Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گیبل استیوسون (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل ایالات متحده آمریکا در دستهٔ فوق سنگین کشتی آزاد است. استیوسن برندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۲۰ توکیو و نیز قهرمان مسابقات قهرمانی پان امریکن در ۲۰۲۱ است. فعالیت حرفه ای. المپیک ۲۰۲۰ توکیو. گیبل استیسون در المپیک ۲۰۲۰ توکیو در وزن ۱۲۵ کیلوگرم کشتی آزاد حاضر بود.او در دور اول آیال لازارف از قرقیزستان را در تایم اول با نتیجه ۱۰ بر صفر شکست داد،در دور بعد حریف او طاها آکگل کشتی گیر قدرتمند و عنوان دار جهان و المپیک از ترکیه بود که توانست ۸ بر صفر او را شکست بدهد و خالق یکی از بزرگترین شگفتی های این مسابقات شود. در نیمه نهایی حریف او کشتی گیر از مغولستان بود که با نتیجه ۵ بر صفر برد و به فینال رسید.در فینال حریف او گنو پتریاشویلی قهرمان سه ساله جهان از گرجستان بود که در یک کشتی بسیار زیبا و پر امتیاز در ۲ ثانیه به اتمام کشتی گیبل استیسون موفق شد ۲ امتیاز کسب کند و با نتیجه ۱۰بر ۸ گنو پتریاشویلی را شکست دهد و صاحب مدال طلای سنگین وزن در المپیک شود. ورود به سازمان WWE. در تاریخ ۲۲ اوت ۲۰۲۱ گیبل استیوسون با وینس مک من بنیانگذار و مدیر فعلی سازمان WWE دیدار کرد و با انتشار پستی در
اینستاگرام رسما اعلام کرد که بعد از قهرمانی در المپیک ۲۰۲۰ توکیو در رشته کشتی آزاد دیگر در این رشته رقابت نخواهد کرد و وارد رشته ای کشتی کج خواهد شد.البته او گفته که در مسابقات ۲۰۲۴ و۲۰۲۸ المپیک شرکت خواهد کرد او در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۳ در انتخابی تیم ملی آمریکا انتخاب شد اما انصراف داد و بجای او پاریس دیگر کشتی گیر امریکا اعزام بلگراد شد
موندای جیمز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هامارابی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال نیجریه، زیر ۲۳ سال نیجریه و نیجریه بازی کرده است.
اونیکاچی آپام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال سیاتل ساندرز، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال نیجریه، زیر ۲۳ سال نیجریه و نیجریه بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
اولوبایو آدفمی (; – ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راپید بخارست، باشگاه فوتبال هاپوئل تل آویو و باشگاه فوتبال رایندورف آلتاخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال نیجریه و نیجریه بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
اولوافمی آجبیلور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خرونینگن، باشگاه فوتبال میتیولن و باشگاه فوتبال بروندبی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال نیجریه و نیجریه، بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
سالمن اوکورونکوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زاربروکن، باشگاه فوتبال اس وی زاندهاوزن، باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه، باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال السوند اف. کی و باشگاه فوتبال روت وایس اسن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال نیجریه، زیر ۲۰ سال نیجریه، زیر ۲۳ سال نیجریه و نیجریه بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
آیزاک پرومس (; – ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ترابزون اسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال مانیسااسپور، باشگاه فوتبال کاردمیر قره بوک اسپور، باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال مرسین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
