Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان فعالیت سیاسی او بود. شکست های سیاسی او زمینه ساز انتقادات تند از سوی مطبوعات شد. در سال ۱۸۸۲، رئیس جمهور چستر آلن آرتور، استور را به عنوان وزیر ایتالیا منصوب کرد و وی تا سال ۱۸۸۵ در این منصب ماند. آرتور به استور گفت: «برو و از زندگی لذت ببر، پسر عزیزم.» زمانی که استور در رم زندگی می کرد، به هنر و مجسمه سازی برای همه عمرش علاقه مند شد. نقل مکان به انگلستان. پس از مرگ پدرش در فوریه ۱۸۹۰، استور ثروتی را به ارث برد که او را به ثروتمندترین مرد آمریکا تبدیل کرد. در آن سال او شروع به ساخت هتل مجلل والدورف در محل اقامت قبلی خود کرد. این هتل با ۱۳ منزل، عمارت مجاور که متعلق به عمه اش، کارولین «لینا» شرمرهورن استور بود را تحت الشعاع قرار داد. لینا به شدت از وجود این ساختمان تجاری در همسایگی خود انتقاد کرد. نهایتاً در سال ۱۸۹۷، پسرش، جان جاکوب استور چهارم، او را متقاعد کرد که از آنجا کوچ کند و سپس عمارت خودشان را با هتل استوریا که به عنوان بخش الحاقی والدورف اداره می شد، جایگزین کرد. این مجموعه به هتل والدورف-استوریا تبدیل شد. در این میان، جنجال به دشمنی تبدیل شد. عمه لینا همچنین اصرار داشت که او، نه همسر ویلیام که م
ری نام داشت، خانم استور در جامعه نیویورک است. زمانی که همسر برادر بزرگ شوهرش، شارلوت استور، زنده بود، این عنوان متعلق به او بود. بنابراین استور به همراه همسر و فرزندانش به انگلستان نقل مکان کرد. او تا سال ۱۸۹۳ خانه لنزدان را در لندن کرایه کرد. استور در همان سال یک ملک روستایی به نام کلاودن در تاپلو، باکینگهامشر، از دوکِ وست مینستر خریداری کرد. در سال ۱۸۹۹، ویلیام والدورف استور تابعیت بریتانیا را گرفت و همین امر او را از تاریخ آمریکا دورتر ساخت. در تابستان ۱۸۹۲ استور برای ناپدید شدن از دید عموم، به دروغ از طریق کارکنانش به خبرنگاران آمریکایی اطلاع داد که ظاهراً بر اثر ذات الریه فوت کرده است. با این حال مدتی بعد این دروغ برملا شد و در نتیجه استور مورد تمسخر مطبوعات قرار گرفت. استور در سال ۱۸۹۵ یک عمارت به سبک معماری گوتیک در ویکتوریا امبانکمنت لندن در «تو تمپل پِلِیس»، مشرف بر رودخانه تیمز ساخت. او معمار جان لافبرو پیرسون را مأمور ساخت تا یک ساختمان ۱٫۵ میلیون دلاری، یک «دژ مستحکم تودور» به عنوان دفتری برای مدیریت دارایی های گسترده خود بسازد. استور در زمان زندگی در لندن چندین ملک تجاری را خریداری نمود. در سال ۱
۸۹۲، او روزنامه «پال مال گَزت» را خریداری نمود و در سال ۱۸۹۳ «پال مال مگزین» را تأسیس کرد. استور در سال ۱۹۱۱ امتیاز «دِ آبزروِر» که یک روزنامه ملی بود را خریداری نمود. در سال ۱۹۱۲ او «مگزین» را فروخت و در سال ۱۹۱۴ «گزت» و «دِ آبزروِر» را با ساختمانی در خیابان نیوتن و متعلقات آن، به عنوان تحفه به پسرش والدورف استور داد. استور در سال ۱۹۰۳ املاک قلعه هیور را در نزدیکی ادنبریج، کنت، در حدود ۳۰ مایلی جنوب لندن خریداری کرد. این ملک با مساحت بیش از ۳۵۰۰ هکتار در مرکز خود قلعه ای داشت که در سال ۱۲۷۰ ساخته شده بود و «آن بولین» در کودکی در آنجا زندگی کرده بود. استور زمان و پول زیادی را صرف بازسازی قلعه که به نام «روستای تودور» شناخته می شود، کرد و در آن دریاچه و باغ های مجلل احداث نمود. او بعدتر «باغ ایتالیایی» (از جمله فرنری) را برای نمایش مجموعه مجسمه ها و زیور آلات خود اضافه نمود. استور در سال ۱۹۰۶ به پسر بزرگش، والدورف استور و عروس جدیدش، نانسی ویچر لانگهورن، املاک کلایودن و همچنین الماس سانسی را به عنوان تحفه عروسی پیشکش کرد. نانسی استور (تخلصی که بعد از عروسی انتخاب کرد) اولین نماینده زن در پارلمان بریتانیا شد. ا
ستور در سال ۱۹۰۸، با تکیه بر موفقیت خود در اداره هتل والدورف-استوریا در نیویورک، هتل والدورف در «وست اِند» لندن را تأسیس نمود. بشردوستی و مقام اشرافی. استور در سال ۱۸۹۹ تابع بریتانیا شد و همانند پدرش به فعالیت های خیرخواهانه خود ادامه داد. از جمله موسسات خیریه ای که او از آنها حمایت کرد، عبارت بودند از بیمارستان کودکان بیمار، خیابان بزرگ اورموند (که در سال ۱۹۰۳ به آن ۲۵۰۰۰۰ دلار اهدا کرد). دانشگاه کالج لندن (اهدا ۲۰۰۰۰ پوند در سال ۱۹۰۲ به خاطر کسب کرسی استادی). صندوق تحقیقات سرطان؛ دانشگاه آکسفورد؛ دانشگاه کمبریج؛ انجمن ملی پیشگیری از ظلم به کودکان؛ جامعه صلیب سرخ بریتانیا؛ کالج یادبود گوردون، خارطوم؛ انجمن خانواده عساکر و ملوانان؛ و بنای یادبود زنان ملکه ویکتوریا.
