Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۲ درگاه نوشتن هستند) و یک چرخه اضافی برای انتشار داده ها بین این دو در طول تعویض متن انجام شد. منطق موضوع تلاش کرد تا تعداد عملیات ارسال اطلاعات بین این دو را کاهش دهد و عملکرد اعداد صحیح آن را تا حد زیادی بهبود بخشد و به کاهش تأثیر تعداد محدود GPR در اجرای فوق اسکالار و حدس آمیز کمک کند. این طرح بعداً توسط SPARC , MIPS و برخی از پیاده سازی های بعدی x86 اقتباس شد. MIPS از چندین فایل ثبت نیز استفاده می کند. واحد ممیز شناور R8000 دارای دو نسخه از فایل ثبت ممیز شناور بود که هر کدام دارای چهار پورت نوشتن و چهار درگاه خواندن بود و هر دو کپی را همزمان با تغییر متن نوشت. با این حال از عملیات اعداد صحیح پشتیبانی نمی کند و فایل ثبت عدد صحیح همچنان به عنوان یک باقی می ماند. بعداً، فایل های ثبت سایه در طرح های جدیدتر به نفع بازار، کنار گذاشته شدند. SPARC از "معماری فایل ثبت سایه" نیز برای خط پایانی خود استفاده می کند. حداکثر ۴ کپی از فایل های ثبت اعداد صحیح (آینده، بازنشسته، مقیاس شده، خراشیده شده، هر کدام شامل ۷ پورت خواندن ۴ نوشتن) و ۲ کپی از فایل ثبت ممیز شناور بود. با این حال، برخلاف آلفا و x86، درست پس از واحد از
کار افتاده در پیشانه به عنوان واحد بازنشسته و پس از تغییر نام فایل های ثبات قرار می گیرند و دستورالعمل در حین واکشی دستورالعمل و مرحله رمزگشایی لود نمی شوند و تغییر زمینه در این طراحی بی نیاز است. IBM از مکانیزم مشابه بسیاری از ریزپردازنده های اصلی استفاده می کند، فایل ثبات را به صورت عمقی با رمزگشا ادغام می کند، اما فایل ثبات آن به طور مستقل توسط رسیور کار می کند و شامل تغییر زمینه نیست، که با آلفا و x86 متفاوت است. اکثر فایل های ثبات آن نه تنها برای رمزگشای اختصاصی آن بلکه تا سطح رشته خدمت می کنند. به عنوان مثال، POWER8 دارای حداکثر ۸ رمزگشای دستورالعمل است، اما حداکثر تا ۳۲ فایل ثبت با ۳۲ ثبات همه منظوره (۴ پورت خواندن و ۴ پورت نوشتن)، برای تسهیل چند ریسمانی همزمان، که دستورالعمل آن را نمی توان در میان هیچ فایل ثبت دیگری استفاده کرد (فقدان تغییر زمینه). در خط پردازنده x86، یک CPU معمولی قبل از ۴۸۶ یک فایل ثبت مجزا نداشت، زیرا همه ثبات های هدف عمومی مستقیماً با رمزگشای آن کار می کردند و پشته فشار x87 در خود واحد ممیز شناور قرار داشت. با شروع پنتیوم، یک پردازنده x86 معمولی سازگار با پنتیوم با یک کپی از فایل
ثبت معماری تک پورت شامل ۸ ثبات معماری، ۸ ثبات کنترل، ۸ ثبات اشکال زدایی، ۸ ثبات کد شرط، ۸ ثبات مبتنی بر بی نام، یک اشاره گر دستورالعمل، یک ثبت پرچم و ۶ ثبت بخش در یک فایل ادغام می شود. یک کپی از پشته 8 x87 FP به طور پیش فرض، ثبات MMX به صورت مجازی از پشته x87 شبیه سازی شده است و برای ارائه دستورات MMX و نام های مستعار برای وجود پشته نیاز به ثبت x86 دارد. در P6، دستورالعمل را می توان به طور مستقل ذخیره و به صورت موازی در مراحل اولیه خط لوله قبل از رمزگشایی به عملیات میکرو و تغییر نام در اجرای خارج از نظم، ذخیره و اجرا کرد. با شروع P6، همه فایل های ثبت نیازی به چرخه اضافی برای انتشار داده ها ندارند، فایل های ثبت مانند معماری و نقطه شناور بین بافر کد و رمزگشاها قرار دارند که به آنها «بافر بازنشستگی»، بافر ترتیب مجدد و OoOE می گویند و در داخل گذرگاه حلقه متصل می شوند (۱۶بایت). خود فایل ثبت همچنان یک فایل ثبت x86 و یک پشته x87 باقی می ماند و هر دو به عنوان ذخیره بازنشستگی عمل می کنند. فایل ثبت x86 آن برای افزایش پهنای باند برای ذخیره سازی نتیجه به دو پورت افزایش یافت. ثبات هایی مانند اشکال زدایی/کد شرط/کنترل/بدون
