Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لی یکی از کشاورزان مستأجر فقیر که در یک کلبهٔ چوبی کوچک در اطراف شهر کالورت ایالت تگزاس زندگی می کرد، متولد شد. بردلی چهار خواهر و برادر داشت که عبارت بودند از لاورنس، ویلیا مای، ایلیس (که به فلج مغزی مبتلا بود) و هووارد. خانوادهٔ بردلی برای پنبه چیدن به آریزونا نقل مکان کرد و بعداً در سال ۱۹۲۴ در جریان مهاجرت بزرگ به منطقهٔ تیمپل – الوارادو شهر لس آنجلس رفت، لی در آن جا به عنوان باربر راه آهن یآچیسون، توپکا و سانتافه، و کرینر به عنوان مستخدمه کار می کردند. بردلی در دبستان روزمونت، دبیرستان مقدماتی لافایت و دبیرستان پلی تکنیک آموزش دید و نخستین دانش آموز سیاه پوست بود که رئیس اتحادیهٔ پسران آن دبیرستان انتخاب شد و نخستین کسی بود که رسماً در انجمن افتخار ملی افسیسان معرفی شد. بردلی کاپیتان تیم مسابقهٔ دویدن و تکل عمومی شهر تیم فوتبال دبیرستان بود. در سال ۱۹۳۷ از طریق یک بورسیهٔ ورزشی به دانشگاه کالیفرنیای لس آنجلس رفت و به عضویت انجمن برادری کاپا آلفا پسی درآمد. عکاسی برای جیمی دورنتی طنزپرداز، یکی از جمله مشاغلی بود که بردلی در دوران کالج انجام می داد. اوایل حرفه. بردلی در سال ۱۹۴۰ تحصیلات خود را رها کرد و در
اداره پلیس لس آنجلس وارد شد. وی یکی از ۴۰۰ مأمور پلیس سیاه پوست در ادارهٔ پلیس دارای ۴۰۰۰ مأمور پلیس بود. وی از «فروشگاه بزرگ مرکز شهر که با اینکه مأمور پلیس بود به او اعتبار نداد و رستورانی که به سیاه پوستان غذا نمی داد»، حکایت می کرد. بردلی بر یک گزارشگر روزنامه تایمز چنین اظهار داشت: زمانی که به اداره پلیس آمدم در واقع دو مأموریت برای مأمورین سیاه پوست در نظر گرفته شده بود. یا باید در بخش خیابان نیوتن کار می کردند که اکثریت بخش های آن جامعه سیاه پوست بود یا به عنوان ترافیک قسمت مرکزی شهر. آن ها نمی توانستند با یک مأمور سفیدپوست کار کنند و این امر الی سال ۱۹۶۴ ادامه داشت. بردلی و ایتل آرنولد در کلیسای باپتیست نیو هوپ با همدیگر خود آشنا شدند و در ۴ ماه مه سال ۱۹۴۱ ازدواج کردند. آن ها سه دختر داشتند که عبارت بودند از لورائنی، فایلیز و بیبی که در روز تولدش فوت کرد. بردلی و خانمش «برای خرید نخستین خانه شان در پارک لایمرت که در آن زمان کاملاً بخش های مربوط به سفیدپوستان ناحیهٔ کرنشاو بود، به یک میانجی سفیدپوست نیاز داشتند». بردلی همزمان با این که مأمور پلیس بود، در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه جنوب غربی به تحصیل ادامه
داد و پس از بازنشستگی از اداره پلیس، به عنوان وکیل به وکالت آغاز کرد. به مجرد ترک سمت شهرداری در سال ۱۹۹۳، به عنوان کارمند حقوقی متخصص مسائل تجارت بین الملل در شرکت حقوقی بروبیک، فلیگر و هاریسون، به کار شروع کرد. بردلی زمانی وارد سیاست شد که تصمیم گرفت رئیس انجمن یونایتد شود. این انجمن بخشی از شورای حزب دموکرات ایالت کالیفرنیا متشکل از یک گروه لیبرال و اصلاح طلب بود که در دههٔ ۱۹۵۰ توسط دموکرات های جوان با الهام از کمپین های انتخاباتی ریاست جمهوری آدلای استیونسون، سازماندهی شده بود. اعضای این انجمن کاملاً سفیدپوستان و تعداد زیادی یهودیان بودند و در نتیجه پیدایش ائتلافی بود که در کنار لاتین ها چندین مرتبه بردلی را به پیروزی انتخاباتی رسانید. انتخاب بردلی برای فعالیت در یک گروه دموکرات، وی را در مخالفت با نمایندگان فقیر و تماماً سیاه پوست مرتبط با سازمان سیاسی جسی اِم آنرو، عضو آینده دار مجلس قانون گذاری ایالتی، یکی دیگر از نیروهای سیاسی در جامعهٔ آمریکایی آفریقا تبار، قرار داد. مرحلهٔ نخست حرفهٔ سیاسی بردلی به درگیری با رهبران آمریکایی آفریقایی تبار چون مروین دایملی، نائب فرماندار اسبق و نماینده پیشینی مجلس ن
