Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسعود قدیریان، (زادهٔ ۲ آبان ۱۳۶۹ در آران و بیدگل، اصفهان) ورزشکار و قهرمان بدنسازی کشور در مسابقات فدراسیون بدن سازی و پرورش اندام جمهوری اسلامی ایران و عضو تیم ملی است. او قهرمان سنگین وزن مسابقات گرند پریکس رومانی و قهرمان مسابقات کاپ آسیا در کیش است. زندگی نامه. مسعود قدیریان در تاریخ ۲ آبان ۱۳۶۹ در شهرستان آران و بیدگل واقع در استان اصفهان متولد شده و هم اکنون ساکن آران و بیدگل و تهران می باشد. وی مدیر یک باشگاه بدنسازی در شهرستان آران و بیدگل، همچنین مشغول به شغل مربیگری در تهران است. او ورزش را از سال ۱۳۸۳ در چهارده سالگی با فوتبال درشهرستان آران و بیدگل شروع کرد و در شانزده سالگی بدنسازی را انتخاب کرد؛ پس از آن فقط به بدن سازی پرداخت. اولین مسابقه پرورش اندام وی در سال ۱۳۸۷ با کسب مدال طلا در آران و بیدگل آغاز شد. مسعود قدیریان در مسابقات بدنسازی استان تهران و قم، حومه شهرستان های تهران و اصفهان ۳۲ عنوان قهرمانی با کسب مدال طلا و ۶ مقام اورال حومه دارد اما شهرت او بعد از قهرمانی در مسابقات کشوری سال ۱۳۹۹ و سال ۱۴۰۰ شروع شد. وی همچنین در سال ۲۰۲۱ مقام اول مسابقات گرند پریکس رومانی را کسب کرد و در اسفند
ماه ۱۴۰۰ قهرمان و برنده مدال طلای مسابقات کاپ آسیایی کیش شد.
ژوزه پسیرو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و سرمربی ۶۴ ساله فوتبال اهل پرتغال است. پس از طی دوران بی حاشیه به عنوان بازیکن، به عنوان مربیگری در چندین باشگاه در کشورش ادامه داد، وی در اسپورتینگ لیسبون پرتغال و در کشورهای اروپای شرقی و عربی کار کرده است و سابقه هدایت تیم ملی عربستان سعودی و نیجریه را داشته است. دوران مربیگری. آغاز. پسیرو هشت سال اول خود را به عنوان مربی در رده های سوم و چهارم فوتبال پرتغال گذراند و در آخرین تیم خود به عنوان بازیکن-مربی شروع به کار کرد. در تابستان۱۹۹۹، او در ناسیونال منصوب شد، که او کمک کرد تا تنها در سه فصل به لیگ برتر صعود کند.. در فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۳ او تیم را به مقام یازدهم نهایی رساند. در ۲۰۰۳–۲۰۰۴، پسیرو به عنوان دستیار به کارلوس کی روش در رئال مادرید کمک کرد اسپورتینگ لیسبون. پسیرو برای فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵ با اسپورتینگ لیسبون قرارداد امضا کرد. پس از کسب سه باخت و دو تساوی در ۹ بازی ابتدایی خود، تیم در نهایت با ۶۱ امتیاز در رده سوم قرار گرفت در شروع فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶، توسط اودینزه از لیگ قهرمانان اروپا حذف شدند، و پس از سقوط به جام یوفا، بلافاصله توسط هالمستاد حذف شدند. در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۵، پس از شکس
ت خانگی مقابل آکادمیکا د کویمبرا که باعث شد اسپورتینگ به رده هفتم سقوط کند، وی استعفا داد. اروپای شرقی. در فصل ۲۰۰۷، پسیرو به عنوان سرمربی پاناتینایکوس یونان انتخاب شد. پس از شکست در قهرمانی سوپر لیگ یونان و همچنین باخت سنگین ۴ بر۰ در برابر المپیاکوس در جام داخلی، او مجبور به کناره گیری شد. در ژوئن ۲۰۰۸، پسیرو قراردادی سه ساله با باشگاه رومانیایی راپید بخارست امضا کرد. در ۲ اکتبر، پس از حذف از جام یوفا توسط ولفسبورگ، او اخراج شد. وی تا چند روز بعد دوباره به کار خود بازگردانده شد. او در نهایت در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹، پس