Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رضا جعفری (۱۲۸6 – ۱۳۷1) وزیر فرهنگ، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی در دوران وزارت او انجام گرفت و دانشکده نفت به ابتکار او به جای تهران در آبادان تأسیس شد. پس از اخذ لیسانس از دانشسرای عالی در سال ۱۳۱۳ در رشته ریاضی با سمت دبیری به رضائیه رفت. در سال ۱۳۱۵ رئیس فرهنگ قزوین و سپس رئیس فرهنگ مازندران و خوزستان شد. پس از انتقال به تهران، ابتدا رئیس کارگزینی و سپس رئیس فرهنگ شد. رضا جعفری چهار روز پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در کابینه سپهبد زاهدی سرپرستی وزارت فرهنگ را به عهده گرفت و در اردیبهشت سال بعد با رأی اعتماد مجلس، وزیر شد. در این جایگاه به وضعیت معیشتی معلمان رسیدگی کرد، ابتدا به همه معلمان دویست تومان پاداش داد. سپس سی درصد از خانه های ارزان قیمتی که دولت برای کارمندان می ساخت به معلمان اختصاص یافت و دویست قطعه زمین در نارمک میان معلمان توزیع شد. قانونی نیز برای افزایش حقوق معلمان به تصویب مجلس رساند که حداقل دستمزد معلمان را از ۱۵۰ تومان به ۲۵۰ تومان بالا برد. جعفری همچنین به دستور شاه لایحه ای برای اعزام دانشجویان شاگرد اول دانشکده ها برای ادامه تحصیل به خارج به
تصویب مجلس رساند. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی نیز ابتکار او بود. اتحادیه معلمین برای تشویق جعفری، نشانی به نام «عالی ترین نشان معلم» ابداع کرد که در مراسم باشکوهی به او اهداء شد. جعفری تا ۱۳۳۴ در وزارت فرهنگ باقی ماند. سپس استاندار گیلان و خراسان شد. در سال ۱۳۳۹ در انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی به نمایندگی قزوین انتخاب شد اما عمر این مجلس کوتاه بود. در همین دوره بر سر افزایش دستمزد فرهنگیان میان او و شریف امامی نخست وزیر درگیری لفظی پیش آمد و شریف امامی به جعفری توهین کرد. سردار فاخر حکمت رئیس مجلس به دفاع از جعفری برخاست و شریف امامی را از پشت تریبون پایین کشید که به کناره گیری او از نخست وزیری انجامید. رضا جعفری در دوره های چهارم تا هفتم مجلس سنا نماینده قزوین بود. در دوران سناتوری، عضو مجلس مؤسسان سوم از اراک و مدتی هم معاون بازرسی شاهنشاهی بود.
رهبر افغانستان، با نام رسمی رهبر امارت اسلامی افغانستان، رئیس، امیر و شخص اول افغانستان و امیر طالبان است. تاریخچه. این دفتر برای اولین بار توسط ملا محمد عمر تأسیس شد، که ابتدا در سال ۱۹۹۴ طالبان و بعداً در سال ۱۹۹۶ امارت اسلامی افغانستان را تأسیس کرد. عمر در ۴ آوریل ۱۹۹۶ ردای محمد را از حرم «خرقه شریف» برداشت و آن را در مقابل جمعیت زیادی از پیروانش به نمایش گذاشت. این عمل نمادین معمولاً یک نقطه کلیدی در ظهور طالبان، و در ظهور خود عمر، در نظر گرفته شده؛ امری که عمر را با اشخاصی مانند احمد شاه درانی و پیامبر اسلام محمد پیوند داد. در حالی که عمر ردا را در دست داشت، جمعیت شروع به فریاد «"امیرالمؤمنین»" کردند،عنوانی که ایمن الظواهری، رهبر القاعده، گاهی اوقات برای اشاره به عمر استفاده می کرد. از این رو پیروان عمر در قندهار به او این عنوان را دادند. امیرالمؤمنین در واقع یک موقعیت دولتی نبود بلکه صرفاً یک عنوان مذهبی و افتخاری بود. پس از آنکه طالبان کابل را در سال ۱۹۹۶ تسخیر کردند، «"شورای عالی افغانستان"» تشکیل شد و عمر به عنوان رئیس شورا در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۶ اعلام شد؛ در این ظرفیت، عمر عملاً به عنوان رئیس کشور منصوب
