Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مکس-هلموت اوسترمن (۱۱ دسامبر ۱۹۱۷ – ۹ اوت ۱۹۴۲) یک نظامی آلمانی و خلبان تک خال لوفت وافه در طی جنگ جهانی دوم بود. او در بیش از ۳۰۰ ماموریت رزمی خود قادر به ساقط سازی ۱۰۲ هواگرد دشمن گشت. بیشتر این پیروزی ها در جبهه شرقی کسب شدند. زندگی نامه. روز ۱۱ دسامبر سال ۱۹۱۷ در هامبورگ زاده شد. ماه مارس سال ۱۹۳۷ به لوفت وافه پیوست. پس از تکمیل دوره آموزشی و ترفیع به درجه ستوان دومی به عنوان هواگرد دوموتوره مسرشمیت ب اف ۱۱۰ به جناح ۱ جنگنده سنگین منتقل گشت. با گروه ۱ از جناح ۱ جنگنده سنگین در نبرد لهستان وارد میدان رزم شد. سپس به جناح ۲۱ جنگنده فرستاده شد تا با هواگرد تک موتوره مسرشمیت ب اف ۱۰۹ به پرواز ادامه دهد. در جریان نبرد فرانسه روز ۲۰ مه سال ۱۹۴۰ نخستین پیروزی هوایی خود را در مقابل هواگرد موران ۴۰۶ فرانسوی بر فراز پرون به دست آورد. با آغاز نبرد بریتانیا پنجمین پیروزی هوایی او ۵ سپتامبر در مقابل یک جنگنده هاریکن نیروی هوایی بریتانیا حاصل شد. تا پایان این نبرد پیروزهای هوایی خود را به هشت مورد رساند. در جریان نبرد یوگسلاوی روز ۶ آوریل سال ۱۹۴۱ موفق به ساقط سازی یک جنگنده ب اف ۱۰۹ایی نیروی هوایی یوگسلاوی که در گذشته
از آلمان خریداری شده بود، بر فراز بلگراد گشت. با آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در ماه ژوئن کسب پیروزی های هوایی برای او شتاب گرفت. با پرواز بر فراز جبهه لنینگراد روز ۲۳ ژوئن دو هواگرد دشمن را ساقط نمود. تا پایان ماه ژوئیه تعداد پیروزهای هوایی او از ۲۰ مورد فراتر رفت. روز ۱۴ سپتامبر سال ۱۹۴۱ با ۳۰ پیروزی هوایی نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. تا اوایل سال ۱۹۴۲ پیروزهای هوایی خود را به ۵۰ مورد رساند. ماه فوریه همان سال با درجه ستوان یکمی به فرماندهی یک اسکادران در گروه ۸ از جناح ۵۴ جنگنده منصوب شد. روز ۱۲ مارس سال ۱۹۴۲ با ۶۰ پیروزی هوایی مفتخر به دریافت برگ های بلوط صلیب شوالیه از دست آدولف هیتلر گردید. تا پایان همان ماه ۲۰ پیروزی هوایی دیگر نیز به دست آورد. روز ۱۰ مه چند دقیقه پس از آن که نود و هفتمین هواگرد دشمن را ساقط ساخت، خود نیز ساقط شد اما توانست به سلامت به یگان خود بازگردد. دو روز بعد با ساقط کردن سه هواگرد دیگر دشمن به عنوان هفتمین خلبان لوفت وافه به صدمین پیروزی هوایی رسید. در جریان آخرین درگیری جنگنده ب اف ۱۰۹اف-۴ او مورد اصابت قرار گرفت و خود زخمی شد. پنج روز پس از آن در ۱۷
ماه مه سال ۱۹۴۲ به قدردانی از ۱۰۰ پیروزی هوایی، گیره شمشیرهای نشان صلیب شوالیه به اعطا گردید. سپس برای مدتی به مرخصی رفت. ماه اوت به یگان خود بازگشت. روز ۹ اوت سال ۱۹۴۲ صد و دومین و آخرین پیروزی هوایی خود را بر فراز آموسوو کسب کرد. ستوان یکم مکس-هلموت اوسترمن خود همان روز ساقط و کشته شد. او تا هنگام مرگ بیش از ۳۰۰ پرواز رزمی به انجام رسانده بود.
