Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باشگاه های فوتبال آلمان در رده بندی جدید یوفا (اروپا) مقام چهارم را در اختیار داشته و با چهار نماینده در لیگ قهرمانان اروپا، دو نماینده در لیگ اروپا و یک نماینده در لیگ کنفرانس اروپا حضور دارند. طی چند سال اخیر فوتبال آلمان رشد زیادی کرده است؛ حضور دو باشگاه آلمانی در فینال لیگ قهرمانان ۱۳–۲۰۱۲ این موضوع را به خوبی نشان می دهد. امروزه فوتبال آلمان در تمام اروپا مورد توجه قرار گرفته است زیرا اکثر باشگاه ها از نظر مالی صحیح و اصولی عمل می کنند و تعداد تماشاگران در استادیوم ها رو به افزایش است. در اولین سال های رقابت های اروپایی، آلمان به دو کشور آلمان غربی و شرقی تقسیم شده بود، بنابراین در ابتدا فوتبال آلمان با دو کشور و دو لیگ مختلف، بوندسلیگا و اوبرلیگا در اروپا حاضر می شد. پس از اتحاد مجدد آلمان در اکتبر ۱۹۹۰، بوندسلیگا به لیگ اصلی تبدیل شد. باشگاه های فوتبال آلمان غربی از فصل ۵۶–۱۹۵۵ وارد رقابت های فوتبال اروپا شدند و باشگاه روت وایس اسن در مسابقات جام اروپا شرکت کرد. در آن سو باشگاه های فوتبال آلمان شرقی دو سال بعد و از فصل ۵۸–۱۹۵۷ وارد این رقابت ها شدند، جایی که ارتسگبیرگ آئو در مسابقات جام اروپا حضور یاف
ت. باشگاه های آلمانی تاکنون در میان معتبرترین رقابت های اروپایی و بین المللی، هشت بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا/جام باشگاه های اروپا (بایرن مونیخ، دورتموند و هامبورگ)، هفت بار قهرمان لیگ اروپا/جام یوفا (آینتراخت فرانکفورت، مونشن گلادباخ، بایرن مونیخ، بایر لورکوزن و شالکه)، پنج بار قهرمان جام برندگان جام اروپا (بایرن مونیخ، وردر برمن، دورتموند، هامبورگ و ماگدبورگ)، دو بار قهرمان جام باشگاه های جهان (بایرن مونیخ)، سه بار قهرمان جام بین قاره ای (بایرن مونیخ و دورتموند)، دو بار قهرمان سوپرجام اروپا (بایرن مونیخ) و ۱۰ بار قهرمان جام یوفا اینترتوتو (اشتوتگارت، شالکه، هامبورگ، وردر برمن، کارلسروهه، آینتراخت فرانکفورت و لوکوموتیو لایپزیگ) شده اند. باشگاه های آلمان با بیشترین افتخارات اروپایی. مسابقات اروپایی مسابقات بین المللی رتبه بندی
این فهرست، درگیری های مدرنی را که در منطقه جغرافیایی و سیاسی موسوم به خاورمیانه رخ می دهد را بیان می کند. «خاورمیانه» به طور سنتی شامل هلال حاصلخیز (بین النهرین)، شام، مصر، شبه جزیره عربستان، آناتولی، فلات ایران و مناطق همجوار می شود. خاورمیانه در حال حاضر منطقه ای از مصر، ترکیه و قبرس در غرب تا ایران و خلیج فارس در شرق را، و از ترکیه و ایران در شمال تا یمن و عمان در جنوب را در بر می گیرد. این فهرست فقط جنگ هایی که در سده بیستم و بیست و یکم میلادی اتفاق افتاده و بیش از ۱۰۰۰ نفر تلفات دارد را پوشش می دهد.
چاسینی () یک شهاب سنگ مریخی است که در ۳ اکتبر ۱۸۱۵، تقریباً در ساعت ۸ صبح، در چاسینی، شمال شرقی فرانسه سقوط کرد. "چاسینی" شهاب سنگی است که نام چاسینایت ها برگرفته از نام این شهاب سنگ است و ایجاد "C" در نام گروه اس ان سی (SNC) از شهاب سنگ ها را سبب شده است. "چاسینی" یک سنگ انباشته (سنگ کومولیتی) الیوین (دونیت) است. تقریباً به طور کامل از الیوین با اینترکومولوس پیروکسن، فلدسپات و اکسیدها تشکیل شده است. تا زمانی که NWA2737 در صحرای مراکش در شمال غربی آفریقا یافت شد، "چاسینی" تنها چاسینییت شناخته شده بود. "چاسینی" از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا برخلاف بیشتر SNCها، ترکیب گاز نجیب در ساختار آن با جو مریخ کنونی متفاوت است. این تفاوت ها احتمالاً به دلیل ماهیت تجمعی (مشتق از گوشته) آن است.
