Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سلول های خورشیدی چاپ شده، سلول های خورشیدی ای هستند که با روش های کم هزینه و با فناوری بالا تولید می شوند و از چاپگر جوهرافشان سه بعدی برای چاپ مواد نیمه رسانا و الکترودها بر روی بستر سلول خورشیدی (لایه های زیرین آن) استفاده می کنند. این رویکرد به طور مستقل، در مکان های مختلفی از جمله دانشگاه نیو ساوت ولز، دانشگاه ایالتی اورگان، مؤسسه فناوری ماساچوست، و مؤسسه تکنولوژی سؤول، به طرز خیلی سریعی توسغه یافت. در این تحقیقات گسترده، علاقهٔ زیادی در کارایی، به دلیل ماهیت قابل پردازش بودن محلول ها در روند چاپ، شکل گرفت. تاریخچه. اولین مورد از لوازم الکترونیکی چاپی در سال ۱۹۰۳ مشاهده شد، زمانی که آلبرت هانسون حق اختراعی، برای سیم «چاپی» ثبت کرد. پس از آن، رادیو، صنعت الکترونیک چاپی را به جلو سوق داد. تا همین اواخر از چاپگرهای جوهرافشان در صنعت الکترونیک چاپی استفاده زیادی نمی شد. صنعت به دلیل هزینه کم و انعطاف پذیری در استفاده، تصمیم گرفت به سمت چاپ جوهرافشان، به وسیله پرینترهای مخصوص (۳ بعدی)، حرکت کند. یکی از این موارد، سلول های خورشیدی جوهرافشان است. اولین نمونه از ساخت یک سلول خورشیدی با یک چاپگر جوهر افشان توسط کو
نارکا (Konarka) در سال ۲۰۰۸ بود. در سال ۲۰۱۱، دانشگاه ایالتی اورگان، توانست راهی برای ایجاد سلول های خورشیدی CIGS (ترکیب نیمه رساناهایی از جنس مس، ایندیم، گالیم و سلنیوم) با استفاده از یک چاپگر جوهر افشان، کشف کند. در همان سال MIT توانست با استفاده از یک چاپگر جوهرافشان بر روی کاغذ، سلول خورشیدی ایجاد کند. استفاده از چاپگر جوهر افشان برای ساخت سلول های خورشیدی بسیار جدید، و در حال تحقیق است. در سال ۲۰۱۴، اولگا مالینکیویچ فرایند تولید چاپ جوهر افشان خود را برای صفحات پروسکایت در بوستون (ایالات متحده آمریکا)، در طول نشست پاییز MRS ارائه کرد - که برای آن جایزه نوآوران زیر ۳۵ سال بررسی فناوری MIT را دریافت کرد. روند ساخت. به طور کلی سلول های خورشیدی پرینت شده، با استفاده از چاپگر جوهرافشان برای قرار دادن مواد نیمه هادی و الکترودها بر روی یک بستر سلول خورشیدی ساخته می شوند. سلول های خورشیدی آلی و غیر آلی، هر دو را می توان با استفاده از روش جوهر افشان ساخت. سلول های خورشیدی غیر آلی چاپ جوهرافشان، عمدتاً سلول های خورشیدی CIGS هستند. سلول های خورشیدی آلی، پلیمری هستند. چاپ جوهر افشان سلول های خورشیدی هیبریدی پروسکایت
نیز امکان پذیر است. مهمترین جزء جوهر، ماده کاربردی است: مخلوط نمک فلزی (مس، ایندیوم، گالیم و سلنیوم)، ترکیب پلیمری فولرن (سلول های خورشیدی پلیمری) یا پیش ساز نمک های آلی و معدنی مخلوط (سلول های خورشیدی پروسکایت). این اجزا در یک حلال مناسب حل می شوند؛ ممکن است اجزای دیگری اضافه شوند تا بر ویسکوزیته و کشش سطحی جوهر، تأثیر بگذارند تا قابلیت چاپ و خیس شدن روی بستر را بهبود بخشند. جوهر در یک کارتریج قرار دارد که از آنجا به یک بستر منتقل می شود که می تواند متفاوت باشد. چاپ، معمولاً توسط یک درایور پیزوالکتریک در نازل های رویین، انجام می شود که برای اعمال الگوهای فشار از پیش تنظیم شده برای بیرون ریختن قطرات برنامه ریزی شده است. در بیشتر موارد چندین لایه از مواد کاربردی روی هم قرار می گیرند تا یک سلول خورشیدی فعال (با بازده بیشتر) تولید کنند. کل فرایند چاپ را می توان در شرایط محیطی (نه چندان سخت) انجام داد، اگرچه در بیشتر موارد به عملیات حرارتی بیشتری نیاز است! فاکتورهای مهم برای کارایی سلول های خورشیدی آلی، چاپ جوهر افشان، زمان تأخیر جوهرافشان، دمای جدول چاپ جوهر افشان و تأثیر خواص شیمیاییِ دَهَنده یِ پلیمر است. مزا