موزه تاریخ طبیعی سینت فیگینز، که از آن با عنوان مختصر سینت فیگینز یاد می شود، یک در کاردیف است که شیوه زندگی، فرهنگ و معماری تاریخی آن را شرح می دهد این موزه بخشی موزه ملی ولز است. این بنا از بیش از چهل ساختمان از مکان های مختلف در ولز ساخته شده است و در محوطه قلعه سینت فیگینز واقع شده است موزه تاریخ طبیعی سینت فیگینز در سال ۲۰۱۲ در یک برنامه بازسازی شش ساله و با برآورد هزینه ۳۰ میلیون پوندی تکمیل شد و سال بعد از آن در ۲۰۱۹ به عنوان موزه سال هنری شناخته شد. تاریخچه. این موزه در سال ۱۹۴۶ به دنبال اهدای قلعه و اراضی توسط تأسیس شد. در سال ۱۹۴۸ با نام موزه مردمی ولز درهای خود را به روی عموم گشود. نام موزه به ولزی (همچنین به معنی "موزه مردمی ولز") از آن تاریخ بدون تغییر باقی مانده است، در حالی که عنوان انگلیسی به موزه زندگی ولزی، پس از آن موزه تاریخ ملی سنت فاگانز و دوباره به عنوان فعلی تغییر یافت. این موزه که حاصل ایده است، از اسکانسن، موزه فضای باز معماری سوئدی بومی در استکهلم الگوبرداری شده است. بیشتر سازه های ساخته شده در اسکانسن از چوب ساخته شده اند و بنابراین به راحتی جدا و دوباره جمع می شوند، اما یک موزه قا
بل مقایسه در ولز بلند پروازانه تر خواهد بود، زیرا بیشتر معماری بومی ولز از سنگ تراشی ساخته شده است. بازسازی ۲۰۱۷. در ژوئیه ۲۰۱۷ ساختمان اصلی پذیرایی اصلی بازسازی شد. بازسازی شش ساله و ۳۰ میلیون پوندی سایت که توسط تعدادی از منابع، به ویژه دولت ولز و قرعه کشی ملی تأمین اعتبار شد، در اکتبر ۲۰۱۸ به پایان رسید. پروژه بازسازی ۳۰ میلیون پوندی مزایای بسیاری را به همراه داشت، از جمله سه گالری جدید که تاریخ ولز را به نمایش می گذارد، ساختمان هایی از جمله مزرعه عصر آهن، براین اریر، دادگاه شاهزاده قرون وسطایی و Llys Llywelyn، و همچنین یک ساختمان ورودی اصلی بازسازی شده و یک رستوران، زمین بازی و فضای یادگیری جدید. یکی از ساختمان های جدید، Gweithdy ('کارگاه')، دارای ابزارهای عصر سنگ و صندلی های چوبی است. در ژوئن ۲۰۱۹ ، سنت فاگانز توسط صندوق هنر به عنوان موزه سال ۲۰۱۹ انگلستان انتخاب شد، که «تخیل، نوآوری و موفقیت استثنایی» این مرکز را تحسین کرد. ساختمان و نمایشگاه موزه. اگرچه این موزه برای حفظ جنبه هایی از زندگی روستایی ولز در نظر گرفته شده بود، اما در حال حاضر چندین ساختمان شامل زندگی کاری صنعتی پس از آن، که تقریباً در ولز م
نقرض شده اند، را به تصویر می کشد. یک ردیف از خانه های کارگری وجود دارد که مبلمان سالهای ۱۸۰۰ تا ۱۹۸۵ را از ماشین Rhyd-y در نزدیکی Merthyr Tydfil (پایین) و همچنین م Instituteسسه بکر کارگران Oakdale نشان می دهد. یک خانه ییلاقی پیش ساخته پس از جنگ (در زیر) نشان دهنده سبک زندگی بعدی خانوار است. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۲، موزه هنگام استقرار مجدد از باغ های دیفرین، میزبان جشنواره تئاتر تابستانی Everyman بود. این جشنواره که شامل یک نمایش شکسپیر، یک نمایش موزیکال و یک نمایش کودکانه است، از زمان تأسیس در Dyffryn در سال ۱۹۸۳ به بخشی از تقویم نمایشی ولز تبدیل شده است. صحنه های سریال در بخش های و در موزه فیلمبرداری شد. بر اساس یافته های باستان شناسی، بازسازی Llys Rhosyr، دادگاه قرن سیزدهم شاهزادگان Gwynedd، به پایان رسید و در اکتبر ۲۰۱۸ برای عموم باز شد. Llys Llewelyn ("دادگاه Llewelyn" نامیده می شود) با این هدف افتتاح شد که دانش آموزان از بهار ۲۰۱۹ می توانند یک شب در ساختمانها بمانند. Gweithdy ('Workshop')، ساختمانی پایدار که توسط استودیوی Feilden Clegg Bradley طراحی شده است، برای اولین بار در ژوئیه ۲۰۱۷ افتتاح شد؛ بعداً یک ک
افه اضافه شد. گالری جدید در اکتبر ۲۰۱۸ افتتاح شد، در حالی که از مطالعه مجموعه ها و میزبانی تظاهرات و کارگاه های صنایع دستی سنتی پشتیبانی می کرد، امکانات بازدیدکنندگان را بهبود می بخشد. تحولات آینده. در سایت بازسازی خواهد شد. این هتل ابتدا در خیابان آدام، کاردیف واقع شده بود و اولین بار در سال ۱۸۵۳ افتتاح شد. این هتل در مه ۲۰۱۲ بسته شد و در سال ۲۰۱۳ برچیده شد تا در انبار قرار گیرد. امید است که بنا را همان طور که در سال ۱۹۱۵ به نظر می رسید بازسازی کند. در سال ۲۰۱۲ اعلام شد که در موزه بازسازی می شود.
