Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شینپان یک طبقه از دایمیو ها در شوگون سالاری توکوگاوا در ژاپن بودند که خویشاوندی خاصی با شوگون داشتند. در حالی که همه شینپان ها از بستگان شوگون بودند، اما همهٔ بستگان شوگون، شینپان نبودند. برای نمونه، خاندان ماتسودایرا از قلمروی اوکوتونو اقوام غیر دایمیو، که جزو گوسانکیو (سه شاخه جدا شده از خاندان توکوگاوا) بودند، تنها به عنوان «کامون» یا عضو خاندان توکوگاوا شناخته می شدند - اما در عوض دایمیوهای شینپان به عنوان «کامون دایمیو» (家門 大名) یا اربابان (دایمیوهای) عضو خاندان توکوگاوا شناخته می شدند. شینپان شامل توکوگاوا گوسانکه، خاندان ماتسودایرا از آیزو و خاندان ماتسودایرا از قلمروی فوکوئی بود.
قلمروی اوکوتونو یک هان (ژاپن) در شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو بود. واقع در منطقه کامو و شهرستان نوکاتا، آیچی در ولایت میکاوا (بخشی از استان امروزی استان آیچی)، و در منطقه ساکا، ولایت شینانو، (بخشی از استان امروزی استان ناگانو در ژاپن.
سعید عقل (۴ ژوئیه ۱۹۱۱–۲۸ نوامبر ۲۰۱۴) شاعر، فیلسوف، نویسنده، نمایشنامه نویس و اصلاح طلب لبنانی بود. وی یکی از مهم ترین شاعران مدرن لبنانی محسوب می شد. وی به دلیل حمایت از تدوین زبان گفتاری لبنانی، به صورت متمایز از زبان عربی استاندارد، که به خط مدرن اصلاح شده رومی متشکل از ۳۶ علامت نوشته می شود، مشهور است. زندگی شخصی. آکل در سال ۱۹۱۲ در یک خانواده مارونی در شهر زهله، لبنان عثمانی متولد شد. پس از از دست دادن پدربزرگش در ۱۴ سالگی، به دلیل تنبلی مجبور به ترک تحصیل شد و بعداً به عنوان معلم و سپس به عنوان روزنامه نگار کار کرد. وی سپس در رشته های الهیات، ادبیات و تاریخ اسلامی تحصیل کرد، استاد دانشگاه شد وی در بیروت لبنان در سن ۱۰۲ سالگی یا ۱۰۳ سالگی درگذشت.
رضا توفیق بیگ (رضا توفیق بلوک باشی بعد از قانون نام خانوادگی ترکی در سال ۱۹۳۴؛ ۱۸۶۹–۳۱ دسامبر ۱۹۴۹) فیلسوف، شاعر، سیاستمدار لیبرال عثمانی و بعداً ترک و رهبر جامعه (برای برخی از اعضای جامعه بکتاشی)) از اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ بود. او که چند زبان می دانست، حدود بیست سال در تبعید به سر برد تا اینکه در سال ۱۹۴۳ توسط ترکیه مورد عفو قرار گرفت.
انقلاب تکنولوژی پاک بزرگترین فرصت بعدی سرمایه گذاری، کتابی است که در سال ۲۰۰۷ توسط ران پرنیک و کلینت وایلدر نگاشته و منتشر گردید، موضوع اصلی آن سو آور کردن تجارت فناوری پاک یک شرکت است که به طور پیوسته به سمت جریان اصلی تجارت پیش می رود. از آنجا که اقتصاد جهانی با افزایش قیمت انرژی، کمبود منابع، گرمایش جهانی و تهدیدهای امنیتی روبرو است، فن آوری های پاک به عنوان موتور بعدی رشد اقتصادی شناخته می شوند. پرنیک و وایلدر هشت بخش عمده فناوری پاک را برجسته می کنند: انرژی خورشیدی، انرژی بادی، زیست سوخت، ساختمان های سبز، ترابری پایدار، شبکه هوشمند (انرژی)، برنامه های تلفن همراه و فیلتراسیون آب. شش نیروی اصلی، که آنها را شش درجه سانتیگراد می نامند، فناوری پاک را به جریان اصلی هدایت می کنند: هزینه ها، سرمایه، رقابت، چین، مصرف کنندگان و آب و هوا. شرکت های بسیار بزرگی مانند جنرال الکتریک، تویوتا و شارپ و شرکت های سرمایه گذاری مانند گلدمن ساکس سرمایه گذاری های چند میلیارد دلاری در فناوری پاک انجام می دهند. این کتاب در "یواس ای تودی"، "بلومبرگ بیزنس ویک"، "اولویت های انرژی"، "اخبار سرمایه گذاری پایداری" و چندین مجله دیگر تحلی
ل شده و به هفت زبان ترجمه شده است. شش C. پرنیک و وایلدر شش نیرو را شناسایی می کنند، که آنها را شش C می نامند، که فن آوری پاک را به جریان اصلی هدایت می کنند و باعث رشد و گسترش سریع می شوند: هزینه ها، سرمایه، رقابت، چین، مصرف کنندگان و آب و هوا. انتشار. "انقلاب پاک فناوری" توسط کالینز به شکل یک کتاب با جلد سخت با ۳۲۰ صفحه در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد. نسخه کتاب الکترونیکی توسط انتشارات هارپرکالینز در ۷ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد. در سال ۲۰۰۸، نسخه شومیز اصلاح شده ای منتشر شد، با عنوان فرعی جدید: "گرایش ها، فناوری ها و شرکت های برتر برای تماشا را کشف کنید". این کتاب به هفت زبان ترجمه شده است. نویسندگان. نویسنده رون پرنیک بنیانگذار و مدیر عامل حاشیه پاک، یک شرکت تحقیقاتی و استراتژیک در ایالات متحده است که تمرکز آن بر تجاری سازی انرژی های تجدید پذیر و سایر فناوری های پاک است. کلینت وایلدر سردبیر ارشد در حاشیه پاک و روزنامه نگار کهنه کار تجارت و فناوری است. سالهاست که هر دو نویسنده کار بررسی و تحلیل روند فن آوری پاک و شناسایی فرصتهای تجاری برای سرمایه گذاران احتمالی را انجام می دهند.