یا. مزیت اصلی چاپ سلول های خورشیدی با چاپگر جوهر افشان، هزینه پایین تولید آنهاست. دلیل ارزان تر بودن آن نسبت به روش های دیگر، عدم نیاز به خلاء (در روش ساخت سلول های عادی، به کمک خلاء است…) که باعث ارزان تر شدن تجهیزات می شود. همچنین، جوهر، یک ترکیب نمک فلزی کم هزینه است که هزینه سلول های خورشیدی را کاهش می دهد. در مقایسه با روش های دیگر، مانند رسوب فاز بخار هنگام استفاده از چاپگرهای جوهر افشان برای گذاشتن مواد نیمه هادی، مواد بسیار کمی هدر می رود. این به این دلیل است که چاپگر قادر است با ضایعات کمی الگوبرداری دقیق را ایجاد کند. برخی از سلول های خورشیدی جوهرافشان از ترکیب ماده CIGS استفاده می کنند که کارایی خورشیدی بیشتری نسبت به پنل های خورشیدی سیلیکونی سنتی دارد. استفاده از CIGS به دلیل کمیاب بودن برخی از مواد موجود در آن، داشتن ضایعات کم را بسیار مهم می کند. این روش همچنین سازگار با محیط زیست است زیرا مانند روش های دیگر نیازی به استفاده از مواد شیمیایی سمی برای آماده سازی سلول خورشیدی، ندارد. معایب. راندمان سلول های خورشیدی جوهر افشان بسیار پایین است که از نظر تجاری قابل دوام نیستند. حتی اگر کارایی بهتر شود
، مواد مورد استفاده برای سلول های خورشیدی می توانند مشکل ساز شوند. ایندیم یک ماده نادر است که در این سلول ها استفاده می شود و طبق استفاده فعلی ما می تواند ظرف ۱۵ سال از بین برود. مسئله دیگر، ایجاد جوهر مقاوم در برابر آب و هوا است که بتواند در شرایط سخت دوام بیاورد که این نیز از سری مشکلات پیش رو برای تهیه و ساخت این نوع از پنل ها می شود. پتانسیل استفاده. در سلول های خورشیدی سنتی، موادی که ماده های فتوولتائیک را نگه می دارند، معمولاً هزینهٔ بیشتری از خود مواد دارند. با چاپ جوهر افشان امکان چاپ سلول های خورشیدی بر روی کاغذ وجود دارد. این مسئله، باعث می شود که این نوع از سلول های خورشیدی، بسیار ارزان تر باشند و تقریباً در هر مکانی قرار گیرند. سلول های خورشیدیِ نازکِ کاغذی، در نهایت با پرینت سه بعدی، مستقیم به ایجاد سلول های خورشیدی روی پرده ها، پنجره ها، پرده ها و تقریباً در هر جای خانه، کمک می کنند. این بسیار امیدوار کننده است و می تواند آینده ای از انرژی های پاک، مخصوصاً نوع خورشیدی باشد. جستارهای وابسته. - سلول خورشیدی پروسکایت - سلول خورشیدی CIGS - سلول خورشیدی آلی - سلول های خورشیدی پرینت شده
ویو () یک سرویس استریم ویدئویی مستقر در هنگ کنگ است. ویو اکنون در ۱۶ بازار سراسر آسیا، آفریقا و خاور میانه از جمله هنگ کنگ، سنگاپور، تایلند، فیلیپین، امارات متحده عربی، بحرین، مصر، اندونزی، اردن، کویت، مالزی، عمان، قطر، عربستان سعودی، میانمار و آفریقای جنوبی در دسترس است. تا ماه ژوئن ۲۰۲۰ با توجه به نتایج موقت، ویو بیش از ۳۶ میلیون کاربر فعال ماهانه داشته است.
ایران در ۲۰۲۲ گاه شماری از مهم ترین رویدادها در سال ۲۰۲۲ در کشور ایران است. رویدادها. مه. ۲۳ مه - ساختمان متروپل آبادان به علت عدم کیفیت مناسب سازه فرو ریخت. ساختمان توسط هلدینگ عبدالباقی ساخته حسین عبدالباقی فرو ریخت.
