Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فردریش بنیامین فون لاتکه (؛ – ) گردشگر، نویسنده، و پرسنل نظامی اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت جورج شده است.
فردریش توربرگ (; – ) زبان شناس، مترجم، نویسنده، فیلم نامه نویس، و روزنامه نگار اهل اتریش بود.
فردریش فون آدلونگ (); – ) زبان شناس، تاریخ نگار، نظریه پرداز حقوق، و فیلسوف اهل آلمان بود.
فردریش چِرها ؛ زادهٔ ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل اتریش است. زندگی. چِرها در وین متولد شد. هنگامی که ۱۷ سال داشت، مجبور شد به نیروی هوایی بپیوند و به حومه کشور در مرز با وین برود. پس از گذراندن یک ترم در دانشگاه وین، وی به مدرسه افسر در دانمارک اعزام شد. تحصیلات خود را در آکادمی موسیقی وین (ویولن، آهنگسازی، طراحی موسیقی) و در دانشگاه وین (علوم موسیقی، فرهنگ و زبان آلمانی، فلسفه) انجام داد. چِرها به عنوان مترجم آثار آلبان برگ، آرنولد شونبرگ و آنتون وبرن شهرت فراوانی کسب کرد.
فردی شوت (؛ زادهٔ ) شیمی دان، و استاد دانشگاه اهل آلمان است. زندگی. وی در ۸ ژوئیه ۱۹۶۰ در آلژان / ورشتین به دنیا آمد. حرفه. از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ در رشته شیمی و از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ در رشته حقوق دانشگاه مونستر تحصیل کرد. بعد از اتمام دوره دکتری وی دوران پسادکترا را در دانشگاه مینه سوتا مینیاپولیس گذراند. از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ به عنوان استاد شیمی معدنی در دانشگاه گوته فرانکفورت مشغول بود.
فرناندو کودا مارکز (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه ریاضیات اهل برزیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه وبلن شده است.
فِرِنتس کراوس (؛ زادهٔ ) فیزیک دان مجاری-اتریشی، استاد فیزیک تجربی دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و برندهٔ جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۳ است. تیم تحقیقاتی او، موفق به تولید و اندازه گیری نخستین پالس نوری با زمان اتوثانیه شدند و از آن برای بررسی حرکت الکترون در داخل اتم استفاده کردند. او در سال ۲۰۲۳ به همراه پیر آگوستینی و آن لویلیه، به طور مشترک برندهٔ جایزه نوبل فیزیک شد.
فریتز شاخرمایر (; – ) باستان شناس کلاسیک، و استاد دانشگاه اهل اتریش-مجارستان بود.
فرید اف ابراهیم (؛ زادهٔ ) فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا دانش آموخته دانشگاه آریزونا است. وی پیشگام روشهای جدید استفاده از مدل سازی رایانه در زمینه های مکانیک شکست، دینامیک غشاء و رفتار تحول فاز ماده است. وی تاکنون دو کتاب درسی و بیش از ۲۰۰ مقاله در مجلات بین المللی منتشر کرده است. او برنده جایزه Aneesur Rahman در فیزیک محاسباتی است، که بالاترین جایزه ای است که توسط انجمن فیزیکی آمریکا داده می شود. زندگی نامه. آبراهام بومی آریزونا است و دوران تحصیل خود را در زمینه فیزیک از دانشگاه آریزونا گذرانده است. وی در سال ۱۹۶۶ به عنوان کارمند در مرکز علمی Palo Alto به IBM پیوست. در سال ۱۹۷۱، او به عنوان اولین استاد مشاوره در دانشگاه استنفورد برگزیده شد و دوره کارشناسی ارشد علوم کاربردی محاسباتی را در گروه علوم مواد خود تدوین کرد.
الفبای بین المللی نویسه گردانی سانسکریت ( یا به اختصار IAST) شیوه ای برای نویسه گردانی دبیره های براهمایی (که در زبان سانسکریت و زبان های هندی مرتبط دیگر از آن ها استفاده می شود) به صورت لاتین نویسی و بدون از دست دادن اطلاعات تلفظی است. این شیوه را ویلیام جونز، چارلز ترولیان، مونیه مونیه-ویلیامز و دیگر محققان و مستشرقان در قرن نوزدهم میلادی پایه گذاردند و بعدها در سپتامبر ۱۸۹۴ در کنفرانس کمیته نویسه گردانی زبان های شرقی در ژنو استانداردی برای آن تدوین شد. IAST به خواننده اجازه می دهد که متون هندو را بدون ابهام و دقیقاً همانگونه که در خط کهن هندی نوشته شده بخواند. به دلیل وفاداری این الفبا به خط کهن هندی، این الفبا هنوز بین محققان محبوب است.
