Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گوان را به عنوان صدراعظم خود منصوب کرد. اکنون، آیا ممکن است به من اجازه دهید تا تمام تلاشم را برای خدمت به شما انجام دهم؟" از آنجایی که لو بو به شدت مهار شده بود، رو به لیو بی کرد و گفت: "ژوانده، تو اینجا مهمان هستی. من زندانی هستم که در بند هستم. چرا چیزی برای کمک به من نمی گویی؟" سائو سائو خندید و گفت: "چرا به جای اینکه مستقیم با من صحبت کنی به او روی می آوری؟" سائو سائو قصد داشت از لو بو دریغ کند، بنابراین به افرادش دستور داد که پیوندهای لو را باز کنند. با این حال، وانگ بی (王必)، مسئول ثبت احوال (主簿) زیر نظر سائو سائو، حرفش را قطع کرد و گفت: "لو بو دشمن قدرتمندی است و متحدانش در این نزدیکی هستند. نباید از او در امان بود." سپس سائو سائو به لو بو گفت: "من می خواستم جان تو را ببخشم، اما مسئول ثبت احوال من می گوید نه. پس، چه کار کنم؟" سائو سائو لو بو را به همراه چن گونگ، گائو شون و دیگران به دار آویخت. اجساد مردگان آنها بعداً سر بریده شد و سرهای آنها به پایتخت خو فرستاده شد و سپس به خاک سپرده شد. لحظات پایانی لو بو که در هوهانشو ضبط شده اند کمی با آنچه در سانگوژی ثبت شده متفاوت است، زیرا هوهانشو بخش هایی از متن
اصلی در سانگوژی را با حاشیه نویسی Xiandi Chunqiu ترکیب می کند، اما این دو روایت به طور کلی شبیه به هم هستند.
آلان ام. تیلور (Alan M. Taylor) (متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۶۴)، استاد برجسته اقتصاد و مالیه در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس است. وی همچنین همکار پژوهشی در دفتر ملی پژوهش اقتصادی و عضو پژوهشی در دفتر ملی پژوهش سیاست اقتصادی می باشد. اوایل زندگی و حرفه. تیلور در یورکشر متولد شد، به مدرسه دستور زبان ملکه الیزابت در ویکفیلد رفت و طی یک بورسیه آموزشی باز وارد کالج کینگ در دانشگاه کمبریج شد. پس از سپری نمودن امتحان نهایی ریاضی، او در ۱۹۸۷ میلادی با درجه ممتاز فارغ التحصیل گردیده و پس از دریافت فلوشیپ افتخاری جوسیف هادجز کاوتی، به دانشگاه هاروارد راه یافت. او در ۱۹۹۲ میلادی دکترای تخصصی خود را در رشته اقتصاد، با تخصص در تاریخ اقتصادی و اقتصاد بین المللی، از دانشگاه هاروارد به دست آورد؛ او در این جا نزد جیفری ویلیامسون و موریس آبستفیلد آموزش دید و از آن ها الهام گرفت. پس از تکمیل نمودن یک فلوشیپ قبل و بعد از دوره دکترا در برنامه دانشمندان آکادمی هاروارد، او در پست های مختلف در دانشکده اقتصاد دانشگاه نورث وسترن، دانشگاه کالیفرنیا، دیویس و دانشگاه ویرجینیا خدمت نمود. او در ۲۰۰۴ میلادی کمک هزینه (فلوشیپ) گوگنهایم را به دست آورد. در
۲۰۰۹–۱۰ میلادی به عنوان فلو هوبلون-نورمان/جرج در بانک انگلستان گماشته شد. او همچنین چندین سمت موقتی در دانشگاه استنفورد، مدرسه اقتصاد لندن و مدرسه کسب وکار لندن داشته است. تیلور برای مدتی از فعالیت دانشگاهی فاصله گرفت، از ۲۰۱۰–۱۱ میلادی به عنوان مشاور ارشد شرکت مورگان استنلی مقیم در نیویورک و لندن خدمت نموده و روی بازارهای در حال ظهور و کلان جهانی کار می کرد و در ۲۰۱۹ میلادی به عنوان مشاور ارشد پیمکو (PIMCO) مقیم نیوپورت بیچ خدمت نمود. پژوهش و آثار. تیلور ۱۰ کتاب و بیش از ۸۰ مقاله علمی در مورد مسائل اقتصاد بین الملل، تجارت، مالی، رشد و اقتصاد کلان نوشته یا ویرایش نموده است که بیشتر با تخصص دیگر وی در تاریخ اقتصاد مرتبط می باشد. او به عنوان استاد/مهمان در بانک های مرکزی و سازمان های بین المللی حضور داشته، چندین کمک بلاعوض از نهاد ملی علوم به دست آورده و توسط سایر نهادهای اهداکننده کمک های بلاعوض، از جمله مؤسسه تفکر جدید اقتصادی، تأمین مالی شده است. او، همراه با رابرت فرینسترا، نویسنده کتاب درسی اقتصاد بین الملل (انتشارات ورث) است که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. تاریخ اقتصادی آرژانتین. تیلور در دهه