شد. پس از حمله ایالات متحده به افغانستان که در ۲۰۰۱، عمر عزل شد و دفتر رئیس "شورای عالی" توسط ریاست جمهوری جایگزین شد. با این اوصاف، همه رهبران طالبان تاکنون این عنوان را استفاده کرده اند. پس از خروج آمریکا از افغانستان هجومی گسترده از سوی طالبان آغاز شد که به فروپاشی دولت افغانستان انجامید. طالبان امارات اسلامی را در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ بازسازی کردند و رهبر طالبان هبت الله آخندزاده رئیس جدید دولت شد. گزینش. بر اساس پیش نویس قانون اساسی اولین امارت اسلامی افغانستان، رئیس دولت توسط یک شورای اسلامی انتخاب می شود و عنوان «امیرالمؤمنین» را حفظ می کند. قدرت و وظایف. زیر نظر محمد عمر، امیرالمؤمنین قدرت مطلق را داشت و تفسیر طالبان از شریعت اسلامی به طور کامل به تصمیم او وابسته بود. دقیقاً مشخص نیست که نقش فعلی این متصدی چه است، اما تحت پیش نویس قانون اساسی اولین امارت اسلامی، امیرالمؤمنین قضات را در دیوان عالی کشور تعیین می کند.
کوم سه روک (، زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر نقش های برجسته اش در "کشیش بی اعصاب" (۲۰۱۹) و "جوانان ماه مه" (۲۰۲۱) شناخته می شود. زندگی شخصی. کوم سه روک از مؤسسه هنر سئول در رشتهٔ بازیگری فارغ التحصیل شده است. حرفه. کوم سه روک حرفهٔ خود را با حضور در تبلیغات تلویزیونی و فیلم های کوتاه قبل از ایفای نقش فرعی در فیلم های "ساکت شده" (۲۰۱۵)، "ترور" (۲۰۱۵) و "عشق، دروغ ها" (۲۰۱۶) شروع کرد. در سال ۲۰۱۷، او نقش مکمل را در فیلم موفق دلهره آور "با ایمان" ایفا کرد. در سال ۲۰۱۸، او ابتدا به عنوان یکی از دختران درامای خانوادگی "حالا با من ازدواج کن" مورد توجه قرار گرفت و سپس به خاطر عملکردش به عنوان یک کارآگاه خشن تازه کار در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی "کشیش بی اعصاب" (۲۰۱۹) نیز مورد استقبال قرار گرفت و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر تازه کار زن در مراسم جوایز درامای اس بی اس ۲۰۱۹ شد. در سال ۲۰۱۹، او به فیلم "نامه های پادشاه" و به دنبال آن، فیلم "بدن ما" ملحق شد. در سال ۲۰۲۰، او به درام شبکهٔ تی وی ان، به نام "دراما استیج فصل ۳: همه اونجان" که یک درام ویژه بود، پیوست. در سال ۲۰۲۱، او به مجموعهٔ تلویزیو
نی شبکهٔ اس بی اس، "جن گیر چوسان" پیوست اما فقط دو قسمت روی آنتن رفت. این مجموعه به دلیل تحریف های تاریخی لغو شد و پس از توقف نمایش آن، باعث شد تا کوم سه روک نامهٔ عذرخواهی بنویسد. او بعداً به مجموعهٔ تلویزیونی کی بی اس، "جوانان ماه مه" پیوست که در مورد قیام گوانگجو در سال ۱۹۸۰ است. بعد از آن، او به برنامه تلویزیونی شبکهٔ اس بی اس، "رستوران خیابان بک جونگ-وون" از قسمت ۱۶۹ پیوست. او سپس به فیلم "در را باز کن" ملحق شد.
