Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آلن جانستون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، و باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده است.
لویس الساندرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال روچدیل، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
گرانت لیدبیتر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، و باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، زیر ۲۰ سال انگلستان، و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است.
استیو واتسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان و England national football B team بازی کرده است.
بری لوید (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که وی در آنها بازی کرد می توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال فولام، و باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد اشاره کرد.
وس فوجن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ای اف سی بورنموث، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال هاوانت و واترلوویل، و باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون اشاره کرد.
پاول مک کالوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دالیچ هملت، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال ای اف سی ویمبلدون، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال آلدرشات تاون، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، و باشگاه فوتبال روچدیل اشاره کرد.
سیمئون جکسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بارنزلی، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال روندز تاون، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Canada men's national under-20 soccer team و کانادا بازی کرده است.
الیوت ریچاردز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، و باشگاه فوتبال بث سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Wales national under-19 football team و زیر ۲۱ سال ولز بازی کرده است.
جفری پوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ساوتپورت، باشگاه فوتبال ووکینگ، باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد، باشگاه فوتبال سنت آلبنز سیتی، باشگاه فوتبال هاوانت و واترلوویل، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال آلفرتون تاون، و باشگاه فوتبال منزفیلد تاون اشاره کرد.
تام پلات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هاکنال تاون، باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون، باشگاه فوتبال یورک سیتی، و باشگاه فوتبال هروگیت تاون اشاره کرد.
جونیور موریاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وایکام واندررز، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال هندون، باشگاه فوتبال وایت هاوک، و باشگاه فوتبال بورم وود اشاره کرد.
استودیو آلکیمیا یک گروه آوانگارد پسا-رادیکال بود که در سال ۱۹۷۶ میلادی در میلان توسط الساندرو گوئریرو و خواهرش آدریانا با مأموریت اعلام شدهٔ «مادی سازی یک چیز ناموجود به وجود» تأسیس شد. تاریخچه. استودیو آلکیمیا یک گروه میان رشته ای و چندفُرمی بود که فعالیت های آن شامل سمینارها، تولید ویدئوهای تجربی، طراحی لباس، طراحی صحنهٔ تئاتر، طراحی محصول، هنرهای تزئینی، هنرهای نمایشی و معماری بود. آلکیمیا اولین گروه مبلمان خود را در نمایشگاه «باو. هاوس اونو» در سال ۱۹۷۸ میلادی ارائه کرد. «باو. هاوس اونو» شامل آثاری از: اتوره سوتساس پسر، الساندرو مندینی، آندره آ برانزی، تریکس و روبرت هاوسمن، اوفو، میکله د لوکی و پائولا ناونه بود. نمایشگاه آلکیمیا در سال ۱۹۸۰ میلادی «باو. هاوس اونو» شامل آثار نساجی دانیلا پوپا نیز بود. اعضای اصلی استودیو آلکیمیا شامل طراحان: الساندرو گوئریرو، الساندرو مندینی، برونو گرگوری جورجیو گرگوری (†)، آرتورو ربولدی، پیر کارلو بونتمپی و کارلا چکاریگلیا بود. استودیو توسط آدریانا گوئریرو-رئالی، تینا کورتی و دوناتلا بیفی سازماندهی شد. در وبگاه آلکیمیا میلانو می توانید فهرستی از تمام افرادی که در آلکیمیا ی
ا با آن کار کرده اند را بیابید. نمایشگاه ها. استودیو آلکیمیا آثار خود را در سه سالانه میلان، موزهٔ هنر مدرن پاریس، گالری هنر مدرن، میلان و در سال ۱۹۸۰ میلادی دوسالانه ونیز به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۱۱ آثار آن ها در نمایشگاه «پست مدرنیسم: سبک و براندازی ۱۹۹۰–۱۹۷۰ میلادی» در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت لندن به نمایش درآمد. جوایز. استودیو آلکیمیا در سال ۱۹۸۱ میلادی برای تحقیقات طراحی، موفق به دریافت جایزهٔ پرگار طلا در ردهٔ استودیو طراحی شد.
مارلون پک (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وایکام واندررز، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، و باشگاه فوتبال بریستول سیتی اشاره کرد.
سیان بولگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Republic of Ireland national under-19 football team و زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
چارلی وایک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کترینگ تاون، باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال ای اف سی ویمبلدون، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
کائولان لیوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل اشاره کرد.
