Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ری باغها، صیفی کاری و … استفاده می شد، و در پاییز برای کشت گندم و جو به سمت مزارع می رفت. بارش های فصلی و هرزآبه های زمین های بالادستی نیز از طریق رودخانه به سمت مزارع رودشت ورزنه جاری می شده است. در فراز روزگار کشاورزی در این سرزمین افزون بر گندم کاری، صیفی جات و چغندر قند نیز در حد فراوانی تولید می کردند. در براآن اصفهان هر مادی پس از گذر کردن از آبادی یا مزارع گوناگون به یک تالاب یا خندق ختم می شد که این جایگاه های پرآب کوچک زیستگاه ماهیان، پرندگان و جوندگان بوده است و از سوی دیگر روباه و شغال ها نیز افزون بر زندگی و شکار جوندگان در مزارع کشاورزی، در گوشه و کنار این تالاب ها مشاهده می شده اند. علاوه بر کشاورزی در روستاهای براآن کشاورزان همواره تعدادی دام سبک یا سنگین داشتند، گله های گسترده گوسفند و بز در این دشت هستی یافته بوده است. بسیاری از روستاهای منطقه براآن دارای کاریز بوده است که به آنها روستاهای «قنات آب» نیز می گفته اند. محصولات. براآن سرزمین ویژه و ایده آلی برای کشاورزی بوده است و محصول فراوان آن غلات و فراورده های باغی می بوده است. محصول «برنج» ازجمله محصولات اصلی براآن اصفهان بوده است؛ و دامدار
ی نیز در آنجا رواج داشته است. ویژگی. تمام دشت براآن در خارج از محدوده زمین های کشاورزی به زمین های خشک و بیابانی منتهی می شود. براآن اصفهان تا قبل از خشک شدن زاینده رود، یکی از مهم ترین کانون های کشت و زرع ایران زمین محسوب می شد. براآن اصفهان دشتی وسیع و مسطح است که جذابیت خود را از آبادی زمین های کشاورزی و با آب فراوان اش کسب می کرده است و برداشت محصول در براآن عالی بوده است. اما به دلیل کاهش بارندگی و کم شدن آب زنده رود و با خشک سالی و خشک شدن زاینده رود به تدریج شخم، گاوآهن، گاوچاه و … به کنار رفت. خشکی زاینده رود موجب شد ژرفای آب چاه های حفاری بیشتر شود که آب حاصل نیز دارای املاح زیاد شده و ورود آن به خاک، خاک براآن اصفهان را ویران نمود. هنگامی که آب چندانی در رودخانه برای زراعت نبود، محصولی نیز کشت نشد، و ازآنجایی که در دورتادور براآن اصفهان محیطی بیابانی در اطراف مزارع وجود داشت درنتیجه در خشک سالی عظیم با نابودی زراعت، خاک و شن کویر، بیشتر هم وارد مزارع شد. در روستاهای براآن، کشاورزان همواره شماری دام سبک یا سنگین داشتند، وانگهی با خشک سالی و نابودی زراعت گله های گوسفند و بز نیز از بین رفتند. دهستان بر
اآن شمالی و دهستان براآن جنوبی. دهستان های براآن شمالی و جنوبی که دارای روستاهای زیادی هستند، در زیر مجموعه بخش مرکزی شهرستان اصفهان قرار دارند. دهستان براآن شمالی بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۵۲۱ نفر (۴۷۶۱ خانوار) بوده است. محدوده براآن شمالی از سرزمین جی آغاز و پایان آن دشت جلگه است. براآن شمالی به مرکزیت روستای «دَستجاء» دست کم ۲۹ آبادی در زیرمجموعه خود دارا است. در براآن شمالی بیش از ۱۰ مادی وجود داشت که از پرآوازه ترین آن می توان به کاج، شور دز، حسین آباد، اشکشان، مُنشیان، دولاب و … اشاره کرد. اسپارت اصفهان، روستایی از توابع براآن شمالی است. دهستان براآن جنوبی در مسیر جادهٔ اصفهان-ورزنه واقع شده است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵٬۲۱۰ نفر (۴٬۰۴۸ خانوار) بوده است. روران به عنوان پرجمعیت ترین روستای دهستان براآن جنوبی شناخته شده است. در براآن از «گاوهای نر سیستانی» برای آبکشی استفاده می کردند که به «گاو چاه» شهرت داشتند.
