Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شَمهات (؛ که همچنین در رونوشت کهن بابلی گیلگمش " شمکت " نامیده می شود) یک شخصیت زن است که در لوح های یکم و دوم افسانه گیلگمش پدیدار می شود و در لوح هفتم هم از او گفته می شود. او یک روسپی سپند (مقدس) است که نقش مهمی درآوردن انسان درنده، انکیدو، به شهریگری ایفا می کند. در افسانه. شمهات در لوح یکم نقش مهمی در رام کردن انسان وحشی، انکیدو، دارد که توسط خدایان به عنوان هماورد گیلگمش نیرومند آفریده شده است. شمهات یک روسپی سپند (مقدس) یا "هریمتو بود". از او خواسته شد تا از گیرایی و جذابیت خود برای وسوسه کردن انکیدو و آوردن او از طبیعت و «درندگی» به شهر و شهریگری استفاده کند. شوربختانه برای انکیدو، پس از این کارگاه جنسی طولانی در شهریگری، همراهان پیشینش، که جانوران درنده بودند، با ترس از او دور شدند و دیگر در چاهی که در آن اجتماع می کردند، دور هم نیامدند. شمهات انکیدو را متقاعد می کند که از او پیروی کند و در شهر اوروک، جایی که گیلگمش پادشاه است، به دنیای شهری بپیوندد و زندگی پیشین خود را در طبیعت با جانوارن درنده تپه ها رها کند. از این پس، گیلگمش و انکیدو تبدیل به بهترین دوستان هم می شوند و ماجراهای زیادی را پشت سر می
گذارند. هنگامی که انکیدو در حال مرگ است، برآشفتگی خود را از شمهات به خاطر شهری کردن او ابراز می کند و او را متهم می کند که او را به دنیای نو و تجربیاتی که منجر به مرگ او شده است، کشانده است. به او ناسزا می دهد و او را رها می کند. شمشِ خدا به انکیدو یادآوری می کند که شمهات او را خوراک و پوشاک می داده است. انکیدو دست از ناسزا برمی دارد و او را حلال می کند و می گوید که همه مردان خواهان او هستند و به او جواهرات هدیه می دهند.
Santoku bōchō (ژاپنی: 三 徳 包 丁؛ "سه فضیلت" یا "سه کاربرد") یک چاقوی آشپزخانه عمومی است که از کشور ژاپن سرچشمه می گیرد. تیغه آن به طور معمول بین ۱۳ تا ۲۰ سانتی متر (۵ و ۸ اینچ) طول دارد و دارای لبه صاف و تیغه با شکل «پای گوسفندی sheepsfoot» است که در نقطه زاویه ای نزدیک به ۶۰ درجه خم می شود. اصطلاح ممکن است به طیف گسترده ای از مواد غذایی اشاره کند که چاقو قابلیت برش آن را دارد، اشاره کند: گوشت، ماهی و سبزیجات، یا وظایفی که می تواند انجام دهد: برش، خرد کردن و خرد کردن، هر دو تفسیر نشان دهنده چاقوی آشپزخانه چند منظوره و چند منظوره است. تیغه و دسته چاقوی سانتوکو به گونه ای طراحی شده است که با توازن بین اندازه عرض و وزن تیغه با وزن دسته هماهنگ عمل کند. تاریخچه. طراحی چاقوی سانتوکو از کشور ژاپن سرچشمه گرفته است، جایی که به طور سنتی از چاقوی گیوتو برای برش گوشت استفاده می شود، از چاقوی ناکیری برای برش سبزیجات و از چاقوی دبا برای برش ماهی استفاده می شود. چاقوی سانتوکو در دهه ۱۹۴۰ میلادی خلق شد. استفاده عمومی. به عنوان یک چاقوی آشپزخانه عمومی، یک چاقوی سانتوکو در زبان ژاپنی چاقوی «سه فضیلت» است. در آشپزخانه برای بریدن،
قاچ زدن و ساطوری کردن استفاده می شود.
