Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سالواتوره تسیو ، یک شخصیت خیالی در "رمان "پدرخوانده"" ماریو پوزو در سال ۱۹۶۹ است، و همچنین دو فیلم بر اساس آن: "پدرخوانده" (۱۹۷۲) و ' (۱۹۷۴). نام مشخص او برای این فیلم ها ایجاد شده است. در رمان از او فقط "تسیو" نام برده شده است. در فیلم "پدرخوانده"، نقش تسویو توسط ایب ویگودا به تصویر کشیده شد. در '، جان آپرآ تسیو جوان را به تصویر کشید، در حالی که ویگودا نقش او را در یک گذشته نمایی، که در اواخر سال ۱۹۴۱ اتفاق افتاد، در پایان فیلم بازی کرد. در رمان و فیلم. تسیو با پیتر کلمنزا و ویتو کورلئونه دوست می شود و فعالیت های جنایی خود را در سطح پایین در شهر نیویورک در ایتالیای کوچک در منهتن آغاز می کند. تسیو، که به خوبی در سراسر منطقه متصل است، باشگاه سفارت در بروکلین را در اختیار دارد، پایگاه عملیاتی او برای سربازان مافیا. بیشتر محققان فدرال تسیو را باهوش تر و بی رحم تر از خانواده کورلئونه می "دانند". با این حال، طبق این کتاب، او در طول دهه صلح بین خانواده های مافیایی نیویورک به طور قابل توجهی تبادل نظر کرد. یکی از نقاط قوت خانواده کورلئونه این است که، با توجه به نفوذ تسیو بر بروکلین، برخی از دشمنان نمی دانند که تسیو د
ر امپراتوری کورلئونه کار می کند. هنگامی که ویتو توسط گانگسترهای ویرجیل سولوزو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد، و باعث ایجاد جنگ بین این پنج خانواده شد، تسیو به عنوان دست راست پسر بزرگ ویتو، سانی، که خانواده را اداره می کند در حالی که ویتو ناتوان است، خدمت می کند. در رمان، تسیو به عنوان باهوش ترین فرد بسیار بیشتر از جوان ترین پسر ویتو و جانشین احتمالی مایکل به تصویر کشیده شده است، حتی نسبت به کلمنزا و تام هاگن. با این حال، او هرگز به طور کامل به مایکل اعتماد نمی کند، و مایکل ناامید می شود وقتی مایکل مانع تلافی جویی در برابر رقیب دون امیلیو بارزینی می شود، خانواده بارزینی در دادگاه خود در بروکلین جمع می شوند. در پایان، تسیو با کمک به بارزینی و فیلیپ تاتاگلیا، به مایکل خیانت می کند. اجلاس سران در برج سلطنت تسیو در بروکلین برگزار می شود، جایی که احتمالاً مایکل در آنجا امن خواهد بود. در عوض، تسیو قرار بود با مرگ مایکل، خانواده کورلئونه را رهبری ببرد. در رمان، تسیو کمی پس از مرگ ویتو به کارگزاری اجلاس کمک می کند. در این فیلم، تسیو در مراسم خاکسپاری ویتو در مورد برپایی اجلاس صلح به مایکل نزدیک می شود. مایکل قبل
اً با هشدار پدرش این نقشه را پیش بینی کرده بود: هرکسی که در مورد نشست صلح به مایکل نزدیک شود، خائن خانواده بود. خیانت تسیو هاگن را غافلگیر می کند، که فکر می کرد کلمنزا کسی است که به مایکل خیانت می کند. مایکل به او گفت، «این حرکت هوشمندانه است؛ تسیو همیشه باهوش تر بوده.» چند روز بعد، تسیو آماده است تا مایکل و هاگن را برای ملاقات به بروکلین همراهی کند، وقتی ویلی سیچی به تسیو خبر می دهد که مایکل جداگانه می رود. تسیو ناامید می شود. هاگن می گوید که او هم نمی تواند برود و چندین ضارب تسیو را محاصره می کنند. تسیو سریع با درک وضعیت خود، با خونسردی به هاگن می گوید که به مایکل بگوید خیانت او شخصی نبوده، بلکه صرفاً تجاری بوده است. تسیو از هاگن می خواهد که او را از قلاب بیرون بیاورد، اما هاگن نپذیرفت. تسیو با پذیرفتن سرنوشت خود، در حالی که او را برای کشته شدن بردند، آرام می رود. در بازی پدرخوانده. در پدرخوانده (بازی ویدئویی)، تسیو اصلی ترین پیمانکار نیمه نخست داستان بازی است. بعد از اینکه او با تام هاگن و سیچی روبرو شد، تسیو توسط قهرمان بازی، آلدو تراپانی، به محلی که قصد داشت به مایکل خیانت کند، همراهی می شود. او فرار می
کند، اما توسط تراپانی شکار می شود و مورد اصابت گلوله قرار می گیرد. در بازی، برخلاف فیلم، مرگ تسیو قبل از اعدام های تعمید اتفاق می افتد.
