Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در آن، چندین نوع گره (چندگره) و چندین نوع پیوند (چندپلکس) وجود دارد. شبکه های چندگره ای چندپلکس معمولاً به عنوان شبکه های متا یا شبکه های با ابعاد بالا شناخته می شوند. در مقابل، ابزارهای آماری SNA بر روی داده های تک یا حداکثر دو حالت تمرکز می کنند و تجزیه و تحلیل تنها یک نوع پیوند را در هر زمان تسهیل می کنند. ابزارهای آماری DNA تمایل به ارائه معیارهای بیشتری به کاربر دارند، زیرا آنها معیارهایی دارند که از داده های گرفته شده از چندین شبکه به طور همزمان استفاده می کنند. مدل های فضای پنهان (سرکار و مور، ۲۰۰۵) و شبیه سازی مبتنی بر عامل اغلب برای بررسی شبکه های اجتماعی پویا استفاده می شود (کارلی و همکاران، ۲۰۰۹). از دیدگاه شبیه سازی رایانه ای، گره ها در DNA مانند اتم ها در تئوری کوانتومی هستند، گره ها را می توان، اگرچه لازم نیست، به عنوان احتمالی در نظر گرفت در حالی که گره ها در یک مدل SNA سنتی ، گره ها در یک مدل DNA توانایی یادگیری را دارند. خواص در طول زمان تغییر می کند. گره ها می توانند سازگار شوند: کارمندان یک شرکت می توانند مهارت های جدیدی را بیاموزند و ارزش خود را برای شبکه افزایش دهند. یا یک تروریست را دستگ
یر کنید و سه نفر دیگر مجبور به بداهه سازی می شوند. تغییر از یک گره به گره دیگر و غیره منتشر می شود. DNA عنصر تکامل یک شبکه را اضافه می کند و شرایطی را در نظر می گیرد که تحت آن تغییرات احتمالاً رخ می دهد. سه ویژگی اصلی برای تحلیل شبکه پویا وجود دارد که آن را از تحلیل شبکه های اجتماعی استاندارد متمایز می کند: متاشبکه. متاشبکه یک شبکه چندحالته، چندپیوندی و چندسطحی است. در حالی که پژوهشگران مختلف از حالت های متفاوتی استفاده می کنند، حالت های رایج بیانگر چه کسی، چه چیزی، چه زمانی، کجا، چرا و چگونه است. یک مثال ساده از یک متاشبکه، فرمول PCANS با افراد، وظایف و منابع است. فرمول بندی دقیق تر افراد، وظایف، منابع، دانش و سازمان ها را در نظر می گیرد. ابزار ORA برای پشتیبانی از تحلیل متاشبکه توسعه داده شده است.
کانسرن ریدیو-الکترونیک () شرکت صنایع جنگ افزاری روس است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد.
داکس فکتوری () شرکت صنایع جنگ افزاری و هوافضای روس است، که در سال ۱۸۹۳ تأسیس شد.
سومین نبرد سلیزی () عنوان نبردی است میان آرشیدوک نشین اتریش و پادشاهی پروس که از سال ۱۷۵۶ تا ۱۷۶۳ ادامه یافت و تملک و کنترل پروس بر منطقه سیلسیا (امروزه در جنوب غربی لهستان) را تایید کرد.
اتو برمر (Otto Bremer) (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۶۷- درگذشت ۱۸ فوریه ۱۹۵۱)، بانکدار و نوع دوست آلمانی-آمریکایی بود. او بانک برمر و بنیاد اتو برمر را پایه گذاری کرد که منابع مالی برای استفاده در جوامعی که این بانک ها در آن جا فعالیت می کنند، تخصیص می دهد. مهاجرت، بانکداری و آبجو. برمر در ۲۲ اکتبر ۱۸۶۷ در زیزن آلمان از پدری بانکدار به دنیا آمد. او به همراه برادرش، آدولف، به آمریکا مهاجرت کرد و در نوامبر ۱۸۸۶ به این سرزمین قدم گذاشت. برمر ابتدا به عنوان کارمند سهام در یک شرکت عمده فروشی سخت افزار بنام سنت پاول، مینه سوتا استخدام شد و سپس در سال ۱۸۸۷ به عنوان حسابدار در بانک ملی آلمان-آمریکا فعالیت کرد. او در دهه های بعد، به سمت های بالاتر ترفیع یافت و به یکی از سهام داران اصلی بانک تبدیل شد. در سال ۱۹۲۱، برمر به ریاست بانک ملی جدید آمریکا رسید و در این جایگاه به مدت ۲۰ سال فعالیت نمود. آدولف و اتو برمر تا سال ۱۹۰۱ مالک ۲۵ درصد از سهام آب جوسازی اشمیت بودند. پس از مرگ یاکوب اشمیت در سال ۱۹۱۱، آدولف، برادر برمر و داماد اشمیت، آب جوسازی اشمیت را اداره کرد. برادران برمر در سیاست نیز دستی بالا داشتند و در دههٔ ۱۸۹۰ علیه قانو
