Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اگون در ژوئن ۲۰۱۹ خلاصه ای از اشیاء ناشناسی را که خلبانان نیروی دریایی با آن ها روبرو شده اند را در کنگره ارائه داد و دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در مورد «بشقاب پرنده ها» توضیحاتی ارائه داد. فیس بوک. جوانی آمریکایی به نام ماتی رابرتز این رویداد را در ۲۷ ژوئن در فیس بوک به عنوان "شوخی" ایجاد کرد و طبق آنچه بعداً به برخی از رسانه ها گفت، تصور نمی کند که به این روش گسترش یابد. رابرتز رویدادی را که او و دیگران قصد حمله به منطقه ۵۱ را داشتند - معروف به رازداری آن - در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ از ساعت ۳ صبح تا ۶صبح به وقت اقیانوس آرام توصیف کرد، و سپس پستی را منتشر کرد که در آن نوشت: "اگر ما موفق شویم باً سرعت "ناروتو" "بدویم - نشانه ای از سبک دویدن منحصر به فرد "ناروتو اوزاماکی" در انیمه ناروتو و بسیاری از شخصیت های دیگر که بازوهایشان را در پشت آنها می دوند - ما قادر خواهیم بود سریعتر از گلوله های آنها حرکت کنیم. ' رابرتز گفت: این رویداد فیس بوک در سه روز اول راه اندازی خود حدود ۴۰ امضا را جمع آوری کرد تا اینکه بعداً منتشر شد و بعد از آن در سیستم عامل های دیگر مانند تیک تاک، ردیت و اینستاگرام به اشتراک گذاشته شد. صفحات
فیس بوک با این رویداد پر شده و هزاران پست هجوآمیز در این زمینه ارسال شده است، در برخی از آنها بهترین راه برای ورود به منطقه ۵۱ بحث شده است. رابرتز نگران بود که بخاطر آنچه انجام داده توسط اداره تحقیقات فدرال با او تماس گرفته شود. این رویداد - همیشه در فیس بوک - ۲ میلیون امضا دریافت کرد و ۱٫۵ میلیون نفر اعلام کردند که از ۲ اوت علاقه مند هستند. از آن به بعد؛ رابرتز برنامه هایی برای سازماندهی یک جشنواره موسیقی بر اساس این رویداد تنظیم کرد. این رویداد باعث الهام بخشیدن به تعداد دیگری از پیشگامان فیس بوک شد که شروع به ایجاد رویدادهای مشابه در فیس بوک کردند مانند برنامه طوفان «طاق مخفی» در کلیسای مقدس مسیحیان، کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان، برنامه دیگری برای نفوذ به لخ نس و حتی برنامه سوم برای بازدید از مثلث برمودا. در هلند؛ رویدادی در سایت برای کسانی که خواستار یورش به شعبه ای از وزارت آموزش و پرورش در اعتراض به وام های دانشجویی هستند، به وجود آمده است. پاسخ دولت. تا ۱۰ ژوئیه لورا مک دونالد، سخنگوی نیروی هوایی ایالات متحده، در گفتگو با "واشینگتن پست"، گفت که مقامات از این واقعه مطلع بوده و سپس توضیح دادند: "منط
قه ۵۱ یک گروه آموزشی باز برای نیروی هوایی ایالات متحده است و ما کسی را به حمله به آن تشویق نمی کنیم"، افزود: "نیروی هوایی ایالات متحده همیشه آماده حفاظت از آمریکا است، و دارایی آن " یک منبع دیگر در پایگاه نیروی هوایی نلیس گفت که «هرگونه تلاش برای رسیدن غیرقانونی به منطقه خنثی می شود.»در همین زمینه؛ برخی از رسانه ها گزارش دادند که اداره تحقیقات فدرال نظارت بر برخی از مردم را که عزادار طوفان منطقه بودند آغاز کرده است. وقایع پیرامون طوفان منطقه، اداره هواپیمایی فدرال را بر آن داشت تا محدودیت های موقت پرواز را اعمال کند، زیرا اعلام کرد قصد دارد فضای هوایی را بیش از دو مکان در نزدیکی منطقه ۵۱ طی «روزهای طوفانی» ببندد. تأثیرات. شهرستان لینکلن. تا اوت ۲۰۱۹؛ مقامات شهرستان لینکلن برای آماده سازی برای استقبال از بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر، اعلامیه اضطراری و طرح جمع آوری منابع را با شهرستانهای همسایه تهیه کرده اند. در اینجا لازم است ذکر شود که این منطقه تنها شامل ۱۸۴ اتاق هتل است. مقامات انتظار دارند شبکه تلفن همراه محلی نتواند از پس ترافیک اضافی برآید و از ازدحام بیش از حد در اردوگاه ها، پمپ بنزین ها و مراکز درمانی عمومی ابراز