پروتون تیارا یک اتومبیل مالزیایی است که بر اساس سیتروئن ای اکس ساخته شده است این خودرو از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ توسط خودروسازی پروتون ساخته شده است. تاریخچه. پیدایش تیارا نتیجه توافق در اواسط دهه ۱۹۹۰، بین پروتون و گروه پی اس ای، بود. بنابرین این خودرو از پلتفرم و موتورهای تولیدی پی اس ای استفاده می کرد. طراحی. شکل ظاهری تیارا با سیتروئن ای ایکس یکسان است. تنها تفاوت های ظاهری این دو خودرو شامل سپرهای مختلف و خوشه های چراغ عقب بود. این خودرو به یک موتور ۱٫۱ لیتری ۶۰ اسب بخاری و جعبه دنده ۵ سرعته دستی مجهز بود.
کُو نو مورویاسو ; – ) سامورایی، و بوشی اهل ژاپن بود. وی برادر کو نو مورونائو و یکی از سرداران برجسته شوگون سالاری آشیکاگا، آشیکاگا تاکائوجی در دوره نانبوکوچو بود.
محاصره سینوپ (انگلیسی: Siege of Sinope) در سال ۱۲۱۴ روی داد و منجر به محاصره و تصرف موفقیت آمیز سینوپ توسط ترکان سلجوقی به فرماندهی سلطان کیکاوس اول (ق. ۱۲۱۱–۱۲۲۰) شد. سینوپ در ساحل دریای سیاه در ترکیه مدرن، یک شهر بندری مهم در دوره ای بود که امپراتوری ترابوزان آن را در اختیار داشت. امپراتوری ترابوزان یکی از دولت های جانشین بیزانس بود که پس از جنگ صلیبی چهارم تشکیل شد. این محاصره توسط ابن بی بی، مورخ دوره سلجوقی، با جزئیاتی شرح داده شده است. آلکسیوس اول، امپراتور ترابوزان (در حدود ۱۲۰۴–۱۲۲۲) ارتش را برای شکستن محاصره رهبری کرد، اما او در نبرد شکست خورد و اسیر شد، و شهر سینوپ در یکم نوامبر تسلیم شد.
بازی زبان () یک مفهوم فلسفی است که توسط لودویگ ویتگنشتاین توسعه یافته است. ویتگنشتاین استدلال می کرد که یک کلمه یا حتی یک جمله فقط در نتیجه "قاعده" "بازی" معنی می یابد. به عنوان مثال معنی جمله «آب!» با توجه به متن می تواند یک سفارش، پاسخ به یک سؤال یا شکل دیگری از ارتباط باشد. تحقیقات فلسفی. لودویگ ویتگنشتاین در کار خود با "تحقیقات فلسفی" (۱۹۵۳) مرتباً به مفهوم بازی های زبانی اشاره کرده است. او این ایده را که زبان به گونه ای جداگانه و مطابق با واقعیت است رد می کند و معتقد است که مفاهیم برای معنا یافتن نیاز به وضوح ندارند. ویتگنشتاین از اصطلاح «بازی زبانی» برای تعیین اشکال ساده تر زبان به نسبت کل یک زبان استفاده کرد. این مفهوم با هدف «برجسته ساختن این واقعیت که صحبت کردن به زبان بخشی از یک فعالیت یا نوعی زندگی است» (PI 23) که به زبان معنا می بخشد، در نظر گرفته شد. ویتگنشتاین این بحث از بازی ها را به مفهوم اصلی بازی زبانی تبدیل می کند. ویتگنشتاین این اصطلاح را با استفاده از مثالهای ساده معرفی می کند، اما قصد دارد این اصطلاح را برای بسیاری از روشهای استفاده از زبان به کار برد. مولفه اصلی بازی های زبانی این است ک
ه آنها از زبان استفاده می کنند و از زبان به روش های مختلفی استفاده می شود. به عنوان مثال، در یک بازی زبان، یک کلمه ممکن است به معنای مخفف (یا ارجاع به) یک شی باشد، اما در دیگری این کلمه ممکن است برای دستور دادن، یا پرسیدن سالها و غیره استفاده شود. مثال معروف معنای کلمه «بازی» است. ما در مورد انواع بازی ها صحبت می کنیم: بازی های رومیزی، بازی های شرط بندی، ورزش، "بازی های جنگی". اینها همه کاربردهای مختلف کلمه "بازی" است. ویتگنشتاین همچنین مثال «آب!» را بیان می کند، که می تواند به عنوان تعجب، دستور، درخواست یا پاسخ به یک سؤال مورد استفاده قرار گیرد. معنی کلمه بستگی به بازی زبانی ای دارد که برای آن استفاده شده است. مورد دیگری که ویتگنشتاین به آن اشاره می کند این است که کلمه "آب" جدای از کاربرد آن در داخل یک بازی بازی معنی ندارد. ممکن است کسی این کلمه را به عنوان سفارش استفاده کند تا شخص دیگری یک لیوان آب برای شما بیاورد. اما همچنین می توان از آن به عنوان هشدار به شخصی استفاده کرد در مورد اینکه آب سمی است. حتی ممکن است یکی از اعضای یک انجمن مخفی از این کلمه به عنوان کد استفاده کند. ویتگنشتاین کاربرد مفهوم بازی های
