Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سط شرکت های کانورتر به فراوانی مورد استفاده قرار می گیرد. صنعت کانورتر معمولاً درباره شرکتهایی گفته می شود که مواد را به حالت چاپ، روکش یا ورقه ورقه تبدیل می کنند. یک کانورتر صنعتی شرکتی است که برای بسته بندی مواد غذایی مواد را به شکل بسته بندی انعطاف پذیر (مثل نایلون پلاستیکی و …) تولید می کند. این ممکن است شامل خرید رول های بزرگ فیلم پلاستیکی مانند پلی اتیلن با محوریت دو طرف چاپ پذیر (BOPP) باشد که سپس در طرح مورد نیاز مشتری چاپ می شود و با روکشی چسبی و درزگیری کاملاً محکم برای استفاده در دستگاه های بسته بندی پرسرعت پوشانده می شود. این ماده برای حداکثر بازده در رول های عریض و قطر بزرگ چاپ و پوشش داده می شود. سپس رول ها با استفاده از دستگاه برش، به رول های کوچکتر با ابعادی که در دستگاه بسته بندی استفاده می شود، برش داده می شوند.
در نظریه گروه ها، جدول کاراکتر ، یک جدول دو بعدی است که سطرهای آن متناظر با نمایش های تحویل ناپذیر، و ستون هایش نیز با رده های تزویجی عناصر گروهی متناظر است. مداخل جدول شامل کاراکترها می باشند، که همان اثر (تریس) ماتریس های نمایش دهنده عناصر گروهی مربوط به رده ستون و نمایش سطر مورد نظر می باشند. در شیمی، بلورنگاری و طیف بینی، جداول کارکتری از گروه های نقطه ای را مثلاً جهت دسته بندی ارتعاشات مولکولی برحسب تقارنشان، و پیش بینی این که آیا به دلایل تقارنی امکان انتقال بین دو حالت امکان پذیر است یا خیر به کار می برند. بسیاری از کتب درسی سطح دانشگاهی در مورد شیمی فیزیک، شیمی کوانتومی، طیف بینی و شیمی معدنی، فصلی را به استفاده از جداول کاراکتر مربوط به گروه های تقارنی اختصاص می دهند.
شیدیر (به لاتین: Shydyr) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان بازارقرغون واقع شده است. شیدیر ۳٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۷۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شکافتار (به لاتین: Shekaftar) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان چتکل واقع شده است. شکافتار ۱٬۰۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
روسکه کاپه () نوعی دسر کیک است که در کشورهای بالکان به خصوص در بوسنی و هرزگوین، کرواسی و صربستان تهیه می شود. معمولاً این دسر را در ظرف های گرد ۶ اینچی تهیه می کنند. دور این خوراک را با نارگیل یا گردوهای له شده تزئین می کنند. روی آن معمولاً شکلات و وانیل است.
شمالدی-سای () یک شهرک در قرقیزستان است که در شهرستان نوکند واقع شده است. جمعیت شمالدی-سای در ۲۰۰۹، ۹٬۸۰۰ نفر گزارش شده است.
ساری قمیش (به لاتین: Sarykamysh) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نوکند واقع شده است. ساری قمیش ۸۰ نفر جمعیت دارد.
ساریق-ساگات (به لاتین: Sary-Sögöt) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان تاق تاگل واقع شده است. ساریق-ساگات ۲٬۱۷۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سرگته (به لاتین: Sargata) یک روستا در قرقیزستان است که در استان جلال آباد واقع شده است. سرگته ۲٬۴۴۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سددا (به لاتین: Sadda) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان سوزک واقع شده است. سددا ۸۲۸ نفر جمعیت دارد.
بوچلاتو () یک کیک دایره ای شکل است که با انجیر و گردو در جزیره سیسیل در دوران کریسمس تهیه می شود.
بوغوس نوبار (؛ – ) اهالی کسب وکار، سیاستمدار، و دیپلمات اهل امپراتوری عثمانی بود. او فرزند نوبار پاشا است.
