Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رگان اصلی حزب "Ekota" است که هر هفته منتشر می شود. استراتژی و تاکتیک ها. CPB در حال کار با استراتژی تحقق «تحول انقلابی دموکراتیک جامعه و دولت» با هدف نهایی سوسیالیسم - کمونیسم است. حزب متناسب با این هدف استراتژیک «تحول دموکراتیک انقلابی» یک برنامه ۱۷ ماده ای ارائه داده است. CPB توجه ویژه ای به تقویت حزب و سازمانهای توده ای، افزایش انسجام در میان کمونیستها و حرکت به سمت وحدت کمونیستی، تقویت و گسترش جبهه دموکراتیک چپ (که توسط احزاب مختلف کمونیست و چپ تشکیل شده است) است. حزب کمونیست همچنین در تلاش بوده تا نیروهای چپ و لیبرال دموکراتیک را گرد هم آورد تا جایگزینی برای دو حزب عمده فعلی فراهم کند. این حزب در راه اندازی یک ترکیب ۱۱ نفره فعالانه با این هدف مشارکت فعال داشت. با این حال، در تحولات اخیر (از اواخر سال ۲۰۰۶) بقیه این اتحاد در اتحاد ۱۴ حزب به رهبری اتحادیه عوامی قرار گرفته است. حزب کمونیست بنگلادش همچنین وظیفه فوری مبارزه با بنیادگرایی مذهبی را در اولویت قرار می دهد. این حزب به شدت از ماتریالیسم دیالکتیکی صحبت می کند. برای همین در تلاش است تا جنبشی متحد را با همه نیروهای دموکراتیک سکولار ممکن از جمله اتحاد
آوامی ایجاد کند. نتایج انتخابات. حزب کمونیست بنگلادش در شش انتخابات از هفت انتخابات عمومی اول شرکت کرد (به استثنای فوریه ۱۹۹۶ که به طور گسترده ای تحریم شد). آنها دو بار نمایندگی، ۵ کرسی در سال ۱۹۸۶ و ۵ کرسی در سال ۱۹۹۱ به دست آوردند.
حمله صلیبیون به مصر (۱۱۶۳-۱۱۶۹) به مجموعه لشکرکشی که توسط پادشاهی اورشلیم برای گسترش حوزه قدرت و قلمروی خود در مصر بعد از ضعف خلافت فاطمیان اطلاق می شود. این جنگ به دنبال آشفتگی داخلی و مسئله جانشینی در خلافت فاطمیان شروع شد که دو قدرت آن زمان، یعنی دودمان زنگیان به رهبری نورالدین زنگی و پادشاهی اورشلیم به رهبری امالریک یکم درصدد از این شرایط برای بسط قدرت خود بودند. در نهایت صلیبیون موفق به بسط قلمروی خود رد مصر نشدند و زنگیان نیز پس از اعلان سلطنت جدید توسط صلاح الدین ایوبی در مصر، حوزه قدرت خود را در مصر از دست داد.
منحنی کوزنتس فرضیه ای را بیان می کند که توسط سیمون کوزنتس در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ مطرح شد. بر اساس این فرضیه، زمانی که اقتصادی توسعه پیدا می کند، نیروهای بازار در ابتدا باعث افزایش نابرابری اقتصادی و سپس منجر به کاهش آن می شوند. یک توضیح برای این پدیده این است که در مراحل اولیه توسعه اقتصادی، فرصت های سرمایه گذاری، برای آن کسانی که پول دارند زیاد می شود و در همان حال هجوم نیروی کار ارزان روستایی به شهرها باعث کاهش دستمزدها می شود. در حالی که در اقتصادهای توسعه یافته، ذخایر سرمایه انسانی (تخمینی از هزینه ای که متحمل شده اما هنوز پرداخت نشده است) به جای ذخایر سرمایه فیزیکی به عنوان منبع اصلی رشد اقتصاد مطرح می شود؛ و نابرابری اقتصادی با کاهش سطوح آموزش، سرعت رشد اقتصادی را کاهش می دهد، زیرا افراد فقیرتر و محرومتر در شرایط ناقص بازارها و اعتبار، پول کافی برای تأمین مخارج تحصیل خود را ندارند. منحنی نشان می دهد، که هر گاه صنعتی شدن در کشوری اتفاق می افتد- و به ویژه با مکانیزه شدن کشاورزی- کانون اقتصاد آن کشور به شهرها سوق داده می شود. مهاجرت داخلی کشاورزانی که به دنبال یافتن مشاغل با درآمد بهتر در مراکز شهری هستند شکاف
