Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مناره ام القرون، که به فارسی مادر قرن ها ترجمه می شود، کاربردی شبیه به فانوس داشته و برای هدایت به سمت جاده ساخته شده است. این مناره در روزها به وسیله دود و در شب ها به وسیله آتش، راهنمای کاروان های تجاری و زیارتی برای حج بوده است. موقعیت. این مناره در جنوب غربی عراق واقع شده است و حدود ۶۰ کیلومتر با کوفه فاصله دارد. این مناره در جنوب خان الرحبه در منطقه الرحبه (الملغاة) واقع شده است. این مکان ۱۵ کیلومتر با الرحبه فاصله داشته و حدود ۳۵ کیلومتر فاصله زمین تا نجف دارد. مدت زمان رسیدن از قادسیه تا این مناره، سه شبانه روز می باشد. سازه. این برج، به شکل استوانه ای شکل طراحی شده است و بر روی یک سطح مربع قرار گرفته است. طول هر یک از اضلاع این مربع پایه، ۱۰ متر می باشد و پایه ها با منحنی های تزئینی تزئین شده اند. تزئین ظاهری بنا، آجر است و در هر قسمت، ظاهر آجرها، بنا را تزئین کرده اند. بخش اول تزئین آجرها، ۲ متر ارتفاع را شامل می شود که فاقد تزئین بخصوصی است، دومین بخش تزئین، آجرها به شکل قطعات متوالی در کنار هم چینش شده و همچون بخش اول، دو متر ارتفاع را شامل می شود. پس از آن یک نوار تزئینی قرار گرفته است که در هم آم
یختگی آجرها را شامل می شود. ارتفاع فانوس، امروز به ۹ متر می رسد و بخش هایی از بالای سازه، فرو ریخته است. حموی سازنده این اثر را سلطان جلال الدوله ملک شاه بن الب ارسلان گزارش کرده است که پس از انجام سفر حجی، اقدام به ساخت این مناره نمود. منابع ساختمانی را در کنار این مجموعه گزارش نکرده اند، ابن جبیر در خصوص این بنا، با دقت بیشتری توصیفات را گزارش کرده است. وی اطراف این مناره را خالی از ساختمان گزارش می کند و از اخباری در بین مردم سخن می گوید که به جهت ضعف سند و بی پایه و اساس بودنشان، از ذکر آنها ممانعت می کند. نام ها. مردم منطقه این مناره را «منارة الموقده» به معنای مناره روشن نام گذاری کرده اند و این نام احتمالاً به جهت روشن کردن آتش در شبها در بالای آن بوده است. این آتش برای راهنمایی قافله ها و حجاج روشن می شده است. از نام های دیگر آن ام گرون و ام القرون است.
یوآنا بروژیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی در سال ۱۹۹۶، تحصیلات خود را در آکادمی تئاتر دولتی ورشو (PWST) به پایان رساند و در سال ۱۹۹۸، برنده مسابقه «از سینما تا کن» شد. در سال ۲۰۰۳، جایزه بهترین بازیگر زن کمدی را در چهارمین جشنواره طنز خوب در ترویمیستو دریافت کرد، همچنین جایزه "ترندی ال" برای شیک ترین ستاره سینما و جایزه گل رز مجله "گالا" در بخش «زیبارویان امروز» را نیز از آن خود کرد. برای نقش اصلی زن در سریال کاشیا و تومک، در سال ۲۰۰۴ جایزه ویکتور برای بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۵ نیز در موزیک ویدیوی آهنگ «به جز تو، هیچ» از کریستوف کیلیانسکی با همراهی کایا بازی کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بچه ها و ماهی"، "با آتش و شمشیر (فیلم)"، "با آتش و شمشیر (مجموعه تلویزیونی)"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی" و "ماگدا ام." اشاره نمود.
بارتومیئی شِـویدرسکی (؛ تلفظ نام کوچک: زادهٔ ) بازیگر، موسیقی دان و خواننده اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است و از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فرصت دوباره"، "تنها عشق"، "خودِ زندگی"، "موج جرم و جنایت"، "سال های شیرین"، "آوالون"، "قانون حقیقی"، "هتل ۵۲"، "دهن به دهن" و "ماگدا ام." اشاره نمود.
