Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تو سزار ساندینو، رهبر انقلابی نیکاراگوئه، که در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ علیه اشغال نیکاراگوئه توسط ایالات متحده مبارزه کرد، همچنین یک ملی گرای انقلابی نامیده شده است. جنبه های خاصی از انقلاب مکزیک ۱۹۱۰–۱۹۲۰ با ناسیونالیسم انقلابی مشخص شده است. به عنوان مثال، به گفته روبرت اف الگره، کارگران راه آهن مکزیک «ناسیونالیسم انقلابی را به عنوان ابراز مخالفت خود با مالکیت خارجی راه آهن پذیرفتند، بدون شک با بی اعتنایی به مدیران خارجی افزایش یافته است.» آلگره همچنین استدلال می کند که "ناسیونالیسم انقلابی مردانگی ریلرو را تقویت کرده و تقویت کرده است - دیدگاه کارگران از خود به عنوان قوی، شجاع و مستقل. مشارکت آنها در درگیری های مسلحانه این ویژگی ها را تسکین بخشید. " در ایالات متحده، برخی از گروه های ملی گرای سیاهپوست به عنوان نماینده نوعی ناسیونالیسم انقلابی در نظر گرفته شده اند. به ویژه در پی ترور مارتین لوتر کینگ جونیور در سال ۱۹۶۸، برخی از رهبران آفریقایی آمریکایی به این نتیجه رسیدند که ادغام نژادی غیرممکن است و «انقلاب سیاه» برای ایجاد یک ملت مستقل سیاه پوست ضروری است. یکی از این رهبران، رودی شیلدز بود، که جدایی
طلبی سیاه را در سال ۱۹۶۹ تأیید کرد، زیرا او احساس می کرد "اگر ما از هم جدا بودیم، بهتر و قوی تر بودیم، زیرا وقتی شما سفیدپوستان را به فرزندان خود آموزش می دهید، آنچه آنها دریافت می کنند مفهوم سفید است. زندگی. " این دیدگاه در دهه های بعد کاهش یافت، اما موضوعات ملی گرای انقلابی به عنوان عنصری از موسیقی جاز در اواخر دهه ۱۹۸۰، هنگامی که بر نوازندگان آسیایی آمریکایی تأثیر گذاشت، شناخته شد.
پیتر فان در آ (; – ) جغرافی دان و ناشر اهل هلند بود.او برای منتشر کردن نقشه ها و اطلس های گوناگون از قاره آفریقا شناخته شده است.بسیاری از آثار او بعدتر برای عامه به زبان های فرانسوی و هلندی منتشر شد.
آرتمی پتروویچ وولینسکی (؛ – ) دیپلمات و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. پیشه او ابتدا به عنوان یک سرباز آغاز شد، اما هنگام حکومت پتر یکم به سرعت به عنوان سفیر روسیه به ایران صفوی و فرماندار آستاراخان ترقی یافت. او بعد ها به فساد متهم شد و پیش از آن که کاترین یکم او را برای اداره فرمانداری وسیع کازان بفرستد، تقریباً از تمام اختیاراتش محروم شد. با این حال، آنا، امپراتریس روسیه در سال ۱۷۳۸ وولینسکی را به عنوان یکی از سه وزیر ارشد خود منصوب کرد. پس از ضرب و شتم شاعر برجسته "واسیلی تردیاکوفسکی"، وولینسکی به اتهام توطئه و سوءرفتار دستگیر شد. سر انجام "ارنست بیرون"، دشمن اصلی وولینسکی، او را به اعدام محکوم کرد و در ۲۷ ژوئن ۱۷۴۰ گردن زد.
آرمان نشریه ماهانه انجمن هزاره های ویکتوریا است که به جامعه رو به رشد افغان های ملبورن خدمت می کند و در سراسر استرالیا توزیع می شود. این نشریه در اولین دوشنبه هر ماه منتشر می شود و تعداد خوانندگان آن به چندین هزار نفر می رسد. مجله آرمان در سه زبان دری، پشتو و انگلیسی منتشر می شود. آرمان که تنها مجله دری زبان استرالیا است، به طور مرتب در آن کشور منتشر می شود و به طور گسترده توزیع می گردد. این مجله منبع ارزشمندی از اخبار، اطلاعات، مقالات ویژه و همچنین راهنمای یافتن محصولات و خدمات برای جامعه هزاره ها است. اولین چاپ آرمان در اکتبر ۲۰۰۲ تنها در هشت صفحه منتشر شد و نظر به گذشته خود، از نظر کمی و کیفی بسیار پیشرفت کرده است. این مجله که در حال حاضر در ۴۰ صفحه منتشر می شود، جای خود را در جامعه افغان های استرالیایی به خوبی باز کرده ست. در حال حاضر حامد صابری سردبیر ماهنامه آرمان و شریف ثمر مسئول اجرایی آن است. طراح آن نیز عارف فیاضی است.
