Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
موتور پاداش ترکیب می شوند که خروجی خود را به شبکه کنترل کننده باز می گرداند. مدل های تک شات. همانطور که در مقالات NASNet، mNASNet و MobileNetV3 توضیح داده شده است، RL یا NAS مبتنی بر تکامل به هزاران روز جستجو/آموزش GPU برای دستیابی به نتایج پیشرفته بینایی کامپیوتری نیاز دارد. برای کاهش هزینه محاسباتی، بسیاری از روش های اخیر NAS بر ایده اشتراک وزن تکیه دارند. در این رویکرد از یک ابرشبکه واحد (همچنین به عنوان مدل تک شات شناخته می شود) به عنوان فضای جستجو استفاده می شود که در آن وزن ها بین تعداد زیادی از زیرمعماری های مختلف که دارای لبه های مشترک هستند، به اشتراک گذاشته می شود، که هر کدام به عنوان یک مسیر در سوپرنت در نظر گرفته می شوند. ایده اصلی این است که یک ابرشبکه را آموزش دهیم که به جای تولید و آموزش مستقل هزاران شبکه، گزینه های زیادی را برای طراحی نهایی در بر می گیرد. علاوه بر پارامترهای آموخته شده، مجموعهای از پارامترهای معماری یاد می گیرند که یک ماژول را بر دیگری ترجیح دهند. چنین روش هایی، منابع محاسباتی مورد نیاز را تنها به چند روز GPU کاهش می دهند. کارهای اخیر بیشتر این پارادایم تقسیم وزن را با حذف مدا
وم فضای جستجو ترکیب می کند که استفاده از روش های بهینه سازی مبتنی بر شیب خط را امکان پذیر می کند. به طور کلی این رویکردها به عنوان NAS قابل تمایز شناخته می شوند و در کاوش فضای جستجوی معماری های عصبی بسیار کارآمد هستند. بدیهی است که NAS متمایز با استفاده از بخشی از زمان جستجوی مورد نیاز روش های جستجوی مبتنی بر RL، نتایج رقابتی را تولید می کند. برای مثال، FBNet (که مخفف شبکه برکلی فیس بوک است) نشان داد که جستجوی مبتنی بر ابرشبکه، شبکه هایی را تولید می کند که از منحنی تبادل سرعت-دقت mNASNet و MobileNetV2 در مجموعه داده های طبقه بندی تصویر ImageNet بهتر عمل می کنند. FBNet این کار را با بیش از 400 برابر زمان جستجوی کمتری نسبت به mNASNet انجام می دهد. علاوه بر این، SqueezeNAS نشان داد که NAS مبتنی بر ابرشبکه، شبکه های عصبی را تولید می کند که از منحنی تبادل سرعت-دقت MobileNetV3 در مجموعه داده های تقسیم بندی معنایی Cityscapes بهتر عمل می کند، و SqueezeNAS بیش از 100 برابر زمان جستجوی کمتری را نسبت به جستجوی مبتنی بر RL نویسندگان MobileNetV3 استفاده می کند.
پشته کی دی یک ساختار داده در علوم رایانه است که یک صف اولویت چند بعدی را بدون نیاز به فضای اضافی پیاده سازی می کند. این حالت تعمیم پشته است که امکان درج صحیح ، پرس و جو از حداقل عنصر و حذف حداقل عنصر را در هر یک از ابعاد k فراهم می کند و بنابراین شامل پشته دو سر به عنوان یک مورد خاص می شود. ساختار. با توجه به مجموعه ای از n عضو ، که در آن هر کدام k کلید دارند، پشته (K-D) آنها را در یک درخت دودویی سازماندهی می کند که مستلزم دو شرط است: 1- این یک درخت دودویی کامل است، به این معنی که پر است احتمالاً به جز آخرین لایه، جایی که باید از سمت چپ پر شود. 2- مستلزم ترتیب پشته (K-D) است. خاصیت ترتیب پشته (K-D) مشابه خاصیت پشته برای پشته های معمولی است. یک پشته نظم پشته (K-D) را حفظ می کند اگر: گره در ریشه دارای اولین و کوچکترین ویژگی کل درخت باشد. هر گره دیگر (V) که ریشه نیست، به گونه ای است که پدر آن (W) کوچک ترین ویژگی I ام را از زیردرختی که توسط پدر ریشه دارد، داشته باشد، آنگاه (V) دارای کوچک ترین (I mod k)+1 امین ویژگی از کل زیردرخت ریشه دار با (V) را دارد. یکی از پیامدهای این ساختار این است که اولین ویژگی کوچکترین ع
نصر به طور عادی در ریشه خواهد بود، و علاوه بر این همه کوچکترین ویژگی عناصر I ام برای هر I در اولین سطح k قرار خواهند داد. عملیات. ایجاد یک پشته (K-D) از n عضو مرتبه زمانی O(n) دارد. و در طی آن عملیات زیر اجرا می شوند: 1- درج یک عنصر جدید در زمان O (log n) 2- عنصر را با یک کلید حداقل در هر یک از ابعاد در زمان ثابت برگردانید 3- حذف یک عنصر با حداقل کلید در هر بعد در زمان O(log n) 4- حذف یا تغییر یک عضو دلخواه در پشته در زمان O(log n) با فرض اینکه موقعیت آن در پشته مشخص باشد نکته مهم، ثابت پنهان در این عملیات ها به طور نمایی که k )تعداد ابعاد( باشد بزرگ است، بنابراین پشته های (K-D) برای برنامه هایی با ابعاد بسیار زیاد کاربردی نیستند.
