Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هیستوریا هیروزولیمیتانا لیبری از بالدریک دویلی، شاعر، راهب، وقایع نگار و اسقف انگلیسی، است. وی در شورای کلرمون فرانسه در نوامبر ۱۰۹۷ حضور داشت ولی در لشکرکشی مسیحیان به شرق شرکت نکرد. با این حال، در سال ۱۱۰۰ این اثر خود را به نگارش درآورد که دربارهٔ وقایع مجمع کلرمون، نخستین جنگ صلیبی و لشکرکشی سال ۱۱۰۱ است. اطلاعات وی اساساً مبتنی بر کتاب "گِسْتا فرانکوروم" مورخ گمنام و گفته ها و روایت های شاهدان عینی و جنگجویان صلیبی است که به اروپا بازگشته بودند. بالدریک در اثر خود اطلاعات اندک اما مهمی دربارهٔ وضعیت سربازان صلیبی تحت فرماندهی آلان چهارم، دوک بریتانی، با استناد به منابع شفاهی ارائه کرده است. طبق گفته رانسیمان، بالدریک سعی کرد تا کتاب "گستا" را را به شیوه ادبیانه تری بنویسید. به سخن دیگر، "هیستوریا هیروزولیمیتانا" بیشتر یک بازنویسی ادبی و دراماتیک و مهیج از کتاب مورخ گمنام به شیوهٔ رسمی لاتین است. با وجود این، بالدریک اطلاعات محدود، اما مهمی دربارهٔ وضعیت سربازان صلیبی لشکر تحت فرماندهی آلان چهارم، دوک بریتانی با استناد به منابع شفاهی بدان افزوده است که حائز اهمیت هستند.
دِ گِسْتا پِر فِرانکوسْ () اثر گیبرت نوژنتی، شرح حال نویس و وقایع نگار لاتینی زبان نخستین جنگ صلیبی و وقایع نخستین سال های استقرار صلیبیون در اراضی مقدس است. وی یکی از سه روحانی برجسته غربی بود که در سال ۱۱۰۹ با اتکا بر تألیفات در زمینه الهیات به تجدید نگارش گزارش مردم پسند و سادهٔ مؤلف گمنام از نخستین جنگ صلیبی با عنوان "گستا" اقدام کرد و تلاش کرد تا اثر وی او را لحنی انتقادآمیز و اخلاقی دهد و آن را "دِ گِسْتا پِر فِرانکوسْ" نام نهاد. گزارش گیبرت مبتنی بر کتاب "گستا"ست ولی او باورها و اعتقادهای مذهبی زمینه ساز در ایجاد جنگ صلیبی را به طور جسورانه تر و با شدت بیشتری بیان کرده است. این اثر وقایع مربوط به مراحل اولیه جنگ های صلیبی و پس از آن، یعنی سال های ۱۰۹۵ تا ۱۱۰۴، را دربردارد. وی نحوه ورود مسیحیان به اورشلیم و قتل عام ساکنان شهر را شرح می دهد. همچنین این کتاب حاوی نسخه ای از سخنرانی پاپ اوربان دوم در مجمع کلرمون است، با این حال مشخص نیست که وی در این مجمع شرکت داشته یا نه. اما کاملاً مشخص است که وی در نخستین جنگ صلیبی نرفته و در هیچ یک از لشکرکشی های صلیبیون به شرق شرکت نداشته است. همچنین گیبرت از شرکت کنن
دگان بیزانسی در نخستین جنگ صلیبی گزارشی نمی دهد، ولی نامه ای از امپراتور آلکسیوس یکم به روبرت یکم، دوک فلاندرز حفظ نموده که دربارهٔ تهدیدی است که امپراتوری بیزانس و مکان های مقدس آن از جانب ترکان (سلاجقه) با آن روبه رو بودند.
وقایع نامه سلیمان بار شمعون () نوشتهٔ سلیمان بار شمعون، وقایع نگار یهودی، است که گزارش های او در این کتاب از منابع عبری مهم دربارهٔ حوادث یهودآزادی صلیبیون همزمان با نخستین جنگ صلیبی است. وی در این کتاب از خود به عنوان ثبت کننده کشتار یهودیان در منطقهٔ راینلاند و نابودی یکی از دهکده های یهودی نشین در کلن نام می برد؛ وقایع نامه او به احتمال زیاد در نیمه دوم قرن ۱۲ میلادی، در فاصلهٔ زمانی سال ۱۱۴۰ تألیف شده است.
