Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انگلستان و ۵۱ لژ بزرگ ایالات متحده، اغلب ادعا کرده اند که ضد روحانیت شاخه قاره ای فراماسونری «انحراف» از فراماسونری مناسب است. فراماسونری قاره ای در سراسر جهان. اقامتگاه های سبک قاره ای در اکثر مناطق جهان وجود دارد. در سرتاسر اروپای قاره ای، آمریکای لاتین، بیشتر مناطق کارائیب و بیشتر آفریقا، آنها سنت غالب فراماسونری هستند، در حالی که در ایالات متحده آمریکا، کشورهای مشترک المنافع بریتانیا و کشورهایی که توسط این قدرت ها استعمار شده اند، عملاً وجود ندارند. آمریکای لاتین و دریای کارائیب. در سرتاسر آمریکای لاتین و دریای کارائیب، هم قاره ای و هم انگلیسی-آمریکایی، حوزه های قضایی محافظه کار وجود دارد، اما هیئت های ماسونی سبک قاره ای غالب هستند. برای مثال، در برزیل، بزرگترین و قدیمی ترین نهاد ماسونی، Grande Oriente do Brasil توسط حوزه های قضایی انگلیسی-آمریکایی به رسمیت شناخته شده است. با این وجود، هنگامی که تعداد اعضای آن با اعضای تمام بدنه های ماسونی سبک قاره ای مقایسه می شود، در اقلیت باقی می ماند. در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین، انشعاب ماسونی منعکس کننده اختلافات سیاسی است. گفته می شود که رقابت بین دو جناح در
فراماسونری مکزیک به جنگ داخلی مکزیک کمک کرده است. قاره اروپا. فرانسه. فراماسونری به سبک قاره ای در فرانسه سرچشمه گرفت و اعضای آن اکثریت قریب به اتفاق فراماسون ها در این کشور را تشکیل می دهند. گراند اورینت فرانسه بزرگترین حوزه قضایی ماسونی است و گراند لوژ دو فرانس (همچنین در سنت قاره ای) دومین عضویت در آن است. سومین بدنه بزرگ ماسونی، سبک انگلیسی-آمریکایی Grande Loge Nationale Française است. سازمان بین المللی فراماسونری برای مردان و زنان Le Droit Humain که در سال ۱۸۹۳ تأسیس شد، دارای ۳۲۰۰۰ عضو در بیش از ۶۰ کشور جهان است. سایر کشورهای اروپایی. فراماسونری سبک قاره ای در بیشتر قاره رایج است (همان طور که از نام آن پیداست)، اگرچه تعداد اعضای کمتری از سنت انگلیسی-آمریکایی در آن کشورها نیز وجود دارد. فراماسونری لیبرال قاره ای در اکثر کشورهای اروپایی وجود دارد. با این حال، در ایالت های ژرمنی، سنت های آیینی انگلیسی-آمریکایی و سوئدی غالب است. آمریکای شمالی. اگرچه برخی از سازمان های سبک قاره ای در ایالات متحده آمریکا وجود دارند، اما در آنجا اقلیتی کوچک هستند و تعداد قابل توجهی بزرگ تر (اما هنوز هم جزئی) در کانادا دارند. ا
ما در مکزیک، فراماسونری قاره ای غالب است. این لژهای بزرگ، شرق های بزرگ و فراماسونی معمولاً متعلق به سازمان های بین المللی مانند CLIPSAS, SIMPA , CIMAS , COMAM, GLUA, TRACIA و غیره هستند. در داخل ایالات متحده آمریکا، سازمان های فراماسونری و لژهای بزرگ، مانند اتحادیه جورج واشینگتن (GWU), لژ بزرگ امگا ایالت نیویورک، و Le Droit Humain (LDH) وجود دارد. که به سنت جهانی قاره ای یا مترقی تعلق دارند. لژ بزرگ زنان بلژیک (GLFB یا WGLB), و لژ بزرگ زنانه فرانسه نیز لژهای لیبرال در آمریکای شمالی دارند. آفریقا. فراماسونری قاره ای اکثریت را در اکثر کشورها به ویژه در مناطق فرانسوی زبان دارد. منشأ آن از استعمارگران سابق فرانسوی و بلژیکی است. رهبران آفریقایی مانند عمر بونگو از گابن و پاسکال لیسوبا از جمهوری کنگو به لژهای ماسونی متحد با فراماسونری قاره ای تعلق دارند.
