Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت زمین های غربی (چهار ایالت وجود داشت؛ کنتیکت، جورجیا، کارولینای شمالی و ویرجینیا) را در سر داشتند، دربارهٔ ایالت های غربی به آن ها حق وتو دهد که آیا می توانند به ایالت تبدیل شوند یا خیر. هر زمانی که پیشنهاد تقسیم بندی یک ایالت یا ایالات صورت می گرفت، فقره مزبور همان مسئله را مکرراً بیان می نمود. پس زمینه. مفاد کنفدراسیون. ایالات متحده آمریکا میان سال های ۱۷۸۱ و ۱۷۸۹ از سوی کنگره تک مجلسی یا کنگره کنفدراسیون اداره می شد که طبق صلاحیت تفویض شده به وی از جانب اصول کنفدراسیون، نخستین قانون اساسی کشور، عمل می کرد. ماده ۱۱، به کنگره صلاحیت می دهد تا ایالات جدید را به شرط موافقت ۹ ایالت به اتحادیه بپذیرد. بر اساس این ماده ها، هر ایالت در مورد هر اقدام پیشنهاد شده در کنگره حق یک رای را داشت. کنگره کنفدراسیون طی این مدت دو قانون را برای پذیرش ایالات جدید به اتحادیه وضع کرد. نخستین قانون، قانون اراضی سال ۱۷۸۴ بود که در ۲۳ آوریل سال ۱۷۸۴ وضع شد. توماس جفرسون نویسنده این قانون بود. قانون مزبور، خواستار زمین هایی بود (که اخیراً به مثابه بخشِی از ایالات متحده آمریکا طی معاهده پاریس جزوی از این کشور شده است) این زمین ها در
غرب رشته کوه های آپالاشین، شمال رودخانهٔ اوهایو و شرق رودخانه میسیسیپی واقع شده که در نهایت به ۱۰ ایالت تقسیم بندی می شدند. در صورتی که جمعیت یک منطقه به ۲۰ هزار نفر برسد، این منطقه می توانست کنوانسیون قانون اساسی را ترتیب نموده و حکومت موقت را شکل دهد. پس از وضع قانون اساسی که تأیید می کرد ایالت جدید برای همیشه بخشی از کنفدراسیون باشند، طبق اکثریت آراء در کنگره به یک ایالت جدید تبدیل می شد و از حقوق و امتیازات مساوی با سایر ایالات برخوردار می گشت. مقررات ایالت جدید تصریح می کند که این ایالت باید تابع اصول کنفدراسیون و قوانین کنگره باشد؛ تابع پرداخت برای قرضه های فدرال بوده، از املاک فدرال در داخل مرز ایالت مالیات اخذ نکند یا بر ساکنان غیرمالیاتی بالاتر از میزان مالیات بر ساکنان اصلی مالیات وضع ننماید و همچنین حکومت داری از نوع جمهوری را خواهد داشت. پیش نویس اصلی فرمان جفرسون نام های ایالات پیشنهادی را بیان کرده و شامل احکامی بود که «بعد از سال ۱۸۰۰، برده داری و خدمت اجباری غیرداوطلبانه در هیچ یکی از آن ها وجود نخواهد داشت». سه سال بعد، قانون شمال غربی سال ۱۷۸۷ جایگزین فرمان سال ۱۷۸۴ شد. این قانون در ۱۳ ژوئی
ه ۱۷۸۷ میلادی توسط کنگره کنفدراسیون وضع شد و قلمروی شمال غربی را به عنوان نخستین قلمروی تنظیم شده و گنجاینده در نقشه ایالات متحده آمریکا، شکل داد. قانون شمال غربی (ماده ۵) ورود چندین ایالت جدید را از داخل خود، حکم می کرد: زمانیکه اصول کنفدراسیون نافذ بود، کنگره قوانین مختلفی را به منظور پذیرش ایالات جدید در اتحادیه مورد غور و بررسی قرار داد که سرانجام هیچ یکی از آن ها به تصویب نرسیدند.
بئاتریس پرتغال، دوشس ویزئو (؛ ۱۳ ژوئن ۱۴۳۰ – ۳۰ سپتامبر ۱۵۰۶ (aged 76))دختر جان چهارمین پسر جان اول پادشاه پرتغال و همسرش فیلیپا لنکستر) و ایزابلا از بارسلوس دختر آفونسو اول، دوک براگانزا و شاهزاده) اهل پرتغال بود. او از طریق خواهرش ایزابلا، همسر جان دوم کاستیل، عمه ایزابلا اول کاستیل بود و به حل و فصل معاهده آلکاچواس و معاهده ترچاریاس د مورا بین پادشاهی پرتغال و پادشاهی کاستیل، پس از ملاقات حضوری با خواهرزاده اش ایزابلا کمک کرد. در سال ۱۴۴۷، بئاتریس با پسر عمویش فردیناند (به پرتغالی: فرناندو)، دومین دوک ویزو، پسر ادوارد پادشاه پرتغال (عمویش) ازدواج کرد. از این ازدواج آن ها صاحب ده فرزند شدند.
