Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جزیره پُوِگلیا (به انگلیسی: "Poveglia Island") یکی از ۱۶۶ جزیرهٔ کوچک تالاب ونتزیا است که در سواحل شرقی شمال ایتالیا قرار دارد. گذشتهٔ مخوف این جزیره، آن را ترسناک تر از سایر نقاط ایتالیا کرده است. تاریخچه. شیوع طاعون در ایتالیا. بعد شیوع طاعون در ایتالیا، ابتدا از این جزیره برای بازرسی و معاینه مسافران و کشتی هایی استفاده می شد که قصد ورود به ونیز را داشتند و از سال ۱۷۹۳ میلادی تا سال ۱۸۱۴ میلادی، از پوگلیا برای قرنطینه کردن مبتلایان به طاعون و سایر بیماری ها استفاده شد و ده ها هزار نفر از بیماران با رنج و درد زیاد و بدون هیچ گونه رسیدگی و درمان، در این جزیره جان باختند. طبق اظهارات، نیمی از خاک این جزیره خاکستر اجساد افرادیست که در آن جا مرده اند. تأسیس بیمارستان روانی. در سال ۱۹۲۲ میلادی، یک مرکز روانی در پوگلیا تأسیس شد و بعدها داستان هایی دربارهٔ شکنجه و انجام آزمایش های دردناک بر روی بیماران روانی در این بیمارستان بر سر زبان ها افتاد. این مرکز در سال ۱۹۶۸ تعطیل شد و از آن به بعد جزیره برای همیشه متروکه باقی ماند.
سامانه جستجوی بانک ژنی دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز () یک مرورگر اینترنتی بَرخط و قابل بارگیری برای بانک ژنی انسان (ژنوم) است که توسط دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز (UCSC) میزبانی می شود. این وبگاه برهم کنشی، اجازه دسترسی به توالی های ژنی مربوط به گونه های مختلفی از مهره داران، بی مهرگان و مدل اُرگانیسم ها را فراهم می آورد و گزارمان مرتبط به آنان را هم ارائه می نماید. این سامانه در سال ۲۰۰۰ میلادی توسط دانشجویی به نام جیم کنت (استاد کنونی علوم کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز) پایه گذاری و راه اندازی شد و بودجه آن توسط مؤسسه پزشکی هاورد هیوز و مؤسسه ملی تحقیقات ژنوم انسان (زیر مجموعه ای از مؤسسه ملی سلامت) تأمین می شود. ژنوم. از زمان راه اندازی تا کنون، این سامانه، توالی های ژنی تمامی مهره داران و برخی از بی مهرگان را (۴۶ گونه تا کنون) با جزئیات کافی ارائه می کند. جانورانی که ژنوم آنها به طور کامل در این سامانه ارائه می شود عبارتند از:
ناله های بلند مجموعه داستانی از ژیل پرو است. عنوان. عنوان کتاب برگرفته از شعر "آواز پاییزی" از پل ورلن است. ترجمهٔ فارسی. برخی از داستان های این کتاب در کتابی تحت عنوان وعده گاه شیر بلفور و داستان های دیگر با ترجمهٔ ابوالحسن نجفی از سوی انتشارات نیلوفر منتشر شده است.
" Chanson d'automne " ("آواز پاییزی") شعری از پل ورلین (1844-1896) ، و یکی از مشهورترین شعرها در زبان فرانسه است . این مجموعه در اولین مجموعه شعر ورلن "یعنیPoèmes saturniens" ، منتشر شده در سال 1866 "گنجانده" شده است. این شعر بخشی از قسمت "Paysages tristes" ("مناظر غم انگیز") مجموعه را تشکیل می دهد. در جنگ جهانی دوم از خطوط شعر برای ارسال پیام های ویژه عملیات ویژه (SOE) به مقاومت فرانسه در مورد زمان حمله آینده نرماندی استفاده شد .
شیر بلفور، در بلفور، فرانسه، یک مجسمه یادبود اثر فردریک بارتولدی، (مجسمه ساز تندیس آزادی) است. بررسی اجمالی. ساخت این مجسمه در سال ۱۸۸۰ به پایان رسید و کاملاً از ماسه سنگ قرمز ساخته شده است. بلوک هایی که مجسمه از آنها ساخته شده به صورت جداگانه تراشیده شده، سپس به زیر قلعه بلفور منتقل شده و به هم پیوسته است. این مجسمه عظیم با طول ۲۲ متر و ارتفاع ۱۱ متر، بر چشم انداز محلی حاکم است. این شیر نماد مقاومت قهرمانانه فرانسه در جریان محاصره بلفور و حمله ۱۰۳ روزه پروس (از دسامبر ۱۸۷۰ تا فوریه ۱۸۷۱) است. این شهر فقط توسط ۱۷۰۰۰ مرد (که فقط ۳۵۰۰ نفر از آنها ارتشی بودند) به رهبری سرهنگ دنفرت-روشرو در برابر ۴۰۰۰۰ پروسی محافظت می شد. به دنبال اعتراضات آلمان، مجسمه به جای اینکه بنا به فلسفهٔ ساختش به سمت پروس یا شرق باشد، به سمت دیگر چرخانده شد. نسخه های کوچکتر این مجسمه در پاریس و در مونترال وجود دارد.
