Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ق زیر می شود: فرمول بندی ریاضی. بر اساس نرخ اسمی ارز. این شاخص به عنوان میانگین هندسی نرخ مبادله دوجانبه ارزهای شامل محاسبه می شود. وزن تخصیص داده شده به ارزش هر ارز در محاسبه بر اساس داده های تجارت است و سالانه به روز رسانی می شود (مقدار خود شاخص بسیار بیشتر از وزن ها به روز می شود). مقدار شاخص در زمان formula_1 با فرمول ارائه می شود: جایی که بر اساس نرخ واقعی ارز. نرخ واقعی ارز معیار مطلوب تری برای ارزش دلار است ، زیرا برای کشورهایی که ارزهایشان نرخ تورم متفاوتی با نرخ تورم ایالات متحده را تجربه می کنند، محاسبه می شود. این با تنظیم نرخ ارز در فرمول با استفاده از شاخص قیمت مصرف کننده کشورهای مربوطه جبران می شود. در این حالت کلی تر، مقدار شاخص به صورت زیر داده می شود: جایی که داده های بانک فدرال رزرو سنت لوئیس. بانک فدرال رزرو سنت لوئیس، "میانگین وزنی ارزش مبادله خارجی دلار آمریکا در برابر ارزهای گروه گسترده ای از شرکای تجاری بزرگ ایالات متحده" را با اطلاعات دقیق ارائه می دهد. شاخص کل ارز شامل منطقه یورو، کانادا، ژاپن، مکزیک، چین، بریتانیا، تایوان، کره، سنگاپور، هنگ کنگ، مالزی، برزیل، سوئیس، تایلند، فیلیپین،
استرالیا، اندونزی، هند، اسرائیل، عربستان سعودی ، روسیه، سوئد، آرژانتین، ونزوئلا، شیلی و کلمبیا است. این جدول برخی از اوج و فرودهای شاخص تجاری وزنی دلار آمریکا را نشان می دهد: از سال 2002 تا آوریل 2017. منابع. __نمایه__
حب ذات یا "آمور پراپر" (فرانسوی: amour-propre)، واژه ای است که ژان-ژاک روسو در نظریات خود استفاده کرده. معنای این واژه «عشق به خود» است، اما روسو آن را در معنایی خاص به کار برده. در نظریه روسو، حب ذات یا "آمور پراپر"، نوعی عشق به خود است که انسان می خواهد در "چشم دیگران"، به رسمیت شناخته شود. به بیانی دیگر، "آمور پراپر" انگیزه ای است که افراد را مجاب به کسب تأیید، تحسین یا عشق در نگاه دیگران، می کند. اولین بار روسو در گفتار دوم، از "آمور پراپر" سخن به میان می آورد و عامل بدبختی و به طور کلی تر، شر در جامعه را در همین انگیزه می داند. باید میان "آمور پراپر" و "آمور دو سوآ" (amour de soi) در فلسفه روسو تمایز قائل شد. هر دو در معنای لغوی معادل «عشق به خود» هستند. اما غایت "آمور دو سوآ" (یا "صیانت از نفس") حفظ بقا و تندرستی است، در حالی که غایت "آمور پراپر" به رسمیت شناخته شدن در نگاه دیگران است. از طرفی، در نظر روسو، "آمور پراپر" انگیزه ای «مصنوعی» (یعنی زاده جامعه بشری) است اما "آمور دو سوآ" انگیزه ای طبیعی است که دیگر جانداران نیز یافت می شود. از طرفی دیگر، "آمور پراپر" خصلتی «نسبی» دارد؛ یعنی همیشه در مقایسه ب
ا دیگران به وجود می آید. این در حالی است که "آمور دو سوآ" خصلت مطلقیت دارد. حفظ تندرستی فرد مستقل از این است که دیگران در چه وضعیتی قرار دارند، اما تمایل به زیبایی، وابسته است بر نظر دیگران و ویژگی های زیبایی شناختی آن ها. گرچه روسو در گفتار دوم، عامل نابرابری در جامعه بشری را در "آمور پراپر" می بیند، اما در برخی تفسیرها (مانند نویهاوزر) این "آمور پراپر متورم" یا "فاسد شده" (corrupted amour-propre) است که عامل وجود نابرابری، انقیاد، فساد و شر در جامعه است.