گستا رِگوم آنگلروم () از ویلیام مالمسبری، وقایع نگار و راهب بندیکتی دیر مالمسبری، تاریخی به زبان لاتین است که در اوایل سال ۱۱۲۶ نگارش آن به پایان رسیده است. این اثر متشکل از پنج بخش است و تاریخ وقایع سرزمین انگلستان را از زمان ورود ساکسون ها تا سال ۱۱۲۵ دربردارد. علاوه بر این، این کتاب شامل مطالب مفصل و جامعی نظیر تاریخ وقایع نخستین جنگ صلیبی و نیر پیامدهای آن تا سال ۱۱۰۲ است. با این حال وی هرگز به شرق نرفت و در هیچ نبردی از جنگ های صلیبی شرکت نجست. با این حال تنها وقایع نگاری است که گفتگوها و روابط بین کربغا، فرمانده ترکان سلجوقی و استفان بلوآ در جریان محاصره انطاکیه سخن گفته است. با آن که بخش های مربوط به جنگ های صلیبی این اثر خلاصه ای از وقایع نامه فوشیه شارتری همراه با استنادهای محدود به گستاست، اما ویلیام مالمسبری اطلاعات بسیار مستقل و منحصربه فردی در اثر خود جای داده است، مانند گزارش از سخنرانی پاپ اوربان دوم در مجمع کلرمون؛ خلاصه هایی از توصیف های گمشده از شهر رم در قرن ۷ میلادی و اشیای مقدس قسطنطنیه؛ اطلاعات شرح حال نگارانه ای دربارهٔ رهبران و فرماندهان صلیبی نظیر گادفری بوین، بوهموند یکم انطاکیه، روب
رت کورتس و ریمون سن ژیل؛ وضعیت لاتینی های شرق؛ نحوهٔ سقوط و اشغال انطاکیه از سوی صلیبیون و خلاصه اخبار صلیبی متنوعی که احتمالاً از طریق با سربازان بازگشته از جنگ گردآوری کرده بود.
آمار ماکسول–بولتزمن () در مکانیک آماری، توزیع ذرات مادهٔ کلاسیک را در حالت های مختلف انرژی در تعادل گرمایی توصیف می کند. این آمار، زمانی که دما به اندازهٔ کافی بالا باشد، یا چگالی ذرات آنقدر کم باشد که اثرات کوانتومی ناچیز به حساب آید، قابل استفاده است. تعداد مورد انتظار ذرات با انرژی formula_1 برای آمار ماکسول–بولتزمن برابر است با که در اینجا: formula_8
«کارناوال» ترانه ای از ناتالی مرچنت خواننده/ترانه سرای اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است. «کارناوال» که تک آهنگ اصلی اولین آلبوم انفرادی مرچنت (بدون تن تاوزند منیاکس) بود، در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ دهم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد. در سال ۲۰۱۵ و در بیستمین سالگرد آلبوم "سوسن خال دار" اجرای جدیدی از قطعات آن در آلبومی با نام "" منتشر شد. نسخهٔ ۲۰۱۵ «کارناوال» دارای یک ریتم آکوستیک یکنواخت با ضرب آهنگی شبیه ضبط اصلی است اما با خلوت تر شدن تنظیم، تأکید بیشتری بر قدرت صدای مرچنت می شود. از تفاوت های دیگر این نسخه حذف خوانندهٔ هم خوان است که در اجرای اصلی با صدای کتل کینگ ضبط شده بود. محتوا. مرچنت «کارناوال» را در مورد شهر نیویورک نوشته و آن را «آهنگ نیویورک» می نامد. او که زاده و بزرگ شدهٔ منطقه ای روستایی در جیمزتاون (نیویورک) است در برنامهٔ "Storytellers" وی اچ وان در این باره گفته است: فهرست قطعات تک آهنگ. سی دی تک آهنگ نسخهٔ آمریکا نوار کاست تک آهنگ نسخهٔ آمریکا سی دی تک آهنگ نسخهٔ اروپا و استرالیا موزیک ویدئو. ویدئوی سیاه و سفید «کارناوال» که ملودی مک دنیل آن را کارگردانی کرده نوعی ادای احترام به عکاسی
خیابانی است. در این ویدئو مرچنت در خیابان های نیویورک قدم می زند و هرآن چه را می بیند با یک دوربین لایکا ام۳ ثبت می کند. بسیاری از صحنه های ویدئو هم به سبک عکاسی خیابانی فیلم برداری شده اند. نظر منتقدان. استیون توماس ارلواین در آل میوزیک از «کارناوال» به عنوان اثری «بی ریا و رِندانه» یاد کرده است. به عقیدهٔ دیوید براون از انترتینمنت ویکلی این که در ترانه ای با نام «کارناوال»، کُرهٔ زمین به صورت خانهٔ عجایبی در جهنم تصویر شود، کاری ست که فقط از ناتالی مرچنت برمی آید.
