Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ئدی در سال ۱۹۷۷ به سرقت رفته بود، واقع شده بودند. شخصی که این سلاح را به سرقت برده دوست فروشنده مواد مخدر سیگورد «سیگ» سدرگرن بود که در بستر مرگ ادعا کرد دو ماه قبل از ترور اسلحه ای از همان نوع را به کریستر پترسون قرض داده است. سلاح دیگری که در تحقیقات برجسته برجسته شده است "اسلحه" موسوم به "Mockfjärd است". این سلاح، یک هفت تیر از نوع Smith &amp;amp; Wesson Model 28 ("Highway Patrolman") با کالیبر ۳۵۷ مگنوم، اولین بار به طور قانونی توسط یک غیرنظامی در شهر لولئو در شمال سوئد خریداری شد. این اسلحه به همراه ۹۱ گلوله سوراخ کننده فلز در یک سرقت در هاپاراندا در سال ۱۹۸۳ به سرقت رفته بود و گمان می رفت در همان سال در سرقت از یک اداره پست در Mockfjärd، دالارنا مورد استفاده قرار گرفته باشد. تجزیه و تحلیل ایزوتوپ سربی از گلوله ای که در حین سرقت شلیک شده، تأیید می کند که ترکیب ایزوتوپی مشابه گلوله های بازیابی شده از صحنه جرم ترور است و گلوله ها به طور همزمان ساخته شده اند. در پاییز سال ۲۰۰۶، پلیس سوئد با اعتنا به اطلاعاتی که در روزنامه "اکسپرسن" منتشر شد، یک دستگاه هفت تیر اسمیر و وسون .۳۵۷ را از دریاچه ای در دالارنا باز
یابی کرد. مشخص شد این اسلحه همان اسلحه ای است که در سرقت از اداره پست در Mockfjärd استفاده شده است، که توسط شماره سریال اسلحه تأیید شده است. اسلحه برای تجزیه و تحلیل بیشتر به آزمایشگاه ملی علوم پزشکی قانونی در لینشوپینگ منتقل شد. با این حال، آزمایشگاه در ماه مه ۲۰۰۷ به این نتیجه رسید که آزمایش روی اسلحه نمی تواند تأیید کند که آیا آن در ترور پالمه استفاده شده یا خیر، چون بیش از حد زنگ زده بود. شاهدان متعددی وجود داشتند که بیش از ۲۵ نفر از آنها به پلیس مراجعه کردند. شاهدان قاتل را مردی بین ۳۰ تا ۵۰ سال، قد تقریبی ۱۸۰ (۵'۱۱ ") تا ۱۸۵ (۶'۱") سانتی متر و پوشیده از ژاکت یا کت تیره توصیف کردند. بسیاری او را فردی که با لنگی راه رفته یا «ناشیانه عمل کرده» توصیف کردند، اما این شهادت ها بلافاصله پس از قتل، (به جز دستگیری کریستر پترسون) ارائه نشد. در ابتدا، بسیاری از شاهدان، حرکات قاتل را صاف، کارآمد و قدرتمند توصیف می کردند. هیچ شاهدی در موقعیتی نبود که بتواند قاتل را با جزئیات مشاهده کند. طرح قاتل فرض شده پلیس یک هفته پس از قتل به طور گسترده در رسانه ها پخش شد و منجر به هجوم گسترده نکات از سوی مردم شد، اما بعداً مشخص ش
د شاهدی که بر اساس گفته های وی قاتل را کشیدند، احتمالاً ضارب را ندیده است بنابراین توصیف خوبی از ظاهر قاتل وجود ندارد اما شاهدان در مورد راه فرار قاتل توافق داشتند. تقویم تحقیق و دادستان های برجسته. روسای تحقیق رئیس دادستان نظریه های قتل. همراه با طولانی شدن تحقیقات بعدی، تعدادی از نظریه ها پیرامون قتل به وجود آمد. در آن زمان، طبق قوانین سوئد حداکثر تحقیق پیرامون قتل ۲۵ سال بود. این قانون بعداً برای جلوگیری از انقضا پرونده پالمذ تغییر یافت و بنابراین تحقیقات پلیس به مدت ۳۴ سال فعال بود. در فوریه سال ۲۰۲۰، کریستر پیترسون، دادستان مسئول تحقیقات، اظهار داشت که انتظار دارد یک پرونده قطعی ارائه دهد یا ظرف چند ماه پرونده را به اتهام بگذارد یا تحقیقات را مختومه کند. ارتباط یوگسلاوی. در ژانویه ۲۰۱۱، مجله آلمانی با استناد به سوابق رسمی بازجویی آلمان در رابطه با تحقیقات دیگر از سال ۲۰۰۸ نشان می داد که ترور توسط یکی از عوامل سرویس امنیتی یوگسلاوی انجام شده است. مرد ۳۳ ساله. یک فرد افراطی سوئدی به نام ویکتور گونارسون (با برچسب رسانه ای، "۳۳ ساله")، به سرعت پس از قتل، دستگیر شد اما پس از اختلاف بین پلیس و وکلای دادسرا، به