کاترین واینر (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و نمایشنامه نویس بریتانیایی است. او اولین سردبیر زن در گاردین است که در اول ژوئن ۲۰۱۵ به جای الن راسبریجر شد. واینر پیش از این که برای سمت سردبیری انتخاب شود، ریاست عملیات وب گاردین در استرالیا و ایالات متحده را بر عهده داشت. دوران جوانی و تحصیلات. کاترین واینر در یورک شر بزرگ شد، واینر دختر یک خانواده معلم بود، پدربزرگش، ویک واینر دریانوردی توانمندی بود که در تخلیه دانکرک شرکت داشت. واینر در مدرسه گرامر ریپون به تحصیل پرداخت، او در نوجوانی به جوانان کمپین خلع سلاح هسته ای و جنبش ضد آپارتاید پیوست، اگرچه نزدیک ترین گروه ها در ۲۵ مایلی محل اقامت او فعالیت داشتند با اینحال مجله فمینیستی اسپیر ریب را مطالعه می کرد. اولین مقاله او در سال ۱۹۸۷ زمانی که همچنان در مدرسه بود در روزنامه گاردین منتشر شد، پایان امتحانات دوره اول دبیرستان در بریتانیا را با کسب گواهی عمومی گذراندن آموزش ثانویه سپری کرد(GCSE). او نوشت: «به نظر نمی رسد که پنج سال دانش را در دو ساعت و نیم جمع کنیم، سیستم منصفانه ای باشد». در حدود سال ۱۹۸۸، واینر یک دوره تجربه کاری با روزنامه محلی ریپون گازت را داشت. پس از
گذراندن دوره متوسطه واینر به تحصیل رشته انگلیسی در کالج پمبروک، آکسفورد پرداخت. درست قبل از امتحان نهایی، واینر در مسابقه ای که توسط صفحه زنان گاردین راه اندازی شده بود، برنده شد و لوئیز جون سردبیر زنان گاردین در آن زمان، به واینر توصیه کرد که حرفه روزنامه نگاری را دنبال کند. او در سال ۲۰۰۵ گفت: «من صادقانه فکر می کردم که حرفه روزنامه نگاری کار من نیست، فکر می کردم این کار متعلق به مردان کت و شلوار پوش در لندن است.» واینر در دوران ۲۰ سالگی بیشتر تعطیلات خود را در خاورمیانه گذراند، او به کشورهای لبنان، سوریه، اسرائیل، کرانه باختری رود اردن و جاهای دیگر که به آن علاقه داشت سفر کرد. فعالیت حرفه ای. واینر برای کسب تجربه کاری، به مجله کاسموپولیتن که یک مجله ماهانه زنانه بود پیوست. موقعیت او در این مجله تثبت شد و ابتدا دستیار ویژه، سپس سردبیر اخبار و مشاغل شد؛ پیش از آن، او در یک رقابت دانشجویی که شامل ارسال مقاله به مجله بود برنده شد. سپس به مدت سه سال در ساندی تایمز، به عنوان ویراستار و نویسنده این مجله کار کرد. واینر در سال ۱۹۹۷ به گاردین پیوست. پس از مدتی کار در صفحه زنان، سردبیر ضمیمه شنبه آخر هفته ها در سال
۱۹۹۸ شد. او در ۲۰۰۶ سردبیر ویژه مجله و در سال ۲۰۰۸ معاون سردبیر گاردین که در آنزمان ایان کاتز بود شد، واینر نسخه شنبه گاردین را از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ ویرایش می کرد. لورا اسلاوتری پس از بررسی حرفه واینر تا مارس ۲۰۱۵ در آیریش تایمز خاطرنشان کرد که او «تقریباً همواره شخصی بوده که هر سفارشی را انجام می داد، [به جای] ارائه خط فرعی». چندین قطعه گاردین توسط واینر در این دوره منتشر شد، در گلچینی از آرشیو گاردین با عنوان زنان انقلاب: چهل سال فمینیسم (۲۰۱۰)، ویرایش شده توسط (کیرا کاکرین) تجدید چاپ شده است. استرالیا و نیویورک. در ژانویه ۲۰۱۳، واینر برای نظارت بر نسخه دیجیتالی جدید گاردین به سیدنی، استرالیا نقل مکان کرد، این سرمایه گذاری در مه ۲۰۱۳ راه اندازی شد. واینر در اکتبر ۲۰۱۳ سخنرانی آن اسمیت درزمینه روزنامه نگاری در دانشگاه ملبورن را درج کرد. دی گوتن پلن خبرنگار لندنی مجله آمریکن نیشن، در مارس ۲۰۱۵نوشت که :هیچ کس در دو سوی اقیانوس اطلس وجود ندارد که به اندازه واینر در مورد رابطه بین خوانندگان، فناوری و آینده روزنامه نگاری فکر کرده باشد، گوتن پلن کاملاً نسبت به اشتیاقی که در چاپ این اثر توسط واینر صورت گرفت و نظرش ا