۱۹۹۰ میلادی کارهای در عرصه تاریخ اقتصادی آرژانتین انجام داده و این کارها را با رسالهٔ تحقیقی خود آغاز نمود، رساله ای که برنده جایزه جرسکینکرون از سوی انجمن تاریخ اقتصادی شد. کار وی متمرکز بر عوامل واقعی و مالی درازمدت در توسعه بطی پس از ۱۹۱۴ میلادی بوده و او نظریه عمومی در رابطه با این که انحراف نسبی تنها پس از ۱۹۴۵ میلادی در عصر پرون و بعدتر آغاز شد را به چالش کشید. او به همکاری با جراردو دیلا پاولیرا ادامه داده و با وی چندین مقاله نوشت، یک کتاب (کشش در یک قلاب، انتشارات دانشگاه شیکاگو) و یک جلد ویرایش شده (تاریخ اقتصادی جدید آرژانتین، انتشارات دانشگاه کمبریج) منتشر کرد. انجمن تاریخ اقتصادی با اعطای جایزه کول از کار آن ها قدردانی نمود. سه راهی. در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی، تیلور یک همکاری مثمر را با آبستفیلد آغاز نموده و تکامل هم بندی مالی بین المللی و اقتصاد کلان در درازمدت را به طور دقیق مورد مطالعه قرار دادند. کار آن ها با اعطای جایزه سانوا مورد تقدیر قرار گرفته و طی چندین مقاله و یک کتاب (بازارهای سرمایه جهانی، انتشارات دانشگاه کمبریج) به چاپ رسید. در ۱۹۹۷ میلادی، آبستفیلد و تیلور نخستین افرادی بودند که اص
طلاحِ حالا-استاندارد «سه راهی» را در حوزه اقتصاد معرفی نمودند که برای تشریح بِده بستان در سیاست اقتصاد کلان میان نرخ های ثابت ارز، بازارهای باز سرمایه و آزادی سیاست مالی مورد استفاده قرار می گیرد. طی یک کار مشترک با جی شامباگ، آن ها نخستین روش ها را برای تأیید تجربی این فرضیه مرکزی، اما تاهنوز آزمایش نشده، در اقتصاد کلان بین المللی ایجاد نمودند. اقتصاد نرخ های ارز. از اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی به بعد، تیلور یک رشته کارهای انجام داده است که روی اقتصاد نرخ ارز متمرکز می باشد. او چندین مقاله تأثیرگذار در مورد رفتار درازمدت نرخ مبادله و فرضیه برابری قدرت خرید نوشته است. اخیراً او پیرامون رفتار کوتاه-مدت نرخ ارز نوشته است، به ویژه برای ارزیابی مبادله انتقالی (carry trade) و سایر استراتژی های تبادل ارز. در هر دو حالت کوتاه و دراز مدت، او به پژوهش روی نقش متغیرهای غیرخطی در تعیین نرخ ارز پرداخته است. همکاران اصلی وی در این حوزه پژوهشی شامل: آبستفیلد، مارک تیلور (به هم بستگی ندارند) و اوسکار جوردا. اعتبار، بحران مالی و اقتصاد کلان. تیلور در کارهای خود پس از بحران مالی جهانی بیشتر به نقش وام بانکی پرداخته است، چون این وام
ها به رویدادهای بحران مالی و کسادی مرتبط است. تیم تیلور و موریتز سکولرایک نخستین مجموعه ارقام درازمدت از وام های بانکی ۱۴ کشور را از ۱۸۷۰ میلادی به بعد جمع آوری نمودند و در مقاله ۲۰۱۲ خود («رونق های وام منتهی به رکود شد»، نقدنامه اقتصادی آمریکا) آن ها نشان دادند که وام ها در ۲۰۰۸ میلادی نه تنها به یک سطح بی پیشینه در اقتصادهای پیشرفته افزایش یافته اند، بلکه در تمام تاریخ مدرن، نرخ های افزایش وام یکی از پیش بینی کننده های بحران های مالی بوده اند. وی در همکاری با جوردا، نشان دادند که رونق های شدیدتر در مقدار وام ها منتج به کسادی های درازمدت تر و دردناکتر می شود و با فرض ثابت بودن سایر عوامل، رویه ای که در کسادی های عمیق پسا ۲۰۰۸ هم واره وجود داشت، در بیشتر اقتصادهای پیشرفته دیده شده است.
