Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کردند. اسارت شاه محمد در زندان دوله تو و زندان آلواتان پنج سال طول کشید. در ماه های اول دستگیری شاه محمد، فاطمه اسدی پیگیر آزادی وی شد. حزب دموکرات در ازای آزادی شاه محمد، ۲۰۰ هزار تومان طلب می کند. بعد از تهیه این مبلغ، حزب دموکرات از آزادی شاه محمد طفره می رود و فاطمه اسدی را نیز اسیر و شکنجه می کند. کشف پیکر. از شهریور ۱۳۹۹، تفحص پیکرها در کردستان در دستور کار کمیته مفقودین قرار گرفت. مسئولین قرارگاه کمیته مفقودین شمال غرب کشور، پس از اطلاع از این رخداد راهی ارتفاعات چهل چشمه در کردستان می شوند. در ۱۷ آبان ۱۴۰۰، در جریان عملیات کاوش پیکرهای کشته شدگان جنگ ایران و عراق توسط گروه های تفحص، پیکر وی در ارتفاعات چهل چشمه پیدا شد. پیکر او بعد از برگزاری مراسم هایی در شهرهای مشهد، قم، تهران و کرمانشاه، در سنندج تشییع شد و در جوار مرقد بی بی هاجر خاتون، دفن شد. مراسم تشییع در تهران با حضور رئیس جمهور و رئیس قوه قضائیه برگزار شد. فاطمه اسدی نخستین زن مفقودالاثر تفحص شده در ایران است. آثار ساخته شده در مورد فاطمه اسدی. در شهرهای تهرانو سنندج خیابان هایی به نام فاطمه اسدی، نام گذاری شده است. همچنین از نماد یاد بود و
ی در بوستان ۱۴ هکتاری آشتی در فرجه در سنندج رونمایی شد. اظهارنظرها در مورد فاطمه اسدی. جمیله علم الهدی، محمدمهدی همت، زینب سلیمانی، محمدمهدی اسماعیلی و مرتضی امیری اسفندقه به اظهارنظر در خصوص شخصیت فاطمه اسدی پرداخته اند.
مردن برای یک دلار یک فیلم وسترن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی والتر هیل با بازی کریستوف والتز، ویلم دافو و ریچل بروزناهان است. داستان. مکس بورلاند قاتل اجیرشده، وارد مکزیک می شود تا ریچل کید، همسر یک تاجر ثروتمند را یافته و بازگرداند. پس از آنکه او متوجه می شود ریچل به دلیل آزار و اذیت همسرش از دست او فرار کرده، با یک دو راهی مواجه می شود؛ کاری که برایش استخدام شده را به انجام برساند یا کنار بایستد؛ درحالیکه مزدوران، تبهکاران و رقیب قدیمی اش به شهری که پناهگاه موقتی اش است، نزدیک می شوند. تولید. فیلمبرداری اصلی در سانتافه، نیومکزیکو از ۲۴ اوت تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ انجام شد. تقریباً ۸۰ خدمه، ۲۰ بازیگر اصلی، و ۴۰ پس زمینه و افراد اضافی از نیومکزیکو برای فیلمبرداری به کار گرفته شدند. انتشار. این فیلم در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ در ایالات متحده و کانادا توسط Quiver Distribution و در سطح بین المللی توسط Myriad Pictures در سینماها اکران شد. این فیلم برای اولین بار در هفتاد و نهمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز در ۶ سپتامبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز امتیاز ۴۹ درصدی از
۳۹ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۵٫۲ از ۱۰ مثبت هستند. اجماع این وب سایت می گوید: «مطمئناً وسترن های بدتری وجود دارند، اما با وجود والتر هیل پشت دوربین باید ارزش سرگرمی بالاتری داشته باشد.» این فیلم بر اساس رای ۱۵ منتقد، در متاکریتیک امتیاز ۶۳ از ۱۰۰ را به دست آورد که نشان دهنده «بررسی های عموماً مطلوب» است.
