Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کرده بود. دخالت آشکار فزاینده ایران که برای جلوگیری از شکست کردها ضروری است از جمله حضور سربازان ایرانی با لباس کردی که هر بار به مدت ۱۰ روز در نبرد شرکت می کردند، بنابراین این احتمال را افزایش می دهد که بیشتر تشدید تنش ممکن است به «جنگ علنی» بین ایران و عراق منجر شود همراه با تضمین های رهبران عرب از جمله سادات، ملک حسین و هواری بومدین الجزایر مبنی بر اینکه «صدام حسین آماده بود تا عراق را از مدار شوروی خارج کند اگر ایران بخواهد». [شورش کردها] را که آنها را به آغوش شوروی سوق می داد، از بین ببرند» همچنین به محمدرضا پهلوی کمک کرد که توافق با عراق ضروری و مطلوب است. پس از آن، بیش از ۱۰۰۰۰۰ کرد به ایران گریختند، در حالی که دولت عراق به طرز وحشیانه ای کنترل خود را بر کردستان عراق تثبیت کرد تا سال ۱۹۷۸ بیش از ۱۴۰۰ روستا را ویران کرد، ۶۰۰ هزار کرد را در نسل کشی علیه کردها در سال ۱۹۸۸ اردوگاه های اسکان مجدد زندانی کرد و کمپین های اسکان مجدد را به راه انداخت. تحقیقات فاش شده کنگره به رهبری اوتیس پایک "و مقاله نیویورک تایمز در" ۴ فوریه۱۹۷۶ که توسط ویلیام سفایر نوشته شده بود، به شدت بر تحقیقات بعدی در مورد انجام مداخله ک
ردها تأثیر گذاشته است. در نتیجه، این باور عمومی وجود دارد که مقامات آمریکایی بارزانی را وادار کردند که پیشنهاد اولیه دولت عراق برای خودمختاری را رد کند، بدبینانه با «فروش» کردها به دستور محمدرضا پهلوی موافقت کرد، از ارائه هرگونه کمک بشردوستانه برای آوارگان کرد خودداری کرد. و به «نامه ای دلخراش» که بارزانی در ۱۰ مارس۱۹۷۵ برای کیسینجر ارسال کرد، پاسخ نداد و در آن اعلام کرد: جنبش و مردم ما به شکلی باورنکردنی با سکوت همه نابود می شوند. در واقع، اسناد از طبقه بندی خارج شده نشان می دهد که مقامات ایالات متحده به بارزانی در مورد پیشنهاد او برای اعلام خودمختاری به طور یکجانبه هشدار داده اند، زیرا می دانستند که انجام این کار باعث تحریک دولت عراق می شود، حتی اگر هدف از تجزیه دائم عراق و حفظ یک دولت خودمختار کردستان مستلزم اقدامات گسترده ای باشد. منابع ناسازگار با انکار قابل قبول با این حال، بارزانی هرگز نمی توانست «قانون خودمختاری کم آب شده» عراق را بپذیرد، زیرا با مفاد قرارداد مارس سازگار نبود و خواسته های برجسته کردها را نادیده می گرفت. «فروختن» محمدرضا پهلوی، مقامات آمریکایی و اسرائیلی و همچنین مشاوران خود را کور کرد
. کیسینجر شخصاً محمدرضا پهلوی را علیه دستیابی به هرگونه توافقی با عراق لابی کرده بود و منطق "تجارت [تجارت] یک دارایی اجباری ارزشمند را زیر سوال برد. برای یک امتیاز محدود مرزی» ایالات متحده یک میلیون دلار کمک به آوارگان کرد ارائه کرد و در ۱۷ مارس، کیسینجر به نامه بارزانی پاسخ داد: «ما می توانیم درک کنیم که تصمیمات دشواری که اکنون مردم کرد با آن روبرو هستند. باعث ناراحتی عمیق آنها می شود. ما از شجاعت و وقاری که آن مردم با آزمایش های زیادی روبرو شده اند، تحسین می کنیم و دعای ما با آنهاست.» حالی که نه ایران و نه ترکیه حاضر نیستند اجازه دهند از قلمرو خود برای حمایت از کردها استفاده شود. آمریکا و اسرائیل مجبور به ترک کمک کنند. با توجه به گیبسون، "پایک گزارش حقایق ناخوشایند نادیده گرفته؛ نقل قول های نادرست؛ به دروغ ایالات متحده را به عدم ارائه هیچ گونه کمک بشردوستانه به کردها متهم کرد. و در نهایت، ادعا کرد که کیسینجر به درخواست غم انگیز بارزانی پاسخ نداده است، در حالی که او در واقع… این «مورد کتاب درسی خیانت و دزدی» نبود که گزارش پایک بسیاری از مردم را به آن واداشته بود.» گیبسون اذعان می کند که دخالت ایالات متحده خو
