Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تپاشکین، والریان سوکولوف، واسیلی ایگوروف، ویتالی دونایتسف. جودو. روسیه به عنوان قدرت اصلی در ورزش جودو تبدیل شده است، حتی در زمان اتحاد جماهیر شوروی، چندین قهرمان و مدال آور المپیک را ساخته است. این محبوبیت در زمان رئیس جمهور ولادیمیر پوتین افزایش یافته است، جودو کاران قابل توجه در طول دهه ها عبارتند از: ولادیمیر نوزوروف، کمال خان-ماگومیدوف، الکساندر میخایلین، اولگ استپانوف، آناتولی لاریوکوف، بسلان مودرانوف، تامرلان طنوف، ایوان نیفونتوف، آرسن گالستیان، سرگئی کوسوروتوف، منصور عیسیف، نیکولای سولوداخین، النا ایواشچنکو، کریل دنیسوف، تاگیر خایبولائف، سرگئی کاسمینین، ویتالی کوزنتسف، ناتالیا کوزیوتینا، ویتالی ماکاروف، سرگی نوویکوف، میخائیل پولیاف، دمیتری سرگئیف، یوری استوپکین. هنرهای رزمی. هنرهای رزمی، یکی دیگر از ورزشهای محبوب است که در روسیه طرفدار دارد. ورزشکاران قابل توجه عبارتند از: فدور املیاننکو، باتو خازیکوف، اولگ تاکتاروف، ویتالی میناکوف، رسول میرزاف، جولیا برزیکووا، آندری کرشکوف، ویاچسلاو واسیلوفسکی، سرگئی خاریتونوف، حبیب نورماگومدوف، ولادیمیر مینف، مسلم سلیخوف، مراد ماچایف، ویکتور نمکو، آدلان آماگوف، اسلا
م ماخاچف، رمضان رمضانف، زبیرا توخوگوف، ولک هان، اماری اخمدوف، سلطان علیف، ونر گالیف، علی باگاوتینوف، الکساندر اوستینف، رستم خابیلوف، الکساندر سارناکسی، روسلان ماگومدوف، آرتم لوین، الکساندر ولکوف، آلبرت تومنوف، رشید ماگومدوف، الکساندر امیلیاننکو، بازیگیت آتاجف، ماگومدراسول خوشبولف، ماگومدراسول خوشبولف، ماگومد ماگومیدوف، میخائیل ایلوخین، میخائیل ایلوخین، دنیس گراچف، روسلان کارائف، میلانا دودیوا، سلیمان ماگومدوف، الکسی پاپین، الکساندر پیچکونف، اولکسیسی اولیونیک، جورجی کاراخانیان، آندری سمنوف، الکساندر شلمنکو، آکوپ استپانیان، امار سولوو، الکساندر یاکوفلوف، میشائیل تسارف، میخائیل زایاتس، رومن زنتسوف. شکل دیگر هنرهای رزمی سامبو است که در اتحاد جماهیر شوروی نشات گرفته است. وزنه برداری. وزنه برداری یکی دیگر از ورزش های موفق در روسیه است، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه در جدول مدالهای همه زمانه در رده شانزدهم قرار دارد. از جمله وزنه بردارترین عنوان و محبوب است واسیلی آلکسیف. یکی دیگر از رقابت های پرطرفدار محبوب روسیه، پاورلیفتینگ است که شبیه به گونه ای است که از وزنه برداری در حال تحول است. روسیه در فدراسیون
بین المللی پاورلیفتینگ و یکی از موفق ترین کشورها به همراه ایالات متحده، لهستان، نروژ، انگلستان، تایوان، سوئد، فنلاند، ژاپن و اوکراین است. ماریانا سدیمووا جوانترین قهرمان جهان و رکورد دار چندگانه در مسابقات حرفه ای وزنه برداری و مسابقات جهانی است. کشتی. اتحاد جماهیر شوروی موفق ترین کشور در تاریخ کشتی بوده است، روسیه این سنت را ادامه داده و چندین بار قهرمان المپیک و جهان شده است. کشتی در دسترس ترین ورزش برای پسران و جوانان در روسیه بویژه در جمهوری ها و مناطق قفقاز (چچن، داغستان، قره چای و چرکس، اوستیای شمالی، کاباردینو-بالکاریا، اینگوشیا) است. شمشیربازی. روسیه یک سنت قوی در شمشیربازی از زمان تزار را حفظ کرده است شمشیربازی یک ورزش محبوب در میان نخبگان روس بود، در دهه ۱۹۸۰ از نظر موفقیت و محبوبیت ورزش در اتحاد جماهیر شوروی. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه در شمشیربازی پیشرفت کرد و چندین بار قهرمان جهان و اروپا شد. شمشیربازهای موفق روسیه در طول چند دهه شامل: ویکتور سیدیاک، گالینا گوروخوا، یانا زوروا، سوفیا ولیکیا، آلکسی یاکیمنکو، استانیسلاف پوزدنیاکوف، والنتینا راستوورووا، یکاترینا دیاچنکو، کمیل ایبرگیموف،
پاول کولوبکف، ادوارد وینوکوروف، کارینا آزناووریان، آرتور اخمتخوزین، ولادیمیر نازلیموف، نیکولای کووالیف، اینا دریگلازوا، تاتیانا لوگونووا، دیانا یاکوولوا، اومیار ماولیخانوف، النا نویکوا-بلووا، ونیامین ریشتنیکوف، دینا گالیاکباروا، تیمور سافین، آیدا شانایوا، سرگی شاریخوف، یوری سیسیکین، یولیا بیریوکووا، یانا یگوریان، وایولتا کولوبووا، لیوبوف شوتووا، آنا سیوکووا، مارک راکیتا، الکساندرا زابلینا، الکسی چریمیسنوف. شطرنج. شطرنج سرگرمی مورد علاقه و ورزشی است که در دوران پس از جنگ (۱۹۴۵-) تحت تسلط روس ها قرار گرفته است. برنده مسابقات جهانی شطرنج سال ۱۹۴۸، میخائیل بتوینیک روسی، عصر تسلط شوروی در دنیای شطرنج را آغاز کرد. تا پایان اتحاد جماهیر شوروی، تنها یک قهرمان غیر اهل شوروی وجود داشت. دهه ۱۹۹۰ تحت سلطه کاسپاروف بود که اکثر مسابقات را که در آن شرکت کرده بود برنده شد. امروزه ۲۵ نفر از ۱۰۰ شطرنج باز برتر جهان روسی هستند. اتوموبیلرانی. ویتالی پتروف اولین راننده فرمول یک روسی است که در سال ۲۰۱۰ قهرمان شد. تاکنون وی به مدت سه فصل در تیم های رنو و کاترام اف یک رانندگی کرده است. او وقتی در سومین دوره جایزه بزرگ سال ۲۰۱۱ استر
الیا به دست آورد، بهترین نتیجه کار خود را به دست آورد. دانیل کویات اولین بازی خود را در فرمول یک در سال ۲۰۱۴ انجام داد. او اولین مسابقه خود را با کسب مقام دوم در مسابقات جایزه بزرگ مجارستان ۲۰۱۵ به پایان رساند. جایزه بزرگ روسیه به تقویم فصل مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۴ که در سوچی اتودروم برگزار شد، پیوست. سرگئی سیروتکین در سال ۲۰۱۸ به مسابقات فرمول یک پیوست.
کمیته ششم مجمع عمومی سازمان ملل متحد (که به عنوان کمیته حقوقی یا C6 نیز شناخته می شود) یکی از شش کمیته اصلی مجمع عمومی سازمان ملل است. این امور در درجه اول به امور حقوقی می پردازد و اصلی ترین بحث برای بررسی حقوق بین الملل و سایر موارد حقوقی مربوط به سازمان ملل است. اجباری. مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای ارتقاء پیشرفت مترقی حقوق بین الملل عمومی مطابق با منشور سازمان ملل، وظیفه صریحی دارد. به طور خاص، در ماده ۱۳ آمده است که مجمع عمومی صلاحیت دارد "مطالعات را آغاز کند و توصیه هایی را برای این منظور انجام دهد: "" عمل بعدی این ماده را به عنوان یک مجوز گسترده برای تدوین معاهدات جدید در مورد گسترده ترین موضوعات، تفسیر آنها و توصیه به آنها برای امضاء بعدی، تصویب یا الحاق به آنها تفسیر کرده است. در حالی که مذاکرات مربوط به قانون سازی بین المللی در انواع نهادهای تخصصی سازمان ملل متحد انجام می شود، بسته به موضوع واقعی آنها، آن مذاکرات مربوط به حقوق بین الملل عمومی معمولاً در کمیته ششم برگزار می شود. ترکیب و روش کار. کمیته ششم عضویت جهانی دارد، به این ترتیب تمام کشورهای عضو سازمان ملل متحد حق دارند در دادرسی خود نمایندگ
