Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دریافت سمت معاونت ریاست جمهوری آمریکا شد و در آنجا به ایراد سخنرانی پرداخت. وی در کنوانسیون ملی دموکراتیک ۱۹۱۲ به عنوان نماینده حضور داشت و فعالیت می نمود. بشردوستی. کار در تأسیس دانشگاه دوک نقش به سزایی داشت. (ساختمان تاریخ در بخش شرقی دانشگاه میان سال های ۱۹۳۰ تا ۲۰۱۸ به نام او شناخته می شد). با توجه به این که کالج ترینیتی پس از جنگ برای رفع وابستگی مالی به شهریهٔ دانشجویان بلاتکلیف و کمک های کلیسا مبارزه می کرد، غیرکشیش های متدیست علاقه مند به این حوزه در موفقیت و نجات آن، نقش حیاتی داشتند. جولیان کار در جلد ششم از تاریخ حق رأی زنان برای تشکیل اتحادیهٔ حق رأی برابر کارولینای شمالی، مورد توجه قرار گرفت: «در این دوره، زمانی که حمایت از این موضع چندان اقبالی نداشت، قاضی والتر کلارک، رئیس دیوان عالی، ژنرال جولیان اس. کار، آرچیبالد هندرسون، وید هریس و ای.کی. گراهام به عنوان کمیته ای مشورتی اقدام کردند و به رایگان برای کمک به لیگ وقت گذاشتند». او که حامی و مدافع سرسخت رفاه حال کهنه سربازان مؤتلف بود و تمایل داشت وی را «سرباز ارشد» خطاب کنند، فرماندهٔ کل کهنه سربازان مؤتلف کارولینای شمالی بود. در سال ۱۹۱۳، در مرا
سم وقف بنای یادبود ائتلاف (که بعدها به سایلنت سم معروف شد) داخل حیاط دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، کار سخنرانی کرد و اقدام ارزشمند سربازان مؤتلف را ستود و آن را «نجات زندگی نژاد آنگلوساکسون در جنوب» خطاب کرد؛ بنابراین «خالص ترین سویه از نژاد آنگلوساکسون در سیزده ایالت جنوبی یافت می شود». پس از آن، او خاطره ای از نوزده سالگی خودش تعریف کرد که کمی بعد از جنگ در چپل هیل «یک سیاه پوست را به دلیل توهین و بی احترامی علنی به بانویی اهل جنوب و بدنام کردن وی به حدی شلاق زده که دامنش تکه تکه شده است». کار این «وظیفهٔ خوشایند» را پس از آن که آن بانوی سیاه پوست قصد پناه گرفتن در دانشگاه داشت، در برابر صد سرباز فدرال در پادگان انجام داده است. ژنرال جول همان طور که او را می شناختند، در مدت جنگ جهانی اول به عنوان نمایندهٔ کلیسای اسقفی متدیست در جنوب در ادارهٔ غذای ایالات متحده فعالیت می کرد. حذف نام کار. حذف نام کار در دورهام و چپل هیلز بسیار متداول شد، همان طور که نام جولیان کار از ساختمان هایی نظیر مرکز هنرهای نمایشی دورهام برداشته شده است. در مراسم وقف بنای یادبود ائتلاف (سایلنت سم)، او از خود وجهه ای به نمایش گذاش
ت که بیان گر افتخار او به استفاده از خشونت برای برتری نژاد سفیدپوستان داشت. این موضوع باعث ایجاد یک جنبش شد. سخنان او در میان جنبش-های جان سیاه پوستان مهم است، دهان به دهان چرخید و برخی بیان کردند که منبع این سخنان دانشگاه ویرجینیا مارس است. آمار معتبری از شمار بردگان جولیان کار به جز آن هایی که در کارخانه هایش به کار گمارده شده بودند، در دست نیست، اما نژادپرستی او به نفع سفیدپوستان انکارناپذیر است.
جونگ دونگ-هوان (؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۴۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. جونگ حرفهٔ خود در دههٔ ۱۹۸۰ در تئاتر و پس از آن در سینمای کره، به عنوان نقش اصلی در "اواخر پاییز" (۱۹۸۲) و آثار دیگر آغاز کرد. پس از آن او اغلب در مجموعه های تلویزیونی حضور پیدا کرد که از نقش های قابل توجه او می توان به "ایستگاه آخر" (۱۹۸۷)، "سه نسل کیم" (۱۹۹۸) و "دریاسالار جاوید یی سون شین" (۲۰۰۴) اشاره کرد.