دخواهانه بود و «منافع جنگ سرد آمریکا را پیش برد، هرچند نه کاملاً به قیمت کردها.» ژوست هیلترمن تحلیلی متضاد ارائه می دهد: «تبرئه نباید بدون صلاحیت باشد. کیسینجر فقط در حدی به کردها اهمیت می داد که می توانستند در راستای منافع ایالات متحده از آنها استفاده کنند و مطمئناً دیر یا زود آنها را رها می کرد.» ۱۹۷۹. جورج کیو، افسر دیرینه سیا، در ۱۵ اکتبر ۱۹۷۹ با عباس امیرانتظام، معاون نخست وزیر ایران و ابراهیم یزدی، وزیر امور خارجه ایران، به عنوان بخشی از روابط اشتراک اطلاعات مورد تأیید هارولد ساندرز، دستیار وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک، ملاقات کرد. این قبل از شروع بحران گروگان گیری ایران در ۴ نوامبر بود. کیو به مارک جی. گاسیوروفسکی گفت که او «به رهبران ایران در مورد تدارک تهاجم عراق هشدار داد و به آنها گفت که چگونه می توانند این آمادگی ها را زیر نظر داشته باشند و در نتیجه اقداماتی برای مقابله با آنها انجام دهند.» با این حال، در حالی که انتظام و یزدی گزارش کیو از این جلسه توجیهی را تأیید کردند، به نظر می رسد هیچ یک از این دو مرد این اطلاعات را با دیگر مقامات ایرانی در میان نگذاشته اند، شاید از ترس اینکه رابطه شان ب
ا یک افسر سیا سوء تعبیر شود. عمدتاً به دلیل پاکسازی های گسترده نیروهای مسلح پس از انقلاب، ایران در واقع برای تهاجم عراق به ایران در سپتامبر ۱۹۸۰ کاملاً آماده نبود. صحت اطلاعات زیربنایی حمایت کننده از هشدار کیو، و پیامدهای آن در رابطه با ادعاهایی مبنی بر اینکه ایالات متحده به صدام «چراغ سبز» برای حمله به ایران داده است، مورد بحث قرار گرفته است. گاسیوروفسکی مدعی شد که «اگر رهبران ایران بر اساس اطلاعات ارائه شده در جلسات توجیهی کیو عمل می کردند. جنگ وحشیانه هشت ساله جنگ ایران و عراق شاید هرگز رخ نمی داد.» ۱۹۸۲. در ۲۷ جولای سال ۱۹۸۲، دولت ریگان توماس توییتون وارد بغداد کرد برای به اشتراک گذاشتن تصاویر ماهواره ای سازمان سیا در تحرکات نظامی ایران با عراق. این «اولین تدارک اطلاعاتی ایالات متحده به عراق» در طول جنگ ایران و عراق بود و بحث کوتاهی را در مورد اینکه آیا عراق حضور سیا در این کشور را تحمل می کند یا خیر، برانگیخت: «بارزان تکریتی»، رئیس «مخبرات» در توئیتر گفت: «جهنم را بیرون کنید. از عراق، اما اطلاعات ارتش عراق که قبلاً در مورد آن غوطه ور شده بود و بارها گفته بود که چقدر ارزشمند است متعاقباً به توتون اطلاع دا
د: «ما به بررسی اطلاعات شما ادامه خواهیم داد و ارزیابی خواهیم کرد که آیا این اطلاعات برای شما مفید است یا خیر. ما به هر طریقی.» این اطلاعات ممکن است نقش مهمی در جلوگیری از تهاجم ایران به عراق در سال ۱۹۸۲ داشته باشد. به گزارش توییتون: «یکی از افسران ما حدود سه سال پیش با یکی از افسران اطلاعات ارتش عراق در کردستان ملاقات کرد. او گفت که اطلاعاتی که ما در اختیار آنها قرار دادیم همه چیز را تغییر داد. از فروپاشی عراق جلوگیری کرد.» ۱۹۸۴. در سال ۱۹۸۴، سیا یک «رابط اطلاعاتی رسمی» با مخبرات ایجاد کرد که اطلاعاتی را در مورد گروه های تروریستی از جمله سازمان ابونضال در اختیار سیا قرار داد. با این حال، بین ارائه اطلاعات سیا به مخبرات و دریافت و تجزیه و تحلیل اطلاعات توسط ارتش عراق تأخیر وجود داشت که منجر به غیرقابل اجرا شدن بسیاری از آنها شد؛ بنابراین، سیا در نهایت به طور مستقیم با اطلاعات نظامی عراق شروع به کار کرد و از این طریق اهرم خود را بر تروریسم مورد حمایت عراق نفی کرد. ۱۹۹۱. سیا درعملیات سپر صحرا وعملیات طوفان صحرا از ارتش ایالات متحده پشتیبانی اطلاعاتی کرد. حماسه محمد عبدالله شاهوانی بخش ناشناخته ای از داستان عراق