زبانی خود را به معنای کلمه محدود نمی کند. او همچنین آن را دربارهٔ معنای جمله به کار می برد. به عنوان مثال، جمله «موسی وجود نداشت» (§۷۹) می تواند معنای مختلفی داشته باشد. ویتگنشتاین استدلال می کند که این جمله به طور مستقل و بدون در نظر گرفتن جای استفاده آن، چیزی را منتقل نمی کند. این «بی معنی» است که مهم نبودن برای یک هدف خاص «بی معنی» است. فقط در صورتی اهمیت پیدا می کند که آن را در برخی زمینه های استفاده اصلاح کنیم؛ بنابراین، چیزی نمی تواند بیان کند زیرا جمله به عنوان مثال هنوز کاربرد خاصی را تعیین نمی کند. این جمله فقط وقتی معنی می یابد که برای گفتن چیزی استفاده شود. به عنوان مثال، می توان از آن استفاده کرد به گونه ای که گفته می شود هیچ شخص یا شخصیتی تاریخی با مجموعه توصیفاتی که به نام «موسی» نسبت داده می شود، متناسب نیست. اما همچنین می تواند به این معنی باشد که رهبر بنی اسرائیل را موسی نمی نامیدند. یا اینکه کسی نبوده باشد که تمام آنچه در کتاب مقدس دربارهٔ موسی و غیره آمده است را به دست آورده باشد؛ بنابراین معنی این جمله به زمینه استفاده از آن بستگی دارد.
نوروپیل یا نوروپایل هر کدام از نواحی دستگاه عصبی است که عمدتاً از آکسون های غیر-میلینی، دندریت ها و زوائد سلول های گلیالی تشکیل شده و ناحیه چگالی سیناپسی تشکیل می دهد که تعداد اجسام سلولی نسبتاً کمی دارد. ناحیه ای که نوروپیل ها در آنجا حضور بیشتری دارند، مغز است که گرچه کاملاً از نوروپیل تشکیل نشده، اما دارای نواحی با بیشترین چگالی (از نظر چگالی سیناپسی) نوروپیل در بدن است. به عنوان مثال، نو-قِشر و پیاز بویایی، هردو شامل نوروپیل اند. ماده سفید، که عمدتاً از آکسون های میلینی شده تشکیل شده است (و لذا رنگ سفیدی دارد) و سلول های گلیالی، عمدتاً به عنوان بخشی از نوروپیل درنظر گرفته نمی شوند. ریشه لغت نوروپیل از یونانی: "neuro"، به معنای "رباط، پی؛ عصب" و "pilos" به معنای "حس کرد" می باشد. ریشه پیدایش تاریخی این لغت را می توان تا اواخر قرن ۱۹م ردگیری کرد.
پیسه (، ، ، ) واحد پولی در چندین کشور است. این کلمه همچنین اصطلاحی عمومی برای پول و ثروت است. در هند، نپال، و پاکستان، در حال حاضر "پیسه" برابر با یک صدم روپیه است. در بنگلادش، هر "poysha" برابر یک صدم از تاکا بنگلادش است. در عمان، هر "بیسة" برابر یک هزارم ریال عمان است. تاریخ. سکه های اغلب "Gadhaiya Paise" (قرن نهم و دهم میلادی) نامیده می شدند. تا دههٔ ۱۹۵۰ در هند و پاکستان (و قبل از ۱۹۴۷ در هند بریتانیا)، paisa معادل ۳ پای، از یک آنا، یا روپیه بود. پس از انتقال از ارز غیر اعشاری به واحد پول دهدهی، paisa برابر با روپیه بود و برای چند سال به عنوان " naya paisa " شناخته می شد (" paisa جدید ") تا آن را از paisa قدیمی که روپیه بود متمایز کند. واژه شناسی. در هندی، بنگالی، فارسی افغانی، اردو، نپالی و سایر زبانها، کلمه paisa اغلب به معنی پول یا پول نقد است. مسیرهای تجاری قرون وسطایی که دریای عرب را بین هند، مناطق عربی و آفریقای شرقی طی می کرد، استفاده از اصطلاحات شبه قاره هند و ارز عربی را در این مناطق گسترش می دهد. کلمه "pesa" به عنوان اشاره به پول در زبان های آفریقای شرقی مانند سواحیلی از آن دوره است. نمونه ای از
این کاربرد خدمات انتقال پول مبتنی بر تلفن همراه کنیا M-Pesa (که مخفف "تلفن همراه pesa" یا "پول تلفن همراه" است).
