Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وصی کار می کردند؛ تعداد اندکی هم شغل آزاد داشتند. اکنون احیای مجدد این رویه های محافظه کارانه نسبت به نقش های فراخانگی مناسب برای زنان و انتقاد بر دیده شدن زنان در مکان های عامه به طور گسترده روی این زنان حرفهٔ تأثیر گذاشته است. متون اسلامی وظایف زنان را ترسیم نمی کنند. آنچه این متون می گویند، می تواند به گونه های متفاوت تفسیر گردد. آنچه آن ها می گویند برابری و عدالتی است که زنان از هیچ نقطه نظری نباید کم تر از مردان پنداشته شوند. زنان آموزش دیده افغان روی اراده خود برای یافتن راه های که بتوانند در بازسازی ملت خود سهیم شوند، در مطابقت با تفسیری که آن ها از طینت اسلام دارند، ایستاده هستند. حالا این چالش قدرت مندی است که جامعه با آن مواجه است. رفتار خصوصی و عامه. زنان افغان به جنسیت خود به عنوان یک امر مثبت نگاه کرده و درایت و کنترل-خودی مردان را زیر سؤال می برند. در واقعیت، تفاوت میان رفتار خصوصی و عامه بسیار قابل ملاحظه است. در زندگی خصوصی معمولاً ایده ها و مسئولیت ها شریک می شود و در بیشتر خانواده ها جذبه های فردی و قدرت شخصیت از نقش های سنتی مادون بودن فراتر می رود. حتی بدرفتاری های اخلاقی نیز نادیده گرفته
می شود، مگر این که مردم عام از آن باخبر شود. جزای مردان باید بسیار سنگین باشد و عزت خانواده باید اعاده شود. در نتیجه، زنان شهرنشین نمادهای از خموشی در مکان های عامه هستند، در حالی که زنان روستا نشین ظاهراً مطیع به نظر می رسند. موقف اجتماعی یک خانواده بستگی به رفتار زنان آن خانواده در بیرون از خانه دارد. پا فراتر نهادن از نقش های توصیه شده و هنجارهای رفتاری در مکان های عامه منتج به نکوهش اخلاقی و طرد اجتماعی می شود. اصول رایج در اجتماع باری را بر دوش مردان و زنان می گذارد تا از آن ها پیروی کنند. مردان. تحت چنین شرایطی، وظایف جنسیتی از روش های تعریف شده پیروی می کنند. امتیازهای مرد در خانواده شامل تأمین رفاه اقتصادی، مدیریت خانواده و برقراری ارتباط با افراد خارج از خانواده می باشد؛ در خانواده از آن ها انتظار می روند تا انضباط را برقرار نموده و از والدین کهن سال خود مراقبت نمایند. فرهنگ عامه. از جمله افسانه های ملی بی شمار افغانستان که دربرگیرنده ارزش های دینی، تاریخی و اخلاقی هستند، بیشتر آن ها روی ارزش های مرتبط به رفتار مرد و زن تأکید دارند. آن ها تشریح می کنند که چه کارهای را می توان و نمی توان انجام داد، مک
افات و مجازات را بیان نموده و انواع شخصیت های ایده آل را تعریف می کنند. از این رو، این داستان ها نظم جنسیتی موجود را جاودان نگهداشته و با آوردن مثال ها از نظر روان شناختی آن ها را قناعت بخش می سازند. تعمق. برخی افراد از جامعه کمک کننده خارجی خواسته اند، تا به اصلاح کارزارهای پرخاش گرانه پرداخته و اطمینان حاصل نماید که زنان افغان حق تعلیم و کار را خواهند داشت. جامعه افغانستان از قبل روی این مسئله اختلاف نظر دارند که آیا همکاری ها برای تحصیل پسران قطع شود یا خیر، چون فعلاً دختران اجازه رفتن به مکتب را ندارند. زمانی که در یک بازار شغل در حال افول زنان نسبت به مردان ترجیح داده شوند، هم دلی خانواده باید سست شده باشد.
انگلیتازون () یک دارو و عامل کاهش دهنده قند خون از کلاس تیازولیدیندیون (گلیتازون) است.
کلنی کلاغ سیاه () یک کلنی زادآوری جانوران و معمولاً پرندگان به ویژه کلاغ ها است. کلنی کلاغ معمولا کلنی برای پرندگان گروهی نگهداری می شود واژه کلنی کلاغ همچنین برای خانه های انبوه در شهرهای قرن نوزدهم به ویژه در لندن به کار رفت.
