Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یز از دیگر فعالیت هاست که دربردارندهٔ سخنرانی های ایرادشده در نشست های علمی است. در دیگر کشورها نیز مراسم بزرگ داشت حافظ از سوی رایزنی های فرهنگی ایران و با حضور دوستداران زبان و ادب فارسی و انجمن های ادبی برگزار می شود. فارسی. فرهنگ ها. دربارهٔ دیوان حافظ فرهنگ هایی گردآوری شده است. از این دستند: "این راه بی نهایت" گردآوری بهرام اشتری، "فرهنگ اشعار حافظ" گردآوری احمدعلی رجایی بخارایی، "فرهنگ بسامدی غزل های حافظ" گردآوری دانیلا منگینی کورل، "فرهنگ ده هزار واژه از دیوان حافظ" گردآوری ابوالفضل مصفا، "فرهنگ شرح های حافظ" گردآوری بهادر باقری، "فرهنگ واژه نمای حافظ" گردآوری مهین دخت صدیقیان و همکاری ابوطالب میرعابدینی، "فرهنگ واژه های ایهامی در اشعار حافظ" گردآوری محمد ذوالریاستین. عربی. پس از خیام و رباعیاتش، حافظ و دیوانش بیشترین اثرگذاری را در قلمرو ادب عرب داشته است. ابراهیم امین شواربی، دانشجوی مصری، نخستین کسی بود که حافظ پژوهی را آغاز کرد. او دو اثر در این باره دارد: اغانی شیراز و حافظ الشیرازی شاعر الغناء الغزل فی ایران. اثر دوم، پایان نامهٔ دکتری او در سال ۱۳۲۲ ه .ش/۱۹۴۳ م در دانشگاه فؤاد اول در قاهره است
. یک سال بعد آن را به طه حسین تقدیم کرد و در مطبعة المعارف قاهره چاپ شد. با آنکه مقدمهٔ طه حسین بر این کتاب محتوای تازه ای ندارد، اما به خاطر یونانی گرایی او و تحقیرش نسبت به ادب فارسی، این مقدمهٔ ستایش آمیز مورد توجه قرار می گیرد. کتاب مجدداً در سال ۱۴۱۰ ه .ق/۱۹۸۹ م در دارالروضهٔ بیروت چاپ شد. در سال ۱۳۶۸ ه .ش/۱۹۸۹ م، به مناسبت ششصدمین سال درگذشت حافظ کنگره ای در زمینهٔ حافظ پژوهی در جهان عرب به همت وابستهٔ فرهنگی ایران در سوریه برگزار شد. سخنرانی های این مراسم در کتابی با عنوان حافظ الشیرازی، شاعر العرفان و الانسان در سال ۱۴۰۹ ه .ق/۱۹۸۹ م در دمشق چاپ شد. در این کتاب دو قصیده نیز از صلاح صاوی و نجم الدین صالح دربارهٔ حافظ و دیوانش آمده است. آلمانی. در سال ۱۹۵۰ م، در نسخهٔ ترکیِ "دانشنامهٔ اسلام"، مقاله ای از هلموت ریتر دربارهٔ حافظ همراه با زندگی نامه ای کوتاه و پژوهش های مهم دربارهٔ حافظ منتشر شد. پژوهشگرانِ دیگری مانند هانس هاینریش شدر در کتاب "تجربهٔ گوته از شرق" و هانس روبرت رومر در "مسائل حافظ شناسی" به تحلیل و تفسیرِ شعرِ حافظ پرداختند و موضوعات تازه ای را در زمینهٔ حافظ پژوهی در زبان آلمانی مطرح کردند
. یوهان کریستف بورگل کتابی با عنوان "سه رساله دربارهٔ حافظ" در سال ۱۹۷۵ م به چاپ رساند که در آن افزون بر ترجمه، به تفسیرِ شعرِ حافظ و بررسیِ موضوعِ گوته و حافظ و مفاهیمی مانندِ عقل و عشق پرداخت. ایتالیایی. جیاکومو لنتی مقاله ای دربارهٔ حافظ و شعرِ او در نشریه ای ادبی در تورین برپایهٔ آثارِ شرق شناسانِ اروپایی مانند رویتسکی، جونز و هامرپورگشتال منتشر کرد. او این مقاله را با استناد به "دیوانِ" چاپِ کلکته در سال ۱۷۹۱ م نوشت. لنتی در این مقاله از مهم ترین مفسرانِ "دیوان" مانند سودی و سروری نام برده است. احتمالاً این مقاله، نخستین فعالیت در معرفیِ حافظ به جامعهٔ نوینِ ایتالیا به شمار می رود. لنتی در این مقاله حافظ را با آناکرئون مقایسه کرده و بحثی دربارهٔ معنای حقیقی و مجازیِ اشعار مطرح کرده است. نخستین همایشِ بین المللیِ شعرِ حافظ در سال ۱۹۷۶ م، از سوی باوزانی در آکادمی ملی لینچه ای در رم برگزار شد. در این همایش پژوهشگرانی مانند ژیلبر لازار با سخنرانی ای دربارهٔ «زبانِ نمادینِ حافظ»، یوهان کریستف بورگل با سخنرانی «شاعر و شعر در "دیوانِ" حافظ»، و جانروبرتو اسکارچا با مقایسهٔ جزئیاتِ «دیدگاهِ طبیعی در شعرِ حافظ» و