اوپانیشاد چاندوگیه () متنی به زبان سانسکریت است که در براهمانای چاندوگیهٔ ساماودا در سنت هندوئیسم جای می گیرد. این متن از کهن ترین اوپانیشادها است. در بین ۱۰۸ اوپانیشاداوپانیشادهای موکتیکا، این متن در جای نهم گذاشته شده است. مانند اوپانیشاد بریهدآرنیکه، بخش های مختلف اوپانیشاد چاندوگیه احتمالاً پیش از تألیف در یک متن واحد متن های موجود و مجزایی بودند که عالمی هندی آنان را در یک مجلد آورده است. تاریخ دقیق تألیف این اوپانیشاد معلوم نیست اما محققان آن را بین قرون هشتم و ششم پ.م. تخمین می زنند. این اوپانیشاد یکی از بزرگترین اوپانیشادها است و هشت فصل دارد که هرکدام از تعدادی بخش و بند تشکیل شده اند.
رجینالد پالمر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۳ مه ۲۰۱۶) یک سیاست مدار اهل گرنادا بود. وی از ۶ اوت ۱۹۹۲ تا ۸ اوت ۱۹۹۶ فرماندار گرنادا بود. رجینالد پالمر در ۲۳ مه ۲۰۱۶، در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
مندی گروسمن (؛ زادهٔ ) کارآفرین و مدیر اجرایی اهل ایالات متحده آمریکا است، که هم اکنون بعنوان مدیرعامل شرکت دبلیو دبلیو اینترنشنال فعالیت می کند. وی فعالیت شغلی خود را از سال ۱۹۷۷ آغاز کرد و سابقه مدیریت ارشد در شرکت های رالف لورن کورپوریشن و نایکی را دارا می باشد. نام گروسمن در فاصله سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ در فهرست قدرت مندترین زنان جهان نشریه فوربز قرار داشت.
اوپانیشاد تیتریه (دیواناگری: तैत्तिरीय उपनिषद्) متنی سانسکریت از دوران ودایی هند است که به صورت سه فصل (ادهیایا) از یاجورودا تصنیف شده است. اوپانیشاد تیتریه یکی از اوپانیشادهای اصیل (موکیا) است و احتمالاً در حدود قرن ششم پیش از میلاد تألیف شده است. اوپانیشاد تیتریه با مکتب تیتریهٔ یاجورودا مرتبط است. این مکتب را شاگردان عالمی به نام تیتیری تأسیس کردند (کلمهٔ تیتیری تحت الفظا به معنای پرندهٔ کبک است). این اوپانیشاد بین ۱۰۸ اوپانیشاد موکتیکا در شماره ۷ آمده است. این اوپانیشاد همچنین با عنوان فصل های هفتم، هشتم، و نهم "آرنیکه تیتریه" شناخته می شود.
فلیکس آندریس وینینگ ماینزز (؛ ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۷ – ) دانشمند در زمینه ژئوفیزیک و زمین سنجی اهل پادشاهی هلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال الکساندر اگسیز شده است.
فلیکس کارل لودویگ ماچاتسکی (; – ) شیمی دان، و استاد اهل اتریش بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اروین شرودینگر شده است.
کارل امیل شورسک (; – ) دانشمند در زمینه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
کارلوس آریاس اورتیز (؛ زادهٔ) دانشمند در زمینه ویروس شناسی اهل مکزیک است.
