Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جافی بر این واقعیت تأکید می کند که «نگرانی وسواس آمیز در مورد افول احتمالی شما می تواند راه خوبی برای تولید آن باشد». به طور مشابه، رابرت کاگان ابراز نگرانی کرده است که آمریکایی ها «در خطر خودکشی پیشگیرانه ابرقدرت ها به دلیل ترس نابجا از قدرت رو به زوال خود هستند.» ادبیات زوال. ادبیات انحطاطی شامل:
لیگ اروپا ۲۲–۲۰۲۱ پنجاه و یکمین دوره مسابقات ثانوی فوتبال باشگاهی اروپا است که توسط یوفا برگزار می شود و سیزدهمین فصل از زمان تغییر نام آن از جام یوفا به لیگ اروپا است. مرحله گروهی. ۸ تیم سوم مرحله گروهی لیگ اروپا راهی لیگ کنفرانس اروپا می شوند. مرحله حذفی. مرحله پلی آف. در این مرحله ۸ تیم دوم مرحله گروهی لیگ اروپا با ۸ تیم سوم مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا به صورت رفت و برگشت دیدار می کنند.
پارک حشمت خان () یک پارک ملی و منطقه حفاظت شده واقع در کابل، افغانستان است. در ژوئن ۲۰۱۷، وزارت زراعت، آبیاری و مالداری کول حشمت خان را به عنوان چهارمین پارک ملی به مناسبت روز جهانی محیط زیست معرفی کرد. این پارک پناهگاه و منطقه حفاظت شده پرندگان آبزی است. این دریاچه یا تالاب در وسط یک منطقه مسکونی در کنار قلعه بالاحصار و در جنوب چمن حضوری، ورزشگاه غازی و مسجد عیدگاه واقع شده است. تاریخچه. این تالاب از قدیم الایام برای تامین آب آبیاری ساکنان بالاحصار وجود داشته است. در طول قرن بیستم، پادشاه محمد ظاهرشاه از آن برای شکار و اهداف تفریحی استفاده کرد. از آن زمان بسیاری از مردم به طور غیرقانونی خانه هایی در اطراف دریاچه ساخته اند.
سارماگ دوم ( با نام لاتینی Sauromaces)، از خسرویانی ها، پادشاه ایبری (کارتلی، گرجستان شرقی) از ۳۶۱ تا ۳۶۳ و یک دیارش از ۳۷۰ تا ۳۷۸ بود. هرچند که او توسط سنت تاریخی گرجستان نادیده گرفته شده، اما توسط مورخ قرن چهارم امپراتوری روم، آمیانوس مارسلینوس، از او یاد شده است. او نخستین پسر کشیش دوم سالومه و برادر تردات از ایبری بود. به نظر می رسد سارماگ در سال ۳۶۱ پس از مرگ جد پدری خود، میریان سوم، نخستین پادشاه مسیحی ایبری شده و سیاست طرفداری روم را در پیش گرفت. او در سال ۳۶۳ توسط شاپور دوم پادشاه ساسانی برکنار شد و آسپاگورس دوم (وراز-باکور) به جای او گماشته شد. آسپاگورس دوم، عموی پدری سارماگ بود. دست اندازی های ساسانیان در قفقاز سرانجام با واکنش رومیان روبرو شده و سپس در سال ۳۷۰، امپراتور روم والنس، دوازدهمین لژیون - نزدیک به ۱۲۰۰۰ تن - را به رهبری ترنتیوس فرستاد تا سارماگ را در استان های غربی ایبری در نزدیکی های ارمنستان و لازیکا، در حالی که جانشین آسپاگورس بود، بازگرداند، در حالی که مهرداد سوم ایبری، جانشین آسپاگورس، اجازه داشت تا کنترل بخش شمال شرقی پادشاهی را حفظ کند. این معامله توسط شاپور به رسمیت شناخته نشد و ش
اپور آن را زمینه ای برای جنگ دانست و در آغازین روزهای سال ۳۷۱ جنگ در برابر روم را از سر گرفت.. با این حال، در سال ۳۷۸، در جنگ گوتیک، روم را مجبور به ترک سارماس کرد؛ هرچند قلمرو او می بایست وجود داشته بود، چرا که ایبری به طور کامل یا کمابیش به شاهنشاهی ساسانی رسید. منابع. میریان سوم
طرح نیومن یا تجسم نیومن ، روشی مفید در شیمی فضایی آلکان ها جهت به تصویر کشیدن صورت بندی یک پیوند شیمیایی از نمای جلو به عقب است که در آن اتم جلویی با نقطه و کربن پشتی با یک دایره نشان داده می شود. اتم کربن جلویی "پروگزیمال" و اتم پشتی "دیستال" نامیده می شود. این نوع نمایش به وضوح زاویه دووجهی خاص بین اتم های پروگزیمال و دیستال را نشان می دهد. این روش جایگزینی برای طرح خرک است که پیوند کربن-کربن را از زاویه ای مایل مشاهده می کند، یا سبک خط چین-گوه، مانند طرح ناتا. روش های دیگر می توانند پیوند و