واگاکوکودانشو یک مؤسسه آموزشی و پژوهشی بزرگ در ادو بود. این مرکز بر آثار کلاسیک ژاپنی و تاریخ ژاپن تمرکز داشت و در نوع خود بی نظیر و تحت حمایت مستقیم شوگون سالاری توکوگاوا بود.
اجاق آشپزخانه () ، یکی از لوازم خانگی و وسیله ای معمولاً در آشپزخانه است که به منظور پخت غذا طراحی شده است. اجاق های آشپزخانه برای استفاده در فرایند پخت وپز به حرارت مستقیم متکی هستند و همچنین ممکن است حاوی کوره ای باشد که برای پخت استفاده می شود. «اجاق های آشپزی» (که «اجاق های پخت وپز» یا «اجاق های چوبی» نیز نامیده می شوند) با سوزاندن چوب یا زغال گرم می شوند. «اجاق گاز» با گاز گرم می شود؛ و «اجاق های برقی» با برق. اجاق گاز با تخته آشپزخانه داخلی را نیز می گویند. در جهان صنعتی، به دلیل اینکه اجاق ها به عنوان یک منبع تولید گرما کارآمدتر و مطمئن تر بودند، جایگزین آتش دان و منقل شدند، مدل هایی ساخته شدند که می توانند برای پخت وپز نیز مورد استفاده قرار گیرند، و این ها نیز به اجاق های آشپزخانه معروف شدند. هنگامی که خانه ها با سیستم های گرمایش مرکزی گرم می شوند، دیگر نیازی به وسیله ای نیست که هم به عنوان منبع حرارت عمل کند و هم اجاق یخت و پز و اجاق گازهای مستقل جای آنها را بگیرد. اجاق گاز و اجاق اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند. اجاق ها با سوخت های مختلف فسیلی ابتدایی ترین طراحی اجاق گاز آشپزخانه هستند. "تقریباً
نیمی از مردم جهان (به طور عمده در کشورهای در حال توسعه) برای پخت مواد غذایی خود ، زیست توده (چوب ، زغال چوب ، بقایای محصول و سرگین) و زغال سنگ را در اجاق های اولیه ی گازی یا آتش خانه ای می سوزانند. "" اجاق های آشپزی زیست توده کارآمد و سازگار با محیط زیست برای استفاده در همان جا تولید شده اند.
شهر قلعه () یک شهرک ساخته شده در مجاورت یا اطراف قلعه است. شهرهای قلعه ای در قرون وسطی اروپا رایج بودند. مثال ها شامل شهرهای کوچکی مانند انیک (شهر) و آروندل است که هنوز هم تحت سلطه قلعه های خود هستند. در اروپای غربی و به ویژه انگلستان، معمولاً شهرها و شهرهایی که شهرهای قلعه ای نبودند در اطراف کلیسای جامع سازمان یافته اند.
