Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر وی توانست چندی بعد یک شغل دیگر مرتبط با تدریس در نظام سکولار پیدا کند – هرچند این یک شغل ریاست نبود، با این حال خانواده او انتظار استانداردهای بالا را همانند قبل نداشتند. ماریس به مدرسه دبیرستان بوفون در پاریس رفت و در آنجا نزد ژاک آدامار به آموزش ریاضی پرداخت. آدامار به استعداد مرد جوان پی برد و تصمیم گرفت تا به طور انفرادی وی را آموزش دهد. پس از این که آدامار در ۱۸۹۴ به دانشگاه بوردو رفت، وی هم واره به فرشه می نوشید، سوالات ریاضی به فرشه می داد و به طور سخت گیرانه از اشتباه های وی انتقاد می کرد. فرشه بعدها اذعان نمود که این سوالات باعث شد تا وی هم واره در این ترس زندگی کند که نتواند برخی آن ها را حل کند، هرچند وی از رابطه ویژه خود با آدامار بسیار متشکر بود و افتخار لذت بردن از آن ها را داشت. پس از تکمیل مدرسه، فرشه ملزم بود تا به خدمات نظامی برود. در این زمان وی تصمیم می گرفت که ریاضی بخواند یا فیزیک – وی ریاضی را انتخاب کرد، چون دوست نداشت در کلاس های شیمی اشتراک کند که در غیر آن باید اشتراک می کرد. بنابرین وی در ۱۹۰۰ میلادی وارد در مدرسه عالی نرمال ثبت نام کرد تا ریاضی بخواند. وی در بسیار جوانی شروع به
منتشر نمودن مقالات نمود و چهار مقاله در ۱۹۰۳ منتشر کرد. او با رابطهٔ که با ریاضی دان های آمریکایی، به ویژه ادوین ویلسون، در پاریس داشت، برخی مقالات اولیه خود را در انجمن ریاضی آمریکا به چاپ رساند. زندگی میانی. فرشه در جریان حرفه علمی خود در چندین نهاد متفاوت خدمت کرد. از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ وی به عنوان استاد ریاضی در دبیرستان بزانسون خدمت کرد، سپس در ۱۹۰۸ به دبیرستان نانت رفت و برای یک سال آنجا ماند. پس از آن وی از ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۹ در دانشگاه پوآتیه خدمت کرد. وی در ۱۹۰۸ با سوزان کاریف (۱۸۸۱–۱۹۴۵ میلادی) ازدواج کرد و آن ها چهار فرزند داشتند: هیلین، هنری، دینیس و آلاین. جنگ جهانی اول. فرشه برنامه ریزی کرده بود تا یک سال در ایالات متحده در دانشگاه ایلینوی بماند، اما برنامه های وی با آغاز جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴ به هم خورد. وی در ۴ اوت همان سال وارد ارتش شد. او به دلیل مهارت های زبانی که در هوتل مادرش برای خارجی ها کسب کرده بود به عنوان ترجمان با ارتش بریتانیا خدمت کرد. ایده های مساوی طلبانه فرانسوی بیشتر افراد آکادمیک را واداشت تا به ارتش بپیوندند. آن ها در سنگرها به خدمت پرداختند و بیشتر آن ها در جریان جنگ از دست رفت. این ت
حسین برانگیز است که وی حتی در جریان جنگ توانست به طور مکرر مقالات چیره ریاضی تولید کند، علی رغم زمان اندکی که برای وقف کردن به ریاضیات داشت. پس از جنگ. پس از ختم جنگ، فرشه تصمیم گرفت تا به استراسبورگ برود و در تأسیس مجدد دانشگاه استراسبورگ کمک کند. وی به عنوان پروفسور آنالیز بالاتر و رئیس دانشکده ریاضی خدمت نمود. باز هم باوجود این که کارهای اداری بیش از حد داشت، اما توانست مقدار زیاد پژوهش های با کیفیت تولید نماید. فرشه در ۱۹۲۸ میلادی تصمیم گرفت تا دوباره به پاریس برگردد، البته با تشویق بورل، کسی که در آن وقت کرسی حسابان احتمالات و فیزیک ریاضی را در دانشگاه پاریس (دانشگاه سوربرن) در دست داشت. فرشه برای مدت کوتاهی به سمت استاد در بنیاد راکفلر در دانشگاه سوبرن گماشته شد و از ۱۹۲۸ میلادی به بعد پروفسور شد (بدون کرسی). فرشه در ۱۹۳۳ به کرسی استاد ممتاز ریاضیات عمومی و در ۱۹۳۵ به کرسی حسابان دفرانسیلی و انتگرالی ارتقا داده شد. فرشه در ۱۹۴۱ میلادی با اخذ کرسی حسابان احتمالات و فیزیک ریاضی جانشین بورل شد و تا زمان بازنشستگی خود در ۱۹۴۹ در این کرسی باقی ماند. فرشه از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۵ همچنین به عنوان مسئول دروس در مدرسه عا
