Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
همراه آلمانی ها نقل مکان کرده بودند، یا اعضایی که در لووف زندگی می کردند و نیز پلیس های شوروی سابق - که یا تصمیم به تغییر سمت داده بودند یا اعضای ОУН بودند که به پلیس شوروی نفوذ کرده بودند. ОУН خشونت علیه یهودیان را، که از بعد از ظهر ۳۰ ژوئن آغاز شده بود، تشویق می کرد. شبه نظامیان اوکراینی که می شد آنها را با بازوبند به رنگ های ملی: زرد و آبی شناسایی کرد، مشارکت فعالی در کشتارها داشتند. پلیس های شوروی سابق یونیفورم های آبی رنگ شوروی سابق خود را می پوشیدند، اما به جای ستاره سرخ بر روی کلاه های خود، یک نیزه سه شاخ اوکراینی داشتند. در طول عصر ۳۰ ژوئن، ملی گرایان اوکراین اعلام تشکیل کشور مستقل اوکراین کردند. اعلامیه «احیای دولت اوکراین» با امضای استتسکو، میل به همکاری آینده ОУН با آلمان نازی را اعلام کرد؛ همکاری ای که به گفته ОУН «به مردم اوکراین کمک می کرد تا خود را از اشغال مسکو آزاد کنند.» در همان حین، خبرها در مورد کشف هزاران جسد در سه زندان شهر پس از کشتار زندانیان توسط NKVD در اطراف شهر در حال پخش شدن بود. پوگروم تمام عیاری در روز بعد، یکم ژوئیه آغاز شد. هودیان را از آپارتمان هایشان بیرون بردند، و آنها را ن
اچار به تمیز کردن خیابان ها با دست هایشان و بر روی زانوهاشان کردند. ساکنان غیر یهودی در خیابان ها جمع می شدند تا تماشا کنند. زنان یهودی را به ویژه برای تحقیر کردن جدا کردند: آنها را برهنه کردند، مورد ضرب و شتم قرار داند و از آن ها سوءاستفاده جنسی شد. در یک مورد، یک شرکت تبلیغاتی ارتش آلمان از این صحنه ها فیلمبرداری کرد. همچنین تجاوزهای جنسی نیز گزارش شدند. یهودیان به طور مداوم به سه زندان شهر آورده می شدند تا ابتدا اجساد را از رندان بیرون بکشند، سپس خود به ضرب گلوله کشته شوند. کمینه دو عضو شاخه B سازمان ملی گرایان اوکراین، با نام های ایوان کوالیشین و میخایلو پچارسکی، توسط تاریخ دان جان پل هیمکا از عکس های کشتار شناسایی شده اند. اگرچه یهودیان توسط ОУН به عنوان دشمن اصلی در نظر گرفته نمی شدند (این نقش مختص لهستانی ها و روس ها بود)، اما آنها احتمالاً یهودیان لووف را به این دلیل هدف قرار دادند تا به آلمانی ها خوش خدمتی کرده، به این امید که اجازه ایجاد دولتی دست نشانده در اوکراین را داشته باشند. یهودستیزی رهبران ОУН، به ویژه استتسکو، نیز از عوامل مؤثر در این امر بود. کشتارهای آینزاتس گروپن. واحدهای فرعی آینزاتس گر
وپ C در ۲ ژوئیه وارد لووف شدند و با ورودشان خشونت بیشتر شد. یهودیان بیشتری به زندان ها آورده شدند و در آنجا مورد تیراندازی و در گودال های تازه کنده شده دفن شدند . در همین مرحله نیز بود که شبه نظامیان اوکراینی زیر تابعیت اس اس قرار گرفتند. علاوه بر مشارکت در پوگروم، آینزاتس گروپ C یک سری عملیات کشتار را پی گرفت که طی چند روز آینده ادامه داشت. برخلاف «عملیات زندان»، مشخصه این تیراندازی ها عدم مشارکت جمعیت محلی بود. با کمک شبه نظامیان اوکراینی، یهودیان به یک استادیوم منتقل شدند و از آنجا با کامیون هایی به محل تیراندازی فرستاده شدند. شبه نظامیان اوکراینی از ساختار سازمانی ОУН، ملی گرایان غیر سازمان یافته، و نیز جمعیت عادی و جوانان کم سن وسال کمک می گرفتند. کارکنان ارتش آلمان اغلب به عنوان هم تماشاگر و هم عامل در صحنه حضور داشتند و در ظاهر خشونت و تحقیر ضدی یهودی را تأیید می کردند. در بعد از ظهر ۲ ژوئیه، آلمان ها شورش ها را متوقف ساخته و تأیید کردند که در نهایت اوضاع از همان آغاز تحت کنترل آنها بوده است. روزهای پتلیورا. دومین کشتار در آخرین روزهای ژوئیه ۱۹۴۱ پدید آمد و به احترام رهبر ترور شدهٔ اوکراینی، سیمون پتلی