مهران بهنام فر، (زاده ۶ اردیبهشت ١٣۵۴ در تهران)، کاراته کار ایرانی است. افتخارات. او برندهٔ دو مدال برنز مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۰۰ در مونیخ و مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۰۴ در مونتری و مدال طلای بازی های آسیایی بوسان (۲۰۰۲) است. حرفه. بهنام فر، در مقاطعی سرمربی تیم ملی کاراته نوجوانان و جوانان در تیم های ملی کاراته ایران بوده است.از شاگردان وی در این تیم ها می توان به سجاد گنج زاده و ذبیح الله پورشیب اشاره کرد.
محمد آقایی، (زاده ۱۳۵۵ - در گذشت ۱۳۹۲) ووشوکار ایرانی بود. حرفه. او برنده مدال نقره بازی های آسیایی بوسان (۲۰۰۲) بود. درگذشت. آقایی، عصر پنجشنبه ۱۳۹۲/۱۰/۲۶ به دلیل بیماری در زادگاهش کرج درگذشت.
غار وریووکینا () با ۲۲۱۲ متر عمق، عمیق ترین غار شناخته شده روی کرهٔ زمین است. این غار در منطقه مورد مناقشه سیاسی آبخازیا در گرجستان واقع شده است. ورودی غار دارای مقطع ، و در توده عربیکا، رشته کوه گاگرا در غرب قفقاز، در گذرگاه بین زونت، نزدیک به دامنه های کوه کرپوست واقع شده است. عمق شفت ورودی آن است. نامگذاری. در سال ۱۹۶۸ میلادی این غار به نام علمی S-115 ثبت شد که بعداً با نام P1-7 جایگزین شد. سپس در سال ۱۹۸۶ به نام غارنورد و غواص معروف «الکساندر ورووکین» تغییر نام داد. ورووکین در سال ۱۹۸۳ هنگام کاوش در غار Su-Akan درگذشت.
علیرضا غریبی، کشتی گیر فرنگی کار سنگین وزن اسبق کُرد اهل ایران است. زندگی. متاهل، دارای ۲ فرزند. رادین ۳۱ مرداد ماه ۱۳۸۸-- روشا ۴ آذر ۱۳۹۳ کارمند رسمی شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب افتخارات. وی برنده مدال برنز بازی های آسیایی بوسان (۲۰۰۲) و مدال نقره قهرمانی جوانان جهان است. غریبی، در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ عضو تیم ملی کشتی فرنگی ایران در وزن ۱۳۰ کیلوگرم بود. سوابق. وی مدتی رئیس هیئت کشتی استان ایلام و عضو شورای فنی تیم های ملی کشتی فرنگی ایران بوده است. مربی تیم ملی کشتی فرنگی نوجوانان ۲۰۲۲ قهرمانی جهان ایتالیا. قهرمان آسیا نوجوانان ۲۰۲۲ قرقیزستان لیسانس تربیت بدنی و علوم ورزش فوق لیسانس مدیریت راهبردی دکتری مدیرت راهبردی ورزش
لتر یک استاندارد اندازه کاغذ است که توسط موسسه استاندارد ملی آمریکا تعریف شده است و معمولاً به عنوان لوازم التحریر خانگی یا اداری در ایالات متحده، کانادا، شیلی، کلمبیا، کاستاریکا، مکزیک، پاناما، گواتمالا، جمهوری دومینیکن و فیلیپین استفاده می شود. . ابعاد آن ، مشابه استاندارد کاغذ A4 مورد استفاده در اکثر کشورهای دیگر، تعریف شده در ISO 216 توسط سازمان بین المللی استاندارد.
باشگاه بسکتبال صنایع هرمزگان () نام باشگاه حرفه ای بسکتبال در بندرعباس می باشد. و در لیگ برتر بسکتبال ایران به رقابت می پردازند. تیم بسکتبال نایبند بندرعباس دیگر تیم هرمزگانی است که در لیگ برتر بسکتبال ایران شروع به فعالیت کرده است
نیما راهی زاده (زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایران است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال صنایع هرمزگان و تیم ملی بسکتبال ایران اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
مدرسه شیردار یک مدرسهٔ دینی است که در میدان ریگستان سمرقند جای دارد. این مدرسه در سال ۱۶۱۹ از سوی معماری ایرانی به نام عبدالجبار و به فرمان یلنگ توش بهادر روی ویرانه های خانقاه الغ بیگ ساخته شد.
