Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برنتلی ۳۰۵ یک بالگرد آمریکایی ۵ سرنشین بود که از برنتلی بی-۲ توسعه یافت. بالگرد ۳۰۵ در سال ۱۹۶۴ نخستین پرواز خود را انجام داد و تنها ۴۵ فروند از آن تولید شد. طراحی و توسعه. این بالگرد در سال ۱۹۶۵ مجوز تولید را بدست آورد و در دهه ۶۰ میلادی، ۴۵ فروند از آن تولید شد. در سال ۱۹۸۵ برنتلی اینترنشنال تصمیم گرفت این بالگرد را ارتقاء دهد و دوباره به بازار برگرداند. از این رو ۴ فروند را برای ارتقاء آماده کرد ولی بالگرد برنتلی ۳۰۵ از مشکلات رزونانس زمین و درنتیجه عدم تعادل در پرواز رنج می بُرد. توسعه این بالگرد تا سال ۱۹۹۳ ادامه پیدا کرد و برنتلی تمام تلاش خود را در این زمینه به کار برد تا برنتلی ۳۰۵ را زنده نگه دارد. با درگذشت مهندس برنتلی در سن ۸۸ سالگی در سال ۱۹۹۳ این پروژه به کلی فراموش گشت. درنهایت بالگرد برنتلی ۳۰۵ برای همیشه بازنشسته شد و هیچ نمونهٔ جدیدی از این محصول تولید نشد.
دیفنسین ها () پروتین های کوچک کاتیونی سرشار از سیستئین هستند که در سلول های بسیاری از جانداران همچون مهره داران، بی مهرگان، گیاهان و قارچ ها یافت می شوند. این مولکول ها، پپتیدهای ضد میکروبی هستند که برخی اثرات ضدِ میکروبی مستقیم دارند و برخی دیگر نقش پیام دهنده به دستگاه ایمنی را ایفا می کنند و برخی دیگر هر دو خاصیت را دارا هستند. دیفنسین ها علیه باکتری ها، قارچ ها و ویروس های غلاف دار و بدون غلاف کارایی دارند و طول آنها به طور معمول، ۱۸ تا ۴۵ اسید آمینه است و ۳ تا ۴ پیوند دی سولفیدی به شدت محافظت شده دارند. در حیوانات، دیفنسین ها توسط سلول های دستگاه ایمنی ذاتی و بافت پوششی تولید می شوند؛ حال آنکه در گیاهان و قارچ ها، بافت های مختلفی آنها را می سازند. هر موجود زنده ای معمولاً انواع گوناگونی از دیفنسین ها را تولید می کند که برخی را در درون سلول ذخیره و انبار می کند (مثلاً در نوتروفیل ها جهت کشتن باکتری های بلعیده شده توسط آنها) و برخی دیگر را به بیرون سلول ترشح می کنند. دیفنسین هایی که خاصیت میکروب کشی مستقیم دارند، این کار را با روش های گوناگونی همچون از هم گسیختن دیوارهٔ میکروبی یا غشای سلولی و اختلال در سا
خت وساز آنان انجام می دهند. واژهٔ «دیفنسین» در میانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ میلادی برای این مولکول ها برگزیده شد و تا پیش از ان از نام های پراکنده ای همچون «پروتئین های میکروب کش کاتیونی»، «پپتیدهای نوتروفیل»، «تیونین های گاما» و غیره برای نامیدن آنها استفاده می شد. پروتئین هایی که «دیفنسین» نامیده می شوند، از لحاظ تکاملی ارتباطی به هم ندارند و به دو اَبَرخانوادهٔ بسیار متنوع که هریک شامل چندین خانواده پروتئینی است تقسیم می شوند. یک اَبَرخانواده «ترانس-دیفنسین» نام دارد که شامل دیفنسین های انسان و سایر مهره داران و همچنین برخی بی مهرگان می شود. اَبَرخانوادهٔ دیگر که «سیس-دیفنسین» نام دارد، دیفنسین های بی مهرگان، گیاهان و قارچ ها را در بر می گیرد. اَبَرخانواده ها و خانواده های دیفنسین را از طریق ساختار سوم آنها شناسایی می کنند و هریک معمولاً انواعی از پیوندهای خاص دی سولفیدی محافظت شده را دارا هستند. تمامی دیفنسین ها ساختار چین خوردهٔ منسجم و کوچکی با بار الکتریکی مثبت قوی و پایدار دارند که علت آن حضور چندین پیوند دی سولفیدی است. در تمامی خانواده ها، ژن های سازندهٔ دیفنسین ها، دارای چندریختی فراوان هستند.