نگرانی کرده اند. رئیس شهرستان کری لی اظهار داشت که ۳۰۰ نفر بهیار دیگر و ۱۵۰ افسر پلیس از سراسر نوادا برای مقابله با ورود بالقوه برای بازدید از منطقه ۵۱ وارد خواهند شد. شهر کوچک ریچل با هشدار در وب سایت خود به شرکت کنندگان توصیه کرد "جوگیر نشوند!" باشند، بتوانند مسافت زیادی را پیاده روی کنند، بتوانند خود را با یک محیط سخت کویری وفق دهند و یک ماشین برای حرکت داشته باشند. مقامات محلی این شهر همچنین در همان بیانیه گفتند که راشل احتمالاً قادر به تأمین غذا، آب یا گاز کافی برای بازدیدکنندگان نخواهد بود و سپس به مردم محلی هشدار داد که آماده کنند تا با تعداد زیادی از بازدیدکنندگان بالقوه مقابله کنند. تجارت. صاحبان مشاغل در ریچل و اطراف آن آماده شده اند تا از بازدیدکنندگانی که می خواهند به منطقه ۵۱ بروند استقبال کنند، زیرا برخی از صاحبان هتل های کوچک اقامتگاه های خود را گسترش داده و اتاق های جدیدی اضافه کرده اند. برخی از بازرگانان در لاس وگاس از استخدام گروه های موسیقی برای شرکت در جشن خبر دادند، در حالی که ماتی رابرتز ابراز تمایل کرد که یک جشنواره موسیقی در خارج از منطقه ۵۱ برگزار کند. از طرف دیگر؛ رسانه های محلی به
نقل از یک مالک فروشگاه در بولدر سیتی گفتند که اگرچه فروشگاه ۱۷۰ مایل از منطقه ۵۱ فاصله دارد، اما از زمان اعلام برنامه حمله به «منطقه مخفی» تعداد بازدید کنندگان آن به تدریج افزایش یافته است. شرکتهای دیگر در سراسر ایالات متحده به تبلیغ و بازاریابی محصولات و خدمات خود در رابطه با این رویداد اعتماد کردند، زیرا برخی از شرکتها مجموعه کالاهای مربوط به این رویداد را راه اندازی کردند، در حالی که برخی دیگر به صورت آنلاین فروخته می شدند.
آمیا چاکراوارتی (؛ – ) کارگردان فیلم، تهیه کننده و فیلم نامه نویس اهل هند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر بهترین داستان شده است. او فیلم غافل را کارگردانی کرده است.
دیمیتری زد گاربوزوف (۲۷ اکتبر ۱۹۴۰، سوردلوفسک (یکاترینبورگ) - اوت ۲۰ ۲۰۰۶ پرینستون، نیوجرسی) یکی از پیشگامان و مخترعان لیزرهای دیودی دمای اتاق موج پیوسته-عملیاتی و لیزرهای "دیودی" توان-بالا بود. اولین لیزرهای دیودی موج-پیوسته در دمای اتاق با موفقیت ابداع، توسعه و تقریباً همزمان در انجمن فیزیکی-فنی آیف در لنینگراد، روسیه توسط تیمی شامل گاربوزوف و ژورس آلفروف (برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۰)، و توسط تیم رقیب آی هایاشی و ام پانیش در آزمایشگاه های تلفن بل در موری هیل، نیوجرسی به نمایش درآمد. هر دو تیم در سال ۱۹۷۰ به این موفقیت دست یافتند. گاربوزوف همچنین مسئول توسعه لیزرهای دیودی عملی توان-بالا، با بازدهی-بالا در انواع باندهای طول موج از طول موج های مرئی تا فروسرخ-میانی بود. به دنبال پرسترویکا، گاربوزف، که به عنوان یک دانشمند و مدیر برجسته و محترم در سیستم تحقیقات علمی شوروی خدمت کرده بود، یک گروه تحقیقاتی در غرب تأسیس کرد که چندین دانشمند مهاجر روسی را استخدام می کرد و همزمان به سه شرکت انتفاعی آمریکایی کمک می کرد.
جهان در آغوش او یک فیلم ماجراجویی دریایی به کارگردانی رائول والش و با بازی گریگوری پک، آن بلایت، و آنتونی کوئین است که در سال ۱۹۵۲ ساخته شده است. فیلمنامه این فیلم توسط بوردن چیس و هوراس مک کوی بر اساس رمانی از رکس بیچ نوشته شده است.
