Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت. در سال ۵۰۷ توسط فرانک ها تحت رهبری کلوویس یکم در نتیجه نبرد Vouillé فتح شد. در طول قرن ششم و اوایل قرن هفتم، تحت فرمان مستقیم پادشاهان فرانک بود که طبق پیمان آندلو، بین قلمروهای شیلدبرت دوم و گونترام در سال ۵۸۷ تقسیم شد. تحت حکومت کلوتار دوم، آکیتن دوباره بخشی جدایی ناپذیر از فرانک باختری بود، اما پس از مرگ کلوتار در سال ۶۲۸، وارث او داگوبرت یکم پادشاهی فرعی در جنوب آکیتن را به برادر کوچکترش شاریبرت دوم اعطا کرد. این پادشاهی فرعی، متشکل از گاسکونی و حاشیه جنوبی آکیتن، به طور معمول به عنوان آکیتن شناخته می شود و پایه تاریخی دوک نشین بعدی را تشکیل می دهد. شاریبرت با موفقیت علیه باسک ها لشکرکشی کرد، اما پس از مرگ او در سال ۶۳۲، آنها دوباره شورش کردند، در سال ۶۳۵ توسط ارتشی که توسط داگوبرت فرستاده شده بود (که در همان زمان مجبور به مقابله با شورش در بریتانی شد) سرکوب شدند. دوک نشین آکیتن به عنوان قلمروی نیمه مستقل در امپراتوری فرانک در نیمه دوم قرن هفتم، قطعاً تا سال ۷۰۰ تحت حکومت اودو کبیر خود را تثبیت کرد. اولین دوک با نام فلیکس و از حدود سال ۶۶۰ فرمانروایی کرده است. لوپوس به عنوان جانشین خود، روابط سستی با پ
ادشاهان فرانک داشت و به طور خودمختار حکومت می کرد ("شاهزاده"). اودو در سال ۷۰۰ جانشین لوپوس شد و پیمان صلحی با شارل مارتل امضا کرد. او در سال ۷۲۱ در نبرد تولوز بر موروها شکست سختی را وارد کرد. با این حال، شارل مارتل که به قلمروی جنوبی طمع داشت، در سال ۷۳۱ از لوآر گذشت و بخش زیادی از آکیتن را غارت کرد. اودو با فرانک ها درگیر جنگ شد، اما شکست خورد و تضعیف شده عقب نشینی کرد. اندکی پس از این نبرد، در سال ۷۳۲، موروها به واسکونیا و آکیتن تا شمال پواتیه یورش بردند و دو بار اودو را در نزدیکی بوردو شکست دادند. اودو چاره ای جز درخواست کمک از شارل مارتل و بیعت با شاهزاده فرانک نمی دید. اودو توسط پسرش هونالد که جانشین او شد که به استقلال سابق بازگشت، بنابراین با اقتدار شارل مارتل شهردار کاخ فرانکی سرپیچی کرد. رهبر کارولنژها دو بار در سال های ۷۳۵ و ۷۳۶ به هونالد حمله کرد، اما نتوانست دوک و ارتشی را که توسط تعدادی از شهرهای کلیدی آکیتن بورژ، لیموژ، و غیره تشکیل شده بود را کاملاً تحت کنترل درآورد. در نهایت، هونالد در یک صومعه بازنشسته شد، و پادشاهی و تداوم درگیری را به وایفر یا گوایفر واگذار کرد. پس از اشغال کامل سپتیمانیا
در سال ۷۵۹، پپن کهتر اکنون توجه خود را به آکیتن معطوف کرد و یک لشکرکشی دوره ای را آغاز کرد که به مدت هشت سال به طول انجامید، یعنی جنگ آکیتن. وایفر به شدت به مبارزه ای نابرابر با فرانک های کارولنژ ادامه داد، اما قتل او در سال ۷۶۸ نشان دهنده نابودی استقلال نسبی آکیتن بود. آکیتن در این سالها دستخوش تخریب شدید مراکز شهری، اقتصادی، نظامی و فکری شد. نیروهای پپن تا ۳۶ صومعه را ویران کردند. به عنوان یک ایالت جانشین استان رومی گالیا آکیتانیا و پادشاهی ویزیگوت (۴۱۸–۷۲۱)، آکیتانیا (آکیتن) و لانگداک (تولوز) قانون ویزیگوتی و قانون رومی را به ارث بردند که با هم ترکیب شده و به زنان حقوق بیشتری نسبت به هم عصران خود در سایر نقاط اروپا می دادند. به ویژه با Liber Judiciorum، که در سال های ۶۴۲ و ۶۴۳ تدوین شد و در قانون رکسوینث در سال ۶۵۳ گسترش یافت، زنان می توانستند زمین و مالکیت را به ارث ببرند و آن را مستقل از شوهران یا روابط مردانه خود اداره کنند و از اختیار خود بردارند. اموال در وصیت های قانونی در صورتی که وارث نداشتند و زنان می توانستند تا سن ۱۴ سالگی وکالت خود را داشته باشند و در دادگاه شهادت دهند و تا سن ۲۰ سالگی ازدواج خ
