Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سبز اسپرکی سایه ای از سبز مایل به خاکستری در طیف رنگ های کلاسیک استاندارد رنگی RAL آلمان است که در آن رنگ 6011 است. نام آن از رنگ برگ های گیاه "Reseda odorata" گرفته شده است که معمولاً به عنوان مینیونت شناخته می شود. پیش از جنگ جهانی اول، ارتش فرانسه برای جایگزینی رنگ نیلی سیر موجود، یونیفرم های سبز اسپرکی را آزمایش کرد، اما آنها رد شدند.
نهال جیران کولداش (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) بازیگر اهل ترکیه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "اکثریت"، "اسب وحشی"، "نفوذی، و "زمستان سخت" اشاره کرد.
سیّد مرتضی فاطمی (زادهٔ ۲۷ خرداد ۱۳۶۲) تهیه کننده، کارگردان و نویسنده اهل ایران است. فیلم بی مادر به نویسندگی و کارگردانی او، به عنوان بهترین فیلم جشنواره های بین المللی فیلم داکا، بنگلور و کراسینگ اسکرین و رینبو لندن در سال میلادی ۲۰۲۳ انتخاب شده است. تحصیلات. وی دانشجوی مقطع دکتری در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است و رساله خود را به ارتباط مباحث زیبایی شناسانه با مسائل سیاسی در سینما اختصاص داده است. سوابق کاری. سیدمرتضی فاطمی فعالیت خود را در مطبوعات آغاز کرده و سپس به عنوان مجری و برنامه ساز در صداوسیما حضور پیدا کرد. او از اواخر دهه ۹۰ به نویسندگی و تهیه کنندگی در سینما و تلویزیون مشغول است.
گلیسون برمر(زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۹۷)، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه فوتبال یوونتوس در پست مدافع بازی می کند.
شیر دریایی گری () نوعی ترول کردن یا آزار و اذیت است که شامل تعقیب افراد با درخواست های مداوم برای شواهد یا سؤالات مکرر و در عین حال تظاهر به متانت و صداقت در هنگام پرسیدن است. شیر دریایی گری ممکن است به شکل «دعوت های بی وقفه و بدبینانه برای شرکت در بحث» باشد. این اصطلاح از یک وب کمیک "Wondermark" توسط دیوید مالکی در سال ۲۰۱۴ سرچشمه گرفت. شرح. شیر دریایی گر تظاهر به جهل و ادب می کند، به طوری که اگر قربانی واکنش خشمگینانه ای نشان دهد، شیر دریاگر می تواند به عنوان طرف آسیب دیده خود را نشان دهد. شیر دریایی گری را می توان توسط یک نفر یا توسط یک گروه که به صورت گروهی عمل می کند مشاهده کرد.
اوتو لودویگ بینزوانگر (؛ ؛ ؛ – ) روان پزشک، روان شناس، متخصص اعصاب و استاد دانشگاه اهل سوئیس بود. وی عموی لودویگ بینزوانگر روان پزشک سوئیسی بود که از پیشگامان درمان وجودی محسوب می شود. وی در رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هایدلبرگ، دانشگاه استراسبورگ و دانشگاه زوریخ تحصیل کرد و در دوران ریاست کارل فریدریش اتو وستفال پزشک ارشد کاینیک اعصاب و روانپزشکی بیمارستان شاریته شد. او از سال ۱۸۸۲ تا ۱۹۱۹ استاد رشتهٔ روانپزشکی دانشگاه ینا بود و شاگردانی چون تئودور تسیهن و هانس برگر را تربیت کرد و در سال ۱۹۱۱ رئیس دانشگاه شد. او بیش از ۱۰۰ مقاله علمی نگاشته است که بیشتر در زمینهٔ صرع و هیستری است. درسنامهٔ او دربارهٔ صرع که در سال ۱۸۹۹ منتشر شد، کتاب مرجع این بیماری در رشتهٔ پزشکی شد. او در سال ۱۸۹۴ اختلالی را به نام «انسفالیت مزمن تحت قشری پیشرونده» را تشریح کرد که بعدها بیماری بینزوانگر نام گرفت. از بیماران مشهور او می توان به فریدریش نیچه، هانس فالادا و یوهانس بشر اشاره کرد.
فرشی () شرکت رستوران های زنجیره ای کانادایی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
اطلس گس () شرکت گاز کانادایی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
آرتاوازد پنجم یک شخصیت افسانه ای است، که تحت چیرگی شاهنشاه ساسانی شاپور یکم، در "تاریخ آگوستی" از او به عنوان «پادشاه ارمنی ها» یاد شده است.
دی اچ سی () شرکت لوازم آرایشی ژاپنی است، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد.