شیمی فضایی را نشان دهند، اما جزئیات صورتبندی ساختاری را نمایش نمی دهند. این روش به افتخار شیمیدان آمریکایی ملوین اسپنسر نیومن نامگذاری شده است که در سال ۱۹۵۲ آن را به عنوان جایگزینی برای طرح فیشر معرفی کرد که قادر به نمایش کانفورماسیون ها نیست و بنابراین به درستی صورتبندی را نمایش نمی دهد. طرح نیومن را می توان برای تجسم هر نوع پیوندی، نه فقط یک پیوند واحد بین کربن های یک آلکان، استفاده کرد. به عنوان مثال، می توان از آن برای مطالعه مولکول های حلقوی استفاده کرد، مانند صورتبندی صندلی در سیکلوهگزان:
تسلیم شاهزاده دیپو نگورو به ژنرال دی کوک () یک نقاشی رنگ روغن روی بوم است که توسط نیکولاس پینمن بین سالهای ۱۸۳۰ و ۱۸۳۵ کشیده شده است. از دیدگاه استعماری پیروز هلند و دستگیری شاهزاده دیپونگورو در سال ۱۸۳۰ را به تصویر می کشد که نشاندهنده پایان جنگ جاوا (۱۸۲۵–۱۸۳۰) بود. شرح. این نقاشی دستگیری شاهزاده دیپونگورو، نجیب زاده جاوه و رهبر اصلی جنگ جاوه، توسط ژنرال هندریک مرکوس دی کوک در ۲۸ مارس ۱۸۳۰ را به تصویر می کشد. این دستگیری از منظر استعماری هلند به تصویر کشیده شده است، در حالی که دیپونگورو پیروان خود را رها کزده و در حالی که پرچم هلند بر فراز خانه ژنرال به اهتزاز در می آید، دی کوک با اعتماد به نفس و به طور مسالمت آمیزی تسلیم می شود. دیپونگورو یک قدم پایین تر از دی کوک ایستاده است که به سمت کالسکه ای که رهبر چریک ها را به تبعید می برد اشاره می کند.
گذرگاه مرزی میلَک از گذرگاه های مهم مرزی بین ایران و افغانستان است. این گذرگاه بخشی از منطقه آزاد تجاری-صنعتی سیستان و در محدوده شهرستان هیرمند ایران، در فاصله ۲۶۱ کیلومتری شمال زاهدان، در جوار رودخانه مرزی مشترک پریان و نزدیکی شهر زرنج مرکز ولایت نیمروز افغانستان قرار دارد. گذرگاه مرزی میلک به عنوان بخشی از منطقه آزاد است و کد پایانه مرزی میلک به عنوان کد منطقه آزاد سیستان تغییر نام پیدا کرد و در اختیار گمرک ایران و منطقه آزاد سیستان قرار گرفت پایانه مرزی میلک در سال ۱۳۸۴ خورشیدی در زمینی به مساحت ۱۲٫۵ هکتار، با هدف توسعه حمل مسافر و ترانزیت کالا در جنوب شرق ایران و گسترش دادوستد منطقه ای، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایجاد شد. از جمله کالاهای صادراتی بازارچه های این پایانه از ایران به افغانستان می توان به مواد غذایی، مصنوعات پلاستیکی، فرش ماشینی، سیمان، پوشاک و لوازم بهداشتی، سیب زمینی، گوجه فرنگی، پمپ آب، کنسرو لوبیا، کولر آبی، نمک، کلمن آب و قیر و زغال سنگ اشاره کرد. در جوار بازارچه مرزی میلک، همچنین پل ابریشم ساخته شد و مجوز راه اندازی پل دوم آن نیز در حال اخذ است. پل ابریشم. پل ابریشم تنها راه ارتبا
طی شهر زرنج افغانستان با مرز میلک ایران است و نیمی از این پل قلمرو ایران و نیمی از آن قلمرو افغانستان به شمار می آید. پل بزرگ ابریشم بر روی رودخانه هیرمند در مجاورت روستای میلک قرار دارد و این پل از گذرگاه های مهم مرزی ایران و افغانستان است. پل ابریشم در مرز میلک زابل بین ایران و افغانستان با ۳۲۰ متر طول، ۱۲ متر عرض و ۱۶ دهانه ۲۰ متری با اعتباری معادل ۲۲ میلیارد ریال توسط مهندسان ایرانی احداث شد. عملیات اجرایی احداث این پل در سال ۱۳۸۱ آغاز شد و در پاییز ۱۳۸۳ افتتاح شد. طی ماه های پس از تسلط دوباره گروه طالبان بر افغانستان در سال ۱۴۰۰ خورشیدی صدها هزار از شهروندان افغان از مرز زرنج و پل ابریشم به طور غیرقانونی وارد ایران شدند که بسیاری از آن ها از سوی مأموران ایرانی بازگردانده شدند. بیشتر این افراد بازگردانده شده از ایران ناچار شدند از پل مرزی موسوم به «پل ابریشم» عبور کنند و شرایط ترافیکی و اقلیمی این منطقه مرزی در گزارش ها بد و وخیم توصیف شد. احداث پل دوم «میلک-ابریشم» روی رودخانهٔ هیرمند در جریان است.
