Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ورزشگاه شهرداری فامالیکاو ورزشگاهی چندمنظوره در ویلا نوا د فامالیکاو، در کشور پرتغال است و در حال حاضر بیشتر برای برگزاری بازی های فوتبال استفاده می شود. این ورزشگاه میزبان بازی های خانگی فامالیکاو است که در دسته برتر فوتبال پرتغال رقابت می کند. ظرفیت این ورزشگاه ۵٬۳۰۷ نفر است. شهرداری در حال برنامه ریزی برای افزایش ظرفیت این ورزشگاه است تا ظرفیت خود را به ۷٫۵۰۰ نفر افزایش دهد و شرایط کلی ورزشگاه را بهبود بخشد. قرار است کارها از اوایل سال ۲۰۲۰ آغاز شود.
ورزشگاه شهر بارسلوش ورزشگاهی چندمنظوره در بارسلوش کشور پرتغال است. این ورزشگاه در حال حاضر بیشتر برای بازی های فوتبال استفاده می شود و محل برگزاری بازی های خانگی تیم لیگ برتری ژیل ویسنته است. ظرفیت ورزشگاه ۱۲٬۵۰۴ نفر است و در سال ۲۰۰۴ تأسیس و در ۳۰ آن سال مه افتتاح شده است. در بازی افتتاحیه ژیل ویسنته با نتیجه ۲–۱ مغلوب ناسیونال از اروگوئه شد. این ورزشگاه جایگزین ورزشگاه آدلینو ریبیرو نوو شد که از زمان تأسیس آن در دهه ۱۹۲۰ تا ۲۰۰۴ محل بازی های خانگی ژیل ویسنته بود. این ورزشگاه در رده C یوفا است که امکان برگزاری بازی های اروپایی و بین المللی را در آن فراهم می کند. دو بازی از رقابت های جام ملت های اروپا زیر ۲۱ سال در سال ۲۰۰۶ مابین دو تیم صربستان و مونته نگرو و آلمان و میان دو تیم پرتغال و صربستان و مونته نگرو در این ورزشگاه برگزار شد.
خاطرات روزانه اوکاموتو موتوتومو ؛ یکی از منابع تاریخی در مورد دوره گنروکو و حادثه آکو است. این کتاب توسط اوکاموتو موتوتومو (۱۶۶۱–۱۷۱۲) یکی از مقام های اداری در قلمروی آکیتا، در نیمه دوره ادو، اهل ژاپن نوشته شده است. این یادداشت ها بالغ به پنج طومار است او نوشتن طومار اول دفتر خاطرات روزانه را از آغاز سال نوی ۱۶۹۵ آغاز کرد و پایان آن ۶ سال بعد در اوت سال ۱۷۰۱ بود. طومار پنجم به ماه سوم از سال ۱۷۰۷ ختم می شود.
تماشاخانهٔ آمریکایی () یک مجموعه آنتولوژی است که در ۱۳ فصل و از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۶ میلادی به طور متناوب از شبکهٔ پی بی اس ایالات متحده آمریکا پخش شد.
ژاک بوده () ( – ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۴) بازیگر اهل فرانسه بود. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تا پایان عمر مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است، می توان به "هوایی چنان پاک"، "دراکولای پدر و پسر"، "کمدی قدرت"، "حرکات خطرناک"، "دختری به نام نیکیتا"، "بازگشت کازانووا"، "سرهنگ"، "فارینلی"، "بینوایان"، "مجوز"، "وزیر"، "سوان عاشق"، "تماشاخانه آمریکایی"، "ناوارو"، "کمیسر لسکو"، "کنت مونت کریستو"، "پیش پا افتاده"، "بدرود، ملکه من" و "کودکی یک رهبر" اشاره کرد.
اوچی آی کاتسونوبو، توزائمون ؛ (تولد و مرگ نامشخص) یک سامورایی در قلمروی آکو، از ملازمان همسر آسانو ناگانوری ارباب این قلمرو، یوزئه این در نیمه دوره ادو، اهل ژاپن بود. بنابر فرضیه دفتر خاطرات روزانه او به نام گوسکیکن مون کی (江赤見聞記 ごうせきけんもんき) یکی از منابع تاریخی باارزش در مورد حادثه آکو است.
پری میلر آداتو (؛ – ) نویسنده و کارگردان فیلم مستند اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تماشاخانه آمریکایی" اشاره نمود.
