Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه امنیت انرژی دست همکاری به هم داده اند. به گفتهٔ نعیمه دوستدار، خروج آمریکا از برجام به حکومت ایران فرصتی را داده است تا با استفاده از آن ناتوانی خود در تأمین مطالبات مردم را به گردن آمریکا بیندازد و با بی نیاز دانستن خود از پاسخ گویی به غرب، بر نقض حقوق بشر در ایران و سرکوب اجتماعی و ایجاد تضییقات بیشتر برای فعالان سیاسی و مدنی، بیفزاید. به نوشتهٔ فرناز فصیحی خبرنگار ایرانی در نیویورک تایمز، در شرایطی که تحریم های آمریکا علیه ایران در راستای اعمال استراتژی فشار حداکثری به بیشترین میزان خود رسیده و منجر به سقوط ارز شده است، توافق بلندمدت با چین از منظر حامیان آن، تنها راه نجات باقی مانده برای اقتصاد ایران است. به گفتهٔ امیر طاهری دولت چین خواستار تحمیل یک رابطهٔ کلاسیک استعماری با ایران است و از سویی دیگر چین همین رابطه را با بیش از ۳۰ کشور آسیایی و آفریقایی برقرار کرده است تا هم نیاز خود به مواد خام را تأمین کند و هم بازارهای لازم برای صنایع خود را به دست آورد. به نوشتهٔ تایم هرچند این توافقنامه نه چندان که گفته می شود برای ایران ثمربخش خواهد بود و نه این کشور چندان در تأمین انرژی چین و فراهم سازی مسیری در
نقشه راه ابریشم جدید عاملی حیاتی است، با این حال این توافق نشان دهنده محدودیت اثربخشی خط مشی فشار حداکثری ترامپ جهت تسلیم ایران در برابر خواست آمریکا است. به گفتهٔ علی مطهری، بخشی از حکومت از ابتدا مایل به اجرای برجام نبود و در نتیجه برای خروج از برجام تنش ایجاد کرد. این در حالی است که بنابر گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی، دولت ایران تعهدات خود را در برجام به طور کامل انجام داده بود. بنابر آمار ارائه شده توسط شرکت کپلر، فروش نفت ایران پس از خروج آمریکا از توافق هسته ای برجام، به میزان ۴۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته است که این رقم از حجم فروش نفت ایران در دوران جنگ ایران و عراق هم پایین تر است. این درحالی است که فروش نفت ایران پس از توافق برجام چیزی حدود ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه در روز بوده است. از دیگر سو هند به عنوان عمده ترین خریدار نفتی ایران، پس از عدم تمدید معافیت خرید نفت ایران توسط آمریکا، خرید نفت از ایران را متوقف کرد. حتی در مقاطعی از سال ۲۰۱۹ میلادی، ایران فروش نفت زیر ۱۰۰ هزار بشکه در روز را نیز تجربه کرده است. بر همین اساس مطابق با برآوردهای برخی کارشناسان، کسری بودجه دولت در سال ۱۳۹۹ حداقل ۲
۰۰ هزار میلیارد تومان تخمین زده شده که به نظر می رسد این موضوع علت اصلی استقراض ۱۰ هزار میلیارد تومانی دولت از بانک مرکزی است. در ۲۳ آبان ۱۳۹۸ حسن روحانی به کسری بودجهٔ ۳۰۰ هزار میلیارد تومانی دولت اذعان کرد و گفت:«بالاترین درآمد مالیاتی که برای سال آینده پیش بینی شده، ۱۵۰ هزار میلیارد تومان است؛ اما برای اداره کشور به ۴۵۰ هزار میلیارد تومان نیاز است و حال باید پرسید ۳۰۰ هزار میلیارد تومان باقی مانده را باید از کجا آورد» پیش نویس سند. هنوز دقیقاً ابعاد قرارداد اعلام نشده است اما برخی از سرمایه گذاری ۴۰۰ میلیارد دلاری چینی ها در صنایع مختلف ایران در این قرارداد ۲۵ ساله سخن می گویند، «پترولیوم اکونومیست» حجم سرمایه گذاری چینی ها در ایران را مطابق با قرارداد ۲۵ ساله، معادل ۲۸۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار خوانده است. براساس این قرارداد بناست چینی ها در صنعت نفت، گاز، پتروشیمی، زیرساخت ترابری، کشاورزی و … سرمایه گذاری گسترده ای انجام دهند. سایت انصاف نیوز و برخی از رسانه های ایران، بخش هایی از پیش نویس سند را منتشر کردند. بی بی سی فارسی در گزارشی گفته که این نسخه با نسخه انگلیسی ای که چهار سال پیش (۲۰۱۶)، سایت دولت منتشر
