Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ماگدالنا پیه گوژ (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و بازیگر اهل لهستان است. نخستین فیلم بلند او «"اثر تازیانه"» (Pręgi) دربارهٔ معضل خشونت خانگی بود که با تحسین منتقدان مواجه شد و جایزهٔ شیر طلایی ۲۹مین دورهٔ جشنواره فیلم گدنیا را به دست آورد. این فیلم همچنین نمایندهٔ کشور لهستان برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در هفتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار بود.
رادوسواف پیوُوارسکی (؛ تلفظ لهستانی: ؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و بازیگر اهل لهستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیروز" اشاره نمود. این فیلم برندهٔ صدف طلایی جشنواره بین المللی فیلم سن سباستین شد و نمایندهٔ لهستان برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در پنجاه و هشتمین دوره جوایز اسکار بود که البته به فهرست پایانی راه نیافت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اجاره نشین ها" و "زنجیره احساسات" اشاره نمود.
دیگو مارادونا () یک فیلم مستند بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی آصف کاپادیا در مورد فوتبالیست آرژانتینی دیگو مارادونا با صحنه های آرشیوی دیده نشده از او است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۹ خارج از رقابت نمایش داده شد. این فیلم در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۹ در سینما در بریتانیا پخش شد.
ورزش در اسرائیل نقش مهمی در فرهنگ اسرائیلی دارد و توسط وزارت فرهنگ و ورزش پشتیبانی می شود. محبوب ترین ورزش ها در اسرائیل به طور سنتی فوتبال و بسکتبال بوده است که ورزش ملی محسوب می شود و در هر دو تیم حرفه ای اسرائیل در سطح بین المللی رقابت می کنند. اسرائیل یک مرکز بین المللی برای ورزش یهودیان در سراسر جهان است و از سال ۱۹۳۲ "بازی های ماکابیا"، یک رویداد سبک المپیک برای ورزشکاران یهودی، در این کشور برگزار می شود. علی رغم استقرار اسرائیل در قاره آسیا، انجمن های ورزشی اسرائیل در رشته های مختلف ورزشی به دلیل امتناع بسیاری از کشورهای عربی آسیا از رقابت با ورزشکاران اسرائیلی، به انجمن های اروپایی تعلق دارند. حمایت و بودجه دولت از ورزش در اسرائیل در مقایسه با سایر کشورهای غربی نسبتاً کم است. با این حال، بسیاری از ورزشکاران و تیم های اسرائیلی موفق به کسب موفقیت های بین المللی شدند. تیم ملی بسکتبال اسرائیل ۲ مدال طلا در بازی های آسیایی و ۱ مدال نقره در مسابقات قهرمانی اروپا کسب کرده است و باشگاه بسکتبال مکابی تل آویو با ۶ عنوان قهرمانی اروپا یکی از بهترین تیم های اروپا محسوب می شود. تیم ملی فوتبال اسرائیل قهرمان جام مل
ت های آسیا شده و تیم اسرائیل جام دیویس به نیمه نهایی جام دیویس ۲۰۰۹ رسیده است. در بازیهای المپیک، اسرائیل ۹ مدال کسب کرده است. تاریخ. آمادگی جسمانی یهودیان در قرن نوزدهم توسط ماکس نورداو و مفهوم او از یهودیت عضلانی ترویج شد. بازی های مکابیا، یک رویداد به سبک المپیک برای ورزشکاران یهودی که در سال ۱۹۳۲ افتتاح شد و هر چهار سال یک بار برگزار می شود. در سال ۱۹۶۴، اسرائیل میزبان و قهرمان جام ملت های آسیا شد. در سال ۱۹۷۰، تیم ملی فوتبال اسرائیل به جام جهانی راه یافت که این یک موفقیت بزرگ برای فوتبال اسرائیل محسوب می شد. اسرائیل به دلیل فشار اعراب از بازیهای آسیایی ۱۹۷۸ کنار گذاشته شد. ورزش های محبوب. فوتبال. فوتبال (فوتبال، ، "Kaduregel") محبوب ترین ورزش در اسرائیل است. این ورزش تحت صلاحیت اتحادیه فوتبال اسرائیل است. این کشور در سال ۱۹۵۴ به کنفدراسیون فوتبال آسیا پیوست، اما در سال ۱۹۷۴ به دلیل فشار سیاسی اعضای عرب و مسلمان در زمینه درگیری های اعراب و اسرائیل اخراج شد. در سال ۱۹۹۲ به عنوان عضو پیوسته و در سال ۱۹۹۴ به عنوان یک عضو کامل در یوفا پذیرفته شد، بنابراین تیم های آنها به عنوان بخشی از اروپا در تمام مسابقات بی
