Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یک بازی ویدئویی اکشن ماجراجویی است که توسط کونامی در سال ۱۹۸۶ منتشر شد و دنباله ای بر "Antarctic Adventure" در سال ۱۹۸۳ است. این بازی اولین بازی حرفه ای طراح بازی هیدئو کوجیما است که دستیار طراح در این پروژه بود. داستان دربارهٔ پنتا، پنگوئنی است که برای درمان پنگوئت، شاهزاده خانم پنگوئن، باید یک سیب طلایی به خانه بیاورد. گیم پلی. این عنوان به طور قابل توجهی از گیم پلی "Antarctic Adventure" گسترش یافته که مهمترین آنها اضافه کردن انواع بیشتری از مراحل و دشمنان و گسترش یافته عناصر نقش آفرینی، باس، اقلام قابل خریداری، و چندین مینی بازی. اقلام را می توان از طریق سه ماهیگیر مختلف در ازای ماهی خریداری کرد که به پنتا توانایی های جدیدی می بخشد. یکی از اقلام قابل خرید اسلحه است. طراحی مراحل و تنوع از "Antarctic Adventure" افزایش یافته است. سطوح جنگلی، سطوح یخ، سطوح مبتنی بر آب، غارها، و حتی برخی از سطوح جایزه فضای بیرونی وجود دارد. چندین میانبر در بازی وجود دارد که معمولاً در زیر سوراخ ها (که معمولاً خطرناک هستند) پنهان شده اند که به بازیکن اجازه می دهد تا مسیرهای تقریباً کاملاً متفاوتی را طی کند. این بازی همچنین دارای
چندین پایان بود، با پایان خوب پنهان زمانی که بازیکن بازی را چند بار متوقف می کند. در پایان بد، شاهزاده خانم می میرد، در حالی که در پایان خوب، او زنده می ماند، ایده ای که کوجیما بعداً دوباره در "متال گیر سالید" و تا حدی " از آن استفاده کرد". رسانه های دیگر. در سال ۲۰۰۶، "Konami Digital Entertainment Tokyo" مجموعه ای از کمیک های دیجیتالی را بر اساس بازی های ویدئویی از همان نام تحت عنوان "ماجراجویی قاره رویایی: ماجراجویی پنتا، قلب عظیم پنگوت").
یودو مارگونو (؛ زادهٔ ) نظامی اهل اندونزی است، که هم اکنون به عنوان فرمانده سپاه تفنگداران دریایی اندونزی فعالیت می کند.
واحد ۶۶۹ () یگان نیروهای ویژه و ضدتروریسم نیروهای دفاعی اسرائیل زیرمجموعه نیروی هوایی اسرائیل است، که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد. یک واحد جستجو و نجات رزمی هلی بورن، تابع بال هفتم هوایی است. واحد ۶۶۹ در پایگاه هوایی تل نوف با بالگردهای سیکورسکی سی اچ-۵۳ سی استالیون و در پایگاه هوایی پالماخیم با بالگردهای سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک مستقر است. تاریخچه. واحد ۶۶۹ در سال ۱۹۷۴ توسط یورام شاچار و آونر ایلنایی، پس از جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد، زمانی که یک واحد امداد پزشکی موقت حدود ۵۰۰۰ عملیات تخلیه انجام داد. وظیفه اولیه آن، تخلیه و ارائه درمان های اولیه پزشکی به خلبانان سقوط کرده (و احتمالاً مجروح) در خارج از خطوط دشمن بود. با این حال، در سال های بعد، این واحد در تخلیه سربازان سایر شاخه های نیروهای دفاعی اسرائیل، به ویژه جنگنده های سایرت (نیروهای ویژه) در عملیات خارج از خطوط دشمن و دریانوردان در شرایط اضطراری نیز شرکت داشت. طبق گفته نیروی هوایی اسرائیل، واحد ۶۶۹ در جنگ غزه فعالیت داشت. در طول جنگ، این واحد تخلیه پزشکی سربازان زخمی را انجام داده و از آغاز جنگ ۲۰۰ عملیات دیگر انجام داده است. در ۶ دسامبر ۲۰۲۳، دو سر
باز زن مراحل گزینش برای واحد ویژه ۶۶۹ را با موفقیت پشت سر گذاشتند. آنها اولین زنانی بودند که فعالیت خود را در این واحد آغاز کردند.