خُمره خشایارشا یک خمرهٔ بزرگ از جنس کلسیت و مرمر گچی با امضای چهارزبانهٔ شاهنشاه هخامنشی، خشایارشای بزرگ (حکومت ۴۸۶–۴۶۵ قبل از میلاد)، است که در ویرانه های آرامگاه هالیکارناس، در کاریا (ترکیه امروزی) کشف شد. این خمره مرمرین در پایین راه پله غربی این آرامگاه کشف شد و اکنون در موزه بریتانیا (اتاق ۱۵) نگهدای می شود. گزارش. این خمره حاوی سنگ نوشته کوتاهی به فارسی باستان، مصری، بابلی و ایلامی است که متنی یک سان دارند: عملکرد این کوزه بزرگ به خوبی مشخص نیست. ممکن است حاوی مقداری از آب رود نیل بوده باشد که به عنوان نماد تسلیم مصر به ایران دریافت شده بود. چند نمونه دیگر از خمره های تقریباً مشابه در سراسر شاهنشاهی هخامنشی، از جمله خمره های داریوش بزرگ، شناخته شده است. خمره خشایارشا ممکن است بخشی از مجموعه شهربان (ساتراپ) کاریا بوده باشد و گواه تماس نزدیک حاکمان کاریایی و شاهنشاهی هخامنشی است. این خمره ها که منشأ مصری دارند برای هخامنشیان بسیار ارزشمند بوده و به همین دلیل ممکن است خشایارشا آن را به فرمانروایان کاریایی تقدیم کرده و سپس به عنوان یک شی گرانبها از آن نگهداری کرده است. به ویژه، این ظرف گرانبها ممکن است توسط
خشایارشا به آرتمیس یکم از دودمان کاریایی، که با شایستگی به عنوان تنها دریاسالار زن سپاه ایران در جریان دومین تهاجم ایرانیان به یونان، و به ویژه در نبرد سالامیس، عمل کرده بود، اهدا شده باشد. خمره خشایارشاه در موزه بریتانیا قرار دارد. ارتفاع آن ۲۸٫۸ سانتی متر و قطر آن در لبه ۱۲٫۸ سانتی متر است. این شی در سال ۱۸۵۷ توسط چارلز توماس نیوتن کاوش شد. خمره های مشابه. از زمان داریوش بزرگ تا خشایارشا و برخی از فرمانروایان بعدی هخامنشی، به ویژه اردشیر یکم، چند کوزهٔ سنگی مشابه وجود دارد.
جونگ یون سوک (؛ زادهٔ ۳۰ آوریل ۲۰۰۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر جوان در جوایز درامای اس بی اس ۲۰۰۹ برای نقشش در "وسوسه همسر" شد.
لارس جورگن پالسون سیل (Lars Jörgen Pålsson Syll) (زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۵۷)، اقتصاددان اهل سوئد است که به عنوان استاد مطالعات اجتماعی و دانشیار تاریخ اقتصادی در کالج دانشگاه مالمو خدمت می کند. پالسون سیل یکی از نظریه پردازان برجسته در گفتمان اقتصادی سوئدی پیرامون بحران مالی جهانی که از ۲۰۰۸ میلادی آغاز شد، بوده است. زندگی نامه. لارس جورگن پالسون سیل (متولد ۱۹۵۷ میلادی) دو مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته تاریخ اقتصادی در ۱۹۹۱ میلادی و در رشته اقتصاد در ۱۹۹۷ میلادی از دانشگاه لوند کسب کرد. در ۱۹۹۵ میلادی، او به عنوان دانشیار تاریخ اقتصادی در کالج دانشگاه مالمو گماشته شد. در ۲۰۰۴ میلادی، وی به استاد مطالعات اجتماعی در کالج دانشگاه مالمو ترفیع داده شد. او به پژوهش و تدریس تاریخچه نظریه و روش شناسی اقتصادی می پردازد. سایر حوزه های پژوهشی مورد علاقه وی شامل نظریات عدالت توزیعی و علوم اجتماعی رئالیست انتقادی است. او همچنین زمانی که به عنوان یک پژوهشگر تازه کار و دارای حقوق ماهیانه در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی در ایالات متحده کار می کرد، تحت نظر هایمن مینسکی آموزش دید. لارس پالسون سیل چندین کتاب و مقالاتی بی شماری در ژورنال