باهیراگالدوا (به لاتین: Bahiragaldowa) یک منطقهٔ مسکونی واقع در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) قرار گرفته است.
کامپیون (به لاتین: Campion) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دهیگاهاتوله (به لاتین: Dehigahatule) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دهینتالاوا (به لاتین: Dehintalawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دلپاتکادا (به لاتین: Delpatkada) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دنیکه (به لاتین: Denike) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دیهینتالاوا (به لاتین: Dihintalawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دیمبوولا (به لاتین: Dimbula) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است. دیمبوولا ۱٬۲۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دیمبولکومبارا (به لاتین: Dimbulkumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دودامیتیاوا (به لاتین: Dodamitiyawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دوویتا (به لاتین: Dowita) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دوویتاگامدا (به لاتین: Dowitagammedda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
دونوکبدا (به لاتین: Dunukebedda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
اوتالاوا (به لاتین: Otalawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
اهالاگاستنا (به لاتین: Ehalagastenna) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
اهالامالپه (به لاتین: Ehalamalpe) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
الگاماا (به لاتین: Elgama) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
اللاودا (به لاتین: Ellauda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
اللکومبورا (به لاتین: Ellekumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
اتهاکلاندا (به لاتین: Etakehellanda) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
فیروز عبدالمحمدیان شناخته شده به فیروز محمدی (زاده ۷ فروردین ۱۳۲۱) دروازه بان بازنشسته واترپلو اهل ایران است. او دارنده نشان طلای بازی های آسیایی ۱۹۷۴ و عضو تیم ایران در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ بود.
محمدعلی محمدی آچاچلویی (زاده ۹ فروردین ۱۳۳۰ در میانه ) دوچرخه سوار پیشکسوت ایرانی است. او در رقابت دوچرخه سواری جاده انفرادی در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ حضور داشت. وی همچنین در بازی های آسیایی ۱۹۸۲ شرکت کرد و موفق به کسب نشان برنز رقابت تایم تریل تیمی شد.
این فهرست گروه های شورشی دارای قلمرو است که فعال هستند و دامنه ای ملی، فراملی، یا بین المللی در سراسر جهان دارند. «"گروه شورشی"»، یک موجودیت سیاسی است که با استفاده از درگیری مسلحانه به مخالفت با دولت (های) تاسیس شده، بنابر دلایلی همچون تغییر سیاسی، یا ایجاد، حفظ یا به دست آوردن استقلال، می پردازد. گروه هایی که «"قلمرویی را کنترل می کنند"» به عنوان گروهی تعریف می شود که شهرها یا روستاهای مسکونی را تحت کنترل خود دارد و تحت مدیریت مستقیم یا کنترل نظامی آن است. از آنجا که چنین کنترلی می تواند با رقابت مواجه شود، اکثر این مناطق به صورت موقت در دست گروه های شورشی است. این فهرست، دولت های جدایی خواه پایدار یا دیگر کشورهای با رسمیت محدود را شامل نمی شود.
۲۳ قدم تا خیابان بیکر یک فیلم در ژانر معمایی و دلهره آور به کارگردانی هنری هاتاوی است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ون جانسون و ورا مایلز اشاره کرد.
وارن هنری کُل (؛ – ) جراح اهل ایالات متحده آمریکا و از پیشگامان درمان های کمکی و مکمل در جراحی سرطان بود. او در سال ۱۹۲۴ میلادی به همراه اِوارتس اَمبروز گراهام، فرایند به تصویر کشیدنِ کیسه صفرا را با اشعه ایکس و با استفاده از مادهٔ حاجب، شرح و بسط داد که در تشخیص بیماری های کیسهٔ صفرا در آن دوران به کار می رفت. وی دانش آموختهٔ «دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه واشینگتن» و چند سالی استاد همان دانشگاه بود. سپس در سال ۱۹۳۶ آنرا ترک کرد و استاد دانشگاه ایلینوی در شیکاگو و به مدت سی سال در همان مقام خدمت کرد. وی مابین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰، رئیس انجمن سرطان آمریکا بود.
