Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کایسا پارویاینن (؛ ۳ دسامبر ۱۹۱۴ – ۲۱ اکتبر ۲۰۰۲) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
اوریو نیکانن (؛ ۳۱ دسامبر ۱۹۱۴ – ۱۸ نوامبر ۱۹۸۵) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده است.
انی روکایاروی (؛ زادهٔ ) اسنوبردسوار اهل فنلاند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
کارلو مانینکا (؛ زادهٔ ) دونده اهل فنلاند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ماتی سیپالا (؛ ۱۱ مارس ۱۹۰۸ – ۲۲ اوت ۱۹۹۷) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
ویله نیمینن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جام استنلی شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیویورک رنجرز و کلگری فلیمس اشاره کرد.
آنتی روسکانن (؛ زادهٔ ) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند است.
کرتو نیسکانن (؛ زادهٔ ) اسکی باز صحرانوردی زن اهل فنلاند است.
کیمو تیمونن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فیلادلفیا فلایرز اشاره کرد.
سامی سالو (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ونکوور کناکز و تمپا بی لایتنینگ اشاره کرد.
هانو سیتونن (؛ زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۴۹) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند بود.
یارکو روتو (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آناهایم داکس و ونکوور کناکز اشاره کرد.
تپو نومینن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فینیکس کایوتیس اشاره کرد.
آنترو نیتیماکی (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تمپا بی لایتنینگ و فیلادلفیا فلایرز اشاره کرد.
پیتو پیروینن (؛ زادهٔ ) اسنوبردسوار اهل فنلاند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
تونی لیدمن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آناهایم داکس و کلگری فلیمس اشاره کرد.
ویلهو نیتیما (؛ ۱۹ اوت ۱۸۹۶ – ۲۹ ژوئن ۱۹۷۹) پرتاب گر دیسک اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
واینو سیکانیمی (؛ ۲۷ مارس ۱۸۸۷ – ۲۴ اوت ۱۹۳۲) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ارکی ویلن (؛ ۱۵ ژوئیه ۱۸۹۸ – ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۲) دونده اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
هیلکّا ریهی ووئوری (؛ زادهٔ ) اسکی باز صحرانوردی زن اهل فنلاند بود.
کارلو تومینن (؛ ۹ فوریه ۱۹۰۸ – ۲۰ اکتبر ۲۰۰۶) دونده اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
در هندسه، چندوجهی انعطاف پذیر به سطحی چندوجهی بدون هیچ ضلع مرزی گفته می شود که می توان شکل آن را به طور مداوم تغییر داد، در حالی که اشکال تمام وجه های آن بدون تغییر است. قضیه صلبیت کوشی نشان می دهد که در بعد ۳ چنین چندوجهی ای نمی تواند محدب باشد (این امر در ابعاد بالاتر نیز صادق است). اولین نمونه های چندوجهی انعطاف پذیر که اکنون هشت وجهی های بریکار نامیده می شود، توسط رائول بریکار (۱۸۹۷) کشف شد. آنها سطوح خود متقاطع ایزومتریک به یک هشت وجهی بودند. اولین نمونه از سطح انعطاف پذیر غیر خود متقاطع درformula_1، کره کانلی، توسط رابرت کانلی (۱۹۷۷) کشف شد. چندوجهی استفن یکی دیگر از چندوجهی های انعطاف پذیر غیر خود متقاطع است که از هشت وجهی بریکارد الهام گرفته است. حدس بیلوز. در اواخر دهه ۱۹۷۰ کانلی و دنیس سالیوان حدس بیلوز را فرموله کرده و بیان کردند که حجم چندوجهی انعطاف پذیر تحت انعطاف پذیری ناوردا است. این حدس در سال ۱۹۹۷ اثبات شد. تعمیم ها. ۴-پلی توپ های انعطاف پذیر در فضای اقلیدسی ۴ بعدی و فضای هذلولی ۳ بعدی توسط هلموت استاچل (۲۰۰۰) مورد مطالعه قرار گرفت. در ابعاد formula_2، پلی توپ های انعطاف پذیر توسط گایفولین (
۲۰۱۴) ساخته شده اند.
لاسی پارکینن (؛ ۸ مه ۱۹۱۷ – ) اسکیت باز سرعت اهل فنلاند بود.
راونو میتینن (؛ زادهٔ ) اسکی باز پرش اهل فنلاند است.