دی لایو یک سرویس پخش زنده ویدیو آمریکایی است که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد و در سال ۲۰۱۹ توسط شرکت بیت تورنت خریداری شد. به دلیل اجرای ضعیف دستورالعمل های محتوای ممنوعه توسط سایت، دی لایو در میان ملی گرایان سفیدپوست، نظریه پردازان تئوری توطئه، نئونازی ها و سایر افراط گرایان به یک جایگزین محبوب برای یوتیوب و توییچ تبدیل شده است.همچنین این سایت توسط گیمرها به عنوان جایگزینی برای توییچ استفاده می شود. DLive از زنجیره بلوکی (بلاک چین) برای سرورها و سازوکارهای دونیت خود استفاده می کند. در ابتدا بر روی بلاک چین استیمیت کار می کرد و بعد از خرید توسط بیت تورنت در سال ۲۰۱۹ به شبکه ترون تبدیل شد.
MERMOZ (همچنین، پروژه MERMOZ و پایش سطح سیاره با ویژگی های پلاریمتری مدرن) یک پروژه اخترزیست شناسی است که برای تشخیص از راه دور رد پای زیستی طراحی شده است. تشخیص بر اساس همو کایرالیت مولکولی است که یک ویژگی مشخص مواد بیوشیمیایی زندگی است. هدف از این پروژه شناسایی و توصیف حیات در سیاره زمین از راه دور از فضا و گسترش این فناوری به دیگر اجرام منظومه شمسی و سیاره های فراخورشیدی است. این پروژه در سال ۲۰۱۸ آغاز شد و با همکاری دانشگاه برن، دانشگاه لیدن و دانشگاه فناوری دلفت انجام شد.
اومیگل یک وب سایت چت آنلاین رایگان است که به کاربران امکان می دهد بدون نیاز به ثبت نام با دیگران ارتباط برقرار کنند. این سرویس به طور تصادفی کاربران را در جلسات چت یک به یک جفت می کند به طوری که آنها به طور ناشناس با استفاده از نام های «You» و «Stranger» یا «Stranger 1» و «Stranger 2» در حالت جاسوسی با یکدیگر چت می کنند. این سایت توسط لیف کی بروکس ۱۸ ساله از براتلبورو، ورمونت ایجاد شد و در ۲۵ مارس ۲۰۰۹ راه اندازی شد. کمتر از یک ماه پس از راه اندازی، اومیگل حدود ۱۵۰۰۰۰ بازدید از صفحه در روز به دست آورد. و در مارس ۲۰۱۰ این سایت ویژگی ویدئو کنفرانس را معرفی کرد.
پاراگ آگراوال یک مدیر فناوری هندی-آمریکایی و مدیر عامل سابق اجرایی توئیتر بود.او در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۲ توسط ایلان ماسک مالک جدید توییتر از کار برکنار شد . آگراوال در سال ۲۰۱۱ به عنوان مهندس نرم افزار ارشد به توییتر پیوست و در سال ۲۰۱۷ مدیر ارشد فناوری شد. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۱ جک دورسی، مدیرعامل توییتر اعلام کرد که از توئیتر استعفا می دهد و آگراوال مدیرعامل جدید این شرکت خواهد بود. او چهارمین فردی است که هدایت توییتر را برعهده می گیرد. او با به کار آمدن ایلان ماسک به عنوان مالک توییتر ،از سمتش اخراج شد تحصیلات. آگراوال مدرک کارشناسی خود را از مؤسسه فناوری هند بمبئی و در علوم کامپیوتر از دانشگاه استنفورد دکترا گرفت.
اطلس ژن داران یک کلاد پیشنهادی از پستانداران حاوی گروه ها یا بالاراسته های شگفت بندان و آفریقاددان است. این گروه ها به ترتیب در قاره های آمریکای جنوبی و آفریقا احتمالاً در دوره کرتاسه، منشأ گرفته و منشعب شدند. آنها همراه با شمال هوددان کلاد بزرگ تر هوددان را تشکیل می دهند. تک تباری این گروه بندی توسط برخی شواهد ژنتیکی تأیید شد. فرضیه جایگزین این است که شمال هوددان و آفریقاددان به شکل برددان ترکیب شدند (به عنوان کلی توسط شواهد فیزیولوژیکی تشریحی و دیگر پشتیبانی می شود) یا شمال هوددان و شگفت بندان به شکل جزآفریقاجفت داران یا جزآفریقاجفت داران ترکیب شدند. تجزیه و تحلیل به روزرسانی شده از عناصر جابجاشونده در حول و حوش زمان واگرایی، به شدت از فرضیه چهارم منشأ تقریباً همزمان (تریفورکاسیون) از سه بالاراستهٔ پستانداران: افروتریا، بوروئوتریا و گزنارترا پشتیبانی می کند. در زیر تبارشناسی خانواده های اطلس ژن داران موجود را نشان می دهد.
تنسنت ویدئو (; ) یک وبگاه رسانه جاری چینی متعلق به تنسنت است. تا مارس ۲۰۱۹، این وبگاه بیش از ۹۰۰ میلیون کاربر فعال ماهانه و ۸۹ میلیون مشترک وی آی پی داشته است. نسخهٔ بین المللی تنسنت ویدئو، وی تی وی (WeTV) است که در سال ۲۰۱۸ بنیان گذاری شد.