امانوئل اکپو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کلمبوس کرو، باشگاه فوتبال انیمبا اینترناسیونال، و باشگاه فوتبال مولده اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال نیجریه و نیجریه بازی کرده است.
اولاداپو اولوفمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال انیمبا اینترناسیونال، باشگاه فوتبال اندرلشت و باشگاه فوتبال بوآویشتا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
دادگاه جزا () یک مجموعهٔ تلویزیونی دادگاهی بریتانیایی است که مابین سال های ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۴ از شبکهٔ آی تی وی پخش شد. این مجموعه از زمانی پخش شد که سیستم دادگاه جزا در انگلستان و ولز، جایگزین سیستم قدیمی شد.
پیتر رنو () یک همکاری مشترک آهنگسازی میان پیتر تیلور و کلیف توئملو است. این دو هنرمند در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی فعالیت داشتند و آلبوم های موسیقی فراوانی را روانهٔ بازار کردند. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که گروه موسیقی پیتر رنو در آن ها نقش داشته است، می توان به "دادگاه جزا" و "طلوع مردگان" اشاره نمود.
این مقاوی حاوی فهرستی از نیروگاه های واقع در عربستان سعودی است.
در دین اسلام، گربه اهلی حیوانی مورد احترام است. گربه ها به دلیل تمیزی تحسین می شوند و از نظر مسلمانان مصداق یک «حیوان خانگی عالی» هستند. منشأ احترام. گربه ها از زمان باستان در خاور نزدیک مورد احترام بوده اند ، سنتی که توسط اسلام (به شکل اصلاح شده ای) پذیرفته شده است. طبق بسیاری از احادیث، پیامبر اسلام آزار و اذیت و کشتن گربه ها را منع کرد. یکی از یاران پیامبر به دلیل دلبستگی به گربه ها، به ابوهریره (به معنایِ"پدر بچه گربه") معروف بود. ابوهریره ادعا کرده بود که شنیده بود پیامبر گفته است که زنی پارسا بعد از اینکه از تأمین آب و غذا برای گربه ای تا زمان مرگش غفلت کرد جهنم رفت. طبق افسانه ای، گربه ابوسعید پیامبر را از یک مار نجات داد. تاریخچه. شاعر و نویسنده سفرنامهٔ آمریکایی، بایارد تیلور (۱۸۷۸–۱۸۲۵) وقتی بیمارستانی در سوریه را که گربه ها آزادانه در آن گشت می زدند مشاهده نمود، متحیر شد. مؤسسه ای که گربه سانان خانگی در آن پناه می گرفتند و تغذیه می شدند، به کمک وقف همراه با دستمزد سرایداران، دامپزشکی و غذای گربه تأمین می شد. ادوارد ویلیام لین (۱۸۰۱–۱۸۷۶)، مستشرق انگلیسی که در قاهره اقامت داشت، باغ گربه ای را توصیف
کرده است که در اصل متعلق به بایبرس، سلطان مصری قرن سیزدهم بود. این در حالی است که معاصران اروپایی او نگرش بسیار متفاوتی نسبت به گربه ها داشتند و به این خاطر آن ها را می خوردند یا آن ها را تحت احکام پاپ می کشتند. ویلفرد تسیگر در کتاب "اعراب مردابی" خاطرنشان کرده است که گربه ها اجازه ورود آزادانه به ساختمان های اجتماع در روستاهای تالاب های میان رودان را داشتند و حتی به آن ها غذا می دادند. جدا از محافظت از انبارهای غذا و فروشگاه های مواد غذایی در برابر آفات، گربه ها در فرهنگ های عربی-اسلامی به دلیل شکار موش هایی که کتاب ها را نابود می کردند، مورد احترام بودند. به همین دلیل، گربه ها اغلب در کنار دانشمندان اسلامی و کتاب شناسان در نقاشی ها به تصویر کشیده می شوند. جانورشناس قرون وسطی مصر آل دمیری نوشته است که اولین گربه وقتی خلق شد که حیوانات در کشتی نوح، از موش ها به خدا شکایت کردند و به همین خاطر خدا شیری را به عطسه واداشت و از این عطسه اولین گربه خلق شد. درمورد این ماجرا نقل شده است که به دلیل حضور طولانی مدت در کشتی نوح، تعداد موش ها و قاذورات زیاد شد. خداوند به نوح وحی کرد که بر صورت شیر دست بکشد. با این کار، ش
