Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به طور کلی بیابانی است، اگرچه سالی دو بار باران های موسمی نیز رخ می دهد. بادهای شمال شرقی بین دسامبر و فوریه هر سال می وزد، این امر به اعتدال هوا در شمال کشور کمک می کند، اگرچه در جنوب گرم است. دیگر بادهای موسمی در بازه زمانی مه تا اکتبر، که بادهای جنوب غربی هستند، می وزند. به دلیل مجاورت سومالی با خط استوا، تغییرات فصلی در آب و هوا بسیار زیاد نیست. با این حال، برخی از بارندگی های بسیار غیرقابل پیش بینی گاه در کشور رخ می دهد. شرایط گرم در طول سال با بادهای موسمی و بادهای نامنظم همراه است. حداکثر دمای میانگین روزانه از ۳۰ تا ۴۰ درجه سانتی گراد است، به جز در ارتفاعات بالاتر و در امتداد دریای شرقی، که اثرات جریان سرد دریایی را می توان احساس کرد. به عنوان مثال، در موگادیشو، بیشینه دمای بعد از ظهر از ۲۸ درجه تا ۳۲ درجه سانتی گراد در آوریل متغیر است. برخی از بالاترین میانگین دماهای سالانه در جهان در این کشور ثبت شده است. بیشینه دمای بعد از ظهر در بربره، در کرانه شمال غرب، از ژوئن تا سپتامبر به طور متوسط بیش از ۳۸ درجه سانتی گراد است. در سطح سراسری کشوری، میانگین کمینه دمای روزانه معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی گر
اد متغیر است. بیشترین تقاوت های آب و هوایی مربوط به شمال سومالی است، جایی که درجه حرارت در ماه ژوئیه در دشت های ساحلی از ۴۵ درجه سانتی گراد بالاتر می رود و در ماه دسامبر در ارتفاعات به زیر نقطه انجماد می رسد. در این منطقه، رطوبت نسبی از حدود ۴۰ درصد در اواسط بعد از ظهر تا ۸۵ درصد در شب متغیر است، که با توجه به فصل تا حدودی تغییر می کند.
قراجه ساقی یکی از اتابک های حکومت سلجوقیان در زمان سلطان سنجر بود که بر بلاد فارس حکم می راند. او در سال ۵۲۶ هجری، حین نبرد میان سنجر و مسعود سلجوقی، به لشکریان مسعود پیوست و در نبرد دینور به دست سلطان سنجر کشته شد. در این نبرد او به دست یکی از سپاهیان باوندیان، که متحد سنجر بودند، با نیزه از اسب به زمین افتاده و دستگیر شد.
اسکایلر گرانت هنرپیشه سابق اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آن در گرین گیبلز اشاره کرد.
کوه شیمبیریس () بلندترین قله سومالی است. بلندای آن ۲۴۶۰ متر از سطح دریا است و در رشته کوه عَلَمْدُو در منطقه سَناج واقع شده است. داده های مأموریت مکان نگاری شاتل رادار نشان می دهد که ارتفاع ۲۴۱۶ متر که اغلب برای این کوه نقل می شود، نادرست است. دسترسی به این کوه با وسایل نقلیه وجود ندارد. با این حال بازدیدکنندگان می توانند در چادر اقامت کنند.
برای مرجان یک فیلم ایرانی به کارگردانی، تهیه کنندگی و نویسندگی حمید زرگرنژاد محصول سال ۱۳۹۹ است.این فیلم در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و در مرداد ماه ۱۴۰۱ در سینما های سراسر ایران اکران گردید. داستان. خوشبختی توی رابطه، یه چیز کاملاً شانسیه؛ شاید اینکه دیگران از ما بترسن و مجبورشون کنیم که با ما بمونن، قابل اطمینان تر از این باشه که عاشقمون باشن.