سرعت آزاد شد. او با گروه های مختلف افراطی، از جمله حزب کارگران اروپا، شاخه سوئد جنبش لاروش ارتباط داشت. جزوه های خصمانه حزب از طرف پالمه در خانه او در خارج از استکهلم پیدا شد. ماجرای مک فارلین. برخی معتقدند که ترور او با افشاگری های ماجرای مک فارلین مرتبط است که شرکت هایی در بریتانیا، آلمان، سوئد، بلژیک، هلند، فنلاند، نروژ، ایتالیا، اتریش و فرانسه، اسپانیا و پرتغال در کار تولید و فروش سلاح به ایران بودند. ابوالحسن بنی صدر معتقد است که اولاف پالمه مستقیماً به دلیل اطلاعاتش از فروش اسلحه به ایران به قتل رسید. گفته می شد که اولاف پالمه قصد داشت در اینباره تحقیق کند. به ویژه آنکه نقش شرکت سوئدی بوفورس نوبل کورت در فروش اسلحه به ایران علنی شده بود. کریسته پترسون. در دسامبر ۱۹۸۸، تقریباً سه سال پس از مرگ پالمه، کریسته پترسون، یک جنایتکار، مصرف کننده مواد مخدر و مشروبات الکلی، که قبلاً به جرم قتل غیرقانونی زندانی شده بود، به جرم قتل پالمه دستگیر شد. او توسط همسر پالمه شناسایی شده و به عنوان قاتل در یک صف قرار گرفت و به جرم قتل محکوم شد، اما بعداً در دادگاه تجدیدنظر تبرئه شد. درخواست تجدیدنظر پترسون به سه دلیل اصلی
موفق شد: شواهد دیگری علیه پترسون در اواخر دهه ۱۹۹۰ ظاهر شد، که بیشتر از مجرمان خرده بود. آگنتا بلیدبرگ، دادستان ارشد، رسیدگی مجدد به پرونده را در نظر گرفت، اما تأیید کرد که اعتراف به تنهایی کافی نیست، و گفت: در حالی که پرونده قضایی علیه پترسون بسته شد، تا زمانی که سلاح قاتل و خود قاتل پیدا نشود پرونده تحقیقات در اداره پلیس نمی تواند بسته شود. کریستر پترسون در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۴، پس از خونریزی مغزی ناشی از زمین خوردن در هنگام تشنج صرع، درگذشت. طبق یک برنامه مستند که در فوریه ۲۰۰۶ از کانال تلویزیون دولتی سوئد SVT پخش شد ، همکاران پترسون ادعا کردند وی به نقش خود در قتل به آنها اعتراف کرده اما با این توضیح که هویت اشتباه بوده است. گفته می شود، پترسون قصد کشتن سیگورد سیدرگرن، فروشنده مواد مخدر را داشته که شب ها به طور معمول در همان خیابان راه می رفت و از نظر ظاهری و لباس شباهت زیادی به پالمه داشت. این برنامه همچنین حاکی از آن بود که آگاهی پلیس بیشتر از آنچه قبلاً تصدیق شده بود به دلیل نظارت بر فعالیت مواد مخدر در منطقه وجود داشت. پلیس چندین افسر در آپارتمان ها و اتومبیل ها در امتداد آن چند بلوک خیابان اسویوژن داشت، ا
ما ۴۵ دقیقه قبل از قتل، نظارت پلیس متوقف شد (پلیس خیابان را ترک کرد). با توجه به این افشاگری ها، پلیس سوئد متعهد شد که پرونده پالمه و نقش پترسون را بررسی کند. در روزنامه "داگنز نی هتر" در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۰۶، دیگر خبرنگاران SVT با انتقاد شدید از این مستند، ادعا کردند که سازنده فیلم تعدادی اظهارات را جعل کرده در حالی که سایر شواهد متناقض را از قلم "انداخته است"، به ویژه شهادت نامه در اعلامیه رسمی پلیس، که نمی تواند با «ادعای دیدن تیراندازی» وی سازگار باشد. (چون کسی تیراندازی پالمه را به طور واضح ندید ولی مستند ادعا می کند فردی با شهادت گفته که تیراندازی را دیده است) در قسمت پایانی تحقیقات و گزارش نهایی، نام پترسون به دلایل رسمی قانونی درج نشد. طبق قانون، پلیس مجاز به آغاز تحقیقات مجدد از شخصی نیست که در دادگاه بی گناه شناخته شده باشد، مگر اینکه شواهد عمده جدیدی پیدا شود. به اندازه کافی چنین شواهد جدیدی به دست نیامده بود، بنابراین تحقیقات پس از محاکمه بر روی او متمرکز نشد و در گزارش نهایی به جای پترسون، «مرد اسکاندیا» را با شواهد حتی کمتر متهم کرد. آفریقای جنوبی. در ۲۱ فوریه ۱۹۸۶ - یک هفته قبل از اینکه او کشته