طوطی نوک (گاهی کلاغ چرخ ریسک نیز نامیده می شود) یک گروه از پرندگان بومی در شرق آسیا و جنوب شرق آسیا عجیب و غریب هستند، هر چند جمعیت های رمیده در جاهای دیگر وجود دارند. آنها معمولاً پرندگان کوچک و دم درازی هستند که در نیزارها و زیستگاه های مشابه زندگی می کنند. آنها عمدتاً از دانه ها تغذیه می کنند، به عنوان مثال از علف ها، همان طور که از نامش پیداست، به خوبی با آنها سازگار است. زندگی در مناطق گرمسیری به تا آب و هوای معتدل جنوب، آنها معمولاً غیرمهاجر هستند. چرخ ریسک نیزار یا «چرخ ریسک ریش دار»، گونه ای از اوراسیا که مدتهاست در اینجا قرار گرفته بود، در مقایسه، به خصوص در تابستان، حشره خوارتر است. همچنین به طور قابل توجهی در ریخت شناسی متفاوت است و بارها در خانواده تک نماد Panuridae قرار می گرفت. داده های توالی دی ان ای این را پشتیبانی می کند. گونه های طوطی. ۳۷ گونه از طوطی و وابستگان در بین ۱۶ سرده پخش شده اند. این فهرست بر اساس توالی رده بندی IOC ارائه شده است و همچنین می تواند بر اساس حروف الفبا بر اساس نام مشترک و دو جمله ای مرتب شود. کلاد گونه های بزرگ. سردهٔ "Conostoma" سردهٔ "Cholornis" سردهٔ "Paradoxornis"
سردهٔ "Psittiparus" کلاد گونه های کوچک قهوه ای. سردهٔ "Chleuasicus" سردهٔ "Sinosuthora" Clade of small yellowish species. سردهٔ "Suthora" سردهٔ "Neosuthora" Paradoxornithinae? به طور متقاعدکننده ای، طوطی نوک ها و وابستگان نزدیک آنها ممکن است متعلق به زیرخانواده Paradoxornithinae متمایز باشد که گویا پشتیبانی برای ارتباط آن به کلاد پایه ای سسکان اصلی Sylviidae آشکار نیست (Cibois 2003a, Jønsson &amp; Fjeldså ۲۰۰۶).
زبان بودوخی () (Будад мез) زبانی ساموری از خانواده زبان های قفقازی شمال شرقی است که در بخش هایی از شهرستان قوبا در جمهوری آذربایجان صحبت می شود. این زبان توسط حدود ۲۰۰ نفر از تقریباً ۱۰۰۰ نفر از مردم بودوخ صحبت می شود. بودوخ زبانی است که به شدت در معرض خطر انقراض است و توسط اطلس زبان های در خطر یونسکو به این عنوان طبقه بندی شده است.
مردم بودوخ ()(Будад) مردمانی هستند که عمدتاً اهل روستای کوهستانی بودوق در شمال شرقی جمهوری آذربایجان، یکی از اقوام شاه داغ هستند. آنها به زبان بودوخ صحبت می کنند که یکی از زبان های قفقازی شمال شرقی از شاخه زبان های لزگی است. زبان ترکی آذربایجانی نیز در میان آنان رایج است. بیشتر مردم بودوخ مسلمان سنی هستند.
مردم خینالیق () (خینالیقی: кеттитурдур و кетш халх) از مردمان بومی قفقازی ساکن در جمهوری آذربایجان هستند و به زبان خینالیقی که یکی از زبان های قفقازی شمال شرقی است سخن می گویند. مردم خینالیق بومی شهرستان قوبا هستند و بیشتر در روستای اصلی آن ها خینالیق و روستاهای پیرامون آن زندگی می کنند. مردم خینالیق از جمله اقوامی هستند که به طور سنتی اقوام شاه داغ (همراه با مردم بودوخ و مردم کریتس) نامیده اند.
غلامرضا مولابیگی (زاده ۱۳۵۴ رزن) قاضی و حقوقدان ایرانی است که در ۱۲ آبان ۱۴۰۰ از سوی مجلس شورای اسلامی با کسب ۱۴۱ رأی از مجموع ۲۳۲ به عنوان عضو حقوقدان شورای نگهبان انتخاب شد. وی که از قضات برجسته و باسابقه دیوان عدالت اداری و متخصص در حوزه های حقوق اداری، حقوق کار و تأمین اجتماعی، حقوق مالیاتی، حقوق شهرسازی و اراضی است، پس از معرفی توسط ریاست قوه قضائیه، توسط نمایندگان مجلس به سمت عضو حقوقدان شورای نگهبان انتخاب گردید.