لیبرالیسم در ایران یا لیبرالیسم ایرانی یک ایدئولوژی سیاسی است که در سده بیستم میلادی شکل گرفت. لیبرالیسم ایرانی در سال های ۱۹۰۰–۱۹۷۹. جمعیت ترقی خواهان ایران. حزب جمعیت ترقی خواهان ایران در دوره مشروطیت و در دوره دوم مجلس در سال های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱، حامی توسعه استان های جنوبی ایران بود و دارای اعضایی در مجلس بود که استان های جنوبی را نمایندگانی می کردند. آنها در زمینه هایی مانند ساخت بیمارستان و آموزش زنان فعالیت می کردند و زبان فارسی را «زبان رسمی و علمی» ایران می دانستند. این حزب لیبرال اسلامی، ملی گرا، مشروطه خواه و ضد امپریالیستی بود. روزنامه این حزب به نام "جنوب" در تهران چاپ می شد و معمولاً از بختیاری ها انتقاد می کرد و عقیده داشت که دولت ایران اهمیت منطقه خلیج فارس را نمی فهمد. این روزنامه از دموکراسی و حقوق مدنی دفاع می کرد و مطالبی مانند «سطح پیشرفت هر ملتی در درجه آزادی بیان و مطبوعات آن نمادین است» یا این که انتخابات تنها وسیله برای اعمال حاکمیت مردمی و محافظت از تمامیت ارضی و منافع ملی است را چاپ می کرد. این حزب از نظر تعداد کم و ناچیز بود، اما به برقراری توازن قدرت در مجلس دوم کمک کرد و با حزب اجتما
عیون اعتدالیون و حزب اتفاق و ترقی علیه حزب دموکرات متحد شد. حزب تجدد. طی دهه ۱۹۲۰، حزب سکولار تجدد یا حزب مدرنیته توسط اصلاح طلبان جوان تحصیل کرده در غرب تشکیل شد، این حزب عمدتاً توسط علی اکبر داور، محمد تدین و عبدالحسین تیمورتاش سازماندهی شد و توسط سیاستمداران سابق حزب دموکرات که اعتماد خود را به توده ها از دست داده بودند، رهبری می شد. برخلاف حزب سوسیالیست که توسط دموکرات های سابق رهبری می شد و هنوز امید به بسیج طبقات پایین داشتند. بسیاری از پیشکسوتان مشروطه خواه از جمله محمدعلی فروغی، مستوفی الممالک، حسن تقی زاده، محمدتقی بهار و ابراهیم حکیمی با این حزب در ارتباط بودند. این حزب همچنین دارای گرایش های لیبرالیستی و ملی گرایانه بود و از رضاشاه حمایت می کرد و با در دست داشتن اکثریت مجلس به او کمک کرد تا شاه جدید ایران شود. مواضع نامه این حزب بر اساس "جدایی دین و سیاست، ایجاد یک ارتش قوی، یک سیستم اداری کارآمد، برای پایان دادن به نابسامانی های اقتصادی، صنعتی کردن ایران، توسعه سیستم مالیات بر درآمد، امکانات آموزشی برای عموم از جمله زنان، فرصتهای شکوفایی استعدادها و ارتقا زبان فارسی به جای زبانهای محلی." جبهه ملی
ایران. حزب جبهه ملی ایران که در سال ۱۹۴۹ توسط محمد مصدق بنا نهاده شد، قدیمی ترین و بزرگترین گروه خواهان دموکراسی در ایران است. اوایل دهه ۱۹۵۰ نقطه عطف این حزب بود. این حزب در اثر اختلاف بین عناصر سکولار و مذهبی در دهه ۱۹۶۰ تجزیه و با گذشت زمان به جناح های مختلف تبدیل شد، این حزب به تدریج به سازمان اصلی لیبرال های سکولار تبدیل شد و پایبند به لیبرال دموکراسی و سوسیال دموکراسی بود. در بحبوحه انقلاب ایران، این حزب از جایگزینی سلطنت با جمهوری اسلامی حمایت کرد و نماد اصلی گرایش «ملی گرایانه» در سال های اولیه حکومت پس از انقلاب بود. با وجود حمایت های این حزب از انقلاب، در ژوئیه ۱۹۸۱ در داخل ایران ممنوع شد. این حزب اگرچه رسماً غیرقانونی است ولی همچنان در داخل ایران فعال است. اعضای برجسته حزب عبارتند از محمد مصدق (رهبر حزب در طی سالهای ۱۹۴۹–۱۹۶۰)، الله یار صالح (رهبر طی سال های ۱۹۶۰–۱۹۶۴)، کریم سنجابی (رهبر طی ۱۹۶۷–۱۹۸۸)، ادیب برومند (رهبر طی سال های ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۷) و داوود هرمیداس باوند (سخنگوی فعلی). محمد مصدق از سال ۱۹۵۱ تا سال ۱۹۵۳ نخست وزیر ایران بود و سرانجام با کودتای ۲۸ مرداد با کمک آژانس اطلاعات مرکزی ایالات مت
