Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
داری چون قاری عبدالله، غلام احمد نوید، غلام نبی عشقری و خلیل الله خلیلی می دانند. بزرگداشت. راه اندازی انتشارات فدایی هروی از سوی آصف رحمانی پارسی و روح الامین امینی از شاعران معاصر و انجمن ناظم هروی که از دیرباز با نام این شاعر مشهور سبک هندی در هرات فعالیت داشت و در اواخر عمر فدایی به نام او تغییر یافت از جمله نلاش ها برای بزرگداشت براتعلی فدایی هستند.
مسابقات کومیته ۶۱ کیلوگرم زنان در کاراته در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ۶ اوت ۲۰۲۱ در نیپون بودوکان برگزار شد. قالب. این مسابقه در یک مرحله گروهی در دو گروه و سپس در یک مرحله حذفی انجام می شود. هر گروه متشکل از پنج ورزشکار است. ورزشکاری که در گروه A اول می شود در مرحله نیمه نهایی با ورزشکاری روبرو می شود که در گروه B دوم می شود و بالعکس. هیچ مسابقه ای برای مدال برنز در مسابقات کومیته وجود نخواهد داشت. بازندگان نیمه نهایی هر کدام یک مدال برنز دریافت می کنند.
قاری عبدالله (۱۲۴۷–۱۳۲۲)، ملقب به ملک الشعرا، شاعر اهل افغانستان بود. او حافظ قرآن بود و در سال ۱۳۱۷ برای خدمات چهل ساله اش نشان درجه دوم معارف را گرفت. زندگی نامه. قاری عبدالله خان در سال ۱۲۴۷ خورشیدی برابر با ۱۲۸۸ قمری در شهر کابل به دنیا آمد. پدرش، حافظ قطب الدین، و پدربزرگش، حافظ محمد غوث، از علمای برجسته زمان خود بودند. قاری عبدالله تحصیلات خود را در علوم دینی و ادبیات عربی نزد پدر و استادانی چون حافظ جی صاحب وردک (نحوی مشهور کشور) آغاز کرد. وی به زودی حافظ قرآن شد، در ادبیات عرب، فقه، منطق، کلام و حکمت قدیم تبحر یافت و در خوشنویسی خط نستعلیق مهارت بالایی کسب کرد. در ۲۰ سالگی به عنوان شخصیتی علمی و فرهنگی شناخته شد و به مقام مشاور و امام شاهزاده حبیب الله، ولیعهد امیر عبدالرحمن خان، منصوب گردید. با به قدرت رسیدن امیر حبیب الله، قاری عبدالله مربی علمی و ادبی شاهزاده امان الله شد. در دوره نادرشاه نیز با وجود بازنشستگی، تدریس ولیعهد ظاهرشاه را به عهده گرفت. قاری عبدالله خان در سال ۱۲۸۰ خورشیدی به همراه معین السلطنه (فرزند امیر حبیب الله) به هند سفر کرد و در سال ۱۲۹۸ خورشیدی نیز هنگام شهادت امیر حبیب الله، ه
مراه معین السلطنه در باسول هندوستان اقامت داشت. بخشی از بهترین اشعار عاشقانهٔ خود را در همین دوره سرود. در سال ۱۳۱۰ خورشیدی، وی به همراه وزیر دربار به حج رفت و سفرنامه ای در شرح این سفر نوشت. خدمات علمی و ادبی. قاری عبدالله یکی از نخستین آموزگاران مکاتب حبیبیه، حربیه سراجیه و مدارس عالی افغانستان بود. وی برای بیش از ۴۰ سال در امر تعلیم و تألیف کتب درسی فعالیت داشت. در زمان نادرشاه عضو انجمن ادبی کابل شد و در سال ۱۳۱۷ خورشیدی نشان درجه دوم معارف به پاس خدماتش دریافت کرد. در سه سال پایانی عمر، علاوه بر عضویت در انجمن و همکاری با دایره المعارف، مشاور علمی