اسکات جی. شنکر (Scott J. Shenker) (متولد ۲۴ ژانویه ۱۹۵۶ در الکساندریا، ویرجینیا)، یک دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی و استاد علوم کامپیوتر در UC برکلی است. او همچنین رهبر گروه اینترنت توسعه پذیر در مؤسسه بین المللی علوم کامپیوتر در دانشگاه برکلی، کالیفرنیا است. شنکر در طول دوران حرفه ی اش، در زمینه های تحقیق زمان بندی پردازنده های کم مصرف انرژی، شریک سازی منابع و شبکه سازی نرم افزاری سهم داشته است. در سال ۲۰۰۲ میلادی، او جایزه SIGCOMM را به عنوان قدردانی از «مشارکت او در طراحی و مهندسی اینترنت، تقویت همکاری های تحقیقاتی و به عنوان یک الگو برای تعهد و دقت فکری در تحقیقات شبکه سازی» دریافت کرد. شنکر یک محقق بلندپایه ISI است. بر اساس گوگل اسکولار، او با مجموع بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ ارجاع، یکی از پنج دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی است که بالاترین رتبه را دارند. زندگی نامه. شنکر لیسانسش را در سال ۱۹۷۸ از دانشگاه براون در رشته فیزیک و دکترایش را در سال ۱۹۸۳ میلادی در رشته فیزیک از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷ میلادی او از همان دانشگاه، دکترای افتخاری به دست آورد. پس از کار کردن به عنوان دانشیار فوق دکترا در دانشگا
ه کرنل، او به جمع کارمندان تحقیقاتی زیراکس PARC پیوست. او در سال 1998 PARC را ترک کرده و در تأسیس مرکز AT&amp;T برای تحقیقات اینترنت کمک کرد که بعداً به نام مرکز ICSI برای تحقیقات اینترنت (ICIR) تغییر نام یافت. شنکر در سال ۱۹۹۵ میلادی در رشته زمان بندی پردازنده کم مصرف انرژی سهم گرفته و همراه با فرانسس یاو و آلن دیمیرز مقاله ای را در مورد زمان بندی مبتنی بر ضرب الاجل نوشتند. اسکات شنکر در سال ۲۰۰۲ میلادی جایزه SIGCOMM را به عنوان قدردانی از «مشارکت او در طراحی و مهندسی اینترنت، تقویت همکاری های تحقیقاتی و به عنوان یک الگو برای تعهد و دقت فکری در تحقیقات شبکه سازی» دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۶ میلادی، جایزه IEEE اینترنت را برای «مشارکت در خصوص درک شریک سازی منابع در اینترنت» دریافت کرد. او از اعضای ACM و IEEE و عضو آکادمی ملی مهندسی است. در سال ۲۰۱۶ او عضو آکادمی هنرها و علوم آمریکا شد. شنکر برادر استیفن شنکر (نظریه پرداز نظریه ریسمان ها) است. شنکر رهبر جنبش برای شبکه سازی نرم افزاری (SDN) است. او یکی از مؤسسین بنیاد شبکه سازی باز (Open Networking Foundation) و شبکه های Nicira می باشد.
پرتقال ریوکیو () یک گونه از مرکبات وحشی است که ویژگی های آن به تازگی مشخص شده است. پرتقال ریوکیو بومی جزایر ریوکیو و جزیره های مجاور آن است و نزدیکترین نسبت آن با پرتقال ماندارین در سرزمین اصلی ژاپن است. مانند سایر مرکبات، پرتقال ریوکیو هم از خانواده سدابیان به شمار می آید. پرتقال ریوکیو و پرتقال ماندارین بیش از ۲ میلیون سال است که از هم جدا شده اند. دورگه گیری آن با گونه های سرزمین اصلی باعث ایجاد زیرگونه های منحصر به فرد پرتقال در جزایر شده است.
لولو وانگ (زادهٔ ) نویسنده زاده چین است که از سال ۱۹۸۶ در هلند زندگی می کند. وی رمان نویسی پرفروش و همچنین ستون نویس است. اوایل زندگی. لولو وانگ در ۲۲ دسامبر ۱۹۶۰ در پکن چین زاده شد. مادرش معلم ادبیات بود. در دانشگاه پکن وانگ دروسی شامل زبان و ادبیات انگلیسی را خواند. پس از فارغ التحصیلی، او در دانشگاه تدریس کرد و پس از آن در سال ۱۹۸۶ در سن ۲۶ سالگی به هلند رفت. در آنجا وی در دانشگاه علوم کاربردی زوت در ماستریخت به تدریس چینی پرداخت.