آمیکام نورکین (; ) فرمانده نظامی اهل اسرائیل است، که از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ فرماندهی نیروی هوایی اسرائیل را برعهده داشت. نورکین پیش از انتخاب به عنوان جانشین امیر اشل به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل، رئیس اداره برنامه ریزی ارتش اسرائیل بود. وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون افتخار شده است. زندگی نامه. نورکین در بیت شعریم از والدینی با اصالت رومانیایی-یهودی متولد شد. او در سال ۱۹۸۴ به سپاه زرهی اسرائیل پیوست و در ژوئیه ۱۹۸۷ به عنوان خلبان جنگنده از آکادمی پرواز نیروی هوایی اسرائیل فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۸۸، او به اسکادران "شوالیه های دم دوقلو" پیوست و جوان ترین خلبان اف-۱۵ در جهان شد. در آغاز دهه ۹۰، او با هواپیمای کورناس ۲۰۰۰ از نوع اف-۴ فانتوم ۲ از هاتزریم پرواز کرد و در عملیات پاسخگویی در بمباران ها شرکت داشت. بعدها، نورکین به عنوان معاون اول فرمانده اسکادران "عقاب طلایی" منصوب شد و در عملیات خوشه های خشم شرکت کرد. سپس او ریاست بخش عملیات نیروی هوایی اسرائیل را بر عهده گرفت. بین سال های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲، نورکین فرمانده اسکادران "شوالیه های دم دوقلو" بود. در سال ۲۰۰۳، او برای ادغام هواپیماهای جدید اف-۱۶ نیروی هو
ایی اسرائیل به عنوان فرمانده اسکادران "نِگِو" انتخاب شد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲، نورکین، که اکنون سرتیپ است، فرماندهی پایگاه هوایی تل نوف را بر عهده داشت و در سال ۲۰۱۲ به عنوان رئیس بخش آموزش و دکترین نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد. در اوت ۲۰۱۴، او تا ژوئن ۲۰۱۵ به عنوان رئیس ستاد هوایی نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد، زمانی که به درجه سرلشکری ارتقا یافت و به عنوان رئیس اداره برنامه ریزی نیروی دفاعی اسرائیل منصوب شد. در ۱۰ اوت ۲۰۱۷، نورکین به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد و جایگزین سرلشکر امیر اشل شد. دوره فرماندهی نورکین در ۴ آوریل ۲۰۲۲ به پایان رسید و تومر بار جانشین او شد.
الی شرویت (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) فرمانده نظامی اهل اسرائیل است، که در فاصله سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ به عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل فعالیت می کرد.
رام روتبرگ (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی و سیاست مدار اهل اسرائیل است، که پیش تر به عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل فعالیت می کرد.
حسن جعفری تبار (متولد ۱۳۴۶) حقوق دان ایرانی و دانشیار دانشگاه تهران است. او برای نظراتش در زمینهٔ استدلال و تفسیر حقوقی شناخته شده است. تحصیلات و فعالیت ها. جعفری تبار کارشناسی ارشد حقوق را در سال ۱۳۷۴ از دانشگاه تهران دریافت کرد و دورهٔ دکتری حقوق را با نگارش رساله ای با عنوان "نقش ظهور در تفسیر حقوقی یا مبانی فلسفی تفسیر حقوقی" به راهنمایی ناصر کاتوزیان در سال ۱۳۸۰ در همین دانشگاه به پایان برد. جعفری تبار از برگزیدگان هشتمین دورهٔ جشنواره آموزش دانشگاه تهران بود.
گروه ابراج () یک موسسه سرمایه گذاری خصوصی بود که در سال ۲۰۱۸ به اتهام کلاهبرداری منحل شد. این شرکت در سال ۲۰۰۲ توسط عارف نقوی در دبی تاسیس شد و در زمان انحلال دارای ۱۳.۶ میلیارد دلار سرمایه بود.
مؤسسه امان () یک سازمان غیرانتفاعی در کراچی با هدف تمرکز بر راه حل های مربوط به بهداشت و آموزش است. این موسسه در سال ۲۰۰۸ با بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری توسط عارف نقوی و فائزه نقوی تأسیس شد.
تور سی بی اکس () ساختمان اداری ۳۶ طبقه مستقر در لا دفانس است، که در سال ۲۰۰۵ احداث گردید.
