Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لل و پس دادن نامیبیا که توسط اتحادیهٔ ملل به ودیعه به این کشور سپرده شده بود، سر باز زد. گروه جدایی طلب مارکسیست سیاه، تحت عنوان سازمان خلق آفریقای جنوب غربی که به اختصار سواپو (SWAPO) خوانده می شد، در سال ۱۹۶۰ تشکیل شد، هدف این گروه کوچک مقیاس شورشی، کمک به دستیابی این کشور به استقلال بود. در سال ۱۹۶۶ سازمان ملل بار دیگر به آفریقای جنوبی هشدار داد که از این منطقه صرفنظر کند، اما باز هم آفریقای جنوبی زیر بار نرفت. در سال ۱۹۷۴ و بنا به قطعنامهٔ سازمان ملل متحد مبنی بر الزام انتقال قدرت نامیبیا از طرف آفریقای جنوبی به سازمان ملل تاکید کرد. نخست وزیر وقت آفریقای جنوبی، بالتازار ورستر این قطعنامه را رد کرد، ورستر اعلام کرد دولتش آمادهٔ مذاکره برای استقلال نامیبیا است ولی نه با سواپو. چندی بعد سازمان ملل سواپو را به عنوان نمایندهٔ مشروع مردم نامیبیا به رسمیت شناخت. در سال ۱۹۸۵ و بعد از براندازی دولت و برچیده شدن نظام آپارتاید و چندنژادی شدن کشور در آفریقای جنوبی و نصب دولت جدید در این کشور، عاقبت در سال ۱۹۸۸، آفریقای جنوبی با طرح استقلال نامیبیا موافقت کرد.
پولایی (به لاتین: Pulaie) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در براکاس ای (برونئی-موارا) واقع شده است.
پنگیران سیراجا (به لاتین: Pengiran Siraja Muda Delima Satu) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
پروپارژیل الکل یا ۲-پروپین-۱-ال، یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی C3H4O است. این ماده ساده ترین الکل پایدار است که حاوی یک گروه عاملی آلکین است. پروپارژیل الکل مایعی با گرانروی بالا و بی رنگ است که با آب و بیشتر حلال های آلی قطبی قابل امتزاج است.
پانچا دلیما (به لاتین: Pancha Delima) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در براکاس ای (برونئی-موارا) واقع شده است.
سانگای اوروک (به لاتین: Sungai Orok) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Berakas 'B' واقع شده است.
سانگای هانچ (به لاتین: Sungai Hanching) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Berakas 'B' واقع شده است.
سانگای آکار (به لاتین: Sungai Akar) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
سالامبیگر (به لاتین: Salambigar) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Berakas 'B' واقع شده است.
مانگیس (به لاتین: Manggis) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Berakas 'B' واقع شده است.
مادانیگ (به لاتین: Madang) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Berakas 'B' واقع شده است.
اورنگ کایا (به لاتین: Orang Kaya Besar Imas) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
ناچ کردن، شکاف کاری یا شکاف دهی به فرایند برش فلز به منظور ایجاد شکاف گفته می شود که به طور مخصوص برای روی میله و لوله مورد استفاده می باشد. ایجاد شکاف با استفاده از دو فرایند برش و پرس کاری صورت می گیرد. در مرحله اول قطعه مورد نظر که توسط منگنه به دستگاه متصل می شود برای برش صحیح و دقیق نگهداشتن ورق و همچنین تنظیم دقیق آن حایز اهمیت است بنابراین وجود نگهدارنده های ورق در گیوتین از وسایل ضروری بشمار می آید. سپس با انجام عمل برش عمودی رو به پایین همزمان با عمل پرس، شکاف یا سوراخ مورد نظر بدست می آید. معمولاً هدف ایجاد شکاف می باشد اما گاهی پیش می آید که ایجاد شکاف پیش زمینه ای به خاطر سهولت فرایندهای بعدی که قرار است بر روی قطعه پیاده شود، انجام می شود. به طور مثال ایجاد خم در گوشه اتصال دو لوله به صورت تی شکل تنها با ایجاد شکاف اولیه بر روی لوله ها مسیر خواهد بود. شکاف کاری به عبارتی ترکیبی از قیچی کاری و پرسکاری می باشد که یکی از فرایندهای مکانیکی برش است. با تفاوت اینکه مصرف انرژی کمتر بوده و برش ایجاد شده به دلیل حرکت عمودی ناشی از وزن قسمت متحرک دستگاه بوده و موجب می شود این فرایند کم هزینه باشد. معمولاً
