Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جیمز ادوارد اوگلتورپ (; – ) او یک افسر ارتش بریتانیا، سیاستمدار محافظه کار و مدیر استعماری بود که بیشتر به خاطر تأسیس استان جورجیا در آمریکای شمالی بریتانیا شناخته می شود. او به عنوان یک مصلح اجتماعی، امیدوار بود که «فقیران شایسته» بریتانیا را در دنیای جدید اسکان دهد و در ابتدا بر روی کسانی که در زندان های بدهکاران بودند تمرکز کرد. اوگلتورپ که در یک خانواده برجسته بریتانیایی متولد شده بود، دانشگاه را در انگلستان و یک کمیسیون ارتش بریتانیا را برای سفر به فرانسه ترک کرد، جایی که قبل از جنگیدن تحت نظر شاهزاده اوژن ساووی در جنگ اتریش و ترکیه، در یک آکادمی نظامی تحصیل کرد. او در سال ۱۷۱۸ به انگلستان بازگشت و در سال ۱۷۲۲ به مجلس عوام بریتانیا انتخاب شد. سال های اولیه او تا سال ۱۷۲۹ نسبتاً بی اهمیت بود، زمانی که به عنوان رئیس کمیته زندان ها که زندان های بدهکاران بریتانیایی را بررسی می کرد، منصوب شد. پس از انتشار گزارش، که توجه گسترده ای را به خود جلب کرد، اوگلتورپ و دیگران شروع به تبلیغ ایده یک مستعمره جدید بریتانیایی کردند تا به عنوان حائلی بین کارولیناها و فلوریدای اسپانیا عمل کند. پس از اعطای امتیاز کشتی، او در س
ال ۱۷۳۲ به جورجیا سفر دریایی کرد. اوگلتورپ چهره ای برجسته در تاریخ اولیه جورجیا بود، قدرت مدنی و نظامی زیادی داشت و ممنوعیت برده داری و الکل را وضع کرد. در طول جنگ جنکینز ایر، او نیروهای بریتانیایی را در جورجیا علیه نیروهای اسپانیایی مستقر در فلوریدا رهبری کرد. در سال ۱۷۴۰، او محاصره طولانی سنت آگوستین را رهبری کرد که ناموفق بود. سپس او در سال ۱۷۴۲ حمله اسپانیا به جورجیا را شکست داد. اوگلتورپ پس از یک حمله ناموفق دیگر به سنت آگوستین، جورجیا را ترک کرد و هرگز بازنگشت. او نیروهای دولتی را در قیام ژاکوبیت ها در سال ۱۷۴۵ رهبری کرد و به دلیل نقشش در درگیری کلیفتون مور مورد سرزنش قرار گرفت. با وجود تبرئه شدن در دادگاه نظامی، اوگلتورپ دیگر هرگز فرماندهی نظامی نداشت. او در سال ۱۷۵۴ در انتخاب مجدد به مجلس عوام شکست خورد و انگلستان را ترک کرد، احتمالاً در طول جنگ هفت ساله به صورت مخفی در ارتش پروس خدمت می کرد. اوگلتورپ در سال های پایانی عمرش در محافل ادبی حضوری برجسته داشت و به جیمز بازول و ساموئل جانسون نزدیک شد.
فردریک اسلی رابرتز، ارل رابرتز اول (; – ) ژنرال بریتانیایی دوران ویکتوریا بود که به یکی از موفق ترین فرماندهان نظامی بریتانیا در زمان خود تبدیل شد. رابرتز که در هند و در خانواده ای انگلیسی-ایرلندی متولد شده بود، به ارتش شرکت هند شرقی پیوست و به عنوان افسری جوان در شورش هند خدمت کرد و در طی آن به خاطر شجاعتش نشان صلیب ویکتوریا را دریافت کرد. سپس به ارتش بریتانیا منتقل شد و در لشکرکشی به حبشه و جنگ دوم انگلیس و افغانستان جنگید که در آن، دلاوری هایش شهرت گسترده ای برایش به ارمغان آورد. رابرتز پیش از آنکه به مدت یک سال در طول جنگ دوم بوئر، نیروهای بریتانیایی را رهبری کند، به عنوان فرمانده کل هند خدمت کرد. او همچنین آخرین فرمانده کل ارتش بریتانیا قبل از لغو این سمت در سال ۱۹۰۴ شد. رابرتز، مردی ریزنقش، با محبت در میان سربازانش و عموم مردم بریتانیا با نام «بابز» شناخته می شد و به عنوان یکی از چهره های برجسته نظامی بریتانیا در زمانی که امپراتوری بریتانیا به اوج قدرت خود رسیده بود، مورد احترام بود. او به نمادی برای ارتش بریتانیا تبدیل شد و در اواخر عمرش، در پاسخ به تهدید فزاینده ای که امپراتوری آلمان در آستانه جنگ جها
نی اول برای بریتانیا ایجاد کرده بود، به یکی از طرفداران تأثیرگذار دفاع قوی تر تبدیل شد.