ورا، «روزهای پتلیورا» (به آلمانی: "Aktion Petliura") نامیده شد. این کشتارها با تشویق آلمان ترتیب داده شده بود، در حالی که شبه نظامیان اوکراینی از خارج از شهر با ابزارهای کشاورزی به صحنه کشتار می پیوستند. بامداد ۲۵ ژوئیه، شبه نظامیان در ایستگاه های پلیس شهر آغاز به تجمع کردند. آنها با همراهی پلیس کمکی اوکراین، با قمه، تبر و چاقو به یهودیان در خیابان ها حمله کردند. بعد از ظهر، دستگیری ها و غارت ها آغاز شدند. با کمک فهرست های از پیش تهیه شده، مردان پلیس یهودیان را در خانه های خود دستگیر کردند، در حالی که غیرنظامیان در اقداماتی خشونت آمیز علیه یهودیان در خیابان ها شرکت می کردند. بسیاری در مسافت های دور کشته شدند. بنا بر ید وشم، تقریباً در مدت سه روز حدود ۲۰۰۰ نفر به قتل رسیدند. تعداد قربانیان. برآورد تعداد کل قربانیان متفاوت است. بنا بر گزارشی توسط یودنرات لووف، تخمین زده می شود که ۲۰۰۰ یهودی در روز یکم ژوئیه ناپدید یا کشته شدند. در گزارشی امنیتی از آلمان در ۱۶ ژوئیه آمده است که ۷۰۰۰ یهودی «دستگیر و تیرباران شدند». مورد نخست احتمالاً کم شمرده شده است، در عین حال نیز آمار آلمانی ها برای تحت تأثیر قرار دادن فرمانده
ان بالاتر، اغلب اغراق آمیز هستند. بر پایه "دانشنامه اردوگاه ها و گتوها"، نخستین کشتار منجر به مرگ ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ یهودی شد. در کشتارهای آینزاتس گروپن که بلافاصله پس از آن رخ داد، ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ یهودی دیگر تیرباران شدند. در طی کشتار موسوم به «روزهای پتلیورا» در اواخر ژوئیه، بیش از ۱۰۰۰ یهودی کشته شدند. به گفته تاریخ دان پتر لونگریش، نخستین کشتار حداقل ۴۰۰۰ کشته بر جای گذاشت. به دنبال آن ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ مورد دستگیری و اعدام اضافی در کشتارهای بعدی توسط آینزاتس گروپن پدید آمد، و «روزهای پتلیورا» منجر به مرگ بیش از ۲۰۰۰ قربانی شد. دیتر پوهل تاریخ دان تخمین می زند که ۴۰۰۰ نفر از یهودیان لووف میان ۱ تا ۲۵ ژوئیه در کشتارها کشته شدند. به گفته تاریخ دان ریچارد برایتمن، ۵۰۰۰ یهودی در نتیجه پوگروم ها کشته شدند. علاوه بر این، حدود ۳٬۰۰۰ فرد عمدتاً یهودی در استادیوم شهرداری توسط آلمانی ها اعدام شدند.
کامی دانا ، محراب های خانگی کوچک هستند که برای پرستش و زیارت کردن یک کامی شینتو تهیه شده اند. آنها بیشتر در ژاپن که کامی پرستش می شود، یافت می شوند.
فرانسیس جانسون ،(۷ ژوئیه ۱۹۲۲-اول اوت ۲۰۰۹) فیلسوف و فعال مدنی فرانسوی است. او به خصوص به خاطر فعالیت هایش در جبهه آزادی بخش میهنی (الجزایر) در دوران جنگ الجزایر معروف است. زندگی نامه. در دوران جنگ جهانی دوم بعد از به پایان رساندن تحصیلاتش در رشته فلسفه از دانشکده بوردو ( Bordeaux ) برای فرار از اردوی کار اجباری از طریق اسپانیا فرار می کند و به ارتش آزادی بخش فرانسه ملحق می شود.