در افسانه های سومری و اکدی آسارولودو یکی از آنوناکی ها است. نام او همچنین آسارلودو، آسازلوهی و نامشوب نیز گفته/نوشته می شود. ریشه شناسی و معنی نام او ناشناخته است. آسارولودو به عنوان یک جن گیر در آیین های مذهبی سومری کارکرد داشته است. او به عنوان نامشوب ("درخشان")، یک خدای نگهبان شناخته می شود: «خدایی درخشان که راه ما را روشن می کند». "انوما الیش،" آسارولودو را «درخشش خدایان» توصیف می کند. در داستان دیگری آمده است که وی «زخم شمشیر آتشین» است و «کاملترین ایمنی را تضمین می کند». هنگامه (تاریخچه). شواهد نخستین، آسارولودو را نه با افسون و جادو، بلکه با نگهبانی شهر کوارا مربوط می کند. آسارولودو، به عنوان خدای پشتیبان کوارا، ممکن است در پانتئون اریدو (شهر انکی) قرار داشته و به همین خاطر یک خدای پلید باشد. گاهی آسالوهی نقشی میانی دارد و بیمار را با انکی/ ائا آشنا می کند. نوشته های پسین، آسارولودو را پسر انکی می خواند، که دارای ویژگی های انکی مانند هوش، رایزنی و «دانش گسترده» است، و همچنین در افسون هم دست دارد. آسارولودو بیشتر به لقب هایش یعنی "پسر اریدو" یا "پسر آبزو " خوانده می شود. بعدها آسارولودو با مردوک یکسان م
ی شود. در "انوما الیش"، آسالوهی یکی از پنجاه نام مردوک است. دوره های زمانی. آسارولودو نخستین بار در دوره سلسله سوم اور نام برده شده است، و با بسامد بیشتر در امپراتوری آشوری نو، هخامنشیان و سلوکی پیدا می شود. در کتاب «فهرست خدایان ویدنر»، آسارولودو درست پیش از مردوک نام برده شده است.
یانوشیک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در الیبونار واقع شده است. یانوشیک ۱٬۱۷۱ نفر جمعیت دارد و ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یاراک (به لاتین: Jarak) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در Sremska Mitrovica Municipality واقع شده است. یاراک ۲٬۲۳۵ نفر جمعیت دارد.
یارچویاک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کرالیفو واقع شده است.
یاربیتسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لوزنیسا واقع شده است.
یاربیتسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در توتین، صربستان واقع شده است. یاربیتسه ۲۱۵ نفر جمعیت دارد.
یارشنیک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بوسیلگراد واقع شده است. یارشنیک ۹۶ نفر جمعیت دارد.
یارکوواتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Sečanj Municipality واقع شده است. یارکوواتس ۱٬۸۱۷ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یارکووتسی یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Inđija Municipality واقع شده است. یارکووتسی ۶۰۴ نفر جمعیت دارد.
یارمنووتسی یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در توپولا واقع شده است. یارمنووتسی ۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
یارسنووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لسکواس واقع شده است. یارسنووو ۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
یاشا تومیچ یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Sečanj Municipality واقع شده است. یاشا تومیچ ۲٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یاسناک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در اوبرنوواتس واقع شده است. یاسناک ۱۱٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یاسنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نگوتین واقع شده است. یاسنیتسا ۵۸۱ نفر جمعیت دارد.
یاسنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ژیتوراجا واقع شده است. یاسنیتسا ۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
فرزاد فرزین (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۶۰) خواننده و بازیگر ایرانی است. او کار موسیقی را به صورت رسمی از سال ۱۳۷۸ آغاز کرد و در حال حاضر ۷ آلبوم رسمی دارد. این صفحه به ترانه شناسی آثار فرزاد فرزین می پردازد. آلبوم ها. شراره. شراره اولین آلبوم فرزاد فرزین است که تیر ۱۳۸۳ توسط انتشارات نوای رامشه منتشر شد. این آلبوم توسط آهنگسازی یاشار صباحی و فرزاد فرزین ساخته شده است. شوک. شوک دومین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که مهرماه ۱۳۸۷ توسط انتشارات ایران گام منتشر شد. این آلبوم به آهنگسازی فرزاد فرزین ساخته شده است. شانس. شانس سومین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که در سال ۱۳۸۸ منتشر شد. این آلبوم به آهنگسازی حامدهاکان و فرزاد فرزین ساخته شده است. شلیک. شلیک، چهارمین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که در اسفند ۱۳۹۰ توسط انتشارات آوای هنر منتشر شد. این آلبوم به آهنگسازی فرزاد فرزین، مجید رسایی، انوشیروان تقوی و عباس لطیفی ساخته شده است. این آلبوم شامل ۱۱ قطعه است. شخصی. شخصی پنجمین آلبوم رسمی فرزاد فرزین، خواننده و ترانه سرای ایرانی است که در ۲۱ بهمن ۱۳۹۲ توسط مؤسسه رویال هنر پارس منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۴ قطعه است. (۱۲ قطعه فارسی و ۲ قطعه
انگلیسی) آلبوم "شخصی" در جشنواره موسیقی ما در سال ۱۳۹۲ جایزه بهترین آلبوم سال از نگاه مردم را دریافت کرد. شش. شش، ششمین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که در اسفند ۱۳۹۴ توسط انتشارات آوای دوران منتشر شد. شش به آهنگسازی فرزاد فرزین و علیرضا افشار ساخته شده است و شامل ۱۲ قطعه است. شانزلیزه. شانزلیزه هفتمین آلبوم رسمی فرزاد فرزین، خواننده و ترانه سرای ایرانی است که در ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ توسط مؤسسه آوای دوران منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۳ قطعه است. همکاری با دیگر هنرمندان. خاص. آلبوم خاص اثری از محسن چاوشی، فرزاد فرزین، علی اصحابی، شهاب رمضان، بابک جهانبخش، پیام صالحی، مهدی مدرس، مازیار فلاحی و رضا یزدانی است که در سال ۱۳۹۰ منتشر شد. فرزاد فرزین در این آلبوم قطعه «خیانت» را خوانده است. دلصدا. این آلبوم توسط محسن چاوشی، فریدون آسرایی، فرزاد فرزین، «شهاب رمضان»، بهنام صفوی، مهدی یغمایی و «شاهد صادق پور» در سال ۱۳۹۰ ساخته شده است. فرزاد فرزین در این آلبوم قطعه «راه من» را خوانده است.
یاسنگه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در الکسیناتس واقع شده است. یاسنگه ۲۱۰ نفر جمعیت دارد و ۱۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یاسنوو دل یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Opština Babušnica واقع شده است. یاسنوو دل ۱۹۸ نفر جمعیت دارد.
یاسنوویک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pantelej واقع شده است.
یاسنووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Bela Crkva municipality واقع شده است. یاسنووو ۱٬۴۴۶ نفر جمعیت دارد و ۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یاسنووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نووا واروش واقع شده است. یاسنووو ۲۷۲ نفر جمعیت دارد.
اسرائید(به انگلیسی: IsraAID: The Israel Forum for International Humanitarian Aid)(یک انجمن اسرائیلی فعال در زمینه های بشردوستانه در سراسر جهان) سازمان غیردولتی مستقر در کشور اسرائیل است که با کمک هدفمند بشردوستانه به موارد اضطراری در سراسر جهان رسیدگی می کند. و در زمینه های گوناگونی همچون امدادرسانی به بازماندگان بلایای طبیعی، ساخت و بازسازی مدارس، تهیه بسته های کمکی، و در امدادهای پزشکی و روانپزشکی فعالیت می کند. همچنین در تعداد فزاینده ای از پروژه های توسعه بین الملل با تمرکز بر کشاورزی، پزشکی و بهداشت روان مشارکت دارد.