گیرنده ۱ ئی سروتونین () یکی از انواع گیرنده های ۱ سروتونین و نوعی گیرنده جفت شونده با پروتئین جی است که در انسان توسط ژن «"HTR1E"» کُدگذاری می شود. عملکرد. کارکرد و وظیفهٔ این گیرنده به سبب فقدان ابزارهای آزمایشگاهی مختص به آن، پادتن های اختصاصی و مدل های حیوانی لازم، هنوز مشخص نشده است؛ اما به نظر می رسد که در انسان نقش فیزیولوژیک مهمی ایفا می کند. این گیرنده با گیرنده ۱ اف سروتونین، تا حدود ۵۷٪ از لحاظ هم ساخت شناسی توالی اسیدهای آمینه شباهت دارد و برخی خواص فارماکولوژیک آنها نیز مشابه هم است.
قحطی بزرگ تنمی یک قحطی در ژاپن در طی دوره ادو بود که در طی دوره تنمی (۱۷۸۱–۱۷۸۹) رخ داد و از سال ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۸ ادامه داشت. تأثیر ترکیبی قحطی و شیوع بیماری منجر به کاهش جمعیت بیش از ۹۲۰٬۰۰۰ نفر در سراسر ژاپن بین سالهای ۱۷۸۰ و ۱۷۸۶ شد. این نام از دوره تنمی (۱۷۸۹–۱۷۸۱)، در زمان امپراتور کاکاکو گرفته شده است. شوگون های حاکم در زمان قحطی توکوگاوا ایه هارو و توکوگاوا ایه ناری بودند. این قحطی مرگبارترین قحطی در اوایل دوره مدرن در ژاپن بود. در منطقه توهوکو، که منطقه ای در شمال شرقی هونشو است، از دهه ۱۷۷۰ به دلیل هوای نامساعد و سرد، کاهش شدید محصول کشاورزی وجود داشت، بنابراین ذخایر مواد غذایی در مناطق روستایی به پایان رسید. اوضاع با بلایای طبیعی بدتر شد: کوه ایواکی در ۱۳ آوریل ۱۷۸۳ (۱۲ مارس، سال سوم تنمی) فوران کرد، همان طور که کوه آساما در ۶ ژوئیه (۳ اوت در گاه شماری شمسی–قمری) نیز رخ داد، بنابراین خاکستر آتشفشانی به جو ژاپن وارد شد. جدا از خسارت مستقیم ناشی از فوران، این رخداد منجر به کاهش تابش خورشید و در نتیجه سرد شدن هوا شد که محصولات به طرز فاجعه باری آسیب رساند. فوران عظیم لکی (کوهستان) در ایسلند در سال ۱۷۸۳ که
الگوهای آب و هوایی را در سراسر نیمکره شمالی مختل کرده بود، بدون شک اوضاع را نیز بدتر کرد. یکی دیگر از دلایل قحطی، سیاست های اقتصادی دولت بود. در این دوره، یک سیاست سوداگرایی (مرکانتیلیستی) توسط تانوما اوکیتسوگو، وزیر کابینه شوگون سالاری توکوگاوا اجرا شد. این امر برای تجاری سازی کشاورزی و در نتیجه افزایش درآمد مالیاتی بود که با برنج پرداخت می شد. این سیاست برای بسیاری از هان (ژاپن) (قلمروهای اربابی) مشکلات اقتصادی ایجاد کرد و منجر به سرمایه گذاری بیش از حد در تولید برنج (که در برابر سرما آسیب پذیر بود) برای پرداخت مالیات بالاتر بود. همچنین منجر به تخلیهٔ مواد غذایی در بازارهای اضطراری محلی شد. عوامل اقلیمی، آتشفشانی و اقتصادی در نتیجه منجر به برداشت ضعیف و کمبود بازارهای اضطراری شد که منجر به افزایش چشمگیر قیمت برنج شد، بنابراین قحطی جدی به مقیاس ملی گسترش یافت. طبق نوچی-می-گوشا، نوشته شده توسط سوگیتا گنپاکو، عمدتاً در مناطق روستایی منطقه توهوکو، تقریباً بیست هزار نفر از گرسنگی مردند. با این حال، بسیاری از مقامات محلی، از بیم اینکه متهم به سوء مدیریت اقتصادی شوند، میزان کامل خسارت را گزارش نکردند، بنابراین ممک
ن است تعداد واقعی کشته ها بسیار بیشتر باشد، شاید حتی ده برابر تخمین سوگیتا گنپاکو. عوارض به ویژه در ولایت موتسو بسیار شدید بود، جایی که گزارش شد بیش از صد هزار نفر جان خود را از دست دادند. از جمله افرادی که از منطقه فرار کردند، خاندان تسوگارو قلمروی هیروساکی بودند که قلمروی آنان (هان) تقریباً نیمی از جمعیت خود را از دست داد. تأثیر ترکیبی قحطی و شیوع بیماری منجر به کاهش جمعیت بیش از ۹۲۰٬۰۰۰ نفر در سراسر ژاپن بین سالهای ۱۷۸۰ و ۱۷۸۶ شد.
