Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی ها، مندائیان، سیک های ایران، رائلیان و همهٔ مسلمانانی که به کیشِ دیگری بگروند (نوکیشان اسلام ناباور)، فاقدِ هرگونه حقوقِ شهروندی، قانونی و بشری هستند و به شدت، سرکوب می شوند. یارسانی ها. حقوق انسانی یارسانی ها نیز به دلیل غیر کتابی بودن، به شدت، نقض می شود به طوری که برخی از آن ها خودسوزی کردند. بابیان. بابیان نیز مانند بهائیان و دیگر اقلیت های دیگر در جمهوری اسلامی، از حقوق انسانی محرومند. بهائیان. در دورهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران، بیش از ۲۰۰ (دویست) بهائی، کشته شده اند. بهائیان در جمهوری اسلامی، از حقوق شهروندی و انسانی، محروم بوده و سرکوب می شوند. آن ها معمولاً به دو شیوه، کشته می شوند، یا به حکم دادگاه انقلاب یا به دست مأموران حکومتی (بدون صدور حکم دادگاه). حکومت ایران آیین بهائیت را به عنوان انحراف از اسلام و ارتداد می داند و برخلاف ادیان مسیحیت، یهود و زرتشتی، آن را به رسمیت نمی شناسد. بهایی ها در ایران نمی توانند آزادانه و بدون مزاحمت اعمال مذهبی خود را در محیط های عمومی انجام دهند. بیشتر مسلمانان جهان، ادیان پسااسلامی را به عنوان ادیان رسمی نمی شناسند؛ بلکه پیروان چنین ادیانی را کافر و نجس و مهدور
الدم می دانند. بهائیت یک دین پسااسلامی است. حکومت جمهوری اسلامی، متهم به کشتار جمعی و «نسل کشی سیستماتیک» اقلیت های مذهبی همانند بهائیان است. فتوای سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران دربارهٔ شیوه معاشرت با بهائیان در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۵ گفت: «همه پیروان فرقه گمراه بهائیت محکوم به نجاست هستند و در صورت تماس آنها با چیزی، مراعات مسائل طهارت در رابطه با آنها، نسبت به اموری که مشروط به طهارت است، واجب است.» به گفته مایک پمپئو وزیر امورخارجه ایالات متحده آمریکا: «در ایران نه تنها اقلیت های دینی، بلکه هرکس از آن ها حمایت کند تحت تعقیب قرار می گیرد» بنابر مسئله تئوری های توطئه در ایران اعتقاد به توطئه پیروان دین بهائیت بر پایه سندی جعلی منسوب به شاهزاده دیمیتری دلگروکف (معروف به کینیاز دالگورکی)، سفیر کبیر روسیه در ایران در سال هایی ۱۲۷۰–۱۲۶۳ است. این سند مدّعی است شاهزاده بابیت و بهائیت را صرفاً به منظور تضعیف تشیع و به طور کلی تضعیف ایران به وجود آورده است. این سند در تهران در اواخر دهه ۳۰ میلادی پخش شد و از آن به بعد در مباحثات مسلمانان به طور وسیعی برای اثبات اینکه بهائیان توسط روس ها، و بعد انگلیس ها یا آم
ریکایی ها یا هر دو کنترل می شدند استفاده می شد. علاوه بر این، از آنجایی که دفتر مرکزی این آئین در شهر حیفا در اسرائیل قرار گرفته است، آئین بهایی توسط برخی، یک سازمان صهیونیستی در نظر گرفته می شود تا یک مذهب. برخی نویسندگان حتی آن را با فراماسونری و بنیادگرایی اسلامی مرتبط دانسته اند. بهاییان به علاوه متهم به حمایت مالی از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران هستند. کمیسیون آمریکایی آزادی بین المللی مذهبی، روز ۹ بهمن ۱۳۹۸ طی بیانیه ای اقدامات حکومت ایران علیه بهائیان را محکوم کرد. جمهوری اسلامی ایران، بهائیان را به رسمیت نمی شناسد و با آنها به انحای مختلف برخورد می کند. سوزانده شدن برخی از بهائیان. در راستای بهائی ستیزی، برخی از بهائیان شهمیرزاد سمنان، در اوایل انقلاب ۱۳۵۷، سوزانده شدند. صوفیان. نعمت اللهی سلطان علی شاهی (گنابادی). آزادی مذهبی درویشان گنابادی از دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد در ایران، مورد تهدید و آزار بیشتری قرار گرفت تا جایی که چند حسینیه این سلسله، در شهرهای گوناگون، ویران شد. همچنین بیش از ۳۰ تن از کارکنان خبرگزاری تارنمای مجذوبان نور (وابسته به سلسله نعمت اللهی گنابادی) بازداشت و زندانی شدند. گس