ن انتخاب بخش مینه سوتا لابی گری کردند. این قانون در صورت تصویب، به بخش ها اجازه می داد قوانین ضد مصرف الکل وضع کنند. پس از درگذشت آدولف در سال ۱۹۳۹، اتو به ریاست آب جوسازی اشمیت رسید. در دوران رکود بزرگ، یعنی از سال ۱۹۲۹ تا دههٔ ۱۹۳۰، برمر در بسیاری از بانک های شهرهای کوچک این منطقه سرمایه گذاری کرد و اغلب با سرمایهٔ خود مانع از ورشکستگی بانک های محلی می شد. تا اواسط دههٔ ۱۹۳۰، او در ۵۵ بانک در این منطقه سهام دار بود. برمر همچنین با ریسک پذیری بالا، تمام ارزش سهام بانک را خریده بود و راهی نداشت جز این که برادرش آدولف که سهام متعلق به خود و همسرش در شرکت آب جوسازی اشمیت را (ماری اشمیت برمر، دختر یاکوب اشمیت بنیان گذار آب جوسازی) به عنوان وثیقه قرار داده بود، او را نجات دهد. برمر، به همراه برادرش آدولف، شرکت آب جوسازی یاکوب اشمیت را اداره می کرد. ربایش ادوارد برمر. در سال ۱۹۳۴، ادوارد برمر که بانک دار و برادرزادهٔ اتو بود، در روز روشن وقتی می خواست دخترش را به مدرسهٔ سامیت در سنت پائول برساند، به دست گروه کارپیس بارکر ربوده شد. این آدم ربایی، به همراه ربایش ویلیام هام جی. آر، وارث آب جوسازی، پایانی بر توافق اوک
انر بود. بر اساس این توافق، جان اوکانر، سرکلانتر سنت پائول، به این گروه خلاف کار اجازه داده بود از سنت پائول به عنوان پناهگاهی امن استفاده کنند، مشروط بر این که جرمی در شهر مرتکب نشوند. خانوادهٔ برمر ۲۰۰۰۰۰ دلار باج دادند که به طور بی شرمانه ای دو برابر باج ۱۰۰۰۰۰ دلار پرداخت شده از سوی خانوادهٔ هام بود. پس از حدود یک هفته، هر دو قربانی صحیح و سالم آزاد شدند. در سال ۱۹۴۳، اتو شرکت اتو برمر را به عنوان یک شرکت هلدینگ برای تحکیم منافع اش در این بانک ها تأسیس کرد، (تا آن زمان، او مالک اصلی یا تنها مالک بیشتر آن ها بود). همچنین در سال ۱۹۴۴، او بنیاد اتو برمر را به عنوان سازمانی خیریه برای تأمین وجوه برای مقاصد عام المنفعه در شهرهای کوچکی که بانک برمر در آنجا حضور داشت، پایه گذاری کرد. بودجهٔ این بنیاد از سود شرکت هلدینگ بانک برمر تأمین می شد. از سال ۲۰۰۹، این بنیاد سالانه حدود ۲۵ میلیون دلار صرف امور خیریه می کند. وانگهی، کارکنان این بانک مدام تشویق می شوند تا داوطلبانه در فعالیت های محلی شهری شرکت کنند. هر سال، این کارکنان بیش از ۱۰۰۰۰۰ ساعت کار داوطلبانه انجام می دهند. برمر بیش از ۱۰ سال به عنوان خزانه دار شهر
سنت پائول فعالیت کرد و مشاور رؤسای جمهور، وودرا ویلسون و فرانکلین دی روزولت بود. میراث. هنگامی که اتو برمر در سال ۱۹۵۱ دیده از جهان فروبست، بیشتر دارایی و سهام خود را در شرکت بانک اتو برمر برای بنیاد اتو برمر به میراث گذاشت. تراست مالک اصلی شرکت بانک برمر باقی ماند و حدود ۹۲ درصد از سهام آن را در اختیار داشت. بقیه-ی سهام متعلق به کارکنان یا بازنشستگان این شرکت است. بانک برمر. بانک برمر، نام بانک های متعلق به شرکت مالی برمر می باشد و یک شرکت هلدینگ بانکی است که اتو برمر آن را در سال ۱۹۴۳ پایه گذاری کرد. آن ها شعبه این بانک در مینه سوتا، ویسکانسین و داکوتای شمالی را با سرمایه گذاری مالی حدود یک میلیارد دلار و تمام دارایی ۱۲٫۳ میلیارد دلار اداره می کنند. این شرکت با داشتن دفاتری در سنت پاول مینه سوتا، به طور کامل متعلق به کارکنان و بنیاد اتو برمر است.
