Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جف اسمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال بارو، باشگاه فوتبال سلتیک نیشن، باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال بیشاپ اوکلند، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، باشگاه فوتبال ویتبای تاون، باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون، باشگاه فوتبال پورت ویل، باشگاه فوتبال روچدیل، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
مایلس جود (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیتون اورینت اشاره کرد.
کونال ترومن (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سولیهال مورس، باشگاه فوتبال لیمینگتون، و باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
استفن واکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال میدلزبرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان، و زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
ویل اسمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بارنزلی اشاره کرد.
مارک اینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال نیو میلز، باشگاه فوتبال هاید، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
مت سادلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نورث همپتون تاون، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال کراولی تاون، باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، و باشگاه فوتبال استوک پورت کانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان، و زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
ویل لونگباتوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دونکستر راورز اشاره کرد.
ادریس کانو (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سیرالئون بازی کرده است.
لویس مونتروز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وایکام واندررز، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال فایلد، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال استوک پورت کانتی، باشگاه فوتبال یورک سیتی، و باشگاه فوتبال روچدیل اشاره کرد.
کریس تمپلمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برچین سیتی، باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک، و باشگاه فوتبال دومبارتون اشاره کرد.
لی نیکولز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال نورث همپتون تاون، باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
دنی ویلیامز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کندال تاون، باشگاه فوتبال کلیترو، باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل، باشگاه فوتبال چستر، باشگاه فوتبال یونایتد آف منچستر، و باشگاه فوتبال دیزلی هیل اشاره کرد.
داریل دافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال گوآ، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال سالگائوکار، باشگاه فوتبال فالکیرک، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال برچین سیتی، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
نیک هاگتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نانت ویچ، باشگاه فوتبال فلیتوود، و باشگاه فوتبال فایلد اشاره کرد.
راس سایکس (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی اشاره کرد.
ریچارد اوفیونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال، باشگاه فوتبال بلیث اسپارتانس، باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه ورزشی استانبول اسپور، باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال گیتزهد، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال اوسترشوندس، باشگاه فوتبال چونام دراگونز، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده است.
توبیاس میکلسون (; بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پورت ویل و باشگاه فوتبال استون ویلا اشاره کرد.
تونی لورمور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال هینور تاون، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، باشگاه فوتبال منزفیلد تاون، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
ادی هاچینسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ساتون یونایتد، باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال کراولی تاون، باشگاه فوتبال هاوانت و واترلوویل، باشگاه فوتبال ایست بورن بورو، و باشگاه فوتبال همپتون و ریچموند بورو اشاره کرد.
برد واکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شروزبری تاون، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال ورکسام، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
افتخار دیگر ارزشی ندارد یک نمایشنامهٔ کمدی-درام به قلمِ مکسول اندرسون و لورنس استالینگز است که در سال ۱۹۲۴ به روی صحنه رفت و از لحاظ تجاری بسیار موفق بود و به مدت طولانی بر روی صحنه در تئاتر برادوی باقی ماند. در این نمایشنامه لوئیس وولهایم هنرنمایی می کرد و موضوع آن دربارهٔ رقابت عشقی دو افسرِ سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در خلال جنگ جهانی اول در فرانسه است. شهرت این نمایشنامه به سبب محتوای نامتعارف و به دور از نزاکت، اما «بسیار خوشایند و دلچسب» و همچنین تلاش هایی برای سانسور کردنش توسط گروه های نظامی و مذهبی بود.
