Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
واکنش فوجیموتو–بلو یک واکنش شیمیایی است که طی آن کتون های حلقوی α-استخلاف شده α,β-غیر اشباع از انول لاکتون ها تولید می شوند. این واکنش به افتخار دو شیمیدان به نام های جرج آی. فوجیموتو و برنارد بلو نامگذاری شده است. در ابتدا یک واکنش گرینیارد صورت می پذیرد، و پس از آن یک جابجایی H، یک توتومری انول-کتون و یک واکنش افزایش آلدول رخ می دهد. آخرین مرحله یک واکنش حذفی (تراکم آلدول) با سازوکار E1"CB" است.
دانتوره (به لاتین: Danture) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
داسکارا (به لاتین: Daskara) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دائولاگالا (به لاتین: Daulagala) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
داواتاگاهامولاتنا (به لاتین: Dawatagahamulatenna) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ددونوپیتیا (به لاتین: Dedunupitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ماکسیمیلیان نیرن اشتاین (؛ ۱۸۷۷ – ۱۹۴۶) بیوشیمیدان اهل آلمان بود. واکنش نیرن اشتاین در شیمی آلی به افتخار وی نامگذاری شده است.
ماساهیرو یامادا ؛ زادهٔ ) جامعه شناس اهل ژاپن است.
انگل مجرد ، یک فرد مجرد است که بیش از ۲۰ یا اوایل ۳۰ سالگی با والدین خود زندگی می کند تا از زندگی راحت تری برخوردار شود. در فرهنگ ژاپنی، این اصطلاح به ویژه هنگام توصیف منفی زنان جوان مجرد استفاده می شود.
ندای هفت شهاب آسمان و یا به اختصار سِوِن اِسکایز، یک شرکت فیلمسازی مستقل است که در سال 1397 توسط بازیگر سرشناس شهاب حسینی تاسیس شد. این شرکت بر توزیع فیلم های کوتاه و تولید فیلم های مستقل و سریال تمرکز دارد و هدف آن حمایت از فیلمسازان نوظهور می باشد. این مجموعه تاکنون فعالیت های هنری خود را نه تنها در ایران، بلکه در قالب بین المللی نیز گسترش داده است. درباره. ندای هفت شهاب آسمان در سال ۲۰۱۸ تأسیس شد و در ایالات متحده و ایران فعالیت می کند. این شرکت در زمینه های مختلفی فعالیت داشته است، از جمله توزیع فیلم های کوتاه در جشنواره های بین المللی که توسط بخش توزیع خود، Seven Skies Distribution، مدیریت می شود. همچنین برنامه هایی را برای حمایت از فیلمسازان نوظهور و معرفی سینمای ایران از طریق گفتگوها و پخش آنلاین فیلم در کانال اختصاصی یوتیوب شرکت توسعه داده است. از سال ۲۰۲۲، این شرکت جشنواره ای با نام انگلیسی Seven Skies International Short Film Festival (SSISFF) را برگزار می کند که به نمایش فیلم های کوتاه و مستقل از سراسر جهان اختصاص دارد. علاوه بر فعالیت هایش در حوزه فیلم، ندای هفت شهاب آسمان به حوزه هایی مانند برندی
نگ، خدمات دیجیتال و گسترش حضور بین المللی هنرمندان و پروژه های خلاق از طریق بخش Seven Skies Studio نیز ورود کرده است.
غبار جنگ (به ) عدم قطعیت در آگاهی موقعیتی است که توسط شرکت کنندگان در عملیات نظامی تجربه می شود. این اصطلاح در تلاش است تا عدم اطمینان راجع به توانایی خود فرد، توانایی دشمن و قصد دشمن در طول درگیری، عملیات یا کارزار را به دست آورد. نیروهای نظامی سعی می کنند از طریق جمع آوری اطلاعات نظامی و سیستم های ردیابی نیروهای خودی، غبار جنگی را کاهش دهند. این اصطلاح معمولاً برای تعریف مکانیک های عدم قطعیت در بازی های جنگی نیز استفاده می شود. ریشه. کلمهٔ «غبار» ()، اما نه همین عبارت، با اشاره به «عدم اطمینان در جنگ» توسط کارل فون کلاوزویتس - تحلیلگر نظامی پروسی - در کتاب «در جنگ» (۱۸۳۲) که پس از مرگش منتشر شد، به دنیا معرفی شد. «جنگ قلمروی عدم اطمینان است. سه چهارم عواملی که اقدامات بر اساس آنها شکل می گیرد، در غبار عدم اطمینان شدید یا ضعیف قرار دارند. یک تصمیم گیری حساس و با بصیرت نیاز است؛ یک نخبهٔ ماهر برای بوییدن حقیقت.» - کارل فون کلاوزویتس اشاره شده است که فون کلاوزویتس دقیقاً از عبارت «غبار جنگ» استفاده نمی کند، و همچنین از استعاره های مشابهٔ متعددی مانند «گرگ و میش» و «مهتاب» برای توصیف «عدم وضوح» استفاده می کند.
