Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از نابودی، می توانستند در مورد حملات هوایی آتی به عراق، هشدار دهند. در ساعت ۲:۴۳ بامداد دو فروند ئی اف-۱۱۱ای ریون نیروی هوایی آمریکا با استفاده از سیستم رادار تعقیب زمینی خود، ۲۲ فروند اف-۱۵ئی استرایک ایگل را علیه حملات به فرودگاه ها در غرب عراق هدایت کردند. دقایقی بعد، یکی از جنگنده های ریون، به هدایت کاپیتان جیمز دنتون و کاپیتان برنت براندون، یک میراژ اف۱ عراقی را منهدم کرد. در واقع، مانورهای آن ها در ارتفاع پایین، منجر به برخورد میراژ عراقی به زمین شد. در ساعت ۳:۰۰ صبح، ۱۰ فروند بمب افکن رادارگریز اف-۱۱۷ نایت هاوک نیروی هوایی آمریکا، تحت حفاظت سه فروند ریون، بغداد، پایتخت عراق را بمباران کردند. این گروه پروازی توسط ۳۰۰۰ توپ ضدهوایی از سوی زمین، مورد شلیک قرار گرفتند. چند ساعت پس از شروع عملیات هوایی ائتلاف، یک پی-۳ اوریون با نام پروازی "Outlaw Hunter" که توسط فرماندهی سیستم های جنگ فضایی و دریایی نیروی دریایی ایالات متحده توسعه یافته بود، با یک رادار افق نگر جدید تخصص یافتهٔ در حال آزمایش، تجمع بزرگی از نیروهای عراقی را شناسایی کرد. قایق های گشتی و شناورهای نیروی دریایی عراق، در تلاش بودند که از بصره و ام
قصر به سمت آب های ایران حرکت کنند. با شناسایی و هدایت "Outlaw hunter،" نیروهای ائتلاف به ناوگان نیروی دریایی عراق در نزدیکی جزیره بوبیان حمله کردند، یازده کشتی را منهدم کردند و به تعداد بیشتری آسیب رساندند. همزمان، موشک های کروز تاماهاک بی جی ام-۱۰۹ نیروی دریایی ایالات متحده به اهدافی در بغداد شلیک شد و سایر هواپیماهای ائتلاف نیز به اهدافی در سراسر عراق حمله کردند. ساختمان های دولتی، ایستگاه های تلویزیونی، فرودگاه ها، کاخ های ریاست جمهوری، تأسیسات نظامی، خطوط ارتباطی، پایگاه های تدارکاتی، پالایشگاه های نفت، فرودگاه بغداد، نیروگاه های برق و کارخانه های ساخت تجهیزات نظامی عراقی همه در اثر حملات هوایی و موشکی گسترده نیروهای ائتلاف ویران شدند. پنج ساعت پس از نخستین حملات، رادیوی دولتی عراق صدایی به نقل از صدام حسین پخش کرد که در آن اعلام می کرد: «دوئل بزرگ، مادر همه نبردها آغاز شده است. با شروع این نمایش بزرگ، طلوع پیروزی نزدیک می شود.» جنگ خلیج فارس، گاه به دلیل جنگ افزارها و مهمات پیشرفته و هدایت شونده رایانه ای که در عملیات هوایی مورد استفاده قرار گرفت، «جنگ رایانه ای» نامیده می شود. برخی جنگ افزارهای مورد است
فاده توسط ائتلاف، شامل مهمات هدایت شونده دقیق، موشک های کروز و بمب های خوشه ای بود. روز بعد، عراق با پرتاب هشت موشک اسکاد اصلاح شدهٔ عراقی به نام موشک الحسین به اسرائیل، در مقابل حملات ائتلاف، واکنش نشان داد. قرار بود این حملات موشکی به اسرائیل در تمام شش هفتهٔ جنگ ادامه یابد. در شب اول جنگ، دو فروند اف/ای-۱۸ هورنت از ناو یواس اس ساراتوگا در خارج از بغداد در حال پرواز بودند که دو فروند میگ-۲۵ عراقی با آن ها درگیر شدند. یک میگ-۲۵ عراقی به خلبانی زهیر داوود، در محدودهٔ فرابرد بصری (BVR)، یک موشک آر-۴۰ شلیک و یک اف/ای-۱۸ آمریکایی را ساقط کرد که خلبان آن، اسکات اسپایکر نیز کشته شد. نیروهای عراقی، در تلاش برای نشان دادن توانایی تهاجمی هوایی خود، در ۲۴ ژانویه، تلاش کردند تا به پالایشگاه نفت عربستان، در رأس تنوره، حمله کنند. دو جنگنده داسو میراژ اف۱ مملو از بمب های آتش زا و دو میگ-۲۳ (که به عنوان پوشش جنگنده ها عمل می کردند) از پایگاه های عراق به پرواز درآمدند. آن ها توسط آواکس های آمریکایی مشاهده شدند و دو فروند اف-۱۵ نیروی هوایی سلطنتی سعودی برای رهگیری اعزام شدند. وقتی سعودی ها ظاهر شدند، میگ های عراقی بازگشتند،
