Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کیلی مک کیون (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ریگن اسمیت (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
مشک آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تاتیانا شونماکر (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
لیدیا جکوبی (؛ زادهٔ ۲۹ فوریه ۲۰۰۴) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ریکاردا فونک (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
اشرف جهانگیر قاضی متولد ۱۹۴۲) یک سیاستمدار پاکستانی از قوم هزاره است که چندین وظیفه ملی و بین المللی از جمله در سازمان ملل داشته است. او سفیر پاکستان در کشورهای ایالات متحده، روسیه، چین، هند، آلمان، عراق، سوریه و سازمان ملل متحد بوده است. زندگی نامه. اشرف قاضی متولد ۱۹۴۲ در اسلام آباد، پاکستان از پدر هزاره، قاضی محمد موسی، و مادر ایرلندی، جنیفر موسی متولد شده است.
لیندا ایندرگاند (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار زن اهل سوئیس است.
سینا فری (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار زن اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
یولاندا نف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار زن اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲۰ مدال طلا، ۷ مدال نقره شده است.
آبگرم خلیل آباد مربوط به دوره کواترنری است و در شهرستان خلیل آباد، ۱۳ کیلومتری شهر خلیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳۲ به عنوان یکی از آثار میراث طبیعی ایران به ثبت رسیده است.
چن یوشی (؛ زادهٔ ) شیرجه رو زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
ژانگ جیاچی (؛ زادهٔ ) شیرجه رو زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا شده است.
دلینی اشنل (؛ زادهٔ ) شیرجه رو زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
جسیکا پراتو (؛ زادهٔ ) شیرجه رو زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
جایزه بزرگ مجارستان ۲۰۲۱ (که به طور رسمی با نام فرمول یک رولکس مگیار ناگیدیژ ۲۰۲۱ شناخته می شود) یک مسابقه اتومبیل رانی فرمول یک است که در تاریخ ۱ اوت ۲۰۲۱ در پیست هونگارورینگ شهر موگورود، مجارستان برگزار شد. این یازدهمین دور از مسابقات جهانی فرمول یک ۲۰۲۱ خواهد بود. زمینه. جدول رده بندی قهرمانی قبل از مسابقه. پس از برخورد مدعیان عنوان قهرمانی، ماکس فرستاپن (ردبول ریسینگ) و لوئیس همیلتون (مرسدس) در دور اول جایزه بزرگ بریتانیا، برتری فرستاپن در رده بندی رانندگان به ۸ امتیاز کاهش یافت. پس از آنها راننده مک لارن، لاندو نوریس با ۶۴ امتیاز در رده سوم و هم تیمی همیلتون، والتری بوتاس، با ۵۹ امتیاز در رده چهارم قرار دارند. به علاوه، مرسدس در رده بندی سازندگان فاصله بین خود و ردبول را به چهار امتیاز کاهش داده بود. مک لارن ۱۶۳ امتیاز در رده سوم قرار دارد و اسکودریا فراری با ۱۴۸ امتیاز در رده چهارم و اسکودریا آلفاتاوری با ۴۹ امتیاز رتبه پنجم را کسب کرده اند. شرکت کنندگان. رابرت کوبیکا قرار است در اولین جلسه تمرین به جای کیمی رایکونن برای آلفارومئو ریسینگ رانندگی کند. انتخاب تایر. تأمین کننده تایر مسابقات، پیرلی ترکیبات
سی۲ برای تایر هارد، سی۳ میدیوم و سی۴ سافت را برای استفاده در مسابقه اختصاص داده است. تمرین. تمرین یک. ماکس فرستاپن، صدرنشین مسابقات، در اولین تمرین جایزه بزرگ مجارستان سریع ترین زمان را ثبت کرد و جلوتر از رانندگان مرسدس والتری بوتاس و لوئیس همیلتون قرار گرفت. جلسه به طور مختصر برای تصادف یوکی سونودا در پیچ ۴ پرچم قرمز داده شد. بعد از چند دقیقه و پس از خروج ماشین سونودا تمرین آزاد اول ادامه پیدا کرد. تمرین دو. راننده مرسدس، والتری بوتاس دومین تمرین جمعه خود را در جایزه بزرگ مجارستان به عنوان سریع ترین راننده به پایان رساند. هم تیمی او لوئیس همیلتون با اختلاف اندک ۰٫۰۲۷ ثانیه ای در رتبه دوم قرار گرفت و ماکس فرستاپن راننده ردبول که با کم فرمانی در تقلا بود سوم شد. استابان اوکون از آلپاین که قبل از تمرین روز جمعه، شاسی ماشینش تعویض شده بود با اختلاف ۰٫۷۴۷ ثانیه ای نسبت به والتری بوتاس چهارم شد و سرجیو پرز از ردبول پنجم شد. تمرین سه. لوئیس همیلتون از مرسدس توانست سریع ترین زمان را در تمرین سوم ثبت کند. ماکس فرستاپن با اختلاف ۰٫۰۸۸ ثانیه ای دوم شد و والتری بوتاس دیگر راننده مرسدس سوم شد. تصادف میک شوماخر از تیم هاس
که منجر دادن پرچم قرمز و توقف هفت دقیقه ای تمرین شد و پس از خروج ماشین شوماخر تمرین ادامه پیدا کرد. رانندگان فراری توانستند چهارمین و پنجمین زمان سریع تمرین سه را ثبت کنند. رده بندی قهرمانی پس از مسابقه. جدول رده بندی قهرمانی رانندگان جدول رده بندی قهرمانی سازندگان
گابریلا آگوئاندس (; ) شیرجه رو زن اهل مکزیک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
شامیل بورچاشویلی (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل اتریش است. او در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده است.
