Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نماد انقراض (به انگلیسی: Extinction symbol) نشان دهندهٔ خطر انقراض هولوسن در کرهٔ زمین است. این نماد که متشکل است از یک دایره (نماد کرهٔ زمین) و طرحی به مانند ساعت شنی (نماد هشدار گونه های درحال انقراض)، توسط هنرمندی ناشناس درسال ۲۰۱۱ طراحی و مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین این علامت را «نماد صلح نسل کنونی» نیز نامیده اند. هم اکنون این نماد در سراسر جهان، در بسیاری از تظاهرات های طرفداران محیط زیست مورد استفاده قرار می گیرد. ریشه. گاردین در گزارشی درسال ۲۰۱۹ دربارهٔ این علامت نوشت که «اینکه این علامت از کجا آمده است یک راز می باشد». گاردین خاطرنشان کرد که محتمل ترین خالق این نماد، یک شخص انگلیسی است که خود را با سه حرف ESP معرفی می کند و تنها راه ارتباطی با او نیز یک وبسایت است. خبرگزاری نیواستیتمنز نیز درسال ۲۰۱۹ گزارش داده است که خالق این نماد پس از طراحی آن، با چند گروه حامی محیط زیست ارتباط برقرار کرده است و از آنها خواسته که از این نماد بصورت گسترده استفاده کنند. این نماد یک علامت غیرخصوصی است که هیچ بنگاهی نمی تواند از آن استفادهٔ تجاری و تبلیغاتی کند. ساختار. خالق مخفی این نماد در مصاحبه ای با یک و
بسایت در سال ۲۰۱۹ بیان کرده است که، وجود دایره در این نماد تداعی کنندهٔ کرهٔ زمین است و ساعت شنی درون آن نیز بازگو کنندهٔ روبه اتمام بودن زمان است. البته این شکل از نماد برداشتی از نمادهای ایدئولوژی آنارشیسم (دایره-A) و نماد مشهور «صلح» می باشد. کاربرد. نقطهٔ شروع استفاده از این نماد، اعتراض های جهانی سال ۲۰۱۸ گروه های اقدام علیه انقراض بوده است.پس از این، استفاده از نماد در بسیاری از جنبش ها، تظاهرات ها و هنرهای اعتراضی بین المللی صلح طلبان و زیست محیطی رشد چشمگیری داشته است. هم اکنون دربسیاری از در دیوارهای اماکن دولتی و عمومی در انگلستان و اروپا، طراحی های گرافیتی این نماد را می توانید مشاهده کنید. در آوریل سال ۲۰۱۹ نیز روزنامهٔ گاردین این علامت را «سمبل صلح نسل کنونی نامید».
سارا گریس مک لافلین معروف به بیشاپ بریگز (؛ زادهٔ ) خواننده موسیقی رقص، و ترانه سرا اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
در شیمی آلی، واکنش فراریو-آکرمان یا به شکل ساده واکنش فراریو، یک نام واکنش است که امکان تولید فنوکسانتیئین از دی فنیل اتر و گوگرد در حضور کاتالیزور آلومینیم کلرید را می دهد.
سنتز کینولین نور یک واکنش آلیِ درون مولکولی است که با استفاده از سولفوریک اسید، یک بتا-کتوآنیلین را به یک ۲-هیدروکسی کینولین تبدیل می کند. این واکنش اولین بار توسط لودویگ نور (۱۸۵۹-۱۹۲۱) در سال ۱۸۸۶ توصیف شد.