اشتورم پانتسرواگن آ۷فا یک تانک آلمانی بود که اواخر جنگ جهانی اول طراحی و تولید شد. مجموعاً ۲۰ دستگاه از این تانک تولید گردید و تأثیر بسیار کمی در جنگ داشت. طراحی و توسعه. این تانک اوایل سال ۱۹۱۷ توسط یوزف فولمر تحت نظارت یک کمیته ویژه از بخش دپارتمان ۷ حمل ونقل (Abteilung 7 Verkehrswesen - A7V) اداره کل جنگ برای نیروی زمینی امپراتوری آلمان طراحی شد. پایه طراحی بر شنی طولانی ترشده کشنده هولت قرار گرفت و در ابتدا قطعاتی از آن از اتریش وارد گردید. نخستین پیش نمونه ماه آوریل آماده شد. آ۷فا با وزن ۳۰ تن دو موتور بنزینی دایملر با توان ۲۰۰ اسب بخار در مرکز بدنه جعبه شکل خود داشت. جایگاه هدایت در بالای موتور بود. امکان راندن تانک به هر سمتی وجود داشت. تانک به حداکثر سرعت ۱۳ کیلومتر بر ساعت می رسید. درون تانک ۱۸ خدمه مستقر بودند. یک توپ کالیبر ۵۷ میلی متری در جلوی تانک و ۶ مسلسل در نقاط دیگر قرار داشت. زره تانک ۱۵ تا ۳۰ میلی متر بود. ابعاد تانک شامل ۸۰۰ سانتی متر طول، ۳۰۵ سانتی متر عرض و ۳۳۰ سانتی متر ارتفاع می شد. تولیدات. وزارت جنگ اواخر ماه ژانویه سفارش ساخت ۱۰۰ دستگاه آ۷فا شامل ۱۰ تانک و ۹۰ حمل کننده غیر مسلح را د
اد. پس از انجام آزمایش آزمایش ها تصمیم به ساخت ده تانک دیگر گرفته شد. به هر صورت، آلمان با مشکلات عمده ماده اولیه روبرو بود که بسیاری از آن در اثر محاصره دریایی بریتانیا پدید آمده بود. علاوه بر این، هنوز هیچ زیرساختی برای ساخت این سلاح جدید وجود نداشت. نخستین آ۷فا اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۱۷ توسط در برلین-مارینفلده تولید شد. با توجه به کمبودها، تنها ۲۰ دستگاه به عنوان تانک تکمیل گشت و ۳۰ دستگاه دیگر حمل کننده غیر زرهی شدند. تاریخچه عملیاتی. آ۷فا ماه سپتامبر سال ۱۹۱۷ وارد خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان گردید و نخستین بار ماه مارس سال ۱۹۱۸ علیه تانک های بریتانیایی به کار گرفته شد. تعدادی از تانک های غنیمتی سال ۱۹۲۰ توسط لهستان استفاده گشت.
ماندویس (انگلیسی: Mondoweiss) یک وبگاه خبری است که توسط خبرنگاران فیلیپ ویس و آدام هورویتز نوشته می شود. این وبگاه بخشی از مرکز تحقیقات اقتصادی و تحولات اجتماعی است. به گفته ویراستاران ماندویس، «وب سایت خبری اختصاص دارد به پوشش سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه، از منظر یهود ترقی خواه است». بنیانگذار آن خود را ترقی خواه و مخالف صهیونیست توصیف می کند. کادر. فیلیپ ویس سابقه نوشتن در "مجله نیویورک تایمز"، "مجله هارپر"، "اسکوایر" و نیویورک آبزرور را دارد"." او نویسنده کتاب ("Cock-a-Doodle-Doo" (1996 و "American Taboo: A Murder In The Corps" (2004) است. آدام هارویتز مدرک کارشناسی ارشد مطالعات خاور نزدیک از دانشگاه نیویورک دارد. او مدیر برنامه اسرائیل-فلسطین در کمیته آمریکایی خدمات دوستان را دارد که تجربه حضور در سرزمین فلسطین-اسرائیل را در آن جا کسب نمود. علاوه بر نوشتن برای ماندویس او برای نیشن، آلترنت، هافینگتن پست، و وبگاه "" هم قلم می زند"." وی در دانشکده ها و سازمان ها مکرراً راجع به نزاع فلسطین و اسرائیل سخنرانی کرده است. الکس کین ویراستیار ماندویس در نیویورک و ویراستار آلترنت هست. کارهای او در سلان، دیلی بیست
، انتفاضه الکترونیک، اکسترا! و کامن دریمز دیده شده است. همکاران منظم شامل هلنا کوبان، دارین تاتور، استیون سالایتا، آلیس روچیلد، حیدر عید، نادا الیا، یوسی گورویتس و جاناتان آفیر هستند. شکل گیری. فیلیپ ویس در مصاحبه سال ۲۰۱۰ با مجله "The Link ،" مجله آمریکایی ها برای فهم خاورمیانه، تحولات "ماندویس را چنین شرح داد":«در مارس ۲۰۰۶ من شروع کردم به نوشتن یک بلاگ روزانه در نیوروک آبزرور ویراستارم پیتر کاپلان مرا تشویق کرد که آنچه که در ذهنم هست را بنویسم و این نظر او بود که آن را ماندویس بنامیم (یعنی ذهن ویس)، البته نظر من بیشتر این بود که آن را مسئله یهود بنامیم به دلیل مقالات من راجع به: "فاجعه عراق و یهودیت"، "صهیونیسم"، "نو محافظه کاری"، "اسرائیل"، "فلسطین". به دلایل بسیاری که در «بلاگ نویسی در مورد اسرائیل و هویت یهودی باعث عصبانی شدن "ناظران می" شود» در بهار ۲۰۰۷ من وبلاگ خودم را دوباره راه اندازی کردم. وقتی آدام هوروویتس به "موندوییس" پیوست تبدیل به یک همکاری مشترک شد.