Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عبدالطیف الطیباوی( ۱۹۱۰–۱۹۸۱) () یک مورخ و آکادمیسین فلسطینی بود. وی در شهر الطیبه، نزدیک طولکرم به دنیا آمد. وی یکی از اولین فارغ التحصیلان کالج عربی دارالمعلمین، در قدس بود. وی تاریخ و ادبیات عرب را در دانشگاه آمریکایی بیروت خواند و سپس در سال ۱۹۴۸ دکترای خود را از دانشگاه لندن گرفت. وی قبل از نکبت ۱۹۴۸ فلسطین یک افسر ارشد آموزش در قدس بود. وقتی بحران سال ۱۹۴۸ پدیدار شد، وی در لندن بود. او پناهنده شد و به عنوان مدرس آموزش تطبیقی در موسسه ی آموزش در لندن منصوب گردید و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۷۷ در آنجا تدریس کرد. الطیباوی در بسیاری از جنبه های تاریخ خاورمیانه به دو زبان انگلیسی و عربی آثار متعددی نوشته است.
بخش مرکزی، یکی از بخش های شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این شهرستان، شهر انگوت است. تقسیمات کشوری. شهر: انگوت جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان انگوت برابر با ۱۴٬۲۵۷ نفر بوده است.
اندرو ازرگایلیس (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار و استاد بازنشسته تاریخ در کالج ایتاکا، ایتاکا، نیویورک، است. او به خاطر پژوهش هایش در زمینه تاریخ لتونی، به ویژه انقلاب ۱۹۱۷ و هولوکاست در لتونی شناخته شده است. در اوت ۲۰۰۷، ازرگایلیس صلیب نشان افتخار سه ستاره، بالاترین نشان افتخار لتونی، را به دلیل مشارکت هایش در تاریخ آن کشور دریافت کرد. همسر وی اینتا ازرگایلیس، استاد بازنشسته ادبیات آلمانی در دانشگاه کرنل، بود.
هربرتس کوکورس (زاده ۱۷ مه ۱۹۰۰ در لیپایا، امپراتوری روسیه - ۲۳ فوریه ۱۹۶۵ در شانگریلا، اروگوئه) خلبانی لتونیایی بود. وی یکی از اعضای آراس کماندو بود که در کشتار یهودیان لتونی به عنوان بخشی از هولوکاست نقش داشت. اگرچه چندین شاهد عینی وجود داشتند که وی را به جنایات جنگی مرتبط می کردند، کوکورس هرگز محاکمه نشد. وی در سال ۱۹۶۵ توسط عوامل سرویس اطلاعاتی اسرائیل (موساد) ترور شد. مأمور موساد با نام رمز «کونزل» که کوکورس را کشت و گاد شیمرون روزنامه نگار کتابی به نام «اعدام جلاد ریگا» نوشتند که در آن آن ها کوکورس را «قصاب ریگا» نامیده و بعدها این اصطلاح توسط چندین منبع استفاده شد.
بخش دره رود، یکی از بخش های شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این بخش، شهر زیوه است. تقسیمات کشوری. شهر: زیوه جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش دره رود برابر با ۶٬۵۱۳ نفر بوده است.
مطالعات اورشلیم دربارهٔ زبان عربی و اسلام یک مجله آکادمیک است که مطالعه اسلام سنتی، اندیشه دینی اسلام، زبان و ادبیات عربی، ریشه نهادهای اسلامی و تعامل بین اسلام و تمدن های دیگر را در بر می گیرد. این ژورنال توسط بنیاد یادبود ماکس شلوسینگر در مؤسسهٔ مطالعات آسیایی و آفریقایی(دانشگاه عبری اورشلیم) منتشر شده است. این بنیاد طبق وصیت ماکس و میریام اس. شلوسینگر برای تسهیل انتشار متون عربی و همچنین مطالعات مربوط به اسلام، زبان و ادبیات عرب و تاریخ خاورمیانه تأسیس شد. این مجله در سال ۱۹۷۹ به سردبیری ام.جی. کیستر تأسیس شد. از سال ۱۹۹۳ سردبیر آن یوهانان فریدمن است. این مجله سالانه منتشر می شود، اما گاهی دو جلد در یک سال منتشر می شود.