اولین کاربرد شناخته شدهٔ دقیق عبارت موجود در متن، مربوط به سال ۱۸۹۶ در کتابی با عنوان "غبار جنگی "ست که توسط سر لونسدیل آگوستوس هیل نوشته شده است، جایی که به عنوان «وضعیت ناآگاهی که در آن فرماندهان اغلب خود را از نظر قدرت و موقعیت واقعی می یابند، نه تنها دشمنان، بلکه دوستانشان.» نظامی. غبار جنگ در همهٔ درگیری های نظامی یک واقعیت است. «دقت» و «اطمینان» اهدافی غیرقابل دستیابی هستند، اما دکترین نظامی مدرن نشان دهندهٔ تجارت و دقت و اطمینان برای سرعت و چابکی است. شبه نظامیان از فرماندهی و کنترل (C2) برای کاهش بخشی از غبار جنگ استفاده می کنند. این اصطلاح همچنین به تجربه سربازان در نبرد نیز اطلاق می شود: که معمولاً سردرگمی کامل در جهت یابی، مکان و چشم انداز در یک میدان جنگ است. افسران و سربازان از هم جدا می شوند، دستورها گیج کننده می شوند و به دلیل ارتباطات ضعیف ممکن است کاملاً اشتباه فهمیده شوند. صدا و دید از دیدگاه فرد محدود می شود و ممکن است به راحتی حل نشود. نتیجه همهٔ این ها یک عدم اطمینان مداوم و در واقع یک «غبار» ادراکی است. با بهبود فناوری اطلاعات، نظارت و شناسایی، غبار جنگ کاهش می یابد. در سال ۲۰۱۶، فرمانده
ستاد ارتش ایالات متحده، ژنرال مارک الکساندر میلی اظهار داشت: «در میدان نبرد آینده، اگر بیش از دو یا سه ساعت در یک مکان بمانید، مرده اید. با وجود هواپیماهای بدون سرنشین و سنسورهای دشمن که دائماً در جستجوی اهداف هستند، حتی برای چهار ساعت خواب بی وقفه نیز فرصتی وجود نخواهد داشت.»
فرانسیسکوس برناردوس ماریا د وال(؛ زادهٔ ) یک نخستی شناس و رفتارشناس جانوران هلندی-آمریکایی بود. او استاد رفتار نخستی ها در بخش روانشناسی دانشگاه اموری در آتلانتا، جورجیا، مدیر مرکز Living Links در مرکز تحقیقات نخستی های Yerkes دانشگاه اموری، و نویسنده کتاب های متعددی از جمله "سیاست شامپانزه" (۱۹۸۲) و "میمون درونی ما" (۲۰۰۵) بود. تحقیقات او بر رفتار اجتماعی نخستی ها، از جمله حل منازعه، همکاری، بیزاری از نابرابری و مدل های فرگشتی انبازی غذا متمرکز بود. او عضو آکادمی ملی علوم ایالات متحده و آکادمی سلطنتی علوم و هنرهای هلند بود. زندگی اولیه و تحصیلات. د وال در سرتوخن بوس در ۲۹ اکتبر ۱۹۴۸ در خانواده ای به نام جو و سیس د وال به دنیا آمد. او با پنج برادر در وال ویک بزرگ شد. او در دانشگاه رادبود نیمخن، دانشگاه خرونینگن و دانشگاه اوترخت در هلند تحصیل کرد. در سال ۱۹۷۷، د وال دکترای خود در زیست شناسی را از دانشگاه اوترخت پس از آموزش به عنوان جانورشناس و رفتارشناس جانوران تحت نظر پروفسور یان ون هوف، کارشناس برجسته در زمینه بیان چهره های احساسی در نخستی ها دریافت کرد. پایان نامه او با عنوان "تعاملات و روابط مهاجمی در میان
میمون های جاوه"، رفتارهای تهاجمی و تشکیل ائتلاف در ماکاک ها را بررسی می کرد. رفتارشناسی هلندی دیگر، نیکولاس تینبرگن، الهام بخش د وال بود. حرفه. در سال ۱۹۷۵، دو وال یک پروژه شش ساله را روی بزرگ ترین کلونی اسیر شامپانزه های جهان در باغ وحش آرنهم آغاز کرد. این پژوهش به انتشار مقالات علمی متعدد انجامید و در نهایت منجر به انتشار اولین کتاب او با عنوان "سیاست شامپانزه ها" در سال ۱۹۸۲ شد. این کتاب اولین توصیف رفتارهای نخستی سانان را به طور آشکار از منظر