Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در در دانشگاه زاید در ابوظبی، امارات متحدهٔ عربی، مشغول به کار شد؛ جایی که او در حال حاضر در آنجا زندگی و تدریس می کند. سبک و تأثیرات. آثار شاهرخ به دلیل سفرهای دوران کودکی و تجربهٔ فرهنگ های مختلف، الهامات فراوان و متنوعی دارد. الهامات او عبارتند از: نگارگری ایرانی، هنر زمینی و کارهای خاکی، مینیمالیسم و هنر مفهومی، و نقش ریگ زودگذر بومیان آمریکایی. اکثر مواد او زباله ها، یا مصنوعی یا آلی یا ترکیبی از هر دو هستند. شاهرخ از طریق کار خود به دنبال تبدیل این مطالب نادیده گرفته شده و معمولی به چیزی کمتر معمولی است. این ارتباط عمیق با محیط طبیعی، محور مهمی در آثار شاهرخ است. او که ریشه در مزداپرستی دارد، تلاش می کند تا تمرین استودیویی خود را با تعهد به ساخت اشیایی هماهنگ با محیط طبیعی پیوند دهد. بازیافت و کاهش زباله از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، زمانی که شاهرخ برای اولین بار شروع به استفاده از کاغذ بازیافتی در کار خود کرد، یک نگرانی عمیق و بین المللی بوده است. علاوه بر تغذیهٔ «میل شاهرخ برای هماهنگی با محیط خود»، همچنین نوعی حل مسئلهٔ مفهومی شخصی او است. او در تمرینات استودیویی اش انواع مختلفی از دورریزها را جمع آوری
کرده است، مانند برگ ها، که از آنها به عنوان بوم های کوچک و مینیاتوری استفاده می کند، یا چوب ها، بطری ها و سایر اشیاء که با آن ها چیدمانی در مقیاس بزرگ و مکان-خاص در چشم انداز بیابان خلق می کند. بسیاری از آثار شاهرخ مستقیماً به ریشه های فرهنگی وی و نوعی «گفت وگوهای» هنری با سبک و باورهای هنرمندان دیگر، مانند آنا مندیتا و یوزف بویس، مربوط می شود، که شاهرخ در اثر هنری خود با عنوان «۲۲٫۱» به آنها ادای احترام می کند. یک اثر چیدمان که شامل مواد پیدا شده و جمع آوری شده، شامل «۲۲٫۱» ظرف شیشه ای، پیراهن های کتانی تاشده و یک قاشق نقره ای در یک چمدان است. هنر به مثابهٔ تفسیری اجتماعی یا سیاسی. شاهرخ در زمانی که در شهر نیویورک زندگی می کرد، در اعتراض به تصمیم شهردار مبنی بر توقف بازیافت شیشه، اثری به نام «استراتوسفر» خلق کرد؛ او چیدمانی از بطری هایی که توپوگرافی یک کوه را به خود گرفته بودند، ایجاد کرد. (۲۰۰۴–۲۰۰۲ میلادی) اخیراً هنگامی که در امارات زندگی می کرد، نصب «هفت-سین زاذن» (۲۰۱۰ میلادی) او که از انبوه نمک بر روی پارچهٔ سفید خالص ساخته شده بود، اشاره به اتکای مناطق به نمک زدایی و تصفیه آب دارد. این اثر به لحاظ مفه
ومی هم با منظره و هم با معنای شخصی شاهرخ در زمینهٔ نظام اعتقادی او پیوند خورد. شارون پارکر در مقالهٔ خود در مورد آثار ناز شاهرخ، همچنین «هفت-سین زاذن» را نیز به تجربهٔ شاهرخ از زندگی در مصر مرتبط می کند و اهرام نمکی را به تپه های زمین در منظر مصر مرتبط می کند. «هفت سین» یکی از رسوم جشن سنتی سال نو ایرانیان است و این نکته حائز اهمیت است که آثار شاهرخ به شدت با مفاهیم اجتماع و اشتراک در ارتباط است.«در مدرسه تمایل داشتم بر مفاهیم تمرکز کنم. تمرکز اصلی من بازیافت بود، دادن جانی تازه به مواد. شروع کردم به کار با کاغذ، فکر کردن به درختان، فکر کردن به مواد و اینکه چگونه به آنها جان تازه ای بدهم.»او «دیوار ستون» را در ابوظبی در سال ۲۰۱۰ میلادی ایجاد کرد - توده ای بسیار منظم از روزنامه های محلی «ملی» که در طول شش ماه جمع آوری شده بود، او قصد داشت درختی را نشان دهد که برای تولید آن اثر جان داده است. «دیوار ستون» همچنین می تواند با قطعه ای از معماری اشتباه گرفته شود، زیرا از کف تا سقف یک ساختمان اجرا می شود و با دیوارها و سایه های اطراف ترکیب می شود. شاهرخ تفسیرهای اجتماعی یا سیاسی می کند، اما از تاکتیک های تکان دهنده ک
ه اغلب هنرمندان معاصر استفاده می کنند، استفاده نمی کند. او از طریق استفادهٔ دقیق از اقلام نادیده گرفته شده و نظم صلح آمیز شکل ها و رنگ هایی که انتخاب می کند، آگاهی را در مورد مسائل مهم جامعه، که اغلب مربوط به پایداری طبیعی است، افزایش می دهد. هنر شاهرخ با تأثیرات بین المللی و الهامات کهن فلسفی خود، تلاشی صبورانه و روشمند برای «هماهنگی با محیط خود» است.