پایگاه داده های دین آتلا ( ATLA RDB) نمایه ای از مقالات مجلات دانشگاهی در حوزه دین است که ماهانه به روز می شود و توسط انجمن کتابخانه الهیات آمریکا منتشر می شود. این پایگاه داده مقالات، جستارها و بررسی کتاب های مرتبط با طیف وسیعی از رشته های علمی مرتبط با دین را نمایه می کند. پایگاه داده به صورت اشتراکی در دسترس است. کل پایگاه داده شامل بیش از 2.1 میلیون استناد مقاله از بیش از 1،940 ژورنال است. بیش از یک چهارم میلیون نقل مقاله از بیش از ۱۸۰۰۰ اثر چندین نویسنده وجود دارد. تعداد بررسی های کتاب بیش از نیم میلیون کتاب است. آتلا آثار چند نویسنده مانند یادنامه ها و جلسات کنفرانس را با سوابق جداگانه برای هر مقاله فهرست بندی می کند. قالب ها. "پایگاه داده دین آتلا،" که قبلاً در سی دی رام موجود بود، براساس استاندارد مارک در حوزه ی پایگاه داده ها می باشد که شامل آثار غیر چاپی شاخصی است. پوشش. ایندکس های این وایگاه در زمینه ادیان بزرگ جهان کار می کند. با این وجود، معیارهای انتخاب برای ورود با توجه به شایستگی و دامنه علمی است. بیش از ۶۰ زبان پذیرفته شده است. برخی از سوابق مقالات مربوط به قرن ۱۹ را پوشش می دهند. آتلا ادعا م
ی کند که پوشش کامل مجلات اصلی به سال ۱۹۴۹ بازمی گردد. در دهه ۱۹۹۰، "پایگاه داده دین آتلا" انتقاداتی را در یک پایان نامه کارشناسی ارشد دریافت کرد که در پوشش خود به زمینه های نوظهور الهیات لزبین و الهیات زنگرایی نمی پردازد.
ویکی لاک وبگاهی است که از سال ۲۰۰۵ راه اندازی شده است و کاربران می توانند در آن مسیرهایی که طی شده و با استفاده از جی پی اس ضبط شده است را به اشتراک بگذارند تا دیگران به طور رایگان از آن استفاده کنند. از نسخهٔ موبایل این نرم افزار می توان در کوهنوردی برای یافتن مسیرهای صعود و دوری کردن از خطرات استفاده کرد. کاربران می توانند عکس های موقعیت های مکانی مختلف از جمله پناهگاه ها، چشمه ها، پاکوب ها و قله ها را که موقعیت مکانی آنها ذکر شده است، ببینند. این نرم افزار علاوه بر کوهنوردی، در دوچرخه سواری، پیاده روی، اسب سواری، رانندگی و پاراگلایدینگ هم کاربرد دارد.
فانوس دریایی دریانورد سرخ (به ) یک فانوس دریایی ساحلی در شهرداری اورلند در استان تروندلاگ، نروژ است. فانوس دریایی در یک جزیره کوچک در دهانه بیونه فیوردن حدود غرب روستای اوتاگ و جنوب روستای نس در شهرداری بیونه واقع شده است. شرح. این فانوس دریایی در سال ۱۸۸۰ ساخته شده و در سال ۱۹۸۷ بازسازی شده و به صورت خودکار درآمده است. پیش از اینکه به حالت اتوماتیک در بیاید، نگهبان فانوس دریایی و خانواده اش در طبقات پایین ساختمان زندگی می کردند. این فانوس دریایی روی برجی با ارتفاع با برج هشت ضلعی و به رنگ قرمز رنگ و از سنگ ساخته شده است. چراغ ۱۴٬۴۰۰- شمع (یکا) در ارتفاع بالاتر از سطح دریا قرار دارد. نور سفید، قرمز یا سبز (بسته به جهت) هر ۶ ثانیه یک بار مخفی می شود. یک لنز فرنل وجود دارد که از سال ۱۹۰۶ مورد استفاده قرار گرفته است. تا این فانوس دریایی هر ساله از ۲۱ ژوئیه تا ۱۶ مه روشن می شود. در اواخر ماه بهار و اوایل ماه های تابستان به دلیل آفتاب نیمه شب هوا تاریک است.
