Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاهی یک تُن رنگ پریده از رنگ زرد است. رنگ کاهی از کلمه لاتین "stramineus" با همین معنی اغلب در توصیف طبیعت استفاده می شود. نخستین استفاده ثبت شده از "کاهی" به عنوان نام یک رنگ در انگلیسی در ۱۵۸۹ بود. کاهی در طبیعت. نام رنگ "کاهی" به عنوان صفت در نام پرندگان و سایر جانوران با چنین رنگ آمیزی برای توصیف ظاهری آنها استفاده می شود، از جمله:
رودخانه پری یکی از شاخه های اصلی رودخانه فرات در سمت چپ فرات در شرق ترکیه است. این رود به مخزن سد کبان می ریزد. این رودخانه از استان ارزروم شروع می شود و پیش از این که مرز بین استان های الازیغ و تونجلی را تشکیل بدهد از استان بینگول می گذرد. از بالادست به پایین دست، این سدها جریان رود پری را قطع می کنند: کیغی، یدی سو، اوزلوجه، پمبه لیک، سیران تپه و تاتار. هدف اولیه ساخت این سدها تولید نیروی برق آبی و کاهش گل و لای دریاچه کبان است.
تور پرسون (؛ ۲۳ نوامبر ۱۸۹۲ – ۱۴ نوامبر ۱۹۵۶ (aged 63)) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تور ورسل (؛ ۱۲ اوت ۱۸۸۳ – ۱۸ دسامبر ۱۹۶۵ (aged 82)) ورزشکار طناب کشی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
توگو رنان سوارز (; – ) بازیکن بسکتبال اهل برزیل بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
تولیو کامیلوتی (؛ ۲۹ ژانویه ۱۸۸۰ – ۲۱ فوریه ۱۹۵۹ (aged 79)) ورزشکار وزنه برداری اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تولیو گونلی (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
توماس براون (; – ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
توماس بوهر (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
توماس جفرسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
توماس کیفر (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
توماس متیوز (; – ) دوچرخه سوار اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
توماس هیل (؛ زادهٔ New Orleans, Louisiana, U.S.) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بیوه سیاه"، "فایرفاکس" اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
تونی جانسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
تونی دیز (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تونی کمبل (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
تونیا بوفورد-بیلی (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
آفریقایی-آرژانتینی ها، آرژانتینی هایی هستند که نیاکان آنها اغلب ساکن جنوب صحرای آفریقا بوده اند. آنها از زمانی که بیش از نیمی از جمعیت برخی شهرها را در قرن هجدهم تشکیل دادند نقش مهمی در تاریخ آرژانتین داشتند، اما تعداد آنها در طول زمان به طور قابل توجهی کاهش یافته به طوری که در سالهای پایانی قرن نوزدهم به اقلیت بسیار کوچکی تبدیل شدند.
کشتی مین یاب یا کشتی شکارچی مین، یک کشتی نیروی دریایی است که به دنبال مین های دریایی می گردد و آن ها را شناسایی و منهدم می کند. از سوی دیگر، کشتی های مین روب، مناطق مین گذاری شده را بدون این که مین ها در ابتدا شناسایی شوند، آن ها را به طور کلی پاکسازی می کنند. کشتی هایی که هر دوی این نقش ها را ترکیب می کنند، به عنوان کشتی های مقابله با مین (MCMV) شناخته می شوند. شرح. یک کشتی مین یاب، از یک سونار تصویربرداری برای شناسایی و طبقه بندی اهداف استفاده می کند و سپس غواصان یا وسایل نقلیه از راه دور موسوم به زهپاد را برای بازرسی و خنثی کردن تهدید می فرستد، مین ها اغلب با استفاده از مواد منغجره اندک و از راه دور منفجر می شوند. از آن جایی که مین یاب ها، اغلب در مجاورت مین ها فعالیت می کنند، به گونه ای طراحی شده اند که انتشار نشانه های صوتی و مغناطیسی خود را که محرک های اصلی برای انفجار مین ها هستتد، کاهش یابد. به عنوان مثال، آن ها اغلب با نصب ماشین آلات بر روی کمک فنرها یا با استفاده از درایوهای الکتریکی بی صدا، و موتورهای الکتریکی با انتشار مغناطیسی پایین، عایق صدا می شوند. این کشتی ها معمولاً بدنه ای از چوب، فایبرگلاس
یا فلزاتی غیر از آهن دارند یا برای کاهش پرتوهای مغناطیسی، گاز زدایی می شوند. مین یاب ها عموماً کشتی های کوچک و دارای آبخور اندک هستند، زیرا اغلب از آن ها خواسته می شود در آب های محصور، مانند کانال های کشتیرانی یا بندرگاه ها کار کنند. از آن جایی که مانورپذیری در چنین مناطقی حیاتی است، معمولاً از پیشرانه سیکلوئیدی Voith-Schneider استفاده می شود که اجازه می دهد نیروی رانش موتور، به هر جهتی منتقل شود. تعدادی از شناورهای مدرن از بدنه کاتاماران برای ایجاد یک سکوی کار بزرگ و پایدار با حداقل تماس زیر آب استفاده می کنند. این امر باعث کاهش انتقال صوتی و کاهش فشار سیال تولیدشده توسط بدنه در هنگام حرکت می شود.