واژه «درَگ» () به مبدل پوشی و نمایش مردانگی، زنانگی و یا دیگر اشکال بیان جنسیت اشاره دارد. درگ کوئین یا "زن پوش" فردی است (معمولاً مرد) که زنانگی را به نمایش می گذارد و درگ کینگ یا "مردپوش" یک هنرمند غیر مرد است که لباس مردانه می پوشد و نقش های جنسیتی مردانه را به صورت نمایشی و اغراق آمیز اجرا می کند.
تئاتر نوین اسلو (به نروژی: Oslo Nye Teater) یا تئاتر شهر، یک سالن اجرای نمایشنامه در شهر اسلو، پایتخت نروژ است. روال معمول برنامه های این تئاتر، متأثر از درام های جدید نروژی و بین المللی، کمدی، موزیکال، نمایش های خانوادگی، کودکان و تئاتر عروسکی است. پیشینه. تئاتر نوین اسلو، در سال ۱۹۵۹ میلادی، به واسطه ادغام تئاتر نو؛ و تئاتر مردم، به ابتکار شهرداری اسلو تأسیس شد. این نمایشخانه، ابتدا تحت مدیریت یک شرکت سهامی تئاتر، با شراکت شهرداری اسلو، که مالک یک سوم کل سهام بود؛ اداره می شد. تئاتر نوین اسلو، از همان ابتدای تأسیس، تقریباً تمام بازیگران ۲ نمایشخانه قبلی ادغام شده را تحت پوشش قرار داد. اولین رئیس این نمایشخانه، اکسل اتو نورمن، بود. در سال ۱۹۶۷ میلادی، بعد از انجام یکسری بازسازی ها، مسئولیت اقتصادی تئاتر نوین اسلو، به طور کامل به شهرداری اسلو سپرده شد. در عمل تورالو ماورستاد، رئیس جدید تئاتر، این نمایشخانه را به یک صحنه مطلق اجرای نمایشنامه های کمدی تبدیل کرد.از سال ۱۹۸۶م، تئاتر نوین اسلو، مشمول دریافت کمک های دولتی نیز شد اما این کمک ها در سال ۱۹۹۹م، قطع شد؛ و بار دیگر مسئولیت اقتصادی این نمایشخانه، به طور ک
امل به شهرداری اسلو سپرده شد.تئاتر نوین اسلو، دارای ۴ سالن نمایش، در ۳ ساختمان مجزا، در شهر اسلو، است. ساختمان اصلی، یک بنای بتونی است که در سال ۱۹۲۹م، در سبک معماری نئوکلاسیک، ساخته شده است.
افسون زدایی و در علوم اجتماعی عبارت از عقلانیت فرهنگی و کاهش ارزش دین در جامعه مدرن است. ماکس وبر برای توصیف ویژگی های جامعه مدرنیزه، بوروکراتیک و سکولارشدهٔ غربی این اصطلاح را از فریدریش شیلر وام گرفته است. به گفته وبر، در جامعه غربی، درک علمی بیش از باور ارزش دارد و فرایندها به سمت اهداف عقلانی سوق داده می شوند، برخلاف جامعه سنتی که در آن "جهان به عنوان یک باغ بزرگ افسون شده باقی می ماند." دوسوگرایی روشنگری. ارزیابی دوسوگرایانهٔ وبر از فرایند افسون زدایی به عنوان مثبت و منفی توسط مکتب فرانکفورت در بررسی عناصر خودویرانگر در روشنگری عقل گرایی مورد توجه قرار گرفت. یورگن هابرماس متعاقباً تلاش کرده است تا در مواجهه با افسون زدایی، پایه ای مثبت برای مدرنیته بیابد. حتی با قدردانی از درک وبر از اینکه در جامعه سکولار ایجاد و هنوز هم توسط «"اشباح باورهای مذهبی مرده تسخیر شده است."» برخی افسون زدایی از جهان را فراخوانی برای تعهد اگزیستانسیالیستی و مسئولیت فردی در برابر خلأ هنجارگذاری جمعی می دانند. مقدس سازی و تقدس زدایی. افسون زدایی با مفهوم "تقدس زدایی" مرتبط است، به موجب آن ساختارها و نهادهایی مورد حمله قرار گرفته