مانفرد فرانک فیلسوف آلمانی و استاد بازنشسته دانشگاه توبینگن است. حیطهٔ فعالیت های علمی وی ایدئالیسم آلمانی، رمانتیسم و مسائلی چون خودآگاهی و سوبژکتیویتیسم می باشد. زندگی شخصی و علمی. پروفسور مانفرد فرانک به سال ١٩۴۵ در شهر اِلبرفلد آلمان متولد شد.برای تحصیل به دانشگاه هایدلبرگ رفت و زیرنظر فلاسفهٔ بزرگی چون هانس گئورگ گادامر، کارل لویت، دیتر هنریش و ارنست توگندهات پرورش یافت. او تاکنون در این سه دانشگاه تدریس داشته است: دانشگاه دوسلدورف، ژنو و درنهایت دانشگاه توبینگن.مانفرد فرانک از مهمترین متفکران متخصصِ عصر ایدئالیسم آلمانی و جنبش رمانتیسیم است و آثار وی نیز احاطهٔ کامل او را بر این دوره از فلسفه آلمان نشان می دهد.همچنین فلسفهٔ ادبیات نیز از دیگر علایق او می باشد.مانفرد فرانک عضو رسمی گروه "شعر و هرمنوتیک " آلمان و آکادمی علوم انسانی دانشگاه هایدلبرگ می باشد. کتاب شناسی. "مهم ترین آثار مانفرد فرانک"
در طول زمان، شرکت های هواپیمایی مختلف تعدادی پرواز بدون توقف فوق العاده را شروع کرده اند. این مقاله طولانی ترین پروازها را در بین آنها پوشش می دهد. شروع این مسیرهای فوق العاده طولانی می تواند تعداد توقف هایی را که مسافران باید برای افزایش راحتی مسافر در سفر داشته باشند و زمان مورد نیاز برای سفر بین جفت شهرهای دور از هم را کاهش دهد، هرچند توقف می تواند در سفرهای طولانی مدت نیز طراوت آفرین باشد. همچنین می تواند به ایجاد حس شخصیت و ایجاد وفاداری در بین مجموعه ای از مسافرین پروازی کمک کند. بنابراین رقابت بین شرکت های هواپیمایی برای شروع طولانی ترین پرواز وجود دارد. تعریف. اصطلاح «طولانی ترین پرواز» می تواند معنای مختلفی داشته باشد. متداولترین سنجه مورد استفاده فاصله بین فرودگاه مبدأ و فرودگاه مقصد است، اما همچنین می تواند به طولانی ترین مدت زمان مورد نیاز برای پرواز مسیر یا مسافتی که هواپیما واقعاً پرواز می کند اشاره داشته باشد (هنگامی که یک مسیر طولانی تر می تواند از جریان جتی برای کاهش کل زمان سفر استفاده کند). همچنین، اگرچه این اصطلاح معمولاً برای مقایسه بین پروازهای مختلف بدون توقف به کار می رود، اما پروازهای
مستقیم با توقف (همان شماره پرواز که برای سفر کامل استفاده می شود) نیز ممکن است در بعضی موارد مقایسه شود. طولانی ترین مسیر فعلی. «طولانی ترین پرواز جهان» به دلیل عموم بودن چنین ادعایی، دارای مناقشه است. در حالی که فاصله بین دو شهر ثابت است، هواپیماها مسیر مستقیمی را دنبال نمی کنند اما مسیر پرواز را بر اساس بادهای عقب و عقب و سایر حوادث آب و هوایی تنظیم می کنند و از پرواز بر فراز کشورهای خاص به دلیل سیاست یا جنگ جلوگیری می کنند.مدت زمان سفر دبی تا نیو مکزیکو ۹ ساعت و ۲۰ دقیه است. با فاصله دایره زیاد. از ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸، طولانی ترین پرواز هواپیمایی برنامه ریزی شده با فاصله دایره ای زیاد، پرواز ۲۱/۲۲ هواپیمایی سنگاپور ایرلاینز با استفاده از ایرباس A350-900ULR بین سنگاپور و نیوآرک، نیوجرسی، با مسافت است. در مارس ۲۰۲۰، یک هواپیمای بوئینگ ۷۸۷–۹ ایر تاهیتی نوی طولانی ترین پرواز مسافری را که از قبل برنامه ریزی شده بود انجام داد و از فرودگاه بین المللی فاآ در پاپیت، تاهیتی به فرودگاه شارل دوگل پاریس پرواز کرد. معمولاً این هواپیما در فرودگاه بین المللی لس آنجلس توقف سوخت گیری دارد و کلیه مسافران هواپیما را پیاده می کنند
