Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الکترونیک کم مصرف یا الکترونیک کم توان الکترونیکی مانند پردازنده های نوت بوک است که برای استفاده از توان الکتریکی کمتر از حد معمول، غالباً با برخی هزینه ها، طراحی شده اند. در مورد پردازنده های نوت بوک، این هزینه توان پردازش است. پردازنده های نوت بوک تمایل دارند که در مقایسه با همتایان رایانه های رومیزی آنها، با هزینه پردازش کمتر، مصرف توان کمتری داشته باشند. از لحاظ تاریخی الکترونیک کم توان مربوط به اولین ساعت های مچی کوارتز در سال ۱۹۶۷ با استفاده از عقربه های آنالوگ برای نمایش زمان تولید شد. اولین ساعت الکترونیکی دیجیتال یک نمونه اولیه پالسار ال ئی دی بود که در سال ۱۹۷۰ تولید شد. ساعت های ال ئی دی دیجیتال تا سال ۱۹۷۵ بسیار گران و دور از دسترس مصرف کننده معمولی بودند، تا این که تگزاس اینسترومنتس شروع به تولید انبوه ساعت های ال ئی دی در داخل یک محفظه پلاستیکی کرد. مصرف انرژی کلی یک رایانه شخصی جدید با رشدی حدود ۲۲ درصد در سال افزایش یافته است. این افزایش در مصرف حتی با وجود اینکه انرژی مصرف شده توسط یک دروازه منطقی سیماس به منظور تغییر وضعیت آن به دلیل کوچک سازی، مطابق با قانون مور به طور نمایی کاهش یافته است.
زبان رمزی، لوترا یا پادزبان زبانی است که توسط گروهی برای حذف یا گمراه کردن افراد خارج از گروه به کار گرفته می شود.
اردوگاه کار اجباری یونگفرنهوف یک اردوگاه کار اجباری در لتونی، در حدود سه یا چهار کیلومتری ریگا، بود. این اردوگاه از دسامبر ۱۹۴۱ تا مارس ۱۹۴۲ فعالیت داشت و یهودیان اضافی از دیگر اردوگاه ها، به ویژه یهودیان آلمانی و اتریشی که در آغاز بنا بود به مقصد مینسک فرستاده شوند، در آن نگهداری می شدند. تاریخچه. اردوگاه در زمینی با وسعت ۲۰۰ هکتار قرار داشت که پیشتر سه انبار بزرگ، پنج پادگان کوچک و سوله های مختلف دامداری در آن قرار داشتند. ساختمان های نیمه فروریخته و غیرقابل گرم شدن برای اسکان چندین هزار نفر نامناسب بودند. اردوگاه هیچ برج دیده بانی یا محوطه محصور نداشت، بلکه گشتی سیار متشکل از ده تا پانزده پلیس کمکی لتونی تحت فرماندهی آلمانی رودلف یواخیم سک آن را دیده بانی می کردند. در دسامبر ۱۹۴۱، در مجموع ۳٬۹۸۴ تن با چهار قطار جداگانه به یونگفرنهاف آورده شدند؛ از جمله ۱۳۶ کودک زیر ده سال و ۷۶۶ بزرگسال. در ۱ دسامبر ۱۹۴۱، ۱۰۱۳ یهودی از وورتمبرگ سوار قطار شده و به اردوگاه فرستاده شدند. 964 مورد دیگر نیز در ۶ دسامبر ۱۹۴۱ از هامبورگ، لوبک (تنها ۹۰ یهودی ساکن در شهر باقی ماندند) و سایر افراد از سراسر شلسویگ-هولشتاین به اردوگاه
تبعید شدند. کاروان های دیگری نیز شامل ۱٬۰۰۸ تن از نورنبرگ و ۱٬۰۰۱ تن از وین به اردوگاه وارد شدند. زندانیان. حدود ۸۰۰ تن از زندانیان در زمستان ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ بر اثر گرسنگی، سرما، تیفوس جان خود را از دست دادند. امروزه باور بر این است که شهادت یک شاهد عینی، مبنی بر اینکه یک وانت گاز به اردوگاه اختصاص داده شده بود، قابل اعتقاد نیست و با آن به شکل غیرمستند برخورد می شود. در مارس ۱۹۴۲ اردوگاه برچیده شد. به عنوان بخشی از عملیات دونامونده با تمارض به اینکه زندانیان قرار است به اردوگاهی جدید با شرایط کار بهتر منتقل شوند (اردوگاه در اصل وجود خارجی نداشت) و در آنجا در کارخانه تولید کنسرو به کار بپردازند، زندانیان فریب داده شده و ۱۶۰۰ تا ۱۷۰۰ تن از ایشان به جنگل بیکرنیکی منتقل شدند. همانند یهودیان ساکن گتو ریگا پیش از آن ها، این زندانیان نیز در ۲۶ مارس ۱۹۴۲ در جنگل تیرباران شده و در گورهای دسته جمعی دفن شدند. در میان تیرخوردگان ماکس کلیمان، از کهنه سربازان جنگ جهانی اول بود که به همراه خانواده اش به اردوگاه آورده شده بود. به گفته وی: ۴۵۰ زندانی در اردوگاه باقی ماندند و گروهی کاری را تشکیل دادند. از آن ها خواسته شد تا به من
ظور پنهان کردن بقایای اردوگاه، برای تغییر شکل آن به یک کشتزار اقدام به کار کنند. گروه کاری به مدت یک سال وجود داشت. بازماندگان سپس به گتو ریگا که خود تا نوامبر ۱۹۴۳ وجود داشت، فرستاده شدند. از حدود ۴۰۰۰ تن که به یونگفرنهوف منتقل شدند، تنها ۱۴۸ نفر زنده ماندند.
