Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی صورت نمی گیرد و کلمات، نشان دهنده آن است که در این آیه، کلمه «ابتلاء» و «بلاء» یک معنا دارند. طباطبایی معتقد است که اثر امتحان الهی، ظاهر ساختن صفات باطنی انسان از قبیل اطاعت، شجاعت، سخاوت، عفت، علم و مقدار وفا است و به همین جهت، این آزمون جز به صورت عملی صورت نخواهد گرفت. طباطبایی در تفسیر عبارت «کلمات» معتقد است که اگر منظور از کلمات، الفاظ بوده باشد، به این علت است که الفاظ وظائف عملی برای او معین می کرد. دربارهٔ نوع امتحان ابراهیم در این آیه، روایت های مختلفی وجود دارد. از ابن عباس، صحابی محمد، در این باره سه تفسیر نقل شده است: مورد اول خصوصیات یا سنت های دهگانه ای است که به نظافت و طهارت بدن ارتباط دارند؛ مورد دوم سی خصوصیت یا دستورالعمل از شریعت اسلامی است؛ و مورد سوم مناسک حج است. در روایتی دیگر به نقل از ابن عباس به جز سی خصلت گفته شده ده خصلت دیگر هم آمده است. حسن بصری، از صوفیان قرن اول هجری، بر این باور است که «کلمات» عبارتند از احتجاج ابراهیم برای پرستشگران اجرام آسمانی، افکندن وی در آتش، هجرت از زادگاه و ماجرای ذبح فرزندش اسماعیل. ابوعلی جبایی، متلکم معتزلی مذهب، مقصود از آزمون ابراهیم را کلیه
تکالیف عقلی و شرعی است که خداوند ابراهیم را به آن ها مکلّف نمود. به این مطلب سبحانی در منظور جاوید نیز اشاره کرده است. شیخ صدوق به نقل از مفضل می گوید مراد از کلمات نام محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین است. به گفته طباطبایی هر چند در قرآن مقصود از کلمات بیان نشده است، ولی از آیه برداشت می شود که کلمات هر چه بوده، در اثبات و اظهار شایستگی ابراهیم برای نیل به مقام امامت تأثیر داشته است. به گفته سید قطب، مفسر اهل سنت، در تفسیر "فی ظلال القرآن" خداوند در قرآن شهادت می دهد که ابراهیم بر عهد خود کاملاً وفادار بود و اوامر الهی را کامل اجرا کرد. به گفته قرائتی در "تفسیر نور" و قرشی در "قاموس القرآن" — از مفسران شیعه — در حدیثی از جعفر صادق آمده است که ابراهیم برای موفقیت در هر آزمون الهی، به مقامی بالاتر می رسید؛ او در مرحله نخست، «عبدالله» شد. سپس به مقام «نبی اللهی» و پس از آن «رسول اللهی»، «خلیل اللهی» و در نهایت به مقام «امامت» رسید. مجاهد، از مفسران شیعه، نیز مقصود از عبارت «کلمات» را جمله «قالَ إِنّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ إِماماً» و آیه های پس از آن می داند. به گفته همو، امامت یکی از موارد امتحان ابراهیم بوده است، نه م
قامی که پس از امتحان به وی عطا شده باشد. طباطبایی به دلیل این که در قرآن اطلاق کلمات بر بخش هایی از کلام سابقه دار نیست، دیدگاه مجاهد را در خور اعتنا ندانسته است. ابن کثیر، از مفسران سنی مذهب، نیز نظریه مجاهد را مخالف سیاق دانسته و نظر ابن عباس، حسن بصری را احتمال داده است. طبری، مفسر اهل سنت، پس از نقل نظر ابن عباس، حسن بصری، مجاهد و چند نقل دیگر گفته است: احتمال دارد همه این موارد مقصود باشد یا برخی از آن ها، زیرا در این باره روایت معتبری در دست نیست. طبرسی، مفسر شیعه، پس از نقل نظر ابن عباس، جبائی و حسن بصری می گوید آیه همه این موارد می تواند باشد. معنای «امامت». به گفته طباطبایی، و با توجه به عبارت «اذ ابتلی ابراهیم ربه» در آیه، مقام امامت در اواخر زندگانی ابراهیم به او عطا شده است. بر این اساس این واقعه باید بعد از تولد اسماعیل و اسحاق و همچنین بعد از آن که اسماعیل و مادرش را از سرزمین فلسطین به سرزمین مکه عزیمت کرده اند صورت گرفته باشد. همچنین از عبارت «انی جاعلک للناس اماما» چنین برداشت شده است که این واقعه باید بعد از تولد اسماعیل و اسحاق صورت گرفته باشد، چرا که تا پیش از تولد آنان، ابراهیم تصور اینکه