کِـرک براونینگ (؛ – ) کارگردان تلویزیونی، تهیه کننده تلویزیونی و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۲ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می کرد. براونینگ پس از یک ماه تحصیل در دانشگاه کرنل آنجا را ترک کرد و به ویکو نقل مکان کرد، و در آنجا به عنوان گزارشگر روزنامه استخدام شد. به دلیل آسیب دیدگی دوران کودکی، زمانی که در دوران جنگ جهانی دوم تلاش کرد تا به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بپیوندد، رد شد، بنابراین به عنوان راننده آمبولانس در انگلستان و فرانسه فعالیت کرد. در اواخر دهه ۱۹۴۰، او مرغدار و مدیر یک مسیر توزیع تخم مرغ در ریجفیلد، کنتیکت بود، تا اینکه یکی از مشتریانش شغلی در کتابخانه موسیقی ان بی سی به او پیشنهاد داد. این شغل دفتری به کارگردانی اجراهای تلویزیونی زنده توسط ارکستر سمفونیک ان بی سی به رهبری آرتورو توسکانینی منتهی شد. کمی بعد، او به مدیر صحنه شرکت اپرای تازه تأسیس شبکه تبدیل شد و بعدها به عنوان مدیر آن منصوب گردید. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تماشاخانه آمریکایی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده است.
پیتر اچ. هانت (؛ ۱۹ دسامبر ۱۹۳۸–۲۶ آوریل ۲۰۲۰) کارگردان فیلم، طراح نورپردازی، کارگردان نمایش، و کارگردان تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تماشاخانه آمریکایی"، "بی واچ"، "۱۷۷۶"، "اسرار" و "حالشون رو بگیر، هری!" اشاره نمود.
جک اوبراین (؛ – ) کارگردان فیلم، تهیه کننده، ترانه سرا و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او از سال ۱۹۸۱ تا پایان سال ۲۰۰۷ به عنوان مدیر هنری تئاتر اولد گلوب در سن دیگو، کالیفرنیا فعالیت کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تماشاخانه آمریکایی" اشاره نمود.
مارشال دابلیو. میسن (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش و کارگردان تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. میسن شرکت فیلم سازی «سرکل رپرتوری کامپانی» را در نیویورک تأسیس کرد و به مدت ۱۸ سال (۱۹۶۹–۱۹۸۷) مدیر هنری این شرکت بود. او در سال ۱۹۸۳ جایزه اوبی برای دستاوردهای پایدار را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۶، جایزه ویژه تونی برای دستاورد یک عمر در تئاتر را دریافت کرد. وی از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶، رئیس انجمن کارگردانان صحنه و طراحان رقص بود که یک سندیکای کارگری ملی است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تماشاخانه آمریکایی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ویژه تونی و جایزه اوبی شده است.
اریتروکسیلاسه یا خانوادهٔ گیاهان کوکا، (به انگلیسی: "Erythroxylaceae") خانواده ای از درختان و درختچه های گلدار بوده که متشکل از ۴ سرده و ۲۷۱ گونه است. شناخته شده ترین گونه های این خانواده، گیاهان کوکا (مانند "Erythroxylum coca") هستند که حاوی آلکالوئید کوکائین می باشند. این ترکیب به طور طبیعی در برگ های این گیاهان سنتز می شود و نقش دفاعی در برابر حشرات گیاهخوار دارد. توزیع جغرافیایی. این خانواده عمدتاً در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری آمریکای جنوبی، آفریقا، و ماداگاسکار پراکنده است. برخی گونه های "Erythroxylum" در آسیای جنوب شرقی نیز گزارش شده اند. کاربردهای تاریخی و امروزی. بومیان آند از برگ های کوکا به عنوان محرک و برای کاهش خستگی در ارتفاعات بالا استفاده می کردند. امروزه، استخراج کوکائین از این گیاهان به دلیل سوءمصرف، تحت کنترل بین المللی قرار دارد. منابع.
ویوین ماتالون (؛ – ) کارگردان نمایش، کارگردان تلویزیونی، کارگردان فیلم و بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تماشاخانه آمریکایی" و "جنگ افزار" اشاره نمود.
شارون میلر () فیلم نامه نویس، تهیه کننده فیلم، کارگردان تلویزیونی و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. او یکی از کارگردانان زن پیشگام است که در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به طور منظم در جریان اصلی هالیوود فعالیت می کرد. در سال ۱۹۸۴، او نخستین زنی بود که موفق به دریافت جایزه معتبر انجمن کارگردانان آمریکابرای کارگردانی یک اثر روایی (غیرداستانی) شد. پری میلر آداتو نخستین زنی بود که در سال ۱۹۷۷ این جایزه را برای مستند خود دربارهٔ جورجیا اوکیف دریافت کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "موکل"، "هتل ملیبو"، "فرصت های دوباره" و "تماشاخانه آمریکایی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده و جایزه پیبادی شده است.