پرت اند ویتنی کانادا پی تی۶ یک موتور هواپیمای توربوپراپ است که توسط شرکت پرت اند ویتنی کانادا تولید شده است. طراحی آن در سال ۱۹۵۸ آغاز شد، اولین بار در فوریه ۱۹۶۰ آزمایش شد، اولین بار در ۳۰ می ۱۹۶۱ پرواز کرد، در سال ۱۹۶۴ وارد خدمت شد و از آن زمان به طور مداوم به روز شده است. این موتور شامل دو بخش اصلی است: یک ژنراتور گاز با گیربکس جانبی و یک توربین قدرت آزاد با گیربکس کاهش دهنده، و اغلب به سمت عقب در هواپیما نصب می شود تا جایی که ورودی در عقب و اگزوز در جلو قرار دارد. بسیاری از انواع پی تی۶، نه تنها به عنوان یک موتور توربوپراپ، بلکه به عنوان موتورهای توربوشفت برای بالگردها، وسایل نقلیه زمینی، هاورکرافت، قایق ها و به عنوان واحدهای برق کمکی(APU)، و همچنین برای مصارف صنعتی تولید شده اند. تا نوامبر ۲۰۱۵، ۵۱۰۰۰ دستگاه از آن تولید شده بود و ۴۰۰ میلیون ساعت پرواز از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۶ برای آن به ثبت رسیده است. این موتور به دلیل قابلیت اطمینان بالا، با نرخ خاموشی در حین پرواز ۱ در هر ۶۵۱۱۲۶ ساعت در سال ۲۰۱۶ شناخته شده است. پی تی۶ای محدوده توان بین را تأمین می کند در حالی که پی تی۶بی/سی انواع توربوشفت برای بالگردها هستن
د. استفاده شده در. این موتور در بیش از ۱۰۰ هواگرد برای کاربردهای مختلف استفاده می شود.
صفحه های ترسیمی تصاویر نقاشی شده یا چاپ شده ای هستند که نشان ها و نمادهای مختلف فراماسونری را به تصویر می کشند. آنها می توانند به عنوان کمک آموزشی در طول سخنرانی هایی که هر یک از درجه های ماسونی را دنبال می کنند، یا زمانی که یک عضو با تجربه مفاهیم مختلف فراماسونری را برای اعضای جدید توضیح می دهد، استفاده شوند. آنها همچنین می توانند توسط اعضای باتجربه به عنوان یادآوری مفاهیمی که هنگام گذراندن مراسم درجات مختلف ماسونی یادگرفته اند استفاده شوند. تاریخچه و توسعه. طراحیهای کف و میز. در قرن هجدهم، لژهای ماسونی عمدتاً در اتاق های خصوصی بالای میخانهها ملاقات می کردند، و طرح های نمادین مورد استفاده در تعلیم، روی میز یا زمین در مرکز اتاق اجاره ای، معمولاً توسط تایلر یا استاد پرستش، گچ زده می شد. شواهد نشان می دهد که یک مرز ساده ترسیم شده است (معمولاً یک مربع یا مستطیل، یا گاهی اوقات یک صلیب) که در آن نمادهای مختلف ماسونی، اغلب از نوع هندسی (مانند دایره یا پنتاگرام) اضافه می شوند. در بسیاری از لژها، شکل مرز ممکن است توسط تایلر ترسیم شده باشد، و استاد جزئیات نمادین را اضافه کرده است. بعدها اشیاء نمادین مختلفی گنجانده شد،
نمونه هایی از جمله نردبان، کندوی عسل و ساعت شنی، و گاهی اوقات نقاشی ها با اشیاء فیزیکی قابل تعویض بودند. در پایان کار، اغلب از یک عضو جدید خواسته می شد که نقاشی را با یک دست پاک کند که این عمل به عنوان نشانی عملی از تعهد خود به رازداری بود. اگرچه لژهای بزرگ مختلف در آن زمان به طور کلی با ایجاد هرگونه بازنمایی فیزیکی از مراسم و نمادهای صنایع دستی مخالف بودند، کار وقت گیر ترسیم مجدد نمادها در هر جلسه به تدریج با نگه داشتن یک «پارچه کف» جداشدنی جایگزین شد که در آن نمادهای مختلف نقاشی شدند. ممکن است با توجه به مراسم در حال اجرا، بخش های مختلف آن در معرض دید قرار گیرند. در نیمه دوم قرن هجدهم، نمادهای ماسونی بر روی انواع مواد قابل جابجایی، از تخته های مرمر کوچک گرفته تا بوم، نقاشی می شدند تا نمایش نمادین تزئینی و استادانه تری ارائه دهند. تخته های رنگ شده. در طول قرن نوزدهم، استفاده از تخته های ردیابی رنگ شده دائمی، که معمولاً روی بوم نقاشی می شوند و با قاب چوبی می شوند، به سرعت گسترش یافت. بسیاری از هنرمندان طرح های رقیب تولید کردند و بیشتر لژها مجموعه هایی از تخته های سفارشی را سفارش دادند که به رغم پیروی از مضام
