Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آمریکایی عرب تباری بود که در ایالات متحده آمریکا به عنوان فرماندار انتخاب می شد. در سال ۱۹۸۲، او مجدداً برای یک دوره چهار ساله دیگر انتخاب شد. در این سال با کسب ۴/۶۱ درصد آراء در برابر نامزد دموکرات ها، تد کولونگوسکی، به پیروزی دست یافت که طی ۳۲ سال اخیر در انتخابات فرمانداری ایالت اورگان، بالاترین رقم اختلاف آراء محسوب می شد. عطیه در تمام ۳۶ منطقه این ایالت به پیروزی رسیده بود. او در مقام فرماندار با هدف تأمین ایمنی افراد در کار ماهیگیری و صنعت چوب که از مشاغل سنتی اورگان به شمار می رفتند، طرح های نوینی ارائه کرد. عطیه به منظور جذب صنایع جدید و تنوع بخشیدن به اقتصاد در آن ایالت، مشوق هایی را اعمال کرد که از آن جمله می توان به افتتاح دفتر تجاری در توکیوی ژاپن اشاره کرد که نخستین دفتر تجاری خارجی اورگان بود. وی در زمینه گردشگری ابتکاری جهانی به خرج داد و تلاش کرد تا معبر رودخانه کلمبیا از حیث دارا بودن مناظر دیدنی به عنوان منطقه حفاظت شده ملی معرفی شود. به سبب این تلاش ها لقب «ویکِ سوداگر» به او دادند. او در راه اندازی بانک غذای ایالتی نیز نقش داشت که در سراسر کشور اولین در نوع خود بود. به علاوه کوشید تا مردم
نسبت به خطرات رانندگی در حالت مستی آگاهی بیشتری پیدا کنند و همچنین در جهت مقابله با این اقدام قوانینی تدوین کرد. او رئیس مجمع فرمانداران جمهوریخواه بود و در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۴در حمایت از رونالد ریگان، رهبری کنوانسیون ملی جمهوریخواهان را بر عهده گرفت. فعالیت های داوطلبانه و کارهای خیریه. عطیه مدت ها با دانشگاه پاسفیک واقع در شهر فارست گرو در ارتباط بود و در آنجا به عنوان یکی از اعضای هیئت امناء و بعدها عضو افتخاری این هیئت فعالیت داشت و در سال ۱۹۹۶ دکترای افتخاری این دانشگاه را دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۱ گنجینه ای از یادگاری های ارزشمند خود را به کتابخانه این دانشگاه اهدا کرد. سایر مناصب و مشاغل. عطیه پس از اتمام دوران فرمانداری، مشاور تجاری بین المللی شد. در سال ۲۰۰۶، او به همراه باربارا رابرتز، فرماندار سابق دموکرات، جان کیتزابر، فرماندار سابق و آتی و تد کولونگوسکی، فرماندار وقت ایالت، ریاست کمپین «بله به ۴۹» را بر عهده داشت و از حامیان رأی گیری ۴۹ بود. وی از فیل نایت، مدیر عامل شرکت نایک، درخواست کرد تا یکصدهزار دلار کمک مالی به این کمپین اهدا کند. زندگی شخصی. عطیه به همراه همسرش دولورس (با نام خانو
ادگی اصلی هویت) که با او در تاریخ ۵ ژوئیه ۱۹۴۴ ازدواج کرده بود، در شهر پورتلند زندگی می کرد. آنها دو فرزند به نام های تام و سوزان داشتند. دولورس عطیه در ۲۹ اوت ۲۰۱۶ در ۹۲ سالگی در پورتلند درگذشت. وضعیت جسمانی و وفات. در ۳۱ اوت ۲۰۰۵، عطیه تحت عمل جراحی بای پس قرار گرفت؛ او پس از احساس درد در قفسه سینه خود را به مرکز پزشکی سنت وینسنت رساند. محافظه کاری او در مسائل مالی قابل توجه بود. به گفته فردی که به نمایندگی از او صحبت می کرد، عطیه با مشاهده افزایش شدید قیمت ها، در مسیر بیمارستان توقف می کند تا باک خودرویش را پر از بنزین کند. البته او در هفته های پس از عمل به دلیل تنگی نفس و درد در ناحیه بازو دوباره چندین مرتبه در بیمارستان بستری شد. ویکتور عطیه در ۵ ژوئیه ۲۰۱۴ در منزل شخصیش زمین خورد. پس از آن بار دیگر در مرکز پزشکی پراویدنس سنت وینسنت بستری شد و به دلیل خونریزی داخلی تحت درمان قرار گرفت. او برای مدت کوتاهی از بیمارستان مرخص شد ولی در پی بروز واکنش سوء به داروهای ضد درد مجدداً به بیمارستان رفت و در تاریخ ۲۰ ژوئیه و در ۹۱ سالگی بر اثر نارسایی کلیه درگذشت.
