Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آکادمی دولتی هنر و دیزاین خارکیف () یا KSADA () یک مؤسسه هنری تأسیس شده در سال ۱۹۲۱م. واقع در خارکیف، اوکراین است. این مؤسسه یکی از قدیمی ترین آموزشگاه های عالی هنر در اوکراین می باشد. این آکادمی زیر نظر وزارت فرهنگ هنر اوکراین و به عنوان یک دانشگاه دولتی با درجه ۴ اداره می شود. این دانشگاه از چهار دانشکده اصلی تشکیل شده است: دانشگده هنرهای زیبا، دانشکده دیزاین، دانشکده طراحی محیطی و دانشکده سمعی بصری و مطالعات خارج از دانشگاه.
دارکوب خال قلبی یک گونه از پرندگان خانوادهٔ دارکوبان است. دارای پرهای سیاه و سفید متضاد، بدنی به طور متمایز و سر گوه ای شکل بزرگ است که تشخیص آن را آسان می کند، در حالی که صدای مکرر آن شناساییش را آسان می کند، زیرا در زیر پوست شاخه های باریک بیرونی درختان به جستجوی بی مهرگان می پردازد. آن ها به صورت جفتی یا گروه های کوچک حرکت می کنند و اغلب در دسته های مخلوط در حال غذایابی یافت می شوند. آن ها پراکنش گسترده ای در سراسر آسیا دارند و جمعیت آن ها در جنگل های جنوب غربی و مرکزی هند است که کمی از محدوده آن ها در هیمالیا و جنوب شرق آسیا جدا شده است.
خاخام ریم هاکوهن (عبری: רא"ם הכהן؛ زاده ۱ مارس ۱۹۵۷؛ ۲۵ آدار اول ۵۷۱۷) یک خاخام مذهبی صهیونیست اسرائیلی است. هاکوهن روش یشیوا یشیوات اوتنیل (به همراه خاخام بنیامین کالمانزون) و خاخام شهرک اسرائیلی اوتنیل است. زندگی نامه. ریم هاکوهن در ۱ مارس ۱۹۵۷ در اورشلیم به دنیا آمد و از یدایا، یکی از مدیران یشیوات هار اتزیون و پسر متفکر صهیونیست اشموئل هاکوهن وینگارتن، و دینا، رئیس میدرست ایموناو دختر پیشگام صهیونیستی نتان گاردی متولد شد. او به نام پدربزرگش، خاخام آبراهام مردخای نامگذاری شد. او در مرز محله های رهاویا و شعاری حسد اورشلیم بزرگ شد. هاکوهن در جوانی خود به طور مکرر از خانه خاخام شلومو زالمان اورباخ بازدید می کرد. او در دبیرستان شهردار بومی آشیوا زیر نظر خاخام ها آری بینا و دیوید فاکس و پس از آن در یشیت هار اتزیون در آلون شووت زیر نظر خاخام ها اهارن لیختن اشتاین و یهودا آمیتال تحصیل کرد. او در سپاه زرهی اسرائیل خدمت کرد و تا درجه سرگردی در نیروهای ذخیره ارتقا یافت. هاکوهن نیم خواه را از خاخام لیختنشتاین و خاخام الیزر والدنبرگ (نویسنده رساله هالاچی تزیتز الیزر) دریافت کرد. او همچنین با خاخام شولوم آیزن، یک پوزک
در ادها هاچاریدیس، مطالعه کرد. هاکوهن در یشیوات یا اتزیون تحت رهبری خاخام هایم دروکمن و در یشیوات شووت یسرائیل در افرات خدمت کرد. در سال ۱۹۹۴، او توسط خاخام های بنیامین کالمانزون و امی اولامی دعوت شد تا روش یشیوا در یشیوات اوتنیل باشد. سال، هاکوهن خاخام جامعه شهر اوتنیل شد. در گذشته خاخام هاکوهن با سازمان «حلقه های عدالت» کار می کرد. در سال ۲۰۰۶، او برای پست خاخام ارشد ارتش اسرائیل نامزد شد. او در هیئت داوران «کین لچا چاور»، مسابقه تورات که توسط میفال هاپاییس اجرا می شود، خدمت می کند. خانواده. خاخام هاکوهن و همسرش نوآ ۹ فرزند دارند. پسر او، خاخام آوری هاکوهن، یک رام در یشیوات اوتنیل است. پسر دیگر، سرهنگ دوم یونی هاکوهن، فرمانده گردان ۸۹۰ «افاح» چترباز ارتش اسرائیل است. بزرگترین برادر او سرلشکر گرشون هاکوهن، افسر ارشد ارتش اسرائیل است. برادران دیگر او خاخام الیاشیو هاکوهن، روش یشیوا در یشیوات بیت شموئل در هادره، خاخام آویا هاکوهن، رام در یشیوات تکوا و خاخام چاییم هاکوهن، رئیس برنامه پیش از ارتش بیت یاتیر هستند. خاخام آهارون هارل، رئیس دبیرستان لو چاداش یشیوا در شیلو. آراء و فلسفه. به گفته خاخام هاکوهن، یادگیری
در بیت میدراش باید با دنیای خارج مرتبط باشد، همان طور که قسمت های درونی تورات باید به قسمت های بیرونی متصل شود. به همین دلیل، تدریس او به منابع مختلفی از منابع علمی و حرفه ای گرفته تا منابع هالاچی و کابالیستی ارجاع می دهد. ویژگی فلسفه آموزشی خاخام هاکوهن استقلال متفکرانه است. او به عنوان شاگرد خاخام لیختنشتاین از روش بریسکر برای یادگیری تلمود استفاده می کند. او شاگرد کابالا، به ویژه آموزه های رامچال، چاباد (به ویژه بعل هاتانیا) و مناهم آزاریا دا فانو است. آموزه های راو کوک نیز در فلسفه او نقش اساسی دارند، به خصوص که توسط خاخام دیوید کوهن تفسیر می شوند. هاکوهن فکر می کند که اهدای اعضای بدن و داشتن کارت اهدای عضو، الزام آور است. او سیگار کشیدن را به عنوان نوعی خودکشی ممنوع می کند. او از پیروانش می خواهد که از تچلت استفاده کنند. منابع. "תכלת וארגמון". "ערוץ 7".
