Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیمایش ارزش های جهانی با علامت اختصاری (پ.ا.ج. WVS) یک طرح پژوهشی جهانی است که ارزشها و باورهای مردم را بررسی می کند: چگونه در طول زمان تغییر می کنند و چه اثرات اجتماعی و سیاسی دارند. از سال ۱۹۸۱ یک شبکه جهانی از دانشمندان علوم اجتماعی نمونه های پیمایش های ملی را به عنوان بخشی از (پ.ا.ج. WVS) در حدود ۱۰۰ کشور انجام داده اند. معیارهای (پ.ا.ج. WVS) تجزیه و تحلیل: پشتیبانی از دموکراسی، مدارا با خارجی ها و اقلیت های قومی، پشتیبانی از برابری جنسیتی، نقش دین و تغییر سطح دینداری، تأثیر جهانی شدن، نگرش نسبت به محیط زیست، کار، خانواده، سیاست، هویت ملی، فرهنگ، تنوع، ناامنی و رفاه ذهنی. رونالد اف. اینگلهارت دانشمند سیاسی آمریکایی که در زمینه سیاست تطبیقی متخصص بود، مدیر و بنیانگذار پیمایش ارزش های جهانی است. بینش. پیدایش ارزش های جهانی در طول سال ها نشان می دهد باورهای مردم نقش کلیدی در توسعه اقتصادی، پیدایش و شکوفایی نهادهای دموکراتیک، افزایش برابری جنسیتی و میزان تأثیرگذاری حکومت در جوامع دارد. نقشه فرهنگی جهان از اینگلهارت – ولزل. تجزیه و تحلیل داده های پ.ا.ج. WVS که توسط دانشمندان علوم سیاسی رونالد اینگلهارت و کریست
ین ولزل انجام شده است، ادعا می کند دو بُعد عمدهٔ تنوع فرهنگی در جهان وجود دارد: نقشه فرهنگی جهان نشان می دهد چگونه جوامع در این دو بُعد قرار گرفته اند. حرکت رو به بالا در این نقشه بیانگر تغییر از ارزش های سنتی به سکولار - منطقی و حرکت به سمت راست بیانگر تغییر از ارزش های بقا به ارزش های خودبیان گری است. «ارزش های سنتی» بر اهمیت دین، روابط والدین و فرزندان، احترام به اقتدار و ارزش های سنتی خانواده تأکید می کند. افرادی که از این ارزش ها استقبال می کنند، طلاق، سقط جنین، مرگ آسان (مرگ بیماران لاعلاج) و خودکشی را نیز رد می کنند. این جوامع دارای سطح بالای غرور ملی و دیدگاه ملی گرایانه هستند. «ارزش های عقلانی - سکولار» ترجیحات متضادی با ارزش های سنتی دارند. این جوامع تأکید کمتری بر دین، ارزش های سنتی خانواده و اقتدار دارند. طلاق، سقط جنین، مرگ آسان (مرگ بیماران لاعلاج) و خودکشی نسبتاً پذیرفته شده است. «ارزش های بقا» بر امنیت اقتصادی و فیزیکی تأکید دارد. این با چشم اندازی نسبتاً قوم گرا و سطح پایینی از اعتماد و مدارا مرتبط است. «ارزش های خودبیان گری» اولویت بسیاری برای حفاظت از محیط زیست، افزایش مدارا با خارجی ها، هم
جنس گرایان و لزبین ها و برابری جنسیتی و افزایش تقاضا برای مشارکت در تصمیم گیری در زندگی اقتصادی و سیاسی دارد. کریستین ولزل مفاهیم «ارزش های رهایی بخش» و «ارزش های سکولار» را معرفی کرد. او با استفاده از داده های پیمایش ارزش های جهانی اندازه گیری هایی را برای آن مقادیر ارائه داد. ارزش های رهایی بخش نسخه به روز شده از ارزش های خودبیان گری هستند. ارزش های سکولار نسخه به روز شده ارزشهای منطقی سنتی در برابر سکولار هستند. ارزش های بقا در برابرخودبیان گری و ارزش های عقلانی سنتی در برابر سکولار عواملی بودند که با تکنیک متعامد تحلیل عاملی استخراج شدند که این دو مقیاس را از همبستگی با یکدیگر منع می کند. ارزش های رهایی بخش و سکولار به گونه ای اندازه گیری می شود که تا حد ممکن وفادارانه داده ها را نمایش دهد، حتی اگر این امر منجر به همبستگی بین مقیاس ها شود. شاخص های ارزش های سکولار و رهایی بخش با یکدیگر همبستگی مثبت دارند. تنوع فرهنگ. یک تحلیل تا حدودی ساده این است که به دنبال افزایش استانداردهای زندگی و گذر از کشورهای در حال توسعه از طریق صنعتی شدن به جامعه پساصنعتی جامعه دانش، یک کشور تمایل دارد به طور مورب در جهت از گوش
