Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ار. به گفته رئیس سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران، این کشور در سال ۲۰۰۸ از نظر شرایط کار در بین ۱۸۱ کشور در رتبه ۱۴۲ قرار داشته است. ایران از نظر شروع کسب و کار رتبه ۹۶، از منظر کسب مجوز ۱۶۵، از نظر اشتغال ۱۴۷، از نظر ثبت دارایی ۱۴۷، برای گرفتن اعتبار رتبه ۸۴، از نظر پشتیبانی حقوقی برای سرمایه گذاری ۱۶۴، از منظر پرداخت مالیات ۱۰۴، از منظر تجارت خارجی ۱۴۲ و از منظر تحقق یابی قراردادها ۵۶ و در حیطهٔ ورشکستگی رتبهٔ ۱۰۷ را دارا است. ایران عضو آژانس چندجانبه تضمین سرمایه گذاری بانک جهانی است. همچنین این کشور بیش از ۵۰ قرارداد دوجانبه سرمایه گذاری با دیگر کشورها منعقد ساخته است. منابع طبیعی. ایران دومین تولیدکننده بزرگ نفت اوپک است. این کشور تقریباً ۹٪ از ذخایر نفت جهان (حدود ۹۴ میلیارد بشکه) را در اختیار دارد. ایران دومین ذخایر بزرگ گاز طبیعی جهان یعنی حدود ۸۱۲ تریلیون فوت مکعب را دارا است. ایران یک ابرقدرت انرژی محسوب می شود.. ایران همچنین دارای منابع معدنی عظیم، از جمله زغال سنگ، مس، آهن، روی و طلا است. این امر باعث ایجاد تعدادی از صنایع فرآوری به ویژه فولاد شده است. ایران در حال حاضر سومین تولید
کننده بزرگ مس در جهان است. مزایای رقابتی. ایران توسعه صادرات غیرنفتی را در اولویت قرار داده است. این کشور از یک پایهٔ صنعتی داخلی قوی، فناوری، نیروی انسانی تحصیل کرده و با انگیزه، نیروی کار و منابع انرژی ارزان و موقعیت جغرافیایی ویژه ای برخوردار است که به آن دسترسی به جمعیتی در حدود ۳۰۰ میلیون نفر در کشورهای حاشیهٔ خزر و کشورهای حاشیه خلیج فارس و سایر کشورهای شرقی اش را می دهد. ایران پتانسیل مصرفی ای در حد ترکیه، ذخایر نفتی ای در حد عربستان سعودی، ذخایر گاز طبیعی ای در حد روسیه و ذخایر معدنی ای درحد استرالیا دارد. مساحت ایران تقریباً برابر با مجموع مساحت انگلیس، فرانسه، اسپانیا و آلمان است. ایران دارای آب و هوای متنوعی است که آن را برای طیف گسترده ای ازمحصولات کشاورزی مناسب می کند. قوانین مربوط به شرکت های خارجی. به طور کلی، ایران دارای دو نوع قانون در مورد شرکت های خارجی است. قوانین نوع اول قوانینی هستند که مستقیماً به مسائل و مشکلات مربوط به شرکت های خارجی می پردازدند مثلاً "قانون حمایت و تشویق سرمایه گذاری خارجی" (FIPPA) و قوانین نوع دوم قوانین عمومی هستند که برخی از قوانین یا آیین نامه های خاص آنان مربوط
به شرکت های خارجی است، به عنوان مثال قانون مالیات و قانون کار. محیط زیست ایران توسط قوانین سختگیرانهٔ سازمان حفاظت محیط زیست ایران محافظت می شود و این سازمان وظیفه نظارت و ارزیابی تأثیر پروژه ها بر محیط زیست ایران را دارد. قوانین و مقررات عمومی مربوط به تجارت خارجی در ایران می تواند به دسته های زیر تقسیم شود: سرمایه گذاری توسط اشخاص حقیقی با ملیت خارجی. در سال ۲۰۰۶، دارایی خالص شهروندان ایرانی در خارج از کشور ۱٫۳ تریلیون دلار بود. از سال ۲۰۱۲، بیست درصد سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران، توسط ایرانیان خارج از کشور انجام می شود. در سال ۲۰۰۰، سرویس مطبوعاتی ایران گزارش داد که ایرانیان خارج از کشور بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار در ایالات متحده، اروپا و چین سرمایه گذاری کرده اند، اما تقریباً هیچ چیز در ایران سرمایه گذاری نکرده اند. آمار سال ۲۰۰۶ می گوید که ایرانیان خارج از کشور حدود ۲۰۰ میلیارد دلار در دبی، سرمایه گذاری کرده اند. مطابق قانون مدنی، اتباع خارجی به شرط وجود معاهده متقابل، از همان حقوق و امتیازات ایرانیان برخوردار خواهند شد. شرکت های تشکیل شده توسط اتباع خارجی این چنینی دارای تابعیت ایرانی خواهند بود