ایوان کومب (؛ ۲۱ آوریل ۱۹۱۱ – ) اهالی کسب وکار، کارآفرین و مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود، که در سال ۱۹۴۰ شرکت کومب را تأسیس کرد.
باختریونی () یک دژ ویران شده مربوط به سده هفدهم میلادی در منطقه خاوری گرجستان، کاختی است. این دژ در ساحل چپ رود آلازانی قرار دارد. در دهه ۱۶۵۰ میلادی، این دژ یک پایگاه صفوی بود تا زمانی که گرجی های شورشی آن را ویران کردند. از دژ باختریونی، تنها ویرانه های ناچیزی باقی مانده است.
باشگاه فوتبال وکسفورد یک باشگاه فوتبال ایرلندی است که در کراسابگ، شهرستان وکسفورد واقع شده است. آنها در لیگ دسته اول ایرلند به رقابت می پردازند. این باشگاه پس از دریافت مجوز لیگ برتر ایرلند از طریق لیگ دسته اول برای فصل ۲۰۰۷ به لیگ ایرلند پیوست و اضافه شد. فرصت پیوستن به لیگ ایرلند با ورشکستگی دوبلین سیتی قبل از پایان فصل ۲۰۰۶ به وجود آمد و تعداد خیلی کم و نامناسبی از باشگاه ها بدون ورشکستگی باقی ماندند. فصل ۲۰۰۷ مصادف شد با تصاحب اداره لیگ توسط اتحادیه فوتبال ایرلند و همه باشگاه های موجود مجبور بودند برای ورود به لیگ جدید درخواست بدهند. لیمریک تنها باشگاه موجود بود که مجوز دریافت نکرد و بنابراین Wexford Youths و Limerick 37 در لیگ جدید پذیرفته شدند. این باشگاه رنگ های خود را بین مشکی ساده و صورتی و مشکی می داند. این باشگاه برای شروع فصل ۲۰۱۷ با کنار گذاشتن پسوند «جوانان» از عنوان خود و تغییر نشان باشگاه تغییر نام داد. ورزشگاه. بازی های خانگی باشگاه فوتبال وکسفورد در ورزشگاه Ferrycarrig Park انجام می شود. ظرفیت کنونی آن کمی بیش از ۶۰۰ نفر است، اما برنامه هایی برای افزایش این ظرفیت به بیش از ۲۰۰۰ نفر در نظر گر
فته شده است.
هانس گرهارد کروتسفلد (؛ – ) قاضی، عصب پژوه، استاد دانشگاه، متخصص اعصاب، روان پزشک و آسیب شناس عصبی اهل آلمان بود. با آنکه تصور عمومی بر آن است که وی نخستین تشریح کنندهٔ بیماری بیماری کروتزفلد جاکوب است، اما این موضوع مورد بحث و تردید است. وی علوم پزشکی را در دانشگاه ینا و دانشگاه روستوک خواند و در سال ۱۹۰۹ فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۹۲۰ نشان شایستگی خود را دریافت داشت و در سال ۱۹۲۵ استاد برجستهٔ روان پزشکی و عصب شناسی شد. در دوران آلمان نازی، او حامی مالی اس اس در سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳ بود. با اینحال وقتی که ۵۴ ساله بود و جنگ جهانی دوم شروع شد، او توانست جان عده ای را در اردوگاه مرگ نجات دهد و حتی توانست جان تمامی بیمارانش را که قرار بود در برنامهٔ اتانازی عملیات تی۴ کشته شوند، نجات دهد. پس از جنگ او به مدت ۶ ماه رئیس دانشگاه کیل شد و بعد توسط نیروهای بریتانیایی کنار گذاشته شد. وی در سال از دانشگاه کیل کناره گیری کرد و استاد دانشگاه در مونیخ شد.
چیلی (به انگلیسی: Chilly) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاستر، آیداهو واقع شده است. تاریخ. یک اداره پست به نام چیلی در سال ۱۹۰۲ تأسیس شد و تا سال ۱۹۵۸ فعال بود. این مکان به دلیل هوای اغلب سرد در مکان های مرتفع شهر به این نام خوانده شد. جمعیت چیلی ۱۰۷ در سال ۱۹۰۹ بود.
آنتونیو مورائو (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی بازنشسته و سیاست مدار اهل برزیل است.
اورلیو د لیرا تاوارس (; – ) فرمانده نظامی و سیاست مدار اهل برزیل بود.
ایویان () شرکت نوشیدنی فرانسوی است، که در سال ۱۸۲۹ تأسیس شد.
تیانجین سی تی اف () ساختمان اداری مسکونی ۹۷ طبقه مستقر در شهر بینهای، تیانجین، چین است، که در سال ۲۰۱۹ احداث گردید.