دوباره تو فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی اندی فیکمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستن بل، جیمی لی کرتیس، سیگورنی ویور، دوئین جانسون، اودت انابل، کریستن چنووس، ویکتور گاربر، بتی وایت، جیمز ووک، بیلی اونگر، کایل بورنهایمر، شان وینگ، کریستین لیکین، پاتریک دافی، رجینالد ول جانسون، استیسی کینن و درل هال ایفای نقش کرده اند.
دارگلیتازون () (که پیش تر با نام CP 86325-2 شناخته می شد) یکی از اعضای گروه داروهای تیازولیدیندیون و آگونیست گیرنده-γ فعال شده توسط تکثیرکننده پراکسی زوم (PPAR-γ)، یک عضو یتیم از خانواده گیرنده های هسته ای فاکتورهای رونویسی است. این دارو دارای انواع گوناگونی از اثرات حساس کننده به انسولین است، مانند بهبود کنترل قند خون و چربی خون، و توسط شرکت فایزر به عنوان درمان اختلالات متابولیک مانند دیابت نوع ۲ مورد پژوهش قرار گرفت. پژوهش های آن در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۹۹ پایان یافت.
سیگلیتازون () (INN) یک دارو از دسته تیازولیدیندیون است. این دارو در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی توسط شرکت دارویی تاکدا توسعه یافت و به عنوان ترکیب اولیه برای کلاس تیازولیدیندیون در نظر گرفته شد. سیگلیتازون هرگز به عنوان یک دارو استفاده نشد، اما توجه ها را به اثرات تیازولیدیندیون ها را برانگیخت. بعدها چندین آنالوگ ساخته شد که برخی از آنها - مانند پیوگلیتازون و تروگلیتازون - به بازار راه یافتند. سیگلیتازون به طور قابل توجهی تولید VEGF توسط سلول های گرانولوزای انسانی را در یک مطالعه آزمایشگاهی کاهش می دهد و ممکن است به طور بالقوه در سندرم تحریک بیش از حد تخمدان استفاده شود. سیگلیتازون یک لیگاند PPARγ انتخابی و قوی است. با EC50 3.0 میکرومولار به دامنه اتصال لیگاند PPARγ متصل می شود. سیگلیتازون در درون بدن به عنوان یک عامل ضد هیپرگلیسمی در مدل موش ob/ob فعال است. تمایز HUVEC و رگ زایی را مهار می کند و همچنین باعث تحریک چربی زایی و کاهش استئوبلاستوژنز در سلول های بنیادی مزانشیمی انسان می شود.
تروگلیتازون () یک دارو ضد دیابت و ضدالتهاب و از دسته دارویی تیازولیدیندیون ها است. این دارو برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ تجویز می شد. این دارو در سال ۱۹۸۳ میلادی ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۷ برای استفاده پزشکی تأیید شد. متعاقباً لغو شد. مکانیسم عمل. تروگلیتازون، مانند سایر تیازولیدیندیون ها (پیوگلیتازون و روسیگلیتازون)، با فعال کردن گیرنده های فعال کننده پراکسی زوم (PPARs) عمل می کند. تروگلیتازون یک لیگاند برای PPARα و - قوی تر - PPARγ است. تروگلیتازون همچنین حاوی بخش آلفا توکوفرویل است که به طور بالقوه علاوه بر فعال سازی PPAR، فعالیتی شبیه ویتامین E به آن می دهد. نشان داده شده است که این دارو التهاب را کاهش می دهد: استفاده از تروگلیتازون با کاهش فاکتور هسته ای کاپا-B (NF-κB) و افزایش همزمان در مهارکننده آن (IκB) همراه بود. NFκB یک تنظیم کننده مهم رونویسی سلولی برای پاسخ ایمنی است.
خانه خوب فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی مایا فوربس و والاس ولودارسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیگورنی ویور، کوین کلاین، مورنا باکارین، راب دلینی، بورلی دی آنجلو، دیوید راشی، کلی اوکوین و کاترین اربه ایفای نقش کرده اند.
