Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به خصوص اگر از الگوریتم های بهینه سازی و تدوین استفاده کنند. یکی دیگر از عمده زمینه های تحقیق برای نظریه منطق، مهندسی نرم افزار بود. پروژه های تحقیقاتی مانند دستیار نرم افزار دانش بنیان و برنامه های کارآموزی به برنامه نویسان از نظریه منطقی برای تأیید درستی مشخصه نرم افزار استفاده کردند. همچنین از آنها برای تبدیل مشخصات به کد کارآمد در سیستم عامل های گوناگون و اثبات برابری میان پیاده سازی و مشخصات استفاده کردند. این روش رسمی مبتنی بر تبدیل، اغلب بسیار پر زحمت تر از توسعه نرم افزار سنتی است. اگر چه، در حوزه های خاص با فرم گرایی مناسب و الگوهایی با قابلیت استفاده مجدد، این روش برای محصولات تجاری ثابت شده است. دامنه های مناسب معمولاً مواردی از قبیل سیستم های تسلیحاتی، سیستم های امنیتی و سیستم های مالی درلحظه است که خرابی این سیستم هزینه های انسانی یا مالی بیش از حد دارد. نمونه ای از چنین دامنه ای طراحی یکپارچه مقیاس بزرگ است - فرایندیی برای طراحی تراشه های مورد استفاده در پردازنده ها و بقیهٔ اجزای مهم دستگاه های دیجیتال. خطا در یک تراشه فاجعه بار است. بر خلاف نرم افزار، تراشه ها نمی توانند تعمیر یا به روز رسانی ش
وند. در نتیجه، توجیه تجاری برای استفاده از روش های رسمی برای اثبات مطابقت پیاده سازی و مشخصات وجود دارد. یکی دیگر از کاربردهای مهم منطق در فناوری کامپیوتر در زمینه زبان های قاب و مرتب کننده های خودکار بوده است. زبان های قاب مانند کی ال-وان دارای مفاهیم سخت هستند. تعاریف موجود در کی ال-وان را می توان به طور مستقیم به نظریه مجموعه ها و ریاضیات گزاره ها مرتبط کرد. این نکته به اثبات کننده های تخصصی نظریه ها که مرتب کننده نامیده می شوند اجازه می دهد تا اظهارات مختلف بین مجموعه ها، زیرمجموعه ها و روابط را در یک مدل داده شده تجزیه و تحلیل کنند. به این ترتیب مدل قابل اعتبارسنجی می باشد و هرگونه تعریف متناقضی پرچم گذاری می شود. مرتب کننده همچنین می تواند اطلاعات جدیدی را استنباط کند، برای مثال مجموعه های جدید را بر اساس اطلاعات موجود تعریف کند یا تعریف مجموعه های موجود را بر اساس اطلاعات جدید تغییر دهد. این سطح انعطاف پذیری برای اداره کردن دنیای همیشه در حال تغییر اینترنت ایدئال است. فناوری مرتب کننده بر روی زبانهایی مانند زبان هستی شناسی وب سوار شده تا بتواند از سطح منطق معناشناسی به اینترنت موجود دسترسی پیدا کند. ای
ن لایه وب معنایی نامیده می شود. منطق زمانی برای استدلال در سیستم های همزمان استفاده می شود.
رمو د آنجلیس (؛ ۳۰ ژوئیه ۱۹۲۶–۹ اکتبر ۲۰۱۴) بازیگر، بدل کار و نقاش اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "داستان بل استار"، "مردی به نام اسلج"، "جانگو"، "جنگو، آماده مرگ باش"، "سرسخت و مقتدر، "خشم آشیل"، "گاریبالدی"، "هانیبال"، "ریتای غرب"، "سکوت بزرگ"، "سرباز حرفه ای" و تعطیلات اروپایی نشنال لمپون اشاره کرد.
سوپر ماریو میکر ۲ یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی و سیستم ساخت بازی از مجموعه بازی های "سوپر ماریو" است که توسط شرکت نینتندو برای کنسول نینتندو سوئیچ ساخته و منتشر شده است. این بازی دنبالهٔ "سوپر ماریو میکر" محسوب می شود که در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۹، در سراسر جهان منتشر شده است. روند بازی تا حد زیادی نسبت به نسخه پیشین حفظ شده است، که در آن بازیکنان خط سیر سفارشی خود را با استفاده از دارایی های بازی های مختلف در سراسر فرنچایز "سوپر ماریو" ایجاد می کنند و آن ها را به صورت آنلاین به اشتراک می گذرانند. "سوپر ماریو میکر ۲" ویژگی ها و دارایی های جدیدی را معرفی می کند، که شامل سبک خط سیر جدید و دارایی های مبتنی بر عنوان "سوپر ماریو ۳ دی ورلد" است. همانند نسخه پیشین، این عنوان نیز با واکنش های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، که تعامل در بازی، ابزار ویرایش مسیر و موسیقی مورد تحسین قرار گرفت، اما منتقدان نسبت به مسائل مربوط به حالت آنلاین انتقاداتی داشتند.