مدیریت جنگل شاخه ای از جنگل داری است که به جنبه های کلی اداری، حقوقی، اقتصادی و اجتماعی و همچنین جنبه های علمی و فنی مانند جنگل کاری، حفاظت و تنظیم جنگل مربوط می شود. این شامل مدیریت چوب، زیبایی شناسی، تفریح، ارزش های شهری، آبخیزداری، حیات وحش، شیلات داخلی، محصولات چوبی، منابع ژنتیکی جنگل و سایر ارزش های منابع جنگلی است. اهداف مدیریتی می تواند بر اساس حفاظت، اقتصاد یا مخلوطی از این دو باشد. تکنیک ها شامل استخراج الوار، جنگل سازی و احیای جنگل از گونه های مختلف درخت، نگهداری جاده ها و مسیرهای عبور در جنگل ها و جلوگیری از آتش سوزی جنگل است. ابزارهای بسیاری مانند سنجش از دور، سامانه اطلاعاتی و مدل سازی تصویر سنجی برای بهبود اطلاعات جنگل و برنامه ریزی مدیریت آن توسعه داده شده اند. تحقیقات علمی نقش مهمی در کمک به مدیریت جنگل ایفا می کند. به عنوان مثال، مدل اقلیمی، تحقیقات تنوع زیستی، تحقیقات ترسیب کربن و برنامه های سامانه اطلاعات جغرافیایی بلند مدت نظارت، بر ارزیابی و بهبود مدیریت جنگل کمک می کند و تضمینی است برای اثربخشی و موفقیت آن. نقش جنگل ها. جنگل یک سیستم طبیعی است که می تواند محصولات و خدمات مختلفی را ارائه
کند. جنگل ها آب را تامین می کنند، تغییرات اقلیمی را کاهش می دهند، زیستگاه هایی را برای حیات وحش از جمله بسیاری از گرده افشان ها که برای تولید غذای پایدار ضروری هستند تولید می کنند، چوب و سوخت چوبی را فراهم می کنند، به عنوان منبعی از محصولات جنگلی برای غذا و دارو عمل می کنند و به معیشت روستایی کمک می کنند. اهداف. از برخی جنگل ها محصولات سنتی مانند هیزم، الیاف برای کاغذ و الوار بدست می آید. اما با کمی فکر به تولیدات دیگری نیز میتوان دست پیدا کرد. به این ترتیب، در نتیجه پیشرفت آگاهی های زیست محیطی و مدیریت کردن، جنگل ها برای استفاده چندگانه رایج تر می شود. جنگل ها انواع خدمات اکوسیستم را ارائه می دهند مانند: تمیز کردن هوا، انباشته شدن کربن، فیلتر کردن آب و کاهش سیل و فرسایش. جنگل ها متنوع ترین اکوسیستم زمینی هستند و زیستگاه طیف وسیعی از حیوانات، پرندگان، گیاهان و سایر حیات ها را فراهم می کنند. آنها همچنین می توانند غذا و مواد و همچنین فرصت هایی برای تفریح ​​و آموزش فراهم کنند. تحقیقات نشان داده است که مزارع جنگلی ممکن است در مقایسه با جنگل های طبیعی که تنوع ساختاری و گونه های گیاهی بیشتری دارند، باعث کاهش تنوع و
فراوانی گرده افشان ها شوند».
ساعت ژاپنی، وادوکی برای نشان دادن زمان سنتی ژاپن ساخته شده است، سیستمی که در آن روز و شب همیشه به شش دوره تقسیم می شوند که در نتیجه طول آنها با فصل تغییر می کند.
ایگاکوکان به عنوان یک مؤسسه آموزشی پزشکی بزرگ در ادو تحت حمایت مستقیم شوگون سالاری توکوگاوا بود، این مؤسسه تنها یک مورد در نوع خود است. کتابخانه پزشکی بزرگ آن اکنون در تملک بایگانی ملی ژاپن است.
تراکویا، مدارس معبد مدارس ابتدایی خصوصی یا مؤسسات آموزشی خصوصی بودند که نوشتن و خواندن را به کودکان معمولی ژاپنی در دوره ادو آموزش می دادند.
فوداساشی یا دلال برنج یا کارگزاران برنج به واسطه گران برنج در دوره ادو گفته می شود. این مفهوم در اصل در کیوتو چند صد سال قبل از آن که دلالان اولیه برنج کیوتو به گونه ای متفاوت عمل کردند، به وجود آمد. کارگزاران برنج، که مشخصا در دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷ (از تاریخ ژاپن در شهرهای اوساکا و ادو به اوج قدرت خود رسیده بود، از پیشگامان سیستم بانکی ژاپن بودند. این کارگزاران در واقع در ابتدا چند صد سال پیش در کیوتو به وجود آمده بودند که البته این کارگزاران اولیه برنج در کیوتو، تا حدود زیادی متفاوت از کارگزاران قدرتمند و ازلحاظ اقتصادی با نفوذ اوساکا در دوره ادو بودند. در دوره ادو دایمیوها و سامورایی ها بیشتر درآمد خود را به شکل برنج دریافت می کردند. بازرگانان اوساکا و بعداً ادو طبق این شرایط شروع به سازماندهی انبارهایی کردند که در آن از برنج دایمیوها و سامورایی ها در ازای هزینه ذخیره و نگهداری، سکه طلا یا نقره وهمچنین پول کاغذی دریافت نمودند. این پول های کاغذی در واقع همانند چک های اعتباری ای بودند که تاجران با در دست داشتن آنها می توانستند با ارائه به کارگزاران برنج اوساکا یا ادو در ازای آن برنج، طلا یا نقره دریافت کنند. ب
سیاری از این کارگزاران، اگر نگوییم همه آنها، شروع به پرداخت وام نیز کرده بودند، و از این راه به ثروت و قدرت زیادی دست یافته بودند. هرچه دوره ادو به پایان خود نزدیک می گشت، دایمیوها فقیرتر می شدند و شروع به گرفتن وام های بیشتر می کردند و این موضوع موجب افزایش موقعیت اجتماعی کارگزاران برنج شده بود. به سبب اینکه خاندان های اربابی مجبور بودند مدتی از سال را در ادو (توکیوی امروزی) همراه با خدمهٔ خود اقامت کنند، فراهم کردن پول برای دایمیوها و همچنین سامورایی های در خدمت آنان جهت خرج کردن در ادو مسئله ای بسیار مهم بود. آنان مجبور بودند پول نقد را از طریق فروش برنج های مقرری خود با بازرگانان به دست بیاورند. از آنجائیکه هزینه زندگی در ادو بالاتر از توان آنان بود، گرفتن وام از بازرگانان به اعتبار درآمد آینده رایج بود.
