Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناصر خان ذوالفقاری (زاده ۱۲۹۲ - درگذشت ۳ فروردین ۱۳۹۰، پاریس) از فئودال های بزرگ زنجان، دولتمرد و نماینده مجلس شورای ملی در دوره پهلوی بود. پدرش اسعدالدوله از فئودال های بزرگ زنجان بود. در دانشکده حقوق دانشگاه تهران تحصیل کرد و به استخدام دولت درآمد. در سال ۱۳۲۲ به وزارت امور خارجه انتقال یافت و در سال ۱۳۲۶ همراه با برادر بزرگش محمد خان امیر اسعد به نمایندگی زنجان به مجلس شورای ملی رفت. مخالفت او با اعتبارنامه دکتر حسن ارسنجانی در همین دوره از مجلس باعث رد اعتبارنامه ارسنجانی شد. ذوالفقاری در آخرین روزهای همین دوره از مجلس که اصلاح قانون انتخابات در دستور کار مجلس بود، پیشنهاد داد که شرط نمایندگی مجلس، داشتن حداقل دیپلم متوسطه باشد اما پیشنهاد او رأی نیاورد. ناصر ذوالفقاری در دوره های شانزدهم و هفدهم نیز نمایندگی زنجان را در مجلس به عهده داشت. در دوره هفدهم جزء فراکسیون جبهه ملی و از حامیان دکتر مصدق نخست وزیر شد. به همین علت پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نتوانست به مجلس راه یابد و شغل دولتی هم به او داده نشد و در وزارت امورخارجه شغل مشاور داشت تا اینکه حسین علاء در سال ۱۳۳۴ نخست وزیر شد و او را معاون پارلمانی خ
ود کرد. ذوالفقاری در کابینه دکتر منوچهر اقبال هم معاونت او را عهده دار بود. سپس شهردار تهران و در سال ۱۳۴۰ در کابینه دکتر علی امینی وزیر مشاور و سرپرست اداره کل انتشارات و تبلیغات شد که مسئولیت رسانه های کشور را در دست داشت. پس از آن عنوانش در وزارت خارجه سفیر بدون سفارتخانه بود تا سرانجام بازنشسته شد. ناصر ذوالفقاری داماد منصورالسلطنه عدل دولتمرد و دیپلمات برجسته دوران قاجار و پهلوی بود.
عباس نراقی (زاده ۱۲۹۱ کاشان) مالک بانک تهران، وکیل دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی و از اعضای گروه ۵۳ نفر و از بنیانگذاران حزب همرهان بود. خانواده و تحصیلات. عباس نراقی فرزند آقا علی نراقی فرزند میرزا محمد حسین مجتهد نراقی از خانواده ای روحانی بود. پدرش توسط نائب حسین خان کاشی کشته شد. او تحصیلات خود را در رشته حقوق در دانشگاه تهران به پایان رسانید. فعالیت های سیاسی. هنگام تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه تهران با اندیشه های سوسیالیستی آشنا شد و به گروه دکتر ارانی و یارانش پیوست و با کشف این شبکه کمونیستی به زندان افتاد. این زندانیان بعداً به گروه ۵۳ نفر معروف شدند. نراقی به سه سال زندان محکوم شد و پس از آزادی تا شهریور ۱۳۲۰ به حال تبعید در قم زیر نظر شهربانی به سر می برد وی پس از آزادی به تهران برگشته و به وکالت پرداخت. تأسیس حزب همرهان. نراقی به همراه مصطفی فاتح اقدام به تأسیس حزب همرهان با اندیشه های سوسیالیستی کرد که دوام نیاورد. فعالیت در حزب دموکرات ایران و نمایندگی مجلس. هنگامیکه در سال ۱۳۲۵ که احمد قوام در مسند نخست وزیر حزب دموکرات ایران راه انداخت، به این حزب پیوست و مأمور تشکیل شعبه آن در کاشان شد.
