Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دئولوژی پان ترکیسم، که می خواهد همه سخنرانان زبانهای ترکی از آناتولی تا چین را به یک کشور واحد متحد کند، رهبر جوان ترک انور پاشا شورش باسماچی را در آسیای مرکزی شوروی رهبری کرد. با این حال، اصلاح طلبان پان ترکیست و جدیدیان، حتی اعضای حزب کمونیست ضد باسمچی ترکستان، با ادعای تاجیک ها و سایر اقوام غیر ترک برای داشتن هویتی جداگانه در آسیای میانه خصمانه بودند. استقرار جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی در سال ۱۹۲۴ به عنوان بخشی از تحدید حدود ملی در اتحاد جماهیر شوروی منجر به ازبک سازی مراکز فرهنگی تاجیکستان همانند سمرقند و بخارا، و همچنین همه تاجیک ها در ازبکستان و تاجیکستان، از آنجایی که تاجیکستان حق جمهوری جمهوری سوسیالیستی شوروی خود را نداشت. ژنتیک و قومیت «ازبک ها» شامل انحلال خاصی از اقوام دیگر مانند سارت ها و کورامی ها، که با دیگر مردمان ایرانی تبار مانند ازبک هایی که پیش از ازبک سازی تاجیک بودند، بود. سرانجام، جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان (که به اختصار تاجیکستان نیز شناخته می شود) در سال ۱۹۲۹ ایجاد شد. همکاری های ترک ها، قزاق و تاتارهای کریمه با قدرتهای محور در طول جنگ جهانی دوم منجر به واکنش مقامات شوروی
شد که شامل انتقال جمعیتی بود که قفقازی ها را به آسیای میانه آورد. هر دو جمهوری در تلاش برای حفظ اتحاد جماهیر شوروی به شکل دیگری در همه پرسی در مارس ۱۹۹۱ شرکت کردند، اما به زودی با تلاش برای کودتا در اوت همان سال منع شد. در نتیجه، ازبکستان و تاجیکستان هر دو استقلال خود را در ماه های ۱۹۹۱ اعلام کردند و به عضویت کشورهای مستقل همسود درآمدند که در پایان سال رسماً تجزیه اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. توسعه در روابط. با انتخاب شوکت میرضیایف به عنوان رئیس جمهور ازبکستان روابط ازبکستان و تاجیکستان و همچنین روابط ازبکستان و همسایگان آن در آسیای میانه به دوره جدیدی از پتانسیل رسید. میرضیایف و امام علی رحمان از سپتامبر ۲۰۱۶ چندین بار دیدار کرده اند و در مارس ۲۰۱۸، میرضیایف سفری تاریخی به دوشنبه داشت، جایی که ۲۷ توافق نامه دو جانبه در زمینه های تجاری، اقتصادی، سرمایه گذاری، مالی، حمل و نقل و ترانزیت، کشاورزی، آب، انرژی، مالیات، گمرک، گردشگری، آموزش و علوم، بهداشت، فرهنگ و همکاری های بین منطقه ای در زمینه امنیت و مقابله با جرم امضا شده است.
کمیسیون تنظیم مقررات کازینو ژاپن که به صورت JCRC هم نوشته می شود، یک آژانس دولت ژاپن است. این کمیسیون یک کمیته اداری مشارکتی است که تحت صلاحیت نخست وزیر به عنوان دفتری خارج از کابینه تأسیس شده است. JCRC در ۷ ژانویه ۲۰۲۰ تأسیس شد.
سوریکلون (سوریل) دارویی آرام بخش و ضداضطراب از خانواده داروهای سیکلوپیرولون است. داروی سوریکلون از نظر دارویی کاملاً مشابه خانواده داروهای بنزودیازپین است و خواص دارویی آن از جمله خواص آرام بخشی و ضد اضطرابی آن شبیه بنزودیازپین ها است با این تفاوت که اثرات یادزدودگی کمتری دارد. ساختار شیمیایی آن کاملاً متفاوت از داروهای بنزودیازپین است. سازوکار عملکردی که موجب اثرات آرام بخشی و ضد اضطرابی در سوریکلون می شود به وسیله تعدیل گیرنده های GABAA است، اگرچه سوریکلون از بیشتر بنزودیازپین ها انتخابی تر عمل می کند.
