Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱۹۲۶ تا ۱۹۳۴اعدام شد. افسر اطلاعاتی لهستان، سرگرد یرژی سوسنوفسکی، در درجه اول کارمندان زن وزارت رایشسور را برای خدمات جاسوسی از طرف سرویس مخفی لهستان به خدمت گرفت. حلقه جاسوسی لهستان توسط ضد جاسوسی آلمان در فوریه ۱۹۳۴ افشا شد و همه اعضا دستگیر شدند. ازدواج بنیتا با یوزف فون برگ در ۱۹ آوریل به پایان رسید. ازدواج او در اکتبر ۱۹۳۴ در طول بازداشت موقت باطل شد و پس از آن بنیتا نام همسر دومش فالکنهاین را دوباره برگزید. بنیتا فون فالکنهاین به همراه دوستش رناته فون ناتسمر در ۳ آوریل ۱۹۴۹ به جرم خیانت دستگیر شدند. سنای دادگاه خلق در ۱۶ فوریه ۱۹۳۵ به اعدام محکوم شد و در ۱۸ فوریه توسط جلاد کارل گروپلر در زندان برلین- پلوتزنزی با تبر دستی سر بریده شد. افسر فرمانده آنها، یرژی سوسنوفسکی، به حبس ابد محکوم شد، اما به زودی با چندین مأمور آلمانی که در لهستان افشا شده بودند، مبادله شد. اخیراً، بنیتا فون فالکنهاین در خیابان کلیست 13 زندگی می کرد. در آن زمان این خیابان متعلق به شارلوتنبورگ بود، امروز متعلق به شونبرگ است.
شب های من زیباتر از روزهای توست فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی آندژی ژووافسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوفی مارسو، ژاک دوترون، والری لاگرانژ و لور کیلینگ ایفای نقش کرده اند.
رابرت جسی استولر (۱۵ دسامبر ۱۹۲۴ - ۶ سپتامبر ۱۹۹۱)، استاد روان پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنا، لس آنجلس و پژوهشگر این دانشگاه در کلینیک هویت جنسیتی بود. او دوره آموزش روان کاوی خود را در موسسه و جامعه ی روان کاوی لس آنجلس بین سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ با تحلیل توسط هانا فنیچل گذراند. استولر برای نظریاتش درباره تحول هویت جنسیتی و پویش های مرتبط با برانگیختگی جنسی شناخته می شود. او در کتاب جنس و جنسیت (۱۹۶۸) تردیدی را نسبت به باور فروید درباره دوجنس گرایی زیست شناختی مطرح می کند.
حَفْصه بِنْتِ حَمْدون، شاعری اندلیسی است که در سده چهارم هجری قمری می زیسته و به غزلسرایی مشهور بوده است. از اشعار او چیز زیادی در دسترس نیست و آنچه از شعرش باقی مانده است، نشانه استواری و لطافت او در صنعت شعر است. سرگذشت. حفصه دختر حمدون از شاعر اندلسی تبار است که در سدهٔ ۴ هجری قمری مصادف با ۱۰ میلادی می زیست. تنها اطلاعاتی که از او گزارش شده است، زندگی او در خانواده ای مرفه در روستای وادی الحجاره (اسپانیایی: گواذالاخارا) است و از همین روست که او را به حجاریه نیز نسبت داده اند. زرکلی در الاعلام، پس از گزارش نام او، با اشاره به اینکه از تاریخ ولادت و مرگ او خبری در دست نیست، به اندلسی بودن او اشاره دارد. او حفصه را زنی ادیب و عالمه معرفی می کند. زرکلی همچنین اینکه او به قرن چهارم می زیسته است را نیز مورخون مغربی نسبت می دهد و گزارش خود را از لسان المیزان ابن حجر می آورد. منابعی چون ابن سعید مغربی در "المغرب فی حلی المغرب" و مصطفی شکعه در "الادب الاندلسی،" حفصه را با شاعر مشهور اندلسی که به نام عایشه قرطبیه مشهور است هم عصر دانسته اند و بر این اساس، دوران زندگانی او، زمانی بوده است که شعر در میان زنان اندلسی