ین بود تا به رسانه های دیجیتال منتقل می شد قانع نشده است، اما با اظهار نظر در مورد سخنرانی او در استرالیا در سال ۲۰۱۳، می نویسد که استدلال های او برای اهمیت مشارکت خواننده و گزارش پایدار و اصلی اطلاعاتی که کسی در جایی می خواهد مخفی نگه دارد قانع کننده است. در تابستان ۲۰۱۴ واینر به شهر نیویورک نقل مکان کرد و به جای جانین گیبسون رئیس جدید وب سایت آمریکایی گاردین شد و در عین حال معاون سردبیر گاردین نیوز و رسانه هم بود. زمانی که واینر در نیویورک مستقر بود، پوشش گاردین آمریکا را از طیف محدودی از موضوعات به حوزه هایی مانند هنر و ورزش گسترش داد. او همچنین کارکنان ایالات متحده آمریکا را افزایش داد. مواضع سیاسی. در ۲۰۰۲، واینر از حمله برنامه ریزی شده به عراق انتقاد کرد و نوشت که جورج دابلیو. بوش "افغانستان را بمباران کرد تا زنان را از چادرهایشان آزاد کند (یا به قول خودش، "زنان پوشش" را آزاد کند) و همسرش لورا را فرستاد تا بگوید چگونه افغان ها را به خاطر استفاده از لاک زدن به ناخن شکنجه می کنند. واینر از مخالفان برگزیت بود. او نوشت: «در پایان کارزاری که ماه ها بر اخبار تسلط داشت، ناگهان آشکار شد که طرف برنده هیچ برنامه
ای برای چگونگی یا زمان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا را ندارد – این درحالی بود که ادعاهای فریبنده کمپین خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، آن را به پیروزی می رساند. ناگهان فرو ریخت.» سردبیر روزنامه گاردین. منصوب شدن. در مارس ۲۰۱۵، واینر در رای گیری اعضای تحریریه گاردین و آبزرور به عنوان اینکه جانشین مورد علاقه الن راسبریجر سردبیر گاردین شود اکثریت آرا را کسب نمود. واینر ۵۳درصد از آرای ۹۴۶ کارمند شرکت کننده را دریافت نمود و بنابراین برای انتخابات در فهرست نهایی قرار گرفت. معاون سردبیر و رقیب سابق، ایان کاتز (ویراستار برنامه تلویزیونی نیوز نایت بی بی سی از سال ۲۰۱۳)، نیز در فهرست نهایی دو نفره بود. واینر در ۲۰ مارس ۲۰۱۵ به سردبیری گاردین منصوب شد، او اولین زنی بود که در تاریخچه ۱۹۴ ساله این روزنامه سردبیر گاردین شد، و پست جدید خود را از اول ژوئن ۲۰۱۵ بر عهده گرفت. او قصد دارد سازمان رسانه ای را به جایگاهی برای جاه طلبانه ترین روزنامه نگارها، ایده ها و رویدادها تبدیل کند تا بتواند به خوانندگان در سراسر جهان دسترسی پیدا کند. مایکل ولف، نویسنده و ستون نویس سابق گاردین پیشنهاد کرده است که یکی دیگر از رقبای واینر برای
جانشینی راسبریجر، جانین گیبسون شود، زیرا به دلیل نگرانی داخلی که در مورد تأثیر افشاگری های گاردین در خصوص ادوارد اسنودن به وجود آمده بود، انعکاس اسنودن توسط گیبسون در نیویورک باعث شد تا گاردین متضرر شود. وولف گفت که گیبسون خودش را با اسنودن همسو می کند و وعده های مشابهی را می دهد، در حالی که واینر قاطعانه در برابر گیبسون ایستاد و به یک معنا علیه اسنودن قرار گرفت. پیتر ویلبی، که در "نیو استیتسمن" می نویسد، توضیح متفاوتی را منعکس کرد: واینر شخصیتی جذاب تر، فراگیرتر و کمتر تهدید آمیزتر از جانی گیبسون است، و از آغاز مورد علاقه بوکی ها و راسبریجر بود. تحولات بعدی. در مارس ۲۰۱۶، دیوید پیمسل، مدیر اجرایی واینر و گروه رسانه ای گاردین، اقداماتی را برای کاهش هزینه ها اعلام کردند و این اقدام منجر به پیش بینی از دست دادن ۲۵۰ شغل می شد تا ضایعات هزینه های ناپایدار را کاهش دهد و به مرور در عرض سه سال از بین برود. ماه بعد، روزنامه تایمز تنش های داخلی در سازمان را گزارش کرد، زیرا رابرجر آماده می شد تا اطمینان زنده ماندن گاردین «تا ابد» را بدهد. طبق گزارش ها کارکنان، گسترش فعالیت های شرکت توسط رابرجر به عنوان مسئول تصمیماتی