ود را ترتیب دهند. در نتیجه، ترجیح مرد حق اولویت نخستین فرزند قانون جانشینی برای اشراف بود. پادشاهی کارولنژی در آکیتن. دوک نشین خودمختار و دردسرساز آکیتن در سال ۷۶۹ توسط فرانک ها پس از یک سری شورش ها علیه حاکمیت آنها فتح شد. شارلمانی برای جلوگیری از نمایش جدید خاص گرایی آکیتن، تصمیم گرفت سرزمین را در قلمرو پادشاهی خود ادغام کند. پس از فتح آکیتن توسط کارولنژی ها، دوک نشین دیگر به شکل سابق وجود نداشت، و قدرت های آن توسط کنت ها (دوک های) تولوز، مقر اصلی دولت کارولنژی در میدای، به نمایندگی از کارسو و پس از برکناری، توسط ویلیام، معتمد شارلمانی و از بستگان نزدیک او، تصاحب شد. در سال ۷۸۱، او سومین پسر خود را لوئی که در آن زمان سه ساله بود، پادشاه آکیتن کرد. پادشاهی کارولنژی آکیتن، تابع پادشاه کارولنژی یا امپراتور (بعدها) مستقر در امپراتوری فرانک (اوسترازیا، نوستریا) بود. این نه تنها آکیتن خاص، بلکه گوتیا، واسکونیا (گاسکونی) و دارایی های کارولنژی ها در اسپانیا را نیز شامل می شد. در سال ۸۰۶، شارلمانی قصد داشت امپراتوری خود را بین پسرانش تقسیم کند. لوئی پروانس و بورگوندی را به عنوان الحاقیه به پادشاهی خود دریافت کرد. هن
گامی که لوئی در سال ۸۱۴ جانشین شارلمانی به عنوان امپراتور شد، آکیتن را به پسرش پپن یکم اعطا کرد، پس از مرگ او در سال ۸۳۸، اشراف آکیتن پسر پپن را پپن دوم آکیتن به عنوان پادشاه انتخاب کردند. (مرگ. ۸۶۵). اما امپراتور لوئی یکم با این ترتیب مخالفت کرد و پادشاهی را به کوچک ترین پسرش شارل که بعدها با عنوان شارل دوم امپراتور شد، داد. این امر به سردرگمی و درگیری منجر شد و در نهایت به نفع شارل افتاد. اگرچه از سال ۸۴۵ تا ۸۵۲ پپن دوم پادشاهی را در اختیار داشت، در ایستارتید ۸۴۸ در لیموژ، بزرگان و رؤسای آکیتن رسماً شارل را به عنوان پادشاه خود انتخاب کردند. بعداً در اورلئان توسط ونیلو، اسقف اعظم سنس غسل تعمید شد و تاجگذاری کرد. در سال ۸۵۲، پپین دوم توسط شارل دوم زندانی شد، که اندکی بعد شارل پسر خود را به عنوان فرمانروای آکیتن معرفی کرد. پس از مرگ شارل کوچکتر در سال ۸۶۶، برادرش لوئی دوم جانشین او شد و هنگامی که در سال ۸۷۷، لوئی پادشاه فرانک ها شد، آکیتن به طور کامل جذب پادشاهی فرانک شد. طی معاهده ای که در سال ۸۴۵ بین شارل دوم و پپن دوم منعقد شد، پادشاهی با از دست دادن پواتیه، سنتونژه و آنگوموا در شمال غربی منطقه، که به راینو
لف یکم، کنت پواتیه داده شده بود، کاهش یافت. عنوان دوک آکیتن، که قبلاً احیا شده بود، اکنون توسط راینولف یدک می کشید، اگرچه کنت های تولوز نیز مدعی آن بودند. دوک نشین جدید آکیتن، شامل سه ناحیه ای که قبلاً ذکر شد، علیرغم اختلاف نظر با فرمانروایان فرانک، تا سال ۸۹۳ که کنت رینولف دوم به دستور شاه شارل سوم یا شارل ساده مسموم شد، در دست جانشینان رامولف باقی ماندند. سپس شارل دوک نشینی را به ویلیام پارسا، کنت اوورنی، بنیان گذار صومعه کلونی اعطا کرد، که در سال ۹۱۸ برادرزاده اش، کنت ویلیام دوم جانشین وی شد و در سال ۹۲۶ درگذشت. دوک های متوالی به دنبال آن بودند که یکی از آنها، ویلیام چهارم، با هوگو کاپه، پادشاه فرانسه جنگید و دیگری، ویلیام پنجم، ملقب به بزرگ، توانست قدرت خود را به میزان قابل توجهی تقویت و گسترش دهد، اگرچه او در مبارزه با کنراد دوم، تاج لومبارد را به دست آورد. دوک نشین ویلیام تقریباً به محدوده روم قدیم Gallia Aquitania رسید، اما در جنوب گارون، ناحیه ای که در اختیار گاسکون ها بود، امتداد نداشت. ویلیام در ۱۰۳۰ درگذشت. اودو یا اودس (متوفی ۱۰۳۹) گاسکونی به آکیتن پیوست. امپراتوری آنژوین. رامنولفیدها در پایان قرن