کرده هماهنگ بوده، اما مفصل تر از نسخه ۲۰۱۶ است. روز ۲۹ مهر ۱۳۹۹، روزنامه دنیای اقتصاد ادعا کرد بخشی از مشارکت ایران و چین در صنعت خودروسازی خواهد بود و در سه بخش تمرکز خواهد داشت: ادعای حکومت. بنابر نظرات حسن روحانی، رئیس جمهور ایران در دولت دوازدهم این همکاری، زمینه ای برای مشارکت ایران و چین در پروژه های اساسی و زیرساخت های توسعه ای ازجمله طرح بزرگ «یک کمربند یک راه» است و آن را فرصتی برای جلب سرمایه گذاری در حوزه های اقتصادی از جمله صنعت، گردشگری، فناوری اطلاعات و ارتباطات بیان کرد. در پیش نویسی که به صورت محدود در مورد این قرارداد منتشر شده، به همکاری های نظامی، دفاعی و امنیتی نیز اشاره شده است. به گفتهٔ دستیار وزیر خارجه در امور آسیای شرقی صحبت از یک پیش نویس چینی به میان آمده است که پیش نویس چینی پس از پیش نویس ایرانی تهیه شده است و به گفتهٔ او «درصد بالایی» از پیش نویس ایرانی را پذیرفته است. دستیار وزیر خارجه در امور آسیای شرقی در یک مصاحبه گفت:... مکانیسمی خاص خودمان تعریف کرده ایم که پول و کالا مبادله می شود. محمود احمدی بیغش نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی در ۲۶ تیر ۱۳۹۹، در یک برنامه تلویزیونی که از شبک
ه یک صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد اخبار منتشر شده دربارهٔ طرح واگذاری جزایر ایرانی به چین به عنوان بخشی از قرارداد ۲۵ ساله را تأیید کرد و گفت که «من اعتقاد دارم که واگذاری جزایر [در این قرارداد] بوده» و صحت دارد. احمدی بیغش تأکید کرد که در این قرارداد موضوع «واگذاری [جزایر] مطرح بوده است اما حرکت مردم و مجلس به نظر من جلوی آن را گرفت.» او گفت که «واگذاری» به معنای «دادن اختیار تام جزایر به چین» در قرارداد ۲۵ ساله وجود دارد و «چینی ها در اصل مقرر بود اختیار جزایر را بگیرند ولی این اتفاق انشاءالله نخواهد افتاد.» محمود احمدی بیغش، روز شنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۹، در مصاحبه با برخی رسانه های ایران، گفت اظهارات منتشرشده را تکذیب می کند. احمدی بیغش در گفتگوی کوتاه خود با خبرگزاری تسنیم گفت: «آن طوری نگفتم، تحریف شده»، «آن گفته را قبول ندارم» و «اگر هم گفتم تکذیب می کنم». وی به وب سایت خبرآنلاین هم گفته عبارتی را که به کار برده «خلط کلامی» بوده و «طرح این موضوع بیشتر شبیه به یک دیوانگی است».در همین حال پیش از اینکه این نماینده اظهارات پیشین خود را پس بگیرد؛ وزارت خارجه جمهوری اسلامی، در بیانیه ای که روز شنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۹ من
تشر کرد، سخنان وی را «از اساس کذب» خوانده و با اشاره به «ضربه شدید این سخنان به منافع ملی»، خواستار «رسیدگی شایسته هیئت رئیسه مجلس» شده بود. گمانه زنی ها. به نوشتهٔ بی بی سی فارسی چهار روایت عمده از این سند همکاری ارائه شده است: بخش هایی از قرارداد راهبردی ۲۵ ساله میان ایران و چین در اسفند ۱۳۹۷ از سوی یک عضو هیئت رئیسهٔ مجلس علنی شد و اما بخش های مفصل تری از این قرارداد در سپتامبر سال گذشته توسط وبگاه «پترولیوم اکونومیست» فاش گردید. در گزارش پترولیوم اکونومیست گفته شده است که چینی ها قرار است در قالب توافق شراکت جامع استراتژیک با ایران ۲۸۰ میلیارد دلار در صنعت نفت و