Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برای دفاع با هم همراه شده بودند، در حرکت شدند. سرهنگ بروارد و فلوریدای یازدهم در راه آهن ولدون جنگیدند، جاییکه بروارد از مرگ برادر کوچکترش، سروان میس بروارد، مطلع شد. در ۲۳ ژوئن، سرهنگ بروارد، فلوریدای یازدهم را به نبرد ریم استیشن، در ۲۱ اوت، به نبرد گلوب تاورن، در ۹ دسامبر ۱۸۶۴، به نبرد بلفیلد و در ۵ تا ۷ فوریه ۱۸۶۵، به نبرد هچر رن رهبری کرد. در ۲۲ مارس ۱۸۶۵، بروارد فرماندهی تیپ فلوریدا را به عهده گرفت و تا اسیرشدن خودش و زیردستانش در نبرد کریک سیلرس در ۶ آوریل ۱۸۶۵، آنرا فرماندهی کرد، فقط ۳ روز از تسلیم شدن ارتش ویرجینیای شمالی توسط ژنرال لی در آپوماتوکس باقی مانده بود. دستگیری. با استعفا ارتشبد فینگان، بروارد به درجه سرتیپی رسید و در این درجه تا ۶ آوریل ۱۸۶۵ ادامه وظیفه داد، زمانی که هنگ های پنجم، هشتم و یازدهم فلوریدا را برای شکستن یک حرکت جناحی دشمن هدایت می کرد، توسط ارتشبد جورج کاستر و سواره نظامش گرفتار شدند. بروارد به واشینگتن و بعد به جزیره جانسن فرستاده شد که در آنجا اسیر و بعد در اوت ۱۸۶۵ رها شد. ارتش ائتلاف بی خبر ازینکه ارتشبد بروارد را گرفتار کرده بودند، به این فکر بودند که سرهنگ بروارد را گرفت
ار کرده اند. علی رغم عادت کاستر به برشمردن تمام جوایز میدان نبرد، هیچ مارشال ارتش فدرال بروارد را به عنوان یک ارتشبد به حساب نی آورد. احتمالاً بروارد هم خودش نمی دانست که یک ارتشبد است. به دلیل هرج و مرج عقب نشینی، مأموریت ۲۸ مارس او در این مقام به او نرسیده بود و شاید تا زمانی که جنگ تمام نشده بود، متوجه ارتشبد بودنش نشده بود. اواخر زندگی و مرگ. بروارد در سال ۱۸۷۵، یک مسکن در خیابان مونروی شمالی ۶۲۲، نزدیکی گروو خرید. این خانه در سال ۱۸۳۳ برای فرانسیس اپس ساخته شده بود. بروارد در ۲۰ ژوئن ۱۸۸۲ در تالاهاسی، فلوریدا درگذشت.
کایزرشمارن (همچنین: "Kaiserschmarren" , ) شکل خورد شده شمارن است که تهیه آن شبیه به تهیه خمیر پنکیک است و یکی از شناخته شده ترین دسرها در خوراک اتریشی است. این نام از امپراتور فرانتس جوزف اول گرفته شده است. ریشه کلمه. این دسر برای اولین بار در سال ۱۸۵۴ برای ملکه اتریش الیزابت سرو شد. گفته می شود که دسر به طور تصادفی هنگام سرو خورد شد که بعداً به یک ویژگی خاص تبدیل شد. تنها پس از آن بود که دسر توسط امپراتور فرانتس ژوزف اول «بازطراحی» شد و کایزرشمارن نامیده شد. افسانه ها. به گفته یوزف کاچی، خدمتکار سابق دربار، امپراتور در مهمانی های شکار خود واقعاً از قیصرشمارن قدردانی می کرد و بسیار این دسر را دوست داشت. آماده سازی. خمیری که از آرد، شیر، تخم مرغ و کمی شکر و نمک درست می شود، در تابه ای روی حرارت متوسط با کره می پزیم تا زیر آن سفت شود. سپس با قاشق یا کفگیر خرد می شود و با احتیاط می چرخانیم تا تمام شود. آن را با پودر قند پاشیده و به طور سنتی با آلو سوخاری سرو می شود، امروزه اغلب با سس سیب نیز سرو می شود. تنوع بی شماری از کایزرشمارن وجود دارد، مانند کاراملی، با کشمش یا بادام. یک آماده سازی تا حدودی پیچیده تر شامل
جدا کردن سفیده ها، هم زدن آنها به سفیده تخم مرغ و بلند کردن آنها زیر خمیر است. این باعث می شود کایزرشمارن شل تر شود. بسته به مواد تشکیل دهنده و مخلفات، می توانید به انواع دیگر نیز تقسیم کنید: Semmelschmarrn بسیار شبیه Kaiserschmarrn است. این از نان رول های تکه شده (نان) آغشته به شیر و تخم مرغ تهیه می شود. یکی دیگر از تغییرات Topfenkaiserschmarrn است. در طول سلطنت دوگانه اتریش و مجارستان، این غذا به مجارستان نیز گسترش یافت.