یازدهم به قدرت غالب در جنوب غربی فرانسه تبدیل شده بودند. با ازدواج به جای فتح، دارایی های آنها تا سال ۱۱۵۳ به «امپراتوری آنژوین» تحت تاج انگلیسی رسید. ویلیام نهم، دوک آکیتن (متوفی ۱۱۲۷)، که در سال ۱۰۸۷ به سلطنت رسید، به عنوان یک جنگجوی صلیبی و یک تروبادور به شهرت رسید. نوه او، الینور، دوشس آکیتن، به عنوان دختر ارشد و وارث ویلیام دهم (متوفی ۱۱۳۷) جانشین وی در دوک نشین شد - زیرا پسرش در دوران کودکی بود. او سه ماه پس از مرگ پدرش با شاه لوئی، ولیعهد خردسال فرانسه ازدواج کرد، به دلیل تدبیر پدر شاهزاده لوئی، لوئی ششم، که نمی خواست سرزمینی مانند آکیتن که توسط یک کودک سیزده ساله اداره می شد را ترک کند. هنگامی که پادشاه لوئی ششم درگذشت و شوهر جدید الینور به لوئی هفتم فرانسه تبدیل شد، دوک نشین آکیتن رسماً تحت فرمان ولیعهد فرانسه درآمد و به مدت پانزده سال، لوئی هفتم قلمرویی داشت که با تاج و تخت انگلستان و کنت های تولوز رقابت می کرد. این ازدواج بعداها به دلیل خویشاوندی توسط یک اسقف در ۲۱ مارس ۱۱۵۲ لغو شد و او زمین ها و عنوان خود را به عنوان دوشس آکیتن در اختیار خود نگه داشت. در ۱۸ مه ۱۱۵۲، او با هنری فیتز امپرس (بعدها ه
نری دوم، پادشاه انگلستان)، پسر امپراتریس ماتیلدا و مدعی تاج و تخت انگلیس ازدواج کرد. هنگامی که در سال ۱۱۵۳ پسر عموی مادرش، استیون بلوا را شکست داد و پادشاه انگلستان شد، آکیتن با ولیعهد انگلیس ادغام شد. هنری پس از سرکوب شورش در مالکیت جدید خود، آن را به پسرش ریچارد داد. هنگامی که ریچارد در سال ۱۱۹۹ درگذشت، آن را به الینور بازگرداند، و پنج سال بعد و پس از مرگ او، در تاج انگلستان جذب شد و از این پس به ثروت سایر دارایی های انگلیسی در فرانسه، مانند نورماندی و کنت نشین آنژو پیوست که در نهایت منجر به جنگ صد ساله بین پادشاهی های فرانسه و انگلیس شد. آکیتن از آنجا که به پادشاهان انگلیسی رسید از لوار تا پیرنه امتداد داشت، اما دامنه آن در جنوب شرقی به واسطه سرزمین های وسیع کنت های تولوز محدود بود. به نظر می رسد که نام گوین که قسمتی از آکیتن است، در قرن دهم به کار گرفته شده است، و تاریخ بعدی آکیتن در تاریخ گاسکونی و گوین ادغام شده است. جنگ های صدساله. در سال ۱۳۳۷، پادشاه فیلیپ ششم تیول آکیتن (که اساساً مربوط به گاسکونی است) را از ادوارد سوم انگلستان پس گرفت. ادوارد به نوبه خود ادعا کرد که کل پادشاهی فرانسه به دلیل اینکه ت
نها نوه پادشاه فیلیپ چهارم است به وی تعلق دارد. این امر جنگ صد ساله را آغاز کرد، که در آن هر دو دودمان پلانتاژنه و دودمان والوآ ادعای برتری بر آکیتن داشتند. در سال ۱۳۶۰، هر دو طرف عهدنامه بریتانی را امضا کردند که در آن ادوارد از ادعای خود بر تاج و تخت فرانسه چشم پوشی کرد، اما به عنوان لرد آکیتن (و نه صرفاً دوک) باقی ماند. با این حال، زمانی که این معاهده در سال ۱۳۶۹ شکسته شد، هم این ادعای انگلیسی ها و هم جنگ از سر گرفته شد. در سال ۱۳۶۲، پادشاه ادوارد سوم، به عنوان لرد آکیتن، پسر بزرگ خود