رواج بسیاری داشته است. از همین روست که تعداد زنان شاعر در عصر او بسیار گزارش شده اند و تعداد بسیاری از آنان در نهضت ادبی اندلس نقش بسزایی داشته اند. به عقیده ابن سعید مغربی، توانایی حفصه در بیان احساسات و رویکرد عاشقانه او در سروده هایش، باعث ارتباط نزدیک مخاطبانش با شعر او شده است. همین امر سبب شد تا مردم سرزمینش به او ببالند. در شعر و ادبیات. بوفلاقه در "الشعرا النسوی الاندلسی" گزارش می کند که حفصه را پیشتاز در غزل سرایی در میان زنان شاعر اندلس دانسته اند که سبب شد تا راه برای سایر زنان شاعر بعد از او هموار شود. از اشعار او چیز زیادی گزارش نشده است و تنها ابیات اندکی از او باقی مانده است. همین اشعار نشانه استواری او در شعر و لطافت احساسات او در صنعت شعر دارد. برای مثال، شعری که او در ستایش ابن جمیل (یکی از بزرگان زمان خویش) سروده است، سرشار از احساساتی چون کرشمه و تکبر زنانه است. او در بخشی از این شعر سروده است: در شعر دیگر از او چنین آورده شده است: در منابع. از حفصه، در منابع مختلفی به مناسبت گزارش هایی وجود دارد. از او در کتاب "تَذْکِرَةُ الْخَواتین" در کنار حکیمه دمشقیه به عنوان شاعران مطرح عرب یاد شده ا
ست. این قول را ابن انبار نیز در حق او گزارش کرده است.
نوبوکو تسوچیورا (؛ ۱۹۰۰–۱۹۹۸) اولین معمار زن در ژاپن بود. او همسر کامکی تسوچیورا، معماربود و تحت نظر فرانک لوید رایت آموزش دید. این زوج با رایت در طراحی هتل ایمپریال، توکیو همکاری کردند. آن دو با رایت به ایالات متحده بازگشتند و به مدت دو سال به عنوان نقشه کش برای او کار کردند. پس از بازگشت به ژاپن در سال ۱۹۲۹، آنها شرکت معماری خود را تأسیس کردند. این شرکت علاوه بر طراحی خانه، مبلمان نیز طراحی می کرد. با این حال، آثار او همیشه به نام شوهرش ارائه می شد، نه نام خودش. در سال ۱۹۳۷، او باشگاه عکس بانوان را تأسیس کرد. در ژاپن آن زمان عکاسی برای زنان نسبت به معماری فعالیت مناسب تری انگاشته می شد. نبوکو اوگاوا و آتسکو تاناکا کتاب "نبو کوچک بزرگ، معمار زن شاگرد فرانک لوید رایت، نوبوکو سوچیورا" را در باره او منتشر کرده اند. پس از پایان تحصیلات در دانشگاه و آموختن از رایت در ایالات متحده، طرح ها و نقشه های ساختمانی آنها در نمایشگاهی در موزه معماری ادو-توکیو در پارک کوگانی در توکیو به نمایش گذاشته شد. بیشتر آثار آنها در سبک رایت بودند. بعدها آنها سبک خود را به سبک جدید بین المللی که از اروپا آمده بود، نزدیک کردند.
پسیفیک پالسیدس فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی آندژی ژووافسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوفی مارسو، تونی بازیل، ویرجینیا کاپرس، برنار ورله و سیدنی لاسیک ایفای نقش کرده اند.
معمار ژاپنی بود. او نخستین زنی بود که توانست جایزه مؤسسه معماری ژاپن را کسب کند. حرفه. طرح های هایاشی عمدتاً خانه های مسکونی در سایت های با فضای محدود، همراه از مصالح ساختمانی نوآورانه، بهره جویی از فضا و طراحی تمیز بودند. در سال ۱۹۵۸، هایاشی با همکاری هاتسو یامادا و نبوکو ناکاهارا، گروه معماری هایاشی، یامادا، ناکاهارا را تأسیس کرد. او اولین زنی بود که برنده جایزه مؤسسه معماری ژاپن شد. زندگی شخصی. او با معمار شٌجی هایاشی ازدواج کرد.