لی نرمال گماشته شده بود؛ با اخذ این سمت، فرشه قادر بود تعداد قابل توجهی از ریاضی دان های جوان را به سوی پژوهش ها در احتمالات سوق دهد، از جمله دوبلین، فورتیت، لیووی و جین ویلی. علی رغم دستاوردهای بزرگ فرشه، وی در فرانسه به طور بایسته قدردانی نشد. به عنوان مثال، با وجود چندین بار نامزد شدن، وی تا ۷۸ سالگی به عنوان عضو آکادمی علوم انتخاب نشد. وی در ۱۹۲۹ عضو خارجی آکادمی علوم و هنر لهستان شد و در ۱۹۵۰ عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم و هنر هلند گردید. فرانچیت یک اسپرانتیست بود، برخی کارها و مقالات خود را به زبان فراساخته منتشر کرد. وی همچنین از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ میلادی به عنوان رئیس انجمن بین المللی اسپرانتیست علمی (Internacia Scienca Asocio Esperantista) کار کرد. کارهای اصلی. بزرگ ترین کار وی، رساله دکترای ۱۹۰۶ او تحت عنوان Sur quelques points du calcul fonctionnel در مورد حسابان تابعک ها بود. طی این رساله، فرشه مفهوم فضای متری را معرفی کرد، هرچند نام فضای متری به هاسدرف نسبت داده می شود. میزان انتزاع فرشه همانند میزان انتزاع در نظریه گروه است و او قضیه ها را در درون یک دستگاه اصلی موضوع که به دقت انتخاب شده است، ارایه م
ی نماید. سپس این قضایای را می توان در یک ردیف بزرگ از قضایای مشخص تطبیق کرد. فهرستی از مهم ترین کارهای وی که به ترتیب زمان نشر منظم شده است، قرار ذیل می باشد: فرشه همچنین نظریه هایی را از مقاله جغرافی دان، جمعیت شناس و آمارشناس چکسلواکی به نام جارومیر کورکاک تحت عنوان دوگونه اساسی توزیع آماری (۱۹۳۸؛ Deux types fondamentaux de distribution statistique) توسعه داد. بعضاً امتیاز معرفی آنچه امروزه به نام مرز کرامر-راو در حوزه آمار یاد می گردد به فرشه نسبت داده می شود، اما یادداشت های درسی فرشه در دهه ۱۹۴۰ در رابطه به این ظاهراً موضوع مفقود شده است. خانواده. وی در ۱۹۰۸ میلادی با سوزان کاریف ازدواج کرد. پیوند به بیرون.
شهدخوار زیبا ؛ که پیشتر در سردهٔ "Nectarinia" قرار می گرفت) یک شهدخوار بومی مناطق گرمسیری آفریقا است و دامنهٔ آن از سنگال و گینه در غرب تا سودان، سودان جنوبی، اتیوپی و کنیا در شرق امتداد دارد.
مرد بازنده فیلمی ایرانی به کارگردانی محمدحسین مهدویان و تهیه کنندگی کامران حجازی و امیر بنان محصول سال ۱۴۰۰ است. فیلم نامهٔ این فیلم بر عهدهٔ ابراهیم امینی، حسین حسنی و مهدویان بوده است. بازیگران این فیلم جواد عزتی، رعنا آزادی ور، بابک کریمی، آناهیتا درگاهی، مهدی زمین پرداز، سجاد بابایی، مجید نوروزی، امیرحسین هاشمی، امیر دژاکام، منوچهر علی پور، شبنم قربانی، میلاد شاه حسینی، ونوس کانلی و ملیکا پازوکی هستند. مجوز ساخت این فیلم در آذر ۱۴۰۰ دریافت شد و مراحل فیلم برداری نیز یک هفته بعد آغاز شد. تهران و مازندران از مکان های تصویربرداری این پروژه بوده است. این فیلم برای نخستین بار در ۱۱ بهمن ۱۴۰۰ در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و در آن جا نامزد دریافت دو جایزه شد. خلاصه داستان. سرهنگ احمد خسروی مسئول رسیدگی به پرونده های مشکوک به قتل می شود و به سرنخ هایی دست می یابد که پشت پرده این قتل رازگونه به کشف شبکه فساد اقتصادی می رسد. احمد بی محابا به دنبال یافتن قاتل است و حتی زندگی خصوصی با فرزندانش نیز دچار مخاطراتی می شود. در این تلاش بی وقفه و در شرایطی که باور دارد که به نتیجه نزدیک است در عین ناباوری
متوجه می شود پشت این قتل راز دیگری وجود دارد.
سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۲۱ سی و چهارمین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایتالیا است که بین قهرمان سری آ و قهرمان کوپا ایتالیا برگزار می شود. تیم های حاضر اینترمیلان قهرمان سری آ و یوونتوس قهرمان کوپا ایتالیا هستند.باشگاه فوتبال اینترمیلان با برد در این بازی برای ششمین بار قهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا شد.
شهدخوار چشم نواز یک شهدخوار است. شهدخوارها گروهی از پرندگان بسیار کوچک گنجشک سان جهان قدیم هستند که عمدتاً از شهد تغذیه می کنند، اگرچه حشرات را نیز می خورند، به ویژه زمانی که به جوجه ها غذا می دهند.
شهدخوار شکم سفید ، همچنین به عنوان «شهدخوار سینه سفید» شناخته می شود، گونه ای از پرندگان از خانواده شهدخواران است. در آنگولا، بوتسوانا، جمهوری دموکراتیک کنگو، مالاوی، موزامبیک، نامیبیا، آفریقای جنوبی، سوازیلند، تانزانیا، زامبیا و زیمبابوه یافت می شود.
شهدخوار فلسطینی یک پرنده گنجشک سان کوچک از خانوادهٔ شهدخوار است. این پرنده که در بخش هایی از خاورمیانه و جنوب صحرای آفریقا یافت می شود، به عنوان شهدخوار کاکل نارنجی نیز شناخته می شود، نامی که به طور مشابه برای "Cinnyris bouvieri" که در جنوب آفریقا یافت می شود نیز استفاده می شود. در سال ۲۰۱۵، تشکیلات خودگردان فلسطینی این گونه را به عنوان یک پرنده ملی پذیرفت. نام خاص "osea" از یونان باستان ὁσια "(hosia،" به معنی "مقدس") گرفته شده است.
ریچارد کنت گای (Richard Kenneth Guy) (۳۰ سپتامبر ۱۹۱۶ – ۹ مارس ۲۰۲۰)، ریاضی دانی بریتانیایی بود. او در دانشکده ریاضیات، دانشگاه کلگری به عنوان استاد دانشگاه خدمت می کرد. وی برای کارش در حوزه های نظریه اعداد، هندسه، ریاضیات سرگرمی، ترکیبیات و نظریه گراف شناخته می شود. کارهای که او را به شهرت رساند شامل نوشتن "راه های برنده شدن در بازی های ریاضیتان" به طور مشترک (با جان کانوی و الوین برلیکمپ) و نوشتن "مسائل حل نشده در نظریه اعداد" بود. او بیش از ۳۰۰ مقاله علمی منتشر کرد. گای «قانون قوی اعداد کوچک» را تقریباً به طور شوخی آمیزی بیان کرد که می گوید: اعداد کوچک به اندازه کافی برای وظایفی که به آن ها محول می شود، در دسترس نیست و با استفاده از آن، سازگاری ها و روال های مختلفی که در میان فرهنگ های بی شمار یافت می شود را تشریح می کند. او برای این مقاله جایزه لستر آر. فورد MAA را به دست آورد. زندگی نامه. دوران کودکی. گای در ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۶ در نانیتون، واریک شر، انگلستان از ادیلینا آگستا تانر و ویلیام الگسند چارلز گای زاده شد. پدر و مادر وی هر دو معلم مدرسه بودند و به درجه سرمعلمی رسیده بودند. او به مدرسه پسرانه وارویک ک
ه سومین مدرسه قدیمی در انگلستان است رفت، اما به بیشتر برنامه درسی اشتیاق نداشت. او در ورزش عمل کرد خوب داشت، اما در ریاضی عالی بود. او در ۱۷ سالگی اثر دیکسون تحت عنوان تاریخچه نظریه اعداد را مطالعه نمود. او گفت که این اثر از «تمام کار شکسپیر هم بهتر است» که این امر نشان دهنده علاقه وافر و دائمی وی به ریاضی بود. گای، پس از برنده شدن چندین بورسیه تحصیلی در ۱۹۳۵ میلادی به کالج گونویلا اند کایوس، کامبریج رفت. برای این که این بورسیه تحصیلی که از همه مهم تر بود را برنده شود، او به کامبریج سفر کرد و برای دو روز امتحان داد. اشتیاق وی به بازی ها، زمانی که او در کامبریج بود آغاز شد و در آنجا او به یک تهیه کننده مشتاق مسائل شطرنج مبدل گردید. او در ۱۹۳۸ میلادی به عنوان دومین شاگرد ممتاز از کالج فارغ التحصیل شد؛ وی چندی بعد اظهار داشت که علت این که نتوانست شاگرد ممتاز نخست شود ممکن مرتبط با گرفتاری او به شطرنج بوده باشد. هرچند والدین او شدیداً مخالفت نشان دادند، اما گای معلم شد و دیپلوم معلمی خود را از دانشگاه بیرمنگام به دست آورد. او با خانم آینده خود، نانسی لویس تیراین، از طریق برادرش مایکل که برنده بورسیه تحصیلی در گون
