Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت را برای تحقق این امر به سرعت انجام می دهد، به تعویق انداختن سینوس کارگران در کف مغازه کمیته های محلی فروشگاه مورد نیاز برای ادامه تولید و نمایندگانی در شوراهای محلی و ملی را به نمایندگی از صنعت خاص خود انتخاب می کنند. کارگران همچنین نمایندگانی را در یک کنگره مرکزی، به نام کنگره تمام صنعتی ، انتخاب می کنند که به طور مؤثر به عنوان دولت ملی عمل می کند. این نمایندگان در هر زمان مشروط به رای گیری خواهند بود؛ بنابراین دی لئونیسم دولت ملی را در امتداد خطوط صنعتی با نمایندگانی که توسط صنعت انتخاب می شوند و نه از نظر موقعیت جغرافیایی، سازماندهی مجدد می کند. مقایسه با سایر اشکال سوسیالیسم. دی لئونیسم خارج از سنت لنینیستی کمونیسم است. این پیش از لنینیسم است زیرا اصول دی لئونیسم در اوایل دهه ۱۸۹۰ با به عهده گرفتن رهبری دی لئون در سوسیالیست کارگران ایالات متحده توسعه یافت. لنینیسم و ایده آن درمورد یک حزب پیشتاز پس از انتشار لنین در سال ۱۹۰۲ با عنوان " "چه باید کرد؟"" دی لئونیسم به طور کلی مخالف سیاست های اتحاد جماهیر شوروی سابق و جمهوری خلق چین و سایر کشورهای سوسیالیستی است و آنها را سوسیالیستی بلکه سرمایه داری دولتی یا
پیروی از "استبداد دولتی بوروکراتیک" نمی داند. ماهیت غیرمتمرکز دولت پیشنهادی دی لئونیست در تضاد با تمرکزگرایی دموکراتیک مارکسیسم - لنینیسم و آنچه آنها به عنوان ماهیت دیکتاتوری اتحاد جماهیر شوروی می دانند، است. موفقیت طرح دی لئونیست منوط به دستیابی به حمایت اکثریت مردم هم در محل کار و هم در نظرسنجی است، در مقابل تصور لنینیست مبنی بر اینکه یک حزب پیشتاز کوچک باید طبقه کارگر را برای انجام انقلاب هدایت کند. موضع دی لئونیسم در برابر اصلاح طلبی بدان معناست که از آن با برچسب " غیرممکن "، همراه با حزب سوسیالیست بریتانیای کبیر یاد می شود. احزاب سیاسی دی لئونیست نیز به دلیل ادعاهای بیش از حد جزمی و فرقه گرایی مورد انتقاد قرار گرفته اند. دی لئونیسم علی رغم رد لنینیسم و پیشتاز، خارج از سنت " سوسیالیست دموکراتیک " و " سوسیال دموکرات " نیز قرار دارد. دی لئون و دیگر نویسندگان دی لئونیست برخلاف جنبش های سوسیالیستی دموکراتیک، به ویژه حزب سوسیالیست آمریکا، جدال های مکرر منتشر کرده اند؛ و آنها را اصلاح طلب یا "سوسیالیست بورژوا " بدانند. دی لئونیست ها به طور سنتی از هرگونه فعالیت یا اتحادی که به عنوان تلاش برای اصلاح سرمایه داری
تلقی می شوند، خودداری می کنند، هرچند حزب کارگر سوسیالیست در زمان دی لئون هنگام اعتصابات فعال بود، مانند جنبش های عدالت اجتماعی، ترجیح می داد فقط به وظایف دوقلو تمرکز کند ایجاد حمایت از یک حزب سیاسی دی لئونیست و سازماندهی اتحادیه های صنعتی سوسیالیست. دانیل دی لئون در سایر سوسیالیست ها، خارج از ایالات متحده نیز بسیار تأثیرگذار بود. به عنوان مثال، در انگلستان، یک حزب کارگر سوسیالیست تشکیل شد. امیدهای دی لئون به انقلابی مسالمت آمیز و بی خون نیز بر مفهوم انقلاب منفعل آنتونیو گرامشی تأثیر گذاشت. جورج سلدز به نقل از لنین در پنجمین سالگرد انقلاب، ". . . آنچه در روسیه انجام داده ایم پذیرش تفسیر دی لئون از مارکسیسم است، همان کاری است که بلشویک ها در سال ۱۹۱۷ تصویب کردند. "
یونانی آتیک یا یونانی آتنی گویشی از زبان یونانی است که در منطقه ی باستانی آتیک، شامل "دولت شهر" آتن، به آن سخن می گفتند. این گویش که اغلب یونانی کلاسیک نامیده می شود ، برای قرن ها گویشی معتبر در دنیای یونان بوده و همچنان شکل استاندارد این زبان است که به دانشجویان یونانی باستان آموزش داده می شود. آتنی به عنوان پایه ی کوینه هلنیستی، شبیه ترین لهجه از گویش های قدیمی به یونانی بعدی است. گویش آتیک به طور سنتی به عنوان گویش عضو یا خواهر شاخه یونی طبقه بندی می شود.
