Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لنز اشمیت بود. این سیستم جدید تصاویر قابل قبولی را ارائه می کرد که در نور کم به اندازه کافی روشن بودند. با این حال، تصویر روشن در صفحه نمایش لوله همراه با آن که هنوز به سختی رانده می شود به این معنی است که عمر لوله هنوز به طور قابل توجهی کمتر از لوله های دید مستقیم معاصر است. یک مجموعه پروجکشن عقب حداقل به یک یا دو لوله جایگزین در طول عمر خود نیاز دارد. این ناراحتی تا حدودی با قیمت نسبتاً پایین لوله در مقایسه با نسخه های بزرگتر با دید مستقیم جبران شد، تا حدی به دلیل مقادیری که باید در آنها تولید می شد، به علاوه این واقعیت که تعویض آنها نسبتاً آسان بود. با شروع دهه ۱۹۵۰، چندین پیشرفت عمده در فناوری لوله اشعه کاتدی رخ داد. قبل از فشار دادن لامپ لوله با نوارهای فولادی در اطراف بیرون صفحه برای محافظت در برابر انفجار، امکان تولید قطر لوله بزرگتر را فراهم می کند. بهبود در اصلاح انحرافات انحراف در آن صفحه ها اجازه می دهد زوایای انحراف بزرگ تر و در نتیجه لوله های کوتاه تر برای اندازه صفحه نمایش داده شده باشد. علاوه بر این: سیستم های انحراف بسیار ساده تری توسعه داده شده بودند که می توانستند جریان های بزرگ مورد نیاز ر
ا بدون مصرف توان مدارهای قبلی ایجاد کنند. در سال ۱۹۵۶ توانایی تولید لوله های مستطیلی نزدیک توسعه یافت. این امر با پیش تنیدگی تسهیل شد، اما همچنان لازم بود که دیوارها شکلی محدب داشته باشند تا در برابر فشار اتمسفر مقاومت کنند. اگرچه اندازه ۱۷ اینچ در این زمان بزرگ ترین اندازه بود، اما به اندازه ای بزرگ بود که فناوری پیش بینی عقب را برای آینده نزدیک منسوخ کند. با استفاده از فسفر سفید برتر دوره پس از جنگ و ولتاژهای شتاب بالاتر، تلویزیون های بزرگ تر و روشن تر بودند. با توسعه فناوری تلویزیون و بهبود کیفیت تصویر، محدودیت در اندازه لوله اشعه کاتدی یک بار دیگر به یک مسئله تبدیل شد. حتی اگر اندازه های صفحه نمایش بزرگ تر با طول لوله کوتاه در دسترس بود، علاقه به سیستم های نمایش عقب برای دستیابی به اندازه های تصویری که فراتر از قابلیت های لوله های پرتو کاتدی مستقیم آن زمان بود، احیا شد. تلویزیون رنگی مدرن در دهه ۱۹۷۰ به صورت تجاری در دسترس قرار گرفت، اما در آن زمان نمی توانست با وضوح تصویر یک CRT با دید مستقیم مطابقت داشته باشد. با توجه به ابعاد بزرگ تر، تلویزیون های پروژکتوری گاهی اوقات بلندگوهای بزرگ تر و CRTهای صوتی دا
خلی قدرتمندتر در مقابل دید مستقیم و به ویژه پانل های مسطح با عمق محدود، و همچنین پردازش صدای فراگیر اولیه یا شبیه سازهایی مانند Sound Retrieval System (SRS) توسط SRS را شامل می شوند. آزمایشگاه ها، شبیه به نوار صدا. تحولات. در حالی که در اوایل دهه ۲۰۰۰ به عنوان جایگزینی برای پنل های تخت گران تر LCD و پلاسما، علیرغم افزایش حجم، محبوبیت داشت، کاهش قیمت و بهبود LCDها باعث شد سونی، فیلیپس، توشیبا و هیتاچی تلویزیون های پروجکشن عقب را از خط تولید خود حذف کنند. Samsung، Mitsubishi , ProScan، RCA، Panasonic و JVC بعداً با استاندارد شدن تلویزیون های LCD از بازار خارج شدند. عمده تلویزیون های پیش نمایش عقب قبلی به این معنی بود که نمی توان آن ها را به دیوار نصب کرد، و در حالی که اکثر مصرف کنندگان صفحه تخت دستگاه های خود را قطع نمی کنند، توانایی انجام این کار به عنوان یک نقطه فروش کلیدی در نظر گرفته می شود. در ۶ ژوئن ۲۰۰۷، سونی از مدل ۷۰ اینچی SXRD مدل "KDS-Z70XBR5 رونمایی کرد" که ۴۰ درصد باریکتر از مدل قبلی خود بود و وزن آن ۲۰۰ بود. پوند، که تا حدودی قابل نصب روی دیوار بود. با این حال، در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷، سونی تصمیم گرفت ا