میرزا شمس الدین عراقی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده اراک در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی. شمس الدین عراقی فرزند آقا محسن عراقی و داماد میرزا علی نقی خان حکیم الممالک به دخترش فرخنده خانم بود و بعدا با شمس السلطنه اسفندیاری دختر جعفر یمین الممالک ازدواج کرد. میرزا شمس الدین در نجف نزد اساتیدی چون آخوند ملا کاظم خراسانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و اسدالله ممقانی تحصیل کرد و به درجه اجتهاد نائل شد. پس از بازگشت به ایران در مسجدی در نزدیکی منزلش به اقامه نماز جماعت می پرداخت. در چهل سالگی در بازدید از زمین های اطراف اراک، مورد حمله قرار گرفت و تیری به پایش اصابت کرد، و به همین دلیل در اثر بیماری قانقاریا و عدم وجود امکانات پزشکی، از دنیا رفت. او از شش ازدواج خود، صاحب ۱۹ فرزند بود که نام خانوادگی سجادی را انتخاب کردند. منابع.
توماس ایلوت براملت (Thomas Elliott Bramlette) (زادهٔ ۳ ژانویه ۱۸۱۷- درگذشتهٔ ۱۲ ژانویه ۱۸۷۵)، بیست و سومین فرماندار کنتاکی بود. در سال ۱۸۶۳ در این سمت انتخاب شد و این ایالت را از مراحل مؤخر جنگ داخلی تا آغاز بازسازی رهبری نمود. براملت در حین بروز جنگ، حرفه سیاسی نوید بخش خود را به تعویق انداخت و در ارتش اتحادیه نام نویسی کرد و پیاده نظام سوم کنتاکی را ایجاد و فرماندهی نمود. در سال ۱۸۶۲ توسط آبراهام لینکلن دادستان ناحیه ای کنتاکی تعیین شد. یک سال بعد براملت نامزد دموکرات های اتحادیه برای پُست فرمانداری شد. دخالت ارتش اتحادیه در انتخابات پیروزی بزرگی به وی در مقابل رقیب اش چارلز. ای. ویکلیف بخشید. اما، در ظرف یک سال سیاست های فدرال چون استخدام سیاه پوستان کنتاکی در ارتش اتحادیه و تعلیق &lt;bdi&gt;قرار احضار زندانی&lt;/bdi&gt; شهروندان کنتاکی سبب شد که براملت از حمایت دولت لینکلن دست برداشته و اعلام نماید که وی «با خونریزی ایالت را به ائتلاف تعمید» می دهد. براملت پس از جنگ برای اکثریت اعضای پیشین کنفدراسیون در ایالت عفو عمومی صادر نمود. او با تصویب اصلاحیه های چهاردهم و پانزدهم و ایجاد دفتر آزادگان در کنتاکی مخا
لفت نمود. از جملهٔ دستاوردهای براملت که به جنگ و پیامدهای جنگ مربوط نمی شود، تقلیل بدهی ایالت و تأسیس کالج کشاورزی و مکانیکی کنتاکی (دانشگاه کنتاکی امروزی) است. براملت پس از پایان دورهٔ فرمانداریش، به وکالت حقوقی خود در لوئیزویل برگشت. براملت در ۱۲ ژانویه سال ۱۸۷۵ فوت نمود و در قبرستان تپه غار به خاک سپرده شد. اوایل زندگی. توماس ای. براملت در ۳ ژانویه سال ۱۸۱۷ در الیوتزکراس رودز واقع شهرستان کامبرلند (کلینتون فعلی) ایالت کنتاکی متولد شد. وی پسر سرهنگ امبروس و سارا (الیوت) براملت بود. پدرش دو دره در سنای کنتاکی و چندین دوره در مجلس نمایندگان کنتاکی خدمت نمود. براملت حقوق خواند، در سال ۱۸۳۷ در سن ۲۰ به کانون وکلا پذیرفته شد و در لوئیزویل کنتاکی به وکالت شروع کرد. در ماه سپتامبر همان سال براملت با سالی تراویس همسر اولی اش ازدواج نمود. این زوج دو فرزند به نام های توماس و کورین داشتند. حرفهٔ سیاسی براملت در سال ۱۸۴۱ زمانی آغاز گردید که نماینده شهرستان کلینتون در مجمع عمومی انتخاب شد. در سال ۱۸۴۸ براملت از طرف فرماندار جان جی. کریتندن دادستان ایالات مشترک المنافع تعیین شد. در سال ۱۸۵۰ به منظور ادامه وکالت حقوقی اش