بلاک بی (؛ ) گروه پسرانهٔ کره جنوبی ایجاد شده توسط چو پی دی در سال ۲۰۱۱ است. این گروه متشکل از هفت عضو است: ته ایل، بی-بامب، جه هیو، یو-کوان، پارک کیونگ، زیکو و پی.او. بلاک بی در حال حاضر توسط کی کیو انترتینمنت مدیریت می شود.
گویش کاکاوابرد () یکی از گویش های زبان ارمنی می باشد که در روستاهای واهروار، گودمنیس کوریس، ارمنستان و آگاراک (روستا)، سیونیک بدان صحبت می شود. نباید با شهر آگاراک اشتباه گرفته شود.
درس (؛ ) یک فیلم کوتاه علمی-تخیلی به کارگردان پویانما ارمنی، روبرت ساهاکیانتس می باشد این فیلم توسط آرمن فیلم تهیه شده است.
هاستینگاس ()هاستینگاس یا هیستینگاس یا هیستینگاس یکی از قبایل بریتانیای آنگلوساکسون بود. اطلاعات زیادی در مورد آنها وجود ندارد. آنها قبل از پایان قرن هشتم در جایی که به شرق ساسکس تبدیل شد، ساکن شدند.آنها همچنین در کرونیکل آنگلوساکسون (ASC) به عنوان یک گروه خودمختار در اواخر قرن یازدهم ثبت شده بودند. تاریخچه. اطلاعات زیادی در مورد هاستینگاها در دست نیست، اما اعتقاد بر این بود که آنها قومی مجزا از ساکسونهای جنوبی هستند. با این حال، هیچ مدرک باستان شناسی مبنی بر اشغال آنگلوساکسون ها در آن منطقه از ساسکس بین قرن های پنجم و هشتم وجود ندارد. منابع قرون وسطایی و شواهد نام مکان نشان می دهد که مردم در اواخر قرن هشتم در آنجا زندگی می کردند.برخی از منشورهای ساکسون که مربوط به پادشاهی ساسکس هستند، شواهدی را ارائه می دهند که نشان می دهد دو سلسله جداگانه در ساسکس وجود دارند. منشورهای پادشاه نورتلم (یا نونا)، که در اواخر قرن هفتم و اوایل قرن هشتم بر ساسکس حکومت می کرد، وجود پادشاه دومی به نام وات (یا واتوس) را تأیید می کنند.وات ممکن است بر هاستینگاها حکومت کرده باشد. دلیل این مدعی این است که نام مکان هایی با نام Watt یا What
در ناحیه هیستینگز وجود دارد، که در غرب ساسکس یافت نمی شوند.هاستینگاها ممکن است منشأ فرانکی داشته باشند. با این حال، مورخان دیگر این موضوع را رد کرده اند.در اواخر قرن هشتم، کنت رهبری مطمئنی نداشت و پادشاهی وسکس یک کارزار توسعه طلبی را تحت رهبری کادوالا دنبال می کرد. نتیجه این امر این بود که کنت بارها توسط ساکسون های غربی مورد حمله قرار گرفت.گرانت آلن، نویسنده قرن نوزدهم، استدلال کرد که منطقه هاستینگز به عنوان منطقه ای مجزا بین بقیه ساسکس و کنت تعیین شده بود تا بعداً به ساسکس بپیوندد.