بود که واینر و پیمسل گرفته بوند، تلقی می شد. واینر و دیوید پیمسل با موفقیت مخالفت کردند که رابرجر به عنوان رئیس اسکات تراست با مسئولیت محدود انتخاب شود و لذا او از تصمیم خود برای تصدی این پست صرف نظر کرد. درخواست از خوانندگان برای کمک های مالی موفقیت آمیز بوده است. واینر در ماه مه ۲۰۱۷ به فایننشال تایمز گفت: «اکنون تقریباً همان مقدار پولی را از عضویت و پرداخت به خوانندگان دریافت می کنیم که از تبلیغات دریافت می کنیم». در کاهش هزینه ها، درآمد خوانندگان از تبلیغات فراتر رفت و این گروه انتظار داشت به جای ادامه دادن به ضررهای سنگین، در سال ۲۰۱۸/۱۹، برای اولین بار از دهه ۱۹۸۰، به نتیجه برسد. از سال ۲۰۱۸، این رویکرد موفقیت آمیز تلقی شد که با بیش از ۱ میلیون اشتراک یا کمک مالی امیدوار بودند که این روزنامه تا آوریل ۲۰۱۹ به پایان برسد. متخصصان صنعت با مشورت فایننشال تایمز همچنان تردید داشتندکه آیا مدل اهدا و عضویت از نظر مالی در بلند مدت مقرون به صرفه است یا خیر. در ماه مه ۲۰۲۱، روزنامه دیلی تلگراف گزارش داد که درگیری جدی بین وینر و مدیر اجرایی گروه رسانه ای گاردین آنت توماس در مورد امور مالی و مسیری که روزنامه باید در
پیش بگیرد وجود داشت. سال قبل از آن گاردین ۱۸۰ شغل را کاهش داد. توماس پیش از این در یک کنفرانس صنعت رسانه گفته بود: «ما محتوای باکیفیت داریم… کار در دست این است که با تقویت عناصر رو به رشد کسب و کارمان، بیشتر پیش برویم.» واینر پس از نتایج مالی بهتر از احتمال ترسناک در سال ۲۰۲۰ خبر داد و خواهان سرمایه گذاری مجدد بود. در ۹ ژوئن ۲۰۲۱ اعلام شد که توماس در پایان ماه گروه رسانه ای گاردین را ترک خواهد کرد. سایر فعالیت ها. واینر علاوه بر روزنامه نگاری یک نمایشنامه نویس بود و نمایشنامه ای به نام ریچل کوری تدوین کرد شناخته می شود او در همکاری با بازیگر آلن ریکمن و براساس نوشته ها و ایمیل های ریچل کوری، که عضو آمریکایی جنبش اتحاد جهانی (ISM) بود و در طول انتفاضه الاقصی به عنوان یکی از فعالان این جنبش به نوار غزه رفت و با بولدوزر توسط نیروهای دفاعی اسرائیل در رفح، غزه کشته شد،این نمایشنامه را در ۲۰۰۳ نوشت. این نمایش اولین بار در سال ۲۰۰۵ در تئاتر رویال کورت اجرا شد.پس از مرگ ریکمن که بر اثر ابتلاء به سرطان، در ژانویه ۲۰۱۶ درگذشت، واینر نوشت که همکاری آنها در ابتدا دشوار بود، اما «در شب افتتاحیه هر کدام اعتراف کردیم که هی
چ کدام بدون دیگری نمی توانستیم این کار را انجام دهیم». واینر در سال ۲۰۰۴ داور جایزه اورنج برای داستان بود و به مدت ۱۳سال در هیئت مدیره تئاتر سلطنتی کورت حضور داشت. مواضع سیاسی. در سال ۲۰۰۲، واینر از تهاجم برنامه ریزی شده به عراق انتقاد کرد و نوشت که جورج دبلیو بوش "افغانستان را بمباران کرد تا زنان را از برقع هایشان آزاد کند (یا به قول خودش، "پوشش زنان " را آزاد کند) و همسرش لورا را فرستاد تا بگوید چگونه افغان ها را به خاطر استفاده از لاک ناخن شکنجه می کنند. واینر همچنین مخالف برگزیت بود. او در سال ۲۰۱۶ نوشت: «در پایان کمپینی که ماه ها بر اخبار تسلط داشت، ناگهان آشکار شد که طرف برنده هیچ برنامه ای برای چگونگی و زمان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا ندارد» – و این در حالی بود که ادعاهای فریبنده اینکه مرخصی ها را به همراه خواهد داشت. بناگاه مبارزات پیروزی با شکست مواجه شد." زندگی شخصی. واینر با ادرین چیلیز، ستون نویس و پخش کننده گاردین که اکنون مفسر ورزشی در کانال آی تی وی است نسبت دارد.