های علمی نوشته است. دیدگاه ها. کلی. پالسون سیل معتقد به اقتصاد پساکینزی و یک رویکرد نهادگرایی برای مطالعه اقتصاد است. این نظریه که به طور قابل توجه توسط دوگلاس نورث و رابرت فوگل توسعه داده شده است، روی اهمیت کارایی نهادها برای دستیابی به رشد اقتصادی تأکید دارد. او هر دو متفکر اقتصادی یوزف شومپیتر و جان کنت گالبرایت را به عنوان «نیمه-نهادگرا» توصیف نموده است، به این مفهوم که آن ها «اقتصاددانان دگراندیش» و متأثر از سایر مکاتب اقتصادی بودند. او یک رئالیست انتقادی و مخالف صریح تمامی انواع ساخت گرایی-اجتماعی و نسبی گرایی-پسامدرن است. او به طور عمیقی تحت تأثیر افکار جان مینارد کینز قرار دارد. در ۲۰۱۱ میلادی، وی یکی از حامیان سرسخت پال رومر بود و ادعا می کرد که جایزه نوبل اقتصاد باید به خاطر کار وی در مورد این که، افراد در اصل در بازار چگونه رفتار می کنند، به رومر اعطاء گردد. پالسون سیل منتقد نئولیبرالیسم و بنیادگرایی-بازار بوده و در کتاب ۲۰۰۱ خود «علم ثروت: اقتصاد و بحران نئولیبرالیسم» به آن ها حمله نموده است. او مشکلات امروزی را به اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی پیگیری می کند، دورهٔ زمانی که از نظر سیل، اقتصاددان با بکارگی
ری استدلال های نئو-کلاسیکی اقتصاد خرد، به طور چشم گیری به گفتمان رفاه عمومی پرداخته و عقیده داشتند که سکتور عمومی باید به همان شیوهٔ مدیریت گردد که سکتور خصوصی مدیریت می شود. سیل مدعی می شود که این اقتصاددان ها موجودیت هرگونه تفاوت واقعی میان تولید و خدمات اجتماعی را نپذیرفتند و به این تفکر بودند که دریافت کنندگان این خدمات باید به عنوان مشتریان آگاه مدنظر گرفته شوند. آن ها به این تصور بودند که نهادهای رفاهی که از مالیات مردم تأمین مالی می گردند موجب تشویق منفی کارآفرینی که رشد اقتصادی را در پی دارد، می شوند. با این حال، پالسون سیل استدلال نموده است که نابرابری بالاتر درآمد در واقع باعث افزایش رشد می شود، چون به هر اندازه که یک تور ایمنی قویتر باشد به همان اندازه به افراد اجازه می دهد تا ریسک بیشتری بگیرند. او همچنین فکر می کند که ثروت بیش از حد یک عده افراد محدود، می تواند به دموکراسی آسیب برساند. نظریات پالسون سیل از سوی اقتصاددانان راست گرا مانند هنریک جورداهل، اندریاس بیرگ و نویسنده جوهان نوربرگ مورد نقد قرار گرفته اند. بحران مالی جهانی. پالسون سیل در رابطه با بحران مالی ۲۰۰۷ – ۲۰۰۸ گفت، کپیتالیسم دارای ی
ک میل درونی برای ایجاد حباب های قابل پیش بینی به طور مقطعی در بازارهای مختلف دارایی است. او مقررات زدایی گسترده بازارهای مالی در دهه ۱۹۸۰ میلادی را هم برای بحران دهه ۱۹۹۰ میلادی و هم برای بحران تازه که در ۲۰۰۸ میلادی آغاز شد، مقصر دانسته و درخواست بازگشت به مقررات سخت گیرانه تر و شفافیت بیشتر را نموده است. او، نرخ بهره پایین را خطری برای اقتصاد می داند. این نرخ پایین به آن های که متکی به درآمد سرمایه گذاری هستند آسیب می رساند. مهم تر از آن این که، بانک مرکزی اصلی ترین ابزار تحرک اقتصادی خود را از دست می دهد. همزمان، خطر تورم منفی وجود دارد که می تواند موجب کسادی اقتصادی دراز مدت شود. در ۲۰۰۹ میلادی، او یک راه حل ریشه ای پیشنهاد کرد که طی آن بانک مرکزی همه ساله یک قرعه کشی برگزار نموده و طی آن اسکناس ها را با در نظرداشت ارقام نهایی مشخص در سریال نمبر آن ها، از بازار جمع آوری کند. این راه حل در واقع می تواند یک نرخ بهره منفی ۱۰ درصد باشد که ارزش پول را پایین آورده و باعث تشویق مصرف شود و همزمان اقتصاد را به طور سریع به کار می اندازد. هرچند او طرفدار سیستم حمایت از تولیدات داخلی (حمایت گرایی) نیست، اما او گفته ا
ست که اگر ایالات متحده و سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا شروع به معرفی تدابیر حمایت گرایانه نمایند، همانند قاعده دوراهی زندانی، سوئید نیز مجبور خواهد شد تا این چنین یک تدابیر را اتخاذ نماید.