و از محبوبیت آنها کاسته می شود که باورهای معنوی را به آیین هایی هدایت می کنند که مروج هویت های جمعی هستند. به گفته هنری هوبرت و مارسل موس، آیین قربانی شامل دو فرایند بود: مقدس سازی و تقدس زدایی. روند مقدس سازی به یک پیشکش نامقدس ویژگی مقدس می بخشد – تقدس – پل ارتباطی بین عوالم مقدس و نامقدس را فراهم می سازد. هنگامی که قربانی انجام شد، مراسم باید تقدس زدایی شود تا عوالم مقدس و نامقدس به مکان های مناسب خود بازگردند. افسون زدایی در سطح کلان عمل می کند، نه در سطح خرد مقدس سازی. همچنین بخشی از فرآیندی را از بین می برد که به موجب آن عناصر اجتماعی پر هرج و مرج که در وهله اول به مقدس سازی نیاز دارند با دانش صرف به عنوان پادزهر خود ادامه می دهند؛ بنابراین، افسون زدایی را می توان با مفهوم آنومی از امیل دورکیم مرتبط دانست: انحراف فرد از پیوندهایی که جامعه ایجاد می کند. جادوی مجدد. در سال های اخیر، پارادایم وبر توسط متفکرانی به چالش کشیده شده است که می بینند فرایند «جادوی مجدد» در کنار فرایند افسون زدایی عمل می کند. بنابراین، افسون برای تغییر اساسی استفاده می شود چگونه حتی کار خدماتی با دستمزد کم تجربه می شود. کارل یونگ
نمادها را ابزاری برای بازگشت انسان از ناخودآگاه به دنیای تقدس زدایی می دانست. - وسیله ای برای بازیابی اسطوره و حس تمامیتی که زمانی برای مدرنیته افسون شده ایجاد می کرد. ارنست گلنر استدلال کرده است اگرچه افسون کردن محصول اجتناب ناپذیر مدرنیته بود ولی بسیاری از مردم نمی توانند دنیای افسون شده را تحمل کنند و به همین دلیل "مذهب های مسحور مجدد" را انتخاب کرد. مانند روانکاوی، مارکسیسم، ویتگنشتاینیسم، پدیدارشناسی و روش شناسی مردمی. ویژگی چشمگیر این عقاید مسحور کننده مجدد آنست که همه آنها سعی می کنند خود را با طبیعت گرایی سازگار کنند یعنی به نیروهای فراطبیعی اشاره نمی کردند. افسون زدایی به عنوان اسطوره. جیسون جوزفسون- استورم، مورخ دین آمریکایی، تفسیرهای جامعه شناختی و تاریخی جریان اصلی را از مفهوم افسون زدایی و افسون مجدد به چالش کشیده است و اولی را "اسطوره" می نامد. جوزفسون- استورم استدلال می کند حتی پس از تطبیق با اعتقاد مذهبی، تحصیلات و طبقه، کاهشی در باور به جادو یا عرفان در غرب اروپا یا ایالات متحده وجود نداشته است. او در ادامه استدلال می کند بسیاری از نظریه پردازان تأثیرگذار افسون زدگی، از جمله وبر و برخی از اعض
ای مکتب فرانکفورت، نه تنها از جادو و جنبش های غیبی اروپا آگاهی داشتند بلکه آگاهانه با آنها درگیر بودند. نظریه پردازان بنیادی افسون زدایی، مانند وبر و جیمز فریزر، دوگانگی سفت و سخت بین خردگرایی یا عقلانیت و تفکر جادویی تصور نمی کرد، آنها همچنین فرآیندی از "افسون مجدد" را برای معکوس کردن یا جبران افسون زدگی توصیف نکردند. به گفته جوزفسون- استورم، این اطلاعات نیازمند تفسیر مجدد ایده وبر در مورد افسون زدگی است که بیشتر به جداسازی و حرفه ای گری جادو اشاره دارد.
فرانسین برمن (زاده ۷ فوریه ۱۹۵۱) دانشمند کامپیوتر آمریکایی و پیشرو در حفظ داده های دیجیتال و زیرساخت های سایبری است. او در سال ۲۰۰۹ اولین دریافت کننده جایزه کن کندی بود. او در سال ۱۹۹۹ آزمایشگاه محاسبات گرید را تأسیس کرد. این آزمایشگاه به دلیل پروژه نوآورانه AppLeS شناخته شد. در این پروژه توسعه برنامه های کاربردی تطبیقی را بررسی می کردند.