سوسانا گابویان (؛ ؛ زادهٔ ) شطرنج باز اهل ارمنستان است که دارنده عنوان استاد بین المللی بانوان فیده از سال ۲۰۱۸ می باشد. زندگی نامه. وی در ۲۵ اوت ۱۹۹۶ در ایروان به دنیا آمد .
در متالورژی، فلزات غیرآهنی به فلزات یا آلیاژهایی گفته می شود که حاوی آهن (Allotropes of iron ferrite) در مقادیر قابل توجهی نیستند. این فلزات به طور کلی گران تر از فلزات آهنی هستند. فلزات غیرآهنی دارای خواص مطلوبی مانند وزن کم (مثلا آلومینیوم)، رسانایی بالاتر (مثلا مس)، خاصیت غیرمغناطیسی یا مقاومت در برابر خوردگی (مثلا روی) هستند. برخی از مواد غیرآهنی نیز در صنایع آهن و فولاد استفاده می شوند. به عنوان مثال، بوکسیت به عنوان فلاکس برای کوره بلند استفاده می شود و سایرین مانند ولفرامیت، پیرولوزیت و کرومیت در ساخت آلیاژهای آهنی استفاده می شوند. همهٔ فلزات به صورت خالص، به جز آهن، عناصری غیرآهنی هستند. فلزات غیرآهنی مهم عبارت اند از: آلومینیوم، مس، سرب، نیکل، قلع، تیتانیوم و روی و آلیاژهایی مانند برنج. فلزات گران بها مانند طلا، نقره و پلاتین و فلزات خاص، کمیاب یا نادری مانند کبالت، جیوه، تنگستن، بریلیوم، بیسموت، سریم، کادمیوم، نیوبیوم، ایندیم، گالیم، ژرمانیوم، لیتیوم، سلنیوم، تانتال، تلوریوم، وانادیم، و زیرکونیوم همچنین غیرآهنی هستند. آن ها معمولاً از طریق مواد معدنی مانند سولفیدها، کربناتها و سیلیکاتها به دست می آی
ند. فلزات غیرآهنی معمولاً از طریق الکترولیز تصفیه می شوند. بازیافت و کنترل آلودگی. ضایعات غیرآهنی به دلیل کاربردهای زیاد، معمولاً بازیافت می شوند. مواد ثانویهٔ موجود در ضایعات، برای صنعت متالورژی، حیاتی هستند، زیرا تولید فلزات جدید، اغلب به آن ها نیاز دارد. برخی از تأسیسات بازیافت، مواد غیرآهنی را دوباره ذوب و ریخته گری می کنند. تفاله ها و ناخالصی ها در محل، جمع آوری و ذخیره و بخارات فلزی نیز فیلتر و جمع آوری می شوند. ضایعات غیرآهنی، عمدتاً از ضایعات صنعتی و ضایعات فناوری مثلاً کابل های مسی به دست می آیند. تاریخ باستان. فلزات غیرآهنی، نخستین فلزاتی بودند که توسط انسان برای متالورژی استفاده شد. طلا، نقره و مس، نسبت به سایر فلزات، کمتر مستعد واکنش با اکسیژن هستند. مس از نخستین فلزات مورد استفاده توسط بشر بود و آن قدر نرم بود که با آهنگری سرد به اشیاء مختلف تبدیل یا در بوته آهنگری ذوب می شد. طلا، نقره و مس به دلیل توانایی بالای آن ها در شکل گرفتن به اَشکال مختلف، برای مصارف مختلف، جایگزین برخی از منابع دیگر مانند چوب و سنگ شدند. به دلیل کمیاب بودن، با مصنوعات طلا، نقره و مس، به عنوان اقلام لوکس رفتار شده و با دق
ت زیادی از آن ها استفاده می شد. استفاده از مس همچنین بیان گر گذار از عصر حجر به عصر مس بود. عصر برنز، پس از عصر مس، با اختراع برنز، آلیاژی از مس و قلع، آغاز شد. استفاده در مکانیک و سازه ها. فلزات غیرآهن، در ساخت وساز، به منظور اهداف تجاری و در صنعت استفاده می شوند. انتخاب مواد برای کاربرد مکانیکی یا ساختمانی، به ملاحظات مهمی نیاز دارد، از جمله این که چگونه می توان ماده را به راحتی به یک قطعه نهایی تبدیل کرد و چگونه خواص آن می تواند عمداً یا سهواً در این فرایند تغییر کند. اگرچه عملیات مشابه با فلزات و آلیاژهای آهنی و غیرآهنی استفاده می شود، اما واکنش فلزات غیرآهنی به این فرآیندهای شکل دهی اغلب شدیدتر است. در نتیجه، خواص نهایی ممکن است به طور قابل توجهی بین شکل های ریخته گری و فرفورژه همان فلز یا آلیاژ متفاوت باشد.
