Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی آید، برخلاف مقررات قانون ارتباطات عمومی مصوب ۱۹۳۴ می باشد و در نتیجه چنین دلایلی در دادگاه غیرقابل استناد می باشند؛ نه تنها خود مدارکی که در نتیجه شنود غیرمجاز به دست آمده اند ( مانند مکالمات طرفین ) غیرقابل استناد می باشند، بلکه حتی دلایل و مدارکی که اطلاع از وجود آنها، به دلیل شنود غیرمجاز بوده باشد (آگاهی ناشی از شنود غیرمجاز، به نحوی که اگر شنود غیرمجاز اتفاق نیوفتاده بود، ضابطین آنها را کشف نمی کردند) نیز در دادگاه غیرقابل استناد می باشند. در این رای آمده است: رویکرد منطقی در خصوص این پرونده ... آن است که در مرحله اول، متهم ثابت نماید که شنود مکالمات او به صورت غیرقانونی صورت گرفته است. زمانی که این موضوع ثابت شد (که در مانحن فیه ثابت شده است) در مرحله بعد دادگاه به متهم این حق را می دهد تا ثابت کند که دلایل و مدارک اصلی پرونده که به ضرر او هستند، میوه درخت فاسد بوده اند. در این مرحله است که به دادستانی این فرصت داده می شود تا [در نقطه مقابل] ثابت نماید که این مدارک، از طریق منشاء مستقلی [به غیر از شنود غیرمجاز] به دست آمده اند.قاعده میوه درخت فاسد هر مدرکی را در بر می گیرد که توسط ضابطین قضایی در نتیج
ه ی نقض یکی از حقوق اساسی متهم به دست آمده باشد. در مثالی دیگر، اگر مامور پلیس اقدام به تفتیش غیرقانونی خانه شخصی نماید (تفتیش مغایر با حقوق اساسی متمم چهارم) و در نتیجه این جستجو، کلید صندوق امانات مربوط به یک ایستگاه قطار را پیدا کند که در آن صندوق، مدارک مربوط به وقوع یک جرم نگه داری شده باشد (مانند اسلحه قتل)، مدارک و دلایل به دست آمده تحت نظریه میوه درخت فاسد قرار گرفته و در دادگاه قابل استناد نمی باشند. [منظور از غیرقابل استناد بودن در دادگاه این است که این مدارک علیه آن شخص قابل استنفاده نیستند و تاثیری در مسیر پرونده ایجاد نمی کنند، گویی که این مدارک اساساً وجود خارجی ندارند.] نظریه میوه درخت فاسد، بخشی از قاعده استثناء می باشد که به موجب آن، چنانچه حقوقی که در متمم چهارم قانون اساسی برای اشخاص مردم [ملت] مقرر شده است، توسط حکومت [دولت] نقض گردد و در نتیجه این نقض حقوق، دلایل و مدارکی علیه شخص به دست بیاید، این دلایل و مدارک در دادگاه کیفری علیه او قابل استناد نمی باشد. همسو با قاعده اصلی، هدف نهایی نظریه میوه درخت فاسد نیز این است که مانع از آن شود که ضابطین قضایی، به بهانه ی جمع آوری مدارک و دلایل و
قوع جرم، برخلاف قانون عمل نمایند. استثناهای نظریه. این نظریه دارای ۴ استثناء می باشد که در آن شرایط، دلیل فاسد می تواند در دادگاه مورد استناد قرار گیرد: استثنای نخست: کشف مستقل. در صورتی که یک دلیل حین تفتیش غیرقانونی یا در نتیجه آن کشف گردد اما متعاقباً همان دلیل، از طریق دیگری که ارتباطی به رفتار غیرقانونی گذشته نداشته است، مجدداً به دست آید، این دلیل در دادگاه قابل استناد خواهد بود. باید به این نکته توجه داشت که در صورتی که درخواست ضابطین قضایی برای تفتیش یک محل، ناشی از آن باشد که در جریان بازرسی غیرقانونی قبلی، دلیل یا مدرکی را در آن محل ملاحظه کرده اند، این استثناء اعمال نمی گردد و دلیل به دست آمده همچنان غیرقابل استناد خواهد بود زیرا هرچند این مدرک، ظاهراً در یک بازرسی مستقل به دست آمده است، اما از آنجا که منشاء درخواست تفتیش، آگاهی ناشی از تحقیق غیرقانونی سابق بوده است، لذا ماهیتاً یک تحقیق مستقل تلقی نمی گردد و این بازرسی، همچنان آلوده به اقدام غیرقانونی قبلی می باشد. همچنین در صورتی که اطلاعات و مشاهدات ناشی از ورود غیرمجاز، در اختیار مقام قضایی یا رییس کلانتری قرار گرفته باشد و آن مقام، تحت تاثیر ا