را نشان می دهد تلاش سیا برای بسیج افسران عراقی [علیه رژیم حسین]. درمرکز، شاهوانی، سنی اهل موصل ویک فرمانده کاریزماتیک بود که در۱۹۸۴ با حمله هلیکوپتری به نیروهای ایرانی در بالای کوهی در کردستان عراق شهرت خود را به دست آورد. محبوبیت او را برای صدام حسین خطرناک کرد و در ۱۹۸۹ دستگیر و بازجویی شد. او در می۱۹۹۰، درست قبل از حمله عراق به کویت، از کشور گریخت.» در سال ۱۹۹۱، شاهوانی تلاش هایی را برای سازماندهی یک کودتای نظامی با استفاده از اعضای سابق نیروهای ویژه که حسین آنها را منحل کرده بود، آغاز کرد. ۱۹۹۲. پس از جنگ خلیج فارس، سیا اقداماتی را برای اصلاح کاستی های شناسایی شده در طول جنگ خلیج فارس و بهبود حمایت خود از ارتش ایالات متحده انجام داد و ارتباطات خود را با فرماندهان اصلی ارتش ایالات متحده آغاز کرد. در سال ۱۹۹۲، سیا دفتر امور نظامی (OMA) را برای تقویت همکاری و افزایش جریان اطلاعات بین سیا و ارتش ایجاد کرد. OMA زیرمجموعه معاون مدیر اطلاعات مرکزی برای پشتیبانی نظامی است و به طور مشترک توسط افسران سیا از تمام ادارات و پرسنل نظامی از همه سرویس ها کار می کند. به گفته مقامات سابق اطلاعاتی ایالات متحده با مصاحبه "ن
یویورک تایمز"، سیا به طور غیرمستقیم از یک کمپین بمب گذاری و خرابکاری بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ در عراق که توسط شورشیان پیمان ملی عراق به رهبری ایاد علاوی انجام شد، حمایت کرد. این کارزار هیچ تأثیر آشکاری در سرنگونی حکومت صدام حسین نداشت. به گفته رابرت بائر، افسر سابق سیا، گروه های شورشی مختلف در آن زمان تلاش می کردند حسین را بیرون کنند. هیچ سوابق عمومی از کمپین سیا وجود ندارد و مقامات سابق ایالات متحده گفتند که خاطرات آنها در بسیاری از موارد ناقص و در برخی موارد متناقض است. اما اینکه آیا این بمب گذاری ها واقعاً باعث کشته شدن غیرنظامیان شده است، نمی توان تأیید کرد، زیرا همان طور که یکی از مقامات سابق سیا گفت، ایالات متحده در آن زمان هیچ منبع اطلاعاتی مهمی در عراق نداشت. در سال ۱۹۹۶، آمنه الخادمی، که خود را سازنده اصلی بمب برای توافق ملی عراق توصیف می کرد، نوار ویدئویی ضبط کرد که در آن از کمپین بمب گذاری صحبت می کرد و از کمبود پول و تدارکات شکایت کرد. دو افسر سابق اطلاعاتی وجود این نوار ویدئویی را تأیید کردند. آقای خادمی گفت که «ما یک ماشین را منفجر کردیم و قرار بود ۲۰۰۰ دلار بگیریم» اما همان طور که در سال ۱۹۹۷ ر
وزنامه انگلیسی "ایندیپندنت" که نسخه ای از نوار ویدئویی را به دست آورده بود، فقط ۱۰۰۰ دلار گرفت. این کمپین توسط دکتر ایاد علاوی، کارمند سیا، شد،[۲] که بعداً توسط ائتلاف به رهبری ایالات متحده که در سال۲۰۰۳ به عراق حمله کرد، به عنوان نخست وزیر موقت منصوب شد. ۱۹۹۳. سیا با حمایت مالی از سازمان های کردی، برای ایجاد یک آژانس اطلاعاتی جدید تحت رهبری کردها در عراق به نام آسایش (کردی به معنای «امنیت») کار کرد. ۱۹۹۴. پس از سرنگونی صدام در ۲۰۰۳، منابع آمریکایی و عراقی گزارشی از استراتژی ناموفق سرنگونی صدام با کودتا در دهه۱۹۹۰ ارائه کردند، تلاشی که بنا بر گزارش ها در سازمان سیا با نام رمزی «دباچیل» شناخته می شود. بر اساس گزارش "واشینگتن پست"، سیا یک رئیس جدید بخش خاور نزدیک خود به نام استفان ریشتر را منصوب کرد که تصور می کرد بخش های زیادی از ارتش عراق ممکن است از کودتا پشتیبانی کند. یک تیم با ژنرال ملاقات کرد. محمد عبدالله شوانی، فرمانده سابق نیروهای ویژه عراق و یک ترکمن اهل موصل. در حالی که سیا در حال تهیه نقشه های خود بود، انگلیسی ها آژانس را تشویق کردند تا با یک تبعیدی عراقی باتجربه به نام ایاد علوی، که رهبری شبکه ای ا
