Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مدل اجتماعی ناتوانی یا مدل اجتماعی معلولیت، یک مدل برای مطالعه و فهم ناتوانی و معلولیت و سیاست گذاری و کنش گری در مورد آن است. این مدل تلاش دارد تا موانع ساختاری، نگرش های تحقیرآمیز و طرد اجتماعی (عمدی یا سهوی)، سوگیری و پیش داوری علیه معلولان را شناسایی کند. این موانع دستیابی به عملکردهای ارزشمند را برای افراد دارای عارضه دشوار یا غیرممکن می کند. مدل اجتماعی ناتوانی در برابر مدل پزشکی ناتوانی (مدل غالب) قرار دارد. مدل پزشکی ناتوانی یک تحلیل عملکردی از بدن است که در آن بدن به مشابه ماشینی است که باید اصلاح یا/درمان شود تا با ارزش های هنجاری تطبیق داده شود. مدل پزشکی معلولیت عارضه و معلولیت را یکی در نظر می گیرد و راه رفع موانع را در تغییر و اصلاح فرد معلول می داند. به عبارتی در مدل پزشکی بدن و ذهن فرد معلول معیوب دانسته می شود و باید اصلاح شود. در مدل اجتماعی، در حالی که پذیرفته می شود که تغییرات و تفاوتهای فیزیولوژی، حسی، فکری یا روانی ممکن است باعث محدودیت عملکردی برای فردی شود، این عارضه ها لزوماً به ناتوانی منجر نمی شوند مگر اینکه جامعه افراد را بدون توجه به تفاوت های فردی آنها در نظر نگیرد و آنها را شامل
برچسب و ساخت اجتماعی «ناتوانی/معلولیت» کنند. مدل اجتماعی معلولیت بر اساس تمایز بین اصطلاحات «"impairment»" و «"disability»" است. در این مدل، واژه «"impairment»" یا عارضه برای اشاره به ویژگی های واقعی (یا فقدان صفات) که بر شخص تأثیر می گذارد، مانند داشتن عارضه در راه رفتن یا تنفس، استفاده می شود. واژه "ناتوانی/معلولیت یا «disability»" اما برای اشاره به محدودیت های ساختاری، اجتماعی، کالبدی و محیطی جامعه به کار می رود که به نیازهای افراد دارای عارضه توجه ندارد و بر اساس نیازها و ویژگیهای افراد بدون عارضه ساخته شده است. به عنوان یک مثال ساده، اگر فردی قادر به بالا رفتن از پله نباشد، مدل پزشکی بر توانایی جسمانی فرد برای بالا رفتن از پله ها تمرکز می کند. مدل اجتماعی اما سعی می کند استفاده از پله را برای فرد غیرضروری کند و جامعه را با نیازهای فرد سازگار کند و با جایگزین کردن پله ها بارمپ، بالابر یا آسانسور قابل دسترس برای ویلچر، به فرد در زندگیش کمک کند. بر اساس مدل اجتماعی، فرد در ارتباط با بالا رفتن از پله ها دارای عارضه باقی می ماند، اما در آن سناریو دیگر نباید این عارضه را ناتوان کننده یا معلول ساز در نظر گرفت،
زیرا فرد می تواند بدون بالا رفتن از پله ها به مکان مورد نظر خود برسد. خاستگاه و ریشه های این رویکرد را می توان در دهه ۱۹۶۰ میلادی دنبال کرد و این اصطلاح خاص از انگلستان و در دهه۱۹۸۰ میلادی ظهور کرد. به گفته مایک اولیور (به انگلیسی: )، جامعه شناس بریتانیایی و فعال حقوق معلولان، هیچگاه هدف از ایجاد مدل اجتماعی ناتوانی هرگز توضیحی فراگیر از هر چیزی که یک فرد معلول تجربه می کند نبوده است. مدل اجتماعی ناتوانی یا معلولیت، به صورتی زیربنایی بر فهم معلولیت در بستر سرمایه داری مبتنی است. مالِت و رانزویک-کول، از پژوهشگران مطالعات معلولیت تاکید دارند که روابط اجتماعی و ساختارهایی که باعث معلولیت می