Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گینه نام سنتی برای ناحیه ای از سواحل غرب آفریقا است که در امتداد خلیج گینه قرار دارد. این ناحیه به صورت جنگلی گرمسیری یا گرم دشت های طبیعی مرطوب است که در امتداد ساحل ادامه یافته و در شمال با ساحل صحرا هم مرز است. دلیل استفاده برای چندین کشور. مردم حامی تبار شمال آفریقا، سیاه پوستان غرب آفریقا را گینه ای می نامیدند و اروپایی ها برای رسیدن به این نواحی از دریانوردان بربری شمال آفریقا کمک گرفتند و از این طریق این نام وارد زبان های اروپایی شد. بعدها که قدرت های اروپایی این منطقه را مستعمره خود کردند هر یک از آن ها به منطقه خود گینه می گفت. برای متمایز کردن نام این مستعمره ها، پرتغالی ها منطقه تحت تسلط حود را «گینه پرتغال» نامیدند. بدین ترتیب در سواحل جنوبی تر «گینه سوئد» ایجاد شد که بعدتر نام «گینه دانمارک» به خود گرفت. در بالای آن نیز «گینه هلند» ایجاد شد و بعد از این که انگلیسی ها کل این سه «گینه» را از آن خود کردند بر آن نام «ساحل طلا» نهادند. اواخر قرن نوزدهم، فرانسه بخش های بزرگی از غرب آفریقا را مستعمره خود ساخت و تمام این نواحی را «گینه فرانسه» نامید. بعدها که دوره استعمارزدایی در غرب آفریقا آغاز شد، «گین
ه فرانسه» اولین کشور مستقل این منطقه شد و برای خود نام گینه را برگزید. در سال ۱۹۷۳ «گینه پرتغال» نیز مستقل شد و برای خود نام گینه بیسائو را برگزید که به شهر بیسائو، پایتخت این کشور، اشاره دارد. در منطقه ای بسیار جنوبی تر در غرب آفریقا، ناحیه ای نیز در دست اسپانیا بود که آن را «گینه اسپانیا» می نامیدند. زمانی که بعدها این منطقه به صورت یک کشور مستقل به استقلال رسید، مقامات آن قصد داشتند کشور را گینه بنامند اما از آنجا که این نام پیشتر برای کشور دیگری در شمال غرب استفاده شده بود، برای این کشور جدید نام گینه استوایی انتخاب شد که به موقعیت جغرافیایی آن در نزدیکی خط استوا اشاره دارد. اروپاییان در دوره استعماری به دوردست های آسیا نیز سفر کرده و با جزیره پاپوآ برخورد کردند. دریانوردان اسپانیایی که برای اولین بار به نقشه برداری جزیره پاپوآ پرداختند این طور پنداشتند که بومیان این جزایر با سیاهان آفریقا از یک نژادند و به این خاطر بر روی این جزیره نام «گینه نو» نهادند. این نام همچنان در نام کشور پاپوآ گینه نو به جا مانده است. ریشهٔ واژه. اصطلاح فارسی گینه از کلمه Guinée فرانسوی آمده و آن نیز به نوبه خود از واژه پرتغالی
Guiné گرفته شده است. پرتغالی ها در میانه های سدهٔ پانزدهم از این کلمه به عنوان یک اصطلاح عمومی برای اشاره به مردمان آفریقایی سیاه پوست ساکن جنوب رودخانه سنگال استفاده می کردند. در شمالِ سیاه پوستان آفریقا در این منطقه، مردم صَنهاجه، از تبار بربر، ساکن اند و پرتغالی ها به این مردم که پوستی روشن تر داشتند «آزنگوئس» می گفتند و به تیره پوستانی جنوب آن ها «گینه ای». پرتغالی ها واژه گینه را از زبان بربری صنهاجه ای ها وام گرفته بودند. در زبان بربری به مردم ساکن منطقه جنوبی تر، «غیناوِن» می گفتند که معنی آن «سوخته گان» است. (همان طور که یونانی ها تمام مناطق پایین دست تر از مصر را اتیوپیا نام گذاشته بودند که به معنای «سوخته چهرگان» است) بربرها به سرزمین جنوبی تر نیز «آکال اِن-ایگوئیناوِن» می گفتند به معنی «سرزمین سیاهان». غیناون و ایگوئیناوِن همان واژه است که پرتغالی ها آن را وام گرفته و به صورت گوئینه تلفظ کردند. اصطلاح گینه به طور گسترده در وقایع نگاری های گومس ائانس ده زورارا استفاده شده است و ژوآئو دوم، پادشاه پرتغال، از سال ۱۴۸۱ بر خود لقب «سَرور گینه» را نیز گذاشته بود. تاریخ. در سال ۱۴۷۸ (در طول جنگ جانشینی کاس
