Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انجمن اوریگامی انگلیس یک موسسه خیریه ثبت شده است، اختصاص داده شده به هنر اوریگامی (تا کردن کاغذ) است. این انجمن دارای بیش از ۷۰۰ عضو در سراسر جهان است و ماهانه مجله ای را به نام بریتیس اوریگامی منتشر می کند. آنها همچنین دارای یک کتابخانه هستند که یکی از بزرگترین مجموعه های منابع اوریگامی در جهان است که شامل بیش از ۴۰۰۰ کتاب و تعداد مشابه مجله، بسته های کنوانسیون و کاتالوگ است. همان طور که در اساسنامه جامعه آمده است، اهداف آن "پیشرفت در آموزش عمومی در هنر اوریگامی و ترویج مطالعه و تمرین اوریگامی در آموزش و به عنوان وسیله ای کمک درمانی برای درمان افراد دارای بیماری روانی یا معلول جسمی می باشد ". این انجمن در مراسم افتتاحیه خود را در هتل راسل لندن در ۲۸ اکتبر ۱۹۶۷ برگزار نمود. اما در حقیقت انجمن اوریگامی در سال ۱۹۶۵ فعالیت خود را آغاز نموده بود.
رئیس جمهور منتخب ایالات متحده آمریکا () نامزدی است که به طور ضمنی برنده انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده شده و در انتظار مراسم تحلیف برای تبدیل شدن به رئیس جمهور است. در قانون اساسی ایالات متحده هیچ اشاره صریحی به زمان دقیق تبدیل شدن این فرد به رئیس جمهور منتخب وجود ندارد، هرچند که اصلاحیه بیستم از اصطلاح «رئیس جمهور منتخب» استفاده می کند و بدین ترتیب این اصطلاح توجیه قانونی می یابد. فرض بر این است که تأیید آرا توسط کالج الکترال ایالات متحده – که پس از سوم ژانویه و پس از سوگند خوردن کنگره جدید انجام می شود، طبق مفاد اصلاحیه دوازدهم – به طور واضح برنده موفق را به عنوان «رئیس جمهور منتخب» رسمی تحت قانون اساسی ایالات متحده تأیید می کند. به عنوان یک اصطلاح غیررسمی، رئیس جمهور منتخب از نیمه دوم قرن نوزدهم توسط رسانه ها استفاده شده و از دهه ۱۷۹۰ توسط سیاستمداران به کار رفته است. سیاستمداران و رسانه ها این اصطلاح را به برنده پیش بینی شده، حتی در شب انتخابات، نسبت داده اند و تعداد بسیار کمی از کسانی که در نهایت بازنده شدند، به این عنوان شناخته شده اند. در حالی که روز انتخابات در اوایل نوامبر برگزار می شود، رأی گیری
رسمی توسط اعضای کالج الکترال در اواسط دسامبر انجام می شود و مراسم تحلیف ریاست جمهوری (که در آن سوگند ریاست جمهوری ادا می شود) معمولاً در ۲۰ ژانویه برگزار می شود. تنها مفاد قانونی که به طور مستقیم به فردی که انتخابات ریاست جمهوری را برنده شده مربوط می شود، در دسترس بودن او برای ادای سوگند است. قانون انتقال ریاست جمهوری ۱۹۶۳ به اداره خدمات عمومی اختیار می دهد که برنده ظاهری انتخابات را تعیین کند و ترتیبی به موقع و سازمان یافته برای برنامه ریزی انتقال دولت فدرال در همکاری با تیم انتقال رئیس جمهور منتخب فراهم کند؛ همچنین شامل تأمین فضای اداری برای «نامزدهای موفق ظاهری» است. به طور عرفی، در دوره بین انتخابات و تحلیف، رئیس جمهور منتخب به طور فعال برای انجام وظایف ریاست جمهوری آماده می شود و با رئیس جمهور کنونی (یا رئیس جمهور لنگ) همکاری می کند تا انتقال مسئولیت های ریاست جمهوری به طور روان انجام شود. از سال ۲۰۰۸، روسای جمهور جدید همچنین از نام «دفتر رئیس جمهور منتخب» برای اشاره به سازمان انتقال خود استفاده کرده اند، با وجود اینکه توصیف رسمی برای آن وجود ندارد. رؤسای جمهور فعلی که برای دوره دوم انتخاب مجدد شده اند،
معمولاً به عنوان رئیس جمهور منتخب شناخته نمی شوند، زیرا آنها در حال حاضر در سمت خود هستند و در انتظار تبدیل شدن به رئیس جمهور نیستند. یک معاون رئیس جمهور که به عنوان رئیس جمهور انتخاب می شود، به عنوان رئیس جمهور منتخب شناخته می شود.
تیمی پرون، با نام تجاری Tolopelon، یک ضدروان پریشی از کلاس بوتیروفنون ها است که در ژاپن به بازار عرضه می شود. از نظر ساختار شیمیایی مشابه benperidol است اما دارای یک گروه تیواوره به جای گروه اوره در ساختار خود است.