سر توماس مان (Sir Thomas Mun) (۱۷ ژوئن ۱۵۷۱ – ۲۱ ژوئیه ۱۶۴۱ میلادی)، یک نویسنده انگلیسی بود که پیرامون اقتصاد می نوشت و غالباً به عنوان آخرین مرکانتیلیست های اولیه شناخته می شود. او به طور برجسته، به دلیل کار به عنوان مدیر کمپانی هند شرقی معروف است. مان بنابر عقیده قوی که به دولت داشت و تجربه قبلی اش به عنوان تاجر، نقش برجسته ای را در جریان رکود اقتصادی که در سال ۱۶۲۰ میلادی آغاز شد، بر عهده گرفت. مان برای دفاع از کمپانی هند شرقی و کسب مجدد ثبات اقتصاد انگلستان، کتاب A Discourse of Trade from England unto the East-Indies (گفت مان تجارت از انگلستان به هند شرقی) را منتشر کرد. مان از طریق اصول مرکانتیلیستی یک مجموعه پیشنهادی با عنوان «راهکارهای غنی سازی یک سلطنت» را با محوریت حصول اطمینان از این که صادرات بیش از واردات است، ترتیب داد. به عبارت دیگر، مان از دستیابی یک موازنه مثبت تجاری که منجر به افزایش تدریجی سرمایه انگلستان شود، دفاع می کرد. توماس مان همچنین به طور گسترده به عنوان یک متفکر خبره و ماهر شناخته می شود و بخش بسیار مهم تاریخ نظری اقتصادی شده است. زندگی و پس زمینه. توماس مان در ژوئن ۱۵۷۱ میلادی به دن
یا آمد. او سومین پسر یک خانواده قابل توجه لندن بود که در نزدیکی سنت آندریو هوبارد زندگی می کردند، جاییکه در ۱۷ ژوئن ۱۵۷۱ غسل تعمید داده شد. پدرش، جان مان و پدر اندرش هردو از طریق بزازی امرار معاش می کردند. پدربزرگش که او هم جان مان نام داشت، در ضراب خانه سلطنتی انگلستان، پیشرو پولداران بود. از طریق روابط خانوادگی اش، می توان فرض کرد که توماس در مورد مسائل مربوط به ارز و اقتصاد به عنوان یک کل، بینش به دست آورده است. او به سن چهل و یک سالگی با اورسولا مالکوت ازدواج کرده و صاحب سه کودک شدند: جان، ان و ماری. آن ها محله سنت هلن بیشاپسگیت را به عنوان خانه شان انتخاب کردند. در مورد تحصیلاتش چیزی در دسترس نیست اما شغل توماس به عنوان یک تجار در حدود سال ۱۵۹۶ میلادی آغاز یافت، زمانی که او عضو شرکت مرسرز بود و در مدیترانه، مخصوصاً با ایتالیا و شرق میانه تجارت می کرد. او به عنوان یک تجار فعال موفق بود و توانایی این را داشت که یک ثروت بزرگ را جمع آورد. در سال ۱۶۱۵ میلادی، مان به دلیل موفقیتش، به عنوان مدیر کمپانی هند شرقی انتخاب شده و در سال ۱۶۲۲ میلادی به عنوان عضو کمیسیون دائمی تجارت منصوب شد. باقیمانده زندگی حرفه ای خو
د را صرف مدافعه و ترویج منافع کمپانی هند شرقی کرد. مدیر کمپانی هند شرقی. در ارتباط با سلطنت بریتانیا، کمپانی هند شرقی یکت تجارت؛ تجاری بود که به منظور مستعمره سازی زمین های جدید ایجاد شده و به دنبال تجارت با هند شرقی بود. مان در سال ۱۶۱۵ میلادی به عنوان مدیر این شرکت انتخاب شد و تصمیم گرفت تا مطمئن شود که این شرکت با تمام ظرفیت فعال است. برای دستیابی به این هدف سرمایه باید به حد اکثر رسانیده شده و صادرات افزایش میافت. در سال ۱۶۲۰ میلادی در جریان آغاز رکود، نقش مان در اقتصاد بسیار افزایش یافت. او مجبور ساخته شد تا نتنها از کمپانی هند شرقی و فعالیت هایش دفاع کند، بلکه همچنین در امر درست کردن اقتصاد با حکومت کمک نماید. بحران تجارت که نهایتاً منجر به رکود شد، از دو رویداد جداگانه ناشی شده بود. اول، از طریق کمپانی هند شرقی، انگلستان در مقایسه با صادراتش، با نرخ بسیار بالاتر از هند واردات می کرد. این موازنه منفی تجارت، یا کسر تجارت، به این معنی بود که انگلستان بیش از مبلغی که بیرون می فرستاد، داخل می آورد که بر اساس اصول مرکانتیلیسم مخرب واضح اقتصاد بود. دوم، برای پرداختن پول تمام واردات، انگلستان فلزات قیمتی را به
