Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یت خود در زندگی را داشتن برنامه می داند. ایشان به تازگی در تاریخ 4 خرداد ماه سال 1404 شمسی در دانشگاه حکیم سبزواری واقع در شهرستان سبزوار یکی از پرشور ترین و بهترین همایش خود را با همکاری انجمن علمی و مهندسی مکانیک و هوافضای دانشگاه گذرانده که حدود 1000 نفر متقاضی نمایش داشته است. تحصیلات. وی فوق دکترای مکانیک گرایش خستگی و شکست در جامدات از دانشگاه اولد دامینیون (ODU) دارد. موقعیت شغلی. ایشان هم اکنون در شرکت فولاد مبارکه اصفهان مشغول به کار هستند. کتاب. پروفسور کتابی به نام «خستگی و شکست در جامدات» را با همکاری دکتر مجید جباری و مهندس علیرضا احمدی در سال ۱۳۹۶ نوشتند. این کتاب به گفتهٔ پروفسور، به زبانی بسیار ساده و روان نکات مهم مربوط به علم خستگی را در ۹۴ صفحه بیان داشته است. همچنین نام ایشان در هندبوک مکانیک به چشم می خورد. در چندین کتاب دیگر مکانیک نیز نام ایشان به عنوان اولین نفر در توسعه برنامه سه بعدی ZIP3D آورده شده است. خدمات فنی و علمی. دکتر چرمهینی پس از انفجار فضاپیمای چلنجر نقص فنی فضاپیما را عیب یابی کرد. همچنین دکتر چرمهینی در شرکت خودروسازی پارس خودرو جیپ صحرا را طراحی کرد. او برای نخستین بار
در ایران به همراه دکتر کاکاوند ولونی موفق به ساخت کوره قوس الکتریکی شد. رخداد انفجار فضاپیمای چلنجر. در ۲۸ ژانویه سال ۱۹۸۶، شاتل چلنجر (Challenger 51-L) ناسا پس از ۷۳ ثانیه از پرتاب به ماموریت فضایی منفجر شد و به درگذشت هفت سرنشین فضانورد انجامید. رئیس جمهور وقت آمریکا رونالد ریگان بی درنگ پس از انفجار شاتل چلنجر به مدیران ناسا دستور داد که علت این رخداد تلخ را بررسی و اعلام کنند که به کمیسیون راجرز معروف شد. بسیاری از قطعات شاتل چلنجر از جمله اتاقک سرنشینان پس از جستجوهای دامنه دار برای بررسی های فنی از کف اقیانوس جمع آوری شدند. اشکال چلنجر به نقص اورینگ های (بوستر) آن برمی گشت. پروفسور چرمهینی که در آن زمان در ناسا مشغول به کار بود، با برنامهٔ تحلیلی رایانه ای به نام ZIP3D (یک برنامه تحلیلی سه بعدی در زمینه آنالیز خستگی و شکست جامدات که تکمیل کنندهٔ برنامهٔ ۲ بعدی ، که استاد مشاور چرمهینی در دانشگاه اولد دامینیون بود) موفق به طراحی مجدد بوسترها شد. دلایل انفجار شاتل چلنجر توسط دکتر ریچارد فاینمن، فیزیکدان برنده جایزه نوبل، به صورت رسمی در کمیسیون راجرز به رئیس جمهور اعلام شد، اما پروفسور چرمهینی با پژوهش ه
ای خود به کمک برنامه تحلیلی سه بعدی از رخ دادن فجایع دیگر مانند آن جلوگیری کرد و نتیجه آن ماموریت های فضایی بی نقص شاتل های ناسا در آینده بود.
قورشا (به ) یک روستا در شهرداری خاراگاولی استان ایمرتی در غرب گرجستان است. این شهرت به دلیل زاده شدن گریگوری ارژنیکیدزه، بلشویک برجسته و از افراد نزدیک به ژوزف استالین است.