پروانه محمدتقی پور طهرانی، (زاده ۱۳۵۹، تهران)، مربی و داور درجه یک بین المللی تکواندو و نخستین زن تکواندوکار ایرانی دارای مدال در رقابت های بین المللی است. او در بازی های آسیایی ۲۰۰۲ بوسان در سال ۱۳۸۱ با دریافت نشان برنز، نخستین مدال زنان ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ را در بازی های آسیایی به دست آورد. قهرمان اخلاق و بهترین رزمی کار زن سال. وی در سال ۱۳۸۱ قهرمان اخلاق و بهترین رزمی کار زن سال ایران شد. سرمربی گری و مربی گری تیم ملی تکواندو. طهرانی از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۲ در مقاطع مختلف سرمربی گری و مربی گری تیم ملی تکواندوی بانوان ایران را برعهده داشته است. او از مدرسین داوری تکواندوی استان تهران است.
ویلیام هیوم-روتری (۱۵ مه ۱۸۹۹–۲۷ سپتامبر ۱۹۶۸)، عضو والای امپراتوری بریتانیا، عضو انجمن سلطنتی بریتانیا، متالورژیست و دانشمند مواد انگلیسی که ساختار آلیاژها را مطالعه کرد. خانواده، زندگی در کودکی و تحصیلات. ویلیام هیوم-روتری که نام هیفنات(hyphenated surname) شدهٔ او نشان دهنده نسب فوری اوست، در پارک ورسستر ساری به دنیا آمد. پدر وی جوزف هیوم-روتری وکیل بود. پدربزرگ او، ویلیام روتری، یک روحانی با دیدگاه های پیشرفته بود. مادربزرگ مبارز و شیفتهٔ شعر او، مری هیوم-روتری، دختر جوزف هیوم، پزشک اسکاتلندی و عضو رادیکال پارلمان بود. جوزف یکی از بنیانگذاران کالج دانشگاهی لندن بود و نگرانی توسعه موزه بریتانیا را داشت. وی یکی از حرکت کنندگان لایحه اصلاحات سال ۱۸۳۲ بود و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد او در حوزه اقتصاد هم فعالیت کرده است. جوزف در سال ۱۸۵۵ درگذشت. ویلیام و همسرش که نام هیوم-راتری را به خود گرفته بودند، مدتی در شمال انگلستان زندگی کردند اما در نهایت در حدود زمان استعفای ویلیام از وزارت، به سمت جنوب به چلتنهام نقل مکان کردند. پسر آنها جوزف هیوم-راتری (پدر ویلیام هیوم-راتری متالورژیست) در سال ۱۸۶۶ به دنیا آمد
و تا زمان ازدواجش با الن ماریا کارتر در چلتنهام زندگی می کرد. جوزف (پدر ویلیام هیوم-راتری) هرگز به مدرسه نرفت و توسط اساتید خصوصی تحصیل کرده بود. این ادای احترام به او و خانوادهٔ او بود که افتخار درجه یک فیزیک سال ۱۸۸۶ دانشگاه لندن به او تعلق گرفت. سپس محقق کالج ترینیتی لندن شد و در سال ۱۸۹۰ رتبه ۱۶ ورنگلر را کسب کرد. بعد از آن در رشته حقوق تحصیل خود را ادامه داد و در سال ۱۸۹۳ به بار فراخوانده شد. در ادامه جوزف و همسرش به ورسستر پارک ساری نقل مکان کردند و در اینجا بود که ویلیام هیوم-راتری به دنیا آمد. پدر وی، جوزف، با پیدا کردن کارش به عنوان وکیل ثبت اختراع، به چلتنهام بازگشتند و ویلیام بیشتر دوران کودکی و جوانی اش را در آنجا با خواهرانش گذراند. ویلیام از ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۲ در مدرسه سافک در چلتنهام شرکت کرد. او بورس تحصیلی کالج چلتنهام را به دست آورد و در سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۶ در همان کالج تحصیل کرد. در همین حال او می بایست تصمیم خود را برای ادامه حرفهٔ خود در حوزه نظامی می گرفت. درنهایت او در حوزه نظامی و مهندسی شروع به فعالیت کرد و در حوزه خود، عنوان بهترین را کسب کرد. او در حین فعالیت های خود در سال ۱۹۱۶ تحت تأثی
