Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یفیت صدایی نامفهوم، تند، و درهم است. استیو علاقه شدید و در عین حال سطحی و شهوانی به جنس مخالف دارد، اگرچه او یک دوست دختر چاق به نام دبی داشته است که استن با آن مخالفت کرده است. رابطه استیو با پدرش تیره شده است و استن اغلب به دلیل عصبانیت، ناپختگی و حساسیت استیو اورا قضاوت می کند و غیرقابل تحمل رفتار می کند. استیو به عنوان یک گیک کلیشه ای به تصویر کشیده می شود. او کمی مطرود اجتماعی است، عینک ضخیم به چشم می زند و علاقه شدید آکادمیک به علم، به ویژه شیمی دارد. ویژگی های معمولی تر استیو شامل علاقه های او به فیلم های سیاه چال و اژدهایان، "هری پاتر" و "جنگ ستارگان است". مانند بسیاری از دانش آموزان نامحبوب، استیو اغلب به صورت فیزیکی و شفاهی توسط قلدرهای حلقه اجتماعی محبوب تر مورد آزار و اذیت قرار می گیرد. پدر استیو، استن، اغلب از استیو ناامید است، زیرا ترجیح می دهد استیو در فعالیت هایی شرکت کند که موقعیت اجتماعی او را بهبود بخشد، مانند ورزش، تضادی که برای اولین بار در قسمت فصل اول " همه چیز دربارهٔ استیو " مورد بررسی قرار گرفت. استن گاهی اوقات سعی می کند استیو را تغییر دهد، معمولاً ناموفق، مانند زمانی که یک بار به ا
ستیو یک تقویت کننده عملکرد آزمایشی داد. این استروئید باعث شد استیو سینه های زنانه رشد کند اما از قضا او را در مدرسه محبوب تر کرد. استیو به پدرش به عنوان یک الگو نگاه می کند، اما ساده لوحی او اغلب باعث می شود که به ظاهر کورکورانه از توصیه ها یا اعتقادات پدرش پیروی کند. این باعث شد که او یک بار آشکارا هوموفوبیا را نشان دهد. بار دیگر استیو در ارائه ای دربارهٔ فسیل ها با استفاده از اطلاعاتی که از استن به دست آورده بود، نمره مردودی دریافت کرد، زیرا فکر می کرد پدرش باهوش است، علی رغم تلاش های راجر برای متقاعد کردن او مادر استیو، فرانسین، اهمیتی نمی دهد که استیو یک گیک است، و بیشتر از او محافظت می کند و او را به عنوان «کودک» خود می بیند، وضعیتی که زمانی سعی کرد با استفاده از یک داروی خاص، او را از رسیدن به بلوغ طولانی تر کند. . استیو علایق زیادی با خواهرش، هیلی ندارد، که اغلب او را به دلیل زرنگی ضعیف، نگرش شومن و شیء انگاری کلی نسبت به زنان سرزنش می کند. به نوبه خود، استیو نیز به دلیل ذات معقول هیلی که هیلی به خوبی از آن استقبال نمی کند، از تمسخر هیلی برای تفریح لذت می برد. اما این دو گهگاه در طرح هایی با یکدیگر همک
اری می کردند، مانند زمانی که آنها سعی کردند یک زوج جوان را از هم جدا کنند تا هیلی بتواند آن پسر و استیو دختر را بگیرد، که در نهایت نتیجه معکوس را برای هر دوی زوج مجروح شد. آنها همچنین سعی کرده اند به هر دوی والدین خود درس های فردی بیاموزند، مانند زمانی که به فرانسین می آموزند نژادپرست نباشد، اما یادمی گیرند که او واقعاً نسبت به افراد چپ دست تعصب داشت، یا زمانی که آنها از استن انتقام گرفتند. تبدیل یک سرپناه بی خانمان به یک کسب و کار بدجنسی. راجر و استیو دوستی نزدیکی مانند خواهر و برادر دارند، زیرا آنها اغلب با هم بازی های ویدیویی انجام می دهند، از یکدیگر مشاوره می گیرند و با هم طرح هایی را ارائه می دهند. داستان های فرعی چندین اپیزود حول محور آن ها حل می شود، به ویژه قسمت های Wheels و Legman. به عنوان مثال، او یک بار قصد داشت یک ویدیو از نوع Girls Gone Wild بسازد و آن را به بازار عرضه کند تا بتواند برای خرید یک کنسول بازی ویدئویی پول بدست آورند. در داستانی دیگر، استیو و راجر برای به دست آوردن ثروت به شهر نیویورک فرار کردند، در حالی که بقیه اعضای خانواده فکر می کردند که بر اثر رعد و برق خانه درختی خانواده را به