ویلیام هایدن برنس (William Haydon Burns) (۱۷ مارس ۱۹۱۲ ۲۲ نوامبر ۱۹۸۷)، سیاستمدار آمریکایی بود. از سال ۱۹۴۹ تا سال ۱۹۶۵ شهردار شهر جکسون ویل ایالت فلوریدا بود و از سال ۱۹۶۵ تا سال ۱۹۶۷ به عنوان سی و پنجمین فرماندار ایالت فلوریدا خدمت کرد. اوایل زندگی. هایدن که در شیکاگوی ایالت ایلینوی متولد شد خانواده اش در سال ۱۹۲۲ به شهر جکسون ویل نقل مکان کرد و هایدن در آنجا در دبیرستان اندریو جکسون درس خواند و سپس در کالج بابسون واقع ایالت ماساچوست پذیرفته شد. قبل از وقوع جنگ دوم جهانی، وسایل برقی خانگی می فروخت و مدیر مدرسهٔ پرواز بود. در جریان جنگ در نیروهای دریایی ایالات متحده ملحق شد و به عنوان مدیر فنی دفتر وزیر نیروی دریایی گماشته شد. پس از جنگ به شهر جکسون ویل برگشت و یک بنگاه مشورتی روابط عمومی و بازرگانی را راه اندازی کرد و به کسب و کار فروش لوازم خانگی پرداخت. شهردار جکسون ویل. برنس که طرفدار جداسازی نژادی (طرفدار جدایی نژاد سفید و سیاه) بود، در ۱۹۴۹ برای سمت شهرداری جکسون ویل در برابر سی. فرانک وایتهد، شهردار آن زمان، نامزدی خود را اعلام کرد. در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، وایتهد را شکست داد و در انتخابات عمو
می با ویلیام آشلی، بازرگان جکسون ویل و نامزد مستقل دموکرات مقابل شد ــ این رقابت یک اتفاق نادر بود، زیرا دموکرات ها برای دهه ها سیاست شهر را در تسلط خود داشتند. برنس در ۲۱ ماه ژوئن سال ۱۹۴۹ آشلی را شکست داد و شهردار جکسون ویل شد. نخستین دور خدمت برنس به عنوان شهردار، یک دوره کوتاه مدت دوساله بود؛ برنس پس از این دور، چهار مرتبه دیگر به عنوان شهردار انتخاب شد که طولانی ترین دوره متوالی شهردار در بین شهرداران در تاریخ شهر بود. در جریان دورهٔ شهرداریش، از جریان رشد بزرگ شهر جکسون ویل نظارت کرد. برنس در تلاش برای جلب سرمایه گذاری های بین المللی و وادار سازی شرکت ها برای انتقال دفاتر شان به این شهر، شهر جکسون ویل را در سراسر دنیا معرفی کرد. برنس دستور ساخت یک نمایش اسلاید را بنام (داستان جکسون ویل) صادر کرد. صدها بیننده در سراسر جهان این نمایش اسلاید را تماشا کردند. نمایشگاه ملی آمریکا یک نسخهٔ ای از این فیلم را در اتحاد جماهیر شوروی به نمایش گذاشت. برنس خود شخصاً در شهر لاهه و اسرائیل سخنرانی کرد. برنس «داستان جکسون ویل» را از اتلانتیک تا اقیانوس آرام به معرفی گرفت و به همین گونه شهردار جکسون ویل. برنس رئیس کنفران
س شهرداران ایالات متحده، رئیس اتحادیهٔ شهرداری های ایالت فلوریدا و نمایندهٔ کنگرهٔ بین المللی شهرداری ها انتخاب شد. هنگامی که در سمت شهرداری بود، برای شرکت های بیمه و شرکت بیمه پرودنشال که از نیوجرسی در یک ساختمان آسمان خراش در جکسون ویل منتقل شده بودند، معافیت مالیاتی داد. به دنبال آن سایر شرکت های بیمه به جکسون ویل منتقل شدند و شهر جکسون ویل به مرکز بیمهٔ ایالت های جنوب مشهور شد. یک کاخ دادگستری جدید و یک ساختمان شهرداری در محل تجمع مواد فاسد و گندیده ساخته شد و یک تالار اجتماعات مدنی که سال ها قبل وعدهٔ آن داده شده بود در اطراف رودخانهٔ سنت. جان ساخته شد. ساخت استادیوم ورزشی یادبود جکسون ویل و سالن ورزشی پارک بیس بال ساموئل دبلیو ولفسون، شهر را کاملاً مدرن ساختند. خط آهن ساحل آتلانتیک راه آهن CSX امروزی، از شهر ویلمینگتن کارولینای شمالی به سمت رودخانهٔ جکسون ویل در حرکت است. بزرگترین فروشگاه خرده فروشی سیرز در جهان محلی افتتاح شد که قبلاً محلهٔ می خوران و ولگردان بود. یک سیستم شاهراه مخصوص وسایط سریع مدرن شکل گرفت و این شهر امتیاز نمایندگی تیم بیس بال میگوی جامبو جکسون ویل و تیم هاکی را بدست آورد. در جریان