فرناندو، دوک ویزئو (؛ ۱۷ نوامبر ۱۴۳۳ – ۱۸ سپتامبر ۱۴۷۰ (aged 36)) افسر (ارتش) اهل پادشاهی پرتغال و سومین پسر ادوارد، پادشاه پرتغال و همسرش النور آراگون بود. فردیناند در ۱۷ نوامبر ۱۴۳۳ در آلمیریم به دنیا آمد و در ۱۸ سپتامبر ۱۴۷۰ در ستوبال درگذشت. او دو بار به عنوان شاهزاده پرتغال سوگند خورد (لقبی که به وارث احتمالی تاج و تخت اعطا می شد): ابتدا بین سالهای ۱۴۳۸ و ۱۴۵۱، وقتی که برادر بزرگترش آفونسو پنجم پادشاه پرتغال شد و فرزندی نداشت. و برای بار دوم، در سال ۱۴۵۱، زمانی که شاهزاده ژوائو متولد شد، اما ماه ها بعد درگذشت. هنگامی که اولین دختر آفونسو پنجم، پرنسس جوآن، متولد شد (۱۴۵۲)، ا فردیناند سرانجام این عنوان را از دست داد. در سال ۱۴۵۲، فردیناند به دنبال ماجراجویی از کشور فرار کرد. برخی می گویند او می خواست به شهرهای شمال آفریقا که تحت کنترل پرتغالی ها بود برود. دیگران می گویند که او می خواست به عمویش، پادشاه ناپل آلفونسو اول، در لشکرکشی های خود در جنوب ایتالیا بپیوندد. به نظر می رسد فردیناند امیدوار بود که پادشاهی عمویش را به ارث ببرد، زیرا او هیچ فرزند قانونی نداشت. ا این حال، برادرش، آفونسو پنجم، پادشاه پرتغال
، به محض اطلاع از فرار فردیناند، به کنت اودمیرا که با ناوگان در حال گشت زنی در تنگه جبل الطارق بود، دستور داد تا کشتی او را رهگیری کند و او را به سرزمین اصلی پرتغال بازگرداند. در سال ۱۴۵۳، برادرش، آفونسو پنجم، پادشاه پرتغال، عنوان اولین دوک بجا را به او اعطا کرد. هنگامی که عموی او، شاهزاده هنری دریانورد درگذشت، در سال ۱۴۶۰، او نیز دومین دوک ویزو شد. او همچنین جانشین عمویش به عنوان استاد نظم مسیحی و مسئول اکتشافات (۱۴۶۰-۱۴۷۰) شد. سرانجام به او اجازه داده شد تا در شمال آفریقا بجنگد: ابتدا در سال ۱۴۵۸ شاه را در فتح شهر مراکشی آلکاسر سگوئر همراهی کرد. و برای بار دوم، در سال ۱۴۶۸، ناوگان پرتغالی را رهبری کرد تا بندر آنفا (آنفا به زبان پرتغالی) را که امروزه در کازابلانکا قرار دارد، فتح کرده و ویران کند.
هیستوریا دِ هیروسولیمیتانو () نوشته پیتر تودبد، راهب اهل پوتیو حاضر در ارتش ریمون سن ژیل، که رویدادنامه ست به زبان لاتین که پیتر آن را براساس کتاب گِسْتا فرانکوروم به رشته تحریر درآورد. او در کتاب به شرح حوادث نخستین جنگ صلیبی به خصوص محاصره انطاکیه در ۱۰۹۸ پرداخته است. در میان محققان معاصر، پیرامون ارتباط دقیق این اثر و "گستا فرانکوروم" بحث و جدل فراوان شده است. پیش از این چنین به نظر می رسید که "گستا" ا"ز تاریخ تودبد" اقتباس شده است، ولی در حال حاضر و با تحقیقات همه جانبه و دقیق تر، مشخص شده که برعکس، تودبد از کتاب "گستا" استفاده نموده و تقریباْ آن را لغت به لغت بازگو کرده و به علاوه، برخی اطلاعات نیز حاوی خاطرات و یادداشت ها و تجربه های شخصی خود دربارهٔ جنگ صلیبی را بدان افزوده است. این مطالب الحاقی او شامل، نحوه مرگ برادرش، مرگ رینالد پورشه و جزئیات یک حمله مهم و سرنوشت ساز در انطاکیه که تودبد خود شاهد عینی رخداد آنها بوده است. از این کتب، تنها چهار نسخه خطی باقی مانده که تاریخ نگارش سه نسخه آن به قرن ۱۲ میلادی بازمی گردد.