نبردناو کلاس "قیصر فریدریش سوم" کلاسی از پنج نبردناو نیروی دریایی امپراتوری آلمان بود که بین سال های ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۱ تولید شدند. طراحی و توسعه. نبردناو کلاس "قیصر فریدریش سوم" به منظور دفاع ساحلی طراحی و تولید شدند. با وجود کفایت تسلیحات اصلی شامل چهار توپ ۲۴ سانتی متری برای انجام این وظیفه، امکان برابری آن با آتشبارهای قدرتمندتر هم عصران خارجی وجود نداشت. با وجود این که تصور می شد با توجه به وزن این نبردناوها، تسلیحات اصلی آن ها بسیار ضعیف است اما چهارده توپ ثانویه ۱۵ سانتی متری، در جایگاه های محافظت شده، آن را مناسب هدف مقرر شده از تولید آن ها ساخته بود. با وجود ضخامت ۳۰ سانتی متری کمربند اصلی، نبردناوهای این کلاس محافظت ضعیفی داشتند. این کمربند در تمامی طول آن بسیار باریک بود و هنگام بارگیری کامل تماما در آب فرو می رفت تا قسمت بالایی نبردناو حتی در مقابل آتش توپ های کالیبر متوسط از هر فاصله ای نیز آسیب پذیر باشد. قسمت پایین کمربند ۱۷ سانتی متر ضخامت داشت و هنگام بارگیری معمول حدود ۱ متر زیر آب بود. بدین شکل در صورت اندکی چرخش یا بارگیری سبک تر انتهای کمربند در سطح آب قرار می گرفت. بر روی نبردناوهای این کلاس ه
یچ کمربند نصب نشده بود.
مسیحیت در یمن یک اقلیت دینی است. قانون اساسی یمن از آزادی دینی یاد کرده است. شهر عدن سه کلیسا دارد. شهر صنعا هم خدمات پروتستان هفتگی دارد. مسیحیت در سده ششم، پیش از آنکه اسلام به یمن برود، دینی گسترده در قلمرو امروزین این کشور بود. پس از تاخت وتاز اتیوپی ها به یمن، پادشاهی آکسوم که در اتیوپی جای داشت از جامعهٔ مسیحی بومی پشتیبانی و تلاش کرد پیشرفت مسیحیت را در این سرزمین بهبود ببخشد. این رخداد به سرکوب کین جویانهٔ یهودیان یمن از سوی فرمانروایان تازه شان انجامید. امروزه. بر پایهٔ یک برآورد در سال ۲۰۰۸، سه هزار مسیحی در یمن زندگی می کنند که بیشتر آنها بیگانگان و همچنین باشندگان موقت هستند. پیو تمپلتون پروژهٔ آیندهٔ دینی جهان، شمار مسیحیان یمن را چهل هزار تن برآورد می کند. نزدیک ۴ هزار کاتولیک در یمن می زیند که به معاونت عربستان وابستگی دارند. دانشنامهٔ جهانی مسیحی، ویرایش دوم، پوشینه ۱، کلیسای ارتدکس اتیوپی و کلیسای ارتدکس روسیه را به عنوان بزرگ ترین شاخه ها در یمن بازگو می کند. شهر عدن سه کلیسای کاتولیک و یک کلیسای انگلیکان دارد. شهر صنعا هم خدمات پروتستان هفتگی دارد. گروه های مسیحی از چندین کشور در یمن فعال ه
ستند. چند بیمارستانِ بنیادهای مسیحی خارجی هم در یمن کار می کنند. پروتستان ها کمتر از یک درصد از مردمان یمن را تشکیل می دهند. یک جماعت باپتیست آمریکایی وابسته به بیمارستانی در جبله وجود دارد. کلیسای انگلیکان گرداندن دو درمانگاه خیریه در عدن را بر دوش دارد. برخی می گویند که پیوندهای میان مسیحیان و مسلمانان به آزادی دینی کمک می کند. روی گرداندن از اسلام به مسیحیت از سوی دولت به رسمیت شناخته نشده است. یک پژوهش در سال ۲۰۱۵ برآورد می کند که ۴۰۰ مسیحی با پیشینهٔ مسلمانی در این کشور زندگی می کنند. بودوباش مسیحیان در یمن به سده چهارم پس از میلاد برمی گردد که شماری از حیمیری ها را در خود جای می داد. امروزه، آمار رسمی از شمار آنها در دست نیست، ولی میان ۳۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ نفر برآورد می شوند که بیشتر آنها پناهنده یا باشندگان موقت هستند. روی گرداندن از اسلام و پایه گذاری بنیادهای دینی در قانون اساسی و در جایگاه حقوق قانونی به رسمیت شناخته نشده است.