ز بازار RPTV خارج شود. میتسوبیشی در سال ۲۰۰۹ شروع به ارائه خط LaserVue خود از تلویزیون های پروجکشن عقب قابل نصب روی دیوار کرد. RPTVهای اولیه اساساً پروژکتورهای CRT با آینه ای برای نمایش روی صفحه نمایش داخلی بودند. آنها سنگین بودند و وزنشان تا ۵۰۰ پوند می رسید. اولین RPTVهایی که از CRT استفاده نمی کردند در سال ۲۰۰۲ با استفاده از فناوری های DLP, LCD و LcOS راه اندازی شدند و به لامپ UHP نیاز داشتند. لامپ های UHP مورد استفاده در پروژکتورها و RPTVها نیاز به تعویض دوره ای دارند، زیرا با استفاده کم می شوند. اولین RPTV قابل نصب روی دیوار در سال ۲۰۰۳ توسط RCA راه اندازی شد. اولین DLP 1080p RPTV در سال ۲۰۰۵ توسط میتسوبیشی راه اندازی شد. اولین RPTV که از LED به جای لامپ UHP به عنوان منبع نور خود استفاده کرد توسط سامسونگ در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. RPTVهایی که از لامپ پلاسما استفاده می کردند توسط پاناسونیک در سال ۲۰۰۷ منتشر شدند. اولین RPTV که از لیزر به جای لامپ UHP یا LED استفاده کرد توسط میتسوبیشی به عنوان LaserVue در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. سامسونگ تا سال ۲۰۰۸ از بازار خارج شد و میتسوبیشی را به عنوان تنها تولیدکننده RPTV باقی م
اند تا اینکه در سال ۲۰۱۲ به دلیل حاشیه سود کم و محبوبیت متوقف شد. یک تلویزیون پروژکتور از یک پروژکتور برای ایجاد یک تصویر یا ویدیوی کوچک از یک سیگنال ویدیویی و بزرگنمایی این تصویر برروی صفحه نمایش قابل مشاهده استفاده می کند. این پروژکتور از یک پرتو روشن از نور و یک سیستم لنز برای نمایش تصویر در اندازه بسیار بزرگتر استفاده می کند. یک تلویزیون جلونمایی از یک پروژکتور جدا از صفحه نمایش استفاده می کند و پروژکتور در مقابل صفحه نمایش قرار می گیرد. راه اندازی یک تلویزیون با پروژکتور عقب از جهاتی شبیه تلویزیون های سنتی است. پروژکتور داخل جعبه تلویزیون قرار دارد و تصویر را از عقب صفحه نمایش می دهد. در پایین انواع مختلفی از تلویزیون های پروژکتوری وجود دارد که بر اساس نوع پروژکتور و نحوه ایجاد تصویر (قبل از پروژکتور) متفاوت است:
راهی به خانه نیست فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی بادی جیووینازو است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم راث، دبورا کارا آنگر، جیمز روسو و کاترین کلنر ایفای نقش کرده اند.
در شبکه های ارتباطی، شبکه شناختی (CN) نوع جدیدی از شبکه داده است که از فناوری پیشرفته در چندین حوزه تحقیقاتی (مانند یادگیری ماشین، نمایش دانش، شبکه کامپیوتری، مدیریت شبکه) برای حل برخی از مشکلات شبکه های فعلی استفاده می کند. . شبکه شناختی با رادیو شناختی (CR) متفاوت است زیرا تمام لایه های مدل OSI را پوشش می دهد (نه تنها لایه های ۱ و ۲ مانند CR ). تاریخ. اولین تعریف از شبکه شناختی توسط تئو کانتر در تحقیقات دکترای خود در KTH، مؤسسه سلطنتی فناوری، استکهلم، از جمله ارائه در ژوئن ۱۹۹۸ از شبکه شناختی به عنوان شبکه با حافظه ارائه شد. تئو شاگرد چیپ مگوایر بود که به جو میتولا، مبتکر رادیو شناختی نیز مشاوره می داد. میتولا بر شناخت در گره ها تمرکز داشت، در حالی که کانتور بر شناخت در شبکه متمرکز بود. پایان نامه مجوز میتولا که در اوت ۱۹۹۹ منتشر شد، شامل نقل قول زیر است: «به مرور زمان، شبکه [زبان بازنمایی دانش رادیویی] دارای قدرت RKRL می تواند یاد بگیرد که ویژگی های محیط طبیعی را که با مدل ها مطابقت ندارد متمایز کند. می تواند خطاها را به یک شبکه شناختی اعلام کند." این اولین انتشار شبکه شناختی مفهومی است، از زمانی که کانتور
