Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حزب سرخ (به نروژی: Rødt)، یک حزب سیاسی در نروژ است. این حزب، در سال ۲۰۰۷ میلادی، بعد از انحلال خود خواستهٔ حزب کمونیست کارگری؛ و اتحاد انتخاباتی سرخ، به منظور گردآوری نیروهای چپ و چپ تندرو از همان محیط های قبلی، تشکیل شد. ضمن اینکه تشکیلات جوانان سرخ، به عنوان شاخه جوانان حزب سرخ، باقی ماند و به فعالیت خود ادامه داد. وضعیت انتخاباتی. در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۱م، حزب سرخ به یک موفقیت بی سابقه دست یافت؛ و برای اولین بار از خط حد نصاب ورود به مجلس ملی نروژ عبور کرد. در مقایسه با سال ۲۰۱۷ م، آرای دریافتی حزب سرخ، از ۲٫۳ درصد به ۴٫۷ درصد افزایش یافت؛ و تعداد نمایندگان حزب سرخ در مجلس ملی نروژ، از ۱ به ۸ رسید. در طول دوره مجلس ملی نروژ، بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱م، بیورنار موکسنس، منتخب حوزه انتخاباتی اسلو، تنها نماینده حزب سرخ، در مجلس ملی نروژ بود. در مقایسه با سال ۲۰۱۳م، تعداد آرای دریافتی در سراسر نروژ از ۱٫۳ درصد به ۲٫۴ درصد، در سال ۲۰۱۷م، افزایش داشت. در مقیاس حوزه ای، در مقایسه با سال ۲۰۱۳م، تعداد آرای دریافتی در اسلو از ۳٫۲ درصد به ۶٫۳ درصد در سال ۲۰۱۷م، افزایش یافته بود.از سال ۲۰۱۲ میلادی، بیورنار موکسنس،
رهبری حزب سرخ را بر عهده دارد. مسائل اصلی. به ادعای حزب سرخ، همبستگی بین المللی، برای حزب، به عنوان یک سازمان سوسیالیستی اهمیتی ویژه دارد؛ و مبارزه با ظلم، جنگ و نژادپرستی محور اصلی برنامه های حزب است. از جمله حزب سرخ، خواستار اعطای حق کار، به پناهجویانی است، که در انتظار رسیدگی به پرونده تقاضای پناهندگی خود به سر می برند. همچنین این حزب خواستار لغو قانونی است که باز پس گیری تابعیت اعطاء شده نروژ را ممکن می کند.در ارتباط با تبعیض اجتماعی؛ و مبارزه با آن، حزب سرخ، قرارداد دیگری را در عوض پیمان منطقه اقتصادی اروپا، پیشنهاد می دهد، تا کنترل بهتری بر میزان دستمزدها و شرایط کار اعمال شود. حزب سرخ، خواهان دستمزد برابر، برای کارگران خارجی و نروژی است.حزب سرخ، از طرح ۶ ساعت کار در روز؛ یا ۳۰ ساعت کار در هفته، حمایت می کند. هدف حزب از حمایت ۶ ساعت کار در روز، ایجاد اشتغال برای تعداد بیشتری از افراد جامعه است. ضمن آنکه ۶ ساعت کار روزانه، امکان ترکیب زندگی کاری و خانوادگی را برای اکثریت مردم، تسهیل می کند. همچنین حزب سرخ خواستار تقویت و گسترش صنایع سازگار با محیط زیست یا صنایع سبزاست؛ تا به تدریج نیاز به صنایعی که وابست
ه به سوخت نفتی هستند، رفع شده و این صنایع برچیده شوند. از نظر حزب سرخ، نفتی که استخراج می شود یک ماده خام برای تولید است و نباید به عنوان سوخت استفاده شود. حزب سرخ، مخالف ساخت نیروگاه های بادی با بیش از ۲ توربین بادی در هر قطعه زمین است.
بیلدرز اسکوئر () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
برندلس () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۶ توسط ایدو لفلر تأسیس شد.
