Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چاکرا گلو یا ویشوددها ("), ناحیهٔ ستاره ۱۶ پَر زیر گردن و چاکرای مرکز روانی و پرانیک در ستون مهره ها در پشت گلو و در اتصال با شبکهٔ گردنی، لوزه ها و غدهٔ تیروئید است تمثیل اثیر. این مرکز معروف به مرکز پاکیزگی (Vishuddha) است که در ناحیه گلو قرار یافته است و به صورت نیلوفر شانزده گلبرگی است که رنگ سرخ خاکستری دارد. در داخل آن فضای آبی رنگی است که تمثیل اثیر (Ākāśa) است. این مرکز مطابق بت اُم العناصر است که همان اثیر است. آرام گرفتن کندالینی در چاکرای ویشوددها. با بیداری مار کندالینی، حلقه ها گشوده می شود و به راه تکامل برگشت می کند. بندها را که گسست، او [She] از عصب فقرات بالا می رود، و در راه بالا درهای عالم دیدنی بالا را به روی سالک می گشاید، چون به جرم مخ برسد، با ربّ النوعش درمی آمیزد و در حقیقت ایستا (Static Real) فرومی رود. مواقعی که در آمیزش نیست، در چاکرای ویشوددهای (Vishuddha Chakra) ناحیهٔ گردن در صفا و شکوه خود آرام می گیرد. نیروهای صوتی الهی. وقتی که کندالینی نقش ساراسواتی (Saraswati)(سرسوتی)، الههٔ سخن، را ایفا می کند، در ویشوددها (Vishuddha)، او به عنوان وارنامایی نیروهای صوتی الهی را که تا آن زم
ان بی حرکت بوده، در یوگی به کار می اندازد. یوگی خود به خود شروع به ادای حروف، کلمه ها، جمله ها و مانتراهایی به زبان سانسکریت و زبان های مختلف دیگری می کند که اغلب برای شخص ناشناخته اند. او صداهایی از خود درمی آورد که شباهت به صدای حیوانات، پرند گان و صداهای بی قوارهٔ زیادی دارند. گاه شعر می سراید، و با آهنگهای مختلف سرود می خواند و اسماء متعدد خداوند را به زبان جاری می کند. مانتراهایی را که با صدای بلند ادا می کند سیددها مانترا هستند. درمورد کرییاواتی، ورزشهای فیزیکی که در اثر کندالینی تجربه می شوند، اگر به نوآموز تجویز شده باشند به برپایی کندالینی کمک می کنند. این سیددها مانتراها هم اگرآموزش داده شوند، به او کمک می کنند تا کندالینی را از طریق جاپام (japam ذکر و قوالی) بیدار نماید. بذر مانترا. کندالینی با عشق الهی و انجام کردارهای نیک، بازهم بالاتر می رود و به ویشوددها (Vishuddha)، که مرکز تطهیراست می رسد، و درآنجا به صورتی تبدیل می گردد، و بذر (مانترا) دوباره صورت اصلیش را در مرید می پذیرد. در این مرکز، کندالینی الهی به صورت خالص تابانش ظهور می کند، و دریافت دستورها را از درون آغاز می نماید، و آنها را به سال
ک انتقال می دهد.
جاوه آتشین یک فیلم اکشن آمریکایی - اندونزیایی محصول سال ۲۰۱۳ است. در این فیلم به کارگردانی کانر آلین با بازی کلان لاتز و میکی رورک است. فیلم داستان یک آمریکایی مقیم اندونزی که با یک پلیس مسلمان متحد می شود تا یک تروریس خطرناک را از پای در بیاورند را روایت می کند. داستان. یک بمب گذار انتحاری خود را در یک مهمانی در جاوه، اندونزی منفجر کرد و گمان می رود که دختر سلطان جاوه یکی از قربانیان ناشناس این مهمانی باشد. جیک تراورز (کلان لاتز)، یک آمریکایی که خود را به عنوان دانشجوی فارغ التحصیل از دانشگاه کرنل نشان می دهد، در صحنه انفجار بود و به عنوان شاهد توسط یک کارآگاه پلیس ستوان هاشم (آریو بایو) محافظت می شود. سرانجام جیک به هاشم می گوید که او یک مأمور اف بی آی است که تحقیقات مخفیانه ای را انجام می دهد و به آنها پیشنهاد می کند که با یکدیگر همکاری کنند. جیک در بازگشت به آپارتمان خود، عکس خالکوبی جسدی که گمان می رود متعلق به سلطانا باشد، به یکی از دوستانش فکس می کند. دوست جیک به او اطلاع می دهد که این خالکوبی معمولاً توسط فاحشه های چینی استفاده می شود، که این شک جیک را تأیید می کند که جسد مال سلطانا نیست. هاشم دوباره
با جیک دربارهٔ هویتش روبرو می شود. جیک اعتراف می کند که او اف بی آی نیست، بلکه یک تفنگدار دریایی است که فعالیت های تروریستی را دنبال می کند، زیرا همرزمانش توسط بمب های گروه تروریستی مالک کشته شدند. جیک سپس به هاشم پیشنهاد می کند که برای یافتن خانواده اش با او همکاری کند. جیک بعداً به هاشم اعتراف می کند که تروریست ها برادر او را نیز کشته اند و او در پی انتقام است. پاسخ انتقادی. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۱۳ نقد، ۸ درصد و میانگین امتیاز ۳٫۳ از ۱۰ را دارد. در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۸ منتقد دارای میانگین وزنی ۳۵ از ۱۰۰ است که نشان دهنده «بررسی های عموماً نامطلوب» است.