دانشگاه پزشکی اطفال ایالتی سن پترزبورگ بازمانده کلینیک درمانی امپراطوری روسیه از سال ۱۹۰۵ میلادی که در سال ۱۹۲۵ به انستیتوی پزشکی اطفال سنپترزبورگ تغییر نام داد. دانشگاه اطفال سن پترزبورگ در طول دهه های مختلف پذیرای دانشجویان خارجی از بیش از هفتاد کشور جهان بوده است. دانشگاه اطفال سن پترزبورگ در بین دانشگاه های پزشکی روسیه بالاترین امتیاز را جهت ورود دانشجویان روسی در امتحان ورودی به خود اختصاص داده است. براساس رتبه بندی رینس روسیه این دانشگاه در رده برترین دانشگاه های پزشکی روسیه قرار می گیرد از لحاظ تولید مقالات علمی و بین المللی در بین کلیه موسسات آموزشی روسیه در رتبه ۱۲ قرار گرفته است که بسیار مورد توجه می باشد.[ تاریخچه. در حال حاضر این دانشگاه دارای ۶۰ بخش تخصصی است. ریاست دانشگاه اطفال سنت پترزبورگ در حال حاضر بر عهده دمیتری اولگویچ ایوانوف است. او متولد ۱۹۶۷ در شهر سن پترزبورگ داری مدرک فوق تخصص بیماری های اطفال است. آموزش. در کلینیک دانشگاهی تحت نظر دانشگاه پزشکی اطفال سنتپترزبورگ دانشجویان اجازه یادگیری و بدست آوردن تجربی علوم پزشکی را دارند، کار و تحصیل در کنار یکدیگر به دانشجو اجازه می دهد اطلاعات
و تجربیات و مهارت های علمی خود را افزایش دهد. کلینیک اطفال تحت نظر دانشگاه یکی از با سابقه ترین کلینیک های پزشکی در روسیه با تجهیزات مدرن و به روز دنیاست. برخی از مراکز همکار. برنامه های انتقال دانشجو بین دانشگاهی اجازه رشد و گسترش مهارت های فردی به دانشجویان می دهد.
رعد مجید الحمدانی (؛ زادهٔ ) نظامی عراقی از افسران مورد علاقه صدام حسین که فرماندهی سپاه دوم گارد جمهوری را برعهده داشت. او در جنگ یوم کیپور، جنگ ایران و عراق و حمله به عراق شرکت داشته است و هم اکنون در اردن زندگی می کند. شروع کار. حمدانی در سال ۱۹۷۰ از دانشکده نظامی عراق در بغداد با لیسانس علوم نظامی فارغ التحصیل شد. در تیپ ۷۱ به عنوان ستوان یکم خدمت کرد که در طول جنگ یوم کیپور در بلندی های جولان به عنوان بخشی از لشکر ۳ زرهی عمل کرد. از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ در دانشگاه بکر تحصیل کرد و در آن زمان با مدرک کارشناسی ارشد در علوم نظامی از دانشکده ستاد عراق فارغ التحصیل شد. جنگ ایران و عراق. حمدانی در طول جنگ ایران و عراق به عنوان افسر ستاد در واحدهای مختلف زرهی و شناسایی خدمت کرد و در سال ۱۹۸۲ به گارد جمهوری پیوست و به عنوان افسر ارشد آموزشی بین سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۹ خدمت کرد. هر دو پسر صدام حسین عدی و قصی و زیاد پسر طارق عزیز به عنوان افسر در یگان او خدمت کردند تا صدام و طارق عزیز بتوانند ادعا کنند که پسرانشان در جنگ شرکت داشتند هرچند به حمدانی گفته شد که نگذارد هیچ یک از پسران کشته شوند. حمله آمریکا به عراق. حمدانی می
دانست که وقوع جنگ بین ایالات متحده و عراق قریب الوقوع است به دنبال اجرای استراتژی دخالت جزئی بود. قصی حسین در ۲۱ اوت ۲۰۰۲ از او در مورد احتمال جنگ پرسید. حمدانی تأیید کرد که این امکان وجود دارد، قصی پرسید که گارد جمهوری چقدر می تواند در برابر حمله آمریکا مقاومت کند. حمدانی پاسخ داد که اگر استراتژی دخالت جزئی او اعمال شود، ۶ تا ۸ ماه. در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۲، حمدانی طی جلسه ای به صدام حسین گفت که جنگ با ایالات متحده قریب الوقوع است. او پیشنهاد کرد که برای کاهش وضعیت رو به زوال ارتش، نیروهای مسلح عراق از استراتژی دخالت جزئی استفاده کنند. اگرچه صدام به او اجازه