ز افسران ارتش فعلی و سابق عراق و عوامل حزب بعث را به "عهده داشت"، به نام ویفق، که کلمه عربی به معنای اعتماد است، تماس بگیرد." ۱۹۹۶. سیا در کودتای نافرجام ۱۹۹۶ علیه صدام حسین نقش داشت. ۲۰۰۲. تیم های شبه نظامی بخش فعالیت های ویژه سیا اولین تیم هایی بودند که در ژوئیه ۲۰۰۲ وارد عراق شدند. هنگامی که روی زمین قرار گرفتند، فضای نبرد را برای ورود بعدی نیروهای نظامی ایالات متحده آماده کردند. سپس تیم های SAD با نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده (در تیمی به نام عنصر رابط شمال عراق یا NILE) ترکیب شدند. این تیم پیشمرگه های کرد را برای تهاجم بعدی به رهبری ایالات متحده سازماندهی کرد. آنها با هم متحد شدند تا انصارالاسلام، متحد القاعده را شکست دهند. اگر این نبرد به اندازه قبل موفق نبود، در حمله بعدی به ارتش صدام، یک نیروی متخاصم قابل توجهی در پشت نیروهای آمریکایی/کردی وجود داشت. طرف ایالات متحده توسط افسران عملیات شبه نظامی از SAD/SOG و گروه ۱۰ نیروی ویژه ارتش انجام شد. تیم های SAD همچنین ماموریت های شناسایی ویژه با خطر بالا را در پشت خطوط عراق برای شناسایی اهداف ارشد رهبری انجام دادند. این مأموریت ها منجر به حملات اولیه علیه صد
ام حسین و ژنرال های کلیدی او شد. اگرچه حمله اولیه علیه حسین در کشتن دیکتاتور ناموفق بود، اما در پایان دادن مؤثر به توانایی او در فرماندهی و کنترل نیروهایش موفق بود. حملات دیگر علیه ژنرال های کلیدی موفقیت آمیز بود و به طور قابل توجهی توانایی فرماندهی را برای واکنش و مانور در برابر نیروهای متجاوز تحت رهبری ایالات متحده کاهش داد. ترکیه عضو ناتو اجازه استفاده از قلمرو خود توسط لشکر چهارم پیاده نظام ارتش ایالات متحده برای تهاجم را رد کرد. در نتیجه، تیم های مشترک SAD، نیروهای ویژه ارتش آمریکا و پیشمرگه های کرد کل نیروی شمالی در برابر ارتش صدام در طول تهاجم بودند. تلاش آنها سپاه یکم و پنجم ارتش عراق را برای دفاع در برابر کردها به جای حرکت آنها برای رقابت با نیروی ائتلافی که از جنوب می آمد، حفظ کرد. این ترکیب عملیات ویژه ایالات متحده و نیروهای کردی ارتش صدام را کاملاً شکست داد، که یک موفقیت بزرگ نظامی، مشابه پیروزی بر طالبان در افغانستان بود. چهار نفر از اعضای تیم SAD/SOG به دلیل «اقدامات قهرمانانه» خود، ستاره نادر اطلاعاتی سیا را دریافت کردند. ۲۰۰۳. اطلاعات ایالات متحده در مورد سلاح های کشتار جمعی عراق (WMD) کانون ب
ررسی های شدید در نوشته های زمانی متوالی ایالات متحده با مقاومت در عراق بوده است. ریچارد کر، یک کهنه سرباز ۳۲ ساله سیا که سه سال به عنوان معاون مدیر اطلاعات خدمت کرد، مأمور بررسی تحلیل سازمانی دربارهٔ ادعاهای تسلیحات کشتار جمعی عراق شد و مجموعه ای از گزارش ها را تهیه کرد که یکی از آنها طبقه بندی نشده است. کر به رابرت دریفوس روزنامه نگار گفت که تحلیلگران سیا از دولت بوش ترسیده اند و گفت: «تعداد زیادی از تحلیل گران معتقد بودند که تحت فشار قرار می گیرند تا به نتایج خاصی برسند. من با افراد زیادی صحبت کردم که گفتند: «سؤالات تکراری زیادی وجود داشت. از ما خواسته شده بود که آنچه را که می گفتیم توجیه کنیم. مطمئناً افرادی بودند که احساس می کردند از شواهدی که در اختیار داشتند، تحت فشار قرار می گیرند.» در مصاحبه ای در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۶، ریچارد کر اذعان کرد که این امر منجر به تضاد آشکار بین برخی در سیا و کاخ سفید بوش شده است و گفت: «درزها و بحث های خارج از آنچه که من به نظر من سطح مناسبی است بیشتر از من بوده است.» قبلاً دیده ام و من فکر می کنم که فقدان انضباط یک مشکل واقعی است. فکر نمی کنم یک سازمان اطلاعاتی بتواند علیه سیاست