هون آمی کوئه تسو (؛ – ) سازنده ظروف سفالین، خوشنویس، نقاش، و شاعر اهل ژاپن بود.
گل شکوه صبح () نام عمومی برای ۱۰۰۰ گونه (زیست شناسی) از گیاهان گلدار در تیره پیچکیان است. گونه های شکوه صبحگاه به بسیاری از جنس ها (سرده) تعلق دارند، برخی از آنها عبارتند از:
زنبق های ژاپنی ( شامل سه گونه زنبق است که در باغ ها و طبیعت در ژاپن رشد می کند این سه گونه عبارتند از:زنبق آبی ژاپنی، زنبق گوش خرگوشی و زنبق خونین.
ایتو جاکوچو ؛ – ) نقاش اهل ژاپن بود. حیات او در اواسط دوره ادو و زمانی بود که ژاپن درهای خود را به دنیای خارج بسته بود. بسیاری از نقاشی های او مربوط به موضوعات سنتی ژاپنی، به ویژه مرغ ها و دیگر پرندگان است. بسیاری از کارهای سنتی او درجه زیادی از پرسپکتیو و سایر عناصر سبک بسیار مدرن را به نمایش می گذارند. در مقایسه با سوگا شوهاکو و سایر نمونه های نقاشان غیرعادی اواسط دوره ادو، گفته می شود که جاکوچو بسیار آرام، خویشتن دار و حرفه ای بوده است. او با آرمان های بودایی ذن ارتباط قوی داشت و یک برادر غیر روحانی (کوجی) محسوب می شد. در عین حال او همچنین کاملاً از نقش خود در جامعهٔ کیوتو که به طور فزاینده ای تجاری می شد آگاه بود. زندگی نامه. ایتو جاکوچو پسر بزرگ ایتو گنزائمون، یک بقال در که مغازه اش، به نام «ماسویا»، در مرکز شهر، در منطقه غذای نیشیکی کیوتو قرار داشت. جاکوچو مغازه را از زمان مرگ پدرش در سال ۱۷۳۹ تا سال ۱۷۵۵ اداره کرد پس از آن مغازه را به یکی از برادرانش تحویل داد. آموزش او در زمینه نقاشی بیشتر ناشی از الهام گرفتن از طبیعت و آموزش تحت مکتب کانو و بررسی نقاشی های ژاپنی و چینی در معابد ذن بود. برخی منابع نشا
ن می دهند که وی ممکن است با اوئوکا شینبوکا، یک هنرمند مستقر در اوساکا، که به خاطر نقاشی پرنده و گل معروف است، تحصیل کرده است. اگرچه تعدادی از نقاشی های او موجودات عجیب و غریب یا خارق العاده ای مانند ببر و ققنوس را به تصویر می کشد، اما از جزئیات و ظاهر واقعی نقاشی های او از مرغ و حیوانات دیگر مشخص است که او کار خود را بر اساس مشاهده واقعی بنا نهاده است. جاکوچو در اواخر سی سالگی یک استودیوی نقاشی دو طبقه در کرانه غربی رود کامو ساخت. در همین زمان بود که جاکوچو با دایتن کنجو، راهب فرقه رینزای که بعداً راهب بزرگ معبد معبد شوکوکو شد، دوست شد. از طریق این دوستی، جاکوچو به مجموعه بزرگ نقاشی های ژاپنی و چینی معبد دسترسی پیدا کرد و با محافل اجتماعی و هنری جدید آشنا شد. جاکوچو که در جامعه هنری کیوتو مشهور و خوش نام شده بود، کمیسیون های زیادی را برای نقاشی روی صحنه هنری دریافت می کرد، و در آن زمان بالاتر از دیگر هنرمندان برجسته بود.