ادیان میانرودان اشاره به باورها و اعمال دینی تمدن های میانرودان (بین النهرین) باستان، به ویژه سومر، اکد، آشور و بابل بین سال های ۳۵۰۰ پیش از میلاد تا ۴۰۰ بعد از میلاد دارد. پس از این سال (۴۰۰ میلادی) آنها تا حد زیادی جای خود را به مسیحیت سریانی دادند. توسعه مذهبی میانرودان و فرهنگ میانرودان به طور کلی، به ویژه در جنوب، تحت تأثیر مهاجرت مردم مختلف به داخل و در سراسر منطقه قرار نگرفت. بلکه دین میانرودان یک سنت سازگار و منسجم بود که با نیازهای داخلی پیروان آن در طول هزاران سال توسعه، سازگار شد. قدمت اولیه تفکر دینی میانرودان به اواسط هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح برمی گردد و پرستش نیروهای طبیعی را به عنوان تأمین کننده رزق شامل می شد. در هزاره سوم پیش از میلاد مسیح اشیاء عبادت شخصی سازی شده و به مجموعه ای گسترده از خدایان با کارکردهای خاص تبدیل شدند. آخرین مراحل شرک میانرودان، که در هزاره های دوم و یکم پیش از میلاد توسعه یافت، بر دین شخصی تأکید بیشتری کرد و خدایان را در یک سلسله مراتب سلطنتی قرار داده و خدای ملی سرپرست مجموعه خدایان بود. دین میانرودان سرانجام با گسترش ادیان ایرانی در طول شاهنشاهی هخامنشی و همچنین
مسیحی شدن میانرودان در قرون ابتدایی میلادی افول کرد. تاریخ. در هزاره چهارم پیش از میلاد، اولین شواهد برای آنچه که به عنوان ادیان میانرودان به رسمیت شناخته می شود را می توان با اختراع خط (نوشتن) در میانرودان در حدود ۳۵۰۰ پیش از میلاد مشاهده کرد. مردم میانرودان در اصل شامل دو گروه بودند: ۱.اکدی زبانان سامی شرقی (که بعدها به آشوری ها و بابل تبدیل شدند) و مردم سومر که به سومری، که یک زبان تک خانواده بود، صحبت می کردند. این اقوام اعضای دولت شهر های مختلف و پادشاهی های کوچک بودند. سومری ها اولین اسناد را به جای گذاشتند و گمان می رود که بنیانگذاران تمدن دوره عبید (۶۵۰۰ تا ۳۸۰۰ پیش از میلاد) در میانرودان شمالی بوده اند. تا زمان های تاریخی آنها در جنوب میانرودان، که به سومر (و بعدها بابل) معروف بود، اقامت داشته و تأثیر قابل توجهی بر گویشوران اکدی و فرهنگ آنها داشتند. اعتقاد بر این است که اکدی زبانان سامی تبار در زمانی بین سال های ۳۵۰۰ تا ۳۰۰۰ پیش از میلاد وارد منطقه شده اند، زیرا نام های اکدی برای اولین بار در قرن ۲۹ پیش از میلاد در لیست سلطنتی این ایالت ها ظاهر شد. سومری ها پیشرفته بودند: همچنین اختراع خط، اشکال اول
یه ریاضیات، وسایل نقلیه اولیه (چرخ/ارابه)، ستاره شناسی، طالع بینی، نوشتن قوانین مدنی، سازماندهی شده پزشکی، پیشرفته کشاورزی و معماری، و تقویم از اختراعات آنان است. آنها اولین دولت شهر ها مانند اوروک، اور، لاگاش، ایسن، کیش، اوما، اریدو، اداب، آکشاک، سیپار، نیپور و لارسا را ایجاد کردند که بر هر یک از آنها یک انسی حکومت کردند. با این حال، سومریان تا زمان ظهور امپراتوری اکدی تحت فرمان سارگون اکدی در حدود ۲۳۳۵ پیش از میلاد، که همه میانرودان را زیر فرمان یک فرمانروا متحد کرد، نیروی غالب بودند. بین فرهنگ ها و خدایان سومری و اکدی تلفیق گرایی افزایش یافت، زیرا اکدی ها معمولاً ترجیح می دادند تعداد کمتری از خدایان را پرستش کنند، اما آنها را به مقامات قدرتمندتری ارتقاء می دادند. حدود ۲۳۳۵ پیش از میلاد سارگون اکدی تمام میانرودان را فتح کرد، ساکنان آن را در اولین امپراتوری جهان متحد کرد و سلطه خود را در ایران، شام، آناتولی، کنعان و شبه جزیره عربستان گسترش داد. امپراتوری اکد دو قرن دوام آورد و قبل از فروپاشی به دلیل افول اقتصادی، درگیری های داخلی و حملات مردم گوتیان از شمال شرق به شمال ضعیف گشته بود. پس از احیای کوتاه مدت سو