قابل توجهی در نابرابری روستایی-شهری ایجاد می کند (صاحبان بنگاه ها سود به دست می آورند، در حالیکه کارگران این صنایع مشاهده می کنند درآمدشان با نرخ بسیار کمتری افزایش می یابد و احتمالاً کارگران کشاورزی کاهش درآمدشان را خواهند دید) با افزایش جمعیت شهری، جمعیت روستا کاهش می یابد. سپس انتظار می رود وقتی افراد به سطح مشخصی از میانگین درآمد دست می یابند، نابرابری اقتصادی کاهش یابد و فرآیندهای صنعتی سازی-دموکراتیک شدن و بهبود وضعیت رفاهی مردم- با رشد سریعی که ایجاد می کند مزیت هایی را برای همه مردم ایجاد فراهم می کند و درآمد سرانه افزایش می یابد. کوزنتس معتقد است که نابرابری شکلی مانند "U" وارونه را دنبال می کند، زیرا یکبار نابرابری اقتصادی افزایش می یابد اما پس از آن، با افزایش درآمد سرانه، مجدداً این نابرابری اقتصادی کاهش می یابد. نمودارهای منحنی کوزنتس یک منحنی به شکل U معکوس را نشان می دهد، هرچند متغیرهای محورها، اغلب ترکیبی و هماهنگ هستند و نابرابری یا ضریب جینی روی محور Y و توسعه اقتصادی، زمان یا درآمدهای سرانه روی محور X نشان داده می شوند. از سال ۱۹۹۱ به بعد منحنی کوزنتس زیست محیطی (EKC) به یک ویژگی معیار در
مقالات فنی مربوط به سیاست گذاری زیست محیطی تبدیل شده است گرچه کاربرد آن هنوز شدیداً مورد بحث و جدل است. نسبت کوزنتس. نسبت کوزنتس عبارت است از اندازه گیری نسبت درآمد خانوارهایی که بیشترین درآمد را دارند (معمولاً %۲۰ بالایی خانوارها) به درآمد خانوارهایی که کمترین درآمد را دارند و معمولاً توسط %۲۰ پایین ترین یا %۴۰ پایین ترین سطح درآمد اندازه گیری می شود. با مقایسه %۲۰ بالاترین درآمد با %۲۰ پایین ترین درآمد، انتظار می رود که توزیع درآمد کاملاً برابر باشد و به ۱ برسد؛ اما مقایسه %۲۰ بالاترین درآمد با %۴۰ پایین ترین درآمد، این عدد را به ۰٫۵ می رساند. کوزنتس دو توضیح مشابه برای این پدیده تاریخی داشت: در هر دو توضیح، پس از اینکه %۵۰ جابجایی نیروی کار به سوی مشاغلی با دستمزد بالاتر انجام شد، نابرابری اقتصادی کاهش خواهد یافت. انتقادات. منتقدان نظریه منحنی کوزنتس معتقدند شکل U که در این منحنی مطرح می شود، هر کشور به طور مجزا این روند پیشرفت را طی نکرده است، بلکه از تفاوت های تاریخی بین کشورها نشات می گیرد؛ مثلاً بسیاری از کشورهای با درآمد متوسط که در مجموعه داده های کوزنتس استفاده شدند در آمریکای لاتین قرار داشتند که ب
ه صورت تاریخی، سطوح نابرابری اقتصادی در این منطقه بالا بوده است. وقتی این متغیر در منحنی کنترل می شود، شکل U منحنی شروع به از بین رفتن می کند. (به عنوان مثال، Deininger and Squire 1998) فیلدز (۲۰۰۱) با در نظر گرفتن شواهد تجربی که مبتنی بر مدل پانل های بزرگی از کشورها یا رویکردهای سری زمانی است، فرضیه کوزنتس را رد می کند. معجزه آسیای شرقی (EAM) برای زیر سؤال بردن نظریه منحنی کوزنتس استفاده شده است. رشد اقتصادی سریع هشت کشور آسیای شرقی – ژاپن، کره جنوبی، تایوان، سنگاپور (چهار ببر آسیایی)، اندونزی، تایلند، و مالزی – در سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۰، معجزه آسیای شرقی نامیده شد. تولیدات صنعتی و صادرات به سرعت و با قدرت رشد کرد. همزمان با این رشد اقتصادی، امید به زندگی افزایش یافت و میزان جمعیتی که در فقر مطلق زندگی می کردند، کاهش یافت. این فرایند توسعه برخلاف نظریه منحنی کوزنتس بود. پژوهش های بسیاری انجام شده است تا مشخص کند معجزه آسیای شرقی (EAM) چطور توانست از تأمین منافع رشد اقتصادی سریع برای مردم و توزیع گسترده آن میان آنها اطمینان حاصل کند، زیرا نظریه کوزنتس عنوان می کند انباشته شدن سریع سرمایه، منجر به افزایش اولیه د