ترده ترین سرکوب مذهبی در جمهوری اسلامی هم در رابطه با درویشان در خیابان پاسداران تهران رخ داد. این درگیری ها و اعتراضات درویشان گنابادی منجر به اعدام یک نفر و کشته شدن ۶ نفر از هر دو طرف درگیر ماجرا شد. همچنین نورعلی تابنده پس از این حوادث در حصر خانگی قرار گرفت و پس از گذشت دو سال در حصر درگذشت. پیروان کیش ها و مکتب های دیگر. سیک ها، شیطان پرستان، رائلیان... و نیز همهٔ مسلمانانی که به کیش دیگری بگرَوند (نوکیشان)، به مانند دین ناباوران و بهائیان و بابیان (بیانی ها) و یارسانی ها، فاقد هر گونه حقوق شهروندی، قانونی و بشری هستند و به شدت، سرکوب می شوند. اقلیت های قومی و زبانی. آذربایجانی ها. آذربایجانی ها همواره نسبت به مسالی مانند: از جمله عدم تدریس به زبان ترکی به جای زبان رسمی، آزار و اذیت فعالان مدنی آذربایجانی، و اختلاف در خصوص نام های جغرافیایی مشترک با کردها یا ارمنی ها اعتراض داشته اند. در اردیبهشت ۱۳۸۶ تظاهرات گسترده ای در شهرهای ترک نشین ایران در اعتراض به کاریکاتور روزنامه ایران برگزارشد که منجر به دستگیری ۳۰۰ نفر و کشته شدن ۴ نفر از تظاهرات کنندگان شد. مقامات حکومت ایران عوامل این تظاهرات را به اسرائی
ل مربوط دانستند. عباس بنایی کاظمی به جرم شرکت در این تظاهرات به ۱۶ ماه زندان محکوم شد. کردها. از ابتدای تشکیل جمهوری اسلامی بین گروه های کرد و مقامات جمهوری اسلامی بر سر مسئله خودمختاری کردستان همواره منازعاتی وجود داشته است؛ که در این بین برخوردهای شدید در مناطق کردنشین از سوی دولت با معارضان کرد اعم از گروه های تجزیه طلب یا خواهان خودمختار یو یا گروه های فرهنگی کرد درگرفته است. بر پایهٔ گزارش های حقوق بشری، تنها در سال ۱۳۹۸ خورشیدی، ۱٫۷۴۷ مورد نقض حقوق توسط نظام جمهوری اسلامی ایران در کردستان انجام شده است. در مارس ۲۰۰۶ درگیری کردها با نیروی انتظامی به کشته شدن سه نفر و دستگیری ۲۵۰ نفر منجر شد. درگیری هایی نیز در ژوئن ۲۰۰۵ اتفاق افتاد، و تظاهرات و اعتصاباتی در ژوئیه و اوت ۲۰۰۵ به دنبال کشته شدن یکی از فعالان کرد به دست نیروهای امنیتی رخ داد. به گفته دیده بان حقوق بشر و منابع دیگر، نیروهای امنیتی حداقل ۱۷ نفر را کشتند و تعداد زیاد دیگری را دستگیر کردند. عرب ها. سرکوب ایرانیان عرب در نظام جمهوری اسلامی ایران، پیشینه دارد. بلوچ ها. بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ (صد هزار) تن از مردم سیستان و بلوچستان، دارای هویت و شناسنامه نی
ستند. کشتار کولبرها و سوخت بَرها. سالانه ده ها شهروند ایرانی (بلوچ و غیر بلوچ) سوخت بَر (و کولبر) در استان های سیستان و بلوچستان، کرمان و هرمزگان (و کردستان)... بر اثر تیراندازی مأموران، کشته می شوند. اقلیت های جنسی. آمار دقیقی از تعداد اعدام شدگان انسان های همجنس گرا پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، در دست نیست؛ ولی فعالان حقوق بشر، معتقدند که بیش از ۴۰۰۰ (چهار هزار) مرد و زن همجنس گرا، از زمان انقلاب ۱۳۵۷ تا کنون در ایران اعدام شده اند. همجنس گرایان مرد. قوانین ایران، مردانی را که برای اولین بار، مرتکب اعمال جنسی همجنس گرایانه شده باشند× در صورتی که عمل دخول، صورت گرفته باشد، به مجازات های مختلف، از جمله، اعدام محکوم می کند. در مواردی که عمل دخول، واقع نشده باشد، کیفرش ۱۰۰ ضربه شلاق است. بر اساس قوانین جزایی ایران، برای اثبات لواط، نیاز به چهار بار تکرارِ اعتراف شخص، یا شهادت چهار شاهد مردِ عادل است؛ ولی قضات می توانند شواهد مبتنی بر قرائن را نیز بپذیرند. همجنس گرایان زن. زنانی که برای چهارمین بار، مرتکب اعمال همجنس گرایانه (مساحقه) شوند، به مرگ محکوم می شوند. تبعیض ها بر ضد اقلیت ها. ماده ۸۸۱ مکرر قانون
