Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ام رسمی انجام نداده بود. نارضایی عمومی از سطح بالای مالیات ها در طی سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ میلادی، تحت نخست وزیری پییر بورتن، از حزب سنتر پارتی، احتمالاً عامل اصلی موفقیت این حزب نو ظهور، در انتخابات سال ۱۹۷۳ بوده است. در انتخابات سال ۱۹۷۳ با این که از تأسیس این حزب، بیشتر از ۵ ماه نگذشته بود؛ این حزب با اختصاص ۵ در صد آرا به خود، ۴ نماینده، راهی مجلس ملی نروژ کرد. اما آندرس لانگه، یعنی بنیان گذار حزب، یک سال بعد از این موفقیت انتخاباتی، در سال ۱۹۷۴ درگذشت و سازمان حزبی که از او به میراث باقی مانده بود، بدون حضور رهبری قوی، رو به ضعف نهاد و در انتخابات بعدی در سال ۱۹۷۷ میلادی، هیچ راهی به مجلس ملی نروژ، پیدا نکرد و بی نماینده ماند. در سال ۱۹۷۸ میلادی، کارل آی. هاگن، که شخصی دارای قدرت کلام و آشنا با دنیای مطبوعات بود، رهبری حزب را بر عهده گرفت. در میان احزاب سیاسی در نروژ، کمتر حزبی این چنین وابسته به حضور رهبر بوده است. در سال ۱۹۸۱ بار دیگر این حزب با چهار نماینده و تحت عنوان رسمی حزب پیشرو، به مجلس بازگشت. در سال ۲۰۰۶ میلادی، کارل آی. هاگن، بعد ۲۸ سال به نفع معاون خود، سیو جنسن، از سمت خود کناره گرفت و رهبری ح
زب را به وی سپرد. در سال ۲۰۲۱ در یک نشست حزبی و بعد از کناره گیری سیو جنسن، از سمت خود، خانم سیلوی لیستاگ به رهبری حزب انتخاب شد. انتخابات سال ۲۰۱۳ بهترین موفقیت در تاریخ حزب را برای حزب پیشرو، به همراه داشته است. سالی که این حزب برای اولین بار مسئولیت حکومتی بر عهده گرفت و همراه با حزب محافظه کار نروژ در دولت ارنا سولبرگ، در طول یک دوره ۶ ساله شرکت داشت.
وسترن اسیدی (به انگلیسی: Acid Western) نوعی زیرشاخه از ژانر وسترن است که در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ظهور کرد. در این سبک جاه طلبی های استعاری آثار مورد تحسین منتقدان مانند شین و جویندگان را با افراط فیلم های وسترن اسپاگتی و چشم انداز پاد فرهنگ دهه ۱۹۶۰ ترکیب می شوند، همچنین موجب افزایش مصرف مواد مخدر غیرقانونی مانند ماری جوآنا و ال اس دی در میان مردم شد. در وسترن اسیدی، آثار بسیاری هستند که قراردادهای وسترن های قبل از خود را زیر و رو می کنند تا نسخه ای دیوانه کننده از آمریکای سفید خودویرانگر را در بدبینانه ترین حالت ممکن به تصویر بکشند که مشتاق ریشه های نفس گرایانه است. ریشه یابی. اصطلاح وسترن اسیدی نخستین بار توسط منتقد سینما، پالین کیل و در نقد او بر فیلم ال توپو ساخته آلخاندرو جودوروفسکی در هفته نامه نیویورکر نوامبر ۱۹۷۱ ابداع شد. جاناتان رزنبام این ایده را در نقد فیلم مرد مرده به کارگردانی جیم جارموش در ژوئن ۱۹۹۶، مصاحبه بعدی جارموش برای Cineaste و بعد در کتاب مرد مرده از BFI Modern Classics گسترش داد. در این کتاب، رزنبام از چندین جنبه این ژانر نام می برد: موسیقی تسخیرکننده نیل یانگ، تأثیرگذاری تنباکو، نقش آف
رینی جانی دپ و جایگاه فیلم در ژانر وسترن اسیدی. رزنبام در یکی از فصول کتاب با عنوان «دربارهٔ وسترن اسیدی» نه تنها به کیفیت توهم زای سرعت فیلم و بازنمایی آن از واقعیت می پردازد، بلکه استدلال می کند که فیلم وارث حساسیت هنری و سیاسی ناشی از پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ است که به دنبال نقد و براندازی نظام سرمایه داری می باشد. در وسترن سنتی سفر به غرب به عنوان راهی برای رهایی و بهبود در نظر گرفته می شود، اما در وسترن اسیدی برعکس آن و سفری به سوی مرگ توصیف می شود. تاریخچه. رزنبام از اصطلاح «وسترن