مری ها با سلسله سوم اور یا امپراتوری نو سومر، میانرودان به تعدادی از ایالت های اکد تجزیه شد. در شمال آشور در طول قرن ۲۵ پیش از میلاد تکامل یافته بود و در حدود ۲۱۰۰ پیش از میلاد در دوره آشوری کهن و جنوب میانرودان به تعدادی از پادشاهی ها تقسیم شد، که بزرگترین آنها ایسن، لارسا و اشنونا بود. در سال ۱۸۹۴ پیش از میلاد، دولت شهر اولیه بابل در جنوب با حمله اموریان سامی غربی تأسیس شد. این دولت شهر در طول تاریخ خود به ندرت توسط سلسله های بومی اداره می شد. مدتی پس از این دوره، سومری ها ناپدید شدند و به طور کامل جذب جمعیت اکدی زبان شدند. پادشاهان مستقل آشوری از اواخر قرن ۲۵ پیش از میلاد ثبت شده اند و بر میانرودان شمالی و بخش هایی از شرق آناتولی و شمال شرقی سوریه تسلط داشته اند. حدود سال ۱۷۵۰ پیش از میلاد، فرمانروای اموری تبار بابل، پادشاه حمورابی، بسیاری از مناطق میانرودان را فتح کرد، اما این امپراتوری پس از مرگ وی فروپاشید و بابل به حالت کوچکی که در بدو تأسیس بود، تبدیل شد. سلسله اموریان در سال ۱۵۹۵ پیش از میلاد پس از حملات مردم کوه نشین معروف به کاسی ها از کوه های زاگرس که بیش از ۵۰۰ سال بر بابل حکومت کردند، ساقط شد. آ
شور که از قرن بیستم تا هجدهم پیش از میلاد با عنوان دوره آشوری کهن پیش از ظهور حمورابی قدرت اصلی در منطقه بوده است، بار دیگر با امپراتوری آشور میانه (۱۳۹ض تا ۱۰۵۰ پیش از میلاد) به یک قدرت اصلی تبدیل شد. آشور ،هیتی ها و میتانی را شکست داد و قدرت فزاینده آن ،پادشاهی نوین مصر را مجبور به عقب نشینی از خاور نزدیک کرد. امپراتوری آشور میانه در اوج خود از قفقاز تا بحرین امروزی و از قبرس تا غرب ایران امتداد داشت. امپراتوری آشوری نو (۹۱۱–۶۰۵ پیش از میلاد) غالب ترین قدرت روی زمین و بزرگترین قدرت جهان بود که بین قرن ۱۰ پیش از میلاد و اواخر قرن ۷ پیش از میلاد دیده شده بود با امپراتوری که از قبرس در غرب تا مرکز ایران در شرق و از قفقاز در شمال تا نوبیا، مصر و شبه جزیره عربستان در جنوب امتداد یافته بود، تسهیل در گسترش فرهنگ و مذهب میانرودان تحت فرمان امپراتورانی مانند آشوربانی پال، توکولتی-نینورتای دوم، تیگلات-پیلسر سوم، شلمنسر چهارم، سارگون دوم، سنخریب و اسرحدون را فراهم آورده بود. در طول امپراتوری نو آشوری، زبان آرامی به عنوان زبان میانجی در امپراتوری و همچنین میانرودان پذیرفته شد. آخرین سوابق مکتوب به زبان اکدی متون نجومی
مربوط به سال ۷۸ میلادی است که در آشور کشف شد. این امپراتوری بین ۶۱۲ تا ۵۹۹ پیش از میلاد پس از یک دوره جنگ داخلی داخلی شدید در آشور که به زودی به بابل گسترش یافت سقوط کرد و میانرودان را در هرج و مرج قرار داد. سپس آشور ضعیف شده در معرض حملات ائتلافی از رعایای سابق خود، شامل بابلی ها، کلدانی ها، مادها، سکاها ،پارس ها، ساگارتی ها و کیمری ها در ۶۱۶ پیش از میلاد قرار گرفت. این نیروها توسط نبوپلسر از بابل و هوخشتره از ماد و پارس رهبری می شدند. آشور و نینوا در ۶۱۲ پیش از میلاد تصرف و منهدم شدند، حران در ۶۰۸ پیش از میلاد، کارکمیش در ۶۰۵ پیش از میلاد سقوط کرد و آثار نهایی حکومت امپراتوری آشور از دور-کاتلیمو (Dur-Katlimmu) تا ۵۹۹ پیش از میلاد ناپدید شد. بابل در اواخر دوران قدرت و نفوذ شکوفایی کوتاهی داشت، در ابتدا تحت سلسله کلدانی، که بخش اعظمی از امپراتوری را که قبلاً توسط خویشاوندان شمالی آنها تحت سلطه بود، تصاحب کرد. با این حال، آخرین پادشاه بابل، نبونعید که تباری آشوری داشت، توجه چندانی به سیاست نداشت و ترجیح می داد سین خدای ماه بابلیان را بپرستد و حکومت روزمره را به پسرش بلشاصر واگذار کند. این موضوع و این واقعیت که