اما میراژها مسیر خود را ادامه دادند. کاپیتان ایاد الشمرانی، یکی از خلبانان سعودی، جت خود را پشت سر میراژها قرار داد و هر دو هواپیما را ساقط کرد. چند روز بعد، عراقی ها آخرین حمله هوایی واقعی خود را در جنگ انجام دادند و تلاشی ناموفق برای سرنگونی اف-۱۵های در حال گشت زنی در مرز ایران انجام دادند. پس از این مرحله، عراقی ها دیگر هیچ تلاش هوایی از خود نشان ندادند و با این امید که روزی بتوانند ناوگان نیروی هوایی خود را پس بگیرند، بیشتر جت های خود را به ایران فرستادند. نخستین اولویت برای نیروهای ائتلاف، انهدام سنگرهای فرماندهی و کنترل عراق، سکوهای پرتاب موشک اسکاد و مناطق ذخیره سازی، تأسیسات مخابراتی، رادیویی و فرودگاه ها بود. حمله با موجی از تهاجم هواپیماهای با نفوذ عمیق آغاز شد. اف-۱۱۱ آردوارک، اف-۱۵ئی استرایک ایگل، تورنادو، اف-۱۶ فایتینگ فالکن، ای-۶ اینترودر، ای-۷ئی و اف-۱۱۷ نایت هاوک، تکمیل شده توسط اف-۱۵ ایگل، اف-۱۴ تام کت، تورنادو ای دی وی. ئی ای-۶بی پراولر، در این حملات، مشارکت داشتند. هواپیماهای اختلال و فریب رادار از نوع ئی اف-۱۱۱ و هواپیماهای رادارگریز اف-۱۱۷ به شدت در این مرحله برای فرار از سیستم های گسترده
موشک سطح به هوا و توپ های ضدهوایی عراق مورد استفاده قرار گرفتند. این پروازها بیشتر از عربستان سعودی و از شش گروه رزمی ناوهای هواپیمابر ائتلاف (CVBG) در خلیج فارس و دریای سرخ انجام شد. در طول ۲۴ ساعت اولیه، ۲٬۷۷۵ سورتی پرواز انجام شد، از جمله هفت فروند بی-۵۲ که یک پرواز بدون توقف ۳۵ ساعته به طول ۱۴٬۰۰۰ مایل از پایگاه نیروی هوایی بارکسدال انجام داد و ۳۵ موشک کروز ای جی ام-۸۶ را علیه هشت هدف عراقی پرتاب کردند. ناوگان جنگی هواپیمابر خلیج فارس شامل یواس اس میدوی (سی وی-۴۱)، یواس اس تئودور روزولت (سی وی ان-۷۱) و یواس اس رنجر (سی وی-۶۱) بودند. یواس اس آمریکا (سی وی-۶۶)، یواس اس جان اف. کندی (سی وی-۶۷) و یواس اس ساراتوگا (سی وی-۶۰) نیز از دریای سرخ عملیات کردند (یواس اس آمریکا در اواسط درگیری های هوایی به خلیج فارس منتقل شد). جنگنده های ضدرادار وایلد ویزل (راسوهای وحشی) در این حملات، بسیار مؤثر بودند. برخلاف نیروهای پدافندی ویتنام شمالی، اپراتورهای پدافندهای سام عراقی، رادارها را تا پیش از پرتاب موشک های ضدرادار از سوی جنگنده های ائتلاف، خاموش نمی کردند. پدافندهای ضدهوایی، از جمله موشک های سطح به هوای دوش پرتاب، به
طور شگفت انگیزی در برابر هواپیماهای ائتلاف ناکارآمد بودند و تنها ۷۵ هواپیمای ائتلاف، در بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ سورتی پرواز، از بین رفت. تنها ۴۲ مورد از ساقط شدن آن هواپیماها در نتیجهٔ اقدام نیروهای عراقی بود و ۳۳ مورد دیگر بر اثر سانحه از دست رفتند. به طور خاص، هواپیماهای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا و نیروی دریایی ایالات متحده که برای اجتناب از شناسایی توسط رادارها در ارتفاعات پایین پرواز می کردند، آسیب پذیر بودند. هنگامی که به خدمهٔ آن هواپیماها دستور پرواز بر فراز سایت های ضدهوایی عراقی داده شد اما این وضعیت، تغییر کرد. اهداف بعدی