در "دی امریکن کنسروتیو"، ویس در مورد جدایی خود از "نیویورک آبزرور توضیح داد" و نوشت: "وبلاگ نویسی دربارهٔ چنین موضوعاتی گاهی احساس بدی به من ایج
اد می کند، گویا به قبیله خود خیانت می کنم. آیا برخی از افکار نباید خصوصی بمانند؟ اما احساس کردم که فرم خواستار شفافیت دربارهٔ آنچه من به آن اهمیت می دهم، یعنی هویت یهودی است. " درون مایه. در سال ۲۰۰۸، پس از دستگیری بن آمی کادیش، که ادعا می شد در دهه هشتاد میلادی اسرار سلاح هسته ای، هواپیماهای جنگنده و موشک های آمریکا را ربوده و به اسرائیل داده است، "ژورنال یهودی لس آنجلس بزرگ" از قول "موندویس" راجع به یک گزارش قدیمی از دیوان محاسبات آمریکا با بیان اینکه اسرائیل «بدترین عملیات جاسوسی را که یک متحد می توانست علیه آمریکا انجام دهد را مرتکب شد». در سال ۲۰۱۰ جیمز ولکات در "Vanity Fair" از "ماندویس" راجع به بیانیه اتحادیه ضد افترا در برنامه پروژه Park51، که یک مرکز اسلامی در نزدیکی سایت مرکز تجارت جهانی، هست نقل قول کرد. ولکوت به نقل از ویس نوشت: "این اتفاق افتاده است: اتحادیه ضد افترا دست خود را (در این مورد، اسلام هراسی نو محافظه کارانه) بیش از حد پررنگ جلوه داده است که هر سه ماه محکوم می شود. . . " در سال ۲۰۱۲ مجله "Tablet" نوشت که آسوشیتدپرس «مطلبی را از وبلاگ طرفداری» "ماندویس" برداشته است راجع به این که از یک
فلسطینی-آمریکایی تبار خواسته شده که محتوای ایمیلش را در فرودگاه بن گوریون به مأموران امنیتی نشان دهد. مجله "تبلت" نوشت: «اخبار بیشتر - و این داستان بدون شک خبرساز است - قرار است مورد توجه روزنامه نگاران بدون جایگاه قرار گیرد و بدین ترتیب بیشتر دیده شود.» در سال ۲۰۱۲، "ماندویس" گفت که نماینده مجلس ایالات متحده جوی پیتس نامه ای را خطاب به نخست وزیر اسرائیل آریل شارون و یاسر عرفات رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین ارسال کرده بود که خواستار تلاش در جهت صلح خاورمیانه بود. این وبلاگ اشاره داشت که شارون از سال ۲۰۰۶ در کما بوده و عرفات در سال ۲۰۰۴ درگذشته است. نماینده به خاطر استفاده تصادفی از فرم نامه ای قدیمی سرزنش شد. تأمین مالی. بر اساس گزارش اتحادیه ضد افترا، "موندویس" و فیلیپ ویس از بنیاد Ron Unz کمک دریافت کرده اند. گزارش گلدستون. ویس و هوروویتز با لیزی راتنر، در ویرایش مشترک کتاب منتشر شده در سال ۲۰۱۱ با عنوان "گزارش گلدستون: میراث تحقیقات برجسته منازعات غزه همکاری کردند." در مجله نقد کتاب "پابلیشرز ویکلی" اشاره شده که «گزارش گلدستون» نسخه خلاصه شده گزارش هیئت حقیقت یاب سازمان ملل دربارهٔ مناقشه غزه به سرپرستی ری
چارد گلدستون با مقدمهٔ نائومی کلین و سخنان ارسالی اسقف دزموند توتو می باشد. پابلیشرز ویکلی در مورد این کتاب چنین اظهار نظر کرده: محتوای کتاب با شهادت های شفاهی تقویت شده که عنصر انسانی تکان دهنده (استشهادات شفاهی)، لحن خشک و بی احساس گزارش را متعادل ساخته است. در این بازبینی، کتاب چنین معرفی شده است: «یک کتاب خواندی اساسی برای کسانی که علاقه مند به مستندسازی دقیق از وقایع تاریخی و مسئولیت پذیری کشورها در قبال رفتارشان با غیرنظامیان ساکن مناطق جنگی». مجله نقد و بررسی کتاب این کتاب را «سندی خیره کننده و یک درخواست فوری برای پاسخ گویی» خواند. در مصاحبه ای از "دموکراسی نو!"، هوروویتز راجع به یکی از اصلاحات بعدی ریچارد گلدستون در گزارش اش بحث کرد و گفت: "غیرنظامیان به عنوان یک خط مشی [توسط اسرائیل] عمداً مورد هدف قرار نگرفته اند." هوروویتز گفت که او این موضوع را به عنوان یک مسئله جزئی قلمداد کرد و مسئله مهمتر، حمله عمدی به زیرساخت های غیرنظامی غزه بود، که وی به آن اشاره نمی کند، و ایدهٔ خشونت نامتناسب و گزینش نشده محض، که او بدان توجهی ندارد و به صورت نامتناسبی شهروندان غیرنظامی را تحت تأثیر قرار می دهد. " بازتاب
