Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پاسخش نوشت: «این توهین بزرگی است که خدا را مسخره کنیم». هندرسون همچنین حجم زیادی از نامه های نفرت انگیزی، من جمله تهدید به مرگش، را منتشر کرد. در یک سالی که از ارسال نامهٔ سرگشاده گذشت، هندرسون هزاران نامه دربارهٔ هیولای اسپاگتی پرنده دریافت کرد و در کل بالغ بر ۶۰٬۰۰۰ نفر برای او ایمیل زدند. او گفت: «نود و پنج درصد ایمیل ها مثبت بودند، ولی پنج درصد هم می گفتند به جهنم می روم.» طی این مدت سایت او ده ها میلیون بازدید داشت. پدیدهٔ اینترنتی. به تبع چالشی که نامهٔ هندرسون برای هیئت مدیره ایجاد کرد، وبگاه و انگیزهٔ او هم مورد توجه و حمایت قرار گرفت. ماهیت طنز استدلال هندرسون باعث شد وبلاگ ها و سایت های طنز و فرهنگ اینترنتی به هیولای اسپاگتی پرنده معطوف شوند. هیولای اسپاگتی پرنده در وبگاه هایی نظیر بویینگ بویینگ، چیزی عظیم، نانشنامه، و فارک و دیگر وبگاه های خورهٔ شوخی مطرح شد.با افزایش آگاهی عمومی، رسانه های اصلی هم به این پدیده پرداختند و هیولای اسپاگتی پرنده به سمبل پرونده ای علیه طراحی هوشمند در برنامهٔ آموزش عمومی تبدیل گشت. نامهٔ سرگشاده در چند روزنامهٔ بزرگ مانند "نیویورک تایمز", "واشینگتن پست" و "شیکاگو سان-
تایمز" چاپ شدو توجه مطبوعات در سراسر جهان را به خود جلب کرد. این موفقیت خود هندرسون را هم متعجب کرد و او گفت «این نامه را، مثل چیزهای دیگر، از روی سرگرمی نوشته.» در ماه اوت ۲۰۰۵، بویینگ بویینگ در واکنش به چالش یک مخاطب، آگهی ای به نام «پول طراحی هوشمند» با مبلغ $۲۵۰٬۰۰۰، که بعد به $۱٬۰۰۰٬۰۰۰ افزایش یافت، منتشر کرد و در آن جایزه به کسی تعلق می گرفت که راهی بیابد تا شواهدی تجربی به دست آورد، که ثابت نمایند عیسی فرزند هیولای اسپاگتی پرنده نیست. این در واقع نقیضه ای بود بر جایزه ای مشابه، که توسط یک فعال حامی آفرینش گرایی زمین جوان به نام کنت هاویند ارائه شده بود. به گفتهٔ هندرسون، مقالات روزنامه ها موجب توجه ناشران کتاب به هیولای اسپاگتی پرنده شد و در یک برههٔ زمانی شش ناشر به دنبال چاپ اثری در این باره بودند. در نوامبر ۲۰۰۵، هندرسون بنا به درخواست انتشارات ویلارد کتاب "انجیل هیولای اسپاگتی پرنده" را نوشت. در نوامبر ۲۰۰۵، انجمن آموزشی ایالت کانزاس به عنوان بخشی از استانداردهای آزمایشی، رأی به اجازهٔ نقد فرگشت داد؛ که شامل اجازهٔ صحبت دربارهٔ طراحی هوشمند می شد. در ۱۳ فوریهٔ ۲۰۰۷، هیئت مدیره با آراء ۶ به ۴ رای دا
دند که معیارهای علمی اصلاح شده در سال ۲۰۰۵ لغو شود. این پنجمین بار در هشت سال بود که هیئت مدیره استانداردهای مربوط به فرگشت را بازنویسی می کرد. اصول دین. گرچه هندرسون گفته «تنها دُگم مجاز در کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده، مردود دانستن دگم است»، ولی چندین باور برای پاستافاریانیست ها برشمرده شده. هندرسون بسیاری از اصطلاحات پاستافاریان را در واکنش به استدلال های رایج در میان طرفداران طراحی هوشمند پیشنهاد داده. این «احکام شریعت» در نامهٔ هندرسون به انجمن ایالتی در امور آموزشی کانزاس، "انجیل هیولای اسپاگتی پرنده" و وبگاه شخصی هندرسون، که در آنجا او خودش را «پیامبر» معرفی کرده، ارائه شده اند. این احکام تمایل به هجو آفرینش گرایی دارند. آفرینش. اسطورهٔ اصلی خلقت در پاستافاریانیسم، این است که هیولای اسپاگتی پرنده که غیرقابل مشاهده یا دسترسی است، «بعد از سگ مست کردن» جهان هستی را آفرید. طبق این افسانه، مستی هیولا باعث شد که زمین معیوب ایجاد شود. از این گذشته، بنا بر پاستافاریانیسم، تمام شواهد فرگشت برای آن ایجاد شده اند تا میزان ایمان و تقوای پاستافاریانیست ها سنجیده شود؛ که یحتمل نقیضه ای بر متن کتاب مقدس است. هنگامی که