پدی مک کارتی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به چارلتون اتلتیک، منچستر سیتی، پرستون نورث اند، شفیلد یونایتد، بوستون یونایتد، نوتس کانتی، لستر سیتی، کریستال پالاس و بولتون واندررز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری ایرلند، زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند و جمهوری ایرلند بی بازی کرده است.
لی اوانس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، و باشگاه فوتبال برادفورد سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Wales national semi-professional football team، زیر ۲۱ سال ولز، و ولز بازی کرده است.
الکساندر تتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال روزنبورگ، و باشگاه فوتبال رن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Norway national under-19 football team، زیر ۲۱ سال نروژ، و نروژ بازی کرده است.
فیل جوونس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال هاید، باشگاه فوتبال اورتون، باشگاه فوتبال استوک پورت کانتی، و باشگاه فوتبال بریستول سیتی اشاره کرد.
جانی هییس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال نورث همپتون تاون، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز، باشگاه فوتبال ردینگ، باشگاه فوتبال آبردین، باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل، و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند و جمهوری ایرلند بازی کرده است.
تامارا شکیرووا (۲۶ نوامبر ۱۹۵۵–۲۲ فوریه ۲۰۱۲ (سن ۵۶)) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان بود. از فیلم هایی که وی در آنها بازی کرده است می توان به فیلم ابوریحان بیرونی اشاره نمود.
بزرگ ترین سفر تمام زمان ها برای آبجو یک فیلم درام جنگی به کارگردانی پیتر فارلی بر اساس کتابی به همین نام از جوآنا مولوی و جان «چیکی» دونوهیو است. در این فیلم زک افران، راسل کرو و بیل مری نقش آفرینی می کنند. این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ انجام داد و سپس در ۳۰ سپتامبر در سینماهای منتخب، و به صورت آنلاین توسط اپل تی وی پلاس اکران شد. فیلم به طور کلی در زمینه های کارگردانی و فیلم نامه به چالش کشیده شد و نقدهای نامطلوبی از سوی منتقدان دریافت کرد، با این حال مضامین و بازیِ بازیگران (به ویژه اِفران) تحسین شد. طرح داستان. جان دونوهو (زک افران) یک کهنه سرباز ۲۶ ساله نیروی دریایی ایالات متحده که به عنوان یک دریانورد تجاری کار می کند یک شب در سال ۱۹۶۷ در یک بار در شهر نیویورک به چالش کشیده می شود. مردانی که جمع شده بودند، خانواده و دوستان خود را در جنگ جاری ویتنام از دست داده بودند. یکی از دوستان ایده ای را مطرح کرد که بسیاری ممکن است آن را مضحک بدانند: یکی از آن ها باید مخفیانه وارد ویتنام شود، دوستان خود را در جنگ ردیابی کند و به هر یک از آنها پیام های حما
یت از خانه، کمی خنده و آبجو بدهد. تولید. در ۲۶ آوریل ۲۰۱۹، به محض اینکه اسکای دنس مدیا حقوق اقتباس از کتاب "بزرگ ترین سفر تمام زمان ها برای آبجو" را برای فیلمبرداری دریافت کرد، پیتر فارلی برای نوشتن فیلمنامه با برایان کوری و پیت جونز و همچنین کارگردانی فیلم وارد صحنه شد. دیوید الیسون، دانا گلدبرگ و دان گرنجر به همراه اندرو مسکاتو برای اسکای دنس تهیه کنندگی خواهند کرد. ویگو مورتنسن برای این فیلم انتخاب شد و دیلن اوبرایان به زودی به او پیوست. اپل تی وی پلاس در مارس ۲۰۲۱ این فیلم را اکتساب کرد و مورتنسن و اوبراین دیگر درگیر آن نبودند. زک افران و راسل کرو برای پیوستن به بازیگران وارد مذاکره شدند تا بیل مری برای نقش مکمل جایگزین اوبراین و مورتنسن شوند. پیوستن افران و کرو به بازیگران در ژوئیهٔ ۲۰۲۱ تأیید شد. انتظار می رفت در آن زمان فیلمبرداری در اوت ۲۰۲۱ در استرالیا یا نیوزیلند آغاز شود. جیک پیکینگ، ویل راپ، آرچی رنو و کایل آلن در سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان بازیگران انتخاب شدند. مری در اکتبر تأیید شد، و روبی اشبورن سرکیس، مت کوک، عمری کی. چنسلر و ویل هاچمن ماه آینده به آن ملحق شدند. فیلمبرداری در سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد؛
بین تایلند و نیوجرسی فیلمبرداری خواهد شد. انتشار. این فیلم نخستین بار در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ نمایش داده شد و پس از آن در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ در سینماهای منتخب اکران شد و سپس توسط اپل تی وی پلاس منتشر شد.
