Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خاطرات محمدعلی فروغی به همراه یادداشت های روزانه از سال های ۱۲۹۳ تا ۱۳۲۰ کتابی است از محمدعلی فروغی (ذکاءالملک) که سال ها پس از مرگش با ضمایمی منتشر شد. فروغی از بیست و شش سالگی به نوشتن وقایع زندگی اش پرداخت و با همه مشغله ای که در ادوار مختلف عمر خویش داشت این کار را با جدّ و جهد دنبال کرد. او خود در عنفوان جوانی نوشته است که بدین خاطر به یادداشت نویسی روی آورده تا مرآت حیاتش باشد. کتاب خاطرات محمدعلی فروغی از سه بخش اصلی تشکیل شده است. بخش اول، که خاطرات اوست، رساله مستقلی است که فروغی احتمالاً در واپسین سال زندگی درباره خاندان، پدر و احوال خود نوشته و خصوصاً اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران را در عهد ناصری به خوبی شرح داده است، اما متأسفانه مهلت نیافته تا آن را به پایان برساند. بخش دوم یادداشت های روزانه اوست از پانزده سال پراکنده میان سالهای ۱۲۹۳ تا ۱۳۲۰ که گاه به تفصیل و گاه به اجمال وقایع را روز به روز، حتی در سخت ترین شرایط سیاسی، به رشته تحریر درآورده است. بخش سوم، که تحت عنوان پیوست ها آمده، بیشتر مشروح ملاقاتهای او با سران کشورهای دیگر، گزارشی از امور شورای جامعه ملل و چند نامه است. منابع. یادداشت های ر
وزانه محمدعلی فروغی نامه های محمدعلی فروغی
قحطی روسیه در سالهای ۲۲-۱۹۲۱، همچنین به عنوان قحطی ولگا شناخته می شود، قحطی در جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی که در بهار سال ۱۹۲۱ آغاز شد و تا اوایل ۱۹۲۲ به طول انجامید. این قحطی حدود ۵ میلیون نفر را از بین برد ، و در درجه نخست مناطق نواحی ولگا و اورال را تحت تأثیر قرار داد ، و دهقانان به هم نوع خواری متوسل شدند. قحطی ناشی از اثرات ترکیبی از آشفتگی اقتصادی به دلیل انقلاب روسیه و جنگ داخلی روسیه بود که توسط سیستم های ریلی تشدید شد و نتوانستند توزیع مواد غذایی مؤثر را انجام دهند. یکی از خشکسالی های متناوب روسیه در سال ۱۹۲۱ اوضاع را به یک فاجعه ملی بدتر کرد. گرسنگی آنقدر شدید بود که بذر دانه را به جای کاشت می خوردند. در یک مقطع آژانس های امدادی برای انتقال تجهیزات خود مجبور به تهیه غذا به کارکنان راه آهن شدند. ایالات متحده مواد غذایی و دارویی را ارسال کرد که حدود ۱۱ میلیون نفر را سیر می کرد. سرچشمه. پیش از شروع قحطی ، روسیه شش سال و نیم از جنگ جهانی اول و جنگ های داخلی از سال ۲۰-۱۹۱۸ متحمل شده بود ، تخمین زده می شود ۱۲-۷ میلیون در طول جنگ داخلی روسیه کشته شدند که بیشتر غیرنظامیان. پیش از قحطی ، همه طرف ها
در جنگ های داخلی روسیه از ۲۱-۱۹۱۸ بلشویک ها ، سفیدپوستان ، آنارشیسمها ، ملیت های جدا شده - با گرفتن مواد غذایی از کسانی که آن را پرورش داده بودند ، خود را برای تهیه ارتش و هوادارانشان فراهم کرده بودند . دولت بلشویک برای کم و بیش چیزی در ازای آن ، نیازهایی را برای دهقانان فراهم کرده بود. این باعث شد دهقانان به طور چشمگیری تولید محصول خود را کاهش دهند. دهقانان ثروتمند ( کولاک ) از غلات اضافی خود برای فروش در بازار سیاه خودداری کردند. در سال ۱۹۲۰ ، لنین دستور داد تاکید بیشتری بر غذاهای مورد نیاز دهقانان شود. کمک های خارج از روسیه شوروی ابتدا رد شد. اداره امداد آمریکا که هربرت هوور برای کمک به قربانیان گرسنه جنگ جهانی اول تشکیل داد ، در سال ۱۹۱۹ به لنین کمک کرد ، مشروط بر اینکه تمام گفته ها را از طریق شبکه راه آهن روسیه بیان کنند و غذا را به طور غیرمستقیم به همه تحویل دهند. لنین از این امر به عنوان دخالت در امور داخلی روسیه یاد کرد. لنین سرانجام با این قحطی ، شورش کرونشتات ، قیام دهقانان در مقیاس بزرگ مانند شورش تامبوف و شکست یک اعتصاب سراسری در آلمان قانع شد - تا سیاست خود را در داخل و خارج از کشور معکوس کند. و