در ریاضیات گونا (Genus) (جمع آن Genera است)، تعاریف متفاوتی دارد که با هم دیگر ارتباط معنایی نزدیکی دارند. شاید سریع ترین، راحت ترین و شهودی ترین راه برای معرفی گونا این باشد: تعداد «سوراخ های» یک رویه. چنان که کره دارای گونای صفر و چنبره دارای گونای ۱ است.
تاشکند یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان قونیه واقع شده است. تاشکند ۱٬۳۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چامولوک یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان در ترکیه است که در استان گره سون واقع شده است. چامولوک ۱٬۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاترین بوشما-پینار (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
سونگ سه-را (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کانگ یونگ-می (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
دارا علی زاده (زاده ۲۷ اوت ۱۹۹۳) قایقران آمریکایی و نماینده برمودا است. پدر او ایرانی است و مادر انگلیسی او در جوانی وارد برمودا شد و سپس این زوج هنگام تحصیل در دانشگاه تافتس در ماساچوست با یکدیگر آشنا شدند. او نماینده روئینگ تک نفره برمودا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود. علی زاده پرچم دار برمودا در آیین گشایش بازی های المپیک تابستانی توکیو ۲۰۲۰ و پاریس ۲۰۲۴ بود.
آلبرتا سانتوچو (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
لشکر چهارم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در سال ۱۹۳۸ تشکیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در جبهه های غربی و شرقی به نبرد پرداخت. تشکیل و سازمان. لشکر چهارم زرهی ۱۰ نوامبر سال ۱۹۳۸ در قرارگاه خود در وورتسبورگ به فرماندهی سرتیپ گئورگ-هانس راینهارت تشکیل شد. این لشکر نیز همانند سایر لشکرهای زرهی آن زمان، شامل دو هنگ ۳۵ و ۳۶ زرهی می شد. هر یک از این هنگ ها دارای دو گردان و هر گردان دارای چهار گروهان بودند. تاریخچه عملیاتی. لهستان. لشکر چهارم زرهی به عنوان بخشی از ارتش دهم از گروه ارتش جنوب، در جریان تهاجم به لهستان در کنار لشکر یکم زرهی، نقش سرنیزه زرهی ارتش خود را بر عهده داشت. هنگ ۳۵ زرهی این لشکر به عنوان نخستین یگان آلمانی، خود را به حومه ورشو، پایتخت لهستان رساند و ۹ سپتامبر همراه هنگ ۳۶ زرهی، مأمور به ورود به شهر شد. در جریان تلاش برای اجرای این فرمان هنگ ۳۶ زرهی با برخورد به مقاومت سازمان یافته دشمن، متحمل تلفات سنگینی شد. شرایط برای هنگ ۳۵ زرهی نیز به همین ترتیب دشوار بود به شکلی که این هنگ دو تن از فرماندهان گروهان های خود را در میدان نبرد از دست داد. لشکر چهارم زرهی در