تیلیا)، یک ناوگان کاستیلی متشکل از سی و پنج کاراول و یک ناوگان پرتغالی در نبرد گینه در آب های نزدیک المینا، برای تسلط یافتن بر بازرگانی گینه (طلا، عاج و فلفل سیاه) جنگیدند. این جنگ، هم با پیروزی نیروی دریایی پرتغال و هم با به رسمیت شناختن رسمی حاکمیت پرتغالی بر اکثر مناطق آفریقایی مورد مناقشه توسط فرمانروایان کاتولیک به پایان رسید (پیمان آلکاسوواس، ۱۴۷۹). این اولین جنگ استعماری بین قدرت های اروپایی بود. پس از پرتغالی ها و کاستیلی ها هلندی ها، فرانسوی ها و انگلیسی ها به ناحیه گینه آمدند. تجارت گسترده عاج، طلا و بردگان باعث ثروتمند شدن این منطقه شد و تعدادی از پادشاهی های متمرکز در قرن ۱۸ و ۱۹ در آن توسعه یافتند. این ایالت ها بسیار کوچک تر از ایالت های بزرگ ساحل باز بودند، اما تراکم جمعیتی بسیار بالاتری داشتند و از نظر سیاسی متمرکزتر بودند. انسجام این پادشاهی ها باعث شد که این منطقه نسبت به سایر مناطق آفریقا مقاومت بیشتری در برابر تهاجمات اروپا از خود نشان دهد. چنین مقاومتی، همراه با یک محیط بیماری زا برای اروپایی ها، باعث شد که بیشتر گینه تا پایان قرن نوزدهم توسط اروپایی ها مستعمره نشود.
نسرین قادری (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۸۶) خواننده عرب اسرائیلی موسیقی سنتی و پاپ خاورمیانه ای و میزراحی است. قادری که از اسلام به یهودیت گرویده بیشتر به زبان عبری آواز می خواند، اما ترانه های عربی زبان هم اجرا کرده از جمله بعضی آثار اُم کلثوم. زندگی نامه. نسرین قادری در حیفای اسرائیل، از پدر و مادری مسلمان و عرب اسرائیلی به دنیا آمد. پدرش رانندهٔ تاکسی و مادرش پرستار بود. قادری بزرگ شدهٔ شهر لد است. قادری پس از آن که برای یک دهه با موسیقی دان یهودی-اسرائیلی آویزر بن موها در ارتباط بود، یک روند رسمی برای گرویدن به یهودیت را آغاز کرد. آن دو در ژوئیهٔ ۲۰۱۷ نامزدی شان را اعلام کردند و در سپتامبر همان سال از هم جدا شدند. قادری در سال ۲۰۱۸ به یهودیت گروید و نام عبری «براچا» (ברכה‎) به معنای «برکت» را برای خود برگزید. بر اساس گزارش رسانه ها، تغییر دین او از جانب حاخام های ارشد یا وزارت کشور اسرائیل به رسمیت شناخته نمی شود زیرا توسط یک خاخام مستقل از مقامات انجام شده است. حرفه خوانندگی. در سال ۲۰۱۱ و پس از سال ها اجرا در کلوب ها و بارهای کوچک، قادری برندهٔ برنامهٔ تلویزیونی استعدادیابی ایال گولان تو را صدا می کند شد. اولین
آلبوم او در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. در سال ۲۰۱۷، میری رگو، وزیر فرهنگ اسرائیل، از قادری دعوت کرد تا در مراسمی به مناسبت روز یادبود اسرائیل (یوم هازیکارون) در استخر سلطان اورشلیم برنامه اجرا کند. در ژوئیهٔ همان سال و زمانی که گروه ریدیوهد در اسرائیل بودند، قادری به همراه آن ها روی صحنه رفت. در ۴ سپتامبر ۲۰۱۸ او سومین آلبوم خود را به نام "یادگیری راه رفتن" را منتشر کرد. همان سال ترانهٔ «گورال احد» عوفرا حازا را برای آلبومی که به افتخار حازا منتشر شد، ضبط کرد. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹، قادری آهنگ «یشما هیل» را منتشر کرد که توصیف کننده مصائبش در مسیر تغییر دین است. قادری که در سال ۲۰۱۹ داور فصل پنجم مسابقهٔ صدای اسرائیل بود، در سال ۲۰۲۰ و در هفتاد و دومین سالروز استقلال اسرائیل در کوه هرتسل برنامه اجرا کرد.
دژ دوملی یک قلعه قرن پانزدهمی است که بر حومه شهر پرسین، واقع در کمون Doumely-Bégny در بخش آردن فرانسه واقع شده است. این قلعه در پایان قرن بیستم توسط مالک فعلی آن که ساختمان را در ویرانه کامل به دست آورده بود، به طور کامل ترمیم شد. این قلعه در بازسازی دچار تغییرات زیادی شده است. پرکردن خندق ها، نما و غیره. قلعه دوملی از سال ۱۹۸۴ توسط وزارت فرهنگ فرانسه در فهرست آثار تاریخی قرار گرفته است. این دژ دارای چهار برج دفاعی اشکی شکل است که زمانی مشرف به خندقی پر از آب بود. انجمن Les Amis du Château de Doumely (دوستان قلعه دوملی) تورهایی را به این بنای تاریخی سازماندهی می کند و سمینارهایی با موضوع زندگی در قرون وسطی برگزار کرده است.