ر دو استاد خود، جی. دبلیو. مرکر و سرپرست بخش نظامی-مهندسی، جورج وارد، قرار گرفت. در سال ۱۹۱۷ او به دلیل عفونت ویروسی کاملاً ناشنوا شد. با این وجود، او وارد کالج مگدالن آکسفورد شد و مدرک کارشناسی ارشد و درجه یک افتخار در شیمی را به دست آورد. او همچنین در مدرسه سلطنتی معادن تحصیل کرد و دکترای متالورژی خود را زیر نظر هارولد کارپنتر به دست آورد. در نهایت بیشتر عمر خود در حوضه کارهای دانشگاهی را در دانشگاه آکسفورد گذراند و در سال ۱۹۳۸ به درجه استادی رسید. حرفه. در طول جنگ جهانی دوم، او بر قراردادهای دولتی متعددی برای کار بر روی آلیاژهای آلومینیوم و منیزیم نظارت داشت. پس از جنگ او به آکسفورد بازگشت " "برای انجام تحقیقات در مورد ترکیبات بین فلزی و مسائل در سرزمین مرزی متالوگرافی و شیمی" " و تا پایان عمر کاری خود در آنجا ماند. در سال ۱۹۳۸ به عنوان استاد شیمی متالورژی منصوب شد. او در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که ریزساختار یک آلیاژ به اندازه اتم های اجزاء تشکیل دهنده و همچنین غلظت الکترون ظرفیت و تفاوت های الکتروشیمیایی بستگی دارد. این منجر به تعریف قوانین هیوم-روتری شد. قوانین هیوم-راتری قوانین اساسی است که شرایط
انحلال یک عنصر در عنصری فلزی و تشکیل یک محلول فلزی را توضیح می دهد که به دو حالت محلول های جامد جایگزینی و محلول های جامد بینابینی می پردازد. این قوانین به شرح زیر است: ۱) اختلاف شعاع اتمی حلال و حل شونده نباید بیشتر از ۱۵٪ باشد. کتاب «الکترون ها، اتم ها، فلزها و آلیاژها» اثری است از این متالورژیست که در آن این قوانین شرح داده شده اند. قوانین ویلیام هیوم-راتری بر مبنای قواعد آماری، فازهای میان فلزی را سازماندهی کرده است که آنرا فازهای هیوم-راتری می خوانند. در دهه ۱۹۵۰ او دپارتمان متالورژی (که اکنون دپارتمان مواد است) را در دانشگاه آکسفورد تأسیس کرد و یکی از اعضای سنت ادموند هال در آکسفورد بود. او همچنین در تأسیس "مجله فلزات کمتر رایج"، که از یک سمپوزیوم بین المللی در مورد فلزات و آلیاژهای بالای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد که در ۱۷–۱۸ سپتامبر ۱۹۵۸ در دانشگاه آکسفورد توسعه یافته، مشارکت داشت. مقالات ارائه شده در سمپوزیوم «مطالعه فلزات و آلیاژهای بالای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد» به عنوان جلد ۱ "مجله فلزات کمتر رایج منتشر شد". مطالعات او بیشتر بر آلیاژهای آهن، نقره و مس متمرکز بود. او عضو انجمن فیلاتلیس آکسفورد بود. جایزه ویلی
ام هیوم-روتری. جایزه ویلیام هیوم-روتری از سال ۱۹۷۴ هر ساله توسط انجمن مواد معدنی، فلزات و مواد بریتانیا به کسی که خود را در زمینه علوم مواد متمایز کرده است، اعطا می شود. این جایزه به نام پیشگام بزرگ در علم آلیاژها، ویلیام هیوم-راتری اهدا می شود و از پلاکی که تصویر و نام ویلیام هیوم-راتری و نماد تی ام اس بر روی آن حک شده، تشکیل می شود. زندگی شخصی و دوران بازنشستگی. او در سال ۱۹۳۱ با الیزابت فیا ازدواج کرد. در سال ۱۹۳۴ صاحب یک دختر به نام جنیفر شدند. او در سال ۱۹۶۶ بازنشسته شد و در سال ۱۹۶۸ درگذشت.
جِم کاکو ( ) هنرمند اهل آلمان-مقدونیه شمالی است. او در زمینه مد فعالیت می کند. او در "Polimoda" در فلورانس در زمینه بینایی و سیستم های فکری خلاق تدریس می کند. کاکو مدرس هنرهای زیبا در زمینه مجسمه سازی در یک آکادمی دولتی در اشتوتگارت است.
