Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یالتی انتخاب شد. او مالک رانچو سان رافائل بود که شامل شهر فعلی پاسادینا در کالیفرنیا می شد. این زمین در آن سوی رودخانه لس آنجلس موقعیت داشت، جاییکه پارک فعلی گریفیت است. او نام ملک خود را سانتا اولالیا رنچ گذاشت. او همچنین یک کمیسر مدرسه و رهبر جنبش ایجاد یک سیستم مدارس دولتی در لس آنجلس بود. برنت در «کنوانسیون نمایندگان از شهرستان های جنوبی، برای تقسیمات ایالتی» شرکت کرد و به همراه بنجامین هیز، جی.اس.کی. اوجیر، آنتونیو اف. کورونل، ایگناسیو دل واله، پیو پیکو و جان ای. لوئیس به کمیته ای برای پیش نویس قطعنامه نهایی منصوب شدند. قطعنامه که در فوریه ۱۸۵۲ صادر شد اظهار داشت که «این واقعیت که هر ساکن بخش کشاورزی ایالت، سه دلار به خزانه دولت کمک می کند، در حالی که ساکنان شهرستان های معدنی (که شصت و پنج درصد از کل جمعیت ایالت را تشکیل می دهند)، تنها هفده سنت کمک می کنند که بی عدالتی ظالمانه سازمان کنونی ما را به تصویر می کشد». رأی دهندگان لس آنجلس در سال ۱۸۵۲، برنت را که یک دموکرات بود به عنوان دومین وکیل شهر خود انتخاب کردند و در سال ۱۸۵۶، او در مجلس ایالتی کالیفرنیا انتخاب شد. جوزف لنکستر برنت، در اواسط فوریه ۱۸۶۱،
به عنوان یک وکیل ثروتمند و قانون گذار سابق مناطق جنوبی و همچنین یک لس آنجلسی مشهور بود که دادخواست تشکیل سواره نظام تفنگدار لس آنجلس را به درخواست فرماندار جان جی. دونی برای تشکیل گروهان های شبه نظامی برای «حفظ نظم» درست قبل از آغاز جنگ داخلی آمریکا امضاء کرد. سواره نظام تفنگدار لس آنجلسی به عنوان شبه نظامیان جدایی طلب، متشکل از کالیفرنیای ها و آمریکایی هایی از ایالات جنوبی بودند که در کالیفرنیای جنوبی ساکن شده بودند. جنگ داخلی. پس از سقوط فورت سامتر، سواره نظام تفنگدار لس آنجلس به تگزاس رفت و نیروهای فدرال به لس آنجلس رسید. برنت تصمیم گرفت به شرق بازگردد، وی مزرعه دامداری خود را فروخت و در کشتی پاناما، اس اس اوریزابا در سن دیگو سوار شد. او در کشتی با سناتور سابق ایالات متحده، ویلیم ام. گوین و وکیل سابق ایالات متحده، کالهون بینهام همراه شد، آنها تلاش داشتند تا به جنگ جنوب بپیوندند. اگرچه آنان در شهر پاناما، در آب های کلمبیا توسط سرتیپ ادوین ووس سمر به جرم خیانت دستگیر شدند. این حادثه می توانست ایالات متحده را وارد جنگ با کلمبیا کند، مگر اینکه این سه نفر برای دستگیرشدن موافقت می کردند و هیچ ضرری به شهروندان شه
ر پاناما نمی رسید. آنها سرانجام به امر ریس جمهور آبراهام لینکلن آزاد شدند. برنت فوراً به جنوب رفت تا سرگرد و افسر مهمات، ارتشبد جان بی. ماگرودر در شبه جزیره ویرجینیا شود. او بعداً به عنوان افسر مهمات، ارتشبد ریچارد تیلور به غرب فرستاده شد. او در ۱۷ آوریل ۱۸۶۴، فرماندهی تیپ سواره نظام لوئیزیانا را دریافت کرد و در اکتبر ۱۸۶۴ به درجه سرتیپی ارتقا یافت و یکی از سه کالیفرنیایی بود که ارتشبد مؤتلفه یا دیپلمات بودند. او تا پایان جنگ در لوئیزیانا جنگید. یکی از واقعات جالب درگیرشدن برنت در جنگ، غرق کردن کشتی یو اس اس اندیانولا در ۲۴ فوریه ۱۸۶۳ بود. کشتی اندیانولا موظف شده بود تا از جریان تدارکات مؤتلفه از دریای سرخ جلوگیری کند. ارتشبد تیلور به برنت دستور داد تا با زره پوش دشمن با دو کشتی، قایق یدک کش ویب و چرخ پره ای ملکه غرب که اخیراً از دشمن به دست آمده بود، حمله کنند. آنها از اندیانولا سبقت گرفتند و قبل از آنکه آنها را هدف قرار دهد از دو طرف، هفت بار به او ضربه زدند و اندیانولا تسلیم شد. از دست دادن اندیانولا برای اتحادیه بسیار ناراحت کننده بود. در این صورت تمام تلاش های دریاسالار دیوید دیکسون پورتر برای بستن دریای