آرتور ژرژ تورس گومز آرائوخو آموریم (زاده ۱ ژانویه ۱۹۷۲)، که معمولاً با نام آرتور ژرژ شناخته می شود، بازیکن سابق فوتبال و سرمربی کنونی فوتبال اهل پرتغال است. که هم اکنون هدایت باشگاه ورزشی الریان را برعهده دارد. دوران مربیگری. ژرژ، مربی گری را با باشگاه فوتبال فامالیکاو آغاز کرد و توانست با کسب مقام سوم در دسته چهارم فوتبال پرتغال، آن ها را به پلی آف صعود سوق دهد، هر چند که در نهایت صعود را از دست دادند. سپس مدتی با تیم زیر ۱۹ سال براگا مشغول بود تا این که در سال ۲۰۱۲ سرمربی باشگاه فوتبال براگا بی شد و با این تیم در سگوندا لیگا فعالیت داشت اما ۴ ماه بعد این شغل را ترک کرد. در سال ۲۰۱۳ سرمربی تیرسنسه شد و در سال ۲۰۱۷ بار دیگر، به براگا بازگشت و هدایت جوانان این باشگاه را برعهده گرفت. و پس از کسب رتبه سوم و نتایج قابل قبول، در سال ۲۰۲۰ سرمربی تیم زیر ۲۳ سال این باشگاه گردید. در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴ در دیدار فینال رقابت های کوپا لیبرتادورس باشگاه فوتبال بوتافوگو روبروی باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو به میدان رفت و موفق شد با نتیجه ۱-۳ در این بازی به پیروزی برسد و جام قهرمانی این مسابقات را برای اولین بار در تاریخ این باش
گاه از آن خود کند. زندگی شخصی. پسر او، که مانند پدرش، آرتور ژرژ نام دارد نیز بازیکن فوتبال است که همانند پدرش، در دوره ای برای براگا به میدان می رفت.
استوروفسن یک فاجعهٔ سیل بود که در ژوئیهٔ ۱۷۸۹ شرق نروژ را درنوردید. در این فاجعه ۶۳ نفر ناپدید شدند، هزاران خانه نابود شدند و هزاران دام نیز از بین رفتند. در این سیل رودخانه های گلوما و گودبراندسدالسلوگن طغیان کردند و سطح آب میوسا نیز به ده متر بالاتر از سطح نرمال خود رسید. کارخانه مس کویکنه بر اثر سیل متحمل آسیب زیادی شد و این عملاً به کار معادن پایان داد.
سیل های هولمفرث به مجموعه ای از سیل های شدید اشاره دارد که در دره هولم، یورک شر غربی، انگلستان رخ داده اند و هولمفرث و دیگر سکونتگاه های این دره را تحت تأثیر قرار داده اند. نخستین واقعهٔ ثبت شده از این مجموعه سیل ها مربوط به سال ۱۷۳۸ و آخرین آن ها مربوط به سال ۱۹۴۴ است. شدیدترین سیل از این مجموعه در اوایل صبح روز ۵ فوریهٔ ۱۸۵۲ رخ داد و باعث سقوط خاکریز مخزن سد بلبری و منجر به مرگ ۸۱ نفر شد. این سیل از نظر تلفات جانی ناشی از سیل و رانش زمین در تاریخ بشریت، به عنوان بیست و سومین حادثهٔ جدی در سراسر جهان ثبت شده است. ۱۷۳۸. باران شدید و طوفان باعث شد که آب رود هولم از کناره های آن خارج شود و منجر به جاری شدن سیل در دره شود. اگرچه به زمین های کشاورزی خسارت وارد شد، اما این حادثه تلفات جانی نداشت. ۱۷۷۷. در پی طوفان شدید در روز چهارشنبه ۲۱ ژوئیهٔ ۱۷۷۷، آب رود هولم از کناره های آن خارج شد و باعث جاری شدن سیل در دره شد. در این حادثه سه نفر غرق شدند و یک کلیسای سنگی که در سال ۱۴۷۶ ساخته شده بود، تخریب شد. این کلیسا در سال بعد با بودجهٔ تأمین شده از سوی لباس فروشان محلی بازسازی شد. ۱۸۲۱. در پی باران شدید و طوفان در ۲۱ س