ین مشترک، طراحی منحصربه فردی داشتند. برخی از طرح ها محبوبیت خاصی پیدا کردند، که منجر به تکرار برخی از ویژگی های طراحی مورد علاقه شد. تخته های جان کول و جوزیا بورینگ نمونه هایی از طرح های متداول بودند. هنرمند انگلیسی جان هریس در سال ۱۸۱۸ شروع به کار کرد و مجموعه های مختلفی از تابلوهای ردیابی را تولید کرد، از جمله مجموعه ای مینیاتوری در سال ۱۸۲۳ که پس از تقدیم هریس به شاهزاده آگوستوس فردریک، دوک ساسکس، استاد اعظم لژ بزرگ متحد انگلستان (UGLE)، محبوب شد. سرانجام Emulation Lodge of Improvement به دنبال استانداردسازی در طراحی تابلوهای ردیابی بود و مسابقه ای را در سال ۱۸۴۵ ترتیب داد که طرح های مختلفی برای آن ارسال شد. خود هریس حداقل دو مجموعه مختلف را برای مسابقه ارسال کرد، اما یکی از طرح های او برنده شد. هریس در سال ۱۸۴۹ طرح ها را اصلاح کرد و این تابلوهای ردیابی «تقلید» امروزه به عنوان طرحی قطعی در فراماسونری بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع در نظر گرفته می شود. استفاده معاصر. در لژهای تحت UGLE، و بسیاری از حوزه های قضایی برگرفته از فراماسونری انگلیسی، تخته های ردیابی بخشی ضروری از مبلمان لژ هستند که گاهی به صورت ص
اف روی زمین و گاهی به صورت عمودی روی پایه یا روی دیوار نمایش داده می شوند. مجموعه های سه تخته، معمولاً با طرح های قدیمی تر، اغلب در موارد خاص برای نگهداری و نمایش در اتاق های اقامتگاه یافت می شوند. گاهی اوقات تابلوهای ردیابی در درجات دیگر وجود دارد. تخته ردیابی طاق سلطنتی در بیشتر مکان ها از کار افتاده است و نمونه هایی در حال حاضر نادر هستند. در درجه های Mark Master Mason و Royal Ark Mariner که از لندن اداره می شوند، تابلوهای ردیابی از اواخر قرن بیستم محبوبیت زیادی را تجربه کرده اند و آیین های رسمی برای توضیح این تخته های ردیابی دوباره به طور منظم در زبان انگلیسی لژ استفاده می شوند. همان طور که حوزه های قضایی مختلف ماسونی تشریفات درجه رسمی یا استاندارد را ایجاد کردند، ایجاد تابلوهای ردیابی جدید توسط هنرمندان کمرنگ شد و از آن زمان تا حد زیادی به نفع طرح های استاندارد ناپدید شد. با این وجود، برخی از هنرمندان فراماسونری طرح های بسیار مدرن را برای قرن بیست و یکم آزمایش کرده اند.
دی اس ۶ () یک کراس اوور کامپکت است که توسط دی اس اتومبیلز به طور ویژه برای بازار آسیا طراحی شده است. این خودرو بعد از دی اس۵ ال اس که در آغاز ۲۰۱۴ عرضه شد، دومین مدل از دی اس در زمانی بود که یک برند مجزا به شمار می آمد و نشان سیتروئن را نداشت. این خودرو نخستین بار در آوریل ۲۰۱۴ و با نام دی اس ۶دبیلوآر معرفی و در پاییز ۲۰۱۴ نیز به بازار عرضه شد. مشخصات فنی. این خودرو از یک موتور چهارسیلندر خطی با حجم ۱٫۶ لیتر (۱۵۹۸ سی سی) بنزینی بهره می برد که قدرت را در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و گشتاور را در ۱۷۰۰ تا ۴۵۰۰ دور در دقیقه تولید می کند. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو ۸٫۴ ثانیه ادعا شده است. نیروی تولیدی توسط این موتور را یک گیربکس ۶ دنده اتوماتیک از برند آیسین به چرخ های جلو می رساند. این خودرو همچنین دارای استاندارد آلایندگی یورو ۶ می باشد. بازارها. دی اس ۶ در چین تولید و علاوه بر عرضه در بازار چین، به بازارهای ایران و آنگولا نیز صادر شد. ایران. این خودرو در سال ۱۳۹۵ وارد ایران شد؛ اما به دلیل عدم وجود تبلیغات گسترده و بازاریابی مناسب، فروش بالایی نداشت.