آتش کشیده اند. این دو رابطه عشق و نفرت دارند، که در آن دائماً با یکدیگر دعوا می کنند و به یکدیگر توهین می کنند، بیشتر به دلیل تمایل استیو به افزایش نفس خود، همراه با ماهیت راجر که به راحتی تحریک می شود و انتقام جویانه، اغلب راجر را به آزار فیزیکی یا شوخی می کشاند. گاهی اوقات، استیو هم تلافی می کند، مانند زمانی که از راجر ۵۰٬۰۰۰ دلار کلاهبرداری کرد. استیو همچنین از تمسخر کردن راجر گهگاهی لذت می برد و در حالی که راجر نسبت به هیلی در این مورد قابل تحمل تر است، اما به نظر می رسد که به راحتی توسط استیو اذیت می شود. با این حال، استیو و راجر چندین بار نسبت به یکدیگر محبت برادرانه نشان داده اند، به طوری که استیو حتی یک بار برای نجات راجر از یک رابطه سوءاستفاده کننده مداخله کرد. در همان قسمت مشخص شد که راجر هدیه تولد ۵ سالگی استیو بوده است. کلاوس و استیو برخلاف سایر اعضای خانواده، به طور مداوم با هم خوب کنار می آیند. به استثنای راجر، کلاوس بیشترین حضور بازیگران اصلی را در داستان های مربوط به استیو و دوستانش دارد، در هنگام کشتی برای آنها گوینده بازی می کند، به اسنات کمک می کند تا یک زیرزمین را بسازد، و داستان های آلمان
ی برای استیو و اسنات تعریف می کند. مانند راجر، او اغلب از رفتارهای زنانه استیو انتقاد می کند و در یک نقطه از او می پرسد که آیا به واژن حساسیت دارد؟. استیو که دانشجوی سال اول دبیرستان پرل بیلی است، یک نوازنده بسیار توانا است که ویولن سل را برای تحت تأثیر قرار دادن دختری یادگرفته است. اما در قسمت بعدی، استیو می گوید که از نه سالگی ویولن سل می نوازد. استیو همچنین گیتار می نوازد و می خواند، که به عنوان بخشی از یک گروه در قسمت " کارخانه رویای آمریکایی " انجام داد. در واقع، هر دو آهنگی که گروه استیو تمرین می کند ("Livin' on the Run" و " Sunset Blvd ")، در اصل توسط اسکات گریمز، که صداپیشه استیو است، ضبط شده است. از دیگر استعدادهای استیو می توان به خواندن زبان الفی، استفاده از کد مورس و برقراری ارتباط با دلفین ها اشاره کرد. استیو همچنین با کمک راجر استاد ماهر تغییر ظاهر است. و گهگاه به استفاده از کلاه گیس های راجر، ماسک های مصنوعی و پوشیدن لباس های دیگران برای فرار از موقعیت های دشوار بدون توجه متکی بوده است. در حالی که از نظر آکادمیک مهارت دارد، استیو نیز کاملاً ساده لوح است و از نظر اجتماعی دانا نیست. به عنوان مثال
، او در مورد بورس نیویورک بیشتر از فحشا می داند. در نتیجه، گاهی اوقات می توان او را فریب داد تا دروغ های غیرقابل قبولی را باور کند. راجر معمولاً از این استفاده می کند، مخصوصاً زمانی که از استیو ناراحت است یا زمانی که به سادگی حوصله اش سر رفته است. یک بار راجر به استیو گفت که او واقعاً فرزند بیولوژیکی استن و فرانسین نیست. بار دیگر راجر استیو را فریب داد تا باور کند او یک جادوگر نوجوان است و او را به خانه یک فروشنده مواد مخدر برد و به او گفت که مدرسه مخفیانه یک جادوگر است و آزمایشگاه مواد مخدر در کلاس معجون ها. اگرچه استیو معمولاً یکنواخت و نسبتاً متحمل است، هنگامی که به طور قابل توجهی ناراحت است گریه می کند، اما او همچنین دارای انفجارهای غیرقابل کنترلی از عصبانیت است که در طی آن اشیاء نزدیکش را می شکند و با صدای بلند فریاد می زند. اگر به اندازه کافی فشار بر او وارد شود، استیو به مردم نیز ضربه می زند یا به آنها حمله می کند، مانند زمانی که بورگارد لافونتن را به دلیل توهین به پدرش مورد ضرب و شتم قرار داد، حتی اگر او معمولاً تهاجمی یا مبارزی ماهر نیست، زیرا حتی قادر به مشت زدن در این فیلم نبود. برای مثال قلدری برا