اردوگاه کار اجباری ناتزوایلر-اشتروتهوف از جمله اردوگاه های کار اجباری آلمان نازی بود که در کوهستان های ووژ نزدیک به روستای «ناتزویلر» و استروتهوف در قلمرو انضمامی دفاکتوی گائو بادن-آلزاس فرانسه برپا شده بود. این اردوگاه از ۲۱ مه ۱۹۴۱ تا سپتامبر ۱۹۴۴ فعالیت می کرد، و تنها اردوگاه برپا شده توسط آلمان نازی در خاک فرانسهٔ پیش از جنگ بود. اردوگاه در ارتفاع ۸۰۰ متری از دریا و در منطقه ای بسیار محافظت شده قرار داشت. معرفی. تخمین زده می شود که در اردوگاه کار اجباری ناتزوایلر-اشتروتهوف نزدیک به ۵۲٬۰۰۰ زندانی در طی دوران فعالیت در آنجا نگه داشته می شدند. این زندانیان اغلب جنگجویان مقاومت در قلمروهای اشغالی آلمان نازی بودند. از اردوگاه هم به عنوان اردوگاه انتقالی و هم برای کاری اجباری استفاده می شد و با گذر جنگ، از آن برای کشتار نیز بهره گرفته می شد. تعدادی از زندانیان این اردوگاه به دلیل کمبود غذا و کار شدید جان باختند. تخمین زده می شود که ۲۲٬۰۰۰ تن جان خود را در این اردوگاه و زیرمجموعه های آن از دست دادند. بسیاری زندانیان به اردوگاه های دیگر فرستاده شدند؛ به ویژه، در ۱۹۴۴ رئیس پیشین اردوگاه آشویتس به ناتزوایلر آورده ش
د تا با پیشروی بیشتر نیروهای متفق در فرانسه، زندانیان اردوگاه را به داخائو منتقل کند. تنها کارمندان اندکی از اعضای اس اس تا آزادسازی اردوگاه توسط ارتش یکم فرانسه و گروه ارتشی ششم ایالات متحده در ۲۳ نوامبر ۱۹۴۴ در آن باقی ماندند. در ناتزوایلر، آگوست هرت آناتومیست اقدام به برپایی مجموعه ای از استخوان های یهودیان کرد تا بتواند یهودیان را به عنوان نژادی دون پایه به نمایش بگذارد. فیلمی مستند دربارهٔ ۸۶ مرد و زنی که برای این پروژه جان خود را از دست دادند ساخته شد، و پس از جنگ نیز افرادی که در قساوت های درون این اردوگاه دست داشتند به دادگاه برده شدند. این اردوگاه امروزه به شکل موزه در دسترس است. از جمله زندانیان سرشناس این اردوگاه می توان به بوریس پاهور اشاره کرد که رمان نامدار خود با نام "نکروپولیس" را در آنجا نوشت. پیش زمینه. در ۱۹۴۰، آلمان به فرانسه حمله کرد و آلزاس را به تصرف درآورد. این ناحیهٔ چسبیده به مرز آلمان برای آلمانی سازی کامل انتخاب شد و به شکل گائو بادن-آلزاس به انضمام خاک آلمان درآمد. در ۲ ژوئیه ۱۹۴۰، دو هفته پس از سقوط نزدیک ترین شهر که استراسبورگ بود، اردوگاهی توقیفی در نزدیک شیرمک بر پا شد که د تم
ام طول جنگ ادامه پیدا کرد اما هیچ گاه بخشی از شبکهٔ اردوگاه های کار اجباری نشد. اردوگاه اصلی ناتزوایلر-استروتهوف در ۱ مه ۱۹۴۱ در نزدیکی آن اردوگاه در روستای ناتزوایلر در دره بروش بر پا شد. این مکان به ویژه به دلیل نزدیکی به یک معدن سنگ برگزیده شد تا امکان کار اجباری را نیز فراهم آورد. عملیات. ناتزوایلر-استروتهوف میان ۲۱ مه ۱۹۴۱ تا آغاز سپتامبر ۱۹۴۴ و هنگامی که افسران اس اس آن را به مقصد داخائو ترک کردند، فعالیت داشت. ساخت اردوگاه با نظارت هانس هوتیگ در بهار ۱۹۴۱ در