و قبل از سوار شدن مجدد به هواپیما از دروازه گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده عبور می کنند و به پاریس ادامه مسیر می دهند. با این حال، به دلیل محدودیت های همه گیری کووید-۱۹، سرویس تصمیم گرفت که در لس آنجلس متوقف نشود. این تک پرواز نیز با کاهش بار مسافر هواپیما امکان پذیر شد و این امر نیاز به سوخت گیری را از بین برد. این هواپیما برای مدت کمی کمتر از ۱۶ ساعت پرواز کرد و مسافت ، کمی طولانی تر از پرواز بین سنگاپور و نیوارک که توسط هواپیمایی سنگاپور انجام می شود را طی کرد. این پرواز همچنین با پرواز بین قلمروهای فرانسه رکورد طولانی ترین پرواز داخلی جهان را به ثبت رساند. مسافت زمینی طی شده. مسیریابی ها ممکن است برای استفاده از حرکت در مسیر بادهای موافق برای صرفه جویی در وقت و سوخت از فاصله کوتاهتر زمین از یک مسیر دایره ای بزرگ خودداری کنند و مسافت هوای ثابت خود را کوتاه کنند. به طور معمول، طولانی ترین پروازهایی که با مسافت زمینی طی شده اندازه گیری می شوند، پرواز ۲۱/۲۲ هواپیمای سنگاپور ایرلاین از سنگاپور به نیوآرک است. هر دوی این مسیرها از نظر هندسی مسیر دایره ای بزرگ را در نزدیکی قطب شمال دارند، اما ترجیح می دهند از طری
ق اقیانوس آرام که کمک جریان جتی برای صرفه جویی در وقت پرواز و سوخت در دسترس است پرواز کنند. پرواز ایر ایندیا از دهلی نو به سانفرانسیسکو برای جلوگیری از وزش بادهای مخالف غربی، به جای مسیر کوتاهتر بر فراز اقیانوس اطلس، مسافت بیشتری را بر فراز اقیانوس آرام می پیماید. AI173 و AI183 با طی حدود ۱۵۱۰۰ کیلومتر (۹،300 mi) یکی از طولانی ترین پروازهای بدون توقف هستند. به طور کلی، هر دو این پروازها حدود در فاصله زمینی و این که پروازهای خاص بیش از پرواز داشته باشند غیرمنتظره نیست. با این وجود، برای هر دوی این پروازها، فاصله دایره بزرگ در بین ۳۰ پرواز طولانی است. مسیرهای آینده. خدمات برنامه ریزی شده. تعداد پروازهایی که به زودی فعال می شوند، با پروازهای بدون توقف بیش از پرواز ، که آنها را در ۳۰ لیست برتر، قرار می دهد: طولانی ترین پروازهای مسافری. پروازهای بدون توقف (۳۰ صفحه برتر، با فاصله دایره زیاد). در جدول زیر طولانی ترین مسیرهای مسافرتی بدون توقف مسافرتی جهان با فاصله «دایره بزرگ» ذکر شده است. فاصله واقعی انجام شده به دلایل مختلف می تواند از فاصله دایره بزرگ بیشتر باشد، از جمله جلوگیری از هوای شدید، استفاده از وزش باد م
ناسب در سطح بالا، دور زدن از فضای هوای بسته و انحراف به اطراف مناطق جنگی. برای اهداف این جدول، پروازهای متعددی که توسط یک شرکت هواپیمایی بین فرودگاه های یکسان انجام می شود به عنوان یک پرواز محاسبه می شود، در حالی که خطوط هوایی مختلفی که بین فرودگاه های مشابه فعالیت می کنند به طور جداگانه محاسبه می شوند. همچنین، هر جفت فرودگاه جداگانه محاسبه می شود، حتی اگر بعضی از شهرها چندین فرودگاه داشته باشند که از پروازهای دوربرد پشتیبانی می کنند (به عنوان مثال فرودگاه های کندی و نیوارک در خدمت شهرهای نیویورک و هاندا و ناریتا در خدمت توکیو). پروازهای مستقیم با توقف. پرواز مستقیم بین مبدأ و مقصد نهایی دارای توقف متوسط است، در حالی که همه بخشها دارای شماره پرواز یکسان هستند و از هواپیمای یکسانی استفاده می کنند. در جدول زیر، ستون «مبدأ تا فاصله مقصد نهایی» فاصله بزرگ دایره بین مبدأ و مقصد نهایی را ذکر می کند، به استثنای توقف. ستون «فاصله همه بخش ها» کل فاصله بزرگ دایره از مبدأ تا توقف تا مقصد نهایی را لیست می کند. طولانی ترین پروازهای مسافری. پروازهای بدون توقف (۳۰ تای اول). ! class=sortable| رتبه !! از !! به !! پرواز!! فاصل
ه!! مدت زمان ! هواپیما!! اولین پرواز