مولی و مبارک یک مستند استرالیایی محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی تام زوبریکی است. این فیلم داستان یک پناهجوی هزاره، به نام مبارک طاهری ۲۲ ساله را دنبال می کند که عاشق مولی رول ۲۵ً ساله می شود و با نزدیک شدن به پایان مهلت ویزای موقت خود، با اخراج احتمالی روبرو می شود. این فیلم در سال ۲۰۰۳، نامزد بهترین مستند در جوایز IF شد.
مایکل اکسورثی (; – ) نویسنده، تاریخ نگار و دیپلمات اهل بریتانیا و برندهٔ جایزه همکار انجمن سلطنتی هنر بود. اکسورثی در دوران نوجوانی به طور مکرر در طول تعطیلات به ایران سفر می کرد زیرا پدرش ایفور در پروژه ای در آنجا با بانک میدلند درگیر بود. او به یاد می آورد که در حدود سپتامبر ۷۸ تهران را بلافاصله پس از برگزاری اولین تظاهرات بزرگ علیه محمدرضا شاه ترک کرد.
زمین لرزه ۲۰۲۱ هائیتی () در ساعت ۸:۲۹:۰۹ به وقت محلی در روز ۱۴ اوت ۲۰۲۱ شبه جزیره تیبورن جزیره هیسپانیولا کشور هائیتی به وقوع پیوست. کانون زمین لرزه با شدت ۷٫۲ در مقیاس بزرگی سیسمیک در عمق ۱۰ کیلومتری و در فاصله ۱۵۰ کیلومتری از پورتو پرنس، پایتخت هائیتی، بوده است. در اثر آن بیش از ۸۲۰۰ ساختمان آسیب دید یا تخریب شد و دست کم ۱۲۹۷ کشته شدند. این زمین لرزه تا ماه اوت مرگبارترین زلزله سال ۲۰۲۱ بوده است.
واهاگن فلیکسی آساطریان (؛ – ) سرهنگ نیروهای مسلح ارمنستان بود. وی در ۱۴ ژانویه ۱۹۷۷ در کاساخ به دنیا آمد. وی در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۰ در سن ۴۳ سالگی در هادروت در جریان جنگ ناگورنو قره باغ کشته شد و در آرامستان نظامی یرابلور به خاک سپرده شد. پس از مرگ نشان قهرمان ملی ارمنستان به وی اعطاء گردید.
خانات غازی قُموق یک نهاد لاکی بود که در داغستان کنونی پس از فروپاشی شمخال نشین غازی قموق در ۱۶۴۲ بنیان گذاری شد. مردمان آن شامل قبایل گوناگون لزگی و آوار بود.
صنعت خودروسازی فرانسه از بزرگترین صنایع خودروسازی جهان است. فرانسه از پیشگامان صنعت خودرو بود و تا سال ۲۰۱۵ یازدهمین تولیدکننده بزرگ خودرو در جهان و سومین تولیدکننده بزرگ در اروپا (پس از آلمان و اسپانیا) است. از پایان جنگ جهانی دوم تا سال ۲۰۰۰ به طور مرتب چهارمین بزرگترین صنعت خودروسازی بوده است. صنعت خودروسازی فرانسه از قدیمی ترین صنایع خودروسازی جهان است. این مقاله به بررسی و گاهشماری این صنعت می پردازد. فرانسه محل استقرار دو شرکت بزرگ خودروسازی است: سایر تولیدکنندگان کوچکتر خودرو در فرانسه عبارتند از: رنو تراکس مستقر در فرانسه تولیدکننده اصلی خودروهای تجاری است و متعلق به ولوو است. خودروهای طراحی فرانسوی بارها برنده جایزه خودروی سال اروپا شده اند و جزو زیباترین خودروهای جهان هستند. سیتروئن دی اس جایزه سوم خودروی قرن را از آن خود کرد و توسط مجله "Classic &amp;amp; Sports Car" به عنوان زیباترین خودروی تمام دوران شناخته شد. قرن ۱۸ و ۱۹. ۱۷۶۹ -نیکولاس جوزف کوگنوت اولین وسیله مکانیکی خودران فرانسوی را ساخت. ۱۸۰۷ - فرانسوا ایزاک دو ریواز یک موتور درون سوز مجهز به سوخت هیدروژن اختراع کرد. ۱۸۵۹ - ژان ژوزف اتین لنو