در بهمن و اسفند همان سال در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی شرکت جست و سال بعد به نمایندگی کاشان به مجلس رفت. وکالت و ریاست بانک تهران. نراقی پس از پایان دوره نمایندگی اش در سال ۱۳۲۸ سیاست را کنار گذاشت و از وکلای سرشناس دادگستری شد. با تشکیل کانون وکلا، به عضویت هیئت مدیره کانون انتخاب شد و چندی هم نایب رئیس کانون بود. او در کنار کار وکالت دادگستری همراه با مصطفی فاتح و مهدی لاله که او نیز از ۵۳ نفر بود بانکی خصوصی به نام بانک تهران به راه انداخت. پس از چندی فاتح و لاله از بانک کنار رفتند و نراقی رئیس هیئت مدیره شد. عباس نراقی داماد سید هاشم وکیل از بنیانگذاران کانون وکلای دادگستری بود
دکتر عبدالحسین طبا (زاده ۱۲۹۱ خورشیدی در مشهد) پزشک و نماینده مجلس شورای ملی بود. فرزند مرتضی قلی خان نایینی بود. در انگلستان به تحصیلات پزشکی پرداخت و در رشته جراحی عمومی و زنان تخصص گرفت. پس از بازگشت به ایران مدتی در آبادان در بهداری شرکت نفت مشغول به کار بود. سپس به تهران رفت و به مدت چهار سال رئیس بهداری راه آهن شد. دکتر طبا در سال ۱۳۲۶ به نمایندگی نایین به مجلس شورای ملی رفت (دوره پانزدهم) و در دوره بعد نیز در مجلس ماند. پس از پایان نمایندگی اش به اروپا رفت و در سازمان جهانی بهداشت شغلی گرفت. دکتر علی امینی که در سال ۱۳۴۰ نخست وزیر شد او را برای وزارت بهداری کابینه خود در نظر گرفت اما نپذیرفت. عبدالحسین طبا داماد وثوق الدوله بود.
مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۱۹۹۸، سیزدهمین دوره مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا بود که از ۱۵ تا ۱۷ مه ۱۹۹۸، در هوشی مین، ویتنام برگزار شد.
هَرِو (به انگلیسی:Harev) (همچنین هَرِی) یک استان ساسانی در منطقه خراسان است که با استان های کوشان شهر در شرق، ابرشهر در غرب، مرو در شمال و سَکِستان در جنوب هم مرز بوده است. نام. ریشهٔ نام هرو در پارسی میانه ( "هرو"، "Harēw،" سغدی: "Harēw)" از نام پارسی باستان ( "هارایوا)" آمده است. تاریخچه. از هرو نخستین بار در کتیبهٔ شاپور یکم در کعبهٔ زرتشت نام برده شده است. در زمان سلطنت وی، شهر پوشنگ در نزدیکی پایتخت هرو تأسیس شد ، که نامی مشابه با استان خود داشت. امروزه این شهر، به نام هرات شناخته می شود. در حدود سال ۴۳۰ میلادی، ساکنان این منطقه بیشتر به سمت دین مسیحیت گرایش داشتند. این استان نقش کلیدی در جنگ میان ساسانیان، خیونان و هپتالیان داشت که مردمی کوچ نشین بودند و در اواخر قرن چهارم میلادی در اطراف فرارود و تخارستان زندگی می کردند. در دوران سلطنت پیروز یکم (۴۵۹–۴۸۴ م) یک گروه از اشراف ارمنی در هرو توسط برادر ناتنی او ایزد گشنسپ سکنی داده شدند. در سال۴۸۴ میلادی، پیروز یکم از ارتش هپتالی ها به سرکردگی خوش نواز شکست خورده و کشته شد. پس از آن استان هرو، اشغال شده و در دست هپتالی ها باقی ماند تا این که قباد یکم(۴۸۸–۴۹
۶ م. و ۴۹۸–۵۳۱ م) در ابتدای دومین سال سلطنتش این استان را باز پس گرفت. در زمان سلطنت پسرش خسرو یکم (۵۳۱–۵۷۹ م) این استان به صورت رسمی بخشی از خراسان شد. در سال ۵۸۸ میلادی، در زمان سلطنت هرمز چهارم (حدود ۵۷۹–۵۹۰ م)، اسقف های نسطوری از هرو به پایتخت ساسانی تیسفون رفتند تا در سینود ایشویهب شرکت کنند. در همان سال، هرو در پی جنگ ساسانیان و ترک ها توسط حاکم گوک ترک ها باغا خاقان (با نام ساوه شاه / صبا در منابع ایرانی شناخته می شود) اشغال شد، اما بعداً وی توسط بهرام چوبین شکست خورده و کشته شد. پس از مرگ آخرین پادشاه ساسانی یزدگرد سوم (۶۳۲–۶۵۱ م) این استان توسط حاکم هپتالی بادغیس به نام نیزک ترخان ضمیمه شد و یک سال بعد، این استان را اعراب فتح کردند. ضرب سکه. هرو به عنوان ضرابخانهٔ سکه فعالیت می کرد. چندین سکهٔ طلا و مس در پایتخت آن یافت شده است که به وضوح مربوط به دورهٔ ساسانیان است، اگرچه ساسانیان به طور معمول سکهٔ طلا ضرب نمی کردند اما هرو یک استثنا بود. سکه های طلا یک پرتره از حاکم را از یک طرف نشان می دهد، در حالی که یک آتشکده در طرف دیگر قرار دارد. برخی از نام های فرمانداران روی سکه ها شباهت نزدیکی با نام های سا
سانیان هند دارد که نشان می دهد فرمانروایان ساسانی هند نیز، در بعضی مواقع بر هرو کنترل داشته اند.