سرخ توسط کشتی های جداشده در حالی که بدنه ناوگان او در بالای ویکسبورگ، می سی سی پی قرار داشت، خاتمه یافت و این امر در ۱۴ مارس ۱۸۶۳، منجر به مدیریت پرهزینه فراگوت توسط دژهای جنوب در پورت هادسون شد. پس از جنگ. پس از جنگ، او تا سال ۱۸۷۰ در بالتیمور وکالت کرد تا اینکه با روسیلا کینر، دختر کشاورز و سیاستمدار لوئیزیانا، دونکان فارار کینر ازدواج کرد. برنت در لوئیزیانا ساکن شد و مزرعه کینر را تا مرگ او در سال ۱۸۸۷ مدیریت کرد. در این زمان آنها یک پسر و دختر داشتند. برنت یک شهروند مشهور و با نفوذ شد و به عنوان یکی از اعضای مجلس قانون گذاری، با مبارزه با بخت آزمایی کارهای مؤثری انجام داد. او در سال ۱۸۷۶، یک نماینده در کنوانسیون ملی دموکرات از لوئیزیانا و همچنین رئیس انجمن جنگ های استعماری مریلند بود. برنت بعد از سال ۱۸۸۷ به مریلند بازگشت و در حکومت سهیم شد. مجله هارپر، در آوریل ۱۸۹۴، مقاله ای از برنت به عنوان «استفاده جنگ از موتورهای صلح» منتشر کرد.
میکرونووا یک انفجار ستاره ای با انرژی یک میلیونیم نواختر کلاسیک است. این پدیده به دلیل تجمع ماده از محیط ستاره، مانند ستاره همراه، ایجاد می شود. در ۲۰ آوریل ۲۰۲۲، تیمی از رصدخانه جنوب اروپا اعلام کرد که با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی ماهواره نقشه بردار فراخورشیدی گذران و تلسکوپ وی ال تی، سه میکرونووا را از کوتوله های سفید شناسایی کرده اند. خورشید. هنگامی که نیل آرمسترانگ در طول مأموریت آپولو ۱۱ تصاویر استریوسکوپی از سطح ماه گرفت، تکه های درخشانی را دید که شبیه شیشه بودند. توماس گلد، اخترفیزیکدان، این تصاویر را تجزیه و تحلیل کرد و پیشنهاد کرد که انجماد شیشه ای می تواند نتیجه یک «فورش بسیار کوچک شبیه نوا» از خورشید باشد. بردلی شفر، پروفسور نجوم و اخترفیزیک، موافق است که این یک استدلال قانع کننده برای چیزی است که ما اکنون آن را میکرونووای خورشیدی می نامیم. لکه های مشابهی نیز در طول مأموریت چانگ ای ۴ سازمان ملی فضایی چین در سال ۲۰۱۹ در سمت دور ماه مشاهده شد و در ابتدا تصور می شد که یک ژل است. تیم پیشنهاد کرد که شیشه نمی تواند در اثر برخوردی که دهانه را ایجاد کرده است، تشکیل شده باشد، زیرا جسم برای ایجاد دمای
مورد نیاز بسیار کوچک بوده است.
تبعیض جنسیتی معکوس () اصطلاحی از تبعیض جنسیتی است که هدف آن مردان و پسران هستند. این شکل از تبعیض جنسی شامل هر گونه تعصب یا تبعیض علیه مردان و پسران است. این تبعیض می تواند شامل کلیشه هایی باشد که ممکن است بر مردان تأثیر منفی بگذارد. تاریخچه. مفهوم تبعیض جنسیتی معکوس اولین بار در دههٔ ۱۹۶۰ و همزمان با ظهور جنبش های آزادی بخش زنان و جنبش های فمینیستی ثبت شد. یک جنبش آزادی بخش مردان به رهبری روان شناسانی شکل گرفت که معتقد بودند زنانگی و مردانگی رفتارهای اجتماعی هستند و نتیجه ژن ها نیستند.