و تابع قوانینی هستند که فعالیتهای شرکتهای ایرانی را تنظیم می کنند. سرمایه گذاری خارجی در چارچوب قانون تجارت. قانون تجارت ایران به چهار قسمت تقسیم شده است: اتباع خارجی می توانند در چارچوب قانون تجارت و با رعایت تشریفات مربوطه، شرکت ها را در ایران تشکیل داده و ثبت کنند. قانون تجارت ایران تفاوتی بین دارندگان ایرانی و خارجی سهام شرکت های ایرانی قائل نیست. به عبارت دیگر، هیچ محدودیتی در رابطه با تابعیت افرادی که می خواهند در ایران شرکت تأسیس کنند وجود ندارد. به همین علت نیز محدودیت های ارزی برای سرمایه گذاران ایرانی و خارجی به یک اندازه اعمال می شود. با این حال، چنین شرکت هایی از امتیازات مندرج در "قانون حمایت و تشویق سرمایه گذاری خارجی" برخوردار نیستند (پایین را ببینید). هفت نوع نهاد یا شرکت حقوقی وجود دارد که می تواند تحت قانون تجارت ایران به شرح زیر تأسیس شود: از بین انواع شرکت ها، شرکت سهامی که در آن سرمایه به تعدادی سهم تقسیم می شود، متداول ترین و قابل قبول ترین شرکتی است که می تواند به سرمایه گذاران خارجی توصیه شود. قانون حمایت و تشویق سرمایه گذاری خارجی. موارد مرتبط با "قانون حمایت و تشویق سرمایه گذاری خارج
ی" شامل موارد زیر است: برای اولین بار، طرح های تأمین مالی پروژه مانند موافقت نامه های خرید متقابل و پروژه های ساخت، بهره برداری و واگذاری (فقط به عنوان متصدی) تحت پوشش قانون سرمایه گذاری خارجی قرار گرفتند. طبق این قانون، هر شخص حقیقی یا حقوقی خارجی که به ایران سرمایه وارد کند از مزایا و امتیازات این قانون برخوردار خواهد شد به شرطی که: از سال ۲۰۱۴، سرمایه گذاران خارجی، که در ایران خط تولید را در ایران ایجاد می کنند و ۳۰ درصد از محصولات خود را صادر می کنند، مشمول معافیت مالیاتی (تا ۵۰ درصد) خواهند شد. روش های بالقوه مواجهه با بازار ایران. اولین و مهم ترین نکته این است که بدانیم مقامات ایرانی بر یک تعهد بلند مدت و انتقال فناوری به عنوان شرط لازم برای به دست آوردن سهم از بازار اصرار دارند؛ بنابراین به شرکت های خارجی توصیه می شود که یک استراتژی میان یا بلند مدت را برای بازار ایران اتخاذ کنند. ایران تقریباً هرگز منافع شرکتی را که تعهد طولانی مدت نداشته باشد، درنظر نمی گیرد. قراردادهای دولتی مرتبط با خرید، یا انجام پروژه ها عمدتاً از طریق مناقصه رخ می دهد. این قراردادها به ندرت قابل رقابت هستند. دولت معمولاً قرارداد
ها را به قطعات کوچکتر تقسیم می کند تا حداقل در ۳۰٪ از ارزش قرارداد از قابلیت های محلی استفاده شود و همچنین بتواند درمورد قیمت های خاص مذاکره کند. در حال حاضر سه مسیر اصلی وجود دارد که یک شرکت خارجی می تواند برای استقرار طولانی مدت در ایران دنبال کند: سرمایه گذاری مشترک. یکی از استراتژی های موجود آن است که شرکت خارجی با یک شریک ایرانی دولتی یا خصوصی قرارداد سرمایه گذاری مشترک منعقد کند. سطح موجود فناوری و زیرساخت بسیاری از شرکت های ایرانی به گونه ای است که مسیر را برای گسترش و توسعهٔ همگام با یک شرکت های خارجی مناسب می کند. بسیاری از شرکت های ایرانی، به ویژه شرکتهای خصوصی، در حال حاضر به طور فعال به دنبال شرکای سرمایه گذاری مشترک برای جبران خلأهای فنی و مدیریتی خود هستند. دیگران به دنبال احیای شرکت خود با سرمایهٔ خارجی هستند. به شرکتی که تصمیم بگیرد این رویکرد را در بازار اتخاذ کند، توصیه می شود به دنبال محصولات و خدماتی باشد که هم تقاضای داخلی و هم ظرفیت صادرات منطقه ای را داشته باشند. اگر یک شرکت سرمایه گذاری مشترک بتواند از طریق صادرات کالاهای خود ارز زیادی بدست آورد، برای بازپرداخت سود و سود سهام چندان به
