Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گرفت و سال ۱۸۱۶ به قسطنطنیه رفت. عثمانی ها که از ثروت بوبولینا مطلع بودند به دنبال بهانه ای برای ضبط آن می گشتند و ادعا داشتند از آنجایی شوهر او در جریان جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۱۲ـ۱۸۰۶) برای روس ها جنگیده است اموال او باید ضبط شود. بوبولینا با کمک سفیر روسیه و نقش دل سلطان توانست در دعوی پیروز شود و اموال را پس بگیرد. جنگ استقلال یونان. بوبولینا عضوی از جامعه دوستان بود که برای استقلال یونان می کوشیدند. او دستور ساخت کشتی بزرگ تر و قدرتمندتر از آنچه مقررات عثمانی می داشت را داد و با رشوه به مأموران عثمانی مجوز ساخت این کشتی تحت عنوان کشتی تجارت راه دور را دریافت کرد. این کشتی که آگاممنون نام داشت به ۱۸ توپ مسلح بود و نخستین کشتی جنگی یونان در دوران جدید محسوب می شود. با آغاز جنگ استقلال یونان بوبولینا و پسرش سوار بر آگاممنون به همراه کشتی دیگری که برادر ناتنی اش فرماندهی می کرد شهر نافپلیو را در ۴ آوریل ۱۸۲۱ محاصره کردند. بوبولینا در میان شورشیان بسیار محبوب بود و او را با القابی مانند کاپیتان یا بانو صدا می زدند. در ۱۰ آوریل عثمانی ها از غفلت یونانی ها که مشغول مراسم عید پاک ارتدکس ها بودند استفاده کردند و ت
وانستند از محاصره بگریزند. بوبولینا به آرگوس رفت تا پول و مهمات به شورشیان محلی برساند. در آرگوس بود که بوبولینا پس از صحبت با فرماندهان محلی و خواجه باشی ها تصمیم گرفت تا محاصره نافپیلو را ادامه دهد. محاصره نافپیلو ادامه یافت تا آنکه یونانی ها مطلع شدند نیروهای عثمانی که برای شکست محاصره شهر می آیند به کورینتوس رسیده اند. پسر بوبولینا نیروهایی را جمع کرد و به مصاف عثمانی ها رفت اما کشته شد. بوبولینا در جستجو پیکر پسرش که سرش قطع شده بود رفت و براساس گفته های سفیر هلند سه اسیر عثمانی را در مراسم ختم پسرش شخصاً اعدام کرد. شهرت بوبولینا به آرامی از یونان هم فراتر رفت و بسیاری یونانی دوستان تلاش می کردند بوبولینا را ملاقات کنند. در یکی از این ملاقات ها وقتی فرد خارجی تصویر چاپ سنگی بوبولینا را که از پاریس خریده بود به او نشان داد بوبولینا از دیدن تصویر اغراق شده خودش از خنده منفجر شد. در سپتامبر ۱۸۲۱ میلادی ژنرال تئودوروس کولوکوترونیس شهر تریپولی را محاصره کرده بود و عثمانی ها تقاضا داشتند که در قبال خروج امن مقامات و خانواده هایشان به همراه آزادی زندانیان شهر را تسلیم نمایند. در این مذاکرات بوبولینا به خواهش نق
ش دل سلطان توانست خروج زنان مقامات عثمانی از شهر را تضمین نماید. عاقبت یونانی ها تنها اجازه مقامات آلبانیایی الاصل را دادند و مسلمانان در شهر باقی ماندند که سه روز بعد با سقوط شهر بسیاری از آنان قتل عام شدند و اموالشان غارت شد که بوبولینا هم متهم به شرکت در این رفتار است. پس از فتح تریپولی بوبولینا به نافپلیو تا بر محاصره دریایی شهر نظارت کند. در ۲۲ نوامبر ۱۸۲۲ دژ پالامیدی تسلیم شد و در ۳ دسامبر ۱۸۲۲ مسلمانان نافپلیو اجازه یافتند شهر را ترک کنند. با فتح شهر بوبولینا یکی از مقاماتی بود که وظیفه تقسیم دارایی های مسلمانان بین اهالی را داشت که در این مورد هم متهم به سوءاستفاده شخصی است. با فتح نافپلیو کولوکوترونیس به فرماندهی پادگان شهر منصوب شد و پسرش با دختر بوبولینا ازدواج کرد. به این ترتیب بوبولینا که به نافپلیو نقل مکان کرده بود تبدیل به یکی از قدرتمندترین فرد آن نواحی شد. او تا آغاز جنگ داخلی ۱۸۲۴ یونان در همان جا باقی ماند اما پس از شکست گروهی که او هوادارشان بود خانه اش مصادره و خودش به اسپتسز فرستاده شد. در آنجا بوبولینا به دلیل جرائم واهی مانند جادوگری و ارتداد که مخالفانش به او می زدند مدتی زندانی بود