ی استیو ". او همچنین از وسایل دوران کودکی استفاده می کند که نوجوانان معمولاً برای آن ها بزرگ شده اند، مانند خرس عروسکی که در «Live and Let Fry» گفته می شود با او بخوابد، و حوله Care Bears که در «Camp Refoogee» استفاده می کند. در اپیزود استن و فرانسین و کانی و تد، او دو بار یک نوع خشم شدید را نشان می دهد که به آن «going bananas» گفته می شود، جایی که صورتش قرمز می شود، جیغ می کشد، به اطراف می پرد، اشیا را می شکند و حتی به کسانی که نزدیکش باشد حمله می کند. همچنین نشان داده شده است که استیو گهگاه با سوء مصرف مواد و اعتیاد به قدرت دست و پنجه نرم می کند. استیو در «آخرالزمانی برای یادآوری» ادعا می کند که به «توت های توهم زا» وابسته است، که در نهایت به سمی تبدیل می شود. در قسمت بعدی، استیو به نوشیدنی انرژی زای کوگار بوست اعتیاد پیدا می کند و در مقطعی به فریب دوستانش با بلیط های جعلی می پردازد تا پول بیشتری برای تهیه نوشیدنی به دست آورد. در اپیزود Virtual In-Stanity، فرانسین استن را به خاطر برداشتن یک خرگوش مواد مخدر به عنوان هدیه لحظه آخری مورد تمسخر قرار می دهد، در این فرایند به استن یادآوری می کند که آنها به سختی ه
روئین را از آخرین هدیه قبلی استن دریافت کردند. استیو در هر دو قسمت آزمایشی و You Debt Your Life، اعتیاد به قدرت را نشان می دهد. در مورد اول با تصاحب مدرسه پس از رد شدن توسط دختری که او سعی در تحت تأثیر قرار دادن او داشت در مورد دوم به دلیل وسواس او در انتشار اطلاعیه های صبح و تصمیم گیری در مورد آنچه ارزش پخش در دبیرستان دارد. علاوه بر این، همان طور که در قسمت " Jenny Fromdabloc " نشان داده شده است، مشخص می شود که در میان چهار دوستش استیو رهبر گروهی است که به دوران دبستان می رسد، و راجر را وادار می کند تا استیو را "پادشاه نردهاً خطاب کند. . در اغلب موارد، زمانی که نقش او به عنوان رهبر گروه مورد تهدید قرار می گیرد، انگیزه استیو برای حفظ این موقعیت قدرت منجر به رفتارهای نامنظم مانند تحقیر دوستانش با اطلاعات شخصی یا سازشکارانه یا تهدید به خشونت فیزیکی علیه خود یا دیگران می شود. تقریباً در هر موردی خارج از دایره نزدیک دوستانش، موقعیت قدرت یا اقتدار استیو از او سلب می شود یا از او حذف می شود، یا در موارد نادر، مانند آنچه در «I am the Walrus» با او باقی می ماند. در قسمت "طوفان!" هنگامی که فرانسین چندین مجله را در ات
اق خواب استیو پیدا کرد، به نظر می رسید که استیو ممکن است برای آسیایی ها و زنان باردار، چه به صورت جداگانه یا حتی هر دو، فتیش داشته باشد. "Stanny Slickers II: The Legend of Ollie's Gold" و "Stan Time" همچنین به این نکته اشاره دارند که استیو یک فتیش برای زنان روباتیک دارد (در قسمتی، او سعی کرد از یک جاروبرقی قدیمی یک ربات زن بسازد در قسمت بعدی، یکی از ایده های فیلم پورنو استیو، دو زن را به تصویر می کشد که در حال بازی کردن و تبدیل شدن به روبات در جکوزی هستند. استیو دنبال زنان زیادی بوده اما گفته می شود که در آینده در قسمت «Roger Passes the Bar» به «سوپر همجنس گرا» تبدیل خواهد شد. استیو از قدم زدن هر یکشنبه لذت می برد. او آنها را "یکشنبه عنی" خود می نامد. دوستان. به غیر از راجر، استیو یک گروه کوچک از دوستان مدرسه دارد که مرتباً با آنها وقت می گذراند. پسرها اغلب در فعالیت هایی شرکت می کنند که بیشتر پسران نوجوان برای آن بزرگ شده اند، مانند مهمانی های خواب شبانه. گروه شامل:
گروه عرب مدیا یا گروه رسانه عرب () شرکت دولتی رسانه ای اماراتی است، که در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت دبی هولدینگ تأسیس شد.