سیستم بانکی ایران وابسته نخواهد بود. برخی از مشارکت ها می توانند صرفاً با انتقال فناوری به ایران و بی هیچ تعهد سرمایه ای رخ دهند. از آنجا که مقامات ایرانی علاقه زیادی به معرفی فناوری های مدرن دارند، این مسیر می تواند بسیار سازنده باشد. در اوت ۲۰۱۰، سقف ۲۵ درصدی تعیین شده برای شرکت های سرمایه گذاری مشترک در بهره مندی از تسهیلات حساب ذخیره ارزی حذف شده است. صنعت و معدن، کشاورزی، حمل و نقل، خدمات (مانند گردشگری)، فناوری اطلاعات و صادرات کالاها و خدمات بخش هایی هستند که مجازند از تسهیلات حساب ذخیره ارزی استفاده کنند. قرارداد خرید متقابل. قرارداد خرید متقابل، قراردادی است که در آن کارخانه ها ماشین آلات ابزار و فناوری تولید در ازای سهمی از محصول به دست آمده از این موارد برای طرف قرارداد فراهم می شود.در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، برخی توافق نامه های غیرمستقیم برای توسعه میدان های نفتی با شرکت های خارجی منعقد شد. به عنوان مثال قراردادهای خرید متقابل در بخش نفت توضیح داده می شود. در این قرارداد پیمانکار تمام سرمایه گذاری ها را تأمین کرده و از شرکت ملی نفت ایران یک بخش از تولید را به عنوان بازپرداخت می گرفت. پس از چند
سال نیز قرارداد به پایان رسیده و عملیات کلا به شرکت ملی نفت ایران داده شد. در فوریه ۲۰۰۷ دولت از قرارداد خرید متقابل جدید خود رونمایی کرد که به طور قابل توجهی طول قراردادها را تا ۲۰ سال نیز افزایش می داد. طرح خرید متقابل طرحی است که دولت ایران برای جذب سرمایه گذاری خارجی استفاده می کند. پس از پایان جنگ ایران و عراق در سال ۱۹۸۸، ایران با یک مشکل اساسی روبرو شد: اگر نمی خواست درآمد حیاتی خود را از صنعت نفت و گاز از دست دهد، به سرمایه گذاری خارجی نیاز داشت اما از طرفی ایدئولوژی انقلابی و قانون اساسی مانع از اعطای امتیاز می شد. راه حل این مشکل در سال ۱۹۸۹ با اولین برنامه پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی یافت شد. طبق تبصره ۲۹ برنامه مذکور، دولت ایران مجاز است از برای تأمین نیازهای صنعتی و معدنی در ارتباط با صادرات، تولید و سرمایه گذاری از روش انعقاد قراردادهای خرید متقابل استفاده کند. طبق این قرارداد، شریک خارجی که سرمایه گذاری اولیه را انجام می دهد می تواند بازده سرمایه گذاری خود را (با نرخ ثابت از قبل توافق شده) از طریق دریافت سهمی از کالاها و خدمات تولید شده توسط پروژه بازگرداند. قرارداد نفتی ایرانی (IP
C). برخی از انتقادات اصلی به قراردادهای خرید متقابل این است که انعطاف پذیری لازم در بازیابی هزینه را ندارد و در برخی از موارد شرکت ملی نفت ایران نمی تواند نرخ کاهش تولید میدان را به خوبی شرکت های بین المللی نفت مدیریت کند. قرارداد نفتی ایرانی به گونه ای است که طرف قرارداد را ملزم به ایفای برخی از ملزومات می کند از جمله تعیین سهم ۵۱٪ برای طرف ایرانی و شرط انتقال فناوری به ایران. شرکت ملی نفت ایران سرمایه گذاری های مشترکی را برای تولید نفت خام و گاز با شرکت های بین المللی منعقد خواهد کرد که بازپرداخت این سرمایه گذاری ها با سهمی از تولید خواهد بود. در سال ۲۰۱۳ ایران برای اولین بار از زمان انقلاب ۱۳۵۷ پیشنهاد قراردادهای تقسیم تولید (PSC) را برای پیچیده ترین و دشوارترین پروژه ها مانند چاه های عمیق در دریای خزر را اعلام کرد. (جزئیات آن در دسامبر ۲۰۱۵ در لندن فاش خواهد شد). ساخت، بهره برداری و واگذاری (BOT). مقررات اخیر شیوهٔ ساخت، بهره برداری و واگذاری (BOT) را نیز برای پروژه های ایرانی تعریف کرده است. این یک شیوهٔ نسبتاً جدید در بازار ایران است. در این شیوه، شریک خارجی در یک پروژه سرمایه گذاری می کند، سپس قبل از ا