بروس فیرچایلد بارتون (Bruce Fairchild Barton) (زادهٔ ۵ اوت ۱۸۸۶ – درگذشتهٔ ۵ ژوئیه ۱۹۶۷)، نویسنده، مدیر عامل تبلیغاتی و سیاستمدار جمهوری خواه اهل ایالات متحده بود. وی از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۱ میلادی از منهتن در مجلس نمایندگان ایالات متحده نمایندگی کرد. در ۱۹۴۰ میلادی، وی در انتخابات مجلس سنا خود را نامزد کرد، اما از سوی متصدی سناتور جیمز ام. مید مغلوب گردید. در جریان پیکار انتخاباتی ۱۹۴۰، بارتون به یکی از هدف های مشهور رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت مبدل شد، کسی که برای بار سوم در انتخابات ریاست جمهوری نامزد بود و مخالفت وی را با اصطلاح «مارتین، بارتون و فیش!» تشخیص داده بود. زندگی نامه. بارتون در ۱۸۸۶ میلادی در رابینز، تنسی بدنیا آمده بود و فرزند یک روحانی کنگره گرا بود. وی در مناطق گوناگون ایالات متحده بزرگ شد، از جمله منطقه میترو در شیکاگو. بارتون در اوک پارک، ایلینوی بزرگ شد، جاییکه ده مایل از طریق راه آهن از مرکز شهر شیکاگو فاصله داشت. پدر بروس بارتون، ویلیام ائی. بارتون، یک نویسنده پربار و کشیش راسخ مسیحی بود که برای بیش از ۲۰ سال به کلیسای نخست کنگره گرایان خدمت کرد. مادر بارتون، اِستر تریت بوشنل، معلم مدرسه اب
تدائی و از نوادگان چندتن از رهبران استعماری کنتیکت، از جمله فرانسیس بوشنل، رابرت تریت و جان دیونپورت بود. خواهر و برادران بورتون مشتمل بود بر چارلز ویلیام بورتون (متولد ۱۸۸۷ میلادی)، هلن (متولد ۱۸۸۹ میلادی) و رابرت شاوموت بارتون (متولد ۱۸۹۴ میلادی). والدین بارتون، علاوه بر پذیرفتن یک دختر بچه آفریقایی-آمریکایی که مادرش از والدین بارتون خواسته بود تا از وی مراقبت نمایند، یک پسر بچه بنام وبستر بیتی را نیز در خانواده پذیرفتند. خبرنگاری برای بارتون، حتی زمانی که کود بود، جذاب به نظر می رسید و زمانی که وی تنها نه سال داشت، در اوقات فراغت خود روزنامه می فروخت. بعدتر در سال های نوجوانی وی به عنوان ویراستار روزنامه دبیرستان خود کار کرده و پس از آن گزارشگر یک روزنامه محلی معروف به هفته نامه اوک پارک شد. بارتون همچنین به پیشبرد کسب وکار شربت افرای عموی خود کمک کرد و با همکاری وی این کسب وکار به موفقیت دست یافت. بارتون نخست در جریان ۱۹۰۳ میلادی در کالج بریا (جاییکه پدر وی دوره کالج را به اتمام رسانده بود) پذیرفته شد، اما بعدتر خود را به کالج آمهرست در ماساچوست انتقال داده و در ۱۹۰۷ میلادی از آنجا فارغ التحصیل گردید. متص
دی اعلانات. بارتون پیش از اینکه بنگاه تبلیغاتی بارتون، دورستاین و اوسبورن (بی دی او) را به طور مشترک در ۱۹۱۹ میلادی تأسیس نماید، به عنوان آگهی ساز و ویراستار مجله کار کرد. این بنگاه نه سال بعد با بنگاه جرج باتن ادغام یافته و به بنگاه باتن، بارتون، دورستاین و اوسبورن (بی بی دی او) تبدیل شد. بارتون در ۱۹۳۹ میلادی به جای روی اس. دورستاین رئیس بی بی دی او شده و تا ۱۹۶۱ میلادی در این سمت خدمت نمود، وی در این جریان به شرکای تجاری و کارمندان خود همکاری نموده و خیابان مدیسون در شهر نیویورک را به کعبه صنعت تبلیغات تبدیل نمود، تبلیغات سازمانی را برای شرکت های بزرگ آمریکایی رشد داد و بی بی دی او را به یکی از بزرگ ترین بنگاه های تبلیغاتی خلاق در ایالات متحده مبدل کرد. علاوه بر سایر تبلیغات مشهور BBDO، بارتون شخصیت بیتی کراکر را ساخت. نامگذاری جنرال موتورز و جنرال الکتریک (و ساختن طراحی اولیه مدور نشان واره و شعار شرکت جنرال الکتریک) نیز و به وی نسبت داده می شود. بارتون همچنین از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ میلادی عضو هیئت منصفه جوایز پیبادی بود. سیاستمدار جمهوری خواه. بارتون که در ایام جوانی از خط مش های سیاسی ترقی خواهان حمایت می کرد،
