Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارت اقتصاد منصوب کرد. در ماه ژوئیه ۲۰۱۴ روزنامه Newsweek گزارش داد که کیسیلوف «از بسته کامل رئیس جمهور آرژانتین کریستینا کیرشنر لذت می برد». به گفته زندگی نامه نویسش، کیسیلوف، به سهم خود، «معتقد است که کریستینا کیرشنر خیلی بهتر از کیرشنر است». او همچنین دوست نزدیک پسر کریستینا، ماکسیمو، است. مختصر زندگی کیسیلوف در نیویورک تایمز در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۴، با عنوان «وزیر با نفوذ در پشت تغییر اقتصادی آرژانتین» منتشر شده بود. به گزارش تایمز، کیسیلوف رهبری «تغییر در سیاست های دولت» را برعهده داشت، زیرا آرژانتین به دنبال «دسترسی مجدد به بازارهای مالی جهانی، پس از عدم پرداخت بدهی خارجی این کشور در سال ۲۰۰۲» بود. این نمایه کیسیلوف را به عنوان «عزیز… یک دانشمند با لباس سبک راکابیلی و بیزاری از دریشی های تجاری» توصیف کرد و گفت که او «به عنوان چهره تغییرات سیاستی ظاهر می شود که باعث ایجاد لرزش در بازارهای مالی در سراسر جهان در حال توسعه خواهد شد». و همچنین «تأثیر بیشتر بر مجموعه ای از حوزه ها، از صنعت نفت آرژانتین گرفته تا تلاش های دولت برای کند کردن فرار سرمایه و بهبود روابط با طلب کاران بین المللی». تایمز با اشاره به این که د
ر نوشته های کیسیلوف «از مفاهیم مارکسیستی برای تفسیر کار اقتصاددان بریتانیایی جان مینارد کینز استفاده می شود»، نشان داد که کیسیلوف به دنبال اعمال کنترل بیشتر دولت بر اقتصاد آرژانتین در زمانی بود که رشد به طور چشم گیری کاهش می یابد و تورم در حال افزایش است. زمانی که آرژانتین در ژانویه ۲۰۱۴ ارزش پیزو را کاهش داد، کیسیلوف تقصیر را بر گمانه زنی بازار مبادله ارز توسط خوان خوزه آرانگورن، رئیس شِل انداخت. در همین سال، زمانی که پیزو در پایین ترین ارزش خود نسبت به دلار قرار گرفت، او «صندوق های کرگس – vulture funds» ایالات متحده را مقصر دانست. در ماه اوت ۲۰۱۴ ال پائیس گزارش داد که کیسیلوف اخیراً بر رئیس بانک مرکزی، خوان کارلوس فابریگا، در دو مناظره شامل این که آیا باید به طلب کاران پول معوقه پرداخت شوند یا خیر، غالب شد. کیسیلوف در سال ۲۰۱۴ میلادی به مجلس سنا گفت «یک اتفاق نظر جهانی وجود دارد که در آرژانتین هیچ عدم پرداخت بدیهی ندارد» و «هیچ دلیل اقتصادی یا مالی وجود دارد که چرا دلار معادل ۱۵ پیزو باشد». با این وجود، ادارات بین المللی رتبه بندی مانند Standard and Poor’s نشانه های وضعیت عدم پرداخت بدیهی آرژانتین را منتشر
مبارز قربان لی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل جمهوری آذربایجان است.
میناردس () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد.
گیلرمو چاس (بوئنوس آیرس، ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۰) وکیل، مشاور، استاد دانشگاه و سیاستمدار آرژانتینی است که رئیس فدراسیون دانشجویان دانشگاه کاتولیک آرژانتین بود و در حال حاضر به عنوان رئیس ستاد کاتولیک آرژانتین فعالیت می کند. او در دانشگاه کاتولیک پونتیفیکال در رشته حقوق تحصیل کرد و در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۴ با نمره ممتاز فارغ التحصیل شد.
جونسرد () شرکت ابزارسازی سوئدی است ، که در سال ۱۸۳۲ تأسیس شد.
آی فیکسیت () شرکت ابزارسازی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
ایماک () شرکت ابزارسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد. شرکت ایماک یک تولیدکننده و توزیع کننده ایتالیایی ماشین آلات، قطعات و لوازم جانبی برای باغبانی، کشاورزی، جنگلداری و کاربردهای صنعتی است. طیف محصولات ایماک شامل بیش از ۲۵۰ مدل اره برقی، علف زن، ماشین چمن زنی، تراکتور باغبانی، هرس کننده پرچین، تیلر چرخشی، کولتیواتور چرخشی، ماشین چمن زنی با غلتک، ماشین چمن زنی با تیغه های برنده، ماشین های حمل و نقل و محصولات مشابه است.
