Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کورت فریکه (۸ نوامبر ۱۸۸۹ – ۲ مه ۱۹۴۵) دریاسالار کریگسمارینه (نیروی دریایی) آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم بود و به دلیل خدمات خود صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. زندگی نامه. فریکه در ۱ آوریل ۱۹۱۰ وارد دانشکده افسری نیروی دریایی امپراتوری آلمان (کایزرلیشه مارینه) شد. او در دوران دانشجویی در دانشکده افسری در کشتی "اس ام اس هرتا" خدمت کرد و از آکادمی نیروی دریایی مورویک فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی او در رزم ناو "اس ام اس مولتکه" خدمت کرد. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۳ به درجه ناوبانی ارتقا یافت. در طول جنگ جهانی اول، در نبرد داگر بانک حضور داشت. سال ۱۹۱۶ به درجه ناوبان یکمی ارتقا یافت و برای خدمت به قایق های اژدرافکن G101 و G103 منتقل شد. در ۷ مارس ۱۹۱۸ او به عنوان نایب فرمانده قایق های اژدرافکن به خدمت گرفته شد و تا پایان جنگ در این سمت باقی ماند. پس از جنگ در اداره مرکزی نیروی دریایی آلمان به عنوان آجودان فرمانده کل نیروی دریایی خدمت کرد. از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴ در ناوگروه ۱ خدمت کرد و در آن ناوگروه فرماندهی ناوشکن های T139 و T148 را بر عهده گرفت. سپتامبر ۱۹۲۴، به عنوان افسر گروهان در یک یگان پدافند ساحلی خ
دمت کرد. در سال ۱۹۲۸ به درجه ناوسروان ارتقا یافت. سه سال به عنوان آجودان به وزیر رایشسور خدمت کرد. در سال ۱۹۲۹ فرماندهی نیمی از اسکادران قایق های اژدرافکن را بر عهده گرفت. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۱ او فرمانده کشتی ناوگان قایق های اژدرافکن I شد. در سال ۱۹۳۳ او فرمانده کل قایق های اژدرافکن شد. فریکه در ۱ آوریل ۱۹۳۴ به درجه فریگاتن کاپیتن (نوعی درجه نظامی در نیروی دریایی آلمان که معادل ناخدا سوم می باشد) ارتقا یافت. فریکه سپس با درجه سرهنگی (ناخدا) به عنوان رئیس ستاد بازرسی ناوشکن و جنگ افزار مین منصوب شد. او از اکتبر ۱۹۳۶ تا سپتامبر ۱۹۳۷ در آکادمی ورماخت خدمت کرد. پس از این پست آکادمیک، فریکه در فرماندهی عالی نیروی دریایی به عنوان رئیس بخش عملیات فرماندهی جنگ های دریایی مشغول به کار شد. در ۳۰ آوریل ۱۹۳۹ فریکه افسر رابط فرمانده کل نیروی هوایی آلمان (هرمان گورینگ) شد.. پس از آغاز جنگ جهانی دوم، در ۱ نوامبر ۱۹۳۹ به درجه دریابانی دست یافت و در ۱ ژوئن ۱۹۴۱ به درجه دریاسالاری ارتقا یافت. از ۱۳ ژوئن ۱۹۴۱ تا ۲۰ فوریه ۱۹۴۳ به عنوان رئیس ستاد فرماندهی جنگ های دریایی مشغول به کار بود. فریکه که در ۱ آوریل ۱۹۴۲ به عنوان دریابدی ار
تقا یافته بود، به عنوان فرمانده کل ناوگان دریایی آلمان در جنوب منصوب شد. ماه دسامبر ۱۹۴۴ در فوررریزرو قرار داده شد. در ۲ می ۱۹۴۵ در جریان نبرد برلین کشته شد.
سو هیو ریم (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه های تلویزیونی "خورشید ارباب" و "گونگ شیم زیبا" ایفای نقش کرده است.