اندازه گیری های علمی مانند تاریخ گذاری رادیوکربن انجام می شود، هیولای اسپاگتی پرنده با مسح رشته های نودلی اش نتایج آزمایش را تحت تأثیر قرار می دهد. پس از مرگ. مفهوم بهشت برای پاستافاریانیست ها شامل کارخانه ای از آتشفشان آبجو و استریپر (یا گاه روسپی) می شود. دوزخ هم مشابه همان بهشت است و فرقش این است که آبجوهای آن کهنه و پرزور هستند و استریپرهایشان بیماری های آمیزشی دارند. دزدان دریایی و گرمایش زمین. براساس عقاید پاستافاریان، دزدان دریایی «موجودات اولیاء الهی» و پاستافاریان های اصلی هستند. همچنین آنان بر این باورند که دزدی دریایی مفهوم کنونی «سرقت کردن و منفور بودن» را در برنداشته و این مفاهیم توسط روحانیان مسیحی قرون وسطی و حار کریشنا برساخته شده. درعوض، پاستافاریان می گوید دزدان دریایی «سیاحان صلح دوست و مروجان ارادهٔ نیک» بودند که برای کودکان خردسال شیرینی جات توزیع می کردند و دزدان دریایی مدرن به هیچ وجه شبیه «دزدان دریایی خوش مشرب تاریخ» نیستند. افزون بر این، پاستافاریان معتقد است که ارواح دزدان دریایی مسئول مفقود شدن مرموز تمامی کشتی ها و هواپیماهای گمشده در مثلث برمودا هستند. کلیسای هیولای اسپاگتی روز
۱۹ سپتامبر را به عنوان «روز جهانی شبیه دزدان دریایی صحبت کردن» می شناسد. موضوع دزدان دریایی در پاستافاریانیسم ابتدا در بخشی از نامهٔ سرگشادهٔ هندرسون به انجمن امور آموزشی کانزاس مطرح شد که در تلاش بود مغالطه علت شمردن همبستگی را در قالب هجو نشان دهد. هندرسون در این بخش از نامه می گوید: «افزایش گرمایش جهانی، زمین لرزه ها، توفندها و دیگر بلایای طبیعی، همگی در رابطه ای مستقیم با کاهش تعداد دزدان دریایی از قرن هجدهم هستند.» یک نمودار گیج کننده (با اعدادی که از روی مزاح، بدون ترتیب روی محور "x" نمودارند) ضمیمهٔ این نامه است، که نشان می دهد کم شدن دزدی دریایی با زیاد شدن دمای میانگین زمین رابطهٔ مستقیم دارد. این نمودار کنایه ای به برخی گروه های مذهبی است که مدعی می شوند تعداد زیاد بلایای طبیعی، قحطی و جنگ در جهان، ناشی از عدم احترام و عبادت نسبت به الوهیت آن هاست. در سال ۲۰۰۸، هندرسون با تحلیل افزایش دزدی دریایی در خلیج عدن، از این اقدام حمایت کرد و اظهار داشت که سومالی «بیشترین تعداد دزد دریایی» و «کمترین میزان گاز گلخانه ای در میان تمامی کشورها» را داراست. تعطیلات. به باورهای پاستافاریان مراسم مذهبی باید نشاط را
گسترش دهند. آن ها جمعه ها را روز متبرکه می دانند. آن ها پس از دعا کردن از کلمهٔ «رامین» (یا «رعامین») استفاده می کنند؛ این نقیضه یک تکواژ مرکب برساخته از واژه های «آمین» و «رامن» (نوعی خوراک نودلی ژاپنی) است. در جشن «پاستوور» مقدار زیادی پاستا مصرف می شود و در طول ماه «رامنضان» تنها رامن می خورند؛ «روز جهانی شبیه دزدان دریایی صحبت کردن» هم یک روز مقدس برای پاستافاریان است. در زمان کریسمس، حنوکا و کوانزا پاستافاریانیست ها جشن هایی مبهم به نام «تعطیلات» را پاس می دارند. این جشن ها در واقع بنا بر سنت هر منطقه هستند. بنا به اظهار هندرسون، یک پاستافاریان «دگم و ظاهرگرا نیست»، فلذا آنان نیازی به تاریخ مختص خود ندارند و در هر جایی که زندگی می کنند، بنا بر آداب و رسوم آنجا جشن می گیرند. به طور مثال جشن «پاستوور» به جای پسح، و ایام «رامنضان» به جای رمضان گرامی داشته می شوند. پاستافاریانیست ها از عبارت «تعطیلات مبارک» به جای احوال پرسیهای معمول (مثلاً «کریسمس مبارک») استفاده می کنند. در دسامبر ۲۰۰۵، جرج دابلیو بوش در کارت های تبریک عید، از عبارت «فصل تعطیلات مبارک» استفاده کرد؛ در پی این اقدام، هندرسون در نامه ای از رئ