داد بیش از ۴۵ دقیقه توضیح دهد، اما برخی از مقامات گارد جمهوری و وزارت دفاع موافقت نکردند، بنابراین استراتژی او به طور کامل اعمال نشد. حمدانی به عنوان فرمانده سپاه دوم جمهوری خواه مسئولیت استان کربلا را بر عهده گرفت. حمدانی پس از اینکه قصی حسین معتقد بود تهاجم ایالات متحده به جنوب یک جعل بود، از یگان های بیشتری محروم شد. حمدانی به این امر اعتراض کرد و استدلال کرد که اگر نیروهای کمکی فوراً به شکاف کربلا برای جلوگیری از رخنه نرسند، نیروهای آمریکایی ظرف ۴۸ ساعت به ب
غداد خواهند رسید. پیشنهاد او بر سر زبان ها افتاد. به حمدانی دستور داده شد ضد حمله انجام دهد که در نتیجه یک حمله شبانه در ۲ تا ۳ آوریل انجام شد که با تلفات سنگینی دفع شد. حمله متقابل ایالات متحده صبح روز بعد به طور کامل نیروهای گارد جمهوری را از بین برد. بعد از جنگ. ارتش عراق با دستور العمل شماره ۲ اقتدار موقت ائتلاف منحل شد. حمدانی توسط نیروهای ائتلاف از هرگونه جنایت سیاسی مبری دانسته شد. با این حال، به دلیل موقعیت خود به عنوان افسر سابق ارتش سنی مذهب مرتبط با دولت سابق بعثی، ممکن بود هدف شبه نظامیان شیعه قرار بگیرد. در نتیجه، حمدانی همانند حدود ۲ میلیون عراقی دیگر از کشور گریخت. به امان رفت و در آنجا در دانشگاه نظامی مشغول به کار شد. او در سال ۲۰۰۸ گفته بود که در صورت بازگشت به عراق احتمالاً کشته خواهد شد. پس از جنگ، حمدانی همچنین انجمن افسران سابق نیروهای مسلح عراق را تأسیس کرد که در حال حاضر رئیس آن است و برای کمک به بازگرداندن افسران سابق ارتش عراق به نیروهای مسلح جدید تلاش کرده است. از سال ۲۰۰۹، حمدانی با حزب بعث عراق در تماس بوده، نمایندگانی به او رضایت خود را از کار او برای ادغام مجدد اعضای سابق رژیم ب
عث به عراق جدید اعلام کرده بودند. حمدانی همچنین مدعی شد که با محمد یونس الاحمد الموالی، رقیب الدوری برای رهبری حزب، تماس مستقیم دارد. حمدانی با این حال ادعا کرده است که او فقط نماینده مقامات نظامی سابق است، اما احساس می کند که دولت باید امتیازات بیشتری برای ادغام مجدد بعثی های سابق بدهد. محمد سلمان السعدی، مشاور نوری مالکی در امور مصالحه، مدعی شد که مذاکرات با حمدانی به دلیل مخالفت با خواسته های او متوقف شده است. زندگی شخصی. حمدانی سکولاریست است و به خاطر حس شوخ طبعی و نگرش جهان وطنی اش مشهور است. او می تواند انگلیسی بخواند، اما نمی تواند آن را روان صحبت کند. از سال ۲۰۰۹ او در امان، اردن زندگی می کند و در همان سال از او برای پروژه چشم انداز عراق مصاحبه شد. او با قصی حسین، که در گردان او در جنگ ایران و عراق خدمت می کرد، رابطه نزدیک برقرار کرد. حمدانی معتقد است که این رابطه احتمالاً او را در طول دهه ۱۹۹۰ با توجه باینکه توصیه هایی خلاف نظرات صدام می کرد، او را نجات داده است.او در سال ۱۹۹۲ دکترای علوم نظامی را از دانشکده جنگ عراق گرفت. حمدانی در یک برنامه تلویزیونی تاریخی که برای RT عربی ساخته شده بود، در قسمت ها
یی از جنگ یوم کیپور، جنگ ایران و عراق و حمله به عراق ظاهر شد.
روستام رافیکی گاسپاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار، و نظامی اهل ارمنستان بود که نماینده دوره های چهارم و پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۱ آوریل ۱۹۶۱ در جانفیدا، استان آرماویر به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان مخیتار گش شده است. وی در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰ در سن ۵۹ سالگی در هادروت، استان هادروت کشته شد.