ه سمت چپ پایین (فقیر) به گوشه بالا سمت راست (غنی) حرکت کند که بیانگر عبور در هر دو بُعد است. با این حال، نگرش ها در بین مردم نیز با اندیشه های فلسفی، سیاسی و مذهبی حاکم بر کشور ارتباط بسیاری دارد. ارزش های سکولار-عقلانی و ماتریالیسم توسط فیلسوفان و سیاست چپ گرا در انقلاب فرانسه تدوین شد و در نتیجه می توان آنها را به ویژه در کشورهایی با سابقه طولانی سوسیال دموکراتیک یا سیاست سوسیالیستی و در کشورهایی دید که بسیاری از مردم در دانشگاه ها فلسفه و علم خوانده اند. ارزش های بقا ویژگی کشورهای جهان شرقی و ارزش های خودبیان گری ویژگی کشورهای جهان غرب است. در جوامع لیبرال اقتصاد پساصنعتی، سهم فزاینده ای از مردم به عنوان بقا و آزادی اندیشه رشد کرده اند و در نتیجه خودبیان گری بسیار ارزشمند است. شادی و رضایت از زندگی. پیمایش ارزش های جهانی نشان می دهد از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۷ شادی در ۴۵ کشور از ۵۲ کشوری که از آنها داده های بلندمدت در دسترس است افزایش یافته است. ا از سال ۱۹۸۱، توسعه اقتصادی، دموکراتیزه شدن و افزایش مدارای اجتماعی، میزان تصور مردم از انتخاب آزاد را افزایش داده است، که همین به نوبه خود سبب افزایش سطح شادی در سراسر ج
هان شده است، که از نظریه توسعه انسانی پشتیبانی می کند. روش شناسی. پیمایش ارزش های جهانی از بررسی نمونه ها به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده می کند، یک رویکرد سیستماتیک و استاندارد برای گردآوری اطلاعات از طریق مصاحبه با نمونه های انتخابی ملی افراد. مراحل اولیه پیمایش نمونه، طراحی پرسشنامه هستند؛ نمونه گیری، گردآوری و پردازش اطلاعات. یافته ها. برخی از یافته های اساسی این نظرسنجی عبارتند از: تجزیه و تحلیل سال ۲۰۱۳ به تعداد افرادی در کشورهای مختلف پاسخ داد که ترجیح می دهند همسایگان نژاد متفاوت نداشته باشند از ۵٪ در بسیاری از کشورها تا ۵۱٫۴٪ در اردن، با تنوع گسترده در اروپا.
غزاله بنی طالبی (زادهٔ ۲۴ دی ۱۳۸۰ در شهر کرد) بازیکن تیم ملی فوتبال زنان اهل ایران است. زندگی نامه. غزاله بنی طالبی ۲۴ دی ۱۳۸۰ در شهرکرد متولد شد. او در باشگاه وچان کردستان در پست مدافع بازی کرد و در سال ۱۳۹۷ به همراه تیم ملی بانوان زیر ۱۷ سال کشور، در تورنمنت بین المللی فوتبال ایتالیا حضور داشت. غزاله بنی طالبی در سال ۲۰۱۹، در تورنمنت کوپان اسپرینگ روسیه به عنوان بهترین مدافع رقابت ها معرفی شد. او همچنین در مهر ۱۴۰۰، در مسابقات مقدماتی قهرمانی آسیا، مقابل اردن به میدان رفت و به همراه تیم ملی فوتبال زنان ایران با پیروزی مقابل اردن، به رقابت های نهایی جام ملت های زنان آسیا ۲۰۲۲ صعود کرد.
ارتش بیزانس اولین ارگان نظامی نیروهای مسلح بیزانس بود که در کنار نیروی دریایی بیزانس خدمت می کرد. این ارتش که ادامهٔ ارتش روم شرقی بود، از نظم و انضباط، قدرت استراتژیک و سازماندهی مشابهی برخوردار بود. این ارتش در بیشتر قرون وسطی یکی از تأثیرگذارترین ارتش های اوراسیای غربی بود. با گذشت زمان، جایگاه سواره نظام در ارتش بیزانس برجسته تر شد زیرا سیستم لژیون در اوایل قرن هفتم برچیده شد. در اصلاحات بعدی، برخی از تأثیرات ژرمن و آسیا - نیروهایی که زمانی رقیب و دشمن بیزانس محسوب می شدند تبدیل به منبعی برای یگان های مزدور شدند. هون ها، کومن ها، آلان ها و (پس از نبرد ملازگرد) ترک ها، به تقاضای بیزانس به شیوه سواره سبک به مزدوری می پرداختند. پس ازآنکه ارتش بیزانس استراتژی اش را برپایهٔ استفاده از نیروهای شبه نظامی متمرکز کرد، پیاده نظام های سنگین نیز از مزدوران فرانکی و بعداً وارنگی به خدمت گرفته می شدند.