لوک پریور بلکبرن (Luke Pryor Blackburn) (۱۶ ژوئن ۱۸۱۶–۱۴ سپتامبر ۱۸۸۷)، پزشک، نوع دوست و سیاستمدار آمریکایی اهل کنتاکی بود. او به عنوان بیست و هشتمین فرماندار کنتاکی انتخاب گردید که از سال ۱۸۷۹ تا سال ۱۸۸۳ خدمت نمود. تا زمان انتخاب ارنی فلتچر در سال ۲۰۰۳، بلکبرن یگانه پزشکی بود که به عنوان فرماندار کنتاکی خدمت نمود. پس از بدست آوردن مدرک پزشکی در دانشگاهی ترانسیلوانیا، بلکبرن به ناچز، میسیسیپی نقل مکان نمود و به دلیل اجرای اولین قرنطینهٔ موفقیت آمیز علیه تب زرد در درهٔ رودخانهٔ میسیسیپی در سال ۱۸۴۸ به شهرت ملی دست یافت. او به عنوان متخصص تب زرد در نظر گرفته شد و اغلب برای مبارزه با شیوع بیماری مزمن کار کرد. ازجمله اقدام های بشردوستانهٔ او ساخت بیمارستانی برای قایقرانانی بود که در رودخانهٔ میسیسیپی با سرمایهٔ شخصی او کار می کردند. او بعداً با موفقیت در کنگره لابی کرد تا مجموعه ای از بیمارستان های مشابه در امتداد میسیسیپی بسازد. اگرچه بلکبرن خیلی پیر بود تا در ارتش خدمت نماید، اما در طول جنگ داخلی از جنبش کنفدراسیون حمایت نمود. در روزهای اولیهٔ جنگ، او به عنوان یک مأمور غیرنظامی برای دولت های کنتاکی و میسیسیپی
اجرای عمل می نمود. تا سال ۱۸۶۳، او به اداره کنندگان محاصرهٔ کنفدراسیون در کانادا کمک می کرد. در سال ۱۸۶۴، او به برمودا سفر کرد تا به مبارزه با شیوع تب زرد که عملیات محاصرهٔ کنفدراسیون در آنجا را تهدید می نمود، کمک نماید. مدت کوتاهی پس از پایان جنگ، او توسط یک مأمور دوعامل کنفدراسیون متهم گردید که توطئه ای برای شروع یک بیماری همه گیر تب زرد در شمال ایالات متحده انجام داده است که می توانست تلاش جنگ اتحادیه را مختل سازد. بلکبرن متهم به جمع آوری کتانی و لباس های مورد استفادهٔ بیماران تب زرد و قاچاق آنها به ایالت های شمالی برای فروش بود. شواهد علیه بلکبرن قابل توجه بود، اگرچه بسیاری از آنها یا به صورت غیرمستقیم یا توسط شاهدانی با شهرت مشکوک ارائه شده بودند. اگرچه او توسط دادگاه تورنتو تبرئه گردید، احساسات عمومی به طور قطعی در سراسر ایالات متحده علیه او بود. امروزه، مورخان هنوز در مورد قوی بودن شواهدی که از نقش بلکبرن در توطئهٔ ادعایی حمایت می نماید، اختلاف نظر دارند. هر توطئه ای با این ماهیت شکست می خورد، اگرچه، در سال ۱۹۰۰، والتر رید کشف نمود که تب زرد توسط پشه ها منتقل می شود، نه از طریق تماس. بلکبرن در کانادا م
اند تا اجتناب از پیگرد قانونی توسط مقام های ایالات متحده نماید، اما در سال ۱۸۶۸ به شهرستان خود بازگشت تا به مبارزه با شیوع تب زرد در امتداد خلیج ساحلی تگزاس و لوئیزیانا کمک نماید. اگرچه اتهامات علیه او رفع نشده بود، اما او دستگیر ویا تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت. او با ارائهٔ کمک در شیوع تب زرد در ممفیس، تنسی، در سال ۱۸۷۳، فرناندینا، فلوریدا، در سال ۱۸۷۷ و هیکمن، کنتاکی، در سال ۱۸۷۸، چهرهٔ عمومی خود را بازسازی نمود. خدمات بلکبرن که «قهرمان هیکمن» لقب گرفت، او را به سمت نامزدی فرمانداری دموکرات در سال بعد سوق داد. او در انتخابات سراسری، والتر ایوانز جمهوری خواه را با اختلاف زیادی شکست داد. به عنوان فرماندار، بلکبرن اصلاحات متعددی را در زمینه های مالی ایالتی و بهبودهای داخلی به تصویب رساند، اما دستاوردهای برجستهٔ او در زمینهٔ اصلاحات کیفری بود. بلکبرن با ناراحت بودنش از شرایط زندان در فرانکفورت، تلاش کرد ازدحام بیش از حد جمعیت را با استفادهٔ آزادانه از عفو فرمانداری خود کاهش دهد که لقب تمسخرآمیز «لوک ملایم» را برای او به ارمغان آورد. او همچنین تضمین از مجوز ساخت یک ندامتگاهی جدید در ادیویل، اتخاذ یک سیستم نگهبان