شود - پالمه یک سخنرانی را در "پارلمان خلق سوئد علیه آپارتاید واقع در استکهلم انجام داد"، در این گردهمایی صدها هوادار ضد آپارتاید و همچنین رهبران و مقامات کنگره ملی آفریقا و جنبش ضد آپارتاید مانند اولیور تامبو حضور داشتند. در سخنرانی، پالمه گفت، «آپارتاید قابل اصلاح نیست، باید لغو شود.» ده سال بعد، در اواخر سپتامبر ۱۹۹۶، سرهنگ یوجین دو کاک، افسر سابق پلیس آفریقای جنوبی، با ارائه مدرکی به دادگاه عالی در پرتوریا ادعا کرد که پالمه مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته شده زیرا "به شدت با رژیم آپارتاید و سوئد مخالف بود؛ و از آن طرف کمک های مالی قابل توجهی به کنگره ملی آفریقا داده بود ". وی در ادامه ادعا کرد که او شخص مسئول قتل پالمه را می شناسد. وی ادعا کرد که کریگ ویلیامسون، همکار سابق پلیس و جاسوس آفریقای جنوبی بوده است. چند روز بعد، کاپیتان پلیس سابق دیرک کوتزی، که قبلاً با ویلیامسون کار می کرد ، آنتونی وایت، پیشاهنگی پیشین سلووس رودسیان را که با سرویس های امنیتی آفریقای جنوبی ارتباط داشت، به عنوان قاتل واقعی پالمه شناسایی کرد. سپس یک نفر سوم، برتیل ودین مزدور سوئدی، که از سال ۱۹۸۵ در قبرس شمالی زندگی می کرد، توسط
سرهنگ دوم پلیس سابق پیتر کازلتون که برای ویلیامسون مخفی کار می کرد، به عنوان قاتل معرفی شد. ماه بعد، در اکتبر ۱۹۹۶، بازرسان پلیس سوئد از آفریقای جنوبی بازدید کردند، اما نتوانستند مدارکی را برای اثبات ادعاهای کوک کشف کنند. کتابی که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد، حاکی از آن بود که یک مسئول عالی رتبه دفتر همکاری های مدنی به اسم Athol Visser (یا "ایوان مخوف")، مسئول برنامه ریزی و اجرای ترور اولوف پالمه است. در یک برنامه تلویزونی سوئدی به اسم "Efterlyst در تاریخ" ۸ سپتامبر ۲۰۱۰، مجری برنامه از Tommy Lindström (رئیس گروه تحقیقات جنایی CID سوئد در زمان ترور اولاف) پرسید که چه کسی قاتل است؟ او بدون تردید به عنوان مظنون شماره یک به آپارتاید آفریقای جنوبی اشاره کرد و گفت انگیزه این ترور، متوقف کردن پرداخت هایی بود که دولت سوئد مخفیانه از طریق سوئیس به کنگره ملی آفریقا پرداخت می کرد. ارتباط بوفورس و هند. یان بوندسون، یک نویسنده، در کتاب ۲۰۰۵ به اسم "خون روی برف: کشتن اولوف پالمه"، نظریه ای مبنی بر ارتباط قتل پالمه با تجارت اسلحه به هند را مطرح کرد. کتاب بوندسون با دقت تمام ترور و پیامدهای آن را بازآفرینی کرد و اظهار داشت که پال
مه از دوستی خود با راجیو گاندی برای تأمین اعتبار معامله ۸٫۴ میلیارد کرون سوئد برای شرکت تسلیحاتی سوئدی بوفورس جهت عرضه خمپاره انداز به ارتش هند استفاده کرده است. با این حال، پالمه نمی دانست که پشت سر او بوفورس از یک شرکت سایه دار به نام AE Services مشارکت می کند - به طور اسمی این شرکت در گیلدفورد، ساری، انگلیس مستقر است - در نهایت پالمه برای انعقاد معامله به مقامات دولت هند رشوه می دهد ولی ترور می شود و بعدها این معامه به اسم رسوایی بوفورس شهرت میابد. بوندسون ادعا کرد که صبحی او ترور شد، پالمه با سفیر عراق در سوئد، محمد سعید الصحاف ملاقات کرده بود. این دو در مورد بوفورس بحث کردند، که الصحاف به دلیل فروش اسلحه در طول جنگ ایران و عراق آن را به خوبی می شناخت. بوندسون اظهار داشت که سفیر در مورد فعالیت های بوفورس به پالمه گفته و پالمه را عصبانی کرده است. بوندسون نظریه ای مبنی بر اینکه قتل پالمه ممکن است ناخواسته در اثر مکالمه وی با سفیر به وجود آمده باشد، اگر فروشندگان اسلحه بوفورس یا واسطه هایی که از طریق خدمات AE کار می کنند برنامه ای از پیش تعیین شده داشتند که نخست وزیر را در صورت کشف حقیقت و معامله با هند ساکت