هیستوریا آیروزولیمایتانه اِکسپدیتیونیس نوشتهٔ آلبرت آخنی، وقایع نگار ژرمنی، است. اگرچه او هیچ گاه در لشکرکشی به سوی سرزمین های شرقی شرکت نکرد اما حکایت های مفصل و دقیقی از رویدادها ارائه کرده است. خاستگاه وی شهر آخن آلمان است. از زمان دقیق تولد و شرح حال وی اطلاع چندانی وجود ندارد جز آن که وی مدتی متولی خزانه شهر آخن بوده و در فاصله بین سال های ۱۱۱۹ تا ۱۱۵۰ میلادی همچنان در قید حیات بوده و به احتمال زیاد در این دوره تاریخش را نوشته است. بنا به نظر رانسیمان، رابرت آخنی مقارن با سال ۱۱۲۵-۱۱۳۰ به نگارش "هیستوریا" اهتمام ورزیده است. اثر او شامل رخدادهایی از شورای کلرمون تا سال ۱۱۲۱ میلادی است که بارها به عنوان منبعی برای وقایع نامه هایی نظیر "هیستوریا" ویلیام صوری مورد استفاده قرار گرفت. همچنین نام او به عنوان تاریخ نگار و صاحب اثر یاد شده تا پیش از قرن چهاردهم میلادی مطرح نبود اما با کشف یکی از نسخه های قدیمی کتاب در شهر آخن که دربردارنده نام او به عنوان صاحب اثر بود، مؤلف آن مشخص شد. اگرچه او هیچ گاه در لشکرکشی به سوی سرزمین های شرقی شرکت نکرد اما حکایت های مفصل و دقیقی از رویدادها ارائه کرده است.
مقیاس در علوم اجتماعی : در علوم اجتماعی، «مقیاس سازی» فرایند اندازه گیری یا مرتب سازی فراوانیها با توجه به ویژگی ها یا صفات کمّی است. برای مثال، یک تکنیک مقیاس سازی ممکن است شامل برآورد سطوح برون گرایی افراد یا میزان کیفیت محصولات باشد. روش های خاصی از مقیاس سازی، تخمین بزرگی ها را در پیوستگی مجاز می سازد در حالی که سایر روش ها فقط ترتیب نسبی فراوانی ها را ارائه می دهند. سطوح سنجش نوع داده ای است که اندازه گیری می شود. واژه مقیاس، از جمله در ادبیات دانشگاهی، گاهی برای اشاره به معیار مرکب دیگری یعنی شاخص استفاده می شود. با این حال، مفاهیم متفاوت هستند. روش ساخت مقیاس. ممکن است چیزی شبیه به مقیاس یک نفر از قبل وجود داشته باشد، بنابراین گنجاندن آن مقیاس(ها) و متغیرهای وابسته احتمالی در نظرسنجی ممکن است اعتبار مقیاس فرد را افزایش دهد. انواع داده ها. نوع اطلاعات گردآوری شده می تواند بر ساخت مقیاس تأثیر بگذارد. انواع مختلف اطلاعات به روش های مختلف اندازه گیری می شوند. سنجش های مرکب. سنجش مرکب متغیرها با ترکیب دو یا چند شاخص مجزا تجربی در یک معیار ایجاد می شوند. معیارهای مرکب مفاهیم پیچیده را به اندازه کافی نسبت به
شاخص های منفرد اندازه گیری می کنند و دامنه امتیازات موجود را گسترش می دهند و در مدیریت چندین مورد کارآمدتر هستند. علاوه بر مقیاس، دو نوع دیگر از معیارهای ترکیبی وجود دارد: شاخصها شبیه به مقیاس ها هستند به جز اینکه چندین شاخص یک متغیر در یک اندازه گیری ترکیب می شوند. برای مثال، شاخص اعتماد مصرف کننده ترکیبی از چندین معیار از نگرش مصرف کننده است. گونه شناسی شبیه شاخص است، به جز اینکه متغیر در سطح اسمی اندازه گیری می شود. شاخص ها با گردآوری نمرات اختصاص داده شده به ویژگی های فردی ولی مقیاس ها از طریق تخصیص نمرات به الگوی ویژگی ها ساخته می شوند. در حالی که شاخص ها و مقیاس ها معیارهای یک بُعد را ارائه می دهند، گونه شناسی اغلب برای بررسی تقاطع دو یا چند بُعد به کار می رود. گونه شناسی ها ابزارهای تحلیلی بسیار مفیدی هستند و به آسانی می توان از آنها به عنوان متغیر مستقل استفاده کرد، البته چون یک بُعدی نیستند، استفاده از آنها به عنوان یک متغیر وابسته، دشوار است. ارزیابی مقیاس. مقیاس ها باید از نظر قابلیت اعتماد، قابلیت تعمیم پذیری و قابلیت روایی آزمایش شوند. مقیاس ها و شاخص ها باید اعتبارسنجی شوند: سه نوع روایی سازه وج
ود دارد که عبارتند از: ضریب تکرارپذیری نشان می دهد چگونه می توان داده های معیارهای فردی موجود در مقیاس را از مقیاس ترکیبی بازسازی کرد.