ارنست فون برگمان (؛ ۱۶ دسامبر ۱۸۳۶ – ۲۵ مارس ۱۹۰۷) جراح اهل آلمان بود. وی نخستین پزشکی بود که از حرارت و گرم کردن تجهیزات جراحی جهت سترون کردن آنها استفاده کرد و از پیشگامان جراحی های بدون عفونت و همچنین جراحی هیدروسل بود. او از نخستین کسانی بود که در حرفهٔ پزشکی، روپوش سفید پوشید. او دانش آموختهٔ رشته پزشکی در دانشگاه تارتو بود و بعدها استاد دانشگاه وورتسبورگ و دانشگاه هومبولت برلین شد.
کولز سوپرمارکت () شرکت خرده فروشی استرالیایی است، که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد و هم اکنون مالک شبکه ای از ۱۵۰۰ شعبه می باشد.
ماونتین ویرهاوس () شرکت خرده فروشی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
پاشلی سایکلز () شرکت دوچرخه سازی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد.
فایگو () شرکت نوشیدنی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد. شرکت فایگو یک شرکت تولیدکننده نوشیدنی های غیرالکلی است که دفتر مرکزی آن در دیترویت، میشیگان قرار دارد. نوشیدنی های تولید شده توسط این شرکت که با نام تجاری فایگو یا فایگو پاپ شناخته می شوند، در مناطق غرب میانه، میانه اقیانوس اطلس و جنوب مرکزی ایالات متحده و همچنین جنوب و غرب کانادا توزیع می شوند. فایگو بِورِیجز یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به شرکت ملی نوشیدنی است که در سال ۱۹۰۷ در دیترویت، میشیگان با نام کارخانه بطری سازی برادران فیگنسون تأسیس شد.
گورگن هامبارتسومی یغیازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارمند دولت و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰ در سن ۷۲ سالگی در ایروان به علت دنیاگیری کووید-۱۹ درگذشت.
پروژه های تقویم پایدار جهانی یا پروژه ی اصلاح گاه شمار یا اصلاح تقویم هر تجدید نظر قابل توجهی در یک سیستم گاه شماری است. این اصطلاح گاهی اوقات به جای پیشنهاد برای تغییر به یک طرح تقویم جهانی متفاوت٬ استفاده می شود. هدف اصلی داشتن یک تقویم بدون ابهام برای اشاره به یک روز در زمان گذشته، حال و آینده در یک نظام گاه شماری ویژه به منظور ثبت یا اشاره به رویدادهای اجتماعی، مذهبی، تجاری یا اداری است. دوره های تکرارشونده که شامل چندین روز، مانند هفته ها، ماه ها و حتی سال ها هستند، ویژگی های ثانویه و مناسب یک تقویم هستند. بیشتر فرهنگ ها یک سیستم تاریخ یابی خود را داشته اند، اما فرهنگ های مختلف همیشه نیاز به همسو کردن چندین تقویم با یکدیگر داشته اند، زیرا آنها در یک فضای زمانی مشترک همزیستی داشته اند (مثلاً گروه های سکولار و مذهبی با باورها خواسته های متفاوت) در برقراری یک رابطهٔ تجاری، که برقرار کرده اند. ویژگی های یک تقویم بخصوص، بدون داشتن قابلیت تبدیل شدن آن به تقویم پایدار جهانی جدید قابل تغییر نیست. اگر طرح پیشنهادی به اندازهٔ کافی به طرح قدیمی نزدیک باشد، یعنی با آن سازگار باشد، اصلاح سیستم تقویم محلی بدون اختلال
امکان پذیر است. نمونه هایی از این امر شامل تغییرات در تقویم چینی به دلیل مشکلات بین مناطق در چین و تغییرات عملی در تقویم های مذهبی مانند تقویم اسلامی است که در آن شروع ماه در حال حاضر بر اساس داده های نجومی به جای مشاهدهٔ رهبران مذهبی به دست می آید. با این حال، برخی از تغییرها در طراحی، شناسه های تاریخ متفاوت از طراحی قبلی را برای چند روز، اغلب در گذشته یا آیندهٔ دور به دست می دهند. سیستم تقویم باید روشن کند که آیا تاریخ ها به صورت ماسبق به طرح جدید تغییر می کنند (با استفاده از یک تقویم پرلپتیک) یا اینکه؛ آیا طرحی در آن زمان که استفاده می شود، باید رعایت شود. اگر همهٔ فرهنگ هایی که یک سیستم تقویم مشترک را پیش از انجام اصلاح تقویم به طور همزمان اتخاذ نکرده باشند انشعاب های تقویمی اتفاق می افتد. اگر شناسه های تاریخ زمانی مشابه اما متفاوت باشند، سردرگمی و اشتباه اجتناب ناپذیر است.
