Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عماری دستگاه. مقاومت های شیمیایی را می توان با پوشاندن یک الکترود دو تایی با یک لایه نازک فیلم یا مواد حسگر دیگر برای پر کردن شکاف منفرد بین دو الکترود، ساخت. الکترودها معمولاً از فلزات رسانایی مانند طلا و کروم ساخته می شوند که تماس اهمی خوبی با لایه های نازک برقرار می کنند. در هر دو معماری، ماده حسگر با خاصیت مقاومت شیمیایی، رسانایی بین دو الکترود را کنترل می کند. با این حال، معماری هر دستگاه مزایا و معایب خاص خود را دارد. الکترودهای دو تایی این امکان را فراهم می کنند که مقدار بیشتری از سطح فیلم با الکترود در تماس باشد. این اجازه می دهد اتصالات الکتریکی بیشتری ایجاد شود و رسانایی کلی سیستم افزایش یابد. ساخت الکترودهای دو تایی در اندازه انگشت و فاصله گذاری انگشتی در مرتبه میکرون دشوار است و نیاز به استفاده از فوتولیتوگرافی دارد. پوشش دادن المان های بزرگ تر آسان تر است و می توان این المان ها را با استفاده از تکنیک هایی مانند تبخیر حرارتی تولید کرد. الکترود دو تایی و سیستم های تک شکاف هر دو می توانند به صورت موازی مرتب سازی شوند تا امکان تشخیص چندین آنالیت توسط یک دستگاه را فراهم کنند. مواد حسگر. نیمه هادی های
اکسید فلز. حسگرهای مقاومت شیمیایی اکسید فلز برای اولین بار در سال 1970 در یک آشکارساز مونوکسید کربن که از پودر SnO 2 استفاده می کرد، تولید تجاری شدند. البته، بسیاری از اکسیدهای فلزی دیگر نیز دارای خواص مقاومت شیمیایی هستند. سنسورهای اکسید فلز در درجه اول حسگرهای گاز هستند و می توانند هم گازهای اکساینده و هم گازهای کاهنده را شناسایی کنند این آنها را برای استفاده در موقعیتهای صنعتی که گازهای مورد استفاده در تولید ممکن است برای سلامت کارگران خطرناک باشد، ایده آل می کند. حسگرهای ساخته شده از اکسیدهای فلزی برای کار کردن به دمای بالا نیاز دارند (۲۰۰ درجه سانتی گراد یا بالاتر)، زیرا برای تغییر مقاومت، باید بر انرژی فعال سازی غلبه شود. گرافن. در مقایسه با مواد دیگر، حسگرهای مقاومت شیمیایی گرافن نسبتاً جدید هستند که حساسیت بسیار خوبی از خود نشان داده اند. گرافن یک آلوتروپ کربن است که از یک لایه گرافیت تشکیل شده است. در حسگرها برای شناسایی مولکول های فاز بخار، pH, پروتئین ها، باکتری ها، و عوامل جنگ شیمیایی شبیه سازی شده استفاده شده است. نانولوله های کربنی. اولین گزارش در مورد استفاده از نانولوله ها به عنوان مقاومت شیمی
ایی در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. از آن زمان تاکنون تحقیقاتی در مورد مقاومت های شیمیایی و ترانزیستورهای اثر میدان حساس به تغییر شیمیایی با پوشش نانولوله های تک جداره، بسته های نانولوله های تک جداره، بسته هایی از نانولوله های چند جداره، و مخلوط های نانولوله کربنی – پلیمری انجام شده است. نشان داده شده که یک گونه شیمیایی می تواند مقاومت دسته ای از نانولوله های کربنی تک جداره را از طریق تعدادی مکانیسم تغییر دهد. نانولوله های کربنی مواد حسگر مفیدی هستند زیرا محدودیت های کم در تشخیص و پاسخگویی پر سرعت دارند. با این حال، سنسورهای نانولوله کربن برهنه چندان گزینشی عمل نمی کنند. آن ها می توانند حضور بسیاری از گازهای مختلف از آمونیاک گازی گرفته تا دودهای دیزل را تشخیص دهند. با استفاده از پلیمر به عنوان مانع، ناخالص سازی نانولوله ها با هترواتم ها یا افزودن گروه های عاملی به سطح نانولوله ها می توان حسگرهای نانولوله کربنی را در گزینش دقیق تر نمود. نانو ذرات. بسیاری از نانوذرات با اندازه ها، ساختارها و ترکیب های متفاوت در حسگرهای مقاومت شیمیایی به کار گرفته شده اند. متداول ترین آنها لایه های نازک نانوذرات طلا هستند که با تک لایه ها