فعالیت های سیا در سوریه از زمان تأسیس این آژانس در سال۱۹۴۷ شامل تلاش های کودتا و توطئه های ترور، و در سال های اخیر، تحویل های فوق العاده، حمله شبه نظامی، و تأمین مالی و آموزش نظامی نیروهای مخالف دولت فعلی بوده است. کودتای ۱۹۴۹. در ۳۰ مارس ۱۹۴۹، سرهنگ ارتش سوریه، حسنی الزعیم، در یک کودتای بدون خونریزی، قدرت را از رئیس جمهور شکری القواتلی گرفت. ادعاهای «بسیار بحث برانگیز» وجود دارد مبنی بر اینکه هیئت آمریکایی در سوریه به ریاست جیمز هیو کیلی جونیور و سیا کودتا را مهندسی کردند. دستیار وابسته نظامی (و افسر مخفی سیا) استفان جی مید، که چندین هفته قبل از کودتا با سرهنگ زعیم آشنا شد و در دوران کوتاه زعیم در قدرت، «معتمد اصلی غربی» او به حساب می آمد. به عنوان کودتا معمار همراه با سیا توصیف دمشق رئیس ایستگاه شده است. مایلز کوپلند جونیور کوپلند بعد چندین کتاب با «حساب فوق العاده دقیق از عملیات سیا در، در میان کشورهای دیگر، سوریه، مصر و ایران»، که به عنوان «یکی از افشاگرانه ترین مجموعه نوشته های یک افسر اطلاعاتی سابق ایالات متحده که تاکنون منتشر شده است.» با این حال، خاطرات کوپلند از کیفیت ادبی قوی برخوردار است و دارای تز
یینات بسیاری است که سنجش دقت تاریخی وقایعی را که او توصیف می کند دشوار می کند. علاوه بر این، روایت کوپلند از کودتای سوریه در زندگی نامه۱۹۸۹ بازی باز": اعترافات عامل اصلی سیاسی سیا" "با نسخه قبلی ارائه شده در بازی ملل: بی اخلاقی سیاست های قدرت" در سال۱۹۶۹ در تضاد است. در "بازی ملل"، کوپلند پیشنهاد کرد که سوریه به عنوان اولین مستعمره سابق در جهان عرب که به استقلال سیاسی کامل از اروپا دست یافته است در واشینگتن به عنوان آزمایشی برای "ظرفیت آمریکا برای اعمال نفوذ دموکراتیک بر کشورهای عربی" تلقی می شود. به گفته کوپلند، سیا تلاش کرد تا انتخابات پارلمانی سوریه در ژوئیه۱۹۴۷ را که با تقلب، فرقه گرایی و مداخله کشورهای همسایه عراق و ماوراءالنهر خدشه دار شد، «پلیس» کند. هنگامی که این انتخابات "یک دولت ضعیف و اقلیت" را تحت رهبری قواتلی ایجاد کرد که ثبات آن با شکست سوریه در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ زیر سؤال رفت کیلی و سایر مقامات ایالات متحده نگران شدند که "سوریه در آستانه فروپاشی کامل قرار دارد، که می توانست حزب کمونیست سوریه یا دیگر "رادیکال ها" (مانند حزب بعث و اخوان المسلمین) را قدرتمند کند. در نتیجه، کیلی در معر
ض یک کودتای نظامی "به عنوان راهی برای محافظت" قرار گرفت. چشم انداز بلندمدت دموکراسی در کشور.» به دستور کیلی، کوپلند نوشت، مید «به طور سیستماتیک دوستی با زعیم ایجاد کرد."ایده یک کودتا" را به او پیشنهاد کرد و به او توصیه کرد که چگونه آن را انجام دهد، و او را از طریق مقدمات پیچیده در زمینه سازی برای آن راهنمایی کرد.» با این حال، شواهد موجود نشان می دهد که زعیم نیاز چندانی به تشویق ایالات متحده نداشته است. به گفته وابسته نظامی بریتانیا در سوریه، زعیم از مارس۱۹۴۷ بیش از یک سال قبل از معرفی به مید در فکر کودتا بوده است. ۳۰نوامبر۱۹۴۸. اندکی قبل از کودتا، زعیم تلاش کرد تا با تهیه فهرستی از افراد، از جمله کیلی، که ظاهراً «اهداف ترور کمونیستی» بودند، همدردی غرب را جلب کند، اما مقامات آمریکایی در این مورد تردید داشتند. در حالی که زعیم مستقیماً به مید از کودتای آتی در ۳و۷مارس اطلاع داد، ایالات متحده تنها قدرت خارجی مورد اطلاع نبود: زعیم در همان زمان به مقامات انگلیسی اطلاع داد. زعیم در گفتگوهای خود با مید، برنامه سیاسی مترقی خود برای سوریه (از جمله اصلاحات ارضی) و همچنین برنامه های خود برای مقابله با تهدید کمونیستی را تش