نبرد راسینیای یک نبرد بزرگ زرهی میان نیروهای ورماخت و ارتش سرخ در جریان جنگ جهانی دوم بود که در روزهای آغازین عملیات بارباروسا در نزدیکی شهر راسینیای در لیتوانی رخ داد. در این نبرد، لشکر دوم تانک از سپاه ۳ مکانیزه ارتش سرخ علیه مواضع لشکر ششم رزهی از سپاه ۴۱ موتوریزه ورماخت در جانب شرقی رود دوبیسا ضدحمله ای ترتیب داد و صدها تانک طرفین درگیر مبارزه ای سنگین شدند. در ساعات آغازین نبرد، تانک های قدرتمندتر کی وی-۱ و کی وی-۲ شوروی در مقابل تسلیحات ضعیف تر آلمانی دست بالا را داشتند؛ ولی در نهایت با اعزام نیروی کمکی توسط آلمانی ها، نیروهای ارتش سرخ محاصره و سپس منهدم شدند. پیش زمینه. عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی ساعت ۳ بامداد روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد. گروه زرهی ۴ ورماخت تحت فرمان ارتشبد اریش هوپنر نقش سرنیزه زرهی گروه ارتش شمال در منطقه بالتیک را بر عهده داشت. این گروه زرهی بی آنکه همانند دیگر گروه های زرهی وابسته به یک ارتش پیاده نظام باشد، با شروع عملیات، پیشروی سریع خود را آغاز کرد. لشکر ششم زرهی ورماخت به فرماندهی سرتیپ فرانتس لنتگراف به عنوان بخشی از سپاه ۴۱ موتوریزه در جناح شمالی گروه زرهی ۴، با
هدف اولیه راسینیای، نیروهای جلودار خود را به دو گروه رزمی تقسیم کرد. در جناح راست گروه رزمی "زِکِندورف" — که یک گردان پیاده نظام، یک گردان موتورسوار، یک گردان تانک و یگان های پشتیبانی مهندسی، ضد تانک و ضدهوایی در اختیار داشت — وظیفه یافته بود از طریق جاده اصلی از جنوب به سوی راسینیای یورش ببرد. گروه رزمی "راوس" در جناح چپ با یک گردان پیاده نظام و یک گردان تانک نیز در محوری همگرا با دیگر گروه رزمی از جنوب غربی به سمت راسینیای در حرکت بود. روز ۲۳ ژوئن، گردان شناسایی لشکر با پیشروی در پیش رو، بر گذرگاه رود دوبیسا در شمال شرقی راسینیای استیلا یافت. در رویارویی با مقاومت پراکنده و ناهماهنگ دشمن، گروه های رزمی پیشروی خوبی انجام دادند و راسینیای را به سرعت تصرف کردند. گردان شناسایی با گذر از رود دوبیسا در کرانه شرقی آن، جای پایی برای لشکر باز کرد. زکندورف یگان های خود را به جانب پل های تحت کنترل گردان شناسایی پیش برد و راوس راه جانب شمالی را برای به دست آوردن گذرگاه های بیشتر در نزدیکی کاتائوسکیای، پیش گرفت. در طرف مقابل، کمیساریای خلق در امور دفاع شوروی در شرایط خلع اطلاعاتی، با صدور فرمان شماره ۳ به سپهبد فیودور ک
وزنتسوف، فرمانده جبهه شمال غربی شوروی، دستور به اجرای ضد حمله قدرتمند از ناحیه کاوناس به جناحین یا پشت نیروهای دشمن در منطقه سوواوکی و تصرف این منطقه تا پایان روز ۲۴ ژوئن را داد. قبل از آن که این فرمان خوشبینانه ساعت ۱۰ صبح روز ۲۳ ژوئن به اطلاع کوزنتسوف برسد، او از پیش سپاه های ۳ و ۱۲ مکانیزه شوروی را مأمور به آغاز ضد حمله کرده بود. با فقدان اطلاعات روشن از تحرکات دشمن، کوزنتسوف سپاه های ۳ و ۱۲ شوروی را به ترتیب موظف به پیشروی از کداینیای به جانب شمال غربی و از شیاولیای به جانب جنوب شرقی در برابر نیروهایی از دشمن که بیشترین پیشروی را کرده بودند، ساخت. با انتقال لشکرهای پنجم تانک و هشتاد و چهارم تفنگ دار موتوریزه سپاه ۳ مکانیزه به ارتش یازدهم شوروی، این سپاه که موظف به رساندن خود به راسینیای و پاکسازی گذرگاه رود دوبیسا شده بود، می بایست ماموریت خود را تنها با لشکر دوم تانک شوروی که در گایژونای در ۱۲۰ کیلومتری شرق راسینیای مستقر بود، به انجام می رساند. این لشکر حرکت آهسته خود به سمت این هدف را در سکوت کامل رادیویی، ساعت ۱۷:۳۰ همان روز آغاز کرد. راه بندان در جاده اصلی در اثر حضور پناه جویان و حملات هوایی "لوفت و
