Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«ماجرای لکه دوم» (The Adventure of the Second Stain)، یکی از ۵۶ داستان کوتاه شرلوک هولمز نوشته سر آرتور کانن دویل، یکی از ۱۳ داستان است که در مجموعه ای با عنوان "بازگشت شرلوک هلمز" (۱۹۰۵) گردآوری شده و تنها پروندهٔ ثبت نشده ای است که به صورت مجهول به واتسون برای نوشتن داده شده است. این پرونده اولین بار در دسامبر ۱۹۰۴ در "مجله استرندِ" انگلستان منتشر شد و همچنین در "کولیرز" در ایالات متحده در ۲۸ ژانویه ۱۹۰۵ منتشر شد. دویل «ماجراجویی لکه دوم» را در رتبه هشتم از لیست دوازده گانهٔ داستانهای مورد علاقه خود از شرلوک هولمز قرار داد. خلاصه. لرد بلینگر، نخست وزیر و ترلاونی هوپ، وزیر امور خارجه در امور اروپا، به نزد هولمز می آیند تا در مورد سندی که از جعبه مدارک و اسناد هوپ به سرقت رفته است صحبت کنند. جعبه ای که وقتی در محل کارش نبود، در خانه اش در تریس وایتهال نگهداری می کرد. اگر این سند افشاء شود، می تواند عواقب بسیار ناگواری را برای کل اروپا به بار آورد و حتی به جنگ بینجامد. آنها در ابتدا اجتناب داشتند از اینکه ماهیت دقیق محتویات سند را به هولمز اعلام کنند، اما وقتی هولمز از پذیرفتن پرونده آنها امتناع ورزید، به او م
ی گویند که این نامه نسبتاً بی خردانه ای از یک فرد قدرتمند خارجی بوده است. عصر یک روز، وقتی همسر هوپ به مدت چهار ساعت در تئاتر بود از جعبه اعزام ناپدید شد. هیچ کس از وجود این سند در خانه مطلع نبود، حتی همسر وزیر. هیچ یک از خدمتکاران نمی توانست حدس بزند که چه چیزی در جعبه است. هولمز تصمیم می گیرد با برخی از جاسوسانی که می شناخت شروع کند و سپس از شنیدن این خبر از سوی دکتر واتسون متعجب شد: یکی از افرادی که از او به ادواردو لوکاس نام می برد به قتل رسیده است. قبل از اینکه هولمز فرصت عمل پیدا کند، لیدی هیلدا ترلاونی هوپ، همسر وزیر اروپایی به طور غیرمنتظره به خیابان بیکر شماره 221B می رسد. او با اصرار از هلمز در مورد محتویات سند به سرقت رفته می پرسد، اما تنها چیزی که هولمز افشاء می کند این است که اگر سند مورد نظر پیدا نشود، عواقب تأسف آوری به وجود خواهد آمد. همچنین، لیدی هیلدا آقای هولمز را التماس می کند که از دیدار وی به شوهرش چیزی نگوید. شکار هولمز برای یافتن جاسوس خوب پیش نمی رود. پلیس فرانسه، چهار روز پس از قتل، متهم احتمالی را بازداشت می کند. این متهم زنی است که لوکاس در پاریس تحت یک نام مستعار با او ازدواج کرده
است. او شب جنایت در نزدیکی خانه لوکاس در لندن دیده شده است، اما اکنون به دلیل دیوانگی قادر به شهادت دادن نیست. بازرس لسترید هولمز را به محل قتل فرا می خواند تا مورد عجیبی را بررسی کند. خون لوکاس روی گلیمِ کف اتاق ریخته شده بود و لکه از قالی نیز رد شده بود اما به طرز عجیبی هیچ لکهٔ خونی زیر قالی و بر روی زمین وجود ندارد. با این حال، زیر لبهٔ سمتِ مخالف گلیم، لکهٔ خون دیده می شود. فقط یک معنی می تواند داشته باشد، و آن هم این است که پاسبان صحنه جنایت به اندازه ای احمق بوده که اجازه داده کسی داخل اتاق شده و آن ها را تنها گذاشته باشد تا وسایلی همچون فرش را جابه جا کنند. هولمز به لسترید می گوید که پاسبان را به اتاق پشتی برده و اقرار بگیرد، که او نیز این کار را با دقت و سختگیری انجام می دهد. در همین حین هولمز فرش را که به جایی وصل بسته نشده بود را به کنار می کشد و به سرعت مخفیگاهی را در کف زمین پیدا می کند، اما آنجا خالی است. پاسبان متخلف به هولمز می گوید که بازدیدکننده غیرمجاز یک زن جوان بوده است. ظاهراً این زن با دیدن خون بیهوش شده بود، اما در حالی که پاسبان برای به هوش آوردن او بیرون رفته بود تا کمی برندی آورد،