عرض تنها یک روز از نبرد ورشو ۵۷ تانک از مجموع ۱۲۰ تانک به کار گرفته شده در این موضع، را از دست داد. از همین رو تهاجم به ورشو متوقف و لشکر برای استراحت و بازسازی از خط مقدم عقب کشیده شد. در مجموع در نبرد لهستان تا ۲۰ سپتامبر، قریب به ۵۰۰ تن از ۱۰ هزار نفر نیروی لشکر چهارم زرهی کشته و ۹۴ تانک آن آسیب دیده یا منهدم شدند. خسارت وارده به تجهیزات این لشکر معادل یک سوم کل تانک های آغاز جنگ آن شامل ۶ تانک پنزر ۴ بود. تعدادی از تانک ها برای جلوگیری از به غنیمت درآمدن، توسط خدمه منفجر شدند. فرانسه و کشورهای سفلی. لشکر چهارم زرهی به فرماندهی سرتیپ یوهان اشتفر به عنوان بخشی از سپاه ۱۶ موتوریزه از گروه ارتش ب، بلژیک را از ۱۰ ماه مه سال ۱۹۴۰ مورد تهاجم قرار داد. در این هنگام از مجموع ۳۱۴ تانک این لشکر برای انجام عملیات، ۱۵۲ دستگاه آن تانک های منسوخ پنزر ۱ بودند. وظیفه این لشکر محافظت از جناح گروه ارتش آ بود که قصد داشت با عبور از رود موس خط نیروهای دشمن را بشکند. با واکنش نیروهای فرانسوی به این اقدام، نخستین نبرد عمده زرهی جنگ برای هنگ ۳۵ زرهی لشکر در ۱۲ ماه مه در نزدیکی انو و روز بعد در مردور به وقوع پیوست. این یگان موفق
شد در طی این درگیری ها ۳۹ تانک فرانسوی را از بین ببرد. در مجموع در نبردهای جبهه غربی لشکر چهارم زرهی ۵۱۸ تن از نیروها و ۸۶ دستگاه از تانک های خود را از دست داد. پس از فروپاشی مقاومت فرانسه، لشکر چهارم زرهی به منظور مراقبت از سرزمین های تصرف شده، به لیبورن در مرز اراضی تحت کنترل دولت فرانسه ویشی در جنوب منتقل گردید. در این زمان فرماندهی لشکر به سرتیپ فن لانگرمن اونت ارلنکمپ سپرده شد. برنامه هایی جهت پیشروی بیشتر به سمت جنوب برای مشارکت این لشکر در عملیات های احتمالی علیه جبل الطارق مطرح گشت که هیچگاه عملی نشد و لشکر در همان موضع باقی ماند. روز ۱۱ نوامبر هنگ ۳۶ زرهی به لشکر چهاردهم زرهی که در حال ایجاد بود، منتقل شد. لشکر چهارم زرهی از ۴ آوریل سال ۱۹۴۱ برای آماده سازی جهت تهاجم به یوگسلاوی به مرز مجارستان منتقل گردید اما در نهایت ۲۰ آوریل راهی ناحیه پوزن شد که دو ماه آینده را در آن سپری نمود. از روز ۶ ژوئن راهپیمایی لشکر به سمت مرز آلمان و شوروی آغاز شد تا به سپاه ۲۴ موتوریزه گروه زرهی ۲ ملحق شود. در این زمان این لشکر ۲۰۴ تانک، ۷۸ خودروی زرهی، قریب به ۲۰۰۰ کامیون، ۱۰۰۰ اتوموبیل و ۱۶۰۰ موتورسیکلت در اختیار داشت
که آن را به یکی مجهزترین لشکرهای زرهی ورماخت بدل ساخته بود. شوروی. عملیات بارباروسا. با آغاز عملیات بارباروسا در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، لشکر چهارم زرهی حمله خود را از ساعت ۳:۳۰ بامداد با یک گلوله باران نیم ساعته شروع کرد. به این گلوله باران هیچ پاسخی از جانب دشمن داده نشد و تیپ ۴ تفنگ دار لشکر بدون مواجهه با هیچ مقاومتی با کمک قایق های بادی از رود بوگ گذر کرد. این لشکر با گذر از جنوب برست، از طریق مناطق جنگی به سمت شرق پیشروی نمود. شهر کوبرین اندکی پس از ساعت ۱۵ روز ۲۳ ژوئن به تصرف نیروهای لشکر درآمد و سپس با با حفاظت جناح راست لشکر سوم زرهی، حرکت به سمت مینسک ادامه پیدا کرد. روز ۲۴ ژوئن حمله ۱۲ بمب افکن دشمن به این لشکر، سه کشته و ۲۰ زخمی برجای نهاد. لشکر چهارم زرهی ۲۷ ژوئن با تحمل خسارت تنها یک کشته و چند زخمی، شهر باراناویچی را به زیر سلطه خود درآورد و ۳۰۰ سرباز دشمن به اسارت گرفت. در همین موقعیت ۲۵ توپ، ۱۱ تانک، چندین کامیون و تعدادی ذخیره سوخت نیز غنیمت گرفته شد. اوایل ماه ژوئیه لشکر چهارم زرهی با رخنه در خط دفاعی استالین، به سمت رود دنیپر پیشروی کرد. روز ۴ ژوئیه این لشکر مأمور به دستیابی به استاریی بیچوف و
پل آن بر روی رود دنیپر شد. در این موضع لشکر با مقاومت شدید دشمن مواجه و درگیر مبارزات سنگینی گشت. بین روزهای ۱ تا ۱۰ ماه ژوئیه، ۱۲۰ تن از نیروهای لشکر کشته و ۱۷۸ تن دیگر زخمی شدند. پس از چند نبرد زرهی سخت، روز ۱۳ ژوئیه توان عملیاتی لشکر به ۲۵ تانک کاهش یافت. تا روز ۲۰ ژوئیه این لشکر خود را به پروپویسک رساند و شهر را به تصرف درآورد. چندین ضد حمله دشمن در این موقعیت توسط لشکر چهارم زرهی دفع گردید که مرگ ۱۵۱ تن و زخمی شدن ۴۹۳ تن از نیروهای آن انجامید. روز ۲۱ ژوئیه ۴۴ تانک عملیاتی در اختیار لشکر بود. روزهای بعد با دریافت تانک های جایگزین و قطعات یدکی، این مقدار به ۹۰ تانک افزایش پیدا کرد. روز ۳۰ ژوئیه در اثر کمبود مهمات عملیات عبور از روز دنیپر لغو شد. اوایل ماه اوت، لشکر چهارم زرهی به مناطق جنوبی منتقل شد تا در عملیات علیه نیروهای دشمن در حوالی کی یف مشارکت نماید. این لشکر در دو روز آغازین، با پیشروی ۷۰ کیلومتری و اسارت ۴۰۰ تن از قوای دشمن، موفقیت بزرگی کسب کرد. در مجموع برآورد می شود در جریان نبردهای اطراف کی یف، لشکر چهارم زرهی قریب به ۳ هزار سرباز شوروی را از بین برده و ۱۷ هزار تن از آن ها را اسارت گرفته است.
از مجموع تانک های باقیمانده لشکر چهارم زرهی، روز ۹ سپتامبر ۸۳ دستگاه عملیاتی و ۷۹ دستگاه نیازمند تعمیر بودند. در نهایت روز ۲۵ سپتامبر عملیات در قالب گروه ارتش جنوب به پایان رسید، این لشکر به منطقه اریول در شمال منتقل گشت تا آماده تهاجم به مسکو شود. مسکو. لشکر چهارم زرهی به عنوان بخشی از سپاه ۲۴ موتوریزه از روز ۳۰ سپتامبر در قالب عملیات "تایفون"، یورش به جانب مسکو را آغاز کرد. لشکر چهارم زرهی نقش کلیدی را برای گروه زرهی ۲ در جناح جنوبی گروه ارتش مرکز ایفا نمود. این لشکر، با وجود عملی نشدن پشتیبانی هوایی برنامه ریزی شده در اثر مه آلود بودن هوا، صبح روز ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۴۱ در طول جاده گلوخوف-سفسک خط مقدم مدافعان ارتش سرخ را شکست. گروه رزمی "ابرباخ" متشکل از هنگ زرهی لشکر و چندین یگان دیگر، نقش جلودار لشکر را بر عهده داشت. نبردهای موضعی در نقاط مختلف به وقوع پیوست اما نیروهای لشکر با سرعت بسیار زیادی پیش رفتند. این نیروها تا عصر روز نخست خود را به کروگلایا پولیانا در عمق حدود ۲۵ کیلومتری دفاع دشمن رساندند. گروه رزمی جلودار لشکر حمله را از ساعت ۷ صبخ روز بعد از سر گرفت. با بهبود شرایط آب هوایی، زیر چتر پشتیبانی ن