و بعد ما همدیگر را می بوسیم () ترانه ای از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا بریتنی اسپیرز که اول قرار بود در آلبوم داخل محدوده منتشر شود اما در نهایت در آلبوم ریمیکس منتشر شد.
محمدعلی مسعودی (زاده ۱۲۹۳ خورشیدی در تهران) روزنامه نگار، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. برادرزاده عباس مسعودی صاحب امتیاز و بنیانگذار روزنامه "اطلاعات" بود. از دانشگاه تهران در رشته حقوق لیسانس گرفت و از سال ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۰ سردبیر "اطلاعات" بود. در سال ۱۳۲۱ که عباس مسعودی در پی حوادث هفدهم آذر ایران را ترک گفت، قائم مقام او در روزنامه اطلاعات شد و پس از بازگشت او در سال ۱۳۳۲ روزنامه "پست تهران" را منتشر کرد. محمدعلی مسعودی در سال ۱۳۲۶ به جای عمویش جواد مسعودی به نمایندگی دماوند به مجلس شورای ملی رفت (دوره پانزدهم) و در دوره های شانزدهم، هجدهم، نوزدهم و بیستم نیز این کرسی را حفظ کرد. در سال ۱۳۵۶ به سناتوری انتصابی تهران منصوب شد. محمد باهری در مصاحبه با تاریخ شفاهی هارواد گفته است که محمدعلی مسعودی در کابینه دوم جعفر شریف امامی تنها کسی بود که درباره مسائل اجتماعی مورد مشورت قرار می گرفت و به نوعی عقل سیاسی شریف امامی به شمار می رفت که در این راه البته به دنبال منفعت مالی نیز بوده است.
مقام صبر آلبومی است به آهنگسازی پرویز مشکاتیان با صدای علیرضا افتخاری که با گروه عارف در راست پنجگاه اجرا شده است که در سال ۱۳۷۳ منتشر شده است. دست اندرکاران. سنتور: پرویز مشکاتیانقیچک: حسین فرهادپورنی: عبدالنقی افشارنیاتار: بهرام ساعدتار: کیوان ساکتکمانچه: درویش رضا منظمیکمانچه: کوروش باباییبربط: محمد دلنوازیسنتورباس: محمد آذریدف: مسعود حبیبیتنبک: محمود فرهمند
دست ها () یک تک آهنگ خیرخواهانه برای ادای احترام به قربانیان تیراندازی باشگاه شبانه اورلندو ۲۰۱۶ می باشد. جاستین ترانتر و جولیا مایکلز ترانه سرایان این ترانه می باشند و ۲۷ خواننده در این آهنگ به خوانندگی پرداختند. خوانندگان. منبع: "بیلبورد"
آلبوم موسیقی سنتی آتش دل با صدای علیرضا افتخاری ، آهنگسازی عبدالحسین برازنده و تنظیم موسیقی مهرداد دلنوازی است که در آواز افشاری و آواز ابوعطاء که به یاد جلال تاج اصفهانی اجرا شده است. آلبوم آتش دل اولین آلبوم رسمی موسیقی علیرضا افتخاری می باشد که در سال ۱۳۶۲ انتشار یافته. این اثر با نظارت فرامرز پایور ضبط و منتشر گردید ه است. دست اندرکاران. هنرمندان. آواز: علیرضا افتخاری آهنگسازان: فرامرز پایور / عبدالحسین برازنده تنظیم کننده: مهرداد دلنوازی نوازندگان. نی: محمد موسویتار: هوشنگ ظریف، مهرداد دلنوازیتنبک: جمشید محبیسنتور: سعید ثابتعود: محمد دلنوازیبم تار: حسن زرگانیکمانچه: محمد مقدسی، هادی منتظری