از این سمت استعفا کرد و در ۱۸۵۲ به کلمبیا در ایالت کنتاکی نقل مکان نمود. در سال ۱۸۵۳ نامزد حزب ویگ برای کرسی ناحیهٔ خود در مجلس نمایندگان بود اما توسط جیمز کریسمن دموکرات شکست خورد. در سال ۱۸۵۶ قاضی حوزه ششم قضائی کنتاکی انتخاب شد و مدت پنج سال با سربلندی و افتخار خدمت نمود. خدمت نظامی. براملت از قضاوت استعفا کرد و در ۷ اوت سال ۱۸۶۱ درجهٔ سرهنگی را در ارتش اتحادیه به دست آورد. براملت با نقض توافق نامه کنتاکی مبنی بر بی طرفی در جنگ داخلی، پیاده نظام سوم کنتاکی را ایجاد و فرماندهی نمود. در ۱۹ سپتامبر پیاده نظام سوم کنتاکی به خاطر ممانعت از برگزاری کنفرانس صلح که در ۲۱ سپتامبر برنامه ریزی شده بود و به منظور بازداشت سناتور جان. سی. برکینریج، به لکسینگتون سوق داده شد. تأخیر در رسیدن به محل، سبب شد که برکینریج قبل از دستگیری فرار نماید و مدت اندکی پس از آن به ارتش کنفدراسیون نام نویسی کرد. براملت در ۱۳ ژوئیه سال ۱۸۶۲ در دچرد ایالت تنسی از خدمت در ارتش استعفا داد. برای پذیرش پیشنهاد رئیس جمهور آبراهام لینکلن مبنی بر تعیین وی به عنوان دادستان ناحیه ای ایالات متحده برای ایالت کنتاکی، به لوئیزویل برگشت. در جریان تصدی ا
ش در این سمت قوانین دوران جنگ کنتاکی را علیه اعضای کنفدراسیون و طرفداران کنفدراسیون قاطعانه تنفیذ کرد. فرماندار کنتاکی. در سال ۱۸۶۳ دموکرات های اتحادیه، جاشوآ فرای بل را نامزد خود برای فرمانداری ایالت کنتاکی انتخاب نمودند، اما بل نسبت به آینده ایالت کنتاکی با اتحادیه خوشبین نبود و از نامزدی انصراف داد. کمیتهٔ مرکزی حزب، براملت را به جای بل انتخاب کرد و براملت درجهٔ سرتیپی در ارتش اتحادیه را به خاطر پیروزی در رقابت، رد کرد. در جریان انتخابات نیروهای اتحادیه، طرفداران رقیب براملت، فرماندار سابق چارلز. ای. ویکلیف، را ترسانده و به زندان انداختند. در نتیجه براملت با تفاوت تقریباً ۴ بر ۱ پیروز انتخابات شد. در جریان تصدی این سمت، براملت کرسی پیشنهادی در مجلس نمایندگان ایالات متحده و به همین گونه نامزدی کاندیدای دموکرات برای پُست معاونیت رئیس جمهور را در سال ۱۸۶۴ رد کرد. جنگ داخلی. براملت در ماه دسامبر سال ۱۸۶۳ در سخنرانی خود در مجمع عمومی اظهار کرد که ایالت سهمیه سربازان خود در ارتش اتحادیه را تکمیل نموده است. در ۴ ژانویه سال بعد اعلام نمود که طرفداران شورشی مسئول تمامی حملات جنگجویان چریکی یا پارتیزانی در ایالت خوا
هند بود و بر هر کسی که چریک ها را کمک نماید جریمه های سنگین و زندان تعیین شده است. هرچند براملت به عنوان حامی وفادار جنبش اتحادیه فرمانداری را به عهده گرفت اما در ظرف یک سال اعلامیه ای را صادر کرد که وی «با خونریزی ایالت را به کنفدراسیون تعمید» خواهد داد. عقب نشینی براملت دلایل زیادی داشت. وی با تصمیم سرلشکر استیون باربریج مبنی بر نام نویسی سیاه پوستان کنتاکی به خاطر خدمت نظامی در نیروهای رنگهٔ ایالات متحده مخالفت ورزید و خواهان این شد که این اقدام صرف در صورتی انجام شود که کنتاکی نتواند سهمیه خود را برآورده نماید. لینکلن به هدف نام نویسی سیاه پوستان کنتاکی در ارتش اتحادیه، در سال ۱۸۶۳ سرشماری ویژه ای را منظور کرد که نشان داد به تعداد ۱٬۶۵۰ مردان آزاد و ۴۰٬۰۰۰ مردان برده در سن نظامی قرار دارند. با ارایهٔ این رقم، در مارس ۱۸۶۴ براملت با بی میلی و اکراه به نام نویسی سیاه پوستان برای سربازی موافقت کرد، زیرا نام نویسی سفیدپوستان سهمیه را تکمیل کرده نتوانست. براملت این قید را گذاشت که رضایت مالکین برده ها باید گرفته شود و ۳۰۰ دلار برای مالکین داده شود. تا ماه آوریل علی رغم قید رضایت مالک و انگیزهٔ امید رهایی، مردا