نام/پرچم از فایل ثبت اصلی حذف شده و در فایل های جداگانه بین رام micro-op و ترتیب دهنده دستورالعمل قرار می گیرند. اکنون فقط ثبات های غیرقابل دسترسی مانند ثبات قطعه از فایل ثبت همه منظوره جدا می شوند (به جز اشاره گر دستورالعمل). آنها اکنون بین زمانبندی و تخصیص دهنده دستورالعمل قرار دارند تا تغییر نام ثبات و اجرای خارج از دستور را تسهیل کنند. پشته x87 بعد از اینکه یک ثبات XMM 128 بیتی در Pentium III شروع به کار کرد با فایل ثبت ممیز شناور ادغام شد، اما فایل ثبات XMM هنوز جدا از فایل های ثبت عدد صحیح x86 قرار دارد. پیاده سازی های بعدی P6 (Pentium M, Yonah) «معماری فایل ثبت سایه» را معرفی کردند که به ۲ نسخه از فایل ثبت معماری اعداد صحیح انتقال داده شده دوگانه گسترش یافت و شامل تغییر زمینه (بین فایل آینده و بازنشسته و فایل مقیاس شده با استفاده از همان ترفندی بود که بین عدد صحیح و نقطه شناور استفاده می شود.). این به منظور حل گلوگاه ثبتی بود که در معماری x86 پس از معرفی همجوشی ریزعمل ها وجود دارد، اما هنوز ۸ ورودی دارد و ثبات های معماری 32 بیتی برای مجموع ۳۲ بایت ظرفیت حافظه در هر فایل (ثبت قطعه و نشانگر دستورالعمل در
فایل باقی می مانند، اگرچه توسط برنامه غیرقابل دسترسی هستند) به عنوان فایل گمانه زنی. فایل دوم به عنوان یک فایل ثبت سایه مقیاس شده ارائه می شود، که بدون تغییر زمینه، فایل مقیاس شده نمی تواند برخی از دستورالعمل ها را به طور مستقل ذخیره کند. برخی از دستورالعمل های SSE2/SSE3/SSSE3 به این ویژگی برای عملیات اعداد صحیح نیاز دارند، به عنوان مثال دستورالعمل هایی مانند PSHUFB, PMADDUBSW, PHSUBW, PHSUBD, PHSUBSW, PHADDW, PHADDD, PHADDSW نیاز به بارگیری EAX/EBX/ECX/EDX از هر دو فایل ثبتی دارند، اگرچه برای پردازنده x86 غیر معمول بود که از فایل ثبت دیگری با همان دستورالعمل استفاده کند. بیشتر اوقات فایل دوم به عنوان فایل بازنشسته مقیاس ارائه می شود. معماری Pentium M همچنان یک فایل ثبت FP با پورت دوگانه (۸ ورودی MM/XMM) به اشتراک گذاشته شده با سه رمزگشا است و ثبات FP فایل ثبت سایه همراه خود ندارد زیرا معماری فایل ثبت سایه آن تابع ممیز شناور را شامل نمی شود. پردازشگر بعد از P6، فایل ثبت معماری خارجی هستند و پس از بازنشستگی در داخل پردازنده قرار می گیرند، برخلاف فایل ثبات داخلی که در هسته داخلی برای بافر تغییر نام / ترتیب مجد
د ثبات قرار دارند. با این حال، در Core 2 اکنون در واحدی به نام «جدول نام مستعار ثبت» RAT قرار دارد که با تخصیص دهنده دستورالعمل ها قرار دارد، اما اندازه ثبات اندازه بازنشستگی را دارد. Core 2 گذرگاه حلقه داخلی را به ۲۴ بایت افزایش داد (اجازه می دهد بیش از ۳ دستورالعمل رمزگشایی شوند) و فایل ثبت آن را از پورت دوگانه (یک خواندن/یک نوشتن) به چهار پورت (دو خواندن/دو نوشتن) گسترش داد، ثبت هنوز ۸ ورودی در ۳۲ مورد باقی می ماند. بیت و ۳۲ بایت (بدون شامل ۶ بخش ثبت و یک اشاره گر دستورالعمل زیرا امکان دسترسی به فایل با هیچ کد/دستورالی وجود ندارد) در کل اندازه فایل و به ۱۶ ورودی در x64 برای کل ۱۲۸ افزایش یافته است. اندازه بایت در هر فایل از Pentium M با افزایش پورت خط لوله و رمزگشای آن، اما آنها به جای بافر کد با جدول اختصاص دهنده قرار دارند. فایل ثبت FP XMM آن نیز به چهار پورت (۲ خواندن/۲ نوشتن) افزایش می یابد، ثبت هنوز ۸ ورودی در ۳۲ مورد باقی می ماند. بیت و به ۱۶ ورودی در حالت x64 گسترش یافته و تعداد همچنان ۱ باقی می ماند زیرا معماری فایل ثبت سایه آن شامل توابع ممیز شناور/SSE نمی شود. در پیاده سازی های بعدی x86، مانند Ne
