Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تحرک و شاد می باشد را انجام می دهند و لحظات شادی را برای تماشاچی فراهم می کنند. چکه سما. چَکهِ سِما یا لاک سری سما گونه ای از رقص های محلی است که خاستگاه آن بیشتر استان مازندران می باشد. این گونه از رقص رایج ترین گونه در مازندران است که اغلب در مراسم محلی و جشن ها برگزار می گردد. سازی که در این گونه از رقص نواخته می شود بیشتر لوازمی همچون دیگ، ماهیتابه و لگن می باشد. چکه سما را بیشتر رقصی زنانه می دانند ولی در بین مردان نیز به صورت پراکنده رواج دارد. چکه سما رقصی تند محسوب می شود که با حرکات شدید در بدن و لرزش اندام که با دست زدن همراه شده انجام می شود. این رقص بیشتر به تنهایی یا با حضور دو نفر انجام می شود ولی در بعضی مواقع دسته جمعی نیز انجام می شود. در حالت رقص جمعی حرکات رقصنده ها با هم ارتباطی نداشته و منظم نخواهد بود. گونه ای دیگر از چکه سما نیز که با نام دستمال سما شناخته می شود وجود دارد که تفاوت آن در این است که ابن رقص با دستمالی در دست انجام می شود. چو سما. چو سما یا رقص چوب یکی از رقص های رایج در غرب مازندران می باشد که در منطقه کجور (نور و کجور) و کلارستاق (چالوس و کلاردشت) انجام می گیرد و رقصنده
با استفاده از چوب به انجام حرکات نمایشی موزون می پردازد. آشپزی و خوراک. "آشپزی مازندرانی" با توجه به چشم انداز منطقه متنوع است. غذاهای مازندرانی مناطق ساحلی بسیار متفاوت از مناطق کوهستانی است زیرا مردمان ساکن کوهستان معمولاً از گیاهان بومی و مردم ساحلی از غذاهای ماهی و برنج به همراه سبزیجات استفاده می کنند. بازی ها و سرگرمی ها. ورزاجنگ. وَرزاجَنگ، جنگی است که در شمال ایران بین گاوهای نر سازمان داده می شود. این مراسم، هم اکنون تنها در استان های گیلان و مازندران اجرا می شود. در زبان های مازندرانی و گیلکی گاو نر را ورزا می گویند. اساطیر. مازندران به دلیل قرار گرفتن در میان جنگل های هیرکانی، رشته کوه های البرز و دریای خزر از قدمتی به درازای افسانه ها و اساطیر حماسی و عاشقانه کهنی برخوردار می باشد. اسطوره شناسی مازندرانی آنچنان اصل و ریشه ای قوی دارد که فرع و شاخه هایش تا جهان واقعیت امتداد می یابد. فرهنگ دینی و مذهبی. آداب ماه رمضان. در مازندران نیز مانند سایر مناطق مسلمان نشین آداب خاصی برای ماه رمضان وجود دارد. یکی از این آداب آغازکردن روزه گرفتن ۳ روز پیش از آغاز ماه رمضان است. "سحری خوانی" از دیگر آیین رایج
میان مردم طبری در اکثر مناطق است که البته با پیشرفت علم و تکنولوژی و تجهیزات ارتباطی رو به فراموشی رفته است اما از معدود مناطقی که همچنان می توان برپایی این سنت جالب را به تماشا نشست، قسمت هایی از شمال کشور به ویژه بخش های کوهستانی استان مازندران و گیلان است. اینگونه انجام می شود که دو ساعت قبل از اذان صبح، در دست گرفتن چراغ و نواختن بر طبل و سر دادن اشعار مذهبی و نوای «سحر برخیز»، «سحر برخیز که صبح صادق آمد»، از رسیدن سحر خبر می دهند. گفته می شود افرادی که در آرزوی فرزند پسر بودند برای این کار پیشقدم می شدند. معمولاً به افرادی که برای نخستین بار روزه می گیرند هدیه ای داده می شود که این رسم را "روزه سری" می نامند. سقانفار. سقانفار سقانپار یا سقاتالار آلونک ها یا اتاقک هایی هستند که در استان مازندران برای کاربردهای گوناگونی ساخته می شوند. سقانفارها که بیشتر در کنار حسینیه ها، مساجد یا محوطه گورستان ها ساخته می شدند معمولاً موقوفه ابوالفضل بودند که ثروتمندان از آن برای شرکت در مراسم سوگواری استفاده می کردند. قسمت بالای این مکان محل قرارگیری نوحه خوان بوده است و در قسمت پایین به مردم چای داده می شد. به این وسیله
