Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیسانس خود را از هاروارد به دست آورد و در این دانشگاه سخنران کلاس بود و در سال ۱۸۶۸ از مدرسه حقوق هاروارد فارغ شد. براکت بعداً در بوستون دفتر وکالت باز کرد، در ابتداء حرفه وکالت را مستقلانه و بعداً با مشارکت لوی سی. وید به پیش می برد. او از سال ۱۸۷۴ تا ۱۸۷۶ سمت قاضی نظامی تیپ نخست شبه نظامیان ماساچوست را به عهده داشت. در ۲۰ ژوئن سال ۱۸۷۸ با آنجی مورپک ساکن شهر آرلینگتون ایالت ماساچوست ازدواج نمود و چهار فرزند داشتند. اوایل حرفهٔ سیاسی. براکت از جمله جمهوری خواهان جوان ترقی خواه بود که در دهه ۱۸۸۰ به حزب جان تازه ای بخشید و گاهی با اعضای کهن سال حزب به رقابت می پرداخت و آن ها را شکست می داد. ورود براکت به سیاست از شورای عمومی بوستون که از سال ۱۸۷۳–۱۸۷۷ در آن مصروف خدمت بود، آغاز گردید. براکت بعداً از سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۸۲ و مجدداً از ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۷، به عنوان نماینده بوستون از ناحیه هفدهم سافولک در مجلس نمایندگان ماساچوست خدمت نمود. وی در کمیته های متعددی، از جمله به عنوان رئیس کمیته قضائی و قوانین خدمت نمود. براکت از سال ۱۸۸۵ تا سال ۱۸۸۷ رئیس مجلس بود. یکی از دستاوردهای عمدهٔ براکت به عنوان قانون گذار، تأسیس بانک ها
ی تعاونی بود که به منظور تشویق صرفه جویی در میان قشر کارگر طراحی شده بود. به عنوان رئیس مجلس، مباحث خیلی ها بحث برانگیز، از جمله اطاله بررسی قصدی لایحهٔ ایجاد نیروی پلیس برای کلان شهر بوستون را مدیریت نمود. نائب فرماندار و فرماندار. براکت از ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۰ در زمان فرمانداری اولیورایمز، به صفت سی و چهارمین نائب فرماندار ماساچوست خدمت نمود. در بیشتر اوقات سال های ۱۸۸۸ و ۱۸۸۹، به دلیل بیماری فرماندار ایمز، براکت به عنوان سرپرست فرمانداری خدمت نمود، به ویژه در این مقام از ایالت ماساچوست در جشن صدمین سالگرد توافق نامهٔ اوهایو و در مراسم افتتاح یادبود پیلگریم در پلیموث، نمایندگی نمود. در سال ۱۸۸۹ به محض اینکه ایمز بازنشسته شد، براکت برای جانشینی او خود را کاندیدا نمود. وی در داخل حزب توسط ائتلاف حامیان بلین (مخالف ماگوامپس) و لابی گر مشروبات الکلی، مورد حمایت قرار گرفت. براکت به جای درگیر شدن در فعالیت های سیاسی برای به دست آوردن رأی حوزه های انتخاباتی محلی، با دور زدن کارگزاران قدرت اصلی حزب، هر یک سناتور ابنیزر آر. هوار و هنری ال. داوز، برندهٔ نامزدی داخل حزبی شد. پیروزی براکت با ۴۸ در صد رأی مردم یکی از بدترین جلو
ه های هر فرماندار جمهوری خواه تا به امروز در این ایالت بود. براکت در حریان سال های خدمت خود به دفاع از بانک های تعاونی ادامه داد و قوانینی را برای معافیت اسهام آن ها از مالیات ایالتی وضع کرد. براکت همچنین دستور کار اصلاحات مالیاتی را به پیش برد و طرفدار بهبود زندان های ماساچوست بود. براکت در یک اقدامی که بعداً بحث برانگیز ثابت شد، قانونی را توشیح نمود که امتیاز انحصاری ساخت تراموی شهری بر فراز زمین را به شرکت خط آهن وست اند استریت که قبل از سیستم حمل و نقل عمومی بوستون یا MBTA امروزی وجود داشت اعطاء نمود. هنری ویتنی رئیس شرکت اند، به خاطر تکنیک هایی که برای حصول تصویب قانونی این امتیاز به کار برد، مورد انتقاد قرار گفت، این تکنیک ها عبارت از رشوه ستانی قانون گذاران، حفظ تعداد زیادی از لابی گران مزد بگیر (از جمله ویلیام گاستون فرماندار سابق) و تأدیه پول برای مطبوعات همسو در روزنامه های محلی. شرکت وست اند نیز فوراً از این امتیاز به صورت فعال استفاده ننمود و این کار تا حدی به خاطر مسائل مربوط به سطح بالای بدهی در نواحی بازرگانی پُر ازدحام شهر و مساعد بودن فناوری خط آهن پیش رفته در جغرافیای بوستون بود. عدم انجام ا