جنبش دویچر ورک بوند (به آلمانی: Deutscher Werkbund)، یا جنبش اتحادیهٔ کارگری آلمان یا (به انگلیسی: German Association of Craftsmen) (انجمن صنعتگران آلمان) یا جنبش کار آلمان؛ یک انجمن آلمانی از هنرمندان، معماران، طراحان و صنعتگران است که در سال ۱۹۰۷ میلادی تأسیس شد. "جنبش ورک بوند" به عنصر مهمی در توسعهٔ معماری و طراحی صنعتی مدرن تبدیل شد؛ به ویژه بعداً در ایجاد مکتب طراحی باهاوس (Bauhaus). هدف اولیهٔ آن ایجاد مشارکت میان تولیدکنندگان محصول با متخصصان طراحی برای بهبود رقابت پذیری شرکت های آلمانی در بازارهای جهانی بود. "جنبش ورک بوند" بیش از این که یک جنبش هنری باشد، یک تلاش دولتی برای ادغام صنایع دستی سنتی و تکنیک های تولید انبوه صنعتی بود، تا آلمان در جایگاه رقابتی با انگلستان و ایالات متحدهٔ آمریکا قرار گیرد. شعار آن ها ("از کوسن مبل گرفته تا شهرسازی") (به آلمانی: Vom Sofakissen zum Städtebau) نشان دهندهٔ دامنهٔ علاقه آن ها است. تاریخچه. دویچر ورک بوند زمانی پدیدار شد که معمار اتریشی یوزف ماریا البریش در سال ۱۸۹۹ میلادی وین را به مقصد دارمشتات آلمان ترک کرد تا به دعوت ارنست لودویگ، دوک بزرگِ هسن، یک مستعمرهٔ
هنرمندان تشکیل دهد. "جنبش ورک بوند" توسط البریش، پیتر بهرنز، ریشارد ریِمِراشمید (Richard Riemerschmid)، برونو پال و دیگران در سال ۱۹۰۷ میلادی در مونیخ به تحریک هِرمَن موتزیوس (Hermann Muthesius) تأسیس شد و تا سال ۱۹۳۴ میلادی وجود داشت؛ سپس پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۰ میلادی دوباره احیاء شد. موتزیوس نویسندهٔ سه جلد جامع کتاب «خانهٔ انگلیسی» (The English House) در سال ۱۹۰۵ میلادی بود، کتابی دربارهٔ بررسی دروس عملی جنبش هنر و پیشهٔ انگلیس. موتزیوس به عنوان یک سفیر فرهنگی یا جاسوس صنعتی بین آلمان و انگلیس بود. این سازمان در ابتدا شامل دوازده معمار و دوازده شرکت تجاری بود. معماران عبارت بودند از: پیتر بهرنز، تئودور فیشر (که به عنوان اولین رئیس آن خدمت کرد)، یوزف هفمان، برونو پال، مکس لایگر و ریشارد ریِمِرشمید. دیگر معماران وابسته به این پروژه عبارتند از: هاینریش تسنو و هانری وان ده ولده بلژیکی. این جنبش تا سال ۱۹۱۴ میلادی دارای ۱۸۷۰ عضو، از جمله روسای موزه ها بود. "ورک بوند" به وان ده ولده سفارش طراحیِ تئاتری را برای نمایشگاه ورک بوند سال ۱۹۱۴ میلادی در کلن داد. به دلیل وقوع جنگ جهانی اول، نمایشگاه بسته شد و
ساختمان ها زودتر از موعد مقرر برچیده شدند. الییل سارینن در سال ۱۹۱۴ میلادی به عضویت متناظر "دویچر ورک بوند" انتخاب شد و برای شرکت در نمایشگاه کلن از وی دعوت شد. در میان اعضای برجسته تر "ورک بوند"، لودویگ میس فن در روهه بود که به عنوان مدیر معماری خدمت می کرد. صدمین سالگرد. انجمن طراحان صنعتی آلمان (Verband Deutscher Industrie Designer) یا به اختصار VDID و فدراسیون طراحان گرافیک آلمان (Bund Deutscher Grafik-Designer) یا به اختصار BDG-میته نشست مشترکی را برای جشن صدمین سالگرد دویچر ورک بوند برگزار کردند. نمایشگاه و افتتاحیه هیئت داوران در ۱۴ مارس ۲۰۰۸ میلادی برگزار شد. موزهٔ در دینگه (Der Dinge). مجموعه ها و آرشیوهای ورک بوند در "موزهٔ در دینگه" (موزهٔ اشیاء) در برلین نگهداری می شود. این موزه بر روی طراحی و اشیاء مورد استفاده در زندگی روزمره از قرن بیستم تا به امروز متمرکز است. در میان دیگر آثار به نمایش درآمده، آشپزخانه فرانکفورت (Frankfurt Kitchen) نیز دیده می شود.
کیث همپشر (؛ زادهٔ ) ترانه سرا، خواننده و صداپیشه اهل بریتانیا است که در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی شهرت داشت. ترانهٔ «"روزهنگام و شبانگاه"» به رتبه ۵۱ بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. بازاجرای او از ترانهٔ «"نخستین زخم عشق، عمیق ترین است"» به رتبهٔ ۱ کشور کانادا دست یافت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ماجراهای تن تن" و بیتل جوس اشاره نمود.