افراد دارای گرایش های همجنس گرایی زنانه، همجنس گرایی مردانه و تراجنسیتی (LGBT) در افغانستان با چالش های حقوقی روبه رو هستند که شهروندان غیردگرباش آن ها را تجربه نمی کنند. اعضای جامعه دگرباشان جنسی مجبور می شوند تا هویت جنسی و گرایش جنسی خود را از ترس آزار، ارعاب، ستم و مرگ به عنوان یک راز نگهدارند. ماهیت وابستگی ملت به دین باعث شده است تا هرگونه گفت مان های عامه در این مورد محدود شود و ذکر همجنس گرایی و اصطلاحات مرتبط به آن یک تابو پنداشته می شود. قانون اساسی افغانستان تطبیق قوانین شرعی را نسبت بر هر قانون، سیاست و مقرره دیگر مقدم می شمارد، به دولت این اجازه را می دهد تا هر نوع فعالیت جنسی هم جنس گرایانه را ممنوع قرار دهد. بعد از تهاجم آمریکا بر افغانستان در ۲۰۰۱ کد جزای ۱۹۷۶ ابقا گردید، اما کد جزای جدید ۲۰۱۷ کشور در ۱۴ فوریه ۲۰۱۸ تنفیذ شد. کد جزای جدید فعالیت های مشخص جنسی را تعریف نموده و برخی آن ها را منع می نماید. گفته می شود، که این قانون به طور غیرمتناسب اعضای جامعه دگرباشان جنسی را متأثر می سازد. فعالیت جنسی همجنس گرایی از نظر قانون. جمهوری اسلامی افغانستان. کد جزا. کد جزای ۱۹۷۶ پس از تهاجم ایالات متحد
ه در منطقه ابقا شد، این کد جزا دارای چندین ماده است که بر دگرباشان جنسی قابل تطبیق می باشد. کد جزای ۲۰۱۸ جای گزین این کد جزا گردید. قانون شریعت. قانون اساسی افغانستان، این کشور را به عنوان جمهوری اسلامی اعلام می کند، بنابرین این امکان وجود دارد که دگرباشان جنسی در افغانستان به نقض قوانین شریعت محکوم شوند. این مجازات می تواند در سازگاری یا در افزون با احکامی که در کد جزا ذکر شده است باشد. مجازات مبتنی بر قوانین شریعت احتمالاً بیشتر در مناطق دور افتاده و روستایی جاری می شود، جای که شهروندان عادی و گروه های حراست تلاش می کنند، تا هر کسی که از قوانین اخلاقی سخت گیرانه اسلامی سرپیچی کند را مجازات نمایند. در شهرها اما کسانی که متهم به همجنس گرایی هستند، معمولاً به زندان افکنده می شوند. یک مشاور آمریکایی دولت افغانستان در سال ۲۰۰۴ به جرم همجنس گرایی با یک مرد افغان دست گیر و زندانی گردید. برخی اخبار همچنین گزارش می دهند که مردان دیگر نیز که در این چنین رفتارهای همجنس گرایی دخیل بودند زندانی شدند. اراضی مورد منازعه. تفسیر سخت گیرانه از قوانین اسلام یا شریعت در اراضی تحت کنترل القاعده حاکم است. تمامی رفتارهای جنسی خار
ج از ازدواج اسلامی غیرقانونی بوده و حد اکثر جزا نیز مرگ است. زمانی که طالبان در دهه ۱۹۹۰ کنترل کشور را در دست گرفتند، تمامی روابط جنسی خارج از ازدواج با جنس مخالف را جرم اعلام کردند و اغلب مردان و زنانی که در اعمال زنای محصنه، زنای غیر محصنه و لواط دخیل بودند را در محضر عام اعدام می نمودند. رهبر اعظم طالبان ملا محمد عمر آخند در سال ۱۹۹۴ یک پسر را از لواط توسط جنرال های دشمن در قندهار نجات داد و زمانی که وی بعداً کنترل شهر را به دست گرفت، فرمان داد که لواط چه خشونت آمیز باشد یا بر اساس توافق طرفین از جمله جرایم سنگین پنداشته می شود. به رسمیت شناسی روابط همجنس گرایی. قانون ازدواج افغانستان (۱۹۷۱) ازدواج قانونی را میان دو مسلمان بالغ دارای جنسیت مخالف، که باید با قواعد اسلامی سازگار باشد، پیش بینی نموده است. هرچند این قانون صریحاً موضوع زوج های همجنس گرا را تشریح نمی کند، اما ماده ۴۱ قانون ازدواج پیش بینی می نماید که در حالات مشخصی که این قانون خاموش است، بر مبنای اصول اسلامی تصمیم گرفته خواهد شد. از این رو، قانون خانواده افغانستان ازدواج های همجنس گرا، پیوندهای مدنی یا هم خانگی قانونی را به رسمیت نمی-شناسد. به