استرالیاژرف مرغان کلادی از پرندگان است که شامل راسته های پنگوئن سانان و کبوتردریایی سانان (پرندگان دریایی بینی لوله ای) است. تجزیه و تحلیل ژنوم کامل ۴۸ گونه پرنده در سال ۲۰۱۴ به این نتیجه رسید که پنگوئن ها گروه خواهری کبوتردریایی سانان هستند، که حدود ۶۰ میلیون سال پیش از آن جدا شده اند.
مرغ توفان ممکن است به یکی از دو خانواده پرنده اشاره داشته باشد، هر دو در راسته کبوتردریایی سانان، زمانی که به عنوان یک خانواده در نظر گرفته شوند. این دو خانواده عبارتند از:
هریت آربوثنوت (؛ – ) یک روزنامه نگار انگلیسی، ناظر اجتماعی و میزبان سیاسی اوایل قرن نوزدهم انگلیسی به نمایندگی از جانب حزب محافظه کار بود. در طول دهه ۱۸۲۰ او نزدیکترین دوست زن قهرمان واترلو و نخست وزیر بریتانیا، اولین دوک ولینگتون بود. او مکاتبات و معاشرت طولانی با دوک داشت که همه آنها را در خاطرات روزانه خود ثبت کرد، که در نتیجه به طور گسترده برای بررسی تمام زندگینامه های معتبر دوک ولینگتون مورد استفاده قرار می گیرد. او در پیرامون اشراف بدنیا آمد و پدر و مادرش هنری فین و همسرش الیزابت، نی سویمر بودند. او با یک سیاستمدار و یکی از اعضای حاکمیت، چارلز آربوثنوت ازدواج کرد؛ بنابراین او به راحتی می توانست با بسیاری از شخصیت های کلیدی دوره نیابت سلطنت و اواخر عصر ناپلئون ملاقات کند. او که جلسات و گفتگوها را اغلب کلمه به کلمه ضبط می کرد، امروزه به «خانم آربوثنوت» تبدیل شده که در بسیاری از زندگی نامه ها و تاریخ های آن دوران ذکر گردیده است. مشاهدات و خاطرات او از زندگی در تشکیلات بریتانیا به افراد محدود نمی شود؛ بلکه سیاست، رویدادهای بزرگ و زندگی روزمره را با توجه یکسان به جزئیات مستند می کند و تصویر واضح و روشنی از و
قایع شرح داده شده در اختیار مورخان قرار می دهد. خاطرات او سرانجام در سال ۱۹۵۰ با عنوان "مجله خانم آربوثنوت" منتشر شد. ابتدای زندگی. هریت آربوثنوت در ۱۰ سپتامبر ۱۷۹۳ متولد شد و نامش در هنگام تولد، هریت فین انتخاب گردید و دختر هون هنری فین بود. پدرش نیز دومین پسر توماس فین، هشتمین ارل وست مورلند بود. هنری فین به عنوان یک مرد جوان، «بسیار بیکار و بی خیال و وقت گذران در اطراف شهر» توصیف شده بود. با این حال، او فرصت عضویت در پارلمان لایم را پیدا کرد و در سال ۱۷۷۲ به عنوان نگهبان جاده های خصوصی پادشاه منصوب شد. در سال ۱۷۷۸، او با مادر آربوثنوت، آن باتسون، وارث اموال ادوارد باکلی باتسون، ازدواج کرد. این زوج ۱۴ فرزند شامل نه پسر و پنج دختر داشتند. هریت جوان بیشتر دوران کودکی خود را در خانه خانوادگی خود در فولبک هال، که بالای تپه های آهکی بالای گرانتهام در لینکلن شایر قرار داشت، گذراند. این خانه که از طرف پدر هنری فین به او داده شده بود، در زمان کودکی آربوثنوت عمارتی مدرن و چندان بزرگ نبود. این خانه پس از آتش سوزی در سال ۱۷۳۳ بازسازی شد و در سال ۱۷۸۴ توسط هنری فین بزرگ تر و مدرنیزه شد. پدر هریت فین زمانی که او نه ساله
بود درگذشت؛ اما ثروت خانواده در سال ۱۸۱۰ و زمانی که مادرش املاک ایون تیرل در همپشایر و املاک آپوود در دورست را به ارث برد، به طور قابل توجهی افزایش یافت. این باعث شد که خانم فین بیوه سالانه ۶۰۰۰ پوند درآمد داشته باشد (معادل سالانه ۴۴۰۰۰۰ پوند سال ۲۰۲۰).