داستان تولد ، (به انگلیسی: The Nativity Story) یک فیلم درام آمریکایی برگرفته از کتاب مقدس و براساس تولد عیسی است که در سال ۲۰۰۶ به کارگردانی کاترین هاردویک ساخته شده است. این فیلم در تاریخ یکم دسامبر سال ۲۰۰۶ پس از نمایش برتر در شهر واتیکان در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم، اولین فیلمی بود که پیش نمایش جهانی خود را در شهر واتیکان برگزار کرد.. تولید. این فیلم در ماترا و کراکو، ایتالیا، و ورزازات، مراکش فیلم برداری شد. پذیرایی. باجه بلیط فروشی. "داستان تولد به طور در هفته اول فروش در" گیشه ۷٫۸ میلیون $ فروش داشت. این فیلم پس از اجرای اولیه خود با حدود ۳۷٫۶ میلیون دلار ناخالص داخلی و ۸٫۸ میلیون دلار ناخالص خارجی بسته شد و در نتیجه در کل انتشار جهانی تقریباً ۴۶٫۴ میلیون دلار با بودجه ۳۵ میلیون دلاری گزارش شده است. حوادث. کیشا کاستل هیوز هنگام فیلمبرداری باردار شد و این موضوع مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. موسیقی. آهنگ این فیلم در آلبوم میخائیل دانا، در ۵ دسامبر ۲۰۰۶ منتشر شد. این آلبوم نامزد دریافت جایزه در "سی و نهمین جوایز داو" شد. یک آلبوم آهنگ، با الهام از این فیلم نیز با عنوان "The Nativity Story: Sacred
Songs منتشر شد". این موسیقی توسط هنرمندانی چون ایمی گرنت، جسی ولاسکوئز و دیگران اجرا شده است.
حاجی صمدلی (به لاتین: Hacısəmədli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است. حاجی صمدلی ۴۳۱ نفر جمعیت دارد.
جایزه ریوجی نویوری توسط انجمن شیمی آلی سنتزی، در سال در سال ۲۰۰۲ و به منظور بزرگ داشت ریوجی نویوری به خاطر کسب صدویکمین جایزه نوبل شیمی و همچنین شصتمین سالگرد تأسیس انجمن شیمی آلی سنتزی، بنا نهاده شد. هدف از اعطای این جایزه «تشویق و حمایت از مشارکت های برجسته در تحقیقات در شیمی سنتز نامتقارن» است. حامی مالی این جایزه شرکت بین المللی تاکاساگو (Takasago) حمایت مالی است.
سمفونی شماره ۱ () با فرنام ناقوس های زلونیتس، نخستین سمفونی از مصنف و آهنگساز کلاسیک سبک رمانتیک اهل چک، آنتونین دورژاک است که در فوریه و مارس ۱۸۶۵ تصنیف گردید. این اثر به سبک رمانتیک اولیه نوشته شده است و متأثر از آثار بتهوون و فلیکس مندلسون می باشد.
سارا زندیه یک فیلمساز ایرانی آمریکایی است که مقام دوم جشنواره فیلم تریبکا برای فیلم "جشن استخری" را کسب کرد و توجه ویژه هیئت داوران ویژه را جلب کرد. زندیه یک محقق فولبرایت در دانشگاه کلمبیا است. جشنواره فیلم تریبکا ۲۰۱۰. فیلم زندیه یکی از ۴۷ فیلم کوتاه بود که در سینماهای منهتن جنوبی به نمایش درآمد. در میان فیلم های برتر کارگردانان، او مقابل کیریستن دانست رقابت کرد. در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۰، "جشن استخری" در بیست و سومین جشنواره سالانه فیلم دانشکده هنر دانشگاه کلمبیا به نمایش درآمد. جوایز. زندیه در سال ۲۰۰۹–۲۰۱۰ از برنامه فولبرایت یک جایزه دریافت کرد. این برنامه «شناخته شده ترین و معتبرترین برنامه مبادله بین المللی در جهان» است. او یکی از ۴۰ دانشجوی کنتاکی است که به عنوان دانشجوی فیلم سازی از ترکیه انتخاب و در فهرست وزارت امور خارجه ایالات متحده قرار گرفت.
گیاگان استرالیا () مجموعه ای گسترده از گونه های گیاهی مختلف در استرالیا است که تخمین زده می شود بیش از ۲۰۰۰۰ آوندداران و ۱۴۰۰۰ گیاهان بدون-آوند است. از این میان بالغ بر ۲۵۰۰۰۰ قارچ و مازاد بر ۳۰۰۰ گلسنگ می باشد.