شهرت ایرگاشف (۱۹ ژوئن ۱۹۴۵–۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ (سن ۷۶ سالگی)) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان بود. از فیلم هایی که وی در آن بازی کرده می توان به فیلم ابوریحان بیرونی اشاره نمود.
باشگاه فوتبال آوای () یک باشگاه فوتبال برزیلی از فلوریانوپلیس در سانتا کاتارینا است که در ۱ سپتامبر ۱۹۲۳ تأسیس شد. بازی های خانگی آن ها در ورزشگاه رساکادا برگزار می شود که ۱۷۸۰۰ نفر ظرفیت دارد.
گروه ممفیس که با نام ممفیس میلانو نیز شناخته می شود، یک گروه طراحی و معماری ایتالیایی بود که توسط اتوره سوتساس تأسیس شد. این گروه از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷ میلادی فعال بود. این گروه مبلمان، محصولات نورپردازی، پارچه، فرش، سرامیک، شیشه و اشیاء فلزی پست مدرنیسم را طراحی کرد. کار گروه ممفیس اغلب شامل استفاده از موادی چون لمینت پلاستیکی و موزائیک بود و با طرح های زودگذر حاوی تزئینات رنگارنگ و انتزاعی و همچنین اشکال نامتقارن، مشخص می شد که گاهی اوقات به گونه ای خودسرانه به سبک ها و طرح های عجیب و غریب یا پیشین اشاره می کرد. زمینه. ممفیس در غروب ۱۱ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی به دنیا آمد، زمانی که سوتساس از گروهی از طراحان و معماران جوان دعوت کرد تا در مورد آیندهٔ طراحی بحث کنند. آن ها با هم می خواستند مفهوم چیزی را که طراحی روی آن متمرکز شده بود، یعنی مدرنیسم تغییر دهند، و هدفشان این بود که این کار را با ایجاد و تشکیل یک مجموعهٔ طراحی جدید انجام دهند. پس از ملاقات اولیه، گروه رفتند تا ایده ها و مفهوم های مختلف را طوفان فکری کنند، و سه ماه بعد، آمادهٔ به اشتراک گذاشتن بیش از صد طرح که در آن زمان تولید کرده بودند، گرد هم آمدند. اله
ام بخش نامگذاری خود به نام «ممفیس» در اولین ملاقات آن ها زمانی به وجود آمد که ترانهٔ باب دیلن به نام «دوباره درونِ موبیل با بلوزِ ممفیس گیر افتادم» به طور مکرر در پس زمینه پخش می شد. برای سوتساس، نام «ممفیس» نشان دهندهٔ دو چیز است: شهری در تنسی و پایتخت مصر باستان (یکی به عنوان زادگاه موسیقی جَز و دیگری پایتخت تمدن و هنر فاخر گذشته). سپس گروه طراحان پیش رفتند و از ابهام پشت نام «ممفیس» برای بازنمایی و نمادی از فلسفه های طراحی مبهم خود در مبلمان، اشیاء و منسوجات استفاده کردند. به طور خاص دربارهٔ شخص سوتساس، او علاقهٔ زیادی به ذائقهٔ طبقهٔ متوسط، سنت های جهان سوم و شرق، و طبیعت بکر نشان می داد. سوتساس در سال ۱۹۸۵ میلادی گروه را ترک کرد تا بر شرکت طراحی و معماری خود، "سوتساس آسوچاتی (انجمن سوتساس)" تمرکز کند. این گروه در سال ۱۹۸۷ میلادی منحل شد زیرا اعضای آن پس از محو شدن هیاهوی جنبش جدیدشان، حفظ موفقیت تجاری خود را دشوار می دیدند. تأثیر. مبلمان رنگارنگ ممفیس به عنوان «عجیب»، «سوءتفاهم»، «منفور» و «عروسی تفنگ ساچمه زنی میان باوهاوس و فیشر-پرایس» توصیف شده است. در طول سال های فعالیت خود، این گروه مجموعه ای از مبل