مدیر سرویس مخفی ایالات متحده، رئیس سرویس مخفی ایالات متحده است و ناظر مانور روزانه می باشد. خدمات پنهان یک آژانس مجری قانون فدرال است که قسمتی از وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا است. این سرویس یا خدمات توسط کنگره ملزوم به انجام یک مأموریت دوگانه منحصر به شخص است: مراقبت از زیرساخت های مالی و حیاتی ایالات متحده و مراقبت از رهبران کشور. مدیر، توسط رئیس جمهور آمریکا انتخاب می شود و به اراده رئیس جمهور، کار می کند و شامل تأیید سنا نیست. مدیر به وزیر امنیت میهن اطلاع می دهد و با دستورهای جمعی آن انجام می دهد. بعد از ۱ مارس ۲۰۰۳، سرویس مخفی مجموعه ای از وزارت خزانه داری بود. تاریخ. رئیس جمهور آمریکا، آبراهام لینکلن، قانون ایجاد سرویس پنهان را درتاریخ ۱۴ آوریل ۱۸۶۵، روز ترور او امضا نمود. درتاریخ ۵ ژوئیه ۱۸۶۵ در واشینگتن، دی.سی. به عنوان «جزء خدمات پنهان» وزارت خزانه داری راه اندازی شد. بعد از انتخاب شدن توسط رئیس جمهور اندرو جانسون، ویلیام پی وود به عنوان اولین رئیس سرویس پنهان در تاریخ ۵ ژوئیه ۱۸۶۵ توسط وزیر خزانه داری هیو مک کالوچ سوگند یاد کرد. وقتی که سرویس پنهان افتتاح شد، رئیس آن رئیس سرویس مخفی نامید. د
ر سال ۱۹۶۵، ۴ سال بعداز دوره ریاست جیمز جوزف رولی (۱۹۶۱–۱۹۷۳)، عنوان به مدیر سرویس پنهان تغییر کرد. گسترده ترین رئیس سرویس مخفی ویلیام اچ. موران بود که از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۶ تحت ۵ رئیس جمهور کار کرد. در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۱۳، رئیس جمهور باراک اوباما جولیا پیرسون را به عنوان ۲۳ مدیر سرویس مخفی انتخاب نمود. وی نخستین مدیر زن آژانس شد. در تاریخ ۱ اکتبر ۲۰۱۴، رهبری سرویس پنهان به مدیر جوزف کلنسی، یک مأمور بازنشسته که در گذشته جزو حفاظتی ریاست جمهوری را اداره می نمود، تبدیل شد. در ۴ مارس ۲۰۱۷، جوزف کلنسی کارگردان بازنشسته شد و این سمت را تا زمانی که رئیس جمهور دونالد ترامپ نامزد جایگزین کرد، خالی گذاشت. در همین حال، ویلیام جی کالاهان به عنوان مسئول سرویس پنهان ایالات متحده از ۴ مارس ۲۰۱۷ تا ۲۵ آوریل ۲۰۱۷ فعالیت می نمود. راندولف آلس، دستیار قدیمی کمیس آریای گمرک و حفاظت از مرزهای ایالات متحده، توسط ترامپ به عنوان مدیر انتخاب شد. منابع. "Records of the U.S. Secret Service (USSS)". National Archives and Records Administration. Retrieved March 31, 2013. "United States Secret Service: Investigative Mission". United States S
ecret Service. Archived from the original on April 11, 2013. Retrieved March 31, 2013. On March 1, 2003, the Secret Service was transferred from United States Department of the Treasury to the United States Department of Homeland Security, pursuant to the Homeland Security Act of 2002 "Secret Service veteran first woman to lead it". "The Boston Globe". March 27, 2013. Retrieved March 31, 2013. "United States Secret Service: Employment Opportunities - Uniformed Officer". United States Secret Service. Archived from the original on April 14, 2013. Retrieved March 31, 2013. "A Brief History Of: The Secret Service". "Time". November 20, 2008. Archived from the original on November 21, 2008. Retrieved March 31, 2013. "Secret Service History". United States Service. Archived from the original on February 19, 2010. Retrieved March 31, 2013. "Obama to name Julia Pierson as new Secret Service director". "Washington Post". March 26, 2013. Retrieved March 31, 2013.