تاریخ چاپ روزنامه در خاورمیانه به قرن نوزدهم برمی گردد. بسیاری از ویراستاران نه تنها روزنامه نگار بلکه فیلسوف و سیاستمدار نیز بودند. این روشنفکران با مجلات غیررسمی، گفتمان عمومی دربارهٔ سیاست در امپراتوری عثمانی و ایران را می نوشتند و آثار ادبی در همه ژانرها به صورت سریالی در روزنامه ها چاپ می شد. امپراتوری عثمانی. تأثیرات اروپایی. اولین روزنامه های امپراتوری عثمانی متعلق به خارجیانی بود که در آنجا زندگی می کردند و می خواستند دربارهٔ جهان غرب تبلیغ کنند. اولین نسخه در سپتامبر ۱۷۹۵ توسط کاخ فرانسه در پرا، در زمان سفارت ریموند دو ورنیناک-سن-مور چاپ شد. به نظر می رسد که تا دو مارس ۱۷۹۶، تحت عنوان " "بولتن خبری"، تا مارس ۱۷۹۶ منتشر می شد." پس از آن، از سپتامبر ۱۷۹۶ تا مه ۱۷۹۷ "با نام "روزنامه فرانسوی قسطنطنیه" " و از ماه مه تا ژوئیه ۱۷۹۷ با نام ""عطارد شرقی" منتشر می شد. هدف اصلی آن انتقال اطلاعات مربوط به سیاست فرانسه پس از انقلاب به خارجیان مقیم استانبول بود؛ بنابراین، تأثیر کمی بر جمعیت محلی داشت. در سال ۱۸۰۰، در زمان اشغال مصر توسط فرانسه، یک روزنامه به زبان عربی، "التنبیه" (هشدار)، با هدف انتشار ایده آل های
انقلاب فرانسه در مصر، منتشر شد. این نشریه توسط ژاک فرانسوا منو تأسیس شد و اسماعیل الخشاب را به عنوان سردبیر آن منصوب کرد. با این حال، تردید وجود دارد که این روزنامه در واقع چاپ شده است. ژاک فرانسوا منو پس از محاصره اسکندریه توسط نیروهای انگلیسی در سال ۱۸۰۱ در نهایت تسلیم شد. در سال ۱۸۲۸، خدیو مصر محمد علی دستور داد، به عنوان بخشی از اصلاحات اساسی او در استان اجرا شد، ایجاد محلی روزنامه تقویم وقایع، در نوشته ترکی عثمانی در یک ستون با ترجمه عربی در ستون دوم (متن ترکی عثمانی در سمت راست و متن عربی در ستون چپ). بعداً فقط به زبان عربی، تحت عنوان عربی " "الوقاعی المصریه"" (امور مصر) ویرایش شد.اولین روزنامه رسمی دولت عثمانی در سال ۱۸۳۱ به دستور محمود دوم منتشر شد. این روزنامه با عنوان "مانیتورعثمانی" چاپ می شد. شماره های هفتگی آن به زبان فرانسه نوشته شده و چاپ می شده است. چند ماه بعد، یک فرمانروای سلطان دستور داد که روزنامه ای تحت عنوان " "تقویم وکایی"" (تقویم امور) منتشر شود که مونیتور "عثمانی" را ترجمه می کرد و تا ۴ نوامبر ۱۹۲۲ به طور نامنظم صادر می شد و قوانین و احکام سلطان و شرح جشنهای دربار در آن منتشر شد. اولی
ن روزنامه غیررسمی ترکیه، توسط، ویلیام چرچیل، در سال ۱۸۴۰ منتشر شد. اولین روزنامه خصوصی که توسط روزنامه نگاران ترک به نام، "ترمانمن اهوال" (مترجم رویدادها)، توسط ابراهیم شیناسی و آگاه افندی تأسیس و در اکتبر ۱۸۶۰ منتشر شد. صاحبان اظهار داشتند که «آزادی بیان بخشی از طبیعت بشر است»، در نتیجه عصر مطبوعات آزاد را با الهام از آرمانهای روشنگری فرانسه قرن ۱۸ آغاز کرد. در این میان، اولین روزنامه خصوصی انحصاری به زبان عربی نوشته شده است، "مرآت الزمان اهوال،" توسط یک شاعر سوری بنام، رزق الله حسون، در سال ۱۸۵۵ تأسیس شده بود اما یک سال بعد توسط مقامات عثمانی به دلیل لحن انتقاد خود را به حالت تعلیق درآمده بود در مورد سیاست های آنها متعاقباً چندین روزنامه در استانها رونق گرفت. قوانین مطبوعاتی جدید با الهام از قوانین فرانسه، در سال ۱۸۶۴ با تأسیس دفتر سانسور منتشر شد. زنان. یکی از اولین زنانی که مقالات خود را در مطبوعات عرب زبان امضا کرد، پزشک زن خانم گالیلا تمرهان بود که در دهه ۱۸۶۰ مقالاتی را در مجله پزشکی یاسوب الطب (رهبر در پزشکی) ارائه کرد. به نظر می رسد نویسنده و شاعر سوریانی مرینا مراش اولین زنی بوده که در روزنامه های ر