ی در ۱۵ مارس ۱۹۲۱ سیاست جدید اقتصادی را تصویب کرد. قحطی همچنین به ایجاد گشودن به غرب کمک کرد: لنین به سازمان های امدادی اجازه داد تا این بار کمک های لازم را انجام دهند. دیگر نیازی به تسکین جنگ در اروپای غربی نبود و سازمانی در لهستان مستقر کرد و قحطی لهستان را که در زمستانهای ۲۰-۱۹۱۹ آغاز شده بود ، تسکین داد. مدت زمان. در اوایل دهه ۱۹۲۰ یک سری قحطی رخ داد. اولین قحطی در اتحاد جماهیر شوروی در سالهای ۲۳-۱۹۲۱ اتفاق افتاد و توجه بین المللی را به خود جلب کرد. بیشترین آسیب دیده مناطق جنوب شرقی روسیه اروپا از جمله منطقه ولگا است . تخمین زده می شود ۱۶ میلیون نفر دچار قحطی شده اند و تا ۵ میلیون نفر نیز جان باخته اند. تلاش های امدادی. در تابستان سال ۱۹۲۱ و در جریان یکی از بدترین قحطی های تاریخ ، ولادیمیر لنین ، رئیس دولت جدید اتحاد جماهیر شوروی ، به همراه ماکسیم گورکی ، در نامه سرگشاده ای خطاب به "همه مردم اروپایی و آمریکایی" ، درخواست کرد "نان بدهند و دارو". گورکی در نامه سرگشاده به همه ملل ، مورخ ۱۳ ژوئیه ۱۹۲۱ ، قحطی که کشورش را در آستانه گرسنگی آورده بود ، توصیف کرد. هربرت هوور ، که بعداً رئیس جمهور ایالات متحده شد ،
بلافاصله پاسخ داد و مذاکره با روسیه در پایتخت لتونی ، ریگا صورت گرفت . تلاش اروپاییان توسط کاشف معروف قطب شمال فریتیوف نانسن از طریق کمیته بین المللی امداد روسیه (ICRR) انجام شد پس از حمله آلمانی ها به بلژیک در سال ۱۹۱۴ ، هوور کمیته امداد بلژیک را برای کاهش تخریب و گرسنگی ناشی از آن تشکیل داد. با گسترش جنگ جهانی اول ، سازمان لهستانی هنگامی که بعد از آن وارد شمال فرانسه شد ، از فرانسه و آلمان از ۱۹۱۹ تا ۱۹۱۴ به فرانسه و آلمان کمک کرد . در سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۲۰ ، یک وعده غذایی را برای ۳/۳ میلیون کودک در فنلاند ، استونی ، مناطق مختلف روسیه ، لتونی ، لیتوانی ، لهستان ، اوکراین ، چکسلواکی، اتریش ، مجارستان و ارمنستان فراهم کرد. هنگامی که عملیات تغذیه اضطراری خود را در روسیه آغاز کرد ، قصد داشت حدود یک میلیون کودک روسی را برای یک سال کامل تغذیه کند. نهادهای دیگری مانند کمیته خدمات دوستان آمریکایی ، کمیته امداد رسانی با کمک صندوق نجات کودکان انگلیس به عنوان سهم اصلی ، بعداً نیز شرکت کردند. همانطور که مورخ داگلاس اسمیت می نویسد ، کمک غذایی به "نجات روسیه کمونیست از ویرانی" کمک می کند. آمریکا نخستین کشوری بود که پاسخ دا
د ، با انتصاب سرهنگ ویلیام هاسکل به سرپرستی اداره امداد آمریکا (ARA) در روسیه. طی یک ماه کشتی های پر از مواد غذایی عازم روسیه شدند. کمک کننده اصلی تلاش امدادرسانی بین المللی ، اداره امداد آمریکا (ARA) است که توسط هوور تأسیس و اداره شده است. اگرچه توافق کرده بود برای یک میلیون نفر ، که بیشتر کودکان هستند ، غذا تهیه کنیم ، در طی یک سال روزانه بیش از ده برابر این تعداد تغذیه می کرد. ARA تأکید کرد که استقلال کامل در مورد نحوه توزیع مواد غذایی داشته و شرط آنکه بدون توجه به "نژاد ، عقاید یا وضعیت اجتماعی" باشد ، شرط شده در بخش ۲۵ توافق نامه ریگا. چارلز بارتلت ، روزنامه نگار نوشت ، سخنگویان آمریکا گفتند که آنها همچنین می خواهند تسهیلات ذخیره سازی در روسیه ساخته شود ، و انتظار داشتند که دسترسی کامل به آنها داشته باشند تا اطمینان حاصل کنند که غذا به درستی توزیع شده است. هوور همچنین خواستار استفاده روسیه از برخی از ذخایر طلای خود برای پرداخت هزینه های امدادرسانی شد. وی ۱۸ میلیون دلار از رهبری روسیه ، ۲۰ میلیون دلار از کنگره آمریکا ، ۸ میلیون دلار از ارتش آمریکا و پول اضافی از مؤسسات خیریه آمریکا تأمین کرد تا در مجموع ت