یورگن یورگنسن (Jørgen Jørgensen) (نام هنگام تولد: Jürgensen و بعد از ۱۸۱۷ به Jorgenson تغییر کرد) (زادهٔ ۲۹ مارس ۱۷۸۰ – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویه ۱۸۴۱)، ماجراجوی دانمارکی در جریان عصر انقلاب بود. کشتی او در جریان عملیات ۲ مارس ۱۸۰۸ توسط نیروهای بریتانیایی دستگیر گردید. در ۱۸۰۹ میلادی، او توسط کشتی به ایسلند رفت، این کشور را از دانمارک مستقل اعلام نموده و خود را حاکم آن تعریف کرد. او با پیروی از مثال های ایالات متحده و جمهوری اول فرانسه، تصمیم داشت تا یک جمهوری جدید پایه گذاری نماید. او همچنین یک نویسنده پُربار بود و نامه ها، نوشته ها، جزوه ها و مقالات زیادی در رابطه با موضوعات مختلف نوشته بود و همچنین برای مدتی به عنوان دستیار گیاه شناس مشهور ژورف بنکس و ویلیام جکسون هوکر خدمت می کرد. او صدها دست خط و نقاشی از خود به جا گذاشت که بیشتر آنها در کتابخانه بریتانیا گردآوری شده است. مارکوس کلارک، یورگنسن را به عنوان «یک پوینده اقبال و فرد بسیار ماهر – یکی از جذاب ترین ستاره های انسانی که در تاریخ ثبت شده است» توصیف کرد. زندگی نامه. یورگنسن دومین فرزند ساعت ساز سلطنتی یرگن یرگنسن بود. دو برادر او نیز ساعت ساز بودند؛ برادر
بزرگتر او، اربان یرگنسن در سطح بین المللی معروف بود. یورگنسن در سن ۱۵ سالگی مدرسه را تمام کرد و نزد کاپیتان هنری ماروود که کاپیتان کشتی بریتانیایی انتقال دهنده ذغال سنگ، جایون بود به عنوان شاگرد شروع به خدمت کرد. در ۱۷۹۹ میلادی، او با کشتی به کیپ تاون رفت و از آنجا در ۱۸۰۰ میلادی به بندرگاه جکسون که مستعمره جدید بریتانیا بود رفته و از آنجا وارد نیوزیلند شد. در ۱۸۰۱ میلادی او به خدمه کشتی لیدی نیلسون ملحق شد. به عنوان عضو خدمه کشتی، یورگنسن هنگام تأسیس نخستین زیستگاه های ریزدون کوف و سولیوانز کوف در وان دیمنیز لند حضور داشت و در آن زمان این جزیره به نام جزیره تاسمانی نام نهاده شد. از او به عنوان بنیان گذار شهر هوبارت تاون که حالا معروف به هوبارت است یادآوری گردیده و هنوز هم در میان مردم محلی یک قهرمان پنداشته می شود. او به عنوان یاور ناخدای کشتی شکار نهنگ، الکساندر انتخاب گردیده و از طریق همین کشتی به انگلستان بازگشت نموده و در ژوئن ۱۸۰۶ به گریوزند رسید. در ۱۸۰۷ میلادی، هنگامی که یورگنسن از خانواده اش دیدار می کرد، شاهد جنگ کپنهاگ بود و چندی بعد فرماندهی یک کشتی کوچک دانمارکی، آدمایرال جول به وی داده شد. در ۱۸
۰۸ میلادی، او وارد نبرد دریایی با اچ ام اس سافو شد؛ بریتانیایی ها آدمایرال جول را به عنوان یک کشتی جنگی خصوصی دستگیر کردند. در ۱۸۰۹ میلادی، هنگامی که او در آزادی مشروط به سر می برد، به یک تاجر پیشنهاد نمود که یک مسافرت دریایی به ایسلند می تواند بسیار سودآور باشد، چون در آن زمان دانمارک تجارت در ایسلند را در انحصار خود داشت و مردم در آنجا با کمبود مواد غذایی دچار بودند. یورگنسن سفر دریایی کلارینس را به عنوان مترجم همراهی کرد. این سفر دریایی موفق به انجام هیچ گونه تجارت نشد، چون این کشتی یک کشتی بریتانیایی بود و در آن زمان دانمارک-نروژ و پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند باهم در جنگ بودند. پس از مدت کوتاهی، یورگنسن سوار یک کشتی دیگر شد. پس از اینکه کشتی در ایسلند رسید، خدمه کشتی دریافت که حکومت جدید دانمارکی و نروژی، کونت آف تریمپ، هنوز هم اجازه تجارت را نداده بود. یورگنسن با کمک سایر خدمه های کشتی، توانست حاکم ایسلند را دستگیر نموده و خود را به عنوان «حافظ» اعلام نماید، وی همچنین وعده سپرد هر زمان که مردم ایسلند خود توانایی حکومت کردن را به دست آوردند، او مجلس قانون گذاری ایسلند (آلدینگ) را مجدداً ابقا خواه