شوند، ریشه در اصل بنیادی تولید کالایی، یعنی تولید برای فروش کسب ارزش اضافه دارند، زیرا این اصل مبتنی بر رقابت، افزایش حداکثری سود و کمترین هزینه اقتصادی ممکن است. برای مطالعه بیشتر. واشقانی فراهانی، حمیدرضا. (۱۴۰۰) مدل اجتماعی معلولیت و ضرورت ترویج آن "انجمن حمایت از حقوق کودکان" https://www.irsprc.org/wp-content/uploads/2021/12/disabilitysocialmodel.pdf بایگانی شده در 4 آوریل 2025 بارنز، کالین. (۱۳۹۸)[2015] مدل اجتماعی معلو
لیت. ترجمه میلاد نوحه خوان. وب سایت میدان: http://medn.me/4T
کیرا نایتلی بازیگر انگلیسی است که در سینما، تلویزیون و تئاتر حضور داشته است. او ابتدا حضور کوتاهی در فیلم اپرای فضایی ' (۱۹۹۱) داشت و برای بازی در نقش الیزابت سوآن در فیلم فانتزی ' (۲۰۰۳) که اولین قسمت از مجموعهٔ "دزدان دریایی کارائیب" بود، به شهرت رسید. نایتلی برای بازی در نقش الیزابت بنت در درام دورانی "غرور و تعصب" (۲۰۰۵) ساختهٔ جو رایت نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد. او در سال ۲۰۰۷ بار دیگر با جو رایت در درام "تاوان" همکاری کرد که برایش نامزد دریافت جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن شد. همچنین برای به تصویر کشیدن تحلیلگر رمز جون کلارک در درام دورانی "بازی تقلید" (۲۰۱۴) مورد تحسین قرار گرفت و نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
لیجیا فاگونجیس تِلیس (به پرتغالی: Lygia Fagundes Telles) (زاده ۱۹ آوریل ۱۹۱۸،سائوپائولو - درگذشته ۰۳ آوریل ۲۰۲۲،سائوپائولو) داستان نویس و رمان نویس برزیلی بود. او را با لقب «بانوی ادبیات برزیل» (به پرتغالی: "A dama da literatura brasileira") می شناسند. از نویسندگان تأثیرگذار در تاریخ ادبیات برزیل و از آغازگران پست مدرنیسم در این کشور بود. آثارش به موضوعات کلاسیک و جهانی نظیر مرگ، عشق، ترس، جنون و فانتزی می پردازد. او نخستین زن برزیلی بود که کاندید جایزه نوبل ادبیات شد. زندگی نامه. در ۱۹ آوریل ۱۹۱۸ در محله سانتا سسیلیا در سائو پائولو به دنیا آمد. پدرش وکیل بود و مادرش پیانیست بود. به سبب شغل پدر، در سرتائوزینیو و محلات دیگر اطراف این ایالت بزرگ شد. هشت ساله بود که به ریو دو ژانیرو نقل مکان کرد و پنج سال در آن جا زندگی کرد. ایام کودکی بر او «درخشان»، «عالی» و «روشن» گذشت. در بازگشت به سائو پائولو در مؤسسه آموزشی کائتانو جی کامپوس ثبت نام کرد و از همان موقع جذب ادبیات شد. در ۱۹۳۶ پدر و مادرش از هم جدا می شوند اما طلاق نمی گیرند. اولین کتابش مجموعه داستان پایینی ها، بالایی ها بود که در ۱۹۳۸ و با سرمایه گذاری پدرش
چاپ شد و مورد استقبال منتقدین قرار گرفت. هر چند نام نویسنده آن به واسطه همکاری اش با نشریه های ادبی آن زمان، چون کروسِیرو برای خوانندگان ناآشنا نبود. لیجیا در سال ۱۹۴۱ برای تحصیل در رشته حقوق وارد دانشکده حقوق لارگو جی سائو فرانسیکو شد و در آن جا با ادیبانی چون ماریو جی آندراجی، اوسوالد جی آندراجی و پائولو امیلیو سالس گومس آشنا شد. از نزدیک ترین رفقای دانشگاهی اش هیلدا هیلست بود. او به آکادمی ادبیات دانشکده پیوست و نشریاتی چون آرکادیا و آ بالانسا آغاز همکاری کرد. در ۱۹۴۷ با گوفردو تلیس جونیور ازدواج کرد. سومین مجموعه داستانش، کاکتوس قرمز در ۱۹۴۹ منتشر شد و جایزه آفونسو آرینوس را از آن او ساخت که آکادمی برزیلی زبان آن را به او اهدا کرد. نخستین رمانش، گردونه سنگی در ۱۹۵۴ منتشر و مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و نام نویسنده آن را در سراسر برزیل پرآوازه کرد. در ۱۹۵۸ داستان های ناسازگاری را منتشر کرد که جایزه آرتور آسِوِدو را از آن او ساخت. در ۱۹۶۰ از گوفردو جدا شد اما طلاق نگرفت. دومین رمانش تابستان در آکواریوم در ۱۹۶۳ منتشر شد و جایزه جابوتی را از آن او کرد. در همین سال با منتقد سینما، پائولو اِمیلیو سالِس گومِ
س ازدواج کرد. لیجیا رئیس بنیاد حفظ آثار سینمایی نیز بود که شوهرش، پائولو امیلیو آن را بنیان گذاشته بود. در ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ داستان های برگزیده و باغ وحشی را منتشر کرد. لیجیا با داستان قبل از رقص سبز در عرصه جهانی مطرح شد: این اثر در کن فرانسه، در بخش جایزه بین المللی زنان برای نویسندگان خارجی که در آن ۳۶۰ اثر از ۲۱ کشور دنیا حضور یافته بود، جایزه نخست را دریافت کرد. این داستان در مجموعه ای با همین عنوان در کنار هفده داستان دیگر منتشر شد. در نخستین چاپ آن متن نامه ای از شاعر برزیل، کارلوس دروموند جی آندراجی ضمیمه است: ریو دو ژانیرو، ۲۸ ژانویه ۱۹۲۸ لیجیای عزیز (...) کتاب از نظر وحدت و کثرت بی نقص است، قلم نویسنده آن استوار است و می داند چگونه در پس داستان ظاهری داستانی عمیق تر را به ذهن متبادر کند. به نظر من قدرت عظیم موجود در آن روان شناسی پنهانی است که زیر توده عناصر واقع گرایانه قرار دارد که باعث می شود هر کسی با اثر همذات پنداری کند. کسی که بخواهد حقیقت زیرجلدی موجودات آن را که زیر پوسته اجتماعی آنان نهان شده است کشف کند، مفتون آن خواهد شد. پیوند این دو جنبه، به شکل یکپارچه، بزرگ ترین هنر است. و تو به این مهم دس
ت یافتی. اثرت بسیار متفاوت است از اراجیف این داستان نویسانی که برای خودشان در مجلات و روزنامه ها نوشابه باز می کنند و ملت آثارشان را از این طرف می خوانند و از آن طرف فراموش می کنند! داستان باید با قدرت در ذهن مخاطب ثبت شود. در ۱۹۷۳ رمان دخترها منتشر شد که جوایز متعددی را نصیب او کرد: جایزه جابوتی در رشته رمان، جایزه کوئِلو نِتو و جایزه ادبیات تخیلی از سوی اتحادیه سائوپائولو برای منتقدین هنری. این داستان سرنوشت سه دختر است که در اوائل دهه هفتاد تحت حکومت دیکتاتوری نظامی حاکم بر برزیل آن دوران روزگار سختی را می گذرانند. اوتو ماریا کارپو منتقد اتریشی-برزیلی درباره این اثر چنین گفته است: «لیجیا واقعاً برخوردار است از ظرافت خلق فضا که کاترین منسفیلد از آن بهره مند است. با این تفاوت که لیجیا رمان نوشتن هم بلد است و دخترها رمانی است در سطح بالا.» در ۱۹۷۷ در بزرگ ترین اقدام اعتراضی نویسندگان علیه رژیم دیکتاتوری و سانسوری که اعمال می کرد، برای ارائه «مانیفست روشنفکران» همراه آنان عازم برازیلیا شد. در همین سال مدیریت سینماتکای برزیل را که شوهرش بنیان گذار آن بود پذیرفت و مجموعه داستان سمینار موش ها را به چاپ رساند. در