زدایش رایت (همچنین زدایش رایت-جنکینز) یک زدایش خاص برای نشانگری نقص ها در ویفرهای سیلیکونی نوع p و n با جهت &lt;۱۰۰&gt; و &lt;۱۱۱&gt; است که برای ساخت ترانزیستورها، ریزپردازنده ها، حافظه ها و سایر قطعات استفاده می شود. نشانگری، شناسایی و اصلاح چنین نقص هایی برای پیشرفت در مسیر پیش بینی شده توسط قانون مُور ضروری است. این توسط مارگارت رایت جنکینز (۱۹۳۶–۲۰۱۸) در سال ۱۹۷۶ در حالی که مشغول به کار در تحقیق و توسعه در شرکت موتورولا در فینیکس، AZ بود، توسعه یافت. در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. این زدایش اسیدی نقص های انباشته سازی اکسایش-برنگیخته، نابجایی ها، گردش ها و خَش با کمینه ناهمواری سطح یا حفره داری بُرونی را نشان می دهد. این عیوب علت های شناخته شده از اتصال کوتاه و نشت جریان در قطعات نیم رسانا تکمیل شده (مانند ترانزیستورها) در صورت دوسر پیوند عایق شده افت کند، هستند. سرعت زدایش نسبتاً کم (~۱ میکرومتر در دقیقه) در دمای اتاق کنترل زدایش را فراهم می کند. ماندگاری طولانی این زدایش اسیدی باعث می شود محلول در مقادیر زیاد ذخیره شود. خلاصه. این فرایند زدایش یک روش سریع و قابل اعتماد برای تعیین یکپارچگی ویفرهای سیلیکونی جلا دا
ده شده از پیش فرآوری شده یا نشان دادن نقص ها که ممکن است در هر نقطه از پردازش ویفر ایجاد شود، است. نشان داده شده است که زدایش رایت در نشان دادن نقص های انباشتگی و شکل های زدایش نابجایی در مقایسه با مواردی که توسط زدایش سِکو و سیرتل نشان داده شده است، برتر است. این زدایش به طور گسترده در تحلیل خرابی قطعات الکتریکی در مراحل مختلف پردازش ویفر استفاده می شود. در مقایسه، زدایش رایت اغلب زدایش اسیدی ترجیحی برای نشان دادن نقص ها در کریستال های سیلیکونی بود.
الکساندر گرسچنکرون (Alexander Gerschenkron) (روسی: Александр Гершенкрон) (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۰۴ – درگذشتهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۸)، مورخ اقتصادی آمریکایی متولد روسیه و استاد دانشگاه هاروارد بود، وی در مکتب اقتصادی اتریش آموزش دیده بود. گرسچنکرون که در اودسا، بخشی از امپراطوری وقت روسیه، متولد شده بود در جریان جنگ داخلی روسیه در ۱۹۲۰ میلادی به اتریش فرار نمود، در آنجا وارد دانشگاه وین شده و در ۱۹۲۸ میلادی مدرک دکترای خود را کسب کرد. پس از آنشلوس در ۱۹۳۸ میلادی، به ایالات متحده مهاجرت کرد. پس زمینه. گرسچنکرون در یک خانواده نخبه طبقه روشنفکر روسی در اودسا متولد شد. هنگامی که ۱۶ سال داشت، او و پدرش در جریان دوره انقلاب بلشویکی روسیه را ترک نمودند. آن ها درنهایت در وین، اتریش مسکن گزین شدند. وی خودش به تنهایی به آموزش زبان ها، از جمله آلمانی و لاتین پرداخت. در ۱۹۲۴ میلادی، او در مدرسه اقتصاد، دانشگاه وین پذیرفته شده و در ۱۹۲۸ میلادی فارغ التحصیل گردید. پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، گرسچنکرون ازدواج نمود و یک فرزند داشت. در شهر وین، او به عنوان نماینده یک شرکت ماشین بلژیکی مشغول کار شد. او برای سه سال در این شرکت کار نمود