معلومه منت المیداح (عربی:"المعلومة منت المیداح") (مشهور به «معلومه»؛ متولد ۱ اکتبر ۱۹۶۰)، یک آواز خوان، آهنگ نویس و سیاستمدار اهل موریتانی است. او که در جنوب-غرب کشور در یک خانواده متبحر در موسیقی سنتی موریتانی بزرگ شد، نخستین بار زمانی که دوازده سال سن داشت اجراء کرد و مدت کوتاهی پس از آن به کنسرت های انفرادی آغاز نمود. نخستین آهنگ او با عنوان «حبیبی حبیتو» به شدت از نحوه برخورد شوهران با خانم های آنها، انتقاد کرد. هرچند این موفقیت ها سریع بود، اما باعث اعتراض شدید از جانب طبقه حاکم سنتی گردید. پس از اینکه با اکراه در سن نوجوانی به سوی ازدواج سوق داده شد، معلومه تا سال ۱۹۸۶ میلادی از آواز خوانی دست کشید. او با ترکیب نمودن موسیقی سنتی با بلوز، جاز و الکترو توانست سبک منحصر به فرد خود را ایجاد کند. او که با آهنگ در مورد موضوعات بحث برانگیز مانند زندگی زناشویی، فقر و نابرابری در تلویزیون ظاهر می شد، در اوایل دهه ۱۹۹۰ در مریتانی سانسور می گردید، اما او در اواخر این دهه در خارج از کشور به آوازخوانی آغاز کرد. پس از اینکه این ممانعت برطرف گردید، او دوباره به حرفه آواز خوانی و ثبت خود روی آورده و به شهرت رسید، بویژه
در میان نسل جوانتر. آلبوم چهارم وی بنام کنو (۲۰۱۴) شامل غزلیاتی است که نظریات او در مورد حقوق بشر و جایگاه زنان در اجتماع را اظهار می کند. علاوه بر آواز خوانی، معلومه همچنین برای محافظت از موسیقی کشور خود مبارزه نموده و جداً از حکومت درخواست کرد تا یک مدرسه موسیقی بسازد، وی همچنین برای حمایت از میراث موسیقی، بنیاد شخصی خود را تأسیس نموده و در ۲۰۱۴ میلادی جشنواره موسیقی خود را تأسیس کرد. او در ۲۰۰۷ میلادی به عنوان سناتور انتخاب گردید که نخستین سیاستمدار از طبقه خودش بود، اما طی سال بعدی پس از کوتاهی دستگیر گردید. پس از برگزاری مجدد انتخابات در ۲۰۰۹ میلادی، او از حزب مخالف اچ-شورا دوباره سناتور شد و مسئولیت های ویژهٔ مرتبط با محیط زیست به وی داده شد. این امر باعث شد تا او در ۲۰۱۱ میلادی سفیر حسن نیت سازمان IUCN برای آفریقای مرکزی و جنوبی شود. در دسامبر ۲۰۱۴، او اعلام کرد که از حزب مخالف به حزب حاکم که اتحاد برای جمهوری بود می رود، چون از نظر او با بودن در این حزب می تواند به پیشرفت کشور خود کمک بیشتری کند. کارهای او از جانب کشورهای فرانسه و ایالات متحده مورد تقدیر قرار گرفته است، فرانسه نشان شوالیه لژیون دونور
را به وی اعطاء کرد و سفیر ایالات متحده در موریتانی، لقب زن شجاع موریتانی را به او داد. دوران کودکی. معلومه منت مختار در ناحیه مذرذره در استان ترارزه که در جنوب-غرب موریتانی واقع شده است به تاریخ ۱ اکتبر ۱۹۶۰ متولد گردید، ۱۹۶۰ سالی است که این کشور استقلال خود را از فرانسه بدست آورد. او در یک خانواده گریو به دنیا آمد و در یک روستا ریگستانی کوچک بنام چراتی که در جنوب مذرذره در غرب آفریقا واقع شده است، بزرگ شد.