سبکِ فرّخی سیستانی و صائب تبریزی شرکت کردند. مقالهٔ باوزانی با نام «محسوس و فرامحسوس در شعرِ حافظ» که در افتتاحیهٔ همایش خوانده شد، چاپ شده است. باوزانی در این مقاله، شعرِ «تُرکِ شیرازیِ» حافظ را تحلیل و با ترجمه هایش توسط ویلیام جونز، ایتالو پیتتسی و اسکارچا مقایسه می کند. او در این مقاله برای درکِ معنیِ واقعیِ شعرِ حافظ، خواننده را به شنیدنِ آهنگِ پاسیونه که به زبان ناپلی سروده شده، دعوت می کند. کتاب "کشف اللغات دیوان حافظ" که نخستین کتاب از پروژهٔ «لیریکا پرسیکا» است در سال ۱۹۸۹ م توسط دانیه لا منگینی و ریکاردو زیپولی به چاپ رسید. این پروژه که براساسِ روشِ پردازشیِ رایانه ای انجام شد، کارِ ایجادِ پایگاهِ داده هایی از شعرِ غناییِ فارسی از دیدگاهِ نشانه شناسانه و ساختارگرایانه را بر عهده داشت. زیپولی با بهره گیری از این پردازشِ رایانه ای و با نگاه به سبک شناسیِ متونِ فارسی، چندین مقاله دربارهٔ حافظ نوشت. در طولِ دهه های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ م، در نتیجهٔ فعالیتِ ایران شناسان و با تلاش الساندرو باوزانی، حافظ دوباره در ایتالیا به اوجِ شهرت رسید و نتیجهٔ این حافظ پژوهیِ نوین، حضورِ حافظ در محافلِ شعرِ ایتالیا و اثرگذاری
بر آنها بود. از فعالیت های علمیِ کارلو ساکونه دربارهٔ حافظ پژوهی، تحلیلِ قوی اش دربارهٔ نکاتِ مشترکِ میان شعرِ حافظ و شعرِ ایتالیاییِ سبکِ جدید است. این سبک در اواخرِ سدهٔ سیزدهم و اوایلِ سدهٔ چهاردهمِ میلای رواج یافت و مرتبط با شاعرانِ توسکانی است که واله از آنان گفته بود. ساکونه چندین مقاله دربارهٔ تحلیلِ ویژگی های شعرِ حافظ دارد، ازجمله: «شاهدگرایی و مدیحه سرایی در شعرِ فارسیِ سده های میانه»، «حافظ و ترجمه»، «شاهِ خوبان در غزلِ فارسی و شیفتگانِ مفلسِ عشق»، «شراب، شاهدان، و کفر در محضرِ خدا، چند یادداشت دربارهٔ "دیوانِ" حافظ» و «مالیخولیا و خیالِ معشوق در "دیوانِ" حافظ». در تازه ترین فعالیت های حافظ پژوهی در ایتالیا، جنبشی شکل گرفته است که ترجمه های گوناگونِ شعرِ حافظ در سال های اخیر را ارائه می دهد تا از این راه، خلاقیتِ هنریِ شاعرانِ معاصرِ ایتالیا با استفاده از شعرِ حافظ شکوفا شود. دومنیکو اینجنیتو در سال ۲۰۰۷ م، ترجمه هایی تحت اللفظی از بعضی غزل های حافظ را به همراهِ اطلاعاتی ادبی، تاریخی و مذهبی برای تعدادی از شاعرانِ ایتالیایی فرستاد و خواست با مطالعهٔ آن ها دربارهٔ معنی و ارزشِ جهان بینیِ آن اشعار بر
ای اوضاعِ فرهنگیِ ایتالیا، اندیشه و نظرِ خود را ابراز دارند. یک سال بعد، هر کدام از شاعران، بازنویسی های آزاد از متن کردند که اکنون از پسندیده ترین نمونه های شعرِ ایتالیاییِ معاصر شمرده می شوند. بعضی از شاعرانِ شرکت کرده در این پروژه عبارتند از: آنتونلا آندا، فرانکو بوفونی، آندره آ زانزوتو، روزاریا لوروسو، عمر غیانی و ادوئاردو زوکاتو. این بازنویسی ها در نخستین جشنوارهٔ بین المللیِ ترجمهٔ ادبی در پاییزِ ۲۰۰۹ م، ارائه شد. فرانسوی. جهانگردانِ غربی مانندِ دلا واله و ژان شاردن گفتگوهایی دربارهٔ حافظ و شهرتش داشتند و انگلبرت کمپفر نگاره ای از آرامگاهِ حافظ کشیده بود. بارتلمی دربلو، خاورشناسِ فرانسوی، در سال ۱۶۹۷ م و در "کتابخانهٔ شرقی"اش شرحِ حالی از حافظ نگاشته بود که منبعش، نوشته های لطفعلی بیگ آذر و دولتشاه سمرقندی بود. او حتی از نسخه ای از "دیوانِ" حافظ به همتِ شاهزاده فریدون خان و نیز "شرحِ سودی" آگاهی داشت. مدت ها پس از اقدامِ دربلو، فعالیتِ مهمِ دیگری در زمینهٔ حافظ پژوهی نشد تا اینکه در سال ۱۷۹۹ م، آنتوان ایزاک سیلوستر دوساسی فعالیتی ارزشمند در این زمینه انجام داد و بخشی از "تذکرةالشعرای" دولتشاه سمرقندی را
براساسِ نسخه های دستنویسِ فارسیِ کتابخانهٔ سلطنتی پاریس ترجمه و چاپ کرد. او در انتهای این اثر، فهرستی از شاعرانِ یادشده در تذکره از جمله حافظ را آورد. بااین حال با توجه به گستردگیِ استقبال از حافظ در اتریش، آلمان و انگلیس نسبت به فرانسه، توجه به حافظ در فرانسه تنها از سوی چند علاقه مند به شعرِ فارسی ادامه یافت و چند نویسنده هم به حافظ، گرایش پیدا کردند. ژان باتیست گرانژره دولاگرانژ در سال ۱۸۱۳ م مقاله ای منتشر کرد و در آن از ترجمهٔ زندگیِ حافظ از تذکرةالشعرای دولتشاه توسط سیلوستر دوساسی یاد و دربارهٔ تفسیرهای تمثیلی و غزل های حافظ بحث کرد. او در سال ۱۸۲۶ م در برابرِ مخالفتِ بعضی از شرق شناسانِ مکتبِ تاریخیِ شرق شناسی علیه مکتبِ ادبی اش، در مطلبی با عنوانِ «دفاع از شعرِ شرقی» به هواداری از شعرِ شرقی پرداخت. ژوزف آرتوردو گوبینو در سال ۱۸۳۸ م نخستین مقاله اش را با عنوانِ «دربارهٔ جنبشِ فکریِ شرق» به چاپ رساند که مقدمه ای برای جریانِ خاورشناسیِ علمیِ نوظهور بود. او در شماری از مقالاتش، شرح حالِ بزرگانِ شعرِ فارسی از جمله حافظ را به نگارش درآورد. ادگار کینه او را آغازکنندهٔ «رنسانس شرقی» دانست. گوبینو حافظ را در
زمرهٔ بزرگانی می دانست که از پسِ هجومِ مغول سربرآورده بودند، دورانی که هم زمان با قرون وسطی در اروپا بود. او در ادامه می گوید پرورشِ شخصیت هایی مانند حافظ در سطحِ شاعرانِ بزرگِ جهان، تواناییِ اعجازِ ایران است. او اقداماتِ دولاگرانژ، هامرپورگشتال و گوته را می ستاید و آن را نشانهٔ این می داند که نبوغِ حافظ برای همهٔ خوانندگانِ کنجکاوِ میراثِ شعریِ بشریْ عیان است. در نیمهٔ دومِ سدهٔ نوزدهمِ میلادی، تنها یک ایران شناسِ فرانسوی به نام شارل دفرمری نسبت به زندگیِ حافظ، چاپ "دیوانش" و تفسیرهای آن توجه نشان داد و در مقاله ای با نام «نگاهی به زندگی و اشعارِ حافظ» که در سال ۱۸۵۸ م منتشر کرد، حافظ را در کنارِ سعدی و جامی بزرگ ترین شاعرانِ ایران دانست. ژاپنی. نخستین بار شیژرو آراکی، حافظ را در ژاپن معرفی کرد. در ۱۹۲۲ م اثری را با عنوان "تحقیقات تاریخ ادبیات فارسی" منتشر کرد. آراکی در این کتاب دربارهٔ دورانِ اوستا و فارسی باستان تا جامی پژوهش کرده است و سه صفحه از واپسین بخشِ آن را دربارهٔ حافظ نوشته است. رئیچی گامو، ایران شناسِ ژاپنی در سال ۱۹۵۵ م در مقاله ای به معرفیِ حافظ و شرح حال و روزگارش پرداخت و شماری از ابیاتِ حاف
ظ را نیز در آن آورد. او در کتابِ دیگرش دربارهٔ شعرِ تغزلیِ فارسی، از حافظ یاد کرده است. تسونئو کورویاناگی در ۱۹۷۶ م در ترجمه ای کامل از "دیوان" به ژاپنی، به شرحِ احوال و افکارِ حافظ نیز پرداخته است. کورویاناگی در سال ۱۹۰۸ کتابی با عنوان "شاعران ایرانی" دربارهٔ ده شاعرِ بزرگِ فارسی به چاپ رساند که در آن به حافظ نیز پرداخته است. او در اثرِ دیگرش با نام "تاریخ ادبیات فارسی" نیز بخشی دربارهٔ شعر و زندگیِ حافظ دارد.
