Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ماشینم را بران () فیلمی ژاپنی در ژانر درام به کارگردانی ریوسوکه هاماگوچی و بر اساس داستانی کوتاه به همین نام از مجموعه «مردان بدون زن» (۲۰۱۴) به قلم هاروکی موراکامی است. گرچه در نوشتن فیلم نامهٔ که نوشته هاماگوچی و تاکاماسا اوئه است؛ از تمام داستان های مجموعه الهام گرفته شده است. این فیلم محصول سال ۲۰۲۱ کشور ژاپن می باشد. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند، می توان از نیشی جیما هیده توشی در نقش «یوسوکه کافوکو»، ریکا کیریشیما در نقش «اوتو کافوکو»، ماساکی اوکادا در نقش «کوجی تاکاتسوکی» و توکو میئورا در نقش «میساکی واتاری» نام برد. داستان. «یوسوکه کافوکو» بازیگر و کارگردان سرشناس تئاتر با «اوتو کافوکو»، فیلمنامه نویس جذاب ازدواج کرده است. اوتو داستان فیلم نامه های خود را در طول رابطه جنسی با یوسوکه تصور و آنها را برای او روایت می کند. اوتو پس از تماشای تئاتر همسرش به نام «در انتظار گودو»، یوسوکه را با همکار خود که یک بازیگر جوان و متکبر به نام «کوجی تاکاتسوکی» است، آشنا می کند. هنگامی که یوسوکه به خاطر به تعویق یک روزه پروازش، برای شرکت در جشنواره به خانه برمی گردد، متوجه می شود که همسرش در حال
خیانت با مرد جوانی است؛ که تصور می کند کوجی است. او بی سر و صدا و بدون جلب توجه او را ترک می کند؛ و حتی پس از تماس اینترنتی همسرش، موضوع را با او مطرح نمی کند. پس از تصادف رانندگی، یوسوکه به بیمارستان می رود و متوجه می شود که در یک چشمش آب سیاه دارد و باید قطره های چشمی تجویز شده را برای جلوگیری از نابینایی کامل، به صورت مداوم مصرف کند. مشخص می شود که آن ها فرزند ۴ ساله ای را بر اثر ذات الریه از دست داده اند؛ و بر سر بچه نداشتن به تفاهم رسیده اند. پس از برگشت از مسافرت، اوتو با او مهربانی می کند؛ و با هم در حالی سکس می کنند، که اوتو داستان فیلم نامه خود را برای او کامل تر می کند. یک روز، زمانی که یوسوکه به سر کار می رود، اتو به او می گوید که می خواهد بعدازظهر با او صحبت کند. یوسوکه دیرتر به خانه برمی گردد؛ و جسد اوتو را که در اثر خونریزی مغزی فوت کرده است؛ را می یابد. یوسوکه پس از تشییع جنازه اش، هنگام اجرای نمایش دایی وانیا (نمایشنامه چخوف) دچار اختلال می شود و قادر به ادامه نمایش نیست. دو سال بعد، یوسوکه با ثبت قرارداد با یک شرکت تولید تئاتر، اقامت در هیروشیما را می پذیرد، جایی که او باید یک اقتباس چند زبا
نه از رمان عمو وانیا را کارگردانی و برروی صحنه ببرد. شرکت تئاتر از یوسوکه می خواهد که خودش رانندگی نکند؛ و رانندگی ماشین شخصی خود را که یک ساب ۹۰۰ توربو ۱۹۸۷ قرمز رنگ است؛ را به یک راننده زن جوان و ماهر به نام «میساکی واتاری» بسپارد. یوسوکه، کوجی را که اخیراً به دلیل رفتار نامناسب به حرفه اش آسیب رسانده است؛ علی رغم سن کم و نگرانی ها برای رفتار نامنظمش، به عنوان بازیگر عمو وانیا انتخاب می کند. یک شب، یوسوکه با کوجی در یک بار ملاقات می کند؛ جایی که علی رغم تصور یوسوکه، کوجی اعتراف می کند، که اوتو را دوست داشته است؛ اما ادعا می کند که این یک عشق نافرجام بوده است. در طول رانندگی، پیوندی عاطفی بین یوسوکه و میساکی شکل می گیرد. یوسوکه در مورد اتو و از دست دادن دخترشان، که در صورت حیات، هم سن و سال میساکی بود، به او می گوید. میساکی هم به او دربارهٔ مادر بدرفتارش که پنج سال قبل در رانش زمین فوت کرده بود؛ و بر اثر آن سانحه زخم برجسته ای روی گونه چپش بر جای مانده است؛ می گوید. یوسوکه مجدداً از عدم کنترل کوجی بر متن، از او انتقاد می کند. کوجی که ناراحت است؛ مردی را دنبال می کند؛ که بدون اجازه از او عکس می گرفت. در طول ر