بعدها در ۱۹۱۹ میلادی به یکی از حامیان فعال حزب جمهوری خواه مبدل شده و بعدتر به عنوان مشاور حزب جمهوری خواه و چندین نامزد ریاست جمهوری جمهوری خواه، از زمان پیکار انتخاباتی کالوین کولیج در جریان دهه ۱۹۲۰ گرفته تا پیکار انتخاباتی دوایت آیزنهاور در جریان دهه ۱۹۵۰ میلادی، خدمت کرد. بارتون که از مخالفین سرسخت رئیس جمهور ایالات متحده فرانکلین دی. روزولت و برنامه نیو دیل بود، وی خدمات روابط عمومی خود را طی سال ها در خدمت چندین نامزد جمهوری خواه قرار داد. پس از مرگ نماینده دموکرات مجلس نمایندگان ایالات متحده در ۸ اوت ۱۹۳۷، بارتون در یک انتخابات ویژه برنده شده و باقیمانده دوره نماینده پیشین را خدمت کرد. در نهایت، بارتون برای دو دوره (۱۹۳۷ – ۱۹۴۱ میلادی) به عنوان نماینده حوزه انتخابیه منهتن در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت نمود، هرچند وی در انتخابات ۱۹۴۰ مجلس سنای ایالات متحده نامزد شد، اما ناموفق بود. در جریان دوره خدمت خود در مجلس نمایندگان، بارتون از مخالفین سرسخت فرانکلین روزولت بود. نویسنده. بارتون که نویسنده تعدادی از پرفروشترین کتاب های راهنما بود، بیش از صدها مقاله در روزنامه های مشهور و ستون های روزنامه نوش
ت و به خوانندگان خود نصیحت ها و الهام های برای نائل شدن به نسخه ای از رؤیای آمریکایی خود بارتون ارایه می کرد که به طور گسترده متکی به پارچه های از زندگی خود بارتون به عنوان یک «بچه شهرستانی» و عقاید فرقه ای مسیحی همراه با ستایش های از برخی رهبران کسب وکار و صنعت آمریکایی («خدمات») بود. مردی که هیچ کس نمی شناسد. بارتون در طول حرفه نویسندگی گوناگون خود، داستان های زیادی مسیحی از انجیل را پیشکش نموده بود که تاحدی بخاطر اعتقادات راسخ دینی وی بود. مورخی می نویسد: «بارتون به طور علاج ناپذیری به پیشرفت مادی، بهبود خودی، فردگرایی و اخلاقیات مسیحیت-یهودیت باورمند بود و هیچ یک از بحران های بنیادین که نسل وی آنرا پشت سر گذاشتند، نتوانستند روند معمول نویسندگی وی را به طور قابل توجهی تغییر دهند یا روی ظرفیت نوشته های وی برای بازتاب توده های آمریکایی تأثیر بگذارند و ظاهراً افراد خوشبین در سنت ترقی خواهی به طور مداوم خواهان شنیدن از وی بودند». مشهورترین کتاب بارتون، مردی که هیچ کس نمی شناسد (۱۹۲۵ میلادی)، «آمیختهٔ ارتقاء بخش دین و کسب وکار» بود که در کنار «رسانه های جدید ارتباطی و تبلیغاتی»، زمینه «تغییر فرهنگی برای به نمای
ش گذشتن تعهدهای معنوی که زمانی به قلمروی زندگی خصوصی تعلق داشتند» را فراهم نموده و در همان حال، عشقی که از قبل نسبت به کسب وکار آمریکایی در دهه ۱۹۲۰ وجود داشت را چند برابر نمود. بارتون در این کتاب خود، مسیح را به عنوان یک مرد زنده در زندگی امروزی دهه ۱۹۲۰ تجسم نموده و مسیحی بیش از حد فروتن را که در آن زمان مردم به آن باور داشتند به باد انتقاد می گیرد. بارتون همچنین مسیحی را به عنوان یک مدیر کسب وکار «قوی و پرجذبه»، همانند خودش، به تصویر می کشد. بارتون در چاپ ۱۹۲۵ کتاب مردی که هیچ کس نمی شناسد، عناوین فصل بحث برانگیزی را شامل می سازد که منتهی به کشف موضوعاتی می شود که در آن مسیح به عنوان یک تاجر معرفی شده است، مثلاً منتسب نمودن لقب «مدیر» مدرن به مسیح و اصل قراردادن اینکه مسیح «با تبلیغات» خود به طور بسیار اثرگذار ارتباط برقرار می نمود و همچنین تعظیم به مسیح به عنوان «بانی کسب وکار مدرن». در چاپ ۱۹۵۶ کتاب مردی که هیچ کس نمی شناسد، ویراستار بابز میریل متون بارتون را با اجازه وی «به طور گسترده تغییر می دهد» و ارجاعاتی به کسب وکار و تبلیغات را حذف می کند. ویراستار همچنین نقل قول های از افراد نامدار دهه ۱۹۲۰ مانند
هنری فورد، جرج پرکینز و جیم جفریز را نیز حذف می نماید.