ملا عبدالله محمدی (۱۲۹۶ – ۱۳۷۶) امام جمعه سقز و نماینده مردم استان کردستان در دوره های اول و دوم مجلس خبرگان رهبری بود. زندگی نامه. عبدالله محمدی، فرزند محمود، در سال ۱۲۹۶ خورشیدی در یک خانواده کشاورز در روستای سوتو از توابع سردشت متولد شد. تحصیلات اولیه را در همان روستا به راهنمایی پدر آغاز نمود و سپس تحصیلات دینی خود را شروع کرد. در سال ۱۳۲۰، مدرک افتا و تدریس را از حسین مجدی کسب کرد و تا سال ۱۳۴۰، در روستاهای ترجان، قاجر و قادرآباد به تدریس علوم دینی اشتغال داشت. در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۴۰ نیز به دعوت اهالی سقز برای شغل افتا و تدریس در مسجد جامع به این شهر رفت. در دهه پنجاه خورشیدی، مخالفان حکومت شاهنشاهی در منزل او اعلامیه چاپ می کردند و میان مردم پخش می کردند و در زمان تبعید حسینعلی منتظری به سقز از او در مقابل ساواک حمایت می کرد. در سال ۱۳۵۷ به صف انقلابیون در انقلاب ۱۳۵۷ پیوست. پس از آن، از سوی روح الله خمینی به سمت امامت جمعه سقز منصوب گردید. او علاوه بر فعالیت های سیاسی و مذهبی، در زمینه های فرهنگی نیز فعال بود. مرکز انتشارات محمدی در کردستان، از سال های دهه ۵۰، شروع به کار نموده و در این مدت صدها جلد کتاب
های مختلف با موضوعات فرهنگی ادبی اجتماعی را چاپ و نشر نموده است. عبدالله محمدی پس از ۱۹ سال امامت جمعه شهر سقز در خرداد ماه ۱۳۷۶ درگذشت.
گُل پنجه ای () سَرده ای از درختچه های خانواده موردیان و بومی جنوب و غرب استرالیای غربی است. دسته بندی گل ها در برخی گونه های آن در یک طرف ساقه با ظاهر پنجه مانند گل ها است. گونه های گل پنجه ای عموماً درختچه های چوبی متوسط تا بلند با برگ های انبوه هستند. در بیشتر گونه ها برگ ها انبوه و خطی شکل هستند و گل ها معمولاً در دسته های متراکم قرار می گیرند. گلبرگ ها کوچک هستند و به زودی پس از باز شدن گل می ریزند اما پرچم ها بلند، متعدد و معمولاً قرمز روشن هستند.