یا سیاست گذار دست به سلاح بزند. من فکر می کنم که این کار نمی کند، و نمی ماند.» شواهدی که علیه عراق برنامه کشتار جمعی داشت شامل اطلاعاتی از افسر سیا والری پلیم بود که در ستون روزنامه "واشینگتن پست" در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۳ توسط رابرت نواک، علناً به عنوان «یک آژانس عامل سلاح های کشتار جمعی» معرفی شد. شوهر پلیم، سفیر جوزف سی. ویلسون چهارم، توسط سیا به کشور آفریقایی نیجر فرستاده شده بود تا ادعاهایی مبنی بر اینکه عراق قصد خرید کیک زرد اورانیوم از این کشور را دارد، که در سخنرانی رئیس جمهور جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۳ در مورد وضعیت اتحادیه گنجانده شده بود را بررسی کند. از انجام یک جنگ پیشگیرانه علیه عراق حمایت می کند. تحقیقات عراق ۲۰۰۷ را برای عواقب این ادعاها و افشاگری در مورد آنها ببینید. کنت پولاک، کارشناس سابق شورای امنیت ملی در عراق، که عموماً از استفاده از زور برای برکناری صدام حسین حمایت می کرد، به سیمور هرش گفت که آنچه دولت بوش انجام داد این بود.«... فرایند فیلترینگ موجود را که به مدت پنجاه سال مانع از دستیابی سیاستگذاران به اطلاعات بد شده بود، برچید. آنها سیستم هایی را ایجاد کردند تا اطلاعات مهم را مستقیماً به رهبر
ی عالی برسانند. پولاک گفت. آنها همیشه اطلاعاتی برای پشتیبانی از افکار عمومی خود داشتند، اما اغلب اطلاعات بسیار بدی بودند."برخی از اطلاعات مورد استفاده برای توجیه تهاجم آمریکا به عراق از یک خبرچین بی اعتبار با اسم رمز «بیس بال» توسط سیا بود که به دروغ ادعا کرد که به عنوان مهندس شیمی در کارخانه ای کار می کرده است که آزمایشگاه های متحرک تسلیحات بیولوژیکی را به عنوان بخشی از سلاح های عراقی تولید می کند. برنامه کشتار جمعی علیرغم هشدارهای سازمان اطلاعات فدرال آلمان به سیا در مورد صحت ادعاهای وی، آنها در سخنرانی پرزیدنت بوش در۲۰۰۳ و ارائه بعدی کالین پاول به شورای امنیت سازمان ملل متحد گنجانده شدند. دستگیری صدام حسین. مأموریتی که صدام حسین را دستگیر کرد «عملیات طلوع سرخ» نام داشت. این توسط تیم های دلتا نیروی JSOC و تیم های SAD/SOG (با هم به نام گروه ضربت ۱۲۱) برنامه ریزی و اجرا شد. این عملیات در نهایت شامل حدود ۶۰۰ سرباز از تیپ ۱ لشکر ۴ پیاده نظام بود. تعداد نیروهای عملیات ویژه احتمالاً حدود ۴۰ نفر بود. بیشتر تبلیغات و اعتبار این دستگیری به سربازان لشکر ۴ پیاده نظام تعلق گرفت، اما CIA و JSOC نیروی محرکه بودند. رابرت
اندروز، معاون سابق دستیار وزیر دفاع در امور عملیات ویژه و درگیری با شدت کم، گفت: «گروه ضربت ۱۲۱ در واقع کسانی بودند که صدام را از سوراخ بیرون کشیدند». دیگر نمی توان نقشی را رد کرد.» ۲۰۰۴. در سال ۲۰۰۴، فقدان یافتن سلاح کشتار جمعی، ادامه مقاومت مسلحانه در برابر اشغال نظامی آمریکا در عراق، و نیاز به بازنگری سیستماتیک نقش های مربوطه سیا، اف بی آی، و آژانس اطلاعات دفاعی. در ۹ ژوئیه ۲۰۰۴، گزارش سنا دربارهٔ اطلاعات پیش از جنگ در مورد عراق مربوط به کمیته اطلاعات سنا گزارش داد که سیا در مورد خطر ادعایی سلاح های کشتار جمعی در عراق اغراق کرده است، اتهامی که عمدتاً توسط اطلاعات موجود پشتیبانی نمی شود. فرم های اطلاعاتی جدید عراق. در فوریه ۲۰۰۴، سرویس جدید اطلاعات ملی عراق یا INIS، در فوریه ۲۰۰۴ «به عنوان یک نیروی غیر فرقه ای که افسران و عوامل خود را از تمام جوامع مذهبی عراق استخدام می کرد، تأسیس شد. رئیس آن، ژنرال محمد شاهوانی از اهل سنت موصل است. او با یک شیعه ازدواج کرده و معاونش کرد است. شاهوانی، یکی از فرماندهان نیروهای ویژه عراق در طول جنگ ایران و عراق، برای بیش از یک دهه با سیا همکاری نزدیک داشته است ابتدا در تلاش ب