ایزو ۸۹۸ یک استاندارد بین المللی برای تعریف خواص مکانیکی و فیزیکی اتصال دهنده های متریک می باشد. این استاندارد منشأ استانداردهای دیگری مانند SAE J1199 و ASTM F568M است که ویژگی هایی را برای اتصال دهنده های متریک مشابه تعریف می کنند. استاندارد ایزو ۸۹۸ به پنج بخش (غیر متوالی) تقسیم می شود: 1. Bolts یا پیچ و مهره (به پیچهای رزوه ای که با کمک مهره اتصال میان قطعات را ایجاد می کنند، Bolt گفته می شود) Screws یا پیچ های بدون مهره (شبیه بولت ها هستند اما برای اتصال به مهره نیاز ندارند) و Studs یا پیچ های دو سر رزوه (این اتصال دهنده بر خلاف بولت ها، سر ندارد و استوانه ای با دو سر رزوه ای می باشد که با مهره متصل می گردند) - با ویژگی مشخص رزوه درشت و رزوه ریز ۲. مهره ها – رزوه گام درشت ۳. پیچ های تنظیمی (یک نوع از screws که بدون کلگی هستند اما در یک یا هر دو سمت آنها درایو در نظر گرفته می شود) و اتصال دهنده های رزوه ای مشابه بدون تنش کششی ۴. مهره ها – رزوه گام ظریف ۵. تست پیچشی و حداقل گشتاور برای بالت ها و پیچ ها با قطر اسمی ۱ میلی متر تا ۱۰ میلی متر به استثنای قسمت ۵ که استانداردهای آزمایشگاهی را تعریف می کند، بخش ها
ی دیگر این استاندارد ویژگی های اتصال دهنده های ساخته شده از فولاد کربنی و فولاد آلیاژی را مشخص می کند. استانداردها تعیین می کنند که آزمایش باید در دمای محیط یعنی بین انجام شود. این استانداردها، اتصال دهنده هایی را که در این صورت تولید نمی شوند، اما به ویژگی های خاصی مانند جوش پذیری یا مقاومت در برابر خوردگی نیاز دارند را پوشش نمی دهند. بولت چیست: قسمت ۱: بولت ها، اسکروها و استادها با کلاس های مشخص شده - رزوه گام درشت و رزوه گام ریز. قسمت ۱ خواص مکانیکی پیچ و مهره، پیچ های بدون مهره و پیچ های دو سر رزوه را تعریف می کند و به طور خاص برای اتصال دهنده هایی اعمال می شود که دارای رزوه پیچ متریک ISO تعریف شده در ISO 68-1 می باشند. ویژگی ها برای M1.6-39 با رزوه های درشت و M8-39 با رزوه های ریز تعریف شده است. ترکیب قطر و گام باید مطابق با ISO 261 و ISO 262 باشد و تلورانس های رزوه باید مطابق با ISO 965 قسمت های ۱، ۲ و ۴ باشد. قسمت ۱ ویژگی های اتصال دهنده های دارای سر هندسی که مقاومت برشی اتصال دهنده را کاهش می دهد، مشخص نمی کند، مانند پیچ های سر کوتاه و سرهای فرورفته. همچنین پیچ های تنظیمی را که در قسمت ۳ پوشش داده شده
اند، شامل نمی شود. قسمت ۲: مهره با مقادیر بار اثبات مشخص شده - رزوه گام درشت. قسمت ۲ خواص مکانیکی مهره های رزوه ای درشت را تا اندازه M39 و ارتفاع حداقل نصف قطر اسمی تعریف می کند. قسمت ۳: پیچ های تنظیمی و اتصالات رزوه ای مشابه بدون تنش کششی. بخش ۳ خواص مکانیکی پیچ های تنظیم و سایر اتصال دهنده ها را که تحت تنش کششی نیستند، تعریف می کند. این ویژگی ها را برای اندازه های M1.6 تا M24 تعریف می کند. قسمت ۴: مهره ها با مقادیر بار اثبات شده مشخص - رزوه گام ظریف. قسمت ۴ همان قسمت ۲ است به جز مهره های رزوه دار که از M8 تا M39 متغیر است. توجه داشته باشید که محدوده دمای کار برای این بست ها است قسمت ۵: تست پیچشی و حداقل گشتاور برای پیچ و مهره با قطر اسمی ۱ میلی متر تا ۱۰ میلی متر. قسمت ۵ نحوه انجام تست های پیچشی را بر روی پیچ ها و پیچ هایی که قطر اسمی آنها کمتر یا مساوی ۱۰ است، تعریف می کند. میلی متر این استاندارد فقط برای پیچ ها و پیچ های کوتاه با قطر اسمی بین ۳ تا ۱۰ کاربرد دارد. میلی متر