هان جون وو (؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۸۴) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در درام های "ملودرام باش"، "خانواده غریبه من" و "یادبودها" شناخته می شود. زندگی نامه و حرفه. هان جون وو یک بازیگر اهل کره جنوبی و زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۸۴ است. او از دانشگاه ماساچوست فارغ التحصیل شده است. او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر در سال ۲۰۱۳ آغاز کرد. او در فیلم های "تازا: کارت پنهان" و "گانگنام بلوز" حضور پیدا کرده است. در سال ۲۰۱۷، او در فیلم "" و همچنین درام های "کفتار"، "خانواده غریبه من" و "یادبودها" ایفای نقش کرده است.
مارتین استوارت فلدستاین (Martin Stuart Feldstein) (زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۳۹ – درگذشتهٔ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹)، اقتصاددان اهل ایالات متحده بود. او استاد جرج اف. بیکر اقتصاد در دانشگاه هاروارد و رئیس بازنشسته افتخاری دفتر ملی پژوهش اقتصادی (NBER) بود. فلدستاین از ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۸ میلادی (به استثنای ۱۹۸۲ – ۱۹۸۴ میلادی) به عنوان رئیس اجرائی و رئیس دفتر ملی پژوهش اقتصادی خدمت کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ میلادی، او به عنوان رئیس شورای مشاوران اقتصادی و مشاور ارشد اقتصادی رئیس جمهوری رونالد ریگان خدمت کرد (جاییکه نظریات وی در مورد کنترل بودجه دولتی با سیاست های مصارف هنگفت نظامی اداره ریگان در تضاد بود). فلدستاین از ۲۰۰۳ میلادی به بعد همچنین عضو نهاد مشورتی مالی مقیمِ واشینگتن، «گروه سی» بود. اوایل زندگی و تحصیلات. فلدستاین در یک خانواده یهودی در شهر نیویورک به دنیا آمده و از دبیرستان ساوت ساید در روکویل سنتر، نیویورک فارغ گردید. او تحصیلات لیسانس خود را در دانشگاه هاروارد به اتمام رساند (لیسانس علوم مقدماتی (BA)، با نمرات ممتاز، ۱۹۶۱ میلادی) و در خوابگاه آدامز هاوس زندگی می کرد، پس از آن وارد کالج نوفیلد دانشگاه آکسفورد شد (لیسانس لیترز،
۱۹۶۳؛ MA، ۱۹۶۴؛ دکترای تخصصی، ۱۹۶۷). او از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ عضو پژوهشی، از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ عضو رسمی و بعداً همکار تحقیقاتی این کالج بود. حرفه. او در ۱۹۷۷ میلادی مدال جان بیتس کلارک را از انجمن اقتصادی آمریکا دریافت کرد، جایزهٔ که قبلاً هر دو سال اعطاء می گردید اما از ۲۰۱۰ میلادی به بعد به طور سالانه اهدا شد. این جایزه به اقتصاددان زیر ۴۰ سال و کسی که براساس داوری اعطاءکننده، بیشترین دستاورد را در حوزه علم اقتصاد داشته است، اهدا می گردید. براساس گزارش مقالات پژوهشی اقتصاد (IDEAS/RePEc)، او یکی از ده تاثیرگذارترین اقتصاددانان در سطح دنیا بود. او بیش از ۳۰۰ مقاله پژوهشی پیرامون علم اقتصاد نوشت و کارهای در حوزه های اقتصاد سلامت، اقتصاد بین الملل و اقتصاد امنیت ملی انجام داد. هرچند او اساساً به خاطر دستاوردهای بزرگتر خود در اقتصاد کلان، مالیه عمومی و بیمه اجتماعی شناخته می شد. به عنوان نخستین کسی که روی مکانیزم کاری و پایداری سیستم های مزایای بازنشستگی عمومی تحقیق می کرد، او درک فعلی از تأثیرات بیمه اجتماعی را توسعه بخشید. فلدستاین طرفدار دوآتشه اصلاحات تأمین اجتماعی بوده و یکی از نیروهای محرک اصلی در عقب ابتکار رئیس جمه
