Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شهرک ترکمن باشی (به ترکمنی: Türkmenbaşy şäherçesi، توٚرکمن باشیٛ شأهرچه سی) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان بلخان واقع شده است. این شهر در کرانه خاوری دریای خزر است و جمعیت آن در سال ۲۰۰۴ حدود ۸۶٬۸۰۰ نفر برآورد شده که بیشتر از قومیت روس و آذربایجانی هستند.
آبای (به لاتین: Oboý) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در شهرستان برکت واقع شده است. آبای ۷۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آلتین عصر (به ترکمنی: Altyn Asyr، آلتیٛن عاصیٛر) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده است.
آرتیک (به ترکمنی: Artyk، آرتیٛق) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده است. گذرگاه و پایانه مرزی. این شهرک در درجه نخست به عنوان گذرگاه مرزی با ایران در لطف آباد، یکی از سه گذرگاه مرزی در استان آخال قابل توجه است. ریشه واژه. واژه آرتیک در زبان ترکمنی به معنی "اضافه" است. این نام یکی از نخستین مهاجران در این منطقه بود.
میرزا احمد خان افخم السلطنه بیات از خوانین و ملاکان آذربایجان و نماینده ماکو، خوی و سلماس در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. احمد خان از خاندان قدرتمند بیات ماکو و مالک سه دانگ از روستای بسطام در شهرستان چایپاره در آذربایجان غربی بود. ساختمان تاریخی بانک ملی ماکو در خیابان سعدی این شهر که در وسط حیاط بزرگی به مساحت حدود ۵۲ هزار متر مربع ساخته شده، متعلق به احمد خان و مدتها محل زندگی او و خانواده اش بوده است. این بنا در سال ۱۲۷۶ خورشیدی ساخته شد، مدتی بیمارستان ارتش بود. در دوران جنگ جهانی دوم کنسولگری شوروی شد و در زمان نخست وزیری قوام السلطنه به ساختمان بانک ملی تغییر کاربری یافت. احمد خان در انتخابات هجدهمین دوره مجلس شورای ملی که در دهم و یازدهم دی ۱۳۳۲ برگزار شد، همراه با نورالدین امامی به نمایندگی ماکو، خوی و سلماس برگزیده شد.
تانک پیاده نظام مارک II، معروف به ماتیلدا II یک تانک پیاده نظام بریتانیایی در جنگ جهانی دوم بود. طراحی این تانک با نام اولیهٔ A12 در سال ۱۹۳۶ آغاز شد. این تانک، نمونهٔ بزرگ تر و پیشرفته تر از اولین تانک پیاده نظام بریتانیایی با نام مارک I، یا A1 ملقب به ماتیلدا I طراحی شد. ماتیلدا II با زره سنگین خود یک تانک عالی برای همراهی و پشتیبانی از پیاده نظام بود اما سرعت پایین و تسلیحات نسبتاً محدودی داشت. این تانک، تنها تانک انگلیسی بود که از آغاز جنگ تا پایان آن مشغول خدمت بود. تنها دو مورد از آن ها با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ در دسترس بود. این تانک در اوایل ۱۹۴۱ در خط مقدم با تانک پیاده نظام سبک و کم هزینهٔ مارک III والنتین (Infantry Tk Mk III Valentine) جایگزین شد.
ورود به جو مریخ با سرعت زیاد برای یک فضاپیما و برخورد آن به جو مریخ منجر به ایجاد پلاسمای CO2-N2 می شود؛ در تضاد با ایجاد O2-N2 که در برخورد با اتمسفر زمین تولید می شود. روند "ورود به جو مریخ" تحت تأثیر تابش دی اکسید کربن داغ CO2 و گردوغبار معلق در هوای مریخ قرار می گیرد. شیوه های ناوبری پرواز برای ورود، کاهش ارتفاع و فرود شامل سیستم های گرفت هوایی، مافوق صوت، سرعت فراصوت و ساب سونیک است.
دالیتا آرتین آوانسیان (؛ ) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ شرکت کرده بود. زندگی نامه. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۹ در تهران به دنیا آمد .
سیّد جواد حمزوی (زادهٔ ۱۳۰۰ خورشیدی) نماینده شهریار، ساوجبلاغ و کردان در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. پدرش زین العابدین امیر منظم تاجر و ملاک بود. پس از تحصیلات مقدماتی و متوسطه در تهران در سال ۱۳۱۳ به آلمان رفت و پس از کسب درجه مهندسی در رشته برق و مکانیک از دانشگاه مونیخ در سال ۱۳۲۴ به آمریکا رفت و در رشته علوم اقتصادی درجه دکترا گرفت. در سال ۱۳۲۵ به تهران بازگشت و در اداره کل برق استخدام شد و پس از مدتی به وزارت اقتصاد ملی انتقال یافت. در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که از هشتم تا دهم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، به نمایندگی شهریار، ساوجبلاغ و کردان برگزیده شد.