اینرو (به انگلیسی: Inro) (به ژاپنی: 印籠) یک محفظه سنتی ژاپنی برای نگهداری اشیا کوچک است که از اوبی که هنگام پوشیدن کیمونو دور کمر از آن استفاده می شود، معلق است. آنها اغلب با مواد مختلفی مانند لاک و فن های مختلف مانند مَکیی () بسیار تزئین می شوند و تزئینات بیشتری نسبت به سایر ظروف لاکی ژاپنی دارند. از آنجا که لباس سنتی ژاپن فاقد جیب بود، اشیاء اغلب با آویختن آنها از روی اوبی در ظروف معروف به ساژمونو (sagemono) حمل می شدند. ساژمونو بیشتر برای محتویات تخصصی مانند تنباکو، چپق ها، قلم نی و جوهر نوشتن ایجاد شده است، اما نوع معروف به اینرو برای حمل چیزهای کوچک مناسب است و در دوره سنگوکو (۱۶۱۵-۱۴۱۵) به عنوان مهر هویت قابل حمل و یا ظرف دارویی برای سفر ایجاد شده است. در اواسط دوره ادو (۱۸۶۸-۱۶۰۳)، اینرو به عنوان لوازم جانبی مردانه محبوب شد و بازرگانان ثروتمند از کلاس های چونین و سامورایی، اغلب اینرو که تزئین زیبایی با لاک داشت را جمع می نمودند. با فن توسعه یافته از اواخر دوره ادو تا دوره میجی (۱۹۱۲-۱۸۶۸) و افزایش ارزش هنری اینرو، اینرو دیگر به عنوان لوازم جانبی مورد استفاده قرار نمی گرفت و به عنوان یک شی هنری برای جمع
آوری در نظر گرفته می شد. اصطلاح «inro» ترکیبی از «in» به معنی مُهر و «rō » به معنی سبد است. توضیحات. اینرو با یک جعبه کوچک و تودرتو، بیشتر برای حمل دارو استفاده می شد. دو سر ریسمان از سوراخ های دو طرف جعبه ها و از پایین به بالا عبور کرده و در قسمت بالا همزمان از یک مهره آجیمه عبور می کنند. وظیفه آجیمه نگه داشتند جعبه ها در کنار هم است و با بالا و پایین کردن آن می توان جعبه ها را باز و یا بسته نگه داشت. دو سر انتهایی ریسمان به یک نِتسوکه متصل می شوند. نِتسوکه همانند یک قلاب برای آویختن اینرو می باشد، فقط کافی است که نِتسوکه را از پایین اوبی و کیمونو عبور داده و در بالای اوبی و کیمونو قرار دهیم. اینرو بیشتر از کاغذ، چوب، فلز یا عاج ساخته می شود که متداول ترین مواد آن کاغذ است. کاغذ اینرو از پیچ و تاب دادن و سخت شدن لایه های زیادی از کاغذ واشی با لاک ساخته می شوند. کاغذ یک ماده محبوب برای اینرو بود زیرا برخلاف چوب، با گذشت زمان ترک نمی خورد. تزئینات اینرو معمولاً با طرح لاکی تزئین می شود، اینرو با تولید گران قیمت شامل مَکیئ ()، رادن ()، خاتم کاری عاج و ورقه های فلزی است. اگرچه آجیمه و نِتسوکه بیشتر از ظرفیت تزئی
نی تکامل یافتند، اما اینرو از آنجا که از موارد کاملاً منفعت گرا به اشیاء با هنر عالی و استادکاری عظیم تبدیل شده بود، عملکرد خود را حفظ کرد. برای مدتی در دوره ادو، از اینرو به عنوان نمادی از قدرت نیز استفاده می شد. امروزه، در میان داوران سومو (Sumo) که گیوجی () نامیده می شوند، فقط گیوجی های درجات بالاتر مجاز به استفاده از اینرو هستند. امروزه بسیاری از اینروها در نمایشگاه هنر متروپولیتن، نمایشگاه بریتانیا و نمایشگاه ویکتوریا و آلبرت جمع آوری می شوند. از آنجا که اینرو در بین مجموعه داران خارجی محبوب بود، تعداد کمی از با کیفیت ترین اینروها از اواخر دوره ادو تا دوره میجی در ژاپن ساخته و نگه داری می شد. اما ماسایوکی موراتا (Masayuki Murata) پس از قرن ۲۱ و امروز نمایشگاه کیومیزو سانِنزاکا () که او مدیریت می کند و دارای بالاترین کیفیت اینرو است به طور فعال آنها را جمع آوری می کند. امروزه اینرو توسط چند صنعتگر ساخته می شود. بهترین روش لاک زدن از اواخر دوره ادو تا دوره میجی، به ویژه فن اینرو، تقریباً در غرب زدگی سبک زندگی ژاپنی از بین رفته بود. با این حال، در سال ۱۹۸۵ صنعتگر لاک، تاتسو کیتامورا (Tatsuo Kitamura) استودی
وی خود اونریوآن (Unryuan) را راه اندازی کرد و موفق به بازآفرینی آنها شد. آثار لاکی وی در نمایشگاه ویکتوریا و آلبرت و نمایشگاه هنرهای معاصر قرن بیست و یکم، کانازاوا جمع آوری شده و یکی از اشیاء مجموعه ثروتمندان جهان است. امروزه اینرو به ندرت به عنوان لوازم جانبی کیمونو استفاده می شود، اما در مجموعه داران سراسر جهان وجود دارند.
