Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اعلان جنگ و لشکرکشی بود. به نحوی که به محض تایید دیوان، تمامی افرادی از جمله پادشاه موظف به آمادگی برای جنگ می شدند. مهمتر از آن این دیوان وظیفه انتخاب دربار پادشاه و نایب السطنه و حل اختلاف میان مدعیان را برعهده داشت. با آغاز سلطنت جدید، پادشاه جدید موظف بود در دیوان شرکت کرده و سوگند یاد کند. معمولا این دیوان در جایگاه مشاور پادشاه بود اما در صورت نیاز می توانست با تصمیمات پادشاه مخالف کند یا آنها را رد کند.
«مونترو (مرا با نامت صدا کن)» () ترانه ای از رپر و خوانندهٔ آمریکایی لیل ناز اکس است. این ترانه در فوریه ۲۰۲۱ برای اولین بار در تبلیغات سوپر بول ال وی پیش نمایش داده شد و در ۲۶ مارس ۲۰۲۱ از طریق کلمبیا رکوردز منتشر شد. این ترانه که توسط لیل ناز اکس همراه با تهیه کنندگان آن، تیک ا دیتریپ، عمر فدی و روی لنزو نوشته شده است، تک آهنگ اصلی آلبوم "مونترو" است که انتظار می رود در اواسط سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این ترانه بخاطر مضامین کوئیر خود، از جمله اشعار همجنسگرایانه صریح آن و نامش که از رمان و فیلم عاشقانه همجنس گرایی "مرا با نامت صدا کن" گرفته شده، مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که ترانه، موزیک ویدئو و تبلیغات مرتبط با آن مورد استقبال مثبت برخی قرار گرفت، اما در بین برخی از منتقدان اجتماعی در ایالات متحده نیز مورد مناقشه بود، زیرا برای کودکان، به ویژه کفش های شیطانی غیراخلاقی یا مضر به نظر می رسید. «مونترو (مرا با نامت صدا کن)» در بالاترین جایگاه جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده آغاز به کار کرد و پس از «جاده شهرک قدیمی»، به دومین هیت نامبروان لیل ناز اکس در این جدول تبدیل شد. همچنین در ۲۲ آوریل ۲۰۲۱ توسط انجمن ص
نعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا ("RIAA") گواهی نامه پلاتین دریافت کرد. در کشورهای دیگر، این ترانه در بالاترین جایگاه جدول استرالیا، اتریش، کانادا، فنلاند، فرانسه، یونان، ایرلند، اسرائیل، لیتوانی، نروژ، پرتغال و پادشاهی متحده رسید و در ده جایگاه برتر جدول کشورهای بلژیک، دانمارک، آلمان، مجارستان، ایتالیا، هلند، نیوزیلند، اسلواکی، اسپانیا، سوئد و سوئیس قرار گرفت.
اوستاس دوم که با نام اوستاس با سبیل نیز شناخته می شود، کونت بولونی از سال ۱۰۴۹ تا ۱۰۸۷ میلادی بود. وی به همراه نورمن ها در نبرد هیستینگز جنگ و پس از آن زمین ها و عناوینی را در انگلستان دریافت کرد. وی یکی از همراهان تاییدشده ویلیام فاتح بوده است. وی همچنین پدر گادفری بوین و بالدوین یکم، پادشاه اورشلیم، است.
هودیرنا، کنتس هم نشین طرابلس بعد از ازدواج با ریمون دوم طرابلس بود. وی همچنین در دوره کودکی فرزندش به عنوان نایب حکومتش تا رسیدن وی به سن قانونی بود. وی سومین دختر از چهار دختر بالدوین دوم و مورفیا ملیتنه و خواهر بزرگ ترش، ملیساند، بود. ریمون سوم طرابلس، فرزند وی، نیز پس از مرگش به دلیل طفولیت قادر به اداره حکومت نبود، به همین جهت مادرش به عنوان نایب وی عهده دار امور شد.
اوستاس گرنیر از جنگجویان صلیبی، از اعضای اشراف و نایببالدوین یکم در زمان اسارتش بود. وی همزمان با نخستین جنگ صلیبی به همراه برادرانش عازم شرق شد و در جریان فتح اورشلیم، نقش پررنگی را ایفا کرد. در سال ۱۱۱۰ در ازای خدماتش تیول صیدا و قیساریه به وی واگذار شد. وی پس از مرگ بالدوین، به عنوان یکی از گزینه های جانشینی وی بود اما سرانجام بالدوین دوم به مقام رسید.
گیوم بوری شاهزاده جلیل و از شوالیه ّای قدرتمند و بزرگ در اراضی مقدس که پس از امارت ژوسلین در ادسا، به عنوان شاهزاده جلیل انتخاب شد. پس از مرگ اوستاس گرنیر، وی به عنوان نایب حکومت بالدوین در زمان اسارتش انتخاب شد.وی همچنین در جریان نبرد صور نقش پررنگی را ایفا کرد.