در علوم کامپیوتر ، الگوریتم محوطه تعویض خط (شانتینگ یارد) (shunting-yard) روشی برای تجزیه عبارات ریاضی مشخص شده در نشانه گذاری میانوندی است. این روش می تواند یک رشته نماد پسوند، که به عنوان نشانه گذاری لهستانی معکوس (RPN) نیز شناخته می شود، یا یک درخت نحو انتزاعی (AST) تولید کند. این الگوریتم توسط ادسخر دایکسترا اختراع شد و الگوریتم "محوطه تعویض خط" نامگذاری شد؛ زیرا عملکرد آن شبیه به محوطه ای است که جهت قطارها در آن برعکس می شود. دایکسترا برای اولین بار الگوریتم محوطه تعویض خط را در گزارش موسسه ملی تحقیقات ریاضی و علوم کامپیوتر (Centrum Wiskunde &amp; Informatica) منتشر کرد. همانند روش ارزیابی در نشانه گذاری لهستانی معکوس (RPN)، الگوریتم محوطه تعویض خط بر پشته بنا نهاده شده است. عبارات میانوندی شکلی از نمادهای ریاضی هستند که اکثر مردم به آن عادت دارند و از آن استفاده می کنند، به عنوان مثال "3 + 4" یا "3 + 4 × (2 - 1)" . دو متغیر متنی(رشته) برای انجام تبدیل وجود دارد: ورودی و خروجی. همچنین یک پشته وجود دارد که اپراتورهایی را که هنوز به صف خروجی اضافه نشده اند، نگه می دارد. برای تبدیل، برنامه هر نماد را به ترت
یب می خواند و بسته به آن نماد، کاری انجام می دهد. نتیجه مثال های بالا به ترتیب "3 4 +" و "3 4 2 1 - × +" بود. (در نشانه گذاری لهستانی معکوس ) الگوریتم محوطه تعویض خط به درستی تمام عبارات میانوندی معتبر را تجزیه می کند، اما الزاما همه عبارات نامعتبر را رد نمی کند. به عنوان نمونه، "1 2 +" یک عبارت میانوندی معتبر نیست، اما الگوریتم آن را به عنوان "1 + 2" تجزیه می کند. با این حال، الگوریتم می تواند عباراتی را که دارای پرانتزهای ناهماهنگ هستند، رد کند. الگوریتم محوطه تغییر جهت بعداً به تجزیه عملگر اولویت تعمیم داده شد. یک تبدیل ساده. این تبدیل ساده، چند قانون را نشان می دهد: نمایش گرافیکی الگوریتم. در تصویر فوق، نمایش گرافیکی الگوریتم را با استفاده از تقاطع سه طرفه راه آهن مشاهده می کنید. در هر مرتبه، یک نماد از ورودی پردازش می شود: اگر یک متغیر یا عدد پیدا شود، مستقیماً در خروجی کپی می شود (مراحل a، c، e ،h). اگر آن نماد یک عملگر باشد، روی پشته عملگر وارد می شود (مراحل b، d، f). اگر تقدم عملگر جدید کمتر از عملگر بالای پشته باشد یا تقدم آنها با هم برابر باشند و عملگر شرکت پذیر چپ باشد، آن عملگر از پشته خارج شده و
به خروجی اضافه می شود (مرحله g). نهایتا هر عملگر باقی مانده از پشته خارج می شود و به خروجی اضافه می شود (مرحله i). الگوریتم با جزئیات. /* This implementation does not implement composite functions, functions with variable number of arguments, and unary operators. */ while there are tokens to be read: read a token if the token is: - a number: put it into the output queue - a function: push it onto the operator stack - an operator o1: while ( there is an operator o2 other than the left parenthesis at the top of the operator stack, and (o2 has greater precedence than o1 or they have the same precedence and o1 is left-associative) ): pop o2 from the operator stack into the output queue push o1 onto the operator stack - a left parenthesis (i.e. "("): push it onto the operator stack - a right parenthesis (i.e. ")"): while the operator at the top of the operator stack is not a left parenthesis: {assert the operator stack is not empty} /* If the stack runs out without finding a left parenthesis, then there are mismat
ched parentheses. */ pop the operator from the operator stack into the output queue {assert there is a left parenthesis at the top of the operator stack} pop the left parenthesis from the operator stack and discard it if there is a function token at the top of the operator stack, then: pop the function from the operator stack into the output queue /* After the while loop, pop the remaining items from the operator stack into the output queue. */ while there are tokens on the operator stack: /* If the operator token on the top of the stack is a parenthesis, then there are mismatched parentheses. */ {assert the operator on top of the stack is not a (left) parenthesis} pop the operator from the operator stack onto the output queue/* This implementation does not implement composite functions, functions with variable number of arguments, and unary operators. */ while there are tokens to be read: read a token if the token is: - a number: put it into the output queue - a function: push it onto the operator stack - an