مایندگان ایالات متحد آنرو، سپری شد. شورای شهر لس آنجلس. در ماه ژوئن سال ۱۹۶۱ پس از انتخاب چارلز ناوارو به عنوان بازرس شهر، سمت حوزهٔ انتخابیه دهم خالی شد. بردلی، ستوان یکم پلیس که در خیابان شماره ۳۳۹۷ وللاند زندگی می کرد، یکی از ۱۲ نفری بود که برای این سمت درخواست داد. شورای شهر که از صلاحیت تعیینات بست ها برخوردار بود، جئو اِی. هولینگزوورث را در عوض وی در این سمت منصوب کرد. پس از این که این سمت دوباره برای به انتخابات رفت، بردلی در ماه آوریل سال ۱۹۶۳ مجدداً در برابر هولینگزوورث به رقابت پرداخت. در این سمت دو نامزد وجود داشت، هولینگزوورث و بردلی و به همین گونه دو انتخابات ــ انتخابات نخست برای دورهٔ منقضی نشدهٔ بازرس ناوارو بود که در ۳۰ ماه ژوئن به پایان می رسید و انتخابات دوم برای یک دورهٔ کامل چهار ساله که در ۱ ژوئیه به پایان می رسید. بردلی انتخابات اول را با کسب ۱۷۷۶۰رأی در مقابل ۱۰۵۴۰رأی و انتخابات دوم را با کسب ۱۷۵۵۲ رأی در برابر ۱۰۴۰۰رأی، برنده شد. بردلی در این موقع از نیروهای پلیس بازنشسته شده بود و به عنوان نخستین آمریکایی آفریقایی تبار که به شواری شهر انتخاب شده بود در ۱۵ ماه آوریل سال ۱۹۶۳ در ۴۵ سال
گی به عنوان عضو شواری شهر سوگند یاد کرد.
توماس جان کمبل (؛ تلفظ نام خانوادگی: ؛ زاده ۱۴ اوت ۱۹۵۲)، دانشگاهی، آموزگار و سیاستمدار آمریکایی است. او استاد حقوق در مدرسه حقوق دیل ئی. فولر و استاد اقتصاد در مدرسه تجارت و اقتصاد جورج آرگیروس در دانشگاه چپمن در اورنج کالیفرنیا است. او رئیس مدرسه حقوق دانشگاه چپمن از ۲۰۱۱–۲۰۱۶ میلادی، هدایتگر امور مالی برای ایالت کالیفرنیا از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵، جمهوری خواه سابق پنج دوره ای عضو کنگره ایالات متحده از حوزه انتخابیه ۱۲م و ۱۵م کالیفرنیا، عضو سابق سنای ایالتی کالیفرنیا، استاد سابق دانشکده حقوق استنفورد، رئیس سابق مدرسه کسب وکار هاس و استاد سابق مدیریت اجرایی کسب وکار در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی است. او در ۲۰۰۰ میلادی از کرسی خانه نمایندگان برای شرکت در سنای ایالات متحده بازنشسته شد، اما به طور قاطع از داین فاینستاین که آن زمان بر سر کار بود شکست خورد. او در ۸ ژوئن ۲۰۱۰ میلادی در سومین تلاش برای سنای ایالات متحده شکست خورده و مجدد برای کرسی باربارا باکسر دموکرات کمپین زد، اما نامزدی جمهوری خواهان را از کارلی فیورینا باخت. کمبل عضوی از انجمن حزبی اصلاحگران «issue one» است. تا بدین تاریخ، او آخرین جمهوری خواهی است که ب