کارگاه های کوچک تر یا ساخت و ساز های ساده، انجام شکافکاری و سوراخ کاری به روش برشی عمودی را به پرس منگنه که هزینه بسیار بیشتری دارد را ترجیح می دهند و قسمت هایی از کار خود را که ابعاد کوچکتری دارد، به کارگاه های شکافکاری می سپارند. البته باید توجه داشت ایجاد تغییرات بر لوله های بسیار بزرگ یا سنگین به روش شکاف کاری یا حتی برش کاری با دستگاه معمولی امکان پذیر نیست و این روش ها تنها برای قطعات کوچک قابل استفاده است. به همین جهت برای قطعات سنگین و بزرگ باید از برش پلاسما که در آن یک گاز نجیب (در برخی موارد هوای فشرده) با سرعت بالا از نازل دمیده شده و در همان لحظه یک قوس الکتریکی (Electrical ARC) بین گاز در سر نازل با سطح برش ایجاد می گردد وگاز به حالت پلاسما می رود. پلاسما به اندازه کافی گرم است تا فلز را ذوب کند و برش صورت می پذیرد. قابل ذکر است که اولین ابزار پانچ و برش لوله در شیکاگو آمریکا توسط جولیوس وگل اختراع شد که در سال ۱۹۳۸ توانست حق ثبت اختراع خود را دریافت کند. دقت عملیات. دقت عمل بریدگی و ایجاد شکاف به طور متوسط بسیار مناسب است اما باید توجه داشت نیازمند رسیدگی و بررسی، هنگام خروج از زیر پرس می باشد.
برای عملیات های خم کردن، انجام شکاف اولیه به منظور بهبود خم نهایی بر روی قطعه می تواند تأثیر به سزایی داشته باشد و به طور معمول این شکاف همیشه پیش نیاز خم می باشد. نحوه انجام فرایند ناچ کردن. سرعت عمل برش و ایجاد شکاف بر روی قطعه مورد نظر همواره وابسته و محدود به عملکرد کاربر دستگاه است به دلیل اینکه کاربر یا تکنسین دستگاه مسئولیت نگه داشتن قطعه در محل مشخص می باشد یا ممکن است باتوجه به ابعاد قطعه جازدن آن در محل مناسب برای پرس نیز جزو وظایف کاربر می باشد. بعضی قطعاتی که طول آنها به چندین فوت می رسد ممکن است تحت بارگذاری دستی به صورت یک جا و طی یک مرحله ای پرس شوند. در صورتی که قطعات کوچکتر توسط تکنسین جابه جا شده تا شکاف و برش های مورد نیاز بر روی آنها انجام شود. به طور معمول هر قطعه ای قابلیت این را داراست که عملیات شکافکاری بر روی آن صورت گیرد. این فرایند به طور متوسط بر روی قطعاتی انجام می شود که قابلیت تحمل استفاده از دریل را ندارند همانند فولاد ضدزنگ، تیتانیوم یا الیاژ های آلومینیومی که عملیات حرارتی بر رویشان انجام شده است. این فرایند به منظور حذف گوشه ای یا قسمت کوچکی و همچنین گاهی حتی برش بدنه آن بر
روی قطعه مورد نظر انجام می گیرد. انواع ناچ کردن لوله ها. ناچ کردن یا شکاف کاری لوله معمولاً قبل از اتصال لوله ها به جهت ایجاد سه راهی یا اتصالی تی شکل و موارد مشابه، نهایتاً اتصال لوله ها نیز با فرایند جوش کاری انجام می شود. معمولاً لوله های مورد استفاده قبل از مونتاژ بریده می شوند و شکاف مورد نظر به جهت اتصال روی آنها ایجاد می شود. یک نمونه آشنا از این نوع برش در ساخت بدنه اصلی یا قاب دوچرخه است. شکاف کاری انتهایی. برش ایجاد شده به جهت ایجاد زاویه مناسب در انتهای لوله شکافکاری انتهایی نام دارد به عنوان مثال در اشکال نیمه دایره که تنها داری فرورفتگی یا بیرون رفتگی می باشند و ظاهر مناسبی ندارند از این برش استفاده می کنیم تا خروجی مطلوب برای ساختار تی شکل به وجود بیاید یا ممکن است با شکاف در محل مناسب یک لچکی مطلوب در لوله مورد نظر برای اتصال میتر، ایجاد کنیم. شکاف کاری جانبی. شکاف کاری جانبی که با نام شکاف افست نیز شناخته می شود در دو حالت همانند کنار یک لوله با شکاف لچکی به جهت خم کردن لوله و همچنین برای قطعات دایروی ناقص و نیمه دایروی به جهت اتصال تی شکل مو استفاده می شود. شکاف کاری لوله توخالی. در صورتی که