دورهٔ شهرداری برنس، این شهر با مشکلات عدیدهٔ مواجه شد. برنس طرفدار جدایی نژادی بود و از توانایی خود برای کنترل منازعات نژادی در جکسون ویل استفاده کرد و حتی آتش نشان ها را برای تقویت نیروهای پلیس شهر به هدف مقاومت در برابر ادغام نژادی، تعیین کرد. خشونت نژادی در ۲۷ ماه اوت سال ۱۹۶۰ در جریان اعتراض به ادغام {رستوران های} پیشخوان ناهار مرکز شهر در منطقهٔ فروشگاه هیمینگ پارک، مشتعل شد. طرفداران جدایی نژادی با حمله با چوب بیس بال و دستهٔ تبر در برابر معترضان واکنش نشان دادند؛ از این روز بنام شنبه دسته تبر یا شورش ۱۹۶۰ جکسون ویل یادآوری می شود. برنس تلاش کرد بازدید کنندگان را مقصر این حادثهٔ شرم آور بداند اما رئیس پلیس این حمله را به مردمان محل نسبت داد. ادارهٔ پلیس شهر غرق در رسوایی شد و چندین کیفرخواست از طرف هیت قضائی علیه تمامی مقامات دولتی آن شهر اقامه شد. یکی از آخرین اقدامات برنس به عنوان شهردار، مدیریت آتش سوزی هتل روزولت در مرکز شهر بود. هرچند ۲۳ نفر در اثر این آتش سوزی جان باختند اما تعداد زیادی از مهمانان هتل نجات داده شدند. برنس در سال ۱۹۶۴ استعفای خود را از سمت شهرداری اعلام کرد و کاندید فرمانداری ایال
ت فلوریدا شد. لو ریتر، عالی رتبه شهر، در عوض وی در سمت شهرداری منصوب شد. فرمانداری. برنس با شکست دادن چارلز هالی جمهوری خواه، در انتخابات عمومی ۳ ماه نوامبر، فرماندار فلوریدا شد. در ۵ ژانویه سال ۱۹۶۵ برای خدمت در یک دوره کوتاه مدت دوساله، سوگند یاد کرد. این دورهٔ کوتاه مدت به این دلیل ایجاد شد که دورهٔ انتخابات های فرمانداری تغییر یافته بود تا با سال های انتخابات در یک زمان قرار نگیرد. برنس در زمان فرمانداری خود، از پیشرفت در تدوین قانون اساسی جدید ایالت و به همین گونه از نواحی جدید تفرج در طبعیت و صنعت، نظارت کرد. فرماندار برنس با مجازات اعدام نیز مخالفت ورزید و هیچ اعدامی (آخرین اجرای اعدام قبل از پروندهٔ فورمن علیه جورجیا در سال ۱۹۶۴ اجرا شد) را اجازه نداد. فرماندار برنس در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۶۵ در یک کنفرانس خبری در اورلندو، والت و روی دیزنی را به فلوریدا معرفی کرد، زیرا آن ها اعلام کرده بودند که این ایالت محل «دیزنی لند ساحل شرقی» تفریحگاه والت دیزنی ورلد، خواهد بود. انتخابات های فرمانداری سال ۱۹۶۶ فرماندار آن زمان را علیه رابرت کینگ های، سیاست مدار محبوب میامی به رقابت واداشت. این انتخابات مقدماتی حائز اهم
یت بود، زیرا برنس از جناح محافظه کار حزب دموکرات نمایندگی می کرد وهای انتخاب لیبرال های فلوریدای جنوبی بود. فرماندار برنس در انتخابات مقدماتی ۱۹۶۶ حزب دموکرات شکست خورد و سپس در انتخابات عمومی ازهای حمایت نکرد. ناظران سیاسی فلوریدا عدم دستیابی های به حمایت برنس را به دیدگاه محافظه کارانهٔ برنس در مورد حقوق مدنی نسبت می دهند. این کار سبب اختلاف حزب در مواجهه با حمایت یکدست جمهوری خواهان از کلود کرک شد. برنس در ۳ ژانویه سال ۱۹۶۷، به عنوان نخستین فرماندار دموکرات فلوریدا در تاریخ که از زمان دورهٔ بازسازی یک جمهوری خواه جانشین وی شد، از قدرت کنار رفت. دوران پس از فرمانداری. فرماندار برنس پس از پایان دورهٔ فرمانداریش، به کسب و کار مشورتی خصوصی خود در جکسون ویل برگشت. در سال ۱۹۷۱ تلاش کرد که دوباره به عنوان شهردار انتخاب شود، اما در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات توسط هانس تازلر، شکست خورد. تعداد زیادی از پروژه هایی را که وی ایجاد کرده بود مانند سالن اجتماعات مدنی، در سال ۱۹۹۶ دوباره ساخته شد و به مرکز هنرهای نمایشی تایمز - یونین تغییر نام داده شد و پارک والفسون، ساختمان شهرداری و کلیسوم یا استادیوم ورزشی کهنه سربازا
ن جکسون ویل با ساختار جدیدتری عوض شدند. با وجود این همه تغییرات، خدمت وی برای پیشرفت شهر تا به امروز مشهود است. هایدن برنس الی مرگش در سال ۱۹۸۷، در جکسون ویل بود.
