Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه و با فرهنگ پازیریک که شباهت زیادی به مردم افسانه ای سکاها در غرب دارد، مرتبط بوده است. اصطلاح "کورگان" به طور کلی برای توصیف چنین دفن های چوبی به کار می رود. کاوش ها در این مکان همچنان به یافته های باستان شناسی قابل توجهی دست یافته است. یکی از یافته های معروف به نام Ice Maiden که توسط باستان شناس روسی ناتالیا پولوسماک کاوش شد،
«بی رحم» ()، آهنگی است که توسط خواننده و ترانه سرای آمریکایی، اولیویا رودریگو ضبط شده است. این آهنگ از طریق یونیورسال موزیک در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان پنجمین تک آهنگ از اولین آلبوم رودریگو «ترش» برای رادیو پرطرفدار معاصر ایتالیا منتشر شد. «بی رحم» توسط رودریگو و تهیه کننده آن دن نیگرو نوشته شده است. «بی رحم» که یک آهنگ آلترناتیو راک، گرانج و پاپ پانک است، توسط سازهای هارد راک متشکل از گیتارهای الکتریک و درام های بی پروا هدایت می شود. اشعار آن بیانگر ترس، نگرانی و ناامیدی رودریگو در نوجوانی است که وارد دوران بزرگسالی می شود. موزیک ویدیوی همراه با این آهنگ در ۲۳ اوت ۲۰۲۱ منتشر شد. این موزیک از عناصر بصری سنگین دهه های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰، به ویژه بازی های ویدیویی آن دوران، و در عین حال «ناراحتی نوجوانان» را به تصویر می کشد. از نظر تجاری، این آهنگ به ۲۰ آهنگ برتر در کشورهای مختلف رسید. در ایالات متحده، در رتبه ۱۲ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت و در صدر جدول آهنگ های هات راک و آلترناتیو قرار گرفت. تهیه کنندگی. «بی رحم» یکی از یازده آهنگ از اولین آلبوم اولیویا رودریگو ترش است. این آهنگ از این ایده که سال های نوجوانی ب
هترین سال ها هستند، خشمگین است و احساس ناامیدی نوجوانی را به اشتراک می گذارد. این توسط رودریگو و تهیه کننده آهنگ دن نیگرو نوشته شده است. این آهنگ به عنوان یک آهنگ پاپ پانک، پاپ راک، آلت راک، و گرانج با عناصری از راک مستقل و پانک توصیف شده است. «بی رحم» دارای یک ریف گیتار شبیه به آهنگ ۱۹۷۸ الویس کاستلو «پمپش کن» است که منجر به اتهام سرقت ادبی می شود. کاستلو - که از «بلوز دلتنگ زیرزمینی» باب دیلن به عنوان الهام بخش «پمپش کن» نام برد - به توییتی در مورد این موضوع پاسخ داد: "این از نظر من خوب است… این کار راک اند رول است. شما قطعات شکسته را بردارید. یک هیجان دیگر و یک اسباب بازی کاملاً جدید بسازید. این کاری است که من انجام دادم.»
کابینه نخست کرزی در دوران جمهوری اسلامی افغانستان در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۳ حامد کرزی توانست پیروز انتخابات و تا انتخاب ۱۳۸۸ این منصب را عهده دار شد. کرزی کابینه خود را اعلام کرد که شامل ۲۶ وزیر بود و دو نفر از وزیران نیز زن بودند. اعضا. لیست زیر اعضای کابینه حامد کرزی در سال های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸ می باشد.
عبدالقیوم ذاکر (زادهٔ ) سیاست مدار اهل افغانستان است. وی در امارت اسلامی افغانستان از ۷ اوت تا ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۲۱ وزیر دفاع امارت اسلامی افغانستان بود.