متولیان مراسم عزاداری سعی می کردند به این وسیله شرایط حضور مردم در بیرون مسجد و حضور آنها برای برگزاری مراسم را به نوعی فراهم سازند. طبقه زیرین گاهی بنای محصور و گاه تشکیل شده از پایه های قطور چوبین است. سقانفارها با مواد و مصالح چوبی ساخته می شود و عمده کارکرد این بناها که به یاد ابوالفضل (ملقب به سقای دشت کربلا) ساخته شده اند در ایام ماه محرم و عزاداری های مربوط به این ماه است. سقانفارها که معمولاً دو طبقه اند، از طریق پلکان های چوبی از پایین به طبقة بالا راه دارند. طبقه اول آن مکانی است که معمولاً زنان محلی در آن جمع شده و عزاداری می کنند؛ و در طبقه دوم هم مردان در طول شب های عزا و دهه اول ماه محرم به عزاداری می پردازند. از معروف ترین سقانفارهای مازندران می توان به «کیجا تکیه» در شهر بابل، «شیاده» و «کبریاکلا» در اطراف بابل و «آهنگرکلا»، «زرین کلا» و «هندوکلا» در آمل اشاره نمود. البته نوع بدون تزئینات سقانفارها کاربرد کشاورزی نیز دارند و در شالیزارها برای حفاظت و نگهبانی از کشتزار به کار گرفته می شوند. موسیقی. موسیقی مازندرانی با موسیقی گیلکی در غرب و خراسانی در شرق پیوند خورده است.موسیقی سنتی مازندران در
دو نوع آوازی یا کلامی و سازی یا بدون کلام است. موسیقی آوازی مازندران را می توان به سه دستهٔ اصلی تغزلی، حماسی و آیینی نیز تقسیم کرد. موسیقی سازی. قدیمی ترین بخش موسیقی سازی این منطقه قطعاتی هستند که به شیوه های زندگی دامداران کهن اختصاص دارند که در نوای ساز چوپانان و نوازندگان نمود دارند. کمرسری، تِریکه سری، کِردحال یا چَپون حال، میش حال، بورسری و دشتی حال در زمره قطعات اصلی این گونه اند که با ساز لَلِوا نواخته می شوند. دسته بندی. موسیقی مازندران به چهار دسته تقسیم می شود که با وجود برخی اشتراکات، هر کدام ویژگی های خود را دارند: متداول ترین سازهای موسیقی مازندران عبارتند از: للوا، دهل، نقاره، دِسَرکوتِن، دوتار، کمانچه و دشت لاکی معماری. بناهای خطه شمالی ایران به دلیل برخورداری از آب وهوای معتدل و مرطوب توانسته پذیرای فرم هایی باشد که به بهترین صورت ممکن با طبیعت به تعامل و تعادل رسیدهاند. در معماری بومی مازندران هر جزء، جزئی از کل منسجم است که در تعامل با هم ایفای نقش می کنند. مصالح بوم آورد، شیوه های طراحی و ساخت، ارتباط بناها با یکدیگر و با بستر خود نشان دهنده تعادل و پایداری این معماری است. معماری بومی ما
زندران عالوه بر هماهنگی با محیط طبیعی به ارزشهای دیگری همانند فرهنگ، هویت، آداب و رسوم و سلسله ارزشهای اجتماعی نیز اهمیت می دهد که این خود به ایجاد پایداری اجتماعی و فرهنگی هم کمک می کند. معماری مازندرانی چنان با طبیعت درآمیخته و با شرایط اقلیمی از جهت بهره گیری از کوران هوا و حداکثر استفاده از رطوبت و ایجاد منظر مناسب، هم آوا شده است که آن را می توان معماری «طبیعت گرا» نامید. گاهشماری طبری. امروز طبری است. ماه ها و سال تبری. سال تبری دوازده ماه است با فردینه ما از ۲ مردادماه هجری خورشیدی آغاز می شود و هر ماه ۳۰ روز دارد. مانند تقویم باستانی دارای پنجه می باشد که «پیتک» نام دارد و با پنج روز اول فروردین هجری خورشیدی برابر است و در سالهای کبیسه ۳۰ اسفند با روز کبیسه «شیشک» برابر است. سرسال تقویم تبری با داشتن کبیسه گیری یکنواخت چهارساله نسبت به تقویم رسمی گردان بوده است و زمانی که به ۲ مردادماه خورشیدی رسیده است از نظر کبیسه گیری با تقویم رسمی هماهنگ شده است و سرسال آن تثبیت شده است. این روز بعلت تناسب فصلی سرسال گرفته شده و تثبیت گردیده است؛ و از سویی روز کبیسه «شیشک» با این محاسبه با ۳۰ اسفند مطابقت دارد. ای