ین کار، اتهامات بیشتری به همراه داشت مبنی بر این که این امتیاز به منظور له نمودن رقابت به دست آمده بود. دورهٔ فرمانداری براکت نشانگر نقطه ضعف حزب جمهوری خواه ایالتی بود و ریچارد هارموند تاریخ نویس، براکت را یک شخص «قابل انعطاف و میان حال» توصیف نمود. حزب در داخل خود بین ماگوامپس و حامیان بلین و به همین گونه میان رهبران جوان و کهن سال تقسیم شده بود. قوانین کنترل مشروبات الکلی موضوع عمده ای بود که سبب بعضی مشکلات برای حزب شد. تعداد زیادی از اعضای رهبری حزب طرفدار چنین قوانینی بودند اما با ممنوعیت مطلق مشروبات الکلی مخالف بودند. حزب در سال ۱۸۸۶ برای مقاصد سیاسی رسماً از اصلاحیهٔ قانون اساسی مبنی بر ممنوعیت مشروبات الکلی اعلام حمایت نمود، اما این اقدام نتوانست حمایت قابل توجه جامعه طرفدار منع مشروبات الکلی را جلب نماید. یک رفراندم عمومی در سال ۱۸۸۹ برای گنجانیدن ممنوعیت در قانون اساسی ایالتی ماساچوست به شکست مواجه شد و باعث ناراحتی طرفداران ممنوعیت شد و براکت به شیوهٔ متفاوتی به موضوع مورد منازعه رسیدگی کرد. اگر چه وی با این اصلاحیه مخالفت ورزید، اما دستور تسریع تنفیذ قوانین موجود را صادر نمود که منتج به بسته شدن
مشروب فروشی های شد که خدمات ارائه غذا را انجام نمی دادند. این اقدام با واکنش شدید مردم مواجه شد و توسل جمهوری خواهان به احساسات بومی گرای ضد کاتولیک، نیز تعداد زیادی از حامیان کاتولیک فرانسوی-کانادایی را به سمت دموکرات ها سوق داد. این عوامل همراه با تأثیرات منفی تعرفه مک کیلی بر اقتصاد ماساچوست، به قیمت انتخاب مجدد براکت تمام شد. براکت در انتخابات سال ۱۸۹۰ توسط ویلیام ای. راسل کاندیدا دموکرات در یکی از موفق ترین انتخابات برای دموکرات ها در ایالت از زمان جنگ داخلی آمریکا، شکست خورد. اواخر سال های زندگی. براکت بعداً به حرفه وکالت اش در بوستون برگشت اما به فعالیت در حزب خود ادامه داد. وی در سال ۱۸۹۱ از کاندیداتوری برای پُست فرمانداری در برابر راسل مشهور خودداری نمود، در سال ۱۸۹۲ در کنوانسیون ملی جمهوری خوان نماینده بود و در سال های ۱۸۹۶ و ۱۹۰۰ به عنوان گزینش گر رئیس جمهور خدمت نمود. در سال ۱۹۱۷ براکت نقش فعالی در کنوانسیون قانون اساسی ماساچوست سال های ۱۹۱۷–۱۹۱۸ داشت. براکت در سال ۱۸۸۷ خانه را به سبک ملکه آن در خیابان پلیزنت واقع شهرستان آرلینگتون ایالت ماساچوست اعمار نمود و تا زمان مرگ اش در سال ۱۹۱۸ در آنجا زن
دگی کرد. این خانه در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی به عنوان بخشی از ناحیهٔ تاریخی مرکز آرلینگتون و همچنین ناحیهٔ تاریخی خیابان پلیزنت محلی درج شده است. مدرسه ابتدائی براکت در خیابان شرقی آرلینگتون نخستین بار در سال ۱۹۳۱ ساخته شد و به نام وی نام گذاری شد.
کابوی ها محتاج آنند () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به استن لورل اشاره کرد.
روز آزادی () یک روز تعطیل عمومی در ایتالیاست که جنبش مقاومت ایتالیا در برابر آلمان نازی و جمهوری اجتماعی ایتالیا (دولت دست نشانده آلمان نازی) در زمان جنگ جهانی دوم را جشن می گیرد. این روز با روز جمهوری متفاوت است که در ۲ ژوئن جشن گرفته می شود.