بازمانده ترکیه (به ترکی استانبولی:Sürvivor Türkiye) مسابقه ای است که در نهمین سال تولید "بازمانده"، در ترکیه شروع شد. ابتدا در کانال د در سال ۲۰۰۵، در شو تی وی در سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲،در استار تی وی در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ سپس از سال ۲۰۱۴ تاکنون در تی وی۸ پخش می شود. "بازمانده" ۲۰۲۲ هم اکنون در حال پخش است و توسط ترکیه و در جمهوری دومینیکن برگزار می شود. از این مسابقه بعنوان سخت ترین مسابقه دنیا یاد شده است. اولین قهرمان این مسابقات که در سال ۲۰۰۵ به میزبانی Ahmet Utlu به مدت ۱۳ هفته برگزار شد که بعد از ۳۹ روز Uğur Pektaş قهرمان شد. Uğur Pektaş بار دیگر در سال ۲۰۲۰ به این مسابقه دعوت شد ولی به دلیل مصدومیت در هفته اول از این مسابقه کنار کشید
باشگاه رئال دپورتیو اسپانیول بارسلونا «بی» تیم ذخیره باشگاه اسپانیول، باشگاه مستقر در بارسلون، در منطقه خودمختار کاتالونیا است. این تیم در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد و در سگوندا دیویسیون RFEF–گروه سوم بازی می کند و مسابقات خانگی را در استادیوم ورزشی دنی ژارک با ظرفیت ۶۰۰۰ صندلی برگزار می کند. برخلاف لیگ انگلیس، تیم های ذخیره در اسپانیا به جای یک لیگ جداگانه، در هرم فوتبالی مشابه تیم بزرگسالان خود بازی می کنند. با این حال، تیم های ذخیره نمی توانند در همان دسته تیم بزرگسالان خود بازی کنند و دیگر قادر به رقابت در کوپا دل ری نیستند تاریخ. در سال ۱۹۸۱، "باشگاه فوتبال کریستینک" در سانتا کریستینا دآرو، استان جیرونا ایجاد شد. این باشگاه در دسته های پایین تر پیشرفت سریعی داشت تا اینکه به دسته چهارم رسید. همچنین تبدیل به یک باشگاه تغذیه کننده برای اسپانیول شده بود. در سال ۱۹۹۱، تیم نام خود را به "کریستینک اسپانیول" تغییر داد و سه سال بعد به رئال کلاب دپورتیوو اسپانیول بی تغییر نام داد، در حالی که وضعیت تیم ذخیره اسپانیول را نیز به دست آورد. در دهه های بعد بین سطوح چهارم و سوم در نوسان بود، طولانی ترین دوره آن پنج سال بود، با کس
ب رتبه دوم در فصل ۰۲–۲۰۰۱. تیم کاتالانی در طول سه دیدار این تیم از پلی آف نتوانست به مرحله بعدی صعود کند. در فصل ۱۰–۲۰۰۹ اسپانیول بی در جایگاه شانزدهم، بالاتر از منطقه سقوط، به پایان رساند ولی در بازی پلی آف برای ماندن در لیگ باخت و به لیگ پایین تر سقوط کرد.
مهندسی یادگیری کاربرد سیستماتیک اصول و روش های مبتنی بر شواهد از فناوری آموزشی و علوم یادگیری برای ایجاد تجربیات یادگیری جذاب و مؤثر، پشتیبانی از مشکلات و چالش های فراگیران در حین یادگیری و درک بهتر یادگیرندگان و یادگیری است. حمایت از فراگیران در حین یادگیری پیچیده است. تیم های مهندسی یادگیری از یک فرایند طراحی تکراری برای پشتیبانی و بهبود یادگیری استفاده می کنند. طرح های اولیه با یافته های علوم یادگیری مشخص می شوند. روش های حاصل از تجزیه و تحلیل یادگیری، تحقیقات مبتنی بر طراحی و آزمایش های سریع در مقیاس بزرگ برای ارزیابی طرح ها، اطلاع رسانی به اصلاحات و پیگیری تکرارها استفاده می شوند.
دانشگاه بلافتن یک دانشگاه خصوصی در بلافتن، اوهایو است که توسط کمیسیون آموزش عالی تأیید شده است. رژیم شناسی، آموزش، موسیقی و مددکاری اجتماعی از دوره های مورد تأیید این دانشگاه هستند. دانشگاه بلوفتون دارای بیش از هشتاد رشته اصلی، دوره های فرعی و بین رشته ای و شانزده تیم ورزشی است. این دانشگاه در سال ۱۸۹۹ به عنوان کالج سنترال منونیت تأسیس شد، اما در سال های اولیه خود به عنوان یک آکادمی و کالج فعالیت می کرد. در سال ۱۹۰۸ این کالج تنها یک ساختمان داشت. کتابخانه Musselman در سال ۱۹۳۰ تکمیل شد و به تالار کالج (۱۹۰۰) و سالن علوم (۱۹۱۳ که بعداً تالار برکی تغییر نام داد) به عنوان ساختمان های اولیه دانشگاهی اضافه شد.