لوله نیازمند نوعی برش، توخالی باشد دیگر استفاده از یک پانچ ساده برای ایجاد شکاف در آن امکان پذیر نیست زیرا احتمال لهیدگی باتوجه به ضخامت لوله، بسیار بالاست، زیرا له می شود. می توان متصور شد با انواع منگنه ها و برقراری تعادل کافی در دیواره داخلی لوله امکان برشکاری برقرار است اما قطعات پشتیبانی بسیار زیادی مورد نیاز خواهد بود اگرچه مشت زدن امکان پذیر است، اما نیاز به زیراندازهای پشتیبانی و دست زدن به بی دست و پا دارد. در مواردی که لوله با فشار پانچ به غیر از برش جانبی کار می شود، به طور کلی به عنوان "شکاف دهی" توصیف می شود. ایمنی فرایند. یک روش دقیق تر و مناسب تر برای ایجاد شکاف یا شیار مورد نیاز در انتهای لوله استفاده از دستگاه به خصوص برش فرز می باشد که با استفاده از مته ای سر تخت برش را بر روی سطح مورد نظر انجام می دهد. ابتدا لوله مورد نظر توسط گیره اهنگری، محکم و در جای مشخص خود ثابت شده و سپس با سرعت چرخش پایین فرز موجب برش بر روی سطح مطلوب می شود. به طور معمول تجهیزات مورد نیاز این روش به میزان قابل توجهی گران تر از روش استفاده دستی از اره یا گرد بر می باشد زیرا به طور مثال تجهیزات به دلیل اتوماتیک بودن
شان، به جهت تأمین ایمنی از کارکرد دستگاه، به زمین متصل می شود. این روش بسیار سریع تر بوده و کمترین آسیب را به لوله می زند زیرا در روش استفاده از اره، امکان لهیدگی بسیار بیشتر می باشد. ناچ کردن لوله جدار نازک. شکاف کاری در لوله های جدار نازک می تواند توسط قطعات ساینده (همانند سنباده یا فرز که در قسمت قبل توضیح داده شد) صورت گیرد تا ریسک آسیب ناشی از کار با اره در آن وجود نداشته یا حداقل بسیار کم شود. استفاده از ابزارهای ساینده به جهت تولید اشکال پیچیده تر از جمله ایجاد لچکی در زاویای کوچک می تواند به عنوان بهترین روش در نظر گرفته شود. در بعضی مواقع می توان از فرز هلیکال برای ایجاد شکاف نیز استفاده نمود. دستگاه سی ان سی، به طراحان کمک می کند تا برش و شکاف های پیچیده تری را بر روی ورق پیاده نمایند. کاربردها. برای ساخت لوله دایره ای شکل باید ابتدا بر روی لوله اولیه به قطر و ضخامت مورد نظر با استفاده از یک اره دوار، یک سوراخ از که در آن اره سوراخ را به نحوی ایجاد می کند تا لوله توخالی، از یک زاویه نیمه عمود بریده شود. این یک بریدگی نیم دایره ایجاد می کند. با اتصال دو سر این میله که هردو دارای زاویه نیمه عمود ۴۵ در
جه می باشند، حلقه نهایی به صورت دایره بدست می آید. همچنین می توان به جای استفاده از پرسهای بزرگ، همانند توضیحات بالا عمل کرد و با یک حرکت ساده به کمک اره، حلقه مورد نظر را در محل کارگاه و در زمان نیاز به راحتی تولید کرد. برای ایجاد لچکی بر روی لوله ها به خصوص لوله های مربعی، گاهی نیاز است که برش مشخصی در سرتاسر سطح مقطع لوله انجام پذیرد تا بتوان با جوشکاری به شکل مورد نظر دست پیدا کرد. در ابعاد کوچکتر همانند تولید بدلیجات یا جواهرات این عمل با دست، قبل از خم کردن و سپس لحیم کردن وجوه مورد نظر انجام می شود.
جایا ستیا (به لاتین: Jaya Setia) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
جایا باکتی (به لاتین: Jaya Bakti) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
بورونگ پینگای (به لاتین: Burong Pingai Berakas) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
انگرک (به لاتین: Anggerek Desa) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
سروسوپ (به لاتین: Serusop) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در بندر سری بگاوان واقع شده است.