ائتلاف، تأسیسات فرماندهی و ارتباطی بود. برنامه ریزان ائتلاف، امیدوار بودند که مقاومت عراق در صورت محرومیت از فرماندهی و کنترل، به سرعت سقوط کند. فرار برخی از اسکادران های نیروی هوایی عراق. در هفتهٔ نخست این رزم هوایی، چند سورتی پرواز توسط نیروی هوایی عراق انجام شد، اما در این پروازها، آسیب چندانی به نیروی هوایی عراق وارد نشد و تنها ۳۶ هواپیمای جنگنده عراقی توسط هواپیماهای ائتلاف سرنگون شدند. بلافاصله پس از آن، نیروی هوایی عراق با ۱۱۵ تا ۱۴۰ فروند هواپیما، به سوی ایران فرار کرد. این مهاجرت
دسته جمعی هواپیماهای عراقی، نیروهای ائتلاف را غافلگیر کرد، زیرا ائتلاف انتظار داشت که هواپیماهای عراقی به جای ایران، دشمن دیرینهٔ عراق، به اردن، کشوری دوست عراق، فرار کنند. از آن جایی که هدف از جنگ، نابودی تجهیزات نظامی عراق بود، ائتلاف، هواپیماهایی را بر فراز غرب عراق مستقر کرده بود تا سعی کند جلوی هرگونه عقب نشینی و فرار هواپیماهای عراقی به اردن را بگیرد. این بدان معنا بود که آن ها نمی توانستند پیش از آن که اکثر هواپیماهای عراقی به پایگاه های هوایی ایران برسند، واکنشی از خود نشان داده یا با آن ها درگیر شوند. ائتلاف در نهایت، یک «دیوار» مجازی متشکل از اف-۱۴، اف-۱۵ و اف-۱۶ در مرز عراق و ایران (موسوم به MIGCAP) ایجاد کرد، و به این ترتیب، خروج جنگنده های عراقی در حال فرار را متوقف کرد. در پاسخ، نیروی هوایی عراق، نبرد هوایی سامرا را در تلاش برای شکستن محاصرهٔ اعمال شده بر آن ها آغاز کرد. ایران تا سال ها بعد، اجازه آزادی خدمهٔ هواپیماهای پناهندهٔ عراقی را نداد. ایران بیش از ۲۰ سال، هواپیماهای عراقی را نگه داشت و سرانجام ۸۸ فروند از آن ها را در سال ۲۰۱۴ بازگرداند. با این حال بسیاری از هواپیماهای عراقی در ایران با
قی ماندند و تعدادی نیز پیش از ورود به ایران، توسط نیروهای ائتلاف، منهدم شدند. بمباران زیرساخت ها. سومین و بزرگ ترین مرحلهٔ عملیات هوایی، بسیاری اهداف نظامی را در سرتاسر عراق و کویت هدف قرار داد: پرتاب گرهای موشک اسکاد، تأسیسات تحقیقات تسلیحاتی و نیروهای دریایی. حدود یک سوم نیروی هوایی ائتلاف به حمله به اسکادها اختصاص داشت، که برخی از آن ها بر روی کامیون قرار داشتند و بنابراین یافتن آن ها دشوار بود. برخی از تیم های نیروهای ویژه ایالات متحده و بریتانیا به طور مخفیانه وارد غرب عراق شده بودند تا به جست وجو و انهدام اسکادها کمک کنند. با این حال، فقدان عوارض زمینی مناسب برای مخفی شدن، مانع از عملیات آن ها شد و برخی از آن ها مانند نیروهای سرویس هوایی ویژه بریتانیا، در عملیات براوو تو زیرو کشته یا اسیر شدند. زیرساخت های غیرنظامی. بمباران های ائتلاف، زیرساخت های غیرنظامی عراق را ویران کرد. ۱۱ نیروگاه از ۲۰ نیروگاه اصلی و ۱۱۹ پست برق عراق به طور کامل تخریب شدند و شش نیروگاه اصلی دیگر نیز آسیب دیدند. در پایان این نبرد، تولید برق عراق، مجموعاً چهار درصد از میزان تولید برق این کشور، پیش از جنگ بود. بمب ها تأسیسات تمام سده