طراحی جهانی () به گونه ای از طراحی ساختمان ها، محصولات یا محیط هایی اطلاق می شود، که برای همه افراد، بدون توجه به سن، ناتوانی یا عوامل دیگر قابل دسترس باشد. اصطلاح «طراحی جهانی» نخستین بار توسط رونالد میس ابداع شد، تا مفهوم طراحی همه محصولات و محیط ساخته شده را به گونه ای توصیف نماید، که زیبایی شناسانه و قابل استفاده برای همه افراد، بدون در نظر گرفتن سن، توانایی یا موقعیت آنها در زندگی باشد.
طراح تولید () در صنعت فیلم و تلویزیون، فردی است که مسئول زیبایی شناسی کلی داستان می باشد. طراحی تولید حسی از دوره زمانی، مکان طرح و کنش ها و احساسات شخصیت را به بینندگان القا می کند. طراحان تولید با همکاری مستقیم با کارگردان، فیلم بردار و تهیه کننده، نقش خلاقانه کلیدی در خلق فیلم های سینمایی و تلویزیونی دارند. اصطلاح طراح تولید نخستین بار توسط ویلیام کمرون مینزیز، در حالی که او در حال کار بر روی فیلم بر باد رفته بود، ابداع شد. طراحان تولید اغلب با کارگردان هنری اشتباه گرفته می شوند، زیرا نقش ها و مسئولیت های مشابهی دارند.
رالف آنگوس مکواری (; – ) تصویرگر و طراح اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی برندهٔ جایزه اسکار بهترین جلوه های تصویری شده است.
مدرسه () یک مجموعه آنتولوژی محصول کره جنوبی است که توسط سامانه سخن پراکنی کره گروه تولیدی درام برای شبکه کی بی اس۲ ساخته شده است. اولین فصل در سال ۱۹۹۹ پخش شد و این سریال به مدت چهار سال متوالی (تا سال ۲۰۰۲) ادامه یافت. پس از ده سال وقفه، این فرنچایز با فصل جدیدی در سال ۲۰۱۲ راه اندازی مجدد شد که با نام "مدرسه ۲۰۱۳" معرفی شد. از آن زمان ۳ سریال دیگر: ""، "مدرسه ۲۰۱۷" و "مدرسه ۲۰۲۱" راه اندازی شد. تاریخچه فرنچایز. سریال مدرسه یک سریال درام کره ای است که در مورد مبارزاتی است که دانش آموزان در طول سال های شکل گیری خود در مدارس تجربه می کنند. عمدتاً بر روی به تصویر کشیدن مسائل واقع بینانه ای که جوانان کره جنوبی با آن مواجه هستند، مانند سیستم آموزشی فاسد، خودکشی نوجوانان، تنبیه بدنی، فرهنگ آکادمی و تدریس خصوصی، آینده شغلی و قلدری تمرکز دارد. این سریال به دلیل راه اندازی حرفه بازیگران تازه کار مورد توجه قرار گرفته است. لیست مجموعه ها. مدرسه ۱. درام دربارهٔ مشکلات نوجوانان در مدارس، بین تحصیل، عشق اول و خانواده و نحوه مبارزه آنها برای غلبه بر آنها. مدرسه ۲. این درام حول محور دانش آموزان دبیرستانی است که نه تنها باید
با وظایف مدرسه سر و کار داشته باشند، بلکه باید با مشکلات ناشی از جوانی مانند عشق اول، دوستی، ناملایمات روبرو شوند، بدون ذکر شورش جوانی، زیرا برای آنها مدرسه و جوانی آنها یک ماجراجویی بزرگ خواهد بود. مدرسه ۳. درام دربارهٔ مشکلاتی که نوجوانان در مدرسه با آن روبرو هستند، بین تحصیل، عشق اول و خانواده، و نحوه مبارزه آنها برای غلبه بر آنها. مدرسه ۴. درام جوانان KBS دربارهٔ زندگی کارکنان و دانش