ناحیهٔ کُدکنندهٔ یک ژن که با عنوان توالی کدکننده (CDS) نیز شناخته می شود، بخشی از دی ان ای یا آران ای ژن است که پروتئین را کد می کند. مطالعهٔ طول، ترکیب، تنظیم، اتصال، ساختار و عملکرد مناطق کدکننده در مقایسه با مناطق غیرکدکننده در گونه ها و دوره های زمانی مختلف می تواند اطلاعات مهمی در مورد سازماندهی ژن و تکامل پروکاریوت ها و یوکاریوت ها ارائه دهد. این موضوع همچنین می تواند به نقشه برداری از ژنوم انسان و توسعهٔ ژن درمانی کمک کند. تعریف. اگرچه این اصطلاح گاهی به جای اگزون نیز به کار می رود، اما مفهومی دقیقاً یکسان نیست: اگزون از ناحیهٔ کدکننده و همچنین از ناحیه ۳' و ۵' ترجمه نشدهٔ آران ای تشکیل شده است. نواحی ترجمه نشدهٔ ۳' و ۵' آران ای، که پروتئینی را کد نمی کنند، مناطق غیرکدکننده نامیده می شوند. اغلب بین تعریف مناطق کدگذاری و اگزوم ها (مجموع تمامی اگزون ها) سردرگمی وجود دارد اما در واقع تمایز واضحی بین این اصطلاحات وجود دارد. اگزوم به تمام اگزون های یک ژنوم اشاره دارد اما ناحیهٔ کدکننده به بخش ویژه و منفردی از دی ان ای یا آران ای اشاره دارد که به طور خاص، نوع خاصی از پروتئین ها را کد می کند. ساختار و ترکیب.
تصور می شود که ناحیهٔ کدگذاری، حاوی محتوای سیتوزین-گوانین بالاتری نسبت به مناطق غیرکدکننده است. پژوهشهای بیشتری وجود دارد که نشان می دهد هر چه رشتهٔ کدگذاری طولانی تر باشد، محتوای سیتوزین-گوانین بالاتر است. مناطق ضروری کدگذاری (غنی از ژن) دارای محتوای سیتوزین-گوانین بالاتر و در مقایسه با مناطق کمکی و غیرضروری (فقیر از ژن) پایدارتر و در برابر جهش مقاوم تر هستند. در دی ان ای، ناحیهٔ کدکننده توسط توالی پروموتر در انتهای '۵' رشتهٔ الگو و توالی خاتمه در انتهای '۳ احاطه شده است. در طول رونویسی، آران ای پلی مراز به دنبالهٔ پروموتر متصل می شود و در امتداد رشتهٔ الگو به سوی ناحیهٔ کدکننده حرکت می کند. سپس آران ای پلی مراز، نوکلئوتیدهای آران ای را به صورت مکمل به ناحیهٔ کدکننده اضافه می کند تا آران ای پیام رسان را تشکیل دهد و اوراسیل را به جای تیمین جایگزین کند. این فرایند تا زمانی ادامه می یابد که آران ای پلی مراز به محل دنبالهٔ خاتمه برسد. پس از رونویسی و بلوغ، آران ای پیام رسان بالغ تشکیل شده، بخش های متعددی را در بر می گیرد که برای ترجمهٔ نهایی آن به پروتئین مهم است. ناحیهٔ کدکننده در آران ای پیام رسان توسط ناحیهٔ
ترجمه نشدهٔ ۵' (5'-UTR) و ناحیهٔ ترجمه نشدهٔ ۳' (3'-UTR), کلاهک ۵' و دُم پلی آدنیله شده احاطه شده است. در طول ترجمه، ریبوزوم، اتصال آران ای های حامل را به ناحیهٔ کدکننده، یعنی ۳ نوکلئوتید در یک زمان (کدون) تسهیل می کند. آران ای های حامل، اسیدهای آمینهٔ مرتبط خود را به زنجیرهٔ پلی پپتیدی در حال رشد منتقل می کنند و در نهایت، پروتئینی را تشکیل می دهند که در ناحیهٔ کدکنندهٔ دی ان ای اولیه تعریف شده است. تنظیم. ناحیهٔ کدکننده، به منظور تنظیم بیان ژن، قابل تنظیم و تغییر است. آلکیل دار کردن، یکی از اشکال تنظیم ناحیهٔ کدکننده است. ژنی که رونویسی می شد را می توان با هدف قرار دادن یک توالی خاص، خاموش کرد. بازها در این دنباله، با استفاده از گروه های آلکیل مسدود می شوند که اثر «خاموش کننده» را ایجاد می کنند. در حالی که تنظیم بیان ژن، فراوانی آران ای یا پروتئین ساخته شده در یک سلول را مدیریت می کند، تنظیم این مکانیسم ها را می توان با یک توالی تنظیمی که پیش از آغاز چارچوب خوانش باز در یک رشته دی ان ای کنترل می شود، کنترل کرد. سپس توالی تنظیمی، مکان و زمانی را که بیان برای یک ناحیهٔ کدکنندهٔ پروتئین رخ می دهد تعیین می کند.