گوانگ ژو سی تی اف () ساختمان اداری مسکونی ۱۱۱ طبقه مستقر در ناحیه تیانهی، گوانگ ژو، گوانگ دونگ، چین است، که در سال ۲۰۱۶ احداث گردید.
ابوالحسن محمدی (۱۳۱۱–۱۳۹۴) حقوق دان ایرانی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران بود. او در سال ۱۳۴۷ از دانشگاه تهران دکترای حقوق گرفت. مهم ترین اثر او، کتاب "مبانی استنباط حقوق اسلامی" (انتشارات دانشگاه تهران) است که تا سال ۱۴۰۰ به چاپ شصت و هفتم رسیده است.
لایو لیک یک وب سایت اشتراک ویدئوی بریتانیایی بود که دفتر مرکزی آن در لندن قرار داشت. این سایت در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۶ تأسیس شد، برخی از اعضای تیم پشتیبانی سایت شوک آور Ogrish.com که در همان روز، بسته شده بود، در ساخت و پایه گذاری لایو لیک مشارکت داشتند. هدف لایو لیک میزبانی آزادانه فایل های ویدیوئی واقعی از رخدادهای سیاسی، جنگ، و بسیاری از رویدادهای جهانی دیگر و تشویق و پرورش فرهنگ شهروند خبرنگاری بود. در ۷ مه ۲۰۲۱ این سایت تعطیل شد. از آن روز، نشانی سایت لایو لیک، با یک تغییر مسیر به سایت ItemFix، یکی دیگر از سایت های اشتراک گذاری ویدئو تغییر یافت. تاریخچه. لایو لیک، نخستین بار در سال ۲۰۰۷ پس از فیلم برداری غیرمجاز و افشای ویدئوی لحظه ی اعدام صدام حسین، مطرح شد. این موضوع، همراه با مواردی دیگر، باعث شد که سایت از سوی تونی اسنو، دبیر مطبوعاتی کاخ سفید، به عنوان مکانی محتمل برای دیدن به روزرسانی ها یا داستان های سربازان فعال یاد شود. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷، برنامه "پانورامای" بی بی سی نمایشی را در مورد نحوه انتشار خشونت خیابانی بین کودکان ۱۱ ساله در وب سایت هایی از جمله لایو لیک پخش کرد. هنگامی که "پانوراما" از «ویدئوهای ب
سیار خشونت آمیز» که در وب سایت لایو لیک ارسال شده بود، پرس و جو کرد، یکی از بنیان گذاران لایو لیک، «هیدن هویت» از حذف همه ی آن ها امتناع کرد و گفت: «ببینید، همه این ها در حال رخ دادن است، این زندگی واقعی است، و این در حال وقوع است و ما باید آن را نشان دهیم.» لایو لیک در مارس ۲۰۰۸، پس از بارگذاری فیلم ضد قرآنی "فتنه" ساخته خیرت ویلدرس، سیاستمدار هلندی، دوباره در کانون توجه قرار گرفت. فیلم "فتنه" پس از مدت ۴۸ ساعت حذف شد زیرا تهدیدهای شخصی علیه هیدن هویت، تنها نماینده ی شناخته شده عمومی سایت، به اوج خود رسید. بارگذاری مجدد آن فیلم، در ۳۰ مارس ۲۰۰۸ پس از بهبود شرایط برای خانواده هویت و ایمنی آن ها انجام گرفت. با این حال، آن ویدئو به زودی دوباره به دلیل ادعای حق کپی رایت، حذف شد. در ۲۴ مارس ۲۰۱۴، لایو لیک و Ruptly، یک همکاری و مشارکت محتوا با یکدیگر را اعلام کردند. در ۱۹ اوت ۲۰۱۴ ویدئوی سر بریدن خبرنگار آمریکایی جیمز فولی توسط گروه تروریستی دولت اسلامی در یوتیوب و سایت های دیگر منتشر شد. هنگامی که این موضوع توسط "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" گزارش شد، یوتیوب و فیس بوک ، تمام فیلم های مرتبط را حذف کردند و ممنوعیت ها