هند فرستاد. به عنوان تنها عامل تعیین کننده ثروت در دهه ۱۶۰۰، به دلیل این واقعیت که پول کاغذی هنوز در اروپای شرقی کاربرد نداشت، صادر کردن فلزات قیمتی به طور کلی شنیده نشده بود. با این حال، برای کمپانی هند شرقی، ممنوعیت های صادرات شمش کاهش یافت. با توجه به این شرط، مبادله نقره با تجملات، توجه منفی زیادی را به کمپانی هند شرقی متوجه ساخت؛ شهروندان معتقد بودند که این یک فکتور بزرگ در رکود اقتصادی است. در این زمان مان به عنوان نماینده شرکت معرفی شد. وظیفه او این بود که نام شرکتش را پاک کرده و مشتریانش و مردم عوام را متقاعد سازد که اقدامات در دست گرفته شده نهایتاً به خوبی آن ها است. او دیدگاه هایش را از طریق کتاب منتشر شده اش، A Discourse of Trade from England Unto the East Indies منتقل ساخت. سیاست های اقتصادی. به گفته مان، تجارت خارجی بهترین روش برای افزایش ثروت یک ملت است. به صورت خاص، برای افزایش واردات نیاز بود تا صادرات انجام شود. تمام سیاست های دیگر اصلاحی اقتصادی، در قدم دوم قرار داشتند. قسمی که او در خزانه انگلستان بر اساس تجارت خارجی (England’s Trasure by Foreign Trade) می گوید، ما باید «در مقایسه به مقدار
ی که سالانه از خارجی ها مصرف می کنیم، بیشتر به آن ها بفروشیم» برای دستیابی به این موازنه مثبت تجارت، مان یک فهرست معیارهای را ارائه کرده و از انگلستان درخواست کرد تا از آن پیروی کند: نشریات. گفتمان تجارت از انگلستان به هند شرقی. اثر سال ۱۶۲۱ مان، گفتمان تجارت از انگلستان به هند شرقی، در بیشترین بخش، دفاعیه اخلاق شرکت است. با توجه به روی کرد کمپانی هند شرقی در امر صادرات نقره، اجماع عمومی بر خلاف این شرکت جریان داشت؛ آن ها در خطر از دست دادن انحصار تجارت بودند. این کتاب به منظور پاسخ به مصرفی بود که کمپانی هند شرقی مسؤل کم بود نقره و بنابراین، رکود شناخته شده بود. مان با شدت و متقاعد کننده استدلال کرد که از دست دادن فلزات قیمتی، به خودی خود، مخرب اقتصاد نیست. مان ادعا کرد که به صورت غیر مستقیم، راهکارهای کمپانی هند شرقی در واقع اقتصاد را فربه می سازد. نتنها این که برخی از کالاهای وارد شده زمانی که دوباره صادر می شوند (مخصوصاً به قاره)، سود بیشتر ایجاد می کنند، بلکه رشد صنعت حمل و نقل و استخدام کارگران حمل و نقل بسیار افزایش یافته است. نهایتاً، مان در تلاشش برای تطهیر نام کمپانی هند شرقی موفق بود و فشار بزرگ تر
ین حمله کنندگان خود را دور کرد. دفاعیه فوق العاده او در سال ۱۶۲۲ یکی از دلایل اصلی بود که او به عنوان عضو کمیسیون دایمی تجارت انتخاب شد. فعالیت اصلی مان در این کمیته، فراهم کردن پیشنهادها به دولت در راستای سیاست اقتصادی بریتانیا بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42258434&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-19T22:53:55Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;PayamAvarwand&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;خودکار: فاصلهٔ قبل و بعد از «ای» بررسی شد و تبدیل به نیم فاصله گردید. اگر خطاست، اصلاح کنید یا اطلاع دهید.&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42258569&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; فهرست انقلاب های فرهنگی، فکری، فلسفی و فناوری اصطلاح انقلاب برای اشاره به روندهایی استفاده می شود که منجر به تغییرات اجتماعی بزرگ خارج از حوزه سیاسی شده است. مانند تغییرات در آداب، فرهنگ، فلسفه یا تکنولوژی. بسیاری از آنها جهانی بوده اند در حالی که برخی دیگر تنها به یک کشور محدود شده اند. چنین انقلاب هایی عبارتند از:
برناردو هابرمن (Bernardo Huberman)، عضو و معاون تیم سیستم های Next-Gen است. او همچنین استاد مشاور در دپارتمان فیزیک کاربردی و برنامه سیستم نمادین در دانشگاه استنفورد می باشد. هابرمن دکترایش را از دانشگاه پنسیلوانیا در رشته فیزیک کسب نموده است. اوان زندگی و کار. هابرمن که اصالتاً اهل آرژانتین است، کارشناسی ارشدش را در سال ۱۹۶۶ میلادی از دانشگاه بوئنوس آیرس آرژانتین گرفت. او دکترایش را در سال ۱۹۷۱ میلادی در رشته فیزیک از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد. هابرمن به عنوان دانشمند مدعو در مؤسسه لاو-لانگوین در گرینوبل، فرانسه و مؤسسه فیزیک نظری، دانشگاه عبرانی اورشلیم، اسرائیل کار کرد. او همچنین در دانشگاه پاریس، École Normale Supérieure، در پاریس فرانسه، مؤسسه نیلزبور در کوپنهاگ دنمارک و دانشگاه اروپائی تجارت، INSEAD در فرانسه، استاد مدعو بود. او در مرکز آسپن برای فیزیک بین سال های ۱۹۸۰–۱۹۸۳ به عنوان معتمد و منشی ایفای وظیفه کرده است. هابرمن در اصل در فیزیک ماده متراکم، از هادی های سوپرآیونیک گرفته تا ابرسیال های دو بُعدی کار کرده و در نظریه ای پدیده های بحرانی در سیستم های کم بعدی سهم داشته است. او یکی از کاشفان هرج
