Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیوان ناصر خسرو قبادیانی اثر "حکیم ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی مروزی، مکنی به ابومعین" و ملقب به ادیب و دبیر فاضل و متخلص به حجّت، شاعر بلندآوازه فارسی زبان است. دیوان او مشتمل بر ۱۱۳۷۳ بیت و مرکب از اشعار فارسی و عربی است. "اشعار دورهٔ جوانی او که متضمن مدح، غزل و هزل بود همه از میان رفته یا شاید خود شاعر بعد از سفر مکه یا جریان تبعید آنها را از بین اوخراست برده است." طلوع و فروغ. «"ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی مروزی در ذیقعده ۳۹۴ قمری در قبادیان بلخ متولد شد."» «"وی در ۸۷ سالگی در سال ۴۸۱ در یمگان بدخشان درگذشت. جسمش را در همان جا به خاک سپردند."» «"قبر ناصر خسرو در درهٔ یمگان بوده و ظاهراً هنوز هم آنجاست."»اوخراست محتوا. "دیوان ناصر خسرو قبادیانی" کتابی است مشتمل بر همه اشعار باقی مانده از ناصر خسرو قبادیانی. شعرها به زبان های فارسی و عربی است. مهم ترین بخش آن، قصاید اوست. شعرهایی در دیگر قالب های شعری همانند مقطَّعات و رباعی هم در این دیوان هست. دیوان او مشتمل بر ۱۱۱۵۶ بیت قصیده، ۲۱۵ بیت مقطَّعات و ۱ رباعی در ۲ بیت و در مجموع ۱۱۳۷۳ بیت سروده است. سال نگارش. "دیوان ناصر خسرو قبادیانی" تا سال ۴
۸۱ قمری نوشته شده است. سبک نگارش. ناصر خسرو در دوره اوج سبک خراسانی شعر می سرود که از اوایل سدهٔ چهارم تا میانه های سدهٔ ششم هجری کاربرد داشت. این سبک از لحاظ زمانی به دو دورهٔ سامانیان و غزنویان-سلجوقیان تقسیم می شود. اوزان و بحور شعری. از مجموع ۲۶۰ شعر ناصر خسرو قبادیانی: ویژگی سبکی. برخی از مهم ترین ویژگی سبکی آثار ناصر خسرو قبادیانی عبارتند از: بجز سفرنامه (که به سبک غزنوی است) بقیه آثارش به شیوه سبک سامانی نگاشته شده است.
در تئوری گراف، تجزیه انشعابی از یک گراف بدون جهت "G" یک خوشه بندی سلسله مراتبی از یال های "G است" که توسط یک درخت دودویی بدون ریشه "T" نشان داده می شود که یال های "G" به برگ های T نسبت داده شده اند. حذف هر یال از "T"، یال های "G" را به دو زیرگراف تقسیم می کند. عرض این تجزیه برابرست با حداکثر تعداد رئوس مشترک هر جفت زیرگراف است که به این ترتیب تشکیل شده است. عرض شاخه "G" حداقل عرض هر شاخه تجزیه "G است."
رویارویی محصول کشور کره جنوبی در سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ است. این سریال در ۱۶ قسمت ۷۰ دقیقه ای از شبکه tvN به نمایش درآمد و با استقبال خوبی مواجه شد. بازیگران اصلی این سریال سونگ هه-کیو و پارک بوگوم هستند. خلاصه داستان. چا سوهیون(سونگ هه-کیو) فرزند خانواده ای سیاسی است. او به اجبار خانواده اش با پسری از خانواده ای پرنفوذ سیاسی ازدواج کرده و بعد از چند سال ازهم جدا شدند و هتلی را بعنوان نفقه دریافت کرده است. او برای تأسیس شعبه جدید هتلش به کوبا می رود و در آنجا گم می شود و به طور اتفاقی با کیم جین هیوک(پارک بوگوم) رو به رو می شود و… بازخورد. این سریال با استقبال خوبی در کره جنوبی مواجه شد و در سایت IMDb با نمره ۸/۸ به کار خود پایان داد. همچنین در کشورهای شرق آسیایی چون ژاپن و فیلیپین نیز ریتینگ خوبی بدست آورد. این سریال توسط بیش از پنجاه کشور، خریداری و دوبله شد.