از عدم توافق بر سر یک قرارداد جدید استعفا داد. عربستان سعودی. پسیرو در سال ۲۰۰۹ و در جریان رقابت های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰، جانشین ناصر الجوهر در هدایت تیم ملی عربستان سعودی شد. اولین بازی او در ۲۸ مارس انجام شد. پس از شکست ۲–۱ مقابل سوریه در افتتاحیه جام ملتهای آسیا ۲۰۱۱ وی از وظایف خود برکنار شد براگا. در ۳ ژوئن ۲۰۱۲، پسیرو به عنوان سرمربی در براگا منصوب شد. و او پس از دفع اودینزه در ضربات پنالتی، برای دومین بار در تاریخ خود به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. در پایان مبارزات انتخاباتی، ب
راگا در رتبه چهارم در لیگ قرار گرفت و پسیرو برای فسخ قرارداد با مدیریت باشگاه به توافق رسیدند الوحده و الاهلی امارات. پسیرو از ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ تا ۱۱ ژانویه ۲۰۱۵ در لیگ برتر امارات کار کرد.. در۱۰ دسامبر ۲۰۱۴ الوحده در برابر العین ۴ بر ۰ شکست خورد. وی در ۹ اکتبر قرارداد خود را با الاهلی امارات اعلام کرد.. پس از شنیدن این خبر، طرفداران به این تصمیم بر اساس رزومه ضعیف او اعتراض کردند بازگشت به پرتغال و مربیگری در الشارجه امارات. در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۶، پس از قطع روابط با تیم مصری، پسیرو جایگزین جولن لوپتگی در پورتو شد.. او نسبت به سرمربی قبلی امتیازات بیشتری از دست داد و همچنین در ضربات پنالتی فینال کاپ پرتغال به تیم سابقش براگا باخت. در ۶ ژوئن ۲۰۱۶، پسیرو قراردادی دو ساله با براگا امضا کرد. در ۱۴ دسامبر، پس از شکست های متوالی خانگی که منجر به حذف از لیگ اروپا و جام پرتغال شد، به ترتیب مقابل شاختار دونتسک (۲–۴) و کوویلا (۱–۲)، او اخراج شد. پسیرو در ژانویه ۲۰۱۷ با شارجه به لیگ امارات بازگشت. الشارجه ۵ بر ۱ مقابل الوحده امارات شکست سنگینی متحمل شد و ۹ ماه بعد پس از شروع ضعیف فصل جدید وی از هدایت تیم الشارجه اخراج شد. در
ژوئیه ۲۰۱۸، پسیرو پس از ۱۳ سال دوری به اسپورتینگ بازگشت، در ۱ نوامبر، به دنبال عملکرد ضعیف و باخت ۱–۲ خانگی مقابل استوریل در مرحله گروهی جام اتحادیه پرتغال، او از وظایف خود برکنار شد. فوریه بعد، او به خانه رفت تا قراردادی را با ویتوریا گیماراس تا ژوئن ۲۰۱۹ امضا کند، که یک سال زودتر از پایان قرارداد با توافق دوجانبه آن را لغو کرد. ونزوئلا. پسیرو در ۴ فوریه ۲۰۲۰ به وظایف تیم ملی بازگشت. او اولین بازی خود را در ۹ اکتبر با نتیجه ۳–۰ مقابل کلمبیا در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ شکست خورد. کلمبیا توسط هموطن اش کارلوس کی روش رهبری می شد در کوپا آمه ریکا ۲۰۲۱ برزیل، ونزوئلا با دو تساوی و دو شکست از مرحله گروهی حذف شد. او در ماه اوت استعفا داد، زیرا بیش از یک سال بود که در بحبوحه بحران اقتصادی کشور آمریکای جنوبی حقوق نگرفته بود نیجریه. در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۱، پسیرو با فدراسیون فوتبال نیجریه به توافق شفاهی دست یافت تا جانشین گرنوت رور در راس تیم ملی شود. در ۱۵ مه ۲۰۲۲، پسیرو سرانجام به عنوان سرمربی جدید منصوب شد. او در جام ملت های آفریقا ۲۰۲۳ نایب قهرمان شد و ۲–۱ مقابل ساحل عاج شکست خورد. پسیرو در ۲۲ مسابقه به عنوان سرمربی نیجریه
ایفای وظیفه کرد و با ۱۱ پیروزی، ۴ تساوی، و ۷ شکست و میانگین امتیازگیری ۱٫۶۸ امتیاز به ازای هر مسابقه، در ۱ مارس ۲۰۲۴ سمت خود به عنوان سرمربی نیجریه را از دست داد.