نتقال کامل آن به دولت ایران، برای مدت زمان مشخصی توسط سرمایه گذار خارجی اداره و بهره برداری می شود. مقامات ایرانی نسبت به پروژه های ساخت، بهره برداری و واگذاری انعطاف پذیری نشان می دهند که می تواند راه سرمایه گذاری خارجی بیشتر در بازار را باز کند. مناطق آزاد تجاری و مناطق ویژه اقتصادی. ایران از دهه ۱۹۷۰ به مناطق آزاد تجاری علاقه داشته است. مزایا. مناطق آزاد تجاری (FTZ) و مناطق ویژه اقتصادی (SEZ) برای ایجاد شده اند تا مشوق های سرمایه گذاری بیشتری برای سرمایه گذاران فراهم کنند. از جملهٔ این مزایا عبارتند از: مکان ها. در تاریخ ژانویه ۲۰۱۰، شش منطقه آزاد تجاری (FTZ) و ۱۶ منطقه ویژه اقتصادی (SEZ) در ایران وجود دارد. که قرار است بر تعداد آنان افزوده شود. سرمایه گذاری مستقیم خارجی به بیرون. بازیگران اصلی سرمایه گذاری ایران در خارج از کشور شرکت سرمایه گذاری های خارجی ایران و بانک مرکزی ایران (واحد فارکس) هستند. به طور کلی، این سرمایه گذاری ها را می توان به سرمایه گذاری مستقیم خارجی و سرمایه گذاری های سبد اوراق بهادار خارجی طبقه بندی کرد: سرمایه گذاری مستقیم خارجی شامل موارد زیر می شود: سرمایه گذاری های مربوط به سبد ا
وراق بهادار خارجی شامل موارد زیر می شود: مالکیت جزئی در: علاوه بر این، شهروندان ایران و شهروندان ایرانی مقیم خارج از کشور، به عنوان افراد حقیقی، سرمایه گذاری قابل توجهی در بخش های املاک و شرکت های بازرگانی دبی، و در شرکت های مختلف در سراسر اروپا، چین و ایالات متحده کرده اند. ایرانیان ثروتمند، شرکت های ایرانی و خریداران مورد حمایت دولت طی ۵ تا ۱۰ سال آینده (۲۰۱۶) تا ۸٫۵ میلیارد دلار در املاک و مستغلات خارج از کشور سرمایه گذاری می کنند.
جایزه ساترن بهترین بازیگر نقش مکمل مرد تلویزیونی () هرسال توسط آکادمی فیلم های علمی-تخیلی، فانتزی و ترسناک برای تقدیر از عملکرد بازیگران در مجموعه های تلویزیونی علمی–تخیلی، خیالی و ترسناک اهدا می شود.
رافائل یونیر آلبا کاستیلو (انگلیسی: Rafael Yunier Alba Castillo؛ متولد ۱۲ اوت ۱۹۹۳) یک تکواندوکار اهل کوبا است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو، در وزن ۸۰+ کیلوگرم مردان رقابت کرد.
حسن آباد سرکوه ضرون روستایی در دهستان کوه دشت شمالی بخش مرکزی شهرستان کوهدشت استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۹ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
کتابخانه مرکزی هلسینکی اوودی یا کتابخانه اوودی (انگلیسی: Helsinki Central Library Oodi)، (فنلاندی: Helsingin keskustakirjasto Oodi؛ سوئدی: Helsingfors centrumbibliotek Ode)، که معمولاً به آن اوودی گفته می شود، یک کتابخانه عمومی در هلسینکی، فنلاند است که در ۵ دسامبر ۲۰۱۸ افتتاح شد. این بنا در منطقه تولون لاهتی در کنار مرکز موسیقی هلسینکی و موزه هنرهای معاصر کیاسما واقع شده است. این کتابخانه علی رغم نام خود، کتابخانه اصلی هلسینکی نیست. کتابخانه اصلی هلسینکی در پاسیلا واقع شده است.
حسن آباد کمالوند یا حسن آباد روستایی در دهستان ده پیر جنوبی بخش مرکزی شهرستان خرم آباد استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۸۲ نفر (۱۴۰خانوار) بوده است.