ن برده از ثبت نام برای سربازی فرار می کردند. این اقدام سبب موجی از خشونت ها در قبال کسانی شد که به دنبال نام نویسی برای سربازی بودند. با توجه به این حمله های پی در پی، طبق فرمان سرلشکر لورنزو توماس آجودان یا معاون ارتش اتحادیه، در ژوئن سال ۱۸۶۴ رضایت مالک دیگر نیاز بود. وضعیت زمانی به وخامت گرائید که در ۵ ژٰوئیه سال ۱۸۶۴ رئیس جمهور آبراهام لینکلن حکم احضار زندانی را برای شهروندان ایالات مشترک المنافع به تعلیق درآورد. باربریج پیوسته شهروندان کنتاکی را به مداخله در انتخابات سال ۱۸۶۴ و اخراج نائب فرماندار، ریجارد تیلور جاکوب، تهدید می کرد. در حین انعقاد مجدد مجمع عمومی در ژانویه سال ۱۸۶۵، براملت به مخالفت خود با فنون جنگی اتحادیه ادامه داد. با این حال، وی بر تصویب اصلاحیهٔ سیزدهم اصرار داشت و مدعی بود که نهاد برده داری «به طور برگشت ناپذیری محکوم به فنا است». دورهٔ بازسازی. علی رغم اختلافات اش با دولت لینکلن، براملت به مجرد دریافت خبر ترور لینکلن یک روز روزه و دعا اعلام کرد. مجمع عمومی از اندرو جانسون رئیس جمهور جدید درخواست نمود تا به حکومت نظامی در ایالت پایان دهد. اما تنش حکومت های ایالتی و فدرال پابرجای ماند
. براملت اعلان کرد که هر «شهروند مرد سفیدپوست» بیست و یک ساله که حداقل به مدت دو سال در ایالات مشترک المنافع اقامت نموده باشد، واجد شرایط رأی دهی است. تحت تأثیر اقدامات فرماندار دموکرات، کنتاکی کنترل هر دو مجلس مجمع عمومی و پنج کرسی از نُه کرسی خود در کنگره را به دموکرات ها واگذار کرد. رئیس جمهور جانسون با دریافت این پیام، به حکومت نظامی پایان داد و حکم احضار زندانی را اعاده نمود. در حین انعقاد مجمع عمومی در دسامبر سال ۱۸۶۵، براملت با صدور فرمان عفو برای اکثریت اعضای سابق کنفدراسیون، در تلاش احیای توازن در ایالت بود. براملت و اکثریت مطلق مجمع عمومی با تصویب اصلاحیه های چهاردهم و پانزدهم مخالف کردند و براملت بر ایجاد دفتر آزادگان در ایالات مشترک المنافع اعتراض نمود. براملت بر دستاوردهایش که مرتبط با جنگ نبود از جمله تقلیل بدهی ایالت و تأسیس کالج کشاورزی و مکانیکی (که بعداً به نام دانشگاه کنتاکی تغییر نام یافت)، بسیار افتخار می کرد. از ساخت و ساز شاهراه های حلقوی که توسط اوراق قرضهٔ دولتی تأمین مالی می شد و توسعه منابع طبیعی حمایت نمود و به منظور به دست آوردن نیروی کار کافی برای کارهای نوسازی، مهاجرت را تشویق ن
مود. اواخر زندگی و مرگ. براملت پس از دورهٔ فرمانداریش، کمپین ناموفقی را براه انداخت تا در سنای ایالات متحده سناتور شود. دو سال پس از فوت خانم اولی اش، در سال ۱۸۷۴ با مری ای. گراهام آدامز ازدواج کرد. به وکالت خود در لوئیزویل برگشت و پشتیبان تعداد زیادی از سازمان های خیریه شد. براملت پس از یک بیماری کوتاه در ۱۲ ژوئیه سال ۱۸۷۵ درگذشت. در قبرستان تپه غار در لوئیزویل دفن شده است.