صاحب فرزند بشود را نداشته است. بر اساس روایات قرآنی، ابراهیم حتی پس از بشارت فرشتگان نسبت به صاحب فرزند شدنش، آن را باور نکرد و در جواب فرشته وحی، از ناامیدی خود نسبت به فرزنددار شدن سخن گفت. دربارهٔ نوع امامت ابراهیم نظرات مختلفی وجود دارد. دیدگاه اهل سنت. فخر رازی در "تفسیر کبیر" و محمد عبده در "المنار"، در تفسیر این آیه، «امامت» را به معنای نبوت و پیامبری دانسته اند. ابن کثیر، مفسر اهل سنت، نیز امامت را همان نبوت می داند. به گفته فخر رازی، از عبارت «للناس اماماً» به دست می آید که ابراهیم «امام عموم مردم» بود و این مورد، ویژگی پیامبران صاحب شریعت بوده است؛ زیرا در غیر این صورت او پیرو پیامبر دیگری می شد که با عمومیت امامتش سازگاری ندارد. ضمن آن که پیامبران، اعم از صاحب شریعت و غیر آن، دارای مقام امامت بوده اند؛ زیرا پیروی از آنان بر مردم واجب بوده است. همچنین امامت در این آیه به عنوان امتنان الهی بر ابراهیم مطرح است، از این رو امامت، بزرگ ترین نعمت الهی و به معنای نبوت است. به گفته سید قطب، مفسر اهل سنت در کتابش، "فی ظلال القرآن،" امامت و پیشوائی از آن کسانی است که از لحاظ کردار و آگاهی و صلاح و ایمان، است
حقاق آن را داشته باشند و بنابراین امامت موروثی نیست و وراثت نژادی و حسب و نسب در آن اهمیتی ندارد. قطب معتقد است که ادعای قرابت، خون، نژاد و قومیت، از پدیده های دوره جاهلیت بود و با «جهان بینی درست ایمانی»، منافات دارد. دیدگاه شیعیان. به گفته محسن قرائتی در "تفسیر نور"، خداوند «مقام امامت» را بعد از امتحان های ابراهیم، به او داد. به گفته محمدحسین طباطبایی، امامت ابراهیم غیر ار نبوتش بوده است. به عقیده او، مقصود از «امام» در عبارت «انی جاعلک للناس اماما» نیز به معنای مقتدا و پیشوائی است که مردم به او اقتداء و در گفتار و کردارش پیروی اش نمایند. "دانشنامه کلام اسلامی"، یکی از تفسیرهای عبارت «امامت» در آیه را «ولایت و زعامت سیاسی» گزارش کرده است. مبنای این تفسیر آن است که ولایت و زعامت سیاسی از شئون نبوت و رسالت نبوده و نسبت آن با نبوت از قبیل عموم و خصوص من وجه است؛ یعنی برخی از پیامبران علاوه بر مقام نبوت، ولایت و زعامت سیاسی نیز داشتند و بسیاری از آنان فاقد چنین مقامی بودند؛ چنان که امامان دارای مقام ولایت و زعامت سیاسی بودند اما نبوت ندارند. شیخ طوسی در "تفیسر تبیان" به این نظریه اشاره کرده است. وی در رساله ای
که در این مسئله تألیف کرده، معتقد است که امام دو کاربرد دارد؛ معنای اول آنکه به کسی امام گفته می شود که در افعال و گفتارش مقتدای دیگران باشد. معنای دوم آن است که به کسی امام گویند که به تدبیر امت و رهبری سیاسی آنان قیام می کند. بر اساس دیدگاه طوسی، در کاربرد نخست و بر خلاف کاربرد دوم، نبی با امام شریک است، زیرا هیچ پیامبری نیست مگر این که گفتار و رفتار او برای دیگران الگو باشد. در کاربرد دوم، چه بسا حکمت الهی اقتضا کند که پیامبری را تنها برای ابلاغ احکام الهی به مردم برانگیزد، ولی او نسبت به رهبری سیاسی جامعه، مأموریت نداشته باشد. طوسی برای مدعای خود، سه دلیل را اقامه کرده است: شیخ طبرسی نیز دیدگاه شیخ طوسی را برگزیده است. از دیدگاه سید محمدحسین طباطبایی، امامت در این آیه به معنای «هدایت باطنی» است. این هدایت از نوع راهنمایی و ارائه طریق نبوده، از مقوله ایصال به مطلوب و رساندن به مقصود است. چنین هدایت گری در گرو برخورداری از کمال وجودی و مقام معنوی ویژه ای است که پس از مجاهدت های بسیار به دست می آید. وی برای اثبات این نظریه به دسته ای از آیه های قرآن استناد کرده است. دسته اول، آیه هایی که پس از اشاره به مقام