یی را در این رابطه اجرا کردند. در این هنگام، تقاضا برای تماشای فیلم های لایو لیک افزایش یافت زیرا قوانین این سایت، در آن برهه، اجازهٔ انتشار چنین ویدئوهایی را می داد. در پاسخ به ویدیوی جیمز فولی، هویت پست کرد که خط مشی لایو لیک، برای ممنوعیت تمام فیلم های بریدن سر تولیدشده توسط داعش به روز شده است. این وب سایت همچنان میزبان ویدیوی اصلی بود که عواقب اعدام فولی را به دلیل ارتباط تاریخی آن به تصویر می کشید، اما خود سر بریدن را به تصویر نمی کشید. در ۳۰ مارس ۲۰۱۹، سازمان مخابرات استرالیا تلسترا، دسترسی میلیون ها استرالیایی به وب سایت های ۴چن، ۸چن، زیرو هج و لایو لیک را در واکنش به انتشار ویدئوی تیراندازی مسجدهای کرایست چرچ در نیوزیلند که در حال پخش شدن بود، قطع کرد. از آن جایی که تلسترا از مسدودکردن سیستم نام دامنه برای سانسور وب سایت ها استفاده می کرد، این محدودیت، با تغییر به ارائه دهنده نام دامنه ای دیگر در عرض چند دقیقه از بین رفت. در ابتدای ژوئن ۲۰۲۰، لایو لیک به طور موقت قابلیت ورود به وب سایت را غیرفعال کرد و شروع به حذف همه ویدئوها بدون اطلاع کاربران کرد. لایو لیک فقط ویدئوها را از منابع دیگر مانند یوتیوب
یا دیلی موشن پیشنهاد می کرد. پس از ۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، امکان ورود به وب سایت و مشاهده ی مجدد ویدئوهای میزبانی شده توسط لایو لیک، فراهم شد. کسانی که نمی خواستند وارد لایو لیک شوند، فقط ویدئوهای پیشنهادی را می دیدند که توسط یوتیوب, دیلی موشن و وی کی میزبانی شده بود. از فوریه ی ۲۰۲۱ تا زمانی که لایو لیک در ماه مه ۲۰۲۱ بسته شد، مدیران لایو لیک، به طور مخفیانه، همه ویدئوها را از پلتفرم خود حذف کردند و به عموم کاربران نیز اطلاع ندادند که چنین اتفاقی می افتد. این موضوع باعث شد کاربران سایت، فرصتی برای بایگانی ویدئوهای خود یا هر ویدئوی دیگری که دارای اهمیت تاریخی است نداشته باشند. در ۷ مه ۲۰۲۱، وب سایت لایو لیک بسته شد و از آن هنگام، بازدیدکنندگان لایو لیک، به وب سایت ItemFix.com هدایت می شوند.
مبانی استنباط حقوق اسلامی یا اصول فقه کتابی از ابوالحسن محمدی است که از کتاب های درسی رشتهٔ حقوق در ایران به شمار می آید. این کتاب از سوی انتشارات دانشگاه تهران منتشر شده و تا سال ۱۴۰۰ به چاپ شصت وهفتم رسیده است. نقد. سید عبدالرحیم حسینی (دانشیار پردیس فارابی دانشگاه تهران) نقد مفصلی بر این کتاب نوشته است. او می نویسد:
سبد یا قفس شرمندگی () و …، … صندلی ها و ابزارهایی بوده اند که در گذشته برای تنبیه زنان بی تمکین، پرخاشگران و کسبهٔ نادرست در انگلستان، اسکاتلند، و جاهای دیگر استفاده می شد. شکلی از کاج ویمن - «تنبیه زنان» بود، همان گونه که در «Langland's Piers Plowman» در (۱۳۷۸) به آن اشاره شده است. آنها ابزار تحقیر و سرزنش عمومی بودند، هم در درجهٔ اول برای جرم سرزنش یا غیبت و هم کمتر برای گناه جنسی مانند باردار شدن نامشروع یا فحشا. این ها وسایل فنی مورد نیازی بودند که بخشی از روش گسترده تر اجرای قانون از طریق تحقیر اجتماعی را تشکیل می دادند. یک جایگزین رایج، حکم دادگاه برای بازخوانی جنایات یا گناهان شخص بعد از مراسم عشای ربانی یا در بازار در روز بازار یا اقدام غیررسمی مانند گونه ای سواری بود. این ابزارها معمولاً تولید محلی و بدون طراحی استاندارد بودند. بیشتر آنها صرفاً صندلی هایی بودند که می توانستند مجرم را به آن ها ببندند و بر در خانه یا محل جرمش ظاهر کنند.