۱۹۷۸ «فرزندان دردانه» را چاپ کرد. این مجموعه در ۱۹۹۱ با نام یکی از داستان های آن ساختار حباب صابون مجدداً منتشر شد. در ۱۹۸۰ مجموعه داستان انضباط عشق را چاپ کرد که برنده جایزه جابوتی ، برنده جام آپکا ، اهدایی انجمن سائو پائولو برای منتقدین هنری شد. لیجیا در مصاحبه ای این اثر را بهترین کتاب خود دانست. در ۱۹۸۱ مجموعه داستان رازها را، مشتمل بر دوازده داستان، منتشر کرد. در ۱۹۸۲ بر صندلی ۲۸ آکادمی زبان و ادب سائو پائولو تکیه زد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۵ با ۳۲ رأی از ۳۹ رأی بر صندلی شماره ۱۶ فرهنگستان زبان برزیل نشست. در ۱۹۸۷ نشان افتخار اینفانته انریکه را ازکشور پرتغال دریافت کرد. در ۱۹۸۹ رمان ساعات عریان را به چاپ رساند. شخصیت این رمان زنی کهنسال است به نام «روسا آمبروسیو» که در ضبط صوت خاطرات ساعاتی از زندگی اش را که عریان بوده است نقل می کند. در ۱۹۹۱ از شغل دولتی اش بازنشسته می شود. در ۱۹۹۴ در نمایشگاه فرانکفورت شرکت می کند. در سال ۱۹۹۵ مجموعه داستان شب تاریک و من را منتشر می کند (جایزه بهترین کتاب داستان اهدایی کتابخانه ملی، جایزه جابوتی از سوی انجمن برزیلی کتاب و جایزه آپلوب). در ۱۹۹۶ فیلم دختران به کارگردانی امیلیانو
ریبیرو پرده برداری می شود. در ۲۰۰۰ مجموعه داستان اختراع و حافظه را منتشر می کند که جایزه جابوتی و جایزه بزرگ انجمن سائو پائولویی منتقدین ادبی را برایش در پی دارد. در سال ۲۰۰۵ معتبرترین جایزه ادبی کشورهای پرتغالی زبان، جایزه کاموئس به او تقدیم شد. در سال ۲۰۱۶ از سوی کانون نویسندگان برزیل به عنوان نامزد نوبل ادبیات معرفی شد. لیجیا فاگونجیس تِلیس در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ در ۱۰۳ سالگی بر اثر کهولت سن درگذشت. رئیس فرهنگستان زبان برزیل، مرول پریرا با این جملات از او یاد کرد: او چهره ای شاخص و بنیادین نه تنها برای ادبیات بلکه برای جنبش های مدافع حقوق زنان بود. او راوی جهان مدرن بود و خود شخصیتی بزرگوار و انسانی. امروز ادبیات برزیل زنی والا را از دست داد. رودریگو گارسیا فرماندار سائو پائولو در مرگ او سه روز عزای عمومی اعلام کرد.
مطالعات ناتوانی/معلولیت (به انگلیسی:Disability studies) یک رشته دانشگاهی است که معنا، ماهیت و پیامدهای ناتوانی و معلولیت را بررسی می کند. در ابتدا، این رشته بر تقسیم بین «آسیب دیدگی (به انگلیسی:impairment)» و «ناتوانی (به انگلیسی:disability)» متمرکز بود، که در آن آسیب دیدگی یک آسیب در ذهن یا بدن یک فرد، و ناتوانی یک ساختار اجتماعی تعریف می شود. این فرض دو مدل متمایز از ناتوانی را به وجود آورد: مدل اجتماعی ناتوانی و مدل پزشکی ناتوانی. در سال ۱۹۹۹ میلادی، الگوی و مدل اجتماعی ارجحیت یافت و به طور جهانی پذیرفته شد. با این حال، در سال های اخیر، تقسیم بین مدل های اجتماعی و پزشکی به چالش کشیده شده است. علاوه بر این، تمرکز فزاینده ای بر تحقیقات بین رشته ای شده است. به عنوان مثال، تحقیقات اخیر نشان می دهد که استفاده از «نشانگرهای مقطعی طبقه بندی (به انگلیسی:cross-sectional markers of stratification)" ممکن است به ارائه بینش های جدیدی در مورد توزیع غیر تصادفی عوامل خطر که قادر به تشدید فرآیندهای ناتوانی هستند کمک کند. موضوعات مطالعات ناتوانی شامل آثاری در تاریخ ناتوانی، نظریه، قانون گذاری، سیاست، اخلاق و هنر است. با این