برای جایگزین نظارت خصوصی فاسد بر زندان قدیمی و اجرای اولین سیستم آزادی مشروط ایالتی را نمود. اگرچه سابقهٔ اصلاحات او باعث گردید تا مورخان او را به عنوان «پدر اصلاحات زندان در کنتاکی» تحسین نمایند، اما سابقهٔ عفو لیبرال او و صرف پول کمیاب مالیات دهندگان برای بهبود شرایط زندگی زندانیان در آن زمان محبوبیتی نداشت و او را در کنوانسیون نامزدی حزب خود در سال ۱۸۸۳ شد. پس از دورهٔ فرمانداریش، او به مطب پزشکی خود بازگشت و در سال ۱۸۸۷ درگذشت. مجتمع اصلاحی بلک برن، یک مرکز مجازات حداقل امنیتی در نزدیکی لکسینگتون، کنتاکی، به افتخار او در سال ۱۹۷۲ نام گذاری گردید. اوایل زندگی و خانواده. لوک بلکبرن در ۱۶ ژوئن، سال ۱۸۱۶ در شهرستان وودفورد، کنتاکی متولد گردید. او چهارمین فرزند از سیزده فرزند ادوارد ام («ند») و لاوینیا (بل) بلکبرن بود. عموی بزرگ بلکبرن، گیدئون بلکبرن، یک مبلغ معروف پروتستان بود و به عنوان رئیس دانشکدهٔ مرکزی در دانویل، کنتاکی خدمت می نمود. بسیاری از نزدیکان بلکبرن در سیاست درگیر بودند. پدربزرگ مادری او نمایندهٔ کنوانسیون قانون اساسی کنتاکی سال ۱۷۹۹ بود و عمویش، ویلیام بلکبرن، رئیس پرو تمپوره سنای کنتاکی و معا
ون فرماندار در دولت فرماندار جیمز ترنر مورهد بود. سیاستمدار برجسته، هنری کلی، نیز پسر عموی دوری او بود و گهگاهی از خانهٔ بلکبرن دیدن می نمود. بلکبرن تحصیل اولیهٔ خود را در مدارس دولتی محلی به دست آورد. او درسن شانزده سالگی یک کارآموزی پزشکی را در زیر داییش، پزشک چرچیل بلکبرن، آغاز نمود. او در حین کارآموزیش، به عموی خود در معالجهٔ قربانیان شیوع وبا در لکسینگتون و پاریس کمک نمود. او بعداً به تحصیل در دانشگاهی ترانسیلوانیا در لکسینگتون، کنتاکی، پرداخت جایی که در مارس، سال ۱۸۳۵ مدرک پزشکی کسب نمود. او هیچ نوع پرداختی برای خدماتش در طول اپیدمی نپذیرفت. در ۲۴ نوامبر، سال ۱۸۳۵، بلکبرن با دختر عموی دور خود، الا گیست بوسوِل، ازدواج نمود. پدر باسول، جوزف بوسوِل، یک سال قبل در اپیدمی وبا در لکسینگتون درگذشته بود. تنها فرزند این زوج، کری بل بلکبرن، در سال ۱۸۳۷ متولد گردید. ایالت در ۲۷ مه، سال ۱۸۹۱ یادبودی بر فراز قبر بلکبرن برپا نمود. بنای یادبود گرانیتی دارای نقش برجسته ای است که تصویری از «تمثیل سامری خوب» را می کشد.
فصل ۲۳–۲۰۲۲ صد و بیست و سومین فصل حضور باشگاه بارسلونا و نود و دومین فصل متوالی آنها در لیگ برتر فوتبال اسپانیا است. علاوه بر لیگ داخلی ، بارسلونا در رقابت های این فصل کوپا دل ری، سوپرکاپ اسپانیا، لیگ قهرمانان اروپا (حضور برای نوزدهمین فصل متوالی) و لیگ اروپای اروپا شرکت کرد. این فصل از ۱ ژوئیه ۲۰۲۲ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳ را در بر می گیرد. این آخرین فصل برای جرارد پیکه مدافع بارسلونا بود که قبل از جام جهانی بازنشسته شد. پیکه ۱۵ فصل را در بارسلونا سپری کرده و ۳۰ جام رسمی را با این باشگاه به دست آورده است. مرور فصل. ژوئن در ۱۰ ژوئن، بارسلونا و [[سرجی روبرتو]] برای تمدید قرارداد یک ساله تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳ توافق کردند. در ۱۵ ژوئن، [[دنی آلوز]] اعلام کرد که در پایان فصل پس از اتمام قراردادش باشگاه را ترک خواهد کرد. او متعاقباً به باشگاه [[باشگاه فوتبال اونیورسیداد ناسیونال|پوماس اونام]] در [[دسته برتر فوتبال مکزیک|لیگ مکزیک]] پیوست. در ۳۰ ژوئن، بارسلونا و شرکت سرمایه گذاری [[شرکای خیابان ششم|خیابان ششم]] برای به دست آوردن ۱۰٪ از حق پخش تلویزیونی باشگاه در لا لیگا به توافق رسیدند و بارسلونا در مجموع سود سرمایه ای ۲۶۷ میلیون