مان ناسازگار را طراحی کرد. یکی از محبوب ترین و شناخته شده ترین طرح های آن ها، "تقسیم کنندهٔ اتاق «کارلتون»" است، یک دیرک توتمیک که دارای انواع رنگ های روشن، اشکال جامد و فضای خالی است. خود ساختار با استفاده از ورقه های پلاستیکی ارزان ساخته شده است، اگر چه برای فروش توسط یک بازار لوکس طراحی شده است، و شامل یک سری مثلث متساوی الاضلاع، واقعی و ضمنی است. طراحی مبلمان، معماری، وسایل خانگی و لباس در سال ۱۹۸۰ میلادی به شدت تحت تأثیر طراحی ممفیس قرار گرفت. شرکت های موج سواری، اسکیت برد، اسکی و بی ام اکس به سرعت زیبایی شناسی را در طراحی های خود به کار گرفتند. برنامه های تلویزیونی مانند میامی وایس نمونه های معماری بسیاری را به نمایش گذاشت. طرح های ممفیس به عنوان الهام بخش برای نمایش مُد پاییز/زمستان ۲۰۱۲–۲۰۱۱ میلادی مجموعهٔ اوت کوتور کریستیان دیور، و برای زمستان ۲۰۱۵ میلادی مجموعهٔ میسونی، کلکسیونرهای برجستهٔ طراحی ممفیس شامل کارل لاگرفلدِ طراح مد و دیوید بوییِ موسیقیدان بودند. پس از مرگ بویی در سال ۲۰۱۶ میلادی، مجموعهٔ او در حراجی ساتبیز به مبلغ ۱٬۳۸۷٬۰۰۰ پوند به حراج گذاشته شد. سبک تصویرسازی «مسطح، هندسی، فیگوراتیو»
«معمولاً از رنگ های یکدست ساخته می شود»، که در اواخر دههٔ ۲۰۱۰ میلادی به ویژه در شرکت های نوپا محبوبیت داشت، به دلیل شباهت آن به طرح های ممفیس توسط "مجلهٔ وایرد" «ممفیس شرکتی» لقب گرفت. طراحان. اتوره سوتساس به عنوان بنیانگذار گروه، رهبر گروه ممفیس شد و اکنون یکی از شناخته شده ترین طراحان ایتالیایی پس از جنگ است. مارتین بدین، طراح فرانسوی، نیز یکی از اعضای ممفیس بود. او برای اولین بار زمانی که در دههٔ بیست زندگی خود بود به این گروه ملحق شد و مسئول نظارت بر تمامی چراغ های تولیدی ممفیس بود. پدرش مهندس بود و او نیز پیوسته «با چیزهای ممنوعه بازی می کرد» که همهٔ این موارد به تعیین موقعیت او کمک کردند. بدین ترتیب در طی مدت فعالیت خود در ممفیس، ایده های متعددی را طراحی و ارائه کرد. طرح او از سوپر چراغ قرار داده شده روی چرخ ها، که برای اولین بار در سال ۱۹۷۸ طراحی شد، ظاهراً همراه با گروهی از اشیاء دیگر، اقلام «دوست-مانند» را بازنمایی می کردند. چراغ بدین بعداً در یک کارگاه صنایع دستی تولید شد، جایی که تمام محصولات ممفیس در آنجا تولید می شدند، و اولین نمونهٔ اولیه او اکنون در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت، در لندن، انگلستان نم
ایش داده می شود. پیتر شایر، مجسمه ساز، طراح و سفالگر اصالتاً اهل کالیفرنیا، یکی دیگر از چهره هایی بود که گروه ممفیس را تشکیل داد. او اولین بار به لطف "مرطوب: مجله حمام کردن لذیذ"، یک نشریهٔ سبک زندگی در سواحل غربی که شریک سوتاساس در مواردی در آن مشارکت می کرد، کشف شد. در یکی از مقاله های مربوط به قوری های شایر در سال ۱۹۷۷ میلادی، او بیان می کند: «من زیاد اهل چای خوردن نیستم [...] در واقع اولین انگیزهٔ من این است که کوکاکولا را در قوری ها بریزم. من یک مصرف کنندهٔ بزرگ کوکاکولا هستم و دوست دارم کوکاکولا را ببینم که از قوری ها بیرون می ریزد و روی زمین کف می کند.» رویکرد و نگرش منحصر به فرد او