حال، به دانشجویان آموزش داده می شود که از نظر عملی بر تجربیات زندگی افراد دارای معلولیت تمرکز کنند. این رشته بر افزایش دسترسی افراد دارای معلولیت و ناتوانی به حقوق مدنی و بهبود کیفیت زندگی آنها متمرکز است. مطالعات مربوط به ناتوانی در دهه ۱۹۸۰ میلادی عمدتاً در ایالات متحده، بریتانیا و کانادا ظاهر شد. در سال ۱۹۸۶ میلادی، بخش مطالعه بیماری مزمن، آسیب دیدگی و ناتوانی انجمن علوم اجتماعی (ایالات متحده آمریکا) (به انگلیسی: Section for the Study of Chronic Illness, Impairment, and Disability of the Social Science Association (United States)) به انجمن مطالعات ناتوانی (به انگلیسی:) تغییر نام داد. اولین برنامه مطالعات آکادمیک ناتوانی در ایالات متحده در سال ۱۹۹۴ میلادی در دانشگاه سیراکیوس آغاز شد. اولین ویرایش Disabilities Studies Reader (یکی از اولین مجموعه مقالات دانشگاهی مرتبط با مطالعات ناتوانی) در سال ۱۹۹۷ میلادی منتشر شد. این رشته در ده سال بعدی به سرعت رشد کرد. در سال ۲۰۰۵ میلادی، انجمن زبان مدرن (به انگلیسی:) مطالعات ناتوانی را به عنوان «بخش فرعی از مطالعه آکادمیک» تأسیس کرد. در حالی که مطالعات ناتوانی در ابتدا
در ایالات متحده، بریتانیا و کانادا پدیدار شد، مطالعات مربوط به ناتوانی در کشورهای دیگر نیز از طریق دریچه های مختلف انجام شده بود. به عنوان مثال، دانشگاه های آلمانی از ابتدای قرن بیستم به «Queer Disability Studies» توجه می کنند. مطالعات ناتوانی در آلمان تحت تأثیر آثار ادبی مکتوب جنسیت گرا و فمینیست است. این آثار بررسی می کند که چگونه معلولیت بر تمایلات جنسی و توانایی احساس لذت تأثیر می گذارد. در نروژ، مطالعات ناتوانی در زمینه ادبی متمرکز است. تغییراتی در سال ۲۰۱۷ میلادی با اولین برنامه مطالعات دسترسی پذیری در دانشگاه مرکزی واشینگتن با تمرکز بین رشته ای بر عدالت اجتماعی، طراحی جهانی و دستورالعمل های بین المللی دسترسی به وب (WAG3) به عنوان پایگاهی برای دانش آموزش عمومی به وجود آمد.
اَبنون (پارسی میانه: "Abnūn") یکی از نجیب زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود. او فرمان ساخت آتشدان ابنون را به یادبود پیروزی شاپور بر رومیان در ۲۴۳ میلادی داد. بر چهار طرف این پایهٔ آتشدان پنج چهره از جمله خود او تصویر شده و بالای هر یک نام و عنوان صاحب آن آمده است. زندگی. از او در سنگ نوشته ابنون به عنوان آیینیگ (پارسی میانه: ayēnīg، رئیس تشریفات) یاد شده است. در این متن وی به عنوان "ابنون آیینیگ شبستان" (Abnūn ī pad šabistān āyēnīg) خوانده می شود. تصویر ابنون بسیار آسیب دیده است، هرچند صورتش به نظر بدون ریش است. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
اداره حفاظت از امنیت و نظم عمومی که معمولاً اداره حفاظت خوانده می شد یا به اختصار اوخرانا یک نیروی پلیس مخفی امپراتوری روسیه و بخشی از اداره پلیس وزارت امور داخلی (MVD) در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ بود که توسط سپاه ویژه ژاندارم ها حمایت می شد.