چاکرا شبکه خورشیدی با نام اصلی مانیپورا ("), چاکرا مرکز روانی و پرانیک واقع در پشت ناف و درون ستون مهره ها، مرتبط با شبکهٔ خورشیدی در بدن فیزیکی است." مرکز سوم. مرکز سوم موسوم به «مانی پورا» (Maṇipūra) یا شهر «گوهر» است و در ناحیهٔ ناف (lombaire) واقع شده است و آن نیلوفر آبی رنگی است که ده گلبرگ دارد. این مرکز مطابق با عنصر آتش است. آتش. شنکراچاریا (Shankaracharya) در کتاب اناند لاهاری، (Anad Lahari) در روایتی که سرودی مشهور از او است، با شاکتی، الهه مادر (the Mother Godess) سخنی دارد از اینکه چگونه چاکراها و اصول وابسته شان می گشاید: «ای مادرا! زمین در مولادهار (mooladhar) و نیز در آب است، آتش با پایه ای که سوادهیشان (swadhishthan) دارد، در مانیپور (manipur) و گرفتار هوای دل است. اتر (ether) هم بالاتر از آن، و جای فکر (mind) نیز در مبان دو ابرو است. همهٔ معابر شاکتی این سان در نیلوفر هزار گلبرگی در خلوت تنهاییِ فرد گشوده می شود، و تو با شیوای هر جایی (consort) بازی می کنی.»
الکساندر پتیون (؛ – ) سیاستمدار، پرسنل نظامی و اولین رئیس جمهور هائیتی از ۱۸۰۷ تا زمان مرگش در ۱۸۱۸ بود. او یکی از اعضای کوارتت انقلابی بود که شامل توسن لوورتور، ژان-ژاک دسالین و رقیب بعدی او هنری کریستف نیز می شد. او در جوانی به عنوان یک رزمنده عالی توپخانه به شمار می آمد. زندگی نامه. پتیون به نام «آن الکساندر سابس» در پورتو پرنس به دنیا آمد. پدرش یک فرانسوی ثروتمند به نام پاسکال سابس و مادرش اورسولا، یک زن آزاد مولاتو (دورگه نیمه سیاه) بود، که به این ترتیب او یک کواندرون (یک چهارم تبار آفریقایی) بود. مانند دیگر رنگین پوستان آزاد که پدر ثروتمند داشتند، پتیون در سال ۱۷۸۸ به فرانسه فرستاده شد و به تحصیل در آکادمی نظامی پاریس پرداخت. انقلاب هائیتی. پتیون در جوانی برای شرکت در انقلاب هائیتی به سنت دومینگ بازگشت و در شمال هائیتی با نیروهای بریتانیایی درگیر شد. هنری دونداس، از اشراف ملویل، که وزیر جنگ نخست وزیر ویلیام پیت جوان تر بود، به سر آدام ویلیامسون، فرماندار جامائیکا دستور داد تا با نمایندگان مستعمره های فرانسه توافق نامه ای را امضا کند که وعده بازگرداندن حکومت سابق، برده داری و تبعیض علیه نژادهای مختلط را
می داد، حرکتی که انتقادهایی را از سوی ویلیام ویلبرفورس و توماس کلارکسون، از طرفداران الغاء برده داری، برانگیخت. برای مدت ها تنش های نژادی و طبقاتی بین رنگین پوستان آزاد و سیاه پوستان برده و آزاد در سنت دومینیک وجود داشت. در آنجا جمعیت سیاه پوستان برده ده برابر سفیدپوستان و رنگین پوستان آزاد بود. در طول سال های جنگ علیه زمین داران فرانسوی (که معمولاً به آنها گراند بلانک - سفیدهای بزرگ - گفته می شد)، قدرت طلبی و رقابت بین اتحادهای سیاسی، درگیری های نژادی را تشدید کرد. زمانی که بین سیاه پوستان و مولاتوها تنش هایی به وجود آمد، پیتون اغلب از جناح مولاتوها حمایت می کرد. او با ژنرال آندره ریگو و ژان پیر بویه علیه توسان لوورتیور متحد شدند و در ژوئن ۱۷۹۹ به یک شورش ناموفق، که به آن اصطلاحاً «جنگ چاقوها» گفته شده در جنوب سنت دومینگ، دست زدند. این شورشیان در نوامبر به بندر استراتژیک جنوبی ژاکمل عقب رانده شدند. دفاع در آنجا را پتیون فرماندهی می کرد. شهر در مارس ۱۸۰۰ سقوط کرد و شورش عملاً پایان یافت. پتیون و دیگر رهبران مولاتو به فرانسه تبعید شدند. در فوریه ۱۸۰۲، ژنرال شارل لکلرک با ده ها کشتی جنگی و ۸۲۰۰۰ سرباز فرانسوی و