تا آنکه نهایتاً آزاد شد. بوبولینا در ۲۲ مه ۱۸۲۵ در اثر یک درگیری خانوادگی کشته شد. میراث. بوبولینا پس از مرگش توسط الکساندر یکم، امپراتور روسیه به صورت افتخاری درجه آدمیرالی در نیروی دریایی روسیه را دریافت نمود و مبدل به نخستین زنی گشت که در تاریخ جهان این درجه را دریافته است. نیروی دریایی یونان نیز در سال ۲۰۱۸ درجه دریاداری را بوبولینا اعطا نمود. تصویر بوبولینا بر روی سکه های یونانی موجود بود و مجسمه ای از او در اسپتسز وجود دارد. فیلمی به نام بوبولینا نیز در سال ۱۹۵۹ با بازی ایرنه پاپاس ساخته شد و فیلم مستندی دربارهٔ او در سال ۲۰۰۵ به اکران درآمد. نوه او به نام للا کاراگیانی هم در دوران جنگ جهانی دوم رهبر یک گروه مقاومت یونانی به نام بوبولینا بود.
میمی اسمیت (; – ) بازیگر، رقصنده و خوانندهٔ بلوز و جاز اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۲۰، او نخستین هنرمند سیاه پوست آمریکایی بود که صفحاتی از آواز بلوز پر کرد. آغاز زندگی. رابینسن در سال ۱۸۹۱ در سینسیناتی، اهایو به دنیا آمد. سال تولد او پیشتر ۱۸۸۳ ذکر شده بود، امّا در سال ۲۰۱۸، محقق جان ارمیا سالیوان شناسنامهٔ او را کشف کرد که طبق آن ۱۸۹۱ سال تولد واقعی اوست. زمانی که او حدود ۱۰ سال داشت، با یک گروه سفیدپوست، به نام چهار میچل رقصنده ، کار می کرد. در نوجوانی برای برادران تات کار می کرد. در سال ۱۹۱۳، او از برادران تات جدا شد برای ادامهٔ حرفه اش در خوانندگی به هارلم رفت و با ویلیام «اسمیتی» اسمیت، خواننده، ازدواج کرد. دوران حرفه ای. موسیقی. در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۲۰، اسمیت دو ترانهٔ "آن چیز به نام عشق" (That Thing Called Love) و "یه مرد خوب رو نمی تونی نگه داری" (You Can't Keep a Good Man Down) را برای لیبل اکه در شهر نیویورک ضبط کرد، پس از اینکه پری بردفورد، ترانه سرا و رهبر گروه آفریقایی-آمریکایی، فرد هاگار را برای شکستن سد نژادی در ضبط موسیقی متقاعد کرد. اکه رکوردز ترانه های مهم بسیاری از موسیقیدانان سیاه پوس
ت ضبط کرد. اگرچه این نخستین ضبط صدای یک خوانندهٔ بلوز سیاه پوست بود، نوازندگان پشتیبان همگی سفیدپوست بودند. هاگار از گروه های تندرو شمالی و جنوبی تهدیدهایی دریافت کرده بود که می گفتند اگر برای خوانندهٔ سیاه پوستی صفحه ای ضبط کند، شرکتش را تحریم می کنند. علیرغم این تهدیدها، این آلبوم موفقیتی تجاری بود و در را برای موسیقیدانان سیاه پوست بیشتری برای ضبط موسیقی باز کرد. بزرگترین موفقیت اسمیت بعداً در ۱۰ اوت ۱۹۲۰ ضبط شد، زمانی که او مجموعه ای از ترانه های ساختهٔ پری بردفورد را ضبط کرد، از جمله، «"بلوز دیوانه"» (Crazy Blues) و «"همین جاست (اگه نمی گیریش، مشکل من نیست)"» (It's Right Here for You (If You Don't Get It) 'Tain't No Fault of Mine) را دوباره برای اکه رکوردز ضبط کرد. یک میلیون نسخه در کمتر از یک سال فروش رفت. آمریکایی های آفریقایی تبارخریداران صالی این صفحه ها بودند و افزایش شدیدی در فروش «ضبط های نژادی» به وجود آمد. به علّت اهمیت تاریخی آن، «"بلوز دیوانه"» در سال ۱۹۹۴ وارد تالار مشاهیر گرمی شد و در سال ۲۰۰۵ برای نگهداری در فهرست ملی ضبط اصوات کتابخانه کنگره انتخاب شد. اگرچه موسیقی سایر آمریکایی های آفریقا