د کرد. او با الهام گیری از جمهوری های در حال ظهور در آمریکا و اروپا، می خواست تا یک جامعه لیبرال را پایه گذاری نماید. با رسیدن اچ ام اس تالبوت دو ماه بعد، حکومت دانمارکی دوباره بازگردانده شد، یرگون دوباره به انگلستان برگردانده شده و توسط هیئت حمل و نقل مورد محاکمه قرار گرفت که طبق آن او به عنوان یک اسیر جنگی به جرم نقض آزادی مشروط مجرم شناخته شد. او در ۱۸۱۱ میلادی از بند آزاد گردید. یورگنسن چند سال بعدی را در لندن گذراند، در آنجا بیش از حد می نوشید و بی وقفه قمار می زد و در نتیجه بدهی قابل توجهی برای خود جمع کرد که باعث محکومیت و حبس وی شد. هنگام آزاد شدن از زندان در ۱۸۱۲ میلادی، او به اسپانیا، پرتغال و جبل الطارق سفر کرد و هنگام بازگشت به لندن، دوباره از سوی طلب کارانش دستگیر گردیده و بار دیگر به زندان افکنده شد. پس از اینکه یورگنسن مکاتبه را با وزارت خارجه بریتانیا آغاز کرد، او در اداره اطلاعات بریتانیا استخدام گردیده و مشغول ترجمه اسناد شد، با نزدیک شدن جنگ ناپلئونی او به عنوان جاسوس به سراسر فرانسه و آلمان سفر کرد. در ۱۸۱۵ میلادی، یورگنسن شاهد نبرد واترلو بود. هرچند او هیچگاه در نبرد شرکت نداشت، اما تا حد
ی نزدیک به محل نبرد موظف شده بود. پس از بازگشت به انگلستان، یورگنسن شروع به نوشتن گزارش ها، مدارک و مقالات نمود، اما پس از متهم شدن به دزدی در ۱۸۲۰ میلادی او در زندان نیوگیت محبوس شد، چندی بعد از زندان آزاد شده و پس از اینکه نخواست تا بریتانیا را ترک کند (یکی از شروط آزادی مشروط وی بود) دوباره به زندان افکنده شد. حکم اعدام وی بنا بر تلاش های یک دوست برجسته اش تخفیف داده شد، پس از آن او تنها سه سال دیگر را در زندان نیوگیت سپری کرد و در ۱۸۲۵ میلادی از طریق کشتی وودمان به استرالیا منتقل گردید. پس از گذراندن پنج ماه در دریا، یورگنسن در ۱۸۲۶ میلادی دوباره به تاسمانی رسید. در ۱۸۲۷ میلادی، پس از اینکه یورگنسن از جریان سندهای ساختگی خزانه داری جلوگیری کرد، گروهی از بازرگانان به رهبری انتونی فین کمپ از فرماندار تاسمانی دادخواست نمودند تا معافیت مشروط به وی اعطاء گردد. یورگنسن چندین سفر اکتشافی در تاسمانی را رهبری نموده و توسط شورای وان دیمنیز لند به عنوان پاسبان انتخاب گردید، او در این سمت خود در جنگ پاکسازی بومیان «سیاه» شرکت نمود. یورگنسن در ۱۸۳۵ میلادی آزادی خود را به دست آورد، اما به زندگی در تاسمانی ادامه داد. او
در ۱۸۳۱ میلادی با یک مجرم ایرلندی، نورا کوربیت، ازدواج کرد و به تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۸۴۱ در بیمارستان کولونیل درگذشت. ساکنین ایسلند از یورگنسن به عنوان Jörundur hundadagakonungur («جورگنسن، شاه روزهای سگی») یاد می کنند، این اصطلاح به زمانی اشاره دارد که ستاره شباهنگ در آسمان ظاهر می شود.