جامعه شناسی تضاد ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
گیرندهٔ چشایی (به انگلیسی: taste receptor یا tastant)، نوعی گیرنده سلولی است که حس چشایی را تسهیل می کند. هنگامی که غذا یا مواد دیگر وارد دهان می شوند، مولکول های موجود در غذا با بزاق واکنش داده و به گیرنده های چشایی در حفره دهانی و سایر مکان ها در بدن تماس پیدا کرده و مولکول های دارای طعم، حس چشایی را فعال می کنند. گیرنده های چشایی مهره داران به دو گروه کلی تقسیم می شوند: حس بینایی، بویایی، وضعیت فیزیکی مواد، مانند سردی و گرمی و جنس مواد خورده شده همگی به «ادراک مزه ها» و درک "طعم ها کمک می کنند". گیرنده هایی مانند TRPV1، مسئول درک گرما و حس حرارت از برخی مولکول ها مانند کپسایسین (موجود در فلفل تند) هستند و گیرنده CMR1 مسئول درک سرما از مولکول هایی مانند جوهر نعنا، موجود در نعنا اوکالیپتول (موجود در اکالیپتوس) و ایسیلین هستند. توزیع بافتی. سیستم چشایی از سلول های گیرنده چشایی در جوانه های چشایی تشکیل شده است. جوانه های چشایی به نوبه خود در ساختارهایی به نام پاپیلای زبان قرار دارند. گیرنده های چشایی علاوه بر پاپیلاها، درکام و قسمت های ابتدایی دستگاه گوارش انسان مانند حنجره و مری فوقانی نیز وجود دارند. سه عصب
مغزی، زبان را عصب دهی می کنند: عصب واگ، عصب زبانی-حلقی و عصب چهره ای. عصب زبانی-حلقی و طناب صماخی (تیمپانی) که شاخه ای از عصب چهره ای است، گیرنده های چشایی TAS1R و TAS2R را عصب دهی می کنند. علاوه بر گیرنده های چشایی در زبان، اپیتلیوم روده نیز مجهز به یک سیستم شیمیایی-حسی ظریف است که اطلاعات حسی را به چندین سیستم مؤثر بر تنظیم اشتها، پاسخ های ایمنی و حرکات دستگاه گوارش، ارتباط می دهد. در سال ۲۰۱۰، محققان گیرنده های تلخی را در بافت های ریه پیدا کردند که باعث شُل شدن مجاری هوایی در هنگام مواجهه با یک ماده تلخ می شود. آن ها معتقدند که این مکانیسم از نظر تکاملی اهمیت دارد، زیرا به پاک سازی عفونت های ریه کمک می کند و می تواند برای درمان آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه نیز مورد استفاده قرار گیرد. گیرندهٔ مزه شیرین (T1R2/T1R3) را می توان در اندام های مختلف خارج دهانی در سراسر بدن انسان مانند مغز، قلب، کلیه، مثانه، اپی تلیوم تنفسی در بینی و… نیز یافت. در بیشتر اندام ها، عملکرد این گیرنده ها نامشخص است. گیرنده طعم شیرین موجود در روده و لوزالمعده نقش مهمی در تنظیم متابولیک فرایند تشخیص کربوهیدرات ها در روده و در ترشح انسو
لین دارد. این گیرنده در مثانه نیز یافت می شود، که نشان می دهد مصرف شیرین کننده های مصنوعی که این گیرنده را فعال می کنند، ممکن است باعث انقباض بیش از حد مثانه شود. عملکردها در بدن. طعم ها و مزه ها به شناسایی سموم، تنظیم تغذیه و تنظیم اشتها، پاسخ های ایمنی و تحرک دستگاه گوارش کمک می کند. امروزه پنج طعم اصلی شناسایی شده است: شور، شیرین، تلخ، ترش و اومامی. احساس طعم شور و ترش هر دو از طریق کانال های یونی تشخیص داده می شوند. طعم شیرین، تلخ و اومامی نیز، از طریق گیرنده های طعم جفت شونده با پروتئین جی تشخیص داده می شوند. علاوه بر این، برخی از عوامل می توانند به عنوان اصلاح کنندهٔ طعم، مانند میراکولین یا کورکولین برای طعم شیرین یا استروبین برای پوشاندن تلخی عمل کنند. به طور کلی، از دست دادن عملکرد گیرنده های طعم، یک فرایند تکاملی است که به دلیل تغییر رژیم غذایی در گونه ها رخ داده است.