یی تبار قبلاً ضبط شده بودند، مانند جرج دبلیو جانسن در دهه ۱۸۹۰، آنها موسیقی ای اجرا می کردند که طرفداران قابل توجهی در میان مخاطبان اروپایی-آمریکایی داشت. موفقیت رکورد اسمیت باعث شد شرکت های ضبط به دنبال ضبط سایر خوانندگان بلوز زن باشند و عصری را آغاز کرد که امروزه تحت عنوان بلوز کلاسیک زنان شناخته می شود. اسمیت در طول دههٔ ۱۹۲۰ به ضبط هایی محبوب برای اکه ادامه داد. در سال ۱۹۲۴ او سه نسخه باایجکس رکوردز منتشر کرد، که اگرچه به شدت تبلیغ شد، اما فروش خوبی نداشت. او چند ضبط هم برای ویکتور داشت. او با گروه خود، میمی اسمیت اند جز هاوندز (Mamie Smith &amp; Her Jazz Hounds)، در ایالات متحده و اروپا تور برگزار می کرد. از او به عنوان «ملکه بلوز» یاد می شد، عنوانی که بعداً بسی اسمیت با نام «امپراتریس بلوز» روی دست او آمد. میمی اسمیت دریافت که رسانهٔ جمعی جدید رادیو وسیله ای برای جذب طرفداران بیشتری به خصوص در شهرهایی با مخاطبان عمدتاً سفیدپوست فراهم می کند. برای مثال، او و چند نفر از اعضای گروهش در اوایل ماه مه ۱۹۲۳ در پورتلند، اورگان در کی جی دابلیو اجرا کردند و بازخوردهای مثبتی دریافت کردند. اعضای گروه موسیقی "جز هاو
ندز" (از اوت ۱۹۲۰ تا اکتبر ۱۹۲۱) شامل جیک گرین، کرتیس موزلی، گاروین بوشل، جانی دان، دوپ اندروز، ارنست الیوت، پورتر گرینگر، لروی پارکر و باب فولر و (از ژوئن ۱۹۲۲ تا ژانویه ۱۹) کلمن هاوکینز، اورت رابینز، جانی دان، هرشل براسفیلد، هرب فلمینگ، باستر بیلی کوتی پرکینز، جو اسمیت، بابر مایلی و سیسیل کارپنتر بود. علاوه بر ضبط با "جز هاوندز"، او همچنین تحت عنوان گروه "میمی اسمیت و گروه جزش" (Mamie Smith and Her Jazz Band)، شامل جورج بل، چارلز متسون، ناتان گلانتز، لری بریرز، جولز لوی جونیور، جو ساموئلز، همراه با نوازندگانی از Jazz Hounds، از جمله هاوکینز، فولر و کارپنتر. صفحاتی ضبط می کرد. سینما. اسمیت در سال ۱۹۲۹ در یکی از نخستین فیلم های ناطق به نام "بلوز زندان" ظاهر شد. او در سال ۱۹۳۱ از موسیقی بازنشسته شد. او همچنین در فیلم های دیگری از جمله راز در سویینگ (۱۹۴۰)، "گناهکاران یکشنبه" (۱۹۴۰)، "بهشت دزدیده شده" (۱۹۴۱)، "قتل در خیابان لنکس" (۱۹۴۱) و "چون من تو را دوست دارم" (۱۹۴۳) ظاهر شد. مرگ و یادبود. اسمیت در سال ۱۹۴۶ در نیویورک در حالی که بنا بر گزارش ها، بی پول بود، درگذشت. در ابتدا، براساس وب سایت آرشیو موسیقی جس آب
رشت، تا سال ۱۹۶۳ اسمیت در یک گور بی نام و نشان به خاک سپرده شده بود، در آن سال موسیقیدانان از آلمانی غربی سنگ قبری را که بر روی آن نوشته شده بود: «میمی اسمیت (۱۹۴۶–۱۹۴۶): بانوی اول بلوز» بر آن محل نصب کردند. با کمک ویکتوریا اسپیوی، خواننده و لن کونشتات، ناشر موسیقی، جسد او به پارک یادمانی فردریک داگلاس همراه با مراسم و اجرای موسیقی منتقل شد. بعدها کمپینی در سال ۲۰۱۲ آغاز شد تا سنگ قبری بر روی محل دفن اوقرار بگیرد، که ۸۰۰۰ دلار برای این کار جمع آوری شد. سنگی قبری ۴ فوتی با تصویر اسمیت خریداری شد و بقیه پول به قبرستان برای نگهداری از قبور اهدا شد.