برنتلی بی-۲ یک بالگرد دوسرنشین ساخت شرکت برنتلی اینترنشنال آمریکا است. طراحی و توسعه. پس از شکست پروژه برنتلی بی-۱، مهندس برنتلی تصمیم گرفت بالگردی بسیار ساده تر از نسخه اولیه برای مصارف غیرنظامی بسازد؛ پس از گذشت سالها با بهینه سازی کابین بالگرد و افزایش قدرت به ۱۸۰ اسب بخار بهمراه افزودن سامانه انژکتوری در دهه ۹۰ میلادی، محصول جدید با نام بی-۲-بی معرفی شد. طراحی این بالگرد بمدت بیش از ۵۰ سال بدون تغییر باقی ماند و ارتش ایالات متحده آمریکا تعدادی از این بالگرد را برای عملیات شناسایی و نظارت در سال ۱۹۵۸ به خدمت گرفت. همچنین مدل پهپادی این بالگرد در سال ۱۹۸۶ در خدمت ارتش آمریکا بود. مدل ۵ سرنشین آن با عنوان برنتلی ۳۰۵ نیز به مرحله تولید رسید که چندان موفق نبود و متوقف شد. حوادث. بی-۲ از سال ۱۹۶۴ تا ۲۰۰۹ ۲۱ بار دچار سانحه شد که درمجموع بیش از ۲۵ نفر در این حوادث جان باختند.
اسپندارهای تاج گِرد نام یک سرده از تبار اسپندارتباران است.
فیلیپ ماینلندر (؛ ۵ اکتبر ۱۸۴۱ – ) شاعر و فیلسوف اهل آلمان بود. او که با نام فیلیپ باتز متولد شده بود نامش را به افتخار شهرش، افنباخ آم ماین، به ماینلندر تغییر داد. فلسفه. ماینلندر که در چهارچوب متافیزیکیِ شوپنهاور تفلسف می کرد، «اراده» را عمیق ترین هستهٔ وجود (آرخه) می دانست. با این حال فلسفهٔ ماینلندر در موارد مهمی با فلسفهٔ شوپنهاور تفاوت دارد. برای شوپنهاور اراده تکین، منسجم و فراتر از زمان و مکان است. ایدئالیسم استعلایی شوپنهاور ماینلندر را به این باور می رساند که ما با درون نگری در بدنِ خود تنها به منظرِ خاصی از شیء فی نفسه دسترسی داریم. چیزی که ما به عنوان «اراده» مشاهده می کنیم، تمامیت آن است و منظر پنهانی وجود ندارد. علاوه بر این ما با درون نگری می توانیم ارادهٔ "شخصیِ" خود را نیز مشاهده کنیم. این باورها مایندلندر را در زمرهٔ تکثرگرایان قرار می دهد.
مِس لوریتسن (زاده ۱۴ آوریل ۱۹۹۳)، بازیکن فوتبال دانمارکی است که برای وایله بلدکلوب بازی می کند.
کاکتوس کاج میوه نام یک سرده از تبار کاکتوسی تباران است.
کاکتوس های درشت دنده نام یک سرده از تبار موم انجیرتباران است.
در اینجا فهرست سرزمین هایی که زبان رسمی شان فارسی است، ارائه شده است. زبان تاریخی. هند. زبان و ادب فارسی در هند سابقهٔ دیرینه ای دارد. دربارهٔ پیشینهٔ رواج زبان و ادب پارسی در شبه قاره، از مدارک تاریخی چنین برمی آید که در سدهٔ سوم هجری، برای نخستین بار هندوان فرصت یافتند تا با فارسی زبانان آشناییِ مؤثر پیدا کنند. در آن زمان بنا به قول ابن حوقل در صوره الارض و اصطخری در المسالک و الممالک، مردمِ «مُلتان» و «منصوره» به زبان عربی و سِندی، و مردم «مُکران»، به زبان فارسی سخن می گفتند. در اوایل سده چهارم هجری، در سِند شاعری ظهور کرد مشهور به رابعه بنت کعب که اشعار فصیح دلکشی از او در قدیمی ترین تذکره ها نقل شده است و می رسانَد که در زمان او، زبان فارسی در سِند رواج داشته است. در حدود یک میلیون نسخه خطی به زبان فارسی در هند وجود دارد که این میزان یک دهم کل نسخ خطی موجود در این کشور است و خط فارسی در منابع علمی کشور هند بسیار رایج است. شواهد نشان می دهد که قبل از غزنویان عده ای در بخش مرکزی هند به زبان فارسی صحبت می کرده اند. در طی آن زمان کلیه مراودات، مکاتبات، نامه نگاری ها و اسناد دولتی که توسط شاهان و درباریان انج