وزانه عرب زبان نوشت. در ۱۸۹۲، روزنامه نگار لبنانی هند نوفل اولین مجله ماهانه برای زنان، "الفتح" (دختر جوان) را در اسکندریه مصر منتشر کرد. ایران. اولین روزنامه در ایران، "کاغذ اخبار" (روزنامه)، توسط میرزا صالح شیرازی در سال ۱۸۳۷ شیرازی توسط ولیعهد عباس میرزا در سال ۱۸۱۵ برای تحصیل به انگلستان اعزام شد. در زمان اقامت وی بود که شیرازی به چاپخانه علاقه مند شد و آن را به ایران وارد کرد. فصلنامه اختر ("ستاره") از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۹۶ منتشر شد. اولین رسانه مطبوعاتی غیررسمی، تقریباً روزانه، دوبار و سرانجام یک بار در هفته منتشر می شد. توزیع این مجله از بسیاری از شهرهای ایران و امپراتوری عثمانی تا قفقاز و آسیای جنوب شرقی گسترش یافت. این فصلنامه به عنوان سخنگوی ایرانیان غربت زده عمل می کرد و توسط سفارت و کنسولگری ایران در استانبول به عنوان خبرنامه مورد استفاده قرار می گرفت. پس از ترور ناصرالدین شاه در ۱۸۹۶، دولت عثمانی مجله را برای همیشه ممنوع کرد. عربستان سعودی. اولین مجلات در شبه جزیره عربستان در حجاز، هنگامی که مستقل از حکومت عثمانی شد، در اواخر جنگ جهانی اول منتشر شد. هنگامی که منطقه تحت سلطه عربستان سعودی قرار گرفت، یک
ی از این مجلات حجازی، "ام القری" (مادر شهرها)، روزنامه رسمی عربستان سعودی شد. دو روزنامه روزانه دیگر در دهه ۱۹۳۰ منتشر شد: "صوت الحجاز" (صدای حجاز) و "مدینه المنوره" (شهر تابناک). انتشار آنها در طول جنگ جهانی دوم متوقف شد، اما هر دو به ترتیب در سال ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ در جیدا ظاهر شدند، اولین مورد به " "البلاد السعودیه"" تغییر نام داد.
آقشین مهدی اف (؛ زادهٔ ) سیاست مدار، دیپلمات و سفیر سیار وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان از سال ۲۰۱۴ می باشد. زندگی نامه. آقشین مهدی اف ۲۸ آوریل سال ۱۹۴۹ در شهر باکو در آذربایجان شوروی به دنیا آمد. وی دانش آموخته رشته شرق شناسی از دانشگاه دولتی باکو در سال ۱۹۷۱ است. بین سال ها ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه قاهره تحصیل کرد. از سال ۱۹۸۵ الی ۱۹۸۷ در آکادمی دیپلماتیک شوروی در مسکو به ادامه تحصیل پرداخت؛ دانشگاهی که مدرک دکتری خود در رشته تاریخ روابط بین الملل را از آن اخذ نمود. وی از سال ۲۰۰۷ دکترای افتخاری دانشگاه اوراسیای باکو است. فعالیت دیپلماتیک. آقشین مهدی اف در سال ۱۹۷۵ فعالیت دیپلماتیک خود را آغاز کرد. بین سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ به عنوان دستیار مشاور امور اقتصادی سفارت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در مصر مشغول به کار شد. در طول کارنامه دیپلماتیکش از سال ۱۹۸۵ الی ۱۹۷۷ مسئولیت دفتر اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت امور خارجه آذربایجان شوروی را بر عهده داشت. در میان سالهای ۱۹۷۲–۱۹۸۵ در سمت های مختلف سفارت شوروی در یمن و وزارت امور خارجه آذربایجان شوروی اشتغال یافت. در سال ۱۹۹۱ به عنوان مشاور و رئیس قسمت سیاست خارجی