آلفونسو سوزا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پورتو بی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
جائو تیشیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بنفیکا بی، باشگاه فوتبال بنفیکا، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
خاویر کوهن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، و باشگاه ورزشی اولیاننسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فلسطین بازی کرده است.
نی پلانج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی پی بی، باشگاه فوتبال ای اس ای سی میموزاز، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.
ژائو آلوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوآویشتا، باشگاه فوتبال پاری سن-ژرمن، باشگاه فوتبال بنفیکا، و باشگاه فوتبال وارزیم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
توزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پورتو بی، باشگاه فوتبال پورتو، باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
هلدر فریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا, باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش و باشگاه فوتبال بنفیکا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
هلدر سا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
کارلوس مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بنفیکا بی، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه فوتبال گرانادا، باشگاه فوتبال بلننسس، باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی پی بی، باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، و باشگاه فوتبال بنفیکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده است.
دیوگو کیروس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
نکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بلننسس، باشگاه فوتبال قونیه اسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه ورزشی فارنسی، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده است.
تونهیتیاوا (به لاتین: Tunhitiyawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
تیسپانه (به لاتین: Tispane) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
تینیاگالا (به لاتین: Tiniyagala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
تهینیاگالا (به لاتین: Thinniyagala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
تیرپهاگاما (به لاتین: Teripehagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
تپوگولا (به لاتین: Tepugolla) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
جلب و تغییر () نوعی روش کلاهبرداری است که غالبا در کسب و کارهای خرده فروشی استفاده می شود اما در زمینه های دیگر نیز به کار می رود. روش کار بدین صورت است که اولاً، مشتریان توسط تبلیغات بازرگانان با قیمت پایین «جلب» می شوند، اما هنگامی که مشتریان از فروشگاه بازدید می کنند، متوجه می شوند که کالاهای تبلیغ شده در دسترس نیستند، یا مشتریان توسط فروشندگان تحت فشار قرار می گیرند تا محصولات مشابه، اما اقلام قیمت گذاری شده بالاتر را در نظر بگیرند. («تغییر»)
آندریا لوکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون و باشگاه فوتبال راد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Serbia national under-19 football team و زیر ۲۱ سال صربستان بازی کرده است.
برونو ویلسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال براگا بی و باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی پی بی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
پائولا کوستینیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی تنریف، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال بلننسس، باشگاه فوتبال بوآویشتا، باشگاه فوتبال لیریا، و باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
فلاویو میرلس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال موریرنز و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد.
شیکینیو کارلوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوتافوگو، باشگاه فوتبال آکادمیکو ویزئو، باشگاه ورزشی براگا، باشگاه فوتبال بنفیکا، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش، باشگاه فوتبال مافرا، و باشگاه فوتبال فلامینگو اشاره کرد.
پوسولپیتیا (به لاتین: Pusulpitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه نووارا الییا واقع شده است.
پوسالاکاندورا (به لاتین: Pussalakandura) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
پورامکومبورا (به لاتین: Puraamkumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
پوندولویا (به لاتین: Punduloya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
باشگاه فوتبال لسا (به پرتغالی: Leça Futebol Clube) یک باشگاه فوتبال پرتغالی می باشد که در شهر لسا دا پالمیرا، ماتوسینوس واقع شده است. این تیم در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد و بین سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ موفق به حضور در لیگ برتر فوتبال پرتغال گردید این تیم به دلیل مشکلات مالی از این لیگ سقوط کرد. آنها در حال حاضر در لیگ دسته دوم فوتبال پرتغال بازی می کنند و در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸، لیگ را در رده دهم به پایان رساندند. این باشگاه در حال حاضر بازی های خانگی خود را در "استادیوم باشگاه فوتبال لسا" برگزار می کند که ظرفیت گنجایش ۱۲۰۰۰ تماشاگر را دارا می باشد. رئیس هیئت مدیره فعلی این تیم فرناندو مونتیرو و سرمربی فعلی آنها میلیچ یووانوویچ اهل صربستان است. لباس و جوراب باشگاه به رنگ سفید و شورت آنها سبز است.