مدنی چالش برانگیزترین قانون در ایران دربارهٔ اقلیت های دینی بود. این ماده که به مسئله ارث برمیگردد می گوید: «کافر از مسلم ارث نمی برد و اگر در بین ورثه متوفای کافر، مسلم باشد، وراثِ کافر ارث نمی برند؛ اگرچه از لحاظ طبقه و درجه مقدم بر مسلم باشند.» در دادگاه های ایران اقلیت های دینی، مشمول این ماده از قانون قرار می گیرند و در قضیه ارث جزو «کفار» محسوب می شوند. به گفته اسفندیار اختیاری این قانون راهی برای سوءاستفاده افراد سودجو است. یوناتن بت کلیا نماینده آشوریان در مجلس در ۲۴ دی ۱۳۹۱ گفت: مشکلاتی که در سال ۱۳۸۲ رفع شد نابرابری دیه مسلمان و غیرمسلمان بود که بعد از استفتاء از مراجع تقلید و با حکم حکومتی علی خامنه ای، دیه مسلمان و غیرمسلمان برابر شد. در این ارتباط دولت لایحه داد سپس مراحل قانونی و مختلف آن در مجلس شورای اسلامی سپری شده و به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع داده شد که در نهایت با حکم حکومتی رهبری و با استفتاء مراجع تقلید این قانون اصلاح شد. در قانون مجازات اسلامی برای مجازات قاتل اگر مقتول مسلمان باشد قصاص در نظر گرفته شده اما در همین قانون اگر مقتول از اقلیت های دینی (غیرمسلمان) باشد مجازات قاتل دیه ا
ست. از دیگر تفاوت ها و تبعیض های قانونی علیه شهروندان غیرمسلمان در ایران مسئله شهادت در دادگاه است که شهادت غیرمسلمانان علیه مسلمانان پذیرفته نمی شود. مسئله عدم برابری دیه مسلمانان و غیرمسلمانان در ایران از دیگر تبعیض های قانونی بود که در مجلس ششم تغییر کرد. این مجلس برابری دیه مسلمان و غیرمسلمان را تصویب کرد، اما علی رغم رد این مصوبه از سوی شورای نگهبان و با اصرار مجلس بر مصوبه خود، مجمع تشخیص مصلحت نظام، مصوبه مجلس را مورد تأیید قرار داد. تصرف موقوفه های شهروندان غیرمسلمان در ایران و تخریب مدارس آن ها و بی توجهی مسولان از دیگر مشکلات شهروندان غیرمسلمان ایرانی است. بعد از پیروزی انقلاب ۵۷ تا سال ها اقلیت های دینی از داشتن مدارس خود محروم بودند. نطق های پیش از دستور و مشروح مذاکرات مجلس حاکی از اعتراضات مکرر نماینده های آن ها در مجلس است. پس از بازگشایی این مدارس هم سپردن مدیریت مدارس به افراد مسلمان علی رغم اعتراض های اقلیت های دینی از دیگر مشکلات این دسته از ایرانیان بوده است. مسئله ای که پس از گذشت سال ها همچنان به طور کامل رفع نشده و برخی مدارس اقلیت های دینی با مدیرانی مسلمان اداره می شوند. مجموعه این مس
ائل باعث شده است که به گفته روبرت بگلریان، نماینده ارمنی ها جنوب در دوره های هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی، مهم ترین چالش اقلیت های دینی در حال حاضر پدیده مهاجرت باشد. اسفندیار اختیاری هم گفته است که جامعه زرتشتیان امروز در ایران با چند مشکل رو برو است از جمله بیکاری جوانان که عامل اصلی مهاجرت آنان به کشورهای دیگر شده، نبودن امکان مالی مناسب برای برخی از خانواده ها و چند محدودیت قانونی که باید به آن ها نیز رسیدگی کند. نقض حق تحصیل و کار اقلیت ها. حکومت ایران تا سال ۱۳۸۳ داوطلبان کنکور سراسری را موظف می کرد تا اعتقادات مذهبی شان را اعلام کنند. در فرم مربوط به ثبت نام فقط گزینه های اسلام، یهود، مسیحیت و زرتشت قرار داده شده بود؛ در نتیجه افراد بهائی، فاقد صلاحیت برای تحصیل در دانشگاه ها بودند. پس از اینکه این شرط در سال ۱۳۸۳ منتفی شد، دانشجویان بهایی (و پیروان دیگر عقاید) توانستند در کنکور شرکت کنند اما آن ها در مراحل بعدی پذیرش و ثبت نام رد شدند تا اینکه در سال ۱۳۸۶ بیش از ۲۰۰ دانش آموز بهائی اجازه یافتند تا در دانشگاه های دولتی تحصیل کنند. در همان سال دو دانش آموز دیگر که به صورت شخصی به دفتر سازمان سنجش