یر عطسه کرد و یک جفت گربه نر و ماده از مجرای بینی شیر خارج شد و در نتیجه جمعیت موش ها کم گردید. و نیز به صورت فیل دست کشید و فیل نیز عطسه کرده و از مجرای بینی آن، دو خوک نر و ماده خارج شد که با خوردن قاذورات، مقدار آنها را کم کردند. البته از دیدگاه سندی تمام راویان این حدیث، ناشناس و مجهول هستند و مشابه محتوای آن نیز تقریباً هیچ منبع دیگری تکرار نشده است. بر این اساس هم از لحاظ متن و هم از لحاظ سند، نمی توان به این روایت استناد کرد؛ به ویژه آنکه این نقل، منتسب به یکی از چهارده معصوم در اعتقادات شیعه نشده است. معزة. بسیاری از مسلمانان معتقدند "معزة" گربه مورد علاقه پیغمبر بود. پیغمبر یک روز با صدای اذان از خواب بیدار شد. او که برای شرکت در نماز آماده لباس پوشیدن می شد، گربه خود معزة را که در آستین عبای نمازش خوابیده بود، مشاهده کرد. او به جای بیدار کردنش، با استفاده از یک قیچی آستین را برید و گربه را بیدار نکرد. داستانی دیگر از این قرار است که پیغمبر پس از ارائه خطبه ای و در هنگام بازگشت از مسجد، از معزة تعظیمی دریافت کرد. پیغمبر بعد از دیدن تعظیم گربه اش لبخند زد و به آرامی گربه محبوب خود را سه بار نوازش کرد.
در احادیث هیچ اشاره ای به چنین گربه ای یا داستان مربوط به آن نشده است. داستان های مشابهی نیز از قرن ۶ به شخص دیگری نسبت داده شده است که ممکن است منشأ این داستان ها را توضیح دهد. بهداشت و عقیم سازی. در سنت اسلام، گربه ها به دلیل تمیزی مورد تحسین قرار می گیرند. تصور می شود که آن ها از نظر آیینی تمیز هستند و بنابراین اجازه ورود به خانه ها و حتی مساجد از جمله مسجدالحرام را دارند. غذایی که گربه ها از آن خورده اند، حلال تلقی می شود و آبی که گربه ها از آن نوشیده اند برای وضو مجاز است. علاوه بر آن، میان برخی از مسلمانان این عقیده وجود دارد که گربه ها به دنبال افرادی می روند که نماز می خوانند. دانشمندان مسلمان در مورد مسئله عقیم سازی جانوران اختلاف نظر دارند. با این حال، اکثر آن ها معتقدند که "عقیم سازی گربه ها اگر فایده ای برای گربه داشته باشد و باعث مرگ آن نشود" مجاز است.
سرباز خوب () یک تله فیلم درام بریتانیایی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ رمان "سرباز خوب" اثر فورد مادوکس فورد ساخته شد.
تصویربرداری کنتراست فاز یک روش تصویربرداری است که دارای طیف گسترده ای از کاربردهای مختلف می باشد. در این روش اختلاف ضریب شکست مواد مختلف برای تمایز میان ساختارهای مورد مطالعه به کار گرفته می شود. در میکروسکوپ نوری معمولی، می توان از کنتراست فاز برای تمایز میان ساختارهای شفافیت مشابه و بررسی بلورها بر اساس دوشکستی آن ها استفاده کرد. این ویژگی در علوم زیست شناسی، پزشکی و زمین شناسی کاربرد دارد. در پرتونگاری مقطعی اشعه ایکس می توان از همین اصول فیزیکی برای افزایش کنتراست تصویر با برجسته کردن جزئیات کوچک ضریب شکست متفاوت در ساختارهایی که در غیر این صورت یکنواخت هستند، استفاده کرد. در میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) ، کنتراست فاز تصویربرداری با وضوح بسیار بالا (HR) را امکان پذیر می سازد و این امکان را به ما می دهد تا مشخصه هایی را که فقط چند انگستروم از هم جدا هستند، تفکیک کنیم (در این مرحله بالاترین وضوح ۴۰ پیکومتر است).