، اما بعداً تصمیم گرفت تا خود را وقف سیاست نماید، به ویژه همراه با سوسیال دموکرات ها. با این وجود، پس از جنگ داخلی اتریش این حزب در ۱۹۳۴ میلادی فعالیت خود را متوقف کرد. در ۱۹۳۸ میلادی، پس از ضمیمه سازی اتریش به رایش آلمان، گرسچنکرون و خانواده وی به ایالات متحده مهاجرت نمودند. چارلز گولیک، استاد در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی از گرسچنکرون دعوت نمود تا به عنوان دستیار پژوهشی وی کار نماید. گرسچنکرون دوازده ماه را به پژوهش و نوشتن گذراند تا در تهیه کتاب گولیک تحت عنوان اتریش: از هابسبورگ تا هتلر، به وی کمک نماید. او برای پنج سال در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی مشغول پژوهش بود و بعداً در ۱۹۴۳ میلادی به واشینگتن دی سی نقل مکان کرد تا به شورای فدرال رزرو بپیوندند. در ۱۹۴۴ میلادی، او در شعبه های پژوهش و آمار فدرال رزرو کار کرد. در جریان مدت زمانی که در شورای فدرال رزرو بود، گرسچنکرون جای گاهی برای خود به عنوان متخصص اقتصاد شوروی پیدا نمود. دانش وی برای شورا از اهمیت حیاتی برخوردار بود، چون در آن زمان روابط میان اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده یک موضوع مرکزی محسوب می گردید. او برای چهار سال در فدرال رزرو کار کرد و در نهایت
به رئیس بخش بین المللی ترفیع داده شد. در ۱۹۴۵ میلادی، گرسچنکرون شهروند ایالات متحده شد و در ۱۹۴۸ میلادی فدرال رزرو را ترک نمود تا سمتی در دانشگاه هاروارد به عنوان استاد دائم را بپذیرد. او برای ۲۵ سال استاد اقتصاد در هاروارد بود. در این دانشگاه، او تاریخ اقتصاد و مطالعات شوروی تدریس می کرد. مورخ اجتماعی آلمانی مارسیل وان دیر لیندن، در یک مقاله پژوهشی اخیر خود تشریح می نماید که گرسچنکرون عضو حزب کارگران سوسیال دموکرات اتریش، یکی از دو حزب عمده در اتریش که با فدراسیون اتحادیه تجاری اتریش (ÖGB) و مجلس کارگران اتریش (AK) پیوند داشت و بعدتر عضو حزب کمونیست اتریش بود، اما هر دو حزب در میان سال های ۱۹۳۳ و ۱۹۴۵ میلادی هم تحت رژیم حزب وطن پرستان و هم در زمان کنترل اتریش توسط رایش سوم پس از آنشلوس ۱۹۳۸ ممنوع اعلام گردیده بود. گرسچنکرون پس از این که توانست به ایالات متحده مهاجرت نماید، وابستگی های سیاسی پیشین خود را به عنوان راز نگهداشت. تحقیقات. گرسچنکرون ریشه های روسی خود را در اقتصاد و تاریخ خود و با عمل کرد به عنوان منتقد ادبیات روسی، نگه داشت. کارهای اولیه وی متمرکز بر توسعه در اتحاد جماهیر شوروی و اروپای شرقی بود.
در یک مقاله ۱۹۴۷ میلادی که مورد تقدیر قرار گرفت، او تأثیر گرسچنکرون را دریافت (تغییر سال پایه در یک شاخص، نرخ رشد آن شاخص را تعیین می کند). کارهای اولیه وی اغلب شامل دنبال کردن ترفندهای آماری برنامه ریزان شوروی بود. اثر گرسچنکرون. در ۱۹۵۴ میلادی، گرسچنکرون مقاله ای را تحت عنوان شاخص دلار تولید ماشین آلات شوروی، ۱۹۲۷–۱۹۲۸ تا ۱۹۳۷ منتشر نمود که مورد تحسین قرار گرفت. او طی این مقاله خود چیزی را معرفی نمود که امروزه به عنوان تأثیر گرسچنکرون معروف است (تفاوت میان شاخص های محاسبه شده مقدار بر اساس پاشه و لسپیرز). در این مطالعه، وی یک سری از شاخص های دلار تولید صنعتی شوروی را به هدف اثبات نمودن نقص های شاخص رسمی شوروی در آن زمان (۱۹۲۷ – ۱۹۳۷ میلادی) جمع آوری نمود. او نشان داد که نرخ بالای رشد تولیدات صنعتی شوروی به علت تأثیر جانبداری رقم شاخص بود: شاخص لسپیرز که بر اساس وزنه های ۱۹۲۶–۲۷ محاسبه گردیده بود، توسعه واقعی را به طور چشم گیری گزاف نشان می دهد. «تأثیر گرسچنکرون» یک کشف قابل توجه بود که رشد بالاتر اعلام شده شوروی را فرونشاند. وبسایت سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، جزئیات بیشتری در مورد تأثیر گرسچنکرون ارایه
