Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نت در مستندسازی و حفظ میراث آشپزی ایتالیا ناسازگار است. سرآشپز متولد میلان، ماریو کاراملا، اظهار داشت: «در ایتالیا، چندین دستور العمل سنتی ازتالیاته با راگوی بولونی ("tagliatelle al ragù alla bolognese)" با تغییرات کم و بیش جزئی وجود دارد.» به گفته فیلیسیتی کلوک، نویسنده کتاب آشپزی و نویسنده غذا در بریتانیا، «واقعیت این است که هیچ دستور العمل قطعی برای سس گوشت بولونی وجود ندارد، اما برای اینکه شایسته این نام باشد، باید به سنت های منطقه احترام بگذارد»، دیدگاهی که با آنچه اغلب توسط آکادمی آشپزی ایتالیا بیان می شود مطابقت دارد. بسیاری از گونه های مختلف یک ساختار اصلی مشترک دارند. به عنوان مثال، سیر در تمام دستور العمل های ذکر شده در بالا وجود ندارد، همچنین گیاهانی، مانند برگ بو، که برخی از آنها به طور معمول استفاده می کنند، نیز بکار نمی روند. چاشنی به نمک، فلفل و گهگاهی جوز هندی محدود می شود. در تمام دستور العمل ها، گوشت به عنوان ماده اصلی غالب است، در حالی که گوجه فرنگی، به هر شکلی از آن، تنها یک ماده کمکی است. سرو و استفاده سنتی. در بولونیا "راگو" به طور سنتی همراه با با تالیاتله تهیه شده با تخم مرغ و آرد گندم
نرم شمال ایتالیا سرو می شود. جایگزین های قابل قبول برای تالیاتله تازه شامل سایر شکل های ماکارونی پهن و مسطح مانند پاپاردله یا فتوچینی، و شکل های لوله ای مانند ریگاتونی و پنه است. در حالی که ترکیب "راگو" با تالیاتله تازه سنتی ترین و معتبرترین روش در غذاهای بولونی است، برخی - مانند پیرو والدیسرا - به نفع استفاده از ترکیب گسترده بین المللی آن، می خواهند مصرف آن با اسپاگتی را تبلیغ کنند، حتی سعی دارند وانمود کنند که مصرف آن با اسپاگتی چندان هم با سنت محلی بیگانه نیست. "از راگوی بولونی (Ragù alla bolognese)" "به" همراه بشامل برای تهیه لازانیا پخته سنتی به سبک بولونی نیز استفاده می شود. اسپاگتی بولونز. اسپاگتی بولونیزه (گاهی اوقات "اسپاگتی آلا بولونیزه" نیز نامیده می شود) یک غذای پاستا است که در خارج از ایتالیا رایج است، اما جزو غذاهای سنتی بولونی یا حتی به طور کلی ایتالیایی نیست. زمانی که ایتالیایی ها در خارج از کشور با آن مواجه می شوند، به طور کلی این غذا را غیراصیل می دانند. این غذا شامل اسپاگتی است که با سس تهیه شده از گوجه فرنگی، گوشت گاو چرخ کرده، سیر، شراب و گیاهان سرو می شود. گاهی اوقات گوشت گاو چرخ کرده ر
ا می توان با سایر گوشت های چرخ کرده جایگزین کرد. از این نظر، سس در واقع بیشتر شبیه راگوی ناپلی از جنوب ایتالیا است تا نسخه شمالی بولونی راگو. این غذا اغلب با پارمزان رنده شده سرو می شود، اما از پنیرهای محلی مانند چدار رنده شده نیز استفاده می شود. ممکن است با نسبت بیشتری از سس به پاستا نسبت به غذاهای اصیل ایتالیایی اسپاگتی سرو شود. سس ممکن است روی ماکارونی گذاشته شود (به جای اینکه به روش ایتالیایی با آن مخلوط شود) یا حتی در ظرفی جدا از آن سرو شود و به مصرف کنندگان اجازه می دهد که آن را خودشان مخلوط کنند. منشأ این غذا نامشخص است، اما ممکن است در چارچوب مهاجرت اوایل قرن بیستم ایتالیایی های جنوبی به قاره آمریکا (به ویژه ایالات متحده) به عنوان نوعی آمیختگی متأثر از سبک غنی از گوجه فرنگی راگوی ناپلی شکل گرفته باشد. یا ممکن است در رستوران های مهاجران ایتالیایی در بریتانیا در دوران پس از جنگ توسعه یافته باشد. اولین اشاره به این ترکیب در کتاب "دستور العمل های عملی ایتالیایی برای آشپزخانه های آمریکایی"، نوشته جولیا لاوجوی کانیبرتی در سال ۱۹۱۷، منتشر شد و برای جمع آوری کمک های مالی برای خانواده های سربازان ایتالیایی، در
زمان جنگ جهانی اول منتشر شد. در این کتاب سس بولونز برای «ماکارونی یا اسپاگتی» توصیه شده است. استفاده از این دومی (یعنی اسپاگتی) در واقع از مدتها قبل در ایالات متحده رواج یافته بود، برخلاف تالیاتله، که به طور سنتی بصورت تازه تهیه می شود و به دلیل شکنندگی قوامش، صادراتش دشوار بود. در کشورهایی که این غذا رایج شده، سس را اغلب برای لازانیا به کار می برند برخلاف بولونیا و جاهای دیگر ایتالیا که بصورت راگوی بولونی ("ragù alla bolognese") استفاده می شود.