ارد شد تا سن دومینگ را تحت کنترل بیشتری درآورد. ژان د کولر پتیون، بویر و ریگاد با او بازگشتند به این امید که قدرت را در این مستعمره به دست آورند. پس از تبعید توسن لوورتور توسط فرانسوی ها و تجدید مبارزه، پتیون در اکتبر ۱۸۰۲ به نیروهای ملی گرا پیوست. این به دنبال یک کنفرانس مخفی در آرکاهای بود، که درآنجا پتیون از ژان ژاک دسالین، ژنرالی که ژاکمل را تسخیر کرده بود، حمایت کرد. شورشیان پایتخت پورتو پرنس را در ۱۷ اکتبر ۱۸۰۳ تصرف کردند. دسالین در ۱ ژانویه ۱۸۰۴ اعلام استقلال کرد و نام کشور را هائیتی گذاشت. در ۶ اکتبر ۱۸۰۴، دسالین خود را فرمانروای مادام العمر اعلام کرد و به عنوان امپراتور هائیتی با عنوان ژاک اول تاجگذاری کرد.
به سوی زمان تو () یک مجموعه اینترنتی محصول کره جنوبی با بازی آن هیو سوپ، جون یو بین و کانگ هون است. این مجموعه بر پایهٔ مجموعه تلویزیونی تایوانی "روزی یا یک روز" (۲۰۱۹) است. "به سوی زمان تو" در ۸ سپتامبر ۲۰۲۳ از نتفلیکس منتشر شد. تولید. بازیگران. در دسامبر ۲۰۲۱، اعلام شد که جون یو بین و آن هیو سوپ پیشنهاد بازی در این مجموعه به عنوان نقش های اصلی را دریافت کرده اند. در فوریه ۲۰۲۲، گزارش شد که به کانگ هون نیز برای ایفای نقش در این مجموعه پیشنهاد داده شده است. در ۳۱ مارس ۲۰۲۲، نتفلیکس تولید این مجموعه را با گروه بازیگران آن هیو سوپ، جون یو بین و کانگ هون تأیید کرد. فیلم برداری. فیلم برداری در آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد.
تابستان دوست داشتنی ما () مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۱ در ژانر کمدی رمانتیک است. این مجموعه به کارگردانی لی نا اون و با بازی چوی وو شیک، کیم دا می، کیم سونگ چول و رو جونگ یی است. این مجموعه از ۶ دسامبر ۲۰۲۱ تا ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس پخش شد. "تابستان دوست داشتنی ما" همچنین برای استریم در نتفلیکس قابل دسترسی است. انتشار. "تابستان دوست داشتنی ما" از ۶ دسامبر ۲۰۲۱ تا ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس روی آنتن رفت. همچنین برای استریم در نتفلیکس در دسترس است.
مالیخولیا () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۱ به کارگردانی کیم سانگ هیوب و با ایفای نقش ایم سو جونگ، لی دو هیون، جین کیونگ و جانگ هیون سونگ است. "مالیخولیا" به عنوان پروژهٔ ویژهٔ پانزدهمین سالگرد تی وی ان، از ۱۰ نوامبر تا ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی اس تی) روی آنتن رفت. این مجموعه همچنین برای استریم در آی چی یی و ویو در مناطق منتخب قابل دسترسی است. انتشار. این مجموعه برای پخش در ۳ نوامبر ۲۰۲۱ برنامه ریزی شده بود اما به خاطر شیوع کووید ۱۹ در محل فیلم برداری، پخش مجموعه تا ۱۰ نوامبر به تعویق افتاد.