آیردیبه که در ایالات متحده تحت عنوان جواهرات خانوادگی شناخته می شود، یک فیلم سینمایی کمدی درام آلمانی به نویسندگی و کارگردانی روبرت شونتکه محصول سال ۲۰۰۳ است. این فیلم به سرطان بیضه می پردازد، که کارگردان روبرت شونتکه از آن رنج می برد و در آخر از این بیماری جان سالم به در برد.
سیاکا استیونز (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل سیرالئون بود. وی از ۲۱ آوریل ۱۹۷۱ تا ۲۸ نوامبر ۱۹۸۵ اولین رئیس جمهور سیرالئون بود. سیاکا استیونز در ۲۹ مه ۱۹۸۸، بعد از یک دوره کوتاه بیماری در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
آراس کماندو که توسط همدست و افسر اس اس، ویکتورس آراس، فرماندهی می شد از جمله گروه های پلیس کمک لتونی (به آلمانی: "Lettische Hilfspolizei") بود که به "اس دی" گزارش می داد. این گروه از جمله بدنام ترین گروهای کشتار در دوران هولوکاست به شمار می رفت. اقدامات. واحد آراس کماندو به طور فعال در انواع جنایات نازی ها، از جمله کشتار یهودیان، مردم کولی، و بیماران روانی، و همچنین اقدامات تنبیهی و کشتار غیرنظامیان در امتداد مرز شرقی لتونی با اتحاد جماهیر شوروی شرکت داشت. این گروه در مجموع حدود ۲۶۰۰۰ یهودی را به قتل رساند. از مهمترین موارد، شرکت این واحد در کشتار دسته جمعی یهودیان در گتو ریگا، و نیز چندین هزار یهودی تبعیدی از آلمان در رویداد موسوم به کشتار رومبولا در ۳۰ نوامبر و ۸ دسامبر ۱۹۴۱ بود. برخی از افراد آراس کماندو همچنین به عنوان نگهبان در اردوگاه کار اجباری سالاسپیلس کار می کردند. آراس کماندو مسئول به آتش کشیدن کنیسه بزرگ شهر ریگا در ۴ ژوئیه ۱۹۴۱ و کشته شدن تعدادی از یهودیان در آن بود. این رویداد، که لتونی سالگردش را به عنوان روز یادبود هولوکاست گرامی می دارد، در روزنامه های آلمانی به شکل حرکتی خودجوش توسط مردم کرا
نه بالتیک برای یهودی زدایی تبلیغ شد. تعداد اعضای این واحد در دوره ای که در کشتار یهودیان لتونی شرکت داشت، حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ نفر بود و جریان حضور در عملیات ضد پارتیزانی در سال ۱۹۴۲، در اوج خود به بیش از ۱۵۰۰ نفر رسید. در واپسین مراحل جنگ، این واحد منحل و پرسنل آن به هنگ لتونی منتقل شدند.
مبارز یک مجموعه تلویزیونی درام اکشن چینی_آمریکایی است و در ۵ آوریل ۲۰۱۹ از سینمکس به نمایش درآمد. که به تهیه کنندگی شانون لی و جاستین لین تهیه شده این بر اساس یک مفهوم و تلقی اصلی توسط بروس لی، و توسط دخترش، شانون لی، و کارگردان فیلم جاستین لین، تهیه کننده اجرایی است. جاناتان تروپر، که برای سریال اصلی سینکس "بانشی" شناخته می شود، مجری برنامه است. در آوریل ۲۰۱۹، سینکس این مجموعه را برای فصل دوم تمدید کرد که اولین بار در ۲ اکتبر ۲۰۲۰ پخش شد. این آخرین مجموعه سینکس قبل از توقف تولید برنامه های اصلی بود. در آوریل ۲۰۲۱، این مجموعه برای فصل سوم تمدید شد، همراه با اعلام اینکه مجموعه به اچ بی او مکس منتقل می شود. و بعد از ۳ فصل، سریال کنسل شد.