رستگاری عشق یک فیلم مسیحی، وسترن و عاشقانه آمریکایی به کارگردانی دی جی کاروسو است که فیلمنامه آن را کاروسو همراه با با فرانسین ریورز نوشته است. این فیلم بر اساس رمان پرفروش ریورز (سال ۱۹۹۱) ساخته شده است و در غرب وحشی آمریکا و در جریان تب طلای کالیفرنیا اتفاق می افتد. در این فیلم ابیگیل کوئن، تام لوئیس و لوگان مارشال گرین ایفای نقش می کنند. "رستگاری عشق" توسط کمپانی های فیلم سازی Pinnacle Peak Pictures , Mission Pictures International و Nthibah Pictures تهیه شده است و در کیپ تاون، آفریقای جنوبی فیلمبرداری شده است. این فیلم در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲ توسط یونیورسال پیکچرز به صورت تئاتری منتشر شد و نقدهای منفی از سوی منتقدان دریافت کرد. داستان. دختر هشت ساله ای بنام سارا در کودکی و در دهه ۱۸۵۰ بعد از مرگ مادرش توسط فرد ظالمی فروخته می شود. حالا او بزرگ شده توانسته با نفرتی که از خود و همه اطرافیانش در دل دارد، در کالیفرنیای دهه ۱۸۵۰ جان سالم به در ببرد. تا اینکه با جوانی به نام مایکل هوزیا ملاقات می کند و متوجه می شود که هیچ دردی وجود ندارد که عشق نتواند آن را التیام بخشد…
لیگ برتر بسکتبال ایران ۱۴۰۰ از روز شنبه ۲۴ مهر با حضور ۱۶ تیم برگزار شد. لیگ برتر بسکتبال در قالب ۲ گروه ۸ تیمی برگزار می شود. جدول. الف. تیم های شهرداری گرگان، پالایش نفت آبادان، ذوب آهن اصفهان، صنعت مس کرمان، کوچین آمل، خانه بسکتبال خوزستان، نیروی زمینی تهران و نظم آوران نوین سیرجان در گروه الف قرار دارند. ب. تیم های مهرام تهران، شیمیدر قم، فولاد مبارکه سپاهان اصفهان، اکسون تهران، صنعت مس رفسنجان، رعد پدافند تهران، صنایع پشتیبانی ورزش هرمزگان و آویژه صنعت پارسای مشهد نیز در گروه ب قرار دارند.
انتخابات ریاست جمهوری در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۷ در جمهوری قره باغ برگزار شد. نتیجه آن پیروزی باکو ساهاکیان بود که ۸۵ درصد آرا را کسب نمود.
پرکندن، گاهی به برچیدن پرها یا رفتار آسیب پرها ناسازگار رفتاری است، ناهنجاری رفتاری معمولاً در پرندگان اسیر که جویدن، گازگرفتن یا کندن پر خود با منقار خود، و در نتیجه آسیب به پر و گاهی پوست به ویژه در میان Psittaciformes رایج است، به طوری که تخمین زده می شود که ۱۰٪ از طوطی های اسیر این اختلال را نشان می دهند. نواحی از بدن که عمدتاً نوک می زنند یا کنده می شوند، نواحی در دسترس تر مانند گردن، سینه، پهلو، بخش درونی ران و بخش شکمی بال هستند. پرهای اصلی و کرکی به طور کلی به عنوان هدف اصلی شناسایی می شوند، اگرچه در برخی موارد، پرهای دم و پروازی نیز تحت تأثیر قرار می گیرند. اگرچه کندن پر با نوک زدن پر که معمولاً در پرندگان تجاری دیده می شود دارای ویژگی های مشترک است، اما در حال حاضر این دو رفتار متمایز در نظر گرفته می شوند، زیرا در مورد دوم، پرندگان به پرهای افراد دیگر نوک می زنند و آنها را بیرون می کشند. پرکنی دارای ویژگی هایی است که شبیه به پرکندن، یک اختلال کنترل تکانه در انسان و کشیدن مو است که در موش، خوکچه هندی، خرگوش، گوسفند و مشک، سگ و گربه گزارش شده است، که منجر به پیشنهادهایی برای رویکرد روان شناسی تطبیقی ب
رای کاهش این مشکلات شده است. دلایل. پرکندن به طور کلی به عنوان یک اختلال چند عاملی در نظر گرفته می شود، اگرچه سه جنبه اصلی نگهداری پرنده ممکن است با این مشکل مرتبط باشد: (۱) اندازه قفس اغلب حرکات پرنده را محدود می کند. (۲) طراحی قفس و بایر بودن محیط اغلب فرصت های رفتاری کافی برای پاسخگویی به حساسیت، هوش و نیازهای رفتاری پرنده را فراهم نمی کند. و (۳) مسکن انفرادی که نیازهای اجتماعی بالای پرنده را برآورده نمی کند. محیط بایر. افزایش پیچیدگی محیطی می تواند کندن پر را کاهش دهد، با این حال، مطالعات دیگر تنها موفق به تثبیت مشکلات پرهای موجود شده اند.