انتخاب دستورالعمل در علوم کامپیوتر یک سطح از پشت صحنه کامپایلر(کارهایی که کامپایلر دور از دید و دسترس کاربر انجام می دهد) است که ارائه سطح میانی خود را به یک IR سطح پایین تبدیل میکند. در یک کامپایلر معمولی ، انتخاب دستورالعمل مقدم بر زمانبندی دستورالعمل و تخصیص ثبات(رجیستر ) است. بنابراین خروجی IR دارای یک مجموعه نامحدود از ثبات های کاذب (pseudo) (غالباً به عنوان موقت شناخته می شود) است و ممکن است هنوز - و به طور معمول - منوط به بهینه سازی peephole است . در غیر این صورت ، شباهت زیادی به کد ماشین هدف ، کد بایت یا زبان اسمبلی دارد. به عنوان مثال ، برای کد IR سطح متوسط دنباله ی زیردستورالعمل زیر یک توالی دستورالعمل خوب برای معماری x86 است MOV EAX, a XCHG EAX, b ADD a, EAX برای بررسی جامع در مورد انتخاب دستورالعمل ، به این لینک مراجعه کنید . گسترش ماکرو. ساده ترین روش انتخاب دستورالعمل به عنوان توسعه ماکرو یا تولید کد تفسیری شناخته می شود. یک اپراتور انتخابگر دستورالعمل گسترش ـ ماکرو با تطبیق الگوها با IR سطح متوسط کار می کند. پس از تطبیق ، ماکرو مربوط با استفاده از قسمت همسان IR به عنوان ورودی ، که دستورالعمل ها
ی هدف مناسب را (خارج میکند) منتشر می کند، اجرا می شود. گسترش ماکرو را می توان مستقیماً بر روی نمایش متنی IR سطح متوسط انجام داد و یا IR می تواند ابتدا به نمایش گرافیکی تبدیل شود و سپس در عمق اول عبور کند یا اینکه یک (template) الگو با یک یا چند گره مجاور در گراف مطابقت دارد. مگر اینکه ماشین مورد نظر بسیار ساده نباشد ، گسترش ماکرو در حالت انزوا معمولاً کد ناکارآمد تولید می کند. برای کاهش این محدودیت، کامپایلرهایی که این روش را اعمال می کنند معمولاً آن را با بهینه سازی peephole ترکیب می کنند تا ترکیب دستورالعمل های ساده را با معادل های پیچیده تر جایگزین کنند که عملکرد را افزایش می دهد و اندازه کد را کاهش می دهد.این روش به روش Davidson-Fraser معروف است و در حال حاضر در GCC اعمال می شود . پوشش گراف. روش دیگر این است که ابتدا IR سطح متوسط را به نمایش گرافیکی تبدیل کرده و سپس گراف را با استفاده از الگوها پوشش دهیم . الگو یک template است که با بخشی از گراف مطابقت دارد و می تواند با یک دستورالعمل ارائه شده (آماده شده ) توسط ماشین هدف پیاده سازی شود. هدف این است که گراف را به گونه ای پوشش دهیم که هزینه کل الگوهای انتخ
اب شده به حداقل برسد ، که هزینه به طور معمول تعداد چرخه های اجرای دستورالعمل را نشان می دهد.برای گرافهای شکل درخت ، کمترین هزینه پوشش را می توان با استفاده از برنامه نویسی پویا در زمان خطی یافت ،اما برای DAG ها و گرافهای کامل مساله NP کامل می شود و بنابراین اغلب با استفاده از الگوریتم های حریصانه یا روشهایی از بهینه سازی ترکیبی حل می شود. استراتژی کمترین مخرج مشترک. استراتژی کمترین مخرج مشترک ، یک روش انتخاب دستورالعمل است که در platformهایی که دستورالعمل های اضافی (مکمل)پردازنده برای ایجاد برنامه های اجرایی قابل حمل در طیف وسیعی از رایانه ها وجود دارد ، استفاده می شود. طبق استراتژی کمترین مخرج ، رفتار پیش فرض کامپایلر ایجاد کمترین معماری مشترک است. استفاده از هر extension پردازنده موجود به طور پیش فرض خاموش است ، مگر اینکه صریحاً توسط سوئیچ های خط فرمان روشن شود. استفاده از استراتژی کمترین مخرج مشترک به این معنی است که به طور پیش فرض از دستورالعمل ها و قابلیت های تکمیلی پردازنده استفاده نمی شود.