افه"، سرعت پیشروی لشکر دوم تانک شوروی را بسیار کاهش داد و آن را مجبور به استفاده از راه های خاکی نمود. ساعات پایانی روز ۲۳ ژوئن قرارگاه لشکر ششم زرهی ورماخت مداوما اطلاعاتی از شناسایی هوایی نزدیک شدن پرسرعت تعداد زیادی از تانک های دشمن به جانب این لشکر، دریافت کرد. صبح روز ۲۴ ژوئن مشخص شد این نیروها در حال حرکت به سمت دو گذرگاه در سلطه دو گروه رزمی لشکر، هستند. سرتیپ لنتگراف سعی کرد جهت تقویت دو گروه رزمی و جلوگیری از عبور نیروهای شوروی از رود دوبیسا، به سرعت نیروی کمکی از بدنه اصلی لشکر به سوی راسینیای ارسال کند. این برنامه طبق انتظار پیش نرفت؛ چرا که مسیر این نیروهای علاوه بر لشکر دویست و نود و ششم پیاده نظام ورماخت، با مسیر لشکر یکم زرهی ورماخت نیز تلافی پیدا کرد. قوای طرفین. شمار و نسبت قوا و ادوات دو لشکر ششم زرهی ورماخت و دوم تانک شوروی پیش از آغاز نبرد به شرح زیر بود: آغاز نبرد. بعد از ظهر ۲۴ ژوئن مواضع گردان شناسایی لشکر ششم زرهی در شرق رود دوبیسا زیر حمله حدود ۱۰۰ تانک لشکر دوم تانک ارتش سرخ به فرماندهی سرتیپ ایگور سولیانکین از سپاه ۳ مکانیزه شوروی قرار گرفت. لشکر دوم تانک ارتش سرخ تنها لشکر تانک جبه
ه شمال غربی شوروی بود که به تانک های سنگین کی وی مجهز شده بود. به دستور سپهبد کوزنستوف نیروهای مکانیزه شوروی برای اجتناب از هدف قرار گرفتن توسط هواگردهای دشمن در ستون های کوچک به عملیات پرداختند. این نیروهای شوروی در عرض بیست دقیقه گردان موتورسوار لشکر ششم زرهی ورماخت را منهدم و ضربه سختی به هنگ ۱۱۴ پیاده نظام موتوریزه آن وارد آوردند. با مشاهده این وضعیت، سرتیپ لنتگراف دستور به بازیابی شرایط و گرد آمدن نیروهای زرهی لشکر در غرب راسینیای جهت اجرای پاتک در ساعت ۶ صبح روز بعد شدند. تانک های غول پیکر کی وی-۱ و کی وی-۲ با زیر گرفتن همه چیز و همه کس و با نبود هیچ سلاحی در گذرگاه برای متوقف کردن آن ها، پیش می رفتند. با رسیدن تانک های شوروی به گروه رزمی زکندورف در غرب رود، این نیرو با عجله با ایجاد یک خط دفاعی حالت تدافعی به خود گرفت. تانک های کی وی-۱ ارتش سرخ در مقابل آتش توپ های ۳۷ میلی متری ضد تانک و تانک های پنتسر ۳۵(تی) آلمانی کاملاً ایمن بودند و گلوله های آن ها از بدنه این تانک ها کمانه می کرد. در یک مورد ۷۰ گلوله به یک تانک کی وی-۲ اصابت نمود اما هیچ یک در زره آن نفوذ نکرد. این تانک ها با شکستن خط دفاعی خود را
به مواضع توپخانه در اراضی پشت آن رساندند. تعداد بسیار اندکی از این تانک ها با اصابت گلوله های ضد تانک به شنی هایشان غیر متحرک و با گلوله توپخانه از فاصله نزدیک منهدم شدند. مهندسان تهاجمی آلمانی برای انهدام تانک های دشمن، به شکل پیاده بسته های انفجاری را به آن ها متصل می کردند. علاوه بر این نیروهای آلمانی سعی داشتند با تمرکز آتش مسلسل های خود بر ابزار دید و حلقه برجک تانک های دشمن، موجب گرفته شدن دید از خدمه و گیر کردن برجک آن ها شوند. در پی این آشفتگی به پا شده، یکی از افسران لشکر ششم زرهی با نادیده گرفتن تمامی سلسله مراتب، مستقیم به قرارگاه میدانی ارتشبد هوپنر گزارش کرد که «تا کنون همه چیز از دست رفته است.» با درخواست کمک سرهنگ دوم زکندورف از قرارگاه لشکر، سرتیپ لنتگراف که دیگر هیچ ابزار مؤثری در اختیار نداشت، از او خواست تا رسیدن پشتیبانی از سپاه ۴۱ موتوریزه، موضع خود را حفظ کند. با وجود خوشبینی اولیه قرارگاه سپاه ۴۱ موتوریزه نسبت به اوضاع لشکر ششم زرهی، با دیدار سپهبد گئورگ-هانس راینهارت، فرمانده این سپاه از خط مقدم و با آگاهی از شرایط بحرانی آن، وعده ارسال چندین آتشبار توپ های ۸۸ میلی ضدهوایی که تنها سلاح