آموزان دبیرستان هنرهای Sewon است. مدرسه ۲۰۱۳. دبیرستان سونگری بر اساس نمرات تحصیلی به عنوان یکی از بدترین دبیرستان های ۱۷۸ در سئول رتبه بندی می شود. دبیرستان سونگری اکنون مشغول آماده سازی ارائه برای دانش آموزان جدید خود است. کلاس ۲ در انتهای کلاس ۲ در دبیرستان سونگری قرار دارد. گو نام سون (لی جونگ سوک) به لطف حمایت اوه جونگ هو (کواک جونگ ووک)، که یکی از اعضای باند مدرسه است، به عنوان رئیس کلاس برای کلاس ۲ انتخاب می شود. Kang Se-chan (چوی دانیل) معلم برتر زبان کره ای در یک مؤسسه معروف در Gangnam است. به منظور بهبود نمرات دانش آموز در دبیرستان سونگری، مدرسه سه چان را استخدام می کند. وقتی سه چان در مراسم افتتاحیه مدرسه ظاهر می
شود، گو نام سون شرمنده می شود. مدرسه ۲۰۱۵. دبیرستان Sekang معتبرترین دبیرستان خصوصی در ناحیه گانگنام سئول است و Go Eun Byul (کیم سو-هیون) محبوب ترین دختر آنجاست. در همین حال، خواهر دوقلوی همسان او لی یون بی در یک پرورشگاه زندگی می کند و در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می گیرد. سپس یک روز، یون بیول به طور مرموزی ناپدید می شود. اندکی بعد، یون بی خاطرات خود را از دست می دهد و به اشتباه یون بیول است. یون بی سپس زندگی خود را به عنوان یون بیول شروع می کند. مدرسه ۲۰۱۷. داستان روی سن در مورد زندگی دانش آموزان ۱۸ ساله دبیرستانی که بر اساس رتبه بندی آنها در دبیرستان Geumdo ارزش گذاری می شوند. علیرغم ناامیدی هایشان، آنها در می یابند که چگونه در این دنیایی که به نظر می رسد چرخه ای راکد مدرسه و خانه است، راه خود را باز کنند. خلاصه داستان یک کلاس از دانش آموزان دبیرستانی را دنبال می کند که سعی می کنند بر استرس رتبه بندی شدن بر اساس نمرات امتحانی خود غلبه کنند و با مشکلات نوجوان بودن در یک سیستم پرفشار و فاسد روبرو شوند. قهرمان اصلی آن Ra Eun-ho (کیم سه-جونگ)، یک جوان ۱۸ ساله شاد و مهربان است که رؤیای یک هنرمند وبتون را در س
ر می پروراند اما در جستجوی یک مزاحم مرموز در مدرسه، معروف به "دانش آموز X". وقتی او را متهم می کنند که دانشجوی X است، رؤیای او برای رفتن به دانشگاه برای تحصیل در رشته هنر به خطر می افتد زیرا با اخراج مواجه می شود. مدرسه ۲۰۲۱. این درام نوجوان اثری است که رشد رؤیاها، دوستی و هیجان ۱۸ جوان را به تصویر می کشد که در محدوده های نامشخصی قرار گرفته اند.
لیسینیوس والریانوس ملقب به مینور (کوچک) (درگذشته ۲۶۸ میلادی)، پسر والرین، امپراتور روم از همسر دومش کورنلیا گالونیا و برادر ناتنی امپراتور روم گالینوس بود. در بین سال های ۲۵۳ و ۲۶۴ میلادی او را به عنوان کنسول موقت منصوب کردند و در سال ۲۶۵ به عنوان یک کنسول عادی مشغول فعالیت شد. او در پی کشته شدن برادرش، در پاییز ۲۶۸ درگذشت. یوآنس زوناراس گزارش داده است که او در رم کشته شد، در حالی که اوتروپیوس و "تاریخ آگوستی" بیان می کنند که او در مدیولانوم به قتل رسیده است.