لاویل ("بانوی پیر" یا "Wrass") یک فانوس دریایی در "دانشکده" فینیستر در "کمون" از پلوگف در ساحل شمال غربی فرانسه است. این فانوس بر روی صخره ای معروف به "گوریلا" (برتون به معنای "دورترین سنگ") قرار دارد، این فانوس دریایی دریانوردان را در تنگه راز دو سین، روبروی فانوس دریایی همراه تورل د لا پلیت - همچنین به پتیت ویل ("پیرزن کوچک") راهنمایی می کند. معماری و اتصالات. معماری لاویل به گونه ای زیبا و در عین حال کاملاً مجزا طراحی شده است تا سردرگمی با برج Tvenvenec در نزدیکی آن به حداقل برسد. شکل آن چهار ضلعی و کمی خمیده است، با جزئی. این برج از قسمت شمالی مربع و نیمه استوانه ای است و به سمت پایه پهن می شود. ساختار فانوس دریایی با استفاده از گرانیت خاکستری استخراج شده و از سنگ ساخته شده است، در حالی که قسمت بالای برج و گوشه ها از بلوک های استوانه ای پوشش داده شده از کرانیت آبی ساخته شده است. تاریخچه. پرتوی ویل در طول تاریخ خود دستخوش تغییراتی شده است. فانوس دریایی اولین بار در ۱۵ سپتامبر ۱۸۸۷ روشن شد، دارای بخشهای سفید، قرمز و سبز با آینه ۵۰ سانتی متر در همان زمان، چراغ های دوقلو Pointe du Raz خاموش شد. در سال ۱۸۹۸، ا
ین فانوس دریایی به یک نور مخفی ۵ ثانیه ای مجهز شد. همزمان با پیشرفت در فارولوژی، نوع سوخت استفاده شده توسط مشعل ها نیز تغییر کرد. استفاده از روغن معدنی از سال ۱۸۹۸ به نفع بخار بنزین کاهش یافت. در سال ۱۹۰۴ دومین مشعل بنزینی اضافه شد. زندگی در فانوس دریایی. در این فانوس دریایی به طور معمول ۲ نفر به صورت مستمر زندگی می کردند، آنها نگهبانانی بودند که در فواصل منظم مرخصی می رفتند، اما نه با هم. تحویل سوخت توسط دو مناقصه "بلودوان" و ولدا، هر دو تحت کنترل فانوس دریایی و چراغهای فینیستر انجام شد. تصاویر به صورت چاپی و صفحه ای. جایگاه لاویل در دید عمومی با شمای چشمگیری که دارد، الهام بخش بسیاری از تصاویر در فیلم ها و ادبیات است.
اذان مؤذن زادهٔ اردبیلی، شناخته شده ترین اذانی است که توسط رحیم مؤذن زادهٔ اردبیلی اجرا و ضبط شده است. این اثر در سال ۱۳۸۷، با شماره ۷ در فهرست میراث معنوی ایران ثبت ملی شد. این اثر همچنین در سال ۱۳۹۱ در فهرست ملی حافظه جهانی یونسکو به ثبت رسید. شکل گیری. رحیم مؤذن زادهٔ اردبیلی این اذان را نخستین بار در سال ۱۳۳۴، در سن ۳۰ سالگی در رادیو اجرا و ضبط کرد. پس از آن بنا به خواست مسئولان رادیو، هر سال برای ضبط به رادیو می رفت و اذانش را بازخوانی می کرد. اذانی که بیشتر از صدا و سیما پخش شده، اذانی است که در سال ۱۳۵۶ ضبط شده است. رحیم مؤذن زادهٔ اردبیلی در مورد رمز ماندگاری این اذان گفته است: «برای اینکه این اذان را با دهان روزه پر کردم تا قربه الی الله باشد. این یک کار مادی نبود، بلکه معنوی بود.» ویژگی. این اثر در گوشهٔ روح الارواحِ آواز بیات ترک، از دستگاه شور خوانده شده است. رحیم مؤذن زادهٔ اردبیلی در این مورد گفته است:
خواب طلایی (به انگلیسی: Golden Slumber) یک فیلم سینمایی اکشن هیجان انگیز محصول سال ۲۰۱۸ کره جنوبی به کارگردانی: نه دونگ سئوک با بازی گانگ دونگ، کیم اوی-سونگ، کیم سونگ-کیون، کیم دای میونگ، هان هیو جو و یون کای سانگ است. فیلمنامه از یک رمان ژاپنی به همین نام نوشته شده است. خلاصه داستان فیلم. یک پیک پس از اینکه متهم به انجام کاری که نکرده است می شود، برای نجات جان و زندگی خود تصمیم به فرار می گیرد. اما… انتشار فیلم. برای اولین بار فیلم در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۱۸ در یک کنفرانس مطبوعاتی اکران خصوصی شد. بازیگران اصلی به همراه کارگردان در این مراسم حضور داشتند. پوستر اصلی فیلم در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸ منتشر شد. به دنبال آن پیش پرده اصلی در ۱ فوریه ۲۰۱۸ رونمایی شد. فیلم در ۱۴ فوریه ۲۰۱۸ در کره جنوبی منتشر شد. این فیلم در سطح بین المللی در ایالات متحده، تایوان، هنگ کنگ، هند، استرالیا، نیوزیلند، سنگاپور، مالزی، برونئی، تایلند، کامبوج و فیلیپین نیز اکران شد.