ریح کرد و به این نتیجه رسید که «تنها راه برای شروع مردم سوریه در مسیر رسیدن به آن وجود دارد. پیشرفت و دموکراسی: با شلاق." زعیم در گفتگو با انگلیسی ها لحن متفاوتی داشت و به این دلیل که می خواهد روابط دوستانه تری با متحدان اصلی بریتانیا در منطقه عراق و ماوراءالنهر برقرار کند. در "گیم پلیر"، کوپلند جزئیات جدیدی در مورد کمک آمریکا به طرح زعیم ارائه کرد و توضیح داد که مید تأسیسات خاصی را شناسایی کرده است که باید برای اطمینان از موفقیت کودتا ضبط می شدند. با این حال، کوپلند همچنین اذعان کرد که زعیم به تنهایی این توطئه را آغاز کرده است: "این نمایش حسنی در تمام طول مسیر بود." داگلاس لیتل خاطرنشان می کند که جورج سی مک گی، دستیار وزیر امور خارجه ایالات متحده، در ماه مارس از دمشق دیدن کرد،"ظاهراً برای بحث در مورد اسکان مجدد آوارگان فلسطینی اما احتمالاً برای اجازه دادن به حمایت ایالات متحده از زعیم." در مقابل، اندرو راتمل این فرضیه را «صرفاً حدس و گمان» توصیف می کند. زمانی که زعیم به قدرت رسید، تعدادی از سیاست ها را به اجرا گذاشت که به نفع ایالات متحده بود: او ساخت خط لوله ترانس عربی در خاک سوریه را تصویب کرد (که در پارلم
ان سوریه متوقف شده بود)، حزب کمونیست را ممنوع کرد، و با اسرائیل آتش بس امضا کرد. تلاش برای تغییر رژیم، ۱۹۵۶–۱۹۵۷. سیا برای سرنگونی دولت سوریه برنامه ریزی کرد زیرا با ضد کمونیسم غربی همکاری نمی کرد. در اوایل سال ۱۹۵۶، این طرح ابتدا استفاده از ارتش عراق را خواستار شد. سپس تمرکز خود را به عوامل داخل سوریه معطوف کرد. عملیات مبارزه، ۱۹۵۶. ویلبر کرین ایولند، عضو شورای امنیت ملی، آرچیبالد روزولت از مقامات سیا و میخائیل بی ایلیان، وزیر سابق سوریه، در ۱ ژوئیه۱۹۵۶ در دمشق ملاقات کردند تا در مورد تسلط «ضد کمونیستی» مورد حمایت ایالات متحده بر این کشور گفتگو کنند. آنها طرحی را تهیه کردند که قرار بود در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۶ اجرایی شود که در آن ارتش باید اجرا شودکنترل دمشق، حلب، حمص و حماه را به دست بگیرید. پست های مرزی اردن، عراق و لبنان نیز برای بستن مرزهای سوریه تصرف می شد تا زمانی که ایستگاه های رادیویی اعلام کردند که دولت جدیدی تحت رهبری سرهنگ کابانی که واحدهای زرهی را در مواضع کلیدی در سرتاسر دمشق قرار می دهد، به دست گرفته است. زمانی که کنترل برقرار شد، ایلیان به غیرنظامیانی که انتخاب کرده بود اطلاع می داد که قرار است دولت ج
دیدی تشکیل دهند، اما برای جلوگیری از افشای اطلاعات، تا یک هفته قبل از کودتا به هیچ یک از آنها گفته نشد.سیا از این طرح (معروف به "عملیات مبارزه") با ۵۰۰۰۰۰ پوند سوریه (به ارزش حدود ۱۶۷۰۰۰دلار) و وعده حمایت از دولت جدید حمایت کرد. اگرچه جان فاستر دالس، وزیر امور خارجه علناً با کودتا مخالفت کرد، اما به طور خصوصی با سیا مشورت کرده بود و این طرح را به رئیس جمهور آیزنهاور توصیه کرده بود. این طرح به مدت پنج روز به تعویق افتاد و در این مدت بحران سوئز اتفاق افتاد. ایلیان به ایولند گفت که نمی تواند در خلال جنگ تجاوزکارانه اسرائیل موفق به سرنگونی دولت سوریه شود. در۳۱اکتبر، جان فاستر دالس به برادرش آلن دالس، مدیر سیا اطلاع داد: «مردم ما احساس می کنند که شرایط به گونه ای است که تلاش برای از بین بردن آن اشتباه است.» ایولند حدس می زد که این تصادف توسط انگلیسی ها طراحی شده بود تا انتقاد ایالات متحده از حمله به مصر را خنثی کند. آلن دالس به ارسال گزارش در مورد خطرات کمونیسم در سوریه ادامه داد. سیا برای کودتای دیگری برنامه ریزی کرد که با نام رمز «عملیات واپن» و توسط کرمیت روزولت سازماندهی شد. افسران ارتش سوریه در انتظار پرداخت