میشل اونیل (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۷۷) یک سیاستمدار ایرلندی است که از ۳ فوریه ۲۰۲۴ به عنوان وزیر اول ایرلند شمالی خدمت می کند. اونیل همچنین بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ معاون وزیر اول ایرلند شمالی بوده و از سال ۲۰۱۸ به عنوان معاون رئیس شین فین خدمت کرد. او از سال ۲۰۰۷ عضو مجلس قانونگذاری (MLA) برای حوزه مید اولستر است. اونیل از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ در شورای شهر دانگنون و ساوت تایرون خدمت کرد. او به عنوان اولین شهردار زن دانگنون و ساوت تایرون از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ خدمت کرد. در سال ۲۰۰۷، او به عنوان نماینده مید آلستر در مجلس ایرلند شمالی انتخاب شد. در سال ۲۰۱۱، اونیل توسط معاون وزیر اول مارتین مک گینس به عنوان وزیر کشاورزی و توسعه روستایی منصوب شد. وی در سال ۲۰۱۶ به سمت وزیر بهداشت منصوب شد. در ژانویه ۲۰۲۰، پس یک دهه، حضور در قدرت اجرایی و تقسیم قدرت، معاون وزیر اول ایرلند شمالی شد. بعد از استعفای پل گیوان به عنوان وزیر اول در ۳ فوریه ۲۰۲۲، اونیل به طور خودکار از سمت خود استعفا داد. حزب شن فین پس از انتخابات محلی ۲۰۲۲ به بزرگ ترین حزب در مجمع قانونگذاری ایرلند شمالی تبدیل شد و اونیل را در صف پست وزیر اول ایرلند شمالی قرار داد.
با این حال، او تا دو سال بعد این سمت را بر عهده نگرفت، زیرا حزب اتحادگرای دموکراتیک (DUP) به دلیل مخالفت خود با پروتکل ایرلند شمالی بر سر برگزیت از معرفی معاون وزیر اول خودداری کرد. در ۳ فوریه ۲۰۲۴، اونیل به عنوان وزیر اول ایرلند شمالی منصوب شد. این اولین بار بود که یک جمهوری خواه ایرلندی به این سمت می رسد.
المپوس ایکس آ (به انگلیسی :Olympus XA) مجموعه ای از دوربین های ۳۵ میلی متری بود که توسط المپوس ژاپن ساخته و به بازار عرضه شد. XA اصلی یک دوربین فاصله یاب با لنز سریع ۳۵ میلی متری f/۲.۸ و اندازه گیری اولویت دیافراگم بود. این یکی از کوچک ترین دوربین های فاصله یاب بود که تا کنون ساخته شده بود، همراه با Contax T. مدل های بعدی - XA2، XA3 و XA4 - به جای فاصله یاب ها، فوکوس مقیاس را داشتند. تاریخچه. یوشی هیسا مای تانی که در سال ۱۹۵۶ به شرکت اولمپوس می پیوندد. او طراح ارشد دوربین و مدیر عامل شرکت اولمپوس بود و در طول دوران حرفه ای خود دوربین های افسانه ای را گسترش داد. که شامل سری Pen، سری OM، سری XA، سری IS و سری دوربین های :mju می شد. مدل اصلی، XA، از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ فروخته شد. مدل ها. لنز اصلی XA توسط یک پوشش کشویی گرد و غبار محافظت می شود. گرداننده فیلم توسط چرخ شستی، دیافراگم در سمت راست بدنه با استفاده از یک اهرم کوچک تنظیم می شود، فوکوس توسط یک اهرم کوچک زیر لنز تنظیم می شود، سرعت فیلم (ISO) روی صفحه کلید زیر لنز تنظیم می شود، منظره یاب دید مستقیم اپتیکال با قاب فاصله یاب تعبیه شده در آن و نمایش سرعت شاتر در
کنار. همچنین یک اهرم کوچک روی پایه دوربین وجود داشت که وقتی بیرون می رفت، ۱ ۱/۲ استاپ نوردهی به سرعت شاتر اضافه می کرد. این می تواند برای مقابله با اثرات نور پس زمینه سوژه استفاده شود. XA1 از یک لنز با فوکوس ثابت استفاده می کرد. اگرچه دوربین ها شبیه یکدیگر بودند، اما تفاوت های ظریفی در طراحی وجود داشت. XA3 و XA4 کمی بزرگتر از XA و XA2 بودند. گنبد اصلی پوشش گرد و غبار XA شبیه یک بیضی مسطح بود، در حالی که مدل های دیگر طراحی گردتری داشتند. هر کدام از اینها فاصله فوکوس را جایگزین اهرم سمت راست برای کنترل دیافراگم XA اصلی کردند. در نتیجه این دوربین ها فقط برنامه ریزی خودکار بودند، در حالی که XA اصلی یک دوربین با اولویت دیافراگم بود. تجهیزات جانبی. سری XA با طیف گسترده ای از واحدهای فلاش جداشونده همراه بود. A11 استاندارد یک باتری AA داشت و شماره راهنمای آن ۱۰ بود. A16 دو باتری گرفت و شماره راهنمای آن ۱۶ بود. A9M و A1L به ترتیب واحدهای کوچکتری برای XA1 و XA4 بودند.