کنند تهدید کرد. طبق گفته بوندسون، پلیس سوئد اطلاعات حیاتی MI6 را در مورد معامله Bofors / AE Services با هند سرکوب کرد. روبرتو تیئم. روزنامه نگار سوئدی، آندرس لئوپولد، در کتاب خود در سال 2008 "Det svenska trädet skall fällas" ("درخت سوئد باید "خراب" شود")، این قضیه را مطرح می کند که روبرتو تیئم، فاشیست شیلیایی، اولوف پالمه را کشته است. تیئم رئیس ستیزه جویان جناح Patria y Libertad، یک سازمان سیاسی راست افراطی بود که توسط CIA آمریکا تأمین مالی می شد. به گفته لئوپولد، پالمه به این دلیل کشته شد که پس از کودتایی که سالوادور آلنده در سال ۱۹۷۳ سرنگون کرد، بطور مجانی به تعداد زیادی از شیلیایی های چپ پناهندگی داد. توطئه پلیس. کلاوس-دیتر کناپ در مقاله ای در هفته نامه "دی تسایت" آلمان، دیدگاه خود را دربارهٔ ترور در نتیجه توطئه ای در میان افسران پلیس افراط گرای راست سوئدی ارائه داد. بر اساس این گزارش، قاتل توسط دو شاهد که اتفاقاً در صحنه بوده و قاتل را از برخوردهای قبلی می شناختند شناسایی شد. پ ک ک. در سال ۱۹۷۱، اولوف پالمه گفت که ترس مردم از «آنارشیست ها و افرادی با موهای بلند [و] افرادی با ریش» را مقصر می داند. به دنبا
ل این پیشنهاد، هانس هولمر، کمیسر پلیس استکهلم، با همکاری اطلاعاتی که به او منتقل شد (ظاهراً توسط برتیل ودین) کار کرد و تعدادی از کردهای مقیم سوئد را دستگیر کرد. گفته می شود پ ک ک مسئول قتل بوده است. با این وجود این نتیجه غیرقطعی بود و در نهایت منجر به برکناری هولمر از تحقیقات قتل پالمه شد. پانزده سال بعد، در آوریل ۲۰۰۱، تیمی از افسران پلیس سوئد برای مصاحبه با رهبر پ.ک. ک عبدالله اوجالان در زندان ترکیه دربارهٔ ادعاهای دولت مبنی بر قتل پالمه توسط یک گروه مخالف کُرد، اقدام کردند. بازدید تیم پلیس بی فایده بود. در سال ۲۰۰۷، ادعاهای جدید مربوط به همدستی پ.ک. ک در ترور پالمه در جریان تحقیقات ارگنکون، که ادامه داشت، در رسانه های ترکیه ظاهر شد. . روزنامه های ترکیه چندین بار ادعا کرده اند که پ ک ک قتل را پذیرفته است اما پ ک ک همیشه ادعاها را رد کرد. در سال ۱۹۹۸، پ.ک. ک گفت که نشانه محکمی وجود دارد که طرف ترکیه سعی دارد با استفاده از قتل اولوف پالمه، پ.ک. ک را بی اعتبار کند. همچنین بسیاری از سازمانهای کردی بر این باورند که ادعاهای اولیه تبلیغات دولت ترکیه بوده است. ارتباط CIA و P2. نظریه دیگر درگیر شدن CIA و لژ شبه ماسو
نی ایتالیایی به اسم Propaganda Due به رهبری لیچو جلی است که در تلگرافی به Philip Guarino نوشت که «درخت سوئد قطع خواهد شد». . ادعاهای مربوط به دست داشتن سیا در ترور توسط ریچارد برنکه، تاجر اورگونی که گفته بود یکی از عوامل سابق سیا است، در گزارش تلویزیون رای در ژوئیه ۱۹۹۰ مطرح شد. سیا ادعاهای برنکه «مزخرف مطلق» خواند و همه آن را رد کرد. با توجه به «ماهیت ظالمانه ادعاهای او»، سیا با انکار علنی اظهار داشت: «آژانس کاملاً انکار می کند که آقای برنکه هرگز مأمور سیا بوده یا با سیا ارتباط داشته است.» GH. مظنونی که فقط توسط "Granskningskommissionen" در سال ۱۹۹۹ به عنوان GH "شناخته" شد، در تحقیقات اولیه مورد توجه بود. این بر اساس یک پروفایل استانداردی بود که پلیس برای شناسایی یک قاتل استفاده می کرد. نتیجه گیری این بود که قاتل دانش و آگاهی استفاده از اسلحه گرم سبک را دارد، از اسمیت و وسون ۰٫۳۵۷ مگنوم استفاده کرد که GH در آن زمان در اختیار داشت. گزارش شده است که مظنون در چندین بازجویی پلیس برای شهادت دادن در دهه ۱۹۹۰ حاضر نشده است. شهادت های بعدی که توسط مظنون داده شد غیرقابل اعتماد شناخته شدند. از جمله شهادت های مربوط به