سول () برگرفته از واژهٔ لاتین خورشید یک روز خورشیدی در مریخ است. "سول" فاصلهٔ ظاهری بین دو بازگشت متوالی خورشید به یک نصف النهار (زمان خورشیدی) است که می تواند توسط ناظری در مریخ مشاهده شود. این یکی از چندین یکا برای اندازه گیری زمان سنجی در مریخ است. یک "سول" کمی طولانی تر از یک روز زمینی است که تقریباً ۲۴ ساعت و ۳۹ دقیقه و ۳۵ ثانیه است. یک سال مریخی تقریباً ۶۶۸ روز خورشیدی آن است که معادل تقریباً ۶۸۷ روز زمینی یا ۱٫۸۸ سال زمینی است. یکای "سول" در اصل در سال ۱۹۷۶ در طول ماموریت های کاوشگر وایکینگ پذیرفته شد و به عنوان معیاری از زمان، که عمدتاً توسط ناسا برای برنامه ریزی استفاده از آن در مریخ نوردها استفاده می شود. چرخهٔ روز و شب. میانگین مدت چرخه روز و شب در مریخ - یعنی یک روز مریخی - ۲۴ ساعت و ۳۹ دقیقه و ۳۵٫۲۴۴ ثانیه، [۳] معادل ۱٫۰۲۷۴۹۱۲۵ روز زمینی است. دوره چرخشی سیدرال مریخ - چرخش آن در مقایسه با ستارگان ثابت - ۲۴ ساعت و ۳۷ دقیقه و ۲۲٫۶۶ ثانیه است.[۴] روز خورشیدی طولانی تر است زیرا جهت چرخش مریخ همان جهت حرکت مداری آن است.[۵]
فاکتور ۹ تنظیم کننده اینترفرون پروتئینی است که در انسان توسط ژن "IRF9" که قبلاً ISGF3G نامیده می شد کدگذاری می شود. فعل و انفعالات. مشخص شده است که IRF9 با STAT2 و STAT1 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
اسپاگتی سیر و روغن () یک غذای سنتی ایتالیایی پاستا است که ریشه اصلی آن از شهر ناپل می باشد. این غذا یکی غذاهایی معمولی و متداول ناپل است که در این منطقه بسیار محبوب است. محبوبیت آن را می توان به سادگی تهیه آن نسبت داد و همچنین استفاده از مواد لازم ارزان قیمت و در دسترس که قابلیت ماندگاری طولانی در انبار دارند . این غذا ابتدا با کمی تفت دادن سیر ورقه ای نازک در روغن زیتون، گاهی اوقات با اضافه کردن خرده های فلفل قرمز خشک شده (در این صورت آنرا اسپاگتی سیر، روغن و فلفل می نامند) تهیه می شود. سپس روغن و سیر را روی اسپاگتی پخته شده در آب نمک می ریزند. پس از آن جعفری ایتالیایی ریز خرد شده معمولاً به عنوان چاشنی اضافه می شود. همچنین پنیر پارمزان رنده شده یا پنیر پکورینو را می توان اضافه کرد، هرچند که استفاده از پنیر در اکثر دستور العمل های سنتی گنجانده نشده است. برخی از دستور پختها توصیه می کنند برای ایجاد سس ، مقداری از آب پاستا را به روغن زیتون اضافه کنید، اما دستور پختهای دیگری توصیه می کنند به سادگی روغن را روی پاستا آبکش شده بریزید، که در این صورت سس ایجاد نمی شود.