سری فینال های قهرمانی جهان ان بی ای ۱۹۷۶ مرحلهٔ قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال (ان بی ای) در فصل ۷۶–۱۹۷۵ می باشد. بوستون سلتیکس از کنفرانس شرق برابر فینیکس سانز از کنفرانس غرب در یک سری بازی بهترین از هفت قرار گرفت. در پایان، بوستون با برتری ۴ بر ۲ برابر فینیکس، توانست برای سیزدهمین بار عنوان قهرمانی ان بی ای را به دست بیاورد. جو جو وایت از تیم بوستون نیز به عنوان باارزش ترین بازیکن سری پایانی انتخاب شد. پیش زمینه. سری های فصل عادی. بوستون در چهار بازی فصل عادی، فینیکس را شکست داد و این تیم را جارو کرد. خلاصه سری. "برتری بوستون برابر فینیکس، ۴ بر ۲"
دریاچه آجی نوهور () یک دریاچه در شهرستان شکی در جمهوری آذربایجان است. این دریاچه در بلندای بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سینمای آنگولا به صنعت و پیشینه سینما در این کشور اشاره دارد. آنگولا تا سال ۱۹۷۵ مستعمره پرتغال بود. سینما توسط پرتغالی ها در دهه ۱۹۳۰ وارد این کشور شد. تولید فیلم و احداث سالن سینما در همین دوران سرو شکل گرفته است. تا سال ۱۹۷۵ حدود ۵۰ سالن سینما در شهرهای آنگولا مشغول فعالیت بودند. در حال حاضر از این تعداد فقط ۴ یا ۵ سالن به طور نصفه و نیمه فعال هستند و باقی سینماهای این کشور متروکه و تعطیل شدند. سینمای حال حاضر آنگولا بسیار فقیر و خرد است و در حال حاضر از مشکلات مالی مربوط به تأمین بودجه فیلم های جدید رنج می برد. در اوایل دهه ۲۰۰۰، دولت آنگولا به تأمین سرمایه برای تولید تعداد محدودی فیلم کمک کرد اما این برنامه در اواخر دهه متوقف شد. سینمای حال حاضر. از سینماگران بومی آنگولا چندنفری آثار شاخص در محدوده جغرافیای کشور خود تولید کردند. زی زی گامبووا با "قهرمان" (۲۰۰۴) و "کیلاپی بزرگ" (۲۰۱۲) و ماریا ژائو گانگا با فیلم "شهر توخالی" (۲۰۰۴) در این زمره سینماگران آنگولایی هستند. "شهر توخالی" در سال ۲۰۰۴ جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم پاریس و فیلم "قهرمان" جایزه بزرگ جشنواره فیلم ساندنس را به دست آوردند. تاکنون آ
ثاری از کارگردانان پرتغالی در آنگولا ساخته شده است. "نامه هایی از جنگ (۲۰۱۶)" یکی از مهم ترین این فیلم هاست. "نامه هایی از جنگ" به کارگردانی ایوو فری یرا در شصت و ششمین جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. این فیلم در بخش رقابت اصلی خرس طلایی این جشنواره حضور داشت اما موفق به کسب جایزه نشد. "نینگا: ملکه آفریقا" (۲۰۱۳) با بازی لسلیانا پریرا و تهیه کنندگی کورئون دو، یکی از آثاری است که به جز کارگردان بقیه عوامل آن بومی و مربوط به بدنه سینمایی آنگولا بودند. این فیلم در سال ۲۰۱۴ در فستیوال فیلم مونترال به نمایش درآمد. از دیگر فیلم هایی که از جغرافیای آنگولا برای تولید استفاده کردند "آیا قهرمانان ما قادر به یافتن دوستشان که به طرز مرموزی در آفریقا ناپدید شده هستند؟" (۱۹۶۸) ساخته اتوره اسکولا و "مین زُدا" (۱۹۹۸) ساخته کئونی واکسمن قابل اشاره هستند.
سیلویو نوتو (؛ – ) بازیگر، صداپیشه، مجری رادیو و مجری تلویزیون اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ترانه عاشقانه"، "ستارگان پائین را می نگردند"، "صندلی الکتریکی" و "شب های داغ کالیگولا" اشاره کرد.
استفانو پـِشه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دوستان من"، "حواری سیزدهم"، "مظنون"، "جنایت های غیرحرفه ای" و "حوزه استحفاظی" اشاره نمود.
استفانو سیبالدی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دون پاسکواله" و "ستارگان پائین را می نگردند" اشاره نمود.
تِلـِماکو روجری (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایتالیا در دوران فیلم های صامت بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مراقب آملیا باش" اشاره نمود.
مارسل لِـواک (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جنایت آقای لانژ"، "ژودکس" و "مراقب آملیا باش" اشاره کرد.
لوچو دامبرا (؛ – ) روزنامه نگار، نویسنده، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، منتقد ادبی، مترجم و تهیه کننده فیلم اهل پادشاهی ایتالیا بود. وی در سال ۱۹۳۷ کتاب خاطرات خود را منتشر کرد که در آن دوران کار خود در صنعت فیلمسازی اولیه ایتالیا را شرح می داد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در لباس دلقک"، "سیزدهمین مرد"، "جوزپه وردی"، "بوسهٔ چیرانو"، "نخستین عشق" و "مراقب آملیا باش" اشاره نمود.