ضدآندروژن استروئیدی به صورت مخفف (SAA) یک ضدآندروژن با ساختار شیمیایی استروئیدی است. این ترکیبات معمولاً آنتاگونیست گیرنده آندروژن (AR) هستند که هم از طریق مسدود کردن اثرات آندروژن هایی مانند تستوسترون و دی هیدروتستوسترون (DHT) و هم با سرکوب تولید آندروژن غده جنسی عمل می کنند. SAAها غلظت تستوسترون را از طریق شبیه سازی مهار بازخورد منفی هیپوتالاموس کاهش می دهند. SAA در درمان شرایط وابسته به آندروژن در مردان و زنان استفاده می شود. همچنین در دامپزشکی برای همین منظور استفاده می شود. این داروها برعکس ضدآندروژن های غیراستروئیدی (NSAAs) هستند که ضدآندروژن هایی استروئیدی نبوده و از نظر ساختاری با تستوسترون ارتباطی ندارند. مصارف پزشکی. SAAها در پزشکی بالینی برای موارد زیر استفاده می شوند:
سخنرانی باشگاه مشترک المنافع (Commonwealth Club Address) (۲۳ سپتامبر ۱۹۳۲)، سخنرانی بود که توسط فرماندار نیویورک و کاندیدای دموکرات ریاست جمهوری فرانکلن دلانو روزولت در سانفرانسیسکو در کمپین سال ۱۹۳۲ ریاست جمهوری ارائه گردید. روزولت گفت که عصر رشد و کارآفرینی نامحدود پایان یافته است و فردگرایی باید جای خود را به اقدامات جمعی بدهد. اشارات او به هیچ وجه خاص و مشخص نبودند اما به اصلاحات لیبرالی اشاره نمود که در صد روز اول پس از تحلیف او در مارس ۱۹۳۳ ظهور کرد. دانشمندان آن را در میان ۱۰۰ سخنرانی بزرگ یک رئیس جمهور در قرن بیستم ارزیابی می کنند. استدلال روزولت. روزولت در مورد تاریخ طولانی و به جزئیات کوتاه صحبت کرد. او یک بنیاد فلسفی برای نیو دیل و در نهایت برای دومین منشور حقوقی ترسیم کرد، که در طول دوره اداره خود متعهد به دست یابی به آن بود. اکثر مورخان آن را در رابطه با محتوای واقعی لیبرالیسم نیو دیل، پیش گویانه می دانند. روزولت استدلال کرد، که عصر بزرگ رشد سریع اقتصادی به پایان رسیده است. در روزهای که رشد بسیار مهم بود، او پذیرفت که لازم است قدرت سیاسی و اقتصادی به کارآفرینانی که کشور را می ساختند، سپرده شود. ا
و گفت: اما دوران رشد اقتصادی به پایان رسیده است و کارآفرینان اکنون خطرناک هستند: روزولت گفت که رشد بیشتر لازم نیست: «وظیفه ما حالا کشف یا بهره برداری منابع طبیعی یا الزاماً تولید کالاهای بیشتر نیست». چیزی که آمریکا بیشتر نیاز دارد، که انجام دهد: بخش های از سخنرانی او لحن تیرهٔ داشت: «نگاهی به وضعیت امروز به وضوح نشان می دهد که برابری فرصت ها آن طور که می دانستیم دیگر وجود ندارد». «اگر ما هنوز به الیگارشی اقتصادی نرسیدیم، در حال هدایت یک مسیر ثابت به سمت آن هستیم». با این حال، او به اصلاحاتی اشاره کرد، که دنیای بهتری را به ارمغان می آورد: «هر انسانی حق زندگی دارد؛ به این معنی است که او هم چنین حق دارد زندگی راحتی داشته باشد». زندگی نامه نویس فرانک فریدل تأکید می کند که روزولت می خواست دولت «به عنوان یک تنظیم کننده برای منافع عمومی در سیستم اقتصادی موجود عمل کند». روزولت معتقد بود، که فلسفه او با سنت های توماس جفرسون و وودرو ویلسون مطابقت دارد، زیرا برای رسیدگی به نظم اقتصادی بسیار پیچیده تر و بالغ تر اصلاح شده است. واکنش ها. پاسخ مخاطبان ۲۰۰۰ نفری ناهاری و رسانه ملی به این سخنرانی ضعیف بود. برخی آن را بیش از ح
د سوسیالیستی می دانستند. دیگران به این نظر بودند، که زیادی آکادمیک است. به ویژه به خاطر بخش های طولانی آن دربارهٔ درس های تاریخ آمریکا و اروپا. روزولت سعی نکرد، مطالب خود را به سخنرانی های ساده تر تبدیل کند. او به سراغ موضوعات دیگر رفت و از سخنرانی معمولی که در همان شب ایراد کرد، با استقبال هیجان انگیزی مواجه شد. سخنرانی او توسط آدولف آ برل و هم سرش بئاتریس که در دفتر مبارزات انتخاباتی روزولت کار می کردند، نوشته شده بود.
