Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قوتیرتاس یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در ناحیه شالقار واقع شده است.
قوم قودیق یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آیتکه بی واقع شده است.
کورای لی () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان آق تپه واقع شده است.
استارایا ماسرا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آق تپه واقع شده است.
اوسپنوفکا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آق تپه واقع شده است.
توس بلاغ یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان شالقار واقع شده است. توس بلاغ ۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
عابد رجا (به انگلیسی: Abid Raja) زاده ۵ نوامبر ۱۹۷۵ در اسلو، یک حقوقدان و سیاستمدار نروژی است. وی عضو حزب ونستره و از سال ۲۰۱۳ میلادی نماینده مردم آکرهوس در مجلس ملی نروژ بوده است. عابد رجا، از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ میلادی در دولت ارنا سولبرگ، در مقام وزیر فرهنگ و برابری جنسی نروژ، شراکت داشته است. همچنین وی از سال ۲۰۲۰ میلادی، معاون رهبر حزب ونستره است. پیشینه. پدر و مادر عابد رجا، در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، از پاکستان به نروژ مهاجرت کرده اند. عابد رجا، خود در اسلو به دنیا آمده؛ و دوران کودکی و نوجوانی خود را نیز در همان شهر گذرانده است. در جوانی، وی در دانشگاه اسلو به عنوان درس انتخابی، جرم شناسی تحصیل کرده؛ و در سال ۲۰۰۱ از همان دانشگاه در رشته حقوق، مدرک کارشناسی دریافت کرده است. همچنین وی مدتی در دانشگاه ساوت همپتون، روی موضوع حقوق بشر مطالعاتی داشته است. سرانجام وی در سال ۲۰۰۴ میلادی، موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد، در رشته شیوه تحقیق، در زمینه روان شناسی شاهدان جرم، از دانشگاه آکسفورد، شده است.عابد رجا، در دوران دانشجویی، سخنگوی جامعه دانشجویان پاکستانی در دانشگاه اسلو و جماعت بزرگترین مسجد نروژی-پاکستانی
، در کشور نروژ بود. تجربه کار. عابد رجا، بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ میلادی، در ۲ شرکت مختلف امور حقوقی، دوره کارآموزی گذرانده است. سپس ابتدا از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ میلادی، به عنوان مشاور حقوقی؛ و بعد، از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ میلادی، به عنوان وکیل رسمی، مشغول به کار بوده است. در سال ۲۰۰۸ میلادی، عابد رجا، به استخدام وزارت خارجه نروژ درآمد و تا سال ۲۰۱۲ مشغول به کار بود. همچنین وی، بین سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، به عنوان وکیل پلیس، در امور مربوط به خارجی ها؛ و بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ میلادی، به عنوان منشی، در سفارت نروژ در دهلی، مشغول خدمت بوده است. سابقه سیاسی. عابد رجا، از اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی، در مناظرات مربوط به امور اجتماعی، شرکت فعال داشت. سپس وی به فعالیت سیاسی روی آورد و به حزب ونستره پیوست. وی بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ میلادی، معاون رئیس حوزه این حزب، در آکرهوس بود. سپس در سال ۲۰۰۹ میلادی، به عضویت هیئت مدیره مرکزی حزب ونستره درآمد؛ و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ به عنوان نایب رئیس علی البدل هیئت مدیره مرکزی حزب، فعالیت داشت.عابد رجا، بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ میلادی، ابتدا به عنوان عضو علی البدل و سپس، بعد از انتخابات سال ۲۰
۱۳ میلادی، به عنوان عضو اصلی، نماینده حزب ونستره، از حوزه آکرهوس، در مجلس ملی نروژ بود. وی همچنین از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ میلادی رتبهٔ پنجمین نایب رئیس در مجلس ملی نروژ را نیز در اختیار داشت.عابد رجا، پس از کنار کشیدن فرمسکریت پارتی از دولت ائتلافی، در سال ۲۰۲۰ میلادی، به ریاست وزارت فرهنگ و برابری جنسی، در دولت ارنا سولبرگ، منصوب شد. در ضمن وی از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰، یعنی تا زمانی که به سمت وزیری منصوب شد، نایب رئیس پارلمانی ونستره بود و بعد در سال ۲۰۲۰ نایب رئیس حزب ونستره شد.عابد رجا، از نظر سیاسی، چندین سال را صرف مسائل مربوط به مهاجرت، جذب مهاجران در جامعه میزبان؛ و امور مربوط به اقلیت های اجتماعی کرده است. وی تا پیش از پایان تحصیلات حقوق دردانشگاه، مسلمانی محافظه کار محسوب می شد و نسبت به برابری جنسی و آزادی بیان در غرب، انتقاد داشت. اما در سال های اخیر عابد رجا، تمایل بیشتری به ارزش های لیبرال نشان می دهد.