ر نابرابری اقتصادی می شود. جوزف استیگلیتز بیان می کند که فرایند توسعه اقتصادی گسترده و موفقی که آسیای شرقی همزمان با کاهش فوری نابرابری اقتصادی در جمعیت خود تجربه می کند را می توان با سرمایه گذاری مجدد فوری مزایای اولیه ناشی از این رشد اقتصادی توضیح داد که در اصلاح زمین (افزایش بهره وری، درآمد و پس انداز روستایی)، آموزش همگانی (تأمین فرصت های برابر بیشتر و آنچه که استیگلیتز «زیرساخت روشنفکری» برای بهره وری نامگذاری می کند) و سیاست های صنعتی برای توزیع عادلانه تر درآمد از طریق دستمزدهای بالا و افزایشی؛ محدود کردن افزایش قیمت اجناس سرمایه گذاری می شود. این عوامل، میانگین توانایی مصرف و سرمایه گذاری شهروندان در اقتصاد را افزایش داد، تا مشارکت بیشتری در رشد اقتصادی داشته باشند. استیگلیتز تأکید می کند که نرخ بالای رشد اقتصادی، منابعی رابرای ترویج برابری اقتصادی فراهم کرد، که به عنوان یک حلقه بازخورد مثبت برای حمایت از نرخ بالای رشد عمل کرد. «معجزه آسیای شرقی» از فرضیه منحنی کوزنتس تخطی می کند که منحنی کوزنتس اصرار دارد رشد، موجب تولید نابرابری می شود و نابرابری اقتصادی یکی از ملزومات رشد کلی اقتصاد است. گابریل پال
ما، استاد دانشگاه کمبریج در تحقیقات اخیر خود هیچ شواهدی برای منحنی کوزنتس دربارهٔ نابرابری اقتصادی نیافت: «به نظر می رسد شواهد آماری مربوط به بخش «رو به بالا» در «U معکوس» این منحنی که رابطه بین نابرابری اقتصادی و درآمد سرانه را نشان می دهد ناپدید شده است، زیرا بسیاری از کشورهای کم درآمد و دارای درآمد کم تا متوسط، اکنون توزیع درآمدی مشابه با بسیاری از کشورهایی با درآمد متوسط دارند (به جز کشورهای آمریکای لاتین و آفریقای جنوبی). در حال حاضر توزیع درآمد نیمی از کشورهای صحرای آفریقا و بسیاری از کشورهای آسیایی از جمله هند، چین و ویتنام، مشابه توزیع درآمد در شمال آفریقا، کشورهای کارائیب و لایه دوم کشورهای تازه صنعتی شده (NIC) است. این سطح درآمد مشابه سطح درآمد نیمی از لایه اول کشورهای تازه صنعتی شده، کشورهای مدیترانه ای اروپای شرقی و کشورهای انگلیسی زبان عضو سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) (به جز آمریکا) نیز هست. درنتیجه، اکنون حدود ۸۰ درصد جمعیت جهان در کشورهایی با ضریب جینی حدود ۴۰ زندگی می کنند.» پالما اشاره می کند در میان کشورهایی با درآمد متوسط، فقط کشورهایی که در آمریکای لاتین و آفریقای جنوبی واقع اند، د
ر گروه نابرابری اقتصادی مربوط به خودشان قرار دارند. او به جای استفاده از منحنی کوزنتس، جمعیت را تبدیل به دهک هایی می کند تا رابطه بین درآمد آنها و نابرابری در درآمد را بررسی کند. سپس پالما نشان می دهد دو روند توزیعی در نابرابری اقتصادی در یک کشور اتفاق می افتد: «یکی از این روندها به شکل «گریز از مرکز» است و در دو دنباله توزیع رخ می دهد – منجر به افزایش تنوع سهم درآمد ۱۰ درصد بالا و چهل درصد پایین درآمد در این کشورها می شود. روند دیگر به شکل «مرکزگرا» است و در میانه دنباله توزیع رخ می دهد – به یکنواختی قابل توجهی در سهم درآمد