کمی بعد منتشر کرد. چالش شبکه های خودمختار IBM در سال ۲۰۰۱ باعث معرفی یک چرخه شناخت در شبکه ها شد. رادیو شناختی، شبکه های شناختی کانتور و شبکه های خودمختار آی بی ام پایه و اساس تکامل موازی شبکه های بی سیم شناختی و دیگر شبکه های شناختی را فراهم کردند. در سال ۲۰۰۴، پتری ماهونن، در حال حاضر در RWTH، آخن، و یکی از اعضای کمیته دکتری میتولا، اولین کارگاه بین المللی در مورد شبکه های بی سیم شناختی را در Dagstuhl، آلمان برگزار کرد. علاوه بر این، برنامه های E2R و E3 اتحادیه اروپا نظریه شبکه های شناختی را تحت عنوان شبکه های خود سازماندهی، شبکه های خودآگاه و غیره توسعه دادند. یکی از تلاش ها برای تعریف مفهوم "شبکه شناختی" در سال ۲۰۰۵ توسط توماس "و همکاران انجام شد." و بر اساس یک ایده قدیمی تر از سطح دانش توصیف شده توسط کلارک "و همکاران است." در سال 2003 BS Manoj و همکاران. یک سیستم شبکه دانش کامل شناختی را در سال ۲۰۰۸ پیشنهاد کرد. از آن زمان تاکنون، فعالیت های تحقیقاتی متعددی در این منطقه پدید آمده است. یک بررسی و یک کتاب ویرایش شده برخی از این تلاش ها را نشان می دهد. صفحه دانش «یک سیستم فراگیر در شبکه است که مدل های سطح
بالایی از آنچه شبکه قرار است انجام دهد را ایجاد می کند و نگهداری می کند تا خدمات و مشاوره به سایر عناصر شبکه ارائه کند». مفهوم "شبکه شناختی مقیاس بزرگ" در سال ۲۰۰۸ توسط سانگ وقتی که این طرح دانش به وضوح برای شبکه های بی سیم در مقیاس بزرگ به عنوان دانش در مورد در دسترس بودن طیف رادیویی و ایستگاه های بی سیم تعریف شد. تعریف. توماس "و همکاران" شبکه شناختی را به عنوان شبکه ای با یک فرایند شناختی تعریف می کند که می تواند شرایط فعلی شبکه را درک کند، برنامه ریزی کند، تصمیم بگیرد، بر اساس آن شرایط عمل کند، و از پیامدهای اقدامات خود درس بگیرد، همه در حالی که اهداف نهایی را دنبال می کند. این حلقه، حلقه شناخت، محیط را حس می کند، اقدامات را بر اساس ورودی حسگرها و سیاست های شبکه برنامه ریزی می کند، تصمیم می گیرد که کدام سناریو با هدف نهایی خود با استفاده از یک موتور استدلال مطابقت دارد، و در نهایت بر اساس سناریوی انتخاب شده همان طور که در بحث بحث شد عمل می کند. بخش قبلی. سیستم از گذشته (موقعیت ها، برنامه ها، تصمیمات، اقدامات) درس می گیرد و از این دانش برای بهبود تصمیم گیری های آینده استفاده می کند. این تعریف از شبکه شناختی
به صراحت به دانش شبکه اشاره نمی کند. این فقط حلقه شناختی را توصیف می کند و اهداف پایان به انتها را اضافه می کند که آن را از رادیو شناختی یا به اصطلاح لایه های شناختی متمایز می کند. این تعریف از شبکه شناختی ناقص به نظر می رسد زیرا فاقد دانش است که جزء مهم یک سیستم شناختی است همان طور که در و بحث شد. Balamuralidhar و Prasad دیدگاه جالبی از نقش بازنمایی دانش هستی شناختی ارائه می دهند: «ماهیت پایدار این هستی شناسی، فعال بودن و استحکام را برای «رویدادهای نادیده انگیز» امکان پذیر می سازد، در حالی که ماهیت واحد، سازگاری های سرتاسری را ممکن می سازد. در، شبکه شناسی به عنوان یک شبکه ارتباطی تقویت شده توسط یک صفحه دانش دیده می شود که می تواند به صورت عمودی بر روی لایه ها (با استفاده از طراحی متقابل لایه) یا به صورت افقی در سراسر فناوری ها و گره ها (محیط ناهمگن) را پوشش دهد. سطح دانش حداقل به دو عنصر نیاز دارد: (۱) نمایش دانش مرتبط در مورد دامنه (دستگاه، شبکه همگن، شبکه ناهمگن، و غیره). (۲) یک حلقه شناخت که از تکنیک های هوش مصنوعی در داخل حالت های خود استفاده می کند (تکنیک های یادگیری، تکنیک های تصمیم گیری و غیره).). عل