پیرایش آران ای در نهایت تعیین می کند که کدام قسمت از توالی، ترجمه و بیان شود و این فرایند، شامل برش اینترون ها و کنار هم قرار دادن اگزون ها است. با این حال، جایی که پیرایشگر (اسپلایسوزوم) آران ای، برش را انجام می دهد، با شناسایی مکان های اتصال هدایت می شود، به ویژه محل اتصال ۵'، که یکی از بسترهای نخستین مرحله در پیوند است. نواحی کدکننده در داخل اگزون ها قرار دارند و با پیوند کووالانسی به یکدیگر متصل می شوند تا آران ای پیام رسان بالغ را تشکیل دهند. جهش ها. جهش در ناحیهٔ کدکننده می تواند اثرات بسیار متنوعی بر فنوتیپ یک جاندار داشته باشد. در حالی که برخی جهش ها در این ناحیه از دی ان ای/آران ای می توانند منجر به تغییرات سودمند شوند، برخی دیگر می توانند برای بقای جاندار مضر و حتی گاهی کشنده باشند. در مقابل، تغییرات در ناحیهٔ کدگذاری ممکن است همیشه منجر به تغییرات قابل تشخیص در فنوتیپ نشود. انواع جهش. اشکال مختلفی از جهش وجود دارد که می تواند در نواحی کدگذاری رخ دهد. یک شکل از آن جهش های خاموش است که در آن، تغییر در نوکلئوتیدها پس از رونویسی و ترجمه هیچ تغییری در اسید آمینه ایجاد نمی کند. همچنین جهش های بی معنی وجو
د دارد که در آن تغییرات پایه در ناحیهٔ کدکننده، کدون توقف زودرس را کد می کند و پروتئین نهایی کوتاه تری را تولید می کند. جهش های نقطه ای، یا تغییرات تک جفت باز در ناحیهٔ کدکننده، که اسیدهای آمینهٔ مختلف را در طول ترجمه کد می کنند، جهش های بدمعنی نامیده می شوند. انواع دیگر جهش ها شامل جهش های تغییر قالب مانند درج یا حذف است. وقوع جهش. برخی از انواع جهش ها ارثی هستند که از والدین به فرزندان منتقل می شوند. چنین نواحی کدگذاری جهش یافته در تمام سلول های موجود در یک جاندار، وجود دارند. اشکال دیگر جهش ها (جهش های سوماتیک) در طول زندگی موجودات زنده به وجود می آیند و ممکن است سلول به سلول ثابت نباشند. این تغییرات می تواند توسط جهش زاها، سرطان زاها یا سایر عوامل محیطی (مثلاً پرتوی فرابنفش) رخ دهند. جهش های اکتسابی نیز می توانند در نتیجهٔ خطاهای کپی در حین تکثیر دی ان ای باشند و به زاده ها منتقل نشوند. تغییرات در ناحیهٔ کدنویسی نیز می تواند به صورت de novo (جدید) باشد. تصور می شود که چنین تغییراتی در مدت کوتاهی پس از لقاح رخ می دهد و منجر به جهشی در دی ان ای فرزندان می شود، در حالی که جهشی در سلول های اسپرم و تخمک وجود ن
دارد. جلوگیری. مکانیسم های رونویسی و ترجمهٔ متعددی برای جلوگیری از مرگ و میر ناشی از جهش های مضر در ناحیهٔ کدگذاری وجود دارد. چنین اقداماتی شامل فرایند «تصحیح» (DNA mismatch repair) توسط برخی از دی ان ای پلیمرازها در طول همانندسازی دی ان ای، ترمیم عدم تطابق پس از همانندسازی، و " فرضیهٔ لرزش " (Wobble Hypothesis') است.