نبوکو ناکاهارا (، ۵ ژانویه ۱۹۲۹–۵ ژوئیه ۲۰۰۸) معمار ژاپنی بود که پس از جنگ جهانی دوم به شهرت رسید. ناکاهارا یکی از اولین زنانی بود که در ژاپن مجوز فعالیت معماری گرفت. زندگی نامه. ناکاهارا در اوراوا، سایتاما در سال ۱۹۲۹ به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۵، او در مدرسه ویژه کاسئی گاکوین در رشته اقتصاد خانه تحصیل کرد. پس از فارغ التحصیلی، ناکاهارا از رشتهٔ تحصیلی خود ناراضی بود و تصمیم گرفت معماری را دنبال کند. در سال ۱۹۵۱ در مؤسسه فناوری موساشی ثبت نام کرد و در آنجا در رشتهٔ معماری تحصیل کرد. او رئیس UIFA (اتحادیهٔ بین المللی معماران زن) بود. در سپتامبر ۱۹۵۳، ناکاهارا به همراه تعدادی دیگر از معماران زن، PODOKO، انجمن زنان در طراحی را تأسیس کردند. نبوکو ناکاهارا در ۵ ژوئیه ۲۰۰۸ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
سامانهٔ ناوبری اینرسیایی (INS) یک دستگاه ناوبری است که از رایانه، حسگرهای حرکت (شتاب سنج) و سنسورهای چرخش (ژیروسکوپ) برای محاسبه مداوم موقعیت، جهت و سرعت (جهت و سرعت حرکت) یک جسم متحرک بدون نیاز به مرجعی خارجی استفاده می کند. اغلب حسگرهای اینرسیایی توسط یک ارتفاع سنج بارومتریک و گاهی توسط حسگرهای مغناطیسی (مغناطیس سنج) و/یا دستگاه های اندازه گیری سرعت، تکمیل می شوند. این سامانه، در رُبات های متحرک و در وسایل نقلیه مانند کشتی ها، هواپیماها، زیردریایی ها، موشک های هدایت شونده و فضاپیماها استفاده می شود. بررسی اجمالی. ناوبری اینرسیایی یک تکنیک ناوبری مستقل است که در آن از اندازه گیری های ارائه شده توسط شتاب سنج ها و ژیروسکوپ ها برای ردیابی موقعیت و جهت یک جسم، نسبت به نقطهٔ شروع، جهت و سرعت محاسبه شده استفاده می شود. دستگاه های اندازه گیری اینرسی (IMU) معمولاً شامل سه ژیروسکوپ نرخ متعامد و سه شتاب سنج متعامد هستند که به ترتیب، سرعت زاویه ای و شتاب خطی را اندازه گیری می کنند. با پردازش سیگنال های این دستگاه ها می توان موقعیت و جهت یک دستگاه را ردیابی کرد. ناوبری اینرسیایی در طیف گسترده ای از کاربردها از جمله ناوب
ری هواپیما، موشک های تاکتیکی و استراتژیک، فضاپیماها، زیردریایی ها و کشتی ها استفاده می شود. همچنین در برخی از تلفن های همراه، با هدف مکان یابی و ردیابی، تعبیه شده است. پیشرفت های اخیر در ساخت سامانه های میکروالکترومکانیکی (MEMS) امکان ساخت سیستم های ناوبری اینرسیایی کوچک و سبک را فراهم کرده است. این پیشرفت ها دامنهٔ کاربردهای ممکن را گسترش داده است تا زمینه هایی مانند ضبط حرکت انسان و حیوانات را در بر بگیرد. یک سیستم ناوبری اینرسیایی، حداقل شامل یک کامپیوتر و یک پلت فرم یا ماژول حاوی شتاب سنج، ژیروسکوپ یا سایر دستگاه های حسگر حرکت است. این سامانه، در ابتدا با موقعیت و سرعت خود از منبع دیگری (اپراتور انسانی، گیرندهٔ ماهواره جی پی اس و غیره) همراه با جهت اولیه ارائه می شود و پس از آن، موقعیت و سرعت به روز شدهٔ خود را با یکپارچه سازی اطلاعات دریافتی از حسگرهای حرکت محاسبه می کند. مزیت یک INS این است که برای تعیین موقعیت، جهت یا سرعت آن پس از مقداردهی اولیه، به هیچ مرجع خارجی دیگری نیاز ندارد. یک INS می تواند تغییر در موقعیت جغرافیایی خود (مثلاً به سمت شرق یا شمال)، تغییر در سرعت (سرعت و جهت حرکت) و تغییر جهت آن