operator o1: while ( there is an operator o2 other than the left parenthesis at the top of the operator stack, and (o2 has greater precedence than o1 or they have the same precedence and o1 is left-associative) pop o2 from the operator stack into the output queue push o1 onto the operator stack - a left parenthesis (i.e. "("): push it onto the operator stack - a right parenthesis (i.e. ")"): while the operator at the top of the operator stack is not a left parenthesis: /* If the stack runs out without finding a left parenthesis, then there are mismatched parentheses. */ pop the operator from the operator stack into the output queue pop the left parenthesis from the operator stack and discard it if there is a function token at the top of the operator stack, then: pop the function from the operator stack into the output queue /* After the while loop, pop the remaining items from the operator stack into the output queue. */ while there are tokens on the operator stack: /* If the operator token on the top of the
stack is a parenthesis, then there are mismatched parentheses. */ pop the operator from the operator stack onto the output queue برای تحلیل پیچیدگی زمان اجرای این الگوریتم، فقط باید توجه داشت که هر نشانه دقیقا یک بار خوانده می شود، هر عدد، تابع یا عملگر دقیقا یک بار چاپ می شود و هر تابع، عملگر یا پرانتز دقیقا یک بار وارد پشته می شود و یک بار از پشته خارج می شود - بنابراین، در بیشترین حالت هم تعداد ثابتی از عملیات به ازای هر نشانه (token) اجرا می شود، و بنابراین زمان اجرا O( "n" ) است - از نظر اندازه ورودی خطی است. الگوریتم محوطه تعویض خط همچنین می تواند برای تولید نماد پیشوند (که به عنوان نماد لهستانی نیز شناخته می شود) به کار برود. برای این کار، کافی است از انتهای رشته ای از نشانه ها که باید تجزیه شوند، شروع کنیم و در حین حرکت به سمت عقب، صف خروجی را معکوس کنیم (بنابراین صف خروجی به یک پشته خروجی تبدیل می شود) و پرانتز چپ و راست را برگردانیم (با توجه به اینکه یک پرانتز چپ فعلی باید خارج شود تا زمانی که یک پرانتز راست فعلی پیدا شود). و در آخر شرط شرکت پذیری را به راست تغییر دهیم. مثال با جزئیات. ورودی: 3 + 4
× 2 ÷ ( 1 - 5 ) ^ 2 ^ 3 نماد ^ نشان دهنده عملگر توان می باشد. ورودی:
کلوودین () (INN) یک داروی ضد ویروسی برای درمان هپاتیت ب (HBV) است. این دارو در حال حاضر برای HBV در کره جنوبی و فیلیپین تایید شده است. این دارو توسط شرکت Bukwang Pharmaceuticals در کره جنوبی با نام های تجاری Levovir و Revovir به بازار عرضه می شود. محققان در کره جنوبی در حال آزمایش کلوودین در دوزهای پایین تر همراه با آدفوویر برای استفاده مداوم هستند این دارو یک آنالوگ نوکلئوزیدی است.
بالاپیراویر () (R-1626, Ro4588161) یک داروی ضد ویروسی تجربی است که به عنوان یک مهارکننده پلیمراز عمل می کند. تلاش هایی برای توسعه آن به عنوان یک درمان بالقوه برای هپاتیت ث انجام شد و متعاقباً در مورد تب دنگی نیز مورد مطالعه قرار گرفت، اما مفید نبود. دوزهای پایین تر نتوانستند کاهش قابل اندازه گیری در بار ویروسی ایجاد کنند، در حالی که دوزهای بالاتر عوارض جانبی جدی مانند لنفوپنی ایجاد کرد که مانع از توسعه بیشتر دارو شد. پژوهش های بعدی نشان داد که تولید بیش از حد سیتوکین ناشی از عفونت ویروس دنگی از تبدیل پیش داروی بالاپیراویر به شکل فعال آن جلوگیری می کند و در نتیجه فعالیت دارو را مسدود می کند.
مایک میلاش که بیشتر با نام میلاش شناخته می شود، (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۷۶)، خواننده و نوازنده کانادایی است. وی بنیان گذار و تنها عضو کنونی دوئت موسیقی رای است.