حبیب الله نصیری فر (زادهٔ مردادِ ۱۳۱۴) نویسنده و پژوهشگر اهل ایران است. از او با عنوان «پدر شرح حال نویسی موسیقی ایران» یاد می شود. زندگی. حبیب الله نصیری فر مرداد ۱۳۱۴ در تهران متولد شد. او تحصیلات متوسطهٔ خود را در مدرسهٔ مروی به پایان بُرد و در سال ۱۳۳۱ به استخدام شهرداری تهران درآمد. وی به عنوانِ بازرس سینما و تئاتر در ادارهٔ درآمدِ شهرداری مشغول به کار شد اما پس از چند سال از شهرداری استعفا داد و در چاپخانهٔ روزنامهٔ کیهان کارِ خود را آغاز کرد. او در این زمان به دلیل علاقه ای که به نویسندگی داشت، ویراستاری مطالبِ کوتاهِ مطبوعاتی را آغاز کرد و پس از گذراندنِ یک دورهٔ شش ماههٔ آموزشی، نخستین کتاب خود را با عنوان "صنعت سینما در ایران،" چاپ و منتشر کرد. نصیری فر پس از چهار سال، مجدداً به شهرداری بازگشت. وی در طول فعالیت های خود به عنوانِ خبرنگار سینمایی نیز با مجله های متعددی همکاری داشت. او در سال ۱۳۴۸، همزمان با پایان یافتنِ برنامهٔ موسیقی گلها در رادیو، نوشتنِ شرحِ حال هنرمندان موسیقی گلها را آغاز کرد. وی در سال ۱۳۶۰ بازنشسته شد. حبیب الله نصیری فر بیش از ۴۰ جلد کتاب نوشته و منتشر کرده است که بیشتر آن ها
در ارتباط با زندگی نامهٔ هنرمندان است. بهمن ۱۳۹۹، در آیینِ ششمین سال نوای موسیقی ایران، از حبیب الله نصیری فر، تقدیر به عمل آمد. عبدالله طریقت در غیاب وی، لوح تقدیر و تندیس «سال نوا» را دریافت کرد. پیوند به بیرون. سخنان حبیب الله نصیری فر در ارتباط با زندگی و آثارش فیس بوک امیربابک رکنی
جنایت های نازی علیه ملت لهستان توسط آلمان نازی و نیروهای همدست محور در جریان تهاجم به لهستان، و همچنین گردان های کمکی در جریان اشغال متعاقب لهستان در طی جنگ جهانی دوم انجام شدند ، و باعث کشته شدن میلیون ها لهستانی تبار و نابودی سیستماتیک لهستانی های یهودی گشتند. آلمانی ها این نسل کشی ها را بر پایه سیاست نژادی خود، که لهستانی ها و سایر مردمان اسلاو را از نظر نژادی فرومایه و "دون انسان" به شمار می برد و یهودیان را تهدیدی دائمی، توجیه می کردند. تا سال ۱۹۴۲، آلمانی های نازی در حال اجرای نقشه خود را برای کشتن همه یهودیان در اروپای تحت اشغال بودند، و همچنین برنامه هایی برای از میان بردن مردم لهستان از راه کشتار، پاک سازی قومی، بردگی و پاکسازی از راه کار اجباری، و جذب اقلیت کوچکی از لهستانی های «دارای ارزش نژادی» به هویت آلمانی داشتند. در طول جنگ جهانی دوم، آلمانی ها نه تنها میلیون ها لهستانی (یهودی و غیره) را به قتل رساندند، بلکه میلیون ها تن دیگر را با تبعید اجباری پاکسازی قومی کردند تا جا برای مهاجران آلمانی دارای «نژاد برتر» باز شود (نگاه کنید به طرح جامع برای شرق و سیاست لبنسراوم). بنا بر منابع گوناگونی همچون م
ؤسسه یادبود ملی لهستان، این نسل کشی ها جان ۲٫۷ تا ۳ میلیون یهودی لهستانی و ۱٫۸ تا ۲٫۷۷ میلیون لهستانی تبار غیر یهودی را گرفتند. این تعداد بسیار زیاد از کشته ها، و فقدان مرگ قابل ملاحظه غیرنظامیان در کشورهای اشغالی دارای «نژاد برتر» اروپایی همانند دانمارک و فرانسه، گواه سیاست های نسل کشی آلمان علیه لهستانی ها بود. سیاست های نسل کشی طرح های استعماری دولت آلمان، یا "Generalplan Ost"، پشتوانه اصلی جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت بودند که از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ علیه ملت لهستان صورت گرفتند. طرح جامع نازی ها شامل اخراج و نابودی گسترده ۸۵ درصد (بیش از ۲۰ میلیون) شهروند لهستانی از نظر قومی لهستانی تبار می شد، ۱۵ درصد باقیمانده نیز به برده تبدیل می شدند. در سال ۲۰۰۰، با اقدام پارلمان لهستان، نشر آگاهی در مورد جنایات آلمان نازی و شوروی استالینیستی در لهستان به مؤسسه یادبود ملی سپرده شد، که در ورشو در سال ۱۹۹۸ تأسیس شده بود. از همان آغاز جنگ علیه لهستان، آلمان قصد داشت برنامه آدولف هیتلر را که در کتاب "نبرد من" آمده بود، برای دستیابی به «فضای زندگی» (Lebensraum) در شرق و اسکان گسترده استعمارگران آلمانی تحقق بخشد. طرح هیتلر