علی اصغر اصفهانی ملقب به سلطان العلمای بروجردی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم و دوره چهارم بعنوان نماینده بروجرد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
سارا دواچی (؛ زادهٔ ۱۹۷۸) موسیقی دان، آهنگساز و نوازنده کانادایی سبک الکتروآکوستیک است. زندگی نامه. سارا دواچی در سال ۱۹۷۸ در کلگری کانادا به دنیا آمد. پدر و مادرش اهل ایران بودند که در سال ۱۹۷۲ ابتدا به بریتانیا و در نهایت به کانادا مهاجرت کرده بودند. او فارغ التحصیل دانشگاه کلگری در رشته فلسفه است و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته موسیقی الکترونیک و ضبط رسانه از کالج میلز در اوکلند کالیفرنیا است. او از سال ۲۰۱۷ برای تحصیل در مقطع دکترا در دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس اقامت دارد.
حبیب الله خان کمالوند (١٢۴۵ه.خ-؟) ملقب به یمن الملک از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده خرم آباد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
لنتیگو ( ) (جمع، ) یک نقطه رنگدانه کوچک با لبه کاملاً مشخص بر روی پوست است که با پوست معمولی احاطه شده است. این بیماری یک هیپرپلازی ملانوسیت خوش خیم است که به صورت خطی پیشرفت می کند. این بدان معنی است که هیپرپلازی ملانوسیت ها به لایه سلولی بالای غشای پایه اپیدرم محدود می شود. این برعکس "لانه" ملانوسیت های چند لایه ای است که در خالها ( خالهای ملانوسیتی) یافت می شوند. به دلیل همین مشخصه، برای توصیف سایر ضایعات پوستی هم که به طور مشابه به صورت خطی در لایه سلول بازال تکثیر می شوند از صفت "lentiginous" استفاده می ِشود. تشخیص. بیماری هایی که نوعی لنتیگو محسوب می شوند عبارتند از: تشخیص های افتراقی. لنتیگوها به خاطر میزان تکثیر ملانوسیت ها از کک و مک(افلیس)متمایز می شوند. کک و مک دارای تعداد نسبتاً نرمالی از ملانوسیت است اما "مقدار" ملانین آن بیشتر شده است. در لنتیگو "تعداد" ملانوسیت ها بیشتر است. با قرار گرفتن در معرض نور خورشید تعداد کک و مک ها و تیرگی آنها افزایش می یابد، در حالی که لنتیگوها در معرض نور خورشید هم که قرار بگیرند رنگ ثابتی دارند. درمان. لنتیگوها خوش خیم هستند، با این حال ممکن است فرد بخواهد برخی از
آنها را بخاطر زیبایی بردارد یا درمان کند. در این صورت می توان آنها را با جراحی برداشت، یا با استفاده از مواد بی رنگ کننده موضعی روشن کرد. به نظر می رسد برخی از مواد رایج کاهش دهنده رنگ، مانند آزلائیک اسید و کوژیک اسید ناکارآمد باشند، اما سایر مواد شاید مناسب باشند (۴٪ هیدروکینون، ۵٪ سیستیمین موضعی، ۱۰٪ اسید اسکوربیک موضعی ).
هارمونی چهاربخشی ()، اصطلاحی است در موسیقی که قسمت های مختلف یک قطعه هارمونیک، برای چهار صدای انسانی یا چهار ساز و یا یک ساز تنها مانند کیبورد ساخته می شود. در این ساختار، هر کدام از پارت های موسیقی می تواند در هر آکورد، نُتِ متفاوتی نسبت به بخش های دیگر داشته باشد. ساختار. چهار صدای اصلی در «هارمونی چهاربخشی» معمولاً برای سوپرانو (یا صدای کودکان)، آلتو (یا کنترآلتو)، تِنور (یا کنترتنور) و باس نوشته می شود. از آنجایی که وسعتِ صدای انسانی گسترهٔ صوتی محدودی دارد، خوانندگان قادر نیستند همهٔ زیروبمی هایی را که از چارچوب صدای آنها خارج است، اجرا کنند. تلاش هایی که لازم است برای تصنیف «هارمونی چهاربخشی» انجام شود، بسیار متفاوت است. قطعاتی که در چنین سبکی نوشته شده اند، معمولاً توسط ساز کیبورد، یک گروهِ کوارتت سازی یا آوازی یا حتی یک گروه کر بزرگ انجام می گیرد که هر بخش آن توسط چندین خواننده اجرا می شود. در موسیقی کلاسیک اروپایی. در موسیقی دورهٔ باروک مجموعه ای از قوانین برای صدای پیشرو در «هارمونی چهاربخشی» تدوین شد. در این قوانین پایه آکورد به بخش باس اختصاص داده شد، اگرچه گاهی اوقات می توان پنجم یا سوم آکورد را