ه عنوان نماینده حوزه انتخابیه دوازدهم کنگره خدمت نموده است. اوان زندگی. کمبل که در شیکاگو متولد شده بود، دانشجوی ممتاز کلاس کالج مقدماتی سنت ایگناتیوس در ۱۹۶۹ بود. او به تحصیلات خود ادامه داد و مدارک B.A. و M.A. را از دانشگاه شیکاگو (۱۹۷۳)، یک J.D. از مدرسه حقوق هاروارد (۱۹۷۶) و سپس Ph.D در اقتصاد از دانشگاه شیکاگو (۱۹۸۰) را دریافت نمود. او به عنوان دبیر قاضی دادگاه عالی، بارون وایت از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ میلادی خدمت کرده و سال قبل آن نیز دبیر قاضی دادگاه استیناف جورج ئی. مک کینون بود. مربی او میلتون فریدمن بود. پدر تام کمبل در خانواده دموکرات بزرگ شد، او در ۱۹۸۰ به حزب جمهوری خواه پیوست. کمبل در کانون وکلای ۱۹۷۶ میلادی پذیرفته شد و در شیکاگو وارد فعالیت های خصوصی شد. او همکار کاخ سفید در دفاتر رئیس دفتر و شورا (۱۹۸۰–۱۹۸۱) بود. سپس او در اداره ریگان به عنوان هدایتگر کمیته رقابت کمیسیون تجاری فدرال از ۱۹۸۱–۱۹۸۳ فعال بود و جوانترین شخصی که تا آن زمان در آن سمت خدمت کرده بود. حرفه کنگره و سنای ایالتی. کمبل برای نامزدی جمهوری خواه در حوزه انتخابیه ۱۲م کالیفرنیا شرکت کرد که شامل خانه او در کمبل و کمپ دانشگاه استنفورد می
شد. حوزه انتخابیه ۱۲م به طور سنتی جزو استحکامات میانه روی جمهوری خواهی بود، اما طی سال ها روابط دوستانه اش با دموکرات ها افزایش یافته بود. کمبل متصدی دوره اول گزینه اولیه جمهوری خواهان، ارنی کانیو را شکست داده و به فاصله کمی معارض دموکرات خود، ناظر شهرستان سن مائتو، آنا اشو را شکست داد. او دو دوره قبل از تلاش ناموفق برای نامزدی کرسی جمهوری خواه سنا که توسط آلن کرانستون خالی شده بود، خدمت کرده بود. او گزینه اولیه جمهوری خواهان را از یک جمهوری خواه که به میزان قابل توجهی محافظه کارتر بود، یعنی بروس هرشنسون باخته بود. خود بروس هرشنسون از عضو زن دموکرات کنگره، باربارا باکسر باخته بود. حرفه سیاسی در هر صورت در معرض خطر بود. حوزه او به عنوان حوزه ۱۴م شماره گذاری مجدد شده بود و به میزان قابل توجهی دموکرات تر از سلفش بود. اشو کرسی را برد و هنوز هم آن را در اختیار دارد؛ هیچ جمهوری خواهی که در این حوزه شرکت می کرد (اکنون به حوزه ۱۸م شماره گذاری شده)، پس از ترک سمت از سوی کمبل، با درصدی بیش از ۳۹ درصد پیروز نشده. سناتور ایالت کالیفرنیا در ۱۹۹۳، بکی مورگان، در میان دوره کنار کشید و کمبل انتخابات مخصوص میان دوره ای را پیر
وز شد. حوزه سنای ایالتی به میزان قابل توجهی با حوزه کنگره ای سابق او همپوشانی داشت. در سنای ایالتی کالیفرنیا، کمبل رئیس کمیته مسکن و نایب رئیس کمیته آموزش بود و در کمیته بودجه خدمت کرد. ژورنال کالیفرنیا او را به عنوان بهترین حلال مسائل در سنای ایالتی رتبه بندی کرد و او را اخلاقی ترین سناتور ایالتی و بهترین سناتور ایالتی همه دوران ها توصیف نمود.
کهکشان آلسیونس (به انگلیسی:Alcyoneus) یک کهکشان رادیویی است، که با فاصله ۳ میلیارد سال نوری و در صورت فلکی سیاه گوش واقع شده است. این کهکشان عظیم حاوی یک کهکشان میزبان، و همچنین فواره ها و لوب های عظیمی است که از مرکز کهکشان فوران می کنند. دانشمندان بر این باورند که این فواره ها و لوب های امواج رادیویی محصول جانبی یک سیاه چاله بسیار بزرگ و فعال در مرکز کهکشان هستند.آلسیونس بزرگترین کهکشان شناخته شده تا به امروز است. اندازه این کهکشان ۱۵۳٫۷۷ بار بزرگتر از کهکشان راه شیری است. با عرض حدود ۵ میلیون پارسک (۱۶٫۳میلیون سال نوری)، لوب های رادیویی آن بزرگترین ساختار شناخته شده ای است که توسط یک کهکشان ساخته شده است. کهکشان میزبان، SDSS J۰۸۱۴۲۱٫۶۸+۵۲۲۴۱۰، همچنین حاوی یک سیاهچاله بسیار پرجرم با وزن ۴۰۰±۲۰۰ میلیون خورشید است.نام این کهکشان به نام آلسیونس، یکی از مخالفان هراکلس در اساطیر یونانی گرفته شده است.