دیوید نوتکین (به انگلیسی: David Notkin) (زاده ۱ ژانویه ۱۹۵۵ – درگذشت ۲۲ آوریل ۲۰۱۳) مهندس نرم افزار و استاد علوم رایانه آمریکایی بود. نوتکین در سال ۱۹۵۵ در سیراکیوز، نیویورک به دنیا آمد و مدرک تحصیلی خود را در سال ۱۹۷۷ از دانشگاه براون اخذ کرد، سپس در سال ۱۹۸۴ مدرک دکتری خود را از دانشگاه کارنگی ملون دریافت کرد. دیوید سپس به سیاتل نقل مکان و به عنوان یک هیئت علمی به دانشگاه واشینگتن پیوست. علاقه او به مهندسی نرم افزار، با تمرکز ویژه بر تکامل نرم افزار بود.
شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان و حومه شرکت نیمه خصوصی-دولتی حمل و نقل اتوبوس عمومی شهر اصفهان است. سال ۱۴۰۰ اتوبوس برقی آزمایشی خرید. پرداخت کرایه به شکل کارت بلیت الکترونیک یا qr code است. در طول شب تا نیمه شب نیز بعضی خطوط سرویس دارند؛ خطوط 1،9،10،25،28،34،42،43،57،79،91،92،94. نزدیک به ۵/۵ میلیون کارت صادر شده است. شهر اصفهان ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ عدد اتوبوس کمبود دارد. ۵۰ میدل باس خرید. پیشینه فعالیت های حمل ونقل عمومی در اصفهان به پیش از سال ۱۳۲۰ بازمی گردد، زمانی که با استفاده از تعداد محدودی اتوبوس و مینی بوس فیات، خدمات حمل ونقل در هشت خط آغاز شد. در تاریخ ۴ آبان ۱۳۴۶ (۲۶ اکتبر ۱۹۶۷)، شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان و حومه با سرمایه اولیه ۳۹٬۱۰۰٬۰۰۰ ریال تأسیس شد. این سرمایه به ۳٬۹۱۰ سهم ۱۰٬۰۰۰ ریالی تقسیم شده بود و بخش عمده ای از آن صرف خرید ۲۰ دستگاه اتوبوس بزرگ و ۲۰ دستگاه مینی بوس شد. شرکت در وضعیت کنونی دارای حدود ۱٬۴۰۰ دستگاه اتوبوس است که در ۹۴ خط عادی و ۴ خط تندرو (BRT) فعالیت می کنند. خطوط واحد. به گفته شهرداری ۱۲ خط بی آر تی تا ۱۴۰۴ به تدریج در شهر اصلی ساخته می شود. اصرو. اصرو برنامه موبایل پرداخت الکترونی
ک متصل به کیف پول حساب شهروندان اصفهانی است قابلیت نشان دادن موقعیت یاب اتوبوس و زمان تقریبی رسیدن را دارد.
نوروآکانتوسیتوز یا سندرم نوروآکانتوسیتوز طیفی از بیماری های عصبی ژنتیکیِ و تحلیل برنده هستند که با گلبول های قرمز بد شکل و منقطع به نام آکانتوسیت در خون تشخیص داده می شوند. این نوع بیماری ها، اختلالات نادری هستند و معمولاً از وراثت اتوزومال مغلوب ناشی شده اند. سندرم های نوروآکانتوسیتوز اصلی (NA)، که در آن وجود آکانتوسیت یک ویژگی بارز و معمول است، شامل کوریا آکانتوسیتوز (در اثر جهش در ژن VPS13A در ناحیه کروموزومی 9q21 ایجاد می شود) و سندرم مک لود (یک اختلال اتوزوم مغلوب مرتبط با کروموزوم X) هستند. آکانتوسیت ها در شرایط دیگر از جمله سندرم شبه هانتینگتون نوع ۲ (HDL2) و تخریب عصبی مرتبط با پانتوتنات کیناز (PKAN) کمتر دیده می شوند. علائم معمولِ این نوع بیماری شامل رقصاک، پارکینسونیسم، اختلالات شناختی تشدید شونده، بیماری های روانی و در مواردی تشنج است. سندرم های نوروآکانتوسیتوز توسط طیفی از جهش های ژنتیکی ایجاد می شوند و ویژگی های بالینی مختلفی همچون انواع نوروپاتی و میوپاتی را ایجاد می کنند، اما عمدتاً باعث تخریب عصبی مغز، به ویژه عقده های قاعده ای می شوند. این بیماری در حال حاضر درمان مشخصی ندارد و وابسته به علائ