پیت کرنی (Pitkern) یا پیت کرن-نورفکی یک زبان رمزی است که در قرن هجدهم با ترکیب انگلیسی و تاهیتیایی ساخته شده است. پیت کرنی زبان اصلی جزایر پیت کرن است، اگرچه در جزیره نورفوک بیشتر گفتگو می شود. این زبان اگرچه در جزایر اقیانوس آرام صحبت می شود، به دلیل عدم ارتباط با سایر کریول های اقیانوس آرام، کریول اطلسی توصیف می شود. در جزیره پیت کرن، آخرین قلمرو باقی مانده انگلیس در اقیانوس آرام جنوبی، حدود ۵۰ سخنران پیت کرنی وجود دارد.
آنیترا فورد (؛ زادهٔ ۱۹۴۲ میلادی) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "طولانی ترین فاصله" و "یورش دختران زنبوری" اشاره کرد.
اسد گلزاده بخارایی (به فارسی تاجیکی: Асад Гулзодаи Бухороӣ؛ زاده – درگذشته ) شاعر فارسی زبان اهل شهر بخارا در ازبکستان بود. وی در دهی به نام شوگان از توابع شهرستان پیشکوی به زاده شد. اسد گلزاده دانش آموخته دِپارتمان زبان و ادبیات تاجیک دانشکده تربیت معلم دانشگاه دولتی شهر دوشنبه بود. او در راستای تدریس زبان فارسی در بخارا تلاش فراوان کرد. او بیشتر برای کودکان و نوجوانان می نوشت و مجموعه های اشعارش در بخارا، تاشکند، دوشنبه و تهران به چاپ رسیده است. اسد گلزاده از وضع آموزش و پرورش، به ویژه بسته شدن مکتب های تاجیکی در بخارا، نبود مطبوعات و کتب درسی به زبان فارسی تاجیکی، و دورنگاه داشتن نسل جوان تاجیک از زبان و ادبیات و فرهنگ نیاکانشان در ازبکستان انتقاد می کرد. اسد گلزاده از سال ۲۰۰۳ عضو اتحادیه نویسندگان تاجیکستان بود. شعر گلزاده، توصیف گر بخارا و منظره های بی همتا، زندگی و حرفه ی مردم این شهر باستانی است. بسیاری از شعرهای او به کودکان اختصاص دارد. اسد گلزاده تا هنگام بازنشستگی در مدارس تاجیک زبان بخارا و در بخش تاجیکی رادیو تلویزیون این ولایت در ازبکستان فعالیت می کرد.
کریول سیشلی (kreol, seselwa) زبان کریول مبتنی بر فرانسوی است که در سیشل گفتگو می شود. این زبان در سیشل همراه با انگلیسی و فرانسوی رسمی است.
دنیس سندرز (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در نیویورک به دنیا آمد و فرزند آلتینا شیناسی، مجسمه ساز و طراح بود. وی درسن دیگو، کالیفرنیا، بر اثر حمله قلبی درگذشت؛ جایی که استاد و فیلم ساز مقیم در دانشگاه ایالتی سن دیگو بود. دخترش، ویکتوریا سندرز، نماینده ادبی و تهیه کننده فیلم است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یورش دختران زنبوری" و "چکسلواکی ۱۹۶۸" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه شده است.