رازبورای دم قرمز "(rasbora را borapetensis)" یک ماهی آب شیرین از خانواده کپورماهیان و بومی قاره آسیا بوده و بیشتر در مکونگ، چائو پرایا، و حوضه مائه کلونگ و همچنین در شمال شبه جزیره مالایا زندگی می کند. واژه دم قرمز از لکه قرمز دم این ماهی گرفته شده است. در دنیای آکواریوم، آن را با نام های مختلفی از جمله رازبورای خط مشکی (blackline rasbora)، رازبورای بورا بورا و راسبورای برلیان می شناسند. ویژگی ها. رازبورای دم قرمز یک ماهی صاف و نقره ای است که دارای نوار وسط جانبی قهوه ای تیره یا سیاه است که از دهانه آبشش تا جلوی پایه باله دمی می رسد. بالای این خط یک نوار طلایی قرار دارد. باله دمی به رنگ قرمز روشن است و برخلاف رابورای برلیان (Brilliant rasbora)، دارای هیچ رنگدانه سیاهی نیست. این دو جنس شبیه هم هستند، اما ماده های بالغ کمی بزرگتر از نر هستند. ماهی تا حدود ۶ سانتی متر (۲٫۵ اینچ) رشد می کند. زیستگاه. رازبورای دم قرمز در سطح تا لایه های میانی در حوضچه ها، خندق ها، کانال ها و حاشیه های مخزن به عمق ۲ متر یا کمتر شنا می کند. محدوده پی اچ بین ۶٫۵ تا ۷٫۰، سختی آب (dH) بین ۵ تا ۱۲ و دمای ۲۲ تا ۲۶ درجه سانتیگراد را ترجیح
می دهد. در آکواریوم. رازبورای دم قرمز یک ماهی آکواریومی محبوب است که جریان آبی با حرکت آهسته و پر از گیاه را ترجیح می دهد. این ماهی به معنای واقعی کلمه یک ماهی گله ای است و تقریباً همیشه در دسته های متراکم مشاهده می شود. این ماهی، گونه ای مقاوم و بسیار صلح جوست که می تواند با دیگر گونه های صلح جو مانند لوچ، تتراهای کوچک و بزرگ، ماهی های زنده زا، لجن خوار و انواع رنگین ماهی ها نگهداری شود.
وترایت (Vaterite) یک ماده معدنی چند شکلی از کربنات کلسیم (کلسیم C O 3). است. این نام به افتخار کانی شناس آلمانی هاینریش واتر گرفته شده است. همچنین به عنوان کربنات کلسیم(μ-CaCO3) شناخته می شود. Vaterite(واتریت) متعلق به سیستم کریستالی شش ضلعی است، در حالی که کلسیت متعامد و آراگونیت بلوری راست لوزی است. وترایت، مانند آراگونیت، یک فاز شبه پایدار کربنات کلسیم در شرایط محیطی در سطح کره زمین است. از آنجایی که واتریت نسبت به کلسیت یا آراگونیت پایداری کمتری دارد، حلالیت بالاتری در مقایسه با هر کدام از این مواد دارد. در نتیجه، هنگامی که واتریت در معرض آب قرار می گیرد، تبدیل به کلسیت (در دمای پایین) یا آراگونیت (در دمای بالا: ۶۰درجه سانتی گراد) می شود. برای مثال در ۳۷ درجه سانتیگراد یک انتقال فازی از واتریت به کلسیت رخ می دهد، وقتی که واتریت حل می شود و متعاقباً به عنوان کلسیت به کمک فرایند رسیدن استوالد رسوب می کند. این انتقال فازی گرماگیر بوده و دمای واکنش را کاهش می دهد. با این حال، واتریت(vaterite) به طور طبیعی درچشمه های معدنی، بافت آلی، سنگ های صفراوی، سنگ ادراری و گیاهان وجود دارد. در این شرایط، برخی از ناخالصی
ها (یون فلزی یا مواد آلی) ممکن است واتریت(vaterite) تثبیت کرده و از تبدیل آن به کلسیت یا آراگونیت جلوگیری کند. واتریت(vaterite) معمولاً بی رنگ است. واتریت را می توان به عنوان اولین ذخایر معدنی برای ترمیم صدمات پوسته طبیعی یا تجربی در برخی از نرم تنان با پوسته آراگونیت (مانند گاستروپودها) برشمرد. رسوب پوسته بعدی به صورت آراگونیت رخ می دهد. در سال ۲۰۱۸، واتریت به عنوان یکی از اجزای تشکیل شده روی برگ های "Saxifraga" در باغ گیاه شناسی دانشگاه کمبریج شناسایی شد این موضوع را دانشمندان شیمی در دانشگاه کمبریج پی بردند. طبق تحقیقات جدیدی که در سایت ساینس دایرکت منتشر شده است وترایت یک ترکیب ناپایدار است. که از غنی سازی مداوم آن همراه با کربن و اکسیژن مقدار کمی گوگرد هم به دست می آید که به دلیل کم بودن گوگرد در ترکیب می توان وترایت را خالص فرض کرد. که یرای مطالعه بیشتر می توانید به سایت «www.sciencedirect.com» مراجعه کنید. دیگر پلی آمورف های CaCO3. همانطور که گفته شد CaCO3 دارای سه پلی آمورف طبیعی به نام های آراگونیت و وترایت و کلسیت است که وترایت از دو کانی دیگر ناپایدار تر و مقدار آن در طبیعت کمتر است. عواملی که تعیی
ن می کنند که CaCO3 به چه شکل باشد به شرح زیر است ساختار. واتریت در واقع از حداقل دو ساختار کریستالوگرافی مختلف تشکیل شده است که در داخل یک شبه تک بلور وجود دارند. ساختار اصلی (در واقع زیرساخت) تقارن شش ضلعی را نشان می دهد. ساختار فرعی که به صورت نانودامنه در ماتریس اصلی وجود دارد، هنوز ناشناخته است. با این حال، همانطور که توسط کریستی در سال 2017 در بررسی خود پیشنهاد شده است، قابل قبول ترین چند نوع برای توصیف ساختار، یعنی نمونه های 2M و 6H هستند، در واقع "در بیشترین شکل های تقارن خود رخ نمی دهند"، بلکه به ترتیب توسط گروه های فضایی C121 و P3221 توصیف می شوند. منابع. 4.Zhou, Gen-Tao; Yao, Qi-Zhi; Fu, Sheng-Quan; Guan, Ye-Bin (2010).