استراتژی های اجتماعی برنامه ریزی شده ارائه داد. دو وال اولین کسی بود که تفکرات ماکیاولی را وارد نخستی شناسی کرد و این منجر به برچسب "هوش ماکیاولیایی" شد که بعدها به آن مرتبط گردید. در اواسط دهه ۱۹۹۰ این کتاب در لیست مطالعه تازه واردان جمهوری خواه در مجلس نمایندگان قرار گرفت. در نوشته هایش، دو وال هیچ گاه از نسبت دادن احساسات و نیت ها به نخستی سانانش اجتناب نکرد و به این ترتیب کار او الهام بخش حوزه شناخت نخستی سانان شد. کارهای اولیه دو وال به فریب و حل منازعه در میان نخستی سانان توجه داشت که هر دو به زمینه های تحقیقاتی مهمی تبدیل شدند. در ابتدا، تحقیقات او بسیار بحث
برانگیز بود و برچسب "آشتی" که دو وال برای اتحاد دوباره پس از درگیری ها معرفی کرد، ابتدا زیر سؤال رفت، اما در نهایت برای رفتار حیوانات کاملاً پذیرفته شد. کارهای بعدی او بر روی همدلی در حیوانات غیرانسان و خاستگاه اخلاق متمرکز بود. پراستنادترین مقاله او، که با دانشجوی سابقش، استفانی پرستون، نوشته شده است، به خاستگاه تکاملی و عصب شناسی همدلی اختصاص دارد، نه فقط در نخستی سانان، بلکه در پستانداران به طور کلی. در دهه ۱۹۹۰، ویراستاران در برابر تمایل دو وال برای انتشار کارهایش درباره بونوبوها که شامل موضوعات بالقوه بحث برانگیز درباره روابط جنسی بونوبوها بود، مقاومت نشان دادند. با این حال، او مقاله ای در مجله "ساینتیفیک امریکن" در سال ۱۹۹۵ و کتاب "بونوبو: شامپانزه فراموش شده" را در سال ۱۹۹۷ منتشر کرد. دو وال بونوبوها را مشهور کرد و به آنها شهرت "عشق بورزید – نه جنگ" داد. هدف بزرگ تر دو وال فهمیدن عوامل انسجام دهنده جوامع نخستی سانان، نه صرفاً چگونگی ساختار رقابت در آنها، بود. با این حال، رقابت در کارهایش نادیده گرفته نشده است: تمرکز اصلی تحقیقات دو وال بر رفتار پرخاشگرانه و سلطه اجتماعی بود. در حالی که تحقیقات او بر رف
تار نخستی سانان غیرانسان (اغلب شامپانزه ها، بونوبوها، ماکاک ها و شنل پوشیان) متمرکز بود، کتاب های محبوبش دیدگاه جهانی به دو وال بخشیدند، زیرا بینش هایی که از رفتار میمون ها و نخستی سانان به دست آورده بود را به جوامع انسانی مرتبط ساخت. او و دانشجویانش همچنین بر روی فیل ها کار کردند که به طور فزاینده ای در نوشته هایش برجسته شدند. تحقیقات دو وال درباره ظرفیت ذاتی همدلی در میان نخستی سانان او را به این نتیجه رساند که کپی های بزرگ غیرانسان و انسان ها تنها انواع مختلفی از کپی ها هستند و تمایلات همدلانه و تعاونی میان این گونه ها پیوسته است. باور او در نقل قولی از کتاب "عصر همدلی" این گونه نشان داده شده است: "ما با این فرض شروع می کنیم که مرزهای مشخصی وجود دارد، مانند مرز بین انسان و کپی ها، یا بین کپی ها و میمون ها، اما در واقع با قلعه های شنی مواجه هستیم که با شسته شدن توسط دریای دانش، بسیاری از ساختار خود را از دست می دهند. آنها به تپه هایی تبدیل می شوند که هر چه بیشتر هموار می شوند، تا زمانی که به جایی برسیم که نظریه تکامل همیشه ما را هدایت می کند: یک ساحل با شیب ملایم." این دیدگاه کاملاً در تضاد با نظر برخی اقتص