ونیلا اند کایوس بود، آشنا شد. او و خانمش لویس، هر دو عاشق کوهنوردی و رقص بودند. آن ها در دسامبر ۱۹۴۰ باهم ازدواج کردند. سال های جنگ. گای در نوامبر ۱۹۴۲ میلادی یک مأموریت اضطراری در بخش هواشناسی نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، با درجه نظامی فلایت لوتنینت (ستوان) دریافت کرد. او به عنوان هواشناس نخست در ریکیاویک و سپس در برمودا گماشته شد. گای تلاش نمود تا برای لویس هم اجازه پیوستن به خود را بگیرد، اما این درخواست او رد شد. زمانی که در آیسلند بود، او تا اندازه بازی های سفر روی یخ، اسکی و کوهنوردی انجام داد که آغاز یک عشق دیگر بود، اما این بار با برف و یخ. گای پس از ختم جنگ دوباره به انگلستان بازگشت و دوباره به تدریس پرداخت، اما این بار تنها برای دو سال در مدرسه دستور زبان استاکپورت تدریس کرد. او و خانواده اش در ۱۹۴۷ میلادی به لندن نقل مکان کردند و او در آنجا به عنوان معلم ریاضی در کالج گلدسمیت مشغول به تدریس شد. اواخر زندگی و مرگ. او در ۱۹۵۱ میلادی به سنگاپور نقل مکان کرد و در آنجا تا سال ۱۹۶۲ میلادی در دانشگاه مالایا تدریس نمود. پس از آن، او چند سال را در مؤسسه فناوری هند در دهلی، هندوستان گذراند. زمانی که آن ها در
هندوستان بودند، او و لویس در کوه پایه های هیمالیا به کوهنوردی پرداختند. گای در ۱۹۶۵ میلادی به کانادا رفت و در دانشگاه کلگری در ایالت آلبرتا مشغول به تدریس شد و در آنجا به درجه علمی پروفسوری رسید. هرچند او به طور رسمی در ۱۹۸۲ میلادی باز نشسته شد، اما او هنوز هم چند روز در هفته به دفتر می رفت، حتی پس از این که عمر او از ۱۰۰ سال هم فراتر رفته بود. گای همراه با جورج توماس و جان سلفریدج در جریان سال های اولیه، در اردوی ریاضی کانادا/ایالات متحده تدریس می کرد. دانشگاه کلگری در ۱۹۹۱ میلادی به او دکترای افتخاری اعطاء کرد. گای بیان داشت که آن ها برای خجالتی او، این مدرک تحصیلی را داده اند، اما دانشگاه اظهار داشت که «پژوهش های گسترده و نوشته های پُربار وی در حوزه نظریه اعداد و ترکیبیات کمک بسیاری به نظریه بازی و کاربرد گسترده آن در فعالیت های مختلف انسانی نموده است». گای و خانم وی لویس (که در ۲۰۱۰ وفات کرد) به کوهنوردی و طرف داری از محیط زیست، حتی در اواخر عمر شان بسیار متعهد باقی ماندند. او در ۲۰۱۴ میلادی مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به کلب الفاین کانادا کمک کرد تا رهبران آماتور را آموزش دهند. در مقابل، کلب الفاین با اعمار یک کل
به لویس و ریچارد در نزدیکی دامنه مانت دیس پولیوس، به آن ها افتخار بخشید. آن ها سه فرزند داشتند و از میان آن ها مایکل جی.تی. گای متخصص علوم رایانه و ریاضی دان بود. گای در ۹ مارج ۲۰۲۰ به عمر ۱۰۳ سالگی درگذشت. ریاضیات. گای، هنگامی که در سنگاپور تدریس می کرد، با ریاضی دان مجارستانی، پاول اردوش آشنا شد. اردوش به مطرح نمودن و حل کردن مسائل سخت ریاضی مشهور بود و چندی از این مسائل را با گای شریک ساخت. گای چندی بعد اظهار داشت «من در هر کدام از این مسائل پیشرفتی داشتم. این کار من را تشویق کرد و من شروع به فکر کردن خود به عنوان شخصی همانند یک ریاضی دان پژوهشی کردم، کاری که قبلاً انجام نداده بودم». در نهایت او چهار مقاله با اردوش نوشت و شماره ۱ اردوش به او تعلق گرفت، وی همچنین یکی از مسائل که اردوش به داده بود را حل کرد. گای مسحور این مسائل حل نشده گردیده بود و دو کتاب را نوشته و به آن ها تقدیم کرد. بیشتر نظریه اعداد دانان در آغاز تلاش نمودند تا مسائل حل نشده از کتب مسائل حل نشده در نظریه اعداد را حل کنند. گای خود را یک ریاضی دان آماتور می خواند، در حالی که کارهای او به طور گسترده مورد احترام ریاضی دان های حرفهٔ قرار داش