ای اصلی و اکثر ایستگاه های پمپاژ اصلی را ویران کردند و بسیاری از تصفیه خانه های فاضلاب، تجهیزات مخابراتی، تأسیسات بندرگاهی، پالایشگاه ها و تأسیسات توزیع نفت، راه آهن و پل ها نیز ویران شدند. اهداف عراقی با عکس برداری هوایی توسط نیروهای ائتلاف و با مختصات جی پی اس شناسایی می شدند. به نوشتهٔ کتاب غیرداستانی "Armored Cav" نوشتهٔ تام کلنسی، در اوت ۱۹۹۰، یک افسر ارشد نیروی هوایی آمریکا، با یک کیف همراه با یک گیرندهٔ جی پی اس، وارد فرودگاه بین المللی بغداد شد. او پس از رفتن به سفارت آمریکا در بغداد، مختصات محل را با استفاده از دستگاه جی پی اس در حیاط مجتمع، مشاهده و ثبت کرد. پس از بازگشت او به ایالات متحده، همان مختصات، به عنوان مبنایی برای تعیین اهداف حملات هوایی در بغداد مورد استفاده قرار گرفت. ایالات متحده همچنین بزرگراه ها و پل های پیونددهندهٔ اردن و عراق را بمباران کرد و زیرساخت های هر دو طرف را فلج کرد. تلفات غیرنظامی. دولت ایالات متحده مدعی شد که دولت عراق، حملات متعددی را به اماکن مقدس عراق ترتیب داده است تا با تحریک جامعه مسلمانان، آن ها را برای حمایت از خود، متحد کند. یکی از این موارد، گزارش دولت عراق بود
که در آن گفته شد که نیروهای ائتلاف به شهرهای مقدس نجف و کربلا حمله کرده اند. تلفات نهایی غیرنظامیان عراقی ۲٬۲۷۸ کشته و ۵٬۹۶۵ مجروح گزارش شده است. در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۹۱، دو بمب هوشمند هدایت شونده لیزری ساختمان امیریه را که یک پناهگاه هوایی غیرنظامی بود، تخریب کرد و صدها غیرنظامی را کشت. مقامات آمریکایی ادعا کردند که این ساختمان یک مرکز ارتباطات نظامی نیز بوده است. جرمی بوئن، خبرنگار بی بی سی، یکی از نخستین گزارشگران تلویزیونی بود که در صحنه حضور داشت. به بوئن اجازهٔ دسترسی به محل، داده شد و او شواهدی مبنی بر استفاده نظامی از مجموعه، پیدا نکرد. با این حال، وفیق سامرایی، رئیس اطلاعات نظامی عمومی عراق، بعداً اظهار داشت که این پناهگاه توسط عناصر سرویس اطلاعاتی عراق استفاده می شده است و خود صدام حسین نیز از آن بازدید کرده است. یک روز پس از حمله به ساختمان امیریه، یک هواپیمای نظامی بریتانیایی، یک موشک هدایت شونده لیزری را به سمت پلی در منطقهٔ فلوجه در غرب بغداد شلیک کرد. این موشک، به یک منطقه مسکونی اصابت کرد و ۱۳۰ غیرنظامی را کشت. هنگامی که دوستان و آشنایان، برای کمک به مجروحان به محل حادثه شتافتند، هواپیماهای جنگی بری
تانیا نیز برای بمباران آن ها بازگشتند. آسیب پذیری عراق در برابر حملات هوایی. این عملیات هوایی، تمام تیپ های عراقی را که در صحرای آزاد مستقر شده بودند، ویران کرد. این حملات همچنین از تدارک مجدد مؤثر واحدهای درگیر در نبرد توسط عراق جلوگیری کرد و از پیوستن ۴۵۰٬۰۰۰ سرباز عراقی به منظور تقویت و تمرکز بیشتر نیروهای عراقی، جلوگیری کرد. این عملیات هوایی همچنین تأثیر قابل توجهی بر تاکتیک های به کارگرفته شده در درگیری های بعدی داشت. کل لشکرهای عراقی در فضای باز گیر افتاده و مورد محاصرهٔ نیروهای ائتلاف، قرار گرفتند. آن ها مانند نیروهای یوگسلاوی در جنگ کوزوو پراکنده نشدند. نیروهای عراقی همچنین سعی کردند طول خطوط تدارکاتی و کل منطقه دفاعی خود را کاهش دهند. تلفات و خسارت ها. برآورد می شود که ۴۰۷ هواپیمای عراقی یا منهدم شده یا به ایران منتقل شده و برای همیشه در آن جا توقیف شدند. در عملیات طوفان صحرا، ۳۶ هواپیمای عراقی در نبرد هوایی سرنگون شدند. ۳ بالگرد و ۲ جنگنده در حمله به کویت در ۲ اوت ۱۹۹۰ سرنگون شدند. کویت مدعی است که ۳۷ هواپیمای عراقی را سرنگون کرده است اما این ادعاها تأیید نشده است. همچنین ۶۸ فروند هواگرد ثابت بال و
