Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کی تامپسون (متولد شده با نام کاترین لوئیز فینک؛ ۹ نوامبر 1909 - ۲ ژوئیه ۱۹۹۸) نویسنده، خواننده، تنظیم کننده آواز، مربی آواز، آهنگساز، نوازنده، رقصنده، بازیگر و طراح رقص آمریکایی بود. وی بیشتر به عنوان خالق کتاب های کودکان "Eloise" و به دلیل بازی در فیلم "مضحک روی شناخته می شود". اوایل زندگی و خانواده. تامپسون در سال ۱۹۰۹ با نام کاترین لوئیز فینک در سنت لوئیس، میزوری، دومین فرزند از چهار فرزند لئو جورج فینک (۱۹۳۹–۱۸۷۴)، جواهر فروش یهودی، اتریشی تبار و همسر آمریکاییش هریت آدلاید متولد شد. والدین تامپسون در ۲۹ نوامبر ۱۹۰۵ در ایست سنت لوئیس، ایلینوی ازدواج کردند. خواهر و برادر تامپسون عبارت بودند از: بلانش مارگارت هرد (۲۰۰۲–۱۹۰۷)، جورج فینک جونیور (۱۹۵۲ ۱۹۱۱) و ماریان آنتوانت دوینگز (۱۹۶۰ - ۱۹۱۲). کار رادیویی. تامپسون کار خود را از دهه ۱۹۳۰ به عنوان خواننده و مدیر گروه کر در رادیو آغاز کرد. هالیوود. در سال ۱۹۴۳، تامپسون قرارداد انحصاری با MGM امضا کرد تا به عنوان بهترین تنظیم کننده آواز، مربی آواز و مدیر گروه کر استودیو تبدیل شود. او بعنوان تنظیم کننده اصلی آواز برای بسیاری از موزیکال های MGM تهیه کننده آرتور فری
د و به عنوان مربی آواز ستاره هایی مانند جودی گارلند، لنا هورن، فرانک سیناترا و جون الیسون فعالیت داشت. کلوپ شبانه. تامپسون در سال ۱۹۴۷ پس از کار در فیلم "دزد دریایی" برای ساختن کلوپ شبانه "کی تامپسون و برادران ویلیامز " با چهار مرد ویلیامز به عنوان خواننده و رقصنده پشتیبان خود، MGM را ترک کرد. آنها اولین حضور خود را در سال ۱۹۴۷ در لاس وگاس انجام دادند و به یک شور شبانه تبدیل شدند. در عرض یک سال، آنها پردرآمدترین کلوپ شبانه در جهان بودند و هر جا که ظاهر می شدند رکورد می زدند. او ترانه ها را می نوشت و رابرت آلتون رقص اصلی را برای این کار انجام داد. زندگی شخصی. تامپسون دو بار ازدواج کرد: تامپسون پس از شکست ازدواج دوم خود، رابطه ای مخفیانه با اندی ویلیامز از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۱ آغاز کرد. در دسامبر ۱۹۶۱ ویلیامز با کلودین لونگت ازدواج کرد. تامپسون به رم نقل مکان کرد و دیگر ازدواج نکرد.
نبرد کنیدوس () یک عملیات نظامی بود که در سال ۳۹۴ پیش از میلاد توسط شاهنشاهی هخامنشی علیه ناوگان دریایی اسپارت در طول نبرد کورنت انجام شد. یک ناوگان تحت فرماندهی مشترک فارناباز دوم و دریاسالار سابق آتن، کونون، ناوگان اسپارت را به رهبری پیساندر که کم تجربه نابود کرد و با این عملیات، برتری کوتاه مدت نیروی دریایی اسپارت پایان یافت. نتیجه نبرد تقویت روحیه قابل ملاحظه ای برای ائتلاف ضد اسپارت بود که در جریان نبرد کورنتیان در مقابل هژمونی اسپارت مقاومت کرد. مقدمه. در سال ۳۹۴ پیش از میلاد، اگسیلائوس دوم پادشاه اسپارت و ارتش او از ایونیا به سرزمین اصلی یونان فراخوانده شدند تا به نبرد کورنتیان کمک کنند. ناوگان اسپارت، تحت فرماندهی پیساندر، نیز بازگشت به یونان را آغاز کرد و با هشتاد و پنج ترایریم از بندر خود در کنیدوس خارج شد. ناوگروه پیشرو «یونانی» که فقط به دلیل متشکل بودن از مزدوران یونانی به این نام خوانده می شود و ناوگان هخامنشی توسط کونون فرماندهی می شد، در حالی که فارناباز دوم ساتراپ ایرانی رهبری بدنه اصلی نیروها شامل ناوگان فنیقی را از گالیپولی برای جنگ با اسپارت ها به حرکت درآورد. هر دو ناوگان در نزدیکی کنیدوس