ویلهلم کاور (Wilhelm Cauer) (متولد ۲۴ ژوئن ۱۹۰۰ – درگذشت ۲۲ آوریل ۱۹۴۵)، ریاضی دان و دانشمند آلمانی بود. او بیشتر به خاطر فعالیت در زمینه تجزیه و سنتز فیلترهای الکتریکی مورد توجه قرار گرفت، تلاش های او سرآغاز توسعه ترکیب شبکه بود. پیش از فعالیت های کاور، برای طراحی فیلتر الکترونیکی از تکنیک هایی استفاده می شد که تنها قادر بودند رفتار فیلتر را در شرایط غیرواقعی به طور دقیق پیش بینی کنند. این امر مستلزم این بود که طراح برای انتخاب مقاطع مناسب برای گنجاندن در طراحی، تجربه خوبی داشته باشد. کاور اساس کار خود را بر پایه های مستحکم ریاضیاتی قرارداد و ابزارهایی را معرفی کرد، که قادر به ارائه راه حل های دقیقی برای مشخصات داده شده در جهت طراحی یک فیلتر الکترونیکی بودند. تخصص اولیه کاور در نسبیت عام بود، اما به زودی به مهندسی برق روی آورد. همکاری او با یکی از شرکت های آلمان از زیرمجموعه شرکت تلفن بل، او را با مهندسان برجسته آمریکایی در زمینه فیلترها آشنا ساخت. این آشنایی زمانی مفید واقع شد که در دهه ۱۹۲۰ همزمان با بحران اقتصادی آلمان، کاور قادر به تأمین مالی فرزندانش نبود، لذا به ایالات متحده نقل مکان کرد. او قبل از باز
گشت به آلمان، در ایالات متحده به مطالعه تکنیک های پایه کامپیوتری پرداخت. به عقیده پسر ویلهلم کاور، با روی کار آمدن حزب نازی در آلمان، کاور شغل خود را از دست داد، زیرا اجداد دور او یهودی بودند. در جریان سقوط برلین، کاور به دست سربازان شوروی به قتل رسید. در طول جنگ، دست نوشته های برخی از مهم ترین آثار منتشرنشده کاور از بین رفت. با این حال، خانواده اش توانستند بسیاری از این مطالب را از یادداشت های او بازسازی کنند؛ لذا پس از مرگ وی، جلد دوم Theorie der linearen Wechselstromschaltungen منتشر شد. امروزه میراث کاور، روش ترکیب شبکه است که به عنوان انتخابی برای طراحی شبکه به کار می رود. زندگی و حرفه. اوان زندگی و خانواده. ویلهلم آدولف ادوارد کاور در ۲۴ ژوئن ۱۹۰۰ در برلین آلمان به دنیا آمد. او یک پیشینه طولانی آکادمیک داشت. اولین مدرسه گرامر او جیمنیزیوم کایزرین آگوستا بود، موسسه ای که پدربزرگش، لودویگ کاور، بنیان گذار آن بود. این مدرسه در کاورشتراس، که به نام لودویگ نام گذاری شده بود، در منطقه شارلوتنبورگ برلین قرار داشت. این ساختمان هنوز هم وجود دارد اما اکنون یک مدرسه ابتدایی به نام «دبستان لودویگ کاور» است. بعدتر ا
و وارد دبیرستان مومسن در برلین شد. پدرش نیز که ویلهلم کاور نام داشت، مشاور خصوصی و استاد مهندسی خط آهن در دانشگاه تکنیکی برلین بود. در سیزده سالگی کاور شیفته ریاضیات شد و هرچه بزرگ می شد نشان می داد که از نظر تحصیلی به این رشته گرایش دارد. در آخرین مراحل جنگ جهانی اول، کاور برای مدت کوتاهی در ارتش آلمان خدمت کرد. او در سال ۱۹۲۵ با کارولین کاور (در حد یک رابطه) عروسی کرد و سرانجام صاحب شش اولاد شد. حرفه. کاور در زمینهٔ کاملاً نامرتبط با فیلترها شروع به کار کرد. وی از سال ۱۹۲۲ با ماکس فون لائو در مورد نسبیت عام مطالعه نموده و اولین کتابش در (۱۹۲۳) نیز در همین زمینه به چاپ رسید. بعدتر به دلایل نامشخص به مهندسی برق روی آورد. در سال ۱۹۲۴ کاور در رشته فیزیک کاربردی از دانشگاه تکنیکی برلین فارغ التحصیل شد. سپس او مدتی برای شعبه ای از شرکت بل تلفن به نام «میکس و گنست» کار کرد و نظریه احتمالات را برای سوئیچینگ تلفن به کار برد. کاور همچنین بر روی رله های تایمر کار می کرد. او در این دوره دو کتاب مرتبط با مخابرات در مورد «سیستم های سوئیچینگ تلفن» و «تلفات انداکتورهای واقعی» داشت. رابطه میکس و گنست با بل، برای کاور مسیر آ