جان باپتیستا ایش (John Baptist Ashe) (زادهٔ ۱۷۴۸ – درگذشتهٔ ۲۷ نوامبر ۱۸۰۲)، برده دار، عضو کنگره ایالات متحده و افسر ارتش قاره ای اهل هالیفاکس، کارولینای شمالی بود. زندگی نامه. او در ۱۷۴۸ میلادی در راکی پوینت در استان کارولینای شمالی زاده شد. وی فرزند ساموئل ایش و مری پورتر ایش (دختر عمو و نخستین خانمِ شوهر خود) بود. خانه پدر وی به نام نیک یاد می شد و در شمال شرقی رود کیپ فیر واقع شده بود. پدر وی فرماندار ایالت و برادر شبه نظامیان کارولینای جنوبی ژنرال جان ایش بود. جان حرف «a» را از نام میانی خود حذف نمود و به جان باپتیست ایش مشهور شود. او تا سال ۱۷۹۰ میلادی حداقل به تعداد ۶۳ برده داشت. خدمت نظامی. او در جریان قیام ناظرین (رگلاتور) در ۱۷۷۱ میلادی، به عنوان ستوان در شبه نظامیان شهرستان نیو هانوفر در کارولینای شمالی خدمت کرد. بعدتر و با آغاز جنگ انقلاب آمریکا، او به عنوان یکی از شبه نظامیان داوطلب در بخشداری سالیبوری و بعداً در تیپ ششم کارولینای شمالی در خط کارولینای شمالی (ارتش قاره ای) خدمت نموده و یک گروهان «سرگردها» را هدایت می کرد. او در ۲۷ فوریه ۱۷۷۶ در نبرد پل مور کریک جنگید، اما پس از آن گردان های نیروه
ای داوطلب (minutemen) منحل گردیده و نیروهای آن به شبه نظامیان محلی و ارتش قاره ای ملحق گردید. او در نخست به عنوان سروان به تیپ ششم کارولینای شمالی پیوسته و بعداً به سرگرد و پس از آن به نایب سرهنگ ترفیع نمود. او در دره فورج حضور داشت و در ۱۱ سپتامبر ۱۷۷۷ در نبرد براندیوین کریک در پنسیلوانیا؛ در ۴ اکتبر ۱۷۷۷ در نبرد جرمن تاون در پنسیلوانیا؛ و در ۲۸ ژوئن ۱۷۷۸ در نبرد مونماوت در نیوجرسی جنگید. حرفه سیاسی. او در ۱۷۷۵ میلادی در مجلس نمایندگان استان کارولینای شمالی خدمت کرد. ایش به عنوان نماینده در مجلس عوام کارولینای شمالی (۱۷۸۴ – ۱۷۸۶ میلادی) انتخاب گردیده و در ۱۷۸۶ میلادی به عنوان رئیس این نهاد خدمت نمود. در ۱۷۸۷ میلادی، وی یک از نمایندگان در کنگره کنفدراسیون بود. در ۱۷۸۹ میلادی، ایش یکی از نمایندگان و همچنین رئیس هیئت همگانی در کنوانسیون فیتویل بود، کنوانسیونی که قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را تصویب نمود. در همان سال، او در مجلس سنای کارولینای شمالی نیز خدمت کرد. ایش به عنوان یک نامزد «مخالف-اداره کنونی» (که بعداً به حزب ضد-فدرالیست یا حزب دموکرات-جمهوری خواه مشهور شد) در نخستین کنگره ایالات متحده و دومین کن
گره ایالات متحده انتخاب شده و از ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۳ میلادی خدمت کرد. مجلس عمومی کارولینای شمالی ایش را در ۱۸۰۲ میلادی به عنوان فرماندار این ایالت انتخاب کرد، اما وی قبل از اینکه کار خود را در این سمت آغاز نماید درگذشت. او در هالیفاکس به خاک سپرده شده است. خانواده. ایش در ۷ اکتبر ۱۷۷۹ با الیزابت مونتفورت ازدواج کرد. آنها در دامنه های هالیفاکس، کارولینای شمالی زندگی کردند. آنها یک پسر به نام ساموئل پورتر ایش داشتند که متولد ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۱ بود. برادرزاده وی جان باپتیستا ایش که همنام وی نیز بود، به عنوان نماینده تنسی در کنگره ایالات متحده خدمت کرد.
روبرت آندریش (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال آلمانی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن در بوندس لیگا، بالاترین سطح فوتبال آلمان به میدان می رود. دوران حرفه ای. در ژانویه ۲۰۱۸ اعلام شد که آندریچ به باشگاه فوتبال هایدنهایم پیوسته است. پس از آن دو فصل برای باشگاه فوتبال یونیون برلین بازی کرد و بالاخره با قراردادی که تا سال ۲۰۲۶ اعتبار داشت، به بایرلورکوزن پیوست تا تجربه بازی در بوندسلیگا را نیز کسب کند.
