Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دود می شد. درگیری مرزی شارجه و فجیره. در فوریه ۱۹۷۳ به دنبال یک جنگ مرزی مختصر بین بادیه نشینان مسلح از هر دو امارت شارجه و فجیره بر سر یک منطقه مورد مناقشه از زمین که یک چهارم جریب را شامل می شد و شامل چاه های آب و درختان خرما بود. قبل از این که نیروهای UDF بتوانند آتش بس برقرار کنند، ۲۲ نفر کشته و ۱۲ نفر دیگر زخمی شدند. درگیری مرزی شارجه و دبی. در ۲۰ اوت ۱۹۷۳، حادثه ای در تاوی نیزوا در مرز شارجه و دبی رخ داد. تاوی نیزوا یک شهرک داخلی کوچک بود که هم شارجه و هم دبی ادعا می کردند که در قلمرو آن ها قرار دارد. دبی به تازگی یک چاه آب در این مکان حفر کرده بود. در ۲۰ اوت، یک بالگرد نیروی دفاعی دبی بر فراز منطقه پرواز کرد تا تحولات روی زمین را مشاهده کند. نیروهای شارجه در زمین به سمت بالگرد، شلیک کردند که آن بالگرد، حدود ۴۳ بار مورد اصابت قرار گرفت و مجبور به فرود شد. در این رخداد، کسی زخمی نشد اما این درگیری می توانست به درگیری گسترده ای تبدیل شود، ولی با مداخله شخصی زاید بن سلطان آل نهیان، در نقش خود به عنوان حاکم ابوظبی و رئیس جمهور امارات متحده عربی، این اتفاق رخ نداد. این رخداد، نقش مهمی در یکپارچگی از UDF به ن
یروهای مسلح متمرکز و واحد امارات متحده عربی در سال ۱۹۷۶ داشت. عمان (۱۹۷۳–۱۹۷۵). یک اسکادران پیاده نظام از اکتبر ۱۹۷۳ تا ژانویه ۱۹۷۴ و از نوامبر ۱۹۷۴ تا آوریل ۱۹۷۵ در صحار در کشور عمان مستقر بود. نقش آن پشتیبانی از ژاندارمری عمان در صحار بود تا این واحد بتواند در استان ظفار در جنوب مستقر شود تا در جریان شورش ظفار با فعالیت های شورشیان در آن جا مبارزه کند. نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون). پنج سال پس از سال ۱۹۷۱، فدراسیون امارات متحده عربی به قدرت رسید و متعاقب آن، کاهش ناآرامی های داخلی آشکار شد. حاکمان امارات مختلف برای متحد کردن و ادغام نیروهای مختلف UDF در یک نیروی مسلح متمرکز، موافقت کردند. این اقدام، در ۶ مه ۱۹۷۶ رخ داد و نیروهای مختلف تحت کنترل امارات به یک فرماندهی منطقه ای، سازماندهی مجدد شدند: نیروی دفاعی ابوظبی به فرماندهی نظامی غربی، نیروی دفاعی دبی به فرماندهی نظامی مرکزی و نیروهای راس الخیمه به فرماندهی شمالی تبدیل شد. نیروهای مسلح شارجه با بقایای UDF ادغام شدند تا تیپ پیاده نظام ال یرموک را ایجاد کنند. نیروهای مسلح امارات متحده عربی، تاکنون در چندین مأموریت خارجی، شرکت داشته اند. نیر
وی بازدارنده عرب در لبنان (۱۹۷۷–۱۹۷۹). نیروهای مسلح امارات متحده عربی از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، تعداد ۷۵۰ نیرو را به مأموریت صلح بانی نیروی بازدارنده عرب در لبنان فرستاد. این نیرو توسط اتحادیه کشورهای عرب در اکتبر ۱۹۷۶ سازماندهی شده بود، در طول جنگ داخلی لبنان، پنج نیروی اماراتی در دره بقاع مستقر شدند. سه پرسنل نیروهای مسلح امارات در این عملیات کشته و هشت نفر مجروح شدند. جنگ اول خلیج فارس (۱۹۹۰–۱۹۹۱). در طول جنگ علیه عراق، امارات متحده عربی گزارش داد که با چندین هزار سرباز، در آن درگیری شرکت کرده است. آن ها به عنوان بخشی از نیروهای سپر جزیره به رهبری شورای همکاری خلیج فارس که به سمت شهر کویت پیشروی کردند، در درگیری شرکت کردند. واحدهای هوایی نظامی ایالات متحده مواضع عراق را از امارات بمباران کرده و کشتی های ایالات متحده از بنادر امارات در امتداد ساحل خلیج فارس عملیات کردند. نیروی هوایی امارات نیز حملاتی را علیه نیروهای عراقی انجام داد. در مجموع، ۱۰ کشته و ۱۵ زخمی از نیروهای اماراتی، در نتیجهٔ این نبردها گزارش شده است. سومالی (۱۹۹۳–۱۹۹۴). از ژانویه ۱۹۹۳ تا آوریل ۱۹۹۴، نیروهای مسلح امارات متحده عربی در عملیات های بشر