ویلیام ویرت آدامز (William Wirt Adams) (زادهٔ ۱۸۱۹ – درگذشتهٔ ۱۸۸۸)، بانکدار، مزرعه دار، قانون گذار ایالتی و سرتیپ در ارتش ایالات مؤتلفه بود. اوایل زندگی. آدامز در فرانکفورت، کنتاکی زاده شد، والدین وی انا ویسیجر آدامز و قاضی جورج آدامز (دوست شخصی دولت مرد و سخنور آمریکایی هنری کلی) بودند. وی برادر دانیل ویسیجر آدامز بود، کسی که در آینده به یک ژنرال در جنگ داخلی آمریکا مبدل شد. در ۱۸۲۵ میلادی، خانواده وی نقل مکان نموده و در نچیز، می سی سی پی ساکن شدند. پدر وی از ۱۸۳۶ تا ۱۸۳۹ میلادی به عنوان قاضی ناحیه در ایالت می سی سی پی خدمت کرد. ویلیام در کالج بارداستاون واقع در شهر بارداستاون، کنتاکی پذیرفته شد. پس از اتمام کالج در ۱۸۳۹ میلادی، او به عنوان سرباز وظیفه از جمهوری تگزاس تحت فرماندهی ادوارد بورلسون برای خدمت نظامی ثبت نام کرد، به عنوان آجودان هنگ مأموریت دریافت نموده و در لشکرکشی های نظامی به شمال شرق تگزاس در مقابل آمریکاییان بومی ساکن در آنجا، شرکت داشت. او به می سی سی پی بازگشت و در ۱۸۵۰ میلادی با سالی هوگر مایارانت ازدواج کرد. در آنجا، آنها به حرفه بانکداری و کشاورزی – با به کارگیری از برده ها – در شهرهای
جکسون، می سی سی پی و ویکسبرگ، می سی سی پی پرداختند. او از ۱۸۵۰ تا ۱۸۶۱ میلادی به طور موفقیت تجارت ها و برده های خود را مدیریت می کرد و از ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۰ میلادی برای دو دوره در مجلس نمایندگان ایالتی می سی سی پی خدمت کرد. خدمت در ارتش ایالات مؤتلفه. در ۱۸۶۱ میلادی، زمانی که می سی سی پی خواهان تجزیه از اتحادیه شد، آدامز به عنوان عضو یک کمیسیون از می سی سی پی به لوئیزیانا فرستاده شد. در این سمت خود، او به جدایی لوئیزیانا از اتحادیه نیز کمک کرد. در فوریه همان سال، ایالات مؤتلفه آمریکا در مانتگامری، آلاباما تشکیل شد. رئیس جمهور جفرسون دیویس، سمت مسئول عمومی خدمات پُستی را در کابینه به آدامز پیشنهاد کرد، اما وی این سمت را رد کرد. پس از تسویه حساب منافع بانکداری خود، او یک هنگ سواره نظام «ویرت آدامز» را در اوت ۱۸۶۱ میلادی به عنوان بخشی از ارتش ایالات مؤتلفه در ممفیس، تنسی ساخت و نام نویسی را آغاز کرد. چندی بعد در ماه سپتامبر همان سال، به فرماندهی وی دستور داده شد تا به کلمبوس، کنتاکی رفته و از آنجا در ماه اکتبر به مرکز فرماندهی ژنرال آلبرت سیدنی در بولینگ گرین، کنتاکی برود. در آنجا، آنها همراه با ارتش مؤتلفه، به عنوان
در نبردی جنگیدند که منتج به عقب نشینی آنها به نشویل، تنسی و متعاقباً به کورینت، می سی سی پی شد. بعدها در نبرد شایلو، آنها در راست ترین جناح پیاده نظام مستقر گردیده بوده و در کنار رود تنسی در قلعه گریر جنگیدند. در هنگام محاصره کورینت، آنها مشغول به وظیفه دیده بانی بودند. پس از آن، چهار گروهان هنگ آنها به طور تهاجمی حمله نموده و عناصر ارتش اتحادیه را تا دو مایل در نزدیکی بونویل، می سی