پوشش آنتی گرافیتی پوششی است که مانع از اتصال رنگ گرافیتی به سطوح می شود. پاک کردن رنگ های گرافیتی از ساختمان ها سالیانه میلیاردها دلار هزینه دارد. بسیاری از شهرها برنامه هایی برای مقابله با نقاشی دیواری را آغاز کرده اند اما مشکل خرابکاری همچنان پابرجا است. در همهٔ جهان شرکت های زیادی در تلاش هستند که برای جلوگیری از آسیب خرابکاران به اموال عمومی و خصوصی پوشش هایی را ایجاد کنند. این پوشش های در حال توسعه خود می توانند رنگ باشند یا پوششی شفاف باشد که بر روی رنگ موجود یا نمای ساختمان اضافه می شود. با توجه به لایه زیرین و شدت نقاشی دیواری، پوشش های مختلف مزایا و معایب مختلفی را به همراه دارد. انواع رنگ ها. امروزه دو نوع رنگ رایج هستند؛ اول: رنگ های بر پایه آب مانند لاتکس و رنگ اکریلیک، دوم: رنگ های پر پایه روغن (رنگ های روغنی). انتخاب رنگ، به بستر رنگ آمیزی شده و نتیجه نهایی مطلوب بستگی دارد. همه رنگ ها ساختار اصلی یکسانی دارند: در واقع هیچ پیوند شیمیایی بین رنگ و سطح زیرینی وجود ندارد. رنگ به سادگی از طریق نیروهای فیزیکی مانند ون در والس به هم می چسبد. در ابتدا هنگامی که رنگ یک سطح اعمال می شود، به عنوان یک پوشش
مرطوب ضخیم می باشد. هنگامی که حلال تبخیر می شود، صفحات رنگدانه ای به یکدیگر جذب می شوند و به صورت لایه ای تشکیل می شوند. این چسب در اصل پلیمر می شود و صفحات رنگدانه را به هم می چسبند. و در نهایت یک پوشش یکنواخت از چسب و رنگدانه بر جای می ماند. پوشش های ضد گرافیتی سبب می شوند که رنگ ها نتوانند به سطح بچسبند. انواع پوشش ها. پوشش های ضد گرافیتی با چشم غیر مسلح قابل دیدن نیستند. دو نوع مختلف پوشش ضد گرافیتی وجود دارد. یکی پوشش های از بین رونده، که بر روی یک سطح اعمال می شود و پس نقاشی کردن دیوار، از بین می رود. سطح زیر آن تمیز باقی مانده و می توان یک پوشش از بین روندهٔ جدید استفاده نمود. دستهٔ دیگر، پوشش های دائمی است که در همان وهله اول از چسبیدن رنگ گرافیتی به سطح جلوگیری می کند. پوشش های جدیدتر از مواد پلیمری باردار ساخته شده اند که در سطح ساختمان یا یک بستر یک حالت ژل مانندی ایجاد می کنند. در ادامه تعدادی از مهمترین ویژگی های پوششهای ضد گرافیتی را برمی شماریم: پوشش های از بین رونده. این پوشش ها یک لایهٔ مانع شفاف روی دیوار یا سطح مورد محافظت ایجاد می کند. اگر سطح خراب شود، می توان با استفاده از یک کاواش با ف
شار بالا رنگ گرافیتی را از روی آن برد. سپس باید پوشش مجدداً اعمال شود. موادی که برای ساختن پوشش از بین رونده استفاده می شود، معمولاً ارزان قیمت هستند و از نظر ظاهری پلیمرهایی شفاف مانند اکریلاک، بیو پلیمر هاو موم ها می باشند. این پلیمرها پیوندهای ضعیفی را با بستر تشکیل می دهند تا بتوانند به راحتی پاک شوند. پوشش های نیمه از بین رونده. یک پوشش نیمه از بین رونده شناخته شده به عنوان محافظ ایمنی، به عنوان یک درزگیر نفوذی، بر روی دیوار یا سطح از منافذ سطح محافظت می کند. اگر سطح خراب شود، می توان پوشش را به ویژه با استفاده از ترکیبی از حلال گرافیتی و کارواش فشار بالا از بین برد. محافظ ایمنی آنتی گرافیتی به طور کلی در همهٔ پاشش های دوم اعمال می شود. در شرایطی که فقط از فشار برای از بین بردن پوشش می توان استفاده کرد، فرسایش سطحی افزایش می یابد. پوشش های دائمی. پوشش های دائمی اغلب گرانتر از پوشش های از بین رونده هستند، اما اگر به طور مناسب استفاده شوند فقط باید یک بار استفاده شوند. این پوشش ها با ایجاد یک سطح محافظ که رنگ اسپری به آن نمی چسبد، کار می کنند. هنگامی که سطح خراب شد، عمدتاً همهٔ آنچه برای از بین بردن رنگ مو