لونومیا نام یک سرده از خانواده شاپرکان چشم گربه ای بومی آمریکای جنوبی است. زهر کرم پیله ساز این حشره کُشنده است.
گاز بی اثر گازی است که تحت مجموعه ای از شرایط معین، در واکنش های شیمیایی شرکت نمی کند. گازهای نجیب اغلب با بسیاری از مواد واکنش نمی دهند و از لحاظ تاریخی به آنها گازهای بی اثر گفته می شد. از گازهای بی اثر به طور کلی برای جلوگیری از واکنشهای شیمیایی ناخواسته تخریب نمونه استفاده می شود. این واکنشهای شیمیایی نامطلوب اغلب واکنشهای اکسیداسیون و هیدرولیز با اکسیژن و رطوبت موجود در هوا هستند. اصطلاح "گاز بی اثر" وابسته به زمینه است زیرا می توان چندین ماده از گازهای نجیب را در شرایط خاص واکنش داد. گازهای پالایش شده آرگون و نیتروژن به دلیل فراوانی طبیعی زیاد آنها (78.3 N N2، 1% Ar در هوا) و هزینه نسبی پایین بیشتر به عنوان گازهای بی اثر استفاده می شوند. برخلاف گازهای نجیب، یک گاز بی اثر لزوماً عنصر نیست و به صورت یک گاز ترکیبی است. مانند گازهای نجیب، تمایل به عدم واکنش پذیری به دلیل وجود لایه الکترونی، خارجی ترین پوسته الکترونی است که در تمام گازهای بی اثر کامل است. این یک گرایش است نه یک قاعده، زیرا گازهای نجیب و سایر گازهای «بی اثر» می توانند نسبت به تشکیل ترکیبات واکنش نشان دهند. عناصر گروه ١٨ شامل هلیوم، نئون، آرگو
ن، کریپتون، زنون و رادون هستند. به آنها گازهای نجیب یا گازهای بی اثر گفته می شود. پیکربندی کلی لایه الکترونی ظرفیت ns 2 np 6 است. این عناصر در حالت آزاد در جو به وجود می آیند. آنها گازهای بی رنگ، بی مزه و بی بو هستند و نقاط ذوب و جوش کمی دارند و آنتالپی یونیزاسیون بالا و و الکترونگاتیویته آن ها بسیار کم و ناچیز است. تولید. گازهای بی اثر با جداسازی هوا، به استثنای هلیوم که از چند منبع گاز طبیعی غنی از این عنصر جدا می شود، از طریق تقطیر کرایوژنیک یا جداسازی غشاء به دست می آیند. برای کاربردهای تخصصی، گاز بی اثر تصفیه شده توسط ژنراتورهای تخصصی در محل تولید می شود. کاربردها. به دلیل خاصیت غیر واکنشی گازهای بی اثر، آنها اغلب برای جلوگیری از وقوع واکنشهای شیمیایی نامطلوب مفید هستند. برای حذف گاز اکسیژن در مواد خوراکی، در گاز بی اثر بسته بندی می شوند؛ که مانع از رشد باکتری ها می شود. همچنین از اکسیداسیون شیمیایی توسط اکسیژن موجود در هوای عادی جلوگیری می کند. در بسته بندی مواد غذایی، گازهای بی اثر به عنوان ماده نگهدارنده غیرفعال، بر خلاف مواد نگهدارنده فعال مانند سدیم بنزوئیک اسید (یک ضد میکروب) یا دی بوتیل هیدروکسی ت
ولوئن (یک آنتی اکسیدان) استفاده می شود.