اعتراف (به ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی لی جون هو، شین هیون بین و یو جه میونگ است. این مجموعه از ۲۳ مارس تا ۱۲ مه ۲۰۱۹، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۶ قسمت پخش شد. این مجموعه از شنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ از شبکه سه سیما پخش شد. خلاصه داستان. داستان این مجموعه دربارهٔ چوی دو هیون (لی جون هو) است که برای پاک کردن نام پدرش که قبلاً به اشتباه متهم به قتل شده؛ وکیل می شود. چوی دو هیون دوران کودکی خود را به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان گذرانده است. او به طور معجزه آسایی شانس پیوند قلب را پیدا کرد و درست بعد از موفقیت در عمل پیوند قلب، پدرش متهم به قتل و به مرگ محکوم می شود.
ایگو پلام Ego Plum (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۷۵) یک آهنگساز آمریکایی است. او بیشتر به خاطر کارش روی باب اسفنجی، عشق وحشتناک جانی ایکس، ساختن شیطان ها و هاروی بیکس شناخته شده است.
ال گرافیکو () نشریهٔ ورزشی الکترونیکی آرژانتینی است که در اصل ادیتوریال آتلانتیدا آن را به شکل چاپی، بین سال های ۱۹۱۹ تا ۲۰۱۸ منتشر می کرد. "ال گرافیکو" در مهٔ ۱۹۱۹ به عنوان روزنامه ای هفتگی منتشر شد و بعدها به نشریه ای مختص ورزش تغییر یافت. انتشار ماهانه آن از سال ۲۰۰۲ آغاز شد و این امر تا سال ۲۰۱۸ ادامه داشت که از آن زمان به بعد، تنها به شکل الکترونیکی در دسترس است.
برونو سالومون (زاده ) بازیگر فرانسوی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم بریس ۳ اشاره کرد.
پوست گوزن فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی موسیو وزو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژان دوژاردن، آدل انل، آلبرت دلپی، ماری بونل و ژولیا فور ایفای نقش کرده اند.
پردیس سینمایی معین مال یک پردیس سینمایی در تهران، ایران است. این پردیس سینمایی که در سمت جنوبی خیابان آزادی، ابتدای خیابان استاد معین قرار دارد، در دی ۱۴۰۰ با ۳ سالن سینما و ظرفیت ۲۸۳ صندلی افتتاح شده است.
دیوید رابرت داوسون (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۸۲) بازیگر انگلیسی است. او حرفه ای متنوع در تلویزیون داشته است؛ از جمله نقش های او می توان جاده تاجگذاری (۲۰۱۰)، سری دو از لوتر (۲۰۱۱)، خیابان ریپر (۲۰۱۴–۲۰۱۲)، مأمور مخفی (۲۰۱۶)، پادشاه آلفرد در آخرین پادشاهی (۲۰۱۵–۲۰۱۸) و جوزف مریک (مرد فیلی) در سال خرگوش (۲۰۱۹) را نام برد. اوایل زندگی. داوسون در ویدنز انگلستان زاده شد و قبل از اینکه در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک در برنامه بازیگری در سال ۲۰۰۲ پذیرفته شود، در دبیرستان فیرفیلد و مؤسسه کالج وارینگتون تحصیل کرد. در دوران دبیرستان او عضوی از گروه تئاتر مسکتر بود که در آن در میان نقش های دیگرش، نقش داگبری را در نمایشنامه هیاهوی بسیار برای هیچ ویلیام شکسپیر بازی کرد. در ۱۷ سالگی نمایشنامه ای به نام "جدا شده و ناامید" نوشت که به مدت سه شب در تئاتر کوئینز هال ویدنز اجرا شد. یک سال بعد او با حمایت مالی باربارا ویندسور و جولی والترز که برای کمک نامه نوشته بودند، نمایشنامه "پسری در تخت: در تئاتر برج ایسلینگتون را نوشت و در آن بازی کرد. داوسون یک برادر کوچکتر به نام جیمز دارد. زندگی شخصی. دیوید داوسون به عنوان بخشی از جامعه ال جی
بی تی شناخته می شود. نظر منتقدان. داوسون برای ایفای نقش نویسنده تامی وارن در فیلم درام بی بی سی چهار، جاده تاجگذاری مورد تحسین منتقدان قرار گرفت . ریچل کوک برای نیو استیتسمن نوشت: "من فکر می کنم او یک ستاره بزرگ خواهد بود. وقتی او کار خود را انجام می دهد، سخت است که چشم از او بردارید." دیلی اکسپرس گفت "این دیوید داوسون و دیالوگ های کاملاً قضاوت شده است که این فیلم را درخشان می کند" در حالی که جین سایمون از دیلی میرور او را " کاملاً نابغه" نامید.