آسمان سرخ خونین یک فیلم اکشن و ترسناک بریتانیایی-آلمانی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی پیتر توروارث که فیلمنامه را با استفان هولتز نوشته است. در این فیلم رولاند مولر، پری باومایستر، چیدی آجوفو بازی می کنند. این فیلم در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط نتفلیکس منتشر شد. داستان. یک مادر جوان مبتلا به یک بیماری مرموز، باید برای نجات فرزندش از دست این اسمان خشمگین، راز پنهان خود را آشکار کند رازی که فقط خودش میدانست… تولید. تصویربرداری اصلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰ در پراگ آغاز شد. پاسخ انتقادی. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۲۴ نقد، با میانگین امتیاز ۶٫۵ از ۱، دارای ۸۰ درصد محبوبیت است. توافق نظر منتقدان این وب سایت می گوید: «آسمان سرخ خونی از داستان خون آشام پرمفهوم خود نهایت استفاده را می کند و لذتی سریع را برای علاقه مندان به ژانر ارائه می دهد».
ورنر مایکل بلومنتال (Werner Michael Blumenthal) (متولد ۳ ژانویه ۱۹۲۶)، رهبر تجاری، اقتصاددان و مشاور سیاسی آمریکایی متولد آلمان است که از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ در حکومت رئیس جمهور جیمی کارتر، وزیر خزانه داری ایالات متحده بود. بلومنتال در سال ۱۹۳۹ زمانی که سیزده ساله بود به سختی توانست همراه با خانوادهٔ یهودی خود از آلمان نازی فرار نماید. بلومنتال مجبور شد دورهٔ جریان جنگ دوم جهانی الی سال ۱۹۴۷ را در منطقهٔ گتوی شانگهای چین تحت اشغال ژاپن زندگی نماید. سپس به سانفرانسیسکو رفت و به کارهای عجیبی را شروع کرد تا بتواند مصارف مدرسهٔ خود را تأمین نماید. در کالج ثبت نام کرد و سرانجام با اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ اقتصاد بین الملل از دانشگاه کالیفرنیا برکلی و دانشگاه پرینستون فارغ شد. در جریان حرفه اش، هم به بازرگانی و هم در خدمات عمومی فعالیت می کرد. بلومنتال قبل انتصاب در سمت کابینهٔ رئیس جمهور جیمی کارتر، به یک رهبر موفق در تجارت تبدیل شده بود و کار و در سمت های اداری در دوره های ریاست جمهوری رئیس جمهور جان اف. کندی و لیندون جانسون، اجرای وظیفه کرده بود. بلومنتال به عنوان عضو دولت کارتر، در ساخت سیاست اقتصادی کمک کرد و در بر
قراری روابط مجدد با چین نقش داشت. بلومنتال پس از استعفا از سمت دولتی، رئیس و مدیر عامل اجرائی شرکت باروزیک و شرکت یونی سیس شد و هفده سال پس از آن رئیس موزه احیا شده، یهود برلین، تعیین شد. بلومنتال نویسندهٔ کتاب «"دیوار نامرئی"» (چاپ انتشارات کاونترپوینت، ۱۹۹۸) و کتاب از «"آوارگی تا واشینگتن: خاطرات رهبری در قرن بیستم"» (چاپ انتشارات اوورلوک، ۲۰۱۳) بود. اوایل زندگی. بلومنتال پسر رز والری (موسوم به مارکت) و ایوالد بلومنتال، در شهر ارانیبرگ جمهوری وایمار (شهر ارانیبرگ آلمان امروزی)، متولد شد. خانوادهٔ بلومنتال مالک یک مغازه لباس بود و از امکانات زندگی متوسط برخوردار بود. اجداد وی از قرن شانزدهم به بعد در شهر ارانیبرگ زندگی می کردند. در نتیجهٔ قوانین نورنبرگ (قانون حفاظت از نژاد و افتخار آلمانی) حزب نازی که در سال ۱۹۳۵ نافذ شد، خانوادهٔ بلومنتال از ترس جان خود تصمیم گرفتند که از آلمان فرار نمایند. بلومنتال از شب بلورین یا شب شیشه های شکسته یادآوری کرد، شب بلورین مجموعه حمله های هماهنگ علیه یهودیان و اموال آن ها بود که در ۹ ماه نوامبر سال ۱۹۳۸ در سراسر آلمان آغاز شد. در صبح یکی از روزها در ۱۹۳۸، اعضای گشتاپو یا سا
زمان پلیس مخفی نازی به زور وارد خانه وی شدند و پدرش را بدون هیچ دلیلی بازداشت کردند. پدرش را به اردوگاه کار اجباری بوخن والد که یکی از بزرگترین اردوگاه کار اجباری در آلمان بود، انتقال دادند، اردوگاهی که تخمیناً ۵۶٬۰۰۰ نفر که اکثراً یهودی بودند، سرانجام در آن به قتل رسیدند. مادرش عجالتاً تمامی مایملک خانواده را به فروش رسانید و موفق شد شوهر خود را رها سازد. به گفتهٔ استیفانی خواهر بزرگ بلومنتال، آن ها هیچ چارهٔ نداشتند مگر این که فروشگاه دیرینهٔ خود را به قیمت «عملاً ناچیز» به خانم مدیر فروشات خود بفروشند. استیفانی از آن روز چنین یادآوری می نماید: «مادرم اشک می ریخت ــ گریه مادرم بیشتر به علت این زیان نبود، بلکه به علت غیرعادلانه بودن آن بود، به این خاطر که کسی را که آموزش داده بودیم بلای جان ما شود و آنچه را که برایش بسیار زحمت کشیده بودیم، به {قیمت} ناچیز بدست آورد».