ین اطلاعات دستور ورود و بازرسی محل را صادر نماید، دلیل کشف شده همچنان در دادگاه غیرقابل استناد خواهد بود. استثنای دوم: کشف اجتناب ناپذیر. در صورتی که یک مدرک حین تفتیش غیرقانونی کشف گردد، اما اوضاع و احوال پرونده به نحوی بوده باشد که این مدرک، در جریان عادی تحقیقات و بدون وقوع تفتیش غیرقانونی یا آگاهی ناشی از آن، در هر صورت توسط ضابطین قضایی کشف می گردید، مدرک کشف شده در دادگاه قابل استناد خواهد بود. این قاعده اولین بار در پرونده نیکس (Nix) علیه ویلیامز (Williams) در سال ۱۹۸۴ در دیوان عالی ایالات متحده مطرح گردید. در این پرونده، متهم - ویلیامز - با استناد به متمم ششم قانونی اساسی مبنی بر حق مشاوره متهم با وکیل در جریان تحقیقات جنایی، مدعی گردید که او در جریان تحقیقات از حق داشتن وکیل محروم گردیده و در نتیجه اطلاعاتی که ضابطین در جریان بازجویی از او، در خصوص محل کشف جسد مقتول به دست آورده اند، در دادگاه غیرقابل استناد است. دیوان عالی بعد ار زسیدگی، کشف جسد مقتول توسط ضابطین قضایی را حتی بدون اقرار متهم، غیرقابل اجتناب توصیف نمود زیرا جست و جوی گسترده ای برای پیدا کردن جسد مقتول توسط ضابطین قضایی در هر منطقه ای
که احتمال حضور مقتول در آنجا می رفت، صورت گرفته بود و بنابراین، حتی اگر متهم محل کشف جسد را اعلام نمی نمود، جسد مقتول در نهایت پیدا می گردید. استثنای سوم: سبب غیرموثر. در صورتی که نقض قانون توسط ضابطین قضایی در تحصیل مدرک یا شهادت، تاثیری جزئی داشته باشد یا عامل مستقلی بین نقض قانون و تحصیل دلیل وجود داشته باشد، چنین مدرک و شهادتی در دادگاه قابل استناد می باشد. برای مثال، در صورتی که ضابطین قضایی به نحو غیرقانونی از وجود شاهد بر وقوع جرم آگاه شوند، طبق نظریه میوه درخت فاسد، درخواست شهادت از چنین شاهدی توسط دادگاه پذیرفته نخواهد شد، اماچنانچه خود شاهد، آزادانه و داوطلبانه حاضر به حضور در دادگاه و ادای شهادت باشد، اراده و خواست این شاهد، به عنوان عامل مستقلی تلقی می گردد که رابطه علیّت میان نقض قانون و تحصیل دلیل را قطع می نماید، لذا شهادت چنین شاهدی در دادگاه قابل استناد می باشد. استثنای چهارم: نقض باحسن نیت. در صورتی که با نقض حقوق برخاسته از متمم چهارم قانون اساسی، تفتیش محلی صورت گرفته و دلایل مجرمانه ای به دست آمده باشد اما ضابطین قضایی از روی حسن نیت - بدون آگاهی به غیرقانونی بودن دستور یا اقدام خود - مح
ل را بازرسی کرده باشند، دلیل به دست آمده در دادگاه قابل استناد خواهد بود. منظور از حسن نیت در تفتیش این است که ضابطین قضایی، در عملکرد خود دچار اشتباه شده و دلیلی برای باور به قانونی بودن دستور یا اقدام خود داشته باشند. ملاک ارزیابی وجود این باور، اشتباه نوعی اشخاص نسبت به موضوع است؛ به این معنا که چنانچه هر شخصی متعارف و معقولی در جایگاه ضابطین قضایی قرار گیرد، مرتکب همان اشتباه و عملکرد می گردد که آنها در مقام تحصیل دلیل مرتکب شده اند. فرانسه. در حقوق فرانسه این اصطلاح به آن کیفیت که در حقوق آمریکا مطرح است، مرسوم نیست و قانونگذار فرانسوی به جای آن، از اصطلاح «بی اعتباری دلیل» یا «بطلان دلیل» استفاده نموده است. در این نظام حقوقی، حقوق دانان بر اساس منشاء پیدایش و ظهور این قاعده (ممنوعیت استفاده از دلیل نامشروع) ، آن را در سه گروه دسته بندی می نمایند: قانون آیین دادرسی کیفری. ماده ۱۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری فرانسه اشعار می دارد:«عدم رعایت تشریفات اساسی پیش بینی شده در این قانون یـا دیگـر مقـررات آیـین دادرسی کیفری موجب بی اعتباری (بطلان) ادله ی تحصیلی یا فرآیند دادرسی می گردد.» و مـاده ۸۰۲ قـانون آیین دادرس