و مرج در تعدادی از سیستم های فیزیکی بود و همچنین تعدادی از خصوصیات جهانی را در سیستم های غیر خطی دینامیکی ایجاد کرد. تحقیقات او در مورد دینامیک های ساختمان های پیچیده منجر به کشف فرا انتشار در سیستم های مرتبه ای شد. هابرمن به مرکز تحقیقاتی پالو آلتو (PARC) در شرکت زیراکس پیوست، جاییکه در رشته علوم معلوماتی، او موجودیت انتقال فاز در سیستم های توزیع شده در پیمانه بزرگ را پیش بینی کرده و یک روی کرد اقتصادی را برای حل سؤالات سخت محاسباتی ایجاد کرد. او سه کتاب در مورد ایکولوژی و محاسبه و ایکولوژی وب را تألیف یا ویراستاری کرده است. در سال ۱۹۸۹ او و همکارانش اسپاون (Spawn)، یک سیستم بازار را برای تخصیص منابع در بین ماشین ها در شبکه های کامپیوتری، و چند سال بعد میکانیزم بازار حرارتی چند عاملی را برای کنترل محیط تعمیرها طراحی و به کار بردند. کار بعدی مشابه در لابراتوارهای HP به نام Tycoon جایزه Horizon برای خلاقیت را دریافت کرد. هابرمن پس از کار کردن در زیراکس PARC، عضو ارشد در لابراتوارهای HP شد. کارهای اخیر و قدردانی. پژوهش های هابرمن برای سالیان متعدد بر وب جهانی (World Wide Web) با تمرکز خاص بر دینامیک های رشد و
کاربرد آن متمرکز بود. او با اعضای گروه اش تعدادی قانون مندی های قوی را کشف کردند مانند دینامیک های که رشد وب را تضمین می کنند و قوانینی که مشخص می سازد، چگونه کاربران وب گردی کرده و الگوهای تراکم مشاهده شده ایجاد کنند. اخیراً، هابرمن رئیس میکانیزم ها و لابراتوار دیزاین در لابراتوارهای هولیت پاکارد بود، جاییکه کار او بر طراحی میکانیزم های جدید برای کشف و جمع آوری معلومات در سیستم های توزیع شده همچنین درک دینامیک های معلومات در شبکه های بزرگ متمرکز است.
علی بومنجل (; – ) سیاستمدار، وکیل و یک انقلابی اهل الجزایر بود. زندگی نامه. بومنجل در غلیزان در خانواده ای تحصیل کرده از منطقه بنی ینی به دنیا آمد، و در کالج دوویریر در البلیده تحصیل کرد و در آنجا با دیگر چهره های آینده انقلاب الجزایر مانند آبانه رامدان، بن یوسف بن خده و سعد دهلاب آشنا شد. او سپس حرفه خود را تغییر داد و به فراگرفتن قانون متمایل شد و روزنامه نگار مجله Egalité شد که تحت کنترل وحدت گرایان فرحات عباس بود. در طول انقلاب او به همراه جک ورجس یکی از وکلای بسیاری شد که برای ملی گرایان الجزایری کار می کرد. در سال ۱۹۵۵، پس از آزادی دوست قدیمی اش رامدان از زندان همراه او به جبهه آزادیبخش ملی FLN پیوست. رامدان به بومنجل توصیه کرد جهت گیری حرفه ای خود را تغییر دهد بنابراین او به بخش دعاوی حقوقی شرکت رویال داچ شل پیوست در حالیکه هنوز در FLN به ستیزه جویی خود ادامه می داد. فعالیت سیاسی. علی در رشته حقوق تحصیل کرد و وکیل شد. بیداری سیاسی او در ایام جبهه ملی صورت گرفت. این با فراخوانی برای رهایی ملت الجزایر توسط مصالی الحاج و حساس بودن به تعهد و بسیج کمونیستی در کنگره مسلمانان مشخص شد. او از خدمت سربازی در ارت
ش فرانسه امتناع کرد که باعث شد لیستی از فعالیت های ضد فرانسوی برایش درست شود و به عنوان یک ملی گرای خطرناک شناخته شود. درگذشت. بومنجل در ۹ فوریه ۱۹۵۷ دستگیر شد و بیش از یک ماه تحت شکنجه فرمانده پل اوسرس و افرادش قرار گرفت. در ۲۳ مارس، در ابیار، خارج از الجزیره، او را از طبقه ششم یک ساختمان به بیرون پرتاب کردند و در گذشت. مرگ او به عنوان خودکشی عنوان شد. چهل و سه سال بعد، در سال ۲۰۰۰، اوسرس اعتراف کرد که بومنجل به قتل رسیده است. یادبود و احترام. یک خیابان و یک ایستگاه مترو در الجزیره و همچنین درزادگاهش، شهر علیزان، به نام او گذاشته شده است.