و آموزش کشور در تهران مراجعه و پرسش کرده بودند، به سازمان دیده بان حقوق بشر گزارش دادند که به روشنی معلوم بود که اعتقاد آن ها به آئین بهائیت دلیل عدم دسترسی به نتایج بود. یکی از این دانش آموزان گفت که یک مقام مسئول به وی گفته است آن ها دستورهایی از «مقامات بالا» داشته اند تا امتحانات دانش آموزان بهایی را مورد ارزیابی و سنجش قرار ندهند. دانش آموز دیگر گفت که یکی از مقامات سازمان سنجش آموزش کشور به وی پیشنهاد کرده است وی می تواند نتایجش را دریافت کند به شرط اینکه خانواده اش، اعتقاد به بهائیت را انکار کنند. فتوای رهبران جمهوری اسلامی دربارهٔ نجاست، عقیده و تحصیل بهائیان. سید روح الله خمینی دربارهٔ بهائیان فتوا داد که این طائفه ضاله، کافر و نجس هستند و به حمام مسلمین نباید وارد شوند. پول قرض دادن به بهائیان و قرض گرفتن از آن ها اشکال دارد و باید از معامله با آن ها اجتناب شود. در تابستان ۱۳۹۲ انتشار فتاوای سید علی خامنه ای دربارهٔ بهائیان نگرانی های آن ها را دربارهٔ برخورد حکومت با پیروان دین بهائیت بیشتر کرد. "دفتر حفظ و نشر آثار خامنه ای" در قسمت استفتائات، بخش "احکام کافر" نظر او دربارهٔ معاشرت و رابطه با پیروا
ن دین بهائیت را منتشر کرده است. خامنه ای در این فتوا که به شکل استفتاء (پرسش و پاسخ) منتشر شده دیانت بهائیت را «فرقه گمراه»، نجس و «دشمن ایمان» مسلمانان خواند. خامنه ای در این اظهار نظر خود از مسلمانان خواست که از هرگونه ارتباط با بهائیان خودداری کنند. بهائیان در ایران فاقد امکان تحصیل در دانشگاه یا اشتغال در اداره های دولتی هستند و اجازه برگزاری علنی مناسک دینی خود را ندارند. اعدام. تحقیر، شکنجه، حبس و اعدام همجنس گرایان. در ایران به دلیل فضای اجتماعی بسته، همجنس گرایان را تحت تحقیر و فشارهای روانی قرار می دهند. آنها را بیمار و ناهنجار می دانند، همچنین به آنان توهین می شود. رها بحرینی در سال ۲۰۱۳ در مصاحبه ای گفت، سالیانه صدها همجنس گرا به دلیل آسیب دیدگی به کشورهای دیگر پناهنده می شوند. درحال حاضر تنها در عربستان سعودی، ایران، سودان، یمن، موریتانی، بخش هایی از سومالی و بخش هایی از نیجریه مجازات سنگینی تا حد اعدام را درپی دارد. در ایران بوسیدن و لمس کردن با حس شهوت جرم حساب می آید؛ محمد مصطفایی می گوید: همچنین در تعریف لواط ادامه گفت: در ۲۲ آبان ۱۳۸۴ روزنامه کیهان از اعدام دو مرد در میدان باهنر شهر گرگان در
«ملاء عام» خبر داد و جرم آن ها را لواط عنوان کرد. اعدام همجنس گرایان در ملأ عام به خودی خود نوعی آبروریزی و تحقیر آنان است. هرساله در ۱۷ مه هزاران همجنس گرا در کشورهای جهان علیه همجنس گراستیزی و همجنس گراهراسی جشن می گیرند. همجنس گراستیزان آنها با القابی که بار توهین آمیز دارند مثل «بیمار روانی»، «همجنس باز»، «نجس»، «غیرطبیعی»، «بچه باز»، «نابهنجار» جلوه می دهند که این القاب بسیار حساسیت برانگیز اند. اعدام کودکان همجنس گرا در ملأ عام. از دیگر اعدام های جنجال برانگیز در رابطه با همجنس گرایان کودک (زیر ۱۸ سال)، می توان به اعدام محمود عسگری و عیاض مرهونی به اتهام لواط در مشهد اشاره داشت. شکنجه، حبس، اعدام و ناپدید شدن دین ناباوران و نوکیشان. تا کنون افراد بسیاری در ایران به دلیل بی دین بودن، نوکیش (مرتد) شدن یا صرفاً به دلیل متهم شدن به توهین به دین، به زندان رفته، شکنجه شده یا اعدام شده اند؛ از جمله: شرکت در مراسم دینی به عنوان کیفر. در دورهٔ حکومت جمهوری اسلامی، سابقهٔ محکومیت افراد به شرکت در مراسم دینی وجود داشته است. در آذر ۱۳۹۹، یک شاعر ایرانی به نام ابوالحسن کمالی، با شکایت سازمان اطلاعات سپاه پاسداران ان
قلاب اسلامی و با حکم دادگاه انقلاب یاسوج، به هفت ماه زندان در خانه با پابند الکترونیکی و شرکت در مراسم های مذهبی (با تأیید روحانی مسجد) محکوم شد. اتهامات وی، «توهین به مقدسات و نشر اکاذیب» بوده است.