توله به یک تولد زنده از چند فرزند در یک زمان در جانوران از یک مادر گفته می شود و معمولاً از یک مجموعه از والدین، به ویژه از سه تا هشت فرزند است. این واژه اغلب برای فرزندان پستانداران به کار می رود، اما می تواند برای هر حیوانی که چند نوزاد به دنیا می آورد استفاده شود. در مقایسه، گروهی از تخم ها و فرزندانی که از آنها بیرون می آیند اغلب دسته تخم نامیده می شوند، در حالی که به پرندگان جوان اغلب دسته جوجه می گویند. به حیواناتی که از بستر یکسانی می آیند، «هم توله» می گویند. توله. میانگین اندازه دسته توله یک گونه معمولاً برابر با نصف تعداد سرپستان ها است و حداکثر اندازه دسته توله معمولاً با تعداد سرپستان ها مطابقت دارد. با این حال، همه گونه ها از این قانون پیروی نمی کنند. برای مثال، موش صحرایی برهنه در هر تولد تقریباً یازده جوان و نیز یازده پستان دارد. جانوران اغلب رفتار گروه بندی را در گله ها، دسته ها، گروه ها یا کلنی ها نشان می دهند و این تولدهای چندگانه مزایای مشابهی دارند. یک دسته توله تا حدودی از شکارگران حفاظت می کند، نه به ویژه برای افراد جوان بلکه برای سرمایه گذاری والدین در پرورش آنها. با وجود چند جوان، شکار
چیان می توانند چندین مورد را بخورند و برخی دیگر هنوز می توانند زنده بمانند تا به بلوغ برسند، اما تنها با داشتن یک فرزند، از دست دادن آن می تواند به معنای تلف شدن فصل زادآوری باشد. مزیت مهم دیگر این است که سالم ترین جانوران جوان از یک گروه مورد حمایت قرار گیرند. به جای اینکه تصمیمی آگاهانه از سوی والدین باشد، قوی ترین و قوی ترین نوزاد برای غذا و فضا با موفقیت رقابت می کند، و باعث می شود که ضعیف ترین جوان، یا ناتوان، به دلیل عدم مراقبت بمیرد. در حیات وحش، تنها درصد کمی از توله ها ممکن است تا زمان بلوغ زنده بمانند، در حالی که برای جانوران اهلی و آنهایی که در اسارت با مراقبت انسان هستند، کل توله ها تقریباً همیشه زنده می مانند. بچه گربه ها و توله سگ ها در این گروه هستند. گوشتخواران، جوندگان و خوک ها معمولاً دسته توله دارند، در حالی که نخستی ها و گیاهخواران بزرگتر معمولاً تک قلو دارند.
مدرسهٔ میرعرب یک مدرسهٔ دینی ست که میان سال های ۱۵۳۰-۱۵۳۶ میلادی در دورهٔ فرمان روایی خانات بخارا (۱۵۰۰-۱۷۸۵ میلادی) به دست شیخ «عبدالله النقشبندی الیمنی» نامــوَر به امیر عرب در شهر بخارا در ازبکستان ساخته شد. مدرسهٔ میرعرب دربردارندهٔ کلاس های درس و خوابگاه برای دانش آموزان بود. دورهٔ دانش آموزی در مدرسهٔ میرعرب ۹ سال بود که در دو گام انجام می گرفت. دانش آموزان در این مدرسه تجوید، حدیث، فقه و تاریخ اسلام و دو زبان عربی و فارسی می آموختند. در دورهٔ کمونیسم نیز زبان روسی، تاریخ ملت های اتحادیهٔ جماهیر شوروی، قانون کمونیسم و ورزش نیز به این درس ها افزوده شد. این مدرسه امروزه موزه شده است. سازمان یونسکو از سال ۱۹۹۳ میلادی این مدرسه را در فهرست میراث جهانی گنجاند.
ناتوان ، یک عضو در یک گروه از جانوران (معمولا یک دسته توله از جانوران به دنیا آمده در چندقلویی) است که به طور چشمگیری کوچک تر یا ضعیف تر از دیگران است. به دلیل اندازه کوچکش، یک ناتوان در بستر با آسیب های آشکاری مواجه است، از جمله مشکلات در رقابت با خواهر و برادرش برای بقا و طرد شدن احتمالی توسط مادرش است؛ بنابراین، در طبیعت، احتمال کمتری وجود دارد که در دوران نوزادی زنده بماند. حتی در میان جانوران اهلی، ناتوان ها اغلب با طرد مواجه می شوند. آنها ممکن است تحت مراقبت مستقیم یک جانور پرورش دهنده باتجربه قرار گیرند، اگرچه اندازه و ضعف جانور همراه با عدم مراقبت طبیعی والدین این امر را دشوار می کند. برخی از جانوران رام شده در نتیجه پرورش ناتوان ها هستند. علی رغم باور عمومی، همه توله ها ناتوان نیستند. همه جانوران در یک «دسته توله» طبیعتاً از نظر اندازه و وزن کمی متفاوت خواهند بود، اما کوچک ترین آنها را اگر سالم و از نظر وزن نزدیک به هم زادهای خود باشد، نباید یک «ناتوان» در نظر گرفت. ممکن است کاملاً توانایی رقابت با خواهر و برادر خود برای تغذیه و دیگر منابع را داشته باشد. ناتوان به طور خاص جانوری است که در رحم از کمبو
د مواد مغذی در مقایسه با خواهر و برادرش یا از نقص ژنتیکی رنج می برد و بنابراین رشدنیافته یا کمتر از حد انتظار به دنیا می آید.