ی کیفری فرانسه، «نقـض مقررات قانونی دارای ضمانت اجرای بی اعتباری» را موجب بی اعتباری دلیل دانسته است (بی اعتباری قانونی). هر چند قانونگذار فرانسوی از ماده ۱۷۰ تـا ۱-۱۷۴ را به موضوع «بی اعتباری تحقیقات» اختصاص داده است ولی در این مواد، مصادیق بی اعتباری [قانونی] را ذکر ننموده است. با کنکاش در میان مواد قانونی، به راحتی می تـوان برخی از مصادیق این نوع بی اعتباری را شناسایی کرد. ماده ۵۹ قانون آیین دادرسی کیفـری، در مورد تفتیش های خانگی و بازرسی در چارچوب جرایم مشهود بـه منظـور تحصـیل دلیل مقرر می دارد: «به جز مواردی که از داخل خانه اعلام می شود یا استثناهای پیشبینی شده در قانون، تفتیش و بازرسی از محل اقامت اشخاص، قبل از ساعت ۶ صبح و بعد از ساعت ۲۱ شب امکان پذیر نیست. عدم رعایت تشریفات مذکور در مـاده ۵۶ ،۱-۵۶ و ۵۷ و ماده حاضر دارای ضمانت اجرای بطلان است». پـس عـدم رعایـت تشـریفات مذکور در این مواد، محکوم به مجازات بی اعتباری در مفهوم ماده ۸۰۲ قانون آیین دادرسـی کیفری یعنی بی اعتباری قانونی منصوص شده است. نمونه دیگر بی اعتباری منصوص یا قانونی را می توان در خصوص عدم رعایت شیوه های قانونی در خصوص رهگیری خطوط ارتبـاط
ی اقامتگاه و محل کار نمایندگان یا سناتورها یا وکـلای دادگسـتری یـا دادرسـان دادگـاه ملاحظه نمود که براساس بند آخر ماده ۷-۱۰۰ قانون آیین دادرسی کیفری «عدم رعایت شیوه های پیشبینی شده در ماده ی حاضر» رسیدگی را در معرض بی اعتباری قرار می دهـد . همچنین عدم رعایت ضوابط و مقررات قانونی در خصوص تفتیش بـدنی، توقیـف هـا، بررسی هویت منجر به بی اعتباری قانونی تحقیقات می گردد. رویه قضایی. مصادیق این بی اعتباری برخلاف دسته نخست، توسـط قـانون پـیش بینـی نشـده اسـت و رویه ی قضایی آنها را تعیین می کند. [برای مثال] عدم رعایت تشریفات اساسی پـیش بینـی شـده توسط مقررات قانون آیین دادرسی کیفری علت بی اعتباری [قضایی دلیل] دانسته شده است و رویـه قضایی معتقد است علی رغم وجود بی اعتباری قانونی، اهمیت کافی برای توجیه چنین بی اعتباری هایی وجود دارد. بنابراین نقض تشـریفات اساسـی دادرسی و منافع اساسی اصحاب دعوا مانند حقوق دفاعی متهم و تضمینات مربوط بـه تحت نظر [قرار دادن متهم ] باعث بی اعتباری قضایی ادله تحصیلی می گردد. رویه ی قضایی برای اولین بار بر اساس بند ۲ ماده ۴۰۸ قانون تحقیقـات جنـایی، تحت شرایط خاصی اجازه بی اعتباری اعمال مربوط به
دادرسی [و تشکیل] جلسه دادگاه را می دهد- هر چنـد کـه از نظر متون قانونی، [ضمانت اجرای] بی اعتباری از نظر متون قانونی مربوط بـه فقـدان [رعایت] تشـریفات [تحصیل دلیل] نباشـد - و به این ترتیب، دیوان عالی کشور [است] که در آرای خود، مصادیق بی اعتباری قضایی را تعیین می نماید. مثلاً شعبه جنـایی [دیوان عالی کشور] می تواند تصمیم بگیرد که دعوت وکیل مـتهم یـا مـدعی خصوصـی در آدرس قـدیمی نامعتبر، منجر به بطلان بازجویی متهم یا استماع مدعی خصوصی در غیاب وکیـل مـی گردد. پس مقررات راجع به دعوت وکیـل، مقررات اساسی محسوب می شود. برعکس، عدم ذکر نام نماینده دادسرا بـر روی پـیش نـویس تصـمیم دادگـاه، نقـض تشـریفات اساسـی دادرسـی محسـوب نمـی گـردد. به طور کلی، شیوه هایی که نقض آنها، به حقوق دفاعی اشـخاص لطمـه وارد آورد، از دیدگاه شعبه جنایی دیوان عالی کشور، منجر به بطلان ذاتی می گـردد. در واقع بی اعتباری های قانونی و قضایی برای حمایت از منافع اشخاص پیش بینی شـده انـد. ایران. در نظام حقوقی ایران، قانون یا ماده ای که به صورت صریح و مستقیم این نظریه را قاعده سازی کرده باشد، وجود ندارد و فقط اصل سی و هشتم از قانون اساسی و ماده ۳۰ قانون