یونیورسال استودیو دبی لند () شرکت سرگرمی اماراتی است، که در سال ۲۰۰۷ با مشارکت شرکت های یونیورسال پیکچرز و دبی هولدینگ تأسیس شد.
کلیسای جامع کنسولاتا، همچنین به نام کلیسای جامع کاتولیک رومی تهران نیز شناخته می شود، یک کلیسای جامع کاتولیک در شهر تهران است که در آن از آیین لاتین یا رومی پیروی می کند. این کلیسا نباید با کلیسای جامع حضرت یوسف تهران، که آیین کلدانی در آن دنبال می شود، اشتباه گرفته شود. این کلیسای جامع در نزدیکی سفارت ایتالیا در تهران قرار دارد. این کلیسا، کلیسای جامع اسقف نشین کاتولیک رومی تهران-اصفهان ("Archidioecesis Teheranensis-Hispahanensis Latinorum") است که در سال ۱۶۲۹ توسط پاپ اوربان هشتم بنیان گذاری شد. کلیسای جامع کنسولاتا تحت مسئولیت شبانی اسقف سرکیس داویدیان است. با توجه به تنوع ملیت های مسیحیان در این شهر تهران، خدمات مذهبی را به زبان های مختلف ارائه می دهد.
فرودگاه های تایلند () شرکت مدیریت فرودگاه تایلندی است، که در سال ۲۰۰۲ توسط وزارت ترابری تایلند تأسیس شد.
پیتر روشیچکا (; – ) دانشمند در زمینه رایانش توزیع شده اهل اسلواکی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
پیتر لودوود (; – ) دانشمند در زمینه فیزیک ماده چگال اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
پیتر هنسی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، تاریخ نگار، و روزنامه نگار اهل بریتانیا است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه داف کوپر و جایزه جرج اورول شده است.
پیر اندرو رینفرت (; – ) اقتصاددان، سیاستمدار، و خلبان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و نشان ستاره برنزی شده است.
پینگ تی هو (; – ) تاریخ نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیوتر میگون (؛ زادهٔ ) پژوهشگر اهل لهستان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جابر اف. گوبریوم (؛ زادهٔ ۱۹۴۳) دانشمند جامعه شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جاروسلاو میلر (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار، آموزشگر، و استاد دانشگاه اهل جمهوری چک است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جاش تتریک (; – ) تاجر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان ایی. دنیس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه آنالیز عددی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان ام. زیولکواسکی (؛ زادهٔ ) زبان شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
جان آر.پی. فرنچ (; – ) روان شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان اس. تنر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان اس. هلیارد (; – ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان اف هلیول (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اهل کانادا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و بورسیه رودز شده است.
جان اف. کلی (; – ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان هوپ فرانکلین (; – ) دانشور، تاریخ نگار، مؤلف، استاد اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری، کمک هزینه گوگنهایم، برنامه فولبرایت، و نشان اسپینگارن شده است.
جان اوچسندورف (؛ زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۷۴) مهندس، تاریخ نگار، و مهندس سازه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان بلومفیلد (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه فیزیولوژی ورزشی اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان بلوندی (; – ) دانشمند در زمینه سنگ شناسی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
جان بی هیگنز (; – ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان بیگریس (; – ) نقاش، و طراح اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان ترافاگان (؛ زادهٔ ) انسان شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان توو (; – ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
جان تی. فسپرمن (; – ) اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان تیرمن (؛ زادهٔ ) نویسنده، دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان دبلیو دونی (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان دیاک (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان رنزنبرینک (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان سیلبر (; – ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
جان شارپلز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان کمانتا (; – ) اقتصاددان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان گارسید (؛ زادهٔ ) مهندس اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان نایت (; – ) دیپلمات، و سیاستمدار اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان نیکولسون (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل بریتانیا است.