اسیدی» برای توصیف «رؤیای گرامی ضد فرهنگ» در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ استفاده کرد که با افرادی مانند مونتی هلمن، دنیس هاپر، جیم مک براید، رودی وورلیتزر و همچنین فیلم هایی مانند کاخ گرازر مرتبط بود. الکس کاکس نیز در دهه ۸۰ میلادی با فیلم واکر به چیزی مشابه این دست زد. فیلم کالت مونت هلمن با نام تیراندازی (۱۹۶۶) را می توان اولین وسترن اسیدی در نظر گرفت که ویل هاچینز، وارن اوتس و جک نیکلسون بازیگران اصلی این فیلم هستند و به طور ناشناس توسط راجر کورمن تأمین مالی شده است. این فیلم اولویت های معمول ژانر وسترن را زیر و رو می کند تا حس ترس و عدم ا
طمینان را که مشخصه ضد فرهنگ اواخر دهه ۱۹۶۰ بود به تصویر بکشد. هلمن در ادامه با فیلم تاختن در گردباد (۱۹۶۶) به مسیر خود ادامه داد. رودولف وورلیتزر به عنوان مسئول ترین فرد برای کاوش در این ژانر شناخته می شود که عملاً خود آن را در اواخر دهه ۶۰ اختراع کرد و سپس به پرورش آن در فیلم نامه های آثاری مانند گلن و راندا، جاده آسفالت دوطرفه، واکر و پت گرت و بیلی د کید کمک کرد. وورلیتزر روی فیلمنامه Gone Beaver کار کرد که توسط رزنبام با عنوان «فیلمنامه ای رؤیایی» برای جیم مک براید توصیف شد. این فیلم یک وسترن بلندپروازانه با بودجه بالا در مورد تله گذاران اولیه آمریکایی و سرخپوستان بود، که برای آن زبانی فراساخته از «گفت وگوی تله گذار» ابداع شد که ساخت این فیلم یک روز قبل از تولید متوقف شد. فیلمنامه ساخته نشده وورلیتزر در دهه ۱۹۷۰ با نام زبولون الهام بخش فیلم مرد مرده جارموش بود. وورلیتزر بعداً فیلمنامه خود را به رمان The Drop Edge of Yonder تبدیل کرد. رزنبام فیلم "مرد مرده" را «تحقق همراه با تأخیر طولانی مدت» وسترن اسیدی نامید که «شعری دلهره آور و وحشیانه را برای توجیه برنامه های توهم آمیز خود می سراید». اخیراً فیلم بلوبری
ساخته یان کونن در سال ۲۰۰۴ به عنوان نمونه ای از این ژانر ذکر شد.
نیا در بزن فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی ویم وندرس است. در این فیلم بازیگرانی همچون سام شپارد، تیم راث، جسیکا لنگ، گابریل مان، سارا پلی، فیروزه بالک، اوا ماری سنت، جیمز گامون، مارلی شلتن و کرت فولر ایفای نقش کرده اند.
ابوالحسن ایلچی کبیر (زادهٔ ۱۳۱۶) کشتی گیر ناشنوای اهل ایران و دارندهٔ مدال طلای المپیک ناشنوایان است. فدراسیون کشتی ایران، رقابت های کشتی آزاد و فرنگی قهرمانی ناشنوایان کشور را برای ارج نهادن به او «جام حاج علی افتخار و ابوالقاسم ایلچی کبیر» نامگذاری کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
میتشا کالکی (Michał Kalecki) (۲۲ ژوئن ۱۸۹۹ – ۱۸ آوریل ۱۹۷۰)، اقتصاددان مارکسیستی لهستانی بود. او در طول زندگی اش در مدرسه اقتصاد لندن، دانشگاه کمبریج، دانشگاه آکسفورد و مدرسه اقتصاد ورشو کار کرد و مشاور اقتصادی دولت های لهستان، فرانسه، کوبا، اسرائیل، مکزیک و هند بود. او همچنین به عنوان معاون بخش اقتصاد سازمان ملل متحد در شهر نیویورک بود. کالکی «یکی از برجسته ترین اقتصاددانان قرن بیستم» و «احتمالاً اصلی ترین آن ها» خوانده شده است. اغلب ادعا می شود که او تعداد زیاد ایده های مشابه به جان مینارد کینز را قبل از کینز توسعه داد، اما در جهان انگلیسی زبان کمتر معروف است. او ترکیبی را پیشنهاد کرد که تحلیل طبقاتی مارکسیستی و نوشتجات جدید دربارهٔ نظریهٔ اولیگوپولی را مدغم ساخت و کار او تأثیر برجسته ای بر مکاتب تفکر اقتصادی نئومارکسیستی ("سرمایه مونوپولی") و پساکینزی برجا گذاشت. او یکی از اولین اقتصاددانان کلانی بود که مدل های ریاضیاتی و اطلاعات آماری را در مسائل اقتصادی به کار برد. کالکی که در همان زمان یک اقتصاددان سیاسی و فردی با عقاید چپی بود، بر جوانب اجتماعی و پیامدهای سیاست های اقتصادی تأکید داشت. کالکی سهم بزرگ نظ