تونی گیل اتکینز (Toni Gayle Atkins) (زادهٔ ۱ اوت ۱۹۶۲)، سیاستمدار اهل ایالات متحده است که از ۲۰۱۸ میلادی تا حالا به عنوان ۵۱امین رئیس موقت مجلس سنای ایالت کالیفرنیا خدمت می نماید. او که عضو حزب دموکرات است، پیش از آن از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ میلادی به عنوان ۶۹امین رئیس مجلس نمایندگان ایالت کالیفرنیا خدمت نمود. وی از ۲۰۱۶ میلادی به این سو از حوزه انتخابیه ۳۹ام سنا که متشکل از یک بخش اعظم سن دیگو است، نمایندگی می کند. پس از انتخاب به عنوان رئیس مجلس نمایندگان کالیفرنیا، وی سومین زن و نخستین زن همجنس گرای علنی در تاریخ مجلس بود که در این سمت انتخاب گردید، همچنین وی به نخستین قانون گذار از سن دیگو مبدل شد که به سمت رئیس مجلس راه میابد. وی از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ میلادی در شورای شهری سن دیگو، از جمله برای یک دوره به عنوان سرپرست-شهردار سن دیگو در ۲۰۰۵ میلادی، خدمت نمود. وی همچنین برای نه ساعت در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۴ به عنوان سرپرست-فرماندار کالیفرنیا خدمت کرد. در ۲۰۱۸ میلادی، وی با پشت سر گذاشتن کوین دی لیون، به عنوان رئیس موقت مجلس سنای کالیفرنیا انتخاب گردید. با این انتخاب، وی به نخستین زن و نخستین ال جی بی تی آشکار در تاریخ مجلس مبدل
شد که مجلس سنای کالیفرنیا را رهبری می کند. اوایل زندگی و تحصیلات. اتکینز سال های اولیه عمر خود را در ماکس میدوز، ویرجینیا گذرانده و زمانی که هفت سال داشت به رونوک نقل مکان نمود. پدر وی کارگر معدن و مادرش خیاط بود؛ وی در خانهٔ بزرگ شد که آب لوله کشی شده نداشت. وی در ۱۹۸۴ میلادی از کالج ایموری و هنری فارغ التحصیل گردیده و مدرک بی ای خود در رشته علوم سیاسی، با تمرکز روی سازماندهی اجتماع، را کسب نمود. با دریافت فلوشیپ دیوید بوهنیت ال جی بی تی کیو از مؤسسه رهبری ویکتوری، اتکینز دوره آموزشی مدیران اجرائی ارشد دولت و حکومت محلی در مدرسه حکومت جان اف. کندی در دانشگاه هاروارد را در ۲۰۰۴ میلادی به اتمام رساند. اتکینز در ۱۹۸۵ میلادی به سن دیگو نقل مکان نمود. شورای شهری سن دیگو. زمانی که وی برای نخستین بار به سن دیگو آمد، اتکینز به عنوان رئیس خدمات بالینی به کارکنان مرکز بهداشت مراقبت از زنان (Womancare Health Center) پیوست. سپس وی برای چندین سال به عنوان نماینده شورا و به عنوان تحلیلگر سیاست برای عضو شورا کریستین کیهو خدمت کرد. زمانی که کیهو به عنوان عضو مجلس نمایندگان انتخاب گردید، اتکینز در ۷ نوامبر ۲۰۰۰ بجای کیهو به
عنوان عضو شورای شهری انتخاب شد. وی، بدون اینکه نیاز به شرکت در انتخابات نوامبر داشته باشد، مجدداً در ماه مارس ۲۰۰۴ به عنوان عضو شورا انتخاب شد. در آوریل ۲۰۰۵، شهردار دیک مورفی بخاطر انتقادها مبنی بر دست داشتن در مشکلات مالی شهر، از سمت خود کناره گیری کرد. عضو شورا مایکل زوکچیت که معاون شهردار بود به عنوان شهردار انتخاب گردید، اما پس از اینکه وی و عضو شورا رالف انزونزا بخاطر معاملات متقلبانه الکترونیکی و تخطی از قانون هابز مجرم شناخته شده شدند، بعد از تنها سه روز از سمت های خود استعفا دادند. طی یک رأی گیری اضطراری در ۱۹ ژوئیه، اتکینز از سوی پنج عضو دیگر شورا برای مدت یک هفته به طور موقت به عنوان شهردار انتخاب گردید. در ۲۵ ژوئیه، آنها انتخاب خود را مجدداً تأیید نموده و اتکینز را به عنوان معاون شهردار انتخاب نمودند تا اینکه جری ساندرز در ۵ دسامبر به عنوان شهردار سوگند وفاداری یاد کرد. اتکینز نخستین شهردار زن همجنس گرای علنی سن دیگو بود. هنگام حضور در شورا، وی از شهر سن دیگو در لیگ شهرها، شعبه سن دیگو و همچنین در هیئت مدیره و کمیته اجرایی سیستم ترانزیت کلان شهرها نمایندگی کرد. وی به عنوان عضو کارگروه منطقه ای مسک
ن در انجمن حکومت های سن دیگو (SanDAG)، به عنوان عضو جایگزین کمیته حمل و نقل و کمیته منطقه ای برنامه ریزی و گروه ویژه مشترک بی خانمان شهر/شهرستان خدمت کرد. وی از سوی رئیس پیشین مجلس نمایندگان کالیفرنیا، هرب ویسون به عنوان عضو حراست از رودخانه سن دیگو گماشته شده بود که هنوز هم به خدمت در این سمت ادامه می دهد. وی در میان اولویت های خود موارد ذیل را لیست می نماید، مسکن اقتصادی، حقوق کارگران، بازسازی محله های شهر و توسعه مجدد محله های شهری قدیمی سن دیگو. مجالس قانون گذاری ایالت. مجمع ایالتی. وی در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۰ با دریافت ۵۷٫۷٪ آراء به عنوان عضو مجلس نمایندگان انتخاب گردید. وی از حوزه انتخابیه ۷۶ام مجلس نمایندگان نمایندگی کرد. وی در نوامبر ۲۰۱۲ از حوزه انتخابیه ۷۸ام مجلس نمایندگان که مجدداً ناحیه بندی شده بود، وارد انتخابات شده و ۶۲٪ آراء را بدست آورد. در ۲۰۱۲ میلادی، وی لایحه ای بی ۱۵۱۲ را معرفی نمود، لایحهٔ که از اعطای حمایت مالی و سایر حقوق همسری به همسرهای سوءاستفاده گر جلوگیری می نماید. این لایحه الهام گرفته از پرونده زنی اهل سن دیگو بود که به وی حکم داده شده بود تا فیس حقوقی و حمایت همسری را به شوهر سابقش بپ
ردازد، در حالی که همسر سابق وی بخاطر سوءاستفاده از وی در زندان محبوس بود. در ۲۰۱۲ میلادی، او رهبر اکثریت مجلس نمایندگان ایالت کالیفرنیا بود؛ در ژانویه ۲۰۱۴، وی از سوی فراکسیون دموکرات های مجلس به عنوان رئیس مجلس نمایندگان کالیفرنیا انتخاب گردیده و قرار شد تا وی در اواخر همان سال کار خود را آغاز و جایگزین جان پریز شود، کسی که دوره ریاست وی به پایان رسیده بود. وی نخستین رئیس مجلس نمایندگان بود که از سن دیگو نمایندگی می کرد؛ نخستین زن همجنس گرا که به این سمت رسیده بود؛ و سومین زنی که رئیس مجلس نمایندگان کالیفرنیا شده بود. اتکینز در نوامبر ۲۰۱۴ توسط فراکسیون دموکرات ها مجدداً به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. هنگام خدمت به عنوان رئیس مجلس، وی در راستای نوشتن و به تصویب رساندن تضمین نامه ۷٫۵ میلیارد دلاری برای آبرسانی کمک نموده و این تضمین نامه در ۲۰۱۴ از سوی مجلس قانون گذاری و رأی دهندگان تأیید گردید. اتکینز در ماه مارس ۲۰۱۶ از سمت ریاست مجلس کنار رفت. مجلس سنای ایالتی. وی در ۲۰۱۶ میلادی خود را از حوزه انتخابیه ۳۹ام مجلس سنای کالیفرنیا نامزد انتخابات نموده و در نخست متصدی مارتی بلاک که نیز یک دموکرات بود، را در انتخا
بات مقدماتی به چالش کشید، اما بلاک از نامزد شدن انصراف داد. در انتخابات سراسری، وی با کسب ۶۳٪ آرا جمهوری خواه جان رینسیون را شکست داد. در ۲۰۱۸ میلادی، اتکینز به عنوان رئیس موقت مجلس سنای کالیفرنیا انتخاب شده و جانشین کوین دی لیون شد. با این انتخاب، وی به نخستین زن و نخستین ال جی بی تی آشکار در تاریخ مجلس مبدل شد که مجلس سنای کالیفرنیا را رهبری می کند. قوانین مرتبط با مسکن. در می ۲۰۱۹، پس از اینکه رئیس کمیته تخصیص سنا آنتونی پورتانتینو لایحه ۵۰ سنا، لایحه ای که اصلاحات گسترده ای را برای رفع کمبود مسکن در کالیفرنیا با کاهش کنترل محلی (مانند الزامیت دریافت اجازه ساخت آپارتمان های بیشتر در نزدیکی ترانزیت عامه و در اطراف شغل های با مزد بالا) پیشنهاد می نمود، را در کمیته متوقف نموده و اجازه نمی داد تا از کمیته برای رأی گیری و بحث وارد مجلس سنا شود، اتکینز در حالیکه قدرت انجام مداخله را داشت اما هیچ مداخله ای انجام نداد. طرفداران این لایحه پورتانتینو را متهم نمودند که با اجازه ندادن معرفی لایحه ۵۰ سنا برای بحث و رأی گیری به مجلس، از قدرت خود سوءاستفاده می نماید. این عمل اتکینز از معرفی مجدد این لایحه برای رأی گیری د
ر مجلس توسط قانون گذاران در همان سال جلوگیری نمود. بخاطر همین تأخیر، این لایحه تا ۲۰۲۰ میلادی برای رأی گیری به مجلس سنا معرفی نگردید. در ژانویه ۲۰۲۰، زمانی که این لایحه مجدداً معرفی گردید، اتکینز از قدرت پارلمانی خود استفاده نموده و لایحه را از کمیته پورتانتینو خارج کرد. این لایحه برای رأی گیری به مجلس سنا معرفی شد، اما در چندین رأی گیری در مجلس شکست خورد. قوانین مرتبط با اقلیم. اتکینز بخاطر پذیرفتن کمک های مالی از سوی شرکت های بزرگ سوخت فسیلی و عدم تصویب یک قانون عمده مرتبط با اقلیم، با انتقادهای مواجه شده است. به طور خاص، منتقدین اظهار داشتند که وی مخالفین اقدامات اقلیمی را در کمیته هایی گماشته است که می توانستند تأثیر بسزای روی قوانین مرتبط با اقلیم داشته باشند. زندگی شخصی. اتکینز یکی از هشت عضو فراکسیون ال جی بی تی مجلس نمایندگان کالیفرنیا است. وی با همسر خود جنیفر لی سار در محله ساوت پارک زندگی می کند.
جیم مک مانوس (؛ زاده ۱۹ مه ۱۹۴۰، در بریستول) یک بازیگر بریتانیایی است که در نقش های تلویزیونی، صحنه ای و سینمایی مختلف از جمله "اوج مخملی"، "قلب قانون شکن" و "فقط احمق ها و اسب ها" بازی کرده است. در دهه ۱۹۷۰ او در سریال "دکتر هو" ظاهر شد. او همچنین در درام تلویزیونی محبوب "تپش قلب" و دو بار در درام تحسین شده "یادآورنده" بازی کرده است. او همچنین صداپیشه فیلم پویانمایی "جستجوی قلب" در سال ۲۰۰۷ بوده است. مک مأنوس در نقش کوچکی را به عنوان ابرفورث دامبلدور (ذکرشده به عنوان «بارمن») در "هری پاتر و محفل ققنوس" (۲۰۰۷)، پنجمین فیلم هری پاتر، ایفا کرد. او همچنین در فیلم های مسابقه ای "رؤیای نقره ای" (۱۹۸۰)، "فقط الماس بخواه" (۱۹۸۸)، "آهنگ دوست" (۱۹۹۱) و "سست عفاف" (۲۰۰۸) نقش هایی داشت و در فیلم "غرور" به کارگردانی متیو وارچوس در سال ۲۰۱۴ بازی کرد.
یونیتا زلما بلکول (Unita Zelma Blackwell) (۱۸ مارس۱۹۳۳–۱۳ مه ۲۰۱۹)، فعال حقوق مدنی آمریکا نخستین زن آمریکایی-آفریقایی بود که شهردار ایالت میسیسیپی انتخاب شد. بلکول مدیر پروژه کمیته هماهنگی دانشجویان علیه خشونت (SNCC) بود و در سازماندهی جنبش های رای دهندگان برای آمریکایی های آفریقایی تبار در سراسر میسیسیپی کمک کرد. وی همچنین یکی از بنیان گذاران انجمن دوستی مردم آمریکا و چین بود، گروهی که به منظور ترویج تبادل فرهنگی بین ایالات متحده و چین متعهد بود. پابرهنه، شرح زندگی بلکول که توسط خود وی نوشته شده بود و فعالیت های وی را به تصویر می کشد در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. اوایل زندگی. بلکول موسوم به یو. ذی بروان، در ۱۸ مارس سال ۱۹۳۳ در شهر لولا ایالت میسیسیپی در خانوادهٔ ویردا مای مساقات و ویلایی بروان، متولد شد. عموی بلکول نام «یو. ذ» را به وی گذاشت که تا کلاس ششم زمانی که معلمش گفت که باید نام واقعی داشته باشد نه صرف حرف اول نام، این نام را حفظ کرد. بلکول و معلمش بر نام یونیتا و زلما توافق کردند. بلکول و والدینش در شهر لولا زندگی می کردند. پدربزرگش توسط ارباب مزرعهٔ که از سفیدپوستان بود به قتل رسید. در سال ۱۹۳۶ در سه سالگی
، پدرش پس از این که در مورد صحبت کردن ارباب با همسرش، با ارباب خود در تقابل قرار گرفت، مزرعهٔ را که در آن کار می کرد ترک کرد و از ترس جان خود به ممفیس ایالت تنسی فرار کرد. پس از این حادثه، بلکول و مادرش مزرعه را ترک کردند تا به زودی به همسرش بپیوندند. خانوادهٔ بلکول غالباً در جستجوی کار سفر می کردند. در ۲۰ ماه ژوئن سال ۱۹۳۸، پدر و مادر بلکول به دلیل اختلافات مذهبی از هم جدا شدند. بلکول و مادرش به هدف زندگی با پدر بزرگ بلکول به شهر هلنا غربی آرکانزاس رفتند تا فرصت آموزش برایش میسر گردد. آموزش با کیفیت در میسیسیپی گزینهٔ برای بلکول نبود، زیرا مدارس آنجا بر زرع محصولات و سیستم کشت و زرع متمرکز بود. کودکان سیاه پوست قبل از این که باید به مزارع پنبه می رفتند، صرف دوماه اجازه حضور در مدرسه را داشتند. در زمان اقامت در هلنا غربی، بلکول گهگاهی به دیدار پدرش در ممفیس می رفت. بلکول در جریان ماه های تابستان هلنا غربی را ترک می کرد و نزد پدربزرگ و مادربزرگش در لولا می رفت و در آنجا به زرع و کشت و برداشت محصولات پنبه کمک می کرد. بلکول بیشترین زمان سال های اولیه زندگی خود را صرف خرد کردن پنبه در برابر ۳ دلار در روز در میسیس
یپی، آرکانزاس و تنسی و به همین گونه پوست کندن گوجه فرنگی در فلوریدا سپری کرد. در ۱۴ سالگی کلاس هشتم را که سال اخیر مدرسه در سمت غری بود به اتمام رسانید، این مدرسه در هلنا غربی برای کودکان سیاه پوست اختصاص داشت. بلکول مجبور شد مدرسه را ترک نماید تا برای خانواده اش درآمد بدست آورد. ازدواج و نقل مکان. بلکول در ۲۵ سالگی برای نخستین بار با جرمیا بلکول ملاقات کرد، جرمیا بلکول آشپز سپاه مهندسین ارتش ایالات متحده بود. آن ها چند سال بعد به کلارکسدیل میسیسیپی رفتند و عقد ازدواج شان توسط یک قاضی صلح منعقد شد. بلکول در ژانویه سال ۱۹۵۷ شدیداً بیمار شد و در بیمارستان هلنا غربی بستری شدی و در همین بیمارستان اعلام کردند که وی مرده است. بعدها مشخص شد که در اتاق بیمارستان زنده است و ادعا می کند که تجربه نزدیک به مرگ را سپری کرده است. در ۲ ژوئیه سال ۱۹۵۷ یگانه پسر این زوج بنام جرمیا بلکول جونیور (جری) متولد شد. در سال ۱۹۶۰، «خانم واشیت» مادربزرگ جرمیا درگذشت. چند ماه بعد خانواده بلکول به خانه دراز ردیفی که از مادربزرگش در شهرک مایرسویل در میسیسیپی یک شهرک با تقریباً پنج صد نفر جمعیت، به وی مانده بود نقل مکان نمود. خانواده بلکول
بالاخره توانستند یک خانه آجری بزرگ بسازند اما بلکول می خواست خانه کوچکی را که از مادربزرگ جرمیا به میراث برده بود حفظ نماید. بلکول پس از سکونت در میرسویل، کم کم درگیر جنبش مدنی شد. فعالیت در جنبش حقوقی مدنی. تبعیض در رای دهی. بلکول بار نخست در ماه ژوئن سال ۱۹۶۴ پس از آمدن دو فعال کمیتهٔ هماهنگی دانشجویان علیه خشونت، به مایرسویل و برگذاری جلسات در رابطه با حقوق رای دهی آمریکایی های آفریقایی تبار در کلیسای متعلق به بلکول، در جنبش حقوق مدنی سیاه پوستان شرکت ورزید. هفته بعدی بلکول و هفت نفر دیگر برای شرکت در آزمون ثبت نام رای دهندگان به کاخ دادگستری رفتند تا بتوانند رای دهند. در حالی که در بیرون کاخ دادگستری در انتظار شرکت در آزمون بودند، یک گروهی از کشاورزان سفیدپوست آن منطقه باخبر شدند که چه اتفاقی در حال وقوع است و تلاش کردند که با ایجاد ترس آن ها را از انجام این کار بازدارند. گروه وی تا پایان روز در آنجا ماند اما صرف دو نفر آن ها توانستند در آزمون شرکت ورزند. بلکول می گوید تبعیض نژادی که آن ها تجربه کردند آن روز را به «نقطه عطف» در زندگی وی تبدیل کرد. پس از این که کارفرمای آن ها فهمید که این دو نفر اعضای گرو
هی هستند که در تلاش ثبت نام برای رای دهی بودند، جرمیا و یونیتا شغل خود را از دست داند. بلکول متعاقب از دست دادن شغلش، راه های بقای زندگی خانوادگی خود را چنین بازگو می نماید: بلکول در جریان چند ماه آینده سه مرتبه تلاش کرد که آزمون ثبت نام رای دهندگان را سپری نماید. در اوایل فصل پائیز با موفقیت در آزمون شرکت ورزید و به عنوان رای دهنده ثبت شد. زمانی که در ماه ژانویه سال ۱۹۶۵، کمیسیون حقوق مدنی ایالات متحده به میسیسیپی آمد، بلکول در مقابل آن ها در مورد مورد تبعیض رای دهی قرار گرفته بود چنین شهادت داد: در نتیجهٔ مشارکت بلکول در کمپین ثبت نام رای دهندگان، وی و سایر فعالان دائماً مورد آزار و اذیت قرار می گرفتند.
اتنا کاربری (؛ – ) با نام اصلی آنا بلا جانسون () روزنامه نگار، شاعر، ترانه سرا و نویسنده اهل ایرلند بود. از فیلم های او می توان به "میان آتش و عشق" اشاره کرد.
استفان رودری (زاده ۱ مارس ۱۹۶۷) یک هنرپیشه سینمای ولزی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش دیو کوچ در فیلم گاوین و استیسی و نقش رج کترمول در هری پاتر و یادگاران مرگ – قسمت اول شناخته می شود.
جیغ ۶ () فیلم اسلشر آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی تایلر جیلت و مت بتینلی-اولپین، و نویسندگی جیمز وندربیلت و گای بوسیک است. این ششمین قسمت از سری فیلم های "جیغ" و دنبالهٔ مستقیم "جیغ" (۲۰۲۲) است. در این فیلم ملیسا باررا، جنا اورتگا، هیدن پنیتیر، کورتنی کاکس، جاسمین ساوی براون و میسون گودینگ بازی می کنند که همگی نقش های خود را از قسمت های قبلی تکرار می کنند. درموت مالرونی و هنری چرنی نیز به بازیگران می پیوندند. نو کمبل ستارهٔ فرنچایز اعلام کرد که به این فیلم باز نخواهد گشت زیرا از پیشنهاد ارائه شده به او راضی نبود؛ این نخستین فیلم از این سری است که کمبل در آن حضور ندارد. "جیغ ۶" سومین فیلم از این مجموعه است که در خارج از شهر خیالی وودزبورو، کالیفرنیا اتفاق می افتد و مکان فیلم را به شهر نیویورک منتقل می کند و یک «گوست فیس» (Ghostface؛ شبح چهره)، جدید را دنبال می کند که اعضای بازمانده از «حملات وودزبورو» را هدف قرار می دهد. این فیلم خشونت ژانر اسلشر را با عناصر کمدی سیاه و رمز و راز معمایی ترکیب می کند و روند فرنچایزهای چندرسانه ای و براندازی انتظارات تماشاگران را به سخره می گیرد. "جیغ ۶" در ۶ مارس ۲۰۲۳ در منه
تن به نمایش درآمد و در ۱۰ مارس توسط پارامونت پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم ۱۶۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته است و عموماً نقدهای مثبتی را از سوی منتقدان دریافت کرد که از کشتارها و اجراهای بازیگران تمجید کردند. این اولین قسمت از این فرنچایز پس از فیلم "جیغ ۲" (۱۹۹۷) بود که از ۱۰۰ میلیون دلار در گیشهٔ داخلی عبور کرد. داستان. لورا کرین، استاد مطالعات فیلم، در بیرون از یک بار در شهر نیویورک فریفته می شود و توسط شاگردش، جیسون کاروی، با لباس شبح چهره به قتل می رسد. جیسون با هم اتاقی اش گرِگ نقشه می کشد تا خواهران کارپنتر را بکشند، اما او تماسی از یک شبح چهره دریافت می کند که گرگ را به قتل رسانده و متعاقباً جیسون را با چاقو می کشد. سم کارپنتر اکنون با خواهرش تارا، هم اتاقی اش کوئین بیلی، و دوقلوها چاد و میندی میکس-مارتین، همراه با دوست دختر میندی، آنیکا و هم اتاقی چاد، ایثن در شهر نیویورک زندگی می کند. سم با دکتر استون برای درمان ملاقات می کند و اغلب به دلیل یک تئوری توطئه آنلاین که بیان دارد او قتل های اخیر وودزبورو را سازماندهی کرده باشد و ریچی کرش را برای آن قاب کرده باشد، در ملاء عام طرد می شو
د. پدر کوئین، کارآگاه وین بیلی، سم را برای بازجویی فرا می خواند زیرا شناسنامه او در صحنه قتل جیسون به همراه ماسک شبح چهره که توسط ریچی و امبر فریمن استفاده می شد، پیدا شده است. در راه رسیدن به ایستگاه، شبح چهره از طریق تلفن ریچی با سم تماس می گیرد، که سپس به تارا حمله می کند و چندین نفر از اطرافیان آن ها را می کشد. در ایستگاه، خواهرها با کربی رید، مأمور ویژه اف بی آی، یکی از بازماندگان قتل های وودزبورو در سال ۲۰۱۱، و سپس گیل وترز ملاقات می کنند که فاش می کند که سیدنی پرسکات در پاسخ به حملات اخیر مخفی شده است. دکتر استون توسط شبح چهره به قتل می رسد که پرونده سم را می دزدد و ماسک دیگری را که در قتل های سال ۲۰۱۱ استفاده شده بود، به جا می گذارد. شبح چهره سپس به کوئین در آپارتمان سم و تارا حمله می کند و در نهایت آنیکا را می کشد، اگرچه سم، تارا، میندی و چاد به لطف کمک دنی، همسایه و دوست پسر سم، فرار می کنند. کارآگاه بیلی پس از مرگ کوئین رسماً از پرونده خارج می شود، اما قول می دهد که به انتقام دخترش کمک کند. گیل گروه را به سینمای متروکه ای می برد که در حین تحقیق پیدا کرده بود، که به عنوان «زیارتگاه» قاتلان شبح چهره،