ی کنند. کشورهای غیر عضو با وضعیت ناظر نیز ممکن است در بحث های کمیته شرکت کنند. کمیته ششم همه ساله به مدت شش هفته به موازات جلسه سالانه مجمع عمومی تشکیل می شود که کار آن پس از بحث عمومی آغاز می شود و تا اواسط آبان به پایان می رسد. بعضی اوقات، ممکن است کمیته نیز بنا به درخواست مجمع عمومی برای رسیدگی به سؤالات اساسی مجدداً تشکیل شود. قبل از شروع کار کمیته، مجمع عمومی لیستی از موضوعات دستور کار را برای آن اختصاص می دهد. موارد دستور کار مشترک شامل موارد زیر است: کمیته همچنین گزارش های سالانه ارگان های گزارشگری خود را می شنود، همچنین درخواست های مربوط به وضعیت ناظر را در مجمع عمومی در نظر می گیرد. کمیته در ابتدای جلسه خود یک بحث کلی ندارد، بلکه در عوض موارد برنامه های خود را بحث می کند، پس از برنامه کار مصوب در اولین جلسه خود. پس از بحث ها و مذاکرات رسمی، هر گونه پیشنهادی برای تصویب نهایی به مجامع مجمع عمومی ارسال می شود. اگر مسئله خاص برای کمیته بسیار پیچیده باشد، ممکن است آن را به کمیسیون حقوق بین الملل ارجاع دهد، یا ممکن است یک کمیته موقت ایجاد کند تا در مورد آن بحث کند. نکته برجسته کار کمیته ششم، «هفته حقوق بین
الملل» است که از اواخر اکتبر آغاز می شود، هنگامی که مشاوران عالی حقوقی کشورهای عضو در نیویورک برای بررسی گزارش کمیسیون حقوق بین الملل در نیویورک جمع می شوند. علاوه بر این، در طول هفته، گزارش های دیوان بین المللی دادگستری و دیوان بین المللی دادگستری نیز به جلسات مجمع عمومی ارائه می شود. ارگانهای گزارشگر. ارگان های زیر همه از طریق کمیته ششم به مجمع عمومی گزارش می دهند: معاهدات و قطعنامه ها در کمیته ششم مذاکره شد. معاهدات و قطعنامه های زیر به طور کلی یا جزئی در کمیته ششم مذاکره شده است:
هشام مشیشی (؛ زاده ژانویه ۱۹۷۴) یک سیاست مدار اهل تونس است. وی از ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ نخست وزیر تونس بود که در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۲۱ عزل شد. زندگی نامه. وی عضو کمیسیون ملی تحقیقات در مورد فساد و اختلاس بود که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و عبدالفتاح آمور ریاست آن را بر عهده داشت. در سال ۲۰۱۴، وی به عنوان رئیس ستاد در وزارت حمل و نقل منصوب شد، سپس همان پست به طور متوالی در وزارتخانه های امور اجتماعی و بهداشت عمومی منصوب شد. وی سپس مدیرکل آژانس ملی کنترل بهداشت و محیط زیست محصولات بود. در ۱۱ فوریهٔ سال ۲۰۲۰ توسط رئیس جمهور کائوس ساعد به عنوان اولین مشاور خود در امور حقوقی منصوب شد، وی در ۲۷ همان ماه به عنوان وزیر کشور در دولت الیس فخفخ منصوب شد. در تاریخ ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۲۰، ساعد در بحبوحه یک بحران سیاسی، وی را به عنوان رئیس دولت منصوب کرد و وظیفه آن تشکیل دولت در یک ماه و جلب اعتماد نمایندگان مردم بود. بعداً، وی مقام خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ به عهده گرفت.