سانگای تیلونگ (به لاتین: Sungai Tilong) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Berakas 'B' واقع شده است.
ترابری فضایی عمیق () یا (DST) که از آن به عنوان «وسیلهٔ نقلیه حمل و نقل مریخ» نیز یاد شده، مفهومی از یک تصور کلی فضایی بین سیاره ای است که توسط ناسا برای پشتیبانی از مأموریت های کاوش علمی به مریخ تا ۱۰۰۰ روز پشتیبانی می شود.این کپسول از دو عنصر تشکیل شده است: یک کپسول اوریون و یک ماژول مسکونی پیشرانه. تا اواخر سال ۲۰۱۹، DST هنوز مفهومی برای مطالعه است و ناسا به طور رسمی این پروژه را در چرخه بودجه سالانه دولت فدرال ایالات متحده پیشنهاد نکرده است.رفت و برگشت ترابر DST با استفاده از ایستگاه قضایی دروازه ماه صورت می گیرد تا برای مأموریت جدید مریخ از آن استفاده مجدد شود. نگاهی اجمالی بر معماری. سکوی مداری ماه و DST هردو با سیستم استاندارد بین المللی اتصال مجهز می شوند. فضاپیمای DST خود شامل دو قسمت است: یک کپسول اوریون و یک ماژول مسکونی که هم توسط پیشرانه الکتریکی و هم از پیشرانه شیمیایی رانده می شوند.
دیپلماسی عمومی اسرائیل، همچنین شناخته شده به عنوان هاسبارا (، )، به تلاش های روابط عمومی برای انتشار اطلاعات مثبت در مورد کشور اسرائیل و اقدامات آن در خارج از کشور اشاره دارد. دولت اسرائیل و حامیان آن این اصطلاح را برای توصیف تلاش ها در جهت توضیح سیاست های دولت و ترفیع اسرائیل در برابر فشارهای منفی و مقابله با آنچه تلاش ها برای مشروعیت زدایی از اسرائیل می دانند، به کار می برند. "هاسبارا" همچنین یک حسن تعبیر برای پروپاگاندا است. واژه شناسی. در حالی که "هاسبارا" در واقع به معنای «توضیح» است، اما معنای دقیق آن در کاربرد فعلی مورد بحث است. گیدئون میر گفته است که هیچ ترجمهٔ «واقعی، دقیق» از کلمهٔ "هاسبارا" به انگلیسی یا هر زبان دیگری وجود ندارد و آن را به مثابه دیپلماسی عمومی تعریف کرده است، اقدامی که همهٔ دولت های جهان با افزایش اهمیت روزافزون آن چیزی که جوزف نای استاد دانشگاه هاروارد، قدرت نرم می نامید، بر عهده می گیرند. گری روزنبلات آن را «حمایت» توصیف می کند. به افرادی که در این عمل مشارکت می کنند "هاسباریست" گفته شده است. "هاسبارا" به عنوان «پروپاگاندای حامی اسرائیل»، و «اصطلاح جدید کاربر-پسند برای پروپاگاندا
ی اسرائیلی» توصیف شده است اما در حالی که «پروپاگاندا تلاش می کند جنبه های مثبت یک طرف درگیری را برجسته کند، "هاسبارا" به دنبال این است که اقدامات را فارغ از اینکه آن ها موجه هستند یا خیر، توضیح دهد.» جیورا گودمن، تاریخ دان، «هاسبارا» را در عمل به معنی «پروپاگاندا» می داند و توضیح می دهد:اصطلاح «پروپاگاندا» در نیمه اول قرن بیستم معنایی توهین آمیز پیدا کرد. بر این اساس، پروپاگاندیست های انگلیسی و آمریکایی از «اطلاعات» برای توصیف کار خود استفاده می کردند و واژه "دارای صدای مثبت هاسبارا" به طور کلی در عبری ترجیح داده شده است. «پروپاگاندا»، "ta’amula" در عبری، بیشتر مختص کاری است که مخالفان انجام می دهند، اما این اصطلاح غالباً توسط جنبش صهیونیستی برای به تصویر کشیدن تلاش های خود برای تأثیرگذاری بر مخاطبان توده ای استفاده می شود.
جنبش استقلال کره () یک کارزار نظامی و دیپلماتیک برای دستیابی به استقلال کره (کشور) از امپراتوری ژاپن بود. پس از الحاق ژاپنی ها به کره در پیمان ۱۹۱۰ ژاپن و کره، مقاومت داخلی کره در جنبش اول مارس به اوج خود رسید، که در هم شکست و رهبران کره را برای فرار به جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) رهسپار کرد.
