Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
او با قانون آمد فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی سورش کریشنا است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، راوینا تاندون، مانیشا کویرالا، سارات بابو، کیتو جیدوانی، ویکرام گوکاله و یاشپال شارما ایفای نقش کرده اند.
زن مارگزیده () یک تندیس مرمر اثر اگوست کلیزینگر، مجسمه ساز اهل فرانسه است که سال ۱۸۴۷ ساخته و در سالن (پاریس) به نمایش گذاشته شد. این اثر اکنون در موزه اورسی نگهداری می شود.
ماساتوشی ناکایاما استاد شناخته شده کاراته شوتوکان بود که برای پایه ریزی انجمن کاراته ژاپن اقدام کرد. در سال ۱۹۴۸ اجرای هنرهای رزمی آزاد شد و دو تن از شاگردان قبلی دوجوی شوتوکان به نام های ماساتوشی ناکایاما و ایسائو اُباتا سازمان جدیدی را به نام انجمن کاراته ژاپن (JKA)به عنوان اولین تشکیلات رسمی کاراته در جهان بنیان نهادند. کاراتهٔ شوتوکان با برنامه ریزی های استاد ناکایاما می رفت تا در سطح بین المللی مطرح شود. انجمن کاراته ژاپن با تربیت مدرس و اعزام آن ها به چهارگوشهٔ دنیا شروع به تبلیغ کاراته فوناکوشی نمود.
دوز قشلاق (به لاتین: Düzqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ استفا واقع شده است. دوز قشلاق ۱۰۷۵ نفر جمعیت دارد.
دوز قشلاق (به لاتین: Düzqışlaq، تا ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸ آقا مالی اغلو Ağamalıoğlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران بوی واقع شده است. دوز قشلاق ۲۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
میریام فریدمن منکین (؛ زاده ۸ اوت ۱۹۰۱–درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۹۲) با نام خانوادگی میریام فریدمن دانشمند اهل آمریکا بود که به دلیل انجام پژوهش و آزمایشهای باروری و لقاح مصنوعی (IVF) همراه جان راک (پزشک زنان و زایمان) شناخته شد. در فوریه ۱۹۴۴ وی اولین فردی بود که تخمک انسان را در خارج از بدن و در آزمایشگاه بارور کرد. زندگی نامه. منکین در ۸ اوت ۱۹۰۱ و ریگا، لتونی متولد شد. خانوادهٔ وی ۲ سال بعد به ایالات متحده مهاجرت کردند و پدر او به عنوان پزشک در شهر نیویورک مشغول طبابت شد و به آن اندازه در کسب و کارش موفق بود که بتواند خانواده اش را در رفاه اداره نماید. در سال ۱۹۲۲ منکین توانست که مدرک فارغ التحصیلی خود را در رشته بافت شناسی و آناتومی تطبیقی از دانشگاه کرنل دریافت نماید. منکین همچنین در ادامهٔ تحصیلات خود در دانشگاه کلمبیا نیز حضور یافت و تنها یک سال پس از فارغ التحصیلی توانست که موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد ژنتیک گردد. با همهٔ این احوال، در آن مقطع، زنان؛ به ندرت در دانشکده های پزشکی پذیرفته می شدند و این موضوع برای منکین هم اتفاق افتاد. میریام منکین در سال ۱۹۲۴ میلادی با "والی منکین"، از دانشجویان رشته پزشکی دا
نشگاه هاروارد ازدواج کرد. تحقیقات اولیه. پس از چند سال کار به عنوان دبیر، منکین از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ به عنوان یک محقق تحقیق در زمینه آسیب شناسی در دانشکده پزشکی هاروارد خدمت کرد. سپس به وی به عنوان یک تکنسین آزمایشگاه برای گریگوری پینکوس در هاروارد پیشنهاد کار شد. هنگام کار برای پینکوس، منکین وظیفه داشت عصاره هایی تهیه کند که برای تخمک گذاری بیش از حد خرگوش ها در تلاش پینکوس برای ایجاد خرگوش های «بی پدر» ساخته شده است. پینکوس در سال ۱۹۳۷ کار خود را در هاروارد از دست داد، که باعث شد او بی کار شود. وی به مدت یک سال در آزمایشگاه های ایالتی ماساچوست کار کرد و سپس برای یک سمت تحقیقاتی با جان راک، پزشک باروری، در بیمارستان رایگان زنان (اکنون بخشی از بیمارستان بریگهام و زنان) در بوستون درخواست کرد. آزمایش خرگوش پینکوس عاملی در تصمیم راک برای شروع تحقیقات IVF بوده است و نقش منکین در آزمایش ها نظر راک را به خود جلب کرد. راک بزودی منکین را استخدام کرد و آنها تصمیم گرفتند تا زمان دقیق تخمک گذاری را تعیین کنند. راک به این ایده رسیده بود اما قبل از استخدام منکین هیچ پیشرفت معناداری در تحقیقات آزمایشگاهی نداشته است. او درک
