Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جامعه بین المللی است. این مرز یک مسیر اصلی برای قاچاق مواد مخدر از افغانستان به روسیه و اروپا است و از اواسط سال ۲۰۰۹ به نظر می رسد که خشونت مربوط به مواد مخدر و شورشیان در اطراف مرز در حال افزایش است، که بخشی از این وضعیت ناپایدار در پاکستان است. پیوندهای حمل و نقل بین دو کشور، مانند پل افغانستان - تاجیکستان، اغلب با کمک و بودجه دولت های خارجی به آرامی در حال بازسازی است.&lt;/ref&gt; انرژی. چندین توافق نامه در زمینهٔ انرژی بین افغانستان و تاجیکستان امضا شده است. یک قرارداد ۵۰۰ میلیون دلاری برای ایجاد اتصال انرژی از تاجیکستان و قرقیزستان به افغانستان در سپتامبر ۲۰۰۷ امضا شد. تاجیکستان و قرقیزستان در تلاش هستند تا صنعت برق آبی بالقوهٔ گستردهٔ خود را با فروش آن به جنوب آسیا توسعه دهند و پیوند انرژی با افغانستان به عنوان نخستین گام در چنین توسعه ای تلقی می شود. دو دولت همچنین توافق کرده اند که یک نیروگاه آبی ۱۰۰ مگاواتی در رودخانه پنج بسازند. بودجه ساخت آن توسط بانک جهانی، بانک توسعهٔ آسیا و بانک توسعهٔ اسلامی تأمین می شود.
روابط ارمنستان و ژاپن به طور رسمی در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ برقرار شد. روبرت کوچاریان رئیس جمهور ارمنستان در دسامبر سال ۲۰۰۱ به طور رسمی به ژاپن رفت و با امپراتور و نخست وزیر ژاپن دیدار کرد. وی اعلام کرد که ارمنستان قصد دارند در اسرع وقت سفارت خود را در توکیو راه اندازی کند. تاریخ. روابط ارمنستان و ژاپن به طور رسمی در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ برقرار شد. پیش از این، روابط از طریق اتحاد جماهیر شوروی بود. در اصل، ارمنستان در سفارت ژاپن در پکن و ژاپن در سفارت ارمنستان در مسکو نمایندگی داشتند. سفارت ارمنستان در توکیو در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۰ افتتاح شد و سفارت ژاپن در ایروان در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ ساخته شد. ارمنستان در ابتدا در ژاپن سفیر نداشت، تا ماه مه ۲۰۱۲، هنگامی که هراند پوغوسیان به عنوان سفیر ارمنستان منصوب شد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۷، توسط معاون وزیر امور خارجه ژاپن موتوم تاکیساوا اعلام شد که شرایط ویزا برای اتباع ارمنستان از اول سپتامبر ۲۰۱۷ کاهش می یابد، و در ۳۱ اوت ۲۰۱۷، ارمنستان شرایط ویزا برای شهروندان ژاپنی را لغو کرد. نسل کشی ارامنه. در طول جنگ جهانی اول، امپراتوری ژاپن درگیر آنتانت علیه قدرت های مرکزی بود و ژاپن را در برابر امپراتوری عثمان
ی قرار داد، که بعداً نسل کشی ارامنه را انجام داد. شیبوا ایچی، ویسکونت ژاپنی که از نسل کشی هشدار یافته بود، تلاش برای امداد و نجات ارامنه را آغاز کرد، جامعه ارمنی که موفق به زنده ماندن شد، نقش او را به خوبی درک کرده است. با این وجود، جنگ جهانی دوم و جنایات جنگی ژاپنی متعاقب آن، از ترس واکنش های سیاسی، مانع از پذیرش نسل کشی ژاپن شده است.
گاریک کاراپتیان () وزنه بردار مرد اهل ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی وزنه برداری اروپا ۲۰۲۳ در ایروان موفق به کسب ۱ مدال طلا شد وی همچنین در مسابقات قهرمانی وزنه برداری نوجوانان اروپا در مجموع در برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است.