ملا عبدالقادر زاهدی (۱۲۷۹ آب باره-۱۳۸۴سقز) امام جمعه سقز و نماینده مردم استان کردستان در دوره سوم مجلس خبرگان رهبری بود. زندگینامه. ملا عبدالقادر زاهدی در سال ۱۲۷۹ هجری شمسی در روستای آب باره نزدیک به دیواندره به دنیا آمد و تحصیل و فراگیری قرآن را از روستای آیچی از توابع سقز آغاز نمود و سپس در حجره های چند روستای سقز و روستای بالک از توابع مریوان به کسب علوم دینی نزد علمای نامدار آن زمان پرداخت. او اجازه اجتهاد و فتوا را از علامه ملا باقر بالک دریافت نمود و به خاطر علاقه به زادگاهش به آنجا بازگشت و مدت ۲۰ سال امام جماعت روستای آب باره بود. او از سال ۱۳۷۶ به سمت امام جمعه شهر سقز منصوب شد و با آراء مردم نماینده استان کردستان در دوره سوم مجلس خبرگان رهبری شد. عبدالقادر زاهدی اواخر عمر خود را به علت ابتلا به بیماری سرطان معده در بستر بیماری بسر برد و در سال ۱۳۸۴ درگذشت. تحصیلات. او موفق به دریافت اجازه نامه افتا و تدریس از شیخ علاء الدّین مرشد طریقه نقشبندیه و سرپرست حوزه علمیّه بیاره واقع در خاک کردستان عراق شد و اساتیدش عبارت بودند از ملّا احمد افشارى، ملّا عصام الدّین ماجدى، شیخ حسین رضوان، ملّا على ربّانى، ش
یخ ملّا کامل نقشبندى، ملّا محمد ملّا داوود و ملّا باقر بالک.
گزارش در مورد طرحی برای حمایت بیشتر از اعتبار عمومی، گزارش «وداعی» است که در ۱۶ ژانویه ۱۷۹۵ توسط اولین وزیر خزانه داری، الکساندر همیلتون، به کنگره ایالات متحده صادر شد. این گزارش علاوه بر دفاع از برنامه های مالی که تا کنون اجرا کرده بود و تمجید از یک سیستم مالی که «فراتر از همه انتظارات مرفه بود»، منابع درآمد موجود را برشمرد، طرح «بازخرید بدهی عمومی» و افزایش سود آن را برای تثبیت سیستم فعلی تأمین مالی تشریح کرد و اصلاحاتی را در سیستم اعتبار عمومی پیشنهاد نمود که برای انحلال کامل بدهی دولت و «جلوگیری از انباشت تدریجی بدهی که در نهایت تمام دولت را به خطر می اندازد» طراحی شده است. اساساً، گزارش او برای پرداختن به ترس دموکرات-جمهوری خواهان مبنی بر غیرقابل مدیریت شدن بدهی عمومی ارائه شد. همیلتون متعاقباً در مورد قطع نامه های تصویب شده توسط کنگره برای توقیف بدهی های بریتانیا در ایالات متحده بحث می کند و این که چگونه آن ها «نه تنها از نظر اصول یا استفاده غیرقابل توجیه بودند، بلکه کاملاً اصول صحیح اعتبار عمومی را زیر سؤال می برند». او گزارش را با دفاع از نیاز به اعتبار در یک دنیای همیشه در حال توسعه به عنوان نه تنها
دفاع عمومی از حاکمیت، بلکه ابزار خصوصی برای رفاه به پایان رساند. پیشنهادها. همیلتون به دنبال طرح کلی خود، ۱۰ اصلاحیه لازم را برای تضمین ثبات و بقا، نه جاودانگی آن در سال های آینده، پیشنهاد نمود. نتیجه گیری. حق الضرب و توقیف. نتیجه گیری همیلتون شامل دو سؤال فلسفی بود، که هر دو پیامدهای گستردهٔ بر ایده اعتبار عمومی داشتند. اساساً آیا یک دولت حق داشت از وجوه خود مالیات بگیرد و آیا دولت حق داشت وجوه طلب کار خارجی را در صورت اختلاف یا جنگ با ملت آن فرد توقیف یا مصادره کند؟ همیلتون معتقد بود، دولتی که با یک طلب کار قرارداد منعقد می کند، آن قرارداد را با فردی در وضعیت طبیعی منعقد می کند، نه به عنوان بخشی از جامعه آن یا دیگران. اولاً، گرفتن درصدی از درآمد به طلب کار از درون مرزهای آن، به منزله عهدشکنی است، که اعتمادی را که اعتبار بر اساس آن ارزش خود را می گیرد، تغییر می دهد. اگر یک طلب کار معقول نتواند انتظار داشته باشد که قرارداد با دولت حفظ شود، دیگران سرمایه گذاری های بعدی پرمخاطره را انجام نخواهند داد و در دسترس بودن منابع مالی کاهش می یابد. از آن جایی که در دسترس بودن منابع مالی مستقیماً به اهرمی که یک دولت می ت