دوستانه در سومالی تحت گروه ویژه (UNITAF) و عملیات سازمان ملل در سومالی II (UNOSOM II) شرکت کردند. نیروی زمینی امارات یک گروه ۶۴۰ نفره را در چهار نوبت در این مدت اختصاص داد. سه پرسنل نیروهای مسلح امارات در این عملیات کشته شدند. کوزوو و آلبانی (۱۹۹۹–۲۰۰۱). نیروهای مسلح امارات متحده عربی در دو مأموریت حافظ صلح/ بشردوستانه در بالکان در دوره ۱۹۹۹–۲۰۰۱ شرکت کردند: عملیات نیروی کوزوو (KFOR) به رهبری ناتو و عملیات دست های سفید. تقریباً ۱۵۰۰ سرباز اماراتی در این دو مأموریت خدمت کردند. افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۱۴). امارات متحده عربی و نیروهای زمینی آن در ماموریت های نیروهای بین المللی کمک به امنیت (۲۰۱۴–۲۰۰۱) به رهبری ناتو شرکت کردند و متعهد شدند که در مأموریت بعدی آیساف موسوم به مأموریت حمایت قاطع به رهبری ناتو (از ۲۰۱۵) شرکت دهند. جنگ داخلی یمن (۲۰۱۵ تا کنون). در طول جنگ داخلی یمن در سال ۲۰۱۵، نیروی زمینی امارات متحده عربی (به همراه سایر سربازان شورای همکاری خلیج فارس) در حمایت از جنگجویان وفادار به رژیم سرنگون شدهٔ عبدربه منصور هادی علیه شبه نظامیان حوثی مداخله کرد. نیروهای امارات به جنگجویان ضدحوثی در بازپس گیری شهر بندری
و استراتژیک عدن در جنوب یمن و همچنین پایگاه هوایی العناد، بزرگ ترین پایگاه هوایی در یمن، کمک کردند. این نیرو در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵، با از دست دادن ۵۲ سرباز در جنگ یمن در اثر یک حملهٔ موشکی بالستیک تاکتیکی، سنگین ترین شکست خود را در تاریخ مدرن خود متحمل شد. امارات از آن زمان یک تیپ زرهی کامل را در یمن مستقر کرده است. تا نوامبر ۲۰۱۷ نیروهای امارات متحمل ۱۲۰ کشته شده اند. در ۳ مه ۲۰۱۸، امارات متحده عربی بیش از ۱۰۰ سرباز، توپخانه و خودروی زرهی را بدون هماهنگی قبلی با دولت به رسمیت شناخته شدهٔ بین المللی یمن در مجمع الجزایر سقطرا در دریای عرب مستقر کرد. اندکی پس از فرود، نیروهای اماراتی، سربازان یمنی مستقر در تأسیسات کلیدی از جمله فرودگاه سقطرا را بیرون کردند و پرچم امارات متحده عربی بر فراز ساختمان های رسمی دولتی در حدیبو برافراشته شد.
جیمز جبیا (؛ زادهٔ ) طراح مد و کارآفرین اهل بریتانیا است، که در سال ۱۹۹۴ شرکت ساپریم را تأسیس کرد. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سپهر روزی طلب (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۷۲) بازیکن فوتبال ایرانی است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه فوتبال شمس آذر در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. از باشگاه هایی که وی در آنها بازی کرده است می توان به آلومینیوم هرمزگان، پدیده، پارس جنوبی، راه آهن، خوشه طلایی و هوادار، شهر راز ، مس کرمان و شمس آذر قزوین اشاره کرد.