وری پیشین برای خصوصی سازی نوعی سیستم تأمین اجتماعی بود. در کنار دستاوردهای بزرگ وی در حوزه اقتصاد بخش عمومی، او مقالات مهمی در حوزه اقتصاد کلان نیز نوشته است. یکی از کارهای بسیار معروف وی در این حوزه، تحقیقی بود که او در همکاری با چارلز هوریوکا روی رفتار سرمایه گذاری در کشورهای مختلف انجام داد. او و هوریوکا نتیجه گیری نمودند که در درازمدت، سرمایه میل به ماندن در کشور اصلی خود دارد – به این مفهوم که، پس اندازهای یک ملت برای حمایت از فرصت های سرمایه گذاری آن استفاده می گردد. از آن به بعد این نظریه معروف به «پازل فلدستاین-هوریوکا» شد. در ۱۹۹۷ میلادی، فلدستاین در مورد اتحادیه پولی اروپا و یورو که قرار بود ایجاد شود نوشت و هشدار داد که «تأثیرات اقتصادی منفی ارز واحد روی بیکاری و تورم از هرگونه منفعت آن در تسهیل تجارت و جریان سرمایه بیشتر خواهد بود» و این که هرچند «تصور می شد که این کار، روشی برای کاهش خطر یک جنگ داخلی دیگر در اروپا است»، اما این رویکرد «به احتمال زیاد تأثیرات برعکس خواهد داشت» و «منتهی به جنگ های بیشتر در درون اروپا و میان اروپا و ایالات متحده خواهد شد». در ۲۰۰۵ میلادی، فلدستاین به طور گسترده نامز
د اصلی برای جایگزینی آلن گرینسپن به عنوان رئیس فدرال رزرو پنداشته می شد. این پیش بینی از یک جهت به خاطر اهمیت وی در اداره ریگان و از جهت دیگر به خاطر سمت وی به عنوان مشاور اقتصادی در پیکار انتخاباتی بوش بود. نیویورک تایمز در یک سرمقاله خود نوشت که رئیس جمهوری بوش به خاطر اعتباری که فلدستاین و بین برننکی داشتند، از میان آن ها یکی را انتخاب خواهد کرد و یک هفته قبل از معرفی کابینه، روزنامه اکونومیست پیش بینی کرد که از میان مجموعه نامزدها، این دو مرد بیشتری شانس انتخاب شدن را دارند. این سمت در نهایت به برننکی تعلق گرفت، احتمالاً به این دلیل که فلدستاین عضو هیئت مدیره شرکت گروه بین المللی آمریکایی (AIG) بود و این شرکت در همان سال اعلام کرده بود که گزارش های مالی پنج سال گذشته خود به ارزش ۲٫۷ میلیارد دلار را تصحیح خواهد کرد. متعاقب آن، شرکت گروه بین المللی آمریکایی با یک فروپاشی مالی شدید مواجه شد که نقش مرکزی در بحران اقتصادی جهانی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ و کسادی جهانی پی آمدی آن داشت. این شرکت تنها پس از چندین بار تزریق سرمایه توسط بانک فدرال رزرو ایالات متحده به این شرکت نجات داده شد، اما خط بدهی آن به ۱۸۲٫۵ میلیارد دلار افزا
یش یافت. هرچند فلدستاین با روش های حسابداری که تحت پرسش بود، رابطه مستقیم نداشت اما او از ۱۹۸۸ میلادی به بعد به عنوان رئیس این شرکت خدمت کرده بود. در مارس ۲۰۰۷، بنیاد لیندی و هاری برادلی اعلام نمود که یکی از چهار جایزه برادلی ۲۰۰۷ برای قدردانی از دستاوردهای برجسته، به فلدستاین اعطاء خواهد شد. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷، فلدستاین اعلام نمود که او در ژوئن ۲۰۰۸ از سمت خود به عنوان رئیس دفتر ملی پژوهش اقتصادی (NBER) کناره گیری خواهد کرد. فلدستاین از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ میلادی به عنوان عضو هیئت مشورتی اطلاعات خارجی رئیس جمهور خدمت نمود. فلدستاین در مارس ۲۰۰۸ اظهار داشت که به باور وی ایالات متحده در یک کسادی قرار داشت و این کسادی ممکن بود شدید باشد. به عنوان عضو محصولات مالی AIG، فلدستاین یکی از کسانی بود که از بخش بیمه کننده بین المللی که در بحران مالی این شرکت در سپتامبر ۲۰۰۸ نقش داشت، نظارت می نمود. در ماه می ۲۰۰۹، فلدستاین اعلام نمود که از ریاست شرکت گروه بین المللی آمریکایی کنار می رود. وی به عنوان عضو هیئت مدیره شرکت ایلای لی لی اند کامپنی (Eli Lilly and Company) خدمت می کرد. او همچنین پیش از آن به عنوان عضو هیئت مدیره چندی