رازبورای لمبچاپ یا رازبورای رنگی پوش دروغین "(Trigonostigma espei)" یک گونه از پرتوبالگان است. علت نام گذاری رازبورای رنگی پوش درغین به دلیل شباهت بسیار زیاد این ماهی به گونه رازبورای رنگی پوش است. وجود یک خط مورب سیاه در قسمت انتهایی سرپوش آبششی، این ماهی را از رازبورای رنگی پوش متمایز می سازد. دمای ۲۳ تا ۲۷ درجه سانتی گراد و اسیدیته (ph) بین ۶ تا ۷ برای این ماهی مناسب است. بهتر است که این ماهی در گروه های هشت تا ده تایی در کنار سایر ماهی های صلح جوی کوچک دیگر نگهداری شود.
زخم فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی رام گوپال وارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاگاپاتی ببو، رواتهی، اورمیلا ماتوندکار و کوتا سرینیواسا راو ایفای نقش کرده اند.
۱۰۰ ترانه سرای برتر تمام دوران فهرستی است که توسط مجله آمریکایی "رولینگ استون" در اوت ۲۰۱۵ منتشر شد. لیست ارائه شده بر اساس نظرات منتقدان موسیقی مجله تهیه شده است و برخلاف لیست های قبلی، رای ها کاملاً از کارکنان مجله بوده است. با این حال، عمدتاً ترانه سرایان آمریکایی و انگلیسی را که صرفاً مربوط به دوران راک هستند، نمایش می دهد. بازخورد. این فهرست با واکنش های متفاوتی از سوی نشریات دیگر مواجه شد. جیم موریسون/رابی کریگر از لیست خارج شدند. جودی برمن از مجله فلاوروایر از انتخاب ترانه سراها انتقاد کرد و گفت: «قابل پیش بینی، بیش از ۷۰ درصد سفیدپوست هستند و تنها ۹ ترانه سرای زن انفرادی در آن حضور دارند (پنج زن دیگر به عنوان بخشی از تیم های نویسندگی با جنسیت مختلط هستند). راک کلاسیک بیش از حد وجود دارد. واز ژانرها و زیرژانرهای موسیقی عامه پسند کمتر در لیست وجود دارند.» گیتا دیال از "گاردین" «حمایت مالی سازمان یافته» را در تعیین محتوای فهرست متهم کرد. تام مون از ان پی آر نوشت: «این فهرست نشان دهنده سفری دیگر در تالار مشاهیر راک اند رول با ستارگانی است که از زمان دایناسورها در رولینگ استون وجود دارند.»