چک رگ نخودی یا چک بوته ای رگه نخودی یک گونه از پرندگان خانواده مگس گیران است که در لسوتو، آفریقای جنوبی و سوازیلند یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن علفزارهای دشت نیمه گرمسیری یا گرمسیری خشک است.
لیکوالیکایی رگه دار یک گونه از پرندگان خانواده لیکویان زمینی است که در بنگلادش، کامبوج، چین، هند، لائوس، مالزی، میانمار، تایلند و ویتنام یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری و جنگلهای کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
ماکارونی پو فلوتسکی (به روسی: "макароны по-флотски"، به معنای ماکارونی به سبک نیروی دریایی) یک غذای روسی است که از ماکارونی پخته شده (معمولاً ماکارونی، پنه یا فوسیلی) مخلوط با قیمه مرکب از گوشت چرخ کرده خورشتی (معمولا گوشت گاو یا خوک) سرخ شده و پیاز سرخ شده و طعم دار شده با نمک و فلفل سیاه تشکیل شده است. این غذا که در ابتدا در نیروی دریایی سرو می شد، به دلیل سادگی، هزینه کم و زمان کوتاه آماده سازی در روسیه محبوب شد.ماکارونی پو فلوتسکی به ویژه پس از جنگ جهانی دوم در دوران فقر در اتحاد جماهیر شوروی محبوب شد. آماده سازی. پاستا در آب جوش نمکی پخته می شود. پیازها به خوبی خرد می شوند و گوشت باید چرخ شده و ریز باشد. بعد از ریختن مقداری روغن روی ماهیتابه پیازهای خرد شده را تفت داده و بعد از اینکه رنگ طلایی پیدا کرد گوشت را به آن اضافه می کنیم تا سرخ شود. گوشت چرخ کرده را می توان با کنسرو گوشت ("توشونکا") جایگزین کرد. قیمه با نمک و فلفل مزه دار می شود. وقتی گوشت سرخ شد و پاستا پخته شد با هم مخلوط می شوند. این غذا معمولاً بدون هیچ گونه افزودنی سرو می شود، اما می توان آن را با ترشی میل کرد.
شهرستان دوباساری (به لاتین: Dubăsari District) یک منطقهٔ مسکونی در مولداوی است که در ترانس نیستریا واقع شده است. شهرستان دوباساری ۳۸۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
توشونکا (، از тушение - 'تفت داده') یک گوشت خورش کنسرو شده است که به ویژه در روسیه و سایر کشورهای بلوک شرق سابق محبوبیت دارد. این نام رایج برای انواع مختلف کنسرو گوشت خورش شده است که همه آنها مطابق با استانداردهای دقیق اداره استانداردهای اورآسیا (GOST) نیستند. توشونکا را می توان در شرایط سخت استفاده و نگهداری کرد و بنابراین بخشی از مواد غذایی نظامی در کشورهای مستقل مشترک المنافع است. برای مردم اتحاد جماهیر شوروی، توشونکا بخشی از مواد غذایی نظامی و توریستی بود. در برخی از دوره های زمانی بسیار شدید فقط می شد آن را با کوپن های غذایی خریداری کرد.