قریباً ۷۸ میلیون دلار از این منابع دریافت کنند. پس از توافق در ریگا ، ایالات متحده نخستین آشپزخانه خود را در پتروگراد مستقر کرد ، جایی که ۱.۶ میلیون نفر در آن گرسنه بودند. روزانه بیش از ده میلیون نفر سیر می شدند که بخش عمده ای از غذای ARA به آن می رسید. ARA بیش از ۷۶۸ میلیون تن آرد ، دانه ، برنج ، لوبیا ، گوشت خوک ، شیر و شکر ، با ارزشی در زمان بیش از ۹۸ میلیون دلار فراهم کرده بود. به منظور حمل و توزیع مواد غذایی پس از جمع آوری در ایالات متحده ، ARA از ۲۳۷ کشتی ، تحت هدایت ۲۰۰ آمریکایی استفاده کرده و به کمک ۱۲۵۰۰۰ روس آمدند. اما حتی بعد از رسیدن غذا به نیازمندان ، سرهنگ هاسکل ، هوور را از خطر جدید غیرمنتظره آگاه کرد. وی توضیح داد که سوخت برای گرم کردن یا پخت وپز در دسترس نیست و میلیون ها دهقان روسی لباس هایی متشکل از پارچه داشتند که منجر به مرگ حتمی در اثر قرار گرفتن در معرض سرما در طی زمستان نزدیک می شود. کودکان در معرض خطر شامل کودکان یتیم خانه ها و مؤسسات دیگر می شدند ، زیرا معمولاً فقط یک پوشاک داشتند که غالباً از کیسه های آرد تهیه می شدند و برای گرم نگه داشتن آنها فاقد کفش ، جوراب ساق بلند ، لباس زیر و ی
ا هر لباسی بودند. همچنین کودکانی که در خانه به همراه والدین خود زندگی می کردند ، در معرض خطر بودند همچنین لباس کافی نداشتند و همین امر باعث می شد آنها نتوانند به آشپزخانه های امدادی آمریکا برسند. سرهنگ هاسکل به آقای هوور اجازه داد که حداقل یک میلیون کودک به شدت به لباس نیاز دارند . در پاسخ ، هوور به سرعت طرحی را برای جمع آوری و ارسال بسته های پوشاک به روسیه آغاز کرد که از کمک های افراد ، مشاغل و بانک ها حاصل می شود. نیازهای پزشکی نیز مهم بود. همانطور که دکتر هنری بیوکس ، رئیس بخش پزشکی روسیه یادآور شد ، امدادرسانی آمریکا بیش از ۱۶۰۰۰ بیمارستان را که روزانه بیش از یک میلیون نفر معالجه می کردند ، تأمین می کرد. از آنجا که این مؤسسات در مناطقی پراکنده بودند که راه آهن معدودی داشتند و غالباً جاده های ضعیف داشتند ، در حالی که برخی بیمارستان ها بیش از هزار مایل از پایگاه اصلی عرضه در مسکو داشتند ، این کار مهم بود. دکتر لوئیز ال شاپیرو ، سرهنگ ارتش که یکی از مدیران پزشکی ARA در روسیه بود ، یادآوری می کند که جنوب روسیه چیزی بیش از "رودخانه های گل آلود برای جاده ها ، با دشت های بی حد و حصر" ندارد. شاپیرو گفت: "بعد از ت
أسیس آشپزخانه های ما و کلینیک های ما قادر به توزیع تجهیزات پزشکی بودند." به گفته دکتر بووک، همه چیز از نظر تختخواب ، پتو ، روتختی و بیشتر ابزارها و داروها از نظر کمبود برخوردار بود. عمل در اتاق عمل جراحی بدون گرم و اغلب با دستهای لخت انجام می شود. زخم ها با روزنامه یا دستمال پوشیده شده بودند. منابع آب با بخش اعظم لوله کشی غیرقابل استفاده آلوده شدند. برای کمک به اورژانس پزشکی گسترده ، ARA تجهیزات پزشکی که شامل بیش از ۲،۰۰۰ وسایل مختلف مورد نیاز بود ، از داروها گرفته تا ابزارهای جراحی توزیع کرد. در کل ۱۲۵۰۰۰ بسته پزشکی وجود داشت که وزن آن ۱۵ میلیون پوند بود که با شصت و نه کشتی مختلف ارسال شده بود. به گفته دکتر شاپیرو ، وقتی ARA در سال ۱۹۲۳ روسیه را ترک کرد ، پس از دو سال تلاش امدادی ، "روسها را از شر قحطی و مرگ نجات داد . می توانم بگویم که هیچ سازمان امدادی تاکنون اینقدر تلاش نکرده است . " در ماه مه سال ۱۹۲۲، لو کامنف ، رئیس جمهور اتحاد جماهیر شوروی و نایب رئیس کلیه کمیته های امداد قحطی روسیه ، نامه ای به کلن نوشت. هاسکل با تشکر از او و ARA بخاطر کمکش ، ضمن اینکه ادای احترام به مردم آمریکا کرد. دولت و ملت روسیه