و شرعی ریاست مستقل مطبوعات بود. شاعری و سبک ادبی. قاری عبدالله خان نخستین قصیده اش را در سال ۱۳۰۹ قمری (۱۲۶۹ خورشیدی) سرود. قصیده ای مشهور دیگر را هنگام دریافت لقب "ضیاءالملت والدین" توسط امیر عبدالرحمن خان سرود. در سال ۱۳۱۲ خورشیدی، با کسب جایزهٔ اول ادبی، لقب ملک الشعرا را دریافت کرد. وی به سبک هندی، به ویژه بیدل، علاقهٔ فراوان داشت؛ اما اشعارش آمیزه ای از سبک هندی و عراقی و بازگشت ادبی است. از جمله خدمات برجسته او چاپ دیوان بیدل در زمان امیر حبیب الله بود که
به همت وی و فضلای مهاجر بخارایی آغاز شد و تا حرف "دال" پیش رفت. آثار. قاری عبدالله آثار متعدد علمی، ادبی و آموزشی از خود به جای گذاشته است که برخی از مهم ترین آنها عبارتند از: گفته شده که آثار قاری عبدالله از ۲۰۰ مقاله فراتر می رود و برخی منابع تعداد مقالات و آثار او را حتی بیش از هزار عنوان تخمین می زنند. نمونه اشعار. یکی از نمونه های مشهور اشعار او چنین است:ای از چمن صنع تو یک غنچه دهان ها چون سبزه به گلزار ثنای تو زبان ها از چشمه الطاف تو جاری است همیشه در جوی شراین بدن آب روان ها... دیدگاه ها درباره او. استاد حیدری وجودی قاری عبدالله را از خلفای طریقه نقشبندیه دانسته است. استاد صلاح الدین سلجوقی نیز بر توجه وی به عرفان و ترجمهٔ "فصوص الحکم" ابن عربی تأکید کرده است. درگذشت. تاریخ دقیق وفات قاری عبدالله به طور کامل ثبت نشده، اما با توجه به آثار به جا مانده، درگذشت او پس از سال ۱۳۳۴ قمری (حوالی دهه ۱۳۰۰ خورشیدی) محتمل است.
غلام احمد نوید (۱ ۲۸۰-۱۳۶۳) شاعر اهل افغانستان بود. زندگی. نوید در کابل متولد شد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدر گذراند و نزد هاشم شایق و عبدالهادی داوی شاگردی کرد. مولانا یعقوب فراهی از افرادی بود که در پرورش استعداد شعری او نقش داشت. نوید از غزل سرایان برجستهٔ افغانستان است.
بایائوت (مغولی: Баяд/Bayad، به معنای «سرمایه») سومین زیرگروه بزرگ مردم مغول در مغولستان امروزی است و آنها یکی از قبیله های «چهار اویرات» (کنفدراسیون اویراتها) هستند. بایائوت تباری برجسته در امپراتوری مغول بودند. آنها را هم در قوم مغول و هم در قوم ترک می توان یافت. این قبیله در خلخا، مغولستان داخلی، بوریات ها و اویرات ها پخش هستند.
تعطیلات فدرال در ایالات متحده () یک تاریخ تقویمی است که توسط دولت ایالات متحده به عنوان تعطیلات تعیین می شود. هر سال در تعطیلات فدرال ایالات متحده، دفاتر غیر ضروری دولت فدرال بسته می شوند، معاملات بازار سهام معمولاً به حالت تعلیق در می آیند و به هر کارمند دولت فدرال برای تعطیلات دستمزد پرداخت می شود. در مجموع ۱۱ تعطیلات فدرال وجود دارد.
حَواصیل دماغهٔ سبز یا حواصیل بورن () زیرگونه ای از پرنده ای به نام حواصیل ارغوانی است. حواصیل دماغه سبز بومزاد مجمع الجزایر دماغه سبز در اقیانوس اطلس روبه روی غرب آفریقا است. این پرنده در حال انقراض است.