محل نگهداری مظنون در شب ترور و دفع اسلحه گرم. وی از تحویل اسلحه خود، تنها سلاح کالیبر ۳۵۷ ثبت شده در منطقه استکهلم که مورد آزمایش قرار نگرفت، امتناع ورزید و متعاقباً ادعا کرد که آن را به یک خریدار ناشناخته در کونگسترودگاردن فروخته است. GH در یک مورد مجوز اسلحه خود را تعلیق کرد، (به احتمال بالایی بعد از فهمیدن ترور پالمه). GH همچنین به اتهام تعرض، یک بار به جرم لگد زدن به یک سگ در سال ۱۹۸۵، و بعداً حادثه ای در سال ۲۰۰۵ که پس از آزار و اذیت به یک جوان در آستر مترو حمله کرد، محکوم شد. در اوت ۲۰۰۸، پس از اینکه پلیس از طریق تماس تلفنی توسط برادرش به وی هشدار داد، پس از اینکه پلیس زنگ خانه او را خواست و خواستار ورود شد، با هدف شلیک گلوله خودکشی کرد. گفته می شود او از افسردگی های پارانوئید رنج می برد. مرد لیزری. John Ausonius «مرد لیزری» که با نام John Stannerman نیز شناخته می شود، در ابتدا یکی از مظنونان بود، اما معلوم شد که او بهانه محکمی دارد، زیرا او در شب شلیک به پالمه زندانی شد. مرد اسکاندیایی. در سال ۲۰۱۸، توماس پترسون، روزنامه نگار و محقق، ابتدا مجموعه ای از مقالات را در مجله سوئدی "" و بعداً کتابی با عنوان
"Den osannolika mördaren" ("قاتل بعید")، بر اساس تحقیقات طولانی مدت در مورد قتل پالمه ، منتشر کرد. یافته های پترسون همچنین در جاهای دیگر رسانه های سوئد پوشش داده شد، به عنوان مثال روزنامه های "Expressen" و "آفتونبلادت". تئوری "مرد اسکاندیایی" قبلاً توسط لارس لارسون در کتاب 2016 "Nationens fiende" (به معنای واقعی کلمه، "دشمن ملت") مطرح شده بود، اما در آن زمان فقط مورد توجه محدود قرار گرفت. پلیس در سال ۲۰۱۸ به بررسی این نظریه پرداخت. در آغاز بررسی ها پلیس به استیگ انگستروم مظنون نبود. اما تیم تحقیقاتی بعداً دریافت که او از سلاح استفاده می کرده، عضو ارتش سوئد بوده و در باشگاه تیراندازی عضو بوده، مدت طولانی مشکلات مالی داشته و بیش از اندازه نوشیدنی الکلی مصرف می کرده است. استیگ انگستروم، دوست یک کلکسیون دار اسلحه بوده و علاقه زیادی به تپانچه های مگنوم داشته است. همچنین استیگ انگستروم عضوی از حلقه منتقدان سیاست های اولاف پالمه بود. با همه این شواهد، تیم تحقیقات، تصویر روشنی از انگیزه او برای قتل پیدا نکرد. همچنین اظهارات شاهدان عینی دربارهٔ فرد مسلح و حضور او در محل جرم، با گفته های استیگ انگستروم دربارهٔ مکان حضو
ر او در روز ترور تناقض داشت. پس از سه دهه از ترور نخست وزیر سوئد، در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، دادستانی سوئد اعلام کرد هویت قاتل اولاف پالمه، یک طراح گرافیک به نام استیگ انگستروم معروف به «مرد اسکاندیایی» است. استیگ انگستروم، کارمند شرکت بیمه ای به نام «اسکاندیا» (اسکاندیناوی) بود که در روز قتل تا دیرهنگام در آن کار می کرد و با محل قتل فاصله کمی داشت. استیگ انگستروم برای استفاده از اسلحه آموزش دیده بود و مخالف سیاست های اولاف پالمه بود. استیگ انگستروم در سال ۲۰۰۰ خودکشی کرد و به این ترتیب پرونده قتل نخست وزیر اولاف پالمه مختومه اعلام شد. ضمن اینکه شواهد فنی موجود نبود. بازرسان هنوز «تصویر روشنی» از انگیزه او برای کشتن پالمه پیدا نکردند. در سال ۲۰۲۰ دادگاه سوئد دلیل تصمیم به افشای نام قاتل را مرگ او عنوان کرد. پسر او مُرتِن پالمه از تصمیم دادگاه اعلام رضایت کرد. باور بسیاری از سوئدی ها بر این است که از انگستروم تنها برای پایان دادن به داستان و معرفی قاتل استفاده شده است. چون او خیلی کوتاه قد بود. درحالی که قاتل قد بلند و قوی بود. علاوه بر این، انگستروم، پیش یا پس از ترور اولاف پالمه، مرتکب قتلی نشده بود. نمایش فیلم ها. فی
لم هیجان انگیز-داستانی سوئدی با "عنوان "آخرین قرارداد"" ("Sista kontraktet") در سال ۱۹۹۸، ترور پالمه به گونه ای به تصویر کشیده شد که توسط یک قاتل اجیر برنامه ریزی شده بود.