بانداج در بی دی اس ام، فعالیت بستن یا مهار افراد با استفاده از تجهیزاتی مانند زنجیر، دکمه سردست یا قلاده برای لذت متقابل وابسته به عشق شهوانی است. طبق اعلام مؤسسه کینسای، ۱۲٪ از زنان و ۲۲٪ از مردان درمورد رابطه جنسی، بی دی اس ام را انتخاب می کنند و با این کار موافقند. تعدادی از موقعیت ها و روش های بانداج در بانداج طناب و سایر فعالیت های بی دی اس ام استفاده می شود. طناب یکی از عناصر مشترک این موقعیت ها است، اگرچه ممکن است از بند، تار، زنجیر، قلاب، منگول، میله پاگشا، یقه، مبلمان بانداج، قاب ساخته شده برای هدف، دهان بندهای مختلف و یک بازوبند نیز استفاده شود. این پیوندها و اصطکاک ها غالباً همان انواع بانداج ژاپنی، شیبری و کینباکو هستند که خاستگاه شان آنجاست. بندهای بدن کامل. کراوات توپی. کراوات توپ یک حالت بانداج است که در آن، فرد به حالت توپ با زانو در برابر شانه محدود است. موقعیت توپ (موقعیت جنینی نیز نامیده می شود) می تواند محکم بسته شود، که در آن پاها دو برابر خم می شوند و پاشنه ها باسن را فشار می دهند. پاها را باید بالا آورده شوند تا رانها به سینه فشار بیاورند. محکم فشار دادن ران ها بر روی شکم ممکن است تنفس
را محدود کند. دست ها ممکن است از جلو یا پشت سر بسته شوند، هرچند پشت سر معمول تر است. اگر در پشت باشند، ممکن است بند آرنج نیز وجود داشته باشد، یا بازوها ممکن است در حالت دعای معکوس قرار داشته باشند، و طنابهایی به دور بازوها و تنه (یا بازوها و پاها) قرار بگیرند تا بازوها را محکم در پشت نگه دارد. اگر در جلو باشد، بازوها ممکن است در آغوش پاها بسته شوند، یا ممکن است با هر مچ دست به آرنج مخالف متصل شوند. ممکن است مچ پا یا زانوها به هم گره خورده باشند. به طور معمول مچ پا در حالت قورباغه به رانها بسته می شود. گاهی فرد مطیع کفش های پاشنه بلند می پوشد تا فرد سلطه گر، طناب هایی به دور پاشنه آن پیچیده و به مچ دست ببندد. این به تأثیر بصری می افزاید، و باید به عنوان مکمل سایر بندهای امن استفاده شود. در اثر فشار، ممکن است کفش جدا شده یا پاشنه پا آسیب ببیند. وقتی فرد مطیع از این طریق گره خورده باشد، کفش ها را نمی توان جدا کرد. سر ممکن است به طریقی به عقب کشیده شود، مانند بانداج سر. با این حال، مخالفان، استدلال می کنند که این مغایر ایده اتصال به توپ است. متناوباً، می توان سر را به جلو کشید تا چانه سینه را فشار دهد. این حالت م
ی تواند سختگیرانه باشد (و برخی معتقدند) تحریک کننده است. در عین حال راحت است و ممکن است سوژه برای مدتی در آن باقی بماند. کراوات توپی یکی از حالت های ممکن در خود-بانداجی است. تحرک در آن محدود است، بنابراین باید از مکانیزم های فرار اضافی مستقل و از اقدامات احتیاطی بیشتری نسبت به بانداج معمولی استفاده شود. بانداج هوگی. بانداج هوگی مستلزم بستن هر چهار اندام به پشت است. این به طور معمول شامل اتصال مچ دست و مچ پای فرد در پشت کمر با استفاده از نوعی محدودیت های فیزیکی مانند طناب یا کاف است، اما ممکن است در برخی از زمینه های بی دی اس ام به اتصال بازوها و پاها در پشت نیز اشاره داشته باشد. این اتصال ممکن است شل باشد و مچ پا و مچ دست خود را با فاصله از هم جدا کند، یا محکم تر باشد، درحالی که هر چهار اندام به هم متصل شده اند، حتی با مچ دست و مچ پا متصل شده و به زانو یا شانه بسته می شوند. یک هاگتی کلاسیک غربی با اتصال آرنج ها و اتصال زانوها سخت تر می شود. یک نوع هوگی است، که شامل بستن مچ دستِ بسته به پاهای جمع شده است، و دسترسی سلطه گر به سلطه پذیر برای بازی جنسی را آسان می کند. قلاده هوگتی نوعی هوگی سختگیرانه است، که مچ، آ