م و نشانه های بیماری طیف مختلفی از مدیریت های دارویی مانند، داروهای ضدروان پریشی، داروهای ضد تشنج، تزریق سم بوتولینوم، گفتار درمانی، کاردرمانی و فیزیوتراپی و روش های غیرمتعارف مانند تحریک عمیق مغز برای مدیریت سندرم های نوروآکانتوسینوز استفاده می شود. نوروآکانتوسیتوز برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ به عنوان بیماری آبِتالیپوپروتئینمی شناخته شد، بعدها فرانک باسِن و آبراهام کورنزویگ آن را به طور مجزا بررسی و علائم و نشانه هایش را توصیف کردند. شکل دوم این بیماری نیز در سال ۱۹۶۰ توسط ایروین ام. لِوین شناسایی و در سال های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ دو مورد دیگر توسط عصب شناس مک دانلد کریچلی بررسی و گزارش شدند. نوروآکانتوسیتوز نوعی بیماری ارثی و نادر بوده و شیوع آن بسته به نوع سندرم بین ۱ تا ۵ نفر در هر یک میلیون انسان است. همچنین فراوانی سندرم مک لود در بین مردان از زنان بیشتر بوده اما وابسته به نژاد یا گروه خاصی نیست. آکانتوسیت. مشخصه سندرم های نوروآکانتوسیتوز وجود آکانتوسیت ها در خون است. آکانتوسیتوز از کلمه یونانی acantha به معنای «خار» سرچشمه گرفته است. آکانتوسیت ها گلبول های قرمز اسپیکوله ای (زائده دار) هستند و می توانند در اثر تغ
ییر توزیع لیپیدهای غشا یا ناهنجاری های پروتئینی/اسکلت غشایی ایجاد شوند. در نوروآکانتوسیتوز، آکانتوسیت ها از ناهنجاری های لیپیدها ایجاد نمی گردند و پروتئین های غشایی در شکل گیری آن مؤثر هستند. تا ۶٫۳ درصد آکانتوسلول های موجود در اسمیر خون محیطی طبیعی در نظر گرفته می شوند اما مقادیر فراتر از آن، اغلب با بیماری همراه است. علائم و نشانه ها. سندرم های نوروآکانتوسیتوز توسط گروهی از علائم هتروژن، اختلالات و ناهنجاری های عصبی همراه با آکانتوسیت ها مشخص می شود. سندرم های نوروآکانتوسیتوز اصلی شامل کوریا آکانتوسیتوز و سندرم مک لود است. آکانتوسیت ها تقریباً در تمام انواع آکانتوسیتوز وجود دارند و یک اشتراک بالینی را پدیدمی آورند. برخی از این ویژگی ها در سایر سندرم های عصبی مرتبط با نوروآکانتوسیتوز نیز دیده می شوند. یکی از ویژگی های مشترک سندرم های کوریا، رقصاک (حرکات غیرارادی رقص مانند) است. در نوروآکانتوسیتوز، این امر به ویژه در صورت و دهان برجسته بوده که می تواند در گفتار و غذا خوردن مشکل ایجاد کند. این حرکات معمولاً ناگهانی و نامنظم هستند و هم در زمان استراحت و هم در خواب وجود دارند. افراد مبتلا به نوروآکانتوسیتوز اغلب
از پارکینسونیسم، کندی کنترل ناپذیر حرکات، دیستونی و وضعیت های غیرطبیعی بدن رنج می برند. بسیاری از مبتلایان همچنین دارای اختلالات شناختی (ذهنی) و بیماری های روانی مانند اضطراب، پارانویا، افسردگی، رفتار وسواسی، و بی ثباتی عاطفیِ آشکار هستند. در مواردی، تشنج نیز می تواند یکی از علائم نوروآکانتوسیتوز به شمار آید. شروع سندرم های نوروآکانتوسیتوز در هر فرد متفاوت است اما معمولاً بین ۲۰ تا ۴۰ سالگی اتفاق می افتد و افراد مبتلا معمولاً ۱۰ تا ۲۰ سال پس از شروع علائم، امید به زندگی دارند. طبقه بندی. کوریا آکانتوسیتوز. کوریا آکانتوسیتوز یک اختلال اتوزومال مغلوب است که در اثر جهش در VPS13A که آن را CHAC نیز می نامند، در ناحیهٔ کروموزومی 9q21 ایجاد می شود. این ژن، پروتئین 13A (ژنی مرتبط با مرتب سازی پروتئین واکولار یا کورئین) که عملکرد آن ناشناخته است را کد می کند. کوریا آکانتوسیتوز همراه با تحلیل عقده های قاعده ای رخ می دهد اما علائم بالینی آن متغیر بوده و معمولاً با اختلال حرکتی پیشرونده، نوروپاتی، میوپاتی، دیستونی، زوال شناختی و رفتاری، رقصاک و تشنج مشخص می شود. مهم ترین ویژگی این سندرم حرکات غیرارادی است که بر دهان، زب