کارلوس گوستاو موریرا (؛ زادهٔ ) در شهر ریو دوژانیرو یک ریاضیدان برزیلی است که در زمینه سیستم های دینامیکی، نظریه ارگودیک، تئوری اعداد و ترکیبات فعالیت می کند. تحصیلات. موریرا دکترای خود را از IMPA تحت نظارت ژاکوب پالیس در سال ۱۹۹۳، در سن ۲۰ سالگی به دست آورد. وی از سال ۲۰۰۸ عضو آکادمی علوم برزیل است. در سال ۲۰۰۹ به دلیل مشارکت وی در ریاضیات، جوایز UMALCA را دریافت کرد. موریرا به عنوان سخنران دعوت شده در کنگره بین المللی ریاضیدانان سال ۲۰۱۴، در سئول، کره جنوبی بود وی همچنین دریافت کننده جایزه TWAS 2010 است. در ژوئن سال ۲۰۱۷ از موریرا دعوت شد تا درمورد تحقیقات خود در کنگره بین المللی ریاضیدانان ۲۰۱۸ در ریودوژانیرو، برزیل سخنرانی کامل انجام دهد.
کاس موده (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی، و استاد دانشگاه اهل پادشاهی هلند است و در حال حاضر در ایالات متحده زندگی میکند. حوزه تخصصی وی احزاب راست افراطی و پوپولیسم است. از کاس موده دو کتاب با عنوان های "راست افراطی امروز" با ترجمه صادق زندی و محمد زندی و «پوپولیسم: درآمدی خیلی کوتاه» (با همکاری کریستووال روویرا کالتواسر) با ترجمه محمد زندی به زبان فارسی ترجمه و در نشر لوگوس منتشر شده است.
کریس اچ گرین (؛ زادهٔ ) فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
کریستوفر کوکرل (; – ) دانشمند در زمینه اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال پادشاهی و همکار انجمن سلطنتی شده است.
کریستین بوستا (; – ) شاعر، نویسنده، و ترانه نویس اهل اتریش بود.
کریستین هاس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه زیست شیمی و علوم اعصاب اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پتامکین شده است.
کریستین ولزل (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی، و استاد دانشگاه در دانشگاه لوفانا لونببورگ و مدیر تحقیقات در انجمن بررسی ارزش های جهانی اهل آلمان است. او به الگوی ابعاد فرهنگی شناخته شده است که ارزشهای رهایی و ارزشهای سکولار را ارزیابی می کند. زندگی. ولزل در رشته علوم سیاسی و تاریخ اقتصادی در سال ۱۹۹۱ از دانشگاه سارلند فارغ التحصیل شد و مدرک دکترایش را در دانشگاه پوتسدام به دست آورد. وی به عنوان همکار ارشد تحقیق در بخش «نهادها و تغییر اجتماعی» علوم اجتماعی فعالیت کرد و در سال ۲۰۰۲، وی به عنوان دانشیار به دانشگاه برمن نقل مکان کرد.
گراهام فارخار (؛ زادهٔ ) فیزیک دان اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
گراهام گودوین (؛ زادهٔ ) مهندس اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است. زندگی. گودوین زاده ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ بروکن هیل، نیو ساوت ولز) است. گراهام گودوین استاد برجسته مهندسی برق در دانشگاه نیوکاسل است. تحصیلات وی شامل لیسانس، دکتری است. از دانشگاه نیو ساوت ولز است. افتخارات. او سال ۱۹۹۰ برنده مدال MA Sargent، مهندسان استرالیا در سال شد. در سال ۲۰۱۰ به او جایزه فیلد سیستم های کنترل IEEE و در سال ۲۰۱۳ مدال روفوس تی. اولدنبرگر را از انجمن مهندسان مکانیک آمریکا دریافت کرد. او همکار افتخاری انستیتوی مهندسین استرالیا؛ عضو فدراسیون بین المللی کنترل اتوماتیک، عضو آکادمی علوم استرالیا. عضو آکادمی فناوری، علوم و مهندسی استرالیا؛ عضو انستیتوی بین المللی آماری؛ عضو انجمن سلطنتی، لندن و عضو خارجی آکادمی علوم سلطنتی سوئد است. وی دارای مدرک دکترای افتخاری از انستیتوی فناوری لوند، سوئد و Technion اسرائیل است. آثار. او مؤلف ده کتاب، چهار کتاب ویرایش شده و پانصد مقاله است. وی دارای ۱۶ اختراع ثبت شده بین المللی است که شامل فناوری نورد کارخانه، ارتباطات از راه دور، برنامه ریزی معدن و اکتشاف مواد معد
نی است. زمینه های تحقیقاتی فعلی وی شامل الکترونیک قدرت، سیستم های کنترل دیگ بخار و مدیریت دیابت نوع ۱ است.