یورویی برای فصل جاری به دست آورد. خیابان ششم در ابتدا ۲۰۷٫۵ میلیون یورو سرمایه گذاری خواهد کرد و در ازای آن ۱۰٪ از حق پخش تلویزیونی باشگاه در لا لیگا برای ۲۵ سال آینده را دریافت خواهد کرد. ژوئیه در ۱ ژوئیه، باشگاه اعلام کرد که قرارداد [[آداما ترائوره (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۶)|آداما ترائوره]] و [[لوک دی یونگ]] تمدید نخواهد شد و با پایان [[انتقال قرضی (ورزشی)|قرارداد قرضی]]، آنها باید به باشگاه های خود برگردند. در ۴ ژوئیه، بارسلونا اعلام کرد که [[فرانک کسیه]] از [[باشگاه فوتبال آ.ث. میلان|میلان]] و [[آندریاس کریستنسن]] از [[باشگاه فوتبال چلسی|چلسی]] را به صورت [[انتقال رایگان (فوتبال)|رایگان]] به خدمت گرفته است. در ۸ ژوئیه، بارسلونا و [[باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر|تاتنهام]] برای انتقال قرضی [[کلمون لنگله]] برای فصل جاری به توافق رسیدند. در ۱۲ ژوئیه، بارسلونا و [[باشگاه فوتبال واتفورد|واتفورد]] برای انتقال [[ری مانای]] با مبلغی نامشخص به توافق رسیدند. در ۱۳ ژوئیه، بازی های دوستانه پیش فصل خود را در مقابل تیم [[باشگاه فوتبال الت|اُلُت]] آغاز کرد که این بازی با تساوی ۱–۱ به پایان رسید. باشگاه سپس اعلام کرد که با
[[باشگاه فوتبال لیدز یونایتد|لیدز یونایتد]] برای انتقال [[رافینیا دیاز|رافینیا]] به مبلغ ۴۸٫۰۰۰٫۰۰۰ یورو به توافق رسیده است که این مبلغ می تواند تا ۶۰٫۰۰۰٫۰۰۰ یورو نیز افزایش یابد. او قراردادی تا سال ۲۰۲۷ با بند خرید ۱ میلیارد یورویی امضا کرد. بارسا همچنین اعلام کرد که با [[باشگاه فوتبال اسپورتینگ|اسپورتینگ]] برای جدایی قرضی [[فرانسیسکو ترینکائو]] به مبلغ ۳٫۰۰۰٫۰۰۰ یورو تا پایان فصل به همراه بند خرید به توافق رسیده است. در ۱۴ ژوئیه، بارسلونا تمدید قرارداد [[عثمان دمبله]] تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ با بند خرید ۱۰۰ میلیون یورو را اعلام کرد. در ۱۶ ژوئیه، بارسلونا و [[باشگاه فوتبال بایرن مونیخ|بایرن مونیخ]] برای انتقال [[روبرت لواندوفسکی]] به مبلغ ۴۵٫۰۰۰٫۰۰۰ یورو به توافق رسیدند که این مبلغ می تواند به ۵۰٫۰۰۰٫۰۰۰ یورو نیز افزایش یابد. او قراردادی به مدت چهار سال تا سال ۲۰۲۶ با حق فسخ ۵۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ یورویی امضا کرد. در ۱۹ ژوئیه، بارسلونا تور ایالات متحده خود را با پیروزی ۶–۰ مقابل [[باشگاه فوتبال اینتر میامی|اینتر میامی]] در استادیوم [[ورزشگاه درایو پینک|درایو پینک]] در [[فورت لادردیل، فلوریدا|فورت لاید]]، [[فلوریدا]] آغاز کرد
. در ۲۱ ژوئیه، بارسلونا ۱۵٪ دیگر از حق پخش تلویزیون در لا لیگا را به شرکت خیابان ششم فروخت. در مجموع، خیابان ششم ۲۵٪ از حقوق پخش تلویزیونی باشگاه در لا لیگا را برای ۲۵ سال آینده دریافت خواهد کرد. در ۲۳ ژوئیه، بارسلونا در دومین بازی خود در تور ایالات متحده با نتیجه ۱–۰ [[ال کلاسیکو]] را در مقابل رقیب سنتی خود [[باشگاه فوتبال رئال مادرید|رئال مادرید]] در استادیوم [[ورزشگاه الیجنت|الیجنت]] در [[پارادایس، نوادا|پارادایس]]، [[نوادا]] با پیروزی پشت سر گذاشت. در ۲۹ ژوئیه، بارسلونا امضای قرارداد با [[ژول کونده]] از باشگاه [[باشگاه فوتبال سویا|سویا]] را با قراردادی ۵ ساله با بند آزادسازی ۱ میلیارد یورویی اعلام کرد. بارسا همچنین با [[باشگاه فوتبال سلتاویگو|سلتاویگو]] برای انتقال [[اسکار مینگوئزا]] به توافق رسید درحالیکه حق خرید مجدد بازیکن در آینده و ۵۰٪ از حق فروش آینده این بازیکن را برای خود لحاظ کرد. بازیکنان. بازیکنان اصلی. !colspan="12" style="background:#26559B; color:#FFF000; " | دروازه بانان !colspan="12" style="background:#26559B; color:#FFF000; " | مدافعان !colspan="12" style="background:#26559B; color:#FFF00
