Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در موقعیت اولیه از فرم جدا شده استفاده می شود. مکاتبات صدا – نامه. املای ترکی عثمانی پیچیده است، زیرا بسیاری از صداهای ترکی را می توان با چندین حرف مختلف نوشت. برای مثال، واج /s/ را می توان به صورت ، ، یا نوشت. برعکس، برخی از حروف بیش از یک مقدار دارند: "k" ممکن است /k/، /ɡ/، /n/, /j/، یا /:/ (طولانی کردن مصوت قبلی؛ ğ مدرن)، و مصوت ها نوشته می شوند. به طور مبهم یا اصلاً به عنوان مثال، متن "kwrk" را می توان به صورت /ɟevɾec/ 'بیسکویت'، /cyɾc/ 'fur', /cyɾec/ 'shovel', /cøryc/ 'bellows'، /ɟørek/ 'view' خواند که در املای مدرن "gevrek", "kürk", "kürek", "körük", "görek نوشته" می شود. وام های عربی و فارسی با املای اصلی خود نوشته می شوند: مثلاً و اگر از "حرکات" "عربی" استفاده شود، به صورت نوشته می شود. "s̱âbit"، با "s̱" نشان دهنده /s/ (در عربی /θ/)، نشان دهنده مصوت بلند /a:/ در عربی، نشان دهنده /b/, نشان دهنده مصوت کوتاه / i/، و نشان دهنده /t/ است. اما حرکات مانند عربی و فارسی "عموماً" فقط در لغت نامه ها و آثار تعلیمی یافت می شود، بنابراین همان کلمه "ثابت" را عموماً به این صورت می یابیم: . (بدون نشانی از /i/ کوتاه).
همان طور که در فارسی، الف حمزه ( ""') به ندرت در موقعیت اولیه استفاده می شود و به جای آن یک الف ساده () جایگزین می شود. تای مربوطه (، که در جایگاه پایانی کلمات عربی ظاهر می شود) نیز به ندرت استفاده می شود. حروف ث ح ذ ض ظ ع فقط در وام گرفته شده از عربی یافت می شود. ژ فقط در وام گرفته شده از فارسی و فرانسه است. حروف همخوان بر اساس هارمونی واکه ها در سه سری نرم، سخت و خنثی طبقه بندی می شوند. حروف صامت نرم، ت س ک گ ه، در متن های مصوت جلو (e, i, ö, ü) یافت می شوند. سخت، ح خ ص ض ط ظ ع غ ق، در پس صدادار (a, ı, o, u) contexts; و خنثی، ب پ ث ج چ د ذ ر ز ژ ش ف ل م ن، در هر دو. در وام های فارسی عربی مصوت به کار رفته در ترکی به لطافت صامت بستگی دارد؛ بنابراین، "klb" 'سگ' (عربی /kalb/) /kelb/ است، در حالی که "ḳlb" 'قلب' (عربی /qalb/) /kalb/ است. برعکس، در کلمات ترکی، انتخاب صامت منعکس کننده مصوت بومی است. در لغات ترکی گاهی حروف صدادار را با استفاده از حروف مصوت به عنوان حرف دوم هجا می نویسند: "elif" برای /a/. "ye" برای /i/، /ɯ/; "vav" برای /o/، /œ/، /u/, /y/; "او" برای /a/, /e/. "حرکات مربوطه وجود دارد: üstün" "⟨" ""فتح"
عربی) برای /a/, /e/; "esre" (عربی kasrah") برای /ɯ/، /i/; "ötre" (عربی "حمّه") برای /o/، /œ/، /u/, /y/. نام "حرکات" برای مصوت های مربوطه نیز به کار می رود. استفاده از خط های دیگر. از آنجایی که الفبای عربی با اسلام مرتبط شده بود، گاهی اوقات غیرمسلمانان از خطوط دیگر برای نوشتن ترکی عثمانی استفاده می کردند. اولین رمانی که در امپراتوری عثمانی نوشته شد "آکابی" (۱۸۵۱) بود که توسط وارطان پاشا به خط ارمنی نوشته شد. به همین ترتیب، هنگامی که خاندان ارمنی دوزیان ضرابخانه عثمانی را در زمان سلطنت سلطان عبدالمجید اول اداره می کردند، آنها اسناد را به زبان ترکی عثمانی نگهداری می کردند اما از خط ارمنی استفاده می کردند. الفبای یونانی و خط راشی عبری توسط یونانی ها، ترک های ارتدوکس و یهودیان برای عثمانی استفاده می شد. مسلمانان یونانی زبان با خط ترکی عثمانی یونانی می نوشتند. ترکهای قارامانلی (ترکهای ارتدوکس در آناتولی مرکزی در اطراف منطقه قارامان) از حروف یونانی برای ترکی عثمانی استفاده می کردند. اعداد. ترکی عثمانی از اعداد عربی شرقی استفاده می کرد. در زیر لیستی از اعداد اصلی با املا در الفبای ترکی مدرن آمده است:
"دفتر (جمع: defterler" ) نوعی ثبت مالیات و محدوده بندی زمین در امپراتوری عثمانی بوده است. شرح. اطلاعات جمع آوری شده می تواند متفاوت باشد، اما تحریر دفتری معمولاً شامل جزئیات روستاها، خانه ها، سرپرستان خانوار (مرد بالغ و بیوه)، قومیت یا مذهب (زیرا این موارد می تواند بر بدهی ها یا معافیت های مالیاتی تأثیر بگذارد) و کاربری زمین را شامل می شود. کتاب حقوق یک دفتر ثبت زمین بود که برای مقاصد مالیاتی نیز استفاده می شد. هر شهر یک دفتر داشته و معمولاً یک مسئول در نقش اداری برای تعیین اینکه آیا اطلاعات باید ثبت شوند یا خیر وجود داشته است. مأمور معمولاً شخصی بود که از مقررات دولتی آگاهی داشت. دفتر برای ثبت تعاملات خانوادگی مانند ازدواج و ارث استفاده می شد. این سوابق برای مورخان مفید است زیرا چنین اطلاعاتی امکان درک عمیق تری از مالکیت زمین در میان عثمانی ها را فراهم می کند. این امر به ویژه هنگام تلاش برای مطالعه امور روزمره شهروندان عثمانی مفید است. برخی از مقامات عثمانی مسئول این دفاتر مالیاتی به عنوان "دفتردارها" شناخته می شدند. دفترها در هند. سوابق این نوع از ثبت مالیاتی در شمال هند نیز به عنوان "دفتر" شناخته می شود، ب
ه عنوان مثال دفتر پیشوا "در" پونا به همین صورت بوده است. منشأ اصطلاح. این اصطلاح از دیپترا گرفته شده است، به معنای واقعی کلمه «پوست، چرم، خز حیوان فرآوری شده»، به معنای کتاب، دارای صفحات پوست بز که همراه با پاپیروس به عنوان کاغذ در یونان باستان استفاده می شود، به عربی به عنوان به عاریت گرفته شده است.
کنفرانس وانزه () یک تله فیلم مستند درام آلمانی است که در سال ۲۰۲۲ از شبکهٔ زد د اف پخش شد. این فیلم دربارهٔ کنفرانس وانزه در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۴۲ و در میانهٔ جنگ جهانی دوم است که در آن دربارهٔ مسئله یهود و نسل کشی یهودیان تصمیم گیری شد.
ابراهیم عقیل (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل اردن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
فازموفوبیا بازی ویدئویی ترسناک تحقیقاتی است که توسط استودیوی مستقل بریتانیایی کینتیک گیمز توسعه یافته و منتشر شده است. این بازی در درجهٔ نخست بر پایهٔ سرگرمی محبوب شکار روح است. بازی به شکل دسترسی زودهنگام از طریق استیم برای ویندوز منتشر شد و در سپتامبر ۲۰۲۰ برای واقعیت مجازی نیز منتشر شد. این بازی در ماه بعد محبوبیت زیادی دریافت کرد زیرا به مناسبت هالووین، استریمرهای توییچ و یوتیوبرهای شناخته شده ای آن را بازی کردند. در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، "فازموفوبیا" ششمین بازی پرطرفدار در توییچ بود. این بازی از اکتبر تا نوامبر ۲۰۲۰ برای چند هفته در سراسر جهان پرفروش ترین بازی بود و از آن زمان پرطرفدارترین بازی شکار روح بوده است. گیم پلی. "فازموفوبیا" یک بازی ترسناک تحقیقاتی و ترس و بقا است که از یک دید اول شخص بازی می شود. بازیکن یا به تنهایی یا با گروهی که حداکثر سه نفر دیگر می توانند در آن باشند یک قرارداد انجام می دهد که در آن باید در منطقهٔ مورد نظر، گونهٔ روحی که آن منطقه را تسخیر کرده را تشخیص دهند. بازیکنان می توانند از طریق ویس چت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، چه در نزدیک همدیگر و چه دور از هم با استفاده از واکی