تاد چاوز () (زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۹۱) یک شخصیت خیالی از مجموعه انیمیشنی تلویزیونی نتفلیکس "بوجک هورسمن" است. این شخصیت توسط آرون پال صداگذاری شده و توسط رافائل باب وکسبرگ خلق شده است.
حسن آباد شه در روستایی در دهستان پشتکوه بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده است.
حسن آباد مولوی یا حسن آباد روستایی در دهستان جامرود بخش مرکزی شهرستان تربت جام استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۲۶۱ نفر (۳۱۵خانوار) بوده است.
قتل عام هینترکایفِک در شامگاه ۳۱ مارس ۱۹۲۲ رخ داد؛ زمانی که شش عضو ساکن یک مزرعه ی کوچک در منطقه ی باواریای آلمان، که در حدود ۷۰ کیلومتری شمال شهر مونیخ واقع شده بود، توسط فرد یا افرادی ناشناس به قتل رسیدند. قربانیان این جنایت عبارت بودند از: همه ی قربانیان با ضربات نوعی کلنگ کشته شده بودند. پس از وقوع قتل، قاتل یا قاتلان به مدت سه روز در خانه باقی ماندند؛ در این مدت از غذای خانه استفاده کردند، به حیوانات مزرعه رسیدگی کردند و در بخاری خانه آتش روشن کردند.چهار تن از قربانیان در طویله، روی هم چیده شده بودند. به نظر می رسد که آن ها یکی یکی به بهانه ای به داخل طویله کشیده شده و سپس به قتل رسیده اند. پیش از این حادثه، اعضای خانواده و خدمتکار پیشینشان گزارش داده بودند که صداهای مشکوکی از اتاق زیرشیروانی شنیده اند؛ موضوعی که در نهایت موجب ترک کار خدمتکار قبلی شد. این پرونده تا به امروز حل نشده باقی مانده و از آن به عنوان یکی از هولناک ترین و مرموزترین جنایات حل نشده در تاریخ آلمان یاد می شود. موقعیت. مزرعه ی هینترکایفک حدود سال ۱۸۶۳ ساخته شده بود. نام هینترکایفک از موقعیت جغرافیایی آن گرفته شده است: در زبان آلمانی،
واژه ی Hinter به معنی "پشتِ" است، و Kaifeck نام دهکده ای کوچک در نزدیکی آن. بنابراین، "هینترکایفک" به معنی "پشتِ کایفک" است؛ در واقع این مزرعه حدود یک مایل شمال کایفک قرار داشت و در مرز جنگلی انبوه واقع شده بود. کمتر از یک سال پس از وقوع قتل و پایان تحقیقات، مزرعه به طور کامل تخریب شد تا اثری از صحنه های خشونت آمیز باقی نماند. در جریان تخریب ساختمان، شواهد بیشتری کشف شد؛ از جمله یک کلنگ آغشته به خون خشک شده که در اتاق زیرشیروانی پنهان شده بود، و یک چاقوی جیبی که در میان کاه های انبار یافت شد. پس از تخریب مزرعه، در نزدیکی محل سابق آن، بنای کوچکی از بتن به نام یادمان هینترکایفک ساخته شد تا به عنوان یادبودی برای قربانیان این فاجعه باقی بماند. قتل عام. مقدمه. چند هفته پیش از وقوع قتل های هینترکایفک، اتفاقات عجیب و غریبی در اطراف مزرعه رخ داده بود. حدود شش ماه پیش از حادثه، «کرسنز ریگر»، خدمتکار وقت خانواده، به دلیل شنیدن صداهای مشکوک در اتاق زیرشیروانی، کار خود را ترک کرد. او معتقد بود خانه توسط نیروهای ماورایی تسخیر شده است. در ماه مارس سال ۱۹۲۲، آندریاس گروبر روزنامه ای ناشناس و غیرعادی از شهر مونیخ را در مزرعه