0; " | هافبک ها !colspan="12" style="background:#26559B; color:#FFF000; " | مهاجمان نقل و انتقالات. خلاصه نقل و انتقالات. "هزینه های فاش نشده در مجموع نقل و انتقالات لحاظ نمی شود." مخارج تابستان: ۱۵۸٬۰۰۰٬۰۰۰ € زمستان: ۰٬۰۰۰٬۰۰۰ € مجموع: ۱۵۸٬۰۰۰٬۰۰۰ € درآمد تابستان: ۸٬۰۰۰٬۰۰۰ € زمستان: ۰٬۰۰۰٬۰۰۰ € مجموع: ۸٬۰۰۰٬۰۰۰ € مجموع خالص تابستان: ۱۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ € زمستان: ۰٬۰۰۰٬۰۰۰ € مجموع: ۱۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ € رقابت ها. عملکرد کلی تیم در رقابت ها آمار. کارت ها. ! rowspan=2 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=15| ! rowspan=2 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=15| ! rowspan=2 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=15| ! rowspan=2 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=140| بازیکن ! colspan=3 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=120| لا لیگا ! colspan=3 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=120| کوپا دل ری ! colspan=3 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=150| سوپر جام اسپانیا ! colspan=3 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=140| لیگ
قهرمانان ! colspan=3 style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=120| مجموع ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; " width=35| ! style="background:#26559B; color:#FFF000; "; colspan=4| مجموع !۱۵||۱|| || || || || || || ||۱|| || ||
۱۶||۱|| منابع. [[رده:فصل های باشگاه فوتبال بارسلونا]] [[رده:فصل های باشگاه های شرکت کننده در لیگ قهرمانان اروپا ۲۳–۲۰۲۲]]
آدوسوپین یک داروی دی بنزوآزپین است که برای درمان بی اختیاری ادرار مورد مطالعه قرار گرفته است.
اتازپین (INN) یک داروی ضد تشنج با ساختار سه حلقه ای است که به دسته بنزودیازپین ها تعلق دارد، اما هرگز به بازار عرضه نشد. به نظر می رسد که اثرات خود را از طریق عمل بر روی سیستم GABAergic اعمال می کند.
مزپین یک داروی ضدافسردگی سه حلقه ای (TCA) است که هرگز به بازار عرضه نشد.
تروپاتپین (با نام تجاری Lepticur) یک آنتی کولینرژیک است که به عنوان عامل ضد پارکینسون استفاده می شود.
میسون برایمن (Mason Brayman) (زادهٔ ۲۳ مه ۱۸۱۳ – درگذشتهٔ ۲۷ فوریه ۱۸۹۵)، وکیل، روزنامه نگار و افسر نظامی آمریکایی بود. او در جریان خدمت خود با ارتش ائتلاف در دوران جنگ داخلی آمریکا، به رتبه سرلشکر در نیروی پیاده نظام داوطلب ۲۹مین ایالت ایلینوی رسید. بعداً او هفتمین فرماندار قلمروی آیداهو شد. اوایل زندگی. برایمن در۲۳ مه سال ۱۸۱۳، در بوفالو، نیویورک چشم به جهان گشود. او که با نگرش کالوینیست و نفرت از مشروب بزرگ شده بود، در سن ۱۷ سالگی نزد یک چاپخانه کارآموز شد. پنج سال بعد او سردبیر یک روزنامه محلی شد. به علاوه کار در روزنامه، حقوق خواند و در سال ۱۸۳۶، در مجتمع وکلای نیویورک پذیرفته شد. یک سال پس از پذیرش در مجتمع، برایمن با خانمش ماری از نوادگان مستقیم راجر ویلیام ازدواج کرد که ثمره ازدواج شان دو دختر و یک پسر بود. برایمن پس از ازدواج، به سمت غرب یک سری سفر را آغاز کرد. در اوایل ۱۸۴۰، قبل از اقامت در اسپرینگفیلد، ایلینوی، به عنوان وکیل شهری در میشیگان و سردبیر روزنامه در اوهایو کار کرد. ایلینوی. برایمن در اسپرینگفیلد، همراه با جسی بی توماس وکالت می کرد. و برای روزنامه های شهر سرمقاله می نوشت. او علاوه بر گذرا