مجمع الجزایر مادالنا () گروهی از جزیره ها است که در تنگه بونیفاچیو میان جزیره کرس (فرانسه) و ساردینیا (ایتالیا) قرار دارند. کل این مجمع الجزایر منطقه کومونه "لا مادالنا" در ساردینیا را تشکیل می دهند. جغرافیا. این مجمع الجزایر شامل هفت جزیره اصلی و شماری از جزایر کوچک است. بزرگ ترین جزیره لا مادالنا نام دارد که با داشتن یک شهر، بزرگ ترین سکونت گاه در مجمع الجزایر را دارد. در سال ۲۰۰۶ این مکان در فهرست آزمایشی ایتالیا برای میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. تاریخ. این جزیره ها از دوران پیشاتاریخی سکونت گزیده شده بودند. این جزایر توسط رومی ها به عنوان "Cunicularia" شناخته می شد و در دوران سده ۲ و ۱ پیش از میلاد یک منطقه کشتیرانی فعال بود. جزایر مادالنا ارزش راهبری دارند و در سده ۱۳ میان جمهوری های دریایی پیزا و جنوا مورد مناقشه بودند و سپس برای مدت طولانی ای رها شدند و دوباره در سده ۱۸ میلادی توسط چوپان های کرسی و ساکنان از ساردینیا اسکان گزیده شد. ناپلئون بناپارت، هوریشیو نلسون و جوزپه گاریبالدی همه به این مکان پیوند تاریخی دارند. دسترسی اصلی به درون و بیرون جزیره ها تنها از راه کشتی هایی که از پالائو می آیند امکان
پذیر است. تنها برروی دو جزیره جاده رفت وآمد قرار دارد از سل ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۸ جزیره سنتو استفانو، یکی از جزایر به عنوان پایگاه دریایی ناتو فعالیت داشت که زیردریایی های هسته ای آمریکا در آن نیز قرار داشتند.
باغ گیاه شناسی هانبری () یک باغ گیاه شناسی است که توسط دانشگاه جنوا گردانده می شود.
گورستان اَسیستنس () نام گورستانی مشهور در شهر کپنهاگ دانمارک است که محل دفن چهره های مشهور این کشور است. این گورستان که در سال ۱۷۶۰ میلادی برپا شد، توسط شهرداری کپنهاگ اداره می شود. این گورستان یکی از زیباترین گورستان های اروپا و یکی از جاذبه های گردشگری پایتخت دانمارک است.
حلقه استخوانی یا حلقه استخوانی چشم حلقه های استخوانی هستند که در چشم بسیاری از جانوران در چندین گروه از مهره داران، به جز پستانداران و تمساح های موجود یافت می شوند. آنها می توانند از استخوان های یک تکه یا چندتکه درست شده باشند و نام خود را از صلبیه گرفته اند. باور بر این است که آنها در حمایت از چشم، به ویژه در جانورانی که چشمانشان کروی نیست، یا زیر آب زندگی می کنند، نقش دارند. حلقه های استخوانی چشم فسیلی برای انواع جانوران منقرض شده از جمله ماهی خزنده سانان، خزنده بال سانان و دایناسورها شناخته شده اند، اما اغلب حفظ نمی شوند.
ساحل آمالفی () خط ساحلی در جنوب ایتالیا مشرف به دریای تیرنی و خلیج سالرنو است که در جنوب شبه جزیره سورنتین و شمال ساحل سیلنتان واقع شده است. این ساحل که در سرتاسر جهان به دلیل چشم اندازهای مدیترانه ای و تنوع طبیعی آن شناخته می شود، نام شهر آمالفی را برگرفته است که مرکز اصلی تاریخی و سیاسی آن است. این ساحل یک مقصد بسیار محبوب گردشگری است. ساحل آمالفی در سال ۱۹۹۷ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. تاریخ. در طول قرون ۱۰ تا ۱۱، دوک نشین آمالفی در قلمرو ساحل آمالفی، به مرکزیت شهر آمالفی وجود داشت. سواحل آمالفی بعداً توسط شاهزاده سالرنو کنترل شد تا اینکه آمالفی توسط جمهوری پیزا در سال ۱۱۳۷ غارت شد.