در مدل تئوری، دیاگرام () یا نگارهٔ یک ساختار، مفهومی ساده و در عین حال قوی برای اثبات ویژگی های مفید یک تئوری است. برای مثال، ویژگی ادغام () و نیز ویژگی تعبیه متصل (). تعریف فرمال دیاگرام. فرض کنید L یک زبان مرتبه اول باشد و "T" یک تئوری روی L باشد. به ازای یک مدل M از "Τ"، می توان L را به یک زبان جدید توسعه داد: با افزودن یک نماد ثابت جدید "ca" به ازای هر عنصر "a" در "A"، که "A" دامنه مدل M است. حال می توان M را به مدل زیر توسعه داد: M"A" := (M,"a")"a"∈"A" دیاگرام M، مجموعه تمام جملات اتمی L"A" و نقیض آن ها است، که در M"A" برقرار هستند (قابل اثباتند).
نشان شاهنشاهی دودمان پهلوی یکی از نشان های دولتی ایران در دوره پهلوی می باشد. این نشان در زمان پادشاهی رضاشاه طراحی گردید و بیشتر به عنوان نشان نظامی بر روی پرچم های نظامی و دریایی ایران کاربرد داشت. نقش این نشان همچنین بر روی برخی از سکه های این دوره نیز دیده می شود. تاریخچه. این نشان بر پایه نشان مشابه ای که در دوره قاجار استفاده می شد طراحی گردید و تفاوت اساسی آن با نشان پیشین وجود تاج پهلوی در این نشان به جای تاج کیانی و داشتن خورشیدی ساده به جای خورشید زنانه قاجاری بود. پس از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ خورشیدی نسخه بدون تاج این نشان برای مدت کوتاهی در دوره دولت موقت به عنوان پرچم نیروی دریایی مورد استفاده قرار می گرفت.
«زندگی در مریخ؟» () ترانه ای از خواننده-ترانه سرای انگلستانی دیوید بویی است که ابتدا در آلبوم "رضایتمندانه" (۱۹۷۱) منتشر شد. در ۱۹۶۸ به بویی سفارش شد که متن انگلیسی ترانه ای فرانسوی زبان از کلود فرانسوا را بنویسد. پس از اینکه متن او پذیرفته نشد، پل آنکا آن را در ترانهٔ «به روش خودم» بازنویسی کرد که در ۱۹۶۹ توسط فرانک سیناترا خوانده شد به شهرت رسید. بویی از موفقیت «به روش خودم» آزرده خاطر بود و از این ترانه به عنوان الگو استفاده کرد و «زندگی در مریخ؟» را به عنوان نقیضه ای از ضبط سیناترا نوشت. مانند دیگر ترانه های بویی در آن زمان، این ترانه عمدتاً روی پیانو نوشته شد. «زندگی در مریخ؟» در آخرین روز جلسات آلبوم "رضایتمندانه" ضبط شد. تهیه کنندگی این ترانه بر عهدهٔ بویی و کن اسکات بوده است. از لحاظ موسیقایی، «زندگی در مریخ؟» یک «بالاد فزاینده و سینمایی» توصیف شده است. ژانر آن در درجه اول گلم راک است که در خود عناصری از سبک کاباره و آرت راک دارد. این ترانه ساختار پیچیده ای دارد و در سرتاسر آن حاوی تغییرات آکورد متفاوتی است. سازهای موسیقی هم سو در کنار یکدیگر با آواز بویی اجرا می شود و در طول زمان اجرا به تدریج در حال
رشد است. متن این ترانه دختری را توصیف می کند که برای فرار از واقعیت به سینما می رود و در آن از تصاویر فراواقعی متعددی به کار برده می شود. این ترانه از لحاظ موضوغ خوش بینی و اثرات هالیوود را بازتاب می کند. علی رغم عنوان آن، این ترانه هیچ ارتباطی با خود مریخ ندارد؛ در عوض به یک جنون و هیجان رسانه ای آن زمان بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی اشاره می کند. آرسی ای رکوردز در اوج شهرت بویی به عنوان زیگی استارداست «زندگی در مریخ؟» را در ۲۲ ژوئن ۱۹۷۳ به عنوان تک آهنگ منتشر کرد. این ترانه به رتبهٔ سوم جدول تک آهنگ های بریتانیا رسید و سیزده هفته در جدول ماند. این تک