آیدین اُلفَت (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۵۲ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۴۰۰) صدابردار، طراح صدا، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو، خواننده، شاعر و کارگردان تئاتر اهل ایران بود. او بنیان گذار و مدیر مجموعه استودیوهای «شهر صدا»، از مجهزترین مجموعه های ضبط و تولید آثار موسیقایی و سینمایی در ایران و مؤسس رشتهٔ صدابرداری در دانشگاه جامع علمی کاربردی بود. زندگی نامه. آیدین الفت ۳ تیر سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. او نواختن پیانو را از سال ۱۳۷۱ آغاز کرد و پس از دریافت دیپلم ریاضی فیزیک، به تحصیل در رشتهٔ کارشناسی مهندسی الکترونیک در دانشگاه آزاد اسلامی تهران مشغول شد. آیدین الفت دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران تهران سپری کرد. او همچنین نخستین آثار آهنگسازی خود را در سال ۱۳۷۸ تجربه کرد. الفت پس از دریافت مدرک کارشناسی مهندسی الکترونیک به کانادا سفر کرد. او دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در کالج «آی تی دی» و دورهٔ ساراند را در دانشگاه مک گیل به پایان رساند. وی تحصیلات خود را در کالج اکسپرسیون کالیفرنیای آمریکا ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ مهندسی صدا را دریافت کرد. او پس از بازگشت به ایران در رشتهٔ پژوهش هنر دا
نشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به تحصیل مشغول شد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ پژوهش هنر را دریافت کرد و پس از آن در مقطع دکترای پژوهش هنر پذیرفته شد. آیدین الفت از سال ۱۳۸۶ تدریس رشتهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران اطلاعات تهران آغاز کرد و در همین سال تئاتر "قصهٔ ما" را به همراه حمید پورآذری کارگردانی کرد. مجموعهٔ «شهر صدای پارسیان» در سال ۱۳۸۸ توسط آیدین الفت، در سه بخشِ بازرگانی و فروش تجهیزات حرفه ای صوتی، آموزش علوم مهندسی صدا و فنون صدابرداری و استودیو ضبط آثار صوتی و صداگذاری تأسیس و افتتاح شد. او همچنین رشتهٔ صدابرداری را در دانشگاه جامع علمی کاربردی، در مقطع کاردانی و کارشناسی تأسیس کرد و مدیریت گروه این رشته را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۹۹ پس از سه سال پیگیری و تلاشِ آیدین الفت، برای نخستین بار رشتهٔ آموزشی «طراحی و ساختاربندی (مهندسی) صدا» در سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور تأسیس و ثبت شد. او از سال ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۰، طراحی، مهندسی صدا، صدابرداری، میکس و مسترینگ آثارِ متعدد نمایشی، کنسرت ها و آثار موسیقی را بر عهده داشت. آیدین الفت ۱۲ تیر سال ۱۴۰۰، آخرین اثر موسیقی خود، با نام «سیراب ش
دم» را با شعر، آهنگ و صدای خود منتشر کرد. در این قطعه که تنظیم آن بر عهدهٔ امید نیک بین بوده از صدای ساز صراحی، یکی از سازهای ابداعی محمدرضا شجریان، استفاده شده است. درگذشت. آیدین الفت ۱۴ مرداد سال ۱۴۰۰، بر اثر عوارض ابتلا به بیماری کرونا (دلتا) در بیمارستان رسول اکرم تهران درگذشت. پیکر او ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ در طبقهٔ فوقانی آرامگاهِ رضا رحیمی، نوازندهٔ پیشکسوت کمانچه، در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. واکنش ها. حسین علیزاده به مناسبت درگذشت آیدین الفت، یادداشتی را منتشر کرد. او در این یادداشت چنین نوشت: شبنم مقدمی با انتشار یک متن و یک عکس مشترک، دربارهٔ آیدین الفت سخن گفت. او در بخشی از یادداشت خود نوشت: مانی جعفرزاده یادداشتی با عنوان «شهر بی صدا» منتشر کرد. او در بخش هایی از متنِ خود نوشت: فعالیت های هنری و پژوهشی. از جمله فعالیت های آیدین الفت می توان به موارد زیر اشاره کرد: مدیر عامل شرکت «مهندسین پیشگام»، عضویت در هیئت مدیره کارفرمایان شبکه های اینترنتی، برگزاری کارگاه «طراحی صوتی و مهندسی صدا» در جشنواره بین المللی تئاتر فجر، برگزاری کارگاه «کارکرد دراماتیک موسیقی زنده و پخش شونده در اجرای