نیمی از جمعیت که در دهک ۵ تا ۹ قرار دارند، منجر می شود.» بنابراین سهم ۱۰ درصد از پولدارترین افراد جمعیت، بر سهم ۴۰ درصد از فقیرترین افراد جمعیت تأثیر می گذارد، و افرادی با درآمد متوسط و متوسط رو به بالا، در همه کشورها در وضعیت یکسان باقی می مانند. توماس پیکتی در "سرمایه در قرن بیست و یکم"، کارایی منحنی کوزنتس را رد می کند. او اشاره می کند در برخی کشورهای ثروتمند، سطح نابرابری درآمد در قرن بیست و یکم، از سطح نابرابری درآمد در دهه های پایانی قرن بیستم پیش افتاده است و عنوان می کند که وقتی د
ر بلندمدت نرخ بازده سرمایه بیشتر از نرخ رشد اقتصادی باشد،نتیجه آن انباشت ثروت است. هشدارهای خود کوزنتس. رابرت فوگل، اقتصاددان، در زندگینامه ای که با توجه به روش های علمی سیمون کوزنتس نوشت، به برخی هشدارهای خود کوزنتس دربارهٔ «شکنندگی داده ها» که در این فرضیه به کار می رود، اشاره کرد. فوگل می گوید بیشتر مقاله کوزنتس به توضیح عوامل متضادی که در این فرضیه مطرح می شدند اختصاص یافته است. فوگل بر بیان این بخش از نظر کوزنتس تأکید دارد که «حتی اگر داده ها معتبر باشند، این داده ها متعلق به دوره زمانی بسیار محدود و تجربیات تاریخی استثنایی هستند». فوگل اشاره کرد با وجود این «هشدارهای مکرر»، پیش بینی های احتیاط آمیز کوزنتس نادیده گرفته شد و جایگاه منحنی کوزنتس توسط دیگر اقتصاددانان تا حد یک «قانون» ترفیع یافت. نابرابری و آزادسازی تجارت. تحقیق دابسون و راملوگان، به دنبال شناسایی رابطه ای بین نابرابری و آزادسازی تجارت بود. یافته های ترکیبی دربارهٔ این موضوع مطرح شده است- بعضی از کشورهای در حال توسعه، در پی آزادسازی تجارت، نابرابری بیشتر یا نابرابری کمتر اقتصادی را تجربه کرده اند یا هیچ تفاوتی در نابرابری اقتصادی تجربه نکرد
ه اند. به این ترتیب دابسون و راملوگان عنوان می کنند شاید باز بودن تجارت بتواند از طریق چارچوب منحنی کوزنتس، به نابرابری اقتصادی مرتبط شود. نمودار آزادسازی تجارت در برابر نابرابری اقتصادی، بازبودن تجارت را در محور X، و نابرابری اقتصادی را در محور Y اندازه گیری می کند. دابسون و راملوگان بازبودن تجاری را با توجه به نسبت صادرات و واردات (تجارت کل) و میانگین نرخ تعرفه، تعیین می کنند؛ نابرابری با نرخ ناخالص ثبت نام در مدراس ابتدایی، سهم کشاورزی در تولید کل، نرخ تورم، و خصوصی سازی تجمعی تعیین می شود. با مطالعه داده های چند کشور آمریکای لاتین که سیاست های آزادسازی تجارت را در ۳۰ سال گذشته اجرا کرده اند، به نظر می رسد منحنی کوزنتس در رابطه بین آزادسازی تجارت و نابرابری (که با ضریب جینی اندازه گیری می شود) به کار می آید. درهرحال بسیاری از این کشورها در بخش تولید که با نیروی کار کم مهارت انجام می شود، شاهد جابجایی به سوی فعالیت های متمرکز بر منابع طبیعی بودند. این جابجایی چندان به نفع کارگران کم مهارت نخواهد بود؛ بنابراین اگرچه شواهد این کشورها نشان می دهد منحنی کوزنتس در رابطه با آزادسازی تجارت تأیید می شود، اما دابسون