در این بخش گنجاند. در این قوانین اگر آکورد سه صدایی باشد، پایهٔ آکورد معمولاً توسط یکی از صداهای دیگر تکرار می شود. همچنین هنگامی که دو صدا در فواصل درست (چهارم درست، پنجم درست و اکتاو) هارمونیزه می شوند، تقریباً همیشه از تکرار به همان فاصله بینِ دو صدا (حرکت موازی نیز نامیده می شود)، اجتناب می شود. قانون دیگر در ارتباط با کادانس کامل است. در چنین کادانس هایی نت هفتمِ گام (محسوس) باید مرحله به مرحله به سوی نت پایه حرکت کند، بدین معنا که صدای پیشرو باید از نت محسوس به نت پایه حل شود، و اگر آکورد هفت نمایان باشد، نت چهارمِ گام (زیرنمایان) می بایست به نت سوم (میانی) حل شود. یکی دیگر از قواعد برای تصنیف «هارمونی چهاربخشی»، گسترهٔ صوتی وکال است. از آنجایی که این نوع از موسیقی معمولاً برای گروه های کر چهاربخشی نوشته می شود، هر صدایی باید بتواند مناسب با گروه کر خوانده شود، بنابراین لازم است در محدوده یک صدای مشخص باقی بماند. علاوه بر این، خواندن هر صدا باید آسان باشد، بدین معنی که باید از پرش با فاصلهٔ زیاد در یک صدا اجتناب کرد و در عوض از حرکت متصل استفاده کرد. همچنین گذشتنِ بخش های صدا از یکدیگر ممنوع است، برای م
ثال صدایی که بخش آلتو را می خواند نباید بالاتر از صدای سوپرانو قرار بگیرد (یا بالعکس) و به همین ترتیب برای بخش های دیگر نیز این قوانین رعایت می شود. صداها نیز می بایست به صورت معقول نزدیک به یکدیگر باقی بمانند و فاصلهٔ بخش های صدا نسبت به هم (به جز بخش باس)، از یک اکتاو تجاوز نکند. به طور کلی این قوانین در دوران قواعد مشترک رعایت می شد و امروزه معمولاً در کلاسهای تئوریک موسیقی تدریس می شود، اما در حال حاضر و در اکثر قطعات موسیقی، این قواعد به طور کامل نادیده گرفته نمی شوند ولی از شیوه ای پیروی می کنند که کمتر سخت گیرانه است.
دقیقاً درست می گی () یک فیلم کوتاه کمدی صامت به کارگردانی ادگار کندی است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
الیس سیمس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده است. دوران باشگاهی. سیمس در اولدهام، منچستر، به دنیا آمد. او پس از بازی برای بلکبرن و منچستر سیتی در جوانی، در سن ۱۶ سالگی با اورتون قرارداد امضا کرد و در سال ۲۰۱۹ وارد فوتبال حرفه ای شد. در ژانویه ۲۰۲۱، سیمس به صورت قرضی به بلکپول نقل مکان کرد و اولین بازی خود را در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۱ در جام حذفی به عنوان بازیکن تعویضی مقابل برایتون در باخت ۲ بر ۱ انجام داد.در دومین بازی خود و اولین بازی خود در لیگ، هفته بعد، دوباره به عنوان بازیکن تعویضی، اولین گل های حرفه ای خود را با به ثمر رساندن دو گل در پیروزی ۵-۰ مقابل ویگان به ثمر رساند. در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۲، سیمز به صورت قرضی برای باقی مانده فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲ به تیم حاضر در لیگ برتر اسکاتلند، هارت آف میدلوتیان پیوست.او اولین بازی خود در لیگ را در همان روز اول در باخت ۲-۱ در خانه مقابل سلتیک انجام داد و در نیمه اول از روی نیمکت آمد و جایگزین جاش گینلی شد.او اولین گل خود را برای هارتز سه روز بعد در برد خانگی ۲-۰ مقابل مادرول به ثمر رساند. تیم ملی. سیمس واجد شرایط بازی م
لی برای تیم های ملی انگلیس، لهستان و جامائیکا است. در ۶ نوامبر ۲۰۲۰، او برای یک اردوی تمرینی به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان فراخوانده شد. هفته بعد، او اولین بازی خود را برای زیر ۲۰ سال انگلیس انجام داد و کل نیمه دوم بازی دوستانه مقابل استون ویلا را بازی کرد.