آلفا رومئو توناله (به ) خودرویی است که توسط خودروساز ایتالیایی آلفا رومئو، برندی از استلانتیس تولید می شود. این خودرو یک کراس اوور اس یووی در ابعاد سگمنت سی به شمار می آید. این خودرو در فوریهٔ ۲۰۲۲ معرفی شد و به کوچک ترین خودروی شاسی بلند عرضه شده توسط آلفا رومئو و همچنین اولین مدل جدید معرفی شده توسط این برند در شش سال اخیر تبدیل شد. نام این خودرو از گردنهٔ کوه توناله در شمال ایتالیا گرفته شده است. در اوت ۲۰۲۲، یک نسخه تغییریافته و تغییرشکل داده شده به نام داج هورنت، انحصاری برای بازار آمریکای شمالی به عنوان کوچک ترین و مبتدی ترین شاسی بلند از داج، رونمایی شد. هورنت در کنار توناله در منطقه با مشخصات متفاوت و قیمت پایین تر به فروش می رسد. بررسی. مدل تولیدی در ابتدا برای عرضه در سال ۲۰۲۱ برنامه ریزی شده بود، اما عرضهٔ آن به دلیل تقاضای بهبود پیمایش و عملکرد خودرو از سوی مدیریت آلفا رومئو و همچنین وجود مشکل کمبود جهانی چیپ، تا سال ۲۰۲۲ به تعویق افتاد. این خودرو در زمان مالکیت گروه فیات کرایسلر بر آلفا رومئو توسعه یافت و بر اساس نسخهٔ بسیار اصلاح شدهٔ پلت فرم SCCS مشترک با جیپ کامپس تولید شد. همچنین این خودرو او
لین آلفا رومئوی تاریخ است که به پلاگین هیبرید اختیاری مجهز شده است. این خودرو در مدل پلاگین هیبرید از باتری لیتیوم یونی ۱۵٫۵ کیلووات ساعتی استفاده می کند که می تواند در صورت استفادهٔ تنها از پیشرانهٔ برقی ۳۰ مایل را بپیماید. همهٔ مدل های توناله مجهز به نمایشگر مرکزی ۱۲٫۳ اینچی و نمایشگر ۱۰٫۲۵ اینچی پشت فرمان هستند که از رابط کاربری یوکانکت ۵ با قابلیت پشتیبانی از آمازون الکسا بهره می برد. علاوه بر این، توناله با ان اف تی عرضه می شود که داده های چرخهٔ عمر خودرو را ثبت و ذخیره می کند. به گفته آلفا رومئو، ان اف تی گواهینامه ای را تولید می کند که می تواند به حفظ ارزش باقی ماندهٔ خودرو کمک کند. "ورج" خاطرنشان کرد که آلفا رومئو اطلاعات زیادی در مورد این که از چه فناوری بلاک چینی برای این منظور استفاده می کند، ارائه نکرده است. "جالوپنیک" احساس می کرد دیجیتالی کردن سابقه خدمات خودرو ایده خوبی است، اما ان اف تی های بلاک چین راهی «بد» و «کاملاً غیرضروری» برای رسیدن به این هدف هستند. بازارها. اروپا. توناله دارای اپل کارپلی، اندروید اوتو و آمازون الکسا در رابط کاربری خود، که همچنین دارای صفحه نمایش لمسی ، ادغام شده است.
نسخه های معمولی این خودرو دارای چرخ های هستند، در حالی که نسخه ویژه ای که در زمان عرضه به فروش می رسد دارای چرخ های همراه با سایر تغییرات زیبایی است. نسخه پلاگین هیبریدی فضای بوت کمتری نسبت به نسخه غیر پلاگین دارد. آمریکای شمالی. مدل آمریکای شمالی با مدل سال ۲۰۲۳ و با دو موتور ۲٫۰ لیتری توربوشارژر بنزینی و ۱٫۳ لیتری پلاگین هیبریدی عرضه خواهد شد. در بازار ایالات متحده، در ابتدا فقط مدل ۲٫۰ لیتری موجود خواهد بود. داج هورنت. هورنت در اوت ۲۰۲۲ برای ایالات متحده و کانادا عرضه شد و اولین شاسی بلند کامپکت داج از زمان توقف تولید دوج نیترو مبتنی بر جیپ لیبرتی در سال ۲۰۱۱ است. برای تمایز از توناله، در هورنت طراحی دماغه، چراغ های جلو و چراغ های عقب دچار بازنگری شده است. مدل های جی تی (تنها مدل های موجود در زمان عرضه) دارای پیشرانه ۲٫۰ لیتری توربوشارژر چهار سیلندر خطی (آی۴) است؛ در حالی که مدل های آر/تی (که در اواسط سال ۲۰۲۳ و در اوایل سال ۲۰۲۴ معرفی شدند) دارای پیشرانه ۱٫۳ لیتر توربوشارژر چهار سیلندر خطی (آی۴) پلاگین هیبریدی (PHEV) هستند. تیپ بیس و پلاس در هر دو مدل موجود است. مانند سایر مدل های داج، هورنت یک پالت رنگ خ