به هم رسیدند. طبق گفته ایسوکراتس اواگوراس پادشاه قبرس بیشترین بخش نیروهای تحت فرماندهی کونون را برای نبرد دریایی با کنیدوس به خدمت گرفت. نبرد. منابع برای وقایع نبرد خود مبهم هستند. به نظر می رسد که ناوگان اسپارت با کشتی های پیشرو ناوگان هخامنشی تحت رهبری کونون روبرو شده و آنها را با موفقیت درگیر کرده است. سپس قسمت اصلی ناوگان ایرانی وارد شد و اسپارتی ها را به ستوه آورد و آنها را مجبور کرد از کشتی های خود عقب نشینی کنند. اسپارت ها تلفات سنگینی متحمل شدند. به گفته دیودور سیسیلی، پنجاه کشتی از ترایریمهای اسپارت ها توسط پارسیان به غنیمت گرفته شدند در حالی که سه ترایریم باقیمانده به سلامت به کنیدوس بازگشتند. پیساندر عقب نشینی را برای اسپارت ننگین می دانست و سرانجام هنگام جنگ برای دفاع از کشتی خود کشته شد. نتیجه. این نبرد به تلاش اسپارت ها برای تأسیس امپراتوری دریایی پایان داد. اسپارت دیگر هرگز در دریا به اقدامات نظامی عمده ای نپرداخت و طی چند سال آتن جایگاه خود را به عنوان قدرت برجسته دریایی یونان پس گرفت. پس از پیروزی، کونون برای تحت فشار قرار دادن اسپارت به همراه فارناباز دوم به ساحل پلوپونز حمله کرد و سپس با نا
وگان خود به آتن رفت و در آنجا بر بازسازی دیوارهای طولانی نظارت کرد که در پایان جنگ پلوپونزی تخریب شده بود. به گفته پاوسانیاس، کونون پیروزی را با ساخت عبادتگاهی برای افرودیت (الهه حامی کنیدوس و خدای کلیدی برای فنیقی ها) در پیرئاس گرامی داشت. با از بین رفتن اسپارت از صحنه، پارس ها دوباره تسلط خود را بر ایونیا و مناطقی از اژه برقرار کردند. صلح آنتالکیداس در سال ۳۸۷ پیش از میلاد به طور رسمی کنترل این مناطق را به ایران واگذار کرد. این صلح تا ظهور اسکندر مقدونی در نیم قرن بعد ادامه داشت.
لیلیان فاچز (۱۸ نوامبر ۱۹۰۱) - ۵ اکتبر ۱۹۹۵) نوازنده ویولون، معلم و آهنگساز آمریکایی بود. وی به عنوان یکی از بهترین نوازندگان ساز در زمان خود شناخته می شود. او از یک خانواده موسیقی دان بود و برادرانش، جوزف فوکس، ویولونیست و هری فوچس، ویولن سل، با او در ضبط های مختلف اجرا داشتند. زمینه. لیلیان فاچز تحصیلات موسیقی خود را به عنوان پیانیست آغاز کرد، بعداً نزد پدرش ویولن آموخت و پس از آن نزد فرانتس کنیسل (استاد کنسرت سابق ارکستر سمفونیک بوستون و اولین ویولونیست کوارتت کنیزل) در انستیتوی هنر موسیقی که اکنون مدرسه جولیارد است، تحصیل کرد. او در مدرسه موسیقی منهتن، مدرسه جولیارد، مدرسه و فستیوال موسیقی اسپن و مدرسه موسیقی بلو هیل، که با برادرش جوزف تأسیس کرد، به عنوان معلم مشغول بود. مارتا استرانگنین کاتز، جیمز وندل گریفیت، جرالدین والتر، لارنس داتون و ییزاک شوتن شاگردان وی بودند. کتاب های او امروزه در دانشگاه ها و مدارس موسیقی از منابع مهم در سراسر جهان هستند. وی همچنین یک "سوناتا پاستوراله را" برای انفرادی ویولا ساخت. او بسیاری از قطعات استاندارد و غیراستاندارد از جمله آثار قابل توجه قرن بیستم را در رپرتوار ویولا اج
را کرد. لیلیان فاچز در سال ۱۹۲۶ به نواختن ویولن در نیویورک پرداخت، اما خیلی زود با اصرار فرانتس کنیزل یکی از اعضای بنیانگذار کوارتت Perolé بود و از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۵ با این گروه همراهی کرد. او با کوارتت های زهی بوداپست و آمادئوس همکاری کرد. فاچز که یک معلم مشهور ویولا بود، همچنین یک معلم مهم موسیقی مجلسی بود و در بین دانش آموزانش آیزاک استرن، پینچاس زوکرمن، دوروتی دلی، رزماری گلاید و بسیاری دیگر را می توان نام برد. تأثیر لیلیان فاچز را می توان در دو دخترش، باربارا استین مالو، نوازنده ویولن سل، کارول استین آمادو، نوازنده ویولون و نوه او دیوید آمادو، رهبر ارکستر مشاهده کرد. ضبط ها. بسیاری از ضبط های وینیل وی امروزه کالاهای کلکسیونی است (که اغلب در eBay یافت می شوند) و از لحاظ تجاری در دسترس نیستند.