ار موتور احتراق داخلی را توسعه داد. ۱۸۸۴- ادوارد دلامار-دبتوتویل در فرانسه با ساخت اولین اتومبیل بنزینی خود را ساخت. ۱۸۸۷ - لئون سرپوله ساخت وسایل نقلیه با موتور بخار را آغاز کرد. ۱۸۹۰ - آرمان پژو پژو تیپ ۲ را تولید می کند که از موتور احتراق داخلی بنزینی ساخت دایملر استفاده می کند. ۱۸۹۴- آلبرت دی دیون و ژرژ بوتون یک موتور بنزینی تک سیلندر تولید کردند و در ۱۸۹۸ یک موتور چهار چرخ تولید کردند. آنها قبلاً خودروهای مجهز به موتور بخار را در سال ۱۸۸۳ ساخته بودند. ۱۸۹۴ - دلاهیه توسط امیل دلاهیه تأسیس شد. سهام این شرکت در سال ۱۹۵۴ خریداری شد و این شرکت تولید خودرو را متوقف می کرد. ۱۸۹۶ - آرمان پژو شروع به ساخت و سازگاری موتورهای خود با اتومبیل های ساخت خود کرد. ۱۸۹۸ - برادران، لوئی رنو، مارسل و فرناند، اولین اتومبیل خود را فروختند. ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰. ۱۹۰۳ - فرانسه همچنان با تولید ۳۰۱۲۴ خودرو (تقریباً ۴۹٪ از کل جهان) در مقابل ۱۱٬۲۳۵ خودروی تولید شده در ایالات متحده، پیشروترین خودروساز جهان است. ۱۹۰۳ - هاچکیس تأسیس شد. این شرکت در سال ۱۹۵۰ توسط پژو خریداری شد، اما در سال ۱۹۵۵ تولید خودرو را متوقف کرد. ۱۹۰۵ - دلاج توسط لوئیس
دلاژ تأسیس شد. این شرکت در ۱۹۳۵ توسط دلاهیه خریداری شد و در سال ۱۹۵۴ تولید خودرو را متوقف کرد. ۱۹۱۰ - اتوره بوگاتی شرکت بوگاتی را در مولشیم (سپس در آلمان، اکنون در فرانسه) راه اندازی کرد. ۱۹۱۱ - شعبه فرانسوی هیسپانو-سویزا تأسیس شد. تولید خودرو توسط این شرکت در سال ۱۹۳۸ به پایان رسید. ۱۹۱۹ -شرکت اوینوس ویژن تأسیس شد. این کارخانه در سال ۱۹۳۹ به کار خود پایان داد. پس از جنگ، ویژن یک میکرو خودرو، را طراحی کرد. ۱۹۱۹ - سیتروئن توسط آندره سیتروئن تأسیس شد. ۱۹۲۰ - دراک (تأسیس ۱۸۹۶) با سانبیم و تالبوت ادغام شد و در نهایت در سال ۱۹۳۵ این شرکت ها به تالبوت-لاگو تبدیل شدند. این شرکت توسط سیمکا در سال ۱۹۵۹ خریداری شد. ۱۹۲۱ - آمیلکار تأسیس شد. این شرکت در سال ۱۹۳۷ با هاچکیس ادغام شد و تولید خودرو در آن در سال ۱۹۳۹ متوقف شد. ۱۹۲۱ - سالمسون تولید خودرو را آغاز کرد. در سال ۱۹۵۷ این شرکت توسط رنو خریداری شد. ۱۹۲۹ - تولید سالانه خودروهای فرانسوی به ۲۵۳۰۰۰ خودروی سواری در سال رسید، سطحی که تا بعد از جنگ جهانی دوم بی مانند بود. ۱۹۳۳ - با تولید خودروهای سواری فرانسوی ۱۴۰۶۳۵ دستگاه، فرانسه جایگاه خود را به عنوان برترین خودروساز ارو
پایی در مقابل بریتانیای کبیر ۲۲۰٬۷۷۵ از دست داد. ۱۹۳۴ - سیمکا برای ساخت اتومبیل های فیات تأسیس شد. ۱۹۳۶ - در حالی که اقتصادهای انگلیس و آلمان در دهه ۳۰ میلادی پیشرو بودند، رشد اقتصاد فرانسه در حالت بدی بود، با یک دوره اعتصابات مخرب و فلج اقتصادی در سال های میانی دهه اقتصاد فرانسه رو به افول می رفت. در آلمان، دولت هیتلر صنعت خودروسازی آلمان را در یک استراتژی رادیکال گسترش داد. در سال ۱۹۳۶، فرانسه در بین کشورهای تولیدکننده خودرو در اروپا از رتبه دوم به سوم سقوط کرد در حالی که تولید آلمان به ۲۱۳٬۱۱۷ اتومبیل سواری در سال رسید. ۱۹۴۵ - رنو به دولت فرانسه واگذار شد. ۱۹۴۵ - طرح پونس تصویب شد که نشان دهنده عزم دولت برای تغییر ساختار صنعت خودروسازی فرانسه بر اساس اولویت های مشخص شده توسط سیاستمداران و کارکنان دولت بود. اخذ مالیات از خودروهای لوکس به شرکت های: بوگاتی، دلاج، دلاهیه، سالمسون و تالبوت-لاگو بسیار ضربه زد. ۱۹۴۶ - رنو، رنو ۴سی وی را معرفی کرد. ۱۹۴۸ - سیتروئن سیتروئن ۲سی وی را معرفی کرد، یک سدان دیفرانسیل جلو کوچک که به عنوان «ماشین مردمی» در بازار وبه عنوان رقیب فولکس واگن بیتل آلمانی به بازار عرضه شد. ۱۹۵۰ ت