جزیره یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی در ژانر عاشقانه به کارگردانی سیروس مقدم و نویسندگی علی طالب آبادی است. پخش این مجموعهٔ از ۲ آبان ۱۴۰۰ از طریق سرویس استریمینگ فیلیمو آغاز شده است. امیر مقاره، هنگامه قاضیانی، میترا حجار، غزل شاکری، محمدرضا فروتن، کاظم سیاحی، حمیدرضا پگاه از بازیگران این مجموعه هستند. ساخت این مجموعه نخستین بار در دی ۱۳۹۹ اعلام شد. تصویربرداری اصلی در اردیبهشت ۱۴۰۰ در جزیرهٔ کیش آغاز شد، و تا تیر همان سال در کیش ادامه داشت. خلاصهٔ داستان. صحرا خبرنگار جسوری که در عشق شکست خورده و تحقیر شده، به دنبال برابری با ارشد شاهنگ، معشوق خود که از خانواده اصیل و ثروتمندی بوده تصمیمات ماجراجویانه ای گرفته و وارد روابط تجاری خطرناک و پیچیده ای می شود که زندگی او و خانواده شاهنگ را دست خوش تغییرات اساسی می کند. همچنین صحرا دختری است که به لحاظ سطح اجتماعی در دسته متوسط رو به پایین قرار می گیرد. به همین دلیل یکی از دغدغه های او همواره تبعیض میان قشر فقر و ثروت و فاصله های طبقاتی بوده است. صحرا با وجودی که روحیه ای شکننده و حساس دارد، اما سعی دارد تصویری جسور و شجاع از خود نشان دهد.
دیان خان (به ؛ خط مغولی : Chinese) (نام داده شده: "Batumöngke"؛ 1464–1517 / 1543) خان مغولی بود که مغول ها را بعد از عهد چنگیز خان دو باره متحد کرد. عنوان سلطنتی وی، «دیان»، به معنای «یوان بزرگ» است، زیرا او خود را به عنوان خان بزرگ یوان بزرگ به تخت نشست گرچه سلسله یوان، خانان اصلی امپراتوری مغول، قبلاً کنترل خود را از دست داده بود. دیان خان و ملکه وی،ماندوخای ، قدرت قبیله اویرات را از بین بردند و سیستم تایشی را که توسط جنگ سالاران محلی و جنگ سالاران خارجی استفاده می شد، لغو کردند. پیروزی دیان خان در دالان ترگین مغولان را متحد کرد و هویت آنها را به عنوان مردم چیگیزی محکم کرد. تصمیم وی برای تقسیم مغولستان شرقی، حکومت غیرمتمرکز اما با ثبات را برای یک قرن بر مغولستان ایجاد کرد. دوران کودکی. گفته شده که دیان پسر بایانمونقکه و بالخو جینقونق در مغولستان بوده. پدر و عموی وی سختی های فراوانی را در جنگهای داخلی یوآن شمالی تحمل کردند. سلطنت. مندوخای به عنوان یکی از نوادهای مستقیم از قوبلای خان (حدود ۱۲۶۰–۱۲۹۴) دیان خان را به سلطنت دعوت نمود و با لقب «دایان خان» شناخته شد. هنگامی که او نوزده ساله بود، با او ازدواج کرد،
مندوخای به عنوان ملکه نفوذ زیادی بر دادگاه و ارتش داشت. آنها محافظان مغول را در منطقه شرقی امپراتوری مغول متحد کردند. اویرات با مهارت نظامی مندوخای شکست خورد و او کنترل دوباره مغولان شرقی را بدست گرفت. دیان خان و ملکه او مندوخایی در سال ۱۴۸۳ ارتش را علیه اسماعیل تایشی رهبری کردند و وی به هامی گریخت و توسط دیگر مسلمانان و ترک و مغول کشته شد. شیکر، مادر دایان خان را بازگرداندند و به او لقب تایخو (شاهزاده سلطنتی) را دادند. با این حال، او به اندازه کافی زندگی نکرد. قدرت امپراتوری توسط اونوبولد که، از نوادهای چنگیز خان، بود حمایت می شد. مهم ترین دستاورد این زوج غلبه آنها در مقابل اویرات بود که قبلاً از قرن ۱۴ علیه حکومت امپراطورهای بورژینگ شوریده بودند. درگیری های اولیه با چین. در حالی که گروه اردوی زرین در سال ۱۴۸۰ قدرت خود را در روسیه از دست داد، حملات مغول به مناطق مرزی چین تحت سلطه مینگ عملاً ثابت ماند. در زمان دایان خان آنها به سطح جدیدی از سازمان دهی رسیدند. دایان خان قصد داشت در ابتدا روابط خوبی با سلسله مینگ چین برقرار کند. فرستادگان وی برای عقد قرارداد تجارت آزاد با هدایا فرستاده شدند، اما یکی از آنها توس