آهنگ همراه با ویدیوی تبلیغاتی که توسط عکاس میک راک گرفته شده بود، تبلیغ شد که در آن بویی آرایش شده با کت و شلوار فیروزه ای این ترانه را در پس زمینه ای سفید اجرا می کرد. بویی این ترانه را در طول فعالیت حرفه ای خود به طور مکرر در کنسرت ها اجرا می کرد و اجرای آن در چندین آلبوم زنده قرار داده شده است. «زندگی در مریخ؟» از سوی زندگی نامه نویسان و منتقدان به عنوان یکی از بهترین ترانه های بویی به شمار می رود و بسیاری آن را یک شاهکار توصیف کرده اند. همچنین از ع
ملکرد آواز و رشد بویی به عنوان یک ترانه سرا ستایش شده است. چند نشریه نیز آن را یکی از بهترین ترانه های تمام ادوار می دانند. در سال ۲۰۱۵، نیل مک کورمیک ، منتقد روزنامهٔ "دیلی تلگراف"، نام این ترانه را در رتبهٔ اول فهرست «۱۰۰ ترانه برتر همه زمان ها» قرار داد. در سال ۲۰۱۶، "پیچفورک" آن را بهترین ترانه دههٔ ۱۹۷۰ نامید. این ترانه نام مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی "زندگی در مریخ" شد و در فیلم ها و برنامه های تلویزیونی دیگر نیز به نمایش درآمد. خوانندگانی از جمله باربارا استرایسند، ترنت رزنر از ناین اینچ نیلز و آتیکوس راس این ترانه را بازخوانی کرده اند. این ترانه پس از مرگ بویی در سال ۲۰۱۶ در جدول های فروش جهانی قرار گرفت و به ترانه ای برای ادای احترام به این هنرمند تبدیل شد. ادای احترام نیکلاس فریستون و لرد توجه گسترده ای را به خود جلب کرد. بازخوانی لرد به صورت گسترده ای یکی از بهترین اجراهای ادای احترام به این هنرمند شناخته شد. بویی نیز پیش تر لرد را «آینده موسیقی» یاد کرده بود. نسخه بازخوانی شده این ترانه توسط یانگ بلاد در لحظه فرود آمدن مریخ نورد استقامت ناسا بر سطح مریخ پخش شد.
برایان رینولدز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که برای باشگاه فوتبال وسترلو در لیگ برتر فوتبال بلژیک بازی می کند. سابقه باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اف سی دالاس ، کورتریک ، وسترلو و رم اشاره کرد.
منور سولومون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسرائیل است که برای باشگاه تاتنهام بازی می کند.
کورگی های سلطنتی سگ های ولش کورگی پمبروک متعلق به ملکه الیزابت دوم و والدینش، پادشاه جورج ششم و ملکه الیزابت ملکه مادر بودند. الیزابت دوم که از زمان خردسالی به کورگی ها علاقه مند بود، از ۱۹۵۲ که ملکه قلمروهای مشترک المنافع شد بیش از ۳۰ کورگی داشته است. الیزابت دوم در هر زمان بین سالهای ۱۹۳۳–۲۰۱۸ حداقل یک کورگی داشت.
پاپ فرانسیس از ۱۵ تا ۱۹ ژانویه ۲۰۱۵ یک بازدید کشیشی و دولتی از فیلیپین انجام داد. وی پس از پل ششم در سال ۱۹۷۰ و ژان پل دوم در سال ۱۹۹۵، سومین بازدید پاپانه از فیلیپین و اولین دیدار پاپانه از این کشور در قرن ۲۱ را انجام داد. علاوه بر مانیل، فرانسیس برای دلگرم کردن قربانیان طوفان هایان (یولاندا) از تاکلوبان و پالو، لایت دیدن کرد. فیلیپینی ها به فرانسیس لقب ("پدربزرگ فرانسیس") برای تحبیب او دادند، که مورد تمجید او قرار گرفت. حدود ۶–۷ میلیون نفر در آخرین مراسم عشای ربانی فرانسیس در لونتا شرکت کردند، که از جمعیت حاضر در مراسم روز جهانی جوانان ۱۹۹۵ در همین محل فراتر رفت و آن را به بزرگترین جمعیت حاضر در حضور پاپ در تاریخ بدل کرد. موضوع سفر فرانسیس در سال ۲۰۱۵ «رحمت و شفقت» () بود.