ا ۲۰۰۰. ۱۹۵۴ - فاسل وگا تأسیس شد. ۱۹۵۴ - سیمکا فورد اس ای اف را خرید. ۱۹۵۵ - سیتروئن مدل سیتروئن دی اس را معرفی کرد که مجهز به ترمزهای دیسکی و سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک است. ۱۹۵۵ - اتومبیلز آلپاین تأسیس شد و مجموعه ای از اتومبیل های اسپرت را معرفی کرد. ۱۹۵۷ - پایان تولید سیتروئن تراکسیون آوان پس از ۲۳ سال. ۱۹۶۰ - راه اندازی خط تولید پژو ۴۰۴ سدان. ۱۹۶۱ - رونمایی از رنو ۴، یک ماشین کوچک هاچ بک که هدف آن رقابت با سیتروئن ۲سی وی در فرانسه و همچنین رقبای خارجی مانند فولکس واگن بیتل و مینی جدید بود. ۱۹۶۳ - خودروسازی آمریکایی کرایسلر ۶۳ درصد از سهام سیمکا را خرید. ۱۹۶۴ - سقوط شرکت فاسل وگا پس از تنها ۱۰ سال تولید خودرو به دلیل مشکلات مالی. ۱۹۶۵ - ماترا تولید خودرو را آغاز کرد. سیتروئن کنترل پانهارد از دست داد و تولید خودروهای سواری با نشان پانهارد را به تدریج کنار گذاشت. رنو ۱۶، یک هاچ بک بزرگ خانوادگی" ، عرضه شد و به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. ۱۹۶۸ - سیتروئن، مازراتی سازنده خودروهای اسپرت و لوکس ایتالیایی را خرید. پژو ۵۰۴، یک سدان بزرگ خانوادگی دیفرانسیل عقب را روانه بازار می کند که به عنوان خودروی سال اروپا
انتخاب می شود. ۱۹۶۹ - رنو ۱۲ معرفی شد. ۱۹۷۰- سیتروئن سیتروئن اس ام را معرفی کرد، یک کوپه بزرگ با سیستم تعلیق پنوماتیک، فرمان برقی، ترمزهای هیدرو پنوماتیک و فناوری موتور مازراتی. در این سال سیتروئن، سیتروئن جی اس جدید را معرفی کرد که به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. کرایسلر مدل جدید سالون پرچمدار ساخت فرانسه و طراحی بریتانیا را با نام کرایسلر ۱۸۰ معرفی کرد. ۱۹۷۲ - رونمایی از رنو ۵، اولین هاچ بک کوچک فرانسه. این خودرو دارای بدنه ای سه در و ۵ در و دیفرانسیل جلو است. ۱۹۷۳ - ساخت کرایسلر ۲ لیتری، نسخه موتور بزرگتر مدل کرایسلر ۱۸۰. ۱۹۷۴-با وجود اینکه سیتروئن سی ایکس جدید (جانشین دی اس) به عنوان ماشین سال اروپا انتخاب شد، اما سیتروئن ورشکستگی خود را اعلام کرد. مازراتی به الساندرو دی توماسو فروخته شد. پژو اولین مدل هاچ بک خود را با نام پژو ۱۰۴ روانه بازار کرد. ۱۹۷۵ - سیمکا ۱۳۰۷ (که در بریتانیا با نام کرایسلر آلپاین فروخته می شد) معرفی شد و با استفاده از استایل بدنه هاچ بک و دیفرانسیل جلو به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. سیتروئن با ادغام در پژو از سقوط نجات یافت. تولید سیتروئن دی اس پس از ۲۰ سال و بیش از ۱٫۴