(چرخش حول یک محور) را تشخیص دهد. این کار، با اندازه گیری شتاب خطی و سرعت زاویه ای اِعمال شده به سیستم انجام می گیرد. این سامانه، از آن جایی که به هیچ مرجع خارجی نیاز ندارد (پس از مقداردهی اولیه)، از پارازیت و فریب مصون است. INSها حاوی دستگاه سنجش اینرسی (IMU) هستند که دارای شتاب سنج های زاویه ای و خطی هستند (برای تغییر موقعیت). برخی از IMUها شامل یک عنصر ژیروسکوپی (برای حفظ یک مرجع زاویه ای مطلق) هستند.
اوکسانا کنژنیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار ژیمناست اهل اوکراین است که در المپیک حضور داشته است.
اوکسانا لیوبتسوا (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل اوکراین است.
اولکساندر اولس (؛ – ) شاعر، و نمایشنامه نویس اهل اوکراین بود.
اولکساندر بوندارنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تمپ شپتیفکا، باشگاه فوتبال تورپیدو زاپروژیا، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر پالیانیتسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر پوکلونسکیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر چیشوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر ریبکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر کیریوخین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال چرنومورتس نووراسییسک، باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، باشگاه فوتبال الیستا، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر ماکسیموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی یف، باشگاه فوتبال تورپیدو-بلاز ژودزینا، و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر هالوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر هرانوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولکساندر یتوشوچاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
ویتالی پتروویچ گراسیموف (; – ) سرتیپ نیروی زمینی روسیه بود که رئیس ستاد و معاون اول فرمانده ارتش چهل و یکم تسلیحات ترکیبی روسیه را به عهده داشت. وزارت دفاع اوکراین مدعی گشته او در جریان حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین در استان خارکیف کشته شده است. گراسیموف سال ۱۹۹۹ از مدرسه عالی فرماندهی تانک کازان و در سال ۲۰۰۷ از آکادمی قوای ترکیبی نیروهای مسلح فدراسیون روسیه فارغ التحصیل شد. او در جنگ دوم چچن و مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه شرکت داشت و نشان برای بازگشت کریمه را هم دریافت کرده بود.
اولکساندرا کوراشویلی (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل اوکراین است.
اولکساندرا گریداسوا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده است.
اولگ اولژیش (؛ ۸ ژوئیه ۱۹۰۷ – ) شاعر، باستان شناسی اهل امپراتوری روسیه بود.
اولگ چومک (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه برداری اهل اوکراین است.