سفارت شوروی در یمن منصوب شد. به دنبال استقلال آذربایجان از شوروی، به عنوان اولین نماینده پارلمانی جمهوری آذربایجان در جمهوری یمن تعیین و تا یک سال دیگر در این پست ابقاء شد. از سال ۱۹۹۳ الی ۲۰۰۰ سکان قسمت امور اروپا، ایالات متحده آمریکا و کانادا در وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان را در دست گرفت. او همچنین نخستین نماینده پارلمانی جمهوری آذربایجان (۲۰۰۱–۲۰۰۶) در شورای اروپا بود. در سال های متوالی به عنوان نماینده جمهوری آذربایجان در سازمان ملل متحد و نیز سفیر غیر مقیم این کشور در کشورهای کوبا (۲۰۰۷)، نیکاراگوئه (۲۰۰۸)، جامائیکا (۲۰۰۸) و ونزوئلا (۲۰۰۸) کار کرد. بین ماه مه سال ۲۰۱۴ تا نوامبر سال ۲۰۱۵ سفیر سیار در وزارت امور خارجه آذربایجان بود. در سال ۲۰۱۵ ناظر دائم سازمان همکاری اسلامی در اتحادیه اروپا شد. ۱۳ ژوئن سال ۲۰۱۶ ایاد امین مدنی، دبیرکل سازمان همکاری اسلامی، آقشین مهدی اف را به عنوان نماینده دائم این سازمان در سازمان ملل متحد منصوب کرد. در ماه اکتبر سال ۲۰۱۸، آقشین مهدی اف به عضویت شورای بین المللی مشورتی مؤسسه بین المللی صلح درآمد. افزون بر این، وی عضو افتخاری هیئت مدیره سفرای سازمان ملل در «فدراسیون
بین المللی صلح و توسعه پایدار» است. آقشین مهدی اف موالف کتب «آذربایجان در شورای اروپا» (منتشر شده در سال ۲۰۱۱) و «آذربایجان در شورای امنیت سازمان ملل متحد در میان سال های ۲۰۱۲–۲۰۱۳» و نیز نگارش ها، مقاله ها و مطاعات فراوانی در زمینه روابط بین الملل است.
هواپیمای روز قیامت یا هواپیمای قیامت (به انگلیسی: Doomsday plane)، نامی غیررسمی برای نوعی از هواپیماها است که به عنوان مرکز فرماندهی هوایی، در صورت وقوع جنگ هسته ای، فجایع گسترده و سایر درگیری های وسیع که زیرساخت های اصلی نظامی و دولتی را تهدید کند. مورد استفاده قرار می گیرند. آمریکا و روسیه تنها کشورهایی هستند که چنین هواپیماهایی را طراحی و تولید کرده اند. ویژگی ها. این هواپیماها که به طور رسمی در ایالات متحده به عنوان مراکز عملیات هوایی ملی (NAOC) شناخته می شوند، به رهبران سیاسی و نظامی، این امکان را می دهد که فرمان صادر کرده و از آسمان، جنگ را مدیریت کنند. این هواپیماها همچنین دارای طیف وسیعی از مکانیسم های دفاعی، از جمله توانایی مقاومت در برابر پالس های الکترومغناطیسی هستند. خدمه این هواپیماها همچنین از نشانگرهای پرواز قدیمی و آنالوگ برای حرکت استفاده می کنند که کمتر در معرض حملات سایبری قرار گیرند. این هواپیماها، اگرچه از نظر فنی مخفی نیستند، اما به ندرت نامی از آن ها ذکر می شود. به عنوان مثال، نیروی هوایی ایالات متحده حتی مالکیت برخی از آن ها را به طور علنی تأیید نمی کند. این مراکز فرماندهی هوایی که از
دهه ۱۹۷۰ ساخته شده اند، برای مدت ها، بهترین فرصت برای جان سالم به در بردن یک رئیس جمهور از کشورهای درگیر جنگ سرد، از یک جنگ هسته ای محسوب می شدند. هواپیماهای روز قیامت بر خلاف انواع ایر فورس وان که هواپیمایی تشریفاتی و شیک و لوکس هستند، دارای اتاق های جنگ و با حضور ده ها تحلیل گر نظامی، استراتژیست و مسئولین ارتباطات هستند که رئیس جمهور را در اولین روزهای یک جنگ هسته ای راهنمایی می کنند. در ایالات متحده آمریکا. بوئینگ ئی-۴ یک مرکز فرماندهی هوابرد پیشرفته، با نام پروژه «دیده بان شب» (Nightwatch) بوده و یک هواپیمای نظامی استراتژیک فرماندهی و کنترل است که توسط نیروی هوایی ایالات متحده اداره می شود. سری ئی-۴، نوعی ویژه از بوئینگ ۷۴۷ است که برای فرماندهی هوایی اضطراری ملی (NEACP) بهینه سازی و تغییر یافته است. این هواپیما به عنوان یک مرکز فرماندهی متحرک برای اداره کردن مرجع فرماندهی ملی، یعنی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، وزیر دفاع و جانشینان آن ها عمل می کند. بوئینگ ئی-۶ مرکوری (بانام سابق ئی-۶ هرمس) یک مرکز فرماندهی هوایی و رله ارتباطی بر اساس بوئینگ ۷۰۷ است. نخستین ئی-۶ تولید شده توسط بخش دفاعی شرکت بوئینگ در ژ
