Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زندگی پس از مرگ است؛ این اعتقاد به صورت تنزل یافته ای با عنوان تناسخ، در ادیان جنوب و شرق آسیا مطرح بوده است. اما تفاوت رجعت و تناسخ، در بافتار تاریخی آن است. تناسخ عموماً به عنوان نوعی جایگزین برای پاداش یا کیفر اخروی قلمداد می شود و در مقابل رجعت، پدیده ای آخرالزمانی و در استقبال از واقعه قیامت رخ خواهد داد. از دیگر تفاوت های تناسخ و رجعت، قابل تکرار بودن تناسخ و یگانه بودن رجعت است. همچنین از باور به رجعت، در فرهنگ مصر باستان؛ گزارشاتی وجود دارد که بر اساس آن، فلسفه مومیایی کردن مردگان، باور به بازگشت آنان به دنیا بوده است. مسیحیت و یهودیت. باور به رجعت در برخی ادیان دیگر همچون مسیحیت و یهودیت نیز گزارش شده است. در همین خصوص در عهد عتیق، از زنده شدن بنی اسرائیل و زنده شدن مردگان در آخرالزمان یاد شده است. همین طور در عهد جدید، به رجعت عیسی پس از مرگ و زنده شدن نیکان در قیامت اول، پیش از قیامت دوم، اشاره شده است. بر اساس اعتقادات مسیحیان، گروهی از مؤمنان به عیسی، همراه با او به دنیا برخواهند گشت تا شاهد پادشاهی وی باشند. به این باور در مسیحیت، پاروسیا گفته می شود. زرتشت. در آیین زرتشت نیز از مفهومی همچون رجع
ت و بازگشت مردگان به زندگی یاد شده است. در کتاب زند بهمن یسن، از زنده شدن فریدون برای قتل ضحاک و زنده شدن گشتاسب سام یاد شده است.
آسینارا یک جزیره ایتالیایی با مساحت است. باور بر این است که نام این منطقه به ایتالیایی به معنای «خر-ساکنان» است، اما برخی دیگر باور دارند که از واژه لاتین به معنای شکل سینوس گرفته شده است. این جزیره تقریباً خالی از سکنه است. سرشماری نفوس سال ۲۰۰۱ یک نفر را ذکر کرده است. این جزیره در نوک شمال غربی ساردینیا واقع شده است و از نظر جغرافیایی کوهستانی با سواحل شیب دار و صخره ای است. از آنجایی که آب شیرین کمیاب است، درختان کم هستند و پوشش گیاهی کم بوته پوشش گیاهی غالب جزیره است. این جزیره که بخشی از سامانه پارک های ملی ایتالیا است، اخیراً به یک ذخیره گاه طبیعی و دریایی تبدیل شده است. تاریخ. تاریخ ابتدایی. تاریخ سکونت انسان در این جزیره به دوران نوسنگی بر می گردد. آسینارا به دلیل موقعیت میانه در مدیترانه توسط فنیقیها، یونانی ها و رومی ها شناخته شده و به کار گرفته می شد. این جزیره همچنین هدف حملات دزدان دریایی سارازن بود. بعدها، مالکیت آسینارا بین پیزا، جمهوری جنوا و پادشاهی آراگون مورد مناقشه قرار گرفت. از سده هفدهم، چوپانانی از ساردینیا و لیگوریا این جزیره را استعمار کردند. در سال ۱۷۲۱، این جزیره به مالکیت پادشاهی س
اوی ساردنی درآمد. در طول سده گذشته ساخت و ساز برروی جزیره ممنوع بوده است.
مجموعه خواجه گاوکشان یکی از بزرگترین مجموعه های معماری در میانهٔ بخارا است که همراه با شماری دیگر از سازه های میانی بخارا، در فهرست میراث جهانی یونسکو گنجانده شده است. نام گاوکشان به معنای «کشتن گاو» است زیرا این جایگاه، پیشتر جایی برای دادوستد جانوران بوده است. این مجموعه دربردارندهٔ یک مدرسه و یک مسجد با گلدسته ای بلند و پهن است که پهنای آن برابر با گلدسته های خواجه کلان ولی بلندایش کمتر است. این مجموعه در سال ۱۵۷۰ در زمان فرمانروائی خان شیبانی «عبدالله دوم» ساخته شد.