میلیون فروش در سراسر جهان متوقف شد. ۱۹۷۶ - رنو یک مدل هاچ بک کوچک خانوادگی جدید با نام رنو ۱۴ روانه بازار کرد که از نظر مفهومی شبیه فولکس واگن گلف نسل اول و دوم ساخت آلمان غربی است. ۱۹۷۹ - پژو پژو ۵۰۵ را جایگزین ۵۰۴ کرد. ۱۹۸۰ - توقف تولید رنو ۱۲ پس از ۱۱ سال تولید و رنو ۱۶. مدل جدید رنو فیوگو که از نظر اندازه و قیمت شبیه خودروهایی مانند فورد کاپری است معرفی شد. تالبوت تالبوت تاگورا را روانه بازار کرد. ۱۹۸۱ - رنو ۹، یک سدان کامپکت کوچک خانوادگی، با معرفی خود به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. تالبوت سامبا، نسخه فیس لیفت شده پژو ۱۰۴، که در کارخانه سابق سیمکا در پویسی فرانسه ساخته شده است معرفی شد. ۱۹۸۲-سیتروئن بی ایکس معرفی شد. ۱۹۸۳ - پژو سوپرمینی جدید خود را با نام پژو ۲۰۵ با طراحی طراح ایتالیایی پینین فارینا روانه بازار کرد. ۱۹۸۴ - رنو - اولین وسیله نقلیه چند منظوره ون اروپایی را با نام اسپیس روانه بازار کرد. رنو۵ فیس لیفت شد. ۱۹۸۵ - پژو ۳۰۹ معرفی شد. ۱۹۸۶ - ژرژ بس، رئیس رنو، توسط یک گروه تروریستی کمونیستی کشته شد. رنو، رنو ۱۸ را با رنو ۲۱ و کرد. تولید و فروش رنو ۴ پس از ۲۵ سال به پایان رسید، اما تولید آن د
ر آرژانتین تا اوایل دهه ۱۹۹۰ ادامه یافت. تولید سیتروئن جی اس سرانجام پس از ۱۶ سال تولید متوقف شد. ۱۹۸۷ - پژو مدل پژو ۴۰۵ خود را که در بریتانیا طراحی شده بود، روانه بازار کرد و این خودرو به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. سیتروئن ای اکس، سوپر مینی سیتروئن معرفی شد. ۱۹۸۸ - سیتروئن ۲سی وی در فرانسه پس از ۴۰ سال تولید به پایان رسید. رنو رنو ۱۹ را معرفی کرد. عرضه پژو۴۰۵ به شکل استیشن آغاز شد. ۱۹۸۹ -تولید سیتروئن سی ایکس پس از ۱۵ سال متوقف شد و سیتروئن ایکس ام جایگزین آن شد که به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. آخرین مدل پژو ۳۰۵ نیز ساخته شد و تولید این خودرو به پایان رسید. ۱۹۹۰ - رونمایی از رنو کلیو، هاچ بک کوچک جدید رنو، که در نهایت جایگزین رنو ۵ شد. این خودرو به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. ۱۹۹۱- پژو مدل ۲۰۵ خود را با پژو ۱۰۶ جایگزین کرد. سیتروئن با سیتروئن زدایکس دوباره وارد بازار هاچ بک های متوسط می شود. ۱۹۹۲ - گروه پی اس ای یک سرمایه گذاری مشترک با دانگ فنگ موتور کورپوریشن در چین با نام دانگ فنگ پژو-سیتروئن ایجاد کرد. رنو با رنو توئینگو وارد بازار خودروهای شهری می شود که فقط برای بازارهای اروپایی ساخ
ته شده است. رنو رنو ۲۵ را با رنو سفقان جایگزین کرد. ۱۹۹۳ - پژو مدل ۳۰۹ خود را با ۳۰۶ جایگزین کرد. سیتروئن سیتروئن زانتیا جایگزین سیتروئن بی ایکس شد. تولید رنو ۲۱ متوقف و رنو لاگونا را جایگزین آن شد. ۱۹۹۵ - رنو، رنو مگان، را تولید کرد این خودرو در طیف وسیعی از هاچ بک، سدان، کوپه، کابریولت عرضه شد. پژو ۴۰۶ جایگزین پژو ۴۰۵ شد. ۱۹۹۶ - رنو خصوصی شد و از اختیار دولت خارج شد. رنو سینیک معرفی شد و برنده جایزه خودروی سال اروپا شد. تولید رنو ۵ سرانجام پس از نزدیک به ۲۵ سال تولید در فرانسه به پایان رسید. پژو پس از بیش از یک دهه دوری از بازار کوپه با ۴۰۶ کوپه دوباره وارد بازار کوپه شد. ۱۹۹۷- کارخانه مونتاژ هوشمند اسمارت توسط خودروساز آلمانی مرسدس بنز افتتاح شد تا میکرو خودروهای دو نفره تولید کند. ۱۹۹۸ - گروه فولکس واگن سهام بوگاتی را به دست آورد. توقف تولید پژو ۲۰۵ پس از ۱۵ سال و جایگزینی آن با ۲۰۶. ۱۹۹۹ - رنو به سهام خودروساز ژاپنی، نیسان دست یافت. رنو ۹۹ درصد مالکیت خودروسازی رومانیایی داچیا را خرید. تولید سیتروئن سارا پیکاسو، یک مینی ون جمع و جور که شبیه به سبک رنو اسنیک، که بر اساس پلتفرم سیتروئن سارا طراحی شده است.