فردریک تئودور فون فریریشس (؛ ۲۴ مارس ۱۸۱۹ –۱۴ مارس ۱۸۸۵) پزشک آسیب شناس اهل آلمان بود. او دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه گوتینگن بود و پس از فارغ التحصیلی، مدتی به عنوان بینایی سنج و عینک ساز در شهر آوریش کار کرد. سپس به مقام استادی دانشگاه کیل (۱۸۵۰) و دانشگاه برسلاو (۱۸۵۲) رسید و سرانجام در سال ۱۸۴۶ به دانشگاه گوتینگن بازگشت. وی در سال ۱۸۵۹ جانشین یوهان لوکاس شونلاین گردید و پزشک ارشد شاریته شد. از میان برخی از دستیاران و شاگردان مشهور او، می توان به پاول ارلیش، پاول لانگرهانس و هاینریش کوئینکه اشاره کرد. فون فریریشس مشارکت های مهمی در علم پزشکی داشت، به ویژه شهرتش در زمینهٔ پژوهش هایی در بر روی بیماری های کلیه و کبد است. وی نخستین درسنامهٔ جامع نفرولوژی را در آلمان منتشر کرد. وی نخستین توصیف علمی را از «دژنرسانس پیشروندهٔ ارثی هپاتولنتیکولار» ارائه کرد که امروزه به نام بیماری ویلسون شناخته می شود. او همچنین اسیدهای آمینه لوسین و تیروزین را در ادرار مبتلایان به آتروفی زرد کبدی کشف کرد. علاوه بر اینها، او تغییرات کالبدشناسی کبد را در مبتلایان به سیروز و مالاریا شرح داد. فون فریریشس پژوهش های پیشگامانه ا
ی در مورد بیماری ام اس انجام داد و نیستاگموس را به عنوان یکی از علائم این بیماری شرح داد. او همچنین یکی از نخستین کسانی بود که یک توصیف بالینی از ارتباط میان ام اس و برخی اختلالات ذهنی ارائه کرد.
روبرت فوریپ (؛ – ) پزشک و کالبدشناس اهل آلمان بود. وی در رشتهٔ پزشکی در شهر بن تحصیل کرد و کمی بعد در دپارتمان آسیب شناسی به عنوان کالبدشکاف و مسئول نگهداری، در بیمارستان شاریته مشغول به کار شد. از شاگردان او در اینجا می توان به رودلف ویرشو اشاره کرد که در سال ۱۸۴۷ چایگزین او شد. روبرت فوریپ کتاب «"شرحی بر بیماری های جلدی"» توماس بیتمن را به آلمانی ترجمه کرد و سپس یا کار ترجمهٔ آثار پزشکی غیرآلمانی ادامه داد که از جمله می توان به ترجمهٔ کتاب های استلی کوپر و گیوم دوپوئیتران اشاره کرد. در سال ۱۸۴۳ میلادی، فوریپ نخستین توصیف از نوعی اختلال را ارائه داد که بعدها به نام فیبرومیالژیا شناخته شد و شرح داد که در این بیماری، «رماتیسم دردناک به همراه نقاط سفت» وجود داد که در بسیاری از نقاط بدن قابل لمس است.
ویلهلم گریزینگر (؛ – ) متخصص اعصاب، روان پزشک و پزشک اهل آلمان بود. او در سال ۱۸۴۵، درسنامه جامع و مشهور خود را به نام «آسیب شناسی و درمان بیماری های روانی» (Die Pathologie und Therapie der psychischen Krankheiten) منتشر کرد. ویلهلم از شاگردان یوهان لوکاس شونلاین در دانشگاه زوریخ بود. او در دههٔ ۱۸۵۰ به مصر رفت و در آنجا رئیس دانشگاه پزشکی قاهره و پزشک شخصی عباس حلمی یکم شد. وی در سال ۱۸۵۴ به آلمان بازگشت و استاد رشتهٔ پزشکی در دانشگاه توبینگن شد. ویلهلم سپس در سال ۱۸۶۵ به برلین رفت و جانشین موریتس هاینریش رومبرگ به عنوان رئیس شاریته شد. فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد در سال ۱۸۶۸ او را به عنوان یکی از اعضای خارجی خود پذیرفت. «نشانهٔ گریزینگر» در پزشکی نامش را از این پزشک آلمانی می گیرد که به قرمزی و ورم بخش پستانکی استخوان گیجگاهی به علت ترومبوز عفونی «سیاه رگ بیرون دهندهٔ ماستوئید» و ترومبوفلبیت سینوس سیگموئید گفته می شود.
یواخیم فردریش هنکل (؛ ۴ مارس ۱۷۱۲ – ۱ ژوئیهٔ ۱۷۷۹) جراح اهل آلمان و یکی از پزشکان بیمارستان مشهور شاریته بود. او در سال ۱۷۶۹ میلادی، نخستین عمل سزارین را با انجام شکافی بر روی خط سفید یک زن باردار انجام داد. با آنکه نوزاد زنده ماند، اما مادر اندکی بعد و احتمالاً به سبب بروز التهاب صفاق درگذشت. این جراحی چنان خبرساز شد که فریدریش دوم، هنکل را به مقام استادی جراحی و مشاور سلطنتی منصوب کرد. هنکل از سال ۱۷۷۳ تا ۱۷۷۹، رئیس بیمارستان شاریته بود. کتاب او با عنوان «"مشاهدات پزشکی و جراحی"» در سال ۱۷۴۴ منتشر شد.