انندگی به خانه، یوسوکه در مورد نحوه سکس با اتو و شیوه گفتن فیلم نامه ها در طول رابطه جنسی و به ارگاسم رسیدنش و همچنین فراموشی فردا صبح اوتو و یادآوری متن برای نوشتن و اینکه تکرار این کار، باعث کم کردن غم از دست دادن فرزندشان شده بود؛ با کوجی صحبت می کند و فاش می کند که او از خیانت های همسرش اطلاع داشته است؛ اما سکوت کرده، زیرا معتقد بود که با وجود آن روابط، همسرش همچنان عاشق او بوده است. کوجی که برخورد یوسوکه با ماجرا را می بیند؛ داستان آخرین فیلمنامه اتو را که یوسوکه هرگز به طور کامل نشنیده بود؛ برای او کامل می کند. چند روز بعد، پلیس در جلسه تمرین تئاتر، کوجی را دستگیر می کند، زیرا عکاس به دلیل جراحات وارده در درگیری جان خود را از دست داده بود. مدیران تئاتر به یوسوکه یک انتخاب پیشنهاد می کنند: یا نقش وانیا را خود یوسوکه اجرا کند؛ یا نمایش را به طور کلی لغو شود. یوسوکه با گرفتن مهلت از مدیران، از میساکی می خواهد که او را به خانه دوران کودکی اش در هوکایدو ببرد. در طول سفر یوسوکه از احساسش می گوید؛ که اگر زودتر به خانه می آمد تا با بحثی که همسرش از او می خواست؛ داشته باشد؛ می توانست اوتو را نجات دهد. میساکی هم
در طول سفر فاش می کند، که می توانست مادرش را در رانش زمین نجات دهد؛ اما این کار را نکرده است. آنها به بقایای خانه دوران کودکی میساکی می رسند؛ و با غم و اندوه تجربه شده جداگانه یکدیگر در مواجهه با شکست های عاطفی زندگی و در حالی که برف شروع به بارش می کند، همدیگر را به آغوش می کشند. سپس به هیروشیما بازمی گردند، جایی که یوسوکه نقش وانیا را بر عهده می گیرد و اجرای پرشوری را در برابر تماشاگران زنده و میساکی اجرا می کند. میساکی خرید مواد غذایی در مارکت را تمام می کند و وارد ساب قرمز می شود. سگی در صندلی عقب منتظر اوست. او ماسک خود را برمی دارد و نشان می دهد که جای زخمش به سختی قابل مشاهده است. فیلم نامه. ریوسوکه هاماگوچی و تاکاماسا اوئه، نویسنده فیلمنامه بودند. این اساساً بر اساس داستان کوتاهی به همین نام توسط هاروکی موراکامی از مجموعه داستان کوتاه او به نام مردان بدون زن (۲۰۱۴) است. این فیلمنامه همچنین دارای عناصری از داستان های هاروکی موراکامی «شهرزاد» و «کینو» (هر دو نیز بخشی از مردان بدون زن) است. تعدادی سکانس در فیلم گنجانده شد؛ که با طرح اصلی بررسی شده در داستان کوتاه موراکامی متفاوت بود؛ که از خلاصه کوتاهی ا
ز داستان کتاب مشخص است: " «کافوکو»، یک بازیگر کهنه کار و مجرد، راننده بیست و چهار ساله «میساکی واتاری» را استخدام می کند تا برای او در اطراف توکیو به دلیل ابطال گواهینامه (به دلیل رانندگی تحت تأثیر دارو یا الکل) رانندگی کند. کافوکو در طول سفرهایشان گه گاه از زندگی خود به عنوان یک بازیگر و روابط خارج از ازدواج همسر فقیدش برای او می گوید. یکی از داستان ها شامل این است که چگونه او با معشوق نهایی خود تاکاتسوکی، به قصد آسیب رساندن به او دوست شد. با این حال، در طول دوستی شش ماهه آنها که عمدتاً در بارهای محلی صرف مشروبات الکلی شد، او هرگز نتوانست اطلاعات بدی پیدا کند و در عوض با مشاهدات تاکاتسوکی همدردی می کند. او همچنین هرگز از انگیزه های همسرش مطلع نمی شود و آن را نقطه کور در شناخت خود از همسرش می نامد. پس از شنیدن داستان او، میساکی خاطرنشان می کند که شاید همسرش رابطه ای با عشق نداشته است و این دلیل کافی برای انجام این کار بود. پس از فکر کردن در مورد این گزاره، او در حالی که به رانندگی ادامه می دهد به خواب می رود. در برخورد با بازیگران و دنیای تئاتر، «ماشینم را بران» را می توان نمونه ای از آنچه گراهام وولف آن را «