آلمانی سوئیسی ("Schweizerdeutsch") هر گونه ای از آلمانیش است که در بخش آلمانی زبان سوئیس و در برخی بخش های آلمانی زبان شمال ایتالیا گفتگو می شود. گاهی، گویش های آلمانی که در سایر کشورها صحبت می شوند نیز با آلمانی سوئیسی دسته بندی می شوند، به خصوص گویش های لیختن اشتاین و فورآرلبرگ اتریش، که ارتباط نزدیکی با گویش های سوئیس دارند.
مرگ مشکوک یک دختر کم سن وسال () یک فیلم جالوی ایتالیایی به کارگردانی سرجو مارتینو است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
وانگ سو (انگلیسی: Wang Su؛ متولد ۱۵ مارس ۱۹۸۴) تکواندوکار چینی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۹۹ در ادمونتون، با پیروزی بر جونگ جائه-اون، در بازی نهایی، یک مدال طلا در دسته خروس وزن (سبک وزن) به دست آورد. وی در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا در سال ۲۰۰۰ موفق به کسب مدال نقره شد.
نیما چشم جلال بود کتابی است که تقریباً تمام مقالات جلال آل احمد در طول مدت حدود ۱۸ سال (۱۳۲۹ تا ۱۳۴۷) راجع به آثار و احوال نیما یوشیج در نشریات و کتاب های مختلف را دربرمی گیرد. این کتاب در سال ۱۳۷۶ منتشر شد. نقد و بررسی. امید طبیب زاده معتقد است دقت و وسواس شمس آل احمد و مصطفی زمانی نیا در انتخاب و تنظیم و ویرایش مطالب چنان است که می توان مطمئن بود که کتاب، منبعی بسیار اصیل و قابل استناد است و خواننده با مطالعهٔ این کتاب می تواند تصویری واقعی و علت ومعلولی از مناسبات نیما یوشیج و جلال آل احمد دریافت کند.
سلامت رجبوا (به فارسی تاجیکی: Саломат Раҷабова) با نام هنری هدیه (زاده ۱۹۴۸م ) شاعر تاجیک تبار، زاده شهر بخارا است. وی دانش آموخته دانشکده زبان و ادبیات تاجیکی سمرقند ( به نام صدرالدین عینی) و سپس تحصیلات تکمیلی دانشگاه دولتی تاشکند است. وی از سال ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۲ رییس شعبه تاریخ ازبکستان در دانشکده های جامعه شناسی موسسه فنی بخارا و موسسه پزشکی بخارا بوده است. سپس در سال ۱۹۹۷ از رساله ی خود برای دریافت مدرک دکترا در رشته فلسفه دانشکده فلسفه و حقوق فرهنگستان علوم جمهوری ازبکستان (به نام ابراهیم مومن اوف) دفاع کرد. آثار. آثار او عبارتند از: نمونه اشعار.
خانم قاتل سریالی فیلمی است محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی شیریش کوندر است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژاکلین فرناندز، مانوج باجپایی، مهیت راینا و دارشان جاریوالا ایفای نقش کرده اند.
ایتالیایی سوئیسی () گونه ای از زبان ایتالیایی است که در منطقه ایتالیایی زبان سوئیس گفتگو می شود. زبان لومپارد دارای حدود ۳۵۰٬۰۰۰ گویشور در کانتون تیچینو و جنوب کانتون گراوبوندن است، اما برای اهداف رسمی ایتالیایی در نظر گرفته می شود.
ما می توانیم قهرمان باشیم فیلمی در ژانر ابرقهرمانی است محصول سال ۲۰۲۰ و به نویسندگی و کارگردانی رابرت رودریگز است. در این فیلم بازیگرانی همچون پریانکا چوپرا، پدرو پاسکال، یایا گوسلین، بوید هالبروک، سانگ کانگ، تیلور دولی، کریستین اسلیتر، هیلی رینهارت و کریستوفر مک دونالد ایفای نقش کرده اند.