امامت پیامبران از هدایت گری آنان سخن گفته است. از جمله این آیه ها: «و از آنان (بنی اسرائیل) امامانی قرار دادیم که به فرمان ما [مردم را] هدایت می کردند، چون شکیبایی نمودند و به آیه های ما یقین داشتند.» دسته دوم، آیه هایی که امر الهی را تبیین کرده است. از جمله آیه: «فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، تنها به آن می گوید: موجود باش، آن نیز بی درنگ موجود می شود، پس منزه است خداوندی که مالکیت و حاکمیت همه چیز در دست اوست و شما را به سوی او بازمی گرداند.» دسته سوم، آیه هایی که بیان می کند معرفت کامل و یقین ناب در گرو آن است که انسان از ظاهر جهان گذشته، ملکوت و باطن اشیا را مشاهده کند؛ چنان که درباره ابراهیم در قرآن آمده است: «این چنین، ملکوت آسمان ها و زمین را به ابراهیم نشان دادیم، تا اهل یقین گردد.» جعفر سبحانی محتمل می داند که مقصود از مقام امامت در آیه ابتلاء، الگو و اسوه بودن همه جانبه و تمام عیار ابراهیم باشد. شرط رسیدن به این مقام آن است که فرد به درجه ای از کمال معنوی نایل شود که حتی ترک اولی — کارهایی که با وجود جواز ارتکاب، ترکش سزاوارتر است — نیز از او سر نزند. اگرچه پیامبران پیش از ابراهیم از
مقام عصمت برخوردار بوده اند، ولی چنان که قرآن یادآور شده است، گاهی از آنان کارهایی سرزده که ترک آن سزاوارتر بوده است. این پیامبران، از چنان مقام بلندی که به ابراهیم عطا شده است، برخوردار نبودند و نمی توان گفتار و رفتار آنان را به صورت کامل و همه جانبه اسوه و الگوی بشریت در همه اعصار دانست. اما ابراهیم پس از انجام آزمون های سخت به مقامی رسید که اسوه و الگوی تمام عیار برای همه انسان ها به شمار می رود. به گفته سبحانی، این مورد می تواند بخشی از معنای مقام امامت، و نه تمام آن باشد. "دانشنامه کلام اسلامی"، یکی دیگر از تفسیرهای «امامت» در آبه را، امامت ابراهیم برای تمام دوران گزارش می کند. بر این اساس، پس از آزمون های مهم، به ابراهیم امامت مردم عصر خود و عصرهای دیگر، حتی پیامبران و پیروی آنان عطا شد و بنابراین بر همگان لازم است تا از سنت های توحیدی او پیروی کنند. در تأیید این نظریه، شواهدی از قرآن نیز آورده شده است؛ چنان که در رد ادعای یهود و نصارا در آیه ۶۸ سوره آل عمران در زمان پیامبر اسلام که هر یک از آنان آیین خود را به ابراهیم نسبت می دادند، یادآور شده است که شایسته ترین افراد در انتساب به ابراهیم، پیامبر اسلا
م و پیروان او و کسانی اند که قبل از اسلام از او پیروی می کردند و در آیه ۲۳ سوره نحل، خداوند به پیامبر وحی کرد که از آیین ابراهیم پیروی کند و در آیه ۷۸ سوره حج دین اسلام را همان آیین ابراهیم معرفی کرده است. در علم کلام. عصمت. طبق اعتقاد شیعه عصمت شرط اساسی برای تمام انبیا و امامان محسوب می شود که دایره عصمت آنها شامل عصمت از جمیع گناهان صغیره و کبیره (عمدا و سهوا) و در تمام دوران عمرشان (قبل و بعد از تصدی مقام نبوت یا امامت) می شود؛ بر این اساس آنان از هر خطا و اشتباهی مبری و معصوم هستند. به گفته قرائتی این آیه یکی از آیه هایی است که پشتوانه فکری و اعتقادی شیعه قرار گرفته است که امام باید معصوم باشد و کسی که لقب ظالم بر او صدق کند، به مقام امامت نخواهد رسید. طباطبایی هم عصمت را لازمه امامت می داند. به گفته فخر رازی، مفسر سنی، ظالم کسی است که اوّلاً، مرتکب گناه کبیره شود و ثانیاً، از گناه خود توبه نکند، اما بر گناهکاری که توبه نماید، عنوان ظالم صدق نمی کند. به گفته طبرسی، مفسر شیعه، نفی از امامت در آیه لا یَنالُ عَهدی الظالمین بر هر کس در لحظه ای از زندگی خود عنوان ظالم منطبق گردد، از عهد امامت بهره ای نخواهد د