پیشرفته ای از جنبه های فنی لقاح تخمک نداشت و منکین را برای نظارت بر همه کارهای آزمایشگاهی استخدام کرد. لقاح مصنوعی یا IVF. منکین آزمایش ها IVF را در مارس ۱۹۳۸ آغاز کرد. راک و منکین درخواست کردند که زنان شرکت کننده در این مطالعه که قرار بود تحت عمل برداشتن رحم قرار بگیرند، قبل از عمل جراحی، رابطه جنسی محافظت نشده داشته باشند. آنها برای انجام مطالعات، دقیقاً قبل از عمل خارج کردن رحم بیمار تصمیم گرفتند که این کار تخمک های مناسب بسیاری برای مطالعه به آن ها داد. در طول مطالعه، منکین یک برنامه هفتگی نسبتاً ثابت را دنبال کرد: یافتن تخمک در روز سه شنبه، افزودن اسپرم در روز چهارشنبه، دعا در روز پنجشنبه و مشاهده نتیجه با استفاده از میکروسکوپ در روز جمعه. او هر چند وقت یکبار تغییراتی را در روش انجام می داد و شرایط نگهداری تخمک ها و طول و غلظت نمونه های اسپرم را تغییر می داد. منکین تخم های نابارور را در تخمدان هایی که راک از بین بیماران برداشته بود، پیدا کرد، تخمک ها را در محلول قرار داده و سپس قبل از افزودن اسپرم، آنها را کشت داد. در ۶ سال اول مطالعه، منکین استراتژی های مختلفی را امتحان کرد اما به IVF نرسید. در ۳ فوریه
۱۹۴۴، او از زنی تخمک گرفت که پس از تولد چهار کودک، دهانه رحم و رحم آن افتاده بود. پروتکل استاندارد منکین این بود که نمونه اسپرم را ۳ بار در محلول بشویید و اجازه دهید تخمک و اسپرم به مدت ۳۰ دقیقه با هم تعامل داشته باشند. با این حال، او شب قبل با دختر تازه متولد شده خود بیدار بود و در آن روز به اشتباه فقط یک بار نمونه اسپرم را شست و از یک نمونه متمرکزتر استفاده کرد و یک ساعت تعامل برقرار کرد. صبح جمعه بعد (۶ فوریه ۱۹۴۴)، منکین دریافت که شکاف سلول شروع شده است، که نشان می دهد تخمک بارور شده تشکیل شده است. منکین از گرفتن عکس فوری از این کشف غفلت کرد و هنگامی که سرانجام برای گرفتن عکس رفت، نتوانست تخمک را پیدا کند. او قادر به باروری و عکسبرداری از سه تخمک دیگر بود که شامل هر سه عاملی بود که قبل از کشف اصلی تغییر داده بود. راک و منکین در لقاح موفق خود به رشد دو و سه سلولی دست یافتند. بعد از بارور شدن تخمک های اضافی، راک و منکین تصمیم گرفتند که کارهای خود را در یک گزارش کوتاه منتشر کنند. مجله Science یافته های آنها را در مقاله «لقاح آزمایشگاهی و تجزیه تخمهای تخمدانی انسان» در تاریخ ۴ اوت ۱۹۴۴ منتشر کرد. آسوشیتدپرس،
نیویورک تایمز و مجله تایم گزارش های این کشف را در روزهای بعد ارائه دادند. واکنش عمومی. عموم مردم کشف راک و منکین را دستیابی به موفقیت مثبت می دانستند که به بچه دار شدن زوج های نابارور کمک می کند. با این حال، برخی از منتقدان آن را بازی با خدا و تداخل در قوانین طبیعت می دانستند و از آنجا که راک و منکین یک کودک جسمی ایجاد نکردند، برخی دیگر سؤال می کردند که آیا آنها اصلاً به لقاح آزمایشگاهی دست یافته اند یا خیر؟ راک و منکین تلاش نکردند تخمک های بارور شده خود را به بدن زن منتقل کنند زیرا این هدف مطالعه آن ها نبوده است. کار دشوار تبدیل تخمک بارور شده چند سلولی، مانند آنچه که منکین و راک ایجاد کرده بودند، به جنینی که می تواند در داخل رحم یک زن رشد کند، تا تولد لوئیز براون در سال ۱۹۷۸ موفقیت آمیز نبود.
