Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فون ("fɔ̀ngbè" یا "fõbè") زبانی از خوشه زبانی گبه شرقی است که به شاخه ولتا–نیجر از خانواده زبان های نیجر-کنگو تعلق دارد. فون با داشتن ۱٫۷ میلیون گویشور، در میان مردم فون در بنین رایج است. فون مانند دیگر زبان های گبه یک زبان تحلیلی با ترتیب نهاد فعل مفعول در جمله است. واج شناسی. فون دارای هفت واکه دهانی و پنج واکه خیشومی است. نواخت. فون دارای دو نواخت واجی، بلند و کوتاه است. نواخت بلند پس از همخوان صدادار به صورت افزایش (کوتاه-بلند) پدیدار می شود. چهار حالت برای واژگان دوهجایی امکان پذیر است: بلند-کوتاه، کوتاه-بلند، بلند-بلند، کوتاه-کوتاه. در واژگان درازتر، مانند فعل و عبارات اسمی، یک نواخت بلند تمایل دارد تا هجای آخر باقی بماند که اگر این هجا دارای نواخت کوتاه باشد، نواخت افت می کند (کوتاه-بلند). نوشتار. الفبای فون بر پایه الفبای لاتین است که بدان حروف Ɖ/ɖ، Ɛ/ɛ، و Ɔ/ɔ و همچنین دونگاره های gb، hw، kp، ny، و xw افزوده شده اند. متن نمونه. از اعلامیه جهانی حقوق بشر استفاده. برنامه های رادیویی به فون از کانال های رادیو و تلویزیون بنین پخش می شوند. برنامه های تلویزیونی نیز به فون در کانال ماهواره ای La Beninoise نش
ان داده می شوند. در گذشته زبان فرانسوی تنها زبان آموزش در بنین بود، اما در دهه دوم سده بیست و یکم، دولت در حال آزمایش برخی از درسی در مدارس بنین به زبان های محلی این کشور، از جمله فون است.
ماکس مِیِرهوف (۱۸۷۴–۱۹۴۵) (به آلمانی: Max Meyerhof) شرق شناس و چشم پزشک یهودی تبار آلمانی است. میرهوف در سال ۱۹۰۰ به مصر سفر کرد و مجذوب آن جا شد. وی در سال ۱۹۰۳ در قاهره خانه ای گرفت و محل کار خود را به آنجا منتقل کرد. پس از مدتی به زبان عربی تسلط کامل یافت و به پژوهش در متون تاریخ پزشکی که دانشگاه الازهر منابع قابل توجهی از آن در اختیار داشت، پرداخت. او کتاب فردوس الحکمة نوشته پزشک و دانشمند ایرانی با نام علی ابن ربن طبری را از زبان عربی به انگلیسی برگرداند. او یکی از پژوهشگران تأثیرگذار در زمینه ایران باستان و پزشکی تمدن اسلامی می باشد.
آوّاکوم پتروف (؛ ۲۰ نوامبر، ۱۶۲۰/۲۱–۱۴ آوریل ۱۶۸۲) اسقف اعظم اهل روسیه از کلیسای جامع کازان در میدان سرخ بود که از مخالفان اصلاحات کلیسای ارتدکس روسیه توسط نیکون به شمار می رفت. زندگینامه خودنوشت و نامه های او به تزار، بویارنیا موروزووا و دیگر باورمندان کهن، از شاهکارهای ادبیات قرن ۱۷ روسیه به حساب می آیند. زندگی و نوشته ها. او در گریگروفو، در نیژنی نووگورود امروزی متولد شد. با شروع سال ۱۶۵۲، نیکون، به عنوان پاتریارک کلیسای روسیه، طیف وسیعی از اصلاحات را تحت عنوان راسکول در مراسم مذهبی و الهیات روسیه آغاز کرد. این اصلاحات بیشتر به منظور همسویی کلیسای روسیه با دیگر کلیساهای ارتدکس اروپای شرقی و خاورمیانه انجام می شدند. در آن زمان آواکوم و عده ای دیگر این تغییرات را به شدت رد می کردند. آن ها این اصلاحات را نمودی از رسوخ فساد در کلیسای روسیه می پنداشتند، کلیسایی که در نظر آنان کلیسای حقیقی خدا بود. دیگر کلیساها نیز در مراسم مذهبی خود نزدیکتر به قسطنطنیه بودند. آواکوم استدلال می کرد که قسطنطنیه به دلیل همین این عقاید و اعمال بدعت آمیز بود که به دست ترکها افتاد. به دلیل مخالفت با اصلاحات، آواکوم بارها به زندان افت