فراماده فوتونی (PM)، که تحت عنوان فراماده نوری نیز شناخته می شود، نوعی فراماده الکترومغناطیسی است که با نور برهم کنش دارد و طول موج های تراهرتز (THz)، مادون قرمز (IR) یا طیف مرئی را پوشش می دهد. این مواد از ساختاری تناوبی و سلولی استفاده می کنند. زیر طول موج متناوباً فرامواد فوتونی را از شکاف باند فوتونی یا بلورهای فوتونیکی تشخیص می دهد. سلولها در مقیاسی بزرگ تر از اتم هستند، با این حال بسیار کوچک تر از طول موج ساطع شده، در مرتبه نانومتر هستند. در یک ماده معمولی، پاسخ به میدان های الکتریکی و مغناطیسی و در نتیجه به نور، بوسیله اتم ها تعیین می شود. در فرامواد، سلول ها نقش اتم ها را در موادی که در ابعاد بزرگتر از سلولی همگن هستند را به عهده می گیرند، و یک مدل متوسط مؤثر را به دست می آورند. برخی از فرامواد فوتونی، خاصیت مغناطیسی در فرکانس های بالا از خود نشان می دهند که منجر به جفت شدن مغناطیسی قوی می شود. این امر می تواند یک ضریب منفی انکسار در محدوده نوری تولید کند. از کاربردهای ذاتی آن، می توان به اپتیک های پوششی و تبدیل اشاره کرد. بلورهای فوتونیکی با PM تفاوت دارند زیرا اندازه و تناوب عناصر پراکندگی آن ها بزر
گ تر از مرتبه طول موج هستند. همچنین، یک کریستال فوتونی همگن نیست، بنابراین نمی توان مقادیر ε (گذردهی) یا "u" (نفوذپذیری) را تعریف کرد. تاریخچه. ویکتور وسلاگو (۱۹۶۷) در حالی که در حال تحقیق بود دربارهٔ اینکه آیا ماده با مولفه های مغناطیسی نور تعامل دارد یا نه، پیش بینی کرد که احتمال شکست با یک نشانه منفی، با توجه به معادله ماکسول وجود دارد.. ضریب شکست با علامت منفی نتیجه گذردهی الکتریکی، ε&lt;۰ (کمتر از صفر) و نفوذپذیری مغناطیسی، μ &lt;۰ (کمتر از صفر) است. تجزیه و تحلیل وسلاگو در بیش از ۱۵۰۰ مقاله بررسی شده و در بسیاری از کتاب ها از آن یاد شده است. در اواسط دهه ۹۰، فرامواد برای اولین بار برای استفاده به عنوان فناوری های بالقوه برای کاربردهایی مانند تصویربرداری در مقیاس نانومتری و پوشش اشیاء دیده شدند. تا سال ۲۰۱۵، آنتن های فرامواد به صورت تجاری قابل استفاده بودند. نفوذپذیری منفی با مشدد حلقه ای شکاف دار (SRR) به عنوان بخشی از سلول زیرموج به دست آمد. SRR به نفوذپذیری منفی در محدوده فرکانسی کوچکی دست یافت. این با یک پست رسانای الکتریکی ترکیب شد که اولین شاخص منفی فراماده را ایجاد کرد که در محدوده مایکروویو عمل م
ی کرد. آزمایش ها و شبیه سازی ها حضور یک محدوده انتشار چپ دست، یک ماده چپ دست را تشخیص دادند. اولین تأیید تجربی شاخص منفی شکست بلافاصله پس از آن، همچنین در فرکانس های مایکروویو رخ داد. مواد طبیعی، مانند فلزات گرانبها، می توانند ε &lt; ۰ را تا فرکانسهای قابل مشاهده بالا ببرند. با این حال، در محدوده فرکانس های تراهرتز، مادون قرمز و مرئی، مواد طبیعی دارای مولفه زوج مغناطیسی یا نفوذپذیری ضعیفی هستند. به عبارت دیگر، مغناطیس پذیری مولفه مغناطیسی نور تابیده شده قابل چشم پوشی است. فرامواد شاخص منفی، رفتاری کاملاً خلاف برهم کنش متعارف «راست دست» نور که در مواد نوری معمولی یافت می شود، دارند. به همین دلیل، این مواد در میان نامگذاری های دیگر، مواد چپ دست یا مواد شاخص منفی (NIM) نامیده می شوند. فقط مواد شاخص منفی ساختگی (مصنوعی) این رفتار را از خود نشان می دهند. بلورهای فوتونیکی، مانند بسیاری از سیستم های شناخته شده دیگر، می توانند رفتارهای انتشاری غیرعادی مانند معکوس شدن سرعت های فاز و سرعت های گروه از خود نشان بدهند. با این حال، شکست منفی در چنین سیستم هایی رخ نمی دهد. مواد فرومغناطیس و ضد فرومغناطیسی، به طور طبیعی می ت