ام و به سراسر جهان ارسال می شد به زبان فارسی بود که موجب گسترش این زبان شد. این زبان در مدارس و مکتب خانه ها و بین دانشمندان رواج داشت و لذا در زبان وادب محلی هند و بین قشرها مختلف جامعه نیز نفوذ پیدا کرده و ماندگار شد. زبان فارسی جزو زبانهای هندواروپایی است که شباهت بسیار زیادی به زبان بسیار قدیمی سانسکریت دارد. زبان فارسی به طور نظام یافته توسط محمود غزنوی به هند وارد شد. امروزه نیز در بسیاری از زبان های محلی هند از جمله زبان پنجابی، زبان گجراتی، زبان بنگالی، زبان تامیل و به خصوص زبان اردو کلمات فارسی زیادی به کار می رود. این زبان، زبان قانونی و حقوقی هند بوده تست و اغلب اصطلاحات حقوقی هند از زبان فارسی نشات گرفته است. ارزش بسیار بالای آکادمیک زبان فارسی در شبه قاره هند به گونه ای است که امروزه زبان فارسی در تمامی دانشگاه های مرکزی هند از سطح کارشناسی تا دکتری تدریس می شود. در بیش تر مدارس نیز این زبان جزو زبان های انتخابی است و تدریس می گردد اگرچه در سال های اخیر در شمال هند که مسلمانان حضور حداکثری دارند برخی مدارس زبان عربی را به جای زبان فارسی آموزش می دهند. زبان فارسی پیش از آنکه هندوستان مستعمره انگلس
تان شود، دومین زبان رسمی این کشور (در دوره گورکانیان زبان رسمی) و زبان فرهنگی و علمی به شمار می رفت. اما پس از استعمار، انگلیسی ها در سال ۱۸۳۲ میلادی با اجبار زبان انگلیسی را جایگزین زبان فارسی کردند. زبان فارسی در دورهٔ غزنویان به هند راه یافت در آن دوره پارسی، زبان ادبیات، شعر، فرهنگ و دانش بود. با تأسیس امپراتوری مغول هندوستان به اوج پیشرفت خود در هند رسید و زبان رسمی هندوستان شد. زبان فارسی هندوستان شاعران بزرگی همچون بیدل دهلوی، و امیر خسرو دهلوی و دستگاه شعری سبک هندی را در خود پروراند. از دیگر شاعران نامدار فارسی زبان شبه قاره هندوستان، می توان از اقبال لاهوری نام برد. همچنین فارسی زبانان هندوستان، واژه نامه های ارزشمندی برای زبان فارسی گردآوری کردند که از آن جمله می توان به فرهنگ ابراهیمی از ابراهیم قوام الدین فروغی، فرهنگ آنندراج از محمد پاشا، اشاره کرد. عثمانی. از عوامل مهم انتشار و گسترش زبان فارسی و فرهنگ ایرانی در آسیای کوچک، یکی مهاجرت خاندانهای با فضل و دانش ایرانی تبار مانند بهاءالدین سلطان العلماء پدر مولانا، نجم الدین رازی «دایه»، اوحدالدین کرمانی، فخرالدین عراقی، سراج الدین ارموی، سیف الدین
فرغانی، ناصرالدین ابن بی بی و…باین منطقه است. محیط امن و دانش پرور بلاد روم در قرن هفتم و امکان نشأت خلاقیت فرهنگی، عرفاء و ادبای جهان اسلام را باین سامان کشانده بود. آثار فارسی این بزرگان علم و ادب، مخصوصاً تصنیف کتاب مستطاب مثنوی مولوی و پیدایش طریقت فارسی مولویه، نه تنها زبان و ادب فارسی را در آن دیار استوار ساخت، بلکه به روایت عزیزبن اردشیر استرآبادی (متوفی بعد از سال ۸۰۰ ه .ق / ۸–۱۳۷۹م) مؤلف کتاب بزم و رزم، «جمهور اهالی ممالک روم» در قرن هشتم هجری «به زبان پارسی مایل و راغب بودند». چین. زبان فارسی در چین به پیشینه ۲۶۰۰ ساله فرهنگ و تمدن ایران با چین گره خورده است. تعامل ایران و چین از دوره ساسانی تداوم داشته است و در هنگام ایجاد جاده ابریشم این روابط به اوج رسید و پس از پیدایش اسلام این روابط توسعه پیدا کرد. نسخه های خطی فارسی فراوانی در چین وجود دارد و کتاب های فرهنگ فارسی در چین تألیف حسین وفایی در قرن دهم و منهاج الطلب نوشته محمد بن حکیم زینینی در دستور زبان فارسی در سال ۱۶۶۰ میلادی شواهد متقنی برای اثبات این امر است. با ایجاد سلسله مغولی یوآن، تعداد زیادی از مسلمانان آسیای مرکزی و آسیای غربی به چین
مهاجرت کردند که ایرانی ها و فارسی زبان ها بخش قابل توجهی از آن ها بودند و به این ترتیب در این دوره زبان فارسی یکی از سه زبان رسمی چین و زبان اول مسلمانان چین شد.
کاکتوس های بزرگ ساقه نام یک سرده از تبار مودارتباران است.