کمیته آزادی های مدنی، عدالت و امور داخلی پارلمان اروپا () کمیته ای است در پارلمان اروپا که حمایت از آزادی های مدنی و حقوق بشر را برعهده دارد. این حقوق در منشور حقوق بنیادین اتحادیه اروپا ذکر شده است. رئیس فعلی آن، که در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۹ انتخاب شد، خوان فرناندو لوپز آگیلار، عضو گروه سیاسی اتحاد مترقی سوسیالیست ها و دموکرات ها است. مسئولیت ها. به طور خاص، کمیته به مسائل حفاظت از حریم خصوصی اطلاعاتی می پردازد. پناهندگی، مهاجرت و «مدیریت یکپارچه مرزهای مشترک»؛ و رویکرد اتحادیه اروپا به حقوق کیفری را نیز در بر می گیرد از جمله همکاری پلیس و قضایی و تروریسم، همه در عین حصول اطمینان از رعایت اصول تابعیت و اصل تناسب در حقوق. که شامل مواد مخدر و اعتیاد به مواد مخدر و آژانس حقوق بنیادین اتحادیه اروپا، یوروپل، یوروجاست، کالج پلیس اروپا (آژانس اتحادیه اروپا برای آموزش اجرای قانون)، دفتر دادستان عمومی اروپا و سایر آژانس های مشابه نیز می شود. با این حال، حوزه کاری آن شامل تبعیض مبتنی بر جنسیت، که توسط کمیته حقوق زنان و برابری جنسیتی پارلمان اروپا نظارت می شود، و تبعیض شغلی، که توسط کمیته اشتغال و امور اجتماعی نظارت می شود، نمی
شود. منازعه. ادو فویگت، رهبر سابق حزب راست افراطی دموکرات ملی آلمان (NPD) که آدولف هیتلر را ستایش کرده است، در ژوئیه ۲۰۱۴ به عنوان یک عضو غیر وابسته به کمیته پیوست، که باعث خشم مارتین شولس، رئیس پارلمان اروپا شد. کنگره یهودیان اروپا، و شبکه اروپایی علیه نژادپرستی، از جمله. یان فیلیپ آلبرشت، یکی از اعضای اتحاد ۹۰/سبزها و نایب رئیس کمیته، در مورد توانایی ویگت برای اثرگذاری قابل توجه بر روند قانونگذاری ابراز تردید کرد، اما او پذیرفت که «حضور او می تواند مردم را به زیر سؤال بردن پارلمان اروپا سوق دهد».
مک کالوچ () شرکت ابزارسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد.
بنجامین باسی (؛ ۱۷۵۷ – ۱۸۴۲)، کشاورز، باغبان، میهن پرست و بازرگانی موفق در بوستون، ایالت ماساچوست آمریکا بود که نقشی مهم در ایجاد مؤسسهٔ پژوهشی "آرنولد آربورتوم" داشت. دربارهٔ او می گویند، که «مردی با توانایی های تجاری فوق العاده ای» بود. زندگی شخصی. باسی در سال ۱۷۵۷ در مزرعه ای در شهرک کانتون، ایالت ماساچوست، پیش از جداسازی از شهرک استوتون، چشم به جهان گشود. او فقط تحصیلات مقدماتی را گذراند. باسی پس از خدمت در جنگ استقلال آمریکا، به ددهام، ایالت ماساچوست نقل مکان کرد و در سال ۱۷۸۰ با جودیت گی، اهل ددهام، ازدواج کرد. باسی مالک زمینی در منطقهٔ کنونی فارست هیلز در جاماییکا پلین بود. در سال ۱۸۰۰، او زمین دیگری را از دوست میهن پرستش، الیئزر ولد، به ارث برد. باسی سپس با خریدن حق مالکیت و ادغام مزارع مختلف که در اوایل قرن هفدهم بنا شده بودند، املاک خود را میان سال های ۱۸۰۶ و ۱۸۳۷ توسعه داد. ملک او با نام وودلند هیل شناخته می شد. باسی شرح حالی از خود نیز نگاشته است. او در سال ۱۸۴۲ درگذشت. مجسمهٔ نیم تنهٔ او را که در موزهٔ هنر هاروارد قرار دارد، شوبال ویل کلونجر در سال ۱۸۳۰ ساخته است. حرفه. در سال ۱۷۷۸، باسی مغازهٔ ط