امپریالیسم کلاسیک را با ایدئولوژی نژادی نازی ترکیب می کرد. در ۲۲ اوت ۱۹۳۹، درست پیش از حمله به لهستان، هیتلر به صراحت به فرماندهان خود اجازه کشتن «بدون رحم یا ترحم همه مردان، زنان و کودکان لهستانی تبار یا لهستانی زبان» را داد. بنا بود تا پاکسازی قومی به شکل سیستماتیک علیه مردم لهستان انجام شود. در ۷ سپتامبر ۱۹۳۹، راینهارت هایدریش گفت که تمام اشراف زادگان لهستانی، روحانیون و یهودیان باید کشته شوند. در ۱۲ سپتامبر، ویلهلم کایتل روشنفکران لهستانی را به این فهرست افزود. در ۱۵ مارس ۱۹۴۰، رئیس اس اس، هاینریش هیملر اظهار داشت: «همه متخصصان لهستانی در صنایع نظامی-صنعتی ما مورد بهره کشی قرار خواهند گرفت. بعدها، همه لهستانی ها از این جهان ناپدید می شوند. ضروری است که ملت بزرگ آلمان حذف همه مردم لهستان را به عنوان وظیفه اصلی خود در نظر بگیرد.» در پایان سال ۱۹۴۰، هیتلر طرح برچیده شدن «همه عناصر برجسته در لهستان» را تأیید کرد. پس از شکست آلمان در جنگ، دادگاهی نظامی بین المللی در نورنبرگ و دادگاه عالی ملی لهستان به این نتیجه رسیدند که هدف از سیاست های آلمان در لهستان - یعنی پاکسازی لهستانی ها و یهودیان - «دارای تمام ویژگی ه
ای یک نسل کشی به معنای زیستی این اصطلاح» بوده است. کارزار سپتامبر ۱۹۳۹. کمتر از یک سال پیش از آغاز جنگ، در یکم اکتبر ۱۹۳۸، ارتش آلمان مطابق توافقنامه مونیخ به منطقه سودتنلاند وارد شد. عملیات تا ۱۰ اکتبر به پایان رسید. دو هفته بعد، در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۸، ریبنتروپ سفیر لهستان را به برشتس گادن احضار کرد و ایدهٔ "Gesamtlösung" هیتلر در مورد کریدور لهستان و ایالت آزاد دانتسیگ را به اطلاع او رساند. سفیر لیپسکی از پذیرش طرح سر باز زد. سه روز بعد، نخستین تبعید دسته جمعی اتباع لهستان از آلمان نازی آغاز شد. این تخلیه شامل یهودیانی بود که با گذرنامه لهستانی در آلمان اقامت گزیده بودند. در ۹–۱۰ نوامبر ۱۹۳۸، حمله "شب بلورین" توسط نیروهای شبه نظامی SA انجام شد. هزاران تن از یهودیانی که تابعیت لهستان را داشتند گرد هم آمده و با قطار به مرز لهستان و اردوگاه های کار اجباری نازی ها فرستاده شدند. این به صف کشی شامل ۲۰۰۰ لهستانی تبار می شد که در آنجا زندگی و کار می کردند. همچنین، پیش از حمله به لهستان، نازی ها با کمک اقلیت آلمانی که در جمهوری دوم لهستان زندگی می کردند، فهرست مفصلی را برای شناسایی بیش از ۶۱٬۰۰۰ هدف لهستانی (عمدتاً غیرنظ
امی) تهیه کردند. این فهرست بصورت پنهانی به عنوان کتاب ۱۹۲ صفحه ای به نام "Sonderfahndungsbuch Polen" (کتاب پیگرد ویژه لهستان) چاپ شد و تنها شامل نام و تاریخ تولد بود. فهرست شامل سیاستمداران، دانشمندان، بازیگران، روشنفکران، پزشکان، وکلا، نجیب زادگان، کشیش ها، افسران و بسیاری دیگر می شد، و ابزاری بود برای کمک به جوخه های مرگ شبه نظامی اس اس بود که توسط "فولکس دویچه زلبست شوتز" پشتیبانی می شدند. نخسین "آینزاتس گروپن" در جنگ جهانی دوم توسط اس اس در جریان حمله به لهستان شکل گرفت. آن ها به پشت خط مقدم جبهه فرستاده شدند تا گروه هایی از مردم را که به دلیل موقعیت اجتماعی خود می توانستند به مقاومت علیه آلمان ها کمک کنند، اعدام کنند. دروغ پرکاربردی که همواره در توجیه کشتارهای بی رویه توسط جوخه های مرگ متحرک آورده می شد، ادعای ساختگی حمله ادعایی به نیروهای آلمانی بود. در کل، حدود ۱۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ لهستانی در طی ماه سپتامبر ۱۹۳۹ جان خود را، به دلیل هدف قرار گرفتن بی رویه و اغلب آگاهانه مردم غیرنظامی توسط نیروهای متجاوز، از دست دادند. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ لهستانی در بمباران راهبردی لوفت وافه، همانند بمباران ویلون، کشته شدند. حم