یان فن دایکه (; – ) رقصنده، طراح رقص، مربی رقص و محقق آمریکایی و از پیشگامان رقص مدرن و معاصر بود. تحصیلات. فن دایکه از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن با مدرک کارشناسی در رشته رقص فارغ التحصیل شد. او اولین کسی بود که در کالج هنر و علوم کلمبیا در برنامه کارشناسی ارشد هنر دانشگاه جرج واشینگتن در برنامه رقص پذیرفته شد. او در سال ۱۹۶۶ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه جورج واشینگتن دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹ به عنوان دانشجوی دکترا در دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو ثبت نام کرد و مدرکی در زمینه برنامه درسی و پایه های آموزشی گرفت. حرفه. در سال ۱۹۶۷ فن دایکه استودیوی رقص جورج تاون را با جان گمبل تأسیس کرد. در سال ۱۹۷۰ او به شهر نیویورک نقل مکان کرد و رقص مدرن را نزد مرس کانینگهام و در مدرسه مارتا گراهام و مدرسه آلوین نیکولایز مطالعه کرد. او در سال ۱۹۷۲ به واشینگتن دی سی بازگشت و استودیوی خود را با نام «پروژه رقص» تأسیس کرد که به رهبر آموزش و اجرای رقص مدرن در دی سی تبدیل شد. "پروژه رقص" برای آموزش رقص مدرن با ارائه آموزش های فنی و فرصت های اجرا طراحی شد. او یک شرکت رقص مدرن به نام "Jan Van Dyke and Dancers" را تأسیس ک
رد که تورهای گسترده ای در سراسر ایالات متحده و اروپا داشت. ون دایک با شرکتش و همچنین به عنوان یک هنرمند انفرادی به اجرا می پرداخت. در سال ۱۹۸۰، او توسط انجمن رقص متروپولیتن در اولین جوایز سالانه رقص برای کارش در منطقه دی. سی مورد تقدیر قرارگرفت. دو سال بعد او گروه رقص خود را به سانفرانسیسکو منتقل کرد و یکی از اعضای هیئت علمی استودیو "Footwork" شد. در سال ۱۹۸۵ او شرکت خود را منحل کرد و به لندن رفت تا در "مرکز رقص لابان" تدریس کند. او بعداً "پروژه رقص" را به "مکان رقص" تغییر نام داد و سازمان را به کارلا پرلو سپرد و "سازمان پروژه رقص" را دوباره در گرینزبورو، کارولینای شمالی در سال ۱۹۸۹ راه اندازی کرد، زمانی که کار بر روی مدرک دکتری خود را در دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو آغاز کرده بود. کتاب او «رقص مدرن در دنیای پست مدرن» در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. ون دایک به مدت بیست و سه سال در دانشگاه رقص تدریس کرد و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ به عنوان رئیس دپارتمان رقص خدمت کرد و قبل از اینکه استاد بازنشسته شود جانشین لری لاوندر شد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جان هارولد برونوند (؛ زادهٔ ) انسان شناس، و جامعه شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جاناتان ساکس (; – ) ربی، سیاستمدار، متخصص الهیات، و استاد دانشگاه اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده است.
جاناتان کوریل (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کتاب آمریکا و برنامه فولبرایت شده است.
جاناتان گالاسی (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) مترجم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
یوآنا تسیگلر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه مدیریت راهبردی اهل لهستان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جانجا لالیچ (؛ زادهٔ ۱۹۴۵) جامعه شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جانی سوک (؛ زادهٔ ) وکیل اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
جرالد ان. روزنبرگ (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جرل کراوس (؛ زادهٔ) کارگردان هنری، هنرمند و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است. سنین جوانی. جرل کراوس در کالیفرنیای جنوبی به دنیا آمد. مادر او جویس کراوس و پدرش دکتر اتو کراوس بود. مادرش، جویس کراوس در مدرسه ادیسون در برکلی تحصیل کرد و پدرش، اتو کراوس استاد ممتاز فلسفه در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بود. جرل در کالج پومونا تحصیل کرد و دانشجوی سال دومی مبادله شده از کالج سوارثمور بود. او گواهینامه École nationale supérieure des Beaux-Arts در پاریس، مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و محقق فولبرایت در مونیخ را دریافت کرد.