نیروهای مسلح ملی اندونزی () مجموعه نیروهای نظامی اندونزی است، که از ارتش اندونزی، نیروی هوایی اندونزی و نیروی دریایی اندونزی تشکیل می شود.
هیچ وقت ناامیدم نکن () هفدهمین آلبوم استودیویی دیوید بویی، موسیقی دان انگلستانی است که در ۲۰ آوریل ۱۹۸۷ توسط ئی ام آی آمریکا رکوردز منتشر شد. پس از یک سری پروژه های متفرقه، بویی امیدوار بود که پس از آلبوم ناامیدکننده "امشب" (۱۹۸۴) رکورد بعدی خود را به گونه دیگری ثبت کند. این آلبوم به صورت مشترک توسط خود بویی و دیوید ریچاردز تهیه شده است.
نیروهای دفاعی گرجستان () نیروهای مسلح گرجستان است، که از نیروهای زمینی گرجستان، نیروی هوایی گرجستان و گارد ملی گرجستان تشکیل می شود.
ساختمان ترانسپورتیشن () یک ساختمان اداری در خیابان برادوی، منهتن، نیویورک است. این ساختمان که در سال ۱۹۲۷ افتتاح شده است دارای ۴۴ طبقه و ۱۶۶٫۱۲ متر ارتفاع می باشد.
نیروی دفاعی بحرین () مجموعه نیروهای نظامی بحرین است، که از نیروی زمینی، نیروی دریایی سلطنتی، نیروی هوایی سلطنتی بحرین، گارد سلطنتی و یگان خدمات پزشکی پادشاهی بحرین تشکیل می شود.
ماریا انطاکیه (؛ ۱۱۴۵ – ۱۱۸۲ (سن ۳۶–۳۷))، ملکه بیزانس که با ازدواج با امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، به این مقام رسید. وی همین به دلیل پایین بودن سن پسرش، آلکسیوس، به عنوان نایب السطنه وی از سال ۱۱۸۰ تا ۱۱۸۲ بود. ماریا، فرزند کنستانس، شاهزاده انطاکیه، و ریموند پواتیه بود که در سال ۱۱۴۵ میلادی در انطاکیه متولد شد. و در سال ۱۱۶۱ پس از مرگ همسر نخست مانوئل یکم، ایرنه، در قسطنطنیه، با وی ازدواج کرد. ازدواج وی با مانوئل جزئی از برنامه وی برای برقراری روابط نزدیک و دوستانه امپراتوری بیزانس بود. معاصران در باب زیبایی و ذکاوت وی بسیار سخن گفته اند. وی برای مدتی صاحب فرزندی نشد اما پس از تولد نخستین فرزندش، الکسیوس به عنوان نایب السطنه وی انتخاب شد. در واقع، این حکم دادگاه عالی بود که پس از مرگ همسرش باید نیابت از فرزند را تا رسیدن به سن قانونی برعهده می گرفت و پس از آن نیز باید به عنوان راهبه، کاخ سلطنتی را برای همیشه ترک می گفت. وی پس از درگذشت مانوئل همین اقدامات را انجام داد. به این منظور، نخست پروتوسباستوس، برادرزاده مانوئل، را که مدعی سلطنت بود، سرکوب کرد. در پی این حادثه، کودتایی به رهبری اندرونیکوس علیه وی شکل گ
رفت و او را در تابستان ۱۱۸۳ از نیابت سلطنت خلع و از کشور اخراج کرد. در همان سال، در جریان تحریک شاه بلای سوم برای به امپراتوری بیزانس، به زندان افتاد و سپس به قتل رسید و در منطقه ای نامشخص دفن شد. زندگی. در سال ۱۱۶۰ ناپدری ماریا، رینالد شاتیون، توسط مجدالدین، حاکم حلب و متحد نورالدین زنگی، اسیر شد. مادر ماریا پس از اسارت رینالد مدعی شاهزاده نشین انطاکیه شد و توانست قدرت را به دست برگیرد اما اشراف و نجبا از پسر وی، بوهموند سوم، خواهر ماریا، حمایت کردند. با این حال، بالدوین سوم، بوهموند را به عنوان حاکم شاهزاده نشین انطاکیه انتخاب کرد و ایمری لیموگس (Aimery of Limoge)، رقیب رینالد، را به عنوان نایب السطنه بوهموند انتخاب کرد. کنستانس نیز در دربار مانوئل یکم، امپراتور بیزانس، در قسطنطنیه، این انتخاب و انتصاب اعتراض کرد.