رنج و مچ پا را پشت سر خود به هم گره می زند و مچ پا را به بند شانه می بندد. انگشتان شست پا نیز به هم گره خورده و سپس به عقب گز متصل می شوند و سلطه پذیر را به یک قوس شدید می کشانند و در عین حال گنگش، او را به شدت محکم می کند. ایمنی. موقعیت هوگی فشار را بر شکم فرد گره خورده وارد می کند، که ممکن است باعث ایجاد مشکل در تنفس شود، که به عنوان خفگی موضعی شناخته می شود. باید اطمینان حاصل شود که فرد گره خورده می تواند در تمام مراحل بازی به راحتی نفس بکشد. اینکار اگر از گیس، یقه یا طناب برای ایجاد گره سخت تر استفاده شود، بسیار مهم است. این درکنار خطرات طبیعی مهار بدنی و بازی بی دی اس ام، خطری دیگر است. کراوات خرچنگ. مچ دست مطیع به مچ پا، و آرنج به زانوها متصل می شود. این حالت فقط اجازه باز و بسته شدن پاها و کمی غلتیدن را می دهد. کراوات میگو (ebi). کراوات میگو (海老責め، به فارسی ابی-ها، به انگلیسی Zeme)(همچنین به عنوان یک روش شناخته شده از ابی(海老) یا یک گوری (繰り)) یک نوع بانداج کینباکو است. بیش از ۳۰۰ سال پیش در سال ۱۷۴۲ در ژاپن به عنوان شکنجه و روش بازجویی آغاز شد. به دلیل موقعیت خم شده و پایین کشیدن بالاتنه، اگر فرد برای
مدت طولانی در این حالت بماند، در بدنش احساس سوزش ایجاد می شود. به دلیل بالا رفتن پاها و خم شدن بالاتنه، این حالت شبیه پاهای میگو یا میگو است. در مرحله اول، یک کراوات سینه، مانند کراوات جعبهای ساخته می شود. شرکت کننده به صورت چهارزانو نشسته است و مچ پا با استفاده از یک کراوات ستونی به هم گره خورده است. از اینجا، طناب روی گردن شرکت کنندگان، (یا مهار قفسه سینه) حلقه می شود و به مچ پا برمی گردد. این حالت کم کم محکم شده و مچ پا را به سمت بالا می آورد. تغییرات. همه تغییرات دارای حالت تلاقی مچ پا، مشترک هستند. کراوات میگو معکوس. حالت گیاکو ابی: در مرحله اول، یک کراوات سینه، مانند یک کراوات جعبه ای ساخته می شود. شرکت کننده به صورت چهارزانو نشسته است و مچ پا با استفاده از یک کراوات ستونی به هم گره خورده است. سپس، شرکت کننده به پشت دراز کشیده، و طناب از مچ پا در امتداد پشت منتقل می شود، آنها را می کشد و آنها را به باسن محکم می کند. به این گره کراوات ژاپنی نیز می گویند. مهار طناب. مهار طناب بانداج، که گاهی به عنوان یک بند بانداج، تار طناب، لباس طناب یا کارادا نیز شناخته می شود، یک اتصال است که شامل گره زدن یک ساختار پیچ
یده از طناب در اطراف بدن در یک شبکه پیچیده مانند مد است. "مهار طناب" در واقع شبیه چرم مهار بانداج است، به این معنی که هر دو به طور معمول برای اتصال فرد استفاده نمی شوند، اما برای اعمال فشار بر روی منطقه محدود استفاده می شوند و می توانند نقاط ایمنی سایر روش های بانداج را فراهم کنند، از جمله بانداج تعلیق. یک لباس طناب از ۱۰–۱۵ متر طناب برای بستن استفاده می کند، و شامل چندین عبور طناب از جلو به عقب در اطراف بدن برای ایجاد الگوی طناب الماس شکل مشخص است. این طناب از طناب متصل می شود، طناب دوتایی با چهار گره فوق العاده قرار گرفته روی بدن می افتد و به آرامی از زیر فاق گرفته و تا پشت گردن کشیده می شود. رشته های منفرد اکنون از عقب به جلو منتقل می شوند، به درون ساقه حلقه می زنند یا از مانترهیچ استفاده می کنند. در بعضی موارد، یک دسته طناب ممکن است تا آن قسمت از تنه گسترش یابد و به شبکه هایی با طرح الماس تبدیل شود که از طول بازوها یا پاها پایین می آیند. گرچه از یک طناب به طور معمول برای اتصال اندام استفاده نمی شود، اما می توان برای آن منظور فقط با دور زدن بازوهایی که زیر آن قرار ندارند از آن استفاده کرد. لباس طناب را می