کلوپ های جنسی موسساتی رسمی و غیررسمی هستند که در آن مراجعان می توانند با سایر مراجعه کنندگان آمیزش جنسی داشته باشند. تفاوت سکس کلاب با روسپی خانه در این است که مشتریان سکس کلاب هزینه ورودی را پرداخت می کنند و ممکن است حق عضویت سالانه را نیز پرداخت کنند و تنها امکان رابطه جنسی با سایر مراجعان را دارند و نه با کارگران جنسی.
تاریخ عرب ها در افغانستان دارای بیش از یک هزار سال قدمت از سده یازدهم میلادی و حمله اعراب برای تبلیغ اسلام تا چندی پیش که باشندگان جهان عرب برای دفاع از مسلمانان از شوروی و نیروهای ناتو بدانجا رفتند، است. بیشتر عرب های نخستین هژمونی خود را به مرور از دست دادند و در پایان با جمعیت محلی مخلوط شدند، گرچه آن ها هنوز هم از نظر قانون اساسی و سرود ملی افغانستان یک گروه قومی متمایز شناخته می شوند. افغانستانی هایی که دارای نام های سادات یا قریشی هستند بیشتر از نوادگان همین عرب ها هستند. موج اول. در پایان قرن هفتم میلادی، اعراب اموی پس از شکست قاطع امپراتوری ساسانی در نبرد نهاوند وارد منطقه ای شدند که اکنون به نام افغانستان شناخته می شود. به دنبال این شکست عظیم، آخرین شاه ساسانی، یزدگرد سوم، که به شکار فراری تبدیل شد، به سمت شرق به اعماق آسیای مرکزی گریخت. در تعقیب یزدگرد، مسیری که اعراب برای ورود به این منطقه انتخاب کردند، از شمال شرقی ایران و سپس به هرات بود، جایی که بخش بزرگی از ارتش خود را قبل از پیشروی به سمت شرق افغانستان مستقر کردند. برخی از اعراب در این نواحی جدید ساکن شدند و ضمن اتخاذ آداب و رسوم جدید با مردم
محلی ازدواج کردند. گروه ها و گروه های دیگری که تصمیم به سکونت نگرفتند به تدریج به سمت شرق پیشروی کردند اما در مناطق اطراف بامیان با مقاومت مواجه شدند. عرب ها در نهایت با رسیدن به کابل، با کابلشاهان که یک دیوار دفاعی طولانی در اطراف شهر ساخته بود، مقابله کردند. خونین ترین جنگ کابل در منطقه چهاردی بود که هنوز مقبره اعراب کشته شده در آن جنگ در منطقه دارالامان وجود دارد. مشهورترین شخصیت عرب کشته شده در آن جنگ شاه دوشمشیره بود که مقبره او در نزدیکی رودخانه کابل در خیابان آسمایی قرار دارد. یکی از مشهورترین سردارانی که با مهاجمان عرب جنگید، مازنگی نام دارد. فرماندهی مازنگی در جنگ آسمایی (کوهی شیردروازا) بود که شاه دوشمشیره در آن کشته شد. تعدادی از مناظر وجود دارد که مهاجمان عرب در کابل جنگیدند، اما خونین ترین نبرد پس از آسمایی، نبرد آلودن در منطقه دارالامان امروزی بود. جزئیات تاریخی این نبرد تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده است، اگرچه اعراب در دراز مدت تحت سلطه بودند. علیرغم فقدان گزارش های مکتوب زیاد، یکی دیگر از میراث باستان شناسی معروف این نبرد در کابل باقی مانده است، به ویژه مقبره شاه دو شمشیره (ترجمه شده به فارس
ی "رهبر با دو شمشیر") در کنار شاه دو شمشیره. مسجد. این سایت که در نزدیکی منطقه بازار کابل قرار دارد، در نزدیکی منطقه ای ساخته شده است که یک فرمانده عرب در آن کشته شده است. در پی رویارویی اعراب، این منطقه بخشی از خراسان شد و مقر قدرت آن در هرات در غرب بود. اعراب بعداً بخشی از کنترل ارضی خود را تا حدی رها کردند، اگرچه حدود ۵۰ سال بعد در سال ۷۵۰میلادی، زمانی که خلفای عباسی جایگزین امویان شدند، قدرت خود را مجدداً تأیید کردند. در آن زمان، بسیاری از اعراب به طور فزاینده ای با مردم محلی ترکیب شدند زیرا هویت عربی در منطقه دستخوش تغییر قابل توجهی