ایرانیان گرجستان یک گروه قومی در گرجستان با ملیت ایرانی که در گذر زمان به گرجستان مهاجرت کرده اند یا در گرجستان از والدینی ایرانی زاده شده اند. ایرانیان گرجستان اکثراً شیعه می باشند ["نیازمند منبع"] و در شهر تفلیس پایتخت گرجستان زندگی می کنند. پیشینه. با به اوج رسیدن تحریم های بین المللی در سال ۲۰۱۲، گرجستان به دلایل مختلف یکی از کشورهای محبوب برای ایرانیانی بود که قصد اقامت، کار و سرمایه گذاری در کشورهای دیگر را داشتند. از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ شمار ایرانیانی که به گرجستان سفر کردند شصت درصد افزایش یافت و به سالی صد هزار نفر رسید["نیازمند منبع"] . در آن زمان رسماً بیش از شش هزار نفر ساکن گرجستان بودند ["نیازمند منبع"] دفتر تحلیل و برنامه ریزی کمسیون دولتی مهاجرت گرجستان، در گزارشی که در سال ۲۰۱۷ منتشر کرد، بین سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶، ۱۱۲ ایرانی شهروندی گرجستان را گرفته اند و در همین مدت ۱۷۶۶ ایرانی به این کشور مهاجرت کرده اند که ۱۵۵۱ نفر از آنها برای کار اجازه اقامت گرفته اند. ۴۷ نفر هم با سرمایه گذاری اجازه اقامت گرفتند. بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶، شهروندان ایرانی ۱۷۱ زمین کشاورزی، ۲۰۴ زمین کشاورزی و ۳۹۹ آپارتمان یا خان
ه در گرجستان خریده اند. در همین مدت هر سال بین ۴۱ تا ۶۳ نفر درخواست پناهندگی کرده اند و بین ۸۵ تا ۳۰۹ مهاجر غیرقانونی شناسایی شده اند. در سال ۲۰۱۵ سه و در سال ۲۰۱۶ چهار ایرانی از گرجستان اخراج شده اند. در همین مدت ایرانیان در صدر خارجیانی بوده اند که یا کسب و کاری را در گرجستان راه انداختند یا مالکیت و مدیریت کسب و کاری را بر عهده گرفتند (۷۱۱۰ نفر). پس از خروج آمریکا از برجام گزارش شد که به دلیل "رعایت نکردن ضوابط FATF" حساب های بانکی بعضی از تجار ایرانی در گرجستان مسدود شده است و اجازه افتتاح حساب جدیدی به آنها داده نمی شود ["نیازمند منبع"]. بعضی از بانک های گرجستان هرگونه معاملات بانکی برای شهروندان ایرانی بدون کارت اقامت را ممنوع و حساب بعضی را مسدود کردند. براساس قوانین گرجستان، اتباع خارجی می توانند با حداقل ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا اقامت کوتاه مدت (یک ساله) این کشور را دریافت کنند ["نیازمند منبع"] که این اقامت در پایان دوره قابل تمدید است["نیازمند منبع"]. دولت گرجستان از تیر سال ۱۳۹۲ موافقتنامه لغو ویزا بین ایران و گرجستان را یک طرفه باطل کرد اما این توافقنامه از بهمن ۱۳۹۴ دوباره به اجرا درآمد.
جاش نیر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لی موری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بریتانیا است. وی به سرقت بانک محکوم است. در سال ۲۰۰۵، دوران حرفه ای او در ام ام ای پس از اینکه چندین بار در خارج از یک کلوپ شبانه مورد اصابت چاقو قرار گرفت، کوتاه شد. او در ژوئن ۲۰۰۶ در رباط، مراکش دستگیر و در ژوئن ۲۰۱۰ به جرم طراحی سرقت مسلحانه از انبار سکوریتاس در کنت، انگلستان، به ۱۰ سال زندان محکوم شد، جایی که ۵۳٬۱۱۶٬۷۶۰ پوند اسکناس نقدی متعلق به بانک انگلستان توسط موری و همکارانش در ۲۲ فوریه ۲۰۰۶ به سرقت رفت. این بزرگ ترین سرقت نقدی شناخته شده در جهان در زمان صلح بود. پس از تلاش ناموفق برای فرار از زندان و درخواست تجدیدنظر ناموفق، مدت زندان او در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰ به ۲۵ سال افزایش یافت. او در حال حاضر در زندانی در تیفلت، شمال غربی مراکش، نگهداری می شود و با وجود زندانی بودن، در سال ۲۰۱۰ صاحب فرزندی از زندان شد. در سال ۲۰۱۸، موری در مصاحبه ای اظهار داشت که در زندان برای مبارزه تمرین می کرده و همچنان برای بازگشت به سازمان یواف سی برنامه ریزی کرده است، به این امید که از پادشاه محمد ششم مراکش عفو دریافت کند. دینا وایت، رئیس یواف سی، در مورد موری اظهار داشت: «او
یک حرامزاده ترسناک است، و منظورم از او مبارز ماهر نیست».
کازوناری موراکامی (؛ زادهٔ ) جودوکار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است.
کازویوکی میاتا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل ژاپن است.
کول میلر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به امریکن تاپ تیم اشاره کرد.
جردن ماین (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لیام مک گری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مایکل آنتونی مک دونالد (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل کانادا است.
تری مارتین (؛ زادهٔ ) او هم اکنون در دسته سبک وزن سازمان یواف سی مبارزه می کند.و بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است.