ری و عملی در حوزه هایی چون چرخه تجاری، رشد، اشتغال کامل، توزیع عایدات، چرخه رونق سیاسی، اقتصاد اولیگوپولیستی و ریسک از خود به جا گذاشت. در کنار سایر علایق چشمگیر او: مسائل پولی، توسعه اقتصادی، علم مالیه، ربح و تورم قرار داشتند. کالکی در سال ۱۹۷۰ میلادی نامزد جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی بود، اما در همان سال از دنیا رفت. زندگی نامه. سال های اولیه: ۱۸۹۹–۱۹۳۳. میتشا کالکی در ۲۲ ژوئن ۱۸۹۹ در ووچ، لهستان کنگره که سپس بخشی از امپراطوری روسیه شد، به دنیا آمد. اطلاعات در مورد سال های ابتدائی او بسیار پراکنده اند که بخشی از آن در جریان اشغال نازی از دست رفت، اما او در مرکز صنعتی با نیروی کاری آشفته بزرگ شد که دیدگاه های آینده او را متأثر ساخت. کالکی در سال ۱۹۱۷ میلادی در پولیتکنیک ورشو ثبت نام و مهندسی عمران خواند. او یک شاگرد توانا بود و کلی سازی نظریه پاسکال را با ترسیم یک شش ضلعی در یک منحی درجه دو رسمی ساخت: کالکی آن را برای یک چندضعلی که تعداد اضلاح آن 2n باشد، کلیت بخشید. کالکی به دلیلی که پدرش یک کارخانه کوچک نساجی را از دست داد، مجبور شد به عنوان محاسب شغل بگیرد؛ در جریان سال اولش در ورشو او به کار کردن به ص
ورت پراکنده ادامه داد. پس از اتمام سال اول مهندسی، مجبور شد از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۱ تحصیلاتش را متوقف ساخته و خدمت نظامیش را تکمیل کند. پس از اتمام خدمت به پلی تکنیک گدانسک ملحق شد، جاییکه او تا سال ۱۹۲۳ در آنجا ماند اما به دلیل وضعیت مالی خانواده مجبور شد، قبل از فارغ التحصیلی آنجا را ترک کند. در جریان این سال ها او، هرچند به صورت غیررسمی، اول به اقتصاد متمایل شد. اغلب آثار «غیراورتودوکسی»، مخصوصاً از میکایل توگان بارانوسکی و روزا لوکزامبورگ را مطالعه می کرد. سال ها بعد آن ها برخی از نوشته های او مرتبط با رشد بالقوه سیستم کاپیتالیستی را متأثر ساختند. کالکی چون مجبور بود شغل تمام وقت بگیرد، تحصیلات رسمی اش را ترک کرد. اولین وظیفه او جمع آوری اطلاعات در شرکت های بود که دنبال قرضه بودند. در این مدت او تلاش ناموفق برای راه اندازی یک روزنامه داشت، اما در عوض آغاز به نوشتن مقاله به دو مجله، Polska gospodarcza (اقتصاد لهستان) و Przeglad gospodarczy (مرور اقتصاد) کرد. احتمالاً حین نوشتن این مقالات او آغاز به اندوختن مهارت های گرفتن و تجزیه و تحلیل کردن اطلاعات تجربی کرد که بعداً از آن در کارهای حرفه ی اش استفاده برد. کا
لکی در سال ۱۹۲۹ میلادی درخواست کار در مؤسسه تحقیقات در چرخه ها و بهای تجاری (Instytut Badania Koniunktur Gospodarczych i Cen) در ورشو داد و به دلیل توانایی که در استفاده از آمار داشت، آنجا موفق شد شغل بگیرد. او به مدت ۷ سال آنجا ماند. در ۱۸ ژوئن ۱۹۳۰ او با آدا استرنفیلد ازدواج کرد. در مؤسسه نامبرده او با لودیک لانداو معرفی شد، کسی که دانش آماری اش بر کارهای کالکی تأثیر گذاشت. اولین انتشارات او ویژگی عملی داشت و بر ایجاد ارتباط میان دامنه های-ماکرو (macro-magnitudes) متمرکز بود. اولین مقاله که تعداد زیاد مشارکت های بعدی را پیش بینی کرده بود، در سال ۱۹۳۲ در مجله Przeglad socjalistyczny (مرور سوسیالیست) با نام مستعار هنریک براون چاپ شد. این مقاله به تأثیرات کاهش دستمزد در جریان رکود اقتصادی پرداخت. انقلاب کالکی و کینز: ۱۹۳۳–۱۹۳۹. کالکی در سال ۱۹۳۳ میلادی Proba teorji koniunktury (تلاشی در نظریه چرخه تجارت)، مقاله ای که بیشتر مسائلی را که بر افکار او تا آخر زندگی اش حاکم بود، را نوشت. کالکی در این مقاله برای اولین بار یک نظریهٔ جامع چرخه های تجاری را توسعه داد. تهداب نظریهٔ ماکرو اقتصادی تقاضای مؤثر او در مقاله ا