ورزش آماتور یا ورزش غیرحرفه ای، نوعی از فعالیت ورزشی، بدون داشتن منافع مالی است. مجریان آماتور، در مقابل اجرای عملیات ورزشی، دستمزد رسمی دریافت نمی کنند. در ورزش آماتور، دستمزد کاملی پرداخت نمی شود. انگیزهٔ شرکت در فعالیت های ورزشی غیرحرفه ای، بیشتر علایق شخصی و اجتماعی هستند. برای مثال، دست یافتن به سلامتی بیشتر یا احراز محبوبیت اجتماعی و نظیر این ها، می توانند انگیزه ای برای ادامهٔ فعالیت ورزشی باشند. در مقایسه با ورزش حرفه ای، سطح مهارت های فنی در میان ورزشکاران آماتور معمولاً پایین تر است. از جمله دلایل این موضوع می تواند این باشد که ورزشکاران آماتور برخلاف ورزشکاران حرفه ای، تمام وقت خود را به تمرینات و مسابقات ورزشی اختصاص نمی دهند. ورزشکاران غیرحرفه ای معمولاً در کنار فعالیت ورزشی، عهده دار شغل درآمدزایی نیز هستند. در عمل، هر چند ورزشکاران آماتور، از محل ورزش یک درآمد رسمی ندارند؛ اما معمولاً در سطوح برتر، از جمله سطوح ملی، در ارتباط با تمرینات آمادگی یا شرکت در مسابقات و رقابت های ورزشی، از تسهیلاتی نظیر مرخصی با دستمزد بهره می برند. در مقام مقایسه، تعداد ورزشکاران آماتور در سطح جهان از تعداد ورزشکارا
ن حرفه ای به مراتب بیشتر است. اکثر ورزشکاران نه تنها از محل ورزش درآمدی ندارند؛ بلکه متحمل هزینه نیز می شوند. تأمین این هزینه، هم به عهدهٔ خود فرد، و هم خانواده و هم نهادهای رسمی، مانند مدارس است. اگر چه فرض بر این است که در دراز مدت، این هزینه به طرق گوناگون جبران شده و از جمله با ایجاد سلامت جسمی و روانی بیشتر در عموم شهروندان، باعث تقویت مناسبات و تشکیلات اجتماعی، کاهش هزینه های درمانی و نهایتاً افزایش درآمد عمومی شود. آرمان ورزش آماتور، در طی قرن ۱۹ میلادی به ویژه در بین طبقات بالای اجتماعی به اوج محبوبیت رسید. داشتن مهارت های ورزشی و روحیهٔ ورزشکاری در بین طبقات برتر، به صورت نوعی شاخص برتری اجتماعی تفسیر شده و به شدت تقویت و حفاظت می شد. اما با ادامهٔ رشد ورزش حرفه ای و ظهور چهره های محبوب از میان ورزشکاران حرفه ای از یکطرف، و نیز درآمدزایی و امکان کسب درآمد ورزشی در مناسبات دانشگاهی وغیره در طی قرن بیستم از طرف دیگر، آرمان های ورزش آماتور دچار فرسایش وتحلیل شد.
هیو دوم که با نام هیو د پوسی (Hugh du Puiset) نیز شناخته می شود، فرزند هیو دوم و از اشراف اورشلیم بود که در زمان بالدوین دوم به شرق سفر کرد و پس از انتصاب پسرعمویش، بالدوین دوم، امارت یافا را عهده دار شد. در سال ۱۱۲۳ به دنبال مرگ پدرش، وارث قلمرو وی در فرانسه شد. پس از درگذشت بالدوین در سال ۱۱۳۱ و ازدواج مجدد دخترش با فولک آنژو، از حکومت یافا خلع شد. وی پس از عزلش با برخی فرماندهان مسلمان متحد گشت و علیه فولک شورید اما در مقابل وی شکست خورد و به ناچار تسلیم شد. وی از آن عازم سیسیل شد و در همان جا درگذشت.
هیو هشتم بزرگ ترین فرزند هیو هفتم لوزینیان و ساراسین د لزی بود. وی پس از مرگ پدرش وارث تمام اراضی و عناوین وی شد. وی پسر گی و آیمری لوزینیان، پادشاه اورشلیم و قبرس، است.