فلات مورج (به ایتالیایی: Altopiano delle Murge) یک فلاتکارست مستطیل شکل در جنوب ایتالیا است. بیشتر آن در پولیا قرار دارد و با منطقه فرعی معروف به مورگیا یا لو مورژ مطابقت دارد. این فلات عمدتاً در کلان شهر باری و استان بارلتا-آندریا-ترانی قرار دارد، اما به استان های بریندیزی و تارانتو در جنوب و به ماترا در باسیلیکاتا در غرب امتداد دارد. باور بر این است که این نام از واژه لاتین "murex" به معنای «سنگ تیز» گرفته شده است. این فلات از نظر زمین شناسی تا حد زیادی همگن است و بیشتر بر روی سازندهای سنگ آهکی قرار گرفته است و رسوبات ترا روسا نیز در این دنباله وجود دارد. سنگ ها عمدتاً آهکی از دوران کرتاسه هستند، به طوری که چشم اندازهای کرتاسه ای زیادی در این منطقه یافت می شود، مانند گودال ها و غارها. بزرگ ترین دولین ها در نزدیکی آلتامورا، گراوینا و مولفتا قرار دارند. در نزدیکی کاستلانا گروته غارهای کاستلانا قرار دارند که مهمترین آنها در منطقه آپولیا هستند. بلندترین نقطه این فلات مونته کاچیا با ارتفاع ۶۷۹ متر است.
تامی کالدول (متولد ۱۱ اوت ۱۹۷۸) یک صخره نورد آمریکایی است که در صخره نوردی ورزشی، سنگ نوردی سنتی سخت، صخره نوردی سرعتی دیواره بزرگ و صخره نوردی آزاد با دیواره بزرگ موفق شده است. کالدول اولین کسی است که صعود آزاد را از چندین مسیر کوه ال کاپیتان در پارک ملی یوسمیتی انجام داد در سال ۲۰۱۵، "نشنال جئوگرافیک" کالدول را «به طور مسلم بهترین صخره نورد روی زمین» نامید. گروگان گرفته شدن در قرقیزستان. کالدول و کوهنوردان دیگر، بت رودن، جان دیکی و جیسون اسمیت در اوت ۲۰۰۰ به مدت شش روز توسط شورشیان قرقیزستان گروگان گرفته شدند. کالدول وقتی با یکی از گروگان گیران به نام روانشان شریپوف تنها شد، او را از صخره هل داد و متعاقباً نزد سربازان دولتی گریخت. آنها بعداً فهمیدند که شریپوف از سقوط جان سالم به در برده است. کتابی در مورد این گروگان گیری با نام "بر فراز لبه: داستان واقعی ربوده شدن و فرار چهار کوهنورد آمریکایی در کوه های آسیای مرکزی" توسط گرگ چایلد نوشته شده است. و سال بعد مقاله ای در ادامه آن با عنوان "بازگشت از لبه" در مجله Outside منتشر شد. همچنین کالدول یک سخنرانی ضبط شده با نام «چگونه گروگان شدن و از دست دادن انگشت او ر
ا به یک کوهنورد بهتر تبدیل کرد» دربارهٔ این واقعه منتشر کرد.
کیم کیونگ نام (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "دفترچه زندان" (۲۰۱۷–۲۰۱۸)، "بیا و بغلم کن" (۲۰۱۸)، "سرزمین ستارگان" (۲۰۱۸)، "بازرس ویژه کار" (۲۰۱۹)، "" (۲۰۲۰) و "خواهران انقلابی" (۲۰۲۱) شناخته می شود.
کلیساهای صخره ای در منطقه ماترا که عمدتاً در اوایل قرون وسطی تأسیس شده اند، ساختمان هایی هستند که روی صخره ساخته شده اند و در طول زمان دستخوش دگرگونی های مختلف کاربری شدند و به خانه یا پناهگاه حیوانات تبدیل شدند. آنها شاهد مهمی از حضور جوامع راهبان بندیکتین، لومبارد و بیزانس هستند. کلیساهای صخره ای اغلب حاوی نقاشی های دیواری و عناصر مجسمه ای هستند که علاوه بر عملکرد تزئینی، تفکر و نیایش را برانگیخته است. در قرون وسطی جوامع کوچکی از مردم غیر روحانی و راهبانی که از نواحی کاپادوکیه، ارمنستان، سوریه و آسیای صغیر مهاجرت کرده بودند، پس از تغییر کاربری آنها به این غارها پناه بردند که تبدیل به محل عبادت با تزئینات بیزانسی شدند. نقاشی های دیواری، آنها را با هنر و فرهنگ شرقی در کل منطقه غنی می کند.