لات گسترده هوایی به شهرهایی انجام شد که فاقد زیرساخت های نظامی بودند. شهر فرامپول، در نزدیکی لوبلین، در ۱۳ سپتامبر با هدف آزمایش توانایی های بمبارانی لوفت وافه به شدت بمباران شد؛ چرا که خیابان هایی شبکه ای داشت و تالار مرکزی شهر در آن به راحتی قابل تشخیص بود. در بمباران فرامپول از ۷۰ تن مهمات بهره گرفته شد، که نابودی ۹۰ درصد ساختمان ها و کشته شدن نیمی از ساکنان آن را به همراه داشت. ستون های پناهندگان فراری به طور سیستماتیک توسط هواپیماهای جنگنده و بمب افکن های شیرجه رو مورد حمله قرار گرفتند. از جمله شهرها و شهرک های لهستانی که در آغاز جنگ مورد بمباران قرار گرفتند می توان به این ها اشاره کرد: برودنیکا، بیدگوشچ، خلم، چیخانوف، چنتستوخووا، گرودنو، گرودژیاژ، گدینیا، یانوف، یاسلو، کاتوویچ، کیلتس، کوول، کراکوف، کوتنو، لوبلین، لووف، الکوچ، پیوترکوف تربونالسکی، پلوک، پلوتسک، پوزنان، پوک، رادوم، رادومسکو، سوله یوف، ورشو، ویلون، ویلنو و زاموچ. بیش از ۱۵۶ شهرک و روستا توسط لوفت وافه بمباران شدند. ورشو بیشترین ضربه را به دلیل بمباران شدن هم به شکل هوایی و هم توسط توپخانه دید، و بیشتر بخش های تاریخی آن با خا یکسان شدند. در
این بمباران ها، ۶۰٬۰۰۰ تن جان باختند. عملیات وحشت آفرینی و آرام سازی. در سه ماه نخست جنگ، از پاییز ۱۹۳۹ تا بهار ۱۹۴۰، حدود ۶۰٬۰۰۰ مقام دولتی سابق، افسران نظامی ذخیره، زمین داران، روحانیون و روشنفکران لهستان منطقه به منطقه در جریان عملیات موسوم به "اینتلیگنتساکتسیون" اعدام شدند، و این شامل بیش از ۱۰۰۰ اسیر جنگی نیز می شد. اعدام های خودسرانه لهستانی ها توسط کلیه نیروهای آلمانی بدون استثنا از جمله، "ورماخت"، گشتاپو، اس اس و "Selbstschutz" بر خلاف توافقنامه های بین المللی انجام شدند. این کشتارهای جمعی بخشی از عملیات پنهانی تاننبرگ بودند و نخستین اقدام در جهت جایگزینی مردم محلی با شهرک نشینان آلمانی طبق «طرح جامع برای شرق» به شمار می رفتند. مسیحیان لهستانی و همچنین یهودیان یا در گورهای دسته جمعی که با شتاب کنده شده بودند، کشته شده، یا به زندان ها و اردوگاه های کار اجباری آلمان فرستاده شدند. هیتلر دستور داده بود: «هر آنچه را که به شکل طبقه فرادست در لهستان پیدا شود، می بایست پاکسازی شود.» در جریان اینتلیگنتساکتسیون در پومرانی، استان پومرانی، ۲۳٬۰۰۰ لهستانی کشته شدند. این کارزار توسط عملیات ویژه آرام سازی آلمان در
لهستان در اواسط دهه ۱۹۴۰ ادامه یافت. عملیات ویژه آرام سازی (AB-Aktion) شامل کشتار استادان لووف و اعدام حدود ۱۷۰۰ لهستانی در جنگل پالمیری بود. چندین هزار قربانی غیرنظامی اعدام یا زندانی شدند. آینزاتس گروپن همچنین مسئول قتل بی رویه یهودیان و لهستانی ها در هنگام حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۴۱ بود. در صورتی که ضدحمله ای توسط نیروهای لهستان علیه نیروهای متجاوز آلمان انجام می شد، همه اعضای یک جامعه مسئول شمرده و توسط آلمانی ها مجازات می شدند. اعدام های دسته جمعی گروگان ها تقریباً هر روز در جریان پیشروی ورماخت در لهستان انجام می شدند. مکان، تاریخ و تعداد کشته شدگان این کشتارها عبارتند از: استاروگارد (۲ سپتامبر)، ۱۹۰ لهستانی، ۴۰ نفر آن ها یهودی ؛ شویکاتووو (۳ سپتامبر)، ۲۶ لهستانی ؛ ویروشوف (۳ سپتامبر)، ۲۰ لهستانی همه یهودی. در ۴ سپتامبر ۱۹۳۹ هنگ ۴۲ پیاده نظام (لشکر ۴۶ پیاده نظام (ورماخت)) در جریان کشتار چنتستوخووا ۱۱۴۰ تن یا بیشتر (۱۵۰ نفر از آنها یهودی) را در چندین عملیات تیراندازی وحشیانه در چندین نقطه شهر به قتل رساندند. در ایمیلین (۴–۵ سپتامبر)، ۲۸ لهستانی کشته شدند ؛ در کایتانویتس (۵ سپتامبر)، ۷۲ غیرنظامی