کنوانسیون ایمنی سازمان ملل و پرسنل وابسته، معاهده سازمان ملل است که هدف آن محافظت از عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد و سایر پرسنل سازمان ملل است. نیوزیلند و اوکراین این کنوانسیون را در سال ۱۹۹۳ پیشنهاد دادند و کمیسیون حقوق بین الملل در سال ۱۹۹۴ این کنوانسیون را تهیه کرد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه ای را تصویب کرد که این کنوانسیون را در ۹ دسامبر ۱۹۹۴ تصویب کرد. محتوا. طرفین کنوانسیون موافقت می کنند که جرم انگاری مرتکب قتل ها یا آدم ربایی های کارمندان سازمان ملل یا انجمن و نیز حملات خشونت آمیز به تجهیزات، اماکن رسمی، اسکان خصوصی یا وسایل حمل و نقل این افراد شوند. طرفین کنوانسیون همچنین موافقت خود را برای جرم کردن کمیسیون تلاش شده یا تهدید به انجام چنین عملیاتی انجام می دهند. «کارمندان سازمان ملل» به افرادی که توسط دبیرکل سازمان ملل به عنوان اعضای ارتش، پلیس یا اجزای غیرنظامی یک عملیات سازمان ملل درگیر یا مستقر شده اند، اشاره دارد. همچنین مقامات آژانس های تخصصی سازمان ملل و آژانس بین المللی انرژی اتمی را شامل می شود. «پرسنل وابسته» شامل سایر پرسنل - از جمله اعضای سازمان های مردم نهاد است- که به منظور انجا
م وظیفه رسمی توسط کارمندان سازمان ملل منصوب شده اند. ماده اصلی کنوانسیون اصل " Aut dedere aut Judicare" است: طرف معاهده باید (۱) شخصی را که مرتکب تخلف علیه سازمان ملل یا پرسنل وابسته شده است تحت پیگرد قانونی قرار دهد یا (۲) شخص را به دولت دیگری ارسال کند که درخواست کند. استرداد او برای پیگرد همان جرم است. در این کنوانسیون آمده است که اجزای نظامی و پلیس یک عملیات سازمان ملل - از جمله وسایل نقلیه، هواپیما و کشتی ها - باید از سازمان ملل متحد متمایز باشند و کلیه سازمان ملل و پرسنل وابسته باید شناسائی مناسبی را انجام دهند. در این پیمان همچنین آمده است که سازمان ملل و پرسنل وابسته باید به قوانین داخلی کشور میزبان احترام بگذارند و از آن پیروی کنند. مصوبات و احزاب. در پایان سال ۱۹۹۵، این کنوانسیون توسط ۴۳ کشور به امضا رسیده و در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۹ پس از تصویب آن توسط ۲۲ کشور به اجرا درآمد. از ژوئن سال ۲۰۱۶، این پیمان در ۹۳ کشور تصویب شده است که شامل ۹۲ کشور عضو سازمان ملل به علاوه کشور فلسطین است. کشورهایی که کنوانسیون را امضا کردند اما هنوز آن را تصویب نکرده اند عبارتند از هائیتی، هندوراس، مالت، پاکستان، سیرالئون و ایال
ات متحده. پروتکل اختیاری. در ۸ دسامبر ۲۰۰۵، پروتکل اختیاری کنوانسیون ایمنی سازمان ملل و پرسنل وابسته توسط مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید. پروتکل اختیاری به سادگی دامنه آنچه «یک عملیات سازمان ملل» را تشکیل می دهد، شامل «ارائه کمکهای بشردوستانه، سیاسی یا توسعه در ساخت و ساز در صلح» و «ارائه کمکهای بشردوستانه اضطراری» است. پروتکل اختیاری توسط ۳۴ کشور به امضا رسیده است، در ۱۹ اوت ۲۰۱۰ لازم الاجرا شد، و از ژوئن ۲۰۱۶ توسط ۳۰ کشور تصویب شده است.
منطقه پرقاچاق مواد مخدر یک برنامه اجرایی برای پیشگیری از مصرف مواد مخدر است که دفتر سیاست گذاری ملی کنترل مواد مخدر ایالات متحده آمریکا پیش می بَرَد. این برنامه در سال ۱۹۹۰ (میلادی) پس از تصویب لایحه ضد سوءمصرف مواد مخدر ۱۹۸۸ آغاز به کار کرد. آرمان برنامه منطقه پرقاچاق موادمخدر، تقویت و هماهنگی اقدامات کنترل مواد مخدر، بین سازمان های اجرای قانون در سطوح فدرال، ایالتی، و محلی است تا قاچاق مواد مخدر و پیامدهای مضر آن در مناطق بحرانی آمریکا را ریشه کن کند یا کاهش دهد. گزاره منطقه پرقاچاق مواد مخدر، همچنین به هر یک از مناطق جغرافیایی اشاره می کند که این برنامه در آنها ستاد دارد و معمولاً شهرهای بزرگ، شهرستان ها، یا گذرگاه های مرزی هستند. این ستادها در جاهایی مستقر هستند که به نظر، مراکز اصلی قاچاق مواد مخدر هستند. ۵ دفتر منطقه پرقاچاق مواد مخدر در طول مرز ایالات متحده آمریکا–مکزیک در یک واحد به نام "منطقه پرقاچاق مواد مخدر در مرز جنوب غربی" گروه بندی می شوند. از هنگام آغاز برنامه، در سراسر آمریکا ۲۸ ستاد منطقه پرقاچاق مواد مخدر وجود دارند. هر دفتر منطقه پرقاچاق مواد مخدر، توسط هیئت اجرایی منطقه پرقاچاق مواد مخدر
مدیریت می شود. این هیئت شامل نمایندگانی از سازمان های اجرای قانون فدرال، ایالتی، و محلی آن ناحیه می شود. بر پایه قانون، شمار اعضای هر یک از هیئت های منطقه پرقاچاق مواد مخدر به طور برابر بین نمایندگان سازمان های فدرال اجرای قانون از یک سو، و سازمان های ایالتی و محلی اجرای قانون از سوی دیگر تقسیم می شود. در فرهنگ عمومی. در فرهنگ عمومی، برای نخستین بار در یکی از قسمت های فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵ مجموعه تلویزیونی "نظم و قانون" به نام "Locomotion" از منطقه پرقاچاق مواد مخدر نام برده شد. در این قسمت، دو کارآگاه قتل به شعبه منطقه پرقاچاق مواد مخدر در محله گرینپوینت، در بخش بروکلین شهر نیویورک مراجعه می کنند. همچنین بینندگان قسمت دوم فصل نخست مجموعه تلویزیونی "کارآگاه حقیقی"، درمی یابند که یکی از سازمان های اجرای قانون که راستین کول در گذشته در آنها کار می کرده، منطقه پرقاچاق مواد مخدر بوده است.