پردیس سینمایی نارسیس یک پردیس سینمایی در تهران، ایران است. این پردیس سینمایی که در فلکه سوم تهرانپارس قرار دارد، در بهمن ۱۳۹۹ با ۴ سالن سینما با ظرفیت ۳۵۳ صندلی افتتاح شده است.
پردیس سینمایی هدیش یک پردیس سینمایی در تهران، ایران است. این پردیس سینمایی که در میدان هروی، خیابان موسوی قرار دارد، در بهمن ۱۳۹۹ با ۶ سالن سینما با ظرفیت ۴۱۴ صندلی افتتاح شده است.
در زمینه جنگ عراق،این افزایش به افزایش تعداد نیروهای آمریکایی توسط جورج دبلیو بوش در سال۲۰۰۷ به منظور تأمین امنیت بغداد و استان الانبار اشاره دارد. این افزایش با عنوان کاری "راه جدید به پیش" توسعه یافت و در ژانویه۲۰۰۷ توسط بوش طی یک سخنرانی تلویزیونی اعلام شد.بوش دستور استقرار بیش از ۲۰۰۰۰سرباز (پنج تیپ اضافی) را به عراق صادر کرد و اکثریت آنها را به بغداد فرستاد. وی همچنین دوره اکثر نیروهای ارتش در کشور و برخی از تفنگداران دریایی را که در انبار هستند، تمدید کرد. رئیس جمهور هدف کلی را ایجاد یک عراق فدرال یکپارچه و دموکراتیک توصیف کرد که بتواند خود را اداره کند، از خود دفاع کند، و خود را حفظ کند و در جنگ علیه تروریسم متحد باشد. عنصر اصلی این استراتژی، تغییر تمرکز برای ارتش ایالات متحده بود «برای کمک به عراقی ها در پاکسازی و امنیت محله ها، کمک به آنها برای محافظت از مردم محلی، و کمک به اطمینان از اینکه نیروهای عراقی باقی مانده قادر به تأمین امنیت هستند». رئیس جمهور اظهار داشت که این افزایش زمان و شرایط مساعد برای آشتی بین جوامع را فراهم می کند. این افزایش که در برابر مخالفان شدید داخلی آغاز شد و پس از شکست جمهور
ی خواهان در انتخابات میان دوره ای ۲۰۰۶ آغاز شد، از نظر سیاسی بسیار دشوار تلقی شد. یکی از کارکنان کاخ سفید منطق سیاسی را به اختصار توضیح داد: «اگر می خواهید خرس شوید، گریزلی باشید.» در نگاهی به گذشته، هیلاری کلینتون، باراک اوباما و سایر منتقدان این افزایش، استدلال کرده اند که موفقیت آمیز بوده است. واژه شناسی. عبارات «راه جدید رو به جلو»، و «راهی جدید به جلو در عراق» به طور گسترده توسط تونی اسنو، سخنگوی کاخ سفید و رسانه های خبری قبل از آن استفاده می شد به سخنرانی رئیس جمهور در ۱۰ ژانویه۲۰۰۷ که تغییر سیاست را اعلام کرد، اشاره داشت. مطبوعات ایالات متحده همچنین از این افزایش به عنوان «افزایش نیروهای عراقی» یاد می کنند. پس از سخنرانی، برخی از دموکرات ها به جای افزایش موج، از اصطلاح «تشدید» استفاده کردند، اگرچه برخی دیگر در حزب این اصطلاحات را به جای یکدیگر به کار بردند. زمینه. تقاضا. انتخابات ۲۰۰۶. نظرسنجی ها نشان داد که پس از انتخابات عمومی سال ۲۰۰۶،"اکثریت قابل توجهی از آمریکایی ها انتظار دارند که دموکرات ها در صورت کسب کنترل کنگره، دخالت نظامی آمریکا در عراق را کاهش دهند یا پایان دهند. نانسی پلوسی، رهبر دموکرات
ها، این دیدگاه را به عنوان یک همه پرسی دربارهٔ جنگ تأیید کرد و در روزهای پایانی مبارزات انتخاباتی گفت: «این انتخابات دربارهٔ عراق است. اگر واقعاً آن طور که مردم انتظار دارند، پیش بیاید، مردم آمریکا صحبت کرده اند و روندی که رئیس جمهور در پیش دارد رد خواهند کرد» رسانه های خبری پیروزی دموکرات ها در هردو مجلس کنگره آمریکا را به عنوان «تنبیه رئیس جمهور جورج دبلیو بوش و جمهوری خواهانبه خاطر رسوایی های اخلاقی در واشینگتن و جنگ شکست خورده در عراق» ارزیابی کردند. موضع دموکراتیک. پس از پیروزی حزب او، پلوسی، رئیس منتخب مجلس نمایندگان (که یک ماه بعد