لا و نقره سازی در ددهام، ایالت ماساچوست راه انداخت و در آنجا مهمیز، قاشق و اشیای فلزی دیگری می ساخت. او این حرفه را از یک سرباز مزدور آموخته بود. زمانی که کسب وکارش در خیابان شرقی رونق گرفت، طولی نکشید که کالاهای عمومی را نیز به فهرست اجناس مغازه اش افزود. میان سال های ۱۷۷۸ و ۱۷۹۰، باسی سرمایه ای به ارزش ۲۵۰۰۰ دلار (تقریباً معادل ۷۰۰۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۰) اندوخت. در سال ۱۷۹۰، او با پس انداز خود به بوستون رفت و در آنجا شرکت بازرگانی و حمل ونقل را به مدت ۱۶ سال و در پنج مکان مختلف اداره کرد. باسی در خانه ای شهری در بخش مرکزی بوستون زندگی می کرد. او به عنوان بازرگان، تقریباً هرگز به صورت اعتباری فعالیت نکرد و ترجیح می داد که فقط نقد تجارت کند. در سال ۱۸۰۶، باسی در ۴۹ سالگی، به عنوان یکی از ثروت مندترین مردان در نیوانگلند بازنشسته شد و به پرورش گوسفند نژاد مرینو در مزرعهٔ ۳۰۰ هکتاری در راکسبری روی آورد. باسی در ملک خود که با نمای کاغذ دیواری از پاریس و مبلمان فرانسوی تزیین شده بود، به کشاورزی علمی پرداخت. او در ۶۲ سالگی دوباره به ددهام بازگشت و در آنجا شرکت تولید پنبهٔ نورفولک را در خیابان ماوریک در امتداد نهر ماد
ِر بروک خرید. جنگِ سال ۱۸۱۲، این شرکت را به ورطهٔ ویرانی کشانده بود و باسی آن را در سال ۱۸۱۹ با بهایی ارزان مالک شد. او با پشم گوسفندان مرزعه اش، محصولی با کیفیت بالا تولید می کرد که فروش خوبی داشت. باسی سپس کارخانهٔ ورشکستهٔ ریسندگی پشم که فقط سه سال قدمت داشت، از شرکت ددهام ورستد خرید. او در آنجا ریسندگی و بافندگی را باهم ترکیب کرد و یکی از اولین کارخانه های نساجی نظام یافتهٔ نیوانگلند را بنا نهاد. باسی بهترین تجهیزات را وارد کرد و دست به بازسازی بسیاری از ساختمان های قدیمی زد. او یکی از اولین کسانی بود که دستگاه های بافندگیِ فعال با نیروی آب را راه اندازی کرد. این دستگاه ها با ریسیدن و بافت پشم خام، آن را به پارچه تبدیل می کردند. گفته می شد که کارخانه ها، سالن های رنگرزی، اقامتگاه ها و دیگر ساختمان های مرتبط با شرکت باسی «دهکده ای کوچک را تشکیل می دادند». باسی همچنین زمین های زیادی در ایالت مین خرید و به کسب وکارهای دیگری ازجمله ادارهٔ بانک خصوصی نیز مشغول بود. حرفهٔ انتخاباتی. در سال ۱۸۰۷، باسی نامزد کرسی سنای ماساچوست شد، اما شکست خورد. هرچند در سال های ۱۸۰۸ و ۱۸۰۹، در انتخابات مجلس نمایندگان ماساچوست به
عنوان هوادار حزب فدرال شرکت کرد و پیروز شد. میراث. به گفتهٔ کشیش کلیسای کانتون، باسی قرار بود، «به کالج هاروارد مبلغی که اکنون باید بالغ بر یک میلیون دلار باشد بدهد، زیرا نمی توانست آن را با خود ببرد و به کلیسای خیابان هالیس هم مجموعه ای از ده فرمان را بدهد، چون نمی توانست آن ها را نزد خود نگه دارد». اگرچه او کارخانه های خود در امتداد نهر مادر بروک را به عنوان «باارزش ترین و مولدترین دارایی هایش» می دانست، اما مبلغ چندان هنگفتی به شهر ددهام نداد. او زمین و بخشی از دارایی خود را برای «آموزش کشاورزی، باغبانی و سایر امور مربوطه» به دانشگاه هاروارد بخشید. هاروارد از این زمین برای راه اندازی مؤسسهٔ باسی بهره برد که مختص آزمایش های مرتبط با کشت و زرع بود. در سال ۱۸۷۱، اولین ساختمان مؤسسهٔ باسی تکمیل شد و به عنوان دفتر مرکزیِ دانشکدهٔ کشاورزی در مقطع کارشناسی به بهره برداری رسید. نیمی از درآمد حاصل از املاک و دارایی های باسی وقف کرسی های استادی و بورسیه های تحصیلی در دانشکدهٔ الهیات هاروارد و دانشکدهٔ حقوق هاروارد و باقی آن صرف کمک به مؤسسه می شد. شانزده سال پس از مرگ باسی، جیمز آرنولد، تاجر صید نهنگ در نیو بدفورد،
