بومی با اشاره به "دانشگاه X " از دانشگاه خواسته اند که دیگر از ن
ام Ryerson استفاده نکند. دو تا از انتشارات این مدرسه، The Ryersonian و Ryerson Review of Journalism، گفته اند که تغییر نام می دهند تا نام Ryerson حذف شود. نام ها و مجسمه های جان آ. مکدونالد، اولین نخست وزیر کانادا و یکی دیگر از مبتکران سیستم مدارس شبانه روزی، نیز از مکان های عمومی حذف شده است. در اول ژوئن، هیئت آموزشی کلگری تصمیم گرفت نام مدرسه Langevin را به مدرسه Riverside تغییر دهد. نام آن قبلاً به نام هکتور لوئیس لانگوین، یکی از پدران کنفدراسیون و دیگری معمار سیستم مدرسه شبانه روزی بود. به دنبال اعلام این کشف قرون وسطایی، گروهی تقریباً ۲۰ نفره با تی شرت نارنجی در ۲۴ ژوئن در کلیسای جامع سنت پائول در ساسکاچوان جمع شدند و یک زن درهای آن را با چاپ دست قرمز و عبارت «ما بچه بودیم» طراحی کرد. در اول ژوئیه ۲۰۲۱ (روز کانادا)، مجسمه های ملکه ویکتوریا و ملکه الیزابت دوم سرنگون شدند. این اقدامات توسط نخست وزیر انگلیس بوریس جانسون محکوم شد همچنین در روز کانادا، معترضین در ویکتوریا، مجسمه کاوشگر انگلیسی جیمز کوک را سرنگون کردند. این مجسمه به بندرگاه پرتاب شد و لباس های قرمز و نقش های دستی «خونین» جای آن را گرفت درخواست
لغو روز کانادا. فعالان حقوق بومیان در شبکه های اجتماعی نوشتند که این اکتشافات می تواند موقعیت برای آغاز حسابرسی ملی در مورد تاریخ استعمار کانادا در رابطه با نسل کشی بومیان ایجاد کند. تقاضاها برای لغو یا اصلاح جشن روز کانادا به دلیل احترام به حقیقت و سازش شدت گرفته است، از جمله بحث در شبکه های اجتماعی با استفاده از هشتگ "#CancelCanadaDay. هرچند، این نیز با مخالفت روبرو شده است. جشن روز کانادا در برخی از جوامع در بریتیش کلمبیا، آلبرتا، ساسکاچوان شمالی و نیو برانزویک لغو شد. یکی از فعالان حقوق بومیان دلیل این درخواست را اینگونه بیان می کند که اگرچه چیزهایی وجود دارد که می توانیم به آنها افتخار کنیم، اما چیزهایی وجود دارد که واقعاً وحشتناک هستند و بخشی از میراث ما هستند. وقتی بی عدالتی را نادیده بگیریم، این به ما آسیب می رساند، بخشهای بد تاریخ ما و میراث همیشگی و تأثیر آن اتفاقات وحشتناک را که رخ داده نادیده بگیرید دوباره این حوادث اتفاق می افتند و ادامه پیدا می کنند. سوزاندن کلیساهای بومی. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۱، دو کلیسای کاتولیک در بریتیش کلمبیا در آتش سوزی تخریب شدند. در ۲۶ ژوئن، دو کلیسای کاتولیک دیگر نیز در همین
منطقه در آتش سوزی های مشکوک اعلام شده توسط پلیس تخریب شدند. یک کلیسای آنگلیکان نیز در آن روز آتش گرفت، اما با کمترین آسیب خاموش شد. در ۲۸ ژوئن، یک کلیسای کاتولیک در آلبرتا به شکل مشکوکی آسیب دید. دو آتش سوزی در یک شب در ۱ ژوئیه و ۲ ژوئیه باعث نابودی یک کلیسای آنگلیکان در سرزمین بومی و آسیب دیدن دیگری شد. آتش سوزی که کلیسای متروک ۱۰۸ ساله سنت پائول آنگلیکان نی هازلتون، بریتیش کلمبیا را ویران کرد، دومین آتش سوزی مشکوک در آن کلیسا در طی یک هفته بود، به دنبال آتش سوزی کوچکتر که به در کلیسا آسیب زد. کلیسای کاتولیک دیگری، در رودخانه صلح، آلبرتا، در تاریخ ۳ ژوئیه آسیب جزئی دید.