ت. او در طول حرفه اش که هشت دهه ادامه داشت، بیش از ده ها کتاب به طور انفرادی یا مشترک با سایر نویسندگان نوشت و با برخی از برجسته ترین ریاضی دان های قرن بیستم همکاری داشت. پاول اردوش، جان هورتون کانوی، دانلد کنوت و مارتین گاردنر از جمله کسانی بودند که وی آن ها همکاری داشت و برخی دیگر از دانشمندانی که با آن ها همکاری نمود شامل: الوین برلیکمپ، جان ال. سلفریدج، کینیت فالکونر، فرانک هراری، لی سالوس، گرهارد رنجیل، بیلا بولوباس، سی.بی. لاکامپاگنی، بروس ساگان و نیل سلونی. گای در طول حرفه خود بیش از ۱۰۰ مقاله پژوهشی در ریاضیات نوشت، از جمله چهار مقاله در همکاری با اردوش. گای تأثیر قوی بر حوزه ریاضیات سرگرمی داشت. او در نوشتن روش های برنده شدن با برلیکمپ و کانوی همکاری نمود و مارتین گاردنر در ۱۹۹۸ میلادی آن را «بزرگ ترین کار در ریاضیات سرگرمی در این قرن» توصیف کرد. پس از این که گاردنر از ستونِ بازی های ریاضی در امریکن سانتیفیک باز نشسته شد، گای برای مدت کوتاهی جانشین او شد. گای پژوهش های گستردهٔ روی بازی زندگی کانوی انجام داد و در ۱۹۷۰ میلادی گلایدراین بازی را کشف کرد. گای در حوالی ۱۹۶۸ میلادی یک چندوجهی یونیستیبل را ب
ا ۱۹ چهره کشف کرد؛ تا سال ۲۰۱۲، این چنین یک ساخته با چهرهای کم تر کشف نشده بود. گای تا سال ۲۰۱۶ در انجام کارهای ریاضی، فعال بود. برای تجلیل از جشن تولد ۱۰۰ سالگی وی، دوستان و همکارانش بزرگ داشتی را از زندگی او به عمل آورده و یک آهنگ و ویدئو برای قدردانی از وی در گردهمایی ۴ گاردنر پخش شد. گای یکی از روسای اصلی بنیاد نظریه اعداد بود و نقشی فعالی در حمایت از تلاش های این بنیاد برای «پروراندن یک روحیه همکاری و حسن نیت در میان خانوادهٔ از نظریه پردازان متعدد» برای بیشتر از بیست سال، ایفا کرد. مسائل شطرنج. گای از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۱ میلادی به عنوان ویراستار آخر بازی در "مجله شطرنج بریتانیا" خدمت کرد. او برای حدود ۲۰۰ مطالعه آخر بازی (شطرنج) شناخته می شود. او، همراه با هاگ بلاندفورد و جان رایکرافت، یکی از مخترعین کد GBR (کد گای-بلاندفورت-رایکرافت) است، کد GBR سیستمی جهت نمایش موقعیت مهره های شطرنج روی یک تخته شطرنج است. نشریه هایی چون EG از آن برای دسته بندی انواع پایان بازی و فهرست سازی مطالعات آخر بازی استفاده می کنند. &lt;poem&gt; راه حل: 1. Kd1 Ka3 2. Kc1 a5 3. h4 a4 4. h5 Ka2 5. h6 a3 6. h7 Ka1 7. h8=N a2 8. Ng6 fxg6
9. f7 g5 10. f8=N g4 11. Ne6 dxe6 12. d7 e5 13. d8=N e4 14. Nc6 bxc6 15. b7 c5 16. Kd1 Kb2 17. b8=Q+ 1-0 &lt;/poem&gt;
کیلیان لودویش (زاده ۵ مارس ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان مدافع در بوندس لیگا اتریش و باشگاه ردبول زالتسبورگ بازی می کند. دوران باشگاهی. لودویش بازی خود را در باشگاه آربی لایپزیگ آغاز کرد و در ژوئن ۲۰۱۸ به ردبول زالتسبورگ پیوست و قراردادی چهار ساله امضا کرد. او ابتدا به صورت قرضی برای اف سی لیفرینگ بازی کرد. لودویش در ۹ ژانویه ۲۰۲۰، دوباره به صورت قرضی به بارنزلی پیوست. در ۵ اکتبر ۲۰۲۰، او تا پایان فصل به شالکه ۰۴ قرض داده شد.