رد نیاز است تنها یک حلال ساده (تولوئن) و مقداری کار یدی است. البته سطح زیرین و پوشش محافظ سالم باقی می ماند. برخی از انواع پوشش های دائمی شامل متریال هایی که بر پایه ذرات نانو، پلی اورتان ها، هیدروکربن های فلوئور شده یا سیلوکسان ها ساخته شده اند. پوشش های پلی اورتان به سبب خاصیت مانع بودنشان مفید هستند. استحکام زنجیره ای بالا و چگالی اتصال عرضی بالا، توانایی جذب رنگ گرافیتی و تورم را در پلیمر کاهش می دهد. پوششهای فلوئور شده جزو مؤثرترین موارد در حوزهٔ جلوگیری از دیوار نویسی گرافیتی است. فلوئور الکترونگاتیوترین جزء است، به این معنا که تمایل بسیار کمی به الکترون های سایر عناصر نشان می دهد. وقتی فلوئور به یک سطح می چسبد انرژی سطحی را در رابط را کاهش می دهد و تماس با نقاشی دیواری را به حداقل می رساند. به همان نحوی که ماهی تابه با روکش تفلون باعث عدم جذب آب و روغن می شود، یک پوشش فلوئور شده باعث دفع آب و رنگ های پایه روغن می شود. این پوشش ها علاوه بر مزیت بی اثر بودن شیمیایی، بسیار با دوام نیز هستند. همچنین آنها از لحاظ قیمتی گران بوده و استفاده از آنها دشوار است. پوشش های بر پایه سیلیکون، آبگریز می باشند، به این
معنی که سطح باعث دفع آب می شود و این باعث کاهش اثرات اکسیداسیون نوری در سطح می شود. یکی از جدیدترین مواد افزوده شده به این بازار که همیشه در حال رشد است، پوشش های بر پایه نانوذرات است. ذرات سیلیس با استفاده از روش سل-ژل تشکیل می شوند. . ذرات سیلیس به دست آمده دارای هر دو دسته واکنش پذیر (Si-OH) و واکنش ناپذیر (Si = O) روی سطح هستند. گروه های واکنش پذیر مکانهایی را برای فرایند شیمیایی بیشتر فراهم می کنند تا بتوانیم خصوصیات سطحی نانو ذرات را تغییر دهیم. برای پوشش های آنتی گرافیتی، لینگاندهای آبگریز و اولئوفوبیک (چربی گریز) بر روی نانوذرات سیلیس پیوند می خورند. لیگاندهای آبگریز در واقع مولکولهای ناقطبی همانند زنجیره های هیدروکربن می باشند. لیگاندهای اولئوفوبیک از مولکولهای قطبی تشکیل شده اند. به طور معمول این دو نوع مختلف مولکول در محلول دو فازی می شوند (جدا می شوند)، به همان صورتی که آب و روغن با هم مخلوط نمی شوند. با پیوند شیمیایی لیگاندها بر روی ذرات سیلیس، این اثر خنثی می شود. این اثر پوششی است که هم برای رنگهای پایه آب و هم روغن ها عدم تمایل نشان می دهد. استفاده در آثار باستانی و بناهای تاریخی. به نظر می رس
د استفاده از پوشش های آنتی گرافیتی برای محافظت از بناهای تاریخی، آثار باستانی و سایر سطوح حساس تاریخی، یک راه حل آسان برای این مشکل دائمی باشد. تحقیقات نشان می دهد که استفاده از چنین پوشش هایی می تواند موجب تغییراتی فیزیکی یا ظاهری شود یا در غیر این صورت به لایه های تاریخی آسیب برساند. سرویس پارک ملی و میراث انگلیس هیچ کدام توصیه نمی کنند که از پوشش های آنتی گرافیتی استفاده شود و هنگام استفاده روی آثار باستانی و بناهای تاریخی، بیشتر تمرین احتیاط را توصیه می کنند. بسیاری از کمیسیون های منطقه تاریخی ایالتی و محلی و هیئت بازنگری در ایالات متحده، مقرراتی دارند که به تصویب قوانینی هم برای حذف دیوارنوشته ها دارند و هم برای استفاده از پوشش هایی که روی نمادها و نشانه های مشخص شده یا املاک واقع در مناطق تاریخی محلی اعمال می شود. برای پوشش های آنتی گرافیتی اقداماتی جایگزین، شامل تدابیر ایمنی مانند روشنایی شبانه و دوربین های نظارتی، استراتژی های طراحی مانند نگهداری بهتر منطقه عمومی، کاشت موانع و نرده ها، حذف سریع رنگ گرافیتی و همین طور برنامه های آگاهسازی جمعی مانند ساعت های محلی است . استفاده در امور خیریه. پوشش های آن
تی گرافیتی عمدتاً توسط خیریه هایی که از وسایل و امکانات عمومی برای جمع آوری پول برای اهداف خود استفاده می کنند، استفاده می شود. هنگامی که ممکن است آثار هنری و باستانی و مجسمه هایی در معرض دید عموم قرار گیرد، از این پوشش ها برای محافظت از قطعات در برابر رنگ های گرافیتی در دیوار نویسی استفاده شده است. این مجسمه ها توسط پوشش های آنتی گرافیتی، عمدتاً پوشش های شفاف پلی سیلوکسان برای محافظت استفاده می شود تا از آنها در برابر نقاشی های دیواری و آسیب های ناشی از آب و هوا محافظت کنند.