ی خودآرا (SAM) از مولکول های آلی پوشیده شده اند. SAM در تعریف برخی از ویژگی های مونتاژ نانوذرات حیاتی است. اولاً، پایداری نانوذرات طلا به یکپارچگی و خلوص SAM بستگی دارد که از تف جوشی آنها با یکدیگر جلوگیری می کند. ثانیاً، SAM مولکول های آلی، جدایی بین نانوذرات را مشخص می کند، به عنوان مثال، مولکول های طولانی تر باعث می شوند نانوذرات جدایی متوسط عریض تری داشته باشند. عرض این جدایی مانعی را مشخص می کند که الکترون ها باید در هنگام اعمال ولتاژ و جریان الکتریکی در آن تونل بزنند؛ بنابراین با تعریف فاصله متوسط بین نانوذرات منفرد، SAM مقاومت الکتریکی آرایش نانوذرات را نیز تعریف می کند. در نهایت، SAMها یک ماتریکس در اطراف نانوذرات تشکیل می دهند که گونه های شیمیایی می توانند در آن پخش شوند. با ورود گونه های شیمیایی جدید به ماتریس، جداسازی بین ذرات تغییر می کند که به نوبه خود بر مقاومت الکتریکی تأثیر می گذارد. آنالیت ها با نسبت های تعیین شده توسط ضریب تقسیم آن ها در SAMها پخش می شوند و این انتخابی بودن و حساسیت مواد شیمیایی مقاومتی را مشخص می کند. پلیمرهای رسانا. هنگامی که هدف به طور مستقیم با زنجیره پلیمری تعامل داشته
باشد، پلیمرهای رسانا همچون پلی آنیلین و پلی پیرول می توانند به عنوان مواد حسگر استفاده شوند که در نتیجه رسانایی پلیمر تغییر می کند. این نوع سیستم ها گزینشی عمل نمی کنند زیرا گستره وسیعی از مولکول های هدف می توانند با پلیمر برهم کنش داشته باشند. پلیمرهای حک شده مولکولی می توانند عملکرد گزینشی را به خواص مقاومت شیمیایی پلیمری رسانا اضافه کنند. یک پلیمر حک شده مولکولی با پلیمریزاسیون یک پلیمر در اطراف یک مولکول هدف و سپس حذف مولکول هدف از پلیمر، ایجاد می شود که در نتیجه آن حفره هایی مطابق با اندازه و شکل مولکول هدف در نمونه نهایی تشکیل می شود. حک مولکولی پلیمر رسانا حساسیت مقاومت شیمیایی را از طریق انتخاب اندازه و شکل کلی هدف و همچنین توانایی آن در برهم کنش با زنجیره پلیمر رسانا، افزایش می دهد.
گروه نیروهای ویژه ژاپن () یگان نیروهای ویژه و ضدتروریسم زیرمجموعه نیروی زمینی دفاع ازخود ژاپن است، که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد.
پایگاه هوایی نظامی منغ () یک پایگاه هوایی متعلق به نیروی هوایی سوریه است که در ۶ کیلومتری (۳٫۷ مایلی) جنوب اعزاز واقع در استان حلب و در نزدیک روستای منق قرار دارد. پایگاه هوایی منغ محل استقرار اسکادران ۴ آموزش پرواز و هواپیمای آموزشی ام بی بی ۲۲۳ فلامینگو و هلیکوپترهای میل-۸ نیروی هوایی سوریه بود. جنگ داخلی سوریه. تصرف این پایگاه هوایی تبدیل به هدف اصلی مخالفان مسلح دولت سوریه در طول نبرد حلب شد.این پایگاه هوایی از اوت ۲۰۱۲ در محاصره نیروهای مخالف دولت سوریه بود تا اینکه در ۶ اوت ۲۰۱۳ به تصرف شورشیان و اسلام گرایان (از جمله داعش، تیپ طوفان شمالی و تیپ توحید) افتاد. سپس تحت کنترل جبهه النصره قرار گرفت.در ۱۰ فوریه ۲۰۱۶، نیروهای دموکراتیک سوریه که در اطراف عفرین مستقر بودند با پشتیبانی نیروی هوایی روسیه، این پایگاه هوایی را تصرف کردند.