شدند. طبق گزارش ها، رشوه ها بالغ بر ۳٬۰۰۰٬۰۰۰دلار بوده است. زمانی که برخی از این افسران این طرح را به سرویس اطلاعاتی سوریه فاش کردند، کودتا شکست خورد. آنها پول رشوه سیا را تحویل دادند و افسرانی را که مناقصه کرده بودند شناسایی کردند. رابرت مولوی، فرانسیس جتون و هوارد ای. «راکی» استون همگی اخراج شدند. وزارت امور خارجه آمریکا اتهامات سوریه مبنی بر تلاش برای کودتا را رد کرد، سفیر سوریه در آمریکا را ممنوع کرد و سفیر خود را از سوریه خارج کرد."نیویورک تایمز" از ادعای دولت ایالات متحده حمایت کرد و پیشنهاد کرد که این داستان برای اهداف سیاسی ساخته شده است. پس از افشای کودتا، دولت و رسانه های ایالات متحده شروع به توصیف سوریه به عنوان "ماهواره شوروی" کردند. یک گزارش اطلاعاتی حاکی از آن بود که اتحاد جماهیر شوروی «بیش از ۱۲۳میگ» به کشور تحویل داده است. گزارشگر کنت لاو بعداً گفت که "در واقع "بیش از ۱۲۳میگ" وجود نداشت. هیچکدام نبودند." در سپتامبر۱۹۵۷، ایالات متحده ناوگانی را در دریای مدیترانه مستقر کرد، چندین همسایه سوریه را مسلح کرد و ترکیه را تشویق کرد که ۵۰۰۰۰سرباز را در مرز خود مستقر کند. وزیر امور خارجه جان فاستر دالس پ
یشنهاد کرد که ایالات متحده به دنبال استناد به "دکترین آیزنهاور" برای مقابله به مثل در برابر تحریکات است و این قصد بعداً در یک گزارش نظامی تأیید شد. هیچ کشور عربی سوریه را به عنوان یک تحریک کننده توصیف نمی کند و این استقرارهای نظامی پس گرفته شد. طرح ترور، ۱۹۵۷. اسناد صریح سپتامبر۱۹۵۷ نشان می دهد که نقشه ای، از جمله همکاری با سرویس اطلاعاتی بریتانیا MI6 در یک طرح، برای ترور سه مقام سوری در دمشق. این اهداف عبارت بودند از: عبدالحمید السراج، رئیس اطلاعات نظامی. عفیف البزری، رئیس ستاد ارتش؛ و خالد باکداش، رهبر حزب کمونیست سوریه همگی از چهره هایی که از افشای «توطئه آمریکایی» از نظر سیاسی سود برده اند. جزئیات این توطئه توسط «گزارش گروه کاری» که در سال۲۰۰۳ در میان اسناد وزیر دفاع بریتانیا دانکن سندیس فاش شد:هنگامیکه تصمیم سیاسی برای ادامه ناآرامی های داخلی در سوریه گرفته شد، سیا آماده می شود وSIS [MI6] تلاش خواهد کرد تا خرابکاری های جزئی و کودتای اصلی را درسوریه از طریق تماس با افراد انجام دهداین دو سرویس باید در صورت لزوم با هم مشورت کنند تا از هر گونه تداخل یا تداخل در فعالیت های یکدیگر جلوگیری شود. حوادث نباید در د
مشق متمرکز شوند. عملیات نباید زیاده روی شود؛ و تا حد امکان باید مراقب بود تا از وادار کردن رهبران کلیدی رژیم سوریه به اتخاذ تدابیر حفاظت شخصی اضافی جلوگیری شوددر «طرح ترجیحی» که توسط گزارش گروه کاری تهیه شده است، آژانس های اطلاعاتی ایالات متحده و بریتانیا بودجه «کمیته سوریه آزاد» را تأمین می کنند و به گروه های شبه نظامی ازجمله اخوان المسلمین تسلیحات می رسانند. سوریه به عنوان حامی توطئه ها، خرابکاری ها و خشونت علیه دولت های همسایه ظاهر خواهد شد.این تحریکات به عنوان بهانه ای برای تهاجم خارجی به رهبری پادشاهی عراق خواهد بود. درگزارش گروه کاری آمده است که «غالغه کردن در اهمیت "جنبه های جنگ روانی" رزمایش کنونی غیرممکن است»، به این معنی که لازم است مردم در سوریه، عراق، اردن، لبنان و مصر متقاعد شوند که وضعیت اضطراری وجود دارد. در دست بود فرستنده های رادیویی مستقر شدند و سیا آماده فرستادن مشاوران به کشورهای متحد شد. این طرح به سرعت توسعه یافت و از عناصر کودتای۱۹۵۴ سیا در گواتمالا و همچنین اقدامات آن در ایران در سال۱۹۵۳ مجدداً استفاده شد. «طرح ترجیحی» پس از تجدید تعامل دیپلماتیک توسط عربستان سعودی و عراق و به دنبال آن