ی ارائه شد که ایده های مشابه را که سه سال بعد توسط جان مینارد کینز در نظریه کلی استخدام، ربح و پول چاپ شد، پیش بینی کرده بود. به گفته لاورنس کلاین (۱۹۵۱)، کالکی «سیستمی را ایجاد کرد که حاوی همه مسائل مهم سیستم کینزی به علاوه مسائل دیگر بود». در مقدمه ای بر ترجمه انگلیسی سال ۱۹۶۶ این مقاله، خوان روبینسون نوشت: «جملات صریح و متمرکز او یک مقدمه بهتر به نظریه کلی استخدام، ربح و پول نسبت به تمام آنچه در این زمینه تولید شده است، می دهد». به استثنای یک تعداد اندک اقتصاددانان (مخصوصاً اقتصادسنجان) که با کار او آشنا بودند، فعالیت های کالکی که اساساً به زبان لهستانی بودند، معروف نشدند. در اکتبر ۱۹۳۳ میلادی او مقاله اش را به اتحادیه بین المللی اقتصادسنجی در لایدن خواند و در سال ۱۹۳۵ میلادی آن را در دو مجله بزرگ: Revue d’Economie Politique و Econometrica به چاپ رسانید. خوانندگان هیچ یک از آن دو مجله به صورت خاص متأثر نشدند، اما این مقاله نظریات مطلوب را از اقتصاددانان برجسته مثل راگنار فریش و جان تنبرگن دریافت کرد. کالکی در سال ۱۹۳۶ میلادی در برابر اقدامات با انگیزه سیاسی که از سوی مؤسسه تحقیقات در برابر همکارانش از جمله
لانداو در دست گرفته شده بود، اعتراض کرد. کالکی استعفا داد و پس از دریافت کمک هزینه مسافرتی بنیاد راکفلر، به کار در خارج آغاز کرد. اگر او این کمک هزینه را دریافت نمی کرد، جنگ باعث می شد او در لهستان باقی بماند و با درنظر داشتن ریشه یهودی احتمال این که زنده نماند وجود داشت. این بورسیه کالکی را قادر ساخت تا با خانمش به سوئد سفر کند، جاییکه پیروان نت ویکسل تلاش می کرد نظریهٔ مشابه به کالکی را شکل دهد. در سوئد در سال ۱۹۳۶ میلادی او از چاپ نظریهٔ کلی کینز اطلاع یافت. کالکی بر یک توضیح جامع ایده های اقتصادی که قبلاً توسعه داده بود کار می کرد، اما با یافتن بیشتر چیزهای که می خواست در مورد کتاب کینز بگوید، اثرش را متوقف ساخته و به انگلستان رفت. او در اول از مدرسه اقتصاد لندن بازدید کردیده و پس از آن به کمبریج رفت. ازین رو دوستی او با ریچارد کان، خوان روبینسون و پیرو اسرافا آغاز شد که یک نشانه همیشگی بر تمام آن ها گذاشت. کالکی در سال ۱۹۳۷ میلادی با کینز ملاقات کرد. ملاقات آن ها عالی بود و کنز کناره گیری کرد. هرچند به نتایج که هریک آن ها در جریان کارشان به آن رسیده بودند مشابه بود، ویژگی های آن ها نمی توانست زیاد از هم
متفاوت باشد. کالکی با مهربانی از ذکر این که اولویت های چاپی دارد، صرف نظر کرد. به گونه ای که خوان روبینسون می گوید: بعدها کالکی همیشه تصدیق می کرد که «انقلاب کینزی» نام مناسبی برای جنبش در اقتصاد است، زیرا او اهمیت موقعیت تثبیت شده کینز، شناختی که کینز از آن برخوردار بود و نقش تعیین کننده او در ترویج و پذیرش نهایی ایده های کالکی در آن پیشگام بود، پی برده بود. کالکی در سال ۱۹۳۹ میلادی یکی از مهم ترین آثارش، مقاله های در مورد نظریهٔ نوسانات اقتصاد، را نوشت. هرچند تصور او در طول سال ها تغییر کرد، تمام عناصر مهم اقتصاد کالکی قبلاً در این اثر موجود بودند: به یک معنی انتشارات بعدی او حاوی توضیحات محض ایده های مطرح شده در این جا بود. از آنجاییکه کلیکی به صورت کلی مشتاق انقلاب کینزی بود، در مقاله اش جوانب سیاسی استخدام کامل که آناتول کالتسکی آن را یکی از پیش بینی کننده ترین مقالات اقتصادی منتشر شده تا آن زمان نامید، پیش بینی کرده بود که این انقلاب دوام نمی آورد. کالکی معتقد بود که استخدام کامل که توسط سیاست کینزی ارائه شده است نهایتاً منجر به قاطعیت بیشتر طبقه کارگر و تضیف سمت اجتماعی رهبران تجاری می شود و باعث می ش