در تاریخ دیپلماسی، مسئله شرق () مسئله بی ثباتی سیاسی و اقتصادی در امپراتوری عثمانی از قرن ۱۸ تا ابتدای قرن ۲۰ همزمان با اوج گیری رقابت میان قدرت های بزرگ و رشد اندیشه های ناسیونالیستی است. قدرت امپراتوری عثمانی از میانه قرن ۱۸ رو به زوال رفت تا امپراتوری را «مرد بیمار اروپا» را توصیف کنند. مسئله شرق شامل عناصر بی شماری است که به یکدیگر مرتبط هستند: شکست های نظامی پی درپی عثمانی، ورشکستگی اقتصادی و زوال ساختاری، شکست اصلاحات جدید، ظهور ناسیونالیسم قومی و مذهبی و …. مرحله دوم. بحران بالکان. با وجود حوادث سیاسی اروپا پس از صلح فرانکفورت و کنگره برلین و دعوی ــ هرچند ظاهری ــ دولت ها دربارهٔ تلاش برای صلح در اروپا، در سال ۱۸۷۵ بحران دیگری در شرق پدید آمد که این قدرت را در مرحله تازهٔ از «مسئله شرق» در مقابل یکدیگر قرار می داد. با تلاش و خیزش اقوام و ملت های تابع امپراتوری عثمانی (به خصوص خیزش علیه ترکان در هرزگوین و مقدونیه و مناطق بلغارنشین)، بار دیگر دعوی و رقابت های میان روسیه و اتریش بر سر بالکان آغاز گشت که نشان از آن می داد که علاقه این دو قدرت به منطقه بالکان کاسته نشده است. هرچند فرانسه و بریتانیا نسبت به
این حوادث به نحوی بی توجه بودند تا آن که پس از سرنگون شدن عبدالعزیز یکم، سلطان عثمانی، و به قدرت رسیدن مراد پنجم و در ادامه عبدالحمید دوم و لغو بهره به وام های کلان کشور فرانسه و بریتانیا، واکنش این دو کشور نیز برانگیخته شد تا مسئله شرق بیش از پیش مطرح شود. در این مسئله هریک از قدرت سیاست خاص به خود را نسبت به عثمانی در پیش بگیرند: روسیه، تجزیه عثمانی برای بازشدن مسیرش به سمت بالکان؛ آلمان، نقش میانجی برای نپاشیدن اتحاد سه امپراتور؛ اتریش-مجارستان، مقابله با اهداف و برنامه روسیه در بالکان؛ و فرانسه و بریتانیا، نیز با توجه با اهداف خود (انتقام از آلمان و مقابله با اهداف روسیه در بالکان)، از دخالت مستقیم در بحران شرق و عثمانی امتناع می کردند و خصوصاً بریتانیا خواستار حل بحران بالکان از طریق مذاکره شد. بحران در عثمانی. بعد از شکست صربستان از عثمانی، با وجود تلاش آلمان برای ایفای نقش میانجی و همچنین توافق میان روسیه و اتریش بر سر بالکان، روسیه یک ماه پس از صلح میان امپراتوری عثمانی با صربستان، به این مرد بیمار اروپا در سال ۱۸۷۷ اعلان جنگ کرد تا بحران تازه ای را به وجود آید. در این جنگ، کشورهای بالکان همچون صربست
ان، رومانی، مونته نگرو و بلغارها (معروف به ائتلاف ارتدوکس) به سرعت وارد جنگ شدند. با پیروزی روسیه در نبرد صوفیه و تسخیر این شهر و حرکت نیروهای ائتلاف ارتدوکس به سمت قسطنطنیه، امپراتوری عثمانی خواستار توقف جنگ و صلح شد که منتهی به پیمان سن استفانو در سال ۱۸۷۷ شد که می توان مهم ترین مفاد آن را چنین برشمرد: به رسمیت شناختن استقلال رومانی، صربستان و مونته نگرو و بلغارستان توسط عثمانی؛ واگذاری مناطقی همچون دیبروجا در جنوب دلتای دانوب و چند شهر در قفقاز را به روسیه. با این حال مفاد این قرارداد سبب نگرانی بیش از پیش برخی کشورهای بالکان (صربستان و یونان از قدرت گیری بلغارستان بیم داشتند) و قدرت های اروپایی به خصوص اتریش-مجارستان و بریتانیا شد که نگران تسلط کامل روسیه بر بالکان بودند. در اینجا بود که آلمان با عنوان «دلال آشکار» کنگره برلین را در ژوئن ۱۸۷۸ برگزار کرد که در آن ۷ قدرت اروپایی ــ روسیه، عثمانی، اتریش-مجارستان، فرانسه بریتانیا، ایتالیا و آلمان ــ حضور داشتند. کنگره برلین. کنگره سال ۱۸۷۷ برلین ــ که سومین بخش از مسئله شرق بود ــ تلاشی بود برای تعیین سرنوشت امپراتوری عثمانی. طبق این کنگره توافق شد که استقلال