طاق کاراکالا (انگلیسی: Arch of Caracalla) یک طاق نصرت رومی است که در جمیلا، الجزایر با نام «"کوئیکول»" (Cuicul) واقع شده که در اوایل قرن سوم ساخته شده است. این تاقبا یک دهانه ("فورنیکس")، در جاده منتهی به سیتیفیس قرار داشته که ورودی میدان شهر سوران بود. تاریخچه. این طاق در سال ۲۱۶ به افتخار امپراتور کاراکالا، مادرش جولیا دومنا و پدرش سپتیمیوس سوروس ساخته شد. در سال ۱۸۳۹، شاهزاده فردیناند فیلیپ، دوک اورلئان، تاق را در طی یک سفر اکتشافی دید و قصد داشت آن را به پاریس منتقل کند، جایی که قصد داشت آن را با کتیبه "L'Armée d'Afrique à la France" (ارتش فرانسه) برپا کند. آفریقا، به فرانسه). پس از مرگ او، در سال ۱۸۴۲، این پروژه که تقریباً آماده اجرا بود، رها شد. این طاق به همراه بقیه محوطه باستانی ژمیلا از سال ۱۹۸۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است. طاق با یک دهانه به ارتفاع ۱۲٫۵ متر، عرض ۱۱٫۶ متر و ژرفای ۳٫۹ متر است. در دو طرف دهانه روی برج ها تاقچه هایی وجود دارد که هر کدام توسط یک جفت ستون کورنتی روی پایه ها با استوانه های صاف جدا شده از دیوار، قاب شده اند. هر جفت از ستون ها از یک اسپر حمایت می کنند که به نو
به خود توسط یک ادیکول کوچک با یک سنتوری که به بالای اتاقک زیر شیروانی می رسد بر آن قرار گرفته است. در بالای اتاق زیر شیروانی، سه پایه باقی مانده است که در ابتدا مجسمه های اعضای خانواده امپراتوری را نگه می داشتند.
ریچارد ساپر ()؛ (زادهٔ میلادی – درگذشتهٔ میلادی) یک طراح صنعتی اهل آلمان مستقر در میلان، ایتالیا بود. او یکی از مهم ترین طراحان نسل خود در نظر گرفته می شود، محصولات او معمولاً ترکیبی از نوآوری فنی، سادگی فرم و عنصری از شوخ طبعی و شگفتی را نشان می دهند. او جوایز طراحی بین المللی متعددی از جمله ۱۱ جایزهٔ معتبر پرگار طلا و جایزهٔ لاکی استرایک از بنیاد ریموند لووی را دریافت کرده است. محصولات او با بیش از ۱۵ طرح در موزهٔ هنر مدرن نیویورک (ام اُ ام ای) و همچنین موزهٔ ویکتوریا و آلبرت لندن و موزهٔ طراحی، بخشی از مجموعه دائمی موزه های بسیاری در سراسر جهان هستند. زندگی نامه. او در ۳۰ مه ۱۹۳۲ میلادی در مونیخ به دنیا آمد. وی از دانشگاه مونیخ فارغ التحصیل شد. ساپر پس از شروع به عنوان طراح در بخش استایل مرسدس-بنز، در سال ۱۹۵۸ میلادی به میلان نقل مکان کرد، جایی که در ابتدا به دفاتر معمار جو پونتی و متعاقباً به بخش طراحی لا ریناشنته پیوست. در سال ۱۹۵۹ میلادی، او با معمار و طراح ایتالیایی، مارکو زانوسو، همکاری کرد، این همکاری به مدت ۱۸ سال تا سال ۱۹۷۷ میلادی ادامه داشت. این زوج در سال ۱۹۵۹ میلادی به عنوان مشاور بریونگا استخد
ام شدند، یک شرکت ایتالیایی که تلاش می کرد لوازم الکترونیکی با طراحی خوبی تولید کند که با محصولات تولید شده در ژاپن و آلمان رقابت کند. آن ها با هم مجموعه ای از رادیوها، تلویزیون ها و دیگر لوازم الکترونیکی مصرفی را طراحی کردند که به نمادهای ماندگار تبدیل شدند. از طرح های قابل توجه تر آن ها می توان به دونی ۱۴ مدور، جمع وجور و قابل حمل اشاره کرد (۱۹۶۲)، اولین تلویزیونی که دارای ساختار کاملاً ترانزیستوری بود، و رادیو تی اس۵۰۲ (۱۹۶۵)، یک جعبه مستطیل شکل با لولاهایی که پس از باز کردن، بلندگوها و کنترل ها را نشان می دهد. . آن ها در سال ۱۹۶۵ با استفاده از زیبایی شناسی مینیمالیسم مجسمه سازی، تلفن گریلو تاشو را برای زیمنس و ایتالتل ایجاد کردند. در سال ۱۹۶۴ میلادی، ساپر و زانوسو صندلی سبک وزن کودکان کی۱۳۴۰ را برای کارتل طراحی کردند، اولین صندلی که کاملاً از پلاستیک ساخته شد. پس از راه اندازی استودیوی مستقل خود در سال ۱۹۵۹ میلادی، ساپر ساعت رومیزی استاتیک را برای لورنز طراحی کرد که اولین جایزهٔ پرگار طلا را برای او به ارمغان آورد و تا به امروز در حال تولید است. در سال ۱۹۷۲ میلادی، ساپر چراغ تیتزیو را برای آرتماید طراحی کر