اسپندارهای وبر نام یک سرده از تبار جنگلی تباران است. گونه های آن به صورت بالا رونده یا آویزان، اپیفیت یا لیتوفیت رشد می کنند. ساقه های آن ها که مقطع دایره ای شکل دارند، زاویه دار یا تخت هستند. ساقه ها بین ۲ تا ۵ پهلو و دارای حاشیه های دندانه دار هستند که بر روی آن ها توپچه های کوچک و پراکنده با خارهای ریز وجود دارد. خارها کوتاه و زبر هستند و گاهی اوقات اصلا وجود ندارند. گل های قیف مانند به شکل زنگ که در کنار ساقه ها ظاهر می شوند، دارای رنگ های لکه دار صورتی تا زرد رنگی یا سفید مایل به سبز بوده و طول آن ها بین ۳ تا ۱۰ سانتی متر است. این گل ها در شب باز می شوند. توپچه های روی میوه و پایه گل از خارهای زبر یا پشمالو پوشیده شده اند. میوه های گرد تا بیضی، گوشتی و اغلب برجسته، قرمز یا زرد و دارای خار یا بدون خار هستند. این میوه ها گوشت سفید یا بنفش دارند. دانه های تشکیل شده در میوه این گیاه دارای اندازه متوسط، قهوه ای مایل به سیاه تا سیاه، کمی براق، بیضی و تقریباً صاف هستند. طول آن ها تا ۱.۸ میلی متر و عرض آن ها تا ۱.۲ میلی متر است.
انستروم اف ۲۸ و ۲۸۰ یک خانواده از بالگردهای با موتور رفت و برگشتی ساخت شرکت انستروم ایالات متحده آمریکا است. از این خانواده بالگرد تا کنون بیش از ۱۲۰۰ فروند ساخته شده است. مدلهای اف-۲۸ و انستروم ۲۸۰ از موتور پیستونی لایکومینگ بهره می برند و مدل انستروم ۴۸۰ نیز از موتور توربوشفت آلیسون ۲۵۰ بهره می برد. کاربران. کاربران غیرنظامی. در مقیاس گسترده در میان علاقه مندان به پرواز، آموزش پرواز و شرکتهای غیرنظامی خصوصی به کار می رود.
اسپندارهای گل سفید نام یک گونه از مودارتباران است.
در اینجا فهرست سرزمین هایی که که زبان رسمی شان مالایی است، ارائه شده است.
انستروم تی اچ ۱۸۰ یک بالگرد سبُک آموزشی تک موتوره پیستونی و دوسرنشین محصول شرکت انستروم آمریکاست. این بالگرد دارای سه ملخ است و یک ارتقاء بر پایهٔ انستروم اف ۲۸ به حساب می آید. جستارهای وابسته. فهرست بالگردهای بسیار سبک
انستروم ۴۸۰ یک بالگرد سبک کوچک محصول شرکت بالگردسازی انستروم است. توسعه. در دهه ۸۰ میلادی شرکت انستروم دو بالگرد اف-۲۸ و ۲۸۰ با موتور پیستونی ساخت و ارتش آمریکا درخواست ساخت یک بالگرد آموزشی با موتور جت را به شرکت انستروم ارائه کرد؛ بنابراین شرکت انستروم با بهره گیری از بدنهٔ انستروم اف ۲۸ مدلی با موتور توربوشفت آلیسون ۲۵۰ ارائه نمود و آن را TH28 نام نهاد. تی اچ به معنای Training Helicopter است که ارتش برای آموزش خلبانان خود در نظر گرفته بود؛ ولی ارتش آمریکا از کیفیت این محصول راضی نبود و معامله انجام نشد. در این میان کیفیت محصول مورد نظر برای مصارف غیرنظامی قابل قبول بود و شرکت انستروم مدل ۴۸۰ را در سال ۱۹۹۳ به بازار معرفی نمود که از یک موتور توربوشفت آلیسون C20W بهره می برد. طراحی. اسکلت ۴۸۰ از لوله های فولادی ایجاد شده و بدنهٔ آن نیز از جنس آلومینیم است. خلبان در صندلی چپ قرار دارد که برای بالگردها مسئله ای غیرمعمول است. این بالگرد فاقد سامانهٔ هیدرولیکی است و یک سامانه مکانیکی ملخ را کنترل می کند. گیربکس انستروم ۴۸۰ بهینه نیست و با وجود اینکه موتور آلیسون ۲۵۰، قدرت ۴۲۰ اسب بخار را فراهم می کند بخش زیادی ا
ز قدرت توسط گیربکس هدر می رود و ۳۰۵ اسب بخار تنها بمدت ۵ دقیقه در اختیار ملخ ها قرار می گیرد. این میزان نیز پابرجا نبوده و در پرواز کروز این میزان به ۲۷۷ اسب بخار کاهش پیدا می کند؛ بنابراین این بالگرد بیشتر در دمای پایین و ارتفاع زیاد توانایی و کارایی خوبی از خود نشان می دهد. کاربران. کاربران غیرنظامی. انستروم ۴۸۰ بطور گسترده در موارد غیرنظامی به کار می رود. جستارهای وابسته. فهرست بالگردهای بسیار سبک