جنگ صلیبی فقیران [یک] لشکرکشی توسط افراد غیرنظامی بود - که در بهار و تابستان ۱۳۰۹ توسط اعضای طبقات پایین انگلیس، برابانت، شمال فرانسه و راینلند آلمان انجام شد. در پاسخ به درخواست پاپ برای حمایت مالی و معنوی از جنگجویان صلیبی که در سرزمین مقدس در حال نبرد بودند، این افراد به شدت فقیر که پولی برای کمک نداشتند، برای پیوستن به ارتش جمع شده بودند. در طول راه آنها به غارت، آزار و شکنجه یهودیان و درگیری با مقامات محلی پرداختند. هیچ یک از آنها به سرزمین مقدس نرسیدند و در نهایت لشکر آنها پراکنده شد. تبلیغات جنگ های صلیبی. جنگ صلیبی فقرا اولین ابراز حمایت از جنگهای صلیبی پس از سقوط دولتهای صلیبی در سرزمین مقدس بود. عکا آخرین شهر باقیمانده از پادشاهی اورشلیم، در سال ۱۲۹۱ به دست مملوکان افتاد. در اوت ۱۳۰۸ پاپ کلمنت پنجم دستورالعمل هایی را برای تبلیغ جنگ صلیبی صادر کرد که قرار بود دربهار ۱۳۰۹ علیه مملوکان آغاز شود. در اوایل سال ۱۳۰۹ جنگ صلیبی به پاییز موکول شد. در ژوئن و ژوئیه ۱۳۰۹ کلمنت طی نامه هایی به اسقف هایی که متهم به تبلیغ جنگ صلیبی در شمال آلپ بودند، یادآوری کرد که آنها فقط باید بودجه دریافت کنند و دعا بخواهند و د
رخواست مشارکت در نبرد را بر عهده دولت ها بگمارند. به کسانی که پول پرداخت می کردند، پیشنهاد التقاط می شد. با این حال در بهار ۱۳۰۹، واعظان با شور و حرارت شدید جنگ صلیبی تبلیغ می کردند. گروه های بزرگی از صلیبی ها - که در برخی از گزارش ها ده ها هزار نفر تخمین زده شده است - شروع به راهپیمایی به سمت درگاه پاپ در آوینیون کردند. این مردان «صلیب را برداشته بودند»، یعنی صلیبها را به تقلید از اولین صلیبی ها بر روی لباس خود دوخته بودند، اما مشارکت آنها توسط اسقف های تبلیغ کنندهٔ جنگ صلیبی رد شده بود. با این حال بیشتر آنها به آوینیون می رفتند و قصد داشتند به ارتش بپیوندند. تعداد کمی از آنها سوار کشتی های دانوب شدند که قصد داشتند خودشان به سرزمین مقدس برسند. منابع وقایع نگاری جهانی، به ویژه سالنامه های گنت، توافق دارند که آنها عمدتاً فقیر بودند: دهقانان بی زمین، کارگران کشاورزی و صنعتگران بیکار شهری (مانند خزداران و خیاط ها). چند شهربان آلمانی ثروتمند و حتی برخی شوالیه هم میان آن ها بودند، اما اشراف بالاتر نمایندی نداشتند. اگرچه اکثریت مرد بودند، زنان نیز به آن پیوستند. به گفته تاریخ نویس گنت «تعداد بیشماری از مردم عادی ان
گلیس، پیکاردی، فلاندر، برابانت و آلمان … برای فتح سرزمین مقدس به راه افتادند». جنگ صلیبی غیررسمی. صلیبی های فقیر خود را «برادران صلیب» می نامیدند و ظاهراً خود را نظامی می پنداشتند. با این حال، تاریخ نویسان تأکید می کنند که این جنبش کاملاً بدون رهبربوده است. کلیسا هزینه ای به آنان پرداخت نمی کرد و در نتیجه برای تأمین بودجه لشگرکشی خود دست به سرقت و چپاول گسترده زدند. یهودیان هدف مورد علاقهٔ آنان بودند. بیش از ۱۰۰ یهودی که به قلعه بورن در دوک نشین گالدرس پناه بردند قتل عام شدند. یهودیان لوون و تینن تهدید شدند و به قلعه ژناپه در برابانت پناه بردند. هنگامی که صلیبی ها قلعه را محاصره کردند، دوک جان دوم برابانت که حامی یهودیان بود لشکری را برای دفاع از آنها فرستاد. آنها در جنگ با سپاهیان دوک متحمل خسارات زیادی شدند. با وجود عدم رهبری و برنامه ریزی، حدود ۳۰ تا ۴۰ هزار صلیبی در ژوئیه ۱۳۰۹ به آوینیون رسیدند. این احتمال وجود دارد که عدهٔ کمی به بندر مارسی (نقطه برنامه ریزی شده برای ورود) راه پیدا کردند. "برادران" از پاپ کلمنت خواستند که لشکرکشی برنامه ریزی شده را به یک جنگ صلیبی کامل برای مشروعیت بخشیدن به اقدامات خود