خوش آباد ، روستایی از توابع بخش سامن شهرستان ملایر در استان همدان ایران است. این روستا در جاده ملایر_نهاوند قرار دارد و مردم آن به زبان لری ثلاثی صحبت میکنند.این روستا مدتی بدون سکنه بوده است که مجددا پس از سال ۱۳۸۵ مسکون شده است،به همین علت هیچگونه آماری از تعداد سکنه این روستا در آمار و ارقام کشوری موجود نمیباشد.اهالی ایل روستا از ایل احمدوند شامل : احمدوند و چراغی و طوایف فیروزی ، مومنی ، عباسی میباشند. این روستا در مجاورت روستاهای گرآباد و بهمن آباد و در مقابل روستای کرتیل آباد قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان حرم رودسفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن (۳خانوار) بوده است اما جمعیت فعلی آن ۱۰۰ نفر (۳۷خانوار) است.
والاس ام. بارنت جونیور (.Wallace M. Barnett Jr) (زادهٔ ۷ فوریه ۱۹۳۱ – درگذشتهٔ ۱۸ مارس ۲۰۱۶)، سیاستمدار آمریکایی، طرفدار حقوق زنان و طرفدار ایمنی آتش بود که از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸ میلادی از حوزه انتخابیه ۲۶ام نبراسکا در مجلس قانون گذاری نبراسکا نمایندگی کرد. وی به لقب والی (Wally) معروف شد. وی به عنوان فردی شناخته می شود که برای نخستین بار قانون ایالتی بر علیه تعرض جنسی بر همسر را در سطح ایالات متحده معرفی نمود. قوانینی با این ماهیت بعدتر در سایر ایالت ها نیز اعمال گردید. اوایل زندگی. بارنت در ۱۹۳۱ میلادی در لینکلن، نبراسکا متولد شده و در دانشگاه نبراسکا آموزش دید. بارنت، قبل از اینکه به عنوان عضو مجلس انتخاب گردد، برای ۱۴ سال به عنوان مأمور آتش نشانی در اداره آتش نشانی لینکلن مشغول خدمت بود. وی یکی از آن مامورهای آتش نشانی بود که نتوانستند یک مادر و کودک را که، یک روز پس از کریسمس ۱۹۶۵، در خانه ای در محله هاولاک در آتش سوزی گیر مانده بودند، نجات دهند. پس از آتش سوزی، بارنت همراه با همکاران خود توسط ماشین آتش نشانی به ایستگاه آتش نشانی برنگشته و بجای آن با لباس و تجهیزات آتش نشانی خود تا ایستگاه قدم زد. پس از اینکه
شیفت کاری وی به پایان رسید، او دراز کشید و گریست. این رویداد تأثیر عمیقی بر وی گذاشته و تا چندین دهه از یاد وی نرفت. قانون گذاری. به عنوان سناتور ایالتی، دغدغه های اصلی بارنت شامل طرزالعمل های دیوان حقوقی کودکان، حقوق زنان، تلاش ها برای بهبود ایمنی بزرگ راه ها و بهبود وضعیت بیمارستان های روانپزشکی بود. وی رئیس کمیته قضایی بود. قانون جرم تعرض جنسی. فعالین فمینیستی موج دوم و دادخواهان قربانیان، از جمله کارن فلاورز از ائتلاف لینن در مقابل تجاوز جنسی، راه را برای اصلاحات قوانین مرتبط با تجاوز جنسی نبراسکا در دهه ۱۹۷۰ میلادی باز نمودند. بارنت لایحه ای را در ۱۹۷۵ میلادی معرفی نمود که قوانین تجاوز جنسی بازمانده از قرن نوزدهم میلادی را باطل نموده و آنرا با قانونی جایگزین می کرد که در آن بجای اصطلاح «تجاوز جنسی» از اصطلاح «جرم تعرض جنسی» استفاده شده بود. این تغییر در اصطلاح یک محدوده گسترده تر تماس جنسی ناخواسته را شامل می شد و هدف از آن این بود تا شهادت آنهای که مورد تعرض قرار گرفته اند را کمتر شخصی سازد. این لایحه تلاش می کرد تا «از عزت قربانیان در تمامی مراحل فرایند قضایی محافظت نماید». برخلاف قانون قدیمی، قانون پی