اسپاگتی آلا نرانو یک غذای پاستا ایتالیایی است که در دهکده ایتالیایی نرانو در شبه جزیره سورنتو اختراع شد. مواد اصلی آن پاستا، کدو سبز سرخ شده و پنیر پروولون دل موناکو (یا پنیر کاچیوکاوالو) است. روایتهای مختلفی در مورد خاستگاه این غذا بیان می شود که اصلی ترین آنها به صاحب رستورانی به نام ماریا گرازیا در اواسط دهه ۱۹۵۰ اشاره می کند. این رستوران هنوز هم تا به امروز وجود دارد.
تیمچه به بخشی از بازارهای ایرانی گفته می شود که از نظر معماری شبیه راسته های اصلی بازار است اما در اندازه ای کوچکتر ساخته شده است. معمولاً یک انتهای تیمچه به راستهٔ اصلی بازار متصل است و انتهای دیگرش به یک کاروانسرا یا بارانداز می رسد. تیمچه ها معمولاً مسقف هستند و حوضی در وسط دارند که دورش حجره هایی در دو یا سه طبقه واقع شده که هر حجره به یک تاجر متعلق است. تیمچه ها کارکردی شبیه یک بازار کوچک دارند که در آن چند تجارتخانهٔ مشابه متمرکز شده اند. ریشهٔ نام. پیشوند «تیم» در تیمچه احتمالاً به معنای کاروانسراست و پسوند «چه» علامت تصغیر است. به بیان دیگر، واژهٔ تیمچه به معنای کاروانسرای کوچک است. معماری. تیمچه ها از نظر معماری شبیه به راستهٔ اصلی بازار هستند اما در اندازه ای کوچکتر ساخته می شوند. اغلب تیمچه ها مسقف هستند؛ تیمچه های بدون طاق عموماً شکل تکامل یافتهٔ کاروانسراهای باقی مانده از دوران صفویه هستند و برخی شان نیز بعداً مسقف شده اند. سقف تیمچه ها معمولاً شامل گنبدی بزرگ و تزئیناتی از نوع کاشی کاری، گچ بری و درودگری است. یک انتهای تیمچه به راستهٔ اصلی بازار متصل است و انتهای دیگر معمولاً به یک کاروانسرا متص
ل می شود یا به یک بارانداز می رسد. معمولاً تیمچه ها یک حوض دارند که حجره هایی در دو یا سه طبقه در اطراف آن ساخته شده اند. شکل های مربع، مستطیل، دایره، بیضی، شش ضلعی و هشت ضلعی را می توان در معماری اجزای تیمچه تشخیص داد. مصالح ساخت تیمچه ها معمولاً آجر است. کاربرد. تیمچه مانند یک بازار کوچک است و معمولاً جایگاه تجار طراز اول و بنکداران بزرگ است. هر حجرهٔ تیمچه معمولاً به یک تاجر تعلق دارد و معمولاً با نام همان تاجر خوانده می شود (مثل "حجرهٔ فلانی"). تیمچه ها به محل تمرکز چند تجارتخانهٔ مشابه تبدیل می شوند. نمونه ها. از تیمچه های معروف می توان به تیمچهٔ مظفریه در تبریز، تیمچه حاجب الدوله در تهران و تیمچهٔ امین الدوله در کاشان اشاره کرد.
این فهرست شامل تیمچه هایی است که در ایران به عنوان یک اثر ملی به ثبت رسیده اند. تیمچه به بخشی از بازارهای ایرانی گفته می شود که از نظر معماری شبیه راسته های اصلی بازار اما در اندازه ای کوچکتر ساخته شده است. هر تیمچه معمولاً از یک سو به راستهٔ اصلی بازار متصل است و انتهای دیگر آن به یک کاروانسرا یا بارانداز می رسد. تیمچه ها معمولاً مسقف هستند و حوضی در وسط دارند که دورتادور آن حوض، حجره هایی در دو یا سه طبقه ساخته شده که هر حجره متعلق به یک تاجر است. کارکرد تیمچه ها شبیه به یک بازار کوچک است که در آن چند تجارتخانهٔ مشابه متمرکز شده اند.