ساندرو سالوینی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سیزدهمین مرد"، "نرون" و "ملکه اسکالا" اشاره کرد.
انجمن منتقدان هالیوود —که سابق بر این، تا سال ۲۰۱۹ با نام جامعه آنلاین منتقدان فیلم لس آنجلس شناخته می شد— یک سازمان نقد فیلم در لس آنجلس، کالیفرنیا است. این سازمان در سال ۲۰۱۶ توسط اسکات منزل، اسکات منتز و اشلی منزل، بعد از اشاره به این موضوع که لس آنجلس تنها یک سازمان نقد فیلم دارد، تأسیس گردید. آنها اولین گروه منتقدانی هستند که برای گرامیداشت در شاخهٔ کارگردانی، آنرا بر اساس ژانر تقسیم کردند. آنها همچنین پادکستی تحت عنوان «منتقدان فیلم هفتگی» دارند که به صورت آنلاین آنرا منتشر می کنند.
جامعه منتقدان فیلم هیوستون یک سازمان غیرانتفاعی نقد فیلم در شهر هیوستون، ایالت تگزاس آمریکا است که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد. این گروه هر ساله جوایز فیلمی را برای «موفقیت خارق العاده در فیلمسازی» در موزه هنرهای زیبا به برندگان اعطا می کند. این سازمان شامل ۴۰ منتقد فیلم است که در مجله های چاپی، رادیو، تلویزیون و نشریه های اینترنتی منطقه بزرگ هیوستون فعالیت می کنند.
جوایز بین المللی راک یک مراسم اهدای موسیقی در ایالات متحده بود که به منظور بزرگداشت موسیقی دانان برتر در سبک موسیقی راک بود. این جوایز از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ به مدت سه سال از شرکت پخش رسانه ای آمریکا (ای بی سی) پخش شد. نمایش جایزه تعبیر شده است که تلاشی برای ایجاد جایزه گرمی بوده است اما نتوانسته بینندگان کافی را برای موفقیت در این زمینه جذب کند. انستیتو فیلم بریتانیا اولین مراسم اهدای جوایز را در سال ۱۹۸۹ با عنوان جوایز بین المللی راک کوکاکولا فهرست می کند، که نشان می دهد این رویداد توسط شرکت کوکاکولا حمایت مالی شده است. در این جوایز تعدادی از مشاهیر موسیقی راک و صنعت فیلم از جمله اریک کلپتون، کیت ریچاردز، گریس جونز، رابرت پالمر، آزی آزبورن، آلیس کوپر و لو رید حضور داشتند. در این برنامه همچنین برنامه های سرگرمی برگزار شد و افراد مشهور تعدادی از سخنرانی هایی را ارائه دادند.
جایزه جوپیتر یک جایزهٔ فیلم سالانه در آلمان است. این جایزه بزرگترین جایزهٔ مخاطبان برای سینما و تلویزیون آلمان است که توسط مجلهٔ "سینما" و "اشپیل فیلم تی وی" در یازده بخش اعطا می گردد. جایزه جوپیتر فعالیت خود را از سال ۱۹۷۹ شروع کرده است.
کنفرانس موسیقی زمستانی (دابلیوام سی) یک کنفرانس یک هفته ای برای موسیقی الکترونیک است که از سال ۱۹۸۵ هر مارس در میامی بیچ، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا برگزار می شود. همچنین به عنوان سکوی برتر موسیقی رقص الکترونیک شناخته می شود. این کنفرانس متخصصانی مانند هنرمندان، دی جی ها، نمایندگان مارک های ضبط (A&amp;R)، تهیه کننده های موسیقی، ترقی دهندگان، رادیو و رسانه خبری برای سمینارها و گفتگوهای میزگرد دورهم جمع می کند. هزاران شرکت کننده سالانه از سراسر جهان در دابلیوام سی شرکت می کنند. جوایز بین المللی موسیقی رقص. یک رویداد مهم در طول کنفرانس موسیقی زمستانی، جوایز بین المللی موسیقی رقص (آی دی ام ای) است. آی دی ام ای بخشی جدایی ناپذیر از دابلیوام سی هستند که سالانه بیش از دو میلیون رأی از علاقه مندان به موسیقی در ۲۰۹ کشور و منطقه برای شناسایی و تکریم دستاوردهای استثنایی در ۵۷ دسته جایزه کسب می کند. آی دی ام ای از زمان تأسیس دابلیوام سی در سال ۱۹۸۵، بجز سال ۲۰۱۷، هر ساله برگزار می شوند. در سال ۲۰۱۸ آنها یک بار دیگر برگزار شدند اما برندگان توسط دابلیوام سی بدون رای گیری عمومی انتخاب شدند. سال ۲۰۱۹، اولین رای عمومی به آی
دی ام ای از زمان خریداری دابلیوام سی توسط هفته موسیقی میامی - برگزار کنندگان جشنواره موسیقی اولترا بود.