حمایت نظامی مستقیم از سوریه از سوی مصر، لغو شد و جنگ منطقه ای را بعید به نظر می رساند. با این حال، گروه کاری سوریه الگویی را برای سایر مداخلات سیا ارائه کرد که بلافاصله در اندونزی انجام شد. اجرای فوق العاده، ۰۳–۲۰۰۱. سیا از سوریه به عنوان پایگاه غیرقانونی عملیات برای شکنجه به اصطلاح «بازداشت شدگان ارواح» استفاده کرد، به عنوان بخشی از برنامه ای که به عنوان تحویل فوق العاده شناخته می شود. این برنامه در اواسط دهه۱۹۹۰ تأسیس شد و در دهه۲۰۰۰ گسترش یافت. یکی از اهداف این برنامه، ماهر عرار، سوری الاصل کانادایی، در نیویورک بازداشت و به سوریه فرستاده شد و در آنجا مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفت. از عرار، یک مهندس مخابرات که از سال ۱۹۹۱ یک شهروند کانادایی است، خواسته شد تا به ارتباط خود با القاعده و اردوگاه های آموزشی تروریستی در افغانستان اعتراف کند. آرار بیش از یک سال برگزار شد. پس از آزادی از دولت آمریکا شکایت کرد. به گفته یک قاضی آمریکایی (و توسط بازرسان کانادایی تأیید شده است):عرار در ۱۲روز اول بازداشت در سوریه به مدت ۱۸ساعت در روز مورد بازجویی قرار می گرفت و مورد شکنجه های جسمی و روانی قرار می گرفت. او را با کابل
برق به ضخامت دو اینچ به کف دست، باسن و کمرش زدند. اسیرکنندگان او همچنین با مشت های خود او را به شکم، صورت و پشت گردنش زدند. او متحمل درد طاقت فرسا شد و از اسیرکنندگانش درخواست کرد که دست از کار بکشند، اما آنها این کار را نکردند. او را در اتاقی قرار دادند که صدای فریادهای شکنجه های دیگر زندانیان را می شنید و به او گفتند که او را نیز روی صندلی ستون فقرات می گذارند و برای ضرب و شتم به صورت وارونه در یک «لاستیک» آویزان می کنند و تحت فشار قرار می دهند. به شوک الکتریکی عرار برای اینکه کمتر در معرض شکنجه قرار گیرد، از جمله به دروغ اعتراف کرد که با تروریست ها درافغانستان آموزش دیده است، حتی اگر هرگز به افغانستان نرفته و هرگز در فعالیت های تروریستی شرکت نداشته استعرار مدعی است که بازجویی وی در سوریه توسط مقامات آمریکایی هماهنگ و برنامه ریزی شده بود و آنها پرونده ای حاوی سوالات خاص را برای سوری ها ارسال کردند. به عنوان شاهدی بر این، عرار خاطرنشان می کند که بازجویی ها در ایالات متحده و سوریه حاوی سؤالات یکسانی بود، از جمله سؤالی خاص در مورد رابطه او با یک فرد خاص تحت تعقیب تروریسم. در مقابل، مقامات سوری تمام اطلاعات است
خراج شده از عرار را به مقامات آمریکایی ارائه کردند. شاکی به بیانیه یکی از مقامات سوری استناد می کند که علناً اعلام کرده است که دولت سوریه اطلاعاتی را که از عرار استخراج کرده با ایالات متحده به اشتراک گذاشته است. به شکایت قبلی مراجعه کنید. (۲۱ ژانویه۲۰۰۴ رونوشت سی بی اس ۶۰دقیقه:"سال او در جهنم")ایالات متحده در ابتدا از" امتیاز اسرار دولتی" استفاده کرد. به هر حال، زمانی که مراحل قانونی شروع شد، وزارت دادگستری اشکرافت به دلیل این استدلال که عرار در واقع یکی از اعضای القاعده است مورد تمسخر قرار گرفت.دولت کانادا از آرار عذرخواهی کرده است اما ایالات متحده به اشتباه خود اعتراف نکرده است. استفان گری، روزنامه نگار، ۸نفر دیگر را که از طرف سازمان سیا در همان زندان («شعبه فلسطین») در سوریه شکنجه شده بودند، شناسایی کرد. سیا یک تاجر آلمانی به نام محمد حیدر زمار را زندانی کرد و از مراکش به زندان سوریه منتقل کرد. آنها متعاقباً به مقامات اطلاعاتی آلمان این فرصت را دادند که سؤالات خود را برای زمار ارسال کنند و ازآلمان خواستند که نقض حقوق بشر سوریه را به دلیل همکاری در جنگ علیه تروریسم نادیده بگیرد. بر اساس گزارشی در سال۲۰۱۳ تو