و اجازه دادن به آنها برای انجام جنگ به رسمیت بشناسد. اما پاپ از این کار سر باز زد و آنها نتوانستند عهد خود را برای رفتن به سرزمین مقدس بجا آورند. کشتی های نظامی و تجاری با قاطعیت از حمل هر یک از "برادران" خودداری کردند؛ بنابراین همهٔ صلیبیون که دیگر قادر به جنگیدن نبودند پراکنده شدند. به گفته تاریخ نویس گنت، آنها به سادگی "با سردرگمی به خانه های خود بازگشتند. جنگ صلیبی رسمی. در ۴ نوامبر ۱۳۰۹، پاپ کلمنت اعتراف کرد که اعزام سربازان به سرزمین مقدس فقط یک کار مقدماتی برای کمک به دفاع از قبرس و اجرای ممنوعیت تجارت کاتولیک ها با مسلمانان بوده است. اعزام رسمی در ژانویه ۱۳۱۰ از مقصد بندر بریندیسی ایتالیا بود اما به دلیل بدی هوا تا بهار به تأخیر افتاد. این امر به فرماندهی مستقیم استاد بزرگ، فاولک دو ویارارت که با یک دستیار پاپ به نام پیر دو پلین-شاسی همراه بود انجام شد. این نیروها شامل ۲۶ گالی (از جمله برخی از جنوا)، سیصد شوالیه و حدود سه هزار سرباز پیاده بود. هنگامی که ناوگان به حرکت درآمد، هنوز مشخص نبود که ویارایلت قصد دارد آن ها را کجا ببرد و به جای رفتن به سرزمین مقدس، به سمت جزیره رودس بیزانس حرکت کرد. در ۱۳ ماه
مه هنگامی که ویارارت پیام صلح را به ونیز فرستاد، در آبهای یونان بود ارتش صلیبی در فتح نهایی شهر رودس در ماه اوت شرکت کرد. رودز یک پایگاه مهم از نظر استراتژیک برای فعالیتهای آینده بود و به عنوان پایگاه مرکزی آنان در سال ۱۳۱۱ مطرح گردید.
دیوید آمرام (؛ زادهٔ ) آهنگساز، تنظیم کننده، موسیقی دان، رهبر ارکستر، ترانه سرا و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است که در زمینه آثار ارکسترال، مجلسی و کُرال فعالیت می کند و بسیاری از آثارش دارای رنگ آمیزی جاز هستند. او پیانو، کُر فرانسوی، گیتار اسپانیایی و فلوت سوتی می نوازد و آواز هم می خواند. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ تاریخ اروپا در دانشگاه جرج واشینگتن است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شکوه علفزار"، سازش، وحشی های جوان، کاندیدای منچوری، هفت روز در ماه مه، تماشاخانه آمریکایی اشاره نمود.
کُدِکس لِستِر () (که به نام کدکس هَمِر نیز شناخته می شود) مجموعه ای از نوشته های علمی لئوناردو داوینچی است. این کدکس به نام توماس کوک نامگذاری شده است که آن را در سال ۱۷۱۹ خریداری کرد. او بعداً اِرلِ لِستِر شد. این نسخه در حال حاضر رکورد اولین قیمت فروش هر کتاب را در اختیار دارد: این کتاب در تاریخ ۱۱ نوامبر ۱۹۹۴ در نیویورک با قیمت ۳۰٬۸۰۲٬۵۰۰ دلار آمریکا (معادل ۵۳٬۲۲۲٬۸۹۸٫۷۹ دلار در سال ۲۰۱۹) به بیل گیتس در خانه حراج کریستی فروخته شد. کدس بینشی از ذهن پرسشگر هنرمند، دانشمند و اندیشمند قطعی دوره رنسانس و همچنین تصویری استثنایی از پیوند هنر و علم و خلاقیت روند علمی را ارائه می دهد. بررسی اجمالی. این دفتر چرمی است و از ۳۶ ورق به ابعاد ۲۹ × ۲۲ سانتی متر تشکیل شده است. این نسخه به صورت یک خط خطی واحد در نمی آید، بلکه بیشتر مخلوطی از مشاهدات و نظریه های لئوناردو دربارهٔ نجوم است. خواص آب، سنگ و فسیل هوا و نور آسمانی. مباحث مطرح شده عبارتند از: کدکس شامل ۱۸ ورق کاغذ است که هر کدام از وسط تا شده و در دو طرف آنها نوشته شده و سند ۷۲ صفحه ای کامل را تشکیل می دهد. زمانی ورق ها به هم بسته می شدند، اما اکنون آنها جداگانه نم