مکان مقبره اسکندر بزرگ یک معما ماندگار است. اندکی پس از مرگ اسکندر در بابل، بدن وی بین پردیکاس، بطلمیوس یکم سوتر و سلوکوس یکم سردار اسکندر مورد مذاکره قرار گرفت. با توجه به نیکلاس جی ساندرز، در حالی که بابل برای اسکندر بهترین مکان دفن بود، برخی از علاقه اسکندر به حاکم آرگید گفته اند و به همین سبب تدفین در اگا ورجینا امروزی انجام شد. به گفته ساندرز، اگا یکی از دو مکان دفن بود که در ابتدا پیشنهاد شد، و دیگری با عنوان سیوه بود که به نظر می رسد در ۳۲۱ قبل از میلاد پردیکاس احتمالاً اگا را برای دفن اسکندر انتخاب کرد. بدن اسکندر توسط بطلمیوس یکم سوتر در مسیر ربوده شد. طبق گفته های پوسانیاس و سوابق معاصر پاریان چرونیکل برای سالهای ۳۲۱–۳۲۰ قبل از میلاد، بطلمیوس ابتدا اسکندر را در ممفیس دفن کرد. در اواخر قرن ۴ یا اوایل قرن ۳ قبل از میلاد، در اوایل دودمان بطلمیوسی، جسد اسکندر از ممفیس به اسکندریه منتقل شد، و در آنجا دوباره دفن شد. به اصطلاح تابوت دان اسکندر، به بدن اسکندر تعلق نداشته و تصور می شود که تابوت برای عبدالاونیموس است، اما در حال حاضر معتقد هستند که برای مازئوس، فرماندار ایرانی بابل بوده. زمینه. طبق گفته های ک
وینت کورس و ژوستین، اسکندر اندکی قبل از مرگش خواست که در معبد آمون در سیوه دفن شود. اسکندر، که می خواست از او به عنوان فرزند زئوس آمون یاد شود و درک شود، نمی خواست در کنار پدر واقعی خود در آگا دفن شود. به گفته دیودوروس، بدن اسکندر در تابوت "چکش طلایی " قرار داده شده بود، که کاملاً متناسب با بدن او ساخته شده بود. تابوت توسط استرابو و کورتیوس روفوس نیز ذکر شده است (متعاقباً، در ۸۹–۹۰ قبل از میلاد تابوت طلایی ذوب شد و جای آن را با شیشه یا کریستال گرفت). آرزوی اسکندر برای دفن در سیوا مورد اجابت قرار نگرفت. در سال ۳۲۱ قبل از میلاد، در بازگشت به مقدونیه، تابوت تشییع جنازه اسکندر توسط یکی از ژنرال های اسکندر به نام بطلمیوس یکم سوتر در سوریه ربوده شد. در اواخر سال ۳۲۲ یا اوایل سال ۳۲۱ قبل از میلاد، بطلمیوس جسد را به مصر انتقال داد، در ممفیس، جایی که مرکز دولت اسکندر در مصر بود، دفن شد. در حالی که بطلمیوس بدن اسکندر را در اختیار داشت، پردیکاس و ائومنس صاحب زره، جواهرات و قدرت اسکندر شدند. گواه های تاریخی. در سال ۴۸ پیش از میلاد سزار از مقبره اسکندر توسط بازدید کرد. کلئوپاتراطلاهای مقبره اسکندر را برای تأمین مالی جنگ ب
ا اکتاویان ربود، اندکی پس از درگذشت کلئوپاترا، مکان استراحت اسکندر توسط اکتاویان بازدید شد، که گفته می شود گلها را بر روی مقبره و یک دیهیم طلایی بر روی سر اسکندر قرار داده شده بود. براساس گفته سوئتونیوس،سپس کالیگولا مقبره اسکندر را تا حدودی غارت کرد. در سال ۱۹۹ میلادی مقبره اسکندر توسط سپتیمیوس سوروس در سفر خود به اسکندریه مهر و موم شد. بعداً، در سال ۲۱۵ برخی از اشیا مقبره اسکندر توسط کاراکالا جابجا شد. طبق گفته های جان آنتیو، کاراکالا لباس، انگشتر و کمربند خود را با برخی چیزهای گرانبها دیگر اسکندر عوض کرده و آنها را در تابوت قرار داده است. هنگامی که جان کریسوستوم در سال ۴۰۰ میلادی به بازدید اسکندریه رفت، وی خواست تا مقبره اسکندر را ببیند و اظهار داشت: «مقبره او را حتی خود مردم نیز نمی توانند درک کنند». نویسندگان بعدی، مانند ابن عبد الحکم (متوفای ۸۰۳)، المسودی (متوفای ۸۹۶) و لئو آفرقایی (متوفای ۱۴۹۴)، گزارشی را مشاهده کرده اند که مقبره اسکندر را دیده است. لئو آفریقایی که در جوانی از اسکندریه بازدید کرده است، نوشت: "در میان ویرانه های اسکندریه، هنوز یک بنای کوچک وجود دارد، مانند یک نمازخانه ساخته شده، که شایان