ن گاهشماری با قرائتی دیگر (غیررسمی و قدیمی تر) در تطبیق با تقویم هجری خورشیدی سال آن از ۳ مردادماه تثبیت شده و شروع می شود و در ماه های پاییز و زمستان با تقویم هجری شمسی مطابق است. در سالهای عادی روز اول فروردین با ۳۰ اونه ما تبری و پنج روز بعد با پیتک (۵ روزه) و در سالهای کبیسه شش روز اول فروردین برابر با شیشک (۶ روزه) برابر است. تاریخچه و مشخصات. مبدأ سال طبری از دوم مرداد ۱۳۳ سال پیش از هجرت، مصادف با پادشاهی قباد ساسانی و حاکم شدن فرزندش کیوس بر تبرستان است. از آنجا که دوازده ماه سی روزه برابر سیصد و شصت روز خواهد شد، پنج روز اضافه محاسبه نمی شود. پنج روز اضافه هر سال پیتِک نامیده شده و به آخر سال اضافه می شود. اهالی سعی می کنند که این پنج روز را در دامان طبیعت به استراحت بگذرانند. به ششمین روز اضافه سالهای کبیسه ششک گفته می شود. سال طبری با فردینه ما (مرداد ماه) آغاز و با نوروز ما (تیر ماه) پایان می پذیرد. امیر تیمور قاجار (همدوره محمدشاه قاجار) ماه های طبری را چنین می شمارد: مبدأ. دربارهٔ مبدأ تقویم تبری نظرات متفاوتی ارائه شده است و مبدأ آن را اسپهبدی (۲۴شمسی)، یزدگردی، خراجی (۱۱ق. ه) یا باستانی می نام
ند. اما آنچه امروزه مشهور است بر اساس محاسبات نصرالله هومند آغاز آن باستانی و برابر با دوم مرداد ۱۳۳سال پیش از هجرت مصادف با پادشاهی قباد ساسانی و حاکمیت فرزندش کیوس بر ساتراپ تبرستان می باشد. وی معتقد است که در این سال مردمان تبرستان با برقراری یک روز کبیسه به نام ششک سال را از گردش بازداشتند و از این رو آن را مبدأ در نظر گرفت. از اینرو این تقویم با تقویم هجری خورشیدی ۱۳۳ سال تفاضل دارد که بعلت تفاوتشان در سر سال از اول فروردین تا اول مرداد این تفاضل ۱۳۲ سال می باشد. اکنون طبری است. جایگاه کشتی. کشتی در مازندران با پیشینه ای طولانی دارد و قهرمانان جهان و المپیک همچون عبدالله موحد، امامعلی حبیبی، عسگری محمدیان، مرادمحمدی، حسن رنگرز، قاسم رضایی، مجید ترکان، کمیل قاسمی، حسن یزدانی و رضا یزدانی یکی از پرطرفدارترین رشته های ورزشی در این خطه شمال کشور محسوب می شود به گونه ای که حدود ۱۰ درصد از باشگاه های فعال ورزشی در این استان به رشته کشتی اختصاص دارد و حدود نیمی از مدال های رنگارنگ میدان ها بین المللی ورزشی اعم از قهرمانی آسیا، جهان و المپیک در رشته های مختلف ورزشی مازندران مربوط به قهرمانان رشته کشتی است. نام ن
هادن پایتخت کشتی جهان بر روی جویبار یکی از شهرستان های استان مازندران نیز از همین جایگاه نشات گرفته است. کشتی لوچو. کشتی لوچو از ورزش های پهلوانی و سنتی مازندران است. هر سال، مردم بسیاری در ۲۸ تیرماه خورشیدی، در آیینی که به جشن مردگان معروف است، با تهیهٔ انواع غذا و خوراکی های محلّی، در مزار اهل قبور به شادمانی و سرور می پردازند. هنگام برگزاری این جشن، مسابقات کشتی سنتی لوچو نیز برای شناسایی پهلوان ترین فرد منطقه، برگزار می شود. برگزارکنندگان مسابقه بیشتر پیشکسوتان، ریش سپیدان و پهلوانان قدیمی اند که زمان و مکان مسابقه را تعیین و پهلوانان را دعوت می کنند. واژهٔ لوچو به معنای لبهٔ چوب است که از دو کلمهٔ لو (یعنی لبه) و چو (یعنی چوب) تشکیل می شود، که معمولاً آن را در زمین کاشته، جایزهٔ مسابقه را روی آن می انداختند یا می بستند. پهلوانی که برنده می شد، در پایان مسابقه جایزه را برمی داشت و چوب را به دوش می کشید. در گذشته، پهلوان حرمت و شخصیت خاصّی داشت. اگر کسی از حریفی شکست می خورد، به مدّت یک سال حقّ کشتی گرفتن با او را نداشت و به اصطلاح پهلوان، پهلوان می ماند. امّا در حال حاضر این مسابقات به صورت دوره ای برگزار