آلن لِوونی مارگاریان (؛ ؛ – ) سرباز وظیفه ارمنی که در ارتش تدافعی جمهوری آرتساخ خدمت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۹۹ در ایروان به دنیا آمد و با مدرک کارشناسی در رشته فیلم سازی از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. مارگاریان در مرکز نوآورانه فناوری های تومو تدریس می کرد. وی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۰ در جریان جنگ ناگورنو قره باغ در سن ۲۱ سالگی در ماداغیس در حمله پهپادی کشته شد و در روز ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰ در گورستان نظامی یرابلور به خاک سپرده شد. با فرمان آرائیک هاروتیونیان رئیس جمهور جمهوری آرتساخ در سال ۲۰۲۱ پس از مرگ وی نشان نظامی قهرمان آرتساخ و مدال عقاب طلایی به وی اعطا شد. در روز ۸ مه ۲۰۲۱ آئین روزنمایی از کتابی درباره آلن مارگاریان تحت عنوان آلن تمامی ما () صورت گرفت.
قایق موشک انداز نوعی شناور جنگی کوچک و سریع است که به موشک های ضدکشتی مجهز است. قایق های موشک انداز که نسبت به کشتی های جنگی دیگر مانند ناوشکن ها و ناوچه ها کوچک تر هستند، در میان کشورهای علاقه مند به تشکیل نیروی دریایی با هزینهٔ کمتر، محبوب هستند. این قایق ها از نظر مفهومی شبیه قایق های اژدرافکن مورد استفاده در جنگ جهانی دوم هستند. در واقع، نخستین قایق های موشک انداز، قایق های پرتاب گر اژدر اصلاح شده بودند که در آن ها لوله های اژدرانداز با لوله های موشک انداز جایگزین شدند. دکترین نظامی استفاده از قایق های موشک انداز، مبتنی بر اصل تحرک بر دفاع و قدرت آتش است. ظهور موشک های هدایت شوندهٔ مناسب و فناوری های تقابل الکترونیکی، این ایده را به وجود آورد که اکنون کشتی های جنگی می توانند به گونه ای طراحی شوند که در برابر دشمنان خود مانور داده و خود را در حالی که جنگ افزارهایی قدرتمند حمل می کنند، پنهان کنند. در گذشته، افزایش قدرت توپ های نیروی دریایی مستلزم پرتابه های بزرگ تر بود که به توپ های بزرگ تر و سنگین تر نیاز داشت که به نوبهٔ خود، نیاز به کشتی های بزرگ تر برای حمل این توپ ها و مهمات آن ها و جذب لگد قدرتمند آن
ها داشت. این روند، در نبردناوهای غول پیکر جنگ جهانی دوم به اوج خود رسید. حتی زمانی که جنگ جهانی دوم در حال وقوع بود، زیردریایی ها و هواپیماها، به ویژه آن هایی که از ناوهای هواپیمابر پرتاب می شدند، نشان داده بودند که کشتی های جنگی بزرگ، چیزی بیش از اهدافی در یک جنگ بزرگ نیستند. ظهور و پیشرفت بمب های هدایت شونده و سپس موشک های ضدکشتی، سودمندی کشتی های جنگی بزرگ را کاهش دادند. قایق های موشک انداز، زمانی که مجهز به موشک های پیشرفتهٔ ضدکشتی هستند، و به ویژه هنگامی که به صورت دسته جمعی مورد استفاده قرار می گیرند، می توانند حتی برای بزرگ ترین کشتی پایگاه ها نیز تهدید قابل توجهی باشند و این کار را در بُردهای بسیار بیشتر در مقایسه با اژدرها انجام می دهند. طراحی و تاریخچه. قایق های موشک انداز برای نخستین بار توسط اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۵۰ اختراع و ساخته شدند و این طرح، با «پروژهٔ ۱۸۳آر» شروع شد که به تولید قایق موشک انداز کلاس کومار منجر شد. در قایق های کلاس کومار، دو موشک ضدکشتی پی-۱۵ ترمیت (Styx)، در پرتابگرها و یک زوج توپ خودکار ۲۵ میلی متری به عنوان تسلیحات، بر روی یک بدنهٔ چوبی ۲۵ متری با قابلیت حمل و جابه جا