وانند به تشدید (انعکاس) مغناطیسی دست یابند، اما با اتلافی چشمگیر. در مواد طبیعی مانند آهنرباهای طبیعی و دگرشکلی های آهن، رزونانس برای گذردهی الکتریکی (کوپلینگ) و تراوایی مغناطیسی (کوپلینگ) در فرکانس یکسان رخ نمی دهد. فرکانس نوری. SRRهای فرامواد نوری با استفاده از طرح نگار الکترونی و نانولیتوگرافی به مقیاس کمتر از ۱۰۰ نانومتر رسیده اند. یک سلول نانومتری SRR، دارای سه میله فلزی کوچک است که به صورت فیزیکی به یکدیگر متصل هستند. این سلول به شکل U پیکربندی شده و به عنوان یک نانو القاگر عمل می کند. فاصله بین دو سر سلول U شکل به عنوان یک نانوخازن عمل می کند. از این رو، این دستگاه، یک مشدد نوری نانو ال سی است. این «آخال ها» میدان های مغناطیسی و الکتریکی موضعی را هنگام برانگیختگی خارجی ایجاد می کنند. این آخال ها معمولاً ده برابر کوچکتر از طول موج خلاء نور c در فرکانس تشدید هستند. درنتیجه با استفاده از یک تقریب متوسط مؤثر، می توان آخال ها را برآورد و محاسبه کرد. PMها یک پاسخ مغناطیسی با اندازه ای کارامد در فرکانس های نوری نمایش می دهند. این پاسخ مغناطیسی، شامل نفوذپذیری منفی، علیرغم عدم وجود مواد مغناطیسی را شامل است. م
شابه مواد نوری عادی، PMها را می توان به عنوان یک محیط مؤثر در نظر گرفت که با پارامترهای محیط مؤثر ε(ω) و μ(ω)، یا به طور مشابه، ε eff و μ eff مشخص می شوند. ضریب شکست منفی PMها در بازه فرکانس نوری به طور تجربی و آزمایشی، در سال ۲۰۰۵ توسط ولادیمیر شالایف و همکارانش، اثبات شد. (در طول موج رادیویی λ = ۱٫۵ میکرومتر) و توسط بروک و همکاران. (در λ = ۲ میکرومتر) تقریباً در همان زمان. مدل متوسط مؤثر. یک تقریب متوسط مؤثر (انتقال) تختال های موادی را توصیف می کند که، هنگام واکنش به یک تابش الکترومغناطیسی، «به طور مؤثر» همگن هستند، با پارامترهای «مؤثر» متناظر که شامل ε و μ «مؤثر» هستند و در کل تختال اعمال می شوند. اجزاء یا سلول های منفرد ممکن است مقادیر متفاوتی از تختال داشته باشند. با این وجود، مواردی نیز وجود دارند که تقریب متوسط مؤثر صادق نیست و باید از قابلیت عملی بودن آن اطلاع داشت. تزویج مغناطیسی. نفوذپذیری مغناطیسی منفی در ابتدا در یک محیط چپ دست در فرکانس های مایکروویو با استفاده از آرایه های مشدد شکافدار حلقوی به دست آمد. در اکثر مواد طبیعی، پاسخ زوج مغناطیسی در بسامدهایی در محدوده گیگاهرتز شروع به کاهش می کند، یع
نی خاصیت مغناطیس قابل توجهی در فرکانس های نوری اتفاق نمی افتد. نفوذپذیری مؤثر چنین موادی واحد است، μ eff = ۱. از این رو، جزء مغناطیسی یک میدان الکترومغناطیسی تابشی عملاً هیچ تأثیری بر مواد طبیعی در فرکانس های نوری ندارد. در فرامواد، سلول به عنوان یک متا اتم، یک دو قطبی مغناطیسی با قابلیت مغناطیسی بیشتر، شبیه به یک اتم پیکومتری در ابعاد بزرگ است. برای متا اتم های ساخته شده از طلا، μ&lt;۰ را می توان در فرکانس های مخابراتی به دست آورد اما در فرکانس های مرئی نه. فرکانس مرئی گریزان بوده است زیرا فرکانس پلاسمایی فلزات شرایط محدود کننده نهایی است. طراحی و ساخت. طول موج های نوری بسیار کوتاه تر از طول موج امواج مایکروویو هستند و تحقق بخشی متامواد نوری زیرموج را سخت تر می کنند. متامواد مایکروویو را می توان از مواد برد مدار چاپی ساخت، در حالی که تکنیک های لیتوگرافی باید برای تولید PMها استفاده شود. آزمایش های موفق از ترتیب تناوبی سیم های کوتاه یا قطعات فلزی با اشکال مختلف استفاده کردند. در مطالعه ای دیگر، کل آخال به صورت الکتریکی متصل شد. تکنیک های ساخت شامل طرح نگار الکترونی، شامل نانوساختار با باریکه یونی متمرکز و لیت