می شود و حریفان، هر هفته چندبار به مصاف هم می روند. امروزه لوچو را در قالب زمان گنجانده اند و اگر حریفان در این زمان معیّن مساوی شوند، با قرعه کشی برنده را انتخاب می کنند! امّا در گذشته پهلوان کسی بود که حتّی چندین ساعت مداوم کشتی می گرفت تا برنده از زمین بیرون بیاید، وگرنه کشتی را تمام نمی کرد. ضمناً اگر پهلوانی همهٔ حریفانی را زمین می زد و در حال لباس پوشیدن بود، باید به حریف طلبی کشتی گیر تازه از راه رسیده پاسخ می داد و با او کشتی می گرفت. حتی اگر پهلوان لوچو را می گرفت و به سمت محلّ خود در حال حرکت بود و در طول راه به حریفی برخورد می کرد، همان جا لوچو را می کاشت و با آن حریف کشتی می گرفت. «پلوون» لقبی است که مردمان طبری به لوچوکاران مازندران می دهند. پهلوان کشتی گیری است که در آبادی و ناحیه خود حریف و هماوردی ندارد. این فرد در روستای خود از مقام معنوی والا برخوردار است و هر زمان که لازم باشد به داوری و قضاوت در مسائل کار یا زندگی افراد پرداخته و مشاوره می دهد. دو طرف حکم و رای او را ناگزیر می دانند. کشتی چک چیشت. کشتی چک چیشت کشتی محلی بخش کوهستانی منطقه کجور یعنی شهرستان نور و شهرستان نوشهر و بخشی هایی
از شهرستان چالوس می باشد. کشتی میس میسی. کشتی میس میسی کشتی محلی بخش کوهستانی کلارستاق یعنی شهرستان چالوس و شهرستان کلاردشت می باشد. کشتی دست دستی. کشتی دست دستی کشتی محلی بخشی از شهرستان چالوس، شهرستان عباس آباد می باشد. کشتی با شال. کشتی با شال یا شال کشتی یا کشتی میاوند یک کشتی مازندرانی می باشد که در شهرستان بهشهر، شهرستان گلوگاه، شهرستان بندرگز، شهرستان کردکوی، شهرستان گرگان و شهرستان علی آباد کتول رایج است. در این کشتی شرکت کنندگان یک شال را به دور کمر خود می بندند. دستها را در کمر یکدیگر قفل کرده، با اشارهٔ داور کشتی را آغاز می کنند. کشتی گیری که بتواند حریف را خاک کند، برندهٔ بازی است. حیوانات در زبان و فرهنگ تبری. از خصایص زبان مازندرانی یکی گسترش دامنه لغات و مفردات و تعدد اسامی برای اشیا و موجودات ذی روح و بی روح است که در فارسی دری مطلقاً به این وسعت و گسترش دیده نمی شود. این وسعت دامنه لغات و مفردات زبان طبری به آن جهت است که چون در شمال این منطقه دریای خزر و در جنوبش رشته کوه های البرز قرار گرفته، لذا تنوع رستنی ها و گیاهان و وجود حیوانات مختلف از پرندگان و چرندگان و ماهیان الزاماً سکنه این مرز
و بوم را واداشت که لغات و مفردات بیشتری داشته باشند و حتی برای انواع مختلف درختان اسامی حیوانات در سنین مختلف و رنگ ها واژه های مشخص و متمایز به کار برند. اسامی گاو در زبان مازندرانی. برخی از اسامی گاو در مراحل و سنوات مختلف به زبان مازندرانی. برخی از اسامی گاو در رنگ های مختلف به زبان مازندرانی. اسامی گوسفند در زبان مازندرانی. برخی از اسامی گوسفند در مراحل و سنوات مختلف به زبان مازندرانی. برخی از اسامی گوسفند در رنگ های مختلف به زبان مازندرانی. اسامی بز در زبان مازندرانی. برخی از اسامی بز در مراحل و سنوات مختلف به زبان مازندرانی. اسامی مرغ خانگی در زبان مازندرانی. برخی از اسامی مرغ خانگی در سنین مختلف به زبان مازندرانی. ببر مازندران. ببر مازندران جزئی از فرهنگ مردم طبری می باشد. به طور معمول در فرهنگ های مختلف ببر نماد قدرت است. عبارت "ببر مازندران" از گذشته به کشتی گیران و زورمندان نسبت داده می شده است. به طوریکه لقب امام علی حبیبی کشتی گیر مازندرانی و اولین طلایی ایران در المپیک نیز همین است. همچنین لقب باشگاه نساجی مازندران نیز می باشد و روی لوگوی این باشگاه دیده می شود. در دوران پهلوی دوم نیز فیلمی با نا
م ببر مازندران ساخته شد. در نمایش های معروف روم باستان، از ببر هیرکانی برای جنگ با پهلوانان استفاده می شد. تا حدود قرن هفدهم، آشنایی بیشتر دنیای غرب با همین ببر هیرکانی بوده است و چندان اطلاعاتی دربارهٔ ببرهای هندوستان نداشته اند و شاید به همین علت است که شکسپیر در داستان مکبث از ببر مازندران سخن می گوید.