ایندیپندنت یک فیلم دلهره آور آمریکایی درحال ساخت در سبک سینمای سیاسی به نویسندگی ایوان پارتر و کارگردانی ایمی رایس است. جودی ترنر اسمیت، برایان کاکس، جان سینا و آن داود در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم توسط شرکت رلتیویتی مدیا در سال ۲۰۲۲ اکران شد. تولید. فیلمبرداری اصلی که در ابتدا قرار بود در نوامبر ۲۰۲۱ شروع شود، تأیید شد که ماه بعد در شهر نیویورک در اطراف خیابان ۲۴ و خیابان ۶ آغاز شده است. این فیلم در سال ۲۰۲۲ در سینماها اکران شد.
دماسنج فروسرخ () نوعی دماسنج است که دما را با اندازه گیری بخشی از تابش گرمایی منتشرشده توسط جسم مورد اندازه گیری که گاهی اوقات تابش جسم سیاه نیز نامیده می شود، محاسبه می کند. گاهی اوقات برای توانایی دستگاه برای اندازه گیری دما از فاصله دور، این دماسنج ها را به نام دماسنج لیزری (به دلیل استفاده از لیزر در اندازه گیری دما)، دماسنج غیرتماسی یا تفنگ دمایی نیز می نامند. اغلب اوقات با دانستن مقدار انرژی فروسرخ منتشرشده از یک جسم و قابلیت انتشار آن، می توان دمای جسم را در بازه ای مشخص نسبت به دمای واقعی آن اندازه گیری کرد. دماسنج های فروسرخ زیرمجموعه ای از وسایلی هستند که به نام "دماسنج های تابش گرمایی" شناخته می شوند. طراحی دماسنج های فروسرخ به طور ویژه شامل یک لنز برای متمرکز کردن بخش فروسرخ تابش گرمایی بر روی یک حسگر است که این حسگر می تواند با تبدیل نیروی تابشی به یک سیگنال الکتریسیته و پس از کم کردن دمای محیط، دمای جسم را در یکاهای دما نشان دهد. با این روش می توان دمای اجسام را با فاصله و بدون نیاز به تماس با آن جسم به دست آورد. دماسنج غیرتماسی فروسرخ برای اندازه گیری دما در شرایطی که امکان استفاده از ترموکوپل
یا دیگر حسگرهای دمایی وجود ندارد یا به دلایل مختلف، اندازه گیری های آن ها دقت کافی را ندارد، به کار می رود.
جف، کسی که در خانه زندگی می کند فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی جی دپلاس و مارک دوپلاس است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیسون سیگل، اد هلمز، جودی گریر، سوزان ساراندون، را داون چونگ و ایوان راس ایفای نقش کرده اند.
خوزه ماریا ناروائز (José María Narváez) (زادهٔ ۱۷۶۸ – درگذشتهٔ ۴ اوت ۱۸۴۰)، افسر نیروی دریایی، کاوشگر و ناوبر اسپانیایی بود که برای کارش در جزایر خلیج و لوئر مین لند که بریتیش کلمبیای امروزی را تشکیل می دهد، شناخته می شود. در ۱۷۹۱ میلادی، او که فرمانده اسکونر "سانتا ساتورنینا" بود، نخستین سفر اکتشافی اروپا از تنگه جورجیا را آغاز نمود و در این جریان در ساحل سن شاین بریتیش کلمبیای امروزی نیز توقف نمود. او همچنین به خلیجک بورارد که حالا ونکوور در بریتیش کلمبیا است، وارد شد. اوایل حرفه. ناروائز در ۱۷۶۸ میلادی کادیز، در اسپانیا متولد شد. او در ۱۷۸۲ میلادی به عنوان دانشجوی نیروی دریایی وارد آکادمی سلطنتی (دریایی) شد. او پس از یک سال آموزش به دریا رفته و در جنگ دریایی دخیل شد. ناروائز در ۱۷۸۴ میلادی به اسپانیای نو فرستاده شده و نخست در شهر هاوانا توظیف گردید. او برای مدت سه سال در کشتی های تأمیناتی در بندرهای وراکروز، نیواورلئان، مانتانزاس، کامپچه، رواتان و تروخیلو خدمت کرد. در نوامبر ۱۷۸۷، او به درجه (ناوبر مجرب دوم – piloto در زبان اسپانیایی معادل ناوبر در فارسی است) ترفیع داده شده و مجدداً در سان بلاس توظیف گردید
