Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرز عراق و کویت ۲۵۴ کیلومتر (۱۵۸ مایل) طول دارد و از یک نقطه مرزی سه گانه با عربستان سعودی در غرب تا ساحل خلیج فارس در شرق امتداد دارد. شرح. این مرز از غرب در نقطه تلاقی سه کشور کویت و عربستان عراق در وادی الباطن شروع می شود و این وادی را به سمت شمال شرق دنبال می کند. سپس مرز به سمت شرق می چرخد و خط مستقیمی را برای ۳۲ دنبال می کند تا اینکه به شکل خط مستقیم دیگری به طول ۲۶ کیلومتر به سمت جنوب شرق منحرف می شود. این مرز در پیوندگاه خور عبدالله و خور صبیه در مقابل جزیره حاج به ساحل رسیده و پایان می یابد. پیشینه. از نظر تاریخی هیچ مرز مشخصی در این بخش از شبه جزیره عربستان وجود نداشت. در آغاز قرن بیستم، امپراتوری عثمانی بر عراق کنونی سلطه داشت و بریتانیا به عنوان قَیّم، کویت را در کنترل خود داشت. بریتانیا و امپراتوری عثمانی قلمرو نفوذ خود را از طریق خطوط موسوم به «آبی» و «بنفش» در سال های ۱۹۱۳–۱۹۱۴ تقسیم کردند که به موجب آن عثمانی ها ادعاهای بریتانیا بر کویت را که از بین النهرین عثمانی در امتداد «خط سبز» وادی الباطن تقسیم شده بود، به رسمیت شناختند. ("نقشه را در سمت چپ ببینید"). در جریان جنگ جهانی اول، شورش اعراب با
حمایت بریتانیا موفق شد عثمانی ها را از اکثر مناطق خاورمیانه بیرون کند. در نتیجه قرارداد مخفی سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ بین انگلیس و فرانسه امضا شد، بریتانیا کنترل ولایت های عثمانی موصل، بغداد و بصره را به دست آورد. انگلیس در سال ۱۹۲۰ این سه ولایت را در چارچوب جدیدی به نام عراق تحت قیمومت بریتانیا قرار داد. در سال ۱۹۳۲، سالی که پادشاهی عراق استقلال یافت، بریتانیا تأیید کرد که مرز بین عراق و کویت در امتداد وادی الباطن خواهد بود و همچنین تأیید کرد که جزایر بوبیان و وربه متعلقبه کویت هستند. اما موقعیت دقیق خط مستقیم شمالی در بخش های نزدیک سَفوان مبهم باقی ماند. کویت در سال ۱۹۶۱ استقلال خود را به دست آورد، اگرچه عراق این منطقه را بخشی از عراق می دانست و از به رسمیت شناختن آن خودداری می کرد، اما بعداً پس از نمایش قدرت توسط بریتانیا و اتحادیه عرب در حمایت از کویت، از این ادعای خود عقب نشینی کرد. پیمان دوستی در سال ۱۹۶۳ امضا شد که به موجب آن عراق مرز ۱۹۳۲ را به رسمیت شناخت با وجود این، در طول دهه بعد، عراق اغلب بر سر موضوع دسترسی به دریا و ادعای سنتی خود بر کویت ایجاد مناقشه می کرد، به ویژه در سال ۱۹۷۳ با درگیری مرز
ی سامیتا در سال ۱۹۷۳. در سال ۱۹۹۰ عراق به کویت حمله کرد و آن را ضمیمه خاک خود ساخت. این اقدام باعث جنگ خلیج فارس شد که درپی آن حاکمیت کویت احیا شد. در ژوئیه ۱۹۹۲ موضوع تعیین مرزها به سازمان ملل ارجاع شد و سازمان ملل به طور دقیق مرز را ترسیم کرد و سپس آن را بر روی زمین نیز علامت گذاری کرد. این علامت گذاری خط ۱۹۳۲ را با برخی تغییرات کوچک دنبال می کند این مرز در ابتدا توسط کویت پذیرفته شد اما عراق نه. عراق سرانجام در نوامبر ۱۹۹۴ مرز را پذیرفت. هیئت دیدبان عراق-کویت سازمان ملل متحد در جریان دوره ۱۹۹۱–۲۰۰۳ این مرز را زیر نظر داشت. روابط بین دو کشور از زمان سقوط صدام حسین در سال ۲۰۰۳ بهبود یافته است. حصار مرزی. حصار مرزی عراق-کویت () یک حفاظ ۱۹۰ کیلومتری است که میان دو کشور ساخته شده است. دو سوی این حصار مرزی ۹٫۷ کیلومتر در داخل خاک عراق و ۴٫۸ کیلومتر در داخل خاک کویت قرار دارد و در سراسر طول مرز مشترک آنها، یعنی از عربستان سعودی تا خلیج فارس کشیده شده است. این حفاظ با مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد ساخته شد و هدف آن توقف تهاجم مجدد عراق به کویت اعلام شده است، اگرچه چنین حصاری در برابر لشکرکشی با تانک و هواپیما ت
أثیری ندارد. این مانع مرزی، ساخته شده از حصارهای برق دار و سیم خاردار، خندقی به پهنای ۴٫۶ متر و عمق ۴٫۶ متر را در امتداد خود دارد. صدها سرباز، چندین قایق گشتی و بالگرد از آن محافظت می کنند. ساخت سد در سال ۱۹۹۱ آغاز شد. در ژانویه ۲۰۰۴، کویت تصمیم گرفت یک مانع آهنی ۲۱۷ کیلومتری جدید در امتداد مرز خود با عراق نصب کند. هزینه این دیوار ۲۸ میلیون دلار برآورد می شود. جاده های آسفالته نیز برای تسهیل تردد مرزبانان ساخته شده است.