اشت. به گفته سید مرتضی و فاضل مقداد، مفسران شیعه، طبق (لا یَنالُ عَهدی الظالمین) کسی که مرتکب گناه شود، ظلم کرده است، زیرا حدود الهی را نقض نموده و به نص قرآن و هر کس از حدود الهی تجاوز کند، ستمکار است ظالم می باشد. و مقصود از عهد، امامت است؛ زیرا پیش از آن، جمله: (إِنّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ إِماماً) آمده است، و ابراهیم مقام امامت را برای فرزندان خود درخواست کرد و خداوند گفت: عهد من به ظالمان نمی رسد. اگر مقصود از عهد، امامت نباشد، پاسخ با سؤال هم آهنگ نخواهد بود. به گفته طباطبایی، کسانی که مرتکب گناه گردند و سپس توبه کنند از عهد امامت بهره ای نخواهند داشت؛ در یک تقسیم بندی کلی ذریه ابراهیم را به چهار دسته می توان تقسیم کرد: ۱. کسانی که در آغاز زندگی ظالم بوده، سپس توبه می کنند و تا پایان زندگی راه ظلم نمی کنند. ۲. کسانی که در آغاز زندگی ظالم نیستند، ولی در ادامه ظالم می شوند و این رویه تا پایان زندگی آنان ادامه می یابد. ۳. کسانی که از آغاز تا پایان زندگی ظلم می کنند. ۴. کسانی که هیچ گاه در زندگی ظلم نمی کنند. بدون شک ابراهیم برای دسته دوم و سوم از ذریّه خود از خداوند درخواست امامت نکرده است، آنچه مورد سؤال او ق
رار گرفته باشد دسته اول و چهارم است، از سوی دیگر، جمله (لا یَنالُ عَهدی الظالمین) بیانگر آن است که گروه نخست از عهد امامت بهره ای ندارند؛ بنابراین، تنها گروه چهارم بهره مند از امامت می باشند؛ یعنی کسانی که هیچ گاه مرتکب کاری نمی شوند که مصداق ظلم باشد. به گفته عبدالروف مخلص، مفسر اهل سنت، این آیه، در واقع دستوری به مؤمنان است که هرگز ستمگر را زمامدار جامعه اسلامی قرار ندهند زیرا امام از آن روی به پیشوایی برگزیده می شود که به سخن و عمل وی در امور دین اقتدا شود، پس اگر او ظالم یا فاسق باشد، مقتدیان و پیروان خویش را گمراه و از صراط مستقیم منحرف می سازد؛ بنابراین، خواسته ابراهیم فقط در حق کسانی از نسلش اجابت شد که شایسته امامت و پیشوایی هستند، نه در حق ستمگران آنان. به گفته ابن کثیر، مفسر اهل سنت، طبق این آیه به صلاح نیست شخص ظالم خلیفه، حاکم، مفتی، شاهد یا راوی حدیث باشد. سید قطب، مفسر اهل سنت، هم معتقد است که کسی که ظالم است هیچ نوع امامتی و رهبری نمی تواند داشته باشد. به همین دلیل خداوند امامت را از یهودیان گرفت زیرا فاسق و فاجر بودند و اگر امت اسلامی هم از دستورها خدا پیروی نکنند همین اتفاق برای آن ها نیز می
افتد. او همچنین معتقد است جهان بینی اسلامی آن طور که باید با توجه به این دستورها اتفاق می افتد. بلاغت. در این آیه فن مراجعه از فنون بلاغت وجود دارد که در آن گوینده خلاصه ای از گفتگویی که بین او و شخص دیگر در گفتگو بوده یا بین دو نفر دیگر بوده را نقل می کند. درویش محی الدین، محقق سنی مذهب، این فن را از زیباترین فنون بلاغت می داند. او آیه را در بخش های زیر تقسیم بندی کرده است:
میوسا () بزرگترین دریاچه نروژ و همچنین یکی از عمیق ترین دریاچه های نروژ و اروپا است. این دریاچه چهارمین دریاچه عمیق در نروژ است. این دریاچه در بخش جنوبی نروژ، در حدود ۱۰۰ کیلومتری (۶۲ مایلی) شمال شهر اسلو واقع شده است. ریزابه اصلی آن رودخانه گودبراندسدالسلوگن است که از شمال به داخل دریاچه می ریزد و تنها شاخابه آن رودخانه ورما در جنوب است. جریان ورودی از نظر تئوری به ۵٫۶ سال برای پر کردن دریاچه نیاز دارد. با عمق متوسط حدود ۱۵۳ متر (۵۰۲ فوت)، بیشتر حجم دریاچه زیر سطح دریا است. میانگین خروجی دریاچه (اندازه گیری شده از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۸۲) ۳۱۶ متر مکعب بر ثانیه (۱۱۲۰۰ فوت مکعب) است که حدود ۹٬۹۵۹٬۰۰۰٬۰۰۰ متر مکعب در سال است. میوسا حاوی حدود ۵۶ کیلومتر مکعب آب در مقایسه با ۱۵ کیلومتر مکعب در دریاچه رسواتنه است که دومین دریاچه بزرگ از نظر حجم در نروژ است. توماس مالتوس در سال ۱۷۹۹ به نروژ سفر کرد بود که خاطرات او شامل توصیفی از میوسا است. مالتوس نوشت که میوسا هم به عنوان دریاچه و هم به عنوان رودخانه ظاهر می شود زیرا سواحل توسط کوه ها مشخص می شوند و جایی که دره گسترده تر می شود، آب فضا را پر می کند. به گفته مالتوس، در پا
یین (میننهسون) دریاچه فقط مانند یک رودخانه ظاهر می شود و در نقشه ورما نامیده می شود.