سفر به ولایت عزرائیل سفرنامهٔ جلال آل احمد است به کشور اسرائیل که در فاصله ۱۵ تا ۲۸ بهمن ۱۳۴۱ انجام شد. او در این کتاب توجه زیادی به کیبوتص یا همان دهکده های اشتراکی کرد و آن را «سنگ اول بنای» اسرائیل توصیف کرد. این اثر با عنوان «جمهوری اسرائیلی» به انگلیسی ترجمه و توسط نشر رستلس بوکس منتشر شده است. این سفر به خرج نمایندگی سیاسی اسرائیل در تهران انجام شده بود.
تیراندازی ۲۰۲۱ مدرسه کازان () در ۱۱ مه در مدرسه ای در کازان، تاتارستان، روسیه رخ داد. نه نفر شامل هفت دانش آموز و دو معلم کشته شدند و ۲۳ نفر دیگر زخمی گردیدند. فردی مظنون به نام ایلناز گالیاویف دستگیر شده است. واقعه. یک تیراندازی جمعی در سالن ورزشی ۱۷۵ مدرسه ای در کازان، تاتارستان، روسیه رخ داد که شامل ۷۱۴ دانش آموز و ۷۰ پرسنل بود. در ساعت ۹:۱۹ صبح به وقت محلی فردی مسلح در ورودی اصلی امنیت مدرسه که درخواست کارت کرده بود متوقف شد و یک بمب دست ساز را به کار انداخت هنگامی که توسط دو نفر نگهبان تلاش کردند مانع از ورود وی شوند آتش گشود و هر دو نگهبان را زخمی کرد و یک نگهبان مصدوم توانست در ساعت ۹:۲۵ زنگ هشدار مدرسه را به صدا درآورد. با ایجاد وحشت معلمان درب کلاس ها را قفل کردند تا مانع از ورود فرد مسلح شود. متعاقباً یک پیام رادیویی به ساختمان مدرسه ارسال شد و از معلمان خواستار تعطیلی کلاس ها شد اما چند دانش آموز با پریدن از پنجره طبقه سوم فرار کردند. طی ۲۰ دقیقه مدرسه تخلیه شد و نیروی انتظامی در ساعت ۹:۳۳ دقیقه فرد مسلح را بازداشت کرد. تصاویر ویدیوی از داخل و خارج از مدرسه در شبکه های اجتماعی منتشر شد و دانش آموزا
ن را که از پنجره در حال فرار بودند و همچنین راهروهای مدرسه پر از وسایل شخصی بود و مردی که توسط پلیس بازداشت شد را نشان می داد. آتش نشانان ۲۳ نفر را از طبقه سوم مدرسه نجات دادند.
نان خرما و گردو () یک نوع نان تهیه شده با خرما و گردو در بریتانیا است. این نان بیشتر اوقات با چای نیز برای دادن رنگ تیره تهیه می شود. این نان برای اولین بار در اسکاتلند درست شد، اما در کشورهایی مانند استرالیا و نیوزیلند و کشورهای درون اتحادیه کشورهای مشترک المنافع پرطرفدار است.