باغ گیاه شناسی پادوآ یک باغ گیاه شناسی در پادوآ در شمال شرقی ایتالیا است. این باغ در سال ۱۵۴۵ توسط جمهوری ونیز تاسیس شد، و قدیمی ترین باغ گیاه شناسی علمی در جهان است که هنوز هم در محل اصلی خود برقرار است. این باغ - وابسته به دانشگاه پادوآ - در حال حاضر تقریباً ۲۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارد و به خاطر مجموعه های خاص و طراحی تاریخی اش شناخته شده است. تاریخ. باغ پادوآ با مشورت مجلس سنای جمهوری ونیز تأسیس شد. معماری. طراحی باغ گیاه شناسی به ، که برخی از مهم ترین بناهای تاریخی عمومی در پادوآ، مانند باسیلیکا دی سانتا جوستینا در پراتو دلا واله، تالار شهر و دانشگاه را در نیمه اول قرن شانزدهم ایجاد کرد نسبت داده شده است. با این حال، معمار واقعی، دانیله باربارو، نجیب زاده ونیزی بود.
ویلا د استه ویلایی قرن شانزدهمی در تیوولی، نزدیک رم است که به خاطر باغ رنسانس ایتالیایی در دامنه تپه ای و به ویژه به خاطر فواره های فراوانش معروف است. این ویلا در حال حاضر یک موزه دولتی ایتالیا است و در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. تاریخ. ویلا توسط کاردینال ایپولیتو دوم داسته (۱۵۰۹–۱۵۷۲)، پسر دوم آلفونسو اول، دوک فرارا و نوه پاپ الکساندر ششم از طریق مادرش لوکرزیا بورجیا ساخته شد. خانواده استه از سال ۱۳۹۳ ارباب فرارا بودند و به عنوان حامیان هنر و علمای اومانیست رنسانس مشهور بودند.
ویلاهای مدیچی مجموعه ای از سازه ها هستند که توسط اعضای دودمان مدیچی میان سده های ۱۵ و ۱۷ میلادی اداره می شد. ویلاها چندین کاربرد داشتند، آن ها کاخ های ییلاقی مدیچی ها بودند که در سرزمین هایی که بر آن حکومت می کردند پراکنده بودند و قدرت و ثروت خود را نشان می دادند. آنها همچنین استراحتگاه های تفریحی برای اوقات فراغت و لذت صاحبان خود بودند. از آن بیشتر، ویلاها مرکز فعالیت های کشاورزی در املاک اطرافشان بودند. در سال ۲۰۱۳، ویلاهای مدیچی به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت جهانی شدند.
دره معابد (; )، یک سایت باستان شناسی در آگریجنتو سیسیل است. این یکی از برجسته ترین نمونه های هنر و معماری مگنا گراسیا است و یکی از جاذبه های اصلی سیسیل است که در سال ۱۹۹۷ فهرست شده است. بیشتر حفاری ها و مرمت معابد مدیون تلاش های باستان شناس دومنیکو آنتونیو حقیقت فاسو (۱۷۸۳–۱۸۶۳) است، که از سال ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۲ دوک سرادی فالکو بود. در طول قرن بیستم، کاوش های باستان شناسی عمدتاً توسط سر الکساندر هاردکاسل تأمین مالی شد. او اجازه حفاری در پارک باستان شناسی از جمله صاف کردن هشت ستون در سمت جنوبی معبد هراکلس را داد. برای کمک هایش به باستان شناسی، او شهروند افتخاری شهر آگریجنتو شد و درجه فرماندهی تاج ایتالیا را دریافت کرد. اصطلاح «دره» نام اشتباهی است، این سایت بر روی خط الراس خارج از شهر آگریجنتو واقع شده است. بررسی اجمالی. دره شامل بقایای هفت معبد است که همگی به شیوه دوریک هستند . انتساب نام ها، جدا از نام "المپیون"، یک سنت صرف است که در دوران رنسانس ایجاد شده است. معابد عبارتند از: دره همچنین محل به اصطلاح مقبره ترون ، بنای تاریخی توف بزرگ به شکل هرمی است. محققان بر این باورند که این بنا برای بزرگداشت رومیان کشته شده
در دومین جنگ کارتاژ ساخته شده است.