نبرد دوم پانی پت به تاریخ ۵ نوامبر ۱۵۵۶ میلادی میان پادشاه هندو به نام هیمو و نیروهای امپراتوری گورکانی، جلال الدین محمد اکبر رخ داد. هیمو چند هفته قبل شهرهای دهلی و آگره را پس از مغلوب نمودن نیروهای گورکانی به رهبری تاردی بیگ خان در جنگ دهلی، تصرف نموده و خود را طی یک تاج گذاری در پورانا کویلا در دهلی راجا ویکرامادیتا اعلام کرده بود. اکبر و محافظ وی بایرام خان پس از این که از شکست آگره و دهلی آگاه شدند، به سوی پانی پت حرکت کردند تا قلمرو از دست رفته را پس بگیرند. دو ارتش در منطقه پانی پت و در فاصله نه چندان دور از محل نبرد اول پانی پت که در ۱۵۲۶ رخ داده بود، به مصاف هم رفتند. هیمو و نیروهای وی به لحاظ تعداد قوا برتری داشتند. با این حال، هیمو درست در وسط جنگ بر اثر تیری که خورده بود مجروح شده و از هوش رفت. نیروهای وی با دیدن افتادن رهبر شان دچار وحشت شده و از هم پاشیدند. هیمو که بی هوش بود و با مرگ دست و پنجه نرم می کرد، دستگیر گردیده و متعاقباً با فرمان اکبر توسط بایرام خان سر زده شد و نبرد با پیروزی قاطع قوای گورکانی به پایان رسید. پس زمینه. نصیرالدین همایون که جانشین بابر، مؤسس امپراتوری گورکانی بود، میراث
خود را از دست داد و شیر شاه سوری وی را از هندوستان متواری ساخت، سوری سپس امپراتوری سور را در ۱۵۴۰ میلادی تأسیس کرد. دهلی و آگره در دست شیر شاه افتاد، اما وی چندی بعد در ۱۵۴۵ میلادی در کلنجار وفات کرد. پسر جوان تر وی به نام اسلام شاه سوری جانشین وی شد که یک حاکم توان مند بود. با این وجود، هنگام مرگ وی در ۱۵۵۴ میلادی، امپراتوری سوری درگیر جنگ های جانشینی گردیده و با شورش و از دست دادن ولایات دچار گردید. همایون از این اختلافات استفاده نمود تا آنچه را از دست داده بود مجدداً تصرف نماید و گورکانیان به تاریخ ۲۳ ژوئیه ۱۵۵۵ سکندر شاه سوری را مغلوب نموده و نهایتاً دوباره کنترل دهلی و آگره را در دست گرفتند. جانشین برحق اسلام شاه که پسر دوازده ساله وی به نام فیروز خان بود، توسط مربی اش به قتل رسید، مربی وی که عادل شاه سوری نام داشت بر تخت نشست. اما، حاکم جدید به جای اداره امور دولت بیشتر به خوش گذرانی علاقه مند بود. اداره امور بیشتر به هیمو محول شده بود، هیمو یک همکار قدیمی شیرشاه سوری از ریواری بود، وی که با شرایط متواضع بزرگ شده بود، هم به عنوان وزیر عادل شاه و هم به عنوان جنرال ارتش سوری خدمت می کرد. زمانی که همایون
در ۲۷ ژانویه ۱۵۵۶ وفات کرد، او در بنگال بود. مرگ امپراتور گورکانی فرصتی ایده آل را برای هیمو فراهم کرد تا گورکانیان را شکست داده و قلمرو از دست رفته را پس گیرد. هیمو حملات شدید را از بنگال آغاز نموده و گورکانیان را از مناطق بایانا، ایتاوا، بهارتانا، بیدونا، لکنا، سمبال، کالپی و نارنول بیرون کرد. حاکم آگره که از تهاجم قریب الوقوع هیمو خبردار شد، بلافاصله شهر را تخلیه نموده و بدون هیچ مبارزه ای از شهر فرار کرد. هیمو با تعقیب نمودن حاکم آگره به تغلق آباد که قریه ای در اطراف دهلی است رسید، وی در آنجا به نیروهای حاکم دهلی مغول به نام تاردی بیگ خان حمله نموده و وی را در جنگ تغلق آباد مغلوب کرد. وی تنها پس از یک روز جنگ به تاریخ ۷ اکتبر ۱۵۵۶ دهلی را در تصرف خود درآورد و با اخذ عنوان ویکرامادیتا (یا بیکرام جیت) ادعای سلطنت نمود. آغاز جنگ. پس از شنیدن خبر فاجعه آمیز از تغلق آباد، جانشین همایون که پسر ۱۳ ساله وی، جلال الدین محمد اکبر بود، همراه با محافظ خود به نام بایرام خان به سوی دهلی شتافت. از بخت بلند، علی قلی خان شایبانی (بعداً مشهور به خانِ زمان) که از قبل با ۱۰٬۰۰۰ سواره نظام قدرت مند به عنوان پیش قراول فرستاده