ایالت ماساچوست، بخشی از دارایی اش را برای «پیشرفت کشاورزی یا باغبانی» تخصیص داد. در سال ۱۸۷۲، زمانی که متولیان وصیت نامهٔ جیمز آرنولد، املاک او را به دانشگاه هاروارد بخشیدند، هدیهٔ آرنولد با ۱۲۰ هکتار (۰٫۵ کیلومتر مربع) از املاک پیشین باسی ادغام شد و درختستان آرنولد شکل گرفت. درختستان باسی هیل و باسی بروک (سومیل بروک سابق) و خیابان باسی همچنین مزین به نام باسی است. خیابان باسی در ددهام، ایالت ماساچوست، جاییکه کارخانه هایش قرار داشتند، نیز به افتخار او نام گذاری شده است. شوبال ویل کلونجر در سال ۱۸۳۰، مجسمهٔ نیم تنهٔ گچی باسی را ساخت که در موزه و انجمن تاریخی ددهام نگهداری می شود. یک کاپی مرمرین از این مجسمه و همچنین پرتره ای که گیلبرت استوارت در سال ۱۸۰۹ کشید، در مجموعه موزهٔ هنر هاروارد قرار دارند. پرتره های آبرنگ از باسی و همسرش که هنری اینمن در سال ۱۸۳۰ کشیده است، در موزهٔ هنرهای زیبای بوستون قرار دارند. ظروف نقره ایِ محصول باسی، در کلکسیون های مختلف موجود هستند.
مونتگمری وارد () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد.
پی بی سوئیس تولز () شرکت ابزارسازی سوئیسی است، که در سال ۱۸۷۸ تأسیس شد.
استاندارد اینترنت در مهندسی شبکه کامپیوتری به مشخصات هنجاری یک فناوری که برای اینترنت مناسب است اشاره دارد. استانداردهای اینترنت امکان عملکرد متقابل سخت افزار و نرم افزار از منابع مختلف را فراهم می کند که به اینترنت اجازه کارایی می دهد. آنها زبان ارتباطات جهانی هستند. در مهندسی شبکه های کامپیوتری ، استاندارد اینترنت یک مشخصه هنجاری از یک فناوری یا متدولوژی قابل اجرا در اینترنت است. استانداردهای اینترنت توسط کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) ایجاد و منتشر می شود. مشارکت های مهندسی در IETF به عنوان یک پیش نویس اینترنتی شروع می شود، ممکن است به یک درخواست برای نظرات ارتقا یابد و در نهایت به استاندارد اینترنت تبدیل شود. استاندارد اینترنت با بلوغ فنی و مفید بودن مشخص می شود. IETF همچنین یک استاندارد پیشنهادی را به عنوان یک مشخصات کمتر بالغ اما با ثبات و به خوبی بررسی شده تعریف می کند. یک پیش نویس استاندارد طبقه بندی سومی است که در سال 2011 متوقف شد. یک پیش نویس استاندارد یک مرحله واسطه ای بود که بعد از یک استاندارد پیشنهادی اما قبل از استاندارد اینترنت اتفاق افتاد. همانطور که در [rfc:2026 RFC 2026 آمده] است:به طور کلی
، استاندارد اینترنت مشخصه ای است که پایدار و به خوبی درک شده، از نظر فنی صلاحیت داشته باشد، دارای پیاده سازی های متعدد، مستقل و قابل تعامل با تجربه عملیاتی قابل توجه باشد، از حمایت عمومی قابل توجهی برخوردار باشد و به طور قابل تشخیصی در برخی یا همه بخش های اینترنت مفید باشد. بررسی اجمالی. یک استاندارد اینترنت توسط یک درخواست برای نظرات (RFC) یا مجموعه ای از RFC ها مستند می شود. مشخصاتی که قرار است به یک استاندارد یا بخشی از یک استاندارد تبدیل شود، به عنوان یک پیش نویس اینترنتی شروع می شود و بعداً، معمولاً پس از چندین بازنگری، توسط ویرایشگر RFC به عنوان یک RFC پذیرفته و منتشر می شود و به عنوان "استاندارد پیشنهادی" برچسب گذاری می شود. سپس، زمانی که بلوغ به سطح قابل قبولی رسید، یک RFC به عنوان "استاندارد اینترنت" با یک شماره توالی اضافی افزایش می یابد. در مجموع، این مراحل به عنوان "مسیر استاندارد" شناخته می شوند و در RFC 2026 و RFC 6410 تعریف شده اند. برچسب "تاریخی" برای اسناد منسوخ Standards Track یا RFC های از کار افتاده که قبل از ایجاد Standards Track منتشر شده اند اعمال می شود. فقط IETF که توسط گروه هدایت مهن