عایشه گل جوشکون (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۵) بازیگر، خواننده، و ترانه سرای اهل ترکیه است. او فعالیتش را در سال ۲۰۱۴ به عنوان خواننده در کشورش ترکیه آغاز کرد اما به موفقیت دست نیافت. او در ایران با بازی در فیلم پرفروش "مطرب" (۱۳۹۸) به شهرت رسید. تولد و تحصیلات. عایشه گل در ۱۷ ژوئن ۱۹۸۵ در استانبول متولد شد. اصالت خانوادگی او به ارزنجان بر می گردد. عایشه گل در خانواده ای هنری بزرگ شد و از کودکی با موسیقی انس پیدا کرد. پدرش نوازندهٔ سازهای بادی بود. دبستان را در مدرسهٔ فیروزه و دورهٔ راهنمایی را در مدرسهٔ کوجاتاش بارباروس و دبیرستان را در ساری یر گذراند. عایشه گل در مصاحبه با نشریهٔ "اول وطن" گفته که در دوران تحصیل همیشه عضو گروه های موسیقی در مدرسه بوده است. تحصیلات دانشگاهی اش را به اصرار خانواده در رشتهٔ مدیریت تجارت در دانشگاه آتاترک انجام داد و پس از یک سال کارمندی بانک در بخش خصوصی، از دست رئیسش عصبانی شد و ترانه ای نوشت و سپس ترانه ای دیگر نوشت و کم کم به وادی هنرهای ترانه سرایی و خوانندگی کشیده شد و در کلاس های نوازندگی گیتار و پیانو و خوانندگی و رقص شرکت کرد. فعالیت حرفه ای. ترکیه. عایشه گل در ۲۰۱۴ اولین کارش
به نام "Gerçeğim Seninle" را منتشر کرد که تک آهنگی صوتی بود. اولین موزیک ویدئوی عایشه گل برای نماهنگ "Cuk" ضبط شد. عایشه گل با شرکت موسیقی Ayor Müzik قرارداد دارد و آهنگ های "Vur Dizine" و "Duvardaki Gülüşler" و "Deniz Ol Gel" و "Liman" را نیز منتشر کرد. او به روزنامهٔ "آکشام" گفته که چون متولد برج جوزا است، هر صبح که از خواب برمی خیزد احساس می کند فردی متفاوت است و این دلیل متفاوت بودن کارهایش از یکدیگر است. با این همه عایشه گل در ترکیه به شهرت چندانی دست نیافت. ایران. عایشه گل در سال ۲۰۱۹ در فیلم سینمایی "مطرب" در نقش نازان بازی کرد و در ایران معروف شد. او زبان فارسی را سر همین فیلم ظرف دو ماه یادگرفت و دو ترانه برای فیلم نیز نوشت. در ابتدا مریم اوزرلی مورد توجه عوامل فیلم بود ولی چون فارسی بلد نبود کنار گذاشته شد و عایشه گل که از کودکی به فارسی علاقه مند بود برای تقویت زبان فارسی اش دو هفته، شب و روز با دوستان ایرانی اش فارسی صحبت کرد. او همچنین در سال ۲۰۲۱ در سریال "ساخت ایران ۳" در نقش آیلار به ایفای نقش پرداخت. عایشه گل آهنگ «بهت قول میدم» محسن یگانه را با عنوان "Söz Verdim" به ترکی بازخوانی کرد. محسن
یگانه خود تهیه کنندهٔ این اثر بود و عایشه گل ترانهٔ آن را سروده بود. او آهنگ «این صدای منه» (تیتراژ پایانی "مطرب") را نیز با همراهی پرویز پرستویی منتشر کرد که ترانه سرایی قسمت ترکی آن کار خودش است. جز ترکی استانبولی، عایشه گل می تواند به زبان های فارسی، یونانی و اسپانیایی آواز بخواند. پوشش او مورد توجه علاقه مندان به مد در ایران قرار گرفته است. آثار موسیقایی. آثار موسیقایی که او تاکنون منتشر کرده از قرار زیر است که همگی به جز آلبوم "Söz Verdim" تک آهنگ هستند: زندگی شخصی. همسر عایشه گل نوازندهٔ پیانو و از آذری های ایران است. اولین اثرش، Gerçeğim Seninle، را برای او نوشت و خواند تا او را نسبت به احساساتش مطمئن کند. دو سال بعد ترانهٔ Evlilik Teklifi را برایش نوشت و شش ماه بعد از او پیشنهاد ازدواج دریافت کرد.
«راک اند رول را بکش» () نام یک تک آهنگ تبلیغاتی است که توسط گروه موسیقی هوی متال ارمنی-آمریکایی سیستم آو ا داون در ژوئیه ۲۰۰۶ منتشر شد. این سومین تک آهنگ از پنجمین آلبوم آن ها "هیپنوتایز" است و یکی از تنها ترانه های آلبوم بود که پیش از عرضه به طور زنده پخش شد. متن ترانه که توسط دارون ملکیان نوشته شده، درباره خرگوشی است که ملکیان شبی با آن تصادف کرد. (آن را «راک اند رول» نام گذاری کرده بود که نام ترانه از آن می آید)
شارک نقره ای، با نام اصلی (Bala Shark)، یا کوسه نقره ای، یک ماهی از خانواده کپورماهیان است. این گونه از خانواده کوسه ماهی ها نیست بلکه به دلیل شکل ظاهری و فرم باله هایش به این نام خوانده میشود. توزیع. شارک نقره ای در شبه جزیره مالایی ، سوماترا و بورنئو وجود دارد . قبلاً در شمال رودخانه مکونگ و چائو فرایا و احتمالاً منقرض شده است(وجود این ماهی در رود مکونگ نگ مشکوک است). در آکواریوم. شارک نقره ای به طور کلی ماهیان صلح جویی هستند و همراهان صلح جو و خوبی برای انواع دیگر ماهیان آکواریوم هستند . این ماهی به طور گسترده ای در اکثر فروشگاه های حیوانات خانگی موجود است، اما در حقیقت این ماهی بسیار بزرگتر از اندازه آکواریوم های خانگی رشد می کنند. آنها یک ماهی مقاوم هستند که تغییرات دما ، تغییرات pH و سایر عواملی را که بقیه ماهی ها نسبت به آنها حساس هستند را به خوبی تحمل می کند. PH آب باید ۶٫۰ – ۸٫۰ باشد. سختی آب مطلوب برای این گونه، نرم تا متوسط است (۵٫۰ – ۱۲٫۰ dGH ). دمای آب باید بین ۲۲ – ۲۸ حفظ شود درجه سانتی گراد (۷۲ – ۸۲ درجه فارنهایت). این ماهی بهتر است در گروه های دو یا چند تایی نگهداری شود. بهتر شارک نقره ای در ی
ک آکواریوم پوشیده نگهداری شود، زیرا یک پرش کننده بسیار ماهر است.
آواتار جیمز کامرون () فرنچایزی از مجموعهٔ فیلم های علمی تخیلی است که توسط استودیوی لایتستورم اینترتینمنت کامرون ساخته شده و به وسیلهٔ استودیو قرن بیستم توزیع شده است. چندین بازی ویدئویی و تم پارک مرتبط با این فرنچایز نیز تولید شده است. نخستین قسمت با عنوان "آواتار" در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹ منتشر شد و نامش تا ده سال در رتبهٔ نخست پرفروش ترین فیلم تاریخ قرار داشت. این مجموعه برنامه ریزی شده توسط فاکس قرن بیستم در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹، یک هفته پیش از اکران فیلم "آواتار" در سینماها اعلام شد. فاکس قرن بیستم در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۰ گسترش این مجموعه را تأیید کرده است. قسمت بعدی، ""، در دسامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. چهار دنباله برنامه ریزی شده مانند فیلم اصلی دارای طرح داستانی مستقل «کاملاً اختصاری» هستند که «به فرجام خودشان می رسند». هر چهار فیلم دارای فرا روایتی هستند که فیلم ها را به هم مرتبط می کند و داستان خانوادهٔ سولی در مرکز آن قرار دارد. جیمز کامرون دنباله ها را «گستره ای طبیعی از همه موضوعات و شخصیت ها، و جریان نهفتهٔ معنوی» از فیلم نخست توصیف کرده است. فرنچایز "آواتار" یکی از باارزش ترین فرنچایزها و یکی از بزرگ ترین و بلند پروازانه
ترین پروژه های سینمایی است که تاکنون پدید آمده است. مجموع بودجهٔ فیلم نخست و چهار دنبالهٔ آن بین ۱ تا ۲ میلیارد دلار برآورد شده است.
دلار نقره ای نام متداولی است که به تعدادی از ماهیان، از جنس "Metynnis" و دسته ای از ماهیان گرمسیری متعلق به خانواده کاراسینان ها گفته می شود که با پیرانا و پاکو خویشاوندی دارند. این ماهی های نقره ای تا حدودی بومی آمریکای جنوبی هستند و در بین علاقه مندان به نگهداری ماهی محبوب هستند. دلار نقره ای بومی آب و هوای گرمسیری و در کنار رودخانه هایی علف های هرز زندگی می کنند. آن ها آب با pH ۵–۷، سختی آب تا ۱۵ dGH و محدوده دمای بهینه ۲۴–۲۸ درجه سانتی گراد (۷۵–۸۲ درجه فارنهایت) را ترجیح می دهند. رژیم غذایی آن ها تقریباً فقط گیاهی است و در اسارت اغلب همه گیاهان آکواریوم را می خورند. آنها همچنین از کرم ها و حشرات کوچک تغذیه می کنند.
هماتین (که با نام های فری هم، هماتوزین، هیدروکسی همین، اکسی هم، فنودین یا اکسی هموکروموژن نیز شناخته می شود) رنگدانه ای به رنگ آبی تیره مایل به قهوه ای است که حاوی آهن در حالت فریک (آهن(III)) بوده و از اکسایش هم به دست می آید. هماتین سنتز پورفیرین را مهار کرده و در عوض سنتز گلوبین را تحریک می کند. این ماده جزئی از سیتوکروم ها و پراکسیدازها است و به عنوان واکنشگر نیز استفاده می شود.
تترای پنگوئن، پنگوئن ماهی، تترای خط مشکی، نام گونه ای از ماهی از خانواده کاراسینان ها و بومی حوضه رودخانه آمازون و رودخانه آراگوائیا در پرو و برزیل است. گونه محبوب در بین علاقه مندان آکواریوم. نام این ماهی به افتخار جیمز ای. بهلکه (۱۹۳۰–۱۹۸۲) عضو آکادمی علوم طبیعی فیلادلفیا، نامگذاری شده است. رژیم غذایی. این گونه از کرم ها، حشرات کوچک، غذای پوسته پوسته و سخت پوستان تغذیه می کند. در آکواریوم. بهتر است این گونه به صورت گروهی با گونه های مختلف آبهای گرمسیری و دیگر ماهی های صلح جو و غیردرنده نگهداری شود. این ماهی طیف وسیعی از پی اچ های آب را تحمل می کند، اما آب اسیدی را برای رشد و زاد و ولد رجیح می دهد.
تترای آب پاش، که معمولاً با عنوان تترای شلپ شلوپ نیز شناخته می شود، یک گونه از ماهیان آب شیرین گرمسیری متعلق به خانواده قلم ماهیان. است. این ماهی بومی آمریکای جنوبی است. شرح. تترای آب پاش یک ماهی کوچک و باریک با طول استاندارد دهان نسبتاً بزرگ و رو به بالا، با دندان های نوک تیز است. دهان این ماهی با فرم دهان قلم ماهیان نسبتاً مشابه، کمی متضاد است. استخوان های فک بالا به شکل S خم شده و سوراخ های بینی با یک پشته از پوست جدا می شوند. دارای یک نقطه تاریک در باله پشتی و یک خط تیره از پوزه تا چشم می باشد. خط جانبی و باله چربی در این گونه وجود ندارد. پراکندگی و زیستگاه. این گونه بومی حوضه های رودخانه های گرمسیری در آمریکای جنوبی است که در شبکه های رودخانه ای، از اورینوکو تا رود آمازون وجود دارد. در جویبارهای کم عمق، در نهرهای جنگلی آب زلال، در نهرهای آب سیاه، در مرداب ها و همچنین در تالاب ها یافت می شود.
تترای نقره ای "(Hasemania nana)" گونه ای از کاراسینان های آب شیرین بومی رودخانه ها و نهرهای حوزه برزیل رود سائو فرانسیسکو می باشد. این ماهی اغلب در آکواریوم نگهداری می شود. تتراهای نقره ای کمی تهاجمی تر از سایر تتراهای کوچکتر و قابل مقایسه هستند.
کنفدراسیون آرژانتین (به اسپانیایی: "Confederación Argentina") آخرین حکومت سلف آرژانتین امروزی بود. طبق اصل ۳۵ قانون اساسی آرژانتین، کنفدراسیون آرژانیتن هنوز یکی از نام های رسمی این کشور است. این نام از ۱۸۳۱ تا ۱۸۵۲ اسم قالب کشور بود؛ زیرا در این بازه زمانی آرژانتین یک کنفدراسیون بدون رئیس کشور بود. فرماندار استان بوئنوس آیرس (خوان مانوئل دو روساس در بیشتر این بازه زمانی) روابط خارجی را مدیریت می کرد. تحت این رژیم سیاسی، کنفدراسیون آرژانتین توانست جنگ های داخلی آرژانتین را پشت سر گذاشته و در برابر حملات کشورهای برزیل، بولیوی، اروگوئه، فرانسه و بریتانیا و همچنین سایر جناح های متخاصم با آرژانتین، مقاومت کند. روساس در سال ۱۸۵۲ پس از نبرد کاسروس، توسط خوستو خوزه د اورکیزا، از قدرت برکنار شد. اورکیزا مجمع مؤسسان ۱۸۵۳ را برای نوشتن قانون اساسی ملی تشکیل داد. شهر بوئنوس آیرس در برابر تصمیم اورکیزا مقاومت کرد و در سال ۱۸۵۲ از کنفدراسیون جدا شد و به دولت بوئنوس آیرس تبدیل شد. نهایتاً این شهر در سال ۱۸۶۱ به آرژانتین بازگشت. تاریخ. قلمرو آرژانتین مدرن زیرمجموعه ای (تقریباً 1/3) از نایب الملک نشین ریو د لا پلاتا بود، مستع
مره ای از اسپانیا که شامل بولیوی امروزی، اروگوئه، بخشی از شیلی و پرو و بیشتر پاراگوئه نیز می شد.انقلاب مه در بوئنوس آیرس جنگ استقلال آرژانتین را آغاز کرد که در آن پیروز شد.این کشور به استان های متحد ریو د لا پلاتا تغییر نام داد.بولیوی و پاراگوئه مدرن در جریان درگیری از دست رفتند و به کشورهای جدیدی تبدیل شدند.اروگوئه در سال 1816 مورد حمله و ضمیمه برزیل قرار گرفت تا اینکه سی و سه شرقی شورشی را برای پیوستن مجدد به استان های متحد رهبری کردند.این جنگ سیسپلاتین را آغاز کرد که با کنوانسیون صلح ابتدایی که اروگوئه را به یک کشور جدید تبدیل کرد، پایان یافت. کودتا، جنگ داخلی و ناآرامی. در سال 1828، پس از بازگشت نیروهای آرژانتینی از جنگ به بوئنوس آیرس، فرماندار فدرالیست مانوئل دورگو توسط خوان لاواله، از حزب وحدت گرا سرنگون و اعدام شد.دومی با حمایت خوزه ماریا پاز در کوردوبا که خوان باوتیستا بوستوس را برکنار کرد و اقدامات مشابهی را انجام داد، کارزاری را علیه همه فدرال ها آغاز کرد.استاندار خوان مانوئل ده روساس، که به طور عملگرایانه به احزاب پیوست، مقاومت علیه لاواله را سازماندهی کرد.او با استانیسلائو لوپز، کائودیلو و حاکم اس
تان سانتافه متحد شد و آنها لاواله را در نبرد پل مارکز در آوریل 1829 شکست دادند.هنگامی که روساس در نوامبر همان سال وارد شهر بوئنوس آیرس شد، هم به عنوان یک رهبر نظامی پیروز و هم به عنوان رئیس فدرالیست ها مورد استقبال قرار گرفت.لاواله از دولت اخراج شد و قوه مقننه احیا شد. پاز با استان هایی که به او ملحق شدند اتحادیه یکتایی را سازماندهی کرد و روساس پیمان فدرال را با استان انتره ریوس و سانتافه امضا کرد.همه استان های متحد شکست خوردند و به پیمان پیوستند و به کنفدراسیون آرژانتین تبدیل شدند.با این وجود، روساس از ادامه سمت فرمانداری پس از پیروزی خودداری کرد و دوره او در سال 1832 به پایان رسید. پس از کسب استقلال، آرژانتین به مناطق وسیعی از سرزمین های بومی حمله کرده و آن ها را فتح کرده بود.مردم بومی حملاتی به نام مالون انجام دادند.روساس بوئنوس آیرس را ترک کرد و اولین کارزار را در صحرای جنوب انجام داد تا از چنین حملات بیشتر جلوگیری کند.این کارزار اقدامات نظامی و مذاکرات را ترکیب کرد و موفق شد برای چندین سال از مالون جلوگیری کند.با وجود غیبت، نفوذ سیاسی روساس در بوئنوس آیرس همچنان قوی بود و همسرش انکارناسیون ازکورا مسئول ح
فظ روابط خوب با مردم شهر بود. در 11 اکتبر 1833، شهر مملو از اعلامیه هایی مبنی بر محاکمه علیه «بازگرداننده قوانین» (روزنامه ای، اما به عنوان محاکمه ای علیه خود روساس که این عنوان را داشت) اشتباه گرفته شد.تعداد زیادی از گاوچوها و مردم فقیر انقلاب مرمت کنندگان را تحریک کردند، تظاهراتی در مقابل دروازه های قوه مقننه، ستایش روساس و خواهان استعفای فرماندار خوان رامون بالکارس، وزیر سابق روساس.نیروهایی که برای مبارزه با تظاهرات سازماندهی شده بودند در عوض شورش کردند و به آنها پیوستند.قانونگذار سرانجام از محاکمه منصرف شد و یک ماه بعد بالکارس را برکنار کرد و خوان خوزه ویامونته، یکی از حامیان سابق اتحاد گرایان را جایگزین او کرد.با این حال، ناآرامی های اجتماعی بسیاری از مردم را به این باور رساند که فقط روساس می تواند نظم را تامین کند و ویامونته یا مانوئل ویسنته مازا که در سال 1834 به عنوان یک سازش به فرمانداری منصوب شده بود، قادر به انجام این کار نیستند.قتل در کوردوبا در فوریه 1835 فاکوندو کیروگا، یک میانجی فدرالیست که مازا برای اختلاف بین استان ها فرستاده بود، این باور را افزایش داد، بنابراین قانونگذار اواخر سال، با مجموع
قدرت عمومی، روساس را به فرمانداری منصوب کرد. حکومت روساس و جنگ. روساس در سالهای اول دولت دوم خود با یک تهدید نظامی سخت مواجه شد.ابتدا، کنفدراسیون پرو-بولیوی در شمال جنگ کنفدراسیون را علیه آرژانتین و شیلی اعلام کرد.سپس، فرانسه درخواست های دیپلماتیکی را مطرح کرد که توسط روساس رد شد و متعاقباً محاصره دریایی را در نتیجه اعمال کرد.فرانسه به جزیره مارتین گارسیا حمله کرد و مانوئل اوریبه رئیس جمهور اروگوئه را برکنار کرد و به جای آن فروکتوئوسو ریورا وفادار را منصوب کرد که در حمایت از فرانسه به آرژانتین اعلام جنگ کرد.دومینگو کالن، اهل سانتافه، جدایی همه استان ها را ترویج کرد و بوینس آیرس را در درگیری تنها گذاشت.برون د آسترادا، از کورینتس، با روساس نیز مخالفت کرد و خوان لاواله ارتشی را برای تصرف بوئنوس آیرس ترتیب داد.دامداران در چاسکوموس شورش کردند و شبه نظامیان "آزادگان جنوب" را سازماندهی کردند. روساس بر همه این تهدیدها غلبه کرد.کنفدراسیون پرو - بولیوی توسط شیلی شکست خورد و دیگر وجود نداشت.کالن شکست خورد و تیرباران شد و آسترادا توسط خوستو خوزه دی اورکیزا شکست خورد.دامداران نیز شکست خوردند.مانوئل مورنو، دیپلمات، اعتراض
ات تجار بریتانیایی در بوینس آیرس را که تحت تأثیر محاصره قرار گرفته بودند، هدایت کرد.این به شک فرانسوی ها در مورد حفظ درگیری که آنها انتظار داشتند بسیار کوتاه باشد افزود.فرانسه سرانجام با معاهده ماکائو-آرانا محاصره را لغو کرد.لاواله حمایت فرانسه را از دست داد اما به هر حال به دنبال ادامه درگیری بود.او قبل از رسیدن به بوئنوس آیرس، بدون شروع هیچ جنگی عقب نشینی کرد و به سمت شمال گریخت.او توسط اوریبه، که اکنون مسئول ارتش آرژانتین است، تعقیب شد و در شرایط نامشخصی درگذشت. با وجود شکست فرانسه، اروگوئه همچنان یک تئاتر جنگی باز بود.مانوئل اوریبه ادعا کرد که رئیس جمهور قانونی اروگوئه است و جنگ داخلی اروگوئه را علیه ریورا به راه انداخت.روساس از اوریبه در درگیری حمایت کرد، زیرا اروگوئه هنوز در حال جنگ با آرژانتین بود.اوریبه مونته ویدئو را محاصره کرد.بریتانیا و فرانسه با ریورا متحد شدند، نیروی دریایی آرژانتین را تصرف کردند و محاصره دریایی جدیدی را علیه بوئنوس آیرس آغاز کردند.جوزپه گاریبالدی با کمک سربازان ایتالیایی به ایمن سازی رود اروگوئه کمک کرد.یک اکسپدیشن جدید سعی کرد با حرکت به پاراگوئه و بازگشت، رودخانه پارانا را ایم
ن کند.ارتش آرژانتین در برابر تهاجم به رودخانه در چندین نقطه در امتداد پارانا مقاومت کرد، اما نتوانست آنها را متوقف کند.اما خسارات وارده به کشتی های انگلیسی و فرانسوی به حدی بود که هر دو کشور در نهایت استعفا دادند و محاصره را لغو کردند. خواسته های دامداران و تبعید روساس. خوستو خوزه د اورکیزا، فرماندار انتره ریوس، تاکنون از روساس حمایت کرده بود، اما دامداران استان او اقتصاد رو به گسترشی داشتند و می خواستند یک آداب و رسوم محلی داشته باشند که بتواند مستقیماً با سایر کشورها تجارت کند.بندر بوئنوس آیرس این حق انحصاری را داشت.انتره ریوس همچنین خواستار فدرال شدن درآمد ملی حاصل از صادرات و فراخوان مجلس مؤسسان برای نوشتن قانون اساسی، همانطور که در پیمان فدرال آمده است، شد.اورکیزا به جای تفویض چنین اختیاراتی به بوئنوس آیرس،یک شورش نظامی انجام داد و حقوق آنتر ریوس برای تجارت و مذاکره با سایر کشورها را از سر گرفت.روساس علیه او اعلام جنگ کرد، اما اورکیزا در نبرد کازروس روساس را شکست داد و او را مجبور به تبعید کرد. جدایی و بازگشت بوئنوس آیرس. اورکیزا یک متحد گرا نبود، بلکه فدرالیست دیگری مانند روزاس بود.از این رو، متحدان از
او حمایت نکردند، بلکه مانند روساس با او مخالفت کردند.جاه طلبی اورکیزا برای کاهش تمرکزگرایی ملی بوئنوس آیرس و ترویج فدرالیزاسیون بالاتر کشور باعث ایجاد درگیری با متحدان شد.اورکیزا موافقت نامه سن نیکلاس را نامید، به طوری که همه استان ها موافقت کردند که مجلس مؤسسان 1853 را تشکیل دهند.در بوئنوس آیرس با این امر مقاومت شد و اتحاد گرایان از غیبت موقت اورکیزا در شهر برای اجرای انقلاب 11 سپتامبر و جدا کردن بوینس آیرس از کنفدراسیون استفاده کردند.اکنون ایالت بوئنوس آیرس بود و سایر استان های آرژانتین اکنون کنفدراسیون آرژانتین بودند. مانوئل گیرمو پینتو به فرمانداری بوئنوس آیرس منصوب شد و نمایندگان را از مجلس مؤسسان برکنار کرد.پایتخت کنفدراسیون اکنون در پارانا، انتره ریوس قرار داشت.بوئنوس آیرس برای جلوگیری از کار مجمع اقدام به اقدامات نظامی علیه کنفدراسیون کرد، اما شکست خورد.قانون اساسی آرژانتین در سال 1853 در 1 مه 1853 تصویب شد و بوئنوس آیرس را به بازگشت دعوت کرد.بوئنوس آیرس قانون اساسی خود را در سال 1854 نوشت. هر دو کشور، کنفدراسیون و ایالت بوینس آیرس، وضعیت موجود را پذیرفتند و خطر جدی برای دائمی شدن جدایی وجود داشت. کنف
دراسیون در سال 1856 به بوینس آیرس به رهبری جرونیمو کاستا حمله کرد که توسط بارتولومه میتره شکست خورد.میتره 140 زندانی گرفت: او 125 نفر از آنها را اعدام کرد در سال 1857، میتره و سایر سیاستمداران در بوئنوس آیرس در نظر گرفتند که جدایی را قطعی کنند و نام ایالت را به "جمهوری ریو دو لا پلاتا" تغییر دهند.دومینگو فوستینو سارمینتو که درگیری های خود را با میتره آغاز کرد، در برابر این پروژه مقاومت کرد.این پروژه حمایت مردمی پیدا نکرد و فراموش شد. کنفدراسیون با قتل نازاریو بناویدز، اهل سن خوان، که توسط هواداران سارمینتو انجام شد، آشوب سیاسی داشت.اورکیزا میتره را در نبرد Cepeda شکست داد و شهر را محاصره کرد.اکثر فدرال ها فکر می کردند که اورکیزا باید بوئنوس آیرس را اشغال کند و قانون اساسی را بر استان شورشی تحمیل کند.با این حال، اورکیزا فقط بیرون ماند و به دنبال میانجی گری فرانسیسکو سولانو لوپز پاراگوئه ای بود.بوئنوس آیرس برای پذیرش قانون اساسی ملی یا درخواست اصلاحات، مجلس مؤسسان را فراخواند و دوباره به کنفدراسیون بپیوندد. مجمع درخواست اصلاحات متعددی کرد که مهمترین آنها این بود که بوینس آیرس پایتخت آرژانتین نخواهد بود.این به ش
هر اجازه می دهد تا استفاده انحصاری از بندر را حفظ کند.با سانتیاگو درکی به عنوان رئیس جدید کنفدراسیون، اصلاحات پذیرفته شد و قانون اساسی جدید ملی اعلام شد.با این حال، قتل فرماندار خوزه آنتونیو ویراسورو درگیری های نظامی جدیدی بین بوئنوس آیرس و کنفدراسیون ایجاد کرد.میتره در نبرد پاون در سال 1861 اورکیزا را شکست داد و بوئنوس آیرس به کنفدراسیون بازگشت که سپس به جمهوری مدرن آرژانتین تبدیل شد.
بندای نامکو استودیوز (یا باندای نامکو) یک شرکت توسعه دهنده بازی های ویدیویی ژاپنی است که دفتر مرکزی آن در کوتو-کو، توکیو مستقر است. دفاتر شرکت در مالزی و سنگاپور با نام های استودیو مالزی بندای نامکو و استودیوهای سنگاپور بندای نامکو نیز مستقر هستند. بندای نامکو استودیوز زیرمجموعه بندای نامکو انترتینمنت است که خود زیرمجموعه ای از بندای نامکو هلدینگز است. این شرکت تحت شرکت مادر خود به عنوان کیرتسو کار می کند. بندای نامکو استودیوز بازی های ویدئویی را برای کنسول های خانگی، کنسول های دستی، دستگاه های تلفن همراه را تهیه می کند در حالی که بندای نامکو انترتینمنت مدیریت، بازاریابی و انتشار این محصولات را بر عهده دارد. بندای نامکو استودیوز در آوریل ۲۰۱۲ به عنوان شرکت جدا و برای توسعه بازی های ویدیویی که ناشر آن نامکو بندای گیمز باشد، تأسیس شد. این تصمیم بر اساس تجدید ساختار شرکت مادر و نیاز به کاهش زمان توسعه و افزایش بهره وری گرفته شد. استودیوها بیش از ۱۰۰۰ کارمند از نامکو بندای گیمز و ۸۰ کارمند از بخش استودیوی Namco Tales جذب کردند. این شرکت در سال ۲۰۱۳ برای گسترش فعالیت های خود در خارج از کشور، شعبه هایی را در مالزی
و ونکوور افتتاح کرد ولی شعبه ونکوور در سال ۲۰۱۸ بسته شد. بندای نامکو استودیوز بر روی بسیاری از فرنچایزهای موفق بازی های ویدیویی از جمله "تکن (Tekken)"، "پک-من(Pac-Man)"، "The Idolmaster"، "ایس کامبت"، "Tales"، "اسکارلت نکسز"، "Code Vein" و "سول کالیبر (Soul Calibur)" کار کرده است. همان طور که نامکو از زمان کنسول گیم کیوب بازی هایی را برای نینتندو به عنوان ناشر توسعه داد، بندای نامکو استودیوز برخی از بازی های مجموعه ب"رادران سوپر اسمش." مانند "برادران سوپر اسمش. ۴" و اسپن آف هایی از مجموعه پوکمون را توسعه داده است.
تترای بوئنوس آیرس ("Hyphessobrycon anisitsi") گونه ای ماهی گرمسیری در آمریکای جنوبی است. اولین بار در طبیعت در سال ۱۹۰۷ توسط Carl H. Eigenmann مشاهده شد. ویژگی ها. تترای بوئنوس آیرس یک ماهی گرمسیری است، با رنگ نقره ای فلزی، دارای باله هایی با نوک قرمز و علامت سیاه روی باله پشتی. تترای بوئنوس آیرس یک ماهی مقاوم و برای شروع تازه کارها و علاقمندان به ماهی آکواریومی، گونه ای بسیار ایده آل است. این ماهی در مقایسه با سایر گونه ها، گونه ای نسبتاً بزرگ است و تا ۷٫۵ سانتی متر رشد می کند(۳ اینچ). آنها ۵ تا ۶ سال زندگی می کنند. رنگ نقره ای آن بسته به نحوه برخورد نور با ماهی، برجسته و نئونی زرق و برق دار دیده می شود. بالا و پایین باله دم به طور کلی قرمز است، همراه با باله شکم و مقعد. باله پشتی نیز ممکن است در انتهای آن دارای رنگ قرمز باشد. متمایزترین ویژگی آن ساقه دمی یا ناحیه اتصال بین دم و بقیه بدن است که دارای شکل صلیبی «متقاطع» سیاه و سفید است.
لوئی برود (به فرانسوی: Louis Béroud؛ ۱۷ ژانویه ۱۸۵۲، لیون -۹ اکتبر ۱۹۳۰، پاریس) نقاش فرانسوی اواخر قرن نوزدهم، اوایل قرن بیستم بود. برخی از نقاشی های او در موزه کارناوال و موزه لوور پاریس قابل مشاهده است. در ۲۲ اوت ۱۹۱۱، برود به لوور رفت تا نقاشی خود را با عنوان «"مونالیزا" لوور» ترسیم کند، اما جایی که مونالیزای معروف، اثر لئوناردو داوینچی، در آنجا قرار داشت، چهار گیره آهنی پیدا کرد. برود با تصور اینکه این نقاشی برای گرفتن عکس برای بازاریابی برده شده است، با سرپرست بخش نگهبانان تماس گرفت اما چند ساعت بعد، مشخص شد که تابلوی "مونالیزا" نزد عکاسان نیست و در واقع مفقود شده است. به همین دلیل موزه لوور به مدت یک هفته کامل بسته شد تا به تحقیقات سرقت کمک کند. آثار. فهرست برخی از آثار او در موزه های ملی فرانسه:
کریستوف گالتیه (به فرانسوی: Christophe Galtier) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۶۶)، بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی کنونی فوتبال اهل فرانسه است. گالتیه در ۱۵ سال دوران بازی برای تیم های متعددی از جمله مارسی به میدان رفت؛ او هم چنین برای شش تیم دیگر از جمله چهار تیم فرانسوی و تیم هایی از ایتالیا و چین به میدان رفت. او سه بار به عنوان بهترین سرمربی فصل لیگ فرانسه از سوی اتحادیهٔ بازیکنان حرفه ای فرانسه انتخاب شده است؛ یک بار در سال ۲۰۱۳ و به طور مشترک با کارلو آنچلوتی، یک بار در سال ۲۰۱۹ و پس از نایب قهرمانی با تیم لیل در لیگ ۱ فرانسه و بار سوم در سال ۲۰۲۱ و پس از آن که موفق شد تیم لیل را به مقام قهرمانی لیگ ۱ فرانسه برساند؛ این چهارمین قهرمانی تاریخ باشگاه لیل در لیگ فرانسه بود. افتخارات. بازیکن. مارسی سرمربی. سن-اتین لیل پاری سن ژرمن