نقد خاورمیانه یک مجله مطالعات خاورمیانه است که توسط تیلور و فرانسیس برای مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه لوند منتشر شده است. یک گروه نویسنده، اولین شماره نشریه «"نقد: مطالعات انتقادی خاورمیانه»" را در پاییز ۱۹۹۲ منتشر کرد. تا ۱۸ سال بعد، دانشگاه هملاین، به عناون خانه آکادمیک مجله باقی ماند، در حالی که نام مجله در سال ۲۰۰۹ به "نقد خاورمیانه" تغییر کرد. اریک هوگلاند در ژانویه ۱۹۹۵ به عنوان سردبیر تمام وقت مجله منصوب شد و از سال ۲۰۰۲ مجله توسط تیلور و فرانسیس منتشر شد.
والیبال یکی از ورزش های بازی های همبستگی اسلامی ۲۰۲۱ است که با حضور هشت تیم در بخش مردان و هشت تیم در بخش زنان از ۸ تا ۱۵ اوت ۲۰۲۲ در قونیه، ترکیه برگزار شده است. مسابقات مردان. مرحله گروهی. گروه A. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; مرحله حذفی. &lt;section begin=knockout /&gt;&lt;section end=knockout /&gt; مسابقات زنان. مرحله گروهی. گروه A. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; مرحله حذفی. &lt;section begin=knockout /&gt;&lt;section end=knockout /&gt;
ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات در سال ۱۳۸۲ به فرمان سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، تشکیل شد. نوع فعالیت ستاد، غیردولتی، داوطلبانه و غیرانتفاعی است و حوزه فعالیت آن بین المللی است و مدت فعالیت، از تاریخ تأسیس نامحدود است، عتبات عالیات، بودجه سال ۱۴۰۱ این ستاد ۱۳۰۰ میلیارد تومان است. این ستاد تحت عنوان تشکلی مردم نهاد در وزارت کشور ایران ثبت شده است و قاسم سلیمانی از همان آغاز با حکم سید علی خامنه ای مسئول مستقیم تشکیل ستاد و نظارت بر آن بود. تا مرداد ۱۳۹۸ حسن پلارک ریاست این ستاد را بر عهده داشت که محمد جلال مآب جانشین او شد. ستاد بازسازی عتبات عالیات در بسیاری شهرهای عراق مانند نجف، کربلا، کاظمین، کوفه، سامرا، مسیب و بلد فعالیت دارد و از سال ۱۳۹۳، فعالیت های خود را در سوریه هم شروع کرده است. تا سال ۱۳۹۹، نزدیک به سه هزار نفر تحت عنوان نیروهای جهادی این ستاد در دو کشور عراق و سوریه فعالیت می کردند. یکی از پروژه های مهم این ستاد در عراق، پروژه مشهور به صحن حضرت زهرا در کنار حرم علی بن ابی طالب در عراق است که از آن به عنوان دومین بنای مسقف جهان اسلام نام برده شده و بودجه اولیه آن در سال ۱۳۹۰، هفت
صد میلیارد تومان معادل ۵۸۰ میلیون دلار برآورد شده بود.