ها. در مارس ۲۰۰۷، گری کامیا، در مقاله ای برای وب سایت "سلان"، نوشت که "ماندویس" "بحث های آگاهانه و پرشور" ارائه داد که ویس آن را موضوعات ظریف و بحث برانگیز پیرامون هویت یهودی آمریکا و اسرائیل" می خواند. کامیا نوشت که ویس، "به طور مداوم تلاش های سازمان های اصلی یهودی و کارشناسان برای وضع قانون بر اساس آنچه گفتمان مورد قبول است را به باد انتقاد می گیرد". به عنوان نمونه وی از کشف ویس در موضوعات "خارج از محدودیت" مانند وفاداری دوگانه، مانند حادثه ای در مورد کمیته یهودیان آمریکا یاد کرد. ویس نوشته بود که یک بخش کمیته متهم کردن روشنفکران یهودی که "خط حزب در برابر اسرائیل راً به خود منفور نکردند "فقط" اقدامات ضد روشنفکری، شرورانه، اومرتای رهبری یهود "را آشکار کرد. در سال ۲۰۰۹، مایکل ماسینگ، در مقاله ای تحت عنوان "اخبار مربوط به اینترنت" برای "The New York Review of Books"، خاطرنشان کرد که "ویس یکی از دوستانی است که دیدم پس از تحمل سالها ناامیدی در نوشتن مجلات، در اینترنت شکوفا شده است. ["ماندویس"] سایت وی با انتقاد بی وقفه از اسرائیل، حتی برخی از همکارانش را خشمگین کرده است، ولی به صدای عقایدی که در گذشته شانس کمی ب
رای شنیده شدن داشتند، فرصت شنیدن داده است. در نوامبر ۲۰۰۹ ، جیمز ج. ابورزک، سناتور سابق آمریکا، ویس و هوروویتس را به خاطر شهامت در به دست آوردن "آنچه لابی غیر قابل انعطاف و یک طرفدار اسرائیل است" ستود. وی نوشت که این وبلاگ "اشغال غیرقانونی اسرائیل را در جاهایی که به آن آسیب می رساند - در مرکز جامعه یهودیان آمریکا مورد حمله قرار می دهد." "ماندویس" نشان می دهد یهودیان آمریکایی به شکل فزاینده ای به فکر حمایت صمیمانه و بی چون و چرا از جنایات اسرائیل در سرزمین های غیرقانونی تصرف شده هستند. " در سپتامبر ۲۰۱۰، جیمز ولکوت در ماهنامه "ونتی فر" استدلال کرد که ماندویس یکی از ارزشمندترین سایت ها در رده وبلاگ است، جریانی از عقلانیت و اخلاق با انگیزه مقابله با شیطانی معرفی کردن هر چیز و هر کسی که ضد اسرائیلی قلمداد می شد ". در ۲۰۱۲ "عرب نیوز" نوشت که ویس و هوروویتز "یک مجمع تعاملی ایجاد کرده اند که هر روز با اخبار و اظهارنظرهای لحظه به لحظه همراه است و از متن و مطالب ویدئویی با جلب توجه درخشان استفاده می کند" و "آنها با پوشش دادن به مسائل فلسطین و اسرائیل یک انرژی معنوی و فکری در کار خود وارد کرده اند که شوربختانه حتی در س
رشناس ترین بخش های رسانه های جریان اصلی جایش خالی است. " در حالی که "ماندویس" به دلیل محتوای آن مورد ستایش قرار گرفته است، به خاطر کثرت انتقادات از جانب افراد و سازمانهایی با نظرات مختلف در مورد اختلافات اسرائیل و فلسطین نیز مورد انتقاد قرار گرفته است. این انتقاد غالباً شامل اتهامات ضدیهودی بوده است. در سال ۲۰۱۰، "ماندویس" توسط مرکز امور عمومی اورشلیم به دلیل انتشار چند کارتون که "ضد اسرائیلیسم» (نوع جدیدتری از یهودستیزی) تلقی شدند، مورد انتقاد قرار گرفت. بین سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱، مجله "تبلت" سه مقاله منتشر کرد که در آن از "ماندویس" و سایر وبلاگها انتقاد داشت. در مقاله ها ویس به عنوان "طعنه زدن به یهود" و "به شدت ضد اسرائیل" توصیف شده است و گفته می شود سایت وی "مشغول اسرائیل و توطئه های لابی اسرائیلی ایالات متحده " است، و مشحون از "خطابه های مفصل و بی اساس" است. ویس ادعاهای تبلت را با بیان اینکه این مجله خودش و چندین بلاگر را «آلوده» به تطمیع یهودی کرده است، پاسخ داد. والت اظهار داشت که مقاله اسمیت از "هیچ مستندی" که ثابت کند "من یا ویس مطلبی ضد صهیونیست نوشته یا گفته باشیم" ندارد، چه رسد به"تطمیع یهودیان". یک