انتخابات پارلمانی در آلمان (به علاوه اتریش که پیش از این انتخابات به آلمان ضمیمه شده است) در ۱۰ آوریل ۱۹۳۸ برگزار شد. این انتخابات آخرین انتخابات رایشستاگ در دوران حکومت نازی ها بود و به شکل یک همه پرسی تک سؤالی در مورد اینکه آیا رای دهندگان لیست واحدی از نامزدهای حزب نازی و طرفدار نازی ها را برای ۸۱۳ کرسی رایشستاگ همچنین الحاق اخیر اتریش را تأیید می کنند یا خیر برگزار شد. مشارکت رسمی در انتخابات ۹۹٫۶ درصد بود که ۹۹٫۱ درصد در آلمان و اتریش به آن «آری» دادند. این انتخابات عمدتاً برای جلب حمایت رسمی استان جدید اوستمارک (اتریش) برگزار شد، با این حال انتخابات برای ۴۱ کرسی استان تازه به آلمان ملحق شده زودتنلند پیشتر در روز ۴ دسامبر ۱۹۳۷ برگزار شده بود. در این انتخابات، نامزدهای حزب نازی و حامیان آن ۹۷٫۳۲٪ آرا را به دست آوردند. بعد از انتخابات. دوره جدید رایشستاگ بعد از این انتخابات برای اولین بار در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۹ تشکیل جلسه داد. ریاست این جلسه را هرمان گرونینگ بر عهده داشت. این دوره از رایشستاگ در مدت قانونگذاری خود توانست تنها ۷ بار تشکیل جلسه دهد که آخرین آن ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۲ بود. در روز ۲۵ ژانویه ۱۹۴۳ هیتلر فرمانی
صادر کرد که طی آن انتخابات بعدی رایشستاگ به بعد از پایان جنگ موکول می شد و شروع دوره بعدی برای ۳۰ ژانویه ۱۹۴۷ برنامه ریزی شد که البته حکومت نازی ها دیگر در آن زمان وجود نداشت. این دوره از انتخابات در ضمن آخرین انتخابات آلمان متحد تا انتخابات فدرال آلمان در سال ۱۹۹۰ و اتحاد دوباره آلمان بود.
ابل لس آنجلس یک باشگاه زنانه است که در بخش مید-ویل شایر در لس آنجلس، کالیفرنیا واقع شده است و شامل یک ساختمان کلوب و تئاتر ویل شایر ابل با ۱۲۷۰ صندلی است. این مجموعه از سال ۱۹۲۷ به مالکیت کلوب زنانه ابل لس آنجلس درآمده است. این کلوب در سال ۱۸۹۴ یا ۱۸۹۷ در لس آنجلس شکل گرفت. از سال ۱۹۲۷، تئاتر ویل شایر ابل میزبان اجراهای موسیقی و سخنرانی رهبران جهان و هنرمندان برتر بوده است. در میان رویدادهای دیگر، ابل آخرین مکانی بود که هوانورد آملیا ارهارت در آن پیش از اینکه در پی سفر هوایی دور دنیا ناپدید شود، دیده شد. همچنین مکانی است که استعداد جودی گارلند هنگام ایفای نقشی در آن کشف شد. شکل گیری و سال های اولیه. ابل لس آنجلس به عنوان یک کلوب زنانه در سال ۱۸۹۴، بر اساس اصول و آموزه های آدریان ابل، یک پیشگام در آموزش زنان و سازماندهی کننده اجتماع زنان در اواخر قرن نوزدهم تشکیل شد. هریت ویلیامز راسل استرانگ مؤسس این باشگاه بود که برای سه دوره متوالی به عنوان رئیس آن خدمت کرد. در صورت جلسه اولین جلسه ابل لس آنجلس، هدف این باشگاه «علاقمند کردن زنان به مطالعه همه شاخه های ادبیات، هنر و علم و پیشرفت زنان در هر شاخه ای از فرهنگ»
ذکر شد. این باشگاه شعار خود را «راهی پیدا می کنم یا یکی می سازم - من خدمت می کنم» قرار داد.
نشریهٔ هیل ، یک روزنامه و وبگاه روزنامه نگاری سیاسی آمریکا است که در واشینگتن دی سی از سال ۱۹۹۴ توسط تاجر نیویورکی جری فینکلشتاین منتشر می شود. اولین سردبیر هیل، مارتین تولچین، خبرنگار سابق دفتر نیویورک تایمز در واشینگتن بود. تمرکز این نشریه بر روی موضوعاتی همچون سیاست، تجارت و روابط بین الملل است. نشریه هیل رویدادهایی مانند: کنگره ایالات متحده، ریاست جمهوری و مبارزات انتخاباتی را پوشش می دهد.