حده و سرویس اطلاعات مخفی انگلستان سرنگون شد، دولت وی طیف وسیعی از اصلاحات اجتماعی و سیاسی مترقی مانند امنیت اجتماعی و اصلاحات ارضی، از جمله مالیات بر اجاره زمین را انجام داد ولی برجسته ترین سیاست دولت وی ملی شدن صنعت نفت ایران بود که از سال ۱۹۱۳ از طریق شرکت نفتایران و انگلیس (بعداً بریتیش پترولیوم و بی پی) توسط انگلیس کنترل می شد. بسیاری از ایرانیان مصدق را قهرمان سکولار دموکراسی و مقاومت در برابر سلطه بیگانگان در تاریخ معاصر ایران می دانند. مصدق با کودتایی در ۱۹ اوت ۱۹۵۳، که سازمان سیا به درخواست سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا سازماندهی و اجرا کرد، سرنگون شد و ژنرال ایرانی فضل الله زاهدی را جانشین او کردند. این کودتا در کشورهای غربی با عنوان عملیات آژاکس و در ایران با عنوان کودتای ۲۸ مرداد شناخته می شود. حزب ایران. حزب ایران که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد، "ستون فقرات جبهه ملی" و سازمان پیشرو ملی گرایی ایرانی است. این مؤسسه که بیشتر توسط تکنوکرات های تحصیل کرده اروپایی تأسیس شده، خواهان "شکلی ضعیف از سوسیالیسم فرانسه " (یعنی "الگوی خود را حزب سوسیالیست میانه رو فرانسه" می داند) است و سوسیال دموکراسی، ناسیونالیسم لیب
رال و سکولاریسم را ترویج می کند. و سوسیالیسم در این حزب به فابیانیسم شباهت بیشتری دارد تا سوسیالیسم علمی کارل مارکس. تمرکز این حزب بر سوسیالیسم لیبرال و اصول سوسیالیسم دمکراتیک، آن را کاملاً از احزاب چپ گرای خالص متمایز ساخته و در بحث حقوق کارگر چندان دخالت نمی کند. هسته اصلی حزب ایران اعضای انجمن مهندسان ایران بودند. در انتخابات مجلس شورای ملی (۱۳۲۲)، پنج نفر از رهبران این حزب از جمله رضازاده شفق، غلامعلی فریور، احد الحمید زنگنه، حسین معاون و عبدالله معظمی به مجلس راه یافتند، این حزب به مصدق کمک کرد تا جبهه ملی را تأسیس کند، صنعت نفت را ملی کند و به قدرت برسد. برخی از اعضای حزب در زمان نخست وزیری محمد مصدق منصب دولتی داشتند. در دهه ۱۹۵۰، این حزب توسط کریم سنجابی و الله یار صالح رهبری می شد. این حزب به خاطر اتحاد با حزب توده ایران به دنبال کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۹۵۳ سرکوب و در سال ۱۹۵۷ غیرقانونی اعلام شد. حزب ایران در سال ۱۹۶۰ احیا شد. از فعالیتهای حزب بین سالهای ۱۹۶۴ و اواسط دهه ۱۹۷۰ اطلاعات زیادی در دست نیست به جز برخی جلسات نامنظم و تبادل نظرات. حزب ایران در سال ۱۹۷۷، همراه با جامعه سوسیالیست های نهضت ملی
ایران و حزب ملت ایران، جبهه ملی ایران را احیا کرد و خواستار بازگشت روح الله خمینی به ایران شد. در اوایل سال ۱۹۷۹، دبیرکل وقت حزب، شاپور بختیار به عنوان آخرین نخست وزیر توسط شاه منصوب شد و دو عضو حزب ایران را در کابینه خود گنجاند. با این حال حزب پذیرش پست نخست وزیری توسط وی را تقبیح و او را اخراج کرد و «خیانتکار» خواند. این حزب پس از سال ۱۹۷۹ نقش مهمی در صحنه سیاسی ایران بازی نکرد و علی رغم حمایت از انقلاب اسلامی، خیلی زود ممنوع اعلام شد. حزب مردم. در دوره پهلوی در تأسیس شد، حزب مردم یکی از دو حزب اصلی ایران بود. در آن زمان شاه تلاش می کرد یک نظام دوحزبی ایجاد کند. ظاهراً حزب مردم در مقابل حزب ایران نوین بود. این حزب در سال ۱۹۷۵ منحل شد تا در حزب تازه تأسیس رستاخیز ادغام شود، حزب رستاخیز تنها حزب قانونی آن زمان بود زیرا حکومت برای ایجاد یک نظام تک حزبی تلاش می کرد. نهضت آزادی ایران. نهضت آزادی ایران که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد، یک سازمان سیاسی دموکراسی خواه ایرانی است، اعضای آن خود را "مسلمان، ایرانی، مشروطه خواه" و طرفدار "محمد مصدق" توصیف می کنند. این حزب با پشتیبانی مصدق با مواضع نامه دفاع از حاکمیت ملی، آزادی