محمد نظیف شهرانی استاد انسان شناسی و مطالعات آسیای میانه و خاورمیانه اهل افغانستان در دانشگاه ایندیانا بلومینگتون ایالات متحده است. زندگی. نظیف شهرانی در ولایت بدخشان افغانستان متولد شد. وی تحصیلات ابتدایی خود را در روستای شهران خاش، در ولسوالی جرم بدخشان به پایان رسانیده و قبل از ورود به دانشکده آموزش و پرورش دانشگاه کابل، در مکتب متوسطه ابن سینا و دارالمعلمین کابل تحصیل کرده است. وی در طی سالهای ابتدایی تحصیلات خود در دانشگاه کابل، در سال ۱۹۶۷ از طرف دانشگاه هاوایی، هونولولو، بورس تحصیلی مرکز شرق و غرب را دریافت کرد و در آنجا کارشناسی خود را در رشته انسان شناسی (۱۹۷۰) گذراند. وی کارشناسی ارشد و دکتری خودرا از دانشگاه واشینگتن، سیاتل بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ دریافت کرد. شهرانی میان سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ تحقیقات میدانی خودش را در ولسوالی واخان در شمال شرقی افغانستان میان عشایر قرقیز، چوپان های پامیری و همسایگان وخی در جامعه کشت و صنعتشان انجام داد. وی سپس به عنوان مشاور مردم شناسی برای فیلم قرقیزهای افغانستان، که در پاییز ۱۹۸۱ از شبکه پی بی اس پخش شد، کار کرد. شهرانی پیش از آنکه در سال ۱۹۹۰ به دانشگاه ایندیانا بر
ود، در چندین دانشگاه آمریکایی از جمله مرکز مطالعات خاورمیانه هاروارد، دانشگاه نوادا-رینو، دانشگاه استنفورد و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس سمت های پژوهشی و آموزشی داشته است. وی همچنین عضو مرکز بین المللی دانشوران وودرو ویلسون مؤسسه اسمیتسونین در سال های ۱۹۹۷ و ۹۸ بود. شهرانی دربارهٔ گروه های مردم شناسی، مطالعات اوراسیای مرکزی و گروه های زبان و فرهنگ خاور نزدیک در دانشگاه ایندیانا تدریس می کند. وی تحقیقات میدانی گسترده ای را در افغانستان، ترکیه، پاکستان و ازبکستان انجام داده است. وی پدر سه فرزند است. آثار. سهم عمده وی در مطالعات آسیای میانه شامل موارد زیر است:
مدار بلند زمین یا ()، یا مدار مرتفع زمین، یک مدار زمین مرکز با فرازای کاملاً بالاتر از یک مدار زمین آهنگ (۳۵٬۷۸۶ کیلومتر (۲۲٬۲۳۶ مایل)) است. (). دوره های مداری چنین مدارهایی بیشتر از ۲۴ ساعت است، بنابراین ماهواره ها در چنین مدارهایی حرکت بازگشتی آشکاری دارند - یعنی حتی اگر در مدار پیشرفت قرار بگیرند (۹۰ درجه&gt; با انحراف مداری ° ۰ درجه)، سرعت مداری آنها کمتر از سرعت چرخش زمین است که این باعث می شود مسیر آنها از روی سطح زمین به سمت غرب حرکت کند.
هالیوود و هایلند () یک مرکز خرید و مجموعه تفریحی در بلوار هالیوود و خیابان هایلند در هالیوود، لس آنجلس است. این مرکز خرید که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شده دارای ۳۶٬۰۰۰ مترمربع مساحت است و شامل تئاتر چینی تی سی ال و سالن تئاتر دالبی و همچنین بیش از ۷۰ فروشگاه و ۲۵ رستوران می شود.
دکتر محمد امین فاطمی (متولد ۱۹۵۲ ولایت ننگرهار) پزشک و سیاستمدار برجسته افغانستان است. وی به عنوان مشاور سازمان جهانی بهداشت در ژنو سوئیس برای کشورهای مدیترانه ای خدمت کرده است. وی در سال ۲۰۰۴ وزیر صحت عامه افغانستان گردید، او پیشتر در سال های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ نیز در این پست خدمت می کرد. وی در سال ۲۰۱۰ به عنوان سرپرست وزارت و در سال ۲۰۱۲ به عنوان وزیر صحت عامه (وزارت بهداشت) فعالیت کرد. فاطمی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰ آوریل ۲۰۱۷، هنگامی که به افغانستان بازگشت، به عنوان سفیر افغانستان در ژاپن مشغول به کار شد.
استودیو قدیمی برادران وارنر () که استودیو سانست برونسون نیز نامیده می شود یک مرکز تولید فیلم های سینمایی، رادیویی و تلویزیونی است که در بلوار سان ست در هالیوود، لس آنجلس واقع شده است. ساختمان این استودیو که در سال ۱۹۱۹ ساخته شده در سال ۲۰۰۲ به ثبت ملی اماکن تاریخی آمریکا رسیده است.