سی پی تعقیب کردند. آدامز که به عنوان سرهنگ در کنار ژنرال استرلینگ پرایز خدمت می کرد، بعدها هنگ خود را با هنگ دیگری از ایالت آرکانزاس تحت فرماندهی سرهنگ ویلیام اف. سلیمونز در ایوکا، می سی سی پی ملحق کرد. هنگام ترک کردن ژنرال پرایز، آدامز یک واگن های پُر از مهمات نیروهای ارتش اتحادیه را در کورینت دستگیر کرد. دستورهایی که وی داشت، او را به سوی شهرستان واشینگتن، می سی سی پی هدایت کرد. در آنجا، او از مزرعه های محلی محافظت نموده و تحرکات قوا در داخل و حومه ویکسبرگ را زیر نظر داشت. پس از سقوط ویکسبرگ، هم هنگ وی هم سواره نظام ۲۸ می سی سی پی از هم پاشیده و واحدهای را نظارت می کردند که تحت فرماندهی ژنرال ویلیام تکامسه شرمن در حال پیشروی به
مواضع تحت تسلط ایالت مؤتلفه بودند. آدامز در سپتامبر ۱۸۶۳ میلادی به درجه نظامی سرتیپ ترفیع نموده و به عنوان فرمانده تیپ ی گماشته شد که از هنگ خود وی و هنگ سرهنگ لوگان تشکیل شده بود. در فوریه ۱۸۶۴، او دستور دریافت نمود تا به پیشروی های ژنرال شرمان در مریدیان، می سی سی پی حمله کند. در نزدیکی پایان جنگ، او در کنار ژنرال نیتن بدفورد فارست در آلاباما خدمت می کرد. او و هنگ وی در ۴ مه ۱۸۶۵ در نزدیکی ایستگاه رامزی در شهرستان سومتر، آلاباما تسلیم شدند. پیام خداحافظی وی دو روز بعد به فرماندهی اش ارایه گردید. قول شرف وی منتسب به ۱۲ مه ۱۸۶۵ در گینسویل، آلاباما است. اواخر زندگی و مرگ. پس از پایان جنگ داخلی آمریکا، آدامز در ویکسبرگ و جکسون، می سی سی پی مسکن گزین شد. در ۱۸۸۰ میلادی، او به عنوان مسئول عایدات ایالت می سی سی پی گماشته شد. وی در ۱۸۸۵ میلادی از سمت خود کنار رفت و سمت مسئول پُست جکسون که از سوی رئیس جمهوری گروور کلیولند انتصاب یافته بود، پذیرفت. آدامز در ۱۸۸۸ میلادی از سوی جان اچ. مارتین، دبیر روزنامه نیو میسیسیپین (New Mississippian) که طرفدار وفادار منع مسکرات و دادخواه اصلاحات بود، مورد حملات متعدد قرار گرفت. آ
دامز، علاوه بر سایر موارد، به خاطر این مورد نکوهش مارتین قرار گرفت که در پرونده قتل سرهنگ جونز اس. همیلتون شاهد شخصیتی بود و باعث شد تا وی در نهایت از اتهام قتل رودریک دی. گرامبر دبیر روزنامه فوق و همکار مارتین در یک دوئل جاده ای، تبرئه شود. آدامز زمانی که در ۱ مه ۱۸۸۸ در جاده پرزیدنت در جکسون با یک مرد دیگر در حال قدم زدن بود، مارتین را دید که از جهت مخالف از نزدیکی گوشه جاده آمایت می آید. پس از یک مشاجره لفظی، هر دو مرد با استفاده از هفت تیر خود بر یکدیگر شلیک کردند، در این درگیری آدامز سه بار و مارتین شش بار شلیک نمودند. هر دو مرد تقریباً بلافاصله کشته شدند و آدامز در قلب و مارتین در سینه، پای و دست شلیک کردند. وی در گورستان گرینوود در جکسون به خاک سپرده شد.
واسیلیوکا (به لاتین: Vasilyevka) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان علم الدین واقع شده است. واسیلیوکا ۶٬۴۲۲ نفر جمعیت دارد.