انتقال استان کریمه در سال ۱۹۵۴، یک اقدام اداری از طرف هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی بود که دولت شبه جزیره کریمه را از روسیه شوروی به اوکراین شوروی منتقل کرد. پیش زمینه. شبه جزیره کریمه پیش از پیوستن به امپراتوری روسیه، زیر نظر خانات کریمه مستقل و ناوابسته بود. تاتارهای کریمه ترکان مسلمان تحت نفوذ امپراتوری عثمانی بودند و در عین حال با امپراتوری روسیه که به طور فزاینده ای تجاوز می کرد هم مرز بودند. در سال ۱۷۷۴، پس از جنگ روسیه و ترکیه در ۱۷۶۸–۱۷۷۴، امپراتوری های روسیه و عثمانی موافقت کردند که از مداخله در خانات کریمه از طریق عهدنامه کوچوک قینارجه خودداری کنند. در سال ۱۷۸۳، به دنبال افول فزاینده امپراتوری عثمانی، امپراتوری روسیه خانات کریمه را ضمیمه کرد. در روسیه، شبه جزیره بین چندین اداره داخلی ورابرده شد. کریمه در طول دوران حضور خود در امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی، تا زمان ورابرد به شوروی اوکراین در سال ۱۹۵۴، توسط ۱۴ دولت اداره می شد. کریمه در طول دوران خود در امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی دستخوش دگرگونی جمعیت شد. در طول جنگ کریمه و جنگ داخلی روسیه، بسیاری از جمعیت تاتارها فرار کردند
و قلمروی سابقاً گوناگون را با جمعیت زیادی از روس ها و اوکراینی ها در مقایسه با تاتارهای ترک ترک کردند. در سال ۱۹۴۴، لاورنتی بریا، رئیس امنیت ملی شوروی و پلیس مخفی، به نمایندگی از ژوزف استالین، دستور اخراج اجباری تاتارهای کریمه از شبه جزیره کریمه را صادر کرد که منجر به پاک سازی قومی منطقه شد. در نتیجه، این منطقه اکنون بیشتر از نظر قومی روسی شد. پس از مرگ جوزف استالین در سال ۱۹۵۳، تغییر موضع نسبت به جمهوری های دیگر رخ داد. نیکیتا خروشچف در تلاش برای آشتی دادن روابط با اتحاد جماهیر شوروی اوکراین، به همراه دیگر رهبران اتحاد جماهیر شوروی، استان کریمه را از روسیه شوروی به اوکراین شوروی منقل کرد. فرمان. در ۱۹ فوریه ۱۹۵۴، هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی فرمانی مبنی بر ورابرد استان کریمه از روسیه شوروی به اوکراین شوروی صادر کرد. اسنادی که اکنون در آرشیو دولتی فدراسیون روسیه (GARF) نگهداری می شوند، تأیید می کنند که این فرمان در ابتدا توسط هیئت رئیسه (دفتر سیاسی) حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (CPSU) در ۲۵ ژانویه ۱۹۵۴ تأیید شد و راه را هموار کرد. بر اساس قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی (ماده ۱۸)، مرزهای یک جمهو
ری در داخل اتحاد جماهیر شوروی بدون موافقت جمهوری مورد نظر قابل ترسیم مجدد نیست. این انتقال به تصویب هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی رسید. تغییر قانون اساسی (مواد ۲۲ و ۲۳) برای تطبیق ورابرد چند روز پس از فرمان صادر شده توسط هیئت رئیسه شورای عالی انجام شد. این فرمان نخستین بار در صفحه یکم "پراودا" در ۲۷ فوریه ۱۹۵۴ اعلام شد. مشروعیت فرمان. طبق مقاله ای در سال ۲۰۰۹ در تارنمای روسی Pravda.ru، هیئت رئیسه شورای عالی برای جلسه ای در ۱۹ فوریه ۱۹۵۴ گرد هم آمد که تنها ۱۳ نفر از ۲۷ عضو در آن حضور داشتند که با اینکه تعداد به حد نصاب نرسید اما تصمیم به اتفاق آرا اتخاذ شد. اسناد و مواد منتشر شده پیشین که اخیراً منتشر شده است تأیید می کند که انتقال کریمه از روسیه شوروی به اوکراین شوروی مطابق با قانون اساسی شوروی ۱۹۳۶ انجام شده است که در ماده ۱۸ تصریح می کند که «سرزمین جمهوری اتحادیه بدون رضایت آن تغییر داده نمی شود.» نتایج نشست هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی نشان می دهد که هر دو اتحاد جماهیر شوروی روسیه و اتحاد جماهیر شوروی اوکراین از طریق پارلمان های جمهوری خود موافقت خود را اعلام کرده اند. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱
۵، پس از الحاق کریمه به فدراسیون روسیه، دفتر دادستانی کل فدراسیون روسیه درخواست رهبر حزب روسیه عادلانه، سرگئی میرونوف، را برای ارزیابی راستش انتقال کریمه در سال ۱۹۵۴ پذیرفت. در متن سند امضا شده توسط معاون دادستان کل روسیه، صابر کخلروف آمده است: «نه قانون اساسی روسیه شوروی و نه قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی، اختیارات هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی را برای بررسی تغییرات در وضعیت حقوقی قانون اساسی خودمختار فراهم نمی کند. با توجه به موارد فوق، تصمیم اتخاذ شده در سال ۱۹۵۴ توسط هیئت رئیسه شوراهای عالی روسیه شوروی و اتحاد جماهیر شوروی مبنی بر انتقال منطقه کریمه روسیه شوروی به اتحاد جماهیر شوروی، با قانون اساسی روسیه شوروی و قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی مطابقت نداشت." عواقب. این ورابرد جمعیت روس های اوکراین را تقریباً یک میلیون نفر افزایش داد. سیاستمداران برجسته روسیه مانند الکساندر راسکوی این ورابرد را بحث برانگیز می دانستند. مناقشات پیرامون قانونی بودن این ورابرد در چند سال نخست پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و به ویژه در سیاست داخلی کریمه، نقطه دردناکی در پیوند میان اوکراین و روسیه باقی ماند. با این
حال، در معاهده ۱۹۹۷ بین فدراسیون روسیه و اوکراین، روسیه مرزهای اوکراین را به رسمیت شناخت و حاکمیت اوکراین بر کریمه را پذیرفت. در ژانویه ۱۹۹۲، شورای عالی روسیه این ورابرد را زیر سؤال برد و نیکیتا خروشچف را به خیانت به مردم روسیه متهم کرد و گفت که این ورابرد غیرقانونی است. پس از سرنگونی رئیس جمهور ویکتور یانوکویچ در جریان انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین، سرزمین های سواستوپول و کریمه توسط فدراسیون روسیه تصرف شد. این الحاق پس از یک همه پرسی که در آن ۹۶ درصد از جمعیت کریمه رای «آری» داده اند، رسمیت یافت. این اقدام توسط دولت جدید اوکراین محکوم شد و و بیشتر کشورهای سازمان ملل که همچنان کریمه را به عنوان بخشی از اوکراین به رسمیت می شناسند، آن را نادیده گرفتند. کمیسیون ونیز (یک نهاد مشورتی شورای اروپا در زمینه قانون اساسی) در سال ۲۰۱۴ نظری را صادر کرد و به این نتیجه رسید که همه پرسی بر اساس قانون اساسی اوکراین غیرقانونی است و "شرایط کریمه اجازه برگزاری همه پرسی را مطابق با استانداردهای دموکراتیک اروپایی نمی دهد.."
فارغ التحصیلی ۹۷ () یک فیلم کوتاه تراژیک کمدی اوکراینی به کارگردانی پاول اوستریکوف است. اولین نمایش جهانی این فیلم سینمایی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در جشنواره بین المللی فیلم اودسا برگزار شد و در آنجا جایزه بهترین فیلم کوتاه اوکراینی را دریافت کرد. اولین نمایش جهانی فیلم Graduation '97 در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ در جشنواره بین المللی فیلم اودسا بود که جایزه بهترین فیلم کوتاه اوکراینی دریافت کرد. در ۳ آگوست همان سال این تصویر با نام انگلیسی Graduation '97 در جشنواره لوکارنو نمایش داده شد، جایی که جایزه بهترین فیلم کوتاه بین المللی را از سوی هیئت داوران جوانان دریافت کرد.
رادیو زنجان (شبکهٔ استانی صدای زنجان) یکی از رادیوهای سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و زیرمجموعهٔ صدا و سیمای زنجان است که در شهر زنجان، خیابان خرمشهر، صدا و سیمای زنجان فعالیت می کند. میزان پخش برنامه های رادیو زنجان از ابتدای آذرماه ۱۳۹۱ خورشیدی از ۱۲ ساعت به ۲۰ ساعت در روز افزایش یافت. این رادیو در کنار زبان فارسی، برنامه هایی را نیز به زبان ترکی آذربایجانی تولید و پخش می نماید. رادیو زنجان در سال ۱۳۵۲ خورشیدی تأسیس شده و در سال ۱۳۸۳ خورشیدی با تأسیس شبکهٔ استانی صدا و سیمای مرکز زنجان (اشراق)، تحت عنوان «شبکهٔ استانی صدای مرکز زنجان» فعالیت می کند. برنامه ها. برخی از برنامه های تولیدی رادیو زنجان به شرح زیر است:
این فهرست شامل شاعرانی است که در سوریه زاده شده اند یا تابعیت سوریه را دارند.