halem و پردازنده های بعدی، هر دو ثبات اعداد صحیح و ممیز شناور در یک فایل ثبت همه منظوره هشت پورت (شش خواندن و دو نوشتن) یکپارچه (۸ + ۸ در ۳۲ بیت و ۱۶ + ۱۶) گنجانده شده اند.)، در حالی که فایل ثبت با بهبود یافته "معماری فایل ثبت سایه" در مورد اجرای فرا ریسمانی به ۲ افزایش یافت و هر رشته از فایل های ثبت مستقل برای رمزگشای خود استفاده می کند. بعداً سندی بریج و به بعد جایگزین جدول ثبت سایه و ثبات های معماری با فایل ثبت فیزیکی بسیار بزرگتر و در عین حال پیشرفته تر قبل از رمزگشایی در بافر مرتب سازی مجدد شد. رندری که پل شنی و به بعد دیگر ثبت معماری ندارد. در خط اتم تجدید نظر ساده شده مدرن P5 بود. این شامل کپی های تکی از اشتراک فایل ثبات با نخ و رمزگشا می باشد. فایل ثبت یک طراحی دو پورت است، ورودی های 8/16 GPRS، ثبات اشکال زدایی ۸/۱۶ ورودی و کد شرایط ورودی ۸/۱۶ در همان فایل ادغام شده اند. با این حال دارای هشت ورودی ۶۴ است ثبات مبتنی بر سایه بیت و هشت ورودی ۶۴ ثبات بیتی بدون نام که اکنون بر خلاف طرح اصلی P5 از GPRهای اصلی جدا شده و بعد از واحد اجرا قرار دارد و فایل این ثبات ها تک پورت شده است و در معرض دستورالعمل هایی م
انند فایل ثبات سایه مقیاس شده موجود در Core/Core2 (ثبت سایه) قرار نمی گیرد. فایل از ثبات های معماری ساخته شده است و Bonnell به دلیل نداشتن آن، "معماری فایل ثبت سایه" را ندارد، اما به دلیل اجرای نامناسب موجود در معماری Bonnell، می توان از فایل برای تغییر نام استفاده کرد. همچنین یک کپی از فایل ثبت ممیز شناور XMM در هر رشته داشت. تفاوت Bonnell با Nehalem در این است که Bonnell یک فایل ثبت یکپارچه ندارد و هیچ فایل ثبت اختصاصی برای فرا ریسمانی خود ندارد. در عوض، Bonnell از یک ثبات تغییر نام جداگانه برای رشته خود استفاده می کند، علاوه بر اینکه از کار افتاده است. مشابه Bonnell, Larrabee و Xeon Phi نیز هرکدام فقط یک فایل ثبت عدد صحیح همه منظوره دارند، اما Larrabee تا ۱۶ فایل ثبت XMM (8 ورودی در هر فایل) و Xeon Phi تا ۱۲۸ فایل ثبت AVX-512 دارد. هر کدام شامل ۳۲ ثبات ZMM 512 بیتی برای ذخیره سازی دستورالعمل های برداری است که می تواند به اندازه کش L2 باشد. برخی دیگر از خطوط x86 اینتل وجود دارند که فایل ثبت در طراحی داخلی خود ندارند، Geode GX و Vortex86 و بسیاری از پردازنده های تعبیه شده که با پنتیوم سازگار نیستند یا پردازن
ده های اولیه 80x86 با مهندسی معکوس طراحی نشده اند؛ بنابراین، اکثر آنها یک فایل ثبت برای رمزگشای خود ندارند، اما GPR آنها به صورت جداگانه استفاده می شود. از سوی دیگر، پنتیوم 4 فایل ثبتی برای رمزگشای خود ندارد، زیرا GPRهای x86 آن در ساختار آن وجود نداشت، به دلیل معرفی یک فایل تغییر نام یکپارچه فیزیکی (شبیه به سندی بریج، اما کمی متفاوت است. به دلیل عدم توانایی پنتیوم ۴ در استفاده از ثبات قبل از نامگذاری) برای تلاش برای جایگزینی فایل ثبت معماری و رد شدن از طرح رمزگشایی x86. در عوض از SSE برای اجرای اعداد صحیح و ذخیره سازی قبل از ALU استفاده می کند و پس از نتیجه، SSE2/SSE3/SSSE3 از همان مکانیزم و همچنین برای عملیات عدد صحیح خود استفاده می کند. طراحی های اولیه AMD مانند K6، مثل اینتل فایل ثبتی ندارند و از "معماری فایل ثبت سایه" پشتیبانی نمی کنند زیرا فاقد تغییر زمینه و تبدیل کننده میان بر است که برای عملکرد مناسب یک فایل ثبات لازم است. در عوض آنها از یک GPR جداگانه استفاده می کنند که مستقیماً به یک جدول ثبت تغییر نام برای OoOE واحد پردازش مرکزی خود با رمزگشای عدد صحیح اختصاصی و رمزگشای شناور پیوند می دهد. این مکانی