جک خرس فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی مارشال هرسکوویتز است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنی دویتو، رابرت. جی. استینمیلر جونیور، میکو هیوز، گری سینایس، آرت لافلئور، کارل گابریل یورک، استفان جیراش، آندره آ مارکوویچی، جولیا لوئی درایفوس، ریس ویترسپون، لی گارلیگتون و کریستوفر لاوفورد ایفای نقش کرده اند.
بازی ریتم () یک ژانر بازی ویدئویی زیر مجموعه بازی موزیک ویدئو اکشن می باشد. در اینگونه بازی ها بازیکنان با خواندن یا رقصیدن با آهنگ های مختلف قادر به کسب امتیاز های لازم هستند. مدل های مختلف رقص و شبیه ساز ساز موسیقی در اینگونه از بازی ها رواج دارد. در برخی از بازی ها شبیه ساز یک گروه موسیقی نیز می باشند. این بازی ها اغلب با کنترل کننده بازی و دوربین های مخصوص حرکتی کینکت انجام می شوند. شبیه ساز نوازندگی گیتار موسیقی راک گیتار هیرو نیز در این مجموعه می باشند.
تور جهانی آنتی () هفتمین تور کنسرت توسط خواننده اهل باربادوس ریانا برای پشتیبانی از هشتمین آلبوم استودیویی خود با عنوان "آنتی" (۲۰۱۶) است. این تور در ۱۲ مارس ۲۰۱۶ در جکسون ویل، فلوریدا آغاز شد و در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۶ در ابوظبی به پایان رسید.
بازی های جمعی () بازی هایی هستند که به صورت جمعی و برای تفریح و سرگرمی به صورت برهم کنش برگزار می شوند. این بازی ها معمولاً در فضاهای سرپوشیده یا فضاهای سرباز مانند پیک نیک ها برگزار می شوند. برخی از این بازی ها نیازمند یار شدن با افراد دیگر است. این بازی ها به مرور زمان دست خوش تغییرات شدند اما اصل اصلی این بازی ها که راحتی آموزش به اعضای دیگر می باشد همواره حفظ شده است.
طلعت حبیبی (۷ آبان ۱۳۰۵- ۲۶ بهمن ۱۳۸۹) زیست شناس ایرانی و استاد دانشگاه تهران بود. او برای نگارش کتاب "جانورشناسی عمومی" برندهٔ جایزه کتاب سال سلطنتی شد.