ود که نخبگان در برابر فرسایش قدرت سیاسی شان واکنش نشان داده و برای جابجایی آن سیاست فشار بی آورند، علی رغم این که در آن سود بیشتر نسبت به سیستم لیزه فیر وجود دارد. جنگ جهانی دوم سال های: ۱۹۳۹–۱۹۴۵. کالکی در اوایل سال ۱۹۴۰ میلادی توسط مؤسسه آمار آکسفورد (OIS) استخدام شد. وظیفه او آنجا اساساً عبارت از نوشتن تحلیل آماری و اقتصادی برای دولت بریتانیا در مورد مدیریت اقتصاد جنگ بود. گهگاهی در دانشگاه آکسفورد سخنرانی می نمود. گزارش های مشرح که کالکی برای دولت آماده کرد عمدتاً در مورد جیره بندی کالاها بود و طرحی که او توسعه داد بسیار شبیه سیاست های پذیرفته شده پس از معرفی جیره بندی بود. به گفته جورج فایول، «کار کالکی در زمان جنگ از آنچه که شایسته اوست کم تر شناخته شده است». مقالات متعدد کالکی در زمان جنگ به موضوع تورم وقف داده شده بود. او استدلال کرد، در زمینه اقتصاد، در برابر تلاش های دولت مبنی بر سرکوب تورم توسط قواعد رسمی قیمت ها و ثابت سازی دستمزد دولتی (ثابت نگهداشتند دستمزدها)، در هر یک از موارد جیره بندی اقتصادی را در عوض پیشنهاد نمود (مخصوصاً سیستم جیره بندی کامل در مقایسه به برنامه ثابت سازی دستمزد). برخی از
کارهای بزرگ کالکی در این مدت نوشته شدند. در سال ۱۹۴۳ او دو مقاله نوشت، یکی با اضافات جدید به نظریهٔ سنتی حلقه تجارت سروکار داشته و دیگر نظریهٔ کامل اصلی حلقات تجاری او را که در اثر رویدادهای سیاسی به وجود آمده بودند، ارائه می کرد. مقاله دوم در سال ۱۹۴۴ به چاپ رسید و بر فرضیه استخدام کامل مبتنی بود. این مقاله ترکیب مطالعات کالکی و همکارانش در OIS بود که شدیداً توسط کالکی متأثر شده بودند. کالکی در سال ۱۹۴۵ میلادی OIS را به این دلیل ترک نمود که حس می کرد از استعدادهایش به درستی قدردانی نمی شود. او در کارهایش تواضع زیادی داشت و توقع حقوق زیادی نداشت، اما از این که در برابر او به دلیل مهاجر بودن تبعیض روا داشته می شد، ناراحت شد. یکی از دلایلی که او در یک سمت بالاتر گماشته نشد این بود که او درخواستی برای تابعیت بریتانیایی نکرد. سال های پس از جنگ: ۱۹۴۵–۱۹۵۵. کالکی برای مدتی به پاریس رفته و سپس به مونتریال نقل مکان کرد، جاییکه او برای پانزده ماه ماند و در دفتر بین المللی کارگران کار کرد. در ژوئیه ۱۹۴۶ میلادی او دعوت دولت لهستان را برای ریاست دفتر برنامه ریزی مرکزی وزارت اقتصاد پذیرفت اما چند ماه بعد آنجا را ترک کرد.
در پایان ۱۹۴۶ میلادی، او شغل معاون دپارتمان امور اقتصادی دبیرخانه سازمان ملل متحد را در نیویورک به عهده گرفت. او تا سال ۱۹۵۵ در آنجا باقی ماند، عمدتاً گزارش ها اقتصاد جهانی را تهیه می کرد. کالکی در نتیجه فشارهای مککارتیست ها از آن جا استعفا داد. استدلال می شود که او در زمینه های سیاسی مجازات شد (یک سمت برنامه ریزی اقتصادی غیرشایسته به او نسبت داده شد). او با پرونده سازی های سناتور جوزف مککارتی تحت فشار قرار گرفت به گونه ای که بیشتر دوستان نزدیکش از آن متأثر شدند. کالکی که از سوی سنای ایالات متحده حامی کمونیسم قلم داد شد، نهایتاً نتوانست به موفقیت های حرفه ای در ایالات متحده دست یابد (هرچند او در آنجا پساکینزی ها را متأثر ساخت)، برخلاف در انگلستان، او پیروان زیادی داشت و مخصوصاً از سوی دوستش خوان روبینسون حمایت می شد.