ن شرکت عمومی از جمله جی پی مورگان (JPMorgan) و تی آردبلیو (TRW) خدمت می کرد. در ۶ فوریه ۲۰۰۹، فلدستاین به عنوان یکی از مشاورین رئیس جمهور ایالات متحده باراک اوباما در هیئت مشورتی بازیابی اقتصادی رئیس جمهور اعلام شد. او از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ میلادی به عنوان عضو هیئت مشورتی بازیابی اقتصادی رئیس جمهور خدمت کرد. سمت های بعدی. او یکی از مشاورین وزارت دفاع ایالات متحد بود. او در هیئت مدیره شورای روابط خارجی، کمیسیون سه جانبه، گروه ۳۰ و کمیته ملی روابط ایالات متحده و چین خدمت کرد. فلدستاین در کنفرانس های سالانه گروه بیلدبرگ در سال های ۱۹۹۶، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵ – ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ میلادی دعوت گردید. او همچنین عضو شورای بین المللی جی پی مورگان چیس، عضو شورای مشورتی آکادمیک مؤسسه امریکن انترپرایز و عضو آکادمی بریتانیا است. در ۲۰۱۱ میلادی، او جزو ۵۰ فرد تأثیرگذار در رتبه بندی مالی جهانی مجله بلومبرگ مارکتس بود. در ۲۰۱۷ میلادی، فلدستاین به یک گروه کوچکی از «دولت مردان بزرگسال جمهوری خواه» پیوسته و پیشنهاد نمودند که محافظه کاران مالیات بر کاربن را، با کاسته شدن تمامی درآمد نسبت به سود سرجمع، به عنوان سیاستی برا
ی مجادله با گرمایش جهانی می پذیرند. این گروه همچنین شامل جیمز بیکر سوم، گریگوری منکیو، هنری پالسون و جرج پی شولتس بود. علاقه های اصلی و آثار. این مقاله که در ۱۹۸۰ میلادی به نشر رسید، کمک قابل ملاحظهٔ به اقتصاد بین الملل کرد. فلدستاین در همکاری چارلز هوریوکا، با برملا ساختن ماهیت جریان سرمایه در بازار جهانی سرمایه، به درک کلی از بازار بین المللی سرمایه کمک کردند. با مطالعه نمودن رابطه میان سرمایه گذاری داخلی و پس انداز داخلی ۲۱ کشور عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، فلدستاین و هوریوکا با ارایه آمار جمع آوری شده پیشنهاد نمودند که تمامی پس اندازهای نهایی یک کشور، علی رغم فرصت های بزرگتر سرمایه گذاری در خارج از کشور، در همان کشور باقی خواهد ماند. این یافته که بر اثر رابطه مستقیم و غیرمنتظره میان پس انداز داخلی و سرمایه گذاری داخلی با یک پازل مواجه شد، یافته های فلدستاین و هوریوکا معروف به «پازل فلدستاین-هوریوکا» معروف شد. این مقاله که در ۱۹۷۴ میلادی به نشر رسید نقش مهمی در بیمه اجتماعی داشت. فلدستاین طی این مقاله خود کمک کرد تا تأثیرات تأمین اجتماعی بر مصرف و پس انداز خانوار به گونه بهتری درک گردد. این مق
اله تحلیل نظری از تأثیرات تأمین اجتماعی روی تصمیم افراد مبنی بر بازنشستگی و میزان پس انداز ضروری برای این چنین بازنشستگی، ارایه نمود. فلدستاین اظهار داشت که تأمین اجتماعی منتج به این می شود تا افراد تصمیم به پس انداز کمتر برای بازنشستگی بگیرند و زودتر بازنشسته شوند. این یافته ها بعدتر به خاطر خطای محاسباتی که داشت رد شد. با این حال، فلدستاین و سایر نویسندگان در مورد این که آیا نتایج تصحیح شده باعث تغییر قابل ملاحظه در نتیجه گیری خواهد شد یا خیر، موافق نبودند. مارتین فلدستاین از همان آغاز در گفتمان های علمی و مشهور پیرامون اتحادیه اروپا (EU) و یک ارز اروپایی واحد شرکت نموده و علایق او به این گفتمان ها در جریان بحران بدهی دولت بیشتر شد. با اتخاذ رویکرد اقتصاد سیاسی، فلدستاین استدلال نمود که پروژه اتحادیه اروپا به طور کلی و ایجاد اتحادیه اقتصادی و پولی (EMU) به طور ویژه، نشأت گرفته از ترکیبی از بین المللی گرایی عجیب اروپایی و تقلای جدی منافع ملی است. هرچند در نقد او تفاوت ظریفی قابل ملاحظه است، اما او را می توان به عنوان فردی که مخالف افزایش قدرت اتحادیه اروپا است (Eurosceptic) شناسایی کرد. فلدستاین که حامی شورم