ذکر است که مراسم بزرگی توسط ماهومتان برای او برگزار شده است؛ که در آن ادعا می کنند که پیکر مطهر اسکندر بزرگ کشته شده است. . . جمعیت بسیار زیاد از غریبه ها به آنجا می آیند، حتی از کشورهای دور، به خاطر عبادت و انجام ادای احترام به مقبره، که اغلب آنها سبب کمک های مالی بزرگ می شوند ". جورج ساندیس، که در سال ۱۶۱۱ به اسکندریه سفر کرد، بنا بر گزارش های او، یک مقبره در آنجا وجود دارد، که به عنوان مکان دفن احتمالی اسکندر شناخته شده است. مکان فعلی. شورای عالی آثار باستانی مصر بیش از ۱۴۰ تلاش جستجو برای مقبره اسکندر رسماً انجام داده است. محمود الفلاکی (۱۸۱۵–۱۸۱۵)، که نقشه اسکندریه باستان را گردآوری کرد، معتقد بود که مقبره اسکندر در مرکز اسکندریه ، در تقاطع ویا کانوپیکا (خیابان هوریا امروزی) و خیابان باستانی با نام آر۵ قرار دارد. از آن زمان تاکنون چندین دانشمند دیگر مانند تاسوس نروتسوس، هاینریش کیپرت و ارنست فون سیگلین مقبره را در همان منطقه قرار دادند. در سال ۱۸۵۰ آمبروز شلیززی از کشف مومیایی و مقبره اسکندر در مسجد دانیال نبی در اسکندریه خبر داد. بعداً، در سال ۱۸۷۹، یک کارگر سنگ به طور اتفاقی درون محوطه طاق داخل زیرزمی
ن آن مسجد را شکست. ورودی مقبره پس از آن بسته شد و از کارگر خواسته شده که این حادثه را فاش نکند. (تصویر روی یک چراغ رومی در موزه ملی پوزناچ و دیگران در موزه بریتانیا و موزه ارمیتاژ توسط برخی از محققان تفسیر می شود که نشان داده است اسکندریه با مقبره سوماً به عنوان بنایی با سقف هرمی است) در سال ۱۸۸۸ هاینریش شلیمان تلاش کرد مقبره اسکندر را در مسجد نبی دانیل پیدا کند، اما به وی اجازه اجازه حفاری داده نشد. در سال ۱۹۹۳، تریانتافیلوس پاپازوییس این تئوری را توسعه داد که این شخص فیلیپ دوم مقدونی نیست که در مقبره سلطنتی دوم در ورجینا، یونان دفن شود، بلکه این اسکندر به همراه همسرش روکسان است، در حالی که پسرش الکساندر چهارم در مقبره سوم دفن شده. وی همچنین با استناد به منابع تاریخی باستانی به این نتیجه رسید که زره سینه، سپر، کلاه ایمنی و شمشیری که در مقبره دوم یافت می شود متعلق به زره اسکندر است. در سال ۱۹۹۵، باستان شناس یونانی، لیانا سووالتزی اعلام کرد که یک مقبره ادعا شده در سیوه را با اسکندر تطبیق داده است. این ادعا توسط دبیرکل آن زمان وزارت فرهنگ یونان، جورج توماس، مطرح شد که گفت که هنوز مشخص نیست که ساختار حفاری شده ح
تی مقبره است یا خیر. توماس و اعضای تیم وی گفتند که شیء کاوش شده همان طور که سووالتزی ادعا کرد، مقدونی نیست، و اینکه قطعات لوح هایی که نشان داده شده بودند، هیچ کدام از ترجمه های ارائه شده توسط سووالتزی را به عنوان اثبات یافتن وی پشتیبانی نمی کنند. طبق یک افسانه، جسد در یک گورابه (دخمه پرآب) در زیر کلیسای مسیحیان اولیه قرار دارد. کشف مقبره بزرگ اسکندر در مقبره کاستا در آمفیپولیس در منطقه مقدونیه، یونان، بار دیگر به گمانه زنی ها دربارهٔ محل دفن نهایی اسکندر منجر شد. بعضی از متخصصان معتقدند که آن را برای اسکندر ساخته شده بود اما هرگز در طی سلطنت بطلمیوس یکم سوتر در مراسم تشییع جنازه استفاده نشد. آنها نشان می دهند که امپراتور رومی کاراکالا، از تحسین کنندگان بزرگ اسکندر، ممکن است او را در اواخر قرن دوم میلادی دوباره در آمفیپولیس دفن کرده است کند. با این حال، تنها کاوش های آینده در آمفیپولیس در صورت وجود حقیقتی در این نظریه را تأیید می کند. در نوامبر ۲۰۱۴، یک اسکلت در داخل مقبره کشف شد، و انتظار می رود که بررسی کامل آن چند ماه طول بکشد تا ویژگی های شخص متوفی د مشخص شود. با این حال، تیم حفاری، با استناد به یافته های
کشف شده در محل، اظهار داشتند که این مقبره یادبودی است که متعلق به دوست نزدیک اسکندر، هفستیون اختصاص داده شده است. در سال ۲۰۱۹، یک مجسمه مرمر از اسکندر توسط یک باستان شناس یونانی، یافت شد، که ۱۴ سال در باغ آبشارها که در منطقه چهارم سلطنتی باستان در اسکندریه قرار داشت، در حال کاوش بود.