ایواکورا یا سنگ یا صخره پرستی در شینتوی اولیه (کوشینتو) اشاره به پرستش صخره دارد. در ژاپن. دین در ژاپن عهد باستان ترکیبی از آنیمیسم (جان پرستی) و طبیعت پرستی بود. به شینتوی اولیه کوشینتو گفته می شود ماهیت کوشینتو پرستش طبیعت بود. کوشینتو یک دین طبیعت پرستی است که هر عنصر از طبیعت را خدایی می داند. کوه ها، دریاها و رودخانه ها همه کامی (ارواح الهی) هستند. کوشینتو روی چهار مورد پرستش تمرکز کرد: کاننابی (نوعی کوه پرستی و شکرگذاری نسبت به طبیعت)، ایواکورا (پرستش صخره)، هیموروگی (مکانی است که کامی در آنها ساکن است یا از آنها بازدید می کند) و هی (در دسته ای متفاوت از سه عبادت قبلی قرار می گیرد؛ که با کانجی روح (霊)، خورشید (日) یا آتش (火) نوشته شده و بعضاً به عنوان "نیروی محرک "یا نیروی زندگی " معنی می دهد). اینها تمرکز اصلی و کهن الگوهای اعتقادی و عملی شینتو را تشکیل می دهند. کاننابی کوه های استثنایی با عظمت یا زیبایی هستند که در نوع خود مقدس تلقی می شوند و مانند کامی پرستش می شوند. در شینتوی اولیه اعتقاد بر این بود که همه اشیای جاندار یا بی جان - افراد، اشیاء و پدیده های طبیعی - روح و جان دارند و به طور آشکار برای آ
نها قدرت بیان قایل بودند. این روح و روان گوهر (ذات) معنوی تعینات بود، آن چیزی که به ماده- حیت ماده بی جان - قدرت حیات یا سرزندگی و فعالیت می بخشید. خدایان با نام کامی خوانده می شدند و این واژه دربارهٔ خدایان آسمانی و زمین، به ارواح آنان که در معابد و زیارتگاه های شینتویی زندگی می کردند، و به جانداران، پرندگان، گیاهان، دریاها، کوه ها و نیز پدیده های طبیعی چون توفان ها و بادها و انعکاسات اصوات به کار می رفت. به وضوح دیده می شود که ژاپنی های اولیه روح الهی را در هر چیزی پرستش می کردند، اعم از خیر و شر یا مفید یا مضر آنچه مهم تلقی می شد اوصاف یا قدرت های مافوق عادی و هیبت آور بودند.
نظریه نسل کشی مضاعف این ایده را مطرح می کند که دو نسل کشی در اروپای شرقی رخ داده است، نخست در هولوکاست نازی ها اقدام به کشتار یهودیان کردند و در نسل کشی دوم اتحاد جماهیر شوروی علیه مردم محلی قتل عام به راه انداخت. این تئوری اولین بار در دههٔ ۱۹۹۰ در کشورهای بالتیک رایج شد. بعضی از نسخه های این نظریه، یهودیان را به شرکت در کشتار شوروی متهم می کنند و از این رو مشارکت محلی در هولوکاست را تلافی آن اقدام توصیف می کنند.
برده داری در آمریکای لاتین در دوره های پیش از استعمار مرسوم بود. در دوران تجارت برده در مسیر اقیانوس اطلس ، آمریکای لاتین مقصد اصلی میلیون ها انسان آفریقایی بود که از آفریقا به مستعمرات فرانسه ، پرتغال و اسپانیا منتقل می شدند. میراث برده داری وجود جمعیت زیادی از مردمان آفریقایی-لاتین در این قاره است. پس از آزاد کردن تدریجی اکثر برده های سیاه، برده داری در سواحل اقیانوس آرام در آمریکای جنوبی، تا قرن نوزدهم ادامه داشت؛ زیرا تاجران برده پرو ، پولینزیایی ها را که در درجه اول از جزایر مارکزاز و جزیره ایستر بودند، می ربودند و آن ها را مجبور به انجام کارهای یدی در معادن و صنعت گوانو کارخانه های پرو و شیلی می کردند.
میدان اتحاد یا یونیون اسکوئر یک تقاطع تاریخی و محلهٔ اطراف آن در منهتن، شهر نیویورک است که در اوایل قرن نوزدهم، در آنجا خیابان برادوی و جاده بوری - اکنون خیابان چهارم - به یکدیگر برمی خوردند. نام آن نشان دهندهٔ این است که «در اینجا دو معبر اصلی جزیره به هم می پیوستند». پارک میدان اتحاد فعلی به ترتیب محدودست به خیابان ۱۴ در جنوب، خیابان ۱۷ در شمال و Union Square West و Union Square East در دو سوی غربی و شرقی. خیابان ۱۷ام در انتهای شمالی پارک، برادوی و پارک خیابان جنوبی را به یکدیگر متصل می کند. این پارک توسط اداره پارک ها و تفریحات شهر نیویورک نگهداری می شود.
«نگران نباش، خوشحال باش» ترانه ای از بابی مک فرین است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. عنوان آن بر اساس گفتاوردی از مهربابا است. این قطعه که در زمان انتشارش ۲ هفتهٔ متوالی صدرنشین ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد بود، اولین آکاپلایی است که شمارهٔ ۱ آن جدول شده است. «نگران نباش، خوشحال باش» در مراسم جوایز گرمی سال ۱۹۸۹ برندهٔ ۳ جایزهٔ «بهترین ضبط سال»، «بهترین ترانهٔ سال» و «بهترین اجرای پاپ دونفره یا گروهی همراه آواز» شد. این قطعه را معمولاً به اشتباه یکی از آثار باب مارلی می دانند. مایکل موستو در ویلج ویس و در گزینش «بَدترین ترانه های همهٔ زمان ها»، «نگران نباش، خوشحال باش» را در جایگاه نخست فهرست هفت تائیش قرار داده است. موزیک ویدئوی «نگران نباش، خوشحال باش» را درو تاکاهاشی کارگردانی کرده و در آن مک فرین به همراه رابین ویلیامز و بیل اِروین حضور دارند.