تالاب سن ایگناسیو در فاصله ۵۹ کیلومتری (۳۷ مایلی) شهر سن ایگناسیو و بزرگراه ایالتی شماره ۱، ایالت باخا کالیفرنیا سور کشور مکزیک واقع شده است. . این تالاب یکی از پناهگاه های زمستانی نهنگ های خاکستری شرق اقیانوس آرام ("Eschrichtius robustus") است. تاریخ. تالاب سن ایگناسیو اولین بار توسط کاپیتان شکار نهنگ جرد پول کشف شد. اولین سفر صید نهنگ به تالاب سان ایگناسیو در سال ۱۸۶۰ توسط اسکامون و شش کشتی شکار نهنگ انجام شد. اگرچه بسیاری از شکارچیان نهنگ به دلیل ترس از دست دادن کشتی های خود وارد آب های کم عمق این تالاب نمی شوند، اما باز هم شکارچیان جسوری هستند که وارد تالاب شده اند و با شکار نهنگ خاکستری اقیانوس آرام این گونه را به سمت انقراض سوق داده اند. تالاب در حال حاضر یکی از مقاصد اصلی مهاجرت نهنگ های خاکستری است. اهمیت جهانی تالاب سان ایگناسیو. در سال ۱۹۸۸ مکزیک ذخیره گاه زیست کره ال ویزکاینو که شامل تالاب سان ایگناسیو نیز می شود و بزرگترین پناهگاه حیات وحش در آمریکای لاتین است، را تأسیس کرد. تالاب سان ایگناسیو نه تنها پناهگاه نهنگ خاکستری است، بلکه یکی از تنها دو محل پرورشگاه بچه های نهنگ خاکستری اقیانوس آرام در ج
هان است. پرورشگاه دیگر با فاصله تنها ۴ ساعت در خلیج ماگدالنا قرار دارد. تالاب سان ایگناسیو همچنین زیستگاه حیاتی برای گونه در حال انقراض برندو یا آنتلوپ شاخ چنگالی و یک زیستگاه مهم تغذیه ای برای چهار گونه از هفت گونه لاک پشت دریایی جهان است: لاک پشت چرمی، لاک پشت زیتونی، لاک پشت پوزه عقابی و لاک پشت سبز دریایی (همه در خطر انقراض). در سال ۱۹۹۳ سازمان ملل تالاب سان ایگناسیو را به دلیل اهمیت آن برای جامعه جهانی در فهرست میراث جهانی قرار داد.
مردم کریتس () یا قرز (хърыцӏаь) یک گروه قومی ساکن در کشور جمهوری آذربایجان هستند که در چندین روستا در شهرستان های قوبا، خاچماز، اسماعیللی و قبله و همچنین در شهرهای باکو و سومقاییت زندگی می کنند. در سال ۲۰۰۵ میلادی شمار کریتس ها میان ۱۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ تن بود. آن ها به زبان کریتسی سخن می گویند که از زبان های لزگی خانواده زبان های قفقازی شمال شرقی است. همچنین همه آنان به زبان ترکی آذربایجانی نیز صحبت می کنند. شغل اصلی آنها دامداری است. کشاورزی و باغداری در درجه دوم اهمیت قرار دارند. آن ها همچنین انواع صنایع دستی مانند فرش، قالیچه و جوراب های پشمی طرح دار نیز می سازند. بیش تر کریتس ها مسلمان سنی هستند.
نوک زنی پرها یک مشکل رفتاری است که بیشتر در میان مرغ های اهلی که برای تولید تخم پرورش می یابند اگرچه در سایر ماکیان مانند قرقاول، بوقلمون، اردک، جوجه های گوشتی رخ می دهد و گاهی در شترمرغ های پرورشی دیده می شود. نوک زنی پرها زمانی اتفاق می افتد که پرنده ای به طور مکرر به پرهای دیگری نوک بزند. سطح شدت ممکن است خفیف و شدید تشخیص داده شود. نوک زدن ملایم پرها به عنوان یک رفتار بررسی عادی در نظر گرفته می شود که در آن پرهای پرنده درگیر به سختی دچار اختلال می شوند و بنابراین مشکلی را نشان نمی دهند. با این حال، در نوک زدن شدید پرها، پرهای پرنده درگیر گرفته می شود، کشیده می شود و گاهی برچیده می شود. این برای پرنده پرکنده دردناک است و می تواند منجر به ضربه به پوست یا خونریزی شود که به نوبه خود می تواند منجر به هم نوع خواری و مرگ شود. نوک زنی پرها یکی از مشکلات عمده ای است که صنعت تخم مرغ در سیستم های غیرقفسی با آن روبرو است و قرار است با قوانین اتحادیه اروپا (دستورالعمل 1999/74/EC شورای 1999/74) منع نگهداری مرغ های تخم گذار در قفس را به موضوعی بزرگ تبدیل کند. قفس های برهنه باتری که در سال ۲۰۱۲ به اجرا درآمدند، و چشم اند
از ممنوعیت کوتاه کردن نوک وجود دارد. کاهش نوک زنی پرها بدون توسل به کوتاه کردن نوک یک هدف مهم برای صنعت مرغداری است.
جوان جانووا زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر نمایشنامه نویس و کارگردان تئا تر اهل ترکیه بود. وی در روز ۲۰ اوت سال ۲۰۲۲ در اثر بیماری ریه فوت کرد. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تا ۲۰۲۲ میلادی مشغول فعالیت بوده است از مهم ترین کارهایی که او در آن ایفای نقش کرده است می توان به "گناه فاطماگل چه بود؟"، "از هم گسیخته"، "موهبت" و "سه قرون" اشاره کرد.