هیستوریا آیروزولیمیتانا ()اثر روبرت رنسی، راهب صومعه سن رمی، به زبان لاتین در باب نخستین جنگ صلیبی است. روبرت در زمان فعالیتش در آن صومعه به نگارش این اثر اهتمام نمود. اثر او در ۹ بخش شامل رخدادهایی از شورای کلرمون تا دهه ۱۱۲۰ است که آن را در بازهٔ زمانی ۱۱۰۷ تا ۱۱۲۰ به رشته تحربر درآورده است. بنا بر شواهد موجود در آغاز این وقایع نامه، وی از حاضرات در مجمع کلرمون درن وامبر ۱۰۹۵ بوده است. دربارهٔ تاریخ دقیق این اثر ــ اینکه در سال ۱۱۰۷ به اتمام رسید یا میان سال های ۱۱۱۰ و ۱۱۱۸ ــ و نیز ربط و پیوند این وقایع نامه با دیگر منابع صلیبی، بین محققان معاصر اتفاق نظر وجود نداشته است. با این حال، ۹ بخش این اثر مشتمل بر گزارش وقایع سال های ۱۰۹۵ تا ۱۰۹۹ است و به توصیف اورشلیم، انطاکیه جنگ ها به وقوع پیوسته و همچنین اعمال فرماندهان اختصاص دارد:
آلاء الصدیق (۱۸ ژوئن ۱۹۸۸ – ۱۹ ژوئن ۲۰۲۱)، شاعر برجسته و فعال حقوق بشر اهل امارات بود. تحصیلات. آلاء الصدیق در شهر شارجه و در یک خانواده تحصیل کرده و مذهبی به دنیا آمد و در سال ۲۰۱۰ لیسانس خود را در رشته شریعه با درجه اعلی از دانشگاه شارجه به دست آورد. او میان سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ رئیس اتحادیه ملی دانشجویان امارات بود. هنگام ظهور بهار عربی ۲۰۱۱، آلاء الصدیق یک گروه دادخواست (طومار) جوانان را که متشکل از دانشجویان بود، ایجاد کرده، نشست ها و جلسات حضوری و آنلاین را ترتیب می داد تا دربارهٔ موضوعات حقوق بشری و آنچه که می تواند برای بهبود زندگی سایر شهروندان امارات انجام دهند، بحث می نمودند. او به تحصیل خود را در دیپلم پسا-فارغ التحصیلی رشته تعلیم و تربیت از دانشگاه شارجه ادامه داد. پس از دستگیری پدرش، محمد الصدیق و افزایش سرکوب دولت علیه فعالان مدنی و اصلاح طلبان، در سال ۲۰۱۲ همراه همسرش به قطر پناهنده شد. او چند سال در آن جا اقامت گزید و به تحصیل خود برای کسب کارشناسی ارشد در رشته سیاست عمومی از دانشگاه حمد بن خلیفه ادامه داد و سرانجام در سال ۲۰۱۶ فارغ التحصیل شد. حرفه. متعاقباً به انگلستان عزیمت نموده و مدیر اجر
ایی نهاد «القسط» (ALQST) که در راستای حمایت از حقوق بشر در امارات متحده عربی و در تمام جهان عرب فعالیت می نمود، تعیین شد. در ماه ژانویه ۲۰۱۸ میلادی، محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، وزیر امور خارجه قطر در مصاحبه ای پیرامون کشمکش های جاری بر سر زندانیان سیاسی با امارات متحده عرب پس از ۲۰۱۵ اظهار نظر کرد و فاش نمود که دولت امارات متحده عرب مکرراً فشار می آورد تا یک زن مشخص را برای محاکمه به امارات تسلیم نماید. عبدالله بن حمد الاثبه، سردبیر روزنامه «العرب» در مطلبی در تویترش فاش کرد، زنی که امارات خواهان بازگرداندن اش به آن کشور است، آلاءالصدیق بوده، اما قطر بر رد قاطعانه این خواست امارات تأکید کرده و گفته است که نظام حقوقی آن ها تسلیم سازی زندانیان سیاسی را مجاز نمی شمرند. بی درنگ، روزنامه های امارات، شامل «الاتحاد» و «العین»، بیانیه هایی را منتشر کردند و او را تروریست نامیدند. هم چنین مدعی شدند که وی با پاسپورت جعلی سوری ساخته شده از سوی دولت قطر به امارات فرار کرده تا ابتداء رهبر اخوان المسلمین در خلیج و سپس در انگلستان شود. آلاء در اوت ۲۰۲۰ میلادی، یکی از سخنرانان اصلی در سمپوزیمِی تحت عنوان «ائتلاف خلیج در برابر