دسی اینترنت (IESG) نمایندگی می شود، می تواند استانداردهای RFC را تأیید کند. فهرست قطعی استانداردهای اینترنت در استانداردهای رسمی پروتکل اینترنت نگهداری می شود. پیش از این، STD 1 برای حفظ یک عکس فوری از لیست استفاده می شد. تاریخچه و هدف استانداردهای اینترنت. استاندارد اینترنت مجموعه قوانینی است که دستگاه ها هنگام اتصال به شبکه باید از آن پیروی کنند. از آنجایی که این فناوری تکامل یافته است، قوانین تعامل بین رایانه ها باید با آن تکامل می یافت. اینها پروتکل هایی هستند که امروزه مورد استفاده قرار می گیرند. بیشتر اینها مدتها قبل از عصر اینترنت توسعه یافتند و به دهه ۱۹۷۰ کمی پس از خلق رایانه های شخصی، باز می گردند. TCP/IP تاریخ رسمی برای زمانی که اولین اینترنت راه اندازی شد ژانویه ۱۹۸۳ است و پروتکل کنترل انتقال/پروتکل اینترنت (TCP/IP) وارد عمل شد. ARPANET (شبکه آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته) و شبکه داده دفاعی شبکه هایی بودند که پروتکل ها را پیاده سازی کردند. این پروتکل ها بخش حیاتی از چگونگی کارکرد اینترنت در نظر گرفته می شوند؛ زیرا قوانینی را تعریف می کنند که توسط آن اتصالات بین سرورها کار می کنند. آنها هنوز هم
امروزه با پیاده سازی روش های مختلف ارسال داده ها از طریق شبکه های جهانی استفاده می شوند. IPsec امنیت پروتکل اینترنت مجموعه ای از پروتکل ها است که یکپارچگی رمزگذاری را در ارتباط بین چندین دستگاه تضمین می کند. هدف این پروتکل حفاظت از شبکه های عمومی است. با توجه به IETF Datatracker گروهی که برای ایجاد آن اختصاص داده شده بود، در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۲ پیشنهاد شده بود. نیم سال بعد این گروه ایجاد و اندکی بعد در اواسط سال ۱۹۹۳ اولین پیش نویس منتشر شد. HTTP پروتکل انتقال ابرمتن یکی از رایج ترین پروتکل های امروزی در زمینه شبکه جهانی وب است. HTTP یک پروتکل ساده برای کنترل نحوه مبادله اسناد از طریق شبکه ها است که به زبان علامت گذاری HyperText (HTML) نوشته شده اند. این پروتکل که توسط تیم توسعه دهندگان به رهبری تیم برنرز لی ایجاد شد، ستون فقرات وب است که به کل سیستم فرامتنی امکان وجود عملی را می دهد. برنرز لی مسئول پیشنهاد ایجاد آن که در سال ۱۹۸۹ انجام داد، است. ۶ آگوست ۱۹۹۱، تاریخی است که او اولین نسخه کامل HTTP را در یک انجمن عمومی منتشر کرد. این تاریخ متعاقباً توسط برخی به عنوان تولد رسمی وب جهانی در نظر گرفته می شود. HPPS از
زمان ایجاد خود به طور مداوم در حال تکامل بوده است و با گذشت زمان و پیشرفت فناوری شبکه پیچیده تر شده است. به طور پیش فرض HTTP رمزگذاری نشده است، بنابراین در عمل از HTTPS استفاده می شود که مخفف HTTP Secure است. TLS/SSL TLS مخفف عبارت Transport Layer Security استانداردی است که دو نقطه پایانی مختلف را قادر می سازد تا به صورت محکم و خصوصی به یکدیگر متصل شوند. TLS به عنوان جایگزینی برای SSL آمد. لایه های سوکت امن برای اولین بار قبل از ایجاد HTTPS معرفی و توسط Netscape ایجاد شد. در واقع HTTPS در ابتدا بر اساس SSL بود. واضح بود که یک روش رایج برای رمزگذاری داده ها مورد نیاز است، بنابراین IETF TLS 1.0 را در RFC 2246 در ژانویه 1999 مشخص کرد و از آن زمان ارتقا یافته است. آخرین نسخه TLS، نسخه ۱.۳ از RFC 8446 در آگوست ۲۰۱۸ است. مدل OSI مدل اتصال سیستم های باز توسعه خود را در سال 1977 آغاز کرد. و توسط سازمان بین المللی استاندارد ایجاد شده است. در سال 1979 به طور رسمی منتشر و به عنوان یک استاندارد برای استفاده پذیرفته شد. سپس چندین بار و نسخه نهایی آپدیت شد. چند سال طول کشید تا پروتکل به شکل نهایی ارائه شود. ISO 7498 در سال