مرغان توفان جنوبی یا مرغان توفان استرالیایی پرندگان دریایی از خانواده و بخشی از راسته کبوتردریایی سانان هستند. این کوچک ترین پرندگان دریایی از سخت پوستان پلانکتون و ماهی های کوچکی که از سطح برچیده می شوند، معمولاً در حین درجابال زنی تغذیه می کنند. پرواز آنها بال بال زنی و گاهی شبیه خفاش است. مرغ توفان های استرالیایی پراکندگی جهان میهنی دارند و در همه اقیانوس ها یافت می شوند، اگرچه فقط مرغ توفان ویلسون در نیمکره شمالی یافت می شود. تقریباً همه آنها کاملاً دریایی هستند و فقط هنگام زادآوری به خشکی می آیند. در مورد بیشتر گونه های مرغ توفان، اطلاعات کمی از رفتار و پراکنش آنها در دریا وجود دارد، جایی که یافتن آنها سخت و شناسایی آنها دشوارتر است. آنها آشیانه سازان گروهی هستند و در کلنی و مکان های لانه سازی خود وفاداری قوی نشان می دهند. بیشتر گونه ها در شکاف ها یا گودال ها لانه سازی می کنند و همه به جز یک گونه به صورت شبانه در کلنی های زادآوری حضور می یابند. جفت ها پیوندهای تک همسری طولانی مدت تشکیل می دهند و وظایف جوجه کشی و تغذیه جوجه ها را به اشتراک می گذارند. مانند بسیاری از گونه های از پرندگان آبزی، آشیانه سازی ب
ا پیش زمینه است که به شدت با برتخم نشینی طولانی تا ۵۰ روز و مطالعاتی ۷۰ روز دیگر بعد از آن ادامه می یابد. چندین گونه از مرغ توفان استرالیایی توسط فعالیت های انسانی تهدید می شوند. یک گونه، مرغ طوفان نیوزیلند، منقرض شده بود تا زمانی که در سال ۲۰۰۳ دوباره کشف شد. تهدید اصلی برای مرغ توفان ها گونه های معرفی شده، به ویژه پستانداران، در کلنی های زادآوری آنها هستند. بسیاری از مرغ توفان ها معمولاً در جزایر منزوی عاری از پستانداران لانه می سازند و نمی توانند با شکارچیانی مانند موش ها و گربه های رمیده کنار بیایند.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; دیپ بلک یک بازی ویدئویی است که توسط بیارت توسعه یافته و توسط ۵۰۵ گیمز برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ منتشر شده است. دیپ بلک در ۱۲ آوریل ۲۰۱۲ در استیم "با نام دیپ بلک:ریلودد" و برای کنسول ها در ۲۵ آوریل با عنوان "دیپ بلک:بخش اول منتشر شد". این بازی دارای یک موسیقی ارکسترال است که توسط جرمی سول نوشته شده است، که بیشتر برای کارهایش در سری "الدر اسکروولز" و "گویلد وارز" شناخته شده است. طرح. "دیپ بلک" در آینده ای نزدیک، در یک دنیای ناپایدار از هرج و مرج، جاسوسی، تروریسم، و مبارزه ناامیدانه برای برتری در جهان و در اختیار داشتن سلاح های بیولوژیکی پیچیده اتفاق می افتد. گیم پلی. بیشتر اکشن ها در دپ بلک در زیر آب انجام می شود، و بازیکنان با «جت های تخصصی زیر آب با هارپون های یکپارچه، زیردریایی های کوچک و سایر تجهیزات با فناوری پیشرفته» در اعماق حرکت می کنند. اما همه چیز شنا و تیراندازی نیست! ۵۰۵ گیمز نوید یک خط داستانی با «معمای علمی-تخیلی پیچیده، جاسوسی و وحشت زیستی» را می داد که در آخر آنچیز که پیشبینی می شد نشد. نمرات
. این بازی امتیاز ۴۷ «به طور کلی نامطلوب» را از متاکریتیک دریافت کرد. منتقدها از انیمیشن ها و داستان ضعیف انتقاد کردند، در حالی که مکانیک کنترل زیر آب را ستایش کردند.