حُطَیب روستایی در استان صنعا در باختر یمن است. این روستا در کوه حراز که سرزمینی کوهستانی میان صنعا و الحدیده می باشد، جای گرفته است. روستای حطیب بر روی سکویی از ماسه سنگ قرمز ساخته شده است ، رو به چشم ‎انداز تپه های پلکانی ای که میزبان شمار فراوانی روستا است. تاریخچه. بر پایهٔ گزاارش های تاریخی ، این روستا زمانی دژ خاندان صلیحیان بود که در سده یازدهم برای نگاهبانی خود در برابر یورش های دشمن ، این روستا را بنیاد کردند. این مرکز به عنوان یک نقطهٔ راهبردی از کل سرزمین باختری جبل حراز نگاهبانی می کرد. این دهکده که هر دو معماری باستان و مدرن را با ویژگی های روستایی و شهری درهم آمیخته ، اکنون دژ مردمان بوهره داوودی است. آب و هوا. گرچه این روستا در بلندای تا ۳۲۰۰ متری سطح زمین جای گرفته است ، جو پیرامون روستا گرم و معتدل است. آثار. آرامگاه مبلغ بوهرایی سوم؛ داعی مطلق حاتم بن ابراهیم الحامدی در این روستا واقع شده است. این روستا همچنین دارای دو مدرسه و دو مسجد به نام های مسجد حاتمی و مسجد منصور الیمن است. غار برکت (به زبان عربی کهف نعیم نامیده می شود) در زیر دژ حطیب واقع شده است.
زبان اشاره افغانستانی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در افغانستان استفاده می شود.
زبان اشاره هندوپاکستانی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در هند، پاکستان و بنگلادش استفاده می شود. این زبان پرگویشورترین زبان اشاره است.
زبان اشاره چینی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در چین استفاده می شود. این زبان با زبان اشاره تایوانی ارتباطی ندارد.
کشتارهای یلگاوا به کشتار مردم یهودی شهر یلگاوا، لتونی گفته می شود در نیمه دوم ژوئیه یا اوایل اوت ۱۹۴۱ رخ دادند. کشتارها توسط واحدهای پلیس آلمان به فرماندهی آلفرد بکو انجام شدند، و پلیس کمکی لتونی به فرماندهی مارتینش واگولانس در آن ها مشارکت فعال داشتند. پیشینه. یلگاوا شهری در لتونی است که در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب ریگا واقع شده است. این شهر زمانی پایتخت دوک نشین کورلاند بود، تا اینکه این دولت نیمه مستقل در سال ۱۷۹۵ توسط امپراتوری روسیه تصرف شد. یلگاوا شهر اصلی منطقه زمگاله لتونی، یکی از چهار منطقه اصلی کشور است. . نام آلمانی یلگاوا میتائو است. یهودیان از اوایل سده شانزدهم زندگی در یلگاوا را آغاز کردند و این آغاز حضور یهودیان در لتونی بود. بسیاری از رهبران جنبش صهیونیستی از یلگاوا بودند. در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، نیروهای مسلح آلمان به کشورهای اتحاد جماهیر شوروی، از جمله کشورهای بالتیک، که اخیراً به زور در اتحاد جماهیر شوروی گنجانده شده بودند، حمله کردند. آلمانی ها به سرعت درون لیتوانی پیشروی کردند، وارد لتونی شدند و در ۲۹ ژوئن ۱۹۴۱ یلگاوا را گرفتند. آغاز کشتارها. حکومت اشغالی گماشته شده توسط نازی ها بنا داشت بلافاصله پس
از حمله، تعداد هرچه بیشتری از افراد «نامطلوب» را بکشد. «عناصر نامطلوب» در کشورهای بالتیک شامل کمونیست ها، کولی ها، بیماران روانی و به ویژه یهودیان بودند. قتل ها قرار بود توسط چهار واحد موسوم به «گروه های مأموریت ویژه» انجام شوند که به "آینزاتس گروپن" معروف بودند. واحد مسئول برای کشورهای بالتیک آینزاتس گروپ A بود که در ابتدا تحت فرماندهی فرانتس اشتالکر قرار داشت. اس دی نازی بیشتر پرسنل آینزاتس گروپن را تأمین می کرد. یلگاوا در جاده مبان شولی، لیتوانی، و شهر بزرگ و پایتخت لتونی، ریگا واقع شده بود. هنگامی که آینزاتس گروپ A وارد لتونی شد، فرمانده آن، اشتالکر، اندکی پس از تصرف یلگاوا به آن شهر وارد شد تا واحدی از لتونیایی ها را برای انجام همان وظایف اس دی آلمان و آینزاتس گروپن سازماندهی کند. بخشی از برنامه نازی ها برای یهودیان لتونیایی استفاده از پروپاگاندا، از جمله روزنامه ها، برای ارتباط دادن یهودیان به کمونیست ها و NKVD بود که در لتونی به دلیل اشغال توسط شوروی منفور شده بودند. در ۳۰ ژوئن ۱۹۴۱ در یلگاوا، "Nacionālā Zamgale" (زمگاله ملی) نخستین روزنامه ای در لتونی تحت کنترل نازی ها شد که کار خود را در ۳۰ ژوئن ۱۹۴