نمایش» در جشنواره بین المللی تئاتر فجر، بنیان گذاری و مدیریت مجموعه «شهر صدای پارسیان»، مدیر عامل شرکت «ریگزار»، برگزاری و دبیری نخستین و دومین نشست تخصصی «میکس و مسترینگ»، برگزاری و دبیری نخستین نشست تخصصی «صدابرداری استودیویی در ایران»، برگزاری سمینار «نسل ما و موسیقی»، برگزاری نشست «هنر شنیدن و اجرای موسیقی» با حضور نادر مشایخی، همکاری با کریستف رضاعی در پروژهٔ موسیقی «گفتمان»، مدیر اجرایی و مدیر روابط عمومی نخستین فستیوال تئاتر «کارنامه»، مشارکت در تدوین و تدریس رشتهٔ فناوری صدا در دانشگاه آزاد اسلامیعضویت در هیئت تحریریه مجلهٔ صنعت صدا و تصویر، مدیریت پشتیبانی ششمین سال نوای موسیقی ایران آثار هنری. از جمله آثار آیدین الفت می توان به موارد زیر اشاره کرد:
روبرت آنتونوویچ لیسوفسکی (؛ – ) نقاش و طراح گرافیک اهل اوکراین و «رئیس انجمن اوکراینی های مقیم بریتانیا» بود. وی از شاگردان میخایلو بویچوک و هیورهی ناربوت بود و در شاخه های مختلف هنر طراحی گرافیک از جمله هنرهای تزئینی، هنر کاربردی، طراحی صحنه و تصویرسازی کتاب ها تخصص داشت. لوگوی سازمان ملی گرایان اوکراین از طراحی های اوست.
صبور زمانی (متولد ۱۹۵۵ در بغلان) فعال حقوق بشر، پژوهشگر و کنشگر آلمانی-افغان است. وی در دانشگاه آزاد برلین به تحصیل علوم پرورشی پرداخت و پس از فارغ التحصیل شدن در سازمان های مختلف پناهندگان در آلمان به ارائهٔ خدمات مراقبتی به عنوان مددکار و سرپرست اجتماعی-آموزشی مشغول به کار شد. زمانی در سال ۱۹۸۸ خانه فرهنگ افغانستان را همراه با دوستانش بنیانگذاری کرد که در زمینه های حقوق بشر، حقوق پناهندگی و حقوق مدنی در شهرهای برلین و هامبورگ در آلمان فعالیت دارد. او از مخالفان جنگ غرب در افغانستان می باشد و در مصاحبه ای با اشپیگل آنلاین در سال ۲۰۰۱، دولت آلمان را نقد کرده و خواستار شد تا نیازهای افغان ها «"برای زندگی، نه برای مرگ"» فراهم شود.
سید اسماعیل خان فروغ الملک که نام خانوادگی قوامی را برگزید، نماینده شیراز در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. فروغ الملک همسر زینت الملوک دختر حبیب الله خان قوام الملک شیرازی بود. خانه فروغ الملک در محله سنگ سیاه پشت امامزاده بی بی دختران در بافت قدیمی شیراز که اکنون موزه هنر مشکین فام نامیده می شود، از آثار ثبت شده ملی است. این خانه در سال ۱۳۱۰ بنا شد و در سال ۱۳۲۷ به دبستان تبدیل گردید. خانه همسر او زینت الملک در ضلع غربی نارنجستان قوام نیز اکنون از دیدنی های شیراز است. ساخت این بنا در سال ۱۲۹۰ هجری قمری به دست علی محمد خان قوام الملک دوم آغاز شد و در سال ۱۳۰۷ هجری قمری به دست محمدرضا خان قوام الملک سوم به پایان رسید. از زینت الملک با عنوان زنی مؤمن و نیکوکار یاد می شود که در دهه های محرم مراسم عزاداری و سفره های خیریه در منزلش برپا بوده. گفته می شود که او بن و کوپنهایی برای مستمندان فراهم می کرده که برای تهیه اقلامی نظیر برنج، گوشت، قند، شکر و غیره به کار می بردند. فروغ الملک در انتخابات مجلس شورای ملی که در شیراز در زمستان ۱۳۳۲ بر پا شد به نمایندگی این شهرستان برگزیده شد (دوره هجدهم).