طبیعت گرایی زیست شناختی (به )، نظریه ای است که علاوه بر سایر موارد به رابطه میان خودآگاهی و بدن (یعنی مغز) می پردازد. بنابرین رویکردی است بر مسئله ذهن و جسم. این نظریه نخستین بار توسط فیلسوف جان سرل در ۱۹۸۰ میلادی مطرح گردیده و بر مبنای دو تز اصلی تعریف گردیده است: ۱- تمامی پدیدارهای ذهنی از درد، قلقلک و خارش گرفته تا غامض ترین و پوشیده ترین افکار ناشی از فرایندهای سطح پایین تر عصبی-زیست شناختی در مغز است؛ و ۲- پدیدارهای ذهنی ویژگی های سطح بالاتر مغز می باشند. تعریف فوق این پیامد منطقی را در پی دارد که مغز دارای قوای عِلی صحیحی برای تولید قصدمندی است. با این حال، طبیعت گرایی زیست شناختی سرل این نتیجه منطقی را در پی ندارد که مغزها و "فقط" مغزها می توانند باعث خودآگاهی شوند. سرل با احتیاط اشاره می نماید که هرچند از ظاهر مسئله به نظر می رسد که برخی کارکردهای مشخص مغز برای تولید حالات آگاهی کافی است، اما دانش عصب-زیست شناختی فعلی ما اجازه این را نمی دهد تا نتیجه گیری کنیم که این کارکردها برای تولید خودآگاهی ضروری هستند. به عبارت دیگر: «این حقیقت که فرایندهای مغزی باعث خودآگاهی می شود بدین معنی نیست که تنها مغزها
می توانند خودآگاه باشند. مغز یک دستگاه زیست شناختی است و ممکن است ما یک ماشین مصنوعی که خودآگاه باشد بسازیم؛ همان گونه که قلب یک دستگاه است و ما قلب های مصنوعی ساخته ایم. چون به طور دقیق نمی دانیم که مغز چگونه این فرایندها را انجام می دهد، هنوز در موقعیتی نیستیم که بدانیم چگونه به طور مصنوعی آنرا بسازیم». (طبیعت گرایی زیست شناختی، ۲۰۰۴). مرور اجمالی. سرل دوگانه گرایی دکارتی را که می گوید ذهن یک نوع جوهر مجزا از بدن است را رد می کند، چون به نظر وی این امر با درک کامل ما از فیزیک در تناقض قرار بوده و برخلاف دکارت خدا را به مسئله وارد نمی کند. سرل در واقع هر نوع دوگانه گرایی، که به طور سنتی جایگزین یگانه انگاری است را رد می کند و مدعی است که مجزا دانستن آن اشتباه است. وی این ایده را که «چون ذهن از نظر عینی قابل دیدن نیست، پس تحت دسته بندی فیزیک قرار نمی گیرد»، رد می کند. سرل باور دارد که خودآگاهی «بخشی واقعی از دنیای واقعی است و نمی توان آن را حذف کرد یا به چیزی دیگری تقلیل داد»، چه آن چیزی دیگر یک حالت عصبی ذهن باشد یا یک برنامه کامپیوتری. او استدلال می نماید که مثلاً نرم افزاری که بنام «آبی عمیق» معروف است، هی
چ چیز در مورد شطرنج نمی داند. وی باور دارد که خودآگاهی هم علت رویدادها در بدن است و هم واکنشی بر رویدادهای بدن. از سوی دیگر، سرل خودآگاهی را به عنوان یک روح در ماشین نمی پندارد. بلکه، وی خودآگاهی را به عنوان حالتی از مغز می داند؛ بنابراین تعامل علی میان ذهن و مغز را می توان به گونه ای طبیعت گرایانه توصیف کرد: رویدادهای سطح میکرو (شاید در سطح سلول های عصبی منفرد) باعث خودآگاهی می شود. تغییرات در سطح ماکرو (کل مغز) خودآگاهی را تشکیل می دهند. تغییرات در سطح کوچک باعث تغییرات کلی گردیده و سپس از این تغییرات کلی متأثر می شوند، بیشتر شبیه این است که هر کدام از بازیکنان فوتبال به طور انفرادی باعث می شوند تا تیم آن ها (به عنوان یک تیم) بازی ها را برنده شده و سپس هر کدام از این بازیکنان با دانستن اینکه بخشی از یک تیم برنده هستند، اعتماد به نفس حاصل می نمایند. سرل با اشاره به این که اصطلاح معمول فلسفی «تقلیل پذیر»، مبهم است. این تمایز ذهن و جسم را تشریح می کند. وی استدلال می نماید که خودآگاهی «به طور عِلی قابل تقلیل» به فرایندهای مغز است بدون این که «به طور هستی شناختی قابل تقلیل» باشد. وی امیدوار است تا قائل شدن بر ای