ادوارد، شاهزاده ولز را شاهزاده آکیتن کرد. در سال ۱۳۹۰، پادشاه ریچارد دوم، پسر ادوارد شاهزاده سیاه، عموی خود جان گونت را به عنوان دوک آکیتن منصوب کرد. این عنوان به فرزندان جان منتقل شد، اگرچه آنها به تاج و تخت تعلق داشتند، زیرا پسر جان گونت، هنری بولینگبروک، دوک هرفورد، موفق شد سلطنت را از ریچارد دوم غصب کند، بنابراین «وارث» لقب دوک آکیتن از پدرش، به نوادگانش پس از پادشاه شدن منتقل شد. پسر او، هنری پنجم به عنوان پادشاه انگلستان و لرد آکیتن از ۱۴۰۰ تا ۱۴۲۲ بر آکیتن حکومت کرد. او به فرانسه حمله کرد و در محاصره هارفلور و نبرد آزین
کورت در سال ۱۴۱۵ پیروز شد. او با معاهده تروا در سال ۱۴۲۰، موفق شد سلطنت فرانسه را برای خانواده خود به دست آورد. هنری پنجم در سال ۱۴۲۲ درگذشت، زمانی که پسرش هنری ششم تاج و تخت فرانسه را در سنین جوانی به ارث برد. در کمتر از یک سال، سلطنت او شاهد از دست دادن تدریجی کنترل انگلیس بر فرانسه بود. پادشاهان فرانسه از دودمان والوآ، با ادعای برتری بر آکیتن، عنوان دوک را به وارثان خود، دوفن در طول سال های ۱۳۴۵ و ۱۴۱۵ اعطا کردند: ژان دوم (۱۳۴۵–۵۰)، شارل هفتم (۱۳۹۲–۱۴۰۱)، و لوئی (۱۴۰۱–۱۵). پیروزی فرانسه با نبرد کاستیون در سال ۱۴۵۳ کامل شد. انگلستان و فرانسه اسماً ۲۰ سال دیگر در جنگ باقی ماندند، اما انگلیس به دلیل تشدید درگیری های داخلی در موقعیتی برای ادامه نبرد و دفاع از ادعای خود نبود. جنگ صد ساله رسماً با پیمان پیکینی در سال ۱۴۷۵ به پایان رسید. با پایان جنگ صد ساله، آکیتن تحت فرمان مستقیم پادشاه فرانسه بازگشت و در اختیار پادشاه باقی ماند. فقط گاهی لقب دوک آکیتن به یکی دیگر از اعضای این سلسله و به عنوان یک تمایز کاملاً اسمی، اعطا می شد.
بوریس ورمانت (؛ – ) تهیه کننده فیلم، و تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "درخت در یک لوله آزمایش" اشاره نمود.
پیت اسمیت (؛ – ) تهیه کننده، فیلم نامه نویس، کارگردان، بازیگر، راوی و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "درخت در یک لوله آزمایش" و "صورت غذا" اشاره نمود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه و جایزه اسکار افتخاری شده است.
لو پولاک (؛ – ) آهنگساز، موسیقی دان و ترانه سرای اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیوانگان رقص" اشاره نمود. نام وی در سال ۱۹۷۰ در تالار مشاهیر ترانه سرایی ثبت شد.
دوریس مریک (؛ – ) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بهشت می تواند صبر کند"، "صدای بلند"، "احمق آمریکایی خوش تیپ"، "آهنگ منقطع" و "زمانی برای کشتن" اشاره کرد.
فرانک فنتون (؛ – ) بازیگر و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "چه زندگی شگفت انگیزی"، "بوفالو بیل"، "یک صدای مهیب"، "بادیگارد"، "کشتی مین روب"، "رزی پرچ کن"، "مخاطره"، "سه راز" و "سرنوشت" اشاره کرد.
بی. اف. زیدمن (؛ – ) تهیه کننده فیلم، بازیگر، تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هیچ چیز بجز دردسر"، "سربازان نیروی هوایی" و "تازه ازدواج کرده" اشاره نمود.
جو یول (؛ ۳۰ آوریل ۱۸۹۲ – ۳۰ مارس ۱۹۵۰) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "هیچ چیز بجز دردسر"، "ماه نو"، "زیگفلد کبیر"، "سریع و خشمگین"، "بیا با من زندگی کن"، "گریز"، "زن سال"، "سربازان نیروی هوایی"، "دو دختر و ملوان"، "چهارراه هفتم"، "لاغرخان میره خونه" و "تصویر دوریان گری" اشاره کرد.