اثر پادشاه در آمار، اقتصاد، و فیزیک اقتصاد، به پدیده ای گفته می شود که در آن اولین یا دو مورد اول از یک مجموعهٔ مرتب شده، داده پرت هستند. این اولین یا دوتای اول به صورت غیرقابل انتظار بزرگ اند، و با توزیع آماری یا توزیع رتبه ای که بقیه مجموعه از آن پیروی می کنند، هماهنگ نیستند. توزیع هایی که معمولاً از این اثر پیروی می کنند، شامل توزیع توانی هستند، این توزیع مبنای ، و است. اثر پادشاه در این توزیع ها مشاهده شده است: توجه کنید که اثر پادشاه به نقاط پرت با ارزیابی مثبت که به رتبه متصل اند، محدود نیست: یعنی برای رتبه های موجود در یک ویژگی نامطلوب، ممکن است اثر پوپر برقرار باشد، که در این جا نقاط داده ای که به صورت حداکثری رتبه دارند از بخش به صورت معقول توزیع شدهٔ مجموعه داده جداسازی و تفکیک می شوند.
سینمای مالت به تولید مشترک و فیلم ها و سریال های واقع شده در این سرزمین اشاره دارد. اگرچه زبان رسمی در مالت دو زبان مالتی و ایتالیایی است با این همه مستندهایی به زبان مالتی دربارهٔ جغرافیا و صنعت گردشگری در مالت ساخته شده اند. مالت از سال ۱۹۲۵ به عنوان مکانی برای فیلم سازی مورد توجه قرار گرفت. پیشینه. این جزیره تاکنون میزبان فیلم ها و نام های بزرگی بوده که هر یک به نوبه خود بر صنعت گردشگری این جزیره تأثیرگذار بوده اند. "کنار دریا" سومین فیلمی بود که برد پیت برای ساخت آن راهی مالت شد. او پیش از این برای "تروآ" و "جنگ جهانی زد" نیز در مالت جلوی دوربین رفته بود. "گلادیاتور"، "کاپیتان فیلیپس" و فصل اول "بازی تاج و تخت" در مالت ساخته شده اند.
مقیاس بندی دنارد ، همچنین به عنوان مقیاس بندی ماسفت نیز شناخته می شود، یک قانون مقیاس بندی است که براساس مقاله سال ۱۹۷۴ توسط رابرت اچ دنارد، که به نام او نامگذاری شده است، تألیف شده است. در اصل برای ماسفت ها فرمول بندی شده است، به طور تقریبی بیان می کند که با کوچک تر شدن ترانزیستورها، چگالی توان آن ها ثابت می ماند، به طوری که مصرف توان متناسب با مساحت باقی می ماند. و نیز مقیاس ولتاژ و جریان (رو به پایین) با طول. استخراج. دنارد مشاهده می کند که ابعاد ترانزیستور می تواند در هر نسل فناوری ۱. ابعاد ترانزیستور را می توان تا ۳۰٪ (۰٫۷x) مقیاسیده شود. این به طور همزمان اثرات زیر را دارد: ۲. اثرات فوق به نوبه خود منجر به تغییر در ظرفیت و فرکانس انتخابی می شود: ۳. مصرف توان به نوبه خود ۵۰٪ کاهش می یابد، زیرا توان فعال CV2f است. بنابراین، در هر نسل فناوری، مساحت و مصرف توان نصف می شود. به عبارت دیگر، اگر چگالی ترانزیستور دو برابر شود، مصرف توان (با دو برابر تعداد ترانزیستورها) ثابت باقی می ماند.
کانئن نام عصر ژاپنی در دوره ادو بود. این دوره بعد از انکیو (دوره ادو) و قبل از هوره کی بود. این دوره از ژوئیه ۱۷۴۸ تا اکتبر ۱۷۵۱ میلادی ادامه داشت. در این دوره امپراتور موموزونو امپراتور ژاپن بود.