گرگوری هانون (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
گزا آلفولدی (; – ) استاد دانشگاه اهل مجارستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کرئو د سن ژردی شده است.
گلن دبلیو بارتون (; – ) دانشمند در زمینه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم شده است.
اوپانیشاد آیتریه () یکی از اوپانیشادهای اصیل است که در سنت ریگ ودا قرار می گیرد. این اوپانیشاد در فصل های چهارم، پنجم، و شش آرنیکه آیتریه آمده است. در این اوپانیشاد درباره سه نکتهٔ فلسفی بحث شده است: نخست اینکه جهان و انسان آفریدهٔ آتمن (روح، خویش) هستند؛ دوم این نظریه که آتمن سه «شدن» دارد و سوم اینکه آگاهی عنصر اصلی آتمن است. به گفتهٔ پاتریک آلیول این اوپانیشاد احتمالاً در دوران پیشابودایی هند تالیف شده است و تاریخ تألیف آن قرون ششم و پنجم پیش از میلاد تخمین زده می شود.
گلن دبلیو موست (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا و از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد است. زندگی. از سال ۱۹۶۸ در دانشگاه هاروارد تحصیل کرده و لیسانس خود را دریافت کرد. وی سپس دوره کارشناسی ارشد را در کالج Corpus Christi دانشگاه آکسفورد گذراند و دو سال بعد، او دکترایش را گرفت. از سال ۲۰۰۱، او به عنوان استاد یونان باستان در Scuola Normale در پیزا مشغول تدریس است.
گنادی میسیاتز (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه الکترونیک اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور، نشان لنین، و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است.
گوتام راداخریشنا دسیراجو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه شیمی و بلورشناسی پرتو ایکس اهل هند و از دانش آموختگان دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین است.
گوتفرید شاتز (; – ) زیست شیمی دان، نویسنده غیر داستانی، و استاد دانشگاه اهل سوئیس بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گاردینر شده است.
گوردون پلوتکین (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه منطق، ریاضیات، و علوم رایانه اهل اسکاتلند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
گوری مارتوک (؛ – ) دانشمند در زمینه ژئوفیزیک اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی، جایزه لنین، نشان لنین، مدرک افتخاری، نشان زرین لومونسف، و لژیون دونور شده است.
گوستاو دکو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم اعصاب آرژانتینی و ایتالیایی است. زندگی. دکو دارای سه دکترا در رشته های مرتبط است. دکتری در فیزیک از دانشگاه ملی Rosario (آرژانتین) (۱۹۸۷)، در علوم کامپیوتر از دانشگاه فنی مونیخ (۱۹۹۷)، و دکترای روانشناسی از دانشگاه لودویگ-ماکسیمیلیان-مونیخ (۲۰۰۱) در سال ۱۹۸۷، او بورس تحصیلات دکترا را در دانشگاه بوردو برگزار کرد. حرفه. وی به عنوان استاد پژوهشی در مؤسسه تحقیقاتی و مطالعات کاتالان کاتالونیا و استاد کامل (Catedratico) در دانشگاه Pompeu Fabra، جایی که مدیر مرکز مغز و شناخت و رئیس گروه علوم اعصاب محاسباتی است، خدمت می کند. در سال ۲۰۰۱ دکو جایزه بین المللی زیمنس «مخترع سال» را به دلیل مشارکت در یادگیری آماری، مدل های درک بصری و تشخیص مبتنی بر fMRI در بیماریهای عصبی روانی اهدا کرد وی در سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۹، عضو هیئت علمی پس از تدوین در بنیاد الکساندر فون هومبولت در دانشگاه گیسسن در آلمان بود. از سال ۱۹۹۳–۲۰۰۳ او گروه علوم اعصاب محاسباتی را در بخش محاسبات عصبی مرکز تحقیقات شرکتهای زیمنس در مونیخ، آلمان رهبری کرد.
گونتر هاتز (؛ زادهٔ ) ریاضی دان، دانشمند رایانه، مهندس، و استاد دانشگاه اهل آلمان و از دریافت کننده نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان است. کارهای هاتز شامل نظریه زبان ها، مدارهای دیجیتال و نظریه پیچیدگی محاسباتی است. او در سال ۱۹۸۷ جایزه گوتفرید ویلهلم لایب نیتس را از بنیاد پژوهش آلمان دریافت کرد که بالاترین افتخاری است که در تحقیقات آلمان اعطا می شود. در سال ۱۹۹۹ مدال کنراد زوزه از انجمن علوم رایانه به او اعطا شد. هاتز پی اچ دی خود را در سال ۱۹۸۵ در دانشگاه گوتینگن دریافت کرد. مشاور او کورت رایدمایستر بود.