ند موجودیت یک بازار واحد کالاها و خدمات در اتحادیه اروپا می باشد، مدعی شده است که این امر مستلزم یک اتحادیه پولی نیست. افزون بر آن، ایجاد یک ارز واحد در اتحادیه اروپا ممکن است باعث افزایش تنش ها در میان اتحادیه شود، چون تمامی کشورها دارای همان موضع ضد-تورمی سیاست گذاران آلمانی نیستند. از منظر سیاست نظامی و خارجی، هدف دستیابی به یک اتحادیه سیاسی (که توحید ارز یکی از ابعاد آن است) باعث تشویق ایجاد یک سیاست خارجی و دفاعی مشترک خواهد شد که قادر به نشان دادن قدرت در صحنه بین المللی است. در جریان بحران بدهی دولت، فلدستاین از راه حل «تعطیلی منطقه یورو» حمایت نمود که طبق آن کشورهای که در بیشترین حد از بحران متأثر شده اند (مانند یونان) موقتاً منطقه یورو را ترک می نمایند، ارزهای ملی خود را دوباره رایج می نمایند، ارزش آن را کاهش داده و چند سال بعد دوباره به یک نرخ ارز پایین تر وارد منطقه یورو می شوند، سیاستی که رونق در رقابت بین المللی را تضمین نموده و به اندازه تأثیرگذار است که می تواند رکود اقتصادی را جبران نماید. تدریس. فلدستاین که یک شخصیت شناخته شده در محیط هاروارد بود، برای ۲۰ سال کلاس ابتدایی اقتصاد «تحلیل اجتماع
ی ۱۰: مبانی علم اقتصاد» را تدریس نموده و بعداً گریگوری منکیو جانشین او شد. این کلاس که پس از آن به اقتصاد ۱۰ تغییر نام داده شد، معمولاً بزرگترین کلاس در هاروارد بود و هنوز هم بزرگترین کلاس است. او همچنین به تدریس مضامین سیاست اقتصادی آمریکا و اقتصاد سکتور عمومی در کالج هاروارد می پرداخت. یکی از بزرگترین تأثیر فلدستاین ممکن است تراکم شاگردان او در رده های بلند حکومتی و دانشگاهی باشد، مانند لارنس سامرز، رئیس سابق دانشگاه هاروارد و وزیر سابق وزارت خزانه داری ایالات متحده؛ دیوید ایلود، رئیس مدرسه حکومت جان اف. کندی؛ و جیمز پوتربا، استاد مؤسسه فناوری ماساچوست و عضو هیئت مشورتی اصلاح مالیات بوش. لارنس لیندسلی که قبلاً ارشدترین مشاور اقتصادی جورج بوش بود، رساله دکترای خود را تحت نظر فلدستاین نوشته و سایر افراد برجسته که رساله دکترای خود را تحت نظر او نوشتند، شامل: هاروی اس. روسن، رئیس پیشین شورای مشاوران اقتصادی رئیس جمهور؛ دوگلاس المندورف، رئیس پیشین دفتر بودجه کنگره؛ جوزه پیانیرا، وزیر کار و تأمین اجتماعی شیلی در جریان خصوصی سازی امتیازات بازنشستگی در این کشور از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ میلادی؛ جفری ساکس، رئیس مؤسسه زمین در
دانشگاه کلمبیا؛ و گلین هوبارد، نخستین رئیس شورای مشاوران اقتصادی رئیس جمهوری بوش و حالا رئیس مدرسه کسب وکار کلمبیا.
مهدی عبدی (زاده ۱ فروردین ۱۳۶۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع، برای باشگاه فوتبال سایپا بازی می کند.
بازیگر و خوانندهٔ ژاپنی است. او حرفهٔ سینمایی خود را در سال ۲۰۰۹ با ایفای نقش مکمل در فیلم هنرهای رزمی "نینجای آدمکش" و حرفهٔ خوانندگی حرفه ای را در سال ۲۰۱۳ به عنوان وکالیست اصلی گروه دخترانهٔ جی پاپ فیکی (۲۰۱۳–۲۰۱۸) آغاز کرد و به زبان های انگلیسی و ژاپنی می خواند. او در فیلم اکشن "اف۹" (۲۰۲۱) و مینی سریال تاریخی "شوگون" (۲۰۲۴) به ایفای نقش پرداخته است. ساوایی برای "شوگون" برندهٔ جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام شد. او نخستین بازیگر ژاپنی شد که برنده جایزه امی ساعات پربیننده می شود و نخستین بازیگر آسیایی تبار بود که در مراسم امی برندهٔ بخش بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام می شود. زندگی شخصی. آنا ساوایی در ۱۱ ژوئن ۱۹۹۲ در ولینگتون، نیوزیلند از والدینی ژاپنی تبار به دنیا آمد. مادرش در اجرای اپرا آموزش دید و بعداً به عنوان معلم پیانو مشغول به کار شد، در حالی که پدرش برای یک شرکت الکترونیک کار می کرد. از ۳ سالگی، مادرش به او یاد داد که چگونه پیانو بنوازد و چگونه آواز بخواند. در حالی که بزرگ می شد، خانواده اش به دلیل شغل پدرش اغلب به جاهای دیگر نقل م
کان می کردند، و در هنگ کنگ و فیلیپین زندگی می کردند. او ۱۰ ساله بود که خانواده اش در یوکوهاما، ژاپن مستقر شد. خواهر بزرگتر او، رینا، یک رقصنده باله در کمپانی باله هنگ کنگ است. ساوایی به دو زبان انگلیسی و ژاپنی مسلط است. او در توکیو، ژاپن اقامت دارد.