دوز قیریق لی (به لاتین: Düz Qırıqlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. دوز قیریق لی ۵۸۰۸ نفر جمعیت دارد.
رحم دوشاخ (Bicornuate uterus) نوعی ناهنجاری مادرزادی رحم است. جوش خوردن ناقص دو مجرای مولری باعث ایجاد یک رحم یه شکل قلب می شود که گاهی به آن رحم قلبی شکل هم گفته می شود. انواع رحم دو شاخ تنها در ۰٫۴ درصد زنان شایع است که به صورت انواع شدید تا بسیار خفیف دسته بندی می شود. پاتوفیزیولوژی. رحم دو شاخه ای در طی جنین زایی ایجاد می شود و هنگامی اتفاق می افتد که قسمت پروگزیمال (فوقانی) مجاری paramesonephric فیوز نگردد، اما قسمت دیستال که به قسمت تحتانی رحم، دهانه رحم و مهبل فوقانی وارد می شود، به طور عادی فیوز می شود. مرگ علت ایجاد رحم. دو شاخه ای شدن رحم در دوران جنینی یک اختلال آناتومیکی است. هنگامی که در طول تکامل دستگاه تولید مثل دو شاخه رحم به درستی به هم متصل نشوند قسمت فوقانی رحم به دو بخش تقسیم شده و باعث ظاهری قلب مانند می شود؛ بنابراین افراد دارای رحم دو شاخ به همین شکل به دنیا آمده اند و عوامل خارجی در ایجاد آن دخیل نیست. علائم. معمولاً رحم دو شاخ هیچ علامتی ایجاد نمی کند و بسیاری از خانم ها به طور اتفاقی در سونوگرافی متوجه این ناهنجاری می شوند. با این وجود، ممکن است در برخی موارد یک یا چند نشانه زیر را ت
جربه کند: نحوه تشخیص. با توجه به محدود یودن علائم، ممکن است یک زن با رحم دو شاخه ای هرگز تا زمان بارداری یا سونوگرافی به دلایل دیگر متوجه این موضوع نشود. بعضی اوقات نیز هرگز تشخیص داده نمی شود زیرا مشکلی ایجاد نکرده است. اما ابزار تشخیص آن سونوگرافی، ام ار ای و عکس رنگی رحم است. رحم دو شاخ و بارداری. خانم هایی که رحم دو شاخ دارند می توانند مانند یک فرد عادی باردار شوند یعنی این ناهنجاری مانعی برای بارداری نیست اما می تواند باعث اختلال در روند لانه گزینی، افزایش احتمال سقط جنین، تأخیر در رشد جنین یا زایمان زودرس شود. درمان. ممکن است هرگز نیازی به درمان رحم دو شاخ نباشد. اما در صورتی که فرد نتواند باردار شود یا سقط مکرر داشته باشد و هیچ دلیل واضحی برای ناباروری وجود نداشته باشد، در صورت تشخیص رحم دو شاخ پزشک جراحی را توصیه می کند. اما هنوز نمی توان گفت جراحی رحم دو شاخ یکی از درمان های ناباروری محسوب می شود زیرا بسیاری از دانشمندان معتقدند که این شکل رحم تأثیری بر بارداری خانم ندارد. اما به هر حال درمان آن احتمال سقط های بعدی را کاهش می دهد.
آق دوز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آغجه یازی بالا (به لاتین: Yuxarı Ağcayazı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق داش واقع شده است. آغجه یازی بالا ۱۱۷۱ نفر جمعیت دارد.
موز آبی ()، مگالوپلیس اروپایی یا محور میلان–لیورپول منطقه ای ناپیوسته دارای بافت جمعیتی شهرنشین در غرب و مرکز اروپاست که جمعیتی معادل ۱۱۲ ملیون نفر دارد.