آنجا را ترک کرده بود. وقتی هولمز داشت از خانه لوکاس خارج می شد، لوکاس عکسی را به پاسبان نشان می دهد و پاسبان نیز آن شخص را به عنوان بازدید کننده شناسایی می کند. هولمز به سوی ساکنین خانه هوپ رفته، با لیدی هیلدا مواجه شده و او را به سرقت متهم می کند. در ابتدا او همه چیز را انکار می کند، اما او را با تهدید به یک رسوایی خاص، مجبور می کنند که به اشتباه خود اعتراف کند. لیدی هیلدا اعتراف می کند که لوکاس از او به وسیلهٔ نامه ای مصالحه آمیز که سالها قبل نوشته بود، باج می گرفت و محتویات صندوق مدارک شوهرش را عوض آن می طلبید (قبلاً یک جاسوس ناشناس در دفتر شوهرش، لوکاس را از این سند مطلع کرده بود). لیدی هیلدا برای انجام تجارت به خانه لوکاس رفت، وقتی که همسرش از پاریس برگشت و خودش را نشان داد، فکر کرد که لیدی هیلدا معشوقه ی لوکاس است. لیدی هیلدا با عجله آنجا را ترک نمود. با این حال، پس از ملاقاتش با هولمز برای آوردن سند مسروقه برگشت، چرا که هولمز او را متقاعد کرده بود که انجام این کار ضروری است. او سند را به هولمز می دهد. به پیشنهاد هولمز، سند با استفاده از کلید زاپاس لیدی هیلدا، بر می گردد به صندوق اسناد. وقتی هوپ با نخست
وزیر به خانه بر می گردند، هولمز وانمود می کند که شواهد او را متقاعد کرده که سند هنوز باید در جعبه باشد. سند سریعاً پیدا شد و هوپ خوشحال می شود که این ماجرا فقط یک اشتباه بوده است. بدین ترتیب، سند گم شده بدون افشای سهم لیدی هیلدا و افشاء شدن رازش برگردانده می شود، هرچند به قیمتِ کمی احمق جلوه داده شدن شوهرش. ولی به هر حال نخست وزیر احمق نیست. او می تواند پشت صحنهٔ ماجرا را ببیند، اما هولمز پاسخ می دهد: «ما نیز اسرار دیپلماتیک خودمان را داریم.» پیشینه. این پرونده اولین بار در «ماجرای معاهدهٔ نیروی دریایی» ذکر شد. واتسون در «معاهده نیروی دریایی» می گوید که این پرونده «دارای اهمیت زیادی است و بسیاری از اولین خانواده های پادشاهی را نیز درگیر خود می کند، لذا برای سالهای زیادی امکان عمومی کردنش وجود ندارد.» از طرف دیگر، واتسون در آنجا هم اشاره می کند: «مسیو دوبوک از پلیس پاریس و فریتز فون والدباوم، متخصص مشهور دانتسیگ، که هر دو انرژی خود را صرف مسائلی کردند که بعد بیهوده بودنشان اثبات شد» که در نسخه منتشر شده داستان ظاهر نمی شود. در کتاب "هلومز عزیزم"، که بیوگرافی هولمز است و توسط گاوین برند نوشته شده، فرضیهٔ برند
این است که ذکر آنها نشانگر وجود احتمالی دومین ماجرا در مورد «لکهٔ دوم» است. برخی از پژوهشگران حدس زده اند که «فرد قدرتمند خارجی» که نامهٔ مفقوده را نوشته، کیسر ولهلم II از آلمان است که روابط خارجی اش در بریتانیا مناقشه انگیز بوده است. تاریخچهٔ چاپ. «ماجرای لکه دوم» اولین بار در بریتانیا در "مجله استرند" در دسامبر ۱۹۰۴ و در ایالات متحده در "کولیرز" در ۲۸ ژانویه ۱۹۰۵ منتشر شد. این داستان با هشت تصویر توسط سیدنی پاژه در استرند و با شش تصویر توسط فردریک دور استیل در کولیرز منتشر شد. این مجموعه در مجموعه داستان های کوتاه بازگشت شرلوک هلمز گنجانده شد، که در ایالات متحده در فوریه ۱۹۰۵ و در انگلستان در مارس ۱۹۰۵ منتشر شد. این داستان با هشت نقاشی از سیدنی پجت در مجله استرند و با شش نقاشی از فردریک دور استیل در "کولیرز" چاپ شد. این داستان در مجموعه داستان های کوتاه "بازگشت شرلوک هلمز" که در فوریهٔ تاریخ ۱۹۰۵ میلادی در ایالات متحده و در مارس ۱۹۰۵ میلادی در بریتانیا منتشر شد.