می کند: عقب ماندگی اقتصادی از دید تاریخی. در ۱۹۵۱ میلادی، گرسچنکرون رساله عقب ماندگی اقتصادی از دید تاریخی را نوشت که بنیاد حرفه وی را شکل داده و برای تاریخ اقتصاد اروپا بسیار مهم بود. در این مقاله، او نظریه مراحل خطی توسعه اقتصادی را توسعه بخشید، نظریه ای که مدعی است، توسعه در مراحل بسیار قاطع پیش می رود. این رساله به مسئله «عقب ماندگی اقتصادی» پرداخته و استدلال می نماید که هر چقدر یک اقتصاد در آغاز توسعه اقتصادی دچار عقب ماندگی باشد، به همان اندازه احتمال وقوع برخی حالات حتمی است. گرسچنکرون اظهار داشت که کشوری مانند روسیه که در زمان آغاز دوره صنعتی سازی نسبت به بریتانیا عقب مانده بود، از همان مراحل توسعه نگذشت. نظریه عقب ماندگی اقتصادی وی قویاً در مخالفت با سایر نظریات مراحل یک نواخت، به ویژه با نظریه مراحل رشد رستو، قرار دارد. او پیش بینی می نماید که به هر اندازه یک کشور «از نظر اقتصادی عقب مانده» باشد به همان اندازه موارد ذیل را شاهد خواهیم بود: گرسچنکرون عقب ماندگی اقتصادی را تعریف نکرد، اما به عوامل مربوطه اشاره نمود: درآمد سرانه، مقدار سرمایه اجتماعی سربار، سواد، نرخ های پس انداز و سطح فناوری. او همچنی
ن به یک محور شمال غرب تا جنوب غرب در اروپا اشاره نمود که در آن بریتانیا کم تر عقب مانده بوده و متعاقباً بلژیک، هلند، فرانسه، آلمان، اتریش، ایتالیا بوده و روسیه – عقب مانده ترین اقتصاد – قرار دارند. علی رغم ریشه خود در مکتب اتریشی، او از نظریه «خسیس بودن، 'نه-یک-هالر-سیاست های-بیشتر'» اقتصاددان مشهور اتریشی اویگن بوم فون باورک که بعدتر وزیر دارایی اتریش شد، انتقاد نمود. او بیشتر تقصیر عقب ماندگی اقتصادی اتریش را بر بی میلی بوم-باورک به مصارف سنگین روی پروژه های عمومی، انداخت. نان و دموکراسی در آلمان. در ۱۹۴۳ میلادی، گرسچنکرون کتابی تحت عنوان نان و دموکراسی در آلمان را منتشر کرد. در این مطالعه، او به مسئله ارتباط میان دموکراسی و محافظت از محصولات کشاورزی، به ویژه گندم و سایر غلات می پردازد. گرسچنکرون پی می برد که ایجاد دموکراسی در آلمان بستگی به عوامل متعددی دارد و او در کتابش به طور مشخص تنها یک بعد مسئله را به مطالعه می گیرد، موضع زمین داران اشرافی آلمان (یانکرها) و سیاست های کشاورزی و ارتباط آن با دموکراسی. او تاریخ اقتصادی مسئله را این گونه تعریف می کند: در ۱۸۷۹ میلادی، آلمان تعرفهٔ جدیدی معرفی نموده و یک س
یاست مشخص طراحی نمود که از تولیدات داخلی غلات در مقابل رقابت خارجی محافظت می کرد. این سیاست به نفع مالکان بزرگ زمین یعنی یانکرها تمام شد، کسانی که سمت های مهم سیاسی در پروس داشتند. این سیاست همچنین برای یک بخش عمده خرده دهقان پیشه های آلمان نیز سودمند واقع شد. در ۱۹۲۶ میلادی، هشت سال بعد از شکست آلمان ها در جنگ جهانی اول، مالکان بزرگ زمین به مبارزه علیه نیروهای دموکراسی آغاز کردند. آن ها یک دوره جدید محافظت افزایش یافته کشاورزی را معرفی نمودند که بار دیگر به نفع خرده دهقان پیشه ها و مالکان بزرگ زمین بود. گرسچنکرون به این نتیجه می رسد که «بازسازی دموکراتیک آلمان… و بیمه کردن صلح جهانی، نیازمند حذف بنیادی یانکرها به عنوان یک گروه اجتماعی و اقتصادی است». وی اصلاحات بنیادی را نیز توصیه می نماید. برای نائل شدن به تعادل مجدد کشاورزی و قراردادن آن در وضعیت رقابتی، او معرفی یک تجارت انحصاری محصولات کشاورزی عمده از سوی دولت در آلمان را پیشنهاد می نماید. با داشتن امتیاز انحصاری، دولت می تواند یک سیاست قیمت را تنظیم نماید، سیاستی که تعدادی از دهقان ها را مجبور خواهد کرد تا تولید غلات برای بازار را متوقف نمایند و در نهای
ت دولت بتواند تعادل مجدد ضروری در هزینه-بر کشاورزی نظر به وضعیت بازار بین المللی را برقرار نماید. گرسچنکرون همچنین در مورد مشکلات ممکنه که از اثر ایجاد انحصار دولتی بروز می نماید، هشدار می دهد. او معتقد است که مدیریت امتیاز انحصاری مستلزم «مهارت عملی و انرژی شگرف» است. او باور دارد که آلمان ها باید این برنامه تعادل مجدد کشاورزی را در میثاق های صلح وارد نموده و مسئولیت اجراء و نظارت از آن را به یک نهاد اقتصادی بین المللی واگذار نمایند. تاثیرات. گرسچنکرون تأثیر عمیقی بر شاگردان خود داشت. در دانشگاه هاروارد، او کارگاه آموزشی تاریخ اقتصادی را رهبری نموده و مضامین اقتصاد شوروی و تاریخ اقتصاد را تدریس می کرد. در مضمون تاریخ اقتصاد، او یک دوره آموزشی یک ساله را تدریس می کرد که برای تمامی دانشجویان فوق لیسانس اقتصاد ضروری بود. دوره آموزشی وی مستلزم دو مقاله پایان نامه و یک امتحان نهایی بود. وی همچنین سمینارهای شامگاهی را یکبار در هفته برگزار می کرد که دانشجویان فوق لیسانس وی در آن روی ایده های پایان نامه بحث و تکنیک های کمی را ارزیابی می نمودند. بیشتر دانشجویان وی حرفه های درخشان و مولدی داشتند و یک تعداد زیاد آن ها
ریاست انجمن تاریخ اقتصادی را بر عهده گرفتند. ده تن از دانشجویان وی در اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی به افتخار وی یک یادگارنامه تهیه کردند. عنوان این کتاب صنعتی سازی در دو نظام بوده و در ۱۹۶۶ میلادی منتشر شد. گرسچنکرون به عنوان یک متخصص. گرسچنکرون معروف به یک متخصص بسیار درخشان بود. آن گونه که یکی از دانشجویان پیشین وی دیردری مک کلوسکی می گوید، «الکساندر گرسچنکرون بهترین استاد یا بهترین اقتصاددان یا بهترین تاریخ دان و غیره – یا حتی من فکر می کنم بهترین انسان نبود. اما او واقعاً بهترین متخصصی بود که من می شناختم». گرسچنکرون موضوعات مختلفی را تحت مطالعه قرار داد، از جمله تاریخ اقتصاد، اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی، آمارشناسی، شعر یونانی و سایر موارد در میان آن ها. او همچنین چندین زبان را آموخت. هنگامی که او در اتریش آموزش می دید، زبان های لاتین، یونانی، فرانسوی و آلمانی را فرا گرفت. در اواخر زندگی، او به آسانی می توانست زبان ها را یادگیرد – یک هفته سوئدی، هفته دیگر بلژیکی. به عنوان مثالی از مهارت او در زبان ها، دیردری مک کلوسکی در مورد ارزیابی تند گرسچنکرون از یک ترجمه روسی می گوید: «او یک نقد بسیار مخربی در مورد یک کتاب اق
تصادی که از زبان روسی ترجمه شده بود نوشت و به طور مفصل ظاهراً به تسلط نحیف نویسنده بر زبان حمله کرد. مترجم این پررویی را داشت تا در کنفرانسی به گرسچنکرون نزدیک شود و به طور دوستانه بگوید، «پرفیسور گرسچنکرون، من می خواهم بدانید که من از نقد شما خشم گین نیستم». گرسچنکرون پاسخ داد، «خشم گین؟ چرا تو باید خشم گین باشی؟ شرمسار، بلی؛ اما خشم گین، نخیر». علاوه بر دانش سترگ در مورد تاریخ اقتصادی، او همچنین به مطالعه ادبیات می پرداخت. او و همسرش باهم مقاله ای در مورد ترجمه های شکسپیر نوشتند که در یک ژورنال ادبی به چاپ رسید. جایزه الکساندر گرسچنکرون. انجمن تاریخ اقتصادی جایزه الکساندر گرسچنکرون را ایجاد نمود. این جایزه به بهترین رساله در مورد تاریخ اقتصادی یک منطقه خارج از ایالات متحده یا کانادا، اعطاء می گردد. برای این که واجد شرایط شرکت در جایزه الکساندر گرسچنکرون باشید، شما باید مدرک دکترای تخصصی خود را در همان سالی که جایزه اعطاء می گردد یا سال قبلی آن، به دست آورده باشید.
نوفو سینماس () شرکت سینماهای زنجیره ای اماراتی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
خوان کامیلو رسترپو سالازار (مدلین ،۱۷ اکتبر ۱۹۷۶) وکیل، اقتصاددان و سیاستمدار کلمبیایی است. او در رأس وزارتخانه های مختلف در دولت های مختلف و همچنین عضوی از حزب محافظه کار بود. او به مدت یک سال و نیم رئیس تیم مذاکره کننده دولت با چریک های ELN بود، این مذاکرات توسط رئیس جمهور خوان مانوئل سانتوس برای پایان دادن به درگیری مسلحانه با این گروه خرابکاران پایه گذاری شده بود.