فنتی بیوتی (به سبک FEИTY BEAUTY) نام تجاری یک لوازم آرایشی است که در ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ توسط ریانا راه اندازی شد. این مارک به دلیل گستردگی در رنگ پوست و جنسیت، به ویژه کرم پایه Pro Filt'R محبوبیت دارد. راه اندازی اصلی شامل ۴۰ سایه بود، از آنجا که به ۵۰ افزایش یافت. شامل کانسیلر فنتی بیوتی شامل ۵۰ سایه است که طیف گسترده ای را برای انواع پوست ارائه می دهد. هدف از ارائه سایه های زیاد برای تمایز از سایر شرکت های آرایشی است که به بازار گسترده ای دسترسی ندارند. فنتی بیوتی به عنوان یکی از بهترین اختراعات مجله "تایم" در سال ۲۰۱۷ انتخاب شد. زمینه. در ژوئن ۲۰۱۴، رینا نام خانوادگی خود را با نام تجاری فنتی برای استفاده در مجموعه ای از محصولات تجاری ثبت کرد و منجر به گمانه زنی در مورد شروع کار او به غیر از موسیقی خود شد. فنتی بیوتی از جمله این علائم تجاری جدید بود. ریانا، که از باربادوس است، فنتی بیوتی را ایجاد کرد تا شامل همه رنگ پوست در محصولات آرایشی، از جمله پیشنهادهای سایه گسترده برای افراد با رنگ پوست عمیق تر شود. قیمت گذاری. محصولات اولیه منتشر شده توسط فنتی بیوتی به طور گسترده ای با قیمت مناسب (به ویژه در مقایسه با سا
یر مارک های معتبر) و به دنبال رویکرد ریانا در انتشار عطرهای خود، در دسترس طیف گسترده ای از مصرف کنندگان مشاهده شد. در رسانه های عامه. به Fenty Beauty در ترانه های متعددی از جمله «طعم» توسط تایگا، «میک آپ» توسط آریانا گراند از آلبوم استودیویی خود در سال ۲۰۱۹، "تایگا" و در ترانه ۲۰۱۸ "Correria (Remix)" از خواننده رپ برزیلی بی کی اشاره شده است. جوایز. فنتی بیوتی در مجله "تایم" در فهرست ۲۵ بهترین اختراعات سال ۲۰۱۷، در کنار فضاپیمای این سایت مریخ از ناسا، و آیفون ایکس از اپل، نایک، و تسلا مدل ۳ است. "تایم" به مجموعه ۴۰ سایه بنیاد فنتی بیوتی اشاره کرد که به سرعت تمام شد. فنتی بیوتی همچنین در سال ۲۰۱۷ برای راه اندازی سال در بخش پرستیژ جایزه WWD Beauty Inc را از آن خود کرد.
ریحان الله سرلتی (۱۳۰۷-) پزشک ایرانی و استاد دانشگاه تهران بود. او برای تدوین کتاب "بیماری های کبد" در سال ۱۳۴۷ برندهٔ جایزه سلطنتی کتاب سال شد.
ب رت ا م وری س پ ارک ر (۱۸۹۰ - ۱۹۸۰) نویسندهٔ کتاب های علمی و استاد دانشگاه شیکاگو بود. آثار. "فرهنگنامهٔ هجده جلدی" اثر پارکر با ترجمهٔ رضا اقصی و احمد آرام در سال ۱۳۴۷ منتشر و برندهٔ جایزه کتاب سال سلطنتی شد.
یادآوری سالانه مجموعه ای از ورودی بندان ها بود که توسط سازمان های حمایت از ال جی بی تی ها سازماندهی شده بود. این مراسم از سال ۱۹۶۵ تا سال ۱۹۶۹ به صورت سالانه برگزار می شد. این مراسم هر سال در ۴ ژوئیه در تالار استقلال در شهر فیلادلفیا برگزار می شد و از اولین تظاهرات های دگرباشان جنسی در ایالات متحده بود. این رویدادها برای آگاهی و یادآوری مردم آمریکا طراحی شده بود که بدانند افراد دگرباش جنسی از حمایت های اساسی حقوق مدنی برخوردار نیستند. یادآوری ها هر ساله از سال ۱۹۶۵ تا سال ۱۹۶۹ برگزار می شد، بلافاصله پس از شورش های استون وال در ۲۸ ژوئن، این روز نقطه آغازین جنبش آزادی خواهی همجنسگرایان در نظر گرفته شد. سازمان دهندگان "یادآوری سالانه" تصمیم گرفتند که در این مرحله اقدامات آماده سازی برای ۴ ژوئیه را متوقف کنند، و تمرکز خود را به سازماندهی برای تظاهرات روز آزادی در خیابان کریستوفر، که در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۰ به مناسبت سالگرد شورش های استون وال برگزار می شد، بگذارند. این اولین رژه افتخار دگرباشان شد. ریشه. کریگ رودول، فعال حقوق همجنسگرایان، این واقعه را به دنبال یک اعتراض در مقابل کاخ سفید در ۱۷ آوریل ۱۹۶۵، که توسط اعضای شه