بیزاری خود را از «پیشنهاد افزایش» آشکار کرد) مقاله ای با عنوان «پایان دادن به جنگ بالاترین اولویت من به عنوان رئیس است» نوشت. در این مقاله توضیح داده شده است که پس از دیدار از جانبازان مجروح جنگ عراق در مرکز پزشکی نیروی دریایی بتسدا، «بیش از همیشه متعهدتر از همیشه آنجا را ترک کردم تا جنگ را به پایان برسانم. من دیروز به همکارانم گفتم که بزرگ ترین مشکل اخلاقی کشور ما در سه سال و نیم گذشته جنگ در عراق است. وقتی مجلس در ۴ ژانویه۲۰۰۷ دوباره تشکیل جلسه دهد، دموکرات ها قدرت را دردست
خواهند گرفت ومن با آگاهی ازمسئولیتی که در قبال شما و کشور داریم، سنگر را به دست می گیرم. کنگره جدید دموکراتیک مطابق با بالاترین استانداردهای اخلاقی خواهد بود.[ما]آماده رهبری و آماده حکومت هستیم. ما به اعتماد مردم آمریکا احترام خواهیم گذاشت. ما ناامید نخواهیم شد.» موضع جمهوری خواهان. پس از انتخابات میان دوره ای ایالات متحده در سال۲۰۰۶ که در آن جمهوری خواهان کنترل مجلس و سنا را از دست دادند، کنفرانس بنیاد هریتیج به ریاست نماینده تازیانه جمهوری خواه برگزار شد. روی بلانت(R-MO) تحت عنوان «راه جدید رو به جلو: تمرکز مجدد بر دستور کار محافظه کار» در ۹ نوامبر ۲۰۰۶ برای تجزیه و تحلیل «شکست ها» از نتایج انتخابات بلانت از این واقعیت ابراز تاسف کرد که جمهوری خواهان «به جای رقیب کسب و کار طبق معمول، مدافع شده اند». بلانت سخنرانی خود را با ذکر توضیحاتی که اغلب دربارهٔ شکست حزبش مطرح شده بود، آغاز کرد که شامل این بود که نتایج تا حدی «رفراندومی در مورد جنگ در عراق» بود. او این تصور را رد کرد که هر دلیلی به تنهایی این شکست را توضیح می دهد و گفت: «نامزدهای مختلف به دلایل مختلف شکست خوردند.» او یک جنبه روشن در رویدادها می دید ک
ه می گفتخبر خوب این است که حتی با وجود این کاستی ها، تعداد پایین تاییدیه ریاست جمهوری، و عدم اطمینان در مورد عراق، کاندیداهای ما دیدند، حتی با وجود همه این اتفاقات، ایده های آنها در روزهای پایانی مبارزات انتخاباتی شان جا افتاد. تغییر ۷۸۰۰۰ رای در کل کشور نتیجه را تغییر می داد. ایده های ما شکست نخورد. در واقع، ما انجام دادیم.او نظام مشروطه را تحسین کرد وگفت این شکست ثابت می کندکه هیچ حزبی ادعای دائمی بر قدرت ندارد. این بدان معناست که هر جنبش سیاسی قابل دوام، مانند جنبش ما، هرگز نمی تواند راکد یا راضی شود. ما باید دائماً ایده های خود را تجدید کنیم، عملکرد خود را ارزیابی کنیم و در صورت لزوم اصلاحاتی انجام دهیم. این یک لحظه عالی برای انجام هر سه این کارها است. برای یک نسل، محافظه کاران ریگان به طور مداوم توانایی انجام این کار را نشان داده اند. این در هیچ کجا به اندازه پاسخ ما به تهدیدات تمامیت خواهی اسلامی و مبارزه با دشمنان تروریست ما مشهود نبوده است.او گفتدر حالی که تهدیدات توتالیتاریسم اسلامی گاه تاکتیک های متفاوتی را می طلبد، ما با همان عزم و اراده به آن چالش ها نزدیک می شویم که به ما اجازه داد کمونیسم را شکس