مقبرهٔ صفدر جنگ بنای یادبودی از دوران گورکانی در شهر دهلی، هند است که مقبرهٔ نواب صفدر جنگ، حاکم شیعهٔ حکومت اوده را در خود جای داده است.
نورمن استینراد (؛ – ) ریاضی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر برای فعالیت هایش در زمینه توپولوژی جبری شناخته شده است.
قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام کتابی از داود فیرحی با موضوعیت مطالعات اندیشه سیاسی اسلامی ایران است. کتاب حاضر، رسالهٔ دکتری فیرحی است که بعداً توسط نشر نی به چاپ رسید. ساختار و محتوا. این کتاب را می توان به پنج قسمت تقسیم بندی کرد. فیرحی در قسمت اول کتاب، به بیان مقدمه می پردازد. سپس در بخش بعدی چارچوب نظری و روشی را بیان می کند که کتاب بر اساس آن به بررسی اندیشه سیاسی سده های میانه اسلامی می پردازد. این بخش با دو مسئله «وحدت و تکثر» دانش سیاسی و «سنت و تجدد» آغار می شود. اما بخش سوم کتاب در ضمن سه فصل به بررسی چگونگی پیدایش ساخت و روابط قدرت در جهان اسلام و مراحل تحول و دگرگونی آن در قالب های قبیله، دولت، خلافت و سلطنت می پردازد. فیرحی در بخش چهارم از طریق قواعد تحلیل گفتمانی به صورت بندی سه گونه از دانش سیاسی در دوره میانه پرداخته و هر یک را در ضمن یک فصل به طور جداگانه مورد بررسی قرار داده است. آخرین قسمت کتاب حاضر به تلخیص مطالب و بیان نتیجه پژوهش پرداخته است. نقد و بررسی. پنج محور از این کتاب مورد نقد واقع شده است. کتاب حاضر تا کنون چندین بار موضوع نشست نقد و بررسی، یادداشت و مقالات بوده است.
مجلس شورای مملکتی یا مجلس شورای کبرای مملکتی، مجلسی متشکل از درباریان بلندپایه، اعیان، بازاریان و روحانیان بود که محمدعلی شاه پس از به توپ بستن مجلس و انحلال مجلس شورای ملی تشکیل داد تا بتواند با جایگزین کردن آن، از فشارهای داخلی و خارجی برای بازگشایی مجلس بکاهد. این تصمیم در ظاهر به خواست و پیشنهاد اقشار مردم طرفدار حکومت مشروعه گرفته شد و بدین منظور اساسنامه ای تهیه شد و به تصویب شاه رسید که به موجب آن وظایفی مانند رسیدگی به عریضه های مردم، نظارت بر عملکرد دولت و تصویب برخی قوانین (به شرط اجازه و موافقت شاه) بر عهده آن گذاشته شد. همه پنجاه عضو این مجلس را محمدعلی شاه تعیین کرد. از آنجا که مجلس شورای مملکتی، اختیار و استقلالی نداشت، مورد پذیرش نیروهای طرفدار مشروطه قرار نگرفت و نتوانست فشارهای سیاسی داخلی و خارجی علیه محمدعلی شاه را کاهش دهد. این مجلس با فتح تهران توسط مشروطه خواهان، عملاً منحل شد. پیش زمینه. در سپیده دم روز دوم تیر ۱۲۸۷ حرکت نیروهای نظامی وفادار به محمدعلی شاه قاجار به سمت مجلس شورای ملی شروع شد. بهانه اصلی این لشکرکشی، پناهنده شدن چند نفر از روزنامه نگاران و واعظان مشروطه خواه بود. نیروی م
هاجم دولتی از قزاق ها، سربازان سیلاخوری و دو فوج دیگر تشکیل می شد. نیروهای دولتی، علاوه بر مجلس، مدرسه و مسجد سپهسالار، انجمن مظفری و انجمن آذربایجان را نیز به توپ بستند. با پیروزی قوای دولتی، نیروهای آزادی خواه تحت تعقیب قرار گرفتند و بسیاری از آنان دستگیر، شکنجه و کشته شدند. عده دیگری نیز به کشورها یا سفارتخانه های خارجی پناه بردند یا به نحوی پنهان شدند تا از گزند نیروهای دولتی در امان بمانند. دفاتر روزنامه ها و انجمن ها در هم شکسته و غارت شد. محمدعلی شاه اعلام کرد که به مشروطه وفادار است و تا سه ماه آینده، مجلس جدیدی را ترتیب خواهد داد. او در دست خطی که در روز سوم تیرماه منتشر شد، نوشت: «برای برقراری نظم و آسایش عموم، که از طرف باری تعالی به ما تفویض شده است، خواستیم مفسدین را دستگیر نماییم. مجلس از آنها حمایت نمود... ما هم از امروز تا سه ماه دیگر مجلس را منفصل نموده، پس از این مدت وکلای متدین ملت و دولت دوست منتخب شده...، پارلمان مفتوح شده مشغول انتظام گردد.» با نزدیک شدن به زمانی که برای تشکیل مجلس وعده داده بود، محمدعلی شاه که از تشکیل مجلسی مانند مجلس اول ابا داشت، به فکر تشکیل مجلسی فرمایشی افتاد تا ب