کیم یو جونگ (؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. پس از اولین بازیگری خود در سال ۲۰۰۳، او به یکی از شناخته شده ترین بازیگران کودک در کره تبدیل شد. او در ایران بیشتر بخاطر ایفا نقش در سریال افسانه خورشید و ماه شناخته میشود.
فاطمه بنت یوسف علوی (حدود ۱۶۵۰–۱۷۱۵) ملکه اونگوجا در زنگبار پیش از سلطنت (تانزانیا امروزی) بود. او که از حامیان پرتغالی ها در جنگ آنها با عمان بود، تدارکاتی را برای اروپایی ها در محاصره قلعه عیسی فرستاد. او در زمانی که عمانی ها زنگبار را اشغال کردند، دستگیر و به عمان تبعید شد. در سال ۱۷۰۹ به او اجازه بازگشت داده شد و تا پایان عمر بر جزیره به عنوان کشور مشتری عمان حکومت کرد. زندگی. فاطمه بنت یوسف علوی (همچنین شناخته شده به نام فاطومه) در حدود سال ۱۶۵۰ به دنیا آمد. او از تبار سید بود و اجدادش از حضرموت یمن بودند، اما او ادعای نسب ایرانی نیز داشت. او دختر یوسف پادشاه زنگبار بود، قلمرو پدرش اونگوجا به دو بخش تقسیم شد، یک پادشاهی جنوبی که برادرش باکاری بن یوسف از کیزیمکازی اداره می کرد و دسگر پادشاهی شمالی که فاطمه از محل شهر زنگبار امروزی اداره می کرد. فاطمه با پسر عمویش عبدالله، پادشاه اوتوندوه، حکومتی سواحیلی در سواحل آفریقا در طرف مقابل زنگبار ازدواج کرد. آنها یک پسر به نام حسن داشتند. ملکه فاطمه د دوره گذارِ شرق آفریقا از استعمار پرتغالی ها به قدرت نوظهور عمان حکومت کرد. فاطمه به پرتغالی ها وفادار ماند و تلاش
کرد تا قلعه عیسی در مومباسا را (کنیای امروزی) قبل از سقوط آن به دست عمانی ها در محاصره ۱۶۹۶–۱۶۹۸ تأمین کند. عمانی ها سه قایق غذایی که او فرستاده بود را دستگیر و سوزاندند. در روایت دیگری آمده است که او کشتی هایی را برای مبارزه با کشتی های عمانی فرستاد. همچنین گفته می شود که فاطمه به گوا پرتغال سفر کرده است تا برای پادگان محاصره شده نیروی کمکی بگیرد. عمانی ها متعاقباً به زنگبار حمله کرده، شهرک پرتغالی ها را در آنجا ویران کردند و قلعه قدیمی زنگبار را در محل کلیسای پرتغالی و خانه یک تاجر ساختند. فاطمه و حسن اسیر شدند و به عمان تبعید شدند. در سال ۱۷۰۹ به آنها اجازه بازگشت داده شد و فاطمه از کاخ خود، در محل خانه عجایب (کاخ سلطنت بعدی زنگبار) زنگبار را به عنوان یک کشور مشتری عمان اداره کرد. عمانی ها یکی از سه توپ را در قلعه قدیمی که در کاخ فاطمه آموزش داده شده بود، نگه داشتند تا او را مطیع خود کنند و از ارتباطش با پرتغالی ها در موزامبیک جلوگیری کنند. فاطمه در سال ۱۷۱۵ درگذشت و در یک بقعه خانوادگی در جنوب قلعه به خاک سپرده شد. حسن جانشین فاطمه شد. نوه او، پسر حسن، پیش از تأسیس سلطان نشین عمان، فرمانروای مستقل ماقبل
آخر زنگبار بود.