ت دهیم. من متقاعد شده ام که در این مبارزه نیز پیروز خواهیم شد زیرا مردم آمریکا نیاز به پیروزی را درک می کنند. ما باید به رهبری مبارزه باتمامیت خواهی اسلامی و حفظ اراده برای پیروزی در جنگ در عراق و افغانستان ادامه دهیم.[در مورد جنگ و مسائل داخلی] برنامه ما باید از اشتباهات چند سال گذشته جلوگیری کند… من مطمئن هستم که با موفقیت به جلو حرکت خواهیم کرد. توسعه استراتژی. پیش بینی های سنتوریون. در ژانویه۲۰۰۵،دانشگاه دفاع ملی از نرم افزار تحلیل پیش بینی «سنتوریون» خود در انتخابات عراق استفاده کرد تا مشخص کند کدام جناح از انتخابات حمایت می کند، کدام مخالف و کدام یک بی طرف می مانند. پیش بینی های سنتوریون تا حد زیادی با سیر واقعی رویدادها تأیید شد. از جمله،سنتوریون پیش بینی کرد که «افزایش قدرت نظامی ائتلاف در عراق نگرش سهامداران عراقی را نسبت به انتخابات با ایجاد احساس امنیت بیشتر بهبود می بخشد.» شبیه سازی ها نشان داد که افزایش ۵۰درصدی در نیرو بهینه است، اگرچه افزایش ۲۵درصدی برای جلب حمایت «عراقی های بی طرف» کافی بود. همچنین مشخص شد که باتوجه به تصورات عراقی ها، استفاده از نیروهای حافظ صلح سازمان ملل بجای نیروهای ایالات
متحده یا نیروهای ائتلاف می تواند با افزایش نیروهای کمتر به همان نتایج برسد. این تحلیل ها «انجام شد و به تصمیم گیران ارشد دولت قبل از رویدادها اطلاع رسانی شد.» گزارش گروه مطالعاتی عراق. در ۶ دسامبر۲۰۰۶ گروه مطالعات عراق گزارش خود را ارائه کرد که در آن رویکردهای خارجی و داخلی برای دستیابی به پیشرفت مثبت در عراق توصیه می شد. در میان دیگر رویکردها، این گزارش پیشنهاد می کند که «ایالات متحده باید تعداد پرسنل نظامی آمریکا، از جمله نیروهای رزمی، مستقر در واحدهای ارتش عراق و پشتیبانی از آنها را به میزان قابل توجهی افزایش دهد». با این حال، این زبان به طور خاص در هیچ یک از ۷۹ توصیه گزارش گنجانده نشده است. گزارش ISG به افزایش احتمالی ۱۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سرباز برای آموزش اشاره کرد، اما فقط تا اوایل سال۲۰۰۸.جیمز بیکر، رئیس مشترک، گفت که از آنجایی که «رویدادها در عراق ممکن است از آنچه ما توصیه می کنیم فراتر رود.[اعضا] معتقدند که تصمیمات باید توسط رهبران ملی ما با اضطرار اتخاذ شود.» پس از دریافت این گزارش، بوش به گروه گفت: «ما هر پیشنهادی را جدی خواهیم گرفت و به موقع عمل خواهیم کرد.» بعداً در همان روز، تونی اسنو، سخنگوی کاخ سفید
به لری کینگ از سی ان ان گفت که بوش در حال مقایسه توصیه های گروه مطالعات عراق با مطالعات در حال انتظار رئیس ستاد مشترک ارتش و شورای امنیت ملی است. پس از پایان بررسی، اسنو معتقد بود که رئیس جمهور می تواند تا پایان سال «راه جدیدی را به جلو» در عراق اعلام کند. وزارت امور خارجه. در ۱۱ دسامبر۲۰۰۶، بوش با مشاوران ارشد وزارت خارجه (از جمله کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه) «دربارهٔ چگونگی شکل دادن به سیاست ایالات متحده درعراق بعنوان بخشی از مأموریت بوش برای ارائه یک استراتژی جدید» ملاقات کرد. او مجدداً بر قصد خود برای ابلاغ این استراتژی به ملت قبل از کریسمس۲۰۰۶ تأکید کرد وگفت: "شکی نیست که ما باید مطمئن شویم که وزارت امور خارجه و وزارت دفاع تلاش ها و توصیه های آنها از نزدیک هماهنگ می شوند، تا زمانی که من با مردم آمریکا صحبت می کنم، آنها می دانند که من به تمام جنبه های حکومت گوش داده ام و راه پیش رو راهی برای دستیابی بهدف ما است: موفقیت در عراق. کارشناسان. بعداً در ۱۱ دسامبر۲۰۰۶، بوش «با گروهی از کارشناسان عراقی، از جمله مورخان و ژنرال های سابق، در دفتر بیضی شکل ملاقات کرد.» "واشینگتن پست" گزارش داد که در میان هیئت کار