سبینیس () یا اسپینیس، شرکت خرده فروشی اماراتی است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
شِکَنْج زاویه دار به بخشی از مغز گفته می شود که عمدتاً در ناحیه قدامی جانبی لوب آهیانه ای، نزدیک لبه فوقانی لوب گیجگاهی و بلافاصله در خلف شکنج فوق حاشیه قرار دارد. اهمیت آن در انتقال اطلاعات بصری به ناحیه ورنیکه به منظور ایجاد معنا از کلمات درک شده بصری است. همچنین در تعدادی از فرایندهای مربوط به زبان، پردازش اعداد و شناخت فضایی ، بازیابی حافظه، توجه و نظریه ذهن دخیل است. آزمایش ها و پژوهش های اخیر این موضوع را مشخص کرده است که تحریک شکنج زاویه دار سمت راست علت تجربه های خارج از بدن است. تحریک شکنج زاویه دار چپ در یک آزمایش باعث شد که یک زن تصور کند که یک فرد سایه دار (فردی خیالی) پشت سر او کمین کرده است. تجسم سایه در واقع دوگانه ادراک شده از خود است. آزمایش دیگری از این دست به افراد مورد آزمایش این احساس را داد که روی سقف و از جسم خود به پرواز درآمده اند (گویی که از جسم خود فاصله گرفته همچون پرواز روح). آسیب به شکنج زاویه دار به صورت سندرم گرستمن ظاهر می شود.
آنانِس () (گاهی صخره های آنانس نامیده می شود) یک گروه از هفت جزیره کوچک غیر مسکونی است در دریای اژه یونان، در پیرامون گروه جزایر کیکلادس. جزیره های آنانس از جنوب غربی تا شمال به شکل هلالی چیده شده اند و جنوب غربی ترین جزایر کیکلادس را تشکیل می دهند. نزدیکترین جزیره به آن ها میلوس و آنتیمیلوس از سمت شمال شرق و فالکونرا از سوی شمال غرب است. این جزایر، به همراه دو جزیره نزدیک به نام های ولوپولا و فالکونرا که آن ها هم خالی از سکنه هستند، جزو مناطق حفاظت شده تحت شبکه Natura 2000 هستند. بزرگ ترین جزیره در گروه آنانس بیش از نیمی از کل مساحت این گروه را شامل می شود. مساحت آن است. دو جزیره بزرگ دیگر به ترتیب و مساحت دارند. چهار جزیره و صخره باقی مانده نیز جمعاً هستند.
ن۲کل نامی است که توسط آمریکا و نیروهای ائتلاف برای اشاره به منطقه ای در شرق افغانستان شامل چهار ولایت ننگرهار، نورستان، کنر و لغمان استفاده می شود. این ولایات با پاکستان مرز مشترک دارند و همین امر دررفت وآمدهای غیرقانونی از افغانستان به پاکستان و بالعکس و نیز قاچاق اسلحه، مواد مخدر، الوار، مس، سنگ های قیمتی، سنگ مرمر، وسایل نقلیه، محصولات الکترونیکی، و حتی کالاهای مصرفی معمولی تأثیر بسزا دارد. علاوه بر این، این منطقه به دلیل برخورداری از منابع طبیعی از جمله آب، زمین حاصلخیز، الوار، و جواهرات اهمیت استراتژیک دارد. در طول جنگ در افغانستان، این منطقه شاهد شورش مدام طالبان بوده و در سال های اخیر داعش شاخهٔ خراسان شورش هایی را در این منطقه به راه انداخته که باعث حملات تروریستی متعدد شده است. تا سال ۲۰۱۷، از ۱۴ مدال افتخاری که به سربازان آمریکایی برای جنگ در افغانستان اعطا شد، ۱۲ مدال برای اقدامات در این ۴ ولایت بود.
پاره ای ابیات و مصراع های "دیوانِ" حافظ مَثَل شده اند. اِرسالُ الْمَثَل ها در شعرِ حافظ دو گونه هستند: دستهٔ نخست، یادکردِ مثل های دیگر شاعران و نویسندگان در شعر هستند مانند «علاج کی کنمت آخر الدوا الکی» یا «که زور مردم آزاری ندارم»؛ و دستهٔ دوم — که عمدهٔ ارسال المثل های شعر حافظ را دربرمی گیرند — اشعارِ خودِ اوست که مَثَل شده اند و تا پیش از او گذشته ای نداشته اند و در شعرِ حافظ جان می گیرند. تشخیص و تفکیکِ ارسال المثل های شعرِ حافظ کاری دشوار است؛ چراکه این عمل باید در میانِ اشعاری با اشاره هایی ساده و شعرهایی با مفاهیمِ پیچیدهٔ حِکْمی و عرفانی و نیز شناختِ احوال و افکارِ حافظ از میانِ "دیوانِ" او صورت پذیرد. در این میان، جایگاهِ مردمِ عادی و خوش ذوقی شان در دوره های گوناگون برای برگزیدن و خواندنِ مکررِ ابیاتی ویژه در موقعیت هایی خاص در زندگیِ روزمره، اهمیت فراوانی دارد. در این ارسال المثل ها از آرایه های ادبیِ مرتبط با پند و اندرز، اخبار و حِکَم، امثالِ سائِر، و ضرب المثل در ساختارِ شعر استفاده شده است. مثل های حکمی و تمثیلی به نظم و نثر نیز در این میان دیده می شود. در این ارسال المثل ها از مضامینی چون رم