یس جمهور تشکر کرد. در این نامه نماد ماهی کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده درج شده بود تا رئیس جمهور بتواند از آن برای لیموزین یا هواپیمایش استفاده کند. هندرسون همچنین از وال مارت برای استفاده از این عبارت تشکر کرد. کتب. انجیل هیولای اسپاگتی پرنده. در دسامبر ۲۰۰۵ بابی هندرسون پیش قسطی به مبلغ US$۸۰٬۰۰۰ از سوی نشر ویلارد دریافت کرد تا شروع به نوشتن "انجیل هیولای اسپاگتی پرنده" کند. هندرسون گفت قصد دارد درآمد حاصل از این کتاب را صرف ساخت یک کشتی دزدان دریایی کند تا به وسیلهٔ آن آیین پاستافاریان را گسترش دهد.کتاب مذکور در ۲۸ مارس ۲۰۰۶ منتشر شد، و مرام مسلک پاستافاریان، که در نامهٔ سرگشاده به آن اشاره شده بود، در آن شرح داده شد. هندرسون می کوشد با کلامی طنز درک ناقص از زیست شناسی تکاملی را نمایان کند و از دیدگاه یک پاستافاریان در باب تاریخ و سبک زندگی بحث کند. این انجیل از مخاطب می خواهد که سی روز پیاپی تلاش کند به آیین پاستافاریان درآید و می گوید «اگر شما دوستمان نداشته باشید، دین قدیمی شما مجدداً شما را به خود راغب می کند.» هندرسون در وبگاه شخصی خود گفت که تعداد ۱۰۰٬۰۰۰ جلد از انجیلش به فروش رسیده. "ساینتیفیک آمریکن"
در وصف این کتاب، آن را «یک تفسیر دقیق دربارهٔ طراحی هوشمند» و «بسیار بامزه» معرفی کرد. در سال ۲۰۰۶، این کتاب نامزد دریافت جایزه کوئیل در بخش طنز شد، گرچه موفق به دریافت جایزه نگشت. واین آلن برنر از مجلهٔ "آستین کرونیکل" در توصیف این کتاب گفت: «در نبرد بیش از حد جدی بین علم و خرافات، کمی تسکین لازم است». سیمون سینگ از "دیلی تلگراف" نیز نوشت این انجیل «ممکن است کمی تکراری باشد… اما در کل یک کتاب درخشان، تحریک آمیز، شوخ طبع و گوهری ارزشمند است». کاسی لاسکین از "انستیتو دیسکاوری"، که مدافع طراحی هوشمند است، برچسب «مسخره کردن عهد جدید مسیحیت» را بر این کتاب نهاد. آتش به اختیار. در سپتامبر ۲۰۰۵، پیش از آن که هندرسون شروع به نوشتن "انجیل هیولای اسپاگتی پرنده" کند، یک پاستافاریان از فروم وِنگانزا، با نام کاربری سولیپسی، اعلام کرد که پروژه ای برای جمع آوری متون پاستافاریان در جریان است تا در قالب "آتش به اختیار، کتاب مقدس کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده" عرضه شود، که اساساً مشابه کتاب مقدس است. این کتاب در سال ۲۰۱۰ تکمیل شده و برای دانلود منتشر شد. نمونه ای از نوشتارهای کتاب "آتش به اختیار" چنین است: تأثیرات. به عنوان پد
یده ای فرهنگی. کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده تاکنون هزاران پیرو دارد، که اغلب آنان در دانشگاه های آمریکای شمالی و اروپا به سر می برند. طبق گزارش آسوشیتدپرس، وب سایت هندرسون به پاتوق کسانی بدل شده که با طراحی هوشمند مخالفند. بر روی این وبگاه مخاطبان برگزاری قرارهایی با لباس دزدان دریایی را هماهنگ می کنند و خنزل پنزل ها، عکس ها و برچسب های مرتبط با هیولا را می خرند. در اوت سال ۲۰۰۵، هنرمند مفهومی سوئدی، نیکلاس جانسون نقیضه ای از نقاشی معروف "آفرینش آدم" میکل آنژ را رسم کرد که در آن هیولای اسپاگتی پرنده به جای خدا، رشته های نودلی اش را به سمت آدم دراز کرده. این تصویر به صورت د فاکتو و غیررسمی به عنوان شمایل هیولای اسپاگتی پرنده ماندگار و پذیرفته شد. کمپانی تئاتر هنرمندان هانگر در یک نمایش کمدی به نام "مراسم تعطیلات هیولای اسپاگتی پرنده" در دسامبر ۲۰۰۶، جزئیاتی به عنوان تاریخ پاستافاریانیسم را روی صحنه برد. این نمایش منجر به اجرای قسمت دومی به نام "لیوان عرق خوری مقدس هیولای اسپاگتی پرنده"، در دسامبر ۲۰۰۸، شد. این فعالیت جمعی در سال ۲۰۰۷ موجب توجه سه پژوهشگر مذهبی دانشگاه فلوریدا شد، که میزگردهایی در آکادمی مذاهب آ