تونگ کیت سیونگ () کاراته کا اهل برونئی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز کومیته زیر ۷۵- کیلوگرم در بازی های آسیایی ۲۰۰۲ اشاره کرد.
منیر ابوکشک () بوکسور اهل فلسطین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
در امپراتوری مقدس روم، اصطلاح جمعی شهرهای آزاد و امپراتوری (به شهر آزاد امپراتوری ('), ) از قرن پانزدهم برای نشان دادن یک شهر خودمختار استفاده می شد که دارای مقدار مشخصی از خودمختاری بود و در انجمن امپراتوری نشان داده می شد. یک شهر امپراتوری وضعیت بی واسطه امپراتوری را داشت، و به این ترتیب، تنها تابع امپراتور مقدس روم بود، در مقابل یک شهر یا شهر سرزمینی (') که تابع یک شاهزاده سرزمینی بود چه یک لرد کلیسایی (شاهزاده-اسقف) یا یک شاهزاده سکولار (دوک - )، مارگراف، کنت (گراف")، و غیره. ریشه. تکامل برخی از شهرهای آلمان به نهادهای قانون اساسی خودگردان امپراتوری، کندتر از شاهزادگان سکولار و کلیسایی بود. در طول قرون سیزدهم و چهاردهم، برخی از شهرها اساساً به دلایل مالی توسط امپراتور به عنوان شهرهای امپراتوری ارتقا یافتند ('). ; '. آن شهرهایی که توسط پادشاهان و امپراتوران آلمانی در قرون ۱۰ تا ۱۳ تأسیس شده بودند و در ابتدا توسط مباشران سلطنتی/امپراتوری اداره می شدند (") به تدریج استقلال یافتند، زیرا قضات شهر آنها وظایف اداری و قضایی را بر عهده گرفتند. برخی از نمونه های برجسته عبارتند از کلمار، آگنو و مولوز در آلزاس یا ممی
نگن و رافنسبورگ در سوابیای علیا. شهرهای آزاد (' ; ') آنهایی مانند بازل، آوگسبورگ، کلن یا استراسبورگ بودند که در ابتدا تحت فرمان یک شاهزاده - اسقف قرار گرفتند و به همین ترتیب، به تدریج از آن ارباب استقلال یافتند. در موارد معدودی، مانند کلن، ارباب کلیسایی سابق به ادعای حق اعمال برخی از امتیازات فئودالی باقیمانده بر شهر آزاد ادامه داد، ادعایی که تقریباً تا پایان امپراتوری منجر به دعواهای دائمی شد. با گذشت زمان، تفاوت بین شهرهای امپراتوری و شهرهای آزاد به طور فزاینده ای مبهم شد، به طوری که آنها در مجموع به عنوان «شهرهای آزاد امپراتوری» یا «شهرهای آزاد و امپراتوری» شناخته شدند و در اواخر قرن پانزدهم بسیاری از شهرها شامل «آزاد» و هم «امپراتوری» بودند. مانند سایر املاک امپراتوری، آنها می توانستند جنگ کنند، صلح کنند و تجارت خود را کنترل کنند، و اجازه دخالت کمی از خارج را می دادند. در اواخر قرون وسطی، تعدادی از شهرهای آزاد مانند اتحادیه هانزا یا Décapole آلزاس، برای ترویج و دفاع از منافع خود. اتحادیه های شهری ("") را تشکیل دادند. در طول قرون وسطی، شهرها - اگرچه به ندرت - آزادی از دست رفته خود را از طریق فراز و نشیب ها
ی سیاست قدرت به دست آوردند. برخی از شهرهای مورد علاقه منشور با هدیه به دست آوردند. دیگران یکی را از شاهزاده ای خریدند که به بودجه نیاز داشت. برخی آن را با زور اسلحه در طول قرن های پرآشوب ۱۳ و ۱۴ به دست آوردند و برخی دیگر در همان دوره امتیازات خود را به همین ترتیب از دست دادند. برخی از شهرها از طریق خلاء ایجاد شده توسط انقراض خانواده های مالک آزاد شدند، برخی نیز داوطلبانه خود را تحت حمایت یک حاکم سرزمینی قرار دادند و بنابراین استقلال خود را از دست دادند. تعداد کمی مانند پروتستان که در سال ۱۶۰۵ به دوک نشین کاتولیک بایرن ضمیمه شد، توسط امپراتور به دلایل واقعی یا ساختگی، از امتیاز به عنوان یک شهر آزاد محروم شد. با این حال، این به ندرت پس از اصلاحات رخ داد، و از شصت شهر آزاد امپراتوری که در پیمان وستفالی باقی ماندند، همه به جز ده شهر آلزاس (که در اواخر قرن هفدهم توسط فرانسه ضمیمه شدند) تا زمان میانجی گری در سال ۱۸۰۳ به حیات خود ادامه دادند. . تمایز بین شهرهای آزاد امپراتوری و سایر شهرها. تقریباً چهار هزار شهر و شهرک در امپراتوری وجود داشت، اگرچه در حدود سال ۱۶۰۰ میلادی بیش از نه دهم آنها کمتر از یک هزار نفر سکنه د