۱۳ بالگرد عراقی، بر روی زمین، منهدم شدند و ۱۳۷ فروند هواپیما به ایران پرواز کرده و دیگر بازنگشتند. ائتلاف، در مجموع، ۷۵ هواگرد شامل ۵۲ هواگرد ثابت بال و ۲۳ بالگرد را در طول عملیات طوفان صحرا از دست داد که از میان آن ها، ۳۹ هواگرد ثابت بال و ۵ بالگرد، در هنگام انجام نبرد، ساقط شدند. یک اف/ای-۱۸ نیروی دریایی ایالات متحده که توسط اسکات اسپیچر خلبانی می شد، در نبرد هوابه هوا منهدم شد. دیگر ادعاهای عراق در رابطه با نبرد و ساقط کردن هوابه هوای هواپیماهای ائتلاف، در طول سال های بعد، مطرح شد که همگی مورد مناقشه قرار گرفتند. یک بی-۵۲جی در هنگام بازگشت به پایگاه عملیاتی خود در جزیره دیه گو گارسیا، دچار نقص برقی فاجعه بار شد و در اقیانوس هند سقوط کرد. در این سانحه، ۳ نفر از ۶ خدمه هواپیما کشته یا مفقود شدند. سایر تلفات هواگردهای ائتلاف بر اثر شلیک ضدهوایی بود. در نبرد هوایی جنگ خلیج فارس، آمریکا ۲۸ هواگرد ثابت بال و ۱۵ بالگرد خود را از دست داد. بریتانیا ۷ فروند، عربستان ۲ فروند، ایتالیا و کویت نیز هر کدام، یک هواگرد ثابت بال خود را از دست دادند. در جریان حمله به کویت در ۲ اوت ۱۹۹۰، نیروی هوایی کویت مجموعاً ۱۲ فروند هواگ
رد ثابت بال را از دست داد که همگی بر روی زمین منهدم شدند. کویت همچنین ۸ بالگرد را از دست داد که ۶ فروند از آن ها هنگام پرواز و ۲ فروند نیز بر روی زمین منهدم شدند.
سحابی دوقطبی () گونه ای سحابی است که با دو لوب در دو قطب یک ستاره مرکزی مشخص می شود. حدود ۱۰–۲۰ درصد از سحابی های سیاره ای دوقطبی هستند. ساختار. هرچند دلیل های روشن دقیقی برای شکل گیری ساختار این سحابی مشخص نیست، در بیشتر بررسی ها تصور می شود که دلالت بر حضور یک ستارهٔ مرکزی دوتایی با دوره ای از چند روز تا چند سال دارد. همان طور که یکی از دو ستاره لایه های بیرونی خود را بیرون می زد، دیگری جریان خروج مواد را مختل می کند تا شکل دوقطبی را تشکیل دهد.
آیین رومی () یکی از آیین ها و مناسک عبادی اصلیِ کلیسای لاتین است، بزرگترین مجمع کلیساهای خاصِ مستقل (particular church sui iuris) که کلیسای کاتولیک را تشکیل می دهند. این آیین به زبان لاتین و در شهر رم توسعه یافت و در حالی که آیین های مذهبی لاتین خاصی همچون آیین آمبروسی (آیین میلانی) نیز همچنان باقی مانده است، اما این آیین رومی بود که تقریباً در تمامی کلیساهای لاتین به تدریج جا افتاد و مورد پذیرش گسترده واقع شد. در قرون وسطی گونه های متعددی از آیین ها و مناسک محلی وجود داشت، حتی با آنکه همگی دارای تشریفات خاص نبودند، اما به دنبال اختراع چاپ و در تبعیت از احکام شورای ترنت در سال های ۱۵۶۳–۱۵۴۵، همسانی و یکرنگی میان این آیین ها افزایش یافت. چندین آیین مذهبی لاتین که تا قرن بیستم باقی ماندند، به طور داوطلبانه و اختیاری پس از شورای دوم واتیکان کنار گذاشته شدند. آیین رومی در حال حاضر، رایج ترین مناسک مذهبی - نه تنها در کلیسای لاتین، بلکه در سرتاسر دنیای مسیحیت - است. پذیرش و جاافتادن آیین رومی طی قرن های متمادی حاصل شد و تاریخچهٔ «مراسم عشای ربانی» آن را می توان به سه مرحله تقسیم کرد: عشای پیش از ترنت، عشای ربانی دو
ران ترنت، و عشای ربانی پاپ پل ششم. این آیین مذهبی امروزه معمولاً به آن شکلی برگزار می شود که پاپ پل ششم در سال ۱۹۶۹ فتوا داد و در سال ۲۰۰۲ توسط پاپ ژان پل دوم بازبینی و اصلاح شد. البته استفاده از «کتاب دعای مراسم عشای ربانی ۱۹۶۲» (Missale Romanum)، تحت شرایط خاصی که در سند ۲۰۲۱ پاپ تحتِ عنوان «حافظان سنت» (Traditionis custodes) ذکر شده، مجاز است.