گروه D جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ که بازی های آن از ۲۲ تا ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲ (۱ تا ۹ آذر ۱۴۰۱) برگزار شد، از کشورهای فرانسه، استرالیا، دانمارک و تونس تشکیل شده است. دو تیم برتر این گروه به مرحله یک هشتم نهایی راه پیدا می کنند. تیم ها. یادداشت ها جدول. &lt;section begin=GrpD /&gt; &lt;section end=GrpD /&gt; در مرحله یک هشتم نهایی: بازی ها. تمامی زمان ها به زمان قطر هستند. (). دانمارک برابر تونس. دو تیم پنج بار به مصاف هم رفته اند که آخرین بار در یک دیدار دوستانه در سال ۲۰۰۲ دانمارک توانست با نتیجه ۲–۱ به پیروزی برسد. فرانسه برابر استرالیا. &lt;section begin=D2 /&gt;&lt;section end=D2 /&gt; تونس برابراسترالیا. &lt;section begin=D3 /&gt;&lt;section end=D3 /&gt; فرانسه برابر دانمارک. دو تیم سه بار در جام جهانی به مصاف هم رفته اند که تمامی این سه دیدار در مرحله ی گروهی و با نتایج متفاوت بوده است، فرانسه یک بار با نتیجه ۲–۱ در مرحله گروهی جام جهانی ۱۹۹۸ و دانمارک هم یک بار نتیجه ۲–۰ در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۰۲ به پیروزی رسیده اند، یک بار هم با نتیجه ۰–۰ در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ به تساوی رسیده اند. &lt;section begin=D
4 /&gt;&lt;section end=D4 /&gt; استرالیا برابر دانمارک. &lt;section begin=D5 /&gt;&lt;section end=D5 /&gt; تونس برابر فرانسه. دو تیم چهار بار به مصاف هم رفته اند که در آخرین مسابقه در یک دیدار دوستانه در سال ۲۰۱۰ با نتیجه ۱–۱ به تساوی رسیده اند. &lt;section begin=D6 /&gt;&lt;section end=D6 /&gt; موارد انضباطی. در صورت تساوی قوانین رتبه بندی تیم ها در مرحله ی گروهی چه در مجموع و چه در رو در رو، از امتیاز موارد انضباطی یا به اصطلاح بازی جوانمردانه به عنوان یک قانون رتبه بندی استفاده می شود. این موارد بر اساس کارت های زرد و قرمز دریافتی در تمامی مسابقات گروهی است که به شرح زیر محاسبه می شود: فقط یکی از امتیازهای منفی فوق را می توان برای یک بازیکن در یک مسابقه اعمال کرد.
مارینا میخایلوونا راسکووا (؛ – ) نخستین زن در شوروی بود که نشان ناوبری هوایی را دریافت نمود. راسکووا که در جوانی آرزو داشت خواننده اپرا شود به یک مربی نظامی و اولین زن ناوبر شوروی تبدیل شد. او رکوردهای زیادی از خود به جا گذاشت و بنیانگذار و فرمانده هنگ هوایی ۵۸۷ بود. راسکووا یکی از ۸۰۰ هزار زنی است که در ارتش سرخ خدمت کردند، او سه هنگ هوایی مخصوص زنان تشکیل داد که ۳۰ قهرمان اتحاد شوروی در آن نشان گرفتند. زندگی نامه. مارینا مالینینا در یک خانواده طبقه متوسط به دنیا آمد. پدرش خواننده اپرا و مربی آواز بود و مادرش نیز معلم بود. خاله او نیز یک خواننده مشهور بود و برادر ناتنی اش هم با نام بوریس مالینین از دانشمندان کشتی سازی شوروی بود. برخلاف دیگر زنان هوانورد شوروی، مارینا از ابتدا علاقه ای به هوانوردی نداشت. او در اصل می خواست که یک موزیسین و خواننده اپرا شود. پدر مارینا در سال ۱۹۱۹ وقتی که او هفت سال داشت فوت نمود. مارینا به تحصیل در موسیقی ادامه داد اما دچار عفونت گوش میانی گشت و نتوانست آواز را ادامه دهد. او که از موسیقی خارج شده بود در دبیرستان خود را وقف شیمی و مهندسی کرد. پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۲۹ به