تئاتر-داستان» می نامد در نظر گرفت. اول اینکه در نسخه سینمایی، کارگردان گواهینامه ابطال شده ندارد؛ اما به او گفته می شود، که سیاست های مدیریت تئاتر مستلزم تعیین راننده برای او است. همچنین هاماگوچی و او قبل از اینکه با راننده خود ملاقات کند؛ قالب روایت توصیف خیانت زناشویی را به فیلمبرداری واقعی از خیانت به عنوان بخشی از مقدمه ای که منجر به مرگ همسرش اوتو می شود، تغییر دادند. برای نسخه فیلم، "نیویورک تایمز" گزارش داد که فیلم نامه نویسان به شدت برای پویایی، داستان (کوتاه) را بسط داده اند؛ که یک بازیگر مرد بیوه جنسیت گرا و راننده زن بسیار جوان تر، که او را با ماشین «ساب» به حرکت درمی آورد. همچنین داستان اصلی دارای یک ساب ۹۰۰ کانورتیبل زرد رنگ است، اما در فیلم به ساب ۹۰۰ توربو قرمز رنگ تغییر کرد؛ تا از نظر بصری منظره هیروشیما را تکمیل کند. تولید و انتشار. تولید این فیلم که توسط ریوسوکه هاماگوچی کارگردانی شده است؛ قرار بود در ابتدا در بوسان کره جنوبی ساخته شود، اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به هیروشیما تغییر یافت. اولین نمایش جهانی فیلم در جشنواره فیلم کن به تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۱ و در رقابت برای نخل طلا بود. فروش. این
فیلم از ۸ آوریل ۲۰۲۲ در ایالات متحده و کانادا ۲٫۳ میلیون دلار و در سایر مناطق ۱۲٫۳ میلیون دلار به دست آورده است؛ یعنی مجموعاً ۱۴٫۷ میلیون دلار در سراسر جهان است. این فیلم در زمان نامزدی اسکار خود در ۸ فوریه ۲۰۲۲، ۹۴۴۰۰۰ دلار فروش داشت. از آن زمان تا ۲۰ مارس، ۱٫۱۵ میلیون دلار (افزایش ۱۲۲ درصدی)، در مجموع ۲٫۱ میلیون دلار دیگر فروش داشت. مجموع فروش فیلم تاکنون به رقم ۱۵٬۳۳۱٬۶۹۷ دلار رسیده است. موسیقی متن. ریوسوکه هاماگوچی مایل بود آهنگ بیتلز «ماشینم را بران» را که نام فیلم و داستان برگرفته از آن است؛ را بکار گیرد، اما چون گرفتن مجوز برای استفاده از آن بسیار دشوار بود. او در عوض یک قطعه کوارتت زهی از بتهوون را اضافه کرد که مستقیماً در داستان اصلی به آن اشاره شده است. جوایز. این فیلم در مجموع ۱۶۸ بار نامزد دریافت جایزه از فستیوال های معتبر جهانی فیلم گردید؛ و ۷۷ بار نیز موفق به دریافت آن گردید. از جمله مهم ترین جوایزی که این فیلم موفق به کسب آن گردید؛ می توان به: برنده جایزه نخل طلا برای بهترین فیلم نامه در بخش اصلی در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در نود و چهارمین دوره
جوایز اسکار نامزد دریافت سه جایزه، بهترین فیلم برداری، بهترین کارگردان و بهترین فیلم نامه اقتباسی در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار بهترین فیلم خارجی زبان در هفتاد و نهمین مراسم گلدن گلوب همچنین این اثر نخستین فیلم غیر انگلیسی زبان شد که از هر سه گروه مهم منتقدان ایالات متحده (انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس، حلقه منتقدان فیلم نیویورک و انجمن ملی منتقدان فیلم) جایزه بهترین فیلم را کسب کرد. این فیلم تحسین منتقدان گسترده ای را دریافت کرد، و بسیاری آن را یکی از بهترین فیلم های سال ۲۰۲۱ اعلام کردند. این فیلم به عنوان برنده اصلی جوایز آسیا و پاسیفیک ۲۰۲۳ انتخاب شد.