گونتر هارتمان (؛ زادهٔ ) داروشناس، و استاد دانشگاه متخصص ایمونولوژیست و داروساز اهل آلمان است و از سال ۲۰۰۷ تاکنون مدیر مؤسسه شیمی بالینی و داروسازی بالینی در بیمارستان دانشگاهی دانشگاه بن بود. حرفه. در سال ۱۹۸۶، هارتمان از دبیرستان کاتولیک کالج Salvator در Bad Wurzach فارغ التحصیل شد و سپس تحصیلات پزشکی خود را در دانشکده پزشکی دانشگاه اولم آغاز کرد. وی مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۹۴ از گروه ژنتیک به دست آورد در سال ۱۹۹۸، او به عنوان محقق به آزمایشگاه آرتور کریگ در دانشگاه آیووا پیوست. سپس در سال ۲۰۰۱، وی مدرک مهارپذیری خود را در فارماکولوژی بالینی در LMU مونیخ به پایان رساند.
گوو ککسین (; – ) فیزیک دان اهل چین و از دانش آموختگان دانشگاه ججیانگ بود. ککسین مهندس شیمی، متالورژیست و بلورشناس شیمی چینی بود. او عضو آکادمی علوم چین بود و پیشگامان در زمینه میکروسکوپ الکترونی در چین به حساب می آید. زندگی. ککسین در ۲۳ اوت ۱۹۲۳ به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۱، او از مدرسه راهنمایی چونگ کینگ نانکایی فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۹۴۶ با لیسانس مهندسی مهندسی شیمی از دانشگاه ژجیانگ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۴۷، گوا برای تحصیل به سوئد رفت. ککسین مدیر و محقق ارشد آزمایشگاه میکروسکوپ الکترونی الکترونیک پکن و مرکز فیزیک ماده متراکم و انستیتوی فیزیک، آکادمی علوم چین بود. او
گینوار کافمن (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) دانشمند در زمینه اخترفیزیک اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاینتس مایر لایبنیتس شده است.
یوجین هودری (; – ) دانشمند در زمینه مهندسی مکانیک- مبدل های کاتالیزوری اهل ایالات متحده آمریکا بود. 18 آوریل 1892--18 جولای 1962 [1]. هودری در طول جنگ جهانی اول به عنوان ستوان در یک شرکت تانک در ارتش فرانسه خدمت کرد و نشان لژیون افتخار فرانسه را دریافت کرد. او به نوآوری کراکینگ کاتالیزوری ذخایر خوراک نفت کمک کرد، [2][3][4][5] که به خاطر آن مدال پرکین را در میان دیگران دریافت کرد.[2] زندگینامه یوجین ژول هودری در 18 آوریل 1892 در دومونت فرانسه در نزدیکی پاریس به دنیا آمد. پدر و مادر او ژول هادری و امیلی تیاس ژول لمر بودند. پدرش صاحب یک تجارت موفق بود که فولاد سازه ای تولید می کرد.[6] [4] هادری مهندسی مکانیک را در École des arts et métiers در حومه پاریس Chalons-sur-Marne خواند.[2] او بعنوان اولین فارغ التحصیل دوره خود بود [2] و در سال 1911 فارغ التحصیل شد. او همچنین کاپیتان تیم فوتبال مدرسه خود بود و در سال 1910 قهرمانی ملی فرانسه را به دست آورد.[6] پس از فارغ التحصیلی، هودری به عنوان مهندس به تجارت فولادسازی پدرش پیوست.[6][2] منابع. 1. Vassiliou, M. S. (2009). The A to Z of the petroleum industry. Lanham, Md.:
Scarecrow Press. pp. 240–241. ISBN 978-0810871533. Retrieved 10 July 2018. 2. "A National Historic Chemical Landmark - The Houdry Process for Catalytic Cracking" (PDF). American Chemical Society. April 13, 1996. Retrieved July 9, 2018. 3. Copp, Newton; Zanella, Andrew (1993). Discovery, innovation, and risk : case studies in science and technology (2. print. ed.). Cambridge, Mass.: MIT Press. p. 181. ISBN 978-0262531115. Retrieved 11 July 2018. 4. Jewkes, John; Sawers, David; Richard, Richard (1969). The sources of invention (2nd ed.). New York: W.W. Norton. pp. 235–237. ISBN 9780393005028. Retrieved 11 July 2018. 5. Zecchina, Adriano; Califano, Salvatore (April 3, 2017). The Development of Catalysis: A History of Key Processes and Personas in Catalytic Science and Technology (1st ed.). Wiley. ISBN 978-1119181262. Retrieved 11 July 2018. 6. Smith, John K. (2008). "Houdry, Eugène Jules". Complete Dictionary of Scientific Biography. Charles Scribner's Sons. Retrieved 19 July 2018. : |website= ignored (help) 7.