شناسان، ژنرال های چهار ستاره بازنشسته بری مک کافری، وین ای. داونینگ و جان کین حضور داشتند. همراه با دانشگاهیان استفان بیدل و الیوت کوهن، که توصیه های گروه مطالعات عراق را بررسی کردند."پست" در ادامه نوشت: «این گروه در مورد موضوع کلیدی که آیا نیروهای بیشتری به عراق اعزام کنند یا خیر، با ژنرال بازنشسته اختلاف نظر داشتند. جان ام. کین استدلال می کند که می توان از چند هزارسرباز اضافی برای بهبود امنیت در بغداد استفاده کرد، و دیگران در مورد آن پیشنهاد ابراز تردید کردند.» این گروه همچنین به بوش پیشنهاد کرد که پرسنل تیم امنیت ملی خود را تغییر دهد. یکی از اعضای پانل گزارش داد که «همه ما گفتیم که آنها شکست خورده اند، که شما به یک تیم جدید نیاز دارید.» رئیس جمهور از این هیئت تشکر کرد و به خبرنگاران گفت: «از توصیه هایی که از آن افراد در این زمینه گرفتم قدردانی می کنم. و این توصیه یکی از اجزای مهم ایجاد یک راه جدید به جلو در عراق است.» کارشناسان ارشد ضد شورش سیا ارزیابی ای را انجام دادند که نشان داد حضور نیروهای آمریکایی کلید ثبات است. برت اچ. مک گورک افزود که «زمانی که ما حضور داریم، می توانیم به حل و فصل اختلافات محلی قبل
از خارج شدن از کنترل، رفتار غیرقانونی پلیس توسط نیروهای عراقی کمک کنیم و در نهایت به عراقی ها کمک کنیم تا الگوهای تعامل خود را توسعه دهند.» روسای مشترک. در ۱۳ دسامبر۲۰۰۶ بوش و معاون رئیس جمهور دیک چنی با اعضای ستاد مشترک ارتش به مدت «بیش از یک ساعت» ملاقات کردند و در مورد گزینه های مختلف نظامی برای عراق بحث کردند. در حالی که «هیچ پیشنهاد دراماتیکی» ارائه نشد، «ارزیابی عملی از آنچه که ارتش می تواند و نمی تواند انجام دهد» ارائه شد. آنها "از افزودن تعداد قابل توجهی نیرو به عراق موافق نبودند" اما "تقویت ارتش عراق را برای دستیابی به درجه ای از ثبات ضروری می دانستند." آنها برای "تلاش بیشتر ایالات متحده برای بازسازی اقتصادی و آشتی سیاسی" تحت فشار قرار گرفتند. آنها بر نیاز به "برنامه های استخدام، بازسازی و آشتی سیاسی[به عنوان] کلید بیرون کشیدن مردان جوان از شبه نظامیان در حال رشد" تأکید کردند. آنها گفتند "هیچ راه حل صرفا نظامی برای عراق وجود ندارد"و"بدون پیشرفت عمده در جبهه های سیاسی و اقتصادی، مداخله ایالات متحده صرفا خرید زمان است."آنها همچنین تأکید کردند که "هر راهبرد جدید نسبت به شرایط منطقه ای، به ویژه تاثیر تص
میمات سیاسی یا نظامی حساس باشد." آنها بیم دارند که حمایت بیش از حد از اکثریت شیعه ممکن است باعث شود کشورهای سنی در منطقه حمایت از شورشیان سنی را افزایش دهند و سرکوب بزرگ ترین شبه نظامی شیعه عراق، ارتش مهدی، ممکن است باعث دخالت بیشتر ایران شود. طرح کیارلی. ژنرال جورج ویلیام کیسی جونیور، فرمانده ارشد ایالات متحده در عراق، گزارش شده است که در حال بررسی طرحی برای بازتعریف مأموریت نظامی آمریکا در آنجا بود: نیروهای آمریکایی از شهرهای عراق خارج و در تعدادی از پایگاه های آمریکایی مستقر خواهند شد. وظیفه رزمی امروز به ارتش عراق سپرده خواهد شد.» گفته می شود که او «هنوز در حال بررسی این است که آیا درخواست نیروهای بیشتر، احتمالاً بعنوان بخشی از یک مأموریت آموزشی گسترده برای کمک به تقویت ارتش عراق را دارد.» این گزینه ها توسط فرمانده زمینی مستعفی ایالات متحده، سپهبد پیتر دبلیو کیارلی، مطرح شد.. بر اساس طرح کیارلی «ارتش تقریباً نیمی از ۱۵تیپ رزمی خود را از نبرد با شورشیان و خشونت های فرقه ای دور کرده و تا بهار۲۰۰۷ به آموزش نیروهای امنیتی عراق می پردازد. حدود ۴۰۰۰نیروی آمریکایی اکنون در تیم های آموزشی نظامی ۱۱نفره که با نیروه