و راملوگان بیان می کنند سیاست های توزیع مجدد باید همزمان اجرا شود تا افزایش اولیه نابرابری اقتصادی کاهش یابد. منحنی کوزنتس زیست محیطی. منحنی کوزنتس زیست محیطی (EKC) یک رابطه فرضی بین کیفیت زیست محیطی و رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) را نشان می دهد: بر اساس این بحث که بحثی ساختگی است، شاخص های مختلف تخریب زیست محیطی معمولاً با رشد اقتصادی مدرن، بدتر می شود، تا وقتی که میانگین درآمد در طول دوره توسعه، به نقطه مشخصی برسد. بعضی پژوهش ها نشان داده اند در این نقطه مشخص، شاخص های تخریب زیست محیطی شروع به بهبود می کنند. این بحث ابتدا توسط جین گرامسان و پاول کروگر در مقاله «تأثیرات زیست محیطی قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی» مطرح و مشهور شد. این مقاله فقط نشان داد گاز گلخانه ای غیرمستقیم، دی اکسید سدیم، ماده تاریک و ذرات معلق الگویی به شکل U معکوس دارند. بلافاصله پس از طرح این مقاله، بانک جهانی و بکرمن این موضوع را به اشتباه تفسیر کردند و بحث آن را به این شکل در سیاست های خود در نظر گرفتند که همه تأثیرات منفی زیست محیطی، الگوی منحنی زیست محیطی کوزنتس را دنبال خواهند کرد. تحقیقات فراوانی نتیجه گرفتند که فراتر از این آل
اینده ها و مسائلی نظیر کیفیت آب که تهدیدی فوری برای سلامت انسان محسوب می شوند، رشد تولید ناخالص داخلی نیز به محیط زیست آسیب می زند و با «نقطه عطف» دیرپای خود، کمکی به محیط زیست نمی کند. منحنی کوزنتس زیست محیطی منجر به انتخاب های نامناسب در سیاست گذاری و آسیب های زیست محیطی زیادی شد. انتقادات بیشتر. کاربردپذیری منحنی کوزنتس زیست محیطی در مورد مباحث آلاینده هایی غیر هوایی، بعضی کاربردهای منابع طبیعی و حفاظت از تنوع زیستی، مناقشات زیادی دربردارد. مثلاً ممکن است افزایش درآمد موجب کاهش مصرف انرژی، زمین و منابع (گاهی اوقات اثر بوم شناختی نامیده می شود) نشود. درحالیکه نسبت سرانه انرژی به "تولید ناخالص داخلی حقیقی" کاهش یافته است، مصرف کل انرژی هنوز در بیشتر کشورهای توسعه یافته در حال افزایش است، و به همان میزان، انتشار کل بسیاری از گازهای گلخانه ای نیز رو به افزایش است. بعلاوه، وضعیت بسیاری از «خدمات کلیدی اکوسیستم» که توسط اکوسیستم ها تهیه می شود، از جمله تهیه آب تازه، حاصلخیزی خاک ، و شیلات، همچنان در کشورهای توسعه یافته رو به زوال است. طرفداران منحنی کوزنتس زیست محیطی می گویند این رابطه متغیر، ضرورتاً موجب بی اعت
بار شدن فرضیه نمی شود، بلکه ممکن است کاربرد منحنی های کوزنتس در شاخص های مختلف زیست محیطی با در نظر گرفتن اکوسیستم های مختلف، شرایط اقتصادی متفاوت، مقررات و فناوری های مختلف هر یک از کشورها، تفاوت هایی دربرداشته باشد به این معنی که منحنی کوزنتس زیست محیطی دیگر یک نظریه معتبر تلقی نمی شود زیرا به طور کلی برای محیط زیست طبیعی کاربرد ندارد و عواملی به جز درآمد نیز، در بهبود محیط زیست نقش دارند. دست کم یک منتقد می گوید آمریکا هنوز در تلاش است تا سطح درآمد لازم برای اولویت بندی آلاینده های زیست محیطی مشخصی نظیر انتشار کربن را کسب کند و بنابراین هنوز باید منحنی کوزنتس زیست محیطی را دنبال کند. یاندل و همکاران استدلال می کنند منحنی کوزنتس زیست محیطی برای کربن کاربرد ندارد زیرا بیشتر آلاینده ها از جمله سرب و گوگرد، مشکلات محلی به وجود می آورند، بنابراین جدیت و واکنش بیشتری برای پاکسازی محل از این قبیل آلاینده ها نیاز است. وقتی کشوری توسعه می یابد، ارزش نهایی پاکسازی این قبیل آلاینده ها، بهبود مستقیم قابل توجهی در کیفیت زندگی شهروندان آن به وجود می آورد. بالعکس، کاهش انتشار دی اکسید کربن تأثیر چشمگیری بر سطح زندگی محلی