گاز ایران سرمایه گذاری کنند. همچنین طرف چینی ۱۲۰ میلیارد دلار در حوزهٔ توسعهٔ زیرساخت های تولید و ترابری در ایران سرمایه گذاری می کند که بخش چشمگیری از این سرمایه گذاری هم در پنج سال نخست انجام خواهد شد و مابقی آن دوره ای و براساس توافق دو کشور به بخش صنعت و حوزهٔ ترابری ایران تزریق می شود. در مقابل، طرف چینی نفت و گاز را با سی درصد تخفیف و با مهلت باز پرداخت دوساله از ایران خریداری می کند و می تواند بازپرداخت را با یوآن چینی انجام دهد. دو سوم مبل
غ خرید نقد خواهد بود و یک سوم به شکل کالا و خدمات. بر اساس این قرارداد، همچنین شرکت های چینی در تمامی پروژه های مربوط در ایران حق تقدم دارند. تارنمای پترولیوم اکونومیست مدعی شد که در سفر وزیر امور خارجهٔ ایران، تهران و پکن توافقی را که در سال ۲۰۱۶ به نام «مشارکت جامع استراتژیک چین و ایران» با رقم ۴۰۰ میلیارد دلار امضا کرده بودند، توسعه داده و بندهای غیرعلنی به آن افزوده اند. در واقع قرار نیست بخش هایی از این توافق جدید به صورت عمومی علنی شود. پنهان کاری ها. چند روز پس از تصویب پیش نویس برنامه ۲۵ ساله همکاری ایران و چین محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور پیشین ایران در تاریخ ۷ تیر ۱۳۹۹ بدون نام بردن از این سند، نسبت به قراردادی که مخفیانه با طرف های خارجی منعقد شود و «برخلاف منافع کشور و ملت باشد» هشدار داد. در ادامه روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله روز سه شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۹ در انتقاد از پنهان نگاه داشتن محتوای این سند از افکار عمومی نوشت یک سال است که ایران و چین در حال تلاش برای نهایی کردن سند ۲۵ ساله اند و بی اطلاعی مردم ایران را مورد انتقاد قرارداد و عنوان کرد که در زمانی که بحث های مربوط به سند همکاری ۲۵ سال ایرا
ن و چین مطرح است، دولت چین اعلام می کند که نفت عربستان را جایگزین نفت ایران کرده است. این روزنامه دولت محمود احمدی نژاد را متهم به عقد قرارداد «ترکمانچای ارزی» در سال ۱۳۸۷ با دولت چین کرد. به ادعای تجارت نیوز هیچ منبع رسمی ایرانی، از جزئیات این قرارداد خبری نداده است و از عملکرد دولت در گردش اطلاعات دقیق و درست انتقاد کرده است، این خبرگزاری همچنین از بی اطلاعی از زمان آغاز مذاکرات و نبود اطلاعات از وضعیت امضای قرارداد، در جریان بودن مذاکرات آن، در دسترس نبودن متن قرارداد و ضمائم آن چنین روندی را مورد انتقاد قرار داده است. محمود احمدی بیغش نمایندهٔ شازند مجلس شورای اسلامی پنهان کاری دولت در رابطه با برجام را مورد انتقاد قرار داد و خواستار در جریان قرار گرفتن نمایندگان و قصد دولت از این قرار داد شد. تأثیرات احتمالی. تقویت منافع استراتژیک هر دو کشور ایران و چین. به گفته شورای سردبیران روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال، این (سند همکاری جامع ایران و چین) باعث تقویت منافع استراتژیک هر دو کشور ایران و چین خواهد شد. واگذاری توسعه تجهیزات و تأسیسات ایران به چین. نشریهٔ اویل پرایس به عنوان نشریه ای تخصصی در حوزهٔ نفت،