نیلوفر ضیایی (به انگلیسی: Niloofar Ziae) (زادهٔ ۱۳۴۱ خورشیدی)، نقاش و مدرس هنر ایرانی است. زندگی. زمانی که ضیایی در دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی در حال تحصیل بود، خانه اش به پناهگاهی زیرزمینی برای هنرمندان و سازندگان خلاق تبدیل شد تا در ایران پس از انقلاب کار کنند. ضیایی پس از پایان تحصیلات خود در رشته هنرهای تجسمیِ دانشگاه الزهرا در سال ۱۳۶۸ خورشیدی به عنوان دستیار در آتلیهٔ نقاشی آیدین آغداشلو مشغول به کار شد. در سال ۱۳۷۰ خورشیدی اولین نمایشگاه خود را در "نگارخانهٔ حسینی" در تهران، برگزار کرد. در سال ۱۳۷۲ خورشیدی به عنوان مربی هنر در فرهنگستان هنر و ادبیات کودکان در تهران شروع به تدریس کرد. همزمان با ادامه کار در آتلیهٔ نقاشی آغداشلو، دو نمایشگاه انفرادی دیگر برگزار کرد. در سال ۱۳۷۶ خورشیدی، او به ایالات متحدهٔ آمریکا نقل مکان کرد تا در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه ایالتی یوتا شرکت کند. در سال ۲۰۰۲ میلادی، او با مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و توسط موزهٔ هنر نورا اکلس هریسون به عنوان هماهنگ کنندهٔ گالری استخدام شد. او همچنین به عنوان استاد کمکی در تدریس هنر و طراحی کار کرده است و سال ها کار تحت سانسو
ر در تهران را دلیل توانایی اش در آموزش به دانشجویان می داند. آثار اولیهٔ او بیانگر آشفتگی عاطفی درونی وی است که از طریق اکسپرسیونیسم انتزاعی منتقل می شد، اما او سبک شخصی خود را به کندوکاو در مناظر و عناصر معماری گسترش داد که به صورت پویا تغییرات محیطی را که شهرهای رو به رشد متحمل می شوند به تصویر می کشد. او سبک های معماری ایران را با شهرهای آمریکایی که در آن زندگی کرده است، پیوند می دهد. او نمایشگاه هایی از آثار خود را در سراسر غرب ایالات متحده (۲۰۰۶–۲۰۰۰ میلادی)، همین طور در ونکوور، کانادا، تهران (۲۰۰۹–۲۰۰۶ میلادی) و اخیراً نیز در منطقهٔ بوستون، از جمله ارائه ای در برنامهٔ مطالعات اسلامی، دانشگاه هاروارد (۲۰۱۴–۲۰۱۲ میلادی) برگزار کرده است.
آرمان گالوستی ساهاکیان (؛ زادهٔ ) یک و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۱ آوریل ۱۹۷۴ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی گالوست ساهاکیان پسر می باشد. وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی شده است.