۱ آغاز کرد. اشتالکر، احتمالاً با توافق قبلی، کشاورز و روزنامه نگار لتونیایی واگولانس را به عنوان سردبیر "Nacionālā Zamgale" و همچنین فرمانده واحد اس دی لتونی در یلگاوا برگزید، و وی بعدها به کماندو واگولانس معروف شد. نوشتار اصلی در نخستین شماره "Nacionālā Zamgale" از آدولف هیتلر و نیروهای مسلح آلمان ستایش کرد، و جنایات در زمان اشغال لتونی توسط شوروی را نتیجه همدستی یهودیان با کمونیست ها دانست. مقالات ضدیهودی مشابهی در هر شماره از نشریه به چشم می خوردند. برای نمونه، عنوان اصلی شماره ۳ ژوئیه ۱۹۴۱ نشریه «رها از غارتگران و قاتلان بلشویک یهودی» بود. نحوه و سبک این محکوم کردن ها با پروپاگاندای ضدکمونیستی در لتونی پیش از جنگ متفاوت بودند و نشان از کنترل مستقیم آلمان ها بر روند تحریریه داشتند. واگولانس عضو "پرکون کراستس" (در لتونیایی به معنی صلیب شکسته)، یک سازمان فاشیست لتونیایی در دهه ۱۹۳۰ بود. او ادعا کرد که اتفاقی اشتالکر را در بزرگراه منتهی به ریگا ملاقات کرده بود، اما ازرگایلیس تاریخ دان، این ادعا را زیر سؤال برده و می گوید که نمی توان این احتمال را که واگولانس از جمله عوامل اس دی پیش از جنگ در لتونی بوده است، ر
د کرد. آلمانی ها در یلگاوا در پس زمینه باقی ماندند و این واگولانس بود که کشتارها را سازمان می داد. آتش زدن کنیسه ها. دو یا سه روز پس از تصرف شهر توسط آلمانی ها، کنیسه اصلی یلگاوا ظاهراً توسط آلمانی ها با استفاده از نارنجک دستی و بنزین به آتش کشیده شد. با آغاز آتش سوزی، محافظانی که کلاه ایمنی آلمانی پوشیده بودند، ساختمان را محاصره کردند. روز بعد در شهر گفته شد که ربی از ترک کنیسه خودداری کرد و به همین دلیل کشته شد، و شاید دیگر یهودیانی نیز در کنیسه سوخته باشند، یا در بیرون از آن تحت خشونت قرار گرفته باشند. برخی از مردم لتونیایی حاضر در جریان آتش سوزی اقدام به ابراز همدردی با یهودیانی کردند که ناچار شده بودند با راه رفتن از کنار کنیسه، شاهد سوختن نمازخانه خود شوند. کشتار. تاریخ کشتار یهودیان یلگاوا را نمی توان به طور دقیق تعیین کرد. این رویداد یا آخر هفته ۲۵ تا ۲۶ ژوئیه یا ۲ تا ۳ اوت رخ داد، و شواهدی از هر دو تاریخ پشتیبانی می کند. سند پشتیبان تاریخ ۲ تا ۳ اوت برای کشتارهای دستورالعملی از واگولانس صادره به تاریخ ۱ اوت ۱۹۴۱ است: جنبه هایی از کشتار یلگاوا همچنان مبهم باقی مانده اند. اینکه آیا در طول یک آخر هفته ت
نها یک تیراندازی مداوم انجام شده است یا چند تیراندازی کوچکتر، هنوز مشخص نیست. تعداد دقیق قربانیان مشخص نیست و برآوردهای گوناگون ۱۵۰۰، ۱۵۵۰ و ۲۰۰۰ تن پیشنهاد شده اند. مرد اس دی آلمانی مسئول تیراندازی ها آلفرد بکو بود، که در دادگاه خود در سال ۱۹۶۸ در آلمان غربی گفت که وی تنها دستورهای مرد اس دی لاتویایی، واگولانس، را دنبال می کرد. بکو همچنین ادعا کرد که از سوی رودولف باتس به وی دستور داده شده بود که یک گروه آینزاتس کماندو را برای کشتن یهودیان به یلگاوا ببرد. بکو شهادت داد که او تنها چند روز در یلگاوا به سر برد، آنجا را ترک کرد، و از آن زمان به بعد در شوک به سر می برد. به نظر می رسد مکان کشتار در منطقه تمرینی تیراندازی سابق ارتش لتونی واقع در حدود ۲ کیلومتری جنوب یلگاوا، نزدیک بزرگراهی که به شولی در لیتوانی می رسید، بوده باشد. به گفته یک شاهد، ویلهلم آدلت، که در یک تیراندازی سه روزه فرمانده نیروهای نگهبان اطراف مکان تیراندازی بود، مردان، زنان و کودکان، به میدان تیراندازی آورده شدند، و در آنجا در هر روز، گروه را ناچار به کندن گودال هایی با طول حدود ۲۰ تا ۵۰ متر و ژرفای ۲ متر می کردند. آن ها مجبور می شدند لباس های