ط دربار مینگ کشته شد، بنابراین وی یورش های نظامی خود را به مینگ چین شروع کرد. دایان خان به عنوان یک حاکم بالغ علاقه ای به پیوستن به سیستم خراج دهی مینگ نداشت. ناآرامی های جناح راست. هیأتی از سوی تومن ها سه جناح راست(اردوس در، تومد و یونقشیوبو) از دایان خان دعوت کردند که به آنها حکومت کند. از آنجا که ایبورای تایشی (معروف به ابراهیم)، یک ماجراجوی اویغوری یا یک جنگ سالار اویرات بر منطقه تسلط داشت، سه تومن به دنبال یک توافق سازگارتر بودند. در یک حمله به یکی از گروه های شورشی، ارتش دیان خان برادر کوچک ابراهیم را کشت. با شکست ایبورای و اسماعیل، دایان و ماندوخای می توانستند قدرت آلان، قیپچاق و جنگ سالاران مسلمان حامی را از دربار یوان شمالی در مغولستان بردارند. بعداً با سلسله مینگ درگیری می شود. از سال ۱۵۱۳ حمله مغول به چین آغاز شد. دایان خان قلعه هایی در ژوانهوا و داتونگ ساخت. وی همچنین ۱۵۰۰۰ سواره را در خاک مینگ مستقر کرد. تعداد مغولان وی تا ۷۰ هزار نفر در سالهای ۱۵۱۴ و ۱۵۱۷ به چین حمله کردند. پسران وی مجموعه ای از پایگاه های دائمی را در امتداد مرز چین ایجاد کردند که مغولها می توانستند مراقب چینی ها باشند. باتومونگ
که دایان خان بارها و بارها به دنبال روابط تجاری با مینگ بود، اما طرد شدن وی او را بیشتر و بیشتر به سمت جنگ مستقیم سوق داد. اوج قدرت مغول در سال ۱۵۱۷ بود، زمانی که دایان خان به سمت خود پکن حرکت کرد. اگرچه چینی ها مغولان را در یک نبرد بزرگ متوقف کردند، دایان خان و جانشینان وی تهدیدهای چین را تا سال ۱۵۲۶ ادامه دادند. قشون مغول نه تنها در شمال، بلکه در غرب تا آن زمان به سلسله مینگ حمله کردند. امپراتور ژنگده از خاندان مینگ تحت الحمایه خود هامی را همزمان در تورفان از دست داد. در سال ۱۵۴۲، دایان خان درست قبل از مرگش نیروهای چینی را شکست داد. ملت دایان خان و ماندوخای از توندرا سیبری و دریاچه بایکال در شمال، آن سوی گوبی، تا حاشیه رودخانه زرد و جنوب آن به اوردوس کشیده شده بود. این سرزمین ها از جنگل های منچوریا در شرق گذشته از کوه های آلتای و به دامنه های آسیای میانه گسترش یافته است. اصلاحات. او مغولان شرقی را به ۶ تومن (به معنای واقعی کلمه "ده هزار") به ترتیب زیر سازمان داد: آنها هم به عنوان واحدهای نظامی و هم به عنوان واحدهای اداری قبیله ای عمل می کردند. مردم خلخای شمالی و اوریانخان به ترتیب به خلخای جنوبی در مغولستان
داخلی و دوئین اوریانگخان از سه گارد وابسته بودند. پس از شورش نافرجام مردم شمال اوریانخای، آنها در سال ۱۵۳۸ تقسیم شدند و بیشتر توسط شمال خلخا ضمیمه شدند. تحت فرمانروایی دایان خان یا جانشینان وی، مغولان شرقی بارگا را مجبور به تسلیم کردند. با این حال، تصمیم او برای تقسیم شش تومنی به پسرانش، یا تایجی ها، و تابوننگ های محلی، دامادهای تایجی ها، یک سیستم غیرمتمرکز از حاکمیت برجیژین ایجاد کرد که صلح داخلی و گسترش ظاهری را برای یک قرن تأمین کرد. علی رغم این عدم تمرکز، یک توافق قابل توجه در اشراف دایان خان وجود داشت و جنگ داخلی درون چونگیسید تا زمان سلطنت لیگدن خان (۱۶۰۴–۳۴) نبود.
نوفارامین یک آلکالوئید است که در "نیلوفر آبی ژاپنی" و در جندبادستر یافت می شود. "نیلوفر آبی ژاپنی" شامل نوفارامین، متیل و اتیل استرهای نوفارامین است.