دلیل واضح برای این حذف وجود دارد: هیچ کس از ما تا به حال چیزی ننوشته یا چیزی نگفته است که از اتهامات شرم آور اسمیت پشتیبانی کند." در سال ۲۰۱۲، "الگمینر" ماندویس را به عنوان «منتشرکننده محتوای ضد صهیونیست» توصیف کرد. آرمین روزن، یک همکار رسانه ای مجله "آتلانتیک"، مورد انتقاد وب نوشت پیتر باینارت، "شکفتن صهیون" (که در "دیلی بیست" منتشر شد) برای انتشار یک مقاله توسط الکس کین به خاطر اینکه او «خبرنگار همکار» ماندویس است. روزن نوشت که «"ماندویس" اغلب ظاهر یک شرکت ضد یهودی را از خود بروز می دهد.»
موزه لنین در تامپره فنلاند (Tampere,Finland) تنها موزه باقی مانده از لنین در خارج از روسیه است، با این حال این موزه نیز پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نسبت به لنین شکلی آزادانه تر به خود گرفت. پیشینه. پس از پایان جنگ جهانی دوم و قرار داد صلح بین شوروی و فنلاند و پایان اختلافات، بین این دو کشور انجمنی تشکیل شد که در قسمت تامپره انجمن، ایده ساخت موزه بیان گردید. پس از حمایت کمیسیون کنترل متفقین این ایده دقیق تر شد. این موزه در همان مکان گردهمایی کارگران تامپره تاسیس گردید. در گذشته لنین و استالین طی یک جلسه مخفی بین بلشویک ها در این مکان با یکدیگر ملاقات کرده بودند. در این موزه کنار مجسمه ها و اشیای مربوط به لنین مطالب و نوشته های لنین که خودش آن ها را قبل از افتتاح به موزه تقدیم کرده است نیز وجود دارد. موزه لنین در سال ۱۹۴۶ و یک روز قبل از سالگرد لنین افتتاح شد.
کینه یک مجموعه فیلم ترسناک آمریکایی است که توسط Sony Pictures و براساس بخشی از فرانشیز (franchise) بزرگ ژاپنی به همین نامُ ، منتشر شده است. قسمت اول بازسازی شده "" (در ژاپنی به معنای کینه) است و از خط داستانی مشابه همین فیلم ژاپنی پیروی می کند. دنباله فیلم "کینه ۲ اگر چه" از یک داستانی منحصر به فرد پیروی می کند، ولی هنوز هم برخی عناصر داستان را از ژاپنی ها قرض گرفته است. دنباله این مجموعه، "کینه ۳"، کمی بعد از وقایع فیلم دوم روی می دهد. === کینه (2004) "کینه"، برای اولین بار در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۴ به نمایش درآمد. داستان در مورد کارن (سارا میشل گلار)، دانشجوی رشته مددکاری اجتماعی است که با دوست پسرش داگ (جیسون بهر) در ژاپن زندگی می کند. ین فیلم با ۱۸۰ میلیون دلار فروش یک موفقیت بزرگ در گیشه داشت که بسیار فراتر از انتظار تحلیلگران و مدیران سونی پیکچرز بود. کینه 2 (2006). قسمت دوم دو سال پس از فیلم اول در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۶ اکران شد. داستان در مورد اوبری دیویس (امبر تامبلین)، خواهر کوچک کارن اسنت که پس از تماس تلفنی با مادرش (جوانا کسیدی) در مورد حبس کارن در یک بیمارستان روانی پس از وقایع فیلم قبلی، برای دیدار با او به توک
یو ژاپن سفر می کند. این فیلم مانند فیلم قبلی خود با موفقیت ۷۰ میلیون دلار در سراسر جهان در گیشه موفق بود. کینه 3 (2009). در شیکاگو، تنها بازمانده "کینه ۲"، جیک کیمبل، در یک بیمارستان روانی ستری است و پزشک وی دکتر سالیوان (شاونی اسمیت) معتقد نیست که توسط ارواح مورد تعقیب قرار گرفته است. وقتی جیک در سلولش در حالی که تقریباً تمام استخوان هایش شکسته شده بود کشته شد، دکتر سالیوان تصمیم می گیرد با ذهن باز تحقیقات را در این باره آغاز کند. این فیلم بر خلاف دو نسخه قبل اکران عمومی نیافت و مستقیماً در اواسط ۲۰۰۹ وارد شبکه خانگی شد. کینه 4 (2020). در ابتدا به نظر می رسید فیلم جدیدی که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد قرار است یک بازراه اندازی برای نسخه های قبلی باشد اما این فیلم تبدیل به یک دنباله دیگر برای این مجموعه شد.