بسته های بدون-سَرِ تخت مانند بدون-سر تخت چهارطرفه (QFN) و بدون-سر تخت دوطرفه (DFN) از لحاظ فیزیکی و الکتریکی مدارات مجتمع را به برد مدار چاپی متصل می کند. بدون-سرهای تخت، همچنین به عنوان ریز قاب پایه (MLF) و SON (بدون-سر با پیرامون کوچک) شناخته می شود، یک فناوری نصب-سطحی، یکی از چندین فناوری بسته بندی است که IC ها را بدون تمام-سوراخ به سطوح PCB متصل می کند. بدون-سر تخت یک بسته پلاستیکی محصور در مقیاس-تراشه است که با یک زیرلایهٔ مسطح قاب پایهٔ مسی ساخته شده است. سرهای پیرامونی در زیر بسته، اتصالات الکتریکی را به PCB فراهم می کند بسته های بدون-سر تخت شامل یک پد رسانشی گرما برای بهبود انتقال حرارت از IC (به PCB) است. انتقال حرارت را می توان با استفاده از میان راه های فلزی در پد گرمایی تسهیل کرد. بسته QFN شبیه بسته تخت چهارطرفه (QFP) و یک آرایه مشبک توپی (BGA) است.
سد شهید مدرس نام یک سد خاکی در روستای مهدی آباد، شهرستان خلیل آباد استان خراسان رضوی بر روی رودخانه شش طراز است. این رودخانه فصلی در قسمت غربی خلیل آباد، دشت آبرفتی منطقه را تغذیه نموده و مابقی آن طی مسافتی طولانی وارد سد شهید مدرس در محل روستای مهدی آباد می گردد که در اطراف خود منظره های طبیعی را به وجود آورده است. حجم مخزن این سد ۲۲٫۶ میلیون متر مکعب می باشد.
مردان بدون زنان () مجموعه داستان های کوتاه ۲۰۱۴ نویسنده ژاپنی هاروکی موراکامی است که در سال ۲۰۱۷ به انگلیسی ترجمه و منتشر شده است.
ریکا کیریشیتا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های سینمایی یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "جنگل نروژی" و ماشینم را بران اشاره کرد.
سد قدیمی طرق یا بند تاریخی طرق؛ نام سدی تاریخی مربوط به دورهٔ تیموری است و در شهرستان مشهد، ۵۰ کیلومتری غرب شهرک طرق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۲۷۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
NDN نام یک ژن در انسان است که پروتئینی به نام نکدین () را کُدگذاری می کند. این ژن فاقد اینترون است و در ناحیه ای از کروزوم انسان دیده می شود که حذف ژن های آن، عاملِ بروز سندرم پرادر–ویلی است. پدیدهٔ نقش گذاری ژنومی در مورد این ژن وجود دارد و این ژن منحصراً از پدر به ارث می رسد. پژوهش های انجام شده بر روی موش های آزمایشگاهی نشان داده است که این ژن احتمالاً موجب توقف رشد در سلول های عصبی بالغ می شود. از پروتئین نکدین در «تنظیم رشد» و همچنین «تنظیم رونویسی ژنی وابسته به دی ان ای» استفاده می شود. این پروتئین با مولکول های E2F1، اینترلوکین ۱ آلفا، نوکلئوبایندین ۲ و پی۵۳ تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
محمد بلوری (زاده ۱۳۱۵)، روزنامه نگار، بنیانگذار پاورقی نویسی یا داستان نویسی مطبوعاتی و مشهور به پدر حادثه نویسی در مطبوعات ایران است. پیشینه. وی فعالیت خود را از سال ۱۳۳۶ در روزنامه کیهان آغاز کرد و مدتی در اوایل انقلاب سردبیر روزنامه کیهان و رئیس سندیکای مطبوعات در آخرین دوره آن بود. دبیر سرویس حوادث روزنامه ایران (۷۳ تا ۸۱)، دبیری روزنامه اعتماد و سردبیری ویژه نامه های حوادث روزنامه جام جم از جمله فعالیت های او بوده است. بلوری، زمانی که دبیر وقت بخش حوادث روزنامه ایران بود با نوشتن مقاله ای تحلیلی در این روزنامه برای برای نخستین بار، قتل های زنجیره ای را منتسب به عناصری در وزارت اطلاعات کشور اعلام کرد. او پس از نوشتن این مقاله چند بار به وسیله وزارت اطلاعات احضار شد تا این که خود وزارت اطلاعات اعلام داشت که قتل ها کار برخی از عناصر «خودسر» درون دستگاه موسوم به «تیم سعید امامی» بوده است. در آذر سال ۱۳۹۸ از کتاب «خاطرات شش دهه روزنامه نگاری» وی به همت مجله بخارا و نشر نی (ناشر این کتاب) رونمایی شد. ماشاالله شمس الواعظین روزنامه نگار معروف درباره محمد بلوری می گوید:«در روزنامه نگاری با توصیف فضاهای مشاع یک سو