فیلیپ مریویل (؛ – ) فیلم نامه نویس، نمایشنامه نویس و بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آقا و خانم اسمیت"، "هیچ چیز بجز دردسر"، "جلادان هم می میرند"، "بیگانه"، "ماجرا"، "خواهر کنی"، "این زمین مال من است" و "خشم در بهشت" اشاره کرد.
رابرت اِمِـت اوکانر (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۹ تا ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می کرد.
زاغی آفریقایی ، یک عضو آفریقایی از خانواده کلاغ ها است و تنها عضو از سرده Ptilostomus است. بر اساس یافته های اخیر، نزدیک ترین همبستگی آن با زاغ های زمینی آسیای مرکزی است. این پرنده سیاه رنگ مانند زاغی ها دارای دم بلند است و واژه "afer" در نام علمی نیز به به واژه آفریقایی نسبت داده می شود.
ری گری (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شیخ اعرابی"، "مالی ئو"، "پائین مزرعه" و "سالومه در برابر شنندوا" اشاره نمود.
پارک شی هو (؛ زادهٔ پارک پیونگ هو در ۳ آوریل ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ سرگرمی خود را به عنوان مدل و بازیگر تئاتر شروع کرد، سپس به طور رسمی فعالیت خود را در تلویزیون در سال ۲۰۰۵ آغاز کرد. پس از چند سال بازی در نقش های مکمل، پارک شی هو با سریال های کمدی رمانتیک محبوب سال ۲۰۱۰ به نام های "ملکه وارونه" و "پرنسس دادستان" به شهرت رسید. به دنبال آن، او نقش های اصلی در درام تاریخی "عشق شاهزاده خانم" و فیلم دلهره آور "اعتراف به قتل" ایفا کرد. حرفه. ۱۹۹۷–۱۹۹۹: آغاز. پارک پیونگ هو حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۱۹۹۷ با حضور در نقش های سیاهی لشکر و بیت پارت ها در تئاتر آغاز کرد و نخستین نقش اصلی خود را در تئاتر "زندگی بیست نیانگی" انجام داد. در طی این زمان، او همچنین به عنوان مدل فعالیت می کرد، پیش از اینکه بازیگری خود را در تلویزیون از طریق ایفای یک نقش کوچک در قسمت های ۱ و ۲ مجموعهٔ تلویزیونی سال ۲۰۰۵ به نام "دختر محبوب چون هیانگ" آغاز کند.
سسک زمینی بیکول ، یک گونه از پرندگان گنجشک سان از خانواده سسکان ملخی است. این گونه بومی جزیره لوزون در فیلیپین است که در بخش های جنوبی این جزیره یافت می شود. به همراه گونه های دیگری که همنوع بودند از جمله سسک زمینی کوردیلرا و سسک زمینی سیرا مادره یکی از گریزان ترین پرندگان در این کشور هستند. زیستگاه طبیعی آن جنگلی های دشتی نمناک گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می کند.
سسک زمینی کوردیلرا که با نام های الیکایی لیکوی رابور یا الیکایی لیکوی لوزون نیز شناخته می شود، یک گونه از پرندگان است که در حال حاضر در خانواده سسکان ملخی جای می گیرد. این گونه بومی فیلیپین است که در شمال غربی لوزون در دامنه های رشته کوه کوردیلرا یافت می شود. برخی از آرایه شناسان همچنان این گونه را در لیکویان جهان قدیم و برخی دیگر در لیکویان زمینی فهرست می کنند. هیچ عکس شناخته شده ای از سسک زمینی کوردیلرا زنده در طبیعت وجود ندارد.
سسک زمینی سیرا مادره یک گونه از پرندگان گنجشک سان از خانواده سسکان ملخی است. این گونه بومی فیلیپین در جزیره لوزون و در شمال شرق و شرق آن در دامنه های سیرا مادره است. زیستگاه آن در دشت نمناک گرمسیری و پایین دست جنگل های کوهستانی گرمسیری است. این پرنده به همراه نزدیکترین خویشاوندان خود، سسک زمینی کوردیلرا و سسک زمینی بیکول به دلیل ماهیت بسیار خجالتی خود یکی از دست نیافتنی ترین پرندگان در این کشور هستند. در حالی که به طور رسمی تهدید نمی شود، گفته می شود که جمعیت آن به دلیل نابودی زیستگاه از طریق جنگل زدایی در حال کاهش است.