همین گونه، قانون ازدواج ها، نکاح و ختنه (۱۹۴۹) افغانستان، ازدواج را چیزی میان یک مرد و زن مسلمان تعریف نموده و تصریح می نماید که ازدواج ها باید مطابق با قوانین اسلامی باشد. ماده ۴۳۰ تصریح می نماید که، هرگاه یک فرد بالغ یک فرد نا بالغ (زیر ۱۸) را تشویق به اعمال زنای محصنه، همجنس گرایی یا تن فروشی نماید یا وی را در اعمال فوق الذکر کمک نماید، این امر به عنوان «تحریک قانون شکنی» پنداشته می شود. تبعیض و آزار. حملات بر مردان همجنس گرا. بر بنیاد گزارش ها مردان همجنس گرا هم از جانب مقامات طالبان و هم دولت جمهوری اسلامی افغانستان اغوا گردیده و سپس به قتل می رسند: طبق گفته فعالین مدنی، مقامات امنیتی دولت افغانستان پروفایل های جعلی در شبکه های اجتماعی می سازند و مردان همجنس گرا را فریب می دهند تا با آن ها ملاقات نمایند، که اغلب منتج به قتل و تجاوز جنسی بر آن ها می گردد. در سال ۲۰۲۱ طالبان با استفاده از حساب جعلی شبکه های اجتماعی یک مرد همجنس گرا را در کابل فریب دادند تا با آن ها ملاقات نماید و در نتیجه وی را مورد تجاوز جنسی قرار داده و لت و کوب نمودند. محافظت در مقابل تبعیض. هیچ قانونی در افغانستان برای رسیدگی به تبعیض
یا آزار جنسی بر مبنای گرایش جنسی یا هویت جنسی وجود ندارد. حزب سوسیال دموکراتیک افغان (افغان ملت) در پاسخی به استعلام های خارجی بیان نمود که، «این حزب طرف دار تلاش های جهانی برای مبارزه با اچ آی وی/ایدز است، اما ازدواج های همجنس گرایانه خلاف تمامی ادیان بزرگ می باشد». هیچ حزب سیاسی یا گروه های ذی نفوذ در افغانستان حمایت خود را از حقوق دگرباشان جنسی اظهار نکرده اند. قوانین افغانستان در حال حاضر تمامی احزاب سیاسی، گروه ذی نفوذ یا باشگاه اجتماعی را از دادخواهی برای هر چیزی که در مخالفت با اخلاقیات اسلامی قرار دارد منع نموده است. احتمال این که به یک حزب سیاسی یا سازمان اجتماعی مدافع حقوق دگرباشان جنسی اجازه موجودیت داده شود تا نظریه های خود را ترویج نماید بسیار غیر متحمل است، مگر این که قانون تغییر نماید. نگرش های اجتماعی. بیشتر از ۹۹٪ جمعیت افغانستان مسلمان است و قانون اساسی این کشور نیز تصریح می نماید که اسلام دین رسمی افغانستان است. همجنس گرایی و مبدل پوشی به طور گسترده به عنوان تابو و فعالیت قبیح انگاشته می شوند، این امر ریشه در نظریه های سنتی اسلامی پیرامون نقش های مناسب جنسیتی و رفتار جنسی دارد. از نظر مردم
عام هم جنس گرایی اغلب با تن فروشی و پدوفلیا (بچه بازی) نسبت داده می شود و میزان آگاهی در مورد گرایش جنسی و هویت جنسی محدود است. گزارش گران شبکه های خبری افغانستان در سال ۲۰۱۱ با بعضی از مردانی ملاقات نمودند که نمادهای افتخار دگرباشان جنسی را در وسایط خود نصب نموده بودند، تا دریابند که آیا این مردها از معنی برچسب ها و بیرق رنگین کمان آگاهی دارند یا خیر، آن ها فکر می کردند که این رنگین کمان فقط یک مُد غربی است و بعد از دانستن معنی آن سریعاً به برداشتن رنگین کمان ها شتافتند تا به آن ها برچسب دگرباش جنسی یا حامی حقوق دگرباشان جنسی زده نشود. جزوه ارتش نیروهای دریایی ایالات متحده برای فرهنگ عملیاتی اعزام پرسنل (می ۲۰۰۹) می گوید که «رفتار همجنس گرایی در مناطق روستایی افغانستان نسبتاً معمول اما تابو است، به خاطر این که هیچ راه دیگر برای رفع غریزه جنسی وجود ندارد. نعمت سادات که فعال حقوق بشر و استاد علوم سیاسی در دانشگاه آمریکایی افغانستان بود، در سال ۲۰۱۲ یک جنبش دگرباشان جنسی را ایجاد کرد و در ۲۲ اوت ۲۰۱۳ وی به نخستین شخصیتی مبدل شد که هویت خود به عنوان همجنس گرا را اعلام نموده و از حقوق دگرباشان جنسی، آزادی جنسیت و