رای سرنگونی صدام حسین، سپس در تلاش برای ایجاد یک سازمان اطلاعاتی نقش داشته است.. یک سرویس اطلاعاتی رقیب وجود دارد "به نام وزارت امنیت، که سال گذشته به سرپرستی شیروان الوائلی ایجاد شد. او سرهنگ سابق ارتش عراق است که در رژیم قدیم در ناصریه خدمت می کرد. گفته می شود که او در ایران آموزش دیده است و به طور منظم با افسران اطلاعاتی ایران و سوریه در بغداد ارتباط برقرار می کند. خدمت او نیز مانند سازمان شاهوانی حدود ۵۰۰۰ افسر دارد». سیا امیدوار بود که INIS شاهوانی بتواند یک نیروی مؤثر ملی و بازدارنده در برابر مداخله ایران باشد. شاهوانی برای انجام عملیات های مؤثر علیه ایرانی ها، رئیس شاخه ایران مخابرات دوران صدام حسین را به خدمت گرفت. این امر ایرانیان و متحدان شیعه آنها را عصبی کرد. عوامل شاهوانی در سال ۲۰۰۴ متوجه شدند که ایرانی ها فهرستی دارند که از یک سند قدیمی حقوق و دستمزد وزارت دفاع گرفته شده بود که اسامی و آدرس منزل افسران ارشد را که تحت رژیم سابق خدمت می کردند، شناسایی می کرد. خود شاهوانی از جمله کسانی بود که توسط ایرانیان هدف ترور قرار گرفت. تا به امروز، حدود ۱۴۰ افسر در INIS کشته شده اند. اگرچه بسیاری در دولت ما
لکی، شاهوانی را با سوء ظن می بینند، حامیان او می گویند که او تلاش کرده است مستقل از نبردهای فرقه ای در عراق باقی بماند. به گفته منابع آمریکایی، او اطلاعاتی ارائه کرده است که منجر به دستگیری چند تن از عوامل ارشد القاعده شده است، و همچنین اطلاعات منظمی در مورد شورشیان سنی ارائه کرده است. چندین ماه پیش، شاهوانی به مالکی از طرح ترور توسط محافظی که مخفیانه برای مقتدی صدر، رهبر شبه نظامیان شیعه کار می کرد، اطلاع داد. سرویس شاهوانی طرحی مشابه برای ترور معاون نخست وزیر عراق، برهم صالح، کرد را کشف کرد.نقشه های کودتای شاهوانی در ژوئن ۱۹۹۶ با شکست مواجه شد، زمانی که مخبرات ۸۵ نفر از عوامل او، از جمله سه پسرش را کشت. اما او در طول هفت سال آینده به توطئه ادامه داد و در آستانه تهاجم آمریکا در مارس ۲۰۰۳، شاهوانی و حامیانش سیا همچنان امیدوار بودند که قیامی را در میان ارتش عراق سازماندهی کنند. شبکه مخفی عراقی شاهوانی با نام «آلفا ۷۷» و بعدها به «عقرب ها» معروف شد. پنتاگون نسبت به طرح قیام عراق محتاط بود، بنابراین این طرح کنار گذاشته شد، اما شاهوانی شبکه خود را در ارتش عراق تشویق کرد که جنگ نکنند - به این امید که بعد از پیروزی
آمریکا با سربازان خوب رفتار شود. سپس تصمیم فاجعه بار در می ۲۰۰۳ توسط ال. پل برمر و مقامات موقت ائتلاف مبنی بر انحلال ارتش عراق و قطع حقوق آن اتخاذ شد. بقیه، همان طور که می گویند، تاریخ است. عراق امروز به جای یک سرویس اطلاعاتی خوب که به آن نیاز دارد، دو سرویس دارد: یکی طرفدار ایران و دیگری ضد ایرانی. این معیاری است برای تعیین موقعیت کشور: گرفتار شدن بین فرقه های متخاصم و همسایگان متخاصم، با متحدی ابرقدرت که به نظر نمی رسد به دوستان خود کمک کند یا دشمنان خود را متوقف کند. ابوغریب. همچنین در سال ۲۰۰۴، گزارش هایی از شکنجه ابوغریب و آزار زندانیان منتشر شد. در تحقیقات بعدی توسط MG آنتونیو تاگوبا، او اظهار داشت: «من متوجه شدم که برخلاف مفاد AR 190-8، و یافته های موجود در گزارش MG Ryder، بازجویان اطلاعات نظامی (MI) و بازجویان دیگر آژانس دولتی ایالات متحده (OGA) فعالانه است. از نگهبانان مجلس درخواست کرد که شرایط جسمی و روحی را برای بازجویی مطلوب از شهود تعیین کنند.» OGA یک تعبیر رایج برای سیا است. بعلاوه، «دستگاه های مختلف بازداشتی که توسط تیپ ۸۰۰ نماینده مجلس اداره می شود، به طور معمول افرادی را که توسط سایر سازمان