ویلیام پاول کاکشات (William Paul Cockshott) (متولد ۱۶ مارس ۱۹۵۲)، دانشمند علوم کامپیوتر، اقتصاددان مارکسی و دانشیار در دانشگاه گلاسگو، اهل اسکاتلند است. از ۱۹۹۳ میلادی به بعد، او آثار متعددی در مورد سنت سوسیالیسم علمی نوشته است که برجسته ترین آن ها «"به سوی یک سوسیالیسم جدید"» و «"جهان چگونه کار می کند"»، می باشد. حرفه علمی. کاکشات مدرک BA را در رشته اقتصاد از دانشگاه منچستر (۱۹۷۴ میلادی)، کارشناسی ارشدش (MSc) (۱۹۷۶) را در رشته علوم کامپیوتر از دانشگاه هریوت-وات و مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته علوم رایانه از دانشگاه ادینبرو (۱۹۸۲ میلادی) کسب کرد. او دستاوردهای در حوزه های فشرده سازی تصویر، تلویزیون سه بُعدی، کامپایلرهای موازی و تصویربرداری پزشکی داشته است، اما کاری که او را به مخاطبین گسترده تر معرفی کرد، پیشنهادهای او در حوزه میان-رشته ای محاسبه پذیری اقتصادی بود، به ویژه نوشتن کتاب به سوی یک سوسیالیسم جدید به طور مشترک با اقتصاددان آلی ناف. کوترل که طی آن آن ها از بکارگیری سایبرنتیک برای برنامه ریزی مؤثر و دموکراتیک یک اقتصاد سوسیالیستی پیچیده، به طور قوی دفاع نمودند. او یک اقتصاد سوسیالیستی غیرپولی، بسی
ار شبیه به جامعه سوسیالیستی که کارل مارکس در نقد برنامه گوتا توصیف نموده است، را پیشنهاد می نماید، جامعه ای که دستیابی به آن از طریق فناوری امروزی ممکن است: دیدگاه های سیاسی. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، کاکشات عضو سازمان کمونیست بریتانیا و ایرلند بود، اما او و چند عضو دیگر از موضع این سازمان در رابطه با کنترل کارگران ناخشنود شدند. کاکشات و چند تن از سایر اعضای سازمان کمونیست بریتانیا و ایرلند از این سازمان کنار رفتند و یک حزب جدید را با نام سازمان کمونیست در جزایر بریتانیا، تشکیل نمودند. کاکشات طرفدار یک نظام اقتصادی غیرپولی مبتنی بر اقتصاد دستوری رایانه ای و دموکراسی مستقیم است. او از مسئله محاسبه اقتصادی انتقاد نموده و استدلال می نماید که برنامه ریزی را می توان از طریق بکارگیری رایانه و تخصیص بر اساس زمان کاری، ممکن ساخت.
بربریکوم ()(از یونانی: Βαρβαρικόν، «خارجی»، «بربر») نامی جغرافیایی است که توسط کارشناسان تاریخی و باستان شناسی برای اشاره به منطقه وسیعی از سرزمین های تحت اشغال بربرها که در دوران روم، فراتر از مرزها یا آن ها قرار داشت، استفاده می کردند. در شمال، مرکز و جنوب شرق اروپا به "سرزمین هایی که خارج از کنترل اداری روم قرار داشتند، اما با این وجود بخشی از جهان روم هستند"به این نام نامیده می شد. در دوران باستان متأخر، این نام لاتین برای مناطق قبیله ای که توسط روم اشغال نشده بود و فراتر از رود راین و دانوب قرار داشت گفته می شد، به نظر می رسد که اولین ذکر ثبت شده این نام مربوط به اوایل قرن سوم باشد. در ادبیات پژوهشی، واژه های «ژرمانیا» که در واقع به معنای مگنا ژمانیا(Magna Germania) است، و «بربریکوم» گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما از نظر زمانی یا جغرافیایی کاملاً یکسان نیستند.منطقه فرارومی که به عنوان بربریکوم توصیف می شود، منحصراً توسط ژرمنی ها ساکن نبود، حتی اگرچه اکثریت جمعیت را تا زمان باستان متأخر آن ها تشکیل می دادند. در دوره مهاجرت، آلان ها و هون ها نیز پیش از این به این منطقه پیشروی کردند و بعدها (
از قرن ششم)، قبایل اسلاو در شرق آلبیس (رودخانه البه) که ژرمنی ها عمدتاً آن را ترک کرده بودند، ساکن شدند. برجسته کردن ارتباطات متنوع فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بین بارباریکوم (آلمانی) و امپراتوری از اوایل دوره امپراتوری مهم است. از نظر باستان شناسی، آثار رومی وارداتی متعددی در میان یافته های منطقه بارباریکوم کشف شده است.[8] تشکیل واحدهای قبیله ای عمده ژرمنی مانند آلمانی و فرانک، از زمان بحران امپراتوری در قرن سوم احتمالاً تحت تأثیر تماس با جهان رومی بوده است. به همین ترتیب، "بربرها" توانستند در ارتش روم شغلی داشته باشند.
روابط فرانسه و آلمان () روابط فرانسه و آلمان (به فرانسوی: Relations franco-allemandes؛ آلمانی: Deutsch-französische Beziehungen)، بخشی جدایی ناپذیر از سیاست گسترده تر اروپا را تشکیل می دهد و هر دو کشور بنیانگذاران و کشورهای اصلی عضو اصلی اتحادیه اروپا هستند. به گفته اولریش کروتز، روابط بین دو کشور از سال ۱۸۷۱میلادی، سه دوره بزرگ داشته است: «دشمنی ارثی» (تا ۱۹۴۵)، «آشتی» (۱۹۴۵-۱۹۶۳) و از سال ۱۹۶۳ «روابط ویژه» .این همکاری به نام دوستی فرانسه و آلمان (به فرانسوی: Amitié franco-allemande؛ آلمانی: Deutsch-Französische Freundschaft) در چارچوب اتحادیه اروپا، بسیار گسترده و صمیمی است. حتی اگر فرانسه در مواقعی به خصوص در دوران رئیس جمهور شارل دوگل نسبت به اروپا بدبین بوده است، توافقات و همکاری های فرانسه و آلمان همیشه کلیدی برای پیشبرد آرمان های یکپارچگی اروپایی بوده است. در دوران اخیر، فرانسه و آلمان از مشتاق ترین طرفداران ادغام بیشتر اتحادیه اروپا هستند. آنها گاهی اوقات به عنوان "موتور دوقلو" یا "کشورهای اصلی" توصیف می شوند که برای حرکت ها فشار می آورند. یک تراموا که در مرز فرانسه و آلمان، از طریق رودخانه راین از اس
تراسبورگ به کهل می گذرد، در ۲۸ آوریل ۲۰۱۷ افتتاح شد که نمادی از استحکام روابط بین دو کشور است.