ام بی ای، پیتر مایکل تانگ (؛ زادهٔ ) شناخته شده با نام پیتر تانگ، دی جی، تهیه کننده موسیقی، مجری رادیو اهل بریتانیا است. او در رادیو بی بی سی ۱ کار می کند. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سینمای ماداگاسکار به صنعت فیلم سازی در این سرزمین اشاره دارد. ماداگاسکار از سال ۱۸۹۶ از جمله مستعمرات امپراتوری فرانسه بوده است، این کشور در سال ۱۹۶۰ با عنوان جمهوری مالاگاسی از فرانسه مستقل شد و در سال ۱۹۷۵ نام این کشور به جمهوری دموکراتیک ماداگاسکار تغییر نمود. در زبان مالاگاسی، سینما به Sarimihetsika ترجمه شده که به معنای تصویر متحرک است. پیشینه. قدیمی ترین تولید سینمایی در ماداگاسکار در سال ۱۹۳۷ توسط یک شهروند مالاگاسی به نام راهب فیلیپ رابرجو با عنوان "رسالاما، شهید" کارگردانی شد. این فیلم سیاه و سفید ۲۲ دقیقه ای که با دوربین ۹٫۵ میلیمتری تصویربرداری شده بود دربارهٔ خواهر رسالاما راهبه فداکار سرزمین ماداگاسکار است. اکنون نسخه کامل "رسالاما، شهید" از بین رفته است و تنها ۱۱ دقیقه از فیلم موجود می باشد. سینمای پس از استقلال. در سال های بعد از استقلال ماداگاسکار، این سرزمین هنوز از بی ثباتی سیاسی رنج می برد. این دوره پیچیده پس از استعمار نه تنها منجر به تعطیلی یا تبدیل سینماهای کشور به عبادتگاه های مذهبی شد. همچنین تقریباً کل صنعت فیلم سازی با خاک یکسان شد؛ و تا امروز هنوز سینمای عمومی در ماداگاسکار وجود ندا
رد. از سال ۲۰۰۶ با تأسیس فستیوال فیلم کوتاه ماداگاسکار (Rencontres du Film Court Madagascar) صنعت فیلم نیز به آرامی شروع به بهبود کرد. بدنه سینمایی کوچک ماداگاسکار عمدتاً بودجه دولتی برای تولید فیلم دریافت نمی کنند با این وجود سالانه حدود ۶۰ فیلم کوتاه و ۱ یا ۲ فیلم سینمایی ساخته می شود. سینمای حال حاضر. مشهورترین کارگردان بدنه سینمایی ماداگاسکار ریموند راجاوناریولو است. او که فارغ التحصیل دانشگاه مونپلیه است در سال ۱۹۸۸ فیلم کوتاه "گسترش شایعات" را ساخت. این اولین اثر یک سینماگر اهل ماگاسکار بود که در جشنواره های مهمی مانند جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم تائورمینا و جشنواره فیلم کارتاژ به نمایش درآمد و برنده جایزه شد. "وقتی ستارگان با دریا ملاقات می کنند" (۱۹۹۶) نیز اولین فیلم بلند ریموند راجاوناریولو بود که در گستره سینمای آفریقا به اکران رسید.
پاکت بوکز انتشاراتی است که زیر مجموعه انتشارات سایمون اند شوستر است که در درجه اول کتاب های شومیز را منتشر می کند.
سینمای جنوبی آفریقا یا سینمای جنوب آفریقا به بدنه سینمایی، تاریخ سینما و تولید فیلم های مستقل یا مشترک در این منطقه اشاره دارد. ۳ کشور آنگولا، ماداگاسکار و آفریقای جنوبی در این منطقه قرار دارند. سینمای جنوب آفریقا بخشی از سینمای آفریقا محسوب می شود که خود، زیرمجموعه سینمای جهان است؛ اصطلاحی که در دنیای انگلیسی زبان، به هر فیلمی که زبانی غیر از انگلیسی دارد گفته می شود. سینمای کشور آفریقای جنوبی با فاصله بسیار نسبت به سینمای آنگولا و سینمای ماداگاسکار قرار دارد.