خدافرمانی یا تئونومی (متشکل از واژگان یونانی ی "تئوس" به معنای خدا و "نوموس" به معنای قانون)، اصطلاحی مسیحی است که در برابر خودفرمانی ی انسان به کار رفته و به خدامحوری اخلاقیات و قانون، و لزوم حکم رانی مبتنی بر قانون الهی اشاره می کند. تئونومیستان بر این باورند که قوانین الهی، به ویژه قوانین قضایی عهد عتیق باید توسط جوامع مدرن رعایت شود.
میروسلاو بروزوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال کرواسی و یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
فرانیو شوشتاریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
میودراگ یوانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال صربستان و یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
برانکو استانکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال صربستان و یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
الکساندر آتاناکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
پرووسلاو میهایلوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال سارایوو و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. میهایلوویچ در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کوستا توماشویچ (؛ ۲۵ ژوئیه ۱۹۲۳ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال صربستان و یوگسلاوی بازی کرده است. توماشویچ در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
ژلیکو چایکوفسکی (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال نورنبرگ، و باشگاه ورزشی وردر برمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. چایکوفسکی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
موزه دریایی مرسی ساید ()، موزه واقع در لیورپول، انگلستان، بریتانیا است. این موزه بخشی از موزه های ملی لیورپول به شمار می رود و به صورت دوره آزمایشی در سال ۱۹۸۰ افتتاح شد و در سال ۱۹۸۴ افتتاح کامل گشت، اندکی بعد در سال ۱۹۸۶ گسترش یافت.
برنارد ووکاس (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال گراتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است. ووکاس در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
ازوونیمیر تسیمرمانچیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی و یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب و باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال کرواسی و یوگسلاوی بازی کرده است. تسیمرمانچیچ در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لیوبومیر لوریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال صربستان و یوگسلاوی بازی کرده است. لوریچ در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کلئوپاتراها () یک مجموعهٔ تلویزیونی هشت قسمتی بریتانیایی است که در سال ۱۹۸۳ از تلویزیون بی بی سی پخش شد. وقایع سریال در مصر باستان و دوران دودمان بطلمیوسی می گذرد و دربارهٔ ۸ ملکه مشهور مصر است که کلئوپاترا نام داشتند و هر یک در دورهٔ خاصی از تاریخ می زیستند. این سریال با واکنش های انتقادی متفاوت و عمدتاً منفی مواجه شد و شکایت هایی بابت نشان دادن تصاویر برهنه از آن شد و برخی نیز آن را یک مضحکه تصویری فریبنده نامیدند.
مری پروکتور (؛ ۱۸۶۲ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۵۷) اخترشناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. مری پروکتور (۱۸۶۲–۱۱ سپتامبر ۱۹۵۷) محبوب آمریکایی نجوم بود. پروکتور با وجود اینکه یک ستاره شناس حرفه ای نبود، به خاطر کتابها و مقالاتی که برای عموم مردم - به ویژه داستان های کودکانش نوشته شده بود، مشهور شد. علی رغم ادعاهای مختلف به عنوان آمریکایی بودن، لیست مسافران مربوط به سال ۱۹۲۴ وجود دارد که وی تابعیت انگلیس را به او می دهد. اوایل زندگی. مری پروکتور در دوبلین، ایرلند، فرزند دختر مری و ریچارد پروکتور متولد شد. مادر پروکتور در سال ۱۸۷۹ درگذشت. پدرش در سال ۱۸۸۱ دوباره ازدواج کرد و خانواده در سال ۱۸۸۲ به ایالات متحده مهاجرت کردند و در سن جوزف، میسوری اقامت گزیدند. کارها. "پروکتور" مقاله های بسیاری را برای روزنامه ها، مجله ها تألیف کرد و کتاب های مشهور بسیاری را نوشت. مقاله ها و کتاب های او بیشتر برای خوانندگان جوان بود، که برای او لقب «اخترشناس بچه ها» را به ارمغان آورد؛ با آنکه نوشته های او دقیق، آموزنده و به خوبی نشان داده شده بود خواندن کتاب هایش بسیار آسان بود.
قصه گو () یک نمایش تلویزیونی عروسکی لایو اکشن است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد.
زن سیاه پوش () یک تله فیلم ترسناک بریتانیایی است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد.