جمهوری دومینیکن دومین کشور بزرگ در دریای کارائیب است. این کشور به گروه آنتیل بزرگ تعلق دارد و در شمال اقیانوس اطلس و در جنوب دریای کارائیب واقع شده است. جمهوری دومینیکن ماند بقیه جزایر کارائیب جزوی از قاره آمریکای شمالی به شمار می آید. جزیره هیسپانیولا بین پورتوریکو و کوبا جای گرفته و در این جزیره دو کشور وجود دارد: جمهوری دومینیکن (دو سوم شرقی جزیره هیسپانیولا) و هائیتی (شامل یک سوم غربی جزیره هیسپانیولا) جمهوری دومینیکن از شمال با اقیانوس اطلس، از جنوب با دریای کارائیب، و از شرق با گذرگاه مونا، که هیسپانیولا را از پورتوریکو جدا می کند همسایه است. این کشور در غرب نیز تنها با جمهوری هائیتی مرز زمینی دارد. مساحت جمهوری دومینیکن ۴۸۶۷۰ کیلومتر مربع است. این کشور با ۱۲۸۸ کیلومتر خط ساحلی، حدود ۳۸۶ کیلومتر از شرق به غرب امتداد دارد و حداکثر عرض شمالی به جنوبی آن حدود ۲۷۳ کیلومتر است. جمهوری دومینیکن به دلیل وسعت خود از نظر جغرافیایی متنوع است و دارای سواحل وسیعی از ماسه های سفید، جنگل های همیشه سبز در ارتفاعات، دره های حاصلخیز و حتی مناطق بیابانی تپه ای است. از منابع معدنی آن می توان به نیکل، بوکسیت، طلا و نقره اش
اره کرد. این کشور به ۳۱ استان و یک ناحیه پایتختی تقسیم شده است که سانتو دومینگو، پایتخت کشور، در آن قرار دارد. شهرهای مهم دیگر سانتیاگو، سان پدرو د ماکوریس، لا رومانا، پورتو پلاتا، باراونا، لا وگا، سانفرانسیسکو د ماکوریس و هیگوی هستند. بنادر دریایی آن نیز سان پدرو د ماکوریس، پوئرتو پلاتا، مانزانیلو، لا رومانا، باراهونا و سانتو دومنیگو هستند. شبه جزیره کائوسدو، در نزدیکی سانتو دومینگو، محل یک مرکز جدید پایانه کانتینری است. این کشور دارای هفت فرودگاه بین المللی و سه فرودگاه برای پروازهای داخلی است. ناهمواری ها. بسیاری از زمین های کشور ناهموار است. در جمهوری دومینیکن هشت رشته کوه (کوردیه را) وجود دارد به نام های سپتنتریونال (شمالی)، سامانا، سنترال (مرکزی)، اورینتال (خاوری)، یاماسا، نیبا، مارتین گارسیا، و بائوروکو. چهار رشته کوه تقریباً موازی کشور را از شمال باختری به جنوب خاوری طی می کنند. رشته کوه سنترال بزرگترین رشته کوه است که از شمال غرب سانتو دومینگو تا هائیتی امتداد دارد و کشور را به قسمت های تقریباً مساوی تقسیم می کند. بلندترین قله آن قله دوارته ۳۱۷۵ متر ارتفاع دارد. این مرتفع ترین نقطه در دریای کارائیب و
اغلب در زمستان پوشیده از برف است. منطقه رشته کوه سنترال نسبتاً کم جمعیت است، با این حال روستاهای بزرگی در دره های آن وجود دارد، مانند کنستانزا با کشاورزی و باغبانی فراوان و واله نوئوو. در امتداد ساحل شمالی رشته کوه سپتنتریونال قرار دارد در آن قهوه، کاکائو و آووکادو عمل می آید. در جنوبِ رشته کوه سنترال رشته های سیرا د نیبا و سیرا د بائوروکو قرار دارند. بین این دو رشته کوه هم دریاچه انریکیو، بزرگترین دریاچه طبیعی کشور، با کمترین ارتفاع در جزایر کارائیب قرار دارد. انریکیو تنها دریاچه آب نمک در جهان است که در آن تمساح زندگی می کند. بلندترین قله سیرا ده بائوروکو، لوما دل تورو نام دارد. قله آکوآکاته در سمت شمال این رشته کوه غنی از نمک است و در سمت جنوب بوکسیت استخراج می شود. سیرا د سامانا، سنگ مرمر فراوانی دارد. در رشته کوه خاوری قهوه زیادی کشت می شود. بزرگترین و حاصلخیزترین دره جمهوری دومینیکن، سیبائو، در بخش مرکزی شمال کشور جای گرفته و ۱۹۰۵۸٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت دارد. در تمام رشته کوه های این کشور درختان اکالیپتوس زیادی کشت می شود. منظور از این کار تولید زغال سنگ تجاری برای جبران قطع درختان و آتش سوزی های بزرگ