آزادی جنسی دفاع کرد. گفته می شود که سادات تابوهای مبدل پوشی و هم جنس گرایی در افغانستان را شکسته است. بعد از این که طالبان در اوت ۲۰۲۱ افغانستان را تصاحب نمودند، شبکه خبری CNN شروع به مکاتبه با یک مرد ۳۲ ساله مسیحی هزاره نمود که (تا اکتبر ۲۰۲۱) در زیرزمین یک خانه در کابل با برادر کوچک تر خود پنهان شده بود تا توسط طالبان دستگیر نگردد. سی ان ان هویت این مرد را از طریق فعالین حقوق بشر تأیید کرد. این مرد که CNN وی را به دلایل ایمنی «احمد» نامید در تلاش است تا راهی برای فرار از کشور پیدا کند. رفتارهای همجنس گرایی با پسران. نیروهای شبه نظامی (اکثراً به زنان دسترسی ندارند، از این رو بعضاً پسرها ربوده می شوند تا توسط مردان بزرگ سال تحقیر گردیده و مورد تجاوز جنسی قرار گیرند. سایر پسرها علی رغم گرایش جنسی خود برای مردان بزرگ سال تن فروشی می کنند. مردانی که در این کارها دخیل هستند، بعضاً در فارسی بنام بچه باز یاد می گردند، بچه بازی ظاهراً در شهرهای بزرگ افغانستان در حال افزایش است و دلیل آن احتمالاً فقر و تابوهای سخت اجتماعی پیرامون رابطه میان مرد و زن می باشد. قانونی وضع شده است که طبق آن سربازان افغان از زندگی با «آش
نا» های خود منع می شوند. پس از اینکه طالبان در ۱۹۹۶ میلادی به قدرت رسیدند، بچه بازی و همجنس گرایی ممنوع قرار داده شد و برای هر دو جزای مرگ تعیین گردید. اغلب پسران جوان به جای متجاوزین مورد محاکمه قرار می گرفتند. گزارش ها در سال ۲۰۰۷ میلادی بیان نمود که بچه بازی هنوز هم در مناطق شمال افغانستان رایج است. در بچه بازی پسران نوجوان معمولاً لباس های زنانه پوشانده می شوند و در رقابت های رقص اشتراک نموده و با آن ها اعمال جنسی صورت می گیرد. جنگ-سالاران ائتلاف شمال که از جانب ایالات متحده حمایت می گردیدند، پس از سقوط رژیم طالبان متهم به ربودن، قاچاق و تجاوز جنسی بر پسران جوان می گردند و آن را وانمود به بچه بازی می نمودند، در حالی که این کارها شباهت اندکی به بچه بازی مروج داشت. با وجود آگاه بودن از این اعمال، نه وزارت دفاع ایالات متحده و نه حکومت افغانستان هیچ اقدامی بر علیه این جنایت ها انجام ندادند. هرچند حامد کرزی توافق نامه ای را برای منع بچه بازی امضاء نمود، اما این توافق نامه به ندرت نافذ شد و بر بنیاد گزارش ها افسران پولیس خود در این جنایت ها شریک بودند. HIV-ایدز. قبل از سال ۲۰۰۳ میلادی هیچ آموزش یا معالجه ای برا
ی HIV/ایدز وجود نداشت یا بسیار اندک بود. تا سال ۲۰۰۸ تعداد رسمی افرادی که با HIV/ایدز زندگی می کنند به ۵۰۴ نفر می رسد، هرچند انتظار می رود که ارقام واقعی به مراتب بالاتر بوده و به هزاران نفر برسد. میزان پایین سواد، زیربناهای ضعیف و رسم و رواج های سنتی اجتماعی باعث می شود تا معرفی ابتکارهای جامع آموزشی صحت عامه به مشکل مواجه گردد. تا اکنون، منابع مالی موجود متمرکز به مبارزه علیه اعتیاد مواد مخدر و در حد کم تری به صنعت تن فروشی است. اما در حدی اندکی هم که در رابطه به مسائل جنسی گفته می شود، اغلب در برنامه های آموزشی ترویج سکس تنها با همسر است. نخستین مرکز معالجه HIV/ایدز در سال ۲۰۰۹ میلادی در کابل باز شد و وعده سپرده شد که کلنیک های بیشتر به زودی باز خواهد شد.
اُمَیّه طوقان (؛ زادهٔ ۱۹۴۶) اقتصاددان اهل اردن است.او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ ریاست بانک مرکزی اردن را برعهده داشت. او همچنین به عنوان مدیر عامل بورس اوراق بهادار در اردن خدمت کرده است.او با "لینا عزالدین مفتی" ازدواج کرده است.توکان در حال حاضر معاون نخست وزیر و وزیر دولت در امور اقتصادی است.