واحد ویژه شبانه روزی ژاپن () یگان نیروهای ویژه زیرمجموعه نیروی دریانوردی دفاع ازخود ژاپن است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
تأثیر زیست محیطی صنعت انرژی قابل توجه است، زیرا مصرف انرژی و منابع طبیعی ارتباط نزدیکی با هم دارند. تولید، حمل و نقل یا مصرف انرژی همگی تأثیرات زیست محیطی دارند. انرژی برای هزاران سال توسط انسان ها مهار شده است. در ابتدا با استفاده از آتش برای نور، گرما، پخت و پز و برای ایمنی بود، و استفاده از آن را می توان حداقل ۱٫۹ میلیون سال پیش نسبت داد. در سال های اخیر روندی به سمت تجاری سازی فزاینده منابع مختلف انرژی تجدیدپذیر وجود داشته است. اجماع علمی در مورد برخی از فعالیت های اصلی انسانی که به گرمایش جهانی منجر می شوند، برای افزایش غلظت گازهای گلخانه ای، ایجاد اثر گرمایش، تغییرات جهانی در سطح زمین، مانند جنگل زدایی، برای اثر گرمایش، افزایش غلظت ذرات معلق در هوا اکثراً برای یک اثر خنک کننده، در نظر گرفته می شوند. فناوری های در حال پیشرفت به طور بالقوه می توانند به انتقال انرژی، مدیریت آب و زباله، و تولید مواد غذایی به سمت شیوه های استفاده بهتر از محیط زیست و انرژی با استفاده از روش های بوم شناسی سیستم ها و بوم شناسی صنعتی دست یابند. مشکلات. تغییر آب و هوایی. اجماع علمی در مورد گرم شدن کره زمین و تغییرات آب و هوا این
است که این مسئله ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای انسانی است که اکثریت آن ناشی از سوزاندن سوخت های فسیلی همراه با جنگل زدایی و برخی از شیوه های کشاورزی سال ۲۰۱۳ نشان داد که دو سوم انتشار گازهای گلخانه ای صنعتی ناشی از تولید سوخت فسیلی (و سیمان) تنها نود شرکت در سراسر جهان است (بین سال های ۱۷۵۱ تا ۲۰۱۰، که نیمی از آن از سال ۱۹۸۶ منتشر شده است). اگرچه تغییرات اقلیمی به شدت انکار می شود، اکثریت قریب به اتفاق دانشمندانی که در اقلیم شناسی کار می کنند، پذیرفته اند که این تغییرات ناشی از فعالیت های انسانی است. گزارش IPCC "Change Climate 2007: Climate Change Impacts، سازگاری و آسیب پذیری" پیش بینی می کند که تغییرات آب و هوا باعث کمبود آب و غذا و افزایش خطر سیل خواهد شد که میلیاردها نفر را تحت تاثیر قرار می دهد، به ویژه کسانی که در فقر زندگی می کنند. یکی از اندازه گیری های مربوط به گازهای گلخانه ای و سایر مقایسه های خارجی بین منابع انرژی را می توان در پروژه ExternE توسط مؤسسه Paul Scherrer و دانشگاه اشتوتگارت یافت، که توسط کمیسیون اروپا تأمین شده است. بر اساس این مطالعه، برق آبی کمترین انتشار CO2، باد دومین کمترین، انر
ژی هسته ای سومین کمترین و فتوولتائیک خورشیدی چهارمین کمترین انتشار را دارا است. به طور مشابه، همان مطالعه تحقیقاتی (ExternE, Externalities of Energy)، که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ انجام شد، نشان داد که هزینه تولید برق از زغال سنگ یا نفت بیش از ارزش فعلی آن دو برابر می شود و هزینه تولید برق از گاز ۳۰ درصد افزایش می یابد. اگر هزینه های خارجی مانند آسیب به محیط زیست و سلامت انسان، از ذرات معلق در هوا، اکسیدهای نیتروژن، کروم VI و انتشار آرسنیک تولید شده توسط این منابع در نظر گرفته شود. در این مطالعه تخمین زده شد که این هزینه های خارجی، دستکم، سوخت های فسیلی تا ۱ تا ۲ درصد کل تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا (GDP) را تشکیل می دهد، و این تا قبل از اینکه هزینه خارجی گرمایش جهانی از این منابع در نظر گرفته شود، بود. این مطالعه همچنین نشان داد که هزینه های زیست محیطی و بهداشتی انرژی هسته ای، به ازای هر واحد انرژی تحویل داده شده، ۰٫۰۰۱۹ یورو در کیلووات ساعت است که کمتر از بسیاری از منابع تجدیدپذیر از جمله هزینه های ناشی از زیست توده و پنل های خورشیدی فتوولتائیک است و ۳۰ برابر کمتر از زغال سنگ با ۰٫۰۶ یورو در کیلووات ساعت، یا