روابط خارجی تاجیکستان روند کلی دولت تاجیکستان در روابط بین الملل است که بر پایهٔ کمک به امنیت منطقه ای برای تضمین استقلال تاجیکستان و تمایل به حفظ سرمایه گذاری های داخلی و خارجی بنا شده است. بر اساس مفهوم سیاست خارجی کنونی جمهوری، وظیفهٔ اصلی و غالب سیاست خارجی آن در چشم انداز بلندمدت، حفاظت از منافع راهبردی کشور در عرصهٔ بین المللی است که از طریق ایجاد شرایط خارجی مطلوب برای توسعهٔ همه جانبه و پایدار تاجیکستان محقق خواهد شد. . این سند، سیاست خارجی چندجانبه را اعلام می کند. نهاد راهبردی سیاست خارجی تاجیکستان، وزارت امور خارجه تاجیکستان است. وزارت امور خارجه، با اجرای مستقیم روند سیاست خارجی، نقش هماهنگ کنندهٔ فعالیت های نهادهای دولتی اجرایی در داخل و خارج از کشور را در مسائل مربوط به سیاست خارجی ایفا می کند. تمامی ساختارهای دولتی، روابط خارجی خود را از طریق وزارت امور خارجهٔ جمهوری تاجیکستان انجام می دهند. دیپلماسی اطلاعاتی. در روند توسعهٔ فضای اطلاعاتی جهانی، در کنار گرایش های مثبت و سازنده که آگاهی از آخرین دستاوردهای بشریت را فراهم می کنند، روندهای منفی نیز مشاهده می شوند که خطراتی را برای امنیت اطلاعاتی ک
شورها، از جمله جمهوری تاجیکستان، به همراه دارند. در این راستا، دیپلماسی اطلاعاتی جمهوری تاجیکستان، کمک به تأمین امنیت اطلاعاتی کشور را هدف اصلی خود می داند و در چارچوب دفاع و تحقق این هدف، وظایف زیر را انجام می دهد: تأمین درک واقعی و مناسب از ماهیت سیاست داخلی و خارجی جمهوری تاجیکستان برای عموم بین المللی؛ ارائه و تبلیغ دستاوردها و چشم اندازهای توسعهٔ اجتماعی-اقتصادی کشور، دستاوردهای فرهنگی و علمی آن؛ تبلیغ فضای مساعد کشور برای سرمایه گذاری، همکاری اقتصادی ثمربخش و توسعهٔ گردشگری؛ کمک به ایجاد ابزارهای مؤثر برای تأثیرگذاری اطلاعاتی بر افکار عمومی خارجی به منظور ایجاد درک مثبت از تاجیکستان؛ کمک به گسترش امکانات رسانه های کشور در فضای اطلاعاتی بین المللی؛ انجام همکاری فعال بین المللی در حوزهٔ اطلاعات؛ مقابلهٔ به موقع و مؤثر با جرایم سایبری و تهدیدات اطلاعاتی علیه استقلال دولتی و منافع ملی جمهوری تاجیکستان، مقدسات تاریخی و ارزش های معنوی و اخلاقی مردم تاجیک . به نظر پژوهشگران، تاجیکستان از پتانسیل قابل توجهی در زمینهٔ به اصطلاح "قدرت نرم" برخوردار است که می تواند از طریق کار سنجیده در حوزهٔ دیپلماسی عمومی محقق ش
ود. از جمله منابع "قدرت نرم" می توان به گردشگری، ظرفیت های دیاسپورای تاجیک، دستاوردهای جمهوری در زمینهٔ «دیپلماسی آب» و حتی مهاجرت آموزشی خارجی اشاره کرد. واضح است که بدون دیپلماسی اطلاعاتی نظام مند و سازمان یافته، استفاده از چنین منابع "قدرت نرم" در عمل سیاست خارجی، کار دشواری است. روابط دوجانبه. جمهوری آذربایجان. جمهوری آذربایجان و تاجیکستان به عنوان اعضای اتحادیه کشورهای مستقل، روابط اقتصادی با یکدیگر را توسعه می دهند. در ژوئیهٔ ۱۳۹۱، در جریان سفر رسمی رئیس جمهور جمهوری تاجیکستان، امامعلی رحمان، به جمهوری آذربایجان، مرتبط با ساخت یک پالایشگاه نفت در جنوب تاجیکستان، «شرکت آلومینیوم تاجیک» (تالکو) و شرکت آذربایجانی «آذرآلومینیوم» توافق نامهٔ همکاری امضا کردند. افغانستان. روابط با همسایهٔ افغانستان در سال ۱۳۷۱ آغاز شد و عموماً خوب بوده است، که دلیل آن اشتراکات فراوان دو کشور است. قلمروهای آنها در دوره های مختلف بخشی از یک دولت واحد بوده اند — در زمان سامانیان، غزنویان و تیموریان. زبان فارسی به طور گسترده در هر دو کشور استفاده می شود. تعداد تاجیک ها در افغانستان حتی بیشتر از خود تاجیکستان است. پس از پیمان صلح