فعالیت سیاسی و بیان، عدالت اجتماعی تحت اسلام، احترام برای قانون اساسی ایران، اعلامیه جهانی حقوق بشر و منشور ملل متحد تأسیس شد. این حزب به جدایی دین از دولت باور دارد ولی همزمان باور دارد فعالیت سیاسی باید با ارزش های دینی هدایت شود. ایدئولوژی های این حزب ناسیونالیسم ایرانی، دموکراسی اسلامی، لیبرالیسم اسلامی و مشروطیت است. علی رغم ممنوع بودن در ایران، این گروه به حیات خود ادامه می دهد. این سازمان می پذیرد که علی رغم عدم پذیرش ولایت فقیه اسلامی، از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران پیروی کند. این حزب به عنوان یک حزب "نیمه مخالف" یا "مخالف وفادار" به جمهوری اسلامی ایران است. اعضای این سازمان ارتباط تنگاتنگی با شورای فعالان مذهبی ملی گرایان ایران دارند. اعضای برجسته آن مهدی بازرگان، ابراهیم یزدی، مصطفی چمران، صادق قطب زاده و علی شریعتی هستند. مهدی بازرگان (۱ سپتامبر ۱۹۰۷–۲۰ ژانویه ۱۹۹۵)، رئیس دولت موقت ایران بود. او را به عنوان اولین نخست وزیر ایران پس از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ می شناسند. وی در اعتراض به تسخیر سفارت آمریکا و اعتراف به عدم موفقیت دولت خود در جلوگیری از آن، در نوامبر ۱۹۷۹ از سمت خود به عنوان نخست
وزیر استعفا داد. وی رئیس اولین گروه مهندسی دانشگاه تهران بود. بازرگان در ردیف اندیشمندان مدرن مسلمان و به عنوان نماینده تفکر لیبرال-دموکراسی اسلامی شناخته می شود. بلافاصله پس از انقلاب، بازرگان جناحی را رهبری کرد که مخالف شورای انقلاب تحت سلطه حزب جمهوری اسلامی و شخصیت هایی مانند سید محمد بهشتی بود. وی با جنگ ایران و عراق و دخالت روحانیون در همه ابعاد سیاست، اقتصاد و جامعه مخالفت کرد. در نتیجه، او با نارضایتی و مخالفت مبارزان و انقلابیون جوان در داخل ایران روبرو شد. لیبرالیسم در جمهوری اسلامی: ۱۹۷۹ تاکنون. جبهه دموکراتیک ملی ایران. در طول انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ که حکومت محمدرضا پهلوی را سرنگون کرد، جبهه دموکراتیک ملی ایران توسط هدایت الله متین دفتری، نوه محمد مصدق و فرزند احمد متین دفتری، تأسیس شد. این حزب در مدت کوتاهی توسط حکومت اسلامی ممنوع شد. با وجود عمر کوتاه، این حزب یکی از سه جنبش اصلی در آن زمان در ایران بود. این حزب "بر آزادی های سیاسی، حقوق فردی، دسترسی همه گروه های سیاسی به رسانه های رادیویی، مهار سپاه پاسداران، دادگاه های انقلاب و کمیته های انقلابی تأکید می کرد. برنامه های اقتصادی آن منافع "تود
ه مردم" را اصل قرار می داد، و از "سیستم مدیریت غیرمتمرکز مبتنی بر شوراهای محلی انتخاب شده توسط مردم" حمایت می کرد. این حزب همراه با فدایان و برخی گروه های کرد رفراندوم ۱۲ فروردین را تحریم کرد. در بحث پیرامون قانون اساسی جدید جمهوری اسلامی ایران، این حزب از دموکراسی پارلمانی با حقوق برابر برای زنان، تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر و اختیارات محدود ریاست جمهوری حمایت کرد، این حزب همراه با جبهه ملی «به دلیل نگرانی از آزادی انتخابات و کنترل کامل دولت بر رسانه ها» اعلام کردند که انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی، را تحریم خواهند کرد. حزب کارگزاران سازندگی. حزب کارگزاران سازندگی در سال ۱۹۹۶ توسط ۱۶ نفر از اعضای کابینه اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت تأسیس شد. این حزب عضوی از شورای هماهنگی جبهه اصلاحات است. از نظر اقتصادی، این حزب از بازارهای آزاد و صنعتی حمایت می کند. با تأکید زیاد بر پیشرفت و توسعه. ایدئولوژی های این حزب اصلاح طلبی، عمل گرایی، تکنوکراسی و لیبرال دموکراسی است. این دیدگاه وجود دارد که آزادی اقتصادی اساساً با آزادی فرهنگی و سیاسی مرتبط است، اما نباید اجازه داد که با توسعه در تعارض باشد. این حزب به دو