تاکی. "فازموفوبیا" بازشناسی گفتار دارد که اجازه می دهد تکه های ابزار خاص و حتی روح صدای بازیکن را بشوند و کلیدواژه ها و عبارت ها را بفهمند. کامل کردن اهداف و جمع کردن مدرک به بازیکنان مقداری پول می دهد. هرچقدر اهداف بیشتری کامل شوند، بازیکن می تواند نقشه ها و درجه سختی های نو و پول بیشتری به دست آورد. بازیکنان یک لابی ایجاد می کنند یا به آن ملحق می شوند که در آن آماده سازی برای قراردادها انجام می شود. "فازموفوبیا" به بازیکنان این امکان را می دهد که ظاهر خود را با انتخاب بین هشت محقق فراطبیعی مختلف برای تمایز بین اعضای گروه شخصی سازی کنند. در یک تخته سفید در لابی، مکان قرارداد و درجه سختی انتخاب می شود. تمام تجهیزات از این تخته خریداری شده و برای بارگیری در وان انتخاب می شوند که گروه پس از رسیدن به مکان تسخیرشده از آن تجهیزات استفاده خواهد کرد. تجهیزات. تجهیزات ابتدایی شامل جعبهٔ روح، کتاب نوشته های روح، دوربین عکاسی، پرتوافکن دی.او.تی. اس، ای ام اف خوان، دوربین فیلم برداری، چراغ قوه فرابنفش و چراغ قوهٔ عادی است. تجهیزات افزودنی را نیز می توان خریداری کرد تا اهداف فرعی را کامل کرد. یک دارایی نفرین شده نیز می ت
واند در مکان ظاهر شود و می توان با آن با روح حرف زد. بازیکنان باید از تجهیزات مختلف برای شناسایی سه مدرک منحصر برای نوع روحی که با آن سر و کار دارند و اغلب برای تکمیل اهداف اختیاری نیز استفاده کنند. گونه های روح. فهرست زیر از روح های بازی است. بنشی، دیمن، دیوجن، گوریو، هانتو، جن، میر، موروی، مایلینگ، اباکه، اونی، اونریو، شبح، روح خبیث، رایجو، شید، روح (Spirit)، ثایه، میمیک، دوقلوها، روح (Wraith)، یوکای و یوره ئی. توسعه و انتشار. انتشار. این بازی نخستین بار در ۶ مارس ۲۰۲۰، زمانی که صفحهٔ آن در استیم گشوده شد دیده شد. یک تریلر معرفی نیز سه ماه بعد که قابلیت واقعیت مجازی معرفی شد منتشر شد. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰، بازی به شکل دسترسی زودهنگام به بهای ۱۴ دلار منتشر شد. پس از انتشار، بازی دو بروزرسانی دریافت کرد و باگ های بازی درست شدند. محبوبیت. اگرچه این بازی برای نخستین بار در میانه سپتامبر منتشر شد، بازی محبوبیت خود در استیم را در آغاز ماه اکتبر و هالووین به دست آورد. این گونه، بازی ترند شد و توسط یوتیوبرها و استریمرهای سرشناس توییچ بازی شد، مانند اکس کیوسی، جک سپتیک آی و مارکیپلایر. این احتمالاً به دلیل دسترسی زوده
نگام بازی در نزدیکی آغاز فصل هالووین است و از لحاظ محبوبیت به منبع الهام خود، "پی. تی." مشابه است. محبوبیت بازی نیز می تواند به دلیل موج دوم دنیاگیری کووید-۱۹ باشد که باعث شد مردم زیادی در خانه بمانند. با هجوم بازیکنان به دلیل بازی کردن استریمرهای محبوب، هکرها در هفته های پس از انتشار بازی زیاد شدند و تلاش می کردند با پرش ترسناک بازیکنان را بترسانند یا مقدار بی نهایتی تجهیزات درست کنند. کمی بعد توسعه دهندگان کار خود را بر بروزرسانی ها برای حل کردن مشکل آغاز کردند. در توییچ، بازی به طور تصاعدی رشد کرد و حتی در میانهٔ اکتبر، بازی به ۵ بازی پربازدید رسید و از بازی هایی مانند "امانگ آس"، "فورتنایت بتل رویال"، "فیفا ۲۱" و "گنشین ایمپکت" پیشی گرفت. بنا به گیت هایپ، در تاریخ ۱۰ اکتبر بازی ۸۶٬۰۰۰ بازیکن فعال داشت. بازی در استیم نیز پرفروش شد و تا پایان ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰، پرفروش ترین بازی آن هفته بود حتی از "فال گایز" و پیش خریدهای "سایبرپانک ۲۰۷۷" پیشی گرفت. برای سه هفته پشت هم، "فازموفوبیا"، پرفروش ترین بازی استیم بود. پذیرش. "فازموفوبیا" نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرده است. ریچ استنتون از "پی سی گیمر" آن را «به
ترین بازی روحی ساخته شده» خواند و گفت «این بازی شبیه هیچ چیزی نیست که من بازی کرده باشم» و «چیزهایی می آورد که شما را می ترساند». کس مارشال، از "پولیگان" بازبینی مثبت داد و گفتک «بازی گونه ای ترس نرم دارد که زمانی که دست شما می آید، بسیار برجسته است.» "سی بی آر" این بازی را به عنوان «یک بازی بی نقص برای فصل هالووین» توصیف کرد و آن را برای پرش های ترسناک خاص بازی و طراحی صدا ستود. این بازی به بسیاری از بازی های دیگر با این خو و سرشت، مانند "مرگ سحری" تشبیه شده است.