پتامبر ۱۸۲۱، آب رود هولم دوباره در درهٔ اطراف هولمفرث جاری شد، اما این حادثه هیچ تلفات جانی نداشت. ۱۸۵۲. سیل سال ۱۸۵۲ زمانی رخ داد که خاکریز مخزن بلبری فرو ریخت و ۸۶ میلیون گالون آب در رود هولم رها شد. این حادثه باعث مرگ ۸۱ نفر و وارد شدن خسارت زیادی به اموال مردم در دره شد و بسیاری را بی خانمان و بی کار کرد. ساختمان ها و بناهای تخریب شده شامل چهار آسیاب، ده کارگاه رنگرزی، سه کورهٔ خشک کن، ۲۷ کلبه، خانهٔ هفت نفر از بازرگانان، هفت مغازه، هفت پل عبوری از رودخانهٔ هلم، ده انبار، هشت انبار غله و اصطبل بود. سقوط خاکریز سد در حدود ساعت ۱:۰۰ روز ۵ فوریهٔ ۱۸۵۲ و در پی یک دوره باران شدید رخ داد. ماجرای این سیل به تیتر نخست صفحهٔ اول روزنامهٔ "لندن" "استاندارد" تبدیل شد. نتایج یک تحقیق پس از وقوع فاجعه نشان داد که مخزن سد «در ساخت اولیهٔ خود دارای نقص بوده» و «مسئولان به دلیل اجازه دادن به مخزن بلبری برای ادامهٔ کار در وضعیت خطرناک با آگاهی کامل آن وضعیت، و خودداری از پایین آوردن گودال زباله، مرتکب سهل انگاری بزرگی شده و در این حادثه مقصر هستند». ۱۹۴۴. در دوشنبهٔ ویت، ۲۹ مه ۱۹۴۴، یک سیل ناگهانی که به دنبال یک رعد و برق
شدید جاری شد، باعث مرگ سه نفر در درهٔ هولم شد. به دنبال محدودیت های گزارش دهی به دلیل جریان داشتن جنگ جهانی دوم، این حادثه به طور گسترده ای گزارش نشد و یک هفته بعد تحت الشعاع حمله به نرماندی قرار گرفت. این امر منجر به سردرگمی در مورد علت دقیق سیل شد، اما تأیید شد که مخزن بلبری در این حادثه مقصر نبوده است. گمانه هایی وجود داشت که مخزن سد در واقع مانع از شدیدتر شدن سیلاب شده است. اسیران جنگی اهل آلمان که در این منطقه مستقر بودند، به نجات ساکنان و اموال محلی کمک کردند. در پی وقوع این حادثه، خسارت های زیادی به اموال مردم در دره وارد شد: ۱۷ آسیاب، ۶۱ مغازه و ۱۰۹ خانه به زیر آب رفتند. جفری رایلی (۱۹۲۹–۲۰۰۵)، که در زمان این رویداد ۱۴ ساله بود، به پاس تلاش هایش برای نجات جان یک زن مسن گرفتار در سیل، نشان صلیب جرج را دریافت کرد. این زن و پدر جفری، که او نیز سعی داشت آن زن را از غرق شدن نجات دهد، هر دو در سیل جان خود را از دست دادند. جفری در ابتدا مدال آلبرت را دریافت کرد. با این حال، حکم سلطنتی در سال ۱۹۷۱ متوقف شد و او در ۶ مارس ۱۹۷۳ در کاخ باکینگهام این مدال را با صلیب جورج مبادله کرد.