هواگردسازی شوایتزر یک شرکت سازنده محصولات بادپر، هواگرد کشاورزی و بالگرد است که پایگاه آن در ایالت نیویورک می باشد. این شرکت در سال ۱۹۳۹ توسط برادران شوایتزر بنیانگذاری شد و نخستین بادپر خود را در دهه ۱۹۳۰ میلادی ساختند. شرکت شوایتزر در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط شرکت بزرگ سیکورسکی خریداری شد تا رسماً یک شرکت زیرمجموعه لقب بگیرد. به دستور سیکورسکی کلیه محصولات شرکت شوایتزر در سال ۲۰۱۲ میلادی توقف تولید شدند و شرکت به کار خود پایان داد. شرکت سیکورسکی از هر نظر در زمینه هواگردسازی از شوایتزر برتر بود و هیچ علاقه ای به برند شوایتزر یا فناوری آن نداشت بلکه تنها برای دستیابی به فناوری پهپادی که در شرکت شوایتزر موجود بود، این شرکت راخریداری کرد تا بهره گیری از تجربیات شوایتزر، دانش الکترونیکی خود را در زمینه پهپاد افزایش دهد. از این رو شرکت شوایتزر رسماً از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ بعنوان یک زیرگروه منحل شده به حساب می آمد. کارکنان سابق شرکت شوایتزر که میراث این شرکت را در خطر دیدند، بر آن شدند تا شرکت را زنده نگهدارند و با ثبت یک شرکت جدید و نوپا توانستند بودجه ای فراهم کنند تا سهام خطوط تولید را دوباره از سیکورسکی بخرند. سهام
شرکت منحل شده در سال ۲۰۱۸ به کارکنان فروخته شد و خطوط تولید شوایتزر دوباره راه اندازی شدند. شرکت جدید «شوایتزر آراِس جی» نام دارد.
آغاونادزور رودی است در کشورهای ارمنستان که در استان وایوتس جور جریان دارد که از سرچشمه می گیرد و به رود آرپا می ریزد. طول آن و مساحت حوضه آبخیز (دبی) آن ۲۴ کیلومتر مربع می باشد.
شوایتزر اس-۳۳۰ یا سیکورسکی اس-۳۳۳ یک بالگرد با موتور توربوشفت است که برپایهٔ شوایتزر اس-۳۰۰ توسعه یافت. پس از خریداری شوایتزر توسط سیکورسکی، نام این محصول به سیکورسکی اس-۳۳۳ تغییر یافت و در سال ۲۰۱۲ کلیه خطوط تولید آن برچیده شدند. خط تولید کلیه محصولات شوارتزر تا سال ۲۰۱۸ متوقف بود و درنهایت سیکورسکی سهام شرکت و خطوط تولید آنها را به شرکتی نوپا به نام «شوارتزر آر-اس-جی» فروخت و محصولات این شرکت ازجمله شوارتزر ۳۳۳ در خط تولید قرار گرفتند. توسعه. شوایتزر ۳۳۰. در سال ۱۹۸۷ میلادی شرکت شوایتزر خبر از تولید محصولی جدید با نام اس-۳۳۰ داد که از قطعات دینامیک، ملخ و روتور و سامانه های کنترلی اس-۳۰۰ بهره ببرد؛ ولی تنها بدنهٔ آن تغییر خواهد کرد. نخستین بالگرد اس-۳۳۰ به این صورت ساخته شد که مهندسین، یک فروند اس-۳۰۰ آماده را گرفتند و با انجام تغییرات در بدنه آن را اس-۳۳۰ نام نهادند ولی یک دستگاه موتور الیسن مدل ۲۵۰ C10A را بر روی آن نصب کردند که این محصول در سال ۱۹۸۸ برای نخستین بار پرواز کرد؛ ولی شرکت امنیت پرواز فدرال آمریکا (FAA) از آن ایرادهایی گرفت که با برطرف شدن مشکلات از سوی شرکت شوایتزر، بالگرد اس-۳۳۰ در سپتامبر
۱۹۹۲ مجوز فروش را دریافت کرد. مدل بهینه ای نیز با نام اس-۳۳۰ اس پی ساخته شد که مجهز به موتور قوی تر به نام آلیسون 250-C20W بود که توان پروازی در دمای بالا و فشار زیاد را برای این بالگرد فراهم می کرد. شوایتزر ۳۳۳. پس از معرفی شوایتزر اس-۳۳۰ اس پی در سال ۱۹۹۷، شرکت شوایتزر بهینه سازی هایی بر روی این محصول انجام داد و پس از رفع اشکالات جزئی، دو سال بعد در سال ۱۹۹۹ بالگرد را با نام جدید شوایتزر اس-۳۳۳ به بازار معرفی کرد. روتور و ملخ جدید و ورودی هوای جدید و افزاش وزن برخاست، سرعت و توان بهتر برای هاور کردن به بالگرد داد و کارایی آن نسبت به اس-۳۳۰ اس پی، به میزان ۳۰ درصد افزایش یافت. در سال ۲۰۰۸ نسخه بهینه ای با نام سیکورسکی اس-۴۳۴ معرفی شد.