قالب گیری تزریقی هسته قابل ذوب، همچنین به عنوان قالب گیری تزریقی هسته از بین رونده شناخته شده است، یک فرایند قالب گیری تزریقی پلاستیک است و برای قالب گیری حفره های داخلی یا برش هایی که امکان قالب گیری با هسته های قابل جدا شدن وجود ندارد، استفاده می شود. به عبارت دقیق، اصطلاح «قالب گیری تزریقی هسته قابل ذوب» به استفاده از آلیاژ قابل ذوب به عنوان ماده تشکیل دهنده هسته اطلاق می شود. وقتی ماده هسته از محلول پلاستیک ساخته می شود، فرایند به عنوان قالب گیری تزریقی هسته محلول شناخته می شود. این فرایند اغلب برای قطعات خودرو مانند منیفولد و محفظه های ترمز استفاده می شود، با این حال برای قطعات هوافضا، قطعات لوله کشی، چرخ های دوچرخه و کفش نیز استفاده می شود. مرسوم ترین مواد قالب گیری، نایلون ۶ و نایلون ۶۶ پر از شیشه است. مواد دیگر شامل نایلون های پر نشده، پلی فنیلین سولفید، پلی آریل اتر کتون با شیشه، پلی پروپیلن با شیشه (PP)، اورتان ترموپلاستیک جامد، و پلی اورتان ترموپلاستیک الاستومری. تاریخچه. اولین حق ثبت اختراع برای این نوع فرایند قالب گیری در سال ۱۹۶۸ گرفته شد، اما به ندرت تا دهه ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفت. این زمان
ی است که صنعت خودرو برای بهبود منیفولد هوا به آن علاقه مند شد تا آن را تولید کند. روند. این فرایند از سه مرحله اصلی تشکیل شده است: ریخته گری یا قالب گیری یک هسته، قرار دادن هسته در قالب و تزریق، و در آخر قطعه از قالب جدا می شود و هسته را ذوب می کنند. هسته. در آغاز هسته به شکل حفره مورد نظر با ریخته گری تحت فشار قالب گیری می شود. هسته را می توان از فلز با نقطه ذوب پایین مانند آلیاژ قلع - بیسموت یا یک پلیمر مثل اکریلات محلول تهیه کرد. دمای ذوب پلیمر تقریباً مشابه آلیاژ ، با این وجود می توان برای تغییر نقطه ذوب، نسبت آلیاژها را تغییر داد. از مزایای دیگر استفاده از یک هسته فلزی این است که چندین هسته کوچکتر را می توان با شاخه ها و سوراخ های جفت ریخته گری کرد، بنابراین در آخر می توان آنها را با یک شاخهٔ بزرگ از هسته ها مونتاژ کرد. یکی از نکته های اساسی ریخته گری هسته های فلزی این است که اطمینان حاصل کنید که هیچ تخلخل یا منفذی ندارند چون باعث ایجاد نقص در قسمت قالب گیری می شود. به منظور به حداقل رساندن تخلخل، فلز ممکن است از ریخته گری ثقلی یا قالب گیری تحت فشار استفاده شود. با پر شدن حفره قالب ریزی و سازه، سیستم دیگ
ری به آرامی قالب ریخته گری تحت فشار را می لرزاند تا حباب های هوا خارج شوند. هسته های فلزی را می توان از تعدادی آلیاژ با نقطه ذوب پایین ساخت که رایج ترین آنها مخلوط ۵۸٪ بیسموت و ۴۲٪ قلع است که برای قالب گیری نایلون ۶۶ استفاده می شود. یکی از دلایل اصلی استفاده از آن این است که همراه با سرد شدن منبسط می شود و قالب را به خوبی بسته نگه می دارد. آلیاژهای دیگر شامل آلیاژهای قلع - سرب - نقره و آلیاژهای قلع - سرب - آنتیموان هستند. بین این سه گروه آلیاژی یک نقطه ذوب بین ۹۸ تا ۸۰۰ درجه فارنهایت (۳۷–۴۲۵ درجه سانتیگراد) وجود دارد که قابل دستیابی است. هسته های پلیمری به اندازه هسته های فلزی رایج نیستند و معمولاً فقط برای قالب هایی که به جزئیات ساده سطح داخلی نیاز دارند، استفاده می شوند. آنها معمولاً دارای مقاطع توخالی ضخیم ۰٫۱۲۵ تا ۰٫۲۵ اینچ (۳٫۲ تا ۶٫۴ میلی متر) هستند که در دو نیمه قالب ریزی می شوند و به صورت اولتراسونیک به هم جوش داده می شوند. بزرگترین مزیت آنها این است که می توانند به جای سرمایه گذاری در تجهیزات جدید ریخته گری قالب و یادگیری نحوه استفاده از آن، در ماشین های قالب گیری تزریقی سنتی که موجود است قالب گیری ش