شد. گروه های عرب در مناطق مختلف افغانستان امروزی از جمله وردک، لوگر، کابل، بلخ و در کوه های سلیمان مستقر شدند. با گذشت زمان، آداب و رسوم و زبان های محلی را پذیرفتند، برخی فارسی شدند و برخی دیگر که پیرو پشتونوالی بودند، افغانی شدند. در زمان حکومت یعقوب لیث صفاری بود که عربی شروع به از دست دادن نفوذ خود در منطقه کرد. با این وجود، اعراب با حمایت از فرمانروایان سامانی بلخ که در مقابل، به اعراب عباسی در برابر سلسله سرکش صفاریان کمک کردند، تلاش کردند تا نفوذ خود را دوباره در منطقه
اعمال کنند. علیرغم حفظ برخی آداب و رسوم و لباس پوشیدن، بیشتر اعراب افغانی اولیه (یا عرب-افغانستانی) به تدریج زبان اصلی عربی خود را از دست دادند. این امر در اثر قرن پانزدهم بابرنما تأیید شده است که اشاره می کند که اعراب افغانستان عملاً زبان عربی را از دست داده اند و در عوض به فارسی و پشتو صحبت می کنند. اگرچه تعداد دقیق افغان های عرب ناشناخته باقی مانده است، عمدتاً به دلیل ادعاهای مبهم در مورد تبار، یک آکادمیک قرن ۱۸ تخمین زده است که تعداد آنها تقریباً ۶۰۰۰۰ خانواده است.
گزارش های کینزی دو کتاب علمی در مورد رفتار جنسی در انسان است، رفتارهای جنسی در مردان (۱۹۴۸) و رفتارهای جنسی در زنان (۱۹۵۳)، نوشته شده توسط آلفرد کینزی، واردل پومروی، کلاید مارتین و (برای "رفتار جنسی در زنان") پل گبهارد و منتشر شده توسط دابلیو بی ساندرز. این دو کتاب پرفروش بلافاصله بحث برانگیز شدند، هم در جامعه علمی و هم در بین عموم مردم، زیرا عقاید متعارف در مورد میل جنسی را چالش می کشیدند و موضوعاتی را که قبلاً تابو بودند به بحث می گذاشتند. کینزی یک جانورشناس در دانشگاه ایندیانا و بنیان گذار مؤسسه کینزی برای تحقیقات در زمینه جنسیت و تولید مثل بود.
فورسام یا سکس چهار نفره نوعی رابطه جنسی گروهی است که شامل چهار نفر شرکت کننده از هر ترکیب جنسیتی می باشد. انواع فورسام. سطح فعالیت جنسی در بین هر یک از چهار عضو ممکن است بسیار متفاوت باشد. مبادله همسر. تبادل همسر عموماً بین دو زوج است که معمولاً زن وشوهر و دگرجنس خواه هستند، در این شکل از رابطه هر مرد همسر خود را با دیگری عوض کرده و با او رابطه جنسی برقرار می کند. در این عمل، عموماً بین افراد همجنس رابطه جنسی برقرار نمی شود. ضربدری نرم. ضربدری نرم شامل دو زوج می شود که یک نفر از هر طرف برقراری رابطه جنسی دو زوج دیگر را تماشاگری می کنند اما بینندگان با هم رابطه جنسی برقرار نمی کنند. گنگ بنگ. گنگ بنگ شامل سه نفر (یا بیشتر) است که با نفر چهارم به طور متوالی رابطه جنسی برقرار می کنند. مشارکت کنندگان عموماً مرد هستند که با یک زن رابطه جنسی برقرار می کنند، اما می تواند در بین همجنسگرایان، یا زنانی که با دیلدو بنددار با یک مرد مقاربت می کنند نیز دیده شود. آرایت سِیل. "آرایت سِیل" شامل رابطه جنسی از طریق واژن و مقعد یک زن توسط دو مرد بصورت همزمان است، در همین حین مرد سوم نیز بر روی زن قضیب لیسی را اجرا می کند. چهارتا
یی. کواد یا چهارتایی یک رابطه عاشقانه است که چهار نفر در آن حضور دارند. معمولاً برای توصیف رابطه عاشقانه بین دو زوج که در آن به شکل مربعی با هم رابطه دارند، مورد استفاده قرار می گیرد.
تبلیغ اسلامی یا دعوت به معنی فراخوانی مردم به اسلام است. پس از مرگ پیامبر اسلام محمد، از سده هفتم میلادی به بعد، اسلام به سرعت از شبه جزیره عربستان به سایر نقاط جهان از راه بازرگانی و اکتشاف یا فتوحات مسلمانان پراکنده شد.