، جاییکه در آن زمان مقر اصلی ناو اسپانیایی در ساحل غربی مکزیک بود. او در اوایل ۱۷۸۸ میلادی وظیفه خود را آغاز کرد. در خلال یک ماه، او به عنوان سکاندار کشتی تحت فرماندهی گونزالو لوپیز دی هارو که فرمانده کشتی سان کارلوس (ال فلیپینو) بود، وارد دریا شد. سفر دریایی ۱۷۸۸ به آلاسکا. برای واکنش نشان دادن به فعالیت های روسیه در آلاسکا، حکومت اسپانیا به فرستادن کشتی ها برای تحقیقات و تحکیم حاکمیت خود شروع کرد. این تلاش ها به طور کامل از بندر سان بلاس انجام می شد. در ۱۷۸۸ میلادی دو کشتی به مقصد اکتشاف فرستاده شد، کشتی پرسیسا ریال تحت فرماندهی استیبان خوزه مارتینز و کشتی سان کارلوس (ال فلیپینو) تحت فرماندهی هارو. ناروائز به عنوان راهنمای هارو با کشتی سان کارلوس (ال فلیپینو) وارد دریا شد. کشتی ها در ماه می همان سال به دریا راه پرینس ویلیام رسیدند. به زودی پس از آن، شواهدی از فعلیت تجارت خز توسط روسیه کشف شد. در ماه ژوئن، هارو کشتی سان کارلوس (ال فلیپینو) را به غرب جزیره کودیاک حرکت داد. اسپانیایی ها با تعدادی از مردمان بومی که در دوازده کانو آمده بودند، به تجارت پرداختند. مردمان بومی با خود رسیدهای به خط روسی داشتند که ظاه
راً رسید پرداخت خریداری بود و هارو آنها را از طریق مبادله به دست آورد. او می خواست تا شواهدی غیرقابل انکار از فعالیت تجاری روسیه در آن منطقه ارایه نماید. هارو در ۳۰ ژوئن ۱۷۸۸ ناروائز را در یک کشتی بزرگ فرستاد تا یک پاسگاه روسی که در خلیج تری سنیتس، جزیره کودیاک بود را بررسی نماید. ناروائز پاسگاه نگهبانی را پیدا کرد و به نخستین اسپانیایی مبدل شد که با یک جمعیت بزرگ روس های گسیل شده به آلاسکا تماس برقرار می نمود. فرمانده روسی اوسترات دلاروف، ناروائز را تا کشتی سان کارلوس (ال فلیپینو) همراهی کرد. اسپانیایی ها به دلاروف یک بشکه شراب و برخی هدایای دیگر دادند. هنگام بازگرداندن دلاروف به پست دیدبانی اش، به ناروائز یک نقشه روسی از ساحل آلاسکا داده شد که در آن هفت پاسگاه روسی نشانی شده بود و در هر کدام آنها در حدود ۵۰۰ مرد حضور داشتند، دلاروف همچنین به ناروائز گفت که روس ها تصمیم دارند تا بندر دریاراه نوتکا که در ساحل غربی جزیره ونکوور واقع شده است را به تصرف خود درآورند. پس از بازگشت ناروائز به سان کارلوس (ال فلیپینو)، هارو و خدمه وی کشتی را به سوی شرق حرکت دادند تا به مارتینز در جزیره سیتکیناک ملحق شوند. با بکارگیری
اطلاعاتی که ناروائز به دست آورده بود، این سفر دریایی به سمت جنوب غرب حرکت کرد تا جزیره انالاسکا را بررسی نماید، جاییکه یک پاسگاه بزرگ روسی تحت فرماندهی پوتاپ کوزمیچ زایکوف موجود بود. مارتینز در ۲۹ ژوئیه و هارو در ۴ اوت در این منطقه رسیدند. مارتینز و دیگران به سوی ساحل رفتند و در این پاسگاه ماندند. او به روس ها یک مقدار مواد غذایی و شراب داد. زایکوف سه نقشه از جزایر آلیوتی را به مارتینز داد و تأیید نمود که روس ها برنامه دارند تا سال بعدی کنترل دریاراه نوتکا را در