بازیافت باتری یک فعالیت بازیافت است که با هدف کاهش تعداد باتری هایی که به عنوان زباله های جامد شهری دفع می شوند انجام می شود. باتری ها حاوی تعدادی فلزات سنگین و مواد شیمیایی سمی هستند و دفع باتری ها همانند فرایند زباله های خانگی معمولی انجام می شود، که این نوع از فرایند دفع نگرانی هایی را در مورد آلودگی خاک و آلودگی آب به وجود آورده است. بازیافت باتری بر اساس نوع. تعدادی زیادی از انواع مختلفی از باتری ها قابل بازیافت هستند. با این حال، بعضی از باتری ها راحت تر از سایر باتری ها بازیافت می شوند، برای مثال: باتری های سرب اسیدی خودرو (حدودا ۹۰٪ بازیافت می شوند) و سلول های دکمه ای (به دلیل سمی بودن و مواد شیمیایی آنها). باتری های نیکل-کادمیم قابل شارژ (Ni-Cd)، نیکل-هیدرید (Ni-MH)، لیتیوم-یون (Li-ion) و نیکل-روی (Ni-Zn) نیز از انواع باتری های قابل بازیافت می باشند. در حال حاضر هیچ گزینه بازیافت خنثی برای باتری های قلیایی یکبار مصرف وجود ندارد، اگرچه دستورالعمل های دفع مصرف کننده بسته به منطقه متفاوت است. باتری های سرب اسیدی. باتری های سرب اسیدی عبارتند از: باتری های خودرو، باتری های ماشین های ورزش گلف ، باتری های U
PS، باتری بالابرهای صنعتی، باتری های موتورسیکلت، و باتری های تجاری همگی از انواع باتری های سرب اسیدی هستند. این باتری ها می توانند باتری های سرب-اسید معمولی، سرب-اسید مهر و موم شده، ژل مانند یا حصیر شیشه ای جاذب باشند. این نوع از باتری ها با آسیاب کردن و سپس خنثی کردن اسید و جداسازی پلیمرهای موجود از سرب بازیافت می شوند. { مواد بازیافت شده کاربردهای مختلفی دارند. از جمله این کاربردها می توان به ساخت باتری های جدید اشاره کرد. سرب موجود در باتری سرب اسیدی را می توان بازیافت کرد اما با توجه به آن کهسرب از عنصرهای سمی است و بنابراین باید از جریان زباله دور نگه داشته شود. بدنه باتری سرب اسیدی اغلب از پلی پروپیلن یا ABS ساخته می شود که خو این پلیمر را می توان بازیافت کرد، اگرچه محدودیت های قابل توجهی در بازیافت پلاستیک وجود دارد. تعداد زیادی از از شهرها خدمات بازیافت باتری را برای باتری های سرب اسید ارائه می دهند. در برخی از حوزه های قضایی، از جمله ایالت های ایالات متحده و استان های کانادا، به ازای بازگرداندن باتری های قدیمی و استفاده شده مبلغی را به شما بازمی گردانند. این امر موجب تشویق امر بازیافت باتری های قدیمی
به جای رها کردن یا دور ریختن با زباله های خانگی می شود. کسب وکارهایی که باتری های جدید خودرو می فروشند ممکن است باتری های استفاده شده را را نیز برای بازیافت جمع آوری کنند (یا طبق قانون این کسب و کارها به انجام این کار ملزم هستند). طبق گفته یک گروه تبلیغاتی صنعت باتری، شورای باتری، حدود ۹۹ درصد از سرب موجود درباتری های قدیمی و استفاده شده در ایالات متحده آمریکا بازیابی می شود. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA)، تحت دولت های مختلف، جمهوری خواه و دموکرات، میزان کمتر و متفاوتی از بازیافت باتری سرب-اسید را گزارش می دهد، و به طورکلی آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) گزارش داده است که از سال ۱۹۸۲ الزامات اقتصادی و نظارتی مختلف به میزان های متفاوتی که بین ۶۰ تا ۹۵ درصداست به امر بازیابی سرب کمک کرده است. . با این وجود، در اکتبر سال ۲۰۲۰، نزدیک به پایان دولت ترامپ، آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) بیانیه ای را منتشر کرد که بدون ذکر صریح منبع تخمین، اما به طور غیرمستقیم نشان دهنده دخالت منابع صنعت بود. «در سال ۲۰۱۸، مقدار بازیافت سرب باتری ها حدود ۹۹ درصد تخمین زده شده بود»، طبق گزارش EP