آیین دادرسی کیفری به نحو محدود به این قاعده اشاره شده است. همچنین در برخی از مواد قانون آیین دادرسی کیفری نیز تحصیل دلیل برخلاف مقررات قانونی ممنوع اعلام شده است، اما در سایر موارد مشخصاً در خصوص اثر این ممنوعیت (قابل استناد بودن دلیل نامشروع در دادگاه یا غیرقابل استناد بودن آن) اظهارنظر ننموده است. قانون اساسی. در اصل سی و هشتم از قانون اساسی، تحصیل دلیل یا کسب اطلاع از طریق شکنجه، ممنوع و نتایج حاصل از آن بی اعتبار اعلام گردیده است. به موجب این اصل: «هر گونه‏ شکنجه‏ برای‏ گرفتن‏ اقرار و یا کسب‏ اطلاع‏ ممنوع‏ است‏. اجبار شخص‏ به‏ شهادت‏، اقرار یا سوگند مجاز نیست‏ و چنین‏ شهادت‏ و اقرار و سوگندی‏ فاقد ارزش‏ و اعتبار است‏. متخلف‏ از این‏ اصل‏ طبق‏ قانون‏ مجازات‏ می‏ شود.» قانون آیین دادرسی کیفری. ماده ۳۰ قانون آیین دادرسی کیفری خصوصیات و شرایط عملی احراز عنوان «ضابط دادگستری» را تبیین نموده است و به موجب آن: «احراز عنوان ضابط دادگستری، علاوه بر وثاقت و مورد اعتماد بودن منوط به فراگیری مهارت های لازم با گذراندن دوره های آموزشی زیر نظر مرجع قضایی مربوط و تحصیل کارت ویژه ضابطان دادگستری است. » بنابر این ماده، شخص
ی از نیروهای مسلح، ضابط قضایی محسوب می گردد که واجد شرایط ذیل باشد: بنابراین اگر شخصی از نیروهای مسلح، فاقد یکی از شرایط فوق باشد اساساً به عنوان «ضابط دادگستری» شناخته نمی شود. در خصوص تحقیقات و اقدامات قضایی مربوط توسط شخصی که فاقد شرایط فوق باشد، قانونگذار صرفاً نسبت به شرط «عدم تحصیل کارت ویژه ضابط دادگستری» واکنش نشان داده و اعلام نموده است: «تحقیقات و اقدامات صورت گرفته از سوی اشخاص فاقد این کارت، ممنوع و از نظر قانونی بدون اعتبار است.» لذا قانونگذار، چنین فرض کرده است که شخصی که کارت ویژه ضابط دادگستری را تحصیل نماید، حتماً مورد وثوق و اعتماد بوده و حتماً مهارت های لازم را فراگرفته و دوره های آموزشی را نیز گذرانده است؛ به همین علت از میان مجموع شرایط فوق، صرفاً عدم تحصیل کارت ویژه را موجب بی اعتباری تحقیقات و اقدامات دانسته است. ترکیب «تحقیقات و اقدامات» دلالت بر هر آن چیزی دارد که از ناحیه ضابط دادگستری قابل انجام می باشد؛ از جمله جلب و بازداشت متهم، بازجویی از متهم و شاهد و شاکی، انجام تحقیقات محلی و غیره. در سایر مواد قانون آیین دادرسی کیفری، هرچند تحصیل دلیل برخلاف مقررات، ممنوع بوده و برای متخلف (
تحصیل کننده دلیل به صورت غیرقانونی) مجازات در نظر گرفته شده است، اما در خصوص اثر این ممنوعیت (برخلاف ماده ۳۰) هیچ اظهارنظر ننموده است: در ماده ۶۳ در خصوص ضمانت اجرای تخلف از مواد فوق چنین آمده است: «متخلف از مقررات مواد (۳۰)، (۳۴)، (۳۵)، (۳۷)، (۳۸)، (۳۹)، (۴۰)، (۴۱)، (۴۲)، (۴۹)، (۵۱)، (۵۲)، (۵۳)، (۵۵)، (۵۹) و (۱۴۱) این قانون توسط ضابطان، موجب محکومیت به سه ماه تا یک سال انفصال از خدمات دولتی است.» فرمان هشت ماده ای امام خمینی. از آنجا که مقررات فوق، هرچند به طور صریح تحصیل دلیل از طریق نامشروع را ممنوع و جرم انگاری نموده اند اما