زدیک هوایی هواگردهای اشتوکا، سفسک و پل های مهمی در شمال آن به تصرف درآمد. به دستور ارتشبد هاینتس گودریان، فرمانده گروه زرهی، نیروهای لشکر تقریباً بلافاصله حرکت به سمت دمیتروفسک را آغاز کردند. این لشکر تا ساعات ۱۰ شب روز ۱ اکتبر خود را به دمیتروفسک در ۱۲۰ کیلومتری عمق اراضی مدافعان رساند تا بدون تحمل تلفات زیادی به عنوان سریع ترین یگان آلمانی این عملیات در عرض دو روز نیمی از راه شهر اریول را پیموده باشد. سلطه بر اریول نیز روز ۳ اکتبر محقق شد. هنگام حرکت از روز بعد به جانب متسنسک تنها ۵۹ تانک عملیاتیمعادل ۶۰ درصد کل تانک های آغاز عملیات، در این لشکر باقی مانده بود. از مجموع خسارات صرفاً شش تانک توسط دشمن منهدم شده و مابقی مشکلات فنی پیدا کرده بودند. در نبرد بر سر اریول و متسنسک، لشکر چهارم زرهی برای نخستین بار با تعداد زیادی از تانکهای قدرتمند کی وی-۱ و تی-۳۴ دشمن مواجه گشت. پس از این درگیری شش تانک دیگر لشکر به همراه ادوات دیگری نیز از دست رفت. به هر صورت منابع شوروی مدعی شدند ۵۰ تانک آلمانی در این نبرد منهدم کرده اند. در مواجهه با مقاومت شدید دشمن، ادامه عملیات تا روز نهم اکتبر متوقف شد. با از سرگیری تهاجم، م
تسنسک روز ۱۱ اکتبر به تصرف درآمد اما درگیری ها در این شهر دو هفته دیگر ادامه پیدا کرد. پیشروی لشکر آن را روز ۳۱ اکتبر به ناحیه تولا رساند. نبرد ماه های اکتبر و نوامبر در مجموع موجب کشته شدن ۳۵۰ نفر از نیروهای لشکر و زخمی شدن قریب به هزار نفر دیگر از آن ها شد. شرایط وخیم آب وهوایی باعث بیماری بسیاری دیگر از نفرات لشکر گردید. اوایل ماه دسامبر ونیوف تصرف شد و تلاش برای سلطه بر تولا ادامه پیدا کرد. شرایط آب وهوا، کمبود سوخت و تجهیزات و مقاومت سرسختانه دشمن، دست آخر موجبات توقف نهایی لشکر چهارم زرهی در حومه تولا را فراهم آورد. عقب نشینی. آغاز ضد حمله گسترده ارتش سرخ از پنجم ماه دسامبر سال ۱۹۴۱، لشکر چهارم زرهی را تا اورل عقب راند. در طول این ماه لشکر تقریباً تمامی تانک های خود را از دست داد و تنها یک یگان به اندازه گروهان برای آن باقی ماند. تا اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ عقب نشینی تا بریانسک ادامه پیدا کرد. ماه فوریه لشکر چهارم زرهی گزارش کرد در مجموع ۱۱ هزار نفر، ۱۲ تانک و ۱۸ توپ در اختیار دارد. در طول نبردهای سنگین هفت ماه گذشته قریب به ۱۳۰۰ تن از نیروهای لشکر جان خود را از دست داده و نزدیک به ۴ هزار نفر از آن ها
زخمی شده بودند. تا این زمان تقریباً تمامی خودروهای لشکر از میان رفته بود. در ادامه نیروها وادار به راهپیمایی پیاده و استفاده از ۳۵۰۰ اسب لشکر جهت جابه جایی ادوات شدند. لشکر چهارم زرهی بیشتر سال ۱۹۴۲ درگیر عملیات های تدافعی در طول رود اوکا در ناحیه متسنسک بود. روز ۱ دسامبر سال ۱۹۴۲ تنها ۲۰ تانک در اختیار لشکر چهارم زرهی از جمله ۲ پنزر ۲، ۲ تانک فرماندهی و ۱ تانک غنیمتی تی-۳۴ بود. در این زمان تنها بخشی از لشکر حالت موتوریزه داشت. ادامه عملیات در روسیه. با