ژه و نه داوری و قضاوت، بدون هیچ گونه تعارف، استاد اول من محمد بلوری بود و سپس مسعود بهنود.» مستند روزگار بلور. مستند «روزگار بلور» دربارهٔ شرافت، شجاعت و هوشمندی در روزنامه نگاری معاصر با محوریت محمد بلوری به کارگردانی امیر فرض اللهی ساخته و در فروردین ۱۳۹۹ آماده نمایش شد. جستارهای وابسته. قتل های زنجیره ای ایران
شوئین (به انگلیسی: Shoin) یک نوع سالن ملاقات رسمی در معماری ژاپنی است که در دوره موروماچی توسعه یافت. این اصطلاح در اصل به معنی مطالعه و محل سخنرانی در مورد ساترا در داخل معبد بود، اما بعداً به معنای فقط یک اتاق پذیرایی یا مطالعه بود. نام این اتاق به سبک شوئین زاکوری () گرفته شده است. در ساختمان شوئین زاکوری، شوئین یک زاشاکی است، یک اتاق تاتامی که به پذیرایی از مهمانان اختصاص داده شده است. معماری نوظهور دوره موروماچی متعاقباً تحت تأثیر افزایش استفاده و ظاهر شوئین قرار گرفت. یکی از قابل توجه ترین تغییرات در معماری ناشی از شوئین از عمل پوشاندن کف آنها با تشک تاتامی بود. از آنجایی که تشک های تاتامی دارای اندازه استاندارد هستند، طرح کف اتاق های شوئین باید بر اساس نسبت تشک تاتامی ایجاد شود. این به نوبه خود بر نسبت درها، ارتفاع اتاق ها و سایر جنبه های ساختار تأثیر می گذارد. قبل از اینکه شوئین روکش سطحی با تشک های تاتامی را متداول کند، معمولاً فقط یک تشک تاتامی بیرون آورده می شد تا بالاترین فرد در اتاق بنشیند. معماری اطراف تحت تأثیر شوئین به سرعت بسیاری، از ویژگی های متمایز دیگر را ایجاد کرد. از آنجایی که مهمانان به
جای مبلمان روی زمین می نشستند، در موقعیت پایین تری نسبت به همتایان چینی خود که به استفاده از مبلمان عادت داشتند قرار گرفتند. این مزیت پایین باعث ایجاد تحولاتی از قبیل سقف کاذب می شود که عملکرد اتاق را کمتر می کند و همچنین باعث می شود سقف ها دیگر مانند چین قابل مشاهده نباشند. سقف های کاذب جدید همچنین امکان تزئین دقیق تر را فراهم می آورد و در نتیجه بسیاری از سقف های کاذب بسیار تزئین شده بر سقف های بسیار ساده تر قرار می گرفت. یکی دیگر از ویژگی های توسعه یافته از نقطه نظر پایین، تماشاگه و چیگایدانا بود. تماشاگه یک تورفتگی مرتفع بود که روی دیوار ساخته شده بود تا فضایی برای نمایش هنرهای چینی ایجاد کند که در آن زمان در سطح چشم راحت محبوب بود. چیگایدانا یا «قفسه های پلکانی» قفسه بندی سازه هایی بودند که در تماشاگه برای نمایش اجسام کوچکتر تعبیه شده بودند. همزمان با توسعه معماری شوئین فوسوما یا «درهای کشویی» به وسیله ای محبوب برای تقسیم اتاق تبدیل شد. در نتیجه ستون هایی به شکل مربع برای درهای کشویی ایجاد شد. نامتقارن بودن جفت تماشاگه و چیگایدانا و ستون های مربع شکل، طرح شوئین را با طرح چینی در آن زمان متمایز می کرد که
جفت های متقارن مبلمان و ستون های گرد را ترجیح می داد. بلافاصله پس از ظهور معماری شوئین با این عناصر در حال تحول همراه شد زیرا قالب اغلب اتاق های جمع رسمی شد.
مدادماهی قرمز مرجانی، Nannostomus mortenthaleri، معمولا به عنوان مدادماهی قرمز مرجانی شناخته شده است، گونه ای از ماهی های آب شیرین و متعلق به تتراسانان و خانواده قلم ماهیان است. مدادماهی قرمز مرجانی یکی از رنگارنگ ترین جنس ها است که در تمام بدن و باله هایش با رنگ قرمز مرجانی روشن که در تضاد با خطوط سیاه و سفید افقی روی بدنش است. این گونه در ابتدا به عنوان زیرگونه ای از "مدادماهی کوتوله توصیف شده بود"، اما اکنون به عنوان گونه ای جداگانه و مستقل شناخته میشود. نرهای بالغ دارای باله مقعدی ضخیم هستند و حداکثر تا 2.9 سانتیمتر رشد میکنند. توزیع. پراکنش مدادماهی قرمز مرجانی امروزه محدود به کشور پرو میباشد. زیستگاه این ماهی شاخه کوچکی از رودخانه نانای و احتمالاً رودخانه تیگره ثبت شده است .