عزت دجانی () بانکدار و مدیر ارشد اجرایی اهل اردن است.او به عنوان رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سیتی بانک در قطر خدمت کرد.او یکی از اعضای بنیانگذار انجمن سلطنتی داروسازی است.دجانی همچنین یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل شرکت "IMCapital Partners" و نایب رئیس اجرایی "Capital Compass" است.
فریادی سرور زرداد (Faryadi Sarwar Zardad) (که به زرداد خان و قوماندان زرداد نیز شهرت دارد)، یک جنگ سالار پیشین افغان است. زرداد در ۲۰۰۵ میلادی در محکمه ای در انگلستان (جایی که زندگی می کرد) به اتهام دست داشتن در گروگان گیری و شکنجه در دهه ۱۹۹۰ میلادی در افغانستان مجرم شناخته شد. جرایم جنگی. سرور زرداد فریادی، متولد حدود ۱۹۶۳ میلادی، یک پشتون و رهبر پیشین مجاهدین است که هنگام تهاجم شوروی به افغانستان علیه شوروی جنگید. وی در ولسوالی سروبی یک نقطه بازرسی داشت و بزرگراهی که کابل و جلال آباد را به هم وصل می کرد را مسدود نموده و از ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ تا ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۶ به چپاول، آدم ربایی و کشتن مردم می پرداخت. یکی از اتهام های وارد شده بر زرداد که به طور گسترده همه گانی شد، این بود که یکی از شبه نظامیان وی بنام عبدالله شاه زندانیان را شدیداً می زد و حتی بیضه های یکی از قربانیان را خورده بود. گفته می شود که شاه یک «سگ انسانی» بود که زنجیر برگردن داشت و توسط زرداد در یک مغاره نگهداشته می شد و برای ارعاب اسیران گاهی از مغاره بیرون کرده می شد. گزارش ها می گوید که شاه توسط حکومت افغانستان در ۲۰۰۲ میلادی اعدام شد. زرداد در
۱۹۹۸ میلادی برای این که در جریان حکومت طالبان مورد آزار و اذیت قرار نگیرد، با استفاده از گذرنامه جعلی به بریتانیا فرار کرد و در آن جا درخواست پناهندگی داد. وی موضوع یک افشاگری در برنامه تلویزیونی BBC بنام "نیوزنایت" بود که برای نخستین بار در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۰ منتشر شد. حضور زرداد در لندن میان یکی از گزارشگران BBC بنام جان سیمپسون و وزیر خارجه طالبان در کابل به نام وکیل احمد متوکل در جریان مصاحبه ای در ۱۹۹۹ میلادی مورد بحث قرار گرفته بود. وزیر خارجه به یکی از پرسش ها این گونه پاسخ داده بود، «خوب، شما بریتانیایی ها به قوماندان زرداد مجرم پناه می دهید». بی بی سی توانست پس از حدود یک سال در نهایت زرداد را ردیابی کند، وی در منطقه میتچم-ساری زندگی می کرد. سیمپسون با وی در برنامه نیوزنایت مصاحبه نمود و در این مصاحبه زرداد ادعا کرد که وی در کابل مستقر بود و تنها یک بار به عنوان مشاور فرمانده محلی از سروبی دیدار کرده بود. پس از گزارش بی بی سی، جمعیت انقلابی زنان افغانستان (RAWA) یک کارزار بین المللی را آغاز نموده و از دولت بریتانیا درخواست نمودند تا زرداد را محاکمه کند. آن ها بیانیهٔ به زبان های مختلف صادر نموده و از طریق
اینترنت آنرا منتشر نمودند. جمعیت انقلابی زنان افغانستان هم چنین گزارشی را تحت عنوان «برخی گزارش های جرایم مرتکب شده توسط زرداد در افغانستان» نشر نمودند که بعداً در محاکمه علیه وی استفاده شد. زرداد توسط افسران مبارزه با تروریزم اسکاتلندیارد در ۱۰ مه ۲۰۰۳ برای مدت کوتاهی دست گیر گردید و سپس با قید ضمانت آزاد شد، اما وی مجدداً به تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۳ دست گیر شد و در این زمان وی در استراتام زندگی می کرد و از سه سال تا آن زمان یک دوکان پتزا در بکسلیهیت داشت. محکمه ها. نخستین محکمه. زرداد یک روز پس از دست گیری متهم به ارتکاب ۱۶ جرم شد، که وی در جریان جنگ داخلی افغانستان در اوایل دهه ۱۹۹۰ زمانی که فرمانده نظامی بود، مرتکب شده بود. ۹ اتهام تحت بخش §۱۳4 (1) قانون عدالت کیفری ۱۹۸۸ بر وی وارد بود، مبنی بر این که وی زمانی که فرمانده نظامی در منطقه سروبی افغانستان بود به عنوان بخشی از مسئولیت رسمی خود افراد را شکنجه می کرد یا دستور شکنجه را می داد؛ ۵ اتهام تحت بخش §1 (1) قانون گروگان گیری ۱۹۸۲ بر وی وارد بود، مبنی بر این که وی گروگان ها را زندانی می کرد و از آن ها برای اخاذی استفاده می نمود؛ و ۲ اتهام تحت بخش §1 (1) قانون