1984 منتشر شد. در نهایت در سال 1995 مدل OSI مجدداً تجدید نظر شد تا نیازهای فوری توسعه قیام در زمینه شبکه های کامپیوتری را برآورده کند. UDP هدف از پروتکل دیتاگرام کاربر یافتن راهی برای برقراری ارتباط بین دو کامپیوتر با بیشترین سرعت و کارآمدی ممکن بود. اساسا UDP توسط دیوید پی رید در سال 1980 تصور و محقق . اساساً روش کار استفاده از فشرده سازی برای ارسال اطلاعات است. داده ها در یک دیتاگرام فشرده می شوند و نقطه به نقطه ارسال می شوند. ثابت شد که این یک راه امن برای انتقال اطلاعات است و علیرغم اشکال از دست دادن کیفیت داده ها، UDP هنوز در حال استفاده است. فرآیند استانداردسازی. استاندارد شدن یک فرآیند دو مرحله ای در فرآیند استانداردهای اینترنت است: "استاندارد پیشنهادی و استاندارد" "اینترنت" . این "سطوح بلوغ" نامیده می شود و به این فرآیند "مسیر استاندارد" می گویند. اگر RFC بخشی از یک پیشنهاد است که در مسیر استاندارد قرار دارد، در مرحله اول، استاندارد پیشنهاد می شود و متعاقباً سازمان ها تصمیم می گیرند که آیا این استاندارد پیشنهادی را اجرا کنند یا خیر. پس از برآورده شدن معیارهای RFC 6410 (دو پیاده سازی جداگانه، استفاده
گسترده، بدون اشتباه و غیره)، RFC می تواند به استاندارد اینترنت ارتقا یابد. فرآیند استانداردهای اینترنت در چندین سند "بهترین روش فعلی"، به ویژه BCP 9 ( تعریف شده است. RFC 2026 و RFC 6410 ). قبلاً سه سطح بلوغ استاندارد وجود داشت: "استاندارد پیشنهادی" ، "پیش نویس استاندارد" و "استاندارد اینترنت" . RFC 6410 این را به دو سطح سررسید کاهش داد. استاندارد پیشنهادی. RFC 2026 در ابتدا استانداردهای پیشنهادی را به عنوان مشخصات نابالغ توصیف کرد، اما این موضع توسط RFC 7127 لغو شد. مشخصات "استاندارد پیشنهادی" پایدار است، انتخاب های طراحی شناخته شده را حل کرده است، بازبینی قابل توجهی از جامعه دریافت کرده است، و به نظر می رسد از علاقه کافی جامعه برخوردار است تا با ارزش تلقی شود. معمولاً برای تعیین مشخصات به عنوان یک استاندارد پیشنهادی، نه اجرا و نه تجربه عملیاتی لازم نیست. استانداردهای پیشنهادی از چنان کیفیتی برخوردار هستند که پیاده سازی ها را می توان در اینترنت مستقر کرد. با این حال، مانند تمام مشخصات فنی، استانداردهای پیشنهادی ممکن است در صورت یافتن مشکلات یا شناسایی راه حل های بهتر، زمانی که تجربیات مربوط به پیاده سازی چنین
فناوری هایی در مقیاس جمع آوری می شود، بازنگری شوند. بسیاری از استانداردهای پیشنهادی در واقع در اینترنت مستقر شده اند و به طور گسترده به عنوان پروتکل های پایدار استفاده می شوند. رویه واقعی این بوده است که پیشرفت کامل از طریق توالی سطوح استانداردها معمولاً بسیار نادر است و اکثر پروتکل های محبوب IETF در استاندارد پیشنهادی باقی می مانند. پیش نویس استاندارد. در اکتبر 2011، RFC 6410 سطح سررسید دوم و سوم را در یک استاندارد پیش نویس ادغام کرد. "استانداردهای پیش نویس" قدیمی موجود، این طبقه بندی را حفظ می کنند. IESG می تواند پس از دو سال (اکتبر 2013) یک "پیش نویس استاندارد" قدیمی را به عنوان استاندارد "پیشنهادی" مجدداً طبقه بندی کند. استاندارد اینترنت. یک استاندارد اینترنت با درجه بالایی از بلوغ فنی و با این باور عمومی مشخص می شود که پروتکل یا سرویس مشخص شده مزایای قابل توجهی را برای جامعه اینترنتی فراهم می کند. به طور کلی استانداردهای اینترنت قابلیت همکاری سیستم ها را در اینترنت از طریق تعریف پروتکل ها، قالب های پیام، طرحواره ها و زبان ها پوشش می دهند. اساسی ترین استانداردهای اینترنت آنهایی هستند که پروتکل اینترنت را