فرانسیس ادیت کرسول، معروف به فانی باس (; – ) هنرمند، تاجر، طراح، چاپگر و نویسنده اهل نیوزیلند بود.نمونه هایی از طرح های مد او در مجموعه موزه های اطراف نیوزلند از جمله در موزه یادبود جنگ اوکلند، موزه "Te Papa Tongarewa" نیوزلند، موزه اوتاگو، "MTG Hawke's Bay6" و همچنین در موزه مد نیوزلند وجود دارد. کرسول یکی از اعضای فعال انجمن هنرهای کانتربری بود.
هاردانگر، (به انگلیسی: Hardanger) منطقه ای سنتی، در اطراف قسمت داخلی هاردانگرفیورد و شاخه های این آبدره؛ و مناطق کوهستانی اطراف آنها است. این منطقه، بخش جنوب شرقی استان وستلند در کشور نروژ را تشکیل می دهد. تا سال ۲۰۲۰ میلادی، هاردانگر معمولاً محدود به هفت شهرداری آن زمان بود. این شهرداری های سابق هاردانگر، در مجموع ۶۳۰۳ کیلومتر مربع مساحت داشتند و طبق آمار سال ۲۰۱۹ میلادی، جمعیت اهالی آنها ۲۲۵۲۹ نفر بود. تغییر در شیوه تقسیمات داخلی مناطق اداری کشور، در سال ۲۰۲۰ میلادی در کشور نروژ، در مواردی با تقسیمات سنتی قبلی نواحی منطقهٔ هاردانگر تناقض پیدا کرد. بر این اساس، وسعت جغرافیایی حوزهٔ قضایی هاردانگر، کاهش پیدا کرد و بخشی به حوزه قضایی برگن سپرده شد. در حال حاضر(۲۰۲۰) حوزهٔ قضایی منطقهٔ هاردانگر ۶۰۹۲ کیلومتر مربع را پوشانده و شامل ۲۱۴۹۱ نفر اهالی ساکن مساحت آن می شود. در ارتباط با امور کلیسا، بعد از اعمال تغییرات مذکور، در سال ۲۰۲۰ میلادی، منطقهٔ سنتی هاردانگر، در عمل گسترش یافته است. اسقف اعظم هاردانگر، علاوه بر هفت شهرداری سابق هاردانگر، چند شهر و شهرک مسکونی مربوط به تقسیمات جدید، از جمله ووس را نیز پوشش می د
هد. تعداد اهالی تحت پوشش ۴۳۶۹۳ نفر است که در منطقه ای به وسعت ۹۰۹۳ کیلومتر مربع سکونت دارند. زمین هاردانگر. در روزگار ما، پوستهٔ سنگی مربوط به دوران پرکامبرین، در بخش اعظم منطقه ای که از دیدگاه سنتی، هاردانگر شناخته می شود، همچنان باقی است. اما بستری از سنگهای شیل، مربوط به دوران کامبرین، که در مناطقی به شدت چین خورده و دچار دگرگونی شده است، بخش های بزرگی از فلات هاردانگر و همچنین در بعضی نقاط، کرانهٔ شمالی هاردانگر فیوردن را پوشانده است. در جنوب هاردانگر و نیز تا حدی در شمال غربی، سنگ های شیل، توسط سنگ های قدیمی تر و مقاومتر مربوط به دوران پرکامبرین، پوشیده شده اند. در دورهٔ کوه زایی کالدونین، این سنگ ها دگرگون گشته و از شمال غربی رانده شده؛ و بار دیگر، روی سنگ های شیل ریخته است. این لایهٔ اخیر که از جنس سنگ های سخت است، بلندترین کوه ها را در هاردانگر و استان وستلند، تشکیل می دهد. مانند یخچال طبیعی هاردانگر با ارتفاع ۱۸۶۱ متر بالاتر از سطح دریا و موارد دیگری که بیشتر از ۱۶۰۰ تا ۱۷۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارند. آبدره ها و دره های موجود در منطقه، عمق زیادی را در بستر سنگی زیرین، بریده و پیش رفته اند. در کف آ