ساخت اجتماعی فناوری (به ) (SCOT) نظریه ای در حوزه مطالعات علم و فناوری است. طرفداران SCOT یا ساخت گرایان اجتماعی استدلال می نمایند که فناوری کنش انسان را تعیین نمی کند بلکه برعکس، این عمل انسان است که فناوری را شکل می دهد. آن ها هم چنین مدعی هستند که راه هایی که یک فناوری مورد استفاده قرار می گیرد را نمی توان بدون دانستن این که آن فناوری در چارچوب اجتماعی چگونه گنجانده شده است درک کرد. ساخت اجتماعی فناوری واکنشی به جبرگرایی فناورانه بوده و بعضی اوقات با عنوان ساخت گرایی فناورانه نیز از آن یاد می شود. SCOT بر کارهای انجام شده در مکتب ساخت گرایانهِ ی جامعه شناسی علم بوده و زیرموضوعات آن شامل نظریه شبکه کنشگر (شاخه ای از چامعه شناسی علم و فناوری) و تحلیل تاریخی سامانه های اجتماعی-فناوری، مانند کارهای تاریخ نویس «توماس پی هیوز» می باشد. روش های تجربی آن برگرفته شده از «برنامه تجربی نسبی گرایی» (EPOR) است، که به طور کلی یک روش تجزیه و تحلیل را برای تشریح راه های که یافته های علمی در جامعه پذیرفته می شوند مشخص می نماید (مقاله «برنامه قوی» را ببینید). طرفداران پیشتاز ساخت اجتماعی فناوری شامل «ویبر بیجکر» و «تریور پی
نچ» می باشد. ساخت اجتماعی فناوری می گوید آن هایی که در جستجوی دانستن دلیل برای پذیرفتن یا رد یک فناوری هستند، باید به دنیای اجتماعی نگاه کنند. بر اساس ساخت اجتماعی فناوری، جهت تشریح موفقیت یک فناوری تنها گفتن این کافی نیست که فناوری «بهترین» است. پژوهشگران باید دریابند که ملاک برای «بهترین» بودن چگونه تعریف شده و کدام گروه ها و ذینفعان در تعریف آن مشارکت می کنند. به خصوص، آن ها باید بپرسند که چه کسی ملاک های فنی که موفقیت بر مبنای آن سنجش می شود را تعریف می کند، چرا ملاک های فنی این گونه تعریف می شوند و این که چه کسی مشمول یا مستثنی شده است. پینچ و بیجکر استدلال می نمایند که قطعیت پرایی فناورانه یک افسانه بوده و این افسانه ناشی از این مسئله است که هر گاه فردی به گذشته نگاه کند، برین باور شود که راهی که تا امروزه پیموده شده تنها راه ممکن بوده است. SCOT صرفاً یک نظریه نیست، بلکه یک روش شناسی نیز است: این نظریه مراحل و اصولی که باید پیروی شوند را برای کسی که می خواهد علل ناکامی یا موفقیت فناورانه را تحلیل نماید مشخص می کند. میراث برنامه قوی در چامعه شناسی علم. طرح اولیه رویکرد ساخت اجتماعی فناوری تا حدودی با انگ
یزه گیری از ایده های برنامه قوی در جامعه شناسی علم تهیه شده بود (بلور، ۱۹۷۳). پینچ و بیجکر در مقاله اندیشه آفرینشان به "اصل تقارن" اشاره نموده و آن را به عنوان تاثیرگذارترین اصل جامعه شناسی علم دانسته که باید در تحقیقات تاریخی و جامعه شناختی فناوری نیز مورد استفاده قرار گیرد. این اصل به طور قوی با نظریه علیت اجتماعی بلور پیوند دارد. تقارن. "اصل تقارن" می گوید که هنگام تشریح مبانی باورهای علمی که عبارت از ارزیابی موفقیت یا ناکامی مدل ها، نظریات یا آزمایش ها است، مورخ/جامعه شناس باید همان "نوع" تشریح را در صورت موفقیت یا در صورت ناکامی به کار گیرد. هنگام بررسی باورها، پژوهش گران باید در رابطه به صادق یا کاذب بودن آن باورها، بی طرف عمل نماید (به صورت پسین) و توضیحات باید غیر جانبدارانه باشند. برنامه قوی در رابطه به استدلال هایی که بازی گران اجتماعی برای پذیرش یا رد هرگونه فناوری می آورند، موضع نسبی گرایانه یا بی طرفانه را اقتباس می کند. به تمامی استدلالات (اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و هم چنین فنی) باید به طور مساوی پرداخته شوند. اصل تقارن به این مشکل می پرداز که، که مورخین اشتیاق دارند تا موفقیت نظریه های م
وفق خود را با اشاره به «واقعیت عینی» یا «برتری فنی» ذاتی آن ها تشریح نمایند، در حالی که در صورت ناکامی به احتمال زیاد به سراغ تشریحات جامعه شناختی (آوردن دلایل اقتصادی یا اثر گذاری سیاسی) می روند. به عنوان مثال، با تجربه موفقیت مشهود دوچرخه های دارای زنجیر برای دهه ها، اشتیاق بر این است تا موفقیت آن به «فناوری پیشرفته» این دوچرخه در مقایسه با «بدوی بودن» دوچرخه «پنی فارتینگ» نسبت داده شود، اما اگر ما از نزدیک و به طور متقارن به تاریخ آن ها نگاه کنیم (آن گونه که پینچ و بیکر نگاه کردند)، می توانیم ببینیم که دوچرخه های اولیه برمبنای معیارهای کاملاً متفاوت از معیارهای امروزی ارزش داده می شدند. استفاده کنندگان اولیه (غالباً اشراف زاده های جوان و ثروت مند) به سرعت، هیجان و شکوه مندی پنی فارتنگ ارزش می دادند. برخلاف امنیت و ثبات دوچرخه های ایمنی زنجیردار، چندین عامل اجتماعی دیگر (مانند، وضعیت عصری زندگی شهری و حمل و نقل، عادت های لباس پوشیدن زنان و فمینیسم) بر ارزش یابی نسبی مدل های دوچرخه تأثیر داشته و آن را تغییر داده است. قرائت ضعیف از "اصل تقارن"، خاطر نشان می نماید که اغلب چندین نظریه یا فناوری رقیب وجود دارند