مارموسِت گوئلدی یا میمون گوئلدی (نام علمی: Callimico "goeldii") یک میمون جهان جدید کوچک بومی آمریکای جنوبی است که در مناطقی از حوضه آمازون در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور و پرو زندگی می کند. این جانور، تنها گونه از سردهٔ Callimico است. مارموست های گوئلدی به رنگ سیاه یا قهوه ای مایل به سیاه هستند و موهای سر و دم آن ها گاهی دارای هایلایت های قرمز، سفید یا قهوه ای-نقره ای است. بدن آن ها حدود و دُم آن ها حدود طول دارد. مارموست گوئلدی، نخستین بار در سال ۱۹۰۴ توصیف شد و سردهٔ "کالیمیکو (Callimico)" را به یکی از جدیدترین سرده های میمون تبدیل کرد. این گونه در طبقه بندی قدیمی تر، گاهی در خانوادهٔ خودش Callimiconidae و گاهی همراه با مارموست ها و تامارین ها در زیرخانوادهٔ میمون های پنجه ای در خانوادهٔ میمون های شنل پوش قرار می گرفت. ویژگی ها. ماده ها در ۸٫۵ ماهگی و نَرها در ۱۶٫۵ ماهگی به بلوغ جنسی می رسند. دورهٔ بارداری از ۱۴۰ تا ۱۸۰ روز، متغیر است. بر خلاف دیگر میمون های جهان جدید، آن ها توانایی زایمان دو بار در سال را دارند. مادر در هر بارداری یک نوزاد دارد، در حالی که بیشتر گونه های دیگر خانوادهٔ Callitrichidae معم
ولاً دوقلو به دنیا می آورند. در ۲ تا ۳ هفتهٔ نخست، مادر به عنوان مراقب اصلی عمل می کند. نوزاد شیرخوار پس از حدود ۶۵ روز از شیر گرفته می شود. نسبت تعداد ماده ها به نرها، ۲ به ۱ است. امید به زندگی این جانوران در وضعیت اسارت، حدود ۱۰ سال است. در فصل مرطوب، رژیم غذایی آن ها شامل میوه ها، حشرات، عنکبوت ها، مارمولک ها، قورباغه ها و مار است. در فصل خشک، آن ها از قارچ ها تغذیه می کنند و تنها پستانداران استوایی هستند که به این منبع غذایی، وابسته اند. آن ها در گروه های اجتماعی کوچک (تقریباً شش فرد) زندگی می کنند که بیشتر اوقات در نزدیک یکدیگر قرار دارند و از طریق فریادهایی با صدای بلند، با هم ارتباط برقرار می کنند. آن ها همچنین به تشکیل گروه های چندگونه ای با تامارین ها مانند تامارین لب سفید و تامارین قهوه ای معروف هستند. این گونه، نام خود را از کاشف خود، طبیعت شناس سوئیسی-برزیلی، امیل آگوست گوئلدی گرفته است.
ماه گرفتگی مهٔ ۲۰۲۲ () یک ماه گرفتگی کامل است که در دوشنبه، ۱۶ مهٔ ۲۰۲۲، به عنوان اولین رویداد از دو ماه گرفتگی کامل در سال ۲۰۲۲ رخ می دهد. دومین ماه گرفت در ۸ نوامبر رخ خواهد داد. این ماه گرفتگی تاریک خواهد بود و قسمت شمالی ماه از مرکز سایهٔ زمین می گذرد. این اولین ماه گرفتگی مرکزی ساروس ۱۳۱ است. ماه گرفتگی های ۲۰۰۱–۲۰۵۰. در این دورهٔ ۵۰ ساله ۱۰ ماه گرفتگی کامل رخ خواهد داد:
سیل ها در سن پترزبورگ به خیزش آب در قلمروی سن پترزبورگ، شهری بزرگ در روسیه و پایتخت سابق این کشور اشاره دارد. این سیل ها معمولاً در اثر طغیان دلتای رود نوا و خیزش آب در قسمت شرقی خلیج نوا ایجاد می شوند، اما گاهی اوقات در اثر ذوب شدن برف نیز به وجود می آیند. سیل در سن پترزبورگ زمانی ثبت می شود که سطح آب نسبت به سنجهٔ معیار تعبیه شده در مؤسسهٔ معدن سن پترزبورگ، به بالای ۱۶۰ سانتی متر برسد. از زمان تأسیس این شهر در سال ۱۷۰۳، بیش از ۳۰۰ سیل در آن رخ داده