ایش داده می شوند. آن را لئوناردو با استفاده از آینه نویسی مشخصه خود به ایتالیایی نوشت و توسط نقاشی ها و نمودارهای فراوان پشتیبانی کرد. تغییر نام. کدکس در یک حراج از املاک لستر در سال ۱۹۸۰ توسط یک صنعتگر ثروتمند و مجموعه دار هنری به نام آرمند هَمِر با قیمت ۵٫۱ میلیون دلار (۱۵٫۸ میلیون دلار در سال ۲۰۱۹) خریداری شد. وی بعداً دفتر را به کدکس همر تغییر نام داد.همر، کارلو پدرتتی، دانشمند در حوزه لئوناردو داوینچی، را مأمور کرد که صفحات شل این کدکس را به شکل اصلی خود جمع آوری کند. در طول هفت سال آینده پدرتی هر صفحه را به انگلیسی ترجمه کرد و پروژه را در سال ۱۹۸۷ به اتمام رساند. در عصر معاصر. کدکس در ۱۱ نوامبر ۱۹۹۴ در نیویورک به قیمت در حراج کریستی به بیل گیتس فروخته شد. پس از آنکه گیتس کدکس را بدست آورد، صفحات آن را در پرونده های تصویری دیجیتال اسکن کرد، برخی از آنها بعداً به عنوان محافظ صفحه و پرونده های تصویر زمینه بر روی CD-ROM به عنوان بخشی از مایکروسافت پلاس توزیع شد! برای تم دسک تاپ ویندوز ۹۵، که بعداً در ویندوز ۹۸ و ویندوز ME گنجانده خواهد شد. نسخه جامع CD-ROM (با عنوان ساده لئوناردو داوینچی) توسط Corbis در سال
۱۹۹۷ منتشر شد.
فورد ماستنگ ماک-ئی () یک خودروی برقی ۵ در کراس اوور است که توسط شرکت فورد موتور ساخته شده است. این خودرو در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹ معرفی شد و فروش آن در اواخر سال ۲۰۲۰ با مدل سال ۲۰۲۱ آغاز شد. این خودرو جایزهٔ اس یووی سال ۲۰۲۱ آمریکای شمالی را از آن خود کرد.
توماس کوک (۱۷ ژوئن ۱۶۹۷–۲۰ آوریل ۱۷۵۹) زمین دار، سیاستمدار، و حامی هنر اهل پادشاهی انگلستان بود. وی به ویژه برای سفارش طراحی و ساخت تالار هولکهم در شمال نورفک مشهور است. بین سالهای ۱۷۲۲ و ۱۷۲۸، وی یکی از دو نماینده نورفک در پارلمان بود. در سال ۱۷۴۴ با ایجاد مجدد عنوان تاریخی ارل لستر توسط جرج دوم، این عنوان به توماس کوک اعطا شد. کدکس لستر از روی اسم او نام گذاری شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و نشان حمام شده است.
قلمرو (؛ ) یک مینی سریال معمایی و ترسناک هشت قسمتی دانمارکی به کارگردانی لارس فون تریه است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. ماجرای سریال در بخش جراحی مغز و اعصاب اصلی ترین و بزرگ ترین بیمارستان کشور دانمارک واقع در کپنهاگ رخ می دهد که بدان لقب «قلمرو» را داده اند و «قلمروی مردگان» را به ذهن بیننده می آورد. لارس فون تریه از "توئین پیکس" و "بلفگور یا شبح موزه لوور" به عنوان دو الهام بخش ساخت این سریال تلویزیونی نام برده است.
فورد فالکون () یک خودروی بزرگ بود که از سال ۱۹۶۰ توسط فورد استرالیا ساخته می شد. این خودرو ۷ نسل داشت و تولید آن در سال ۲۰۱۶ متوقف شد. طراحی این خودرو موتور جلو-محور عقب است.
را تریلز () یک شرکت تولیدکننده بازی آرکید می باشد که در اسکوکی، ایلینوی قرار دارد. بیشتر معروفیت این شرکت برای ساخت دستگاه های بازی آرکید بر مبنای فیلم می باشد. را تریلز در سال ۲۰۰۱ توسط یوجین جرویس و اندرو الوف تاسیس شد. بیشتر کارکنان این شرکت از اعضای سابق شرکت میدوی گیمز می باشد. اولین بازی ساخته شده توسط این شرکت بازی سریع و خشمگین بوده که بر مبنای فیلم سریع و خشمگین ساخته شده است. این شرکت همچنین بازی رستگاری نابودگر و بتمن را به صورت آرکید ساخته است. در سال ۲۰۰۹ این شرکت همکاری بلند مدت با دو شرکت باندای نامکو انترتینمنت و یونیس چین امضا کرد.