نقاشی باروک فلاندری به هنر تولید شده در هلند جنوبی در زمان کنترل اسپانیایی ها در قرن های ۱۶ و ۱۷ اشاره دارد. این دوره تقریباً از زمانی شروع می شود که با بازپس گیری آنتورپ توسط اسپانیا طی سالهای ۱۵۸۵ تا ۱۷۰۰، جمهوری هلند از مناطق هابسبورگ اسپانیا به جنوب جدا شد، زمانی که قدرت هابسبورگ اسپانیا با مرگ شاه چارلز دوم پایان یافت. آنتورپ، خانه هنرمندان برجسته پیتر پل روبنس، آنتونی ون دایک، و یاکوب جوردن، پیوند هنری بود. نقاشی تاریخ. نقاشی تاریخ که شامل موضوعات کتاب مقدس، اساطیری و تاریخی است، توسط نظریه پردازان قرن هفدهم به عنوان اصیل ترین هنر به حساب می آمد. اگرچه پس از سال ۱۶۰۹ روبنس شخصیت برجسته ای بود، اما آبراهام یانسنز یک نقاش مهم تاریخ در آنتورپ بین سال های ۱۶۰۰ و ۱۶۲۰ محسوب می شد.
دن فارمر (متولد ۵ آوریل ۱۹۶۲) یک محقق و برنامه نویس امنیت رایانه آمریکایی است که در توسعه اسکنرهای آسیب پذیری برای سیستم های عامل یونیکس و شبکه های کامپیوتری پیشگام بود. زندگی و حرفه. فارمر اولین مجموعه نرم افزاری خود را زمانی که دانشجوی علوم کامپیوتر در دانشگاه پردو بود، در سال 1989 توسعه داد. جین اسپافورد ، یکی از اساتید او، به او برای شروع پروژه کمک کرد. این نرم افزار Computer Oracle and Password System (COPS) نام دارد، شامل چندین اسکنر آسیب پذیری کوچک و تخصصی است که برای شناسایی نقاط ضعف امنیتی در یک بخش از سیستم عامل یونیکس طراحی شده اند.
ایدانل بریل کانلی (Idanell Brill Connally) (زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۱۹ – درگذشت ۱ سپتامبر ۲۰۰۶)، از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ میلادی بانوی اول تگزاس بود. او همسر جان کانلی، فرماندار تگزاس و بعداً وزیر خزانه داری ایالات متحده بود. در حادثه ترور جان اف. کندی رئیس جمهور ایالات متحده در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ میلادی در دالاس، تگزاس، او و همسرش نیز سرنشینان لیموزینِ رئیس جمهور بودند. اوایل زندگی. کانلی در آستین، تگزاس متولد شده و بزرگترین فرزند از پنج فرزند کاتلین انی (تخلص قبل از ازدواج، اینکس) و آرنو دبلیو. بریل بود. او در دانشگاه تگزاس آموزش دید، جای که در ۱۹۳۸ میلادی به او لقب «دلربای دانشگاه» داده شد. کانلی در نخست آرزو داشت تا بازیگر سینما شود، اما پس از ملاقات با شوهر آینده اش، جان کانلی در ۱۹۳۷ میلادی در دانشگاه تگزاس، از این برنامه های خود منصرف شد. آن ها در ۱۹۴۰ میلادی باهم ازدواج نمودند. بانوی نخست تگزاس. جان کانلی پیشه سیاسی خود را با کار برای نماینده وقت کنگره (و رئیس جمهور آینده ایالات متحده)، لیندون بی. جانسون آغاز کرد. جان کانلی در ۱۹۶۲ میلادی به عنوان فرماندار تگزاس انتخاب شود. او متعاقباً برای دو دوره بعدی نیز مجدداً به عنو
ان فرماندار انتخاب گردید. در جریان تصدی اش به عنوان بانوی نخست، کانلی باغ های کاخ فرماندار تگزاس را ساخته و نقره این ایالات را گردآوری نمود. ترور کندی. در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳، در حادثه ای که رئیس جمهور ایالات متحده جان اف کندی در دالاس، تگزاس ترور شد، کانلی و همسرش نیز سرنشین لیموزین ریاست جمهوری بودند. کانلی زمانی که با رئیس جمهور کندی سوار ماشین بودند، به رئیس جمهور کندی گفت، «آقای رئیس جمهور، شما نمی توانید بگویید که دالاس شما را دوست ندارد» و رئیس جمهور تصدیق نموده و پاسخ داد که «نه، به یقین که شما نمی توانید». در خلال چند ثانیه، او نخستین صدای چیزی را شنید که بعداً گفت سه شلیک گلوله با توالی سریع بودند. رئیس جمهور و فرماندار کانلی مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند که در نتیجه منتهی به مرگ رئیس جمهور و جراحت شدید فرماندار شد. نیلی کانلی به زمین خم شد تا از شوهرش که پس از شلیک دومی به زمین افتاده بود، مراقبت کند. او اظهار داشت که «من هیچگاه دوباره به عقب نگاه نکردم. من فقط تلاش می کردم تا از او مراقبت کنم». کانلی گفته بود که ماندنی ترین تصویری که او از ترورِ دالاس داشت، تصویر آمیزه ای از خون و گل ها بود. او در