پوتالیندا (به لاتین: Pottallinda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
پوکونوواتا (به لاتین: Pokunuwatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
پیهارالگاما (به لاتین: Piharallegama) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
پانالا II (به لاتین: Pannala II) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
پاناتاله (به لاتین: Panatale) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
تیاگو پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی تنریف، باشگاه فوتبال بوآویشتا، باشگاه فوتبال لیریا، باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال بنفیکا، باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال پورتو، و باشگاه فوتبال فامالیکاو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
ویتور پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گروه ورزشی شاوش، باشگاه فوتبال موریرنز، باشگاه فوتبال لیریا، و باشگاه ورزشی براگا اشاره کرد.
پالهنا (به لاتین: Pallehena) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
گرمانو د فیگوئیردو (; – ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بنفیکا و باشگاه فوتبال سالگیروش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
فرناندو آگوایر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مایا، باشگاه فوتبال لیریا، باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال بنفیکا، باشگاه فوتبال پنافیل، باشگاه ورزشی ناسیونال، و باشگاه فوتبال بیرامار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کانادا بازی کرده است.
لئوسیسیو سامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بیسائو است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی آوش، باشگاه فوتبال بلدیه اسپور آق حصار، باشگاه ورزشی براگا، باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال پورتو، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بیسائو بازی کرده است.
مشتی از انتقام یا مشت انتقام یک فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی رول رین است. این فیلم ادامه فصل اول سریال تلویزیونی قاتلان وو محسوب می شود و ایکو اویس، لوئیس تان، لورنس کائو، جوجو چان، پرل توسی، فرانچسکا کورنی، جیسون توبین، راتا پونگام و سایمون کوک در این فیلم ایفای نقش می کنند. این فیلم در ۱۷ فوریه ۲۰۲۲ از طریق شبکه نتفلیکس در سراسر جهان منتشر شد. داستان. زمانیکه قاتلی اجیرشده به نام کای در مسیر جستجوی قاتلی دیگر راهی بانکوک می شود، ماموریتش برای انتقام تبدیل به مبارزه برای نجات دنیا از تهدیدی دیرینه می شود. تولید. فیلمبرداری در اوایل سال ۲۰۲۱ در تایلند انجام شد. پاسخ انتقادی. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز از ۱۸ نقد منتقد، با میانگین دارای امتیاز ۵٫۱ از ۱۰ می باشد. در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس ۶ منتقد، امتیاز ۴۴ از ۱۰۰ را به خود اختصاص داده است که نشان دهنده «بررسی های مختلط یا متوسط» است.
گروه سرود آباده، گروه سرود شیرازی بود که صدا و سیمای ایران در دهه شصت و در زمان جنگ ایران و عراق به طور مرتب سرودهای مختلف این گروه را پخش می کرد. این گروه با سرودهایی مثل «مادر برام قصه بگو» و «نمی دانم چرا دل بی قراره» به شهرت رسیدند. این گروه سرود که از بچه های حدود ده یا دوازده ساله تشکیل شده بود توسط احمد توکلی از سال ۱۳۵۵ در خانه فرهنگ و هنر آباده شروع به کار کرد. فعالیت این گروه بعد از انقلاب ۵۷ ایران با سروده های «یا علی مدد» و «خواهرم حجابت سنگر است» گسترش پیدا کرد. اعضای گروه سرود آباده در برنامه های مختلف برای سید روح الله خمینی و سید علی خامنه ای برنامه اجرا کردند.