Zabecki, David T. (2014). Germany at war : 400 years of military history. [S.l.]: Abc-Clio. p. 28. ISBN 9781598849806. Retrieved 19 July 2018. 8. "The Nivelle Offensive: Second Battle of the Aisne (16 April – 9 May 1917)". The Observation Post. 16 April 2017. Retrieved 19 July 2018. 9. Rieth, John K. (2014). Imperial Germany's "Iron Regiment" of the First World War (2nd ed.). Canal Winchester, OH: Badgley Publishing Company. ISBN 978-0692301203. 10. Gale, Tim (2013). The French army's tank force and armoured warfare in the Great War : the Artillerie Spéciale. Burlington, VT: Ashgate. ISBN 978-1409466611. 11. Oblad, Alex G. (1983). "The Contributions of Eugene J. Houdry to the Development of Catalytic Cracking". In Davis, Burtron H.; Hettinger, William P. Jr (eds.). Heterogeneous Catalysis: Selected American Histories. ACS Symposium. Vol. 222. pp. 61–75. doi:10.1021/bk-1983-0222.ch006. ISBN 9780841207783. 12. "'Visionary Veterans' Exhibit Honors National Inventors Hall Of Fame Inductees Who Served In WWI". War
History Online. November 7, 2017. Retrieved 10 July 2018. 13. "Eugene Houdry". Science History Institute. June 2016. Retrieved 20 March 2018. 14. Bowden, Mary Ellen (1997). "Eugene Houdry". Chemical achievers : the human face of the chemical sciences. Philadelphia, PA: Chemical Heritage Foundation. pp. 122–123. ISBN 9780941901123. 15. Moseley, Charles G. (August 1984). "Eugene Houdry, catalytic cracking and World War II aviation gasoline". Journal of Chemical Education. 61 (8): 655. Bibcode:1984JChEd..61..655M. doi:10.1021/ed061p655. ISSN 0021-9584. "1925 : M.G.R. Eugène Houdry · Histoire de Lucien". Histoire de Lucien. Retrieved 19 July 2018. "Jacques H. Houdry". Main Line Media News. February 18, 2012. Retrieved 19 July 2018. "Deaths HOUDRY, PIERRE D." The New York Times. March 26, 2004. Retrieved 19 July 2018. Faragher, W. F.; Noll, H. D.; Bland, R. E. (1951). Brill, E. J. (ed.). Third World Petroleum Congress, The Hague, 1951: Proceedings. Vol. 1–2. Leiden: E. J. Brill. pp. 138–156. Retrieved 24 July 201
8. "Vie de Lucien". Histoire de Lucien. Retrieved 24 July 2018. U.S. patent 1330844A Brachmann, Steve (April 7, 2017). "Evolution of Auto Exhaust Catalysts: Dr. Haren Gandhi invents three-way catalysts for cleaner exhaust". IPWatchdog. Retrieved 24 July 2018. Xiao, Feng-Shou; Meng, Xiangju (2016). Zeolites in sustainable chemistry : synthesis, characterization and catalytic applications. Berlin: Springer. p. 273. ISBN 978-3-662-47395-5. Retrieved 24 July 2018. Thayer, Ann M. (September 9, 2013). "The Catalysis Chronicles". Chemical &amp; Engineering News. 91 (36): 64–68. doi:10.1021/cen-09136-cover8. Retrieved 24 July 2018. "Mine et distillerie de lignite de Saint-Julien-de-Peyrolas, usine de produits chimiques (usine de fabrication d'essence synthétique) Houdry". Saint-Paulet-de-Caisson. Retrieved 24 July 2018. "Eugene Houdry". National Inventor's Hall of Fame. Retrieved 10 July 2018. Jochem, Jean (1997). Français libre et pétrolier: récit (in French). Editions La Bruyère. p. 80. ISBN 978-2-84014-309-3. "FRE