اشتند. در اواخر قرون وسطی، کمتر از دویست مورد از این مکان ها از وضعیت شهرهای آزاد امپراتوری برخوردار بودند، و برخی از آن ها فقط برای چند دهه از این امتیاز برخوردار بودند. ثبت مالیات نظامی امپراتوری ("") در سال ۱۵۲۱، هشتاد و پنج شهر از این قبیل را فهرست کرد و این رقم تا زمان صلح آوگسبورگ در سال ۱۵۵۵ به شصت و پنج شهر کاهش یافت. از پیمان صلح وستفالی در سال ۱۶۴۸ تا ۱۸۰۳، تعداد آنها در حدود پنجاه شهر بود. بر خلاف شهرهای آزاد امپراتوری، دسته دوم شهرها و شهرک ها که اکنون «شهرهای سرزمینی» نامیده می شوند تابع یک ارباب کلیسایی یا غیر روحانی بودند، و در حالی که بسیاری از آنها به درجات مختلف از خودگردانی برخوردار بودند، این امر مخاطره آمیزی بود. امتیازی که ممکن است به خواست ارباب محدود یا لغو شود. با بازتاب ساختار پیچیده قانون اساسی امپراتوری مقدس روم، دسته سوم، متشکل از شهرهای "نیمه خودمختار" که به هیچ یک از این دو نوع تعلق نداشتند، توسط برخی از مورخان متمایز شده است. اینها شهرهایی بودند که اندازه و قدرت اقتصادی آنها برای حفظ استقلال قابل توجهی از اربابان سرزمینی اطراف برای مدت قابل توجهی کافی بود، حتی اگر هیچ حق رسمی ب
رای استقلال وجود نداشت. این شهرها معمولاً در قلمروهای کوچکی قرار داشتند که دارای حاکم ضعیفی بود. با این حال، آنها در میان انبوه شهرها و شهرهای سرزمینی استثنا بودند. شهرهای هر دو دسته اخیر معمولاً در شوراهای سرزمینی حضور داشتند، اما در انجمن امپراتوری حضور نداشتند. سازمان. شهرهای آزاد امپراتوری تا سال ۱۴۸۹ رسماً به عنوان املاک امپراتوری خود در انجمن امپراتوری پذیرفته نشدند، و حتی در آن زمان نیز آرای آنها معمولاً فقط مشورتی در نظر گرفته می شد ("") در مقایسه با نیمکت امرای انتخابگر و شاهزادگان. شهرها در انجمن امپراتوری خود را به دو گروه یا نیمکت تقسیم کردند، رنیش و نیمکت سوابی. همین شهرها از جمله ۸۵ شهر آزاد امپراتوری بودند که در "رایشماتریکل" ۱۵۲۱ فهرست شده بودند، برنامه مالیات ملکی و نظامی امپراتوری که بیش از یک قرن برای ارزیابی کمک های تمام املاک امپراتوری در صورت اعلام رسمی جنگ توسط انجمن امپراتوری تعیین و استفاده می شد. سهم نظامی و پولی هر شهر در پرانتز نشان داده شده است (به عنوان مثال کلن (۳۰-۳۲۲-۶۰۰) به این معنی است که کلن باید ۳۰ سوار، ۳۲۲ پیاده و ۶۰۰ طلا فراهم می کرد). این اعداد معادل یک "simplum" هستند
. در صورت نیاز، انجمن می تواند به دومین و سومین روش "رأی دهد"، در این صورت سهم هر یک از اعضا دو یا سه برابر می شود. در آن زمان، شهرهای آزاد امپراتوری ثروتمند تلقی می شدند و به عنوان مثال، سهم پولی نورنبرگ، اولم و کلن به اندازه انتخاب کنندگان (ماینتس، تریر، کلن، پفالتس، زاکسن، براندنبورگ) و دوک های وورتمبرگ و لورن بود. فهرست زیر شامل ۵۰ شهر آزاد امپراتوری است که در انجمن امپراتوری سال ۱۷۹۲ شرکت کردند. آنها با توجه به ترتیب رای خود در نیمکت های رانیش و سوابین لیست شده اند. نیمکت سوابین. در زمان صلح وستفالی، شهرها یک «انجمن» رسمی سوم و رای کامل آنها را تشکیل می دادند ("")، اگرچه آنها نتوانستند برابری نمایندگی را با دو کالج دیگر تضمین کنند. برای جلوگیری از این احتمال که در صورت تساوی بین انتخاب کنندگان و شاهزادگان، رأی تعیین کننده داشته باشند، تصمیم گرفته شد که آنها ابتدا تصمیم بگیرند و سپس با شهرها مشورت کنند. علیرغم این وضعیت تا حدی نابرابر شهرها در عملکرد انجمن امپراتوری، پذیرش کامل آنها در آن نهاد فدرال برای روشن شدن وضعیت تا کنون نامشخص آنها و مشروعیت بخشیدن به وجود دائمی آنها به عنوان املاک امپراتوری تمام ع