باب بیسواس فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی دیا آناپوما غوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، چیترانگادا سینگ، پوراب کهلی و تینا دسای ایفای نقش کرده اند.
سار باشکوه ، همچنین به عنوان سار براق باشکوه شناخته می شود، یک گونه از سارهای خانواده ساران است. این گونه در آنگولا، بنین، بوتسوانا، بروندی، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، گینه استوایی، اتیوپی، گابن، گامبیا، غنا، گینه، گینه بیسائو، کنیا، لیبریا، مالی، نیجر، نیجریه، رواندا، سائوتومه و پرنسیپ، سنگال، سیرالئون، سودان جنوبی، تانزانیا، توگو، اوگاندا و زامبیا یافت می شود و در بلژیک معرفی شده است.
نبرد جنگل بلو (Belleau Wood) ( ژوئن ۱۹۱۸) در جریان حمله بهاری آلمان در جنگ جهانی اول، در نزدیکی رودخانه مارن در فرانسه رخ داد. این نبرد بین لشکر دوم پیاده نظام ایالات متحده آمریکا (به فرماندهی سرلشکر عمر باندی) و لشکر سوم پیاده نظام ایالات متحده آمریکا همراه نیروهای فرانسوی و بریتانیایی در برابر مجموعه ای از واحدهای ارتش امپراتوری آلمان شامل بخشی از لشکرهای ۲۳۷، ۱۰، ۱۹۷، ۸۷ و ۲۸ درگرفت. این نبرد به یک جزء کلیدی از فرهنگ و یادمان تفنگداران دریایی ایالات متحده تبدیل شده است. زمینه. در مارس ۱۹۱۸، با آزاد شدن نزدیک به ۵۰ لشکر اضافی در نتیجهٔ تسلیم شدن روسیه در جبهه شرقی، ارتش آلمان مجموعه ای از حملات را در جبهه غربی آغاز کرد؛ به این امید که متفقین را قبل از اینکه نیروهای ایالات متحده به طور کامل مستقر شوند، شکست دهد. سومین حمله ای که در ماه مه علیه فرانسوی ها بین سوآسون و رنس آغاز شد، معروف به نبرد سوم ان، باعث شد که آلمانی ها در ۲۷ مه به ساحل شمالی رودخانه مارن در شاتو-تیری، در ۹۵ کیلومتری پاریس برسند. در ۳۱ مه، تفنگداران سنگالی با حمایت گردان ۷ مسلسل از لشکر ۳ ایالات متحده توانستند در نبردی خونین و خانه به خانه
، پبشروی نیروهای آلمانی را متوقف کنند. در نتیجه، پیشروی آلمان ها به سمت واکس و جنگل بلو متمرکز شد. در ۱ ژوئن، شاتو تیری و واکس همزمان سقوط کردند و نیروهای آلمانی وارد جنگل بلو شدند. لشکر ۲ پیاده نظام ایالات متحده، که شامل یک تیپ از تفنگداران دریایی ایالات متحده بود، در امتداد بزرگراه پاریس-متز قرار گرفت. هنگ ۹ پیاده بین بزرگراه و رود مارن و هنگ ۶ تفنگداران دریایی نیز در سمت چپ آن ها مستقر شد. هنگ ۵ تفنگداران دریایی و هنگ ۲۳ پیاده نظام نیز در به عنوان نیروی ذخیره قرار گرفتند. نبرد. در عصر روز ۱ ژوئن، نیروهای آلمانی شکافی را در خطوط فرانسوی در سمت چپ موقعیت تفنگداران دریایی ایجاد کردند. در پاسخ، نیروی ذخیره ایالات متحده، متشکل از هنگ ۲۳ پیاده نظام به فرماندهی سرهنگ پل بی. مالون، گردان اول از هنگ پنجم تفنگداران دریایی به فرماندهی سرگرد جولیوس اس. توریل، و یک عضو از گردان ۶ مسلسل تفنگداران دریایی - یک راهپیمایی اجباری به طول بیش از برای بستن شکاف آغار کردند که تا طلوع خورشید به هدف خود دست یافتند. در شب ۲ ژوئن، نیروهای ایالات متحده خط مقدمی به طول را در شمال بزرگراه پاریس-متز ایجادکردند این ناحیه عمدتاً متشکل از