۵-کربوکسامیدوتریپتامین () یکی از مشتقات تریپتامین است که شباهت فراوانی به پیام رسان عصبی «سروتونین» دارد. این مادهٔ شیمیایی یک آگونیست قوی و غیرانتخابی گیرنده ۱ آ سروتونین، گیرنده ۱ بی سروتونین، گیرنده ۱ دی سروتونین، گیرنده ۵ آ سروتونین و گیرنده ۷ سروتونین و آگونیست ضعیف گیرنده ۲ سروتونین، گیرنده ۳ سروتونین و گیرنده ۶ سروتونین است. این ماده میل ترکیبی بسیار اندکی هم با گیرنده ۱ ئی سروتونین و گیرنده ۱ اف سروتونین دارد. بیشترین میل ترکیبی ۵-کربوکسامیدوتریپتامین به گیرندهٔ است و پیش تر تصور می کردند که برای آن «انتخابی» نیز هست.
۵-متوکسی تریپتامین () یکی از مشتقات تریپتامین است که شباهت ساختاری فراوانی به پیام رسان عصبی «سروتونین» و «ملاتونین» دارد. این ماده به مقدار اندک در بدن ساخته می شود و این کار به دِاستیله شدنِ هورمون ملاتونین در غده کاجی رخ می دهد. ۵-متوکسی تریپتامین آگونیست گیرنده ۱ سروتونین، گیرنده ۲ سروتونین، گیرنده ۴ سروتونین، گیرنده ۶ سروتونین و گیرنده ۷ سروتونین است، اما هیچگونه میل ترکیبی به گیرنده ۳ سروتونین ندارد و میل ترکیبی اش به گیرنده ۱ ئی سروتونین بسیار ضعیف است. هنوز معلوم نیست تمایل این ماده شیمیایی به گیرنده ۵ آ سروتونین تا چه حد است.
اِی اس-۱۹ () یک آگونیست قوی گیرنده ۷ سروتونین است و در برگشت دادنِ فراموشیِ ناشی از مصرفِ داروهایی چون اسکوپولامین و دیزوسیپلین مؤثر است و قادر است از طریق مهار ایجاد حافظهٔ کوتاه مدت، به اکتساب حافظهٔ درازمدت کمک کند.
اِی اچ-۴۹۴ () یک آگونیست قوی، انتخابی و محلول در آب گیرنده ۷ سروتونین و یکی از مشتقات ۵-کربوکسامیدوتریپتامین است که در مطالعات آزمایشگاهی، پروفایل داروشناختی (ADMET profile) خوبی داشته است.
روسر شارک یا شارک، روستایی در دهستان شارک بخش تلنگ شهرستان قصرقند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان شارک است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۴۲ نفر (۲۶۷ خانوار) بوده است.
در ۲۰ سپتامبر سال ۱۹۸۴، گروه شبه نظامی شیعه و اسلامی حزب الله با حمایت از جمهوری اسلامی ایران، یک حمله انتحاری در یک خودرو انفجاری برای هدف قرار دادن سفارت آمریکا در شرق بیروت، لبنان انجام داد که منجر به کشته شدن ۲۴ نفر شد. حزب الله همچنین از بمب های اتومبیل یا کامیون انتحاری در بمب گذاری در انفجار سفارت آمریکا در بیروت در آوریل ۱۹۸۳ و بمب گذاری در پادگان بیروت در سال ۱۹۸۳ استفاده کرده بود. بمب گذاری. در ژوئیه ۱۹۸۴، ایالات متحده سفارت خود را از بیروت غربی به امنیت نسبی اوکار، حومه مسیحیان شرق بیروت منتقل کرد. در ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۴، یک مهاجم وانت خود را با ۳۰۰۰ پوند (۱۳۶۰ کیلوگرم) ماده منفجره با سرعت به سمت سفارت شش طبقه راند، در آن موقع هنوز اقدامات امنیتی اساسی در مجموعه، از جمله دروازه عظیم فولادی، به اتمام نرسیده بود. این وانت به سمت ورودی تأسیسات دیپلماتیک در حرکت بود اما پس از اصابت گلوله به راننده توسط محافظ سفیر انگلیس و نگهبانان سفارت لبنان و از دست دادن کنترل وسیله نقلیه، در نزدیک ساختمان سفارت قرار نگرفت. این وسیله نقلیه در ساعت ۱۱:۴۴ صبح پس از برخورد با یک ون پارک شده منفجر شد. این انفجار «جلوی سفارت