اودارنیک (به لاتین: Udarnik) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان چوی واقع شده است. اودارنیک ۲۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تورت کول (به لاتین: Tört-Kül) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان چوی واقع شده است. تورت کول ۶۱۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ویلی بلونت (Willie Blount) (زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۷۶۸ - درگذشتهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۸۳۵)، سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۵ به عنوان فرماندار ایالت تنسی خدمت نمود. تلاش های بلونت برای افزایش بودجه و تعداد سربازان در جریان جنگ ۱۸۱۲ سبب شد که تنسی لقب «ایالت داوطلب» را کسب نماید. او برادر ناتنی ویلیام بلونت جوانتر، فرماندار قلمروی جنوب غربی بود. وی عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه نیز بود. اوایل زندگی. ویلی (که وایلی تلفظ می شود) در بلونت هال در شهرستان برتی در استان کارولینای شمالی در خانوادهٔ جیک بلونت و خانم دوم اش هنا سالتر بلونت، متولد شد. وی در کالج نیوجرسی (پرینستون امروزی) و کالج کینگز (کلمبیای امروزی) درس خواند. در دههٔ ۱۷۸۰ بلونت همراه با قاضی جان ستگیریوس در نیوبرن واقع در کارولینای شمالی حقوق خواند و در کانون وکلای کارولینای شمالی پذیرفته شد. در سال ۱۷۹۰، ویلیام برادر ویلی به عنوان فرماندار ایالت جدیداً ایجاد شدهٔ قلمروی جنوب غربی تعیین شد و ویلی او را به قلمروی جدید همراهی نمود تا به صفت منشی خصوصی او خدمت نماید. زمانی که در سال ۱۷۹۶ تنسی به عنوان ایالت پذیرفته شد، قانون گذاران ایالتی بلونت را به دادگاه
عالی قانون و انصاف (عالی ترین دادگاه در آن زمان) منصوب نمودند، هرچند که بلونت این منصب را یا رد نمود یا بدون ارائهٔ هرگونه دیدگاهی استعفا نمود. بعد از مرگ ویلیام بلونت در سال ۱۸۰۰، ویلی بلونت مسئولیت امور مالی خانواده را به دوش گرفت و به زودی متوجه این موضوع شد که سرمایه گذاری های پُر مخاطرهٔ برادراش بالای زمین سبب بدهکاری شدید خانواده شده است. در سال ۱۸۰۲ بلونت به شهرستان مونتگومری ایالت تنسی نقل مکان نمود و در آنجا مزرعهٔ بزرگی را ایجاد و به تدریج به اعادهٔ امور مالی خانواده آغاز نمود. وی از سال ۱۸۰۷ تا ۱۸۰۹ از شهرستان مونتگومری در مجلس نمایندگان تنسی نمایندگی نمود. فرماندار. در سال ۱۸۰۹ بلونت برای تصدی پُست فرمانداری با ویلیام کوک، سناتور و مرزبان سابق ایالات متحده (دورهٔ تصدی جان سویر محدود بود)، به رقابت پرداخت. تغییرات جمعیت به نفع تنسی میانه و غرب به سوی خانه کوک در تنسی شرقی آغاز شده بود و بلونت با اخذ ۱۳٬۶۸۶ رأی دربرابر ۸٬۴۳۵ رأی پیروز انتخابات شد. وی در سال های ۱۸۱۱ و ۱۸۱۳ بدون مخالفت مجدداً در این سمت انتخاب شد. دورهٔ فرمانداری بلونت مانند دورهٔ فرمانداری اسلافش، سویر و آرچیبالد روان، صرف رسیدگی به
منازعات سرخ پوستان و مهاجرین سفیدپوست شد. بلونت مصرانه به دنبال به دست آوردن زمین از قبیلهٔ چروکی و چیکاسا بود و تلاش کرد تا فعالیت های چیکاسا و کریک متخاصم را سرکوب نماید. در اوایل دورهٔ فرمانداری اش در یک نامهٔ به ویلیام ایوستین وزیر جنگ پیشنهاد کرد که قبیلهٔ چروکی باید به زمین های غرب رودخانهٔ می سی سی پی تغییر مکان داده شود، اقدامی که دو دهه بعد توسط رئیس جمهور اندرو جکسون انجام شد. بلونت همچنین قبایل شمالی را به خاطر تشویق کریک ها به آزار و اذیت مهاجرین سفیدپوست مورد سرزنش قرار داد و در یک بازهٔ از زمان ایوستین درخواست نمود تا نیروهای نظامی را به منظور قطع ارتباط بین قبایل شمالی و جنوبی اعزام نماید. در زمان تصدی بلونت، ایالت تنسی به پنج حوزه قضائی تقسیم شد. وی تدابیر ضد جعل را توشیح نمود و قانونی را برای حل و فصل دعوی متضاد زمین از دورهٔ قبل از پذیرش تنسی به عنوان یکی از ایالت های ایالات متحده، وضع کرد. بلونت همچنین در تلاش پیشرفت های ناوبری یا علم تعیین مسیر برای کشتی و هواپیما وغیره، نظارت بر تکمیل جاده کومبرلند (که نشویل و ناکسویل را با هم متصل می نماید) و خواهان ایجاد مسیر آبی قابل کشتی رانی از تنسی