این مقاله در مورد تاریخچه اداره غذا و داروی ایالات متحده FDA است. تاریخچه FDA. منشأ تنظیم غذا و داروی فدرال. تا قرن بیستم، قوانین اندکی در ایالات متحده وجود داشت که، به استثنای یک مورد، قانون کوتاه مدت واکسن در سال ۱۸۱۳ میلادی، محتویات و فروش مواد غذایی و دارویی تولید داخلی را تنظیم کند. مجموعه ای از قوانین ایالتی درجه های مختلفی از محافظت را در برابر شیوه های فروش غیراخلاقی مانند ارائه نادرست مواد تشکیل دهنده محصولات غذایی یا مواد درمانی، ارائه می کرد. تاریخچه FDA را می توان در اواخر قرن نوزدهم و بخش شیمی وزارت زراعت ایالات متحده (بعدها اداره شیمی – Bureau of Chemistry) دنبال کرد. تحت رهبری هاروی واشینگتن وایلی، که در سال ۱۸۸۳ میلادی به عنوان شیمیدان ارشد منصوب شد، بخش شیمی تحقیقاتی را در مورد تقلب و نام تجاری نادرست غذا و دارو در بازار آمریکا آغاز نمود. اگرچه آن ها هیچ قدرت تنظیمی نداشتند، این بخش یافته های خود را از سال ۱۸۸۷ تا ۱۹۰۲ میلادی در یک مجموعه ده قسمتی با عنوان غذاها و متقلبین غذایی منتشر کرد. وایلی از این یافته ها و اتحاد با سازمان های مختلف مانند تنظیم کننده های ایالتی، فدراسیون عمومی باشگاه های
زنان و انجمن های ملی پزشکان و داروسازان برای لابی کردن به قانون جدید فدرال به منظور تعیین استانداردهای یکسان برای غذا و داروها برای ورود به تجارت بین ایالتی استفاده کرد. مدافع وایلی، زمانی صورت گرفت که عموم مردم در برابر خطرات بازار توسط روزنامه نگاران سرگین کاوی مانند آپتون سینکلر برانگیخته شده بودند و بخشی از روند عمومی افزایش مقررهای فدرال را در مسائل مربوط به امنیت عمومی در عصر ترقی خواهی شد. قانون کنترل زیستی در سال ۱۹۰۲ میلادی پس از جمع آوری آنتی توکسین دیفتری از اسبی به نام جیم که به تیتانوس مبتلا بود و منجر به مرگ چند تن شد، وضع گردید. مرگ بسیاری از مردم در دهه ۱۹۳۰ میلادی، از جمله مرگ «ابن بایرز» در سال ۱۹۳۲ در اثر درهنگ رادیتور و بسیاری از زنان، که برخی از آن ها به نام دختران رادیوم شناخته می شوند، سبب شد تا اداره غذا و دارو به سازمان بسیار قدرت مندتری که امروزه می شناسیم، تبدیل گردد. قانون غذا و داروی خالص سال ۱۹۰۶ و ایجاد FDA. در ژوئن ۱۹۰۶، رئیس جمهور تئودور روزولت قانون غذا و دارو را امضا کرد، که به نام مدافع اصلی آن «قانون وایلی» نیز شناخته می شود. این قانون، تحت مجازات توقیف کالا، حمل و نقل بی
ن ایالتی مواد غذایی را که «آلوده به تقلب» بودند ممنوع ساخت. اصطلاح «آلوده به تقلب» به افزودن پرکننده های «با کیفیت یا قدرت کاهش یافته»، رنگ آمیزی برای پنهان کردن «آسیب یا کم ارزش بودن»، ترکیبات با افزودنی های «مضر برای سلامتی» یا استفاده از مواد «کثیف، تجزیه شده یا فاسد» اشاره دارد. این قانون مجازات های مشابهی را برای بازاریابی بین ایالتی داروهای «تقلبی» نیز اعمال کرد که در آن «استاندارد قدرت، کیفیت، یا خالص بودن» مواد متشکل فعال یا به وضوح روی برچسب ذکر نشده یا در داروسازی ایالات متحده یا "فرمولاری ملی" ذکر نشده بود. این قانون هم چنین «نام تجاری نادرست» غذا و دارو را ممنوع کرد. مسئولیت بررسی مواد غذایی و داروها برای چنین «تقلب» یا «نام تجاری نادرست» به دفتر شیمی USDA وایلی واگذار شده بود. وایلی از این اختیارات، نظارتی جدید برای پی گیری یک اردوی تهاجمی علیه تولیدکنندگان مواد غذایی حاوی افزودنی های شیمیایی استفاده کرد، اما اختیارات اداره شیمی به زودی توسط تصمیم های قضایی و همچنین با ایجاد هیئت بازرسی غذا و دارو و هیئت داوری مشاوران متخصص علمی به عنوان سازمان های جداگانه در داخل وزارت کشاورزی ایالات متحده در سا