نان هات داگ نوعی نان نرم است که به طور خاص حاوی هات داگ یا نوع دیگری از سوسیس است. نان با بارگیری از بقل در بیشتر ایالات متحده رایج است، در حالی که نان هات داگ به سبک نیوانگلند با بارگیری بالا در آن منطقه محبوب است. سایر تغییرات منطقه ای شامل افزودن دانه های خشخاش به نان هات داگ به سبک شیکاگو است. تاریخچه. بروس کریگ، مورخ هات داگ و استاد بازنشسته دانشگاه روزولت معتقد است که اصطلاح «هات داگ» در اواخر قرن نوزدهم توسط ناظران آمریکایی مهاجران آلمانی ابداع شد که سوسیس روی نان می خوردند. آمریکایی ها به شوخی می گفتند که سوسیس ها به طرز مشکوکی شبیه داشهوند های آلمانی هستند. به گفته نویسنده جفری استانتون، چارلز فلتمن در سال ۱۸۷۱ یک نان هات داگ دراز را در جزیره کنی اختراع کرد. بر اساس آگهی ترحیم ایگناتز فریشمان، نانوا مهاجر اتریشی که در سال ۱۹۰۴ منتشر شد، «رول وین» که در اختیار فروشندگان هات داگ جزیره کنی قرار می گرفت توسط فریشمن اختراع شد و مدتی قبل از مرگ او را به یک مرد ثروتمند تبدیل کرد. در نمایشگاه خرید لوئیزیانا در سال ۱۹۰۴، در سنت لوئیس، میسوری، یک صاحب امتیاز آلمانی به نام آنتوان فوشتوانگر، سوسیس های داغی به نا
م " فرانکفورتر " به نام زادگاهش، فرانکفورت، در هسن سرو کرد. او ابتدا برای مشتریانش دستکش قرض می داد تا سوسیس هایش را نگه دارند. وقتی خیلی از مشتریانش دیگر برنگشتند، از برادرش که نانوا بود خواست که راه حلی ابداً کند؛ بنابراین، نان هات داگ متولد شد. تغییرات منطقه ای. نان های هات داگ دوشاخه در نیو-انگلند برای رول خرچنگ و ساندویچ صدف محبوب هستند. در شیکاگو، ایلینویز، جایی که نان های خشخاش معمولاً با هات داگ های شیکاگو سرو می شود، نان ها با آرد با گلوتن بالا درست می شوند تا بخار شوند. در اتریش، لهستان و در سرتاسر اروپای مرکزی «هات داگ» به باگتی گفته می شود که انتهای آن را بریده و روی سنبله می کوبند تا بتوان سوسیس را در آن فروکرد. در دانمارک این تنوع به دلیل استفاده از نان باگت به عنوان «هات داگ فرانسوی» و «سس هات داگ فرانسوی» که حاوی خردل دیژون است شناخته می شود. باگت های مخصوص تهیه شده برای این غذای محبوب درست می شود.
موزه ویکتور کوسنکو موزه ای در کیف، اوکراین، در خیابان Mykhailo Kotsyubynskoho 9 است که یادگار زندگی ویکتور کوسنکو است، که یک موسیقی دان، معلم و چهره عمومی برجسته اوکراینی در اوایل قرن بیستم بود. این موزه در سال ۱۹۳۸، سال مرگ او افتتاح شد و در ساختمانی قرار دارد که کوسنکو در چند ماه آخر زندگی خود از ۱۱ مه ۱۹۳۸ تا ۳ اکتبر ۱۹۳۸ در آن زندگی می کرد. موزه در دهه ۱۹۳۰ اولیه خود نگهداری می شود. سبک و یک مقصد گردشگری محبوب در این شهر است. علاوه بر این، این ساختمان توسط اتحادیه محلی آهنگسازان برای میزبانی کنسرت ها، سخنرانی ها و جلسات استفاده می شود. بیش از پنج هزار نمایشگاه در آپارتمان نگهداری می شود. تاریخچه. این موزه برای اولین بار در سال ۱۹۳۸ افتتاح شد و تا سال ۱۹۶۴ به صورت غیررسمی و افتخاری فعالیت کرد و در آن زمان به عنوان ساختمان یادبود تعیین شد. در سال ۲۰۰۷، این موزه به طور رسمی به عنوان یک موزه آپارتمان تعیین شد، وضعیتی که امروزه نیز حفظ شده است.
مارتین فورد (۲۸ آوریل ۱۹۴۴ میلادی) نوازنده ای انگلیسی است که بیشتر برای کنسرت های سبک راک خود در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شناخته شده است. فورد در راگبی، واریک شایر انگلستان به دنیا آمد و در ابتدا به طور کلاسیک آموزش دیده بود. مارتین فورد در آکادمی سلطنتی موسیقی، هورن فرانسوی تحصیل کرده است. فورد به عنوان تنظیم کننده و رهبر ارکستر برای کاروان، بارکلی جیمز هاروست، برایان فری، جینجر بیکر، جانی نش، ارتش سه مرد، ژاپن و التون جان و همچنین برای موسیقی متن فیلم تامی کار کرده است.