ن تمایز، به وی اجازه گریز از مخمصه سنتی میان ماده گرایی تقلیلی (این همانی ذهن) و دوگانه گرایی ماده را بدهد؛ او با بیان اینکه خودآگاهی کاملاً به موجب مغز ایجاد شده و توسط مغز درک می گردد، اساساً ماهیت فیزیکی هستی را می پذیرد. اما او در عین حال آنچه را که از نظر او حقایق مشهود است، یعنی این که انسان ها واقعاً خودآگاه هستند و اینکه این حالت خودآگاهی الزاماً دارای ماهیت شخصیت اول است را رد نمی کند. نگاه به این نظریه به عنوان نوعی از دوگانه انگاری ویژگی ها وسوسه برانگیز است، چون از نظر سرل، ویژگی های ذهنی یک فرد از نظر دسته بندی، از ویژگی های میکرو فیزیکی وی متفاوت است. ویژگی های میکروفیزیکی دارای «هستی شناسی شخص-سوم» بوده در حالی که ویژگی های ذهنی دارای «هستی شناسی شخص اول» است. ساختار میکرو برای بسیاری از افراد به طور عینی قابل دسترس است، مثلاً چندین جراح مغز نیم کره های مغز مریض را بازرسی می نمایند. اما درد، اشتیاق یا باور تنها از نظر ذهنی برای شخصی که این درد، اشتیاق یا باور را دارد قابل دسترسی است و هیچ کس دیگری این گونه دسترسی را ندارد. با این حال، سرل باور دارد که ویژگی های ذهنی، گونهٔ از ویژگی های فیزیکی ا
ست. گونه های با هستی شناسی شخص اول. در نتیجه، این امر نظریه وی را از دوگانه گرایی ویژگی های فیزیکی و غیر فیزیکی متمایز می سازد. ویژگی های ذهنی که وی بیان می کند به طور فرضی فیزیکی هستند. نقد. نقدهای بسیاری بر نظریه طبیعت گرایی زیست شناختی سرل وارد شده است. جری فودر پیشنهاد می نماید که سرل هیچ دلیلی برای ما ارایه نمی کند که دقیقاً "چرا" باور دارد که یک بیوشیمی همانند یا مشابه بیوشیمی مغز انسان، یک امر اجتناب ناپذیر برای قصدمندی است. فودر فکر می کند که احتمالاً به مراتب درست تر خواهد بود تا فرض شود، چیزی که برای تشریح قصدمندی اجتناب ناپذیر می باشد همان روشی است که یک جاندار (یا هر سیستم دیگر که به موضوع مرتبط است) از طریق آن با محیط خود ارتباط برقرار می کند. به سادگی می توان تصور کرد «علت این که فکر من با یک درخت به طور علی ارتباط برقرار می کند این است که یک فکر در مورد درخت وجود دارد. اما تصور این امر مشکل است که این حقیقت (اگر به طور خام فرض کنیم) که فکر من از هیدروکربن ها ساخته شده است چه اهمیتی دارد، به جز این فرضیه غیر محتمل که تنها هیدروکربن ها قادرند به طور علی همچون نحوه ارتباط با مغز، با درخت نیز مرتبط
شوند. «جان هاگلاند» روی مفهوم مرکزی مجموعه ای از «قوای علی صحیح» خاص، انگشت می گذارد، قوایی که سرل آن ها را به بیوشیمی مغز انسان نسبت می دهد. وی از ما می خواهد تا یک وضعیت واقعی را تصور نماییم که در آن قوه های علی «درست» آن هایی هستند که نورون ها باید به طور متقابل یکدیگر را تحریک کنند. در این صورت، موجودات بیگانه مبتنی بر سیلیکن نیز می توانند باهوش باشند، در صورتی که این قوه های علی «درست» را داشته باشند؛ یعنی، آن ها دارای نورون با ارتباطات سیناپتیکی هستند که این توانایی را داشته تا یکدیگر را به طور متقابل تحریک کنند. پس می توانیم یک گوینده زبان چینی را بگیریم و نورون های او را با یک نوع پوشش بپوشانیم تا از تأثیرگذاری ناقلان عصبی بر نورون ها جلوگیری صورت گرفته و در نتیجه از داشتن قوه های علی درست جلوگیری صورت گیرد. در این حالت، «روح خبیثه که سرل می گوید» (شاید، یک نانوبات که انگلیسی حرف می زند) ببیند که چه اتفاقی رخ می دهد و مداخله کند: او از میان پوشش می بیند و تشخیص می دهد که کدام نورون ها متحرک شده و کدام نشده اند و اقدام به تحرک نورون مناسب کرده و خود دیگران را خاموش می کند.