پیتر کلمنزا شخصیت خیالی است که در رمان "پدرخوانده" ماریو پوزو در سال ۱۹۶۹ و دو فیلم از سه فیلم براساس آن ظاهر می شود. ریچارد اس. کاستلانو هنرپیشه نقش کلمنزا نامزد اسکار شد ریچارد اس. کاستلانو در سال ۱۹۷۲ توسط فرانسیس فورد کوپولا و برونو کربی (به عنوان یک جوان) در "" (۱۹۷۴) نقش کلمنزا را بازی کردند. زندگینامه. پیتر کلمنزا در ژوئن ۱۸۸۹ در استان تراپانی، سیسیل به دنیا آمد و در سنین جوانی به آمریکا مهاجرت کرد و به نیویورک رفت و برادرش دومنیکو را پشت سر گذاشت که رئیس مافیا در تراپانی شد. او به سرعت با یک جوان باهوش دیگر به نام سالواتوره تسیو دوست شد. پیتر به عنوان یک فرد متین و در عین حال خشن در محله شناخته شد که در حفاظت از اموال و مشاغل خود بی رحم بود. برای این، او مورد علاقه دون فانوچی قرار گرفت، اما کلمنزا دوست نداشت رئیس داشته باشد و فانوچی او را رها کرد. کلمنزا در عوض نگاه خود را به سمت کنترل ویتو کورلئونه جوان معطوف کرد. کلمنزا پس از مهاجرت ویتو از سیسیل به ایالات متحده با ویتو کورلئونه دوست شد. در جوانی، ویتو برای جلوگیری از کشف کلمنزا توسط پلیس، پتویی از اسلحه را برای او نگه داشت. کلمنزا این لطف را با دزد
یدن فرشی برای خانواده ویتو با کمک ویتو جبران کرد و بدین ترتیب اولین آشنایی پدرخوانده آینده با پاداش جنایت را صورت داد. نقش آنها بعداً زمانی که ویتو دون فانوچی را کشت و او را رهبر گروه کرد، تغییر کرد. کلمنزا صمیمی و شاداب به عنوان یک داستان نویس در میان بسیاری از آشنایان و اعضای خانواده اش شناخته می شد - خصیصه ای که او را برای ویتو که عاشق گوش دادن به داستان نویسان بود دوست داشت. پیتر کلمنزا در سال ۱۹۱۷ با ویتو و تسیو شروع به فروش اجناس دزدیده شده مانند لباس و اسلحه کرد و به یک چهره کلیدی در خانواده رو به رشد کورلئونه تبدیل شد. ویتو در طول سال ها او را نزدیک نگه داشت - حتی او را پدرخوانده بزرگ ترین پسرش سانتینو کرد - اگرچه همه اینها برای کنترل تمایلات وحشیانه و جاه طلبانه تر او بود. در طول جنگ روغن زیتون، کلمنزا به عنوان عضوی حیاتی از خانواده در نظر گرفته می شد، و هوشمندی های خیابانی وی به ویتو اجازه داد تا درباره دشمنانش، به ویژه مجری ترسناک لوکا براسی، که در نهایت به خانواده ملحق شد، اطلاعات بیشتری کسب کند. کلمنزا نقش کلیدی در کمک به سانی پس از تیراندازی به ویتو داشت، علیرغم اینکه در ابتدا مظنون به سوءِ قصد
به جان دون بود. هنگامی که پائولی گاتو به عنوان خائن واقعی کشف شد، به کلمنزا سپرده شد تا او را از بین ببرد و از روکو لمپون برای انجام این قتل دعوت کند. کلمنزا خیانت پائولی را شخصاً پذیرفت. کلمنزا و روکو برای اینکه پائولی احساس امنیت کاذب کند، چند ساعتی با او در ماشین رفتند و به دنبال مکان های مناسبی می گشتند که مردان کورلئونه بتوانند در جنگ قریب الوقوع «به تشک ها بروند». او همچنین مقداری کانولی برای همسرش جمع آوری کرد. پس از این، کلمنزا به پائولی دستور داد تا ماشین را بزند کنار تا بتواند ادرار کند، سپس روکو سه بار به پشت سر پائولی شلیک کرد. روکو جانشین پائولی به عنوان سرباز و راننده جدید دون کورلئونه شد. هنگامی که کوچکترین پسر ویتو، مایکل، پیشنهاد کشتن هر دو نفر یعنی ویرجیل سولاتزو و کاپیتان مارک مک کلاسکی را داد، کلمنزا به او یاد داد که چگونه از چنین تفنگی برای ارتکاب قتل استفاده کند و در عین حال شانس دستگیر شدن را کاهش دهد. این طرح موفقیت آمیز بود و در حالی که مایکل در سیسیل مخفی شده بود، کلمنزا برای جنگی همه جانبه علیه چهار خانواده باقی مانده آماده شد. به عنوان مورد اعتمادترین دوست ویتو، کلمنزا مأمور شد که