هرگز کمکهای سخاوتمندانه ای را که در فاجعه وحشتناک و خطراتی که بر سر آنها صورت گرفته بود ، فراموش نخواهند کرد ... آرزو می کنم از طرف دولت اتحاد جماهیر شوروی ، رضایت و تشکر خود را از اداره امداد آمریکا ابراز کنم ، از طرف شخص شما ، برای پشتیبانی قابل توجهی که آنها به جمعیت مصیبت زده منطقه ولگا ارائه می دهند. تا تابستان سال ۱۹۲۳ ، تخمین زده می شد که امداد ایالات متحده به روسیه بیش از دو برابر کل امداد که توسط سایر سازمانهای خارجی دیگر در کنار هم داده شده بود ، باشد. آژانس های اروپایی با هماهنگی ICRR نیز دو میلیون نفر در روز تغذیه می کنند ، در حالی که اتحادیه بین المللی صندوق نجات کودکان تا ۳۷۵،۰۰۰ نفر را تغذیه می کند. این عملیات خطرناک بود - چندین کارگر به دلیل وبا درگذشت — و بدون منتقدان آن نبود ، از جمله "دیلی اکسپرس" ، که ابتدا شدت قحطی را تکذیب می کرد ، و سپس استدلال می کرد که این پول بهتر هزینه می شود. در طول سالهای ۱۹۲۳ و ۱۹۲۲، از آنجا که قحطی هنوز گسترده بود و ARA هنوز هم تجهیزات امدادی را فراهم می کرد ، غلات توسط دولت اتحاد جماهیر شوروی برای جمع آوری بودجه برای احیای صنعت صادر می شد. این حمایت جدی غرب بر
ای امداد را به خطر انداخت. دولت جدید اتحاد جماهیر شوروی تأکید کرد که اگر ARA را به حالت تعلیق درآورد ، ARA حدود ۱۰،۰۰۰،۰۰۰دلار وام خارجی برای آنها ترتیب می دهد. ARA قادر به انجام این کار نبود ، و همچنان به حمل مواد غذایی گذشته از غلات که در خارج از کشور فروخته می شد ، می پرداخت. شمار کشته شدگان. مانند سایر قحطی های بزرگ ، دامنه تخمین ها قابل توجه است. یک نشریه رسمی اتحاد جماهیر شوروی در اوایل دهه ۱۹۲۰ به این نتیجه رسید که حدود ۵ میلیون مرگ در سال ۱۹۲۱ در اثر قحطی و بیماری های مرتبط رخ داده است: این تعداد معمولاً در کتاب های درسی نقل می شود. ارقام محافظه کارانه بیشتر از یک میلیون نفر در نظر نگرفتند ، در حالی که ارزیابی دیگر ، بر اساس بخش پزشکی آرا ، از دو میلیون نفر صحبت می کرد. در طرف دیگر این مقیاس ، برخی منابع از ده میلیون کشته صحبت کردند. به گفته برتراند پاتناود، "پس از دهها میلیون قربانی جنگ ، قحطی و ترور در قرن بیستم ، چنین تعداد به سختی اغراق آمیز به نظر می رسد". کاربردهای سیاسی. قحطی در پایان شش سال و نیم ناآرامی و خشونت به وقوع پیوست (نخست جنگ جهانی اول ، سپس دو انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ ، سپس جنگ داخل
ی روسیه). بسیاری از جناح های مختلف سیاسی و نظامی در آن رویدادها شرکت داشتند و اکثر آنها توسط دشمنانشان متهم شده اند که به قحطی کمک کرده اند و یا حتی مسئولیت این مسئولیت را برعهده داشته اند. بلشویکها اقدام به تصرف املاک کلیسا در سال ۱۹۲۲ کردند. در آن سال بیش از ۴.۵ میلیون روبل طلایی اموال توقیف شد. از این تعداد ، یک میلیون روبل طلا برای کمک به قحطی هزینه شده است. در نامه ای مخفی ۱۹ مارس ۱۹۲۲ به دفتر سیاسی ، لنین اظهار داشت قصد دارد چند صد میلیون روبل طلایی را برای رفع قحطی توقیف کند. در نامه پنهانی لنین به دفتر سیاسی ، لنین توضیح می دهد که قحطی فرصتی را علیه کلیسا فراهم می کند. ریچارد پایپس استدلال کرد که قحطی از نظر سیاسی بهانه ای برای رهبری بلشویک ها برای آزار و اذیت کلیسای ارتدکس بود ، که باعث افزایش چشمگیر بسیاری از دهقانان شد. مهاجران سفید ضد بلشویک روسیه در لندن ، پاریس و جاهای دیگر نیز از قحطی به عنوان یک فرصت رسانه ای برای برجسته کردن ظلم های ادعا شده رژیم اتحاد جماهیر شوروی در تلاش برای جلوگیری از تجارت با و رسمیت شناختن رسمی دولت بلشویک استفاده کردند.