ان، حلق و حنجره تأثیر می گذارد. در این اختلال صداهای غیرارادی، آروغ زدن، تف کردن و دندان قروچه شایع هستند و می توانند به دلیل تیک یا دیستونی باشند؛ همچنین به طور شگفت انگیزی، بسیاری از افراد مبتلا به کوریا آکانتوسیتوز به طور غیرقابل کنترلی زبان، لب ها و داخل دهان خود را گاز می گیرند که این مسئله می تواند سبب بروز دیس آرتری، دیسفاژی شدید و در نتیجه کاهش وزن شود. در مواردی ناهنجاری های حرکتی چشم مانند اختلال در نگاه به بالا یا کند شدن حرکت جهشی چشم نیز رخ می دهد. شروع این بیماری معمولاً در بزرگسالی یا جوانی و گاهی در دوران نوجوانی رخ می دهد. حدود ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ مورد، ابتلا به کوریا آکانتوسیتوز در سراسر جهان در هر بازه زمانی وجود دارد و به صورت مشخص به نژاد یا گروه خاصی محدود نمی شود. سندرم مک لود. سندرم مک لود یک اختلال اتوزمال مغلوب مرتبط با کروموزوم X است که به دلیل جهش در ژنِ XK، بخش کدکننده آنتی ژن گروه خونی Kx (یکی آنتی ژن های کِل)، ایجاد می شود. مانند سایر سندرم های نوروآکانتوسیتوز، سندرم مک لود باعث اختلال حرکتی، اختلال شناختی و علائم روانی می شود. ویژگی های خاص سندرم مک لود مشکلات قلبی مانند آریتمی و کاردی
ومیوپاتی مُتَسِع (بزرگ شدن قلب) است. سندرم مک لود بسیار نادر بوده و تقریباً ۱۵۰ مورد ابتلا در سراسر جهان تشخیص داده شده است و به دلیل وراثت وابسته به X، در مردان شایع تر است. بیماری های مشابه. بسیاری از بیماری های عصبی دیگر با آکانتوسیتوز مرتبط هستند، اما سندرم آکانتوسیتوز اصلی در نظر گرفته نمی شوند. رایج ترین ها عبارتند از: مدیریت بیماری. در حال حاضر، هیچ درمانی روند زوال عصبی را در هر یک از انواع اختلالات نوروآکانتوسیتوز کاهش نمی دهد؛ اما ممکن است برای کاهش حرکات غیرارادی ناشی از این سندرم ها، دارو تجویز شود. داروهای ضدروان پریشی برای مسدود کردن ترشح دوپامین و داروهای ضد تشنج برای درمان تشنج به کار می روند و تزریق سم باکتری بوتولینوم ممکن است دیستونی را کنترل کند. بیماران علاوه بر دارودرمانی معمولاً گفتار درمانی، کاردرمانی و فیزیوتراپی را نیز برای کمک به مدیریت علائم حرکتی دریافت می کنند. همچنین در مواردی، پزشکان از داروهای ضد افسردگی برای مشکلات روانی همراه با نوروآکانتوسیتوز استفاده می کنند. تحقیقات جدیدی، نتایج مثبتی را از درمان با تحریک عمیق مغز گزارش داده است. این روش درمانی بینش جدیدی در مورد عملکردها
ی اساسی مغز از طریق دستکاری مستقیم شبکه های عصبی ارائه می دهد با این حال نگرانی هایی را نیز از وقوع عفونت های احشایی و مغزی به همراه دارد. محافظ های دهان و سایر وسایل حفاظتی فیزیکی نیز می توانند در جلوگیری از آسیب به لب ها و زبان در زمان رقصاک دهانی و دیستونی معمولیِ کوریا آکانتوسیتوز مفید باشند. تاریخچه. نوروآکانتوسیتوز برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ به عنوان بیماری آبتالیپوپروتئینمی یا سندروم باسن-کورنزویگ شناسایی شد که یک اختلال نادر اتوزومال مغلوب با شروع در دوران کودکی به شمار می رفت. در این اختلال بدن قادر به تولید چیلومیکرون، لیپوپروتئین کم چگال (LDL) و لیپوپروتئین بسیار کم چگال (VLDL) نبود و علائم آن شامل آتاکسی، نوروپاتی محیطی، رتینیت پیگمنتوزا و سایر اشکال اختلال عملکرد عصبی می شد. با این حال نوروآکانتوسیتوز اولین بار توسط فرانک باسن، پزشک آمریکای شمالی، که بعداً با آبراهام کورنزویگِ چشم پزشک برای شناسایی و توصیف علل و علائم بیماری همکاری کرد، بیماری متفاوتی تشخیص داده شد و به صورت مجزا مورد توصیف قرار گرفت. طی بررسی های این دو محقق کودکان مبتلا، در بدو تولد طبیعی به نظر می رسیدند، اما معمولاً در طول سا