وگرافی تداخلی می شوند. در سال ۲۰۱۴ یک نمونه نخستین فراماده حساس به قطبش، برای جذب انرژی در یک بازه گسترده (یک سوپر اکتاو) از طول موج های فروسرخ نشان داده شد. این ماده غالب بر ۹۸٪ میانگین جذب اندازه گیری شده را نشان داد که در یک میدان دید ± ۴۵ درجه برای طول موج های فروسرخ میانی بین ۱٫۷۷ و ۴٫۸۱ میکرومتر حفظ شد. یکی از کاربردها پنهان کردن اشیا از حسگرهای فروسرخ است. پالادیوم بقازه وسیع تری نسبت به نقره یا طلا تأمین می کرد. یک الگوریتم ژنتیک به طور تصادفی یک الگوی پیشنهادی اولیه را تغییر داد و همه را به جز بهترین ها آزمایش و حذف کرد. این روند در چندین نسل تکرار شد تا زمانی که طراحی مؤثر واقع شد. متامتریال بر روی یک زیرلایه سیلیکونی از چهار لایه ساخته شده است. لایه اول پالادیوم است که توسط پلی آمید (پلاستیک) و یک صفحه دیگر پالادیوم در بالای آن پوشانده شده است. صفحه نمایش، برش های طول موج فرعی دارد که طول موج های مختلف را قطع می کند. یک لایه از پلی آمید کل جاذب را پوشش می دهد. می تواند ۹۰ درصد اشعه فروسرخ را تا زاویه ۵۵ درجه نسبت به صفحه نمایش جذب کند. لایه ها به همترازی دقیقی نیاز ندارند. درپوش پلی آمیدی از صفحه ن
مایش محافظت می کند و به کاهش هرگونه عدم تطبیق امپدانس کمک می کند که امکان دارد هنگام عبور موج از هوا به دستگاه اتفاق بیفتد. پژوهش. انتقال یک طرفه. در سال ۲۰۱۵ نور مرئی به NIMهای مایکروویو و فروسرخ در نشر نور یک طرفه پیوست. (" آینه ها " بجای انتقال، نور را در جهت مخالف کاهش می دهند و برای کار کردن به سطوح کم نور پشت آینه نیاز دارند) این ماده، دو نانوساختار نوری را ترکیب می کند: یک بلوک چند لایه از ورق های نقره و ورقه های شیشه ای و شبکه های فلزی. ساختار شیشه-نقره ای یک فراماده «هذلولی» است که باتوجه به جهتی که امواج در حال حرکت هستند، با نوری متفاوت رفتار می کند. هر لایه چند ده نانومتر ضخامت دارد که این مقدار، خیلی نازک تر از نور مرئی ۴۰۰ تا ۷۰۰ است. طول موج های نانومتر، بلوک را برای نور مرئی مات می کنند، اگرچه نوری که از زوایایی خاص وارد شود، می تواند درون ماده انتشار یابد. افزودن شبکه هایی از جنس کروم با فاصله های زیر طول موج، امواج نور قرمز یا سبز وارد شده را به اندازه ای خم می کند که بتوانند وارد بلوک شده و انتشار یابند. در طرف مخالف بلوک، مجموعه دیگری از شبکه هایی اجازه خروج نور را می دادند که زاویه ای با
جهت اصلی داشتند. فاصله بین توری های خروجی با شبکه های ورودی تفاوت داشت و نور تابیده شده را خم می کرد تا نور خارجی از آن سمت وارد بلوک نشود. نور عبوری از جهت رو به جلو، حدود ۳۰ برابر بیشتر از نور معکوس است. بلوک های میانی نیاز به تراز دقیق دو شبکه نسبت به یکدیگر را کاهش دادند. چنین ساختارهایی دارای پتانسیل برای کاربردهایی در ارتباطات نوری هستند - به عنوان مثال، می توان آنها را با تراشه های کامپیوتری نوری که سیگنال های حمل شده توسط امواج نور را تقسیم یا ترکیب می کنند، اتجمیع کرد. سایر کاربردهای بالقوه شامل نمونه برداری زیستی است تکه با استفاده از ذراتی در ابعاد نانو برای انحراف نور به زوایایی که به اندازه کافی شیب دار هستند، از مواد هذلولی عبور کند و از سوی دیگر آن خارج شود. عناصر مدارهای فشرده. با استفاده از ترکیبی از نانوذرات پلاسمونیک و غیر پلاسمونیک، به نظر نانومدارهای مدار تکه ای در فرکانس های فروسرخ و نوری امکان پذیر باشد. عناصر مدارهای فشرده معمولی به روش های عادی در دسترس نیستند. عناصر مدارهای فشرده با طول زیر موج در محدوده مایکروویو و فرکانس رادیویی (RF) عملی هستند. مفهوم عنصر فشرده، امکان ساده سازی ال