یار بسیار مهم بود. طبق قانون اساسی شهر کوچک آزاد امپراتوری ایسنی برابر با پادشاهی براندنبورگ بود. (اگر به هیچ وجه اجرا نشد)
پراواستاتین که با نام تجاری Pravachol فروخته می شود، یک داروی از دسته استاتین ها است که برای پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی در افراد در معرض خطر و برای درمان چربی های غیرطبیعی استفاده می شود. باید همراه با تغییر رژیم غذایی، ورزش و کاهش وزن استفاده شود. شکل مصرفی این دارو خوراکی است. عوارض جانبی رایج شامل درد مفاصل، اسهال، حالت تهوع، سردرد و دردهای عضلانی است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل رابدومیولیز، مشکلات کبدی و دیابت باشد. استفاده در دوران بارداری ممکن است به جنین آسیب برساند. مانند تمام استاتین ها، پراواستاتین با مهار HMG-CoA ردوکتاز، آنزیمی که در کبد یافت می شود و در تولید کلسترول نقش دارد، عمل می کند. پراواستاتین در سال ۱۹۸۰ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۹ برای استفاده پزشکی تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۲۰ میلیون نسخه، سی و دومین داروی رایج در ایالات متحده بود. تداخلات دارویی. برخی داروهایی که نباید با پراواستاتین مصرف شوند در زیر فهرست شده اند. باید توجه داشت که همه تداخلات تنها به موارد زیر
خلاص نمی شود: ترکیب فنوفیبرات با پراواستاتین برای استفاده در اتحادیه اروپا تأیید شده است.
سیم خاردار حلقوی نوعی سیم خاردار است که شکل آن به صورت پیچه هایی بزرگ است. شکل حلقوی این نوع سیم خاردار می تواند به سهولت حمل و نقل آن و همچنین ایجاد موانع پهن تر و سخت گذرتر کمک کند. از این نوع سیم خاردار در پادگان ها و همچنین در محیط های غیرنظامی، مانند زندان، بازداشتگاه یا برای کنترل شورش ها یا جلوگیری از سرقت استفاده می شود.
اکرم النور (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل یمن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ویکتوریا بریگادنایا (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش سه گام اهل ترکمنستان است.
سردار خدای بردی اف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ترکمنستان است.
کمال مردوف (؛ زادهٔ ) جوجیتسوکار اهل ترکمنستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
اکستریم رولز (به انگلیسی: Extreme Rules) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می شود و این دوره اش هم در ۸ اکتبر ۲۰۲۲ در مجموعه ورزشی ولز فارگو سنتر در شهر فیلادلفیا ایالت پنسیلوانیا برگزار شد. این، چهاردمین دوره از اکستریم رولز از زمان آغاز این رویداد در سال ۲۰۰۹ بود. شش مسابقه در این رویداد برگزار شد که همه آنها تحت شرایط قوانین خشونت بار (Hardcore Rules) برگزار شد. در مسابقه اصلی این رویداد، مت ریدل ، ست رولینز را با سابمیمشن در یک مسابقه گودال مبارزه (Fight Pit) که دنیل کورمیه به عنوان داور ویژه حضور داشت، شکست داد. در سایر مسابقات مهم، فین بلر توانست ادج را در مسابقه آی کُوییت شکست دهد. راندا روزی با سابمیشن در یک مسابقه اکستریم رولز لیو مورگان را برد تا برای دومین بار قهرمان کمربند زنان اسمک دان شود و همچنین براولینگ بروتس (شیمس، ریج هالند، و بوچ) در مسابقه تگ تیم شش نفره، ایمپریوم (گانتر، لودویگ کایزر و جیووانی وینچی) را شکست دادند. این رویداد همچنین شاهد بازگشت بری وایت بود که از پایان قرارداد خود در جولای ۲۰۲۱ دیگر در کمپانی دبلیودبلیوئی حضور نداشت.