جناح تقسیم شد، جناح محافظه کارتر "جناح کرمانی " است به رهبری محمد هاشمی رفسنجانی و حسین مرعشی و جناح لیبرال تر "جناح اصفهانی " به رهبری محمد عطریانفر و غلامحسین کرباسچی. لیبرالیسم دانشگاهی در ایران. دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال ایران. تاریخچهٔ پیدایش این گروه به اوایل دهه ۸۰ باز می گردد که تعدادی از فعالان دانشجویی پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران، حلقه ای مطالعاتی را شکل دادند. بعدها و در سال ۱۳۸۴، از دل این حلقه مطالعاتی، گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال، با هدف توسعه و تبیین دیدگاه های لیبرالی منطبق با جامعه ایران در دانشگاه تهران تشکیل شد و در ادامه دانشجویانی از سایر دانشگاه های ایران به عضویت آن درآمدند و نهاد دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال ایران ایجاد شد. سعید قاسمی نژاد از بنیانگذاران این گروه است. در حال حاضر امیرحسین اعتمادی دبیرکلی «گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال ایران» را بر عهده دارد. دیگر اعضای این مجموعه از فعالین دانشجویی و زندانیان سیاسی هستند. تارنمای خبری بامداد خبر، ارگان دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال ایران است که علاوه بر انتشار اخبار، بیانیه ها، یادداشتها و مصاحبه
های مربوط به این گروه اخبار مربوط به ایران و جهان را در زمینه های مختلف سیاسی، اقتصادی، هنر و ادبیات، جامعه و فرهنگ، دانشگاه و حقوق بشر پوشش می دهد. در انتخابات ریاست جمهوری دهم، گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال ایران، با صدور بیانیه ای، به طور رسمی به حمایت از مهدی کروبی پرداخت. حقوق زنان. جنبش زنان ایران شامل جنبش حقوق زنان و برابری زنان در ایران است. این جنبش اولین بار مدتی پس از انقلاب مشروطه ایران ظهور کرد. اولین ژورنال منتشر شده توسط یک زن در ایران، "دانش" بود که در سال ۱۹۱۰ آغاز به کار کرد. این جنبش تا سال ۱۹۳۳ ادامه داشت که سرانجام آخرین انجمن زنان توسط دولت رضاشاه منحل شد. این جنبش پس از انقلاب ایران (۱۹۷۹) دوباره اوج گرفت. بین سالهای ۱۹۶۲ و ۱۹۷۸، جنبش زنان ایران پیروزیهای فوق العاده ای بدست آورد: زنان در سال ۱۹۶۳ به عنوان بخشی از انقلاب سفید محمدرضا شاه حق رأی را به دست آوردند و مجاز به کاندیداتوری برای مناصب عمومی بودند و در سال ۱۹۷۵ قانون حمایت از خانواده تصویب شد، که به زنان حق طلاق و حق حضانت می داد و باعث کاهش تعدد زوجات شد. در سال ۱۹۶۹ زنان حتی شروع به رانندگی کردند و اولین زنی که در ایر
ان با اتومبیل رانندگی کردند آیلین زایر از ایالات متحده بود. پس از انقلاب ۱۹۷۹، قوانین متعددی در باره زنان وضع شد از جمله قانون حجاب اجباری. حقوق زنان از زمان انقلاب اسلامی تاکنون متفاوت بوده است. در نوامبر ۲۰۱۶، حدود ۶ درصد اعضای پارلمان ایران زن بودند، در حالی که میانگین جهانی حدود ۲۳ درصد بود. آزادی سیاسی. در گزارش سال ۲۰۰۸ سازمان دیده بان حقوق بشر از قوانین امنیتی در ایران که اشخاص را برای بیان صلح آمیز عقاید سیاسی شان سرکوب و مجازات می کند، شکایت کرد.