کلیسای کاتولیک رومی در دریاچه ردبری، ساسکاچوان در بعد از ظهر ۸ ژوئیه به آتش کشیده شد، و مانند دیگران مشخص شد که مشکوک است. واکنش ها به سوزاندن و آسیب رساندن به کلیساها. برخی روسای گروه های بومی آتش سوزی ها را محکوم و آن را عملی خلافکارانه توصیف کردند و برخی کلیساها و مدارس شبانه روزی را به عنوان شاهد تاریخی این حوادث نیازمند محافظت دانستند. ۲ ژوئیه، نخست وزیر ترودو تخریب و آتش سوزی حملات کلیساهای کانادا را «اشتباه و غیرقابل قبول» خواند. در تار
یخ ۵ ژوئیه، گروهی از بازماندگان مدارس شبانه روزی خواستار توقف آتش سوزی و صدمه زدن به کلیساها شدند. این گروه همچنین گفت که این جنایات فقط باعث نزاع، افسردگی و اضطراب غیرضروری برای کسانی است که از قبل رنج می بردند. یکی از بازماندگان دهه شصت و دختر بازمانده یک مدرسه شبانه روزی اظهار داشتند که آتش زدن کلیساها با اعتقاد مردم بومی هم خوانی ندارد و آنها عبادتگاه های مردم را تخریب نمی کنند. برخی نیز از آتش زدن کلیساها حمایت کردند و آن را جواب گزارش ها دربارهٔ مدارس بومیان عنوان کردند.
بندکوه، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۶۳ نفر (۲۱۸ خانوار) بوده است.
یک شرکت پویانمایی ژاپنی است که در تاریخ اکتبر سال ۲۰۰۰ توسط کارکنان سابق تی ام اس اینترتیمنت تأسیس شد. از جمله آثار قابل توجه این شرکت میتوان به "فیت/زیرو"، "فیت/استی نایت"، "باغ گناهکاران"، "" اشاره کرد. در ماه مارس ۲۰۱۹ گزارش شد که به دلیل ادعای فرار مالیاتی ، جستجو در دفاتر این شرکت انجام شده است. ماه بعد گزارش شد که بدهکاری مالیاتی این شرکت ۴۰۰ میلیون ین ارزیابی شده است. در ماه ژوئن سال ۲۰۲۰، استودیو و بنیانگذار استودیو، هیکارو کوندو به دلیل نقض قانون مالیات، ۱۳۹ میلیون ین جریمه شدند. این استودیو با انتشار بیانیه ای عمومی از عملکردشان عذرخواهی کرد. در ماه ژوئیه ۲۰۲۱ ، هیکارو کندو رسماً ب نپرداختن ۱۳۷ میلیون ین مالیات، توسط بخش تحقیق ویژه دادستانی عمومی توکیو متهم شد. یوفوتِیبل کیفرخواست را تأیید کرد و اطمینان داد که این شرکت قبلاً مبلغ مناسب را پرداخت کرده است.
تیم پناهندگان المپیک در رقابت های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو در ژاپن از ۲۳ ژوئیه تا ۸ اوت ۲۰۲۰ به عنوان شرکت کنندگان مستقل المپیک حضور دارند. کد المپیک به اختصار فرانسوی به "EOR" تغییر یافت که به معنی Équipe Olympique des Réfugiés است. تعداد ورزشکاران از سال ۲۰۱۶ از ۱۹ به ۲۹ نفر برای این بازی ها افزایش یافت. در رژه تیم ها، طبق الفبای هیراگانا، تیم پناهندگان المپیک (IOC Refugee Olympic Team) بعد از یونان اولین تیم خواهد بود (Ai Ō Shī تلفظ IOC انگلیسی به ژاپنی است). انتخاب تیم. تیم در ۸ ژوئن ۲۰۲۱ انتخاب شد.