خوان گارسیا-هرروس (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و تهیه کننده موسیقی اهل کلمبیا است.
محاصره طرابلس () از سال ۱۱۰۲ تا ۱۲ ژوئیه ۱۱۰۹ به طول انجامید و سرانجام با پیروزی صلیبیون و تبدیل این شهر به مرکز و پایتخت کنت نشین طرابلس همراه شد.
مدال گونروس (به انگلیسی: Gunnerus Medal) یک نشان افتخار است که توسط انجمن سلطنتی علوم نروژ در شهر تروندهایم، در کشور نروژ، اعطاء می شود. این مدال در سال ۱۹۲۷ میلادی، برای اولین بار به طور رسمی معرفی شد. مدال گونروس، به افتخار یکی از بانیان انجمن سلطنتی علوم نروژ، به نام اسقف جان ارنست گونروس؛ نامگذاری شده است. معیار گزینش. این مدال به کسانی تقدیم می گردد که خدمات فنی یا علمی برجسته ای انجام داده یا به نوعی به انجمن سلطنتی علوم نروژ، منافعی قابل توجهی رسانده اند. مدال گونروس، در ابتدا در ۲ کلاس طلا و نقره اعطا می شد، اما از سال ۱۹۳۵ فقط به صورت طلا اعطا می شود. مدال نقرهٔ تمام دارندگان مدال گونروس، که در قید حیات هستند؛ با مدال طلا تعویض شده است. دریافت کنندگان مدال. مدال گونروس، بالاترین نشان افتخارانجمن سلطنتی علوم نروژ است. از سال ۲۰۰۴ میلادی، همچنین یک دیپلم افتخار نیز همراه با مدال گونروس، تقدیم می شود. از میان کسانی که تا به حال افتخار دریافت این مدال را داشته اند و در ایران شناخته می شوند؛ می توان موارد زیر را نام برد: منابع. https://snl.no/Gunnerus-medaljen*
خانه مقدم (عمارت خلیفه) مربوط به دوره قاجار است و در شوشتر، محله تاریخی عبدالله بانو، واقع شده و این اثر در بهمن ماه سال ۱۴۰۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه تاریخی در فاصله نزدیکی از چند میراث جهانی یونسکو از جمله مجموعه آبشارها و آسیاب های آبی شوشتر و رود دست کند گرگر قرار دارد. پیشینه. خانه مقدم از خانه های ارزشمند و تاریخی شوشتر به شمار می رود که در محله تاریخی عبدالله بانو واقع شده است. این خانه در دوره قاجار متعلق به تاجری شوشتری به نام مقدم بود که از خانواده های شناخته شده در شوشتر هستند و املاک زیادی از جمله کاروانسرای مقدم از این خانواده در محله عبدالله بانو وجود دارد. معماری. خانه مقدم در مجاورت ساباط ‎مقدم که به ثبت ملی رسیده، قرار دارد. این خانه دارای چهار طبقه است که دو طبقه آن در زیرزمین قرار گرفته است و دو طبقه دیگر آن شامل طبقات همکف و اول هستند. کاربری نگارخانه. زیرزمین این خانه تاریخی شامل شبستان و شوادون است که بخش شوادون به نگارخانه (گالری هنری) تبدیل شده است. این نگارخانه از جمله نگارخانه های دارای مجوز از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان است که در سال ۹۶ اف
تتاح شد. این نگارخانه طی فعالیت خود میزبان جشنواره های هنری و فرهنگی متعدد و نیز هنرمندانی از سراسر کشور بوده است. کاربری کافه سنتی. بخشی از این خانه تاریخی به عنوان کافه و سفره خانه سنتی مورد استفاده قرار می گیرد.