مریکا، برای بررسی این پدیده برگزار کردند. در نوامبر ۲۰۰۷، نشست سالانهٔ آکادمی مذاهب آمریکا، در سن دیگو چهار جلسه دربارهٔ هیولای اسپاگتی پرنده برگزار نمود. جلسات با نام هایی همچون "ماکارونی مقدس و سُس اَقدس: دلایل آشفتهٔ هیولای اسپاگتی پرنده برای نگرش به ادیان"، مسئلهٔ عناصر لازم برای پذیرش این گروه به عنوان یک مذهب را بررسی کردند. سخنران ها چنین مطالبه می کردند که «یک ضد-مذهب همچون هیولای اسپاگتی پرنده در واقع خودش یک مذهب است». این گفتگوها مبنای مقاله ای با عنوان "ستیز فرگشتی و سویه ای از پاستا: هیولای اسپاگتی پرنده و عملکرد واژگون دین نقیضه ای" شد، که در مجله گولم منتشر گردید. این جلسات انظار عمومی را متوجه خود کرده و بیش از ۹ هزار نفر در کنفرانس شرکت کردند. مسئولان برگزاری کنفرانس پس از آن نامه های انتقادی از مسیحیانی که رنجیده شده بودند، دریافت کردند. از اکتبر ۲۰۰۸, بخش محلی کلیسای هیولای پرنده به صورت سالانه همایشی به نام «اسکپشن» در پردیس دانشگاه ایالت میسوری برگزار می کند. بی دینان و شک گرایان در این همایش دربارهٔ چیزهای مختلفی صحبت می کنند و مناظراتی میان آنان و مسیحیان برگزار می شود. سازمان دهندگان ا
ین رویداد، از آن به عنوان «بزرگ ترین اجتماع بی دینان در غرب میانه» یاد می کنند. در وبگاه سازمان غیرانتفاعی سرمایه گذاری خرد کبوا، گروه هیولای اسپاگتی پرنده در رده بندی تعداد اعطای وام، یکی از پیش تاختگان در دستهٔ «جماعت های مذهبی» است و شعار این گروه «تو سهیم باش، که بدون تو هیچ کس راه تأمین بوجه را نمی پوید» است؛ این جمله کنایه ای به آتش به اختیار است که در جمله ای می گفت «تو سهیم باش، که بدون تو هیچ کس راه یافتن را نمی پوید». مبلغ US$۵٬۰۳۹٬۰۲۵ در این گروه به وام سپرده شد. جانوری با نام علمی "Bathyphysa conifera" در گروه زیستی لوله داران، در اشاره به این آیین، با نام «هیولای اسپاگتی پرنده» نامگذاری شده است. در سال ۲۰۲۰ مستندی به نام "من، یک پاستافاری" ساخته شد، که جزئیاتی از کلیسای هیولای پرنده و مبارزه اش برای ثبت قانونی و به رسمیت شناخته شدن را نشان می داد. در سپتامبر سال ۲۰۱۹، یک طلبهٔ پاستافاریان به نام بارت فلشر، برای افتتاح جلسهٔ دولتی مجمع شبه جزیرهٔ کنای در آلاسکا، دعای افتتاحیه ای را به نمایندگی از کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده اقامه کرد. استفاده در مباحثات مذهبی. به دلیل رسانه ای شدن و محبوبیت هیولای
اسپاگتی پرنده، از این مثال به عنوان نسخهٔ مدرن قوری راسل استفاده می شود. طرفداران این نظریه استدلال می کنند، از آنجا که وجود هیولای اسپاگتی پرنده ناپیدا و غیرقابل کشف تعریف شده، مشابه سایر موجودات فرضی ماوراءالطبیعه ابطال پذیر نیست، لیکن بار اثبات بر دوش کسانی است که وجود چنین موجوداتی را تأیید می کنند. ریچارد داوکینز در این باره می گوید: «مسئولیت اثبات کردن با کسی است که می گوید من می خواهم به خدا، هیولای اسپاگتی پرنده، جن یا هر چیز دیگری که هست، ایمان داشته باشم. استدلال وجود داشتن آن چیز بر عهدهٔ ما نیست.» علاوه بر این، ویراستار مجلهٔ دین و