شاهدخت ویلهلمین بادن (۲۱ سپتامبر ۱۷۸۸ – ۲۷ ژانویه ۱۸۳۶) شاهدخت بادن و دوشس بزرگ هسن بود. او که فرزند شاهزاده کارل لودویگ ولیعهد بادن و همسرش شاهدخت آمالی هسن-دارمشتات بود در کارلسروهه به دنیا آمد. ویلهلمین در ۱۹ ژوئن ۱۸۰۴ با پسردایی اش لودویگ دوم، دوک بزرگ هسن ازدواج کرد. ازدواج این دو، ازدواج موفقی نبود و بعد از تولد فرزند سوم جدا از یکدیگر زندگی می کردند. ویلهلمین در سال ۱۸۲۰ به کاخ هایلیگینبرگ نقل مکان کرد و وارد رابطه ای طولانی مدت با کاخ دار خود بارون آگوست سنارکلن دو گنارسی شد. به همین دلیل گمانه زنی های اثبات نشده ای وجود دارند که لودویگ پدر فرزندان آخر ویلهلمین (از جمله شاهزاده الکساندر هسن و راین و تزارینا ماریا الکساندروونا) نیست. هرچند لودویگ تمامی آنان را به عنوان فرزندان خود به رسمیت می شناخت. در سال ۱۸۳۰ و با مرگ پدر لودویگ، ویلهلمین به مقام دوشس بزرگ هسن رسید. ویلهلمین در سال ۱۸۳۶ درگذشت و جسد او در دارمشتات دفن شد. از جمله نوادگان ویلهلمین می توان به نیکلای دوم روسیه و همسرش آلکساندرا، فلیپه ششم اسپانیا، لوئیس مونتباتن و شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو اشاره کرد.
آغجه یازی پایین (به لاتین: Aşağı Ağcayazı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق داش واقع شده است.
هاچاو ()؛ اکتبرکند () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است.
اسدا جیاناما (؛ ) یک دیپلمات سابق پادشاهی تایلند است. وی به دلیل انتقادات خود از رژیم نظامی میانمار، نخست وزیر تایلند، تاکسین شیناواترا، و وزیر امور خارجه سابق تایلند، سوراکارت ساتیراتای شناخته می شود.
قلعه مویدن (هلندی: "Muiderslot", ) نام یک قلعه در کشور هلند است که در دهانه رودخانه ، در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر آمستردام، در مایدن واقع شده است، جایی که در گذشته به خلیج زایدرزی بود جریان دارد. این قلعه یکی از قلعه های شناخته شده در کشور هلند است و در بسیاری از برنامه های تلویزیونی که در قرون وسطی است، به نمایش گذاشته شده است.
مرجع تنظیم مقررات شرکت ها و حسابداری (اختصار: ACRA ; ؛ ; ) یک هیئت قانونی تحت نظارت وزارت دارایی دولت سنگاپور است. مرجع تنظیم مقررات شرکت ها و حسابداری تنظیم کننده ملی هستارهای تجاری، حسابداران عمومی و ارائه دهندگان خدمات شرکتی در سنگاپور است. این مرجع همچنین نقش تسهیلگر در توسعه هستارهای تجاری و حرفه حسابداری عمومی را ایفا می کند. تاریخ. مرجع تنظیم مقررات شرکت ها و حسابداری در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۴ با تصویب قانون حسابداری و تنظیم مقررات سازمانی تشکیل شد، که منجر به ادغام ثبت شرکت ها و مشاغل (RCB) و هیئت حسابداران عمومی (PAB) شد. این ادغام با هدف هم افزایی نظارت بر انطباق شرکتها با الزامات افشای اطلاعات و مقررات گذاری حسابداران عمومی متولی ممیزی قانونی انجام شد.
جیم ریون (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه استقامت و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تینوس اوسندارپ (؛ ۲۱ مه ۱۹۱۶ – ۲۰ ژوئن ۲۰۰۲) دونده سرعت اهل هلند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال برنز شده است.
قره بویون لار (به لاتین: Qaraboyunlar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. این روستا ۲۱۰ نفر جمعیت دارد.
استیو پرفونتین (; – ) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آنا گوارا (؛ زادهٔ ) دونده سابق و سیاستمدار اهل مکزیک بود. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
آناستازیا کاپاسچینسکایا (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است. کاپاسچینسکایا که برنده ۲ مدال نقره در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شده بود پس از مثبت اعلام شدن تست دوپینگش در سال ۲۰۱۶ عناوین نایب قهرمانی المپیک و سه عنوان سومی در مسابقات جهانی دو و میدانی و یک قهرمانی در مسابقات قهرمانی دو و میدانی اروپا از وی پس گرفته شد.
دال دامینیشن یا سلطه عروسک دومین آلبوم استودیویی گروه دخترانه آمریکایی، پوسی کت دالز است که در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۸ توسط اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم قبل از خارج شدن عضو طولانی مدت گروه، کارمیت بخار تهیه شد و شامل همکاری با هنرمندانی همچون اسنوپ داگ، میسی الیوت و آر. کلی است.
اکاترینی تانو (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل یونان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۳ مدال برنز شده است.
خوان بلمونته (; زاده – درگذشته ) گاوباز اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "فلامنکو" اشاره کرد. بلمونته پس از اینکه اطلاع پیدا کرد به سرطان ریه مبتلا شده با اسلحه دستی ۶.۳۵ میلی متری اقدام به خودکشی کرد و جان باخت.