دست گیرند. مارتینز که متمایل به پرخاش گری و بدزبانی بود، همواره با افسران و ملوان های خود، از جمله هارو و ناروائز مشکل داشت. هنگامی که آنها در انالاسکا بودند، مارتینز برای مدتی هارو را دستگیر نمود و در این مدت ناروائز رهبری کشتی سان کارلوس (ال فلیپینو) را بر عهده داشت. قبل از اینکه کشتی اکتشافی در ۱۸ اوت ۱۷۸۸ انالاسکا را ترک کند، سمت فرماندهی هارو دوباره به وی داده شد. در جریان سه روز، این دو کشتی تماس را میان هم قطع نموده و به طور جداگانه حرکت نمودند. فرمان هارو این بود تا آنها در مونته ری، کالیفرنیا دوباره به مارتینز ملحق شوند. در جریان راه، هارو ب
ا پشتیبانی ناروائز و برخی دیگر از راهنماها اعلام نمود که کشتی وی دیگر تحت فرماندهی مارتینز نیست. آنها به تنهایی مجدداً به سمت سان بلاس حرکت کردند و به تاریخ ۲۲ اکتبر ۱۷۸۸ در آنجا رسیدند. مارتینز که یک ماه را در انتظار هارو در مونته ری گذرانده بود تا ماه دسامبر نتوانست به سان بلاس برسد و پس از رسیدن به آنجا خود را متهم به رهبری غیرمسئولانه یافت. با این وجود، مارتینز مجدداً حمایت مقامات را کسب نموده و به عنوان مسئول یک سفر دریایی برای تصرف دریاراه نوتکا پیش از روس ها، گماشته شد. سفر اکتشافی ۱۷۸۹ به دریاراه نوتکا. علی رغم تلخی میان مارتینز و هارو، در ۱۷۸۹ میلادی به این دو نفر دستور داده شد تا باهم به دریا بروند و دریاراه نوتکا را تصرف نمایند. ناروائز بار دیگر به عنوان راهنمای ارشد هارو و فرمانده درجه دوم کشتی سان کارلوس خدمت کرد. دو کشتی در ۱۷ فوریه از بندر سان بلاس وارد دریا شده و به تاریخ ۵ می ۱۷۸۹ به نوتکا رسیدند. سه کشتی تجارتی دیگر از قبل در آنجا موجود بود، یک کشتی انگلیسی و دو کشتی از ملت جدید ایالات متحده. سه کشتی دیگر در جریان تابستان به آنجا رسید و یکی آن کشتی نورت ویست آمریکا بود که سال قبل توسط جان می
رز در دریاراه نوتکا ساخته شده بود. مارتینز در تلاشی برای تحکیم حاکمیت اسپانیا در منطقه، این کشتی را ضبط کرد. مارتینز در ۲۱ ژوئن ناروائز را در کشتی نورت ویست آمریکا که قبلاً ضبط شده و به سانتا جرترادیوس لا مانگا (و بعداً سانتا ساتورنینا) تغییر نام داده شده بود، اعزام نمود تا سه ورودی در جنوب دریاراه نوتکا را بررسی نماید – دریاراه کلیوکوت، دریاراه بارکلی و تنگه خوان دی فوکا. ناروائز بیش از ۲۵ لیگ (حدود ۶۵ مایل (۱۰۵ کیلومتر)) را با کشتی در تنگه خوان دی فوکا پیمود. تا آن زمان، تنها چند فرد غیر بومی به تنگه وارد شده بودند و هیچ کدام به اندازه ناروائز پیشروی نکرده بود. تا اوایل ژوئیه، ناروائز دوباره به دریاراه نوتکا برگشته بود. او در گزارش خود که به مارتینز ارایه نمود، پورت رنفرو را به خوبی آنکروج توصیف کرد. در جریان مدتی که ناروائز در نوتکا حضور نداشت، مارتینز یک تشریفات دوامدار برای تصرف نوتکا برگزار نمود. پس از مدت کوتاهی، او جنگ پرهیاهوی با کاپیتان بریتانیایی جیمز کولنیت راه انداخت، کاپیتان انگلیسی را زندانی و چندین کشتی و خدمه آنها را توقیف کرد. این رویدادها به یک بحران بین المللی بزرگ مبدل شد. مارتینز گروهی ا
ز کارگران چینی دستگیر شده را مجبور ساخت تا فورت سان میگویل و برخی تأسیسات دیگر را بسازند.