یهودیان کایفنگ (به چینی:開封猶太族، ) اعضای یک جامعه کوچک یهودی در کایفنگ، در استان هنان چین هستند، که اعضای آنها با حفظ برخی از سنت ها و آداب و رسوم یهودیان، تا حد زیادی به جامعه چین ترکیب شده بودند. مبدأ و زمان ورود آنها به کایفنگ مورد بحث کارشناسان است. تاریخ. تاریخ اولیه. اکثر محققان معتقدند که یک جامعه یهودی از زمان سلسله شمال سونگ (۹۶۰–۱۱۲۷) در کایفنگ وجود داشته است، گرچه برخی از محققان ورود آنها را به سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷) یا قبل از آن اعلام کردند. کایفنگ، که در آن زمان پایتخت سلسله سونگ شمالی بود، شهری جهان وطنی در شعبه ای از جاده ابریشم بود. فرض بر این است که یک جامعه کوچک از یهودیان مزراحی، که به احتمال زیاد از ایران یا هند بودند یا از پناهندگان یهودی که احتمالاً از جنگهای صلیبی فرار کرده بودند، از طریق یک زمین یا یک مسیر دریایی وارد شدند، در شهر اقامت گزید و در سال ۱۱۶۳ یک کنیسه ساختند شواهد قطعه ای که مربوط به سده یازدهم است نشان می دهد که در آن زمان، جامعه یهودی کایفنگ اساساً از ریشه یهودیان پارسی بوده است اما برخی از اعضای آن ممکن است از زمینه های مختلف بوده باشند. تصور می شود که برخی از یهودیان کایفن
گ در اصل از عراق کنونی آمده اند. بسیاری از نامهای عبری معروف یهودیان کایفنگ فقط در میان یهودیان ایرانی و بابلی یافت می شد. منابع مکتوب یهودی چگونگی ورود یهودیان به کایفنگ را ذکر نکرده اند، اگرچه در یک افسانه آمده است که آنها از طریق زمین در جاده ابریشم وارد شده اند. تصور می شود که گروه اصلی یهودیان که نقشی تعیین کننده در تأسیس جامعه یهودیان کایفنگ داشتند، از راه زمینی وارد شدند، در حالی که سایر یهودیان، به ویژه آنهایی که قبل از استقرار در کایفنگ در ابتدا در شهرهای دیگر چین زندگی می کردند، از طریق دریا با بازرگانان ایرانی که از خلیج فارس از طریق اقیانوس هند به جنوب چین رفتند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد یهودیان از طریق مسیر کاروان شمالی به چین سفر کرده اند. اجداد یهودیان کایفنگ ممکن است در درجه اول یهودیان بخارایی باشند (یهودیانی با اصالت پارسی که در آسیای میانه ساکن شدند). عبارات فارسی مراسم مذهبی یهود کایفنگ با گویش بخارایی نوشته شده و یهودیان بخارا معتقدند که در گذشته، برخی از خویشاوندان آنها به چین مهاجرت کرده اند و دیگر با کشور مبدأ تماس ندارند. سده ۱۹ تا ۲۰. شورش تایپینگ در دهه ۱۸۵۰ منجر به پراکنده ش
دن جامعه شد، اما بعداً به کایفنگ بازگشتند. سه سنگ یادبود با کتیبه در کایفنگ پیدا شد. قدیمی ترین، از ۱۴۸۹، یادآور ساخت یک کنیسه در ۱۱۶۳ (با نام، "Qingzhen Si"، اصطلاحی که اغلب به زبان چینی برای مساجد استفاده می شود). کتیبه آمده است که یهودیان به چین از هند در طول آمد سلسله هان دوره (قرن ۲ پیش از میلاد - سده ۲ م) آمده اند. این مقاله به نام ۷۰ یهودی با نام خانوادگی چینی استناد می کند، مخاطبان آنها را با یک امپراتور سلسله سونگ بی نام توصیف می کند، و انتقال دین آنها از ابراهیم به کاتب عزرا را فهرست می کند. لوح دوم، مربوط به سال ۱۵۱۲ (در کنیسه "Xuanzhang Daojing Si یافت می شود") جزئیات اعمال مذهبی یهودیان را نشان می دهد. مورد سوم، به تاریخ ۱۶۶۳، به یادآوری بازسازی "کنیسه Qingzhen si است" و اطلاعاتی را که در دو لوح دیگر وجود دارد، تکرار می کند. امروزه. در چین، به دلیل اوضاع سیاسی، تحقیقات در مورد یهودیان کایفنگ و یهودیت در چین تا آغاز دهه ۱۹۸۰ که اجرای اصلاحات سیاسی و اقتصادی به بن بست رسید، متوقف شد. در دهه ۱۹۸۰، مؤسسه چینی-یهودی توسط گروهی از محققان جهانی برای تحقیق بیشتر در مورد تاریخ جوامع یهودی در چین، ترویج پر
وژه های آموزشی مربوط به تاریخ یهودیان در چین و کمک به یهودیان در کایفنگ تأسیس شد. برقراری روابط دیپلماتیک بین چین و اسرائیل در سال ۱۹۹۲ دوباره علاقه به یهودیت و یهودیان را به وجود آورد، به ویژه با توجه به این واقعیت که ۲۵٬۰۰۰ پناهنده یهودی در دوره نازی به شانگهای فرار کردند. تخمین تعداد یهودیان در چین دشوار است. اعداد ممکن است به سادگی به دلیل تغییر در نگرش های رسمی تغییر کنند. آخرین سرشماری حدود ۴۰۰ یهودی رسمی در کایفنگ را نشان داد که اکنون حدود ۱۰۰ خانواده در مجموع تقریباً ۵۰۰ نفر تخمین زده می شود. حداکثر ۱۰۰۰ نفر از ساکنان این کشور با نژاد یهودی ارتباط دارند، اگرچه فقط ۴۰ تا ۵۰ نفر در فعالیت های یهودیان شرکت می کنند. برخی از نوادگان جامعه یهودی کایفنگ می گویند پدر و مادر و مادربزرگ و مادربزرگ آنها به آنها گفته اند که آنها یهودی هستند و روزی «به سرزمین خود باز خواهند گشت»، دیگران فقط به طور مبهم از اصل و نسب خود آگاه هستند.