این فهرست گروه های حقوق جانوران ، گروه هایی در جنبش حقوق جانوران را دربر می گیرد. چنین گروه های حقوق حیوانات در راستای آرمان های خود تلاش می کنند، که شامل این دیدگاه است که جانوران باید حقوقی برابر با انسان داشته باشند، مانند عدم استفاده از آنها در صنایع تحقیقاتی، غذایی، پوشاک و سرگرمی، و به دنبال پایان دادن به وضعیت جانوران به عنوان دارایی هستند. (به آسازیستی جانوران نگاه کنید) این فهرست فقط شامل گروه ها، سازمان ها و شبکه های مقاومت بدون رهبر است که مقاله های در ویکی پدیا دارند.
توطئه () یک تله فیلم جنگی بریتانیایی به کارگردانی فرانک پیرسون دربارهٔ کنفرانس وانزه است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. فیلم نامهٔ این فیلم که با استفاده از متنِ اصلی گفتگوهای آن کنفرانس در سال ۱۹۴۲ نگاشته شده، به روان شناسی افسران حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان می پردازد که در طراحی راه حل نهایی در پاسخ به مسئله یهود شرکت داشتند.
خالد عبدالقدوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کویت است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه فوتبال الیرموک کویت، و باشگاه ورزشی الشباب کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
علی عبدالرضا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
محمد العازمی (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه استقامت اهل کویت است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
محمد جاسم بن حاجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
بارنابی کی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اسکار و لوسیندا"، "توطئه"، "پنج"، "ترفندهای نو"، "دکتر هو"، "شهر هالبی"، "آدمکشان میدسامر"، "مأموران مخفی"، "شاهد خاموش"، "تلفات"، "شکسپیر عاشق"، "کارت پخش کن" و "رخنه گر" اشاره کرد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; بار یوحای () یک شهرک مذهبی یهودی در شمال اسرائیل است. در نزدیکی کوه مرون قرار دارد و تحت صلاحیت شورای منطقه ای الجلیل شمالی بد. تا سال جمعیت آن ۱.۰۱۴ نفر بوده است. تاریخ. کیبوتص بار یوحای در سال ۱۹۷۷ به عنوان محل اقامت مهاجران از اتحاد جماهیر شورویتأسیس شد. با این حال، مهاجران نه علاقه ای به زندگی در چنین فاصله ای از یک شهر و نه در چنین شرایط سختی داشتند (هر ضلع یک دوبلکس کمتر از ۶۰ متر مربع بود). مقامات آژانس یهود پس از آن شهرک ناموفق را به خانواده های صهیونیست مذهبی و اعضای موشاو نزدیک پیشنهاد کردند. این حرکت موفقیت آمیز بود و بار یوحای با بیش از ۱۰۰ خانواده از جمله گروه کوچکی از مهاجران کانادایی بزرگ شد. این روستا در زمین روستای خالی از سکنه عربی صفصاف واقع شده است که روستاییان آن پس از کشتار صفصاف در اکتبر ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به لبنان گریختند. نام این جامعه از نام خاخام شمعون بار یوحای گرفته شده است که طبق سنت یهودی در کوه مرون در همان نزدیکی به خاک سپرده شد.