وزِ اصطلاحاتِ خاصِ ایهام، تشبیه های غیرمستقیم، خطابِ عنادگونه و استهزا، نکته گویی و نکته سنجی، بهره گیری از واژگانِ غیرفصیح و نامأنوس و موسیقایی، ایجاز و نیز ترکیب های تازه بهره برده شده است. موضوعِ ارسال المثل های حافظ بسیار گسترده است. پاره ای از این موضوعات عبارتند از: اسرارِ خداوندی، مهربانی، سرنوشت، تشویق به خوش گذرانی، کوتاهیِ عمر، مردم فریبی، لقمهٔ شبهه ناک، زهدفروشی، تلاش و کوشش، غنیمت شماریِ زندگانی، احتیاط، گوشه نشینی، بی هنری، بی اعتباریِ دنیا، مناعتِ طبع، انتقاد، بی وفایی، رندی، مرگ، سخن چینی، غنیمت شماریِ فرصت، دعای مستمندان، نامحرم، سود و زیان، و واعظِ بی عمل. فهرستِ این مقاله برپایهٔ نسخهٔ "دیوانِ" حافظِ محمد قزوینی و قاسم غنی و "دیوانِ" حافظِ سید محمد قدسی شیرازی است. ترتیبِ فهرستْ برپایهٔ ترتیبِ نخستینِ بیتِ هر ردیف در "دیوانِ" حافظ است. ابیاتِ پسین، شاهدها و نمونه هایی برای بیتِ نخستین هستند. مصراع ها یا ابیاتِ مثل، "ایتالیک" شده اند.
مایک هِـرست (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، تهیه کننده موسیقی اهل بریتانیا است. وی با هنرمندان بزرگی چون پرینس و کت استیونز همکاری داشت و تهیه کنندهٔ ترانهٔ مشهور "نخستین زخم عشق، عمیق ترین است" بود.
پاپا دی (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، ترانه سرا، خواننده رپ و صداپیشه اهل سوئد است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی بابت بازخوانی موفقیت آمیز ترانهٔ مشهور کت استیونز به نام «نخستین زخم عشق، عمیق ترین است» شهرت دارد و از ترانه هایش در برخی فیلم های سینمایی همچون "غارتگر ۲" و "دو دختر و یک مرد" استفاده شده است.
ریال دیجیتال پول دیجیتال بانک مرکزی ایران است که توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران منتشر می شود. ریال دیجیتال مکمل اسکناس و پول الکترونیکی در ایران است و با حفظ برابری یک به یک با ریال ایران، به منظور ارتقای نظام پرداخت کشور طراحی شده است. این پول قابلیت رهگیری، برنامه پذیری و تسویهٔ آنی را دارد و هدف آن کاهش وابستگی به اسکناس و افزایش شفافیت مالی است. تاریخچه. مراحل ابتدایی. در اوایل پاییز ۱۴۰۰ مقامات بانک مرکزی از طراحی پول دیجیتال ملی خبر دادند. زیرساخت ها و دستورالعمل های اولیه در همان سال تدوین شد و در شهریور ۱۴۰۱ مرحلهٔ آزمایشی آغاز گردید. پیش نمایش (Pre-pilot). تا اسفند ۱۴۰۱، بانک های ملی، ملت و تجارت در فاز پیش نمایش این پروژه مشارکت داشتند. فاز پایلوت عمومی. در تیر ۱۴۰۳، بانک مرکزی اجرای پایلوت عمومی را در جزیره کیش آغاز کرد و گردشگران و مشتریان توانستند پرداخت های خرد و روزمره را با کیف پول های ریال دیجیتال انجام دهند. بانک ها و کیف پول های مشارکت کننده. تا شهریور ۱۴۰۴، ۱۳ بانک و اپلیکیشن در پروژهٔ ریال دیجیتال فعال هستند: چارچوب حقوقی و نظارتی. ریال دیجیتال توسط بانک مرکزی و زیر نظر شورای پول و ا
عتبار صادر و تنظیم می شود. این پول از منظر حقوقی معادل ریال فیزیکی است و قوانین مبارزه با پول شویی (AML) و احراز هویت (KYC) دربارهٔ آن اعمال می شود. کاربردها و مزایا. هدف های اصلی طراحی ریال دیجیتال عبارت اند از: انتقادها. برخی کارشناسان معتقدند ریال دیجیتال بیش از آنکه نوآوری باشد، تکرار همان پول الکترونیکی موجود در کارت های بانکی است. همچنین، قابل ردیابی بودن کامل تراکنش ها از سوی بانک مرکزی در تضاد با اصل ناشناس بودن رمزارزهایی چون بیت کوین قلمداد می شود.