بعداً جایگاهی را برای او به عنوان عضوی از ممفیس فراهم کرد. پس از انحلال ممفیس در سال ۱۹۸۷ میلادی، اعضاء راه خود را ادامه دادند. برخی مانند ناتالی دو پاسکیه متولد فرانسه، یکی از اعضای سابق گروه؛ در سال های اخیر با برندها و شرکت های مختلف همکاری کردند. در سال ۲۰۱۳ میلادی، او و شرکت دانمارکی هِی با هم همکاری کردند و کیف های طرح دار ممفیس وار را طراحی و ساخت. او بعداً همچنین با آمریکن اپارل، یک شرکت مُد کانادایی که به کالیفرنیا
نقل مکان کرد، همکاری کرد، جایی که او یکی از مجموعه های آن ها را طراحی کرد. طرح های گروه ممفیس به عنوان الهام بخش بسیاری از شرکت های مُد دیگر مانند دیور و میسونی عمل کرده است، که هر دو برای طراحی مجموعه های مُد بر اساس آثار اصلی ممفیس الهام گرفتند. ممفیس شامل همکاران بسیاری از معماران و طراحان بین المللی بود. اعضای قابل توجه عبارتند از:
آرتاک آشوتی گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نمایندگی دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۳۰ اکتبر ۱۹۶۷ در مارتونی به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
گئورگ هراندی داوتیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نمایندگی دوره های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۴ آوریل ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد.
آبراهام گوتلف کستنر (۲۷ سپتامبر ۱۷۱۹–۲۰ ژوئن ۱۸۰۰) یک ریاضی دان آلمانی بود. او در زندگی حرفه ای اش بیشتر به خاطر نوشتن کتب درسی و دانشنامه ها شناخته شده بود تا انجام تحقیقات اولی. گئورگ کریستوف لیختنبرگ یکی از شاگردان او بود و او را به شدت می ستایید. او بیش از همه چیز، برای اشعار هجوآمیزش شناخته و مشهور شد. حفرهٔ کستنر روی کره ماه به افتخار او نام گذاری شده است. زندگی. کستنر پسر پروفسور آبراهام کستنر بود. او پس از ۱۲ سال نامزدی در سال ۱۷۵۷ با آنا روزینا باومن ازدواج کرد. او در ۴ مارس ۱۷۵۸، کمتر از یک سال بعد، بر اثر یک بیماری ریوی درگذشت. بعداً کستنر با خانم نظافتچی خود صاحب یک دختر کاترینا شد. کستنر از سال ۱۷۳۱ در لایپزیگ در رشته حقوق، فلسفه، فیزیک، ریاضیات و متافیزیک تحصیل کرد و در سال ۱۷۳۳به عنوان سردفتر منصوب شد. او در سال ۱۷۳۹ از دانشگاه لایپزیگ مدرک تحصیلی خود را دریافت کرد و در آنجا در ریاضیات، فلسفه، منطق و حقوق تدریس کرد. در سال ۱۷۴۶ دانشیار شد. در سال ۱۷۵۱او به عضویت "آکادمی سلطنتی علوم سوئد" انتخاب شد. در سال ۱۷۵۶ به عنوان "استادتمام" فلسفه طبیعی و هندسه در دانشگاه گوتینگن مشغول به کار شد. در سال ۱
۷۶۳، جانشین توبیاس مایر، مدیر رصدخانه نیز شد. یکی از دانشجویان دکترای او فیزیکدان و واعظ گئورگ کریستف لیختنبرگ بود که همکار او در گوتینگن شد. دیگر دانشجویان برجسته دکترا یوهان کریستین پولیکارپ ارکسلبن، یوهان پفاف (مشاور دکتری کارل فردریش گاوس)، یوهان توبیاس مایر، هاینریش ویلهلم براندس، فارکاس بولیای (پدر یانوس بولیای) و گئورگ کلوگل بودند. کستنر در سال ۱۸۰۰ در گوتینگن درگذشت. کارها. کستنر بیشتر به خاطر شعرهایش