هیچ مقرره ای مستقیماً به غیرقابل استناد بودن آن دلایل در دادگاه اشاره ننموده است (به استثنای موضوعات محدود موضوع اصل سی و هشتم قانون اساسی و ماده ۶۰ قانون آیین دادرسی کیفری)؛ لذا رویه قضایی برای پوشش این خلاء قانونی، به فرمان هشت ماده ای آیت الله خمینی استناد می نمایند که در تاریخ ۲۴ آذر ۱۳۶۱ به عنوان حکم حکومتی به کلیه دستگاه های اجرایی کشور ابلاغ گردید. بند ششم این فرمان، تجسس ضابطین قضایی (نیروی انتظامی) به منظور کشف جرم و گناه را حرام و ممنوع اعلام نموده است:هیچ کس حق ندارد به خان
ه یا مغازه و یا محل کار شخصی کسی بدون اذن صاحب آنها وارد شود یا کسی را جلب کند یا به نام کشف جرم یا ارتکاب گناه، تعقیب و مراقبت نماید و یا نسبت به فردی اهانت نموده و اعمال غیر انسانی - اسلامی مرتکب شود یا به تلفن یا نوار ضبط صوت دیگری به نام کشف جرم یا کشف مرکز گناه گوش کند و یا برای کشف گناه و جرم هر چند گناه بزرگ باشد، شنود بگذارد و یا دنبال اسرار مردم باشد و تجسس از گناهان غیر نماید یا اسراری که از غیر به او رسیده ولو برای یک نفر فاش کند. تمام اینها جرم [و] گناه است و بعضی از آنها چون اشاعه فحشا و گناهان، از کبایر بسیار بزرگ است و مرتکبین هر یک از امور فوق مجرم و مستحق تعزیر شرعی هستند و بعضی از آنها موجب حد شرعی می باشد.بند هفتم این فرمان در خصوص موارد استثناء از بند فوق در خصوص کشف جرایم علیه نظام جمهوری اسلامی ایران است اما در قسمت اخیر این بند مشخصاً آمده است: مؤکداً تذکر داده می شود که اگر برای کشف خانه های تیمی و مراکز جاسوسی و افساد علیه نظام جمهوری اسلامی از روی خطا و اشتباه به منزل شخصی یا محل کار کسی وارد شدند و در آنجا با آلت لهو یا آلات قمار و فحشا و سایر جهات انحرافی مثل مواد مخدره برخورد کردن
د، حق ندارند آن را پیش دیگران افشا کنند، چرا که اشاعه فحشا از بزرگترین گناهان کبیره است و هیچ کس حق ندارد هتک حرمت مسلمان و تعدی از ضوابط شرعیه نماید. فقط باید به وظیفه نهی از منکر به نحوی که در اسلام مقرر است عمل نمایند و حق جلب یا بازداشت یا ضرب و شتم صاحبان خانه و ساکنان آن را ندارند و تعدی از حدود الهی، ظلم است و موجب تعزیر و گاهی تقاص می باشد... لذا مطابق فرمان فوق، از آنجا که افشای جرایمی که به صورت غیرقانونی کشف گردیده اند، توسط ضابط قضایی (نیروی انتظامی) ممنوع است، لذا رویه قضایی با استناد به همین ممنوعیت، به چنین گزارشاتی استناد نمی نمایند و با خروج این گزارش از عداد دلایل، به دلیل عدم وجود دلیل دیگری که دلالت بر بزهکاری متهم نماید، حکم برائت متهم از اتهام انتسابی را صادر می نمایند. ایرلند. حقوق اساسی ایرلند در برخورد با تحصیل نامشروع دلیل، قائل به تفکیک است و به طور مطلق، دلایلی که از به طریق نامشروع تحصیل شده اند را غیرقابل استناد تلقی نمی کند، بلکه در این نظام حقوقی، در صورتی که دلیل: در این نظام قضایی، نظریه میوه درخت فاسد در صورتی مانع استنادپذیری دلیل می شود که ضابطین قضایی(نیروی انتظامی) با عل
م به غیرقانونی بودن اقدام خود، مبادرت به جمع آوری دلیل نمایند، اما در صورتی که دادستان بتواند ثابت نماید که این نقض حقوق اساسی، به صورت سهوی و اشتباهی صورت گرفته و عامدانه و مغرضانه نبوده است، دلیل تحصیل شده در دادگاه قابل استناد خواهد بود. برای مثال در صورتی که ضابطین قضایی، بدون آگاهی به وجود اشکال جزیی در دستور تفتیش، مبادرت به بازرسی منزل نمایند و دلایلی علیه صاحب خانه به دست آوردند، این دلایل در دادگاه قابل استفاده خواهد بود.