کابوس بازیگر یک نمایشنامه کوتاه اثر کریستوفر دورانگ "Christopher Durang" که در دهه ۸۰ و ۹۰ شهرت زیادی برای او به همراه داشت. داستان نمایشنامه دربارهٔ یک حسابدار است (شاید کسی که خودش گمان می کند حسابدار است) که به جای یک بازیگر تئاتر اشتباه گرفته می شود و در ادامه مجبور می شود جلوی تماشاگران قطعاتی از هملت، آخر بازی، مردی برای تمام فصول، تاجر ونیزی، زندگی خصوصی و چند قطعه نمایشی دیگر اجرا کند. منبع الهام. این نمایشنامه با الهام از یک اتفاق که بازیگران و مجریان غالباً در آن قرار می گیرند نوشته شده است، در این رویداد آنها روی صحنه می روند و نمی توانند دیالوگ ها و دستورالعمل های تمرین خود را به خاطر بسپارند. بعداً این نمایشنامه موضوع یک پرونده حقوقی بود، جایی که جان ویلیام سی ادعا کرد که دورانگ در این نمایشنامه حق مولف را نقض کرده است. دادگاه منطقه به طور خلاصه پرونده را رد کرد به این دلیل که هیچ شخص معقولی نمی توانست شباهت اساسی بین دو نمایشنامه پیدا کند و دادگاه تجدید نظر این تصمیم را تأیید کرد. ترجمه به فارسی. این نمایشنامه در سال ۱۳۹۷ توسط سام ایزدی به فارسی ترجمه شد و توسط نشر افراز به چاپ رسید. آدم های نما
یشنامه. جرج اسپلوین (یک حسابدار جوان که به جای بازیگر اشتباه گرفته می شود.) مگ (مدیر صحنه) سارا سیدون (یک بازیگر معروف) مادام الن تری (یک بازیگر گمنام) ماری اندرسون (از اون هم گمنام تر) سوزان بارتسف (از همه گمنام تر) هنری ایروینگ (بازیگر شکوهمند) جلاد (همان جلاد است.) صدا
شوآه (، ؛ نام یکی از چهار شخصیت کوچک کتاب مقدس است. گاهی به عنوان نام پنجم استفاده می شود. نام آنها در زبان عبری متفاوت است، اما همه آنها در نسخهٔ شاه جیمز به عنوان شوآه ترجمه شده اند. سفر پیدایش آیه ۲۵. شوآه پسر ششم ابراهیم (از پاطریارخ بنی اسرائیل) و قطوره بود، که پس از مرگ ساره با ابراهیم ازدواج کرده بود. او کوچکترین پسر قطوره بود. بقیه زیمران، جوکسان، مدان، میدیان و ایشباک بودند.
هوره کی نام عصر ژاپنی در دوره ادو بود. این دوره بعد از کانئن و قبل از میوا بود. این دوره از اکتبر ۱۷۵۱ تا ژوئن ۱۷۶۵ میلادی ادامه داشت. در این دوره امپراتور موموزونو و امپراتریس گو-ساکوراماچی امپراتور ژاپن بودند.
میوا نام عصر ژاپنی در دوره ادو بود. این دوره بعد از هوره کی و قبل از آنئی بود. این دوره از ژوئن ۱۷۶۴ تا نوامبر ۱۷۷۲ میلادی ادامه داشت. در این دوره امپراتریس گو-ساکوراماچی و امپراتور گو-موموزونو امپراتور ژاپن بودند.
فلات مغولستان بخشی از فلات آسیای مرکزی است که در عرض جغرافیایی ′۴۶°۳۷ تا ′۰۸°۵۳ شمالی و طول جغرافیایی ′۴۰°۸۷ تا ′۱۵°۱۲۲ شرقی قرار دارد و مساحت آن حدود ۳٬۲۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. این فلات توسط کوه های خینگان بزرگ در شرق، کوه های یین در جنوب، رشته کوه آلتای در غرب و کوه های سایان و کوه های خنتی در شمال محدود می شود. این فلات، بیابان گبی و چندین منطقه خشک استپی را در خود جای داده و ارتفاع آن بین ۱٬۰۰۰ تا ۱٬۵۰۰ متر است. پست ترین نقطه فلات مغولستان در هولونبویر و بلندترین نقطه آن در کوه های آلتای قرار دارد. فلات مغولستان از نظر تقسیمات سیاسی میان کشورهای مغولستان، چین و روسیه تقسیم شده است. در چین بخش هایی از مناطق خودمختار مغولستان داخلی و سین کیانگ در این فلات قرار دارند. در روسیه این فلات بخش هایی از استان بوریاتیا و بخش جنوبی استان ایرکوتسک را در بر می گیرد.
بونکا نام عصر ژاپنی در دوره ادو بود. این دوره بعد از کیووا و قبل از بونسی (دوره) بود. این دوره از فوریه ۱۸۰۴ تا آوریل ۱۸۱۸ میلادی ادامه داشت. در این دوره امپراتور کوکاکو و امپراتور نینکو امپراتور ژاپن بودند.
له هوین چائو (انگلیسی: Le Huynh Chau؛ متولد ۱۳ نوامبر ۱۹۸۷؛ ساکن شهر هوشی مین) یک تکواندوکار ویتنامی است که در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در وزن ۵۸- کیلوگرم شرکت کرد. وی یکی از بزرگترین مدال آوران تکواندو ویتنام است.