سط بنیاد جامعه باز، سوریه یکی از «متداول ترین مقاصد مظنونان تجاوز شده» تحت این برنامه بود. رابرت بائر، مأمور سابق سیا، این سیاست را به "نیو استیتسمن توضیح داد": «اگر می خواهید شکنجه شوند، آنها را به سوریه بفرستید. اگر می خواهی کسی ناپدید شود - دیگر هرگز او را نبینی - او را به مصر بفرست. در روز یکشنبه، ۲۶ اکتبر ۲۰۰۸، سیا یک حمله شبه نظامی به شهر سکریه در شرق سوریه انجام داد."به گفته خبرنگاران نیویورک تایمز"، این حمله شامل «حدود دوجین کماندوی آمریکایی در هلیکوپترهای مجهز بلک هاوک» بود. آمریکا اعلام کرد که یک عراقی را که از آن سوی مرز سوریه به شورشیان کمک می کرد، کشته است. سوریه آمریکا را به ارتکاب «تجاوز تروریستی» متهم کرد و گفت که هشت غیرنظامی کشته شده اند. ایالات متحده پاسخ داد که تمام افرادی که در این حمله کشته شدند «شبه نظامی» بودند. دولت سوریه در واکنش به این اقدام، یک مرکز فرهنگی آمریکایی و مدرسه جامعه دمشق تحت حمایت ایالات متحده را تعطیل کرد. این حادثه همچنین منجر به تظاهرات گسترده ای در دمشق شد که در آن معترضان از این حمله انتقاد کردند. (دولت سوریه از این تظاهرات حمایت کرد اما پلیس ضد شورش را برای محافظ
ت از ساختمان های ایالات متحده در برابر تظاهرکنندگان خشمگین مستقر کرد) به دنبال این حمله،"تایمز" وجود یک دستور نظامی مخفی در سال۲۰۰۴ را فاش کرد که به اقدامات سیا و نیروهای ویژه در ۱۵ تا ۲۰ کشور از جمله سوریه اجازه می داد. مقامات آمریکایی اذعان کردند که از سال ۲۰۰۴ حملات دیگری را در سوریه انجام داده اند، اما جزئیاتی ارائه نکردند. جنگ، ۲۰۱۱–۲۰۱۷. در سال۲۰۱۱ جنگ داخلی در سوریه آغاز شد. ویکی لیکس گزارش داد که دولت ایالات متحده از سال۲۰۰۶ به طور مخفیانه به گروه های مخالف سوری، عمدتاً جنبش عدالت و توسعه در سوریه مستقر در لندن و یک شبکه تلویزیونی ماهواره ای مرتبط با بارادا تی وی کمک مالی می کند. گفته می شود که تیم های بخش فعالیت های ویژه در جریان قیام به سوریه اعزام شده اند تا گروه های شورشی، رهبری و مسیرهای تدارکاتی احتمالی را مشخص کنند. تحت حمایت عملیات تیمبر سیکامور و سایر فعالیت های مخفیانه، ماموران سیا و نیروهای عملیات ویژه ایالات متحده نزدیک به ۱۰۰۰۰ جنگجوی شورشی را با هزینه ۱دلار آموزش داده و مسلح کرده اند. میلیارد دراوایل سپتامبر ۲۰۱۳، رئیس جمهور باراک اوباما به سناتورهای آمریکایی گفت که سیا اولین عنصر شورشی
۵۰ نفره را آموزش داده است و آنها وارد سوریه شده اند. استقرار این واحد و تهیه تسلیحات ممکن است اولین اقدام ملموس برای حمایت از زمانی باشد که ایالات متحده اعلام کرد که کمک به مخالفان را آغاز خواهد کرد. امتناع اوباما از تسلیح یا آموزش مستقیم شورشیان سوری قبل از سال۲۰۱۳، و رد طرح کلی سال۲۰۱۲ برای "مداخله سیا در سوریه" که توسط دیوید پترائوس، رئیس وقت سیا پیشنهاد شده بود، به این دلیل بود که او معتقد بود که نمونه های قبلی از حمایت سیا از شورش ها به ندرت ناشی می شود."خوب کار کرد." برنامه ای که او در نهایت تصویب کرد،"نه" برای حمایت کافی از شورشیان برای دستیابی به پیروزی، بلکه برای ایجاد بن بستی طراحی شده بود که منجر به حل و فصل جنگ داخلی سوریه از طریق مذاکره شود که مقامات آمریکایی تصور می کردند که شامل استعفای بشار اسدرئیس جمهور سوریه نیز می شود. سیا ۱۰۰۰۰شورشی «در اردن و ترکیه» را در تأسیساتی که با همکاری دولت های اردن و ترکیه اداره می شد آموزش داد، اما ممنوعیت های شدیدی برای ایالات متحده یا متحدانش برای وارد کردن «طبقه های خاصی از تسلیحات» (مانند سامانه پدافند هوایی همراه)در درگیری اعمال شد. به دلیل ترس از دستگیر شد