اسکار مندوزا آزوردیا (; زاده – درگذشته ۹ ژانویه ۱۹۹۵) سیاستمدار اهل گواتمالا بود. وی از ۲۴ اکتبر ۱۹۵۷ تا ۲۶ اکتبر ۱۹۵۷ رئیس جمهور این کشور بود.
نوار تهیگاهی درشت نئی یا نوار ایلیوتیبیال یا نوار مایسیات (Maissiat's band) ضخیم شدگی نیام عمقی ران (فاسیا لاتا) است. در قسمت بالایی ران این نوار سه لایه دارد لایه سطحی، بینابینی و عمقی که این سه لایه با نیام زردپی پهن سرینی (آپونوروتیک گلوتئال) ترکیب شده و به طرف دیستال می روند و در سرتاسر ران تا لاترال زانو ادامه می یابند. نوار تهیگاهی درشت نئی را نباید یک نوار ساده انگاشت بلکه ساختار پیچیده ای است که اتصالات اطراف مفصلی زیادی هم با استخوان ران هم با کشکک و هم با درشت نی (تیبیا) دارد. در زانو سه لایه دارد سطحی، عمقی و کپسولی استخوانی(capsulo-osseous layer). لایه اصلی لایه سطحی است که قسمت زیادی از وجه لاترال زانو را می پوشاند و عمدتاً به توبرکل ژردی (Gerdy's tubercle) وصل می شود. در قدام ایلیوتیبیال باند از لایه سطحی یک استطاله ای جدا می شود که بر روی وجه قدامی پاتلا وصل می شود و به آن باند ایلیو پاتلار (iliopatellar band) یا فیبرهای قوسی (arciform fibers) یا رتیناکولوم مایل فوقانی (superior oblique retinaculum) می گویند. لایه عمقی در ۵ تا ۶ سانتی متری پروکسیمال به اپی کندیل لترال فمور شروع می شود و به سپتو
م بین عضلانی لترال و اپی کندیل لترال فمور وصل می شود. لایه سطحی و لایه عمقی در دیستال لترال اپی کندیل به یکدیگر وصل می شوند. لایه کپسولی استخوانی از سپتوم اینتراماسکولار لترال شروع شده و با سر کوتاه عضله بایسپس ممزوج می گردد.
آلومینیوم مونوکلرید هالید فلزی با فرمول AlCl است. آلومینیوم مونوکلرید به عنوان یک مولکول از نظر ترمودینامیکی فقط در دمای بالا و فشار کم پایدار است. این ترکیب به عنوان یک مرحله در فرایند الکان برای ذوب آلومینیوم از آلیاژ غنی از آلومینیوم تولید می شود. هنگامی که آلیاژ در رآکتور قرار می گیرد دمای ان ۱۳۰۰ درجه سانتیگراد و مخلوط با تری کلرید آلومینیوم، یک گاز منوکلرید آلومینیوم تولید می شود. سپس با خنک شدن تا ۹۰۰ درجه ذوب آلومینیوم و تری کلرید آلومینیوم تسهیم نامتناسب می یابد. این مولکول در محیط میان ستاره ای تشخیص داده شده است، جایی که مولکول ها آنقدر رقیق هستند که برخورد بین مولکولی مهم نیست.
شیاطین یک فیلم سینمایی ترسناک محصول مشترک سینمای فرانسه و سینمای پرتغال به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۷۳ اکران شد. خلاصه داستان. داستان فیلم در مورد یک گروه از راهبه ها می باشد که توسط شیاطین تسخیر می شوند و در سیاه چاله ای مورد شکنجه آنها قرار می گیرند و ...
قره یازی (به لاتین: Qarayazı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغستفا واقع شده است.
قره یازی (به لاتین: Qarayazı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گوی چای واقع شده است. قره یازی ۲۱۳۱ نفر جمعیت دارد.