اددانان و انسان شناسان است که تفاوت های میان انسان و سایر حیوانات را فرض می کنند. با این حال، تحقیقات اخیر در مورد گرایش های نوع دوستانه در میمون ها و کپی ها از موضع د وال حمایت می کند. برای نمونه، به تحقیقات فلیکس وارکنن، روان شناسی در مؤسسه انسان شناسی تکاملی ماکس پلانک در لایپزیگ، آلمان، مراجعه کنید. در سال ۲۰۱۱، د وال و همکارانش برای اولین بار گزارش دادند که شامپانزه هایی که گزینه آزاد بین کمک به خود یا کمک به خود همراه با یک شریک را دارند، گزینه دوم را ترجیح می دهند. در واقع، د وال این گرایش ها را محدود به انسان ها و کپی ها نمی داند، بلکه همدلی و هم دردی را ویژگی های جهانی پستانداران می داند، دیدگاهی که طی دهه گذشته با مطالعاتی روی جوندگان و سایر پستانداران، مانند سگ ها، حمایت شده است. او و دانشجویانش به طور گسترده روی همکاری و عدالت در حیوانات کار کرده اند. در سال ۲۰۱۱، د وال یک سخنرانی TED با عنوان "رفتار اخلاقی در حیوانات" ارائه داد. بخشی از این سخنرانی به نارضایتی از نابرابری در میان میمون های کاپوچین پرداخت، و یک ویدیوی استخراج شده از این سخنرانی به شدت محبوب شد. این ویدیو واکنش خشمگین یکی از میمون
ها را نشان می داد که یک خوراکی کمتر مطلوب نسبت به میمون دیگر دریافت کرده بود. جدیدترین کار در این زمینه اولین نشان داد که شامپانزه ها در صورت داشتن فرصت بازی بازی اولتیماتوم، مشابه کودکان و بزرگسالان انسانی عمل می کنند و نتیجه منصفانه را ترجیح می دهند. در سال ۱۹۸۱، د وال به ایالات متحده نقل مکان کرد و به عنوان عضو هیئت علمی در مرکز تحقیقات نخستی شناسی ملی ویسکانسین مشغول به کار شد، و در سال ۱۹۹۱ به دانشگاه اموری در آتلانتا، جورجیا پیوست. او استاد پروفسوری سی.اچ. کندلر در دپارتمان روان شناسی دانشگاه اموری و مدیر مرکز لینک های زنده در مرکز تحقیقات نخستی شناسی یرک در اموری بود. او در سال ۲۰۰۸ تابعیت آمریکایی را کسب کرد. در سال ۲۰۰۵، او اصطلاح نظریه لایه را ابداع کرد. کتاب او در سال ۲۰۱۳ با عنوان "بونوپو و بی خدا" رفتار انسان ها را از دیدگاه یک پریماتولوژیست بررسی می کند و به این مسأله می پردازد که در چه حد خدا و دین برای اخلاق انسانی ضروری هستند. نتیجه گیری اصلی این است که اخلاق از درون می آید و بخشی از طبیعت انسان است. نقش دین ثانویه است. د وال همچنین برای "Psychologie Magazine"، یک مجله ماهانه محبوب هلندی، ستو
ن می نوشت. از ۱ سپتامبر ۲۰۱۳، د وال به عنوان استاد برجسته ("universiteitshoogleraar") در دانشگاه اوترخت منصوب شد. این پست به صورت نیمه وقت بود در حالی که او همچنان در موقعیت خود در دانشگاه اموری در آتلانتا باقی ماند. در اکتبر ۲۰۱۶، د وال مهمان برنامه "زندگی علمی" در رادیو BBC چهار بود. در ژوئن ۲۰۱۸، د وال جایزه "NAT Award" را که توسط موزه علوم طبیعی بارسلونا تأسیس شده بود، دریافت کرد. این جایزه به د وال اعطا شد "برای دیدگاه او در خصوص تکامل رفتار حیوانات و برقراری رابطه ای میان رفتارهای نخستی ها و انسان ها در جنبه هایی همچون سیاست، همدلی، اخلاق و عدالت." دو کتاب آخر د وال، "آیا ما به اندازه کافی هوشمندیم که بدانیم حیوانات چقدر هوشمندند؟" (۲۰۱۶) و "آخرین بغل مامان: احساسات حیوانات و آنچه که درباره خودمان به ما می گوید" (۲۰۱۹)، پرفروش بودند. د وال در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۲۴ بر اثر سرطان معده در استون مانتین، جورجیا درگذشت. او ۷۵ ساله بود.