سانی را برای همکاری با مهندسان AT&amp;T در آزمایش گاه های بل در ایالات متحده فراهم کرد و مطالعه طراحی فیلتر توسط کاور کمک بزرگی به مهندسان کرد. بل در این زمان با همکاری افرادی مانند جورج کمپبل در بوستون و اتو زوبل در نیویورک پیشتاز طراحی فیلتر بود و مشارکت عمده ای در این راستا داشت. با این حال، کاور با رونالد ام. فاستر توافقات زیادی داشت و اثر او را حایز اهمیت بسیار می دانست. مقاله کاور با عنوان «قضیه راکتانس»، نقطه عطفی در نظریه فیلتر است و الهام بخش وی برای تعمیم این رویکرد به چیزی است که اکنون به عنوان حوزه سنتز شبکه شناخته می شود. کاور در ژوئن ۱۹۲۶ در مؤسسه ریاضیات کاربردی و مکانیک دانشگاه تکنیکی برلین، مقاله پایان نامه خود را با عنوان «تحقق امپدانس های وابستگی فرکانس مشخص» ارائه داد. این مقاله آغاز راه سنتز شبکه مدرن است. کاور در سال ۱۹۲۷ به عنوان دست یار پژوهشی در مؤسسه ریاضیات ریچارد کورانت در دانشگاه گوتینگن مشغول به کار شد و در سال ۱۹۲۸ با دریافت مدرک تحصیلی خود، به عنوان استاد مهمان در دانشگاه مشغول به کار شد. در طول بحران اقتصادی دهه ۱۹۲۰، کاور متوجه شد که نمی تواند از خانواده خود حمایت کند و در سا
ل ۱۹۳۰ آن ها را به ایالات متحده آمریکا برد. در آن جا برای تحصیل در دانشگاه های MIT و هاروارد، بورسیه تحصیلی (کمک هزینه تحصیلی راکفلر) را دریافت کرد. کاور با وانوار بوش که برای حل مسائل ریاضی ماشین هایی را می ساخت همکاری می کرد. اساساً، این ماشین ها همان تجهیزاتی بودند که ما اکنون آن ها را کامپیوترهای آنالوگ می نامیم: کاور علاقه مند بود برای حل سیستم های خطی به کمک طراحی فیلتر از این ماشین ها استفاده کند. در سال ۱۹۳۱ در آمریکا، فعالیت وی روی "مدارهای فیلتر" تکمیل شد. کاور با بسیاری از محققین برجسته در زمینه طراحی فلتر در آزمایشگاه بل ملاقات کرد و با آن ها ارتباط مستحکمی داشت. از جمله این محققان هندریک، جورج کمبل، سیدنی دارلینگتون، فاستر و اتو زوبل بودند. برای مدت کوتاهی، کاور برای «شرکت وایرد رادیو» در نیوآرک، نیوجرسی کار کرد. وی بعدتر به هدف ساخت یک کامپیوتر آنالوگ پرسرعت به گوتینگن بازگشت. با این حال کاور به دلیل بحران اقتصادی نتوانست بودجهٔ تهیه کند. ظاهراً کاور با همکاران آلمانی خود روابط گرمی نداشته است. به گفته راینر پائولی، ارتباطات کاور با آن ها معمولاً مختصر و تجاری بود. به ندرت در مورد مسائل غیرکاری
صحبت می کردند. اما ارتباط او با دوستان آمریکایی و اروپایی اش گرم تر بود. صحبت های آن ها شامل جزئیات تکنیکی و اغلب اخبار و احوال پرسی های شخصی و خانواده گی بود. این ارتباطات فراتر از دوستان آمریکایی رفت و شامل اِی. سی. بارتلت از شرکت جنرال الکتریک در ومبلی، راجر جولیا از «Lignes Télégraphiques et Téléphoniques» در پاریس، ریاضی دانان گوستاو هرگلوتز، گئورگ پیک و نظریه پرداز گراف اهل مجارستان دنس کونیگ بود. کاور پس از ترک «مؤسسه تکنیکال» به مقصد میکس و گنست، در پی فعالیت در «Verband Deutscher Elektrotechniker" (VDE، انجمن مهندسان برق آلمان) بود. عصر نازی. کاور در نوامبر ۱۹۳۳، پیمان وفاداری اساتید دانشگاه ها و دبیرستان های آلمان به آدولف هیتلر و دولت ملی سوسیالیست را امضا کرد. از سال ۱۹۳۳ به بعد، نیروی روبه رشد نازیسم به مانع بزرگی بر سر راه فعالیت های کاور تبدیل شد. موج ضدیهود در آن زمان، موجب شد تا اعضای دانشگاه ها، از جمله رئیس مؤسسه ریاضیات، ریچارد کورانت، مجبور به ترک سمت خود گردند. اگرچه کاور یهود نبود، اما معلوم شد که یکی از اجداد او به نام دانیل ایتزیگ یهودی بوده و در زمان فردریک دوم پروس به عنوان بانکدار
خدمت کرده است. بر اساس قوانین نژادی، این افشاگری دلیل کافی برای برکناری کاور نبود، اما به هر حال شغل آینده او را تحت تأثیر قرار داد. بدین ترتیب وی عنوان استادی را به دست آورد اما هرگز کرسی ای به او داده نشد. کاور در سال ۱۹۳۵، صاحب سه فرزند بود که حمایت از آن ها هر روز دشوارتر می شد و همین امر باعث شد تا او به عرصه صنعت بازگردد. وی در سال ۱۹۳۶ به طور موقت در کارخانه هواپیماسازی فیزلر در Fi 156 Storch در کاسل مشغول شد و سپس مدیر آزمایشگاه میکس و گنست در برلین شد. با این وجود، او از سال ۱۹۳۹ در دانشگاه تکنیکی برلین تدریس می کرد. جلد اول اثر اصلی کاور در سال ۱۹۴۱ به نام نظریه مدارهای متناوب خطی منتشر شد. نسخه دست نویس اصلی جلد دوم در جنگ ازمیان رفت. اگرچه کاور توانست این اثر را بازنویسی کند، اما نتوانست آن را منتشر نماید و نسخه بازنویسی شده آن نیز در طول جنگ از بین رفت. با این حال خانواده کاور مدتی پس از مرگ او، ترتیبی دادند تا برخی از مقالات او، بر اساس توضیحات باقی مانده از مطالب مورد نظر برای جلد دوم، در قالب جلد دوم منتشر شوند. کاور فرزندانش را نزد خویشاوندان خود در ویتسن هاوزن (در هسن) برد تا خودش را از سقوط
احتمالی برلین به دست روس ها محافظت کند. در این زمان وی بر خلاف توصیه اطرافیان به برلین بازگشت. پس از پایان جنگ، پیکر او در گور دسته جمعی قربانیان اعدام های روسیه پیدا شد. سربازان شوروی کاور را در برلین-مارینفلده به عنوان گروگان دستگیر کرده و با گلوله کشته بودند. سازمان اطلاعات اتحاد جماهیر شوروی فعالانه به دنبال دانشمندانی می گشت که بتوانند در تحقیقات به این سازمان کمک کنند. کاور در فهرست افراد مورد نظر شان بود، اما ظاهراً مأموران اعدام او را نمی شناختند. سنتز شبکه. عمده ترین میراث کاور، معرفی ترکیب شبکهٔ، شبکه های غیرفعال بود. از او به عنوان بنیان گذار این رشته یاد می شود و انتشار اثر اصلی اش به زبان انگلیسی با استقبالی گرم مواجه شد. البته این اتفاق، هفده سال بعد از انتشار (در سال ۱۹۵۸) رخ داد. شبکه ها، به ویژه فیلترها، قبل از سنتز شبکه با استفاده از روش امپدانسِ تصویر طراحی می شدند. دقت پیش بینی پاسخ دریافت شده از چنین طرح هایی، به تطابق امپدانس دقیق بین مقاطع بستگی داشت. این دقت را می شد با مقاطع کاملاً داخلی فیلتر به دست آورد، اما تطبیق کامل با پایانه های انتهایی ممکن نبود؛ لذا طراحان فیلتر تصویر، مقاطع
پایانی را در طراحی های خود که از فرم بهینه شدهٔ متفاوتی بودند را جهت تطبیق با پایانه های انتهایی به کار بستند تا این که بخواهند از پاسخ فیلتری استفاده کنند. انتخاب فرم چنین مقاطعی بیش از آن که به محاسبه طراحی بستگی داشته باشد، به تجربه طراح بستگی داشت. ترکیب شبکه نیاز به این کار مکمل را برطرف کرد، زیرا مستقیماً پاسخ فیلتر را پیش بینی کرده و پایانه ها را در سنتز می گنجاند. کاور سنتز شبکه را به عنوان مشکل معکوس تجزیه و تحلیل شبکه در نظر گرفت. تجزیه و تحلیل شبکه به دنبال پاسخ یک شبکه مشخص می گردد، اما سنتز شبکه به دنبال این است که چه شبکه هایی می توانند پاسخ دلخواه را ایجاد کنند. کاور این مسئله را با تقسیم کمیت ها و عمل کردهای الکتریکی بر معادل های مکانیکی آن ها حل کرد. سپس، وقتی متوجه شد که آن ها کاملاً مشابه هستند، مکانیک لاگرانژی شناخته شده را در مسئله به کار برد. به عقیده کاور، سنتز شبکه سه وظیفه اصلی دارد. اولین وظیفه توانایی تعیین این که آیا یک تابع انتقال داده شده به عنوان یک شبکه امپدانس قابل تحقق است یا خیر. دومین وظیفه یافتن اشکال متعارف (مینیمال) این توابع و روابط (تبدیلات) بین اشکال مختلفی که تابع ان