Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چاه ذوالفقاری روستایی در دهستان دهشیر بخش مرکزی شهرستان تفت استان یزد ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
تیم فورترس کلاسیک یا قلعه تیمی کلاسیک (که با نام تیم فورترس ۱٫۵نیز شناخته می شود) یک بازی ویدیویی تیراندازی اول شخص محصول ۱۹۹۹ است که توسط ولو ساخته و منتشر شده است. این بازی در مسابقات چندنفره برخط، دو تیم را مقابل یکدیگر قرار می دهد. هر یک از اعضای تیم به عنوان یکی از ۹ کلاس بازی می کند که هر کدام مهارت های مختلفی دارند. اهداف شامل تسخیر پرچم (CTF) ، کنترل سرزمین و همراهی بازیکن "VIP" است. بر اساس یک ماد از عنوان Quake در سال ۱۹۹۶ که فقط "تیم فورترس" شناخته می شود، ولو بازی را به موتور GoldSrc (که در نیمه عمر استفاده شد) منتقل کرد. از زمان عرضه "تیم فورترس کلاسیک،" بازی ارتقاهای قابل توجهی در حالت های بازی و غیره قرار گرفته است. بازتاب ها. "تیم فورترس کلاسیک" نظرات مثبت منتقدان را بدست آورد و امتیاز ۸۵٪ را در سایت بازبینی جمعی بازی های ویدیوئی گیم رنکینگز کسب کرد.
چاه میرزا حسن یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان باقرآباد واقع شده است. چاه میرزا حسن ۳۰ نفر جمعیت دارد.
چاه کلنته یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان نه واقع شده است. چاه کلنته ۱۴ نفر جمعیت دارد.
چاه کوری یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان میغان واقع شده است.
مزرعه پیر ویس آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان میان دربند واقع شده است.
رگ زنی یا فصد (همچنین فصد خون) یکی از روش های خون گیری در طب سنتی است. در آثار طبی ابوعلی سینا و ابوریحان بیرونی به بعد از آن به معنای تیغ زدن بر رگ به منظور خارج کردن خون مضر از تن بیماران مبتلا به بیماری های کشنده استفاده شد. باور عموم بر این است که با انجام فصد می توان بسیاری از بیماری هایی که در بدن نهفته اند رهایی یافت؛ و به همین دلیل انجام این کار را به همه توصیه می کنند فصد ۶۴ موضع دارد که هر کدام برای یک بیماری خاص است که به شیوه ایی خاص نیز باید عمل خونگیری شود، اما به طور کلی فصد خون را در نواحی مختلف بدن می توان انجام داد. فرق حجامت با فصد. خون حجامت از مویرگ ها خارج می شود و فرد کمتر دچار ضعف می شود، ولی در فصد خون از رگ گرفته می شود و به همین دلیل ضعف و بی حالی ممکن است بروز پیدا کند. فصد در کل بدن اثر می گذارد، اما حجامت موضعی است. فصد پاکسازی عمومی می کند، اما حجامت پاکسازی موضعی انجام می دهد. حجامت خون غلیظ را دفع نمی کند، ولی فصد به دفع خون غلیظ کمک می کند.
سپاه ویژهٔ خدمات بهداشت عمومی ایالات متحده (The United States Public Health Service Commissioned Corps) , یکی از هشت سرویس متحدالشکل (دارای یونیفرم نظامی) در ایالات متحده است. مأموریت اصلی این نیروها حفاظت، ارتقا و بهبود بهداشت عمومی مردم است. در فرهنگ عامه. فیلم "وحشت در خیابان ها" ساختهٔ سال ۱۹۵۰ به این نیروها و مبارزهٔ آن ها با نوع جدیدی از طاعون می پردازد.
نبرد اناب (Battle of Inab) که نبرد ارض الحاتم (Fons Muratus) نیز نامیده می شود، جنگی است که در ۲۹ ژوئن سال ۱۱۴۹ و در جریان جنگ صلیبی دوم به وقوع پیوست. ارتش زنگیان به فرماندهی اتابک نورالدین زنگی، ارتش متحد شاهزاده نشین انطاکیه (به رهبری ریموند پواتیه) و حشاشین (به رهبری علی بن وفا) را نابود کرد. متعاقباً شاهزاده نشین انطاکیه غارت شد و از آنجا که مرز شرقی آن به سمت غرب رانده شده بود، از وسعت آن کاسته شد.
در توپولوژی، فضای formula_1، فضایی است که در آن هر دو نقطه مجزا دارای همسایگی هستند که دیگری در آن قرار ندارد. همچنین یک فضارا formula_2 گویند اگر خاصیت اخیر برای هر دو نقطه ای که از نظر توپولوژیکی متمایزند (دو نقطه را از نظر توپولوژیکی متمایز گویند اگر همسایگی شامل یکی وجود داشته باشد که دیگری را در بر نداشته باشد) برقرار باشد. تعاریف. فرض کنید formula_3 یک فضای توپولوژیکی باشد و formula_4 و formula_5 نقاطی از formula_3 باشند. می گوییم formula_4 و formula_5 جدا شده اند اگر هر کدام در همسایگی قرار گیرد که دیگری در آن همسایگی واقع نشده باشد. خواص. اگر formula_3 یک فضای توپولوژیکی باشد آنگاه شرایط زیر با هم معادلند: یک فضای formula_1 را فضای دست یافتنی یا توپولوژی فرشه گویند و فضای formula_2 را فضای متقارن نامند. (عبارت "فضای فرشه" را برای معنای کاملاً متفاوتی در آنالیز تابعی نیز به کار می برند. به همین دلیل، عبارت "فضای formula_1" ترجیح داده می شود. همچنین مفهومی به نام فضای اوریسون-فرشه وجود دارد که نوعی فضای دنباله ای است. همچنین عبارت "فضای متقارن" نیز معنای دیگری در منیفلدهای شبه-ریمانی دارد).
باتری های آلومینیوم یونی دسته ای از باتری های قابل شارژ هستند که در آن یونهای آلومینیوم با جریان یافتن از سمت الکترود منفی باتری یعنی آند، به الکترود مثبت یعنی کاتد، انرژی الکتریکی را تولید می کنند. در هنگام شارژ مجدد، یون های آلومینیوم به الکترود منفی برمی گردند که یون می تواند سه الکترون را مبادله کنند. این بدان معنی است که یک یون Al+3 معادل سه یون Li+1 در کاتدهای معمولی است. همچنین با توجه به آن که از آنجا که شعاع یونی Al+3 و Li+1 نزدیک هستند، تعداد الکترون ها ی بیشتری بوسیله Al+3 می تواند جذب کاتدها شود بدون آن که پودر شوند. در واقع وجود ۳ الکترون در یون Al+3 هم مزیت و هم نقطه ضعف این نوع باتری است. در واقع انتقال ۳ واحد بار توسط یک یون به طور قابل توجهی ظرفیت ذخیره انرژی را افزایش می دهد که نکته مثبتی است اما از طرفی دیگر نیز درهم آمیختگی الکترواستاتیکی ماده میزبان با یک کاتیون سه ظرفیتی، یک واکنش الکتروشیمیایی بسیار قوی است. باتری های مبتنی بر آلومینیوم قابل شارژ، علاوه بر قابلیت هایی همچون کم هزینه بودن و قابلیت اشتعال پایین، به علت وجود یون های دارای سه الکترون، ظرفیت بالایی نیز دارند. انتظار می رود ب
ی اثر بودن آلومینیوم و سهولت کار با آن در یک محیط عادی، بهبود قابل توجهی در ایمنی برای این نوع باتری ها ایجاد کند. بعلاوه، آلومینیوم به دلیل چگالی بالای خود در مقایسه با لیتیم، پتاسیم، منیزیم، سدیم، کلسیم و روی از ظرفیت حجمی به نسبت بالاتری نیز برخوردار است. این به این معنی است که انرژی ذخیره شده در باتری های آلومینیوم به ازای واحد حجم، بیشتر از انرژی باتری های فلزی دیگر است بنابراین انتظار می رود که اندازه باتری های آلومینیوم کوچکتر باشد. همچنین باتری های آلومینیوم یونی تعداد سیکل های شارژ بیشتری دارند؛ بنابراین، باتری های آلومینیوم یونی توانایی جایگزینی باتری های لیتیوم یون را دارند. طراحی. همانند سایر باتری ها، ساختار اصلی باتری های آلومینیوم یونی نیز تشکیل شده از دو الکترود است که بوسیله یک الکترولیت بهم دیگر متصل می شون. در واقع الکترولیت یک ماده رسانایی یونی (و نه الکتریکی) است که واسطه ای برای جریان یافتن حامل های بار است. بر خلاف باتری های یون لیتیوم، جایی که یون متحرک Li+1 است، آلومینیوم در اکثر الکترولیت ها با کلرید واکنش می دهد و یک حامل بار متحرک آنیونی، معمولاً AlCl۴–1 یا Al2Cl7-1 تولید می کند. م
یزان انرژی یا توانی که باتری می تواند آزاد کند به عواملی از جمله ولتاژ، ظرفیت سلول و ترکیب شیمیایی سلول باتری بستگی دارد. یک باتری می تواند میزان انرژی خروجی را بوسیله موارد زیر به حداکثر برساند: مقایسه با باتری لیتیم یونی. باتری های آلومینیوم یونی از نظر مفهومی مشابه باتری های لیتیوم یونی هستند، اما به جای آند لیتیوم، دارای آند آلومینیوم هستند. در حالی که ولتاژ تئوری باتری های آلومینیوم یونی (۲٫۶۵ ولت) کمتر از باتری های لیتیوم یونی (۴ ولت) است اما ظرفیت انرژی نظری برای باتری های یون آلومینیوم 1060Wh / kg در مقایسه با ظرفیت 406Wh / kg لیتیوم یونی است. امروزه باتری های لیتیوم یونی دارای چگالی توان بالا (تخلیه سریع) و چگالی انرژی بالا هستند (شارژ زیادی را در خود نگه می دارند). آن ها هم چنین می توانند ساختار دندریتی ایجاد کنند که می تواند اتصال کوتاه در باتری ایجاد کند و منجر به آتش سوزی شود. هم چنین آلومینیوم انرژی را با کارایی بیشتری منتقل می کند. در داخل یک باتری، اتم های عنصر (لیتیوم یا آلومینیوم) مقداری از الکترون های خود را از دست می دهند بوسیله یک سیم خارجی جریان خود را به یک دستگاه منتقل می کنند. یون های
لیتیوم به دلیل ساختار اتمی خود هر بار می توانند فقط یک الکترون تهیه کنند در حالی که آلومینیوم می تواند سه بار درهمین مدت زمان بدهد. آلومینیوم هم چنین نسبت به لیتیوم فراوان است که باعث کاهش هزینه های مواد می شود. چالش ها. باتری های آلومینیوم یونی عمر نسبتاً کوتاهی دارند زیرا با ترکیب گرما، سرعت شارژ و سیکل های شارژ-تخلیه می تواند به طور چشمگیری ظرفیت انرژی را کاهش دهد. نکته دیگر این است که وقتی باتری های فلزی یونی کاملاً تخلیه می شوند، دیگر نمی توان دوباره آنها را شارژ کرد. الکترولیت های یونی اگرچه ایمنی و پایداری بلند مدت دستگاه ها را با به حداقل رساندن خوردگی بهبود می بخشد، اما تولید و خرید آنها گران قیمت است و بنابراین ممکن است برای تولید انبوه باتری های آلومینیوم یونی مناسب نباشد. نکته دیگر نیز آن است که پیشرفت های فعلی فقط به مقیاس آزمایشگاهی محدود است، یعنی باید کارها و تحقیقات بیشتری برای تولید در مقیاس انبوه انجام شود. تحقیقات. تیم های مختلف تحقیقاتی در حال آزمایش آلومینیوم و سایر ترکیبات شیمیایی برای تولید باتری کارآمد، با دوام و ایمن هستند که برخی از آن ها می پردازیم. آزمایشگاه ملی اوک ریج. در سال ۲
۰۱۰، آزمایشگاه ملی اوک ریج (ORNL) دستگاهی با ظرفیت ذخیره انرژی بالا را تولید و به ثبت رساند که ظرفیت انرژی باتری های یون آلومینیوم 1060Wh / kg در مقایسه با ظرفیت 406Wh / kg لیتیوم یونی بود. ORNL به جای الکترولیت آبی معمولی که گاز هیدروژن تولید کرده و باعث خوردگی آند آلومینیومی می شود، از یک الکترولیت یونی استفاده کرد. با این حال، الکترولیت های یونی رسانایی کمتری دارند و ظرفیت انرژی را کاهش می دهند. با کاهش فاصله بین آند و کاتد می تواند هدایت الکتریکی کاهش یافته را جبران کرد، اما باعث گرم شدن می شود. ORNL کاتدی را ساخته است که از اکسید منگنز تشکیل شده و باعث کاهش بیشتر خوردگی می شود. دانشگاه استنفورد. در آوریل ۲۰۱۵ محققان دانشگاه استنفورد ادعا کردند که یک باتری آلومینیوم یونی با زمان شارژ حدود یک دقیقه (برای ظرفیت باتری نامشخص) تولید کرده اند. آنها ادعا کردند که باتری آنها امکان آتش سوزی ندارد، ویدئویی از حفر سوراخ در باتری هنگام تولید برق ارائه می دهند. سلول آنها در صورت اتصال در یک سری دو سلوله، ۴ ولت را فراهم می کند. نمونه اولیه بیش از ۷۵۰۰ چرخه تخلیه شارژ بدون از دست دادن ظرفیت به طول انجامید. باتری آلومین
یوم یونی قابل شارژ سریع از آند آلومینیوم، الکترولیت مایع، فوم ایزوله و کاتد گرافیت ساخته شده است. در طی فرایند شارژ، یون های AlCl۴–1 بین لایه های انباشته گرافن بین همدیگر می شوند و در زمان تخلیه، یون های AlCl۴–1 به سرعت از طریق لایه های انباشته گرافن، مقابله می شوند. از ویژگی های باتری های آلومینیوم یون می توان به این موارد زیر اشاره کرد: ۱-یک چرخه تخلیه شارژ سریع که می تواند در یک دقیقه تکمیل شود ۲-دوام بالا که به باتری اجازه می دهد تا بیش از ۱۰٬۰۰۰ چرخه بدون خرابی ظرفیت مقاومت کند در سال ۲۰۱۶، آزمایشگاه این سلول ها را از طریق همکاری با مؤسسه تحقیقات فناوری صنعتی تایوان (ITRI) برای تأمین انرژی موتور آزمایش کرد. با این حال، آن نسخه از باتری یک اشکال عمده در نیاز آن به یک الکترولیت گران قیمت داشت. در سال ۲۰۱۷، جدیدترین نسخه شامل یک الکترولیت مبتنی بر اوره است و حدود ۱۰۰ برابر ارزان تر از مدل ۲۰۱۵ است، با بازده بالاتر و زمان شارژ ۴۵ دقیقه ای. دانشگاه مریلند. در سال ۲۰۱۶، یک تیم از دانشگاه مریلند یک باتری آلومینیوم / گوگرد قابل شارژ را گزارش داد که از کامپوزیت گوگرد / کربن به عنوان ماده کاتد استفاده می کند. شیمی
قادر است چگالی انرژی نظری 1340 Wh / kg را فراهم کند. این تیم یک سلول نمونه اولیه ساخت که چگالی انرژی ۸۰۰ وات بر کیلوگرم را برای بیش از ۲۰ دوره نشان می دهد
کمونیسم چپ یا چپ کمونیست، موضعی است که جناح چپ کمونیسم در اختیار دارد، که از ایده ها و عملکردهای سیاسی مورد حمایت مارکسیست - لنینیست ها و سوسیال دموکرات ها انتقاد می کند. کمونیست های چپ مواضعی را مطرح می کنند که مارکسیست تر از نظرات مارکسیسم - لنینیسم مورد حمایت بین الملل کمونیست پس از بولشوییزاسیون توسط جوزف استالین و در طی دومین کنگره خود هستند. به طور کلی، دو جریان کمونیسم چپ یعنی چپ ایتالیایی و هلندی-آلمانی وجود دارد. چپ کمونیست در ایتالیا در طی جنگ جهانی اول در سازمان هایی مانند حزب سوسیالیست ایتالیا و حزب کمونیست ایتالیا شکل گرفت. چپ ایتالیایی خود را ذاتاً لنینیستی می داند، اما مارکسیسم - لنینیسم را به عنوان نوعی فرصت طلبی بورژوایی که در اتحاد جماهیر شوروی تحت سلطه استالین تحقق یافت، محکوم می کند. چپ ایتالیایی در حال حاضر در سازمانهایی مانند حزب کمونیست انترناسیونالیست (باتاگلیا کمونیستا) و حزب کمونیست بین المللی تجسم یافته است. چپ هلند و آلمان قبل از حکومت استالین از ولادیمیر لنین جدا شد و از یک نظر قاطعانه مارکسیستی کمونیستی و مارکسیسم لیبرترین در مقابل چپ ایتالیا حمایت می کند که بر نیاز به یک حزب انق
لابی بین المللی تأکید می کند. کمونیسم چپ با اکثر اشکال دیگر مارکسیسم در این باور که کمونیست ها نباید در پارلمان های بورژوازی شرکت کنند، متفاوت است و برخی مخالف شرکت در اتحادیه های کارگری محافظه کار هستند. با این حال، بسیاری از کمونیست های چپ در انتقاد از بلشویک اختلاف نظر داشتند. کمونیست های شورا بلشویک ها را به دو دلیل عملکردهای حزب نخبه گرا مورد انتقاد قرار دادند و بر تشکیلات خودمختار طبقه کارگر بدون احزاب سیاسی تأکید کردند. اگرچه او در سال ۱۹۱۹ قبل از اینکه چپ کمونیست به عنوان جریان متمایز ظاهر شود، کشته شد، رزا لوکزامبورگ بر اکثر کمونیست های چپ تأثیر زیادی گذاشته است. طرفداران کمونیسم چپ عبارتند از: آمادئو بوردیگا، اونوراتو دامن، ژاک کاماته، هرمان گورتر، آنتونی پانکوک، اوتو روهله، سیلویا پانکهورست و پل ماتیک. تاریخچه و مروری اولیه. دو سنت عمده را می توان در کمونیسم چپ یعنی جریان هلندی - آلمانی و جریان ایتالیایی مشاهده کرد. مواضع سیاسی این سنت ها مخالف جبهه های مردمی، انواع مختلف ملی گرایی و جنبش های آزادی ملی و پارلمانتاریسم است. ریشه های تاریخی کمونیسم چپ از جنگ جهانی اول ناشی می شود. بیشتر کمونیست های چ
پ از انقلاب اکتبر در روسیه حمایت می کنند، اما نگاه انتقادی به توسعه آن را حفظ می کنند. با این حال، برخی از جریانات هلندی - آلمانی در سالهای بعد این عقیده را که انقلاب ماهیتی پرولتری یا سوسیالیستی دارد، رد می کنند و معتقدند که این انقلاب صرفاً با ایجاد یک نظام سرمایه داری دولتی، وظایف انقلاب بورژوازی را انجام داده است. کمونیسم چپ برای اولین بار به عنوان یک جنبش مشخص در حدود سال ۱۹۱۸ مورد توجه قرار گرفت. ویژگی های اساسی آن تأکید بر نیاز به ایجاد یک حزب کمونیست یا شورای کارگری کاملاً جدا از عناصر اصلاح طلب و مرکزگرا بود که «به پرولتاریا خیانت کردند»، مخالفت با همه، اما محدودترین مشارکت در انتخابات و تأکید بر ستیزه جویی. جدا از این، اشتراکات کمی بین دو بال وجود داشت. فقط ایتالیایی ها برای مدت کوتاهی نیاز به کار انتخاباتی را پذیرفتند که مدت کوتاهی با آن مخالفت کردند و باعث خشم بروز ولادیمیر لنین در کتاب " شد". کمونیسم چپ روسیه. بلشویسم چپ در سال ۱۹۰۷ ظهور کرد در حالی که گروه Vpered استبداد و پارلمانتاریسم ادراک شده ولادیمیر لنین را به چالش می کشید. در این گروه الکساندر بوگدانف، ماکسیم گورکی، آناتولی لوناچارسکی، می
خائیل پوکرووسکی، گریگوری الکسینسکی، استانیسلاو ولسکی و مارتین لیادوف حضور داشتند. "اوتسوویست ها" یا فراخوان ها طرفدار فراخوان نمایندگان حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه از دومای سوم بودند. بوگدانف و متحدانش، لنین و احزابش را به ارتقا لیبرال دموکراسی از طریق «پارلمانتاریسم به هر قیمت» متهم کردند. در سال ۱۹۱۸، جناحی در درون حزب کمونیست روسیه به نام کمونیست های چپ به وجود آمد که با امضای پیمان صلح برست-لیتوفسک با آلمان شاهنشاهی مخالف بود. کمونیست های چپ خواهان انقلاب بین المللی پرولتری در سراسر جهان بودند. در آغاز، رهبر این فراکسیون نیکولای بخارین بود. آنها برای جنگ انقلابی علیه قدرتهای مرکزی ایستادند. با حق تعیین سرنوشت ملتها مخالفت کردند (به ویژه در مورد لهستان از آنجا که لهستانی های زیادی در این گروه کمونیست بودند و آنها نمی خواستند یک دولت سرمایه داری لهستان تأسیس شود). و آنها عموماً در مورد احتمالات انقلاب اجتماعی در آن زمان موضع داوطلبانه داشتند. آنها شروع به انتشار روزنامه "کمونیست" که انتقادی از مسیری را که بلشویک ها در آن "قدم می گذارند" ارائه می دادند. آنها علیه بوروکراتیک سازی بیش از حد دولت استدلال کر
دند و همچنین استدلال کردند که مالکیت کامل دولت بر ابزار تولید باید با سرعتی سریعتر از آنچه لنین می خواست پیش رود. کمونیست های چپ کم رنگ شدند چون موج انقلابی جهان در جنگ جویی خاموش شد زیرا لنین شخصیتی بیش از حد قوی نشان داده بود. آنها همچنین از زمان جناح راست شدن موقعیت او بخارین را به عنوان یک شخصیت برجسته از دست دادند تا اینکه سرانجام با لنین به توافق رسید. در بحث های داخلی که شکست خوردند، آنها حل شدند. چند گروه بسیار کمونیست چپ کمونیست در چند سال آینده در داخل جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی ظاهر شدند، اما بعداً قربانی سرکوب توسط دولت شدند. از بسیاری جهات، مواضع کمونیست های چپ توسط جناح مخالف کارگران و گروه کارگران گاوریل میاسنیکوف از حزب کمونیست روسیه و تا حدودی توسط دسیست ها به ارث رسید. کمونیسم چپ ایتالیایی تا سال ۱۹۲۶. کمونیست های چپ ایتالیا در مرحله بعدی توسعه خود، کمونیست چپ نامیده شدند، اما هنگامی که حزب کمونیست ایتالیا (PCd'I) تأسیس شد، اعضای آن در واقع نمایندگی اکثریت کمونیستها در آن کشور بودند. این نتیجه یک فراکسیون ممتنع کمونیست حزب سوسیالیست ایتالیا (PSI) بود که از سایر بخشهای PSI پی برده
بود، زیرا آنها باید یک حزب جداگانهٔ کمونیست تشکیل دهند که اصلاح طلبان را شامل نمی شود. این به آنها مزیت بزرگی نسبت به بخشهای PSI می داد که به دنبال شخصیت هایی مانند Giacinto Menotti Serrati و آنتونیو گرامشی برای رهبری بودند. این نتیجه بی صبری انقلابی رایج در زمانی بود که انتظار می رفت در آینده ای نزدیک انقلاب، به معنای محدود تلاش شورشیان برای به دست گرفتن قدرت، توسعه یابد. تحت رهبری آمادئو بوردیگا چپ ها باید کنگره PCd'I را تا کنگره لیون ۱۹۲۶ کنترل می کردند. در این دوره، ستیزه جویان PCd'I خود را از کارگران اصلاح طلب و دیگر ستیزه جویان ضد فاشیست منزوی می دانند. در یک مرحله، هنگامی که به شبه نظامیان کمونیست دستور داده شد تا سازمانهای دفاعی را کنترل کنند که کاملاً تحت کنترل حزب نبودند، این انزوا عمیق شد. این تاکتیکهای فرقه ای موجب نگرانی در رهبری انترناسیونال کمونیست و منجر به ایجاد مخالفتی در درون PCD'I خود شد. سرانجام، این دو عامل منجر به جابجایی بوردیگا از سمت خود به عنوان دبیر اول و جایگزینی او با گرامشی شد. تا آن زمان، بوردیگا در یک زندان فاشیست بود و قرار بود تا سال ۱۹۵۲ در خارج از سیاست سازمان یافته باقی ب
ماند. توسعه جناح کمونیست چپ توسعه جریان بوردیگیست نبود (همان طور که اغلب به تصویر کشیده می شود). سال ۱۹۲۵ برای چپ ایتالیایی نقطه عطفی بود زیرا سالی بود که به اصطلاح بولشوییزاسیون در بخشهای انترناسیونال کمونیست اتفاق افتاد. این طرح برای از بین بردن تمام انحرافات سوسیال دموکراتیک از انترناسیونال کمونیست و توسعه آنها در خطوط بلشویکی یا حداقل در امتداد آنچه گریگوری زینوویف، دبیر انترناسیونال کمونیست، خطوط بلشویکی می دانست، طراحی شد. در عمل، این به معنای ساختارهای بوروکراتیک از بالا به پایین بود که در آن اعضا توسط رهبری تأیید شده توسط کمیته اجرایی انترناسیونال کمونیست (ECCI) کنترل می شدند. در ایتالیا، این بدان معنا بود که رهبری که قبلاً در دست بوردیگا بود به بدنه ای اعطا می شد که با پیوستن اقلیت Serrati-Maffi به PSI به PCd'I به وجود آمد، اگرچه گروه بوردیگا اکثریت داشتند. رهبری جدید توسط بوردیگا پشتیبانی شد، وی اراده بین الملل کمونیست را به عنوان یک مرکزگرا پذیرفت. با این وجود، بوردیگا از درون با ECCI جنگید تا مقاله ای از وی که برای مواضع لئون تروتسکی در مورد موضوعات مورد اختلاف روسیه مطلوب بود سرکوب شود. در همین ح
ال، بخشهایی از چپ با انگیزه Onorato Damen کمیته انتانت را تشکیل دادند. به این کمیته دستور داده شد که خود رهبری که اکنون توسط گرامشی رهبری می شود، منحل شود و این تنها مخالف مواضع بوردیگا بود که پس از یک کار جذب موفق به اعتبار رسیده بودند. با برگزاری کنگره حزب در سال ۱۹۲۶ در لیون، تاجگذاری شده توسط پایان نامه های مشهور گرامشی در لیون، اکثریت چپ اکنون شکست خوردند و البته به اقلیت حزب تبدیل شدند. با پیروزی فاشیسم در ایتالیا، بوردیگا به زندان افتاد. هنگامی که بوردیگا با رای مخالف تروتسکی در گروه PCd'I زندان مخالفت کرد، وی در سال ۱۹۳۰ از حزب اخراج شد. او سالها بعد از این موضع عدم دخالت در سیاست را گرفت. پیروزی فاشیسم ایتالیا همچنین بدان معنی بود که چپ ایتالیایی وارد فصل جدیدی از توسعه خود می شود، اما این بار در تبعید. کمونیسم چپ هلندی – آلمانی تا سال ۱۹۳۳. کمونیسم چپ در هر دو کشور با هم پدیدار شد و همیشه بسیار نزدیک بود. از جمله نظریه پردازان برجسته جنبش قدرتمندتر آلمان، آنتونی پانه کوک و هرمان گورتر و فعالان آلمانی پس از به قدرت رسیدن نازی ها در سال ۱۹۳۳ در هلند پناهنده شدند. انتقاد از اصلاح طلبی سوسیال دموکراتیک
را می توان قبل از جنگ جهانی اول جستجو کرد زیرا در هلند یک جناح انقلابی سوسیال دموکراسی حتی قبل از جنگ از حزب اصلاح طلب جدا شده بود و با فعالان آلمانی ارتباط برقرار کرده بود. تا سال ۱۹۱۵ حزب ضد ملی سوسیالیست توسط فرانتس پففرت تأسیس شد و به "دی" اکتیون مرتبط بود. پس از آغاز انقلاب آلمان در سال ۱۹۱۸، می توان حال و هوای چپ را در میان بخشهای احزاب کمونیست هر دو کشور پیدا کرد. در آلمان، این امر پس از اخراج شخصیت های برجسته آن از حزب کمونیست آلمان (KPD) توسط پاول لوی، مستقیماً به تأسیس حزب کارگران کمونیست آلمان (KAPD) منجر شد. این تحول در هلند و در مقیاس کوچکتر در بلغارستان، جایی که جنبش کمونیستی چپ برای تقلید از آلمان منعکس شد. KAPD هنگام تأسیس آن، ده ها هزار انقلابی را شامل می شود. با این وجود، طی چند سال از هم پاشیده و عملاً منحل شد. دلیل آن این بود که این اساس بر اساس خوش بینی انقلابی و یک خلوص بود که آنچه را که به عنوان جبهه بینی شناخته می شد، رد می کرد. جبهه گرایی مستلزم کار در همان سازمان های کارگران اصلاح طلب بود. KAPD در زمانی که تصور می شد انقلاب یک واقعه قریب الوقوع است و صرفاً هدفی نیست که هدف آن باشد، چ
نین کاری توسط KAPD مفید نبود. این باعث شد اعضای KAPD کار در اتحادیه های کارگری سنتی را به نفع تشکیل اتحادیه های انقلابی خودشان رد کنند. این "اتحادیه ها" که اصطلاحاً آنها را از اتحادیه های کارگری رسمی متمایز می کند، ۸۰ هزار عضو در سال ۱۹۲۰ داشتند و در سال ۱۹۲۱ با ۲۰۰ هزار عضو به اوج خود رسیدند، پس از آن به سرعت کاهش یافتند. آنها همچنین از نظر سازمانی از ابتدا تقسیم شده بودند، با اتحادیه های مرتبط با KAPD AAU-D و کسانی که در ساکسونی در اطراف Otto Rhhle بودند که مخالف تصور یک حزب به نفع سازمان یک طبقه واحد به عنوان AAU-E بودند. KAPD قادر به رسیدن به حتی کنگره تأسیس آن قبل از درد و رنج برای اولین بار تقسیم آن زمانی که به اصطلاح گرایش بلشویک ملی در اطراف بود فریتز Wolffheim و هاینریش لاوفنبرگ (Laufenberg) ظاهر شد (این گرایش هیچ ارتباطی با گرایش های سیاسی مدرن در روسیه نیز به همین نام). به طور جدی تر، KAPD به دلیل عدم ایجاد ساختارهای ماندگار، خیلی سریع پشتیبانی خود را از دست داد. این امر همچنین منجر به مشاجرات داخلی شد و حزب در واقع به دو گرایش رقابتی معروف به گرایش های اسن و برلین برای مورخان چپ تقسیم شد. کمونیست
کارگران بین المللی (KAI) که به تازگی تأسیس شده است، دقیقاً در همان خطوطی از حزب کوچک کارگر کمونیست بلغارستان تقسیم شده است. تنها وابستگان دیگر KAI حزب کمونیست کارگران انگلیس به رهبری سیلویا پانکهورست، حزب کمونیست کارگران هلند (KAPN) در هلند و گروهی در روسیه بودند. AAU-D در همان خطوط تقسیم شد و به عنوان یک گرایش واقعی در کارخانه ها به سرعت متوقف شد. کمونیسم چپ و انترناسیونال کمونیست. کمونیست های چپ به طور کلی از تصرف قدرت بلشویکی در انقلاب اکتبر حمایت می کردند و امیدهای زیادی به تأسیس انترناسیونال کمونیست یا همان کمینترن داشتند. در حقیقت، آنها اولین ارگان تشکیل شده توسط کمینترن را برای هماهنگی فعالیت های خود در اروپای غربی، دفتر آمستردام ، کنترل کردند. با این وجود، این فقط یک مختصر مختصر بود و دفتر آمستردام هرگز به عنوان یک نهاد رهبری برای اروپای غربی همان طور که در ابتدا در نظر گرفته شده بود، عمل نکرد. دفتر وین کمینترن نیز ممکن است به عنوان کمونیست چپ طبقه بندی شود، اما پرسنل آن نباید به هیچ یک از دو جریان تاریخی تشکیل دهنده کمونیسم چپ تبدیل شوند. در عوض، دفتر وین ایده های فوق العاده چپ اولین دوره در تاریخ کم
ینترن را پذیرفت. کمونیست های چپ از انقلاب روسیه حمایت می کردند، اما روش های بلشویک را قبول نمی کردند. بسیاری از سنتهای هلندی - آلمانی انتقاد روزا لوکزامبورگ را همان طور که در مقاله پس از مرگ وی با عنوان "انقلاب روسیه" منتشر شد، پذیرفتند. در این مقاله، او موضع بلشویکی در مورد توزیع زمین به دهقانان و حمایت آنها از حق تعیین سرنوشت ملت ها را رد کرد که به دلیل فرسوده بودن تاریخ آن را رد کرد. کمونیست های چپ ایتالیا در آن زمان هیچ یک از این انتقادها را نپذیرفتند و هر دو جریان متحول می شوند. تا حدی قابل توجه، جدال شناخته شده "کمونیسم جناح چپ" لنین ": یک اختلال شیرخوارگی" حمله به ایده های جریان های نوظهور کمونیست چپ است. هدف اصلی وی بحث درگیری با جریاناتی بود که به سمت تاکتیک های انقلابی خالص حرکت می کردند و به آنها نشان می داد که می توانند بر اساس اصول کاملاً انقلابی باقی بمانند و از انواع تاکتیک ها استفاده می کنند؛ بنابراین، لنین از استفاده از پارلمانتاریسم و کار در اتحادیه های کارگری رسمی دفاع کرد. از آنجایی که شورش کرونشتات در زمانی رخ داد که بحث در مورد تاکتیک ها هنوز در کمینترن ادامه داشت، به اشتباه توسط برخی از
مفسران کمونیستی باقی مانده است. در حقیقت، جریان های کمونیست چپ هیچ ارتباطی با این شورش نداشتند، اگرچه وقتی از آن مطلع شدند برای حمایت از آن تجمع کردند. در سالهای بعد، به ویژه سنت آلمان و هلند سرکوب شورش را به عنوان نقطه عطف تاریخی تکامل دولت روسیه پس از اکتبر ۱۹۱۷ می دانست. کمونیسم چپ ایتالیایی ۱۹۲۶–۱۹۳۹. پس از سال ۱۹۲۶، کمونیسم چپ ایتالیا در تبعید و بدون مشارکت بوردیگا شکل گرفت. ارتباطات بین ایتالیایی ها و آلمانی ها در فرانسه برقرار شده بود و توسعه یافته بود، اما چپ ایتالیایی فشارهای KAPD در سازماندهی کارخانه را مانند ایده های "L'Ordine Nuovo" گرامشی می دانست و بنابراین تماس نزدیکتر را رد کرد. تلاش برای کار با گروه پیرامون کارل کورش نیز ناکام ماند. جناح چپ PCd'I به طور رسمی در ژوئیه ۱۹۲۷ توسط تعدادی از مبارزان جوان تأسیس شد. این گروه جدید در فرانسه، بلژیک و ایالات متحده عضو بودند و مروری را با عنوان "Prometeo" منتشر کردند. در سال ۱۹۲۸ تخمین زده شد که حداکثر ۲۰۰ شبه نظامی داشته باشد، اما به نظر می رسد در حالی که هرگز بیش از ۱۰۰ شبه نظامی در هر زمان فعال نبوده، در واقع نفوذ آن بسیار بیشتر بوده است. با این حال