های دولتی (OGAs) نزد آنها آورده می شوند، بدون اطلاع از هویت، یا حتی دلیل بازداشتشان، نگهداری می کنند. مرکز مشترک بازجویی و بازجویی (JIDC) در ابوغریب، این بازداشت شدگان را «بازداشت شدگان ارواح» نامید. حداقل در یک مورد، گردان ۳۲۰ نماینده مجلس در ابوغریب تعداد انگشت شماری از "بازداشت شدگان ارواح" (۶ تا ۸) را برای OGA نگه داشت که آنها در داخل مرکز حرکت کردند تا آنها را از بازدید کمیته بین المللی صلیب سرخ (ICRC) پنهان کنند. تیم نظرسنجی این مانور فریبنده، بر خلاف ارتش دکترین، و در نقض قوانین بین المللی بود." در زندان ابوغریب یک زندانی به نام منادل الجمادی درگذشت. ۲۰۰۶. تایلر درامهلر، کهنه سرباز ۲۶ ساله سیا و رئیس سابق عملیات مخفی در اروپا، "در مصاحبه ای در ۲۳ آوریل ۲۰۰۶ به خبرنگار سی بی اس نیوز در برنامه ۶۰دقیقه"اد برادلی گفت که ناباوری گسترده ای در داخل آژانس در مورد ادعاهای عمومی دولت بوش در مورد سلاح های عراقی وجود دارد. کشتار جمعی به گفته درامهلر، سیا در پاییز۲۰۰۲ به حلقه داخلی صدام حسین نفوذ کرده بود و این منبع بلندپایه به سیا گفت «آنها هیچ برنامه فعالی برای تسلیحات کشتار جمعی نداشتند.» درامهلر در پاسخ به سؤال
بردلی در مورد تناقض آشکار با اظهارات دولت بوش در مورد سلاح های کشتار جمعی عراق در آن زمان، گفت: «سیاست تعیین شده بود. جنگ عراق در راه بود. و به دنبال اطلاعاتی بودند که در خط مشی جا بیفتند و سیاست را توجیه کنند.» ۲۰۰۷. از ژوئن ۲۰۰۷، «شاهوانی اکنون در ایالات متحده است. تا زمانی که او تضمین های حمایتی از دولت مالکی دریافت نکند، احتمالاً استعفا خواهد داد که این امر INIS را در آشفتگی فرو می برد و می تواند باعث فروپاشی آن شود. تحقیقات ۲۰۰۷. افشای خانم هویت مخفی ویلسون در آن زمان سیا به عنوان «والری پلیم» که در آن زمان هنوز طبقه بندی شده بود، منجر به تحقیقات هیئت منصفه و متهم شدن و محکومیت رئیس سابق دفتر معاون رئیس جمهور چنی، لوئیس لیبی، به اتهام شهادت دروغ، ممانعت از اجرای عدالت، و محکوم شد. اظهارات نادرست به بازرسان فدرال. "سرجه". واحدهای شبه نظامی سیا به همکاری با JSOC در عراق ادامه دادند و در سال ۲۰۰۷ این ترکیب نیروی مرگباری را ایجاد کرد که تأثیر عمده ای در موفقیت "Surge" داشت. آنها این کار را با کشتن یا دستگیر کردن بسیاری از رهبران کلیدی القاعده در عراق انجام دادند. باب وودوارد، روزنامه نگار برنده جایزه پولیتز
ر، در مصاحبه ای با برنامه ۶۰ دقیقه شبکه سی بی اس، قابلیت عملیات ویژه جدیدی را توصیف کرد که این موفقیت را امکان پذیر کرد. این قابلیت توسط تیم های مشترک CIA و JSOC توسعه یافته است. چندین مقام ارشد آمریکایی اظهار داشتند که «تلاش های مشترک JSOC و واحدهای شبه نظامی سیا مهمترین عامل در شکست القاعده در عراق بود». در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۸، SAD/SOG و JSOC عملیاتی را در سوریه انجام دادند که «شبکه لجستیک جنگنده خارجی» را هدف قرار داد و عوامل القاعده را به عراق آورد. یک منبع آمریکایی به سی بی اس نیوز گفت که «سرکرده جنگجویان خارجی، یکی از افسران القاعده، هدف حمله فرامرزی روز یکشنبه بود». او گفت که این حمله موفقیت آمیز بود، اما نگفت که آیا افسر القاعده کشته شده است یا خیر. فاکس نیوز بعداً گزارش داد که ابو غدیه، «هماهنگ کننده ارشد القاعده که در سوریه فعالیت می کند» در این حمله کشته شده است. "نیویورک تایمز" گزارش داد که در جریان این حمله نیروهای آمریکایی چندین مرد مسلح را که «یک تهدید» بودند، کشتند.