کوزمو () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
فرش دایرکت () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد .
کامپ یواس ای () یک خرده فروش و واسطه در زمینهٔ رایانه شخصی، لوازم الکترونیکی مصرفی، محصولات فناوری و خدمات رایانه ای بود. این شرکت کار خود را در سال ۱۹۸۶ با یک تجارت خشت و ملات با نام Soft Warehouse آغاز کرد و تا دههٔ ۱۹۹۰ به یک زنجیرهٔ عمده فروش سراسری در ایالات متحده تبدیل شد. در اوج فعالیت خود، دست کم ۲۲۹ شعبه داشت. اما با شدت گرفتن رقابت از سوی سایر فروشگاه های حضوری، مدیریت غیرهمگام با واقعیت های بازار و ناکامی در انتقال مؤثر به فروش آنلاین، از سال ۲۰۰۶ شروع به بستن فروشگاه هایی کرد که عملکرد پایینی داشتند. تا سال ۲۰۰۸، تنها ۱۶ شعبه باقی مانده بود که به سیستمکس فروخته شد. در سال ۲۰۱۲، فروشگاه های باقیماندهٔ کامپ یواس ای و سیرکوئیت سیتی به فروشگاه های تایگردایرکت تبدیل شدند و سپس تعطیل گشتند. تا سال ۲۰۲۳، نشانی اینترنتی کامپ یواس ای به صفحه ای خطادار منتقل می شود. تاریخچه. این شرکت در سال ۱۹۸۴ با نام Soft Warehouse در ادیسون، حومهٔ شمالی دالاس، تگزاس، توسط Errol Jacobson و Mike Henochowicz تأسیس شد. نخستین فروشگاه بزرگ خود را در سال ۱۹۸۸ در آتلانتا، جورجیا گشود. در سال ۱۹۹۱ نام آن به کامپ یواس ای تغییر یا
فت و وارد بورس نیویورک شد. در دوران ریاست Nathan P. Morton، درآمد شرکت به بیش از ۲ میلیارد دلار رسید. مورتون در سال ۱۹۹۳ استعفا داد. دفتر مرکزی پیشین شرکت در میامی، فلوریدا بود و زیرمجموعهٔ کامل U.S. Commercial Corp S.A.B. de C.V. به شمار می رفت که با گروپو کارسو مرتبط بود و به طور غیرمستقیم زیر نظر کارلوس اسلیم اداره می شد. در ۷ دسامبر ۲۰۰۷، یکی از زیرمجموعه های گروه گورون برادرز به نام «اسپشیالتی اکوئیتی» شرکت را خریداری کرد. سیستمکس در ژانویهٔ ۲۰۰۸ نام تجاری کامپ یواس ای، ۱۶ فروشگاه و سایر دارایی های آن را خریداری کرد. سیستمکس فروشگاه های کامپ یواس ای را در ایالت های مختلف از جمله کالیفرنیا، فلوریدا، تگزاس، مریلند، جورجیا، ایلینوی، دلاور، نیوجرسی، کارولینای شمالی، ویرجینیا، واشینگتن و پورتوریکو اداره می کرد و همچنین سامانهٔ فروش آنلاین CompUSA.com و سامانهٔ خرید اینترنتی اختصاصی برای شرکت ها را در اختیار داشت. در ۲ نوامبر ۲۰۱۲ اعلام شد که سیستمکس قصد دارد از نام های تجاری کامپ یواس ای و سیرکویت سیتی صرف نظر کند و همهٔ فعالیت ها را تحت برند تایگردایرکت متمرکز نماید. این تصمیم به معنای پایان رسمی نام کامپ یو
اس ای به عنوان برند فعال بود.
بون-تون () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۸ تأسیس شد.
آلیبریس () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
مارکت آمریکا () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۲ توسط جیمز هوارد رایدینگر تأسیس شد.