موازی سازی در سطح دستورالعمل (ILP) معیاری برای تعیین این که چه تعداد از دستورالعمل ها می توانند در یک برنامه کامپیوتری به طور همزمان اجرا شوند نیز است. ILP را نباید با همزمانی یا همروندی اشتباه گرفت: دو روش برای موازی سازی در سطح دستورالعمل وجود دارد: سخت افزار و نرم افزار. برنامه زیر را در نظر بگیرید: e = a + b f = c + d m = e * f عملیات ۳ به نتایج عملیات های ۱ و ۲ بستگی دارد، بنابراین تا زمانی که هر دو به اتمام نرسند نمی توان آن را محاسبه کرد. با این حال، عملیات ۱ و ۲ به هیچ عملیات دیگری بستگی ندارند، بنابراین می توان آنها را به طور همزمان محاسبه کرد. اگر فرض کنیم که هر عملیات می تواند در یک واحد زمان به اتمام برسد، این سه دستورالعمل را می توان در مجموع، در دو واحد زمان انجام داد، در نتیجه در یک ILP 3/2 انجام می شود. هدف طراحان کامپایلر و پردازنده شناسایی و استفاده حداکثری از ILP تا حد امکان است. برنامه های معمولی معمولاً تحت یک مدل اجرای متوالی نوشته می شوند که دستورالعمل ها یکی پس از دیگری و به ترتیب مشخص شده توسط برنامه نویس اجرا می شوند. ILP به کامپایلر و پردازنده اجازه می دهد تا اجرای چندین دستورالعمل
، با یکدیگر را همپوشانی کند یا حتی ترتیب اجرای آن ها را تغییر دهد. میزان ILP موجود در برنامه ها، متفاوت نسبت به هر برنامه است. در زمینه های خاص، مانند گرافیک و محاسبات علمی، مقدار آن می تواند بسیار زیاد باشد. با این حال، ممکن است ظرفیت های کاری مانند رمزنگاری موازی سازی بسیار کمتری را از خود نشان دهند. تکنیک های معماری خرد که برای بهره برداری از ILP استفاده می شود شامل موارد زیر است: مشهور است که ILP توسط کامپایلر و پشتیبانی سخت افزاری مورد سوءاستفاده قرار می گیرد اما کامپایلر همچنین با بهره از بهینه سازی تلفیقی، ILP ذاتی و ضمنی را در برنامه ها به سخت افزار ارائه می دهد. برخی از تکنیک های بهینه سازی برای استخراج ILP موجود در برنامه ها شامل برنامه ریزی، تخصیص / ثبت نام / تغییر نام و بهینه سازی دسترسی حافظه است. معماری های جریان داده کلاس دیگری از معماری ها هستند که ILP به طور واضح مشخص شده است، برای مثال اخیر معماری TRIPS را ببینید. در سال های اخیر، از تکنیک های ILP برای بهبود عملکرد، علی رغم اختلاف روزافزون بین فرکانس های عملکرد پردازنده و زمان دسترسی به حافظه، استفاده شده است .(طرح های اولیه ILP مانند IBM Sy
stem / 360 Model 91 از تکنیک های ILP برای غلبه بر محدودیت های اعمال شده توسط یک فایل ثباتی نسبتاً کوچک استفاده می کردند). در حال حاضر، یک حافظه پنهان گمشده برای حافظه اصلی، صدها چرخه پردازنده هزینه دربردارد. در حالی که در اصل، استفاده از ILP برای تحمل و هموارسازی چنین تأخیرهایی از حافظه امکان پذیر است، هزینه های مربوط به منابع و هزینه های اتلاف برق غیر متناسب هستند. علاوه بر این، پیچیدگی و اغلب تأخیر در ساختارهای سخت افزاری زمینه ای منجر به کاهش فرکانس عملکرد می شود و باعث کاهش بیشتر مزایا نیز می شود. از این رو، تکنیک های ذکر شده برای جلوگیری از متوقف شدن پردازنده برای داده های خارج از تراشه ناکافی هستند. در عوض، صنعت به سمت بهره برداری از سطوح بالاتر موازی سازی حرکت می کند که می توان از میان آن ها تکنیک هایی مانند چند پردازشی و چند رشته ای یا چندریسمانی را نام برد.