مراقب دامادش، کارلو ریتزی باشد. کلمنزا با استفاده از تماس خود "سالی راگز" که او را از حمله وحشیانه سانی کورلئونه به کارلو در سال ۱۹۴۶ مطلع کرد، کارلو را زیر نظر داشت. جنگ بعداً جان سانی را گرفت و ویتو پس از سوء قصد از بیمارستان بازگشت. پیتر کلمنزا در سال ۱۹۵۰ از سیسیل دیدن کرد و در آنجا با مایکل کورلئونه ملاقات کرد تا بازگشت امن خود را به آمریکا ترتیب دهد و همچنین بر عبور امن یکی از دوستان خانوادگی، سالواتوره جولیانو، نظارت کند. او همچنین افراد جدیدی را برای خانواده کورلئونه در سیسیل انتخاب کرد. در این زمان او برای مدت کوتاهی با برادرش دومنیکو کلمنزا ملاقات کرد. با این حال، جولیانو قبل از اینکه بتواند فرار کند توسط دوستش گاسپار پیسیوتا کشته شد. مایکل و کلمنزا توانستند با خیال راحت به آمریکا برگردند. در دهه ۱۹۵۰، کلمنزا و تسیو فرصتی را درخواست کردند تا خانواده های خود را تشکیل دهند، زیرا امیلیو بارزینی را از قلمرو آنها دور می کرد. مایکل به آنها گفت صبر کنند، که کلمنزا با اکراه موافقت کرد، اما تسیو این کار را نکرد و با بارزینی معامله کرد که منجر به مرگ او شد. کلمنزا وفادار ماند و شخصاً ویکتور استراچی را در آسان
سور با شلیک گلوله ترور کرد. او همچنین کارلو ریتزی، شوهر کانی کورلئونه را برای انتقام از دخالت کارلو در قتل برادرش سانی، خفه کرد. در جلسه ای با مایکل، روکو و ال نری، کلمنزا به عنوان "دون کورلئونه" از مایکل استقبال می کند و دست مایکل را می بوسد - نشانه این است که مایکل از هر نظر جانشین پدرش شده است. به دلیل وفاداری و سالها خدمت، کلمنزا کنترل خانواده کورلئونه در شهر نیویورک را به دست گرفت و به عملیات اجرایی در مجتمع قدیمی کورلئونه ادامه داد. او همچنین به عنوان یک مشاور غیررسمی برای مایکل در زمانی که خانواده در حال حرکت برای قانونی شدن بودند، ایستاد. با وجود پیری، او همچنان تیزبینی را که در جوانی داشت حفظ کرد. از طریق کلمنزا بود که مایکل از شایعات دوجنسیتی برادرش فردو مطلع شد. او در سال ۱۹۵۸ در حالی که در غذاخوری مورد علاقه اش بود و برای مردانش غذا می پخت، بر اثر حمله قلبی درگذشت. جانشین او فرانک پنتانگلی، ستوان وفادار و دوست قدیمی او شد. شایعاتی مبنی بر اینکه برادران روزاتو با مرگ او ارتباطی داشته اند به گوش می رسد. ویلی چیچی و فرانک پنتانگلی اظهار داشتند که مرگ او ممکن است به دلایل طبیعی نبوده باشد، اگرچه مایکل
و تام هاگن این شایعات را رد کردند. شخصیت و ویژگی ها. پیتر کلمنزا مردی با ظاهری شاد و سرزنده بود که زیرکی خیابانی داشت. ویتو کورلئونه جوان از همان ابتدا او را یک دارایی ارزشمند می دانست و از خشونت ذاتی او برای اهداف خود استفاده می کرد، هرچند سعی داشت با انتخاب کلمنزا به عنوان پدرخوانده پسر بزرگش سانتینو، این خصلت را کنترل کند. کلمنزا این نقش را با غرور و جدیت تمام پذیرفت. او قصه گویی چیره دست با حس شوخ طبعی عالی بود و حتی می توانست ویتو و مایکل جدی را هم بخنداند. جالب اینکه او درست پس از تعریف یک داستان خنده دار از گذشته اش برای زیردستانش درگذشت. کلمنزا مانند یک عمو برای مایکل عمل می کرد و به او هم آشپزی یاد می داد و هم روش های صحیح ترور را آموزش می داد. او به مایکل گفت که ویتو به خاطر پیوستن او به تفنگداران دریایی و تبدیل شدن به یک قهرمان جنگ، بسیار افتخار می کرد. اگرچه تام هاگن در ابتدا مشکوک بود که کلمنزا به مایکل خیانت کرده و به اتحاد دن امیلیو بارزینی پیوسته، اما مایکل استدلال کرد که تسیوی حیله گرتر، مقصر اصلی است. بزرگترین نقطه قوت کلمنزا برای خانواده کورلئونه وفاداری سرسختانه او بود، نه هوشش. بنابراین
با وجود تمام شکایت هایش درباره مایکل، او هرگز به کورلئونه ها خیانت نمی کرد. کلمنزا در شناسایی استعدادها مهارت فوق العاده ای داشت. حداقل پنج کاپو کار خود را در گروه او آغاز کردند، از جمله سانی، روکو، پنتانجلی، ریچی نوبیلیو و جویی زازا. خودروی مورد علاقه او کادیلاک Sixty Special بود. نسخه بازی ویدیویی. این بازی ویدیوئی با عنوان "پدرخوانده" کلمنزا را به عنوان همتای فیلم خود به تصویر می کشد. املاک کاستلانو اجازه داد که از شباهت او در بازی استفاده شود. با این حال، به دلیل مرگ کاستلانو در سال ۱۹۸۸، تمام گفتگوی کلمنزا باید توسط جیسون شومبینگ ضبط شود. در بازی، او با قهرمان داستان، آلدو تراپانی، شریک و دوست خوب وی آغاز می شود. او چندین مأموریت از جمله کشتن اعضای خانواده های رقیب، به ویژه خانواده گونیو را به او می دهد.