تیم ملی بسکتبال زنان مالت نماینده مالت در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است.
«فقط زمان» ترانه ای از خواننده/ترانه سرای ایرلندی انیا است. این قطعه در ۱۳ نوامبر سال ۲۰۰۰ به عنوان تک آهنگ اصلی آلبوم "یک روز بدون باران" منتشر شد. «فقط زمان» در زمان انتشارش در کانادا، آلمان، لهستان و سوئیس شماره ۱ جدول های فروش بود. در سال ۲۰۰۱ و پس از حملات ۱۱ سپتامبر، این قطعه به خاطر شعر دلداری دهنده و ملودی آرامش بَخشَش، مورد استفاده گستردهٔ رسانه های آمریکایی برای پوشش آن واقعه قرار گرفت و به «سرودی برای امید دوباره» در آمریکا تبدیل شد. «فقط زمان» در آمریکا تا ردهٔ دهم جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد صعود کرد و تنها اثر انیا است که در جمع ۱۰ ترانهٔ پرفروش ایالات متحده جایی داشته است.
تیم ملی بسکتبال زنان مقدونیه شمالی ، نماینده مقدونیه شمالی در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است.
پادشاهی جئونگان ( هانگول:정안국هانجا:定 安 國، دوران:۹۳۸-۹۸۶) کشور جانشین بالهایی بود که توسط یئول مانهوا تاسیس شد. در نوشته های رسمی تاریخ چین و در کتاب تاریخ سونگ آمده است که ریشه مردم جئونگان احتمالاً به مردم کشور ماهان یا قوم موهِ [مالگال] برمی گردد. تاسیس و سقوط پادشاهی جئونگان. هنگامی که نیروهای سلسله لیائو در سال ۹۲۶ میلادی به بالهایی حمله و آن را فتح کردند، چند تن از مقامات دربار، به رهبری طایفه دائه، کشور بالهایی جدید را تأسیس کردند. با این حال، در سال ۹۳۵، ژنرال یئول مانهوا پس از مرگ رهبر قبیله دائه کنترل کشور را بدست گرفت و نام کشور را از بالهایی جدید به جئونگان تغییر داد. گفته شده است که جئونگان از قبایل همسایه به امید سرنگونی سلسله لیائو درخواست کمک کرده است و چند قبیله نیز به این درخواست پاسخ مثبت دادند، اما ظاهراً در این امر ناکام ماند. قبیله او در سال ۹۷۶ با کودتا جای قبیله یئول را گرفت و او هیون میونگ از قبیله او تا سال ۹۸۶ قدرت را در دست داشت. سرانجام جئونگان در سال ۹۸۶ توسط سلسله لیائو نابود شد.
پلاک وسایل نقلیه در فرانسه الزامی است. آنها از سال ۱۹۰۱ در وجود داشته اند. پلاک برای اکثر وسایل نقلیه موتوری که در جاده های عمومی تردد دارند اجباری است. از سال ۱۹۰۱، سیستم های مختلفی به طور پی در پی معرفی شده اند که جدیدترین آنها مربوط به سال ۲۰۰۹ است. پلاک های ثبت شده که از سال ۲۰۰۹ صادر شده اند، از قالب XX-NNN-ZZ استفاده می کنند که متشکل از یک سری ۷ حرف الفبایی است: ۲ حرف، ۳ عدد و سپس ۲ حروف (به عنوان مثال AB 111 FD). این قالب در سطح کشور کنترل می شود و پلاک های خودرو دائمی هستند و از اولین ثبت نام تا زمان اوراق آن به یک وسیله نقلیه متصل می شوند. به همین ترتیب، در صورت فروش اتومبیل یا انتقال مالک به منطقه دیگری در فرانسه، نیازی به تعویض پلاک های خودرو نیست. پلاک ها قبل از سال ۲۰۰۹. در آغاز، صفحات سیاه و با شخصیت های سفید یا نقره ای بودند. پلاک های انعکاسی در سال ۱۹۶۳ معرفی شدند اما فقط در سال ۱۹۹۳ در اتومبیل های جدید اجباری شدند. پلاک های جدید باید در جلو سفید و از عقب زرد بودند که در سال ۲۰۰۷ که پلاک های عقب سفید نیز مجاز شدند. قبل از معرفی قالب فعلی در سال ۲۰۰۹، اتومبیل های فرانسوی تحت سیستم FNI ثبت شدند