دعوت (، «فراخوانی») به کار دعوت و فراخوانی مردم به اسلام گفته می شود. در گروه های اسلامی خاصی همانند سلفی ها و جماعت اسلامی، دعوت به عنوان یک کنش سیاسی نیز در نظر گرفته می شود. برای این گروه ها، هدف دعوت همچنین ایجاد مهندسی معکوس در آنچه آن ها به عنوان انحطاط اسلام در دوران نوین تصور می کنند، از طریق تبلیغ منظم ایدئولوژی اسلامی و در نهایت امکان ایجاد یک دولت اسلامی، است.
مردم دلاک یکی از قومیت ها عمدتاً در غرب افغانستان هستند. کار اصلی دلاک ها کوتاه کردن موها، ختنه کردن، اجرای موسیقی در برخی از رویدادها مانند ازدواج و انجام برخی از جراحی های جزئی بوده است. دلاک ها بیشتر با ایماق ها، تاجیک ها و ازبک ها در ارتباط هستند و فرهنگ آن ها بسیار به فرهنگ سایر فارسی زبانان این کشور نزدیک است. درون همسری در میان دلاک ها رایج است و ازدواج با سایر اقوام به ندرت پیش می آید. دلاک ها مسلمان سنی و دارای باورهای مردمی خاصی هستند. دلاک ها بیشتر در هرات، به ویژه در منطقه کورت و در چشت شریف و سایر شهرهای غرب افغانستان زندگی می کنند. دربارهٔ اصالت دلاک ها اطلاعات چندانی وجود ندارد اما به نظر با جت ها در ارتباط هستند اما برخلاف آن ها که زندگی عشایری دارند، دلاک ها یک جامعه یکجانشین و شهری هستند. امروزه ادعاهایی وجود دارد که دلاک ها از نوادگان سلمان فارسی، یکی از اصحاب پیامبر، هستند و بنابراین آن ها «سلمان» نام گذاری شده اند. در ماه های تابستان، دلاک ها از شهرهای خود خارج شده و از دهکده های مختلف دیدن می کنند و در آنجا به ختنه، اجرای موسیقی، کوتاه کردن موها و گاهی کارهای کشاورزی می پردازند. در گذشته
، آن ها در ازای خدماتشان غلات دریافت می کردند، اما اکنون بیشتر به آن ها پول نقد پرداخت می شود.
این فهرست رکوردهای جغرافیایی افغانستان است. بلندی. نوشاخ بلندترین نقطه در افغانستان است. آمودریا نیز کم ارتفاع ترین نقطه در افغانستان است.
افغانستان دارای تقسیمات اداری زیر است: افغانستان دارای ۳۴ ولایت (استان) و حدود چهارصد ولسوالی (شهرستان) است. هر ولایت توسط یک "والی" اداره می شود که رئیس جمهور، وی را به این مقام منصوب می کند و هر ولسوالی به دست یک "ولسوال" که از سوی والی منصوب می شود. در هر ولایت یک شورای ولایتی وجود دارد که اعضای آن در انتخابات عمومی انتخاب می شوند. نقش شوراهای ولایتی مشارکت در برنامه ریزی های توسعه ولایت و نظارت و ارزیابی عملکرد نهادهای دولتی ولایت است. بر اساس اصل ۱۴۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان (شهردارها) نیز باید با انتخابات برای یک دوره چهارساله تعیین شوند. اما به دلیل هزینه های بسیار، برگزاری انتخابات این اتفاق تاکنون نیفتاده و شهرداران، منتخب حکومت هستند. همچنین در هر ولسوالی نیز یک "شورای ولسوالی" باید وجود داشته باشد که این شوراها هم به همین دلیل هنوز تشکیل نشده اند.
پیجینیشن () که به عنوان صفحه بندی نیز شناخته می شود، فرایند تقسیم یک سند به صفحات مجزا، یا صفحات الکترونیکی یا صفحات چاپی است. با توجه به کتاب هایی که بدون کامپیوتر تولید می شوند، پیجینیشن می تواند به معنی صفحات متوالی باشد که برای نشان دادن نظم مناسب صفحات است که از سال ۱۵۵۰ میلادی به بعد مرسوم شده است.
ندیم بشیر جُمَیَّل (، ؛ زاده ۱ مه ۱۹۸۲) سیاستمدار لبنانی و عضو حزب فالانژ لبنان است. وی فرزند بشیر جمیل رئیس جمهور سابق لبنان است.