کودکان لوللیلاکو که با عنوان «مومیایی های لوللیلاکو» نیز شناخته می شوند، مومیایی های سه کودک اینکا هستند که در ۱۶ مارس ۱۹۹۹ توسط جان رینهارد و تیم باستان شناسی او در نزدیکی قله لوللیلاکو، یک استراتوس آتشفشانی ۶٬۷۳۹ متری در مرز آرژانتین و شیلی کشف شدند. این کودکان در یک آیین مذهبی اینکا که حدود سال ۱۵۰۰ برگزار شد، قربانی شدند. در این آیین، به این سه کودک موادی خورانده شد، سپس آنها را داخل یک محفظهٔ کوچک به اندازه ۱٫۵ متر در زیر زمین قرار دادندو آنها را رها کردند تا بمیرند. به گفتهٔ راینهارد، به نظر می رسد مومیایی ها «بهترین مومیایی های اینکاها هستند که تاکنون پیدا شده اند» و سایر باستان شناسان نیز همین عقیده را ابراز داشته و آنها را در زمرهٔ بهترین مومیایی های حفظ شده در جهان خوانده اند. در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۱، کمیسیون ملی موزه ها، بناهای تاریخی و اماکن تاریخی آرژانتین کودکان لوللیلاکو را به عنوان دارایی تاریخی ملی آرژانتین اعلام کرد. از سال ۲۰۰۷، مومیایی ها در موزه باستان شناسی در ارتفاع زیاد در شهر سالتا آرژانتین به نمایش گذاشته شده اند. پیش زمینه. امپراتوری اینکا (به زبان کچوا: Tawantinsuyu، "چهار منطقه") بزرگ تری
ن امپراتوری شناخته شده در آمریکای پیشاکلمبی بود. این امپراتوری در قرن سیزدهم در منطقه اطراف شهر کوسکو، در ارتفاعات کوه های آند در پروی امروزی، ظهور کرد. تمدن اینکا تا اواسط قرن پانزدهم از نظر جغرافیایی گسترش چندانی نیافت. با این حال، اینکاها که تحت حکومت پاچاکوتی در سال ۱۴۳۸ آغاز شد، در سراسر آمریکای جنوبی در امتداد کوه های آند پیشروی کردند و در طول مسیر، مردم محلی را فتح کردند و در کمتر از یک قرن، یک امپراتوری عظیم زمینی را تثبیت کردند. امپراتوری اینکا در حدود سال ۱۵۳۰ به حداکثر وسعت جغرافیایی خود رسید و سپس تحت فشارهای بیماری های همه گیر، زوال سریعی را آغاز کرد که با سقوط کوسکو در سال ۱۵۳۳، همراه با اعدام امپراتور آتاهوالپا توسط اسپانیایی های فاتح، به اوج خود رسید. قربانی کردن کودکان، که به آن کاپاکوچا یا قاپاک هوچا گفته می شود، بخش مهمی از مذهب اینکا بود و اغلب برای بزرگداشت رویدادهای مهم، مانند مرگ یک ساپا اینکا، مورد استفاده قرار می گرفت. قربانی کردن انسان همچنین به عنوان پیشکشی به خدایان در زمان قحطی و به عنوان راهی برای درخواست محافظت استفاده می شد. قربانی کردن فقط با تأیید مستقیم امپراتور اینکا امکان
پذیر بود. کودکان از سراسر امپراتوری وسیع اینکا انتخاب می شدند و عمدتاً بر اساس «کمال جسمی» خود انتخاب می شدند. کودکانی که برای قربانی کردن انتخاب می شدند، عموماً «پسران و دختران اشراف و حاکمان محلی» بودند. سپس آنها را صدها یا هزاران مایل به کوسکو، پایتخت، می بردند، جایی که موضوع آیین های مهم تطهیر بودند. از آنجا، کودکان برای قربانی شدن به قله های کوه های بلند در سراسر امپراتوری فرستاده می شدند. طبق باور سنتی اینکا، کودکانی که قربانی می شوند واقعاً نمی میرند، بلکه در عوض از جایگاه های بالای کوه خود، در کنار اجدادشان، از زمین مراقبت می کنند. اینکاها مردن به عنوان قربانی را افتخار بزرگی می دانستند. به گفته پدرو سیزا د لئون، وقایع نگار اسپانیایی که در سال ۱۵۵۰ از کوسکو بازدید کرد، باکره های برگزیده خدای خورشید که وظیفه شان بافتن و رنگ آمیزی پارچه پشمی برای خدمت به معبد نزدیک کوسکو و تهیه چیچا بود، در صورتی که با آمیزش جنسی با یک مرد، تجرد خود را نقض کرده باشند، می توانستند زنده به گور شوند (قربانی شوند). مورخ اسپانیایی، پدرو سارمینتو د گامبوا، نوشت که در زمان سلطنت اینکا یوپانکی، از این زنان به عنوان صیغه های او