مؤثر علیه تانک های کی وی دشمن فرض می شد، به این لشکر داده شد. ضد حمله مختصر هنگ ۱۱ زرهی لشکر ششم زرهی آسیب چندانی به تانک های شوروی وارد نیاورد اما آن ها را جهت دفع آن، وادار به توقف نمود تا از شدت تهاجم کاسته شود. ساعت ۱۵ نخستین آتشبار توپ های ۸۸ میلی متری خود را به لشکر ششم زرهی رساند و به رهبری سرتیپ لنتگراف راهی خط مقدم شد تا علیه دشمن به کار گرفته شود. در همین زمان تانک های شوروی در حال نزدیک شدن به ارتفاعات شرق راسینیای بودند. این توپ ها با جای گیری و استتار مناسب شروع به هدف قرار دادن تانک های دشمن کردند که با از بین بردن تعدادی از آن ها، منجر به توقف مجدد دشمن شد. اقدام نیروهای شوروی در همکاری با پیاده نظام برای دور زدن مواضع زکندورف نیز کار به جایی نبرد. با اتمام ذخیره کوچک مهمات ضد زره توپ های ۸۸ میلی متری، شبانگاه مقادیر بیشتری مهمات برای آن ها توسط هواگردها از طریق فرودگاه راسینیای ارسال گردید. به هر حال، محدودهای ایجاد شده در اثر نبود رادیو، آموزش ضعیف و دکترین رزمی قدیمی در نیروهای ارتش سرخ، باعث شد تانک های آن در این نبرد از یکدیگر فاصله گرفته و به جای تمرکز بر یک هدف واحد، درگیر نبردهای انفرا
دی شوند. این نیروها تقریباً از هیچ پشتیبانی پیاده نظامی برخوردار نبودند و به سرعت با کمبود سوخت و مهمات مواجه گشتند. شلیک تانک های لشکر دوم تانک بی دقت و فرماندهی آن بی تاثیر بود. این لشکر مجبور بود به تنهایی و بدون هیچ اطلاعاتی از دشمن، پشتیبانی هوایی و کمکی از آرایش های مجاور خود، به مبارزه ادامه دهد. در طرف مقابل، آلمانی ها هم در سطح تاکتیکی و هم سطح عملیاتی به صورت جمعی می جنگیدند. آن ها آتش خود را بر تانک های کی وی دشمن متمرکز ساخته بودند. با این حال آلمانی ها که به سمت راسینیای عقب رانده شده بودند، همچنان با مشکل مواجه بودند. تانک تنها. یک تانک کی وی-۱ شوروی با نفوذ در عمق مواضع آلمانی، به گونه ای خط تلفن ارتباطی بین گروه رزمی راوس و قرارگاه لشکر را قطع کرده، به تنهایی راه تدارکاتی این گروه رزمی را بسته و ۱۲ کامیون تدارکاتی را مورد هدف قرار داد. تانک مزبور احتمالا قصد خروج از میدان مبارزه در حاشیه شرقی راسینیای را داشته تا اقدام به سوخت گیری یا تعمیر در مواضع بیرونی لشکر بکند اما تصادفا به اشتباه راه شمال را به جای شمال شرقی پیش گرفته و در اثر مشکل فنی یا اتمام سوخت در این موقعیت غیر متحرک شده بود. مردا