۶ سنت در کیلووات ساعت است، با منابع انرژی با کمترین هزینه های زیست محیطی و بهداشتی خارجی مرتبط با آن که انرژی بادی با ۰٫۰۰۰۹ یورو در کیلووات ساعت است. استفاده سوخت زیستی. سوخت های زیستی به عنوان جامد، مایع یا گاز سخوتی تعریف می شوند که از مواد بیولوژیکی نسبتاً به تازگی مرده یا زنده به دست می آید و از سوخت های فسیلی، که از مواد بیولوژیکی طولانی مرده مشتق شده است متفاوت می باشد. گیاهان مختلف و مواد مشتق شده از گیاهان برای تولید سوخت زیستی استفاده می شود. بیو دیزل. استفاده زیاد از بیودیزل منجر به تغییرات کاربری زمین از جمله جنگل زدایی می شود. هیزم. برداشت ناپایدار هیزم می تواند منجر به از بین رفتن تنوع زیستی و فرسایش به دلیل از بین رفتن پوشش جنگلی شود. نمونه ای از این، مطالعه ۴۰ ساله انجام شده توسط دانشگاه لیدز در جنگل های آفریقا است که یک سوم کل جنگل های استوایی جهان را تشکیل می دهد که نشان می دهد آفریقا یک مخزن کربن قابل توجه است. لی وایت، کارشناس تغییرات آب و هوا، می گوید: «برای درک ارزش این مخزن، حذف نزدیک به ۵ میلیارد تن دی اکسید کربن از جو توسط جنگل های استوایی دست نخورده باید مورد بحث قرار گیرد. طبق گزارش
سازمان ملل، قاره آفریقا دو برابر بیشتر از سایر نقاط جهان جنگل ها را از دست می دهد. روزی روزگاری آفریقا هفت میلیون کیلومتر مربع جنگل داشت، اما یک سوم آن از بین رفته است که بیشتر آن به خاطر زغال سنگ است. استفاده از سوخت های فسیلی. سه نوع سوخت فسیلی عبارتند از زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی. توسط اداره اطلاعات انرژی تخمین زده شد که در سال ۲۰۰۶ منابع اولیه انرژی شامل نفت ۳۶٫۸، زغال سنگ ۲۶٫۶ درصد، گاز طبیعی ۲۲٫۹ درصد بوده که معادل سهم ۸۶ درصدی سوخت های فسیلی در تولید انرژی اولیه در جهان است. در سال ۲۰۱۳ سوزاندن سوخت های فسیلی حدود ۳۲ میلیارد تن (۳۲ گیگا تن) دی اکسید کربن و آلودگی هوا اضافی تولید کرد. این امر به دلیل گرمایش جهانی و مشکلات بهداشتی (بیش از ۱۵۰ دلار بر تن دی اکسید کربن) اثرات جانبی ایجاد کرد از جمله ۴٫۹ تریلیون دلارخسارت. دی اکسید کربن یکی از گازهای گلخانه ای است که نیروی تشعشعی را افزایش می دهد و به گرم شدن کره زمین کمک می کند و در پاسخ به آن باعث می شود متوسط دمای سطح زمین افزایش یابد، که اقلیم شناسان بر این باورند که این امر باعث ایجاد اثرات نامطلوب عمده خواهد شد. زغال سنگ. اثرات زیست محیطی استخراج و س
وزاندن زغال سنگ متنوع است. قانون تصویب شده توسط کنگره ایالات متحده در سال ۱۹۹۰، آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) را ملزم به صدور طرحی برای کاهش آلودگی سمی ناشی از نیروگاه های زغال سنگ کرد. پس از تأخیر و طرح دعوا، EPA اکنون مهلت تعیین شده توسط دادگاه تا ۱۶ مارس ۲۰۱۱ را برای ارائه گزارش خود دارد. نفت. اثرات زیست محیطی نفت اغلب منفی است زیرا تقریباً برای همه اشکال حیات سمی است. امکان تغییرات اقلیمی وجود دارد. نفت خام که معمولاً به عنوان نفت شناخته می شود، تقریباً با تمام جنبه های جامعه کنونی مرتبط است، به ویژه برای حمل و نقل و گرمایش خانه ها و فعالیت های تجاری. گاز. گاز طبیعی اغلب به عنوان پاک ترین سوخت فسیلی توصیف می شود که تولید هر ژول ان دی اکسید کربن کمتری نسبت به زغال سنگ یا نفت تولید می کند و آلاینده های بسیار کمتری نسبت به سایر سوخت های فسیلی دارد. با این حال، به صورت مطلق، سهم قابل توجهی در انتشار کربن جهانی دارد و پیش بینی می شود که این سهم رشد کند. با توجه به گزارش چهارم IPCC ارزیابی، در سال ۲۰۰۴ گاز طبیعی ۵۳۰۰ تن / سال آلودگی CO 2 تولید کرد، در حالی که زغال سنگ و نفت تولید ۱۰۶۰۰ و ۱۰۲۰۰ بود