و تمامی آن ها این پتانسیل را دارند تا راه حل های اندکی متفاوت با مشکلات مشابه فراهم نمایند. در این گونه حالات، عوامل جامعه شناختی، توازن میان آن ها را برقرار می نماید: به همین خاطر باید به طور برابر به آن ها توجه نماییم. مطالعهٔ قوی و ساخت گرایانهِ اجتماعی می افزاید که حتی پیدایش پرسش ها یا مشکلاتی که باید حل گردند، توسط عوامل تعیین کنندهٔ اجتماعی تعیین می گردند، از این جهت قانون تقارن ظاهراً حتی روی مسائل کاملاً فنی نیز قابل تطبیق است. مفاهیم اصیل بنیادین. برنامه تجربی نسبی گرایی (EPOR) نظریه ساخت اجتماعی فناوری (SCOT) را در دو مرحله معرفی کرد. مرحله اول: انعطاف پذیری تفسیری. مرحله اول روش شناسی پژوهشی SCOT (ساخت اجتماعی فناوری) این است تا تفسیرهای بدیل در مورد فناوری را بازسازی نماید، مشکلات و تضادهایی که این تفسیرها ایجاد می نمایند را تحلیل کرده و آن ها را با ویژگی های طراحی ابزارهای فناورانه پیوند دهد. رابطه میان گروه ها، افراد و طراحی ها می تواند در نمودارها به تصویر کشیده شوند. معنی "انعطاف پذیری تفسیری" این است که هر ابزار فناورانه برای گروه های گوناگون دارای معانی و تفاسیر متفاوتی اند. بیجکر و پینچ نش
ان می دهند که تایرهای هوا دار دوچرخه به برخی افراد به معنی نوعی راحت حمل و نقل است، در حالی که برای برخی دیگر به معنی دردسر فنی، مشکل کشش و زشت بودن از نظر زیبایی شناختی است. تایرهای هوا دار در مسابقه باعث سرعت بالاتر می شود. تفاسیر بدیل، مشکلات متفاوتی را ایجاد می کنند که باید حل شوند. زیبایی شناسی، راحتی و سرعت باید چگونه اولویت بندی شوند؟ «بهترین» گزینه میان کشش و سرعت کدام است؟ گروه های اجتماعی مرتبط. ابتدایی ترین گروه های مرتبط، عبارت از "کاربران" و "تولیدکنندگان" ابزار فناورانه هستند، اما بیشتر اوقات گروه های فرعی نیز وجود دارند، کاربرانی با وضع اجتماعی و اقتصادی متفاوت، تولیدکنندگان رقیب و …. بعضاً گروه های مرتبطی نیز وجود دارند که نه کاربر و نه تولیدکننده فناوری هستند، مانند خبرنگاران، سیاست مداران و سازمان های مدنی. تریور پینچ استدلال نموده است که فروشندگان نیز باید در مطالعه فناوری مد نظر قرار گیرند. گروه ها را می توان بر مبنای تفاسیر مشترک یا متفاوت آن ها از فناوری مورد نظر، از هم تفکیک نمود. انعطاف پذیری طراحی. همان گونه که فناوری ها برای گروه های مختلف دارای معانی متفاوت است، همیشه راه های متعددی
برای ساختن فناوری وجود دارد. یک طرح به خصوص صرفاً نشان دهنده نقطه ای در حوزه بزرگ احتمالات فنی بوده و منعکس کننده تفاسیر گروهای مرتبط مشخصی می باشد. مشکلات و تضادها. تفاسیر گوناگون اغلب باعث بروز تضاد در میان معیارهایی می شود که از نظر فناوری به سختی قابل حل است (مثلاً، در رابطه با مورد دوچرخه، یکی از مشکلات این بود که چگونه یک زن می تواند با دامن کوتاه دوچرخه براند و همزمان معیارهای آداب و اصول اجتماعی را نیز رعایت کند) یا تضاد میان گروه های مرتبط («مخالفین دوچرخه سواری» که برای منع دوچرخه لابی گری نمودند). گروه های مختلف در جوامع مختلف مشکلات مختلفی می سازند و این امر باعث می شود تا طراحی های مختلفی ایجاد گردد. مرحله دوم: بستار. مرحله دوم روش شناسی SCOT این است تا نشان دهد که بستار چگونه صورت می پذیرد. با گذشت زمان و پیشرفت فناوری ها، انعطاف پذیری تفسیری و طراحی از طریق سازوکار بستار فرو می ریزند. دو مثال از سازوکارهای بستار به قرار ذیل اند: بستار دائمی نیست. گروه های اجتماعی جدید ممکن است انعطاف پذیری تفسیری جدیدی شکل دهند یا آنرا دوباره معرفی نمایند و باعث ایجاد گفت گوها یا تضادهای جدیدی در مورد فناوری ش
وند (به عنوان مثال، اتوموبیل ها در دهه ۱۹۸۰ میلادی نسبت به وسایل نقلیه ای که با نیروی اسب رانده می شدند، به عنوان بدیل «سبز» و فناوری پاک ترِ سازگار با محیط زیست پنداشته می شدند؛ در دهه ۱۹۶۰ میلادی، گروه های اجتماعی جدید، تفاسیر جدیدی در مورد تأثیرات زیست محیطی اتوموبیل معرفی و نتیجه مخالف را استنتاج نمودند).