استفاده می شد. مومیایی های خوب حفظ شده دیگری، از جمله مومیایی خوانیتا، در قله های کوه های آند یافت شده اند. جایگاه خاکسپاری. لولایلاکو یک آتشفشان چینه ای به ارتفاع ۶۷۳۹ متر (۲۲۱۱۰ فوت) است. این آتشفشان در کوه های آند در مرز امروزی بین شیلی و آرژانتین واقع شده است. محل دفن در زمان کشف با ۱٫۵ متر (۵ فوت) خاک و سنگ پوشیده شده بود. محلی که مومیایی ها در آن پیدا شدند به عنوان «مرتفع ترین مکان باستان شناسی جهان» توصیف شده است. لولایلاکو در صحرای آتاکاما، خشک ترین صحرای غیرقطبی روی زمین، قرار دارد. خشکی شدید هوا دلیل اصلی حفظ عالی مومیایی ها به مدت ۵۰۰ سال است. خشکی و دمای پایین هر دو به طور قابل توجهی سرعت تجزیه بقایای انسانی را کاهش می دهند، و بنابراین شرایط محیطی شدید در قله لولایلاکو برای حفظ آنها بسیار مساعد است. چگونگی یافتن مومیایی ها. در سال ۱۹۹۹، یوهان راینهارد و تیم محققانش برای جستجوی مکان های قربانی آیینی اینکاها به ارتفاعات آند رفتند. سه روز پس از جستجوی آنها، در ۱۶ مارس، تیم راینهارد محل قبری را کشف کرد که شامل سه کودک مومیایی شده بود: دو دختر و یک پسر. چندین مجسمه طلا، صدف و نقره، پارچه و سفال نیز پید
ا شد. جسد دختر کوچکتر پس از مرگش مورد اصابت صاعقه قرار گرفته بود و باعث سوختگی در بدن او، به ویژه صورت و شانه اش شده بود. دو مومیایی دیگر آسیبی ندیده بودند. مجسمه های ساخته شده از فلزات گرانبها و پارچه از جمله کالاهای فراوانی بودند که در قبرها یافت شدند. این سفر چندین بار به شکست نزدیک شد. پس از یک فرایند طولانی سازگاری با محیط، از جمله یک ماه کاوش در کوهی با ارتفاع کمتر در نزدیکی، تیم سرانجام پس از ایجاد یک سری کمپ در طول صعود، به قله لولایلاکو نزدیک شد. در طول این سفر اکتشافی، محققان با بادهای شدید بیش از ۱۱۰ کیلومتر در ساعت (۶۸ مایل در ساعت) و دمای بسیار استخوان سوز، که در مقطعی به ۴۰- درجه سانتیگراد کاهش می یافت، دست و پنجه نرم کردند. در آخرین کمپ آنها، در ارتفاع ۶۶۰۰ متری (۲۱۷۰۰ فوت)، طوفانی درگرفت که چهار روز ادامه داشت. به گفته راینهارد، تیم «در شرف تسلیم شدن بود» که یک لایه مصنوعی را در محل مشاهده کردند که نشان می داد باید تحقیقات را ادامه دهند. محققان لایه مصنوعی را دنبال کردند که در نهایت آنها را به محل دفن یکی از مومیایی ها رساند. مومیایی ها. سه مومیایی در محل دفن لولایلاکو پیدا شد: la doncella (دو
شیزه)، la niña del rayo (دختر رعد و برق) و el niño (پسر). وقتی به بالای کوه رسیدند، به آنها اجازه داده شد که بخوابند و سپس آنها را در مقبره کوچکی در عمق ۱٫۵ متری (۴٫۹ فوت) زیر زمین قرار دادند، جایی که آنها را رها کردند تا بمیرند. علاوه بر این، قبل از قربانی شدن، به آنها رژیم غذایی پر پروتئین داده شده بود. مومیایی ها در زمان پیدا شدن در شرایط استثنایی بودند. راینهارد گفت که این مومیایی ها «به نظر می رسد بهترین مومیایی های اینکا هستند که تاکنون یافت شده اند» و همچنین گفت که بازوها کاملاً حفظ شده اند، حتی تا موهای تک تک آنها. اندام های داخلی هنوز سالم بودند و یکی از قلب ها هنوز حاوی خون یخ زده بود. از آنجا که مومیایی ها قبل از کم آبی بدن یخ زده بودند، خشک شدن و چروک شدن اندام ها که معمولاً در بقایای انسانی در معرض دید دیده می شود، هرگز اتفاق نیفتاد. لا دونچلا(دوشیزه) قدیمی ترین مومیایی، دختری حدوداً سیزده ساله، لا دونچلا لقب گرفته است. او به طور گسترده به عنوان "دوشیزه لولایلاکو" شناخته می شود. در طول معاینه، عفونت باکتریایی در ریه های او کشف شد. او لباسی با موهای بافته شده و همچنین یک سربند مزین به پر پوشیده بو