کنوانسیون حمایت از دیپلمات ها (بطور رسمی کنوانسیون پیشگیری و مجازات جرایم علیه افراد تحت حمایت بین المللی، از جمله عوامل دیپلماتیک) پیمان ضد تروریسم سازمان ملل است که برخی از اصول سنتی را در لزوم حمایت از دیپلمات ها بیان می کند. این کنوانسیون به عنوان قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۴ دسامبر سال ۱۹۷۳ در پاسخ به مجموعه ای از آدم ربایی ها و قتل های مأمورین دیپلماتیک، از آغاز دهه ۱۹۶۰ پذیرفته شد. این طرح توسط کمیسیون حقوق بین الملل (ILC) تهیه شده است، که در سال ۱۹۷۱ کار بر روی آن را آغاز کرد؛ و در طی دو سال به تصویب رسید، که بسیار مطابق با استانداردهای ILC بود. محتوی. طرفین کنوانسیون موافقت می کنند که جرم انگاری مرتکب قتل یا آدم ربایی افراد تحت حمایت بین المللی و همچنین حملات خشونت آمیز علیه اماکن رسمی، اسکان خصوصی یا وسایل حمل و نقل این افراد شوند. طرفین کنوانسیون همچنین موافقت خود را برای جرم کردن کمیسیون تلاش شده یا تهدید به انجام چنین عملیاتی انجام می دهند. «اشخاص تحت حمایت بین المللی» اصطلاحی است که توسط این کنوانسیون ایجاد شده و صریحاً به روسای کشورها، روسای دولت ها، وزرای خارجه، سفیران، سایر دیپلما
ت های رسمی و اعضای خانواده های آنها گفته می شود. ماده اصلی کنوانسیون اصل " aut dedere aut Judicare است": طرف معاهده باید (۱) شخصی را که مرتکب تخلف علیه شخص تحت حمایت بین المللی می شود تحت پیگرد قانونی قرار دهد یا (۲) شخص را به دولت دیگری ارسال کند که درخواست کند. استرداد او برای پیگرد همان جرم است. مصوبات و احزاب. در پایان سال ۱۹۷۴، این کنوانسیون توسط ۲۵ کشور به امضا رسیده و در ۲۰ فوریه ۱۹۷۷ پس از تصویب آن توسط ۲۲ کشور به اجرا درآمد. از اکتبر سال ۲۰۱۶، توسط ۱۸۰ حزب دولتی تصویب شده است، که شامل ۱۷۷ کشور عضو سازمان ملل متحد به علاوه کشور فلسطین است. کشورهای عضو سازمان ملل که کنوانسیون را تصویب نکرده اند عبارتند از:
توت مغولی نام یک گونه از سرده توت، از تیره انجیران و از راسته گل سرخ سانان است. این گونه همچنین به عنوان توت سفید واریته مغولی نیز شناخته می شود. این گیاه بومی جنگل های کوهستانی مغولستان، چین، کره و ژاپن است.
بیرینجی چای لی (به لاتین: Birinci Çaylı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. بیرینجی چای لی ۱۶۸۶ نفر جمعیت دارد.
مرد نقره ای فیلمی به کارگردانی محمدحسین لطیفی، نویسندگی پیمان عباسی و تهیه کنندگی محمدحسین لطیفی و پرویز امیری محصول سال ۱۳۹۸ است.
شیشلیک فیلمی در ژانر کمدی به تهیه کنندگی محمدرضا منصوری، نویسندگی امیرمهدی ژوله و کارگردانی محمدحسین مهدویان محصول سال ۱۳۹۹ است. این فیلم اولین تجربه محمدحسین مهدویان در ژانر کمدی است. این فیلم در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت. داستان فیلم. یکی از اهالی شهرکی در حاشیه تهران، تحت تأثیر شرایط خاصی که از سوی رئیس کارخانه ای برایش رقم خورده است، طغیان کرده و در جستجوی رهایی خانواده اش برمی آید و...