پرورش پرندگان عمل نگهداری و پرورش پرندگان، به ویژه از پرندگان وحشی در اسارت است. پرورش پرندگان به طور کلی نه تنها بر پرورش و پرورش پرندگان، بلکه بر حفظ زیستگاه پرندگان و کمپین های آگاه سازی همگانی نیز متمرکز است. انواع. دلایل مختلفی وجود دارد که باعث می شود مردم به پرورش پرندگان مشغول شوند. برخی افراد برای حفظ یک گونه پرندگان را پرورش می دهند. برخی از مردم طوطی را به عنوان پرنده همراه پرورش می دهند و برخی نیز برای کسب سود، پرندگان را پرورش می دهند. پرورش پرندگان. پرنده پروری روش نگهداری پرندگان (رده "Aves") در اسارت با استفاده از شرایط کنترل شده، معمولاً در محدوده یک پرنده، برای سرگرمی، بازرگانی، پژوهش و اهداف حفاظتی است. برخی از دلایل پرورش پرندگان عبارتند از: پرورش پرندگان برای حفظ گونه، زیرا بسیاری از گونه های پرندگان به دلیل تخریب زیستگاه و بلاهای طبیعی در معرض خطر هستند. پرنده داری حفاظت را تشویق می کنند، در مورد گونه های پرندگان آموزش می دهند، پرندگان همراه را برای عموم فراهم می کنند، و شامل پژوهش دربارهٔ رفتار پرندگان نیز می شود. زیرشاخه ها. پرورش قناری. از نام رایج قناری (مرتبط با "Serinus canaria")،
یک پرنده آوازخوان بومی جزایر قناری، مادیرا و آزور است. این پرنده از دهه ۱۴۷۰ تا به امروز به عنوان پرنده قفسی در اروپا نگهداری می شود و اکنون از طرفداران بین المللی برخوردار است. اصطلاح "canariculture" و "canaricultura" به ترتیب در زبان های فرانسوی، پرتغالی، اسپانیایی و ایتالیایی برای توصیف نگهداری و پرورش قناری برای مدتی استفاده می شود. پرورش دهندگان قناری انگلیسی زبان معمولاً از این اصطلاح استفاده می کنند. پرورش طوطی. این واژه از psittacinae (لاتین "psittacinus"، برای طوطی، از یونانی "psittakos") گرفته شده است. پرورش طوطی (Psittaculture) واژه ای است که از اوایل دهه ۱۹۷۰ در جامعه پرنده داری استفاده می شود تا به افرادی اشاره کند که در نگهداری، پرورش و حفاظت از گونه های طوطی ها، همچنین در حفظ زیستگاه طوطی ها و کمپین های آگاهی عمومی برای نجات طوطی های وحشی تخصص دارند. این یکی از شاخه های علم پرورش پرندگان است.
سامی پاشازاده سزایی (؛ ۱۸۵۹ – ۱۹۳۶) سیاست مدار اهل امپراتوری عثمانی بود.
شترمرغ یک سرده از پرندگان از راسته شترمرغان است که اعضای آن شترمرغ هستند. این بخشی از فروردهٔ دیرین آروارگان، گروه متنوعی از پرندگان بی پرواز، همچنین به عنوان شناخته بی تیغه ها که شامل شترمرغ های استرالیی، شترمرغ های آمریکایی، و کیوی ها است. دو گونه زنده شترمرغ وجود دارد: شترمرغ معمولی و شترمرغ سومالی. آن ها پرندگان بزرگ و بدون پرواز آفریقا هستند که بزرگ ترین تخم ها را در میان همهٔ جانوران زنده خشکی می گذارند. با قابلیت دویدن ۷۰ کیلومتر در ساعت (۴۳٫۵ مایل در ساعت)، آن ها سریع ترین پرندگان روی زمین هستند. آن ها در سراسر جهان پرورش داده می شوند، به خصوص برای پرهایشان، زیرا به عنوان تزیین و گردگیر پر استفاده می شوند. از پوست آن ها برای محصولات چرمی نیز استفاده می شود. شترمرغ ها به دلیل سنگین وزن ترین پرندگان زنده قابل توجه هستند. شترمرغ ها دندان ندارند و برای کمک به هضم غذاهای سخت، مانند گیاهان، سنگ ریزه می خورند. این سنگریزه ها در سنگدان آن ها جمع شده و با حرکات عضلانی این بخش از دستگاه گوارش، غذا را آسیاب می کنند. این عمل به تجزیه مکانیکی غذا کمک کرده و فرآیند هضم را تسهیل می کند. به مرور زمان، سنگریزه های موج