اوه بر این، در و یک معماری شبکه متقاطع دقیق برای شبکه شناختی ها پیشنهاد شد، که در آن شبکه شناختی به عنوان شبکه ای تفسیر می شود که می تواند از منابع طیف رادیویی و ایستگاه های بی سیم به طور فرصت طلبانه، بر اساس دانش در دسترس بودن چنین منابعی، استفاده کند. . از آنجایی که رادیو شناختی به عنوان یک گیرنده رادیویی توسعه یافته است که می تواند از کانال های طیف به طور فرصت طلبانه استفاده کند (دسترسی به طیف پویا)، بنابراین شبکه شناختی شبکه ای است که می تواند رادیو شناختی ها را به طور فرصت طلبانه سازماندهی کند. معماری شبکه. معماری شبکه چندلایه ای CN در نیز به عنوان اتصال بی سیم جاسازی شده (EWI) در مقابل پشته پروتکل اتصال سیستم باز (OSI) نامگذاری شده است. معماری CN بر اساس تعریف جدیدی از پیوند بی سیم است. پیوندهای بی سیم انتزاعی جدید به عنوان همکاری های متقابل دلخواه بین مجموعه ای از گره های بی سیم همسایه (مجاورت) دوباره تعریف می شوند. در مقایسه، شبکه های بی سیم سنتی به «پیوندهای سیمی مجازی» نقطه به نقطه با یک جفت گره بی سیم از پیش تعیین شده و طیف اختصاص یافته متکی است. این معماری شبکه همچنین دارای سه اصل اصلی زیر است: ما
ژول های پیوند بی سیم، انتزاع های شبکه باز قابل استفاده مجدد را در اختیار طراحان سیستم قرار می دهند، جایی که ماژول ها را می توان به صورت جداگانه به روزرسانی کرد، یا ممکن است ماژول های جدیدی به لایه پیوند بی سیم اضافه شود. ماژولار بودن و انعطاف پذیری بالا می تواند برای توسعه میان افزار یا برنامه کاربردی ضروری باشد. EWI همچنین یک معماری به سبک سازماندهی است که در آن لایه سیستم ماژول های پیوند بی سیم (در لایه پیوند بی سیم) را سازماندهی می کند. و ماژول های پیوند بی سیم همتا می توانند اطلاعات مدیریت ماژول را با اضافه کردن هدرهای بسته به واحدهای اطلاعات لایه سیستم مبادله کنند. پنج نوع ماژول پیوند بی سیم، به ترتیب شامل پخش، پخش همتا به همتا، چندپخشی، تک پخشی به سینک و تجمع داده پیشنهاد شد. انواع دلخواه دیگری از ماژول ها امکان دارد که اضافه شوند و انواع دیگری از پیوندهای بی سیم انتزاعی را بدون محدودیت ایجاد کنند. برای مثال، ماژول پخش به سادگی بسته های داده را به گره های اطراف پخش می کند. ماژول unicast همتا به همتا می تواند بسته های داده را از مبدأ به مقصد از طریق چندین پرش بی سیم تحویل دهد. ماژول Multicast بسته های دا
ده را در مقایسه با unicast همتا به همتا به چندین مقصد ارسال می کند. ماژول unicast to-sink می تواند به ویژه در شبکه های حسگر بی سیم مفید باشد، که از قابلیت های بالاتر جمع آوری کننده های داده (یا سینک ها) برای دستیابی به تحویل بهتر داده ها استفاده می کند. ماژول جمع آوری داده ها به طور فرصت طلبانه داده های مرتبط با زمینه را از مجموعه ای از گره های بی سیم مجاورت جمع آوری و جمع می کند. دو نقطه دسترسی سرویس (SAP) روی رابط بین لایه های سیستم و پیوند بی سیم تعریف شده است که به ترتیب WL_SAP (Wireless Link SAP) و WLME_SAP (Wireless Link Management Entity SAP) هستند. WL_SAP برای صفحه داده استفاده می شود، در حالی که WLME_SAP برای صفحه مدیریت استفاده می شود. SAPها بوسیله لایه سیستم در کنترل QoS ماژول های پیوند بی سیم استفاده می شوند.