منیره عربشاهی (زادهٔ ۱۲ مرداد ۱۳۴۱ در کرمان) فعال زنان محبوس، معترض به حجاب اجباری، زندانی سیاسی و مادر یاسمن آریانی محکوم به ۹ سال و ۷ ماه حبس محکوم شد. تحصیلات و فعالیت های کاری. عربشاهی دارای مدرک کارشناسی رشته علوم اجتماعی در مقطع کارشناسی از دانشگاه تهران است. او ابتدا فعالیتش را به عنوان دبیر مدارس استثنایی در مقطع دبستان و راهنمایی در استان البرز آغاز کرد سپس مدتی خبرنگار در مجله «صنعت روز» بود و بعد از آن در زمینه نمایش نامه نویسی دو سال با رادیو همکاری کرد و مدتی نیز مجری برنامه بهداشت بود. فعالیت های مدنی. منیره عربشاهی به همراه دخترش یاسمن آریانی و مژگان کشاورز در ۱۷ اسفند ویدئویی را منتشر کرده و که در آن تصاویری از برداشتن حجاب و دادن گل با بانوان در خصوص روز زن و حقوق زن صحبت کرده بود. بازداشت و دادگاه. او در ۲۲ فروردین ۱۳۹۸ زمانی که برای پیگیری وضعیت بازداشت دخترش یاسمن آریانی به دادسرای اوین مراجعه کرد بازداشت شد. حکم وی در دادگاه اولیه به اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» و «تشویق و فراهم نمودن موجبات فساد و فحشا» در ابتدا به ۱۶ سال زندان و سپس به در داگاه
تجدید نظر به ۹ سال و ۷ ماه کاهش یافت. بیماری در زندان. او در زندان به دلیل سرطان سینه، مشکل تیروئید و بیماری لوپوس برای امور درمانی به مرخصی فرستاده شد اما با فشار مأموران معالجاتش ناتمام باقی ماند.
جایزه نظرسنجی گوگل یک برنامه جایزه دهی است که توسط گوگل طراحی شده در ابتدا این برنامه یک برنامه موبایل نظر دهی برای اندروید و آی او اس که توسط گوگل طراحی شده بود برنامه به کاربران اجازه می دهد تا به نظرسنجی پاسخ بدهند و برنده جایزه شوند در اندروید کاربران اعتباری به دست می آورند آن ها را در پلی استور برای خرید برنامه های پولی استفاده کرد در آی او اس کاربران اعتباری پی پال را به دست می آورند کاربران در کشورهای موجود که بالای 18 سال سن دارند واجد شرایط هستند. جایزه نظر سنجی گوگل با نظر سنجی گوگل کار می کند نظرات به نظر سنجی گوگل فرستاده می شوند و جواب ها توسط کاربر به جایزه نظر سنجی گوگل فرستاده می شود این فرآیند به سرعت مجموعه بزرگی از نظرسنجی کنندگان را در اختیار نقشه برداران قرار می دهد. این فرآیند بررسی "سریع و آسان" به دلیل اختلاف در مورد اعتبار نتایج و همچنین نگرانی در مورد حفظ حریم خصوصی و امنیت داده های کاربران برنامه مورد انتقاد قرار گرفته است.
نیو لفت ریویو (به انگلیسی: New left review) دو ماهنامهٔ بریتانیایی است که در زمینهٔ فلسفهٔ اجتماعی، سیاست، اقتصاد، فرهنگ، هنر و ادبیات جهانی منتشر می شود. تاریخچه تأسیس. در سال ۱۹۵۶ تعدادی از متفکران چپ نو در انگلستان به رهبری ادوارد پالمر تامپسون و جان ساویل تصمیم گرفتند تا مطالب و نظریات خود را در مجله ای به نام «The New Reasoner» به چاپ برسانند. در همان زمان در دانشگاه های بریتانیا مجلهٔ دیگری به چاپ می رسید که «Universities and Left Review» نام داشت. وجه مشترک هر دو این مجلات این بود که با اشکال سنتی مارکسیستی و سیاست های دولت شوروی و رخدادهای جنگ سرد در مخالفت بودند. بنیانگذاران دو مجلهٔ فوق در سال ۱۹۶۰ تصمیم گرفتند که دو مجله را در یکدیگر ادغام کنند که نتیجهٔ آن نیز پدید آمدن دوماهنامهٔ «نیو لفت ریویو» بود. استوارت هال و پری اندرسون از سردبیران این مجله بوند. در این مجله همچنین متفکران نومارکسیستی چون طارق علی و ولفگانگ استریک قلم زده اند.