زن ها فرشته اند ۲ فیلمی در گونهٔ کمدی به کارگردانی آرش معیریان و تهیه کنندگی حسین فرح بخش محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم ادامه داستان قسمت اول "زن ها فرشته اند" می باشد. این فیلم ابتدا قرار بود که در نوروز ۱۳۹۹ اکران شود، اما به دلیل شیوع ویروس کرونا، اکران این فیلم به بعداً موکول شد. این فیلم در تاریخ ۲۵ تیر ۱۳۹۹ در سینماهای ایران اکران شد.
دادگاه صدارت عظمی ایالت دلاور () نوعی دادگاه انصاف(در مقابل کامن لو) در ایالت دلاور است این دادگاه یکی از سه قسم محاکم قانون اساسی در ایالت دلاور را تشکیل می دهد دو قسم دیگر دیوان عالی و دادگاه حاکم ایلت دلاور هستند دادگاه بر اساس قانون اساسی قوانین موضوعه و سوابق آراء اتخاذ تصمیم می نماید در این دادگاه ژوری وجود ندارد و قضات حرفه ای به حل و فصل دعاوی می پردازند.
منوچهر بختیاری پدر پویا بختیاری از کشته شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران است. او کارزاری بین المللی را برای «دادخواهی جان فرزندش و کلیه جان باختگان» در چهل سال حکومت نظام جمهوری اسلامی ایران راه اندازی کرده است. او در پیامی در اینستاگرام از دادگاه های قضایی خارج ایران به ویژه دیوان بین المللی دادگستری برای خون های ریخته شده اعلام دادخواهی کرد. پیگیری های منوچهر بختیاری و ناهید شیرپیشه، مادر پویا، باعث شد که پویا بختیاری به چهره اعتراضات آبان ۱۳۹۸ تبدیل شود. منوچهر بختیاری «به جرم دادخواهی» پرونده فرزندش «پویا بختیاری» به ۳ سال و نیم حبس و زندان محکوم شده است. رویدادها. نوشتن نامه به میشل باشله. او در نامه ای به میشل باشله و دیگر مقام های حقوق بشری دربارهٔ مراسم چهلمین روز درگذشت پویا نوشته است که همه اعضای خانوده اش از جمله خود او، همسر، خواهر و همسرِ خواهرش، دو عمو و پسر عموی ۱۱ ساله اش را با دستبند، چشم بند و ماشین های جداگانه به زندان رجایی شهر برده و از دو روز تا یک ماه در بازداشت نگه داشتند. اعتراض به تهدید و ارعاب برای حضور در مراسم تشییع قاسم سلیمانی. پس از انتشار فیلم ها و عکس هایی که منوچهر بختیاری و ب
رادرش را در حالی نشان می داد که در مراسم تشییع جنازه قاسم سلیمانی شرکت کرده بودند، منوچهر بختیاری در ویدیویی اعلام کرد که این حضور اجباری و با تهدید و ارعاب بوده و قاسم سلیمانی را «مزدور و آلت دست ملاها» و سپاه پاسداران را نهادی «ضدمردمی و فاشیستی» خطاب کرد. او بیان کرد این ویدیو در حالی ضبط شده که وی و خانواده اش در «بند مزدوران» بوده اند. ناپدید شدن در جزیره کیش. تیر ۱۳۹۹ ویدیوهایی در شبکه های اجتماعی انتشار یافت که نشان می داد منوچهر بختیاری در کنار خلیج فارس در حال توزیع پرچم شیر و خورشید ایران است. این حرکت در ادامه کارزاری به راه افتاد که منوچهر بختیاری، پرچم شیر و خورشید را به عنوان پرچم اصلی ایران معرفی می کرد. به گفته برادر منوچهر بختیاری، او که از چند روز پیشتر به همراه همسرش به جزیره کیش سفر کرده بود در تماسی تلفنی اعلام کرده بود که در فرودگاه کیش در انتظار پرواز ساعت ۸ برای حرکت به سوی تهران است، اما اطلاعات پرواز فرودگاه مهرآباد به خانواده بختیاری گفته که او در کیش وارد هواپیما نشده و در بین مسافران پرواز نبوده است. از این رو احتمال می رود وی از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده باشد. اعتراض و بازدا