دفاع از جانوران کوه راکی یک سازمان غیرانتفاعی (سازمان سی ۵۰۱) مستقر در ایالات متحده بود که به از بین بردن درد و رنج تحمیلی جانوران توسط انسان در منطقه کوه راکی کمک کرد. این گروه در سال ۱۹۹۴ تشکیل شد. دفاع از جانوران کوه راکی، مأموریت خود را از طریق آموزش عمومی، آگاهی رسانی به جامعه، دادخواهی، قانون گذاری و کار عملی پیش برد. از ماه مه، ۲۰۱۰، این گروه تحت رهبری مدیر اجرایی کارن برسلین، به عدالت برای جانوران در کوه راکی تغییر نام داد.
یلدا تروال عملیات سپیده دم () یک فیلم جنگی آمریکایی به کارگردانی لوئیس گیلبرت است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ عملیات انتروپوید و ترور اس اس-اوبرگروپن فورر راینهارت هایدریش رئیس اداره اصلی امنیت رایش و معاون فرماندار بوهم و موراویا است.
شبه نظامیان حقوق جانوران یک بنر است که توسط فعالان حقوق جانوران استفاده می شود که در اقدام عملی مستقیم با استفاده از انواع تاکتیک ها شرکت می کنند که سیاست جبهه آزادی بخش جانوران را برای اتخاذ تمام اقدامات احتیاطی لازم برای جلوگیری از آسیب به زندگی انسان نادیده می گیرد.
محمد البریکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
صالح البریکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی السالمیه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
" یک کشور، دو سیستم " (به انگلیسی: "One country, two systems") یک اصل قانون اساسی جمهوری خلق چین است که حکومت هنگ کنگ و ماکائو را پس از تبدیل شدن به مناطق اداری ویژه چین در سال های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ توصیف می کند. این اصل قانون اساسی در اوایل دهه ۱۹۸۰ در جریان مذاکرات هنگ کنگ بین چین و پادشاهی متحده بریتانیا تدوین شد. این اصل شرط می کرد که تنها یک چین وجود داشته باشد، اما این سرزمین ها می توانند سیستم های اقتصادی و اداری خود را نگه دارند، در حالی که بقیه سرزمین اصلی چین از سیستم سوسیالیسم با ویژگی های چینی استفاده می کنند. بر اساس این اصل، هر یک از این دو منطقه می توانند همچنان نظام حکومتی، حقوقی، اقتصادی و مالی ویژهٔ خود را داشته باشند، از جمله روابط تجاری با کشورهای خارجی، که همگی مستقل از سرزمین اصلی هستند. با این حال، از سال ۲۰۲۰، در نتیجه تصویب قانون امنیت ملی توسط هنگ کنگ در ۳۰ ژوئن همان سال، ایالات متحده و بریتانیا دولت چین را به نقض جدی این اصل محکوم کردند. جمهوری خلق چین همچنین پیشنهاد کرده است که این اصل را در اتحاد چین با تایوان به کار گیرد. منابع. __نمایه__
باشگاه فوتبال ریوپله یک باشگاه فوتبال پرتغالی بود که سال ۱۹۵۸ در ویلا نوا د فامالیکاو، براگا تأسیس شد. در حال حاضر این باشگاه فقط در رده سنی نوجوانان و برای توسعه فوتبال جوانان فعالیت می کند. این باشگاه تنها یک بار در لیگ برتر پرتغال سابقه بازی دارد که در فصل ۱۹۷۷–۱۹۷۸ بود و پس از یک فصل این باشگاه به دسته پایین سقوط کرد. از برجسته ترین بازیکنان سابق باشگاه می توان به ژرژه ژسوس و ژوزه روماو اشاره کرد.