موسیقی بلوچی از سنت های بلوچ و به زبان بلوچی است. مردم بلوچ سنت شفاهی غنی دارند که شامل اشعار و ترانه هایی برای بزرگداشت یا جشن و بسیاری از رویدادها مانند آیین های مذهبی، جشن ها و رقص است. موسیقی بلوچی یکی از موسیقی های نواحی ایران است که خاستگاه آن شهر ایرانشهر می باشد. موسیقی بلوچستان در میان تمام موسیقی هایی که در نواحی مختلف ایران وجود دارند از ماهیت و کیفیت ویژه ای برخوردار است. تنوع ملودیک و ریتمیک آثار و نوازندگان صاحب نام و وجود سازهای با بافت و ساخت متفاوت با سازهای دیگر مناطق ایران جلوه ای خاص به موسیقی این خطه از کشورمان داده است. موسیقی سنتی بلوچستان یادگاری از دوره های مختلف فرهنگ و تمدن ایران زمین است، موسیقی قوم بلوچ درزندگی شان مراسم غم شادی ها و روایت افسانه ها و اسطورهای باستانی و قدیمی شان از جمله داستان های هانی و شیخ مرید، میر چاکر رند، گِسِّدُک، اشکش بلوچ و دودا، حماسه بالاچ، حمل جییند، شهداد و مهناز، دوستین وشیرین و گرانازدر هم آمیخته است موسیقی در بلوچستان آیین های گوناگون دارد و با فرم ها و گونه های مختلفی انجام می شود. تاریخ. موسیقی بلوچستان یکی از قدیمی ترین و انحصاری ترین موسیقی ها
ی بومی محلی ایران می باشد طبق تحقیقات ساز دهل که یکی از قدیمی ترین سازهای موسیقی ایرانی و جهانی می باشد از هزاره های پیش در این منطقه برای جشن ها وسرور ومراسمات خاص بکار گرفته شده است. خود موسیقی بلوچی قدمت خودرا از زمان هخامنشیان به ارث برده و در زمان ساسانیان به اوج شکوفایی خود رسیده تا زمان بعد از اسلام وعصر حاضر. انواع موسیقی. موسیقی بلوچستان را می توان با توجه به فرم و محتوا و ترکیب بندی سازها به انواع مختلف تقسیم کرد. رایج ترین و عامیانه ترین نوع موسیقی در کل بلوچستان سوت است که نازینک هم گفته می شود. مضامین اشعار در سوت، اغلب وصف طبیعت و یار و دیار و دل تنگی است. می توان گفت اغلب قطعاتی از موسیقی بلوچی که در رسانه ها پخش می شود، سوت است. چون تا حدود زیادی شادتر و عامیانه تر از انواع موسیقی دیگر است. از موسیقی دانان مطرح معاصر می توان به پیربخش صاحبداد، فیض محمد بلوچ، دین محمد زنگشاهی و براهیم آسکانی اشاره کرد. بیشتر سازهای موسیقی بلوچی اعم از زهی و کوبه ای و بادی در موسیقی سوت کاربرد دارند. ، بنجو، رباب، تنبیرگ، دونلی، نل، ، کوزگ و کنجری. این موسیقی با نام های دیگری چون حماسی و شروندی هم شناخته می شود،
قلب تپنده موسیقی بلوچستان است. شعرهایی که در این موسیقی خوانده می شود و زهیروک هایی که نواخته می شود، شناسنامه موسیقی و فرهنگ بلوچی هستند. یکی از مهم ترین دلایل اهمیت موسیقی شاعری این است که مضامین و محتوای اشعار و کلام آن بسیار گسترده است. داستان های حماسی، عاشقانه، مذهبی، قومی، جنگی، پندآموز و غیره. در موسیقی شاعری تنها دو ساز مورد استفاده قرار می گیرد؛ «سروز» و «تنبیرگ». این موسیقی در خیلی از مناطق بلوچستان رواج دارد اما در شمال بلوچستان (منطقه سرحد) کمتر به چشم می خورد. ذکرهای گواتی را برای افرادی می نوازند که دچار جن زدگی و باد شده اند. اصولاً وقتی این افراد دچار اختلالات می شوند و دکتر و درمان های پزشکی افاقه نمی کند، رو به خلیفه می آورند. خلیفه شخص اول مراسم گواتی است و از طریق ذکر و ریاضت و کار خیر با مسائل باد و جن و پری آشناست. وی با دیدن بیمار متوجه درجه وخامت بیماری او می شود. این غزل ها و ترکیب بندی سازهایش، خاص روستاهای اطراف سراوان در شرق بلوچستان ایران است. سازهایشان رباب و تنبیرگ است که در دو دهه اخیر، بنجو هم به حلقه ذکرشان اضافه شده؛ اما کماکان از دهلک در ذکرهای اصیلشان استفاده نمی کنند. ش