گشت ارشاد ۳ فیلمی ایرانی به تهیه کنندگی و کارگردانی سعید سهیلی است که در سال ۱۴۰۰ به نمایش درآمد. این فیلم دنباله ای بر فیلم های "گشت ارشاد" (۱۳۹۰) و "گشت ارشاد ۲" (۱۳۹۵) به شمار می رود و در آن پولاد کیمیایی، ساعد سهیلی، بهنام بانی و امیر جعفری ایفای نقش می کنند. میرطاهر مظلومی، نازنین کیوانی، مبینا رحمتی، اسدالله منجزی، امیر محاسبتی، اشکان عقیلی، مهدی دانایی فرد و علیرضا خواجه نیا از گروه بازیگران فیلم هستند. مراحل فیلم برداری "گشت ارشاد ۳" از اواخر خرداد ۱۳۹۹ در تهران آغاز شده بود و پس از ۲ ماه به پایان رسید. "گشت ارشاد ۳" در ۲۶ آبان ۱۴۰۰ به صورت سینمایی در ایران اکران شد و در طول زمان اکرانش سومین فیلم پرفروش ایران شده است. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی را از طرف منتقدان دریافت کرده است. خلاصهٔ داستان. پس از مدّتی، حسن و عطا از آمریکا دیپورت می شوند. آنها که به دنبال ون عباس می گشتند با فردی با نام پیکان (بهنام بانی) آشنا می شوند که ماشین به او اجاره داده شده است. حسن و عطا متوجه علاقه او به خوانندگی و همچنین ثروتمند بودن او می شوند پس تصمیم می گیرند به او کمک کنند، صدای فالش او را ادیت می زنند و او یک شبه به
یک خواننده محبوب تبدیل می شود، مسئولان از او می خواهند کنسرتی را در یکی از شهرهای اطراف مشهد و در حضور سفیران دیگر کشورها برگزار کند اما او اعتماد به نفس اجرا کردن را ندارد، حسن و عطا از برادران بسیجی درخواست می کنند تا کنسرت او را به هم بریزند … حواشی. مهاجرت ریحانه پارسا که از بازیگران اصلی فیلم بود و انتشار عکس های نیمه برهنه اش، اکران فیلم را با خطر جدی مواجه کرد و فیلم را توقیف کرد، اما وزیر ارشاد از اکران «گشت۳» حمایت کرد و گفت: «اگر یک تهیه کننده یا کارگردانی ۱۰میلیارد تومان هزینه می کند و یک فیلم سینمایی می سازد، نباید سرمایه این افراد برای مهاجرت یک بازیگر به خطر بیفتد.» سرانجام فیلم در تاریخ ۲۶ آبان بدون حذف سکانس های مربوط به بازی ریحانه پارسا در فیلم، اکران شد، اما از عکس و نام این بازیگر در تبلیغات فیلم استفاده نشد که به نظر می رسد جزء شروط توافقی شورای صدور پروانه نمایش با سعید سهیلی بوده است. البته حواشی مربوط به مهاجرت ریحانه پارسا به ضرر فیلم تمام نشد و باعث شد که اتفاقاً فیلم فروش بیشتری نیز داشته باشد. تولید. به گفته سعید سهیلی این فیلم مجوز ساخت در مشهد نگرفت و اداره ارشاد خراسان رضوی درخ
واست مجوز نداده بود. ساخت موسیقی فیلم را حبیب خزائی فر انجام داد. حمید فرخ نژاد به دلیل تداخل فیلم برداری نتوانست در این فیلم حضور داشته باشد. نویسنده فیلم حسام سامری زاده است. بازخورد. "گشت ارشاد ۳" با فروش ۴۲٬۰۸۴ میلیارد تومانی سومین فیلم پرفروش سینماهای ایران شده است. روزنامهٔ "جوان" در نقد خود فیلم را نپسندید و گفت «مخاطب بیچاره به امید تماشای فیلمی کمدی روانه سالن ها می شود ولی نه تنها با شبه فیلمی ضعیف و کلیشه ای روبه رو است که از دو نسخه قبلی هم عقب تر است بلکه با تصاویر متحرکی مواجه است که بیشتر به کنسرت شباهت دارد تا فیلم!». عصر ایران به سانسور یک سکانس انتقاد کرد و سانسور و پنهانکاری را در این دهه در مقابل «بسط و گسترش تکنولوژی، در دسترس بودن وسائل ارتباط جمعی و شبکه های اجتماعی» ناممکن خواند. "دیجی کالا مگ" در یک رتبه بندی لقب تکراری ترین فیلم ۱۴۰۰ را به آن داد و نوشت «خیلی خوب می تواند در وانفسای سینمای ایران به سود برسد.»