ن آنها توسط تروریست ها علیرغم این واقعیت که همه شورشیان مورد حمایت سیا برای ارتباط احتمالی با افراط گرایان"بازرسی"می شوند. اسد در خطر سرنگونی بود تا اینکه مداخله نظامی روسیه در سوریه در سال۲۰۱۵ مسیر جنگ را تغییر داد و باعث ایجاد شکاف در دولت اوباما بین مقاماتی مانند جان او. برنان، رئیس سیا و اشتون کارتر وزیر دفاع شد که از "دوبرابر کردن قدرت" حمایت می کرد. در مورد این برنامه و مخالفانی از جمله دنیس مک دوناف، رئیس کارکنان کاخ سفید و جان کری، وزیر امور خارجه که ابراز تردید کردند که تشدید نقش سیا می تواند بدون تحمیل «پاسخ نامتقارن روسیه»بنتایج معناداری دست یابد. در پس زمینه محاصره "بخش های تحت کنترل شورشیان" شهر حلب توسط هواپیماهای روسی و سوری، در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶به اوباما توسط شورای امنیت ملی خود"طرحB"برای"ارائه سلاح های ضدهوایی سوار بر کامیون" ارائه شد. که می تواند به واحدهای شورشی کمک کند، اما پنهان کردن و استفاده از آن در برابر هواپیماهای غیرنظامی برای گروه های تروریستی دشوار است». اوباما از تصمیم گیری در این مورد امتناع کرد و این احتمال را مطرح کرد که "ده ها هزار جنگجوی تحت حمایت سیا به دنبال متحدان قابل اعتماد
تری خواهند بود و ایالات متحده اهرم فشار خود را بر شرکای منطقه ای که تاکنون از ارائه بیشتر خودداری کرده اند، از دست خواهد داد. سلاح های خطرناک برای مخالفان اسد. به دنبال مداخله روسیه، مقامات ارشد ایالات متحده شروع به تأکید بر"مبارزه با دولت اسلامی[داعش]به جای علیه دولت اسد کردند"، اما حامیان برنامه سیا "با این منطق مخالفند و می گویند که دولت اسلامی را نمی توان ریشه کن کرد."تا زمانی که دولت جدید پدیدار قادر به کنترل قلمرو گروه تروریستی در رقه و جاهای دیگر،"و"[ارتش آزاد سوریه] تنها وسیله نقلیه به دنبال این اهداف باقی مانده است."در مقابل، «یکی از مقامات ارشد آمریکایی گفت که زمان آن رسیده است که نگاهی «بی رحمانه» به این موضوع داشته باشیم که آیا جنگنده های تحت حمایت آژانس هنوز می توانند میانه رو در نظر گرفته شوند و آیا این برنامه می تواند چیزی فراتر از افزودن به کشتار در سوریه انجام دهد یا خیر. این برنامه چه شده است وتاریخ چگونه این تلاش را ثبت خواهد کرد؟"پس از اینکه تلاش آشکار ۵۰۰میلیون دلاری وزارت دفاع برای آموزش هزاران سوری برای مبارزه با داعش فاش شد که تا سپتامبر۲۰۱۵ تنها «چهار یا پنج» جنگجوی فعال تولید کرده اس
ت، عمدتاً به این دلیل که اکثریت قریب به اتفاق نیروهای بالقوه اسد را دشمن اصلی خود می دانستند. که باعث تمسخر گسترده کنگره شد ارتش ایالات متحده شروع به پرتاب تجهیزات مرگبار به سازمان های شورشی تأسیس کرد. به زودی گزارش هایی مبنی بر نبرد «یگان های مسلح سیا و واحدهای مسلح پنتاگون» با یکدیگر منتشر شد. در حالی که برنامه وزارت دفاع برای کمک به شورشیان عمدتاً کرد که در حال مبارزه با داعش هستند ادامه خواهد داشت، در ژوئیه۲۰۱۷ فاش شد که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا دستور داده است که حمایت سیا از شورشیان ضد اسد «قطع» شود، اقدامی که برخی مقامات آمریکایی آن را به عنوان اقدامی توصیف کردند. «امتیاز بزرگ» به روسیه.به گفته دیوید ایگناتیوس، که در "واشینگتن پست می" نویسد، در حالی که برنامه سیا در نهایت در هدف خود برای برکناری اسد از قدرت شکست خورد، به سختی "بی چکمه" بود: "این برنامه صدها میلیون دلار به ده ها گروه شبه نظامی تزریق کرد. یک مقام آگاه تخمین می زند که جنگجویان تحت حمایت سیا ممکن است ۱۰۰۰۰سرباز سوری و متحدانشان را در چهار سال گذشته کشته یا زخمی کرده باشند.» طی مصاحبه ای با "وال استریت ژورنال" در ژوئیه۲۰۱۷، دونالد ترا