در گزارشی اعلام کرد که به بخش هایی از جزئیات این توافق نامه توانسته است که دست پیدا کند. در این گزارش گفته شده است که افزون بر حوزه های نفت و ترابری، توسعهٔ تجهیزات و تأسیسات نظامی ایران به چین واگذار می شود و هواپیماها و کشتی های نظامی چینی و روسی، قادر به بهره برداری از تأسیسات توسعه یافته خواهند بود. براساس گزارش پترولیوم اکونومیست حکومت چین می تواند تا ۵٬۰۰۰ نیروی امنیتی چین را با هدف محافظت از سرمایه گذاری خود به ایران بیاورد. دسترسی چین به بندرهای ایران و ایجاد شبکه ۵G در ایران. به نوشتهٔ روزنامه مشرق و تریبون پاکستان این پتانسیل وجود دارد که سرمایه گذاری پکن هر ۵ سال افزایش یابد. شرکت هوآوی چین هم قرار است زیرساخت ایجاد شبکه مخابراتی ۵G را در ایران کلید بزند. از طرف دیگر چینی ها می توانند در قالب توافق با ایران به بندرهای این کشور در ساحل خلیج فارس و تنگه هرمز نیز دست پیدا کنند. مقایسه با قرارداد ترکمنچای. بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی ایران که این توافق را «استعماری» و «برخلاف منافع ایران» می دانند، از آن به عنوان «قرارداد ترکمنچای» یاد کرده اند و عده ای آن را ناقض اصل ۷۷ قانون اساسی ایران می دانند
. همچنین شماری از نمایندگان مجلس از ابعاد «پنهان» این قرارداد ابراز نگرانی کرده اند. اسپوتنیک، خبرگزاری دولتی روسیه قرارداد میان چین و ایران را «توافقنامهٔ جدید ترکمنچای» نامید که «تلاشی است از سوی تهران برای وادار کردن پکن به وتو پیش نویس قطعنامهٔ شورای امنیت سازمان ملل برای تمدید تحریم تسلیحاتی علیه ایران.» حساب توئیتری فارسی زبان وزارت امور خارجهٔ ایالات متحده نیز این توافق را «ترکمنچای دوم» نامیده و گفته است که حکومت تهران می ترسد جزئیات آن را برملا کند چراکه «هیچ بخشی از آن به سود مردم ایران نیست.» واگذاری منابع آبی و جزایر ایران. حسن نوروزی، نمایندهٔ رباط کریم در مورد واگذاری جزیرهٔ کیش به چینی ها، به رئیس جمهور ایران هشدار داد و بابت واگذاری جزیرهٔ کیش به مدت ۲۵ سال و امتیاز صید ماهی در آب های جنوب ایران به دولت چین نیز ابراز نگرانی کرد و گفت که «مذاکره هایی نیز دربارهٔ دریای خزر انجام شده است». در مقابل مقامات دولتی واگذاری کیش و امتیاز صید بی رویهٔ ماهی به چینی ها را رد کردند؛ سید عباس موسوی سخنگوی وزارت امور خارجه در توییتی با رد ادعای واگذاری جزایر ایرانی چنین نظراتی را «دروغ پردازی و انتشار اطلاعا
ت غلط» خواند. بهره برداری از معادن طلا. بر پایه گزارش برخی از منابع، بهره برداری حکومت چین از معادن طلا، بخشی از توافق ۲۵ ساله جمهوری اسلامی با جمهوری خلق چین است. احتمال فروش نفت ایران به چین به بهای بسیار پایین. یکی از تأثیرات احتمالی این پیمان نامه، فروش نفت ایران به چین، به بهای بسیار پایین یا با تخفیف بسیار است. تغییر در ژئو اکونومیک جنوب و غرب آسیا. نشریات هندی توافق ایران و چین از یک سو و همزمان اعلام پایان همکاری ایران با هند در طرح توسعه چابهار به علت تأخیر این کشور را، به منزلهٔ شکست راهبردی هند در رقابت با چین برای دسترسی به بازار انرژی و نیز دسترسی به راه های تجاری بین المللی از طریق ایران تلقی کرده اند که به علت همسویی کامل هند با سیاست تحریم آمریکا علیه ایران رخ داده است. از سوی دیگر به نوشتهٔ عبدالباسط پاکستان، از نزدیک شدن روابط ایران و چین و تضعیف همکاری هند با ایران در کریدور شمال-جنوب می تواند منتفع شود. بر باور جاناتان فولتون، تحلیلگر اقتصادی و دیپلماسی مرکز برنامه های خاورمیانهٔ رفیق حریری، عربستان سعودی و امارات متحده عربی توافقات همکاری بلندمدت مشابهی با چین دارند. به طوری که عربستان مذ