اد. نخست، او به سیبری، و به شهر توبولسک تبعید شد و در آنجا در یک اردوکشی اکتشافی تا مرز چین همراه آفاناسی پاشکوف شد. او در سال ۱۶۶۴، یعنی زمانیکه نیکون دیگر پاتریارک به شمار نمی رفت، اجازهٔ بازگشت به مسکو را پیدا کرد، سپس دوباره به مزن تبعید شد و پس از آن برای شورای کلیسا ۱۶۶۶–۶۷ مجدداً اجازه یافت به مسکو بازگردد، اما باز هم به دلیل ادامه دادن به مخالفت با اصلاحات، در سال ۱۶۶۷ به پوستوزیورسک تبعید شد. در چهارده سال آخر زندگی اش، او در یک گودال یا سنگر (کلبه ای میان تهی و چوبی) در پوستوزیورسک در بالای مدار شمالگان زندانی شد و سرانجام زنده سوزانده شد. نقطه ای که او در آنجا سوزانده شده است را به عنوان یک یادبود با یک صلیب چوبی آراسته کرده اند. زندگینامه خودنوشت آواکوم، به جریاناتی چون سختی های زندان و تبعیدش به خاور دور روسیه، ماجرای دوستی و مشاجرهٔ او با تزار الکسی، اقدامات او در باب جن گیری و احضار شیاطین و ارواح خبیثه و نیز تحسین بی حد و حصر او نسبت به طبیعت و سایر کارهای خدا، می پردازد. نسخه های متعددی از نسخه های خطی متن، تقریباً دو قرن قبل از چاپ اول در سال ۱۸۶۱ منتشر شده بود. میراث. علی رغم آزار و اذیت و
مرگ آواکوم، گروه هایی که تغییرات مذهبی را رد می کردند همچنان پابرجا ماندند. از آنها بعنوان باورمندان کهن یاد می شود.
نیوویایی () یک زبان پلی نزیایی، متعلق به زیرگروه مالایو-پلی نزیایی از خانواده زبان های آسترونزیایی است. بیشترین ارتباط این زبان با زبان تونگایی و با کمی فاصله سایر زبان های پلی نزیایی مانند مائوری، ساموایی و هاوایی است. نیوویایی و تونگایی با هم زیر گروه تونگی زبان های پلی نزیایی را تشکیل می دهند. نیوویایی همچنین از زبان ساموایی و زبان های نیوویایی شرقی تأثیر پذیرفته است. گویشوران. در سال ۱۹۹۱ ۱٬۶۰۰ نفر در جزیره نیووی (۹۷٫۴٪ از ساکنان) و همچنین شماری در جزایر کوک، نیوزیلند و تونگا که در مجموع حدود ۸٬۰۰۰ نفر می شد، به نیوویایی سخن می گفتند؛ بنابراین بیشتر گویشوران نیوویایی در خارج از جزیره ساکن بودند. بیشتر ساکنان نیووی دوزبانه هستند و علاوه بر نیوویایی به زبان انگلیسی نیز مسلط هستند. در اوایل دهه ۱۹۹۰، ۷۰٪ گویشوران نیوویایی در نیوزیلند زندگی می کردند. نوشتار. خط نیوویایی تا حد زیادی واجی است؛ یعنی یک حرف مخفف یک صدا است و بالعکس. الفبا. ترتیب الفبای سنتی که با نام های سنتی حروف آورده می شود، ā، ē، ī، ō، ū، fā، gā، hā، kā، lā، mō، nū، pī، tī، vī، rō، sā است. توجه داشته باشید که rō و sā در انتها قرار داده می شون
ونهیو (; – ) به عنوان یکی از برجسته ترین راهبان علم در تاریخ آسیای شرقی، آثار ادبی گسترده اش به بیش از ۸۰ اثر می رسد. تاثیر گذار ترین تفاسیر او درباره متون طبیعت بودا مانند (بیداری ایمان) است. این آثار به آثار کلاسیک در سراسر کره، چین و ژاپن مورد احترام قرار گرفتند. وونهیو در آمنیانگ (گیونگسان امروزی) متولد شد. وونهیو بخش اولیه زندگی خود را به عنوان یک راهب گذراند و زیر نظر معلمان مختلف بودایی تحصیل کرد و در معبد ۹ طبقه (هوانگنیونگسا) زندگی کرد. در سال ۶۶۱ وونهیو و یکی از دوستان نزدیکش به نام اویسانگ در حال سفر به چین بودند، زمانی که در منطقه باکجه بودند در باران شدیدی گرفتار شدند و مجبور شدند در مکانی (پناهگاه) بمانند. وی در طول روز از تشنگی غلبه کرد و با دراز کردن دست به چیزی که به نظر او کدو شکل بود پی برد و نوشیدن از آن با آب خنک و گوارا تازه شد. وونهیو به خاطر رفتار های نامتعارفش شهرت داشت، او با بازدید کردن از شهرها و روستا ها و اجرای آهنگ ها و رقص ها، برای آموزش بودیسم به شهرت رسید. او در زمان های دیگر تنها در کوه ها و کنار رودخانه ها زندگی میکرد، آثار گوناگونی مینوشت و درمورد آیین مقدس بودا سخنرانی می