یوه اجرای غزل ها بدین گونه است که نفر اصلی غزل را می خواند و بقیه افراد در حلقه ذکر، سربند اصلی غزل را تکرار می کنند. ذکرهای این درویشان و ملنگ ها بسیار پرشور و وجد است و از سر شب شروع و دقایقی قبل از نماز صبح تمام می شود. غزل ها از مولانا، حافظ، شیخ عبدالقادر جیلانی، حضرت قلندر، صاحب عبدالرئوف، سیدنبی بخش و غیره است. ذکرهای دروایش قادری جنوب بلوچستان است که با دف های بزرگ و کوچک همراهی می شود. به دف های بزرگ سما و به دف های کوچک کسل گفته می شود. در حلقه ذکر، خلیفه مریدان حضور دارند. خلیفه ذکر اصلی را می خواند و سما را می نوازد و مریدان جواب ذکر می گویند و سما می نوازند. مجلس با ذکر خدا و حضرت رسول شروع می شود، پس از آن، ذکرهای حضرت غوث الاعظم شیخ عبدالقادر جیلانی، حضرت قلندر، سیداحمد رفاعی را می خوانند. دف های مورد استفاده برخلاف دف های رایج در مناطق دیگر، زنجیر ندارد و پوست ضخیمی هم روی آن بسته می شود و عموماً نقش هایی با حنا روی آنها می زنند. لازم به ذکر و تأکید است که اساس و بنیان تمامی موسیقی بلوچستان بر پایه زهیروک و لیکو استوار است و نمی توان آنها را یک نوعی از موسیقی به حساب آورد. زهیروک به معنای دل ت
نگی هست، مثلاً وقتی مادری فرزندش را از دست می دهد یا از او دور است، در فراقش زهیروک می خواند. لیکو و زهیروک مقام های آوازی و سازی هستند که به صورت متر آزاد اجرا می شوند. از زهیروک ها و لیکوها می توان به سیم، دشتیاری، اشرف درا، زامرانی، دلگانی، سرحدی، بیاک رمی، بشگرد، سلات، کوردی، جدگالی و سوسالی اشاره کرد. سازها. این ساز کاسه ای به بزرگی کاسه تار و دسته ای کوتاه دارد. نام دیگر قیچک سرود یا سروز است. به قیچک نواز، سرودی می گویند. این ساز شبیه کمانچه است با این تفاوت که کاسه ای به بزرگی کاسه تار و دسته ای کوتاه دارد. هنگام نواختن روی زانو یا زمین قرار می گیرد و آرشه یا کمانک به طور افقی با سیم ها تماس دارد. قیچک را معمولاً در بلوچستان می سازند، طنین خوشایندی دارد و در آهنگ های بلوچی یکه تاز میدان است. صدای آن وسعت زیادی دارد به همین دلیل به عنوان مناسب ترین ساز برای اجرای موسیقی های شاد و غم انگیز انتخاب می شود. از نظر کارکرد و قدرت اجرای آهنگ های مختلف می توان قیچک را با ویلن مقایسه کرد. این ساز در نوع موسیقی عرفانی از ابزار اصلی به شمار می رود و نواختن این ساز در مراسم مولودی و موسیقی عرفانی در منطقه بلوچستان
مخصوصاً در منطقه پیرآباد قدمتی ۷۰۰ ساله دارد. این ساز شباهت زیادی به سه تار دارد. در نوع موسیقی حماسی، تنبورک نواز را پهلوان و در موسیقی عرفانی و صوت، تنبورک نواز به تنبورکی مشهور است. مخصوص مراسمات عروسی است. همراه با سرنا بوده و بدنه آن چوبی است. نِی از دیگر ابزارهای موسیقی بلوچستان است که صدای سوزناک و غم انگیز دارد، نی از چوب نی ساخته می شود. نوازنده آن را نلی می گویند و در موسیقی گواتی نیز از نی استفاده می شود. علاوه بر نوازندگی تک نی در بلوچستان دو نی نیز نواخته می شود که به آن دو نلی می گویند. در حال حاضر تنها نوازنده دو نی در ایران که در جشنواره پارسال و امسال جایزه ویژه جشنواره فجر را دریافت کرد، استاد پیر «شیر محمد اسپندار» اهل بمپور ایرانشهر است و متأسفانه شاگردی که کار وی را دنبال کند، ندارد. یکی دیگر از ادوات موسیقی بلوچستان بنجو است که صدای شلوغ و رسایی دارد. به هنگام نواختن، یک سر آن را روی زانو و سر دیگرش را روی زمین می گذارند و با دست راست با مضراب، زخمه می زنند و با دست چپ یکی از دکمه های فلزی را فشار داده تا میله متصل به دکمه سیم ها را قطع کند و پرده را تغییر دهد و با کم و زیاد کردن فشار ا
نگشتان روی دکمه ها هر نت طنین خاصی پیدا می کند.