مشارکت لشکر در برخی عملیات های تهاجمی بزرگ در ماه ژوئیه و اقدامات ضد پارتیزانی، شدت نبردهای آن محدود شد. به همین جهت تلفات آن از ماه مه سال ۱۹۴۲ تا پایان ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ تنها اندکی بیش از ۸۰۰ کشته، مجروح و مفقود بود. لشکر سال ۱۹۴۳ شروع به بازسازی نمود. نیروی انسانی آن تکمیل گردید اما توان هنگ زرهی آن با توجه به محدودیت تولید تانک در آلمان و انتقال قوا به مناطق جنوبی جهت اجرای یک عملیات تهاجمی بزرگ، همچنان پایین باقی ماند. ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ ترابری نخستین بخش خودروها، نفرات و تجهیزات جهت ترمیم لشکر آغاز شد. با این حال از ۲۸۰ نیمه شنی وعده داده شده تنها ۱۰۰
دستگاه تحویل لشکر گردید. همچنین دریافت تانک های "پنتر" تا سال بعد به طول انجامید و این لشکر هیچگاه تانک "تیگر" دریافت نکرد. به هر صورت گردان ۹۰۴ "اشتوگ" جهت پشتیبانی از لشکر عازم گردید. به گردان ۴۹ ضد تانک لشکر نیز ۲۷ توپ خودکششی ضد تانک ماردر ۲ اختصاص یافت. قسمتی از خط مقدم که لشکر چهارم زرهی در آن حضور داشت نسبتاً آرام بود و لشکر تنها اقدامات تهاجمی محدودی را اواخر سال ۱۹۴۳ و اوایل سال ۱۹۴۴ تجربه کرد. این شرایط با شمول لشکر در اوایل ماه فوریه سال ۱۹۴۴ در گروه رزمی که مسئول نجات نیروهای به محاصره درآمده آلمانی در ناحیه کوفل شده بود، تغییر کرد. این گروه رزمی در طول رود بوگ در نزدیکی شهر دوروهوسک مستقر گردید و تلاش کرد از روز ۱۹ مارس محاصره را از جانب غربی بشکند. لشکر چهارم زرهی که با گروه رزمی "مولنکمپ" تقویت شده بود، تحت امر سپاه ۵۶ زرهی، در تهاجم مشارکت نمود. این لشکر با حمله از جانب شمال غربی موفق به عبور از سد نیروهای دشمن و رساندن خود به کوفل در روز ۵ آوریل گردید. پس از موفقیت در کوفل، لشکر چهارم زرهی دو و نیم ماه را در قسمتی نسبتاً آرام در پشت خط مقدم گذراند و در عملیات کوچک عموماً علیه گروه های پارتیز
انی مشارکت داشت. با دریافت اطلاعاتی از تهاجم گسترده قریب الوقوع شوروی، لشکر در عرض دو هفته مقداری نیروی انسانی و تجهیزات دریافت کرد. با تحویل تعدادی تانک "پنتر" مدل آ و پنزر ۴ مدل گِ و همچنین توپ های خودکششی ضد تانک یگدپنتسر ۴، شمار تانک های لشکر به ۱۳۰ دستگاه رسید. با آغاز عملیات باگراتیون در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۴ توسط شوروی، لشکر چهارم زرهی با قطار به مرکز ناحیه عملیاتی در بلاروس منتقل شد.
کتی زفرس (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش سه گانه زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است. او در مسابقات جهانی ورزش سه گانه در سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به ترتیب مدال های برنز، نقره و طلا را بدست آورد. کتی زفرس در مسابقات المپیک توکیو ۲۰۲۰ که در سال ۲۰۲۱ برگزار شد ۲ مدال بدست آورد. او ۱ مدال برنز مسابقات فردی و ۱ مدال نقره مسابقات تیمی کسب کرد.