کرد و به مردم شیلا یاد میداد که نام بودا را سرودند. به دلیل این جنبه از شخصیت خود او در نهایت به یک قهرمان محبوب مردمی در کره تبدیل شد. [ وون هیو بعد ها ازدواج کرده و صاحب یک پسر به اسم (( سول چونگ)) شد._سول چونگ_ که پسر وونهیو بود بعد ها از پدر خود بسیاری آموخت که به یکی از علمای بزرگ کنفسیوس شیلایی شد. کار های وونهیو بر تمام بودیسم شرق آسیا تاثیر گذاشت. تفاسیر او بر متون مختلف مورد احترام گسترده دانشمندان بودایی در کره، چین و ژاپن قرار گرفت. همان طور که توسط هه سونگ کیل اشاره شده است، وونهیو که معمولا به عنوان بزرگترین متفکر بودیسم کره ای نیز شناخته می شود ، نویسنده ای پرکار بود که کمتر از 86 اثر تولید کرد که 23 اثر آن به طور کامل باقی مانده است. در سال 686 (پنجمین سال سلطنت شاه سینمون) ونهیو بزرگ هنگام اقامت در هیولسا در سن 70 سالگی از دنیا رفت. بقایای او توسط پسرش «سول چونگ» در بونهوانگسا به خاک سپرده شد.
سیستم رده بندی خونی () یک سیستم طبقه بندی اشراف بود که در پادشاهی باستانی کره ای دودمان شیلا مورد استفاده قرار می گرفت. بر پایه نزدیکی موروثی به سلطنت و سطح اختیاراتی که آنها اجازه داشتند بهره مند شوند، این سیستم برای جداسازی جامعه و به ویژه لایه های اشراف مورد استفاده قرار می گرفت.
جشنواره برف در ساپورو جشنواره ای است که هر سال بیش از هفت روز در ماه فوریه در ساپورو، هوکایدو، ژاپن برگزار می شود. پارک های پارک اودوری، پارک سوسوکینو و پارک تسودومه مکان های اصلی این جشنواره هستند. در سال ۲۰۰۷ (پنجاه و هفتمین جشنواره)، حدود دو میلیون نفر از ساپورو دیدن کردند تا صدها مجسمه برفی و مجسمه های یخی را در پارک اودوری و دیگر پارک ها مشاهده کنند.مسابقه بین المللی مجسمه سازی برف از سال ۱۹۷۴ در محل پارک اودوری برگزار می شود و ۱۴ تیم از مناطق مختلف جهان در سال ۲۰۰۸ شرکت کردند. در سال ۲۰۰۷، ۳۰۷ مجسمه در پارک اودوری، ۳۲ در سایت ساتولند و ۱۰۰ مجسمه در پارک سوسوکینو ایجاد شد. از برج تلویزیون واقع در سایت پارک اودوری می توان نمای خوبی از خلاقیت های بکار رفته در مجسمه های برفی داشت. یکی از استان های ژاپن که زمستان ها برف سنگینی دارد استان هوکایدو در شمال این کشور است. در شهر ساپورو که مرکز این استان است از روز پنجم فوریه مقدمات برگزاری جشنواره برف آماده می شود. این جشنواره زمستانی از سال ۱۹۵۰ میلادی آغاز شده و همه ساله برگزار می شود. هر ساله بیشتر از ۱۵۰ مجسمه برفی درست می شود و به نمایش عموم گذاشته می شود. ر
وی بعضی از این مجسمه ها را چراغانی می کنند که در شب دیدنی تر از روز می شود. ارتفاع بعضی از این اشکال برفی از ۱۵ متر هم بیشتر است. چون مجسمه های برفی سفید رنگ هستند با روشن شدن لامپ های رنگارنگ که روی آنها کشیده می شود بسیار دیدنی می شوند. یکی از محل های برگزاری این مراسم پارک اودوری است. در محل برگزاری مراسم بعضی از مردم منطقه با ساز و آواز مشغول می شوند. در هوای سرد شهر ساپورو در کنار مجسمه های برفی بعضی از مردم بومی محصولات منطقه را در دکه هایی عرضه می کنند در این مراسم ذرت بریان شده (بلای) و سیب زمینی شیرین پخته شده نیز فروخته می شود که خریداران زیادی دارد. به جز شهر ساپورو در سایر قسمت های استان هوکایدو نیز جشنواره برف برگزار می شود اما جشنواره ساپورو مشهورترین آنهاست.