آلیستر اروین (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر بازنشسته ارتش بریتانیا و سرتیپ سابق آجودان نیروها است.
تیم اینسکیپ (؛ ۱۷ سپتامبر ۱۸۸۵ – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
ادوارد اینگوویل-ویلیامز (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او یک افسر ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول بود. او در ژوئیه ۱۹۱۶، در حالی که به عنوان فرمانده لشکر ۳۴ در نبرد سم خدمت می کرد، در حین نبرد کشته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جان هاسک (؛ ۱۶۹۲ – ۱۸ ژانویه ۱۷۶۱) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که خدمت فعالش در سال ۱۷۰۷ در طول جنگ جانشینی اسپانیا آغاز شد و در سال ۱۷۴۸ پایان یافت. در اوایل دوران کاری اش، او از نزدیکان ارل کادوگان و دوک مارلبورو بود. از سال ۱۷۱۵ تا ۱۷۲۰، او همچنین به عنوان نماینده سیاسی و دیپلماتیک بریتانیا استخدام شد و عمدتاً در عملیات ضد ژاکوبیت ها شرکت داشت. او فرماندهی یک تیپ در دتینگن را بر عهده داشت؛ در طول قیام ژاکوبیت ها در سال ۱۷۴۵، در فالکرک، مویر و کولودن جنگید. در سال ۱۷۴۳ به درجه سرلشکری ​​ارتقا یافت و دوران فعالیتش با پایان جنگ جانشینی اتریش در سال ۱۷۴۸ به پایان رسید. او هرگز ازدواج نکرد و در ۱۸ ژانویه ۱۷۶۱ در لندن درگذشت. برادرش الیس به آمریکای شمالی مهاجرت کرد و یکی از بستگانش، جان هاسک، نماینده کنوانسیون قانون اساسی کارولینای شمالی در سال ۱۷۸۹ بود.
پیتر مروین هانت (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ رئیس ستاد کل و فرمانده حرفه ای ارتش بریتانیا بود. او در جنگ جهانی دوم حضور داشت و فرماندهی نیروهای بریتانیایی مستقر در واکنش به رویارویی اندونزی و مالزی را بر عهده داشت. بعدها در دوران کاری خود، در زمان تنش های مداوم مرتبط با مشکلات ایرلند شمالی، به دولت بریتانیا مشاوره می داد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
ساموئل هولس (؛ ۲۷ مارس ۱۷۴۶ – ۱ ژانویه ۱۸۳۷) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او اولین وظیفه فعال خود را در جریان شورش های گوردون در ژوئن ۱۷۸۰ انجام داد و سپس فرماندهی گردان اول از هنگ ۱ گارد پیاده را در نبردهای کلیدی لشکرکشی فلاندر در طول جنگ های انقلاب فرانسه بر عهده داشت. او همچنین فرماندهی تیپ اول گارد را در نبردی بعدی بر عهده داشت و سپس در مراحل پایانی لشکرکشی فلاندر به عقب نشینی به آلمان پیوست. او بعداً در حمله انگلیس و روسیه به هلند شرکت کرد و سپس به انگلستان بازگشت تا افسر کل فرمانده ناحیه جنوب شرقی شود. پس از اتمام خدمت فعال در ارتش، در دربار شاه جورج چهارم خدمت کرد.
چارلز هادسون (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی و صلیب ویکتوریا شده است.