تواند با جایگزین کردن آن، از فشارهای داخلی و خارجی برای بازگشایی مجلس بکاهد. تشکیل. در ۱۶ آبان ۱۲۸۷، جمعی از افراد بانفوذ تهران به باغشاه دعوت شدند و در آن جلسه شیخ فضل الله نوری اعلام کرد که مشروطه با شرع سازگار نیست و تلگراف های متعددی را از شهرهای مختلف به شاه نشان داد که نشان می داد اهالی شهرهای مختلف ایران با مشروطه مخالفند. حاضران در این جلسه طی عریضه ای از شاه درخواست کردند که از بازگشایی مجلس چشم پوشی کند. در روز ۲۸ آبان اجتماع مشابهی تشکیل شد و طومار مشابهی جمع آوری شد و شاه هم اعلام کرد که در نتیجه خواست مردم از مشروطه چشم پوشی خواهد کرد، اما اعلام کرد که «مجلس شورای کبرای مملکتی» جایگزین مجلس شورای ملی خواهد شد. محمدعلی شاه در ابتدا به پانزده نفر از افراد، که بعداً به عضویت این مجلس درآمدند، ماموریت داد که اساسنامه این مجلس را تهیه کنند. پس از تهیه شدن اساسنامه در بیست و یک ماده، مشیرالسلطنه مامور شد تا شرایط شروع به کار این مجلس را فراهم کند. محمدعلی شاه همچنین برای این منظور پنجاه نفر را برای عضویت در این مجلس انتخاب کرد. اساسنامه. در اساسنامه بیست و یک بندی این مجلس وظایفی از قبیل نظارت بر عملکر
د دولت و رسیدگی به عریضه ها را بر عهده داشت. این مجلس می توانست طرح هایی را تصویب کند، یا لوایح دولت را به تصویب برساند، اما کلیه مصوبات آن، از جمله آیین نامه داخلی آن باید به تایید شاه می رسید. تصمیم گیری ها در این مجلس با رای اکثریت انجام می شد. طول مدت نمایندگی در آن، مانند مجلس شورای ملی، دو سال بود. عضویت مجدد در این مجلس با تشخیص شاه بلامانع بود. همچنین با تصمیم شاه، امکان تعطیلی مجلس وجود داشت. این مجلس دو بار در هفته، شنبه ها و سه شنبه ها تشکیل جلسه می داد. اعضا. تعداد اعضای این مجلس را روزنامه رسمی ایران و عزالدوله (رئیس این مجلس)، برابر با پنجاه نفر ذکر کرده اند. با این حال در برخی از اسناد سفارت روسیه، این تعداد برابر چهل نفر و در بعضی اسناد سفارت انگلیس شصت نفر ذکر شده است. همه اعضای مجلس منصوب محمدعلی شاه و از تهران بودند. خاستگاه آنان از طبقات بالای اجتماع بود؛ در بین آنان سیاستمداران پیشین، وزیران، نمایندگان مجلس اول، امام جمعه تهران و روحانیان مشروعه خواه، بازرگانان بلندپایه و شاهزادگان قاجار ملاحظه می شد. فهرست اسامی اعضای این مجلس در کتاب یا گزارشی نیامده، اما مسعود سالور، پسر عزالدوله، به ا
ستناد یادداشت ها و خاطرات پدرش و عین السلطنه ، نام ۴۳ نفر از آنان را استخراج کرده است. برای ریاست این مجلس، نظام الملک و عزالدوله نامزد شدند که هر دو از شاهزادگان قاجار بودند. عزالدوله رای اکثریت مجلس را آورد و با تایید شاه، به ریاست مجلس رسید. همچنین حسینقلی صدرالسلطنه و میرزا رضا مویدالسلطنه، به عنوان نایب رئیسان مجلس انتخاب شدند. سرانجام. این مجلس عملاً نتوانست هیچکدام از طرف های درگیر در رویداد استبداد صغیر را قانع کند؛ نه مشروطه خواهان به آن دل بستند، نه دولت های خارجی موضع مثبتی در قبال آن اتخاذ کردند و نه حتی طرفداران شاه آن را جدی گرفتند. این مجلس فاقد اختیار و مسوولیت بود و به گفته احمد کسروی، درباره مسائل مملکت در آن صحبتی نمی شد. عین السلطنه که خود عضو این مجلس بود، آن را بیشتر شبیه به مهمانی دانسته بود. با شدت گرفتن تلاش مشروطه خواهان و کسب پیروزی های مختلف، محمدعلی شاه کار اصلاح قانون اساسی و تدوین قانون انتخابات مجلس شورا و مجلس سنا را به این مجلس سپرد و منتخبان این مجلس نیز در دوره نسبتاً کوتاهی ماموریت خود را به انجام رساندند. اما نیروهای مشروطه خواه در راه تهران بودند و مجال اجرای این قانون ه
ا هیچوقت پیدا نشد. با پیروزی مشروطه خواهان، این مجلس عملاً منحل شد.