به موبایل در آلاباما بود. بلونت در جریان دورهٔ دوم و سوم فرمانداری اش سرگرم جنگ سال ۱۸۱۲ بود. در جریان چند ماه اول جنگ، با فقدان ارتباط با وزارت جنگ دست و پنجه نرم کرد؛ زیرا منتظر بود تا اجازهٔ داده شود که شبه نظامیان (به رهبری اندرو جکسون که شخص دائماً بی حوصله بود) را از جنوب به نیواورلیان سوق دهد. بعد از قتل عام فورت مایمز در سال ۱۸۱۳ در یک فراخوان برای حمله یا واکنش خصمانه که توسط بلونت صادر شد، به تعداد ۳٬۵۰۰ داوطلب جمع شدند. این تعداد داوطلب به دو بخش تحت رهبری جکسون و جان کوک تقسیم شدند و بلونت به نیروهای مستقر در جنوب دستور سرکوب قبایل متخاصم کریک را صادر نمود. بلونت توانست مبلغ ۳۰۰٬۰۰۰ دلار برای این لشکرکشی جمع آوری نماید، مبلغی که در آن زمان شگفت آور بود. تعداد شگفت انگیز داوطلبان سبب شد که ایالت تنسی لقب «ایالت داوطلب» را به خود اختصاص دهد. بلونت در پایان جنگ سال ۱۸۱۲ در اوج محبوبیت خود قرار داشت. جی.جی.ام. رمزی در مورد نوشت «محبوبیت ویلی در میان توده ها ندرتاً برابر بوده است». در سال ۱۸۱۵، به دلیل محدودیت های دورهٔ قانون اساسی وی نتوانست برای چهارمین دورهٔ متوالی به عنوان فرماندار تعیین شود. اواخ
ر زندگی. در سال ۱۸۲۷ بلونت برای تصدی پُست فرمانداری با سام هیوستون عضو برحال کنگره و نیوتن کنون عضو سابق کنگره (دورهٔ تصدی جان ویلیام کارول محدود بود)، وارد رقابت انتخاباتی شد، اما با اخذ صرف ۱٬۷۸۴ رأی در برابر ۴۴٬۲۴۳ رأی هیوستون و ۳۲٬۹۲۹ رأی کنون، در جایگاه سوم ایستاد. بلونت در سال ۱۸۳۴ نماینده شهرستان مونتگومری در کنوانسیون قانون اساسی ایالتی بود که پیش نویس قانون جدیدی را برای جایگزینی قانونی که از سال ۱۷۹۶ (زمانی که ایالت ستنی به عنوان یکی ایالت های آمریکا پذیرفته شد) نافذ بود، تهیه کرد و این قانون با قانون اساسی سال ۱۸۷۰ که هنوز هم نافذ است، مشابهت های زیادی دارد. یکی از تفاوت های عمده بین قانون اساسی سال ۱۸۳۴ و قانون ماقبل آن این بود که، نسبت به سند قبلی این قانون اختیارات خیلی وسیعی به قوهٔ مجریه اعطاء نموده بود. بلونت در ۱۰ سپتامبر سال ۱۸۳۵ در نشویل فوت نمود و در قبرستان گرینوود در کلارک اسویل به خاک سپرده شد. در سال ۱۸۷۸ دولت ایالتی بنای یادبودی بزرگی بر روی مرقد وی گذاشت. خانواده و میراث. بلونت در سال ۱۸۰۲ با لوچندا بیکر ازدواج نمود. آن ها دو دختر به نام های الیزا آن بلونت و لوچندا بلونت داشتند. بلو
نت برادر جوان ناتنی ویلیام بلونت امضاءکنندهٔ قانون اساسی ایالات متحده و فرماندار قلمروی جنوب غربی، بود. برادر ناتنی دیگر وی به نام توماس بلونت عضو کنگره از ایالت کارولینای شمالی بود و برادرزاده اش به نام ویلیام گرینجر بلونت از سال ۱۸۱۵ تا ۱۸۱۹ نماینده ناحیهٔ دوم تنسی در کنگره بود. ویلی بلونت پدر بزرگ هیل مک آلیستر بود که در دههٔ ۱۹۳۰ به عنوان فرماندار تنسی خدمت کرد. در سال ۱۸۰۳ بلونت کتاب درسی مدرسه ای را به نام شرح دینی شفاهی قانون اساسی تنسی را نشر نمود که توسط جورج رولستون سردبیر روزنامهٔ ناکسویل باستان به چاپ رسید. بلونت بعداً تصمیم گرفت تا تاریخ جامع ایالت را تحریر نماید اما این کار هرگز به انجام نرسید. شهرستان بلونت واقع آلاباما به خاطر همکاری او در جریان جنگ کریک، به افتخار ویلی بلونت نام گذاری شد.
به پایین نگاه نکن فیلمی، محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی الیسو سوبیلا و نشان دهنده زندگی پسری است که برای اولین بار سکس را کشف می کند. داستان. الوی ۱۹ ساله دانشجوی فیزیک است و همراه با پدر و مادرش در تجارت خانوادگی کار می کند. در گورستان شهر مجسمه های زینتی و سنگ قبر آماده می کند، یک روز او با الویرا یک دختر جوان اندلسی آشنا می شود، الویرا الوی را با سکس آشنا می کند و او را به کشف منطق ناشناخته روح و واقعیت سوق می دهد. از الوی دعوت می کند تا معشوق او شود و به او رابطه جنسی تانتریک را آموزش می دهد. الوی سعادت را کشف می کند.