وند. به دلیل این، مواد هسته ای پلیمری برای کارهای کوچک تولیدی پرمخاطب هستند که هسته های فلزی هزینه های اضافی قابل توجهی دارند. متأسفانه به اندازه آلیاژهای فلزی که در هسته ها استفاده می شود قابل بازیافت نیست، زیرا ۱۰٪ ماده جدید باید با مواد بازیافت شده اضافه شود. قالب سازی. در مرحله دوم، هسته درون قالب قرار می گیرد. برای قالبهای ساده، این کار به راحتی قرار دادن هسته و بستن قالب ها است. با این حال، ابزارهای پیچیده تر نیاز به چندین مرحله از ربات برنامه ریزی شده دارند. به عنوان مثال، برخی از ابزارهای پیچیده می توانند چند کشش جانبی متداول داشته باشند که با هسته جفت شوند تا سختی هسته افزایش پیدا کند و جرم هسته را کاهش دهند. بعد از بارگیری هسته و بسته شدن پرس، پلاستیک شلیک می شود. ذوب شدن. در مرحله آخر، قطعه قالب گیری شده و هسته هر دو از قالب جدا می شوند و هسته درون قطعه ذوب و خارج می شود"." این کار در "حمام گرم"، از طریق گرمایش القایی یا از طریق ترکیبی از این دو انجام می شود. در حمام های گرم معمولاً از وان پر از گلیکول استفاده می شود که مایعی بر پایه فنل است. دمای حمام کمی بالاتر از دمای ذوب آلیاژ هسته است، اما آنق
در زیاد نیست که به قالب آسیب برساند. در کاربردهای معمول تجاری، قطعات از طریق نوار نقاله سربار در حمام گرم قرار می گیرند. مزیت استفاده از وان آب گرم این است که ساده تر از گرمایش القایی است و به بهبود قالب های ترموست کمک می کند. عیب آن این است که از نظر اقتصادی در یک چرخه ۶۰ تا ۹۰ دقیقه کند است و به محیط زیست می رساند. به طور معمول محلول حمام گرم هر سال یا هر نیم سال یکبار به تمیز کردن یا تعویض نیاز دارد و در ترکیب با گرمایش القایی استفاده شود. قالب های ترموپلاستیک به گرمایش القایی هسته نیاز دارند در غیر این صورت گرمای طولانی مدت از یک حمام گرم می تواند آن را پیچ و تاب دهد. گرمایش القایی زمان ذوب را به یک تا سه دقیقه کاهش می دهد. نقطه ضعف آن این است که گرمایش القایی تمام مواد هسته را از بین نمی برد، بنابراین باید از یک حمام آب گرم هم در پایان استفاده کرد یا آن را بیرون کشید. عیب دیگر این است که سیم پیچ های القایی باید به صورت سفارشی برای هر قالب ساخته شوند زیرا سیم پیچ ها باید از آن فاصله داشته باشند. سرانجام، نمی توان از سیستم های گرمایش القایی با قالب هایی که دارای درزهای برنجی یا استیل هستند استفاده کرد زیرا
فرایند گرمایش القایی می تواند درز را تخریب یا اکسید کند. برای قطعات پیچیده، تخلیه مایع هسته و آب کشی در هر دو فرایند ذوب دشوار است. برای غلبه بر این قطعات ممکن است تا یک ساعت چرخانده شوند. مایع هسته فلزی کف حمام گرم جمع می شود و برای یک هسته جدید قابل استفاده است. تجهیزات. از اواسط دهه ۱۹۸۰ از دستگاه های تزریق افقی سنتی استفاده شده است، با این وجود بارگذاری هسته های دشوار بود، بنابراین به دو روبات نیاز بود. علاوه بر این، زمان چرخه تقریباً ۲۸ ثانیه، طولانی است. این مشکل با استفاده از دستگاه های قالب گیری تزریقی روتاری یا شاتل برطرف شد. این نوع ماشین ها برای بارگیری و تخلیه هسته ها فقط به یک ربات نیاز دارند و ۳۰٪ زمان چرخه کوتاه تری دارند. با این حال، قیمت این نوع ماشینها تقریباً ۳۵٪ بیشتر از ماشینهای افقی است، فضای بیشتری نیاز دارند و به دو قالب پایین نیاز دارند (زیرا یکی در طول چرخه در دستگاه است و دیگری در حال تخلیه و بارگیری با هسته جدید است)، که تقریباً ۴۰٪ به هزینه ابزارها اضافه می کند. برای قطعات کوچک، ماشین های قالب گیری تزریقی افقی هنوز استفاده می شوند، زیرا هسته وزن زیادی برای توجیه استفاده از ماشین