اوتو هویبنر (؛ – ) متخصص پزشکی داخلی، طب اطفال و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه لایپزیگ بود و در سال ۱۸۶۷ دستیار کارل راینهولد آوگوست ووندرلیش در لایپزیگ شد. او بعدها یک بیمارستان کودکان بنیان نهاد و در سال ۱۸۹۱ به ریاست بخش پزشکی کودکان دست یافت. وی در سال ۱۸۹۴ به برلین رفت و درآنجا رئیس بخش اطفال بیمارستان شاریته شد. هویبنر یکی از پدران رشتهٔ پزشکی کودکان است. او علاوه بر مشارکت های مهمش در زمینهٔ بیماری های عفونی و بیماری های گوارشی، نفش به سزایی در کاهش مرگ ومیر نوزادان بیمارستان شاریته داشت و روش های عاری از عفونت و استریل را در این بیمارستان پیش گرفت. هویبنر با همکاری ماکس روبنر، به پژوهش دربارهٔ متابولیسم انرژی در نوزادان پرداخت و مفهوم «ضریب تغذیه» را مطرح کرد. او در کنار ادوارد هاینریش هینوخ از نخستین کسانی بود که از آنتی توکسین دیفتری که اخیراً توسط امیل آدولف فون برینگ ساخته شده بود، استفاده کرد. او همچنین یکی از نخستین کسانی بود که «التهاب پوشش درونی سرخرگ در اثر سیفلیس» را شرح داد که امروزه به نام «بیماری هویبنر» شناخته می شود. همچنین «سرخرگ هویبنر» هم نامش را
از این پزشک می گیرد و یکی از سرخرگ های مغزی است که از محل اتصال بخش های A1 و A2 سرخرگ مغزی پیشین منشعب می شود.
راهل هیرش (؛ – ) پزشک اهل آلمان و استاد دانشگاه در مرکز آموزشی و بیمارستان شاریته بود. در سال ۱۹۱۳ میلادی، وی نخستین زنی بود که در پادشاهی پروس به مقام استادی پزشکی رسید. اینک یک تندیس برنزی در سالن سخنرانی قدیمی بیمارستان شاریته به افتخار او وجود دارد. همچنین خیابانی را در برلین در مقابل ایستگاه راه آهن مرکزی برلین به نام او کرده اند تا نقش او در جامعهٔ این شهر از یاد نرود.
آنتون لودویگ ارنست هورن (؛ – ) روان پزشک، روان درمانگر و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه گوتینگن بود و بعدها استاد همین رشته در دانشگاه هاله-ویتنبرگ و دانشگاه فریدریش-آلکساندر ارلانگن-نورنبرگ شد. یکی از شاگردان مشهور او موریتس هاینریش رومبرگ بود. وی از سال ۱۸۰۶ یکی از پرشکان بیمارستان شاریته بود و یکی از نخستین روان پزشک های این مرکز آموزشی-درمانی محسوب می شد. او در سال ۱۸۰۳ یک درسنامهٔ کاربردی در زمینهٔ داروی های تجویزی با عنوان «"کتابچه راهنمای فارماکولوژی عملی برای پزشکان و جراحان"» (Handbuch der praktischen Arzneimittellehre für Ärzte und Wundärzte) منتشر کرد. وی همچنین یکی از نخستین کسانی بود که بیماری تابس دورسالیس را شرح داد.
گیرو هوتر (؛ زادهٔ ) هماتولوژیست اهل آلمان است. او و تیمش موفق شدند مغز استخوانی را که فاقد یکی از گیرنده های مهم اچ آی وی بود، به تیموتی ری براون که آلوده به اچ آی وی و مبتلا به سرطان خون بود، پیوند زد. کمی بعد، سطح ویروس اچ آی وی در بدن این فرد شروع به افت نمود و آنقدر کاهش یافت که دیگر قابل ردیابی نبود. این درمان بازتاب گسترده ای در رسانه ها داشت و گیرو هوتر را «برلینی سال ۲۰۰۸» لقب دادند. گیرو هوتر از پزشکان متخصص خون در بیمارستان شاریته است.
فردریش یولی (؛ – ) روان پزشک، متخصص اعصاب و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. وی فرزند فیزیک دان آلمانی فیلیپ فون یولی بود. او دانش اموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه گوتینگن و دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ بود. او در سال ۱۸۷۳ به ریاست کلینیک روانپزشکی استراسبورگ منسوب و جانشین ریشارد فون کرافت-ابینگ شد. وی در سال ۱۸۹۰ جانشین کارل فریدریش اتو وستفال در بیمارستان شاریته و رئیس بخش عصب روان پزشکی این مرکز آموزشی-درمانی شد. شهرت او به واسطهٔ پژوهش های پیشگامانه اش در زمینهٔ میاستنی گراویس و جنبه های الکتروفیزیولوژیک خستگی ناشی از این بیماری است.