توان با طناب فاق یا دسته سینه شنجو ("مروارید") استفاده کرد. کارادای ژاپنی. اصطلاح ژاپنی شیبری به معنای ساده «کراوات» است، در حالی که کینباکو یک کراوات تزئینی است. جایی که هدف تولید الگوی طناب زیبا در اطراف بدن است. اصطلاح ژاپنی کارادا به معنای ساده «بدن» است. به طور سنتی، بین پیوندهای طرح دار کیکو (《لاک پشت پوسته》؛ شش ضلعی) و هیشی (الماس) تمایز قایل می شد، اگرچه بسیاری از منابع مدرن فقط از اصطلاح کیکو برای اشاره به هر نوع بند بدن طناب استفاده می کنند. کروات پایین تنه. طناب فاق. طناب محل انشعاب بدن انسان (همچنین به عنوان شناخته شده ماتاناوا یا ساکورا در بانداج ژاپنی) شامل طناب تساوی دور کمر یک زن است؛ سپس این طناب از بین لابیا عبور داده می شود تا فشار دردناک یا لذت بخشی به اندام تناسلی او وارد شود. طناب محل انشعاب بدن انسان معمولاً شامل کنف یا کنف بافته شده است، اما تسمه یا مهار هم ممکن است در آن استفاده شود. این بانداج، به راحتی می تواند با هر حالت دیگر بانداج ترکیب شود. طناب فاق ممکن است روی لباس یا مستقیم بر روی پوست بسته شود. می توان آن را زیر لباس یا در نمای کامل پوشید. در حالی که بیشتر از طنابهای فاق کوت
اه در زنان استفاده می شود، تغییرات خاصی برای مردان در این بانداج وجود دارد. طناب فاق همچنین می تواند به عنوان یک نوع کمربند عفاف پیچیده استفاده شود. تکنیک. به طور معمول، طناب بین لب بزرگ ویا عمیق تر از طریق پودندال شکاف از فرج، عبور می کند. گره ها را می توان در طناب بست تا فشار خاصی به مقعد یا کلیتور وارد شود. معمولاً با بستن آن به طنابی به دور کمر دقیقاً بالای باسن یا بستن دو سر آن به محل دیگری ثابت می شود. این نوع بانداج همچنین در فعالیتهای بی دی اس ام، خصوصاً در مورد زنان سلطه پذیر معمولاً به عنوان بخشی از حالت تحریک و انکار، بکار می رود. در نوع دخترک کلاسیک در مضیقه، که مورد علاقه فیلمهای صامت است، از طناب فاق استفاده می شود و سپس مچ و آرنج را از پشت و مچ پا و زانوها بسته می شود؛ و باعث نگاه رقت انگیز سلطه گر می شود. تغییرات. برای تماس مداوم پوست با طناب، اگر طناب به کمر بسته نشود، می توان آن را به جلو و عقب بین لابیا حرکت داد یا می توان سوژه را از روی آن عبور داد. طنابها ممکن است محکم و از جلو به دور کمر بسته شوند، از طریق دستگاه تناسلی به پایین لیز بخورند، سپس به عقب کشیده شوند و به طنابهای دیگر که به د
ور مچ بسته شده اند بسته شوند، و به عنوان یک چنگال، مضاعف می شوند تا بیشتر محکم شوند. این نوع بانداج، به سلطه پذیر، امکان فشار متقابل بر اندام تناسلی را (که اغلب باعث تحریک جنسی می شود)، هرچند که باعث کاهش آزادی حرکتش شود، می دهد. اگر چنین بانداجی خیلی محکم کشیده شود، حرکت و بازوها بسیار کم حرکت می کنند، خصوصاً وقتی که با بند آرنج ترکیب شوند و دست ها در تماس با باسن محکم شوند. قورباغه. قورباغه، یک حالت بانداج است که پایین بدن را که در آن پاهای یک فرد به طور کامل در زانو خم شده است. آنها به طور جداگانه از مچ پا تا ران و نیز درست در پشت زانو به شکل یک قورباغه خمیده بسته می شوند. زانوها ممکن است آزاد، نزدیک به هم یا به طور گسترده ای باز شوند. این نقطه آغاز بسیاری از بازی های جنسی دیگر است. این کراوات فرد را در حالتی قرار می دهد که آسیب پذیر است، اما کاملاً بی حرکت نیست و هنوز هم می تواند حرکت کند؛ البته مانند یک خزنده، به طور ناجور. قورباغه، با شخصی که چنین محدود شده است، همچنین می تواند به عنوان یک حالت جنسی محدود کننده یا به عنوان پایه ای برای بند محدودتر استفاده شود. مچ بند فرد بسته شده را می توان به نوعی حلقه