پارس ها و مادها در شرق اکنون که قدرت آشوری که قرن ها آنها را در عصر رعیت نگه داشته بود) از بین رفته بود در حال افزایش قدرت بودند، ناقوس مرگ برای آخرین قدرت بومی میانرودان باستان بود امپراتوری هخامنشی در [۵۳۹ پیش از میلاد] امپراتوری بابل نو را فتح کرد، پس از آن کلدانیان از تاریخ ناپدید شدند، اگرچه مردم، فرهنگ و مذهب میانرودان پس از آن همچنان به استقامت خود ادامه دادند. تأثیر اعتقادات مذهبی آشوری بر ساختار سیاسی آن. مانند بسیاری از ملل در تاریخ میانرودان، آشور در اصل تا حد زیادی الیگارشی بود تا پادشاهی. تصور می شد که اقتدار با «شهر» است و موجودیت سیاسی دارای سه مرکز اصلی قدرت بود - مجمع بزرگان، یک فرمانروای موروثی و نام بخش (لیمو (اپونیم آشوری)). حاکم، ریاست مجلس را بر عهده داشت و تصمیمات خود را اجرا می کرد. وی با اصطلاح معمول اکدی برای "پادشاه"، "šarrum" "مورد اشاره قرار نمی گرفت. این عنوان در عوض برای خدای حامی شهر آشور، که حاکم کاهن اعظم وی بود، محفوظ بود. خود حاکم فقط به عنوان "مباشر آشور" تعیین می شد ("iššiak Assur"), که آن اصطلاح وام گرفته شده از کلمه "ensí" سومری است. سومین مرکز قدرت، یکنام بخش (لیمو (ا
پونیم آشوری) / limmum) بود، که نام سال را همانند اپونیم آرخون و کنسول روم در اروپای دوران قدیم گذاشت. او سالانه توسط قرعه کشی انتخاب می شد و مسئول مدیریت اقتصادی شهر بود که شامل قدرت بازداشت افراد و مصادره اموال می شد. نهاد همنام و فرمول "iššiak Assur" به عنوان آثار تشریفاتی این سیستم اولیه در طول تاریخ پادشاهی آشوری باقی ماند. دین در امپراتوری نو آشوری. مذهب امپراتوری آشوری نو حول محور پادشاه آشور به عنوان پادشاه سرزمین های آنها نیز متمرکز بود. با این حال، پادشاهی در آن زمان بسیار نزدیک با ایده حکم الهی بود. پادشاه آشور، در حالی که خود خدا نبود، به عنوان خادم اصلی خدای بزرگ آشور، آشور شناخته شد. به این ترتیب ک، قدرت پادشاه مطلق تلقی می شد تا زمانی که کاهن اعظم به مردم اطمینان می داد که خدایان، یا در مورد آشوریان هنوتئیسمی، خدا، از حاکم فعلی راضی هستند. برای آشوری هایی که در آشور و سرزمین های اطراف زندگی می کردند، این سیستم یک قاعده بود. با این حال، برای مردم فتح شده، این امر بدیعی بود، به ویژه برای مردم دولت شهرهای کوچکتر. با گذشت زمان، آشور از خدای محلی آشور به حاکمیت قلمروی وسیع آشوریان ارتقا یافت که از قف
قاز و ارمنستان در شمال به مصر، نوبیا و شبه جزیره عربستان در جنوب و از قبرس و شرق دریای مدیترانه در غرب تا مرکز ایران در گسترش بود. آشور، خدای حامی شهر آشور از اواخر عصر برنز، در رقابت دائمی با خدای حامی بابل، مردوک بود. عبادت به نام وی در سرزمین های تحت تسلط آشوریان انجام شد. با پرستش آشور در قسمت اعظم هلال حاصلخیز، پادشاه آشور می تواند به وفاداری همکاران خود در آشور فرمان دهد. تاریخ بعدی میانرودان. در سال ۵۳۹ پیش از میلاد، میانرودان توسط کوروش بزرگ فتح شد و سپس توسط شاهنشاهی هخامنشی (۵۳۹–۳۳۲ پیش از میلاد) اداره شد. این امر بیش از ۳۰۰۰ سال سلطه اقوام سامی زبان میانرودان بر خاور نزدیک را به پایان رساند. پارس ها فرهنگ بومی، مذهب، مردمان آشور و بابل را حفظ کردند و در آن دخالت نکردند (به عنوان موجودیت) (اگرچه کلده و کلدانیان ناپدید شدند) و آشور به اندازه کافی قوی بود که شورش های بزرگی را علیه هخامنشیان در ۵۲۲ و ۴۸۲ پیش از میلاد برپا کند. در این دوره زبان سریانی و خط سریانی در آشور تکامل یافت و قرن ها بعد وسیله ای برای گسترش مسیحیت سریانی در شرق نزدیک شد. سپس، دو قرن بعد در ۳۳۰ پیش از میلاد، امپراتور مقدونیه اسکند