مناطقی همچون رومانی، مونته نگرو و صربستان به رسمیت شناخته شود، اما حدود و ثغور بلغارستان کوچک تر از آن چیزی شد که روسیه در پیمان سن استفانو ترسیم کرده بود و همچنین مقرر شد بلغارستان به عنوان شاهزاده نشین خودمختار تابع امپراتوری عثمانی شناخته شود تا مانع تسلط کامل روسیه بر بالکان شود. همچین قبرس به بریتانیا واگذار شد و دست اتریش-مجارستان و فرانسه برای اشغال بوسنی و بخش هایی از تونس باز گذاشته شد و مابقی مناطق همچون مقدونیه نیز به عثمانی برگردانده شد و تنها ایتالیا و آلمان از این پیمان دست خالی بازگشتند. نکته ای که این کنگره و پیمان حاصل از آن بر همگان آشکار کرد این بود که آرمان های ناسیونالیستی ملت های بالکان قربانی خواسته و اهداف قدرت بزرگ شده است و بار دیگر آتشفشان بالکان با شدت بیشتری فوران خواهد کرد. همچنین تلاش اروپاییان برای تجزیه عثمانی و سرخوردگی بیش از پیش این امپراتوری سبب شد تا این کشور توافقات خود را با کشورهای بزرگ اروپا همچون بریتانیا و فرانسه و همچنین قانون اساسی غربی امپراتوری زیر پا بگذارد و با کمک آلمان دست به سازماندهی نظامی خود بزند. روسیه نیز که در جریان این کنگره شکست خورده بود، علاوه بر
اتریش-مجارستان، از آلمان نیز به دلیل حمایت از پیمان برلین گله مند بود و «اتحاد سه امپراتور» بیش از پیش در معرض فروپاشی قرار داشت و سبب شد تا روسیه بیش از پیش به سمت فرانسه رود. آلمان نیز با توجه به مسئله بالکان و خیزش ملت ها که علاوه بر عثمانی دامن متحد اصلی اش، اتریش-مجارستان، را درگیر کرده بود، ناگریز به حمایت از اتریش می پرداخت که منجر به منزوی کردن بیش از پیش روسیه در پیمان سه امپراتور می شد تا آن که روسیه از این پیمان کناره گیری کرد تا بدین ترتیب سیستم دوم بیسمارک شکست بخورد. بریتانیا پس از این پیمان قدرت دریایی خود را در شرق مدیترانه حفظ کرد و فرانسه توانست از انزوای خود در اروپا خارج شود و درهای تازه ای را به سوی دیپلماسی و سیاست استعمارگری خود باز کند. بلغارستان. با توجه به خروجی پیمان برلین مشخص است که از این زمان کانون اصلی آشوب مسئله شرق بلغارستان است. با وجود تلاش های روسیه از طریق نفوذ غیرمستقیم در شاهزاده نشین بلغارستان، این سیاست روسیه با شکست روبه رو شد؛ با انتخاب الکساندر باتنبرگی ــ که در آلمان تحصل کرده بود ــ گرایش بلغارستان به آلمان رشد و ظهور کرد که خود منجر به ناسیونالیست ضدروسی شد. ای
ن اتفاق سبب تغییر مهمی در نگرش سیاسی نسبت به بالکان در غرب اروپا شد چراکه کشورهایی همچون بریتانیا که بیش از این برای مقابله با اهداف روسیه در بالکان، از عثمانی حمایت می کردند، ولی با یافتن سدی قدرتمند در مقابل روس ها همچون بلغارها، سیاست خود را به حمایت از ناسیونالیسم بالکان تغییر دادند. اهمیت این تغییر سیاست را می توان در ماجرای روملیای شرقی مشاهده کرد که سبب قدرت یافتن بیش از پیش بلغارستان و عقب نشینی روسیه در مقابل با این شاهزاده نشین شد که دست روسیه را بیش از پیش از بالکان دور می کرد؛ بنابراین روسیه سیاست خود را به سیبری، خاور دور و چین معطوف کرد و از خواسته و سیاست خود در خاور نزدیک و بالکان عقب نشینی کرد. هرچند اختلافات میان ملت های بالکان، به خصوص بلغارستان و صربستان عمق پیدا کرد. این وضعیت در بالکان علاوه رضایت بریتانیا و اتریش-مجارستان، سبب رضایت آلمان شده بود و توانست به کمک این مسئله «معاهده ضمانت متقابل» را با روسیه منعقد کند که تلاشی بود از جانب آلمان برای مقابله با فرانسه. در عوض آلمان متضمن حمایت از منافع روسیه در بالکان شد اما ائتلاف دفاعی آلمان با اتریش، نشانگر وعده های تو خالی آلمان به روسیه