جامو و کشمیر ایالتی پیشین در شمال غربی هندوستان است. مرکز تابستانی این ایالت شهر سرینگار و مرکز زمستانی آن شهر جامو است. بیشتر خاک این ایالت در رشته کوه های هیمالایا قرار گرفته است. این ایالت از شمال شرقی با جمهوری خلق چین مرزهای مشترک دارد و با ایالت های هیماچال پرادش و پنجاب هند از جنوب و بخش تحت نظارت پاکستان ِ کشمیر معروف به کشمیر آزاد و گلگت-بلستان از غرب و جنوب غرب هم مرز است. جامو و کشمیر در گذشته بخشی از حکومتِ امیرنشین تحت الحمایهِ بریتانیایِ کشمیر و جامو بود. بر سر حاکمیت این منطقه بین کشورهای چین، هند و پاکستان مناقشه است و هر یک بخش هایی از آن را تحت کنترل خود دارند. ایالت جامو و کشمیر که پرجمعیت ترین بخش کشمیر است تحت کنترل هند قرار دارد و توسط پاکستان به نام "کشمیر اشغال شده هند" نامیده می شود. هندی ها هم به طور متقابل بخش پاکستانی کشمیر را "کشمیر اشغال شده پاکستان" می خوانند. منطقه اقصای چین در شمال کشمیر هم که تحت تصرف چین است مورد ادعای هند بوده و دولت هندوستان آن را جزو ایالت جامو و کشمیر می داند. ایالت جامو و کشمیر به سه ناحیه تقسیم می شود: جامو، دره کشمیر و لِداخ. این ایالت دارای جاذبه های
گردشگری بی شماری است. به «دره کشمیر» به سبب دورنماهای زیبا و رشته کوه های شگفت، «" بهشت روی زمین"» گفته می شود. و «جامو» به «"محل معابد جذاب"» معروف است که همه ساله صدها هزار زائر هندو آن ها را زیارت می کنند. «لداخ» نیز به سبب کوه های دور از دسترس و زیبا و همچنین فرهنگ بودایی به «" تبت کوچک"» شهره است. جمعیت این ایالت در سرشماری سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۲٬۵۴۸٬۹۲۶ نفر بوده است. سرینگار با ۱٬۱۹۲٬۷۹۲ نفر و جامو با ۹۵۱٬۳۷۳ نفر پرجمعیت ترین شهرهای این ایالت هستند. جامو و کشمیر تنها ایالت هند با اکثریت مسلمان است. ۶۷٪ جمعیت این ایالت پیرو اسلام هستند و در دره کشمیر این آمار به ۹۵٪ می رسد. این ایالت اجتماع پرتحرکی از هندوها، سیکها و بوداییها را داراست. بیشتر مردم جامو و کشمیر به زبان های کشمیری، اردو، دوگری، پاهاری، بالتی، لاداکی، پنجابی، گوجری، و دادری صحبت می کنند. اما زبان اردو با الفبای اردو زبان اداری این ایالت است و اغلب مردم به زبان های هندی و انگلیسی به عنوان زبان دوم تکلم می کنند. حقوق بشر. ناحیه کشمیر مورد ادعای هند و پاکستان است. هر دو کشور به طور جداگانه بخش هایی از این منطقه را اداره می کنند و این مناطق توسط خ
ط کنترل از هم جدا شده اند. این مناطق از زمان استقلال پاکستان، مورد منازعه هند و پاکستان بوده و چند دفعه باعث درگیری بین دو کشور شده است هند این مناطق را جزئی از خود میداند در صورتی که این مناطق مسلمان نشین است و پاکستان خواستار آزادی و یا الحاق به خاک خود شده است گاندی رهبر هند نیز در زمان حیاتش خواستار این بود که خود مردم کشمیر خود تصمیم بگیرند به کدام کشور الحاق میشوند اما اکنون دولت هند برای منافع بسیار زیاد این مناطق از انتخابات سرباز میزند علاوه بر این در این بین بیش از ۱۱ هزار زن مسلمان مورد تجاوز توسط سربازان ارتش هند قرار گرفته اند و در سال ۲۰۱۶ تجاوز مرد هندی به دختر ۸ ساله ای خشم دولت و مردم پاکستان، کشمیر و تمام مردم و کشورهای مسلمان را برانگیخت، احزاب و کشور های مختلف اسلامی بارها خواستار رسیدگی نهاد های حقوق بشری به مسئله کشمیر شده اند اما تاکنون بی نتیجه بوده است ناآرامی های ۲۰۱۶ کشمیر. "ناآرامی های ۲۰۱۶ کشمیر" شامل مجموعه ای از اعتراضاتی است که پس از قتل برهان مظفر وانی، در منطقه مسلمان نشین کشمیر در ایالت جامو و کشمیر رخ داد. برهان وانی فرمانده نظامی گروه جدایی طلب حزب المجاهدین بود و ناآرامی