خود را درآورده و هرگونه اشیای قیمتی را که به همراه داشتند تحویل دهند. قربانیان توسط پلیس های کمکی لتونی با اسلحه و بازوبند به درون گودال ها هدایت می شدند. در هر بار ۸ تا ۱۰ یهودی کشته می شدند. تیراندازان مردان اس دی بودند که در هنگام تیراندازی برخی ایستاده و برخی دیگر زانو می زدند. تعداد دقیق قاتلان مشخص نیست. پس از شلیک، برخی از قربانیان در گودال می افتادند، و دیگران نیز در امتداد لبه گودال سقوط می کردند. بکو، که خود دستور شلیک نیز می داد، در میان قربانیان راه می رفت و با اسلحه خود به افرادی را که هنوز زنده بودند شلیک می کرد. سپس قربانیان بیشتری آورده شدند، مورد اصابت گلوله قرار گرفته و به درون گورها رانده شدند. هنگامی که گودال پر شد، لتونیایی ها آن را با شن و ماسه پوشاندند. در هر روز از کشتارها، قربانیان ابتدا ناچار بودند گودال جدیدی حفر کنند و همان روند ادامه می یافت. به گفته آدلت، بکو گفت: «یهودیان باید کشته شوند زیرا آنها در رژیم نازی نمی گنجیدند و به طور کلی یهودیان می بایست ریشه کن می شدند.» روش شرح داده شده توسط آدلت همانند دیگر کشتارهای مرتکب شده توسط آینزاتس کماندو ۲ در جنگل بیکرنیکی بود. آدلت شهاد
ت داد که حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر در این کشتار سه روزه کشته شدند. به باور ازرگایلیس، اگر این آمار مربوط به تنها یک کشتار بزرگ بود، تعداد کل کشته شدگان در جریان آن چند روز می بایست سه برابر بیشتر بوده باشد. به نظر می رسد هیچ شاهد یهودی زنده از رویدادهای یلگاوا اظهار شهادت نکرده باشد. در تنها یک مورد، اظهارات فریدا میکلسون، طراح لباس های زنانه از ریگا، در دسترس است که به کار اجباری در کشتزاری نزدی یلگاوا گماشته شده بود:
زبان اشاره کردی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در کردستان عراق استفاده می شود. این زبان با زبان اشاره عراقی ارتباطی ندارد.
مجله حقوقی () نشریه ای دانشگاهی یا غیر دانشگاهی است که بر مسائل حقوقی تمرکز دارد مجله حقوقی عموماً به تمام شاخه های حقوقی می پردازد هرچند که به ویژه در سالیان اخیر مجلاتی به برخی شاخه های اختصاصی صرفاً می پردازند نویسندگان این مجله ها ممکن است اساتید یا دانشجویان حقوق باشند مجله تحقیقات حقوقی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی مجله حقوقی دادگستری از جمله بهترین مجلات حقوقی داخلی و مجله حقوقی هاروارد در ایالات متحده و مجله حقوقی دالوز در فرانسه از جمله مجلات معتبر خارج از کشور هستند
زنجیرواره یا کَتِنِری منحنی ایده آلِ حاصل از آویزان بودن زنجیر یا طنابی است که در طول خود جرم یکنواخت دارد و در دو سر آن تکیه گاه قرار گرفته است. زنجیرواره شکلی شبیه به سهمی دارد اما سهمی نیست و معادلهٔ منحنی شان متفاوت است؛ سهمی تابعی درجه دو است در حالی که زنجیرواره تابعی هذلولوی است. "زنجیرواره" و منحنی های مرتبط با آن در معماری، مهندسی و خصوصاً در طراحی پل ها و طاق ها کاربرد دارند. از فرم زنجیروارهٔ معکوس در طراحی طاق های قوسی استفاده می شود؛ طاق کسرا از دوران باستان و طاق دروازه در سنت لوئیس آمریکا از این دست هستند. تعریف ریاضیاتی. فرم معادلهٔ منحنی زنجیرواره در دستگاه مختصات دکارتی به صورت زیر است: formula_1
میلکا () یک برند شیرینی شکلاتی است که در ابتدا در سال ۱۹۰۱ توسط سوشارد (Suchard) در سوئیس ساخته شد و سپس در ۱۰۰ سال گذشته در لوراخ آلمان تولید شده است. از سال ۲۰۱۲ تحت مالکیت شرکت بین المللی موندلیز مستقر در ایالات متحده است. محصولات با نام تجاری "میلکا" شامل کلوچه و بیسکویت های با روکش شکلاتی نیز است. نام این برند ترکیبی از دو عنصر اصلی محصول است: " " (شیر) و " " (کاکائو).