روزنامه نگاری (به فرانسوی: Journalisme) که گاهی به اشتباه، خبرنگاری نامیده می شود، فعالیتی رادیویی، تلویزیونی،مطبوعاتی و اینترنتی است که اگرچه اصطلاحش از واژه روزنامه (به فرانسوی:)(Journal) به وجود آمده، اما نه تنها به معنای فعالیت در روزنامه ها نیست، بلکه اتفاقاً، بیشتر فعالیت های امروزی اش، شامل تولید محتوا در تلویزیون و فضای مجازی است و ممکن است به شکل خبرنگاری انجام شود، ممکن هم است که به شکل خبرنگاری نباشد و به اشکالی چون سردبیری و گویندگی اخبار انجام گیرد. اگرچه که برخی فارسی زبانان به غلط تصور می کنند که روزنامه نگاری همان شکلِ کاغذیِ خبرنگاری است، اما این موضوع اشتباه است؛ زیرا روزنامه نگاری یک حرفه گسترده تر در تمامی رسانه های الکترونیکی و چاپی است که خبرنگاری فقط یکی از حوزه های آن را تشکیل می دهد و حوزه های دیگری هم هستند که جزو شاخه های حرفه روزنامه نگاری محسوب می شوند. روزنامه نگاری یک حرفه مشترک میان بسیاری از فعالان رسانه ای مانند خبرنگاران، گزارشگران،منتقدان فیلم، بسیاری از سازندگان فیلم مستند و بیشتر تولید کنندگان محتوا است؛ برای مثال، روزنامه نگار ممکن است گزارشگر یا ستون نویس، دبیر یا سردبی
ر باشد،ولی خبرنگار نباشد. وجه اشتراک همگی روزنامه نگاران این است که تمام آنها برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی جامعه، به تولید و توزیع مطالب و محتواهای واقعیت محور درباره حقیقت های جامعه و موضوعات روز می پردازند؛ این موضوعات شامل اخبار، رویدادها، ایده ها، تحلیل ها، افراد،ورزش،تکنولوژی، آثار هنری و موارد دیگر نیز می شوند. عدم محدودیت روزنامه نگاری به روزنامه. واژه فارسی روزنامه در روزنامه نگاری، گاهی موجب ایجاد معنایی اشتباه برای این اصطلاح می شود که بر پایه آن، برخی از فارسی زبانان روزنامه نگارها را صرفا نویسندگان روزنامه ها می دانند؛ این در حالی است که فعالیت های روزنامه نگاری در همگی رسانه های دیجیتال در جریان هستند و به روزنامه ها محدود نیستند. اگرچه که معنای تحت اللفظی این اصطلاح در زبان های مختلف، به روزنامه و روزنامه نویسی محدود می شود، ولی معنای اصلی آن بسیار گسترده تر از فعالیت در روزنامه ها است و شامل همه رسانه ها می شود؛ همانطور که واژه فارسی روزنامه نگاری از ریشه کلمه روزنامه به وجود آمده است، در زبان های فرانسوی،ترکی، اسپانیایی، ایتالیایی،عربی و بسیاری از زبان های دیگر هم، همین مسئله وجود دارد؛ مثل
ا در زبان فرانسوی هم اصطلاح فرانسوی روزنامه نگاری (journalisme) از ریشه واژه ای فرانسوی به معنای روزنامه (journal) به وجود آمده است؛ با این وجود، معنای اصلی و غیر تحت اللفظی این اصطلاح در همگی این زبان ها، محدودیتی به روزنامه ندارد و بسیار گسترده تر است.اگرچه گاهی این خطای رایج در میان برخی فارسی زبانان دیده می شود، اما در محیط های حرفه ای و آکادمیک رسانه ای، چنین مسئله ای وجود ندارد؛ برای مثال، با همین دید که روزنامه نگاری می تواند در رادیو و تلویزیون هم انجام گیرد، رشته هایی مانند روزنامه نگاری رادیو تلویزیونی در ایران وجود دارند. البته باید توجه کرد که روزنامه در معنای دیگر خود، به معنای شکلی از محتوای رسانه ای و واقعیت محور است که با هدف افزایش اطلاعات جامعه درباره موضوعات روز و واقعیت ها، در مطبوعات،رادیو،تلویزیون و اینترنت تولید می شود؛ از آنجایی که روزنامه در این معنا، رسانه ای کاغذی نیست و شکلی از محتوای رسانه ای است که در هر رسانه ای قابل تولید است، واژه هایی مانند روزنامه تلویزیونی و روزنانه اینترنتی، با توجه به همین معنا از واژه روزنامه ایجاد شده اند و روزنامه را نه یک رسانه کاغذی، بلکه نوعی محتوای