شناخته شد، شعرهایی که برای اولین بار بدون رضایت او در سال ۱۷۸۱ به چاپ رسید و به دلیل طنز گزنده و کنایه های تندشان بر شخصیت های مختلف معاصر قابل توجه بود. آنها در "فونت های متفرقه ۱ و ۲" (آلتنبورگ ۱۷۸۳، ۲ جلد) و اشعار بیشتر در "مجموعه آثار علمی زیبای شاعرانه و عروضی" (برلین ۱۸۴۱، ۴ جلد) و بعداً در "ادبیات ملی آلمان"، جلد ۷۳ (ویرایش) اثر جوزف کورشنر (اشتوتگارت ۱۸۸۳) منتشر شد. نوشته های ریاضی متعدد او عبارتند از Anfangsgründe der Mathematik ("مبانی ریاضیات") (گوتینگن ۶۹-۱۷۵۸، ۴ جلد؛ ویرایش ششم ۱۸۰۰) و Geschichte der Mathematik ("تاریخ ریاضیات") (گوتینگن ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۰ ۴ جلد). "تاریخ ریاضیات" یک کار دقیق در نظ
ر گرفته می شود، اما فاقد یک دید کلی جامع از تمام زیربخش های ریاضیات است. او همچنین بسیاری از مجلدات مجموعه مقالات آکادمی سلطنتی علوم سوئد را به آلمانی ترجمه کرد، از جمله تمام مجلدات مجموعه مقالات (هندلینگار) بین سال های ۱۷۴۹و ۱۷۸۱و برخی از مجلدات مجموعه مقالات جدید (Nya handlingar) از ۱۷۸۴تا ۱۷۹۲. او در آوریل ۱۷۸۹ به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب شد. کتاب ها. درباره رابطه ریاضیات و فیزیک با دین (به لاتین). لایپزیگ: یوهان کریستین لانگنهایم، ۱۷۵۲.
دوک آکیتن (: "Duc d'Aquitània" , : "Duc d'Aquitaine" , ) فرمانروای منطقه قرون وسطایی آکیتن (نباید با آکیتن امروزی اشتباه شود) تحت سلطه پادشاهان فرانک، انگلیسی و بعداً فرانسوی بود. به عنوان یک ایالت جانشین استان رومی گالیا آکیتانیا و پادشاهی ویزیگوت (۴۱۸–۷۲۱)، آکیتانیا (آکیتن) و لانگداک (تولوز) قانون ویزیگوتی و قانون رومی را به ارث بردند که با هم ترکیب شده و به زنان حقوق بیشتری نسبت به هم عصران خود در سایر نقاط اروپا می دادند. به ویژه با Liber Judiciorum، که در سال های ۶۴۲ و ۶۴۳ تدوین شد و در قانون رکسوینث در سال ۶۵۳ گسترش یافت، زنان می توانستند زمین و مالکیت را به ارث ببرند و آن را مستقل از شوهران یا روابط مردانه خود اداره کنند و از اختیار خود بردارند. اموال در وصیت های قانونی در صورتی که وارث نداشتند و زنان می توانستند تا سن ۱۴ سالگی وکالت خود را داشته باشند و در دادگاه شهادت دهند و تا سن ۲۰ سالگی ازدواج خود را ترتیب دهند. در نتیجه، ترجیح مرد حق اولویت نخستین فرزند قانون جانشینی برای اشراف بود. تاج گذاری. پایتخت پادشاهان مروونژی و دوک های آکیتن در تولوز بود. پادشاهان کارولنژی از پایتخت های متفاوتی استفاده می
کردند که در نواحی دورتر در شمال قلمرو قرار داشتند. در سال ۷۶۵، پپن کهتر پرچم طلایی دوک آکیتن، وایفر، را در صومعه سنت مارسیال در لیموژ اعطا کرد. پپن یکم در پواتیه به خاک سپرده شد. شارل چهارم در لیموژ تاج گذاری کرد و در بورژ به خاک سپرده شد. هنگامی که آکیتن پس از مرگ شارل سوم برای مدت کوتاهی استقلال خود را اعلام کرد، این رانولف دوم از پوآتو بود که عنوان سلطنتی را به خود اختصاص داد. در اواخر قرن دهم، لوئی پنجم در بریود تاجگذاری کرد. روش تاجگذاری دوک آکیتن