شده بود، شانس خود را آزمایش نموده و بر توپ خانه های هیمو که توسط محافظین ضعیف انتقال داده می شدند حمله کرد. وی به آسانی توانست تمامی توپ خانه ها را از افغان ها که سلاح ها را رها نموده و بدون هیچ جنگی فرار کردند، بگیرد. این امر قرار بود بهای سنگینی به هیمو در پی داشته باشد. ارتش گورکانی به تاریخ ۵ نوامبر ۱۵۵۶ با ارتش هیمو در میدان جنگ تاریخی پانی پت روبرو شد. اکبر و بایرام خان در عقب قوا و هشت مایل دورتر از میدان جنگ باقی ماندند. تشکیلات جنگی. ارتش گورکانی با علی قلی خان شیبانی و ۱۰٬۰۰۰ سواره نظام ش در مرکز رهبری می شد، سکندر خان ازبک در جناح راست و عبدالله خان ازبک در جناح چپ قرار داشتند. نیروهای طلیعه دار توسط حسین قلی بیگ و شاه قلی مهرمان رهبری می گردید و شامل گروه ترک های تحت رهبری بایرام خان نیز می گردید. ارتش هیمو از نظر تعداد برتری داشت و نیروهای وی شامل ۳۰٬۰۰۰ سواره نظام قدرت مند متشکل از اسب سواران افغان و به تعداد نزدیک به ۵۰۰ فیل بود. هر فیل جنگی با صفحه های زرهی محافظت شده و بر بر آن ها تفنگ داران و کمانداران قرار داشتند. هیمو شخصاً ارتش خود را در جنگ رهبری می کرد و بر بالای فیلی که "هاوای" نام داش
ت نشسته بود. جناح چپ وی توسط خواهرزاده ش به نام رامیا و جناح چپ ارتش وی توسط شادی خان کاکر هدایت می شد. ارتش وی یک نیروی مجرب و با اعتماد به نفس بود و هیمو تا آن زمان در ۲۲ جنگ، از بنگال تا پنجاب، برنده شده بود. اما در این جنگ، هیمو هیچ توپ خانه ای نداشت. نبرد. هیمو تهاجم را شروع کرد و فیل های خود را به جناح های راست و چپ ارتش گورکانی رها کرد. آن عده از سربازانی که از لگام گسیختگی فیل ها فرار می کردند، به جای این که عقب نشینی کنند، تصمیم می گرفتند تا به جناح های ارتش رفته و به طلیعه داران سواره نظام هیمو حمله کنند و با توانایی برتری که در کمان داری داشتند آن ها را از بین ببرند. نیروهای مرکزی گورکانی نیز پیشروی نموده و در نزدیکی یک آب کند تنگ و عمیق در حالت دفاعی موقعیت گرفتند. نه فیل های و نه سواره نظام هیمو قادر نبودند از این دره تنگ عبور نموده و خود را به دشمن برسانند، نیروهای هیمو در این زمان در معرض سلاح های که از جانب گورکانیان پرتاب می شد قرار داشتند. هم زمان، سواره نظام مغول با اسب های تند شان توانسته بودند راه خود را به پهلوها و عقب دشمن که افغان ها قرار داشتند باز نموده و فیل ها را هدف بگیرند، این نی
روهای گورکانی یا بر پاهای این حیوانات بزرگ ضربه می زدند یا راکب آن را از بین می بردند. هیمو مجبور شد فیل های خود را به عقب براند و حمله افغان ها آرام تر شد. علی قلی خان که متوجه کاهش حمله افغان ها شد، سواره نظام خود را به بیرون رهبری نموده و نیروهای افغان را محاصره نموده و بر مرکز آن ها از عقب حمله کرد. هیمو که میدان جنگ را از هوده خود از بالا نظارت می کرد، بی درنگ به سوی این نیروها شتاب نمود تا ضد حمله نماید. حتی پس از این که افتادن شادی خان کاکر و یاور توانای دیگر خود بهاگوان داس را دید، باز هم به ضد حمله ها علیه گورکانیان ادامه داد و هر کسی که فیل وی را به چالش می کشید زیر پا می کرد. هرچند این جنگ بی نهایت پرستیز بود، اما ظاهراً میدان جنگ در حال چرخش به نفع هیمو بود. هر دو جناح ارتش گورکانی به عقب رانده شده بودند و هیمو گروه فیل ها و سواره نظام خود را به پیش راند تا مرکز آن ها را در هم بشکند. دقیق در همین موقع، هیمو که احتمالاً در نوک پیروزی قرار داشت با یک تیری اتفاقی از نیروهای مغول که در چشم وی اصابت کرد، مجروح شد و بی هوش بر زمین افتاد. نیروهای وی که این صحنه زمین خوردن وی را دیدند دچار وحشت شدند، تشکی