تئاتر، لنس غراوی، معتقدست هیولای اسپاگتی پرنده «نهایتاً… استدلالی دربارهٔ من درآوردی بودن دیدگاه آفرینش است»؛ چنان که هر یک از دیدگاه ها دربارهٔ چگونگی آفرینش به همان اندازه قابل دفاع هستند، که دیدگاه پاستافاریان قابل دفاع است. استدلال های مشابه دیگری در کتاب های "پندار خدا" و "پندار آتئیست" مطرح شده است. در دسامبر ۲۰۰۷، در شهرستان پولک، فلوریدا کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده پیشگام تلاش هایی موفقیت آمیز شد که موفق به منصرف کردن مدارس این شهرستان از تصویب استانداردهایی جد
ید برای تدریس فرگشت گردید. این موضوع پس از اعلام اعتقاد شخصی پنج نفر از هفت عضو هیئت مدیره به طراحی هوشمند مطرح شد. مخالفان که خود را پاستافاریان معرفی می کردند، از طریق پست الکترونیکی از اعضای هیئت مدیرهٔ مدارس پولک خواستند زمان آموزش یکسانی برای هیولای اسپاگتی پرنده در نظر بگیرند. یکی از اعضای هیئت مدیره، به نام مارگارت لوفتون، که از طراحی هوشمندانه پشتیبانی می کرد، ایمیل ها را رد کرده و این درخواست را مضحک و توهین آمیز دانست. او گفت: «آن ها ما را به مضحکهٔ عالم بدل کرده اند.» بعداً لافتون اظهار داشت که علاقه ای به تعامل با پاستافاریان ها یا کسی که به دنبال بی اعتبار کردن طراحی هوشمند است، ندارد. با بالا گرفتن جدال، دانشمندان با طراحی هوشمند مخالفت کردند. مارشال گودمن، قائم مقام پردیس دانشگاه جنوب فلوریدا در لیک لند، در پاسخ به تقاضای ایجاد «علوم کاربری» گفت: «این [طراحی هوشمند] علم نیست. شما حتی نمی توانید آن را شبه علم بنامید. اگرچه خانم لافتون از نتیجهٔ کار ناراضی بود، اما ترجیح داد استعفا ندهد. او و دیگر اعضای هیئت مدیره ابراز تمایل کردند که به کار روزمرهٔ ادارهٔ مدارس شهرستان برگردند. وضعیت حقوقی. شعب
ملی کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در بسیاری از کشورها در تلاش بوده اند که پاستافاریانیسم به مذهبی رسمی (از نظر قانونی) شناخته شود و درجه های مختلفی از موفقیت در این زمینه را به دست آوردند. در نیوزیلند، پیروان پاستافاریان اجازه دارند جشن ازدواج خود را برگزار کنند، زیرا این جنبش معیارهای تعیین شده برای سازمان هایی را که اساساً اعتقادات مذهبی، فلسفی یا بشردوستانه را ترویج می کنند، برآورده می کند. یک دادگاه فدرال آمریکا، مستقر در نبراسکا، رأی داد که هیولای اسپاگتی پرنده یک دین نقیضه است، نه یک دین واقعی، در نتیجه طبق رأی این دادگاه پاستافاریان نمی تواند ذیل «قانون تملک و افراد سازمان دهی شده مذهبی» قرار گیرد. ازدواج. کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در وب سایت خود یک دفتر عقد را اداره می کند که در صورت نیاز برای انجام مراسم عروسی، دادن اعتبارنامه به مقامات قضایی را امکان پذیر می کند. پاستافاریان ها مدعی اند جدایی کلیسا و حکومت در آمریکا مانع از این می شود که دولت بتواند به طور خودسرانه یک مذهب را از نظر شرعی معتبر، اما مذهب دیگری را نامعتبر یا معتبرتر برچسب گذاری کند. در نوامبر ۲۰۱۴، رانی میشل راجرز و آتئیست های خواهان