بامبینو (به معنی "کودک پسر" یا "بچه مذکر") یک ترانهٔ ضبط شده توسط خوانندهٔ فرانسوی به نام دالیدا است. این آهنگ اولین آهنگ شاخص دالیدا شد. آهنگ بامبینو نخستین بار در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۶ تحت یک آلبوم چندآهنگه و پیش از اولین آلبوم او که با اسم نامش دالیدا است منتشر شد. این آهنگ برای ۴۵ هفته در صدر جدول آهنگهای برتر فرانسه قرار گرفت و به عنوان آهنگ شمارهٔ یک با بیشترین زمان در جدول بهترینها در طول تاریخ موسیقی جهان شناخته شد. شرح دربارهٔ آهنگ. بامبینو نخستین آهنگ شناخته شدهٔ دالیدا بود که ۴۵ هفته را در صدر جدول بهترین آهنگهای فرانسه و چند کشور دیگر به سر برد. این آهنگ نسخهٔ فرانسوی یک آهنگ سنتی نپولتانای ایتالیا با نام گوآگلیونه است که در سال ۱۹۵۷ و در آلبوم نامش دالیدا است منتشر شد. این آهنگ به زبان عربی الجزایری توسط ژان دوژاردن برای یک فیلم کمدی به نام نیز بازخوانی شد. احمد ظاهر خوانندهٔ اهل کشور افغانستان نیز این آهنگ را با شعری به نام اسیر از فروغ فرخزاد به نام «اگر ای آسمان خواهم که یک روز» به زبان فارسی بازخوانی کرده است.
کنسرواتوار لویو () یا آکادمی ملی موسیقی لویو نامیده شده به افتخار میکولا لیسنکو () که به اختصار LNMA نامیده می شود، یک هنرستان عالی موسیقی در شهر لویو اوکراین است. سابقهٔ این مرکز آموزشی به دورانی بر می گردد که فرانتس کساور ولفگانگ موتسارت «جامعهٔ سنت سیسیلیا» را بنیان نهاد. بعدها نخستین جامعهٔ موسیقی این شهر در سال ۱۸۳۸ میلادی با نام «جامعهٔ آموزش موسیقی گالیسیا» شروع به کار کرد. نخستین رئیس این انجمن کارول میکولی، از شاگردان فردریک شوپن بود. همانند تمامی مراکز آموزشی آن دوران در پادشاهی گالیسیا و لودومریا، زبان آموزشی این مرکز آلمانی و لهستانی بود و اقلیت اوکراینی شهر لویو در آن هنگام مجبور شدند «مؤسسهٔ عالی موسیقی میکولا لیسنکو» را برای خودشان تأسیس کردند که زبان آموزشی اش اوکراینی و یکی از معلمان برجسته اش واسیل باروینسکی بود. «جامعهٔ آموزش موسیقی گالیسیا» کمی بعد نامش را به «جامعهٔ موسیقی لهستان» تغییر داد و تا سال ۱۹۳۹ میلادی به طور جداگانه و همزمان با «مؤسسهٔ عالی موسیقی میکولا لیسنکو» فعالیت داشت. پس از تهاجم به لهستان، شهر لویو به تصرف نیروهای ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درآمد و این مرکز آ
موزشی در دپارتمان موسیقی شناسی دانشگاه لویو ادغام شد. پس از پایان جنگ و خروج نیروهای شوروی، کنسرواتوار لویو به کارش ادامه داد اما تمامی دانشجوها و استادان لهستانی را اخراج کرد. این مرکز در سال ۱۹۹۲ میلادی، نامش را به «آکادمی ملی موسیقی لویو، میکولا لیسنکو» تغییر داد و در سال ۲۰۰۷، ویکتور یوشچنکو رئیس جمهور اوکراین، با امضای یک فرمان رسمی، آنرا یک مرکز آموزشی «ملی» اعلام کرد. میکولا کولسا و میروسلاو اسکوریک از استادان این مرکز بودند. فهرست برخی از دانش آموختگان مشهور این مرکز آموزشی موسیقی عبارتند از: واسیل باروینسکی، میچیسواو هورشوفسکی، الکساندر میخائوفسکی، سولومیا کراشلنیتسکا، ایرنا آندرس، ادوارد اشتویرمن، استفانیا ترکویچ، بوهدانا فرولیاک و روسلانا.