مغالطه لحن بیان یا (به انگلیسی: ) یک اشتباه منطقی در ذهن انسان است که لحن بیان جایگزین معانی واژگان در آن برهه زمانی می شود و استدلال را به خطا می کشاند. معادل های جایگزین: مغلطهٔ تکیهٔ صدا، مغلطهٔ اکسان، مغلطهٔ عروض، بیان غلط انداز. مانند نمونه. شخص اول (پلیس): تو شلیک کردی و یک نفر را کشتی؟ (با صدای بسیار بلند و گیرا) شخص دوم (مشکوک به قتل): دچار استرس و ترس می شود و مداوم با خودش زمزمه می کند:من شلیک کردم؟!! من شلیک کردم؟ !! شخص اول (پلیس): از گفتار شخص دوم نتیجه گیری می کند که او آن قتل را انجام داده است و آنرا در پرونده درج می کند. گفتار شخص دوم (مشکوک به قتل) حالتی از پرسش و ترس و استرس می باشد که شخص اول (پلیس) به اشتباه معنی اشتباهِ "من شلیک کردم" را جایگزین بیان واقعی "من شلیک کردم؟!!، من شلیک کردم؟ !!" می کند. (نحوه بیان پرسشی و ابهامی و احساسی بوده است اما نتیجه گیری به صورت واضح و بدون هیچ شکی انجام گرفته است)
دره شهری (همچنین به عنوان دره خیابان نیز شناخته می شود) مکانی است که در آن خیابان با ساختمان هایی در هر دو طرف احاطه شده است و محیطی شبیه به دره ایجاد می کند. چنین دره هایی ساخته شده توسط انسان زمانی ایجاد می شوند که خیابان ها، بلوک های متراکم ساختارها، به ویژه آسمان خراش ها را از هم جدا می کنند.
«بابوشکا» ترانه ای از کیت بوش و یکی از تک آهنگ های آلبوم "هرگز تا ابد" است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. با وجود این که ویدئوی غیر متعارف «بابوشکا» با بی مهری یک شبکهٔ تلویزیونی بریتانیایی مواجه شد، ترانه در زمان انتشارش تا ردهٔ پنجم جدول تک آهنگ های بریتانیا صعود کرد و موفق ترین اثر بوش پس از «بلندی های بادگیر» بود. «بابوشکا» بیستمین تک آهنگ پرفروش استرالیا در سال ۱۹۸۰ میلادی بود. ترانه در مورد زنی است که غرق در سوءتفاهم و بدگُمانی شده و می خواهد وفاداری همسرش را بیازماید؛ بنابراین با نام مستعار «بابوشکا» نامه هایی را از جانب یک زن جوان تر برای شوهرش می فرستد. وحشت زن از این که شوهرش دیگر او را جوان و جذاب نمی بیند با این جمله ها بیان می شوند: «کاملاً شبیه همسرش قبل از اینکه از چشمش بیفتد / کاملاً شبیه همسرش زمانی که او زیبا بود». شوهر جذب شخصیت «بابوشکا» می شود چون او را به یاد همسرش در جوانی می اندازد و در نهایت ترس زن باعث می شود ازدواجش نابود شود. موزیک ویدئوی «بابوشکا» بوش را در حال اجرای ترانه و رقص با یک دابل باس نشان می دهد که نمادی از همسر اوست. بوش در بخش هایی که از زبان زن شکاک سخن می گوید سر تا پا سیا
ه پوش است و جایی که به «بابوشکا» می رسد لباسی عجیب، شبیه به اساطیر روسی بر تن دارد.
گورهای دسته جمعی معاصر در ایران بیشتر در جریان اعدام دسته جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ ایجاد شدند. بسیاری از مکان های گورهای دسته جمعی، تحت نظارت شدید مأموران امنیتی حکومت جمهوری اسلامی بوده و همچنین در معرض تخریب عمدی با انگیزه های سیاسی قرار گرفته اند. تاریخچه و علت وجود. در سال ۱۳۶۷، هزاران زندانی سیاسی به طور مخفیانه در ایران اعدام شدند و اجساد، مخفیانه در گورهای دسته جمعی دفن شدند. بر اساس اطلاعاتی که توسط عفو بین الملل، اعضای خانواده ها، رسانه ها و دیگران ارائه شده است، برآوردهایی مبنی بر وجود بیش از ۱۲۰ محل گور دسته جمعی وجود دارد. بسیاری از این محل ها به طور دوره ای توسط مقامات تخریب شده است. خانواده های قربانیان به دلیل برگزاری گردهمایی های یادبود در این مکان ها بارها مورد حمله و آزار و اذیت سرویس های امنیتی و اطلاعاتی حکومت قرار گرفته اند. مکان های تأیید شده یا مشکوک به گور دسته جمعی. خاوران. گمان می رود گورستان خاوران بزرگ ترین گور دسته جمعی باشد که تاکنون در ایران شناسایی شده است. در سال ۱۳۶۷، اعضای خانواده به صورت فردی یا گروهی از این محل بازدید کردند و به مرور این امر منجر به
ایجاد یک سازمان غیررسمی در جامعه به نام مادران خاوران شد. این گروه متشکل از مادران و دیگر اعضای خانوادهٔ قربانیان است و علی رغم فشارها و آزارهای مکرر مقامات دولتی، آن ها بیش از سی سال در جستجوی عدالت و پاسخگویی برای عزیزان خود تلاش کرده اند.