ر نیویورک و واشینگتن دی سی به همراه بخش هایی از انجمن ماتاچین، ژانوس، فیلادلفیا و دختران بیلیس برنامه ریزی شده بود را پایه ریزی کرد. این گروه ها با نام جمعی سازمان های همدلی ساحل شرقی (ECHO) فعالیت می کردند.نام این رویداد برای یادآوری مردم آمریکا انتخاب شد که بدانند تعداد قابل توجهی از شهروندان آمریکایی از حقوق «زندگی، آزادی و خوشبختی» که در اعلامیه استقلال ایالات متحده آمده است محروم بودند. انجمن ایچو (ECHO)که از ایده رودول هیجان زده شده بودند، دو ماه بعد اولین "یادآور" را با شرکت ۳۹ نفر از جمله فعالان با سابقه ای مانند فرانک کامنی ،باربارا گیتینگس و کی توبین برگزار کرد. کامنی اصرار داشت که یک دستورالعمل پوشش سخت برای شرکت کنندگان، از جمله کت و کراوات اجرا شود، هدف کامنی این بود که همجنسگرایان را به عنوان «قابل نمایش» و «قابل استخدام» معرفی کند. تجمع کنندگان تابلوهایی با شعارهایی مانند «منشور حقوق همجنسگرایان» و «۱۵ میلیون آمریکایی همجنس گرا برابری، فرصت و کرامت می خواهند.» را حمل می کردند. این تجمع از ساعت ۳:۳۰ تا ساعت ۵ عصر ادامه داشت. با این حال پوشش مطبوعاتی این رویداد ناچیز بود، اگرچه مجله "کانفیدنشال(C
onfidential)" در شماره اکتبر ۱۹۶۵ با نام «همجنسگرایان در مارس» توضیحاتی دربارهٔ "رویداد یادآور" و سایر اهانت های همجنسگرایانه ارائه کرد. آخرین یادآور. "یادآوری سالانه" تا ۴ ژوئیه ۱۹۶۹ ادامه داشت. آخرین "یادآور" در کمتر از یک هفته پس از ناآرامی های ۲۸ ژوئن استون وال، که در آن حامیان بار استون وال، یک بار همجنسگرایان در دهکده گرینیچ، علیه پلیس که به بار حمله کرده بود، جنگیدند، انجام شد. رودول چندین تماس تلفنی دریافت کرد که وی و دیگر شرکت کنندگان در نیویورک را تهدید کردند، اما وی توانست از پلیس بخواهد که اتوبوس آن ها را تا فیلادلفیا محافظت کند.در این رویداد حدود ۴۵ نفر از جمله معاون شهردار فیلادلفیا و همسرش شرکت کردند. دستورالعمل پوشش هنوز در یادآوری اعمال می شد، اما دو زن از اهالی نیویورک این قانون را نادیده گرفته و دست های یکدیگر را گرفتند. وقتی کامنی تلاش کرد آنها را از هم جدا کند، رودول با عصبانیت او را محکوم کرد و از او خواست در مقابل اصحاب مطبوعات چشم پوشی کند. به طور مشابه با شورش های استون وال، بیشتر روزنامه های مهم فیلادلفیا یادآوری سالانه را پوشش ندادند. فقط درامر دور (The Distant Drummer)، فیلادلفیا ت
ریبون و مطبوعات آزاد (Temple Free Press) این رویداد را پوشش داند. به دنبال یادآوری سالانه در ۱۹۶۹، به ویژه در میان شرکت کنندگان جوان تر و رادیکال تر، این حس وجود داشت که زمان تجمع خاموش سپری شده است. همان طور که فرانک کامنی اظهار داشت، «تجمع به این ترتیب سؤال برانگیز شده بود. اختلافات و نارضایتی ها در جامعه شکل های جدید و تأکید بیشتری به خود گرفته بود.» در اجلاس ۱ تا ۲ نوامبر ۱۹۶۹ در کنفرانس منطقه شرق سازمان های همجنسگرا (جانشین ECHO)، آلن برودی از اتحادیه دانشجویی همجنسگرایان نیویورک، پیشنهاد کریگ رودول را مبنی بر یک "تظاهرات بزرگداشت جدید" ارائه کرد. در این کنفرانس قطعنامه ای توسط رودول، شریک زندگی او فرد سرژانت، آلن برودی و لیندا رودز برای انتقال تظاهرات از ۴ ژوئیه در فیلادلفیا به تعطیلات آخر هفته در پایان ماه ژوئن در شهر نیویورک تهیه شد و همچنین به «سازمان های دیگر در سراسر کشور … پیشنهاد (برگزاری) تظاهرات موازی در آن روز برای بزرگداشت شورش های استون وال داده شد.» این رویداد تازه واقع در شهر نیویورک به عنوان روز آزادی خیابان کریستوفر معروف شد. بزرگداشت. یاد رویدادهای "یادآورهای سالانه" در سال ۲۰۰۵ با قرار
دادن یک نشانگر تاریخی در ایالت پنسیلوانیا توسط کمیسیون تاریخی موزه پنسیلوانیا در خیابان های ششم و شاه بلوط گرامی داشته شد. در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۵، اولین "یادآوری سالانه" به عنوان بخشی از جشن ۵۰ سالگی رژه افتخار بازآفرینی شد. در فیلم. فیلم "استون وال ۱۹۹۵"، اوایل تابستان ۱۹۶۹ و پیش از شورش های استون وال در ۲۸ ژوئن را به تصویر می کشد.