زم شبیه به خط پردازنده های Pre-Pentium اینتل است. به عنوان مثال، پردازنده K6 دارای چهار عدد صحیح(یک فایل ثبت نام موقت خش دار با هشت ورودی + یک فایل ثبت آتی با هشت ورودی + یک فایل ثبت واکشی شده با هشت ورودی + یک فایل ثبت بدون نام با هشت ورودی) و دو فایل ثبت تغییر نام FP (دو فایل هشت ورودی x87 ST یکی به fadd و یکی fmov می رود) است که مستقیماً با x86 EAX برای تغییر نام عدد صحیح و ثبات XMM0 برای تغییر نام ممیز شناور پیوند می خورد، اما بعداً Athlon «ثبت سایه سایه» را در قسمت جلویی خود قرار داد و تا مقیاس آن افزایش یافت. ۴۰ ورودی فایل ثبت یکپارچه برای عملیات اعداد صحیح قبل از رمزگشایی، فایل ثبت شامل ۸ ورودی ثبت خراش + ۱۶ فایل ثبت GPR آینده + ۱۶ فایل ثبت نام GPRs بدون نام است. در طرح های بعدی AMD، طراحی ثبت سایه را رها کرد و به معماری K6 با طراحی لینک مستقیم GPR منفرد ترجیح داد. مانند فنوم، دارای سه فایل ثبت عدد صحیح و دو فایل ثبت SSE است که در فایل ثبت فیزیکی قرار دارند که مستقیماً با GPR مرتبط هستند. با این حال، مقیاس به یک عدد صحیح + یک ممیز شناور در بولدوزر کاهش می یابد. مانند طرح های اولیه AMD، اکثر سازندگان x8
6 مانند Cyrix, VIA, DM&amp;P و SIS نیز از همین مکانیزم استفاده می کردند که منجر به عدم عملکرد عدد صحیح بدون تغییر نام ثبات برای واحد پردازش مرکزی مرتب شان می شد. شرکت هایی مانند Cyrix و AMD مجبور شدند اندازه کش را افزایش دهند تا بتوانند گلوگاه را کاهش دهند. عملیات اعداد صحیح SSE AMD به روشی متفاوت از Core 2 و پنتیوم 4 کار می کند. از ثبات عدد صحیح تغییر نام جداگانه خود برای بارگذاری مقدار مستقیماً قبل از مرحله رمزگشایی استفاده می کند. اگرچه از نظر تئوری فقط نیاز به خط لوله کوتاه تری نسبت به اجرای SSE اینتل خواهد داشت، اما به طور کلی هزینه پیش بینی شعبه بسیار بیشتر از اینتل است و نرخ گمشده آن بالاتر است و باید حداقل دو چرخه طول بکشد تا دستورالعمل SSE بدون توجه به اینکه از آنجایی که پیاده سازی های اولیه AMD نمی توانستند FP و Int را در مجموعه دستورالعمل های SSE مانند پیاده سازی اینتل اجرا کنند. برخلاف Alpha، Sparc و MIPS که فقط به یک فایل ثبت اجازه می دهد تا یک عملوند را در آن زمان بارگذاری/واکشی کند. برای دستیابی به مقیاس فوق العاده به چندین فایل ثبت نیاز دارد. از سوی دیگر پردازنده ARM چندین فایل ثبت را برای بار
گذاری/واکشی دستورالعمل ها یکپارچه نمی کند. ARM GPR هیچ هدف خاصی برای مجموعه دستورالعمل ندارد (ARM ISA نیازی به انباشته کننده، شاخص و نقاط پشته/پایه ندارد. ثبات های انباشته کننده ندارند و نقطه پایه/پشته فقط در حالت شست قابل استفاده است). هر GPR می تواند چندین دستورالعمل را به طور مستقل در اندازه کد کوچکتر منتشر و ذخیره کند که به اندازه کافی کوچک است که بتواند در یک ثبات قرار گیرد و ثبت معماری آن به عنوان یک جدول عمل می کند و با جابجایی ساده بانکی بین رمزگشاها با همه رمزگشاها/دستورالعمل ها به اشتراک گذاشته می شود. تفاوت عمده بین ARM و طرح های دیگر این است که ARM اجازه می دهد روی یک ثبات همه منظوره با تعویض سریع بانک بدون نیاز به فایل ثبت اضافی در سوپراسکالر اجرا شود. با وجود اینکه x86 مکانیزم یکسانی را با ARM به اشتراک می گذارد که GPRهای آن می توانند هر داده ای را به صورت جداگانه ذخیره کنند، x86 اگر بیش از سه دستورالعمل غیرمرتبط ذخیره شود، با وابستگی به داده ها مقابله می کند، زیرا GPRهای آن در هر فایل بسیار کوچک هستند (هشت در ۳۲ بیت و شانزده در ۶۴ بیت، در مقایسه با ARM 13 در ۳۲ بیت و سی و یک در ۶۴ بیت) برای داد