زمینه سازی. اکستریم رولز شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. بیشتر مسابقات اکستریم رولز همان طور که از نامش پیداست تحت قواعد مسابقات خشونت بار (به انگلیسی: Hardcore Rules) برگزار می شود.
هان جینگ (; ) ووشوکار زن اهل ماکائو بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
سرهم بندی مشکلات () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید، اسناب پالرد و ببه دنیلز اشاره کرد.
خوشی موقت () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید، اسناب پالرد و ببه دنیلز اشاره کرد.
ترفند، شعر و لوطی های محل () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید، اسناب پالرد و ببه دنیلز اشاره کرد.
لوک تنها، گانگستر خوش مشرب () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی جی. فارل مک دانلد و هال روچ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید، اسناب پالرد و ببه دنیلز اشاره کرد.
عشق، خنده و هیجان () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به تهیه کنندگی هال روچ است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید، اسناب پالرد و ببه دنیلز اشاره کرد.
راه آهن بینا خزری، راه آهن ترانس خزری که راه آهن آسیای مرکزی نیز خوانده می شود (به انگلیسی:Trans-Caspian Railway به ) راه آهنی است که مسیر جاده ابریشم را از طریق بیشتر غرب آسیای مرکزی دنبال می کند. این مسیر ریلی توسط امپراتوری روسیه در طول گسترش آن به آسیای مرکزی در قرن ۱۹م میلادی ساخته شد. این راه آهن در سال ۱۸۷۹ میلادی و پس از پیروزی روسیه بر خوقند راه اندازی شد. در اصل هدف از ساخت این راه آهن برای هدفی نظامی و برای تسهیل و کمک به ارتش امپراتوری روسیه در اقدامات علیه مقاومت محلی در برابر حکومت آنها تشکیل شد. با این حال، زمانی که جرج کرزن از این راه آهن بازدید کرد، اظهار داشت که اهمیت این راه آهن فراتر از کنترل نظامی محلی است و منافع بریتانیا در آسیا را تهدید می کند. تاریخ. ساخت و ساز. در سال ۱۸۷۹ میلادی ساخت یک راه آهن با «» به شهر سردار در ارتباط با فتح شرق دریای خزر () توسط امپراتوری روسیه و توسط ژنرال آغاز شد. به سرعت به گیج استاندارد روسی تغییر یافت و ساخت و ساز تا عشق آباد و مرو (مری امروزی) تحت فرماندهی در سال ۱۸۸۶ میلادی تکمیل شد. در ابتدا این خط از در دریای خزر شروع می شد، اما پایانه بعداً به سمت شم
ال به بندر ترکمن باشی منتقل شد. این راه آهن در سال ۱۸۸۸ میلادی از طریق بخارا به سمرقند رسید و در آنجا به مدت ده سال متوقف شد تا اینکه در سال ۱۸۹۸ میلادی به تاشکند و اندیجان گسترش یافت. پل دائمی بر روی آمودریا تا سال ۱۹۰۱ میلادی تکمیل نشد و تا آن زمان قطارها از روی یک سازه چوبی ضعیفی عبور می کردند که اغلب در اثر سیل آسیب می دید. در اوایل سال ۱۹۰۵ میلادی، یک کشتی طراحی شده برای حمل قطار از Krasnovodsk به باکو در آذربایجان و دیگر نقاط در دریای خزر وجود داشت. که راه آهن نظامی بین خزری را با شبکه سایر راه آهن های روسیه و اروپا متصل می کند در سال ۱۹۰۶ میلادی تکمیل شد. تأثیر اقتصادی. راه آهن امکان افزایش گسترده در میزان صادرات پنبه از منطقه را فراهم کرد. این میزان از در سال ۱۸۸۸ به ۳٬۵۸۸٬۰۲۵ در سال ۱۸۹۳میلادی افزایش یافت. همچنین شکر، نفت سفید، چوب، آهن و مصالح ساختمانی به منطقه وارد شد. این ارقام تجاری رو به افزایش توسط فرماندار کل برای بحث در مورد گسترش تاشکند استفاده شد، در حالی که بازرگانی به نام «NI Reshetnikov» بودجه های خصوصی را برای همین هدف پیشنهاد کرد. انقلاب و جنگ داخلی. این راه آهن مهم ترین وسیله ارتباطی