اکراتی را از سال ۲۰۱۸ با محوریت محمد بن سلمان با چین آغاز کرده است. در نتیجه بر باور او چین راهبرد متوازنی در توسعه همکاری خود در منطقه خلیج فارس دارد و همزمان با هر دو سوی خلیج فارس در حال عقد موافقتنامه های راهبردی است. ورود نیروهای امنیتی چینی به ایران. همچنین به نوشتهٔ نشریه پترولیوم اکونومیست، این سرمایه گذاری، همراه با تخفیف در خرید نفت است و در اجرای طرح های توسعه به چین اولویت می دهد و امکان حضور پنج هزار نیروی امنیتی چینی در خاک ایران را فراهم می کند. اجرای طرح اینترنت ملی با همکاری چین. روز ۱۱ شهریور ۱۳۹۹، محمدصالح جوکار رئیس کمیسیون امور داخلی و شوراهای مجلس اسلامی (که پیش از حضور در مجلس به عنوان معاون پارلمانی سپاه فعالیت داشت) گفت در پیش نویس سند، بحث اینترنت ملی «تحت عنوان همکاری دو کشور در جهت توسعه فضای مجازی قید شده است» و تأکید کرد که در اینترنت ملی «به راحتی می توان در این بستر سایت ها و پایگاه های اطلاعاتی مخرب را فیلتر کرد.» حکومت ایران به دلایل بیشتر امنیتی و تحت عنوان «شبکه ملی»، درصدد عملی کردن طرحی برای جداکردن اینترنت داخلی (اینترانت) از اینترنت جهانی است. کاهش فشار بحران اقتصادی و
تحریم آمریکا. به نوشته وال استریت ژورنال این توافقنامه از طریق ایجاد یک بانک همکاری میان ایران و چین به کاستن از فشار تحریم آمریکا کمک می کند. به نوشته روزنامه هاآرتز اسرائیل، بحران اقتصادی و فشار تحریم های ایالات متحده در دوره ریاست جمهوری ترامپ، سبب شد ایران به جای پذیرش شرایط آمریکا بیشتر به سمت همکاری با چین گرایش یابد و تصمیم به پذیرش این توافقنامه بگیرد. برای ایران این یک همکاری اقتصادی راهبردی و بلندمدت محسوب می شود و برای چین راهی برای دستیابی به بازار خاورمیانه و اروپا است. دیدگاه ها. مخالفان و منتقدان. به گفتهٔ روزنامه شرق برخی کارشناسان اقتصادی و سیاسی بنابر دلایلی این قرارداد را نگران کننده می دانند و این دلایل را شامل عدم توانایی ایران در بازپرداخت بدهی، عدم توازن میان ایران و چین، موضع ضعف ایران در تحریم ها، نبود گزینه ای دیگر برای سرمایه گذاری و پیشینهٔ منفی چین در قراردادهای خود با ایران و دیگر کشورهای آسیایی و آفریقایی عنوان کرده است. نگرانی از سکوت ایران از وضعیت مسلمانان در چین. علی مطهری در توییتی اعتراضی از سکوت حکومت ایران پیش از امضای توافق با چین از وضعیت مسلمانان چینی و نگهداری و شکنج
هٔ آنان در اردوگاه های اجباری برای دست کشیدن از دین و فرهنگ خود انتقاد کرد. او همچنین با اشاره به «بی تفاوتی» حکومت ایران در قبال رفتار دولت چین با مسلمانان این کشور گفت: «چندی پیش علت سکوت ایران را از یکی از مقامات عالی وزارت امور خارجه پرسیدم. او گفت به دلیل نیاز اقتصادی مجبور به سکوت هستیم. گفتم مگر مجبورید رابطه با دیگر نقاط جهان را به این جا برسانید که در دامن چین بیفتید.» مطهری با انتقاد به نقض حقوق شهروندی مسلمانان توسط چین و رفتار مقامات جمهوری اسلامی بیان کرد: «مسئولان به علت نیاز اقتصادی به چین، چشمان خود را بر این ظلم آشکار بسته اند و سکوت اختیار کرده اند. اگر ادعای اصولگرایی و آرمان گرایی داریم نباید نسبت به این گونه مسائل بی تفاوت باشیم.». نگرانی از ایجاد رابطه استعماری. روزنامهٔ جمهوری اسلامی در مقابل مسئولانی که «ملاحظات» و «تمایل» چینی ها را محور قرار می دهند، نوشته است: «درست در زمانی که بحث های مربوط به سند ۲۵ ساله ایران و چین مطرح است، چین آشکارا اعلام می کند نفت عربستان را جایگزین نفت ایران کرده است. درحالی که ما هنوز زخم های برجای مانده از تخلفات چین در قرارداد ارزی دوران دولت احمدی نژاد،