ای اس آی کورپوریشن () شرکت تجهیزات پزشکی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
قله برفخانه طزرجان با ارتفاع ۴۰۰۸ متر از سطح دریا دومین کوه بلند استان یزد، پس از قله شیرکوه است. این کوه یکی از مهم ترین قلل مرتفع در کوه های مرکزی ایران محسوب می گردد. این کوه صخره ای، در شهرستان تفت واقع شده است. کوه برفخانه دارای قله های متعددی است. قله اصلی برفخانه با ۴۰۰۸ متر ارتفاع، دارای دیواری به طول ۳۰۰ متر است. قله دیگر، قله برفخانه غربی است که ۳۹۵۰ متر ارتفاع دارد و طول دیوار آن ۱۵۰ متر است. قلهٔ سوم، میل برفخانه نام دارد و چهارمی فریدونی میل است. برفخانه به معنای خانهٔ برفی است، زیرا در بیشتر طول سال برف دارد و در زمان های گذشته محل یخچال دائم بوده است. چنین پدیده ژئومورفولوژی در قلب کویر ایران یک پدیده بسیار جالب و دیدنی می باشد. صعود. مسیر صعود به این قله از روستای طزرجان آغاز می شود و باید راه خود را از دره افشار آباد طزرجان شروع کنید. سپس مسیر دره پونه را برای رسیدن به پناهگاه انتخاب کنید. این پناهگاه، مکان بسیار خوبی برای استراحت کوهنوردان است. راه های مختلفی برای رسیدن به پناهگاه وجود دارد. معروف ترین راه، مسیر دره پونه است و باید از مزرعهٔ آقا محسن گذر کنید. این یک راه ایده آل برای صعود در
تابستان ها است. اما در زمستانها مسیر صعود یالی است که بین مسیر دره آغل و مزرعهٔ آقا محسن واقع شده است و شیب بسیار تندی دارد. پیشنهاد می شود صعود از این قله را به اوایل اسفندماه موکول کنید، تا به مشکل گرمای هوای و شل شدن برف ها برنخورید. این پناهگاه برای ۲۵ نفر ظرفیت دارد و مجهز به آب قابل شرب و سرویس بهداشتی نیز است. وجود رودخانه ها و چشمه هایی که از دل کوه می جوشند، مناظر بدیع و بسیار شگفت انگیزی در مسیر راه برایتان ایجاد می کنند. پس از گذر از این درهٔ پرگل، مسیر را ادامه داده و دره پونه را طی کنید. بعد از دو ساعت پیاده روی می توانید قله برفخانه را ببینید. لازم است ذکر شود که جهت صعود از دیواره برفخانه، همراه داشتن طناب انفرادی، کلاه کاسک و اسباب حمایت الزامی است.
ورزشگاه داجر () یک ورزشگاه بیسبال در شهر لس آنجلس، آمریکا است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده دارای ۵۶٬۰۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی لس آنجلس داجرز محسوب می شود. پیوند به بیرون. Stadium site on MLB.com
آلن دانیلو (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۰۷− درگذشتهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۹۴) تاریخ نگار، پژوهشگر موسیقی، موسیقی شناس و هندشناس اهل فرانسه بود. در سال ۱۹۹۱ بالاترین نشان آکادمی ملی موسیقی، رقص و نمایش هند به وی اعطا شد. زندگی نامه. آلن دانیلو ۴ اکتبر سال ۱۹۰۷ میلادی در نویی-سور-سن پاریس متولد شد. او تحصیلات خود را در مؤسسهٔ سنت کروکس نوتردام در نویی-سور-سن فرانسه و کالج سینت جان آمریکا گذراند. وی در جوانی آواز را زیر نظر چارلز پانزرا، رقص کلاسیک را از نیکلاس لگات و آهنگسازی را از مکس د اولون فرا گرفت. پس از آن، او به طور حرفه ای با رقصنده هایی همچون فلوریا کپسالی و مارجوری داو به روی صحنه رفت. او همچنین به نواختن پیانو و آواز مشغول شد. او در سال ۱۹۳۲ به همراه شریک زندگی اش رایموند بورنیر، عکاس سوئیسی، ابتدا به عنوان بخشی از یک سفر ماجراجویی به هند رفتند و شیفتهٔ هنر و فرهنگ هندی شدند. دانیلو و بونیر از نخستین غربی هایی بودند که از مجموعه آثار تاریخی خاجوراهو بازدید کردند. دانیلو در این سفر با رابیندرانات تاگور شاعر، نمایشنامه نویس، فیلسوف و موسیقی دان سرشناس هندی آشنا شد. ارتباط نزدیک وی با تاگور سبب شد تا به سمتِ مدیریت مدرسه مو