مدادماهی سه خط که به نام های مدادماهی سه راه یا سه نوار نیز شناخته می شود، گونه ای ماهی آب شیرین و متعلق به تتراسانان خانواده قلم ماهیان است. آنها در تجارت آکواریوم به دلیل اندازه کوچک، الگوی رنگ زیبا و مقاومت ماهیان نسبتاً محبوبی هستند. پراکندگی و زیستگاه. مدادماهی سه خط در آب های کم حرکت و کمی اسیدی زندگی می کند. در این شرایط، در چندین نوع زیستگاه مختلف یافت می شود. این ماهی پراکندگی گسترده ای در سراسر حوضه آمازون، کلمبیا، پرو، بولیوی شمالی و گویان ها دارد. در ریو نگرو، باتلاق های بزرگی را تشکیل می دهد که محل اتصال شاخه ها به شاخه اصلی رودخانه است. هنگامی که رودخانه طغیان می کند، به سمت جنگل های بارانی غرق شده در آب حرکت می کند. در طول فصل کم آبی، اغلب در دریاچه های کوچک به جا مانده یا در آب های مانده بین تنه های درختان جنگل می ماند. مدادماهی سه خط، شب در نزدیکی سطح آب استراحت می کند و در طول روز در لایه های میانی تا بالای آب ساکن است. شرح. مدادماهی سه خط یک ماهی کوچک است، ماهی های بالغ به بیش از ۶ سانتیمتر نمی رسند. دارای دهانی کوچک است و ممکن است باله چربی وجود داشته باشد یا نداشته باشد. اکثر مدادماهی ها
دارای الگوهای رنگی متمایزی در روز و شب هستند و این گونه نیز از این قاعده مستثنا نیست. در طول روز، دارای سه نوار طولی مشکی است که طول بدن را دربر می گیرد. در شب، سه نقطه تیره بزرگ در کناره های ماهی ایجاد می شود و از پشت به شکم گسترش می بد. تحقیقات نشان داده است که این تغییر رنگ به دلیل عملکرد متفاوت هورمون ملاتونین کاج بر روی سلول های رنگدانه در مناطق مختلف بافت است. الگوی رنگ روز ممکن است برای افراد یک گونه عملکردی رنگ هشدار یا تشخیصی داشته باشد، و الگوی شبانه ممکن است به پنهان کردن ماهی ها از شکارچیان شبانه کمک کند. در بین نواحی متغیر و رنگدانه تیره، مدادماهی سه خط در پشت و کناره های آن سبز مایل به طلایی مایل به زرد و در زیر آن نقره ای است. پوشش آبشش و باله های پشتی، لگنی، مقعدی و دمی دارای لکه های قرمز هستند که از نظر اندازه بسته به جمعیت متفاوت است. مدادماهی سه خط اغلب در ادبیات آکواریوم با "مدادماهی کوتوله" که آن هم دارای سه خط می باشد، اشتباه گرفته شده است. با این حال، گونه های اخیر را می توان با اندازه کوچک تر و مشخصات مسدود کننده آن متمایز کرد. دودیسی جنسی. دودیسی جنسی در این گونه نسبت به گونه های متعد
د در این جنس دارای کمترین است. باله مقعدی نرها، که اغلب تغییر شکل می دهد یا در بسیاری از گونه ها رنگارنگ تر است، در مدادماهی سه خط رنگارنگ تر است. نرهای گونه ممکن است یک ردیف اضافی از لکه های قرمز در ناحیه طلایی بین نوارهای میانی و فوقانی داشته باشند، اما این میزان حتی در جمعیت ها بسیار متغیر است. نرها گاهی باریک تر و رنگارنگ تر از ماده ها هستند، اما این نیز متغیر است. رژیم غذایی. مدادماهی سه خط همه چیزخوار است و بیشتر زمان خود را در نزدیکی سطح آب می گذراند و درجه اول از حشرات تغذیه می کند. همچنین یک چرنده بیوفیلم مشتاق بوده و میکروارگانیسم ها و جلبک ها را می بلعد. در آکواریوم. مدادماهی سه خط یک گونه آکواریوم محلی محبوب و مناسب است، در آکواریوم های هم اندازه رفتاری مشابه داشته و چنانچه در آب نرم و ملایم اسیدی در دمای بین ۲۲ تا ۲۸ درجه سانتیگراد نگهداری شوند، به خوبی رشد می کنند. آرتمیا و دیگر غذاهای زنده کوچک بسیار مناسب خواهد بود. نرها مناطق کوچکی را آماده و از آنها دفاع می کنند. این گونه در طول روز بین برگ های گیاهان تخم ریزی می کند. تخم ها چسبناک هستند و اغلب روی گیاهان قرار می گیرند. لقاح در خارج صورت می
گیرد و ۳۰–۱۰۰ تخم در یک زمان گذاشته می شود. بسته به دمای آب، تخم ها بین ۲۴ تا ۷۲ ساعت تفریخ می شوند. در صورت تغذیه مناسب و پوشش کافی گیاهان، والدین تخم ها را نمی خورند و مدتی بعد در بین گیاهان شناور یافت می شود. این گونه به ندرت در اسارت تکثیر می شود و هرگز به صورت تجاری در شیلات پرورش داده نشده است. تجارت آکواریوم منحصراً بر روی نمونه های صید شده وحشی متکی است.