ن المللی شرکت می کنند. بسکتبال. بسکتبال (כדורסל، "Kadursal") دومین ورزش محبوب اسرائیل است. هاپوئل اورشلیم، هاپوئل تل آویو و ماکبی تل آویو از تیم های محبوب و موفق در لیگ داخلی و از تیم های برتر اروپا هستند. ماکبی تل آویو ۶ بار در ۱۹۷۷، ۱۹۸۱، ۲۰۰۱، ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ و ۲۰۱۴ قهرمان اروپا شده است. هاپوئل اورشلیم در سال ۲۰۰۴ قهرمان یوروکاپ شد. دو و میدانی. دو و میدانی در اسرائیل بیشتر حول بازیهای ماکبیا و بازیهای بین المللی المپیک متمرکز است، جایی که اسرائیل در طول تاریخ کوتاه خود به موفقیت های چشمگیری دست یافته است. الکساندر آوربوخ موفق ترین ورزشکار اسرائیلی دو و میدانی، با کسب سه مدال طلا در پرش با نیزه در مسابقات قهرمانی اروپا (۲۰۰۰ - داخلی، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶) و همچنین دو مدال در مسابقات قهرمانی جهان (۱۹۹۹ و ۲۰۰۱) است. ماراتن. دوی ماراتن در اسرائیل محبوب است. ماراتن تیبریاس، ماراتن تل آویو و ماراتن اورشلیم هر ساله به ترتیب در ژانویه، فوریه و مارس برگزار می شوند. نیم ماراتن دیگری هر ساله در عین گدی، نزدیک دریای مرده برگزار می شود. در طول سال مسابقات مختلفی نیز در مناطق مختلف این کشور برگزار می شود. شطرنج. در حالی که شطرنج، به
عنوان یک ورزش فکری، همیشه در اسرائیل بازی می شده است، ورود تعداد زیادی مهاجر یهودی از اتحاد جماهیر شوروی سابق در دهه ۱۹۹۰، بسیاری از بزرگان شطرنج را به اسرائیل آورده و علاقه به بازی را افزایش می دهد. بوریس گلفاند قهرمان جام جهانی ۲۰۰۹ است. بازی های المپیک. اسرائیل ۹ مدال المپیک کسب کرده است. گال فریدمن اولین مدال طلای المپیک اسرائیل را در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ به دست آورد. رسانه های ورزشی. تلویزیون، رادیو، روزنامه ها و وب سایت های خبری در مورد ورزش اسرائیل بحث می کنند. در سال ۲۰۱۰، رادیوی ورزشی اسرائیل، اولین ایستگاه رادیویی ورزشی انگلیسی زبان این کشور تأسیس شد که ورزشهای اسرائیل و آمریکا را پوشش می داد. لیگ های اصلی فوتبال از ورزش ۱، ورزش ۲ (هر دو متعلق به شرکت پخش چارلتون) و ورزش ۵ هستند. از دیگر کانال های ورزشی می توان به Eurosport و Fox Sports اشاره کرد. تحریم ورزشی اسرائیل. در اکتبر ۲۰۱۷، زمانی که یک اسرائیلی در مسابقات قهرمانی جودوی بین المللی در ابوظبی، امارات متحده عربی طلا گرفت، مقامات از برافراشتن پرچم اسرائیل و پخش سرود ملی اسرائیل خودداری کردند، در عوض سرود فدراسیون بین المللی جودو (IJF)
را پخش کردند. و پرچم IJF را به اهتزاز درآورد، در حالی که برنده طلا، تال فلیکر، سرود ملی اسرائیل را خواند. امارات متحده عربی همچنین ورزشکاران اسرائیلی را از پوشیدن نمادهای کشورشان بر روی لباس منع کرد، مجبور به پوشیدن لباس های IJF بودند. سایر شرکت کنندگان نیز رفتار مشابهی داشتند. در ۲۴ مه ۲۰۱۸، تیمی از حقوقدانان بین المللی، از جمله پروفسور هاروارد، الن درشویتس، طرحی را برای شکایت به دادگاه بین المللی داوری ورزش علیه حذف پرچم و سرود اسرائیل در رویدادهای ورزشی در کشورهای عربی اعلام کردند. در ژوئیه ۲۰۱۸، فدراسیون بین المللی جودو دو مسابقه جودو گرند اسلم در تونس و ابوظبی را به دلیل ممنوعیت برافراشتن پرچم های اسرائیل لغو کرد. همچنین در جولای ۲۰۱۸، فدراسیون جهانی شطرنج اعلام کرد که اگر تونس به شرکت کنندگان اسرائیلی از جمله قهرمان دختر هفت ساله اسرائیلی ویزا ندهد، از میزبانی مسابقات بین المللی شطرنج در سال ۲۰۱۹ محروم خواهد شد. علاوه بر این، تیم های ورزشی از کشورهای مختلف عربی به تحریم ورزشکاران اسرائیلی در مسابقات بین المللی ادامه می دهند. هنگامی که آنها مقابل یک تیم اسرائیلی مساوی می شوند، برخی از تیم ها به جای آن با
زی را از دست می دهند.