در این نوشتار، نقض حقوق کودکان توسط نظام جمهوری اسلامی ایران، مورد بررسی قرار گرفته است. در جمهوری اسلامی، حقوق کودکان از راه هایی همچون: اعدام، کار، محرومیت از تحصیل، کودک همسری و کودک سربازی… نقض می شود. ایران و پیمان نامه حقوق کودک. ایران در سال ۱۹۹۴ میلادی به جمع امضا کنندگان پیمان نامه حقوق کودک پیوست؛ ولی برخی از قانون های موجود ایران، هنوز با این کنوانسیون، ناسازگاری دارد. حقوق کودکان در جمهوری اسلامی ایران با مسائلی مانند کار کودکان، مجازات و اعدام کودکان (پایین بودن سن مسئولیت کیفری در قوانین ایران)، ازدواج قانونی کودکان و استفاده از کودکان در نظامی گری درگیر است. از نکات مثبت حقوق کودکان در ایران این است که بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آموزش و پرورش برای همهٔ کودکان و نوجوانان ایرانی تا دورهٔ متوسطه رایگان است و دولت وظیفه دارد امکان تحصیل را برای همگان از طریق وزارت آموزش و پرورش فراهم سازد. همچنین ایران از سال ۱۳۷۳ به پیمان نامه حقوق کودک پیوسته است اما تعدادی از قوانین ایران هنوز با این پیمان نامه مغایرت دارند. خشونت اسلامی بر ضد کودکان. بر پایه مقررات اسلامی ایران، تنبیه بدنی کودک به
دست پدر، به میزان مصلحت، مجاز است؛ در حالی که ماده ۱۹ پیمان نامه حقوق کودک، دولت ها را موظف می کند که از کودکان در برابر هر گونه بدرفتاری والدین یا سرپرستان حمایت کند. طبق ماده ۲۲ قانون مجازات اسلامی اگر پدر یا جد پدری، فرزند خود را بکشد قصاص نمی شود و تنها به پرداخت مقداری از دیه و تعزیر محکوم می شود؛ ولی در شرایط مشابه، مادر به قصاص (اعدام) محکوم خواهد شد. تعرض جنسی. طبق سند و اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، یک معلم مرد ۵۵ ساله در اسلامیه، واقع در شهرستان فردوس استان خراسان جنوبی، به دست کم ۱۸ دختر دانش آموز هشت تا ۱۱ ساله تعرض جنسی کرده است. بر اساس این اطلاعات، معلم مورد نظر به بهانه برگزاری کلاس های خصوصی در پارکینگ خانه اش برای دانش آموزان دختر، اقدام به تعرض جنسی به آنان کرده است. نسخه ای از حکم دادگاه که به دست ایران اینترنشنال رسیده که نشان می دهد هفت نفر از این معلم شکایت کرده اند و او به «آزار و اذیت جنسی تماسی»، «بهره کشی جنسی از طریق در اختیار گرفتن طفل» و «در دسترس قرار دادن محتوای مستهجن و مبتذل برای اطفال و نوجوانان» متهم شده است. در این حکم به تجاوز و تعرض جنسی به شکل مستقیم اشاره نشده اس
ت. بر اساس حکم مذکور، این فرد برای اتهام «آزار و اذیت جنسی تماسی» به دو سال حبس تعزیری درجه شش و برای اتهام «بهره کشی جنسی از طریق در اختیار گرفتن طفل» به پنج سال حبس محکوم شده است. او همچنین به عنوان مجازات تکمیلی به دو سال محرومیت از اقامت در استان خراسان جنوبی محکوم است. در این حکم آمده است: «اقدام وی موجبات نارضایتی شدید والدین دانش آموزان و ضربه روحی و روانی به دانش آموزان دختر را فراهم آورده است.» والدین یکی از دختران خردسال که نخواست هویتش فاش شود در گفت وگو با هدیه کیمیایی، خبرنگار ایران اینترنشنال گفت این معلم در گذشته نیز سابقه تجاوز و تعرض به دانش آموزان را داشته و حتی اماکن و آموزش و پرورش نیز در جریان بوده اند اما نه تنها او را از کار برکنار و توبیخ نکرده اند که به او اجازه کار داده اند. پدر این کودک تأکید کرد یکی از دانش آموزان داخل مدرسه، موضوع تجاوز و تعرض جنسی را با مدیر مدرسه در میان گذاشته و او از بقیه دانش آموزان دربارهٔ این موضوع سؤال پرسیده که دست کم ۱۸ دختربچه موضوع تعرض را تأیید کرده اند. او همچنین گفت: «بیشتر خانواده ها از اقشار کم درآمد و ضعیف جامعه اند و حتی توانایی پرداخت هزینه وکی