و دوستی در سال ۱۱۷۹ بین احمد شاه درانی و محمد مراد غالب، رودخانهٔ آمودریا به مرز رسمی با افغانستان تبدیل شد. در ژانویهٔ ۲۰۰۷، با تأمین مالی ایالات متحده آمریکا، پلی بر روی رودخانهٔ مرزی پنج با افغانستان ساخته شد که دو کشور را به هم متصل کرد. اگرچه هدف اصلی آن بهبود تجارت بین دو کشور بود، اما رئیس جمهور تاجیکستان با این حال ابراز نگرانی کرد که ممکن است به افزایش غیرقانونی قاچاق مواد مخدر نیز کمک کند. در مارس ۲۰۰۸، ایران، افغانستان و تاجیکستان بیانیهٔ مشترکی در ارتباط با گسترش روابط اقتصادی و فرهنگی، از جمله افزایش امنیت، صادر کردند. در اواخر دههٔ ۲۰۰۰، مشکلی در روابط دو کشور به وجود آمد که مربوط به تغییر مسیر رودخانهٔ مرزی پنج بود، که در نتیجهٔ آن چندین مزرعهٔ پنبهٔ تاجیکستان در طرف افغانستان رودخانه قرار گرفت. در ژانویهٔ ۲۰۰۹، دولت افغانستان توافق کرد که تاجیکستان ۳۰۰۰ هکتار از منطقهٔ مورد مناقشه در امتداد رودخانهٔ پنج را به آن واگذار کند. هند. روابط دیپلماتیک بین هند و تاجیکستان اندکی پس از استقلال تاجیکستان برقرار شد. تاجیکستان موقعیت استراتژیک مهمی در آسیای مرکزی دارد که با افغانستان و جمهوری خلق چین هم مر
ز است و با نوار باریکی از خاک افغانستان از پاکستان جدا می شود. نقش هند در مبارزه با سازمان هایی مانند «طالبان» و «القاعده»، و همچنین رقابت استراتژیک آن با چین و پاکستان، روابط با تاجیکستان را برای امنیت استراتژیک و سیاسی آن مهم کرده است. در سال ۲۰۰۲، هند ۱۰ میلیون دلار در پروژهٔ مدرن سازی یک پایگاه نظامی قدیمی شوروی در عینی سرمایه گذاری کرد که توسط نیروهای ائتلاف شمال پشتیبانی خواهد شد. این پایگاه همچنین بیمارستانی برای درمان جنگجویان زخمی مخالف طالبان بود. هند کمک های گسترده ای در مبارزه با شورشیان در تاجیکستان ارائه کرد و همچنین هواپیماهای جدیدی را تأمین کرد. در سال ۲۰۰۳، دو کشور همچنین تمرینات نظامی مشترکی را انجام دادند که اولین تمرینات مشابه نیروهای هندی در آسیای مرکزی بود. پس از سقوط رژیم «طالبان» در افغانستان، کشورها توافق نامه ای برای تقویت همکاری نظامی امضا کردند. بر اساس آن، هند ۱۷ فروند بالگرد میل-۱۷ و ۱۵۰ نفر از پرسنل ارتش هند را در پایگاه هوایی فرخار مستقر کرد. همچنین برنامه هایی برای استقرار حداقل ۱۲ فروند میگ-۲۹ در خاک تاجیکستان وجود دارد. علیرغم تلاش های مشترک، تجارت دوجانبه نسبتاً اندک باقی م
انده است — حدود ۱۲ میلیون دلار در سال. در سال ۲۰۰۵، صادرات هند به تاجیکستان ۶٫۲ میلیون دلار و واردات ۵٫۸۹ میلیون دلار تخمین زده شد. پیشنهاد تاجیکستان برای انتقال برق به هند در حال حاضر در دست بررسی است. هند در سال ۲۰۰۸، در جریان بحران انرژی آسیای مرکزی، ۲ میلیون دلار کمک اضطراری به تاجیکستان ارائه کرد. ایران. ایران تقریباً بلافاصله پس از استقلال تاجیکستان، در ۱۸ دی ۱۳۷۰، سفارت خود را در دوشنبه افتتاح کرد. نزدیکی زبانی فارسی زبانان و تاجیک ها به روابط دو کشور کمک می کند. ایران فعالانه در تاجیکستان سرمایه گذاری می کند — در سال ۱۳۹۰، اولین واحد نیروگاه برق آبی سنگتوده-۲، در این جمهوری آسیای مرکزی به بهره برداری رسید و کسب وکارهای ایرانی تعدادی کارگاه خیاطی ایجاد کرده اند. چین. پس از اعلام استقلال تاجیکستان، بخشی از مرز تاجیکستان و چین به طور دقیق تعیین نشده بود. این اختلاف مرزی در توافق نامه های امضا شده در سال ۱۳۸۱ حل شد که بر اساس آن تاجیکستان ۱۰۰۰ کیلومتر مربع از رشته کوه پامیر را به چین واگذار کرد، در ازای صرف نظر کردن از ادعاهای مربوط به ۲۸۰۰۰ کیلومتر مربع دیگر از سرزمین های تاجیکستان. روابط اقتصادی دو کشور