۲۰۰۰ - سقوط سیتروئن ایکس ام پس از ۱۱ سال، به دنبال کاهش شدید فروش از اواسط دهه ۱۹۹۰. پژو ۲۰۶ سی سی روانه بازار شد این خودرو اولین خودروی فرانسوی با سقف فولادی تاشو بود، که باعث می شود که سقف خودرو به عنوان یک کوپه و کانورتیبل عمل کند. نسل دوم رنو لاگونا در پایان سال معرفی شد و این خودرو یکی از اولین خودروهای تولید انبوه بود که دارای سیستم ورود بدون کلید بود. ۲۰۰۰ تا کنون. ۲۰۰۰ - رنو ۷۰ درصد از سامسونگ موتورز کره جنوبی را خریداری کرد و یک شرکت تابعه جدید رنو سامسونگ موتورز (که در حال حاضر ۸۰ درصد آن متعلق به رنو است) تشکیل می دهد. ۲۰۰۱ - تویوتا خط مونتاژ اروپای غربی خود را برای تویوتا یاریس در والنسین ساخت. پژو ۳۰۷ جدید پژو، جایگزین ۳۰۶ قدیمی شد و به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. ۲۰۰۲ - رنو مگان نسل دوم راه اندازی شد و به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. سیتروئن سی۳ پنج در عرضه شد ۲۰۰۳ - پایان تولید پژو ۱۰۶ پس از ۱۲ سال. این خودرو از سال ۱۹۹۱ روی خط تولید بود. به دنبال عرضه سیتروئن سی۲ سه در، تولید سیتروئن ساکسو نیز متوقف می شود. ۲۰۰۴ - جایگزینی پژو ۴۰۶ با پژو ۴۰۷. سیتروئن، سیتروئن سارا را با سیتروئن سی۴
جایگزین می کند. ۲۰۰۵ - رنو کلیو نسل سوم معرفی شد و به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. ۲۰۰۶ - معرفی پژو ۲۰۷، که در نهایت جایگزین ۲۰۶ شد. ماشین جدید در فرانسه تولید می شود. سیتروئن پیکاسو و نسخه های هفت نفره گرند پیکاسو و سیتروئن سی۴ روانه بازار شدند. ۲۰۰۷-رنو توینگو، قدیمی ترین مدل تولیدی فرانسه، پس از ۱۵ سال با یک مدل جدید جایگزین شد. پژو ۳۰۷ با پژو ۳۰۸ جایگزین شد. ۲۰۰۸ - رنو ۲۵ درصد سهام خودروساز روسی آوتوواز را خرید. ۲۰۱۰ - توقف تولید پژو ۲۰۶ پس از ۱۲ سال تولید. پژو ۴۰۷ و پژو ۶۰۷ از رده خارج و ۵۰۸ جایگزین آنها شد. ساخت سیتروئن سی۴، نسل دوم. ۲۰۱۲ - ساخت پژو ۲۰۸، جایگزین ۲۰۷. پایان تولید سیتروئن سارا پیکاسو پس از ۱۳ سال، پایان تولید خودروهای سواری طراحی شده در فرانسه از قبل از سال ۲۰۰۰. ۲۰۱۳ - ساخت نسل دوم پژو ۳۰۸، که به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. ۲۰۱۴ - جایگزینی پژو ۱۰۷ با پژو ۱۰۸، که بخشی از پروژه پژو -تویوتا است. ۲۰۲۱ - گروه پی اس ای با خودروساز ایتالیایی -آمریکایی گروه فیات کرایسلر، ادغام شد؛ بنابراین این اقدام منجر به تأسیس استلانتیس شد که دفتر مرکزی آن در آمستردام هلند بود. این ادغام همچنین منج
ر به اتحاد مجدد بین مازراتی و سیتروئن پس از ۴۶ سال شد. آمار تولید. آمار تولید خودرو در فرانسه: مجموع تولید وسایل نقلیه موتوری در سراسر جهان توسط رنو در سال ۲۰۱۰ (بدون نیسان) ۲٬۷۱۶٬۲۸۶ دستگاه بود که از این تعداد ۲٬۳۹۵٬۸۷۶ خودرو سواری و بقیه دیگر وسایل نقلیه بود. این رتبه، دهمین رتبه در بین همه تولیدکنندگان خودرو است. کل تولید وسایل نقلیه موتوری توسط پی اس ای پژو سیتروئن در سال ۲۰۱۰ ۳٬۶۰۵٬۵۲۴، از این تعداد ۳٬۲۱۴٬۸۱۰ خودرو سواری بود. این رتبه در بین همه تولیدکنندگان خودرو رتبه هشتم است.
چانکیلو (; که به صورت Chankillo نیز نوشته می شود) یک مجموعه یادوارهٔ باستانی در بیابان ساحلی پرو است که در حوضهٔ کاسما سچین در منطقه انکاش پرو یافت شده است. بقایای این مجموعه شامل دژ چانکیلو در فراز یک تپه، رصدخانهٔ خورشیدی بروج سیزده گانه و محوطه های مسکونی و همایشی است. این طور تفسیر می شود که بروج سیزده گانه در واقع یک رصدخانهٔ نجومی بوده اند که در سدهٔ چهارم پیش از میلاد ساخته شده اند. تمدنی که سازندهٔ چانکیلو بوده است، تمدن کاسما-سچین نام داشته است. این بنا در ژوئیهٔ ۲۰۲۱ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی انتخاب شده است. وسعت این مجموعه حدود است و به عنوان یک معبر مستحکم شناخته شده است. رصدخانه خورشیدی بروج سیزده گانه. بروج سیزده گانهٔ چانکیلو که با فواصل منظم نسبت به یکدیگر واقع شده اند، بر روی لبهٔ یک تپهٔ کم ارتفاع که از شمال به سمت جنوب کشیده شده، ساخته شده اند و افقی «دندانه دار» با شکاف های باریک و فواصل منظم را شکل داده اند. دو نقطهٔ احتمالی رصدی در شرق و غرب از سوی محققان تعیین شده است. در مشاهده از این نقطه ها، پهنهٔ ۳۰۰ متری برج ها در طول افق به طور نزدیکی منطبق با طلوع و غروب خورشید در طول سال
است، اگرچه که تمامی این طلوع و غروب ها قابل مشاهده نیستند. هنگام انقلاب زمستانی، خورشید در پشت آخرین برج سمت چپ چانکیلو طلوع می کند و تا رسیدن به آخرین برج سمت راست هنگام انقلاب تابستانی در شش ماه بعد، در پشت یکایک این برج ها طلوع می کند و گذر زمان را نشان می دهد. بروج سیزده گانهٔ چانکیلو می توانند نخستین رصدخانهٔ شناسایی شده در قارهٔ آمریکا باشند. ساکنان چانکیلو، با مشاهدهٔ طلوع و غروب خورشید از فراز برج مناسب، احتمالاً قادر به تعیین تاریخ دقیق با خطایی حداکثر یک یا دو روزه بوده اند. این برج ها در طول سده ها برای مسافران شناخته شده بوده اند. معروف است که کاربرد نجومی آن ها توسط تور هایردال در مربوط به دههٔ ۱۹۴۰ حدس زده شده است؛ اما فرضیهٔ آن اخیراً و در سال ۲۰۰۷ از سوی آیوان گزی و کلایو راگلز مطرح شده است.