تونی سانتاگاتا (؛ زادهٔ ۹ دسامبر ۱۹۳۵) خواننده، کمدین و بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ساقدوش" و "شب دوم عروسی" اشاره نمود.
ساقدوش () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی پوپی آواتی است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و در چهل و هشتمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. این فیلم به عنوان نمایندهٔ ایتالیا در هفتادمین دوره جوایز اسکار جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی معرفی شده بود که به فهرست نهایی منتخبان راه نیافت.
محمدجعفر ملکوتی متولد سال ،۱۳۲۶ مدارک لیسانس و فوق لیسانس و دکترای خود را به ترتیب از دانشگاه شهید چمران (۱۳۴۹)، دانشگاه تهران (۱۳۵۳) و دانشگاه نبراسکای آمریکا (۱۳۵۶) با درجات عالی دریافت کردند. وی تا سال ۱۳۶۲ در دانشکده کشاورزی زنجان و از آن پس تا هم اکنون در دانشگاه تربیت مدرس مشغول به تدریس و تحقیق می باشند. وی از سال ۱۳۷۴تا ۱۳۸۵با حفظ سمت، سرپرست مؤسسه تحقیقات خاک و آب و مشاور وزیر کشاورزی در امور تولید و مصرف بهینه کودها بودهاند. در سال ۱۳۷۵ به عنوان استاد نمونه کشوری و در سال ۱۳۷۶ به دلیل طرح مصرف بهینه کود، راهاندازی تولید صنعتی کودهای شیمیایی و زیستی در کشور و صرفه جویی در مصرف کودهای فسفاتی وارداتی موفق به دریافت نشان لیاقت درجه سه در کار و تولید گردیدند. وی مصرف سولفات روی را در محصولات کشاورزی و انسان همگانی نموده و ثابت نمودند که در محصولات کشاورزی و در نهایت دام و انسان، غلظت روی (Zn) بسیار کمتر از حد نیاز می باشد. پژوهش و مقاله. پروفسور ملکوتی تاکنون راهنمایی بیش از ۱۵۰ پایان نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری در رشته های مختلف کشاورزی به ویژه حاصلخیزی خاک و تغذیه گیاهی را عهده دار بوده و بیش از ۱
۸۰۰ عنوان کتاب، مقاله علمی و نشریه فنی ۶۰کتاب، ۴۶۰ مقاله علمی در مجلات داخلی خارجی، ۸۴۰ مقاله در مجامع علمی داخلی– خارجی، ۴۷۰ نشریه ترویجی، ۳۳ گزارش نهایی و شریک در ۱۵ دانش فنی که عمدتاً با همکاری اساتید معزز، اعضاء محترم هیئت علمی، دانشجویان سختکوش گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس و محققین گرانسنگ مؤسسه تحقیقات خاک و آب به چاپ رساندهاند. پروفسور ملکوتی را در تاریخ ۱۳ ۹۰/۴/۱۵ در حالی که بیشترین امتیاز پژوهشی را در میان تمام اعضای محترم هیئت علمی دانشگاه داشتند، بازنشسته کردند. لیکن، با روی کار آمدن دولت یازدهم، مجدداً در گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس به تدریس و تحقیق مشغول شدند افتخارات. در سال ۱۳۷۹ به لحاظ ارائه روش عملی برای پائین آوردن نسبت مولی اسید فیتیک به روی (PA/Zn)در گندم و ضرورت مصرف نان سبوسدار غنیشده در جامعه، موفق به دریافت جایزه رتبه اول در رشته تغذیه و بهداشت از ششمین جشنواره تحقیقات پزشکی رازی شد. در سال ۱۳۸۱ بنا به پیشنهاد دبیرکل خانه کشاورز، لوح یاد بود برای همگانی کردن مصرف بهینه کودها مخصوصاا ریزمغذی ها از رئیس جمهور دریافت نمود. در سال ۱۳۸۳ موفق به دریاف
ت جایزه از هجدهمین جشنواره بینالمللی خوارزمی و نیز برنده جایزه جهانی SOPIB از اتحادیه بین المللی کود TFI در کانادا و در سال ۱۳۸۴ به عنوان اولین ایرانی، موفق به دریافت جایزه از آکادمی علوم جهان سوم (TWAS) در شاخه علوم کشاورزی به خاطر اصلاح فرمول کودی کشور و همگانی کردن مصرف سولفات روی در محصولات کشاورزی و انسان گردیدند. ایشان در سال ۱۳۸۶ عنوان استاد ممتازی در رشته خاکشناسی را از طرف انجمن علوم خاک ایران، در سال ۱۳۸۷عنوان چهره ماندگار در علوم کشاورزی (خاکشناسی) را از طرف هفتمین ستاد چهره های ماندگار کشور و درسال ۱۳۸۹ از طرف سوم همایش بینالمللی نوآوری و عدالت اقتصادی به دلیل تلاشهای علمی در زمینه ارتقاء کمی کیفی محصولات کشاورزی و ارتقاء سطح سلامت جامعه در کشور تقدیرنامه دریافت نمودند. علاوه براین، ایشان در سال ۱۳۹۱ به دلیل داشتن بیشترین تعداد مقاله فارسی، از طرف پایگاه استنادی علوم جهان اسلام به عنوان دانشنمد برتر انتخاب شدند
شب دوم عروسی () یک فیلم کمدی درام به کارگردانی پوپی آواتی در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و برندهٔ روبان نقره ای بهترین بازیگر زن شد.