واسیلی تئوفانوویچ سدلیار (به اوکراینی: Васи́ль Теофанович Седля́р: متولد ۱۲ آوریل ۱۸۹۹ م. کریستیوکا، شیشاکی رایون — ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۷ م. کیف) نقاش، تصویرگر و معلم هنر اوکراینی است. وی در پاکسازی بزرگ اعدام شد. او همچنین به خاطر کارهای سرامیکی و نقاشی بر روی سفال معروف بود. زندگی نامه. او در یک خانوادهٔ کشاورز و دهقانی به دنیا آمد. از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۹ م. در مدرسه هنر کیف و سپس از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۳ میلادی در آکادمی دولتی هنر اوکراین تحت نظر میخایلو بویچوک به تحصیل خود ادامه داد. او بعدها یکی از همکاران نزدیک بویچوک شد. سدلیار یکی از بنیانگذاران انجمن هنر انقلابی اوکراین (ARMU) بود و همچنین در چندین سمت تدریس می کرد که می توان به کالج هنر و سرامیک مژیریا (۱۹۲۳–۱۹۲۸)، مؤسسه فناوری سرامیک و شیشه (۱۹۲۸–۱۹۳۰) و آکادمی ملی (که در آن زمان به عنوان مؤسسه هنر کیف شناخته می شد، ۱۹۳۰–۱۹۳۶) نام برد. از نمونه آثار شاخص او می توان به نقاشی ای دیواری در تئاتر درام ایالت اوکراینی چروونوزاودسک که بعدها تخریب شد اشاره کرد. او در سال ۱۹۳۶ م. هنگامی که در خانه اش در خارکیف مستقر بود توسط کمیساریای خلق در امور داخلی به اتهام جاسوسی و فعالیت
علیه نظام دستگیر شد. و دلیل آن احتمالاً به خاطر سفرهایی بود که به آلمان، فرانسه و ایتالیا با بویچوک در سال ۱۹۲۷ م. رفته بود. او در کیف زندانی شد و زیر شکنجه اعتراف کرد و در ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۷ به همراه بویچوک و نقاشی دیگر به نام ایوان پادالکا با جوخه تیرباران اعدام شد. بعدها از او در سال ۱۹۵۸ اعاده حیثیت شد. در سال ۲۰۰۹، انتشارات دوخ ای لیترا، نسخه جدیدی از "کوبزار" توسط تاراس شوچنکو را همراه با تمام هجده تصویرسازی اصلی توسط سدلیار که برخی از آنها رنگی بودند، منتشر کرد. همزمان در همان سال، نمایشگاهی از آثار بازمانده او در موزه هنر ملی اوکراین نیز برگزار شد.
کاکزا () یک گروه موسیقی اوکراینی است که سبک پاپ را با عناصر الکترو-فولک تلفیق می کند. از زمان ایجاد آن در سال ۲۰۱۷، الکساندرا زاریتسکا، خواننده، دیمیترو مازوریاک، نوازنده سوپیلکا و میکیتا بوداش، نوازنده چند ساز، به «دستیابی به موفقیت سال» تبدیل شده اند. تهیه کننده و مدیر گروه یوری نیکیتین و شرکت ماماموزیک است.
اولگ دوپیلکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، و باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده است.
اولگ سوسلوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سنت پولتن، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولگ سوک (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، ترانه سرا اهل اوکراین است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اولگ کراسنوپیاروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا، و باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولگ کوروبکا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ 3 مدال طلا و 3 مدال نقره شده است.
اولگ کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی یف، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، و باشگاه فوتبال مکابی حیفا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان شرقی، شوروی، کشورهای مستقل مشترک المنافع، و اوکراین بازی کرده است.
اولگ لوژنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال شوروی و اوکراین بازی کرده است.
اولگ نادودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
اولگ ونخلینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده است.
اولگا ایانچوک (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل اوکراین است.
اولگا سویدرسکا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
اولگا فدوری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مرد گرگنما" اشاره کرد.
اولگا لازارچوک (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل اوکراین است.
ناهیچک، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳۷ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
اولگا موکومول (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
جکان، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲ نفر (۴ خانوار) بوده است.
اولنا چکان (؛ – (aged 67)) بازیگر، فیلم نامه نویس، روزنامه نگار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ناوران، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۶ نفر (۱۷ خانوار) بوده است.
اولنا کراوتس (؛ زادهٔ ) بازیگر، سرمایه دار، اقتصاددان، کمدین، مجری، تهیه کننده فیلم، خواننده، مجری تلویزیون، طنز نویس، و مجری رادیو اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "خدمتکار مردم" اشاره کرد.