جورجیا تیلور-براون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
فلورا دافی (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش سه گانه زن اهل برمودا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
پولینا گوریوا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل ترکمنستان است. او در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
میکیکو آندو (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مود شارون (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
احمدور رشید چودری (؛ زادهٔ ) ویراستاری، ناشر، شاعر، یک مشاور مبتکر و خلاق اهل بنگلادش است. او را به توتول می شناسند. وی در ۲۰۱۶ توسط مارگارت اتوود انتخاب شد و برنده جایزه بین المللی قلم و همچنین نشان شجاعت شد. چودری علاوه بر این برنده جایزه انجمن ناشران بین المللی، لیست کوتاه شد و در ۲۰۱۸ برنده دو جایزه ولتایر و جایزه اوسیتسکی شد. مقالات وی در روزنامه ها و مجلات و وبلاگ ها مورد استفاده قرار می گیرد. زندگی حرفه ای. در ۱۹۹۰چودری مجله شادباشار را تأسیس کرد. او در ۲۰۰۴ یک انتشارات، با همین نام، در داکا تأسیس کرد. شادباشار برنده جایزه شهید منیر چودری شد که توسط آکادمی بنگال در ۲۰۱۳ به چودری اعطا شد. در فوریه ۲۰۱۵، او به دلیل انتشار مطالب نویسندگان ملحد تهدید به مرگ شد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵، وی توسط مهاجمان با چاقو مورد حمله قرار گرفت. چودری در وضعیت وخیمی مصدوم شد و در بیمارستان بستری گردید. انصارالله (AQIS بنگلادش) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. او در ژانویه ۲۰۱۶به تبعید رفت و در نروژ ساکن شد. هنگامی که او به عنوان نویسنده مهمان توسط شبکه بین المللی شهرهای پناهندگی و مقامات نروژی دعوت شد. او در مشغول کار در مجله آ
نلاین خود شادباشار بود. مأموریت اصلی شادباشار انتشار آثاری در زمینه سیاست، آزادی بیان، فعالیت و ادبیات است. این پلتفرم برای الهام بخشیدن به نویسندگان و فعالان، به ویژه کسانی که در معرض خطر یا تبعید هستند می باشد تا با ارائه فرصتی برای انتشار آثار خود و مشارکت در تغییر اجتماعی و سیاسی از طریق تبادل ایده ها پیدا کنند. در ۲۰۱۶، مجله شادباشار با دریافت نشان بین المللی شجاعت و جایزه پن پینتر اعطا شد. چودری فینالیست جایزه آزادی انتشار IPA ۲۰۱۶ و انجمن ناشران بین المللی، فهرست کوتاه ۲۰۱۸ را کسب کرد. در ۲۰۱۷وی در "انجمن آزادی اسلو" "الهام بخش" کنفرانس بود.
رِق () (همچنین riqq یا RIK نوشته می شود) نوع از دایره زنگی است که به عنوان یک آلت موسیقی سنتی در موسیقی عربی استفاده می شود. این ساز یک ابزار مهم در موسیقی محلی و کلاسیک در سراسر جهان عرب زبان است. رق به طور سنتی دارای یک قاب چوبی است گرچه امروه ممکن است از فلز نیز ساخته شود. در اطراف دیواره ی ساز تعدادی سنج قرار دارد. پوسته ی نازک و نیمه شفافی نیز از جنس پوست ماهی، بُز یا اخیراً یک ماده مصنوعی بر روی لبه ساز کشیده می شود. قطر رق بین ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر است. رق نام خود را در قرن نوزدهم به دست آورد تا از دُف و سایر سازهای کوبه ای متمایز باشد. قاب "ریک را" می توان در دو طرف داخلی و خارجی با خاتم کاری مانند مروارید، عاج یا چوب تزئینی مانند زردآلو یا لیمو پوشاند. ده جفت سنج کوچک دارد (حدود شش سانتی متر قطر)، در پنج جفت شکاف نصب شده است. پوست ماهی یا بز جوان روی قاب چسبانده و محکم می شود. در مصر "رق" معمولاً ۲۰ سانتی متر عرض و حدود ۶ سانتی متر ضخامت دارد. در عراق کمی بزرگتر است. تکامل رق. رق تغییرات زیادی را در طول دو دهه گذشته تجربه کرده است. این ساز "به" طور سنتی دارای یک قاب چوبی است که پوست حیوان به آن چسبیده ا
ست. گاهی رطوبت و دما، پوست طبیعی را تا حدی شُل می کند که صدای ساز نامطلوب می شود. سازندگان اخیراً با استفاده از پوست نایلونی، محافظ فلزی و پیچ و مهره، مشکل تغییر کوک پوست را حل کرده اند. اما سنگین شدن رق، نواختنش "را کمی دشوار کرده است."