عنوان شیمی دان در کارخانه رنگرزی مشغول به کار شد و همان جا با مهندسی به نام سرگئی راسکوف ازدواج کرد و نام خانوادگی خود را به راسکووا تغییر داد. مارینا مدتی بعد در آکادمی نیروی هوایی به عنوان نقشه کش مشغول به کار شد. راسکووا نخستین زن ناوبر نیروی هوایی شوروی در سال ۱۹۳۳ شد. او یک سال بعد تدریس در آکادمی های هوایی را آغاز نمود که در آن به زنان و مردان ناوبری نظامی را تعلیم می داد. در سال های بعد آموزش خلبانی او تکمیل شد و در سال ۱۹۳۵ طلاق گرفت. در سال های ۱۹۳۸–۱۹۳۷ مارینا رکوردهای هوایی بسیاری را ثبت کرد که در چشم اتحاد شوروی موفقیت های بزرگی محسوب می شدند و برای مارینا شهرت به همراه آورد. مشهورترین رکورد او پروازی است که با توپولف آنت-۳۷ (نسخه اصلاح شده بمب افکن دوربرد بولخوویتونوف دی بی-آ) در ۲۵–۲۴ سپتامبر ۱۹۳۸ رخ داد. در این پرواز که می خواست رکورد جهانی پرواز بدون توقف زنان را بشکند مارینا به عنوان ناوبر همراه با پولینا اوسیپنکو و والنتینا گریزودوبوفا از مسکو تا کامسامولسک بر آمور در خاور دور روسیه پرواز می کردند. این پرواز ۲۶ ساعت و ۲۹ دقیقه یه طول انجامید و طی آن ۵۹۴۷ کیلومتر پیموده شد اما در انتها مسیر ب
ه علت نبود دید هواپیما نتوانست فرودگاه رو بیابد و مجبور به فرود اضطراری شد. از آنجایی که کاکپیت ناوبر راه ورودی به بقیه هواپیما نداشت و احتمال می رفت در فرود آسیب جدی ببیند مارینا پیش از فرود با چتر بیرون پرید. تیم جستجو پس از هشت روز هواپیما را پیدا کردند اما مارینا ۱۰ روز بدون آب و با مقدار کمی غذا در طبیعت سرگردان بود تا توانست خود را به هواپیما برساند. تمامی خدمه پس از انتقال به مکان امن در ۲ نوامبر ۱۹۳۸ نشان برتری قهرمان اتحاد شوروی را کسب کردند که آن ها را تبدیل به اولین زنانی کرد که این نشان را به دست آوردند. جنگ جهانی دوم. با آغاز جنگ جهانی دوم زنان بسیاری که آموزش خلبانی دیدند برای حضور در جنگ داوطلب شدند. با وجود آنکه از نظر قانونی منعی برای حضور زنان در درگیری ها در نیروی هوایی شوروی وجود نداشت از سپردن نقش رزمی به ایشان امتناع می شد. این قضیه ادامه داشت تا آنکه راسکووا از طریق ارتباط شخصی خودش با شخص ژوزف استالین فرماندهان نظامی را راضی به ایجاد سه هنگ رزمی برای زنان نمود. بدین ترتیب پس از راسکووا در ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ که خواستار حضور زنان خلبان در جنگ شد استالین در ۸ اکتبر ۱۹۴۱ فرمان تأسیس سپاه ۱۲۲ ه
وایی را داد. این سپاه که متشکل از سه هنگ بود باید تماماً از خلبانان و خدمه زمینی زن تشکیل می شد. راسکووا در ۴ ژانویه ۱۹۴۳ در فرود اضطراری نزدیک استالینگراد همراه با تمامی خدمه اش کشته شد. او نخستین کسی بود که در جنگ برایش تشییع جنازه دولتی گرفتند. میراث. خاکستر او در آرامگاه دیوار کرملین کنار پولینا اوسیپنکو دفن شد و پس از مرگش نشان جنگ میهنی درجه یک به او اعطا گشت. خیابان ها و مدارس هوانوردی در شوروی به نام مارینا راسکووا نام گذاری شدند.
مالاگکومبورا () یک منطقه مسکونی در کشور سری لانکا است.
سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک یک سازمان دولتی زیرمجموعهٔ وزارت آموزش و پرورش است که ساماندهی امور مربوط به کودکستان ها (مهدهای کودک، مراکز پیش دبستانی و سایر مراکز نگهداری و آموزش کودکان سابق) را بر عهده دارد. جامعه مخاطب این سازمان کودکان زیر ۷ سال (تا ۶ سال تمام) را شامل می شود. رئیس سازمان معاون وزیر آموزش و پرورش محسوب می شود و به پیشنهاد وزیر و تأیید هیئت امنا و با حکم وزیر برای مدت ۴ سال منصوب می شود. پیشینه. در ۲۵ آذر ۱۳۹۹ شورای عالی انقلاب فرهنگی به منظور ساماندهی امور مرتبط با تعلیم و تربیت دورهٔ کودکی، تصویب کرد که تمامی امور مربوط به مهدهای کودک و سایر مراکز نگهداری کودکان اعم از صدور مجوز، برنامه ریزی، هدایت و نظارت، تقویت استانداردها و ارزیابی به وزارت آموزش و پرورش محول شود و نهادی وابسته به وزارت آموزش و پرورش برای عهده دار شدن یکپارچهٔ امور مرتبط با تعلیم و تربیت کودک تشکیل شود. بر این اساس در ۷ بهمن ۱۳۹۹، اساسنامهٔ «سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک» به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و ۲۶ اسفند ۱۳۹۹ برای اجرا ابلاغ شد. در ۱۳ مرداد ۱۴۰۰، این سازمان طی مراسمی با حضور وزیر آموزش و پرورش رسماً آ
غاز به کار کرد. پیش از تأسیس سازمان، مهدهای کودک زیر نظر سازمان بهزیستی کشور و مراکز پیش دبستانی زیر نظر آموزش و پرورش فعالیت می کردند که در سال ۱۴۰۰، با تشکیل کمیتهٔ انتقال در ستاد کشوری و کارگروه های انتقال استانی، امور مهدهای کودک از بهزیستی به آموزش و پرورش منتقل شد. هیئت امنا. سازمان دارای دو رکن هیئت امنا و رئیس سازمان می باشد که هیئت امنا، عالی ترین مرجع سازمان محسوب می شود و ترکیب آن به صورت زیر است:
پیتر مارکی-زای (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، بازاریاب، اقتصاددان، مهندس برق و تاریخ نگار مجارستانی است. او از سال ۲۰۱۸ شهردار هودمزوواشارهی بوده، و یکی از بنیانگذاران جنبش مجارستانِ همه است. او به عنوان برنده انتخابات مقدماتی مخالفان در سال ۲۰۲۱، نامزد حزب اتحاد برای مجارستان رقیب نخست وزیر ویکتور اوربان در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۲ بود. زندگی شخصی. مارکی زای با فِلیتسیا لیلّا وینتسه، فیزیکدان و ماما ازدواج کرده و هفت فرزند به نام های: فِرِنتس (۱۹۹۶)، لیلّا (۱۹۹۷)، تئودورا (۱۹۹۸)، گِلِرت (متولد ۲۰۰۰)، اِما (۲۰۰۳)، لورانت (۲۰۰۵) و پال (۲۰۰۹) دارد. خانوادهٔ او کاتولیک رومی است. او تابعیت مضاعف مجارستان و کانادا دارد و به زبان های انگلیسی، آلمانی و فرانسوی مسلط است، اما می تواند به زبان های اسپانیایی، روسی و فنلاندی نیز صحبت کند.
دفتر مرکزی امنیت داده ها (بی اس آی) یک مقام بالاتر فدرال آلمان در مجموعه وزارت کشور فدرال مستقر در بن است که مسئول مسائل امنیت فناوری اطلاعات است. اصل راهنمای بی اس آی این است: "به عنوان مرجع امنیت سایبری فدرال، بی اس آی امنیت اطلاعات را در دیجیتالی شدن از طریق پیشگیری، شناسایی و واکنش برای ایالت، تجارت و جامعه طراحی می کند. بین سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹، تعداد موقعیت ها در بی اس آی به تقریباً ۱۲۹۰ (دو برابر) افزایش یافت. در سال ۲۰۲۱، بی اس آی تعداد موقعیت ها (عملیلت های) خود را ۱۵۵۰٫۷ مورد عنوان می کند. تاریخچه. بی اس آی در سال ۱۹۹۱ با "قانون اداره فدرال امنیت اطلاعات (بی اس آی جی)" تأسیس شد و از "دفتر مرکزی امنیت اطلاعات (ZSI)" پدید آمد. مرجع قبلی آن دفتر مرکزی رمزنگاری (ZfCh) بود که به سرویس اطلاعات فدرال (BND) وابسته بود. ریاضیدان اتو لیبریچ، با سرویس اطلاعات فدرال از سال ۱۹۵۷ و اخیراً رئیس ZfCh و از ۱ ژوئن 1989 ZSI، اولین رئیس بی اس آی بود. پس از خروج اتو لیبریچ، دیرک هنزه از اول ژانویه جایگزین او و در ژانویه ۱۹۹۳ به عنوان رئیس جدید بی اس آی منصوب شد. اودو هلمبرشت در مارس ۲۰۰۳ جانشین او شد. پس از آن، مایکل هان