زبان اشاره برزیلی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در برزیل استفاده می شود.
زبان اشاره روسی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در روسیه، تاجیکستان و احتمالاً مولداوی، گرجستان و بلاروس استفاده می شود. این زبان به خانواده زبان اشاره فرانسوی تعلق دارد.
زبان اشاره ژاپنی (日本手話) زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در ژاپن استفاده می شود. این زبان همانند زبان ژاپنی یک زبان طبیعی است.
زبان اشاره مکزیکی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در مکزیک استفاده می شود.
زبان اشاره آلمانی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در آلمان و درمیان جامعهٔ آلمانی زبان بلژیک استفاده می شود.
زبان اشاره مالزیایی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در مالزی استفاده می شود. منابع. [[رده:زبان های مالزی]]
زبان اشاره اسپانیایی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در اسپانیا استفاده می شود.
زبان اشاره لهستانی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در لهستان استفاده می شود.
زبان اشاره ایتالیایی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در ایتالیا، سان مارینو و سوئیس استفاده می شود.
وودی جکسون (؛ زادهٔ ) آهنگساز، تهیه کننده موسیقی و موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر برای آهنگسازی بازی های ویدئویی "رد دد ریدمپشن"، "اتومبیل دزدی بزرگ ۵"، "تنجرین دریم" و "رد دد ریدمپشن ۲" شناخته می شود. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
زبان اشاره یوگوسلاویایی که با نام های زبان اشاره بوسنیایی، زبان اشاره کرواتی، زبان اشاره کوزوویی، زبان اشاره مقدونیه ای، زبان اشاره صربستانی و زبان اشاره اسلوونیایی نیز شناخته می شود، زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در میان کشورهای یوگسلاوی پیشین استفاده می شود. گزارش شده است که این گونه ها از نظر متقابل قابل درک هستند.
مایکل وودرو جکسون (؛ زادهٔ ) که با نام حرفه ای اوه نو () شناخته می شود، رپر و تهیه کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. مایکل وودرو جَکسون در ۶ نوامبر، ۱۹۷۸ در اکسنارد، ایالت کالیفرنیا به دنیا آمد. او در خانواده ای بزرگ شد که عمدتاً روی طیف گسترده ای از موسیقی متمرکز بودند. اوه نو با گروه خود با نام (Kali Wild) شروع به اجرا کرد و در آلبوم گروه برادرش Lootpack Soundpieces: Da Antidote حضور داشت. اوه نو با ناشر "استون ترو رکوردز" مستقر در لس آنجلس قرارداد امضا کرد که اولین آلبوم خود را به نام The Disrupt در سال ۲۰۰۴ عرضه کرد. در همین زمان او آهنگ های متعددی از هنرمندان دیگر آهنگسازی کرد و شروع به کار تولید مستقل برای خود و دیگران نمود. در آگوست سال ۲۰۰۶، اوه نو نخستین آلبوم رسمی خود را با نام Exodus Into Unheard Rhythms منتشر کرد، که به صورت انحصاری از سبک موسیقی گالت مک درموت استفاده می کرد و از هنرمندان رپ، عمدتاً در خانواده استون ترو، استفاده کرد. این آلبوم به خوبی مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و اوه نو را به عنوان یکی از تولیدکنندگان پیشر
و زیرزمینی هیپ هاپ معرفی کرد. در سال ۲۰۰۷ او قطعه Dr. No's Oxperiment را برای نقدهای تحسین برانگیز خود منتشر کرد. این آلبوم به طور کامل با استفاده از نمونه های موسیقی ترکی، لبنانی، یونانی و ایتالیایی ساخته شده است. اوه نو چندین آهنگ را برای موسیقی متن نسخه محدود ایالات متحده برای بازی ویدئویی Arc System Works BlazBlue: Calamity Trigger ریمیکس کرد. در همان سال، او آلبوم Dr. No's Ethiopium را منتشر کرد که تماماً از نمونه هایی از موسیقی اتیوپی ساخته شده بود. در سال ۲۰۱۳، اوه نو با همکاری وودی جکسون، توسط راک استار گیمز موسیقی زمینه بازی ویدئویی اتومبیل دزدی بزرگ ۵ را تولید کرد.