ل اول زندگی شان، به صورت صحیح رشد نمی کردند. شکل دوم نوروآکانتوسیتوز، سندرم لوین-کریچلی، توسط متخصص داخلی آمریکایی ایروین ام. لِوین در سال ۱۹۶۰ کشف و در سال ۱۹۶۴ و متعاقباً سال ۱۹۶۸ چند مورد ابتلا گزارش شد. همچنین علائم مشابهی در یک بیمار، توسط عصب شناس بریتانیایی مک دانلد کریچلی در سال ۱۹۶۸ شناسایی و بررسی گردید. در تمام این موارد، پزشکان سندرم ارثی را توصیف کردند که در آن آکانتوسیتوز با اختلالات عصبی ترکیب شده بود اما میزان لیپوپروتئین بدن، در حالت طبیعی قرار داشت. علائم خاص این بیماری شامل تیک، اختلالات حرکتی، مشکل در بلع، هماهنگی بدنی ضعیف، هایپررفلکسی، رقصاک و تشنج بود. بیماران اغلب زبان، لب ها و گونه های خود را گاز می گرفتند. این بیماری ها در هر دو جنس ظاهر و معمولاً در دوران نوزادی تشخیص داده می شدند. پژوهش ها. تحقیقاتی برای افزایش درک این اختلالات و شناسایی روش های پیشگیری و درمان این بیماری در حال انجام است. همچنین درک بیشتر جهش های ژنتیکی و مکانیسم های احتمالی مرتبط، زمینه را برای مطالعه برخی از شرایط ایجادکننده این اختلال فراهم کرده است. رویکرد ایده آل برای این اختلالات پیچیدهٔ عصبی، مانند بیماری پ
ارکینسون (PD) رویکردی چند رشته ای و جامع بوده که از درمانگران فیزیکی، گفتار درمانان، پرستاران، مددکاران اجتماعی و متخصصان مغز و اعصاب با تخصص در این زمینه استفاده می کند. در حالی که کشف درمان های خاص، به ویژه زمانی که امکان واضحی برای بهبود بیماری وجود ندارد، می تواند پیچیده باشد، تشخیص علائم و نشانه های حیاتی ممکن است در بهبود شرایط مبتلایان، امید به زندگی و پیش آگهی ها کمک کند. در مواجهه با پیشرفت ظاهراً بی امان بیماری و زوال مداوم عملکردهای حرکتی و شناختی، شناسایی اهداف خاص و واقع بینانه به عنوان مثال، هماهنگ کردن تزریق سم بوتولینوم برای دیستونی مرکزی با درمان هایی با هدف به حداکثر رساندن عملکردهای خاص مانند گفتار و بلع می تواند مفید باشد.
جان گری (؛ زادهٔ ) مؤلف و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. معروف ترین اثر وی، کتاب "مردان مریخی و زنان ونوسی" می باشد. گری مشاور روابط، مدرس و نویسنده آمریکایی است. در سال ۱۹۶۹، او قبل از شروع حرفه خود به عنوان نویسنده و مشاور روابط شخصی، همکاری نه ساله خود را با ماهاریشی ماهش یوگی آغاز کرد. در سال ۱۹۹۲، او کتاب «مردان مریخی، زنان ونوسی» را منتشر کرد که به یک کتاب پرفروش طولانی مدت تبدیل شد و موضوع اصلی کتاب ها و فعالیت های شغلی بعدی او را تشکیل داد. کتاب های او میلیون ها نسخه فروخته اند.
ماهاریشی ماهش یوگی (؛ ۱۲ ژانویه ۱۹۱۸ – ) فیلسوف، نویسنده، آموزگار و استاد معنوی اهل راج بریتانیا بود، که در سال ۱۹۷۱ دانشگاه بین المللی ماهاریشی را تأسیس کرد.
دانشگاه بین المللی ماهاریشی () دانشگاه خصوصی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۱ توسط ماهاریشی ماهش یوگی تأسیس شد.