بینایی مهم ترین حس برای پرندگان است، زیرا بینایی خوب برای پرواز ایمن ضروری است. پرندگان دارای تعدادی سازگاری هستند که قدرت بینایی را نسبت به سایر گروه های مهره داران برتری می دهد. کبوتر را «دو چشم با بال» توصیف کرده اند. پرندگان احتمالاً از نوادگان دایناسورهای ددپایان هستند، چشم پرندگان شبیه سایر خزندگان است، با ماهیچه های مژگانی که می توانند شکل عدسی را به سرعت و تا حد زیادی نسبت به پستانداران تغییر دهند. پرندگان نسبت به اندازه شان در قلمرو جانوران، بزرگ ترین چشم ها را دارند و در نتیجه حرکت در حفره استخوانی چشم محدود است. علاوه بر دو پلک که معمولاً در مهره داران یافت می شود، توسط یک غشای متحرک شفاف یا پلک سوم محافظت می شود. آناتومی داخلی چشم شبیه به دیگر مهره داران است، اما دارای ساختاری به نام pecten oculi است که ویژهٔ پرندگان است. برخی از گروه های پرندگان تغییر خاصی در سیستم بینایی خود دارند که به شیوه زندگی آنها مرتبط است. پرندگان شکاری دارای تراکم بسیار بالایی از گیرنده ها و سازگاری های دیگر هستند که دقت بینایی را به حداکثر می رساند. جایگیری چشمان آنها دید دوچشمی خوبی به آنها می دهد و امکان قضاوت دقیق فا
صله ها را فراهم می کند. گونه های شب زی دارای چشم های لوله ای، تعداد کمی آشکارسازهای رنگی هستند، اما سلول های میله ای با تراکم بالایی دارند که در نور ضعیف به خوبی عمل می کنند. پرستودریایی ها، کاکایی ها و آلباتروس ها در میان پرندگان دریایی هستند که قطرات روغن قرمز یا زرد در گیرنده رنگ برای بهبود دید دور به ویژه در شرایط مبهم و مه آلود دارند. کالبدشناسی فراچشمی. چشم یک پرنده بسیار شبیه چشم خزندگان است. برخلاف چشم پستانداران، کروی نیست و شکل صاف تر آن را قادر می سازد تا میدان دید بیشتری در کانون توجه قرار گیرد. دایره ای از صفحه های استخوانی، حلقه اسکلروتیک، چشم را احاطه کرده و آن را سفت نگه می دارد، اما یک بهبود چشم خزنده، که در پستانداران نیز دیده می شود، این است که عدسی بیشتر به جلو رانده می شود و اندازه تصویر روی شبکیه را افزایش می دهد. چشمان بیشتر پرندگان بزرگ، نه چندان گرد است و فقط قادر به حرکت محدود در مدارها است، معمولاً ۱۰–۲۰ درجه (اما در برخی از گنجشک سانان، بیش از ۸۰ درجه) به صورت افقی جابجا می شود. به همین دلیل است که حرکات سر در پرندگان نقش بیشتری نسبت به حرکات چشم دارد. دو چشم معمولاً به طور مستقل ح
رکت می کنند، و در برخی گونه ها می توانند به طور هماهنگ در جهت مخالف حرکت کنند. پرندگانی که در دو طرف سرشان چشم دارند، میدان بینایی وسیعی دارند که برای شناسایی شکارچیان مفید است، در حالی که پرندگانی که چشمانشان در قسمت جلوی سر است، مانند جغدها، دید دوچشمی دارند و می توانند در هنگام شکار فاصله را تخمین بزنند. ابیای آمریکایی احتمالاً بزرگ ترین میدان بینایی را در بین پرندگان دارد، ۳۶۰ درجه در صفحه افقی و ۱۸۰ درجه در صفحه عمودی.
سیلکِن لامَن (زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۶۴) قهرمان روئینگ اهل کانادا است. زندگی و حرفه. لامن در میسیساگا، تورنتو به دنیا آمد. او از سال ۱۹۷۶، جوایز متعددی از جمله یک مدال طلا قایقرانی چهارنفره در مسابقات قهرمانی ایالات متحده، دو مدال طلا قایقرانی تک نفره در بازی های پان آمریکن و همچنین یک مدال برنز قایقرانی دو نفره به همراه خواهرش دانیل در بازی های المپیک ۱۹۸۴ به دست آورد. در المپیک ۱۹۸۸ نیز به مقام هفتم قایقرانی دونفره رسید. لامن در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه وسترن انتاریو با مدرک "لیسانس هنر" فارغ التحصیل شد. یک سال بعد با شرکت در مسابقات قهرمانی روئینگ جهان به مدال نقره دست پیدا کرد و در مسابقات جهانی سال ۱۹۹۱ نیز به مدال طلا رسید. شاید بتوان گفت معروف ترین حادثهٔ زندگی لامن، در جریان تمرینات او برای بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ رخ داد. او یکی از شانس های مسلم برای گرفتن مدال طلا بود اما قایق او در ۱۵ می ۱۹۹۲ با قایق دونفره آلمانی (کولین فون اتینگس هاوزن و پتر هولتسن بای) به شدت برخورد کرد. علیرغم صدمات جدی به پای او، پس از پنج عمل و اقامت تقریباً سه هفته ای در بیمارستان، لامن در اواخر ژوئن به تمرینات روی آب بازگشت. وی ب