در این منطقه بود و کارگران راه آهن از فعالان اصلی انقلاب روسیه بودند. این سی و پنج کارگر راه آهن بودند که در ۲ مارس ۱۹۱۷ میلادی «» را تأسیس کردند. آنها حکم کردند که اداره راه آهن باید از عشق آباد خارج شود و کمیسر فرولف را به آن شهر فرستادند، حرکتی که محبوبیت نداشت. به نوبه خود، کارگران راه آهن در امتداد انتهای غربی راه آهن شروع به جدایی از تاشکند با گرایش بلشویک کردند و «» را در ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸ میلادی راه اندازی کردند. هم راه آهن و هم کارگران نقش مهمی در جنگ داخلی روسیه داشتند. نیروهای ارتش هند بریتانیا در برخی از نبردها در طول خط راه آهن شرکت کردند. تاشکند سنگر مهمی برای ارتش سرخ بود. تحت اتحاد جماهیر شوروی. در دوره شوروی و پس از آن، این راه آهن از تاشکند اداره می شد. مسیر. راه آهن از ساحل شرقی دریای خزر در ترکمن باشی (Krasnovodsk) شروع می شود و به سمت جنوب شرقی، در امتداد لبه بیابان قره قوم حرکت می کند. تقاطع مهم مسیر و انبار تعمیرات لکوموتیو در شهر برکت (Gazandjyk سابق) حدود واقع شده در شرق است. همچنین در این نقطه راه آهن ترانس خزر با راه آهن فراملی شمال-جنوب تازه احداث شده دچار تقاطع می شود. (این راه آهن فر
املی روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و ایران را به هم متصل می کند و به خلیج فارس ختم می شود .) پس از برکت، مسیر به موازات کانال قره قوم حرکت می کند. از اشک آباد (عشق آباد) می گذرد و به سمت جنوب شرقی ادامه می یابد و دامنه کوه های کپه داغ را در آغوش می گیرد و از تجن می گذرد. در تجن، یک راه آهن مدرن منشعب می شود که به سمت مرز ایران در سرخس و از آنجا به مشهد در ایران می رود. از تجن، مسیر ریلی ترانس خزر از طریق مری (مرو) به سمت شمال شرق حرکت می کند، جایی که یک خط شاخه ای ساخته شده در دهه ۱۸۹۰ میلادی به مرز افغانستان در گوشگی منتهی می شود و خط اصلی به ترکمن آباد (Chärjew) می رسد. از آنجا، شاخه ریلی که در دوره شوروی ساخته شده است، به سمت شمال غربی به گرگانج و از آنجا به قزاقستان و روسیه متصل می شود. خط اصلی از ترکمن آباد تا بخارا ادامه می یابد (جایی که یک خط فرعی ساخته شده در سال ۱۹۱۰ میلادی به ترمذ و دوشنبه منتهی می شود) و سپس به سمرقند می رسد. در سیردریا، جایی که از رودخانه سیر دریا می گذرد، شاخه ای ریلی از شرق به دره حاصلخیز فرغانه می رود. از آنجا راه آهن تا تاشکند ادامه دارد. در آنجا خط دیگری از شمال غربی به قزاقستان
منتهی می شود که در آریس منشعب می شود و را به نووسیبیرسک تشکیل می دهد.
اسپیت بال سِـیدی () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید اشاره کرد.