ندارد، بنابراین انگیزه اصلی پاکسازی آلودگی ناشی از آن، تنها به دلیل نوع دوستانه بهبود محیط زیست جهانی است. این موضوع تبدیل به «فاجعه ای برای انبازه ها» شده است. در این تراژدی، برای همه کاراتر است که محیط زیست را آلوده کنند و هیچ کس آن را تمیز نکند، درنتیجه وضعیت برای همه بدتر می شود. (هاردین، ۱۹۶۸) بنابراین حتی در کشوری مانند آمریکا با سطح بالای درآمد نیز، انتشار کربن مطابق با منحنی کوزنتس زیست محیطی، در حال کاهش نیست. درهرحال به نظر می رسد اتفاق نظر کمی در این باره وجود دارد که آیا منحنی کوزنتس زیست محیطی با توجه به انتشار دی اکسیدکربن شکل می گیرد یا خیر، زیرا دی اکسیدکربن یک آلاینده جهانی است که هنوز باید اعتبار آن در محدوده منحنی کوزنتس اثبات شود. یاندل و همکاران نیز نتیجه گرفتند «سیاست هایی که رشد اقتصادی را تحریک می کنند (آزادسازی تجارت، بازسازی اقتصادی و اصلاح قیمت) باید برای محیط زیست نیز مفید باشند.» سایر منتقدین اشاره می کنند محققان، هنگامی که مقیاس های بلندمدت تر ارزیابی می شوند، با شکل منحنی نیز مخالفند؛ مثلاً میلیمت و استنگاس، شکل سنتی «U معکوس» را رد می کنند و به صورت یک N در نظر می گیرند که نشا
ن می دهد با توسعه یک کشور، آلودگی افزایش می یابد و هنگامی که کشوری به آستانه تولید ناخالص داخلی می رسد، آلودگی کاهش می یابد و سپس وقتی افزایش درآمد ملی ادامه می یابد، آلودگی مجدداً افزایش می یابد. این قبیل یافته ها هنوز مورد مناقشه هستند، اما اهمیت زیادی دارند زیرا پرسش مهمی را مطرح می کنند که آیا زمانی که کشوری به آستانه اقتصادی مشخصی می رسد، آلودگی شروع به کاهش می کند یا خیر و آیا کاهش آلودگی فقط مربوط به آلاینده های محلی است یا خیر و آیا این آلودگی به سادگی به کشورهای فقیرتر در حال توسعه صادر می شود یا خیر. لوینسون نتیجه می گیرد منحنی کوزنتس زیست محیطی برای پشتیبانی از سیاست گذاری در بخش آلودگی صرف نظر از اینکه سیاست لسه فر یا سیاست مداخله گر را به کار گیرد کافی نیست. با این حال مطبوعات، از مقالاتی از این دست استفاده زیادی کرده اند. ارو و همکاران می گویند اگر در چرخه توالی آلودگی- درآمد از جوامع کشاورزی (تمیز) به سوی اقتصادی صنعتی (به شدت آلوده)، و سپس به سوی اقتصادی خدماتی (تمیزتر)، آلودگی به دلیل سطوح درآمد بالاتر و مصرف انبوه از سوی جمعیت، مجدداً افزایش یابد، این توالی اشتباه خواهد بود. یک مشکل این مدل
این است که قدرت پیشبینی ندارد زیرا مشخص نیست مرحله بعد توسعه اقتصادی به چه شکل خواهد بود. سوری و چاپمن استدلال می کنند منحنی کوزنتس زیست محیطی در مقیاس جهانی قابل کاربرد نیست، زیرا احتمالاً کاهش آلودگی خالص در مقیاس جهانی اتفاق نخواهد افتاد. کشورهای ثروتمند معمولاً فعالیت هایی که بیشترین آلودگی را ایجاد می کند، از جمله تولید لباس و مبلمان را به کشورهای فقیرتری صادر می کنند که هنوز در حال پیشرفت صنعتی هستند. (سوری و چاپمن، ۱۹۹۸) بنابراین، همزمان با توسعه کشورهای فقیر، دیگر جایی برای صدور آلودگی های کشورهای ثروتمند باقی نمی ماند. این چرخه پاکسازی زیست محیطی که همراه با رشد اقتصادی اتفاق می افتد، نمی تواند به شکل نامحدودی قابل تکرار باشد، زیرا ممکن است در نهایت دیگر جایی برای صادرات زباله و فرآیندهای آلاینده زا وجود نداشته باشد. اما ژن گروسمن و آلن بی کروگر، نویسندگانی که ابتدا بین رشد اقتصادی، پاکسازی زیست محیطی و منحنی کوزنتس همبستگی ایجاد کردند، نتیجه می گیرند شواهدی وجود ندارد که کیفیت شرایط محیط زیست، با رشد اقتصادی به صورت یکنواخت بدتر شود. استرن هشدار می دهد «انجام مطالعات اقتصادسنجی بد، کار بسیار آسانی ا