شرکت گاز استان اصفهان شرکت توزیع گاز مستقر در استان اصفهان است، که به عنوان زیرمجموعه ای از شرکت ملی گاز ایران فعالیت می کند و در سال ۱۳۶۰ تأسیس شد. شرکت به پنج میلیون و ۲۰۰ هزار نفر با یک میلیون و ۸۰۰ هزار اشتراک و انشعاب گازرسانی می کند. به گفته مدیرشرکت، ۳۵ درصد مصارف گاز در استان اصفهان در بخش صنعت، ۳۵ در بخش نیروگاهی، ۲۰ درصد در بخش خانگی، حدود ۵ درصد در بخش سی ان جی و بقیه در بخش تجاری مصرف می شود. . استان اصفهان با مصرف روزانه ۴۵۰ تا ۵۰۰ تن ال پی جی رتبه اول توزیع و مصرف آن را در کشور دارد.
«خدای عزیز» ترانه ای از هنرمند اهل بریتانیا التون جان است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. ترانه این آهنگ را گری اوسبورن سروده است.
«یه نفر» ترانه ای از هنرمند اهل بریتانیا التون جان است که در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۲ منتشر شد. برنی توپین ترانه سرای این آهنگ است.
ماری فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی بالاجی موهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، کجال آگاروال، ویجی یسوداس، روبو شانکار، کالی ونکات، کالوری وینوت و میمه گوپی ایفای نقش کرده اند. ماری ۲ دنباله این فیلم است.
Open64 یک کامپایلر رایگان و منبع باز برای بهینه سازی معماری ریزپردازنده های Itanium و X86-64 است. این کامپایلر از کامپایلرهای SGI برای پردازنده MIPS R10000، موسوم به "MIPSPro گرفته شده است". این کامپایلر ابتدا در سال ۲۰۰۰ به عنوان نرم افزار GNU GPL با نام Pro64 منتشر شد. سال بعد، دانشگاه دلاور این پروژه را تصویب کرد و نام کامپایلر را به Open64 تغییر داد. اکنون بیشتر به عنوان یک پلتفرم تحقیقاتی برای گروه های تحقیقاتی کامپایلر و معماری رایانه عمل می کند. Open64 از Fortran 77/95 و C / C ++ و همچنین مدل های برنامه نویسی حافظه مشترک OpenMP پشتیبانی می کند. این کامپایلر می تواند تجزیه و تحلیل درون محیطی(:بهینه سازی درون تابع)، تجزیه و تحلیل جریان داده(:تجزیه و تحلیل جریان داده)، تجزیه و تحلیل وابستگی داده(data ) و تحلیل منطقه ای آرایه () را انجام دهد. زیرساخت ها. اجزای اصلی آن عبارتند از ظاهر برای C / C ++ (با استفاده از :جی سی سی) و Fortran 77/90 (با استفاده از ظاهر CraySoft و کتابخانه ها)، تجزیه و تحلیل بین فرایندی(IPA)، بهینه ساز حلقه لانه (LNO)، بهینه ساز جهانی (WOPT)، و مولد کد (CG). علیرغم اینکهOpen64 در ابتد
ا برای معماری تک رایانه ای نوشته شده است، اما ثابت کرده است که می تواند کدهای کارآمدی را برای معماری CISC، RISC و VLIW، از جمله MIPS، x86، IA-64، ARM و سایر موارد تولید کند. نمایندگی متوسط. یک نمایش متوسط سلسله مراتبی (IR) با پنج سطح اصلی در این کامپایلر استفاده می شود تا به عنوان رابط مشترک بین تمام اجزای frontend و backend عمل کند. این IR به نام WHIRL نامگذاری شده است. نسخه ها. نسخه اصلی Open64 که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد فاقد l,gn کد خط لوله سازی نرم افزار بسیار پیشرفته خود بود و فقط یک مولد کد ابتدایی برای Itanium داشت. کل کامپایلر اصلی MIPSPro، با این مولد کد، تحت مجوز تجاری به عنوان کامپایلر Blackbird از Reservoir Labs در دسترس است. Showdown Paper مولد کدی را که در Open64 وجود ندارد، مستند می کند. کامپایلر بسیار پیشرفته Tilera که برای برای تراشه ۶۴ هسته ای TILE64 می باشد مبتنی بر Blackbird است. Open64 در بسیاری از چنگال ها(forks) وجود دارد که هر یک از آنها دارای ویژگی ها و محدودیت های مختلفی هستند. شاخه «کلاسیک» Open64 که همان (ORC است فقط برای (Itanium (IA-64 کد تولید می کند و بودجه آن توسط اینتل(Intel) تأ