ارجی منحصر به فرد با رنگ هایی مانند «ایت بال» (مشکی)، «گری کری» (خاکستری تیره)، «بلو استیل» (آبی روشن)، «بلو بیو» (آبی تیره)، «هات تاماله» (قرمز روشن)، و «آکاپولکو گلد» (زرد-طلا). نام هورنت توسط شرکت کرایسلر پس از خرید شرکت امریکن موتورز کورپوریشن (AMC) در سال ۱۹۸۷ به دست آمد. همه هورنت ها دارای نشان «زنبور» در گلگیرهای جلو خواهند بود. مدل مفهومی. مدل مفهومی توناله در مارس ۲۰۱۹ در نمایشگاه خودرو ژنو رونمایی شد. این خودرو دارای یک پیشرانهٔ پلاگین هیبریدی (PHEV) مشترک با جیپ رنگید، با یک موتور بنزینی در جلو و یک موتور الکتریکی در عقب است (این اطلاعات به طور رسمی توسط نمایندگان آلفا رومئو تأیید نشده است). توناله دارای انتخاب گر رانندگی دی ان ای آلفارومئو با حالت های حالت قدرت دوگانه برای حداکثر کارایی، حالت طبیعی برای استفاده روزمره و حالت کارایی پیشرفته برای استفاده تکی از پیشرانهٔ برقی است. دکمهٔ ئی-موزیونه روی صفحه لمسی تنظیمات دریچهٔ گاز، واکنش ترمزگیری و احساس فرمان را بیشتر می کند. این خودرو در نمای جلو دارای چراغ جلو با ال ئی دی سه گانه است که تداعی کننده چراغ مدل های آلفا رومئو اس زد و آلفا رومئو بررا اس
آب کمو روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۷۸ نفر (۲۲ خانوار) بوده است.
اَسپیز (پارسی میانه: "Aspēz") یکی از نجیب زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود. زندگی. از او در سنگ نوشته ابنون به عنوان دربد (پارسی میانه: darbed، دربان دربار) یاد شده است و سنگ نگاره او نیز در پایین نوشته ها در کنار بهنام موجود است. اسپیز در آنجا کلاهی قبه ای بر سر دارد و به روشنی بدون ریش است. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
بره روستایی در دهستان بم بخش مرکزی شهرستان بم استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶ نفر (۴ خانوار) بوده است.
سد پخش یا سد نفوذ یک لایه نازک (معمولاً ضخامت میکرومتری) از فلز است که معمولاً بین دو فلز دیگر قرار می گیرد. این کار برای عمل به عنوان یک سد برای محافظت از یکی از فلزات از تخریب سازی دیگری انجام می شود. چسبش یک لایه فلزی آبکاری شده به زیرلایه آن به یک اندربندساز فیزیکی، اندرپخش لایه نشانی یا پیوند شیمیایی بین صفحه و زیرلایه نیاز دارد تا بتواند کار کند. نقش یک سد پخش، جلوگیری یا به تأخیر انداختن پخش بین دو فلز برهم نهیده است؛ بنابراین، برای مؤثر بودن، یک سد پخشِ خوب نیاز به بی اثری نسبت به مواد مجاور دارد. برای به دست آوردن چسبش خوب و یک سد پخش به طور همزمان، بندزنی بین لایه ها باید از یک واکنش شیمیایی با دامنه محدودشده در هردو مرز حاصل شود. موادی که چسبش خوبی دارند لزوماً سد پخش خوبی نیستند و برعکس. درنتیجه، مواردی وجود دارد که باید از دو یا چند لایه مجزا برای ایجاد میانجی مناسب بین زیرلایه ها استفاده شود.
ره دار روستایی در دهستان بم بخش مرکزی شهرستان بم استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۸ نفر (۸ خانوار) بوده است.
سنگمیر روستایی در دهستان بم بخش مرکزی شهرستان بم استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴ نفر (۴ خانوار) بوده است.
آب زارچوب روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴ نفر (۶ خانوار) بوده است.
ابله ای روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۰ نفر (۱۵ خانوار) بوده است.
اسلام آباد آسیاب روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۷ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.
پیدنگو روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴ نفر (۶ خانوار) بوده است.
درزار روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۷ نفر (۷ خانوار) بوده است.
دره بیدان روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۱ نفر (۴ خانوار) بوده است.
دره اسپید روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۰ نفر (۴ خانوار) بوده است.
سقدروئیه روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۰۸ نفر (۳۰ خانوار) بوده است.
زین قویه روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۶۵ نفر (۷۱ خانوار) بوده است.
زناقی روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۵ نفر (۲۹ خانوار) بوده است.