است. انتظار می رود که با احداث سد سن پترزبورگ، که در سال ۱۹۷۸ آغاز شد و در سال ۲۰۱۱ به پایان رسید، موجب محافظت از این شهر در برابر سیل های ویرانگر شود. این سد آخرین قسمت تکمیل شده از جاده کمربندی سن پترزبورگ است. اولین بهره برداری از این سد برای مهار آب ورودی بالتیک به خلیج نوا در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۱ انجام شد و منجر به کاهش خیزش آب به ۱٫۳ MASL شد که زیر سطح سیل برابر با ۱٫۶ متر مربع است، و از سیل شمارهٔ ۳۰۹ در تاریخچهٔ این شهر و وارد شدن حدود ۱٫۳ میلیارد روبل خسارت احتمالی جلوگیری کرد. بزرگترین سیل ها. در جدول زیر ۵۰ سیل بزرگ بین سال های ۱۷۰۳ و ۲۰۰۳ فهرست شده اند. بزر
گ ترین سیل در سال ۱۸۲۴ رخ داد و منجر به کشته شدن صدها نفر شد. این سیل الهام بخش شعر "سوارکار برنزی" اثر الکساندر پوشکین بود. یکی از سیل های بزرگ اخیر (۲۳۹ سانتی متر) در ۸–۹ ژانویهٔ ۲۰۰۵ به واسطهٔ وقوع گردباد اروین رخ داد. در پی وقوع این سیل، شش ایستگاه مترو تعطیل شد. سه سیل دیگر نیز در سال ۲۰۰۸ رخ دادند که همگی زیر ۲۰۰ سانتی متر بودند.
سازمان های خدمات متحد () یا به اختصار یو. اس.او (USO) یک سازمان بزرگ خیریه غیرانتفاعی آمریکایی است که سرگرمی ها و اجراهای زنده ای توسط کمدین ها، بازیگران و نوازندگان و همچنین امکانات رفاهی-اجتماعی و سایر برنامه ها را برای اعضای نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فراهم می آورد. این سازمان از سال ۱۹۴۱ با وزارت جنگ ایالات متحده آمریکا و بعدها با وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (DoD) همکاری داشته است و به شدت به کمک های مالی خصوصی و دریافت وجوه، کالاها و سایر خدمات از سوی شرکت های مختلف دیگر و اهداکنندگان فردی متکی است. اگرچه این سازمان مبتنی بر قوانین کنگرهٔ آمریکا فعالیت می کند، اما یک سازمان دولتی محسوب نمی شود. این سازمان در جنگ جهانی دوم بنیان نهاده شد تا برای سربازان «خانه ای به دور از خانه شان» باشد و و سنت سرگرم ساختن نیروها و فراهم کردن امکانات رفاهی-اجتماعی را آغاز کرد. مشارکت در یو.اس.او یکی از راه هایی بود که ملت برای حمایت از نیروهای مسلح کشورشان در جنگ دست به دست هم دادند و در حدود ۱٫۵ میلیون نفر به نوعی خدمات خود را داوطلبانه را ارائه کردند. از همان آغاز، هالیوود مشتاق نشان دادن حس میهن پرستی خود بود
و افراد مشهور زیادی به صفوف ارائه دهندگان سرگرمی های یو.اس.او پیوستند. آنها به عنوان داوطلب به ارائه سرگرمی در پایگاه های نظامی در ایالات متحده و خارج از کشور پرداختند، و گاهی اوقات زندگی خود را با سفر یا اجرا در شرایط خطرناک به خطر می انداختند. در سال ۲۰۱۱، یو.اس.او نشان ملی هنر را دریافت کرد. سازمان های خدمات متحد دارای بیش از ۲۰۰ مکان در سراسر جهان و در ۱۴ کشور (با احتساب ایالات متحده آمریکا) و ۲۷ ایالت است. در طول جشنی به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد تأسیس این سازمان در سال ۲۰۱۶، ژنرال بازنشسته ارتش، جورج دبلیو کیسی جونیور، رئیس فعلی شورای حکام یو.اس.او، برآورد کرد که این سازمان در طول حیات خود به بیش از ۳۵ میلیون آمریکایی خدمت رسانی کرده است.