دمای تعادل سیاره ای () دمایی نظری است که یک سیاره اگر یک جسم سیاه گرفته شود، که فقط توسط ستاره ی مادر گرم می شود، به آن می رسد. در این مدل، وجود یا عدم وجود اتمسفر در نظر گرفته نمی شود (و در نتیجه هر اثر گلخانه ای) در این مدل بی ربط است زیرا "دمای تعادل" صرفاً از تعادل با انرژی تابشی ستاره ای محاسبه می شود. نویسندگان دیگر از نام های مختلفی برای بیان این مفهوم استفاده کرده اند، مانند «دمای معادل جسم سیاهِ» یک سیاره، یا «دمای مؤثر انتشار تابش سیاره». "دمای تعادل سیاره ای" با میانگین دمای جهانی و دمای هوای سطحی که به صورت رصدی توسط ماهواره ها یا ابزارهای سطحی اندازه گیری می شوند متفاوت است و ممکن است به دلیل اثرات گلخانه ای گرمتر از "دمای تعادل" باشد. محاسبه دمای تعادل. اگر سیاره ای را که به دور ستارهٔ میزبان خود می چرخد در نظر گرفته شود، ستاره به صورت تابش همسانگرد به بیرون می تابد و بخشی از این تابش به سیاره می رسد. مقدار تابشی که به سیاره می رسد به عنوان تابش خورشیدی برخوردی، {displaystyle I_{o}}I_o نامیده می شود. این سیاره دارای آلبدویی است که به ویژگی های سطح و جو آن بستگی دارد و بنابراین فقط کسری از تشعشعا
ت را جذب می کند. سیاره تابشی را که توسط آلبدو بازتاب نمی شود جذب می کند و گرم می شود. می توان فرض کرد که این سیاره برابر قانون استفان-بولتزمن در دمایی مانند یک جسم سیاه انرژی تابش می کند. تعادل حرارتی زمانی وجود دارد که نیروی تأمین شده توسط ستاره برابر با توان ساطع شده از سیاره باشد. دمایی که در آن این تعادل رخ می دهد، دمای تعادل سیاره ای است." /&gt;
دفاع قلعه برست نخستین نبرد بزرگ عملیات بارباروسا، تهاجم نیروهای محور به اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد. ورماخت بدون اخطار به شوروی حمله کرد و انتظار داشت در روز نخست قلعه برست را تسخیر شود و در عملیات فقط از پیاده نظام و توپخانه استفاده کند اما تصرف قلعه یک هفته طول کشید. بسیاری از مدافعان این قلعه کشته یا اسیر شدند.
پیتر گاوریلوف (؛ ۳۰ ژوئن ۱۹۰۰ – ) فرد نظامی اهل اتحاد جماهیر شوروی و قهرمان دفاع قلعه برست بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان اتحاد شوروی و نشان لنین شده است.
منطقه ولگا () منطقه ای تاریخی در روسیه است که حوضه زهکشی رودخانه ولگا، طولانی ترین رودخانه اروپا، در مرکز و جنوب اروپای روسیه را در بر می گیرد. منطقه ولگا به سه بخش تقسیم شده است:
آرمن وایتزمن (؛ زادهٔ ) کمدین ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی نامه. وی در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۳ در لس آنجلس به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون شد. گزیده فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
یاکوف چرویچنکو (؛ – ) سرهنگ ژنرال اتحاد جماهیر شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز، نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان انقلاب اکتبر، و مدال تسخیر برلین شده است.
ارتش جایگزینی بخشی از نیروی زمینی آلمان در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم بود. ارتش جایگزینی در داخل آلمان مستقر بود و شامل یگان های فرماندهی و اداری و همچنین نیروهای آموزشی و نگهبانی بود. نقش اصلی آن ارائه جایگزینی برای لشکرهای رزمی نیروی زمینی بود.
ناوگان هوایی آلمان در جنگ جهانی دوم () فهرستی از لوفت وافه "Luftflotten" (ناوگان هوایی آلمان) و مکان های آنها بین سال های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۵.
آلکسیس جوی آلکسانیان ( ؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. وی در ۲۱ دسامبر ۱۹۶۲ به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون ایندیپندنت اسپیریت (۲۰۰۲) شد. بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ رئیس بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد:
اشغال لوکزامبورگ توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم () در مه ۱۹۴۰ پس از تهاجم به دوک نشین بزرگ لوکزامبورگ توسط آلمان نازی آغاز شد. اگرچه لوکزامبورگ رسماً بی طرف بود، اما در یک نقطه استراتژیک در انتهای خط ماژینو قرار داشت. در ۱۰ مه ۱۹۴۰، ورماخت آلمان به لوکزامبورگ، بلژیک و هلند حمله کرد. لوکزامبورگ در ابتدا تحت یک اداره نظامی قرار گرفت، اما بعداً به یک قلمرو مدنی تبدیل شد و در نهایت مستقیماً به آلمان ضمیمه شد. آلمانی ها معتقد بودند که لوکزامبورگ یک ایالت ژرمنی است و تلاش می کردند تا آنچه را که زبان فرانسوی و تأثیرات فرهنگی بیگانه می دانستند سرکوب کنند.و مدت تصاحب آن یک روز طول کشید.
فرمانداری ترانس نیستریا () یک قلمرو تحت مدیریت رومانیایی ها بین دنیستر و بوگ جنوبی بود که توسط نیروهای محور از اتحاد جماهیر شوروی در طی عملیات بارباروسا فتح شد و از ۱۹ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۹ ژانویه ۱۹۴۴ تحت اشغال بود.
دستگاه ویبروگراف یا دستگاه زمان نگار ماشینی است که تیک های ساعت را به صورت صوتی اندازه گیری می کند تا بتواند دقت آن را اندازه گیری کرده و به طور موثر عملکرد ساعت را منظم یا کالیبره کند. این دستگاه دامنه، تعداد ضربان و خطای ضربان ساعت را محاسبه می کند و پس از اتصال ساعت به دستگاه برای یک بازه زمانی ثابت، خلاصه ای از این داده ها را ارائه می دهد. داده های ثبت شده توسط این ابزار مورد استفاده زمان شناسان و ساعت سازان است بطویکه تعیین می نماید که حرکت قطعات متحرک ساعت برای نمایش دقیق و صحیح زمان، نیاز به سرویس یا تعمیر اساسی دارند یا خیر. همچنین برای تعیین دقیق بودن یک ساعت جدید تولید شده قبل از فروش یا عرضه در بازار استفاده می شود. این شرکت ها ماشین های زمان بندی ساعت را تولید می کنند:
میوس () رودخانه ای است در اروپای شرقی که از اوکراین و روسیه می گذرد. طول آن ۲۵۸ کیلومتر (۱۶۰ مایل) است و حوضه زهکشی آن ۶۶۸۰ کیلومتر مربع (۲۵۸۰ مایل مربع) است.
امپریالیسم ایتالیا در زمان فاشیسم () به نقش امپریالیسم، استعمار و الحاق گرایی ایتالیا در سیاست خارجی ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) اشاره دارد. از جمله اهداف رژیم، تصاحب سرزمینی بود که به لحاظ تاریخی ایتالیایی تلقی می شد در فرانسه (به عنوان مثال نیس و در یوگسلاوی مثلاً دالماسی)، گسترش منطقه نفوذ به بالکان (به عنوان مثال یونان و کسب مستعمرات بیشتر در آفریقا. مطیع سازی لیبی (۱۹۲۳–۳۲), حمله ایتالیا به اتیوپی (۱۹۳۵–۳۶), حمله ایتالیا به آلبانی (۱۹۳۹), حمله ایتالیا به فرانسه (۱۹۴۰), تهاجم به یونان جنگ یونان و ایتالیا (۱۹۴۰–۴۱) و تهاجم به یوگسلاوی (۱۹۴۱) همه تا حدی برای افزودن به فضای ملی ایتالیا انجام شدند. به گفته مورخ پاتریک برنهارد، امپریالیسم فاشیست ایتالیایی تحت رهبری بنیتو موسولینی، به ویژه در آفریقا، الگویی برای توسعه طلبی بسیار معروف آلمان نازی در اروپای شرقی بود.
موهان عزیز فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی ایندرا کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون فردین خان، ویوک اوبروی، ایشا دئول، آمریتا رایو و بومان ایرانی ایفای نقش کرده اند.
مهمان فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی سورندر ریدی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماهش بابو، آمریتا رایو، اشیش ویدیارتی، کوتا سرینیواسا راو و نثار ایفای نقش کرده اند.
شجاعت فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی ثمر خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون کی کی منون، راهول بس، جاوید جعفری، دیپاک دوبریال، منیشا لامبا، سیما بیسواس، پاوان مالهوترا، پانکاج تریپاتی، شاهرخ خان و آمریتا رایو ایفای نقش کرده اند.
لودویگ (لودویک) فابریتیوس (۱۴ سپتامبر ۱۶۴۸، برزیل – ۶ اکتبر ۱۷۲۹، استکهلم) در دوران سلطنت کارل یازدهم و کارل دوازدهم، سفیر سوئد در دربار صفویان در ایران بود. فابریتیوس به نمایندگی از پادشاهی سوئد، سرپرستی سه مأموریت دیپلماتیک به ایران را طی سال های ۱۶۸۰–۱۶۷۹، ۱۶۸۴–۱۶۸۳ و ۱۷۰۰–۱۶۹۷ برعهده داشت. زندگی. فابریتیوس در ۱۴ سپتامبر ۱۶۴۸ از والدین هلندی در برزیل متولد شد. در سال ۱۶۶۰ یا ۱۶۶۱ با پدربزرگش به مسکو رفت و مدتی بعد به عنوان افسر وارد ارتش روسیه شد. او در چندین نبرد شرکت داشت تا آنکه در سال ۱۶۷۰، هنگام جنگ با نیروهای کازاک به فرماندهی استپان رازین، اسیر شد. فابریتیوس پس از سه ماه اسارت از آستراخان گریخت اما به چنگ تاتارها افتاد. پس از مدتی دوباره آزادی اش را به دست آورد و در نهایت همراه با پناهجویان هلندی دیگر وارد ایران شد. فابریتیوس به اصفهان رفت و آنجا از طرف کمپانی هند شرقی هلند به او شغلی پیشنهاد شد اما این پیشنهاد را نپذیرفت و در ۱۶۷۲ م. به روسیه بازگشت. گفته شده که فابریتیوس در روسیه در ابتکارعمل یک فرد هلندی به نام «کونراد فن کلنک» برای ایجاد مسیر ترانزیت تجاری منظم بین ایران و اروپا از طریق روسیه، م
شارکت داشته است. ظاهرا فابریتیوس در سال ۱۶۷۶ درخصوص همین موضوع به اصفهان سفر کرده است. یک سال بعد، فابریتیوس از ارتش روسیه استعفا داد و به سوئد نقل مکان کرد. کارنامهٔ دیپلماتیک. کارنامهٔ دیپلماتیک فابریتیوس در اواخر دههٔ ۱۶۷۰ میلادی آغاز شد. پیشینهٔ اولین مأموریت او به ایران، بازشدن یک مسیر ترانزیت بین ایران و اروپا از طریق روسیه بود. در ۱۶۶۷، تزار به بازرگانان ارمنی اهل ایران حق داده بود که تجارتشان را از این مسیر انجام بدهند. این امتیاز که در سال ۱۶۷۳ اصلاح و تمدید شد، نقش قابل توجهی در ترابری تجاری بین مسکو و آرخانگلسک داشت. سوئد پس از مشاهدهٔ این تحولات، تصمیم گرفت ترانزیت تجاری روسیه را به مسیر بالتیک منحرف کند و شهر ناروا را به انبارگاه اصلی تجاری در این مسیر تبدیل کند. در راستای همین هدف، در ۱۶۷۸، کارل یازدهم هیئتی را برای ایجاد روابط دیپلماتیک با صفویان به ایران فرستاد و فابریتیوس به سرپرستی این هیئت انتخاب شد. ظاهرا فابریتیوس برای این کار از جیب خود هزینه کرده و این امر حاکی از آن است که او با بازرگانان ارمنی در ایران یا مسکو به توافقاتی رسیده بوده است. اطلاعات چندانی دربارهٔ اولین سفر دیپلماتیک فابر
یتیوس به ایران در دست نیست. فابریتیوس احتمالاً در حدود سال ۱۶۸۰ به اصفهان رسیده اما تا بهار سال بعد به او اجازهٔ تشرف به دربار صفوی داده نشد. اعتبارنامه ای که فابریتیوس در سپتامبر همان سال تقدیم شاه ایران کرد شامل بود بر اجازه به بازرگانان ایرانی برای ورود به قلمرو سوئد، دو سال معافیت از تعرفه برای آنها، و تعهد سوئد به کشتی سازی در دریای خزر. در اوایل ۱۶۸۲، شاه سلیمان یکم در پاسخ به پیشنهاد سوئد اعلام کرد که ابریشم ایران از این به بعد از طریق مسیر روسیه و ناروا حمل خواهد شد، اما به این شرط که بازرگانان ارمنی و غیرارمنی ایران تمایل به این کار داشته باشند. در پاسخ رسمی ای که فابریتیوس با خود به سوئد برگرداند، شاه ایران اشاره ای به مسائل تجاری نکرده بود و صرفاً از همتای سوئدی خود برای ارسال هیئت دیپلماتیک تشکر می کرد. اما بازرگانان ارمنی اشتیاق بیشتری نشان دادند و یکی از آنها نامه ای خطاب به چارلز یازدهم نوشت و برای آزمودن مسیر جایگزین از طریق نووگورود و ناروا ابراز تمایل و آمادگی کرد. کلانتر جلفا نیز نسبت به پروژه کشتی سازی ابراز علاقه کرد و قول داد که ارمنی های اطراف خود را به انتخاب مسیر ترانزیت جدید تشویق خو
اهد کرد. همچنین، هیئتی از بازرگانان ابریشم اهل جلفا فابریتیوس را در بازگشت به سوئد همراهی کردند. فابریتیوس در اواخر ۱۶۸۲ به سوئد رسید. پس از بازگشت فابریتیوس، چارلز یازدهم فوراً او را به مأموریت دیپلماتیک دیگری به ایران فرستاد. از سفر دوم که در آوریل ۱۶۸۳ آغاز شد، اسناد بیشتری در دست است، از جمله توصیفات خود فابریتیوس و روایت های مکتوب انگلبرت کمپفر که دبیر این هیئت بود. هیئت دیپلماتیک در مارس ۱۶۸۴ به اصفهان رسید اما شاه سلیمان یکم در اواخر ژوئیه آنها را به حضور پذیرفت. توصیه های منجمان و احتمالاً انتظار دربار صفوی برای مشخص شدن نتیجهٔ مذاکرات با هلند (که در آن زمان در حال درگیری مسلحانه با ایران بود)، فابریتیوس را وادار کرد که مدتی صبر کند و نامه های خود را در سپتامبر آن سال تقدیم شاه ایران کند. علاوه بر پیشنهادهای تجاری، سوئد به ایران پیشنهاد کرده بود که به ائتلاف ضدّ عثمانی در اروپا که به نام اتحاد مقدس (۱۶۸۴) شناخته می شد بپیوندد. سفرنامهٔ انگلبرت کمپفر و پروتکل دیدار خصوصی فابریتیوس با شاه ایران، حاکی از آن است که پادشاه سوئد به شاه ایران پیغام داده که آمادگی دارد برای کمک به ایران در نبرد با عثمانی، سرب
از بفرستد. در هر حال، گرایش صلح طلبانهٔ شاه سلیمان یکم (حاصل ارزیابی واقع گرایانهٔ او از توانایی ارتش صفوی در مقابل نسبت توانایی ارتش عثمانی) باعث شد که او دعوت برای پیوستن به اتحاد مقدس را رد کند. پس از دوره ای سه ساله که طی آن شاه ایران یازده بار فابریتیوس را به حضور پذیرفت، شاه به هیئت سوئدی اطلاع داد که می تواند تمامی خواسته های پادشاه سوئد را قبول کند، به جز پیشنهاد ادامهٔ درگیری با عثمانی. ایرانی ها که با محاصرهٔ بندرعباس از سوی هلند روبرو شده بودند، در این مقطع بیشتر به پیشنهادهای تجاری این هیئت علاقه نشان دادند. البته دستاوردهای رسمی تجاری این سفر هم چشمگیر نبود. این بار هم بازرگانان جلفایی بودند که بیشترین علاقه را برای منحرف کردن مسیر ترانزیت تجاری برای عبور از ناروا نشان دادند. باز هم یک هیئت ارمنی، فابریتیوس را در بازگشت به استکهلم همراهی کرد. این مأموریت در نهایت منجر به گشایش مسیر تجاری ناروا در اواخر ۱۶۸۰ شد که تسهیلات و تدارکات مناسب و تعرفه های ترجیحی در اختیار بازرگانان می گذاشت. تا زمان درگرفتن جنگ بزرگ شمالی بین روسیه و سوئد در ۱۷۰۱، این مسیر تبدیل به رقیب جدی مسیر آرخانگلسک شده بود. تلاش
ارمنی ها در دههٔ ۱۶۹۰ برای بازکردن مسیر ترانزیت تجاری از طریق لهستان و شاهزاده نشین کورلند، باعث شد کارل یازدهم به فکر سازماندهی مأموریت دیپلماتیک سوم به ایران بیفتد تا مزایای مسیر تجاری ناروا بهتر تبلیغ شود. این بار، فابریتیوس قرار بود خواسته هایی به نفع سوئد از شاه ایران بخواهد از جمله حقوق دوجانبه برای بازرگانان سوئد در ایران، تعرفه های پایین تر، و ایجاد مهمانسرایی برای سوئدی ها مشابه با مهمانسرایی که ارمنی ها را در ناروا اسکان می داد. همچنین قرار بود فابریتیوس از شاه سلطان حسین تقاضا کند که از تزار بخواهد به بازرگانان سوئدی که در حال ترک یا بازگشت به سوئد هستند حق ترانزیت رایگان اعطا کند. کارل یازدهم درست قبل از خروج هیئت از سوئد درگذشت و فابریتیوس موظف شد علاوه بر موارد فوق، شاه ایران را از تغییرات اخیر در حکومت سوئد نیز مطلع کند. اطلاعات دربارهٔ مأموریت سوم نیز بسیار اندک است. فابریتیوس در مه ۱۶۹۷ استکهلم را ترک کرد، در ۲۸ سپتامبر از مسکو خارج شد و بیش از یک سال طول کشید تا در ۸ نوامبر ۱۶۹۸ به اصفهان برسد. علاوه بر تقدیم پیشنهادهای فوق، به نظر می رسد که فابریتیوس در این سفر از ایرانی ها خواسته که یک سفی
ر به سوئد بفرستند. او در این خواسته موفق بود اما از جهات دیگر دستاوردی بیش از ابراز دوستی از سوی شاه سلطان حسین کسب نکرد. اقامت او در پایتخت صفویان تا بهار ۱۶۹۹ طول کشید و پس از آن همراه با ساروخان بیگ به عنوان سفیر ایران در سوئد، عازم بازگشت شد و در ۲۶ مه ۱۷۰۰ به استکهلم رسید. تأثیر سومین سفر فابریتیوس جیزی چشمگیرتر از دو مأموریت نخست او نبود. طی مدت اقامت او در ایران، روابط بین روسیه و سوئد رو به وخامت گذاشته بود که در نهایت به درگرفتن جنگ بزرگ شمالی بین روسیه و سوئد در ۱۷۰۱ منجر شد و به شانس برقراری ارتباط مستحکم تجاری بین ایران و سوئد از طریق روسیه عملاً پایان داد.
نبرد روسلاول () حمله ای بود که توسط جبهه بریانسک ارتش سرخ علیه ارتش دوم زرهی (ورماخت) در استان بریانسک و بخش هایی از استان سومی در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) بین ۳۰ اوت و ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱، بخشی از نبرد اسمولنسک در تاریخ نگاری شوروی انجام شد.
شیدا محمّدی (به انگلیسی: Sheida Mohamadi) (زادهٔ ۱۲ اسفند سال ۱۳۵۴ خورشیدی) شاعر، داستان نویس، نویسنده و روزنامه نگار ایرانی-آمریکایی است. او همچنین عضو انجمن قلم آمریکا است. تحصیلات خود را در زمینهٔ «زبان و ادبیات فارسی» تا مقطع لیسانس ادامه داد. حوزهٔ علاقمندی او همواره ادبیات و نقاشی بوده است. طراحی و نقاشی را ابتدا نزد هانیبال الخاص به مدت کوتاهی آموخت، سپس نزد استاد گنجی، رنگ روغن را فرا گرفت. او به دلیل تغییر بنیادین مواضع در حرفهٔ روزنامه نگاری خود از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲ خورشیدی درباره زنان و حقوق آنها شناخته می شود. وی در همان سال ایران را ترک کرد و در آمریکا ساکن شد. او چندین مجموعهٔ شعر دارد. شیدا محمدی اولین شاعر میهمان در مرکز ایران شناسی «ساموئل جردن» در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین (۲۰۱۷–۲۰۱۵ میلادی) است. او همچنین در سال ۲۰۱۰ میلادی شاعر میهمان در دانشگاه مریلند بود. شیدا محمدی به عنوان یکی از برجسته ترین نویسندگان معاصر فارسی در سال ۲۰۱۰ میلادی توسط دانشنامهٔ بریتانیکا شناخته شد. زندگی. شیدا محمّدی متولد ۱۲ اسفند سال ۱۳۵۴ خورشیدی در تهران است. تحصیلات خود را در زمینهٔ «زبان و ادبیات فارسی» تا مقطع ل
یسانس ادامه داد؛ در دورهٔ پایانی دانشگاه؛ در سال ۱۳۷۸ خورشیدی با چاپ داستان هایش در روزنامهٔ «جام جم» جذب روزنامه نگاری شد و فعالیتش را همزمان در زمینهٔ فرهنگی، ادبی و اجتماعی آغاز کرد. علاقمندی او به نوشتن و جسارتش در خلق موضوعات بدیع و گپ و گفتگو با هنرمندان برجسته؛ راه پیشرفت را برای او هموار کرد. چاپ کتاب «مهتاب دلش را گشود... بانو!» در سال ۱۳۸۰ خورشیدی توسط: نشر تندیس، نقطهٔ عطف تازه ای در زندگی او شد. نثر شاعرانه این کتاب با همه کاستی هایش او را به محافل ادبی و هنری ایران پیوند داد. در این زمان؛ در صفحهٔ «فرهنگی هنری» روزنامهٔ همشهری قلم می زد. کارشکنی ها و عدم چاپ مقالات و گزارشات وی در تمام سال های روزنامه نگاری باعث جابجایی یا بیکاری او شد. از مرداد ماه سال ۱۳۸۱ خورشیدی دبیر صفحهٔ «زنان» در روزنامهٔ ایران بود که پس از مدتی به علت حساسیت های مسئولین نسبت به مسئلهٔ زنان، این صفحه نیز تعطیل شد. در این فاصله شعرها و داستان های وی در مجلات «نافه»، «عصر پنج شنبه»، «کارنامه» و روزنامه های «همشهری»، «ایران جمعه» و بعدها در «اعتماد»، «جمهوریت» و «وقایع الاتفاقیه» و… به چاپ رسیده است. در بهار سال ۱۳۸۲ دبیر تحر