واگذاری قدرت در بریتانیا یا تفویض اختیار () اعطای سطح بالاتری از خودگردانی توسط پارلمان بریتانیا به پارلمان اسکاتلند، سند (پارلمان ولز)، مجمع ایرلند شمالی و مجمع لندن و به نهادهای اجرایی مرتبط با آنها؛ دولت اسکاتلند، دولت ولز، هیئت اجرایی ایرلند شمالی و در انگلستان، مقامات لندن بزرگ و مقامات ترکیبی آنها است. تفویض اختیار با فدرالیسم که در آن؛ اختیارات تفویض شده ی اقتدار محلی در نهایت در دولت مرکزی قرار دارند، بنابراین دولت، de jure، یک دولت واحد باقی می ماند است٬ تفاوت دارد. قوانینی که پارلمان ها یا مجامع واگذار شده را ایجاد می کند، می تواند توسط پارلمان مانند هر اساسنامه ای لغو یا اصلاح شود. قوانین تصویب شده پس از همه پرسی عضویت اتحادیه اروپا، از جمله قانون بازار داخلی بریتانیا در سال ۲۰۲۰، اختیارات مجالس مقننه واگذار شده در اسکاتلند و ولز را تضعیف و محدود کرده است.
معاهده پاریس () که با نام معاهده مو نیز شناخته می شود در ۱۲ آوریل ۱۲۲۹ میان ریموند هفتم، کنت تولوز و لوئی نهم در منطقه مو، فرانسه به امضا رسید. از آنجایی که لوئی هنوز به سن قانونی نرسیده بود، مادرش بلانش کاستیا نایب حکومتش بود. بلانش به ریمون پیشنهاد داد که در ازای به رسمیت شناختن وی به عنوان کنت تولوز، وی در مبارزه علیه کاتارها شرکت کند؛ تمامی اموال کلیسا را بازگرداند؛ تمامی قلعه های خود را تسلیم و استحکامات تولوز را تخریب کند. علاوه براین ریمون، مجبور شد دخترش، ژوآن را به ازدواج برادر لوئی هشتم، آلفونس، درآورد. پس از موافقت ریمون با این شرایط، جنگ صلیبی کاتاری رسماً به پایان رسید.
موزس اینگرام (؛ زادهٔ ۱۹۹۳ یا ۱۹۹۴) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "تراژدی مکبث"، "گامبی وزیر"، "اوبی-وان کنوبی" و "آمبولانس" اشاره کرد.
کلوئی پیری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسکاتلند است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آینه سیاه"، "شل"، "لحظه والدو"، "جوانی"، "تاج"، "اما"، "مرگ در بهشت"، "پزشک ها"، "خیابان کارناوال" و "گامبی وزیر" اشاره کرد.
ولادیمیر یوریویچ گروشیخین ( ؛ زادهٔ در مسکو) قایقران رشته کانو اهل روسیه-ارمنستان است که در اوایل دهه ۲۰۰۰ برای ارمنستان به رقابت می پرداخت پیش از اینکه در میانه دهه ۲۰۰۰ برای روسیه به رقابت به پردازد. وی در در گینس ویل برای روسیه برنده یک مدال برنز شد. گروشیخین همچنین در دو المپیک به رقابت پرداخت. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی برای ارمنستان به رقابت پرداخت. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن برای روسیه به رقابت پرداخت.
جیکوب فورچون-لوید (؛ زادهٔ ) بازیگر است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گامبی وزیر"، ""، "آخرین نامه از معشوقه شما"، "حمله متقابل"، "آدمکشان میدسامر"، "خانه شوم" و "مدیچی" اشاره کرد.
سرجیو دی زیو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کانادا است. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قدیسان بوندوک"، "مرد سیندرلایی"، "بندباز"، "موج سواران"، "ماجراهای مرداک"، "مراقب"، "مرز جنون"، "تازه دفن شده"، "آراف کی"، "پرتقال میوه آزار"، "دوشیزه اسلون"، "بستگان سببی"، "مسجد کوچکی در مرغزار"، "امور پنهانی"، "سوتس" و "گامبی وزیر" اشاره کرد.
متیو دنیس لوئیس () بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است که در چند سریال تلویزیونی به همراه برادر دوقلویش راسل دنیس لوئیس ظاهر شده است. از سریال هایی که وی در آنها بازی کرده است، می توان به "بی خدا"، "نجیب زادگان"، "من شب هستم" و "گامبی وزیر" اشاره کرد.