سلیم سرسیاه یا سلیم کلاهدار یک گونه از پرندگان خانواده سَلیمان است. این گونه بومی جنوب استرالیا است، جایی که در سواحل اقیانوس و تالاب های زیرساحلی زندگی می کند. دو زیرگونه شناخته شده وجود دارد که جمعیت های شرقی و غربی را تشکیل می دهند. زیرگونه شرقی نگرانی بیشتری برای حفاظت دارد، با فهرست بندی ها از آسیب پذیر در استرالیای جنوبی و ویکتوریا تا در بحران انقراض در نیو ساوت ولز.
سلیم گلوگندمی ، یک گونه از پرندگان خانوادهٔ سَلیمان در سردهٔ "Oreopholus" است که از نظر گونه های زنده تک نماد است. یکی از خویشاوندان پیشاتاریخ، "Oreopholus orcesi"، از بقایای فسیلی توصیف شده است. در رشته کوه های آند در آرژانتین، بولیوی، شیلی و پرو زادآوری می کند. مهاجران نازادآور به اکوادور، برزیل و اروگوئه می رسند و در جزایر فالکلند سرگردان است. زیستگاه های طبیعی آن عبارتند از درختچه زار های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، علفزارهای معتدل، علفزارهای نیمه گرمسیری یا گرمسیری در کوه ها و مراتع.
سلیم کرانه ای اوکلند ، همچنین با نام سلیم ساحلی یا با نام مائوری "tuturuatu" شناخته می شود، یک سلیم کوچک بومی نیوزلند است. زمانی که در سراسر سواحل نیوزیلند یافت می شد ولی اکنون به چند جزیره فراکرانه ای محدود شده است. این یکی از کمیاب ترین گونه های پرندگان ساحلی جهان است: جمعیت آن تقریباً ۲۰۰ فرد است.
لی سو کیونگ (؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در فیلم "یونگسون" شناخته می شود.
سلیم های سرسیاه ، یک سرده از سلیم ها است که از دو گونه موجود و در معرض تهدید تشکیل شده است. گاهی آن را مترادف "سلیم های طوق دار" در نظر می گیرند.
سلیم های گلوگندمی ، یک سرده از پرندگان وابسته به خانوادهٔ سَلیمان است. سلیم گلوگندمی ("Oreopholus" "ruficollis)" تنها گونهٔ موجود است، اگرچه گونه دیگری به نام "Oreopholus orcesi"، در پلیستوسن پسین در اکوادور شناخته شده است.
ابو غراب (عربی: أبو غراب ) محلی در مصر است که در ۱۵ کیلومتری جنوب قاهره بین سقاره و جیزه و حدود ۱ کیلومتری شمال ابو صیر در لبه فلات کویر در کرانه غربی رود نیل واقع شده است. این محل بیشتر برای معبد خورشید پادشاه نیوسررع، بزرگترین و بهترین معبد خورشیدی حفظ شده، و همچنین معبد خورشید اوسرکاف، که هر دو در قرن ۲۵ قبل از میلاد در دوره پادشاهی قدیم ساخته شده اند، شناخته شده است. شواهد حاکی از آن است که شش معبد خورشیدی در طول سلسله پنجم ساخته شده است، با این حال، تنها دو معبدی که قبلاً ذکر شد (نیوسررع و اوسرکاف) حفاری شده اند. ابو گوراب همچنین محل دفن دوره های اولیه است که قدمت آن به سلسله اول بازمی گردد.
پرستوهای کوهی یک سرده از پرندگان خانواده پرستویان است که گونه های آن در کوه های آند در آمریکای جنوبی ساکن هستند. گونه ها. این سرده دارای سه گونه است:
کیم جی-هون (؛ زادهٔ ۹ مه ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. از خوانندگی تا بازیگری :. کیم در زمان آغاز به کارش تحت نظر کمپانی مشهور SM فعالیت می کرد و حتی قرار بود در ابتدا به عنوان یک کارآموز خوانندگی وارد آن شود اما گروهی که او قرار بود عضو آن باشد پیش از آغاز منحل شد و کیم تا سال ها به عنوان بازیگر در SM ماند، سرانجام در سال ۲۰۰۷ پس از مشکلات حقوقی این کمپانی را ترک نمود. آغاز بازیگری :. جی هون کار خود را از سال ۲۰۰۲ با سریال «دوست داشتنی» (Loving) آغاز کرد و پس از آن بیشتر به عنوان نقش فرعی درام های آخر هفته مانند «سیب طلایی» (Golden Apple 2005)، «میراث درخشان» (Great Inheritance 2006)، «ملکه آهنین» (The Iron Empress 2009)، «ستاره آرزو» (Wish Upon a Star 2010) و… ایفای نقش کرد به طوری که لقب ولیعهد درام ها آخر هفته را به خود اختصاص داد. شهرت داخلی :. کیم از سال ۲۰۱۳ با نقش مکمل سریال محبوب «گل پسر همسایه» (My Cute Guys) در کنار پارک شین هه به شهرت خوبی دست یافت. او با سریال های «الهه ازدواج» (Goddess of Marriage 2013)، «جانگ بوری اینجاست» (Jang Bo-ri is Here 2014)، «غریبه شیرین و من» (Sweet Stranger and Me 2