(شکل ۴٫۴). اما تا سال ۲۰۳۰، طبق نسخه به روز شده سناریوی انتشار گازهای گلخانه ای SRES B2، گاز طبیعی منبع ۱۱۰۰۰ میلیون تن در سال خواهد بود که اکنون به ترتیب ۸۴۰۰ و ۱۷۲۰۰ تن زغال سنگ و نفت خواهد بود. (مجموع انتشار جهانی برای سال ۲۰۰۴ بیش از ۲۷۲۰۰ میلیون تن برآورد شد) علاوه بر این، گاز طبیعی به خودی خود یک گاز گلخانه ای بسیار قوی تر از دی اکسید کربن است وقتی که در اتمسفر آزاد شود، اما در مقادیر کمتری آزاد می شود. اثرات زیست محیطی گاز طبیعی نیز به طور قابل توجهی در فرآیندهای استخراج آنها متفاوت است، بسیاری از گازهای طبیعی محصول جانبی استخراج نفت به شدت آلاینده هستند و تکنیک های جدیدتر برای شکستگی هیدرولیکی باعث شده اند که ذخایر گاز طبیعی که قبلاً غیرپذیرش بودند را قابل استفاده کرد، اما با تأثیرات منفی محیطی و سلامتی که بسیار بیشتر از روش های سنتی استخراج گاز طبیعی هستند. تولید برق. اثرات زیست محیطی تولید برق قابل توجه است زیرا جامعه مدرن از مقادیر زیادی انرژی الکتریکی استفاده می کند. این نیرو معمولاً در نیروگاه هایی تولید می شود که نوع دیگری از انرژی را به نیروی الکتریکی تبدیل می کنند. هر یک از این سیستم ها دارای
مزایا و معایبی هستند، اما بسیاری از آنها نگرانی های زیست محیطی ایجاد می کنند. مخازن اب. با افزایش تقاضای جهانی برای آب و انرژی و افزایش تعداد و اندازه مخازن، تأثیرات زیست محیطی مخازن تحت نظارت روزافزونی قرار می گیرد. سدها و مخازن را می توان برای تأمین آب آشامیدنی، تولید برق آبی، افزایش ذخیره آب برای آبیاری، فراهم کردن فرصت های تفریحی و کنترل سیل استفاده کرد. با این حال، اثرات نامطلوب زیست محیطی و جامعه شناختی نیز در حین و پس از بسیاری از ساخت وسازهای مخزن شناسایی شده است. اینکه پروژه های مخزن در نهایت سودمند هستند یا مضر - هم برای محیط زیست و هم برای جمعیت های انسانی اطراف - از دهه ۱۹۶۰ و احتمالاً مدت ها قبل از آن مورد بحث بوده است. در سال ۱۹۶۰ ساخت و ساز Llyn Celyn و سیل Capel Celyn غوغای سیاسی را برانگیخت که تا به امروز ادامه دارد. اخیراً، ساخت سد Three Gorges و سایر پروژه های مشابه در سراسر آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین بحث های زیست محیطی و سیاسی قابل توجهی را ایجاد کرده است. انرژِی هسته ای. اثرات زیست محیطی انرژی هسته ای ناشی از چرخه سوخت هسته ای، عملیات و اثرات سوانح هسته ای است. خطرات معمول سلامتی و انت
شار گازهای گلخانه ای ناشی از انرژی شکافت هسته ای به طور قابل توجهی کمتر از خطرات مرتبط با زغال سنگ، نفت و گاز است. با این حال، «خطر فاجعه بار» بالقوه وجود دارد اگر مهار و مراقبت اتفاق نیافتد، که در راکتورهای هسته ای می توان به ذوب سوخت های بسیار گرم و آزادسازی مقادیر زیادی از محصولات شکافت به محیط زیست، اشاره کرد. طولانی ترین زباله های رادیواکتیو، از جمله سوخت هسته ای مصرف شده، باید برای صدها هزار سال مهار و از انسان و محیط زیست جدا شوند. مردم نسبت به این خطرات حساس هستند و مخالفت عمومی قابل توجهی با انرژی هسته ای وجود داشته است. با وجود این پتانسیل برای فاجعه، آلودگی طبیعی ناشی از سوخت فسیلی هنوز به طور قابل توجهی از هر فاجعه هسته ای سابقی مضرتر است. حادثه ۱۹۷۹ Three Mile Island و فاجعه چرنوبیل ۱۹۸۶، و همچنین هزینه های بالای ساخت، به رشد سریع ظرفیت انرژی هسته ای جهانی پایان داد. انتشار فاجعه بار دیگری از مواد رادیواکتیو به دنبال سونامی ژاپن در سال ۲۰۱۱ که به نیروگاه هسته ای فوکوشیما I آسیب رساند و منجر به انفجار گاز هیدروژن و ذوب های جزئی طبقه بندی شده در سطح ۷ شد. انتشار گسترده رادیواکتیویته منجر به تخلیه م