تیم پناهندگان المپیک از المپیک ۲۰۱۶ ریو در بازی های المپیک تابستانی شرکت کرد. هدف تیم پناهندگان ارائه امید و نمایش مقاومت و توانایی های ورزشکارانی است که به دلیل جنگ، خشونت یا آزار و اذیت، کمبود امکانات و فشارهای مالی و سیاسی از خانه های خود آواره شده اند. کد المپیک تیم پناهندگان در المپیک ۲۰۱۶، "ROT" بود که در المپیک ۲۰۲۰ به "EOR" تغییر یافت. این تیم شامل ۳۶ ورزشکار از ۱۱ کشور مختلف بود که در ۱۲ رشته ورزشی رقابت کردند. از مجموع ۳۹ نفری که از این تیم در بازی های المپیک شرکت کردند (۱۰ نفر در ۲۰۱۶ و ۲۹ نفر در ۲۰۲۰) هیچ ورزشکاری موفق به کسب مدال نشده و از این تعداد تنها کیمیا علیزاده، تکواندوکار ایرانی که از طرف کمیته ملی المپیک آلمان به این تیم معرفی شده بود موفق شد در المپیک ۲۰۲۰ برای کسب مدال رقابت کند؛ او در وزن ۵۷ کیلوگرم در نیمه نهایی مقابل تاتیانا کوداشوا از روسیه شکست خورد و به دیدار رده بندی راه یافت. در رده بندی نیز مقابل هدیچه کبری ایلگون از ترکیه شکست خورد و از کسب مدال برنز بازماند. هامون درفشی پور، کاراته کای ایرانی نیز در همین المپیک در مرحله گروهی کومیته ۶۷ کیلوگرم مردان با دو برد و دو باخت در رت
به سوم قرار گرفت که اگر می توانست در رتبه دوم قرار بگیرد، به عنوان دومین ورزشکار برتر گروه به مرحله نیمه نهایی صعود می کرد و مدال برنز خود را قطعی می کرد. بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس برای سومین بار میزبان تیم پناهندگان شد. این تیم شامل ۳۶ ورزشکار از ۱۱ کشور بود که در ۱۲ رشته ورزشی رقابت کردند. سیندی نگامبا بوکسور کامرونی که از سوی کمیته المپیک بریتانیا به این تیم معرفی شده، توانست در المپیک ۲۰۲۴ با کسب مدال برنز نخستین مدال تیم پناهندگان را کسب کند، او در این رقابت ها در وزن ۷۵ ک گ بوکس زنان حضور داشت.
تلگراف برقی () سامانه پیام رسان نقطه-به-نقطه بود، استفاده های اولیه آن به دهٔ ۱۸۴۰ میلادی باز می گردد. استفاده از این نوع سامانه تا میانه های قرن بیستم نیز رواج داشت تا اینکه جای خود را به مدل های جدید سامانه های مخابراتی داد. پیش از تلگراف برقی بشر برای انتقال پیام از روش هایی چون سیگنال دودی استفاده می کرد.
۱۰۰ متر مردان یک از رویدادهای دو و میدانی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۳۱ ژوئیه تا ۱ اوت ۲۰۲۱ در ورزشگاه ملی ژاپن، توکیو برگزار شد.
توماس گرین کلمسون (; – ) سیاستمدار، و دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکا بود. توماس گرین کلمسون سیاستمدار و دولتمرد آمریکایی بود و به عنوان سفیر و ناظر کشاورزی ایالات متحده فعالیت می کرد. وی در ارتش کنفدراسیون خدمت کرد و دانشگاه کلمسون را در کارولینای جنوبی تأسیس کرد. مورخان، کلمسون را «یک انسان رنسانس قرن نوزدهم» خوانده اند.