متروید وحشت () یک بازی اکشن-ماجراجویی ساخته شده توسط نینتندو می باشد که در ۸ اکتبر ۲۰۲۱ برای نینتندو سوئیچ منتشر شده است. در این بازی نیز همانند سری های گذشته، کاربر کنترل ساموس آران را بر عهده دارد و با دشمنان سرزمین ZDR مبارزه می کند.
ماهی پلاتی گونه ای از سرده "ماهی دم شمشیری" است که فاقد بخش شمشیری شکل در پایین دم خود می باشند. همهٔ اعضای این سرده ساکن آب شیرین بوده و مانند گوپی ها و مولی ها، زنده زا هستند. پلاتی ها بومی سواحل شرقی آمریکای مرکزی و جنوب مکزیک هستند. این دو گونه چنان به هم نزدیک و در هم تنیده اند که به سختی از هم تشخیص داده می شوند. بیشتر پلاتی هایی که اکنون در آکواریوم ها فروخته می شوند، هیبریدهای هر دو گونه هستند. ویژگی ها. پلاتی ها حداکثر ۷ سانتی متر رشد می کنند. دودیسی جنسی در آن ها خفیف است و بالهٔ مقعدی ماهی نر به «گونوپودیوم» تبدیل شده است؛ اندامی لوله ای شکل که برای تولید مثل استفاده می شود. بالهٔ مقعدی ماهی های ماده به شکل بادبزن درآمده است. انواع وحشی پلاتی رنگ تیره تری داشته و فاقد خط جانبی تیرهٔ متمایز در بسیاری از انواع هستند. پلاتی ها در هر ماه یک نوبت و در هر نوبت از ۲۰ تا ۵۰ عدد بچه به دنیا می آورند. آن ها گاهی نوزادانشان را می خورند. در پلاتی ماده مانند زنده زاهایی چون گوپی و مولی بعد از یک بار جفت گیری، اسپرم ماهی نر به مدت ۶ ماه در بدن ماهی ماده می ماند؛ بنابراین می تواند به دفعات و بدون نیاز به جفت گیری
مجدد و حتی در عدم وجود ماهی نر، باردار شده و بچه به دنیا بیاورد. پلاتی واریاتوس. پلاتی واریاتوس نام زیرگونه ای از پلاتی است که حداکثر طول کلی آن ۷٫۰ سانتی متر می باشد. این ماهی ها در طبیعت به رنگ زیتونی هستند که دارای حالتی مرمری سیاه یا لکه هایی در کنار ساقه دمی هستند. نرهای بزرگ لکه های سیاه رنگی روی باله پشتی دارند. آن ها معمولاً دارای ۲۰ تا ۲۴ فلس، ۱۰ تا ۱۲ شعاع پشتی و دو ردیف دندان در فک هستند. آکواریوم. پلاتی ها به طور گسترده ای در آکواریوم ها استفاده می شود. چندین تنوع رنگی مختلف مانند قرمز، زرد، نارنجی، آبی، رنگین کمان (ترکیب رنگ ها) و سفید از آنها ایجاد شده است. اگر پارامترهای آب آکواریوم شما درست باشد، پلاتی ها معمولاً حدود ۳ سال عمر می کند.
مرحله نهایی لیگ ملت های اروپا ۲۰۲۱ () مرحله نهایی لیگ ملت های اروپا ۲۱–۲۰۲۰ از لیگ ملت های اروپا بود. در فصل ۵۵ تیم از یوفا حضور داشتند.مرحله نهایی در ایتالیا از ۶ تا ۱۰ ژوئن با حضور تیم های صدرنشین سطح A برگزار شد. این مرحله شامل ۲ نیمه نهایی و رده بندی و فینال بود. نیمه نهایی. ایتالیا - اسپانیا. &lt;section begin=Semi-final 1 /&gt;&lt;section end=Semi-final 1 /&gt; بلژیک - فرانسه. &lt;section begin=Semi-final 2 /&gt;&lt;section end=Semi-final 2 /&gt; رده بندی. &lt;section begin=Third place play-off /&gt;&lt;section end=Third place play-off /&gt; فینال. &lt;section begin=Final /&gt;&lt;section end=Final /&gt; &lt;section begin=Lineups /&gt; آمار. کفش طلا. انتخاب کفش طلا به عنوان بهترین گلزن جام از قوانین زیر تبعیت می کند.
جنگ های علویان طبرستان و طاهریان به مجموعه نبردهایی در طبرستان گفته می شود که با قیام داعی کبیر در کلار آغاز شد و با فتح استرآباد به دست داعی، پایان یافت. بدین ترتیب طاهریان از طبرستان بیرون رانده شدند. پیش زمینه. پیش از قیام داعی کبیر، طبرستان تحت نظر طاهریان اداره می شد و پایتخت آن در شهر ساری بود. در دورهٔ ظهور داعی، عامل طاهریان در منطقه سلیمان بن عبدالله نام داشت. نارضایتی مردم از عوامل طاهری. شخصی به نام «محمد بن اوس بلخی» از نمایندگان طاهری در طبرستان، با اشغال کردن زمینی بایر و بدون مالک، که مردم از آن بهره می بردند، موجب نارضایتی مردم از کارگزاران طاهری شد او همچنین غافلگیرانه وارد دیلم شده و از آن ها اسیر گرفته و کشتار به راه انداخت. در سال ۲۵۰ هجری «محمد بن رستم کلاری» و «محمد»، شهریاران رویانی از خاندان معدان، (و به نقلی محمد و جعفر پسران رستم) به یاری مردم کلار، چالوس و دیلم، شورشی در طبرستان برپا نمودند و از عبدالله پادوسبانی نیز تقاضای کمک کردند. مردم منطقه «دارفو»، در دیلم، نیز به روستاهای دیلمی می رفتند و مردم آن ولایت را علیه عوامل طاهری فرا می خواندند. سازماندهی این قیام در غرب رود چالوس به
آسانی فراهم بود چون والیان خلیفه با توجه به اقتدار دیلمی ها هنوز به این ناحیه نفوذ نکرده نبودند و حاکمان دیلمی نیز با خلفای عباسی و طاهری دشمنی و مخالفت داشتند. بنابرین دیلمی های این ناحیه با آزادی به سازماندهی این جنبش دست زده و مطمئن بودند که در غرب طبرستان نیز مردم با آنان همدل و متحدند. مردم طبرستان و دیلم پس از آماده کردن شرایط جنبش، از «محمد بن ابراهیم»، که یکی از علویان معروف ناحیه بود، خواستند که رهبری قیام را بپذیرد؛ ولی او که خودش را درخور این کار نمی دید، «حسن بن زید» را به آنان معرفی نمود. بزرگان کجور، طوماری نوشتند و پس از امضاء به قاصدی سپردند تا در ری به دست حسن بن زید برساند. ظهور داعی کبیر. حسن بن زید پس از تحقیق و اطمینان از پدیدار شدن زمینه های قیام در منطقهٔ طبرستان، این دعوت را پذیرفت و به همراه خویشان و بستگان از ری به طبرستان کوچید. سرانجام در رمضان ۲۵۰ هجری وارد منطقه رویان شد و دودمان علویان طبرستان را بنیان نهاد. در ۲۵ رمضان ۲۵۰ هجری قمری، حاکم نور اسپهبد وندااُمید، عبدالله بن سعید، محمد بن عبدالکریم و بزرگان کجور در کلار با حسن بیعت کردند. حسن پس از بیعت اهالی کجور و کلار، سه نفر ا
ز یارانش با اسامی محمد بن عباس، علی بن نصر و عقیل بن مسرور را به چالوس فرستاد تا در آن شهر برایش بیعت بگیرند. «حسین بن محمد مهدی حنفی»، از بزرگان چالوس، مردم چالوس را در مسجد جامع این شهرگرد هم آورد تا بتوانند با نمایندگان حسن بن زید بیعت کنند. با این اقدام عملاً چالوس از سیطرهٔ طاهریان بیرون جُست. عامل طاهریان، محمد بن اوس، از شهر گریخت و اسپهبد جعفر به او و همراهانش پناه داد. همچنین امیران دیلم و بالاخص «جستانیان» نیز در میان کسانی بودند که با وی بیعت نمودند. حسن بن زید روز ۲۶ رمضان به «روستای کورشید» رفت و فردایش به به سمت کجور حرکت کرد و تا روز عید فطر در آنجا ماند. وی برای نخستین بار در مصلای کلار نماز عید فطر را اقامه نمود و اهدافش را بیان کرد. از آن پس نمایندگانی به مناطق گوناگون گسیل نمود و مردم را به قیام علیه طاهریان فراخواند. خود نیز پس از اطمینان از وفاداری مردم کجور و کلار، برای کسب بیعت به ناتل و پایدشت رفت. سفرها و جابه جایی های پیاپی داعی از آغاز کار نشان می دهد که بستر برای او آماده بود و خبری از هیچ ممانعتی در برابر او نیست. نبرد پایدشت. به عنوان نخستین درگیری، در پایداشت و بنا به قولی در نا
تل نیروهای داعی به فرماندهی محمد علوی و محمد پسر رستم با نیروهای محمد بن اوس به جلوداری «محمد بن اخشید» درگیر شدند که محمد علوی توانست سر محمد بن اخشید را از بدنش جدا کند و برای حسن بن زید بفرستد. این نبرد نخستین پیروزی نظامی علویان و حامیانشان علیه حکام طاهری بود. نبرد لیکانی. مرگ محمد بن اخشید در نبرد موجب تضعیف روحیهٔ سپاهیان طاهری شد چنانچه عقب نشینی کردند. محمد بن اوس نیز نزد سلیمان بن عبدالله طاهری، عامل طاهریان در طبرستان، رفت. سپس علویان به سوی آمل حرکت کردند ولی در میانهٔ راه به سپاه سلیمان برخوردند که محمد بن اوس این بار فرماندهی آن را در دست داشت. در جنگی که در منطقه «لیکانی» رخ داد، علویان شکست خوردند، محمد علوی کشته شد و «حسن بن حسین»، از فرماندهان علوی، به همراه بسیاری از سربازانش اسیر شد. بقیهٔ سپاهیان علوی نیز به پایدشت بازگشتند. اسیران را نزد سلیمان در آمل بردند و پس از مدتی آزاد کردند. نبرد چمنو. داعی پس از این شکست، «محمد بن حمزه» را به دیلم فرستاده و از مردم آنجا کمک طلب کرد. ششصد مرد جنگنده به فرماندهی «امیدوار بن لشکرستان»، «ویهان بن سهیل»، «پالیزبان» و «فضل رفیقی» توسط گیلانیان و دیلمیا
ن به پایدشت اعزام شدند و از طرفی بعضی از اسپهبدان طبرستان مانند «پادوسبان»، «مصمغان»، «ویجن»، «خورشید بن حنف»، «خیان»، «پادوسبان بن گردزادلپور» به داعی نامه ای نوشته و از عدم یاری وی در برابر طاهریان عذرخواهی نمودند و هنگامی که داعی قصد هجوم به آمل را یافت، ۲۰۰ نفر پیاده و ۲۰ نفر سواره نظام را برای کمک به او فرستادند. داعی این بار فرماندهی سپاه را به عهدهٔ محمد بن حمزه و حسین بن احمد گذاشت. محمد بن اوس، حاکم وقت آمل، نیز لشکری به فرماندهی ابراهیم بن خلیل برای مقابله با علویان فرستاد. در نبرد سنگینی که بین دو سپاه درگرفت، علویان پیروز شدند و سپاه طاهریان به سوی آمل عقب نشینی نمود. علویان تعقیبشان نموده و آمل را تصرف کردند. محمد بن اوس نیز از شهر گریخت. داعی پس از پیروزی در تاریخ ۲۳ شوال سال ۲۵۰ هجری، وارد آمل شد و در مصلای شهر از مردم بیعت گرفت. شهر آمل را نیز مقر حکومتش قرار داد. سپس چند تن از حامیان طاهریان را اعدام نمود ولیکن فرماندهٔ شکست خوردهٔ آنان، ابراهیم بن خلیل، را امان داد. داعی کبیر پس از رسیدن به حکومت طبرستان، پایتخت خود را از ساری — که جایگاه طاهریان بود — به آمل منتقل کرد تا به حامیان و هوادارا
نش نزدیک تر باشد. ظهور مصمغان؛ فتح مامطیر و ساری. مصمغان از جمله حامیان داعی بود که با ورود به شهر مامطیر، در روز ۲۶ شوال سال ۲۵۰ هجری قمری برای او بیعت گرفت و موجب شد که این شهر بدست علویان افتد. خود داعی نیز نمایندگانی را برای اخذ بیعت به شهرهای فیروزکوه، دماوند و ری اعزام کرد. همچنین در ۴ ذی القعده همان سال گروهی را با «امیر الحاج» قرار دادن محمد بن حمزه، به حج فرستاد. در زمان طاهریان، پایتخت سلیمان بن عبدالله شهر ساری بود. داعی پس از آن که مامطیر را تصرف کرد، به مصمغان دستور داد تا به ساری رود. مصمغان نیز روستای «پوطم نوروز آباد» شهرستان ساری را لشگرگاه خویش قرار داد. در این ایام، سلیمان بن عبدالله نیز لشکرش را به «اَسد جندان» سپرد. خود داعی نیز در «روستای توجی» سپاهیانش را آماده نبرد می کرد. پس از شروع نبرد، داعی به نصیحت پیرمردی به نام «شهریار بن اندیان»، از جنگ با سپاهیان جندان پرهیز نمود و به ظاهر گریخت و سپس از بی راهه، وارد شهر ساری شد و در شهر جنگی بین طرفین رخ داد که علویان در آن پیروز شده و شهر را فتح کردند. سلیمان نیز از ساری گریخت و به «روستای دودان» نزد سپاهیانش رفته؛ سپس به سوی ساری هجوم آورد
ند که در نبردی شهری، سپاهیان طاهری مجدداً شکست را متحمل شدند. پس از شکست سپاه طاهری سلیمان به استرآباد گریخت و سپاهیان علوی عمارت وی را به آتش کشیدند. از سوی دیگر حسین بن زید، برادر داعی کبیر، دماوند را فتح کرد و بزرگان شهرهای لاریجان و قصران هم نزد داعی رفته و اظهار تبعیت و فرمانبرداری کردند. نبرد تمشکی دشت. پس از ۴۰ روز حکومت علویان در شهر ساری، داعی کبیر تصمیم گرفت که به آمل بازگردد؛ ولی به توصیهٔ اسپهبدِ پادوسبانی، به «چمنو» رفت. با پیوستن لشکریان خراسان به سپاه سلیمان بن عبدالله، وی بار دیگر به سوی مازندران شتافت. دیلمیانی که در سپاه داعی بودند، درصدد انتقال غنائم جنگی به منازلشان، بازگشته بودند و داعی با سپاهی کوچک به مقابلهٔ با طاهریان برخاست. دو سپاه در محلی به نام «تمشکی دشت» به مصاف یکدیگر رفتند که موجب شکست و عقب نشینی علویان شد. سربازان علوی در بیشه ها پراکنده شدند و توانستند «احمد بن محمد بن اوس» را بکشند. داعی کبیر نیز در زمان عقب نشینی، آنقدر روی پُل چمنو ایستاد تا تمامی زخمیان و کشتگان را از آن پل عبور دادند. سپس بازماندگان به سمت چالوس گریختند. پس از تمشکی دشت، نبردی هم در «تالابنمان» درگرفت
و عدهٔ بسیاری کشته شدند. داعی شبانه به همراه اسپهبد فنا، پسر ونداامید و خورشید پسر جسنف، از راه بالامین به آمل رفت. (از راه سوادکوه و لپور کنونی) صبح نیز توقفی نکرد و از آمل به چالوس گریخت و سلیمان به تعقیبش پرداخت. دربارهٔ سراسیمگی سپاهیان داعی نقل است که لشکرستان، فرماندهٔ او، فرصت پوشیدن جامه نیافت و عریان بود و وقتی به چالوس رسیدند، داعی ده هزار درهم ستاند تا برای سربازان لباس تهیه کند. نبرد لاویج. پس از فتح آمل توسط سپاهیان طاهری، این شهر به اسپهبد قارن بن شهریار داده شد. داعی کبیر نیز پس از آن که عده ای از مردم گیلان و دیلم به او پیوستند، به سوی «لاویجه رود» رفته و آنجا را لشگرگاه خویش قرار داد. سپاهیان طاهری و باوندی نیز از آمل خارج شده و در پایدشت مستقر شدند. داعی نیز به توصیهٔ سپاهیان دیلمی، به لشکرِ اسپهبد باوندی شبیخون زد و آن را در نبرد شبانه، شکست داد. در این شبیخون عدهٔ زیادی از سرداران سپاه طاهری کشته شدند. پس از پایان جنگ، علویان وارد آمل شدند و آن را بار دیگر فتح کردند. اسپهبد پادوسبانیان نیز به فرمان داعی کبیر، برای تعقیب اسپهبد باوندی فرستاده شد و بدین ترتیب او توانست کوهستان کارن را فتح کن
د و اسپهبد قارن باوندی به گرگان نزد سلیمان بن عبدالله پناه برد. خود داعی نیز پس از ۱۵ روز از آمل به سوی چمنو رفت و برای دومین بار ساری را فتح کرد. پس از شکست های پیاپی سلیمان بن عبدالله از شاه طاهریان، محمد بن عبدالله، درخواست کمک کرد و سپاهی به سرداری «عناتور بن بختانشاه» و «جسنف بن ماس» به استراباد گسیل شد. از سویی عده ای از سپاهیان داعی در قارن کوه بودند و عدهٔ دیگری از دیلمیان پس از بدست آوردن غنائم، به وطنشان مراجعت نموده بودند. بنابرین داعی کبیر ابتدا از ساری به آمل و سپس به چالوس عقب نشست. در این هنگام خبر پیوستن وهسودان، حاکم دیلم، به طاهریان نیز شایع شده بود. پیروزی نهایی بر طاهریان. وهسودان، حاکم دیلمیان، پس از اندکی چهار هزار تن از جنگجویان دیلمی را نزد داعی کبیر فرستاد و سرانجام دو سپاه در چمنو اردو زدند. در ابتدای نبرد، سپاهیان علوی شکستی را متحمل شدند که موجب عقب نشینی آنان به آمل گشت؛ لیکن اندکی بعد دوباره هجوم آورده و در ۸ ذی الحجه ۲۵۲ هجری، طاهریان را شکست دادند و سپاهیان دیلمی در شهر ساری به قتل و غارت روی آوردند سپس عده ای از سرداران طاهری را به قتل آوردند. سلیمان بن عبدالله، خود نیز از سار
ی گریخت؛ ولیکن اقوام و اموالش به دست علویان افتادند. داعی پس از این پیروزی چند ماه در ساری ماند و سپس به شهر آمل بازگشت و «سید حسن بن محمد بن جعفر عقیقی» را که از اقوامش بود، در ساری به حکومت نشاند. سلیمان بن عبدالله نیز از استراباد به محمد بن زید، برادر داعی کبیر، نامه ای نوشت و در آن از محمد درخواست و التماس نمود که نزد برادرش وساطت و شفاعت نموده، خانواده و بستگانش را از بند رها نماید. داعی کبیر نیز با درخواست برادرش موافقت نمود و آن افراد را به استراباد فرستاد. فتح استرآباد. سلیمان بن عبدالله، پس از شکست در برابر داعی، از استرآباد (گرگان کنونی) به خراسان رفت و در جای خود نمایندگانی را قرار داد. داعی کبیر نیز پس از سرکوب مخالفان داخلی، در تاریخ ۳ ذی الحجه ۲۵۳ هجری قمری، «محمد بن ابراهیم» و «لشکرستان دیلمی» را در رأس سپاهی به سوی استرآباد اعزام نمود که توانستند آن شهر را نیز فتح کنند.
یرمی پینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست وینگر چپ برای باشگاه کریستال پالاس در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی اسپانیا بازی می کند.
اورلین شوامنی (به ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه رئال مادرید در لا لیگا و تیم ملی فرانسه بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بوردو و موناکو و رئال مادرید اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷سال، زیر ۱۸سال، زیر ۱۹سال، زیر ۲۰سال، زیر ۲۱ سال فرانسه و تیم ملی بزرگسالان فرانسه بازی کرده است. اوایل زندگی. شوامنی در روآن، سن-ماریتیم به دنیا آمد، اما در بوردو، ژیروند بزرگ شد. دوران باشگاهی. بوردو. شوامنی اولین بازی حرفه ای خود را برایی تیم اول بوردو در برد ۱–۰ خارج از خانه مقابل باشگاه لتونیایی ونتسپیلس در مرحله دوم مقدماتی لیگ اروپا در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۸ انجام داد و از ابتدا بازی را شروع کرد و ۸۹ دقیقه در زمین حضور داشت. او اولین گل خود در دوران باشگاهی بزرگسالان را در ۹ اوت به ثمر رساند؛ او آخرین گل تیمش را در پیروزی ۳–۱ خارج از خانه بوردو در لیگ اروپا مقابل ماریوپول به ثمر رساند. موناکو. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰، شوامنی قراردادی چهار و نیم ساله با باشگاه موناکو حاضر در لیگ ۱ فرانسه امضا کرد. پس از حدود یک سال بازی برای این تیم، سرانجام اولین گل خ
ود در لیگ را برای این تیم به ثبت رساند و گل دوم تیمش را در پیروزی ۳–۱ مقابل مارسی در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۱ به ثمر رساند. در ۱۴ مه ۲۰۲۲، او یک پاس گل برای کاپیتان تیم وسام بن یدر داد و بدین ترتیب، در نهمین برد متوالی تیمش نقش داشت. رئال مادرید. در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۲، دو باشگاه موناکو و رئال مادرید اعلام کردند که شوامنی در ۱ ژوئیه ۲۰۲۲ با امضای قراردادی شش ساله به رئال منتقل خواهد شد. مبلغ انتقال ۸۰ میلیون یورو گزارش شده است که به دلیل بندهای گنجانده شده در قرارداد ممکن است به ۱۰۰ میلیون یورو نیز افزایش یابد. دوران ملی. شوامنی کامرونی تبار است. او برای اولین بار در ۲۶ اوت ۲۰۲۱ به تیم بزرگسالان فرانسه دعوت گردید. در ۱ سپتامبر، او اولین بازی ملی خود را در بازی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل بوسنی انجام داد و در دقیقه ۴۶ جایگزین توما لمار شد. در ۲۵ مارس ۲۰۲۲، شوامنی اولین گل خود برای تیم ملی فرانسه را در یک بازی دوستانه مقابل ساحل عاج به ثمر رساند.
ترکیب های مرحله نهایی لیگ ملت های اروپا ۲۰۲۱ ()فهرستی از ترکیب تیم های حاضر در مرحله نهایی لیگ ملت های اروپا ۲۰۲۱ است. بلژیک. سرمربی: روبرتو مارتینز فرانسه. سرمربی: دیدیه دشان ایتالیا. سرمربی: روبرتو مانچینی اسپانیا. سرمربی: لوییس انریکه