ها در اثر کشتن وی توسط نیروهای امنیتی هند در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۱۶ به وجود آمد. با کشته شدن وانی، اعتراضات در ده بخش کشمیر شروع شد و این اعتراضات شامل حمله به نیروهای امنیتی بود. ظرف چهار روز، یک پلیس و ۴۳ نفر از معترضین کشته شدند و ۳۰۰ نفر دیگر زخمی شدند و پس از آن مقررات منع آمد و شد و برقرار گردید. دراین نا آرامی ها تا تاریخ ۱۶ ژوئیه ۴۳ غیرنظامی کشته و بیش از ۳۱۰۰ نفر زخمی شدند. هم چنین در اثر انفجار نارنجک دو پلیس کشته و ۴ پلیس دیگر زخمی شدند. به گفته اطبای محلی حداقل ۱۱۷ جدایی طلب بینایی خود را در اثر شلیک تفنگ ساچمه زنی از دست داده اند. در بین شهروندان آسیب دیده کودک، زن و افراد کهنسال نیز دیده می شود. بر اساس گزارش ها، در بین افراد آسیب دیده ۱۵۰۰ نفر از نیروهای امنیتی نیز وجود دارند. لغو خودمختاری کشمیر. «آمیت شاه» وزیر کشور هند روز دوشنبه در پارلمان این کشور، خبر لغو وضعیت خودمختاری ایالت جامو و کشمیر و پایان دادن به بند ۳۷۰ قانون اساسی هند را اعلام کرده بود. طبق این تصمیم قرار است جامو و کشمیر به دو منطقه به نام های جامو و کشمیر با پارلمان محلی و «لداک» بدون پارلمان محلی تقسیم شود. بر اساس تصمیم دولت هن
د، بند ۳۷۰ قانون اساسی این کشور که به غیر از مسائل دفاعی، خارجی و مالی، بقیه اختیارات جامو و کشمیر را به پارلمان محلی واگذار می کرد، لغو شد. از دهه ۱۹۵۰ میلادی جامو و کشمیر که بر سر مناطقی از آن اختلاف های ارضی بین دهلی نو، اسلام آباد و پکن وجود دارد، ایالتی خودمختار بود و لغو این خودمختاری با واکنش تند پاکستان مواجه شده است.
باشگاه فوتبال چنایین () یک باشگاه فوتبال است که در چنای، تامیل نادو کشور هند پایه گذاری شده است.
زمان برونئی زمان استاندارد کشور برونئی است که گاهی با نام زمان دارالسلام شناخته می شود (BNT) (GMT+08:00). کشور برونئی در حال حاضر از زمان تابستانی پیروی نمی کند. برونئی با تایوان، چین، ماکائو، هنگ کنگ، مالزی، سنگاپور، فیلیپین، استرالیای غربی، اندونزی مرکزی، ایرکوتسک و بیشتر مغولستان منطقه زمانی یکسانی دارد.
سکه های یهودی؛ دسته ای از سکه ها را شامل می شوند که در اندازه های کوچک و از جنس نقره ساخته شده، و به خط آرامی واژه (یهود) بر روی آنها نقش بسته است. یهد در زبان آرامی به استان «یهودیّه پارسی هخامنشی» و یهده به همان نام در زبان عبری اشاره می کند. این سکه ها توسط یهود مدیناتا، مقام خودگردانی یهودی در سرزمین اسرائیل در منطقه یهودا احتمالاً در قرن چهارم قبل از میلاد، در زمان دوره هخامنشی در سرزمین اسرائیل ضرب شدند. تاریخ و اصالت. در سال ۲۰۲۳، محققان سکه شناس گیتلر، لوربر و فونتانیل طبقه بندی و گاهشماری به روز شده ای از سکه های یهودا را منتشر کرده اند. اکنون دیده می شود که شامل ۴۴ نوع سکه است. این سری با تعداد کمی از دراخما با حروف آرامی شروع شد که به عنوان انواع ۱-۳ طبقه بندی شده بودند و در یک ضرابخانه در جایی در سرزمین اسرائیل تولید شدند. محققان معتقدند که این ضرابخانه دستور سفارش از اداره استانی یهودا را اجرا می کرد. تنها با انتشار بعدی سکه ها، نوع ۴ (سری با آتنا)، ضرب سکه در یهودا آغاز شد. این سکه ها دارای افسانه عبری باستان هستند، برخلاف انتشارات قبلی با افسانه آرامی. این نتایج براساس مقایسه سکه های یهود با سک