د، یکی از اولین چراغ های رومیزی با استفاده از لامپ های هالوژن با بازوهای رسانای جریان ولتاژ پایین برای رفع نیاز به سیم. تیتزیو یکی از پرفروش ترین چراغ هایی است که تاکنون تولید شده است. ساپر به خلق آثار کلاسیک طراحی از جمله سری صندلی اداری ساپر برای نول در سال ۱۹۷۹ میلادی، مجموعه ای از ساعت های وقت نگهدار، برای هویر در سال ۱۹۷۶ میلادی و صندلی تاشو ننا برای بی اندبی ایتالیا در سال ۱۹۸۴ میلادی ادامه داد. در سال ۱۹۷۸ میلادی، آلسی اولین محصول از یک مجموعهٔ مفصل را به ساپر سفارش داد، اسپرسو ساز روی اجاق-گاز ۹۰۹۰؛ پس از آن، کتری آبی دو-نُت سوت دار بولیتوره (کتری) در سال ۱۹۸۴ میلادی، قوری باندونگ در سال ۱۹۹۰ میلادی به دنبال آن بود. اسپرسوساز کوبان در سال ۱۹۹۷ میلادی، رندهٔ پنیر تودو در سال ۲۰۰۶ میلادی و سری ظروف آشپزی چینتورا دی اوریونه (کمربند جبار) در سال های ۱۹۸۶ و ۲۰۰۹ میلادی، با همکاری سرآشپزهایی مانند راجر ورج، پیر و میشل ترویسگروس، و آلن شاپل طراحی شد. در سال ۱۹۸۰ میلادی، ساپر به عنوان مشاور اصلی طراحی صنعتی در آی بی ام منصوب شد و شروع به طراحی رایانه های قابل حمل متعددی کرد، از جمله اولین تینک پد ۷۰۰سی در سال
۱۹۹۲ میلادی، که سنت ماشین های خاکستری-مرواریدی شرکت را با جعبهٔ مستطیلی مشکی ساده و زیبا شکست. این جعبهٔ مینیمالیستی یک شگفتی را در داخل نشان می دهد: یک دکمهٔ قرمز کوچک در میان صفحهٔ کلید که برای کنترل مکان نمای صفحهٔ نمایش به کار می رود. ساپر به نظارت بر برند تینک پد به عنوان مشاور طراحی لنوو پس از تصاحب بخش پی سی آی بی ام در مه ۲۰۰۵ میلادی ادامه داد. ساپر در طول زندگی حرفه ای خود توجه زیادی به مسائل حمل و نقل اختصاص داد. او با فیات بر روی خودروهای آزمایشی، به ویژه در سیستم های سپر پنوماتیک، و با پیرلی روی توسعهٔ ساختارهای پنوماتیک کار کرد. در سال ۱۹۷۲ میلادی، او با معمار گائه اولنتی یک گروه مطالعاتی برای توسعهٔ سیستم های حمل ونقل شهری جدید تشکیل داد، موضوعی که بیشتر برای نمایشگاهی در شانزدهمین تری یناله در میلان، سال ۱۹۷۹ میلادی دنبال کرد و شامل طراحی اتوبوسی برای فیات بود که این امکان را فراهم کرد که مسافران دوچرخه های خود را در یک قفسه قرار دهند. تحقیقات او با طراحی زومبایک ، یک دوچرخهٔ سبک وزن طراحی شده با فن آوری هواپیما برای دستیابی به قدرت و شتاب مورد نیاز، که می تواند به سرعت و به سادگی به عنوان یک
چتر جمع شود و به راحتی در صندوق عقب ماشین جا شود، به اوج خود رسید. فهرست مشتریان ساپر شامل آلسی، آرتماید، بی اندبی ایتالیا، کاستلی، هویر، آی بی ام، کارتل، نول اینترنشنال، لنوو، لورنز، ماجیس، مولتنی یونیفور، پیرلی بود. ساپر در دانشگاه ییل، آکادمی هنر اشتوتگارت، دانشگاه پکن، کالج سلطنتی هنر در لندن، آکادمی دوموس در میلان، دانشگاه بوئنوس آیرس، و دانشگاه هنرهای کاربردی در وین تدریس و سخنرانی کرد. ساپر عضو افتخاری انجمن سلطنتی هنر در انگلستان و عضو آکادمی هنرها در آلمان بود. شورای طراحی آلمان در سال ۲۰۰۹ میلادی به ساپر جایزهٔ یک عمر دستاورد برای طراحی خود را اعطاء کرد و در سال ۲۰۱۰ میلادی مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه کارولینای شمالی به او اعطاء شد. در سال ۲۰۱۲ میلادی، ساپر نشان صلیب شایستگیِ نشان شایستگی را از رئیس جمهور، جمهوری فدرال آلمان دریافت کرد. ساپر در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ میلادی در سن ۸۳ سالگی درگذشت. زندگی شخصی. او در ۱۶ ژانویه ۱۹۶۳ میلادی در اشتوتگارت با دوریت پولز ازدواج کرد.