منطقه ای جنگلی و دورافتاده و در ارتفاع ۸۰۰ متری دریا به پیش رفت. با ترک اردوگاه توسط اغلب نیروهای نازی، زندانیان به ناچار راه پیمایی مرگی به داخائو کردند. در ۲۳ نوامبر ۱۹۴۴، اردوگاه به همراه کارمندان اندکی که در آن باقی مانده بودند توسط ارتش یکم فرانسه پیدا و آزاد شد. در همان روز نیز متفقین شهر استراسبورگ را آزاد کردند. در این هنگام ناتزوایلر-استروتهوف دارای نزدیک به ۷۰ زیربخش و اردوگاه های مرتبط بود. کارکرد اولیه. تعداد کل زندانیان در سه سال پس از ساخت اردوگاه به ۵۲٬۰۰۰ تن از ۳۲ ملیت مختلف رسید. این زندانیان از لهستان، اتحاد جماهیر شوروی، هلند، فر
انسه، آلمان نازی، مناطق اسلون زبان یوگسلاوی سابق، و نروژ بودند. اردوگاه به ویژه برای زندانیان "شب و مه" ترتیب داده شده بود که اغلب شامل جنگجویان گروه های مقاومت می شدند. این اردوگاه به منظور کار اجباری و نیز انتقال ساخته شده بود، و بسیاری از زندانیان آن به دیگر اردوگاه های کار اجباری نازی فرستاده می شدند. با ادامه جنگ، اردوگاه کارکرد کشتار را نیز به دست آورد. بعضی زندانیان از شدت کار کردن و نیز کمبود غذا کشته می شدند. شمار کشته شدگان شدگان به ۲۲٬۰۰۰ تن در اردوگاه اصلی و زیربخش های آن تخمین زده می شود. از زندانیان اردوگاه به منظور کمک به ماشین جنگی ورماخت با کمک شرکت های صنعتی خصوصی بهره گرفته می شد. کار کردن در چندین اردوگاه زیربخش صورت می گرفت که در نزدیکی معدن ها و تونل هایی قرار گرفته بودند تا از خطر حملات هوایی نیروهای متفق در امان بمانند. کار زیاد، تاریکی، و کمبود بهداشت باعث چندین همه گیری شد؛ نرخ مرگ و میر گاه به ۸۰ درصد می رسید. بعضی کارگران در معدن های سنگ کار می کردند، اما عده زیادی نیز در زیربخش های متعدد اردوگاه به تولید ادوات نظامی مشغول بودند. دایملر-بنز کارخانه تولید موتور هواپیمای خود را از بر
لین به معدن سنگ گچی در زیربخشی نزدیک به نکارلتس منتقل کرد. شرکت هواپیماسازی مسرشمیت نیز ۳٬۰۰۰ زندانی را در این اردوگاه به کار می گرفت. تعداد کارگران اردوگاه های زیربخش ناتزوایلر-استروتهوف ۱۹٬۰۰۰ تن تخمین زده می شود، و در اردوگاه اصلی نیز میان ۷٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰ تن حضور داشتند. اردوگاه دارای مرده سوزخانه و یک اتاق گاز بود که برای کشتار گسترده طراحی نشده بودند، بلکه تنها پاکسازی های گزینشی؛ از جمله مجموعه استخوان های یهودیان به منظور فراهم کردن اجساد مربوط به آزمایش های روی انسان ها، و نیز پاکسازی اجساد دارای تیفوس. در جریان دادگاه نورنبرگ، یکی از دکتران اردوگاه شهادت داد که بعضی کودکان نیز در ناتزوایلر-استروتهوف به منظور آزمایش سم های بدون رد و اثری که بتوانند در اعدام مقامات نازی و نیز زندانیان استفاده بشوند کشته شدند. اردوگاه در اواخر تابستان ۱۹۴۴ در عمل درون منطقه نبرد جنگی قرار داشت و در اوایل سپتامبر ۱۹۴۴ تخلیه شد. پیش از تخلیه، ۱۴۱ زندانی در فاصله ۳۱ اوت تا ۱ سپتامبر با گلوله کشته شدند.