ست» و «سابقه استفاده از منحنی کوزنتس زیست محیطی، به خوبی نشان می دهد چه اشتباهاتی در این زمینه انجام می شود». او درمی یابد «به ویژگی های آماری داده های استفاده شده، توجه نشده است، از جمله وابستگی سریالی یا روندهای تصادفی در سری های زمانی؛ و آزمون های اندکی دربارهٔ درستی مدل انجام شده است. درهرحال یکی از اهداف اصلی انجام اقتصادسنجی، آزمایش این موضوع است که روابط واضح که بین پدیده ها دیده می شوند… معتبر هستند یا خیر، و کدام یک از این روابط، دارای همبستگی های کاذب هستند». او یافته های صریح خود را به این شکل بیان می کند: «وقتی این قبیل آمارها را در نظر می گیریم و از روش های مناسبی استفاده می کنیم، متوجه می شویم منحنی کوزنتس زیست محیطی وجود ندارد. (پرمن و استرن ۲۰۰۳) درعوض، دیدگاه واقع بینانه تری دربارهٔ تأثیر رشد اقتصادی و تغییرات تکنولوژیکی بر کیفیت زیست محیطی پیدا می کنیم. به نظر می رسد بیشتر شاخص های تنزل زیست محیطی، به طور یکنواخت با توجه به درآمد در حال افزایش هستند، هرچند «کشش درآمد» کمتر از یک است و فقط تابع ساده ای از درآمد نیست. تأثیرات مرتبط به زمان نیز تأثیرات زیست محیطی را در کشورها با همه سطوح درآمد،
کاهش می دهند. درهرحال، در کشورهای در حال رشد که درآمد متوسط دارند، تأثیر مقیاس که موجب افزایش آلودگی و سایر عوامل تخریب زیست محیطی می شود، این تأثیر زمانی را تشدید می کند. در کشورهای ثروتمند، رشد آهسته تر است و تلاش برای کاهش آلودگی می تواند بر تأثیر مقیاس غلبه کند. این بحث، مبدأ تأثیر آشکار منحنی کوزنتس زیست محیطی است.» بعلاوه، منحنی کوزنتس زیست محیطی نمی تواند آسیب زیست محیطی دائمی را برگرداند، از جمله از دست رفتن تنوع زیستی، جنگل های قدیمی و قله های یخی. بیشتر تخریب زیست محیطی که به شکل یک منحنی کوزنتس زیست محیطی اتفاق می افتد نمی تواند به حالت قبل برگردد، صرف نظر از اینکه جریان های آسیب زیست محیطی تا چه حد علامت های نمودار را تغییر دهند، حتی اگر منحنی کوزنتس زیست محیطی می توانست پیش بینی صحیحی ارائه کند، که تاکنون نیز به این صورت نبوده است.
الکساندر رابرتسون مرسر یک فوتبالیست آماتور اسکاتلندی بود که به عنوان هافبک راست برای کویینز پارک در لیگ اسکاتلند بازی می کرد. زندگی شخصی. مرسر در زمان جنگ جهانی اول به عنوان سرجوخه موقت در پیشاهنگی لوات خدمت می کرد.
بلوچی (به لاتین: Balūchī) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت هرات واقع شده است.
فارسی (به لاتین: Farsi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت هرات واقع شده است. فارسی ۲٬۲۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گلران (به لاتین: Gulran) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی گلران واقع شده است. آب و هوا. گلران دارای آب و هوای استپی سرد با تابستان های بسیار گرم و زمستان های خنک است.
گزاره (به لاتین: Guzara) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی گذره واقع شده است.
انجیل (به لاتین: Injil) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی انجیل واقع شده است.
کورزان (به لاتین: Kowarzan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت هرات واقع شده است.