سیقی تاگور دست یابد. وی پس از آن، در سال ۱۹۳۵ به دانشگاه هندوی بنارس راه یافت و در آنجا موسیقی هندو، زبان و ادبیات سانسکریت، فلسفه هندو و دین هندو را به مدت ۱۵ سال تحصیل کرد. آلن دانیلو در سال ۱۹۴۹، به عنوان استاد تحقیق در دانشگاه منصوب شد، پستی که تا سال ۱۹۵۳ در آن سمت بود. او همزمان به عنوان مدیر کالج موسیقی هند به فعالیت های خود ادامه داد. در طول این سال ها، او موسیقی سنتی هند را نزد شیوندرانات آموخت و نواختنِ ساز وینا، از سازهای موسیقی سنتی هندی را فرا گرفت. او همچنین به زبان های هندی، سانسکریت و فلسفهٔ هندی مسلط شد. وی پس از بازگشت به اروپا در سال ۱۹۶۰، به عنوان مشاور شورای بین المللی موسیقی یونسکو منصوب شد که منجر به گردآوری تعداد زیادی از آثار موسیقی سنتی مانند مجموعه یونسکو: گلچین موسیقی مشرق زمین، اطلس موسیقی و … شد. آلن دانیلو در سال ۱۹۶۳، بنیانگذار و مدیر مؤسسه بین المللی مطالعات و اسناد موسیقی تطبیقی (IICMSD) در برلین غربی شد و تا سال ۱۹۷۷ در این مرکز فعالیت های خود را ادامه داد. وی همچنین از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۹ مدیر مرکز بین المللی موسیقی تطبیقی ونیز (IISMC) بود. او بیش از سی کتاب در زمینه موسیقی و
فرهنگ هند نوشت و به سبب فعالیت هایش در زمینهٔ موسیقی، چندین جایزه دریافت کرد. ارتباط دانیلو با موسیقی سنتی ایران. آلن دانیلو در سال ۱۳۴۰ به ایران سفر کرد و در کنگرهٔ بین المللی موسیقی تهران حاضر شد. موضوع اصلی این کنگره، تحت عنوان «حفظ شکل های سُنتی موسیقی عالمانه و مردمی در کشورهای شرق و غرب» مطرح شد. دیدگاه دانیلو بیانگر ضرورت ترویج ارزش های خاصی، همچون «سُنت» و «اصالت» بود و هر گونه دورگه سازی میان موسیقی غرب و شرق را رد می کرد. دانیلو اصطلاح «موسیقی کلاسیک» را معادل با اصطلاح «موسیقی سُنتی» قرار داد و آنها را در تضاد با موسیقی سبُک و پاپ (مردم پسند) قرار داد. او در این رابطه گفته است: آلن دانیلو همچنین یک مجموعهٔ ۱۰ جلدی از موسیقی کشورهای شرقی با عنوان "سنت های موسیقی" گردآوری کرد. در این مجموعه، موسیقی ۱۰ کشور شرقی هر کدام در یک جلد مورد بررسی قرار می گرفت و نام هر کشور را زیر این عنوان روی جلد کتاب مربوط به خودش درج می شد. هنگامی که داریوش صفوت با کمک موسیقی شناس سرشناس دانشگاه سوربن «نلی کارن»، کتاب "در مورد موسیقی ایرانی" را به اتمام رساندند؛ این کتاب مطابق عرف مجموعه ۱۰ جلدی آلن دانیلو تحت عنوان "سنت
های موسیقی ایران" یا "موسیقی سنتی ایران" در سال ۱۳۴۵ به چاپ رسید و ناشر آن کتاب را برای یافتن بازار فروش به ایران نیز ارسال کرد. بدین ترتیب چون این کتاب هم کتاب مهمی بود و هم مقدمه ای برای تأسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی شده بود، عملاً واژهٔ «موسیقی سنتی» به واژهای فارسی در ایران راه یافت و متداول شد. آلن دانیلو با شناختی که از موسیقی و موسیقی دانان ایرانی پیدا کرده بود در مورد شخصیت هنری ابوالحسن صبا چنین گفت:
حزب کارگران دعم (به عربی: حزب دعم العمالی، به عبری: דעם מפלגת פועלים‎، Da'am Mifleget Po'alim) یک حزب سیاسی سوسیالیست انقلابی یهودی-عربی در اسرائیل است که عمدتاً با نام کوتاه شدهٔ دعم (به عربی: دعم، به عبری: דע"ם‎) شناخته می شود. حزب کارگران دعم خواهان انقلاب سیاسی و اجتماعی در دفاع از حقوق کارگران، ملی سازی صنایع کلیدی، هم زیستی یهودی-عربی و برابری جنسیتی است. نام. واژهٔ دعم در زبان عربی ریشه دارد و مخفف معکوس سازمان عمل دموکراتیک (به عربی: منظمة العمل الدیمقراطی) است. این واژه همچنین در زبان عربی معنای حمایت نیز هست. تاریخچه. حزب کارگران دعم در سال ۱۹۹۵ در حیفا و در نتیجهٔ فرایند انشعابات در اردوگاه کمونیست های اسرائیل تأسیس شد: سازمان مَتسپِن به وسیلهٔ اعضای سابق حزب کمونیست اسرائیل تأسیس شد. در دههٔ ۱۹۷۰ اعضای سابق متسپن به سه سازمان دیگر شکل دادند؛ اولی اتحاد کارگران-پیشرو بود، سپس در سال ۱۹۷۷ اعضای سابق پیشرو درک هانیتزوز (به معنای راه اخگر) را تأسیس کردندد. در سال ۱۹۹۵ نیز اعضای سابق درک هانیتزوز حزب کارگران دعم را بنیانگذاری کردند. در انتخابات سال ۱۹۹۹ حزب کارگران دعم ۲۱۵۱ رأی معادل با ۰/۰۶ درصد از آر
ا به دست آورد که بسیار پایین تر از حد نصاب انتخاباتی ۱/۵ درصدی لازم برای ورود یک حزب به پارلمان اسرائیل است. در انتخابات پارلمان در سال ۲۰۰۳ این آراء به ۱۹۲۵ رأی کاهش یافت که افت پشتیبانی از حزب را نشان می داد، با این وجود درصد آرای حزب به دلیل کاهش مشارکت در انتخابات همان ۰/۰۶ درصد باقی ماند. با این وجود حزب باز هم از حد نصاب عبور نکرد. در انتخابات سال ۲۰۰۶ میزان حمایت از حزب دو برابر شد و به ۳۶۹۲ رأی معادل با ۰/۱۱ درصد رسید. با این وجود با افزایش حد نصاب انتخاباتی به ۲ درصد کسب حتی یک کرسی در کنست برای حزب کارگران دعم دست نیافتنی تر شد. در انتخابات سال ۲۰۰۹ حزب باز هم نتوانست به حد نصاب انتخاباتی دست بیابد و هیچ کرسی ای به دست نیاورد. در انتخابات سال ۲۰۱۳ نیز ۳۳۷۴ رأی به حزب کارگران دعم داده شد و حزب نتوانست هیچ کرسی ای در کنست به دست بیاورد. حزب در انتخابات سال ۲۰۱۵ شرکت نکرد. در انتخابات سال ۲۰۱۹ حزب دعم پس از آنکه تصمیم گرفت تا از چارهٔ یک کشوری برای حل درگیری اسرائیل و فلسطین بر اساس ملی گرایی مدنی به جای تأسیس دولت فلسطینی حمایت کند و به منظور تأکید حمایت اش از اکوسوسیالیسم کمپینی را با با شعار اقتصاد
سبز - یک کشور به راه انداخت. ایدئولوژی. حزب کارگران دعم یک حزب مشترک عربی-یهودی است که بر هویت طبقاتی ورای هویت های قومی یا ملی تأکید می کند. این حزب به شدت گرایش چپ دارد، از حقوق کارگران (مشخصاً از حقوق کارگران عرب اسرائیلی) حمایت می کند، تبعیض را تأیید نمی کند و جهان بینی انترناسیونالیستی دارد. حزب همچنین تا سال ۲۰۱۸ و قبل از آنکه راهکار یک کشوری را بر اساس ملی گرایی مدنی مورد حمایت قرار بدهد، از حق مردم فلسطین برای تأسیس دولتی فلسطین بر اساس مرزهای ۱۹۶۷ حمایت می کرد. حزب دعم با یکجانبه گرایی اسرائیل و اشغال قلمروی فلسطینیان مخالف است. حزب کارگران دعم همچنین با اسلام سیاسی نیز مخالف است. اعضای حزب در تأسیس مرکز مشورتی کارگران نقش داشتند که ابتکار عملی برای ساختن یک انجمن کارگری مستقل بود. در انتخابات پارلمان اسرائیل در سال ۲۰۱۵ حزب دعم تنها حزبی در اسرائیل بود که توسط یک زن عرب اهل اسرائیل به اسما اغباریه رهبری می شد. حزب ماهنامهٔ "چلنج" (Challenge) را به زبان انگلیسی، ماهنامهٔ "الصّبار" را به زبان عربی و فصلنامهٔ "اتگار" را به زبان عبری منتشر می کند.