داگلاس سیسیل نورث (زاده ۵ نوامبر ۱۹۲۰ – درگذشته ۲۳ نوامبر ۲۰۱۵) اقتصاددان اهل ایالات متحده آمریکا بود. زمینه اصلی مطالعات و تحقیقات او تاریخ اقتصادی (تاریخ نگاری) بوده است؛ نورث از پیشگامان تاریخ نگاران اقتصادی و اقتصاددانانی است که تاریخ اقتصادی جدید (تاریخ سنجی) را ابداع و فعالیت هایشان را در این حوزه متمرکز کردند. او برای پاسخ دادن به سوالاتی که هنگام تاریخ سنجی برایش مطرح می شد، به دنبال مدلی کارا می گشت. نورث در نتیجه این جست وجو در کنار برخی اقتصاددانان دیگر اقتصاد نهادگرایی جدید را بنیان نهاد. او جایزهٔ نوبل اقتصاد را (به همراه روبرت ویلیام فوگل) در ۱۹۹۳ دریافت کرد. جایزهٔ نوبل به نورث و فوگل برای اینکه «تحقیق در تاریخ اقتصادی را با به کارگیری تئوری اقتصادی و روش های کمی، به منظور توضیح تغییرات اقتصادی و نهادی، بازسازی کردند» اهدا شد. دو سال قبل ترش اولین تاریخ نگار اقتصادی بود که توانست جایزه جان آر کامونز را بگیرد. و سه سال بعدترش در اکتبر ۱۹۹۶ نخستین استادی لقب گرفت که موفق شد Spencer T. Olin Professor بالاترین کرسی استادی دانشگاه واشینگتن در سن لوئیس را به دست آورد. و… زندگی علمی بیش از نیم قرنی او
می تواند در چند کلمه خلاصه شود: «کاوش»، «جست وجو»، «کندوکاو» و… که حاصل بی تابی و دغدغه و سؤالی عمیق بود که در پس چند سال تردید و مطالعه وسط جنگ جهانی دوم در وجودش جوانه زد؛ وقتی نورثِ بیست و اندی ساله مردد بود چه رشته ای را برای تحصیلات تکمیلی ادامه دهد و اقتصاد را برگزید. خودش این دغدغه را چنین بیان می کند: به جرات می توان گفت بیش از نیم قرن پژوهش های او، تلاش برای یافتن پاسخی به این سؤال کلیدی بود؛ تمام پروژه های علمی و دستاوردهای فکری اش را می توان قطعاتی برای حل این پازل و معمای پیچیده و شگرف دانست؛ و شاید بیش از هر کسی نورثِ نود و اندی ساله به طولانی و صعب العبور بودن این مسیر آگاه باشد، آن چنان که جان والیس استاد دانشگاه مریلند، دانشجوی سابق و از مهم ترین همکارانش، می نویسد: زندگی نامه. تولد و خانواده. داگلاس سیسیل نورث در ۵ نوامبر ۱۹۲۰ م (۱۴ آبان ۱۲۹۹ ه.ش) در کمبریج از ایالت ماساچوست متولد شد. در آن سال پدرش در شهری حومه ای نزدیک به کمبریج سمت مدیریت در شرکت بیمه عمر مترو پالیتن را به عهده داشت. در سال های بعد به علت تغییر شغل پدر، خانواده نورث چند بار تغییر مکان دادند؛ در ابتدا به کانکتیکات و بعد از
آنکه پدرش ریاست شرکت مترو پالیتن در کانادا را بر عهده گرفت به اتاوا رفتند. آن ها در اروپا هم زندگی کردند. برادر و خواهر نورث از او بزرگ تر هستند و پیش از اینکه پدرشان از جنگ جهانی اول برگردد به دنیا آمدند. زندگی خانوادگی او چندان علمی نبود؛ پدرش هنگامی که به عنوان پادو در شرکت بیمه عمر مترو پالیتن کارش را شروع کرد، حتی دوره دبیرستان را تمام نکرده بود؛ و مادرش نیز به احتمال قوی دبیرستان را به پایان نرسانده بود، با این حال شخصی پرهیجان و باهوش بود و فکری کنجکاو داشت و در رشد فکری نورث نقش مهمی بازی کرد. عمه و عموی نورث نیز تأثیر زیادی بر او داشتند؛ آن ها او را با موسیقی کلاسیک آشنا ساختند. عمه اش آدلاید نورث در بزرگسالی نیز شخصیت ویژه ای در زندگی او است. تحصیلات مقدماتی و اولین علاقه جدی. نورث در سال های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰ به مدرسه ای در لیسه ژاکارد در ایالت لاوسان سوئیس رفت. دوره ابتدایی را در اتاوا و سپس دوره راهنمایی را در مدرسه ای خصوصی در همان شهر () گذراند. خانواده اش در سال ۱۹۳۳ به ایالات متحده برگشتند و نورث به مدارس خصوصی در نیویورک سیتی و لانگ آیلند رفت، و سپس دبیرستان را در چوت اسکول () در والینگفورد از ا
یالت کانکتیکات به پایان رساند. در آنجا به عکاسی بسیار علاقه مند شد؛ خود با ارزش ترین رویداد در زندگی اولیه اش را پیروزی در کسب اولین، سومین، چهارمین، و هفتمین جایزه رقابت های بین المللی دبیرستانی و دانشگاهی در عکاسی می داند. ورود به دانشگاه، فعالیت های دانشجویی و فارغ التحصیلی در مقطع کارشناسی. او در دانشگاه هاروارد پذیرفته شد اما در همان سال، ریاست دفتر شرکت بیمه عمر مترو پالیتن در ساحل غربی به پدرش پیشنهاد شد، و به همین علت خانواده به سانفرانسیسکو نقل مکان کردند. از آنجا که او نمی خواست از خانه خیلی دور باشد تصمیم گرفت به جای هاروارد، در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی تحصیل کند. این دوران، زندگی او را به کل دگرگون ساخت، حالا او به مارکسیستی دو آتشه مبدل شده بود و در انواع فعالیت های آزادی خواهانه دانشجویی شرکت می کرد. نورث مخالف جنگ جهانی دوم و حامی صلح بود، به همین دلیل در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ وقتی که هیتلر به اتحاد جماهیر شوروی هجوم آورد یک باره خود را تنها احساس کرد؛ سایرین به دلیل عقاید کمونیستیشان تغییر رویه داده و حامی جنگ شده بودند. نورث در سال ۱۹۴۲ در مقطع کارشناسی فارغ التحصیل شد؛ رشته تحصیلی او رشته ای سه وجه