فرقه سوسیالیست عثمانی (به ترکی: Osmanlı Sosyalist Fırkası, OSF) یک حزب سیاسی سوسیالیستی بود که در سال ۱۹۱۰ در امپراتوری عثمانی تأسیس شد. تاریخچه (۱۹۱۰-۱۹۱۳). تا پیش از تأسیس فرقه سوسیالیست عثمانی، گروه ها و احزاب سوسیالیست تنها در میان اقلیت های امپراتوری عثمانی وجود داشت، فدراسیون کارگران سوسیالیست سالونیک عمدتاً از یهودیان و حزب چپ گرای فدراتیو خلق (دسته بلغاری) و همچنین گروهی که سوسیالیست های محدود نامیده می شدند از بلغاری ها بودند که در آنجا کار می کردند. از طرف دیگر نیز مرکز سوسیالیستی یونانی استانبول، حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان و فدراسیون انقلابی ارمنی قرار داشت. آنگونه که ازل کورال شاو در کتاب تاریخ خود با عنوان "امپراتوری عثمانی و ترکیه مدرن" نوشته است، فرقه سوسیالیست عثمانی بیشترین حمایت را از گروه های ارمنی و بلغاری در پارلمان کسب کرد. فرقه سوسیالیست عثمانی در حقیقت یک حزب سیاسی واقعی به معنای مدرن کلمه نبود، بلکه گروهی از روشنفکران بود. پس از آنکه ترک های جوان دست به اقدامات سخت گیرانه ای علیه اپوزیسیون زد، این حزب نیز شروع به حمایت از اپوزیسیون کرد. در سپتامبر ۱۹۱۱ یک سازمان خارج از کشور حزب ه تو
سط رفیق نوزاد رهبری می شود در پاریس تأسیس شد که می توانست ارتباطاتی را با جنبش بین الملل کارگران برقرار کند. اگرچه فعالیت های این گروه همچنان محدود باقی ماند، اما با این وجود حسین حلمی توانست با ژان ژورس مکاتباتی برقرار کند. با این جال حزب در پذیرفته شدن در بین الملل دوم ناکام ماند. پس از کودتای نظامی ۱۹۱۳ توسط ترک های جوان، اپوزیسیون به شکل سنگینی زیر سرکوب قرار گرفت و دوره سختی برای فرقه سوسیالیست عثمانی آغاز شد. حسین حلمی در همان سال دستگیر شد و تا سال ۱۹۱۸ یا در زندان بود و یا در تبعید به سر می برد. این امر در نهایت منجر به این شد که در عمل کار حزب به پایان برسد. تاریخچه (۱۹۱۹-۱۹۲۲). رئیس فرقه سوسیالیست عثمانی حسین حلمی یک روزنامه نگار بود که در ۲۶ فوریه ۱۹۱۹ روزنامه "اشتراک" را بنیانگذاری کرد. دیگر اعضای رهبری کننده حزب عبارت بودند از عون الله کاظمی، نامیق حسن، پرتو، توفیق، ابن الطاهر، اسماعیل فایق، بها توفیق، و حمید صبحی. پس از سقوط رژیم ترک های جوان، حزب بار دیگر در سال ۱۹۱۹ فعالیت خود را تحت رهبری حسین حلمی و مصطفی فاضل و از سر گرفت و نام خود را به "فرقه سوسیالیست ترکیه" تغییر داد. حزب از ابتدا با بین
الملل دوم ارتباط برقرار کرد و در کنگره های آن در برن، آمستردام و ژنو دارای نماینده بود. همچنین یک انجمن بین المللی کارگران در استانبول وجود داشت که عمدتاً از اقلیت های یونانی، بلغاری و یهودی تشکیل شده بود. اگرچه تأسیس فرقه سوسیالیست کارگران و دهقانان ترکیه توسط شفیق حُسنو (دَیمَر) در سپتامبر ۱۹۱۹ که به سمت بین الملل سوم گرایش داشت سبب شد تا بسیاری از اعضای فرقه سوسیالیست ترکیه این حزب را ترک کنند، اما این حزب باز هم توانست موج اعتصاب های بزرگی را با موفقیت در سال ۱۹۲۰ به راه بیندازد. فرقه سوسیاسلیت ترکیه که به صورت بنیادی فعالیت های اتحادیه های کارگری را سازماندهی می کرد، در مدتی کوتاهی محبوبیت بسیاری در میان کارگران به دست آورد. از سوی دیگر حسین حلمی از درگیری های بین ستادهای پادگانی برتانیا در استانبول و شرکت های فرانسوی با موفقیت بیشترین استفاده را کرد. او توانست حمایت مقامات انگلیسی را در استانبول به دست بیاورد. پس از آنکه درگیری ها بین طرفین بریتانیایی و فرانسوی فروکش کرد و حزب به تهدیدی علیه شرکت های بین المللی تبدیل شده بود، فرقه سوسیالیست ترکیه قدرت خود را از دست داد. شرکت های فرانسوی سازمان های کارگ