فولکلور اسلاوی (به انگلیسی: Slavic Folklore) شامل فولکلور مردم اسلاو از اولین پیشینهٔ ثبت شدهٔ آنها تا به امروز است. فولکلورشناس ها آثار مختلفی را منتشر کرده اند که به طور خاص بر این موضوع متمرکز شده اند.
ژیان مرغ های کوتوله کاکلی یک سرده از پرندگان آمریکای جنوبی از خانواده مگس گیرهای ژیان مرغان است. این سرده توسط پرنده شناس آلمانی هانس فون برلپش در سال ۱۸۸۴ معرفی شد. گونه نماد آن متعاقباً توسط جانورشناس انگلیسی ریچارد باودلر شارپ در سال ۱۸۸۴ به عنوان زیرگونه ای از ژیان مرغ کوتوله کاکل پولکی ("Lophotriccus pileatus squamaecrista") تعیین شد. نام این سرده ترکیبی از واژه یونانی باستان "lophos" به معنای «کاکل» با "trikkos" است که یک پرنده کوچک ناشناس است. در پرنده شناسی از "triccus" برای نشان دادن مگس گیر ژیان مرغ استفاده می شود. این سرده چهار گونه دارد.
آبی کلمبیا یک رنگ آبی روشن است که به افتخار دانشگاه کلمبیا نام گذاری شده است. خود این رنگ از رنگ رسمی انجمن فیلکسیان، قدیمی ترین سازمان دانشجویی دانشگاه گرفته شده است. اگرچه آبی کلمبیا اغلب با پانتون ۲۹۲ شناخته می شود، انجمن فیلوکسی برای نخستین بار در سال ۱۸۵۲، قبل از استانداردسازی رنگ ها، از آن استفاده کرد. پانتون ۲۹۰، سایه کمی روشن تر از آبی، نیز توسط برخی از دفاتر دانشگاه کلمبیا مشخص شده است، و رنگ رسمی فعلی فهرست شده توسط دفتر ارتباطات دیداری دانشگاه کلمبیا است.
فرخنده زرکوب یا فرخنده شکم فیروزه ای یک گونه از پرندگان خانواده فرخندگان و بومی برزیل است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های پیشین به شدت تخریب شده است.
مازلی مین (؛ ۲۴ آوریل ۱۸۸۹ – ۱۷ دسامبر ۱۹۵۵) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او یک افسر ارشد ارتش هند بریتانیا بود که هم در جنگ جهانی اول و هم در جنگ جهانی دوم فعال بود و فرماندهی فرماندهی شرقی هند را بر عهده داشت.
فرانسیس آیلمر ماکسول (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده است. او افسر ارتش بریتانیا در جنگ دوم بوئر و جنگ جهانی اول بود. او همچنین دریافت کننده صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که می تواند به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع اعطا شود، بود.
فردریک موریس (؛ ۲۴ مه ۱۸۴۱ – ۱۹۱۲) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. موریس در لشکرکشی آشانتی در سال های ۱۸۷۳-۱۸۷۴ به عنوان منشی خصوصی سر گارنت وولسلی خدمت کرد؛ در جنگ زولو در سال ۱۸۷۹؛ در سال ۱۸۸۲ معاون دستیار ژنرال آجودان در لشکرکشی مصر بود؛ و در سال ۱۸۸۵ به درجه سرهنگی مفتخر شد. در سال های ۱۸۸۵-۱۸۹۲ استاد تاریخ نظامی در کالج ستاد، کامبرلی بود و در سال ۱۸۹۵ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در ادامه دوران کاری خود تا سپتامبر ۱۹۰۲ فرمانده ناحیه وولویچ بود و در ژانویه ۱۹۰۳ از ارتش بازنشسته شد. در سال ۱۹۰۵، موریس عضوی از تیمی بود که برای مذاکره با آلمانی ها در مورد مشکلات برآوردهای نیروی دریایی و تهدید فزاینده علیه امپراتوری به برلین رفت. در ژانویه ۱۹۰۶، اخباری به روزنامه تایمز درز کرد که او را در افشای خریدهای مواد جنگی که در مورد آنها بحث کرده بود، دخیل می دانست. سر هنری کمپبل-بنرمن، نخست وزیر، به سر ادوارد گری، وزیر امور خارجه، از «مصاحبه ای زننده با ژنرال سر اف. موریس در یک روزنامه فرانسوی که در آن تمام آنچه را که در صورت جنگ آلمان و فرانسه اتفاق می افتاد، توصیف می کرد؛ اینکه چگونه ما قطعاً باید
به فرانسه بپیوندیم» شکایت کرد. بعداً در همان پارلمان، سیاست دولت بریتانیا پیرامون پایبندی گری به اتحاد کوردیال و تمایل بریتانیا به دفاع از بی طرفی کشورهای سفلی شکل گرفت.