پروژه مائوسام یک پروژه فرهنگی و اقتصادی هندی است که از سوی وزارت فرهنگ، مرکز سنجش باستان شناسی (ASI) و مرکز ملی هنرهای ایندیرا گاندی ارائه گردیده و هدف آن ایجاد مسیر بین کشورها در اقیانوس هند است. در ابتدا ایده آن را راویندرا سینگ، دبیر وقت وزارت ارائه کرد. پس از آن، دولت هند بنا داشت تا این پروژه را به عنوان یک کتیبه فراملی در فهرست میراث جهانی یونسکو معرفی کند. اصطلاح «موصام» به کلمه عربی "مواسم" گفته می شود که به فصلی اشاره دارد که قایق ها می توانند در آرامش دریانوردی کنند. دولت هند سرمایه گذاری های اقتصادی جدیدی را آغاز نموده تا فرصت های بالقوه ای را برای نسل های آینده فراهم کند. پروژه مائوسام با هدف بازسازی ارتباطات دریایی و اقتصادی با ۳۹ کشور هم مرز با اقیانوس هند پیشنهاد گردید. این پروژه همچنین با هدف گردهم آوردن پژوهشگران تاریخی و باستان شناسی برای ایجاد تنوع تعاملات اقتصادی، فرهنگی و مذهبی بین کشورهای جهان انجام می شود. دو دیدگاه برای پروژه موسم وجود دارد: اولی درک فرهنگ های ملی بین ملل و دومی بازسازی ارتباطات بین کشورها. پیشینه تاریخی. از نظر جغرافیایی، اقیانوس هند از جنوب به اقیانوس منجمد جنوبی می
رسد و از شمال با خلیج بنگال و دریای عرب تلاقی می کند. این اقیانوس در غرب با آفریقا و در شمال شرق با آسیا، هند و سریلانکا احاطه شده است. تجارت دریایی در اقیانوس هند به هزاره سوم قبل از میلاد بازمی گردد، زمانی که ساکنان دره سند تجارت دریایی را از بین النهرین و مصر تا آفریقای شرقی و امپراتوری روم گسترانیدند. از طریق این شبکه های تجاری دریایی، کالاهای زیادی از جمله دارو، مواد معطر، ادویه جات، رنگ، چوب، غلات، سنگ های قیمتی، منسوجات، فلزات، دام و سنگ مبادله می شد. سپس آن کالاها در امتداد خط ساحلی اقیانوس هند فروخته می گردید. این تجارت تبادل ادیان، فرهنگ ها و فناوری ها را تسهیل کرد و به گسترش بودیسم، مسیحیت و هندوئیسم کمک شایانی نمود. پس از الحاق مصر به روم، تجارت بین هند و روم افزایش یافت. ایالات هندی تا قرن سیزدهم بدون نفوذ قدرت های خارجی اقیانوس ها را کنترل می کردند. اما پس از قرن سیزدهم، ساختار اقتصادی هند به دلیل آغاز کنترل دریاها توسط قدرت های خارجی تغییر کرده بود. به عنوان مثال، پس از اینکه قدرت های اروپایی کنترل مسیرهای دریایی اقیانوس هند را به دست گرفتند، اقتصاد هند به تجارت خارجی وابسته گردید. این اقیانوس
تا جنگ جهانی اول، تحت کنترل امپراتوری بریتانیا بوده و پس از آن آلمان کنترل راه های دریایی را به دست گرفت. ژاپنی ها متعاقباً در جنگ جهانی دوم برتری دریایی را به دست آوردند. در حال حاضر، نیمی از کشتی های کانتینری، یک سوم محموله ها و دو سوم نفتکش های جهان بر فراز اقیانوس هند سفر می کنند. تفسیر. به گفته آخیلش پیلالاماری، پروژه مائوسام پاسخ هند به جاده ابریشم دریایی چین است: «چین با حمایت قوی سریلانکا و مالدیو در حال توسعه جاده ابریشم دریایی در حیاط خلوت هند است. هند در حال برنامه ریزی برای پیوستن به جاده ابریشم دریایی در جهت تأمین منافع اقتصادی بالقوه خود در آینده است." همان طور که در "نیو ایندیان اکسپرس گزارش شده است"، «پس از اینکه پکن درخواست هند برای اعلام مسعود اظهر به عنوان تروریست بین المللی در سازمان ملل را نپذیرفت، چین را از پروژه مائوسام که یک پروژه دریایی هندیست، خارج کرد.» به گفته یکی از افسران وزارت فرهنگ، دولت هند در تلاش است تا یونسکو پروژه فوق را به عنوان میراث فراملی پروژه مائوسام معرفی کند، در حالی که چین با این اقدام مخالفت کرده زیرا که این کار برای احیای جاده ابریشم دریایی مانع ایجاد می کند. مق
اله ای در "هفته نامه اقتصادی و سیاسی" به قلم سی تی نوشته شد که بیان می کرد با توجه به اهمیت و نفوذ روزافزون چین، به ویژه در ایجاد راه های دریایی جدید با کشورهای اقیانوس هند، هند پروژه مائوسام را برای متعادل کردن وضعیت نفوذ رو به افزایش چین در جهان و اقیانوس هند و احیای مجدد پیوندهای تاریخی پایدار فرهنگی با سایر کشورها راه اندازی کرد.
احمدجان احمدی سیاست مدار اهل افغانستان است. وی در امارت اسلامی افغانستان در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ به حیث سرپرست اداره امور گله های طالبان انتخاب شد.