مرجان صیقلی (متولد ۱۹۶۴ میلادی) یک فعال حقوق بشر و مدیر موسسه ای غیرانتفاعی در هلند است. وی در سال ۲۰۱۳ مدیر بنیاد دانشجویان پناهنده (به انگلیسی: Stichting voor Vluchteling Studenten UAF) شد. او موفق شد تا جوایزی را نیز در این دوره دریافت کند از جمله آنها جایزه کامنیوس در سال ۲۰۱۹ میلادی می باشد. او عضو هیئت مشاوره دانشگاه برای حقوق بشر است و عضو هیئت نظارتی می باشد. زندگی نامه. اوایل زندگی. مرجان صیقلی در سال ۱۳۴۳ خورشیدی مصادف با ۱۹۶۴ میلادی در شهر رشت در شمال ایران به دنیا آمد. تا قبل از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران صیقلی با وجود تربیت در خانواده ای محافظه کار از جهت سیاسی، هیچگونه فعالیت سیاسی نداشت اما پس از سقوط شاه ایران؛ او به سیاست علاقه نشان داد. سال های جوانی. با انقلاب اسلامی ایران، مرجان صیقلی برای فعالیت سیاسی فعالیت هایی را آغاز کرد. او در ابتدا به عضویت حزب ترقی خواه درآمد و سعی کرد تا آزادی و برابری را شعار خود قرار دهد. او جزوه های مربوط به حزب را توزیع می کرد و در جلسات حزب شرکت فعال داشت. به دلیل این فعالیت های سیاسی، او مجبور شد در ۱۷ سالگی برای چند ماه در خانه یکی از اقوامش در تهران مخفی شود.
او از فعالیت های آزادانه به خاطر تحت نظر بودن منع شده بود و مجبور بود همواره دور از چشم بماند. او در نهایت با راضی کردن پدرش، تصمیم گرفت تا جشن نوروز سال ۱۳۶۱ را در کنار خانواده سر کند، اما در همان شب، دستگیر شد و به مدت یکسال و نیم راهی زندان شد. او در گزارش خاطرات زندانش، از شکنجه هایی یاد می کند که منجر به ترس شدید هر روزه او شده است. از جمله این اقدامات، اعدام چند زن از هم زندانیان او بوده است. با همه این مسائل، او همواره برای حفظ روحیه خود در زندان تلاش می کرد. صیقلی در نهایت پس از معامله پدر و مادرش با حکومت وقت، موفق شد تا با پرداخت جریمه ای سنگین، آزاد شود اما همچنان از تحصیل و کار منع شده بود. او مجبور شد تا در این دوران ازدواج کند. صیقلی از این شرایط بشدت ناراحت بود و این ناراحتی را ابراز می کرد. او کمی بعد از مخالفت با خانواده در خصوص ازدواج، در نهایت در ۸ دسامبر ۱۹۸۳ با یکی از دوستان چندساله خود به نام رسول ازدواج کرد. پس از چندین سال زندگی مشترک، این دو زوج صاحب دو فرزند پسر شدند. فرار به هلند. همسرش در سال ۱۹۸۹ به طور مخفیانه از مراسم اعدام یکی از قاچاقچیان در ایران فیلمبرداری کرد و به همین دلیل
مورد تعقیب قضایی و بازداشت قرار گرفت. او پس از مدتی موفق به فرار از ایران شد و به کشور هلند پناهنده شد. صیقلی نیز چون شوهرش، بارها قصد خروج از کشور به صورت مخفیانه را داشت اما در نهایت موفق شد تا از کشور بگریزد. پس از زمین لرزه ۱۳۶۹ منجیل و رودبار که رشت را نیز لرزاند، همسر صیقلی با او ارتباطی برقرار کرد و به او اطلاع داد که در هلند است و شماره تماسی از خود به او داد. صیقلی پس از ورود به بردا، درخواست پناهندگی داد و ابتدا در اردوگاه پناهندگان AZC بلیترویک در نزدیکی ونری قرار