تورکوهیل ماتیسون (؛ ۴ فوریه ۱۸۷۱ – ۱۳ نوامبر ۱۹۶۳) افسر اسکاتلندی بود که فرماندهی سه لشکر مختلف ارتش بریتانیا را در برخی از سنگین ترین نبردهای جنگ جهانی اول بر عهده داشت. او پیش از این در جنگ دوم بوئر در نیروی شبه نظامی و در گارد کلدستریم خدمت کرده بود. به پاس خدماتش، در سال ۱۹۲۱ به مقام شوالیه مفتخر شد و در سال ۱۹۴۴ لقب بارونت متیسون را از برادرش رودریک به ارث برد.
جان چارلز اوکس ماریوت (؛ ۲۹ ژوئن ۱۸۹۵ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸) نظامی اهل بریتانیا بود. جان ماریوت در ۲۹ ژوئن ۱۸۹۵ در استومارکت، سافک، متولد شد. او در مدرسه رپتون تحصیل کرد و بعداً وارد کالج نظامی سلطنتی در سندهرست شد، از آنجا فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۱۴، سالی که جنگ جهانی اول آغاز شد، به عنوان ستوان دوم در هنگ نورث همپتون شایر منصوب شد. در ۱۰ مه ۱۹۱۵ به درجه ستوان ارتقا یافت، او در جنگ به عنوان کاپیتان ستاد در تیپ ۷ پیاده نظام در فرانسه و سپس به عنوان افسر ستاد کل در لشکر ۶۶ (دومین لنکشر شرقی) خدمت کرد. ماریوت در طول خدمت خود در زمان جنگ، هم نشان خدمات ممتاز و هم صلیب نظامی و همچنین نشان صلیب جنگی فرانسه را دریافت کرد. او پس از جنگ و در طول دوره بین دو جنگ در ارتش باقی ماند و در ابتدا به عنوان وابسته نظامی در واشینگتن دی سی خدمت کرد. او در سال ۱۹۲۰ به گارد اسکاتلندی منتقل شد. او در سال ۱۹۳۳ به عنوان معاون دستیار آجودان و سرگروهبان کل ناحیه لندن منصوب شد. در سال ۱۹۳۵ به عضویت نشان سلطنتی ویکتوریا منصوب شد و در سال ۱۹۳۷ به فرماندهی ارتقا یافت. ماریوت در سال ۱۹۳۸ به عنوان افسر فرمانده گردان دوم گارد اسکاتلندی منصوب
شد. او در جنگ جهانی دوم، ابتدا در خاورمیانه و از سال ۱۹۴۰ به عنوان فرمانده تیپ ۲۱ پیاده نظام با افتخار خدمت کرد. از اکتبر ۱۹۴۰، او فرماندهی تیپ ۲۹ پیاده نظام هند، بخشی از لشکر ۵ پیاده نظام هند، را در لشکرکشی شرق آفریقا بر عهده داشت که برای آن به درجه وکالت خود نائل شد. در اکتبر ۱۹۴۱، در بازگشت به صحرای غربی، فرماندهی تیپ ۲۲ گارد را بر عهده گرفت که در ماه های بعد به ترتیب به تیپ ۲۰۰ گارد و تیپ ۲۰۱ گارد موتوری تغییر نام داد. او با موفقیت توانست از اسارت جلوگیری کند، زمانی که تیپ مجبور به تسلیم شد، زمانی که طبرق در طول نبرد غزاله در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۲ توسط نیروهای آلمانی و ایتالیایی تصرف شد. او به بریتانیا بازگشت و از سپتامبر ۱۹۴۲ تا دسامبر ۱۹۴۳ فرماندهی تیپ ۳۲ گارد، بخشی از لشکر زرهی گارد، را بر عهده گرفت، قبل از اینکه از اواخر سال ۱۹۴۳ به عنوان معاون مدیر پیاده نظام در دفتر جنگ در لندن منصوب شود. پس از جنگ، در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۵ به درجه سرلشکر موقت ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۵ به عنوان افسر فرمانده کل لشکر گارد در آلمان و در سال ۱۹۴۷ به عنوان سرلشکر فرمانده تیپ گارد و فرمانده منطقه لندن منصوب شد. او پس از سه دهه خدمت در ارتش
، در سال ۱۹۵۰ بازنشسته شد.