بررسی انرژی تاریک () (DES) یا رصدگر انرژی تاریک یک بررسی نجومی است که برای جمع آوری و جمع بندی ویژگی های انرژی تاریک طراحی شده، برای اندازه گیری انبساط جهان با استفاده از ابرنواخترهای نوع Ia، نوسانات صوتی باریونی، تعداد خوشه های کهکشانی و لنزهای گرانشی ضعیف، از تصاویر گرفته شده در نزدیک فرابنفش، قابل مشاهده و نزدیک به مادون قرمز استفاده می کند. این همکاری متشکل از موسسات تحقیقاتی و دانشگاه های ایالات متحده، استرالیا، برزیل بریتانیا، آلمان، اسپانیا و سوئیس است. این همکاری به چندین گروه کاری علمی تقسیم شده است. مدیر DES جاش فریمن است. پروژهٔ "بررسی انرژی تاریک" با ساخت و توسعهٔ دوربین انرژی تاریک (DECam)؛ ابزاری که به طور ویژه برای این نظرسنجی طراحی شده بود، آغاز شد. این دوربین دارای میدان دید گسترده و حساسیت بالا، به ویژه در قسمت قرمز طیف مرئی و مادون قرمز نزدیک است. مشاهدات با DECam نصب شده بر روی تلسکوپ ۴ متری ویکتور ام. بلانکو، واقع در رصدخانه اینتر-آمریکن سرو تولولو Cerro Tololo (CTIO) در شیلی انجام شد. وعده های مشاهده از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ انجام شد. پروژهٔ همکاری DES نتایج سه سال اول این نظرسنجی تا سال ۲۰۲۱
را منتشر کرده است.
آرینا سابالنکا ؛ زادهٔ ۵ مه ۱۹۹۸) تنیس باز اهل بلاروس است که در فهرست انجمن تنیس زنان هم تنیس تک نفره و هم دونفره در رتبهٔ 1 قرار دارد. او سه عنوان قهرمانی تنیس تک نفره در اوپن استرالیا 2023 و 2024 و اوپن آمریکا 2024 و همچنین دو عنوان قهرمانی در تنیس دو نفره در اوپن آمریکا 2019 و اوپن استرالیا 2021 کسب کرده است که هر دو عنوان را با الیسه مرتنس به دست آورده. او 22 عنوان حرفه ای 22 عنوان در تنیس تک نفره و 6 عنوان در تنیس دو نفره کسب کرده است.
الهیات ارتدکس شرقی الهیات خاص کلیسای ارتودکس شرقی است. ویژگی های آن تثلیث گرایی توحیدی، اعتقاد به تجسم لوگوهای اساساً الهی یا پسر خدای یگانه، موازنه الهیات کاتافاتیک با الهیات آپوفاتیک، هرمنوتیک تعریف شده توسط سنت مقدس چند ظرفیتی، یک کلیسای جامع کاتولیک، یک الهیات قوی فردی، و اصولاً recapitulative و درمانی رستگاریشناسی هستند.