خالد الفضلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الکویت و باشگاه ورزشی کاظمه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
صفصاف ( "صافصاف"، به معنی بید مجنون) یک روستای فلسطینی در ۹ کیلومتری شمال غربی صفد در فلسطین پیش از تشکیل دولت اسرائیل بوده است. روستاییان آن پس از کشتار صفصاف در اکتبر ۱۹۴۸، در خلال جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به لبنان گریختند. تاریخ. این روستا در زمان رومیان صفصوفه نامیده می شد. به گفته یاقوت حموی، در سال ۹۵۰ میلادی توسط حاکم حمدانی حلب، سیف الدوله، مورد حمله واقع شد. دوران عثمانی. در اوایل قرن شانزدهم پس از میلاد، صفصاف به امپراتوری عثمانی ملحق شد و طبق اسناد مالیاتی ۱۵۹۶، این روستا روستایی در "ناحیه" ("شاخه") جیره، بخشی از سنجق صفد بود. ۲۵ خانوار سکنه داشت که ۱۳۸ نفر تخمین زده می شود که همگی مسلمان بودند. روستاییان نرخ مالیات ثابتی معادل ۲۵ درصد برای چندین اقلام کشاورزی از جمله گندم، جو، زیتون و میوه و همچنین انواع دیگر محصولات مانند کندو و بز پرداخت می کردند. در مجموع ۳۷۱۴ آقچه. یک چهارم درآمد به وقف (وقف دینی) تعلق می گرفت. در سال ۱۸۳۸ صفصاف به عنوان روستایی در ناحیه صفد شناخته شد، در حالی که در سال ۱۸۷۵ ویکتور گوئرین آن را به عنوان روستایی با پانزده خانواده مسلمان توصیف کرد. در سال ۱۸۸۱ پی ای اف در
بررسی فلسطین غربی، صفصاف را به عنوان یک روستای کوچک در یک دشت با جمعیتی حدود ۱۰۰ نفر توصیف کرد. آنها همچنین خاطرنشان کردند که «سنگ های تزئینی یک ساختمان عمومی از قبل موجود» در در مسجد روستا ساخته شده است. روستاییان به کشت درختان زیتون و انجیر و تاکستان می پرداختند. فهرستی از جمعیت در حدود سال ۱۸۸۷ نشان می دهد که صفصاف حدود ۷۴۰ سکنه دارد که همگی مسلمان هستند. دوران قیمومت بریتانیا. صفصاف در سال ۱۹۲۲ بخشی از قیمومیت بریتانیا شد. در این مدت روستا در ضلع شرقی بزرگراه صفد - ترشیحا قرار داشت و در جهت شمال شرقی - جنوب غربی امتداد داشت. همه ساکنان صفصاف مسلمان بودند. یک مسجد و چند مغازه در مرکز روستا قرار داشت و یک مدرسه ابتدایی نیز در این دوره تأسیس شد. کشاورزی عمده ترین فعالیت اقتصادی بود و هم از چشمه آبیاری و هم از طریق دیم آبیاری می شد. در زمین شمال روستا میوه و زیتون کشت می شد. در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، صفصاف دارای ۵۲۱ مسلمان بود، که در سرشماری سال ۱۹۳۱ به ۶۶۲ نفر افزایش یافت که هنوز همگی مسلمان و در مجموع ۱۲۴ خانه بودند. در آمار سال ۱۹۴۵، طبق یک بررسی رسمی زمین و جمعیت، جمعیت آن ۹۱۰ مسلمان، با مجموع ۷۳۹۱ دونوم ز
مین بود. از این تعداد، در مجموع ۲۵۸۶ دانه به غلات اختصاص یافت. ۷۶۹ دونوم آبیاری یا برای باغ ها استفاده می شد، در حالی که ۷۲ دونم منطقه ساخته شده (شهری) بود. ۱۹۴۸ و پس از آن. در ۲۹ اکتبر ۱۹۴۸، نیروهای اسرائیلی به عنوان بخشی از عملیات حیرام به روستا حمله کردند. پس از تسلیم روستاییان، حدود ۵۰ تا ۷۰ مرد در حبس قتل عام شدند و چهار زن گزارش دادند که مورد تجاوز قرار گرفته اند. سوابق ارتش اسرائیل برای این قتل عام محرمانه باقی مانده است. در سال ۱۹۴۹ کفر هوشن در زمین روستا و به دنبال آن بار یوحای در سال ۱۹۷۹ و همچنین در زمین روستا تأسیس شد. در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ محدوده روستا چنین شرح داده شده است: «این سایت مملو از علف و درختان پراکنده است که در میان آنها چند تراس و انبوه سنگ از خانه های ویران دیده می شود. در چند خانه اسرائیلی ها زندگی می کنند. بخشی از زمین های اطراف توسط آبادی ها مورد کشت قرار می گیرند و بقیه آن جنگلی است.»
گناروبان وینوث یک بازیکن تیم فوتبال سریلانکا است که در پست هافبک بازی می کند.