مدرسه های معارف افغان-ترک موسسات زنجیره ای خصوصی و آموزشی ترکی هستند، که تحت بنیاد معارف ترکی کار می کنند، یک مؤسسه آموزشی تحت یک شرایط خاص به جمهوری ترکیه می پیوندد. ۲۰ شاخه از مکاتب افغان ترک در کابل، هرات مزار شریف، قندهار، جلال آباد، شبرغان و آقچه با مجموع بیش از ۶۰۰۰ دانش آموز، فعالیت دارند. برنامه. مکاتب معارف افغان-ترک تحصیلات ابتدایی الی سطح دانشگاه را برای دستیابی به بورد فدرال آموزش متوسطه و دیگر بوردهای ولایتی متوسطه و ثانوی تأمین می کند. موسسات آموزشی معارف افغان-ترک دانش آموزان را برای امتحان وای او اس، YOS (آموزش دانش آموز خارجی، که برای پذیرش به تحصیلا عالی دانشگاه های ترکیه ضروری است), بهمراه تسهیل نمودن فرصت آموزش آنان در افغانستان، ترکیه یا هر جای دیگر جهان. مدرسه ها. کابل مزار شریف هرات قندهار شبرغان. مکاتب معارف افغان-ترک (لیسه عالی پسران شبرغان) جلال آباد آقچه
لس آنجلس جنوبی (به انگلیسی: South Los Angeles) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لس آنجلس واقع شده است.
الکو (به انگلیسی: Elko) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکات، مینه سوتا واقع شده است. الکو ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۲ نفر جمعیت دارد و ۳۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاپرتون (به انگلیسی: Copperton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سالت لیک، یوتا واقع شده است. کاپرتون ۰٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۲۶ نفر جمعیت دارد.
هایدپارک (به انگلیسی: Hyde Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شیکاگو واقع شده است. هایدپارک ۴٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۵۱۷ نفر جمعیت دارد. هاید پارک چهل و یکمین منطقه از ۷۷ منطقه اجتماعی شیکاگو است. این دانشگاه که در ساحل دریاچه میشیگان در 7 مایلی (11 کیلومتری) جنوب لوپ واقع شده است، محل دانشگاه شیکاگو، یکی از معتبرترین دانشگاه های جهان است. مرزهای رسمی هاید پارک عبارتند از 51st Street/Hyde Park Boulevard در شمال، Midway Plaisance (بین خیابان های 59 و 60) در جنوب، واشنگتن پارک در غرب، و دریاچه میشیگان در شرق.[3] طبق تعریف دیگری، بخشی در شمال بین خیابان 47 [4] و خیابان 51/ بلوار هاید پارک نیز به عنوان بخشی از هاید پارک گنجانده شده است، اگرچه این منطقه به طور رسمی بخش جنوبی منطقه کنوود است. منطقه ای که هاید پارک و بخش جنوبی کنوود را در بر می گیرد، گاهی اوقات به عنوان هاید پارک کنوود نامیده می شود که شامل محله های ایست پارک و دهکده هندی است. [5] هاید پارک محل دانشگاه شیکاگو، موزه علم و صنعت، و دو مکان از چهار مکان تاریخی شیکاگو است که در فهرست اصلی ثبت ملی مکان های تاریخی در سال 1966 (Chic
ago Pile-1، اولین رآکتور هسته ای مصنوعی جهان، و خانه رابی) فهرست شده اند. ).[6] در اوایل قرن بیست و یکم، هاید پارک به دلیل ارتباطش با رئیس جمهور ایالات متحده، باراک اوباما، که قبل از نامزدی برای ریاست جمهوری، دوازده سال مدرس ارشد دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو بود، مورد توجه ملی قرار گرفت.[7][8] تاریخچه. در سال 1853، پل کورنل، دلالان املاک و مستغلات و پسر عموی ازرا کورنل، بنیانگذار دانشگاه کورنل، 300 هکتار (1.2 کیلومتر مربع) زمین [9] بین خیابان های 51 و 55 در امتداد ساحل دریاچه میشیگان، [10] با این ایده خرید. جذب سایر بازرگانان شیکاگو و خانواده های آنها به این منطقه.[9] این زمین در هفت مایلی جنوب مرکز شهر شیکاگو در یک منطقه روستایی قرار داشت که از آب و هوای معتدل در کنار دریاچه لذت می برد - در تابستان خنک تر و در زمستان گرم تر. به راحتی در نزدیکی راه آهن مرکزی ایلینویز قرار داشت که دو سال قبل ساخته شده بود. کرنل با موفقیت در مورد زمین در ازای ایستگاه راه آهن در خیابان 53 مذاکره کرد. هاید پارک به سرعت تبدیل به یک خلوتگاه حومه شهر برای ساکنان مرفه شیکاگو شد که می خواستند از سر و صدا و شلوغی این شهر که به سرعت در ح
ال رشد بود فرار کنند. هاید پارک هرالد، روزنامه محلی محله، در سال 1882 تأسیس شد و همچنان به صورت هفتگی منتشر می شود.