فیلیپ دیوید کاگان (Phillip David Cagan) (زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۱۵ ژوئن ۲۰۱۲)، دانشمند و مؤلف اهل ایالات متحده بود. او استاد بازنشسته افتخاری اقتصاد در دانشگاه کلمبیا بود. زندگی نامه. کاگان در سیاتل، واشینگتن متولد شد و خانواده وی چندی پس از آن به جنوب کالیفرنیا نقل مکان نمودند. کاگان در ۱۷ سالگی به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست و در جنگ جهانی دوم جنگید. پس از پایان جنگ، کاگان تصمیم گرفت به کالج برود و مدرک BA خود را در ۱۹۴۸ میلادی از دانشگاه کالفرنیا، لس آنجلس به دست آورد. کاگان مدرک MA را در ۱۹۵۱ و مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه شیکاگو در ۱۹۵۴ میلادی کسب کرد. پس از اتمام دوره فوق لیسانس، کاگان به دفتر ملی پژوهش اقتصادی (NBER) در شهر نیویورک پیوست و برای دو سال در آنجا کار کرد. کاگان پس از آن دوباره وارد حوزه دانشگاه شد، برای مدت سه سال در دانشگاه شیکاگو و بعداً برای هفت سال در دانشگاه براون تدریس کرد. کاگان در ۱۹۹۶ میلادی توسط دانشگاه کلمبیا استخدام گردید، جای که او تقریباً برای سی سال به تدریس اقتصاد پرداخت – به جز از پانزده ماهی که او به عنوان عضو شورای مشاوران اقتصادی (CEA)
در واشینگتن DC خدمت می کرد. در جریان مدتی که در دانشگاه کلمبیا بود، کاگان با مؤسسه امریکن انترپرایز (AEI) در واشینگتن دی سی همکاری داشت و در رابطه با مسائل سیاست گذاری عمومی می نوشت. کاگان سال های آخر زندگی خود را در پالو آلتو، کالیفرنیا گذراند. دستاوردها در علم اقتصاد. کار کاگان متمرکز بر سیاست پولی و کنترل تورم بود. کاگان بیش از ۱۰۰ کتاب، مقاله، نقد، گزارش و جزوه روی این موضوعات و سایر مفاهیم اقتصاد کلان منتشر نموده است. احتمالاً مشهورترین کار وی عوامل تعیین کننده و اثرات تغییرات در حجم نقدینگی، ۱۸۷۵ – ۱۹۶۰ است، کاری که تلاش نمود تا «رابطه علّی میان تغییرات در پول، قیمت ها و تولید» را تشخیص دهد. این کتاب به عنوان بخشی از یک سری دفتر ملی پژوهش اقتصادی که حاوی کتاب تاریخچه پولی ایالات متحده، ۱۸۶۷ – ۱۹۶۰ نیز بود، به خاطر «کار تجربی دقیق» مورد تحسین قرار گرفته و «کامل ترین مطالعه در این حوزه» خوانده شد. با این حال، مهم ترین دستاورد کاگان در حوزه علم اقتصاد، مقاله ای است که در نسخه ویراستاری شده میلتون فریدمن، مطالعاتی در نظریه کمی پول (۱۹۵۶) میلادی تحت عنوان «متغیرات پولی ابرتورم» شامل بود، کاری که به یک مفهوم
«موثق آنی» در این حوزه مبدل شد. مقاله ای که شامل «دست کاری گسترده معادلات دیفرانسیل و استفاده ماهرانه از میانگین های به لحاظ رتبه موزون» بود، هفت ابرتورم را مورد مطالعه قرار داده و دریافت که «پارامترهای توابع تقاضای پول که در جریان ابرتورم پیش بینی گردید، به طور معمول شرایط ثبات دینامیک که تورم را از خود-مولدی یا نشان داده نوسانات دوره به دوره بازمی دارد، را برآورده می سازد. پس از نشر آن، مقاله کاگان باعث انجام تعداد زیادی کارها شده و بیشتر متخصصین پیشتاز اقتصاد کلان یا مدل کاگان را دوباره مورد بررسی قرار دادند یا آن را توسعه بخشیدند که برجسته ترین آن ها شامل «بارو (۱۹۷۰)، سارجنت و والاس (۱۹۷۳)، فرنکیل (۱۹۷۵، 1976a، 1976b، ۱۹۷۷، ۱۹۷۹)، سارجنت (۱۹۷۷)، ابیل و دیگران (۱۹۷۹)، سالیمی (۱۹۷۹) و سالیمی و سارجنت (۱۹۷۹)». به علاوه، متخصصین امروزی اقتصاد پولی هنگام مدل سازی ارزش واقعی پول اغلب به «تابع تقاضای کاگان» اشاره می کنند. به خاطر تأثیری که این کار نوآورانه بر حرفه اقتصاد داشت، کاگان به عنوان عضو انجمن اقتصادسنجی (معتبرترین انجمن در این حوزه) انتخاب شد و از او به عنوان نامزد احتمالی جایزه نوبل در اقتصاد یادآوری
می گردید. هرچند، پس از مرگ او در ۲۰۱۲، وی دیگر برای دریافت جایزه نوبل واجد شرایط محسوب نمی گردد.