A Superfund در سال ۱۹۹۲، حدود ۸۰ درصد از سرب مصرفی در ایالات متحده صرف ساخت باتری های سربی می شد، که حدود ۶۰ درصد آن در زمانی بود که سرب قیمت پایینی داشت، اما با گذشت زمان و افزایش قیمت سرب، گزارش ها حاکی از آن است که ۵۰ درصد از نیاز کشور ایالات متحده به سرب از سرب بازیافتی تأمین می شود. سرب ماده ای بسیار سمی است و فرآوری آن می تواند منجر به آلودگی محیطی وهمچنین آلودگی افراد و در نتیجه به خطر انداختن سلامتی افراد و حتی ناتوانی طولانی مدت شود. بر اساس یک رتبه بندی، بازیافت باتری سرب اسیدی، با فاصله زیادی از مرگبارترین فرایند صنعتی، در سطح جهان به شمار می رود، به طوری که تخمین زده می شود که از نظر سال های عمر از دست رفته به علت ناتوانی افراد - حدود ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۴٬۸۰۰٬۰۰۰ سال از عمر انسان هارا از دست رفته است. آلودگی سرب محله ها ناشی از فرایند بازیافت باتری ها است. در سال ۱۹۹۲، آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) گزارش داد که ۲۹ مکان بازیافت سرب در لیست پاکسازی Superfund EPA قرار دارند که ۲۲ مورد از آنها در «لیست اولویت ملی» قرار دارد باتری های اکسید نقره. باتری های اکسید نقره که اغلب در ساعت ها، اسباب ب
ازی ها و بعضی از وسایل پزشکی استفاده می شوند، حاوی مقادیر کمی از جیوه هستند. غالباً حوزه های قضایی، مدیریت دفع جیوه را برعهده دارند تا میزان جیوه رها شده در محیط را کاهش دهند . باتری های اکسید نقره را می توان برای بازیابی جیوه بازیافت کرد. باتری های لیتیوم یونی. باتری های لیتیوم یون و باتری های لیتیوم آهن فسفات (LiFePO4) اغلب در میان فلزات مفید دیگر حاوی مس و آلومینیوم با عیار بالا و بسته به ماده فعال، فلزات واسطه کبالت و نیکل و همچنین خاک های کمیاب هستند. برای جلوگیری از کمبود کبالت، نیکل و لیتیوم در آینده و همچنین ایجاد چرخه عمر پایدار این فناوری ها، فرآیندهای بازیافت باتری های لیتیومی مورد نیاز است. در این فرایندها علاوه بر کبالت، نیکل، مس و آلومینیوم را از سلول های باتری استفاده شده بازیافت کرد، بایذ میزان قابل توجهی از لیتیوم را نیز بازیابی کنند. از دیگر مواد ارزشمندی که قابلیت بازیافت دارند می توان به گرافیت و منگنز اشاره نمود. امروزه و در حال حاضر با استفاده از فرآیندهای بازیافت در حدود ۲۵ تا ۹۶ درصد از مواد یک سلول باتری لیتیوم یون را می توان بازیافت کرد. برای دستیابی به این هدف (ایجاد چرخه عمر پایدار
این فناوری ها و عدم کمبود فلزات با ارزش در آینده)، چندین گام در زنجیره های فرایند پیچیده ترکیب می شوند و در عین حال ایمنی را تضمین می کنند. این گام ها عبارتند از: خطرات خاص در رابطه با با فرآیندهای بازیافت باتری های لیتیوم یون شامل خطرات الکتریکی، شیمیایی و حرارتی و پتانسیل کنش و واکنش میان آنها است. یکی از عوامل پیچیده حساسیت به آب است: لیتیوم هگزا فلوروفسفات، یک ماده الکترولیت است، که احتمال واکنش آن با آب واکنش وجود دارد و مجصول ای واکنش اسید هیدروفلوئوریک خواهد بود. برای جلوگیری از این واکنش سلول ها اغلب در یک حلال غوطه ور می شوند. سپس باجدا کردن و برداشتن رول های ژله ای، مواد را با هم زدن اولتراسونیک حذف می کنند و الکترودها را برای ذوب کردن و بازیافت آماده می کنند. برخلاف مسائل ایمنی قابل توجه که وجود دارد، سلول های کیسه ای که برای نجات مس استفاده می شود آسان تر بازیافت می شوند. از سال ۲۰۱۹، بازیافت باتری های لیتیوم یونی در بیشتر موارد لیتیوم استخراج نمی کند، زیرا فناوری باتری های لیتیوم یونی به طور پیوسته در حال تغییر است و فرآیندهای بازیافت نوع از این باتری ها در چند سال آینده به طور کاملی از بین خواه