گرفت. بعداً به برومن و در نهایت آلمر نقل مکان کرد. زندگی در هلند. صیقلی پس از ورود به هلند ابتدا زبان هلندی را کاملا خودآموز آموخت و سپس به تحصیلی که او از انجام آن در ایران محروم شده بود پرداخت. او در طول زندگی در هلند، با خانواده اش در ایران به صورت مکاتبه متنی، در تماس بود. در سال ۱۹۹۷ او مطالعات خدمات اجتماعی و خدمات خود را در دانشگاه آمستردام به پایان رساند و متعاقباً چندین دوره پس از لیسانس را دنبال کرد. صیقلی از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۳ در خدمات جوانان به عنوان مدیر، در توانبخشی و در بنیاد میراث فرهنگی هلند کار کرد. صیقلی در سال ۲۰۱۳ مدیر
بنیاد دانشجویان پناهنده (به انگلیسی:Stichting voor Vluchteling Studenten UAF) شد. در ژوئن 2016، او وارد هیئت مشاوران دانشگاه برای حقوق بشر شد که یک ناظر مستقل بر مسائل حقوق بشر در هلند است. او همچنین عضو هیئت نظارتی می باشد. در سال 2019، جایزه کومنیوسپریس را به دست آورد، یک جایزه برای "تعهد چشمگیر به منافع آموزش، تربیت، علم و فرهنگ برای توسعه جامعه بین المللی" است. بر اساس اظهارات هیأت منصفه، او یک "الهام بخش مشتاق در جامعه است که می داند چگونه افراد را به یکدیگر متصل و حمایت کند تا بتوانند مرزهای خود را در جامعه گسترش دهند". در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰، سیغالی رئیس انجمن بشرگرای هولند (انجمن بشرگرای هلندی) شد. در دوره ی 1 ژانویه تا 1 سپتامبر 2023، او به عنوان رئیس بنیاد شهر طبیعی روتردام خدمت کرد.
هماتوم ساب دورال یا خون مردگی زیر سخت شامه به اختصار SDH، نوعی هماتوم است که در آن مقداری از خون، بین لایه داخلی سخت شامه و عنکبوتیه مننژهای اطراف مغز جمع می شود. این عارضه معمولاً از پارگی سیاهرگ های که از فضای ساب دورال عبور می کنند، ایجاد می شود. هماتوم ساب دورال ممکن است باعث افزایش فشار داخل جمجمه گردد که این مسئله سبب فشردگی و آسیب به بافت ظریف مغز می شود. هماتوم ساب دورال حاد اغلب تهدید کننده زندگی است اما هماتوم ساب دورال مزمن در صورت مدیریت صحیح پیش آگهی بهتری دارد. بر عکس هماتوم های ساب دورال، هماتوم های اپیدورال معمولاً به دلیل پارگی در سرخرگها ایجاد می گردند که منجر به تجمع خون بین سخت شامه و جمجمه می شود. سومین نوع خونریزی مغزی که به عنوان خونریزی زیر عنکبوتیه شناخته می شود، هنگام خونریزی در فضای زیر عنکبوتیه بین عنکبوتیه و نرم شامه پدید می آید. طبقه بندی. هماتوم های ساب دورال، بسته به سرعت شروع آنها، به عنوان حاد، غیر حاد یا مزمن طبقه بندی می شوند. خونریزی های حاد اغلب هنگام سرعت بالا یا آسیب های کاهش سرعت ناگهانی ایجاد می گردند. زمانی که هماتوم با عفونت های مغزی همراه باشد، احتمال حاد شدگی و شد