مزرعه اسدآباد روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان شاهرود استان سمنان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۴ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
جانیس کالینیکوز(به زبان انگلیسی Jannis Kallinikos) (متولد ۱۹۵۴، ) روشنفکر و محقق حوزه سازمان و ارتباطات است. وی در شهر پروزا در غرب یونان متولد شد. او همچنین شهروند سوئد است. کالینیکوس در حال حاضر استاد گروه سیستم های اطلاعات و نوآوری، گروه مدیریت در مدرسه اقتصاد لندن لندن (LSE) است. پروژه های علمی او به مرور زمان موضوعات مختلفی را شامل شده است. وی روی اهمیتی که نگارش و نشانه نویسی در ایجاد سازمانهای مدرن از طریق درک بازارها به عنوان نظام های نشانه ای ایفا کرده است تا مطالعه دیوانسالاری و نهادها مطالعه کرده است. تمرکز وی اخیراً به بررسی شرایط مرتبط با نفوذ در بافت اجتماعی و اقتصادی با استفاده از فناوری های اطلاعاتی معطوف شده است. کالینیکوز این محیط اقتصادی-اجتماعی نوظهور را که با حضور همه گاهی اینترنت ، خدمات مبتنی بر اطلاعات و فرهنگ واسطه یافته با نرم افزار را، "زیستگاه اطلاعاتی می"نامد. این عبارت نشان می دهد که مشارکت روزافزون اطلاعات در جامعه، اقتصاد و فرهنگ با تغییرات مهمی در نحوه عملکرد نهادها و همچنین تغییر در عادات رفتاری، شناختی و ارتباطی همراه است. تحصیلات. کالینیکوز تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگا
ه کسب و کار و اقتصاد دانشگاه آتن در سال ۱۹۷۷ به اتمام رساند و سپس برای تحصیلات کارشناسی ارشد به دانشکده مطالعات کسب و کار دانشگاه آپسالا در سوئد پیوست و پس از اتمام دوره کارشناسی ارشد در همان دانشگاه به تحصیلات خود ادامه داد تا اینکه در سال ۱۹۸۵ مدرک دکتری خود را اخذ کرد. سیر شغل دانشگاهی. در سال ۲۰۰۱، کالینیکوز هنگامی که کلادیو سیبورا مسئول دانشکده سیستم های اطلاعاتی بود، به مدرسه اقتصاد لندن پیوست. این دانشکده در سال ۲۰۰۶ با سه دانشکده دیگر ادغام شد و به دانشکده تازه تأسیس مدیریت تبدیل شد. کالینیکوس استاد مهمان در دانشگاه های مختلف از جمله دانشگاه بولونیا، دانشگاه اوپسالا، دانشگاه واکسجو، دانشگاه اومیو، دانشگاه مقدونیه، یونان، دانشگاه استنفورد و مؤسسه مطالعات پیشرفته اروپا در بروکسل بوده است. مدرسه اقتصاد لندن او را در سال ۲۰۰۷ به عنوان استاد تمام ارتقا داد. کالینیکوس به عنوان عضو کمیته تحقیقات مدرسه اقتصاد لندن(۲۰۰۳–۲۰۰۸) کرسی پژوهشی گروه سیستم های اطلاعات و نوآوری (۲۰۰۵–۲۰۰۸) و مدیر برنامه کارشناسی ارشد در تحقیقات سیستم های اطلاعاتی و سازمان ها (ISOR) (2006-2008) فعالیت کرده است. حوزه تحقیق. تحقیقات کالین
یکوز شامل مطالعه سازمان های رسمی با تأکید ویژه بر طیف وسیعی از تکنیکها و روش های عینیت یافته است که توسط آنها سازمانها به عنوان هستارهای اجتماعی خاص ساخته می شوند و قابل پیش بینی و ماندگار می شوند. مطالعه اطلاعات، فناوری اطلاعات و سیستم های اطلاعاتی بخشی از آن پروژه فکری را تشکیل می دهد. به گفته کالینیکوس، گسترش وسایل دیجیتالی پردازش و انتقال اطلاعات و مشارکت روزافزون اینترنت در زندگی اجتماعی، محیط اجتماعی-اقتصادی را که سازمان ها و نهادها در آن گنجانده شده اند، تغییر می دهد. در سالهای گذشته، کالینیکوز بر روی ایده "زیستگاه اطلاعات" کار کرده است تا دریابد محاسبه و پردازش داده های انتزاعی و کالبدزدایی شده، چگونه به طور فزاینده ای سازمان ها و نهادها را بازسازی می کند. او فناوری های اطلاعاتی را جانشین های الکترونیکی نوشتن، نشانه گذاری و ابزارهای کاغذی برای مواجهه با اطلاعات می داند. در این محیط جدید که تا حد زیادی توسط اینترنت پشتیبانی می شود، اطلاعات به طور فزاینده ای از اطلاعات موجود از طریق انواع روش های خودکار و خودکار که توسط سیستم های اطلاعاتی به هم پیوسته و فناوری رایانه ارائه می شود، تولید می شود. به منظور