بود که امپراتوری روسیه به نزدیکی با فرانسه ــ که در این در ساخت راه آهن سیبری به روسیه کمک مالی می کرد ــ ترغیب می کرد. با این حال با به قدرت رسیدن ویلهلم دوم در آلمان، ضمن سیاست جدیدش در ماورای بحار و رقابت های استعماری، سیاست خارجی بیسمارک در رابطه با روسیه علناً کنار گذاشت و در سال ۱۸۹۰ وی خواهان ائتلافی با همراهی اتریش و بریتانیا علیه روسیه شد؛ و روسیه نیز در سال ۱۸۹۳ به طور رسمی با فرانسه ائتلاف کرد. ارمنی ها و یونانیان. علاوه بر مسئله بلغارستان، دو جریان دیگر نیز از دل مسئله شرق به وجود آمد که با سیاست هاای امپراتوری عثمانی مرتبط بود: ارمنی ها و یونانیان. پس از پیمان برلین، عثمانی تعهد داد که رفتار بهتری را نسبت ارمنی ها در پیش بگیرد. ارمنی ها با در نظر گرفتن حمایت دولت های غربی تلاش خود را برای استقلال آغاز کردند. عبدالحمید که در این زمان از حمایت آلمان برخوردار بود، سیاست مهاجرت اجباری، نسل کشی و پاکسازی قومی را برای ارمنی های مسیحی در پیش گرفت. با وجود مخالفت های بریتانیا و فرانسه، آلمان و اتریش-مجارستان دست سلطان عثمانی را برای پیشبرد اهداف سرکوب گرایانه خود ادامه دادند که این رویگردانی عثمانی از ک
شورهای بریتانیا و فرانسه دال بر اتکای امپراتور عثمانی به حمایت آلمان بود که اوج آن را در توافق ساخت راه آهن بغداد ـ برلین مشاهده کرد. پادشاهی یونان که قدیمی ترین جنش ناسیونالیستی علیه عثمانی بود، پس از پیمان برلین، از نتایج ناراضی بود چراکه خواهان مناطقی همچون تسالی و اپیروس بود که این اتفاق مسیر نشده بود، اما طی قراردادی توانست کنترل این مناطق را به دست بگیرد. بحران از آن زمانی آغاز گردید که شورشی در جزیره کرت رخ داده بود و پادشاه یونان سپاهی را برای آرام کردن شورش به این جزیره فرستاد. این اتفاق سبب بروز درگیرهای مرزی میان یونان و عثمانی شد که در نهایت سلطان عثمانی اعلام جنگ نمود. ارتش عثمانی توانست از ناآماده بودن سپاه یونان استفاده کرده و آن کشور را در چندین نبرد شکست دهد و در نهایت معاهده صلح قسطنطنیه امضا شد؛ یونان مجبور به پرداخت غرامت و اعطای مناطقی در تسالی به عثمانی شد. با این حال هر دو کشور نتوانستند کرت را به دست بیاورند و این منطقه تحت فشار دولت های اروپایی به جزیره ای خودمختار مبدل شد. تمامی این اتفاقات و بحران ها در اواخر قرن ۱۹ و ابتدای ۲۰ نشان از آن بود که مرد بیمار اروپا محکوم به فروپاشی است،
چراکه امپراتوری عثمانی حوزه قدرت خود را در بالکان و شمال آفریقا از دست داده و سیاست داخلی و خارجی این امپراتور منجر به حمایت دولت های اروپایی از جنبش های ناسیونالیستی در درون قلمرو باقی مانده این امپراتوری شده بود. این شرایط منجر به انقلاب ترکان جوان در سال ۱۹۰۸ شد که عبدالحمید دوم را سرنگون کرد. ترکان جوان. این انقلاب که شبیه به جنبش های انقلابی سال های ۱۹۰۴–۱۹۰۵ روسیه بود، در میان ترک های جوان شکل گرفت که از حامیان پرشور ملی گرایی و غربی شدن عثمانی بودند که سلطان عثمانی مانع از اجرای آن بود. این جنبش توانست با کمک سپاهیان ناراضی سلطان عثمانی را به سلطان مشروطه تبدیل کند. اما تلاش های سلطان عثمانی برای اجرای ضدانقلابی منجر به عزل وی شد و برادرش محمد پنجم وی جانشین وی شد. با وجود شعارها و سیاست های ترکان جوان در ابتدا انقلاب، آنها همچون سلف قبلی خود سیاست سرکوب گرایانه را نسبت به اقوام مختلف در پیش گرفتند. در این شرایط و پیامد نخست این حادثه این بود که امپراتوری اتریش-مجارستان، بوسنی را که براساس پیمان برلین صرفاً اداره می کرد، به خاک خود ضمیمه کرد. این اتفاق منجر شد که صربستان با توجه به دعوی خود بر بوسنی،