ه ها، و غیرممکن است که بدون فایل های ثبات متعدد، سوپراسکالر داشته باشیم تا به رمزگشای آن وارد شوند (کد x86 در مقایسه با ARM بزرگ و پیچیده است). زیرا بسیاری از قسمت های جلویی x86 برای رقابتی بودن، بسیار بزرگ تر و انرژی زاتر از پردازنده ARM شده اند (مثال: Pentium M &amp; Core 2 Duo, Bay Trail). برخی از پردازنده های مشابه x86 شخص ثالث به دلیل نداشتن معماری فایل ثبات اختصاصی حتی با ARM غیررقابتی شدند. مخصوصاً برای AMD, Cyrix و VIA که بدون تغییر نام ثبات و اجرای خارج از نظم نمی توانند عملکرد معقولی را به ارمغان بیاورند، که تنها هسته پردازنده x86 اینتل را در رقابت موبایل باقی می گذارد. این تا زمانی بود که پردازنده x86 Nehalem هر دو ثبات عدد صحیح و ممیز شناور خود را در یک فایل واحد ادغام کرد و یک جدول ثبت فیزیکی بزرگ و جدول تخصیص دهنده پیشرفته را در قسمت جلویی خود قبل از تغییر نام در هسته داخلی خارج از نظم خود معرفی کرد. . ثبت نام تغییر نام. پردازنده هایی که تغییر نام ثبات انجام می دهند می توانند ترتیبی دهند که هر واحد عملکردی در زیر مجموعه ای از فایل ثبت فیزیکی بنویسد. این ترتیب می تواند نیاز به درگاه های نوشتن چند
گانه در هر سلول بیت را برای صرفه جویی زیاد در منطقه برطرف کند. فایل ثبت به دست آمده، در واقع پشته ای از فایل های ثبت با پورت های نوشتن منفرد است، سپس از تکرار و زیرمجموعه کردن پورت های خواندن سود می برد. در حد مجاز، این تکنیک یک پشته از فایل های ثبت ۱ نوشتنی و ۲ خواندنی را در ورودی های هر واحد عملکردی قرار می دهد. از آنجایی که فایل های ثبت با تعداد پورت های کم اغلب تحت تسلط ناحیه ترانزیستور هستند، بهتر است این روش را تا این حد جلو نبرید، اما در عین حال مفید است. ثبت پنجره. SPARC ISA پنجره های ثبت را تعریف می کند، که در آن نام های معماری ۵ بیتی ثبات ها در واقع به پنجره ای در یک فایل ثبات بسیار بزرگ تر، با صدها ورودی اشاره می کنند. پیاده سازی فایل های ثبت چندپورتی با صدها ورودی به یک منطقه بزرگ نیاز دارد. پنجره ثبت هنگام جابجایی ۱۶ ثبات اسلاید می کند، به طوری که هر نام ثبت معماری می تواند تنها به تعداد کمی از ثبات ها در آرایه بزرگتر اشاره کند، به عنوان مثال ثبت معماری r20 فقط می تواند به ثبت های فیزیکی #۲۰، #۳۶، #۵۲، # اشاره کند. ۶۸، #۸۴، #100، #116، اگر فقط هفت پنجره در فایل فیزیکی وجود داشته باشد. برای صرفه ج
ویی در منطقه، برخی از پیاده سازی های SPARC یک فایل ثبات ۳۲ ورودی را پیاده سازی می کنند که در آن هر سلول دارای هفت «بیت» است. فقط یک مورد از طریق پورت های خارجی قابل خواندن و نوشتن است، اما محتویات بیت ها قابل چرخش هستند. یک چرخش در یک چرخه حرکت پنجره ثبت را انجام می دهد. از آنجایی که بیشتر سیم هایی که حرکت حالت را انجام می دهند محلی هستند، پهنای باند فوق العاده ای با قدرت کم امکان پذیر است. همین روش در فایل نگاشت تغییر نام ثبات R10000 استفاده می شود که یک شماره ثبت مجازی ۶ بیتی برای هر یک از ثبات های فیزیکی ذخیره می کند. در فایل تغییر نام، هر زمان که شاخه ای گرفته می شود، وضعیت تغییر نام بررسی می شود، به طوری که وقتی تشخیص داده شد که یک شاخه اشتباه پیش بینی شده است، وضعیت تغییر نام قدیمی می تواند در یک چرخه بازیابی شود. (به تغییر نام ثبات مراجعه کنید)
مگس گیروارگان ، یک کلاد از پرندگان در راسته گنجشک سانان است. اولیوروس و همکاران (۲۰۱۹) مهاجرت گندوانی این دودمان را از استرالیا به اوراسیا پیشنهاد دادند. رده بندی. این فروراسته دربردارندهٔ ۱۹ خانواده زیر است: کلادوگرام مگس گیروارگان نشان داده شده در زیر بر اساس تجزیه و تحلیل کارل اولیوروس و همکاران منتشر شده در سال ۲۰۱۹ است.