رودخانهٔ نابای با گویش محلی تهروی؛ نام یکی از رودخانه های شهرستان کوهسرخ است و از میان شهر ریوش (مرکز شهرستان) می گذرد و بعد گذر از باغ ها و زمین های کشاورزی روستاهای این شهرستان، وارد رودخانهٔ شش طراز و سد شهید مدرس می شود.
یوناسْ گار اِستوُرِه (به انگلیسی: Jonas Gahr Støre؛ زاده ۲۵ اوت ۱۹۶۰) یک سیاستمدار و عضو حزب کارگر نروژ است. وی از ۱۴ اکتبر سال ۲۰۲۱ میلادی، نخست وزیری نروژ را بر عهده دارد. یوناسْ گار اِستوُرِه، دارای سوابق خدمات و مدیریت دولتی است. از سال ۲۰۱۴ میلادی، وی رهبری حزب کارگر نروژ و گروه نمایندگان این حزب در مجلس ملی نروژ را بر عهده داشته است. پس از انتخابات سال ۲۰۲۱ میلادی در نروژ، یوناسْ گار اِستوُرِه، بعد از توافق با حزب سنتر پارتی، دولت ائتلافی حزب کارگر نروژ و سنتر پارتی که علایق کشاورزان نروژ را منعکس می کند را تشکیل داد. یوناسْ گار اِستوُرِه، بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ میلادی در دولت دوم ینس استولتنبرگ وزیر امور خارجه و از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ وزیر خدمات درمانی و بهداشت بوده است. در دوره بین سالهای ۲۰۱۳–۲۰۱۴ وی رهبری گروه نمایندگان حزب کارگر نروژ در کمیته مالی مجلس نروژ را بر عهده داشته است.. یوناسْ گار اِستوُرِه، در سال ۱۹۸۱ میلادی از آکادمی نیروی دریایی در برگن با درجه افسری فارغ التحصیل شده است. سپس در تکمیل تحصیلات، وارد مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس شده و در سال ۱۹۸۵ میلادی از این مؤسسه مدرک کارشناسی دریافت کرده است
. جوانی و تحصیل. یوناسْ گار اِستوُرِه، ۲۵ اوت ۱۹۶۰ در اسلو به دنیا آمده و در محله ای در غرب شهر که سابقاً عیان نشین بوده، بزرگ شده است. پدر وی در ارتباط با امور تدارکات خطوط کشتیرانی و مادرش در کتابخانه شهر کار می کرد. یوناسْ گار اِستوُرِه، تحصیلات متوسطه را در ۱۹۷۹ به پایان برد و برای ادامه تحصیل به برگن سفر کرد و وارد آکادمی نیروی دریایی در این شهر شد. بعد از فارغ التحصیلی از آکادمی نیروی دریایی و یک سال خدمت با درجه افسر جزء در سال ۱۹۸۱ عازم فرانسه شد. یوناسْ گار اِستوُرِه، ۵ سال در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس ادامه تحصیل داد و بلافاصله در سال ۱۹۸۶ در مدرسه حقوق هاروارد در ایالات متحده آمریکا، استخدام شده و به کار تحقیقاتی پرداخت. سابقه سیاسی. یوناسْ گار اِستوُرِه، در سال ۱۹۸۹ میلادی، به عنوان مشاور ویژه به دفتر نخست وزیر وقت نروژ؛ گرو هارلم بروندلاند، که دولت برخاسته از حزب کارگر نروژ را رهبری می کرد، دعوت شد. از آنجایی که یوناسْ گار اِستوُرِه، سابقه فعالیت سیاسی در حزب سیاسی مخالف دولت، یعنی حزب محافظه کار را داشت، این دعوت با استقبال همه اعضا و هواداران حزب حاکم، یعنی حزب کارگر نروژ روبرو نشد. با این حال