رسانه ای که در هر رسانه ای قابل تولید است، قلمداد می کنند. تفاوت روزنامه نگار و خبرنگار. گاهی به غلط، تمام فعالین رسانه ای در رسانه های چاپی و کاغذی، روزنامه نگار( به انگلیسی: journalist) و تمام فعالین رسانه ای در رسانه های دیجیتال، خبرنگار (به انگلیسی: Reporter یا correspondent) نامیده می شوند؛ معمولا دلیل این خطا، تصور غلط محدودیت روزنامه نگاری به رسانه های کاغذی است؛ این در حالی است که علاوه بر عدم محدودیت روزنامه نگاری به روزنامه ها، حوزه خبر و خبرنگاری تنها یکی از حوزه ها و فعالیت های حرفه روزنامه نگاری است. عنوان خبرنگار تنها به روزنامه نگارانی گفته می شود که فقط بر گزارش اخبار تمرکز دارند و به تحلیل اخبار و یا سایر مطالب غیر خبری نمی پردازند؛ ضمناً، روزنامه نگاران خبرنگار معمولا در مکانی خاص که محل وقوع خبر است، حضور دارند و گزارش خبری تهیه می کنند؛ بنابراین تمام خبرنگاران روزنامه نگار هستند، اما تمام روزنامه نگاران الزاماً خبرنگار نیستند و ممکن است علاوه بر خبرنگاری، در سایر حوزه های روزنامه نگاری هم فعال باشند؛ برای مثال روزنامه نگار ممکن است روزنامه نگار تحقیقی باشد و به تحقیق درباره موضوعاتی بپردا
زد که شاید حتی جزو اخبار به شمار نیایند و یا روزنامه نگار موسیقی باشد و به تولید محتوا های تحلیلی و انتقادی درباره آثار هنری جهان موسیقی بپردازد. موضوعات روزنامه نگاری. موضوع روزنامه نگاری هر چیزی می تواند باشد، و روزنامه نگاران به نگارش در مورد حوزهٔ گسترده ای از مسائل اشتغال دارند از جمله: روزنامه نگاران می توانند برای خروجی های خبری عمومی همچون روزنامه ها، مجلات خبری و رادیو تلویزیون؛ نشریات تخصصی کثیرالانتشار همچون مجلات تجاری و سرگرمی، یا برای نشریات و خروجی های خبری که دارای گروه خاصی از مشترکین هستند، یا پایگاه های خبری اینترنتی گزارش کنند. معمولاً از روزنامه نگاران خبرنگار خواسته می شود برای گردآوری اطلاعات جهت تهیه گزارش خود در صحنهٔ وقوع ماجرا حضور یابند، و اغلب ممکن است آنان گزارش خود را در محل تهیه کنند. آنان همچنین برای گردآوری اطلاعات از تلفن، رایانه و اینترنت نیز استفاده می کنند. با این وجود، اغلب اوقات این گزارش ها در اتاق خبر یا تحریریه یعنی دفتری تهیه می شود که خبرنگارها و سردبیر برای تهیهٔ محتوای خبر در آن مشغول به کار هستندو فرایند پردازش تا تأیید و ارسال خبر در آن صورت می گیرد. خبرنگارها،
خصوصاً آن هایی که موضوع یا حوزهٔ خاصی را پوشش می دهند باید روابط گسترده ای با منابع، یعنی افراد و سازمان های فعال در حوزهٔ مورد نظر داشته باشند، تا بتوانند یا به منظور شرح جزئیات یک حادثه، یا ایجاد سرنخ هایی در مورد دیگر موضوعاتی که باید گزارش شود، از آن ها استفاده کنند. آنان همچنین باید برای تحقیق و گزارش بهتر ماجرا مهارت های پرسش گری و تحقیقی خود را تقویت کنند. سبک روزنامه نگاری. روزنامه نگاری به گروه های پرشماری تقسیم می شود: روزنامه ها، مجلات خبری، مجلات عمومی، مجلات تجاری، مجلات سرگرمی، خبرنامه ها، نشریات خصوصی، صفحات خبری آنلاین و… هر یک از این گونه ها شرایط خاص خود برای تحقیق و نگارشِ گزارش را، داراست. مثلاً، روزنامه نگاران ایالات متحده آمریکا از سبک هرم وارونه برای نگارش گزارش خود، استفاده می کردند. گرچه این سبک بیشتر برای نگارش گزارش های خبری صریح و جدی استفاده می شده و نه مقالات اصلی. گزارش های مکتوب خبری جدی باید به صورت خلاصه نوشته شده، و مهم ترین اطلاعات را در همان ابتدا بیاورد، تا چنانچه در صورت کمبود فضا، داستان خلاصه شد، کم اهمیت ترین مسائل، از انتهای داستان حذف شود. سردبیران معمولاً اطمینان