غیر متحرک با طناب دلخواه وصل کرد، و در حین جلوگیری از فرار، آزادی حرکت را محدود می کند. علاقه مندان به کینباکو می توانند از کراوات فوتو مومو استفاده کنند. مچ دست در هر طرف، اغلب پس از به گره خوردن مچ پا / ران ترکیبی، در دو طرف مربوط می باشند، اگر چه ممکن است نسبت به کراوات هر مچ دست تا مچ پا در مقابل و حالت قابل توجهی سخت تر باشد. در حالت مشابه، مچ های فرد به سادگی به مچ پا مربوط متصل می شوند. با این حال، نمی توان آن موقعیت را کاملاً قورباغه ای در نظر گرفت، زیرا با شرایط 《مچ پا تا ران بسته》مطابقت ندارد. حالت پاها. پاها ممکن است کاملاً به هم چسبیده باشند (که به طور رنگارنگ باکره توصیف می شود)، با هم باشند، از هم جدا باشند ویا به عنوان حالت شلخته، به طور گسترده ای از هم جدا باشند. سلطه پذیر می تواند ایستاده، زانو زده یا نشسته باشد یا زانوها را به سمت سینه بکشاند. ایستادن ممکن است آرام باشد، روی نوک پنجه پا یا در شدیدترین حالت، در حین pointe باشد. حالت لوتوس. برخی از سلطه پذیران، انعطاف پذیرتر در یوگا، موقعیت لوتوس راحت می نشینند. بعضی ها به طور طبیعی جمع می شوند. کروات بالاتنه. کراوات جعبه ای. کراوات جعبه ای،
کراواتی در قفسه سینه و بازوها است و برای درست کردنش، به عنوان گره ای جزئی با کراوات اندام تحتانی ترکیب شده، یا پس از تغییر در سایر کراوات ها ایجاد می شود. هر دو بازو به طور موازی در پشت توسط یک هسته نگه داشته شده، و توسط یک طناب کششی که نقطه میانی بازوهای بالا را متصل می کند، بی حرکت می شوند. کراوات TK یا جعبه شیبری، (gote shibari)، یک کراوات تک ستونی از قسمت بالاتنه است. به آن کوکته("takate kote") نیز می گویند. اول، بازوها به طور موازی در پشت قرار می گیرند. این نقطه شروع کراوات است که دارای یک طناب بالایی است که تنه و بازوها را درست در زیر شانه محاصره می کند، به یک نقطه مرکزی متصل می شود و یک ساقه به سمت بازوها ایجاد می کند. این وجه تمایز جعبه کراوات با دیگر بانداج هاست. یک طناب پایین بازوها و تنه را در یک نقطه میانی بین طناب فوقانی و آرنج احاطه کرده و دوباره به ساقه برمی گردد. از بسته های TK در بند تعلیق استفاده می شود، اما اگر طناب ها جابجا نشوند، وزن بدن می تواند عصب شعاعی را خرد کند و منجر به بیماری جدی و احتمالاً برگشت ناپذیری شود که به قطره مچ دست معروف است. . هیچ حالت کاملاً مطمئنی برای بنداج بالاتنه
وجود ندارد. پیدا کردن نقطه میانی درست بین عضلات سه سر و عضلات دلتوئید مشکل ترین کار است. انواع. جعبه متقاطع سینه، طناب بالایی را با استفاده از یک جایگزین که از روی شانه و پشت از زیر بازوی مخالف عبور می کند، کمی شل تر می کند و سپس بر روی شانه دیگر تکرار می کند. یک جایگزین سفت تر، گره زدن آرنج به هم است که می تواند منجر به استرپادو یا پیوند دعای معکوس شود. بازوی بیش از حد ("Hasenohren") یا گوش های حیوان دست آموز، روش دیگری برای مهار دست هاست. برخی از بانداج های دست شامل این ها هستند: بنداج پستان. بانداج پستان یک تکنیک بانداج است که شامل گره زدن طناب به دور پستانهای یک زن به صورت بصری پیچیده و تزئینی است. بانداج پستان شایع ترین استفاده از طناب است، اما بافته شده، تسمه یا مهار همچنین ممکن است بجایش استفاده شود. بانداج پستان اغلب بر جنبه های تزئینی، زیبایی شناختی و انکار جنسی وابسته به عشق شهوانی متمرکز است، و نه بر روی بی حرکتی زن. با این حال، اسارت پستان می تواند با تکنیک های دیگری همراه باشد که تحرک فرد را محدود می کند و می تواند نقاط ایمنی سایر بازی های بانداج، مانند طناب فاق و شکنجه پستان را فراهم کند. تکنیک.