پیمان ۱۹۱۰ ژاپن و کره () همچنین به عنوان معاهده الحاق ژاپن - کره، توسط نمایندگان امپراتوری ژاپن و امپراتوری کره در ۲۲ اوت ۱۹۱۰ منعقد شد. این پیمان به دنبال پیمان های ۱۹۰۵ ژاپن و کره (که به دنبال آن کره به یک کشور تحت الحمایه ژاپن تبدیل شد) و ۱۹۰۷ ژاپن و کره که به موجب آن کره از اداره امور داخلی محروم شد، بود. مفسران ژاپنی پیش بینی می کردند که کره ای ها به راحتی با امپراتوری ژاپن سازگار می شود.
لایه گذاری پاششی همچنین به عنوان روش خرد کردن در ایجاد اشیا فایبرگلاس با پاشیدن رشته های کوتاه شیشه از یک تفنگ بادی شناخته می شود. این روش اغلب در مواقعی که یک سمت محصول نهایی دیده نمی شود یا مقادیر زیادی از محصول باید ارزان و سریع ، بدون توجه به مقاومت ، ساخته شوند ، مورد استفاده قرار می گیرد. سپرهای کوروت و دینگی های قایقی عموماً به این روش ساخته می شوند. این روش با فرآیند لایه گذاری دستی بسیار متفاوت می باشد. از عوامل بروز تفاوت ، کاربرد الیاف و مواد رزینی در قالب می باشد. پاشش ، یک فرآیند ساخت کامپوزیت با قالب باز است که در آن رزین و تقویت کننده ها بر روی قالبی که مجددا قابل استفاده می باشد ، پاشیده می شوند. رزین و شیشه ممکن است به صورت "خرد شده" ، جداگانه یا هم زمان با هم ، در یک جریان ترکیبی از تفنگ خردکن اعمال می شوند. کارگران ، لایه چینی پاششی را برای فشرده سازی چند لایه ، گسترده می کنند. سپس ممکن است چوب ، کف یا سایر مواد هسته ای اضافه شود و یک لایه پاششی ثانویه هسته را بین چند لایه ها جاسازی می کند. سپس قطعه بهبود یافته ( از لحاظ چقرمگی و سختی) ، خنک شده و از قالب خارج می شود. کاربردها. کاربردها شام
ل ساخت قطعات سفارشی در مقدار حجم کم تا متوسط است. وان ها ، استخرها ، بدنه قایق ها ، مخازن ذخیره سازی ، تجهیزات رسیدگی به مجاری و هوا، و اجزای اثاثه ی خانه، از جمله کاربردهای تجاری و بازرگانی این فرآیند است. مواد اولیه. ماده تقویت کننده بنیادی برای این فرآیند ، الیاف شیشه رشته ای است که به طول ۱۰ تا ۴۰ میلی متر خرد می شوند و سپس بر روی قالب اعمال می شود. برای خواص مکانیکی بهبودیافته ، ترکیبی از پارچه و لایه های فیبر خرد شده استفاده می شود. متداول ترین نوع ماده ، شیشه ی E است ، اما رشته های کربن و کولار می توانند استفاده شوند. حصیر رشته ای پیوسته ، پارچه و انواع مختلف مواد اصلی هر زمان که لازم باشد با دست جاسازی می شوند. کسر وزنی ماده تقویت کننده در این فرآیند ، به طور معمول ۲۰ تا ۴۰ درصد از وزن کل قطعه می باشد. متداول ترین سیستم رزینی مورد استفاده برای فرآیند لایه گذاری پاششی ،هدف عمومی یا پلی استر DCDP است. پلی استر های ایزوفتالیک و رزین های وینیل استر نیز گاهی اوقات استفاده می شوند. رزین های واکنش سریع با فرصت کاربری ۳۰ تا ۴۰ دقیقه عادی هستند. این رزین غالبا حاوی مقدار قابل توجهی پرکننده است. متداولترین مواد
پرکننده کربنات کلسیم و تری هیدرات آلومینیوم می باشند . در سیستم های رزینی پر شده ، مواد پرکننده جایگزین برخی از تقویت کننده ها می شوند. ۵ تا ۲۵ درصد ماده پرکننده از طریق وزن استفاده می شود.