حکیم نورمحمود نهورای مشهور به نورالحکماء پزشک یهودی دربار ناصرالدین شاه بود. زندگینامه. حکیم نورمحمود نهورای در سال ۱۱۹۰ خورشیدی (۱۸۰۹ میلادی) در کاشان متولد شد. پدر او حکیم حارون کاشانی، طبیب سرشناس در دوره محمودشاه قاجار بود. پسر ارشد او نورمحمود در جوانی از پدر خود طبابت یاد گرفت. او سپس برای ادامه تحصیل به تهران رفت. در راه تهران در مدت توقفش در قم، دختر یک آیت الله معروف در قم را شفا داد و به همین سبب وی لقب نورمحمود گرفت. در تهران او در محله عودلاجان (در کوچه ای که بعدها به نامش نامگذاری شد) ساکن شد. بعد از مدتی شهرت او در تهران زبانزد شد و ناصرالدین شاه از او درخواست کرد که پزشک دربار شود. نورمحمود به زبان های عبری، عربی و فارسی مسلط بود،و دانش زیادی در زمینه تورات و کابالا داشت. او به قرآن نیز مسلط بود و تمامی سوره های قرآن را حفظ بود. او اولین کسی بود که از طب سوزنی در ایران استفاده نمود. در زمانی که وی پزشک دربار بود، شبی تعدادی از دشمنانش به او حمله کردند،و با چاقو به شکم وی آسیب زدند اما به کمک ایوب پسرش که او نیز حکیم بود شکم خود را جراحی نمود و چند روز بعد سالم در دربار حاضر شد. در نخستین کارت پ
ستال های ایران، عکس حکیم نورمحمود در حال تدریس به شاگردان خویش و مداوای بیماران به چاپ رسید. بعضی از اعضای خانواده نورمحمود به اسلام و بعضی دیگر به بهائیت گرویدند،و بعضی دیگر به دین یهودی پایبند ماندند. بر اساس نظر مهرداد امانت، به نظر می رسد گرویدن به دین اسلام ظاهری و برای رهایی از محدودیت های شرعی اسلامی بر روی یهودیان بوده باشد. خاخام نهورای در ۹۰ سالگی در سال ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران درگذشت. زندگی شخصی. نورالحکماء با یکی از بستگان خود ازدواج کرد و صاحب شش فرزند شد. سه پسر او به نام های ایوب، افلاطون و همایون هر سه پزشک بودند. او سه دختر به نام های خانم، کشور و طوبا داشت. لقمان نهورای نماینده کلیمیان نوه او از پسرش ایوب بود.
بسی پُـرافاده () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید اشاره کرد.
جانی تمیم یک طراح لباس فرانسوی است. او بیشتر به خاطر کارش بر روی شش فیلم پایانی مجموعه فیلم های هری پاترشناخته شده است، که هر کدام نامزدی جوایز ساترن را برای او به ارمغان آورد. او جایزه انجمن طراحان لباس را در سال ۲۰۱۲ برای فیلم هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت دوم (۲۰۱۱) و در سال ۲۰۱۳ برای فیلم اسکای فال (۲۰۱۲) به دست آورد.
ترابری ریلی در تاجیکستان به دلیل ساختار راه آهن در مجموع تنها خط راه آهن غیر برقی تک خط، و در مجموع (به صورت ) محدود می باشد. ساختار ریلی تاجیکستان مراکز شهری اصلی غرب تاجیکستان را با نقاط مرزی با ازبکستان متصل می کند. در سال ۱۹۹۹ میلادی یک خط جدید شهرهای جنوبی باختر و کولاب را به هم متصل کرد. در سال ۲۰۱۶ میلادی، خط دیگری هر دو شهر را به دوشنبه پایتخت متصل کرد و بدین ترتیب شبکه های راه آهن جنوبی و مرکزی به یکدیگر متصل شدند. شاخهٔ شمالی راه آهن در اطراف خجند به طور فیزیکی به این شبکهٔ اصلی راه آهن تاجیکستان قطع شده است و فقط از طریق یک ترانزیت طولانی از طریق ازبکستان قابل دسترسی است. از سال ۲۰۱۷ میلادی، خدمات مسافری محدود به قطارهای بین المللی غیرمتداول از دوشنبه و خجند به مسکو، یک قطار هفتگی از دوشنبه به خجند (از طریق ازبکستان) و همچنین یک سرویس محلی بین دوشنبه و پخته آباد (روزانه) و کولاب/شهر توس (هفتگی دو بار) است. سیستم راه آهن در تاجیکستان توسط شرکت دولتی راه آهن تاجیکستان مدیریت می شود. مشکلات. ترابری مسافر از طریق تاجیکستان به دلیل کوتاهی دوره ای راه آهن تاجیکستان در پرداخت تعرفه های حمل ونقل و مسائل ای
منی با مشکل مواجه شده است. نوسازی. توافقنامه اخیر بین سران کشورهای پاکستان، تاجیکستان و افغانستان، بخش هایی از سیستم ریلی تاجیکستان را نوسازی می کند تا تجارت بیشتر بین کشورهای آسیای مرکزی امکان پذیر شود.
یک شلم شوربا به خاطر میزی () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هارولد لوید اشاره کرد.