مین شده است. تلاش ORC در سال ۲۰۰۳ پایان یافت و شعبه رسمی فعلی (که از پروژه اینتل ORC نشات گرفته است) توسط هیولت پاکارد و آزمایشگاه معماری رایانه ای و سیستم های موازی دانشگاه دلاور (CAPSL) مدیریت می شود. شاخه های مهم دیگر شامل کامپایلرهای و AMD x86 Open64 Compiler Suite است. پروژه های توسعه فعلی. Open64 همچنین در تعدادی از پروژه های تحقیقاتی مانند و کارهای چند رشته ای سوداگرانه() در دانشگاه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. مجمع توسعه دهندگان Open64 2010 پروژه های انجام شده در ، AMD، آکادمی علوم چین(:آکادمی علوم چین)، دانشگاه فودان، HP، دانشگاه ملی Tsing Hua , :انویدیا , Tensilica، دانشگاه Tsinghua و دانشگاه هوستون را توصیف می کند. آکادمی علوم چین، Open64 را به پلتفرم II منتقل کرده است. AMD با بهینه سازی های طراحی شده برای پیشرفت پردازنده چند هسته ای x86 و توسعه کد چند رشته ای، Open64 را توسعه داده و تولید کرده است. AMD از Open64 به عنوان کامپایلر مکمل GCC پشتیبانی می کند. پروژه OpenUH دانشگاه هوستون، که مبتنی بر Open64 است، نسخه جدیدی از مجموعه کامپایلرهای خود را در نوامبر ۲۰۱۵ منتشر کرد.
پرایدجهانی، دارای مجوز از اینترپراید، رویدادی است که از طریق رژه ها، جشنواره ها و سایر فعالیت های فرهنگی، مسائل لزبین ها، گی ها، دوجنسگرایان، تراجنسیتی ها و افتخار به همجنسگرایی را در سطح بین المللی ارتقا می دهد. افتتاحیه پرایدجهانی در سال ۲۰۰۰ در رم برگزار شد. جشن های پرایدجهانی در هر سال جز بزرگترین رویدادهای ال جی بی تی هستند. پرایدجهانی، رم سال ۲۰۰۰. در شانزدهمین کنفرانس سالانه اینترپراید، که در اکتبر ۱۹۹۷ در شهر نیویورک برگزار شد، اعضای اینترپراید به ایجاد عنوان «پرایدجهانی» رأی دادند و آن را از اول ژوئیه تا ۹ ژوئیه ۲۰۰۰ به شهر رم، ایتالیا اعطا کردند. این رویداد توسط گروه حقوق همجنسگرایان ایتالیایی ماریو میلی (Mario Mieli) همراه با اینترپراید برگزار شد. مقامات رم قول داده بودند که ۲۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا برای این مراسم هزینه کنند، اما با مخالفت وحشیانه واتیکان و سیاسیون محافظه کار، شهردار چپ گرای رم، فرانچسکو روتلی، در ۳۰ مه ۲۰۰۰ حمایت مالی خود را پس گرفت. ساعاتی پس از این اعلامیه، روتلی در واکنش به انتقادات تند چپ، نظر خود را عوض کرد. او بودجه را بازگرداند و قول داد که درمورد مجوزها کمک کند، اما حاضر به عقب