بی و شنی بودن اراضی اطراف جاده که موجب گیر کردن خودرو و کامیون های آلمانی می شد، امکان دور زدن تانک سد کننده راه را از بین برده بود. بسته شدن راه توسط این تانک موجب جان باختن چندین تن از نیروهای مجروح آلمانی شد که امکان انتقال آن ها به مراکز درمانی وجود نداشت. راوس که تصور می کرد نیروهای شوروی در حال تهاجم به پشت سر آن ها هستند، دستور به استقرار یک آتشبار ضد تانک در ارتفاعات مشرف به رود، یک آتشبار هویتزر در مجاورت آن و مسدود کردن راه توسط مهندسان رزمی داد. تانک های این گروه رزمی نیز در حالت آماده باش جهت اجرای ضد حمله قرار گرفتند. با گذشت چند ساعت تانک شوروی چندان تحرکی از خود نشان نداد و تنها چند بار به صورت پراکنده به سمت راسینیای شلیک کرد. با اعزام نیروهای شناسایی مشخص شد هیچ تمرکز نیرویی در اطراف آن تانک توسط دشمن انجام نگرفته است. با این حال که ظاهراً خطر تهاجم دشمن مرتفع شده بود، راوس دستور به از بین بردن یا دست کم دور کردن تانک مزاحم داد. یک آتشبار ضد تانک بدین منظور از طریق جنگل به نزدیکی آن تانک گسیل شد. اصابت هشت گلوله از چهار توپ ۵۰ میلی متری ضد تانک این آتشبار از فاصله ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ متری آسیبی به آن
وارد نکرد. این تانک که برای مدت طولانی بی تحرک باقی مانده بود، با چرخاندن لوله خود در پاسخ دو توپ را منهدم کرد و به دو توپ دیگر آسیب جدی وارد آورد. در ادامه یک توپ ۸۸ میلی ضدهوایی از درگیری های نزدیک راسینیای به این محل اعزام شد و با استفاده از پوشش دود و شعله حاصل از خودروهای منهدم شده توسط تانک دشمن، خود را به فاصله ۸۰۰ متری آن رساند. این توپ ضدهوایی نیز پیش از آن که بتواند شلیکی به سمت هدف انجام دهد، توسط آن تانک نابود و به خدمه آن تلفات وارد شد. تلاش ۱۲ تن از مهندسان رزمی آلمانی در پوشش تاریکی هوا، با چسباندن بسته انفجاری به این تانک در ساعت ۱ بامداد، آن را منهدم نکرد و تنها به شنی آن آسیب وارد نمود. تانک شوروی در پاسخ چند دقیقه اقدام به تیراندازی کور با مسلسل خود به اطراف نمود که به کسی آسیبی وارد نشد. اندکی پیش از طلوع آفتاب بسته انفجاری کوچک تری این بار به لوله تانک چسبانده شد که انفجار آن هیچ آسیبی به تانک نزد. روز ۲۵ ژوئن، هنگام اقدام به تهاجم ایضایی تانک های گردان ۶۵ زرهی آلمان از بین درختان جنگل های پراکنده اطراف جاده، جهت کشاندن توجه تانک دشمن به خود، یک توپ ۸۸ میلی متری دیگر خود را از پشت سر تان
ک، به موقعیت توپ منهدم شده قبلی رساند. از مجموع هفت گلوله اصابت کرده از این توپ به تانک، تنها دو گلوله در زره آن نفوذ کرد که باعث بی تحرکی آن گردید. پنج گلوله دیگر تنها فرورفتگی های عمیقی در بدنه آن ایجاد کرده بودند. با اقدام ناموفق نیروهای آلمان در باز کردن دریچه برجک، لوله تانک آسیب دیده مجدداً شروع به چرخش کرد که در نهایت پرتاپ نارنجک به درون تانک از راه حفره ایجاد شده در قسمت پایینی برجک، دریچه را از جا کنده و به مقاومت خدمه آن پایان بخشید. درحالی که برخی از گریختن شبانه خدمه تانک پس از اتمام مهمات خبر داده اند، گزارش های دیگری نیز از دفن دشمنان شجاع با تشریفات کامل نظامی توسط آلمانی ها نقل شده است. نظام بسیار ناقص ثبت اطلاعات نیروها در ارتش سرخ در آن زمان امکان شناسایی هویت خدمه این تانک را نمی دهد و حتی موجب گمانه زنی های فراوانی در ارتباط با نوع این تانک شده است. به هر حال نشانه هایی چون میزان مهمات استفاده شده توسط این تانک و سرعت چرخش برجک آن نشان دهنده این است که تانک مورد نظر به احتمال زیاد کی وی-۱ بوده است. با این وجود گزارش آلمانی ها حکایت از دفن ۶ تن دارد درحالی که تانک های کی وی-۱ مجموعا ۵ خدمه