NCH GROUP HERE CHALLENGES PETAIN; His Talk of Collaboration With Nazis Not Voice of the People, E.J. Houdry Says NATION SEEN FOR BRITAIN France Forever Organization Quotes Letter Referring to Marshal as 'Queen Mother'". The New York Times. January 21, 1941. Retrieved 19 July 2018. Carey, Kathleen E. (December 12, 2010). "A look behind the scenes at the Sunoco refinery in Marcus Hook". The Delco Times. Retrieved 24 July 2018. Bowden, Mary Ellen; Smith, John Kenly (1994). American chemical enterprise : a perspective on 100 years of innovation to commemorate the centennial of the Society of Chemical Industry (American Section). Philadelphia: Chemical Heritage Foundation. pp. 56–58. ISBN 978-0941901130. "Patent US2674521A: Catalytic converter for exhaust gases". Google Patents. Retrieved 24 July 2018. "Catalytic structure and composition". Google Patents. Retrieved 10 July 2018. Weisskopf, Michael (March 26, 1990). "AUTO-POLLUTION DEBATE HAS RING OF THE PAST". The Washington Post. Retrieved 24 July 2018. "Eugene
J. Houdry". Chemical &amp; Engineering News. 26 (45): 3339. 8 November 1948. doi:10.1021/cen-v026n045.p3339. "Chemists Honored at Franklin Institute Medal Day". Chemical &amp; Engineering News. 26 (45): 3338–3339. 8 November 1948. doi:10.1021/cen-v026n045.p3338. "E. V. Murphree Award in Industrial and Engineering Chemistry". American Chemical Society. Retrieved 24 July 2018. "'Visionary Veterans' Exhibit Honors National Inventors Hall Of Fame Inductees Who Served In WWI". War history online. November 7, 2017. Retrieved 24 July 2018. "Eugene J. Houdry Award in Applied Catalysis". North American Catalysis Society. Retrieved 24 July 2018.
اتو پچت (; – ) تاریخ نگار اهل اتریش و از استادان دانشگاه وین بود. زندگی. پچت در ۷ سپتامبر ۱۹۰۲ در وین در خانواده ای یهودی متولد شد. پدر وی دیوید پچت، یک صنعتگر یهودی بود که صاحب یک کارخانه موفق نساجی در وین بود. وی تاریخ هنر را در وین (با کارل ماریا سووبودا، ژولیوس فون شلوسر و ماکس دووراک) و در برلین (با آدولف گلدشتمیتد و ماکس وبر) تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۵ دکترای خود را دریافت کرد.
اتو دموس (; – ) استاد دانشگاه اهل اتریش و از استادان دانشگاه وین بود. وی به عنوان عضو دانشکده تاریخ هنر وین در نظر گرفته شده است. زندگی. بین سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۲۸، دموس در دانشگاه وین تحت نظر ژوزف استزیگوفسکی به تحصیل تاریخ هنر پرداخت و دکترای خود را دریافت کرد. در سالهای بعد، دیموس در سراسر یونان سفر کرد و از موزائیک های کلیساهای بیزانس به صورت رنگی عکس گرفت، پروژه ای که منجر به انتشار نخستین انتشار بزرگ وی با عنوان موزائیک های بیزانس در یونان (۱۹۳۱) شد که به همراه ارنست دیز نوشتند. او همچنین برای سرویس حفظ تاریخی اتریش، مستندسازی و بازیابی آثار تاریخی قرون وسطایی کارینتیا کار کرد. در سال ۱۹۳۶ او به وین بازگشت، و سال بعد از هابیلیت دفاع کرد.