که یک ترکمانچای ارزی بود، را بر تن داریم، نباید به قرارداد دیگری آن هم ۲۵ ساله با چین تن بدهیم». این روزنامه همچنین اشاره می کند که: «گفته اند چین نگران است که شاید اعلام آشکار محتوای این سند، موجب کارشکنی آمریکا شود. اگر واقعاً چینی ها چنین نگرانی عجیبی دارند، همین کافی است که نتیجه بگیریم آن ها قابل اعتماد نیستند. کشوری که ادعای ابرقدرتی دارد، چرا از کارشکنی آمریکا نگران است؟ نگران خودش هست یا ایران؟» همچنین مایکل روبین، کارشناس امور ایران و پژوهشگر مؤسسه «آمریکن اینترپرایز» در واشینگتن، در مطلب تحلیلی در مجله «نشنال اینترست» می نویسد: «هرگونه توافقی میان دولت ایران و چین که اجازه اجاره بلندمدت خاک ایران را بدهد، موجب برانگیخته شدن خشم عمومی مردم ایران و بخش عمده ای از طیف سیاسی آن کشور خواهد شد.» وی در ادامه می نویسد «هر توافقی با چین در بلندمدت موجب پشیمانی ایران خواهد شد.» همین طور وزارت خارجهٔ آمریکا بیان کرد که «حزب کمونیست چین تنها خواستار استفاده از منابع طبیعی ایران برای پیشبرد اهداف سلطه گرایانه خود در دریای جنوبی چین و قلدری برای کشورهای دیگر در منطقه است. طبعاً، تهران مخالفتی نخواهد داشت زیرا رژ
یم از همان ارزش های استبدادی پکن پیروی می کند.» وزیر امور خارجی مایک پمپئو در تویتر خود نوشت قرار داد بلندمدت ایران چین دلیل برای ادامه دادن تحریم نظامی ایران است. رضا پهلوی نیز در ۱۷ تیر ۱۳۹۹ «برنامهٔ ۲۵ ساله همکاری های جامع ایران و چین» را «ننگین» و «بی اعتبار» توصیف کرد و نتیجهٔ عقد این قرارداد را «تاراج منابع طبیعی ایران و پذیرش ارتش بیگانه» در خاک کشور دانست. وی همچنین تأکید کرد: «قرارداد ۲۵ساله با چین، قراردادی از موضع ضعف و خیانتی انکارناپذیر به منافع ملی ایران است.» تضییع منافع ملی ایران. محسن سازگارا با انتقاد انحصاری بودن این قرارداد می گوید که «منافع ملی ما در گرو این است که با همه دنیا رابطه خوب داشته باشیم، سفره کشورمان را یکجا جلوی هیچ کشوری باز نکنیم و یک دولت مستقل و ملی بر اساس منفعت مردم و کشور ایران، هر نوع همکاری مفیدی را با هر کشور و شرکتی در پیش گیرد؛ یعنی از میان کشورها و کمپانی های گوناگون، یک به یک بهترین را انتخاب کند نه اینکه با یک طرف دنیا بر اساس آمریکاستیزی و غرب ستیزی و رؤیای محو اسرائیل در حال قهر و دعوا باشد و به این بهانه برود در کام یک اژدهای بدسابقه؛ بنابراین قابل پیش بینی
است که این همکاری پیشاپیش یک یوغ بندگی و بردگی بر گردن ایران خواهد انداخت. به ویژه اینکه چین هر جا رفته، با حقه بازی دام بدهی درست کرده و با زور و کشتی جنگی بنادر را با اجاره ۹۹ ساله تسخیر کرده و حتی در حد استعمارگران قرن نوزدهم هم منصف نبوده و فقط به غارت منابع پرداخته است.» وی گفت با این قرارداد، کلید ایران تقدیم چین می شود و به این دلیل باید خیانت بزرگی محسوب شود. نامه ۷۴ فعال سیاسی و مدنی. روز ۵ آبان ۱۳۹۹، ۷۴ فعال سیاسی و مدنی داخل و خارج از کشور در نامه ای سرگشاده به رهبران چند کشور جهان و دبیرکل سازمان ملل اعلام کردند که توافقنامه بین ایران و چین «تهدیدی برای صلح و ثبات جهانی است». در این نامه که خطاب به رهبران آمریکا، هند، ژاپن، استرالیا، نیوزیلند، انگلستان، فرانسه، آلمان و دبیرکل سازمان ملل نوشته شده، ایران و چین دو رژیم «توتالیتر» معرفی شده و توافق بین دو کشور «یک گام بزرگ برای دولت کمونیست چین» توصیف شده است. نویسندگان نامه با بیان این که «همکاری نظامی سطح بالا بین دو رژیم وجود دارد» گفته اند که «چین و ایران در حال کار بر روی معامله بزرگ تسلیحاتی هستند» و «ما بار دیگر به نقطه تقابل میان ملت های دمکر