هوبرت هادلستون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در سال ۱۹۴۰ به عنوان فرمانده کل ناحیه ایرلند شمالی خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
ریچارد کرزن هاو، سومین ارل هاو (؛ ۱۴ فوریه ۱۸۲۲ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۰) فرمانده نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. در سال ۱۸۳۸، کرزون-هاو به ارتش بریتانیا پیوست و در سال ۱۸۶۹ به عنوان سرلشکر، در سال ۱۸۷۷ به عنوان سپهبد و در سال ۱۸۸۰ به عنوان ژنرال ارتقا یافت. او در جنگ کافر جنگید و در محاصره دهلی حضور داشت. در سال ۱۸۷۶، کرزون-هاو عناوین برادر بزرگتر خود را به ارث برد. او در سال ۱۸۷۶ به عنوان سرهنگ افتخاری سواره نظام یومانی متعلق به پرنس آلبرت در لسترشایر، در سال ۱۸۷۹ به عنوان سرهنگ هنگ ۹۴ و ۱۷ پیاده نظام و در سال ۱۸۹۰ به عنوان سرهنگ گارد دوم منصوب شد. در سال ۱۸۹۷، به دلیل خدماتش به عنوان لرد ستوان لسترشایر، که بین سال های ۱۸۸۸ تا ۱۹۰۰ در اختیار داشت، به عنوان GCVO منصوب شد.
ویلیام هوروود (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا، نشان حمام، نشان لئوپولد، نشان دنبرو و نشان خورشید فروزان شده است.
نوئل گالوی هلمز (؛ ۲۵ دسامبر ۱۸۹۱ – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۲) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
دانیل هاگتون (؛ ۲۷ اوت ۱۷۷۰ – ۱۶ مه ۱۸۱۱) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی یک افسر با استعداد و باتجربه ارتش بریتانیا بود که در جنگ های ناپلئونی حضور داشت تا اینکه در نبرد با فرانسوی ها در نبرد آلبوئرا در جنگ شبه جزیره درگذشت. مرگ او باعث سوگواری عمومی در بریتانیا شد و بنای یادبودی به یاد او در کلیسای جامع سنت پل برپا شد. هاگتون در طول دوران طولانی خدمت خود در چندین جزیره هند غربی، در هند، دانمارک، پرتغال و اسپانیا جنگیده بود و حتی مدت کوتاهی را به عنوان سرباز در یک دسته از تفنگداران دریایی سلطنتی در ناوگان کانال گذرانده بود. گزارش شده است که ولینگتون، افسری محبوب و توانمند، در مورد مرگ او اظهار نظر کرده است: "من درک می کنم که غیرممکن است کسی بهتر از او رفتار کند... او در واقع در حالی که کلاه خود را تکان می داد و تیپ خود را در حال حمله تشویق می کرد، به زمین افتاد."
هنری وست هاجسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی افسر ارتش بریتانیا بود. او سرهنگ هنگ چهاردهمین هنگ سواره نظامیان پادشاه و فرمانده پانزدهمین هنگ سواره نظام (پادشاه) بود. او همچنین فرماندهی لشکر سواره نظام استرالیا را در طول نبرد سینا و فلسطین در جنگ جهانی اول بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
مایکل فردریک هابز (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او فرمانده سابق ارتش بریتانیا است که بعدها مدیر خیریه و فرماندار شوالیه های نظامی ویندزور شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
والتر پیتس هیل (؛ ۱۰ ژوئن ۱۸۷۷ – ۱۹۴۲) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۲ سرهنگ تفنگداران سلطنتی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
هنری هاولاک آلن، بارونت اول (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده است. او یک افسر و سیاستمدار بریتانیایی بود. «آلن» در مارس ۱۸۸۰ به نام خانوادگی اش اضافه شد.
جیمز رابرت هریسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰ به عنوان معاون فرماندار جرسی فعالیت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جورج هریس، بارون اول هریس (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بارون و نشان حمام شده است.