پلی سیتمی یا پلی گلوبولیا و یا غلظت خون یک بیماری است که در آن هماتوکریت (درصد حجمی گلبول های قرمز خون در خون) یا غلظت هموگلوبین در خون محیطی افزایش می یابد. این می تواند به دلیل افزایش تعداد گلبول های قرمز خون ("پلی سیتمی مطلق") یا به دلیل کاهش حجم پلاسما ("پلی سیتمی نسبی") باشد. پلی سیتمی گاهی اریتروسیتوز نامیده می شود، اما این اصطلاحات مترادف نیستند، زیرا پلی سیتمی هر گونه افزایش در توده قرمز خون را توصیف می کند (خواه به دلیل اریتروسیتوز باشد یا نه)، در حالی که اریتروسیتوز افزایش ثبت شده شمار گلبول های قرمز است. درمان اورژانسی پلی سیتمی (مثلاً در هیپر ویسکوزیته یا ترومبوز) با فلبوتومی (حذف خون از گردش) است. بسته به علت زمینه ای، فلبوتومی نیز ممکن است به طور منظم برای کاهش هماتوکریت استفاده شود. گاهی از داروهای سرکوب کننده میلوسیتمی مانند هیدروکسی اوره برای مدیریت طولانی مدت پلی سیتمی استفاده می شود. علائم. پلی سیتمی اغلب بدون علامت است. بیماران ممکن است تا زمانی که تعداد گلبول های قرمز بسیار بالا نباشد، علائم قابل توجهی را تجربه نکنند. برای بیماران با افزایش قابل توجه هموگلوبین یا هماتوکریت برخی از علائم غ
یر اختصاصی عبارتند از: ـ قرمز رنگ شدن کم چهره. ـ سردرد، تاری دید گذرا (amaurosis fugax)، سایر علائم حمله ایسکمیک گذرا (TIA) یا سکته مغزی. سرگیجه، خستگی. خونریزی غیر معمول، خونریزی ناحیه بینی. درد در شکم ناشی از بزرگ شدن طحال در پلی سیتمی ورا. درد در دست و پا (سرخ درد). خارش، به خصوص بعد از دوش آب گرم. بی حسی یا گزگز در قسمت های مختلف بدن.
پرواز شماره ۲۴۵ ایر ایندیا یک پرواز شرکت ایر ایندیا از بمبئی، هند به مقصد نهایی لندن، بریتانیا بود که در آن ۴۰ مسافر و ۸ خدمه حضور داشتند، در تاریخ ۳ نوامبر ۱۹۵۰ در مون بلان دچار سانحه شد و ۴۸ نفر جان باختند. در سپتامبر ۲۰۱۳ یک کوهنورد فرانسوی در محل سقوط هواپیما در مونت بلان جعبه فلزی با نشان ایر ایندیا را پیدا کرد که حاوی یاقوت، یاقوت کبود و زمرد به ارزش بیش از ۳۰۰۰۰۰ دلار بود که به پلیس تحویل داد تا به صاحب آن بازگردانده شود. گمان می رفت که این جواهرات متعلق به یکی از مسافران این پرواز یا پرواز ۱۰۱ باشد، با این حال از آنجایی که هیچ صاحب قانونی پیدا نشد، در دسامبر ۲۰۲۱ پول به طور مساوی بین کوهنوردان و شهرداری این منطقه تقسیم شد: هر کدام ۱۵۰۰۰۰ یورو دریافت کردند.