تعریف می کنند. استاندارد اینترنت تضمین می کند که سخت افزار و نرم افزار تولید شده توسط فروشندگان مختلف می توانند با هم کار کنند. داشتن یک استاندارد توسعه نرم افزار و سخت افزاری را که شبکه های مختلف را به هم مرتبط می کند بسیار آسان تر می کند زیرا نرم افزار و سخت افزار را می توان در یک لایه در یک زمان توسعه داد. به طور معمول استانداردهایی که در ارتباطات داده استفاده می شود پروتکل نامیده می شوند. تمام استانداردهای اینترنت در سری STD یک عدد داده شده است. این مجموعه تا سال 2013 در اولین سند خود، STD 1 ( RFC 5000 ) خلاصه شد، اما این عمل در RFC 7100 بازنشسته شد. لیست قطعی استانداردهای اینترنت اکنون توسط ویرایشگر RFC نگهداری می شود. اسنادی که به ویرایشگر IETF ارسال شده و به عنوان RFC پذیرفته شده اند، اصلاح نمی شوند. اگر سند باید تغییر کند، دوباره ارسال می شود و یک شماره RFC جدید به آن اختصاص می یابد. هنگامی که یک RFC به استاندارد اینترنت (STD) تبدیل می شود، یک شماره STD به آن اختصاص داده می شود اما شماره RFC خود را حفظ می کند. هنگامی که یک استاندارد اینترنت به روز می شود، تعداد آن بدون تغییر است اما به یک RFC یا مجمو
عه ای از RFC های متفاوت اشاره دارد. به عنوان مثال، در سال 2007 RFC 3700 یک استاندارد اینترنت (STD 1) بود و در می 2008 با RFC 5000 جایگزین شد. RFC 3700 وضعیت "تاریخی" را دریافت کرد و RFC 5000 STD 1 شد. فهرست استانداردهای اینترنت در ابتدا به عنوان STD 1 منتشر شد، اما این عمل به نفع یک لیست آنلاین که توسط ویرایشگر RFC نگهداری می شود، کنار گذاشته شده است. سازمان های استاندارد اینترنت. فرآیند استانداردسازی به سه مرحله تقسیم می شود: پنج سازمان استاندارد اینترنت وجود دارد: کارگروه مهندسی اینترنت (IETF)، جامعه اینترنت (ISOC)، هیئت معماری اینترنت (IAB)، گروه تحقیق اینترنت (IRTF)، کنسرسیوم وب جهانی (W3C). همه سازمان ها ملزم به استفاده و بیان زبان اینترنت هستند تا بتوانند در مرحله فعلی اینترنت رقابتی باقی بمانند. برخی از اهداف اساسی فرآیند استانداردهای اینترنت عبارتند از: اطمینان از برتری فنی؛ پیاده سازی و آزمایش قبلی؛ سوابق کامل، مختصر و همچنین به راحتی قابل درک است. ایجاد و بهبود استانداردهای اینترنت یک تلاش مستمر است و کارگروه مهندسی اینترنت نقش بسزایی در این زمینه ایفا می کند. این استانداردها توسط کارگروه مهندسی این
ترنت (IETF) شکل گرفته و در دسترس هستند. این انجمن استانداردهای اینترنتی پیشرو است که از رویه های مستند برای ایجاد این استانداردها استفاده می کند. پس از انتشار، این استانداردها به راحتی و بدون هیچ هزینه ای قابل دسترسی هستند. تا سال 1993، دولت فدرال ایالات متحده از IETF حمایت می کرد. اکنون هیئت معماری اینترنت انجمن اینترنت (IAB) بر آن نظارت دارد. این یک سازمان از پایین به بالا است که هیچ نیاز رسمی برای وابستگی ندارد و همچنین روند عضویت رسمی ندارد. این سازمان با دقت با کنسرسیوم وب جهانی (W3C) و سایر سازمان های توسعه استاندارد کار می کند. علاوه بر این، به شدت به گروه های کاری که تشکیل شده و به یک مدیر منطقه پیشنهاد می شود، متکی است. IETF به گروه های کاری خود برای گسترش شرایط و استراتژی های IETF با هدف برتر ساختن اینترنت متکی است. سپس گروه کاری تحت هدایت مدیر منطقه فعالیت می کند و توافق نامه ای را پیش می برد. پس از توزیع منشور پیشنهادی به لیست های پستی IESG و IAB و تایید آن، سپس به IETF عمومی ارسال می شود. داشتن توافق کامل همه کارگروه ها و تصویب پیشنهاد ضروری نیست. گروه های کاری IETF فقط باید برای بررسی قوی بودن ا