حوادث ذیل به ترتیب ماه ها در سال ۲۰۰۶ در افغانستان به وقوع پیوست. نوامبر. در نوامبر ۲۰۰۶، شورای امنیت سازمان ملل متحد هشدار داد که افغانستان احتمالاً به دلیل افزایش خشونت طالبان، افزایش تولید غیرقانونی مواد مخدر، نهادهای دولتی ناکارا به یک دولت شکست خورده مبدل شود. در سال ۲۰۰۶، افغانستان در فهرست کشورهای شکست خورده قرار گرفت و رتبه دهم را به خود اختصاص داد. این درحالی ست که سال ۲۰۰۵ رتبه یازدهم را کسب کرده بود. از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۰۶، آمار حملات انتحاری، حملات مستقیم و بم های جاسازی شده افزایش یافت. اسناد محرم اطلاعاتی که در سال ۲۰۰۶ به بیرون درز کرد، نشان داد که پناهگاه های القاعده، طالبان، شبکه حقانی و حزب اسلامی تا آن زمان در افغانستان چهار برابر شده بود. مبارزات انتخاباتی در افغانستان به صورت موفقیت آمیز طالبان را از کسب قدرت دور زد، اما در دستیابی به هدف اصلی سیاست که عدم امکان فعالیت القاعده در افغانستان به میزان قابل توجه بود، کم تر موفق بوده است.
آلیس وِتِرلند (زادهٔ ۱۶ مهٔ ۱۹۸۱) یک استندآپ کمدین، بازیگر و مجری پادکست آمریکایی است. وی نقش کارلا والتون را در سریال کمدی دره سیلیکون بازی کرد. او در حال حاضر شخصیت «دارسی» را در مجموعه تلویزیونی بیگانه ساکن به تصویر می کشد. اوایل زندگی و تحصیل. وترلند در مینه سوتا به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۹ به شهر نیویورک نقل مکان کرد، جایی که در کالج کوپر یونیون شرکت کرد. زندگی شخصی. وترلند در سال ۲۰۱۳ با اندی هاینز کمدین ازدواج کرد. دو سال بعد طلاق گرفتند.
ائوزینوپنی () نوعی آگرانولوسیتوز است که در آن شمار گرانولوسیت های ائوزینوفیل کمتر از حد انتظار است. لکوسیتوز همراه با ائوزینوپنی می تواند پیش بینی کننده عفونت باکتریایی باشد. این رخداد می تواند با واکنش های استرس، سندرم کوشینگ یا استفاده از استروئیدها ایجاد شود. علل پاتولوژیک شامل سوختگی و عفونت های حاد است&lt;ref name="titleMonocytopenia/Eosinopenia/"&gt;&lt;/ref&gt;
خورخه کوئنکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است، که به صورت قرضی از ویارئال به عنوان مدافع میانی برای ختافه در لالیگا بازی می کند. زندگی حرفه ای. آلکورکون. کوئنکا در مادرید متولد شد و در سال ۲۰۱۵ به مجموعه جوانان آلکورکون پیوست. او اولین بازی خود را در تیم بزرگسالان در ۱۲ فوریه ۲۰۱۷ انجام داد و در پیروزی خانگی ۱–۰ در لیگ ۳ مقابل اف سی ویلانووا دل پاردیلو شروع کرد. کوئنکا اولین بازی حرفه ای خود را در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ انجام داد و در تساوی ۰–۰ خارج از خانه مقابل الچه برای قهرمانی سگوندا دیویسیون (لالیگا۲) شروع شد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است.