رزلین (به انگلیسی: Roslyn) مجموعه ای از کامپایلرهای متن باز و رابط های برنامه نویسی کاربردی یا ای پی آی (به انگلیسی: Application Programming Interface به اختصار API) برای تحلیل برنامه هایی به زبان #C و Visual Basic .NET است و توسط مایکروسافت ارائه شده است. این پروژه به طور خاص شامل نسخه های کامپایلرهای #C و VB.NET است. کامپایلرها از طریق برنامه های خط فرمان (به انگلیسی: command-line) در دسترس هستند اما همچنین به عنوان APIهایی به زبان .NET هم در دسترس هستند. Roslyn ماژول هایی را برای تجزیه و تحلیل نحوی (واژگانی)، تحلیل معنایی، تدوین پویا به زبان میانی مشترک (به انگلیسی: Common Intermediate Language، به اختصار CIL) و انتشار کد در معرض دید قرار می دهد. تاریخچه. نام "رزلین" اولین بار توسط اریک لیپرت (مهندس سابق مایکروسافت) در پستی که برای استخدام توسعه دهندگان برای یک پروژه جدید منتشر کرد، نوشته شد. او ابتدا گفت که اصل این نام به خاطر رزلین، واشنگتن بوده است، اما بعداً او در پستی با کنایه درباره "چشم انداز شمالی" (به انگلیسی: Northern Exposure) دفتر کارش صحبت کرد. شهر روزلین یکی از مکان هایی بود که مجموعه تلویزیو
نی "" در آن فیلمبرداری شد. مایکروسافت پیش نمایش فناوری جامعه (به انگلیسی: "community technology preview", به اختصار CTP) را در اکتبر 2011 برای بارگیری عمومی در دسترس قرار داد. این نسخه به عنوان افزونه Visual Studio 2010 SP1 نصب شد. CTP در سپتامبر 2012 به روزرسانی شد تا شامل بسیاری از به روزرسانی های API های رزلین که در CTP های ژوئن 2012 و اکتبر 2011 معرفی شده اند, باشد. در حالی که CTP API ژوئن 2012 برای کامپایلرها کامل است، اما همه ویژگی ها برای زبان های #C و VB.NET اجرا نشده است. در کنفرانس Build 2014 در سانفرانسیسکو در آوریل 2014، مایکروسافت پروژه "رزلین" را متن باز (به انگلیسی: open-source) کرد و پیش نمایش یکپارچه سازی زبان را برای Visual Studio 2013 منتشر کرد. از 3 آوریل 2014، رزلین تحت مجوز Apache License 2.0 است. سپس پروژه به نظارت منتقل شد. در همان کنفرانس ، Xamarin اعلام کرد که آنها در حال کار روی یکپارچه سازی کامپایلرها و ابزارهای جدید در هستند. در این نسخه کامپایلرها از نظر ویژگی کامل نبودند. هر یک از کامپایلرها حاوی ویژگی هایی است که برای نسخه های بعدی زبان (C# 6 و Visual Basic.NET 14) برنامه ریزی
شده است. و API ها از طریق مدیر بسته NuGet نیز در دسترس هستند. اولین نسخه RTM برای رزلین با Visual Studio 2015 ارائه شد. رزلین در حال حاضر فقط از VB و #C پشتیبانی می کند و کامپایلرها به زبان های مربوط به آن ها نوشته شده اند. در ژانویه 2015، مایکروسافت کد منبع رزلین را از CodePlex به GitHub منتقل کرد. معماری. معمولاً کامپایلرها یک جعبه سیاه برای توسعه دهندگان برنامه ها بوده اند. با افزایش پیچیدگی و نیاز برای تجزیه و تحلیل کد منبع در محیط های توسعه یکپارچه مدرن (به انگلیسی: ، به اختصار IDE), کامپایلرها نیاز دارند که رابط های برنامه نویسی برنامه (API) را ارائه دهند که به توسعه دهندگان کمک کند تا مراحل تدوین از قبیل تجزیه و تحلیل ساختار واژگانی و نحوی کد منبع را انجام دهند. رزلین از همان ابتدا با همین هدف طراحی شده است. این موضوع, موانع موجود در ابزارهایی را که برای تجزیه و تحلیل کد منبع طراحی شده اند را کاهش می دهد. APIهای رزلین سه نوع هستند: APIهای ویژگی، APIهای فضای کار و APIهای کامپایلر. APIهای ویژگی به توسعه دهندگان ابزار کد منبع اجازه می دهد تا اصلاح کد را انجام دهند. APIهای فضای کار به توسعه دهندگان پلاگین