پیدا کرد؛ در حالی که نه خودش آن را خریده بود و نه هیچ کس دیگری در منطقه مشترک آن روزنامه بود. ابتدا تصور می کرد نامه رسان آن را اشتباهی جا گذاشته، اما این فرضیه نیز رد شد. تنها چند روز پیش از جنایت، گروبر به همسایگانش گفته بود که ردپاهایی تازه در برف دیده که از سمت جنگل به سمت مزرعه می آمدند و به قفل شکسته ی اتاق ماشین آلات ختم می شدند. در همان شب، اعضای خانواده صداهایی شبیه قدم زدن از بالای خانه شنیدند. گروبر ساختمان را جست وجو کرد، اما کسی را نیافت. با وجود اینکه موضوع را با چند نفر در میان گذاشت و حتی پیشنهاد کمک دریافت کرد، هرگز این موارد را به پلیس گزارش نداد. همچنین، به گفته ی یکی از دوستان مدرسه ی «زنتزیلیا گابریل» (دختر هفت ساله ی خانواده)، شب پیش از قتل، مادرش «ویکتوریا» پس از مشاجره ای شدید، مزرعه را ترک کرده بود و تنها چند ساعت بعد، در جنگل پیدا شد. روز واقعه. در بعدازظهر جمعه، ۳۱ مارس ۱۹۲۲، خدمتکار جدید خانواده، «ماریا بومگارتنر»، به مزرعه رسید. خواهر ماریا او را تا مزرعه همراهی کرد و پس از مدتی کوتاه آنجا را ترک کرد. او احتمالاً آخرین کسی بود که اعضای خانواده را زنده دیده است. ماریا تنها یک روز
در مزرعه کار کرده بود پیش از آن که جنایت رخ دهد. به نظر می رسد در ساعات پایانی شب، «ویکتوریا گابریل»، دختر هفت ساله اش «زنتزیلیا»، و والدینش «آندریاس» و «سیتسیلیا» یکی یکی از طریق اصطبل به داخل طویله کشانده شدند و همان جا به قتل رسیدند. قاتل یا قاتلان، با استفاده از یک کلنگ متعلق به خود مزرعه، قربانیان را با ضربات سهمگین به سر از پای درآوردند. سپس، قاتل با همان آلت قتاله به داخل خانه رفت و با همان سلاح، ابتدا «ژوزف» کوچک را که در گهواره اش خوابیده بود، و سپس «ماریا بومگارتنر» را در اتاق خوابش به قتل رساند. کشف. چهار روز از وقوع قتل ها گذشته بود تا اینکه اجساد قربانیان کشف شد. در روز اول آوریل، دو فروشنده قهوه به نام های «هانس شیروفسکی» و «ادوارد شیروفسکی» به مزرعه ی هینترکایفک مراجعه کردند تا سفارش بگیرند. اما با وجود کوبیدن در و پنجره، پاسخی دریافت نکردند. آن ها محوطه ی مزرعه را گشتند، ولی هیچ کس را ندیدند. تنها نکته ی مشکوک، باز بودن درِ انبار تجهیزات مزرعه بود. پس از مدتی بلاتکلیفی، آن دو محل را ترک کردند. در روزهای بعد، غیبت بدون اطلاع «سیتسیلیا گابریل» از مدرسه و عدم حضور خانواده در مراسم نیایش روز یک شن
به، نگرانی ها را بیشتر کرد. در روز ۴ آوریل، یک مکانیک محلی به نام «آلبرت هوفنر» برای تعمیر موتور به مزرعه آمد. او گفت که هیچ یک از اعضای خانواده را ندیده و صدایی جز سر و صدای حیوانات مزرعه و سگ داخل طویله به گوشش نرسیده است. پس از یک ساعت انتظار، تعمیر را آغاز کرد و در حدود چهار ساعت و نیم کار را به پایان رساند. ساعت حدود ۳:۳۰ بعدازظهر همان روز، «لورنتس شلیتن باوئر» پسر ۱۶ ساله اش «یوهان» و ناپسری ۹ ساله اش «ژوزف» را به مزرعه فرستاد تا پیگیر وضعیت خانواده شوند. اما وقتی آن ها بازگشتند و گفتند کسی را ندیده اند، شلیتن باوئر خود به همراه «میشائیل پل» و «یاکوب زیگل» راهی مزرعه شد. با ورود به طویله، آن ها اجساد «آندریاس گروبر»، همسرش «سیتسیلیا»، دخترشان «ویکتوریا گابریل» و نوه شان «زنتزیلیا» را در حالی که روی هم چیده شده بودند، پیدا کردند. کمی بعد، پیکر «ماریا بومگارتنر» (خدمتکار) و کوچک ترین عضو خانواده، «یوزف»، نیز در داخل خانه کشف شد. تحقیقات. بازرس گئورگ رینگروبر و بخشش تحقیقاتش در مورد قتل تحقیق کردند. تحقیقات اولیه به دلیل تعداد افرادی که با صحنه جنایت تعامل داشتند، اجساد و اقلام را به اطراف جابجا می کردند و