پادشاه دو دل (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ با بازی ها جی وون و لی سونگ گی است. این درام در مورد ولیعهد کره جنوبی است که عاشق یک مأمور ویژهٔ کره شمالی می شود. این مجموعه از ۲۱ مارس تا ۲۴ مه ۲۰۱۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۲۰ قسمت پخش شد. خلاصه داستان. در یک واقعیت جایگزین، کره جنوبی امروزی توسط یک پادشاهی مشروطه و از خاندان چوسان اداره می شود. لی جه ها (لی سونگ گی) یک ولیعهد جذاب و خوش تیپ و مادی گرا است که به سیاست اهمیت نمی دهد و نسبت به دومین نفر بودن در خط تاج و تخت احساس بی میلی می کند. لی جه کانگ (لی سونگ مین)، پادشاه کنونی او را فریب داد تا به یک همکاری نظامی مشترک با کره شمالی بپیوندد و به عنوان ابزاری «برای کمک به رشد او» باشد. در این زمان، کیم هانگ آه (ها جی وون) یک افسر نیروهای ویژهٔ کره شمالی و دختر یکی از مقامات بلند پایهٔ ارتش کره شمالی است. جه ها و هانگ آه، همدیگر را در آموزش نظامی مشترک ملاقات می کنند که نقش حیاتی در برقراری روابط دوستانه بین دو کشور جدا شده دارد.
پشتون زرغون یک ولسوالی در ولایت هرات است. پشتون زرغون ۱٬۰۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوشک کهنه (به لاتین: Kushki Kuhna) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی کشک کهنه واقع شده است. کوشک کهنه ۱٬۱۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ظاهرخانه (به لاتین: Zaher Khune) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت زابل واقع شده است. ظاهرخانه ۱٬۶۴۶ نفر جمعیت دارد.
سیاه چوب کلای (به لاتین: Siah Chub Kalay) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت زابل واقع شده است.
گلزار کلای (به لاتین: Golzar Kalay) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت زابل واقع شده است. گلزار کلای ۲٬۴۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چاوگای (به لاتین: Cawgay) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت زابل واقع شده است.
آروج (به لاتین: Aruj) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در کوهستانات واقع شده است.
بلوچی (به لاتین: Balūchī) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سرپل واقع شده است.
چیراس (به لاتین: Chiras) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سرپل واقع شده است.
گاوانک (به لاتین: Gawanak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در کوهستانات واقع شده است.
نگالا (به لاتین: Negala) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در کوهستانات واقع شده است.
جاوک (به لاتین: Jawak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در کوهستانات واقع شده است.
جرغان (به لاتین: Jarghan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در کوهستانات واقع شده است.
انگیشکه (به لاتین: Ingishkah) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سرپل واقع شده است.
زبرک (به لاتین: Zabrak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی بلخاب واقع شده است.
آق گنبذ (به لاتین: Aq Gonbaz) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سمنگان واقع شده است.
عاصی آباد (به لاتین: Asiabad) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سمنگان واقع شده است.
بش قول (به لاتین: Besh Qol) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سمنگان واقع شده است.
بند سارق (به لاتین: Band-e Sareq) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سمنگان واقع شده است.
بالاحصار (به لاتین: Balahesar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سمنگان واقع شده است.
بی جی سی () شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد.
دالخاکی (به لاتین: Dalkhaki) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت سمنگان واقع شده است.
حسین کوکسچن (متولد ۲۶ ژانویه ۱۹۸۸)، معروف به کی سی ربل، یک خواننده رپ آلمانی از کردتباران ترکیه است. او که در اسن، آلمان مستقر است، تحت لیبل موسیقی «ارتش شورشی» فعالیت می کند. وی شش آلبوم منتشر کرد که چهار آلبوم در جایگاه جدول آلبوم های آلمان قرار گرفتند.
ارچی (به لاتین: Archi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت کندز واقع شده است. ارچی ۸٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد و ۴۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برایت هاوس () شرکت بیمه آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۶ توسط شرکت مت لایف تأسیس شد.
بلدای (به لاتین: Baladay) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت قندهار واقع شده است.
بلندی (به لاتین: Balandi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی پنجوائی واقع شده است.
بوم (به لاتین: Bum) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت قندهار واقع شده است.
دامان (به لاتین: Daman) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی دامان واقع شده است. دامان ۱٬۰۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دایی (به لاتین: Dayi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت قندهار واقع شده است. دایی ۲٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
غورک (به لاتین: Ghorak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی غورک واقع شده است. غورک ۱٬۱۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گلزار (به لاتین: Golzar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت قندهار واقع شده است.
البک (به لاتین: Ilbak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت قندهار واقع شده است.
کار-ملا (به لاتین: Kar-Mulla) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی قندهار واقع شده است.