ای عراقی تعبیه شده اند، خدمت می کنند. طرح جدید ۳۰نیرو به هر تیم اضافه می کند و به آنها اجازه می دهد تا در سطح شرکت های ارتش عراق نظارت و راهنمایی کنند. هفت تا هشت تیپ باقی مانده از نیروهای رزمی ایالات متحده بر روی سه مأموریت اصلی تمرکز خواهند کرد: حمله به القاعده، تقویت امنیت در امتداد مرزهای عراق، و حفاظت از بزرگراه های اصلی و مسیرهای دیگر برای تضمین آزادی حرکت نیروهای آمریکایی در عراق این طرح اجازه هیچ گونه کاهش عمده نیروهای آمریکایی در عراق را در سال آینده نمی دهد و همچنین نیازی به افزایش نیروها نخواهد داشت. سخنگوی نظامی سرگرد ژنرال ویلیام کالدول گفت که «در شمال و غرب عراق، فرماندهان آمریکایی در حال حاضر نیروها را از مأموریت های جنگی خارج می کنند تا آنها را به عنوان مشاور در واحدهای سطح پایین ارتش عراق قرار دهند.» روسای جمهور آمریکا "نگرانی خود را در مورد کاهش توانایی ارتش برای مقابله با سایر بحران ها در سراسر جهان بدلیل تعهد سنگین در عراق ابراز کردند. آنها به بوش گفتند که "خطر قابل توجهی برای آمادگی در صورت بروز یک وضعیت اضطراری جدید افزایش یافته است". بوش پس از آن با خبرنگاران گفت: «ارتش ما به تنهایی نمی
تواند این کار را انجام دهد. ارتش ما به یک استراتژی سیاسی مؤثر نیاز دارد.» «اگر ما اعصاب خود را از دست بدهیم، اگر در عزم خود برای کمک بموفقیت دولت عراق ثابت قدم نباشیم، عراق را به دشمنی خواهیم سپرد که به ما آسیب می رساند.» وقتی تحت فشار قرار گرفت که چه زمانی راه جدید خود را اعلام خواهد کرد، او گفت که در تصمیم گیری «عجله» نخواهد داشت و همچنان در حال بررسی گزینه ها است. نظرات ۱۴ دسامبر. در ۱۴ دسامبر۲۰۰۶، هنگامی که خبرنگاران برای کسب اطلاع بیشتر در مورد تفکر خود در این مورد تحت فشار قرار گرفتند، بوش گفت: «من به توصیه های زیادی گوش می دهم تا یک استراتژی برای کمک به موفقیت شما ایجاد کنم، مشاوره های زیاد من برنامه های خود را پس از یک مشورت طولانی، پس از مشورت مداوم ارائه خواهم کرد. من در تصمیم گیری عجله نخواهم کرد.» او اظهار داشت که ایده های «جالب» شنیده است. او همچنین گفت که برخی «ایده هایی را شنیده است که منجر به شکست می شوند.[و] من آن ایده ها را رد می کنم. ایده هایی مانند ترک قبل از انجام کار. ایده هایی مانند کمک نکردن به دولت (عراق) اقدام های لازم و سخت را انجام دهد تا بتواند کار خود را انجام دهد.» او گفت که می
خواهد رابرت گیتس، وزیر دفاع آینده، «زمانی برای ارزیابی وضعیت داشته باشد» و پیشنهادهای خود را ارائه دهد. در همان روز، جلال طالبانی، رئیس جمهور عراق، بیانیه ای کتبی صادر کرد و گفت که تضمین های بوش را دریافت کرده است که «او هیچ تصمیمی در مورد استراتژی جدید خود در عراق نخواهد گرفت که «بر خلاف منافع شما» باشد.[و تعهد او] برای همکاری باوزیر نوری المالکی از تلاش های خود برای اجرای طرح امنیتی بغداد است.. سی ان ان گزارش داد که «مقامات دولت می گویند بوش از برخی از اطلاعاتی که به دست آورده راضی نیست» و «از مردم می خواهد که اطلاعات بیشتری در مورد گزینه های مختلف در عراق به دست آورند.» اگرچه در ابتدا برای اواخر سال۲۰۰۶ برنامه ریزی شده بود، اعلام «راه جدید رو به جلو» به تعویق افتاد تا به رئیس جمهور «زمان بیشتری» برای جمع آوری اطلاعات داده شود. تونی اسنو، سخنگوی مطبوعاتی، گفت که دولت امیدوار است که رئیس جمهور قبل از کریسمس سخنرانی کند، اگرچه او گفت که زمان بندی مشخص نشده است. پشتیبانی از مؤسسه امریکن اینترپرایز افزایش یافت. این مطالعه افزایشی مؤسسه امریکن انترپرایز که به آن ارجاع داده شده است در فهرستی قرار گرفته است که در