میدلند (به انگلیسی: Midland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده است. میدلند ۴٫۵۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۶ نفر جمعیت دارد و ۲٬۸۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لس آنجلس غربی (به انگلیسی: West Los Angeles) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لس آنجلس واقع شده است.
گرین پوینت (به انگلیسی: Greenpoint) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بروکلین واقع شده است. گرین پوینت ۳۴٬۷۱۹ نفر جمعیت دارد.
بی واکی در زبان شناسی ویژگی صداهایی است که بدون لرزش حنجره ساخته می شوند. بی واکی از نظر واج شناسی در برابر واک داری است و آواسازی در آن رخ نمی دهد. الفبای آوانگاری بین المللی دارای حروف متمایزی برای جفت همخوان های واک دار و بی واک است؛ همانند [p b]، [t d]، [k ɡ]، [q ɢ]، [f v] و [s z]. حروف بی واک را بی آوا یا هَمس نیز می نامند.
ایرج اسدی (زادهٔ ۱۳۱۷، خورموج - درگذشتهٔ ۱۳۹۷) فرزند علی اصغر، شاعر و غزلسرا، متخلص به شبگیر اهل شهر خورموج (استان بوشهر - ایران) بود. وی محصل ادبی دبیرستان سعادت بوشهر و سپس دانش آموخته ادبیات فارسی از دانشسرای شیراز (فوق دیپلم) بود و از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۷۴ به سمت آموزگاری و دبیری آموزش و پرورش فعالیت داشت. از مجموعه شعرهای وی می توان به «یادها و یادواره ها» (۱۳۸۲) و «پردیس عشق» (۱۳۸۶) اشاره کرد. اسدی «مؤسس انجمن فایز دشتی» و پایه گذار جلسات اثرگذار «شبانه های ادبی» (از سال ۱۳۵۲) در شهر خورموج بود. به اعتقاد اسدی غزل حرف دل است و حرف دل اگر در قالب غزل گفته شود زیباتر وپراحساس تر است. غزلیات وی سنتی عاشقانه، انقلابی و آیینی بود. اسدی ۳ تیر ۱۳۹۷ درگذشت.
تودو () یک وبگاه چینی اشتراک گذاری فیلم است که کاربران می توانند کیلیپ های خود را بار گزاری کرده و به اشتراک بگذارند. دفتر این وبسایت در شانگهای چین قرار دارد. پانزدهم آپریل ۲۰۰۵ تودو شروع به کار کرد و تا سپتامبر ۲۰۰۷ بیش از ۵۵ میلیون فیلم در روز در این وبسایت به اشتراک گذاشته می شد. سال ۲۰۱۷ تودو یکی از وبسایت ها با پهنای باند بزرگ دنیا بود که بیش از یک پتابایت فیلم را به ۷ میلیون کاربر می رساند. در مقایسه با یوتیوب، فیلم های کمتری در یوتیوب به اشتراک گذاشته می شود، ولی مدت زمان فیلم ها در تودو بیشتر است. (تودو ۱۵ میلیارد دقیقه، یوتیوب ۷ میلیارد دقیقه). این وبسایت برای به اشتراک گذاری بیش از ۵۰۰۰۰ فیلم در روز از تکنولوژی ادوبی فلش استفاده می کند. این فیلم ها شامل فیلم های وبلاگی، فیلم و کلیپ هایی از تلویزیون و موزیک ویدئو است. کاربرانی که در وب سایت ثبت نام نکرده اند اجازه تماشا این فیلم ها را دارند، در حالی که کاربران ثبت نام شده می توانند با استفاده از ابزار ویندوز به تعداد نا محدودی فیلم بارگزاری کنند. در سال ۲۰۱۲ یوکو و تودو به توافق رسیدند در معاملهٔ سهام به سهام این وبسایت متعلق به یوکو شود و نامش به ی