صَلحَه () که گاهی به معنای «محل خوب و سالم» ترجمه می شود، یک روستای عرب نشین فلسطینی بود که در ۱۲ کیلومتری شمال غربی صفد قرار داشت. توافقنامه مرزی فرانسه و بریتانیا در سال ۱۹۲۰، صلحه را در محدوده مرزهای لبنان فرانسه قرار داد و آن را بخشی از خاک لبنان طبقه بندی کرد. این روستا یکی از ۲۴ روستایی بود که در سال ۱۹۲۴ مطابق با تعیین مرز بین فلسطین قیمومت بریتانیا و قیمومیت فرانسه برسوریه و لبنان در سال ۱۹۲۳ به کنترل بریتانیا منتقل شد. درنتیجه این روستا تا سال ۱۹۴۸ بخشی از فلسطین بود. بر اساس طرح تقسیم سازمان ملل متحد برای فلسطین در سال ۱۹۴۸، صلحه باید در دولت پیشنهادی عربی گنجانده می شد، در حالی که مرز بین آن و دولت پیشنهادی یهودی قرار بود به شمال منطقه ساخته شده روستا کشیده شود. در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، اندکی قبل از خالی شدن کامل روستا، صلحه محل قتل عام افراد توسط نیروهای اسرائیلی اندکی قبل از خالی شدن کامل روستا بود. بناهای ساخته شده در روستا به استثنای یک مدرسه ابتدایی پسرانه نیز تخریب شد. تاریخ. چندین بنای قدیمی از جمله قبرهای صخره ای، آثاری از کف های معرق کاری شده و ماشین های روغن کاری در روستا و
جود داشت. در نزدیکی خربات صنیفه آثار باستانی مانند یک کف پرس دایره ای وجود داشت. در سال ۲۰۰۱ یک چرخشت در این منطقه کشف شد. در سال ۱۸۸۱، بررسی پی ای اف در بررسی غرب فلسطین، صلحه را روستایی با حدوداً ۲۰۰ نفره توصیف کرد که باغ های اطراف را کشت می کردند و خانه های خود را از سنگ های بازالت که با گل ملات کاری شده بودند، می ساختند. آنها آب آشامیدنی خود را از چندین آب انبار و یک حوض بزرگ می گرفتند. دوران قیمومت بریتانیا. جمعیت این روستا را مسلمانان شیعه تشکیل می دادند و روستا یک مدرسه ابتدایی برای پسران داشت. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت "صلحه" ۷۴۲ مسلمان و در مجموع ۱۴۲ خانه بود. طبق آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت این روستا با مارون الراس و یارون، جمعاً ۱۰۷۰ مسلمان با ۱۱۷۳۵ دونوم زمین، بر اساس بررسی رسمی زمین و جمعیت، شمارش شد. از این تعداد، ۷۴۰۱ دونم به غلات، ۴۲۲ دونم آبیاری یا برای باغات استفاده می شد، و ۵۸ دونوم به منطقه ساخته شده (شهری) اختصاص داشت. جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن. بین ۳۰ اکتبر ۱۹۴۸ و ۲ نوامبر ۱۹۴۸، صلحه اولین روستا از سه روستا (دیگر صفصاف و جش) بود که در آن قتل عام توسط تیپ هفتم نیروهای دفاعی اسرائیل به فرماندهی ژنرا
ل موشه کارمل انجام شد. در مورد صلحه، منابع آرشیوی اسرائیلی می گویند که سربازان وارد روستا شده و یک ساختمان، (احتمالاً یک مسجد)، را منفجر کردند و ۶۰ تا ۹۴ نفر را که در داخل آن پناه گرفته بودند را کشتند. این تخمین ها بر اساس شواهد مستندی است که شامل یادداشت روزانه ۶ نوامبر ۱۹۴۸ توسط یوسف نهمانی است. هنگامی که مقالات نهمانی برای اولین بار توسط فرمانده وی یوسف ویتز در سال ۱۹۶۵ منتشر شد و با انگیزه های تبلیغاتی هدایت شد، او آن را شستشو داد تا جزئیات جنایاتی مانند مواردی که در صلحه اتفاق افتاده را حذف کند. نهمانی می گوید «۶۰ تا ۷۰ مرد و زن پس از «افراشتن پرچم سفید» به قتل رسیدند.» همچنین موریس یادداشت های دست نویسی دارد که اهارون کوهن از جلسه کمیته سیاسی ماپام در ۱ گرفته است. نوامبر ۱۹۴۸ که در آن جلیله یا موشه ارم نوشته شده است: «۹۴ در صلحه در خانه ای منفجر شد». در گزارش های ضبط شده از مصاحبه با خانواده های صلحه، که اکنون ساکن لبنان هستند، رابرت فیسک نسخه متفاوتی ارائه می دهد. نمر عون (متولد ۱۹۱۵)، یکی از دو بازمانده قتل عام در میدان این روستا، می گوید که وقتی ارتش یهود وارد شد، اعلامیه هایی به روستاییان داده شد که