با موفقیت در حال توسعه است. در سال ۱۳۹۳، رئیس جمهور جمهوری خلق چین، شی جین پینگ، از تاجیکستان بازدید کرد. پاکستان. روابط دیپلماتیک بین دو کشور زمانی برقرار شد که تاجیکستان پس از فروپاشی شوروی به یک کشور مستقل تبدیل شد و به دلیل وضعیت در افغانستان، که با هر دو کشور هم مرز است، نسبتاً پرتنش باقی ماند. با وجود این، همکاری و تجارت بین پاکستان و تاجیکستان به طور پیوسته در حال افزایش است. در سال های اخیر، چندین نشست برای بهبود تجارت بین دو کشور برگزار شده است. در مارس ۲۰۰۸، سفیر تاجیکستان اظهار داشت که کشورش قادر خواهد بود برق ارزان را به پاکستان صادر کند. روسیه. تاجیکستان به شدت به حواله های ارسالی از روسیه وابسته است. در سال ۲۰۱۲، این کشور ۳٫۵۹۵ میلیارد دلار حواله از کارگران مهاجر دریافت کرد که حدود ۴۸٪ تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل می دهد. حدود ۱٫۵ میلیون تاجیک در خارج از کشور، عمدتاً در روسیه، کار می کنند. تا سال ۲۰۰۵، ۱۱۰۰۰ مرزبان روسی در مرز تاجیکستان و افغانستان مستقر بودند. در سپتامبر ۱۳۹۱، پس از چند ماه مذاکره، روسیه و تاجیکستان به توافقی دست یافتند مبنی بر اینکه روسیه هزینهٔ پایگاه های خود در تاجیکستان
را پرداخت خواهد کرد و مدت اجاره را تا ۲۰ یا ۲۹ سال تمدید خواهد کرد. این پایگاه ها عمدتاً برای استقرار ۹۰۰۰ پرسنل نظامی روسی از ۲۰۱مین لشکر موتوریزه تفنگدار استفاده خواهند شد. در نتیجهٔ این توافقات، روسیه چهار اردوگاه ارتش و یک پایگاه هوایی را که این نیروها در آن مستقر هستند، نوسازی خواهد کرد. برای دریافت اجارهٔ بلندمدت، روسیه موافقت کرد که تسلیحات و تجهیزات نظامی را با تخفیف قابل توجهی به تاجیکستان بفروشد و همچنین در طول مدت توافقات حاصل شده، افسران تاجیک را به صورت رایگان در مؤسسات آموزشی نظامی روسیه آموزش دهد. ایالات متحده آمریکا. ایالات متحده آمریکا از اولین کشورهایی بود که استقلال تاجیکستان را در ۴ دی ۱۳۷۰ به رسمیت شناخت. در ۲۶ اسفند ۱۳۷۰، کاردار موقت آمریکا در تاجیکستان، ادموند مک ویلیامز، رسماً سفارت موقت آمریکا را در دوشنبه افتتاح کرد. در مارس ۱۹۹۲ اولین سفارت در هتل آوستا افتتاح شد، اما در اکتبر ۱۹۹۲ سفارت به دلیل آغاز جنگ داخلی مجبور به تعلیق فعالیت های خود شد. در مارس ۱۹۹۳، اولین سفیر آمریکا در تاجیکستان، استنلی اسکودرو، استوارنامهٔ خود را به رئیس وقت شورای عالی، امامعلی رحمانوف، تقدیم کرد. در ۲۰ سا
ل گذشته، ایالات متحده بیش از ۱ میلیارد دلار در جمهوری تاجیکستان سرمایه گذاری کرده است. حجم تجارت سالانه بین دو کشور از ۱۰ میلیون دلار در اوایل دههٔ ۹۰ به حدود ۲۷۰ میلیون دلار آمریکا افزایش یافته است. هنگامی که ارتش آمریکا در اکتبر ۱۳۸۰ حمله به طالبان در افغانستان را آغاز کرد، تاجیکستان به ارتش آمریکا حق پرواز از طریق حریم هوایی خود را داد. در سال ۱۳۸۶، پلی به ارزش ۳۶ میلیون دلار با هزینهٔ ایالات متحده بر روی رودخانهٔ پنج در مرز بین افغانستان و تاجیکستان ساخته شد. ترکیه. ترکیه یکی از مهم ترین شرکای تجاری خارجی تاجیکستان است — حجم تجارت دو کشور در سال ۲۰۱۳، ۶۵۶٫۰ میلیون دلار (۱۲٫۴٪ کل حجم تجارت خارجی تاجیکستان) بود که ۴۷۳٫۴ میلیون دلار آن صادرات به ترکیه بود. ضمن اینکه سهم ترکیه در حجم تجارت خارجی این جمهوری آسیای مرکزی در حال افزایش است — در سال ۲۰۰۹، این سهم تنها ۵٫۹٪ بود. ترکیه به عنوان یکی از خریداران اصلی کالاهای تاجیکستان — الیاف پنبه، آلومینیوم اولیه، چرم و مواد اولیهٔ چرمی — عمل می کند. در سال ۲۰۱۳، ۴۰٫۷٪ صادرات و ۴٫۴٪ واردات تاجیکستان مربوط به ترکیه بود. صادرات ترکیه به تاجیکستان شامل گوشت، میوه، محصول