وکو تودو تغییر کند. پیشینه. تودو توسط گری وانگ و مارک داچمن که در کنفرانسبرتلسمان در چین با هم ملاقات کرده بودند، بنیان نهاده شد. تودو در پین یین به معنای سیب زمینی است. این دامنه قبلاً با نام Toodo.com ثبت شده بود، سال ۲۰۰۶ وقتی دامنه در دسترس قرار گرفت، نام خود را به Toudo.com تغییر داد. به گفته مدیر عامل این نام از عبارت انگلیسی «couch potsto» الهام گرفته شده. قبل از تودو، وانگ در ایالات متحده زندگی می کرد و برای کار در شرکت های چند ملیتی به چین بازگشت. تودو در ابتدا به عنوان یک شرکت وبلاگ نویسی ویدیویی مفهوم سازی شد و این سایت در ۱۵ آوریل ۲۰۰۵، با قالب فعلی، چند ماه پس از یوتیوب راه اندازی شد. مانند بسیاری از استارت آپ های فناوری، تودو با بودجه کمی با یک تیم خام فناوری آغاز به کار کرد. در ابتدا با حدود ۱۰۰٫۰۰۰ دلار بودجه خود را تأمین کرد و سپس در سال ۲۰۰۵ حدود ۵۰۰٫۰۰۰ دلار سرمایه بیرونی به دست آورد. اولین سرمایه گذازی جهت تأمین اعتبار آن در سال ۲۰۰۶ به مبلغ ۸٫۵ میلیون دلار از آی دی جی چین، GGV Capital (سرمایه گذاری جهانی گرانیت سابق) و JAFCO آسیا بود. بودجه دوم تودو در اوایل سال ۲۰۰۷ به مبلغ ۱۹ میلیون دلا
ر بود و توسط General Catalyst Partners مستقر در بوستون و Capital Today مستقر در شانگهای و سایر سرمایه گذاران موجود تأمین شد. دور چهارم بودجه در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۰۸، به مبلغ ۵۷ میلیون دلار از سرمایه گذاران موجود IDG Technology Venture Investment (IDGVC) , Granite Global Ventures و General Catalyst Partners و Rockefeller بود. آخرین بودجه در ۵ اوت ۲۰۱۰ به مبلغ ۵۰ میلیون دلار از هلدینگ های Temasek و سرمایه گذاران، تأمین شد. رشد سریع. طبق گزارش Nielsen/NetRatings در تابستان ۲۰۰۷ تودو یکی از سریع ترین وبسایت ها در زمینهٔ رشد بوده است. در عرض سه ماه فیلم های این وبسایت از تعداد ۱۳۱ میلیون به ۳۶۱ میلیون در هفته رسید. طبق یک نظر سنجی در سال ۲۰۰۷، تودو روزانه ۵۵ میلیون بازدید داشت؛ به اضافهٔ بارگزاری ۲۰٫۰۰۰ فیلم جدید در هر روز. طبق Nielsen/NetRating تودو به طور متوسط ۴۰ میلیون بازدید در هر ماه دارد. طبق سرویس ردیابی iResearch، در اواسط ۲۰۰۷ تودو بیش از ۵۰ درصد از ویدئو مارکتینگ چین را در دست دارد. این وبسایت از ژوئن ۲۰۰۹ بیش از ۱۰۷ میلیون بازدیدکنندهٔ یکتا داشته است. منابع مالی. تودو به ترتیب مجموعه های صندوق مالی خود
را از A تا E بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ در نوامبر ۲۰۰۵، آوریل ۲۰۰۶، آوریل ۲۰۰۷، آوریل ۲۰۰۸ و اوت ۲۰۱۰ به پایان رساند. در مجموع ۱۳۵ میلیون دلار از فهرست سازمان های سرمایه گذاری خطرپذیر از جمله IDG Ventures China , Jafco Asia , GGV Capital , General Catalyst Partners , Capital Today , KTB , JAIC , Cyber Agent , Venrock , Crescent Point و Temasek Holdings جمع آوری شد. رویدادهای اخیر. در ژوئیه ۲۰۰۷، تودو یکی از اولین سیستم های تبلیغات ویدیویی در مقیاس بزرگ جهان را برای سایت های ویدیویی، چندین ماه قبل تر از یوتیوب معرفی کرد. اواخر ۲۰۰۷ اینتل و تودو به منظور توسعه فناوری به اشتراک گذاری بی سیم ویدئو برای تلفن های همراه اعلام همکاری کردند. تودو همچنین موافقت کرد که استفاده از سی پی یوهای اینتل را در فارم رمزگذار ویدیویی که به سرعت در حال رشد است افزایش دهد. در مقابل اینتل محصولات خود را از طریق سیستم تبلیغاتی تودو تبلیغ خواهد کرد. دسامبر ۲۰۰۷ تودو ویدئوهای فرمت H.264 را که کیفیت و استاندارد بالاتری داشتند معرفی کرد. پس از زلزله سیچوان در ۱۲ می ۲۰۰۸، سرویس وب سایت به دلیل عزای ملی تا ۲۱ می به حالت تعلیق درآمد. در ۱۰ سپ