خدای دیوانه یک فیلم ترسناک ترکیبی استاپ موشن لایو اکشن به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی فیل تیپت است. این فیلم در مدت 30 سال تولید و در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ در شودر منتشر شد. طرح داستانی. فیلم با یک چهره بلندقد پوشیده شده در ژاکت و ماسک گاز که فقط به عنوان قاتل شناخته می شود، شروع می شود و او از طریق یک اتاقک زیرآبی به دنیای ویران و جهنمی فرود می آید. قاتل یک نقشه و یک چمدان با بمب دارد که وظیفه انفجار آن در پشت خطوط دشمن در دنیای متروک را بر عهده دارد. با این حال، نقشه در طول مسیر به آرامی خراب می شود. تولید. در حین کار روی "پلیس آهنی ۲"، تیپت شروع به فیلمبرداری از چیزی کرد که به "خدای دیوانه" تبدیل می شد. کار او در "پارک ژوراسیک،" او را به این باور رساند که روزهای استاپ موشن به پایان رسیده است و فیلم را متوقف کرد. بیست سال بعد، با تشویق اعضای استودیوی خود، تیپت دوباره شروع به کار روی پروژه کرد و از گروهی از داوطلبان برای کمک استفاده کرد. انتشار. "خدای دیوانه" در سال ۲۰۲۱ در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم لوکارنو نمایش داده شد. شودر حقوق پخش فیلم را به دست آورد و برنامه ریزی برای اکران محدود در سینماها و AMC+ در ۱
۶ ژوئن ۲۰۲۲ داشت. فروش. در ایالات متحده و کانادا، این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود از دو سالن سینما ۸۴۱۶ دلار به دست آورد. در دومین آخر هفته، اکرانش به ۲۶ سینما گسترش یافت و ۳۶۵۸۸ دلار فروخت. در سومین آخر هفته خود نیز ۲۴۴۵۱ دلار فروش کرد. بازخوردها. در مجموعه نقدها در سایت راتن تومیتوز بر اساس ۶۵ بررسی، میانگین امتیاز ۷٫۸۰/۱۰ را به دست آورد. در متاکریتیک نیز، فیلم بر اساس رای ۱۲ منتقد، میانگین امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ را دارد که نشان دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. جوایز و نامزدها. "خدای دیوانه" در بیست و هفتمین جشنواره L'Etrange برنده جایزه تماشاگران شد.
لویک امبه سوه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶، ۱۷، ۱۸ و ۱۹ سال فرانسه بازی کرده است. دوران حرفه ای. پاری سن ژرمن. امبه سوه که فارغ التحصیل آکادمی باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن است، اولین قرارداد حرفه ای خود را در ژوئیه ۲۰۱۸ امضا کرد که او را تا ژوئن ۲۰۲۱ به این باشگاه متعهد کرده بود. او اولین بازی خود را در لیگ ۱ برای پاری سن ژرمن، در ۱۱ مه ۲۰۱۹ در بازی مقابل باشگاه فوتبال آنژه انجام داد. امبه سوه تنها بازی خود در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ را در باخت ۲–۰ در لیگ مقابل باشگاه فوتبال استاد رنس انجام داد. او در پست دفاع راست بازی کرد و در دقیقه ۵۹ به جای توما مونیه به میدان رفت. در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰، امبه سوه نامزد دریافت جایزه پسر طلایی ۲۰۲۰ شد و یکی از سه بازیکن PSG در فهرست نهایی ۱۰۰ بازیکن بود. ناتینگهام فارست. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، امبه سوه با باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست قرارداد امضا کرد و مبلغ قرارداد فاش نشد. او اولین بازی خود را در ۲۶ سپتامبر در شکست ۱–۰ مقابل هادرزفیلد تاون انجام داد. او اولین گل خود را برای این باشگاه در شکست ۲–۱ مقا
بل میدلزبورو در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ به ثمر رساند. تیم ملی. امبه سوه ملی پوش جوانان فرانسوی است و همچنین در موارد مختلف کاپیتان تیم زیر ۱۸ سال فرانسه نیز بوده است.
شانده سیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش بی، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال پرتغال، زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است. زندگی شخصی. پدر سیلوا، خواکیم، نیز یک فوتبالیست بود. او همچنین یک مهاجم بود و بیشتر دوران حرفه ای خود را در چین و پرتغال گذراند و بازیکن تیم ملی فوتبال آنگولا بود.