مان و پیمانه سازی مدار را فراهم می کند. در مقیاس نانو، روش های ساختی برای دستیابی به هندسه های زیرموج وجود دارد. طراحی سلول. فلزاتی مانند طلا، نقره، آلومینیوم و مس، جریان را در فرکانس های RF و مایکروویو انتقال می دهند. در فرکانس های نوری، ویژگی های برخی از فلزات گرانبها عوض می شود. به جای جریان عادی، تشدید پلاسمون سطحی با منفی شدن بخش واقعی گذردهی پیچیده ای اتفاق می افتد بنابراین، جریان اصلی در واقع چگالی جریان جابجایی الکتریکی ∂D / ∂t است و می توان آن را «جریان نوری جاری» نامید. تنظیم پذیری. متداول ترین الگوی مورد استفاده برای دست یافتن به ضریب شکست قابل تنظیم و کوک پذیر، تنظیم نوری-الکتریکی آن است. در اینجا تغییر ضریب شکست متناسب با میدان الکتریکی اعمال شده یا متناسب با مدول مربع میدان الکتریکی است. ایندو به ترتیب اثر Pockels و Kerr نام دارند. یک راه جایگزین، استفاده از ماده ای اپتیکال غیرخطی و وابسته به میزان میدان نوری برای تعدیل ضریب شکست یا پارامترهای مغناطیسی است. لایه بندی. انباشتگی لایه ها، NIMها را در فرکانس های نوری تولید می کند. با این حال، تغییرات سطح (غیر مسطح، توده ای) SRR معمولاً از انباشتگی ج
لوگیری می کند. اگرچه یک ساختار تک لایه SRR را می توان بر روی یک سطح دی الکتریک ساخت، به دلیل ملزومات تحمل پذیری هم ترازی، چیدن این ساختارهای توده ای نسبتاً سخت است. یک روش انباشتگی برای SRRها در سال ۲۰۰۷ منتشر شد که از جداکننده های دی الکتریک برای اعمال یک روش مسطح سازی برای تسطیح لایه SRR استفاده می کند. به نظر می رسد که می توان چندین لایه اختیاری را از این راه ایجاد کرد، از جمله تعداد سلول های واحد منتخب و ترتیب های فضایی متفاوت لایه های مجزا. دو برابر شدن فرکانس. در سال ۲۰۱۴، پژوهشگران، از یک آینه غیرخطی با ضخامت ۴۰۰ نانومتر خبر دادند که می تواند در فرکانس های فروسرخ نزدیک تا فروسرخ میانی تا تراهرتز کار کند. این ماده با شدت نور بسیار کمتری نسبت به روش های سنتی کار می کند. این فراماده برای شدت نور ورودی و ضخامت ساختار، تقریباً یک میلیون بار خروجی با شدت زیادتری تولید می کند. آینه ها نیازی به هماهنگی سرعت فاز امواج ورودی و خروجی ندارند. این آینه غیرخطی می تواند پاسخ غیرخطی عظیمی را برای چندین پروسه نوری غیرخطی، مانند تولید هماهنگ دوم، تولید مجموع و فرکانس اختلاف، و همچنین انواع پروسه های آمیختگی چهار موجی ای
جاد کند. دستگاه نمایشی، نورهایی با طول موج ۴۰۰۰تا۸۰۰۰ نانومتر را تبدیل کرد. این دستگاه از انباشتی از لایه های نازکی از ایندیم، گالیم و آرسنیک یا آلومینیوم، ایندیم و آرسنیک به وجود آمده است. ۱۰۰ لایه از این لایه ها که ضخامت هر کدام از آن ها بین ۱ تا ۱۲ نانومتر است، با طرحی از نانوساختارهای طلای نامتقارن و متقاطع روبرو بودند که چاه های کوانتومی جفت شده و لایه ای از طلا را در پایین تشکیل می دهند. کاربردهای بالقوه شامل سنجش از راه دور و کاربردهای پزشکی است که به سیستم های لیزری متراکم نیاز دارند. دیگر. امواج سطحی دیاکونوف (DSW) به دوشکستی مربوط به کریستال های نوری، ناهمگونی فراماده مربوط می شود. اخیراً فراماده نوری در ۷۸۰ نانومتر (نزدیک به فروسرخ)، ۸۱۳ نانومتر و ۷۷۲ نانومتر عمل می کند.
گروه ان ئی پی () شرکت رسانه ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد.
جان بوتس (; ۱۸۱۵ – ) دانشمند، شیمی دان و کارآفرین اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود، که در سال ۱۸۴۹ شرکت داروسازی بوتس کمپانی را تأسیس کرد. وی بین سال های ۱۸۴۹ تا ۱۸۶۰ میلادی فعالیت می کرد.