انواع ورزش ها در بحرین محبوب و گسترده است. فوتبال محبوب ترین ورزش در کشور است. از دیگر ورزش های سنتی و محبوب می توان به بسکتبال، والیبال و هندبال اشاره کرد. ورزش هایی مانند اسب دوانی، هنرهای رزمی ترکیبی و راگبی ۱۵ نفره طی چند دهه گذشته محبوبیت پیدا کرده است. هنرهای رزمی ترکیبی. هنرهای رزمی مختلط در بحرین قانونی شده است. فدراسیون MMA بحرین (BMMAF) تحت حمایت خالد بن حمد آل خلیفه ایجاد شده است. توسعه MMA در کشور از طریق KHK MMA برگزار می شود که دارای فدراسیون Brave Combat است که بزرگترین حامی هنرهای رزمی ترکیبی در خاورمیانه است. بحرین در سال های ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ با همکاری فدراسیون بین المللی هنرهای رزمی ترکیبی میزبان مسابقات جهانی آماتور بود. بحرین اولین کشور آسیایی و عربی خواهد بود که مسابقات آماتور قهرمانی MMA را برگزار می کند. فوتبال. بحرین در بالاترین سطح فوتبال خود دارای لیگ برتر فوتبال بحرین است که شامل ۱۰ باشگاه فوتبال است و هر تیم در مجموع ۱۸ مسابقه بازی می کند. برندگان مسابقات قهرمانی داخلی به جام AFC راه پیدا می کنند. این لیگ با لیگ دسته بندی بحرین، لیگ دسته دوم فوتبال بحرین، از یک سیستم صعود و سقوط ا
ستفاده می کند. بسکتبال. بحرین یک لیگ حرفه ای بسکتبال با حضور ۱۱ تیم باشگاهی دارد. چهار تیم برتر لیگ، در پایان فصل، به «میدان طلایی» منتقل می شوند. راگبی. راگبی ۷ نفره در بحرین بازی می شود که بحرینی ها تیم ملی هفت نفره خود را دارند. باشگاه فوتبال راگبی بحرین اولین بار در سال ۱۹۷۰ به عنوان شعبه ای از باشگاه محلی انگلیس تأسیس شد. این لیگ راگبی خاص خود را دارد. بحرین همچنین تیم ملی راگبی خود را دارد. کریکت. کریکت حرفه ای توسط انجمن کریکت بحرین اداره می شود. این ورزش در بین مهاجران خارج از آسیای جنوبی در این کشور محبوبیت زیادی دارد. بحرین یک تیم ملی کرکت دارد که اولین حضور آنها در مسابقات بین المللی در ACC Trophy در سال ۲۰۰۴ بود، جایی که آنها نتوانستند از مرحله اول صعود کنند. آنها در اوت ۲۰۰۶ مجدداً در مسابقات شرکت کردند و عملکرد بسیار بهتری را به نمایش گذاشتند و تا جایگاه ۶ صعود کرد. در اوایل سال، آنها قهرمان جام ACC خاورمیانه شدند و در فینال افغانستان را شکست دادند. فرمول یک. اتومبیلرانی یکی از محبوب ترین ورزش ها در بحرین است. بحرین یک پیست اتومبیلرانی فرمول یک دارد که در ۴ آوریل ۲۰۰۴ میزبان مسابقات گرندپری گلف
ایر بود که اولین مسابقه در یک کشور عربی است. به دنبال آن جایزه بزرگ بحرین در سال ۲۰۰۵ برگزار شد. بحرین در ۱۲ مارس همان سال میزبان گرندپری افتتاحیه فصل ۲۰۰۶ بود. هر دو مسابقه فوق فرناندو آلونسو از رنو برنده شد. رویداد ۲۰۰۷ در ۱۳، ۱۴ آوریل و ۱۵ برگزار شد. المپیک. در بازی های المپیک ۲۰۱۲ لندن، انگلیس، دونده بحرینی مریم یوسف جمال اولین مدال آور المپیک بحرین شد که در مسابقات دوی ۱۵۰۰ متر زنان برنز گرفت. جمال اولین ورزشکار زن از کشورهای حاشیه خلیج فارس است که موفق به کسب مدال المپیک می شود. در بحرین ۸ استادیوم وجود دارد: دوچرخه سواری خلیج بحرین، استادیوم فوتبال شاهراه بین المللی بحرین و استادیوم فوتبال شاهراه فهد و شهرهای میزبان معمولاً عبارتند از: منامه، محارق، شهر ایسا، ریفا، سیترا، بزرگراه کینگ فهد (سمت بحرین)، الدرات البحرین و دیار المحرق.