استیو بکلی (؛ زادهٔ ) پرتاب گر نیزه اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می کرد.
خالفارادین (به لاتین: Khalfaraddin) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغجه آباد واقع شده است.
فیلبرت بایی (؛ زادهٔ ) دونده اهل تانزانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
لهجه محلاتی یکی از لهجه های زبان فارسی است. مردم محلات در استان مرکزی به این لهجه صحبت می کنند. محلات از شهرهای بسیار کهن استان مرکزی است.
امپدانس اسمی در مهندسی برق و مهندسی صوت به امپدانس تقریبی طراحی شده یک مدار الکتریکی یا دستگاه اشاره دارد. این اصطلاح در برخی از زمینه های مختلف به کار می رود، که اغلب در رابطه به موارد زیر یافت می شوند: این معمول است که از امپدانس اسمی صحبت کنید، گویی که یک مقاومت ثابت است، یعنی با فرکانس ثابت است و دارای یک مؤلفه غیرفعال صفر است، با وجود این که اغلب از واقعیت فاصله دارد. بسته به نوع کاربرد، امپدانس اسمی به طور ضمنی به یک نقطه خاص در پاسخ فرکانس مدار مورد نظر اشاره دارد. این ممکن است در فرکانس پایین، باندمیانی یا برخی از نقاط دیگر باشد و کاربردهای خاص در بخش های زیر مورد بحث قرار گرفته است. ۶۰۰ اهم. امپدانس اسمی برای اولین بار در روزهای اول مخابرات مشخص شد. در تقویت کننده های ابتدایی در دسترس نبودند و هنگامی که آنها در دسترس قرار گرفتند گران بودند. از این رو به منظور حداکثرکردن طول کابل هایی که می توانند نصب شوند برای دستیابی بیشینه توان انتقالی از کابل در انتهای دریافت کننده لازم بود. همچنین آشکار شد که بازتاب در خط انتقال، پهنای باند مورد استفاده یا فاصله ای را که امکان انتقال آن وجود دارد، به شدت محدود می
کند. تطبیق امپدانس تجهیزات در برابر امپدانس مشخصه کابل بازتاب ها را کاهش می دهد (و در صورت تطبیق کامل، آن ها حذف می شوند) و انتقال توان به حداکثر می رسد. برای این منظور، تمام کابل ها و تجهیزات، شروع به مشخص شدن یک امپدانس اسمی استاندارد کردند. قدیمی ترین و هنوز هم رایج ترین استاندارد، استاندارد Ω۶۰۰ است که در ابتدا برای تلفن استفاده می شد. باید گفت که انتخاب این رقم بیشتر مربوط به نحوه ارتباط تلفنی در تلفن خانه محلی نسبت به هر ویژگی کابل تلفن محلی است. تلفن ها (تلفن های آنالوگ به سبک قدیمی) از طریق کابل کشی زوج بهم تابیده برای تبادل متصل می شوند. هر سر از این جفت به یک سیم پیچ رله وصل می شود که سیگنالینگ را روی خط آشکار می کند (شماره گیری، هوک خاموش گوشی و غیره). انتهای دیگر یک سیم پیچ به ولتاژ منبع تغذیه و سیم پیچ دوم به زمین وصل شده است. سیم پیچ رله مبادله تلفنی در حدود ۳۰۰Ω است، بنابراین هر دو آن ها با هم خط را در ۶۰۰Ω مخطوم می کند. استانداردسازی امپدانس اسمی خط باعث شد شبکه های دو دهانه مانند فیلترها برای یک امپدانس اسمی تطبیقی طراحی شوند. امپدانس اسمی بخش های متقارن فیلتر پی یا تی پایین گذر (یا به طور ک