ل های ۱۹۰۷ و ۱۹۰۸ میلادی مورد بررسی قرار گرفت. یک تصمیم دادگاه عالی در سال ۱۹۱۱ میلادی حکم داد که قانون سال ۱۹۰۶ در مورد ادعاهای کاذب اثربخشی درمانی اعمال نمی شود، که در پاسخ به آن اصلاحیه سال ۱۹۱۲، ادعاهای «کاذب و متقلبانه» در مورد «اثر معالجه یا درمان» را نیز به تعریف «نام تجاری نادرست» اضافه کرد. با این حال، دادگاه ها هم چنان با تعیین استانداردهای بالا برای اثبات قصد متقلبانه، این اختیارات را تعریف می کردند. در سال ۱۹۲۷ میلادی، اختیارات نظارتی اداره شیمی تحت یک ارگان جدید وزارت زراعت ایالات متحده، سازمان غذا، دارو و حشره کش سازمان دهی شد. این نام سه سال بعد به اداره غذا و دارو (FDA) تغییر یافت. قانون غذا، دارو و مواد آرایشی سال ۱۹۳۸. در دهه ۱۹۳۰، روزنامه نگاران کودکاو، سازمان های حمایت از مصرف کننده و تنظیم کننده های فدرال با انتشار فهرستی از محصولات مضر که طبق قانون ۱۹۰۶ مجاز شناخته شده بودند، از جمله نوشیدنی های رادیواکتیف، ریمل مژه و ابرو که باعث کوری می شد و «درمان های» فاقد ارزش برای دیابت و سل، مبارزانی را برای قدرت نظارتی قوی تر آغاز و راه اندازی کردند. قانون پیشنهادی حاصله به مدت پنج سال نتوانست از
کنگره ایالات متحده عبور کند، اما در پی اعتراض عمومی در مورد تراژدی «اکسیر سولفانیل آماید» در سال ۱۹۳۷ میلادی، که در آن بیش از ۱۰۰ نفر پس از استفاده از داروی ترکیب شده با یک محلول سمی آزمایش نشده جان خود را از دست دادند، به سرعت به تصویب رسید. تنها راهی که FDA توانست این محصول را حتی ضبط کند، مشکل نام تجاری نادرست بود: «اکسیر» به عنوان داروی حل شده در اتانول تعریف شده بود، نه در دی اتیلن گلیکول استفاده شده در اکسیر سولفانیل آمید. استدلال می شود که اگر برچسب «محلول» بر آن استفاده می شد، این اداره نمی توانست کاری برای بررسی و مصادره داروهای باقی مانده در دست مردم انجام دهد. تنظیم داروهای انسانی و وسایل طبی پس از ۱۹۳۸. اصلاحیه های ابتدائی FD&amp;C: ۱۹۳۸–۱۹۵۸. پس از تصویب قانون سال ۱۹۳۸، FDA شروع به تعیین داروهای خاص به عنوان ایمن برای استفاده فقط تحت نظارت یک متخصص طبی کرد و دسته داروهای «فقط نسخه ای» با «اصلاحیه دورهام-هامفری» سال ۱۹۵۱ به طور ایمن به قانون تبدیل شد. در حالی که آزمایش اثربخشی دارو قبل از فروش تحت قانون FD&amp;C سال ۱۹۳۸ مجاز نبود، اصلاحات بعدی مانند اصلاح انسولین و اصلاح پنی سیلین، آزمایش توانای
ی ترکیب های دارویی خاص نجات بخش را اجباری ساخت. FDA شروع به اعمال اختیارات جدید خود علیه آن عده تولیدکنندگان دارو کرد که نمی توانستند ادعاهای اثربخشی داروهای خود را ثابت کنند و دادگاه استیناف حوزه نهم ایالات متحده آمریکا در قضیه شرکت محصولات غذایی آلبرتی علیه ایالات متحده (۱۹۵۰) دریافت که تولیدکنندگان دارو نمی توانند صرفاً با حذف مورد استفاده یک دارو از برچسب آن، از حکم «ادعاهای درمانی نادرست» قانون ۱۹۳۸ طفره بروند. این پیشرفت ها قدرت گسترده ای را برای FDA برای اجرای فراخوان پس از فروش داروهای بی اثر تسجیل کرد. بیشتر توجهات تنظیماتی FDA در این دوره معطوف به سوء استفاده از آمفتامین ها و باربیتورات ها بود، اما این اداره همچنین حدود ۱۳۰۰۰ کاربرد داروی جدید را بین سال های ۱۹۳۸ و ۱۹۶۲ میلادی بررسی کرد. در حالی که علم سم شناسی در آغاز این دوره در مراحل اولیه خود قرار داشت، به سرعت پیشرفت های در سنجش های تجربی برای آزمایش افزودنی های غذایی و ایمنی داروها در این دوره توسط تنظیم کنندگان FDA و دیگران انجام شد. FDA در سال ۱۹۴۰ میلادی از وزارت کشاورزی به اداره امنیت فدرال منتقل گردید و زمانی که در سال ۱۹۵۳ جانشین آن وزار
ت صحت، آموزش و رفاه تأسیس شد، بخشی از آن باقی ماند.
نتوگلیتازون () (همچنین به نام MCC-555) یک عامل کاهش دهنده قند خون متعلق به گروه تیازولیدیندیون است.