چاینا موتور باس () شرکت اتوبوس سازی هنگ کنگی است، که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد.
برندان مک فارلین (به ؛ زادهٔ ۱۹۵۱ – درگذشتهٔ ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۵) فعال سیاسی جمهوری خواه اهل ایرلند بود. وی در یک خانوادهٔ کاتولیک رومی متولد شده و در منطقه اردوین در شمال بلفاست، ایرلند شمالی بزرگ شد. او در ۱۶ سالگی بلفاست را ترک کرد، تا به عنوان کشیش در یک مکتب الهیات در شمال ولز، آموزش ببیند. مک فارلین در سال ۱۹۶۹ میلادی به ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند پیوست. سال های اولیه. مک فارلین در یک خانوادهٔ شدیداً مذهبی کاتولیک و در یک ناحیهٔ جمهوری خواه، اردوین در شمال بلفاست، بزرگ شد. او هنگامی که بسیار نوجوان بود، به عنوان دستیار کشیش در کلیسای محلی خدمت می کرد و زمانی که ۱۷ سال داشت به مکتب آموزش مسیحیت در ولز پیوست، جای که آموزش برای رسیدن به مقام کشیش را آغاز کرد. مک فارلین، متعاقب آغاز درگیری ها و پس از این که با چشمان خودش آشوب های خشونت آمیز را دید، در ۱۸ سالگی به ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند پیوست. حمله به مِی خانهٔ بایاردو. در سال ۱۹۷۶ میلادی، مک فارلین در ارتباط به حمله بر می خانه بایاردو واقع در خیابان ابردین و ناحیهٔ پروتستان نشین بلفاست به نام شانکیل رود که در ۱۳ اوت ۱۹۷۵ رخ داده و در پی آن پنج نفر (سه مر
د و دو زن) کشته شده و ۶۰ نفر دیگر زخم برداشت، محکوم به حبس ابد گردید. در یک مباحثه مجلس اعیان در سال ۱۹۹۵ میلادی، جری فیت که قبلاً از حزب سوسیال دموکرات و کارگر نمایندهٔ بلفاست غربی بود، ادعا نمود که مک فارلین سه عابر پیاده که در حال عبور از بایاردو بودند را به گونهٔ با سلاح مسلسل به قتل رساند، که گویا منفجره شده باشند. علت حمله بر می خانه این بود، که ادعا می شد نیروهای داوطلب اولستر (UVF) که منتسب به وفاداران بودند، به طور مکرر از این می خانه بازدید می کردند. ارتش جمهوری خواه ایرلند در نخست مسئولیت حمله بر این می خانه را نپذیرفت. این حمله به عنوان بخشی از خشونت های فرقهٔ شدید انجام شد، که بی سابقه نبود. ارتش جمهوری خواه ایرلند ۸۸ غیرنظامی پروتستان را در حملات مشابهی در ۱۹۷۴ – ۱۹۷۶ میلادی به قتل رساند که حملات تلافی جویانه در مقابل حملات وفاداران به کاتولیک ها در همین دوره بود، که طی آن ۲۵۰ غیرنظامی به قتل رسیده بودند. بر بنیاد گزارش خبرنگار پیتر تایلر، این حمله توسط ارتش جمهوری خواه ایرلند به عنوان یک عمل تلافی جویانه در مقابل کمین زدن گروه موسیقی میامی مستقر در دوبلین، توسط نیروهای داوطلب اولستر در ۳۱ ژوئیه
ٔ ۱۹۷۵ بود که در نتیجه آن سه عضو این گروه تیرباران و کشته شدند. یکی از پنج نفری که در حمله بایاردو به قتل رسید، عضو نیروهای داوطلب اولستر به نام هاگ هاریس بود. زندان ماز – اعتصاب های غذا و فرار. مک فارلین تلاش نمود، تا با پوشیدن لباس کشیش در ۱۹۷۸ میلادی از زندان ماز فرار نماید. با ناکام شدن این کوشش، وضعیت دستهٔ ویژه از مک فارلین سلب گردیده و او به اعتصاب کثیف در بلاک های اچ ملحق شد. لقب وی «بیک» گرفته شده از نام یک شرکت مشهور بیسکویت به نام مک فارلین لانگ بود، که حالا معروف به یونایتید بیسکویتس است. ریچارد اوراو، که نیز هم راه با مک فارلین در زندان بوده و نویسنده کتاب مردان پتو: داستانی