واند برای رشد اقتصاد خود استفاده کند مرتبط است، نقض اعتماد می تواند عواقب مهلکی بر آینده ثبات اقتصادی داشته باشد. هم چنین، مالیات بر شهروندان بستانکار در این صورت بسیار غیرقابل برآورد، اما به طور قطعی نامتناسب خواهد بود. از بستانکاران نه تنها مالیات عادی شامل مصرف، بلکه مالیات سرمایه گذاری نیز دریافت می شود؛ بنابراین، کسانی که به دولت اعتماد داشتند تا روی موفقیت خود سرمایه گذاری کنند، به طور غیرمنطقی بیشترین هزینه را برای آن موفقیت خواهند پرداخت. در مورد مسئله بستانکاران خارجی، برخی معتقد بودند، که دولت حق دارد تمام اموال شهروندان ساکن در مرزهای کشورهای متخاصم را مصادره کند. شاید، همیلتون موافق بود، اموالی که تحت حمایت و امنیت یک کشور متخاصم به دست آمده و از طریق مالیات به آن کشور پرداخت می شود، باید حداقل از نظر سیاسی، در معرض مصادره باشد. با این حال، هنگامی که اموال مورد نظر تحت اعتماد دولت و قوانین ملت بده کار تأمین می شود، این اعتماد نباید از بین برود: در واقع مال، در صورتی که از آن استفاده صورت نگیرد، چیست جز یک داستان؟ در بسیاری از موارد در واقع، درآمد یا پرداخت های سال یانه، خود ملک است: و اگرچه استفاد
ه عمومی ممکن است این اصل را کنترل کند، این کنترل می تواند تنها تا جایی که استفاده به وضوح پیش می رود باشد. نباید با قیاس گسترش یابد. اعتبار. همیلتون به کنگره یادآوری کرد، که ایالات متحده هنوز کاملاً جوان است و بنابراین باید از طریق «اصل نیروبخش» اعتبار برای رقابت با قدرت های اروپایی، بقا و انرژی خود را حفظ کند، نه این که خود را تحت تأثیر هوس های آن ها از طریق ضرورت تولیدات شان قرار دهد. برای یک کشور غیرممکن است که با شرایط مساوی مبارزه کند، یا در برابر شرکت های دیگر کشورها ایمن باشد، بدون این که بتواند به طور مساوی با آن ها از [اعتبار] استفاده کند. و برای کشوری جوان با سرمایه مالی متوسط و صنعتی نه چندان متنوع، این امر بیشتر از کشورهای که در هر دو پیشرفته تر هستند، ضروری است. علاوه بر مزایای خارجی و زیان های بالقوه، همیلتون اظهارداشت که اعتبارات دولتی و خصوصی ناگزیر به هم گره خورده اند و اعتبار خصوصی در یک کشور در حال توسعه به همان اندازه لازم است، تا افراد با هر شغلی فعالیت های خود را آغاز کنند. این حکمت مطابقت کلی دارد، که آنچه مفید است را گرامی بدارید. از سوءاستفاده از آن محافظت کنید. این درست ترین سیاست در
ایالات متحده خواهد بود، که تمام انرژی ممکن به اعتبار عمومی داده شود. با پای بندی قاطعانه به اصول آن و در عین حال پرهیز از زیان ناشی از استفاده بیش از حد از آن، با اقتصاد و سیستم واقعی، در هزینه های عمومی با ایجاد صلح و آرامش و با استفاده از تلاش های صادقانه، کارآمد و مستمر برای کاهش بدهی های فعلی، جلوگیری از انباشت بدهی های جدید و تضمین تخلیه در مدت معقول به عنوان موارد احتمالاً ضروری به قرارداد. عاقلانه خواهد بود، که با رعایت مثالی از اصول اعتبار عمومی، اعتبار خصوصی را پرورش داده و تقویت کنیم و با اجرای سریع و قوی عدالت و با از بین بردن هر نوع وسوسهٔ برای بده کاری های بنیادی به امید طفره رفتن از مطالبات عادلانه بستانکاران، از سوءاستفاده از امر اولی محافظت کنیم. بازنشستگی از خزانه داری. در ۳۱ ژانویه ۱۷۹۵، همیلتون از سمتش به عنوان وزیر خزانه داری استعفا داد و به فعالیت های خصوصی حقوقی اش در نیویورک بازگشت.