اولها ایلکیو (؛ ۲۱ ژوئن ۱۹۲۰ – ) شاعر، و نویسنده اهل اوکراین بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده است. اولها ایلکیو در ۶ دسامبر ۲۰۲۱ در سن ۱۰۱ سالگی در لویو درگذشت.
اولینا دمیدفاک (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده است.
ان کی (؛ زادهٔ ) خوانندگی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یاروسلاو دنیسنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ایدا نیکلایچوک (؛ زادهٔ ) خوانندگی اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
گزبستان، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۳ نفر (۲۲ خانوار) بوده است.
ایرنا بلوخینا (؛ زادهٔ ) بازیگر، موسیقی دان، خواننده، طراح رقص، و مجری اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایرنا سوتسکا (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
ایرینا تسیلیک (؛ زادهٔ ) نویسنده، فیلم ساز، و کارگردان فیلم اهل اوکراین است.
ایرینا زیلنکو (; – ) نویسنده کودکان، شاعر، روزنامه نگار، و نویسنده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ایرینا سوخووا (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل اوکراین است.
ایزاک شوارتز (؛ – ) آهنگساز اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نیکا و هنرمند مردمی روسیه شده است.
سینمای دوران استقلال اوکراین با فروپاشی صنعت فیلم در دهه ۱۹۹۰ و تلاش برای بازسازی آن در دهه های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ از زمان اعلام استقلال اوکراین پس از همه پرسی استقلال در سال ۱۹۹۱ مشخص می شود. اگرچه صنعت متمرکز فیلم در این دوران رو به زوال بود، استودیوهای مستقل فیلم، شرکت های پخش و شبکه ای از سینماها در حال توسعه بودند. در دهه ۲۰۱۰، به دلیل توسعه فناوری های دیجیتال و کاهش هزینه های تولید، تعداد فیلم های کوتاه در اوکراین به سرعت رو به افزایش گذاشت. اگرچه صنعت سینما در آن زمان ضرر می کرد، تعدادی از فیلم های اوکراینی در جشنواره های بین المللی فیلم موفق بودند. سیاست. در ۵ اوت ۱۹۸۸، رادای عالی اتحاد جماهیر شوروی اوکراین، کمیته دولتی فیلمبرداری را منحل کرد و اوکراین را بدون نهاد دولتی مسئول توسعه سینما باقی گذاشت. پس از اینکه اوکراین استقلال خود را به دست آورد، یوری ایلینکو با ایجاد صندوق دولتی سینماتوگرافی اوکراین در اوت ۱۹۹۱، که تا می ۱۹۹۳ کار کرد، سعی کرد چنین ساختاری را بازسازی کند. درژکینو فعالیت خود را تنها در سال ۲۰۰۵ و به دنبال فرمان کابینه وزیران اوکراین در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ از سر گرفت. هانا چمیل اولین رئیس درژکینو
جدید شد. تاریخچه. سینمای اوکراین در دهه ۱۹۹۰. در دهه ۱۹۹۰، به دلیل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بحران اقتصادی، سینمای اوکراین شروع به افول کرد. دهه ۲۰۰۰. در اواخر دهه ۲۰۰۰، فیلم "با آتش و شمشیر" (لهستانی: «"Ogniem i mieczem»") توسط کارگردان لهستانی جرزی هافمن، که در آن بازیگر اوکراینی بودان اشتوپکا نقش Hetman Bohdan Khmelnytsky را بازی کرد، موفقیت زیادی کسب کرد. دهه ۲۰۱۰. افزایش تدریجی تولید فیلم در اوکراین در دهه ۲۰۱۰ بود. با توجه به پیشرفت تکنولوژی، کاهش هزینه ها و تقاضای مخاطبان برای محصولات داخلی (به ویژه پس از انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین)، تعداد فیلم ها افزایش چشمگیری پیدا می کند. دستاوردها. در سال ۲۰۰۱ تاراس تومنکو برنده جایزه بخش پانوراما از جشنواره فیلم برلین شد. در سال ۲۰۰۳ در مسابقه اصلی همان برلیناله (جشنواره فیلم برلین)، فیلم کوتاه "تراموا شماره ۹" (به اوکراینی: «"Йшов трамвай ۹»") توسط استپان کووال، انیماتور اوکراینی، جایزه خرس نقره ای را دریافت کرد. در سال ۲۰۲۰، مستند کامل "زمین آبی به رنگ نارنجی" (به اوکراینی: «"Земля блакитна, ніби апельсин»") به کارگردانی ایرینا تسیلیک جایزه بهترین کارگردانی جشنواره
فیلم ساندنس را دریافت کرد.