خواستگاری کاری (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی بر پایهٔ وب تونی با همین نام اثر هه هوا است و آن هیو سوپ، کیم سه جونگ، کیم مین کیو و سول این آه در این مجموعه به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۲۸ فوریه تا ۵ آوریل ۲۰۲۲، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در نتفلیکس قابل دسترسی است. خلاصه داستان. شین ها ری (کیم سه جونگ) به جای دوستش با هدف رد شدن توسط شریک احتمالی دوستش، به یک قرار بدون آشنایی قبلی می رود. اما نقشه ها به اشتباه پیش می روند، وقتی معلوم می شود که او کانگ ته مو (آن هیو سوپ) – مدیر عامل شرکت شین ها ری است و از او خواستگاری می کند. تولید. نقش اول زن شین ها ری در ابتدا به جو بو آه پیشنهاد شده بود. در ۱۶ مارس ۲۰۲۱، نقش اول مرد این مجموعه به آن هیو سوپ پیشنهاد شد. در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۱، او حضور خود را در این مجموعه تأیید کرد. علاوه بر این، در ۵ مه ۲۰۲۱، به کیم سه جونگ پیشنهادی برای نقش اول زن داده شد و در ۲ اوت، حضور خود را در این مجموعه تأیید کرد. در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲، تصاویر جلسهٔ فیلم نامه خوانی منتشر شد.
رابرت فالتون کتینگ (Robert Fulton Cutting) (زاده ۲۷ ژوئن ۱۸۵۲ – درگذشت ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۴)، سرمایه گذار و انسان دوست اهل آمریکا و معروف به «نخستین شهروند نیویورک» بود. کتینگ و برادر وی ویلیام در ۱۸۸۸ میلادی صنعت چغندر قند را در ایالات متحده آغاز کردند. اوایل زندگی. کتینگ در ۱۲ ژانویه ۱۸۵۰ در شهر نیویورک زاده شد. او دومین فرزند فالتون کتینگ (۱۸۱۶ – ۱۸۷۵ میلادی) و الیس جاستین کتینگ (نام هنگام تولد: بایارد) (۱۸۲۳ – ۱۸۵۲ میلادی) بود. برادر بزرگتر وی ویلیام بایارد کتینگ نیز یک سرمایه گذار بود. پدربزرگ و مادربزرگ پدری وی ویلیام کتینگ (۱۷۷۳–۱۸۲۰ میلادی) و جرترود لوینگستون (۱۷۷۸ – ۱۸۶۴ میلادی) نام داشتند و مادربزرگ وی خواهر هنری والتر لوینگستون، نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده و دختر والتر لوینگستون، نخستین رئیس مجلس ایالتی نیویورک بود. رابرت برادرزاده فرانسیس بروکولست کتینگ، همچنین نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده، بود. پدربزرگ مادری وی رابرت بایارد، شریک کاری رابرت فالتون بود. کتینگ و فالتون باهم باجه/باجناغ بودند و با دو خواهر لوینگستون ازدواج کرده بودند. اجداد کتینگ شامل اعضای از خانواده
های استعماری نیویورک، بایارد، اسکویلر و وان کورتلند می شد. کتینگ از دانشگاه کلمبیا فارغ التحصیل شد. حرفه. در ۱۸۸۸ میلادی، کتینگ و برادر وی ویلیام صنعت چغندر قند را در ایالات متحده آغاز کردند. در ۱۹۸۵ میلادی، کتینگ و برادر وی یک زمین گلف را در وست بروک ساختند که به عنوان نخستین زمین گلف شخصی در ایالات شناخته می شود. زندگی اجتماعی و انسان دوستی. کتینگ علاوه بر سایر باشگاه ها عضو سنچوری کلب، سیتی کلبِ نیویورک و توکسیدو کلب بود. وی همچنین به عنوان رئیس کوپر