آوگوست هایم (; – ) شمشیرباز اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
برنهارد فون گازا (؛ ۶ مه ۱۸۸۱ – ) قایقران روئینگ اهل امپراتوری آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
الفریده کاون (؛ ۵ اکتبر ۱۹۱۴ – ۵ مارس ۲۰۰۸) ورزشکار پرش ارتفاع زن اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
رستم خواجه رحیمف (؛ زادهٔ ) بوکسور تاجیک تبار اهل آلمان بود.
زابینه براون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هفت گانه اهل آلمان بود.
گریت برویر (؛ زادهٔ ) دونده دو ۴۰۰ متر اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده است.
لنی یونکر (؛ ۸ دسامبر ۱۹۰۵ – ۹ فوریه ۱۹۹۷) دونده سرعت زن اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ودولف هاربیگ (; – ) دونده دو نیمه استقامت اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
امیل هیرشفلد (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۰۳ – ۲۳ فوریه ۱۹۶۸) پرتاب گر وزنه اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
کته کراوس (؛ ۲۹ نوامبر ۱۹۰۶ – ۹ ژانویه ۱۹۷۰) دونده سرعت زن اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
دختر گمشده () فیلمی در ژانر درام روان شناختی به نویسندگی و کارگردانی مگی جیلنهال در اولین تجربه خود است که بر پایهٔ رمان به همین نام نوشتهٔ النا فرانته ساخته شده و در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. الیویا کلمن، داکوتا جانسون، جسی باکلی، پاول مسکل، داگمارا دومینچیک، الیور جکسون-کوهن، پیتر سارسگارد و اد هریس بازیگران فیلم هستند. اولین نمایش جهانی این فیلم در هفتاد و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ بود و جیلنهال در آن مراسم برنده جایزهٔ اوسلای طلایی بهترین فیلم نامه شد. این فیلم در ۳۱ دسامبر به صورت محدود در نتفلیکس پخش و در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ در ایالات متحده اکران شد. "دختر گم شده" مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است.
پاول وین اشتاین (; – ) ورزشکار پرش ارتفاع اهل آلمان بود.
پائولا مولنهاور (; – ) پرتاب گر دیسک زن اهل آلمان بود.
آندری تیوونتشیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش با نیزه بلاروس تبار اهل آلمان است.
کارن فورکل (؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۰) پرتاب گر نیزه زن اهل آلمان بود.
فلوریان شوارتهوف (؛ زادهٔ ۷ مه ۱۹۶۸) دوندهٔ دو بامانع اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است.
امیر الامرا () به معنای «امیرِ امیران»یا «امیر وزیر»، و «فرمانده فرماندهان»، یک منصب نظامی ارشد در قرن دهم میلادی، در خلافت عباسی بود که دارندگان آن در دههٔ پس از ۹۳۶ میلادی، جایگزین بوروکراسی غیرنظامیان تحت امر «وزیر» شدند و به نایب نشینان مؤثری تبدیل شدند که خلیفه عباسی را به نقشی صرفاً تشریفاتی بدل کردند. این جایگاه سپس اساس قدرت آل بویه و کنترل آن بر خلفای عباسی و عراق تا اواسط قرن یازدهم میلادی را تشکیل داد. استفاده از این عنوان توسط کشورهای مسلمان در خاورمیانه ادامه یافت، اما بیشتر به رهبران ارشد نظامی محدود شد. همچنین در سیسیل دوران نورمن ها، برای تعدادی از وزیران ارشد پادشاه استفاده می شد. در عصر عباسیان. پیش زمینه. در ۹۲۸ میلادی، اولین کسی که با عنوان امیر الامرا مطرح شد، فرمانده هارون بن غریب، پسر عموی خلیفه المقتدر () بود. او خیلی زود این جایگاه را به رقیبش، خواجه مونس المظفر (۸۴۵–۹۳۳)، سپرد. خواجه مونس به عنوان فرمانده کل ارتش خلیفه و قدرت پشت پردهٔ تاج و تخت، در بیشتر دوران سلطنت مقتدر خدمت کرد. از سال ۹۲۸، مونس درگیر جنگ قدرت با رقبای خود در بوروکراسی غیرنظامی دربار بود که در سال ۹۳۲ با جایگزینی