در یک اردو (فرمول) اواخر قرن دوازدهم از سن-اتین در لیموژ، بر اساس اردو رومی-آلمانی قبلی حفظ شده است. در اوایل قرن سیزدهم تفسیری به این دستور اضافه شد که بر "لیموژ" به عنوان پایتخت آکیتن تأکید می کرد. "اوردو" نشان داد که دوک یک ردای ابریشمی، تاج، پرچم، شمشیر، خار و حلقه سنت_والری دریافت کرده است. دوک های آکیتن در زمان پادشاهان فرانک. پادشاهان مروونژی که همزمان عنوان دوک آکیتن را داشتند، به صورت پررنگ هستند. حکومت مستقیم پادشاهان کارولنژی. دوک نشین خودمختار و دردسرساز آکیتن در سال ۷۶۹ توسط فرانک ها پس از یک سری شورش ها علیه حاکمیت آنها فتح شد. شارلمانی برای جلوگ
یری از نمایش جدید خاص گرایی آکیتن، تصمیم گرفت سرزمین را در قلمرو پادشاهی خود ادغام کند. پس از فتح آکیتن توسط کارولنژی ها، دوک نشین دیگر به شکل سابق وجود نداشت و قدرت های آن توسط کنت ها (دوک های) تولوز، مقر اصلی دولت کارولنژی در میدای، به نمایندگی از کارسو و پس از برکناری، توسط ویلیام، معتمد شارلمانی و از بستگان نزدیک او، تصاحب شد. در سال ۷۸۱، او سومین پسر خود را لوئی که در آن زمان سه ساله بود، پادشاه آکیتن کرد. پادشاهی کارولنژی آکیتن، تابع پادشاه کارولنژی یا امپراتور (بعدها) مستقر در امپراتوری فرانک (اوسترازیا، نوستریا) بود. این تابعیت نه تنها مختص آکیتن بود، بلکه گوتیا، واسکونیا (گاسکونی) و دارایی های کارولنژی ها در اسپانیا را نیز شامل می شد. در سال ۸۰۶، شارلمانی قصد داشت امپراتوری خود را بین پسرانش تقسیم کند. لوئی پروانس و بورگوندی را به عنوان الحاقیه به پادشاهی خود دریافت کرد. هنگامی که لوئی در سال ۸۱۴ جانشین شارلمانی به عنوان امپراتور شد، آکیتن را به پسرش پپن یکم اعطا کرد، پس از مرگ او در سال ۸۳۸، اشراف آکیتن پسر پپن پپن دوم را به عنوان پادشاه انتخاب کردند. (مرگ. ۸۶۵). اما امپراتور لوئی یکم با این ترتیب م
خالفت کرد و پادشاهی را به کوچکترین پسرش شارل که بعدها با عنوان شارل دوم امپراتور شد، داد. این امر به سردرگمی و درگیری منجر شد و در نهایت به نفع شارل تمام شد. اگرچه از سال ۸۴۵ تا ۸۵۲ پپن دوم پادشاهی را در اختیار داشت، در ایستارتید ۸۴۸ در لیموژ، بزرگان و رؤسای آکیتن رسماً شارل را به عنوان پادشاه خود انتخاب کردند. بعداً در اورلئان توسط ونیلو، اسقف اعظم سنس غسل تعمید شد و تاجگذاری کرد. در سال ۸۵۲، پپن دوم توسط شارل دوم زندانی شد، که اندکی بعد شارل پسر خود را به عنوان فرمانروای آکیتن معرفی کرد. پس از مرگ شارل کوچکتر در سال ۸۶۶، برادرش لوئی جانشین او شد و هنگامی که در سال ۸۷۷، لوئی پادشاه فرانک ها شد، آکیتن به طور کامل جذب پادشاهی فرانک شد. طی معاهده ای که در سال ۸۴۵ بین شارل دوم و پپن دوم منعقد شد، پادشاهی با از دست دادن پواتیه، سنتونژه و آنگوموا در شمال غربی منطقه، که به راینولف یکم، کنت پواتیه داده شده بود، کاهش یافت. عنوان دوک آکیتن، که قبلاً احیا شده بود، اکنون توسط راینولف یدک کشیده میشد، اگرچه کنت های تولوز نیز مدعی آن بودند. دوک نشین جدید آکیتن، شامل سه ناحیه ای که قبلاً ذکر شد، علیرغم اختلاف نظر با فرمانرو