را شکافت، شیشه ها را خرد کرد، میله های فولادی را خم کرد و ماشین ها را در پارکینگ نزدیک نابود کرد.» در این حمله در مجموع ۲۴ نفر کشته شدند (از جمله مهاجم). فقط دو نفر از کشته شدگان، آمریکایی بودند: افسر ارشد احکام فرماندهی Kenneth V. از ارتش آمریکا و افسر خرده پا درجه 1 Michael Ray Wagner از نیروی دریایی آمریکا که هر دو به دفتر دفاعی دفاع آمریکا در بیروت منصوب شدند. اکثر کشته شدگان لبنانی، «یا کارمندان محلی یا افرادی که به دنبال ویزا هستند» بودند. از بین مجروحان، سفیر ایالات متحده، رجینالد بارتولومیو، و همچنین سفیر انگلیس، دیوید میرس، که در زمان انفجار با بارتولومئو ملاقات داشت، کمی آسیب دیدند. مسئولیت. سازمان جهاد اسلامی (IJO) چند ساعت پس از انفجار طی تماس تلفنی مسئولیت حمله را بر عهده گرفت. تماس گیرنده گفت: «این عملیات ثابت می کند که ما به وعده قبلی خود عمل خواهیم کرد که اجازه نمی دهد حتی یک آمریکایی در خاک لبنان بماند.» دولت آمریکا فهمید که حزب الله این حمله را تحت عنوان IJO و با حمایت ایران انجام داده است. از طریق شناسایی ماهواره ای، اطلاعات آمریکا کشف کرد که ماکتی از این ضمیمه در پادگان سپاه پاسداران ایران
- اجرای پادگان شیخ عبدالله در بعلبک برای تمرین برای حمله ایجاد شده است. موارد حقوقی. طبق قانون اصلاح شده مصونیت های حاکمیت خارجی، قربانیان بمب گذاری و خانواده های آنها پرونده هایی را علیه جمهوری اسلامی ایران تشکیل داده و این کشور را مسئول نقش خود در این حمله دانسته و خواستار جبران خسارت شده اند.
جنگهای گوتیک یک سری طولانی از درگیریها قبایل گوت علیه امپراتوری روم بین سالهای ۲۴۹ و ۵۵۴ بود. جنگهای اصلی در زیر شرح داده شده است. جنگ گوتیک (۲۵۳–۲۴۹). جنگ احتمالاً پس از آن آغاز شد که فیلیپ عرب، سلف امپراتور دقیانوس، از ادامه پرداخت یارانه سالانه به قبایل منطقه که توسط امپراتور ماکسیمینوس تراکس در سال ۲۳۸ در حالی که گرسنه بودند آغاز شد، امتناع ورزید. گوتها توسط پادشاه سینوا هدایت می شدند که در سال ۲۴۹ یا ۲۵۰ با دو ارتش از دانوب عبور کرده بود. ستون اصلی سینوا با ۷۰٬۰۰۰ نفر به طور ناموفقی به Novae حمله کرد و سپس در نبرد از دقیانوس شکست خورد. سینوا به سمت فرار می کند دقیانوس او را تعیب می کند و در نبرد سنیوا پیروز می شود و قوای او شهر را غارت می کنند. دقیانوس ناچار می شود ارتش خود را به شمال بکشاند به فیلیپوپولیس (تراکیا) (پلوودیو در بلغارستان فعلی) برود؛ و زمان زیادی را باقی گذاشته تا سینوا شهر موزیا را غارت کند. پس از غارت آن شهر گوتها نیز برای محاصره شهر فیلیپوپولیس به سمت جنوب حرکت کردند. در سالهای ۲۵۰ یا ۲۵۱ انجام شد و پس از مدتها محاصره شهر گوتها پیروز شدند. متعاقباً پادشاه سنیوا با فرمانده شهر و فرماندار
تراکیه، ت، بر علیه دقیانوس متحد شد. دقیانوس تجدید قوا می کند ولی در سال ۲۵۱ منجر به کشته شدن دقیانوس و پسرش هرنیوس اتروسکوس شد. جنگ گوتیک (۲۶۷–۲۶۹). مقاله اصلی: نبرد (در یوگسلاوی فعلی) در طول «بحران قرن سوم» هنگامی که امپراتوری تقریباً سقوط کرد، بزرگترین حمله گوتیک در سال ۲۶۸ اتفاق افتاد. متحدان دریایی گوتها، ، ناوگان حمل ارتش های عظیم را در امتداد ساحل دریای سیاه تأمین کردند؛ و سرزمین های ساحلی در تراکیه و مقدونیه را ویران کردند. نیروهای عظیم دیگر از رود دانوب در عبور کردند. حمله گوتها به استان پانونیا نیز تهدید به یک فاجعه بود. در سال ۲۶۸، امپراتور گالینوس پیروزی های مهم اولیه ای را در خشکی و دریا بدست آورد، اما این جانشین او کلادیوس دوم بود که سرانجام در در ۲۶۸ یا ۲۶۹ در یکی از خونین ترین نبردهای قرن ۳ مهاجمان را شکست داد و متجاوزان متحمل سی تا پنجاه هزار کشته شدند. جنگ گوتیک (۳۶۷–۳۶۹). مقاله اصلی: والنس پادشاه گوتیک پادشاهی قدرتمند در شمال دانوب از تا دریای بالتیک، برای تأمین نیرو برای پروکوپیوس (غاصب) برای مبارزه با امپراتور والنس حرکت می کند. ارتش گوتیک، که گفته می شود ۳۰٬۰۰۰ نفر است، برای کمک به پروکو