توتو مینیونه (؛ ۸ فوریه ۱۹۰۶ – ۱ ژانویه ۱۹۹۳) بازیگر و رقصنده اهل ایتالیا بود. وی برادر بزرگ هنرپیشه ایتالیایی میلی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جینجر و فرد"، توتو تارزان و آدم و حوا اشاره کرد.
اوبالدو لای (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "یک روز در دادگاه" و "ناپل همیشه ناپل است" اشاره کرد.
کلینتون اسپارکس (؛ زادهٔ ) دی جی، تهیه کننده موسیقی، و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. در سال ۲۰۱۲ او نامزد دریافت جایزه گرمی برای تهیه آلبوم "اینگونه زاده شده ام" از لیدی گاگا شد.
رابرت جان «موت» لنگ (؛ زادهٔ ) تهیه کننده موسیقی، موسیقی دان، آهنگساز، و ترانه نویس اهل زامبیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در طول حرفه خود با هنرمندانی مانند بریتنی اسپیرز، شنایا توین، لیدی گاگا، مارون ۵، مایکل بولتون، دف لپارد، کرز، سلین دیون و برایان آدامز همکاری داشته است. او همچنین با همسر وقت خود، خواننده کانادایی شنایا توین ترانه هایی را نوشت و تولید کرد. آلبوم ۱۹۹۷ او "به نزد ما بیا" که تهیه کنندگی او را به دست آورد، به پرفروش ترین آلبوم موسیقی کانتری، پرفروش ترین آلبوم استودیویی توسط یک بازیگر زن، پرفروش ترین آلبوم دهه ۱۹۹۰ و نهمین آلبوم پرفروش در ایالات متحده آمریکا تبدیل شد.
والریو یالونگو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مدرسه تمام شد" اشاره نمود.
جورجیو توین فورت (؛ زادهٔ ) آهنگساز، تهیه کننده موسیقی، نوازنده پیانو، و خواننده زاده پاراماریبو، سورینام است. او در طول حرفه خود با هنرمندانی مانند مایکل جکسون، سیا، ریانا، لیدی گاگا، ویتنی هیوستون و لایونل ریچی همکاری داشته است.
دابا مودیبو کیتا (Daba Modibo Keïta؛ متولد ۵ آوریل ۱۹۸۱) یک ورزشکار تکواندوی مالی است. کیتا از سال ۱۹۹۶ در مسابقات بین المللی شرکت کرده و در سال ۲۰۰۷ به سنگین وزن رسیده است (۸۴+ کیلوگرم) او قهرمان مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۷ در پکن شد و در هر دو دوره المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ در وزن ۸۰+ کیلوگرم شرکت کرد. قهرمان جهان در سال ۲۰۰۷. در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۷ در پکن با وجود پارگی عضله کمر قبل از بازی نهایی، کیتا مدال طلای سنگین وزن (۸۴ کیلوگرم) را با غلبه بر مرتضی رستمی از ایران، از آن خود کرد. وی اولین فرد از جنوب صحرای آفریقا است که عنوان قهرمانی جهان تکواندو را به خود اختصاص داده و در مالی به یک قهرمان ملی تبدیل شده است. خود کیتا اظهار داشته است که «کسب عنوان جهانی برای یک آفریقایی یا کسی از یک کشور در حال توسعه تقریباً قابل تصور نبود».
مدرسه تمام شد () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی والریو یالونگو است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم رم به نمایش درآمد و نامزد دریافت روبان نقره ای برای «بهترین موسیقی متن» بود.
وینیچو مارکیونی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی در سال ۲۰۲۳ نامزد دریافت روبان نقره ای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عسل"، "تقدیم به رم با عشق"، "دوبار متولد شد" و "اسب ها" اشاره کرد.
ویتوریو آماندولا (؛ – ) بازیگر، صداپیشه، دیالوگ نویس و کارگردان نمایش اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بدرود مسکو"، "مینو"، "هیولا"، "جینجر و فرد" و "زمانی برای کشتن" اشاره کرد.
در لباسی خیره کننده () یک فیلم جنایی آمریکایی به کارگردانی یوجین فورد است که در سال ۱۹۴۱ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی معمایی به نام "مردگان تعظیم نمی کنند" نوشته ریچارد بورک ساخته شده است.
در لباسی خیره کننده () یک فیلم درام صامت آمریکایی به کارگردانی اروینگ کامینگز است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به مری آستور، چارلز مورتون، تام دوگِـن و ادموند لو اشاره کرد.
یحیی حاتمی، مشهور به یحیی قوام الدوله ای (زادهٔ ۱۲۴۷ – درگذشتهٔ ۱۳۱۴) موسیقی دان و نوازندهٔ تار اهل ایران بود. زندگی هنری. یحیی حاتمی در سال ۱۲۴۷ ه . خ متولد شد. خانوادهٔ او نواختنِ ساز را کسرِ شأن می دانستند، با این حال وی به موسیقی گرایش داشت و برای فراگیری ساز تار نزد آقا حسینقلی رفت. او در نوازندگی بسیار پیشرفت کرد تا جایی که به سمتِ خلیفه گری کلاس رسید و آقا حسینقلی، آموزش و تحویل درس های کلاس را به عهدهٔ او می گذاشت. آقا حسینقلی همچنین وصیت کرد که یحیی قوام الدوله ای آموزش موسیقیِ فرزند کوچکش، عبدالحسین شهنازی را بر عهده بگیرد، او نیز در آموزش به عبدالحسین شهنازی کوشش بسیار نمود. یحیی حاتمی از نواختن در حضور مردم و ضبط صفحه های موسیقی خودداری می کرد اما به دلیل آشنایی اش با صفاعلی ظهیرالدوله، در کنسرت های انجمن اخوت، به سرپرستی درویش خان به نوازندگی تار می پرداخت. یحیی حاتمی، آموزش موسیقی و تارِ فرزند خود، «شاپور حاتمی» را به عبدالحسین شهنازی سپرد که بعدها یکی از موسیقی دانان سرشناس شد. یحیی حاتمی در سال ۱۳۱۴، در سن ۶۷ سالگی درگذشت.
یا کودوکان (講道館)، مرکز انجمن جودو در سراسر جهان است. کودوکان در سال ۱۸۸۲ توسط کانو جیگورو، بنیانگذار جودو، تأسیس شد و هم اکنون یک ساختمان هشت طبقه در توکیو است. معنای نام. در "لغت، kō" (講) به معنای "مطالعه"، "dō" (道) به معنای " راه " و "kan" (館) "ساختمان عمومی" است. با هم می توان آن را به عنوان "مکان طریقت یادگیری" ترجمه کرد. عملکرد. مؤسسه کودوکان کلاس هایی را برای کسانی که می خواهند در جودو مسلط شوند برگزار می کند. این برنامه به عنوان یک مدرسه حرفه ای توسط دولت متروپولیتن توکیو مجاز است. دوره های آن شامل تئوری ها و تمرین های جودو و مسائل آموزش عمومی است. این دوره به دو بخش تقسیم می شود: یک دوره عمومی برای تازه کارها و دوره های ویژه برای کسانی که دوره عمومی یا معادل آن را گذرانده اند. کودوکان رتبه ها را نیز صادر می کند و بسیاری از "جودوکاران" در سراسر جهان به عضویت کودوکان در می آیند و رتبه هایشان در کودوکان ثبت می شود. در ابتدا این مؤسسه تنها با ۹ شاگرد تأسیس شد. رشد جودو در سال های اولیه آن با رشد خود کودوکان هم زمان بود: امروزه، کودوکان دارای ۱۲۰۶ تشک در پنج "دوجو" اصلی، مدرسه، بین المللی، بانوان و پسران -