هنری یکم که با لقب لیبرال نشاخته می شود، کنت شامپانی از سال ۱۱۵۲ تا ۱۱۸۱ بود. وی بزرگترین پسر تیبو دوم شامپانی و همسرش، ماتیلدا بود. پس از مرگ وی پسرش هنری دوم جانشین وی شد که بعدها با ازدواج با ایزابلا یکم پادشاه اورشلیم شد.
ژوآئو پالینیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است، که برای تیم بایرن مونیخ بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه مورِیرنسه و باشگاه اسپورتینگ اشاره کرد. وی در تابستان ۲۰۲۴ به بایرن مونیخ پیوست. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده است.
روی سیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
شین جه-ها (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ماری برین ملکه امپراتوری لاتین و همسر بالدوین دوم، امپراتور لاتین بود. وی دوبار به عنوان نایب در غیاب همسرش عهده دار امور امپراتوری شد: در ۱ ۲۳۷ و در سال ۱۲۴۳-۱۲۵۷. وی همچنین دختر جان برین و همسر سومش، برنگاریا لئون، است.
بیمبو جت یک گروه موسیقی دیسکوی دونفرهٔ فرانسوی در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی بود. اعضای بیمبو جت کلود مورگان و لوران روسی بودند. عمدهٔ شهرت آن ها به خاطر قطعهٔ «El Bimbo» است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. «اِل بیمبو» در زمان انتشارش در چندین کشور اروپایی جزو ترانه های پرفروش روز بود و از آن زمان تا به امروز بارها توسط خوانندگان و موسیقی دانان دیگر اجرا شده است. اعضا. کلود مورگان زادهٔ سال ۱۹۴۷ در شهر سوسه تونس است. او آهنگساز قطعهٔ «خودت را خواهی شناخت» است که آن-ماری داوید با آن در رقابت های یوروویژن سال ۱۹۷۳ شرکت کرد و برندهٔ آن دوره از مسابقات شد. لوران روسی در ۲۲ مه ۱۹۴۸ در پاریس متولد شد. او یکی از دو فرزند تینو روسی (خوانندهٔ فرانسوی) و حاصل ازدواج او با لیلیا وِتی (هنرپیشهٔ ایتالیایی) بود. لوران روسی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۱ به عنوان خواننده، ترانه سرا و تهیه کنندهٔ موسیقی به صورت شخصی یا به همراه پدرش فعالیت داشت. او در اوت ۲۰۱۵ به علت سکتهٔ قلبی در خانه اش درگذشت و در آرامگاه خانوادگی شان در کنار پدر و مادرش به خاک سپرده شد.
استفانی ارمنستان، که با نام ریتا نیز شناخته می شود، یکی از اعضای دودمان روبنی و شاهزادگان پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود. وی همچنین همسر دوم جان برین، نایب السلطنه پادشاهی اورشلیم بود اما ۶ سال از پس از ازدواجش با وی درگذشت. حاصل ازدواج وی با جان برین تنها ۱ پسر بود.