تمام جهان پهناور فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی دن آیرلند است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینسنت دن آفریو، رنی زلوگر، آن ودجورث، هارو پرسنل و بنجامین مورتون ایفای نقش کرده اند.
سوابق امپراتور فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی الن مویل است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتونی لاپالیا، مکسول کالفیلد، دبی میزار، روری کاکرین و جانی ویتوورت، رابین تونی، رنی زلوگر، لیو تایلر، ایتان امبری و برندان سکستون سوم ایفای نقش کرده اند.
گلان لی (به لاتین: Gelanly) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است.
پرناک لار (به لاتین: Pernaklar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است.
بزاق لار (به لاتین: Bozakhlar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است.
یوزباشی لار (به لاتین: Yuzvashilar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است.
اویراسته ندایشیمیه (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل بوروندی است؛ که در انتخابات ۲۰ مه به عنوان رئیس جمهور کشور بوروندی انتخاب شد. وی از ۲۰۱۶ دبیرکل حزب «شورای ملی دفاع از دموکراسی» است و از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ در سمت وزیر کشور و امنیت عمومی خدمت کرده است. او که یک ژنرال ارتش است در انتخابات سراسری بوروندی (۲۰۲۰) که در مرحله اول به پیروزی دست یافت از جانب حزبش نامزد شده بود.
خربزه سانان یا ملون ها (به انگلیسی: Melon) به مجموعه میوه هایی از گیاهان خانوادهٔ کدوییان گفته می شود که دارای بافت خوراکی نرم و شیرین می باشند. واژهٔ ملون هم به گیاه و هم به میوهٔ این گیاهان می تواند اشاره داشته باشد. از لحاظ گیاه شناسی ملون ها نوعی از سته هستند.
شارلوت پریاند (۲۴ اکتبر ۱۹۰۳–۲۷ اکتبر ۱۹۹۹) معمار و طراح فرانسوی بود. کار وی با هدف ایجاد فضاهای کارآمد برای زندگی بود با این عقیده که طراحی بهتر به ایجاد جامعه بهتر کمک می کند. وی در مقاله خود با عنوان " هنر زندگی" (به فرانسوی: "L'Art de Vivre ")، در سال ۱۹۸۱، اظهار داشت: "گسترش هنر سکونت هنر زندگی است - زندگی در هماهنگی با ژرف ترین نیازهای انسان و با محیط پذیرفته شده یا ساختگی وی."
میرزا دلیبشیچ (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
درژان دالیپاگیچ (به ؛ – ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵) یک بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که وی در آنها بازی کرده است، می توان به باشگاه بسکتبال پارتیزان، باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۴ مدال برنز شد.
وسلین وویوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق هندبال اهل یوگسلاوی و مربی اهل مونته نگرو است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه هندبال بارسلونا اشاره کرد.
داراگان کیچانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
دویه بوناچیچ (؛ – ) قایقران روئینگ اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یاسنا شکاریچ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل یوگسلاوی و صربستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
ماتیا لیوبک (; – ) قایقران کانو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
ماتیه ترویانوویچ (؛ ۲۰ مه ۱۹۳۰ – ۲۷ مارس ۲۰۱۵) قایقران روئینگ اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
نایت ولف () متولد شده با نام «ابر خاکستری» () یکی از شخصیت های سری بازی های مورتال کامبت می باشد. اولین حضور وی در مورتال کامبت ۳ به عنوان سرخپوست، تاریخ نگار و ارتباط دهنده با روح مردگان بوده است که به عنوان یک مبارز در زمین حضور در برابر قدرت شائو کان حضور داشت. وی در مورتال کامبت ۴، ، و مورتال کامبت ۱۱ نیز حضور داشته است.
زوران اسلاونیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال اسپلیت، باشگاه بسکتبال پارتیزان، و باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
وسلین ووکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال سابق اهل یوگسلاوی و مربی اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بارسلونا اشاره کرد.