ووادیسواف آندرس (؛ ؛ – ) یکی از فرماندهان نیروی زمینی لهستان و بعدها، سیاستمدار و از اعضای دولت در تبعید لهستان در لندن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون فرماندهٔ لژیون دونور، شوالیهٔ لژیون دونور، شوالیهٔ مالت، نشان عقاب سپید، صلیب جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹، صلیب دلاوری و صلیب جنگ برای تهور نظامی شده است.
لعیا شمسی با نام هنری شمس (۱۳۱۰ رشت، ایران - ۱۳۸۵، لس آنجلس، ایالات متحدهٔ آمریکا) خواننده و بازیگر اهل ایران بود. او با خواندن ترانه های گیلکی شناخته شد. زندگی نامه. شمس فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۲۸، در هجده سالگی در رادیو آغاز کرد. سپس وارد سینما شد و هنگام بازی در فیلم ولگرد با همسر خود حبیب الله بدیعی آشنا شد. از سال ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۶ در ارکستر حبیب الله بدیعی خواننده بود. رابطه زناشویی این دو ناملایمات بسیاری داشت و مدتها موضوع حواشی مطبوعات آن دوران بود. او بعد از انقلاب از ایران مهاجرت کرد و در مرداد ۱۳۸۵ در آمریکا درگذشت. فعالیت هنری. شمس از سال ۱۳۲۸ خوانندگی را شروع کرد. ابتدا در برنامه های شیر و خورشید سرخ و بعد به نام مستعار «ناشناس» در رادیو تهران می خواند. این خواننده نزد ابوالحسن صبا و حسین یاحقی تعلیم گرفت و از سال ۱۳۳۳ یا ۱۳۳۴ تا پایان سال ۱۳۳۶ در ارکستر شماره شش رادیو تهران که رهبری آن را بدیعی به عهده داشت می خواند. برنامه های این ارکستر شب های جمعه از رادیو پخش می شد. از معروف ترین تصنیف های این دوران تصنیف نرگس شیراز و دختر سنبل فروش می باشد. او در چند فیلم سینمایی نیز بازی کرده است.
نوهور (به لاتین: Nokhur) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده است. ریشه واژه. نام نوخور از دو واژه فارسی "نه" و "حور" به معنی "نه حوری" یا "نه پری" آمده است. منطقهٔ نوخور، ولایت طائفه ای ترکمن به نام «نوخورلی» می باشد.
کاباچائیر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کاباچائیر ۲۴۰ نفر جمعیت دارد.
کارشی گچیت یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کارشی گچیت ۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
کاواجیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کاواجیک ۷۵ نفر جمعیت دارد.
کرک پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کرک پینار ۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
کیتره (به لاتین و کردی: Kitre}} یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کیتره ۱۵۲ نفر جمعیت دارد.
کوچ بائیر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کوچ بائیر ۱۱۳ نفر جمعیت دارد.
کوپ یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کوپ ۶۵۶ نفر جمعیت دارد.
کوپوز یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کوپوز ۱۱۹ نفر جمعیت دارد.
کوزلوک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کوزلوک ۱۵۶ نفر جمعیت دارد.
قربان پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. قربان پینار ۶۷ نفر جمعیت دارد.
کوروگونی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. کوروگونی ۵۴ نفر جمعیت دارد.
اورتا چیماغیل یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. اورتا چیماغیل ۱۴۶ نفر جمعیت دارد.
سرود یک رمان کوتاه پادآرمان شهر اثر آین رند، رمان نویس روسی – آمریکایی است که در سال ۱۹۳۷ نوشته و برای نخستین بار در سال ۱۹۳۸ در بریتانیا منتشر شد. داستان در تاریخ نامعلومی در آینده اتفاق می افتد که بشر وارد عصر تاریکی دیگری شده است. همهٔ انسان ها به صورت دسته جمعی زندگی می کنند و مفهوم فردگرایی حذف شده است. مردم اعداد را به عنوان نام دارند و از خود به عنوان «ما» یاد می کنند، بدون این که از «من» مفهومی داشته باشند. شخصیت اصلی داستان یک رفتگر خیابان، مرد جوانی به نام ایکوالیتی ۷–۲۵۲۱ است (بعدها خود را پرومتئوس نامید) که با انجام تحقیقات مخفیانه دست به شورش می زند و با زنی که دوستش دارد به نام لیبرتی ۵–۳۰۰۰ (توسط ایکوالیتی ۷–۲۵۲۱ به نام گولدن وان نامیده می شود) فرار می کند. آنها با هم برنامه ریزی می کنند تا جامعه جدیدی را بر اساس فردگرایی تأسیس کنند.