نسل کشی سفیدپوستان، یا تئوری توطئه جایگزینی سفیدپوستان، یک تئوری توطئه برترپنداری نژاد سفید است که بیان دارد نقشه ای، که معمولاً یهودیان برای آن مقصر دانسته می شوند، برای اختلاط نژادی، ازدواج درون نژادی، مهاجرت گسترده غیر سفیدپوستان، باروری زیر سطح جایگزینی برای سفیدپوستان، سقط جنین، مصادره زمین های دولتی سفیدپوستان، جرایم برنامه ریزی شده و حذف گرایی در کشورهای سفیدپوست است تا از راه همگون سازی اجباری، مهاجرت و نسل کشی خشن نژاد سفیدپوستان منقرض شود. به طور کمتر، سیاه پوستان، هیسپانیک ها و مسلمانان برای نقشه پنهانی مقصر شناخته می شوند اما بیشتر از مهاجران، مهاجران بارور، مهاجمان یا غاصبان خشن مقصر شناخته می شوند. این نظریه توسط برترپندار نژاد سفید نئونازی، دیوید لین، در سال ۱۹۹۵ به محبوبیت رساند شد و در اروپا، آمریکای شمالی، آفریقای جنوبی و استرالیا به عنوان پروپاگاندا نفوذ پیدا کرد. نظریه های مشابه در آلمان نازی نیز دیده می شد. در سال ۲۰۱۱، رنو کامو، نویسنده فرانسوی، کتابی به نام "جایگزینی بزرگ" نوشت، که دربارهٔ جایگزینی جمعیت سفیدپوستان در فرانسه است. جایگزینی بزرگ. این نظریه که با نویسنده فرانسوی رنو کامو،
در کتابش "جایگزینی بزرگ" مطرح شد، دربارهٔ جایگزینی جمعیت فرانسوی سفیدپوست با جمعیت مسلمانان از آفریقای شمالی و خاورمیانه است. سپس مضمون کتاب به یک مفهوم پان اروپایی تبدیل شد که دربارهٔ سیاست کشورهای قاره بود. با وجود اشاراتی به یک «نسل کشی» ضد مردمان سفیدپوست و یک نقشه جهانی که توسط یک قدرت هم پیمان اداره می شود، تئوری ای که کامو نشان داد، یک نقشه یهودستیزانه نبود. او یهودیستیزی را از تئوری اصلی نئونازی حذف کرد و آن را با اسلام ستیزی جایگزین کرد.
سفید بزرگ یک فیلم بقا و ترسناک استرالیایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی مارتین ویلسون، نویسندگی مایکل بوگن و تهیه کنندگی نیل کینگستون و مایکل رابرتسون است. در این فیلم کاترینا بودن، آرون یاکوبنکو، تیم کانو، ته کوه توهاکا و کیمی تسوکاکوشی ایفای نقش می کنند. در این فیلم، دو کوسه سفید بزرگ دور پنج مسافر سوار بر یک هواپیمای دریایی در کیلومترها دورتر از ساحل حمله ور می شوند. داستان. پروازی پر از سرگرمی برای پنج مسافر به یک کابوس تبدیل می شود. هواپیمای آنها در حادثه ای نابود شده و در یک قایق گرفتار می شوند. اکنون آنها در ساحل باید با دو کوسه سفید بزرگ مبارزه کنند و… انتشار فیلم. این فیلم در ۷ مه ۲۰۲۱ در اسپانیا و در ۱۳ مه ۲۰۲۱ در امارات متحده عربی اکران شد. و در تاریخ ۱۶ ژوئیه به صورت فیلم ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد.
هوبر ورلگ (ورلگ در زبان آلمانی به معنی انتشارات است)مستقر در مونیخ یک تجارت خانوادگی بین المللی و یکی از ناشران پیشرو زبان خارجی برای آموزش و مواد آموزشی برای بزرگسالان و تحصیلات تکمیلی است. در حال حاضر بیش از ۳۰ زبان با مواد هوبر تدریس می شود. کتاب های درسی و مطالب خودآموز، دایرةالمعارف ها، واژگان و دستور زبان ها، کتاب های صوتی و خواندنی و همچنین ادبیات تخصصی بخشی از این برنامه هستند. هوبر رهبر بازار جهانی در زمینه زبان آلمانی به عنوان یک زبان خارجی است. ساختار شرکتی. هوبر ورلگ ۱۵۰ کارمند در سراسر جهان (از ژوئن ۲۰۱۳) دارد و از نوامبر ۲۰۱۳ در مونیخ مستقر است. علاوه بر دفتر مرکزی در بایرن، این انتشارات دارای ۱۲ دفتر فروش در سراسر جهان و دو شعبه در خارج از کشور است. محصولات این ناشر از آوریل ۲۰۱۴ توسط سرویس ناشر در گیلشینگ منتشر می شودو مدیریت خانه انتشارات بر عهده سه مدیر عامل Michaela Hueber, Marion Kerner و Sylvia Tobias است. Michaela Hueber انتشارات را در نسل سوم از سال ۱۹۸۶ اداره می کند. تاریخچه. ماکس هوبر، صاحب کتابفروشی دانشگاه در Amalienstrasse مونیخ که از سال ۱۹۱۱ وجود داشت، شرکت Max Hueber Verlag را د