رشته های مختلف ورزشی در ارمنستان انجام می شود. ورزش های محبوب در ارمنستان شامل فوتبال، بسکتبال، والیبال و هاکی است. علاوه بر این، این کشور ورزشکارانی در رشته های مختلف ورزشی از جمله بوکس، کشتی، وزنه برداری، جودو، ژیمناستیک، دو و میدانی، غواصی، شنا و تیراندازی به بازی های المپیک می فرستد. زمین های کوهستانی ارمنستان فرصت های زیادی را برای انجام ورزش هایی مانند اسکی و سنگ نوردی فراهم می کند. به عنوان یک کشور محصور در خشکی، ورزش های آبی را می توان فقط در دریاچه ها، به ویژه دریاچه سوان، انجام داد. از نظر رقابتی، ارمنستان در شطرنج، وزنه برداری و کشتی در سطح بین المللی بسیار موفق عمل کرده است. ارمنستان همچنین با عضویت کامل در اتحادیه انجمن های فوتبال اروپا (یوفا)، فدراسیون باندی بین المللی (FIB) و فدراسیون بین المللی هاکی روی یخ (IIHF) عضو فعال جامعه ورزشی بین المللی است. این کشور همچنین میزبان بازی های پان ارمنی است. المپیک. قبل از ۱۹۹۲، ارمنی ها به نمایندگی از اتحاد جماهیر شوروی در المپیک شرکت می کردند. به عنوان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی، ارمنستان بسیار موفق بود، و مدالهای زیادی را بدست آورد و به اتحاد جماهیر شور
وی (شوروی) کمک کرد تا در المپیک در موارد مختلف جدول رده بندی مدالها را بدست آورد. اولین مدال کسب شده توسط یک ارمنی در تاریخ مدرن المپیک توسط هرانت شاهینیان (که گاهی اوقات با نام گرانت شاگینیان هجی می شود) بود که در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در هلسینکی در رشته ژیمناستیک دو طلا و دو نقره گرفت. ارمنستان به طور مستقل برای اولین بار در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلونا، تحت تیم کشورهای مستقل همسود شرکت کرد، جایی که بسیار موفق بود. با وجود تنها پنج ورزشکار، ارمنی ها ۴ مدال کسب کردند. هراچیا پتیکیان در تیراندازی تیز، ایسرائیل میلیتوسیان در وزنه برداری طلا و در کشتی میناتسکان اسکندریان طلا و آلفرد تر-مکرتچیان نقره گرفت. از زمان بازی های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ در لیلهامر، ارمنستان به عنوان یک کشور مستقل شرکت کرده است. ارمنستان در بازی های المپیک در بوکس، شمشیربازی، کشتی، وزنه برداری، جودو، ژیمناستیک، دو و میدانی، غواصی، شنا، و تیراندازی شرکت داشته است. همچنین در بازی های المپیک زمستانی در رشته های اسکی آلپاین، اسکی صحرانوردی و اسکیت نمایشی شرکت می کند. ورزش های محبوب. فوتبال. ارمنستان قبلاً در سطح بین المللی
به عنوان بخشی از تیم ملی فوتبال شوروی بازی می کرد. موفق ترین تیم آنها باشگاه فوتبال آرارات ایروان بود که در ۱۹۷۳ عنوان قهرمانی اتحاد جماهیر شوروی را کسب کرده بود و همچنین در جام حذفی ۱۹۷۴–۷۵ به پیروزی خانگی مقابل باشگاه فوتبال بایرن مونیخ رفته بود. تیم ملی فوتبال ارمنستان اولین بازی رسمی خود را مقابل تیم ملی فوتبال مولداوی انجام داد. تیم ملی توسط فدراسیون فوتبال ارمنستان کنترل می شود. لیگ برتر ارمنستان برترین رقابت فوتبال ارمنستان است. این لیگ در حال حاضر از هشت تیم تشکیل شده است. شطرنج. شطرنج همچنان محبوب ترین ورزش ذهنی در ارمنستان و همچنین به طور کلی در بین محبوب ترین ورزش ها است. این ورزش در ارمنستان و در دیاسپورای ارمنی که مدارس ارمنستان آن را به عنوان یک فعالیت درسی تشویق می کنند بسیار گسترش یافته است. شطرنج بازان قومی ارمنستان در صحنه شطرنج بین المللی بسیار موفق عمل کرده اند. از شطرنج بازان مشهور ارمنستان می توان به تیگران پطروسیان، لوون آرونیان، ولادیمیر آکوپیان، گابریل سارگیسیان، سرگئی موسیسیان و رافائل واهانیان اشاره کرد. شطرنج باز افسانه ای گری کاسپاروف نیز ارمنی تبار است. تلاش های بازسازی مدرن. از
سال ۲۰۱۶، دولت ارمنستان سالانه حدود ۳٫۸۳ میلیون دلار برای ورزش اختصاص می دهد و آن را به وزارت ورزش و جوانان می دهد، نهادی که تعیین می کند کدام برنامه ها باید از این بودجه بهره مند شوند.