عادی سازی» بود که بیشتر از ۸۰۰ فعال حقوق بشر از سراسر کشورهای خلیج در آن شرکت کرده بودند. او تأکید نمود که همه فعالان باید علیه عادی سازی محدودیت های جاری و فزاینده روی آزادی های دولت های خود به مقاوت بپردازند. وی در ژوئیه ۲۰۲۱ میلادی، یکی از مظنون های تحت پی گیرد نرم افزار «پیگاسوس» بود که از سوی امارات استفاده می شود. زندگی شخصی. پدر او، محمد الصدیق، اهل علم و اصلاح طلب نام دار است که از سال ۲۰۱۲ بدین سو در کنار سایر زندانیان سیاسی در بازداشت دولت امارات به سر می برد. محمد الصدیق که متولد شارجه و استاد معروف در رشته شرعیه بود، در دانشگاه های امارات متحده عرب و دانشگاه شارجه تدریس می کرد. در هیئت مدیره چندین نهاد مالی و بانکداری اسلامی در کشور خدمت کرده بود. محمد الصدیق از سوی دولت امارات متحده عرب سلب تابعیت شد، فرزندانش نیز از کار و بورسیه های تحصیلی محروم شدند و در نهایت آن ها را نیز سلب تابعیت کرد. مرگ. آلاء به تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۱ میلادی در روز شنبه در سن ۳۳ سالگی در یک حادثه ترافیکی جان باخت؛ او همراه با دوستانش سوار موتوری بود که با موتور دیگری در تقاطعِ A361 و B4437 در جنوب شیپتون آندر ویچوود در شهر آک
سفوردشر حدود ساعت ۲۰:۳۰ تصادف نمود و در گذشت. نهاد حقوق بشری «دموکراسی کنونی برای جهان عرب» (DAWN) از دولت انگلستان خواست تا شرایط مرگ او را بررسی کند. خالد ابراهیم، مدیر اجرایی مرکز حقوق بشر خلیج، گفت که «او می دانست بعد از کارکردن در القسط خطر دو برابر می شود»، چون درک می کرد که «چه اتفاقی برای جمال خاشقچی افتاد». با این حال، عمر عبدالعزیز، یکی از مخالفین عربستان سعودی، ویدیوی را منتشر کرد. در آن بیان داشت که تلفن آلاء الصدیق توسط سازمان استخبارات امارات از طریق یک شرکت اسرائیلی هک شده بود. نهاد «دموکراسی کنونی برای جهان عرب» از دولت امارات خواست تا جسد آلاء الصدیق را به این کشور بازگرداند و اجازه دهد او در کشور خود به خاک سپرده شود. این نهاد همچنین از امارات متحده عرب خواست به پدرش محمد عبدالرزاق الصدیق که زندانی سیاسی است، اجازه دهد در مراسم تدفین دخترش شرکت کند. ولی هر دو درخواست این نهاد از سوی دولت امارات رد شد. سرانجام، او به درخواست خانواده اش در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ میلادی در قطر به خاک سپرده شد.
ریک استینر (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
هاکای با نام اصلی کلینت بارتون یک شخصیت تخیلی ابرقهرمان در کتاب های کامیک مارول کامیکس است. هاکای همچنین می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
استیون دویک (؛ زادهٔ شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
شان یینگ (؛ زادهٔ ) شناگر اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
والتر کوش (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده است.