اتیک و حکومت های توتالیتر رسیده ایم که می خواهند نظم جهانی را تغییر دهند». آنان در نامه از این توافقنامه به عنوان «اتحاد شوم بین کمونیسم و اسلام سیاسی» نام بردند که به گفتهٔ آن ها، «پیامدهای فاجعه بار بسیاری را برای مردم ایران و جامعه جهانی به همراه خواهد داشت». به نوشتهٔ آنان، یکی از پیامدهای این توافق «افزایش قابل توجه نفوذ چین و جمهوری اسلامی در منطقه» خواهد بود و «با انجام این کار، دو رژیم در راستای جاه طلبی های ژئوپلیتیکی خود که به دنبال کنترل مکان های کلیدی استراتژیک هستند، حمایت از سازمان های تروریستی را افزایش می دهند» و به همین دلیل، «این اتحاد خطرناک یک تهدید استراتژیک مهم برای صلح و ثبات جهان خواهد بود». در این نامه با اعلام این که «مردم ایران بارها نشان داده اند که متحد واقعی دنیای آزاد هستند» از رهبران آمریکا، هند، ژاپن، استرالیا، نیوزیلند، انگلستان، فرانسه، آلمان و دبیرکل سازمان ملل خواسته شده که «برای پشتیبانی از خواست مردم ایران که به دنبال گذار به دور از خشونت و گذر به سوی دموکراسی در چارچوب حاکمیت قانون هستند، به یک ائتلاف بین المللی بپیوندید». واکنش های مردمی. تجار و بازاریان. برای بازرگان
و تجار هزینه پایین و سود خالص مهمترین عامل تعیین کننده است از همین رو بسیاری از تجار بخش خصوصی به همکاری با چین و فراهم شدن بسترهای مالی و گسترش مراودات بانکی علاقمند هستند. اعتراضات. در اعتراض به این توافقنامه روز دوشنبه در برخی از شهرها مانند تهران در جلوی مجلس جمهوری اسلامی، کرج و اصفهان مردم تجمع کرده و شعارهایی سر دادند از جمله: «ایران فروشی نیست»، «می جنگیم، می میریم ایرانو پس می گیریم» در اینترنت. برخی ایرانیان در فضای مجازی، به شدت از این پیمان نامه، خشمگین شده و آن را سرآغاز «استعمار چین» می دانند. کاربران شبکه های اجتماعی، موفق شدند در یک بازهٔ ۲۴ ساعته، هشتگ انگلیسی #IranNot4SELLnot4RENT را ۱۷ هزار بار، توییت کنند. هشتگ «#ترکمانچای_چینی» نیز ۱۰ هزار بار، توییت شد (که به قرارداد ترکمان چای و واگذاری بخش های بزرگی از ایران به امپراتوری پیشین روسیه، اشاره دارد). این گونه واکنش ها به حکومت کمونیستی چین، پیشینه داشته است؛ از جمله، پس از آغاز رفع تحریم های بین المللی بر ضد ایران در سال ۲۰۱۶ میلادی، گروهی از کاربران شبکه های اجتماعی، کارزاری را برای «تحریم اجناس چینی» به راه انداختند. پیش تر هم در دورهٔ ج
نبش سبز ایران، گروهی از معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری، شعار «مرگ بر چین»، داده بودند؛ زیرا عقیده داشتند که چین، تجهیزات ضد شورش و فناوری شنود و ردیابی مخالفان را در اختیار حکومت جمهوری اسلامی ایران، قرار داده است.
ابدارینوسور نام یک سرده از کلاد خزنده کفلان است. این دایناسور در محدوده زمانی کرتاسه پسین (۸۵ میلیون سال پیش) در مغولستان می زیست. درحال حاضر به عنوان یک تیتانوسور ناشناس از ابدارینوسور یاد می شود. اما ممکن است قبلاً عضو ناشناخته ای از بزرگ منخران آسیایی بوده باشد. از ابدارینوسور بقایای زیادی کشف نشده و فقط ۸ مهره از بالای دم، ۱ مهره از میانه دم و چند استخوان که حالتی شورون مانند دارند از وی یافت شده است. (با توجه به کشف نشدن استخوان های کافی از وی نمی توان وزن و طول وی را دقیقاً حدس زد). گونه خاص این دایناسور Abdarainurus barsboldi نام دارد.
کانتری سخت فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی دیوید گرین است. در این فیلم بازیگرانی همچون یان-مایکل وینسنت، کیم بیسینگر، مایکل پارکس، گایلارد سارتاین، داریل هانا، تانیا تاکر، تد نلی، ریچارد لاینبک، ریچارد مول، هنری جی. سندرز و هانک کوروین ایفای نقش کرده اند.