منفی نگری (به انگلیسی:) یا سوگیری منفی نگری که با نام اثر رویدادهای بد نیز شناخته می شود را می توان این گونه توضیح دادکه: هرآنچه ماهیت منفی و بدی دارد مانند افکار ناخوشایند، احساسات ناخوشایند، تأثیر روابط نامناسب اجتماعی و رویدادهای بد، تأثیر بالاتری نسبت به چیزهایی که ماهیت مثبتی دارند بر وضعیت روانی و ذهنی اشخاص می گذارند، حتی زمانی که رویدادهای بد و خوب میزان شدت برابر داشته باشند تأثیر آنچه ماهیت منفی دارد بر روان و ذهن انسان بیشتر است. به بیان دیگر یک رویداد خیلی مثبت معمولاً تأثیرات کمی بر رفتار و ادراک اشخاص دارد تا رویدادی خیلی منفی با همان میزان شدت. منفی نگری و تأثیر آن درحوزه ها و زمینه ها زیادی بررسی شده است مانند یادگیری، توجه، حافظه، تصمیم گیری، شکل گیری احساسات و حوزه ریسک تسلط جنبه های منفی بر مثبت. ذهن انسان توجه، وقت و اعتبار بیشتری برای اخبار، احساسات، خاطرات، رفتارها و افکار منفی نسبت به مثبت قائل می شود. منفی نگری احتمالاً ریشه تکاملی دارد چرا که برای اجداد ما کم توجهی به اخبار منفی و تهدیدآمیز نتایج مرگباری داشت درحالکیه نادیده گرفتن اخبار مثبت نهایتاً باعث از دست دادن فرصت می شد. مغز ان
سان و سایر موجودات به نوعی تکامل یافته که توجه و واکنش به رویدادهای منفی را در اولویت قرار دهد. امروزه در دنیای مدرن منفی نگری ممکن است نتایج بدی داشته باشد و باعث صدمه به روابط دوستی، زناشویی، اجتماعی و غیره شود و ممکن است باعث بروز رفتار نامناسب یا گرفتن تصمیم های نادرست در شخص منفی نگر شود. ما ممکن است ساعت ها و روزها گرفتار و درگیر یک رفتار نامناسب، توهین یا یک خطای کوچک باشیم درحالیکه همزمان به بسیاری از جنبه های مثبت بی توجه هستیم. روانشناس پل رازین می گوید که: "یک سوسک در یک بشقاب پر از گیلاس تمام علاقه و اشتیاق ما را به گیلاس ها نابود می کند اما یک گیلاس در یک بشقاب پر از سوسک اثری ندارد". جنبه های منفی همواره بر مثبت چیره می شوند روانشناس جان گاتمن که چهار دهه در زمینه پایداری ازدواج و پیش بینی طلاق فعالیت داشته است بیان می کند که پایداری ازدواج بیش از آن که به جنبه های مثبت وابسته باشد به دوری از جنبه های منفی مرتبط است. گاتمن تخمین می زند که در یک رابطه پایدار و موفق باید تعداد تعاملات مثبت حداقل پنج برابر بیشتر از تعاملات منفی باشد. همه ما می دانیم که یک رابطه دوستی چندین ساله ممکن است تحت تأثیر ی
ک عمل منفی قطع شود. منفی نگری در اقتصاد و تصمیم گیری های مالی باعث تمایل شدید به زیان گریزی و ریسک گریزی می شود
جوزف نیسبت لکونته (Joseph Nisbet LeConte) (زادهٔ ۷ فوریه ۱۸۷۰ – درگذشتهٔ ۱ فوریه ۱۹۵۰)، کاوشگر برجسته اهل سیرا نوادا بود. او همچنین یک نقشه نگار، عکاس و استاد مهندسی مکانیک بود. اوایل زندگی. جوزف نیسبت لکونته در اوکلند، کالیفرنیا به دنیا آمد و فرزند جوزف و کارولین (نیسبت) لکونته بود. او در میان دوستان معروف به «جو ی کوچک» بود، چون قد کوتاه داشت و فرزند استاد زمین شناسی جوزف لکونته بود. او در عکس ها و مقالات بیشتر مشهور به جی.ان. لکونته بود. او در ۱۸۸۷ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد و در ۱۸۹۱ میلادی مدرک لیسانس علوم خود را کسب کرد. او در ۱۸۹۲ میلادی مدرک فوق لیسانس مهندسی میکانیک خود را از دانشگاه کرنل به دست آورد، در اوت همان سال به عنوان استادیار مهندسی مکانیک در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی گماشته شده و تدریس را از مضمون سینماتیک ماشین آغاز کرد. حرفه. او تدریس را از ۱۹۱۲ میلادی آغاز نموده و برای بیش از ۲۰ سال به تدریس مکانیک تحلیلی پرداخت. فیزیک دان آلمانی ویلهلم رونتگن در ۱۸۹۵ میلادی اشعه-ایکس (x-rays) را کشف کرد و نخستین مقاله پژوهشی وی در اواخر دسامبر به نشر رسید. روزنامه اتریشی نتایج آنرا یک هفته ب