حتی در آشپزخانه غذا می پختند و می خوردند، با مشکل مواجه شد. روز پس از کشف اجساد، پزشک دادگاه یوهان باپتیست اومولر کالبد شکافی را از بدن مقتولان انجام داد. مشخص شد که کلنگ محتمل ترین سلاح قتل است، اگرچه خود آلت قتاله در صحنه پیدا نشد. شواهد نشان می دهد که سیتسیلیای ۷ ساله تا چندین ساعت پس از حمله زنده بوده است - او در حالی که روی کاه دراز کشیده بود موهای خود را به صورت دسته ای دریده بود. جمجمه قربانیان برداشته شد و برای بررسی بیشتر به مونیخ فرستاده شد. پلیس ابتدا با مشکوک شدن به انگیزه سرقت، از هنرمندان دوره گرد، ولگردها و چندین نفر از ساکنان روستاهای اطراف بازجویی کرد، اما با پیدا شدن مقدار زیادی پول در خانه، آنها این نظریه(سرقت) را رها کردند. واضح بود که عامل یا عاملان چند روز در مزرعه مانده بودند. شخصی به گاوهای مزرعه غذا داده بود، کل نان آشپزخانه را مصرف کرده بود و گوشت موجود در انبار را خورده بود. بدون هیچ مدرک واضحی که بتوان از صحنه جنایت به دست آورد، پلیس شروع به تهیه فهرستی از مظنونان کرد. با وجود دستگیری های مکرر، هیچ قاتلی پیدا نشد و پرونده ها در سال ۱۹۵۵ بسته شدند. آخرین بازجویی ها در سال ۱۹۸۶، قبل
از بازنشستگی سربازرس، کنراد مولر، انجام شد. تناقضات. در سوابق بازرسی کمیسیون دادگاه، اشاره شد که قربانیان احتمالاً بخاطر سر و صدای حیوانات که در اصطبل بودند به انبار کشیده شدند. با این حال، تحقیقات بعدی نشان داد که حتی صدای جیغ انسان هم از طویله تا خانه شنیده نمیشود. در شب بعد از جنایت، سه روز قبل از کشف اجساد , هنرمند دوره گرد مایکل پلوکل تصادفاً از کنار هینترکایفک گذشت. او متوجه شد که تنور خانه توسط شخصی گرم شده است. آن شخص با فانوس به او نزدیک شده بود و او را کور کرده بود و در نتیجه با عجله به راه خود ادامه داد. پلوکل همچنین متوجه شد که دود تنور بوی تهوع آوری دارد. این حادثه پیگیری نشد و هیچ تحقیقی برای تعیین آنچه که آن شب در تنور سوزانده شده بود انجام نشد. در ۱ آوریل در ساعت ۰۰: ۳ بامداد، کشاورز و قصاب, سیمون ریبلاندر، در راه بازگشت به خانه نزدیک Brunnen, دو فرد مرموز را در حاشیه جنگل دید.وقتی غریبه ها او را دیدند برگشتند تا صورتشان معلوم نشود. بعدها، هنگامی که سیمون درباره قتل در هینترکایفک شنید, فکر کرد که ممکن است آن دو غریبه در این قتل دخیل باشند. مظنونان. کارل گابریل. کارل گابریل، شوهر ویکتوریا گابر
یلِ بیوه بود. بنا بر گزارش ها، او در دسامبر ۱۹۱۴، در طول جنگ جهانی اول، بر اثر یک گلوله در آراس، فرانسه کشته شد، اما جسد او هرگز پیدا نشد. پس از جنایت، مردم شروع به گمانه زنی در مورد اینکه آیا او واقعاً در جنگ کشته شده است یا خیر کردند. ویکتوریا در غیاب شوهرش حامله شده بود و پسرش جوزف را به دنیا آورد. شایعه شده بود که این پسر محصول یک "رابطه" محارم بین ویکتوریا و پدرش آندریاس بوده است که در دادگاه مستند شده و در دهکده شناخته شده است. مشخص شد که آندریاس به دخترش تجاوز می کند و دادگاه هر دوی آنها را به اتهام زنای با محارم محکوم کرد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، اسیران جنگی از منطقه شروبن هاوزن که پیش از موعد از اسارت شوروی آزاد شدند، ادعا کردند که توسط یک افسر آلمانی زبان شوروی که ادعا می کرد قاتل هینترکایفک است، به خانه فرستاده شده اند. با این حال، برخی از مردان بعداً اظهارات خود را اصلاح کردند که اعتبار آنها را کاهش داد. بسیاری این نظریه را مطرح کردند که افسر شوروی مورد نظر ممکن است کارل گابریل باشد، زیرا کسانی که ادعا می کردند گابریل را پس از گزارش مرگ او دیده اند، شهادت دادند که او می خواست به روسیه برود. لور