در آن نوشته شده بود در صورت تسلیم شدن از آنها در امان خواهند ماند، که که همه به آن دستور عمل کردند. منطقه توسط سیزده تانک محاصره شده بود (سایر روایت ها از ۱۰ ماشین زرهی صحبت می کنند) و در حالی که روستاییان در کنار هم ایستاده بودند، اسرائیلی ها تیراندازی کردند. او با پنهان شدن در زیر اجساد و سپس خزیدن در زیر پوشش شب، یافتن یک الاغ و سوار کردن آن به مارون الراس برای عمل جراحی زنده ماند، اگرچه زخمی شد. در مصاحبه قبلی عون گفت که روستاییان از یک فریاد برای تجمع در میدان روستای مقابل یک مسجد احضار شدند. دو افسر اسرائیلی در حین جمع شدن اهالی چند جرعه قهوه نوشیدند. سپس از جمعیت خواسته شد تا اسلحه های خود را تحویل دهند و سپس به افسر عرب زبان برای گفتگو با نیروهای خود روی آورد و پس از آن مسلسل های بالای خودروهای زرهی تیراندازی کردند و حدود ۷۰ روستایی را کشتند. اجساد را چهار روز رها کردند تا پوسیده شوند و سپس بولدوزرهای اسرائیلی آمدند و آنها را داخل مسجد انباشتند و سپس با مواد منفجره منفجر شد. بسیاری از روستاییان امیدوار بودند که برگردند و در نزدیکی روستاهای لبنان با اقوامشان منتظر بودند، اما در نهایت در حومه شبریحه در
صور ساکن شدند. پس از پایان حمله، ساکنان باقی مانده روستا رانده شدند، که بخشی از مهاجرت فلسطینیان در سال ۱۹۴۸ بود. نهمانی که از ۶۷ مرد و زن کشته شده در میدان دهکده صحبت می کرد، در نوشته های روزانه اش از خود می پرسید: «آنها مانند نازی ها با چنین ظلمی از کجا آمده اند؟ . . آیا هیچ راه انسانی تر از این روش ها برای اخراج ساکنان وجود ندارد؟.» یوآو گلبر، صلحه را در کنار دیر یاسین، ابو شوشا، صفصاف و لیده به عنوان بخشی از «مجموعه قتل عام فلسطینیان… دهکده هایی که فلسطینی ها ادعا می کردند که جنایات رخ داده است» فهرست می کند. امروز. سلمان ابوسیتا نویسنده "اطلس فلسطین" تعداد آوارگان فلسطینی از صلحه در سال ۱۹۹۸ را ۷.۶۲۲ نفر تخمین زد. ولید خالدی می نویسد که از آنچه امروزه از بناهای ساخته شده صلحه باقی مانده است، «تنها نقطه عطف باقی مانده یک ساختمان طولانی است (که ممکن است یک مدرسه بوده باشد) با پنجره های بلند زیاد. این سایت یک منطقه مسطح و عمدتاً زیر کشت است. بخش عمده ای از زمین های اطراف توسط کشاورزان اسرائیلی مورد کاشت سیب قرارگرفته اند.» محله های یهودی اسرائیلی یرون و آویویم در اراضی سابق صلحه واقع شده اند.
اتحادیه پاسداری و مبارزه خواهی ملی گرایان آلمان (؛ ) بزرگترین و فعال ترین سازمان یهودستیزی آلمان پس از جنگ جهانی اول و یکی از سازمان های اصلی تشکیل دهندهٔ جنبش فلکیش در جمهوری وایمار بود که نظام دموکراتیک-پارلمانی آن را به طور یکجانبه رد کرد. اداره نشر این سازمان کتاب هایی منتشر کرد که بر عقاید رهبران حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان همچون هاینریش هیملر تأثیر زیادی گذاشت و پس از انحلال (حوالی ۱۹۲۴) بسیاری از اعضای آن در نهایت به نازی ها پیوستند. مانیفست این سازمان «"اگر من قیصر بودم"» () را هاینریش کلاس رئیس اتحادیه پان ژرمن ها نوشته بود که شعارش «آلمان برای آلمانی ها» بود. نماد این سازمان یک «گل گندم آبی با یک صلیب شکسته» و با همان شعار «آلمان برای آلمانی ها» بود.