حَفْصه بِنْتُ الْحاج، از شاعران اندلسی در قرن ششم هجری قمری است که به اشعار عاشقانه شهره است. زندگانی. حفصه بنت الحاج که با نام حفصهٔ رَکونیّه نیز شناخته می شود؛ از نامورترین زنان شاعر اندلس در سدهٔ ۶ هجری قمری و مصادف با ۱۲ میلادی است. همهٔ منابع اندلسی بسیاری از منابع شرقی، ماجراهای عاشقانهٔ او را به ضمیمه اشعارش نقل کرده اند. منابع حفصه را به سبب زیبایی بسیارش ستوده اند و همین امر را سبب اعتبارش نزد بزرگان عنوان کرده اند. او را دختر مردی به نام الحاج گزارش کردند که از نسل و نژاد بربر بود. خاندان او به ثروتمندی شهره بودند و در غرناطه اعتباری داشتند. احتمال داده شده است که حفصه به سال ۵۳۰ هجری قمری مصادف با ۱۱۳۶ میلادی در غرناطه زاده شده است. او دوران نوجوانی را در همان شهر گذراند و از آموزش های شایسته ای بهره برده است. آورده اند که حفصه به یمن زیبایی و شهرتش به جهت شاعری، نظر ابوجعفر احمد بن عبدالملک بن سعید را جلب کرد. ابوجعفر که به ابن سعید نیز شهره بود، در ادبیات صاحب نظر بود. در نهایت شیفته حفصه شد اما حفصه دل در گروی دیگری داشت و به همین امر، و با استناد به چهار بیتی او، در درخواست ملاقات ابوسعید اما و
اگر کرده و بعد از دو ماه جواب منفی داد. ابوجعفر نیز در قطعه ای هشت بیتی، از عشقش نسبت به او سرود. حفصه در پاسخ به او از شتاب زدگی اش در عشق و ناشکیبایی اش در این امر که عادت این امور است، گلایه کرد و آن را ناپسند شمرد و ابوسعید را نکوهش کرد. بنابر گزارش ها در نهایت دیدارهای عاشقانه ای بین این دو صورت گرفت و ملاقات ها با شعر و شاعری همراه بود و محلی برای مجادلات شاعرانه شد. از تاریخ دقیق این ملاقات های عاشقانه و شروع عشق ابوسعید به حفصه، اطلاعات دقیقی در دست نیست. حفصه بعدها به مراکش نقل مکان کرد و ادامه زندگی را به آنجا برد. طبق تحلیل های تاریخی، اگر حفصه به سال ۵۷۱ هجری قمری در مراکش باشد، احتمالاً باید طاعون بزرگی که در این منطقه رخ داده است را مشاهده کرده باشد. به گزارش ابن خطیب، حفصه در سال ۵۸۹ هجری قمری در شهر مراکش وفات کرد و سن او را ۵۵ سال گزارش کرده اند. اشعار. از مجموعه اشعار او، ۱۹ قطعه که ۷۱ بیت است بر جای مانده است. اکثر اشعار او در قالب اشعار مناسبتی است و نمی توان با استناد به آن، سبک و سیاق شعری او را استخراج کرد. منبع شناسی. از میان منابعی که به او و آثارش پرداخته اند می توان به منابع شرقی ک