سی و هشتمین جشنوارهٔ جهانی فیلم فجر از ۵ تا ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ در شهر تهران برگزار شد. دبیر این دوره از جشنواره محمدمهدی عسگرپور بود. و سیمرغ زرین بهترین فیلم به "نور طبیعی" اثر دینش نادْی از کشور مجارستان تعلق گرفت. پردیس چارسو کاخ جشنواره، و سینما آزادی و سالن روباز سینمای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دیگر سینماهای نمایش دهندهٔ فیلم های جشنواره بودند. هیئت داوران. اسامی هیئت داوران بخش های مختلف جشنواره به این شرح است: فیلم ها. بخش های اصلی. فیلم های زیر برای حضور در بخش های رقابتی جشنواره انتخاب شدند: جوایز. اختتامیهٔ جشنواره در ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ با معرفی برندگان در پردیس چارسو انجام شد. امیر اسفندیاری مجری اختتامیهٔ بود. فهرست برگزیدگان جشنواره به این شرح است:
برنگاریا لئون، سومین همسر جان برین و ملکه هم نشین امپراتوری لاتین قسطنطنیه بود. براساس گزارش تروفانتیز، وی دختر آلفونسو نهم لئون و برنگاریا کاستیا و خواهر کوچکتر فرناندوی سوم، پادشاه کاستیا بود.
ایرانیان فنلاند فنلاندی های با ریشه ایرانی هستند. جمعیت شناسی. ۵۵٫۹٪ از ایرانیان فنلاند مرد و ۴۴٫۱٪ زن هستند.
هاینریش هفتم عضو خاندان اشتاوفر و پادشاه سیسیل از سال ۱۲۱۲ تا ۱۲۲۷ و پادشاه آلمان از سال ۱۲۲۰ تا ۱۲۳۵ میلادی بود. وی هفتمین هنری بود که بر آلمان حکومت می کرد و نباید آن را هاینریش هفتم از دودمان لوکزامبورگ اشتباه گرفت. وی پسر فریدریش دوم و کنستانس آراگون بود.
ایزابلا انگلستان شاهزاده انگلیسی از دودمان پلانتاژنه (پادشاهی انگلستان) و امپراتریس مقدس روم (همسر سوم فریدریش دوم) و ملکه آلمان و ملکه هم نشین سیسیل تا سال ۱۲۳۵ و زمان مرگش بود. وی همچنین دختر جان، پادشاه انگلستان و ایزابلای انگولیم بود.
مایای عزیز فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی سوناینا باتناگار است. در این فیلم بازیگرانی همچون مانیشا کویرالا، مادیها امام، شریا چودهاری، روحیت صراف و راکیش امپراکاش مهرا ایفای نقش کرده اند.
سیدکان () یا برادوست منطقه ای در شهرستان سوران در شمال اربیل در اقلیم کردستان عراق با ۲۵۰ روستا و جمعیتی در حدود ۱۵٬۰۰۰ نفر است. تعداد برآوردشدهٔ مردم برادوستی بیش از این تعداد است اما ساکنان اصلی این منطقه سه بار در سال های ۱۹۶۱، ۱۹۷۸ و ۱۹۸۸ از آن اخراج شده اند و بسیاری از آن ها هنوز به دلیل بمباران بسیار بدانجا بازنگشته اند.
پیمان شیمونوسکی، قرارداد ماگوآن () در دوره قبل و طی جنگ جهانی دوم در ژاپن، معاهده ای در هتل شونپانرو (春帆 樓)، شیمونوسکی، یاماگوچی، ژاپن در ۱۷ آوریل ۱۸۹۵، بین امپراتوری ژاپن و دودمان چینگ به امضا رسید که به جنگ اول چین و ژاپن (جنگ جیان او) پایان داد. کنفرانس صلح از ۲۰ مارس تا ۱۷ آوریل ۱۸۹۵ برگزار شد. بر اساس این معاهده به کشور کره استقلال داده شد و تایوان و شبه جزیره لیائودونگ تحت تصرف ژاپن درآمد. زمینه. در ۱۷ آوریل ۱۸۹۵، دودمان چینگ چین و دولت میجی ژاپن پیمان شیمونوسکی را امضا کردند که به اولین جنگ چین و ژاپن پایان داد. چین تمام ادعاهای خود را برای نفوذ بر کره (کشور)، که تا سال ۱۹۱۰ به طور کامل بر آن تسلط داشت، را کنار گذاشت. ژاپن همچنین کنترل تایوان، جزایر پنگهو و شبه جزیره لیائودونگ را در دست گرفت. به این ترتیب تایوان به مستعمره ژاپن تبدیل شد و دوران ۵۰ ساله تسلط ژاپن بر تایوان آغاز شد. ژاپن علاوه بر دستاوردهای سرزمینی، ۲۰۰ میلیون تکه نقره را از چین دریافت کرد. دولت چینگ همچنین مجبور شد که مزایایی دیگری به تجار ژاپنی، از جمله اجازه دادن به کشتی های ژاپنی برای راه اندازی رودخانه یانگ تسه، تهیه کمک های مالی بر
ای شرکت های ژاپنی برای فعالیت در بنادر پیمان چینی و افتتاح چهار بندر اضافی برای کشتی های تجاری ژاپن، اعطا کند. سه سال پس از امضای قرارداد شیمونوسکی سه قدرت اروپایی تحت تأثیر افزایش قدرت سریع ژاپن قرار گرفتند. روسیه، آلمان و فرانسه به شدت مخالف حمله ژاپن به شبه جزیره لیائودونگ بودند که روسیه نیز در آرزو نفوذ در آن بود. این سه قدرت، ژاپن را به واگذاری شبه جزیره به روسیه، در برابر ۳۰ میلیون تکه نقره مجبور کردند. رهبران نظامی پیروز ژاپن، این مداخله اروپایی را اندکی تحقیر آمیز دیدند که به جنگ روسیه و ژاپن ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۵ منجر شد.