اتو گوتلیب (; – ) دانشمند در زمینه شیمی اهل برزیل متولد چکسلواکی بود. زندگی. وی در سال ۱۹۹۹ برای مطالعات در مورد ساختار شیمیایی گیاهان، به عنوان جایزه نوبل شیمی معرفی شد. کار وی نشانگر تنوع زیستی فلور برزیل و ترویج رشد فیتوشیمیایی در این کشور است. در سال ۱۹۷۷ او جایزه Fritz Feigl را دریافت کرد، که در همان سال توسط شورای منطقه ای شیمی ایجاد شد بود. اوتو در سن ۲۱ سالگی تابعیت برزیل را برگزید و از دانشگاه برزیل در رشته شیمی فارغ التحصیل شد که امروزه با عنوان دانشگاه فدرال ریو دوژانیرو - UFRJ) شناخته می شود.
استانیسلاس لیبلر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه زیست شناسی دستگاه ها و فیزیک اهل لهستان است.
استرلینگ بی. هندریکس (; – ) شیمی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم شده است.
استفان ج. نیکولز (؛ زادهٔ ) پژوهشگر مطالعات قرون وسطا و از استادان دانشگاه جانز هاپکینز است. نیکولز از اعضای فرهنگستان هنر و دانش آمریکا و دانش آموختگان دانشگاه ییل است.
استفان اوون (؛ زادهٔ ) زبان شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
استفان جنتش (; – ) زیست شناس، و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. زندگی. جنتش در برلین متولد شد و زیست شناسی را در دانشگاه برلین تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۹ دیپلم خود را به دست آورد. او دکترای خود را در مؤسسه ماکس پلانک در رشته ژنتیک مولکولی در به پایان رساند. پس از دکتری، به آزمایشگاه الکساندر ورشاوسکی در انستیتوی فناوری ماساچوست پیوست. وی در سال ۱۹۸۸ به آلمان بازگشت. از سال ۱۹۹۸ تا زمان مرگ وی او مدیر گروه بیولوژی سلولهای مولکولی، مؤسسه بیوشیمیایی مکس پلانک در مارتینسر بود. جنتش در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶ در مونیخ درگذشت.
استفان گریم (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه شیمی فیزیک و شیمی محاسباتی اهل آلمان است. زندگی. وی دکترایش را در زمینه فتوشیمی در دانشگاه فنی براونشویگ در سال ۱۹۹۱ به اتمام رساند. او از سال ۲۰۱۱ استاد دانشگاه Universität بن است که در زمینه شیمی محاسباتی فعالیت می کند. وی در سال ۲۰۱۸ به عضویت آکادمی علوم لئوپولدینا انتخاب شد.
استفان لواندوفسکی (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه روان شناسی اهل استرالیا است.
استفان مولر (؛ زادهٔ ) ریاضی دان، و استاد دانشگاه اهل آلمان و از استادان دانشگاه صنعتی زوریخ است. زندگی. او هم اکنون استاد دانشگاه بن است. وی در سال ۱۹۹۶ یکی از بنیانگذاران مؤسسه ریاضیات علوم ماکس پلانک بوده و تا سال ۲۰۰۸ در آنجا فعالیت می کرد. او بخاطر تحقیقات خود در زمینه تجزیه و تحلیل و حساب تغییرات بسیار مشهور است. وی به کاربرد روش های ریاضی در مکانیک پیوسته نظریه، به ویژه علم مواد و مشکلات مربوط به ریزساختارها علاقه مند است.
اسکار رندال ویلیامز (؛ زادهٔ ) ریاضی دان اهل بریتانیا و از دانش آموختگان دانشگاه آکسفورد است. او در دانشگاه کمبریج فعال است و در زمینه توپولوژی فعالیت می کند. حرفه. او ریاضیات را در آکسفورد تحصیل کرد و از همین دانشگاه مدرک دکترایش را دریافت کرد. در کار مشترک با سورن گالاتاتیوس، او فضاهای منیفولد را مورد مطالعه قرار داد. جوایز. در سال ۲۰۱۷، او یک جایزه وایتهد از انجمن ریاضی لندن و یک جایزه فیلیپ لورهولم دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ جایزه دنی هینمن اهدا شد.
اولریش کانراد (؛ زادهٔ ) موسیقی شناس اهل آلمان است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده است.
اولریش هربرت (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار، و استاد دانشگاه اهل آلمان است. زندگی. هربرت استاد دانشگاه فرایبورگ است. در سال ۱۹۹۹ هربرت جایزه گوتفرید ویلهلم لایب نیتس را در تاریخ مدرن و معاصر دریافت کرد.