شهلا آقاپور (به انگلیسی: Shahla Aghapour) معروف به شهلا آقاپور-بناکوهِل (به انگلیسی: Shahla Aghapour-Benakohell) (زادهٔ تهران) هنرمند، نویسنده و مدیر گالری ایرانیِ مقیم آلمان است. او هم به عنوان نویسنده، شاعر و هم به عنوان نقاش، مجسمه ساز، هنرمند پرفورمنس و مدیر گالری-بناکوهِل فعالیت می کند. زندگی نامه. شهلا آقاپور زادهٔ آذربایجان ایران، در تهران بزرگ شد و از کودکی به هنر و ادبیات علاقه داشت. او علاوه بر تحصیل در رشتهٔ هنر، در اوایل انقلاب اسلامی به شغل روزنامه نگاری پرداخت و در روزنامهٔ آیندگان مشغول به کار شد. در نتیجهٔ فعالیت های روزنامه نگاری اش در انتقاد از رژیم، مجبور به مهاجرت از ایران شد. او اکنون ساکن برلین، آلمان است. شهلا آقاپور به عنوان یک هنرمند آزاد در برلین کار می کند و آثار و کتاب خوانی های خود را در آلمان و سایر کشورها به نمایش گذاشته است. او در سال ۲۰۰۳ میلادی مقطع کارشناسی ارشد هنر را در دانشگاه هنر برلین در زمینهٔ هنر به پایان رساند، و به عنوان معلم هنر و مدیر پروژه های هنری کار می کند. شهلا آقاپور عضو انجمن فدرال هنرمندان آلمان، مرکز قلم نویسندگان در تبعید کشورهای آلمانی زبان و از سال ۲۰۰
۷ تا ۲۰۰۹ میلادی رئیس انجمن نویسندگان ایران در تبعید بوده است. آقاپور همچنین عضو «گروه هفت» است: گروهی متشکل از پنج زن هنرمند ایرانی مقیم و شاغل در آلمان با تمرکز بر زنان و مسائل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در سراسر جهان، به ویژه مربوط به ایران. آثار. نمایشگاه ها. این لیستی از نمایشگاه های منتخب به ترتیب تاریخ است.
گاگیک ینگیباری میناسیان (؛ زادهٔ ) یک مهندس و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های اول تا ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۵ آوریل ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال مخیتار گش شده است.
هوهانس هایکی مارگاریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۱۷ سمت نمایندگی دوره های سوم و پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۱ مه ۱۹۶۴ در لنیناکان به دنیا آمد
آرکادی استانیسلاوی هامبارتسومیان (؛ زادهٔ ) یک حقوق دان، کارآفرین و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های سوم تا ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۹ آوریل ۱۹۷۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
آرسن پیوتری میخائیلوف (؛ زادهٔ ) سیاستمدار آشوریان ارمنستان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۷ تا تاریخ ۲۰۲۱ سمت نمایندگی دوره های ششم و هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۶۳ در آرزنی به دنیا آمد و از دانشگاه لووف فارغ التحصیل شد.
رافیک گارگینی پتروسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار و حقوق دان اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ سمت نمایندگی دوره های سوم و چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱ مهٔ ۱۹۴۰ در کیروواکان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
وارطان بابکنی بوستانجیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک استاد دانشگاه، اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نمایندگی دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان و بار دیگر از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۹ سپتامبر ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان و دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال قدردانی شده است. وی در ۱۷ اوت ۲۰۲۵ در سن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
شیراک آرتمی توروسیان (؛ زادهٔ ) یک تاریخ نگار و سیاستمدار اهل ارمنستان است که سمت نمایندگی دوره های چهارم، پنجم، ششم، هفتم و هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد. زندگی نامه. در ۱۶ آوریل ۱۹۷۲ در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
کوریون گارنیکی ناهاپتیان (؛ زادهٔ ) یک حقوق دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های چهارم تا ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۷۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
هاروتیون آرپیاری قاراگیوزیان (؛ Կարամելի Հարութ زادهٔ - درگذشته ) یک کارآفرین، حقوق دان، اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از ۱۹۹۰ تاریخ تا تاریخ ۲۰۱۷ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان و نمایندگی دوره های اول تا پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱ مه ۱۹۵۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی در ۷ اکتبر ۲۰۱۸ در ایروان در سن ۵۹ سالگی اقدام به خودکشی نمود.
آرائیک تیموری گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های سوم تا ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۰ مهٔ ۱۹۶۳ در آوشار به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علم اقتصاد ارمنستان فارغ التحصیل شد.
رافیک خورنی گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره های سوم و چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۷ مه ۱۹۵۸ در دزوراگیوغ، گغارکونیک، شهرستان مارتونی به دنیا آمد . وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی و مدال گارگین نژده شده است.
وازگن یوریکی خاچیکیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۷ سمت نمایندگی دوره های دوم و سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۹ مارس ۱۹۷۲ در آختالا به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
آلکسان هامبارتسومی کاراپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک دانشمند علوم سیاسی و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۷ سمت نمایندگی دوره های دوم و سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۸ مارس ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی در ۹ مارس ۲۰۱۵ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
هاکوب رافیکی هاکوبیان (؛ زادهٔ ) یک مهندس، اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره های دوم تا ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۵۸ در تسووینار به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد.