هنری یکم قبرس ملقب به چاق، پادشاه قبرس از سال ۱۲۱۸ تا ۱۲۵۳ میلادی بود. وی پسر هیو یکم قبرس و آلیس شامپانی بود. پس از مرگ پدرش در ۱۰ ژانویه ۱۲۱۸، به عنوان پاشاه قبرس تاج گذاری کرد اما به واسطه پایین بودن سنش، مادرش تا زمان رسیدن وی به سن قانونی نایب حکومت هنری جوان شد اما اداره حکومت در دستان عمویش، فیلیپ ابلین، بود. پس از مرگ عمویش نیز اداره حکومت به دست جان ابلین، دیگر عمویش، رسید. در زمان حکومت وی بود که جنگ لمباردی ها آغاز گشت.
هنری انطاکیه که با عنوان هنری پواتیه نیز شناخته می شود، فرزند بوهموند چهارم انطاکیه، شاهزاده انطاکیه، همسر نخستش پلیسانس بود. در سال ۱۲۳۳ هنری با ایزابلا قبرسی، دختر هیو یکم قبرس و آلیس شامپانی، ازدواج کرد. در سال ۱۲۶۳ وی به عنوان نایب السلطنه پادشاهی اورشلیم انتخاب شد. و سرانجام در ژوئن ۱۲۷۶ در نزدیکی صور به مقصد طرابلس با کشتی آلمانی ها در دریا غرق شد. با این حال جنازه وی پیدا شد و در نیکوزیا دفن شد.
یونی گرونمن (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل فنلاند بود. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
نبرد گذرگاه کونلون () Zhànyì) یک سری درگیری ها بین ارتش امپراتوری ژاپن و نیروهای چینی اطراف گذرگاه کونلون بود که موقعیت کلیدی استراتژیک در استان گوانگشی داشت. نیروهای ژاپنی قصد داشتند خطوط تأمین تجهیزات چین را که به هندوچین فرانسه متصل بود قطع کنند، اما نیروهای چینی موفق به مقابله با حملات شدند.
تاریخ یهودیان در مراکش به دوران باستان بازمی گردد. پیش از تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، حدود ۲۵۰٬۰۰۰ تا ۳۵۰٬۰۰۰ یهودی در این کشور زندگی می کردند که باعث شده بود مراکش دارای بزرگترین جامعه یهودی در جهان اسلام باشد اما تا سال ۲۰۱۷ فقط حدود ۲٬۰۰۰ نفر باقی مانده بودند. یهودیان در مراکش که اصالتاً به زبان های بربری، عربی یهودی-مراکشی یا یهودی-اسپانیایی تکلم می کردند، اولین کسانی بودند که زبان فرانسوی را در اواسط سده نوزدهم در جوامع خود پذیرفتند و برخلاف جمعیت مسلمان زبان اصلی جامعه یهودی، فرانسوی بود. تاریخ. ریشه ها. برخی باور دارند که این احتمال وجود دارد برخی از یهودیان پس از تخریب معبد اول در سده ششم پیش از میلاد یا تخریب معبد دوم در سده اول م. به آفریقای شمالی فرار کرده باشند. همچنین ممکن است که آنها با قایق های فنیقی (۱۵۰۰ پیش از میلاد – ۵۳۹ پیش از میلاد) وارد شده باشند. یک نظریه وجود دارد که ابن خلدون آن را پشتیبانی می کند، مبنی بر اینکه یهودیان، مراکشی بومی و از قوم بربر بودند که به یهودیت گرویدند، اگرچه هنوز سؤال در مورد اینکه چه کسی آنها را به یهودیت تبدیل کرده است، باقی است و این نظریه توسط اکثر محققان رد ش
ده است. اسکان یهودیان در افران اطلس-صغیر، به ۳۶۱ سال پیش از میلاد مسیح بازمی گردد و اعتقاد بر این است که این جامعه قدیمی ترین جامعه یهودی در مراکش کنونی است. تحت چیرگی رومی ها. اولین شواهد انکار ناپذیر حضور یهودیان در مراکش کنونی، به صورت سنگ نبشته های سنگ قبر به زبان عبری در ولیلی و ویرانه های کنیسه سده سوم، به اواخر دوران باستان برمی گردد. امیلی گوتریچ ادعا می کند که مهاجرت یهودیان به مراکش پیش از شکل گیری کامل آیین یهودیت است، زیرا تلمود «میان سالهای ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلادی نوشته شده است». زبانهای عبری یا آرامی که توسط یهودیان استفاده می شد ارتباط تنگاتنگی با زبان پونی کارتاژیان داشت. بسیاری از یهودیان نیز در میان بربرها ساکن شدند و زبانهای آن ها را پذیرفتند. بعداً، تحت سلطه رومیان و (پس از سال ۴۲۹) وندال ها، تعداد یهودیان موریتانی افزایش یافته و رونق یافتند. همزمان با تصویب مسیحیت توسط دولت روم، مجالس کلیسای کارتاژ سیاستهایی را اتخاذ کردند که نسبت به پیروان یهودیت تبعیض آمیز بود. فرمان آزار و اذیت یوستینیان برای آفریقای شمالی که پس از سرنگونی حکومت وندال و به دست گرفتن موریتانی تحت سلطه بیزانس (۵۳۴) صادر شد، عل
یه یهودیان و همچنین آریاینیست ها، دوناتیست ها و سایر مخالفان بود. در سده هفتم میلادی به جمعیت یهودی مراکش به خاطر فرار کردن مردم از شبه جزیره ایبری و حملات ویزیگوت ها افزوده شد. در اواخر همان سده و همزمان با فتوحات اعراب، به گفته تاریخدانان یهودیان زیادی در مراکش زندگی می کردند. فتح اعراب و ادریسیان (۷۰۳–۱۱۴۶). از آنجا که شهر فاس در سال ۸۰۸ م تأسیس شد، جمعیت متنوعی از سراسر منطقه را به خود جلب کرد و در میان آنان یهودیانی بودند که از توانایی های تجاری خود برای کمک به اقتصاد جدید توسعه یافته کمک می کردند. آنها در شهرستان فاس ال بالی در فاس، سکونت گزیدند و با تشکیل یک جامعه پایدار، بخشی جدایی ناپذیر از زندگی شهرستان شدند. دوران طلایی جامعه یهودیان در فاس تقریباً سیصد سال از سده ۹ تا ۱۱ ادامه داشت. یشیوا (مدارس دینی) آن دانشمندان، شاعران و دستور زبانان درخشان را به خود جلب کرد. این دوران طلایی در سال ۱۰۳۳ با کشتار روبرو شد، که توسط کتابخانه مجازی یهود به عنوان یک اتفاق منفرد توصیف شد، علت اصلی آن اختلافات سیاسی بین قبایل مغراوه و ایفرنید بود. تحت چیرگی مرابطون. مرابطون (عرب. المورابیتون؛ «جنگجو-راهبان»)، کنفدراسی
ون بربر قبایل از گروه شنهجه بودند که در بیابان صحرای مراکش زندگی می کردند. شور و حرارت مذهبی و توانایی های جنگی آنها را قادر می ساخت تا در سده های ۱۱ و ۱۲ امپراطوری مهیبی در مراکش و اندلس ایجاد کنند. غیرت اسلامی کلامی آنها را به یحیی بن ابراهیم، رهبر معنوی آنها، و همچنین به علیم (عالم دین) عبدالله بن یاسین نسبت می دهند. مرابطون آغشته به غیرت اسلامی، مراکش و بخشهای عمده الجزایر غربی را بین سالهای ۱۰۵۴ تا ۱۰۹۲ فتح کردند. در سال ۱۰۶۲ آنها مراکش را به پایگاه عملیاتی و سرمایه مذهبی خود تبدیل کردند. از آن پس، رهبران اصلی آنها لقب امیرالمسلمین («فرمانده مسلمانان») را پذیرفتند، اما با این وجود همچنان حقانیت یک مرجع عالی رتبه را در اسلام به رسمیت شناختند: خلیفه عباسی در عراق که لقب امیرالمؤمنین («فرمانده مومنان») به او اعطا شده بود. در اواخر سده یازدهم بود که مسیحیان کاستیلایی که مناطقی از اسپانیا را در آغوش داشتند، شروع به به چالش کشیدن اقتدار مرابطون و تجاوز به سرزمین های آنها کردند. رهبران مرابطون موفق شدند موقتاً مسیحیان را عقب برانند و برنامه های آنها برای فتح شهرهای کلیدی مانند قرطبه و تولدو را با شکست مواجه کنن