در رایانش ، نام مستعار وضعیتی را توصیف می کند که در آن می توان از طریق نام های مختلف در برنامه، به یک داده در حافظه دسترسی پیدا کرد. بنابراین، تغییر داده از طریق یک نام به طور ضمنی مقدار مربوط به همه نام های دیگر را نیز اصلاح می کند، که این موضوع ممکن است موزد انتظار برنامه نویس نباشید. در نتیجه، نام مستعار درک، تحلیل و بهینه سازی برنامه ها را دشوار می کند. تحلیل مستعار فرایندی است که قصد دارد اطلاعات کارآمدی را برای درک نام های مستعار در برنامه ها را بدست بیاورد. نمونه ها. سرریز بافر. به عنوان مثال، بیشتر نسخه های زبان C بررسی محدوده ی آرایه را انجام نمی دهند. در نتیجه، فرد می تواند با سوءاستفاده از این ویژگی پیاده سازی کامپایلر و قراداد های زبان اسمبلی مربوط به معماری یک کامپیوتر، با نوشتن در بیرون محدوده ی یک آرایه (که نوعی سرریزی بافر است) به آثار استفاده از نام مستعار برسد. بر اساس مشخصات زبان C، این کار منجر به یک رفتار نامشخص می شود؛ هر چند برخی از پیاده سازی های زبان C آثار استفاده از نام مستعار را که در اینجا توضیح داده شد نشان می دهند. اگر یک آرایه روی پشته ایجاد شود و یک متغیر در حافظه دقیقا بعد از
آن آرایه قرار داشته باشد، برنامه نویس می تواند بیرون از آرایه را نمایه کرده و مستقیما مقدار متغیر را با استفاده از آرایه و عنصر مربوط به آن تغییر دهد. به طور مثال اگر یک آرایه از جنس به اندازه ۲ در نظر بگیریم و آن را بنامیم، و یک متغیر دیگر از نوع بعد از آن تعریف کنیم و آن را بنامیم، اگر این دو در حافظه کنار همدیگر قرار داشته باشند، می توان با استفاده از مقدار را تغییر داد. int main() int arr[2] = { 1, 2 }; int i=10; /* خارج از محدوده ی آرایه می نویسیم که منجر به رفتاری پیش بینی نشده در سی استاندارد می شود و در برخی پیاده سازی های سی، در متغیر جدید می نویسد. */ arr[2] = 20; printf("element 0: %d ", arr[0]); // خروجی: ۱ printf("element 1: %d ", arr[1]); // خروجی: ۲ printf("element 2: %d ", arr[2]); // در صورت رخ دادن ایلیاسینگ، ۲۰ چاپ می شود printf("i: %d ", i); // بدلیل ایلیاسینگ ممکن است مقدار ۲۰ چاپ شود اما اگر کامپایلر مقدار ۱۰ را در رجیستر ها ذخیره کرده باشد ممکن است ۱۰ چاپ شود /* اندازه آرایه ۲ است */ printf("arr size: %d ", (sizeof(arr) / sizeof(int))); این در برخی از پیاده سازی های C ممکن است، چرا که
یک آرایه بلوکی از حافظه ی به هم پیوسته است، و عناصر آرایه فقط از طریق فاصله شان با آدرس آغاز بلوک حافظه ضرب در اندازه هر عنصر قابل دسترسی هستند. از آن جاییکه C محدوده آرایه را بررسی نمی کند، آدرس دهی و اشاره به بیرون از یک آرایه ممکن است. دقت کنید که این نوع نام مستعار که ذکر شد یک رفتار نامشخص است. برای نمونه برخی از پیاده سازی ها ممکن است بین آرایه و متغیر های داخل پشته فاصله ایجاد کنند تا متغیر هایی را که اندازه شان مضربی از اندازه کلمه معماری سیستم هستند را جا دهند. زبان C استاندار به طور کلی مشخص نمی کند که داده ها چگونه در حافظه قرار بگیرند ( ISO/IEC ۹۸۹۹:۱۹۹۹، بخش ۶٫۲.۶٫۱). این که یک کامپایلر آثار نام مستعار را برای دسترسی های که در بیرون از محدوده های یک آرایه می افتند را حذف کند، خطا نیست. اشاره گرهای مستعار. نوع دیگری از نام مستعار می تواند توسط زبان هایی که از چندین نام برای اشاره به یک موقعیت حافظه استفاده می کند رخ دهد (مثلا با استفاده از اشاره گر ها). این مثال از الگوریتم جابجایی XOR در زبان C را که یک تابع است ببینید؛ فرض می کند که اشاره گر هایی که به تابع ورودی داده شده است، مجزا هستند، اما اگ