تولید درخت کریسمس به طور جهانی در مزرعه های درخت های کریسمس رخ می دهد، از رشته های طبیعی کاج و نراد گرفته تا کارخانه های درخت مصنوعی. درخت های کریسمس از جنس کاج و نراد که به طور ویژه تنها برای درخت کریسمس به کار می روند، در مزرعه های کشورهای غربی گوناگونی مانند استرالیا، بریتانیا و ایالات متحده رشد می کنند. در استرالیا، این صنعت نسبتاً نو است و کشورهایی مانند آمریکا، آلمان و کانادا در جهان جزو بالاترین کشورها در تولید سالانه هستند. بریتانیای کبیر سالانه ۸ میلیون درخت مصرف می کند و در آمریکا، در طول کریسمس میان ۳۵ تا ۴۰ میلیون درخت کریسمس فروخته می شود. در سال ۱۹۹۳، اقتصاددانان نخستین آمارگیری کشش قیمتی تقاضا برای بازار درخت طبیعی کریسمس را انجام دادند. تولید درخت طبیعی. استرالیا. کشاورزی درخت کریسمس یک شغل نسبتاً جدید در استرالیا است که این صنعت تنها در اوایل قرن بیست و یکم رشد کرد. در مقایسه با کشورهای نیم کره شمالی، تولید درخت کریسمس در استرالیا تفاوت هایی دارد. فصل رشد متفاوت است زیرا برداشت در زمان های متفاوتی از سال انجام می شود، به این معنی که تجربیات در مورد کشاورزی در ایالات متحده و اروپا برای استرالی
ا دشوارتر است. تفاوت فصلی نیز بر هرس و برش محصول تأثیر می گذارد. تفاوت اصلی دیگر در پرورش درخت کریسمس در استرالیا، در نوع درخت رشد یافته است. "کاج مونتری"، که دیگر معمولاً برای درختان کریسمس در ایالات متحده و اروپا کشت نمی شود، در استرالیا محبوب است. اروپا. درخواست اروپایی ها برای درخت طبیعی حدود ۵۰ میلیون درخت سالانه است و در ایالات متحده این رقم تنها ۳۵ میلیون است. دانمارک یک تولیدکننده اصلی درخت طبیعی کریسمس است و حدود ۹۰ درصد درخت های تولیدشده به دیگر کشورهای اروپایی، مانند بریتانیا، فرانسه، آلمان و اتریش صادر می شود. در سال ۲۰۰۴ دانمارک ۱ میلیون درخت کریسمس به بریتانیا صادر کرد. فروش های درخت کریسمس در دانمارک حدود ۱٬۲ میلیارد کرون بود و از این مقدار، ۱٬۱ میلیارد آن حاصل صادرات بود. تولیدکنندگان پیشرو اروپایی درختان کریسمس طبیعی در اروپای مرکزی و اروپای غربی هستند. برآوردهای سال ۲۰۱۸ نشان می دهد که آلمان سالانه ۱۸ میلیون درخت کریسمس تولید می کند، پس از آن ۶ میلیون درخت در فرانسه، ۱۰ میلیون درخت در دانمارک، ۵٬۲ میلیون درخت در بلژیک و ۴٬۴ میلیون درخت در بریتانیای کبیر تولید می شوند. دانه هایی که برای رشد د
رختان کریسمس در کشورهای اروپایی به کار می روند، معمولاً از گرجستان (حدود ۹۰٪) می آیند. شرایط کاری بذرچین ها یک صنعت عمدتاً تنظیم نشده و نامرتب است که به یک نگرانی برای شرکت های اصلی خریدار بذر در دانمارک تبدیل شده است. رشد درختان کریسمس که در پایان به خانه های اروپا می رسد، توسط کارگرانی که توسط قوانین اتحادیه اروپا محافظت می شوند تولید می شود. هرچند، دانه هایی که در گرجستان کشت می شود تا برای تولید درختان به کار رود، توسط کارگرانی که در شرایط بسیار بدی زندگی می کنند کشت می شود. آمریکای شمالی. بیش از ۲۰٬۰۰۰ پرورش دهنده درخت کریسمس در آمریکای شمالی مشغول فعالیت هستند. بیش از ۹۵ درصد از درختانی که آن ها تولید می کنند، به طور مستقیم از مزارع فروخته یا ارسال می شوند. در هر یک میلیون جریب (۴۰۰۰ کیلومتر مربع) که در آن سالانه درخت کریسمس کاشته می شود، حدود ۲۰۰۰ درخت وجود دارد. شمار درخت هایی که باقی می مانند، بستگی به مکان برداشت میان ۷۵۰ تا ۱٬۵۰۰ است. چیزی بین ۶ تا ۱۰ سال میانگین از زمان کاشت طول می کشد تا درختان برای برداشت بالغ شوند و هر سال ۷۳ میلیون درخت نو کاشته می شود. ۳ منطقه اصلی در آمریکای شمالی وجود دارد