سال ۲۰۰۴ است که در کوه ها رخ داد. رودها. جریان رودخانه های دومینیکن با فصل متفاوت است و فقط برای مسافت های کوتاه در دهانه شان قابل کشتی رانی هستند. کاربرد اصلی آنها برای آبیاری و تولید نیروی برق آبی است. رودهای اصلی جمهوری دومینیکن عبارتند از: اوزاما، یاکه شمالی، یاکه جنوبی، لا ایزابلا، هیگوامو و سوکو. ۸ رودخانه طولانی جمهوری دومینیکن عبارتند از: رودخانه آرتیبونیت طولانی ترین رودخانه جزیره است، اما تنها ۶۸ کیلومتر آن از جمهوری دومینیکن می گذرد. آب و هوا. با وجود قرار داشتن در ناحیه استوایی، جمهوری دومینیکن دارای آب و هوای نیمه گرمسیری با میانگین دمای سالانه ۲۶ درجه سانتی گراد است. وجود ارتفاعات در بسیاری از مناطق و وزش پیوسته بادهای بسامان (تجاری) از شمال خاوری یعنی از سوی اقیانوس اطلس به تعدیل دمای کشور منجر شده است. میانگین دمای منطقه ای از ۲۱ درجه سانتی گراد) در مرکز رشته کوه سنترال تا ۲۸ درجه سانتی گراد در دشت های ساحلی متغیر است. دما به ندرت از ۳۲ درجه سانتی گراد بالاتر می رود و دماهای زیر صفر در این کشور ناشناخته است. فصل بارانی از ماه مه تا نوامبر است که بیشترین بارندگی طی آن در نواحی شمالی و کمتر در ج
نوب غربی رخ می دهد. فصل طوفانی از ژوئن تا نوامبر ادامه دارد و اوت و سپتامبر ماه های اوج آن هستند. بیشترین بارندگی در شمال شرقی کوهستانی (سمت بادگیر جزیره) رخ می دهد، جایی که میانگین بارندگی سالانه بیش از ۱۰۰ اینچ (۲۵۴۰ میلی متر) است. بادهای بسامان هنگام گذر از روی کشور، رطوبت خود را در دامنه های کوه های دومینیکن از دست می دهند، به طوری که دره های غربی و جنوب غربی دورتر، در امتداد مرز هائیتی، نسبتاً خشک می مانند و بارندگی سالانه آنها از ۳۰ اینچ (۷۶۰ میلی متر) هم کمتر است. منتهی الیه شمال غربی و جنوب شرقی کشور نیز خشک است. جمهوری دومینیکن گهگاه توسط طوفان ها و توفندهای استوایی که از اوت تا اکتبر هر سال در میانه اقیانوس اطلس و جنوب شرقی کارائیب سرچشمه می گیرد، آسیب می بیند. طوفان های سال های ۱۹۳۰، ۱۹۵۴، ۱۹۷۹ و ۱۹۹۸ در این کشور ویرانگر بودند.
شرح منظومه کتابی از مرتضی مطهری است که از درس های وی در دانشکده الهیات دانشگاه تهران اتخاذ شده است. در این کتاب سه مقصد از مقاصد هفتگانه کتاب "شرح المنظومه" ملاهادی سبزواری، فیلسوف مشهور شیعه، شرح داده شده است. این اثر توسط خود مرتضی مطهری تصحیح شده است و پس از کشته شدن نویسنده توسط دفتر انتشارات او تنظیم و منتشر شده است. این کتاب در نخستین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در بهمن ۱۳۶۳ هجری شمسی مورد تقدیر قرار گرفت و برنده جایزه کتاب سال در رشته فلسفه و حکمت شد.
فریزهوست بسکت () یک باشگاه بسکتبال است که در سال ۱۹۸۴ در استکهلم سوئد تأسیس شد. این باشگاه در لیگ برتر بسکتبال سوئد بازی می کند. بازی های خانگی آن در سالن ورزشی فریزهوست انجام می شود.
قطعنامه ES-11/3 مجمع عمومی سازمان ملل متحد ، قطعنامه یازدهمین نشست ویژه اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل متحد است که در ۷ آوریل ۲۰۲۲ به تصویب رسید. این قطعنامه با ۹۳ رای موافق، ۲۴ رای مخالف و ۵۸ رای ممتنع، عضویت روسیه را در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به دلیل نگرانی عمیق جامعه جهانی از نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر و قوانین بین المللی در تهاجم نظامی روسیه به اوکراین به حالت تعلیق درآورد. این قطعنامه بعد از افشای کشتار دسته جمعی ساکنان شهر بوچا مطرح شد.