یعقوب لیث صفاری (۲۲۵ ه .ق – شوّال ۲۶۵ ه .ق) آهنگر و بنیان گذار دودمان صفاریان در سیستان به مرکزیت زَرَنگ بود. وی در طول حیات سیاسی و همچنین به قدرت رسیدنش در سیستان موفق به شکست خوارج، علویان، طاهریان و فتح مناطقی همچون کرمان و فارس شد. توجه یعقوب لیث پس از تصرف فارس، خوزستان و سرکوب محمد بن واصل، به بغداد مرکز خلافت عباسی معطوف شد. براندازی دولت طاهریان که خلافت حامی آنها بود؛ حمایت از مخالفان خلیفه معتمد و نگرش های ضدعربی یعقوب، خلیفه را مجبور کرد که طی نامه ای یعقوب را لعن کرده و آمادهٔ نبرد با وی شود. پس از رسیدن دو سپاه به هم در ۷ شوّال ۲۶۵ ه .ق جنگ سختی درگرفت که در نهایت با پیروزی سپاه خلافت عباسی همراه بود. یعقوب پس از عقب نشینی سخت بیمار شد. عمرو، برادر یعقوب، به محض بیمار شدن برادرش خود را به او رساند؛ اما یعقوب در شوّال سال ۲۶۵ ه .ق بر اثر قولنج از دنیا رفت تا برادرش عمرو قدرت سلسلهٔ صفاریان را در دست بگیرد. پیش زمینه. جغرافیای تاریخی سیستان. به لحاظ جغرافیایی سیستان ولایتی حاصلخیز و پُرنعمت به شمار می رفت و در قرن ۳ هجری، از دورهٔ فتوح اسلامی تا اوایل خلافت عباسی، همواره به لحاظ سیاسی تابع عراق بو
د. پس از تشکیل حکومت طاهریان در خراسان، حاکم سیستان از سوی فرمانروایان خراسان تعیین می شد و این شیوه تا زمان به قدرت رسیدن خاندان صفاری در این ناحیه ادامه داشت؛ به طوری که سیستان از این جهت شهرت پیدا کرد که امیران صفاری از آنجا برخاستند و در قسمت عمدهٔ جنوب و خاور ایران استقلال پیدا کردند. چهرهٔ سرزمین سیستان در سدهٔ ۴ق این چنین تصویر شده است: وضعیت اجتماعی و سیاسی سیستان. فتح ایران به دستِ مسلمانان عرب باعث دگرگونی وضعیت سیاسی و اجتماعی این سرزمین شد. هنوز دوران خلفای راشدین به پایان نرسیده بود که سیستان فتح و حکومت آن تابع دستگاه خلافت شد؛ اما در طول ۲۰۰ سال بعد، سیستان همواره یکی از ولایات مستعد شورش و محل تجمع مخالفان خلافت های اموی و عباسی بود. سیستان که سرزمینی پُرآب و آباد بود، از همان ابتدا در معرض حملهٔ عرب ها و مخالفان حکومت های دمشق و بغداد بود. قرارگرفتن سیستان در مرز ایران و شبه قارهٔ هند و دوری از مرکز خلافت، موقعیت ویژه ای به این سرزمین بخشیده بود. جمعیت سیستان طی ۲۰۰ سال پس از ظهور اسلام، علاوه بر بومیان شامل گروه هایی از عرب ها می شد که از خراسان تا سیستان پراکنده بودند. عیاران. در شهرها و من
اطق اطراف زرنج و بُست گروه هایی برای مقابله با خوارج تشکیل شد که در برخی منابع، مطوعه نامیده شده اند؛ اما بیشتر به آن ها عیاران و غارتگران می گفتند؛ چراکه عیاران همان قدر که خارجیان را آزار می دادند، برای مقامات رسمی و افراد مطیع قانون نیز مزاحمت ایجاد می کردند. این افراد که پیرو آیین پهلوانی به شمار می رفتند، از عناصر فعال در خراسان و سیستان بودند. قدرت عیاران به اندازه ای بود که ارباب دولت و وزرا از آن ها یاری می جستند. عیاران طبقه ای سلحشور از عوام مردم بودند که تشکیلاتی خاص و اتحادیه هایی داشتند. در هر