جمهوری شرکتی (به )، نوعی حکومت نظری است که اساساً همانند یک شرکت اداره می شود، دارای یک هیئت مدیره و اجرائی بوده و در آن تمام جوانب جامعه توسط یک یا گروه های کوچکی از شرکت ها خصوصی سازی می شود. هدف نهایی این دولت افزایش سرمایه ذینفعان آن است و دولت موضع اش را به عنوان یک شرکت تأیید می کند. خدمات عمومی شامل بیمارستان ها، مدارس، قوای نظامی و پلیس، خصوصی می شوند. رفاه اجتماعی به عوض دولت، توسط شرکت ها به شکل پرداخت دست مزد و مزایا به کارمندان به پیش برده می شود. جمهوری شرکتی در تاریخ مدرن به صورت رسمی وجود ندارد. قوانین رقابت مدرن و توسعه دولت-ملت های مدرن اجازه نمی دهند یک شرکت این مقدار قدرت سیاسی را به دست آورده یا به آن اعطا گردد. دولت های تاریخی، مانند فلورانس پسا کلاسیک و کمپانی هند شرقی، می توانند به عنوان نوعی از جمهوری شرکتی توصیف شوند. دانش مندان سیاسی، دولت های سوسیالیستی دولتی (که به عنوان سرمایه داری دولتی انتقاد می شدند) را نیز به عنوان جمهوری شرکتی تلقی کرده اند، که در آن دولت کنترل کامل تمام زندگی اقتصادی و سیاسی را به دست گرفته و همه چیز که داخل مرزهای کشور قرار دارد را در انحصار می گیرند و به ط
ور مؤثر دولت را معادل یک شرکت بزرگ می سازند. جمهوری های شرکتی در آثار علمی-تخیلی یا تفسیر سیاسی به عنوان هشداری برای خطرات قابل درک سرمایه داری شرکتی استفاده می شوند. در چنین کارها، معمولاً جمهوری شرکتی زمانی ظهور می کند که یک یا چند شرکت بسیار قدرت مند یک دولت را، یا بعد از مدت زمان طولانی از طریق تسخیر نظارتی یا به سرعت در یک کودتا، خلع قدرت می کنند. مثال ها. مثال های معمول جمهوری های شرکتی در طول تاریخ عبارت از کمپانی های هند شرقی و سایر چنین کمپانی هایی اجاره شده در اوایل عصر مدرن، مانند VOC، یا کمپانی هند شرقی بریتانیا می باشند. نمونه های کم تر معروف آن عبارت اند از: «انجمن بین المللی کنگو» (قبل از ایالت آزاد کنگو)، «کمپانی بریتانیایی آفریقای جنوبی» و «جمهوری لانفنگ». جمهوری فلورانس. دولت شهر ساحلی فلورانس در شمال غرب ایتالیا به دو دلیل استدلال می شود که یک جمهوری شرکتی بوده است. مانند اکثر جمهوری های تجارتی ایتالیا، زندگی اجتماعی و اقتصادی فلورانس تحت سلطه اتحادیه های بزرگ بود که صنایع کلیدی را در شهر تنظیم و کنترل می کردند. تفاوت کلیدی میان فلورانس و سایر جمهوری های معاصر مثل ونیز این بود که شهر توسط ی
ک شورا، «سگنوریای فلورانس» ، اداره می شد که اعضای آن محدود بود به هفت اتحادیه بزرگ فلورانس. اما با توجه به وجود تقلب در سیستم لاتاری انتخاباتی سگنوریا، اعضای یاد شده معمولاً از خانواده های تأثیرگذار انتخاب شده و جمهوری را یک آریستوکراسی می ساخت. این حالت با محدودیت قانونی انتخاب مقامات از اعضای خانواده مسئولین قبلی بدتر شد و با تاج گذاری «الساندرو د مدیچی» در سال ۱۵۳۳ میلادی، ظهور مدیچی ها به عنوان یک سلسله مشروعیت یافته و به جمهوریت پایان داده شد. کمپانی بریتانیایی هند شرقی. کمپانی تحت فرماندهی جنرال رابرت کلایو پس از نبرد پلاسی در سال ۱۷۵۷ میلادی توانست در بنگال یک حاکم دست نشانده را