جامعه افغان در رابطه به دید خود نسبت به اصول اساسی جنسیت همواره ثابت قدم مانده است. این کاربرد اصول است که در گروه های مختلف با هم متفاوت اند؛ همچنین، معیارهای گستردهٔ برای رفتار پذیرفته شده زنان و تفاوت های در رویه مردان نسبت به برخورد درست با زنان وجود دارد. تناقض های میان رسوم سنتی که بیشتر آن ها به حقوق زنان تجاوز نموده و نسبت به طینت اسلام بیگانه هستند و سایر قانون کاربردی که روی مساوات، عدالت، تحصیل و خدمات اجتماعی برای مردان و زنان تأکید دارد، وجود دارد. علاوه بر این ها، نفس احکام اسلامی از سوی اصلاح گرایان و اسلام گرایان به گونه های متفاوت تفسیر می گردند. اصلاحات جنسیتی محور اصلی مسائل بحث برانگیز بود که باعث فروپاشی حکومت شاه امان الله در ۱۹۲۹ میلادی گردید. حکومت مردگرایی نخست وزیر داوود خان در سال ۱۹۵۹ میلادی از نپوشیدن اختیاری حجاب و پایان دادن به انزوای زنان حمایت کرد. قانون اساسی ۱۹۶۴ به طور خودکار آزادی بیشتری به زنان داده و به آن ها حق تحصیل و آزادی کار اعطا نمود. تاریخچه. تعداد روزافزونی از زنان که بیشتر آن ها از مناطق شهری بودند برای سی سال بعد از ۱۹۵۹ میلادی در عرصه های مختلف عامه با عزت کام
ل به کار پرداختند، بدون این که هیچ نوع بی عفتی متوجه خود آن ها یا خانواده های آن ها شود. با این وجود، فشارهای خانوادگی، رویه های سنتی و مخالفت های دینی همواره به وضع محدودیت ها ادامه دادند و در نتیجه میزان خود ابرازی و کنترل زنان بر زندگی آن ها تا حدی محدود گردید. به جز از کابل که زنان تحت حکومت حزب دموکراتیک خلق افغانستان تشویق می شدند تا وظایف عامه را جسورانه تربه پیش ببرند، این جنبش انقلابی در ۱۹۷۸ میلادی متوقف شد. رهبران محافظه کار مجاهدین که بر علیه تجاوز بیگانه جهاد نموده بودند، هم از نظر نظامی و هم از نظر ایدئولوژیک با این عقیده القا شده بودند که اگر زنان آزادانه در میان مردم به تحرک خود ادامه دهند، این امر منتج به نابسامانی جنسی و بربادی اجتماعی می شود. این رفتارها تحت حاکمیت طالبان شدت گرفت. طالبان که اکثراً پشتون های روستایی با پس زمینه قویاً مردسالار بودند، تفسیر فوق محافظه کارانه از اسلام ارایه نموده و عرف های سنتی را به عنوان ایده آل های اجتماعی معرفی کردند. مسائل مرتبط به جنسیت در ۱۹۹۶ میلادی بار دیگر به مرکز گفتمان های داغ تبدیل شده بود. زنان. همگی روی این مسئله اتفاق نظر دارند که تفاوت های میا
ن زنان و مردان وجود دارد و این تفاوت ها را می توان با رفتارهای معیاری شناخته شده به بهترین وجه حفظ کرد. هیچ کسی با این که زن در مرکز جامعه قرار دارد مخالفت ندارد. احترام به زن یکی از خصیصه های برجسته است و کسانی که می خواهند این موضع محترمانه زن را تخریب کنند بسیار معدود اند، همچنین هیچ کس فرامین اسلام یا ارزش های فرهنگ افغانستان را رد نمی کند. استدلال ها بیشتر پیرامون تعریف دقیق از رفتار محترمانه زن با درنظر داشتن واقعیت های امروزی است، به ویژه در روشنایی نیاز کنونی به بازسازی اساسی که مستلزم اشتراک کامل هر شهروند افغانستان است. غیورهای امروزی باید ساقه های اخلاقی زنان را در مقابل این حقیقت، که جامعه افغانستان زنان را به عنوان جاوید نگهدارندگان ایده آل های جامعه می پندارند، محافظت کنند. به همین گونه آن ها زن را به عنوان نماد افتخار–خانواده، جامعه و ملت – می پندارند که باید کنترل گردیده و محافظت شوند تا پاکیزگی اخلاقی آن ها حفظ شود. مقامات، با وضع محدودیت های شدید مستقیماً بر زنان که حساس ترین عنصر جامعه و نماد افتخار مردان اند، نیت خود مبنی بر مهار آزادی شخصی را برملا ساخته و این برداشت را تقویت می نمایند که