ویلفرد مالسون (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. مالسون، متولد بالدرزبی، یورکشایر، در سال ۱۸۸۶ به توپخانه سلطنتی پیوست. در سال ۱۹۰۴ به ارتش هند منتقل شد و سر لوئیس دین را در مأموریتش به کابل، افغانستان، ۱۹۰۴-۱۹۰۵ همراهی کرد. او به آفریقای شرقی بریتانیا اعزام شد و در آنجا به عنوان بازرس کل ارتباطات منصوب شد. او در نبرد سالایتا و نبرد لاتما نک شرکت کرد. او در اوت ۱۹۱۶ به عنوان همراه نشان حمام منصوب شد. سپس او مأموریت نظامی بریتانیا به ترکستان را بین ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۸ تا ۵ آوریل ۱۹۱۹ رهبری کرد، با هدف جلوگیری از پیشروی های احتمالی آلمان و ترکیه به سمت هند و افغانستان. در اوت ۱۹۱۸، او یک نیروی ارتش هند بریتانیا متشکل از یک دسته مسلسل شامل ۴۰ سرباز پنجابی و یک افسر بریتانیایی را برای مقاومت در برابر بلشویک ها در نزدیکی مرو اعزام کرد که اولین رویارویی مستقیم بین نیروهای بریتانیا و روسیه از زمان جنگ کریمه بود. او رهبری ماموریت مالسون را بر عهده داشت، ماموریتی که برای محدود کردن نفوذ آلمان و ترکیه در منطقه و کمک به دولت ماوراء خزر علیه بلشویک ها در جنگ داخلی روسیه انجام شد. با این حال، مالسون در آوریل ۱۹۱۹ مجبور به ع
قب نشینی شد. بعدها او در سال ۱۹۱۹ در جنگ سوم انگلیس و افغانستان شرکت کرد. او در اطلاعات نظامی مشغول بود و در این دوره یک شبکه جاسوسی را از مشهد در شمال شرقی ایران علیه روس ها اداره می کرد. به پاس خدماتش، مالسون در ۱ ژانویه ۱۹۲۰ به عنوان فرمانده شوالیه نشان امپراتوری هند مفتخر شد. او در ۳۰ اکتبر ۱۹۲۰ از ارتش هند بازنشسته شد.
ویویان ماجندی (؛ ۲۰ آوریل ۱۸۸۶ – ۱۳ ژانویه ۱۹۶۰) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او افسر ارتش بریتانیا و بازیکن کریکت آماتور باشگاه کریکت شهرستان سامرست بود.
جان ماکریدی (؛ 1887 – ) افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول و در هند در هنگ بدفوردشایر در اروپا خدمت کرد. پدرش جاناتان اف. مک ریدی، پسر بازیگر و مدیر تئاتر مشهور ویکتوریایی، دبلیو. سی. مک ریدی، بود.
هنری مکینون (؛ ۱۵ دسامبر ۱۸۵۲ – ۱۷ مارس ۱۹۲۹) نظامی اهل بریتانیا بود. هنری مک کینون در ۱۵ دسامبر ۱۸۵۲ در لندن متولد شد. او در مدرسه رز هیل و سپس مدرسه هارو تحصیل کرد و در سال ۱۸۷۰ به گارد گرنادیر پیوست. او در سال ۱۸۸۴ به عنوان منشی نظامی فرماندار مالت و سپس در سال های ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۷ به عنوان منشی خصوصی فرماندار مدرس در هند منصوب شد. سپس در سال ۱۸۹۳ به عنوان معاون آجودان کل در منطقه خانگی منصوب شد. پس از وقوع جنگ دوم بوئر در اکتبر ۱۸۹۹، سپاهی از داوطلبان امپراتوری از لندن در اواخر دسامبر ۱۸۹۹ تشکیل شد. این سپاه شامل پیاده نظام، سواره نظام و توپخانه (که دومی شامل اعضای گروهان توپخانه افتخاری و توپخانه شهر لندن بود) بود و با نام داوطلبان امپراتوری شهر لندن مجاز شناخته شد. این نیرو در ژانویه ۱۹۰۰ به آفریقای جنوبی رفت، در اکتبر همان سال بازگشت و در دسامبر ۱۹۰۰ منحل شد. سرهنگ مک کینون در ۲۲ دسامبر ۱۸۹۹ به عنوان فرمانده کل سپاه منصوب شد و تا زمان انحلال آن در این سمت خدمت کرد. او در ۱۱ اوت ۱۹۰۲ به عنوان فرمانده نشان سلطنتی ویکتوریا منصوب شد. وی بعداً در سال ۱۹۰۵ به عنوان مدیر نیروهای کمکی منصوب شد و پس از ارتقاء به در
جه سپهبدی در اکتبر ۱۹۰۷، در ژانویه ۱۹۰۸ به عنوان مدیر کل نیروهای سرزمینی منصوب شد. او در سال ۱۹۱۰ به عنوان افسر کل فرمانده کل فرماندهی غرب منصوب شد؛ او در سال ۱۹۱۶ بازنشسته شد. او در اکتبر ۱۹۱۳ به درجه ژنرالی ارتقا یافته بود. او در کارلایل پلیس در لندن زندگی می کرد.