رشید علیم اف (زادهٔ ) سیاست مدار اهل تاجیکستان است. وی چندین منصب سیاسی تاکنون برعهده داشته است که از این میان می توان سفیر تاجیکستان در چین، وزیر کارهای خارجی تاجیکستان و غیره را برشمرد.
ترانسیتو آماگوانیا (؛ ۱۰ سپتامبر ۱۹۰۹ – ) یکی از رهبران جنبش بومیان اکوادور و به همراه دولورس کاکوانگو از بنیانگذاران فدراسیون سرخ پوستان اکوادور (FEI) بود. او در سال ۲۰۰۳ توسط پرزیدنت لوسیو گوتیرز به خاطر فعالیت در تمام طول عمرش در جنبش بومیان، نشان یوجین اسپخو (Premio Eugenio Espejo) را دریافت کرد. زندگی نامه. ترانسیتو آماگوانا در ۱۰ مه ۲۰۰۹ در سن ۹۹ سالگی در همان جامعه ای که در آن متولد شده بود درگذشت. در مراسم تشییع جنازه او رافائل کوریا رئیس جمهور وقت، لنین مورنو معاون رئیس جمهور وقت و رهبران مختلف بخش های کارگری، دهقانی و بومی اکوادور شرکت کردند. از آنجایی که تجاوز به دختران توسط صاحبان زمین معمول بود، مادر ترانسیتو تصمیم گرفت دخترش بهتر است با یک مرد بزرگتر ازدواج کند. او در سن ۱۵ سالگی با یک جوان ۲۵ ساله ازدواج کرد و تقریباً بلافاصله باردار شد. شوهر ترانسیتو بسیار بیرحم بود و او را متداوما کتک می زد. ترانسیتو جوان وارد حزب سوسیالیست شد و با کشف این موضوع، شوهرش او را چنان با خشونت کتک زد که خودش نیز خسته شد. صبح روز بعد ترانسیتو نوزادش را در تختش مرده یافت. ترانسیتو به شرکت در جلسات ادامه داد و بیش از
پیش درگیر سیاست و بی عدالتی که علیه مردم بومی اکوادور بود شد. زمانی که او توانست خود را از دست شوهر خشن خود رها کند، دو فرزند دیگر از او داشت. ترانسیتو به تنهایی به کار مزرعه در ازای دریافت غذا برای خود و فرزندانش ادامه داد. در سال ۱۹۳۰ او به راه اندازی اولین سازمان بومی کشورش کمک کرد و در ۲۶ راهپیمایی به پایتخت، کیتو، برای مطالبه عدالت برای مردمش شرکت کرد. کیتو ۶۶ کیلومتر با خانه اش فاصله داشت و ترانسیتو در حالی که دو فرزندش را با خود حمل می کرد در این راهپیمایی ها شرکت می کرد. به ابتکار خود و بدون حمایت دولت، او در سال ۱۹۴۵ مدارس روستایی را راه اندازی کرد و چهار مدرسه دو زبانه (کچوا-اسپانیایی) را در منطقه کایامبه تأسیس کرد. او در سازماندهی اولین اتحادیه کارگران کمک کرد و خود یکی از شرکت کنندگان در آن بود. یک اعتصاب سه ماه طول کشید تا اینکه ارتش وارد شد و خانه های کارگران را ویران و آنها را بازداشت کرد. ترانسیتو مجبور شد ۱۵ ماه آینده زندگی خود را در مخفی شدن از مقامات بگذراند. او در میان مردمش بسیار مورد تحسین بود، اما مقامات دائماً او را تهدید می کردند. او بعداً به حزب کمونیست پیوست و به عنوان نماینده مردم
اکوادور به کوبا و اتحاد جماهیر شوروی سفر کرد. ترانسیتو در بازگشت از یکی از این تورها دستگیر و بازداشت شد. او متهم به قاچاق اسلحه و پول بلشویک برای انگیختن به انقلاب شد، تنها چیزی که او داشت اسنادی برای ترویج اصلاحات ارضی بود. او پس از ۴ ماه و بعد از آنکه مجبور شد بیانیه ای را امضاء کند مبنی بر اینکه به «تحریک» مردم ادامه ندهد، آزاد شد. اما او متوقف نشد، به شیوه واقعی یک زن انقلابی، که او بود، به کار خود ادامه داد و در جهت برابری و عدالت برای مردمش مبارزه کرد. ترانسیتو با حقوق بازنشستگی ایالتی بازنشسته شد و به دلایل نامعلومی در روستای زادگاهش پسیلو درگذشت. ترانسیتو آماگوانا در ۱۰ مه ۲۰۰۹ در سن ۹۹ سالگی در همان جامعه ای که در آن متولد شده بود درگذشت. در مراسم تشییع جنازه او رافائل کوریا رئیس جمهور وقت، لنین مورنو معاون رئیس جمهور وقت و رهبران مختلف بخش های کارگری، دهقانی و بومی اکوادور شرکت کردند.ا ز دست دادن یک رهبر در سن ۹۹ سالگی، میراث او را برای مردمش در مبارزات تزلزل ناپذیر او برای زمین، آب و تحصیل برای پسران و دخترانش باقی می گذارد. هومبرتو کولانگو، رئیس جنبش بومیان (Ecuarunari)، خاطرنشان کرد که «رفتن ما
ما ترانسیتو، برای جنبش بومی، ضایعه عظیم و خلأ بزرگی را به همراه دارد.»