ی مرتبط با علوم سیاسی، فلسفه و علم اقتصاد بود. نمرات نورثِ دانشجو در بهترین حالت در حد متوسط بود و معدلش کمی بهتر از درجه سی. ادامه تحصیل، جنگ جهانی دوم و انتخاب سرنوشت ساز. او می خواست در دانشکده حقوق به تحصیل ادامه دهد؛ اما جنگ شروع شد، و به علت احساسات قوی ای که در زمینه عدم خشونت و کشتار انسان ها داشت بعد از فارغ التحصیلی [۱۹۴۲] به شرکت مرچنت مرین () [بازرگانان دریایی] پیوست. چون بیشتر افسران از تحصیلات اندکی برخوردار بودند او بعد از مدتی کوتاه با درخواست کاپیتان کشتی هدایت کشتی را آموخت و افسر سکاندار شد و از این کار بسیار لذت می برد. در این دوره بارها از سانفرانسیسکو به استرالیا و سپس به خطوط مقدم در گینه نو و جزایر سلیمان مسافرت هایی داشتند. در آخرین سال جنگ [۱۹۴۵] در مدرسه افسران خدمات دریانوردی در آلامدای کالیفرنیا هدایت کشتی را آموزش می داد. سپس دوباره به عکاسی روی آورد. جنگ به او فرصت سه سال مطالعه مستمر را داد و در خلال این دوره مطالعه بود که متقاعد شد که باید اقتصاددان شود؛ تردیدهای او از تابستان ۱۹۴۱ شروع شده بود که با دوراثیا لنج، سرپرست بخش عکاسی در اداره امنیت مزارع کار می کرد و با مهاجران در
طول دره مرکزی کالیفرنیا مسافرت می کرد و از آنان عکس می گرفت. در این زمان دوراثیا سعی می کرد او را به عکاس شدن ترغیب کند و همسر او پاول تیلره، که در گروه اقتصاد در دانشگاه کالیفرنیا کار می کرد می کوشید او را ترغیب کند تا اقتصاددان شود که در نهایت موفق شد. در سال آخر جنگ [۱۹۴۵] نیز به شدت دچار تردید بود که بهتر است عکاس شود یا اقتصاددان. نورث دلیل انتخاب نهایی اش را اینگونه می نویسد: ازدواج. اولین ازدواج نورث در سال ۱۹۴۴ با لوییس هِیستر بود. همسرش در طول آموزش های دانشگاهی او در مدرسه درس می داد و منبع اصلی مالی زندگیشان را فراهم می کرد. سه پسر به نام های داگلاس، کریستوفر، و مالکوم که در بین سالهای ۱۹۵۱ و ۱۹۵۷ به دنیا آمدند، حاصل این ازدواج است. بعدها همسرش لوییس وقتی بچه ها به مدرسه رفتند سیاستمدار موفقی در مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن شد. این ازدواج به طلاق انجامید.&lt;ref name="GU"&gt;
پیماوانسرین (ACP-103؛ BVF-036)، با نام تجاری Nuplazid، یک داروی ضدروان پریشی آتیپیک است که برای درمان روان پریشی در بیماری پارکینسون تأیید شده است. همچنین برای درمان روان پریشی در بیماری آلزایمر، اسکیزوفرنی، آژیتاسیون و اختلال افسردگی عمده مورد تحقیق قرار دارد. برخلاف سایر داروهای ضدروان پریشی، پیماوانسرین یک آنتاگونیست گیرنده دوپامین نیست. تاریخچه. تولید دارو. پیماوانسرین توسط شرکت داروسازی آکادیا تولید شده است. انتظار می رود که پیماوانسرین، اثربخشی و عوارض جانبی داروهای ضدروان پریشی را بهبود ببخشد. نتایج کارآزمایی بالینی برای ارزیابی اثربخشی، تحمل پذیری و ایمنیِ پیماوانسرینِ الحاقی به ریسپریدون و هالوپریدول، که در نوامبر ۲۰۱۲ منتشر شد نشان می داد که پیماوانسرین، آثار ضدروان پریشی دوزهای subtherapeutic ریسپریدون و هالوپریدول را افزایش می دهد و تحمل پذیری درمان با هالوپریدول را با کاهش بروز عوارض خارج هرمی بهبود می بخشد. این دارو نتایج موردانتظار مرحله سوم کارآزمایی بالینی برای درمان روان پریشی در بیماری پارکینسون را برآورده کرد. مرحله دوم کارآزمایی بالینی این دارو برای درمان الحاقی اسکیزوفرنی درکنار یک داروی
ضدروان پریشی نیز کامل شده است. تایید سازمان غذا و داروی آمریکا. در ۲۹ آوریل ۲۰۱۶، داروی Nuplazid (پیماوانسرین) از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان توهم مرتبط با روان پریشی در بیماری پارکینسون تایید شد. در توصیه غیرالزام آور هیئت مشورتی این سازمان که ۱۲ به ۲ به نفع تایید پیماوانسرین رای داد، اشاره شد که این دارو، علیرغم تامین فواید متوسط و ایجاد مسائل ایمنی جدی، به نیاز مهمی پاسخ می دهد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۸، سازمان غذا و دارو دوزهای جدیدی از پیماوانسرین را برای درمان توهم مرتبط با روان پریشی در بیماری پارکینسون تایید کرد. یک کپسول ۳۴ میلی گرمی و یک قرص ۱۰ میلی گرمی تایید شدند. پیش از آن، بیماران باید دو قرص ۱۷ میلی گرمی مصرف می کردند تا به دوز ۳۴ میلی گرم در روز برسند. دوز ۱۰ میلی گرم برای بیمارانی تجویز می شود که بازدارنده های CYP3A4 (مانند کتوکونازول) هم مصرف می کنند.