(فرانسوی: Fichier National des Immatriculations , "National National Register Car Record"). قالب FNI در سال ۱۹۵۰ به تصویب رسید و به دلیل عمر طولانی چندین بار اصلاح شد. در دهه ۲۰۰۰، مناطق کم جمعیت دیگری مانند شهر اروپ با پلاک شماره (۲۷) هنوز فقط دو حرف در صفحه خودرو خود داشتند، در حالی که در دیگر مناطق مانند پاریس با شماره پلاک (۷۵) به ترکیب ZZZ نزدیک می شدند. قالب FNI مانند سیستم SIV تقویمی بود. همچنین منطقه ای بود، به این معنی که به طور مستقل در هر بخش تقسیم می شود. صفحات ثبت شامل ۴ تا ۸ حرف عددی است که بر اساس فاصله ها به سه قسمت تقسیم می شوند. اولین مکان را می توان در پلاک های ثبت شده صادر شده پس از سال ۱۹۹۶ حذف کرد. قسمت اول: یک تا چهار عدد. قسمت دوم: یک تا سه حرف؛ قسمت سوم: کد مناطق. شماره گذاری به شرح زیر بود: اعداد ابتدا تکامل می یابند، از ۱ شروع می شوند، تا زمانی که به ۹۹۹ می رسند. سپس حروف تکامل می یابند. اولین اتومبیل ثبت شده در پاریس دارای پلاک اتومبیل 1 A ۷۵ و اتومبیل دوم 2 A ۷۵ بود. به محض رسیدن 999 A ۷۵، اتومبیل زیر با شماره 1 B ۷۵ ثبت شد. همچنین پلاک در شهر پاریس چندین بار عدد ۹۹۹ را تمام کرد و
وارد آخرین حرف باقیمانده یعنی Z شد. در سال ۲۰۰۹ آخرین پلاک ثبت شده، به شماره ZZZ 75 رسیده بود. گاهشماری زیر سیستم شماره گذاری را خلاصه می کند. بیشتر مناطق برای رسیدن به ترکیبات بیشتر، ترجیح می دهند پس از رسیدن حروف به QA، چهار عدد در صفحه خود داشته باشند. "۰۰" در انتها مخفف کد جغرافیایی است. 1 A ۰۰ تا 999 Z ۰۰؛ 1 AA ۰۰ تا 999 PZ ۰۰؛ 1 QA ۰۰ تا 9999 ZZ ۰۰؛ 1 AAA 00 تا 999 ZZZ 00. خریداری خودروهای قبل از سال ۲۰۰۹ هنوز هم می تواند پلاک های قدیمی که از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۹ نصب شده است، استفاده کنند. کد بین المللی پلاک های فرانسه "F" (فرانسه) است. خدمات عمومی دولت، مانند پلیس ملی فرانسه، دارای پلاک های ویژه ای هستند: شماره ها برای نشان دادن اینکه در چه منطقه ای وسیله نقلیه پلیس مجاز به سفر است (D برای بخش، R برای منطقه، N برای سرزمین ملی، E برای اتحادیه اروپا)؛ یک خط تیره؛ چهار عدد از ۱۰۰۱ تا ۹۹۹۹؛ و یک نوار دارای آرم و کد منطقه پلاک ها بعد از سال ۲۰۰۹. سیستم جدید پلاک SIV (از سال ۲۰۰۹)برای سهولت در ثبت نام وسایل نقلیه و اجرای قانون در جاده ها به تصویب رسیده است زیرا کاملاً توسط رایانه کنترل و در سراسر کشور کنترل می
شود. پایگاه داده SIV به راحتی می تواند با سایر پرونده های رایانه ای ترکیب شود. همچنین SIV برای جایگزینی قالب ۱۹۵۰ که ترکیب شخصیت های آن در حال اتمام بود، جایگزین شد. اما طرح SIV در سال ۲۰۰۴ برای موتورسیکلت هایی با حجم موتور زیر ۵۰ سی سی آغاز شده بود. با این حال، این وسایل نقلیه دارای پلاک با شخصیت کمتر مانند AA-11-A هستند. موتورسیکلت ها و موتور سیکلت ها باید فقط پلاک عقب را نصب کنند. پلاک های موتور سیکلت دارای رنگ و طرح کلی همانند پلاک های معمول خودروها هستند. به دلیل بحران اقتصادی ۲۰۰۸، معرفی پلاک های جدید از ۱ ژانویه ۲۰۰۹ به ۱۵ آوریل ۲۰۰۹ برای همه خودروهای جدید موکول شد. این پلاک جدید به دلیل اشکالات رایانه ای در سیستم SIV دوباره برای همه وسایل نقلیه به ۱۵ اکتبر ۲۰۰۹ موکول شد. پلاک های ثبت نامی که پس از سال ۲۰۰۹ صادر شده اند باید مطابق با دستور ۹ فوریه ۲۰۰۹ استفاده شوند. آنها باید از مواد منعکس کننده بازتاب، در قسمت جلو و عقب به رنگ سفید و با کاراکترهای غیر بازتابنده سیاه ساخته شوند. کاراکترها ممکن است در یک یا دو خط نمایش داده شوند. پلاک اندازه استاندارد ۵۲۰ میلی متر × ۱۱۰ میلی متر (۲۰٫۵ در × ۴٫۳ اینچ) یا