نز شلیتن باوئر. مدت کوتاهی پس از مرگ همسر اولش در سال ۱۹۱۸، گمان می رفت که لورنز شلیتن باوئر با ویکتوریا گابریل رابطه داشته و پدر جوزف بوده است. شلیتن باوئر در اوایل تحقیقات به دلیل چندین اقدام مشکوک بلافاصله پس از کشف اجساد مورد سوء ظن مردم محلی قرار گرفت. زمانی که شلیتن باوئر و دوستانش برای پیدا کردن افراد خانه وارد شدند، مجبور شدند برای ورود به انبار یک دروازه را بشکنند زیرا همه درها قفل بودند. با این حال، بلافاصله پس از پیدا کردن چهار جسد در انبار، شلیتن باوئر ظاهراً قفل در ورودی را با کلید باز کرد و (به طور مشکوکی) به تنهایی وارد خانه شد. یک کلید خانه چندین روز قبل از قتل گم شده بود، اگرچه ممکن است به شلیتن باوئر، به عنوان همسایه یا معشوق بالقوه ویکتوریا، کلید داده شده باشد. شلیتن باوئر وقتی از همراهانش پرسیده شد که چرا تنها به خانه رفته است در حالی که مشخص نیست قاتل ممکن است هنوز آنجا باشد یا خیر، ظاهرا شلیتن باوئر اظهار داشت که به دنبال پسرش جوزف رفته است. مشخص است که شلیتن باوئر اجساد را در صحنه جرم آشفته کرده بود، بنابراین به طور بالقوه تحقیقات را به خطر انداخته بود. سال ها بعد، به دلیل اظهارنظرهای ع
جیب شلیتن باوئر، سوء ظن مردم آن منطقه نسبت به این فرد همچنان وجود داشت و علت این سوء ظن ها آگاهی این فرد از جزئیاتی بود که فقط قاتل به یاد می آورد. طبق اطلاعاتی که در پرونده وجود داشت، معلم مدرسه آن منطقه، هانس یبلاگر، شلیتن باوئر را در حال بازدید از بقایای هینترکایفک تخریب شده در سال ۱۹۲۵ مشاهده کرد. شلیتن باوئر پس از پرسیدن دلیل حضور او در آنجا، اظهار داشت که تلاش مجرم برای دفن بقایای خانواده در انبار توسط زمین یخ زده متوقف شده است. این به عنوان شواهدی درنظر گرفته شد که شلیتن باوئر از شرایط زمین در زمان قتل عام اطلاع دقیقی داشت، اگرچه به عنوان همسایه و آشنا با سرزمین آنجا، ممکن است فقط حدس خوبی زده باشد. یک گمانه زنی دیگر این بود که شلیتن باوئر پس از اینکه ویکتوریا خواستار حمایت مالی از جوزف جوان شد، همه اعضای خانواده را به قتل رساند. شلیتن باوئر پیش از مرگش در سال ۱۹۴۱، چندین ادعای مدنی را برای تهمت علیه افرادی که او را "قاتل هینترکایفک" توصیف می کردند، انجام داد و برنده شد. کارل اس و آندریاس اس. در سال ۱۹۷۱، زنی به نام ترز تی. نامه ای با اشاره به اتفاقی در دوران نوجوانی خود نوشت: در سن ۱۲ سالگی، شاهد ملاق
ات مادرش از سوی مادرِ برادران کارل و آندریاس اس بود. این زن(مادرِ کارل و آندریاس) ادعا کرد که پسرانش دو قاتل هینترکایفک بودند. مادر گفت: «آندریاس از اینکه چاقویش را گم کرده پشیمان شد». در واقع، هنگامی که مزرعه در سال ۱۹۲۳ تخریب شد، یک چاقوی جیبی پیدا شد که نمی توان آن را به وضوح متعلق به کسی دانست. با این حال، چاقو می توانست متعلق به یکی از قربانیان قتل باشد. این مسیر بدون نتیجه دنبال شد. کرزنز ریگر، خدمتکار سابق هینترکایفک، مطمئن بود که قبلاً در حین نظافت خانه، چاقو را در حیاط دیده است. پیتر وبر. پیتر وبر توسط جوزف بتز به عنوان مظنون معرفی شد. این دو(پیتر و بتز) در زمستان ۱۹۱۹-۱۹۲۰ به عنوان کارگر با هم کار میکردند و در یک اتاق مشترک بودند. به گفته بتز، وبر از مزرعه ای دورافتاده به نام هینترکایفک صحبت کرد. وبر می دانست که تنها یک زوج پیر با دختر و دو فرزندش در آنجا زندگی می کنند. به احتمال زیاد او از رابطه زناشویی بین گروبر و دخترش اطلاع داشته است. بتز در جلسه ای شهادت داد که وبر برای گرفتن پول خانواده پیشنهاد کشتن پیرمرد را داده بود. وقتی بتز به این پیشنهاد پاسخ نداد، وبر از صحبت در مورد آن دست کشید. برادران