ر مقدونی ایرانیان را سرنگون کرد و میانرودان را تحت کنترل خود درآورد. پس از مرگ اسکندر هلنیستی با نفوذ امپراتوری سلوکی به این منطقه وارد شد. آشور و بابل بعدها استان های تحت شاهنشاهی اشکانی (آشوریه هخامنشی و استان بابل)، روم (استان آشور) و امپراتوری ساسانی (استان آسورستان) تقسیم شدند. بابل به عنوان یک موجودیت در زمان امپراتوری اشکانی منحل شد، اگرچه آشور به عنوان یک نهاد ژئو-سیاسی تا قرن هفتم میلادی و فتوحات اسلامی اعراب دوام داشت. در طول امپراتوری اشکانی بین قرن دوم پیش از میلاد تا قرن چهارم میلادی در آشور احیاء بزرگی در آشور (معروف به آشوریه هخامنشی و آشورستان) رخ داد. معابد بار دیگر به نام خدایانی مانند آشور، سین، شمش، ادد و ایشتار در ایالات مستقل امپراتوری آشوری نو مانند آشور، آدیابن، اسروئن، بیت گارمه، هترا و بیت نوهادرا برپا شد. با مسیحی شدن میانرودان در قرن یکم میلادی، کشورهای مستقل آشوری آدیابن، اسروئن، آشور، هاترا، بیت نوهادرا و بیت گارمه عمدتاً توسط افرادی که معتقد به شکل های متفاوتی از مسیحیت کلیسای ارتدکس شرقی شامل آیین کلیسای شرق و کلیسای ارتدکس سریانی و همچنین یهودیت بودند اداره می شد. بخش های گنوس
یسم مانند صابئیسم و مندائیسم کنونی نیز محبوب شدند، هرچند ادیان بومی هنوز در کنار این ادیان جدید توحیدی در بین مردم بومی وجود داشتند. خدایانی مانند آشور و سین هنوز تا قرن چهارم میلادی در آشور مورد پرستش قرار می گرفتند. در قرن سوم میلادی، دین بومی میانرودان دیگری شکوفا شد، به نام مانویت، که شامل عناصری از مسیحیت، یهودیت، بودیسم و زرتشت و همچنین عناصر محلی میانرودان بود.
کلر پری با نام کامل کِلِر لوئیز پِرری اونیل (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و فعال اقتصادی اهل بریتانیا است. او مدیر عامل آب و هوا و انرژی در «شورای تجارت جهانی توسعه پایدار» است و قبلاً از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ «وزیر دولت در امور انرژی و رشد پاک» بریتانیا بوده است. او عضو حزب محافظه کار و از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ نمایندهٔ پارلمان (MP) از حوزهٔ انتخاباتی دیویس (Devizes) بوده است. فعالیت پارلمانی. پس از پیوستن به حزب محافظه کار در سال ۲۰۰۶، کلر پری برای جرج آزبورن وزیر سایه دارایی کار کرد. در نوامبر ۲۰۰۹ پس از آنکه نمایندهٔ محاف ه کار قدیمی «مایکل آنکرام» با اعلام قصد خود مبنی برنداشتن تمایل به ادامهٔ نمایندگی دیویس، صندلی امنی برای کلر پری در حزب ایجاد شد و او به عنوان کاندیدای محافظه کار، انتخاب شد. در سپتامبر ۲۰۱۹ او از نمایندگی پارلمان استعفا داد.
حسین خطیر (زادهٔ ۸ بهمن ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دروازه بان بازی می کند. دوران باشگاهی. وی در سال ۲۰۱۹ از تیم امید نساجی به تیم بزرگسالان راه یافت.
ترکی اورخون، همچنین ترکی گوک ترک، یک زبان تاریخی از خانواده زبان های ترکی و گونه کهن از زبان ترکی باستان است. این زبان را نیای اویغوری باستان نیز می دانند. ترکی اورخون به سبب مشهورترین نوشتارش یعنی سنگ نبشته اورخون، واقع در دشت اورخون مغولستان اینگونه نامیده می شود. ترکی اورخون زبان رایج در میان گوک ترک ها بود. این زبان در نخستین خاقانات ترک (۵۵۲ تا ۶۰۳ م) به عنوان زبان طبقه حاکم و در دومین خاقانات ترک (۶۸۲ تا ۷۴۴ م) به عنوان زبان رسمی حکومت عمل می کرد. ترکی اورخون با گونه ای از خط آرامی که منشعب از الفبای سغدی یا پهلوی بود به نگارش درمی آمد. این خط را امروزه با نام خط اورخون می شناسند.
دانشنامه فرهنگ هندواروپایی () یا EIEC یک دانشنامه در مورد مطالعات هندواروپایی و مردم نیاهندواروپایی است. این دانشنامه توسط جیمز پاتریک مالری و داگلاس کیو آدامز تألیف شده و در سال ۱۹۹۷ چاپ شده است. مقالات باستان شناسی توسط مالری، مقالات زبانی توسط آدامز و همچنین افراد برجسته ای از دهه ۱۹۹۰ که به عنوان ویراستاران فرعی مشارکت داشته اند، نگارش شده است.
مهری مهرپور (متولد ۱۳۶۰) جودوکار ایرانی و سرمربی تیم ملی بانوان کوراش ایران است. او اولین داور رسمی زن ایران در مسابقات آسیایی جودو است. مهرپور ورزش جودو را از سال ۷۸ شروع کرده و موفق به کسب چند عنوان قهرمانی شده است. او همچنین مربی ارشد کشتی گراپلینگ بانوان بوده است.