خطاهای نرم افزاری () یک مجموعهٔ تلویزیونی علمی-تخیلی درام و اکشن است که مابین سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ در ۴ فصل از شبکهٔ بی بی سی وان پخش شد. این برنامه ترکیبی از اکشن/ماجراجویی و علمی -تخیلی بود که بر طرح داستان های پرشتاب، ابزارهای فنی، بدل کاری ها و انفجارها تکیه داشت. بخش زیادی از فیلم برداری این مجموعه در ناحیه داک لندز لندن انجام شد؛ منطقه ای که به تازگی با پروژه هایی مانند کنری وورف بازسازی شده بود. این انتخاب به منظور ایجاد حال وهوایی مدرن، و حتی اندکی آینده نگرانه، برای لوکیشن های قسمت های مختلف صورت گرفت. تولید اولیهٔ برنامه در دو انبار در منطقهٔ بلک وال بیسین، واقع در آیل آو داگز در لندن مستقر بود. اما پس از بمب گذاری ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند در پلازای ساوت کی، گروه تولید ناچار شد برای یافتن ساختمان های سالم جهت فیلم برداری نماهای خارجی، مسافت بیشتری را طی کند. این برنامه در پایان فصل سوم خود تا آستانهٔ لغو شدن پیش رفت، اما به دلیل پایان هیجان انگیز و تعلیق داری که تیم تولید عمداً در آن گنجانده بود، و همچنین فروش قوی در بازارهای خارجی، فصل چهارمی برای آن سفارش داده شد. با این حال، این فصل پایانی با
مشکلاتی روبه رو شد؛ از جمله جابه جایی به زمان پخش زودتر در عصرهای شنبه، و نیز پخش شدن تنها هشت قسمت از ده قسمت تولیدشدهٔ آن در جدول پخش.
بایرون () یک تله فیلم بریتانیایی است که بر پایهٔ زندگی لرد بایرون ساخته و در سال ۲۰۰۳ از شبکهٔ بی بی سی دو پخش شد. قسمت اول این سریال ۲٫۱ و قسمت دوم آن ۱٫۸ میلیون بیننده داشت. این درام در نوامبر ۲۰۰۲ توسط جین ترانتر، مدیر بخش سفارش تولید درام بی بی سی اعلام شد؛ نویسندگی آن بر عهدهٔ نیک دی یر بود و قرار بود به کارگردانی جولیان فارینو ساخته شود. تام لئونارد در "دیلی تلگراف" دربارهٔ این خبر نوشت که این اثر «تازه ترین نمونه از دلبستگی بی بی سی به ساخت درام های تاریخی ای است که برای مخاطب مدرن "قابل ارتباط" باشند». این مجموعه توسط روث باومگارتن تهیه شد و تهیه کنندگان اجرایی آن لورا مکی، هیلاری سالمون و آندریا میلر بودند. میلر دربارهٔ برداشتش از بایرون پس از به تصویر کشیدنش گفت: «او توانایی آن را داشت که انسانی فوق العاده مهربان و خوب باشد، اما وقتی دربارهٔ کسی به نتیجه می رسید، می توانست واقعاً بی رحم شود. شخصاً از نحوهٔ رفتارش با بعضی افراد خوشم نمی آید.» لیدی کارولاین لَم از نگاه پاور، «زنی کودک صفت، باورنکردنی آسیب پذیر و از آن دسته افرادی بود که نیروی حیات عظیمی در خود داشت».