۵۲۰ میلی متر × ۱۲۰ میلی متر (۲۰٫۵ در × ۴٫۷ اینچ) است. در سمت چپ صفحه باید یک نوار آبی رنگ با حرف F برای فرانسه در زیر ستاره های پرچم اتحادیه اروپا وجود داشته باشد. برای نمایش منطقه باید یک نوار آبی مشابه در سمت راست وجود داشته باشد که کد و نماد منطقه ای را داشته باشد. در بعضی موارد، رنگها ممکن است متفاوت باشد. وسایل نقلیه ثبت شده به عنوان اتومبیل های کلاسیک می توانند پلاک های سیاه با شخصیت های نقره ای یا سفید و بدون نوارهای آبی در طرفین داشته باشند. وسایل نقلیه عبوری در خاک فرانسه باید دارای یک صفحه قرمز با حروف سفید باشند. نوار سمت راست به جای کد منطقه ای، تاریخ انقضا صفحه را نشان می دهد. وسایل نقلیه خریداری شده در مناطق آزاد تجاری همچنین پلاک های قرمز دارند، اما با کد منطقه ای است. تحت سیستم SIV، پلاک های ثبت نام شامل هفت حرف الفبایی است: دو حرف، یک خط تیره، سه عدد، یک خط تیره و دو حرف، مانند AA-229-AA و هیچ سری مانند AI-111-AA , AO-111-AA و AU-111-AA، این سیستم در سراسر کشور و به ترتیب زمانی است. اولین اتومبیل ثبت شده در فرانسه تحت SIV پلاک ثبت AA-001-AA دریافت کرد، اتومبیل دوم AA-002-AA، سومین AA-003-AA.
با رسیدن ZZ-999-ZZ، این سیستم تمام می شود که قرار است پس از ۸۰ سال استفاده رخ دهد. سیستم شماره گذاری به شرح زیر است: AA-001-AA به AA-999-AA (اعداد ابتدا تکامل می یابند)؛ AA-001-AB به AA-999-AZ (سپس آخرین حرف در سمت راست)؛ AA-001-BA به AA-999-ZZ (سپس اولین حرف در سمت راست)؛ AB-001-AA به AZ-999-ZZ (سپس آخرین حرف در سمت چپ). BA-001-AA به ZZ-999-ZZ (سپس اولین حرف در سمت چپ). در پلاک های جدید فرانسه از سه حرف استفاده نمی شود: I , O و U، زیرا می توان آنها را به ترتیب با ۰، ۱ و V اشتباه گرفت. همچنین ترکیب پلاک با حروف SS را نیز کنار گذاشتند زیرا یادآور سازمان نازی است. پلاک ها با حروف WW نیز نشان دهنده پلاک های موقتی است. سیستم SIV پلاک های خاصی را برای دولت، ارتش، پلیس یا هر سازمانی که تحت سیستم قبلی چنین پلاک هایی داشته باشد، ارائه نمی دهد. وسایل نقلیه آنها پلاک ثبت منظم را نشان می دهد. تنها استثنا مربوط به پلاک های موقت است که با WW شروع می شوند و اتومبیل های نمایشی در فروشندگان اتومبیل که پلاک آنها با W شروع می شود. همان طور که در سطح کشور وجود دارد، سیستم SIV از کدهای جغرافیایی مانند سیستم قبلی استفاده نمی کند.
در ابتدا، برنامه ریزی نشده بود که کدهای مناطق در پلاک های جدید نمایش داده شوند. به همین دلیل، قالب جدید با مخالفت شدیدی روبرو شد. نمایندگان پارلمان از اکثریت و مخالفان در شورای ملی لابی کردند تا آنچه را بخشی از هویت ملی می دانند، حفظ کنند. در سال ۲۰۰۸، چند ماه قبل از اجرای سیستم SIV، وزیر کشور به پیوستگی مردم فرانسه به بخشهای خود اعتراف کرد و تصمیم گرفت یک نوار آبی رنگ در سمت راست برای نمایش کدهای جغرافیایی اضافه کند. صاحبان خودرو می توانند کدی را انتخاب کند که برای مناطق دیگر است، بدون توجه به جایی که آنجا زندگی می کنند. کد باید همراه با نماد منطقه مربوطه نمایش داده شود. اندکی قبل از معرفی سیستم، از مناطق فرانسه پرسیده شد که کدام نماد را می خواهند که آنها را در پلاک های خودروهایشان نشان دهند. اکثریت قریب به اتفاق نشان های خود را انتخاب کردند.