ات لاستیکی و پلاستیکی، فرش، منسوجات و تجهیزات است. در تاجیکستان، شرکت های مشترکی در زمینهٔ تجارت، نساجی و چاپ فعالیت می کنند و در نوامبر ۲۰۰۶، یک مرکز تجاری که توسط سازندگان ترک ایجاد شده بود، در دوشنبه افتتاح شد. همچنین، یک خط هوایی مستقیم بین دوشنبه و استانبول وجود دارد. ازبکستان. از سال ۱۹۹۵، روابط بین تاجیکستان و ازبکستان وارد دورهٔ فزاینده و آشکار بیگانگی متقابل شد. مقامات ازبکستان معتقد بودند که تاجیکستان باید قیمت عادلانه ای برای نفت، فرآورده های نفتی و گاز تحویلی پرداخت کند. از نوامبر ۲۰۰۹ تا فوریه ۲۰۱۰، راه آهن ازبکستان حدود ۴۰۰ واگن باربری را که به مقصد تاجیکستان بودند، متوقف کرد و از اوایل فوریه تا ژوئن، این تعداد به حدود ۲۰۰۰ واگن رسید. در نوامبر ۲۰۱۱، ازبکستان پس از انفجار در خط غالب—آموزنگ، حرکت قطار در این بخش را به طور کامل متوقف کرد که به معنای محاصرهٔ حمل و نقل کل جنوب تاجیکستان بود. در ژانویه ۲۰۱۲، ازبکستان به بهانهٔ تعمیرات، ۹ گذرگاه از ۱۶ گذرگاه مرزی با تاجیکستان را بست. در آوریل ۲۰۱۲، ازبکستان عرضهٔ گاز طبیعی به تاجیکستان را متوقف کرد که تهدیدی برای فعالیت شرکت آلومینیوم تاجیک ایجاد کرد.
تمام این اقدامات مرتبط با مخالفت شدید ازبکستان با ساخت نیروگاه برق آبی راغون در تاجیکستان بود. این امر می تواند منجر به کم آبی آمودریا شود که به کشت پنبه در ازبکستان آسیب می رساند. علاوه بر این، همانطور که در ازبکستان ادعا می شد، سد در حال ساخت نیروگاه برق آبی در یک منطقهٔ زلزله خیز قرار دارد و در صورت تخریب آن، به طور نظری ممکن است مناطق مسکونی ازبکستان در پایین دست نیز زیر آب بروند. همچنین، یک اختلاف ارضی بین ازبکستان و تاجیکستان بر سر نیروگاه برق آبی فرهاد وجود داشت. پس از به قدرت رسیدن شوکت میرضیایف در ازبکستان، روابط ازبکستان و تاجیکستان بهبود یافت. در سال ۲۰۱۷، پروازهای هوایی بین پایتخت های دو کشور از سر گرفته شد، راه آهن غالب—آموزنگ بازسازی شد، جادهٔ بین المللی آ-۳۷۷ در بخش سمرقند—پنجکنت افتتاح شد و حدود نقاط عبور در مرز ازبکستان و تاجیکستان دوباره فعال شدند. در سال ۲۰۱۸، توافقی برای از سرگیری عرضهٔ گاز ازبکستان به تاجیکستان حاصل شد، توافقی حاصل شد مبنی بر اینکه قلمروی که نیروگاه برق آبی فرهاد در آن واقع شده است، به عنوان قلمرو تاجیکستان به رسمیت شناخته شود و خود تأسیسات برق آبی، دارایی ازبکستان باشد.
حفاظت از این تأسیسات توسط طرف تاجیک انجام خواهد شد و نگهداری فنی آن بر عهدهٔ ازبکستان خواهد بود. ازبکستان همچنین از انتقاد از ساخت نیروگاه برق آبی راغون خودداری کرد و سپس آن را تأیید کرد. روابط دیپلماتیک. فهرست کشورهایی که تاجیکستان با آنها روابط دیپلماتیک دارد: عضویت در سازمان بین دولتی. تاجیکستان عضو سازمانهای بین المللی زیر است:
ملی گرایی فلسطینی یا ناسیونالیسم فلسطینی جنبش ملی مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت خود و حاکمیت بر فلسطین توسط مردم فلسطین است.