016)، «پسر خانواده ثروتمند» (Rich Family’s Son 2018) و «گل شیطان» (Flower of Evil 2020) اوج شهرت را تجربه کرد اما هنوز چندان در زمینه بین المللی مطرح نبود. شهرت بین المللی :. از سال ۲۰۲۲ بود که با ایفای نقش دنور، در نسخه کره ای سریال «سرقت پول» (Money Heist: Korea – Joint Economic Area) در میان مخاطبان بین المللی نیز مطرح شد و حتی در اینستاگرام بیش از یک میلیون فالوور دریافت کرد.او در سال ۲۰۲۳ یعنی از نقش های اصلی سریال «عاشق اینم که ازت متنفر باشم» (Love to Hate You) و همچنین فیلم سینمایی «بالرین» (Ballerina) را برعهده گرفت. خدمت سربازی :. او در ۴ نوامبر ۲۰۱۰، یعنی زمانی که ۲۹ ساله بود به سربازی اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی و خدمت خود در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۲ ترخیص شد و فعالیت هایش را از سر گرفت.
خدمات تلفن واتیکان برای نخستین بار به طور رسمی در سال ۱۹۳۰ بنیانگذاری شد در سال ۲۰۰۲، قسمتی از اداره مخابرات استان شد و بر کل نیازهای مخابراتی شهر واتیکان برسی می آنجا می دهد. کد تلفن / کد کشور تخصیص داده شده برای شهر واتیکان +۳۷۹ است. اما این کدمورد استفاده قرار نمی گیرد. در بدیل، شهر واتیکان از کد کشور +۳۹ ایتالیا استفاده می نمایند و شماره تلفن هایی را که با ۶۹۸ آغاز می شوند در کد منطقه ای ۰۶ برای رم تخصیص می دهد.
کیم جی-هون (؛ زادهٔ ۹ ژانویه ۲۰۰۰)، همچنین با نام جی هون نیز شناخته می شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را به عنوان بازیگر کودک آغاز کرد و در سال ۲۰۱۳ در مجموعهٔ تلویزیونی نوجوانانهٔ "ملودی عشق" ایفای نقش کرده است.
پل آرون (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل استونی است.
یان اهلوست (؛ زادهٔ ) شطرنج باز اهل استونی-ایالات متحده آمریکا است.
ال. اس. استاوریانوس ؛ (۱۹۱۳–۲۳ مارس ۲۰۰۴) تاریخ نگار یونانی-کانادایی بود. تأثیرگذارترین کتاب های او «یک تاریخ جهانی: از پیش از تاریخ تا سده بیست و یکم» و «بالکان از ۱۴۵۳» است. او یکی از اولین مورخانی بود که دیدگاه های شرق شناسی امپراتوری عثمانی را به چالش کشید. زندگینامه. استاوریانوس در سال ۱۹۱۳ در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا زاده شد. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۳ در اوانستون و گلنکو و از سال ۱۹۷۵ در لا جولا، کالیفرنیا ساکن بود. او مدرک کارشناسی رشته تاریخ را از دانشگاه بریتیش کلمبیا و کارشناسی ارشد و دکتری را از دانشگاه کلارک در ووستر، ماساچوست گرفت. استاوریانوس به هیئت علمی دانشگاه کویینز در کینگستون، انتاریو و کالج اسمیت در نورتهامپتون، ماساچوست پیوست. در سال ۱۹۴۶ استاد دانشگاه نورث وسترن شد. پس از بازنشستگی از نورث وسترن در سال ۱۹۷۳، تا سال ۱۹۹۲ در بخش تاریخ دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو فعالیت داشت. همسرش، برتا کلسو در ۴۷ سالگی در سال ۱۹۸۷ درگذشت. خود نیز در ۲۳ مارس ۲۰۰۴ در ۹۱ سالگی بر اثر نارسایی تنفسی در بیمارستان اسکریپس مموریال در لا جولا رنچ، کالیفرنیا، ایالات متحده درگذشت. کتاب شناسی. ؛ فهرست زمانی