لات نظامی را شکستند و فرار کردند. هیمو مغلوب این جنگ شد؛ ۵٬۰۰۰ مرده در میدان جنگ افتاده بودند و تعداد زیادی دیگر هنگام فرار کشته شدند. پیامد جنگ. فیلی که هیموی زخمی و نیمه جان را با خود می برد، بعد از چند ساعت و پس از پایان جنگ توسط گورکانیان دستگیر گردیده و به اردوگاه گورکانی برده شد. بایرام خان از شاه ۱۳ ساله خواست تا هیمو را سر بزند، اما وی شمشیر گرفتن در مقابل یک مرد مرده را رد کرد. اکبر قانع کرده شد که با شمشیر خود سر هیمو را لمس نموده و بعداً بایرام خان او را اعدام کرد. سر هیمو به کابل فرستاده شد تا در خارج دروازه دهلی آویزان شود و جسد وی نیز در دروازه ای در پورانا کویلا، دهلی، جای که وی در ۶ اکتبر تاج گذاری نموده بود، برای عبرت دیگران آویزان شد. چندین حامی و بستگان هیمو از دم تیغ گذرانده شد و یک مناره چندی بعد برپا شد. نقاشی این مناره یکی از ۵۶ نقاشی معروف زندگی اکبر در نسخه اکبرنامه است. یک مناره یادبود هیمو نیز در نقطه ای که وی در پانی پت سر زده شده بود، نصب شد. از این مناره به نام سمادی ستالِ هیمو یاد می گردد. با درگذشت هیمو، اقبال عادل شاه نیز به سوی بدتر شدن تغییر جهت داد. وی توسط خذر خان که پسر م
حمد خان سور از بنگال بود در آوریل ۱۵۵۷ میلادی مغلوب و کشته شد. غنیمت های جنگی، جنگ پانی پت شامل ۱۲۰ فیل هیمو نیز می شد، حرکت مخرب این فیل ها در میدان جنگ به حدی گورکانیان را تحت تأثیر قرار داد که به زودی آن ها به بخش مهمی از استراتژی نظامی گورکانی مبدل شدند.
بناهای تاریخی اولیه مسیحی راونا یک سایت سریالی است که از ۷ دسامبر ۱۹۹۶ توسط یونسکو در فهرست میراث جهانی گنجانده شده است. این مکان شامل هشت بنای تاریخی مقبره گالا پلاسیدیا، غسل تعمید نئونی، غسل تعمید آریان، کلیسای کوچک اسقف اعظم، کلیسای سنت آپولینار نووو، مقبره سان تئودوریکا، ویتال و کلیسای سنت آپولینار در کلاس است که قدمت آنها به قرن پنجم و ششم بازمی گردد.
پیازا گرانده میدان اصلی مودنا است که در مرکز تاریخی شهر قرار دارد. پیازا گرانده با کلیسای جامع و برج مدنی شهر از سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی ایتالیا توسط یونسکو قرار گرفته است. امکانات. این میدان در ضلع جنوبی کلیسای جامع واقع شده است که با برج ناقوس گیرلاندینا یک مجموعه تاریخی را تشکیل می دهد که به عنوان میراث جهانی اعلام شده است. در ضلع شرقی میدان، Palazzo Comunale قرار دارد، ساختمانی متعلق به قرن هفدهم با طاق هایی که ساختمان های باستانی قرون وسطایی شهرداری و راجیونه را یکپارچه می کرد.
شهرهای سبک باروک وال دی نوتو در جنوب شرقی سیسیل یک سایت سریالی هستند که در سال ۲۰۰۲ توسط یونسکو در فهرست میراث جهانی گنجانده شده است که شامل هشت جامعه شهری است (کالتاجرونه، میلیتلو، کاتانیا، مودیکا، نوتو، پالاتسولو آکریده، راگوسا و شیکلیاست. این شهرها به سبک یکپارچه و قابل تشخیص اواخر باروک بازسازی شدند که هنوز هم مشخصه آنها می باشد.