د رفت. استخراج لیتیوم از باتری های قدیمی و مستهلک پنج برابر گران تر از لیتیوم استخراج شده از معادن است.اما با این حال، استخراج لیتیوم در مقیاس کوچک (توسط برخی شرکت ها) صورت می پذیرد.مدل ترمودینامیکی برای بهینه سازی فرایند استخراج لیتیوم در حال توسعه است. که در نتیجه آن، لیتیوم به همراه تمامی فلزات دیگر در یک مرحله با هزینه کمتر بازیافت می شود. یک بخش مهم از اقتصادی در بازیافت، میزان کبالت بازیافتی است. تولیدکنندگانی که برای حذف کبالت از محصولات خود تلاش می کنند ممکن است پیامدهای ناخواسته کاهش بازیافت را ایجاد کنند. یکی از رویکردهای جدید، حفظ ساختار کریستالی کاتد، که منجر به حذف مقدار قابل توجهی انرژی برای بازسازی آن است. صرفه جویی در انرژی و راه حل های مؤثر بازیافت برای باتری های لیتیوم یون می تواند ردپای کربن که به علت ساخت باتری های لیتیوم یون یه وجود می آید را به انداره قابل توجهی کاهش دهد. ترکیب باتری بر اساس نوع. "حروف کج" نشاندهنده انواع سلول های دکمه ای را می باشد. حروف پررنگ نیز نشان دهنده انواع ثانویه هستند. همه ارقام به درصد هستند. به دلیل گرد شدن ممکن است مجموع دقیقاً به ۱۰۰ نرسد. بازیافت باتری بر
اساس مکان. بازیافت باتری یک صنعت بین المللی محسوب می شود. و اغلب کشورها باتری های سرب اسیدی مصرف شده خود (ULAB یا SLAB) را به سایر کشورها به جهت بازیافت صادر می کنند. به همین دلیل، دستیابی به تجزیه و تحلیل با دقت بالا از نرخ دقیق بازیافت داخلی کشورها می تواند بسیار دشوار باشد. به علاوه، دراغلب کشورها، بازیافت باتری های اسید سرب (معمولاً از خودروها و موتورسیکلت ها) عمدتاً ه طور غیررسمی توسط افراد یا شرکت های غیررسمی، بدون ثبت سوابق رسمی یا بدون نظارت مؤثر نظارتی صورت می گیرد. ULABها و SLABها به عمدتاً به عنوان " ضایعات خطرناک " دسته بندی می شوند و شامل مقررات در رابطه با ایمنی، ذخیره سازی، جابجایی و حمل و نقل می شوند، اگرچه این قوانین در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. یک توافقنامه بین المللی چندجانبه، کنوانسیون بازل، به طور رسمی بر تمام جابجایی های فرامرزی پسماندهای خطرناک برای دفع یا بازیافت، در میان ۱۷۲ کشور امضاکننده، حاکم است. (ایالات متحده آمریکا یکی از اعضا نیست، اما تسهیلات جایگزین با سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD)، و با کانادا و با مکزیک (که در آن کشتی های بسیاری ULABs و SLABبرای پردازش زباله
را دارا می باشد.). اتحادیه اروپا. در سال ۲۰۰۶، اتحادیه اروپا دستورالعمل باتری را به تصویب رساند که یکی از اهداف آن افزایش نرخ بازیافت باتری بود. دستورالعمل اتحادیه اروپا بیان می کند که دست کم ۲۵٪ از کلیه باتری های مصرف شده اتحادیه اروپا باید تا سال ۲۰۱۲ جمع آوری شوند و تا سال ۲۰۱۶ به کمتر از ۴۵٪ برسد، که دست کم ۵۰٪ آن باید بازیافت شود. جزایر کانال. در ابتدای سال ۲۰۰۹، Guernsey با راه اندازی تأسیسات بازیافت Longue Hougue، ابتکار عمل را به دست گرفت، که در میان سایر عملکردها، یک نقطه تخلیه برای باتری های استفاده یا مصرف شده ارائه می دهد تا بتوان آن باتری ها را در خارج از جزیره بازیافت نمود. تبلیغات حاصل به این معنی بود که بسیاری از مردمبه طور مسولانه ای به درخواست خود برای دور انداختن باتری ها به عمل کردند. بریتانیا. از آوریل سال ۲۰۰۵ تا مارس سال ۲۰۰۸، سازمان غیردولتی WRAP بریتانیا کبیر روش های بازیافت باتری را در سراسر بریتانیا مورد آزمایش قرار داد. روش های آزمایشی شامل: آزمایش های کرب ساید، تحویل خرده فروشی، آزمایش های پستی، بیمارستانی و آتش نشانی بودند. آزمایش های حاشیه ای بیشترین میزان جرم باتری را جمع آوری