مصاحبه ای در ۲۰۰۳ میلادی با اسوشیتد پریس گفت، «تصویری بود از گل های سرخ و زرد و خون که در همه جای ماشین… و همه جای ما، پخش شده بود». «من هیچگاه آن را فراموش نمی کنم. … این حادثه بسیار سریع، کوتاه و نیرومند بود». کانلی در کتاب ۲۰۰۳ خود، از میدان عشق – ساعات آخری ما با جان اف. کندی، خاطرات شخصی خود از رویداد که تنها چند روز از پس از ترور نوشته بود، را شریک ساخت. او در کتابش گفته است که به باور وی، گلوله ای که به شوهر وی اصابت کرده از دو گلوله که به کندی اصابت کرده بود، متفاوت بود. اواخر زندگی. دادخواهی و کارهای خیریه. پس از خدمت به عنوان بانوی نخست تگزاس، کانلی در راستای گردآوری اعانه برای چندین مؤسسه خیریه ازجمله چلدرین مریکل نتورک تلیتان برای بیمارستان کودک هرمان، کار کرد. او از ۱۹۸۴ به بعد در مرکز سرطان ام.دی. اندرسون دانشگاه تگزاس خدمت نموده و از طریق صندوق خیریه که به نام خود وی بود، میلیون ها دلار برای برنامه های پژوهشی و بیماران اعانه گردآوری کرد. چندی بعد، او از سوی بنیاد کروهنز و کولیتیس لقب زن باافتخار را به دست آورد. وی همچنین عضو کمیسیون تاریخی تگزاس بود و در راستای اتمام پارک ترانکوالیتی واقع در هی
وستون، همکاری نمود. در ۱۹۸۸ میلادی، کانلی به بیماری سرطان پستان دچار شد. او تحت معالجه قرار گرفته و بهبود یافت. سال بعدی، ریچارد نیکسون، دونالد ترامپ و باربارا والترز برای افتخار بخشیدن به وی و جمع آوری اعانه برای پژوهشی در حوزه بیماری قند، در ضیافتی که او برگزار کرده بود حضور یافتند. در ۱۹۹۸ میلادی، ده سال پس از ابتلا به بیماری سرطان پستان، کانلی هشتادمین زاد روز خود را همراه با سایر نجات یافتگان سرطان پستان، طی محفلی در مرکز سرطان نیلی بی. کانلی در بیمارستان اندرسون در هیوستون، تجلیل نمود. ورشکستگی. پس از ۱۹۸۰ میلادی، شرکت های تجاری شخصی، نسبت به پیشه جان کانلی به عنوان سیاست مدار و وکیل کارگزار، کمتر موفقیت آمیز بود. یک شرکت نفت که او در آن سرمایه گذاری نموده بود دچار مشکلات شد و پروژه های املاک به ارزش ۲۰۰ میلیون دلار ناکام گردید. او تحت فصل ۱۱ قانون ورشکستگی فدرال برای سازماندهی مجدد امور مالی شخص خود درخواست داده و تحت فصل ۷ برای تصفیه شرکت مشارکت بارنیس-کانلی درخواست داد، شرکتی مقیم آستین که او همراه با نایب فرماندار پیشین میان بارنس بنیان گذاری نموده بود. این حراج تنها بخشی از ۹۳ میلیون دلار بدهی که ک
انلی نزد محکمه ورشکستگی در آستین فهرست نموده بود، را پرداخت کرد. زندگی شخصی. جان کانلی و نیلی در ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰ در کلیسای فرست یونایتد متودیست در آستین باهم ازدواج کردند. آن ها چهار فرزند داشتند: کاتلین، جان بی. کانلی ۳، شارون و مارک مادیسون. در ۱۹۵۹ میلادی، رابرت الین هیل از اتهام مرتبط با قتل دختر جوان کانلی (کاتلین کانلی هیل) در آوریل ۱۹۵۹ میلادی، توسط هیئت منصفه پزشکی قانونی در فلوریدا تبرئه گردید. رابرت هیل و کاتلین کانلی هیل، ۴۴ روز قبل از مرگ کاتلین باهم ازدواج کرده بودند. جان و نیلی کانلی الی زمان مرگ جان در ۱۹۹۳ میلادی بر اثر بیماری نومُنیا، باهم بودند. مرگ. در ۱ سپتامبر ۲۰۰۶، کانلی به عمر ۸۷ سالگی در حین خواب درگذشت. در زمان مرگ خود، او در کاخ وستمینستر، آسایشگاهی در آستین که او از یک سال بدانسو در آنجا بسر می برد، زندگی می کرد. او در قبرستان ایالتی تگزاس در آستین به خاک سپرده شد.