پیوس خیلی دیر رسید، اما با این وجود به تراکیه حمله کرد و شروع به غارت مزارع و تاکستان های استان کرد. والنس، پس از غلبه بر پروکوپیوس، به سمت شمال لشکر کشید، گوتها را با نیروی برتر محاصره کرد و آنها را مجبور به تسلیم کرد. در بهار ۳۶۷، والنس از دانوب عبور کرد و به ویزیگوتهای تحت فرمان آتاناریک حمله کرد. گوتها به کوه های کارپات فرار کردند و کارزار بدون نتیجه گیری قاطع پایان یافت. در بهار بعدی، سیل دانوب از عبور والنس جلوگیری کرد. در عوض او نیروهای خود را صرف ساخت استحکامات می کند. در سال ۳۶۹، والنس دوباره از شهر (ایساکا فعلی در رومانی) عبور کرد و با ویران کردن آن منطقه، آتاناریک را مجبور به به او کرد. والنس پیروز شد و آتاناریک اجازه انعقاد آتش بس را از گرفت. آتاناریک خواستار پیمان نامه شد و والنس مجبور به انعقاد این پیمان نامه شد. به نظر می رسد این پیمان روابط بین گوتها و رومی ها را تا حد زیادی قطع کرده و تجارت و مبادله نیروها را به پرداخت خراج محدود کرده است. جنگ گوتیک (۳۷۶–۳۸۲). بین سال های ۳۷۶ و ۳۸۲ جنگ گوتیک علیه امپراتوری روم شرقی و به ویژه نبرد آدریانوپل معمولاً در تاریخ امپراتوری روم مهم تلقی می شود، این ا
ولین واقعه از یک سلسله حوادث قرن بعدی است که موجب فروپاشی امپراتوری روم غربی می شود، گرچه هنوز اهمیت نهایی آن برای سقوط امپراتوری مورد بحث است. جنگ گوتیک (۴۰۱–۴۰۳). مقاله اصلی: آلاریک اول در سال ۴۰۱ آلاریک به ایتالیا حمله کرد، اما در ۶ آوریل ۴۰۲ توسط در ( در ایتالیا) شکست خورد. حمله دوم در همان سال نیز در با شکست پایان یافت، آلاریک سنای روم را مجبور به پرداخت باج زیادی به ویزیگوت ها کرد و یونان را ویران ساخت. بعداً، آلاریک غارت رم را رهبری کرد (۴۱۰). جنگ گوتیک (۴۵۸). ویزگوت های تحت نظر تئودوریک دوم در برابر امپراتوری روم غربی تحت سلطنت امپراتور ماژوریان Majorian در اواخر سال ۴۵۸ ماژوریان برای حمله به تئودوریک و پس گرفتن استان برای امپراتوری وارد (جنوب فرانسه فعلی) شد ماژوریان. تئودوریک را در نبرد شکست داد، و او را مجبور به ترک سپتیمانیا و عقب نشینی به سمت غرب به طرف کرد. بر اساس معاهده جدید با رومیان، ویزیگوت ها مجبور شدند دست از فتوحات اخیر خود در هیسپانیا برداشته و به وضعیت قبلی فدراسیون بازگردند. جنگ گوتیک (۴۶۱–۴۷۶). ویزگوت های تحت نظر Theodoric II تئودوریک دوم، سپس اوریک ، علیه امپراتوری روم غربی جنگ گوتی
ک (۵۳۵–۵۵۴). مقاله اصلی: جنگ گوتیک (۵۳۵–۵۵۴) جنگ گوتیک بین امپراتوری بیزانس (روم شرقی) در زمان امپراتور ژوستینیان یکم و پادشاهی اوستروگوت های ایتالیا از سال ۵۳۵ تا ۵۵۴ در شبه جزیره ایتالیا، دالماتیا، ساردینیا، سیسیل و کورسیکا (جزیره کرس) رخ داد. مورخان معمولاً جنگ را به دو مرحله تقسیم می کنند در سال ۵۵۴ ژوستینین یکم قانون دولت جدید ایتالیا را ابلاغ کرد. بعداً، بیزانسی ها خود را در برابر حمله لومباردها در سال ۵۶۸ ناتوان دانستند، که در نتیجه قسطنطنیه کنترل دائمی بخشهای زیادی از شبه جزیره ایتالیا را از دست داد. منابع. اقتباس از مقاله ویکی پدیای انگلیسی