داریوش گایفسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل لهستان است. وی در سال ۱۹۹۳ از مدرسه ملی فیلم ووچ فارغ التحصیل شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"آلارم"» (۲۰۰۲) اشاره نمود.
آنیتا سیلزبی (انگلیسی: Anita Silsby) یک تکواندوکار آمریکایی است. او در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۹ در سئول، با شکست آیزه آلکایا در بازی نیمه نهایی و آنه- میکه بجس در بازی نهایی، یک مدال طلا در دسته سبک وزن کسب کرد.
معماری افغانستان به معماری در مرزهای کشور مدرن کنونی گفته می شود، که از سال ۱۸۳۴ تقریباً بدون تغییر باقی مانده است. به عنوان ارتباط بین سه مرکز عمده فرهنگی و جغرافیایی چون آسیای میانه، شبه قاره هند و فلات ایران، مرزهای منطقه قبل از این زمان با پیشرفت سریع ارتش ها تغییر کرده و این سرزمین متعلق به طیف وسیعی از امپراطوری های گذشته بوده است. تنوع تاریخ افغانستان گوناگونی را که در شیوه معماری و بقایای معماری این کشور وجود دارد، با تأثیرات مختلف از معماری یونان باستان تا معماری ایرانی و هندی تا چینی و اروپایی در قرن های اخیر، امکان پذیر می کند. طیفی از تأثیرات مذهبی در طول زمان نیز بازتاب داده شده است، و شواهدی در درجه اول از الهامات و ریشه های بودایی، زرتشتی و اسلامی را به نمایش گذاشته است. ریشه های معماری. با ظهور عصر آهن در آسیای میانه، اولین نشانه های برنامه ریزی مدور شهر مشهود است که از این نقطه در فلات ایران معمول است. شکل دایره ای به احتمال زیاد قصد دفاعی داشته است. بخش هایی از شهرهای بزرگ تاریخی مانند بلخ و قندهار شواهدی از باروها با پایه های مربوط به این دوره با مشخصه های خشت و گل و برج در فواصل منظم دارند
. یک ارگ نیز معمولاً در مرکز این ساختارها قرار داشت، شواهدی که نشان می دهد این شهرک ها به عنوان مراکز اداری و بازار نیز فعالیت می کردند. این سنت معماری دفاعی از همان آغاز در بسیاری از آسیای میانه گسترش و حفظ شد. هلنیسم از غرب. به دنبال تسخیر اسکندر مقدونی در منطقه در قرن چهارم قبل از میلاد و پس از آن حکومت ژنرالهای سلوکی وی، تأثیرات هلنیستی ارتباطات قبلی موجود با غرب را تقویت کرد. این امر به ویژه در شمال منطقه مشهود بود، در حالی که حکومت موریان در جنوب ادامه داشت. اگرچه معابد شکل کلاسیک ایرانی خود را حفظ کرد، اما شواهدی از نقوش یونانی در تزئینات و چیدمان سازه ها وجود دارد که مجسمه ها مظهر اصلی هنر غربی هستند. یونانیان همچنین با معرفی "آگورا ،" یا میدان مرکز شهر، بر برنامه ریزی شهر تأثیر "گذاشتند ،" این سنت در حکومت بعدی تیموریان بیشتر توسعه یافت. معماری اولیه بودایی. با تأسیس شاهنشاهی کوشانی مراکز سیاسی به وجود آمد، یکی از این مراکز در سرخ کوتل در افغانستان شناسایی شد که در اوج بودیسم در افغانستان ساخته شده است. در کاوش های انجام شده در این مکان مجموعه ای از پله های به یادماندنی نشان داده شده است که از معبدی
کوشان به پایین دامنه می رود و اینها در نیمه اول قرن ۲ میلادی ساخته شده اند. آثار انجمن های زرتشتی در نمادهای جایگاه آتش مشهود است و در کنار ویژگی های معماری بودایی وجود دارد. ستون های هلنیستی و پایه های ستون در کنار سنگ آهک با کتیبه های حروف یونانی به زبان ناشناخته شاهدی بر نفوذ غرب است در حالی که تأثیرات ایرانیان نیز ممکن است در مفهوم یک مرکز دودمان بزرگ باشد. معماری اولیه اسلامی. گسترش اولیه اسلام به افغانستان در حدود قرن هشتم میلادی اتفاق افتاد و حکومت عباسی توسط صفاریان و بعداً سامانیان تا سال ۹۶۱ میلادی جانشین آن شد. به دنبال این مقطع زمانی افغانستان به عنوان مرکز تمدن اسلامی تحت امپراتوری غزنوی تأسیس شد که تا سال ۱۲۱۹ غوریان جانشین آنها شد. مقبره یک بنای مهم اسلامی بود. در مزار شریف شواهدی از بنایی یادبود برای، چهارمین خلیفه سنی ساخته شده که امروزه همچنان یک مکان زیارتی بزرگ برای مسلمانان سنی در افغانستان است. شکل مقبره به طور معمول شامل یک اتاق مربع گنبدی شکل یا یک کوپولا مخروطی شکل در بالای برج است. "ایوان ،" یک درگاه ورودی تاق دار تزئینی است. "ایوان" از آسیای میانه قبل از اسلام سرچشمه گرفت و خود را د