ر آن ها برابر باشند یا مستعار یکدیگر باشند، عملکرد تابع شکست می خورد. این یک مشکل متداول در تپابعی است که اشاره گر ها را به عنوان ورودی قبول می کنند و باید میزان تحمل آن ها در برابر نام مستعار به دقت مستند شود، به ویژه برای توابعی که عملیات پیچیده ای را روی مناطق حافظه ارسال شده به آنها انجام می دهند. نام مستعار مشخص شده. عملکرد نام مستعار کنترل شده ممکن است در بعضی موارد مطلوب باشد (یعنی رفتاری که مشخص شده باشد، برخلاف آنچه که به خاطر ساختار حافظه در C اتفاق می افتد). این روالی معمول در Fortran است. زبان برنامه نویسی Perl در برخی از ساختار ها مانند ، نام نستعار را مشخص می کند. این کار اجازه می دهد تا برخی از ساختار های داده مستقیما با کد کمتری اصلاح شوند. برای مثال، my @array = (1, 2, 3); foreach my $element (@array) { $element++; print "@array "; عبارت "4 3 2" را چاپ می کند. اگر کسی بخواهد اثرات نام مستعار را دور بزند، می تواند محتویات را به یک متغیر دیگر کپی کند و سپس متغیر جدید را تغیر دهد. تداخل با بهینه ساز. زمانی که وجود نام مستعار ممکن است، بهینه ساز ها معمولا مجبور هستند که فرض های محافظه کارانه ای ر
ا در مورد متغیر ها اتخاد کنند. برای مثال، آگاهی از مقدار یک متغیر (مثلا اینکهcodice_1 برابر ۵ است) اجازه برخی بهینه سازی ها را می دهد (مثلا درهم کردن ثابت). با این حال، کامپایلر نمی تواند از این اطلاعات بعد از مقدار دهی به یک متغیر دیگر استفاده کند (برای مثال، در زبان سی، codice_2) زیراcodice_3 ممکن است نام مستعاری برای codice_1 باشد. این اتفاق ممکن است بعد از مقدار دهی ای مانند codice_5 رخ دهد. در نتیجه، مقدار دهی به codice_3، باعث تغییر مقدار codice_1 هم می شود. روش بهینه سازی دیگری که تحت تأثیر نام مستعار تحت قرار می گیرد ، تغییر ترتیب کد است. اگر کامپایلر تصمیم بگیرد که codice_3 نام مستعار codice_1 نیست ، کدی که مقدار codice_1 را استفاده می کند یا تغییر می دهد، در صورتی که باعث بهبود زمانبندی یا انجام بهینه سازی های حلقه بیشتر شود، می تواند قبل از انتساب codice_2 بیاید. برای فعال کردن چنین بهینه سازی هایی به روشی قابل پیش بینی، استاندارد ISO برای زبان برنامه نویسی C (از جمله نسخه جدیدتر C99، نگاه کنید به بخش ۶٫۵ ، بند ۷) مخشص می کند که دسترسی به یک مکان از حافظه با استفاده از نشانگرهایی با نوع های متفاوت
ممنوع است. بنابراین یک کامپایلر ممکن است فرض کند که چنین اشاره گرهایی نام مستعار نیستند. این قانون ، که به عنوان قانون نام مستعار سختگیرانه شناخته می شود، گاهی اوقات افزایش چشمگیر عملکرد را امکان پذیر می کند، اما معلوم شده است که برخی از کدهای معتبر را خراب می کند. چندین پروژه نرم افزاری عمداً این بخش از استاندارد C99 را نقض می کنند. به عنوان مثال، Python 2.x این کار را برای پیاده سازی شمارش مرجع انجام داد، و برای فعال کردن این بهینه سازی نیاز به تغییراتی در ساختارهای اصلی شی در پایتون ۳ داشت. هسته لینوکس این کار را انجام می دهد زیرا نام مستعار سختگیرانه باعث ایجاد مشکل با بهینه سازی کد درون خطی می شود. در چنین مواردی ، هنگامی که برنامه با gcc کامپایل می شود، برای جلوگیری از بهینه سازی های ناخواسته که می توانند کدهای غیر منتظره ای ایجاد کنند، از گزینه codice_12 استفاده می شود. نام مستعار سخت افزاری. اصطلاح "نام مستعار" همچنین برای توصیف وضعیتی استفاده می شود که به دلیل انتخاب نوعی طراحی سخت افزار یا خرابی سخت افزار، از یک یا چند بیت آدرس موجود در فرآیند انتخاب حافظه استفاده نشود. اگر تعداد بیت آدرس بیش از آنچ