جروم چن (; – ) تاریخ نگار، و استاد دانشگاه اهل کانادا بود.
جروم روتز (؛ زادهٔ ) فیلسوف، و ریاضی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جسی کیز (؛ زادهٔ ) معمار منظر، و برنامه ریز شهری اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جف اورلوفسکی (؛ زادهٔ ) فیلم بردار، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
جفری توبین (؛ زادهٔ ) صاحب نظر، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده است.
جفری رابرتز (; – ) تاریخ نگار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جفری گانگویچ (؛ زادهٔ ) عکاس، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جفری گیتمن (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
جفری ام. برادشو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم شناختی و علوم رایانه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جک میدوز (; – ) اخترشناس اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جک ناگل (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جورج ادگار اسلوسر (; – ) منتقد ادبی، زندگی نامه نویس، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
جورج بالچ ویلسون (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ژنگ یانگمن () به معنای واقعی کلمه «دروازه خورشید اوج» دروازه ای است در دیوار تاریخی شهر پکن. این دروازه در جنوب میدان تیان آنمن قرار دارد و زمانی از ورودی جنوبی شهر درونی محافظت می کرد. اولین بار در سال ۱۴۱۹ در طول سال ساخته شد.
برلینکا () نام غیررسمی لهستانی و روسی است که به بخش هایی از جاده رایشس اتوبان برلین-کونیگسبرگ ناتمام داده می شود، که یک پروژه آلمانی رایشس اتوبان قبل از جنگ جهانی دوم برای اتصال برلین با کونیگسبرگ در پروس شرقی بود. در اواخر دهه ۱۹۳۰، بخش های نزدیک به این دو شهر به پایان رسید، اما بخش بزرگ تر در بین آن ها به پایان نرسید. تقاضای آلمان در سال ۱۹۳۹ برای عبور از این جاده از طریق گذرگاه لهستان با وضعیت فراسرزمینی و امتناع لهستان از اجازه دادن به این امر، عنصر مهمی در تنش هایی بود که منجر به شروع جنگ جهانی دوم شد. پس از جنگ، جمهوری دموکراتیک آلمان، جمهوری خلق لهستان و منطقه کالینینگراد اتحاد جماهیر شوروی بقایای آن را به ارث بردند.
رایشس اتوبان () این سیستم آغازی بود از شبکه اتوبان های آلمان تحت کنترل آلمان نازی. طرح های قبلی برای آزادراههای با دسترسی کنترل شده در آلمان تحت جمهوری وایمار وجود داشت، و دو بزرگراه ساخته شده بود، اما هنوز کار روی بزرگراه های مسافت طولانی شروع نشده بود. پس از مخالفت قبلی با طرح های شبکه بزرگراهی، نازی ها پس از به قدرت رسیدن هیتلر آنها را پذیرفتند و پروژه را به عنوان ایده خود آدولف هیتلر ارائه کردند. آنها را «جاده های آدولف هیتلر» (آلمانی: die Straßen Adolf Hitlers) می نامیدند و به عنوان سهم عمده ای در کاهش بیکاری معرفی می شدند. دلایل دیگر این پروژه شامل توانمند ساختن آلمانی ها برای کاوش و قدردانی از کشورشان بود، و یک عنصر زیباشناختی قوی در اجرای پروژه تحت حکومت رایش سوم وجود داشت. کاربردهای نظامی، اگرچه به میزان کمتری از آنچه اغلب تصور می شد. بنای یادبود دائمی رایش سوم که اغلب با اهرام مقایسه می شود. و ترویج عمومی اتومبیلرانی به عنوان یک مدرنیزه شدن که به خودی خود کاربردهای نظامی داشت.
وسترپلاته () یک شبه جزیره در گدانسک، لهستان، واقع در ساحل دریای بالتیک دهانه ویستولای مرده (یکی از مصب دلتای ویستولا پایرود)، در کانال بندر گدانسک. از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۹ این مکان محل یک انبار ترانزیت نظامی لهستانی (WST) بود که در محدوده شهر آزاد ایالت آزاد دانتسیش (اکنون گدانسک) بود.