وئیه ۱۹۸۹ به خدمت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا درآمد و جایگزین لاکهید ئی سی-۱۳۰ شد. این پلتفرم، که اکنون به استاندارد ئی-۶ بی تغییر یافته است، دستورالعمل هایی را از اداره فرماندهی ملی به زیردریایی های حامل موشک های بالستیک، مأموریتی موسوم به TACAMO (آماده باشید و حرکت کنید)، می رساند. مدل ئی-۶ بی که در اکتبر ۱۹۹۸ وارد خدمت شد. تا سال ۱۹۹۱ تولید شد و آخرین مدل تغییریافته و بهینه سازی شده از بوئینگ ۷۰۷ بود. نورثروپ گرومن ئی-۱۰ ام سی۲ای به عنوان یک هواپیمای فرماندهی نظامی چند منظوره برای جایگزینی بوئینگ ئی-۳ سنتری و نورثروپ گرومن ئی-۸ جوینت استارز، ئی-۴بی و بوئینگ آرسی-۱۳۵ برنامه ریزی شده بود. ئی-۱۰ بر اساس هواپیمای تجاری بوئینگ ۷۶۷–۴۰۰ ساخته شد. در سال ۲۰۰۳، تیم نورثروپ گرامن، بوئینگ و رِیتیان قراردادی ۲۱۵ میلیون دلاری برای پیش توسعه و ارائهٔ اولیهٔ این هواپیما دریافت کردند. این هواپیما می تواند مرجع فرماندهی مرکزی برای همه نیروهای هوایی، زمینی و دریایی در یک درگیری رزمی باشد. ئی-۱۰ همچنین برای استفاده به عنوان مرکز فرماندهی پهپادهای رزمی در نظر گرفته شده است.
امانی علا (زادهٔ ) بازیگر اهل عراق است. زندگی نامه. امانی یک بازیگری است که توانست جایگاهی بین هنرمندان کمدین عراقی برای خود باز کند و در سال ۱۹۹۴ در بغداد به دنیا آمد و هنوز ازدواج نکرده است. کارهای هنری. مجری گری. در سال ۲۰۱۹، علا مجری برنامه أربح مع أمانی (با امانی برنده شو) که از شبکه الدیار پخش می شد بود.
شب دشنه های بلند نمایشنامه ای است از علی شمس که در تابستان ۱۳۹۶ به کارگردانی خودش در تهران اجرا شد. نقد و نظر. سید علی صالحی: «. . . شب دشنه های بلند یا زیستن در ظلمات قداره ها از هر حیث دیدنی، شنیدنی و ملموس است. من ممنونم از نبوغ نسلی که آمده تا همه حواس این کهنه رباط را به هم بریزد.» جهانگیر کوثری: «علی شمس، نویسنده متن و کارگردان، از زمانه خودش در تئاتر پیش است و راه خود را می رود. . . . دیدگاه رادیکال شمس در نقطه ای از تاریخ تئاتر ما نتیجه خواهد داد.» احسان زیور عالم: «. . . ادبیات نمایش بوی ساعدی می دهد. . . .» ابراهیم گلستان: «من به مقدار دقت و کنجکاوی و نگاه و فهم علاقمندی که می توانم در خودم سراغ کنم نوشته ی شما را خواندم و از این بابت هم حظ بردم هم مرتب آفرین و به به نثار کار شما کردم.»
ذاکر باقرف (; – ) سیاست مدار، وزیر فرهنگ و نماینده شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان بود. زندگی نامه. ذاکر باقرف ۲۱ دسامبر سال ۱۹۲۹ در شهر شوشیی جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان به دنیا آمد. وی در دانشگاه هوانوردی مسکو تحصیل گرفت. لیکن از آنجا که پایش را در ورزش شکست، نتوانست به عنوان خلبان استخدام شود. بی درنگ از بازگشت به باکو از مسکو، تصمیم گرفت پس از مداوای طولانی مدت به ادامه تحصیل بپردازد. در سال ۱۹۵۳ ذاکر باقرف از دانشگاه دولتی باکو فارغ التحصیل شد. سپس، در مقطع کارشناسی ارشد در دانشکده فلسفه آکادمی ملی علوم شوروی درس خواند. پس از فارغ التحصیلی به آذربایجان بازگشت و به ریاست قسمت فلسفه در آکادمی ملی علوم آذربایجان رسید. فعالیت. ذاکر باقرف در سال ۱۹۷۱ به عنوان وزیر فرهنگ آذربایجان شوروی تعیین شد. در دوره ریاست وی بر این وزارتخانه، نه تنها آکادمی رقص آذربایجان و تئاتر دولتی آهنگ آذربایجان بنیان گذاری شدند، بلکه موزه های خانگی عزیر حاجی بیگف، صمد وورغون، جعفر جبارلی و نیز سیرک آذربایجان گشایش یافتند. در سال ۱۹۸۷ ذاکر باقرف با هدف توسعه روابط شوروی با ترکیه راهی ترکیه شده و با مسعود ییلماز، همت
ای ترک خود دیدار کرد. ذاکر باقرف ۳۱ مارس سال ۱۹۸۹ در باکو درگذشت.