به علاوه یک "دوجوی" ویژه برای "جودوکاران" بازنشسته و اهداف مطالعه تکنیک های خاص است. ساختمان. هشت طبقه و یک زیرزمین در "دوجوی" کودوکان وجود دارد که هر کدام مکانی برای سکونت، آموزش و تحقیق برای جودوکاران دارند. زیرزمین دارای کافه تریا و چند اتاق کنفرانس است. طبقه اول دارای پارکینگ و بانک و فروشگاه می باشد. طبقه دوم شامل یک کتابخانه و اتاق های کنفرانس بیشتر است. طبقه سوم برای "جودوکاران" و بازدیدکنندگانی است که در "دوجو" زندگی می کنند. طبقه چهارم شامل اتاق های رختکن است. طبقات پنجم، ششم و هفتم همگی برای فضای تمرین استفاده می شوند (طبقه هفتم دوجوی اصلی است) و طبقه هشتم برای تماشاچیان است و دارای صندلی هایی است که به فضای اصلی طبقه هفتم نگاه می کنند. طبقه تحقیق. تالار یادبود کانو، تالار تاریخی، سالن نمایشگاه و اتاق انبار مواد در طبقه دوم قرار دارد. این سالن ها حاوی پوسترهایی از پیشرفت جودو و همچنین اطلاعاتی در مورد برخی از استادان بزرگ این رشته، اسناد مکتوب، عکس ها و سایر اطلاعات در مورد زندگی کانو و افرادی است که در سفرهایش با آن ها ملاقات کرده است. کتابخانه بزرگی در طبقه دوم وجود دارد و بیش از ۷۰۰۰ جلد کتاب مر
بوط به جودو را در خود جای داده است و قرار است بیش از هم گسترش یابد. در طبقه دوم چهار آزمایشگاه تحقیقاتی وجود دارد: کارکنان پژوهش از علوم بنیادی و کاربردی برای همکاری با محققان خارجی استفاده می کنند. تحقیقات یک بار در طول سال برای عموم و به صورت رایگان نمایش داده می شود. زندگی در کودوکان. بازدید و تمرینات جودوکاران در کودوکان در طبقه سوم صورت می گیرد. پنج اتاق برای استفاده در اردوهای آموزشی وجود دارد. این اتاق ها هر کدام ظرفیت ۲۰ نفر را دارند. سنسی و جودوکاران (زمانی که هیچ اردویی برگزار نمی شود) ممکن است در سوئیت های یک یا دو نفره زندگی کنند. این سوئیت ها دارای حمام و دوش مخصوص به خود هستند. هزینه ها : بازدید از کودوکان. بازدیدکنندگان می توانند برای تماشا یا شرکت در تمرین از کودوکان دیدن کنند. بازدیدکنندگان ممکن است برای تماشای تمرین یا مسابقات "به طبقه اصلی دوجو بروند." برای حضور در تمرین جودوکاران مجوز لازم است. بازدیدکنندگان تا یک بار مجاز به شرکت در یک جلسه راندوری با دانشجویان خارجی هستند. طبقهٔ اصلی. دوجو اصلی در طبقه هفتم قرار دارد. دوجو با دقت طراحی شده است تا بهترین روشنایی و تهویه را داشته باشد. چها
ر مسابقه رسمی را می توان به طور همزمان در دوجو اصلی در طبقه هفتم برگزار کرد. ۴۲۰ تشک دارد و تقریباً ۹۰۰ تماشاگر می توانند در طبقه هشتم بنشینند. تجهیزات پزشکی برای مواقع اضطراری نیز در آن موجود است. لباس. فقط جودوگی های سفید رنگ معمولاً در کودوکان مجاز هستند (به استثنای مناسبت های خاص و مهمانان خارجی که ممکن است برای آنها تمایز قائل شوند). "پوشیدن لباس جودوی" آبی یا هر رنگ دیگری بی احترامی محسوب می شود، زیرا جودوگی سفید سنتی است و اهمیت فرهنگی دارد. زیرپیراهن نیز برای مردان ممنوع است.
ایچیرو آبه (۱۲ نوامبر ۱۹۲۲ – ۲۷ فوریه ۲۰۲۲) جودوکار ژاپنی بود. او رئیس هیئت ارتقای کودوکان و رئیس سابق بخش بین الملل فدراسیون جودو آل نیپون بود. او یکی از کل ۱۵ نفری که به درجهٔ دان ١٠ جودو رسیده اند. زندگی نامه. آبه در سال ۱۹۲۲ متولد شد و در دانشگاه تسوکوبا تحصیل کرد. وی توسط کودوکان به عنوان معلم جودو به فرانسه در سال ۱۹۵۱ و بلژیک در سال ۱۹۵۳ اعزام شد. وی از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۷ مدیر کودوکان اینترنشنال و از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ مدیر شورای کودوکان بود.
فرد آلن (؛ ۱۶ دسامبر ۱۸۹۶ – ۲۲ مه ۱۹۵۵) تدوین گر، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "در لباسی خیره کننده" و "مأموران خزانه داری" اشاره کرد.