جیمز مکدونل یا مکدونل (; – ) افسر اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او در سال ۱۷۹۳ به عنوان پرچمدار شروع به کار کرد. در سال ۱۷۹۴ (در سن ۱۳ سالگی)، او ستوان هنگ ۷۸ پیاده (هایلندرز) بود؛ در سال ۱۷۹۵، کاپیتان هنگ ۱۷ دراگونز بود. او در سال ۱۷۹۶ به هنگ نوزدهم پیاده نظام پیوست؛ در هنگ هفتاد و هشتم سرگرد بود و در سال ۱۸۰۶ به خاطر نبرد مایدا مدال طلای ارتش را دریافت کرد. او در سال ۱۸۱۱ به عنوان سرهنگ دوم به گارد کلداستریم پیوست و در جنگ شبه جزیره خدمت کرد. او بیشتر به خاطر فرماندهی پیاده نظام در دفاع از مزرعه هوگومونت در نبرد واترلو در سال ۱۸۱۵ شناخته می شود، جایی که او با افتخار بسیار جنگید، از جمله رهبری بسته شدن حیاتی دروازه ها، به همراه گروهبانش، جیمز گراهام. این مزرعه حدود ۱۰۰۰ نفر داشت که از آن در برابر نیروی ۲۵۰۰ نفری فرانسوی دفاع می کردند. مک دانل در این نبرد اندکی زخمی شد. دوک ولینگتون به خاطر نقشش در این نبرد، ۱۰۰۰ پوند به او جایزه داد و او را «شجاع ترین مرد ارتش بریتانیا» نامید. مک دانل اصرار داشت که این پول را با گروهبان خود، جیمز گراهام، تقسیم کند. در سال ۱۸۳۰، او به درجه سرلشکری ارتقا یافت و به ایرلند اعز
ام شد، جایی که در سال ۱۸۳۷ مجبور شد مشکلات آرماگ را کاهش دهد. او از سال ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۱ فرماندهی تیپ گارد در کانادای سفلی را تحت نظر لرد دورهام بر عهده داشت. او در سال ۱۸۴۲ به بریتانیا بازگشت و سپس به طور متوالی از سال ۱۸۴۲ تا ۱۸۴۹ به عنوان سرهنگ هنگ ۷۹ پیاده نظام (کامرون هایلندرز) و از سال ۱۸۴۹ تا زمان مرگش در سال ۱۸۵۷ به عنوان هنگ ۷۱ پیاده (هایلند) منصوب شد. او در سال ۱۸۵۴ به درجه ژنرال کامل ارتقا یافت.
کمان () فیلمی به نویسندگی و کارگردانی کیم کی دوک محصول سال ۲۰۰۵ است. این فیلم مانند دیگر فیلم های کیم کی دوک، دیالوگ های بسیار کمی دارد و مملو از نمادها است. خلاصه فیلم. برای حدود ۱۰ سال، یک دختر ۱۶ ساله و یک پیرمرد در یک کشتی کوچک لنگرانداخته در دریای آزاد که مکانی شناخته شده برای ماهی گیران مبتدی است زندگی می کنند. آن ها قصد دارند در سالگرد ۱۷ سالگی دختر با یکدیگر ازدواج کنند اما وقتی تیمی از ماهی گیران از جمله یک دانشجوی جوان از کشتی بازدید می کنند این برنامه دچار مشکل می شود. حضور در جشنواره فیلم کن. کمان در سال ۲۰۰۵ در جشنواره فیلم کن حضور داشت و در بخش نوعی نگاه نامزد بهترین فیلم شد.
گادفری مک دونالد، سومین بارون مک دونالد اسلیت (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او در سال ۱۷۹۴ درجه پرچمداری را در هنگ لویال کلسو و سپاه تفنگداران سلطنتی دریافت کرد. سپس در سال ۱۷۹۶ درجه کاپیتانی را در هنگ ۸۶ پیاده نظام و در همان سال درجه ستوانی را در هنگ ۷۰ پیاده (ساری) دریافت کرد. سپس در خدمت هنگ ۵۵ پیاده نظام به درجه سرگردی و در خدمت مرزداران جنوب ولز به درجه سرهنگ دومی رسید. در سال ۱۸۰۸ در خدمت گارد گرنادیر به درجه سرهنگ دومی رسید. او در سال ۱۸۱۱ به درجه سرهنگی، در سال ۱۸۱۴ به درجه سرلشکری و در سال ۱۸۳۰ به درجه سپهبدی رسید. او در لشکرکشی به اوستنده در سال ۱۷۹۸ و سپس از سال ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۲ در هند غربی بریتانیا جنگید. او در بازپس گیری دماغه امید نیک بین سال های ۱۸۰۵ تا ۱۸۰۶، تحت فرماندهی سر دیوید برد، بارونت اول، شرکت داشت. او در جنگ شبه جزیره در سال ۱۸۱۲ جنگید.