ندن وقت با افرادی مانند آبراهام لینکلن و استیفن ای. داگلاس، بر انجمن انتشارات باپتیست آمریکا نظارت داشت، فعال جنبش اعتدال و رهبر کلیسای محلی باپتیست بود. در سال ۱۸۴۴، برایمن با پذیرفتن حکمی از فرماندار توماس فورد برای تجدید نظر در قوانین ایلینوی، در سراسر ایالت شهرت یافت. دو سال بعد او به عنوان دادستان ویژه رسیدگی به حوادثی شد که در طول جنگ مورمون ایلینوی رخ داده بود. در این مقام او توافقنامه ای را طراحی کرد که به مورمون ها اجازه ترک ایلینوی را می داد. در سال ۱۸۵۰، برایمن به کارکنان راه آهن مرکزی ایلینوی پیوست و برای به دست آوردن حق عبور برای راه آهن در حال توسعه تلاش کرد. در سال ۱۸۵۵، او موقعیت خود در ایلینوی مرکزی را فروخت و در راه آهن قاهره و فولتون مشغول به کار شد. این حرکت یک اشتباه مالی بود، زیرا راه آهن جدید در نهایت شکست خورد، در حالی که ایلینوی مرکزی رونق گرفت. در جریان سال ۱۸۵۸، برایمن برای نامزدی آبراهام لینکلن در مجلس سنای ایلینوی مبارزات انتخاباتی را انجام داد. جنگ داخلی. با شروع جنگ داخلی آمریکا، برایمن به سایر مدیران اجرایی راه آهن یک کمیسیون نظامی را ایجاد کرد. او در ابتدا تحت فرماندهی ژنرال م
ک کلرناند به عنوان سرگرد نیروی پیاده نظام داوطلب ۲۹مین ایلینوی خدمت می کرد. در ۱۵ آوریل ۱۸۶۲ به درجه سرهنگ ارتقا یافت و فرماندهی گروه خود را به دست آورد. پس از جنگ فورت دانلسون، برایمن اصلاح ریش را متوقف کرد و ریشی گذاشت که در نهایت به کمربندش رسید. او همچنین اسبش را دوبار با گلوله زد. او در شیلو به یک قهرمان کوچک معروف شد. او نیروهایش را با حمله بین خطوط اتحادیه و کنفدراسیون تقویت می کرد. در طول محاصره ویکسبورگ، او دچار گرمازدگی شد که او را مجبور به انجام وظیفه در پادگان کرد. در پایان جنگ، او به رتبه سرلشکر دست یافت و به عنوان رئیس کمیسیون مطالبات در نیواورلئان خدمت می کرد. سرلشکر میسون برایمن، بالارتبه ترین افسر نظامی جنگ داخلی بود که در محله لینکلن زندگی کرد. میسون برایمن ۴۲ ساله، به عنوان سر لشکر با نیروی پیاده نظام داوطلب ۲۹مین ایالت ایلینوی، خدمت کرد. او دو بار در این محله زندگی نمود. یک بار به عنوان کرایه نشین در خانه لینکلن و یک بار دیگر به عنوان یک مستأجر در جاییکه اکنون «شت هاوس» نامیده می شود. پس از جنگ، برایمن تلاش کرد تا حرفه خود را با خط آهن قاهره و فولتون احیا کند و سپس به عنوان سردبیر روزنامه
در اسپرینگفیلد و کوئینسی، ایلینوی کار کند. در سال ۱۸۷۳، او در مزرعه ای در ریپون، ویسکانسین، نیمه بازنشسته شد. با این حال، وحشت سال ۱۸۷۳ بیشتر ثروت او را نابود کرد و در سال ۱۸۷۶، او برای یک قرار ملاقات قیمومت دادخواهی نمود. آیداهو. برایمن در ۲۴ ژوئیه ۱۸۷۶ توسط رئیس جمهور اولیس اس. گرانت، به عنوان فرماندار قلمروی آیداهو معرفی شد. فرماندار جدید به دلیل ناآشنا بودن با این قلمرو، با نماینده قلمرو، استفان اس. فن، مشورت کرد تا در مورد انتصاب جدیدش بیشتر بی آموزد. فن یک سیاستمدار دموکرات بود که بیشتر حمایت خود را از جمعیت مورمون این سرزمین به دست آورده بود. این نماینده همچنین رقیب حلقه بویز، دسته ای از سیاستمداران بانفوذ جمهوری خواه ضد مورمون بود. این نماینده با استفاده از فرصت، منشی منطقه ای و سرپرست فرمانداری ای. جی کرتیس را به مستی، کلاهبرداری و سوءاستفاده از بودجه عمومی متهم کرد. توصیه های فن، همراه با تمایلات طبیعی برایمن، بی اعتمادی میان حلقه فرماندار جدید ایجاد کرد. پس از ورود او به آیداهو، مردم محل او را یک تازه کار تا حدی پُر زرق و برق و بی ضرر می پنداشتند. فرماندار جدید به نوبه خود، هنگام اطلاع از قلمرو، با