زبان اشاره هنگ کنگی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در هنگ کنگ و ماکائو استفاده می شود. این زبان از کویش جنوبی زبان اشاره چینی ریشه گرفته اما امروزه زبانی مستقل و متمایز از آن است.
دانیل آلن مامان (؛ زادهٔ ) که با نام حرفه ای د آلکمست () شناخته می شود، موسیقی دان، تهیه کننده موسیقی، دی جی، رپر و ترانه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در آهنگسازی موسیقی بازی ویدئویی "اتومبیل دزدی بزرگ ۵" در ۲۰۱۳ نقش داشته است.
زبان اشاره هلندی زبان اشاره ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در هلند استفاده می شود.
آنتوان جولین نیکلاس فاوچری (۱۵ نوامبر ۱۸۲۳–۱۸۶۱) یک ماجراجو، نویسنده و عکاس فرانسوی با علائق جمهوری خواه بود. او در شورش ملی در لهستان در سال ۱۸۴۸ (قیام لهستان بزرگ) شرکت کرد. زندگی نامه. آنتوان فاوچری در پاریس، فرانسه به دنیا آمد، پدرش ژولین فاوشری، یک تاجر، و مادرش سوفی ژیلبرت سوره بود. پدر و مادر او که در سال ۱۸۱۸ ازدواج کردند، در سال ۱۸۲۰، سه سال قبل از تولد آنتوان در ۱۵ نوامبر ۱۸۲۳، صاحب یک دختر به نام باربه جولی سوفی شدند. علایق اولیه فاوچری در معماری، نقاشی و حکاکی بود. آنتوان فاوچری در سال ۱۸۵۸ یک آتلیه عکاسی در ملبورن، استرالیا افتتاح کرد. در آخرین مرحله جنگ دوم تریاک در سال ۱۸۶۰ آنتوان مأموریت یافت که نیروهای فرانسوی را، هنگام پیشرفت به پکن، همراهی کند. او سیزده خبر طولانی از خط مقدم برای لو مونیتور، روزنامه رسمی دولت فرانسه، نوشت. نویسندگی و ماجراجویی. فاوچری از خوش شانسی در یک کافه در سال ۱۸۴۴ با شاعر تئودور دو بانویل ملاقات می کند که این شروع کار نویسندگی او می شود. او بخشی از حلقه بوهمین شد که شامل نویسندگانی به نام آنری مورژه، ژول شامفلوری، شارل بودلر، ژرار دو نروال و تئودور باریر بود و با همرا
هی آنها حلقه مقالاتی در مجله "لو کوقسق ستان" ارائه کرد. او پرتره هایی از فرانسوا گیزو، الکساندر دوما، ژول ژانین، تئوفیل گوتیه، جواکینو روسینی، اوژن اسکریب، امیل اوژیه و توماس فیلیپون، فرانسوا سرتین دو کانروبرت، و میهن پرست لهستانی آدام چارتوریسکی گرفت، که تعدادی از آنها نیز به تصویر کشیده شدند. او با دوست عکاسش نادار (گاسپارد-فلیکس تورناشون)، در سال ۱۸۴۸ همراه با گروهی از مهاجران فرانسوی و لهستانی ایده آلیست که قصد داشتند لهستان را از روسیه آزاد کنند، سفر کرد. با این حال، فاوچری و نادار پول کافی برای حمایت از آنها نداشتند و چند ماه پس از حرکت به فرانسه بازگشتند. در استرالیا و بازگشت به اروپا. در ژوئیه ۱۸۵۲ فاوچری با لوئیز، احتمالاً لوئیز ژوزفین گاتینو (که بعداً در ۱۵ ژانویه ۱۸۵۷ در مونت مارتر با او ازدواج کرد) از گریوزند به استرالیا رفت و چهار سال را در استرالیا گذراند. زمانی که در ملبورن بود، با الهام از یک کشیش کاتولیک، یکی از هموطنان فرانسوی، به میدان های طلا رفت، او دو سال را به حفاری طلا گذراند، اما خودش موفقیت چندانی نداشت، اگرچه شاهد اکتشافات موفق طلا توسط دیگران بود. در بازگشت به ملبورن، کافه استامینت