جان هارتویل کوک دوم (یا جونیور) (John Hartwell Cocke II (or Jr.)) (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۰ – درگذشتهٔ ۲۴ ژوئن ۱۸۶۶)، افسر نظامی، مزرعه دار و تاجر اهل آمریکا بود. در جریان جنگ ۱۸۱۲، کوک به عنوان سرتیپ در شبه نظامیان ویرجینیا خدمت می کرد. پس از خدمت در ارتش، او در رود جیمز و کاناوها شرکت سرمایه گذاری نموده و به توماس جفرسون در ساختن دانشگاه ویرجینیا همکاری کرد. عمارت خانوادگی که کوک در مزرعه برمو ساخت، حالا یک ملک تاریخی ملی است. زندگی نامه. اوایل زندگی و تحصیلات. جان هارتویل کوک دوم در ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۰ در کشت کلان مانت پلیسنت در شهرستان سری، ویرجینیا زاده شد. به استثنای برادر کوچکتر وی رابرت کنون کوک که در ۱۷۹۰ میلادی وفات یافت، جان تنها پسر از هشت فرزند جان هارتویل کوک اول و الیزابت کنون کوک بود. کوکِ پدر، با الیزابت کنون که در مزرعه والدین خود به نام مانت پلیسنت در شهرستان چسترفیلد، ویرجینیا بزرگ شده بود، ازدواج کرد. او در جنگ انقلاب آمریکا تا درجه سرهنگ رسید. کوک جوانتر در عمر دوازده سالگی یتیم شد؛ او مزرعه و برده های پدر خود را به ارث برد و زمانی که به سن قانونی رسید، مالکیت آنها را در اختیار گرفت. کوک در سن
چهارده سالگی وارد کالج ویلیام و مری در ویلیامزبرگ، ویرجینیا شد و در خانه سرهنگ چمپیون تراویس اقامت داشت. کوک به عنوان بخشی از کلاس ۱۷۹۸ از کالج فارغ شد. او در زاد روز بیست و یک سالگی خود در ۱۸۰۱ میلادی، به طور قانونی مزرعه مانت پلیسنت را به ارث برد. ازدواج و خانواده. کوک در ۲۵ دسامبر ۱۸۰۲ با آن بلاس (یا بلاوس) باراود در نورفک، ویرجینیا ازدواج کرد. پدر وی فیلیپ باراود یک پزشک بود و در ویلیامزبرگ، جاییکه کوک درس خوانده بود، کار می کرد. آن تا ۱۸۰۳ میلادی در نورفک ماند و در این جریان کوک خانه مزرعه خود در شهرستان سوری را نوسازی می کرد. خانواده کوک در ۱۸۰۴ میلادی صاحب یک پسر به نام جان هارتویل و در ۱۸۰۶ میلادی در مانت پلیسنت صاحب دختری به نام لوئسیانا شدند. کوک در ۱۸۰۹ میلادی مزرعه خود را به خواهرش سالی و شوهر وی نیکولاس فالکون به فروش رسانید. او همراه با خانواده خود به مزرعه برمو که وی در بستر شمالی رود جیمز در شهرستان فلووانا در پیدمونت ساخته بود، نقل مکان کرد. همسر وی در ۱۸۰۹ میلادی پسر دیگری به نام فیلیپ سنت جورج و دختری به نام اِن بلاس در ۱۸۱۱ میلادی در برمو به دنیا آورد. جنگ ۱۸۱۲. در جریان جنگ ۱۸۱۲، کوک به ع
نوان سرتیپ انتصاب یافته و فرماماندهی شبه نظامیان ویرجینیا از کمپ کارتر و کمپ هولی به وی سپرده شد. تیپ وی متشکل از گروهان های نیروهای شهرستان فلووانا بود. کوک از ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳ میلادی رهبری دفاع از ریچموند، ویرجینیا را در مقابل نیروهای بریتانیایی در امتداد رود چیکاهومینی بر عهده داشت. کوک برای عملکرد برجسته خود به عنوان یک افسر نظامی شناخته می شد؛ انضباط سخت گیرانه ای که او بر سربازان مادون خود اعمال می کرد با انضباط بارون فون اشتویبن مقایسه می شد. در جریان جنگ، کوک بر یک اسب نر کَهَر به نام روبوک سوار بود. زندگی پسا جنگ. پس از جنگ، کورک به خانه خود در برمو بازگشت، جاییکه همسر وی پسر دیگری به نام کاری چارلز را در ۱۸۱۴ میلادی به دنیا آورده بود. همسر کوک در دسامبر ۱۸۱۶، چند ماه بعد از به دنیا آوردن کوچکترین دختر آنها سالی فالکون، درگذشت. آن در برمو رسیس به خاک سپرده شد. در ۱۸۱۹ میلادی، کوک ساخت عمارتی بزرگ در قسمت علیای مزرعه خود برمو را با معمار چیره دست جان نیلسون، کسی که مانتیسلو را برای توماس جفرسون ساخته بود، تکمیل کرد. سال بعد، کوک از جانب فرماندار ویرجینیا جیمز پاتون پریستون در نخستین هیئت بازدیدکننده دانشگ