کربال اسپیس پروگرم ۲ () یک بازی ویدئویی در سبک شبیه ساز فضایی پرواز است که توسط اینترسپت گیم توسعه یافته و به وسیلهٔ بخش خصوصی منتشر شده است. این دنبال بازی ۲۰۱۵ "برنامه فضایی کربال" است و به صورت دسترسی زودهنگام در ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ در پلت فرم مایکروسافت ویندوز، و سپس پلی استیشن ۵، و ایکس باکس سری اکس/اس منتشر شده است. روند بازی. این دنباله بر اساس ویژگی های سندباکس برنامه فضایی کربال قبلی خود است و در عین حال روش های پیشرانه جدیدی (مانند اوریون)، ماژول های سکونت برای ساختن مستعمرات مداری و سیاره ای، حالت چند نفره و همچنین سفرهای بین ستاره ای است.
گراندد (به ) یک بازی ویدئویی در سبک بقا است که توسط آبسیدین انترتینمنت توسعه یافته و به وسیلهٔ اکس باکس گیم استودیوز و در سال ۲۰۲۰ و برای سکوهای مایکروسافت ویندوز، ایکس باکس وان، و ایکس باکس سری ایکس/اس منتشر شده است. این نسخه برای ویندوز و ایکس باکس وان در اوایل دسترسی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰ منتشر شد، سپس نسخه کامل بازی در تاریخ ۲۷ نوامبر سال ۲۰۲۲، در دسترس همگان قرار گرفت. در این بازی، بازیکنان به اندازه یک مورچه کوچک می شوند و سعی می کنند در حیاط خانه ای پر از خطرات زنده بمانند.
بعد از ظهر ۲۴ مه ۲۰۱۴، یک فرد مسلح به سمت موزه یهودیان بلژیک در بروکسل تیراندازی کرد و منجر به کشته شدن چهار نفر شد. سه نفر از آنها، یک زن و شوهر اسرائیلی که در تعطیلات بودند و یک زن فرانسوی، در صحنه کشته شدند. قربانی چهارم، کارمند بلژیکی موزه، به بیمارستان منتقل شد اما در اثر جراحات در ۶ ژوئن درگذشت. اندکی کمتر از یک هفته بعد، در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۴، مظنونی در ارتباط با تیراندازی در شهر مارسی فرانسه دستگیر شد. مظنون مهدی نموش، ۲۹ ساله، فرانسوی تبار الجزایری بود. مظنون دوم، ناصر بندرر، شناسایی و بعداً دستگیر شد. قبل از تیراندازی، نموش پیش از این مدتی را در زندانهای فرانسه گذرانده بود و در آنجا جذب اسلام رادیکال شد. وی پس از زندان بیش از یک سال در سوریه ماند. او متهم است که در زندان ناصر بندر سلاح های مورد استفاده در حمله را برای نموش تهیه کرده است. بازرسان مظنون سوم را نیز شناسایی کردند، اما بعداً به دلیل ضعیف دانستن شواهد علیه وی، اتهامات علیه مظنون سوم رد شد. نموش و بندرر در آوریل ۲۰۱۸ به طور رسمی متهم شدند و در اوایل سال ۲۰۱۹ در دادگاه تجدید نظر در بروکسل محاکمه شدند. پس از دو ماه جلسات دادرسی، حکمی صادر شد:
نموش به جرم ارتکاب حمله مقصر شناخته شد، در حالی که بندر با تأمین سلاحهای مورد استفاده در حمله به نموش، مجرم شناخته شد. این نظریه که نموش توسط مقامات اطلاعاتی خارجه فرستاده شده که در دفاعیات نموش مطرح شد، رد شد. در نتیجه، نموش به حبس ابد در حالی که بندر به ۱۵ سال حبس محکوم شد. بعداً هر دو نیز به پرداخت نزدیک به یک میلیون یورو خسارت به نزدیکان قربانیان محکوم شدند. تیراندازی. مردی که کلاه به سر داشت، چندین کیف به همراه داشت که به یک قبضه اسلحه و اسلحه کلاشینکف مسلح بود، حدود ساعت سه و نیم به موزه یهودیان بلژیک، نزدیک سبلون در مرکز بروکسل رسید. وی سپس اقدام به تیراندازی کرد و سه نفر را در محل کشت و نفر چهارم را زخمی کرد که او به بیمارستان منتقل شد ولی در اثر جراحات در ۶ ژوئن درگذشت. این حمله کمتر از ۹۰ ثانیه به طول انجامید پس از آن مهاجم با پای پیاده از صحنه گریخت و تا حدی توسط دوربین های امنیتی دیده شد. به گفته پلیس، او قبل از ناپدید شدن به قسمت دیگری از مرکز شهر بروکسل رفت. بر اساس تصاویر دوربین امنیتی، به نظر می رسد که مهاجم کلاه از نوع بیس بال پوشیده و سر خود را پوشانده بود، و یک دوربین بر روی قفسه سینه نصب ک