موسیقی عربی خلیج فارس یا موسیقی عربی خلیجی ( به معنای "موسیقی خلیج (فارس)") گونه ای موسیقی نوین در سرزمین بحرین و نجد (نگاه کنید به کشورهای عربی خلیج فارس) است که در سراسر جهان عرب دوستدارانی دارد. ویژگی این موسیقی استفاده سنگین از عود و سازهای زهی دیگر مانند ویولن است و گهگاه نی انبان و سازهای کوبه ای مانند میرواس، طبله، و دف و درام نیز در آن استفاده می شود. موسیقی خلیجی دارای آخشیج هایی از موسیقی آفریقایی، هندی و ایرانی است که با سبک های بومی عربستان مانند سامری، لیوا و ساوت همپوشانی دارد. کویت در نیمه دوم سده ۲۰ سبک خلیجی را به گونه نوین خود پی ریزی کرد و خلیجی خیلی زود به مانند قاهره و بیروت در موسیقی پاپ عربی، به کانون اصلی صحنه موسیقی تبدیل شد. کویتی ها، علاوه بر سعودی ها، همچنین از جمله نخستین هنرمندان و آهنگسازان ضبط کننده تجاری در منطقه خلیج فارس بودند و صحنه خلیجی همچنان زیر سلطه هنرمندان و آهنگسازان سعودی، کویتی و بحرینی قرار دارد.
ویولتا برمودز (؛ زادهٔ ) وکیل، نویسنده، دیپلمات اهل پرو است. وی از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۰ نخست وزیر پرو است. او پنجمین زنی است که در تاریخ این کشور به مقام نخست وزیری می رسد.
«منو سخت تر دوست داشته باش» () ترانه ای از خواننده آمریکایی آریانا گرانده و خواننده کانادایی د ویکند از آلبوم استودیویی دوم گرانده، "همه چیز من" (۲۰۱۴) است. ترانه توسط ماکس مارتین، ساوان کوتکه، پیتر سوونسون، علی پیامی، ابل تسفای و احمد بالشه نوشته شده است. این ترانه توسط پیامی و پیتر کارلسون تهیه شده است و سونسون به عنوان تهیه کننده آواز فعالیت می کند. ترانه به عنوان چهارمین تک آهنگ از آلبوم، توسط ریپابلیک رکوردز در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. این ترانه در مورد رابطه جنسی خشن دارای دو پیشنهاد دهنده است. در ایالات متحده، این ترانه در رتبه هفتم ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" قرار گرفت و به عنوان چهارمین ترانه برتر گرانده در آلبومش تبدیل شد و او را به عنوان هنرمندی با ده ترانه برتر در سال ۲۰۱۴ تبدیل کرد. این ترانه همچنین به عنوان ده ورودی برتر هفته آخر در ایالات متحده انتخاب شد. از آوریل ۲۰۱۸، این ترانه در ایالات متحده ۱٫۷ میلیون نسخه فروخته شده بود و از آن زمان توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا دارای گواهی نامه پلاتین سه گانه شده است. پیش زمینه و انتشار. همکاری بین گرانده و ویکند توسط ناشر مشترک آنها،
ریپابلیک رکوردز انجام شد. گرانده و ویکند در سال ۲۰۱۳ از هنرمندان آینده دار بودند که هر دو اولین آلبوم خود را در آن سال منتشر کردند. چارلی واک، معاون اجرایی ریپابلیک رکوردز در مصاحبه با "بیلبورد"، اظهار داشت: «د ویکند به عنوان بهترین هنرمند جدید ۲۰۱۴ معرفی شده است. او آن شخص است.» تهیه کننده مکس مارتین برای ویکند نسخه ناتمام شده ترانه را ارسال کرد. به گزارش ویکند، «این ترانه عالی بود، اما کمی عمومی بود. نمی توانستم خودم را در این باره بشنوم؛ بنابراین آن را تغییر دادم و تاریک کردم.» مارتین شعرهای اصلاح شده ویکند را دوست داشت. ویکند بعداً یادآوری کرد که "به نوعی شبیه ناشری بود که به من امید می داد. من فکر می کنم آنجاست که ستارگان برای من تراز شدند. وقتی دهانه ای را می بینم به آن نفوذ می کنم.» در ژوئن ۲۰۱۴، واک عکسی را در اینستاگرام خود منتشر کرد با عنوان: «وقتی در مورد رشد هنرمند و استعداد ناب صحبت می کنید، د ویکند به ذهن شما خطور می کند. من فقط یک دوئت با یکی از دوستان زنمان شنیدم که یک سر و صدا جهانی است. منتظر پاییز نیستم!» بعداً مشخص شد که همکاری ترانه با آریانا گرانده بوده است. بعداً واک اذعان کرد که این هم