ناگفته از اعتصاب غذای بلاک های اچ است، مک فارلین را به عنوان یک فردی که «دارای شش فوت قد و پر از رادمردی» بود و یک «آوازخوان عالی» که «شخصیت گیرا» داشت، توصیف نمود. اوراو هم چنین بیان داشت که مک فارلین از هواداران پر ذوق فوتبال گیلیک بود. او در جریان اعتصاب غذای ۱۹۸۱ جمهوری خواهان که طی آن ۱۰ جمهوری خواه درگذشت، افسر فرمانده ارتش موقت جمهوری-خواه ایرلند در زندان ماز بود. او در مارس ۱۹۸۱ میلادی به عنوان افسر فرمانده جانشین باب
ی ساندز شد. زمانی که پرسیده شد چرا، گفته می شود که ساندز پاسخ داد: «چون تو اجازه می دهید من بمیرم». او چندی بعد، سال ۱۹۸۱ را چنین توصیف کرد: «احتمالاً بدترین سال زندگی ام. علی رغم دست آوردهای سیاسی، تلفات آن سال همیشه هم راه من است». مک فارلین فرار از زندان ماز را رهبری کرد، فرار گروهی ۳۸ زندانی جمهوری خواه از زندان ماز در ۱۹۸۳ میلادی که در نتیجه آن یک زندانبان بر اثر ایست قلبی درگذشت. پانزده فراری ارتش جمهوری خواه ایرلند در مجاورت زندان و چهار تن دیگر در اواخر همان روز دست گیر شدند، اما ۱۹ تن آن ها موفق به فرار شده و سه فراری هرگز دوباره دست گیر نشدند. بلافاصله پس از فرار، مک فارلین و چند زندانی دیگر یک خانه روستایی دورافتاده در درومور، شهرستان داون را تصرف نموده و اعضای آن را گروگان گرفتند. هرچند وی یک نقشه و قطب نما و سایر اقلام ضروری را از این ملک با خود برد، اما به هیچ عضو خانواده، از جمله دو طفل کوچک و یک نوزاد، آسیبی نرسید. او و سایر فراری ها به سمت منطقه مرزی ایرلند حرکت نموده و به فرار ادامه دادند. پس از فرار از زندان، مک فارلین فعالیت خود در ارتش جمهوری خواه ایرلند را از سر گرفت. در دسامبر ۱۹۸۳، او
متهم به ربودن مدیر اجرائی سوپرمارکیت به نام دان تایدی، به منظور تأمین مخارج مالی ارتش جمهوری خواه ایرلند، گردید. این آدم ربایی، بخشی از یک سری آدم ربایی ها و سرقت های مسلحانه ای بود، که توسط شورای نظامی ارتش جمهوری خواه موقت برای تأمین منابع مالی ارتش، در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی دستور داده شده بود. زمانی که تایدی داشت دختر ۱۳ ساله خود را به مکتب می برد، از طرف آنچه به عقیده او ایست بازرسی نیروهای پولیس ایرلند بود، متوقف گردید. اسلحهٔ بر پیشانی او گرفته شده و در موتر که در حال انتظار بود، افکنده شد. چند روز بعد تصویری از وی به اسوسیتد بریتیش فودز فرستاده شد، متعاقب آن تماسی دریافت گردیده و ربایندگان برای رهایی وی ۵ میلیون پوند ایرلندی درخواست نمودند. پولیس ایرلند شمالی در نهایت در ۱۶ دسامبر ۱۹۸۳، رد تایدی و رباینده گان وی – همه چهار نفر – را در منطقه دیرادا وود در بالینامور، شهرستان لیتریم پیدا نمود. هنگام تبادل آتش که متعاقب آن تایدی توانست فرار کند، یک کارآموز پولیس و یک سرباز ارتش ایرلند (گاری شیهان و پاتریک کیلی) کشته شدند. آدم رباهای که تایدی را ربوده بودند، موفق به فرار شدند. در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۸۶، مک فارلین