مطالعه زیستگاه اطلاعات، کالینیکوز گروه تحقیقاتی رشد اطلاعات و اینترنت (TIGAIR) را تشکیل داده است. در تحقیقات اخیر خود، وی با تمرکز بر ماهیت بی دوام و بی شکل اشیاء دیجیتالی (به عنوان مثال برنامه های نرم افزاری، اسناد فرامتنی، بازی های رایانه ای و غیره) که با اشیاء مادی و فیزیکی به صورتی غیر پیش پا افتاده متفاوت هستند، نظریه چارچوب رشد اطلاعات و زیستگاه اطلاعات خود را برجسته تر ساخته است. در مرکز نظریه اشیای دیجیتالی این استدلال نهفته است که اشیا دیجیتالی را باید عملیات های رایانشی دانست. اشیاء دیجیتالی فقط با حسن تعبیر اشیاء هستند. با این استدلال، کالینیکوز به یک مدافع قوی برای یک جامعه ای کوچک اما رو به رشد از دانشمندان اجتماعی، مانند یوچن رنده و فیلیپ فاکنر از دانشگاه کمبریج، انگلستان، یا پل لئوناردی از دانشگاه نورث وسترن، ایلینوی) تبدیل شده است که علاقه مشترکی به تحقیقات در زمینه اشیاء دیجیتالی و غیرمادی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات و حالات هستی شناسانه وجود آنها در حوزه ها و سازمان های مختلف دارند. دیدگاه کلی کالینیکوز از نقطه نظر تمرکز بر ابزارهای نشانه شناختی و ارتباطی شکل دهنده و مانگارسازی کننده
واقعیت اجتماعی ساخت گراست. با این حال، کالینیکوز با تکیه بر دانشمندانی مانند شوشانا زوبوف، نلسن گودمن، نیکلاس لومان و آلبرت بورگمان سعی کرده است از رویکردهای ساخت گرایانه و تمرکز آنها بر محیط های محلی فاصله بگیرد. وی در چندین اثر خود مدعی شده است که فناوری اطلاعات و ارتباطات مجموعه ای منسجم از اصول را برای تنظیم و عمل بر اساس واقعیت فراهم می کند. مفاهیم اجتماعی و تبعات رفتاری چنین اصولی از میانای انسان و فناوری فراتر می رود و نمی تواند به عنوان نمونه ای از اقتباس محلی و تفسیر سیستم های فناورانه و مصنوعات توسط عوامل ارادی به اندازه کافی مورد مطالعه قرار گیرد. انتشارات منتخب. کالینیکوس تک نگاره های متعدد، مقاله های داوری شده، فصل های کتاب، بررسی و ویرایش چندین کتاب را منتشر کرده است. یک تصویر نماینده از تفکر کالینیکوس را می توان در موارد زیر یافت:
ترمینال برنامه ی شبیه ساز ترمینال است که توسط اپل در سیستم عامل مک اواس گنجانده شده است. ترمینال از نکست استپ و OPENSTEP ، سیستم عامل های پیشین macOS سرچشمه گرفته است.
من فقط با تو ازدواج می کنم یا دیروز ازدواج می کنی؟ فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی کریشنا وامسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکینی ناگرجونا، تابو، راوی تجا و لاکشمی ایفای نقش کرده اند.
فن بوفن () یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی در گروه مشتقات اسید پروپیونیک است. این محصول توسط شرکت امریکن سینامید با نام تجاری Lederfen در دهه ۱۹۸۰ معرفی شد. به دلیل مسمومیت کبدی، در سال ۲۰۱۰ از بازارهای کشورهای توسعه یافته خارج شد. این دارو از سال ۲۰۱۵ در تایوان و تایلند با چندین نام تجاری موجود بود.
تاکاشی اوجی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
نوبوشیگه کاواتا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار اشاره کرد.
تاموتسو ناکامورا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار اشاره کرد.
هیتوشی ساساکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار، باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال یوکوهاما اشاره کرد.
یوشیا تاکامورا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار، باشگاه فوتبال میتو هولیهوک، باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا، اشگاه فوتبال اومیا آردیجا، باشگاه فوتبال ساگان توسو و باشگاه فوتبال و-واران ناگاساکی اشاره کرد.
ماساهیرو کازونو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار اشاره کرد.