واکنش میتسنوبو یک واکنش آلی است که با استفاده از تری فنیل فسفین و آزودی کربوکسیلات مانند دی اتیل آزودی کربوکسیلات(DEAD) یا دی ایزوپروپیل آزودی کربوکسیلات(DIAD) یک الکل را به انواع مختلف گروه های عاملی مانند استر تبدیل می کند. چندین بررسی در مورد این واکنش تاکنون منتشر شده است. کاربردها. واکنش میتسونوبو در سنتز آریل اترها کاربرد دارد: این واکنش برای سنتز کینین، کلشیسین، ساراین، مورفین، استیگماتلین، یودیستومین، اوسلتامیویر، استریکنین و نوفارامین کاربرد دارد.
هولیز باس () شرکت اتوبوس سازی فرانسوی است، که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد و اکنون به طور کامل متعلق به ایوکو است.
قلب های شیمیایی یک فیلم سینمایی درام و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی ریچارد تان است که بر اساس رمان "قلب های شیمیایی ما" ساخته کریستال ساترلند ساخته شده است. بازیگران اصلی فیلم آستین آبرامز و لی لی راینهارت می باشند. این فیلم در تاریخ ۲۱ آگوست سال ۲۰۲۰ توسط آمازون استودیوز منتشر شد. داستان. هنری یک دانش آموز دبیرستانی ۱۷ ساله است که خود را آدم رمانتیکی می داند ولی هرگز عاشق نشده و امیدوار است که عشق برایش اتفاق بیفتد. تا اینکه در اولین روز سال تحصیلی ارشد با گریس تاون ملاقات می کند و احساس می کند همه چیز در حال تغییر است. زمانی که هنری و گریس برای همکاری در روزنامه مدرسه انتخاب می شوند او بلافاصله به سمت این تازه وارد جلب می شود، به مرور وی درگیر احساسات شدیدی شده و به بیانی عاشق می شود … تولید. فیلمبرداری در ژوئن ۲۰۱۹ در نیوجرسی آغاز شد.
آمسینافید (کد توسعه ای SQ-15112 )، همچنین با نام تری آمسینولون استوفنید نیز شناخته می شود، یک گلوکوکورتیکوئید کورتیکواستروئید سنتزی است که هرگز به بازار عرضه نشد.
در شیمی آلی، استوفنید یک گروه عاملی است که از کتال حلقوی دی ال با استوفنون تشکیل شده است. در شیمی دارویی، در آلژستون استوفنید (دی هیدروکسی پروژسترون استوفنید) و آمسینافید (تری آمسینولون استوفنید) وجود دارد.
در شیمی آلی، یک استونید گروه عاملی متشکل از کتال حلقوی یک دی ال با استون است. نام سیستماتیک تر این ساختار ایزوپروپیلیدن کتال است. استونید یک گروه محافظت کننده رایج برای ۲٬۱- و ۳٬۱-دی ال ها است. گروه محافظت کننده را می توان با آبکافت کتال با استفاده از محلول آبی اسید رقیق حذف کرد.
فیلیپ فورست (; – ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده است.
لاسلو بارانیایی (; – ) ژیمناست هنری اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ماریتا باوئراشمیت (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ماتیاس برمه (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
پیتر کواچ (؛ – ۲۲ ژوئن ۲۰۲۴) ژیمناست اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شد.کواچ در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۴، در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
اومر هوفمن () ژیمناست هنری اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز تیمی سیستم سوئدی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
مارسل هانسن () ژیمناست هنری اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز تیمی سیستم سوئدی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
پل آرتس () ژیمناستیک هنری اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز تیمی سیستم سوئدی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
پیر تیریا () ژیمناست هنری اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز تیمی سیستم سوئدی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
رونه پنهاویسن () ژیمناست هنری اهل بلژیک بود. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز تیمی سیستم سوئدی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
زین العابدین قیامی (به , ؛ متولد ۱۸۹۱ در اهر - درگذشت در باکو) سیاستمدار و حقوقدان ایرانی آذربایجانی بود. جعفر پیشه وری با تشکیل حکومت خودمختار آذربایجان، وی را در سال ۱۹۴۵، به عنوان رئیس دادگاه عالی حکومت خودمختار آذربایجان منصوب کرد.
تیلور گیتارز (انگلیسی:Taylor Guitars) مستقر در ال کاجون، کالیفورنیا، یکی از بزرگ ترین تولید کنندگان گیتار آکوستیک در ایالات متحده آمریکا است. تیلور گیتارز سازنده تخصصی گیتار آکوستیک و گیتار الکتریک سمی-هالو است. این شرکت در سال ۱۹۷۴ توسط باب تیلور و کورت لیستاگ ساخته شد.
دَن الکترو () شرکت تولیدکنندهٔ ساز و تجهیزات موسیقی آمریکایی است که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد.
ماشا مارتینوویچ (Maša Martinović؛ "بعد از ازدواج ویدیچ"، متولد ۹ ژانویه ۱۹۸۹ در چاکوتس، کرواسی) یک کاراته کای کروات است که در کومیته ۶۸+ کیلوگرم بانوان رقابت می کند.