بند پستان را می توان روی لباس یا مستقیماً روی پوست قرار داد، همچنین می توان آن را زیر لباس یا کاملاً در بیرون از آن پوشید. از طناب، روبان یا بندهای چرمی می توان استفاده کرد. تکنیک اصلی پیوند پستان که شامل گره زدن طناب ها به دور پستانها است، باعث برآمدگی آنها می شود. معمولاً از طناب یکسان برای هر دو پستان استفاده می شود به طوری که دسته طناب به طور خودکار در قسمت جلوی آن نگه داشته می شود. این طناب ممکن است در پشت نیز ثابت شود، که در آن صورت، نوعی سوتین ساخته شود. تکنیک دیگر قرار دادن یک طناب در اطراف تنه درست بالای پستانها و دیگری در زیر آنها است، سپس طناب ها را به هم فشار می دهند تا سینه ها از بالا و پایین فشرده شوند. این کار را می توان به جای روش دیگر انجام داد. یک طناب را می توان از روی شانه ها و از بین پستانها رد کرد، آن را از بالا و پایین سینه ها به هم رساند، سپس از روی شانه ها به عقب گره، برگرداند. از طناب اولیه می توان برای قرار دادن ناخن ها بین بازوها و بدن استفاده کرد. شینجو. شینجو (از زبان ژاپنی به معنای مروارید) یک تعبیر خوب است که به اتصال سینه های ماده اشاره دارد. در بین مردم ادعا شده است که 《شینج
و》 اصطلاحی اصیل ژاپنی برای 《بند بیکینی》 است. با این حال، هیچ کراواتی به نام 《شینجو》 در تاریخ استفاده از کینباکو یا استفاده از آن در زمان حال، پیدا نمی شود. شکل اصلی یا بنیادی کینباکو برای اتصال بازوها و پستانها با نام Ushiro Takatekote شناخته می شود، یعنی اتصال بازوها در پشت (ushiro) در حالت تکتوکو (takate kote). این کراوات تکتوکو، که در اصل در سامورایی هنر رزمی هویوجوتسو (捕 縄 術) یا ناواجاتسو یافت شد، (縄 found) در اواخر قرن نوزدهم به استفاده وابسته به عشق شهوانی خود تبدیل شد و اوایل قرن ۲۰، پایه و اساس بیشتر روابط کینباکو شد. ترکیب با تکنیک های دیگر. گاهی، بانداج پستان با سایر تکنیک های بانداج ترکیب می شود. به عنوان مثال، بازوان زن را می توان از پشت، در آرنج یا جعبه کراوات یا در حالت دعای معکوس بست. بازوهای بسته شده وقتی با بانداج پستان ترکیب می شوند، سینه و پستانهای زن را مجبور به بیرون زدگی بیشتر می کنند. هنگام ترکیب بانداج پستان و بازو، سلطه گران می توانند طنابهای بالا و پایین پستانها را در کنار پستانها با هم عبور دهند، تا از زیر شانه ها و پشت گردن عبور کنند، که در نتیجه طناب به طور مؤثر پستانها را محاصره
می کند. بانداج پستان می تواند نقشی جدایی ناپذیر در بانداج تعلیق داشته باشد. اگر بانداج تعلیق به حالت تعلیق درآید، به ویژه در حالت افقی مانند هوگی معلق، از بند پستان به عنوان اصلی ترین ناحیه حمایت کننده در زیر سینه استفاده می شود. حالت های بازوها. برای توصیف این بانداج ها، کل واژگان تکامل یافته است. وقتی بازوها مانند مومیایی از روی سینه عبور می کنند: این مصری است، اگر شانه های مخالف را لمس کنند: این یک دوبل-وی است. وقتی هر دو مچ پشت کمر با هم محکم می شوند: این بند استرپادو است. هنگامی که یک مچ دست به پشت و