ویک بردینگ یک ورزش آبی است که در آن ورزشکار بر روی تخته ویک برد (تخته کوتاه با پابند) ایستاده، پشت یک قایق موتوری یا توسط کشنده کابلی در سراسر مسیر از موج قایق، موانع و سکوهای پرش یا نیروی عکس العمل کابل به منظور انجام مانورهای هوایی یدک می کشد. یکی از مشخصه های ویک بردینگ تلاش برای اجرای حرکات نمایشی است. ویک بردینگ با ترکیبی از تکنیک های اسکی روی آب، اسنوبورد و موج سواری ایجاد شد. ورزشکار معمولاً توسط طناب پشت قایق کشیده می شود، اما می تواند توسط سیستم های کابلی و وینچ نیز کشیده شود. وسایل نقلیه موتوری دیگر مانند کشتی های شخصی، اتومبیل ها، کامیون ها نیز توانایی انجام این کار را دارند. سرعت و توان قایق ویک بردینگ مورد استفاده اغلب به سلیقه هر ورزشکار تنظیم می شود. اگرچه جریان های آب طبیعی مانند رودخانه ها، دریاچه ها و نواحی آب های آزاد معمولاً در ویک بردینگ استفاده می شوند، اما می توان در مکان های غیر متعارف مانند جاده های آبگرفته و پارکینگ ها با استفاده از خودرو به عنوان وسیله نقلیه بکسل، ویک بردینگ کرد. ویک بردینگ برای لذت و رقابت انجام می شود، از ویک بردینگ آزاد و باغ های ویک بردینگ گرفته تا مسابقات X Gam
es، مسابقات بین المللی که به انگلیسی به آن WWA Wakeboard میگویند یا رویدادهای مشابه. لغت شناسی. پسایه در لغت بمعنی منطقه ای متلاطم درست پشت سر جسمی جامد و متحرک نسبت به شاره اطلاق میگردد. مانند تلاطمی که پس از عبور هواگرد در هوا باقی می ماند، یا امواجی که در اثر حرکت شناور، در پشت آن به وجود می آیند. تاریخ. ورزشی که بعداً تبدیل به پسایه سواری شد با موج سواری آغاز شد که توسط موج سوارانی که به دنبال جایگزینی برای موج سواری در زمانی که دریا آرام بود، اختراع شد. موج سواری در حوالی سال ۱۹۶۴ شروع به افزایش کشش کرد، جایی که به عنوان یک "ورزش جدید هیجان انگیز که به زودی آبراه ها را جارو می کند" تلقی می شد. اگرچه در ابتدا از تخته های موج سواری استفاده می شد، تخته های بدون تسمه یا بند برای اولین بار در نیوزیلند با تخته هایی به نام "اسکورفبورد" دیده شد. در نهایت، wakeboardهایی با پابند یا بند در استرالیا با نام "McSkis" فروخته شد. بعداً، شرکت دیگری به نام "Skurfer" توسط تونی فین در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد، به دلیل اینکه تخته متقاطع تخته موج سواری و اسکی روی آب است، به این نام نامگذاری شد. اولین هیئت مدیره ساخته شده در اوایل 1
990s هیئت مدیره Hyperlite توسط شرکت اوبراین بود، یک تولیدکننده اسکی آب است که هیئت مدیره به عنوان یک بازار عرضه شده «فشرده سازی تولیدات WAKEBOARD خنثی رانش.» به دنبال آن تخته های مختلفی وجود داشت که منحنی تر و فشرده تر هستند و سواری نرم تری را ایجاد می کنند. طناب پسایه سواری در طول سال ها پیشرفت کرده است. زمانی که پسایه سواری برای اولین بار شروع شد، پسایه سوارها از طناب اسکی استفاده می کردند که با پارچه کشسان یا طناب های پلاستیکی ساخته می شد. محبوبیت دومی به زودی افزایش یافت و سرانجام طناب بافته شده از پلی پروپیلن معرفی شد. چند سال بعد، طنابی اختراع شد که کشش کمتری داشت و به ورزشکار کشش ثابت تری روی طناب می داد، هرچند که آنها سنگین تر و از نظر قطر بزرگتر بودند. طناب های مدرن با Spectra و Dyneema پوشانده شده اند که کشش و کشش طناب را کاهش می دهد. هنگام پسایه سواری، از تجهیزات ایمنی بسیار متنوعی استفاده می شود. جلیقه نجات یا سایر وسایل کمکی شناوری است که از صدمات و مرگ های ناشی از آب جلوگیری می کند. این جلیقه ها به ویژه در مواقعی که ورزشکار بیهوش می شود یا نمی تواند تعادل خود را در آب نگه دارد، به او کمک می کند.
علاوه بر این، پسایه سواران از کلاه ایمنی مقاوم در برابر آب استفاده می کنند که می تواند آب را تخلیه کند تا کلاه از آب پر نشود. حتی طول طناب پسایه سوار در تأمین ایمنی مهم است. اگر طناب بیش از حد طولانی باشد، یک ویک بردباز به جای سمت پایین روی قسمت صاف موج فرود می آید و زانوهایش خم شده و صدمه می بیند. در عین حال، طول طناب پسایه سواری بر اساس ترجیحات پسایه سوار متفاوت خواهد بود. طناب بلندتر ممکن است به آمادگی و حرکت بیشتر قبل از اجرای نمایش، اجازه دهد، در حالی که طناب کوتاه تر ممکن است به سرعت و ارتفاع کمتری برای حرکت بین راه ها نیاز داشته باشد. حرکات ورزشی - نمایشی. هنگام پسایه سواری، ممکن است انواع حرکات را امتحان کنید. بیشتر این موارد از توانایی ویک بردباز، در نحوه قرار دادن تخته پسایه در لبه و توزیع وزن خود، در هنگام برخورد با موج یا سکوهای پرش ناشی می شود. ترفندهای مختلف عبارتند از: لبه انگشت پا، لبه پاشنه، سوئیچ سواری، و چرخش ۱۸۰ درجه. ترفندهای پیشرفته تر به چیزی نیاز دارند که به عنوان وارونگی یا «معکوس» شناخته می شود. معکوس به هر عملی گفته می شود که تخته بالای سر سوارکار باشد. این لزوماً به این معنی نیست
که سوارکار کاملاً وارونه است، همان طور که توسط Raley نشان داده شده است، ترفندی که در آن سوارکار بدن خود را به موازات آب خم شده در زانوها برای رسیدن به وارونگی دراز می کند. پشت پاشنه پا، که به عنوان کج خلقی شناخته می شود، اغلب به عنوان اولین و ساده ترین معکوس برای یادگیری به عنوان یک سوارکار سطح متوسط در نظر گرفته می شود. این به این دلیل است که شکل ویک یا «کیکر» (نوعی رمپ شناور، که عمدتاً در پارک های کابلی استفاده می شود، که شکل بیکی را تقلید می کند) به طور طبیعی شروع کننده دنباله ای از حرکات لازم برای تکمیل ترفند است.
ویلیام هوربرگ () تهیه کننده فیلم، فیلم نامه نویس و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گامبی وزیر"، "درهای کشویی"، "آقای ریپلی بااستعداد"، "بهشت"، "آمریکایی آرام"، "کوهستان سرد"، "مرگ در تشییع جنازه"، "شکاف"، "چارلی بارتلت"، "زندگی زناشویی"، "لارس و دختر واقعی"، "بادبادک باز"، "نیویورک، جز به کل"، "مدیریت"، "میلک"، "سرزمین ماجراجویی"، "مرگ در مراسم خاکسپاری"، "از تاریکی نترس"، "جداماندگی"، "چارلی کانتریمن"، "مخفیانه"، "پارچد"، "قول" و "روز پرچم" اشاره کرد.
لئونارد یوجین دیکسون (۲۲ ژانویه ۱۸۷۴ – ۱۷ ژانویه ۱۹۵۴) یک ریاضی دان اهل آمریکا بود. وی یکی از نخستین پژوهشگران آمریکایی در جبر مجرد بود، به ویژه در نظریه میدان های متناهی و گروه های کلاسیک، وی همچنین به خاطر کتاب سه-جلدی خود در نظریه اعداد تحت عنوان «"تاریخ نظریه اعداد"» معروف است. زندگی. دیکسون چون در شهر کلیبرن ایلات تگزاس بزرگ شده بود، خود را اهل تگزاس می دانست، جاییکه پدرش به عنوان بانک دار، تاجر و سرمایه گذار املاک کار می کرد. وی در دانشگاه تگزاس در آستین درس خواند و در آن جا بود که «جورج بروس هالستد» وی را به مطالعه ریاضیات تشویق کرد. دیکسون تحت سرپرستی هالستد در ۱۸۹۳ میلادی کارشناسی علوم و در ۱۸۹۴ میلادی کارشناسی ارشد خود در رشته علوم به اتمام رساند. دیکسون نخست تخصص خود را در رشته تخصصی هالستد، یعنی هندسه، به دست آورد. هم دانشگاه شیکاگو و هم دانشگاه هاروارد از دیکسون به عنوان دانشجوی دکترا استقبال کردند. دیکسون در ابتدا پیشنهاد هاروارد را پذیرفت اما بعداً تصمیم گرفت به دانشگاه شیکاگو برود. در سال ۱۸۹۶ میلادی، زمانی که وی تنها ۲۲ سال سن داشت، نخستین دکترای دانشگاه شیکاگو در ریاضیات پس از ارایه پایان نا
مه ای تحت عنوان «"نمایش تحلیلی جایگزینی های توان های اولی از حروف با بحثی از گروه های خطی"» تحت نظارت و راهنمایی ای.اچ. مور، به وی اعطا گردید. دیکسون به لایپزیگ و پاریس رفت، تا بترتیب تحت نظر سوفوس لی و کامیل جردن آموزش ببیند. وی پس از بازگشت به ایالات متحده به عنوان استاد در دانشگاه کالیفرنیا خدمت کرد. دیکسون در عمر ۲۵ سالگی زمانی که بسیار جوان بود در ۱۸۹۹ میلادی به عنوان همکار استاد در دانشگاه تگزاس گماشته شد. دانشگاه شیکاگو نیز در ۱۹۰۰ میلادی به وی سمتی را پیشنهاد کرد و وی توازن حرفه خود را در آن جا به دست آورد. وی در دانشگاه شیکاگو بر ۵۳ تز دکترا نظارت کرد؛ احتمالاً پر دست آوردترین دانشجوی وی «ای.ای. آلبرت» بود. وی در سال های ۱۹۱۴، ۱۹۱۸ و ۱۹۲۲ به عنوان استاد مهمان در دانشگاه کالیفرنیا بود. وی در ۱۹۳۹ میلادی به تگزاس بازگشت تا بازنشسته شود. دیکسون در ۱۹۰۲ میلادی با مک لیود دیویس ازدواج کرد؛ آن ها دو فرزند به نام های «کامپبیل» و «الینور» داشتند. دیکسون در ۱۹۱۳ میلادی در آکادمی ملی علوم انتخاب گردید، وی همچنین عضو انجمن فلسفی آمریکا، آکادمی علوم و هنر آمریکا، انجمن ریاضی لندن، آکادمی علوم فرانسه و اتحادیه ری
اضی دان ها و فیزیک دان های قزاقستان بود. دیکسون برای کارهای که وی پیرامون حساب های جبر انجام داده بود، نخستین دریافت کننده جایزهٔ بود، که در ۱۹۲۴ میلادی توسط انجمن پیشرفت علم آمریکا ساخته شده بود. هاروارد در سال ۱۹۳۶ میلادی و پرینستون در ۱۹۴۱ میلادی به وی دکترای افتخاری اعطاء کردند. دیکسون ریاست جامعه ریاضی آمریکا را از ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ میلادی بر عهده داشت. وی در بیانه ریاست جمهوری خود در ماه دسامبر ۱۹۱۸ تحت عنوان «ریاضیات در چشم انداز جنگ»، از ریاضی دان های آمریکایی برای کوتاهیشان در مقابل ریاضی دان های بریتانیا، فرانسه و آلمان انتقاد کرد. وی همچنین در ۱۹۲۸ میلادی، به خاطر کتاب خود Algebren und ihre Zahlentheorie نخستین برنده جایزه کول در جبر بود، که سالانه توسط انجمن ریاضی ایالات متحده اعطاء می گردد. به نظر می رسد که دیکسون مرد سخت گیری بود: کار. دیکسون بر ریاضیات در آمریکا تأثیر شگرفی داشت، به ویژه روی جبر مجرد. آثار ریاضی وی شامل ۱۸ کتاب و بیش از ۲۵۰ مقاله است. «"مقالات گردآوری شده لئونارد یوجین دیکسون"» به اندازه شش جلد کتاب بزرگ است. جبردان. دیکسون در ۱۹۰۱ میلادی نخستین کتاب خود تحت عنوان گروه های خطی با شر
ح مفصل نظریه میدان گالوا، که نسخه بازنگری شده و توسعه یافته تز دکترای وی بود، را منتشر کرد. تئوبنر در شهر لیپزیک آن را چاپ کرد، چون در آن زمان تئوبنر تنها ناشر علمی برجسته آمریکایی بود. دیکسون پیش از این کتاب خود ۴۳ مقاله پژوهشی را طی پنج سال گذشته نشر کرده بود؛ تمامی این مقالات به جز هفت مقاله در مورد گروه های خطی متناهی بود. پارشال در ۱۹۹۱ میلادی این کتاب دیکسون را به گونهٔ ذیل توصیف کرد: ضمیمه ای در کتاب وی فهرستی از گروه های غیرآبلی که در آن زمان گفته می شد مرتبه ای کم تر از ۱ میلیارد دارد را ارائه کرده است. وی ۵۳ از ۵۶ گروه که مرتبهٔ کوچکتر از ۱ میلیون داشتند را فهرست کرد. سه گروه باقی مانده در سال های ۱۹۶۰، ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ میلادی کشف شدند. دیکسون روی میدان های متنهای کار کرد و نظریه جبر شرکت پذیر که توسط جوزف ودربورن و کارتان شروع شده بود را گسترش داد. او مطالعه متغیرهای مدولار یک گروه را آغاز کرد. ودربورن در ۱۹۰۵ میلادی زمانی که بورسیه تحصیلی کارنگی در دانشگاه شیکاگو بود، مقاله ای به نشر رسانده و ادعا نمود که سه اثبات برای این نظریه که تمامی جبرهای تقسیمی متناهی دارای خاصیت جابه جایی هستند، ارایه نموده است
. اکنون این نظریه به نام نظریه ودربورن شناخته می شود. در تمامی این اثبات ها به طور زیرکانه از تأثیرات متقابل میان گروه جمعی یک جبر تقسیمی متناهی A و گروه ضربی formula_2 استفاده شده است. کارن پارشال اظهار داشت که اثبات اولی از این سه اثبات یک شکاف داشت که در آن زمان هیچ کس متوجه آن نشد. دیکسون نیز آن را اثبات کرد، اما چون باور برین بود که اثبات اولی ودربورن صحیح است، دیکسون نیز برتری اثبات ودربورن را تصدیق نمود. اما دیکسون همچنین اظهار داشت که ودربوردن تنها پس از این که اثبات دیکسون را دید، توانست اثبات دومی و سومی خود را بسازد. وی نتیجه گیری نمود که امتیاز اثبات اولی باید به دیکسون داده شود. جست جوی دیکسون برای پیدا کردن مثال نقض ودربورن باعث شد وی به تحقیق روی جبر غیر شرکت پذیر بپردازد، وی توانست طی یک سلسله مقالات تمامی جبرهای تقسیمی سه و چهار بعدی (غیر شرکت پذیر) ممکن روی یک میدان را پیدا کند.
ابوحرب یَمانی () یا آنگونه که یعقوبی نوشته، تَمیم لَخْمی ()، و "ملقب" به مُبرقع () (یعنی کسی که صورتش را می پوشاند)، رهبر شورش علیه خلافت عباسی در فلسطین در سال ۸۴۱/۴۲ میلادی بود. زندگی. به گفته جریر طبری، که کامل ترین گزارش وقایع را حفظ کرده است، شورش زمانی آغاز شد که یک سرباز می خواست در غیبت ابوحرب، به زور شمشیر وارد خانه او شود و به خانواده اش تعرض کند. زن یا خواهر ابوحرب از ورود سرباز امتناع کرد و سرباز با شلاق او را زد. هنگامی که ابوحرب بازگشت و آنچه را که رخ داده بود به او گفتند، شمشیر خود را برداشت و سرباز را کشت. این عمل او را یاغی گری برشمردند و ابوحرب به کوه های اردن گریخت. به گفته طبری، او "برای پنهان کردن صورت خود از حجاب (برقع") استفاده می کرد تا شناخته نشود و بدین ترتیب لقب «مبرقع» یافت. این شکل پوشاندن صورت توسط رهبران شورش های جهان اسلام سابقه داشته؛ کمااین که از اسود در زمان محمد گرفته، تا المقنع در دهه ۷۸۰ م و رهبر شورش زنج، علی بن محمد، در قرن نهم میلادی، صورت خود را به روی مردم می پوشاندند. المبرقع به فردی شناخته شده تبدیل شد و علیه بی عدالتی های خلافت عباسیان خطابه می کرد و به سرعت بسیار
ی از دهقانان به او پیوستند. طولی نکشید که او ادعا کرد که وارث خاندان بنی امیه است و به عنوان "«سفیانی»" معرفی شد؛ او مدعی بود که به عنوان یکی از اعضای طایفه سفیانیان و خانواده امویان، بایستی خلافت اموی را احیا کرده و شام، قلب سرزمین های امویان، را از دست عباسیان درآورد. در این قالب بود که شورش گسترش یافت و حتی در میان اشراف قبیله ای محلی طرفدارانی پیدا کرد. خلیفه معتصم لشکری به فرماندهی رجا بن ایوب حیدری علیه شورشیان گسیل کرد. تعداد نیروهای حیدری بسیار بیشتر بود و فرمانده عباسی عاقلانه تصمیم گرفت تا فصل برداشت صبر کند، زمانی که اکثر حامیان دهقان المبرقع در مزارع خود پراکنده می شدند. در این اثنا بود که بنا به روایت یعقوبی، ابن اثیر و ابن خلدون، معتصم درگذشت و خلیفه جدید واثق، حیدری را برای سرکوب شورش ابن بیهاس در اطراف دمشق روانه کرد. از سوی دیگر، طبری شورش و شکست آن را دقیقاً در دوران سلطنت معتصم، یعنی قبل از مرگ او در ۵ ژانویه ۸۴۲، روایت کرده و ابن بیهاس را به عنوان یکی از پیروان المبرقع برشمرده است؛ بنابراین رابطه دقیق بین این دو قیام از منابع نامشخص است. حیدری پس از غلبه بر ابن بیهاس به سمت جنوب برگشته و د
ر نزدیکی رمله با نیروهای المبرقع مقابله کرد. این نبرد یک پیروزی قاطع برای ارتش دولتی بود، به طوری که المبرقع اسیر شد و به پایتخت خلیفه، سامرا آورده شد، جایی که او را به زندان انداختند و دیگر خبری از آن نشد.
شیطان سفید یا اهریمن سپید (با عنوان کامل: شیطان سفید یا تراژدی پائولو جیوردانو اورسینی، دوک براچیانو. همراه با داستان زندگی و مرگ ویتوریا کورومبونا، روسپی مشهور ونیزی) یک تراژدی جاکوبی است که به قلم جان وبستر نویسندهٔ انگلیسی به تحریر درآمده است. این نمایشنامه نخستین نمایش مستقل وبستر است که بدون همکاری با نویسندهٔ دیگر نوشته شده است. دیگر نمایشنامهٔ مستقل او "دوشس ملفی" نام دارد. پیشینه. داستان نمایش نگاهی دارد به قتل که در ۲۲ دسامبر ۱۵۸۵ به انجام رسید. نسخهٔ وبستر تفاوت هایی با اصل داستان دارد. وبستر با انتخاب این داستان درواقع فساد دربار انگلستان پادشاه جیمز ششم و اول یا حتی ملکه الیزابت اول را در قالب دربار ایتالیا به تصویر می کشد. نمایشنامه تفاوت های میان واقعیت و آنچه مردم می نمایند را با واژگانی مانند سفید، پاک و غیره بیان می کنند. شخصیت ها. مونتیچلسو، کاردینال براچیانو، یا پائولو جیوردانو اورسینی، دوکِ براچیانو، شوهر ایزابلا ایزابلا، خواهر فرانچیسکو دِ مدیچی، همسر دوکِ براچیانو جیوانی، پسرشان فرانچیسکو دِ مدیچی، دوک فلورانس، برادر ایزابلا ویتوریا کورومبونا کرنلیا، مادر ویتوریا زانچه، یک عرب آفریقایی،
ندیمهٔ ویتوریا کامیلو، شوهر ویتوریا فلامینئو، برادر ویتوریا، منشی براچیانو مارسلو، برادر ویتوریا، ملازم فرانچیسکو دِ مدیچی کُنت لودُویکو طبیب خولیو رئیسهٔ دارالتأدیب فاحشه ها جادوگر ژاک، یک آفریقایی، قاصد جیوانی سفرا، درباریها، وکلا، پزشکان، افسران، زره داران و ملازمان خلاصه. ویتوریا کورومبونا که زنی متأهل است به تشویق برادرش که منشی دوکِ براچیانو () است، با او دیدار می کند. دوک (که او نیز زن و فرزند دارد) عاشق ویتوریا می شود و رابطهٔ عاشقانهٔ این دو آغاز می گردد. به اشارهٔ ویتوریا دوک مردانی را مزدور خود می کند که زنش (ایزابلا) و شوهر ویتوریا (کامیلو) را به قتل برسانند تا این دو بتوانند بدون مزاحمت با هم باشند. برادر ایزابلا پس از پی بردن به این موضوع که خواهرش به دست دوک براچیانو به قتل رسیده، گروهی از جنایتکاران را اجیر می کند (خود نیز در نقشه شرکت می کند) تا براچیانو، ویتوریا و برادر او را به قتل برسانند. اجرا. نمایش بارها و بارها روی صحنه رفته اما هیچ کدام از این اجراها هرگز ضبط نشده اند بنابراین از این نمایش فیلمی باقی نیست.
ابو عبدالله حسین بن حمدان جُنبلانی خصیبی ()، که عمدتاً به عنوان خصیبی شناخته شده (؟ – 969) () اهل روستایی به نام "جنبلا" بین کوفه و واسط در عراق بود، که مرکز قرمطیان بود. او عضو یک خانواده خوب و تحصیلکرده بوده و روابط نزدیکی با یازدهمین امام شیعیان امامیه، حسن عسکری، داشت. همچنین خصیبی با یکی از عالمان مهم علوی نصیری، که در حال حاضر در حال حاضر سوریه، جنوب ترکیه و شمال لبنان حضور دارند، نزدیک بود. الخصیبی مدتی به اتهام قرمطی بودن در بغداد زندانی بود. به گفته علویان، وی پس از استقرار در حلب، تحت حکومت سلسله شیعه حمدانی، حمایت و کمک حاکم آن، سیف الدوله، را در گسترش تعالیم خود جلب کرد. او بعداً کتاب "الهدایة الکبری را" به حامی خود تقدیم کرد. او در حلب درگذشت و بر مزارش که به زیارتگاه مقدس تبدیل شد، نام شیخ یبرق نوشته شده است. او چندین باور منحصر به فرد را آموزش و تبلیغ کرد. یکی از این باورها این بود که عیسی، هر یک از پیامبران از آدم تا محمد، و همچنین شخصیت های دیگری مانند سقراط، افلاطون، برخی از بوده اند. به همین ترتیب، دیگر شخصیت های تاریخی تجسم علی و سلمان فارسی شمرده شدند. او و آثارش مورد ستایش عالم بانفوذ شی
عه ایرانی محمد باقر مجلسی قرار گرفته. مواجهه با دکترین نصیری. اولین آشنایی خصیبی با تعالیم ابن نصیر، از طریق عبدالله الجنان بود که شاگرد محمد بن جنداب بود که خود او نیز شاگرد نصیر بود. خصیبی که از طریق الجنان وارد این دکترین شد، اکنون «پسر روحانی» یا مرید الجنان به حساب می رفت. اما با مرگ الجنان، خصیبی ابزاری برای ادامه تمرین و مطالعه این دکترین نداشت. این دوره خشکی بعداً با برخورد او با علی بن احمد که ادعا می کرد شاگرد مستقیم نصیر است، پایان یافت. به این ترتیب، خصیبی هم از الجنان و هم از علی بن احمد نقل می کرد و بدین ترتیب به انتقال عقاید نصیری ادامه داد. خصیبی لزوماً معتقد نبود که نماینده یک گروه شورشی و منشعب از شیعیان است، بلکه معتقد بود که او دارای دکترین واقعی شیعیان است. خصیبی، مؤسس فرقه علوی در دوران حکومت خود، از حمایت سیف الدوله بهره مند شد. خصیبی حلب را به مرکز ثابت فرقه جدید خود تبدیل کرد و با تعالیم خود مبلغانی را از آنجا تا ایران و مصر فرستاد. اثر اصلی کلامی او، کتاب "الهدایة الکبری"، به حامی او، فرمانروای حمدانیان، تقدیم شد. سیف الدوله ترویج فعال تشیع را شروع کرده بود که به موجب آن، در قرن ۱۲ م
یلادی، سوریه میزبان یک جمعیت شیعه بزرگ شد.
آژانس اطلاعات مرکزی، به ویژه پس از کودتای ۱۹۶۹ لیبی، فعالیت های نظارتی متعددی را در لیبی انجام داده است. این فعالیت های نظارتی تمرکز ویژه ای بر منافع نفتی آمریکا در منطقه داشت، اما به سرعت بر حکومت معمر قذافی و خصومت او با ایالات متحده متمرکز شد. در طول جنگ داخلی اول لیبی، تمرکز سیا به شورشیان لیبی معطوف شد که در نهایت قذافی را سرنگون کردند. ۱۹۶۹. باتمرکز بر شش ماه آینده پس از کودتا که سلطنت را سرنگون کرد،نتیجه گیری ها چنین تخمین زدند:تحولات محتمل در سیاست لیبی، با توجه به موضوعاتی که بر منافع ایالات متحده تأثیر می گذارد. کاپیتان ها و ستوان های جوانی که ۴ماه پیش کنترل لیبی را به دست گرفتند، خواستار حذف تأسیسات نظامی خارجی از لیبی شدند. تخلیه پایگاه ها به نحوی که برای لیبیایی ها رضایت بخش باشد، تضمین کننده روابط خوب بین لیبی و آمریکا نیست، اما هر نتیجه دیگری به طور جدی به منافع ایالات متحده لطمه خواهد زد. اعضای شورای فرماندهی انقلاب (شورای فرماندهی انقلاب) نیز به وضوح مصمم هستند که با خط عربی ستیزه جو نسبت به اسرائیل همذات پنداری کنند. در این دو خواسته، آنها منعکس کننده خلق و خوی حاکم در خود لیبی هستند و هر رژ
یم جانشین احتمالاً سیاست های مشابهی را دنبال خواهد کرد. فراتر از این، ما اطلاعات کمی در مورد سیاست های شورای فرماندهی انقلاب داریم و به نظر می رسد منابع بالقوه اختلاف در این گروه وجود دارد. این کشور که از تسلط خود بر قدرت مطمئن نیست و اهداف سیاست داخلی مشخصی ندارد، تمایل دارد به دنبال مشاوره به دیگر کشورهای عربی باشد، به ویژه مصر، که رهبران شورای فرماندهی انقلاب در حال توسعه روابط نزدیک با آن هستند. عملیات نفتی در لیبی تراز پرداخت های ایالات متحده را بیش از ۸۰۰میلیون دلار در سال ۱۹۶۸ خالص کردشورای فرماندهی انقلاب به شدت و با موفقیت برای افزایش درآمد خود از نفت فشار خواهد آورد. ملی شدن تولید نفت محتمل بنظر نمی رسد، اما نمی توان آن را به طور کامل رد کرد، لیبی دربرخورد با شرکت های نفتی دارای کارت های بالایی است. شورای فرماندهی انقلاب احتمالاً از لحاظ مالی حتی بیشتر از سلطنت به آرمان عرب کمک خواهد کرد. همچنین ممکن است تعدادی از نیروها را در مصر و شاید اردن مستقر کند. اگر مصر بخواهد، شورای فرماندهی انقلاب احتمالاً موافقت می کند که فرودگاه های لیبی را در اختیار هواپیماهای مصری قرار دهد. در درازمدت، این امکان وجود د