ه برای پشتیبانی از دستگاه (های) حافظه نصب شده لازم است وجود داشته باشد، این یک تصمیم طراحی است. در صورت خرابی، ممکن است یک یا چند بیت آدرس با هم کوتاه شوند، یا مجبور شوند ولتاژ زمین (0 منطقی) یا ولتاژ تغذیه (1 منطقی) را بگیرند. برای این مثال ، با فرض یک طراحی حافظه با ۸ تایی که فقط به ۳ خط آدرس (یا بیت) نیاز دارد، بیت های آدرس (با نام های A0 تا A2) رمز گشایی می شوند تا مکان های حافظه منحصر به فرد را به صورت زیر و به صورت استاندارد شمارنده دودویی انتخاب کنند: در جدول بالا ، هر یک از ۸ ترکیب منحصر به فرد بیت آدرس ، مکان حافظه متفاوتی را انتخاب می کند. با این حال ، اگر یک بیت آدرس (مثلاً A2) قرار است کوتاه شود ، جدول به صورت زیر اصلاح می شود: در این حالت ، با صفر بودن A2، چهار مکان حافظه اول تکراری می شوند و دوباره به عنوان چهار مکان دوم ظاهر می شوند و مکان های حافظه ۴ تا ۷ از دسترس شده اند. اگر این تغییر در یک بیت آدرس متفاوت رخ دهد، نتایج رمزگشایی متفاوت خواهد بود، اما به طور کلی نتیجه یکسان خواهد بود: از دست دادن یک بیت آدرس، فضای حافظه موجود را به نصف کاهش می دهد، در نتیجه فضای باقی مانده تکراری (مستعار) می
پرستیژ (به انگلیسی: Prestige) یک فیلم سینمایی درام آمریکایی محصول سال ۱۹۳۲ به کارگردانی تی گارنت و نویسندگی تی گارنت ، رولو لوید و فرانسیس ادوارد فاراگو است. در این فیلم آن هاردینگ، آدولف منژو، ملوین داگلاس و گای بیتس پست بازی می کنند. این فیلم در ۲۲ ژانویه ۱۹۳۲ توسط کمپانی آر.ک.ئو منتشر شد. انتشار فیلم. این اثر سینمایی از طریق توزیع کننده اسپانیایی در اکتبر ۲۰۱۳ به صورت نسخه دی وی دی در دسترس قرار گرفت.
برومازپام ، که با بسیاری از نام های تجاری فروخته می شود، یک بنزودیازپین است. این ماده عمدتاً یک عامل ضد اضطراب با عوارض جانبی مشابه دیازپام (والیوم) است. علاوه بر این که برای درمان اضطراب یا اختلال ترس استفاده می شود، ممکن است از آن به عنوان پیش درمان قبل از جراحی های جزئی استفاده شود. برومازپام به طور معمول در دوزهای ۳ و ۶ میلی گرم به صورت قرص وجود دارد. این دارو در سال ۱۹۶۱ توسط هوفمان-لا روش ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۷۴ برای استفاده پزشکی تأیید شد. عوارض جانبی. برومازپام از نظر عوارض جانبی مشابه سایر بنزودیازپین ها است. شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده عبارتند از: خواب آلودگی، تسکین، آتاکسی، اختلال حافظه و سرگیجه است. اختلال در عملکردهای حافظه با برومازپام رایج است و شامل کاهش حافظه کاری و کاهش توانایی پردازش اطلاعات محیطی است. آزمایشی در سال ۱۹۷۵ بر روی دانشجویان مرد سالم که اثرات چهار داروی مختلف بر ظرفیت یادگیری را بررسی می کرد، نشان داد که مصرف برومازپام به تنهایی با دوز ۶ میلی گرم ۳ بار در روز به مدت ۲ هفته به طور قابل توجهی ظرفیت یادگیری را مختل می کند. در ترکیب با الکل، اختلال در ظرفیت یادگیری حتی بیش
تر می شود. مطالعات مختلف اختلال در حافظه، پردازش اطلاعات بصری و حسی و اختلال در عملکرد روان حرکتی را گزارش می کنند، که می تواند مهارت های رانندگی را مختل کند، و باعث خواب آلودگی و کاهش لیبیدو شود. با این حال، بی ثباتی پس از مصرف برومازپام نسبت به سایر بنزودیازپین ها مانند لورازپام کمتر مشخص است. در مواردی، بنزودیازپین ها می توانند تغییرات شدیدی را در حافظه ایجاد کنند، مانند فراموشی پیشرونده و اتوماسیون فراموشی، که ممکن است پیامدهای پزشکی و حقوقی داشته باشد. چنین واکنش هایی معمولاً فقط در انتهای دوزهای بالاتر رخ می دهند. به ندرت، دیستونی می تواند ایجاد شود. حدود ۳۰ درصد از اشخاصی که به صورت طولانی مدت تحت درمان این دارو قرار می گیرند، نوعی وابستگی به آن ایجاد می کنند، یعنی این بیماران نمی توانند دارو را بدون تجربه علائم فیزیکی و/یا روانی بنزودیازپین ترک کنند. لکوپنی و آسیب کبدی از نوع کلستاتیک با یا بدون زردی (ایکتروس) نیز مشاهده شده است. سازنده اصلی شرکت هوفمان-لا روش توصیه می کند که معاینات آزمایشگاهی منظم به طور معمول انجام شوند. به بیماران سرپایی باید هشدار داده شود که برومازپام ممکن است توانایی رانندگی وس