شت خانواده. بنا بر گفته مهرداد بختیاری، برادر منوچهر بختیاری، روز سه شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۹ خانواده منوچهر بختیاری در پی بی خبری از وی که از تاریخ ۲۳ تیر ۱۳۹۹ در جزیره کیش بازداشت شده است در جلوی ساختمان وزارت کشور با در دست داشتن عکس های وی و پلاکاردیی که روی آن نوشته بود: «دادخواهی جرم نیست و منوچهر بختیاری را آزاد کنید» دست به تجمع زدند که بعد از پیوستن تعدادی از مردم به این تجمع و اعتراض تجمع کنندگان به فیلم برداری یکی از مأموران امنیتی از آنها، حدود ۲۰ مأمور لباس شخصی به آنها حمله کرده و مورد ضرب و شتم قرار داده و حتی به مادر ۸۰ ساله بختیاری رحم نکردند و سپس آنها را به بازداشتگاه پلیس امنیت عباس آباد منتقل کرده و بعد از ساعاتی بازداشت و بازجویی و متهم کردن آنها به «تشویش اذهان عمومی»، آنها را با تعهد آزاد کردند. اعتصاب غذا. ۲۵ مرداد ۱۳۹۹، مادر منوچهر بختیاری از اعتصاب غذای فرزند خود خبر داد. خانواده منوچهر بختیاری در ۲۴ دی ۱۴۰۰ از اعتصاب غذای وی در حالی که در زندان انفرادی به سر می برد، اطلاع دادند. وی در ششمین روز اعتصاب غذای خود می باشد. آزادی از زندان. منوچهر بختیاری، ۱۵ آذر ۱۳۹۹ پس از تحمل حدود پنج ماه ب
ازداشت، با قرار وثیقه آزاد شد. بازداشت به همراه خانواده برخی کشته شدگان. ۱۷ فروردین ۱۴۰۰، خانواده برخی از جان باختگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ در اصفهان و هنگام بازگشت از آرامگاه سردار اسعد بختیاری، بازداشت شدند. منوچهر بختیاری و ناهید شیرپیشه (مادر پویا بختیاری) نیز از جملهٔ این افراد بودند که اتوبوس حامل آن ها توسط نیروهای امنیتی متوقف و بازداشت شدند. منوچهر بختیاری و سایر بازداشت شدگان، یک روز بعد، در ۱۸ فروردین ۱۴۰۰ آزاد شدند. بازداشت ۹ اردیبهشت. روز پنج شنبه مأموران امنیتی با هجوم به منزل برادر منوچهر بختیاری، وی را با ضرب و شتم به صندوق عقب ماشین انداخته و به مکان نامعلومی بردند. مأموران امنیتی همسایگان و خانواده وی را که قصد جلوگیری از زدن و بازداشت وی را داشتند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. محکومیت. منوچهر بختیاری در حالی که در زندان کرج زندانی است از محکومیت خود به ۳ سال و نیم حبس و زندان و ۲ سال و نیم تبعید و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور «به جرم دادخواهی» و پیگیری پرونده کشته شدن پسرش خبر داد. او این حکم را «ناعادلانه» می داند و تأکید کرده است که در جریان رسیدگی به پرونده خود از داشتن وکیل بی بهره بوده و از ز
مان برگزاری جلسات نیز اطلاعی نداشته است. واکنش ها. درخواست مادر منوچهر بختیاری. ۵ مرداد ۱۳۹۹، مادر منوچهر بختیاری در پیام تصویری با هشدار دربارهٔ وضعیت جسمی فرزندش در زندان، خواهان آزادی او شد. او در این پیام گفت: «جمهوری اسلامی اگر خدا را می شناسید بچه مرا آزاد کنید.» او همچنین نسبت به سلامتی پسرش، ابراز نگرانی کرد و اعلام کرد که جمهوری اسلامی مسئول هرگونه آسیب به جان پسرش است.
لوییس آرتورو گونزالس لوپز (؛ ۲۱ دسامبر ۱۹۰۰ – ۱۱ نوامبر ۱۹۶۵) سیاستمدار، و قاضی اهل گواتمالا بود. وی از ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷ تا ۲۴ اکتبر ۱۹۵۷ رئیس جمهور این کشور بود. لوییس آرتورو گونزالس لوپز در ۱۱ نوامبر ۱۹۶۵، در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
آرگونیوم که همچنین با نام هایی مانند کاتیون آرگون هیدرید، یون هیدیدوآرگون (۱+) یا آرگون پروتونون دار شده نیز نامیده می شود، دارای فرمول شیمیایی +ArH است. این ترکیب، کاتیونی متشکل از یک پروتون و یک اتم آرگون است. امکان تهیه آرگونیوم با استفاده از تخلیه بار الکتریکی وجود دارد و این گونه، اولین یون مولکولی گاز نجیب بود که در فضای بین ستاره ای یافت شده است.