جمهوری جزیره رُز یا جمهوری اسپرانتیست جزیره رز نام یک ریزکشور بود که در ۱ می ۱۹۶۸ اعلام استقلال کرد. این جزیره مصنوعی با مساحت حدوداً ۴۰۰ متر مربع توسط روزا و کِریچی بر روی یک سکوی معلق در دریای آدریاتیک و در ۱۱ کیلومتری ایتالیا احداث شده بود. تاریخچه. در اوایل دهه ۶۰ میلادی، جورجیا روزا که استاد مهندسی در بولونیا بود در ۱۱ کیلومتری ساحل ریمینی، جایی که عمق آب حدوداً ۶ متر است، یک برج تأسیس کرد. ۱۳ فوریه ۱۹۶۵ برج ساخته شده توسط طوفان تخریب شد، روزا این بار جزیره ای با مساحت ۴۰۰ متر مربع تأسیس کرد که دارای یک بار، رستوران، اداره پست، بانک و فروشگاه نیز بود. مسئولان ایتالیایی به این جزیره واکنش نشان ندادند چرا که از نظر آنها فاصلهٔ بیش از ۵ کیلومتر آب آزاد به شمار می آمد تا ۱ می ۱۹۶۸ که این جزیره با انتخاب اسپرانتو به عنوان زبان رسمی اعلام استقلال کرد. ۵۵ روز بعد از اعلام استقلال، مسئولان ایتالیایی با طرح مواردی همچون تهدید امنیت ملی، فرار مالیاتی، انسداد بحری و انتشار پورنوگرافی خواستار تعطیلی جزیره شدند. نهایتاً اداره بندرگاه ریمینی دستور تخریب جزیره را صادر کرد. مؤسسین جزیره رز (جورجیو روزا و گابریلا کِریچی)
به شورای دولتی ایتالیا استیناف برده و مدعی شدند مطابق کنوانسیون آب های آزاد ژنو که مورد پذیرش ایتالیا قرار گرفته است، ایشان حق بهره برداری از آب های آزاد را دارند که استنتاج شورای دولتی ایتالیا مخالف ادعای روزا و کریچی بود. در بهار ۱۹۶۹ نیروی دریایی ایتالیا با کاشت دینامیت جزیره رز را تخریب کرد.
خابی لیم (؛ زادهٔ ) شخصیت رسانه ای سنگالی-ایتالیایی است. او در تیک تاک و اینستاگرام فعالیت دارد. اکنون مقامات اداره ی مهاجرت آمریکا خابی را به علت نقض شرایط ویزا بازداشت و با پیشنهاد خروج داوطلبانه از کشور مواجه شد. حرفه. خابی لیم فعالیت خود را در آوریل ۲۰۲۰ در دوران همه گیری کرونا شروع کرد. او در ویدئوهای کوتاه کمدی خود با حالت چهرهٔ خاصی که دارد، به افرادی اشاره می کند که بی دلیل کارهای ساده را به شکل پیچیده انجام می دهند. شمار دنبال کنندگان حساب تیک تاک او بیش از۱۴۳ میلیون نفر است و در اینستاگرام نیز بیش از ۷۸ میلیون نفر دنبال کننده دارد. وی در فیسبوک نیز عضو است و در آنجا هم ویدیوهایی را آپلود کرده است. تصویر عمومی. تیلور لورنز و جیسون هوروویتز از نیویورک تایمز، موفقیت لیم را به «کیفیت جهانی برای همه افراد» نسبت می دهند و ظهور و شهرت او را متفاوت تر از بسیاری از ستاره های تیک تاک و «کاملاً ارگانیک» توصیف می کنند. سمیر چادری، بنیان گذار The Publish Press، یک خبرنامه با تمرکز بر اقتصاد پدیدآورنده، اظهار داشت که جذابیت لیم به این دلیل است که او «اصالت بر تولید» را نشان می دهد و «بیش از حد تلاش نمی کند». کریس
تینا فرز، بنیان گذار آژانس بازاریابی آمریکایی Thirty6Five، اظهار داشت: «عصبانیت او قابل ارتباط است و احساساتش جهانی است.» لیم افزایش شهرت خود را مدیون حالات طنزآمیز صورت و سکوتش دانسته است. از اکتبر ۲۰۲۱، ۸ مورد از ۲۵ ویدیوی پرطرفدار در تیک تاک متعلق به وی است. زندگی شخصی. خابی مسلمان است. لیم نامزدی خود را با زائرا نوچی در اکتبر ۲۰۲۰ اعلام کرد. از سال ۲۰۲۱، لیم به عنوان یک مهاجر با نامزد خود در میلان زندگی می کند. اگرچه او از دوران کودکی در ایتالیا زندگی می کند، اما هنوز پاسپورت یا شهروندی ایتالیایی ندارد و فقط تابعیت سنگالی دارد. او گفته است: «با احترام، برای اینکه خودم را ایتالیایی تعریف کنم، به یک تکه کاغذ نیازی ندارم». دارایی خالص او بین ۱٫۳ تا ۲٫۷ میلیون دلار تخمین زده می شود.