لی بخش های فیلتر تصویر) به عنوان حد موهومی امپدانس فیلتر تعریف می شود زیرا فرکانس به صفر نزدیک می شود و داده شده با، که در اینجا "L" و "C" همان طور که در فیلتر k ثابت تعریف شده است. همان طور که از عبارت مشاهده می شود، امپدانس مقاومتی خالص است. ۵۰ اهم و ۷۵ اهم. در حوزه فرکانس رادیویی (RF) و مهندسی مایکروویو، با اختلاف زیاد رایج ترین استاندارد خط انتقال، کابل کواکسیال (کواکس) ۵۰Ω است که یک خط نامتعادل است. ۵۰Ω برای اولین بار به عنوان یک مقاومت اسمی در طول کار جنگ جهانی دوم روی رادار بوجود آمد و سازشی بین دو نیاز است. این استاندارد کار کمیته هماهنگی کابل مشترک ارتش و نیروی دریایی RF ایالات متحده در زمان جنگ بود. اولین نیاز برای کمینه کردن اتلاف است. تلفات کابل کواکسیال داده شده توسط، که در آن "R" مقاومت در هر متر است و "Z"0 امپدانس مشخصه است. بزرگتر شدن قطر هادی داخلی باعث کاهش "R" و کاهش اتلاف می شود. از طرف دیگر، "Z"0 به نسبت قطر رساناهای بیرونی و داخلی ("D"r) بستگی دارد و با افزایش قطر رسانای داخلی کاهش می یابد و در نتیجه تلفات را افزایش می دهد. مقدار مشخصی از "D"r وجود دارد که تلفات برای آن حداقل است و معادل
۳٫۶ می باشد. برای یک کواکسیال با دی الکتریک هوا این مطابق با یک امپدانس مشخصه ۷۷ اهم است. کواکسیال تولید شده در طول جنگ لوله عایق بندی شده با هوا بود و این مسئله برای مدتی در همین حالت باقی ماند. نیاز دوم برای دستیابی به حداکثر توان است و یک مورد مهم برای رادار بود. این همان شرط کمترین تلفات نیست زیرا توان انتقالی معمولاً با ولتاژ شکست دی الکتریک محدود می شود. با این حال، از نظر نسبت قطرهای رسانا تعامل مشابهی وجود دارد. ساخت یک رسانا داخلی بسیار بزرگ منجر به عایق نازکی می شود که در ولتاژ پایین تر شکسته می شود. از طرف دیگر، ساختن رسانا داخلی بسیار نازک باعث شدت میدان الکتریکی بالاتر در نزدیکی رسانای داخلی می شود (زیرا همان انرژی میدان در اطراف سطح رسانای کوچک تر جمع می شود) و دوباره ولتاژ شکست را کاهش می دهد. نسبت ایده آل، "D"r، برای انتقال بیشینه توان ۱٫۶۵ و مطابق با امپدانس مشخصه ۳۰ اهم در هوا است. امپدانس ۵۰Ω میانگین هندسی این دو مقدار است. و سپس به یک تعداد کامل مناسب گرد شده. در حالی که کابل ۳۰Ω به دلیل قابلیت های انتقال توان بسیار مطلوب است، اما هرگز در تولید تجاری نبوده است زیرا اندازه بزرگ هادی داخلی
تولید را دشوار می کند. این در مورد با ۷۷ اهم نیست. کابل با امپدانس اسمی ۷۵Ω از اوایل ارتباطات از راه دور به دلیل ویژگی کمی تلفات آن استفاده شده است. طبق گفته استفان لمپن از سیم و کابل بلدن، ۷۵Ω به جای ۷۷ اهم به عنوان امپدانس اسمی انتخاب شد، زیرا به اندازه استاندارد سیم ای دبلیوجی برای رسانای داخلی مطابقت داشت. برای کابل های ویدیویی کواکسیال و رابط ها ۷۵Ω اکنون امپدانس اسمی تقریباً استاندارد جهانی است. بلندگوها. امپدانس بلندگو در مقایسه با سایر مؤلفه های صوتی نسبتاً کم نگه داشته می شود تا توان صوتی مورد نیاز بدون استفاده از ولتاژهای زیاد دور از دسترس (و به طرز خطرناک) قابل انتقال باشد. رایج ترین امپدانس اسمی بلندگوها ۸ اهم است. همچنین از ۴Ω و ۱۶ اهم هم استفاده می شود یک بار متداول ۱۶Ω اکنون بیشتر برای درایورهای فشرده سازی فرکانس بالا محفوظ است، زیرا انتهای فرکانس بالا طیف صوتی معمولاً به توان زیادی برای بازتولید احتیاج ندارد. اسیلوسکوپ. ورودی های اسیلوسکوپ معمولاً امپدانس بالایی هستند به طوری که فقط در اتصال به مدار که اندازه گیری می شود حداقل تأثیر را می گذارد. یک مقدار متداول برای امپدانس اسمی اسیلوسکوپ مقاو
مت 1MΩ و خازن 20pF است.