رده است، مانند محمد مره، که از اقدامات خود در تیراندازی های تولوز و مونتوبان سال ۲۰۱۲ فیلم برداری کرد. اگرچه گفته می شود که دوربین در حین فیلمبرداری خراب شده بود. وزیر امور خارجه بلژیک، دیدیه ریندرز، اتفاقاً در حوالی موزه بود و صدای تیراندازی را شنید. وزیر کشور، ژوئل میلکت نیز در همین نزدیکی بود و چند دقیقه بعد به محل رسید. قربانیان. در این تیراندازی چهار نفر کشته شدند. دو نفر از قربانیان اسرائیلی بودند، امانوئل و میریام ریوا، یک زوج میانسال در تعطیلات از شهر تل آویو، در حالی که یک زن فرانسوی به نام دومینیک سابیر قربانی سوم بود. یک جوان بلژیکی به اسم الکساندر استرنس که در این موزه کار می کرد، به شدت زخمی شد و در ۶ ژوئن بر اثر زخم درگذشت. وی در مراکش از مادری یهودی و پدری الجزایری قوم بربر به دنیا آمد و جسد وی را برای خاکسپاری در گورستان مسلمانان به تازا مراکش برگرداندند. تحقیقات. تعقیب و گریز در سراسر کشور برای این مهاجم که دارای قد متوسط و ورزشکاری و کلاه بیس بال تیره بود، توصیف شد. تصویر او که تا حدودی مبهم بود، در دوربین مدار بسته ضبط شد. مردی که در حال رانندگی از موزه دیده شده بود بازداشت شد اما پس از باز
جویی آزاد شد و همچنان در تحقیقات شاهد است. معاون دادستان این وان ویمرش گفت که تیرانداز «احتمالاً به تنهایی عمل کرده، مسلح بوده و از آمادگی خوبی برخوردار بوده است.» وی اظهار داشت که انگیزه حمله هنوز «علنی» است. این حمله به عنوان یک حادثه تروریستی در حال بررسی بود. مجرم. مهدی نموش ( ؛ متولد ۱۷ آوریل ۱۹۸۵)، شهروند ۲۹ ساله فرانسه، در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۴ در ایستگاه راه آهن سن شارل در مارسی در ارتباط با تیراندازی دستگیر شد. مظنون است که نموش از جنگ برای شورشیان اسلامگرا در جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۳ به فرانسه بازگشته است. او برای ضبط ویدیویی با پرچم گروه شورشی داعش ظاهر شده بود. نموش در روبه متولد شد. پدرش مادرش را قبل از تولد رها کرد و او را مادر بزرگ و در خانه های گروهی بزرگ کرد. وی پیش از عزیمت به سوریه سابقه جنایی طولانی داشت، از جمله دستگیری به جرم سرقت مسلحانه، سرقت وسیله نقلیه و تخریب. گفته می شود که وی به گروگان های سوریه گفته بود در روز باستیل قصد حمله به پاریس را دارد. نموش پیش از این ۵ سال را در زندان گذرانده بود و در آنجا مظنون است که رادیکال شده است. وی تنها سه هفته پس از آزادی از زندان در سپتامبر ۲۰۱۲ ر
اهی سوریه شد. وی اولین داوطلب اروپایی در جنگ سوریه بود که پس از بازگشت به اروپا دست به حملاتی زد. تعدادی از اشیا از کیسه ای که هنگام بازداشت به همراه داشت از جمله اسلحه کلاشینکف، هفت تیر مخصوص ۳۸، تقریباً ۳۳۰ گلوله مهمات برای هر دو سلاح، قطعات اسلحه، دوربین، لباس و ماسک گاز کشف شد. یک فایل مخفی حاوی یک فیلم ۴۰ ثانیه ای در یکی از دوربین ها کشف شد که در آن سلاح های نموش ضبط شده و صدایی که گمان می رود متعلق به نموش است، در یک فایل صوتی مسئولیت تیراندازی در موزه را بر عهده گرفت. گفته می شود که وی دارای یک برگ سفید بوده که روی آن نام دولت اسلامی عراق و شام نقش بسته است. نموش، که تابعیت الجزایری و همچنین فرانسوی دارد، در برابر استرداد به بلژیک مقاومت کرد. وی اتهامات علیه خود را رد کرده است. در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴، نموش به بلژیک استرداد شد. با تجزیه و تحلیل تماس تلفنی عبدالحمید اباعود مشخص شد که وی در ژانویه ۲۰۱۴ با نموش در تماس بوده است. عبدالحمید سرکرده یک سری حملات تروریستی هماهنگ در پاریس بود که در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ رخ داد. اعلام جرم. دادستانی فدرال بلژیک، که مسئول تحقیقات بود، از "اتاق شورای" دادگاه بدوی بروکسل درخواست