ردم از ۲۰ کیلومتری منطقه تعبیه شده در اطراف نیروگاه بود، شبیه به ۳۰ شعاع کیلومتری منطقه ممنوعه چرنوبیل که هنوز خطرناک است. انرژِی بادی. تأثیر زیست محیطی انرژی باد در مقایسه با اثرات زیست محیطی سوخت های فسیلی، نسبتاً ناچیز است. بر اساس IPCC، در ارزیابی های مربوط به چرخه حیات پتانسیل گرمایش جهانی منابع انرژی، توربین های بادی دارای مقدار متوسطی بین ۱۲ تا ۱۱ گرم Co2 / kWh هستند که به ترتیب بستگی به این دارد که آیا توربین های دریایی یا خشکی وجود دارند. ارزیابی می شود. در مقایسه با سایر منابع انرژی کم کربن، توربین های بادی کمترین پتانسیل ایجاد گرمایش جهانی را به ازای هر واحد انرژی الکتریکی تولید شده دارند. در حالی که یک مزرعه بادی ممکن است مساحت زیادی از زمین را پوشش دهد، بسیاری از کاربری های زمین مانند کشاورزی با آن سازگار است، زیرا تنها مناطق کوچکی از پایه های توربین و زیرساخت های ان برای استفاده های مختلف ممکن نیستند. گزارش هایی از مرگ و میر پرندگان و خفاش ها در توربین های بادی مانند سایر سازه های مصنوعی وجود دارد. بسته به شرایط خاص، مقیاس تأثیر اکولوژیکی ممکن است قابل توجه باشد یا نباشد. پیشگیری و کاهش تلفات حی
ات وحش و حفاظت از باتلاق های ذغال سنگ نارس بر مکان یابی و عملکرد توربین های بادی تأثیر می گذارد. گزارشات حکایتی از اثرات منفی سر و صدا بر سلامتی افرادی که بسیار نزدیک به توربین های بادی زندگی می کنند وجود دارد. تحقیقات بررسی شده عموماً از این ادعاها پشتیبانی نکرده است. جنبه های زیبایی شناختی توربین های بادی و تغییرات ناشی از چشم انداز بصری آنان قابل توجه است. تضادها به ویژه در مناطق حفاظت شده از میراث و مناظر زیبا قابل توجه هستند. کاهش. صرفه جویی در انرژی. صرفه جویی در انرژی به تلاش های انجام شده برای کاهش مصرف انرژی اشاره دارد. صرفه جویی در انرژی را می توان از طریق افزایش مصرف انرژی کارآمد، در رابطه با کاهش مصرف انرژی و/یا کاهش مصرف از منابع انرژی معمولی به دست آورد. صرفه جویی در انرژی می تواند منجر به افزایش سرمایه مالی، کیفیت محیطی ، امنیت ملی، امنیت شخصی و آسایش انسان شود. افراد و سازمان هایی که مصرف کننده مستقیم انرژی هستند، صرفه جویی در انرژی را برای کاهش هزینه های انرژی و ارتقای امنیت اقتصادی انتخاب می کنند. کاربران صنعتی و تجاری می توانند بازده مصرف انرژی را برای به حداکثر رساندن سود افزایش دهند. افزا
یش مصرف جهانی انرژی همچنین می تواند در مواجهه با رشد جمعیت انسانی، با استفاده از اقدامات غیر اجباری مانند ارائه بهتر خدمات تنظیم خانواده و با توانمندسازی (آموزش) زنان در کشورهای در حال توسعه، کاهش یابد. سیاست انرژی. سیاست انرژی روشی است که در آن یک نهاد معین (اغلب دولتی) تصمیم گرفته است به موضوعات توسعه انرژی از جمله تولید، توزیع و مصرف انرژی بپردازد. ویژگی های سیاست انرژی ممکن است شامل قوانین، معاهدات بین المللی، مشوق های سرمایه گذاری، دستورالعمل های حفظ انرژی، مالیات و سایر تکنیک های سیاست عمومی باشد. جستارهای وابسته. صنعت انرژی تبدیل انرژی اکولوژی صنعتی اکولوژی سیستم ها پروژه ونوس آثار زیست محیطی هوانوردی اثار زیست محیطی تولید برق
ارلیس تردیکبایف (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی و سیاست مدار اهل قرقیزستان است، که هم اکنون به عنوان رئیس ستاد نیروهای مسلح جمهوری قرقیزستان فعالیت می کند.