بایگانی جراحی لانگنبک (؛ ) که در سال ۱۸۶۰ توسط برنهارت فون لانگنبک پایه گذاری شد، قدیمی ترین ژورنال پزشکی رشتهٔ جراحی در جهان است. این مجلهٔ علمی، ژورنال رسمی چندین انجمن جراحی اروپایی است. سردبیر کنونی آن «مارکوس و. بوشلر» از دانشگاه دانشگاه هایدلبرگ است. این ژورنال به زبان آلمانی بود، اما از سال ۱۹۹۸ میلادی، منحصراً به زبان انگلیسی منتشر می شود. مطابق گزارش استنادی مجلات، ضریب تأثیر این ژورنال در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۳٫۴۴۵ بود. خلاصه مقالات و اندکس های این ژورنال را می توان در اینفوترک، چکیده های زیست شناختی، صنایع ابسکو، مدلاین/پاب مد، نمایه استنادی علوم و اسکوپوس یافت.
به دنبال تسخیر ایران به دست عرب های مسلمان که حدود دو قرن به طول انجامید، به تدریج زبان عربی جای زبان پهلوی (پارسی میانه) را گرفت. پس از آن که کتاب های پهلوی را ایرانیان مسلمان شده به عربی ترجمه کردند، کم کم، زبان عربی به زبان اهل قلم، نویسندگان، شاعران و فیلسوفان تبدیل شد و کاتبان و میرزاها نیز زبان عربی را برای انجام کارهای خود برگزیدند. در این دوره به تدریج، وام واژه های عربی زیادی وارد زبان فارسی شد و برخی واژه های پارسی نیز به زبان عربی راه یافت. با وجود این، ورود واژه های عربی به فارسی سبب دگرگونی کامل ساختار دستوری زبان پارسی نشد. در سده های اخیر کوشش های مقطعی برای پالودن زبان فارسی از واژه های عربی انجام شد؛ به ویژه در دوران پهلوی تلاش های سازمان یافته ای در این زمینه صورت گرفت. بسیاری از تأثیرات زبان عربی بر زبان فارسی از آنجایی حاصل می گردند که در الفبای زبان عربی چهار حرف «گ چ پ ژ» وجود ندارد؛ و عرب زبان ها، به جای این ۴ حرف، بیشتر حرف های «ف ک ز ج، تش، ق» را استفاده می کنند؛ و همچنین حرف «ک» از زبان فارسی را نیز گاهی با حرف «گ» به صورت یکسان معرب می سازند. درمورد «و» فارسی نیز عموماً آن را به «ف»
تبدیل می کنند؛ به کار نبردن این حرف ها به خودیِ خود در یک زبان ایراد به شمار نمی رود، اما پس از ورود اسلام به ایران، الفبای عربی برای نوشتن خط فارسی به کار گرفته شد. هجوم زبان عربی باعث ایجاد تغییراتی در زبان فارسی شد و سبب فراموشی و گاهی نابودی برخی از واژه های ایرانی شده است. این دگرگونی در زبان فارسی تا آن اندازه گسترش یافته که حتی نام زبان «پارسی» به «فارسی» تغییر یافته است. برخی از لغات تغییر یافته در زبان پارسی، به دلیل نبودِ گ چ پ ژ در زبان عربی: خط پارسی کنونی، فارسی شدهٔ خط عربی /کوفی و بصری (حیره) است که چهار حرف «پ»، «ژ»، «گ» و «چ» بدان افزوده شده است. خط حیره یا کوفی متأثر از خط پهلوی و اوستایی بوده است. در یک تجربهٔ آزمایشی دایرهٔ کلمات مصنوعات فرهنگی، در میان چهار نمونه از چهار زبان با کلمات عربی، ۵۲ درصد کلمات اسپانیایی از زبان عربی اقتباس شده بود و این میزان در زبان پارسی تنها ۱۴ درصد بوده است. اما بر اساس این تجربهٔ آزمایشی، میزان کلمات عربی در زبان فنیِ اسپانیایی در زندگی روزمره، ۸ درصد و در زبان پارسی ۲۴ درصد بود. ژان پِری می افزاید: اغلب واژگان عربی که در فارسی کاربرد دارند، به عنوان مترا
