Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هفتاد و هفتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ونیز () از ۲ تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰ در ونیز برگزار شد. البته به دلیل دنیاگیری کروناویروس در ایتالیا به شکل محدودتری نسبت به سال های قبل برگزار شد. جشنواره ونیز پس از تعطیلی جشنواره های بزرگی چون کن، لوکارنو و کارلووی واری، اولین جشنواره ای بود که پس از شیوع بحران کرونا برگزار شد و توانست به رغم همه محدودیت ها، با موفقیت برگزار شود. بازیگر و کارگردان استرالیایی کیت بلانشت ریاست هیئت داوران این جشنواره را برعهده داشت. ُفیلم روابط ساخته دانیله لوکتی فیلم افتتاحیه جشنواره بود. این اولین فیلم ایتالیایی پس از ۱۱ سال بود که به عنوان فیلم افتتاحیه انتخاب می شد. شیر طلایی هفتاد و هفتم به فیلم عشایر ساخته کلویی ژائو تعلق گرفت. همچنین فیلم «دشت خاموش» به کارگردانی «احمد بهرامی» جایزه بهترین فیلم در بخش افق های نو و «روح الله زمانی» بازیگر فیلم «خورشید» جایزه مارچلو ماسترویانی برای بهترین بازیگر جوان پدیده هفتاد و هفتمین جشنواره ونیز را از آن خود کردند. بخش اصلی. رقابت اصلی. ۴۴درصد (۸ فیلم از بین ۱۸ اثر) را کارگردانان زن ساخته اند و این رقم حاکی از رشد تنوع جنسیتی در فستیوال ونیز ا
سو سوکی (; – ) اهالی کسب وکار در دوره موروماچی و کسی بود که به عنوان فرزند به هیئت های اعزامی ژاپنی به مینگ چین فروخته شده بود.
تکه های یک زن () فیلم درام به کارگردانی کورنل موندروتسو و نویسندگی کاتا وبر است. این فیلم در ۴ سپتامبر ۲۰۲۰ در بخش اصلی هفتاد و هفتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد. در این فیلم ونسا کربی، شایا لباف و الن برستین بازی می کنند و اولین تجربه ساخت یک فیلم به زبان انگلیسی برای کورنل موندروتسو است. وی با فیلم «خدای سفید» برنده جایزه نوعی نگاه جشنواره کن شده بود. داستان. مارتا و شان، زوجی جوان هستند که در آستانه پدر و مادر شدن قرار دارند، اما سهل انگاری پرستار باعث می شود فرزندشان را هنگام زایمان از دست بدهند. مارتا با داغ از دست دادن فرزندش یک سفر احساسی را آغاز می کند. از طرف دیگر پرستار پس از این اتفاق به سهل انگاری در زایمان در خانه متهم می شود و زندگی اش از هم می پاشد. همزمان شان نیز که شغلش مربوط به ساخت و ساز پل است از این وضعیت متأثر می شود.
بذار برم () فیلمی درام مهیج به کارگردانی استفانو موردینی است. این فیلم برای اولین بار در بخش خارج از مسابقه هفتاد و هفتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و همچنین فیلم اختتامیه جشنواره نیز بود.
متمن اند رابین () یک گروه دونفره تهیه کننده و ترانه نویس موسیقی سوئدی متشکل از ماتیاس پر لارشون و رابین لنارت فردریکسون است. در سال ۲۰۱۶، آنها برای تهیه مشترک پنجمین آلبوم استودیویی تیلور سویفت، خواننده و ترانه نویس آمریکایی با عنوان "۱۹۸۹"، جایزه گرمی را برای آلبوم سال به دست آوردند.
آرنولفو آریاس (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل پاناما بود. وی در سه دوره در سال های ۱۹۴۰–۱۹۴۱، ۱۹۴۹–۱۹۵۱ و ۱۹۶۸ رئیس جمهور پاناما بود. آرنولفو آریاس در ۱۰ اوت ۱۹۸۸، در سن ۸۶ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
هیچ کس احمق نیست (به انگلیسی: "Nobody's Fool") یک فیلم سینمایی کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۳۶ به کارگردانی آرتور گرویل کالینز و نویسندگی رالف بلاک ، بن مارکسون و جری ساکهایم است. در این فیلم ادوارد اورت هورتون ، گلندا فارل و سزار رومرو بازی می کنند. این فیلم توسط کمپانی یونیورسال پیکچرز در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۳۶ منتشر شد. داستان فیلم درباره یک پسر بچه ساده لوحی است که به شهر نیویورک می رود و در آنجا با کلاهبرداران املاک همراه می شود.
سندرُم اورشلیم، یک شوک فرهنگی ناشی از دیدار از زیارتگاه ها و بناهای مهم مذهبی اورشلیم است. این سندروم، ممکن است باعث ایجاد عقاید وسواسی با مضامین دینی، توهم «دریافت ماموریت از سوی خدا» و یا سایر تجربیات مشتق از روان پریشی، از جمله هذیان گویی بشود که گریبان برخی از بازدید کنندگان از شهر اورشلیم را بگیرد. نام «سندروم اورشلیم» را نخستین بار دکتر یائیر بارئل در نیمهٔ اول دهه ۱۹۸۰ میلادی بر شوک روانی ناشی از جادوی زیارتگاه های اورشلیم گذاشت.
مناشه نوی (زادهٔ ۷ اوت ۱۹۵۹ در تل آویو، اسرائیل)، هنرپیشه، فیلمنامه نویس و کارگردان اهل اسرائیل است. او در شمار قابل توجهی از آثار سرشناس، چون "" و "تهران (مجموعه تلویزیونی)" کار کرده است.
سینمای مراکش دارای سابقه بسیار طولانی است. لوئی لومی یر در سال ۱۸۹۷ یک فیلم ابتدایی مستند از فعالیت های روزانه یک چوپان مراکشی ساخت که به "بزچران مغربی" مشهور است. با این همه تاریخ سینمای مراکش را باید به بعد و قبل از دوران استعمار در این کشور تقسیم نمود. تاریخچه. اگر فیلم لومی یر را اولین فیلمی که در خاک مراکش تولید شد، در نظر بگیریم این روند برای نیم قرن بعد با شتاب زیادتری پیگیری شد. جغرافیای بکر و طبیعت منحصربفرد منطقه ورزازات محلی ناب برای ساخت و تولید فیلم های سینمایی اروپایی و آمریکایی مهیا کرد و در واقع هم اکنون نیز یکی از بزرگ ترین استودیوهای فیلم برداری جهان در صحرای ورزازات قرار دارد. به سبب همین استقبال در سال ۱۹۴۴ مرکز ملی فیلم مراکش به عنوان یک آژانس نظارتی در رباط شکل گرفت. چند دهه بعد استودیو اطلس فیلم در همان منطقه در سال ۱۹۸۳ تأسیس گردید. از مهمترین فیلم هایی که پس از استقلال مراکش در این جغرافیا تولید شدند "لورنس عربستان" (۱۹۶۲)، "مردی که می خواست سلطان باشد" (۱۹۷۵)، "روزهای روشن زندگی" (۱۹۸۷)، "آخرین وسوسه مسیح" (۱۹۸۸)، "کوندان" (۱۹۹۷)، "لژیونر" (۱۹۹۸)، "مومیایی" (۱۹۹۹)، "گلادیاتور" (۲۰۰۰)
، "قلمرو بهشت" (۲۰۰۵)، "تپه ها چشم دارند" (۲۰۰۶)، "هانا" (۲۰۱۱)، "صید ماهی آزاد در یمن" (۲۰۱۱) و قسمت هایی از سریال تلویزیونی "بازی تاج و تخت" قابل ذکرند. سینمای ملی مراکش. قبل از استقلال مراکش از فرانسه، اورسون ولز با فیلم "اتلو" در سال ۱۹۵۲ در جشنواره فیلم کن شرکت کرد. اورسون ولز با پرچم مراکش به نخل طلا رسید اما در یک اتفاق عجیب هیچ کدام از اعضای ارکستر حاضر در جشنواره نمی دانست آهنگ رسمی این کشور چیست. به هر روی ۶ سال پس از این ماجرا در سال ۱۹۵۸ اولین فیلم بومی تاریخ سینمای مراکش به نام "پسر لعنتی" توسط محمد اوسفور ساخته شد. اتفاق مهم دیگر برگزاری اولین جشنواره فیلم مدیترانه در سال ۱۹۶۸ در شهر طنجه بود. در سال ۱۹۸۲ اولین جشنواره ملی فیلم مراکش در رباط برگزار شد و پس از آن از سال ۲۰۰۱ جشنواره بین المللی فیلم مراکش سرو شکل گرفت. نسل طلایی دهه ۷۰ تا ۹۰. سینمای مراکش یک دوره و نسل طلایی را بین سال های ۱۹۷۰ تا نیمه دهه ۹۰ پرورش داد. از جمله این فیلم سازان حمید بنانی با "ردپا" (۱۹۷۰)، سهیل بن برکه با "هزار و یک دست" (۱۹۷۴)، مؤمن السمیحی با فیلم "سکوت خشن" (۱۹۷۵)، احمد المعنونی با ۳ فیلم "دردناک، دردناک" (۱۹۷۸)،
"حالا" (۱۹۸۱) و "قلب های سوخته" (۲۰۰۷)، جیلالی فرهتی با ۲ فیلم "عروسک های نی" (۱۹۸۱) و "ساحل کودکان گمشده" (۱۹۹۱)، فریده بلیزید با فیلم "دری به آسمان" (۱۹۸۸)، عبدالقادر لقطع با ۲ فیلم "عشقی در کازابلانکا" (۱۹۹۲) و "در بسته" (۱۹۹۶)، حکیم نوری با فیلم "چکش و سندان" (۱۹۹۰) قابل اشاره هستند. نسل جدید سینمای مراکش نیز با کارگردانانی نظیر نبیل عیوش، نرجس النجار، فوزی بنسعیدی و نورالدین لخماری و لیلی المراکشی شناخته شده است. جشنواره های فیلم و آمار و ارقام. جشنواره بین المللی فیلم مراکش (عربی: المهرجان الدولی للفیلم بمراکش‎) در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد. این جشنواره سالانه در مراکش برگزار می شود. در حال حاضر در مراکش ۶۸ سالن سینما وجود دارد و سرانه تولید سالیانه فیلم بلند در این کشور ۲۳ عدد و فیلم مستند ۱ عدد است. جمعیت سینماروی مراکش نیز ۲ میلیون نفر برآورد شده است.
لیدی گاگا انیگما + جز و پیانو () کنسرت اقامتی خواننده-ترانه نویس آمریکایی لیدی گاگا است که در لاس وگاس ولی در لاس وگاس، نوادا برگزار شده است. این کنسرت اقامتی شامل دو نوع نمایش است: انیگما که تمرکز اصلی خود را بر روی اجرای سینمایی می گذارد و شامل ترانه های مشهور گاگا می شود؛ جاز و پیانو که شامل ترانه هایی از کتاب های سرود آمریکایی و نسخه های سادهٔ ترانه های گاگا است. نمایش اقامت انیگما در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۸ و نمایش جاز و پیانو در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۹ افتتاح شد. پس از یک وقفه طولانی ۲۱ ماهه به دلیل همه گیری کویید-۱۹، نمایش اقامتی در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ دوباره برگزار شد. این نمایش با تحسین منتقدان روبه رو شد و به پردرآمدترین کنسرت اقامتی لاس وگاس در سال ۲۰۱۹ تبدیل شد. فهرست مجموعه. انیگما. این فهرست مجموعه نمایش کنسرت ۲۸ دسامبر ۲۰۱۸ است و تمام نمایش را نشان نمی دهد.
مارکو اورلیو روبلس (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل پاناما بود. وی از ۱ اکتبر ۱۹۶۴ تا ۱ اکتبر ۱۹۶۸ رئیس جمهور پاناما بود. مارکو اورلیو روبلس در ۱۴ آوریل ۱۹۹۰، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۸۴ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
لانا جی مارکس (متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۵۳) طراح کیف دستی آمریکایی متولد آفریقای جنوبی و سفیر فعلی ایالات متحده در آفریقای جنوبی است است. او صاحب و مؤسس مارک تجاری معروف Lana Marks است. وی استوارنامه خود را در تاریخ ۲۸ ژانویه سال ۲۰۲۰ به دولت آفریقای جنوبی ارائه داد. اوایل زندگی و تحصیل. لانا مارکس در شهر شرق لندن، آفریقای جنوبی متولد شد. پدرش، الک بانک، از کودکی از لیتوانی مهاجرت کرده و توسعه دهنده دارایی متمول و رهبر جامعه یهودی بود. لانا در دبیرستان دخترانه کلاراندون در شرق لندن تحصیل کرد و به زبان های خوشا و آفریقایی صحبت می کند. مارکس یک بازی کن تنیس مشتاق است، که در برمودا بازی کرده است، در سال ۱۹۸۵ در مسابقات ماکابیا برای ایالات متحده مدال برنز کسب کرده، او همچنین در بازی اوپن آفریقای جنوبی بازی کرده و به مرحله مقدماتی بازیتنیس آزاد فرانسه نیز راه یافته است. حرفه. مارکس مدیر عامل و طراح Lana Marks بود، مارک به دلیل ایجاد برخی از گرانترین کیف های دستی جهان معروف است. هلن میرن وقتی برنده جایزه اسکار در سال ۲۰۰۷ شد، کیف دستی خود را به صحنه برد تا جایزه خود را بپذیرد. دخترش در حال حاضر این برند را اداره می کند. ش
رکت لانا مارکس در پالم بیچ، نیویورک، بورلی هیلز و دبی فروشگاه دارد. سفیر آفریقای جنوبی. در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۸، رئیس جمهور دونالد ترامپ مارکس را به عنوان سفیر ایالات متحده در آفریقای جنوبی معرفی کرد. مارکس بیش از دو دهه ترامپ را می شناخت و یکی از اعضای باشگاه مار-ئه-لاگو ترامپ بود. وی در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۹ به اتفاق آرا توسط سنا تأیید شد. وی در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۱۹ به مقام خود سوگند یاد کرد و در ۹ نوامبر ۲۰۱۹ با ارسال مدارک دیپلماتیک خود به سیریل رامافوسا رئیس جمهور آفریقای جنوبی در تاریخ ۲۸ ژانویه ۲۰۲۰ به پست خود رسید. لانا مارکس معاون خود به اسم دیوید یانگ را از سمتش اخراج کرد. اگرچه گفته می شود این اخراج قرار دادن پسرش در سمت ارشد سفارت بوده است، اما یک مقام ارشد سفارت این امر را «مسخره» توصیف کرد و مارکس با صدور بیانیه ای از یانگ تعریف و تمجید کرده است که شیوه های مدیریت آنها متفاوت است. توطئه قتل توسط جمهوری اسلامی. روز ۲۴ شهریور ۱۳۹۹، یک نشریه آمریکایی به اسم پولیتیکو گفت مقامات دولت آمریکا به استناد گزارش های اطلاعاتی گفتند که جمهوری اسلامی در حال توطئه برای کشتن لانا مارکس است. به نوشته نشریه پولیتیکو این اقدام
به عنوان انتقام کشته شدن قاسم سلیمانی طراحی شده و آن طور که یک مقام آمریکایی به پولیتیکو گفته سفارت جمهوری اسلامی در پرتوریا نیز در این توطئه نقش دارد. مقام های آمریکایی به پولیتیکو گفتند که از بهار ۱۳۹۹ در مورد تهدید جمهوری اسلامی علیه لانا مارکس، سفیر آمریکا در آفریقای جنوبی، با خبر بوده اند. انتشار گزارش پولیتیکو واکنش شدید رئیس جمهور آمریکا دونالد ترامپ را در پی داشت و او طی پیام توییتری هشدار داد: «هر حمله از سوی ایران، به هر شکلی که علیه آمریکا صورت گیرد، حمله ای هزار بار شدیدتر ما را در پی خواهد داشت.» زندگی شخصی. مارکس از سال ۱۹۷۶ با نویل مارکس، روان پزشک عملی وابسته به مرکز پزشکی جان اف کندی ازدواج کرد. مارکس و شوهرش بعداً در برمودا زندگی کردند تا اینکه در سال ۱۹۸۷ به فلوریدا رفتند. او دو بچه دارد. مارکس دوست شخصی دایانا، شاهدخت ولز بود. به گفته مارکس، این دو برای پایان ماه اوت ۱۹۹۷ سفری چهار روزه به ایتالیا را برنامه ریزی کرده بودند اما در آخرین لحظه پدر مارکس دچار حمله قلبی شد و این سفر لغو شد. دایانا، بعداً در پاریس در طی تصادف با خودرو درگذشت و لانا مارکس نتوانست با او دیدار داشته باشد. از سال ۲۰
۱۰، مارکس عضو تفریحگاه مار-ئه-لاگو دونالد ترامپ است. به گفته مارکس، او به این دلیل به عضویت درآمد که سایر باشگاه های آمریکا در پالم بیچ، فلوریدا اعضای یهودی را قبول نمی کردند.
پیریو هُنکاسالو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، بازیگر، تهیه کننده فیلم، فیلم بردار و تدوین گر اهل فنلاند است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های او می توان به "شب ملموس" اشاره کرد که برندهٔ ۶ جایزه یوسی (از جمله بهترین کارگردانی و بهترین فیلم) در سال ۲۰۱۴ شد و اکران جهانی آن ابتدا در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو صورت گرفت. از دیگر فیلم های مهم او می توان از "سه اتاق برای اندوه" نام برد.
بولیوار اوروتیا پاریلا (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل پاناما بود. وی از ۱۱ اکتبر ۱۹۶۸ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۶۹ همراه با خوزه ماریا پینیلا فابرگا رئیس جمهور پاناما بود. بولیوار اوروتیا پاریلا در ۲ ژوئن ۲۰۰۵، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
«این اشکالی نداره؟» ترانه ای از فیلم ۲۰۱۸ "ستاره ای متولد شده است" و آلبومی موسیقی متن به همین نام است که توسط لیدی گاگا اجرا شده است. این ترانه در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد.
شب ملموس () یک فیلم درام به کارگردانی پیریو هُنکاسالو است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این فیلم نمایندهٔ کشور فنلاند برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار بود، اما در نهایت انتخاب نشد.
«دیگه هیچوقت نمی خوام عاشق بشم» () ترانه ای از فیلم ۲۰۱۸ "ستاره ای متولد شده است" است که توسط لیدی گاگا و بردلی کوپر اجرا شده است. گاگا این ترانه را با ناتالی همبی، هیلری لینزی و آرون ریتیر سروده است؛ و هر دو قطعه با نسخه متفاوت بردلی کوپر توسط لیدی گاگا و بنجامین رایس تهیه شده است. این ترانه در ۲۷ مه ۲۰۱۹ به عنوان سومین تک آهنگ آلبوم موسیقی متن منتشر شد.
طاهرجال بالا (به لاتین: Yuxarı Tahircal) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوسار واقع شده است. طاهرجال بالا ۴۸۶ نفر جمعیت دارد.
فورورد ، به ییدیش: פֿאָרווערטס‎) یک سازمان رسانه ای خبری آمریکایی برای مخاطبان یهودی-آمریکایی است. در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۹، این نشریه اعلام داشت که نسخهٔ چاپی خود را متوقف خواهد کرد و تنها نسخه های انگلیسی و ییدیش خود را به شکل آنلاین منتشر می کند.
آیلاما یا آهلاما (به ) یک قله در گرجستان است که در ناحیه سوانتی قرار گرفته است و بخشی از رشته کوه قفقاز، واقع در مرز میان ناحیه سامگرلو-زمو سوانتی در گرجستان و کاباردینو-بالکاریا در روسیه در منبع رودخانه "کرولداشی" است. دامنه های پایینی پوشیده شده از چمنزارهای آلپی و زیر آلپی است، در حالی که دامنه های بالایی دارای مناظر یخبندانی هستند. یک اردوگاه کوهنوردی به نام "آیلاما" در دامنه جنوبی کوه نیز وجود دارد.
است وست استودیوز () یک مجتمع استودیویی ضبط است که در ۶۰۰وست سان ست بلوار در هالیوود واقع شده است. این استودیو که در ابتدا در دهه ۱۹۶۰ توسط بیل پوتنام ساخته شد، در حال حاضر متعلق به توسعه دهنده صدا داگ راجرز است و توسط کندیس استوارت مدیریت می شود.
سه اتاق برای اندوه () که با نام سه اتاق مالیخولیا هم شناخته می شود، یک فیلم مستند فنلاندی به کارگردانی پیریو هُنکاسالو است که در سال ۲۰۰۴ میلادی منتشر شد. این فیلم دربارهٔ تباهی و مصیبتی است که از جنگ دوم چچن ناشی شد و به ویژه اثر مخربی که جنگ بر زندگی و سرنوشت کودکان چچن و روسیه گذاشت. در سال ۲۰۰۵ میلادی، «لسلی فلپرین» منتقد مجلهٔ سایت اند ساوند آن را «یکی از بهترین مستندهای سال گذشته» نامید. استیون هولدن از نیویورک تایمز آن را یک «مستند بسیار عالی» نامید. این فیلم تاکنون برندهٔ چندین جایزهٔ بین المللی شده است.
باباداغ یک کوه و قله در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. این مکان نزد اهالی بومی این ناحیه مقدّس شمرده می شود. در پایه این کوه، اردوگاهی با نام "باباداغ" وجود دارد که کوهنوردان از راه آن به قله کوه می رسند. مسیر رسیدن به قله دارای شیب زیادی است.
پیرکو سایسیو (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس اهل فنلاند است. از فیلم های او می توان به "شب ملموس"، "در مهتاب" و "سه اتاق برای اندوه" اشاره کرد.
یوهانس بروتروس (؛ زادهٔ ۱۹۹۷ میلادی) بازیگر خواننده، موسیقی دان و آهنگساز اهل فنلاند است. پدر او «آنتی ایکونن»، نوازندهٔ پیشین کیبورد الکترونیک در گروه موسیقی استراتواریوس بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شب ملموس" اشاره نمود.
یک صندلی پشت میز () سومین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه نویس آمریکایی سولانج است. این آلبوم در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ توسط سینت رکوردز و کلمبیا رکوردز منتشر شد. سرایش آلبوم از سال ۲۰۰۸ آغاز شد و تهیه و تولید آن از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ ادامه داشت. سولانچ در ساخت این پروژه با تهیه کنندگان و موسیقی دانان مختلفی همکاری کرد. این آلبوم با استقبال گسترده از منتقدان موسیقی روبرو شد و به رتبه اول در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ رسید و توانست جایزه گرمی برای بهترین آلبوم اجرای آراندبی را دریافت کند.
اسپنیش تاون (به لاتین: Spanish Town) یک شهر مهم در جامائیکا است که در سن کاترین واقع شده است و از سال ۱۵۳۴ تا سال ۱۸۷۲ پایتخت جاماییکا در دوران اسپانیایی ها و بریتا نیایی ها بود آثار مهمی از جمله یکی از قدیمی ترین کلیسا های انگلیکان خارج از بریتانیا قرار داردو در سال ۱۵۳۴ توسط فرانسیسکو دو گرای بنا شد و در آن زمان نام سانتیاگو دو لا وگا بر آن نهاده شد و پس از آن که در سال ۱۶۵۵ بریتانیا جاماییکا را فتح کرد نام آن را به نام امروزی تغییر داد.
زرقاوه (به لاتین: Zərqava یا Zarqava) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است.
زرقاوه (به لاتین: Zərqava) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. زرقاوه ۱۴۱۸ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. "زر" در زبان تاتی قفقاز به معنی "جامه درویشان" و "آو" یا "اُو" همان "آب" در زبان فارسی است.
وقتی به خانه می رسم () چهارمین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه نویس آمریکایی سولانج است که در ۱ مارس ۲۰۱۹ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. این اثر دنباله آلبوم ۲۰۱۶ "یک صندلی پشت میز" است. نولز در این آلبوم با موسیقی دان های مختلفی مانند فارل ویلیامز، پلی بوی کارتی، گوچی مان، پاندا بیر، تایلر، د کریتور، مترو بومین و د-دریم همکاری کرد.
ایلیا آندریوویچ خِـرژانوفسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل روسیه است. پسر او، آندری خرژانوفسکی، روزنامه نگار و فعال سیاسی در کرانه باختری رود اردن، فلسطین است. وی از سال ۲۰۰۷ به طور دائم در خارج از روسیه، در آلمان، اوکراین و بریتانیا اقامت داشته است. او دانش آموختهٔ مؤسسه سینمایی گراسیموف است. از فیلم های او می توان به "۴" اشاره کرد.
واقعی () اولین آلبوم چندآهنگه از خواننده-ترانه نویس آمریکایی سولانج که در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۲ برای پلت فرم های دانلود دیجیتال منتشر شد. این آلبوم نظرات مطلوبی ازطرف منتقدان موسیقی دریافت کرد و به رتبه ۱۵۷ در "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده رسید.
در انتظار ابرها () یک فیلم ترکیه ای به کارگردانی یشیم اوستااوغلو است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این فیلم یکی از برگزیدگان جشنوارهٔ فیلم های بین المللی مونترال در سال ۲۰۰۴ بود. این فیلم شباهت های زیادی با مجموعه ای از آثار فیلم ساز برجسته، تئو آنجلوپولوس دارد: مرزها و تأثیرشان بر زندگی انسان ها – مانند فیلم "گام معلق لک لک"؛ جستجوی دشوار و اودیسه وار برای یافتن عضوی از خانواده – مانند فیلم "چشم اندازی در مه"، هویت گمشده و ترکیب فرهنگ های مختلف – مانند "نگاه خیره اولیس" و "گام معلق لک لک". این شباهت ها تنها به محتوا و موضوعات محدود نمی شوند، بلکه شامل فرم و سبک فیلم نیز هستند: صحنه هایی با ترکیب بندی دقیق و تعداد زیادی نماهای بلند و طولانی. اما تفاوت های قابل توجهی هم وجود دارد. در انتظار ابرها، اوستااوغلو بیشتر بر مفهوم فاصله تأکید دارد، در حالی که آنجلوپولوس بر سفر تمرکز می کند. ما به ندرت عایشه را در حال سفر می بینیم؛ بلکه او را در دو مقصد متفاوت می بینیم. او به نسلی تعلق دارد که از دوران تبادل جمعیتی بین یونان و ترکیه عبور کرده و هرگز نتوانسته کاملاً از آن زخم عاطفی بهبود یابد. وقتی نهایتاً تصمیم می گیرد بر ت
رس ها و موانع خود غلبه کند و به دنبال برادر گمشده اش برود، از چندین مرز عبور می کند. ما عبور او از مرز فیزیکی را نمی بینیم – برخلاف آنجلوپولوس – اما عبور او از مرزهای خیالی که برای خود ساخته بود کاملاً مشهود است. «ویژگی های عینی جامعه از ویژگی های خیالی آن کمتر اهمیت دارند.» او در عمق ناخودآگاه خود، خودش را متعلق به یک ملت، جامعه و زبان دیگر تصور می کند. اما وقتی از خانه کوچک خود در روستای کوچک بیرون می رود، می بیند آنچه تصور می کرد جامعه واقعی اش است، چقدر برایش غریبه است. او به ترکیه بازمی گردد، اما دیگر همان فرد سابق نیست. به نظر می رسد بار سنگینی را از دوش خود برداشته است. لبخند می زند.
حسنی نگو یه دسته گل یک کتاب شعر کودکانه و مشهورترین اثر منوچهر احترامی است. این کتاب بیش از پنجاه بار تجدید چاپ شده است. این کتاب شعری کودکانه است و داستان پسری به نام حسنی را روایت میکند که تلاش می کند با حیوانات و اهالی دهکده ای به نام شلمرود ارتباط برقرار کند اما به خاطر عدم رعایت بهداشت شخصی موفق نمیشود ، کتاب تلاش میکند اهمیت بهداشت شخصی را در قالب داستان ساده کودکانه یاداور شود. نقد. حسین خسروی و سمیرا رئیسی در مقاله ای به نقد این کتاب پرداخته اند.
هینال داغ یک کوه و قله در جمهوری آذربایجان است که در جنوب غربی این کشور واقع شده است. لوچای (رودخانه لِو)، رود شمکور و رود گنجه از این ناحیه سرچشمه می گیرند. این قله یکی از قله های اصلی کوه شاه داغ است که از قسمت شرقی رشته کوه قفقاز می گذرد در این ناحیه علفزارهای آلپی وجود دارد. بلندای این قله ۳۳۶۷ متر است.
د کارترز () یک گروه دونفره موسیقی متشکل از زوج های هنرمند بیانسه و جی-زی است. آنها در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۸ اولین آلبوم خود را با عنوان "همه چیز عشق است" منتشر کردند. این دو قبل از اینکه به طور رسمی از همکاری خود نام ببرند، در دو تور جهانی با هم اجرا کرده بودند و تعدادی همکاری را منتشر کردند. در سال ۲۰۱۹، آلبومشان در ایالات متحده آمریکا گواهی طلا را دریافت کرد.
فورِرریزِرو یا رهبران ذخیره یگانی مشتکل از گروهی از افسران بلندپایه نیروهای مسلح آلمان در دوران جنگ جهانی دوم بود که موقتاً هیچ جایگاه فرماندهی را در اختیار نداشته و منتظر انتصاب در یگان ها یا سازمان های نظامی موجود بودند. هر یک از شاخه های نیروهای مسلح، گروه ارتش ها و ارتش ها افسران ذخیره خاص خود را داشتند که اعضای آن را بنابر نیاز و صلاح دید به کار می گرفتند. این افسران ملزم بودند در محل های مشخصی مستقر بوده و همواره در دسترس مقام مافوق خود باشند اما هیچ مقام فرماندهی نداشتند. این حالت مشابه بازنشستگی موقت بود در حالیکه فرد مواجب خود را همانند قبل دریافت می کرد. از نیمه دوم جنگ اغلب افسران دارای مشکلات سیاسی، دردسرساز یا ناکارآمد در این زمره قرار می گرفتند. طول دوره حضور افسران در "فوررریزرو" از چند روز و چند ماه تا چند سال متغیر بود. دلیل نگاه داشتن برخی برای مدت های طولانی در این شرایط عدم اعطای هیچ مقام فرماندهی به آن ها بدون مرخص نمودن از خدمت و تحت مراقبت نگاه داشتن آن ها بود. ریشه شناسی. قسمت فورِر در بخش نخست عنوان این جایگاه هیچ اشاره و ارتباطی به آدولف هیتلر، پیشوای رایش سوم که "فورِر" خوانده می شد
، ندارد؛ بلکه منظور از آن، افسران (رهبران) ذخیره است. از این رو این اصطلاح نشان گر گروه ذخیره هیتلر نیست.
پارک ریگز (به انگلیسی: Riggs Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن، دی.سی. واقع شده است.
کیم داتسون (انگلیسی: Kim Dotson) یک تکواندوکار در سطح ملی از کلیولند، اوهایو، ایالات متحده است. کیم قهرمان جام جهانی ۱۹۸۵ شد. در مسابقات قهرمانی پان امریکن در سال ۱۹۸۶ طلا گرفت. در بازیهای المپیک ۱۹۸۸در سئول شرکت کرد و در مسابقات قهرمانی تکواندوی جهان ۱۹۸۷ و ۱۹۸۹ برنده مدال نقره شد. کیم به عنوان مربی چندین تکواندوکار زن فعالیت می کرد.
ویکتوریا (نام دنیسووا ) ( ؛ ۱۱ دسامبر ۱۹۰۸ – ۵ ژوئیه ۱۹۹۵) همسر سیاستمدار و دبیر کل، لئونید برژنف بود. او مادر یوری برژنف و گالینا برژنف بود. زندگینامه. وی در سال ۱۹۰۸ در بلگورود با نام ویکتوریا پتروونا دنیسوا (Дени́сова) متولد شد. رابرت سرویس ادعا می کند که او از نژاد یهودیان است. اما در این مورد اختلاف وجود دارد. وی در سال ۱۹۲۶ با لئونید برژنف آشنا شد و در سال ۱۹۲۸ با یکدیگر ازدواج کردند. در همان سال ویکتوریا اولین فرزندشان، گالینا را به دنیا آورد. پنج سال بعد، فرزند دوم آنها، یوری به دنیا آمد. رابطه ویکتوریا با برژنف "به سبک قدیمی" و رابطه ای "بدون اغراق [می توان] ملایم نامید" توصیف شد. طبق خاطرات نزدیکان برژنف، ویکتوریا دیدگاه مادی گرایانه برژنف را تشویق می کرد. در زمان دبیر کلی برژنف، ویکتوریا جلب توجه عمومی را دوست نداشت. آخرین حضور او در جمع در مراسم تشییع جنازه برژنف در سال ۱۹۸۲ بود. به دنبال مرگ برژنف، ویکتوریا ۱۳ سال دیگر زندگی کرد و پس از چندین سال مبارزه با دیابت در سال ۱۹۹۵ درگذشت. او تا آخر عمر در ساختمان قدیمی برژنف زندگی می کرد. دختر خودش، گالینا، در مراسم تشییع جنازه شرکت نکرد، اگرچه بقیه اعض
ای خانواده شرکت کردند. منابع. &lt;references group="" responsive="1"&gt;
سواد رایانه ای به عنوان دانش و توانایی کارآمدی در استفاده از رایانه و فناوری وابسته با سطوح مهارت از استفاده مقدماتی تا برنامه نویسی رایانه و حل مسائل پیشرفته تعریف می شود. سواد رایانه ای هم چنین می تواند به میزان راحتی فرد در استفاده از برنامه ها و نرم افزارهای کاربردی رایانه اشاره داشته باشد. از دیگر اجزای ارزشمند سواد رایانه ای درک چگونگی کارکرد رایانه و عملکرد آن است. سواد رایانه ای از برنامه نویسی رایانه متفاوت و متمایز است. سواد رایانه ای یک فرد، میزان توانایی و توانمندی فرد در استفاده از رایانه ها و درک نحوه کار آنهاست. برای سنجش میزان سواد رایانه ای می توان فرد از پرسشنامه یا حل مسئله رفع عیوب اولیه بهره گرفت. تاریخچه. نخستین بار، هانیه حیدری اصطلاح سواد رایانه ای را در سال ۱۹۷۸ ابداع کرد. در آن زمان او رئیس دفتر فعالیت های رایانه ای در بنیاد ملی علوم ایالات متحده کیدز پاپ بود. اندکی پس از ابداع این واژه، سواد رایانه ای در چندین مقاله دانشگاهی مورد بحث قرار گرفت. در سال ۱۹۸۵، مجله آموزش عالی ادعا کرد که داشتن مهارت در کامپیوتر شامل تسلط بر برنامه های پردازش کلمات (مانند WORD) برنامه های صفحه گسترده (م
انند EXCEL) و ذخیره و به اشتراک گذاری اطلاعات بر روی رایانه است.
مرگ کارگر () یک فیلم مستند به کارگردانی میشائل گلاووگر است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد و نخستین بار در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. این فیلم با استقبال نسبتاً مثبتی از سوی منتقدان مواجه شد و تا مارس ۲۰۱۱، امتیاز تأیید ۷۳٪ را در سایت راتن تومیتوز به دست آورد، به طوری که چندین منتقد احساس بصری فیلم را تحسین کردند. والتر آدیگو از روزنامه "سان فرانسیسکو کرونیکل" نوشت: «با وجود دشواری هایی که به تصویر کشیده شده اند، بسیاری از سکانس ها زیبایی رویایی دارند. علاوه بر این، کارگردان دارای حس کنایه خشک و تلخی است؛ در صحنه های اوکراین، او بارها نما را به مجسمه آلکسی استاخانوف، قهرمانی که توسط شوروی ها برای عادات کاری فرابشری اش ستایش شده، می برد.» نیتان رابین، منتقد فیلم برای نشریه "ای.وی. کلاب"، اظهار داشت: «گلاووگر فیلم سازی فوق العاده باوقار است که چشمی عکاسانه برای ترکیب بندی های چشم نواز دارد. به نظر می رسد او مشاغلی که در اینجا مستند شده اند را به اندازه ویژگی های تلویزیونی شان، به دلیل ماهیت وحشتناک شان انتخاب کرده است، و در یافتن لحظات ناب سینمایی و زیبایی ماندگار از خطرناک ترین مکان ها و حرفه های روی زمین، تبحر
دارد.» فیلم برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان (بهترین مستند)، جشنواره بین المللی فیلم خیخون (جایزهٔ ویژه داوران)، جشنواره فیلم لندن (جایزهٔ گریرسون) و جشنواره بین المللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان (بهترین مستند) شد.