جان هولاند کاکرین (John Howland Cochrane) (متولد ۲۶ نوامبر ۱۹۵۷)، اقتصاددان اهل آمریکا است که در اقتصاد مالی و اقتصاد خرد تخصص دارد. کاکرین که قبلاً به عنوان استاد اقتصاد و مالی در دانشگاه شیکاگو خدمت می کرد، به عنوان عضو روز-ماری و جک اندرسون در نهاد هوور در دانشگاه استنفورد نیز خدمت می نماید. زندگی و حرفه. کاکرین در شیکاگو متولد شد. او در مؤسسه فناوری ماساچوست آموزش دیده و در ۱۹۷۹ میلادی با کسب مدرک لیسانس علوم در رشته فیزیک از آنجا فارغ التحصیل شد. سپس او فوق لیسانس خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی به دست آورده و دوره دکترای تخصصی (PhD) خود را در ۱۹۸۶ میلادی به اتمام رساند. وی از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ میلادی به عنوان اقتصاددان تازه کار در شورای مشاورین اقتصادی کار کرد. کاکرین در ۱۹۸۶ میلادی توسط دانشکده اقتصاد دانشگاه شیکاگو استخدام شده و در ۱۹۹۳ میلادی به مدرسه بازرگانی رفت. قبل از پیوستن به مؤسسه هوور، او به عنوان استاد برجسته مالی در مدرسه تجاری بوت دانشگاه شیکاگو و هم زمان در مدیریت سرمایه ای کیوآر(AQR Capital Management) خدمت می کرد. کاکرین به عنوان رئیس گروه قیمت گذاری دارایی در دفتر ملی پژوه
ش اقتصادی خدمت نموده و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ میلادی دبیر ژورنال اقتصاد سیاسی (Journal of Political Economy) بود. او در ۲۰۰۱ میلادی به عنوان عضو انجمن اقتصادسنجی انتخاب گردید، در ۲۰۰۸ میلادی به عنوان معاون انجمن مالی آمریکا خدمت نموده و برای دوره ۲۰۱۰ به عنوان رئیس انجمن علمی انتخاب شد. دستاوردهای اساسی. ایده مرکزی پژوهش کاکرین این است که اقتصاد کلان و مالی باید باهم مرتبط باشند و این که یک نظریه جامع باید دو مورد ذیل را تشریح نماید: این یک منطق عمومی و معیاری برای تعادل است، اما بیشتر اقتصاددانان مالی به این مسئله به عنوان یک اولویت نگاه نکرده و ترجیح می دهند تا قیمت ها را بدون ارجاع نهایی به انتخاب های خانوارها و بنگاه ها تشریح نمایند. به همین گونه، بیشتر متخصصین اقتصاد کلان نمی خواهند تا نگران قیمت های دارایی باشند. کار کاکرین در این راستا این بود تا برخی رویه های تجربی را مستند نموده و یک تعداد توضیحات بالقوه پیشکش نماید. ژورنال اقتصاد سیاسی ۱۹۹۹ وی همراه با جان وای. کامپ بیل، یک مدل کارگزار نمونه را با عادت های غیر خطی ارایه می کند که با خطر بلند و بی ثبات سهام، قابلیت پیش بینی بازده سهام و غیره مطابقت دارد. او
در چندین مقاله (۱۹۹۱ در ژورنال مالی، ۱۹۹۶ در ژورنال اقتصاد سیاسی) یک «مدل قیمت گذاری مبتنی بر تولید دارایی» را بر مبنای نظریه سرمایه گذاری کیو ایجاد و آزمایش می نماید. کاکرین طی دو مقاله در ۱۹۹۲ میلادی روی ویژگی های قیمت های دارایی تأکید نمود که انتساب آن ها به وی مشکل به نظر می رسد، مانند قابلیت پیش بینی بازده سهام و صرف ریسک دراز-مدت سهام. کار اخیر وی همراه با مونیکا پیازیسی، بازارهای اوراق قرضه را به مطالعه می گیرد. کاکرین و پیازیسی در چندین مقاله، به ویژه به مطالعه قابلیت پیش بینی بازده اوراق قرضه می-پردازند. کاکرین در پست ها و نظریات اخیر در بلاگ ها تمایل دارد تا روی موضوعات تورم، قرضه و تأثیرات مالی که کووید-۱۹ با خود آورده است، تمرکز نماید. در پستی در ۲۰۲۱ میلادی تحت عنوان «تورم، قرضه، سیاست و بیمه در پروژه سندیکا»، کاکرین فکر می کند که موج تورم چه گذرا یا دوامدار باشد یا خیر، بستگی به بانک های مرکزی و حکومت دارد. اگر دولت با سیاست های تثبیت مشترک مالی و پولی به تورم واکنش نشان ندهد، به احتمال زیاد تورم فوران نموده و اقتصاد در سایه قرضه و رشد بطی اقتصادی فرو خواهد رفت. سایر دستاوردها. کاکرین به حوزه ه