جفری آمهرست (; – ) فرمانده نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا و فرمانده کل ارتش بریتانیا بود. امهرست به عنوان معمار کمپین موفقیت آمیز بریتانیا برای فتح قلمرو فرانسه نو در طول جنگ هفت ساله شناخته می شود. تحت فرماندهی او، نیروهای بریتانیایی شهرهای لویی بورگ، کبک سیتی و مونترال و همچنین چندین قلعه بزرگ را تصرف کردند. او همچنین اولین فرماندار کل بریتانیا در سرزمین هایی بود که در نهایت به کانادا تبدیل شدند. مکان ها و خیابان های متعددی در کانادا و ایالات متحده به نام او نامگذاری شده اند. میراث امهرست به دلیل تمایل ابراز شده او برای شیوع آبله در میان قبایل ناراضی سرخپوستان در طول جنگ پونتیاک بحث برانگیز است. این امر منجر به بازنگری در میراث او شده است. در سال ۲۰۱۹، شهر مونترال نام او را از یک خیابان حذف کرد و آن را به خیابان آتاتکن، از زبان موهاک کانینکها، تغییر نام داد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
برنارد سیریل فریبرگ (; – ) سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) و صلیب ویکتوریا شده است.
توماس گیج () ژنرال ارتش بریتانیا و سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. گیج یک افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که بیشتر به خاطر سال های خدمتش در آمریکای شمالی، از جمله خدمت به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا در آمریکای شمالی در اوایل انقلاب آمریکا، شناخته می شود. او که در خانواده ای اشرافی در انگلستان زاده شده بود، وارد ارتش شد و در جنگ فرانسه و هند حضور داشت، جایی که گیج در کنار حریف آینده اش جورج واشنگتن در نبرد مونونگهلا در سال ۱۷۵۵ حضور داشت. پس از لشکرکشی موفقیت آمیز مونترال در سال ۱۷۶۰، او به عنوان فرماندار نظامی منطقه منصوب شد. در این مدت گیج از نظر نظامی خود را متمایز نکرد، اما خود را به عنوان یک مدیر شایسته ثابت نمود. از سال ۱۷۶۳ تا ۱۷۷۵، او به عنوان فرمانده کل قوا نیروهای بریتانیا در آمریکای شمالی خدمت کرد و بر واکنش بریتانیا به وقوع جنگ پونتیاک در سال ۱۷۶۳ نظارت داشت. در سال ۱۷۷۴، گیج همچنین به عنوان فرماندار نظامی استان خلیج ماساچوست منصوب شد. تلاش های او برای تصرف ذخایر نظامی شبه نظامیان میهن پرست در آوریل ۱۷۷۵، نبردهای لکسینگتون و کنکورد را شعله ور کرد و جنگ استقلال آمریکا را آغاز ن
مود. پس از پیروزی پرهزینه بریتانیا در نبرد بانکر هیل در ژوئن، او در اکتبر ۱۷۷۵ جای خود را به ژنرال ویلیام هاو داد و به انگلستان بازگشت و در سال ۱۷۸۷ در آنجا درگذشت.