بدره ها، در بعضی از جاها در اثر انباشته شدن شن و ماسه و تشکیل دیواره، دریاچه هایی به وجود آمده اند. در امتداد حاشیه آبدره ها، خاک حاصلخیزی وجود دارد که زیر کشت و به خصوص زیر کشت باغ درختان میوه است. سکونت جمعیت در هاردانگر. نقاط مسکونی، در منطقهٔ سنتی هاردانگر، بیشتر در کرانهٔ آبدره؛ و تا حدی، در بخش پایین و کم ارتفاع بعضی از درّه های اطراف، متمرکز شده اند. بزرگترین نقاط تراکم جمعیت، بر اساس صنایعی شکل گرفته اند، که از نیروی محلی آب بهره می برند. مانند شهرک های اودا و تیسهدال؛ یا مراکز مهم اداری، ارتباطی و تجاری مانند نورهیمسوند، که نیروی مورد نیاز خود را از منابع محلی آب، تأمین می کنند. طبق آمار سال ۲۰۱۹ میلادی، پرجمعیت ترین شهرک ها، در منطقهٔ سنتی هاردانگر، یکی شهرک اودا، با جمعیتی برابر با ۴۸۷۶ نفر و دیگری نورهیمسوند، با ۴۳۹۹ نفر بوده است. دیگر شهرک ها، جمعیتی زیر هزار نفر داشته اند. پرجمعیت ترین آنها شهرک تیسهدال، تنها ۶۰۱ نفر و بقیه (۵۵۵)، (۵۴۴)، (۵۳۴) و (۴۸۵) نفر جمعیت یا جمعیتی کمتر داشته اند. تراکم کم جمعیت در هاردانگر. طبق آمار سال ۲۰۲۰ میلادی، تراکم جمعیت درمنطقهٔ سنتی هاردانگر، با تنها ۳٫۶ نفر در ه
ر کیلومتر مربع، نسبتاً کم است. کمی تراکم جمعیت در مقیاسه با تراکم جمعیت، در کل استان وستلند، که ۱۸٫۸ نفر در هر کیلومتر مربع بوده، به خوبی روشن می شود. چنین تفاوتی در میزان تراکم جمعیت، احتمالاً نتیجهٔ وجود کوه های خالی از سکنه، در منطقهٔ هاردانگر است. جمعیت هاردانگر از زمان جنگ جهانی دوم، به دنبال کاهش اشتغال در کشاورزی و صنعت تولید نیرو، در حال کاهش بوده است. درحالی که در بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ میلادی جمعیت کل استان وستلند، در محدودهٔ فعلی، ۰٫۸ در صد رشد داشته است، در منطقهٔ سنتی هاردانگر ۰٫۲ در صد کاهش جمعیت مشاهده می شود. اقتصاد در هاردانگر. علاوه بر امور اداری و خدماتی مربوط به محل، فعالیت های صنعتی، کشاورزی و حمل ونقل نیز، از امور مهم اقتصادی، در هاردانگر، محسوب می شوند. مهمترین رشته صنعتی، در منطقهٔ سنتی هاردانگر، تولید آهن خام و فلزات دیگر، بر اساس بهره برداری از منابع محلی نیروی آب است، که بیشتر در شهرک اودا، تیسهدال و اولویک متمرکز شده است. مهمترین بخش فعالیت کشاورزی در منطقه، دامداری و به خصوص پرورش گاو و گوسفند است، که برای کل کشور نیز اهمیت دارد. پرورش درختان میوه نیز در هاردانگر، سابقه ای طولان
ی داشته و در سراسر کشور نروژ دارای معروفیت است. تولید نیروی برق، بر اساس منابع محلی آب، در هاردانگر دارای اهمیت خاص است. در سال ۲۰۱۹ میلادی، ظرفیت تولید یکی از تأسیسات محلی در مجموع، به ۲۰۸۶ مگاوات گسترش داده شد. در عمل با تولید سالانه ای معادل ۷۹۷۳ گیگاوات ساعت، ۲۳٫۶ در صد از تولید نیروی برق، در استان وستلند در هاردانگر صورت می گیرد. مهمترین مراکز تولید نیرو در منطقه، شهرک اودا و ایدفیورد هستند.