سانگ مین () به مردمان عادی در پادشاهی چوسان در کشور کره گفته می شد. طبقه سانگ مین شامل دهقانان، کارگران، ماهی گیران، بعضی از صنعت گران و تجار می شد. طبقه سانگ مین به عنوان کارگران طاهر مورد ملاحظه قرار می گرفت ولی در کل جایگاه اجتماعی پائینی داشتند. عموماً آنها فقیر بودند. آنها بخش عمده ای از مالیات کشور کره را پرداخت می نمودند و مشمول طرح های نظامی نیز می شدند. زندگانی آنها به سختی می گذشت اما به مانند طبقه اجتماعی چونگ این که ستون فقرات دولت را تشکیل می دادند، سانگ مین نیز پایه و اساس پادشاهی چوسان را به وجود آورده بود. بعضی از سانگ مین ها مالک زمین هایی بودند که بر روی آنها کشاورزی می کردند. دیگران نیز از یانگبان ها زمین اجاره کرده و به عنوان کشاورزان مستأجر به امرار معاش می پرداختند. آنهایی که کشاورزی نمی کردند در پائین ترین مرتبه اجتماعی قرار داشتند. در زندگی روزمره، آنها مردمان کاری بودند که برای زندگی کردن تقلا می کردند. دو طبقه اجتماعی یانگبان و چونگ این بر آنها تسلط و کنترل داشتند. سانگ مین کارهای سخت را انجام می داد. در اواخر دوران چوسان که برابر با قرن نوزدهم میلادی می شد، سانگ مین ها به دلیل ظلم و
ستم و فساد طبقه یانگ بان به کرات شورش نمودند.
فیروزآباد روستایی در دهستان دودهک بخش مرکزی شهرستان دلیجان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۹ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
شهرک صنعتی دلیجان روستایی در دهستان هستیجان بخش مرکزی شهرستان دلیجان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
اصطلاح "آنتروپاز (انگلیسی: anthropause)" اشاره به کاهش جهانی فعالیت های انسانی مدرن، به ویژه سفر، دارد و توسط تیمی از پژوهشگران در ماه ژوئن سال ۲۰۲۰ در یک مقاله دربارهٔ تأثیر احتمالی دنیاگیری کووید-۱۹ در ایجاد نوعی اختلال در حیات وحش مطرح شد. ژورنال علمی منتشر کننده این پژوهش، ""، موضوع روی جلد ماه سپتامبر خود را با عنوان «به آنتروپوز خوش آمدید» انتخاب کرد.همچنین آکسفورد در سال ۲۰۲۰ کلمه «آنتروپوز» را در گزارش سالانه کلمات بی سابقه "برجسته" کرد. این کلمه حاصل یک ترکیب لغوی هم آوایی است که از ترکیب پیشوند "anthropo-" از "anthropos" (یونانی باستان: ἄνθρωπος) به معنای "انسان" و کلمه انگلیسی "pause" به معنای "توقف" ساخته شده است که ترجمه تحت اللفظی آن "توقف انسانی" است. محققان در مقاله خود توضیح می دهند که آنها متوجه شده اند افراد متوقف شده اند و به یک حالت منفعل درآمده اند که آن را با عنوان "توقف بزرگ" بیان می کنند، اما احساس می کنند که یک اصطلاح به خصوص و دقیق تر، کاربردی تر خواهد بود. کلمه آنتروپوز عمداً با دوره زمین شناسی آنتروپوسن پیوند دارد. همچنین تصور می شود که واژه آنتروپوز تنها منحصر به رویدادهای ناشی ا
ز کووید-۱۹ باقی نماند. ":آنتروپاز" نوواژه ای است که به سرعت توسط کاربران رسانه های اجتماعی، دانشمندان، روزنامه نگاران، هنرمندان، عکاسان و دیگر افراد مورد استفاده قرار گرفت. ویلیام گیبسون، نویسنده داستان های گمانه زنی که اصطلاح معروف " فضای مجازی " را در داستان کوتاه خود با عنوان " سوزاندن کروم " در سال ۱۹۸۲ ابداع کرد، در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ توئیتی را با عنوان "آنتروپاز" منتشر کرد و به مقاله معرفی این اصطلاح پیوند داد. چندین پروژه تحقیقاتی جهانی برای بررسی اثرات آنتروپاز بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در حال انجام است. به عنوان مثال، اخیراً یک مطالعه کاهش جهانی سر و صدای لرزه ای با فرکانس بالا را ثبت کرده است. مطالعه مبتکرانه دیگری دربارهٔ کووید-۱۹ ثبت شده که در آن داده های حیوانات قبل، حین و بعد از "توقف (آنتروپاز)" ردیابی سپس جمع آوری شده، ارزیابی می کند که چگونه تغییرات در فعالیت های انسانی بر حرکات و رفتار طیف وسیعی از گونه های دریایی، خشکی و پرندگان تأثیر می گذارد. .