نامش دالیدا است نخستین آلبوم استودیویی دالیدا خواننده زن فرانسوی است. این آلبوم در دسامبر ۱۹۵۶ توسط بارکلی رکوردز منتشر شد. قطعات موجود در این آلبوم ترکیبی از پاپ سنتی هستند که برخی از آنها از ژانرهای فادو و فلامنکو الهام گرفته شده اند. آلبوم "نامش دالیدا است" پس از انتشار نظرات مثبتی را از منتقدین موسیقی دریافت کرد. با تحسین اجرای پرشور دالیدا، و موفقیت تجاری در سطح ملی، با فروش حدود ۲۰٬۰۰۰ نسخه، دالیدا را به عنوان خواننده ای با بالاترین فروش آلبوم در بین خوانندگان فرانسوی آن زمان معرفی کرد. پس از امضای قرارداد ضبط با بارکلی رکوردز در مه ۱۹۵۶، دالیدا از اوت تا اکتبر سه آلبوم چندآهنگه منتشر کرد که به ترتیب. Madona , La violetera و Bambino بودند. پس از ضبط دو آهنگ نسبتاً موفق بامبینو با یک موفقیت ناگهانی و فوری او را یک شبه به عنوان یک ستاره شناساند که نهایتاً این آهنگ موفقیت زیادی را در جلب نظر مثبت منتقدین و همچنین بازار داشت که آن را به عنوان یکی از آهنگهای موفق فرانسوی وقت شناساند.
نیر طهوری (متولد ۱۳۳۸) معمار و هنرپژوه ایرانی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران است. او برای نگارش رسالهٔ دکتری اش با عنوان "اعلام پایان هنر در دوره جدید " برگزیدهٔ اولین دورهٔ جشنواره بین المللی فارابی شد. نقد و نظر. در اردیبهشت ۱۳۹۶، "مجلهٔ بخارا" نشستی برای نقد و بررسی کتاب طهوری با عنوان "چراغست این دل بیدار" با حضور ژاله آموزگار، حمیدرضا شعیری و امیر مازیار برگزار کرد. ژاله آموزگار در این نشست گفت: «طهوری پژوهشگری ارزنده است اما در کنار شخصیت علمی روحی پراحساس و سینه ای پرسوز دارد. دانشمند خشک بی احساسی که زیبایی ها را نبیند و غمی در دلش ننشیند، با کودکان نخندد و با دلدادگان هماوا نشود، تنها دانشنامه است در کتابخانه.» کتاب دیگر طهوری با عنوان "ملکوت آینه ها" با حضور شهرام پازوکی، امیر نصری، و محمدرضا رحیم زاده نقد شد.
جرج بورنیمیسزا (؛ – ) دانشمند در زمینه حشره شناسی اهل مجارستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان استرالیا شده است.
فریدریش نیچه فلسفه خود را در اواخر قرن ۱۹ توسعه داد. او بیداری علاقه فلسفی خود را مدیون خواندن کتاب آرتور شوپنهاور با عنوان "جهان همچون اراده و تصور" می داند و گفت که شوپنهاور یکی از معدود متفکرانی است که به او احترام می گذارد. او مقاله ("")، که در ۱۸۷۴ به عنوان یکی از "تاملات تابهنگام" او منتشر شد را به او اختصاص داد. از آغاز قرن بیستم، فلسفه نیچه تأثیر فکری و سیاسی زیادی در سراسر جهان داشته است. در موضوعاتی مانند اخلاق، دین، معرفت شناسی، روانشناسی، هستی شناسی و نقد اجتماعی یچه به خدمت گرفته شده است. به دلیل سبک برانگیزاننده نیچه و ادعاهای غالباً وحشیانه او، فلسفه وی واکنش های پرشوری را از عشق به نفرت ایجاد می کند. نیچه در زندگینامه خود "اینک انسان" خاطرنشان کرد که فلسفه او در طول زمان توسعه و تکامل یافته است، بنابراین مفسران به سختی می توانند مفاهیم اصلی آثار نیچه را به مفاهیم اصلی دیگر مرتبط سازند، به عنوان مثال، ایده تکرار ابدی به طور عمده در "چنین گفت زرتشت"، موج می زند اما در کتاب بعدی او، "فراسوی نیک و بد" تقریباً غایب است. این واقعیت که نیچه به نظر نمی رسید که فکر خود را به یک نظام تبدیل کند، به این چ
الش اضافه می کند، وی حتی تا آنجا پیش رفت که تلاش برای ایجاد یک نظام فکری را در "فراسوی نیک و شر" را بی ارزش جلوه داد. با این حال، موضوعات مشترک در اندیشه او قابل شناسایی و بحث است. اولین کار او بر مخالفت انگیزه های آپولونی و دیونیسیی در هنر تأکید کرد و شخصیت دیونیسوس همچنان در اندیشه بعدی او نقش آفرینی کرد. دیگر جریانات عمده عبارتند از اراده قدرت، ادعای مردن خدا، تمایز بین اخلاق ارباب و برده و چشم انداز باوری افراطی. مفاهیم دیگر به ندرت ظاهر می شوند، یا در یک یا دو اثر عمده محدود می شوند، با این حال تکه های مرکزی فلسفه نیچه ای محسوب می شوند، مانند ابرانسان یا اندیشه تکرار ابدی. آثار بعدی او شامل حمله مستمر به مسیحیت و اخلاق مسیحی بود و به نظر می رسید که او برای آنچه ارزش گذاری همه ارزشها ("Umwertung aller Werte") نامیده می شود، تلاش می کند. در حالی که نیچه اغلب در اذهان عمومی با سرنوشت باوری و هیچ انگاری در ارتباط است، خود نیچه پروژه خود را تلاشی برای غلبه بر بدبینی آرتور شوپنهاور می دانست.