انتخابات ریاست جمهوری مالاوی ()که برنامه ریزی شده بود تا در حد فاصل ۱۹ مه تا ۲ ژوئیه برگزار شود در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ انجام شد. این انتخابات در پی لغو نتایج انتخابات سراسری مالاوی (۲۰۱۹) صورت گرفت که در آن پیتر موتاریکا از حزب پیشرو دموکراتیک بالاترین آرا را به دست آورد. اما برگزاری مجدد انتخابات باعث پیروزی لازارس چاکورا رهبر حزب کنگره مالاوی شد که موتاریکا را با درصد ۵۹ درصد بر ۴۰ درصد مغلوب کرد. تاریخچه. در انتخابات سراسری مالاوی (۲۰۱۹) که در ماه مه برگزار شد، پیتر موتاریکا رئیس جمهور وقت مالاوی از حزب پیشرو دموکراتیک با کسب ۳۹ درصد آرا مجدداً انتخاب شد و بر رقبای خود لازاروس چاکورا از حزب کنگره مالاوی که ۳۵ درصد آرا به دست آورد همچنین بر سالوس چلیما از جنبش متحد تغییر که صاحب ۲۰ درصد آرا شد به پیروزی دست یافت. حزب موتاریکا حزب پیشرو دموکراتیک با کسب ۶۲ کرسی مجلس از ۱۹۳ کرسی موجود اکثریت مجلس را به دست آورد. با این حال داستان انتخابات ریاست جمهوری و نتایج آن از جانب چاکورا و چلیما در دیوان عالی قانون اساسی به چالش کشیده شد، در نتیجه براساس فرمان دادگاه، انتخابات قرار شد طی ۱۵۰ روز دوباره تجدید شود. پس از آن پارل
مان پیرو متمم قانون ریاست جمهوری در بیست و چهارم فوریه حکم داد انتخابات در ۱۹ مه برگزار می شود، اما متعاقباً زمان انتخابات تغییر کرد و انتخابات در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ انجام شد. نامزدها. پیتر موتاریکا همراه با رقیب خود آتوپله مولوزی در تاریخ ۵ مه ۲۰۲۰ ثبت نام کردند لازاروس چاکورا و پیتر کووانی یک روز زودتر در ششم مه ۲۰۲۰ کاندیداتوری خود را اعلام کردند. نظام انتخاباتی. نظام انتخاباتی مالاوی بر اساس رای دادگاه قانون اساسی به این شکل است که ریاست جمهوری مالاوی براساس نظام انتخاباتی دومرحله ای در دو مرحله به موعد اجرا گذاشته می شود و براساس رای دادگاه در ۲۰۱۹ آرا با نظام رای گیری نخست نفری تعیین می شود.
تخته ی اور، بازیِ شاهی اور، یا بازیِ اور، نام یک بازی تخته ای دو نفره است که در اکتشافات باستان شناسی گورستان شاهی اور به سرپرستی سِر لِنِرد وولی در میان دو رود باستان پیدا شد و پیشینه ی آن به هزاره ی سوم پیش از میلاد بازمی گردد. تخته ی اور در سرتاسر خاورمیانه ی باستان بازی می شده و نمونه هایی از آن در سریلانکا و کِرِت هم دیده شده. شیوه نامه ای از این بازی در یک لوح گلی بابلی منسوب به هزاره ی دوم پیش از میلاد پیدا شده. گمان می رود با فراگیر شدن تخته نرد این بازی به مرور به فراموشی سپرده شده.
لازاروس چاکورا (؛ زادهٔ ) اهل مالاوی است. او متخصص الهیات و سیاستمدار است. چاکورا در ژوئن ۲۰۲۰ به عنوان رئیس جمهور مالاوی انتخاب شد. لازاروس از ۲۰۱۳ رهبر حزب کنگره مالاوی است و پیش از آن نیز در مجمع ملی در جریان بحث انگیز انتخابات سراسری مالاوی (۲۰۱۹) که در ۲۱ مه ۲۰۱۹ برگزار شد رهبر اپوزیسیون بود. چاکورا در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹ به عنوان رئیس جمهوری جدید مالاوی سوگند یاد کرد. پیش از این، چاکورا پس از انتخابات بسیار جنجالی که در 21 مه 2019 برگزار شد و توسط دادگاه قانون اساسی لغو شد، رهبر اپوزیسیون در مجلس ملی بود. او در 17 آگوست در چهل و یکمین اجلاس سالانه SADC که از 9 آگوست تا 19 آگوست 2021 در لیلونگوه، مالاوی برگزار شد، به عنوان رئیس SADC منصوب شد . در سال 2025، او برای انتخاب مجدد به عنوان رئیس جمهور نامزد شد اما در مقابل سلف خود، پیتر موتاریکا ، که در انتخابات مجدد انتخابات عمومی 2019 در سال 2020 شکست خورده بود، شکست خورد
مارک رولندز ( متولد ۱۹۶۲) استاد فلسفه در دانشگاه میامی، تا به حال کتاب های متعددی در زمینهٔ فلسفهٔ ذهن، جایگاه اخلاقی حیوانات و نقد فرهنگی منتشر کرده است. شهرت او بیشتر مرهون کتاب فیلسوف و گرگ(۲۰۰۸)است که به یک کتاب پرفروش بین المللی بدل شد. از جمله "حقوق حیوانات" (۱۹۹۹)، "ماهیت آگاهی" (۲۰۰۱)، "شهرت" (۲۰۰۸)، "علم جدید ذهن" (۲۰۱۰)، "آیا حیوانات می توانند اخلاقی باشند؟" (۲۰۱۲).