سیم آخر یک مسابقه تلویزیونی با اجرای رضا رشیدپور و تهیه کنندگی و کارگردانی محمدرضا رضائیان است که از شبکه سه پخش می شد. این مسابقه تلویزیونی پیش از این با نام «بمب» مطرح شده بود و با تغییر نام به «سیم آخر» از ۱۵ آبان ۱۳۹۹ روی آنتن رفت. پیمان قانع طراح دکور و مدیر هنری و حمید مراوندی مجری طرح آن به شمار می رود. "سیم آخر" بدون رعایت حقوق مؤلف، از یک مسابقه تلویزیونی اسرائیلی به نام کپی شده است که بعد از اسرائیل در حدود بیست کشور دیگر در دنیا نیز ساخته شده است. قالب مسابقه. دو تیم سه نفره در رقابت با یکدیگر باید سعی کنند با پاسخ صحیح به سؤال ها بمب هر مرحله را خنثی کنند و امتیاز و جایزهٔ بیشتری را نصیب خود کنند. در هر قسمت دو تیم سه نفره با هم مسابقه می دهند، ۴ بمب عادی وجود دارد که تیم ها باید سعی کنند در هر مرحله با پاسخ صحیح به سؤال مربوط به هر بمب آن ها را خنثی کنند. سؤال هر بمب به شکل چند گزینه ای است و فقط یکی از گزینه ها نادرست است یعنی هر سؤال این مسابقه چند پاسخ صحیح دارد و فقط یک پاسخ نادرست. بعد از خنثی کردن ۴ بمب عادی، تیم ها به بمب نقره ای می رسند. این مرحله مانند ضربات پنالتی است و سوالات تا زمانی
که یک تیم نتواند بمب را خنثی کند ادامه دارد. تیم برندهٔ این مرحله به بمب طلایی می رسد و تیم بازنده نصف امتیازاتی که در بمب های قبل گرفتند را دریافت خواهند کرد. در سؤال بمب طلایی، ۱۰ گزینه وجود دارد که ۷ گزینه درست و ۳ گزینه نادرست است. اگر تیمی که به این مرحله رسیده، بمب طلایی را خنثی کند امتیازاتش به ۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان می رسد و اگر نتواند بمب طلایی را خنثی کند امتیازاتش نصف خواهد شد. هر ۱٬۰۰۰ امتیاز معادل ۶۰۰ هزار تومان خواهد بود. هم چنین امکان ویژه ای برای مخاطبانی که در منزل هستند و علاقه مندند در مسابقه شرکت کنند طراحی شده است که می توانند همزمان با شرکت کننده های مسابقه رقابت کنند که از طریق تلفن های هوشمند و اپلیکیشن تلوبیون امکان پذیر شده است.
مردان تراونیکی از جمله همدستان اروپای مرکزی و شرقی آلمان نازی بودند که از میان اسیران اردوگاه های اسیران جنگی آلمان نازی برای سربازان ارتش سرخ شوروی که در مناطق مرزی در جریان عملیات بارباروسا در ژوئن ۱۹۴۱ اسیر شده، استخدام شده بودند. هزاران تن از این داوطلبان تا پایان جنگ جهانی دوم در قلمرو دولت عمومی لهستان تحت اشغال خدمت می کردند. مردان تراونیکی متعلق به دسته ای از هیوی ها (کوته نوشت "Hilfswilliger" به آلمانی، به معنای تحت اللفظی «کسانی که مایل به کمک هستند») بودند؛ افرادی بومی که به خدمت کمکی ارتش نازی درمی آمدند. میان سپتامبر ۱۹۴۱ و سپتامبر ۱۹۴۲، نیروهای اس اس و پلیس آلمان ۲۵۰۰ نفر از مردان تراونیکی معروف به "Hiwi Wachmänner" (نگهبانان) را در اردوگاه آموزشی ویژه تراونیکی بیرون از لوبلین آموزش دادند. تا پایان ۱۹۴۴، ۵٬۰۸۲ مرد به انجام وظیفه می پرداختند. مردان تراونیکی توسط اشترایبل در دو گردان "اس اس زوندردینست" سازماندهی شدند. تخمین زده می شود که حدود ۱۰۰۰ هیوی در طی عملیات میدانی فرار کرده باشند. اگرچه اکثریت مردان تراونیکی یا "هیوی"ها از میان اسیران جنگی بودند، اما "فولکس دویچه" هایی از اروپای شرقی نیز د
ر میان آنها بودند؛ به ویژه که آن ها توانایی صحبت به زبان های روسی، اوکراینی و سایر زبانهای سرزمین های اشغالی را داشتند. همه افسران اردوگاه تراونیکی از میان "رایخس دویچه" ها یا شهروندان رایش آلمان بودند، و بیشتر فرماندهان گروهان نیز از "فولکس دویچه" ها بودند (افرادی که زبان و فرهنگ آنها ریشه آلمانی داشت اما تابعیت آلمان را نداشتند). غیرنظامیان به خدمت گرفته شده و اسیران جنگی شوروی شامل ارمنیان، آذربایجانی ها، بلاروسی ها، استونیایی ها، گرجی ها، لتونیایی ها، لیتوانیایی ها، روس ها، تاتارها و اوکراینی ها بودند. مردان تراونیکی سهم عمده ای در عملیات راینهارد، طرح نازی ها برای نابودی یهودیان لهستان، داشتند. آنها همچنین در اردوگاه های مرگ خدمت می کردند و نیز نقش مهمی در فرونشاندن خیزش گتوی ورشو داشتند (نگاه کنید به گزارش اشتروپ).