چاکرا ریشه (، IAST:, )، روشن شده ""ریشه و اساس وجود"." "مولا" به معنای ریشه و "آدهارا" به معنی پایه است) یکی از هفت چاکرای اصلی است که بر اساس تانتریسم هندو وجود دارد. نماد آن با نیلوفر آبی با چهار گلبرگ و رنگ صورتی یا قرمز است. مفاهیم : پیش ، پشت ، زیر ، بالا ، زبر ، پس ، ته ، جلو ، میان و ... هر کسی از یکی از مفاهیم شاید دارد می گوید . کسی که از ته می گوید مانند کسانی که زبان سانسکریت گفتگو می کنند . اگر ته اشان آماده باشد نیروها از پرانا ( محل رابطت جنس ) وارد تن شان می شود و به مرور نیرو ها راه باز می کنند. تا اینکه حس می شود ، نیرو از محل رابطت جنس وارد می شود و از بالاترین بخش سر خارج می شوند و جریان نیرو باعث ایجاد پاکی معنوی شده و دیگر ، هیچگونه گرفتگی ، بستگی ، انسداد ، خفگی و ... نخواهید داشت . شرح. مولادهارا در نزدیکی شبکه استخوان دنبالچه در زیر استخوان ساکرومیت قرار دارد، در حالی که "کشترام" یا نقطه فعال سازی سطحی آن، بین پرینه و استخوان دنبالچه یا استخوان لگن قرار دارد. به دلیل موقعیت مکانی و ارتباط آن با عمل دفع، با مقعد همراه است. گفته می شود که مولادهارا پایه ای است که سه کانال اصلی روحی یا نا
دی ها از آن پدیدار می شوند: آیدا، پینگالا و سوشومنا. همچنین اعتقاد بر این است که مولادهارا اقامتگاه ظریف خدای هندو گاناپاتی است. در عالی ترین نیایش مورد احترام برای Ganapati , Ganapati Atharvashirsha، ذکر شده است که «کسی که پروردگار Ganapati را عبادت می کند، به راحتی مفهوم را درک می کند و برهمن را درک می کند». ظاهر. نماد آن با یک نیلوفر آبی قرمز، چهار شاخه دار و یک مربع زرد در مرکز آن قرار دارد. هر گلبرگ یکی از سانسکریت هجا "वं VAM،" "शं سام،" "षं سام،" و "सं سام" بر روی آن با طلا نوشته شده است، به نمایندگی از چهار vrittis: بزرگ ترین شادی، لذت طبیعی، لذت در کنترل شور و سعادت در غلظت. یا ممکن است نشان دهنده دارما (اشتیاق روانی معنوی)، artha (اشتیاق روانی)، کاما (اشتیاق فیزیکی) و به چرخه شکنی (اشتیاق برای رهایی معنوی). هشت نیزه از کناره ها و گوشه های مربع نشان می دهد. خدای ایندرا با مولاهارا در ارتباط است. در این تصاویر او زرد، چهار بازو است و یک وجرا و یک نیلوفر آبی در دستان خود دارد. او بر روی فیل سفید Airavata سوار شده است، که دارای هفت تنه است که نشان دهنده هفت عنصر لازم برای حمایت از زندگی است. گاهی اوقات،
گانشا با مولاهارا نیز در ارتباط است. در این تصاویر، او پوستی نارنجی دارد، دهوتی زرد بر سر دارد و روسری حریر سبز به دور شانه های خود می اندازد. او در سه دست یک لادو، یک گل نیلوفر آبی و یک هچ را در دست دارد و دست چهارم در مودرا از بین بردن ترس پرورش یافته است. دانه مانترا. هجای دانه مانترا "लं laṃ است". درون bindu، نقطه ای که بخشی از حرف را تشکیل می دهد، برهما است. او قرمز پررنگ است، دارای چهار چهره و چهار بازو، عصا، گلدان مقدس شهد و جاپای مالا را در دست دارد با ژست ترس. همچنین او ممکن است به جای عصا و جاپا مال، یک گل نیلوفر آبی و کتاب مقدس را در دست داشته باشد. او روی یک قو نشسته است. الهه داکینی، شاکتی او، با او به تصویر کشیده شده است. او زیبا، دارای سه چشم و چهار بازو است. داکینی معمولاً با پوستی قرمز یا سفید، در حالی که یک سه گانه، عصای چارچوب، قو و ظرف آشامیدنی در دست دارد، به تصویر کشیده می شود و روی یک قو نشسته است. در بعضی مواقع، او به جای قو و ظرف آشامیدنی، شمشیر و سپر در دست دارد. صندلی کندالینی. در مرکز مربع، زیر هجای بذر، یک مثلث معکوس قرمز عمیق وجود دارد. گفته می شود شاکتی کندالینی در اینجا می خوا
بد، منتظر برانگیخته شدن و بازگرداندن آن به برهمن، مبدأی که از آن به وجود آمده است. این با ماری که سه و نیم بار دور لنگام خاکستری دودی پیچیده است، نشان داده می شود. عملکرد. مولادهارا پایه و اساس «بدن انرژی» محسوب می شود. سیستم های یوگیک بر اهمیت ثبات این چاکرا تأکید می کنند. بیداری کوندالینی از اینجا آغاز می شود. همچنین به عنوان صندلی «bindu قرمز» یا قطره ظریف شناخته می شود، که تا «bindu سفید» در سر افزایش می یابد تا انرژی های زنانه و مردانه، Shakti و Shiva را متحد کند. با عنصر زمین، حس بویایی و عمل دفع همراه است. "با مراقبه بر روی او که در چاکای مولاهارا می درخشد، با درخشش ده میلیون خورشید، یک مرد ارباب گفتار و پادشاه در میان انسانها می شود، و در همه نوع یادگیری ماهر می گردد. او همیشه از همه بیماری ها آزاد می شود و روح او سرشار از شادی و نشاط می شود. او با سخنان عمیق و موسیقیایی خود خلوص ورزیده، در خدمت بزرگترین Devas است. "
یانیس روزینتالز ، نقاش مشهور پرتره و تصویرگر اهل لتونی بود.او نقاشی های مهمی در سبک های دریافتگری و آرنووُ از خود به جای گذاشته است.