چرخشی ندارد. برای منیفولدهای چهار سیلندر، پرس ۵۰۰ تنی مورد نیاز است. برای منیفولد شش تا هشت سیلندر پرس ۶۰۰ تا ۸۰۰ تنی مورد نیاز است. مزایا و معایب. بزرگترین مزیت این فرایند توانایی تولید قالب های تزریقی یک تکه با هندسه داخلی بسیار پیچیده و بدون عملیات ثانویه است. اشیا با شکل مشابه معمولاً از ریخته گری آلومینیوم ساخته می شوند که وزن آنها می تواند ۴۵ تا ۷۵ درصد بیشتر از دیگر قالب گیری های قابل مقایسه باشد. این ابزار همچنین به دلیل عدم خوردگی و سایش شیمیایی، ماندگاری بیشتری نسبت به ابزار ریخته گری فلز دارد. مزایای دیگر عبارت اند از: دو مورد از مهم ترین معایب این فرایند، هزینه زیاد و زمان طولانی توسعه است. تولید یک قطعه خودکار چهار سال به طول می انجامد. دو سال در مرحله نمونه اولیه و دو سال برای رسیدن به تولید. همه محصولات این قدر به طول نمی انجامد، به عنوان مثال یک شیر دو طرفه تولید شده توسط جانسون کنترل تنها ۱۸ ماه طول کشید. هزینه اولیه می تواند تا ۸ میلیون دلار آمریکا برای تولید دستگاه منیفولد چهار سیلندر باشد. با این حال، تجزیه و تحلیل جریان رایانه ای به کاهش زمان و هزینه ها کمک کرده است. یکی از دشواری های ناش
ی از این زمان طولانی توسعه و هزینه های زیاد ساخت هسته های دقیق به طور تکراری است. این بسیار مهم است زیرا هسته یک قسمت یکپارچه با قالب است، بنابراین اساساً هر شات به یک حفره قالب جدید تبدیل می شود. مشکل دیگر جلوگیری از ذوب شدن هسته در هنگام تزریق پلاستیک به داخل قالب است، زیرا دمای پلاستیک تقریباً دو برابر دمای ذوب ماده هسته است. سومین مشکل، مقاومت پایین هسته است. در صورت فشار زیاد در تزریق پلاستیک، هسته های پلاستیکی توخالی می توانند فرو بریزند. هسته های فلزی (با دمای ذوب پایین) جامد هستند، بنابراین نمی توانند فرو بریزند، اما فقط ۱۰٪ هسته های فولادی محکم هستند بنابراین می توانند از بین بروند. این مسئله به ویژه در هنگام قالب گیری منیفولد مشکل ساز می شود، زیرا موج دار بودن هسته می تواند برای جریان هوا در داخل دونده ها مضر باشد. از دیگر معایب، نیاز به فضای وسیع برای نگهداری ماشین های قالب گیری تزریقی، دستگاه های ریخته گری، تجهیزات ذوب و روبات ها است. به دلیل این معایب، برخی از قالب های ساخته شده از طریق این فرایند با قالب گیری تزریقی دو یا چند قسمت در دستگاه قالب گیری تزریقی سنتی جایگزین و ساخته می شوند و آن ها ر
ا در ادامه با هم جوش می دهند. این فرایند هزینه کمتری دارد و به سرمایه بسیار کمتری نیاز دارد، با این وجود محدودیت های بیشتری در طراحی ایجاد می کند. به دلیل محدودیت های طراحی، بعضی اوقات قطعات با هر دو فرایند ساخته می شوند تا مزایای هر دو بهره مند شوند. کاربرد. کاربرد فرایند هسته قابل ذوب فقط به تزریق گرمانرم ها محدود نمی شود، بلکه با آلیاژهای هسته مربوط همچنین مواد قالب گیری پلاستیک ترمست (دوروپلاست) را نیز شامل می شود. فرایند هسته ذوب کاربرد دارد، به عنوان مثال، برای قالب گیری تزریقی منیفولدهای هوا برای موتور ماشین سواری. با تجهیزات کار آمد، می توان قطعات کوچک قالب گیری شده مانند دریچه ها یا محفظه های پمپ را تولید کرد، زیرا ساخت هسته های قابل ذوب و قسمت تزریق شده می تواند بر روی دستگاه قالب گیری تزریقی انجام شود.