ر بسیاری از طرح های مقبره و مساجد با گسترش اسلامی، به ویژه در معماری دوره بعدی تیموریان نشان می دهد. تأثیر قابل توجه فرهنگ غنی ایرانی در دوره های بعدی غزنوی و غورید قابل توجه است، کاشی ها به گونه ای مرتب شده بودند که کتیبه های تزئینی و تمام دیوارها را تشکیل می دادند، سنتی که بعداً در دوره تیموری بسیار گسترش یافت. مساجد عموماً بر اساس طرح چهار "ایوان" با محفظه گنبد مرکزی ساخته می شدند. قدیمی ترین بنای اسلامی در افغانستان یک مسجد مربع و نه گنبدی در بلخ است که توسط عباسیان در قرن نهم میلادی ساخته شده است. آموزش معماری معاصر. در سال ۲۰۰۷، کالج مهندسی، فناوری و معماری دانشگاه هارتفورد بودجه ای را برای ایجاد یک برنامه معماری و جوان سازی برنامه مهندسی در دانشگاه هرات دریافت کرد. ین امر همچنین منجر به تمرکز محدود بر مرمت و نگهداری تاریخی می شود که در این برنامه همراه با دوره های مربوط به سنگ تراشی و معماری اسلامی در دانشگاه هرات گنجانده شده است.
بارتوش استاشفسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فعال مدنی اهل لهستان است. فیلم مستند او با نامِ «"مادهٔ ۱۸"» در جشنوارهٔ فیلم ال جی بی تی لهستان در ورشو و چند شهر دیگر آن به نمایش درآمد. عنوان این فیلم اشاره به مادهٔ ۱۸ قانون اساسی لهستان دارد.
این فهرست نرم افزارهای سیپ، برنامه های نرم افزار کاربردی را که از پروتکل سیپ (SIP) به عنوان یک پروتکل صوتی روی IP (VoIP) استفاده می کنند، مستند می کند.
سیم جی-یونگ (انگلیسی: Sim Jae-young؛ متولد ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۵) یک تکواندوکار کره جنوبی است. او در دسته سبک وزن، در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ دو بار قهرمانی جهان را بدست آورده است.
آندژی کارکوفسکی (؛ زادهٔ ۱۹۴۶ میلادی) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل لهستان است. آندژی کارکوفسکی دانش آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچاست. مادربزرگ مادری او در اردوگاه آشویتس کشته شده بود و پدرش یک اسیر جنگی، سیاستمدار عالی رتبه و وزیر گردشگری لهستان بود. او با بزرگانی چون پابلو پیکاسو، دیه گو ریورا و ایو مونتان به منزل آنها رفت وآمد داشتند. پس از اتمام تحصیلات، کراکوفسکی به «شرکت فیلم سازی یاسنی پروداکشنز» پیوست و به عنوان مدیرِ تولید مشغول به کار شد. در دهه اول سال ۲۰۰۰، کراکوفسکی یک فیلم بلند بر اساس یک کتاب کمیک محبوب به نام «"قصه های کنار آتش"» تولید و کارگردانی کرد که به بیش از ۳۵ کشور فروخته شده است؛ یک موزیکال موفق روی صحنه در توکیو به نام «"سفر موزیکالی فلیکس گربه"»؛ یک فیلم مستند-درام بلند به نام «"وداع با کشورم"» که اخراج آخرین یهودیان لهستانی از وطن شان در سال ۱۹۶۸ را روایت می کند؛ و چندین آگهی تبلیغاتی برای شرکت های مرسدس و خطوط هوایی BWIA با حضور جفری هولدر. فیلم بلند کراکوفسکی تحتِ عنوانِ «در جستجوی پالادین»، در آنتیگوآ، گواتمالا فیلم برداری شد. جدیدترین تولید تلویزیونی کراکوفسکی
، یک سریال درام ده قسمتی با عنوان «"ما نیویورک هستیم"»، در سال ۲۰۱۰ نامزد چهار جایزه اِمی شد و دو جایزه را کسب کرد. از فیلم های دیگری که وی در ساخت آن ها نقش داشته است، می توان به "با آتش و شمشیر" اشاره کرد.