آن-کریستین نیستروم (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۴) خواننده فنلاندی است. او نماینده فنلاند در یوروویژن ۱۹۶۶ بود. او تصمیم گرفت در سال ۱۹۷۳ پس از ۱۱ سال فعالیت در زمینه موسیقی، به فعالیت موسیقی خود پایان دهد و از سال ۱۹۷۶ در استکهلم سوئد زندگی می کند. علیرغم زبان مادری سوئدی، او تمام آهنگهای خود را به زبان فنلاندی یا انگلیسی ضبط کرد.
ساکیزلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. ساکیزلی ۱۳۳ نفر جمعیت دارد.
سالکیم سو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. سالکیم سو ۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
سنجاق تپه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. سنجاق تپه ۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
سارای جیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. سارای جیک ۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
ساری هان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. ساری هان ۵۸ نفر جمعیت دارد.
ساری میشه ، ، یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. ساری میشه ۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
سید یعقوب یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. سید یعقوب ۱۰۶ نفر جمعیت دارد.
سیغیرجی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. سیغیرجی ۸۹ نفر جمعیت دارد.
سوغوک گوزه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. سوغوک گوزه ۹۸ نفر جمعیت دارد.
قره قوش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بان زلان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
من دارم به خونه می روم یا فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مانوئل دی الیویرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون میشل پیکولی، کاترین دنو، جان مالکوویچ، آنتونی چاپی، لئونور بالداک، لئونور سیلویرا، ریکاردو ترپا، سیلوی تستود و ایزابل روت ایفای نقش کرده اند.
راسموس بارتولین (؛ ۱۳ اوت ۱۶۲۵ – ۴ نوامبر ۱۶۹۸ (۷۳ سال سن) فیزیکدان و زبان شناس اهل دانمارک بود. زندگی نامه. بارتولین در راسکیله زاده شد. او پسر کاسپار بارتولین بزرگ و آنا فیک، دختر ریاضی دان توماس فینک بود. به عنوان بخشی از تحقیقاتش، او در اروپا برای ده سال به سفر پرداخت. او در هلند، انگلستان، فرانسه و ایتالیا ساکن شد. در سال ۱۶۴۷ او مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه کپنهاگ دریافت کرد. او در سال ۱۶۵۴ از دانشگاه پادووا نیز مدرک پزشکی دریافت کرد. او در دانشگاه کپنهاگ به عنوان استاد هندسه و سپس در پزشکی فعالیت داشت. او همچنین رئیس دانشکده پزشکی، کتابدار و رئیس بود. او در زبان لاتین نخستین کتاب دستور زبان دانمارکی را در سال ۱۶۵۷ به نام "De studio lingvæ danicæ" نوشت. او به طور ویژه برای کشف کردن دوشکستی موج نوری کلسیت شناخته شده است. او از این رخداد یک توضیح کامل نوشته بود اما از آنجایی که در آن زمان طبیعت فیزیکی نور به خوبی شناخته نشده بود او نتوانست توضیح دهد. او برادر کوچکتر توماس بارتولین نیز بود.
زبانه ویستولا (؛ ؛ ) یک زبانه ماسه بادی یا شبه جزیره است که کولاب ویستولا را از خلیج گدانسک در دریای بالتیک جدا می کند. مرز میان لهستان (استان پومرانی) و استان کالینینگراد، برون بوم روسیه از این زبانه می گذرد و آن را از نظر سیاسی به دو نیمه تقسیم می کند. غربی ترین نقطه روسیه در این زبانه واقع شده است. بخش لهستانی شامل تعدادی تفرجگاه های گردشگری است که از نظر اداری بخشی از شهر کرنیتسا مورسکا هستند.
نقشه برجسته یا مدل عوارض، نمای سه بعدی از عوارض زمین است که معمولاً به عنوان یک اثر فیزیکی به کار می رود. هنگام نمایش عوارض، بُعد عمودی، معمولاً با ضریب بین پنج تا ده اغراق می شود. این امر تشخیص بصری ویژگی های زمین را تسهیل می کند.
کارمسوند،( به انگلیسی: Karmsund) یک تنگه در استان روگالاند ، بین جزیره کارموی تحت مدیریت شهرداری کارموی، در غرب و مرکز شهرداری های هوگسوند و کارموی ، و همچنین جزیره وستر بوکن درمحدوده شهرداری بوکن ، در شرق است. تنگهٔ کارم، یا همان، کارمسوند، حدود ۳۰ کیلومتر طول دارد. باریک ترین قسمت این تنگه، در شمال، جایی که پل کارمسوند، کارموی را با سرزمین اصلی متصل می کند (E134) واقع شده است. تنگهٔ کارمسوند، در جنوب ، بین کارموی و جزیرهٔ وستر بوکن، تا چهار کیلومتر عرض دارد. از دوران وایکینگ ها، تنگهٔ کارمسوند، یک خط حمل و نقل و کشتی رانی مهم بوده است. در انتهای شمالی تنگه کارمسوند، مرکز شهر هوگسوند قرار دارد. در سمت کارموی چندین شهرک وجود دارد که مهمترین آنها کوپرویک است. از سال ۲۰۱۳ میلادی ، یک جادهٔ ارتباطی، بین هوُیک در کنار ابرشرکت نورسک هیدرو، در کارموی، در غرب جاده اروپایی ۳۹ در کنار میُسوند در سمت شرقی آبدره فوُرلانِدس، در شرق جادهٔ استانی ۴۷، وجود داشته است. این برنامه گسترشِ راه های ارتباطی، که اصطلاحاً به برنامه تونل معروف است . از طریق تونلی در زیر تنگهٔ کارمسوند، چند جزیره را به هم متصل می کند.
آکادمی بارنبویم-سعید ( , ، ) یک آکادمی موسیقی، واقع در شهر برلین، آلمان است که در سه مقطع مقدماتی، کارشناسی و تحصیلات تکمیلی (دیپلم هنری) به فعالیت مشغول است. این مرکز در ۸دسامبر سال ۲۰۱۶ افتتاح شد. این آکادمی بصورت مشترک توسط رهبر ارکستر و پیانیست مشهور دانیل بارنبویم و نظریه پرداز ادبی ادوارد سعید بنیان نهاده شد. این آکادمی با ظرفیت ۹۰ موسیقیدان جوان، با تمرکز بر پذیرش از کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا، جهت مشارکت در ارکستر دیوان غربی- شرقی، فعالیت می نماید. تاریخچه. انگیزه ایجاد آکادمی بارنبویم-سعید در ۲۰۱۵ از یک پروژه صلح آمیز که از سالها قبل آغاز شده بود، بوجود آمد: ارکستر دیوان غربی-شرقی. ادوارد سعید و دانیل بارنبویم در سال ۱۹۹۹ ارکستر دیوان غربی-شرقی را در وایمار آلمان تأسیس کردند. نام این ارکستر از کتاب مجموعه اشعار یوهان ولفگانگ فون گوته، به نام "West-östlicher Divan" (دیوان غربی-شرقی) برگرفته شده است کتابی که گوته در سرودن آن از شاعر بزرگ ایرانی، حافظ الهام گرفته است. اولین اجرای این گروه در سال ۱۹۹۹، بعنوان بخشی از رویداد فرهنگی-هنری وایمار به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا، برگزار شد. آکادمی بارنبویم-
سعید که از دل این ارکستر بیرون آمده، برنامه هایی را با هدف «آموزش نوازندگان بسیار خوبی که علاقمند و تحصیل کرده نیز هستند» به طور مشترک در زمینه موسیقی و علوم انسانی ارائه می دهد. ساختمان و امکانات. آکادمی بارنبویم-سعید در منطقه Mitte برلین واقع شده است. این آکادمی در انبار سابق مجموعه های Staatsoper Unter den Linden واقع شده است. پس از تخریب در جنگ جهانی دوم بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ توسط معماری به نام ریچارد پاولیک بازسازی شد. نمای بیرونی و قسمتهای اصلی داخلی آن بازسازی شده است. در مجموع ۶٬۵۰۰ متر مربع ساختمان در حدود۲۱ اتاق تمرین، یک سالن اجتماعات، ادارات و فضاهای جانبی را در خود جای داده است. سالن اجرای پیر بولز (Pierre Boulez Saal)با ۶۸۲ صندلی، در بال شرقی ساختمان، بر اساس طرحی از فرانک گری معمار مشهور آمریکایی اجرا و آکوستیک آن توسط "یاسوهیسا تویوتا" طرح ریزی شده است. طراحی سالن کنسرت بیانگر ایده های آهنگساز و رهبر ارکستر شهیر فرانسوی پیر بولز است که در مورد این پروژه نیز با او مشورت شده بود. هزینه های ساخت و ساز ۳۶ میلیون یورو برآورد شده که توسط خیرین خصوصی تأمین شد و ۲۰ میلیون یورو نیز از دولت فدرال آلما
ن کمک گرفت. آکادمی بارنبویم-سعید در پاییز سال ۲۰۱۶ به مکان جدید منتقل شد. سالن کنسرت نیز در ۴ مارس ۲۰۱۷ افتتاح شد. هنرمندان ایرانی آکادمی. در طول سالها فعالیت این آکادمی ایرانیان بسیاری در این مجموعه به تحصیل مشغول بوده و یا با آن همکاری داشته اند که میتوان به این اشخاص اشاره کرد:
غلامحسین صارمی نماینده جهرم در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. غلامحسین صارمی متولد شیراز و منسوب به یکی از خاندان های قدیمی این شهر بود. در سال های پیش از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به ریاست ثبت اسناد و املاک تهران رسید و پس از آن در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که در پنجم و ششم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، به نمایندگی از جهرم به مجلس شورای ملی رفت.
افراسیاب بدل اوغلو بدل بیلی () (۱۹ آوریل ۱۹۰۷، در باکو - ۶ ژانویه ۱۹۷۶، در باکو) آهنگساز اهل آذربایجان شوروی، با اصالت ایرانی بود. زندگی. افراسیاب بد. لبیلی در سال ۱۹۰۷ از بومیان شوشی و رحیما بدالببیلی متولد شد. در آن زمان، بدل بیلی ها در حال حاضر به عنوان خانواده ای از موسیقی دانان معروف شناخته می شد. پدرش، بدال بیگ بدالبلی، متخصص موغام و معلم موسیقی در مدرسه روسی تارتار در باکو بود. او همچنین به اوزیر حاجی بیف، پسر عموی خود، کمک کرد تا اولین تئاتر موسیقی را در آذربایجان تأسیس کند. عموی پدری افراسیاب بدالبلیلی احمد آغ دامسکی (آگدامسکی) خواننده مشهور اپرا بود. برادر شمسی بدل بیگلی بعداً کارگردان نمایش موسیقی شد. در سال ۱۹۳۰، افراسیاب بدالبلی از دانشگاه دولتی آذربایجان در رشته شرق شناسی فارغ التحصیل شد و تحصیلات خود را در مدرسه موسیقی وابسته به هنرستان لنینگراد ادامه داد، که در سال ۱۹۳۸ آن را به پایان رساند. وی در سال ۱۹۳۰ به عنوان رهبر در تئاتر اپرا و باله دولتی آذربایجان در سال ۱۹۳۱، او با قمر الماس زاده ازدواج کرد و او را در لنینگراد همراهی کرد، در حالی که خود تحصیلات عالی را در یک مدرسه باله حرفه ای دنبال
می کرد. این ازدواج به طلاق منجر شد و منجر به ازدواج های بعدی بدل بلیلی شد. حرفه. فعالیت بدل بیلی در موسیقی در سال ۱۹۲۸ زمانی شروع شد که او موسیقی نمایشنامه نمایشی جعفر جبارلی را به نام "اد گالینی ساخت". او به ویژه نویسنده اولین باله آذربایجانی با عنوان "گیز گالاسی" ("برج دوشیزه") است که در سال ۱۹۴۰ آهنگسازی کرد. این باله به قمر الماس زاده اختصاص داشت. آثار بعدی وی شامل "خلق گازابی" ("خشم مردمی"، ۱۹۴۱؛ نویسنده مشترک بوریس زیدمن)، "نظامی" (۱۹۴۸) و "سایودلار آغلاماز" ("بیدها گریه نمی کنند"، ۱۹۷۱) بود. او برای اپرای آذربایجانی "Bahadir va Sona" و باله های "Giz Galasi" , "Garaja Giz" ("Nigella") و "Gizil Achar" ("The Golden Key") لیبرتو نوشت. او موسیقی پیش زمینه برای نمایش های تئاتری ساخت و تنها مترجم لیبرت آن زمان ترجمه های آذری آذربایجانی از لیبرتوهای اپرا توسط پیوتر چایکوفسکی، گیوآچینو روسینی، آرمن تیگرانانیان و زکریا پالیاشویلی را انجام داد. در طول دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ او چندین کتاب در مورد تاریخ و توسعه موسیقی کلاسیک در آذربایجان منتشر کرد، یعنی: "بحث در مورد موسیقی"، "قربان پیریموف"، "فرهنگ موسیقی"، و "تئاتر
اپرا و باله دولتی آذربایجان". در سال ۱۹۶۰ عنوان هنرمند مردمی آذربایجان به او اعطا شد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۶ رهبر ارکستر در تئاتر اپرا و باله بود.