د. او در خواب درگذشت. اعتقاد بر این است که لا دونچلا یک آکلا یا باکره خورشید بوده است - او باکره ای بود که در حدود ده سالگی انتخاب و تقدیس شد تا با دختران و زنانی دیگر که همسران سلطنتی، کاهنان و قربانیان می شدند، زندگی کند. عمل قربانی آیینی در جامعه اینکا برای تضمین سلامت، برداشت غنی و آب و هوای مطلوب در نظر گرفته شده بود. لا نینا دل رایو لا نینا دل رایو تقریباً شش ساله بود که قربانی شد. صورت، یکی از گوش ها و بخشی از شانه او در اثر اصابت صاعقه ای که پس از مرگش رخ داد، آسیب دید. سرش را بالا گرفته و رو به جنوب غربی ایستاده بود. او یک لباس سنتی قهوه ای روشن آکسو پوشیده بود و سرش به همراه بخشی از بدنش در یک پتوی پشمی ضخیم پیچیده شده بود. علاوه بر این، تمام بدنش در پتوی دیگری پیچیده شده بود که این یکی با رنگ های قرمز و زرد گلدوزی شده بود. به نظر می رسد جمجمه او عمداً کشیده تر شده است. به نظر می رسد لا نینا دل رایو نسبت به ال نینو، با خشونت کمتری اما بدون دقتی که در مورد لا دانچلا به کار رفته بود، سپرده شده است. ال نینو جسد ال نینو، که در زمان قربانی شدن بین چهار تا پنج سال داشت تنها کودکی بود که بسته شده بود. او د
ر حالت جنینی دراز کشیده بود، یک لباس خاکستری، یک دستبند نقره ای و کفش های چرمی به تن داشت و در یک پتوی قرمز و قهوه ای پیچیده شده بود. جمجمه ال نینو کمی کشیده شده بود، شبیه به جمجمه لا نینا دل رایو. ال نینو با مجموعه ای از اشیاء کوچک دفن شد، که برخی از آنها مردانی با لباس های زیبا را نشان می دادند که کاروان های لاما را هدایت می کردند. یک فلاخن پشمی دور سر او پیچیده شده بود. فلاخن ها توسط مردان در یک فعالیت آیینی برای پرتاب سنگ به تالاب ها در پایان فصل خشک برای تسریع آمدن باران استفاده می شدند. پژوهش ها. طبق تجزیه و تحلیل بیوشیمیایی موهای کودکان نشان داد، قبل از شروع مراسم قربانی با الکل و کوکا مسموم شده بود. لا دونسلا با برگ های کوکا و نوعی آبجوی ذرت به نام چیچا مسموم شده بود. اگرچه هر سه قربانی قبل از مراسم مقدار قابل توجهی از این مواد را مصرف کرده بودند، تجزیه و تحلیل نمونه مو نشان داد که لا دونسلا کوکا و الکل بیشتری نسبت به ال نینو یا لا نینا دل رایو مصرف کرده بود. موهای او حاوی بالاترین غلظت کوکا بود که تاکنون در بقایای انسانی آند یافت شده است. نمایشگاه. این مومیایی ها همچنان در موزه باستان شناسی ارتفاعات
بالا، موزه ای که کاملاً به نمایش مومیایی ها اختصاص داده شده است، در سالتا، آرژانتین، به نمایش گذاشته شده اند. منطقه ای که اکنون شهر سالتا را در بر می گیرد، در اواخر دهه 1400 و اوایل دهه 1500 بخشی از امپراتوری اینکا بود، قبل از اینکه در اواخر دهه 1500 توسط فاتحان اسپانیایی فتح شود. برای جلوگیری از زوال، یک سیستم آب و هوایی کنترل شده توسط کامپیوتر، شرایط محیطی مشابه شرایط لولایلاکو را حفظ می کند. اگر زلزله یا شرایط اضطراری دیگری منجر به قطع برق شود، از هواپیمای فرماندار استان برای پرواز مومیایی ها به مکان دیگری استفاده می شود که در آنجا می توان آنها را "دوباره به برق وصل کرد". این موزه در اوایل سپتامبر 2007 درهای خود را به روی عموم مردم گشود. قبل از ساخت نمایشگاه موزه، مومیایی ها توسط دانشگاه کاتولیک سالتا [es] محافظت می شدند. هشت سال تحقیق و پژوهش برای یافتن راهی جهت نمایش مومیایی ها به عموم و در عین حال حفظ کامل آنها انجام شد.