مپ، رئیس جمهور آمریکا ادعا کرد که بسیاری از تسلیحات ارائه شده توسط سیا به دست «القاعده» رسیده است، که اغلب در کنار شورشیان مورد حمایت سیا می جنگند. جنگ، ۲۰۱۸–اکنون. در دسامبر۲۰۱۸،دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد که نیروهای آمریکایی درگیر در نبرد با دولت اسلامی (داعش) در شمال شرق سوریه به سرعت خارج خواهند شد. تصمیم غافلگیرکننده ترامپ، سیاست واشینگتن در خاورمیانه را تغییر داد. این امر به جاه طلبی ها و نگرانی های بازیگران محلی و منطقه ای که بر سر شکل آینده سوریه رقابت می کنند دامن زد. برخی از کارشناسان پیشنهاد کردند که پرزیدنت ترامپ می تواند با استفاده از مرکز فعالیت های ویژه سیا، خسارات ناشی از خروج نیروهای نظامی آمریکا از سوریه را کاهش دهد. در سال۲۰۱۹، ایالات متحده نیروهای شمالی باقیمانده خود را تغییر مکان داد و راه را برای حمله ترکیه به شمال سوریه در اکتبر۲۰۱۹ باز کرد. این تهاجم برای متحدان کرد آمریکا مضر بود.
در ۱۲ آبان ۱۴۰۰ سپاه پاسداران ایران ادعا کرد تلاش نیروی دریایی آمریکا برای توقیف نفت ایران را بی نتیجه کرده است. این ادعا توسط پنتاگون رد شد. آمریکا ادعا کرد فقط نظاره گر بوده است و هیچ دخالتی در این اتفاق نداشته است. شرح حادثه. در تاریخ ۱۲ آبان ۱۴۰۰ نیروی سپاه پاسداران ایران ادعا کرد: آمریکا یک نفتکش حامل نفت ایران را در آب های دریای عمان متوقف کردند و با انتقال نفت آن به یک نفتکش دیگر، آن را به سوی مقصدی نامعلوم هدایت کردند. در ادامه این ادعا گفته شد که نیروهای سپاه با یک عملیات هلی برن بر روی عرشه نفتکش آن را به سمت آب های ایران هدایت کردند. اما نیروهای ارتش آمریکا با استفاده از چندین فروند بالگرد و ناو جنگی به تعقیب نفتکش پرداختند که ناکام ماندند. در ادامه پنتاگون در رابطه با ادعا سپاه پاسداران ایران گفت هیچ تلاشی از سوی نیروی های دریایی آمریکا برای توقیف چیزی وجود نداشت. او مدعی شد ایران ماه گذشته تلاش کرد یک نفتکش با پرچم ویتنام توقیف کند و آمریکا فقط برای نظارت آنجا حضور داشته است.در ادامه پنتاگون مدعی شد اگر تصرفی بوده باشد، از سوی ایران انجام شده است. سفارت ویتنام در واشنگتن پاسخی در این باره منتشر ن
کرد. بعد از ادعا پنتاگون سپاه اقدام به انتشار فیلم های درگیری در رسانه کرد. بر طبق گزارش ها، نفتکش حامل نفت ایران چهارم مهرماه در بندرعباس پهلو گرفت. پیش زمینه. پس از خروج یکجانبه آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۵، آمریکا صادرات نفت ایران را شامل تحریم قرار داد. با این حال ایران با صادرات نفت و بنزین به کشورهایی مانند چین، ونزوئلا، سوریه و لبنان و... همچنان به صادرات نفت ادامه میدهد. آمارها نشان می دهد که صادرات ایران در پس از انتخابات نوامبر آمریکا به شدت افزایش یافته است. در آگوست ۲۰۲۰، آمریکا اعلام کرد: چهار کشتی حامل سوخت ایران به مقصد ونزوئلا را توقیف کرد و وارد تگزاس کرده است. آمریکا این اقدام را در راستای توقف دور زدن تحریم های آمریکا به وسیله ایران توصیف کرد. به نقل از رویترز منابع حقوقی پیشتر به این خبرگزاری گفته بودند که از نظر حقوقی این محموله ها تا زمانی که در آب های سرزمینی آمریکا قرار نگرفته باشند، قابل توقیف نیستند. در این ماجرا وال استریت ژورنال اواخر روز جمعه ادعا کرد که تهدیدهای ایالات متحده مبنی بر اقدام قانونی و تحریم، باعث شد مالکان کشتی های یونانی سوخت ایران را به دولت ایالات متحده تسلیم کنند.