هاروارد گرافیک ، یک برنامه گرافیکی و ارائه مطلب سازگار با کامپیوترهای IBM بود؛ که نسخه اول آن با عنوان هاروارد پرزنتیشن گرافیک (Harvard Presentation Graphics) برای سیستم عامل داس (MS-DOS) در سال ۱۹۸۶ توسط شرکت پخش نرم افزار (Software Publishing Corporation (SPC)) منتشر شد و سهم بالایی از بازار را بدست آورد؛ اما، در سال ۲۰۱۷ ورشکست شد و از بازار خارج شد. تاریخچه. گرافیک هاروارد یکی از نخستین برنامه های نرم افزاری کاربردی کسب و کار دسک تاپ بود که به کاربران امکان می داد داده های متنی، گرافیکی، و نمودارها را در نمایش اسلایدهای سفارشی وارد کنند. نسخه اصلی می تواند داده ها را از لوتوس (Lotus)، نسخهٔ ۱-۲-۳ یا سمفونی لوتوس (Lotus Symphony)، نمودارهای ایجاد شده در Symphony یا PFS Graph و متن ASCII وارد کند. این نرم افزار می تواند متن و گرافیک را به Computer Graphics Metafile و pfs صادر کند. استفاده از گرافیک برداری نتایج متفاوتی را در نمایشگرهای CGA و EGA رایج آن زمان به وجود می آورد، اما خروجی معمولاً به یک چاپگر اسلایدی یا یک پلاتر رنگی ارسال می شد. عبارت «پرزنتیشین» از سال ۱۹۸۷ و بعد از ارائه ای که توسط ماریو چاوز
، کارل هو، لنوره کروای و دانا تام ساخته شده بود، از نام هاروارد پرزنتیشن گرافیک حذف شد. هاروارد گرافیک نسخهٔ ۲٫۰ توانایی وارد کردن جدیدترین داده های صفحه گستردهٔ لوتوس ۱-۲-۳ را قبل از تولید گرافیک و همچنین ترسیم و حاشیه نویسی برای نمودارها، اضافه کرد. نسخهٔ هاروارد گرافیک ۳٫۰ در سال ۱۹۹۱ منتشر شد و عملکردهای ویرایشی بهتری را ارائه داد، اما گرافیک و قابلیت های خروجی آن از رقبایی مانند Aldus Persuasion و Lotus Freelance بهتر عمل می کردند. از هاروارد گرافیک به عنوان محصول تحت سیستم عامل ویندوز ۹۵ توسط شرکت پخش نرم افزار استرالیایی هاروی نورمن استفاده شد. ورشکستگی. از اواخر دهه ۱۹۸۰، هاروارد گرافیک با تغییر بازار به مایکروسافت ویندوز دست و پنجه نرم می کرد. SPC در سال ۱۹۹۱ نسخه ای را برای مایکروسافت ویندوز ۳٫۰ منتشر کرد، اما سهم بازار آن هرگز به ۷۰ درصدی که قبلاً داشت نزدیک نشد. بازار ویندوز تحت سلطهٔ نرم افزار مایکروسافت پاورپوینت (Microsoft PowerPoint) و سپس نرم افزار پاورپوینت (PowerPoint) در بستهٔ نرم افزاری مایکروسافت آفیس (Microsoft Office) قرار گرفت. در سال ۱۹۹۶، شرکت سریف حقوق انحصاری بازاریابی را برای شرک
ت هاروارد گرافیک، خریداری کرد و مسئولیت پشتیبانی محصول را بر عهده گرفت. سریف به بازار هاروارد گرافیک برای ویندوز ۹۸ و سایر نرم افزارها با مارک هاروارد گرافیک را ادامه داد تا اینکه در اواسط سال ۲۰۱۷ محصول از بازار خارج شد.