بزرگ راه ۲ انتاریو () دارای کم ترین شماره بزرگراهی است که در استان انتاریو نگهداری می شود (بزرگراه انتاریو شماره ۱ وجود ندارد) و در اصل بخشی از یک سری بزرگراه با شماره یکسان بود که از وینزر، انتاریو آغاز شده بود، از کبک و نیوبرانزویک کشیده شد و در هالیفاکس (نوا اسکوشیا) به پایان رسید.
کوئین الیزابت وی () یکی از بزرگراه های سری ۴۰۰ در استان انتاریو کانادا است که تورنتو را به شبه جزیره نیاگارا و بوفالو، نیویورک، نیویورک (ایالت) متصل می کند.
الساندرو مارتینلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که در حال حاضر به عنوان هافبک برای آاس کستلو در رده ششم سیستم لیگ فوتبال سوئیس بازی می کند. مارتینلی در ماندریزیو، تیچینو، یک کانتون ایتالیایی زبان، سوئیس به دنیا آمد. وی برای شروع بازی حرفه ای خود به جنوب ایتالیا رفت. وی در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس بازی کرده است.
اخبار یهودی نیوجرسی ( NJJN ) یک روزنامه هفتگی است . پوشش و دامنه. اضافه بر موضوعات دیگر، اتفاق های محلی، ملی و جهانی را نیز پوشش می دهد. فرهنگ و هنر یهود؛ و اعیاد یهودی، جشن ها، و سایر موضوعات مورد علاقه. این روزنامه یکی از بزرگترین روزنامه های یهودی در ایالات متحده و پرتیراژترین روزنامه هفتگی در نیوجرسی است. "نیو ج" بعدها 5نسخه را انتشار کرده بود که به 24000 خانوار رسیده بود. تاریخ. این روزنامه در سال 1946 با نام اخبار یهودی افتتاح شد. در سال 1947 با تایمز یهودی نیوارک آمیخته شد و نام اخبار یهودی را حفظ کرد. در سال 1988 به اخبار یهودی مترووست تغییر اسم داد. در سال 1997، با مدیریت معاون ناشر امیر کوهن، ویرایشگر دیوید تورسکی و سردبیر دبرا روبین، افق یهودی شهرستان های یونیون و سامرست را معامله کرد، اسم وی را به اخبار یهودی نیوجرسی تغییر داد و بر پرسش های یهودیان در نیوجرسی تمرکز کرد. . در سال 1998، این روزنامه روزنامه یهودی ریپورتر را صاحب شد. در سال 2016، "هفته ی یهودی" "اخبار یهودی نیوجرسی" را از فدراسیون یهودی مترووست بزرگ نیوجرسی خریداری نمود. در سال 2020 نشر این روزنامه بعد از 74 سال به دلیل سختی های مالی
تعطیل شد. تصمیم برای بسته شدن روزنامه در پایان ماه ژوئیه به خوانندگان اعلام شد. در سپتامبر 2020، روزنامه با ناشر جی جی مدیا، ال ال سی، انتشار خود را ادامه داد. منابع. "NEW JERSEY JEWISH NEWS. Date: Thursday March 20, 2014. Circulation: 24,000" (PDF). "About "New Jersey Jewish News"". "New Jersey Jewish News". Hasia R. Diner (2009). "We remember with reverence and love: American Jews and the myth of silence after the Holocaust, 1945–1962". NYU Press. p. 167. Retrieved July 5, 2010. &lt;q&gt;New Jersey Jewish News.&lt;/q&gt; Staff Report. "Jewish Week Media Group To Publish N.J. Jewish News". Retrieved February 18, 2019. 'New Jersey Jewish News' to cease publication after 74 years". Retrieved August 14, 2020.
بزرگ راه ۴۰۳ انتاریو () یکی از بزرگراه های سری ۴۰۰ در استان انتاریو کانادا است.