آتلانتیس بانگ می زند (درخواست کمک برای عشق) () دومین تک آهنگ از سومین آلبوم مدرن تاکینگ به نامِ آماده عشق ورزی و همچنین ترانه پنجمین و آخرین تک آهنگ متوالی گروه بود که به رتبه اول جدول تک آهنگ های آلمان رسید. این ترانه در ۲۸ آوریل ۱۹۸۶ در آلمان و سایر کشورهای اروپایی منتشر شد و در ۱۶ ژوئن ۱۹۸۶، پس از دو هفته قرار داشتن در رتبه دوم، به رتبه نخست در آلمان رسید. این تک آهنگ به مدت چهار هفته در صدر جدول باقی ماند و در مجموع ۱۴ هفته در میان ۱۰۰ آهنگ برتر حضور داشت. در حالی که «آتلانتیس صدا می زند» به جمع پنج آهنگ برتر در سوئیس، اتریش و سوئد راه یافت، توانست در هلند و نروژ نیز وارد جمع ده آهنگ برتر شود. این تک آهنگ در جدول کنترل رسانه در رتبه اول و در چارت های سوئد، سوئیس، بلژیک، ایتالیا، هلند، اسپانیا اتریش و نروژ جزو ده ترانه اول قرار گرفت. در نقدی که در نشریه "اِسمَش هیتز" منتشر شد، گری کِمپ از گروه اسپاندئو بالت از این ترانه انتقاد کرد و آن را «چرند» توصیف کرد. او اظهار داشت که جذابیت این ترانه در «سادگی آن و این واقعیت است که خط اصلی ترانه 'woah woah woah' است» و همین باعث می شود که مردم با هر زبانی بتوانند آن
را بخوانند.
تریوم ویرات دوم یا حکومت سه نفره دوم، یک اتحاد سیاسی است که بین سه تن از شخصیت های قدرتمند جمهوری روم: اوکتاویان (امپراتور آینده به نام آگوستوس) – مارک آنتونی و مارکوس امیلیوس لپیدوس در ۴۳ پ. م شکل گرفت؛ و برای دو دوره پنج ساله تا ۳۳ پ. م ادامه داشت. برخلاف تریوم ویرات اول که بین ژولیوس سزار، پومپه و کراسوس برقرار شده بود، تریوم ویرات دوم بصورت رسمی و قانونی تأسیس شد. قدرت قانونی آن از تمام مقام های دیگر روم از جمله کنسول ها بالاتر بود. تشکیل تریوم ویرات دوم. در ۴۳ پ. م بین اوکتاویان و آنتونی و لپیدوس در ایتالیای شمالی برای کسب قدرت نزاع صورت می گیرد. اما در ۴۳پ. م این سه نفر در نزدیکی برونا به توافق می رسند که بصورت مشترک قدرت را در دست بگیرند. اولین تریوم ویرات در اصل یک توافق خصوصی بود در مرتبه دوم حکومت مشترک اکتاویان ، آنتونی و لپیدوس به تصویب قانون رسید. تنها محدودیت این حکومت سه نفره دوره پنج ساله تعیین شده توسط قانون بود. یک اتفاق عجیب تاریخی دراین تریوم ویرات این است که این حکومت سه نفره و در عمل دیکتاتوری. شامل آنتونی بود که به عنوان کنسول در سال ۴۴ قبل از میلاد قانونی را به تصویب رسانده بود که دیکت
اتوری را لغو می کرد. یعنی چیزی که عملاً در زمان دیکتاتوری سولا و جولیوس سزار اتفاق افتاده بود. در سال ۴۴ قبل از میلاد، لپیدوس که استانهای هیسپانیا و ناربون گل را در تصرف داشت، موافقت کرد که ۷ لژیون را به اوکتاویان و آنتونی تحویل دهد تا به مبارزه با بروتوس و کاسیوس (قاتلین سزار) برای شرق روم ادامه دهند. آنتونی تسلط خود را بر سیسالپین گل و هجوم برای تمام گل را حفظ کرد، اکتاویان آفریکا (استان روم) را در اختیار داشت و اختیارات اسمی سیسیل و ساردینیا به او داده شد. به گفته مورخ ریچارد ویگل، سهم اوکتاویان در این مرحله «عملاً تحقیرآمیز» بود. مهمترین استانها به آنتونی و لپیدوس رسید، و انتقال لژیونهای لپیدوس به اوکتاویان در آینده به این معنی بود که لپیدوس خود را به عنوان یک شریک برابر عملاً حذف می کرد. دادخواست. به منظور پر کردن خزانه، اعضاء حکومت سه نفره تصمیم گرفتند که به دادخواست متوسل شوند. از آنجا که هر سه از سربازان سزار بودند، اهداف اصلی آنها مخالفان جناح سزار بودند. مشهورترین قربانیان مارکوس تولیوس سیسرو معروف به سیسرون بود، که با سزار مخالفت کرده بود و آنتونی را درخطابه هایش نقد کرده بود و نیز مارکوس فاونیوس،