رناتا دانتسه ویچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کارگزار من"، "سرهنگ کفیاتکوفسکی"، "قانون حقیقی"، "در خیابان سپولنی" و "۳۳ صحنه از زندگی" اشاره کرد.
نمودارهای ایزومورف، هم شکل یا دوتایی، نمودارهایی هستند که در آنها حلالیت کامل در فازهای جامد وجود دارد. برای نمونه سیستم مس و نیکل ایزومورف یا هم شکل است زیرا انحلال عناصر در حالت مایع و جامد کامل است. شرایط تشکیل. برای تشکیل بلورهای ایزومورف، دو ماده باید فرمول شیمیایی یکسانی داشته باشند، باید حاوی اتمهایی باشد که دارای خواص شیمیایی متناظر هستند و اندازه اتم های مربوط باید مشابه باشد. این الزامات اطمینان می دهد که نیروهای درون و بین مولکول ها و یون ها تقریباً شبیه به هم هستند و منجر به تشکیل بلورهایی می شوند که ساختار داخلی یکسانی دارند. تشریح یک نمونه. نمودارهای فازی مس و نیکل مناسبترین نمودار برای درک و توصیف نمودار سیستم های فازی ۲ تایی هستند. درجه حرارت بر روی محور عمودی و ترکیب آلیاژ بر روی محور افقی با درصد وزنی و درصد اتمی نشان داده شده اند. ۳منطقه فازی مختلف بر روی نمودار ظاهر می شوند. هر منطقه به وسیله فاز یا فازهایی که در محدوده درجه حرارت و ترکیبات وجود دارند تعریف شده و به وسیله خطوط مرزی ترسیم می شوند. مایع L یک محلول همگن مرکب ازمس و نیکل است. فاز α یک محلول جامد جانشینی متشکل از مس و نیکل است
و ساختار بلوری FCC دارد. در درجه حرارت های زیر ۱۰۸۰ درجه سلسیوس مس و نیکل محلول جامد هستند که برای هر درصد ترکیب در یکدیگر حل می شوند. قابلیت انحلال کامل عناصر بر این است که ساختار بلوری یکسان، الکترونهای ظرفیت برابر، شعاع اتمی و عدد الکترونگاتیوی تقریباً مساوی باشند. با دقت به نمودار، خطی که نواحی فاز مایع و فاز α+L را از هم جدا می کند خط لیکوِییدوس و خطی که بین ناحیه های α و α+L قرار دارد خط سالیدوس نامیده می شوند. همچنین با توجه به نمودار خطوط همدیگر را در دو انتها قطع می کنند که این دو دما مربوط به درجه حرارت های ذوب عناصر خالص هستند. تفسیر نمودارهای فازی. برای یک سیستم ۲تایی با درجه حرارت مشخص که در حال تعادل است، حداقل سه نوع اطلاعات در دسترس است:
به روزهای بهتر () یک فیلم در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به اوقور پولات، نسرین جوادزاده، و بورا گولسوی اشاره کرد.
زوفیا چروینسکا (؛ ۱۹ مارس ۱۹۳۳ – ۱۳ مارس ۲۰۱۹) بازیگر اهل لهستان بود. چروینسکا در سال ۱۹۳۳ در پوزنان به دنیا آمد. او تنها فرزند ماریان و آنا اورشولا از خانواده چروینسکا بود. تحصیلات دبیرستانی خود را در دبیرستان شماره ۵ در گدانسک گذراند و گفته می شود یکی از دانش آموختگان برجسته پس از جنگ این مدرسه بود. او در تئاتر کراکوف در رشته نمایش تحصیل کرد. چروینسکا حرفه ای طولانی در سینما و تلویزیون داشت و در ۱۵۰ نقش متفاوت ایفای نقش کرد. او به ویژه با نقش زوفیا بالسِرکووا در مجموعه تلویزیونی "خیابان فرعی ۴" در یادها ماند. او در زمینه دفاع از حقوق حیوانات و مبارزه با همجنس گراهراسی نیز فعال بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شر کمتر"، "به دور از جاده"، "سال های شیرین"، "چهل ساله"، "خانواده جایگزین"، "اجاره نشین ها"، "خانه کشیش"، "خیابان فرعی ۴"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی" و "پیانیست" اشاره نمود.