شهر تا حدودی به تشکیلات اصناف مرتبط بودند و گاهی از راهزنی و دزدی معیشت خود را می گذراندند. عیاران در جنگ ها به سراهای ثروتمندان دستبرد می زدند و ثروتشان را به تاراج می بردند. یعقوب لیث صفاری هم از سرهنگان این طایفه بود. آن ها در شهرهای بغداد، نیشابور، سمرقند و سیستان در هنگام ضعف حکومت، خودنمایی می کردند. عیاران شهر زرنج در سال ۲۳۱ یا ۲۳۲ق به سرکردگی یعقوب لیث صفاری به کمک صالح بن نصر برخاستند و او را در نبرد با بشیر یا بشار نامی که بر بست غلبه کرده بود، یاری دادند. در سال ۲۲۰ق اوضاع سیستان از جمله در شهره
ای بزرگ آن مثل زرنج و بست بسیار آشفته بود و در همین اوضاع، شورش ها و جنگ میان سرداران ادامه یافت. در این میان و در جریان همین شورش ها بود که رفته رفته یعقوب لیث پا به عرصهٔ حیات سیاسی منطقه گذاشت.سیستان در سه دههٔ نخست قرن ۳ق دائماً دستخوش ناآرامی و جنگ میان این سه گروه بود: نسب و تبار. پدر یعقوب، لیث، رویگری ساده بود و ۴ پسر (یعقوب، عمرو، علی و طاهر) داشت که نسب خود را ابتدا به خسرو انوشیروان ساسانی و از انوشیروان به تهمورث می رساندند. علاوه بر صفاریان خاندان های دیگری مثل سامانیان و آل بویه نیز نسب خود را به شاهان قدیم ایران می رساندند. به عقیدهٔ باستانی پاریزی علت این انتساب ها، اعتقاد به فرّ ایزدی پادشاهان قدیم ایران بود. به روایتِ "تاریخ سیستان" دربارهٔ نسب یعقوب چنین آمده است: سال های ابتدایی. یعقوب در قریهٔ «قرنین» یا «کارنین»، در حاشیهٔ کویر، در شمال شرقی خاش رود، در روستای نیشت، در سیستان در یک منزلی بر سر راه فراه، در شهرکی که نهری از میان آن می گذشت و در خانواده ای رویگر زاده شد. تاریخ تولد یعقوب لیث مشخص نیست؛ اما به گفتهٔ برخی محققان با توجه به تاریخ وفات او در شوّال ۲۶۵ و لشکرکشی او به بغداد —که
در پی ارسال پیغام تهدیدآمیز به خلیفه صورت گرفت— سه سال پیش از این تاریخ، به نظر نمی آید که وی در آن هنگام فردی فرتوت و سالخورده بوده باشد. اگر او را هنگام مرگ ۶۵ساله به حساب آوریم، باید در سال ۲۰۰ ه .ق متولد شده باشد. مؤلف "تاریخ سیستان" ضمن حوادثی که پیش از خلافت خلیفه واثق و نزدیک به مرگ او آورده چنین می گوید: «یعقوب لیث و عیاران سیستان صالح بن نصر را قوت کردند». با توجه به اینکه تاریخ مرگ واثق سال ۲۳۲ ه .ق است، این عبارت مربوط به سال های ۲۳۰ یا ۲۳۱ است و چنین معلوم است که یعقوب در جوانی صاحب عنوان سرهنگی عیاران بوده که به کمک صالح رفته است و این عمل او در تاریخ ثبت شده است. یعقوب برای رسیدن به این مقام می بایست ۲۵ساله بوده باشد؛ بنابراین تاریخ تولد او سال ۲۰۶ یا ۲۰۷ ه .ق است. با حدس و گمان و به احتمال قوی تاریخ تولد یعقوب بین سال های ۲۰۰ تا ۲۰۷، اوایل قرن سوم هجری است. هرکدام از پسران لیث، حرفه ای را پیش گرفتند. یعقوب اول شاگرد رویگر شد؛ سپس از رویگری، به عیاری، دزدی و راهزنی روی آورد و با داشتن شخصیت رهبری، از دیگران جلو افتاد، مردم از او حمایت کردند و رئیس عیاران شهر زرنگ شد. یعقوب لیث در آغاز نیمه سدهٔ