پیرو کاتوی کوچک و مخالف هر دوتریوم ویرات. برای نویسندگان باستان، شوک آورترین دادخواست ها، مربوط به لوسیوس ژولیوس سزار، افسرعالی رتبه سزار و برادر لپیدوس، لوسیوس آئیمیلیوس لپیدوس پائولوس بود. آنها به این لیست اضافه شدند زیرا اولین کسانی بودند که آنتونی و لپیدوس را محکوم کرده بودند. در عمل هر دو جان سالم به در بردند. همکارکنسول اوکتاویان در آن سال، پسر عموی او (و برادرزاده سزار)، کوینتوس پدیوس، قبل از شروع دادخواست مرد؛ و خود اوکتاویان اندکی بعد از مقام کنسولی استعفا داد. نماینده های قیصر، آلیوس هیرتیوس و گائوس ویبیوس، در اولین جنگ داخلی پس از مرگ سزار، که بین سنا و خود مارک آنتونی بود، در طرفداری از سنا کشته شدند. در طول ده سال تریوم ویرات (۴۳ تا ۳۳ قبل از میلاد)، بجای ۲۰ کنسول ۴۲ کنسول تعیین شد. نبرد فیلیپی. قاتلان قیصر بروتوس و کاسیوس در سال ۴۲پ. م بیشتر ایالات شرقی شامل مقدونیه، آسیای صغیر و سوریه را در کنترل گرفتند. اوکتاویان و آنتونی عازم نبرد می شوند؛ و در دو نبرد در فیلیپی بروتوس و کاسیوس را شکست می دهند. تقسیم ایالات. پس از پیروزی، اوکتاویان و آنتونی ایالات روم را بین خود تقسیم کردند. اوکتاویان کنترل غ
رب را در دست گرفت، آنتونی شرق را در دست گرفت در نتیجه ایالت سیسالپین گل به ایتالیا می پیوندد؛ و ناربونسه به گل می پیوندد وتمام گل یک پاچه به ایتالیا می پیوندد؛ و درنتیجه سهم آنتونی می شود. اوکتاویان اسپانیا را نیز از لپیدوس می گیرد؛ و برای خود لپیدوس چیزی باقی نمی ماند؛ ولی کنترل آفریقا به او پیشنهاد می شود. بهانه ای که پیش کشیدند، خبری بود که لپیدوس مذاکرات خیانتکارانه ای با سکستوس پومپی داشته. اگر بتواند بیگناهی خود را به اثبات برساند می تواند آفریقا را داشته باشد. اوکتاویوس به روم بازمی گردد تا زمین هایی را بین سربازان خودش تقسیم کند. آنتونی در شرق می ماند تا قلمروهایی که قبلاً در اختیار بروتوس و کاسیوس قرار داشت تحت کنترل تریوم ویرات درآورد. از دلایلی که اثبات می کند نقش لپیدوس در تریومویرات کاهش پیداکرده سکه های کمی است که از این تاریخ به بعد تصویر لپیدوس روی آن نقش بسته و تعدادی از فرامین که فقط نام آنتونی و اوکتاویان در آن وجود دارد. آنتونی و کلئوپاترت. مقاله اصلی کلئوپاترا آنتونی رسولانی نزد کلئوپاترا فرستاد و به او فرمان داد تا در طرسوس نزد او حاضر شود و پاسخگوی این اتهام باشد که چرا یه کاسیوس در گرد