حقوق جزای ۱۹۷۷ بر وی وارد، مبنی بر این که وی دستور شکنجه و گروگان گیری را می داد یا در آن جرایم تبانی داشت. هرچند جرایم مورد ادعا در خارج از انگلستان رخ داده بود، اما لردهای حقوقی در مارس ۱۹۹۹ هنگام بررسی قضیهٔ علیه جنرال آگوستو پینوشه حکم داده بودند که شکنجه یک جرم مربوط به حوزه قضایی بین المللی است و از این رو می تواند در درون انگلستان محاکمه شود؛ در واقع انگلستان بر اساس کنوانسیون شکنجه ملل متحد مکلف بود تا کسی را که متهم به شکنجه محتمل است یا اخراج یا محاکمه نماید. به همین گونه گروگان گیری نیز تحت کنوانسیون بین المللی علیه گروگان گیری یکی از جرایم مربوط به حوزه قضایی بین المللی است. این محکمه در اکتبر ۲۰۰۴ برگزار گردید و زرداد در رابطه به هیچ کدام از اتهام ها گناه کار شناخته نشد. قاضی، لرد گولدسمیت، در جریان محکمه گفت که وی باور دارد این نخستین باری است که کسی در مقابل جرایمی که در یک حوزه قضایی انجام داده است در حوزه قضایی دیگر محاکمه می گردد. یکی از شاهدان گواهی داد که وی در یک پوسته بازرسی از سوی مردان که نقاب بر چهره داشتند متوقف شده و سپس به یک چوکی آهنی بسته شد و مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفت. شاه
د دیگر که راننده لاری بود ادعا نمود که وی برای مدت شش ماه زندانی شده بود تا این که برادر وی یک مقدار پول برای آزادی وی پرداخت. زرداد نیز آنچه قبلاً به پولیس بریتانیا گفته بود که وی یک دوره آموزشی ۱۵ روزه در یک کمپ را سپری نموده و در آن جا نحوه استفاده از کلاشنکوف، راکت و سایر سلاح ها را فرا گرفته، را رد کرد. با این وجود، هیئت منصفه نتوانست حکمی اعلام کند. دومین محکمه. زرداد بار دیگر در ۲۰۰۵ با اتهام های تبانی در شکنجه و تبانی در گروگان گیری که هر دو برخلاف قانون حقوق جزای ۱۹۷۷ بود، محاکمه شد. مدارک از ۱۶ شاهد گرفته شده و از طریق لینک ویدیویی به سفارت بریتانیا در کابل تسلیم شده بود. هم مانند محکمه نخست، یک فرمان محکمه از افشا سازی هویت بیشتر قربانیان و شاهدها جلوگیری کرد، از ترس این که مبادا آن ها در خطر انتقام جویی قرار نگیرند. این محکمه شامل شواهد ذیل بود: پیامد. هیئت منصفه در دومین محکمه به تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۵ وی را مجرم اعلام کرد. وی به ۲۰ سال زندان محکوم شد – ۲۰ سال زندان برای هر کدام از دو مجرم ثابت شده که به طور هم زمان سپری می شود. قاضی، آقای دادرس کولمان تریسی، QC، توصیه نمود که زرداد باید پس از آزاد
شدن از زندان از بریتانیا خارج شود. ویدئویی با عنوان «"سگِ زرداد"»، بخشی از محکمه ۲۰۰۲ عبدالله شاه در کابل، از نمایشگاه اکتبر ۲۰۰۴ جایزه ترنر در تیت گالری چندی قبل از محکمه اولی بیرون کشیده شد، تا از احتمال پی گیری به دلیل اهانت به دادگاه خودداری شود. این ویدیو تا ۳ اکتبر ۲۰۰۵ همگانی نشده بود.
جایزه انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن دی.سی. برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد یکی از جوایز سالانه است که توسط انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن دی.سی. اهدا می شود.