در ادبیات علمی به ویژه رایانه، مسئله بازی () مسئله ای است که در جهان واقعی حل کردنش ارزش چندانی ندارد، بلکه وسیله ای نمایشی است تا بتواند به صورت ساده تر ویژگی هایی از مسئله های واقعی پیچیده جهان را نشان دهد؛ یا بتواند به شکل ساده تری یک الگوریتم حل مسئله را در آن نشان داد. مسئله های بازی برای روش شناسی یا بررسی و آزمایش روش ها و تکنیک ها خوب است. پژوهشگران می توانند با مسائل بازی الگوریتم های مختلف را با هم مقایسه کنند. همچنین این مسائل برای طراحی بازی سودمند هستند. برای مثال، زمان مهندسی یک سامانه بزرگ، مسئله اصلی اغلب به شماری مسئله بازی کوچک تر شکسته می شود که اغلب از پیش چاره و راه حلشان را می دانیم. اغلب این مسائل بازی چکیده ای از برخی ویژگی های مهم آن سامانه پیچیده هستند، پس می توان جداگانه آن ها را حل کرد. مسائل بازی همچنین برای شهود گرفتن از یک رخداد مسئله ای پیچیده بسیار سودمند هستند. برای مثال های عینی، در زمینه هوش مصنوعی، بازی های قدیمی به عنوان مسئله های بازی استفاده می شوند. مانند: مسئله جهان جارو، مسئله چند وزیر، دوز، معمای کشیش ها و آدمخوارها، شطرنج، برج هانوی و دیگر چیزها.
رسالت (به انگلیسی: The Prophecy) یک فیلم سینمایی دلهره آور و فانتزی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ با بازی کریستوفر واکن، الیاس کوتیاس، ویرجینیا مادسن، اریک استولتس و ویگو مورتنسن است. بعد از انتشار این فیلم چهار دنباله دیگر ساخته شده است. این فیلم داستان فرشتگان مقرب جبرئیل و جستجوی او برای یافتن یک روح شیطانی بر روی زمین و یک کارآگاه پلیس (کوتائاس) است که ندانسته در میانه یک جنگ داخلی فرشته ای گرفتار می شود. خلاصه داستان فیلم. فرشته ای به زمین می آید تا روحی که می تواند به جنگی بی انتها در بهشت پایان دهد را بدست بیاورد. تنها یک کشیش سابق و دختری کوچک می توانند او را متوقف کنند… دنباله سازی فیلم. در پی موفقیت این فیلم چهار قسمت دیگر از این نوع فیلم ساخته شد با عنوان:
آویز یک نوع جواهر آویختنی است که بیشتر به گردنبند بسته می شود. گرچه می تواند به گوشواره نیز بسته شود.
رسالت ۲ (به انگلیسی: "The Prophecy II") یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر فیلم فانتزی - اکشن و ترسناک محصول سال ۱۹۹۸ و دنباله فیلم رسالت (فیلم ۱۹۹۵) محسوب می شود. کریستوفر واکن یکبار دیگر نقش خود را در این فیلم به عنوان فرشته مقرب جبرئیل تکرار می کند. خلاصه داستان فیلم. جبرئیل به زمین برمیگردد تا نسلی از بشر که نادیده گرفته بود را از بین ببرید. در این بین نوجوانی از جان گذشته کمکش می کند و البته مخالفت ها و دشمنی های فرشته ای به نام «دنیائیل» نیز وجود دارد. . .
واکنش هیدروهالوژن دار کردن یا هیدروهالوژناسیون یک واکنش افزایشی الکترون دوست بین اسیدهای هیدروهالیک مانند هیدروژن کلرید یا هیدروژن برومید با آلکن ها برای تولید هالوآلکان های مربوطه است. اگر دو اتم کربنی که پیوند دوگانه بین آن ها برقرار است به تعداد متفاوتی از اتم های هیدروژن متصل باشند، هالوژن ترجیحاً با کربنی که کمترین هیدروژن به آن متصل باشد پیوند برقرار می کند؛ این قاعده با عنوان قانون مارکونیکوف شناخته می شود. یک مثال ساده از هیدروهالوژن دار کردن، واکنش بین ایندن با گاز هیدروژن کلرید (بدون حلال) است:
واکنش هرز ، که به نام شیمیدان آلمانی ریچارد هرز نامگذاری شده است، عبارت است از تبدیل شیمیایی مشتقات آنیلین (۱) به اصطلاحاً نمک هرز (۲) به وسیله دی سولفور دی کلرید و به دنبال آن آبکافت این نمک (۲) به سدیم تیولات مربوطه(3):
کارولین گومز دوس سانتوس (پرتغالی:Caroline Gomes dos Santos؛ متولد ۶ فوریه ۱۹۹۶) یک تکواندوکار برزیلی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۹ در دسته سبک وزن زنان به مدال نقره دست یافت.