جیره های نظامی کالاهایی هستند که برای تأمین نیازهای پرسنل نظامی توزیع می شوند. همان طور که از نامشان پیداست، جیره های نظامی در گذشته(historically) و اغلب همچنان مشمول جیره بندی هستند، به طوری که هر فرد مقدار مشخصی از اقلام موجود را دریافت می کند. توزیع کالاهای صادرشده توسط ارتش و جیره بندی آن ها از آغاز جنگ های سازمان یافته وجود داشته است. اگرچه اصطلاح «جیره نظامی» معمولاً به غذا و نوشیدنی اشاره دارد، اما ممکن است به انواع دیگر اقلامی که برای پرسنل نظامی جیره بندی می شوند نیز اطلاق شود، مانند سوخت، الکل، کالاهای گران قیمت یا اقلام مصرفی. دریافت این جیره ها می تواند از طریق سهمیه بندی یا کارت جیره صورت گیرد، یا ممکن است بدون هزینه به افراد داده شوند. جیره های نظامی یکی از اجزای اصلی تغذیه نظامی هستند—شاخه ای از علم که به بررسی تغذیه در شرایط نظامی می پردازد. تحقیقات گسترده ای برای تهیه جیره های نظامی انجام می شود، از جمله بررسی ارزش غذایی و انرژی زایی جیره ها، روش های جلوگیری از فساد مواد غذایی، نوع وعده هایی که باید ارائه شود، میزان غذایی که هر جیره باید داشته باشد، و مشخصات دقیق هر وعده و مواد تشکیل دهنده آن
. انواع. جیره میدانی. جیره میدانی (Field ration) نوعی جیره نظامی است که برای تأمین تغذیه و انرژی مورد نیاز پرسنل در میدان نبرد، در خط مقدم یا در شرایطی که امکانات غذایی در دسترس نیست، طراحی شده است. جیره های میدانی را می توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد: جیره پادگانی. جیره پادگانی (Garrison ration) نوعی جیره نظامی است که بسته به کاربرد و زمینه استفاده، می تواند به موارد مختلفی اشاره داشته باشد مثل: جیره ای که به پرسنل مستقر در اردوگاه، پایگاه یا پادگان اختصاص داده می شود؛ سهمیه ای که به پرسنل داده می شود تا کالا یا جیره هایی که در پادگان فروخته می شوند را خریداری کنند (یا کالاهایی که با آن سهمیه خریداری می شوند)؛ نوع خاصی از جیره؛ یا یک سیستم ترکیبی که بسته به شرایط (مثلاً در زمان صلح یا جنگ) تفاوت ها و ویژگی های خاص خود را دارد.
حدس ها و ابطال ها نام کتابی از فیلسوف اتریشی کارل پوپر است . سخن اصلی نویسنده در این اثر آن است که ما می توانیم همواره از اشتباهات خود پند بگیریم و از آن ها فرصت های مناسب و خردمندانه برای خلق نظریه های نو و رشد معرفت پدیدآوریم. از نظر مؤلف، رد و ابطال یک نظریه، همواره برداشتن گامی رو به جلو است و ما را به حقیقت نزدیک تر می کند. این گونه است که ما می توانیم از اشتباهات خود پند بگیریم و نکات مهمی را بیاموزیم. این کتاب توسط رحمت اله جباری ترجمه و در شرکت سهامی انتشار چاپ شده است.
یک گرم کن جیره بدون شعله نوعی از بسته های خودگرمایشی غذا است که در جیره نظامی ارتش آمریکا موسوم به غذای آماده خوردن (MRE) استفاده می شود و قادر است ۸ اونس (معادل ۲۳۰ گرم) غذای اصلی را تا دمای ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سلسیوس) در ۱۲ دقیقه گرم کند، در حالی که هیچ نوع شعله قابل رویتی تولید نکند. گرم کن جیره حاوی پودر فلز منیزیم است که با مقدار کمی آهن و نمک خوراکی آلیاژ شده است. برای فعال کردن واکنش، مقدار کمی آب اضافه می شود و با ادامه واکنش گرمازا، به سرعت به نقطه جوش آب می رسد. واکنش شیمیایی. گرم کن های جیره در یک فرایند انتقال الکترون به نام واکنش اکسیداسیون - کاهش گرما تولید می کنند. آب فلز منیزیم را بر اساس واکنش شیمیایی زیر اکسید می کند: این واکنش شبیه به زنگ زدگی آهن توسط اکسیژن است و تقریباً با همان سرعت آهسته پیش می رود که برای تولید گرمای قابل استفاده بسیار کند است. برای تسریع واکنش، ذرات آهن فلزی و نمک خوراکی (NaCl) با ذرات منیزیم مخلوط می شوند. فلزات آهن و منیزیم وقتی در یک الکترولیت معلق می شوند، یک سلول گالوانیکی را تشکیل می دهند که می تواند الکتریسیته تولید کند. هنگامی که آب به گرم کن جیره اضافه