از دست دادن تنوع زیستی شامل انقراض گونه های مختلف در سراسر جهان و همچنین کاهش یا از بین رفتن محلی گونه ها در یک زیستگاه خاص و در نتیجه از بین رفتن تنوع زیستی است. پدیده دوم می تواند موقت یا دائمی باشد، بسته به این که آیا دگرگونی زیست محیطی که منجر به از دست دادن می شود، از طریق بازسازی بوم شناختی / تاب آوری زیست محیطی قابل برگشت باشد یا به طور مؤثر دائمی باشد (مثلاً از طریق از دست دادن سرزمین). انقراض جهانی کنونی (که اغلب ششمین انقراض دسته جمعی یا انقراض آنتروپوسن نامیده می شود)، منجر به بحران تنوع زیستی ناشی از فعالیت های انسانی شده است که فراتر از مرزهای سیاره ای است و تا کنون ثابت شده است که غیر قابل برگشت است.
از دست دادن سرزمین اصطلاحی است که معمولاً برای اشاره به تبدیل زمین های ساحلی به آب های آزاد توسط فرآیندهای طبیعی و فعالیت های انسانی استفاده می شود. اصطلاح "از دست دادن سرزمین" شامل فرسایش سواحل نیز است. این اصطلاح بسیار گسترده تر از فرسایش ساحلی است زیرا از دست دادن سرزمین همچنین شامل زمین هایی است که در اطراف خورها و خلیج های داخلی و دریاچه ها و در اثر فرونشست تالاب های دشت ساحلی به آب آزاد تبدیل شده اند. مهم ترین علل از دست دادن سرزمین در دشت های ساحلی فرسایش، رسوب ناکافی به سواحل و تالاب ها فرونشست زمین و بالا آمدن سطح جهانی دریاها است. ترکیبی از فرآیندهای درگیر برای از دست دادن زمین با توجه به بخش خاصی از دشت ساحلی مورد بررسی متفاوت خواهد بود. تعریف از دست دادن سرزمین شامل از دست دادن زمین های ساحلی به دلیل استفاده کشاورزی، شهرنشینی یا توسعه دیگر نمی شود.
نیام بازویی (فاسیای بازویی یا نیام عمقی بازو) با پوششی که ماهیچه دالی و ماهیچه سینه ای بزرگ را می پوشاند، پیوستگی و امتداد دارد و به وسیله آن در بالا به ترقوه، زائده سرشانه ای (آکرومیون) و خار کتف متصل می شود. نیام بازویی غلافی نازک، شل و غشایی برای ماهیچه های بازو تشکیل می دهد و بین آن ها تیغه ایجاد می کند. نیام بازویی از الیافی تشکیل شده است که در جهت دایره ای یا مارپیچی قرار گرفته اند و توسط الیاف عمودی و مایل به یکدیگر متصل شده اند. این نیام از نظر ضخامت در قسمت های مختلف متفاوت است، روی ماهیچه دوسر بازو نازک تر است، اما در جایی که ماهیچه سه سر بازو را می پوشاند، و روی اپیکوندیل های استخوان بازو ضخیم تر است: نیام بازویی توسط آپونوروزهای فیبری که از ماهیچه سینه ای بزرگ و ماهیچه پشتی بزرگ (لتیسیموس دورسی) داخلی مشتق می شوند، و همچنین از سوی جانبی توسط دالی مانند تقویت می شود. نیام بازویی در هر دو طرف یک تیغه (سپتوم) بین عضلانی قوی ایجاد می کند که به برجستگی فوق کندیل مربوطه و اپی کوندیل استخوان بازو متصل است.
یک جفت پادشاه () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی لری سمون و نورمن تاروگ است که در سال ۱۹۲۲ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی، لری سمون، لوسیل کارلایل، ویلیام هابر و جو راک اشاره کرد.
چارلی راگلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال یونایتد آف منچستر، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال نانت ویچ اشاره کرد.