کرد که پرونده کیفرخواست برای نموش و بندر را در پایان سال ۲۰۱۷ آغاز کند. دادستانی فدرال همچنین درخواست کرد که اتهامات علیه مظنون سوم، یکی از دوستان بندرر که در این ماجرا دخیل بود ، منتفی شود. در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۸، اتاق شورا درمورد درخواستها رای داد: نموش و بندر به "اتاق کیفرخواست" دادگاه تجدیدنظر بروکسل ارجاع شدند، اما مظنون سوم نیز حاضر بود. علی رغم درخواست دفتر دادستانی فدرال، اتهامات علیه دولت اخیر رد نشد. در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸، اتاق کیفرخواست در مورد این حمله رای صادر کرد: نموش و بندر رسماً کیفرخواست شدند، اما برخلاف اتاق شورا، کیفرخواست ادله علیه مظنون سوم را بسیار ضعیف دانست؛ بنابراین مظنون سوم متهم نشد و اتهامات علیه وی رد شد. این بدان معنی بود که فقط نموش و بندر به دلیل حمله تروریستی در دادگاه تجدید نظر در دادگاه محاکمه می شوند. دادگاه. مراحل مقدماتی. در ژانویه سال ۲۰۱۹، محاکمه مهدی نموش و ناصر بندر، که به عنوان همدست متهم احضار شده بود، آغاز شد. در سیستم عدالت کیفری بلژیک، دادگاه تجدید نظر برای شدیدترین جنایات محاکمه منصفه را برگزار می کند. این یک دادگاه غیر دائمی است که فقط هنگامی تشکیل پرونده می شود ک
ه کیفرخواست به آن ارجاع شود. چند هفته قبل از شروع واقعی دادرسی، جلسه دادرسی مقدماتی در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۸ برگزار شد، که طی آن لیستی از حدود ۱۲۰ شاهد، که قرار بود در این پرونده حاضر شوند، تصمیم گیری شد. تقاضای وکلای مدافع نموش برای به تعویق انداختن پرونده رد شد. در ۷ ژانویه ۲۰۱۹، سه روز قبل از شروع دادرسی واقعی، اعضای هیئت منصفه انتخاب شدند. برای انتخاب هیئت منصفه، ۲۰۰ شهروند بلژیکی به کاخ دادگستری بروکسل احضار شدند، جایی که دادگاه در آنجا برگزار شد. پس از آنکه دوازده نفر از اعضای هیئت منصفه احتمالی از سوی دفاع و تعقیب قضایی به چالش کشیده شدند، در نهایت هشت مرد و چهار زن به عنوان اعضای هیئت منصفه قدرت گرفتند. دوازده نفر دیگر نیز به عنوان هیئت منصفه علی البدل انتخاب شدند. اتهام. در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹، دادگاه اصلی به همراه «هیئت منصفه» و خواندن ۱۹۵ صفحه «اقدام به اتهام» آغاز شد، در این دادگاه اتهامات مطرح شده علیه این دو نفر و شواهد جمع آوری شده در جریان تحقیقات شرح داده شد. در ۱۵ ژانویه، وکلای مدافع نموش، که در میان آنها هانری لاکوی و سباستین کورتوی، «اقدام دفاعی» خود را به نوبه خود ارائه دادند، که در آن آنها هفت
استدلال اصلی را علیه این اتهامات ذکر کردند. آنها بر کمبود ردیابی DNA در برخی از شواهد مادی تمرکز کردند و موساد (آژانس اطلاعاتی خارجی اسرائیل) را به فرستادن نموش متهم کردند. طبق گفته دفاعیات، زوج ریوا که در این تیراندازی کشته شدند توریست نبودند بلکه اعضای موساد بودند. آنها همچنین بازرسان بلژیکی را به همدستی و داشتن شواهد برای طرح نموش متهم کردند. پس از ارائه دفاعیات، رئیس دادگاه از هر دو متهم سؤال کرد. نموش اعتراف کرد که اسلحه را در اختیار داشته است، اما ارتکاب حمله را انکار کرد. وی از پاسخ به سوالات بعدی خودداری کرد. بندر به نوبه خود به سوالات قاضی پاسخ داد. وی اعتراف کرد که نموش از او خواسته اسلحه تهیه کند، اما انجام این کار را انکار کرد. شهادت. طی هفته های بعدی، دادگاه شهادت شاهدان دست اول، اولین پاسخ دهندگان، بازرسان، کارشناسان و اعضای خانواده قربانیان و متهمان را شنید. در ادامه شهادت های مهم دو روزنامه نگار فرانسوی به نام های دیدیه فرانسوا و نیکولا هنین بود که از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ در سوریه توسط عوامل داعش به گروگان گرفته شده بودند. آنها شهادت دادند که نموش، با نام مستعار «ابوعمر»، یکی از محافظان و شکنجه گ