رابرت سامرز بروکینگز (Robert Somers Brookings) (زاده ۲۲ ژانویه ۱۸۵۰ – در گذشته ۱۵ نوامبر ۱۹۳۲)، بازرگان و نوعدوست آمریکایی بود. وی بیشتر به دلیل همکاری با دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس و تأسیس مؤسسه بروکینگز شناخته شده است. اوایل زندگی. بروکینگز در مریلند به دنیا آمد. پدر او دکتر ریچارد بروکینگز و مادرش مری الیزا بروکینگز بودند و در منطقهٔ رود الک کوچک در شهرستان سیسیل نزدیک بالتیمور بزرگ شد. پدرش زمانی که رابرت فقط دو سال داشت، از دنیا رفت و شرایط مالی خانواده به شدت بد شد. پس از یک سال از مدرسه اخراج شد. در سال ۱۸۶۷ زمانی که ۱۷ سال داشت به سنت لوئیس در ایالت میزوری رفت تا در کنار برادرش، هری به عنوان کارمند در شرکت کوپلز و مارستون مشغول به کار شود. شرکت کوپلز و مارستون یک فروشگاه لوازم خانگی بود که به صورت عمده اجناس خود را به فروش می رساند. رابرت روزانه به عنوان دفتردار شرکت و شب ها در نفش حساب دار شرکت فعالیت می کرد. حقوق وی به عنوان دفتردار و حساب دار به ترتیب ۲۵ و ۱۰ دلار در ماه بود. رابرت راه و روش فروش را تمرین تمود و ساموئل کاپلز را متقاعد کرد تا او را در موقعیت شغلی فروشنده قرار دهد که به عنوان ضرب
زن شناخته می شود. رابرت بروکینگز با ایزابل واله جنیری ازدواج کرد (متولد ۱۸۷۶ – درگذشته ۱۹۶۵). حرفه. رابرت و برادرش پس از چهار سال فعالیت در شرکت کاپلز و مارستون، تصمیم گرفتند تا شرکت خود را تأسیس کنند. کاپلز ترجیح داد که به جای از دست دادن رابرت، او را شریک خود بسازد. بنا بر این در سال ۱۸۷۲ رابرت و هری بروکینگز شرکای شرکت کاپلز و مارستون شدند و تحت مدیریت آن ها، کسب و کار رونق یافت. بروکینگز برای کارهای شرکت، به سراسر کشور سفر می کرد و کاپلز تجارت ابزار چوبی را بر عهده داشت. وی زمانی که سی سال داشت، میلیونر شد و سمت معاون شرکت را بر عهده داشت. یکی از موفقیت های بزرگ شغلی بروکینگز ساخت ایستگاه کاپلز بود که در سال ۱۸۹۵ تکمیل شد. با توجه به این که شرکت ها مجبور به پرداخت هزینه بودند تا بارهای شان با کشتی از راه آهن به انبارهای کنار رودخانه حمل شود، بروکینگز به این فکر افتاد که انبارها را در کنار راه آهن احداث کند تا قطارها خود بتواند از انبارها بارگیری کرده یا بار را داخل انبارها بگذارند. ایستگاه کاپلز هجده انبار داشت که توسط ویلیامز ایمزو توماس یانگ طراحی شده بود. کوششی متفاوت از فعالیت شرکت کوپلز و مارستون موج
ب تحول ایستگاه حمل و نقل در سنت لوئیس شد و به عنوان الگویی برای سایر شهرها عمل کرد. ساخت ایستگاه نیازمند خریداری ۸ قطعه زمین بود که همین موضوع شرکت را تا مرز ورشکستگی کشاند. هیچ بانک آمریکایی حاضر به پرداخت وام به بروکینگز نشد تا در نهایت وام سه میلیون دالری یک بانک انگلیسی او را از این وضعیت هولناک نجات داد. در سال ۱۸۹۵، زمانی که بروکینگز از نظر سرمایه به وضعیت با ثباتی رسیده بود، تصمیم گرفت به فعالیت های خیریه و نوعدوستی روی بیاورد. او زمانی که چهل و شش سال داشت، از کسب و کار خود را بازنشسته کرد. بروکینگز به آموزش برای کمک به دیگران علاقه مند بود. او بسیار مشتاق به سرمایه گذاری در دانشگاه خودش بود ولی تصمیم گرفت، با دانشگاه واشینگتن (Washington University) که در آن زمان مشکل مالی داشت، همکاری نماید. وی در ماه نوامبر سال ۱۸۹۵، به سمت ریاست هیئت امنای دانشگاه رسید و تا پایان عمر به عنوان عضوی از این هیئت باقی ماند. همچنین بیش از ۵ میلیون دلار (معادل ۸۲ میلیون دلار در سال ۲۰۱۷) پول نقد و املاک به دانشگاه اهدا کرد. بروکینگز کمک کرد تا یک دانشکده کوچک تبدیل به یک دانشگاه ممتاز در سطح کشور تبدیل شود. وی بودجه ای