خشم (به انگلیسی: "The Rage") یک فیلم سینمایی اکشن آمریکایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی سیدنی جی. فیوری است. داستان. تراویس مأمور ویژه اف بی آی در تلاش برای دستگیری یک قاتل سریالی نابسامان است و علی رغم داشتن کلی مک کورد به عنوان یک همکار جدید و بی تجربه تمام تلاش خود را می کند. مشخص می شود که قاتل زنجیره ای از ارتش مزدوران ناراضی سی آی ای از ویتنام است. انتشار فیلم و انتقادها. این فیلم در ژوئن ۱۹۹۷ در انگلیس با ویدیوی خانگی آغاز به کار کرد و در همان سال در استرالیا و چندین کشور اروپایی نیز منتشر شد. در ایالات متحده آمریکا، اولین بار به صورت وی اچ اس در ۱۶ ژوئن ۱۹۹۸ به نمایش درآمد. پس از آن توسط کمپانی دایمنشن فیلمز در سال ۲۰۰۴ بر روی دی وی دی منتشر شد. این فیلم بخاطر سبک فوق العاده و خشونت مورد توجه قرار گرفت.
چار بالارام پور یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
توفند اتا () توفندی است که از شرق دریای کارائیب سرچشمه گرفت و از اوائل نوامبر تا کنون در غرب دریای کارائیب در حرکت است و به یک توفند گرمسیری قوی با سرعت حداکثر ۱۵۰ مایل در ساعت (۲۴۰ کیلومتر در ساعت) به قدرت ۹۲۳ بار (هر بار معادل ۱۰۰ کیلو پاسکال است) تبدیل شده است، که نسبت به رکورد ثبت شده در ۲۰۰۵ یک توفند گرمسیری قوی به شمار می رود. این توفند در سوم نوامبر سواحل نیکاراگوئه را در جنوب پورتو کابیزاس درنوردید و تا هفتم نوامبر برخی کشورهای آمریکای مرکزی شامل هندوراس، مکزیک، پاناما، کاستاریکا، گواتمالا را دربر گرفت و اکنون کوبا و فلوریدای آمریکا را تهدید می کند. این توفند تاکنون دست کم ۲۰۷ کشته بر جای گذاشته است که ۱۵۰ تن در گواتمالا، ۲۱ تن در مکزیک، ۸ تن در پاناما و ۲ نفر در نیکاراگوئه و ۲ نفر در کاستاریکا و ۱ نفر در السالوادور را شامل می شود.
خط آبی که با نام رسمی خط ۳ نیز نامیده می شود، یکی از سه خط اصلی متروی استکهلم است. طول خط آبی ۲۵.۵ کیلومتر است، این خط از ایستگاه کونستگاردن آغاز می شود از طریق تی-سنترال به ایستگاه وسترا اسکوگن وصل می شود و سپس از این ایستگاه دو شاخه می شود و تحت خط ۱۰ و ۱۱ ادامه می یابد. در دهه های ۶۰ و ۷۰ میلادی، سنگ های داخل راه روهای خط آبی اسُتکهُلم با استفاده از افشانه، با لایه هایی از بتن پوشانده شدند که حالتی شبیه «غار» به فضاها داده است. این دکورها ترکیبی از عناصر طبیعی و مصنوعی اند.
لیا آسیلبکوونا نورکینا (؛ متولد ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۴ در آتیراو) یک تکواندوکار قزاقستانی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۳ در گارمیش-پارتنکیرشن، آلمان و در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۰۷ در بانکوک، تایلند دو مدال برنز در دسته سبک وزن کسب کرد. نورکینا پس از غلبه بر تکواندوکار فیلیپینی، ماری آنتوانت ریورو در دیدار نهایی، در وزن ۶۷ کیلوگرم زنان، در مسابقات انتخابی آسیا در شهر هوشی مین، ویتنام، جواز حضور در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن را بدست آورد. وی در مرحله مقدماتی یک شانزدهم، مسابقه را در برابر گلادیس اپانگ فرانسوی واگذار کرد.