داشته اند. پاسخ مشخصی برای این مسئله وجود ندارد؛ با این حال نقل مشاهده دو کمربند متعلق به افسران در بین این افراد، این احتمال را پدیدار می سازد که ممکن است با توجه به فضای بزرگ درون تانک کی وی-۱، این تانک فرمانده دیگری را که تانک خود را از دست داده بوده، در خود جای داده باشد. پایان نبرد. سپهبد راینهارت با مشاهده این وضعیت، به لشکر یکم زرهی فرمان داد با توقف پیشروی در تیتوونای، عازم یاری لشکر ششم زرهی در راسینیای شود. تانک های از رمق افتاده شوروی نهایتاً پیش از ورود به شهر، در شرق راسینیای متوقف شدند. در همین حال آلمانی ها به سرعت در حال بازیابی خود و نیروهای گروه رزمی راوس در آن سوی رود دوبیسا، در حال حرکت به سمت موضع اولیه آغاز نبرد بودند. با قرار گرفتن در معرض محاصره، سولیانکین وادار به عقب کشیدن تانک های باقیمانده اش به جانب شرقی رود دوبیسا گشت. با این وجود تنها ۳۰ تانک لشکر او از جمله ۲۱ تانک کی وی همچنان در شرایط عملیاتی بودند. همزمان سرتیپ الکسی کورکین، فرمانده سپاه ۳ مکانیزه شوروی که در ناحیه عملیاتی تنها لشکر خود حضور داشت، به شکل بی ثمری از فرماندهی بالاتر درخواست پوشش هوایی در مقابل بمباران های بی
وقفه هواگردهای آلمانی کرد. در این شرایط با وجود گلایه افسران لشکر ششم زرهی ورماخت از نبود پشتیبانی هوایی در تمامی طول روز ۲۴ ژوئن، لوفت وافه در حال هدف قرار دادن ستون های پشت سر لشکر دوم تانک شوروی بود. همین مسئله بود که موجب اتمام سریع سوخت و مهمات این لشکر گشت. در همین زمان، سرلشکر کلنوف، رئیس ستاد جبهه شمال غربی شوروی اعلام کرد تمهیداتی در حال اجراست که از طریق هوایی به لشکر دوم تانک سوخت رسانده شود. به هر حال، با توجه به شرایط برتری هوایی لوفت وافه و خسارات سنگین وارد آمده به هواگردهای شوروی این تمهیدات کار به جایی نبرد. راه های شنی و خلنگ زارهای مسیر پیشروی لشکر یکم زرهی را کند کرده بود اما این لشکر پس از گذر از رود دوبیسا در لیدوونای و تعقیب یگان های راوس در طول این رود، به حرکت خود به جانب شرق و جنوب پشت سر تانک های لشکر سولیانکین ادامه داد و ساعت ۸:۴۰ روز ۲۵ ژوئن با الحاق به مابقی نیروهای لشکر ششم زرهی در سوکاجیای، لشکر دوم تانک شوروی را کاملاً به محاصره انداخت. در همین مدت نیروهای گروه رزمی زکندورف جهت اجتناب از عقب راندن نیروهای دشمن که باعث خروج آن ها از حلقه محاصره می شد، موقتاً حملات خود را متوقف
کرده بودند. با تنگ تر شدن حلقه محاصره، کورکین از طریق مخابره رادیویی با فریادی از سر استیصال به فرماندهی جبهه شمال غربی گفت: «کمک، من محاصره شده ام.» لشکرهای یازدهم و چهل و هشتم تفنگ دار شوروی که ضربه سختی از نیروهای زرهی و حملات هوایی آلمانی خورده بودند، تنها سیر اتفاقات را نظاره می کردند. تقریباً همه نیروهای سولیانکین داخل حلقه محاصره بودند و با اتمام سوخت خودروهایشان نتوانستند به خارج از آن عقب نشینی کنند. اقدام بی نتیجه بقایای این نیرو از شب ۲۵ ژوئن تا صبح روز بعد برای خروج از محاصره به سمت شمال و شرق نتیجه ای دربر نداشت. روز ۲۶ ژوئن سپهبد کوزنستوف به ارتش هشتم و سپاه های ۳ و ۱۲ مکانیزه شوروی دستور داد یک گردان قدرتمند تانک از نیروهای لشکرهای خود ایجاد کرده و مقادیر کافی سوخت و مهمات تهیه نمایند تا با یک تهاجم به سمت راسینیای در پشت مواضع دشمن، به لشکر دوم تانک سوخت برسانند و در خروج از محاصره آن را یاری کنند. کورکین نیز موظف شد پس از دریافت سوخت، ترتیب خروج از محاصره به سمت شاولی و اتصال به لشکر بیست و هشتم تانک شوروی را بدهد. زمان آغاز این عملیات صبح ۲۷ ژوئن مقرر گردید. از همان ابتدا هیچ امیدی به عملی