عدها در مورد این حادثه گفت: سرانجام تلاش های او با کسب مدال برنز المپیک به ثمر نشست. لامن مدتی بعد توسط "باشگاه کانادایی -یک برند ویسکی کانادایی"- به عنوان کانادایی سال شناخته و برای حمل پرچم کانادا در مراسم اختتامیه بازی های المپیک انتخاب شد. پس از یک سال غیبت برای ادامه درمان مصدومیت، لامن در سال ۱۹۹۴ مسابقات را از سر گرفت و در مسابقات قهرمانی روئینگ جهان سال ۱۹۹۵ مدال نقره را به دست آورد. او همچنین در بازی های پان آمریکن سال ۱۹۹۵ به عنوان بخشی از تیم قایقرانی چهارنفره مدال طلا گرفت، اما بعدها پس از مثبت شدن آزمایش سودوافدرین -که او ادعا کرد به دلیل مخلوط شدن با داروی سرماخوردگی به طور تصادفی آن را بلعیده است- از مدالش محروم شد. آخرین رقابت لامن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ بود، جایی که توانست مدال نقره را در قایقرانی تک نفره به دست آورد. او سه سال بعد یه طور رسمی بازنشستگی خود را اعلام کرد. لامن در سال ۱۹۹۸ وارد "تالار مشاهیر ورزشی کانادا" شد و در سال ۱۹۹۹ مدال "توماس کلر" را به خاطر جایگاه برجسته بین المللی خود در رشته قایقرانی روئینگ دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۴ نیز به تالار "مشاهیر ورزشی انتاریو"
راه یافت. او هم اکنون در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا زندگی و به عنوان "سخنران عمومی" فعالیت می کند.
پیشگاه خانه های بولونیا از میراث فرهنگی و معماری مهم بولونیا، ایتالیا هستند و همراه با برج های فراوان نمادی از شهر هستند. هیچ شهر دیگری در جهان به اندازه بولونیا پیشگاه خانه ندارد: همه آنها در مجموع بیش از فقط در مرکز تاریخی را پوشش می دهند، اما اگر آنهایی که خارج از دیوارهای شهر قرون وسطایی قرار دارند نیز در نظر گرفته شوند می توانند تا را پوشش دهند. به دلیل اهمیت فرهنگی و هنری، پیشگاه خانه های بولونیا در سال ۲۰۲۱ به عنوان میراث جهانی یونسکو فهرست شدند. تاریخ. پیشگاه خانه های بولونیا تقریباً به طور خود به خود، احتمالاً در ابتدایسده های میانه به عنوان طرح ساختمان های خصوصی در زمین های عمومی، به منظور افزایش فضاهای زندگی ساخته شده اند. نخستین شواهد تاریخی به سال ۱۰۴۱ برمی گردد. در دوره نخست با گسترش طبقات بالا و ایجاد برجستگی های چوبی، خانه ها افزایش یافتند. با گذشت سال ها، اسکله ها بزرگتر شدند و لازم بود برای جلوگیری از فروریختن آنها، ستون های نگهدارنده از پایین ساخته شوند و در نتیجه طاق های معروف در سراسر جهان ایجاد شد.
اوپلونتیس یک سایت باستانی رومی است که در شهر توره آنونزیاتا، در جنوب ناپل در منطقه کامپانیا در جنوب ایتالیا واقع شده است. سایت حفاری شده شامل دو ویلا رومی است که شناخته شده ترین آنها ویلا A است که به اصطلاح ویلا Poppaea نامیده می شود. مانند شهرهای نزدیک پمپئی و هرکولانیوم، اوپلونتیس در طول فوران آتشفشانی کوه وزوویوس در سال ۷۹ پس از میلاد در خاکستر مدفون شد. با این حال، نیروی فوران حتی قوی تر از این شهرها بود، زیرا نه تنها سقف ها فرو ریختند، بلکه دیوارها و ستون ها شکستند و قطعات به طرفین پرتاب شدند. شهر اوپلونتیس احتمالاً در زیر جایی که امروزه توره آنونزیاتا قرار دارد توسعه یافته است. کاوش ها ساختمان هایی را به ویژه در ضلع شرقی و غربی شهر، یکی شرقی در مجاورت ویلای A و دیگری تقریباً در مرز آن با توره دل گرکو نشان داده اند. تصور می شود که در دوران باستان، مانند جاهای دیگر (به عنوان مثال در هرکولانیوم و استابیا)، ویلاهای مسکونی مجلل مانند ویلا A در کنار ساحل قرار داشتند، در حالی که بیشتر ویلاهای مولد (کشاورزی) دورتر در داخل کشور قرار داشتند.