میلوراد کیاچ (متولد ۱ اکتبر ۱۹۴۸ در زرنجانین) مربی والیبال اهل صربستان است. کیاچ سابقه مربیگری در تیم های ملی ایران و بلغارستان و باشگاه لفسکی صوفیه را در کارنامه خود دارد. وی در تاریخ والیبال بلغارستان به عنوان اولین خارجی است که سرمبیگری تیم ملی بلغارستان را بر عهده داشته است.
رُس بَسپار (به انگلیسی: Polymer clay)، خَمیر بسپار یا خَمیر پلیمر، نوعی خمیر مدل سازی سخت شونده است که بر اساس بسپار پلی وینیل کلراید (PVC) ساخته شده است. این ماده معمولاً فاقد مواد معدنی خاک رس است، اما مانند خاک معدنی مایعی را به ذرات خشک اضافه می کنند تا به خواص کاری ژِل مانند برسند و به طور مشابه آن را در فِر قرار می دهند تا سفت شود، از این رو نام محاوره ای آن به عنوان رس تعیین می شود. رُس بَسپار عموماً برای ساخت وسایل هنری و صنایع دستی استفاده می شود و همچنین در برنامه های تجاری برای ساخت قطعات تزئینی استفاده می شود. هنرهای ساخته شده از رُس بَسپار اکنون در موزه های بزرگ یافت می شوند. تاریخچه. باکِلیت، پلاستیک اولیه، در بین طراحان محبوب بود و شکل اولیه رس بسپار، اما پایه فنولی باکالیت پخته نشده قابل اشتعال بود و در نهایت متوقف شد. رس های بسپار ابتدا به عنوان جایگزین احتمالی باکلیت فرموله شدند. یکی از این فرمول بندی ها در سال ۱۹۳۹ مورد توجه عروسک ساز آلمانی کَتی کروز () قرار گرفت. در حالی که برای استفاده در کارخانه او مناسب نبود، کروز مقداری از آن را به دخترش سوفی که در خانواده با نام «فیفی» شناخته می شد د
اد که از آن به عنوان رس مدل سازی استفاده کرد. این فرمول بعداً به ابرهارد فابر () فروخته شد و تحت نام فیمو «FIMO» (ترکیب مدل سازی فیفی) به بازار عرضه شد. ترکیب بندی. رس های بسپار حاوی پایه ای از رزین پی وی سی و یک روان کننده مایع هستند که آن را پلاستیزول می کند. پلاستیزول رس بسپار نیز به دلیل خواص روانه شناسی به عنوان پلاستی ژِل طبقه بندی می شود. این یک ماده روان وردی با عملکرد بالا است: هنگامی که از نیروی کافی استفاده می شود، ماده تسلیم می شود و مانند یک مایع چسبناک جریان می یابد تا این نیرو برداشته شود و در نتیجه به حالت جامد بازمی گردد. این خاصیت انعطاف پذیری چیزی است که آن را به عنوان رس مدل سازی در مقابل بتونه یا خمیر مفید می کند. پلاستی ژل ها حتی در صورت اعمال حرارت ظاهر خود را حفظ می کنند، به این دلیل رس بسپار هنگام پخت در فر ذوب نمی شود و فرو نمی ریزد. عوامل ژل کننده گوناگونی به این خاصیت اضافه می شوند، مانند بنتونیت آمین دار، صابون های فلزی یا سیلیس فومی. رزین پایه را می توان به روش های مختلف اصلاح کرد. روغن معدنی، لسیتین و ارواح معدنی بی بو را می توان برای کاهش گِران رَوی یا تغییر در خواص کاری آن اضا
فه کرد. مقادیر کمی اکسید روی، کائولن یا سایر پرکننده ها گاهی برای افزایش کِدِری، مدول کشسان یا مقاومت فشاری اضافه می شوند. رس بسپار در رنگ های مختلفی موجود است که می توان آنها را با هم مخلوط کرد تا طیف وسیعی از رنگ ها یا شیب ترکیبی ایجاد شود. رنگ ها و مواد چندسازه دارای جلوه ویژه شامل مرواریدی، فلزی، سنگی، نیمه شفاف، شب تاب، فسفرتاب است. کاربرد. رس بسپار تا زمانی که پخته نشود کارایی خود را حفظ می کند. عمل آوری در دمای ۱۲۹ درجه سانتی گراد تا ۱۳۵ درجه سانتی