پارک شی یون (؛ زادهٔ پارک می سون در ۲۹ مارس ۱۹۷۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۰۰ به مراسم میس کوریا ملحق شد و از آن به عنوان سکوی پرش برای حرفهٔ بازیگری استفاده کرد و در سال ۲۰۰۴ حرفهٔ بازیگری خود را در چین و با ایفای نقش های کوچک در چندین درام شبکهٔ سی سی تی وی آغاز کرد. پارک در سال ۲۰۰۵، اولین بازیگری خود در کره جنوبی را در مجموعهٔ تلویزیونی "دختر من" انجام داد که در آن زمان به خاطر قرار گذاشتن با بازیگر و خواننده، اریک مون شناخته می شد. پارک شی یون که در سال های بعد، حرفهٔ بازیگری خود را گسترش داد، بر انتقادها به خاطر مهارت های بازیگری اش غلبه کرد و به خاطر نقش هایش به عنوان بازیگر نقش اول زن در مجموعه های تلویزیونی مانند "زندگی تلخ و شیرین"، "قهوه خانه" و "مرد بی گناه" و همچنین فیلم های "خانوادهٔ روباه"، "یک عشق" و "رایحه" مورد تحسین قرار گرفت. اوایل زندگی. پارک می سون زادهٔ بوسان، کره جنوبی است. پارک در کودکی استعداد خوانندگی خود را نشان داد و او در این باره می گوید: «وقتی جوان بودم، آنقدر خجالتی بودم که وقتی به من می گفتند در سال نو جلوی پدرم بخوانم، گریه می کردم. مادرم مرا به یک آکادمی آواز ف
رستاد به امید اینکه بر خجالتم غلبه کنم، اما موضوع عجیب این بود که نمی توانستم جلوی مادرم بخوانم اما روی صحنه اصلاً عصبی نبودم.» در سال ۱۹۹۰، پارک شی یون که دانش آموز کلاس پنجم بود، برندهٔ جایزهٔ برتر در یک مسابقهٔ موسیقی کودکان در کی بی اس شد. در سال ۱۹۹۸، پارک شی یون در کالجی در ایالات متحده آمریکا حضور پیدا کرد، و در رشتهٔ ژورنالیسم در دانشگاه دانشگاه لانگ آیلند تحصیل کرد. در سال ۲۰۰۰، او از دانشگاه مرخصی گرفت و وارد مراسم منطقه ای زیبایی میس سئول شد و در نهایت در جایگاه سوم قرار گرفت و پس از آن در مراسم میس کوریا شرکت کرد.
واگن های مسافری ویژه زنان، به واگن هایی در قطار یا مترو گفته می شود که فقط برای زنان در نظر گرفته شده اند. آنها نتیجه جداسازی جنسی در برخی جوامع هستند. آفریقا. مصر. در تمام قطارهای مترو قاهره، دو واگن وسط (چهارم و پنجم) هر قطار برای بانوان در نظر گرفته شده است (کاربری واگن پنجم بعد از ساعت ۹ شب به صورت مختلط تبدیل می شود). این واگن ها برای زنانی استفاده می شود که نمی خواهند با مردان در یک واگن سوار شوند. با این حال، زنان هنوز هم می توانند آزادانه سوار واگن های دیگر شوند. این سیاست برای محافظت از زنان در برابر آزار و اذیت جنسی توسط مردان ارائه شده است. قاره آمریکا. برزیل. در آوریل ۲۰۰۶، مترو ریودوژانیرو دستور تعیین شده توسط قانون ایالتی را اجرا کرد. در ماه های گذشته تصویب شد که برای جلوگیری از آزار و اذیت جنسی، واگن های مسافربری اختصاص داده شود. برای قطارهای دارای شش واگن مسافری، یک واگن مترو با رنگ های صورتی به عنوان انحصاری برای زنان مشخص شده است و محدودیت های مخصوص زنان از دوشنبه تا جمعه در ساعات شلوغی بین ساعت های ۶ تا ۹ صبح و بین ساعت ۵ تا ۹ شب اعمال می شود. پلیس مترو برای جلوگیری از سوار شدن مردان به واگ
ن مسافری اختصاصی، پلیس مترو را اجرا می کند و روی سکو علامتی روی زمین وجود دارد که نشان دهنده نقطه سوار شدن برای واگن های مخصوص زنان است. سیاست مشابهی در مترو سائوپائولو بین اکتبر ۱۹۹۵ و سپتامبر۱۹۹۷ اجرا شد، اما Companhia Paulista de Trens Metropolitanos (CPTM) تصمیم گرفت پس از برخی شکایات زوج های متأهل به این جداسازی ادامه ندهد و از هرگونه نقض احتمالی ماده ۵ قانون اساسی برزیل جلوگیری کند. که برابری بین شهروندان را تضمین می کند. مکزیک. اتوبوس های مخصوص زنان در سال ۲۰۰۸ در مکزیکوسیتی اجرا شد. متروی مکزیکوسیتی دارای واگن های مخصوص زنان است. مکزیکوسیتی همچنین دارای تاکسی ها و اتوبوس هایی برای زنان است که «خط صورتی» نامیده می شوند. آسیا. ژاپن. تمرین فعلی. در ژاپن، واگن های مخصوص زنان برای مبارزه با رفتارهای "زشت، به ویژه دست مالی زدن (چیکان") معرفی شدند. خط مشی های مربوط به زنان از شرکتی به شرکت دیگر متفاوت است: برخی از آنها در ساعات شلوغی، برخی دیگر در طول روز اعمال می شوند، در حالی که برخی خودروهای مخصوص زنان را به قطارهای خدمات سریع محدود می کنند، زیرا معمولاً شلوغ تر هستند و فواصل نسبتاً طولانی تری بین توقف ها