عد منتشر نمود. لکونته پس از خواندن این گزارش ها، لامپ پرتوی کاتدی که عموی فقید او جان لکونته برای آزمایشگاه دانشگاه تهیه نموده بود را پیدا کرد. لکونته و همکاران وی توانستند یک ماشین اشعه-ایکس بسازند و تنها یک هفته پس از گزارش های کشف رونتگن، آنها تصاویری از یک گلوله که در دست یک پسر جوان فرورفته بود فراهم نمودند. لکونته همچنین مشکلات اساسی توربین های گازی را مورد مطالعه قرارداده و یک آنالیز هارمونیک برای مطالعه کارکرد کابل های انتقال انرژی الکتریکی را ساخت. او در طول حرفه خود که برای ۴۵ سال دوام داشت، استاد دانشگاه کالیفرینیا، برکلی بود. لکونته از ایام جوانی شیفته کوهنوردی بود و برای اکتشاف تقریباً به سراسر سیرا نوادا سفر نمود و برخی اوقات حتی چندین هفته را در سفر گذراند. او بر مبنای اکتشافات خود، نخستین نقشه سیرا نوادا مرکزی را برای باشگاه سیرا تهیه نمود. در آن زمان نقشه های سازمان زمین شناسی آمریکا (USGS) در دسترس نبود. او همراه با جیمز اس. هاتچینسون و دونکان مک دوفی در ۱۹۰۸ میلادی برای نخستین بار یک جاده کوهستانی را از پارک ملی یوسیمیتی به کینگز کنیون ساخت که تقریباً در امتداد مسیر جان مویر امروزی قرار دار
د. آنها توانستند در مدت ۲۸ روز، یک سفر ۲۲۸ مایلی را به بلندترین نقطه کوه تکمیل نمایند که شامل اکتشاف برخی بخش های قبلاً کشف نشده بود. او که یک عکاس پرحرارت بود، تصویرهای زیادی از سیرا نویدا گرفت، از جمله تصاویری از هالا سیرا و دره هیتچ هیتچی قبل از اینکه توسط سیلاب سد/بند تخریب گردد. او با قاب های سنگین، شکننده و خشک شیشه ای کار می کرد که حمل و نقل آن در بیابان مستلزم مراقبت جدی بود. در ۱۹۴۴ میلادی، انسل آدامز کار او را بررسی کرد: «اکثر ساخت های او، هرچند عمداً «هنرمندانه» نبوده، اما منعکس کننده واکنش های احساسی نسبت به بهترین صحنه های کوهستان است. این کیفیت است که میان تنها یک ثبت و یک بیانیه خلاقانه و احساسی تفاوت ایجاد می کند». او که صاحب امتیاز و عضو همیشگی باشگاه سیرا بود، چندین سمت رهبری در این باشگاه را برعهده داشت. پس از درگذشت جان مویر، او از ۱۹۱۵ – ۱۹۱۷ میلادی به عنوان دومین رئیس این باشگاه خدمت کرد. او در ساختن مسیر جان مویر در منطقه های سیرا که به عنوان بزرگ داشت برای خلف وی بود، نقش اساسی داشت. او از ۱۸۹۸ تا ۱۹۴۰ میلادی به عنوان رئیس هیئت مدیره باشگاه سیرا خدمت نموده و در زمان های مختلف به عنوان
معاون، منشی، خزانه دار و رئیس مسافرت های این باشگاه خدمت کرد. او در باشگاه سیرا با هیلین گومپیرتز آشنا شد و در ۱۹۰۱ میلادی با وی ازدواج کرد. لکونته پاینت در دره هیتچ هیتچی و جاده لکونته در مرز جنوبی دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در روستا ویست وود، لس آنجلس به افتخار وی نام گذاری شده اند.
ایزوبروم ایندیون دارویی است که در درمان نقرس استفاده می شود.
جوزف رنه بلوت (Joseph-René Bellot) (زادهٔ ۱۸ مارس ۱۸۲۶ – درگذشتهٔ ۱۸ اوت ۱۸۵۳)، افسر نیروی دریایی فرانسه و کاشف قطب شمال بود زندگی نامه. بلوت در پاریس چشم به جهان گشود. پدرش نعل بند بود و در سال ۱۸۳۱ به همراه خانواده اش به شهر روشفور، شرانت-ماریتیم نقل مکان کرد. او در سن ۱۵ سالگی با کمک مسئولین روشفور به مدرسهٔ نیرودریایی واقع در برست راه پیدا کرد که به مدت دو سال در آنجا تحصیل نموده که باعث شد اعتبار زیادی به دست آورد. در سال ۱۸۴۵ او در میان هیئت اعزامی انگلیسی- فرانسوی به ماداگاسکار سفر کرد و نشان لژیون دونور را برای رفتار ممتاز خود دریافت کرد. سپس در محاصرهٔ ریو دو لا پلاتا توسط انگلیس و فرانسه از پارانا تا آمریکای جنوبی شرکت کرد که درهای ریو دلا پلاتا را به تجارت گشود. در سال ۱۸۵۱، بلوت به هیئت اعزامی به قطب شمال تحت فرماندهی سروان ویلیام کندی با هدف پیداکردن جان فرانکلین پیوست. گفته شده است که بلوت برای آنکه به خود سخت بگیرد و آمادهٔ شرایط دشوار قطب در زمستان شود فقط به خود اجازهٔ استفاده از یک تشک نازک و یک پتو روی تخته های چوبی داده است. زمانی که او نخستین بار در زندگی اش اسکیموها را ملاقات کرد خود را