روابط تاجیکستان و بنگلادش به روابط دوجانبه بین بنگلادش و تاجیکستان اشاره دارد. بنگلادش و تاجیکستان با تمایل به تقویت بیشتر روابط دیپلماتیک گرم خود را تجربه می کنند. بازدیدهای سطح بالا. وزیر امور خارجه پیشین بنگلادش، دیپو مونی در سال ۲۰۱۳ از دوشنبه بازدید کرد. همکاری در مدیریت فاجعه. تاجیکستان به دلیل تجربه گسترده بنگلادش در مدیریت حوادث، به دنبال همکاری بنگلادش در این زمینه است. بنگلادش کارشناسان خود را برای همکاری فنی چندین پروژه مدیریت خطر سیل در تاجیکستان به این کشور اعزام کرده است. همکاری اقتصادی. بنگلادش و تاجیکستان برای گسترش فعالیت های اقتصادی بین دو کشور علاقه متقابل نشان داده اند. سرمایه گذاران بنگلادشی علاقه خود را برای سرمایه گذاری در بخشهای صنعت سبک و پنبه نشان داده اند. در سال ۲۰۱۷، یک شرکت بنگلادشی به نام «COSMOTEX» کارخانه های پردازش پنبه و چرم را در تاجیکستان تأسیس کرد. پوشاک و داروهای آماده بنگلادشی به عنوان محصولاتی با پتانسیل بالا در بازار تاجیکستان شناسایی شده اند. در سال ۲۰۱۳، بنگلادش و تاجیکستان به منظور گسترش فعالیت های اقتصادی دوجانبه بین دو کشور، توافق نامه همکاری تجاری و اقتصادی را ا
مضا کردند.
روابط چین و تاجیکستان روابط دوجانبه بین جمهوری خلق چین و جمهوری تاجیکستان است که در ۴ ژانویه ۱۹۹۲، اندکی پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی برقرار شد. اقتصاد و تجارت. کل حجم تجارت بین دو کشور در سال ۲۰۱۲ به ۲ میلیارد دلار رسیده است. چین در میان سه شریک تجاری بزرگ تاجیکستان است. تعدادی از شرکتهای بزرگ چینی در صنایع مختلف در تاجیکستان فعالیت می کنند. اختلاف مرز. چین از سال ۱۸۸۴ حدود ۲۸۴۳۰ کیلومتر مربع از خاک تاجیکستان ادعای سرزمینی داشت که با معاهدات نابرابر از سلسله چینگ آن زمان گرفته شد. در سال ۲۰۱۱، به عنوان بخشی از یک توافق نامه مرزی، چین رسماً ادعای خود را در مورد ۹۶٪ از کل سرزمین مورد مناقشه رد کرد، در حالی که تاجیکستان حدود ۴٪ - حدود ۱۱۱۳ کیلومتر مربع (۴۳۹ مایل مربع) - را به چین واگذار کرد. آموزش و فرهنگ. بیش از ۲۰۰۰ دانش آموز تاجیکی در بیش از ۱۱۲ مؤسسه مختلف در چین آموزش دیده اند. تعداد زیادی از دانش آموزان در یک مرکز آموزشی و فرهنگی کنفوسیوس در دوشنبه، تاجیکستان آموزش دیده اند. دولت چین دوره های آموزشی و سمینارهایی را در زمینه های مختلف برای متخصصان تاجیکستان ترتیب می دهد. مراکز زبان چینی در تعدادی از موس
سات آموزش عالی جمهوری تاجیکستان افتتاح شده است. علاوه بر این، شهروندان جمهوری خلق چین نیز در دانشگاه های مختلف این کشور آموزش می بینند. «گوشه فرهنگ چینی» در کتابخانه ملی تاجیکستان افتتاح شد. هر دو کشور نمایش ها و رویدادهای فرهنگی منظمی را برگزار می کنند. همکاری بین المللی. تاجیکستان و چین اعضای فعال سازمان های منطقه ای و بین المللی هستند و در چارچوب این سازمان ها، به ویژه سازمان همکاری شانگهای همکاری نزدیک دارند . داشتن مرز مشترک با استان مسلمان شین جیانگ، ثبات سیاسی تاجیکستان برای چین بسیار مهم است. چین قاطعانه از تلاش های تاجیکستان برای حفظ امنیت و ثبات ملی پشتیبانی می کند و همچنین در توسعه اقتصادی به تاجیکستان کمک می کند. در سال ۲۰۱۲، تاجیکستان قول تقریباً یک میلیارد دلار آمریکا را به صورت کمک های بلاعوض، کمک های فنی و اعتبارات با شرایط ترجیحی از چین دریافت کرد. سفارت جمهوری خلق چین در دوشنبه از ۱۳ مارس ۱۹۹۲ و سفارت جمهوری تاجیکستان در پکن در ۷ آوریل ۱۹۹۷ تأسیس شده است. سفیر فوق العاده و تام الاختیار جمهوری خلق چین در جمهوری تاجیکستان فن سیانژون (از اوت ۲۰۱۰) و سفیر فوق العاده و تام الاختیار جمهوری تاجیکست
ان در جمهوری خلق چین رشید اولیموف است (از ماه نوامبر ۲۰۰۵) چارچوب حقوقی دو کشور بیش از ۲۰۰ توافق نامه بین دولتی و بین دولتی را در بر می گیرد. سازمان ملل. در ژوئیه ۲۰۱۹، تاجیکستان یکی از ۵۰ کشوری بود که از سیاست های چین در سین کیانگ حمایت کرد و با امضای نامه مشترکی به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، «دستاوردهای چشمگیر چین در زمینه حقوق بشر» را ستود و ادعا کرد «اکنون امنیت و امنیت به سین کیانگ و بنیادین بازگشته است». حقوق بشر افراد از همه گروه های قومی در آنجا محافظت می شود. در نوامبر ۲۰۱۹، تاجیکستان یکی از ۵۴ کشوری بود که بیانیه مشترک حمایت از سیاست های سین کیانگ چین را امضا کرد. در ژوئن ۲۰۲۰، تاجیکستان یکی از ۵۳ کشوری بود که از قانون امنیت ملی هنگ کنگ در سازمان ملل حمایت کرد. همکاری نظامی. گفته می شود که نیروهای چینی با هدف نظارت بر دسترسی به راهرو واخان تقریباً از سال ۲۰۱۶ در تاجیکستان حضور داشته اند. وزیر امور خارجه جمهوری تاجیکستان وجود نیروهای چینی در تاجیکستان را انکار کرد.