جاناتون میلتون نلسون (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) سرمایه دار و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۸۹ شرکت پراویدنس اکوتی را تأسیس کرد.
گارد ایرلندی () هنگ پیاده نظام زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا و تحت امر لشکر گارد بریتانیا است، که در سال ۱۹۰۰ تأسیس شد. این هنگ به همراه هنگ سلطنتی ایرلند، یکی از دو هنگ پیاده نظام ایرلندی در ارتش بریتانیا است. این هنگ در طول تاریخ خود در نبردهایی در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم، جنگ عراق و جنگ افغانستان، همچنین عملیات های متعدد دیگری شرکت داشته است. گارد ایرلند شش نشان صلیب ویکتوریا، چهار نشان از جنگ جهانی اول و دو نشان از جنگ جهانی دوم، دریافت کرده است.
اتحاد نظامی انگلیس-لهستان () اتحاد نظامی بین پادشاهی متحده بریتانیا و جمهوری دوم لهستان توسط توافقنامه انگلیسی-لهستانی در سال ۱۹۳۹، با پیوست بعدی در سال های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴، برای کمک متقابل در مورد تهاجم نظامی از آلمان، همان طور که در یک پروتکل مخفی مشخص شده است. شکست اتحاد شوروی-فرانسه-بریتانیا. پس از اشغال پراگ توسط آلمان در مارس ۱۹۳۹ با نقض توافقنامه مونیخ، دولت چمبرلین در بریتانیا به دنبال حمایت شوروی و فرانسه برای یک جبهه صلح بود. هدف این بود که با تضمین استقلال لهستان و رومانی از تجاوز بیشتر آلمان جلوگیری کند. با این حال، استالین از حمایت شوروی برای تضمین ها خودداری کرد، مگر اینکه بریتانیا و فرانسه ابتدا یک اتحاد نظامی با اتحاد جماهیر شوروی منعقد کنند. اگرچه کابینه بریتانیا تصمیم گرفت به دنبال چنین اتحادی باشد، اما مذاکره کنندگان غربی در مسکو در اوت ۱۹۳۹ فاقد فوریت بودند. گفتگوها توسط دیپلمات هایی که اختیار کمی داشتند، مانند ویلیام استرنگ، دستیار معاون وزیر، ضعیف و کند انجام شد. استالین همچنین بر تضمین بریتانیا و فرانسه به فنلاند، کشورهای بالتیک، لهستان و رومانی در برابر تجاوز غیرمستقیم آلمان پافشاری کرد. ب
ا این حال، این کشورها از اینکه مسکو می خواهد آنها را کنترل کند، هراس داشتند. اگرچه هیتلر تهدیدات علیه لهستان را تشدید می کرد، لهستان که از ترس اینکه هرگز سربازان شوروی را ترک نکنند اجازه عبور از مرزهای خود را نداد. مایکل جابارا کارلی، مورخ، استدلال می کند که انگلیسی ها آنقدر به ضد کمونیسم پایبند بودند که به استالین اعتماد نداشتند. در همین حال، بریتانیای کبیر و اتحاد جماهیر شوروی به طور جداگانه در مذاکرات محرمانه با آلمان شرکت داشتند. در نهایت استالین جذب یک معامله بسیار بهتر توسط هیتلر شد که کنترل بیشتر اروپای شرقی را در دست داشت و تصمیم گرفت پیمان مولوتوف-ریبنتروپ را امضا کند.
لشکر گارد بریتانیا () لشکر پیاده نظام زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد. لشکر گارد یک واحد اداری ارتش بریتانیا بود که مسئول آموزش و اداره هنگ های گارد پیاده و گردان ذخیره گارد لندن بود. لشکر گارد مسئول ارائه دو گردان برای وظایف عمومی به ناحیه لندن (به علاوه سه گروهان افزایشی) بود؛ اگرچه گاردها بیشتر با مراسم مرتبط هستند، با این وجود گردان های پیاده نظام عملیاتی هستند و به همین ترتیب تمام نقش های مختلف پیاده نظام را انجام می دهند. در سال ۲۰۲۲، لشکر گارد به لشکر گارد و چترباز تغییر نام داد.