به کرسی بنشاند و به او "دیوانی" و حق جمع آوری عایدات بنگال و بیهار را اعطا کند. کمپانی یاد شده در زمان حاکمیت فرماندار-جنرال ها و اردوی آن ها، توانست حاکمیت غیرمستقیم بریتانیایی را در شبه قاره هند تأسیس کند تا این که شورش سیپوی ها (مزدوران بومی هندی) در سال ۱۸۵۷ میلادی، دولت بریتانیا را مجبور ساخت حاکمیت مستقیم مستعمره خود را در هند تأسیس کنند. کمپانی هلندی هند شرقی. یکی دیگر از مثال های کلاسیک جمهوری شرکتی، کمپانی هند شرقی هلن
دی (که بنام VOC نیز یاد می شود) است که توسط جمهوری هلند به منظور انحصار تجارت در هند شرقی و تضمین رفاه جمعی جمهوریت، تأسیس شد. VOC با داشتن قدرت انعقاد معاهدات، تأمین مالی جنگ ها، زندانی و اعدام محکومان، ضرب سکه های خود و ایجاد مستعمرات یک امپراطوری بزرگ شرکتی را ساخت که معیارهایی برای کورپوریشن چندملیتی آینده تعیین کرد.
مؤسسه مفاهیم پیشرفته ناسا () یا (NIAC) یک برنامه ناسا برای توسعه مفاهیم پیشرفته دراز مدت با «ایجاد پیشرفت های میان بر راه گشا، و آوردن مفاهیم کاملاً بهتر یا به کلی جدید هوافضا» است. این برنامه از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ با نام مؤسسه مفاهیم پیشرفته ناسا؛ که توسط انجمن تحقیقات فضایی دانشگاه ها به نمایندگی از ناسا مدیریت می شود، عمل کرد و در سال ۲۰۱۱ با نام مفاهیم پیشرفته نوآورانه ناسا راه اندازی شد و تا کنون ادامه دارد. بودجهٔ برنامه NIAC بر روی مفاهیم انقلابی مکانیک پرواز و فضا کار می کند که می تواند به طور چشمگیری بر نحوه توسعه و اجرای ماموریت های ناسا تأثیر بگذارد. تاریخچه. "مؤسسه مفاهیم پیشرفته ناسا" (NIAC) برنامه ای با بودجه ناسا بود که انجمن تحقیقات فضایی دانشگاه ها (USRA) از سال ۱۹۹۸ تا زمان بسته شدن آن در ۳۱ اوت ۲۰۰۷ آ را برای ناسا اداره می کرد. NIAC قرار بود به عنوان "یک انجمن آزاد مستقل، یک نقطه ورود سطح بالا به ناسا برای جامعه خارجی از نوآوران، و یک قابلیت خارجی برای تجزیه و تحلیل و تعریف مفاهیم پیشرفته هوانوردی و فضایی برای تکمیل فعالیت های مفهومی پیشرفته انجام شده در ناسا." و مفاهیم فضایی که می تواند به ط
ور چشمگیری بر نحوه توسعه و اجرای مأموریت های ناسا تأثیر بگذارد." این یک نقطه ورود بسیار قابل مشاهده، قابل تشخیص و سطح بالا برای متفکران و محققان خارجی فراهم کرد. NIAC پیشنهاد دهندگان را تشویق کرد تا دهه ها به آینده در تعقیب مفاهیمی که تکامل سیستم های هوافضای معاصر را «جهش می کنند» فکر کنند. در حالی که NIAC به دنبال طرح های مفهومی پیشرفته ای بود که تخیل را توسعه می داد، انتظار می رفت این مفاهیم مبتنی بر اصول علمی معتبر باشد و در یک بازه زمانی ۱۰ تا ۴۰ ساله قابل دستیابی باشد. از فوریهٔ ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷، NIAC در مجموع ۱۳۰۹ پیشنهاد دریافت کرد و ۱۲۶ کمک هزینه فاز اول و ۴۲ قرارداد فاز دوم را به ارزش کل ۲۷٫۳ میلیون دلار اعطا کرد. ناسا در ۱ مارس ۲۰۱۱ اعلام کرد که مفهوم NIAC را با اهداف مشابهی در ناسا مجدداً تأسیس خواهد شد، مخفف NIAC را حفظ می کند. ولی سرنام «NIAC» را همچنان حفظ می کند.