حقوق بشر مینیاپولیس، در شهرستان واشینگتن، مینه سوتا تحت متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا خواستار حفاظت از متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، بنابر آزادی بیان، شدند و وکیل مدافع ادعای بی خدا هراسی کرد: «وقتی اساسنامه صراحتاً می گوید برای برگزاری جشن ازدواج، چیزی بیش از ۲۰ دلار حق ثبت گواهی نامهٔ عاقد که کلیسای اسپاگتی پرنده اعطا می کند، نیازی نیست،... نیاز به حصول اطمینان از صلاحیت برگزاری ازدواج کاملاً بی معنی است.» چند روز قبل از رسیدگی به این شکایت، شهرستان واشینگتن سیاست خود را تغییر داد تا به راجرز امکان برگزاری مراسم عروسی را بدهد. این اقدام در تلاش برای رد صلاحیت دادگاه فدرال از رفع رجوع پرونده انجام شد. در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۱۵، دادگاه فدرال تشخیص داد که این موضوع دیگر نیازی به پیگیری فدرال ندارد و پرونده را رد کرد. نخستین ازدواج پاستافاریان که به رسمیت شناخته شد، در ۱۶ آوریل ۲۰۱۶ در نیوزیلند رخ داد. آزادی بیان. در مارس ۲۰۰۷, برایان کیلیان، دانش آموز دبیرستانی شهرستان بان کوم، کارولینای شمالی به خاطر پوشیدن «لباس دزدان دریایی» از مدرسه تعلیق شد؛ او گفت این بخشی از آیین پاستافاریان اوست. ک
یلیان به این تعلیق اعتراض کرد و گفت اینگونه حق آزادی ادیان و آزادی بیانش در متمم اول، از او گرفته شده است. او گفت: «اگر این چیزی است که من باور دارم، مهم نیست چقدر احمقانه به نظر می رسد، من باید بتوانم آن را ابراز نمایم.» در مارس ۲۰۰۸, پاستافاریان ها در کروسویل، تنسی، اجازه پیدا کردند مجسمه ای از هیولای اسپاگتی پرنده را جهت حفظ آزادی بیانشان، در چمن دادگاه قرار دهند و اقدام به این کار کردند. این ماجرا مورد توجه وبلاگ ها و سایت های خبری کشور قرار گرفت و حتی مجلهٔ "رولینگ استون" آن را پوشش داد. پس از مدتی بر اثر جدال هایی که دربارهٔ آن درگرفت، مجسمه مذکور را همراه دیگر پیکره های قدیمی مسیحیان از محل برداشتند. در دسامبر ۲۰۱۱، پاستافاریانیسم یکی از مذاهب مختلفی بود که حق داشتند اجزای نمایش خود را در محوطهٔ دادگاه لودون در لیسبورگ، ویرجینیا، مستقر نمایند. در سال ۲۰۱۲, تریسی مک فرسون از پاستافاریان های پنسیلوانیا، در دادگاهی از کمیسرهای شهرستان چستر، پنسیلوانیا تقاضا کرد که پیروان هیولای اسپاگتی پرنده اجازه یابند به اندازهٔ منورای یهودیان و مغارهٔ مسیحیان، نمادهای خود را در معرض دید قرار دهند. یکی از اعضای کمیسیون
گفت یا باید به همه مذاهب اجازه داده شود یا هیچ دینی نباید نمایندگی شود، اما بدون حمایت سایر کمیسرها، این پیشنهاد رد شد. یک کمیسر دیگر اظهار داشت که این دادخواست بیش از آنچه قبلاً انتظار داشت، مورد توجه قرار گرفته. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۲, گورجوس لویجوس، از اعضای پاستافاریان، در یونان به اتهام کفرگویی دستگیر شد؛ زیرا در صفحهٔ فیس بوکی به نام «شیوخ پاستاتیوس» در هجوی بر راهبان کلیسای ارتدکس یونانی، تصویری از مقام ارشد ارتدکس یونان را با سری پوشیده از یک نوع پاستای محلی به نام «پاستیتسو» و سس بشامل تغییر داد. این عکس، که در فیس بوک منتشر شده بود، به مجلس یونان هم کشیده شد و واکنش شدید سیاستمداران یونانی، موجب دستگیری خالق این اثر گشت. در اوت ۲۰۱۳، فعالان مذهبی مسیحی ارتدکس شرقی، تحت عنوان یک گروه ثبت نشده معروف به «ارادهٔ خدا»، به تجمع مسالمت آمیزی که پاستافاریان های روسی ترتیب داده بودند، حمله کردند. فعالان و همچنین پلیس برخی از شرکت کنندگان در تجمع را متوقف کردند. پلیس هشت نفر از پاستافاریان ها را به تلاش برای راهپیمایی غیرقانونی متهم و دستگیر کرد. یکی از پاستافاریان ها بعد مدعی شد که فقط «به خاطر قدم زدن» دستگیر ش