احتیاط عمل کرد. افکار فرماندار متحول شد، هنگامیکه نهمین جلسه قانون گذاری در دسامبر سال ۱۸۷۶ آغاز شد، برایمن یک سلسله اصلاحات اداری و اقتصادی را ترویج کرد. در همان زمان، برایمن در طول جلسه قانون گذاری مشاهده کرد که در داخل قلمرو جناح های سیاسی مخالف حلقه بویز وجود دارد. اولین رویارویی برایمن با حلقه بویز دو روز قبل از تحلیف رادرفورد بی هایز به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده رخ داد. یک تجسس فرماندار را متقاعد کرده بود که منشی ای.جی. کرتیس که برایمن او را رهبر حلقه می دانست، گناه کار بوده است. فرماندار با منشی روبرو شد و او را متقاعد کرد که قرار است با مدیریت جدید جایگزین شود و با ارائه استعفاء خود از پیگرد قانونی اجتناب کند. دو ماه بعد اوضاع تغییر کرد، زمانی که کورتیس استعفاء خود را لغو کرد و مدعی شد که برای استعفا دادن فریب خورده است و خواستار اعاده آن شد. کرتیس مبری از هر نوع تخلف، به مقامش بازگردانیده شد. وقوع جنگ نز پرس منجر به مشکلات اضافی برای فرماندار شد. برایمن به دلیل نداشتن مبنای قانونی برای ایجاد یک گروه شبه نظامی، مجبور شد به پاسخ ژنرال اولیور هاوارد به خصومت ها تکیه کند. این امر باعث خشم ساکنان شهر
ستان های شمالی شد که فاقد امکانات دفاعی در برابر قبیله متخاصم بودند. در پی بازدید از دادگاه راکی بار در شهرستان آلتوراس، مشکلات دیگری برای فرماندار ایجاد شد، دادگاه با حجم زیادی از پرونده های مربوط به منازعات مربوط به معادن مواجه شد و تأخیرهای ناشی از این امر بر اقتصاد محلی تأثیر گذاشته بود. به عنوان ابزار سریع حل و فصل منازعات، برایمن پیشنهاد رسیدگی به دعوا خارج از دادگاه را پیشنهاد کرد. رئیس قاضی مدیسن اولیستر، ریاست دادگستری و اعضای حلقه بویز، این پیشنهاد را یک توهین شخصی تلقی کردند. حلقه به نوبه خود از این حادثه به عنوان بهانه ای برای محرومیت برایمن استفاده کرد. برایمن در جلسه استماع محرومیت پیروز، اما در این روند علناً تحقیر شد. مشکلات فرماندار در نتیجه محاکمه قتل با اتهامات نژادپرستانه ادامه یافت. در ۱۰ ژوئن سال ۱۸۷۷، بین گروهی از کارگران چینی و معدنچی تندخو ایرلندی جان مک گینس، نزاع به وجود آمد. منازعه به خشونت کشیده شد و مک گینس دو تن از چینی ها را کشت و سومی را زخمی کرد قبل از اینکه کارگران باقی مانده به معدن چیان ضربه بزنند. این کارگران توسط هیئت منصفه کاملاً سفیدپوست به قتل درجه دو محکوم شدند. برای
من که معتقد بود چینی ها برای دفاع از خود اقدام کرده اند، تصمیم گرفت که کارگر محکوم را عفو کند. شجاعت اخلاقی شهروندان از نظر سیاسی فاجعه آمیز بود و جمعیت سفیدپوست با عصبانیت به عفو واکنش نشان دادند. پس از شروع جنگ بانوک در ۳۰ مه سال ۱۸۷۸، فشار بیشتری بر برایمن وارد شد. ۱۳۰ تفنگی که وی در اختیار داشت برای مسلح کردن شهروندانی که به حفاظت نیازمند بودند، کافی نبود. نیاز ساکنان منطقه به اسلحه برای دفاع از خود شان در نهایت باعث شد تا فرماندار مجوز صدور اسلحه را از انبار فدرال در فورت بویز بگیرد. موقعیت فرماندار با افشاگری ها مبنی بر اینکه برایمن ۱۳ روز قبل از شروع جنگ به بانوک رئیس بوفالو هورن، پیشاهنگ سابق ارتش با سابقه کمک به دولت ایالات متحده، اجازه خرید مهمات به ارزش ۲ دلار آمریکایی (تقریباً ۱۰۰ گلوله و یک پوند باروت) را داده بود، پیچیده تر شد.
پیرولات (CP-32,387) یک داروی آنتی هیستامین با ساختار شیمیایی سه حلقه ای است که به عنوان یک «ضد حساسیت زا» ثبت شده است. این دارو هرگز به بازار عرضه نشد و در متون و مراجع علمی بسیار کم به آن اشاره شده است.