را برای تبدیل صد هکتار زمین به محوطه هیل تاپ دانشگاه اختصاص داد. ساختمان ریاست دانشگاه به افتخار وی «سالن بروکینگز» نامیده شد. در سال ۱۸۹۹، دارایی دانشگاه ثابت بود. دوستان بروکینگز، از جمله ویلیام کی بیکسبی (William K. Bixby)، آدولفوس بوش (Adolphus Busch) و ادوارد مالینکرود(Edward Mallinckrodt)، در کمپین ساخت و ساز دانشگاه کمک کردند. در محوطهٔ دانشگاه، ساختمان های به پاس خدمات ایشان به نام های آن سه شخص نام گذاری شد. بروکینگز بسیاری از ساختمان های جدید دانشگاه را برای برپایی نمایشگاه جهانی ۱۹۰۴ اجاره داد. او همچنین به دانشگاه کمک کرد تا دانشکده پزشکی آن برجسته شود و به یکی از بهترین دانشکده های پزشکی در سطح کشور تبدیل شود. در سال ۱۹۱۷ وودرو ویلسون، رئیس جمهور وقت آمریکا، بروکینگز را به عنوان عضوی از هیئت صنایع جنگی منصوب کرد و سپس او را به سمت ریاست کمیته تثبیت قیمت گماشت. او در این جای گاه، رابط میان دولت آمریکا و بسیاری از صنایع مختلف بود. نقش این هیئت یک پارچه کردن تلاش های با هدف تأمین و تقسیم کالا و مواد غذایی در میان ارتش بود. بروکینگز به پاس تلاش هایش در طول جنگ برنده مدال خدمات برجستهٔ ایالات متحده آم
ریکا (U.S. Distinguished Service Medal)، لشکر افتخار فرانسه (Legion of Honor) و مدال پادشاهی ایتالیا(Order of the Crown of Italy) شد. در سال ۱۹۱۶، بروکینگز به عنوان نخستین رئیس مؤسسه تحقیقات دولتی که یک سازمان مستقل مختص مطالعات سیاسی است، انتخاب شد. وی پس از چند سال، موفق شد بودجه ای از شرکت سهامی کارنگی (Carnegie Corporation) برای تأسیس مؤسسه اقتصاد فراهم کند. او در سال ۱۹۲۸ بخشی از ثروت شخصی خود را برای ایجاد یک دانشگاه تحصیلات تکمیلی اقتصاد و حکومت اهدا کرد. در همان سال، این سه سازمان تبدیل به مؤسسه بروکینگز(Brookings Institution) شدند. این مؤسسه روی دولت فدرال قدرت و نفوذ داشت از جمله در طی فرایند بودجهٔ فدرال در سال ۱۹۲۰ و لایحهٔ اصلاح مالیاتی در سال ۱۹۸۶. این مؤسسه به عنوان یکی از اتاق فکرهای اصلی در ایالات متحده باقی ماند. نفوذ این سازمان آن قدر زیاد بود که در سال ۱۹۷۳ دولت نیکسون (President Nixon) نقشهٔ نابودی آن را طرح کرد. بروکینگز سه کتاب از خود بر جای گذاشت: «"مالکیت صنعتی"» (۱۹۲۵)، «"دموکراسی اقتصادی"» (۱۹۲۹) و «"مسیر پیش رو"» (۱۹۳۲). وی تا ۷۷ سالگی مجرد ماند. او سه عمارت در سنت لوئیس ساخت و نیز
صاحب یک ملک روستایی بود. در سال ۱۹۲۷، وی به همراه ایزابل جنیری ۵۵ ساله فرار نمود که باعث شگفتی دوستانش شود. آن ها سال ها یک دیگر را می شناختند و جنیری یک ساختمان را به دانشکده حقوق دانشگاه واشینگتن و ساختمانی دیگر را به عنوان دفتر مرکزی مؤسسهٔ بروکینگز اهدا کرد. بروکینگز در سال ۱۹۳۲ در واشینگتن درگذشت و در آرامگاه به له فونتین در سنت لوئیس به خاک سپرده شد.
بن بست فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی واندی کرتیس-هال است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم راث، توپاک شکور، تندی نیوتون، لوسی لیو، چارلز فلیشر، بوکیم وودبین، هاورد هسمن، جان سیلس، تام تولس، تام رایت، جیمز پیکنز جونیور، دبرا ویلسون، راستی شومر، الیزابت پنیا، کیسی لمونز و واندی کرتیس-هال ایفای نقش کرده اند. شکور چهار ماه قبل از اکران فیلم کشته شد.