هاله یلدا جربوع (زاده ۱۹۷۱ در تل کیف عراق) است که در سال ۲۰۲۰ از سوی دونالد ترامپ به عنوان قاضی فدرال ایالت میشیگان معرفی شد و کمیسیون قضایی مجلس سنای ایالات متحده آمریکا با این پیشنهاد موافقت کرد. وی از مسیحیان کلدانی عراق می باشد. پیوند به بیرون. https://ballotpedia.org/Hala_Jarbou
ایستگاهِ سلجوق فیلم نامه ای فیلم نشده از بهرام بیضایی است. متن. بیضایی این فیلم نامه را سالِ ۱۳۷۹ نوشت. انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان در ۱۳۸۱ به صورتِ کتاب منتشرش کرد. به زبان های دیگر. تینوش نظم جو این فیلم نامه را به فرانسوی درآورده است. فیلمِ ناساخته. سالِ ۱۳۷۹ لوکیشنِ "ایستگاه سلجوق" در ترکیه انتخاب شد؛ و سپس تهیه کننده از کار کنار کشید و ساختِ فیلم آغاز نشد.
قلعه بویون (به لاتین: Qalaboyun) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. قلعه بویون ۴۲۶ نفر جمعیت دارد.
جنگ دوم چچن () یک درگیری مسلحانه در منطقه چچن و دیگر مناطق مرزی قفقاز شمالی بین فدراسیون روسیه و جمهوری چچن ایچکریا بود که از اوت ۱۹۹۹ تا آوریل ۲۰۰۹ به طول انجامید. در هفتم اوت ۱۹۹۹، نیروهای اسلام گرای چچنی به منطقه داغستان نفوذ و آن را به عنوان یک کشور مستقل اعلام کردند و نیروهای روسیه همزمان با فراخوان جهادی که در یکم اکتبر در چچن اعلام شد، وارد این منطقه شدند. این لشکرکشی به حکومت مستقل جمهوری چچن ایچکریا پایان داد و کنترل دولت فدرال روسیه را بدین مناطق بازگرداند. طی این جنگ، نیروهای شبه نظامی روسیه و چچنی های طرفدار آن، در مقابل با جدایی طلبان چچن چنگیدند و گروزنی، پایتخت چچن را پس از یک محاصره زمستانی که از اواخر سال ۱۹۹۹ تا فوریه ۲۰۰۰ ادامه داشت، به دست گرفتند. روسیه در مه ۲۰۰۰ و پس از یک آفند تمام عیار، کنترل مستقیم چچن را به دست گرفت ولی با این حال، جنبش مقاومت نظامی چچن در منطقه قفقاز شمالی همچنان تلفات سنگین را بر روس ها تحمیل می کند و کنترل سیاسی روسیه بر چچن را برای سال های آینده نیز به چالش می کشد. برخی از جدایی طلبان چچنی همچنین حملاتی علیه غیرنظامیان در روسیه انجام دادند. این حملات و همچنین نقض
گسترده حقوق بشر توسط هر دو طرف روسی و تجزیه طلب، محکومیت بین المللی را به همراه داشته است. تا سال ۱۹۹۹ ، روسیه جنبش جدایی طلبانه چچن را به شدت ناتوان کرد و درگیری در مقیاس بزرگ متوقف شد و ارتش و وزارت کشور روسیه از اشغال خیابان ها دست برداشتند. بازسازی گروزنی آغاز شد و بخش بزرگی از شهر و مناطق اطراف آن به سرعت بازسازی شدند. خشونت های پراکنده در سرتاسر قفقاز شمالی تاکنون ادامه دارد و بمباران های گاه به گاه و کمین هایی که سربازان فدرال و نیروهای دولت های منطقه را هدف قرار می دهد هنوز هم رخ می دهند. در ۱۶ آوریل ۲۰۰۹، عملیات دولت در چچن رسماً به پایان رسید. با ترک دوباره منطقه توسط ارتش، مسئولیت برخورد با شورشیان سطح پایین عمدتاً توسط نیروهای پلیس محلی انجام می گیرد. سه ماه بعد احمد زاکایف، رهبر تبعیدشدهٔ دولت جدایی طلب خواستار توقف مقاومت مسلحانه در برابر نیروهای پلیس چچن از اول اوت شد و گفت که امیدوار است «با شروع این روز چچنی ها هرگز به یکدیگر شلیک نکنند». این نشانه پایان مناقشه چچن بود. آمار دقیق مرگ و میر ناشی از این درگیری مشخص نیست. تلفات روسیه در حدود ۷٬۵۰۰ (آمار رسمی دولت روسیه) یا ۱۴٬۰۰۰ نفر (آمار کمیت
ه مادران سربازان روسیه) اعلام شده است. منابع غیررسمی بین ۲۵٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ کشته یا مفقود را که عمدتاً از غیرنظامیان چچن بودند، تخمین می زنند. پایه های تاریخی درگیری. در روزگار باستان دامنه های شمالی کوه های قفقاز محل زندگی اقوام چرکس در غرب و اقوام آوار در شرق بود. در بین این دو منطقه زیگی ها نواحی زیگ را اشغال کرده بودند که تقریباً منطقه ای است که امروزه در شمال آن اوستیا، بالکار، اینگوش و جمهوری چچن قرار دارد. چچن منطقه ای در شمال قفقاز است که در درازای تاریخ دائماً در حال نبرد با کشورهای بیگانه بوده است. این نبردها ابتدا با ترک های عثمانی در سدهٔ ۱۵ آغاز گردید. در نهایت چچن ها به اسلام روی آورده و تنش با ترک ها را به کاهش گذاردند؛ به هرحال درگیری ها با همسایگان مسیحی مانند گرجی ها و قزاقها، همچنین با بودائیان کالمیک شدت یافت. در سال ۱۵۷۷، سپاه قزاق تِرِک روسی توسط قزاق های آزاد ساکن مناطق ولگا بسوی رودخانه تِرک، در مناطق پَست چچن شکل گرفت. در سال ۱۷۸۳، روسیه و پادشاهی گرجی کارتل–کاختی (که در اثر تاخت و تاز ترکان ضعیف بود) پیمان گئورگی وسک را امضاء نمودند که بر طبق آن کارتل – کاختی تحت حفاظت روسیه قرار گرفت.