روز ملی جبل الطارق که هر ساله درتاریخ ۱۰ سپتامبر جشن گرفته می شود، روز ملی رسمی قلمرو فرادریایی بریتانیا جبل الطارق است. این روز یادآورنخستین همه پرسی حاکمیت جبل الطارق در تاریخ ۱۹۶۷ است، که در آن از رای دهندگان جبل الطارق پرسش های نمودند که آیا می خواهند زیرحکومت اسپانیا گذر کنند یا زیر حکومت بریتانیا بمانند، با نهادهای خودمختار. تاریخ. در سال ۱۹۹۲، جو بوسانو، وزیر ارشد جبل الطارق، به سازمان ملل سفر نمود تا در دربارهٔ حق تعیین سرنوشت الهام بخش تشدید گروه خود تعیین کننده برای جبل الطارق (اس دی جی جی) باشد که در آن وقت توسط دنیس متیوز، یکی از اعضای گروه اداره می شد. عضو فعال حزب ادغام با بریتانیا (ای دبیلیو بی پی). به جهت ایجاد حمایت مردمی برای تعیین سرنوشت، آنها نخستین روز ملی را در میدان جان مکینتاش ("پیازا") در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۲ به مناسبت بیست و پنجمین سالروز برگزاری همه پرسی حاکمیت در سال ۱۹۶۷ برگزار کردند. به طور تصادفی، ۱۰ سپتامبر همچنین روزی بود که شورای قانونگذاری جبل الطارق در تاریخ ۱۹۶۴ نماینده و سرپرست امور داخلی شد. نخستین روز ملی به اندازه ای موفقیت آمیز بود که بهمن مردمی که به طور نا هنگامی به میدا
ن آمدند نتوانست در میدان جان مکینتاش جای بگیرد. پس از آن دولت مسئولیت کمک به سازماندهی این رویداد را بر مسئولیت گرفت، زیرا حق تعیین سرنوشت را که جبل الطارقیان از تاریخ ۱۹۶۳ در سازمان ملل مطالبه می کردند، تقویت کرد؛ بنابراین، دولت ۱۰ سپتامبر را تعطیل رسمی اطلاع رسانی شدو به اس دی جی جی کمک هزینه داد تا آنها را اداره کند. در تاریخ ۱۹۹۳ محل برگزاری به میدان بزرگ گراند کازمیتز تغییر یافت تا اینکه در تاریخ ۱۹۹۸ بار دیگر به میدان دریایی گسترده تر تغییر یافت. هویت ملی. مخالفت فعال دولت اسپانیا با خودمختاری همراه با موضع منفی وزارت امور خارجه و مشترک المنافع، تصمیم اکثریت قریب به اتفاق جبل الطارعیان را قوی نمودکه تا تاریخ۲۰۰۰ برای استعمار زدایی خود طبق با روش عالیه تلاش کنند. منشور و تاریخ اهداف تعیین شده توسط سازمان ملل متحد برای نابودکردن استعمار. در اضای، جک استراو، وزیر خارجه بریتانیا، حکومت مشترک با اسپانیا را پیشنهاد نمود که حس هویت ملی را که با روز ملی تقویت نمود، افزایش داد. ۱۰روز ملی، که در تاریخ۲۰۰۱ برگزار شد، حاوی سخنرانی ویلیام سرفاتی، رهبر وقت سی دی جی جی بود که بر مضامین هویت ملی، وحدت، مقاومت در برابر
فشار اسپانیا و استعمار زدایی تأکید داشت. تغییرات در قالب. روزهای ملی بعدی کمابیش آرام تر با میهمان های کمتر و سخنرانی های سیاسی کم تربوده است. در تاریخ ۲۰۰۷ اداره تظاهرات سیاسی توسط دولت از سی دی جی جی خارج شد. در تاریخ جولای ۲۰۰۸، دولت خبر داد که در قالب روز ملی را تغییر خواهد داد تا در همان تاریخ اجرایی شود. تغییر اصلی تصمیم آنها برای سازماندهی دیگر تجمع سیاسی بود. دلیل اسم برده شده اصرار بر جشن مدنی جبل الطارق بود تا احیای سیاسی. تغییرات دیگر حاوی جابجایی رویداد اصلی به میدان کوچکتر جان مکینتاش از میدان بزرگ کازمیتز، انتصاب شهردار جبل الطارق برای برگزاری مراسم اصلی به جای هر رهبر سیاسی، اهدای مدال افتخار جبل الطارق و قرائت روز ملی جبل الطارق بود. اعلام. مراعات. اتفاقات رسمی روز ملی جبل الطارق با مسابقه لباس های شیک و لوکس کودکان که در لابی ساختمان پارلمان در خیابان اصلی برگزار می شود و سپس یک مهمانی خیابانی در میدان جان مکینتاش برگزار می شود که در آن غرفه های غذا و نوشیدنی برپا می شود که غذاهای جبل الطاری مانند کالنتیتا را عرضه می کنند. سپس یک گروه کر مورد انتخاب مدرسه آهنگ هایی با مضمون جبل الطارق می خوان