مزارع غلات و پوشش درختی پراکنده بود. این خط مقدم از مزرعه مثلثی در غرب تا لوسی و سپس به طرف شمال تا تپهٔ ۱۴۲ گسترش یافته بود. در طرف مقابل، خط آلمانی از واکس به بورشز تا بلو ادامه داشت. توقف پیشروی آلمان در جنگل بلو. فرماندهان آلمانی دستور پیشروی به سمت ماریگنی و لوسی را از طریق جنگل بلو را به عنوان بخشی از یک حملهٔ بزرگ دادند که در قرار بود در طی آن، سایر نیروهای آلمانی از رودخانه مارن عبور کنند. فرمانده تیپ تفنگداران دریایی ارتش، ژنرال جیمز هاربورد، برخلاف دستور فرانسوی ها مبنی بر حفر خندق های بیشتر در پشت سر، به تفنگداران دریایی دستور داد «هرجایی که هستند، موقعیت خود را حفظ کنند». تفنگداران دریایی با سرنیزه ها، گودال های کم عمقی را حفر کردند که در حالت درازکش، می توانستند از داخل این گودال ها شلیک کنند. در بعد از ظهر ۳ ژوئن، پیاده نظام آلمانی با سرنیزه های ثابت از طریق مزارع غلات به مواضع تفنگداران دریایی حمله کردند. تفنگداران دریایی بدون هیچگونه شلیکی منتظر نزدیک شدن آلمانی ها تا فاصلهٔ شدند و سپس آتش گشودند. امواج مرگبار شلیک تفنگ های انفرادی باعث انهدام اکثر نیروهای آلمانی شده و بازماندگان نیز به داخل ج
نگل عقب نشینی کردند. با متحمل شدن تلفات سنگین، آلمانی ها در یک خط دفاعی در امتداد تپه ۲۰۴، درست در شرق واکس، تا لو تیوله (Le Thiolet) در بزرگراه پاریس-متز و از شمال از داخل جنگل بلو تا تورسی مستقر شدند. پس از اینکه بارها از تفنگداران دریایی خواسته شد تا همراه با عقب نشینی نیروهای فرانسوی به عقب برگردند، کاپیتان تفنگداران دریایی لوید دبلیو ویلیامز از گردان دوم، هنگ پنجم تفنگداران دریایی جمله ای را ادا کرد که بعدها معروف شد: «عقب نشینی؟ لعنتی، ما تازه به اینجا رسیدیم!» البته، فرمانده گردان ویلیامز، سرگرد فردریک وایز، بعداً ادعا کرد که کلمات معروف را گفته است. در ۴ ژوئن، سرلشکر باندی، فرمانده لشکر دوم پیاده نظام، فرماندهی بخش آمریکایی جبهه را بر عهده گرفت. طی دو روز بعد، تفنگداران دریایی حملات مداوم آلمانی ها را دفع کردند. با ورود لشکر ۱۶۷ فرانسه، برای باندی این فرصت ایجاد شد که خط مقدم خود را تقویت کند. تیپ ۳ باندی بخش جنوبی خط را در اختیار داشت، در حالی که تیپ تفنگداران دریایی بخش شمالی خط در نزدیکی مزرعه مثلثی شکل را کنترل می کرد. حمله به تپه ۱۴۲. در ساعت ۰۳:۴۵ روز ۶ ژوئن، متفقین به نیروهای آلمانی که در حال آ
ماده سازی حمله خود بودند، حمله کردند. لشکر ۱۶۷ فرانسه از سمت چپ جناح آمریکایی حمله کرد، در حالی که تفنگداران دریایی به تپه ۱۴۲ حمله کردند تا از آتش سنگین علیه فرانسوی ها جلوگیری کنند. به عنوان بخشی از فاز دوم، لشکر ۲ قرار بود قلهٔ مشرف به تورسی و جنگل بلو و همچنین خود جنگل بلو را تصرف کند. با این حال، تفنگداران دریایی نتوانستند جنگل را به طور کامل مورد شناسایی و بررسی قرار دهند. در نتیجه، متوجه یک هنگ پیاده نظام آلمانی به همراه شبکه ای از سنگرهایی را که به منظور تعبیه مسلسل و توپخانه حفر شده بود، نشدند. در سپیده دم، گردان اول هنگ پنجم تفنگداران دریایی، به فرماندهی سرگرد جولیوس توریل، قرار بود به تپه ۱۴۲ حمله کنند؛ اما فقط دو گروه در موقعیت بودند. تفنگداران دریایی در امواج منظم با سرنیزه های ثابت در سراسر مزرعه گندمی که با مسلسل و آتش توپخانه آلمانی جارو شده بود، شروع به پیشروی کردند؛ و بسیاری نیز کشته شدند. کاپیتان کروتر فرمانده گروهان ۶۷ تقریباً به محض آغاز پیشروی کشته شد. کاپیتان همیلتون و گروه چهل و نهم با نبردی خونین و از فاصلهٔ نزدیک، با آلمانی های مستقر در خندق ها مبارزه کردند و حتی بیشتر از نقطهٔ هدف پ