در آنزیم شناسی، دی-آلانین—دی-آلانین لیگاز () آنزیمیست که واکنش شیمیایی زیر را کاتالیز می کند. بنابراین، دو سوبسترای این آنزیم ATP و دی-آلانین هستند، در حالی که ۳ محصول آن ADP، فسفات و دی-آلانین—دی-آلانین هستند.
در آنزیم شناسی، یک آلانین راسماز () آنزیمیست که واکنش شیمیایی زیر را کاتالیز می کند: بنابراین، این آنزیم دارای یک سوبسترای، ال-آلانین، و یک محصول، دی-آلانین است.
سوزان هولمز (؛ زادهٔ طراح مد و پارچه نیوزلندی است که به دلیل استفاده از رنگ آمیزی و ابریشم در آثار هنری خود شناخته شده است.او برنده ۱۹ جایزه از"world of wearable arts" شده است.
قطره گوش نوعی دارو است که برای درمان یا جلوگیری از عفونت گوش، به ویژه عفونت گوش خارجی و مجرای گوش استفاده می شود. همچنین برای کمک به حذف موم گوش استفاده می شود. این دارو برای درمان کوتاه مدت استفاده می شود و می توان آن را بدون نسخه یا با نسخه خریداری کرد.
اِوارتس اَمبروز گراهام (؛ – ) جراح، پژوهشگر و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی لیسانس خود را در سال ۱۹۰۴ از دانشگاه پرینستون و دکترای پزشکی خود را از «دانشکده پزشکی راش» در سال ۱۹۰۷ دریافت داشت. وی دوران رزیدنتی جراحی را در «بیمارستان پرسبیتریان شیکاگو» گذارند و به عنوان دانشجوی شیمی از دانشگاه شیکاگو فارغ التحصیل شد. در همین مرکز آموزشی بود که، با همسرش هلن تِـرِدوِی که بیوشیمیست و داروساز بود، آشنا شد. گراهام از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ با درجهٔ سرگردی در «سپاه پزشکی ارتش آمریکا» خدمت کرد و مدتی را در فورت لی، ویرجینیا کنونی گذراند. وی پایه گذار یک روش جراحی درمانیِ انقلابی برای درمان آمپیم بود که به دنبال پاندمی آنفلوانزا در سال ۱۹۱۸ شیوع یافته بود. وی در فرانسه، فرماندهٔ «بیمارستان صحرایی ۳۴ ارتش آمریکا» بود. پس از پایان خدمت در ارتش، گراهام به استخدام دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس درآمد و استاد رشتهٔ جراحی شد. وی که متخصص جراحی قلب و سینه بود، بابت همکاری اش با «جیکوب جی. سینگر»، «کنث بل» و «ویلیام آدامز» در انجام نخستین جراحی موفقیت آمیز برداشت ریه جهت درمان سرطان ریه در سال ۱۹۳۳ شهرت دارد. بیمار ی
ادشده، خودش یک متخصص زنان-زایمان ساکن پیتسبرگ به نام «جیمز لی گیلمور» بود. در سال ۱۹۲۴ میلادی، گراهام به همراه همکارش وارن هنری کل روشی را برای کوله سیستوگرافی ایجاد کردند که قادر به تشخیص سنگ کیسه صفرا بود. گراهام یکی از پایه گذاران اصلی «بورد جراحی آمریکا» در سال ۱۹۳۷ و یکی از ویراستاران و مؤلفان فعال آن بود. گراهام سرویراستار «کتاب سال جراحی»، «ژورنال جراحی قفسهٔ سینه» و «سالنامهٔ جراحی» بود. او از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۵۱، رئیس دپارتمان جراحی «دانشکده پزشکی دانشگاه واشینگتن»، و