اجازه می دهد اقدامات خاصی را که در محیط توسعه یکپارچه (IDE) مانند Visual Studio مورد نیاز است مانند پیدا کردن منابع از یک متغیر یا قالب بندی کد، انجام دهند. API های کامپایلر با قرار دادن فراخوانی های مستقیم برای ایجاد درخت نحو و تجزیه و تحلیل جریان اتصال، تجزیه و تحلیل پیچیده تری از کد منبع را امکان پذیر می کند. امکانات. برجسته ترین ویژگی های اصلی Roslyn عبارتند از:
زبان های پاپوآیی زبان های غیرآسترونزیایی و غیراسترالیایی گینه نو و جزایر همسایه هستند که توسط ۴ میلیون نفر گویش می شوند. مفهوم مردمان پاپوآیی به عنوانی جدا از زبان های آسترونزیایی برای اولین در سال ۱۸۹۲ توسط سیدنی هربرت ری استفاده شد. گینه نو با ۸۰۰ زبان که در ۶۰ خانواده زبانی تقسیم می شوند و روابط ناشناخته ای با هم دارند و تعداد زیادی زبان تک خانواده بیش ترین گوناگونی زبانی را در دنیا دارد. شمار گویشوران. بیشتر زبان های پاپوآیی توسط صدها تا هزاران نفر تکلم می شوند؛ پر جمعیت ترین زبان ها در کوهستان گینه نو هستند که جمعیت گویشورانشان به چند صد هزار نفر هم می رسد. آن ها شامل دانی غربی (۱۸۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۹۳) و اکاری (۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۸۵) در غرب کوهستان و انگا (۲۳۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۰۰)، هولی (۱۵۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۱۱) و ملپا (۱۳۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۹۱) در شرق کوهستان هستند. بزرگ ترین زبان ها در غرب گینه نو، ماکاسی در تیمور شرقی (۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۱۰) و گاللا در هالماهرا (۸۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۹۰) و در شرق تری (۲۷٬۰۰۰ نفر در ۲۰۰۳) و ناسیوی (۲۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۰۷) در بوگنویل هستند. روابط خارجی. ژوزف گرینبرگ پیشنهاد کرد که زبان های آندامانی
(یا حداقل زبان های آندامانی بزرگ) در کنار کرانه میانمار به زبان های پاپوآیی یا زبان های پاپوآیی غربی مرتبط هستند. استفن وورم نیز اظهار داشت که شباهت های واژگانی بین آندامانی بزرگ و خانواده های پاپوآیی غربی و تیمور-الور بسیار چشمگیر است. گرینبرگ همچنین پیشنهاد پیوند این خانواده با زبان های تاسمانیایی را داد. با این حال، مردم تاسمانی شاید ۱۰ هزار سال در انزوا بودند و نسل کشی های انجام شده زبان های آنان را قبل از اینکه بسیاری از آن ها ثبت شود، از بین برد و تعداد کمی از زبان شناسان امیدوارند که پیوندی میان این زبان ها و دیگر خانواده ها یافت. ویلیام فولی (۱۹۸۶) شباهت هایی را بین زبان بازسازی شده نیااسترالیایی و زبان های کوهستان شرق گینه نو یافت. وی معتقد بود که جدا دانستن خانواده های زبان پاپوآیی و استرالیایی ساده لوحانه است زیرا گینه نو و استرالیا در بیشتر تاریخ بشری خود یک سرزمین پیوسته بوده اند و فقط ۸۰۰۰ سال پیش از طرق تنگه تورس از هم جدا شده اند و احتمالاً یک بازسازی زبانی عمیق زبان های هر دو گروه را در برخواهد گرفت.