فیلی بوویر () یک مهارکننده غیرنوکلئوزیدی خوراکی NS5B بود که توسط شرکت فایزر برای درمان هپاتیت ث توسعه یافته بود. به پاکت غیر کاتالیزوری Thumb II آلوستریک پلیمراز ویروسی NS5B متصل می شود و باعث کاهش سنتز RNA ویروسی می شود. این یک مهارکننده قوی و انتخابی است، با میانگین IC50 0.019 میکرومولار در برابر پلیمرازهای ژنوتیپ ۱. چندین جهش مقاوم به فیلی بوویر شناسایی شده است که M423 شایع ترین جهش پس از تک درمانی فیلی بوویر است. قرار بود دو بار در روز مصرف شود. پژوهش های آن در فوریه ۲۰۱۳ به دلایل استراتژیک متوقف شد.
وانی پرویر () (MK-7009) یک مهارکننده پروتئاز ویروس هپاتیت ث ماکروسیکلیک (HCV) NS3/4A است که توسط Merck &amp; Co. ساخته شده است که در حال حاضر در آزمایش بالینی است. این دارو در ژاپن، برای درمان هپاتیت ث در سال ۲۰۱۴ با نام تجاری Vanihep تأیید شد.
بابل هخامنشی یا بابیروش ( "Bābiruš") ساتراپی بابل در شاهنشاهی هخامنشی بود که با فتح امپراتوری بابل نو در سال ۵۳۹ پ. م به دست کوروش بزرگ در نبرد اوپیس آغاز می شود. تاریخ. در جریان فتوحات کوروش بزرگ، نبرد اوپیس در سپتامبر ۵۳۹ پیش از میلاد رخ داد، این نبرد موجب ضمیمه شدن امپراتوری بابل نو به قلمرو هخامنشیان شد. یک سال قبل از مرگ کوروش بزرگ، در سال ۵۲۹ پ. م، او پسرش کمبوجیه دوم را پادشاه بابل کرد و با این کار رسماً او را نایب السلطنه خود قرار داد. پس از اینکه داریوش بزرگ به شاهنشاهی رسید، بابل برای مدت کوتاهی از اکتبر ۵۲۲ پ. م استقلال خود را زیر فرمان حاکمی بومی که نام نبوکدنصر سوم را به خود اختصاص داده بود به دست آورد، ولی داریوش بابل را در اوت ۵۲۰ پ. م دوباره تصرف کرد. چند سال بعد، احتمالاً در ۵۱۴ پ. م، بابل دوباره در زمان پادشاه ارمنی نبوکدنصر چهارم شورش کرد. به همین دلیل با سرکوب شورش، دیوارهای دفاعی بابل تا حدی ویران شدند. در پایان با حمله اسکندر مقدونی به ایران، بابل توسط اسکندر فتح شد و پس از مرگ اسکندر به امپراتوری سلوکی پیوست. بااین حال بابل در دوران شاهنشاهی اشکانی دوباره به ایران بازگشت.
جنگ بابلی درگیری بین سال های ۳۱۱ تا ۳۰۹ پ. م میان دیادوخوی ها آنتیگون و سلوکوس بود که با پیروزی سلوکوس به پایان رسید. این درگیری به هر گونه امکان بازسازی امپراتوری اسکندر مقدونی پایان داد، این اتفاق در نهایت در نبرد ایپسوس صورت گرفت. همچنین با کنترل سلوکوس بر ساتراپی های شرقی امپراتوری سابق اسکندر، امپراتوری سلوکی به وجود آمد. مقدماتی. پس از مرگ اسکندر مقدونی در ۱۱ ژوئن ۳۲۳ پ. م، امپراتوری او از هم پاشید. ژنرال هایی که در تلاش برای نجات امپراتوری بودند در طول جنگ یکم دیادوخوی ها شکست خوردند. در طول جنگ دوم دیادوخوی ها، قدرت آنتیگون، که دولت خود را در آناتولی و سوریه ایجاد کرده بود، در حال افزایش بود. این امر باعث نگرانی سایر ژنرال ها شد، اما در جنگ سوم دیادوخوی ها، آنتیگون موفق شد بطلمیوس یکم و کاساندر را تحت تسلط خود نگه دارد. در دسامبر ۳۱۱ پ. م، طرف های متخاصم، صلحی میان یکدیگر منعقد کرده و یکدیگر را به رسمیت شناختند. تنها حاکمی که در این معاهده حضور نداشت سلوکوس بود. آنتیگون سلوکوس، ساتراپ بابل را در سال ۳۱۶ پ. م از مقامش برکنار کرده بود، اما بطلمیوس به او ارتشی داد تا از آن برای بازگشت به ساتراپی خود استف