مورای انرژی () شرکت زغال سنگ آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
اوراکل هایپریان () شرکت نرم افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد.
سافت سرو () شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
اس دی آی مدیا () شرکت سرگرمی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد.
پیپا هریس (؛ زادهٔ ) تهیه کننده تلویزیونی و تهیه کننده فیلم اهل بریتانیا است. هریس نوهٔ پزشکی به نام نوئل الیویه است. او در مدرسهٔ عالی دختران آکسفورد و کالج رابینسون کمبریج تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۹ با مدرک زبان انگلیسی فارغ التحصیل شد. هریس در فهرست افتخارات پایان دوره پارلمان ۲۰۱۵، در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۱۵، به درجهٔ بانوی فرمانده والامقام امپراتوری بریتانیا (DBE) ارتقا یافت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "۱۹۱۷"، "جارهد"، "خون"، "جایی که می رویم"، "وضعیت فعلی"، "چیزهایی که در آتش از دست دادیم"، "جاده انقلابی"، "داستان عامه پسند"، "تاج توخالی"، "بریتانیا"، "ریچارد دوم" و "راه و رسم زندگی ما" اشاره نمود.
داریان شیرازی () یک کارآفرین آمریکایی ایرانی تبار است. او مؤسس و مدیر اجرایی شرکت است. در سال ۲۰۱۳ مجله فوربز نام داریان شیرازی را در لیست ۳۰ چهره موفق زیر ۳۰ سال در فناوری قرار داد.وی در ۱۹ سالگی به عنوان اولین کارآموز فیس بوک در این شرکت استخدام شد. زندگی نامه. شیرازی در سال ۱۹۸۶ در استنفورد، کالیفرنیا از پدر و مادری ایرانی متولد شد. او در ۱۵ سالگی به عنوان مهندس نرم افزار در eBay شروع بکار کرد و پس از آن به شرکت فیس بوک پیوست. او در سال ۲۰۰۸ برای تحصیل در رشته علوم کامپیوتر در دانشگاه برکلی، فیس بوک را رها کرد. او در ابتدا با بنیانگذاری شرکت های چون Fwix, Fotodunk و iCast اقدام به کارآفرینی کرد. در سال ۲۰۱۰ به عنوان سرمایه گذار با شرکت Udemy همکاری کرد. در سال ۲۰۱۲ وی را تأسیس کرد. این شرکت در حال حاضر یکی از سامانه های جمع آوری اطلاعات کسب وکارهای کوچک و متوسط در آمریکااست که در حال حاضر ساماندهی اطلاعات و به روزرسانی بیش از ۲۰ میلیون شرکت کوچک را انجام می دهد.
میشل دوتریس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "رسوایی ای بس انگلیسی"، "جادوگران"، "بینوایان"، "جین ایر"، "ایکوالایزر"، "آدمکشان میدسامر" "راه و رسم زندگی ما"، "شهر هالبی"، "مارپل آگاتا کریستی"، "برامول" و "داخل شماره ۹" اشاره کرد.
گوستاو لیند (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سرزمین موعود"، "ملکه قلب ها"، "سواران عدالت"، "دایره" و "مرد شمالی" اشاره کرد.
اوپنهایمر () یک درام تلویزیونی بریتانیایی دربارهٔ جی. رابرت اوپنهایمر است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. "اوپنهایمر" نخستین بار در بریتانیا در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۸۰ از شبکهٔ بی بی سی دو پخش شد و در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۰ به پایان رسید. این مجموعه شامل هفت قسمت بود.