پتروشیمی ینبع () یا ینساب شرکت صنایع پتروشیمی عربستانی است، که در سال ۲۰۰۶ توسط شرکت سابک تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ینبع قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس تداول معامله می شود.
گارد امپراتوری () نام دو سازمان جداگانه است که به حمایت از امپراتور ژاپن و دودمان یاماتو، کاخ ها و سایر املاک امپراتوری اختصاص یافته است. اولین بخش های گارد امپراتوری (近衛 師 団، کونو شیدان)، شاخه ای نیمه مستقل از نیروی زمینی امپراتوری ژاپن بود که بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم منحل شد. دومین ستاد گارد امپراتوری (皇宮 警察 本部، Kōgū-Keisatsu Honbu)(ستاد پلیس کاخ امپراتوری)، یک سازمان اجرای قانون غیرنظامی است که به عنوان بخشی از آژانس پلیس ملی تشکیل شد.
گاکوشوئین، گاکوهوجین گاکو شوئین ، یا گاکوشوجو یک مؤسسه آموزشی ژاپنی در توکیو است که در اصل برای آموزش فرزندان اشراف ژاپن تأسیس شده است. مدرسه اصلی از وظیفه اصلی خود که در زمینه آموزش خانواده امپراتوری بود گسترش یافته و از آن زمان به شبکه ای از موسسه های دیگر تبدیل شده است که آموزش دوره پیش دبستانی را تا سطح عالی در بر می گیرد.
قانون خاندان امپراتوری یک اساسنامه در قانون ژاپن حاکم بر خط جانشینی امپراتوری، عضویت در خاندان امپراتوری، و چندین مورد دیگر مربوط به اداره دودمان یاماتو است. در سال ۲۰۱۷، دایت ملی قانون را تغییر داد تا امپراتور ژاپن بتواند ظرف سه سال از قدرت کناره گیری کند. با این تغییر، امپراتور آکی هیتو در ۳۰ آوریل ۲۰۱۹ استعفا داد.
لوون مناتساکانیان (؛ زادهٔ زادهٔ ) یک سیاستمدار، و نظامی اهل جمهوری آرتساخ است که از تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۱۵ تا تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ سمت وزارت دفاع جمهوری آرتساخ را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۵ در استپاناکرت به دنیا آمد وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال مارشال باقرامیان شده است.
سوگی یاما هاجیمه ؛ ۱ ژانویه ۱۸۸۰ – ) سیاستمدار رئیس ستاد ارتش در سال ۱۹۴۰، اهل ژاپن بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بادبادک طلایی و نشان خورشید فروزان شده است.
تابوی نامگذاری تابوی فرهنگی است در برابر گفتن یا نوشتن نام های معین اشخاص متعالی، به عنوان مثال در چین و در حوزه فرهنگی شرق آسیا. این قانون توسط چندین قانون در سراسر امپراتوری چین اجرا می شده است، اما ریشه های فرهنگی و احتمالاً مذهبی آن قبل از دودمان چین بوده است. رعایت نکردن تابوهای مناسب نامگذاری نشانه کمبود آموزش و احترام قلمداد می شد و باعث خجالت فرد بزهکار و شخص آزرده می شد.
شاهزاده یاسوهیتو آساکا ; – ) پرسنل نظامی، و سیاستمدار اهل امپراتوری ژاپن بود. داماد امپراتور میجی و از وابستگان همسر امپراتور هیروهیتو بود، شاهزاده آساکا فرمانده نیروهای ژاپنی در حمله نهایی به نانجینگ، آن زمان پایتخت جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)، در دسامبر ۱۹۳۷ بود. ادعا می شود که او مرتکب کشتار نانجینگ در سال ۱۹۳۷ شده، اما هرگز متهم نشده است.