مامون یک سریال تلویزیونی کارآگاهی نروژی است که در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ از شبکه NRK1 پخش شد. تهیه کنندگان این سریال، وگارد استنبرگ اریکسن و برادرش جرموند اریکسن هستند. این سریال توسط سسلی موسلی کارگردانی شده است. نقش اصلی توسط جان اُیگارْدن ایفا می شود و سایر نقش های کلیدی توسط لنا کریستین الینگسن، نیلس اُله اُفتِبرو، اینگرد اِگِربِرگ، آنا باخه-ویگ، الکساندر تونبی روسلند، آندریه ساِتر و ترِیه استرومدال بازی می شوند.
لورا ترزا آلما تادما، بانو آلما تادما (متولد ۱۶ آوریل ۱۸۵۲ - فوت ۱۵ اوت ۱۹۰۹) یک نقاش انگلیسی متخصص در ترسیم تصاویر خانوادگی و ژانر زنان و کودکان بود. هجده نقاشی او در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد. شوهرش، لارنس آلما تادما، نیز نقاش بود. زندگی. لورا دختر دکتر جورج ناپلئون اپس (برادر دکتر جان اپس) است، او دو خواهر نقاش داشت (امیلی زیر نظر جان برت، پیشارافائلی، و الن زیر نظر فورد مادوکس براونآموزش دیده است) و ادموند گوسه و یک دلال سهام به نام رولند هیل شوهر خواهر او بودند. در دسامبر ۱۸۶۹، زمانیکه لارنس ۳۳ ساله بود، برای اولین بار لورای ۱۷ ساله را ملاقات کرد. (همسر اول لارنس در اردیبهشت همان سال درگذشته بود. او در نگاه اول عاشق لورا شد، حضور لورا در لندن (و این واقعیت که آثار لارنس فقط در انگلیس بیشترین فروش را داشت) باعث شد در ژوئیه ۱۸۷۰ وقتی لارنس بخاطر وقوع جنگ فرانسه و پروس، مجبور به ترک بریتانیا شد، انگلستان را برای زندگی انتخاب کند. لارنس که در ابتدای سپتامبر ۱۸۷۰ به همراه دختران کوچکش و خواهرش آرتجه به لندن رسید، لورا زمان خود را تلف نکرد و قرار شد که لارنس به لورا آموزش نقاشی بدهد. در این مدت لارنس به
لورا پیشنهاد ازدواج داد. از آنجایی که لارنس در آن زمان سی و چهار ساله و لورا فقط هجده ساله بود، پدر لورا در ابتدا با ازدواج آن دو مخالفت کرد. دکتر اپس در نهایت با این شرط که باید لورانس و لورا تا شناخت بهتر یکدیگر صبر کنند، با این ازدواج موافقت نمود. آنها در ژوئیه ۱۸۷۱ ازدواج کردند. اگرچه این ازدواج بدون فرزند بود، اما ماندگار و شاد بود. و لورا نامادری لارنس و آنا که از ازدواج اول لارنس بودند، شد. در سال ۱۸۷۳، سالن پاریس اولین نمایشگاه موفق لورا در نقاشی را به ارمغان آورد و در سال ۱۸۷۸، در نمایشگاه بین المللی پاریس، لورا به عنوان یکی از تنها دو زن هنرمند انگلیسی، آثار خود را به نمایش گذاشت. او در آکادمی سلطنتی هنر (از سال ۱۸۷۳)، گالری گروسونور و سایر مکان های لندن نمایشگاه های متعددی برگزار نمود. لورا تادما آثار خود را در کاخ هنرهای زیبا (موزه علم و صنعت شیکاگو) در نمایشگاه جهانی شیکاگو سال ۱۸۹۳ به نمایش گذاشت. همچنین گهگاه به عنوان تصویرگر، به ویژه برای "مجله انگلیسی مصور" کار می کرد، و به عنوان میزبان آنها در اقامتگاه های لندن در پارک ریجنتز و بعداً Grove End Road (یکی از خیابان های لندن) شناخته شده بود. ل