ین توافق متوسل شوند. به همین ترتیب، گروه کاری اسنادی را در ترتیب RFC ها تهیه می کند که یادداشت هایی شامل رویکردها، اقدامات، بررسی و همچنین نوآوری های مناسب برای عملکرد اینترنت و ترتیبات مرتبط با اینترنت است. به عبارت دیگر، درخواست برای نظرات (RFC) در درجه اول برای بلوغ یک پروتکل شبکه استاندارد که با عبارات شبکه مرتبط است استفاده می شود. هدف برخی از RFC ها تولید اطلاعات است در حالی که برخی دیگر ملزم به انتشار استانداردهای اینترنتی هستند. فرم نهایی RFC به استاندارد تبدیل می شود و با یک عدد صادر می شود. پس از آن، هیچ گونه نظر یا تغییر دیگری برای فرم پایانی قابل قبول نیست. این فرآیند در هر زمینه ای دنبال می شود تا دیدگاه های متفقی در مورد یک مشکل مرتبط با اینترنت ایجاد شود و استانداردهای اینترنت به عنوان راه حلی برای اشکالات مختلف توسعه یابد. هشت حوزه مشترک وجود دارد که IETF بر روی آنها تمرکز دارد و از گروه های کاری مختلف همراه با یک مدیر منطقه استفاده می کند. در منطقه "عمومی" کار می کند و استانداردهای اینترنت را توسعه می دهد. در بخش "برنامه" روی برنامه های کاربردی اینترنتی مانند پروتکل های مرتبط با وب تمرکز می ک
ند. علاوه بر این، روی توسعه زیرساخت اینترنت در قالب پسوند PPP نیز کار می کند. IETF همچنین اصول و توضیحاتی را برای فرآیندهای شبکه مانند مشاهده شبکه از راه دور ایجاد می کند. به عنوان مثال، IETF بر بزرگ شدن استانداردهای فنی که مجموعه پروتکل اینترنت (TCP/IP) را در بر می گیرد، تاکید دارد. هیئت معماری اینترنت (IAB) به همراه گروه ویژه تحقیقات اینترنت (IRTF) در تلاش IETF با استفاده از فناوری های نوآورانه همتا هستند. IETF سازمان استانداردسازی است که بر تولید مقررات "استاندارد" تخصص و استفاده از آنها تمرکز دارد. IETF بر موضوعات مرتبط با پیشرفت اینترنت و دانش فعلی TCP/IP متمرکز است. این گروه به گروه های کاری متعددی (WG) تقسیم می شود، که هر یک از آنها مسئول توسعه استانداردها و مهارت ها در یک منطقه خاص هستند، به عنوان مثال مسیریابی یا امنیت. افراد در گروه های کاری داوطلب هستند و در زمینه هایی مانند فروشندگان تجهیزات، اپراتورهای شبکه و موسسات تحقیقاتی مختلف فعالیت می کنند. اولاً، این کار بر روی دستیابی به ملاحظات مشترک از ضروریاتی است که تلاش باید گفتمان کند. سپس یک کارگروه IETF تشکیل می شود و ملزومات در مجامع تأثیرگذار Bi
rds of a Feather (BoF) در کنفرانس های IETF تهویه می شود. نیروی ضربت مهندسی اینترنت. کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) برترین سازمان استانداردهای اینترنت است. این یک فرآیند باز و مستند برای تنظیم استانداردهای اینترنت را دنبال می کند. منابعی که IETF ارائه می دهد شامل RFC ها، پیش نویس های اینترنتی، توابع IANA، حقوق مالکیت معنوی، فرآیند استانداردها، و انتشار و دسترسی به RFC ها می باشد.
اس اوجی () شرکت ابزارسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
سیریل آلبرت کلوز (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) شده است.