فیتزروی جیمز هنری سامرست (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او در دوران افسری جزء، در جنگ شبه جزیره و لشکرکشی واترلو خدمت کرد و بعداً به عنوان منشی نظامی دوک ولینگتون مشغول به کار شد. او همچنین به عنوان عضو محافظه کار پارلمان از حوزه انتخابیه ترورو، پیش از آنکه به عنوان سرتیپ ارشد مهمات منصوب شود، در سیاست مشارکت داشت. او در سال ۱۸۵۴ فرمانده نیروهای بریتانیایی اعزامی به کریمه شد: هدف اصلی او دفاع از قسطنطنیه بود و همچنین به او دستور داده شد تا بندر روسی سواستوپول را محاصره کند. پس از موفقیت اولیه در نبرد آلما، عدم ارائه دستورات با وضوح کافی باعث حمله سرنوشت ساز تیپ سبک در نبرد بالاکلاوا شد. با وجود موفقیت های بیشتر در نبرد اینکرمن، حمله ضعیف و هماهنگ متفقین به سواستوپول در ژوئن ۱۸۵۵ با شکست کامل مواجه شد. راگلان در اواخر همان ماه، پس از ابتلا به اسهال خونی و افسردگی درگذشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
بناستر تارلتون (؛ ۲۱ اوت ۱۷۵۴ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر نظامی و سیاستمدار بریتانیایی بود. او بیشتر به عنوان سرهنگ دومی که لژیون بریتانیا را در پایان جنگ انقلاب آمریکا رهبری می کرد، شناخته می شود. او بعدها در پرتغال خدمت کرد و فرماندهی هایی در ایرلند و انگلستان بر عهده داشت. در بیشتر دوران خدمتش در آمریکای شمالی، لژیون بریتانیا، یک واحد استانی که در سال ۱۷۷۸ در نیویورک سازماندهی شده بود، را رهبری می کرد. پس از بازگشت به بریتانیای کبیر در سال ۱۷۸۱ در سن ۲۷ سالگی، تارلتون به عنوان نماینده لیورپول به پارلمان انتخاب شد. او به مدت ۲۰ سال به عنوان یک سیاستمدار برجسته ویگ خدمت کرد. او به امور نظامی علاقه مند بود و با لغو تجارت برده مخالفت می کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
هنری میتلند ویلسون (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او در جنگ دوم بوئر و سپس در طول جنگ جهانی اول در رود سم و در پاسچندال خدمت فعال داشت. در طول جنگ جهانی دوم، او به عنوان فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در مصر خدمت کرد و در این سمت، عملیات قطب نما را در دسامبر ۱۹۴۰ آغاز کرد که در آن با موفقیت قابل توجهی به نیروهای ایتالیایی حمله کرد. او در فوریه ۱۹۴۱ فرماندار نظامی سیرنایکا شد و در آوریل ۱۹۴۱ فرماندهی یک نیروی اعزامی کشورهای مشترک المنافع به یونان و در مه ۱۹۴۱ فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در فلسطین و ماوراء اردن بود. ویلسون در اکتبر ۱۹۴۱ به عنوان فرمانده ارتش نهم در سوریه و فلسطین، در اوت ۱۹۴۲ به عنوان فرمانده ارتش شاهنشاهی ایران و عراق و در فوریه ۱۹۴۳ به عنوان فرمانده ارتش خاورمیانه منصوب شد. او از ژانویه ۱۹۴۴ فرمانده عالی متفقین در مدیترانه و از ژانویه ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ رئیس هیئت ستاد مشترک بریتانیا در واشنگتن دی سی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان امپراتوری بریتانیا، و نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) شده است.