استندار حسام الدوله اردشیر یکم شانزدهمین فرمانروای دودمان پادوسپانیان بود که میان سال های ۴۰۹ تا ۴۳۴ هجری در رویان حکومت داشت. او ۲۵ سال حکومت داشت و با حملهٔ طغرل به طبرستان و انقراض آل زیار معاصر بود، ولی حکومتی نسبتاً آرام و بی حاشیه داشت.
استندار نماور پور نصیرالدوله شهریار یا نامور یکم هفدهمین فرمانروای دودمان پادوسپانیان بود که میان سال های ۴۳۴ تا ۴۶۸ هجری در رویان حکومت داشت. در ۳۴ سال حکومت وی، هیچ کسی به قلمرو پادوسپانان تعرض نکرد.
داستان های علمی مارول یک مجله زرد علمی–تخیلی آمریکایی بود که در مجموع ۱۵ شماره از آن در دو نوبت جداگانه منتشر شد. نخستین شماره این مجله در اوت ۱۹۳۸ میلادی منتشر شد و شامل داستان های علمی–تخیلی با محتوای جنسی بود، چاپ مجله پس از شماره آوریل ۱۹۴۱ میلادی لغو شد، اما هنگامی که در سال ۱۹۵۰ میلادی رونق مجلات علمی تخیلی دوباره آغاز شد، ناشران مجله را احیا کردند. اولین شماره از سری جدید به تاریخ نوامبر ۱۹۵۰ میلادی منتشر شد و نهایتاً پس از شش شماره متوقف شد، آخرین شمارهٔ مجلهٔ "داستان های علمی مارول" متعلق به مه ۱۹۵۲ میلادی است.
بوشیسم به اظهارات نامتعارف، عبارات، تلفظ ها، و اشتباهات معنایی یا زبانی در صحبت های علنی چهل و سومین رئیس جمهور ایالات متحده جورج دبلیو بوش گفته می شود. اصطلاح "بوشیسم" به بخشی از فرهنگ عامیانه تبدیل شده است و بر پایه آن تعدادی از وبگاه ها و کتاب های مختلف منتشر شده است. از این عبارات بیش تر برای کاریکاتور کردن رئیس جمهور سابق استفاده می شود.
عزالدوله هزاراسپ پور فخرالدوله نماور یا استندار هزار اسپ یکم طبق آنچه در منابع تاریخ محلی مازندران آمده است، هجدهمین فرمانروای دودمان پادوسپانیان بود که میان سال های ۴۶۸ تا ۵۰۸ هجری، به مدت چهل سال، در رویان حکومت داشت. هزاراسپ با حسن صباح معاصر بود و پس از مرگ او، با خواهر کیا بزرگ امید (جانشین حسن صباح) ازدواج کرد. دو تن از پسران هزاراسپ به حکومت رسیدند؛ اولی شهرنوش و دومی کیکاووس بودند. علی رغم وجود نام هزار اسپ در شجره نامه و فهرست استنداران که ظهیرالدین مرعشی ثبت کرده است، بنا بر سکه های کشف شده در سال های ۵۰۲ تا ۵۰۴ هجری قمری (برابر ۱۱۰۸ تا ۱۱۱۱ میلادی) شخصی به نام «ناصر الدوله شرف الدین نصر بن شهریوش» در رویان و کجور حکومت می کرد و تحت تبعیت سلطان محمد تپر از دودمان سلجوقیان بوده است. همچنین سکه های مشکوکی وجود دارد که نام سلطان محمود بن محمد (۵۱۱–۲۳/۱۱۱۸–۳۱) بر آن ها درج شده و شاید نصر بن شهریوش در آن دوره هم استندار بوده باشد. اما هیچ نامی از نصر بن شهریوش در تاریخ طبرستان نیامده و نخستین کسی که شهریوش نامیده شده، چند سال بعد و معاصر شاه غازی رستم است.
علیرضا آرتا (زادهٔ ۱۶ بهمن ۱۳۷۵) بازیکن فوتبال اهل ایران که در پست مدافع در باشگاه فوتبال چادرملو اردکان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امید ایران بازی کرده است.