رودخانه ساناگا بزرگترین رودخانه کشور کامرون است. طول این رودخانه حدود ۶۰۳ کیلومتر (۳۷۵ مایل) از محل تلاقی رود جرم و رود لوم است. طول کل سیستم رودخانه ساناگا-جرم حدود ۱۰۶۷٫۵ کیلومتر (۶۶۳٫۳ مایل) است. در مسیر رود ساناگا دو سد به نام های آهنگ لولو و ایدا وجود دارد. سرچشمه رودخانه ساناگا فلات آداماوا است. این رود از تلاقی رودخانه جرم و رودخانه لوم تشکیل شده است. طول رودخانه جرم ۴۶۴٫۵ کیلومتر (۲۸۸٫۶ مایل) و رودخانه لوم طول کل ۴۲۴٫۲ کیلومتر (۲۶۳٫۶ مایل) است. جدا از رودخانه های سرچشمه، بزرگترین سرشاخه ساناگا، رود امبا با طول کلی ۵۴۸ کیلومتر (۳۴۱ مایل) است.
سرود ملی جمهوری دموکراتیک افغانستان سرود رسمی مورد استفاده در دوره حکومت جمهوری دموکراتیک افغانستان از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲ میلادی بود. تاریخچه. این سرود پس از کودتای ثور سال ۱۹۷۸ به رهبری نورمحمد تره کی که قصد تغییر نمادهای ملی گرفت اشعار آن توسط سلیمان لایق به نمایندگی از دولت حزب دموکراتیک خلق افغانستان سروده و توسط جلیل قهلند ساخته و توسط سلیم سرمد تنظیم شد. این سرود مانند بسیاری از سرودهای ملی، گاهی مواقع فقط با بخش کر و بند اول به صورت خلاصه خوانده می شد. افغانستان درسال ۱۹۸۷ رسماً کمونیسم را رها کرد، اما این آهنگ تا سال ۱۹۹۲ به عنوان سرود ملی حفظ شد و سپس دیگر پخش نشد. ترانه. سرود ملی شامل سه بند و ترجیع بند بود که با ترجیع بند شروع می شد. فقط بخش اول و بیت اول در بسیاری از موارد اجرا می شود.
سوداگران یا سلام بر شما مادر فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی تینو ورما است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دئول، تابو، ارباز خان، شارات ساکسنا، ایندر کومار و مالایکا آرورا ایفای نقش کرده اند.
مراسم صبحگاه مراسمی است که در ابتدای روز در پادگان های نظامی و مدارس برگزار می شود. در اغلب مدارس ایران و نیز در مراکز نظامی ایران این مراسم به این شکل برگزار می شود که دانش آموزان یا افراد نظامی (اعضای نیروهای مسلح) به صف می ایستند و به تلاوت قرآن، سرود ملی و دعا گوش می دهند و سپس نرمش می کنند.
کومی نمی تواند صحبت کند یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط توموهیتو اُودا نوشته و تصویرسازی شده است. از مه ۲۰۱۶ توسط انتشارات شوگاکوکان در "هفته نامه شونن ساندی" به صورت سریالی به چاپ رسیده و تا ژوئیه ۲۰۲۳ فصل های آن در سی جلد تانکوبون جمع آوری شده است. این مجموعه در غرب تحت مجوز ویز مدیا منتشر می شود. یک مجموعه تلویزیونی لایو اکشن که از این اثر اقتباس شده، در سپتامبر ۲۰۲۱ به نمایش درآمد. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو اوال ام از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۱ و فصل دوم از آپریل تا ژوئن ۲۰۲۲ پخش شد. این مجموعه در یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۰، در بخش «بیشترین اثر درخواست شده جهت دریافت اقتباس انیمه» رتبه اول را کسب کرد. داستان. در اولین روز حضور در دبیرستان خصوصی ایتان، شوکو کومی به دلیل زیبایی بسیار، محبوبیت زیادی کسب می کند. هیتوهیتو تادانو، یک دانش آموز بسیار معمولی که در کنار او می نشیند، متوجه می شود که کومی در برقراری ارتباط و صحبت کردن با دیگران مشکل جدی دارد. تادانو برای کمک به مشکل کومی، تصمیم می گیرد تا با هم ۱۰۰ دوست پیدا کنند.
در حال حاضر فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی میگنا گلزار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوشمیتا سن، تابو، سانجای سوری و پالاش سن ایفای نقش کرده اند.
شاهین ناصری زندانی عادی در زندان فشافویه و شاهد شکنجهٔ نوید افکاری بود. او پس از شهادت دربارهٔ شکنجهٔ افکاری به زندان تهران بزرگ تبعید شد و در زمانی که در سلول انفرادی بود درگذشت. برخی منابع درگذشت او را مشکوک توصیف کرده اند. شهادت در مورد شکنجه نوید افکاری. بنابر گفتهٔ قوه قضاییه، شاهین ناصری به جرم کلاهبرداری، جعل و سرقت در ۲۶ شهریور ماه ۱۳۹۷ در قزوین بازداشت و در مهرماه همان سال به زندان شیراز منتقل شد. در برگه ای موسوم به «تحقیق از شاهد» شاهین ناصری جزئیات روزی را توصیف کرده که نوید افکاری را در شیراز هنگام شکنجه دیده است. ناصری که به صورت دست نوشته و هم به صورت پیام صوتی ماجرای شکنجه نوید افکاری را شرح داده بود در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۰ در زندان بزرگ تهران به طرز مشکوکی جان باخت. پرونده سازی برای اطلاع رسانی از مرگ مشکوک او. بنابر گفته یک منبع موثق فرهاد سلمان پور ظهیر، زندانی سیاسی زندانی در زندان تهران بزرگ، به دلیل اطلاع رسانی دربارهٔ مرگ مشکوک شاهین ناصری به اتهامات جدید «اقدام علیه امنیت کشور از طریق ارسال فایل صوتی و مصاحبه با رسانه های بیگانه و ضدانقلاب»، «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب» با «پرونده
سازی جدیدی» روبه رو شده است. واکنش ها. روز چهارشنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۰ عفو بین الملل با عنوان «مرگ مشکوک در حین بازداشت شاهد شکنجه در میانه بحران مصونیت» از مقامات ایران خواسته است «فورا درباره علل و شرایط پیرامون ناپدیدسازی قهری و مرگ مشکوک حین بازداشت شاهین ناصری تحقیقات مؤثر، کامل، مستقل و بیطرفانه انجام دهند.»
چناکساوا ردی فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی وی.وی. وینایاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون نانداموری بالاکریشنا، تابو، شریا سارن و دیوایانی ایفای نقش کرده اند.
بیشترین دین مورد اعتقاد در کراوسی مسیحیت و بخش بزرگی از جمعیت کرواسی خود را جزو اعضای کلیسای کاتولیک معرفی کرده اند. کرواسی دین رسمی ندارد و در قانون اساسی کرواسی آزادی ادیان تعریف شده است که همچنین تمامی جوامع دینی را در برابر قانون برابر دانسته و از دولت جدا هستند. تاریخ. در سده ۱۶ میلادی، پروتستانتیسم به مرزهای کرواسی رسید اما به دلیل اصلاحات کاتولیک صورت گرفته توسط دودمان هابسبورگ ریشه کن شد. همچنین یهودیان در کرواسی تاریخ طولانی ای دارند که حداقل به سده ۳ میلادی بر می گردد. هنگام جنگ جهانی دوم، جامعه یهودیان تقریباً ۲۰٬۰۰۰ نفر بودند که بیشتر آن ها در هولوکاست توسط دولت دست نشانده نازی، دولت مستقل کرواسی به قتل رسیدند. پس از جنگ جهانی دوم، نیمی از بازماندگان تصمیم به مهاجرت به اسرائیل گرفتند در حالی که ۲٬۵۰۰ نفر به زندگی خود در کرواسی ادامه دادند. با توجه به آمارگیری سال ۲۰۱۱، ۵۰۹ یهودی در کرواسی زندگی می کردند اما باور بر این است که این تعداد افرادی که یهودی مختلط یا کسانی که با غیریهودیان ازدواج کرده اند را حساب نکرده است. باور بر این است که بیش ۸۰ درصد جامعه یهودیان زاگرب در این رده بندی قرار می گیرند.