که در آن درختان رشد می کنند: شمال غربی اقیانوس آرام، مناطق شمال شرقی کانادا و ایالات متحده، و منطقه آپالاچیان در کارولینای شمالی و ایالت های اطراف آن. صادرات آمریکای شمالی معمولاً بالاترین کیفیت را در بازارهای خارجی دارد. درختان کریسمس سراسر ایالات متحده با شرایط متنوعی رشد می کنند و در تمامی ۵۰ ایالت آمریکا، شامل آلاسکا و هاوایی رشد می کنند. دیگر ایالات شمار کمتری از درختان را تولید می کنند. برای نمونه، در ایالت آلاباما حدود ۱۰۰ مزرعه درخت کریسمس وجود دارد که سالانه ۸۰۰ درخت تولید می کنند. در سال ۲۰۰۲ پنسیلوانیا بیشترین مزرعه درخت را در آمریکا با ۲٬۱۶۴ مزرعه داشت. با این حال، اورگن بیشترین زمین را برای کشت درخت کریسمس با اختصاص داده بود. میان سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۲ در برخی ایالات مانند کنتاکی، مونتانا، لوئیزیانا، مینه سوتا و ویسکانسین تولید درخت کریسمس بیش از ۶۰ درصد افت کرده بود که در سال ۲۰۱۲ کمتر از ۹۹۴٬۵۹۴ درخت تولید کردند. از ۴۰ میلیون درخت کریسمس طبیعی که هر ساله در آمریکای شمالی فروخته می شود، حدود ۵ تا ۶ میلیون آن در کانادا رشد می کنند. در انتاریو، بازارها عمدتاً تحت سلطه فروش درختان کاج اسکاتلندی و صنو
بر سفید است. تولید درخت مصنوعی. بیشتر درختان کریسمس مصنوعی از پلاستیک های ۱۰۰ درصد بازیافت شده از مواد بسته بندی پی وی سی به کاربرده شده در چین ساخته شده اند. ترویج کنندگان درختان مصنوعی آنها را راحت، قابل استفاده دوباره و دارای کیفیت بهتر نسبت به درختان مصنوعی گذشته معرفی می کنند. حامیان همچنین خاطرنشان می کنند که برخی از ساختمان های آپارتمانی درختان طبیعی را به دلیل نگرانی های آتش سوزی ممنوع کرده اند. همچنین یک بازار قوی برای درختان کریسمس مصنوعی در لهستان وجود دارد. تخمین زده می شود که ۲۰ درصد از تمام درختان کریسمس فروخته شده در لهستان مصنوعی هستند و بسیاری از آنها در داخل کشور توسط خانواده ها ساخته می شوند. یکی از تولیدکنندگان اظهار داشت که هر خانه یک تولیدکننده درخت مصنوعی است. درختان از یک پرده نازک مخصوص ساخته شده اند که از چین یا تایلند وارد می شود. تمامی اعضای یک خانواده به طور کامل در تولید شرکت می کنند و درختان در سراسر لهستان فروخته می شوند و برخی از آنها به جمهوری چک و اسلواکی صادر می شوند. سودآوری. یکی از جذابیت های مزارع درخت کریسمس برای تولیدکنندگان این است که می تواند راهی سودآور برای استفاده
از زمین های کشاورزی با کیفیت پایین باشد، اگرچه این روند صنعتی در حال تغییر است. مزارع درخت کریسمس می توانند در کمتر از شش سال به سود خود برسند، و اگرچه مقداری سربار در تجهیزات و نیروی کار وجود دارد، تولید درخت کریسمس تنها به مقدار کمی سرمایه اولیه نیاز دارد. هر درخت از زمانی که به عنوان نهال کاشته می شود تا زمانی که به عنوان درخت کریسمس بالغ برداشت می شود، ۱۰ دلار برای صاحبان زمین هزینه دارد. این هزینه شامل هزینه های زمین و هزینه های انباشته شدن از طریق فرایند رشد می شود. در اوایل قرن بیست و یکم، کشاورزان درخت کریسمس معمولاً سالانه بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار به ازای هر هکتار درخت کاشته شده دریافت می کردند.
آگرانولوسیتوز () که همچنین به عنوان آگرانولوز یا گرانولوپنی شناخته می شود، یک بیماری حاد است که شامل کاهش شدید و خطرناک شمار گلبول های سفید خون (لکوپنی، معمولاً نوتروفیل ها) است و در نتیجه باعث ایجاد نوتروپنی در خون در گردش می شود. این کمبود شدید یک دسته اصلی از گلبول های سفید خون است که با عفونت مبارزه می کنند. افراد مبتلا به این بیماری به دلیل سیستم ایمنی سرکوب شده در معرض خطر ابتلا به عفونت های جدی هستند. در آگرانولوسیتوز، غلظت گرانولوسیت ها (یک طبقه اصلی از گلبول های سفید خون شامل نوتروفیل ها، بازوفیل ها و ائوزینوفیل ها) به زیر ۲۰۰ سلول در میلی متر مکعب خون می رسد. علائم و نشانه ها. آگرانولوسیتوز ممکن است بدون علامت باشد یا از نظر بالینی با تب ناگهانی، تشنج و گلودرد تظاهر کند. عفونت هر عضوی ممکن است به سرعت پیشرونده باشد (مانند سینه پهلو، عفونت دستگاه ادراری). سپسیس نیز ممکن است به سرعت پیشرفت کند.
حوادث ذیل به ترتیب ماه ها در سال ۲۰۰۹ در افغانستان به وقوع پیوست. آمار کشته شدگان. در سال ۲۰۰۹، به صورت مجموعی ۵۲۰ سرباز ناتو کشته شدند؛ ۳۱۷ سرباز آمریکایی، ۱۰۸ سرباز بریتانیایی و ۹۵ سرباز دیگر ناتو.