کردند، این آزمایش های حاشیه ای بیشترین استقبال و درک عموم را کسب کردند. کانتینرهای قرار داده شده در سطح جامعه که در اطراف مناطق محلی گسترده شده بودند نیز از نظر انبوه باتری های جمع آوری شده نسبتاً عملکرد موفقیت آمیزی. کمترین عملکرد مربوط به آزمایشات بیمارستان و خدمات آتش نشانی بود (اگرچه اینها برای انواع باتری های تخصصی مانند سمعک و باتری های هشدار دود به خوبی به هدف خود عمل کردند). کارآزمایی های خرده فروشی از نظر حجم، در جایگاه دوم روش های مؤثر بود، اما یکی از کم ترین استقبال و استفاده شده توسط عموم بود. هم آزمایش های کناری و هم پستی بالاترین آگاهی و حمایت جامعه را دریافت کردند. باتری های خانگی را می توان در بریتانیا درمکان بازیافتی که توسط شورای شهر به وجود آمده و همچنین در بعضی از فروشگاه ها و مراکز خرید بازیافت کرد. یرای مثال:Dixons, Currys The Link و PC World "." طرحی که در سال ۲۰۰۸ توسط یک شرکت خرده فروشی بزرگ شروع شد، بدین گونه بود که باتری های خانگی به صورت رایگان در پاکت های موجود در مغازه هایشان ارسال می شدند. این طرح به درخواست پست سلطنتی به علت آن که ارسال زباله های خطرناکی که از باتری های صنعتی و
همچنین باتری های خانگی به وجود می آمد به وجود می آمد لغو شد. یکی از دستورالعمل هایی که توسط اتحادیه اروپا که در سال ۲۰۰۹ در مورد باتری ها لازم الاجرا شد بدین ترتیب بود که که تولیدکنندگان باتری ها باید هزینه جمع آوری، تصفیه و بازیافت باتری ها را بپردازند. با این وجود تا به حال این قانوندر کشور بریتانیا به تصویب نرسیده است، در نتیجه در حال حاضر هیچ انگیزه واقعی برای تولیدکنندگان برای ارائه خدمات لازم وجود ندارد. در بریتانیای کبیر تعدادی از مغازه ها که تعداد آن ها روبه افزایش است مانند(Argos, Homebase, B&amp;Q, Tesco، و Sainsbury's) جعبه ها و سیلندرهای برگشت باتری را برای مشتریان خود فراهم می کنند. آمریکای شمالی. صنعت باتری های قابل شارژ، شرکت بازیافت باتری قابل شارژ (RBRC) را راه اندازی کرده است که یک برنامه بازیافت باتری به نام Call2Recycle را در تمام ایالات متحده و کانادا اجرا می کند. RBRC به کسب و کارها ظروف حمل و نقل پیش پرداختی را برای انواع باتری های قابل شارژ پرداخت می کند در حالی که مصرف کنندگان می توانند باتری ها را در مراکز متعددی که شرکت برای جمع آوری تدارک دیده است تحویل دهند. این برنامه اذعان دارد
که هیچ یک از اجزاء باتری های قابل بازیافت در نهایت اصلاً به مکان دفن زباله نمی رسد. برنامه های دیگر، همچون برنامه Big Green Box وجود دارد که، یکی از برنامه های بازیافت برای تمام مواد شیمیایی، از جمله آنها می توان به باتری های اولیه مانند باتری های قلیایی و لیتیوم اولیه اشاره کرد. یک مطالعه نرخ بازیافت باتری در کانادا را بر اساس داده های RBRCبرآورد کرد. بر اساس آن مقاله در سال ۲۰۰۲، نرخ جمع آوری برابر با ۳٫۲٪ برآورد شده بود. این مطلب عنوان می ۳٫۲ درصد از باتری های قابل شارژ بازیافت شده و بقیه باتری ها همچون زباله دور ریخته شده اند. این مقاله نتیجه گیری کرد که تا سال ۲۰۰۵، نرخ جمع آوری به اندازه ۲٫۴ درصد افزایش یافته و به ۵٫۶ برسد. در سال ۲۰۰۹، Kelleher Environmental مطالعه موجود درپاراگراف قبل را به روزرسانی نمود. این به روز رسانی به برآورد موارد زیر می پرداخت. مقادیر نرخ جمع آوری برای مفروضات احتکار ۵ [و] ۱۵ ساله به ترتیب عبارتند از: ۸٪ تا ۹٪ برای باتری های NiCd، ۷٪ تا ۸٪ برای باتری های NiMH، و ۴۵٪ تا ۷۲٪ برای باتری های لیتیوم یون و لیتیوم پلیمر ترکیبی. . نرخ جمع آوری از طریق برنامه [RBRC] برای تمام باتری ها