شبیه ساز معماری رایانه برنامه ای است که اجرای معماری کامپیوتر را شبیه سازی می کند. از شبیه سازهای معماری رایانه برای اهداف زیر استفاده می شود: دسته بندی ها. شبیه سازهای معماری رایانه را می توان بسته به زمینه شان در دسته های مختلفی طبقه بندی کرد: شبیه سازهای تمام سیستم. یک شبیه ساز تمام سیستم، شبیه سازی معماری مبتنی بر اجرا در سطحی از جزئیات است که پشته های کامل نرم افزار از سیستم های واقعی می توانند بدون هیچ گونه تغییری روی شبیه ساز اجرا شوند. یک شبیه ساز کامل سیستم سخت افزار مجازی را ارائه می دهد که مستقل از ماهیت رایانه میزبان است. مدل کامل سیستم معمولاً شامل هسته های پردازنده، دستگاه های جانبی، حافظه ها، گذرگاه های اتصال و اتصالات شبکه است. شبیه سازها شبیه سازهای کاملی از سیستم هستند که به جای سخت افزار توسعه، از سخت افزار منسوخ شده تقلید می کنند. ویژگی تعریف شبیه سازی کامل سیستم در مقایسه با شبیه ساز مجموعه دستورالعمل این است که مدل اجازه می دهد تا درایورهای دستگاه واقعی و سیستم عامل ها، نه فقط برنامه های تک، اجرا شوند؛ بنابراین، شبیه سازی کامل سیستم امکان شبیه سازی تک رایانه ها و گره های رایانه ای شبکه ا
ی با تمام نرم افزارهایشان از درایورهای دستگاه شبکه گرفته تا سیستم عامل ها، پشته های شبکه، میان افزار، سرورها و برنامه های کاربردی را فراهم می کند. شبیه سازی کامل سیستم با سهولت در شناسایی، بازآفرینی و ترمیم نقص، می تواند روند توسعه سیستم را سریع تر کند. استفاده از پردازنده های چند هسته ای نیاز به شبیه سازی کامل سیستم را برآورده می کند، زیرا ایجاد مجدد و رفع اشکال در خطاهای کنترل شده بدون سخت افزار مجازی بسیار دشوار و وقت گیر است. این امر همچنین اجازه می دهد تا توسعه نرم افزار قبل از آماده شدن سخت افزار انجام شود، که این امر به تصمیم گیری های صحیح تر در طراحی کمک می کند. شبیه ساز دقیق چرخه. شبیه ساز دقیق سیکل یک برنامه رایانه ای است که معماری معماری را به صورت چرخه به چرخه شبیه سازی می کند. در مقابل، یک شبیه ساز مجموعه دستورالعمل معماری مجموعه دستورالعمل ها را معمولاً سریع تر انجام می دهد اما برای اجرای خاص این معماری دقیق نیست. آنها اغلب در هنگام تقلید از سخت افزار قدیمی استفاده می شوند، جایی که دقت زمان به دلایل قدیمی مهم است. اغلب، هنگام طراحی ریزپردازنده های جدید، از یک شبیه ساز دقیق چرخه استفاده می شودبدو
ن ساخت تراشه فیزیکی، می توان آنها را آزمایش و معیار دقیق (از جمله اجرای سیستم عامل کامل یا کامپایلرها) داد و به راحتی چندین بار طراحی را تغییر داد تا مطابق با برنامه پیش بینی شده باشد. شبیه سازهای دقیق چرخه باید اطمینان حاصل کنند که همه عملیات در زمان مناسب مجازی (یا در صورت امکان واقعی) انجام می شوندپیش بینی شاخه، از دست رفتن حافظه پنهان، واکشی ها، دکه های خط لوله، سوئیچ زمینه موضوع و بسیاری از جنبه های ظریف ریز پردازنده ها.