ادیت بالانتین () ; () یک شهروند چک - کانادایی است که از سال ۱۹۶۹ یکی از اعضای برجسته اتحادیه بین المللی زنان برای صلح و آزادی (WILPF) بوده است. در آن زمان، او دبیر اجرایی این سازمان بین المللی شد که در ژنو سوئیس مستقر است و بیست و سه سال در این زمینه خدمت می کند. بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸، وی به عنوان رئیس بین المللی این سازمان فعالیت می کرد. در سال ۱۹۹۵، او مورد تقدیر قرار گرفت و به دریافت جایزه صلح گاندی نائل آمد. اوایل زندگی. ادیت مولر در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۲ در شهر کرنو، در منطقه جمهوری سیلزی چک متولد شد. مادر و پدرش رزا و آلویس مولر بودند. او تا زمان بحران مربوط به توافق نامه مونیخ ۱۹۳۸ در چکسلواکی زندگی می کرد. خانواده اش ابتدا به انگلستان مهاجرت کردند و بعداً در سال ۱۹۳۹ راهی کانادا شدند، در آنجا توسط شرکت راه آهن کانادا و اقیانوس آرام به کار کشاورزی در بریتیش کلمبیا استخدام شد. آنها به دلیل اینکه نمی توانستند مخارج خانواده خود را تأمین کنند، در سال ۱۹۴۱ به تورنتو نقل مکان کردند و در آنجا مولر به عنوان کلفت خانگی به کار پرداخت. از آنجا که او قادر به صحبت کردن به زبان انگلیسی نبود، داوطلبانی از اتحادیه بین الم
للی زنان برای صلح و آزادی (WILPF)، که پناهندگان بوهمیایی را ردیابی کرده و سعی می کردند در تنظیم زندگی در کانادا به آنها کمک کنند، این زبان را به او آموزش دادند. مولر با پیوستن به WILPF، پیام صلح جویی و حقوق بشر را الهام بخش می دانست، اما در سال ۱۹۴۵ که او به مونترال نقل مکان کرد، ارتباط خود را با این گروه از دست داد. در ژوئیه ۱۹۴۸، مولر با کمپبل بالانتین، یکی از مقامات سازمان بین المللی کار ازدواج کرد و بعداً در همان سال همراه او به ژنو رفت. زندگی حرفه ای. بالانتین پس از ورود به سوئیس، در بخش انتشارات، به عنوان معاون مدیر سازمان جهانی بهداشت کار کرد. پس از پنج سال، او این پست را برای مراقبت از چهار فرزندش ترک کرد. بعد از بیست سال زندگی در ژنو، او متوجه شد که مقر WILPF در آنجا واقع شده است و در سال ۱۹۶۸ برای خدمت در آن داوطلب شد. سال بعد، او دبیرکل این اتحادیه شد، و به صورت تمام وقت مشغول به کار شد و برای بهبود تعامل WILPF با سازمان های غیردولتی و سازمان ملل متحد تلاش کرد. در سال ۱۹۷۰، او در هجدهمین کنگره WILPF، که در دهلی نو برگزار شد، شرکت کرد، که تأثیر عمیقی بر دیدگاه او در ایجاد تعادل بین آزادی و صلح داشت.
او دریافت که اگر راه مسالمت آمیز حل یک اختلاف به پایان رسیده باشد، باید به این درک رسید که سرکوب شدگان احتمالاً به خشونت متوسل شوند و اعضا این اتحادیه قادرند بدون محکوم کردن افراد استثمار شده که احساس می کردند گزینه دیگری ندارند، خواهان عدم خشونت باشند. مباحثات پس از جلسه، به قطع نامه ای منجر شد که پیگیری آرمان گرایانه صلح طلبی نمی تواند جایگزین این شود و هدف نهایی صلح این است که مردم بتوانند به آزادی خود برسند و آزادانه زندگی کنند. در سال ۱۹۷۲، او هماهنگ کننده کار WILPF با سازمان ملل متحد شد. سفر او به هند، با یک سفر دیگر در سال ۱۹۷۵ دنبال شد که با یک گروه ناظر به یک تور در کشورهای خاورمیانه رفت. این سفر این انگیزه را در بالانتین به وجود آورد که باعث شد توصیه کند WILPF برای ادامه گفت وگو بین طرف های درگیر اصرار ورزد. اما در موضوعاتی مانند خشونت و نقض حقوق بشر که ناشی از آن است، بی طرف بماند، بیش از آنکه خود باعث درگیری شود. او معتقد بود که نقش WILPF تشویق هر دو طرف برای یافتن راه مسالمت آمیز برای همزیستی، بدون تمرکز بر اینکه مقصر این وضعیت، یا طرف یکی را گرفتن، کی بود، است. در سال ۱۹۷۶، بالانتین به عنوان مد