سنتز پیرول نور یک واکنش شیمیایی پرکاربرد است که پیرول های استخلافی (۳) را سنتز می کند. این روش شامل واکنش یک α-آمینوکتون (۱) و ترکیبی حاوی یک گروه الکترون کشنده (به عنوان مثال یک استر همان طور که نشان داده شده است) α به یک گروه کربونیل (۲) است.
جامعه شناسی جنسیت (به )، یکی از زیرشاخه های مشهور در جامعه شناسی است. تعامل اجتماعی که مستقیماً از نظرساختار اجتماعی با جامعه شناسی مرتبط است. یکی از ساختارهای اجتماعی بسیار مهم عبارت از پایگاه اجتماعی است. این ساختار بر حسب موضعی که یک فرد داراست تعیین شده که آن هم تحت تأثیر نحوه برخوردی که با او در جامعه می شود قرار دارد. یکی از پایگاه های اجتماعی بسیار مهم که فرد آن را اعلام می کند، جنسیت است. خِرد جمعی و ادبیات آکادمیک معمولاً اصطلاح "جنسیت" را به معنی نرینگی یا مادینگی ادراک شده یا بیان شده (تشخیص خودی) یک شخص به کار می برند. معرفی. اصطلاح "نقش جنسیتی" نخستین بار توسط «جان مانی» در مقاله ای در ۱۹۵۵ میلادی ابداع گردید و این اصطلاح را چنین تعریف نمود: «تمامی آن چیزهایی که یک فرد می گوید یا انجام می دهد تا جنسیت خود را به عنوان پسر/مرد یا دختر/زن آشکار سازد». از نگاه نظریه پرداز آمریکایی جنسیت، جودیت باتلر، جنسیت یک شخص مغلق است و ویژگی های بی شماری چون ظاهر، صحبت، تحرک و سایر عواملی که تنها محدود به جنسیت زیست شناختی نیستند را شامل می شود. جوامع معمولاً تمایل به داشتن «نظام های جنسیتی دوگانه ای» هستند که د
ر آن همگی به عنوان نر یا ماده دسته بندی می شوند. برخی جوامع جنسیت سومی را نیز شامل می شوند، مثلاً مردم «دو روح» آمریکایی بومی و «هجرا» های هندی. در رابطه به این که جنسیت تا چه اندازه یک ساخت اجتماعی یا یک ساخت زیست شناسی است، بحث هایی وجود دارد. در نظریه فمینیستی. جنبش زنان در دهه های ۶۰ و ۷۰ قرن بیستم میلادی، حرکتی را آغاز نمودند که منتهی به تشکیل نظریه فمینیستی شد. یکی از کتاب هایی که باعث این جنبش گردید، کتاب "رازوری زنانه" اثر بتی فریدان بود. این کتاب تشریح نمود که از زنان چه انتظاراتی برای انجام کارهای خانه وجود دارد. این کتاب سریعاً در میان زنان زیادی طنین انداز شده و پر فروش ترین کتاب تبدیل گردید و در نتیجه آن یک جنبش افروخته شد. در جریان این جنبش که هم چنین از آن بنام جنبش حقوق زنان یا جنبش آزادی زنان یاد می گردد، زنان برای دسترسی به حقوق مساوی و آزادی های شخصی در تمامی ابعاد زندگی مانند سیاست، کار، خانواده و گرایش جنسی مبارزه نمودند. «سازمان ملی زنان» (NOW) در ژوئن ۱۹۶۶ میلادی توسط فعالان حقوق زنان: «بتی فریدان» ، پالین مری، شرلی چیزم و «موریل فاکس» جهت دادخواهی برای برابری سیاسی و اجتماعی زنان تأسیس