همچنین سرپرست جراحان «بیمارستان بارنز» بود که امروزه با نام بیمارستان بارنز-جوییش شناخته می شود. گراهام و ارنست وایندر نخستین پژوهش روش مند و سازمان یافته را در مقیاسی وسیع دربارهٔ اثرات مواد سرطان زا سیگار انجام دادند که نتایج آن در سال ۱۹۵۰ در ژورنال پزشکی "جاما" منتشر شد. گراهام خودش یک سیگاری قهار بود تا آنکه نتیجهٔ پژوهش خودش دربارهٔ رابطهٔ سیگار و سرطان ریه منتشر شد و از قضای روزگار، خودش بر اثر این سرطان در سال ۱۹۵۷ درگذشت. بیماری که گراهام او را برای درمان سرطان ریه جراحی کرده بود، یعنی جیمز لی گیلمور، ۶ سال بیش از گراهام زنده ماند
و در سال ۱۹۶۳ در سن ۷۸ سالگی درگذشت. وی در سال ۱۹۴۱ به عضویت آکادمی ملی علوم آمریکا درآمد و در سال ۱۹۴۲ بابت مشارکت هایش در علم جراحی، برندهٔ مدال لیسر شد. او همچنین برندهٔ نشان زرین جامعه رادیولوژی آمریکای شمالی، جایزهٔ پژوهشی لئونارد از سوی جامعهٔ آمریکایی اشعهٔ رونتگن، نشان زرین جامعهٔ پزشکی سنت لوئیس، نشان زرین جامعهٔ پزشکی جنوب آمریکا و ریاست «کنگرهٔ بین المللی جراحان» در سال ۱۹۵۴–۱۹۵۳ شد. او دارای مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه سینسینتی، دانشگاه پرینستون، دانشگاه کیس وسترن رزرو، دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه شیکاگو بود.
خودتزریق کننده اپی نفرین (یا خودتزریق کننده آدرنالین) یک دستگاه پزشکی برای تزریق دوز یا دوزهای اندازه گیری شده از اپی نفرین (آدرنالین) با استفاده از فناوری تزریق خودکار است. بیشتر اوقات برای درمان آنافیلاکسی استفاده می شود. اولین تزریق کننده خودکار اپی نفرین در سال ۱۹۸۳ به بازار عرضه شد. این دستگاه دستی توسط افرادی که حساسیت شدید دارند حمل می شود و اپی نفرین تزریق شده توسط دستگاه یک درمان اضطراری برای آنافیلاکسی است. در آن هنگام محلول اپی نفرین باید در اسرع وقت به صورت تزریق عضلانی، در وسط قسمت بیرونی ران، تزریق شود. در صورت عدم پاسخ کافی، تزریق ممکن است هر ۵ تا ۱۵ دقیقه تکرار شود.
اما ناکی (؛ ۱۴ دسامبر ۱۹۱۳ – ۱۹۹۸) طراحی مد اهل نیوزیلند بود.او با شرکت هایی از انگلستان، سوئیس، ایرلند و اسکاتلند همکاری داشته است.طرح های او در حال حاضر در موزه اوکلند، ته پایا و "MTG Hawke's Bay" نگهداری می شود.
خانات شماخی () یک دولت فئودالی و خان نشین در محدوده کشور جمهوری آذربایجان امروزی در سده ۱۸ میلادی بود. این خانات دارای سیستم حکومتی دیارشی (دو حاکمیتی) بود. بخشی از خانات توسط محمد حسن خان اداره می شد و بخش های دیگر توسط برادران محمد سعید و آغاسی اداره می شد. محمد سعید خان در سال ۱۷۶۳ خانات شماخی را متحد کرد و شهر شماخی مرکز خانات شد. در سال ۱۷۶۷، خان های قوبا و شکی به شماخی حمله کردند و قلمرو خانات میان آن ها تقسیم شد. در سال ۱۷۹۰، شیروان خان مقامات خود را بازگرداند.