دانشگاه کشاورزی پنجاب () در لودیانا بزرگترین دانشگاه کشاورزی در آسیا است. این یک دانشگاه کشاورزی دولتی در هند است. در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. این مراسم در ۸ ژوئیه ۱۹۶۳ توسط نخست وزیر وقت هند، پاندیت جواهر لعل نهرو افتتاح شد. این دانشگاه پیشگام انقلاب سبز در هند در دهه ۱۹۶۰ بود.
آرجون ردی فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی ساندیپ وانگا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویجی دوراکوندا و شالینی پاندی ایفای نقش کرده اند.
گنبد رایشس تاگ گنبدی شیشه است که بر فراز ساختمان بازسازی شدهٔ رایشس تاگ در برلین پایتخت آلمان قرار دارد. این اثر را معمار انگلیسی نورمن فاستر در سال ۱۹۹۳ به عنوان نمادی از اتحاد دوباره آلمان طراحی کرد. طرح شاخص این گنبد آن را به لندمارکی در برلین بدل کرده است. این اثر گنبدی بزرگ است که دید ۳۶۰ درجه ای از برلین به دست می دهد. تالار مباحثه بوندستاگ (مجلس آلمان) زیر این گنبد قرار دارد و بازدید کنندگان از گنبد می توانند جلسات داخل تالار بوندستاگ را از طریق این گنبد شیشه ای مشاهده کنند. بازدید از این گنبد برای عموم آزاد است و می توان با دو رمپ فلزی مارپیچ به آن رسید. گنبد اصلی. گنبد اصلی ساختمان رایشستاگ در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳ در آتش سوزی رایشستاگ تخریب شد. باقی مانده گنبد و ساختمان نیز در بمباران برلین در جنگ جهانی دوم و نبرد برلین در سال ۱۹۴۵ از بین رفت.
سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی با سرواژه JWICS که به صورت «جِی ویکس» خوانده می شود یک شبکه فوق محرمانه/اطلاعات تقسیم شده حساس است که آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده آمریکا پیش می بَرَد و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا، و وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا از آن برای جابجایی اطلاعات طبقه بندی شده حساس ویژه، استفاده می کنند. به بیان دیگر، سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، به همراه همتاهای آن، سیپرنت، اینترانت فوق محرمانه وزارت دفاع آمریکا است. سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، جایگزین برنامه های پیشین DSNET2 و DSNET3، و سطوح فوق محرمانه و اطلاعات تقسیم شده حساس شبکه داده های دفاعی شد که بر پایه فناوری آرپانت کار می کردند. پیوندهای مرده در استفاده روزانه، سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، در درجه نخیت، توسط اعضای جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا مانند آژانس اطلاعات دفاعی در وزارت دفاع، و اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) در وزارت دادگستری استفاده می شود. در مقابل، بخش عمده استفاده از سیپرنت و نیپرنت، در وزارت دفاع و سازمان ها و ادا
ره های دولتی غیراطلاعاتی هستند. گفته می شود که سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، یکی از شبکه هایی است که چلسی منینگ به آن دسترسی داشته است. او در سال ۲۰۱۰ (میلادی) بسیاری از اسناد طبقه بندی شده را افشا کرد. از جمله آنها افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا و ویدیوی حمله هوایی سال ۲۰۰۷ در بغداد در وبگاه ویکی لیکس بودند.
ایکینجی چای لی (به لاتین: İkinci Çaylı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. ایکینجی چای لی ۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
پیر بی لی (به لاتین: Pirbəyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. پیر بی لی ۱۸۴ نفر جمعیت دارد.
لوکاس فان لیدن (; – 1533) نقاش، چوب تراش و قلم زن اهل هلند در دوره رنسانس بود.