گردید. هرچند این سازمان بلافاصله پس از تأسیس موفقیت چندانی نداشت اما سازمان ملی زنان در ۱۹۶۹ توانست به گونه راحت تری برای اصلاحات زنان در واشینگتن لابی گری نماید. کنگره آمریکا در سال ۱۹۷۲ میلادی، «متمم حقوق برابر» (ERA) را تصویب کرد. با وجود این که این امر یک موفقیت برای فمینیسم به حساب می آمد، اما تصویب متمم حقوق برابر باعث نقدهایی از طرف افراد ضد فمینیسم گردید، آن ها استدلال نمودند که تصویب متمم حقوق برابر باعث بی اعتباری قوانین همجنس گرایی گشته و در نتیجه منتهی به ازدواج همجنس گراها خواهد شد. متمم حقوق برابر طی ده سال در ۳۸ ایالت تصویب گردید و در سه ایالت تصویب نشد. این موج دوم فمینیسم بود که پس از موج اول در قرن نزدهم میلادی جهت دادخواهی برای حق رأی زنان و ایجاد نظریه اولیه فمینیسم بوجود آمد. در جریان دهه ۷۰ قرن بیستم میلادی، هیچ اتفاقی نظری مبنی بر کاربرد اصطلاحات وجود نداشت. در ویرایش ۱۹۷۴ «"نرینگی/مادینگی یا انسان"» ، مؤلف اصطلاحات «جنسیت مادرزادی» و «نقش های جنسیتی اکتسابی» را به کار می برد، اما در نسخه ۱۹۷۸، کاربرد اصطلاحات جنس و جنسیت برعکس گردید. در ۱۹۸۰ میلادی، بیشتر نوشته های فمینیستی توافق نمود
ند تا اصطلاح جنسیت ("جندر") را تنها برای خصیصه های پذیرفته شده اجتماعی فرهنگی به کار برند. نظریه فمینیستی یک اصطلاح وسیع بوده و شامل انواع مختلف نظریه هایی است که تمامی آن ها بر تجربه های زنان و این باور که جامعه تابع زنان است تأکید می نمایند. لیبرال فمینیسم برین باور است که تمامی افراد باید آزاد باشند تا استعدادهای خود را توسعه بخشیده و منافع خود را تعقیب نمایند. افراد سعی می نمایند تا با برداشتن موانع در اجتماع برابری را گسترش دهند. فمینیسم سوسیالیستی فکر می کند که نظام سرمایه داری با متراکم نمودن ثروت و قدرت در دست افراد معدود، باعث تقویت پدر سالاری می شود. ساختار سنتی خانواده باید از طریق یک انقلاب جمعی جایگزین شود. فمینیسم رادیکال برین باور است که ریشه پدر سالاری به حدی در جامعه عمیق است که حتی یک انقلاب جامعه شناختی نیز نمی تواند به آن پایان دهد؛ جامعه باید خود جنسیت را حذف نماید. نظریه های اولیه فمینیستی سکس و جنسیت و بی عدالتی ها را براساس این دسته بندی های جنسیتی مورد هدف قرار دادند. با این حال، جنبش اولیه فمینیستی تنها متمرکز بر برابری زنان سفیدپوست طبقه متوسط بود. این جنبش سایر اقلیت های زنان، به و
یژه زنان سیاه پوست را مستثنی نمود. اقلیت های زنان به تجربه ها و مشقت های متفاوتی نسبت به زنان سفیدپوست طبقه متوسط مواجه هستند، اما با این حال این حقیقت در نظریه اولیه فمینیسم به طور گسترده نادیده انگاشته شده بود. با این وجود، این نظریه تولد فمینیسم را در پی داشت، نظریه ای که روی توانمندسازی زنان، آزادی زنان و بهبود حس زنان به خودشان متمرکز بود. با گذشت زمان، فمینیسم را می توان به چهار موج مجزا تقسیم کرد: موج اولی از قرن نزدهم تا اوایل قرن بیستم میلادی، موج دومی فمینیسم از دهه ۶۰ تا دهه ۷۰ قرن بیستم میلادی، موج های سوم و چهارم فمینیسم از دهه ۹۰ قرن بیستم میلادی تا به امروز ادامه دارد. هر یک از موج های فمینیسم اهداف مشخص خود را دارد که بر اهمیت برابری میان مردان و زنان از نظر برابری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی متمرکز می باشند. فمینیست ها در موج اول روی حق رأی زنان تمرکز داشتند. موج اول جنبشی بود که برای برابری سیاسی پافشاری می نمود تا زنان نیز بتوانند در سیاست اشتراک کنند. اما این جنبش تنها برای حق رأی زنان سفیدپوست دادخواهی نموده و زنانی که در اقلیت قرار داشتند را مستثنی نمود. مستثنی سازی اقلیت های زنان در جنبش ا