جک هارمن (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ به عنوان آجودان کل در نیروها خدمت کرد. او دوران خدمت نظامی خود را در سال ۱۹۴۰ آغاز کرد و بیشتر دوران اولیه خدمت خود را در خلیج ملکه گذراند و در طول جنگ جهانی دوم در خاورمیانه، اروپا و آفریقا در کنار آنها خدمت کرد. پس از جنگ، هارمن سمت های مختلفی را در هنگ، لشکر و سپاه بر عهده داشت و در سال ۱۹۷۶ به مقام آجودان کل در نیروها رسید. آخرین سمت او معاون فرمانده عالی متفقین در اروپا بود که تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۸۱ در این سمت باقی ماند. در اواخر عمر، او به عنوان مدیر یک کارگزار بیمه و نایب رئیس موزه ملی ارتش و انجمن خودرو خدمت کرد و در سال ۲۰۰۹ در سن ۸۹ سالگی درگذشت. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جان جیمز همیلتون (؛ ۴ اوت ۱۷۵۵ – ۲۴ دسامبر ۱۸۳۵) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا و کمپانی هند شرقی، در طول جنگ های ناپلئونی بود که در سراسر جهان از هند تا هند غربی حضور داشت و به خاطر خدماتش مورد تقدیر خانواده های سلطنتی بریتانیا و پرتغال قرار گرفت. همیلتون که از تبار اصیل ایرلندی بود و از طریق تولد با ارل کسل استوارت اول و از طریق ازدواج با ارل تایرون نسبت داشت، دوران حرفه ای گسترده و خدمات شجاعانه اش در طول زندگی و پس از مرگش به طور گسترده مورد تقدیر قرار گرفت. وی برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده است.
جاناتان هال (؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۴۴) نظامی اهل بریتانیا است. او ژنرال بازنشسته ارتش بریتانیا است که از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ به عنوان افسر کل فرمانده اسکاتلند و فرماندار قلعه ادینبورگ خدمت کرده است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
چارلز گری (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا، عضو مجلس عوام بریتانیا و چهره سیاسی در کانادای سفلی بود. در دو دهه آخر عمرش، به طور متوالی به عنوان منشی خصوصی شاهزاده آلبرت و ملکه ویکتوریا فعالیت کرد.
ایور هیوز (؛ ۲۱ دسامبر ۱۸۹۷ – ۱۶ اوت ۱۹۶۲) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و صلیب نظامی شده است.
هومن ربیع زاده (زادهٔ ۱ بهمن ۱۳۷۷) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای تیم شمس آذر قزوین در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. دوران باشگاهی. وی سابقه بازی برای تیم های سپیدرود رشت، مس رفسنجان و شمس آذر قزوین را در سابقه کارنامهٔ خود نیز دارد.
یونس اکبرپور (زادهٔ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع چپ برای باشگاه فوتبال ملوان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. سوابق باشگاهی و ملی. یونس اکبرپور فوتبال خود را از جوانان باشگاه فوتبال سایپا آغاز کرد و در سال ۲۰۲۰ به باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم تحت نظر محمد نصرتی سرمربی وقت این باشگاه شروع به فعالیت کرد و ۱۵ بازی برای ای باشگاه انجام داد و بعد از یک فصل درخشان به باشگاه فوتبال مس رفسنجان حاضر در لیگ برتر پیوست و زیر نظر محمد ربیعی سرمربی این تیم یک فصل را سپری کرد و بعد از یک فصل حضور به باشگاه فوتبال آلومینیوم اراک شاگرد سید مهدی رحمتی شد و در این تیم مشغول به بازی است. وی سابقه دعوت شدن و بازی در تیم ملی امید ایران را نیز دارد. پیوند به بیرون. یونس اکبرپور در اینستاگرام
سید مجید نصیری (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۹ کردکوی) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع میانی برای تیم باشگاهی مس رفسنجان در لیگ برتر فوتبال ایران بازی می کند. پیوند به بیرون. سوابق باشگاهی. وی سابقه دعوت شدن و بازی در تیم های ملی جوانان و امید ایران را نیز دارد. فوتبال خود را از باشگاه فوتبال سایپا شروع کرد ودر سال ۲۰۱۹ به باشگاه گل ریحان البرز پیوست در سال ۲۰۲۰ به باشگاه فوتبال مس رفسنجان حاضر در لیگ برتر خلیج فارس تحت هدایت محمد ربیعی سرمربی وقت کار خورد را شروع کرد و اکنون یکی از بازیکن های اصلی این تیم می باشد.
آزردگان فیلمی ایرانی در ژانر روانشناسانه به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی مهدی فرد قادری ساخته سال است. آزردگان سومین فیلم سینمایی مهدی فرد قادری پس از جاودانگی و بی وزنی است. در این فیلم از سه گروه مختلف عوامل و بازیگران استفاده شده است. فیلمبرداری آزردگان در سی جلسه انجام شده است. اولین نمایش بین المللی این فیلم در بخش مسابقه بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم شانگهای چین است. خلاصه داستان. در خلاصه داستان آزردگان آمده است: فیلم های ما تا حالا چه کمکی به زندگی مردم کرده!؟