بناهای دفاعی ونیز میان سده های ۱۶ و ۱۷ میلادی یک میراث جهانی یونسکو است که شامل شش دژ سنگری و استحکامات ساخته شده به دست جمهوری ونیز است. با افزایش جنگ با سلاح گرم در دوران رنسانس، تغییرات قابل توجهی در استراتژی نظامی و طراحی دژها ایجاد شد. یکی از این تغییرات توسعه دژ استحکامات با دژی چند ضلعی با سنگرهایی در گوشه و کنار بود. این طرح ها از جمهوری ونیز سرچشمه گرفتند، اما به زودی در سراسر اروپا گسترش یافتند و تا سده ۱۹ میلادی استاندارد دفاعی باقی ماندند. در سال ۲۰۱۷، شش مورد از این استحکامات در ایتالیا، کرواسی و مونته نگرو به عنوان میراث جهانی یونسکو فهرست شد. این شش مکان نمونه های بنیادی از طراحی دژها را ارائه می دهند و تأثیر ونیز دوران رنسانس را نشان می دهند که گواهی بر پیشرفت بزرگی در تاریخ جنگ هستند.
جایزه انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن دی.سی. برای بهترین بازیگر مرد یکی از جوایز سالانه است که توسط انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن دی.سی. اهدا می شود.
گوارینتو دی آرپو (; c. 1310 – 1370) نقاش سده چهاردهم اهل ایتالیا بود که بیشتر آثار او در پادووا دیده می شوند.
پیش واکشی حافظه نهان ، تکنیکی است که توسط پردازنده های رایانه انجام می شود و برای تقویت عملکرد اجرای برنامه ها است. در این تکنیک، پردازنده دستورالعمل ها یا داده ها را از حافظه اصلی (حافظه کندتر) به یک حافظه محلی (حافظه تندتر) قبل از اینکه واقعاً مورد نیاز باشد بازیابی می کند (از این رو اصطلاح 'prefetch' نامیده می شود). اکثر پردازنده های کامپیوتری مدرن، دارای حافظه نهان سریع و محلی هستند که داده های بازیابی شده را تا زمانی که مورد استفاده قرار نگرفته اند در خود نگه می دارند. معمولاً عملیات پیش واکشی در حافظه اصلی صورت می گیرد. به دلیل طراحی پردازنده ها، معمولاً دسترسی به حافظه های نهان بسیار سریع تر از دسترسی به حافظه اصلی است، بنابراین واکشی اولیه داده ها و سپس دسترسی به آن ها از طریق حافظه نهان معمولاً چندین مرتبه سریع تر از دسترسی مستقیم به آن ها از حافظه اصلی است. واکشی اولیه را می توان با دستورالعمل های کنترل حافظه پنهان غیر مسدود کننده (non-blocking) انجام داد. مقایسه پیش واکشی حافظه نهان در داده ها با دستورالعمل ها. پیش واکشی حافظه نهان می تواند داده ها یا دستورالعمل ها را در حافظه پنهان بازیابی کند. مق
ایسه پیش واکشی حافظه نهان سخت افزار با نرم افزار. پیش واکشی حافظه نهان می تواند توسط سخت افزار یا نرم افزار انجام شود. روش های پیش واکشی سخت افزاری. بافرهای جریان (Stream buffers). روش دیگری برای پیش واکشی دستورالعمل ها، پیش واکشی تعدادی آدرس به صورت دنباله هستند. این روش عمدتاً زمانی استفاده می شود که بلوک های متوالی که قرار است از قبل واکشی شوند، دارای s آدرس جدا از هم هستند،این روش Strided Prefetching نام دارد. روش های پیش واکشی نرم افزاری. پیش واکشی هدایت شده توسط کامپایلر. پیش واکشی هدایت شده توسط کامپایلر، در حلقه هایی با تعداد زیاد تکرار استفاده می شود. در این تکنیک، کامپایلر cache misses را پیش بینی می کند و یک دستورالعمل پیش واکشی بر اساس جریمه خطا و زمان اجرای دستورالعمل ها ایجاد می کند. این پیش واکشی ها عملیات حافظه غیر مسدود هستند، یعنی این دسترسی های حافظه با دسترسی های واقعی حافظه تداخلی ندارند، وضعیت پردازنده را تغییر نمی دهند و همچنین باعث وقوع خطا در پردازنده نمی شوند. یکی از مزیت های اصلی پیش واکشی نرم افزار، کاهش تعداد cache misses است. مثال زیر نشان می دهد که چگونه یک دستورالعمل پیش واکشی