صرف نظر از فتوحات و جهانگشائی و توسعهٔ قلمرو و حیطه حکمرانانی که در ایران زمین بحکومت پرداختند، باید وجود بسیاری از پادشاهان را که در طریق توسعهٔ دامنه ادب همت والائی نشان داده اند؛ از خاطر بدور نداشت. گذشته از اینکه برخی از این پادشاهان شعرا و ادبای ایرانی را تشویق و حمایت می کردند، حتی بعضی از آن ها خود بشخصه شوق سرایندگی و استعداد گویندگی را دارا بودند. این اقدام آن قدر مؤثر بود که تاریخ نگاران و نویسندگان به ثبت و انعکاس فعالیت آنان به قراخور میزان تأثیر آن در کتب و تذکره هایی پرداختند. از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: در تذکرهٔ لباب الالباب، باب پنجم به اُمرای شاعر اختصاص دارد تحت عنوان «در لطایف اشعار و ملوک کبار». برای مثال در اهمیت این موضوع، در این کتاب اشاره به الهام بخشی سخن پادشاهان شده است: أهل الدُوَل مُلهَمون در باب اول از ابواب چهارگانهٔ تذکرهٔ جامع مجمع الفصحا، به بیان مختصری از شرح حسب و نسب شاهان عهد نویسنده و سایر سلاطین پرداخته شده است. تذکره لباب الالباب به لحاظ ساختاری در این باب، از تذکرهٔ دیگری به عربی به نام یتیمة الدهر الگو گرفته است. در یتیمه الدهر هم فصلی تحت عنوان سل
اطین شاعر وجود دارد. همچنین در تذکرهٔ دیگری به نام «روضه السلاطین» بیش از تذکره های مذکور به این موضوع پرداخته شده است: باب اول در احوال بهرام گور پادشاه ساسانی آمده که به تعبیر این کتاب، اول کسی است که به زبان فارسی نظم کرد. همچنین در این باب به احوالات شاهان دیگری همچون سلطان سنجر ماضی و طغرل بیک سلجوقی و… اشاره شده که در نظم طبع خوبی داشتند. باب دوم در بیان احوال پادشاهان جغتای، ازبک، مغول و سلاطین ایشان می باشد که اشعار خوب گفته اند و در میان مردم شهرت دارند. در باب سوم احوال سلاطین سمرقند و خراسان از اولاد و امجاد امیر تیمور گورکان و اشعار هر کدام به اختصار بیان شده است. باب چهارم در بیان احوال پادشاهان عراق و روم است که نظم گفته اند. باب پنجم در بیان احوال بعضی از ملوک هندوستان می باشد. طبقه بندی شاهان شاعر بر اساس سلسله به شرح زیر می باشد: آل سامان. دوره سامانیان (و غزنویان) که در واقع دورة نشأت و گسترش شکوفه های ادب پارسی و عصر شاعر پروری و شاعر دوستی بوده می تواند در طی حیات ادبیات سرزمین مابعد از اسلام نقش اساسی را دارا باشد زیرا پادشاهانی نظیر نصربن احمدسامانی در این سلسله، کفایت و درایت او در مملک
ت داری و توجه خاص بقاطبه شعرا و نغز گویان و سرایندگان شعر فارسی قابل ارزش و از بسیاری جهات با اهمیت می باشد زیرا در این دوره است که شعر و ادب فارسی رونق خاصی یافت. پادشاهان این سلسله که نسبت خود را بهرام چوبین می رسانیدند در تشویق و تحریض شعرا و احترام بدانشمندان اهتمام فراوان داشتند. تکریم آنان در حق اهل فضل چندان بود که خود با طیب خاطر و علاقه وافر در مجالس علمی و ادبی که در دربار بخارا تشکیل می دادند شرکت می جستند. شعرایی نظیر ملک الشعرا رودکی سمرقندیدر دربار نصربن احمد سامانی و شعرای دیگر همانند شهید بلخی، دقیقی، کسائی در این عصر مورد توجه خاص بودند و همیشه از الطاف پادشاهان سامانی برخوردار زیسته اند و حتی بعضی پادشاهان مثل امیر متنصر سامانی که عمر خود را یکسره در زندان و جنگ گذرانده، خود بشخصه از ذوق شعر مایه ای تمام داشتند. آل عثمان. اغلب سلاطین عثمانی زبان فارسی را نیکو می دانستند و باین زبان شعر می سروده اند. مؤسس این سلسله پسر طغرل است که در سال ۶۹۹ هجری پس از کشته شده پادشاه سلجوقی روم بتخت پادشاهی نشست. پس از مرگ وی پسرش عثمان و پس از او پسرش اورخان و سپس مراد پسر اورخان و پس از مراد تخت پادشاهی به