سال های بی خیالی یک فیلم عاشقانه و درام آمریکایی محصول سال ۱۹۵۷ از کمپانی یونایتد آرتیستس به کارگردانی آرتور هیلر و تهیه کنندگی ادوارد لوئیس است. این فیلم اولین کارگردانی آزتور هیلر بود. در این فیلم دین استاکول و ناتالی تروندی در اولین حضور به عنوان بازیگران اصلی در فیلم حضور دارند. داستان. دو دانش آموز دبیرستانی از گروه های اجتماعی مختلف به یک قرار می روند. زمانی که آنها در برابر پیشرفت های عاشقانه مقاومت می کند و تصمیم می گیرد که باید فوراً باهم ازدواج کنند، ولی در آخر آنها تصمیم می گیرند که بهتر است صبر کنند تا بزرگ تر شوند. تولید. این فیلم در ابتدا عاشقان جوان نام داشت. نقش اول زن به ناتالی تروندی رسید که در آن زمان ۱۶ سال داشت و تنها یک فیلم بازی کرده بود. کمپانی برینا پروداکشن با او قراردادی پنج ساله امضا کرد. نقش اول مرد به بازیگر کودک سابق دین استاکول رفت، که او نیز به قراردادی پنج ساله منعقد شد. پاسخ انتقادی. این فیلم در زمان خودش از منتقدین نقدهای منفی را دریافت کرد.
مار Snake اگر با گوشیهای نوکیا کار کرده باشید - مخصوصاً گوشیهای قدیمی و ساده - احتمالاً با بازی معروف و محبوب اسنیک (مار) آشنا هستید. بازی که در آن شما باید تا می توانستید با بدست آوردن امتیازهای بیشتر بزرگتر و بزرگتر می شدید. قوانین بازی. در شروع بازیکن یک نقطه، مربع یا شی را در یک صفحه حاشیه دار با کلیدهای جهتی (چپ، راست، بالا، پایین) کنترل می کند. وقتی که نقطه در هر جهتی قرار بگیرد در همان جهت به حرکت ادامه می دهداما تا وقتی که کاربر جهت را عوض کند همان طور که به جلو حرکت می کندنفظه هایی را به عنوان غذا می خورد، و به دنبالهٔ خود اضافه می کند ویزرگتر می شود و شبیه یک مار در حال حرکت است. در برخی از بازی ها، انتهای مسیر در یک موقعیت ثابت است، بنابراین مار به طور مداوم با حرکت طولانی تر می شود. در طرح رایج دیگر، مار دارای طول مشخصی است، بنابراین یک دم متحرک با تعداد ثابتی از واحدها از سر فاصله دارد. وقتی مار به حاشیه صفحه نمایش، موانع دیگر یا خودش برخورد کند، بازیکن بازنده است. تاریخچه. قدمت طراحی Snake به بازی آرکید Blockade [2][3] برمی گردد که توسط Gremlin در سال ۱۹۷۶ توسعه و منتشر شد.[۴]
راگی توماس یک مدیر اجرایی و کارآفرین آمریکایی است که بیشتر به عنوان مؤسس و مدیر عامل شرکت اسپرینکلر نام برده می شود، شرکتی که یک پلت فرم مدیریت تجربه مشتری را افزایش می دهد. وی قبل ها رئیس اپسیلون تعاملی بود که الان بخشی از شبکه تبلیغاتی پوبلیسیز است و شرکت بازاریابی ایمیل پاگنده تأملی را تأسیس نمود. تحصیلات و اوایل زندگی. توماس در کرالا در هند به متولد شد و بزرگ شد، پسر پدر و مادری دانشگاهی که پی در پی ریشه کن می کردند و جابه جا می شدند. پدر و مادر توماس زمانی که وی در کلاس ۳ بود برای کار به نیجریه مهاجرت نمود. وقتی توماس در کلاس ۵ بود، خانواده اش به هند برگشتند و او را در مدرسه شبانه روزی ثبت نام نمودند. او در دانشگاه مهندسی پوندیچری در هند تحصیل نمود و در رشته مهندسی علوم کامپیوتر مدرک کسب نمود. در سال ۱۹۹۶، در حالی که برای مشاوره بین المللی تاتا یونیسیس (در حال حاضر خدمات مشاوه تاتا) کار می نمود، به ویسکانسین در ایالات متحده آمد. او سپس به نیوجرسی مهاحرت نمود تا مشاوره ای تی برای ای تی تی وآزمایشگاه های بل انجام دهد و در طول رونق سال ۲۰۰۰ برای یک استارت آپ دات کام کار کرد. او به صورت نیمه وقت در دانشکده ب