ای مختلف اقتصاد علاقه مندی دارد، از جمله بازارهای دارایی، بحران و مقررات مالی، سیاست های پولی و مالی و بیمه سلامت. کاکرین روی نظریه مالی سطح قیم، روی گفتمان میان تکان های دائمی و موقتی در نوسانات اقتصاد کلان و در مورد هزینه رفتار نزدیک به عقلانی کار کرده است. کاکرین همچنین یک کلاس آنلاین تحت عنوان «قیمت گذاری دارایی» ایجاد نموده است که برای هر کسی که اشتیاق آموزش در این حوزه را دارد، رایگان و باز است. با ثبت نام از طریق کانواس، دانشجویان و استادان که می خواهند بیشتر در زمینه قیمت گذارای دارایی آموزش ببینند این فرصت را می یابند تا در این کلاس شرکت نموده و در آزمون های کوچک و امتحانات شرکت نمایند. اطلاعات بیشتر در مورد این دوره آموزشی در وب سایت شخصی وی ارایه شده است. قیمت گذاری دارایی. کاکرین نویسنده کتاب قیمت گذاری دارایی است، کتاب درسی که به طور گسترده در دوره فوق لیسانس در رشته قیمت گذاری دارایی استفاده می گردد. براساس کلمات خود وی، اصلی که این کتاب بر محور آن می چرخد این است که هر چیزی را می توان به تخصص ها روی تنها یک معادله ردیابی کرد: معادله ابتدایی قیمت گذاری. کاکرین برای این کتاب خود جایزه پاول ای. سا
موئلسون مؤسسه TIIA-CREF را به دست آورد. حضور در رسانه ها. کاکرین از ۲۰۰۸ میلادی به بعد، به دلیل بحث های که در مورد گفتمان بحران مالی داشت، به طور گسترده ای در رسانه ها ظاهر شده است. وبلاگ وی «اقتصاددان عبوس/بدخلق» (Grumpy Economist) حاوی یک سری اخبار، نظریه ها و گزارش ها از یک نقطه نظر شوخی آمیز است. پاول کروگمن به طور مکرر در وبلاگ خود و طی مقاله های در مجله نیویورک تایمز از نقطه نظرهای کاکرین انتقاد نمود و در نتیجه کاکرین را وادار کرد تا پاسخی در وب سایت خود بنویسد که متعاقباً در وال استریت ژورنال به نشر رسید. زندگی شخصی. پدر کاکرین در دانشگاه شیکاگو تاریخ نگار بود. کاکرین با الیزابت فاما، یک نویسنده کتاب کودکان و دختر اقتصاددان مالی شناخته-شده یوجین فاما، ازدواج کرده است. آن ها چهار فرزند دارند و درهایت پارک زندگی می کنند. کاکرین همچنین یک خلبان برجسته بادپر است که گلایدر ASW 27 را با اسم رمز بی بی پرواز می دهد. او در مسابقات قهرمانی جهانی گلایدر ۲۰۱۰ در مجارستان، عضو تیم ایالات متحده بود.
جان جیکوب آستور سوم (John Jacob Astor III) (زاده ۱۰ ژوئن ۱۸۲۲ ـ درگذشته ۲۲ فوریه ۱۸۹۰)، از سرمایه گذاران، نوع دوستان آمریکایی و سرباز جنگ داخلی آمریکا بود. او عضو برجسته خانواده آستور بود و در طول زندگیش ثروت مندترین فرد خانواده شد و شاخه بریتانیایی خانواده آستور را بنیان نهاد. اوایل زندگی. آستور پسر بزرگ تاجرِ معروف املاک و مستغلات سِر ویلیام بَکهاوس آستور و مارگارت آلیدا ربکا آرمسترانگ بود. برادر تاجرِ کوچکترش، ویلیام بَکهاوس آستور جونیور، بعدها بزرگِ خاندان شاخه آمریکایی خانواده آستور شد. پدربزرگ و مادربزرگ پدری آستور، جان جیکوب استور و سارا کاکس تاد، تاجر خز بودند. پدربزرگ و مادربزرگ مادری اش هم سناتور جان آرمسترانگ جونیور و آلیدا لیوینگستون از خانواده لیوینگستون بودند. جان آستور سوم در دانشگاه کلمبیا درس خواند و در سال ۱۸۳۹ فارغ التحصیل شد، به دانشگاه گوتینگن رفت و سپس در مدرسه حقوق هاروارد دانش آموخت و در سال ۱۸۴۲ از آنجا فارغ التحصیل شد. آستور برای این که بتواند املاک و دارایی های عظیم خانواده اش را مدیریت کند، یک سال در رشتة حقوق درس خواند. البته بعدها نیمی از آن ثروت را به ارث برد. این ثروت عظیم میرا