یوری هروماک (; – ) شناگر اوکراینی تبار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
ایرینا آکسیونووا (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
جولیا گرویل (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
لئونید ایلیچوف (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
اولگا کلواکینا (؛ زادهٔ ) شناگر اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
ارکان اربعه که چهار صحابه، نخستین شیعیان و شیعیان راستین نیز نامیده شده اند، به چهار صحابه محمد گفته می شود که به اعتقاد شیعه پس از وفات محمد نیز به وی وفادار مانده و یار علی (جانشین محمد) شده اند. این چهارنفر عبارتند از:
پیتر رینولدز (; – ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
ماسینیسا از ریف (Massinissa Akandouch) (نام کامل: «ماسینیسا ان دادی اکاندوچ اوتاح باوفروری»، همچنین معروف به «ماسینیسا» متولد ۸ نوامبر ۲۰۰۱)، فعال حقوق بشر و بومی ریفیانی مستقر در اروپاست است. او به خاطر دفاع از حقوق، آزادی، میراث فرهنگی و تاریخی قبایل آمازیغ در شمال آفریقا معروف است. اوان زندگی. ماسینیسا در ریف، حسیمه، مراکش به دنیا آمد وسپس به شهر ماتارو، کاتالونیا، اسپانیا مهاجرت نمود و در کنار خانوده اش در آن جا بزرگ شد. نام پدراش عبدالحاک اکندوچ، خواننده، آهنگ سازی معروف ریفیان تبار و مؤسس گروه تواتون و نام مادرش اسما اوتاح بود. اکندوچ هنگامی که طفل بود فعالیت خود را با اشتراک در کنفرانس ها، تظاهرات و کمپین هایی که خانواده او برای ترویج هویت، فرهنگ و زبان قبایل آمازیق، فمینیسم، حقوق اجتماعی و استقلال کاتالونیا سازمان دهی می کردند، آغاز نمود. ماسینیسا همانند پدرش علاقه مند هنر بود و در دوران طفولیت به بازیگری و آوازخوانی شروع نمود. او در نمایش های گوناگون موسیقی و هنری در زادگاهش، ماتارو نقش بازی نمود و آهنگ اجراء کرد. ماسینیسا و اکاندوچ–خانواده اوتاح در برنامه تلویزیونی " Amb ulls de nen " برای مستندسازی
روش زندگی خانواده و بازگویی داستان ماسینیسا نقش بازی کردند. درحالی که ماسینیسا در آن زمان نوجوان بود. او ریفیان تبار است ولی به خاطر خانواده اش، تابعیت مراکش، انگلستان و اسپانیا را دارد. کنشگری. کنشگری خانوادگی. ماسینیسا در یک خانوادهٔ فعال تربیت یافته است؛ مادرش در دهه ۸۰ میلادی فعال حقوق مدنی در منطقه ریف بود و از ظلم و ستم مقامات مراکشی رنج می برد. پدرش نیز یک کنشگر بود و آهنگ های معروف و محبوبی را که در مورد آزار و اذیت در منطقه مذکور و همچنین دربارهٔ رهبران ریفیان مانند عبدالکریم بود، به زبان ریفیان نوشت و خواند. والدین ماسینیسا با نژادپرستی، تبعیض اجتماعی و پیشینه مهاجرت دست به گریبان بودند و این امر باعث شد کنشگری از بدو تولد بخشِ عمده و اساسی زندگی ماسینیسا باشد. کنشگری در حقوق حیوانات. ماسینیسا هنگامی که ۱۲ سال داشت بعد از تماشای ویدیوی «"بهترین سخنی که تا کنون شنیده اید"» از «گری یوروفسکی»، فعال حقوق حیوانات، تصمیم گرفت به مکتب وگانیسم و جنبشِ «دفاع از حقوق حیوانات و شفافیت مصرف کننده در صنعت زراعت حیوانات» بپیوندد. در سال ۲۰۱۸، وقتی که او ۱۷ ساله بود رهبر جنبش «قربانیان گوشت» در اروپا شد و ده ها و
ضعیت ظاهراً غیرانسانی و غیرقانونی حیوانات را در مزارع، شرکت ها در کاتالونیای اسپانیا در معرض دید مردم قرار داد و صدها حیوان را از این تأسیسات و اماکن به طور علنی نجات بخشید. به دلیل پایین بودن سنش و استراتژی فعالیت عمومی (رسانه های اجتماعی) در مورد کنشگری، نام او سرخط مقالات، برنامه های تلویزیونی و رادیویی زیادی قرار گرفت و در جلد مجلات و روزنامه ها در اسپانیا به چاپ رسید. از لحاظ عکس العمل های مردم، رسانه ها و حملات سیاسی در اواخر ۲۰۱۹، فعالیت های اکاندوچ در مورد حقوق حیوانات دیگر در محضر عام دیده نشد و طوری به نظر می رسید که کار و فعالیت اش را به ترویج فرهنگ خود (هویت آمازیقی) وسایر علل اجتماعی، تغییر داده است. مناقشات. «اتحادیه دامداری کاتالونیا» که چارچوب مهمی برای کشاورزان در کاتالونیا است، این فعال گیاه خوار و نهادهایش را به صورت علنی انتقاد کرد. این اتحادیه همراه با سایر شبکه ها و سازمان های خصوصی ماسینیسا را به اصطلاح مورد تحقیق قرار دادند و متهم نمودند که از سوی «لابی وِگان»، «ده ها هزار یورو» حمایت مالی شده تا دستورهای کاری وِگانیسم را در افکار عمومی و مطبوعات به زور وارد کند. فعالیت در راستای تغییر
اقلیم. اکاندوچ در سال ۲۰۱۹، برای گسترش حوزه فعالیت خود به جنبش «جمعه ها برای آینده» در بارسلونا پیوست و سپس در همین سال (۲۰۱۹) از طریق جنبش «شورش علیه انقراض» در فعالیت های جنبش «شورش جهانی» در لندن، بارسلونا و مادرید مشارکت نمود. او در نخستین اجلاس اقدام علیه تغییرات اقلیمی کاتالونیا در بارسلونا که از سوی دولت کاتالونیا سازمان دهی شده بود، دعوت شد. همین طور، در کنفرانس COP25 در شهر مادرید که توسط سازمان ملل متحد برگزار شد (شخصیت های دیگری مانند گریتا تونبرگ فعال اقلیم و آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل نیز در COP25 شرکت کردند) نیز شرکت نمود.