یی ۶۶٫۵ تن، نصب شد. نصب چهار موتور دیزلی با توان ۴۸۰۰ اسب بخار، حداکثر سرعتی در حدود به قایق های موشک انداز کلاس کومار داد. استقامت این قایق، محدود به در سرعت بود و این قایق ها فقط برای پنج روز در دریا سوخت و ذخیره داشتند. مجموعاً ۱۱۲ شناور کلاس کومار و بیش از ۴۰۰ فروند از قایق موشک انداز کلاس اوسا ساخته شد که تعداد قابل توجهی از هر دو نوع، به کشورهای متحد شوروی فروخته شد. قایق های کلاس کومار، از آن جایی که نسبتاً کوچک بودند و از چوب ساخته شده بودند، سطح مقطع راداری بسیار پایینی داشتند. رادار پیچیده آن ها، قایق موشک انداز را با بازتاب راداری کمِ خود، قادر می ساخت تا کشتی بزرگ تر دشمن را پیش از این که کشتی از حضور آن آگاه شود، شناسایی کند، موشک های خود را شلیک کرده، سرعت گرفته و دور شود. معماران نیروی دریایی شوروی قایق های موشک انداز را با چنین ویژگی هایی طراحی کرده بودند تا این قایق های کوچک، این مزایا را در برابر کشتی های بسیار بزرگ تر آمریکایی در صورت تلاش برای حمله به سواحل شوروی داشته باشند. این گونه قایق ها برای عملیات های ساحلی با استقامت محدود طراحی شده اند. نخستین به کارگیری رزمی از قایق های موشک اندا
ز، توسط نیروی دریایی مصر انجام شد. اندکی پس از جنگ شش روزه، در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۷ یک قایق کومار مصری، ۴ موشک پی-۲۱ (Styx) به ناوشکن اسرائیلی ایلات شلیک کرد. ۳ مورد از ۴ موشک، به هدف اصابت کردند و ناوشکن ایلات به زیر آب رفت. در این حادثه، ۴۷ خدمهٔ ناوشکن اسرائیلی، جان باخته و بیش از ۱۰۰ نفر از مجموع ۱۹۹ خدمه، مجروح شدند. تولید قایق های موشک انداز توسط شوروی واکنش ناتو را برانگیخت که این واکنش، پس از غرق شدن ایلات، شدیدتر شد. آلمانی ها و فرانسوی ها با همکاری هم، قایق موشک انداز کلاس La Combattante را ساختند. بدنهٔ این شناور، طولی معادل داشت و با موتورهای دیزلی ام تی یو، توانی معادل ۱۲٬۰۰۰ اسب بخار، ایجاد می کرد. یک بارگیری تسلیحاتی معمولی این قایق، شامل چهار موشک اگزوسه در دو مجموعه از دو پرتاب گر، همراه با توپ های خودکار ۷۶ میلی متری در جلو و یک جفت توپ ۴۰ میلی متری در عقب قایق بود. در مجموع ۶۸ فروند Combattante II به بازار عرضه شد و تولید آن تا ۱۹۷۴ ادامه یافت. این طراحی بلافاصله با پروژهٔ Combattante III ادامه یافت. در این سری، به طول بدنه افزوده شد، اما همان سلاح ها ثابت ماندند و تنها دو توپ خودکار ۳۰ میلی متری