ود در سنگدان شترمرغ ساییده و کوچک می شوند. به همین دلیل، شترمرغ ها به طور مداوم به خوردن سنگریزه های جدید نیاز دارند تا کارایی سیستم گوارشی خود را حفظ کنند. این رفتار یک سازگاری مهم در این پرندگان بزرگ بی پرواز است که رژیم غذایی آن ها عمدتاً شامل مواد گیاهی است. تاریخ آرایه شناختی. سردهٔ "Struthio" اولین بار توسط کارل لینه در سال ۱۷۵۸ توصیف شد. این جنس توسط لینه و سایر آرایه شناسان اولیه برای شامل شترمرغ استرالیایی، شترمرغ آمریکایی و شترمرغ شاخدار (کاسوآری) استفاده می شد تا اینکه هر کدام در جنس خود قرار گرفتند. شترمرغ سومالی ("Struthio molybdophanes") اخیراً توسط اکثر مقامات به عنوان گونه ای جداگانه شناخته شده است، در حالی که دیگران هنوز در حال بررسی شواهد هستند. پراکندگی و زیستگاه. امروزه، شترمرغ ها فقط به صورت بومی در آفریقا یافت می شوند، جایی که در محدوده ای از زیستگاه های خشک و نیمه خشک بازمانند ساوانا و ساحل، هم در شمال و هم در جنوب منطقه جنگلی استوایی وجود دارند. شترمرغ سومالی در شاخ آفریقا یافت می شود که جدا از شترمرغ معمولی توسط مانع جغرافیایی کافت شرق آفریقا تکامل یافته است. در برخی مناطق، زیرگونه ما
سایی شترمرغ معمولی در کنار شترمرغ سومالیایی وجود دارد، اما به دلیل تفاوت های رفتاری و زیست محیطی، از آمیختگی آنها جلوگیری می شود. شترمرغ های عربی در آناتولی و عربستان تا اواسط قرن بیستم تا حد انقراض شکار شدند و در اسرائیل تلاش ها برای معرفی شترمرغ های شمال آفریقا برای ایفای نقش اکولوژیکی خود با شکست مواجه شد. شترمرغ های معمولی رمیده در استرالیا جمعیت های رمیده ایجاد کرده اند. گونه ها. ۹ گونه شناخته شده در این سرده وجود دارد که هفت گونه منقرض شده اند. در سال ۲۰۰۸، "S. linxiaensis" به جنس "Orientornis" منتقل شد "." سه گونه دیگر، "S. pannonicus" , "S. dmanisensis" و "S. transcaucasicus"، در سال ۲۰۱۹ به سردهٔ "Pachystruthio" منتقل شدند. چندین شکل فسیلی اضافی، ichnotaxa هستند (یعنی بر اساس فسیل های شاخص موجودات مانند ردپاها و نه بدن آن طبقه بندی می شوند) و ارتباط آن ها با آن هایی که از استخوان های متمایز توصیف شده اند بحث برانگیز است و نیاز به تجدیدنظر در انتظار نمونه های خوب بیشتری دارد. گونه ها عبارتند از:
اسکار ریتر (لقب شوالیه در آلمانی) و ادلر (نوعی مرتبه اشرافی در آلمان) فون زیلندر (۱۶ ژانویه 1856 – ۲۲ مه ۱۹۴۰) ژنرال نیروی زمینی باواریا بود که در نهایت تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۱۸ فرماندهی سپاه یکم سلطنتی باواریا را بر عهده داشت. زندگی نامه. فون زیلندر در ماینس متولد شد. او فرزند کاپیتان (هاوپتمن) اتو ریتر و ادلر فون زیلندر و همسرش روزالیا بود. اسکار جوان در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۴ وارد دانشکده افسری ارتش شد و به هنگ «پادشاه» پیاده نظام باواریا پیوست و در ۱۷ مارس ۱۸۷۵ به مقامپورتپیه فیینقیش (گروهبان دانشکده افسری) رسید. در سال ۱۸۷۶ او به مقام ستوان دومی دست یافت. در ۲۵ نوامبر ۱۸۷۸ با ویلهلمین، ازدواج کرد. این زوج سه پسر و سه دختر داشتند. پس از سال ۱۸۸۵ او در آکادمی جنگ در مونیخ خدمت کرد و در سال ۱۸۸۶ به مقام ستوان یکمی رسید و پس از آن از سال ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ آجودان فرماندهی منطقه مونیخ بود. در سال ۱۸۹۰ او فرمانده گروهان در هنگ شد، در سال ۱۸۹۱ به درجه کاپیتانی (هاوپتمن) ارتقا یافت و پس از سپتامبر ۱۸۹۳ افسر ستاد کل ارتش شد. در نوامبر ۱۸۹۷ با درجه سرگردی به لشکر سوم ارتش منتقل شد. سپس از اواخر اکتبر ۱۸۹۸ تا فور