یشروی کردند. در این مرحله، همیلتون هر پنج افسر جوان را از دست داده بود. وضعیت در گروهان ۶۷ نیز به همین منوال بود؛ تنها یک افسر زنده بود. همیلتون هر دو گروه را دوباره سازماندهی کرده و سعی کرد نقاط مستحکم و خط دفاعی ایجاد کند. در ضد حمله آلمان، گروهبان توپخانه ارنست آ. جانسون، که با نام مستعار چارلز هافمن خدمت می کرد، پیشروی سرباز آلمانی را دفع کرد. در این درگیری، او نفر را با سرنیزهٔ اسلحهٔ انفرادی خود کشت و بقیه نیز متواری شدند. برای این اقدام، او اولین تفنگدار دریایی بود که مدال افتخار را در جنگ جهانی اول دریافت کرد. همچنین تفنگدار دریایی، هنری هالبرت، به دلیل پیشروی از درون آتش سنگین دشمن در هنگام ضد حمله، نشان صلیب خدمات ممتاز را دریافت نمود. در این زمان بقیه گردان رسیدند و وارد نبرد شدند. جناحین توریل بدون محافظت بودند و تفنگداران دریایی نیز به سرعت در حال خرج کردن مهمات خود بودند. با این حال، تا بعد از ظهر، تفنگداران دریایی تپه را به قیمت جان افسر و بیشتر عضو گردان، تصرف کردند. حمله تفنگداران دریایی به بلو وود. در شب ژوئن، افسر اطلاعاتی هنگ ششم تفنگداران دریایی، ستوان ویلیام ای. ادی، به همراه دو سرباز دی
گر، با گذر از خطوط آلمان اقدام به جمع آوری اطلاعات در مورد نیروهای آلمانی کردند. آن ها موفق شدند اطلاعات ارزشمندی را به دست آورند که نشان می داد آلمانی ها در حال تحکیم مواضع مسلسل ها و آوردن قوای توپخانه ای بودند. با اینکه این موضوع حاکی از این بود که قرار نیست بلافاصله حمله ای رخ دهد، قدرت فزاینده ای که آلمانی ها با ایجاد این پایگاه به دست می آورند، باعث نگرانی آن ها در مورد احتمال پیشروی و حمله به پاریس شد. در ساعت روز ژوئن، گردان سوم از هنگ پنجم تفنگداران دریایی به فرماندهی سرگرد بنجامین اس. بری و گردان سوم هنگ ششم تفنگداران دریایی، به فرماندهی سرگرد برتون دبلیو سیبلی، به عنوان بخشی از فاز دوم حمله متفقین، از غرب به سمت جنگل بلو حمله کردند. این بار هم، تفنگداران دریایی مجبور شدند از طریق یک مزرعهٔ گندم که ارتفاع آن ها تا کمر سربازان می رسید، به سمت آتشباران شدید مسلسل پیشروی کنند. یکی از معروف ترین نقل قول ها در تاریخ تفنگداران دریایی، در آغاز نبرد توسط گروهبان یکم دن دالی، صاحب دو مدال افتخار که در فیلیپین، سانتو دومینگو، هائیتی، پکن، و ورا کروز نیز خدمت کرده بود، بیان شد. وی افرادش از گروه مسلسل را با ای
ن جمله به حرکت رو به جلو تشویق کرد: "بجنبید حرام زاده ها؛ یعنی می خواهید تا ابد زنده بمانید؟" اولین امواج تفنگداران دریایی - که در خطوط منظم پیشروی می کردند - قلع و قمع شدند. سرگرد بری در حین پیشروی از ناحیه ساعد مجروح شد. در سمت راست او، تفنگداران دریایی گردان سه از هنگ ششم همراه با سرگرد سیبلی به انتهای جنوبی جنگل بلو رفتند و با تیرهای سنگین مسلسل، تک تیراندازان و سیم های خاردار مواجه شدند. تفنگداران دریایی و پیاده نظام آلمانی به زودی وارد نبرد تن به تن شدند. تلفات وارده در این روز بالاترین تلفات در تاریخ تفنگداران دریایی تا آن زمان بود. حدود افسر و نفر از نیروهای تیپ تفنگداران دریایی کشته شدند. در پایان آن روز، تفنگداران دریایی موفق شده بودند بخشی از جنگل بلو را تصرف کنند. مبارزه در بلو وود. اکنون نبرد به بن بست رسیده بود. در نیمه شب ژوئن، حمله آلمان به آسانی متوقف شد و ضد حمله آمریکایی در صبح روز ژوئن نیز به همین ترتیب شکست خورد. گردان سیبلی که متحمل تلفاتی در حدود نفر شده بود، با رسیدن قوای کمکی از سوی گردان ، هنگ تفنگداران دریایی نیروی خود را بازیافت. سرگرد شیرر فرماندهی گردان سوم از هنگ تفنگداران دریای