یر کنفرانس سازمان های غیردولتی (CONGO) سازمان ملل متحد انتخاب شد و به عنوان رئیس آن در شش سال آینده خدمت کرد. او به عنوان اولین نماینده ای از گروه فعالان صلح که این پست را بر عهده داشت، راه را برای دستیابی به اهداف خلع سلاح باز کرد. هنگامی که کنفرانس جهانی زنان در سال ۱۹۸۰ در کپنهاگ برگزار شد، بالانتین به عنوان رئیس توسعه برنامه مربوط به سازمان های غیردولتی مشغول به کار شد و اطمینان حاصل کرد که در بحث کارگاه های مختلف بر صلح و خلع سلاح تأکید شود. او میزبان دو کمیته سازماندهی بود، یکی در ژنو و دیگری در شهر نیویورک، و تلاش کرد تا نظرات گسترده گروه های مختلف پایه و اساس این کنفرانس را تشکیل دهد. سال بعد، او به توسعه کنفرانسی با عنوان «زنان اروپایی در اقدام برای صلح» با هدف گردهم آوردن فعالان و فمینیست ها برای مطالعه ترس از پیشبرد مسابقه تسلیحاتی و توسعه برنامه هایی برای نظارت بر تحولات مذاکرات صلح کمک کرد. در سال ۱۹۸۳، بالانتین یکی از ۱۰ هزار زنی بود که در اعتراض به استقرار موشک های جدید در اروپا با ژنرال ها در مقر ناتو ملاقات کردند. موشک ها علیرغم اعتراضات به کار گرفته شدند و اندکی پس از آن، ایالات متحده به گرا
نادا حمله کرد. بالانتین همراه با دخالت نظامی ایالات متحده در جنگ کنترا، ریاست «کنفرانس بین المللی نیکاراگوئه و صلح در آمریکای مرکزی» را با آدولفو اسکیبل در لیسبون در سال ۱۹۸۴ در مورد تشدید رقابت تسلیحاتی بر عهده داشت. تمرکز او بر پیروی از هر دو راهبرد اصلی برای دستیابی به صلح و حمایت از سازمان هایی که از اتخاذ استراتژی های سنتی خودداری کردند، مبنای سیاست WILPF برای اتخاذ رویکردی دو جانبه در حمایت از فعالیت های صلح شد. در سال ۱۹۸۵ در نایروبی، بالانتین بار دیگر در سمت رئیس کمیته برنامه ریزی سازمان های غیردولتی برای کنفرانس جهانی زنان کارکرد. چادر صلح، ایده ای که توسط بالانتین تأیید شده بود، در چمن دانشگاه نایروبی برپا شد و به نقطه کانونی این کنفرانس تبدیل شد. در این چادر، جلسات روزانه برگزار می شد که در آن زنان دربارهٔ تأثیرات جنگ بر زنان و کودکان بحث می کردند. در سال ۱۹۹۲، بالانتین رئیس بین المللی WILPF شد و شش سال در این سمت خدمت کرد. در سال ۱۹۹۵، او با دریافت جایزه صلح گاندی مورد تقدیر قرار گرفت.
لشکر ۲۳ خاتم الانبیا از لشکرهای پیاده نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر ری، استان تهران مستقر می باشد. پیشینه شکل گیری این یگان به سال ۱۳۶۰ و در پادگان توحید، در خلال جنگ ایران و عراق بازمی گردد. هم اکنون سرتیپ دوم پاسدار ماشاالله آرمند فرماندهی لشکر ۲۳ خاتم الانبیا را برعهده دارد.
بو سونگ-کوان (؛ ؛ زادهٔ ۱۶ ژانویه ۱۹۹۸)، که بیشتر با نام سونگ کوان شناخته می شود، خواننده و ترانه سرای اهل کره جنوبی زیر نظر پلدیس انترتینمنت است. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره ای سونتین و در «زیر مجموعهٔ وکال» است.
کمیته تحریم های القاعده (به طور رسمی "کمیته شورای امنیت بر اساس قطعنامه های ۱۲۶7 (1999)، ۱۹۸9 (2011) و ۲۲۵3 (2015) در مورد داعش، القاعده و افراد، گروه ها، شرکت ها و نهادهای مرتبط") در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۹، بر اساس قطعنامه ۱۲۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد تأسیس شد. در ابتدا با القاعده و طالبان سر و کار داشت، از این رو قبلاً به عنوان کمیته تحریم های القاعده و طالبان شناخته می شد، در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۱ جداسازی صورت گرفت و کمیته جدید تحریم های طالبان را ایجاد کرد تا به طور جداگانه با طالبان برخورد کند.