به منظور حفاظت از کانال های ارتباطی با گرجستان و دیگر مناطق فراقفقاز، امپراتوری روسیه آغاز به گسترش نفوذ خود بر کوه های قفقاز نمود. ریشه های مقاومت کنونی در مقابل حاکمیت روسیه در سدهٔ ۱۸ و سال های (۱۷۹۱ – ۱۷۸۵) قرار دارد که نتیجه گسترش نفوذ روسیه بر مناطقی که قبلاً زیر نفوذ ترکیه و ایران بود، قلمداد می گردد. این مقاومت زیر رهبری منصور آشورما – یک شیخ نقشبندی (صوفی) – با حمایت متزلزل قبایل قزاق شمالی انجام می شد. منصور امید داشت که بتواند یک کشور اسلامی ماوراءقفقاز تحت قوانین شریعت اسلامی ایجاد نماید ولی سرانجام، هم به دلیل مقاومت روسی و هم مخالفت بسیاری از مردم چچن (که خیلی از آن ها در آن زمان هنوز اسلام نیاورده بودند) موفق به انجام چنین هدفی نگردید. پرچم نهضت او پسانترها توسط امام شمیل از مردم آوار یعنی کسی که از سال ۱۸۳۴ تا ۱۸۵۹ علیه روسیه جنگید، برافراشته شد. حاکمیت شوروی. در هر زمانی که حکومت روسیه با بلاتکلیفی داخلی روبرو می شد، آتش شورش چچن به عنوان صفتی مشخص، شعله ور می گشت. شورش های چچن در دوران جنگ روسیه – ترکیه (۱۸۷۸ – ۱۸۷۷)، انقلاب سال ۱۹۰۵ روسیه، انقلاب سال ۱۹۱۷ روسیه، جنگ داخلی روسیه و اشتراکی س
ازی بالا گرفتند. در زمان حاکمیت شوروی و در اواخر دهه ۱۹۳۰، چچن با اینگوشیتیا متحد شده و جمهوری خود مختار چچن و اینگوش را تشکیل دادند. اگرچه چچن مجدد در دهه ۱۹۴۰ به تقابل با روسیه پرداخت، ولی نتیجه آن تبعید مردم چچن به قزاقستان شوروی و سیبری در زمان جنگ جهانی دوم بود. استدلال استالین و برخی دیگر آن بود که این عمل به منظور جلوگیری مردم چچن از کمک به آلمان، در زمان جنگ جهانی دوم لازم، بوده است. اگرچه جبهه آلمان هیچگاه به مرزهای چچن نرسید، یک حرکت پارتیزان فعال تهدید به تجمیع قدرت دفاعی شوروی در قفقاز نمود. (والنتین پیکول نویسنده شاخص در نوشتار تاریخی خود با نام بربروسا این گونه ادعا می نماید که در سال ۱۹۴۲ و در حالی که شهر گروزنی خود را برای محاصره آماده می نمود، کلیه هواپیماهای بمب افکن پایگاه جبهه قفقاز به جای رویاروئی با آلمان محاصره استالینگراد اجباراً جهت سرکوب شورشیان چچن اعزام گشتند. همچنین پرتاب محموله های سری آلمان در چچن و استراق سمع تبادلات رادیوئی آلمان با شورشیان چچن امری عادی بحساب می آمد. پس از سال ۱۹۵۶ و در طی دوران استالین زدایی تحت حکومت نیکیتا خروشچف، به مردم چچن اجازه برگشت به سرزمین خود داده