رجعت اصطلاحی در علم کلام است که در سایر ادیان نیز کاربرد دارد. علاوه بر مسلمانان، مسیحیان، یهودیان و زرتشتیان نیز به رجعت باور داشته اند. زنده شدن مردگان پس از مرگشان قبل از قیامت که یکی از وقایع آخرالزمانی است. تعریف لغوی و اصطلاحی. واژه "رجعت" از ریشه "رجع" و مصدر مرة، به معنای «بازگشتی یکتا و ویژه» است. رجعت در اصطلاح از باورهای اسلامی است که جایگاه ویژه ای نزد شیعیان امامیه دارد. در لغتنامه های "لسان العرب" و "اقرب الموارد"، واژه های "کرّه"، "ردّ"، "حشر" و "إیاب" به عنوان لغت های مترادف "رجعت" گزارش شده است. رجعت در قرآن. اغلب مفسران غیر شیعه، به آیات مربوط به رجعت، مروری سریع داشته اند و با تفسیرهای کوتاه، از آیات گذشته اند. گروهی چون ابن کثیر و بیضاوی، این آیات را مربوط به وقایع قیامت دانسته اند. گروهی دیگر همچون رازی نیز آن را از وقایع پس از قیامت دانسته اند. دیدگاه ادیان و فرق. با توجه به شباهت بازگشت به حیات مادی در دنیا و زنده شدن مردگان در قیامت و همین طور با توجه به باور تمام مذاهب اسلامی به حشر و معاد جسمانی در قیامت؛ امکان بازگشت و رجعت مردگان، پیش از قیامت در باور تمام فرق و مذاهب اسلامی، پذیرف
تنی است. به گفته سید مرتضی، امکان بازگشت مردگان به دنیا مختص به گروهی خاص از فرقه اسلامی نیست و علاوه بر اعتقاد تمام مسلمین، اعتقاد موحدین نیز می باشد؛ اما اختلاف در این موضوع، مربوط به اتفاق افتادن یا عدم اتفاق افتادن این واقعه است. مسئله رجعت، همواره یکی از موضوعات مورد مناقشه بین شیعه و سنی بوده است و مناظرات و احتجاج هایی در این خصوص صورت گرفته است. شیعیان دوازده امامی. شیعیان امامی، رجعت را یکی از قطعی ترین اعتقادات شیعه می دانند و بر این مطلب، اتفاق نظر دارند. به عقیده شیعیان، رجعت یا کَرَّه، مخصوص گروهی خاص از کافران و مؤمنان خالصی است که تا روز قیامت، بازگشتی نخواهند داشت. متکلمان امامی، داستان های قرآنی در خصوص رجعت در امت های گذشته را مستندی قوی بر امکان رجعت دانسته اند. این متکلمان در اثبات ادعایشان، به روایتی نبوی استدلال کرده اند که بر اساس آن، پیامبر اسلام از وقوع تمام آنچه در امت های گذشته رخ داده است، در امت خویش خبر می دهد. اولین بار علی بن موسی الرضا در گفتگویی با مأمون عباسی، به این روایت در اثبات تحقق رجعت در اسلام، استناد کرد. شیعیان غیر امامی. برخی از شیعیان غیر امامی همچون اسماعیلیان، ب
ا توجه به روایات رجعت و منافی دانستن رجعت با اصل تکلیف، رجعت را به معنای ظهور امامی از نسل امامان پیشین دانسته اند. رجعت در اعتقاد غالیان نیز وجود دارد، اما چیزی همچون تناسخ تعبیر شده است. در طول تاریخ نیز گروهی به رجعت علی بن ابی طالب، موسی کاظم، حسن عسکری و محمد حنفیه پس از مرگشان باور پیدا کردند. برخی از نویسندگان کتب فرق، قدمت اعتقاد به رجعت را منسوب به عبدالله بن سبأ و فرقه سبائیه دانسته اند که معتقد به بازگشت علی بن ابی طالب پس از مرگ و پیش از قیامت بودند. در فرقه کیسانیه نیز، کُثَیر عِزَّة به رجعت باور داشته است. در این فرقه از رجعت پیامبران در زمان ظهور محمد حنفیه یاد شده است. شهرستانی، رجعت را از اعتقادات فرقه باقریه -منسوب به برخی از اصحاب محمد باقر- گزارش کرده است. شهرستانی در جای دیگری، رجعت را در کنار تناسخ و بداء، از جمله ارکان اعتقادی غلات شیعه دانسته است. به گفته جریشه، غلات به زنده بودن امامان شیعه و خصوصاً علی بن ابی طالب باور داشتند و معتقد بودند علی بن ابی طالب به آسمان رفته است و در آخرالزمان ظهور خواهد کرد. بر اساس روایتی از جعفر صادق، فرقه مقصره رجعت را به بازگشت حکومت سلب شده از ائمه ب