فرایند سیمان سازی یک تکنولوژی منسوخ برای ساخت فولاد توسط کربوراسیون آهن است. برخلاف فولاد سازی مدرن، میزان کربن آهن را افزایش می دهد. این فرایند ظاهراً قبل از قرن هفدهم توسعه یافته است. کوره استیل Derwentcote، ساخته شده در سال ۱۷۲۰، اولین نمونه باقیمانده از کوره های سیمان سازی است. مثال دیگر در انگلیس، کوره سیمان کاری در خیابان دانسکتر شفیلد است. ریشه ها. این فرایند در مقاله ای در سال ۱۵۷۴ در پراگ منتشر شد. این فرایند بار دیگر توسط یوهان نوسباوم از مگدبورگ اختراع شد که در ۱۶۰۱ عملیات خود را در نورنبرگ (با شرکا) آغاز کرد. این فرایند در سال ۱۶۱۴ توسط ویلیام الیوت و ماتیاس میسی در انگلستان ثبت اختراع شد. در آن تاریخ، «اختراع» می توانست صرفاً شامل معرفی یک صنعت یا محصول جدید یا حتی یک انحصار صرف باشد. آنها به زودی حق ثبت اختراع را به سر باسیل بروک منتقل کردند، اما او مجبور شد که آن را در سال ۱۶۱۹ واگذار کند. یک بند در حق ثبت اختراع منع واردات فولاد نامطلوب تشخیص داده شد زیرا او نمی توانست فولاد مورد نیاز را تأمین کند. کوره های بروک احتمالاً در منزل وی در مادلی در Coalbrookdale (که قطعاً قبل از جنگ داخلی انگلیس وج
ود داشته است) بود، جایی که دو کوره سیمان کاری حفاری شده است. او احتمالاً از آهن میله ای جنگل دین استفاده می کرد، جایی که در دو دوره، در کار آهن آلات کشاورزی شاه شریک بود. تا سال ۱۶۳۱ تشخیص داده شد که آهن سوئدی بهترین ماده اولیه است و بعداً به ویژه مارکهای (برندهای) خاصی مانند "گلوله دوتایی" (به اصطلاح از مارک OO) از Österby و "حلقه L" از Leufsta که نشان آن از یک دایره تشکیل شده بود، هر دو متعلق به لوئیس دی گیر و فرزندان او بود. اینها از جمله کارگاه آهنگری در سوئد بودند که برای اولین بار به استفاده از فرایند والون در فاینینگ آهن و تولید آنچه در انگلستان به عنوان آهن oregrounds (آهن درجه یک) شناخته شده بود پرداختند. این آهن از بندر Öregrund سوئد، شمال استکهلم، که در قسمت پشتی آن بیشتر آهن آلات نهفته بود، نامگذاری شد. سنگ معدن مورد استفاده در نهایت از معدن Danememora تهبه شد. فرایند. این فرایند با آهن ساخته (wrought iron) و زغال چوب آغاز می شود. از یک یا چند "گلدان" سنگی بلند در داخل کوره استفاده می شود. به طور معمول، در شفیلد، هر گلدان ۱۴ فوت در ۴ فوت و ۳٫۵ فوت عمق داشت. میله های آهنی و زغال چوب در لایه های متن
اوب، با لایه بالایی ذغال و سپس مواد نسوز، بسته بندی می شوند، تا گلدان یا «تابوت» غیرقابل نفوذ در برابر هوا شود. برخی از تولیدکنندگان از مخلوطی از ذغال چوب پودر شده، دوده و نمکهای معدنی استفاده کردند "که پودر سیمان" نامیده می شود. در کارهای بزرگتر، در هر چرخه تا ۱۶ تن آهن فرآوری می شد، اگرچه می توان آن را در مقیاس کوچک، مانند یک کوره کوچک یا کوره آهنگری انجام داد. سپس، بسته به ضخامت میله های آهنی، گلدان ها به مدت یک هفته یا بیشتر از پایین گرم می شدند. میله ها مرتباً مورد بررسی قرار می گرفتند و وقتی شرایط صحیح بدست می آمد، گرما خارج می شد و گلدان ها تا زمان خنک شدن رها می شدند - معمولاً حدود چهارده روز. آهن از کربن موجود در ذغال چوب کمی بیش از ۱٪ جرم به دست آورده بود و به میله های ناهمگن از "فولاد بلیستر (blister steel)" تبدیل شده بود. سپس میله ها کوتاه شده، اتصال داده می شوند، گرم می شوند و در کوره با هم جوش داده می شوند تا به "فولاد برشی" تبدیل شوند. چندین بار برش داده می شود و دوباره جوشکاری می شود، با هر جوش جدید، فولاد همگن تر و با کیفیت بالاتر تولید می شود. این کار حداکثر ۳–۴ بار انجام خواهد شد، زیرا بیش
از این غیرضروری است و به طور بالقوه می تواند باعث از بین رفتن کربن از فولاد شود. همچنین می توان آنها را با استفاده از بوته آهنگری با فلاکس (شار) در یک بوته، شکسته و ذوب کرد تا به "فولاد بوته ای" یا "فولاد ریخته گری" تبدیل شود، روشی که در دهه ۱۷۴۰ توسط بنیامین هانتسمن در شفیلد ابداع شد. فرایندهای مشابه. تولید برنج. در اوایل دوره مدرن، برنج، آلیاژی از مس و روی، معمولاً با فرایند سیمان کاری تولید می شد که در آن مس با کالامین، یک سنگ معدن روی، برای تولید برنج کالامین، گرما داده می شد.