سایت مونته سن جورجو (منطقه کوهستانی) یک گروه از کوه های کوچک است که بین کانتون تیچینو در سوئیس و استان وارسه در لومباردی (ایتالیا) قرار دارد که از نظر زمین شناسی توسط سنگ های مزوزوئیک تشکیل شده است که با محتوای فسیلی بالا در وضعیت عالی حفاظتی مشخص می شود. این محل فسیل دار نام خود را از بزرگترین قله منطقه، مونته سن جورجو گرفته است که در قلمرو سوئیس واقع شده است. یافته های دیرینه شناسی در توالی رسوبی کربنات مارنی تریاس میانی، که در آن حداقل شش سطح فسیلی اصلی شناسایی شده اند، که هر کدام به نوبه خود می توانند به نواحی با انجمن های جانوری متفاوت تقسیم شوند، که از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند.
وینیفرد ادگرتون مریل (Winifred Edgerton Merrill) (24 سپتامبر ۱۸۶۲ – ۶ سپتامبر ۱۹۵۱)، در ریپون، ویسکانسین متولد شد. وی نخستین زنی بود که از دانشگاه کلمبیا مدرک لیسانس گرفت و نخستین زن آمریکایی بود که در رشته ریاضی دکترای خود را به دست آورد. دانشگاه کلمبیا در ۱۸۸۶ میلادی درجه علمی دکترا را با امتیاز عالی و با رأی موافق تمامی اعضای هیئت به وی اعطاء نمود، وی قبل از آن یک بار رد شده بود. دوران کودکی و تحصیل. وینیفرد هارنگ ادگرتون به تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۸۶۲ در ریپون، ویسکانسین متولد شد. او تنها دختر کلارا و ایمیت ادگرتون بود، کسی که ظاهراً به اندازه کافی توانایی داشت تا برای وی یک رصدخانه بسازد. وی لیسانس خود را در سال ۱۸۸۳ میلادی در رشته بی.ای. (B.A) از کالج ولزلی به دست آورده و برای مدتی در مدرسه سیلوانیوس ریید مشغول تدریس شد. وی به اشتیاق خود به ستاره شناسی ادامه داده و در ۱۸۸۳ میلادی به طور مستقل از داده های رصدخانه هاروارد استفاده می کرد تا مدار دنباله دار پانز-بروکس را محاسبه کند. پس از آن وی از دانشگاه کلمبیا درخواست اجازه کرد تا از تلسکوپ آن ها استفاده کند. در ۴ فوریه ۱۸۸۴ اعضای هیئت موافقت کرده و او را یک مو
رد «استثنائی» عنوان نمودند، در همان حال به او هشدار دادند تا «دانشجویان مرد را اخلال نکند». وی ملزم بود تا به عنوان معاون آزمایش گاه برای رئیس رصدخانه کار کند. وی در دانشگاه کلمبیا به آموزش ریاضی و ستاره شناسی پرداخت، در آن زمان دانشگاه کلمبیا یک نهاد کاملاً مردانه بود. استادان وی شامل پروفسور جان کروم ریس، پروفسور جی. هوارد وان امرینج و پروفسور ویلیام گای پک بود. زمانی که وی بار اول برای دریافت مدرک درخواست کرد، از طرف اعضای هیئت رد شد، اما بعداً رئیس دانشگاه فریدریک ای. پی بارنارد به وی مشاوره داد تا به طور انفرادی با اعضای هیئت صحبت کند. در جلسه بعدی، مدرک دکترا با درجه عالی و اتفاق آرای اعضا در سال ۱۸۸۶ میلادی از دانشگاه کلمبیا به او اعطاء شد. رساله دکترای وی «انتگرال های چندگانه و تفسیر هندسی آن ها با هندسه دکارتی، در سه خطی ها و سه وجهی ها، در مماسی ها، در چهارتایی ها و در هندسه مدرن؛ تفسیرهای تحلیلی آن ها در نظریه معادلات با استفاده از دترمینان ها، ثوابت و کوواریان ها به عنوان ابزار تحقیق» بود. ماری ویلیامز می نویسد که «اعطای این مدرک تحصیلی، برجسته ترین رخداد جشن پایان تحصیلی ۱۸۸۶ کلمبیا بود. براساس گ
زارش های روزنامه، زمانی که دیپلم به وی داده شد، دانشجویان خوش لباس که در محوطه دانشگاه بودند برای دو دقیقه کامل به تشویق ها و کف زدن های خود ادامه دادند». حرفه. وینیفرد پس از فارغ التحصیلی از کلمبیا برای چندین سال به تدریس ریاضی در نهادهای گوناگون ادامه داد. سمت پروفسور ریاضی در کالج ولزلی برای او پیشنهاد شد، اما وی به دلیل برنامه های که برای ازدواج با فریدریک مریل در ۱۸۸۷ داشت، این پیشنهاد را رد کرد. مریل هم که فارغ التحصیل کلمبیا بود (۱۸۸۵؛ دکترا، ۱۸۹۰ میلادی) زمین شناس