ربات تریلوبیت جاروبرقی روباتیک ساخته شده توسط شرکت سوئدی الکترولوکس. که نام خود را از بندپایای منقرض شده (تریلوبیت) گرفته است، که در کف اقیانوس به دنبال غذا می گشت و به نوعی پاکسازی می کرد. این ربات نخستین بار در برنامه تلویزیونی بی بی سی، به نام «دنیای فردا»، در ماه مه ۱۹۹۶ رونمایی شد، زمانی که توسط مجری «فیلیپا فورستر» (که در واقع با اعلامیه مطبوعاتی در انگلیس در ۱ دسامبر ۱۹۹۷ اعلام شد) نمایش داده شد. این نخستین جاروبرقی هوش مصنوعی تجاری موجود در جهان بود که به عنوان محصولی در سال ۲۰۰۱، مدل Za۱ معرفی شد. نسخه بهبود یافته شده به عنوان نسخه ۲٫۰ در سال ۲۰۰۴، تحت عنوان مدل ZA۲ منتشر شد. کارکرد و اندازه. به نظر می رسد کل دستگاه بسیار شباهت کمی به جارو برقی کلاسیک دارد. این دستگاه طراحی شده بود تا به عنوان یک دستاورد طراحی قرن شناخته شود. این دستگاه دارای یک شکل گرد است، با قطر ۳۵ سانتی متر و ارتفاع ۱۳ سانتی متر است. در مکانهایی که با جاروبرقی معمولی نمی توان کارکرد، مثلاً در زیر تخت، کاناپه و غیره، راحت جا می گیرد وزن آن ۵ کیلوگرم است، بنابراین وسیله ای کاملاً جمع و جور است. زمان جاروبرقی توسط کاربر تعیین می شود
، اما کاربر می تواند در هر زمان دستگاه را مطابق خواسته خود مجبور کند. برای اینکه جارو برقی بتواند در اتاق جهت یابی کند و اتاق را نقشه برداری کند، به سنسور نیاز دارد. این ها فرستنده ها و گیرنده های اولتراسونیک هستند که در اطراف محیط دستگاه قرار دارند. آنها صدایی با فرکانس حداکثر ۶۰٬۰۰۰ هرتز منتشر می کنند که گوش انسان نمی تواند آن را بشنود. آنها فاصله تک تک اشیا را با توجه به زمانی که بین ارسال سیگنال و دریافت بازتاب آن می گذرد، تخمین می زنند. البته ممکن است اتفاق بیفتد اگر چیزی در اتاق نقشه برداری حرکت کند، به عنوان مثال اگر شخصی در آن باشد، ممکن است جاروبرقی مانع شود. برای جلوگیری از برخورد، ربات به طور مداوم از محیط اطراف خود نقشه برداری می کند و قادر است موانع را تشخیص داده و به موقع از آنها جلوگیری کند. در صورت برخورد، دستگاه طوری طراحی شده است که پوشش آن انعطاف پذیر است و به مبلمان آسیب نمی رساند و به شخص آسیب نمی رساند. حداکثر سرعت حرکت آن در اتاق تقریباً ۴۰ سانتی متر در ثانیه است. برای جلوگیری از حرکت دستگاه از اتاق به اتاق یا پایین آمدن از پله ها، نوارهای مغناطیسی با آن عرضه می شوند که بدون سر و صدا در
زیر فرش گیر می کنند و بنابراین دامنه آن را مشخص می کنند. جارو برقی به راحتی روی این نوارها متوقف می شود و بیشتر از این نمی رود. نوار را می توان تا ۱۵ میلی متر زیر سطح قرار داد. یک دیوار را برای یک ربات شبیه سازی می کند. اگر با آن روبرو شود، یادداشت می کند که در این مرحله دیواری وجود دارد و سعی نمی کند که جلو برود.