پسرش بایزید رسید. بایزید بواسطه دلیری و سرعت عملیات نظامی به لقب ایلدرم یعنی صاعقه ملقب شد. ایلدرم بایزید مردی ادب دوست بود و گاهی به فارسی شعر می سرود. او مدتی را در اسارت گذراند و در آنجا شعر می سرود. سرانجام در بیماری به نفع پسرش سلیم استعفا کرد. سلطان سلیم مردی باهوش و با سواد بود. طبع شعر عالی داشت و می توانست به ترکی و فارسی و عربی سخنسرائی کند. آل زیار. آل زیار سلاطینی بودند که در نواحی شمال ایران از قبیل طبرستان و گیلان سلطنت داشتند. مؤسس این سلسله مرد بلند همتی بود به نام مردآویز پسر زیار که از سربازی به سرداری رسیده بود. پس از مردآویز برادرش وشمگیر بجای وی نشست. شمس المعالی قابوس وشمگیر از شاهان این سلسله است که دارای کمالات و فضائل بسیار بوده و در عربی و فارسی سخنسرای زبردستی به شمار می رفته است. دیگر از شاهان این سلسله عنصر المعالی کیکاووس بن اسکندر نوه قابوس ست که شاعر و ادیب و فاضل بوده و کتاب قابوس نامه که از ذخائر ادبی ماست بقلم او نگارش یافته است. غزنویان. مؤسس این سلسله، سبکتکین نام دارد که اصلاً غلامی ترک نژاد بود. فرزند او سلطان محمود مشهورترین و مهمترین پادشاه سلسله غزنویان محسوب می شود
که مشوق شعرای بزرگی مانند فرخی، غضائری، اسدی و .. بود. سلطان محمود خود نیزطبعی موزون داشت و از هنر شاعری بی بهره نبود. سلطان محمود به شعر و شاعری به قدری علاقمند بود که اداره مستقلی برای آن تشکیل داده بود و ریاست آن را به ملک الشعرای دربار خود عنصری محول کرده بود. او هنگامی که عجز و اضطرار خود را پایان عمر مشاهده کرد بر خود با این ابیات نوحه گری بنیاد کرد: سلاطین غور. پادشاهان غور در ناحیه ای کوهستانی، بین هرات و غزنین، به نام غور فرمانروایی می کردند. بزرگترین آبادی سرزمین غور، فیروزکوه پایتخت آنان بود که مدتی به استقلال حکومت می کردند تا اینکه محمدبن سوری مغلوب محمود غزنوی شد و از آن تاریخ غوریان تحت تسلط غزنویان درآمدند. سلجوقیان. مشهورترین پادشاه سلجوقی، سلطان سنجر است که در سال ۵۱۱ هجری به پادشاهی رسید. دربار سنجر مهد پرورش علم و ادب به شمار می رفته و شعرای بزرگی چون امیر معزی و انوری ریزه خوار، خوان لطف و کرم وی بوده است. سلطان سنجر نیز خود شاعر بوده است. خوارزمشاهیان. خوارزمشاهیان مردمی دلیرو شعردوست و در عین حال ستمگر بودند. در زمان اَتنسر دولت خوارزمشاهیان قدرت بیشتری یافت. تا این که در زمان سلطان تَک
ِش، توانستند سلجوقیان را مغلوب کنند و یک دولت مقتدر خوارزمشاهی را بنیان بگذارند. سلطان تکش خود نیز گاهی شعر می ساخت. بهد از تَکِش، سلطان محمد خوارزمشاه، جانشین او شد. او قلمرو سلطنت خود را تا سر حد امکان وسعت بخشید تا اینکه مغولان به ایران حمله کردند. پس از او پسرش موسوم به جلال الدین یکی از دلیرترین فرزندانی است که خاک ایران در خود پرورش داده است که طبعی موزون هم داشت. ایلخانان. تحت حمایت ایلخانان کتاب نگاری در زمینه علمی و تاریخی رونق گرفت. برخی متون قدیم چون شاهنامه فردوسی نیز به سفارش آنان بازنویسی و مصور شد. در میان ایلخانیان ایران، تنها امیری که قریحه سخنوری داشت ابوسعید بهادرخان پسرسلطان محمد خدابنده (اولجایتو) بود. اتابکیان. مؤسس سلسله اتابکان فارس ملک مظفرالدین اتابک سلغر است که در سال ۵۴۳ بر لشکر ملکشاه سلجوقی غلبه کرد و شیراز را گرفت. بعد از او اتابک سعد زنگی بجای او نشست که از اشعار او یک رباعی است که در وصف غلام خود سروده است. مشهورترین پادشاه این سلسله ابوبکر ابن سعد است که اگر تدابیر عاقلانه او نبود فارس نیز مانند سایر نقاط ایران در آتش فتنه مغول می سوخت. او بنابرمصلحت از مغول ها اطاعت کرد و پر