گراد به مدت ۱۵ دقیقه در هر ۶٫۴ میلی متر ضخامت انجام می شود. این دما به طور قابل توجهی کمتر از رس های معدنی است و می توان با استفاده از اجاق گاز خانگی به آن دست یافت. نمونه های حرفه ای رس بسپار هنگام پخت بسیار کوچک می شوند. نمانام های رس بسپار شامل، سرنیت (Cernit)، اویترا (Oytra)، فیمو ()، کِیتو پلی کِلِی ()، اسکالپی ()، پی وی کِلی برازیل (PVClay Brasil) و کرافتی آرژنتینا (Crafty Argentina) هستند. دستگاه پاستاساز خانگی یک ابزار چندمنظوره محبوب برای هنرمندان رس بسپار است. برای ایجاد ورق های با ضخامت یکنواخت، ترکیب رنگ ها یا ایجاد ورق های متنوع و حالت دادن (نرم
شدن) رس مورد استفاده قرار می گیرد. رس بسپار به طور کلی قبل از استفاده نیاز به حالت دهی دارد. این شامل ورز دادن رس با دست، عبور آن از بین دو غلتک یا استفاده از مخلوط کن کم برش برای شکستن چسبندگی ذرات رزین است. پس از آماده شدن رس تا زمانی که ذرات در نهایت دوباره به هم بچسبند، قابل انعطاف باقی می ماند. پلاستیزول پی وی سی سخت شونده در فر، «رس بسپار مایع» مکمل رس بسپار است که می تواند به عنوان چسب برای ترکیب قطعات یا ایجاد جلوه های مختلف استفاده شود. رنگدانه ها، گچ رنگ و رس بسپار معمولی را می توان به رس مایع رنگی اضافه کرد. همچنین مایع را می توان در قالب ها ریخت تا قطعات ریخته گری تولید شود. سلامت و امنیت. ایمنی رس بسپار موضوعی است که به طور خاص در مورد اثرات طولانی مدت قرار گرفتن در معرض برخی از روان کننده های فتالات () که به عنوان مختل کننده غدد درون ریز () طبقه بندی شده اند مورد نگرانی است. هنگامی که به عنوان اسباب بازی یا وسایل مراقبت از کودک استفاده می شود نباید بیش از ۰٫۱ از شش فتالات محدود شده یا ممنوع شده توسط هیئت های نظارتی ایمنی باشد. این شش فتالات عبارتند از: DEHP (Di-2-ethylhexyl phthalate), DBP (Dib
utyl phthalate), BBP (Benzyl butyl phthalate), DINP (Di-isononyl phthalate), DIDP (Di-isodecyl phthalate), and DnOP (Di-n-octyl phthalate، مطابق قانون بهبود ایمنی مصرف کننده (). اگر دستورالعمل های روی بسته (مانند دمای پایین و زمان پخت کوتاه) رعایت شود رس نمی سوزد. اگر رس به دلیل اشتباه یا در صورت خرابی اجاق گاز، مقدار کمی گاز کلرید هیدروژن آزاد کند ممکن است باعث بو و سوزش چشم یا بینی شود. مقدار گاز کلرید هیدروژن آزاد شده از رس می تواند مشکل سلامتی ایجاد کند. با توجه به الزامات و مقررات آزمایش، محصولات رسی که برای نگهداری یا سرو غذا یا نوشیدنی مورد استفاده قرار می گیرند برای این برنامه ها توصیه نمی شوند. همه محصولات رس بسپار به عنوان «بی خطر برای غذا» برچسب گذاری نشده اند. روان کننده ها در محصول پخته شده باقی مانده و می توانند خارج شوند و این یک خطر بالقوه برای سلامتی برای مدل ساز و کاربر نهایی است. محدودیت های استفاده از برخی از فتالات ها در سال ۲۰۰۹ در اتحادیه اروپا و ایالات متحده اعمال شد. همه فتالات ها خطری برای سلامتی ندارند و برخی از آنها برای کاربردهای پزشکی تأیید شده اند. کاربردهای دیگر. از رس بسپار می
توان برای ساخت انواع صنایع دستی و جواهرات استفاده کرد. فرمولاسیون هواخشک، گاهی به عنوان رس بسپار خودسخت شونده (مانند دکو، پرسلن سرد () و غیره) نامیده می شود فاقد بسپار است.