می شود، نمک را حل می کند و یک الکترولیت آب نمک تشکیل می دهد و در نتیجه هر ذره منیزیم و آهن را به یک باتری کوچک تبدیل می کند. از آنجایی که ذرات منیزیم و آهن در تماس هستند، اساساً به هزاران باتری کوچک اتصال کوتاه تبدیل می شوند که به سرعت می سوزند و در فرآیندی که دانشمندان آن را «سلول های گالوانیکی فوق خورنده» می نامند، گرما تولید می کنند. یک برند از جیره های خودگرم شونده از ۷٫۵ گرم آلیاژ پودری منیزیم-آهن استفاده می کند که شامل ۹۵ درصد منیزیم و ۵ درصد وزنی آهن، ۰٫۵ گرم نمک، به اضافه پرکننده داخلی و عامل ضد کف می شود. با افزودن آب، این مخلوط می تواند باآزاد کرن تقریباً انرژی گرمایی در حدود ۸۰ وات، دمای بسته غذا را تا ظرف مدت حدود ۱۰دقیقه بالا ببرد. خطر فضای محدود. اداره هوانوردی فدرال وزارت حمل و نقل ایالات متحده (DOT) آزمایشی را انجام داد و گزارشی را منتشر کرد که به طور خلاصه می گوید: «... آزاد شدن گاز هیدروژن از این گرم کن های جیره بدون شعله به اندازه ای هست که در پرواز یک هواپیمای مسافربری ایجاد خطر بالقوه نماید." این آزمایش بر روی «غذاهای گرم کردنی» درجه تجاری انجام شد که شامل یک کیسه حرارتی بدون شعله در بست
ه، یک کیسه آب نمک، یک نعلبکی/سینی استایروفوم و یک وعده غذایی در یک کاسه مهر و موم شده و قابل مایکروویو/جوش بود.
بسته خودگرمایشی غذا بسته بندی فعال با قابلیت گرم کردن محتویات غذا بدون منبع حرارتی خارجی یا برق است. بسته ها معمولاً از یک واکنش شیمیایی گرمازا استفاده می کنند. بسته ها همچنین می توانند خود خنک شونده باشند. این بسته ها برای عملیات نظامی، در هنگام بلایای طبیعی یا هر زمان که پخت و پز معمولی در دسترس نباشد مفید است. از این بسته ها اغلب برای تهیه غذاهای اصلی مانند غذاهای گوشتی استفاده می شود که بصورت گرم خوش طعم ترند. علم شیمی. منبع گرما برای قوطی خود گرم شونده یک واکنش گرمازا است که کاربر با فشار دادن روی ته قوطی شروع می کند. قوطی به صورت ظرف سه جداره تولید می شود. محفظه ای برای محتوی، محفظه ای از ماده گرم کننده را احاطه کرده است که با یک غشای نازک شکستنی از یک ظرف آب جدا شده است. وقتی کاربر کف قوطی را فشار می دهد، میله ای غشاء را سوراخ می کند و اجازه می دهد آب و عامل گرمایش با هم مخلوط شوند. واکنش حاصل گرما را آزاد می کند و در نتیجه محتوای اطراف آن را گرم می کند. عامل گرمایش و واکنش مسئول از محصولی به محصول دیگر متفاوت است. اکسید کلسیم در واکنش زیر استفاده می شود: همچنین می توان از سولفات مس و پودر روی نیز استف
اده کرد، اما این فرایند کارایی کمتری دارد: کلرید کلسیم بی آب نیز اغلب استفاده می شود. در این حالت هیچ واکنش شیمیایی رخ نمی دهد، در عوض گرمای محلول ایجاد می شود. منابع حرارتی تجاری برای بسته بندی مواد غذایی خودگرم شونده از یک واکنش گرمازا (آزادکننده گرما) استفاده می کنند که چندین فرمول رایج برای آن وجود دارد. شامل: برخی از فرمول های جدیدتر از واکنشی شبیه ترمیت بین پودر فلز واکنش پذیرتر مانند آلومینیوم یا منیزیم، با اکسید فلزی کمتر واکنش پذیر مانند اکسید آهن یا دی اکسید سیلیکون استفاده می کنند طراحی. قوطی های خود گرم شونده دارای دو محفظه هستند که یکی دیگری را احاطه می کند. در یک نسخه، محفظه داخلی غذا یا نوشیدنی را نگه می دارد و محفظه بیرونی مواد شیمیایی را در خود جای می دهد که در صورت ترکیب شدن، تحت یک واکنش گرماگیر قرار می گیرند. وقتی کاربر می خواهد محتویات قوطی را گرم کند، با کشیدن حلقه ای روی قوطی مانعی را می شکند که مواد شیمیایی موجود در محفظه بیرونی را جدا از آب نگه می دارد. در نوع دیگر، مواد شیمیایی در محفظه داخلی هستند و نوشیدنی آن را در محفظه بیرونی احاطه می کند. برای گرم کردن محتویات قوطی، کاربر کف قوط
ی را فشار می دهد تا مانع جداکننده مواد شیمیایی از آب را بشکند. این طراحی دارای مزایای کارآمدی بیشتر (از دست رفتن گرمای کمتر به هوای اطراف) و همچنین کاهش گرمای بیش از حد سطح بیرونی محصول و ایجاد ناراحتی احتمالی برای کاربر است. در هر صورت، پس از جذب گرمای حاصل از واکنش توسط غذا، کاربر می تواند از یک وعده غذایی یا نوشیدنی گرم لذت ببرد.