باگاسیس، بَغَسیس، باگاز، باگایاشا یک شاهزاده اشکانی بود که در میانه ۱۴۸ تا ۱۴۷ پیش از میلاد نقش مهمی را در سیاست های دربار اشکانی ایفا می نمود، او توسط برادرش مهرداد یکم () به فرمانداری سرزمین تازه فتح شده ماد منصوب شده بود. (۱۳۸-۱۲۰ ق م) در این مقام، او در بابل جنگید و یک لشکرکشی تنبیهی علیه شهر ظاهراً شورشی Sha-pi-Adata رهبری کرد و همچنین با ارتش دولت سلوکی به فرماندهی دمتریوس دوم جنگید. پادشاه فرض شده پارت در ۱۲۷/۱۲۶ ق.م این فرض مبتنی بر داده های کتیبه شناسی و سکه شناسی است، زیرا در منابع روایی اطلاعاتی از سلطنت باگاسیس وجود ندارد. اکنون به دلیل دشواری بازسازی سلطنت بَغَسیس فرضیه سلطنت کردن وی به کنار نهاده شده است. وی یکی از مهمترین شخصیت های سیاسی نیمه دوم قرن دوم قبل از میلاد. ه. در خاورمیانه بود. از باگاسیس پسری با نام نامشخص به یادگار ماند که در زمان مهرداد دوم () مناصب عالی را دارا بود. زندگی نامه. نام باگاسیس بارها در منابع مختلف خط میخی دوره اشکانی آمده است. همچنین یک بار توسط یک مورخ رومی قرن ۲-۳، مارک جونیان جاستین، ذکر شده است. باگاسیس پسر پادشاه پارت فریاپات بود. او سه برادر داشت که به پادشاهی
رسیدند - فرهاد یکم، اردوان اول/دوم و مهرداد اول . که اردوان یکم پادشاهی کوچک اشکانی را به یک امپراتوری قدرتمند تبدیل کرد - در زمان سلطنت او سرزمین های ماد و بابل را تسخیر کرد و سپس لقب «شاه شاهان» را کاملاً به خود گرفت . زمانی که مهرداد یکم در حال تصرف ماد بود، یکی از سرداران او ایران را فتح کرد. به گفته مورخ نیکلاس اورتوم، می تواند باگاسیس باشد. ژوستین می نویسد پس از فتح ماد، مهرداد آن را به ساتراپی تبدیل کرد و باگاسیس به فرمانداری آن منصوب شد. هدف از فعالیت های مشترک آنها تحکیم قدرت اشکانی و تقویت مرزهای غربی امپراتوری جدید بود. نام باگاسیس در منابع خط میخی مربوط به دوران سلطنت مهرداد اول است. خاطرات نجومی بابلی حاوی اطلاعاتی درباره فتح بابل توسط اشکانیان است که در ۱۳ مه ۱۳۸ قبل از میلاد وارد این شهر شدند. از جمله فرماندهان فاتحان باگاسیس بود که در بین النهرین لشکری ​​جمع کرد و با او به ماد رفت. او به همراه برادرش در دفع ضد حمله یونانیان سلوکی که در تلاش برای بازگرداندن سرزمین های بابل بودند، شرکت کرد و با موفقیت نیروهای آنها را شکست داد. در آن زمان باگاز قبلاً تجربه نظامی مناسبی داشت. او از تاکتیک های "جنگ
چریکی" علیه دشمن استفاده کرد - حملات غیرمنتظره ای که دشمنانی را که در حال پیشروی به سمت بابل بودند آزار می داد. پادشاه سلوکی دمتریوس دوم موفق شد تنها چند پیروزی جزئی محلی به دست آورد و سلوکیه را به طور موقت به کنترل خود بازگرداند. در ابتدا، باگاز عمداً در درگیری های کوچک شکست خورد، و اعتماد به نفس دشمن را تقویت کرد و او را متقاعد کرد که فرد بی تجربه ای بوده و تهدید ایجاد شده توسط او بی اهمیت است. با این کار، او ارتش دمتریوس دوم را به داخل کشور کشاند، جایی که برادرش، مهرداد، قبلاً تله ای آماده کرده بود. ژوئن / آگوست ۱۳۸ ق.