ر سال ۱۹۲۱ تأسیس کرد. در سال ۱۹۲۲، ماکس هوبر به همراه هلموت هاتزفلد رومانیست، اولین پروژه را برای تفسیر متون فرانسوی توسعه داد. نویسندگان دیگری از انتشارات جوان نیز از حوزه مطالعات رمانتیک آمده اند. در پایان دهه ۱۹۲۰، الهیات و فلسفه به عنوان حوزه های انتشارات دیگری اضافه شدند. تا جنگ جهانی دوم، چند صد عنوان کناب توسط هوبر چاپ شد. در سال ۱۹۴۳ کل سهام انتشارات از بین رفت. کار انتشار تا سال ۱۹۴۹ به حالت تعلیق درآمد. در سال ۱۹۴۹ ارنست هوبر، پسر بنیانگذار ناشر، انتشارات را بازسازی کرد. زبان های خارجی در برنامه گنجانده شده است. آن ها در سال های بعد تمرکز کار انتشارات را تشکیل دادند. در سال ۱۹۵۵، «آموزش زبان آلمانی برای خارجی ها» اثر دورا شولز و هاینز گریسباخ نقطه عطفی در تاریخ انتشارات بود: اولین فصل برای موفق آلمانی به عنوان شاخه انتشاراتی زبان خارجی نوشته شده بود. همچنین از سال ۱۹۵۵ ارنست هوبر نقش کلیدی در توسعه انستیتو گوته ایفا کرد. [منبع؟ ] آموزش زبان آلمانی به دغدغه اصلی هوبر تبدیل شد. یک سیستم کاملاً بنیادی برای یادگیری هدف گرا در سال ۱۹۶۴ همراه با انجمن مرکز آموزش بزرگسالان ایجاد شد. برنامه زبان انتشارات به
طور پیوسته رشد کرد و به پرسنل و فضای بیشتری نیاز داشت. ساختمان اصلی در Amalienstraße مونیخ بسیار کوچک شد، بنابراین در سال ۱۹۷۰ ماکس هوبر ورلاگ به ساختمان جدیدی در Ismaning در شمال مونیخ نقل مکان کرد. در سال ۱۹۷۶ اولین مرکز اطلاع رسانی برای معلمان زبان در دوسلدورف افتتاح شد که قرار بود به عنوان فضای نمایشگاهی و مکانی برای ملاقات و تبادل نظر باشد. ارنست هوبر در اوج کار انتشارات خود در سال ۱۹۷۷ در سن ۵۳ سالگی درگذشت. شرکت به طور موقت توسط ایلسه هوبر، خواهرش ادامه یافت. در سال ۱۹۸۶، مایکلا هوبر، دختر ارنست هوبر، مدیریت شرکت را به عنوان شریک مدیر و ناشر بر عهده گرفت. بین سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۲، اهمیت Max Hueber Verlag با افزایش تعداد مهاجران از کشورهای شرقی که مایل به یادگیری زبان آلمانی بودند، افزایش یافت. در همان زمان، انتشارات با همکاری، مشارکت در شرکای خارجی و تأسیس شرکت های خود در خارج از کشور، موقعیت خود را در بازار گسترش داد. "Verlag für Deutsch" با پیشنهاد بسیار تخصصی خود در زمینه های دستور زبان، خودآموزی و مطالب اضافی ۱۰۰ درصد به گروه Hueber در سال ۱۹۹۱ وابسته بود. در سال ۱۹۹۳ یک مرکز اطلاعات در مونیخ افتتا
ح شد که در مجاورت مؤسسه گوته قرار دارد. از سال ۱۹۹۶، CD-ROMها برای یادگیری تعاملی بر روی رایانه شخصی و محصولات متعددی به طور خاص برای مطالعه شخصی توسعه یافتند. سومین مرکز اطلاعات هوبر در مرکز برلین پایتخت فدرال افتتاح شد. با هدف «تقویت نقاط قوت» و «گسترش رهبری بازار در آلمان به عنوان یک بخش زبان خارجی»، مدیریت شرکت در سال ۲۰۰۰ تصمیم گرفت بر برند Hueber تمرکز کند و انتشارات آلمانی را در Max Hueber Verlag ادغام کند. در سال ۲۰۰۵، Max Hueber Verlag از پیشگام خود ارنست هوبر (۱۹۲۳–۱۹۷۷) یاد کرد، که در سال ۱۹۵۵ با انتشار کتاب افسانه ای «شولز/گریسباخ» با کمپین های متعدد تحت شعار، نقطه عطفی را در موضوع هنوز جوان آلمانی به عنوان یک زبان خارجی به وجود آورد. «زبان ها بر مرزها غلبه می کنند». «آموزش زبان آلمانی برای خارجی ها» که به سرعت به کتاب درسی استاندارد و پرفروش جهانی تبدیل شد، داستان موفقیت این انتشارات را به عنوان ارائه دهنده پیشرو مواد آموزشی در زمینه آلمانی به عنوان یک زبان خارجی پایه گذاری کرد. ده سال پس از آخرین تغییر اساسی، هوبر ورلگ در سال ۲۰۰۶ با یک نام تجاری جدید ظاهر شد. توسعه بیشتر لوگو، تایپ فیس شرکتی آن