شهرستان کامنکا (به لاتین: Camenca District) یک منطقهٔ مسکونی در ترانس نیستریا است که در ترانس نیستریا واقع شده است. شهرستان کامنکا ۴۳۴٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
واحدهای اداری-سرزمینی کرانه چپ دنیستر (به لاتین: Administrative-Territorial Units of the Left Bank of the Dniester) یک منطقهٔ خودمختار در مولداوی است که در شرق این کشور واقع شده است.
بروستنی (به لاتین: Broșteni) یک منطقهٔ مسکونی در مولداوی است که در واحدهای اداری-سرزمینی کرانه چپ دنیستر واقع شده است. بروستنی ۱۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پراملینتاید با نام تجاری سیملین یک آنالوگ آمیلین است که به صورت دارویی تزریقی برای افراد دیابتی (نوع ۱ و ۲) مصرف میشود. پراملینتاید به صورت نمک استات به فروش میرسد. عوارض. هیپوگلیسمی و اختلال عملکرد دستگاه گوارش فارماکولوژی. پراملینتاید آنالوگ آمیلین میباشد که یک هورمون پپتیدی کوچک است که توسط سلول های بتای پانکراس به موازات انسولین پس از یک وعده ی غذایی به جریان خون آزاد می شود و با فعال نمودن گیرنده های با تمایل بالا که در کنترل قندخون و استخوان زایی دخالت دارند، در کنترل قندخون نقش دارد. همانند انسولین، آمیلین هم در افراد دارای دیابت نوع ۱ غایب است. پراملینتاید A1C را به میزان ۰/۵-۰/۲ درصد کاهش می دهد. اشکال IP و SC دارد و خوراکی نیست. پراملینتاید رهاسازی گلوکاگون را سرکوب کرده، خالی شدن معده را آهسته میکند و در CNS باعث کاهش اشتها می شود. بعد از تزریق زیرجلدی، به سرعت جذب شده و دوره ی اثر کوتاهی دارد. تاییدیه ی دارو. پراملینتاید توسط FDA برای استفاده ی افراد دارای دیابت نوع ۱ و ۲ که انسولین مصرف می کنند تایید شده است. این دارو به افراد دیابتی کمک می کند تا از انسولین کمتری استفاده کنند، سطح میانگین قند خو
ن را پایین می آورد و افزایش غیرطبیعی قندخون که در افراد دیابتی پس از صرف غذا رخ میدهد را کنترل می کند. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
هوتسولکا (به اوکراینی: Гyцyлкa) یک رقص محلی محبوب اوکراینی از جنوب غربی اوکراین است. این رقص توسط آماتورها، گروه های حرفه ای رقص اوکراینی و سایر اجراکنندگان رقص های محلی اجرا می شود. هوتسولکا یا ورخوینکا از بستگان موسیقایی کولومیکا هستند، با یک تفاوت. آنها معمولاً شامل یک مقدمه تغزلی آهسته در میزان ۶/۸ یا ۳/۴ هستند و به دنبال آن یک کولومیکا معمولی. این رقص تا به امروز در هر عروسی هوتسول اجرا می شود. والدین حتی به کودکان بسیار خردسال نیز نحوه رقصیدن را آموزش می دهند تا سنت های قدیمی را حفظ کنند، زیرا این بخش بزرگی از فرهنگ هوتسول ها است.