ورا آلما تادما در ۱۵ اوت ۱۹۰۹ درگذشت. دو روز بعد در روزنامه "تایمز،" جزئیات علت مرگ او چاپ و شرح داده شد:در ماه های ژوئن و جولای، بانو آلما تادما تادما در یک بیمارستان آلمانی بستری بود و چند روز پیش با وضعیت بسیار وخیم جسمی به خانه بازگشت. توصیه پزشکان به او این بود که هر چه سریعتر شهر را ترک کند؛ بنابراین او به یک مؤسسه در هیندهد رفت. در روز جمعه گذشته، بیماری او به طور ناگهانی وضعیت بحرانی پیدا کرد و پس از ساعت ها بیهوشی در شب یکشنبه بدون درد از دنیا رفت.یک سال بعد، در انجمن هنرهای زیبا، نمایشگاه یادبودی از آثار او برگزار گردید. سبک هنری. آلما تادما در صحنه های بسیار احساساتی خانگی و ژانر زنان و کودکان، اغلب در زمینه و سبک های هلندی قرن هفدهم، مانند "آغاز عشق"، "سکوت، خداحافظی"، "سرود"، آفتاب و "در" درگاه (حدود ۱۸۹۸، "نشان داده شده در همین صفحه") تخصص داشت. او برخی از موضوعات کلاسیک و مناظر طبیعی از همسرش را نقاشی کرد، اما به طور کلی توانایی اصلی او هنر هلندی قرن هفدهم بود، که تأثیر بسیار کمتری در آثار او از همسرش داشت. او آثار ورمیر و رومین دو هوگه را در بازدید از کشورهای سفلی مطالعه کرد. آلما تادما، مانند
شوهرش، کارهای خود را با دادن شماره های اوپوس به آنها شماره گذاری کرد. آثار هنری احساسی و منحصراً زنانه، مطمئناً از دستان این بانوی ظریف و فوق العاده با استعداد خلق شده است. فضای گرم و درخشان نقاشی های او، جانی تازه به بیننده می دهد. در دستان او، زیباترین مادران جوان، چاق ترین نوزادان را به سینه هایشان ی بندند. مهربانترین دوشیزگان از قاب های بزرگشان آه می کشند و دختران کوچک با دامن های قهوه ای خود همراه موسیقی می رقصند. یادبودها. همسر لورا پس از ازدواجشان، اغلب تصویر لورا را در نقاشی هایش نقاشی می کرد ("زنان آمفیسا" در سال ۱۸۸۷ یکی از نقاشی های معروف لارنس است که تصویر لورا در آن وجود دارد)، همچنین یک مجسمه نشسته توسط آمندولا در سال ۱۸۷۹، مجسمه نیم تنه ژول دالو در سال ۱۸۷۶ و پرتره ای از ژول باستین لوپاژ از لورا ساخته شده است.
ماجراهای جدید بتمن (The new adventures of Batman) کارتون سریالی بود که در سال ۱۹۷۷ ساخته شد. این کارتون، ماجراهای بتمن، رابین، بت گرل و بت-مایت را نشان می دهد که با شخصیت های منفی، مبارزه می کنند. برخی از شخصیت های منفی، اولین بار در همین کارتون خلق شدند.
بایندر (ترکی استانبولی: Bayındır) ناحیه ای در استان ازمیر کشور ترکیه و شهر مرکزی این ناحیه است که در دره کوچوک مندرس واقع شده است. تاریخ. نام آن در دوران باستان، کایستروس بود و در نزدیکی اسمیرنا قرار داشت. نام فعلی آن برگرفته از مردم ترک است که در قرن یازدهم میلادی در آنجا ساکن شدند. آنها اعضای ایل بایندر، یکی از ۲۴ قبیله اصلی ترکان اوغوز بودند. در سال ۱۹۹۷، جمعیت شهر ۱۸۱۰۰ نفر بود. این شهر با شاخه ای از راه آهن آیدین به ازمیر متصل است و تجارت زیتون، روغن زیتون، پنبه، انجیر، کشمش و تنباکو در آن رونق دارد.