گرانولوسیتوز () در پزشکی، به معنی وجود افزایش شمار گرانولوسیت ها در خون محیطی است. اغلب، این واژه به افزایش شمار گرانولوسیت های نوتروفیل (نوتروفیلی) اشاره دارد، اما گرانولوسیتوز به طور رسمی به ترکیبی از نوتروفیلی، ائوزینوفیلی و بازوفیلی اشاره دارد. لکوسیتوز به افزایش شمار گلبول های سفید اشاره دارد. علل. گرانولوسیتوز می تواند یکی از ویژگی های شماری از بیماری ها باشد، از جمله: تشخیص. تشخیص گرانولوسیتوز معمولاً با گرفتن شمارش کامل خون انجام می شود. پیش آگهی. در بیماری های قلبی عروقی، افزایش شمار گلبول های سفید نشان دهنده پیش آگهی بدتری است.
مسجد تازه محله () یک مسجد در شهر شوشی است. علت نام آن قرار گرفتن مسجد در محله نسبتاً جدید شهر شوشی است. این مسجد یکی از ۱۷ مسجدی بود که در اواخر قرن نوزدهم در شوشی فعال بود. در خیابان فریدون بیگ کوچرلی محله تازه محله شوش قرار داشت.
کاسنیِ گُرسنه () گونه ای از گیاهان گلدار از تیره کاسنیان است. این گیاه بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی است. این گیاه چندساله و علفی است که ارتفاع آن تا ۱۲۰ سانتی متر (۴ فوت) و عرض آن تا ۳۰ سانتی متر (۱ فوت) می رسد. گل های کاسنی گرسنه در مقایسه با اکثر گونه های سمفیوتریکوم کوچک هستند. آنها به طور متوسط ۷ تا ۱۵ گلچه کوتاه پرتویی سفید دارند که به ندرت رنگشان صورتی یا بنفش است. مراکز گل که از گلچه های دیسکی تشکیل شده اند، به صورت کرم تا زرد شروع می شوند و با بالغ شدن، اغلب صورتی، بنفش یا قهوه ای می شوند. تقریباً ۸ تا ۱۶ گلچه دیسکی وجود دارد که هر کدام دارای پنج لوب است که در هنگام باز شدن تا اندازه زیادی به سمت عقب خم می شوند. برگ های کاسنی گرسنه عمدتاً بدون کرک و دارای یک نوار میانی کرکدار در پشت صورت خود هستند و انشعاب معمولاً افقی یا به شکل زیگزاگی است. سر گل ها در امتداد یک طرف شاخه ها و گاهی به صورت خوشه ای در انتها رشد می کنند. کاسنی گرسنه گونه ای امن از نظر حفاظتی است و در زیستگاه های مختلف رشد می کند. این گیاه را می توان در اکثر مناطق شرقی و مرکزی ایالات متحده و کانادا یافت. همچنین یک جمعیت بومی از آن در ای
الت وراکروز مکزیک وجود دارد. گل های اواخر تابستان و پاییزی آن توسط گرده افشان های کوچک و حشرات جوینده شهد مانند شیرین زنبوران ، زنبورهای معدنچی و مگس های گلزار مورد بازدید قرار می گیرند. علاوه بر این که به طور طبیعی در چندین واریته وجود دارد، S. lateriflorum دارای ارقام متعددی است و برای حداقل ۲۵۰ سال در اروپا رشد کرده است. برخی از ارقام امروزی عبارتند از «بلیک بت»، «بانوی سیاه پوش» و «پرنس». بومیان آمریکایی از آن به عنوان یک گیاه دارویی استفاده می کردند.
مسجد قویولوق () ) یک مسجد در شهر شوشی است. این مسجد در خیابان اجاق قلی محله گوله گل شوشی واقع شده است. مسجد قویولوق یکی از هفده مسجدی بود که در اواخر سده نوزدهم در شوشی فعالیت می کرد. وضعیت کنونی مسجد دقیقا مشخص نیست.
سار درخشان یا سار دماغه گونه ای سار است که در در جنگل ها و بوته های آفریقای جنوبی زندگی می کند. دو زیرگونه از این گونه وجود دارد. در سال ۱۷۶۰، جانورشناس فرانسوی، ماتورین ژاک بریسون، توصیفی از سار درخشان را در پرنده شناسی خود بر اساس نمونه ای که در آنگولا جمع آوری شده بود، ارائه کرد. سار درخشان دارای طول بالغ حدود ۲۵ سانتی متر (۱۰ اینچ) و وزن حدود ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) است. پرهای پرنده بالغ به رنگ روشن و براق نسبتاً یکنواخت است. سر آبی با پوشش گوش تیره تر و قسمت های بالایی بدن به رنگ آبی مایل به سبز است. سار درخشان آواز طویل طولانی دارد که ممکن است شامل تقلیدی از صداهایی باشد که در محیط خود می شنود. سار درخشان در قسمت جنوبی آفریقا یافت می شود. دامنه زندگی آن منتهی الیه جنوب گابن، غرب و جنوب آنگولا، منتهی الیه جنوب زامبیا، در سراسر زیمبابوه، نامیبیا، بوتسوانا، لسوتو و آفریقای جنوبی را در بر می گیرد.