کلاغ وارگان ، یکی از دو "فروراسته" موجود در زیر راسته گنجشک سانیان (پرندگان آوازخوان) بود، همان طور که در رده بندی سیبلی-آلکوئیست پیشنهاد شد، دیگری گنجشک وارگان (Passerida) بود. روش استاندارد آرایه شناسی آنها را در رتبه فروراسته قرار می دهد. تحقیقات اخیر نشان می دهد که این یک کلاد مشخص از گروهی از نزدیک ترین خویشاوندان و هیچ چیز دیگری نیست، اما به جای آن یک درجه تکاملی است. به این ترتیب، در روش های نوین رها شده است و با تعدادی بالاخانواده که در بین گنجشک سانان نسبتاً پایه ای در نظر گرفته می شوند، جایگزین شده است. فرض بر این بود که زادآوری همیاری - که در بسیاری یا اکثر اعضای پری الیکاییان، عسل خواران، پرستوجنگلیان و کلاغان وجود دارد، در مقایسه با دیگران - یک شاخه بندی رایج این گروه است. اما همان طور که تبارزایی به روز شده نشان می دهد، این ویژگی بیشتر نتیجه فرگشت موازی است، شاید به این دلیل که گنجشک سانیان اولیه مجبور بودند با بسیاری از پرندگان از نظر زیست محیطی مشابه رقابت کنند (نگاه کنید به نزدیک گنجشک سان). جایگاه خانواده های "کلاغ وارگان". این جدول، به ترتیب رده بندی، خانواده هایی را که توسط رده بندی سبیلی-
آلکوئیست در "کلاغ وارگان" در ستون سمت چپ قرار گرفته اند، فهرست می کند. ستون سمت راست شامل جزییاتی از قرارگیری آنها در رده بندی مدرن است. کلاغ واران و عسل خوارواران نیز اساساً در بین Passeri قرار می گیرند. با این حال، آنها گروه هایی به اندازه کافی بزرگ هستند که به تنهایی بالاخانواده ها در نظر گرفته شوند. علاوه بر این، خانواده های زیر در "کلاغ وارگان" گنجانده نشده اند، اگرچه نزدیک ترین روابط آنها با گونه های موجود در آن ها است:
ویتکس یک سیستم عامل کامپیوتری است که از صفر برای اکس۸۶ توسط متیو ویتوورت و دیگران نوشته شده است. هدف این پروژه ترکیب فناوری اثبات شده سیستم (هسته ای شبیه به یونیکس)، در حالی است که «یک رابط ثابت و واضح و یک روش جدید برای پیمایش در دسکتاپ ارائه می دهد.» سیستم عامل بر روی یک هسته متن باز سفارشی که توسط ویتوورث نوشته شده است اجرا می شود. ویژگی های جدید عبارتند از IcFs، یک فایل سیستم پیکربندی پویا که جایگزین ioctl می شود. هسته پیمانه ای Whitix تحت پروانه عمومی همگانی گنو، مجوز دارد و یک هسته چندکاره کاملاً پیشگیرانه چند رشته ای است. از تعدادی از فایل سیستم ها، از جمله خانواده فایل سیستم های جدول تخصیص فایل (با فایل سیستم ژورنالی) و ایزو ۹۶۶۰ پشتیبانی می کند. ویتیکس به عنوان یک سی دی لایو برای دانلود در دسترس است و می توان آن را روی هارد دیسک نصب کرد که با نسخه ۰٫۲ شروع می شود. فضای کاربران شامل یک پوسته بومی، Burn و ویرایشگر متن، Fruity و طیف وسیعی از برنامه های کاربردی است. یک کیت توسعه نرم افزار مبتنی بر C و پروانه های بی اس دی با اتصالات برای زبان های مختلف موجود است. ویتکس حاوی یک کتابخانه سازگاری پازیکس است،
اما انطباق کامل با POSIX را هدف ندارد. محیط پنجره Whitix Xynth است، یک محیط پنجره سبک وزن که توسط Alper Akcan توسعه یافته است. نرم افزار. نرم افزار فضای کاربر سفارشی سازی شده برای Whitix شامل طیف وسیعی از برنامه های شخص ثالث، Burn (یک پوسته غیر POSIX)، Fruity (یک ویرایشگر متن ساده) و چندین ابزار کاربردی فایل سیستمی است. نرم افزار پورت شده به Whitix شامل محیط اجرای مونو و کامپایلر سی شارپ، پایتون ، مجموعه کامپایلر گنو ، لوا ، mplayer و پورت های دیگر است. این سیستم عامل از اکتبر 2008، زمانی که با زنجیره ساخت گنو ساخته شد، میزبان خود بوده است. برای 0.3، یک پورت GTK و چندین برنامه لینوکس در نظر گرفته شده است. Whitix همچنین یک رویکرد متمرکز برای پیکربندی کاربر سرزمین، مشابه رجیستری ویندوز اتخاذ می کند. اگرچه در حال حاضر به طور گسترده توسط نرم افزار Whitix استفاده نمی شود، اما شامل تنظیمات نرم افزار سیستم عامل است. همچنین به سیستم مدیریت بسته Whitix که در حال حاضر در حال توسعه است، متصل خواهد شد. برنامه نویسی در Whitix. Whitix از چندین زبان برنامه نویسی با استفاده از برنامه های کاربردی منتقل شده از سیستم عامل های