مقتدر با برادرش القاهر پایان یافت. مونس و ارتش زین پس در امور دربار عباسی مسلط بودند و دوره ای از مشکلات را آغاز کردند که به قول مورخ هیو کندی، «مبارزه نظامیان برای کنترل خلافت و شاید بیشتر تحت سلطه درآوردن آن بود. مهمتر از همه، درآمدهای سواد است که آنها را قادر می ساخت تا خواسته های پیروان خود را برآورده کنند." مؤنس خود در ۹۳۳ میلادی، توسط القاهر اعدام شد، اما در ۹۳۴ یکی دیگر از کودتاچیان القاهر را برانداخت و راضی () را جایگزین او کرد. کودتاهای مکرر و نزاع خشونت آمیز برای کنترل خلافت، دولت مرکزی بغداد را به شدت تضعیف کرد . کنترل مؤثر بر مغرب و خراسان مدت ها از بین رفته بود، اما اکنون حاکمان خودمختار در استان های نزدیک به عراق ظهور می کردند: مصر و بلاد شام توسط سلسله اخشیدیان اداره می شد، سلسله حمدانی کنترل بر بین النهرین علیا را بدست گرفته بود، و بسیاری از مناطق ایران توسط دیالمه، که در میان آنها آل بویه برجسته ترین بود، فتح شده بودند. حتی در خود عراق نیز اقتدار حکومت خلیفه به چالش کشیده شد. کمااین که در جنوب، در اطراف بصره، ابوعبدالله البریدی قلمرو خود را تأسیس کرد و اغلب از ارسال درآمدهای مالیاتی به بغداد
خودداری می کرد و با آل بویه در فارس نزدیک شد. مورخ عزالدین بن اثیر (متوفی ۱۲۳۳) اظهار داشت که پس از مرگ مؤنس، منصب امیرالامرا به دست طریف السبکاری (؟) که مسئول خزانه بود، افتاد. بدل شدن به نایب السلطنگی. در نهایت، در نوامبر ۹۳۶، با شکست وزیر ابن مقله در کنترل والیان و مقابله با وضعیت فاجعه مالی دستگاه خلافت، فرماندار ناحیهٔ واسط، ابن رائق، به عنوان امیرالامرا منصوب شد. اختیارات اعطا شده به ابن رائق و جانشینانش گسترده بود. با توجه به عالم معاصر، مسکویه، او فرماندار بغداد و فرمانده ارشد ارتش خلافت شد، با مجموعه ای از اختیارات همچون اخذ خراج مالیات بر زمین و نظارت تمام املاک عمومی، و همچنین حفظ امنیت، به او سپرده شد. همچنین به او پرچم، لباس رسمی و امتیاز خطاب شدن با کنیه اش اعطا شد و از او در کنار نام خلیفه، هنگام نماز جمعه نامبرده می شد. مسکویه می نویسد که در واقع خلیفه «حکومت مملکت داری را به او واگذار کرد» از این پس، قدرت مؤثر در امور نظامی و مدنی از خلیفه به اداره های امیرالامرا و منشیان او که اداره غیرنظامی را کنترل می کردند، واگذار شد. ابن رائق با انحلال محافظان قدیمی کاخ خلیفه، او را از آخرین پایگاه پشتی
بانیش محروم کرد و آن ها را به عنوان هسته اصلی ارتش خلیفه با نیروهای ترک و دیلمی تحت امر خودش جایگزین نمود. دوران هرج و مرج. با این وجود، ابن رائق علی رغم اقتدار فوق العاده اش نتوانست وضعیت را تثبیت کند و یک دهه جنگ پیچیده قدرت بین رهبران منطقه ای مختلف برای کسب منصب امیرالامرا ادامه داشت. در ۹ سپتامبر ۹۳۸ ابن رائق توسط غلام تُرک سابق خود، بجکم، سرنگون شد و بجکم تا تاریخ ۲۱ آوریل ۹۴۱ امیرالامرا بود. خلیفه المتقی ()، به خواست بجکم، پس از مرگ راضی جانشین او شد. المتقی سعی کرد که حکومت غیر نظامیان را برگرداند و با انتصاب بن میمون و سپس ابو عبدالله بریدی به عنوان "وزرا"، اقداماتی انجام داد ولی کورانکیج، نظامی دیلمی، در ۱ ژوئیه خود را به مقام امیرالامرایی رسانید. کورانکیج در ۱۶ سپتامبر توسط ابن رائق خلع شد و در عرض چند روز، ابن رائق مجدداً منصب قبلی خود را به دست گرفت. با این حال، بازگشت ابن رائق واکنش البریدی را برانگیخت و نیروهای او بغداد را اشغال کردند و ابن رائق و متقی را وادار به فرار نزد حسن حمدانی، حاکم موصل، کردند. در تاریخ ۱۳ فوریه ۹۴۲، ابن رائق به قتل رسید و حسن حمدانی به کمک خلیفه شتافت تا او را به تختگا