در امنیت رایانه ای، کنترل دسترسی عمومی شامل، شناسایی، مجوزدهی، احرازهویت، تأیید دسترسی، و می باشد. یک تعریف محدودتر از کنترل دسترسی فقط شامل تأیید دسترسی است، که در آن سامانه تصمیم می گیرد تا درخواست دسترسی را از یک فاعل از قبل احرازهویت شده، اعطا کند یا رد کند. سامانه این کار را براساس آنکه فاعل مجوز دسترسی به چه چیز را دارد، انجام می دهد. معمولاً احرازهویت و کنترل دسترسی در یک عملیات منفرد ترکیب می شوند، که در نتیجه آن عملیات، دسترسی بر اساس یک احرازهویت موفق، یا براساس توکن دسترسی بی نام، تأیید می شود. روش های احرازهویت و توکن شامل گذرواژه، اسکن زیستی، کلیدهای فیزیکی، کلیدها و وسایل الکترونیکی، مسیرهای پنهان، مانع اجتماعی، و نظارت توسط انسان ها و سامانه های خودکار می شود. موجودیت های نرم افزاری. در هر مدل کنترل دسترسی، «فاعل» همان موجودیتی است که می تواند روی سامانه عملی انجام دهد، و «مفعول» موجودیتی است که نمایش دهنده منابعی است که دسترسی به آنها احتمالاً نیاز است تا کنترل گردد ( را ببینید). هم فاعل و هم مفعول را باید موجودیت نرم افزاری درنظر گرفت، و نه کاربر انسانی: یعنی هر کاربر انسانی فقط توسط موجودیت
های نرم افزاری که کنترل می کنند، می توانند روی سامانه تأثیر بگذارند. اگرچه بعضی از سامانه ها فاعل را با شناسه کاربری (user ID) معادل می دانند، که در نتیجه آن همه پردازه های شروع شده توسط یک کاربر به صورت پیش فرض مجوزهای مشابهی دارند، این مرحله کنترل، به اندازه ای خوش دانه نیست که بتواند اصل کمینه سازی مجوزها را برآورده سازد، و می تواند مسئول شیوع بدافزار در این سامانه ها درنظر گرفته شود (ناامنی رایانه ای را ببینید). در بعضی از مدل ها، مثل ، هر موجودیت نرم افزاری می تواند به صورت بالقوه هم به صورت فاعل و هم به صورت مفعول عمل کند. انواع مدل های کنترل دسترسی، تا سال ۲۰۱۴، در یکی از این دو کلاس قرار می گیرفتند: آن هایی که براساس هستند، و آن هایی که بر اساس لیست کنترل دسترسی هستند (ACL). هر دو این روش های مبتنی بر توانمندی و مبتنی بر ACL سازوکارهایی در رابطه با اعطای حق دسترسی به همه اعضای یک گروه از فاعل ها ارائه می دهند (که معمولاً خود گروه به صورت یک فاعل مدل می شود). سرویس ها (خدمات). سامانه های کنترل دسترسی این خدمات اساسی را ارائه می دهند: مجوزدهی، شناسایی و احرازهویت (I&amp;A)، تأیید دسترسی، و حسابرسی؛ که د
ر آن: مجوزدهی. مجوزدهی یعنی عمل تعریف حق دسترسی به فاعل ها. یک سیاست مجوزدهی، عملیاتی را که فاعل ها اجازه اجرای آن ها را در یک سامانه دارند، را تعیین می کند. سیستم عامل های جدید، سیاست های مجوزدهی را به صورت مجموعه های «صوری» از مجوزها پیاده سازی می کنند، که این مجوزها انواع یا افزونه های سه نوع اصلی دسترسی هستند: این حقوق و مجوزها در سامانه های مبتنی بر (DAC) و کنترل دسترسی اجباری (MAC) به صورت متفاوتی پیاده سازی می شوند. شناسایی و احرازهویت. شناسایی و احرازهویت (I&amp;A) همان فرایند «تصدیق پیوند» یک هویت به موجودیتی است که دربارهٔ هویت ادعایی را مطرح می کند. فرایند I&amp;A فرض می کند که یک تصدیق اولیه از هویت وجود دارد، که معمولاً به آن «اثبات هویت» گفته می شود. انواع متنوعی از اثبات هویت وجود دارد، که از تصدیق بین فردی توسط شناسایی از طریق حکومت، تا روش های بدون نام، که به ادعا کننده امکان بی نام بودن را می دهد، را شامل می شود. روش استفاده شده برای اثبات هویت و تصدیق باید «سطح اطمینانی» متناسب با استفاده مورد انتظار هویت در سامانه ارائه کنند. در ادامه، موجودیت، «هویت» را همراه با احرازهویت کننده به عنوان ر