نشینی از خواسته سازمان دهندگان برای حذف آرم شهرداری از مواد تبلیغاتی نشد. این رویداد با مخالفت سرسخت پاپ ژان پل دوم روبرو شد و آن را نقض حرمت بسیاری از زائران کاتولیکی که برای مراسم بزرگداشت کلیسای کاتولیک از رم دیدن می کردند دانست. پاپ ژان پل دوم در جریان مراسم پرایدجهانی ۲۰۰۰ در میدان سنت پیتر با حضور در جمع مردم اظهار داشت: «این توهین به ارزشهای مسیحی شهری است، که برای کاتولیک های سراسر جهان بسیار عزیز است.» برگزارکنندگان ادعا کردند ۲۵۰٬۰۰۰ نفر در راهپیمایی به سمت کولوسئوم و سیرک ماکسیموس، دو تا از معروف ترین مکانهای باستانی رم، خضور داشتند. این یکی از بزرگترین جمعیت هایی بود که بعد از دهه ها در رم جمع شده بود. از جمله برنامه های برنامه ریزی شده می توان به کنفرانس ها، نمایش مد، رژه بزرگ، رقص چرمی و کنسرت با حضور گلوریا گینور، ویلیج پیپل، روپال و جری هالیول اشاره کرد. پرایدجهانی، اورشلیم ۲۰۰۶. بیست و دومین کنفرانس سالانه اینترپراید، در اکتبر ۲۰۰۳ در مونترال، کبک، کانادا برگزار شد. در این کنفرانس بیش از ۱۵۰ نماینده از ۵۱ شهر از سراسر جهان حضور داشتند، در این کنفرانس نمایندگان رأی دادند که پیشنهاد خانه آزاد
اورشلیم برای میزبانی پرایدجهانی ۲۰۰۶ در شهر مقدس پذیرفته شود. اولین تلاش برای برگزاری پرایدجهانی در اورشلیم در سال ۲۰۰۵ بود، اما به دلیل تنش های ناشی از خروج اسرائیل از نوار غزه، به سال ۲۰۰۶ موکول شد. این رویداد با نام «عشق بدون مرز» به عنوان رد شدن از بسیاری از موانع موجود در اسرائیل و رد شدن از موانع برای همجنسگرایان بود. این افتخار جهانی یک پروژه مهم از خانه آزاد اورشلیم، مرکز جامعه همجنسگرایان شهر بود. پس از انتخاب اورشلیم برای برگزاری پرایدجهانی ۲۰۰۶، شهر تل آویو اعلام کرد که برای اطمینان از حضور بیشتر اسرائیلی ها در راهپیمایی اصلی، راهپیمایی پراید سالانه آخر هفته خود را لغو می کند. با شروع پرایدجهانی در سال ۲۰۰۶، مراسم اصلی در تاریخ ۶ اوت برگزار شد، اما از همان ابتدا با مخالفت شدید یهودیان ارتدوکس مذهبی، مسلمانان و رهبران مسیحی، اسرائیلی روبرو شد. یک هفته این رویدادها طبق برنامه برگزار شد. این رویدادها شامل پنج کنفرانس، جشنواره فیلم، نمایشگاه ها و رویدادهای سیاسی و ادبی بود. با این حال، به دلیل درگیری های اسرائیل و لبنان در سال ۲۰۰۶، دولت اورشلیم با اعلام اینکه سرباز کافی برای محافظت از راهپیمایان ندارد
، راهپیمایی را لغو کرد. این رژه لغو شد اما خانه آزاد اورشلیم اعلام کرد پس از توافق با پلیس و شهرداری در ۱۰ نوامبر این رژه را برگزار می کند. پرایدجهانی، لندن ۲۰۱۲. بیست و هفتمین کنفرانس سالانه اینترپراید، که در اکتبر ۲۰۰۸ در ونکوور کانادا برگزار شد، رأی به قبول پیشنهاد لندن پراید برای میزبانی پرایدجهانی ۲۰۱۲ در پایتخت انگلستان درست قبل از بازی های المپیک، پارالمپیک لندن و جشن های الماس ملکه الیزابت دوم که از قبل پیش بینی شده بودند، دادند. لندن پراید یک رژه با فلوت (نوعی سکوی تزیین شده حرکت کننده)، یک منطقه بزرگ برای رژه در میدان ترافالگار با مهمانی های خیابانی در میدان طلایی و سوهو در نظر گرفت. با این حال، رویداد پرایدجهانی لندن در یک جلسه اضطراری همه در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲، ۹ روز قبل از برگزاری این رویداد و دو هفته پس از شروع جشنواره، به طور قابل توجهی «کوچک» شد. برگزارکنندگان پراید لندن در تأمین اعتبار لازم برای پیمانکاران مناطق اصلی کار موفق نبودند و آنها اعلام کردند که همه فعالیت ها در حال قطع یا تعلیق هستند. "ایونینگ استاندارد" گزارش داد که به چهار پیمانکار سال گذشته رویداد پراید ۶۵۰۰۰ پوند بدهی آن ها پرداخت نشد