حوادث ذیل به ترتیب ماه ها در سال ۲۰۱۰ در افغانستان به وقوع پیوست. می. طالبان از بیشتر شدن حملات خود در فصل بهار خبر دادند و چندین حمله را در برابر نیروهای بین المللی کمک به امنیت (آیساف (و نیروهای دولت افغانستان انجام دادند؛ از جمله، انفجار بمب در کنار کاروان نیروهای ناتو در کابل که منجر به کشته شدن ۱۸ نفر شامل ۶ سرباز ناتو شد، همچنین حملات جداگانه در برابر دو بزرگ ترین پایگاه های آیساف در افغانستان؛ پایگاه های هوایی بگرام و قندهار نیز انجام صورت گرفت.
جک منسل (با نام مستعار جان منسل) ،(زاده ۲۲ اوت ۱۹۲۷ – درگذشته ۱۹ مارس ۲۰۱۶) یک فوتبالیست حرفه ای بود که ۲۷۴ بازی در لیگ فوتبال به عنوان مدافع کناری برای برایتون ، کاردیف سیتی و پورتسموث به میدان . او پس از بازنشستگی به عنوان بازیکن، به کادر مربیگری شفیلد ونزدی پیوست . در آنجا، در اوایل آوریل ۱۹۶۴، او پس از اخراج ویک باکینگهام ، سرمربی موقت شد. او با طولانی ترین دوره حضورش در ردینگ، مربی باشگاه های زیادی بود و در خارج از کشور با تیم هایی مانند بلاوویت آمستردام ، بوستون بیکنز و تیم ملی فوتبال اسرائیل تجربه داشت . در سال ۱۹۸۲، منسل پس از یک سال حضور در تیم ملی اسرائیل ، برای مربیگری تیم مکابی انتخاب شد. منسل در ۱۹ مارس ۲۰۱۶ درگذشت. او بهترین بازیکن فوتبال بود
اسدالله عمادی (زاده ۱ مهر ۱۳۳۱ در روستای کاورد در شهرستان مهدیشهر)؛ شاعر، داستان نویس و پژوهشگر معاصر ایرانی است. زندگی نامه. عمادی در ۱۳۳۱ در روستای کاورد از آبادی های دودانگهٔ ساری که پس از انقلاب به بخش شهمیرزاد در شهرستان مهدیشهر ضمیمه شد، به دنیا آمد. چند سال نخست ابتدایی را در مدرسهٔ زادگاه گذراند. بعد به همراه خانواده به شهر شاهی (قائم شهر کنونی) کوچ کرد و تا مقطع دیپلم در این شهر درس خواند. در ۱۳۵۰ در دانشگاه تهران، در رشتهٔ ادبیات فارسی پذیرفته شد. سال های ۵۲ و ۵۳ را به مدت دو سال به دلیل شرکت در جنبش دانشجویی در زندان گذراند. بعد از آزادی، ادامهٔ تحصیل داد. در سال ۱۳۵۹ از تهران به ساری آمد، در همین شهر ازدواج کرد و به تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان های شهر پرداخت. از سال ۱۳۷۰ بعد از بازخریدی اجباری از آموزش و پرورش، به تدریس آزاد در کلاس های کنکور رو آورد. فعالیت فرهنگی. اسدالله عمادی، نخستین آثارش را با عنوان های «گَوَن های کوهی» (داستان بلند ـ ۱۳۵۴) و «ستاره های خاکی» (مجموعه داستان ـ۱۳۵۶) در دوران دانش جویی منتشر کرد. در سال ۱۳۵۶ به عضویت کانون نویسندگان ایران درآمد. به دو زبان فارسی و مازندرانی
می سراید. به جز مجموعه اشعارش، کتاب ها و مقاله های بسیاری دربارهٔ شاعران معاصر و کلاسیک ایران، و در زمینهٔ شناخت ادبیات، فرهنگ و تاریخ شمال ایران، به ویژه مازندران، به چاپ رسانده است. رمان های «رویاهای ببر عاشق» و «جهان آشوب» (برگرفته از زندگی حافظ شیرازی) و داستان بلند «خانه ای بر بام دنیا، با برگردان به زبان انگلیسی»، از جمله آثار داستانی او هستند. تعدادی از اشعارش نیز با صدای شاعر در آلبوم های صوتی «پلنگ و لَلَه وا» و «برای مردن همیشه زود است» و کتاب صوتی «گزیدهٔ شعرهای اسدالله عمادی» منتشر شده است. دیگر تلاش فرهنگی. اسدالله عمادی از سال ۱۳۶۸ برای هم کاری با بخش ادبی ـ فرهنگی به نهاد مستقل «فرهنگ خانهٔ مازندران» به سرپرستی احمد محسن پور پیوست. این هم کاری به نگارش چند کتاب، سرایشِ تصنیف ها و ترانه هایی برای گروه موسیقی «شواش» و برگزاری چند یادواره و همایش ادبی ـ فرهنگی انجامید. کتابشناسی. عمادی در تألیف کتاب فروردین (گاه نامه در شش دفتر)، ضرب المثل ها و کنایه های مازندران (ج اول، ۱۳۸۲) و کتاب «ساری، کهن شهر مازندران (۱۳۹۲)» هم کاری داشت و ترجمهٔ شعرهای تبری کتاب های تاریخ تبرستان اثر ابن اسفندیار و تاریخ ر
ویان اثر اولیاءالله آملی (هر دو کتاب ویراستهٔ افشین پرتو) را به انجام رساند. او از مؤلفان «دانش نامهٔ تبرستان و مازندران»، در بخش های ادبیات و نام آوران بود. فیلم شناسی. فیلم مستند زندگی خود نوشت پرنده ای عاشق، به کارگردانی مرتضی کاظمی نیا، فرزین محمودزاده و محمد پهنابی گفت و گوی دیدار، به کارگردانی یاسر طالبی
گزارش سنا دربارهٔ اطلاعات تسلیحات کشتار جمعی عراق به طور رسمی، «گزارش کمیته منتخب اطلاعات در مورد ارزیابی های اطلاعاتی پیش از جنگ جامعه اطلاعاتی ایالات متحده در مورد عراق» گزارش کمیته اطلاعاتی منتخب سنای ایالات متحده در مورد اطلاعات جامعه اطلاعاتی ایالات متحده بود. ارزیابی عراق در زمان منتهی به حمله به عراق در سال۲۰۰۳. این گزارش که در ۹جولای۲۰۰۴منتشر شد، شکست های متعددی را در فرایند جمع آوری اطلاعات و تجزیه و تحلیل شناسایی کرد. این گزارش نشان داد که این شکست ها بخاطر اطلاعات نادرست می باشد که هم سیاست گذاران دولتی و هم افکار عمومی آمریکا را گمراه می کند. نه نفر جمهوری خواه و هشت دموکرات عضو کمیته در مورد نتایج اصلی گزارش توافق کردند و به اتفاق آرا یافته های آن را تأیید کردند. با این حال، آنها در مورد تأثیری که اظهارات اعضای ارشد دولت بوش در مورد عراق بر فرایند اطلاعاتی داشت، اختلاف نظر داشتند. مرحله دوم تحقیقات، به نحوه استفاده سیاستگذاران ارشد از اطلاعات، در ۲۵ می ۲۰۰۷منتشر شد. بخش هایی از گزارش فاز دوم که در آن زمان منتشر نشده بود شامل بررسی اظهارات عمومی رهبران دولت ایالات متحده قبل از جنگ و ارزیابی فعالیت
های داگلاس فیث و دفتر طرح های ویژه پنتاگون است. زمینه. پس از جنگ خلیج فارس در سال۱۹۹۱، عراق موافقت کرد که ذخایر سلاح های کشتار جمعی خود را نابود کند و برنامه های سلاح های کشتار جمعی خود را از بین ببرد. برای تأیید انطباق، تیم های بازرسی سازمان ملل باید دسترسی به مراکز نظامی کشور داشته باشند. در طول هفت سال بعد، بازرسان گاهی از عدم همکاری و طفره رفتن دولت عراق شکایت می کردند. مقامات عراقی به نوبه خود شکایت کردند که برخی از بازرسان تسلیحات به عنوان جاسوس برای سازمان های اطلاعاتی خارجی عمل می کنند. در سال۱۹۹۸، پس از انتشار گزارش انتقادی دربارهٔ عدم پایبندی دولت عراق توسط بازرس تسلیحات سازمان ملل، ریچارد باتلر، رئیس جمهور ایالات متحده بیل کلینتون اعلام کرد که حملات هوایی را به اهدافی در عراق انجام خواهد داد. باتلر بازرسان خود را تخلیه کرد و بمباران ادامه یافت. پس از بمباران، عراق دیگر به بازرسان تسلیحاتی اجازه ورود مجدد به کشور را نداد. پس از اینکه جورج دبلیو بوش در ژانویه ۲۰۰۱رئیس جمهور شد و به ویژه پس از حملات ۱۱ سپتامبر، دولت آمریکا توجه خود را به عراق افزایش داد. در نیمه اول سال۲۰۰۲، مجموعه ای از بیانیه های ع