خانواده اویتز خانواده ای از بازیگران/موسیقی دانان یهودی مجارستانی اهل کشور رومانی امروزی بودند که در طول جنگ جهانی دوم از زندان در اردوگاه کار اجباری آشویتس جان سالم به در بردند. بیشتر آنها کوتوله بودند. آنها بزرگ ترین خانواده کوتوله هایی بودند که تا کنون ثبت شده اند و بزرگ ترین خانواده ای بودند که وارد آشویتس شدند و سالم ماندند. سن اعضای خانواده دوازده نفره از یک نوزاد ۱۵ ماهه تا یک زن ۵۸ ساله متغیر بودند. اصل و نسب. خانواده اویتز اهل استان مارامورش، رومانی هستند. آنها از شیمسون ایزیک اویتز (۱۸۶۸–۱۹۲۳)، یک سرگرم کننده، خاخام "سرگردان" و خود یک کوتوله بودند. وی در مجموع ده فرزند از جمله هفت کوتوله (متولد شده با شبهوکندروپلازی) از دو ازدواج به دنیا آورد. بچه های اولین ازدواج او با برانا فروختر (قد متوسطی داشت)، روزیکا (۱۸۸۶–۱۹۸۴) و فرانزیکا (۱۸۸۹–۱۹۸۰)، هر دو کوتوله بودند. همسر دوم شیمسون، باتیا برتا هوز، با قد متوسط، فرزندان زیر را به دنیا آورد: آورام (۱۹۰۳–۱۹۷۲؛ کوتوله)، فریدا (۱۹۰۵–۱۹۷۵؛ کوتوله)، سارا (۱۹۰۷–۱۹۹۳؛ قد متوسط)، میکی (۱۹۰۹– ۱۹۷۲؛ کوتوله)، لیا (۱۹۱۱–۱۹۸۷؛ قد متوسط)، الیزابت (۱۹۱۴–۱۹۹۲؛ کوتوله)، آ
ری (۱۹۱۷–۱۹۴۴؛ قد متوسط) و پیروسکا (معروف به «پرلا»؛ ۱۹۲۱–۲۰۰۱؛ آدم کوتوله). گروه لیلیپوت. بچه ها گروه خودشان، گروه "لیلیپوت" را تأسیس کردند. آنها با استفاده از سازهای کوچک موسیقی می خواندند و می نواختند و در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در سراسر رومانی، مجارستان و چکسلواکی اجرا کردند. اقوام قد بلند پشت صحنه کمک کردند. اویتزها به زبان های ییدیش، مجارستانی، رومانیایی، روسی و آلمانی می خواند. زمانی که آنها به تور نمی رفتند، در یک خانه مجردی با همسر خود زندگی می کردند. در آغاز جنگ جهانی دوم، ۱۲ نفر از اعضای خانواده وجود داشت که هفت نفر از آنها کوتوله بودند. وقتی مجارستان در سپتامبر ۱۹۴۰ شمال ترانسیلوانیا را تصرف کرد، قوانین جدید نژادی هنرمندان یهودی را از سرگرمی غیر یهودیان منع کرد. اگرچه اوتیزها یهودیان مراقب بودند، اما آنها مقالاتی دریافت کردند که از یهودی بودن آنها غافل شده بود و تا سال ۱۹۴۴ به تورهای خود ادامه دادند. در ۱۲ مه ۱۹۴۴، هر دوازده نفر از اعضای خانواده به آشویتس تبعید شدند. یک برادر متوسط، آری، از دور فرار کرد، اما بعداً دستگیر شد و در سال ۱۹۴۴ اعدام شد. آشویتس. هنگامی که در اردوگاه بود، اویتز توجه پزشک ارد
وگاه آلمانی یوزف منگله (معروف به "فرشته مرگ") را جلب کردند که برای آزمایش های شبه علمی در مورد وراثت کنجکاوی جمع آوری کرد. او اویتز را از بقیه زندانیان اردوگاه جدا کرد تا آنها را به مجموعه آزمودنی های خود اضافه کند. او در مورد این واقعیت که خانواده شامل کوتوله ها و اعضای بلند قد بود، کنجکاو بود. یازده زندانی دیگر ادعا کردند که خویشاوندان آنها هستند و منگل همه آنها را بر این اساس نقل مکان کرد. منگله ترتیب داد که برای آنها اتاقهای مخصوص زندگی ساخته شود تا بتوان آنها را تحت نظر داشت. برای حفظ سلامت آنها در آزمایش های انسانی خود، او شرایط زندگی بهداشتی تر، غذای بهتر و ملافه های مخصوص خود را ترتیب داد. منگله به آنها اجازه داد لباس خود را نگه دارند و اعضای بلندتر گروه را مجبور کرد که کوتوله ها را به محل آزمایش ببرند. خانواده گفته شد که آنها باید برای نگهبانان SS در غذاخوری بزرگ خود نمایش بگذارند. وقتی به منگله رسیدند مجبور شد آنها را در بیاورند در حالی که او در مورد ایده های خود در مورد ژنتیک صحبت می کرد. اویتزها - مانند بسیاری از دیگر زندانیان اردوگاه - تحت آزمایش های مختلف قرار گرفتند. پزشکان منگل مغز استخوان را