ه های قدیمی تر سرزمین اسرائیل، اما به ویژه با سکه های سامریه که بسیار متعدد تر و قدیمی تر از آنهای یهودیه بودند، به دست آمد. این آغاز یک ضرابخانه در یهودا به نظر می رسد با شروع تولید سکه های بسیار کوچکتر که در زمینه کلی منطقه مدیترانه شرقی نامعمول است، نشان داده شده است. پس از این، تولید این سکه های کسری توسط ضرابخانه یهود برای یک دوره زمانی قابل توجه ادامه یافت. محققان معتقدند که شاید این سکه های کوچکتر بیشتر برای اقتصاد عمدتاً کشاورزی این استان مناسب بودند. اما این امکان نیز وجود دارد که آنها به نحوی با معبد اورشلیم و نیاز به مقادیر کوچکتر سکه به عنوان پرداخت های معبد مرتبط باشند. هفده نوع از سکه های یهودا در زمینه شاهنشاهی هخامنشی منتشر شدند. پس از فتح مقدونیه توسط اسکندر کبیر، ضرب این سکه ها با سکه های نوع ۱۸ ادامه یافت. سکه های یهودای دوره مقدونی شامل انواع ۱۸ تا ۳۲ هستند. آنها شامل سکه های بسیاری با تصاویر حیواناتی مانند گربه پلنگ، جغد و اردک هستند. آنها همچنین تصاویری از گاو بالدار اساطیری و اسب بالدار را نیز دارند. سکه های بطلمیوسی که در یهودیه ضرب شدند، انواع ۳۳ تا ۴۴ هستند. آنها فقط افسانه یهود را ح
مل می کنند و هیچ حروف یونانی ندارند. ضرب سکه های یهود پس از دوره امپراتوری بطلمیوسی متوقف شد. سری سکه بعدی در زمان یوحنای هورکانوس اول با افسانه های متفاوت ضرب شد. سکه های قابل توجه. سکه های یهودی از حزقیا (حکمران) و یک سکه از یوهانان (کاهن اعظم) توجه زیادی را به خود جلب کرده اند. در مورد حزقیا/یحزقیا، سکه های زیادی از انواع مختلف با و بدون عنوان «حکمران» وجود دارد. تحقیقات اخیر نشان می دهد که در سکه های اولیه، تنها نام حزقیا/یحزقیا ذکر شده است. اما سپس عنوان اضافه شد. دراخمای معروف موزه بریتانیا، که برای اولین بار در سال ۱۸۱۴ منتشر شد، توسط محققان کتاب مقدس و دیگر دانشمندان بسیار مورد توجه قرار گرفته است و گاهی به عنوان اولین سکه ضرب شده در اسرائیل توصیف می شود. این سکه تصویری از یک الهه نشسته بر روی یک چرخ بالدار دارد که اغلب به عنوان نمایشی از یهوه، خدای اسرائیل، تفسیر شده است. نوشته روی سکه کمی نامشخص است؛ به عنوان "YHW" (یاهو) یا "YHD" (یهودیه) تفسیر شده است. این سکه به عنوان نوع ۲ سکه یهودیه طبقه بندی شده است. روی دیگر این سکه نیز تصویر مردی با کلاه خود نظامی دارد که بسیاری آن را به عنوان باگواس خواجه،
یک ژنرال از اردشیر سوم، تفسیر کرده اند. بر اساس مطالعه دقیقی که توسط شنکار (۲۰۰۸) انجام شده است، انتساب این سکه به یک ضرابخانه سامری محتمل است، بر اساس «وزن، ترکیب شیمیایی و آیکونوگرافی» آن. بنابراین ممکن است یک «تلاش منحصر به فرد برای به تصویر کشیدن یهوه سامری» باشد. تنها یک نمونه از این سکه شناخته شده است و ممکن است طراحی شده باشد تا «قدرتمندترین و شناخته شده ترین تصاویر خدایان – زئوس و اهورامزدا را ترکیب کند تا چیزی التقاطی و جدید ایجاد کند.» چنین سکه هایی در خربت علمیت و نزدیک اورشلیم یافت شده اند، باستان شناسان یک سکه نقره شکسته را که مربوط به قرن ششم قبل از میلاد است، پیدا کرده اند. رابرت کول، کارشناس سکه در سازمان آثار باستانی اسرائیل گفت: تحقیقات قبلی. در گذشته، میلدنبورگ سکه های یهود را از اوایل قرن ۴ قبل از میلاد تا زمان سلطنت بطلمیوس اول معرفی می کند. این در حالیست که مشورِر (Meshorer) اعتقاد دارد در زمان بطلمیوس اول میان بطالسه و یهودیان جدایی بوده و ضرب سکه از زمان بطلمیوس دوم آغاز و تا زمان بطلمیوس سوم ادامه داشته، البته این نظریه مورد شک است. سکه های YHD معمولاً باور بر این بود که مربوط به دورا