کاری بخشی از استراتژی تبلیغ ویکند بود و گفت: «تصادفی نیست که آهنگ جدید آریانا، د وکیند را نمایش می دهد. این استراتژیک است، زیرا او در شرف انفجار با سوابق خود است.» در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴، فهرست قطعه های دومین آلبوم استودیویی گرانده مشخص شد و همکاری با ویکند «منو سخت تر دوست داشته باش» نام داشت. این ترانه برای اولین بار در طی ارسال در حساب اینستاگرام گراند مورد تحسین قرار گرفت، جایی که او قطعه ۱۵ ثانیه ای آهنگ را در ۴ اوت ۲۰۱۴ به اشتراک گذاشت و بعداً در طی پیش نمایش چهار قطعه در وب سایت ام تی وی در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۱۴ نمایش داده شد. کریس مارتینز از "اسپین" فکر کرد پیش نمایش باعث می شود گراند «کاملاً زننده» در قطعه آلبوم باشد. بعداً، «منو سخت تر دوست داشته باش» برای چهارمین تک آلبوم اعلام شد، که در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۴ به رادیو کراس اوور ریتمیک آمریکا ارائه شد. عملکرد تجاری. در ایالات متحده آمریکا، پس از دو هفته گذراندن در جدول فوران کننده زیر ۱۰۰ آهنگ داغ، «منو سخت تر دوست داشته باش» اولین بار در رتبه ۷۹ ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" اولین بار ظاهر شد. هفته بعد به رتبه ۵۷ صعود کرد و در هفته سوم خود را به رتبه ۳۷ رساند و به ا
ولین تک آهنگ ۴۰تای برتر در آخر هفته شد. در هفته پنجم، پس از انتشار رسمی موزیک ویدئو، اوج خود را به عدد هفت رساند و به چهارمین ترانه برتر گرانده از "همه چیز من" شد. گراند با تبدیل شدن به چهارمین تک آهنگ برتر خود، به همراه ده تک آهنگ برتر گذشته «مشکل»، «خلاصی» و «بنگ بنگ» به تنها خواننده با ده تک آهنگ برتر سال ۲۰۱۴ شد. علاوه بر این، «منو سخت تر دوست داشته باش» نیز به عنوان اولین تک آهنگ برتر ویکند در ۱۰۰تای برتر "بیلبورد" شناخته شد. از آوریل ۲۰۱۸، این ترانه در ایالات متحده ۱٫۷ میلیون نسخه فروخته شده است و توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) دارای سه گواهی نامه پلاتین است. در کانادا، این همکاری به ده تای برتر رسید، و در بسیاری از کشورهای دیگر مانند استرالیا، فنلاند، ایتالیا و هلند وارد جدول بیست ترانه برتر شد. در بسیاری از کشورها، این ترانه به نخستین ورودی د ویکند در جدول ها تبدیل شد. ضبط. برگرفته از یادداشت های روی جلد "همه چیز من".
لغو سلطنت عثمانی توسط دولت ملی مجلس بزرگ ترکیه در ۱ نوامبر ۱۹۲۲ به امپراتوری عثمانی پایان داد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۲۲، بر اساس پیمان لوزان، حاکمیت دولت ملی مجلس بزرگ بر ترکیه به رسمیت شناخته شد. آخرین سلطان، محمد ششم، در ۱۷ نوامبر ۱۹۲۲ پایتخت عثمانی، قسطنطنیه را ترک کرد. جایگاه قانونی آن با امضای پیمان لوزان در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳ تثبیت شد. در مارس ۱۹۲۴، به طور رسمی خلافت و سلطنت عثمانی به پایان رسید. پیش زمینه. ورود عثمانی به جنگ جهانی اول در امتداد قدرت های مرکز در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۴ اتفاق افتاد. جنگ در خاورمیانه با امضای متارکه مودروس در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ پایان یافت. قسطنطنیه توسط نیروهای بریتانیا، فرانسه و ایتالیا در ۱۳ نوامبر ۱۹۱۸ اشغال شد. جستارهای وابسته. الغای خلافت عثمانی
دیوانه تفنگ فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی تامرا دیویس است. در این فیلم بازیگرانی همچون درو بریمور، جیمز لوگرو، بیلی دراگو، رادنی هاروی، جو دالساندرو، مایکل ایرون ساید، جرمی دیویس و جو دالساندرو ایفای نقش کرده اند.