ایالات نیویورک گردیده (۱۸۹۹ – ۱۹۰۴ میلادی) و سپس رئیس موزه ایالت نیویورک گماشته شد. آن ها چهار فرزند داشتند. مریل نیز عضو کمیته ای بود که برای بنیان گذاری کالج بارنارد در ۱۸۸۹ میلادی توسط دانشگاه کلمبیا دادخوای کرد. این کالج به نخستین نهاد سکولار نیویورک مبدل شد که به زنان مدرک هنرهای آزاد اعطاء می کرد. وینیفرد ادگرتون مِریل در ۱۹۰۶ میلادی مدرسه آکسمیر برای دختران را بنیان گذاشته و تا ۱۹۲۸ میلادی هدایت آن را بر عهده داشت، پس از آن وی مدرسه را در آنجا بسته نموده و به شهر نیویورک منتقل کرد. وی در مورد آموزش مقاله می نوشت و سخنرانی می کرد، همچن
ین عضو هیئت امنای کالج ولزلی بود. وی در سال ۱۹۱۹ میلادی سیستمی را برای «ترجمه» نشانه ها به موسیقی منتشر کرد. وی در اواخر زندگی خود (۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ میلادی) به عنوان کتاب دار در هوتل باربیزون در شهر نیویورک کار کرد. در پنجاهمین سالروز گرامی داشت از فراغت وی از کالج ولزلی، تصویری از وینیفرد ادگرتون مِریل به دانشگاه کلمبیا هدیه داده شده و حالا این تصویر در یکی از تعمیرهای آکادمیک، با کتیبه «او دروازه را باز کرد»، آویخته شده است.
گورستان های اتروسکی در استان ویتربو، ایتالیا قرار دارند. این گورستان ها نشان دهنده انواع مختلف شیوه های تدفین از قرن نهم تا یکم قبل از میلاد و شاهد دستاوردهای فرهنگ اتروسکی هستند که طی نه قرن، اولین تمدن شهری را در شمال مدیترانه ایجاد کردند. برخی از مقبره در صخره تراشیده شده اند. بسیاری از آنها روی دیوارهای خود حکاکی و برخی دیگر نقاشی های دیواری با کیفیت فوق العاده دارند. گورستان نزدیک سروتری، معروف به بندتاچا، حاوی هزاران مقبره است که در طرحی شبیه شهر، با خیابان ها، میدان های کوچک و محله ها سازماندهی شده اند. گورستان تارکینیا که به مونتروتزی نیز معروف است، حاوی ۶۰۰۰ گور بریده شده در صخره است. این شهر به خاطر ۲۰۰ مقبره نقاشی شده اش که قدیمی ترین آنها مربوط به قرن هفتم قبل از میلاد است، مشهور است. ویژگی. از آنجایی که اتروسک ها به زندگی پس از مرگ فکر می کردند، مقبره به عنوان یک خانه جدید، مجهز به "مجموعه ای" از لباس ها، زیور آلات، اشیاء روزمره، مواد غذایی و نوشیدنی که متوفی استفاده می کرد، در نظر گرفته می شد. بنابراین می توان مقبره را از جنبه ای، حتی اگر جزئی یا فقط کنایه از خانه، الگوبرداری کرد و آن را با اثاث
یه و شاید نقاشی دیواری با صحنه هایی از زندگی روزمره یا مهم ترین لحظات آن روی دیوارها ساخت.
شهر صنعتی ایوریا در منطقه پیمونت واقع شده است و به عنوان محل آزمایش اولیوتی، تولیدکننده ماشین های تحریر، ماشین حساب مکانیکی و کامپیوترهای اداری توسعه یافته است. این مکان شامل یک کارخانه بزرگ و ساختمان هایی است که برای خدمات اداری و خدمات اجتماعی و همچنین واحدهای مسکونی طراحی شده اند. این مجموعه معماری که توسط شهرسازان و معماران برجسته ایتالیایی، عمدتاً بین دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ طراحی شده است، ایده های جنبش جامعه (Movimento Comunità) را منعکس می کند و یک دیدگاه مدرن از رابطه بین تولید صنعتی و معماری را بیان می کند. این شهر با نام "شهر صنعتی قرن بیستم" در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است. تاریخ ثبت آن در فهرست به ۱ ژوئیه ۲۰۱۸ برمی گردد و در چهل و دومین جلسه کمیته میراث جهانی که در ژوئن همان سال در بحرین برگزار شد، اعلام شد. مرزهای منطقه سایت در سال ۲۰۲۱ دستخوش تغییرات جزئی شد. این پنجاه و چهارمین سایت ایتالیایی یونسکو است. میراث. شهر صنعتی بین سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ توسط آدریانو اولیوتی برای شرکتی اولیوتی ساخته شد. سایت از ساختمان های زیر تشکیل شده است: