Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بانسن یک هیولا است یک مجموعه تلویزیونی انیمیشنی آمریکایی است که بوچ هارتمن برای شبکه نیکلودئون ایجاد کرده است. این انیمیشن بر حول یک هیولای عجیب و غریب کوچک به نام بانسن می چرخد که شروع ب تحصیل در مدرسه راهنمایی در بین انسان ها می کند که قبلاً فقط انسانها را می پذیرفت. علی رغم تعصب نسبت به بانسن، او با پسری انسانی به نام مایکی مونرو و دختری به نام «دارسی» دوست می شود. در همین حال دختری به نام آماندا در مدرسه آنها در درس می خواند که می خواهد بانسن را از صحنه روزگار محو کند. این انیمیشن در سال ۱۳۹۸ شمسی توسط شبکه ماهواره ای فارسی زبان ام بی سی پرشیا به زبان فارسی دوبله شده است و هرسال از این شبکه پازپخش می شود.
در علوم کامپیوتر مسئله های خواننده ها- نویسنده ها مثال هایی از یک مشکل محاسباتی شایع در بحث همروندی هستند. حداقل سه نوع مسئله در این رابطه وجود دارد که با شرایطی در ارتباط است که در آن چندین ریسه در حال اجرا به طور همزمان سعی می کنند تا در یک لحظه به منبع مشترکی دست پیدا کنند. برخی ریسه ها ممکن است بخوانند و برخی دیگر ممکن است بنویسند، با این محدودیت که هیچ ریسه ای در حالی که ریسه دیگری در حال نوشتن در منبع مشترک است، امکان دسترسی به منبع مشترک را چه برای خواندن و چه برای نوشتن نداشته باشد. به طور خاص، ما می خواهیم تا مانع از این شویم که بیش از یک ریسه به طور همزمان منبع مشترک را تغییر ندهند و دو یا بیش از دو خواننده اجازه دسترسی به منبع مشترک را به صورت همزمان داشته باشند. یک قفل خواننده ها-نویسنده نوعی ساختمان داده ای است که یک یا بیش از یک مسئله خواننده ها-نویسنده ها را حل می کند. اولین مسئله خواننده و نویسنده ها. فرض کنید که ما یک ناحیه مشترک حافظه (ناحیه بحرانی) با محدودیت های اساسی ذکر شده در بالا داریم. این امکان وجود دارد تا داده مشترک را در پشت یک انحصار متقابل، mutex، حفاظت کنیم. در این حالت دو ریسه
به طور همزمان نمی توانند به داده دسترسی پیدا کنند. با این حال، این راه حل بهترین راه حل نیست؛ زیرا این امکان وجود دارد که یک خواننده مثلاً با نام R1 قفل را داشته باشد و سپس خوانندهٔ دیگری مثلاً با نام R2 درخواست دسترسی کند. منطقی نیست که R2 منتظر بماند تا R1 کارش تمام شود و سپس عملیات خواندن را شروع کند، در عوض، R2 باید این اجازه را داشته باشد که همزمان با R1 منبع را بخواند؛ زیرا عملیات خواندن موجب تغییر داده نمی شود؛ بنابراین خواندن های همزمان بی خطر هستند. این شرایط انگیزه ای برای حل اولین مشکل خواننده ها- نویسنده ها هست که در آن محدودیت هایی اضافه می شود که اگر منبع مشترک در حال حاضر برای خواندن باز باشد، هیچ خواننده ای نباید منتظر بماند. به این راه حل، اولویت خواننده ها می گویند و کد آن در زیر نشان داده شده است: semaphore resource=1; semaphore rmutex=1; readcount=0; resource.P() is equivalent to wait(resource) resource.V() is equivalent to signal(resource) rmutex.P() is equivalent to wait(rmutex) rmutex.V() is equivalent to signal(rmutex) writer() { resource.P(); //Lock the shared file for a writer &lt;C
RITICAL Section&gt; // Writing is done &lt;EXIT Section&gt; resource.V(); //Release the shared file for use by other readers. Writers are allowed if there are no readers requesting it. reader() { rmutex.P(); //Ensure that no other reader can execute the &lt;Entry&gt; section while you are in it &lt;CRITICAL Section&gt; readcount++; //Indicate that you are a reader trying to enter the Critical Section if (readcount == 1) //Checks if you are the first reader trying to enter CS resource.P(); //If you are the first reader, lock the resource from writers. Resource stays reserved for subsequent readers &lt;EXIT CRITICAL Section&gt; rmutex.V(); //Release // Do the Reading rmutex.P(); //Ensure that no other reader can execute the &lt;Exit&gt; section while you are in it &lt;CRITICAL Section&gt; readcount--; //Indicate that you are no longer needing the shared resource. One fewer reader if (readcount == 0) //Checks if you are the last (only) reader who is reading the shared file resource.V(); //If you are last reader,
then you can unlock the resource. This makes it available to writers. &lt;EXIT CRITICAL Section&gt; rmutex.V(); //Release در این راه حل برای مسئله خواننده ها/ نویسنده ها، اولین خواننده باید منبع (فایل مشترک) را قفل کند، البته اگر منبعی وجود داشته باشد. زمانی که فایل در برابر نویسنده ها قفل شد، خواننده های بسیار دیگری، بدون اینکه مجبور باشند قفل آن را مجدداً باز کنند، می توانند از آن استفاده کنند. قبل از ورود به ناحیه بحرانی، هر خوانندهٔ جدید باید از منطقه ورود عبور کند. با این حال، ممکن است در یک لحظه فقط یک خواننده در منطقه ورود وجود داشته باشد. این کار برای این انجام می شود تا شرایط رقابتی بین خواننده ها به وجود نیاید (در این بستر، شرایط رقابتی شرایطی است که در آن دو یا بیش از دو ریسه به طور همزمان از خواب بیدار می شوند و تلاش می کنند تا وارد بخش بحرانی شوند؛ بدون محدودیت های بیشتر، این رفتار نامعین است؛ یعنی دو خواننده به صورت همزمان readcount را افزایش می دهند و هر دو سعی می کنند تا منبع را قفل کنند. این کار موجب می شود تا یک خواننده مسدود شود). برای عملی کردن این روش هر خواننده که وارد بخش ورود می شود،
بخش ورود را برای خودش قفل می کند تا زمانی که کارش تمام شود. در طی این زمان، خوانندهٔ مذکور منبع را قفل نمی کند، و فقط منطقه ورود را قفل می کند تا هیچ خواننده دیگری در حالی که او در داخل آن قرار دارد، نتواند وارد این بخش شود. زمانی که خوانندهٔ مذکور اجرای منطقهٔ شروع را به پایان رساند، با سیگنال دهی به mutex قفل آن را باز می کند. سیگنال دهی از طریق ()mutex.V در کد بالا انجام می شود. برای بخش خروج نیز وضعیت همین است. در یک لحظه بیش از یک خواننده نمی تواند در بخش خروج قرار بگیرد، بنابراین هر خواننده ای قبل از استفاده از بخش خروج باید بخش خروج را در اختیار بگیرد و قفل کند. زمانی که اولین خواننده در بخش ورود هست، منبع را قفل خواهد کرد. با این کار، هیچ نویسنده ای اجازهٔ دسترسی به آن را نخواهد داشت. خواننده های بعدی فقط می توانند از منبع قفل شده (در برابر نویسنده ها) استفاده کنند. خواننده ای که آخر از همه تمام می کند (توسط متغیر readcount نشان داده می شود) باید قفل منبع را باز کند تا منبع در اختیار نویسندگان قرار بگیرد. در این روش هر نویسنده ای باید به طور جداگانه مالکیت منبع را در اختیار بگیرد. این بدان معنا است که
تعداد زیادی از خواننده های متوالی، بعداً می توانند دسترسی تمام نویسنده های بالقوه را به منبع قفل کنند و آنها را با قحطی منبع مواجه سازند. علت این پدیده این است که بعد از اینکه اولین خواننده منبع را قفل کرد، هیچ نویسنده ای نمی تواند آن را قفل کند، تا زمانی که آزاد شود و فقط توسط آخرین خواننده آزاد خواهد شد. از این رو این راه حل منصفانه نیست. دومین مسئله خواننده ها-نویسنده ها. راه حل اول بهترین راه حل نبود، زیرا این امکان وجود داشت که یک خواننده مثلاً R1 دارای قفل باشد، یک نویسنده مثلاً W منتظر قفل باشد و سپس یک خواننده مثلاً R2 درخواست دسترسی کند. منصفانه نیست که R2 به طور ناگهانی و قبل از W داخل شود؛ اگر این اتفاق به اندازه کافی رخ دهد، W دچار قطعی منبع خواهد شد. درست این است که W در اسرع وقت شروع شود. این امر انگیزه ای است برای راه حل مسئله دوم خواننده ها- نویسنده ها که در آن این محدودیت افزوده می شود که هیچ نویسنده ای، زمانی که به صف وارد شد، نباید بیش از حد ضروری منتظر بماند. به این راه حل، ارجحیت نویسندگان نیز گویند. یک راه حل برای سناریوی ارجحیت نویسندگان به شکل زیر است: int readcount, writecount; //(in
itial value = 0) semaphore rmutex, wmutex, readTry, resource; //(initial value = 1) //READER reader() { &lt;ENTRY Section&gt; readTry.P(); //Indicate a reader is trying to enter rmutex.P(); //lock entry section to avoid race condition with other readers readcount++; //report yourself as a reader if (readcount == 1) //checks if you are first reader resource.P(); //if you are first reader, lock the resource rmutex.V(); //release entry section for other readers readTry.V(); //indicate you are done trying to access the resource &lt;CRITICAL Section&gt; //reading is performed &lt;EXIT Section&gt; rmutex.P(); //reserve exit section - avoids race condition with readers readcount--; //indicate you're leaving if (readcount == 0) //checks if you are last reader leaving resource.V(); //if last, you must release the locked resource rmutex.V(); //release exit section for other readers //WRITER writer() { &lt;ENTRY Section&gt; wmutex.P(); //reserve entry section for writers - avoids race conditions writecount++; //report y
ourself as a writer entering if (writecount == 1) //checks if you're first writer readTry.P(); //if you're first, then you must lock the readers out. Prevent them from trying to enter CS wmutex.V(); //release entry section resource.P(); //reserve the resource for yourself - prevents other writers from simultaneously editing the shared resource &lt;CRITICAL Section&gt; //writing is performed resource.V(); //release file &lt;EXIT Section&gt; wmutex.P(); //reserve exit section writecount--; //indicate you're leaving if (writecount == 0) //checks if you're the last writer readTry.V(); //if you're last writer, you must unlock the readers. Allows them to try enter CS for reading wmutex.V(); //release exit section در این روش ارجحیت به نویسندگان داده می شود، که با مجبور کردن هر خواننده برای قفل کردن و آزاد کردن سمافور readTry به صورت جداگانه میسر می شود. از سوی دیگر، نویسندگان مجبور نیستند که به طور جداگانه آن را قفل کنند. فقط اولین نویسنده readTry را قفل می کند، سپس تمام نویسنده های بعدی می توانند به سادگی و پس از آ
زاد شدن منبع توسط نویسنده قبلی از آن استفاده کنند. آخرین نویسنده باید سمافور را آزاد کند تا دروازه برای خواننده ها باز شود که بتوانند بخوانند. اگر سمافور قبلاً توسط یک نویسنده ست شده باشد، هیچ خواننده ای نمی تواند درگیر بخش ورود شود. خواننده باید منتظر بماند تا آخرین نویسنده قفل منبع و سمافورهای readTry را باز کند. از سوی دیگر، اگر یک خواننده ی خاص سمافور را قفل کرده باشد، به هرگونه نویسنده ی هم روند بالقوه این علامت را می دهد که یک خواننده در بخش ورود قرار دارد. بنابراین، نویسنده منتظر می ماند تا خواننده readTry آزاد کند و سپس نویسنده بلافاصله آن را برای خودش و برای تمام نویسندگان بعدی قفل میکند. با این وجود، نویسنده قادر نخواهد بود تا زمانی که خواننده کنونی منبع را آزاد نکرده است، به منبع دسترسی پیدا کند و منبع زمانی آزاد می شود، که خواننده مذکور کارش با منبع در ناحیه بحرانی تمام شده باشد. هم نویسنده و هم خواننده در منطقه ورود خود می توانند سمافور منبع را قفل کنند. البته برای انجام این کار، باید ابتدا سمافور readTry را قفل کنند که فقط یکی از آنها در هر لحظه می تواند این کار را انجام دهد. اگر هیچ نویسنده ای
برای دسترسی به منبع وجود نداشته باشد (شرایطی که توسط وضعیت سمافور readTry به خواننده نشان داده می شود)، آنگاه خواننده ها منبع را قفل نخواهند کرد. این کار از این جهت انجام می شود تا به یک نویسنده اجازه داده شود تا بلافاصله و به محض اینکه خواننده کنونی خواندن را تمام کرد، کنترل منبع را به دست گیرد. در غیر این صورت، نویسنده مجبور خواهد بود تا منتظر صفی از خواننده ها بماند تا کارشان تمام شود و آخرین خواننده بتواند قفل سمافور readTry را باز کند. به محض اینکه یک نویسنده نمایان میشود سعی می کند تا readTry را ست کند و در آنجا متوقف می شود و منتظر می ماند تا خواننده کنونی readTry را آزاد کند. سپس، به محض اینکه خواننده کنونی خواندنش تمام شد، کنترل منبع را به دست می گیرد و و مانع از ورود تمام خواننده های بعدی خواهد شد. تمام خواننده های بعدی در سمافور readTry متوقف می شوند و منتظر می مانند تا نویسنده کارش با منبع تمام شود و با آزاد کردن readTry دروازه را باز کند. اشیاء rmutex و wmutex دقیقاً مشابه با راه حل اول مورد استفاده قرار می گیرند. تنها هدف آن ها اجتناب از شرایط مسابقه ای بین خواننده ها و نویسنده ها است، که این شر
ایط رقابتی در بخش های ورودی یا خروجی آن ها به وجود می آید. سومین مسئله خواننده ها- نویسنده ها. در حقیقت راه حل هایی که توسط هر دو بیان های مسئله به صورت غیر مستقیم ارائه شد، می تواند منجر به قحطی منبع شود؛ راه حل اول ممکن است نویسنده ها را در صف با قحطی مواجه کند، و راه حل دوم ممکن است خواننده ها را با قحطی مواجه کند. بنابراین مسئله ی سوم خواننده ها- نویسنده ها گاهی مطرح می شود و محدودیت هایی را برقرار می کند که بر پایه آن هیچ ریسه ای نباید گرسنگی بکشد؛ این بدان معنا است که عملیات به دست آوردن یک قفل برای داده مشترک همیشه در یک بازه زمانی محدود شده خاتمه می یابد. یک راه حل که هم برای خواننده ها و هم برای نویسنده ها منصفانه باشد، می تواند به شکل زیر باشد: int readcount; // init to 0; number of readers currently accessing resource // all semaphores initialised to 1 semaphore resource; // controls access (read/write) to the resource semaphore rmutex; // for syncing changes to shared variable readcount semaphore serviceQueue; // FAIRNESS: preserves ordering of requests (signaling must be FIFO) //READER reader() {
&lt;ENTRY Section&gt; serviceQueue.P(); // wait in line to be serviced rmutex.P(); // request exclusive access to readcount readcount++; // update count of active readers if (readcount == 1) // if I am the first reader resource.P(); // request resource access for readers (writers blocked) serviceQueue.V(); // let next in line be serviced rmutex.V(); // release access to readcount &lt;CRITICAL Section&gt; //reading is performed &lt;EXIT Section&gt; rmutex.P(); // request exclusive access to readcount readcount--; // update count of active readers if (readcount == 0) // if there are no readers left resource.V(); // release resource access for all rmutex.V(); // release access to readcount //WRITER writer() { &lt;ENTRY Section&gt; serviceQueue.P(); // wait in line to be serviced resource.P(); // request exclusive access to resource serviceQueue.V(); // let next in line be serviced &lt;CRITICAL Section&gt; // writing is performed &lt;EXIT Section&gt; resource.V(); // release resource access for next reader/write
r این راه حل فقط در صورتی می تواند شرایط "هیچ ریسه ای نباید گرسنگی بکشد" را برآورده کند که سمافور ها در هنگام مسدود کردن و آزاد کردن ریسه ها، ترتیب "اولین ورود- اولین خروج" را حفظ کنند. در غیر این صورت، برای مثال یک نویسنده مسدود شده، در شرایطی که چرخه ای از سایر نویسنده ها سمافور را قبل از نویسنده ی مذکور کاهش دهند، ممکن است تا ابد مسدود شده باقی بماند. ساده ترین مسئله خواننده- نویسنده. ساده ترین مسئله خواننده -نویسنده که فقط از دو سمافور استفاده میکند و نیازی نیست تا آرایه ای از خواننده ها، داده ی بافر را بخوانند. دقت کنید که این راه حل به این دلیل ساده تر از مورد کلی است که شبیه مسئله بافر محدود شده است و بنابراین فقط تعداد n خواننده اجازه پیدا می کنند که به صورت موازی وارد شوند. در اینجا n اندازه بافر است. الگوریتم. ۱. به دلیل سمافور خواندن، خواننده بعد از نویسنده اجرا می شود. ۲. زمانیکه سمافور نوشتن به صفر می رسد، نویسنده نوشتن را متوقف می کند. ۳. زمانیکه سمافور خواندن به صفر می رسد، خواننده خواندن را متوقف می کند. در نویسنده، مقدار سمافور نوشتن به سمافور خواندن داده می شود و در خواننده، مقدار خواندن به
نوشتن داده می شود ( در هنگام کامل شدن حلقه ).
ستاره های آرزوها یا درامای کامل: همه ستاره ها با (مخفف TDAS)فصل پنجم مجموعه تلویزیونی انیمیشنی کانادایی آرزوها است، که اولین نمایش خودرا از ۹ ژانویه ۲۰۱۴ در کانال Teletoon درکشورش کانادا انجام داد. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ از شبکه کارتون نت ورک در ایالات متحده پخش شد.
خیالا عبدالله (به ؛ متولد ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۳) یک بازیکن شطرنج آذربایجانی است که عنوان استاد بزرگ زن را دارد. حرفه شطرنج. در سال ۲۰۱۰ خیالا عبدالله در باتومی در مسابقات قهرمانی جوانان شطرنج اروپا در رده سنی زیر ۱۸ سال برنده مدال برنز شد. وی در سال ۲۰۱۱ به مقام قهرمانی شطرنج جوانان آذربایجان در رده سنی زیر ۱۸ سال دست یافت و در رده سنی زیر ۲۰ سال مقام دوم را کسب کرد. در سال ۲۰۱۲ خیالا عبدالله دوباره در مسابقات شطرنج جوانان آذربایجان در رده سنی زیر ۲۰ سال مدال نقره را از آن خود کرد. دو بار برنده مسابقات شطرنج زنان آذربایجان (۲۰۱۳، ۲۰۱۴). خیالا عبدالله در مسابقات المپیاد شطرنج زنان برای آذربایجان بازی کرد: خیالا عبدالله در مسابقات شطرنج تیمی اروپا برای آذربایجان بازی کرد: در سال ۲۰۱۰، فدراسیون جهانی شطرنج به او عنوان استاد بین المللی زنان (WIM) و در سال ۲۰۱۵ - عنوان استادبزرگ زنان (WGM) را اعطا کرد.
فوکوشیما ۵۰ () یک فیلم درام فاجعه ای ژاپنی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی ستسورو واکاماتسو و نویسندگی یویچی مائکاوا است. این فیلم با بازی کویچی ساتو و کن واتانابه دربارهٔ گروهی از کارمندان است که وظیفه رسیدگی به ذوب راکتور نیروگاه هسته ای فوکوشیما دایچی پس از زمین لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو را بر عهده دارند. این فیلم بر اساس کتاب ریوشو کادوتا با عنوان "در آستانه: داستان داخل فوکوشیما دایچی" ساخته شده و اولین فیلم ژاپنی است که این فاجعه را به تصویر می کشد. تولید. فیلم برداری در نوامبر ۲۰۱۸ آغاز شد. تولید آن نیز در مه ۲۰۱۹ آغاز شد. بازتاب ها. مارک شیلینگ از "ژاپن تایمز" نقد مثبتی به این فیلم داد و گفت: «این فیلم با جسارت تلاش می کند تا حقایق را از طریق ذهنیت اپراتورهای کارخانه بیان کند.»
فوکوشیما ۵۰ () نام مستعاری است که توسط رسانه های انگلیسی زبان به گروهی از کارکنان نیروگاه هسته ای شماره یک فوکوشیما داده شده است. به دنبال زمین لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو در ۱۱ مارس ۲۰۱۱، یک سری حادثه اتمی فوکوشیما ۱ منجر به ذوب هسته های سه رآکتور اتمی شد. این ۵۰ کارمند، پس از تخلیه ۷۵۰ کارگر دیگر، در محل باقی ماندند. نگاه اجمالی. به دنبال زمین لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو، مسئولان نیروگاه فوکوشیما در ژاپن غیر از ۵۰ نفر کارشناس فنی، مابقی کارکنان نیروگاه را از محل تأسیسات اتمی دور کرده اند. در نیروگاه فوکوشیما، تا زمان وقوع زمین لرزه و سونامی، حدود ۸۰۰ نفر کار می کرده اند. شرکت «تپکو»، که اداره کنندهٔ این نیروگاه است، پس از انفجارها و آتش سوزی هایی که رخ داد، کارکنان را غیر از ۵۰ نفر از محل نیروگاه دور کرد. تا شعاع ۲۰ کیلومتری نیروگاه حدود ۲۰۰ هزار نفر به مکانی امن انتقال داده شده اند. چهار روز بعد از سونامی در ۱۶ مارس خطر انفجار و آتش سوزی در رآکتورها به جایی رسید که ۵۰ نفر کارشناس باقی مانده نیز می بایستی برای مدتی نیروگاه را ترک می کردند. ستایش. مردم ژاپن با نگرانی و ستایش، نظاره گر کار ۵۰ کارشناس فنی بودند که
با از جان گذشتگی می کوشیدند مانع از یک فاجعهٔ اتمی شوند. این گروه ۵۰ نفرهٔ ملبس به پوشش حفاظتی، در حوزه ای کار می کردند که آغشته به ذرات رادیواکتیو بود. تمام تلاش این گروه بر روی خنک کردن میله های سوخت هسته ای متمرکز بود تا مانع از ذوب آنها و انفجار درون قلب رآکتورها شوند. نائوتو کان، نخست وزیر ژاپن در آن زمان گفت که دولت ژاپن خود را مدیون تلاش و پشتیبانی این گروه می داند. او، با قدردانی از کارکنانی که در نیروگاه فوکوشیما کار می کردند، گفت که آنها «بی آنکه به خطر بیاندیشند» کار خود را انجام می دهند. رهبر تیم، «ماسائو یوشیدا»، در سال ۲۰۱۳ بر اثر سرطان مری درگذشت، اما این سرطان احتمالاً ارتباطی با واقعه فوکوشیما نداشت، زیرا پیشرفت آن ۵ تا ۱۰ سال به طول می انجامد. رسانه ها شجاعت کارگران باقیمانده را ستودند، و آنها را «قهرمان» خواندند، و در نتیجه آنها در رسانه ها به «فوکوشیما ۵۰» معروف شده اند. فرانس ۲۴ آنها را «قهرمانان بی چهره ژاپن» نامید، روزنامه انگلیسی، گاردین نوشت: «سایر کارمندان انرژی هسته ای و همچنین جمعیت دیگر فقط می توانند تحسین کنند.» آنها با چهل و هفت رونین مقایسه شده اند.
توماس کلیری (؛ ۱۹۴۹ – ) مؤلف، مترجم پرکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیش از ۸۰ کتاب مربوط به آثار کلاسیک آیین بودایی، تائوئیسم، کنفسیوس گرایی و اسلام و هنر رزمی را ترجمه کرد.
کارل استین استروپ (؛ ۱۹۳۴ –۱۱ نوامبر، ) زبان شناس، نویسنده، و مترجم اهل دانمارک بود.
برایان ویکتوریا (؛ زادهٔ ) یک مربی آمریکایی، دکترای فلسفه، نویسنده و کشیش آیین بودایی در فرقه سوتو (فرقه ذن) است. وی آثار زیادی را در رابطه با خشونت دینی، با تمرکز بر رابطه بودیسم و نظامی گری ژاپن پیرامون جنگ جهانی دوم منتشر کرده است.
ذن در جنگ () War کتابی است که توسط برایان ویکتوریا نوشته شده و اولین بار در سال ۱۹۹۷ منتشر شده است. چاپ دوم آن در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این کتاب به طور دقیق، حمایت بودیسم ذن از نظامی گری ژاپن را از زمان اصلاحات میجی تا جنگ جهانی دوم و دوره پس از جنگ مستند می کند.
کوپ ایتالیا () شرکت عمده فروشی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
خاویر اف پنیا مأمور ویژه بازنشسته اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا بود که با همکار سابق خود استفان مورفی و پلیس ملی کلمبیا از پابلو اسکوبار و کارتل مدلین تحقیق کرد. پنیا به عنوان مشاور در سریال "نارکس" نتفلیکس کار می کرد. پینا در فعالیتهای کارتل کالی اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا نقش نداشت. مشارکت وی در تحقیقات در فصل سه سریال نتفلیکس یک داستان خیالی است. پس از تحقیق در مورد کارتل مدلین، پنیا با کارهای اضافی در پورتوریکو، تگزاس و کلمبیا برای DEA کار کرد. پنا در سال ۲۰۱۴ بازنشسته شد. پنیا در کینگزویل، تگزاس متولد و بزرگ شد و در دانشگاه A&amp;I تگزاس جامعه شناسی و روانشناسی تحصیل کرد. وی از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۴ به عنوان معاون کلانتری دفتر کلانتری وب کانتی خدمت کرد و سپس خدمات خود را با دی.ای. آی تا زمان بازنشستگی در ژانویه ۲۰۱۴ ادامه داد. در سال ۲۰۱۹، او -با استیو مورفی "شکارچیان: چگونه اورا زمینگیر کردیم" درباره اسکوبار را منتشر کرد. فرهنگ عامه. او یکی از شخصیت های اصلی سه فصل سریال تلویزیونی نتفلیکس "نارکس" است که شخصیت وی توسط پدرو پاسکال به تصویر کشیده شده است.
بی بندوباری ذهن رساله ای سه قسمتی دربارهٔ فلسفه بودایی و هنرهای رزمی است که در سده هفدهم میلادی توسط تاکوآن سوهو، راهب ژاپنی فرقه رینزای نوشته شده است. این عنوان تقریباً به «سوابق اسرارآمیز خرد استوار» ترجمه می شود. این کتاب مجموعه ای از سه گفتار است که به سامورایی خطاب می شود اما برای هرکسی که می خواهد مقدمه ای را بر فلسفه ذن بداند قابل استفاده است، این کتاب از اصطلاحات بودایی استفاده کمی می کند و در عوض به توصیف موقعیت ها و به دنبال آن تفسیر می پردازد. مطالب آن تلاش می کند تا آیین بودایی ذن را در هنرهای رزمی به کار گیرد.
داینزه () شرکت ورزش های موتوری ایتالیایی است، که در سال ۱۹۷۲ توسط لینو داینزه تأسیس شد.
میرایتووا و سومیتی () شگون نماهای رسمی بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ و بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ هستند. نام میرایتووا که با الگوی شطرنجی آبی رنگ طراحی شده ترکیبی از دو واژه ژاپنی است که به آینده و ابدیت اشاره دارد. نام سومیتی که با الگوی شطرنجی صورتی رنگ طراحی شده ترکیبی از نام گونه ای از درخت گیلاس ژاپنی و اصلاح انگلیسی so mighty به معنای بسیار قدرتمند است.
اکس۵ () شرکت خرده فروشی روسی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
یوروکم () شرکت صنایع شیمیایی سوئیسی است، که اکثریت سهام آن متعلق به آندره ملنیشنکو می باشد.
دیکسا () شرکت خرده فروشی روسی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
تپه ها چشم دارند () فیلمی آمریکایی در سبک ترسناک به نویسندگی، کارگردانی و تدوین وس کریون و بازی سوزان لانیر، مایکل بریمن و دی والاس است. داستان فیلم در مورد کارترها، خانواده ای است که پس از گیر افتادن در بیابان نوادا مورد هجوم خانواده ای وحشی و آدمخوار قرار می گیرند. این فیلم اغلب با نقدهای مثبتی روبرو شد و منتقدان روایت متشنج و شوخ طبعی آن را تحسین کردند. برخی منتقدان فیلم را شامل نقدی بر اخلاقیات و سیاست های آمریکایی تفسیر کرده اند و این فیلم از آن زمان به فیلمی کالت بدل گشته است. کریون دنباله ای برای این فیلم با عنوان "تپه ها چشم دارند قسمت دوم" کارگردانی کرد که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.
اولگ تینکوف (؛ زادهٔ ) کارآفرین، سرمایه دار و بانکدار اهل روسیه است. از تینکوف به عنوان یکی از الیگارش های روسیه نام برده می شود. او در سال ۲۰۰۶ بانک تینکوف را تأسیس کرد. او در دوران کاری خود در زمینه های مختلف از وارد کردن لوازم الکترونیکی، فروش مواد غذایی منجمد تا تولید آبجو، صدور کارت های اعتباری و حمایت از مسابقات دوچرخه سواری به عنوان مالک باشگاه دوچرخه سواری تینکوف ساگسو فعالیت داشته است.
تی ام کی () شرکت فولاد روسی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
لیروی مرلین () شرکت خرده فروشی فرانسوی است، که در سال ۱۹۲۳ توسط آدولف لیروی و رز مرلین تأسیس شد.
آلفرد چارلز آگوست فوشر مشهور به آلفرد فوشه (۱۹۵۲–۱۸۶۵) دانشمند و باستان شناس فرانسوی است که نظریه یونانی بودن مجسمه های بودا را مطرح نمود. او را «پدر مطالعات گندهارا» خوانده اند، و دانشمندی است که نظرایت اش در مورد بودیسم باستان در شمال غربی شبه قاره هند و منطقه هندوکش بسیار مورد استناد است. سفرها. وی اولین برای اولین بار در سال ۱۸۹۵ به شمال شرقی هند در سفر کرد. در سال ۱۹۲۲ از دولت های فرانسه و افغانستان از او خواستند که یک هیئت باستان شناسی بین افغانستان و فرانسه ترتیب دهد. وی موفق شد و هیئت باستان شناسی فرانسه در افغانستان (DAFA) را بوجود آورد. مشهورترین اثر فوشر هنر یونانی بودایی گندهارا است که در آن وی شرح داد که چگونه هنر بودایی قبل از پان-یونانیسم اصولاً ضد آنچه که ما فکر می کنیم است. وی بیشتر از اینکه به مجسمه ها و تصویرهای بودا بپردازد، به عناصر زندگی بودا تمرکز می کند. فوشر استدلال کرد که اولین تصاویر مجسمه سازی بودا به شدت تحت تأثیر هنرمندان یونانی قرار گرفته است. وی اصطلاح «هنر یونانی و بودایی» را ابداع نمود. فوشر خصوصاً بوداهای مستقل یونانی را "زیباترین و احتمالاً باستانی ترین مجسمه های بوداً می د
انست و آنها را به قرن اول پیش از میلاد مسیح منسوب نموده آنرا نقطه آغازگر مجسمه سازی های انسان شناسانه بودا می داند ("هنر بودایی گندهارا"، مارشال، ص ۱۰۱). به دنبال اکتشافات باستان شناسی اواسط قرن بیستم دربارهٔ مقرهای تجاری رومی ها در جنوب هند، استدلال فوشر به نفع نفوذ روم، بجای یونانی، تجدید نظر گردید. با وجود این همه اکتشافات جدید باستان شناسی در جنوب آسیا (مانند شهر یونانی آی خانم دد افغانستان و کاوش های سیرکاپ در پاکستان امروزی) به تمدن های غنی یونانی و باختر و هند و یونان در این مناطق اشاره کرده است که این امر را سبب احیای نظریه یونانی بودا می داند. با این وجود، نظریه اصلی وی مبنی بر اینکه بودا منشأ کلاسیک دارد ثابت می باشد. برای استدلال این موضوع جذاب در مقاله فوشر، به آنانده کومرسوامی، «مبدأ تصویر بودا» مراجعه کنید. آثار. جاده قدیم هند از باختر به تاکسیلا: جلد ۲
اورال واگن زاود () شرکت صنایع جنگ افزاری روسی است، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت روستخ می باشد.
گازپروم مدیا () شرکت رسانه ای روسی است، که در سال ۲۰۰۰ توسط شرکت گازپروم تأسیس شد.
سوزان لانیر-برملت (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام سوزان لانیر () شناخته می شود، هنرپیشه سینما و تلویزیون و هنرمند آمریکایی است. لانیر در فیلم کالت "تپه ها چشم دارند" (۱۹۷۷) نقش آفرینی کرده است.
«تم "بازی تاج وتخت» () که همچنین از آن به عنوان «تم عنوان اصلی "بازی تاج وتخت» یاد می شود، یک تم موزیک مجموعهٔ تلویزیونی اچ بی او در ژانر فانتزی، "بازی تاج وتخت" است که در سکانس عنوان نمایش اجرا می شود. این تم در سال ۲۰۱۱ توسط رامین جوادی ساخته شد.