مریخ ۳ یک کاوشگر فضایی روباتیک برنامه مریخ اتحاد جماهیر شوروی بود که در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۷۱، نه روز پس از فضاپیمای دوقلوی خود مریخ ۲، راه اندازی شد. این کاوشگرها فضاپیمای روباتیک یکسان بودند که توسط موشک های پروتون-K با مرحله بالایی بلاک D پرتاب شد، هر یک شامل یک مدارگرد و یک فرود آوردنده متصل بود. پس از سقوط مریخ ۲ روی سطح مریخ، مریخ ۳ اولین فضاپیمایی بود که در یک فرود آرام در مریخ به دست آورد، در ۲ دسامبر سال ۱۹۷۱. این ۱۱۰ ثانیه بعد از فرود خراب شد و تنها تصویری خاکستری و بدون جزئیات را انتقال داد. مدارگرد مریخ ۲ و مدارگرد مریخ ۳ همچنان به چرخش حول مریخ و انتقال تصاویر به مدت ۸ ماه دیگر به زمین می پرداخت. مدار. هدف اصلی مدار 4M-V بررسی توپوگرافی سطح مریخ بود. تجزیه و تحلیل ترکیب خاک آن. اندازه گیری خواص مختلف جو؛ «تابش خورشیدی، باد خورشیدی و میدان های مغناطیسی بین سیاره ای و مریخ» را نظارت کنید. علاوه بر این، این یک «رله ارتباطی برای ارسال سیگنال از سطح مریخ به زمین» بود. مدارگرد از دست دادن جزئی سوخت رنج می برد و کافی نبود تا خود را به مدار ۲۵ ساعته برنامه ریزی شده بگذارد. در عوض موتور سوختگی کوتاه شده را انج
ام داد تا این فضاپیما را در یک مدار طولانی بیضوی (۱۲ روز، ۱۹ ساعت) در مورد مریخ قرار دهد. به طور تصادفی، طوفان گرد و غبار به خصوص بزرگ در مریخ تأثیر منفی بر این مأموریت گذاشت. هنگامی که مارینر ۹ در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۱ وارد مریخ شد و با موفقیت به گردش درآمد، فقط دو هفته قبل از مریخ ۲ و مریخ ۳، دانشمندان سیاره ای از تعجب متوجه شدند که جو با "یک جامه گرد و غبار در سطح سیاره، بزرگترین طوفانی که تاکنون مشاهده شده است غلیظ است. " سطح کاملاً مبهم بود. هر دو مریخ ۲ و مریخ ۳ قادر به برنامه نویسی مجدد برنامه های مأموریت نبودند، بلافاصله زمین های خود را اعزام کردند، و مدارگرد قسمت قابل توجهی از منابع داده موجود را درگرفتن عکس های ابرهای غبارآلود بی خاصیت استفاده می کرد. مدار ۳ مریخ اطلاعاتی را برای دوره از دسامبر ۱۹۷۱ تا مارس ۱۹۷۲ ارسال کرد، اگرچه انتقال تا اوت ادامه داشت. اعلام شد که مریخ ۳ مأموریت خود را تا ۲۲ اوت سال ۱۹۷۲ و پس از ۲۰ مدار به پایان رسانده است. این کاوشگر، همراه با مریخ ۲، در مجموع ۶۰ عکس را ارسال کرد. تصاویر و داده ها کوه هایی را با ارتفاع ۲۲ کیلومتر نشان داد، هیدروژن اتمی و اکسیژن در اتمسفر فوقانی، درجه حر
ارت سطح از ۱۱۰ − درجه سانتیگراد تا +۱۳ درجه سانتیگراد، فشارهای سطحی ۵/۵ تا ۶ مگابایت، غلظت بخار آب ۵۰۰۰ برابر کمتر از جو زمین، پایه یونوسفر که از ۸۰ تا ۱۱۰ کیلومتر شروع می شود کیلومتر از ارتفاع، و دانه در اثر طوفان گرد و غبار به بزرگی ۷ کیلومتر در جو. این تصاویر و داده ها امکان ایجاد نقشه های تسکین سطح، و اطلاعاتی در مورد نیروی مریخی و میدان های مغناطیسی ارائه می دهند. لندر. سیستم فضاپیمای لندر. ماژول نزول مریخ ۳ روی اتوبوس / مدار مقابل سیستم پیشران سوار شده بود. این شامل یک کپسول زمینی به قطر ۱٫۲ متر، یک سپر ترمز هوازی مخروطی به قطر ۲٫۹ متر، یک سیستم چتر نجات و موشکهای یکپارچه سازی با سیستم عامل است. کل ماژول نزول دارای یک توده سوخت ۱۲۱۰ بود کیلوگرم، کپسول فرود کروی ۳۵۸ را به خود اختصاص داد کیلوگرم از این یک سیستم کنترل اتوماتیک متشکل از میکرو موتورهای گازی و ظروف نیتروژن تحت فشار کنترل نگرش را فراهم می کند. چهار موتور سوخت جامد به لبه بیرونی مخروط نصب شده بودند تا زمین را کنترل کنند. چترهای اصلی و کمکی، موتور برای شروع فرود و ارتفاع سنج رادار در قسمت بالای لندر نصب شده اند. از فوم برای جذب شوک در ماژول نزول