ولی اعلام وصول گروه های اقلیت در جنبش دوم را جرقه زد. هرچند، هدف اصلی جنبش دومی تأمین حقوق گرایش جنسی و تولید مثل بود. تلاش های این جنبش با تصویب «متمم حقوق باربر» (ERA) نتیجه بخشیده و این متمم حقوق برابر تمامی افراد را بدون مدنظر قرار دادن جنسیت آن ها ضمانت نمود. با پایان این موج، جامعه شروع به درک این مسئله نمود که جنسیت، این ایده که «زن» بودن به چه مفهومی است و انتظارات جامعه از این که یک زن چه است، از نظر اجتماعی پذیرفته شده است. این درک باعث ظهور موج سوم فمینیستی شد. این موج بر افشا سازی ایده غالب که جامعه در مورد زن و موقعیتشان در اجتماع داشت، تمرکز نمود. در این جنبش مفاهیم «دخترانه» یا «زنانه» بودن از پا درآورده می شود تا تعریفی که جامعه از زن بودن دارد مجدداً تعریف گردد. مرزهای جنسیتی مجدداً بازسازی می گردد تا به افراد اجازه دهد تا سیالیت جنسیتی را تجربه کنند. با این حال، این جنبش هم چنین در مبارزه با جنسیت زدگی و پدر سالاری قرار دارد، یا نظامی که در آن مردان تمامی قدرت را در دست دارند. این امر از طریق حاکمیت فرهنگ جنسیت زدگی نشان داده شده است، فرهنگی که در آن تنها دید از بالا به پایین بر روی زنان وجو
د دارد، آن هم به دلیل همان تجربه ها یا کارهایی که مردان نیز در آن سهیم اند.
توهم تپهٔ گرانشی که با نام های تپهٔ مغناطیسی، تپهٔ مرموز، جاذبه معکوس، ضد جاذبه نیز شناخته می شود؛ به سرازیری ای گفته می شود که به دلیل حالت خاص تپوگرافی محیط اطراف آن، خطای دید به وجود آورده و بیننده دچار توهم می شود که در سربالایی قرار دارد. در جاده هایی که این توهم در آن اتفاق می افتد، اگر رانندگان خودروهای خود را در حالت خلاص قرار دهند، به نظر می رسد که خودرو در حال حرکت برخلاف جهت شیب جاده است. صدها تپه گرانشی شناخته شده در سراسر جهان وجود دارد. این توهم دیداری در مناطق مختلفی از جهان شایع است به طوری که بعضی از عامهٔ مردم به غلط معتقد هستند ماجرای این تپه ها به یک تغییر ناگهانی در نیروی جاذبهٔ زمین برمی گردد. عده ای هم می گویند به دلیل نوسان در میدان مغناطیسی یا نیروهای ماورا است. تحقیقی که نشریهٔ «فیزیولوژیکال ساینس» (Psychological Scuence) در سال ۲۰۰۳ به چاپ رساند، حاکی از آن بود که توهم تپهٔ گرانشی معمولاً در اثر دو اتفاق رخ می دهد. نخست، افق باعث این توهم می شود. به این معنی که اگر شما بتوانید نقطهٔ ناپدید شدن جاده را روی خط افق ببینید، مغز شما افق را یک خط صاف می بیند و می انگارد، حتی اگر خط افق شی
ب تندی داشته باشد. همچنین، صرف نظر از شیب واقعی، اگر خط افق به سمت بالا باشد، به نظر شما می رسد که شیب آن به طرف پایین است، و برعکس این هم اتفاق می افتد. این تحقیق می گوید دلیل دوم شیب متنی است؛ یعنی این که شما شیب این تپه را براساس شیب دور و اطراف آن تفسیر می کنید. به عبارت دیگر ، هنگامی که جاده در کنار شیب تند قرار گرفته باشد، یا کنار سراشیبی باشد، شیب جاده رو به بالا به نظر می رسد. به طور کلی، چشم انداز کلی ذهن انسان را فریب می دهد و باعث این تصور می شود که جاده سراشیبی است. این توهم تقربیا شبیه به توهم «اتاق ایمز» است.