امنیت برنامه شامل اقدامات برای بهبود امنیت یک برنامه است که اغلب با یافتن، رفع و جلوگیری از آسیب پذیری های امنیتی انجام می شود. در سطوح مختلف چرخه حیات برنامه ها مانند طراحی، توسعه، گسترش، ارتقا، نگهداری، تکنیک های مختلفی برای آشکارسازی چنین آسیب پذیری های امنیتی استفاده می شود. روش ها. روش های مختلف، زیرمجموعه های مختلف آسیب پذیری های امنیتی را که در انتظار یک برنامه هستند، پیدا می کنند و در دوره های مختلف چرخه حیات نرم افزار بسیار مؤثر هستند. هر یک نشان دهنده مبادله های مختلف زمان، تلاش، هزینه و آسیب پذیری های یافت شده است.
۱۰ تا ۱۱ () یک فیلم درام ترکیه ای به کارگردانی پلین اسمر در سال ۲۰۰۹ است.
بتن مسلح شده با پارچه یا Textile reinforced concrete نوعی بتن تقویت شده است که در آن میله های تقویت کننده فولاد با مواد نساجی و الیاف جایگزین می شوند. در این روش به جای استفاده از ساختار تقویت کننده فلزی در داخل بتن، از یک ساختار پارچه ای درون بتن استفاده می شود. بررسی اجمالی. موادی با مقاومت کششی بالا و با کرنش کششی ناچیز، با پارچه های بافته شده یا بی بافت تقویت می شوند. الیاف استفاده شده برای ساخت پارچه، از جنس مواد مقاومی مانند جوت، الیاف شیشه، کولار، پلی پروپیلن، پلی آمیدها (نایلون) و غیره هستند. بافت پارچه یا به صورت کلاف یا به صورت لایه ای انجام می شود. مواد مذاب، رسهای سرامیکی، پلاستیک ها یا بتن سیمانی به گونه ای روی پارچه پایه رسوب می کنند که پارچه داخلی کاملاً با بتن یا پلاستیک در هم تنیده می شود. در نتیجه این نوع ساختار ایجاد شده، بتن حاصل شده از ضلع داخلی همراه با مقاومت بالایی که توسط مواد بیرونی (بتن) ایجاد می شود، انعطاف پذیری قابل توجهی نیز دارد. ساختارهای مختلف غیر بافته شده نیز، برای تشکیل ساختار پایه اولویت دارند. انواع خاصی از ماشین های بافندگی برای تشکیل پافت های مارپیچی استفاده می شود و ب
افت های لایه ای که به طور کلی در دسته بافته شده ها قرار نمی گیرند. تاریخچه. اولین ثبت اختراع. ایجاد اولیه بتن مسلح با پارچه (TRC) از دهه ۱۹۸۰ آغاز شد. مفاهیم TRC از Sächsisches Textiforschungs-institute نشات گرفته شده است. V. STFI، یک مؤسسه آلمانی با تمرکز بر فناوری نساجی. اولین حق ثبت اختراع برای طراحی بتن مسلح به پارچه، که در سال ۱۹۸۲ اعطا شد، مربوط به موارد ایمنی مربوط به حمل و نقل بود. هدف از این موارد به طور خاص، تقویت شدن با موادی غیر از فولاد بود. در سال ۱۹۸۸، یک ثبت اختراع به یک مانع ایمنی که از یک تقویت کننده طناب مانند به عنوان طرح خود استفاده می کرد، اعطا شد. این آرماتور از ضایعات بتن و الیاف ها ساخته شده است، و نوع ابتکاری و اندازه الیاف تقویت کننده در داخل قابل توجه است. آرماتورها در جای خود قرار گرفتند تا بتن در آن ریخته شود و اندازه آرماتور با استفاده از قطر و اندازه مش شرح داده شد. کانو بتن و بتن مسلح نساجی. در سال ۱۹۹۶، دانشجویان دانشگاه آلمان با استفاده از تقویت کننده های پارچه ای، دو قایق بتونی ایجاد کردند. یک قایق از شیشه مقاوم در برابر قلیایی به عنوان تقویت کننده پارچه استفاده کرده است. ب
رای تولید شیشه در پارچه، فرایندی به نام Malimo-Technology برای نگهداری شیشه در یک نخ پیوسته استفاده شد، به گونه ای که می توان از آن برای ساخت پارچه استفاده کرد. قایق دیگر با استفاده از پارچه الیاف کربن به عنوان روش تقویت آن ساخته شده است. این قایق ها در سال ۱۹۹۶، در کانتین بتونی بتونی در درسدن، آلمان رقابت کردند و این اولین باری بود که بتن مسلح با پارچه مورد توجه عموم قرار گرفت. قایق ها برای طراحی خود جایزه دریافت کردند. ساخت و ساز. هنگام ساخت TRC چهار فاکتور مهم است که شامل کیفیت بتن، اثر متقابل الیاف بکار رفته شده برای تقویت بتن و خود بتن، میزان الیاف استفاده شده و ترتیب آرماتورهای نساجی داخل بتن است. اندازه ذرات بتن باید با دقت تمام انتخاب شوند. اگر بتن بیش از حد درشت باشد، نمی تواند از بین ساختار تقویت کننده های نساجی نفوذ کند. برای دستیابی به بهترین نتیجه، باید از بتن تازه استفاده شود. برای کمک به چسبندگی، می توان مواد افزودنی شیمیایی اضافه کرد تا فیبرها به بتن بچسبند. از ویژگی های مشخص TRC می توان به ساختار نازک و خاصیت انعطاف پذیری آن و همچنین توانایی تحمل تنش کششی بالا اشاره کرد. این به دلیل تقویت کنن