ی مصرف کننده اسید-سرب مهر و موم شده کوچک (SLA) در پایان عمر، ۱۰٪ برای فرضیات احتکار ۵ ساله و ۱۵ ساله برآورد شد. [. . .] همچنین باید عنوان کرد که در این این ارقام مجموعه ای از باتری های مصرف کننده ثانویه راکه از طریق منابع دیگر وجود داردرا محاسبه نکرده، و نرخ واقعی مجموعه ها به احتمال بسیار بالایی بیشتر از از این مقادیر عنوان شده در مقاله به روز رسانی شده است. " مقاله ای در نوامبر سال ۲۰۱۱ "در روزنامه نیویورک تایمز آمریکا"گزارش داد که باتری های جمع آوری شده در ایالات متحده آمریکا به نحوه افزایشی به کشور مکزیک برای بازیافت منتقل می شوند. که در نتیجه باعث ایجاد شکاف بین سخت گیری های محیطی و مقررات کاری بین دو کشور شده است. در سال ۲۰۱۵، شرکت باتری سازیEnergizer اعلام کرد که باتری های یکبار مصرف AAA و AA قلیایی در دسترس ساخته شده با ۳٫۸٪ تا ۴٪ (وزنی) باتری های بازیافتی، با نام تجاری EcoAdvanced ساخته می شود. ژاپن. ژاپن یک قانون ملی بازیافت باتری ندارد، درنتیجه توصیه می شود از قوانین و مقررات محلی و منطقه ایکه در مورد دفع باتری ها وضع شده است پیروی کنید. انجمن باتری ژاپن (BAJ) توصیه می کند که باتری های دست اول قلیا
یی، روی کربن و لیتیوم را می توان به عنوان زباله های معمولی خانگی دور ریخت. موضع و رویه انجمن باتری ژاپن (BAJ) در مورد باتری های سلول دکمه ای و باتری های ثانویه به سمت بازیافت و افزایش استاندارد ملی برای مواجهه با این نوع از باتری ها است. در آوریل سال ۲۰۰۴، مرکز بازیافت باتری قابل شارژ قابل حمل ژاپن (JBRC) برای مدیریت و ترویج بازیافت باتری در سراسر ژاپن به وجود آمد. مرکز بازیافت باتری قابل شارژ قابل حمل ژاپن (JBRC محفظه های بازیافت باتری را در اختیار فروشگاه ها و سایر نقاط جمع آوری قرار می دهند. هندوستان. طبق گفته های انجمن توسعه روی سرب هند (ILZDA)، کشور هند یکی از اصلی ترین مصرف کنندگان باتری های سرب اسیدی در جهان می باشد. کشور هند، اخیراً با افزایش سریع در میانگین ثروت، شاهد افزایش قابل توجهی در وسایل نقلیه موتوری و طبق انتظار افزایش در بازیافت باتری های سرب اسیدی را شاهد بوده است. کشور هند هیچگونه صنعتی که به بازیافت برنامه ریزی شده و رسمی بپردازد ندارد. این صنعت برای عموم قابل احترام نیست و مکان های تعیین شده ای برای بازیافت ندارد. با این حال، در کشورهند با جمعیت وسیعی از مردم که هنوز در فقر هستند، بیشتر
بازیافت باتری های سرب اسید توسط افراد و شرکت های کوچک غیررسمی انجام می شود که اغلب هیچ گونه اقدامات احتیاطی ایمنی یا محیطی در نظر نمی گیرند. ILZDA تغییرات زیادی در صنعت کشور هند و مقررات آن خواستار شده است، از جمله نام نویسی کلیه فروشنده های باتری، جمع آوری بازپرداخت های آن ها، و معرفی بهترین بازیافت کنندگان ثبت شده و در عین حال مجازات برای متخلفان مقررات دولتی. (Amara RajaوGravita India) دو تا از بزرگترین شرکت های سرب هند -- Gravita India به عنوان تولیدکننده/صادر کننده سرب و Amara Raja به عنوان تولیدکننده باتری های سرب -- برای بازیافت سالانه ۸۰۰۰ تن ضایعات سرب از تأسیسات Amara Raja راجا شریک شدند و آن را برای استفاده مجدد به آنها بازگرداند (Gravita اذعان داشت که توانایی بازیافت و فرآوری سالانه تا ۵۰۰۰۰ تن سرب و آلومینیوم را دارا می باشد). این شرکت ها بیلان کردند که برنامه مشترک آن ها به منظور پیشبرد حفاظت از محیط زیست و پایداری می باشد.
شورای انقلاب اتفاق اسلامی افغانستان یک جنبش سیاسی هزاره در افغانستان بود که در سال ۱۹۷۹ ضد حکومت چپ گرای کابل بنیان گذاری شد. این جنبش توسط سید علی بهشتی رهبری شده بود. شورا قدرت سیاسی و نظامی داشت و در میان هزاره جات مسئولین چپ گرای زیادی را حذف کردند و با کارگزاران خودشان تغییر دادند. در پایان سال ۱۹۸۳ شورا ۶۰٪ جمعیت هزاره جات را تحت کنترل داشت.
گروگان یا ربوده شده یک فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی آیزاک فلورنتین با بازی اسکات ادکینز و ماریو فن پیبلز است. خلاصه داستان. یک مأمور ویژه سابق که باید در ازای پسرش که ربوده می شود، سه سندیکای جنایتکار مجرمان بسیار ماهر را از بین ببرد. پاسخ انتقادی. در جمع آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۹ نقد، نمره ۳۳٪ را دریافت کرد.