محمد مسعود اظهر علوی (زاده ) رهبر نظامی و تندروی مسلمان و بنیان گذار و رهبر سازمان جیش محمد، واقع در پاکستان است که به طور عمده و فعالانه در بخش پاکستانی منطقه کشمیر اداره می شود. اقدامات او به منطقه جنوب آسیا محدود نمی شوند. "بی بی سی نیوز" او را به عنوان «مردی که جهاد را به بریتانیا آورد» توصیف می کند. مسعود اظهر در ۱ می ۲۰۱۹ در فهرست تروریستی بین المللی شورای امنیت سازمان ملل متحد قرار گرفت. اوایل زندگی. مسعود اظهر در ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۸ (برخی منابع تاریخ تولد او را ۷ اوت ۱۹۶۸ ذکر کرده اند) به عنوان سومین از ۱۱ فرزند خانواده (پنج پسر و شش دختر) در بهاوالپور در پنجاب، پاکستان زاده شد پدر اظهر، الله بخش شبیر، مدیر مدرسه دولتی و همچنین یک روحانی با گرایش دیوبندی بود. خانواده اظهر یک مزرعه لبنیات و مرغداری را اداره می کردند. الاظهر پس از کلاس هشتم تحصیل را ادامه نداد و به مدرسه جامع العلوم اسلامی پیوست. او در سال ۱۹۸۹ به عنوان یک عالم از این مدرسه فارغ التحصیل شد و کمی بعد به عنوان آموزگار مشغول به کار شد"." مدرسه جامع العلوم اسلامی ارتباط نزدیکی با حرکت المجاهدین داشت و اظهر پس از ثبت نام برای حضور در اردوگاه آموزش
جهادی در افغانستان متعاقباً زیرمجموعه آن قرار گرفت. مسعود اظهر علیرغم عدم موفقیت در تکمیل دوره، به نیروهای افغان در جنگ شوروی در افغانستان پیوست و پس از وارد آمدن جراحات ناشی از جنگ بازنشسته شد. او پس از آن به عنوان رئیس بخش حرکت المجاهدین انتخاب شد. همچنین مسئولیت سردبیری مجله اردو زبان "Sad'e مجاهدین" و عربی زبان "Sawte Kashmir" به او سپرده شد. اظهر بعداً دبیرکل حرکت انصار شد و از بسیاری از مکان های بین المللی برای جذب نیرو، جمع آوری کمک های مالی و انتشار پیام پان اسلامیسم بازدید کرد. از جمله مقاصد او زامبیا، ابوظبی، عربستان سعودی، مغولستان، بریتانیا و آلبانی بودند. فعالیت در سومالی. اظهر اعتراف کرد که در سال ۱۹۹۳ برای دیدار با رهبران الاتحاد الاسلامیه به نایروبی و کنیا سفر کرده و از یک گروه سومالیایی وابسته به القاعده از حرکات المجاهدین درخواست پول و استخدام نیرو کرده بود. مقامات اطلاعاتی هند معتقدند که او دستکم سه سفر به سومالی داشته و همچنین به آوردن مزدوران یمنی به سومالی کمک کرده است. فعالیت در بریتانیا. مسعود اظهر در اوت ۱۹۹۳ برای سخنرانی، جمع آوری کمک مالی و تور استخدامی وارد بریتانیا شد. پیام جهاد
او در برخی از معتبرترین مؤسسات اسلامی بریتانیا از جمله مدرسه علمیه دارالعلوم بوری، مسجد زکریا، مسجد مدینه در بلکبرن و برنلی و مسجد جامع ارائه شد. پیام او این بود که بخش قابل توجهی از قرآن به قتل فی سبیل الله اختصاص یافته است و حجم قابل توجهی از سخنان پیامبر اسلام، محمد در مورد مسئله جهاد است. اظهر در بریتانیا ارتباطاتی ایجاد کرد که به ارائه آموزش و پشتیبانی لجستیکی در ارتباط با حملات تروریستی از جمله بمب گذاری های ۷ ژوئیه ۲۰۰۵ لندن، تلاش برای بمب گذاری های ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۵ لندن و تلاش برای قاچاق مواد سازنده بمب مایع به خطوط هوایی فراآتلانتیک در سال ۲۰۰۶ کمک کردند. حرکت الانصار. در سال ۱۹۹۳ سازمان ستیزه جوی حرکت الانصار تأسیس شد و مسعود به عنوان دبیرکل آن خدمت کرد. در سال ۱۹۹۸ آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) در گزارش خود اعلام کرد: «حرکت الانصار، یک سازمان افراطی اسلامی که پاکستان در جنگ نیابتی خود علیه نیروهای هندی در کشمیر از آن حمایت می کند، به طور فزاینده ای از تاکتیک های تروریستی علیه غربی ها و حملات تصادفی به غیرنظامیان استفاده می کند که ممکن است منجر شود غربی ها جلسات مرتبط با پان اسلام گرایی را افزایش دهند.» سا