ه مهدی موعود است. اهل سنت. علاوه بر شیعیان امامیه، گزارش های در منابع اهل سنت، به مفهوم اصطلاحی رجعت اشاره دارد. از جمله سخن عمر بن خطاب پس از مرگ پیامبر اسلام که مدعی شد، محمد نمرده است و همچون موسی بن عمران به نزد خدا رفته است و دوباره رجعت خواهد کرد. عمر در این استدلال به آیه ۱۴۲ اعراف اشاره دارد. با این وجود، عمر، پس از بازگشت ابوبکر و گفتگو با وی، پذیرفت که محمد از دنیا رفته است. در برخی از کتب اهل سنت، به نقل از برخی از اصحاب علی بن ابی طالب، از جمله اصبغ بن نباته و ابوطفیل عامر بن واثله، قول به رجعت گزارش شده است. آلوسی، پیشینه اعتقاد به رجعت پیامبر اسلام را مربوط به قرن اول ه .ق دانسته است و پیشینه اعتقاد به رجعت علی بن ابی طالب را به جابر جعفی در قرن دوم نسبت می دهد؛ با این وجود، در منابع تفسیری، به ندرت آیه دوم سوره مدثر را به رجعت محمد تفسیر کرده اند. شیعیان، چه در عصر متقدم همچون فضل بن شاذان و عصر معاصر همچون نجم الدین طبرسی، سعی نمودند تا با بررسی منابع اهل سنت، احادیث با موضوع رجعت را گردآوری نمایند. به گزارش کعبی، در منابع اهل سنت، جز مواردی که آراء شیعیان را در خصوص موضوع رجعت نقل کرده اند، م
طلبی نیامده است. با این وجود، پس از نقل گزارش هایی در خصوص رجعت در منابع اهل سنت، استنکاری از جانب ناقلان گزارش، صورت نگرفته است. در این خصوص، عبدالله بن محمد بن عبید بن سفیان اموی قرشی (متوفی ۲۸۱ ه .ق) کتابی را با عنوان "من عاش بعد الموت" تألیف کرده است. همین طور ابونعیم اصفهانی در "الدلائل" و جلال الدین سیوطی در "الخصائص"، بابی را با موضوع معجزات پیامبر اسلام تألیف کرده اند و زنده کردن مردگان را یکی از معجزات محمد دانسته اند و حتی سیوطی، زنده کردن مردگان را یکی از کرامات غیر از پیامبران دانسته است. همچنین در برخی منابع اهل سنت، از صحبت کردن، خندیدن و زنده شدن برخی از مسلمانان پس از مرگ یاد شده است. همین طور سیوطی مدعی است که پیامبر اسلام را هفتاد مرتبه در بیداری دیده است. در مقابل برخی از بزرگان اهل سنت، منکر رجعت شده و آن را اعتقادی خلاف دین و شریعت قلمداد کرده اند. ابوالحسن عبدالرحیم خیاط، از معتزلی مذهبان و مؤلف کتاب "الانتصار"، رجعت را یکی از اسرار مخفی در مذهب شیعه دانسته است که شیعیان همدیگر را در کتمان و اختفای آن، سفارش می کنند. برخی از رجال نویسان اهل سنت نیز با اشاره به اعتقاد برخی راویان به رجعت،
آنها را مورد شماتت قرار داده و ضعیف معرفی کرده اند. ابوالحجاج در معرفی جابر جعفی، وی را ضعیف در حدیث معرفی می کند و دلیل دروغگو بودنش را، اعتقاد به رجعت دانسته است. ابن حجر عسقلانی نیز عثمان بن عمیر را به جهت اعتقاد به رجعت، ذم کرده است. بسیاری از بزرگان اهل سنت، رجعت را به معنای تناسخ دانسته اند که از جمله اعتقادات غلات شیعه بوده است. گروهی از منتقدان رجعت از میان اهل سنت، به آیاتی از قرآن استناد کرده اند و بر اساس مفاهیم قرآنی، رجعت را مخالف با آیاتی از قرآن دانسته اند. به عقیده عبدالعزیز دهلوی در "مختصر التحفة"، آیه ۹۹ سوره مومنون، بر این مفهوم دلالت دارد که بازگشت مردگان به دنیا، نفی شده است. ناصر قفاری در کتاب "اصول الشیعه الامامیه"، با اشاره به مخالفت رجعت با برخی آیات قرآن، آن را از مسائل غلوآمیز در مذهب تشیع دانسته است. وی در این خصوص، از "مسند احمد"، روایتی را گزارش می کند که بر اساس آن، حسن بن علی، از باور به بازگشت علی بن ابی طالب پس از مرگش، انتقاد می کند. همچنین قفاری آیه ۱۸۵ سوره آل عمران را نیز دلیل دیگری بر مخالفت رجعت با قرآن متذکر می شود. ادیان شرقی. با توجه به معنای رجعت که شامل بازگشت به