دوقلو، اضافه شدند. ۴۳ دستگاه از این نوع قایق موشک انداز تولید شد. چندین کشور دیگر نیز، نسخه های داخلی خود را از "Combattante" تولید کردند، مثلاً اسرائیل به تولید انواع ساعر ۳ و ساعر ۴ پرداخت. در طول جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۷۱، اسکادرانی شامل ۲۵ قایق موشک انداز نیروی دریایی هند، با قایق های موشک انداز کلاس ویدیوت، نقش مهمی در حملات ویرانگر هند به کراچی در دسامبر ۱۹۷۱ ایفا کرد. دو عملیات کلیدی که این کشتی ها در آن نقش فعال داشتند، عملیات ترایدنت و عملیات پایتون بودند. این حملات هند، نیمی از نیروی دریایی پاکستان و بیشتر ذخایر سوخت نیروی دریایی پاکستان را در مخازن ذخیره سوخت در بندر را نابود کرد. این موضوع، راه را برای پیروزی قاطع نیروهای مسلح هند هموار کرد. نبرد قایق های موشک انداز با یکدیگر، برای نخستین بار در تاریخ جنگ های دریایی مربوط به نبرد قایق های موشک انداز "ساعر" ۳ و ۴ اسرائیل (با استفاده از نسخهٔ تولید داخل موشک گابریل) با قایق های موشک انداز کلاس اوسا و کومار سوریه در طول جنگ یوم کیپور در اکتبر ۱۹۷۳ رخ داد. نخستین مورد از این درگیری ها به نبرد لاذقیه معروف شد. در آن نبرد و نبردهای پس از آن، حدود پن
جاه موشک گابریل و تعداد مشابهی موشک استایکس شلیک شد. هفت کشتی سوری غرق شدند اما اسرائیلی ها خسارت و تلفاتی نداشتند. در نبرد بوبیان در سال ۱۹۹۱ قایق های موشک انداز نیروی دریایی عراق، توسط موشک های هوابه سطح انگلیسی منهدم شدند. مدل های جدیدتر قایق های موشک انداز مانند کلاس جپارد آلمان و کلاس هامینای فنلاند، مجهز به موشک های سطح به هوا و شراره هستند. اندازهٔ قایق های موشک انداز کنونی افزایش یافته است، به طوری که برخی از مدل ها در حال حاضر با وزن ۸۰۰ تن، هم وزن با یک ناوچه سبک هستند. تجهیزات توسعه یافتهٔ آن ها از جمله یک هلیکوپتر، به آن ها توانایی انجام عملیات گسترده ای می دهد. در آوریل ۱۹۹۶، در طول عملیات خوشه های خشم اسرائیل، نیروهای دریایی ارتش اسرائیل از قایق های موشک انداز ساعر ۴ و ۴٫۵ برای گلوله باران سواحل لبنان با توپ ۷۶ میلی متری، همراه با حملات هوایی و توپخانه ای، بهره بردند. کاربری کنونی. ایران و کره شمالی بیشترین تعداد قایق های موشک انداز در حال فعالیت را در اختیار دارند. کره شمالی به تنهایی بیش از ۳۰۰ فروند از آن ها را در اختیار دارد. ایران نیز در حال توسعهٔ «قایق های ایجادکنندهٔ ازدحام» برای ایجاد ا
زدحام و مزاحمت برای کشتی های بزرگ تر در آب های به شدت مورد مناقشه خلیج فارس بوده است. برای مقابله با این تهدید، نیروی دریایی ایالات متحده در حال توسعهٔ یک دکترین دفاعی ضد تهدیدات سطحی موسوم به ASUW Littoral، همراه با کشتی هایی مانند کشتی های کلاس رزمی ساحلی است. نیروی دریایی چین هم دارای ناوگان بزرگی از شناورهای موشک انداز است که شامل قایق های موشک انداز نوع ۲۲، قایق های موشک انداز کلاس Houxin Type 037IG و قایق های موشک انداز کلاس Houjian نوع 037II با مجموع ۱۰۹ فروند هستند.