معماری دوره افشاریه برگفته از معماری گورکانی می باشد. مهم ترین بنای ساخته شده در این دوران عمارت خورشید می باشد. ساختار این بنا برگرفته از معماری گورکانی می باشد نمای بیرونی شباهت های این بنا با بناهای هندی را آشکار می کند اما کتیبه های قرآنی درون آن نشانه معماری اسلامی ایرانی است. عمارت خورشید در کلات مسجد کبود گنبد در کلات باغ دولت آباد در یزد
فینال های ان بی ای ۲۰۰۷ مرحلهٔ قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال (ان بی ای) در فصل ۰۷–۲۰۰۶ و پایان بخش بازی های حذفی ۲۰۰۷ می باشد. تیم کلیولند کاوالیرز که برای نخستین بار در تاریخ باشگاه خود توانسته بود به عنوان قهرمان کنفرانس شرق به این مرحله برسد، در یک سری بهترین از هفت به دیدار تیم سن آنتونیو اسپرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب رفت که چهارمین حضور خود در این رقابت را تجربه می کرد. در پایان تیم اسپرز با نتیجهٔ ۴ بر ۰ توانست با جارو کردن رقیب، سری را به سود خود تمام کند و برای چهارمین مرتبه قهرمانی ان بی ای را از به دست بیاورد. تونی پارکر نیز به عنوان ارزشمندترین بازیکن سری بازی های پایانی انتخاب شد. این سری از ABC پخش گردید، و در مقایسه با فینال های ان بی ای ۲۰۰۲ بین لس آنجلس لیکرز و نیوجرسی نتس که با جاروی تیم لیکرز همراه بود از رتبه بندی تلویزیونی کمتری برخوردار بود. پیش زمینه. سری های فصل عادی. کلیولند کاوالیرز در هر دو بازی فصل عادی به برتری دست یافت:
خط ریل غربی () یکی از خطوط مترو حومه ام تی آر در هنگ کنگ است. این خط که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شده دارای ۱۲ ایستگاه و ۳۵٫۷ کیلومتر طول است.
زمین گُلف، زمینی چمن کاری شده و طراحی شده در فضای باز است که در آن بازی گُلْف انجام می شود. یک زمین استاندارد گُلْف داری ۱۸ حفره است، هر چند برخی زمین های گُلف کوچک تر دارای ۹ حفره هستند. فاصلهٔ حفره ها از نقطهٔ شروع از یکدیگر متفاوت و متغیر است و در حد فاصل بین این حُفره ها موانع گوناگونی از قبیل موانع آبی، شن زار و تپه های کوچک و بلند گنجانده و طراحی شده اند. یک زمین استاندارد گلف معمولاً حدود ۳۰ یا ۴۰ هزار متر مربع وسعت دارد.
خط ریل شرقی () یکی از خطوط مترو حومه ام تی آر در هنگ کنگ است. این خط که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شده دارای ۱۴ ایستگاه و ۴۱٫۵ کیلومتر طول است.
دی کلروفنیل فسفین یک ترکیب آلی فسفردار با فرمول C6H5PCl2 است. این ماده به صورت مایع بی رنگ ویسکوز است که معمولاً در سنتز لیگاندهای فسفین استفاده می شود. دی کلروفنیل فسفین به صورت تجاری موجود است. این ماده با جانشینی الکترون دوستی بنزن توسط فسفر تری کلرید در حضور کاتالیزور آلومینیم کلرید تهیه می شود. این ترکیب واسطه ای برای سنتز سایر مواد شیمیایی مانند دی متیل فنیل فسفین است: DOI: در واکنش مک کورمک دی کلروفنیل فسفین به یک دی ان اضافه می شود و تشکیل حلقه کلروفسفولنیم می دهد.
استندار کیکاووس بیستمین فرمانروای دودمان پادوسپانیان بود که میان سال های ۵۳۵ تا ۵۷۲ هجری در رویان و از ۵۳۲ تا ۵۷۲ در دیلمستان حکومت داشت. زندگی نامه. پدر کیکاووس، هزاراسپ یکم، پیشتر استندار پادوسپانیان بود و مادرش خواهر کیا بزرگ امید، حاکم اسماعیلیان الموت، بوده اند. کیکاووس پس از آن که برادرش، شهرنوش، به عنوان جانشین هزاراسپ به تخت نشست، از رویان گریخته و به دربار شاه غازی رستم، اسپهبد باوندیان، پناه برد. کیکاووس علی رغم این که خواهرزادهٔ کیا بزرگ بود، در لشکرکشی های شاه غازی به الموت شرکت داشت و در سرکوب اسماعیلیه نقش داشت. با درگذشت کیا بزرگ در ۲۶ جمادی الآخر ۵۳۲، شاه غازی به کیکاووس کمک کرد تا دیلمستان را تصرف کند و در ازای حکومت دیلم، باجی برای او مقرر نمود. این در حالی بود که هنوز شهرنوش در رویان حکومت داشت و او نیز تابع شاه غازی رستم بود. در سال ۵۳۵ هجری (سه سال پس از قدرت گرفتن کیکاووس در دیلم)، شهرنوش درگذشت و پس از او، ناماورک ادعای حکومت کرد. کیکاووس با اطلاع از این رخداد به رویان رفت و ناماورک را دستگیر کرده و به زندانی در قلعهٔ نور فرستاد و از سرنوشت نماور دیگر اطلاعی در دست نیست. کیکاووس پس از آ