قلعه موصل یا قلعه باشطابیا، قلعه ای ویران شده مربوط به قرن دوازدهم میلادی است که در کشور عراق و در کرانه غربی رود دجله واقع شده است. بخشی از دیوار شهر موصل عراق را نیز این قلعه تشکیل داده است. در آوریل ۲۰۱۵، داعش بخشی از این اثر باستانی را نابود کرد. تاریخچه. قلعه موصل یا قلعه باشطابیا، در قرن دوازدهم میلادی به عنوان یکی از هفت قلعه در دیوار شهر موصل ساخته شده است. این قلعه ر سال ۱۳۹۳ توسط تیمور لنگ آسیب دید و بعدها توسط امپراتوری عثمانی بازسازی گردید. این قلعه نقش مهمی را در ماجرای محاصره موصل در طول جنگ عثمانی و ایرانی در سال های ۱۷۴۳ تا ۱۷۴۶ داشته است. این محاصره به تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۷۴۳ با ورود نادرشاه افشار (شاه ایران) به منطقه آغاز شد. پادشاه موصل که حاجی حسین جلیلی بود، توانست با کمک گرفتن از قلعه موصل، مقاومت نماید و شهر را از سقوط نجات دهد. در ۲۳ اکتبر همان سال محاصره اتمام یافت. ویرانه های قلعه امروزه به عنوان یک مکان باستانی شناخته می شود و باستان شناسان بر روی آن در حال اکتشافات هستند. این مکان به عنوان معدود قسمت های باقی مانده از دیواره های شهر موصل است که از این جهت مورد توجه قرار گرفته است. به
همین جهت این مکان را به عنوان نمادی از شهر موصل معرفی می کنند. این مکان مورد توجه سایر مناطق عراق و کشورهای همسایه نیز می باشد. اما پس از حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ مورد بی توجه ای قرار گرفت. آسیب ها. شهر موصل در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۴ توسط دولت اسلامی عراق و شام موسوم به داعش، تصرف شده و در نبرد بعدی دچار آسیب شد. با برخورد یک موک در ۱۰ ژوئیه در نزدیکی قلعه، دیواره های قلعه دچار آسیب شد. چندی بعد در ۲۳ ژوئیه، یک هواپیمای بدون سرنشین، دو گلوله به این بنای باستانی شلیک کردند. بر اساس گزارش های وزارت گردشگری عراق، این قلعه در آوریل ۲۰۱۵ میلادی توسط داعش منفجر شد و این قلعه را به یکی از مکان های میراث تاریخی ویران شده توسط این گروه تبدیل کردند. با این وجود عکس های منتشر شده توسط داعش در سال ۲۰۱۶ از سالم ماندن بخشی از این قلعه خبر می دهد. بقایای قلعه توسط ارتش عراق در ژوئن ۲۰۱۷ از داعش بازپس گرفته شد.
آنا پروخنیاک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گوش آقای رئیس"، "رفتارشناس"، "خون از خون"، "روزگار خوش"، "بی شرم"، "درهم شکستن محدودیت ها"، "قانون حقیقی"، "ورشو ۴۴" و "بی گناهان" اشاره کرد.
سلوو دالین دیالو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل گینه است. وی از ۹ دسامبر ۲۰۰۴ تا ۵ آوریل ۲۰۰۶ نخست وزیر گینه بود.
یوآنا یندریکا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. او فارغ التحصیل رشتهٔ بازیگری در مدرسه ملی فیلم ووچ در سال ۱۹۶۵ میلادی است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "دارکوب"، "ماری کوری"، "ماجراهای میخاو"، "قماری بالاتر از زندگی"، "دست نوشته ساراگوسا" و "ع چون عشق" اشاره نمود.
باربارا کوژای (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف است و از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "تیم"، "بدن مسیح"، "شش نفر"، "این دختران من"، "محکوم"، "یخ ژاله"، "اعتصاب"، "سلطان"، "طاقت بیاور"، "کاتین" و "پایانی نیست" اشاره کرد.
یونس ساری (انگلیسی: Yunus Sarı؛ متولد ۲۱ ژانویه ۱۹۹۱) یک تکواندوکار ترک است که در دسته سبک وزن شرکت می کند. این ورزشکار دانشجوی تربیت بدنی و ورزش در دانشگاه سلجوق در قونیه است. دو برادر وی علی و طلحه نیز از تکواندوکاران موفق هستند. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۱ که در گیونگجو کره جنوبی برگزار شد، در دسته سبک وزن مدال نقره را از آن خود کرد. وی در بازی های مدیترانه ای سال ۲۰۱۳ که در مرسین ترکیه برگزار شد، در وزن ۸۰ کیلوگرم برنده مدال برنز شد.