سیرک (به انگلیسی: "Cirkus") یک فیلم کمدی-درام محصول سال ۲۰۲۲ بالیوود به کارگردانی روهیت شتی است. در این فیلم رانویر سینگ برای اولین بار در کارنامه بازیگری اش نقش دوقلو را بازی می کند و ژاکلین فرناندز و پوجا هگده نقش اول زن را بازی می کنند. در این فیلم وارون شارما، سیذارتا جاداو، جانی لور، سانجی میشرا، وراجش هیجری، ویجی پاتکار، سولبه آریا، ماکش تیواری، آنیل چارنجت، آشوینی کالسکار و مورلی شارما در نقش های فرعی بازی می کنند. این اقتباس رسمی از فیلم "انگور (فیلم ۱۹۸۲)" است که بر اساس بازی "کمدی اشتباهات،" ویلیام شکسپیر ساخته شده است. فیلمبرداری در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰ در بمبئی آغاز شد. این فیلم در روز ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲ اکران گردید. این فیلم با نقدهای بسیار منفی منتقدان مواجه شد و در باکس آفیس ضعیف عمل کرد و فقط ۶۱ کرور روپیه در مقابل بودجه ۱۵۰ کرور روپیه فروش کرد. این فیلم یکی از بدترین فیلم های هندی سال ۲۰۲۲ نیز محسوب می شود.
ساختمان هوم لایف () یا ۲۵۳ برادوی یک ساختمان اداری در خیابان برادوی، منهتن، نیویورک است. ساختمان هوم لایف در اصل از دو ساختمان جداگانه در کنار هم تشکیل شده که ساختمان هوم لایف با ۱۶ طبقه و ساختمان پستال تلگراف با ۱۳ طبقه ساخته شده است، ساختمان ها در سال ۱۸۹۲ شروع به ساخت و در سال ۱۸۹۴ افتتاح شده اند.
کنستانس هووتویل (؛ ۱۱۲۸ – ۱۱۶۳) که به کنستانس انطاکیه () معروف است، شاهزاده انطاکیه از سال ۱۱۳۰ تا ۱۱۶۳ میلادی بود. وی تنها فرزند بوهموند دوم انطاکیه و همسرش، آلیس اورشلیم بود. کنستانس پس از شکست و مرگ پدرش در نبرد، در سن دو سالگی، به عنوان جانشین وی، حاکم انطاکیه شد، هرچند راجر دوم سیسیل، مدعی شاهزاده نشین انطاکیه بود. با این حال مادرش به عنوان نایب السطنه انتخاب شد اما اشراف و نجبای انطاکیه پدر آلیس، بالدوین دوم اورشلیم، را جانشین وی کردند. پس از مرگ بالدوین در سال ۱۱۳۱ میلادی، آلیس در صدد به دست گرفتن قدرت برآمد اما بارون های انطاکیه حق حکومت انطاکیه را به فولک آنژو دادند. کنستانس در سال ۱۱۳۶ با ریموند پواتیه ازدواج کرد. در طی سال های بعد، ریموند حاکم انطاکیه بود و در این زمان کنستانس چهار فرزند وی را به دنیا آورد. پس از قتل ریموند در سال ۱۱۴۹ میلادی، فرزند فولک آنژو، بالدوین سوم کنترل شاهزاده نشین انطاکیه را برعهده گرفت. وی درصدد برآمد تا کنستانس را به ازدواج ترغیب کند و به همین خاطر افرادی را برای وی در نظر گرفت اما کنستانس همه آنها را رد کرد؛ حتی یکی از اقوام نزدیک امپراتور مانوئل یکم کومننوس. سرانجام و