رباط های مصنوعی دستگاه هایی هستند که برای جایگزینی رباط های آسیب دیده استفاده می شوند. امروزه بیشترین استفاده از رباط های مصنوعی در بازسازی رباط صلیبی قدامی است. اگرچه پیوند خودکار همچنان متداول ترین روش بازسازی رباط است، اما مواد و ساختارهای زیادی برای بهینه سازی رباط مصنوعی از زمان پیدایش آن در جنگ جهانی اول ساخته شده است. بسیاری از رباط های مصنوعی مدرن از پلیمرهای مصنوعی مانند پلی اتیلن ترفتالات ساخته شده اند. پوشش های مختلفی برای بهبود زیست سازگاری پلیمرهای مصنوعی اضافه شده است. رباط های مصنوعی اولیه در دهه ۱۹۸۰ به دلیل خراب شدن مواد بی اثر بودند. در حال حاضر، از رباط مصنوعی Ligament Advanced Reinforcement System (LARS) به طور گسترده ای در کاربردهای بالینی استفاده شده است. مهندسی بافت یک زمینه رو به رشد برای تحقیق است که هدف آن بازسازی و بازیابی عملکرد رباط است. تاریخچه. تحقیقات رباط مصنوعی از دوران جنگ جهانی اول آغاز شد. در اولین مورد مستند رباط مصنوعی در سال ۱۹۱۴، دکتر کرنر از یک رشته از جنس نقره به عنوان پیوند مصنوعی برای بازسازی پارگی یک رباط صلیبی قدامی (ACL) استفاده کرد. رباط ساخته شده از ابریشم برا
ی جایگزینی ACL در سال ۱۹۱۸ استفاده شد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، پیشرفت فن آوری در شیمی و علوم مواد، باعث توسعه مواد مناسب پزشکی شد. پزشکان از این مواد مصنوعی در کاربردهای بالینی استفاده کرده اند. سازمان غذا و دارو (FDA) رباط مصنوعی ساخته شده از Gore-Tex را برای استفاده در بازسازی ACL در سال ۱۹۸۶ تأیید کرد. طراحی رباط های مصنوعی در دهه ۱۹۸۰ از دو قسمت عمده تشکیل شده بود: یک کابل یا نوار نسبتاً سفت و سیلندرهای لاستیکی سیلیکون در یک یا هر دو انتهای آن. کابل یا نوار معمولاً از الیاف پلی اتیلن، نایلون یا کربن ساخته می شد. اندازه سیلندر لاستیکی سیلیکون متناسب با بیماران با اندازه های مختلف است. از لحاظ تئوری، انعطاف پذیری لاستیک سیلیکونی اجازه برخی از تغییر شکل ها را تحت اثر بارگذاری های نسبتاً کم می دهد، و رباط مصنوعی سفت می شود تا شکل خود را تحت اثر بارهای بیشتر حفظ کند. عملاً، این طرح هرگز به هدف خود برای تقلید از خاصیت رباط طبیعی نرسید. عملکرد مکانیکی رباط های مصنوعی برای کاربردهای بالینی گسترده کافی نبود. در دراز مدت، افت عملکرد، عوارض و شکست رخ داده است. زوال مواد باعث بی اثر بودن رباط های مصنوعی اولیه شد. مشکلات د
ر ماه ها و سال های پس از درمان اتفاق می افتد. JE Paulos در گزارشی دربارهٔ استفاده از گورتکس در بازسازی ACL اظهار داشت: "نتایج اولیه پروتز گورتکس که برای بازسازی ACL استفاده می شود، میزان کم شکست را نشان می دهد. متأسفانه، با پیگیری های بیشتر، میزان عوارض ما همچنان افزایش می یابد. نقص مکانیکی، ریزش و عفونت همچنان رخ می دهد ". در آن زمان، مواد مورد استفاده در رباط های مصنوعی نمی توانستند عملکرد مکانیکی کافی را حفظ کنند. برای بسیاری از این مواد، عملکرد مکانیکی آنها در طولانی مدت کاهش می یابد. طراحی فعلی. کاربرد اصلی رباط های مصنوعی مدرن در بازسازی رباط صلیبی قدامی است. بسیاری از رباط های مصنوعی بدنبال تقلید یا فراتر رفتن از عملکرد ACL طبیعی هستند. عملکرد مکانیکی یک رباط مصنوعی را می توان با مقاومت در برابر سایش، تحمل خستگی خمشی و چرخشی، و جلوگیری از لغزش یا پارگی پیوند مشخص کرد. سازگاری زیستی برای عملکرد رباط مصنوعی در داخل بدن مهم است. سازگاری زیستی به رشد جدید بافت، مربوط می شود مهاجرت فیبروبلاست، روند ادغام ایمپلنت استخوان، کاهش التهاب، جلوگیری از زخم نفوذ بافت، و بهبود آبدوستی است. رشد بافت و مهاجرت فیبروبلاس