نبرد منطقه بالتیک درگیری های نظامی حاصل از تهاجم غافلگیرانه نیروهای آلمانی به منطقه بالتیک در جریان عملیات بارباروسا بود که از ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد و تا اواخر ماه اوت همان سال ادامه داشت که به پیروزی مهاجمان و تصرف منطقه به دست آن ها انجامید. طرح عملیاتی و نیروهای طرفین. فرمان شماره ۲۱ پیشوا به عنوان تأیید نهایی طرح عملیاتی بارباروسا با صدور در روز ۱۸ دسامبر سال ۱۹۴۰، با وجود اشاره به اهداف جغرافیایی متعدد از جمله مسکو، یه روشنی هدف نهایی عملیات را انهدام توان نظامی شوروی دانسته بود. بر اساس این طرح در جناح شمالی، گروه ارتش شمال به فرماندهی فیلدمارشال ویلهلم ریتر فون لیب می بایست از طریق منطقه بالتیک خود را به لنینگراد می رساند و پایگاه ناوگان دریایی شوروی در کرونشتات را تصرف می کرد. بدین منظور محور دونابورگ-اوپوچکا-لنینگراد به عنوان مسیر پیشروی پیشبینی و بر محاصره نیروها ارتش سرخ در جانب غربی رود دوینا در این منطقه تصریح شد. جهت رسیدن به لنینگراد در عمق ۸۰۰ کیلومتری، گروه زرهی ۴ تحت امر ارتشبد اریش هوپنر به عنوان سر نیزه زرهی گروه ارتش می بایست با شکستن خط دفاع مرزی، خود را به گذرگاه رود دوینا در دونابور
گ می رساند و از آنجا به سمت اوپوچکا می رفت. ارتش هجدهم ورماخت نیز می بایست منطقه بالتیک را پاکسازی و جزایر نزدیک ساحل استونی را تصرف می کرد. ارتش شانزدهم ورماخت هم وظیفه تأمین مرز با گروه ارتش مرکز را بر عهده داشت. برنامه ریزی اولیه ارتش سرخ شوروی در طرح دفاعی خود برای مناطق شمالی بر این اساس بود که لنینگراد تنها از طریق فنلاند مورد تهدید واقع خواهد شد و تهاجم آلمان مسکو را هدف قرار خواهد داد. روز ۱۸ نوامبر سال ۱۹۴۰، فرماندهی عالی شوروی از وجود از برنامه ریزی آلمانی ها برای تهاجم به طرف لنینگراد مطلع شد؛ بنابراین برنامه جدیدی بر اساس فرض تهاجم آلمانی ها از محور پسکوف ریخته شد و در آن دفاع از محور پسکوف-استروف به منطقه ویژه نظامی بالتیک محول گشت. این طرح دو مرحله تدافعی نخست در خط مرزی و طول رود دوینا و سپس در خط ریگا-پسکوف-اوگا-نووگورود، برنامه ریزی کرده و از مزایای موانع طبیعی همچون رودهای ولیکایا و لوگا و مرداب ها و جنگل های منطقه استفاده نموده بود. طرح دیگری در ۱۵ مه سال ۱۹۴۱ منطقه ویژه نظامی بالتیک را موظف به متوقف ساختن دشمن در خط ریگا-ویلنا و محافظت از جزایر بالتیک نمود. با وجود ادعای آلمانی ها مبنی بر
عقب کشیده شدن بیشتر نیروهای شوروی در منطقه بالتیک از مناطق مرزی از روز ۱۸ ژوئن، اسناد باقیمانده از فرمان های سری فرماندهی عالی شوروی نشان گر این است که این نیروهای ارتش سرخ در این منطقه موظف به مقاومت و مقابله سخت در خط مرزی شده اند. منطقه ویژه نظامی بالتیک که با آغاز جنگ به جبهه شمال غربی تغییر نام داد، به فرماندهی ارتشبد فیودور کوزنتسوف در مقابل مهاجمان آلمانی در محور راهبردی شمالی قرار داشت. این جبهه متشکل از سه ارتش میدانی و دو سپاه مکانیزه، ضعیف ترین جبهه شوروی در مناطق مرزی غربی بود. هنگام آغاز جنگ جبهه شمال غربی شوروی از ۱۹ لشکر تفنگ دار، ۴ لشکر تانک و ۲ لشکر موتوریزه متشکل می شد که به علاوه یگان های جانبی همچون مناطق استحاکامات، توانی بالغ بر ۳۷۰ هزار نفر از جمله ۴۴ هزار دانشجو، حدود ۷۰۰۰ توپ، ۱۵۰۰ تانک و ۱۳۰۰ هواگرد داشتند. این قوا شامل تعدادی از لشکرهای لیتوانی، لتونی و استونی می شد که سال گذشته ضمیمه شوروی شده بودند. نیروهای این جبهه نیز همانند تمامی نیروهای دیگر ارتش سرخ، از کمبودهای جدی رنج می برد و با توجه به جلوگیری استالین از بسیج نیروهای شوروی پیش از آغاز جنگ، به شکل ناقصی سازمان یافته، تسلیح
شده و آموزش دیده بودند. لشکرهای تفنگ دار جبهه شمال غربی شوروی با میانگین نفرات ۸۷۰۰ نفر، تنها ۶۰ درصد از توان خود را داشتند. با استقرار نیروهای ارتش سرخ در چند کیلومتری پشت مرز، دفاع اصلی شوروی در تمامی طول این قسمت از مرز با ۱۰ گردان مرزبانی پوشش داده شده بود. ترکیب یگان ها. ترکیب یگان های ورماخت در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱: ترکیب یگان های ارتش سرخ در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱: آغاز عملیات. تهاجم نیروهای آلمانی ساعت ۳:۴۵ روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ با گلوله باران مواضع دشمن توسط توپخانه آغاز شد. پاسخ غیر منظم توپخانه ای پس از یک ساعت و حملات هوایی نیروی هوایی شوروی یک ساعت پس از آن، نشان از آمادگی حداقلی طرف مقابل داشت. هجوم ۴۰۰ هواگرد ناوگان یکم هوایی لوفت وافه بیش از ۱۰۰ هواگرد نیروی هوایی شوروی را بر روی زمین منهدم کرد. با عبور نیروهای گروه ارتش شمال از مرز، شدیدترین مقاومت نیروهای شوروی در منطقه مرزی در شمال شهر ممل پدیدار شد که در آن لشکر دویست و نود و یکم پیاده نظام به شماری از نیروهای دشمن برخورد کرد که سرسختانه به دنبال حفظ موضع خود بودند. نیروهای زرهی گروه ارتش شمال در سایر نقاط تقریباً بدون مواجهه خاصی با دشمن از خط مرزی
گذشتند و پیاده نظام نیز به دنبال آن ها با سرعت زیادی پیشروی خود را آغاز کرد. یگان های معدود مستقر شده شوروی در طول خط مرزی در همان ساعات اولیه صبح روز نخست منهدم شدند. بسیاری از یگان های ارتش سرخ که شتابان به خط مقدم گسیل می گشتند پیش از رسیدن به مقصد توسط نیروی هوایی آلمان آسیب می دیدند و در مقابل قوای در حال پیشروی آلمان به شکل آشفته ای عقب رانده می شدند. لشکر چهل و هشتم تفنگ دار ارتش سرخ پیش از رسیدن به میدان نبرد مورد شناسایی و به گونه ای مورد هدف بمب افکن های آلمانی قرار گرفت که متحمل تلفات سنگین شد. لشکر دویست و نود و یکم پیاده نظام ورماخت نهایتاً با فائق آمدن بر مقاومت دشمن در خط مرزی و جبران وقت صرف شده در آن موضع، با پیشروی در ساحل دریای بالتیک، خود را نیمه بعد از ظهر به لتونی رساند و تا پایان روز ۶۵ کیلومتر دیگر پیشروی کرد. با رسیدن این لشکر تا روز بعد به لیپایا، نبرد سنگین خیابانی و خانه به خانه بین نیروهای آلمانی و قوای لشکر شصت و هفتم تفنگ دار شوروی درگرفت. تصرف این شهر برای آلمانی ها سه روز به طول انجامید. در پی این نبرد بیشتر نیروهای لشکر شصت و هفتم تفنگدار از جمله فرمانده آن از بین رفته و ماب