دف به کار می روند؛ برای نمونه، واژه «مریضِ» عربی با «بیمارِ» پارسی که می توانند یا در بسیاری از موارد به پارسی ترجمه شوند یا پیشتر ترجمه شده اند؛ همچون «تعلیم» که به «آموزش» تبدیل شده است. پیشینه تازی گرایی. پس از آنکه عرب های مسلمان بر ایران دست یافتند، سرانجام در زمان خلافت اموی، نخستین بار با فرمان حجاج بن یوسف ثقفی فرماندار عراق و سپس همه نیمه شرقی خلافت اسلامی اموی در زمان عبدالملک بن مروان، در سال ۶۹۷ میلادی، زبان نوشتاری پهلوی از "دیوان" (فهرست باج و جزیه) زدوده و عربی جایگزین آن شد تا دامنه گسترش زبان و فرهنگ عربی دیوانسالاری را نیز دربرگیرد. بدین گونه دبیران و دیوان سالاران عراق، ناگزیر عربی را برای نگهداری آمار باج و خراج برگزیدند. راه آغازین برای بازیابی زبان فارسی. در خراسان بزرگ که فرایند پذیرش جزیه (مالیات اهل کتاب) و خراج (مالیات زمین) به گونهٔ آشتی جویانه روی داده و به اندازه پایدار سالانه ای مرزبندی شده بود، از آنجا که گردآورندگان آن بومی بوده و با پیشوایان دینی زرتشتی _که همچنان به پهلوی می نوشتند_ همکاری می کردند، چنین نکردند و این روند تا پایان خلافت اموی رخ نداد؛ حتی تلاش های نصر بن سیار
نیز در این زمینه ناکام ماند. با آنکه زبان گفتاری مردمان ایران همچنان فارسی ماند، پس از آنکه برای پاسداری از فرهنگ ایرانی کتاب های پهلوی به دست ایرانیان مسلمان شده به عربی ترجمه شد، کم کم زبان عربی به زبان نوشتاری نویسندگان، شاعران و فیلسوفان تبدیل شد. در این دوره، اندک اندک بسیاری از واژه های عربی وارد زبان فارسی شد و برخی واژه های فارسی نیز به زبان عربی راه یافت؛ دسته ای از واژگان فارسی نیز با دگرگونی هایی به سان واژه سازی عربی دوباره به نوشته های فارسی راه گشودند. بازیابی زبان فارسی پس از ورود زبان عربی. یعقوب لیث صفاری سرایندگان دربار خود را به فارسی سرودن به جای عربی سرایی واداشت. ابوعلی بلعمی وزیر دانشمند سامانی بود که با ترجمه "تاریخ طبری" ("تاریخ بلعمی") و برانگیختن، زمینه سازی و همکاری در نخستین ترجمه فارسی قرآن با "ترجمه" "تفسیر طبری" این روال را پاس داشت و گسترانید. پس از وی فردوسی در "شاهنامه" این روند را به اوج رسانید. در این راه با رویکرد برابرسازی و واژه سازی، تلاشها در زمینه پیراستن زبان پارسی از واژگان عربی به دست دانشمندانی مانند ابن سینا (در "دانشنامه علایی/رساله ای در شناخت نبض/رساله ای در
ماهیت نفس/ظفرنامه")، ابوریحان بیرونی (کتاب دوزبانه "التفهیم فی صناعه التنجیم)" روی داد و شاگردان ابن سینا همچون مترجم گمنام "رساله حی بن یقظان"، ابوعبید جوزجانی (دنباله "دانشنامه علایی") و دیگران پس از وی مانند ناصرخسرو "(زاد المسافرین، جامع الحکمتین، وجه دین، گشایش و رهایش")، بابا افضل کاشانی ("مدارج الکمال، ره انجام نامه، ساز و پیرایهٔ شاهان" پرمایه ، ...) غزالی "(کیمیای سعادت)،" خواجه نصیر توسی "(اخلاق ناصری)" آن را دنبال کردند. جایگاه کاربرد واژه های عربی در زبان فارسی. برابر برخی آمارهای نیازمند بررسی، در گفتگوهای روزانه ۱۰–۱۵٪ واژه ها خاستگاه عربی دارند. در زبان نوشتاری این نرخ وام واژه های عربی به ۲۵٪ می رسد و در واژه نامه ها این بسامد نزدیک به ۴۰٪ از واژگان زبان فارسی را دربر می گیرد؛ گرچه بسیاری از آن ها خود ریشه در پارسی میانه و گاه اوستایی داشته و پیشتر در زمان ساسانیان (گاهی به میانجی زبان آرامی) و سپس در دوران نویسندگان ایرانی آغاز دوران اسلامی با دگرگونی هایی به زبان فارسی راه پیدا کرده اند. شمار فراوانی از آنها نیز که در واژه نامه هایی همچون "لغتنامه دهخدا" یا "برهان قاطع" آمده اند، سالهاست که