گل پاچا الفت (Gul Pacha Ulfat) (پشتو: "ګل پاچا الفت")، در ۱۹۰۹ میلادی در ولسوالی قرغه ای ولایت لغمان افغانستان متولد شد. الفت شاعر و نویسنده برجسته زبان پشتو بود. دوران کودکی. گل پاچا الفت فرزند میر سید پاچا در ۱۹۰۹ میلادی در قریه عزیز خان کس، ولسوالی قرغه ای ولایت لغمان چشم به جهان گشود. وی پس از فرا گرفتن زبان عربی و تعلیمات دینی، به آموختن صرف، نحو، منطق، حدیث و تفسیر قرآن نزد علمای دینی پرداخت. زندگی کاری. الفت پس از این که تعلیمات دینی را در مدارس خصوصی در ۱۹۳۵ میلادی به اتمام رسانید، به عنوان منشی در روزنامه ملی انیس گماشته شد. وی از سوی مردم شهر جلال آباد که مرکز ولایت ننگرهار است و مردم ولسوالی قرغه ای ولایت لغمان به ترتیب در سال های ۱۹۴۹ و ۱۹۵۲ میلادی به عنوان نماینده مردم در مجلس نماینده گان انتخاب شد. وی در خلال این مدت هفته نامهٔ را تحت عنوان وُلس (Wolas) در ۱۹۵۱ میلادی تأسیس کرد. الفت تا سال ۱۹۵۳ میلادی به عنوان ویراستار ارشد هفته نامه وُلس کار کرد. الفت در ۱۹۵۵ میلادی به عنوان نماینده مردم جلال آباد در جلسات مجلس نماینده گان اشتراک کرد. وی در ۱۹۵۶ میلادی به عنوان رئیس آکادمی پشتو، که در افغانستا
ن بنام «پشتو تولنه» یاد می شود گماشته شد و سپس در ۱۹۶۳ میلادی به مقامی بالاتر در کابینه ارتقا نموده و رئیس امور قبایل شد. در این میان، وی هم چنین به عنوان استاد زبان و ادبیات پشتو در دانشکده های ادبیات و حقوق علوم سیاسی دانشگاه کابل خدمت کرد. وی در ۱۹۶۴ میلادی از موقف خود در وزارت استعفا داد و یکبار دیگر از سوی مردم جلال آباد به عنوان نماینده مجلس انتخاب شد. وی بعد از ختم دوره خود در مجلس نمایندگان، بازنشسته شد. الفت همراه با غلام حسن صافی، عبدالهادی توخی، محمد رسول پشتون، فیض محمد انگار، قیام الدین خادم، غلام محی الدین زرملوال، عبدالروف بینوا، نور محمد ترکی و برخی افراد دیگر از جمله اعضای بنیان گذار جنبش سیاسی «ویښ زلمیان» (Weesh Zalmyan) (جوانان بیدار) در ۱۹۴۷ میلادی بودند. کارهای اکادمیک. الفت حتی بعد از این که بازنشسته شد، به عنوان شاعر و نویسنده تا آخرین لحظه زندگی به غنی سازی زبان و ادبیات پشتو ادامه داد. وی علاوه بر مقالات بی شمار، کتاب های متعددی پیرامون موضوعات دینی، اخلاقی، سیاسی و اجتماعی در قالب شعر و نثر نوشت. برخی کتاب های وی هنوز هم به چاپ می رسند. الفت چندین جایزه نیز به دست آورد، از جمله جایز
ه های خوشحال خان، ابو علی سینا، مدال آموزش و مدال ستاره. مرگ. گل پاچا الفت آخرین روزهای زندگی خود را در زادگاه خود در ولایت لغمان گذراند. وی در ۱۹ دسامبر ۱۹۷۷ در سن ۶۷ سالگی به علت ایست قلبی در گذشت. وی در آرامگاه خانوادگی در زادگاهش به خاک سپرده شد.
دم خاری سیاه گونه ای بادخورک از خانواده بادخورکان است. در آنگولا، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، گابن، غنا، لیبریا، نیجریه و سیرالئون یافت می شود.
دم خاری مرمری گونه ای بادخورک از خانواده بادخورکان است. این گونه در آنگولا، بنین، بورکینافاسو، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، گینه استوایی، گابن، گامبیا، غنا، گینه، گینه بیسائو، کنیا، لیبریا، مالاوی، مالی، موزامبیک، نیجر، نیجریه، سنگال، سیرالئون، سومالی، آفریقای جنوبی، تانزانیا، توگو، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه یافت می شود.
دم خاری ها یک سرده بادخورک از خانواده بادخورکان است. این سرده دربردارندهٔ گونه های زیر است: