Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ری خارطوم شد که در طول محاصره خارطوم در سال ۱۸۸۵ توسط مهدیست ها تصرف شده بود. او پس از آنکه خارطوم تحت کنترل انگلیسی-مصری قرار گرفت، به عنوان فرماندار نظامی خارطوم منصوب شد. در سال ۱۸۹۹، کیچنر به ستاد سر ردورز بولر در آفریقای جنوبی منصوب شد و در تلاش هایی برای نجات لیدی اسمیت در طول جنگ دوم بوئر شرکت کرد. انتظار می رفت که به او پست مهمی در آفریقای جنوبی داده شود، اما برادرش از این کار صرف نظر کرد زیرا لرد کیچنر (فرمانده کل نیروهای آفریقای جنوبی) نمی خواست به پارتی بازی متهم شود. در اواخر جنگ، او فرماندهی نیروها را در غرب ترانسوال بر عهده داشت و پس از اعلام صلح در ۳۱ مه ۱۹۰۲، بر تسلیم سلاح ها در آن منطقه نظارت داشت. او در اواخر ژوئن ۱۹۰۲ با کشتی اس اس دونوگن کسل کیپ تاون را ترک کرد و ماه بعد به ساوت همپتون رسید. به خاطر خدمتش در آفریقای جنوبی، مدال ملکه آفریقای جنوبی با پنج نشان و مدال پادشاه آفریقای جنوبی با دو نشان به او اعطا شد و در فهرست افتخارات اکتبر ۱۹۰۲ آفریقای جنوبی، نشان افتخار حمام به او اعطا شد. در اواخر سال ۱۹۰۲ به هند بریتانیا اعزام شد، جایی که در ۱۴ نوامبر ۱۹۰۲ فرماندهی لشکر لاهور (ناحیه مکن میر
) را بر عهده گرفت. او در اکتبر ۱۹۰۶ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. او از ۳۱ اکتبر ۱۹۰۸ به عنوان فرماندار و فرمانده کل ارتش برمودا، یک مستعمره استراتژیک با دژهای امپراتوری (که اکنون به عنوان قلمرو فرادریایی بریتانیا شناخته می شود) در اقیانوس اطلس شمالی با پادگانی به طور نامتناسبی بزرگ، منصوب شد و تا زمان مرگش در همیلتون پس از عوارض ناشی از عمل جراحی آپاندیسیت، در این سمت خدمت کرد. او در کمپ پراسپکت به خاک سپرده شد.
ترنس کیز (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنای مقدس (سنت آنا) شده است.
آلفرد هنری کیوگ (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر بزرگ) شده است.
داگلاس کندرو (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
رابرت کیکویچ (؛ ۱۷ ژوئن ۱۸۵۴ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
الگاتو () شرکت الکترونیک آلمانی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد. الگاتو یک برند محصولات فناوری مصرفی است. این برند توسط الگاتو سیستمز تولید و طراحی شده است که در سال ۲۰۱۰ توسط مارکوس فست و استوارت اسمیت تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در مونیخ آلمان بود، تا سال ۲۰۱۸ که این برند به کراس ایر فروخته شد.
فریم ورک کامپیوتر () شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۲۰۲۰ تأسیس شد. این شرکت یک تولیدکننده لپ تاپ آمریکایی است. این شرکت خود را به عنوان طرفدار جنبش حق تعمیر معرفی می کند و لپ تاپ های آنها به گونه ای طراحی شده اند که به راحتی قابل جدا شدن باشند و قطعات آنها قابل تعویض باشد.
اس ام اس آدیو () شرکت الکترونیک آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
سیستم۷۶ () شرکت سخت افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
دروازه شاه عبدالعظیم نام یکی از دروازه های قدیمی شهر تهران می باشد. دروازه شاه عبدالعظیم، یا دروازه اصفهان جزو دروازه های حصار ناصری واقع در حصار جنوبی تهران در میدان شوش امروزی، ابتدای جاده شهر ری قرار داشت. این دروازه در مسیر ارتباط تهران با حرم شاه عبدالعظیم و شهرهای قم و اصفهان قرار داشت. دروازه شاه عبدالعظیم قدیم یا عتیق شاه تهماسبی در خیابان مولوی و ابتدای بازار حضرتی قرار داشت. این دروازه در دیوار باروی جنوبی شهر بود.
آلن جوزف بواس (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر ارتش استرالیا بود که در جنگ جهانی اول خدمت کرد و در طول جنگ جهانی دوم ژنرال بود.
دیوید ولنتاین جاردین بلیک (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) شده است. او از فرماندهان ارشد ارتش استرالیا بود که در هر دو جنگ جهانی خدمت کرد.
آلفرد جوزف بسل-براون (؛ ۳ سپتامبر ۱۸۷۷ – ) فرد نظامی اهل نیوزیلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) شده است. او افسر ارتش استرالیا و سرتیپ موقت در جنگ جهانی اول بود. او در سال ۱۹۴۲ با درجه سرتیپ بازنشسته شد.
لزلی الیس بیویس (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر ارتش استرالیا بود که در جنگ جهانی اول خدمت کرد و در طول جنگ جهانی دوم ژنرال بود. او بعدها به عنوان کمیسر عالی استرالیا در پاکستان خدمت کرد.
سیمون لوئیز ویلکی (؛ زادهٔ ) یک افسر بازنشسته ارتش استرالیا است که در سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ معاون فرمانده ملی استرالیا در جنگ افغانستان بود. او در طول افزایش نیروهای نظامی در جنگ عراق در سال ۲۰۰۷، دستیار رئیس ستاد ژنرال دیوید پترائوس بود و اولین افسر فرمانده زن کالج نظامی سلطنتی، دانترون و فرمانده مرکز آموزش استخدام ارتش در کاپوکا بود. در مارس ۲۰۱۳، وزیر دفاع، استیون اسمیت، از ارتقای او به سرلشکر برای تصدی فرماندهی کالج دفاع استرالیا در ژوئیه ۲۰۱۳ خبر داد.
هارولد ادوارد الیوت (; – ) در طول جنگ جهانی اول، افسر ارشد ارتش استرالیا بود. پس از جنگ، او به عنوان سناتور ویکتوریا در پارلمان استرالیا خدمت کرد. الیوت در سال ۱۸۹۸ به عنوان مقیم کالج اورموند وارد دانشگاه ملبورن شد تا حقوق بخواند، اما در سال ۱۹۰۰ آنجا را ترک کرد تا در جنگ آفریقای جنوبی به بوشمن های امپراتوری خدمت کند. به او مدال رفتار ممتاز اعطا شد و به او مأموریتی در ارتش بریتانیا داده شد، اما ترجیح داد به عنوان یک افسر فرعی وابسته در بوشمن های امپراتوری ویکتوریا بماند. او در سال ۱۹۰۱ به استرالیا بازگشت، اما برای خدمت در پیشاهنگان مرزی، که در مناطق دورافتاده و نامساعد گشت زنی می کردند، به آفریقای جنوبی بازگشت. در دسامبر ۱۹۰۱، او در دفع نیروی بوئر که از نظر عددی برتر بود، خود را متمایز کرد و یک تلگراف تبریک از ژنرال لرد کیچنر دریافت کرد. پس از بازگشت به استرالیا، مدرک حقوق خود را دریافت کرد و وکیل شد. او در سال ۱۹۰۴ به عنوان ستوان دوم در نیروی شبه نظامی منصوب شد و در سال ۱۹۰۵ به درجه ستوان، در سال ۱۹۰۹ به درجه سروانی، در سال ۱۹۱۱ به درجه سرگردی و در سال ۱۹۱۳ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و فرماندهی گردان ۵۸ (تفنگ
داران اسندون) را بر عهده گرفت. پس از آغاز جنگ جهانی اول، الیوت به نیروی امپراتوری استرالیا پیوست و گردان ۷ پیاده را تشکیل و فرماندهی کرد که در پیاده شدن در آنزاک در ۲۵ آوریل ۱۹۱۵ و نبرد لون پاین در ماه اوت رهبری آن را بر عهده داشت. در مارس ۱۹۱۶، او فرمانده تیپ ۱۵ پیاده تازه تأسیس شد که آن را در نبرد فاجعه بار فروملز در ژوئیه ۱۹۱۶ رهبری کرد. در مارس ۱۹۱۷، عقب نشینی آلمان به خط هیندنبورگ به الیوت فرصتی نادر داد تا تیزبینی تاکتیکی خود را در یک فرماندهی مستقل به نمایش بگذارد، زیرا تیپ پانزدهم به عنوان گارد پیشرو ارتش پنجم بریتانیا عمل می کرد. این تیپ در نبرد دوم بولکورت در ماه مه ۱۹۱۷ و نبرد پولیگون وود در پایان سپتامبر ۱۹۱۷ جنگید، زمانی که رهبری الیوت شکستی نزدیک را به پیروزی تبدیل کرد. در نبرد دوم ویلرز-برتوننو در آوریل ۱۹۱۸، او پیروزی مشهور دیگری به دست آورد. الیوت در انتخابات فدرال ۱۹۱۹ به عنوان کاندیدای حزب ملی گرای استرالیا برای سنا پیروز شد و در انتخابات ۱۹۲۵ دوباره انتخاب شد. مشارکت او در امور سربازان بازگشته از جنگ منجر به بازنویسی اساسنامه اتحادیه سلطنتی ملوانان و سربازان بازگشته از جنگ استرالیا شد و او
نقش مهمی در اعتصاب پلیس ویکتوریا ایفا کرد و در کنار سپهبد سر جان موناش از اعضای ای آی اف خواست تا به تالار شهر ملبورن بیایند و به عنوان پلیس ویژه ثبت نام کنند. در سال ۱۹۲۶، او دوباره به فرماندهی تیپ ۱۵ منصوب شد و سال بعد سرانجام به درجه سرلشکری ارتقا یافت و فرمانده لشکر سوم شد. او که از اختلال استرس پس از سانحه مزمن رنج می برد، در مارس ۱۹۳۱ خودکشی کرد.
آلیستر مرداک (؛ ۹ دسامبر ۱۹۱۲ – ) مارشال هوایی نیروی هوایی سلطنتی استرالیا بود . مرداک از فرماندهان ارشد نیروی هوایی سلطنتی استرالیا بود. او از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ به عنوان رئیس ستاد هوایی خدمت کرد. مرداک که در سال ۱۹۳۰ به نیروی هوایی پیوست، به عنوان خلبان هواپیمای دریایی آموزش دید و در سال ۱۹۳۵ در یک مأموریت نجات کاوشگران گمشده در قطب جنوب شرکت کرد. در طول جنگ جهانی دوم، او فرماندهی اسکادران شماره ۲۲۱ نیروی هوایی سلطنتی را در اروپا و خاورمیانه بر عهده داشت و بعداً در سمت های ارشد ستاد تشکیلات نیروی هوایی سلطنتی در جنوب غربی اقیانوس آرام مشغول به کار شد. سمت های او پس از جنگ شامل فرمانده کالج نیروی هوایی سلطنتی از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳، فرماندهی آموزش فرماندهی افسران هوایی از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵، معاون رئیس ستاد هوایی از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۵۹ و فرماندهی عملیاتی نیروی هوایی استرالیا از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ بود. مرداک به عنوان فرمانده آموزش نیروی هوایی استرالیا در سال ۱۹۵۴، برنامه ای را برای تعیین خرید هواپیما برای نیروی هوایی سلطنتی استرالیا رهبری کرد؛ توصیه های او شامل هواپیمای ترابری سی-۱۳۰ هرکولس بود که یکی از مهمترین خریدها د
ر تاریخ نیروی هوایی محسوب می شود. دوره او به عنوان فرمانده نیروی هوایی سلطنتی با افزایش تعهد به جنگ ویتنام همزمان شد و او بر سر استفاده از هلیکوپترها در نبرد با فرماندهان ارتش استرالیا دچار اختلاف شد. او همچنین در ارزیابی آمادگی هواپیمای اف-۱۱۱سی جنرال داینامیکس برای خدمت در نیروی هوایی سلطنتی استرالیا نقش داشت. مرداک که در سال ۱۹۶۰ به عنوان همراه نشان حمام و در سال ۱۹۶۶ به عنوان فرمانده شوالیه نشان امپراتوری بریتانیا منصوب شد، چهارمین نفر از یک سری از افسران نیروی هوایی سلطنتی بود که در کالج نظامی سلطنتی دانترون دانشجو بودند. او در دسامبر ۱۹۶۹ از نیروی هوایی بازنشسته شد و در سال ۱۹۸۴ درگذشت.
جفری گای گری (; – ) یک مورخ نظامی استرالیایی بود. او دو جلد از کتاب «تاریخ رسمی دخالت استرالیا در درگیری های جنوب شرقی آسیا ۱۹۴۸-۱۹۷۵» و چندین اثر برجسته دیگر در مورد تاریخ نظامی استرالیا نوشت. او اولین غیرآمریکایی بود که رئیس انجمن تاریخ نظامی شد، اما شاید بیشتر به عنوان نویسنده کتاب «تاریخ نظامی استرالیا» (چاپ اول ۱۹۹۰) شناخته شود.
سیدنی روول (؛ ۱۵ دسامبر ۱۸۹۴ – ) نظامی استرالیایی بود که از ۱۷ آوریل ۱۹۵۰ تا ۱۵ دسامبر ۱۹۵۴ به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد. او به عنوان معاون رئیس ستاد کل از ۸ ژانویه ۱۹۴۶ تا ۱۶ آوریل ۱۹۵۰، نقش کلیدی در سازماندهی مجدد ارتش پس از جنگ جهانی دوم و در اعتصاب زغال سنگ استرالیا در سال ۱۹۴۹ ایفا کرد. با این حال، او بیشتر به عنوان فرماندهی شناخته می شود که در نبرد کوکودا ترک خدمت کرد. روول به عنوان یک افسر جوان، در گالیپولی خدمت کرد اما در ژانویه ۱۹۱۶ به دلیل تب حصبه از خدمت معاف و به استرالیا بازگردانده شد. پایان جنگ، روول را در مقایسه با هم عصرانش که سوابق جنگی برجسته تری داشتند، در رتبه پایین تری قرار داد، اما او توانست در دوره پس از جنگ به سطح او برسد. روول پنج سال را در ارتش بریتانیا یا در کالج های ستاد بریتانیا گذراند و ارتباطات ارزشمندی با همتایان بریتانیایی خود برقرار کرد. در سال ۱۹۳۹ او به عنوان رئیس ستاد لشکر ششم و بعداً سپاه اول منصوب شد و در این سمت در نبرد یونان و لشکرکشی سوریه و لبنان خدمت کرد. در سال ۱۹۴۲ فرماندهی سپاه اول را در لشکرکشی کوکودا بر عهده داشت اما اخراج شد. ارتقای بعدی او به ریاست ستاد کل
نشان داد که شرایط برکناری او در سال ۱۹۴۲ واقعاً غیرعادی بوده است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; لذت یادگیری () فیلمی است ساخته ژان لوک گدار که در سال ۱۹۶۹ به نمایش درآمد. فیلمبرداری پیش از رخدادهای مه ۶۸ شروع شد و اندکی بعد از آن به پایان رسید. داستان فیلم اقتباسی آزاد است از رمان "امیل"، رساله ژان ژاک روسو در مورد آموزش و عنوان آن اشاره ای به "حکمت شادان" نیچه دارد. "لذت یادگیری" را می توان دنباله فیلم "چینی" گدار دانست. با این که فیلم را رادیو و تلویزیون فرانسه تهیه کرده بود اما پس از ساخته شدن حاضر به پخش آن نشد. بعدتر در سینما اکران شد، اما دولت فرانسه هم فیلم را توقیف کرد. این فیلم در نوزدهمین جشنواره بین المللی فیلم برلین نمایش داده شد. طرح. پاتریشیا و امیل شبی در ناکجاآباد با هم آشنا می شوند. در حین مطالعه، گوش دادن به رادیو و بحث و گفتگو، به باورهای مشترکی می رسند.
ویلیام اسکارلت، سومین بارون ابینگر (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او کاپیتان هنگ گارد تفنگداران اسکاتلندی ارتش بریتانیا شد. او در جنگ کریمه بین سال های ۱۸۵۴ تا ۱۸۵۵ در نبردهای آلما، بالاکلاوا و اینکرمن خدمت کرد. اسکارلت در سال ۱۸۶۱ جانشین پدرش رابرت اسکارلت، بارون دوم ابینگر، شد. او در طول جنگ داخلی آمریکا از ایالات متحده بازدید کرد. او در سال ۱۸۶۸ به درجه سرگردی ارتقا یافت و در فواصل شش، سه و پنج سال، رتبه هایش ارتقا یافت. در مراسم بزرگداشت تولد ۱۸۷۷، لرد ابینگر به عنوان همراه به نشان حمام منصوب شد.
آرتور وین (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا از اشراف انگلیسی-ایرلندی بود که به عنوان وزیر نظامی خدمت می کرد.
هنری ویندهام (; – ) ژنرال نیروی زمینی بریتانیا و سیاستمدار حزب محافظه کار بود. او از سال ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۷ نماینده مجلس از کوکرموث و از سال ۱۸۵۷ تا زمان مرگش در سال ۱۸۶۰ نماینده مجلس وست کامبرلند بود. ویندام پسر دوم جورج ویندام، سومین ارل اگرمونت (۱۷۵۱-۱۸۳۷) و معشوقه اش الیزابت ایلیو (متوفی ۱۸۲۲)، از خانه پتوورث، نزدیک چیچستر، ساسکس غربی، و از نوادگان جان ویندام بود که نقش مهمی در ایجاد سازمان دفاعی در غرب کشور در برابر تهدید تهاجم اسپانیا ایفا کرد. به عنوان یک افسر جوان، هنری ویندام که در آن زمان کاپیتان (افسران گارد دارای رتبه «دوگانه» بودند، بنابراین یک کاپیتان همچنین یک سرهنگ دوم بود) بود، در سال ۱۸۱۵ در نبرد واترلو جنگید و در آنجا به شدت مجروح شد. او در بسته شدن معروف دروازه های هوگومونت شرکت کرده بود و گفته می شود که از این حادثه چنان آشفته شده بود که دیگر هرگز دری را نمی بست و ترجیح می داد در اتاقی در کوران هوا بنشیند. در طول نبرد، جان او توسط سرجوخه جیمز گراهام، سربازی که پس از بسته شدن دروازه شمالی، بار را به خانه اش منتقل کرد، نجات یافت. تصاویری از نبردهای ویتوریا و واترلو به سفارش پدر ویندهام از جورج جو
نز، کشیده شده بودند. این تصاویر در اتاق زیبایی خانه پتوورث آویزان بودند، اما به راه پله بلوط منتقل شده اند.
جورج نویل وود (؛ ۴ مه ۱۸۹۸ – ۱۹۸۲) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی اول و دوم جنگید و فرماندهی لشکر ۲۵ پیاده هند را در طول لشکرکشی به برمه بر عهده داشت.
توماس نیدهام فرنیوال ویلسون (؛ ۱۸۹۶ – ۱۵ مه ۱۹۶۱) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی و نشان حمام شده است.
فرانکفورتِر (به آلمانی به معنای سوسیس فرانکفورت) یک سوسیس نازک پخته شده از گوشت خوک خالص در یک پوشش روده گوسفند است. مزه آن با روش دودی کردن در دمای پایین به دست می آید. برای مصرف، گاهی اوقات فرانکفورتِر پخته نمی شود. آنها فقط حدود هشت دقیقه در آب داغ گرم می شوند تا از ترکیدن پوست جلوگیری شود. هر از گاهی روی کوره پروپان یا زغال چوب پخته می شوند. آنها به طور سنتی با نان، خردل، ترب کوهی یا سالاد سیب زمینی سرو می شوند. تاریخچه. سوسیس گوشت به عنوان یک تخصص فرانکفورت قبلاً در منابع قرون وسطایی ذکر شده است که اغلب در مراسم تاج گذاری امپراتوری در رومربرگ سرو می شد. "فرانکفورتر" دودی از حدود سال ۱۸۶۰ از موقعیت جغرافیایی در آلمان محافظت کرده است. از سال ۱۹۲۹، این نشانه فقط برای سوسیس هایی که در منطقه فرانکفورت تولید می شوند، عمدتاً در نوی-ایزنبورگ و درای آیش مجاز است. در اصل، فرانکفورترها بدون نمک پخت نیتریت ساخته می شدند. بعد از روش های خاص کهنه کردن و دود کردن، سوسیس ها را که حالا به رنگ طلایی درآمده اند، داخل جعبه های چوبی با کاغذ روغنی کوچک بین لایه ها قرار می دهند؛ بنابراین، سوسیس های سنتی سطح مقطع مربعی دارند، ا
ما در مواردی که سوسیس گرد است، چند استثنا وجود دارد. کشورهای دیگر. در خارج از آلمان، "frankfurter" یک نام رایج برای سوسیس های آب پز است، مانند سوسیس هات داگ آمریکای شمالی، که در آلمان به آنها "Wiener Würstchen" (سوسیس وین) می گویند. در اتریش، سوسیس های وین را "Frankfurter Würstl می نامند،" زیرا ظاهراً توسط یوهان گئورگ لاهنر (۱۷۷۲–۱۸۴۵)، قصابی آموزش دیده در فرانکفورت، که در سال ۱۸۰۵ شروع به تولید سوسیس از مخلوط گوشت خوک و گاو کرد، به وین آورده شد.
کیتون ئی ایکس۸۰ یک خودروی مینی ون است که توسط حودردسازی کیتون تولید می شود. بررسی اجمالی. ئی ایکس۸۰ با یک موتور ۱٫۵ لیتری چهارسیلندر بنزینی با ۱۱۶ اسب بخار قدرت تولید می شود که به یک جعبه دنده پنج سرعته دستی متصل می شود.
جامعه شناسی دین کتابی است که توسط ماکس وبر (۲۱ آوریل ۱۸۶۴–۱۴ ژوئن ۱۹۲۰) اقتصاددان و جامعه شناس آلمانی نوشته شده است. نسخه اصلی آن به زبان آلمانی بود. ماکس وبر تأثیر کنش و انفعال مذهبی را مورد مطالعه قرار داد. او دین را صرفاً با طبقه بندی ادیان مختلف می بیند تا معنای ذهنی دین را به طور کامل برای فرد درک کند: ("تفهم"). وبر با نگاه دقیق به دین به معنای علمی و عینی آن توجه می نمود و سعی می کرد قضاوت های ارزشی را نادیده بگیرد و دین را به عنوان آن دسته از پاسخ های انسانی درک کند که به مسایل اجتناب ناپذیر هستی مانند تولد، مرگ، بیماری، پیری، بی عدالتی، تراژدی و رنج معنا می بخشد. وبر در کتاب "جامعه شناسی دین" استدلال می کند اگر مردم اهداف خود را دنبال کنند، دین آن را تسهیل می کند. او نشان می دهد چگونه باورهای مذهبی اولیه از کار افراد ماهر و کاریزماتیک ناشی می شود و چگونه اعمال آنها در نهایت به یک دین سیستماتیک و مبتنی بر کلیسا تبدیل می گردد - به عبارت دیگر چگونه دین با اقتدار کاریزماتیک شروع و به اقتدار سنتی تبدیل می شود زیرا دین افراد را قادر می سازد تا علایق خود را دنبال کنند. وبر باورمند بود مذهب سبب گسترش نظام سرم
ایه داری مدرن شد. او این موضوع را در کتاب «اخلاق پروتستان و روح سرمایه داری» نوشته و نشان می دهد چگونه باورهای دینی جهت نیروهای اقتصادی و فناوری را تعیین می کنند. ماکس وبر دیدگاهی عینی و دور از سنت های جامعه شناختی نهاد دین دارد. بر خلاف مؤمنانی که سفر ایمانی باعث می شود دین خود را از درون بررسی کنند، او بیرون ایستاده است و به درون نگاه می کند. این دیدگاه منفصل و عینی از دین، مظهر عملکرد عینی و مدرنیستی دیدگاه جامعه شناختی دین امروزی است.
سوسیس وین ( ; آلمانی وین / اتریشی: "Frankfurter Würstel" یا "Würstl" ; آلمانی سوئیسی: "Wienerli" ; Swabian: "Wienerle" یا "Saitenwurst") یک سوسیس پخته نازک است که به طور سنتی از گوشت خوک و گوشت گاو در یک روده گوسفند درست می شود و سپس با دمای پایین دودی می شود. کلمه "وینر" آلمانی به معنای "وینی" است. در اتریش، اصطلاح "Wiener" برای این ماده غذایی غیرمعمول است، که در عوض معمولاً سوسیس فرانکفورتر نامیده می شود. مواد تشکیل دهنده، آماده سازی، اندازه و طعم می تواند به طور گسترده ای بر اساس سازنده و منطقه فروش متفاوت باشد. علاوه بر این، فرانکفورت ها و سایر سوسیس ها به راحتی با گوشت هایی با ارزش کمتر یا گونه های اعلام نشده تقلب می شوند. اروپا. در برخی از کشورهای اروپایی، سوسیس های وینر پخته شده و اغلب دودی که تازه از سوپرمارکت ها، اغذیه فروشی ها و قصابی ها خریداری می شوند، ممکن است با نامی (مانند آلمانی یا فرانسوی) نامیده شوند که در انگلیسی به عنوان «سوسیس وین» ترجمه می شود. به طور سنتی، آنها از ژامبون ادویه دار تهیه می شوند، اما در اروپای شرقی و جنوبی فرانکفورت های تهیه شده از مرغ یا بوقلمون رایج تر است. اینها همچنین
در مکانهایی با جمعیت قابل توجهی از مردم که به دلایل مذهبی گوشت خوک نمی خورند فروخته می شود. وینرهایی که به عنوان سوسیس وین در اروپا فروخته می شوند طعم و بافتی بسیار شبیه " هات داگ " یا "فرانکفورتر" آمریکای شمالی دارند، اما معمولاً طولانی تر و تا حدودی نازک تر هستند، با پوششی بسیار سبک و خوراکی. سوسیس اروپایی وین که به صورت گرم در یک نان بلند (کیپفل) همراه با چاشنی سرو می شود، اغلب به عنوان «هات داگ» نامیده می شود که نه به خود وینر، بلکه به کل ساندویچ اشاره دارد. آمریکای شمالی. پس از اینکه توسط مهاجران اروپایی به آمریکای شمالی آورده شد، «سوسیس وین» در حدود سال ۱۹۰۳ به معنای سوسیس دودی و کنسرو شده کوچکتر و بسیار کوتاهتر از سوسیس پیوندی بود. با این حال، آنها هیچ استانداردی از تأیید فدرال ندارند. سوسیس های وین آمریکای شمالی مشابه سوسیس های گوشت خوک درست می شوند، ریز آسیاب می شوند تا به قوام خمیر برسد و با نمک و ادویه های مختلف مانند میخک، گشنیز، جوز هندی، پودر سیر، پودر پیاز و ریز آسیاب شده، فلفل قرمز خشک مخلوط می شوند. سوسیس ها را در یک محفظه بلند پر می کنند، گاهی اوقات دودی می کنند، همیشه کاملاً پخته می شوند و
از دهه ۱۹۵۰، پوشش سوسیس ها برداشته می شد. سپس سوسیس ها را برای کنسرو کردن و پخت بیشتر به قطعات کوتاه برش می دهند. آنها به صورت ساده (در یک ژلاتین، شبیه به آسپیک) یا با طعم دهنده های مختلف مانند دود، خردل، فلفل قرمز یا سس باربیکیو در دسترس هستند. مصرف سوسیس وین در دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۰ به اوج خود رسید، اما از آن زمان کاهش یافته است.
مهرزمان فخار منفرد (زاده ۱۳۳۲ - درگذشته ۷ مرداد ۱۴۰۰) نگارگر ایرانی بود. زندگی. مهرزمان فخار منفرد متولد سال ۱۳۳۲ در شهر ری است. او دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در رشته نگارگری بود. فخارمنفرد نگارگری را نزد اساتیدی، چون سوسن آبادی، علی اشراقی و علی مطیع آموخته است. همچنین این استاد نگارگری رشته های تذهیب، گل و مرغ، هنر های لاکی، نقاشی روی چوب، نقاشی روی شیشه و پشت شیشه و آب رنگ پرداز را نزد استاد بیوک احمری فرا گرفت. او داور رشته نگارگری در دوره بیست و یکم جشنواره هنر های تجسمی جوانان و دوره یازدهم جشنواره هنر های تجسمی فجر بوده است. فخارمنفرد در سال های فعالیتش در حوزه گل و مرغ، موفق به کسب رتبه های مختلف هنری در این زمینه شده بود. او چندین نمایشگاه گروهی و انفرادی در داخل و خارج از کشور برگزار کرده بود که مورد ستایش منتقدان هنری قرار گرفت. جوایز و افتخارات. تندیس و لوح افتخار، برای “قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بس” لوح تقدیر جشنواره علمی فرهنگی هنری زنان نام آور دیپلم افتخار جشنواره فرهنگی هنری مهر ۱۳۸۰ لوح تقدیر دومین نمایشگاه پیشکسوتان هنرهای سنتی ۱۳۸۳ دریافت تندیس و لوح افتخار نم
ایشگاه دوسالانه نگارگری ۱۳۸۵؛ برگزیده رشته گل و مرغ نفر اول در رشته گل و مرغ نمایشگاه بین المللی قرآن نمایشگاه هنری بانوان قرآن پژوه ۱۳۸۵؛ برگزیده در رشته گل و مرغ. دریافت لوح تقدیر از سفارت اوستیای شمالی. دریافت لوح تقدیر از وزارت اوقاف کویت نمایشگاه بین المللی هنرهای اسلامی کویت ۱۳۸۸ تندیس و لوح افتخار در رشته گل و مرغ. دوسالانه نگارگری ایران ۱۳۸۸ لوح سپاس دوسالانه نگارگری لوح سپاس جشنواره هنرهای معاصر اسلامی طواف تا ولایت داوری. داور در رشته گل و مرغ نمایشگاه دوسالانه نگارگری داور در رشته گل و مرغ نمایشگاه بین المللی قرآن کریم ۱۳۸۹ داور جشنواره فرهنگی و هنری پروانه های امید ۱۳۹۳ داور جشنواره ملی هنرهای تجسمی جوانان ۱۳۹۳ داور نمایشگاه بین المللی قرآن کریم ۱۳۹۴ داور جشنواره ملی هنرهای تجسمی جوانان ۱۳۹۵ درگذشت. مهرزمان فخار منفرد هنرمند نگارگر به علت ابتلا به کرونا ۷ مرداد ۱۴۰۰ در ۶۸ سالگی درگذشت.
در اکتبر ۲۰۰۳ یک اختلاف زمینی بر سر مالکیت جزیره توزلا میان اوکراین و روسیه وجود داشت. مقامات روسی ادعا کردند که انتقال کریمه به اوکراین در سال ۱۹۵۴ فقط شامل بخش های قاره ای کریمه می شد، حتی اگر جزیره توزلا از سال ۱۹۴۱ به لحاظ اداری بخشی از کریمه بوده باشد. از زمان الحاق کریمه به فدراسیون روسیه در سال ۲۰۱۴، جزیره توزلا عملاً بخشی از روسیه است و پایه پل کریمه را تشکیل می دهد. پیشامدها. طرف روسی بدون مشورت اولیه با مقامات دولتی اوکراین شروع به ساخت سدی از شبه جزیره تامان به سمت جزیره برای بازیبای شبه جزیره فرسوده کرد. پس از اینکه ساخت سدی به طول ۳٫۸ کیلومتر دقیقاً در مرز روسیه و اوکراین معلق شد، فاصله بین سد و جزیره اکنون است. ساخت سد منجر به افزایش شدت جریان آب در تنگه و فرسودگی جزیره شد. برای جلوگیری از وخامت اوضاع، دولت اوکراین بودجه را برای افزایش ژرفای بستر تنگه تأمین کرد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳، سرویس مرزی اوکراین یدک کش روسی "تروژنیک" را که از مرز دولتی اوکراین عبور کرد و از جزیره عکس و فیلم گرفت را دستگیر کرد. پس از این رخداد، پروتکل مربوطه ایجاد شد و کشتی به مقامات مرزی روسیه تحویل داده شد. در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۳،
پارلمان اوکراین قطعنامه ای «برای از بین بردن تهدید علیه تمامیت ارضی اوکراین که در نتیجه ساخت سد توسط فدراسیون روسیه در تنگه کرچ ایجاد شده بود» را صادر کرد. یک کمیسیون ویژه موقت پارلمانی برای بررسی دقیق تر این پرونده ایجاد شد. در ۳۰ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳، مذاکراتی میان اوکراین و روسیه آغاز شد که منجر به تعلیق ساخت سد شد. به دلیل درگیری، در ۲ دسامبر ۲۰۰۳، یک ایستگاه گشت مرزی اوکراین در جزیره مستقر شد. در ۵ دسامبر ۲۰۰۳، کابینه اوکراین دستور شماره 735p را در رابطه با اقدامات فوری برای نجات جزیره صادر کرد. در ۴ ژوئیه ۲۰۰۴، کابینه اوکراین دستور شماره 429p را صادر کرد که ساخت سازه های تقویت کننده ساحل و انتقال جمعیت از مناطق سیل زده را پیش بینی می کرد. پیامدها. پس از درگیری در سال ۲۰۰۳، شورای عالی کریمه دستور ایجاد یک شهرک جدید در این جزیره را صادر کرد. با این حال، در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶، مدیریت شهری کرچ از ایجاد چنین شهرکی خودداری کرد، زیرا با ترکیب اداری - سرزمینی شهر در تضاد بود. فاصله تا سد ناتمام که از شبه جزیره تامان امتداد دارد حدود است که ژرفای آب در امتداد کم عمق پیشین بیش از نیست. اختلافات در مورد حق عبور با یک توا
فقنامه دوجانبه در سال ۲۰۰۳ در مورد همکاری در استفاده از دریای آزوف و تنگه کرچ، حل شد که باعث شد این آب ها از آب های داخلی هر دو کشور مشترک باشند، اما تنش های جدیدی پس از سال ۲۰۱۴ و الحاق کریمه به روسیه به وجود آمد.
۱۸۸۳ مینی سریال درام وسترن آمریکایی است که توسط تیلور شریدان خلق شده است. در این مجموعه بازیگرانی همچون تیم مک گرا، فیث هیل، سم الیوت، ایزابل می، لامونیکا گارت، مارک ریسمان، آدی ریک، اریک نلسن و جیمز لندری هبرت ایفای نقش کرده اند. از نظر زمانی، "۱۸۸۳" اولین پیش درآمد از چندین پیش درآمد سریال "یلواستون" (۲۰۱۸–۲۰۲۴) ساختهٔ شریدان است و چگونگی رسیدن خانواده داتن به مالکیت زمین هایی که بعدها به مزرعه یلوستون تبدیل شدند را شرح می دهد. پخش آن در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۱ از طریق پارامونت پلاس آغاز شد و در ۲۷ فوریه ۲۰۲۲ با ۱۰ قسمت به پایان رسید. پس از آن، مجموعهٔ "۱۹۲۳" (۲۰۲۲–۲۰۲۵) پخش شد و ایزابل می بار دیگر نقش راوی را ایفا کرد. داستان. این سریال به نسل خانواده داتن بعد از جنگ داخلی می پردازد که تنسی را ترک کرده، به فورت ورث سفر می کنند، به کاروانی می پیوندند و سفر دشوار خود را به سمت غرب به اورگن آغاز می کند (اگرچه خانواده داتن هیچ گاه در مسیر اصلی اورگن نبوده اند). آن ها سپس در مونتانا سکونت می گزینند تا زمینی را که بعدها به مزرعه یلوستون تبدیل می شود، تأسیس کنند. واکنش منتقدان. بر اساس وب سایت تجمیع نقدهای راتن تومیتوز، ا
ین سریال با ۲۷ نقد، امتیاز تأیید ۸۹٪ و میانگین امتیاز ۷٫۵ از ۱۰ را کسب کرده است. نظر اجماعی منتقدان این وب سایت چنین است: «"۱۸۸۳" گاهی بیش از حد حساب شده به نظر می رسد تا یک وسترن کاملاً خشن و اصیل باشد، اما بینندگان به خاطر بازی خیره کننده و تأثیرگذار سم الیوت، مشتاق همراهی با این سریال خواهند شد.» وب سایت متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس ۱۲ نقد، امتیاز ۶۹ از ۱۰۰ را به این سریال اختصاص داده که نشان دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. دنباله. شرکت پارامونت در مه ۲۰۲۲ اعلام کرد که قرار است از مجموعه "۱۸۸۳"، یک مجموعه اسپین آف با نام "۱۸۸۳: داستان بس ریوز" ساخته شود. بعداً تأیید شد که داستان این سریال دیگر در دنیای "یلوستون" اتفاق نمی افتد. این سریال با عنوان "Lawmen: Bass Reeves" در سال ۲۰۲۳ پخش شد.
امیرحسین غلامی (زادهٔ ۲۶ آذر ۱۳۷۶) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک بازی می کند.