ده در بتن است که از الیاف طولانی و ادامه دار استفاده می کند که در جهت خاصی بافته می شوند تا مقاومت ایجاد کنند. در نتیجه، قدرت و خصوصیات مختلف مورد نیاز برای پشتیبانی از بارگذاری صحیح، انواع مختلفی از نخ، بافت الیاف ها و اشکال وجود دارد که می توانند در TRC استفاده شوند. نساجی با یک نخ شروع می شود که از یک رشته پیوسته از هم ساخته شده است. این نخ می تواند از جنس فیلامنت یا کاغذی باشد. نخ بسته به نیاز پروژه بافته می شود، گره می خورد، چسبانده می شود، بافته می شود یا نبافته می ماند. کربن، و بازالت مواد خوبی برای انتخاب و استفاده در این فرایند هستند. کربن دارای مقاومت کششی خوب و انبساط حرارتی کمی است، اما هزینه بر است و چسبندگی خوبی به بتن ندارد. بازالت از ذوب سنگ بازالت تشکیل می شود. مقرون به صرفه تر از کربن است و دارای مقاومت کششی خوبی است. عیب بازالت زمانی است که در محلول قلیایی مانند بتن قرار می گیرد، مقداری از حجم الیاف خود را از دست می دهد، بنابراین مقاومت آن کاهش می یابد. این بدان معنی است که برای افزایش طول عمر ساخت و ساز، باید از یک پوشش پلیمری نانو کامپوزیت استفاده شود. شیشه AR نیز این مشکل را دارد، اما نک
ات مثبت استفاده از شیشه AR در ساختار TRC، از جمله چسبندگی آن به بتن و هزینه پایین، بیش از این موارد است. بتن تقویت شده با پارچه به عنوان یک کامپوزیت توصیف می شود. کامپوزیت های سخت کننده کرنش از تقویت کننده های الیاف کوتاه مانند نخ ساخته شده از فیبر کربن برای تقویت ماده استفاده می کنند. سخت شدن کرنش برای دستیابی به مقاومت مطلوب نیاز به آرماتورها و ماتریس بتنی پیرامون آرماتور دارد. جهت تحمل بار اصلی و تنشهایی که انتظار می رود در هنگام طراحی، الیاف ها باید جهت گیری صحیح داشته باشند. انواع بافتهایی که می توان برای ساخت پارچه های TRC استفاده کرد شامل ، ، تار باف و فاصله دهنده سه بعدی است. جنبه مهم دیگر بتن مسلح با پارچه، بحث نفوذ پذیری بافت پارچه ای است. باید توجه ویژه ای به ساختار آن داشت، به گونه ای که بافت پارچه ای به اندازه کافی باز باشد تا بتن از آن عبور کند، در حالی که به اندازه کافی پایدار است و می تواند شکل خود را حفظ کند، زیرا قرار دادن آرماتور برای مقاومت نهایی قطعه حیاتی است. مواد نساجی همچنین باید دارای مقاومت کششی بالا، کشیدگی زیاد قبل از شکستن و مدول یانگ بالاتر از بتن اطراف آن باشد. الیاف ها را می ت
وان به صورت دستی در بتن گذاشت. همچنین می توان فرایند را برای افزایش کارایی، مکانیزه کرد. روشهای مختلف ایجاد بتن مسلح با پارچه از ریخته گری سنتی، تا Pultrusion متفاوت است. هنگام ساخت TRC با استفاده از ریخته گری، باید فرم کار ساخته شود، و تقویت کننده های نساجی باید از قبل نصب شده و آماده ریختن بتن باشد. پس از ریختن بتن و زمان سخت شدنش را سپری کند، فرم کار برداشته می شود تا ساختار مشخص شود. روش دیگر ایجاد ساختار TRC، لمینیت با دست است. مشابه ریخته گری، برای قرار دادن بتن و الیاف ها باید یک فرم کار ایجاد شود. سپس بتن در قالب بندی به طور مساوی پخش می شود و سپس الیاف ها روی آن گذاشته می شود. سپس بتن بیشتری روی آن ریخته می شود و از غلتک برای فشار دادن بتن به فضاهای موجود در پارچه استفاده می شود. این مرحله به صورت لایه به لایه تکمیل می شود، تا زمانی که ساختار به اندازه مورد نیاز خود برسد. TRC همچنین می تواند توسط Pultrusion ایجاد شود. در این فرایند، الیاف ها از طریق محفظه نفوذ دوغاب، جایی که پارچه پوشانده شده و با بتن جاسازی می شود، رانده می شوند. غلتک ها بتن را به داخل پارچه فشرده می کنند و برای بدست آوردن شکل و اند