تا شانه مخالف کشیده می شود، یک چکش داریم. وقتی مچ ها جلوی بدن هستند و آرنج ها را با میله پخش کننده پشت می بندند: این یک پیشخدمت است. در این حالت، دست ها ممکن است روی سر، پشت گردن یا در یک کراوات روی بازو باشند. آنها ممکن است در کف پا، روی مچ پا ، در مچ پا مقابل زانوها، به صورت ضربدری از جلو یا نگه داشتن آرنج مخالف باشند. کراوات اسیر. کراوات اسیر ویا کراوات بیش از حد بازو (کوتوبو ریو-تکابی)، یک حالت بانداج است که در آن، مچ دست یک فرد را در پشت سرش با استفاده از نوعی محدودیت فیزیکی، مانند طناب یا سیل بسته است؛
که طول طناب، زنجیر یا بند در انتهای دیگر به آن متصل است، که آن هم به یک کمربند به دور کمر یا دیگر نقطه لنگر متصل شده است. افرادی که بانداج طناب را انجام می دهند این را یک کراوات کوتاه مدت یا موقتی می دانند که برای مهار سلطه پذیر هنگام حرکت به اتاق دیگر یا گره زدن مقدماتی استفاده می شود. این بانداج، قابل گریز نیست. این کراوات ساده بازو، گاهی در پیشگویی جنسی و در قلقلک بازی استفاده می شود که مانع حفاظت سلطه پذیر از لکه های مضراب خود می شود. مچ ها از جلو با کروات دو ستونی به هم گره خورده اند. آنها از بالای سر گرفته می شوند و طناب از مرکز پشت، پایین می افتد. از پایینِ پشت سینه عبور کرده و به دورش حلقه می شود، معکوس می شود و سقوطی محکم به طرف مرکز می کنند، طناب از جلوی سینه عبور می کند و در وسط عقب قفل می شود. طناب اضافی را می توان تا زمانی که مچ دست سلطه پذیر محکم شود، به دورش پیچید. به دلیل استفاده از این به عنوان کراوات دائمی، کشش کاهش می یابد و یک طناب دیگر از بین زیر بازو عبور داده می شود و فضای زیر آرنج بسته می شود. کراوات روی بازو ممکن است به عنوان بخشی از بانداج پیچیده تری استفاده شود. به عنوان مثال، می ت
وان طناب پشت را از بین پاها رد کرد و از جلو محکم کرد و یک طناب فاق تشکیل داد. مچ ها ممکن است با کمی کشیدن طناب، به بازوها بسته شوند؛ که برای آن هم چندین کراوات هست، از یک کراوات گشاد تا یک کراوات سخت که مچ دست ها تقریباً روی بازوها است. کراوات بالای بازو را می توان با تکنیک های دیگری که سلطه پذیر را بیشتر بی حرکت می کنند ترکیب کرد؛ مانند بانداج هوگی، قورباغه یا میگو برای پاها، یا بستن مچ دست بسته به یک قاب ثابت. در این حالت، آرنج ها از هردو طرف بیرون می آیند، و در یک سطح با سر قرار می گیرند، در حالی که دست ها از پشت سر بسته می شوند. تفنگ شانه. تپو شیباری (به ژاپنی: 鉄 砲 縛 り) این یک کراوات بازو نامتقارن است، جایی که یک بازو از پشت و بازوی دیگر از روی شانه، گرفته می شود. دعای معکوس. دعای معکوس، یک تکنیک است که در بازی BDSM استفاده می شود، شامل مهار بازو یک شخص با اتصال بازوانش به پشتش، به طوری است که دستان فرد، بین شانه و انگشتانش باشند. دستها مستقیم، کشیده و کف دستها یکدیگر را لمس می کنند؛ دست ها هم با مچ دست مقید به هم هستند. به همین دلیل، شبیه حالت نماز سنتی است، اما بازوها به جای اینکه در مقابل فرد مقید باشن