مالکا ریبوفسکا (؛ ۲۰ مه ۱۹۳۱ – ) بازیگر لهستانی-فرانسوی بود. از فیلم هایی که وی در آنه نقش داشته است می توان به "پاریس از آن ماست"، "یکشنبه ها و سیبل"، "سه تفنگدار" و "دو مرد در شهر" اشاره کرد.
آلکساندرا گینتروفسکا بازیگر و خواننده اهل لهستان است. او دانش آموختهٔ کارشناسی «نمایشنامه و خوانندگی اپرا» در دانشگاه کینگستون است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ع چون عشق" و "عشق اول" اشاره نمود.
دستور زبان عشق کتابی از گزیدهٔ اشعار قیصر امین پور است. جوایز. این کتاب برگزیدهٔ بیست و ششمین دورهٔ کتاب سال ایران و دومین دورهٔ کتاب فصل شد.
یولیا کامینسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شر کمتر"، "قواعد بازی"، "صفر"، "در خوشی و سختی"، "نشانه گذاری شده"، "اولا بی ریخته"، "هتل ۵۲"، "مجرد" و "رنگ های خوشبختی" اشاره نمود.
رنگ های خوشبختی () یک مجموعهٔ تلویزیونی لهستانی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
کاتاژینا آنکودوویچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "حالا یا هرگز!"، "شمش سازان"، "دستورالعمل زندگی"، "اولا بی ریخته"، "یولیا به خانه برمی گردد"، "مادران"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "هتل ۵۲" و "ع چون عشق" اشاره نمود.
باربارا گیلفسکا (؛ ۱۶ اکتبر ۱۹۱۱ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خواننده ورشویی" اشاره نمود.
داریا ویدافسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مادران"، "۳۹ و نیم"، "قانون حقیقی"، "ماگدا ام."، "در خیابان سپولنی" و "ع چون عشق" اشاره نمود.
«غیرقابل بحث» () ترانه ای از خواننده آمریکایی آریانا گرانده و خواننده کانادایی د ویکند است. این ترانه در توسط ریپابلیک رکوردز به عنوان پنجمین قطعه از ششمین آلبوم استودیویی گرانده "موقعیت ها" (۲۰۲۰) منتشر شد.
یوآنا هوفمان (؛ زادهٔ ) بازیگر و دیپلمات لهستانی و سفیر این کشور در فنلاند (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱) و سوئد (از سال ۲۰۲۰) است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است. پایان نامه او دربارهٔ ادبیات اسکاندیناوی بود. نه سال بعد، او در رشته روابط بین الملل از دانشگاه ورشو فارغ التحصیل شد و همچنین دوره های تحصیلات تکمیلی در زمینه امنیت ملی را گذراند. در سال ۲۰۰۵ نیز دیپلم تحصیلات تکمیلی خود را از آکادمی دفاع ملی ورشو دریافت کرد. وی در سال ۲۰۱۱ برندهٔ نشان رز سفید فنلاند شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"شکارچی: آخرین نبرد"» (۱۹۹۳) اشاره نمود.
باربارا روگوفسکا (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر و کمدین اهل لهستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"یک میلیون دلار"» (۲۰۱۰) اشاره نمود.
اِوِلینا لوکاشفسکا (؛ زادهٔ ۱۹۸۷ میلادی) کارگردان فیلم، مدل و بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ماچته می کشد" اشاره نمود. حرفه سینمایی. لوکاشفسکا در چند فیلم مستقل موفق ایفای نقش کرده است، از جمله "چه کسی آنجاست؟" و "لهستانِ تسخیرشده" که قرار است در سال ۲۰۱۲ اکران شود. فیلم "چه کسی آنجاست؟" نقدهای خوبی دریافت کرده است. لوکاشفسکا در حال حاضر در مرحله پیش تولید فیلم قاتل اپلیکیشن حضور دارد. در تابستان ۲۰۱۱، لوکاشفسکا با ایفای نقش در فیلم "لهستانِ تسخیرشده" به شهرت بیشتری به عنوان بازیگر دست یافت. گفته می شود که لوکاشفسکا قرار است نقش ویکی را در فیلم "ماچته می کشد" به کارگردانی رابرت رودریگز و نقش ورونیکا را در "قاتل اپلیکیشن" به کارگردانی پائو ماسو ایفا کند.