اقتدار سنتی (که به عنوان سلطه سنتی نیز شناخته می شود) شکلی از رهبری است که در آن اقتدار یک سازمان یا رژیم تا حد زیادی با سنت یا عرف گره خورده است. دلیل اصلی این وضعیت این است که «همیشه همین طور بوده است». در جامعه شناسی. در جامعه شناسی، مفهوم اقتدار سنتی (سلطه) از اقتدار سه گانه ماکس وبر (۲۱ آوریل ۱۸۶۴–۱۴ ژوئن ۱۹۲۰) جامعه شناس آلمانی می آید و دو صورت دیگر، اقتدار کاریزماتیک و اقتدار عقلانی - قانونی هستند. همه سه نوع سلطه نمونه ای از مفهوم سنخ آرمانی او را نشان می دهند. وبر خاطر نشان کرد در تاریخ آن سنخ آرمانی، همیشه با سلطه ترکیب یافته است. مشروعیت قدرت در اقتدار سنتی، از سنت؛ در اقتدار کاریزماتیک از شخصیت و ویژگی های رهبری فرد و در اقتدار عقلانی - قانونی، از نظام بوروکراسی و قانونی منشأ می گیرد. پدرسالاران و خاندان آنها. وبر سلطه سنتی را از پدرسالاری و خانواده های آنها می گیرد - به عبارت دیگر، از سنت دیرینه خانواده (اقتدار ارباب بر اهل بیت خود)، استاد بر اساس قوانین ارث تعیین می شود. او هیچ کارمند اداری و هیچ دستگاهی ندارد که اراده خود را تنها با زور اجرا کند. وی به تمایل اعضای گروه برای احترام به اقتدار او
بستگی دارد. آن اعضا در روابط شخصی با او ایستاده اند. آنها بر اساس اعتقاد به این که این وظیفه ای است که در سنت دیرینه و به سبب احساس فرزندی تقوا نسبت به شخص استاد، از او اطاعت می کنند. سلطه موروثی. سلطه موروثی یا پاتریمونیالیسم زمانی اتفاق می افتد که خانواده حاکم گسترش می یابد و اداره خانوار باعث ایجاد مناصب دولتی می شود. همه مقامات وابستگان شخصی یا مورد علاقه حاکم هستند که توسط او منصوب می شوند. تعامل آنها با حاکم بر اساس اقتدار پدری و وابستگی فرزندی است. مسئولان کار خود را خدمتی شخصی به حاکم می دانند. حاکم بر مقامات تسلط کامل دارد. او آنها را از موردی به مورد دیگر قدرت می دهد، وظایف خاصی را تعیین می کند، ارتقا و تنزل می دهد. آنها هیچ حقی ندارند بلکه دارای امتیازاتی هستند که توسط حاکم اعطا و سلب شده است. بندرت می توان سلسله مراتب و مسئولیت روشن و پایداری را در سیل عناوین رسمی اکثر ادارات پاتریمونیال کشف کرد. نیروی نظامی ابزار مهم یک حکومت پدری است. وبر پنج نوع سازمان نظامی را متمایز کرد. در همه این موارد، ارتش ابزار حاکم است، فقط برای استفاده او - ولی او مسئول حفظ آن (تجهیزات، نگهداری و دستمزد) است. با رشد سر
زمین سازمان یافته و مستقل تر کارکنان اداری و نیروی نظامی یک ضرورت شد. این معمولاً منجر به تمرکززدایی می شود و برخی افراد استقلال بیشتری در قالب برخی حقوق به دست می آورند. (مثلاً حق ارث و ازدواج بدون رضایت حاکمان، قضاوت در دادگاه های مستقل به جای مقامات خاندان سلطنتی و غیره). یکی از بهترین نمونه های تقریباً سنخ آرمانی پاتریمونیالیسم مصر باستان است که در آن جمعیت به طور کامل به کنترل آبراه ها (رود نیل) وابسته بود. این امر ایجاد حکومت متمرکز را تسهیل کرد. هنگامی که خاندان سلطنتی به آن نیاز داشت، فرد باید وظایف عمومی را انجام می داد، مانند شرکت در پروژه های فشرده (برآمدن اهرام). بنابراین کل کشور در واقع خاندان پدرسالار فرعون بود. زمانی که زمین به نظامیان یا مقامات برای انجام وظایفشان داده می شود، استقلال آنها افزایش می یابد و قدرت حاکم تضعیف می شود ([ممالوک] و شورش های آنها یا تفاوت بین چینی ها کنفوسیوس پژوهشگر را در نظر بگیرید. - بوروکرات های باسواد که هرگز نتوانستند قدرت امپراتور را سرنگون کنند و اروپا یک شوالیه که به اشرافیت قدرتمند تبدیل شد. در بسیاری از موارد (به ویژه در مشترک المنافع لهستان - لیتوانی) به شد
ت قدرت پادشاه را محدود می کند. غالباً در شرق، جایی که زمین در کنترل حاکم باقی مانده بود، تسلط پاتریمونیال غالب بوده است. با این حال، در غرب فرمانروا کنترل زمین هایی را از دست داد که به اشراف داده شده بود که به گفته وبر دلیل اصلی جایگزینی فئودالیسم، پدرمونالیسم بود. فئودالیسم. در مقایسه، سلطه موروثی یا پاتریمونیالیسم، فئودالیسم یک شباهت عمده و چندین تفاوت مهم دارد: تفاوت ها برای تمایز ظریف تر مهم هستند: رهبران سنتی. اکثر نمایندگان هر دودمان که برای بیش از یک نسل حکومت می کنند (پادشاه، امپراتورها، سلطانها، و غیره) در آن دسته قرار می گیرند؛ بنابراین، اکثریت سلطنت و برخی استبداد، الیگارشی و تئوکراسی توسط رهبران سنتی اداره خواهند شد. غالباً رئیس مرد یک خانواده مشترک را باید یک رهبر سنتی در نظر گرفت. اگر مدیر و سایر پست های رهبری آن بر اساس پیوندهای خانوادگی یا سن انتخاب شوند، این امر می تواند در یک تجارت خانوادگی نیز صدق کند.
لنتینز ها (به آلمانی "Lentienser)" یکی از اقوام ژرمن در سده چهارم، مرتبط با آلِماننی در منطقه میانی شمال رود دانوب، رود ایلر در شرق و دریاچه کنستانس در جنوب، جایی که ما امروز آن را با نام آلمان جنوبی می شناسیم ساکن بودند. گزارش ها بیانگر این حقیقت هستند که این قوم یکی از شورشی ترین اقوام زمان خود به شمار می آمدند. در اسناد بجا مانده تنها دو بار از این قوم ذکر یاد شده، و هر دو به دست تاریخ نویس رومی آمیانوس مارسلینوس بوده است. (۳۹۵–۳۳۰). نخستین بار از آنها در سال ۳۵۵ زمانی که امپراتور روم کنستانتیوس دوم به فرماندهی به نام آربتیو دستور می دهد تا بخاطر حملاتی که به امپراتوری روم داشته اند، لنتینز ها را جریمه کند. برای دومین بار نیز در فوریه ۳۷۸ میلادی اینگونه گزارش شده است که آنها از رود یخ زده راین گذر کرده و به امپراتوری روم حمله کردند. آنها زمانیکه پادشاهشان پریاریوس مرد، در نبردی به نام نبرد آرژانتواریا (در منطقه آلزاس، کلمار امروزی) از امپراتور گراتیان شکست خوردند. این آخرین لشکرکشی بود که یک امپراتور روم در پشت محوطه لیمس انجام می داد. همچنین این آخرین باری بود که از لنتینز ها در منابع محلی یاد می شد. نام
لنتینز برگرفته از یک روستای سلتی به نام "لِنتینا" میباشد که امروزه منطقه ای در شمال دریاچه کنستانس با نام لینزگاو شناخته می شود.
پریاریوس (کشته شده در ۳۷۸) یکی از پادشاهان قوم لنتینزها بود که در سدهٔ چهارم میلادی می زیست و شاخه ای از دسته مردمان آلمانی بودند. او توسط آمیانوس مارسلینوس در سال ۳۷۸، در نزدیکی نوف-بریزاش در فرانسه در نبرد آرژانتواریا با امپراتوری روم غربی جنگید و سرانجام شکست خورد و کشته شد.
گُزده کانسو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تنها"، "نفوذی و" چشم چران عمارت اشاره کرد.
اردم اوزگنچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی بولوسپور، باشگاه فوتبال کاردمیر قره بوک اسپور، باشگاه فوتبال کارتال اسپور، باشگاه فوتبال بورسااسپور، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
هاکان ارسلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سیواس اسپور، باشگاه فوتبال سامسون اسپور، و باشگاه فوتبال قاسم پاشا اسپور اشاره کرد.
علی شاشال وورال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور و باشگاه فوتبال اسکی شهراسپور اشاره کرد.
معمر ییلدیریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مرسین و باشگاه ورزشی وان اسپور اف کی اشاره کرد.
حسن بلال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال قاسم پاشا اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان ترکیه بازی کرده است.
خلیل آکبونار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الازیغ اسپور و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده است.
سردار کورتولوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال غازی عینتاب اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده است.
تورگوت دوغان شاهین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال قیصریه اسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال ترابزون اسپور، و باشگاه فوتبال سامسون اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و Turkey A2 national football team بازی کرده است.
آلپ ارسلان اردم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال قیصریه اسپور، باشگاه فوتبال بوکاسپور، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، و باشگاه فوتبال استانبول باشاک شهر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و Turkey A2 national football team بازی کرده است.
مصطفی کاپلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آلانیا اسپور اشاره کرد.
رجب آدانیر (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال قاسم پاشا اسپور، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده است.
کادیر آک بولوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال ترکیه و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده است.
مرت کولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال قاسم پاشا اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Turkey U19 بازی کرده است.
ارتن ارسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه و باشگاه فوتبال غازی عینتاب اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-17 football team، و Turkey national under-19 football team بازی کرده است.
زکی ییلدیریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آنتالیااسپور و باشگاه فوتبال آلانیا اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Turkey A2 بازی کرده است.
لونت مرجان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان آلمان و زیر ۲۰ سال آلمان بازی کرده است.
بازارچه مرزی یزدان یک بازارچه مرزی بین ایران و افغانستان است که در شهرستان زیرکوه استان خراسان جنوبی قرار دارد. در مجاورت نقطهٔ مرزی، آبادی یزدان ایران و روستای کلاتهٔ نظر ولایت فراه افغانستان واقع است. نزدیک ترین شهر افغانستان به یزدان، شهر شیندند ولایت هرات می باشد که در ۱۲۰ کیلومتری گذرگاه یزدان قرار دارد. پیشینه. بازارچهٔ مرزی یزدان در سال ۱۳۷۲ راه اندازی شد. ولی اواخر سال ۱۳۹۳ دولت افغانستان به صورت یک طرفه، مبادلات از ۳ بازارچهٔ دوکوهانه نهبندان، گلورده درمیان و یزدان زیرکوه را تعلیق کرد و مرز یزدان بسته شد. درنتیجه بازرگانان به تنها گذرگاه رسمیِ استان خراسان جنوبی یعنی مرز ماهی رود رفتند. این بازارچهٔ مرزی در ۲۱ شهریورماه ۱۴۰۰ بعد از هفت سال تعطیلی به صورت خرده فروشی بازگشایی شد. فعالیت دوبارهٔ این بازارچه در کاهش بار ترافیکی در مرزهای ماهی رود در خراسان جنوبی و دوغارون در خراسان رضوی اثرگذار است. این بازارچه در محوطه ای به مساحت ۸ هکتار، شامل چند انبار صادرات و واردات، جایگاه سوخت، آزمایشگاه مرجع استاندارد، مهمانسرا، سردخانهٔ مواد غذایی، شبکهٔ داخلی برق و چند ده باب غرفهٔ تجاری است.
گذرگاه مرزی ماهی رود یک گذرگاه مرزی بین ایران و افغانستان است که در شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی قرار دارد. این گذرگاه در ۲۰ کیلومتری روستای ماهی رود واقع است و با بیرجند ۱۹۰ کیلومتر و با شهر فراه افغانستان ۱۲۰ کیلومتر فاصله دارد. نام این مرز در کشور افغانستان، مرز ابونصر فراهی می باشد. این گذرگاه مرزی بخشی از منطقه ویژه اقتصادی خراسان جنوبی است. خبرگزاری ایراف در خبری به تاریخ ۳ شهریور ۱۴۰۴ اعلام کرد: پس از ۱۷ سال انتظار، عملیات آسفالت جاده ماهِیرود – فراه با پیشرفت بیش از ۹۰ درصد در سال ۱۴۰۴ از سر گرفته شد. تاریخچه. مرز ماهی رود در گذشته روی مسیر جاده ابریشم قرار داشته و از رونق خوبی برخوردار بوده است. ساختمان قدیمی و متروکهٔ گمرک درح با قدمت نزدیک به یک قرن، در درح در نزدیکی ماهی رود واقع است که متعلق به دورهٔ قاجار است. تبدیل شدن به مرز رسمی. این مرز در خردادماه ۱۳۸۶، به عنوان مرز رسمی شناخته شد و سایت موقت پایانه مرزی میل ۷۸ با حضور استاندار خراسان جنوبی و هیئت اعزامی افغانستان افتتاح شد. نام این پایانهٔ مرزی که در ابتدا میل ۷۸ بود، در سال ۱۳۸۹ به پایانهٔ مرزی ماهی رود تغییر نام پیدا کرد. همچنین ۱۰
خرداد ۱۳۹۵ سایت دائم پایانه مرزی ماهی رود در زمینی به مساحت ده هکتار با حضور رئیس سازمان راهداری، استاندار خراسان جنوبی و والی ولایت فراه افتتاح شد. گمرک و بازارچه مرزی. گمرک ماهی رود تیرماه سال ۱۳۸۸ فعالیت رسمی خود را آغاز کرد. همزمان بازارچه مرزی ماهی رود نیز در زمینی به مساحت ۱۵ هکتار افتتاح و جایگزین بازارچه مرزی میل ۷۵ شد.
الکساندر کمبریج (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. او عضوی از خانواده سلطنتی گسترده بریتانیا بود، به عنوان نتیجه شاه جورج سوم، برادر ملکه مری، عموی شاهان ادوارد هشتم و جورج ششم، و همسر پرنسس آلیس آلبانی. او یک فرمانده ارتش بریتانیا بود که به عنوان فرماندار کل اتحادیه آفریقای جنوبی و فرماندار کل کانادا خدمت کرد. شاهزاده الکساندر در لندن از فرانسیس، دوک تک و پرنسس مری آدلاید از کمبریج متولد شد و در کالج ایتون و کالج نظامی سلطنتی سندهرست تحصیل کرد. در سال ۱۹۰۴، او با پرنسس آلیس آلبانی ازدواج کرد و از طریق خدمت در جبهه غربی جنگ جهانی اول در رتبه های نظامی ارتقا یافت و افتخارات و نشان های متعددی دریافت کرد. الکساندر، پسرعمو و همچنین برادرزن شاه جورج پنجم، در سال ۱۹۱۷ از عناوین آلمانی خود، از جمله شاهزاده تک در پادشاهی وورتمبرگ، دست کشید و به عنوان ارل آتلون به اشرافیت ارتقا یافت. در سال ۱۹۲۳، پادشاه، لرد آتلون را به توصیه نخست وزیر بریتانیا، استنلی بالدوین، به عنوان فرماندار کل آفریقای جنوبی منصوب کرد و او تا سال ۱۹۳۰ این سمت را بر عهده داشت. آتلون سپس به عنوان رئیس دانشگاه لندن خدمت کرد تا اینکه در سال ۱
۹۴۰، برادرزاده اش جورج ششم، او را به عنوان فرماندار کل کانادا، به توصیه نخست وزیر کانادا، ویلیام لیون مکنزی کینگ، منصوب کرد. او تا سال ۱۹۴۶ در این سمت بود. آتلون به تقویت تلاش های جنگی کانادا کمک کرد و در طول جنگ جهانی دوم میزبان دولتمردان بریتانیایی و آمریکایی بود. پس از بازگشت به بریتانیا، آتلون در کمیته سازماندهی تاجگذاری ملکه الیزابت دوم، نوه خواهرش، عضویت داشت. او در سال ۱۹۵۷ در کاخ کنزینگتون درگذشت و در گورستان سلطنتی، فراگمور، به خاک سپرده شد.
گذرگاه مرزی لطف آباد یک گذرگاه مرزی بین ایران و ترکمنستان است که در بخش لطف آباد شهرستان درگز استان خراسان رضوی قرار دارد و با درگز ۲۲ کیلومتر، با مشهد ۲۹۰ کیلومتر و با عشق آباد ۹۰ کیلومتر فاصله دارد. شهر لطف آباد و شهرک آرتیق ترکمنستان در دو سوی مرز قرار دارند. در سمت ترکمنستان، خط راه آهن ترانس خزر از نزدیکی این گذرگاه عبور می کند. در حال حاضر، شبکهٔ راه آهن ایران به این مرز متصل نیست؛ ولی پایانهٔ مرزی لطف آباد با خط آهن به شبکهٔ ریلی ترکمنستان متصل می باشد که امکان صادرات ریلی از این مرز را فراهم نموده است. مبادلات تجاری از این مرز در دوران تسلط شوروی بر آسیای میانه تعطیل بود؛ ولی با انحلال شوروی در سال ۱۳۷۲ فعالیت این گمرک دوباره برقرار شد. گمرک. در گمرک لطف آباد، رویه های واردات قطعی، صادرات قطعی، ورود موقت، صدور موقت و عبور خارجی انجام می شود. همچنین این گمرک دارای واحد قضایی برای رسیدگی به قاچاق است.
پرسی هوبارت (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده است. هوبارت در خلال جنگ جهانی اول، فرماندهی لشکر ۷ زرهی بریتانیا و لشکر ۷۹ زرهی بریتانیا را برعهده داشت.
مایلز کریستوفر دمپسی (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی حضور داشت. در طول جنگ جهانی دوم، او فرماندهی ارتش دوم را در شمال غربی اروپا بر عهده داشت. دمپسی، یک افسر حرفه ای بود که شهرت خود را در خدمت فعال به دست آورد، مورد احترام زیردستان و مافوق هایش، به ویژه برنارد مونتگومری، بود، اما چندان شناخته شده نیست. دمپسی، فارغ التحصیل کالج نظامی سلطنتی سندهرست در سال ۱۹۱۵ بود، سپس به عنوان ستوان دوم در هنگ سلطنتی برکشایر منصوب شد. او به عنوان یک افسر جوان، در طول جنگ جهانی اول در جبهه غرب جنگید، جایی که زخمی شد و نشان صلیب نظامی به او اعطا شد. پس از جنگ، او در طول شورش عراق در سال ۱۹۲۰ در عراق، در طول جنگ داخلی روسیه در ایران و در هند خدمت کرد. در طول جنگ جهانی دوم، دمپسی رابطه نزدیکی با مونتگومری برقرار کرد. او در سال ۱۹۴۰ فرماندهی تیپ سیزدهم را در نبرد فرانسه بر عهده داشت و سپس دو سال بعد را به آموزش نیروها در انگلستان گذراند. او در تهاجم متفقین به سیسیل و ایتالیا در سال ۱۹۴۳، فرماندهی سپاه سیزدهم ارتش هشتم را بر عهده داشت. او در طول نبرد نرماندی فرماندهی ارتش
دوم را بر عهده داشت و در لشکرکشی های بعدی در شمال فرانسه و بلژیک به سرعت پیشروی کرد. پس از جنگ، او فرماندهی ارتش چهاردهم در خاور دور و فرماندهی خاورمیانه را در طول جنگ داخلی یونان و وضعیت اضطراری فلسطین بر عهده داشت. او در سال ۱۹۴۷ از ارتش بازنشسته شد و در مسابقات اسب دوانی شرکت کرد. او اسب های خود را پرورش می داد و برای آنها مسابقه می داد و از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۱ رئیس هیئت کنترل شرط بندی مسابقات اسب دوانی بود.
ایان همیلتون (; – ) یک افسر ارشد نیروی زمینی بریتانیا بود که سابقه طولانی در ارتش امپراتوری بریتانیا در دوران ویکتوریا و ادوارد داشت. همیلتون دو بار برای دریافت صلیب ویکتوریا کاندید شد، اما بار اول خیلی جوان و بار دوم خیلی ارشد تشخیص داده شد. او در نبرد ماجوبا در طول جنگ اول بوئر زخمی شد که باعث آسیب دائمی دست چپ او شد. در اواخر دوران خدمتش، فرماندهی نیروی اعزامی مدیترانه را در نبرد گالیپولی در جنگ جهانی اول بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان گنجینه مقدس شده است.