انگشتر هوشمند یک دستگاه الکترونیکی با اجزای قابل حمل پیشرفته است که ویژگی های دستگاه های تلفن همراه را با ویژگی های نوآورانه مفید برای استفاده تلفن همراه ترکیب می کند. انگشتر هوشمند یکی از انواع لوازم خانگی هوشمند است که در خانه کاربرد زیادی دارد. انگشترهای هوشمند، که معمولاً به اندازه انگشترهای سنتی یا بزرگ تر هستند، ویژگی های یک دستگاه تلفن همراه مانند توانایی پرداخت و کاهش کنترل دسترسی را با کاربردهای نوآورانه محبوب مانند کنترل حرکات و ردیابی فعالیت ترکیب می کنند. انگشترهای هوشمند می توانند مستقیماً با تلفن های هوشمند یا دستگاه های سازگار (مانند رایانه شخصی) از طریق برنامه ها و وبگاه های مختلف ارتباط برقرار کنند. برخی از انگشترهای هوشمند می توانند بدون نیاز به تلفن همراه، در مواردی مانند تعامل با سیستم های پشتیبان ابری یا انجام عملکردهای مستقل، مانند ردیابی، فعالیت کار کنند. آنها معمولاًصفحه نمایش ندارند و بر اساس ارتباط متنی کار می کنند، مانند پرداخت در نزدیکی پایانه پرداخت، باز کردن قفل الکترونیکی در نزدیکی قفل، یا کنترل لوازم خانگی هنگام انجام حرکات در خانه. برخی از انگشترهای هوشمند دارای دکمه های فیزیک
ی یا خازنی هستند تا از آنها به عنوان مکانیزم فعال سازی برای فعالیتهایی از قبیل شروع یک حرکت یا برقراری تماس تلفنی استفاده کنند. در سال ۲۰۱۳، شرکت انگلیسی McLear، که توسط جان مک لیر، کریس لیچ و جو پرنسیپ تأسیس شد، اولین انگشتر هوشمند را برای فروش عرضه کرد. کاربرد. یکی از کاربردهای اصلی انگشتر هوشمند این است که به عنوان یک وسیله ارتباطی عمل می کند و به طور مؤثر نیاز به حمل کارت اعتباری، کلید در، کلید ماشین و احتمالاً حتی کارت شناسایی یا گواهینامه رانندگی را از بین می برد. کاربردهای دیگر می توانند شامل اتصال به تلفن هوشمند به منظور آگاه شدن کاربر از تماس های دریافتی، متن، ایمیل و موارد دیگر. استفاده به عنوان کنترل کننده مبتنی بر حالت، به کاربر این امکان را می دهد تا اقدامات مختلفی را با یک حرکت ساده دست انجام دهد و مسافت پیموده شده در یک بازه زمانی مشخص، خواب، ضربان قلب و موارد مشابه را اندازه گیری کرده و میزان کالری مصرفی کاربر را پیگیری کند. منابع. ویکی پدیای انگلیسی https://en.wikipedia.org/wiki/Smart_ring
صدای پیشرو ()، عبارت است از پیشرفت طولیِ یک خط ملودی تنها (یا پارت موسیقی) و تعامل آن با دیگر خطوط برای ایجاد هارمونی. در موسیقی کلاسیک، این روش مطابق با اصولِ رایجِ آهنگسازی و تکنیک های هارمونی و کنترپوان در دوران قواعد مشترک است. توجه ویژه به صدای پیشرو در دوران قواعد مشترک از اهمیت بالایی برخوردار بود، اگرچه در موسیقی جاز و پاپ نیز توجه جدی به صدای پیشرو، با درجات مختلف نشان داده می شود. تاریخچه. زمانی که هاینریش شنکر (تحلیل گر و تئوریسین موسیقی اهل اتریش)، بر اهمیتِ «صدای پیشرو» در کنترپوان آزاد تأکید کرد، این اصطلاح به عنوان یک مفهوم مستقل، گسترش یافت. او می نویسد: در واقع، شنکر تئوری صدای پیشرو را فقط برای بخشی از قواعد کنترپوانتال ارائه نکرد، بلکه نشان داد که چگونه از قواعد هارمونی جدایی ناپذیرند و چگونه یکی از اساسی ترین جنبه های آهنگسازی را تشکیل می دهند. مثال. پارتیتور زیر، چهار میزان از مقدمهٔ پرلود و فوگ در دو ماژور (BWV 846)، کلاویه خوش آهنگ، کتاب اول، اثرِ یوهان سباستیان باخ است. در این مثال تحلیلی از هارمونی این قطعه را ارایه می دهد که حرف (a) پارتیتور اصلی را نشان می دهد و حروف (b) و (c)، نسخه