تیگران وازگنی ساهاکیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و وکیل اهل ارمنستان است که از تاریخ ژوئیه ۲۰۲۱ تا کنون سمت ریاست دادگاه تجدیدنظر جنایی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد. وی پیشتر نیز از تاریخ ۲۰۰۸ تا تاریخ ۲۰۱۶ این سمت را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۹۵۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
عملیات بودای خندان (به انگلیسی: Operation Smiling Buddha) نام رمز اختصاصی اولین آزمایش موفقیت آمیز بمب هسته ای هند در ۱۸ مه ۱۹۷۴ است. این بمب در پایگاه ارتش هند در قلعه پوکران واقع در راجستان، تحت نظارت چند ژنرال بلندپایه ارتش هند منفجر شد. آزمایش انفجار اتمی قلعهٔ پوکران ۱ همچنین اولین آزمایش تسلیحات هسته ای است که توسط کشوری به غیراز ۵ عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد انجام گرفته است. وقوع این آزمایش، مورد تأیید منابع معتبر خبری قرار گرفته است. وزارت امور خارجه هند به طور رسمی، این آزمایش را انفجار هسته ای صلح آمیز توصیف کرد. ایندیرا گاندی، نخست وزیر وقت هند، پس از این آزمایش هسته ای، شاهد افزایش گستردهٔ محبوبیت خود بود. پس از آن زمان، یک سری دیگر، آزمایش های هسته ای در سال ۱۹۹۸ با نام پوخران ۲ توسط ارتش هند انجام گرفته است. تاریخچه. هند در سال ۱۹۴۴ هنگامی که هومی جی. بهابها، مؤسسه تحقیقات بنیادی تاتارا تأسیس کرد، برنامه هسته ای خود را آغاز کرد. فیزیک دان راجه رامانا، نقش اصلی را در تحقیقات فناوری سلاح های هسته ای داشت. او تحقیقات علمی را در مورد سلاح های هسته ای گسترش داد و بر آنها نظارت کرد. وی اولین
افسر فرمانده تیم کوچک دانشمندانی بود که آزمایش انفجار هسته ای را انجام داد. پس از استقلال هند از امپراتوری بریتانیا، نخست وزیر هند جواهر لعل نهرو، اجازه توسعه برنامه هسته ای را به ریاست هومی جی. بهابها، صادر کرد. قانون انرژی هسته ای سال ۱۹۴۸ بر توسعه صلح آمیز تمرکز داشت. هند به شدت درگیر توسعهٔ پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای بود اما سرانجام تصمیم گرفت، آن را امضا نکند. در سال ۱۹۵۴ ،هومی جهانگیر. بهابها برنامه هسته ای را در جهت طراحی و تولید سلاح رهبری کرد. ۲ پروژه مهم زیرساختی به بهره برداری رسید. اولین پروژه، منجر به تأسیس مؤسسه انرژی اتمی ترومبای در بمبئی شد. پروژه دیگر، باعث ایجاد یک وزارت جدید دولتی گشت یعنی وزارت انرژی اتمی (DAE)، که بهابها وزیر آن بود. از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹، برنامه هسته ای هند به سرعت رشد کرد. تا سال ۱۹۵۸، وزارت انرژی اتمی، یک سوم بودجه دفاعی هند را برای اهداف تحقیقاتی در اختیار داشت. در سال۱۹۵۴، هند تحت برنامهٔ اتم برای صلح، با دولت کانادا و ایالات متحده آمریکا به یک تفاهم کلامی دست یافت. کانادا و آمریکا در نهایت توافق کردند که رآکتور تحقیقاتی سیروس را نیز در ترومبای آماده و ایجاد کنند
. ایجاد رآکتور تحقیقاتی سیروس، بر اساس تفاهم متقابل هند و ایالات متحده، مبنی بر اینکه از این رآکتور فقط برای اهداف صلح آمیز استفاده می شود، یک رویداد مهم در گسترش سلاح های هسته ای بود. رآکتور تحقیقاتی سیروس یک مرکز ایده آل برای تولید دستگاه پلوتونیم بود، بنابراین نهرو از پذیرش سوخت هسته ای از کانادا خودداری کرد و برنامه توسعه چرخه سوخت هسته ای بومی را آغاز کرد. در ژوئیه ۱۹۵۸، نهرو به پروژه ققنوس، اجازه ساخت نیروگاه پردازش با ظرفیت ۲۰ تن سوخت در سال را داد - اندازه ای که متناسب با ظرفیت تولید سیروس باشد. این کارخانه از فرایند جداسازی اکسایشی-کاهشی پلوتونیوم و اورانیوم استفاده کرده و توسط "شرکت آمریکایی ویترو" طراحی شده است. ساخت کارخانه پلوتونیوم در ترومبای در مارس ۱۹۶۱ آغاز شد و در اواسط سال۱۹۶۴ به بهره برداری رسید. برنامه هسته ای به رشد خود ادامه داد و سرانجام درسال ۱۹۶۰، نهرو تصمیم سرنوشت ساز را برای انتقال برنامه به مرحله تولید گرفت. تقریباً در همان زمان، نهرو برای ساخت اولین نیروگاه هسته ای هند در تاراپور، مهاراشترا با "شرکت آمریکایی وستینگهاوس" وارد بحث و گفتگو شد. کنت نیکولز مهندس ارتش آمریکا، از ملاقات