زمان سیا همچنین اظهار داشت که الانصار دستکم ۱۳ نفر که ۱۲ تن آنها شهروندان کشورهای غربی بودند را از اوایل سال ۱۹۹۴ تا سال ۱۹۹۸ ربوده اند. دستگیری در هند. در اوایل سال ۱۹۹۴ مسعود اظهر با هویت جعلی به سرینگر سفر کرد تا تنش بین گروه های متخاصم حرکت انصار، حرکت الجهاد اسلامی و حرکت المجاهدین را کاهش دهد. هند او را در فوریه از خانابال در نزدیکی انانتناگ دستگیر و به دلیل فعالیت های تروریستی زندانی کرد. وی پس از دستگیری گفت: «سربازان اسلام از ۱۲ کشور برای آزادسازی کشمیر آمده اند. ما با موشک انداز پاسخ کارباین های شما را خواهیم داد.» در ژوئیه ۱۹۹۵ شش گردشگر خارجی در جامو و کشمیر ربوده شدند. آدم ربایان که خود را الفاران می نامند، آزادی مسعود اظهر را جزو خواسته های خود قرار دادند. یکی از گروگان ها موفق به فرار شد و دیگری در ماه اوت با سر بریده پیدا شد. دیگران از سال ۱۹۹۵ هرگز دیده نشدند یا از آنها خبری نشد. اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) چندین بار اظهر را در دوران زندان برای کشف محل آدم ربایان بازجویی کرد. آزادی پس از هواپیماربایی. در دسامبر ۱۹۹۹ پرواز شماره ۸۱۴ ایندین ایرلاینز در مسیر کاتماندو در نپال به دهلی نو ربوده
شد و در نهایت پس از پرواز به چندین مکان، در قندهار افغانستان به زمین نشست. قندهار در آن زمان تحت کنترل طالبان بود که پیش بینی می شد با سازمان اطلاعات نظامی پاکستان (آی اس آی) در ارتباط است. مسعود اظهر یکی از سه ستیزه جوی بود که در ازای آزادی گروگان ها خواستار آزادی او شدند. متعاقباً اظهر توسط دولت هند در تصمیمی که توسط بسیاری از جمله آجیت دوال به عنوان «شکست دیپلماتیک» مورد انتقاد قرار گرفت، آزاد شد. طی این اقدام حتی با وزیر امور خارجه [وقت] (جاسوانت سینگ) و وزیر امنیت خارجی [وقت] (لالیت منسینگ) هماهنگی صورت نگرفت و در نتیجه سفیر هند حتی نتوانست وارد فرودگاه ابوظبی شود. ربایندگان پرواز شماره ۸۱۴ ایندین ایرلاینز توسط برادر مسعود اظهر، ابراهیم اظهر رهبری می شدند. آزادی او از زندان کوت بهالوال تحت نظارت یک افسر آی پی اس به نام اس پی واید صورت گرفت. برادر کوچکترش عبدالرئوف اصغر این حمله را طراحی کرده بود. هنگامی که مسعود اظهر به هواپیماربایان تحویل داده شد، آنها به خاک پاکستان گریختند. پاکستان گفته بود که در صورت پیدا شدن هواپیماربایان، آنها را دستگیر خواهند شد، کما که با توجه به طول مرز و شمار زیادی از نقاط خارج
از دسترس در افغانستان کار دشواری است. دولت پاکستان همچنین قبلاً اعلام کرده بود که اظهر اجازه بازگشت به کشور را دارد. زیرا او در آنجا با هیچ اتهامی روبرو نیست. اندکی پس از آزادی، اظهر برای حدود ۱۰۰۰۰ نفر در کراچی سخنرانی عمومی کرد. او اعلام کرد: «من به اینجا آمده ام زیرا وظیفه من این است که به شما بگویم تا زمانی که ما هند را نابود نکرده ایم مسلمانان نباید در آرامش باشند.» در سال ۱۹۹۹ پس از آزادی مسعود، حرکت انصار توسط ایالات متحده ممنوع شد و به فهرست سازمان های تروریستی اضافه شد. این اقدام، حرکت انصار را مجبور کرد تا نام خود را به حرکات المجاهدین تغییر دهد. جیش محمد. مسعود اظهر قصد داشت گروه تازه ای به نام جیش محمد (جم) راه اندازی کند. بر اساس گزارش ها او از آژانس اطلاعات پاکستان (ISI)، رژیم طالبان در افغانستان، اسامه بن لادن و چندین سازمان مذهبی سنی مستقر در پاکستان کمک دریافت کرده است. جیش محمد توسط خانواده اظهر مانند یک شرکت خانوادگی اداره می شود. جامیا بینوریا مدرسه جیش محمد را با طالبان افغانستان پیوند داد. ۲۰۰۱ حمله به پارلمان هند. جیش محمد یک رشته حملات مرگبار را علیه اهداف هند انجام داد. از جمله حمله