یونین که یک انجمن بهبود وضعیت فقراء بود و شرکت تالار اپرای متروپولیتن و شرکت خرید و فروش املاک، خدمت نمود. او و برادرش هر دو عضو «جکیل آیلند کلاب» بودند. او برای مبارزه اش با تامانی هال و رؤسای حزب جمهوری خواه معروف است. در ۱۸۹۷ میلادی، او اتحادیه شهروندان را تشکیل داد، سازمانی که به مطالعه مسائل سیاسی و توسعه سیاست ها می پرداخت و آن ها را برای مردم پیشکش می کرد تا نظریات خود را در سیاست داشته باشند، به ویژه در زمان انتخابات ها. این سازمان بعداً به اداره کل پژوهش شهرداری مبدل شد. او همچنین متصدی امور مالی در کلیسای سنت جرج در چهارراه استوویسانت بود. زندگی شخص
ی. کتینگ دوبار ازدواج کرد. ازدواج نخست وی با ناتالی چارلوتی پیندلیتون استشنک (۱۸۵۲ – ۱۸۷۵ میلادی) در ۹ ژوئن ۱۸۷۴ بود. همسر وی دختر نواح هانت استشنک و انا پیرس (تخلص قبل از ازدواج، پندلیتون) استشنک و خواهر انا پیندلیتون استشنک بود، خواهر وی انا کسی بود که همراه با مارسیا مید، نخستین شرکت مهندسی را در شهر نیویورک پایه گذاری نمود. او یک سال پس از ازدواج وفات کرد و آن ها صاحب یک فرزند بودند: پس از درگذشت همسر خود، او برای بار دوم با سویدام (۱۸۵۸ – ۱۹۱۹ میلادی)، دختر چارلز سویدام و انا وایت (تخلص قبل از ازدواج اسشیرمیرهورن) سویدام در ۲۵ ژانویه ۱۸۸۳ ازدواج نمود. همسر وی خواهر والتر لیسپنارد سویدام، نوه آبراهام اسشیرمیرهورن و برادرزاده کارولین اسشیرمیرهورن – همسر ویلیام بانکهوز آستور جونیرور، بود. این زوج باهم، صاحب شش فرزند بودند: در ۱۸۸۴ میلادی، او خیابان پنجم ۷۲۴ را همراه با «واندیربیلت رو» به عنوان خانهٔ برای خانواده اش در منهتن خریداری کرد. با این وجود، کتینگ در ۱۸۹۵ میلادی یک ملک دیگر در حومه شهر خریداری نموده و ارنیست فلاگ را استخدام نمود تا یک مسکن جدید واقع در خیابان ششم شرقی ،۲۴ در کنج خیابان مدیسون، طراحی
نماید. وی همچنین یک خانه دیگر در ۱۸۸۹ میلادی در مجتمع لوکس تاکسیدو پارک خریداری نمود، یک خانه بزرگتر که در ۱۸۸۷ میلادی توسط بروس پرایس طراحی شده بود و در جاده تاور هیل و تقاطع جاده کلاب هوس و جاده سرپینتاین موقعیت داشت. کتینگ در ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۴ به عمر ۸۲ سالگی در خانه خود در تاکسیدو پارک درگذشت. بیش از ۵۰۰ نفر در مراسم خاکسپاری وی که در سنت جورجز برگزار شده بود شرکت نموده و او در قبرستان گرین-وود در بروکلین، نیویورک به خاک سپرده شد. پس از مرگ وی، دکتر ویلیام جی اسشیفلین در جریان یک خطابه رادیویی از وی گرامی داشت به عمل آورده و اظهار داشت که «رابرت فالتون کتینگ زندگی خود را در راه بهبود عدالت اجتماعی وقف کرد. او در اوایل پی برده بود که رأی دهندگان باید هنگام انتخاب افسران شهری، احزاب ملی را مد نظر نگیرند. نیویورک، به خاطر رهبری وی در امر ساختن نظریه جمعی به نفع حکومت غیر حزبی، بسیار مدیون وی است. او از کمیته هفتاد، سیتی کلاب، اداره کل پژوهش شهری و اتحادیه شهروندان – اتحادیهٔ که او نخستین رئیس آن بود – با سخاوت مندی حمایت و برای آن ها با فداکاری خدمت نمود.