هم راه با یک زندانی فراری دیگر به نام جری کیلی در کشور هلند دست گیر گردیدند، آن ها دوباره به ایرلند شمالی برگشت داده شده و مک فارلین بعداً در سال ۱۹۹۷ میلادی به قید التزام از زندان ماز آزاد گردید. در سال ۱۹۹۳ میلادی، او تنها زندانی بود که بیشترین وقت را در زندان ماز گذرانده بود. اتهامات آدم ربایی. در سال ۱۹۹۸ میلادی، مک فارلین نخست در جمهوری ایرلند به اتهام ربودن تایدی مجرم شناخته شد، اما او این حکم را بر مبنای این که نیروی پولیس یک تعداد مدارک حاوی اثر انگشت را از دست داده است، به چالش کشید – اثر انگشت ها، مدارک اصلی در این قضیه بودند. دادگاه عالی ایرلند در مارس ۲۰۰۶ فرمان داد، که دادگاه می تواند ادامه یابد. مدارک پولیس ایرلند در ارتباط به اتهام ربودن تایدی مبنی بر شواهدی بود، که از محل آدم ربایی به دست آورده شده بود، از جمله یک کارتن شیر و یک ظرف پلاستیکی که روی آن ها اثر انگشت متهمین وجود داشت. هرچند این اقلام از مقر پولیس ایرلند در جریان نوسازی مفقود گردید، اما چون از این اثر انگشت ها عکس برداری شده بود، تحلیل های پزشکی قانونی روی آن انجام شد. تاریخ دادگاه مک فارلین، ۳ اکتبر ۲۰۰۶ تعیین شده بود. با این حال
، تیم حقوقی وی، یک بررسی قضایی ثانوی را در ماه مهٔ ۲۰۰۶ آغاز کردند، با استناد بر این که مک فارلین به علت «تاخیرهای سیستماتیک در پیشبرد دادگاه» ممکن است یک محاکمهٔ عادلانه دریافت نکند. دادگاه وی تا این که دادگاه عالی ایرند در ۸ دسامبر ۲۰۰۶ در رابطه به این موضوع فرمان صادر کرد، به تأخیر افتاد. با این همه، نمایندگان مک فارلین باز هم در مورد این تصمیم، فرجام خواهی کردند. فرجام خواهی آن ها در نهایت به تاریخ ۶ مارس ۲۰۰۸ مردود شمرده شد، دادگاه وی در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ در دوبلین آغاز گردیده و تنها در ۲۶ ژوئن زمانی که مدارک پولیس ایرلند بی اعتبار گفته شد، محکمه به تأخیر افتاد. در سپتامبر ۲۰۱۰، پس از حکم دادگاه حقوق بشر اروپا، به مک فارلین غرامت داده شد. دادگاه دریافت که فرایندهای قضایی در ارتباط به قضیهٔ آدم ربایی مدیر اجرائی سوپرمارکیت، دان تایدی «به طور غیرموجه طولانی» شده است. به حکومت ایرلند دستور داده شد تا مبلغ ۵٬۴۰۰ یورو به عنوان غرامت در مقابل آسیب های وارد شده و مبلغ ۱۰٬۰۰۰ یورو برای هزینه های حقوقی، بپردازد. سایر فعالیت ها. در اوت ۲۰۰۴، جری آدامز پیشنهاد نمود که ارتش جمهوری خواه ایرلند ممکن است منحل گردد، تا از وج
ود آن به عنوان بهانه-ی برای تأخیر تفاهم نامهٔ برای تشریک-قدرت که شامل جمهوری خواهان نیز می گردد، استفاده صورت نگیرد. یک هیئت ارتش جمهوری خواه ایرلند که شامل مک فارلین نیز بود با تیپ ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند در آرمای جنوبی ملاقات نمودند تا ملاحظات آدامز مبنی بر خودداری از ایجاد شکاف میان گروه ها را به بحث بگیرند. وی مدتی نیز عضو «کمیته زندانیان پیشین» بود، سازمانی که برای رفاه زندانیان پیشین جمهوری خواه کار می کند. شین فین او را به عنوان یک کارگر داوطلب توصیف می کند، او یک حامی پر طنین موضع های سیاسی این حزب بوده است که هم در کنار جری آدامز و هم در کنار جری کیلی در همایش ها حضور داشته و حمایت زندانیان پیشین را در مسیری که حزب روان است، جلب می کند. مک فارلین یک گروه موسیقی، توان، را نیز بنیان گذاری کرده است، که به طور منظم در حلقهٔ سرگرمی جمهوری خواهان اجراء می کند. او هم چنین به طور بسیار مکرر درها تفیلد هوز که یک می خانه مشهور در شهرستان هالی لندز در بلفاست است، اجراء می نماید. مک فارلین هم چنین با جنبش ملی گرای باسک که یک جنبش بنیادگرا است، هم دردی نشان داده و رسانه های باسکی و هسپانیایی با وی در رابطه ب