حاصل می کنند که گزارش ها تا حد امکان موجز نوشته شود. مقالات اصلی اغلب با توجه به موضوع گزارش آزادانه تر نوشته می شوند، و عموماً فضای بیشتری به آن ها اختصاص داده می شود. مقالات مجلات خبری و مجلات عمومی معمولاً به سبکی متفاوت نوشته می شوند، و در آن ها تأکید کمتری بر هرم وارونه است. نشریات تجاری بیشتر حول محور اخبار تهیه می شوند، درحالی که نشریات سرگرمی بیشتر بر مبنای مقالات اصلی تدوین می شوند. روزنامه نگاری رادیو تلویزیونی. روزنامه نگار رادیو باید حقایق را جمع آوری کرده و آن را با دقت و قاطعیت پخش کنند، اما در همین حین باید جلوه های صوتی جالبی نیز به گزارش خود بیفزایند که این امر از طریق مصاحبه با افراد درگیر در ماجرا و موسیقی پس زمینه که به توصیف ماجرا کمک می کند فراهم می شود. گزارشگران رادیو ممکن است مقدمه ای بر خبر بنویسند که توسط گوینده خوانده می شود، آنان همچنین ممکن است به صورت زنده به پرسشهای گویندهٔ خبر نیز پاسخ دهند. روزنامه نگار تلویزیون برای شرح و توضیح گزارش خود به اطلاعات تصویری، از جمله مصاحبه زنده با افراد درگیر در ماجرا، تصاویری از صحنه رویداد ماجرا، و تصاویر گرافیکی که بیشتر در ایستگاه تلویزیون
برای قالب ریزی خبر تهیه شده متوسل می شوند. گزارشگران تلویزیون نیز ممکن است مانند گزارشگران رادیو مقدمه ای بر خبر بنویسند که توسط گوینده تلویزیون در آغاز خبر خوانده می شود. معمولاً گزارشگران رادیو و تلویزیون از فضایی که مطبوعات، برای درج اطلاعات در اختیار دارند، برخوردار نیستند. روزنامه نگاری در عصر هوش مصنوعی در دنیای امروز، تحول دیجیتال (Digital Transformation) نقش بی بدیلی در تغییر ساختارهای سنتی رسانه ای ایفا کرده است. هوش مصنوعی (Artificial Intelligence – AI) به عنوان نیروی محرکه اصلی این تغییر و تحول، روزنامه نگاری را از یک حرفه صرفاً انسانی به عرصه ای تبدیل کرده که در آن الگوریتم ها، یادگیری ماشینی (Machine Learning – ML) و تولید خودکار محتوا (Automated Journalism) نقشی کلیدی و غیرقابل انکار ایفا می کنند. از طرفی، این فناوری جدید امکانات گسترده ای برای بهینه سازی (Optimization) فرایندهای خبری فراهم کرده و از سوی دیگر، چالش های مهمی را در زمینه کیفیت محتوا، شفافیت، اخلاق رسانه ای و آینده شغلی خبرنگاران ایجاد کرده است. تاریخچه. روزنامه نگاری در دوران قدیم. گرچه خبررسانی در شکل جدید و استاندارد آن از سده
هفدهم به بعد بود ولی دولت ها از زمان دودمان هان در چین باستان اقدام به انتشار بولتن های خبری همگانی کردند. نقش روزنامه نگاری در جامعه. در دههٔ ۱۹۰۲ که روزنامه نگاری نوین در حال پا گرفتن بود، نویسنده والتر لیپمن و فیلسوف آمریکایی جان دووی در مورد نقش روزنامه نگاری در دموکراسی با یکدیگر مباحثاتی داشتند. فلسفهٔ بحث آنان هنوز مشخصه بحث در مورد "نقش روزنامه نگاری در جامعه و دولت ملی" است. «لیپمن» بر این باور بود که روزنامه نگاری می بایست به عنوان یک میانجی یا مترجم بین عموم و سیاست گذاران عمل کند. بر این اساس روزنامه نگاری تبدیل به یک واسطه می شد. هنگام سخنرانی نخبگان، روزنامه نگار گوش فرا می داد و اطلاعات را ثبت می کرد، آنگاه این اطلاعات را تصفیه کرده، و برای استفاده عموم در اختیار آنان قرار می داد. دلیل روزنامه نگار برای این کار آن بود که عموم در موقعیتی نبودند که بتوانند به هضم اطلاعات فزاینده و پیچیدهٔ جامعهٔ مدرن باشند، در نتیجه یک واسطه می بایست اخبار را برای آنان تصفیه می کرد. لیپمن این موضوع را به این صورت شرح می دهد: لیپمن معتقد بود که عموم از طریق رأی خود بر تصمیم گیری نخبگان تأثیر می گذارند. در همین حین