آوری مال و سپاهی یاری کرده است. کلوپاترا سوار بر زورق از روخانه کودونوس فرامیآمد، زورقی با بادبانهای ارغوانی با نوای نی لبک ها و چنگها. کارکنان کشتی که همه ندیمه های او بودند، در هیئت پریان دریایی، و خود او نیز در جامه ونوس زیر سایبانی زربفت آرمیده بود. چون خبر این منظر دلربا میان مردم طرسوس پراکنده شد، همگی رو به کرانه رود نهادند و آنتونی را بر تخت خود تنها گذاشتند. کلئوپاترا از او دعوت کرد تا شام را در زورقش صرف کند. کلئوپاترا در پذیرایی از آنتونی و همراهانش هیچ تجملی را فرو نگذاشت. وی سخن را با سرزنش کلئوپاترا آغاز کرد،اما با اهدای فینیقیه، کویله، سوریا، قبرس، و بخشهایی از عربستا و کیلیکا و یهودا به او پایان برد. کلئوپاترا از او دعوت میکند تا به اسکندریه بیاید.در آنجا آنتونی زمستانی را به بیغمی گذرانید. پس از شکست آنتونی از اوکتاویان، کلئوپاترا ردای شاهانه ای به بر کرد و افعیی به سینه خویش فشرد و مرد. نبرد پرسویین. دربرنامه توزیع زمین توسط اوکتاویان وقتی زمین های کشاورزان به نفع سربازان مصادره شد تشنجات کسترده ای بوجود می آید، برادر آنتونی به نام لوسیوس آنتونیوس که کنسول بود. از کشاورزانی که زمین هایشان مص
ادره شده بود پشتیبانی می کند و نزاع به جنگ پرسویین منجر می شود. لوسیوس در این جنگ سپاهی برای مقابله با اوکتاویان تجهیز می کند و فولویا همسر مارک آنتونی نیز مشوق او بود. لپیدوس دو لژیون خود را در رم نگه می دارد و زمانی که آنتونی جهت جمع آوری سپاه از رم خارج می شود. لوسیوس لوژیون های لپیدوس را شکست می دهد و لپیدوس به طرف اوکتاویان فرار می کند. هنگامی که اوکتاویان به سمت رم برمیگردد. لوسیوس به سمت پروسیا عقب نشینی می کند و در سال ۴۰–۴۱ پ. م اوکتاویان پیروز می شود و لسیوس با تقاضای بخشش خود را تسلیم می کند. در پایان این جنگ لپیدوس با در اختیار گرفتن شش لژیون از اوکتاویان به فرماندهی آفریقا منصوب می شود و اوکتاویان به کمک لوژیون های وفادارش قدرت منحصر به فرد ایتالیا می شود؛ و وقتی کالنوس فرمانده گل می میرد. اوکتاویان لژیون های او را هم تحت کنترل خود درآورده و قدرت او در غرب بیشتر می شود. این تقسیم بندی ایالات در پیمان بروندیسیوم ۴۰پ. م تثبیت می شود. در هین زمان فلوویا همسر آنتونی می میرد و اوکتاویان ترتیب ازدواج خواهرش اوکتاویا را با آنتونی می دهد و این ازدواج سمبل تجدید عهد آنتونی و اوکتاویان می شود. نبرد سکستوس
پومپی. مشکلات اقتصادی که با مصادره زمین های کشاورزان بوجود آمد با کنترل سکستوس پومپی بر سیسیل تشدید می شود (شهرهای کورسیکا و ساردینیا). نیروی دریایی پومپی مزاحم کشتی های روم می شود و منجر به کمبود غلات در رم می شود. در ۳۹پ. م آنتونی و اوکتاویان تصمیم می گیرند برای مقابله با این دزدان دریایی با آنها وارد مذاکره شوند. بنا به گفته آپیان سکستوس امیدوار بود به جای لپیدوس عضو سوم تریوم ویرات شود. اما طبق قرارداد میسنوم قرار شد جزیره سیسل در اختیار او قرار گیرد و در عوض سکستوس متعهد می شود دست از دزدی دریایی بردارد. علی رقم این موافقت نامه جنگ ادامه داشت. اوکتاویان سکستوس را به ادامه غارت شهرهای ایتالیا متهم می کند. در سال بعد اوکتاویان تصمیم می گیرد سیسیل را پس بگیرد. او دو بار در جنگ دریایی مسینا شکست می خورد. اوکتاویان تصمیم می گیرد با آنتونی وارد مذاکره شود. (آنتونی برنامه داشت به پارت حمله کند و نیاز به سرباز داشت).آنتونی موافقت می کند در ازاء سربازانی که برای حمله به پارت به او داده می شود او نیز کشتی هایی را برای حمله به سکستوس اعزام کند. اوکتاویوس همچنین حمایت لپیدوس را نیز جذب می کند؛ و حمله مشترک برای حمله