ت نشان دهندهٔ بهبود مقاومت مکانیکی رباط مصنوعی است و تجمع استخوان با استخوان اطراف می تواند احتمال لغزش پیوند را کاهش دهد. بسیاری از رباط های مصنوعی برای به حداقل رساندن التهاب و نفوذ بافت زخم طراحی شده اند زیرا می توانند از مقاومت مکانیکی جلوگیری کنند و باعث پارگی پیوند می شوند. طراح رباط مصنوعی برای بهبود آب دوستی تلاش می کند زیرا آبگریزی می تواند پاسخ طبیعی میزبان به اجسام خارجی را تحریک کند. Ligament Advanced Reinforcement (LARS) یک رباط مصنوعی پیشرو در جراحی ترمیم ACL است. این رباط ها از پلی اتیلن ترفتالات (PET) ساخته شده اند. آنها از یک قسمت درون استخوانی و درون مفصلی تشکیل شده اند. قسمت درون استخوانی شامل الیاف طولی است که توسط یک ساختار عرضی گره خورده محدود شده است. این ساختار بافتنی می تواند به جلوگیری از تغییر شکل و سایش کمک کند. قسمت داخل مفصلی از الیاف طولی که با زاویه ۹۰ درجه پیچ خورده اند ساخته شده است. این بخش برای مقاومت در برابر خستگی و تقویت رشد بافت طراحی شده است. رباط های لیدز کیو از یک ساختار شبکه ای پلی استر تشکیل شده است که به دنبال تقلید از خواص مکانیکی ACL طبیعی است. متخلخل بودن رباط
می تواند باعث رشد بافت شود که نشان داده شده است که خواص مکانیکی را بهبود می بخشد. پیوند مصنوعی PGA Dacron از ۷۵٪ اسید پلی گلیکولیک تخریب پذیر قابل تجزیه و ۲۵٪ نخ داکرون دائمی تشکیل شده است. رباط مصنوعی Kennedy LAD از روبان های پلی پروپیلن ساخته شده است. این ماده برای تقویت رشد بافت و انتقال تدریجی بار به رباط جدید طراحی شده است. ACL طبیعی انسان دارای استحکام کششی در مقیاس کیلو نیوتون است، و تغییر طول آن در شکست تقریباً ۱۰٪ است. خصوصیات مکانیکی ACL طبیعی در کل جمعیت انسانی متفاوت است. قدرت ACL کودک بیشتر از یک بزرگسال است. رباط های مصنوعی PGA Dacron دارای مقاومت کششی نهایی نزدیک به ۳۵۰۰ نیوتون و تغییر طول نهایی متوسط تقریباً ۲۰٪ هست. رباط های کندی LAD دارای مقاومت کششی تقریباً 1500N در آستانهٔ شکست و سختی تقریبی ۵۰ نیوتون بر میلی متر هستند. رباط های مصنوعی Leeds-Keio دارای مقاومت کششی نهایی نزدیک به 2000N و سفتی حدود ۲۵۰ نیوتون بر میلی متر پس از رشد بافت هستند. رباط های مصنوعی LARS بسته به میزان الیاف استفاده شده، خواص مکانیکی مختلفی دارند. رباط با سایز بالاتر دارای مقاومت کششی بیشتری خواهد بود. در طول تست، یک
رباط LARS اندازه ۶۰ نمایش گذاشته شد که قدرت کششی نهایی آن 2500N در حالی که یک رباط ۱۲۰ مقاومت کششی 5600N از خود نشان داد بافت های رشد کرده نشان داده اند که خواص ویسکوالاستیک را افزایش و اصطکاک را کاهش می هند. برای بهبود زیست سازگاری، پوشش هایی به رباط های مصنوعی افزوده شده است. پوشش دهی58S وهیدروکسی آپاتیت نشان داده اند که باعث بهبود استخوان سازی و فعالیت سلولی در شرایط آزمایشگاهی و در مطالعات حیوانی که با استفاده از روش خیساندن روی رباط های PET قرار می گیرد. درمانهای سطحی هیدروکسی پروپیل سلولز نشان داده اند که باعث بهبود استخوان سازی برای رباط های PET در مطالعات حیوانی شده است. PET بدون پوشش آبگریز است، بنابراین پوشش ها برای بهبود آب دوستی طراحی شده اند. پوشش های اسید هیالورونیک می تواند آبگریزی را کاهش دهد و نشان داده اند که باعث کاهش بافت زخم و التهاب در داخل بدن می شود. پوشش های کامپوزیتی هیالورونیک اسید و کیتوزان را می توان با استفاده از روش لایه به لایه بر روی رباط های مصنوعی رسوب داد، و نشان داده اند که آن ها باعث تشکیل استخوان جدید در محل اتصال رباط در موش ها می شوند. از کیتوزان برای کاهش آبگریزی و ب