غزلی با مطلع «ساقی حدیث سرو و گل و لاله می رود»، غزل شمارهٔ ۲۲۵ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است. غیاث الدین اعظم شاه از شاهان بنگاله، مردی فاضل و دوستدار ادب فارسی و هم عصر با حافظ بود و با او مکاتبه داشت. دربارهٔ چگونگی آغاز این مکاتبه روایتی در آیین اکبری اثر ابوالفضل علامی و ریاض السلاطین آمده که روزی سلطان به بیماری مهلکی دچار شده بود و به سه تن از زنان حرم به نام های سرو و گل و لاله دستور داد که پس از مرگ بدنش را بشویند. چون سلطان از بیماری نجات پیدا کرد به این سه زن محبت بسیار می کرد و این محبت دیگر زنان حرم را به حسادت واداشت چنان که به ایشان به استهزاء غساله می گفتند. سلطان که از این امر آگاهی یافت بر آن برآمد که با قصیده ای دل ایشان را به دست آورد. پس مصرع «ساقی حدیث سرو و گل و لاله می رود» را سرود، اما در مصرع بعداش ماند. چون هیچ یک از شاعران دربار نتوانستند وی را یاری نمایند، سلطان شعر ناتمام را به همراه دعوت حافظ به بنگال برای وی فرستاد. حافظ مصرع ناتمام سلطان را به مصرع «وین بحث با ثلاثه غساله می رود» کامل کرد، اما به خاطر کهولت سن از سفر به بنگال خودداری کرد و در عوض این غز
ل را به سلطان هدیه کرد. آمدن نام سلطان غیاث الدین و اشاره به دیدار از بنگال از لحاظ تاریخی این روایت را تأیید می کنند.
برای اینکه یک بلور بتواند تشکیل گردد، باید در وهله اول نطفه آن بسته شود، پس از تشکیل، نطفه شروع به نمو می کند تا بالاخره بلوری که بوسیله سطوح احاطه شده است، به وجود آید. نطفه های بلور عبارتند از بلورهای ریزی با قطر تقریبی ۴۰ تا ۱۸۰ آنگستروم که به طور ناگهانی در بخارات و مایعات اشباع شده یا مواد مذاب سرد شده تشکیل می شوند. در اجسام جامد تشکیل بلور، نقش مهمی را بازی می کند. رشد پایه با لیزر (LHPG) یا منطقه شناور لیزر (LFZ) یک روش رشد بلوری است. یک منطقه باریک از یک کریستال با لیزر قدرتمند CO2 یا YAG ذوب می شود. لیزر و از این رو منطقه شناور، در امتداد کریستال حرکت می کند. منطقه مذاب در لبه جلو جامد ناخالصی ذوب می شود و در پی آن ماده خالص تری را جامد می کند. این روش برای رشد بلورهای مذاب (انتقال فاز مایع / جامد) در تحقیقات مواد استفاده می شود. مزایای. از اصلی ترین مزایای این روش می توان به کشش زیاد (۶۰ برابر بیشتر از روش معمولی Czochralski) و امکان رشد مواد با نقاط ذوب بسیار بالا اشاره کرد. علاوه بر این، LHPG یک تکنیک بدون بوته است که به شما اجازه می دهد بلورهای منفرد با خلوص بالا و تنش کم رشد کنند. شکل هندسی بلو
رها (این تکنیک می تواند قطرهای کمی ایجاد کند) و هزینه پایین تولید، باعث می شود که الیاف تک بلوری (SCF) تولید شده توسط LHPG جایگزین های مناسب برای بلورهای فله در بسیاری از دستگاه ها باشد، به خصوص در مواردی که از مواد با نقطه ذوب بالا استفاده می کنند. با این حال، الیاف تک کریستال باید از کیفیت نوری و ساختاری برابر یا برتری در مقایسه با بلورهای فله برخوردار باشند تا در دستگاه های فن آوری جایگزین آنها شوند. با کنترل دقیق شرایط رشد می توان به این مهم دست یافت. عناصر نوری. تا سال ۱۹۸۰، رشد بلورهای گرم شده با لیزر فقط از دو پرتوی لیزر متمرکز بر روی ماده منبع استفاده می کرد. این شرایط باعث ایجاد یک شیب حرارتی شعاعی بالا در منطقه مذاب می شود و روند را ناپایدار می کند. با افزایش تعداد تیرها به چهار، مشکل حل نشد، اگرچه روند رشد را بهبود بخشید. بهبودی در تکنیک رشد کریستال با لیزر توسط Fejer "و همکاران ایجاد شد."، که یک "عنصر" نوری ویژه را به نام "رفلاکسیکون در خود جای داده است"، متشکل از یک مخروط داخلی احاطه شده توسط یک بخش مخروطی کواکسیال بزرگتر، هر دو با سطوح بازتابنده. این عنصر نوری پرتو لیزر استوانه ای را به سطح استو