ده. در فوریهٔ ۲۰۱۴، مقامات اتحادیهٔ دانشگاه بانک جنوب لندن پوستر هیولای اسپاگتی پرنده، متعلق به یک گروه آتئیست، را از کنفرانس آشنایی با دانشجویان حذف کرده و گروه مذکور را از حضور در کنفرانس منع نمودند. این امر موجب شکایت گروه آتئیست ها برای تحقق آزادی بیان شد. شورای صنفی دانشجویان پس از آن عذرخواهی کرد. در نوامبر ۲۰۱۴، کلیسای اسپاگتی پرنده در شهر تمپلین آلمان، توانست با اعلام روزهای جمعه به عنوان روز "نودل مس"، تابلوهایی، مشابه تابلوهای یهودیان و مسیحیان برای تبلیغ خدماتشان در روز یکشنبه، از شهرداری بگیرد. پوشش سر در عکس های شناسایی. خاستگاه. در ژوئیه ۲۰۱۱, یک پاستافاریان اتریشی، به نام نیکو آلم، پس از سه سال معلق شدن گواهی نامه اش و انجام معاینه ای که نشان دهد از نظر روان شناسی برای رانندگی مستعد است، موفق شد در عکس گواهی نامه اش با آبکش ماکارونی روی سر ظاهر شود. این ایده وقتی به فکر نیکو آلم رسید، که در قوانین خوانده بود طبق قوانین راهنمایی و رانندگی اتریش، افراد به دلایل مذهبی می توانند با پوشش سر برای گواهی نامه شان عکس بگیرند. بدین ترتیب این فرد اتریشی از آبکشی که برای صافی ماکارونی و پاستا استفاده می شو
د، به جای حجاب سر استفاده کرد و برخی منابع از به رسمیت شناخته شدن این حجاب در اتریش خبر دادند. این امر توسط مقامات اتریشی تکذیب شد و گفتند که انگیزه های مذهبی دلیلی بر اجازه یافتن برای پوشش سر در گذرنامه نیست. ابتکار عمل آلم در کشورهای دیگر، عمدتاً غربی، نیز تکرار شد و موفقیت هایی به همراه داشت. برخی کشورها و ایالات (همچون ایالت آمریکا) گواهی نامهٔ رانندگی و کارت شناسایی یا گذرنامه شهروندان با آبکش روی سر را پذیرفتند، در حالی که برخی دیگر دولت ها با طرح این که پاستافاریان یک دین (واقعی) نیست، یا این که شواهدی مبنی بر این که پوشش آبکشی همچون حجاب در اسلام و کیپا در یهودیت التزام آور است، وجود ندارد، از برآوردن این درخواست ممانعت کردند. متقاضیان و وکلای آن ها در پاسخ استدلال کردند که پاستافاریان یک دین واقعی است، یا اینکه دولت در جایگاهی نیست که صلاحیت تعیین واقعی بودن یا نبودن اعتقادات مختلف، اعتبارشان یا میزان تعهد و انتخاب شخصی افراد در گزینش پوشش را داشته باشد. علاوه بر این، برخی از پاستافاریان استدلال می کنند که هجو و شوخی کردن خود عملی مذهبی است و می تواند بخشی جدایی ناپذیر از آیینی مانند پاستافاریانیسم ب
اشد و دولت ها حق ندارند تصمیم بگیرند که کدام اعتقادات را باید جدی گرفت و کدام را نباید؛ تنها خود پیروان هستند که باید تصمیم بگیرند کدام عناصر دین خود را جدی بگیرند و تا چه حد. در اروپا. در ۹ اوت ۲۰۱۱ رودیگر ویدا، رئیس کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در آلمان، موفق شد گواهی نامهٔ رانندگی خود را، با آبکشی بر سر و لباس دزدان دریایی دریافت کند. این گونه پوشش در آلمان به عنوان یک مورد مذهبی پذیرفته شد. در ۲ ژوئن ۲۰۱۲، برخی روحانی ستیزان معترض در یکی از میدان های شهر میلان، ایتالیا، به سبک پاستافاریان ها آبکش به سر گردهمایی کردند. در مارس ۲۰۱۳ عکس شناسایی یک بلژیکی توسط مدیران محلی و ملی رد شد چون فرد مورد نظر صافی ماکارونی روی سرش گذاشته بود. جمهوری چک در سال ۲۰۱۳ آبکش را به عنوان حجاب مذهبی افراد به رسمیت شناخت. در ژوئیه این ساللوکاس نوی، از اعضای حزب دزدان دریایی چک در برنو، اجازه یافت در کارت شناسایی خود، آبکش به سر پوشد. در دسامبر ۲۰۱۳ گواهی نامهٔ مردی ایرلندی مردود اعلام شد در مارس ۲۰۱۶، یکی از کارکنان راهنمایی و رانندگی ایرلند گفت که دلیل رد کردن گواهی نامهٔ مذکور، نگنجیدن آن در چهارچوب تعریف ادیان بوده. در ژانو