شنهاد شده جدید بر علیه تعرض جنسی، هیچ استثنای برای تعرض همسر قایل نبود. با وجود این که بارنت می دانست زنان بیشتر از مردان مورد هدف جرایم جنسی قرار می گیرند، اما در این قانون جدید از زبان فراگیر استفاده شده بود و جنسیت تعرض کننده و تعرض شونده را مشخص نمی کرد. تلاش های بارنت برای جرم انگاری تعرض بر همسر، به طور قوی از سوی سناتور ارنی چمبرز و سناتور وارن آر. اسویگارت مورد حمایت قرار گرفت. جرم انگاری تعرض همسر تقریباً با اتفاق نظر در مجلس قانون گذاری به تصویب رسید، بجز از سناتور گلین ای. گودریچ که برخلاف آن رأی داد. این قانون، نبراسکا را به نخستین ایالت در سطح ایالت متحده مبدل نمود دارای قانونی بر ضد تعرض جنسی بر همسر بود. قانون سوءاستفاده خانگی. بارنت قانون محافظت از سوءاستفاده خانگی را در ۱۹۷۸ میلادی معرفی کرد. این قانون وجوه رفاهی را بسوی پناهگاه های اضطراری و خدمات مشاوره برای آنهای که در معرض سوءاستفاده و خشونت خانگی قرار گرفته اند هدایت نموده و مجریان قانون را ملزم نمود تا برنامه های آموزشی خشونت خانگی را فرا گیرند. تا ۲۰۲۰ میلادی، این قانون هنوز هم اجرایی است. حذف قانون ضد همجنسگرایی. بارنت از لغو قوانین ض
د همجنسگرایی حمایت کرد. این قانون گذار در ۱۹۷۷ میلادی به نفع بازنگری کد جزای نبراسکا رأی داد تا ممنوعیت مجامعت همجنس گرایان در این ایالت برداشته شود. فرماندار جی. جیمز اگزون این بازنگری قانون را وتو کرد. بارنت با اگزون صحبت کرد و دریافت که فرماندار از «منحرفین جنسی، همجنس گرایان و مردان همجنس گرا» هراس داشت. بارنت جنبشی را برای ملغی کردن وتوی فرماندار ایجاد نمود. این جنبش به موفقیت رسید و نبراسکا به نخستین ایالتی مبدل شد که مجامعت همجنس گرایان در آن قانونی بود. سایر قوانین. بارنت در ۱۹۷۱ میلادی با NORAL که شعبه NARAL در نبراسکا بود کار کرده و طرحی را برای قانونی سازی سقط جنین تهیه کرد. این لایحه هرگز به رأی گیری گذاشته نشد چون امید تصویب آن بسیار اندک بود. بارنت امیدوار بود که سقط جنین می تواند در دادگاه قانونی شود، چون وی حس می کرد که قوانینی چون قوانین نبراسکا مغایر قانون اساسی بودند. پیشبینی وی با تصمیم دادگاه در پرونده رو در مقابل وید در ۱۹۷۳ میلادی درست اثبات شد. بارنت از تدابیری حمایت نمود که نگهبانان زندان شهر را ملزم می کرد تا اسناد پزشکی هر نوع فرایندی که بر زندانیان انجام می شود را حفظ نمایند. اواخر
زندگی. بارنت، پس از اینکه تصمیم گرفت تا مجدداً نامزد مجلس قانون گذاری نشود، در ۱۹۷۸ میلادی به عنوان مسئول عمومی آتش نشانی ایالت نبراسکا گماشته شد. وی در ۱۹۹۱ میلادی از سوی مالک بزرگترین شرکت محصولات آتش بازی نبراسکا به عنوان «قهرمان ناشناخته آتش بازی» خوانده شد، چون رویکرد سختگیرانه اما منصفانه وی نسبت به ایمنی آتش بازی باعث امن تر شدن صنعت آتش بازی شد. بارنت در کل زندگی خود برای ایمنی آتش بازی دادخواهی کرد. بعدتر وی به عنوان مسئول امنیتی کاپیتول ایالت نبراسکا خدمت نمود. بارنت در ۲۰۱۶ میلادی درگذشت و در قبرستان پارک یادبود لینکلن در زادگاهش، لینکلن، به خاک سپرده شد. میراث. سایر ایالت های ایالات متحده، با پیروی از مثال نبراسکا در برخی موارد، استثنای حالت مدنی را از قوانین تجاوز جنسی در دهه ۱۹۷۰ میلادی حذف کردند. تا ۱۹۹۳ میلادی، تمامی ۵۰ ایالت تعرض جنسی همسر را جرم اعلام کردند. قانون ضد تعرض جنسی همسر که بارنت معرفی نمود با تصمیم دادگاه عالی نبراسکا در ۱۹۸۶ میلادی حمایت گردیده و مستحکم ساخته شد. این تصمیم یک دکترین حقوقی به اصطلاح «رضایت ابطال ناپذیر» را تغییر داده و تأیید نمود که هیچ نوع مصونیت همسری، در صورت