خودرو (یا اتومبیل) – وسیله نقلیه چرخ دار و سرنشین دار که پیشرانهٔ خود را حمل می کند. بیشتر تعاریف برای این اصطلاح نشاندهندهٔ این هستند که خودروها به طور کلی برای حرکت بر روی جاده ها و داشتن جای کافی برای نشستن یک تا شش نفر طراحی می شوند و معمولاً دارای چهار چرخ بوده و اصولاً بیشتر به منظور حمل و نقل افراد ساخته می شوند تا حمل بار. تا سال ۲۰۰۲، در سراسر جهان ۵۹۰ میلیون خودروی سرنشین دار وجود داشته است (حدود یک خودرو به ازای هر یازده نفر) که از میان آن ها، ۱۴۰ میلیون خودرو در ایالات متحده آمریکا قرار داشته اند (حدود یک خودرو به ازای هر دو نفر). انواع خودروها. خودروهای پایه تحت مالکیت خصوصی قرار داشته و به منظور جابجایی مالک و سرنشین های دیگر نزدیک به او مورد استفاده قرار می گیرند. برای اطلاعات بیشتر، مقالهٔ خودرو را ببینید. سایر انواع خودروها به شرح زیر هستند:
ریگ روان رمانی نوشته استیو تولتز است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شده است. این کتاب در مورد دو دوست به نام های لیام و آلدو است. لیام یک نویسنده و آلدو یک کارآفرینِ شکست خورده است و داستان کتاب بیشتر حول آلدو می چرخد. تولتز در مصاحبه ای گفته جزء از کل را دربارهٔ ترس از مرگ و ریگ روان را دربارهٔ ترس از زندگی نوشته است.
در فیزیک ماده چگال، تقریب الکترون مستقل ساده سازی است که در سیستم های پیچیده، متشکل از الکترون های فراوان، استفاده می شود که برهم کنش الکترون-الکترون در کریستال ها را پوچ می کند. این یک الزام برای مدل الکترون آزاد و مدل الکترون تقریباً آزاد است که در کنار قضیه بلوخ استفاده می شود. در مکانیک کوانتومی، این تقریب اغلب برای ساده کردن مسئله چندپیکره کوانتومی به تقریب های تک-ذره ای استفاده می شود. تلقی کوانتومی. برای مثالی از سودمندی تقریب الکترون مستقل در مکانیک کوانتومی، یک "کریستال N-اتمی" با یک الکترون آزاد در هر اتم (هر کدام با عدد اتمی "Z") را در نظر بگیرید. با نادیده گرفتن اسپین، همیلتونی سیستم به شکل زیر در می آید: ، که formula_2 ثابت پلانک کاهش یافته، e بار بنیادی، "me" جرم سکون الکترون، و formula_3 عملگر گرادیان برای الکترون "i" است. حرف بزرگ formula_4 جانمایی شبکه "I" -ام (موقعیت تعادل هسته های "I-ام") است و حرف کوچک formula_5 موقعیت الکترون "i-"ام است.
قاب پایه (تلفظ ) ساختار فلزی داخل یک بسته تراشه است که سیگنال ها را از دای به خارج منتقل می کند. قاب پایه از یک پد مرکزی تشکیل شده است، جایی که دای در آن قرار می گیرد، که توسط پایه ها احاطه شده است، رساناهای فلزی برجسته از دای به دنیای خارج منتهی می شوند. انتهای هر پایه که در نزدیک ترین نقطه به دای قرار دارد به یک پد بَندی ختم می شود. سیم های بَند کوچک دای را به هر پد بَند متصل می کند. اتصالات مکانیکی تمام این قسمت ها را در یک ساختار سفت و سخت ثابت می کند، که باعث می شود کل قاب پایه به طور خودکار کار کند. ساخت. قاب پایه های با برداشتن مواد از صفحه مسطح مس، آلیاژ مس یا آلیاژ آهن نیکل مانند آلیاژ ۴۲ ساخته می شوند. دو فرایند مورد استفاده برای این کار عبارتند از: زدایش (مناسب برای پایه هایی با چگالی بالا)، یا مُهرْزنی (مناسب برای چگالی کم پایه ها). فرایند خمش مکانیکی را می توان پس از هر دو تکنیک اعمال کرد. دای به پد دای داخل قاب پایه چسبانده یا لحیم می شود و سپس سیم های بَند بین دای و پد بَندها متصل می شوند تا دای را به پایه ها متصل کنند. در فرآیندی به نام پوشیه دارسازی ، یک محفظه پلاستیکی در اطراف قاب پایه و دای
قالب گیری می شود و تنها پایه ها را در معرض دید قرار می دهد. پایه ها در خارج از بدنه پلاستیکی و هر گونه ساختار نگهدارنده نمایان شده بریده می شوند. سپس پایه های خارجی به شکل دلخواه خم می شوند. موارد استفاده. در میان سایر موارد، قاب پایه ها برای تولید یک بسته بسته بدون-سر تخت چهارطرفه (QFN)، یک بسته تخت چهارطرفه (QFP) یا یک بسته بستهٔ ردیفی دوطرفه (DIP) استفاده می شود.