دیگر پشتیبانی می کند. متداول ترین مجموعه ابزارهای کاربردی برای ساخت برنامه های Whitix و برنامه های سیستم عامل در زنجیره ابزار گنو یافت می شود که شامل مجموعه کامپایلر گنو (GCC) و سیستم ساخت گنو است . در میان سایر موارد، GCC کامپایلرهایی برای Ada ، C ، C++ و Fortran فراهم می کند. خود هسته Whitix برای ساخت با GCC طراحی شده است. پورت هایی برای زبان هایی مانند Python ، Lua و سایر زبان های پویا به عنوان پورت در دسترس هستند. . زبان های NET نیز پشتیبانی می شوند، زیرا Mono به پلتفرم منتقل شده است. برنامه های کاربردی در پلت فرم برنامه ریزی شده Blaze با کد مدیریت شده ساخته خواهند شد. منتشر شده. شماره تیم توسعه "وقتی آماده شد" منتشر می شود. با این حال، هیچ نسخه ای از Whitix برای استفاده عمومی پایدار اعلام نشده است. آخرین نسخه 0.2b است که در 1 مارس 2009 منتشر شد. زمان انتشار هر نسخه بستگی به ثبات ویژگی هایی دارد که قرار است شامل شوند، اگرچه الگوی انتشار ماهانه نسخه های جزئی و بهبودها هدف توسعه دهندگان Whitix.org است.
کمک، من دختر شدم فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی لئاندرو نیری است. در این فیلم بازیگرانی همچون تاتی لوپز، ویکتور لامجیا، مانو گاواسی، ونسا گربلی، هائول گازولا و لوا بلانکو ایفای نقش کرده اند.
لنداسکیپرز () یک مینی سریال درام به نویسندگی اد سینکلر و کارگردانی ویل شارپ است. داستان این مینی سریال حول محور داستان واقعی قتل های ویلیام و پاتریشیا وایچرلی از ساکنان ناتینگهام شر در سال ۱۹۹۸ جریان دارد. الیویا کلمن و دیوید تیولیس بازیگران اصلی این مجموعه هستند. "لنداسکیپرز" پس از انتشار نقدهای مثبتی دریافت کرد. این مجموعه در وبگاه راتن تومیتوز، دارای امتیاز کلی تأیید ۱۰۰٪ با میانگین امتیاز ۸٫۳۰/۱۰ بر اساس ۲۷ بررسی است. اجماع کلی این وبگاه می گوید: «"لنداسکیپرز"سبک معمایی را در یک داستان واقعی باورنکردنی با نتایج متفاوت قرار می دهند، اما الیویا کلمن و دیوید تیولیس این پوچی را با اجراهای فوق العاده نشان می دهند».
نجیب الله زازی (متولد ۱۰ اوت ۱۹۸۵) افغان-آمریکایی است، که در سپتامبر ۲۰۰۹ میلادی به عنوان بخشی از گروه القاعده که در ۲۰۰۹ میلادی متهم به برنامه ریزی حملات استشهادی در متروی شهری نیویورک بودند، دستگیر گردیده و همراه با دو نفر دیگر مجرم شناخته شد. دادستان های ایالات متحده گفتند که صالح الصومالی رئیس عملیات خارجی القاعده و راشد رئوف یکی از افراد منسوب به القاعده دستور این حمله را داده اند. هر دوی آن ها چندی بعد طی حملات هواپیماهای بدون سرنشین کشته شدند. زازی آموزش استفاده از سلاح و مواد منفجره را در یک کمپ آموزشی القاعده در ۲۰۰۸ میلادی در پاکستان دریافت کرد. وی به تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۰۹ از خانه خود در شهر آرورا، کلرادو با موتوری به شهر نیویورک رفت تا مواد منفجره را در متروی شهری نیویورک در ساعات ازدحام منفجر نماید، وی یکی از سه استشهادی بود که قبلاً هماهنگ نموده بودند. اما، پس از این که زازی از تحت نظربودن توسط مأموران اطلاعاتی ایالات متحده وحشت زده شد و از سوی یک امام مسجد هشداری به وی رسید که مقامات در مورد وی جست جو می کردند، ناگهان دوباره به کلرادو برگشت و چند روز بعد دستگیر گردید. او در ۲۲ فوریه ۲۰۱۰ به اتهام