یه ۱۸۹۹ در هنگ محافظتی پیاده نظام سلطنتی باواریا، فرمانده گردان بود. در مارس ۱۹۰۱ او به درجه سرهنگ دومی ارتقاء یافت. از اوت ۱۹۰۱ تا مارس ۱۹۰۴ او رئیس دپارتمان ستاد کل ارتش بود، از ماه مه ۱۹۰۳ به درجه سرهنگ تمام دست یافت، سپس به فرماندهی هنگ اولین پیاده نظام «پادشاه» رسید و سپس مدیریت آکادمی جنگ و دانشکده توپخانه و مهندسی در مونیخ به او سپرده شد. فون زیلندر در آوریل ۱۹۰۶، زمانی که مدیر آکادمی جنگ بود، به مقام سرلشکری رسید. او از دسامبر ۱۹۰۷ تا نوامبر ۱۹۰۸، فرمانده تیپ ۹ پیاده نظام بود و همچنین از نوامبر ۱۹۰۸ تا آوریل ۱۹۱۲ ریاست ستاد کل ارتش و بازرسی نهادهای آموزشی نظامی را بر عهده داشت. زیلندر در مارس ۱۹۱۰، به درجه سپهبدی ارتقا یافت و پس از آن فرماندهی لشکر ششم باواریا به او سپرده شد. وی تا مارس ۱۹۱۳ فرماندهی سپاه یکم پیاده نظام باواریا را بر عهده داشت. فون زیلندر به دلیل شایستگی هایی که در طول خدمت از خود نشان داده بود، چندین بار مورد تقدیر قرار گرفت. دو دهه پس از بازنشستگی، در دوران حکومت رایش سوم، به درجه صدراعظمی ("گروسکانسلر") نشان نظامی مکس یوزف دست یافت. او در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۰ در مونیخ درگذشت.
آسیای حارّه ای منطقه ای در آسیا است که اقلیم حاره ای را تجربه می کند. از نظر فیزیوجغرافیایی و اقتصادی، از نظر منابع طبیعی و تنوع زیستی، از جمله بسیاری از گونه های کشاورزی، غنی است. ۱۶ کشور در آسیای استوایی وجود دارند که وسعت آنها از حدود (سنگاپور) تا (هند) است. جمعیت آن عمدتاً روستایی است در سال ۱۹۹۵، سرشماری منطقه ای با شش شهر از ۲۵ شهر بزرگ نشان داد که جمعیت آن ۱٫۶ میلیارد نفر است که احتمالاً در سال ۲۰۲۵ به ۲٫۴ میلیارد نفر می رسد. آب و هوا در آسیای استوایی تابع الگوهای آب و هوای فصلی با دو باد موسمی و میزان طوفان های استوایی در سه ناحیه اصلی چرخه زایی (خلیج بنگال، اقیانوس آرام شمالی و دریای چین جنوبی) است. آب و هوا بر اساس عوامل محیطی متعددی مانند: رشد شهرنشینی، صنعتی شدن زمین و توسعه اقتصادی یا برعکس تخریب زمین، مسائل زیست محیطی و افزایش آلودگی متفاوت است.
زبان کریتسی یا قرزی () (Kryc) یک زبان ساموری از خانواده زبان های قفقازی شمال شرقی است که در بخش هایی از شهرستان قوبا کشور جمهوری آذربایجان توسط ۶۰۰۰ تن در سال ۱۹۷۵ صحبت می شد. کریتسی در خطر انقراض است که توسط اطلس زبان های جهان در خطر یونسکو به عنوان "به شدت در معرض خطر" طبقه بندی شده است.
در دهه ۱۸۷۰، بسیاری از فعالان در ایالات متحده توسط تصمیم رئیس جمهور یولیسیز اس. گرانت در برابر انقلاب جاری در کوبا که تلاش می کرد برده داری را در قلمرو اسپانیایی سرنگون سازند، رویکرد بی طرفی را در پیش گرفته بود، ناامید شدند. تعداد زیادی از افراد برجسته می خواستند پایان برده داری کوبا و موفقیت شورشیان را ببینند و همچنین ایالات متحده شورشیان را به عنوان جنگجویان مشروع به رسمیت بشناسد. «کمیته کوبایی ضد-برده داری» که از همین جا الهام گرفته و بعضی اوقات جامعه ضد برده داری کوبا نیز از آن یاد می شود، اولین بار در دسامبر ۱۸۷۲ در مؤسسه کوپر در نیویورک گرد هم آمدند. ساموئل آر. اسکاترون کمیته را رهبری نمود که رویدادها را سازمان دهی می کرد، در حالی که کشیش «هنری هایلند گارنت» به عنوان منشی و سخنگو خدمت می نمود. پیشینه تاریخی. در سال ۱۸۶۸ میلادی، احساسات براندازی برده داری و نارضایتی از اداره مادرید فوران، جنگ داخلی را در کوبا برافروخت. این جنگ که به جنگ ده ساله معروف است، از سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۸ میلادی ادامه داشت که در آن شورشیان کوبایی در برابر قوای استعماری اسپانیایی در پهلوی سایر موارد به هدف استقلال کوبا و براندازی برده