یه ۲۰۱۶ یک پاستافاریان روسیهای به نام آندری فیلین، توانست گواهی نامه اش را با عکس آبکش بگیرد. در هلند، دریک جان جیکسترا در سال ۲۰۱۵ برای گرفتن پاسپورت با تصویر آبکش تقاضا کرد، که درخواستش توسط شهرداری امن مردود اعلام شد؛ پس از آن که او با موفقیت کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده را در محل تأسیس کرد، اتاق بازرگانی هلند، گرچه ابتدا دودل بود، تقاضای پاسپورت او را پذیرفت. با این حال، شهرداری همچنان درخواست وی را رد کرد؛ با این استدلال که ثبت نام یک انجمن کلیسایی به معنای این نیست که پاستافاریانیسم اکنون یک آیین (به رسمیت شناخته شده) شده. این باعث شد جیکسترا در ۷ ژوئیه ۲۰۱۶، با جمع آوری امضای ده ها تن از اعضای کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده و هواداران پاستافاریان، از شهرداری برای تبعیض به دادگاه خرونینگن، شکایت کند. در همین حین، دیگر شهروندان هلندی موفق شدند در شهرهای لیدن و لاهه، با عکس های آبکش گواهی نامه بگیرند. در ۱ اوت ۲۰۱۶, دادگاه خرونینگن اعلام کرد، گرچه پاستافاریان یک طرز زندگی است، ولیکن به عنوان یک مذهب نبوده و پوشش آبکش به عنوان وظیفهٔ شرعی نیست، لذا نمی توان در عکس های شناسایی از آبکش استفاده کرد. در ژانویهٔ ۲۰
۱۷، یک دانشجوی پاستافاریان نیمیخنی به نام مینکه د ویلده، از دادگاه شهر آرنهم درخواست کرد در عکس گواهی نامهٔ رانندگی اجازهٔ استفاده از آبکش را داشته باشد. او نخستین بار در فوریهٔ ۲۰۱۷، و بار دیگر، در شورای ایالتی، در اوت ۲۰۱۸ شکست خورد. در ایالات متحده. در فوریهٔ ۲۰۱۳، کمیسیون وسایل نقلیهٔ موتوری نیوجرسی، یک پاستافاریان را از حق استفاده از آبکش ماکارونی به روی سر در عکس گواهی نامه، محروم کرد چون آبکش ماکارونی در لیست پوشش های مذهبی مورد تأیید نبود. در اوت ۲۰۱۳ ادی کاستیلو، از دانشجویان دانشگاه صنعتی تگزاس، درخواست کرد که در عکس گواهی نامه اش، آبکش ماکارونی را روی سر بگذارد. وی گفت: «شما ممکن است فکر کنید این نوعی شوخی یا مسخره بازی یک دانشجو است، اما هزاران نفر، از جمله من، آن را به عنوان نقطهٔ عطفی سیاسی و مذهبی برای همه آتئیست ها، در هر جا که هستند، می دانند.» در ژانویهٔ ۲۰۱۴ یکی از اعضای شورای شهر پومفرت نیویورک، هنگامی که برای عضویتش سوگند یاد می کرد، آبکش به سر گذاشت. در نوامبر ۲۰۱۴ ستارهٔ سابق پورن ایژا کاررا، توانست از دفتر دپارتمان وسایل نقلیهٔ موتوری در هاریکن، یوتا، گواهی نامه ای با عکس هویتی به روش
پاستافاریان به دست آورد. مدیر بخش گواهی نامهٔ رانندگی یوتا گفت که طی سال های گذشته حدود دوازده پاستافاریان به روش مشابه گواهی گرفته اند. در نوامبر ۲۰۱۵، لیندسی میلر، ساکن ماساچوست، اجازه یافت پس از ذکر اعتقادات مذهبی خود، در عکس گواهی نامه اش، آبکش به سر گذارد. میلر (ساکن لووِل) روز جمعه، ۱۳ نوامبر، گفت که «او کاملاً عاشق تاریخ و داستان پاستافاریان» است، آن گونه که در وب سایت آن ها بیان کرده، این دین صدها سال به صورت پنهانی وجود داشته و از سال ۲۰۰۵ وارد دعوت آشکار شده. خانم میلر در این پرونده نمایندهٔ مرکز حقوقی اومانیست انجمن اومانیست آمریکا بود. در فوریهٔ ۲۰۱۶, مردی از ناحیهٔ مدیسن، ویسکانسین در یک جدال حقوقی علیه ایالت ویسکانسین پیروز شد؛ مسئولان این ایالت به این دلیل که پاستافاریان یک دین نیست، در ابتدا از پذیرش عکس عجیب او برای گواهی نامهٔ رانندگی خودداری کردند. وکیل او طبق متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا استدلال کرد دولت برای تشخیص این که چه چیزی دین است یا نه، واجد شرایط نیست. پس از این که در شامبرگ، ایلینوی، راشل هاور، دانشجوی دانشگاه ایلینوی شمالی، توانست گواهی نامه ای با تصویر آبکش را در ژو