اوپانیشادهای موکیه () معروف ترین و مهم ترین اوپانیشادهای آیین هندو هستند. برخی محققان ده اوپانیشاد را با عنوان موکیه های اصلی دسته بندی می کنند، ولی نظر غالب محققان بر ۱۲ یا ۱۳ اوپانیشاد موکیه اصلی است. هر یک از اوپانیشادهای اصلی را می توان با یکی از مکاتب تفسیر یکی از چهار ودا (شاکهاها) مرتبط دانست. گفته می شود که شاکهاهای بسیار وجود داشته اند که تنها کسری از آنها باقی مانده است. در قیاس با اوپانیشادهای اصلی، اوپانیشادهای جدید ارتباطی با متون اصیل ودایی ندارند، فلاسفهٔ مهم ویدانته بر آنها شرحی ننوشته اند، و زبان آنها با زبان اوپانیشادهای اصلی متفاوت است، رسمی تر است و مکنونات کمتری دارد، و در نتیجه خواندن و درک آن ها برای خوانندهٔ امروزی سهل تر است. زمان شناسی. پاترین آلیول تاریخ شناسی ذیل را برای اوپانیشادهای نخستین (یا اوپانیشادهای اصلی) پیشنهاد می کند:
گوین فلاد (؛ زادهٔ ) محقق دین شناسی تطبیقی و متخصص شیواپرستی اهل بریتانیا است. او بین سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۱۵ در دانشگاه دین شناسی آکسفورد مشغول به کار بود. در سال ۲۰۰۸ فلاد به عنوان استاد مطالعات هندو در داشنگاه آکسفورد منصوب شد و در ۲۰۱۵ به عضویت آکادمی بریتانیا درآمد. از مهمترین آثار او می توان به «مقدمه ای بر آیین هندو» و «فراتر از پدیدشناختی» اشاره کرد.
لئونارد کورن (؛ زادهٔ ) هنرمند، متخصص زیباشناسی، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی و کار. لئونارد کورن در سال ۱۹۴۸ در شهر نیویورک متولد شد و در لس آنجلس بزرگ شد. در سال ۱۹۶۹، او یک گروه نقاشی دیواری را با همکاری گروه هنرهای زیبا در لس آنجلس تأسیس کرد. وی در UCLA حضور یافت و در سال ۱۹۷۲ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته معماری و برنامه ریزی شهری فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی، کورن به عنوان یک هنرمند در لس آنجلس کار کرد، جایی که کار وی در مورد محیط های حمام متمرکز بود. در سال ۱۹۷۶، کورن مجله WET را تأسیس کرد - یک دوره زمانی اختصاص داده شده به استحمام عالی، که در توسعه زیبایی شناسی پست مدرن تأثیرگذار بود. در سال ۱۹۸۱، مجله WET انتشار خود را متوقف کرد و کورن به ژاپن نقل مکان کرد، و در آنجا چندین اثر دربارهٔ زیبایی شناسی نوشت. از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ ستونی در مورد انسان شناسی فرهنگی برای یک مجله ژاپنی تولید کرد. به طور خاص، کورن Wabi-Sabi را برای هنرمندان، طراحان، شاعران و فیلسوفان نوشت، که به آوردن مفهوم ژاپنی Wabi-Sabi به نظریه زیبایی شناسی غربی کمک کرد. کورن در حال حاضر در سانفرانسیسکو زندگی می ک
تشویق کننده یک فیلم کمدی آمریکایی محصول ۲۰۱۷ است که بر اساس رمانی از دیتو مانتیل و به نویسندگی و کارگردانی خود او، ساخته شده است. در این فیلم بازیگرانی همچون اد هلمز، آماندا سایفرد، تریسی مورگان، راسل پیترز و آدام لوین به ایفای نقش پرداخته اند. همچنین آلن تیک آخرین نقش خود را قبل از درگذشتش در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶ بازی کرد. این فیلم در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به نام «آقای تشویق» دوبله و پخش شده است. خلاصهٔ فیلم. ادی کرامبل با بازی اد هلمز، در برنامه های تلویزیونی شرکت می کند و برای شرکت در این برنامه ها پول می گیرد. تااین که توجه یکی از برنامه های طنز به سوی او جلب می شود و این باعث برهم خوردن زندگی ادی می شود. ادی که به دختری به نام جودی با بازی آماندا سایفرد علاقه مند بوده است، به خاطر این برنامه جودی را از دست می دهد… تاریخ پخش. نمایش جهانی فیلم در جشنوارهٔ فیلم ترایبکا به تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۱۷ صورت گرفت. اندکی پس از آن مومنتوم پیکچرز و نتفلیکس حق توزیع فیلم را به دست آوردند. همین طور فیلم در یک انتشار محدود و در غالب ویدئو هنگام درخواست به تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۱۸ منتشر شد. این برنامه از طریق نتفلیکس در اول م
اه مه ۲۰۱۸ منتشر شد. جوایز. در سی و نهمین دورهٔ جوایز تمشک طلایی، آماندا سایفرد به خاطر بازی در نقش جودی، نامزد بدترین بازیگر نقش زن شد.
یِلیزاوتا آندریونا گردیموا (به روسی: Елизаве́та Андре́евна Гырды́мова؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۹۸) با نام هنری مانیه توچکا ، خواننده، آهنگساز و ترانه سرا اهل روسیه است.