کوپلیا -دختری با چشم های شیشه ای- یک بالهٔ کمیک است که در سال ۱۸۷۰ توسط "آرتور سن لئون" و با آهنگسازی لئو دلیب طراحی شده است. "چارلز لوئیس اتین" که وظیفهٔ نوشتن لیبرتو و طراحی میزانسن را بر عهده داشت، برای این کار از داستان کوتاه «مرد شنی» اثر ارنست هوفمان الهام گرفت. کوپلیا در زبان یونانی به معنی «زن جوان» است. این افسانه برای اولین بار در ۲۵ مه ۱۸۷۰ در سالن تئاتر "امپراتوری اپرا" پاریس با حضور "جوزپینا بوزاکی" ۱۶ ساله در نقش «سوانهیلدا» و "یوجنی فیوکر" در نقش «فرانتس» به روی صحنه رفت. طراحی لباس به عهدهٔ "پل لورمیر" و "آلفرد آلبرت" بود. همچنین "شارل-آنتوان کامبون، ادوارد دسپلچین و ژان پاپتیست لاواتره" نیز طراحان صحنهٔ این نمایش بودند. اولین موفقیت بالهٔ کوپلیا با اینکه مصادف با جنگ فرانسه و پروس و محاصره پاریس بود (که همچنین منجر به مرگ زودهنگام جوزپینا بوزاکی در هفدهمین سالگرد تولد او شد)، اما در نهایت این نمایش به یکی از پر اجراترین نمایش های باله در اپرا تبدیل شد. اجراهای مدرن تر کوپلیا، برگرفته از طرح احیا شدهٔ ماریوس پتیپا هستند، که اواخر قرن نوزدهم برای باله مارینسکی نوشته شده بود. طرح. کوپلیوس پزشکی
است که یک عروسک رقصنده در اندازه واقعی ساخته است. این عروسک آنقدر طبیعی است که فرانتس که یک جوان روستایی است، شیفتهٔ آن می شود و دختر مورد علاقه اش سوانهیلدا را کنار می گذارد. سوانهیلدا برای نشان دادن حماقت فرانتس، لباس عروسک به تن کرده و وانمود می کند که آن را زنده کرده است. در نهایت نیز فرانتس را از دست مخترع نجات داده و فرار می کنند. داستان در طول برگزاری جشنواره ای در شهر آغاز می شود. یک جارچی هنگام ورود به شهر اعلام می کند به هر کسی که در روزهای جشنواره ازدواج کند یک هدیه ویژه نقدی تعلق خواهد گرفت. سوانهیلدا و فرانتس نیز قصد دارند در طول جشنواره ازدواج کنند. با این حال، سوانهیلدا از فرانتس دلخور است، زیرا به نظر می رسد که او مدتی است توجه بیشتری به دختری به نام کوپلیا دارد که بی حرکت در بالکن خانه ای در آن نزدیکی می نشیند. این خانه متعلق به مخترعی مرموز و شیطانی به نام کوپلیوس است. اگرچه کوپلیا تمام وقت خود را بدون هیچ حرکتی صرف نشستن و مطالعه می کند، اما با اینحال فرانتس مجذوب زیبایی او شده و مصمم است که توجه او را به خود جلب کند. سوانهیلدا که هنوز از فرانتس دلخور است، خوشه گندمی را به سمت سرش تکان می د
هد؛ اگر صدای خس خس بدهد، می داند که فرانتس او را دوست دارد. با انجام این کار اما او چیزی نمی شنود. وقتی آن را به سمت سر فرانتس تکان می دهد، او نیز چیزی نمی شنود، اما به یکباره می گوید که صدای خس خس را می شنود. با اینحال، سوانهیلدا حرف او را باور نمی کند و با دلی شکسته فرار می کند. کمی بعد وقتی کوپلیوس خانه اش را ترک می کند، گروهی از پسران، مخترع شیطانی را دوره کرده و به او طعنه می زنند. کوپلیوس پس از متفرق کردن آن ها، بدون اینکه متوجه شود کلیدهایش در آن شلوغی از جیبش بیرون افتاده است، به راه خود ادامه می دهد. در همین حین سوانهیلدا کلیدها را پیدا کرده و به این فکر می افتد که دربارهٔ کوپلیا اطلاعات بیشتری کسب کند. او به همراه دوستانش تصمیم می گیرند که وارد خانه کوپلیوس شوند. در همین حال، فرانتس هم تلاش می کند برای ملاقات با کوپلیا از نردبان به سمت بالکن او بالا برود. سوانهیلدا و دوستانش خود را در یک اتاق بزرگ پر از آدم می بینند. با این حال هیچ کدام از آدم ها حرکت نمی کنند. دختران به زودی متوجه می شوند که آن ها عروسک های مکانیکی در اندازهٔ واقعی هستند. آن ها به سرعت عروسک ها را کوک کرده و به تماشایشان می نشینند.