پابلو ماکویدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا، باشگاه فوتبال رئال اویدو، باشگاه فوتبال بارسلونا بی، و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
پابلو نینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، باشگاه فوتبال رئال بتیس، باشگاه فوتبال نومانسیا، و باشگاه فوتبال کادیس اشاره کرد.
پابلو والکارتسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نومانسیا اشاره کرد.
پابلو ویلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کوردوبا و باشگاه فوتبال لگانس اشاره کرد.
پابلو هرویاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، باشگاه فوتبال رئال اویدو، باشگاه فوتبال رئال وایادولید، باشگاه فوتبال الچه، باشگاه فوتبال ایبار، و باشگاه فوتبال اوساسونا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا بازی کرده است.
پابلیتو بارکوس (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال باسک بازی کرده است.
پاتریسیو کایدو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو و باشگاه فوتبال اسپانیول اشاره کرد.
پاتشی سالیناس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، باشگاه فوتبال سلتاویگو، و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، زیر ۲۳ سال اسپانیا، Spain national amateur football team، اسپانیا، و باسک بازی کرده است.
پاچا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال اویدو و باشگاه فوتبال نومانسیا اشاره کرد.
پاچتا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هرکولس، باشگاه فوتبال اسپانیول، و باشگاه فوتبال نومانسیا اشاره کرد.
پاچین (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال رئال بتیس، و باشگاه فوتبال اوساسونا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا و اسپانیا بازی کرده است.
پاریس ادوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال میراندس، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال آلکورکون، و باشگاه فوتبال پومفرادینا اشاره کرد.
پاسکوال بابیلونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد.
پاسکوال پارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هرکولس، باشگاه ورزشی رئال مایورکا، و باشگاه فوتبال رئال مورسیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا و زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده است.
پاشکوال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر، باشگاه فوتبال رئال اویدو، و باشگاه فوتبال ایبار اشاره کرد.
پاکسی ریپوداس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو و باشگاه فوتبال اوساسونا اشاره کرد.
پاکو استبان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الچه، باشگاه فوتبال ژیرونا، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال مالاگا اشاره کرد.
پاکو پنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هرکولس، باشگاه فوتبال لوانته، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، و باشگاه فوتبال رئال مورسیا اشاره کرد.
پاکو چاپاررو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا و باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد.
پاکو سانز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا اشاره کرد.
پاکو فرناندز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوانته اشاره کرد.
پاکو فرناندز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال اویدو اشاره کرد.
پاکو فلورس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال اسپانیول، و باشگاه فوتبال ژیرونا اشاره کرد.
پاکو کاستلانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لاس پالماس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۲۳ سال اسپانیا، و اسپانیا بازی کرده است.
پاکو کامپس (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
پاکو کاندلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لگانس اشاره کرد.
پاکو گالاردو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است.
پاکو هریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال لوانته، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد.
پاکو یورنته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال کامپوستلا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا، زیر ۲۳ سال اسپانیا، و اسپانیا بازی کرده است.
پاکیتو اسکودرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هرکولس اشاره کرد.
پپ بیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کپنهاگن اشاره کرد.
پپلو ویدال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد.
پپو کالخا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال بتیس و باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد.
پپه اگیلار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال رئال مورسیا اشاره کرد.
پپه الساید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پومفرادینا و باشگاه فوتبال زامورا اشاره کرد.
پپه بالاگیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال والنسیا اشاره کرد.
پپه برند (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد.
پپه پالائو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بارسلونا بی اشاره کرد.
پپه کاستانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویارئال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، و زیر ۲۰ سال اسپانیا بازی کرده است.
پپه گاوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال رئال بتیس، و باشگاه فوتبال والنسیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است.
پپیلو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد.
پپیلو (؛ ۱۰ ژوئیه ۱۹۳۳ – ۱۰ مه ۲۰۰۳) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال مالاگا، و باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Spain B بازی کرده است.
پپین (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال بتیس و باشگاه فوتبال لاس پالماس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
پپین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رایو وایکانو و باشگاه فوتبال اوساسونا اشاره کرد.
پدرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لگانس، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی اشاره کرد.
پدرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رویال شارلوا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، و باشگاه فوتبال اوکلند سیتی اشاره کرد.
پدرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال کوردوبا، باشگاه فوتبال الچه، باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد.
پدرو البرتو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال اویدو و باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس اشاره کرد.
پدرو الکالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال ژیرونا، باشگاه فوتبال آلکورکون، و باشگاه فوتبال مالاگا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا و زیر ۲۰ سال اسپانیا بازی کرده است.