به انتقام دو اسب آلمانی که توسط شلیک به خودی آلمانی ها کشته شده بودند؛ چبینیا (۵ سپتامبر)، ۹۷ شهروندان لهستانی ؛ پیوترکوف (۵ سپتامبر)، بخش یهودیان شهر به آتش کشیده شد ؛ بجین (۸ سپتامبر)، دویست غیرنظامی به آتش کشیده شدند. حدود ۳۰۰ نفر در تورک (۹ سپتامبر) به ضرب گلوله کشته شدند؛ کلکو (۹ تا ۱۰ سپتامبر)، سیصد شهروند اعدام شدند ؛ مسدلا (۱۰ سپتامبر)، ۱۵۳ لهستانی ؛ گمینا بسکو (۱۱ سپتامبر)، ۲۱ لهستانی ؛ کووالویتس (۱۱ سپتامبر)، ۲۳ لهستانی ؛ پیلیکا (۱۲ سپتامبر)؛ ۳۶ لهستانی، ۳۲ تن از آن ها یهودی ؛ اولسوو (۱۳ سپتامبر)، ۱۳ تن (نیمی از روستا) و ۱۰ تن از نزدیکی پیتکوو از جمله زنان و کودکانی که با سرنیزه ضربه خورده، توسط نارنجک منفجر شده، یا زنده زنده در یک انبار سوزانده شدند؛ می یلتس (۱۳ سپتامبر)، ۵۵ یهودی به آتش کشیده شدند ؛ پیانتک (۱۳ سپتامبر)، ۵۰ لهستانی، هفت نفر از آنها یهودی بودند. در ۱۴–۱۵ سپتامبر، حدود ۹۰۰ یهودی لهستانی در چند تیراندازی همزمان در پرزمیسی و در مدکا تیرباران شدند. تقریباً در همان زمان، در سولتس (۱۴ سپتامبر)، ۴۴ لهستانی کشته شدند ؛ کمی پس از آن در چوینیتس، ۴۰ شهروند لهستانی ؛ گمینا کوتسکو، ۲۳ لهستانی ؛
بادکوف، ۲۲ لهستانی ؛ داینف، دویست یهودی لهستانی. اعدام های علنی بسیار فراتر از ماه سپتامبر ادامه یافتند، از جمله در مناطق شهری همانند شهرستان ویروشوف ، گمینا بسکو، گمینا گیدله ، گمینا کلکو ، گمینا رچووو ، و گمینا شننگتسا، و غیره. در بیدگوشچ و اطراف آن، حدود ۱۰ هزار غیرنظامی لهستانی در چهار ماه نخست اشغال کشته شدند (نگاه کنید به یکشنبه خونین، و دره مرگ). ارتش آلمان و واحدهای شبه نظامی "Selbstschutz" متشکل از فولکس دویچه آلمانی نیز در آن ها شرکت داشتند. نازی ها هنگام حمله و در طول اشغال لهستان هزاران تن را به گروگان گرفتند. گروگان ها از میان برجسته ترین شهروندان شهرها و روستاهای اشغال شده انتخاب می شدند: کشیش ها، استادان، پزشکان، وکلا، و همچنین رهبران سازمان های اقتصادی و اجتماعی و اتحادیه های کارگری. با این حال، اغلب، آنها به شکل تصادفی از تمام قشرها جامعه انتخاب می شدند و به تلافی هر آلمانی کشته شده گروهی میان ۵۰ تا ۱۰۰ غیرنظامی لهستانی اعدام می شدند. حدود ۲۰٬۰۰۰ روستایی، که بعضی از آنها زنده به آتش کشیده شدند، در عملیات تنبیهی گسترده ای که هدف آن ها مناطق مسکونی روستایی که مشکوک به کمک به مقاومت یا پنهان کر
دن یهودیان و دیگر فراریان بودند، کشته شدند. در این عملیات هفتاد و پنج روستا ویران شدند. لهستان تنها کشور در اروپای اشغالی بود که مجازات پنهان کردن یک یهودی در آن، اعدام همه افراد خانوار بود. قوانین دیگر نیز به همین شکل بیرحمانه بودند. پاکسازی قومی و اخراج اجباری دسته جمعی. آلمان برنامه داشت تا جمعیت بومی لهستان را با معرفی قلمرو تازه ایجاد شده "رایخس گائو وارته لاند" در سال ۱۹۳۹ به شکل کامل از میان ببرد. طبق هدف و ایدئولوژی "لبنسراوم"، سرزمین های پیشین لهستانی می بایست توسط مهاجرنشینان نظامی و غیرنظامی آلمان از جمله "فولکس دویچه"های اروپای شرقی تصرف می شدند. «آلمانی سازی» سرزمین های اشغالی توسط رایش بارها توسط دادگاه نورنبرگ محکوم شد، و گفته شد که اقدام به اخراج غیرنظامیان «نه تنها مغایر با قواعد تثبیت شده حقوق بین الملل بوده، بلکه در تقابل کامل با اصول اولیه بشریت بوده است.» در طول اشغال لهستان، تعداد لهستانی های بیرون شده از خانه های خود توسط مقامات آلمانی حدود ۲٬۴۷۸٬۰۰۰ تن تخمین زده شده است. به منظور بازکردن جا برای استقرار شهرک نشینان خارجی، تا حدود ۹۲۸٬۰۰۰ لهستانی تبار پاکسازی شدند. تعداد اتباع لهستانی آ