آن ها قادر هستند تمامی ابعاد رفتار اجتماعی، مردان و زنان را تحت کنترل خود داشته باشند. رسمِ پوشیدن پرده و انزوای زنان، از جمله پوشیدن حجاب، آشکارترین تجلی این رفتار است. این مفهوم شامل تأکید بر مجزا بودن مکان های زنان و مردان و وضع ممنوعیت علیه تعاملات میان جنس های مخالف خارج از محرمات (کفیل های پسندیده مرد مانند، پدر، برادر، پسر و سایر مردانی که زن نمی تواند با آن ها ازدواج کند) است. این محدودیت ها شدیداً فعالیت های زنان را محدود می کند، از جمله دسترسی آن ها به تحصیل و کار خارج از خانه. بیشتر زنان به طور گسترده در خانه خود محصور هستند. این گونه محدودیت ها از سوی مردان محافظه کار ضروری پنداشته می شوند، چون از نظر آن ها زنان از نظر اجتماعی نا بالغ هستند و کنترل اخلاقی و بازداری فیزیکی کم تری دارند؛ بیش جنسی گرایی زنان از رفتار مسئولانه آن ها جلوگیری می کند. در نتیجه، زنان قابل اعتماد نیستند و باید در عقب پرده نگه داشته شوند تا نظم جامعه را مختل نکنند. از این رو، منزوی بودن آن ها بسیار مهم است. نقش ها برای زنان. موقف و قدرت یک دختر زمانی که وی از کودک به عروس به مادر و به مادربزرگ مبدل می شود افزایش می یابد. ا
زدواج موفق و داشتن چندین پسر هدف اساسی زنان افغان است و مردان افغان نیز از صمیم قلب به آن باور دارند. وظایف پرورش دهی زنان نیز حیاتی است. البته این بدین معنی نیست که زنان تنها محدود به کارهای خانه هستند. کلیشه سازی زنان افغان به عنوان برده های که به صورت بی وقفه کار می کنند و مردان تنها برای لذت جنسی و خدمات تولید مثل به آن ها ارزش می دهند کاملاً اشتباه است. در افغانستان، که به عنوان بدترین کشور برای دختر متولد شدن رده بندی شده است، برخی خانواده ها دختران خود را هم مانند پسر بزرگ می کنند. سپس زمان بلوغ فرا می رسد و «بچه پوش» (دخترانی افغان که هم مانند پسر بزرگ شده اند) باید به جنسیت اصلی خود بازگردد. کارهای زنان نظر به گروه های گوناگون متفاوت اند. زنان در خانواده های کاملاً روستا نشین تنها در جریان فصل های حاصل گیری در کارهای زراعتی سهیم می شوند و بیشتر مسئول تولید محصولات لبنیات هستند. برخی زنان در بافتن صنایع دستی مانند قالین و نمد تخصص دارند. برعکس، زنان نورستانی زمین ها را شیار می کنند، در حالی که مردان رمه ها را می چرانند و محصولات لبنیات را پروسس می کنند. زنان کوچی مسئولیت مراقبت از بره ها و بزغاله ها ر
ا بر عهده داشته و انواع مختلف محصولات لبنیات را برای فروش و استفاده خانواده تهیه می کنند. آن ها پشم های جمع آوری شده توسط مردان را ریسیده و پارچه می بافند و از این پارچه برای ساختن خیمه استفاده می نماید. نمد بافی و استفاده از آن به عنوان پوشش یورت در خیمه و فرش داخل خانه نیز یکی از فعالیت های زنان است. هنگامی که زمان حرکت می شود، این زنان هستند که بلند می شوند و خیمه ها را پایین می کنند. تنوع ها بی پایان هستند. هرچند آمار بیان گر این است که تا ۱۹۷۸ میلادی تعداد زنانی که به نیروی کار می پیوستند در حال افزایش بود، اما تنها هشت درصد جمعیت زنان درآمد داشتند. بیشتر این زنان در مراکز شهرها زندگی می کردند و در پُست های حرفه ی، فنی و اداری توسط دولتی که همواره به حمایت قوی خود ادامه داده بود، استخدام شده بودند. اکثریت زنان در بخش صحت و تعلیم و تربیه کار می کردند، دو سکتوری که مناسب ترین مکان برای زنان پنداشته می شدند، چون این سکتورها به نقش های زنان مرتبط بودند. برخی دیگر از زنان در پولیس، ارتش و خطوط هوایی؛ کارخانه های دولتی پروسس منسوجات، سیرامیک، غذا و پیش ساخت های ساختمانی مشغول کار بودند. تعداد اندکی در سکتور خص