تیمچه اکبریان مربوط به دوره قاجاریه است و در تهران، خیابان پانزدهم خرداد، کوچه صغیرها، مقابل کوچه حکیم، پ ۸۸ واقع شده است. پیشتر این تیمچه با نام تیمچه یهودیان شناخته می شد، دلیل این نامگذاری حضور کسبه یهودی در این تیمچه بود. این تیمچه که یکی از قدیمی ترین تیمچه های تهران است، اولین بانک و اولین صرافی تهران که به شیوه ای متفاوت از بانک ها و صرافی های امروزی کار می کردند را در خود داشته است. بانک تیمچه را «داوود کلیمیات» که از یهودیان محله عودلاجان بوده اداره می کرده است. کارشناسان میراث فرهنگی قدمت تیمچه اکبریان را مربوط به دوران آغا محمدخان سر سلسله قاجاریه می دانند. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۰۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جهاد تبیین اصطلاحی است که به دنبال سخنرانی سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران در آذر ۱۴۰۰، به کلیدواژه های عمومی ایران اضافه شده است. این کلیدواژه برای تبلیغات فرهنگی، مذهبی و سیاسی همگانی در جهت چیزی است که سید علی خامنه ای آن را «مفاهیم عالی اسلامی» می نامد. در همین راستا برنامه ها و همایش ها و طرح های مختلفی زیر عنوان این عبارت برگزار و اجرا شد، کتابی تحت عنوان «جهاد تبیین در اندیشه حضرت آیت الله العظمی خامنه ای» توسط انتشارات انقلاب اسلامی وابسته به دفتر حفظ و نشر آثار خامنه ای منتشر شد و وزارت جهاد کشاورزی قرارگاه جهاد تبیین تشکیل داد. مجلس ایران در جریان بررسی بخش هزینه ای لایحه بودجه ۱۴۰۱، یکصد میلیارد تومان برای «مقابله با جنگ نرم و جهاد تبیین» به معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد اختصاص داد. در پی تصویب این بودجه که واکنش های منفی گسترده ای در پی داشت، سید علی خامنه ای اعلام کرد تخصیص بودجه سنگین برای جهاد تبیین کار غلطی است و تجربه های گذشته نشان داده است «این بودجه ها غالباً هدر می رود.» در نهایت نمایندگان مجلس جهت تامین نظر شورای نگهبان، بند مربوط به اختصاص بودجه برای جهاد تبیین در سال ۱۴۰۱ را ح
ذف کردند.
منش اونت ماشین سافتور، همچنین به عنوان ام یو ام (MuM) شناخته می شود، یک ارائه دهنده نرم افزار تخصصی در طراحی / ساخت به کمک رایانه (CAD/CAM) است. حوزه کسب و کار این شرکت به دو بخش تقسیم می شود: نرم افزار M+M - نرم افزار استاندارد برای ساخت به کمک رایانه، مدل سازی اطلاعات ساختمان و مهندسی به کمک رایانه و خانه سیستم - و بخش دوم، راه حل های دیجیتالی سازی خاص مشتری، آموزش و مشاوره برای مشتریان از صنعت، ساخت و ساز و زیرساخت. گردش مالی سالا نه این شرکت در سال ۲۰۲۰ ۲۴۳٫۹۸ میلیون یورو بوده است. این شرکت ۹۴۸ نفر را در حدود ۷۵ محل بین المللی استخدام کرده است. سهم M+M در فرانکفورت (مقیاس۳۰) و مونیخ (m:access) فهرست شده است. تاریخچه. این شرکت در سال ۱۹۸۴ توسط آدی ترودلف تأسیس شد و در سال ۱۹۹۷، ام یو ام (MuM) به عنوان هشتمین شرکت در Neuer Markt شروع به کار کرد. در ژانویه ۲۰۱۹، ام یو ام (MuM) شرکت سازنده نرم افزار Sofistik را که متخصص در محاسبه، طراحی و ساخت پروژه های ساختمانی است، را در خود ادغام کرد. مناطق تجاری. صنعت. ام یو ام (MuM) حدود دو سوم ارزش افزوده خود را در بخش صنعت کسب می کند، به عنوان مثال مهندسی مکانیک، ساخت