م. مهرداد اول با نیروهای اصلی وارد بابل شد و دشمن را غافلگیر کرد. او با حمله به سلوکیان، سپاه دشمن را به کلی شکست داد و شاه را به اسارت گرفت. دومین بار نام باگاسیس در منابع به اکتبر ۱۳۵ قبل از میلاد برمی گردد. در این هنگام، مهرداد اول به شدت بیمار شد و برادر خود را به معاونت خود منصوب کرد. سومین ذکر در این گونه خاطرات مربوط به بازه زمانی ۹ اکتبر تا ۶ نوامبر ۱۳۳ قبل از میلاد است. ه. و مرتبط با شورش هایی است که در قلمرو بابل به دلایل مذهبی رخ داده است. این منبع از برکناری فرمانده فیلین خبر می
دهد که شش ماه قبل - در آوریل یا می همان سال - به ماد به باگایاش آمد. تئودوسیوس به جای او منصوب شد. آخرین چنین ذکری بیش از یک دهه بعد رخ داد - بین ۲۰ مه و ۱۷ ژوئن ۱۲۰ قبل از میلاد. ه. مربوط به پسر باگاسیس، «فرمانده چهار فرمانده» است. به گفته مورخان Jona Lendering[nl] و Bert van der Spek[en]، پسر باگاسیس می تواند جانشین تئودوسیوس باشد. کارزار تنبیهی بابل. علاوه بر خاطرات نجومی بابلی، فعالیت های باگاسیس در وقایع بین النهرینی BCHP 18B/A[16] شرح داده شده است. به گفته وندر اسپک، این وقایع نگاری ممکن است بخشی از خاطرات نجومی بابلی نیز باشد. او از اقدام تنبیهی بگاسیس علیه بابلی ها می گوید. خلاصه ای از منبع به شرح زیر است. باگاسیس وارد بابل می شود و از شورای بزرگان گزارش می خواهد و در جریان آن به خون های ریخته شده و سرقت ها اشاره می شود. در کاخ علاوه بر بزرگان، رهبران نظامی و همچنین گروهی از مردم که مجبور به ترک خانه های خود شدند، حضور دارند. خطوط زیر در مورد عزاداری در میان همه گروه های مردم، از بردگان گرفته تا رهبران منطقه ("پیاده نظام") صحبت می کند سپس یک فاجعه خاص رخ می دهد و پس از آن حتی افراد گناهکار به خانه های
خود رها می شوند. به گفته وندر اسپک، این احتمال وجود دارد که آنها سربازان پادگان باشند. در آینده، یک رهبر نظامی خاص PN-xx-nu برای مردم شفاعت می کند، احتمالاً پسر باگایاشی، که منجر به آوردن هدایای ارزشمند و "شادی قلبی" در بین مردم می شود. خود فرمانده عازم قرارگاه می شود. باگاسیس کاهنان اعظم را که به همراه پنج بابلی و رهبران منطقه و همچنین فرمانده PN-xx-nu می آیند را احضار می کند. این فرمانده سپاهیان، سپاه اشکانیان را متقاعد می کند که وارد بابل شوند و گروه آورده شده را تبعید می کند و پس از آن به شهر شاپی آدات می رود. استراتیگوس بابلی پادگان را در یک مکان جمع می کند و باگاسیس او را به بیرون از شهر هدایت می کند. مردمی که در کاخ زندگی می کردند نیز آن را ترک می کنند. سپس باگاسیس وارد بورسیپا می شود، جایی که کاهنان اعظم حیواناتی را به افتخار او قربانی می کنند و به افتخار نابو و نانایا قربانی می کنند. سپس تصمیم خاصی در مورد نقره ای که برای معبد در Sha-pi-Adat قرار دارد گرفته می شود و پس از آن باگایاشا شهر را ترک می کند. یک رهبر نظامی نزد او می آید و گزارشی طولانی از خصومت ها و فتح یک شهر خاص را مخابره می کند. به گفته