نانجینگ () یک فیلم مستند در مورد کشتار نانجینگ است که در سال ۱۹۳۷ توسط ارتش ژاپن در پایتخت سابق نانجینگ، چین انجام شد. این فیلم با الهام از کتاب آیریس چانگ به نام «تجاوز به نانجینگ» (۱۹۹۷)، که در مورد آزار و شکنجه و قتل چینی ها توسط نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در آغاز جنگ دوم چین و ژاپن (۱۹۳۷–۴۵) در پایتخت وقت نانجینگ بحث می کند، ساخته شده است.
ویکی توابع () فهرستی از توابع مبتنی بر ویرایش مشترک است که هدف از ایجاد آن فراهم کردن امکان ایجاد، تغییر و استفادهٔ مجدد از کدهای منبع است. این پروژه، ارتباط نزدیکی با پروژهٔ دارد که خود افزونه ای برای ویکی داده بوده و هدف آن ایجاد نسخه ای از ویکی پدیا مستقل از زبان با استفاده از داده های ساختارمند ویکی داده است. این پروژه در ابتدا موقتاً ویکی لامبدا نام گرفته بود. در پی ، عنوان نهایی "ویکی توابع" برای آن انتخاب شده و در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۰ به عنوان نام رسمی پروژه معرفی شد.
طرح مشاغل آمریکایی پیشنهادی است که جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا برای سرمایه گذاری ۲ تریلیون دلار در زیرساخت های آمریکا طی هشت سال انجام داده است. این طرح بخش دوم از طرح سه بخشی «بازسازی بهتر» بایدن است، که بخش اول آن طرح نجات آمریکا و سومین بخش آن طرح خانواده های آمریکایی است. اندکی پس از آنکه بایدن طرح نجات را در مارس ۲۰۲۱ امضا کرد، رونمایی شد. بایدن این پیشنهاد را به عنوان «تلاشی تحول پذیر برای اصلاح اقتصاد کشور» مطرح کرده است. این طرح می تواند مبالغ زیادی را در زیرساخت های فیزیکی مانند جاده ها و سیستم های حمل و نقل، زیرساخت های «در خانه» مانند لوله های آب و باند پهن، «اقتصاد مراقبتی» (مراقبت مبتنی بر خانه و جامعه برای سالمندان و افراد معلول) و تحقیق و توسعه سرمایه گذاری کند. این برنامه همچنین با هدف ایجاد میلیون ها شغل، تقویت اتحادیه های کارگری، گسترش حمایت از نیروی کار و رسیدگی به تغییرات اقلیمی انجام می شود. هزینه های جدید با افزایش نرخ مالیات شرکتی از ۲۱ به ۲۸ درصد، پایان دادن به یارانه های شرکت های سوخت فسیلی، افزایش حداقل مالیات جهانی از تقریباً ۱۳ درصد به ۲۱ درصد وکسر بودجه (حداقل به طور موقت) تاریخچه
. زمینه. دنیاگیری کووید-۱۹ باعث از دست دادن شغل تعداد قابل توجهی از مردم در ایالات متحده شد. در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، او با استفاده از نرخ بهره پایین برای سرمایه گذاری در زیرساخت ها، از جمله جاده ها، پل ها و تونل ها (اما به طور خاص به استثنای ابتکارات نیودیل سبز حزب دموکرات) حرکت کرد. قانون طرح نجات آمریکا رئیس جمهور جو بایدن در سال ۲۰۲۱، که در ۱۱ مارس به امضا رسید، با استفاده از روش آشتی تصویب شد، که اجازه داد با حمایت یکپارچه دموکرات ها در سنا و بدون رأی جمهوریخواهان به اجرا در آید. مذاکره. در اواسط آوریل سال ۲۰۲۱، جمهوری خواهان طرح ۵۶۸ میلیارد دلاری برای مقابله با طرح ۲٫۳ تریلیون دلاری بایدن (در کل ۴ تریلیون دلار هزینه زیرساخت ها) ارائه دادند. در تاریخ ۹ مه، میچ مکانل رهبر اقلیت سنا گفت که هزینه آن بیش از ۸۰۰ میلیارد دلار نیست. دولت برچسب قیمت را به ۱٫۷ تریلیون دلار کاهش داد که به سرعت توسط جمهوری خواهان رد شد. یک روز بعد، یک گروه دو حزب در کمیته محیط زیست و کارهای عمومی سنا اعلام کرد که آنها برای ۳۰۴ میلیارد دلار بودجه برای تأمین اعتبار بزرگراه های ایالات متحده به توافق رسیده اند. در ۲۱ مه، سخن