پایکوبی یا رقص یهودی به پایکوبی های مرتبط با یهودیان و یهودیت اشاره دارد. دیرزمانی است که یهودیان از پایکوبی به عنوان وسیله ای برای نشان دادن شادی و دیگر احساسات مشترک استفاده می کنند. رقص برای آنان یک سرگرمی دوست داشتنی بوده و در برگزاری آیین های دینی کارکرد داشته است. رقص های در پیوند با آیین های اشکنازی و سفاردی، به ویژه پایکوبی های عروسی های یهودی، بخش جدایی ناپذیر از زندگی یهودیان در آمریکا و سراسر جهان است. پایکوبی های مردمی در پیوند با صهیونیسم و پی ریزی دولت اسرائیل در دهه ۱۹۵۰ رواج یافت. پایکوبی به سبک حسیدی. در میان یهودیان اشکنازی پایکوبی با موسیقی کلزمر بخشی جدایی ناپذیر از مراسم ازدواج در اشتتل بود. رقص یهودی تحت تأثیر آیین های بومی پایکوبی نایهودی قرار داشت، اما تفاوتهای آشکاری وجود داشت که بیشتر در حرکات دست و بازو، یا کارهای پیچیده تر مردان جوان نمود داشت. جامعه دینی در مورد پایکوبی های مختلط محافظه کار است و انجمن های جداگانه ای را برای زنان و مردان دیکته می کند. در یهودیت حسیدی، پایکوبی وسیله ای برای نشان دادن شادی است و اعتقاد بر این است که اثر درمانی دارد: به این معنا که روح را پاک می کند،
شادی روحی را نیرومند می سازد و مردم را یکپارچه می کند. هورا. هورا یک رقص دایره ای یهودی است که بیشتر با موسیقی "هاوا ناگیلا" رقصیده می شود. به طور آیینی در عروسی های یهودیان و دیگر مناسبت های شادی در میان یهودیان رقصیده می شود. هورا توسط رقصنده یهودی رومانیایی، باروچ آگاداتی، در اسرائیل شناسانده شد. گام یمنی (Tza'ad Temani). گام یمنی (Tza'ad Temani) گونه ای پایکوبی است که بر پایه پرش انجام می شود. گام یمنی نمونه این پایکوبی است. گام یمنی بیشتر در رقص های همگانی در عروسی ها و جشن های یهودیان انجام می شود. تئاتر رقص اینبال در گام یمنی در اسرائیل سررشته دارد. باله. به گفته پل جانسون، در روسیه و فرانسه، باله روس «در درجه اول یک سرگرمی یهودی بود.» در ایالات متحده، پایکوبان و نویسندگان پایکوبی یهودی چهره های شاخص دنیای رقص بوده اند که از جمله آنها جروم رابینز، آنا سوکولف، مایکل بنت، مایکل کید، رون فیلد، آرتور موری، هلن تامیریس و پرل لنگ است. لینکلن کیرشتاین یکی از بنیانگذاران «مدرسه باله آمریکایی»، «باله آمریکایی» و «باله شهر نیویورک» بود. پایکوبی نوین. یکی از پیشگامان پایکوبی نوین در اسرائیل گرترود کراوس بود که د
ر سال ۱۹۳۵ به فلسطین بریتانیایی مهاجرت کرد و یک شرکت رقص نوین وابسته به اپرای محلی تل آویو بنیان نهاد. در سال ۱۹۵۰–۱۹۵۱، او تئاتر باله اسرائیل را پی ریخت و سرپرست هنری آن شد. رقص امروزی اسرائیل از رقص بومی اسرائیل و آیین های اروپایی اثر گرفته است. از شرکت های پایکوبی می توان به شرکت رقص معاصر Kibbutz، تئاتر پایکوبی Inbal، شرکت رقص Bat-Dor و شرکت پایکوبی Batsheva اشاره کرد. فلامنکو. در سال ۲۰۱۰، سیلویا دوران، رقصنده فلامنکو اسرائیلی، توسط پادشاه خوان کارلوس اول اسپانیا برای آموزش نسل پایکوبان فلامنکو در استودیوی خود در تل آویو ارج نهاده شد.
چک وردک (به لاتین: Chaki Wardak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی چک وردک واقع شده است. چک وردک ۵٬۰۶۵ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جایی برای پنهان شدن نیست فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی ریچارد دانوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریس کریستوفرسون، درو بریمور، مارتین لاندو، او.جی. سیمپسون، دی یونگ، کین هادر و لیلیان شوان ایفای نقش کرده اند.