جک مارشمن (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی ولز است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مارتین لوندشتد (؛ زادهٔ ) مدیر کارآفرین، اهالی کسب وکار و مدیر اجرایی اهل سوئد است، که هم اکنون به عنوان مدیرعامل شرکت خودروسازی ولوو فعالیت می کند.
گوستاف لارسون (; – ) مهندس، کارآفرین و اهالی کسب وکار اهل سوئد بود، که از بنیانگذاران شرکت خودروسازی ولوو محسوب می شود. او مدرک کارشناسی ارشد در رشته مهندسی مکانیک را از مؤسسه سلطنتی فناوری استکهلم دریافت کرد. لارسون مسئول طراحی فنی اولین مدل ولوو او وی ۴ بود که در ۱۴ آوریل ۱۹۲۷ معرفی شد. او و آسار گابریلسون، ولوو را تأسیس کردند. وی از زمان تأسیس شرکت ولوو در گوتنبرگ در سال ۱۹۲۷، به عنوان معاون رئیس و مدیر فنی این شرکت فعالیت می کرد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۸ برای ولوو کار کرد.
اُنگ ها یا اُنگه ها () یا (Önge, Ongee، و Öñge) که همچنین به نام مردمان اُنگ شناخته می شود یک گروه قومی آندامانی است که بومی جزایر آندامان در جنوب شرقی آسیا در خلیج بنگال است که در حال حاضر توسط هند اداره می شود. آنها به طور سنتی شکارچی-گردآورنده و ماهی گیر هستند، اما به کشت گیاه نیز می پردازند. آنها به عنوان یک قبیله برنامه ریزی شده هند تعیین شده اند. پیشینه. در سدهٔ هجدهم، آنگه یا «مادومیتا» در سراسر جزیره آندامان کوچک و جزایر مجاور آن پراکنده شد، با برخی از قلمروها و اردوگاه هایی در جزیره روتلند و انتهای جنوبی جزیره آندامان جنوبی، ایجاد شد. پس از روبرو شدن آنها با افسران بریتانیای استعماری، روابط دوستانه ای با امپراتوری بریتانیا در دههٔ ۱۸۰۰ از طریق ستوان آرچیبالد بلر برقرار شد. افسر نیروی دریایی بریتانیا ام.وی. پورتمن آنها را به عنوان «خفیف ترین، ترسوترین و غیر تهاجمی ترین» گروه از مردم آندامانی که او با آنها روبرو شده بود توصیف کرد. در پایان قرن نوزدهم، آنها گاهی اوقات از جزایر برادر جنوبی و شمالی دیدن می کردند تا لاک پشت های دریایی را بگیرند. در آن زمان، به نظر می رسید که آن جزایر مرز بین قلمرو خود و گس
تره مردم آندامان بزرگ در شمال آن کشور باشد. امروزه، اعضای بازمانده در دو اردوگاه ذخیره در آندامان کوچک، نهر دوگونگ در شمال شرقی و خلیج جنوبی محبوس هستند.
جدال با جهل کتابی است که، به اعتبارِ روی جلد، به کوششِ نوشابه امیری از گفتگو با بهرام بیضایی در سالِ ۱۳۷۰ فراهم و بعدها بازنویسی و به سالِ ۱۳۸۸ منتشر شد. متن. «گفت وگویی با بهرام بیضایی درباره ی کشف سینما و فیلم سازی و زن در آثار او» است به اضافهٔ مقاله ای بی نام از نوشابه امیری دربارهٔ کارِ بیضایی. متنِ مختصرتری از کتاب در اردیبهشتِ ۱۳۷۸ در مجلّهٔ "گزارش فیلم" (۱۲۵) منتشر شده بود. کتاب سالِ ۱۳۸۸ به وسیلهٔ نشرِ ثالث منتشر شد. در نظرِ دیگران. فرج سرکوهی بخش هایی از این گفتگو را گزارش و تحلیلِ «شاخصه های روشنفکری» شناخت و بیضایی را «تجسمِ» این ها دانست. به عقیدهٔ هم او مقالهٔ امیری در این کتاب نیز «از بهترین تحلیل هایی است که درباره آثار بیضایی نوشته شده است.» میلاد عظیمی نیز «تلقی و نگاه بیضایی به مقوله «مردم»» در این گفتگو را «معتدل و سنجیده» شناخته و، همچون سرکوهی، نامِ کتاب را مناسبِ کارِ بیضایی دید. نوشابه امیری سال ها بعد گفت که این نام برگزیدهٔ خودِ بیضایی بوده از میانِ چند عنوانِ پیشنهادی. فیلم. صدا یا فیلمی از این گفتگو منتشر نشده؛ ولی پاره هایی از گفته های بیضایی در این کتاب در فیلمِ "اعتراضِ بهرام بی
ضایی" (۱۳۹۹) اجرا شده است.