د. به استثنای والنسیا، اندلس تحت کنترل مرابطون باقی ماند. با وجود این، شاید ضعیف ترین جنبه حکومت مرابطون در اسپانیا و مغرب این واقعیت باشد که آنها اقلیت بربر مسلمان بودند و مسئولیت امپراتوری اسپانیایی و عرب را بر عهده داشتند. با گذشت زمان، آنها به سختی می توانستند از تمام دارایی های سرزمینی خود در برابر فتح مجدد مسیحیان محافظت کنند، به ویژه پس از سقوط ساراگوسا در سال ۱۱۱۸. علاوه بر این، در سال ۱۱۲۵ موحدون (کسانی که طرفدار «وحدت الله») بودند، اتحادیه ای از قبایل بربر رقیب، علیه آنها در کوه های اطلس شورش کردند. به دنبال یک مبارزه طولانی و جنگ بی وقفه، موحدون در سال ۱۱۴۷ مرابطون را شکست دادند. آنها مراکش را به پایتخت خود تبدیل کردند و اقتدار خود را به اندلس گسترش دادند. موقعیت یهودیان تحت سلطه مرابطون ظاهراً عاری از سوء استفاده های اساسی بود، هرچند گزارش هایی در مورد افزایش خصومت اجتماعی علیه آنها — به ویژه در فاس — وجود دارد. برخلاف مشکلاتی که یهودیان در دوران حکومت موحدون (سلسله جانشین مرابطون) با آن روبرو شده اند، شکایت واقعی بسیاری از زیاده خواهی، زورگویی، یا سوء نیت از سوی مقامات نسبت به جوامع یهودی وجود ند
ارد. با این وجود باور بر این است که یوسف بن تاشفین یهودیان مقیم پایتخت مراکش را از زنگی در پایتخت منع کرد. برای آنها مجاز بود در آنجا تجارت کنند، اما اگر یک یهودی در ساعات شب در شهر گرفتار شود مجازات اعدام دارد. در زمان مرابطون، برخی از یهودیان رونق یافتند (اگرچه در دوران علی سوم بسیار بیشتر از پدرش یوسف بن تاشفین). در میان کسانی که عنوان «وزیر» یا «ناصح» در زمان مرابطون شاعر و پزشک ابو ایوب سلیمان بن معلم، ابراهیم بن معیر بن کمنیال، ابو اسحق بن مهاجر و سلیمان بن فاروسال بودند. تحت چیرگی خلافت موحدون (سال ۱۱۴۶ تا سده ۱۵). مقام ذمی، که خواستار پرداخت جزیه (مالیات برای غیرمسلمانان) در ازای سطح معینی از حمایت از اقلیت های مذهبی بود، تحت سلطه سخت سلطنت موحودن، که در سال ۱۱۴۶ به قدرت رسید، پایان یافت. در عوض، موحدون یهودیان را مجبور به انتخاب بین مسلمان شدن یا مرگ کردند، و بسیاری از یهودیان را مجبور به تغییر دین کردند یا حداقل وانمود کردند. به دلیل شباهت های فراوان میان اعمال یهودی و اسلامی، یهودیان احساس می کردند که می توانند مخفیانه اقدامات یهودی خود را تحت عنوان اسلام حفظ کنند. به عنوان مثال، نام هایی مانند بنچ
کرون (در ابتدا چوکرون یا چوکرون یا چکرون بسته به تلفظ)، ال کوهن و کاباج اصالتاً یهودی بودند. گفته می شود که ابن میمون، که به همراه پدرش در فاس اقامت داشته اند، برای دلجویی و تشویق برادران و هم کیشان خود در این زمان ظلم به جوامع نامه نوشتند. در مرثیه یادشده ابراهیم بن عزرا، که به نظر می رسد در آغاز دوره موحدان نوشته شده است، از شهرستانهای مراکش مانند سئوتا، مکناس از رودخانه درا، فاس، و سجلماسه به خصوص تأکید دارد که در این مناطق یهودیان آزار و اذیت بسیاری می شدند. جوزف هاکوهن اظهار می کند که هیچ بقایای اسرائیل از طنجه تا مهدیه باقی نمانده است. حکم رانی موحدون یک فاجعه و رنج سخت برای جامعه یهودیان مراکش بود. آنها به عنوان کافر و بی دین شناخته شده بودند و همین بهانه ای برای آزار و اذیت آن ها شده بود و راه فرار زیادی نداشتند. تحت چیرگی مرینیان. سلسه مرینیان یک گروه از بربرهای زناته بودند که از سده ۱۳ میلادی تا سده ۱۵ بر مراکش حکومت کردند. مرینیان در سال ۱۲۴۴ میلادی موحدون را شکست دادند و برای مدت کوتاهی در اواسط سده ۱۴ کنترل کل مغرب را در دست داشتند. آن ها از امیرنشین غرناطه در آندلس در سده های ۱۳ و ۱۴ حمایت کردند