جان تالبوت (؛ زادهٔ ۱۹۲۷) طراح مد نیوزلندی است.او در دهه ۶۰ میلادی رئیس انجمن "Vulcan Lane" بود. بعضی از آثار او، اکنون در موزه نیوزلند "Te papa tongarewa" نگهداری می شود.
اسوتان وسلینوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
حرفه. جان سینا کشتی گیر حرفه ای ( کشتی کج ) و بازیگر آمریکایی است که در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی حضور داشته است، او اولین فیلم خود را در سال ۲۰۰۰ بازی کرده است.
سقوط مزار شریف در نوامبر ۲۰۰۱ در حین اولین حمله بزرگ در جنگ افغانستان پس از مداخله آمریکا رخ داد. نیروهای طالبان که مزار شریف را از سال ۱۹۹۸ در دست گرفته بودند، پس از بمباران هوایی شهر توسط نیروهای ویژه ارتش آمریکا و هجوم «جبهه متحد اسلامی برای نجات افغانستان» (ائتلاف شمال)، منجر به عقب نشینی شدند. پس از سقوط روستاهای اطراف و بمباران شدید، طالبان و نیروهای القاعده از شهر عقب نشینی کردند. چند صد مبارز طرفدار طالبان کشته شدند. حدود ۵۰۰ نفر اسیر و بیش از ۱۰۰۰ نفر ترک وظیفه کردند. تصرف مزار شریف اولین شکست بزرگ طالبان بود.
ولادیمیر آستاپوفسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، و باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
استفان رشکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
ولادیمیر فیودوروف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. او، به همراه اعضای دیگر تیم باشگاهی پخته کار تاشکند، در پی یک تصادف هوایی کشته شد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرد می توان به باشگاه فوتبال پاختاکور تاشکند اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرد.
گالکاداولا (به لاتین: Galkadawela) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
گالکتیولا (به لاتین: Galketiwela) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
گالپیتیا (به لاتین: Galpitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
گالوکه (به لاتین: Galuke) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
آناتولی کونکوف (؛ – ۴ اکتبر ۲۰۲۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل شوروی بود. از باشگاه هایی که وی در آنها بازی کرده می توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
گوروگاله الا (به لاتین: Gurugalle Ella) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
ویکتور ماتوینکو (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
دیوید کیپیانی (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
وولودیمیر ورمیف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
لئونید نازارنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو و باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
آدفوویر () یک داروی ضد ویروسی است که برای درمان عفونت های (مزمن) ویروس هپاتیت ب استفاده می شود. یک نوع پیش دارو از آدفوویر پیش تر bis-POM PMEA نامیده می شد و با نام تجاری Preveon و Hepsera به فروش می رسید. این دارو آنالوگ نوکلئوتیدی مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس (ntRTI) است و می توان آن را به عنوان پیوکسیل پیش داروی آدفوویر دیپیووکسیل فرموله کرد. آزمایش های آدفوویر در بیماران مبتلا به HIV تاکنون نتیجه فایده روشنی نداشته است. ساز و کار. آدفوویر با مسدود کردن آنزیم رونوشت بردار معکوس که یک آنزیم مهم برای تولید مثل HBV در بدن است نقش مهمی را ایفا می کند. این دارو برای درمان هپاتیت ب مزمن در بزرگسالان با شواهدی از تکثیر فعال ویروسی یا شواهدی از افزایش مداوم آمینوترانسفرازهای سرم (در درجه اول ALT) یا بیماری های بافت شناسی فعال تأیید شده است. مزیت اصلی آدفوویر نسبت به لامیوودین (نخستین NRTI که برای درمان HBV تأیید شده است) این است که مدت زمان طولانی تری طول می کشد تا ویروس در برابر آن مقاومت کند. آدفوویر دیپیووکسیل حاوی دو واحد پیوالویل اکسی متیل است که آن را به یک فرم پیش دارویی آدفوویر تبدیل می کند.
الکساندر پروخوروف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو مینسک، تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، باشگاه فوتبال نمان گرودنو، و باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی و شوروی بازی کرده است.