شخص نخست وزیر که در آن زمان گرو هارلم بروندلاند، بود از حاصل کار وی در عمل، کاملاً راضی بود و بعدها وقتی گرو هارلم بروندلاند، در سال ۱۹۹۸ میلادی به ریاست سازمان جهانی بهداشت، انتخاب شد، مشاور خود را به عنوان رئیس ستاد، به همکاری با خود در این سازمان دعوت کرد. کار در سازمان جهانی بهداشت، زمینه آشنایی بیشتر وی با ینس استولتنبرگ را فراهم آورد. دو سال بعد ینس استولتنبرگ در اولین دوره نخست وزیری خود، از یوناسْ گار اِستوُرِه، دعوت کرد که در مقام معاون نخست وزیر به او بپیوندد. اما این دوره بیشتر از یک سال ادامه نیافت و در پاییز سال ۲۰۰۱ حزب کارگر نروژ بعد از ناکامی در انتخابات، قدرت را واگذار کرد. با این حال در این مدت کوتاه یوناسْ گار اِستوُرِه، یکی از نزدیکترین یاران و به ادعای بسیاری از محبوب ترین و کارآمدترین اعضای دولت بود. بعد از کناره گیری حزب کارگر نروژ از قدرت، یوناسْ گار اِستوُرِه، از جمله مدتی را بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ در مقام دبیرکل صلیب سرخ نروژ مشغول خدمت بود. در سال ۲۰۰۵ میلادی، وقتی ینس استولتنبرگ بعد از پیروزی در انتخابات و تشکیل کابینهٔ دومین دورهٔ دولت خود از یوناسْ گار اِستوُرِه، به عنوان وزیر ا
مور خارجه دعوت به همکاری کرد، از نظر بسیاری یوناسْ گار اِستوُرِه، خود کاندید بارز احراز مقام نخست وزیری بود. در مقام وزیر امور خارجه در دولت دوم ینس استولتنبرگ، وی بسیار مقتدرانه عمل کرده و گاه در صحنه بین المللی مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. یوناسْ گار اِستوُرِه، علاوه بر رسیدگی و حل اختلافات مرزی با روسیه که به عقد قرارداد جدیدی انجامید، در سال ۲۰۰۷ میلادی با به رسمیت شناختن دولت حماس، باعث اختلاف و بحث زیادی در صحنه بین المللی شده است. با این حال با وجود داشتن سابقه سیاسی در حزب محافظه کار و شک تردید احزاب چپ به صداقت او در گردش به چپ، یوناسْ گار اِستوُرِه، امروز یکی از محبوب ترین اعضای حزب کارگر نروژ و رهبر پارلمانی این حزب است.
رمینا یوشیموتو یک کشتی گیر آزادکار کشور ژاپن است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ و بازی های آسیایی ۲۰۲۲ اشاره کرد.
آکاری فوجینامی یک کشتی گیر آزادکار کشور ژاپن است. از افتخارات وی می توان به کسب سه مدال طلا بازی های المپیک ۲۰۲۴ پاریس و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ اشاره کرد.
تسوگومی ساکورای یک کشتی گیر آزادکار کشور ژاپن است. از افتخارات وی می توان به کسب چهار مدال طلا بازی های المپیک ۲۰۲۴ پاریس و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ اشاره کرد.
ایرینا رینگاچی یک کشتی گیر آزادکار کشور مولداوی است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ و مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ اشاره کرد.
یولیا لئوردا یک کشتی گیر آزادکار کشور مولداوی است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اشاره کرد.
نینا همر یک کشتی گیر آزادکار کشور آلمان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اشاره کرد.
پیکره گفتاری فارسی یک پیکره زبانی فارسی نو برای تولید گفتار است. این پیکره دربرگیرنده آوانگاری آواشناسی و نوشتار حدود ۲٫۵ ساعت گفتار فارسی با گفتار ضبط شده در سطح واجی شامل حاشیه نویسی های مرزهای واژگانی است. پیکره های گفتاری پیشین فارسی عبارتند از فارس دات (FARSDAT)، که شامل خواندن متون روزنامه با صدای بلند توسط ۱۰۰ فارسی زبان و پایگاه اطلاعاتی گفتار تلفنی فارسی (TFARSDAT) است که شامل هفت ساعت خواندن و گفتار خودجوش است که توسط ۶۰ گوینده بومی فارسی از ده منطقه ایران تولید شده است.