رؤوف حاجی اف (; – ) موسیقی دان، آهنگ ساز، سیاستمدار آذربایجانی اهل شوروی و دارنده جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی بود. وی ریاست اتحادیه آهنگ سازان و وزارت فرهنگ آذربایجان شوروی را در در کارنامه خود داشت. زندگی نامه. رؤوف حاجی اف ۱۵ مه ۱۹۲۲ در شهر باکوی آذربایجان شوروی زاده شد. وقتی که هنوز ۱۸ سال داشت، اولین اپرت خود را با عنوان «شوخی های دانشجویان» ساخت. در میان سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو تحصیل گرفت. سپس، در سال ۱۹۵۳ از آکادمی موسیقی باکو که آنجا در کلاس های قارا قارایف حضور یافته بود، دانش آموخته شد. تا سال ۲۹۵۸ در حزب کمونیست اتحاد شوروی عضویت داشت. رؤوف حاجی اف در سال ۱۹۶۴ سکاندار تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک آذربایجان شد. یک سال بعد به عنوان وزیر فرهنگ آذربایجان شوروی منصوب و تا سال ۱۹۷۱ در این پست ابقاء شد. به ابتکار رهبران شوروی، رؤوف حاجی اف عهده دار مأموریت مشاوری کل فرهنگ این اتحادیه در سرتاسر قاره آفریقا شد و راه الجزایر را در پیش گرفت. در طول ۸ سال فعالیت در آفریقا، وی ۳ باله به نمایش درگذاشت، که بعداً در پاریس نیز به نمایش درآمد، و ۳ آکادمی در الجزایر همچون آک
ادمی رقص ها، آکادمی موسیقی و آکادمی تئاتر به راه انداخت. به دنبال اینکه به شوروی بازگشت، ریاست اتحادیه آهنگ سازان آذربایجان شوروی را در دست گرفت که تا آخر عمرش متولی این پست شد. رؤوف حاجی اف ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۹۵ در شهر باکوی جمهوری آذربایجان درگذشته و پارک مفاخر باکو خاکسپاری شد. نشان ها و جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان لنین، و نشان پرچم سرخ کار شده است.
بازی مرکب ، یک مجموعهٔ تلویزیونی ویران شهری بقای دلهره آور محصول کره جنوبی است که توسط هوانگ دونگ هیوک برای نتفلیکس ساخته شد. این سریال بر یک رقابت پنهانی تمرکز دارد و در آن ۴۵۶ بازیکن که همگی در تنگنای اقتصادی شدیدی هستند، برای گذر از یک سری بازی های کودکانهٔ مرگبار با یک جایزه ۴۵٫۶ میلیارد وونی، زندگی خود را به خطر می اندازند. عنوان این سریال برگرفته از بازی کودکانهٔ کره ای با همین نام است. لی جونگ جه در نقش سونگ گی هون، بازیگر اصلی این مجموعه است. هوانگ این ایده را بر پایهٔ چالش های اقتصادی خود و همچنین نابرابری طبقاتی در کرهٔ جنوبی و سرمایه داری خلق کرد. اگرچه هوانگ داستان را در سال ۲۰۰۹ نوشت، او نتوانست یک شرکت تولیدی برای تأمین بودجهٔ این ایده پیدا کند تا اینکه نتفلیکس در حوالی سال ۲۰۱۹ به منظور گسترش محصولات نمایشی خارجی خود به آن علاقه نشان داد. فصل اول "بازی مرکب" در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ در سطح جهانی منتشر شد و مورد تحسین منتقدان و توجه بین المللی قرار گرفت. این مجموعه به پربیننده ترین مجموعه نتفلیکس تبدیل شد و جوایز متعددی از جمله شش جایزه امی ساعات پربیننده و یک گلدن گلوب دریافت کرد. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساخ
ت فصل دوم این مجموعه آغاز شد و در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. فصل سوم و پایانی که پشت سر فصل دوم فیلمبرداری شد، در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ پخش گردید. خلاصهٔ داستان. گروهی ۴۵۶ نفره که هر کدام زندگی ناهمسان و سخت دارند، برای بردن جایزهٔ ۴۵٫۶ میلیارد وونی (۳۵/۳ میلیون دلاری)، به شرکت در مجموعه ای از بازی های کودکانه با عواقبی ناگوار دعوت می شوند. تولید. توسعه. فصل ۱. "بازی مرکب" توسط هوانگ دونگ هیوک نوشته و ساخته شد. به گفتهٔ هوانگ، او فیلم نامهٔ این مجموعه را در سال ۲۰۰۸ نوشت، هنگامی که در وضعیت نابسامان اقتصادی و در مانهوابانگ به سر می برد و کتاب هایی همچون '، ' و "" را مطالعه می کرد؛ هرچند او این خط داستانی را «بسیار غیرقابل درک و عجیب» برای آن زمان یافت. هوانگ گفت: «من تمایل داشتم داستانی بنویسم که کنایه و حکایتی از جامعهٔ سرمایه داری مدرن باشد، چیزی که رقابت بسیار شدیدی را به تصویر کشد، تا حدی شبیه به رقابت شدید زندگی. اما می خواستم شخصیت هایی را نمایش دهم که در زندگی واقعی با آن ها سروکار داریم.» نتفلیکس در ۲ سپتامبر ۲۰۱۹ طی یک اطلاعیهٔ مطبوعاتی اعلام کرد، مجموعهٔ اصلی کره ای دیگری را با عنوان اولیهٔ "دور ششم" ، ب
ه نویسندگی و تهیه کنندگی هوانگ دونگ هیوک خواهد ساخت. داستان این مجموعه برگرفته از بازی کودکانهٔ کره ای محبوبی از دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود که نام داشت. او در مورد بازگشتش به این پروژه گفت: «غم انگیز است اما علت اصلی بازگشت من به این پروژه این بود که دنیا پس از گذشت ۱۰ سال از آن زمان، به مکانی تبدیل شده که در آن چنین داستان های بقای غیرقابل باوری بسیار به جاست و برداشت من این است که در این دوره، مخاطبان چنین داستان هایی را جذاب و واقع بینانه می خوانند.» او همچنین معتقد است، دنیاگیری کووید-۱۹ در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، به نابرابری اقتصادی بین طبقات مختلف مردم کرهٔ جنوبی دامن زده و «مجموع این علل، داستان را برای مخاطبان بسیار باورپذیرتر از یک دههٔ قبل کرده است». هوانگ کل این مجموعه را به تنهایی نوشت و نوشتار دو قسمت اول آن حدود شش ماه به طول انجامید؛ او سپس برای پیشبرد داستان از دوستانش نظر خواست. هوانگ اعلام کرده بود برنامهٔ کوتاه مدتی برای نوشتن دنبالهٔ "بازی مرکب" ندارد؛ او گفت طرح توسعه یافته ای برای ادامهٔ داستان در ذهن ندارد و اگر بنا بر نوشتن آن باشد، ترجیح می دهد گروهی از نویسندگان و کارگردانان را برای کمک به
همراه داشته باشد. بازیگران. فصل ۱. شخصیت گی-هون با الهام از افرادی نوشته شد که در مخالفت با اخراج جمعی کارگران، اعتصاب کارگران سانگ یانگ موتور را در سال ۲۰۰۹ ترتیب دادند. انتخاب بازیگران این مجموعه در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰ نهایی شد. فیلم برداری. فصل ۱. تولید و فیلم برداری این مجموعه از ژوئن تا اکتبر ۲۰۲۰ ادامه یافت و شامل وقفهٔ اجباری یک ماهه، به دلیل دنیاگیری ادامه دار کووید ۱۹ بود. صحنه های شهری در دِجون و صحنه های جزیره در سونگاپدو، واقع در اونگجین فیلم برداری شدند. بازخورد. بازخورد منتقدان. فصل ۱. این مجموعه با نقدهای عموماً مثبتی همراه بود. وبگاه راتن تومیتوز از مجموع ۶۲ نقد، امتیاز ۹۴٪ و میانگین ۸٫۲ از ۱۰ را به این مجموعه داد. در متاکریتیک، این مجموعه امتیاز میانگین ۶۹ از ۱۰۰ را بر اساس ۱۳ نقد دریافت کرد که نشانگر «نقدهای در مجموع مطلوب» است. این مجموعه به خاطر شباهت هایی که با فیلم ژاپنی "هر طور خدایان بخواهند" داشت مورد انتقاد قرار گرفت. این فیلم اقتباسی از مانگایی با همین نام است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد و داستان آن حول محور نسخه های خطرناکی از بازی های کودکانه مانند نسخهٔ ژاپنی «نور قرمز، نور سبز» می چرخد. ه