ن هخامنشیان هستند، اما برخی از سکه های YHDH نیز از دوره بعدی بطلمیوسی دانسته می شدند. باور بر این بود که سکه های قدیمی تر به تقلید از سکه های آتنی ساخته شده بودند. اما تحقیقات جدیدتر بر اهمیت تأثیر از منطقه فنیقی و سامری تأکید کرده است. در نهایت، روندهای سکه شناسی به هر حال به منطقه ترسوس و کیلیکیه (ساتراپی) در آسیای صغیر ساحلی که در آن زمان منطقه شکوفا و جهانی از نظر اقتصادی بود، پس از فتح کوروش کبیر، رد پا گذاشتند. سکه های یهودا به صورت محلی به عنوان پول خرد برای تسهیل اقتصاد محلی استفاده می شدند. با این حال، سکه های با ارزش بالاتر از ضرابخانه های متمرکزتر در جاهای دیگر این منطقه نیز به تعداد زیادی در گردش بودند، به ویژه در زمینه تجارت خارجی. استفاده از هنر تصویری. برخلاف سکه های یهودی بعدی، سکه های یهودیه موجودات زنده، گل ها و حتی انسان ها را به تصویر می کشند. در دوره معبد اول، هنر تصویری به طور مکرر استفاده می شد، مانند کروبی های مرکزی بر روی تابوت عهد، دوازده گاو که لگن بزرگ جلوی معبد سلیمان را حمایت می کردند، و غیره. بنابراین، احتمالاً سکه های یهودیه ادامه استفاده از هنر تصویری از دوره قبلی هستند. ممنوع
یت مذهبی سنتی در برابر تصاویر حکاکی شده احتمالاً تنها به تصاویر بت پرستانه مربوط می شد و نه به تصاویر صرفاً تزئینی.تصاویر روی سکه ها شامل تصاویری قرض گرفته شده از فرهنگ های دیگر، مانند جغد آتنی و موجودات افسانه ای مختلف است. گل سوسن نیز به طور معمول به تصویر کشیده شده است. تصاویر انسانی مختلفی نیز به تصویر کشیده شده اند. برخی از سکه ها تصاویر حکام پارسی را دارند. هویت تصاویر انسانی دیگر همیشه مشخص نیست؛ برخی از آن ها ممکن است حتی تصاویر رهبران یهودی، مانند کاهنان معبد باشند. یک سکه یک الهه نشسته را به تصویر می کشد که برخی از کارشناسان ادعا می کنند یهوه است، در حالی که این موضوع توسط دیگران مورد اختلاف قرار گرفته است. اخیراً پیشنهاد شده است که این سکه در واقع در سامره ضرب شده و یهوه سامری را به تصویر می کشد. ویژگی های و گاهشماری سکه ها. سکه های دوره هخامنشی معمولاً به خط مربع آرامی یا عبری باستانی نوشته شده اند و از املای آرامی استان به صورت 'y-h-d' استفاده می کنند، در حالی که سکه های دوره بطلمیوسی/هلنیستی (یا شاید زودتر) به خط عبری باستانی نوشته شده اند و معمولاً یهودیه را به صورت 'y-h-d'، 'y-h-d-h' یا 'y-h-w
-d-h' می نویسند. مطالعه ای در سال ۲۰۰۹ توسط یهوشوعا زلوتنیک تلاش می کند تا انواع مختلف سکه ها و جزئیات ساخت آن ها را به وضعیت سیاسی متغیر در یهودیه در قرن چهارم قبل از میلاد مرتبط کند. او به انواع مختلف سکه ها و پدیده های غیرمعمولی مانند ضرب سکه تنها در یک طرف و نقص های ظاهراً عمدی در برخی قالب ها می پردازد. به گفته زلوتنیک، این ویژگی ها و ویژگی های دیگر می توانند وضعیت سیاسی یهودیه، مانند استقلال، خودمختاری یا دوره انتقالی را روشن کنند. با این حال، مقایسه های زلوتنیک از سکه های یهودیه با سکه های معاصر از ضرابخانه های مختلف همسایه، مانند سامره، ادوم و صیدا بسیار محدود است و تأثیر امپراتوری هخامنشی را در نظر نمی گیرد. به گفته زلوتنیک، اولین ضرب سکه های «یهود» تحت تأثیر شورش های معاصر مصری علیه ایران آغاز شد. با این حال، این ارتباط با شورش ها روشن نشده است. قبل از اینکه سلسله بطلمیوسی سکه های استاندارد را به مصر معرفی کند، سلسله های بومی موجود تنها استفاده بسیار محدودی از سکه ها داشتند. استاتر طلای مصری اولین سکه ای بود که در مصر باستان در حدود ۳۶۰ قبل از میلاد در دوران فرعون تئوس از سلسله سی ام ضرب شد. اما این