جین ارسو () شخصیتی تخیلی در فرنچایز "جنگ ستارگان" است. این شخصیت را بازیگر انگلستانی فلیسیتی جونز در فیلم "روگ وان" (۲۰۱۶) به تصویر کشید. جین ارسو به ائتلاف شورشی کمک می کند تا در یک تلاش از جان گذشتنی نقشه های سلاحی به نام ستاره مرگ که متعلق به امپراتوری کهکشانی است و قدرت کافی برای نابودسازی کامل یک سیاره را دارد، بدزدند. این شخصیت در سال ۲۰۱۶ توسط جیمز لوچنو به عنوان یک کودک در رمان پیش درآمد "" معرفی شد.
پروانه بالاپوش دار‎ () پروانه ای بزرگ و بومی اوراسیا و آمریکای شمالی است. پروانه نابالغ این گونه گاهی به نام حشره خاردار نارون نیز شناخته می شود. این پرنده قدرتمند، گاهی اوقات در جریان مهاجرت، در مناطق دور از محدوده معمول زیستگاه خود یافت می شود. طول عمر این پروانه ها ۱۱ تا ۱۲ ماه است که یکی از طولانی ترین عمر پروانه ها است. این پروانه همچنین از سال ۲۰۰۱ حشره نماد ایالت مونتانا در ایالات متحده است.
سیستم غیرمتمرکز مستقل (یا ADS) یک سیستم غیرمتمرکز است که ترکیبی از مدل ها یا اجزایی است که طوری طراحی شده اند که به صورت مستقل کار کنند ولی درعین حال توانایی این را دارند که در راستای مواجه شدن با هدف کلی سیستم با هم در تعامل باشند. این شیوه طراحی سیستم را قادر میسازد که درصورت خرابی و ناتوانی اجزای سیستم همچنان بتواند کارکرد داشته باشد. همچنین سیستم را قادر میسازد درحالی که همچنان به کار خود ادامه میدهد بتواند اجزاء سیستم را تعمیر و نگهداری کند.سیستم غیرمتمرکز مستقل کاربردهای دیگری علاوه بر خطوط تولید صنعتی، سیستم هدایت خطوط راه آهن و روبات شناسی دارد. ADS اخیراً از کاربردهای کنترلی به کاربردهای خدماتی و سیستم های تعبیه شده مثل سیستم های خدماتی غیرمتمرکز مستقل و سیستم های دستگاه غیرمتمرکز مستقل گسترش پیدا کرده است. تاریخچه. سیستم های غیر متمرکز مستقل برای اولین بار در سال 1977 پیشنهاد شد. ADS توجه قابل ملاحظه ای را به خود جلب کرد زیرا چنین سیستم هایی سال های زیادی است که در سیستم های راه آهن کشور ژاپن با بیشتر از 7 میلیارد سفر بطور ایمن مستقر شده اند که اهمیت این مفهوم را ثابت می کند. راه آهن ژاپن با ADS به
عنوان یک قطار هوشمند شناخته میشود. برای ارج نهادن به این مشارکت چشمگیر، دکتر کینجی موری جایزه های زیادی از جمله جایزه 2013 IEEE Life Fellow ، جایزه خدمات برجسته 2012، جایزه دولت شهری توکیو، جایزه 2012 متخصص برجسته از بین 1000 نفر در جهان،جایزه دولت چین، جایزه 2008 IEICE fellow، جایزه 1995 IEEE fellow، جایزه توسعه دستاوردهای برتر، آژانس علم و فناوری، جایزه صنعتی ایچیمورا در سال 1994، جایزه دستاورد فناوری در سال 1992، انجمن مهندسان ابزار و کنترل، جایزه ملی ثبت اختراع در سال 1988، آژانس علم و فناوری، و جایزه برتر فناوری Mainichi در سال 1988 را دریافت کرده است. دکتر موری پول نقد جایزه Ichimura Industrial را به IEEE اهدا کرد تا سرمایه جایزه IEEE Kanai را تامین کند. از سال 1977، ADS موضوع مورد پژوهش بسیاری از پژوهشگران در سراسر جهان از جمله ایالات متحده، ژاپن، اتحادیه اروپا به خصوص آلمان و چین بوده است. معماری ADS. ADS یک معماری ناهمبسته است که در آن هر جزء یا زیرسیستم با فرستادن پیام با استفاده از فیلدهای اطلاعات به اشتراک گذاشته شده ارتباط برقرار می کند. ویژگی خاص و منحصر به فرد ADS این است که هیچ سیستم اداره کنن