ت آن افزایش می یابد. اگرچه خونریزی حاد ساب دورال بسیار سریعتر از خونریزی های مزمن ساب دورال اتفاق می افتد، اما به دلیل سیاهرگی بودن همچنان کندتر از خونریزی های سرخرگی اپیدورال است. هماتوم های ساب دورال حادِ ناشی از تروما، کشنده ترین نوع آسیب های سر هستند و اگر مغز، به سرعت برای رفع فشار جراحی نشوند، احتمال مرگ و میر بسیار بالا دارند. میزان مرگ و میر SDH بیشتر از هماتوم های اپیدورال و آسیب های منتشر مغزی است زیرا نیروی مورد نیاز برای ایجاد هماتوم ساب دورال باعث آسیب های شدید دیگر در مغز نیز می شود. خونریزی های ساب دورال مزمن در طی چند روز تا هفته ها، اگرچه علت آن در ۵۰ درصد بیماران قابل شناسایی نیست، ما اغلب پس از ضربه های خفیف سر ایجاد می شوند. هماتوم مزمن ممکن است حتی ماه ها یا سال ها پس از آسیب سر و تا زمانی که علائم بالینی بروز کنند، ظاهر نشود. خونریزی در هماتوم مزمن آهسته است و معمولاً به خودی خود متوقف می شود. از آنجایی که این هماتوم ها به کندی پیشرفت می کنند، اغلب می توان آن ها را قبل از ایجاد آسیب قابل توجه متوقف کرد؛ به خصوص اگر عرض هماتوم آن کمتر از یک سانتی متر باشد. هماتوم ساب دورال مزمن در افراد م
سن شیوع بالایی داد. علائم و نشانه ها. علائم هماتوم ساب دورال نسبت به هماتوم های اپیدورال شروع کندتری دارد زیرا سیاهرگ های با فشار پایین خونی که دارند کندتر از سرخرگ ها خونریزی می کنند. علائم و نشانه های هماتوم حاد ممکن است در عرض چند دقیقه ظاهر شوند، اما می توانند تا دو هفته نیز به تعویق بیفتند. علائم هماتوم ساب دورال مزمن نیز معمولاً بیش از سه هفته پس از آسیب به طول می انجامد. اگر خونریزی ها به اندازه ای باشد که به مغز فشار وارد کند، علائم افزایش فشار داخل جمجمه یا آسیب مغزی نیز وجود خواهد داشت. علائم هماتوم ساب دورال می تواند شامل هر ترکیبی از موارد زیر باشد: علل. SDH اغلب در اثر آسیب تروماتیک سر ایجاد می گردد، تغییر ناگهانیِ سرعت در داخل جمجمه، ممکن است سبب کشیدگی و پاره شدن سیاهرگ های کوچک داخل مغز (معروف به سیاهرگ های پُل) شود. در خونریزی های ساب دورال، بسیار شایع تر از خونریزی های اپیدورال، آسیب های برشی ناشی از برخوردهای فیزیکی دورانی یا خطی مختلف است. ادعاهایی وجود دارد که این بیماری در موارد سندرم کودک تکان خورده (SBS) نیز دیده شده است. اگرچه هیچ مدرک علمی برای این موضوع وجود ندارد. هماتوم ساب دورال
معمولاً در افراد مسن و افراد مبتلا به اختلال مصرف الکل که شواهدی از آتروفی مغزی دارند دیده می شود. آتروفی مغزی، فاصله ای را که سیاهرگ های پُل باید بین دو لایه مننژ طی کنند افزایش می دهد، در نتیجه احتمال ایجاد پارگی توسط نیروهای برشی افزایش می یابد. همچنین بیمارانی که از داروهای ضد انعقاد یا ضد پلاکت استفاده می کنند، مانند وارفارین و آسپرین، احتمال وقوع SDH بالاتری دارند و ممکن است پس از یک رویداد تروماتیک نسبتاً جزئی دچار هماتوم ساب دورال شوند. علت دیگر می تواند کاهش فشار مایع مغزی نخاعی باشد که می تواند فشار را در فضای ساب عنکبوتیه کاهش دهد و عنکبوتیه را از سخت شامه دور کند، که این مسئله منجر به پارگی رگ های خونی می شود. عوامل خطر. عوامل متعددی خطر هماتوم ساب دورال را افزایش می دهند؛ یکی از این موارد سن بسیار کم یا بسیار زیاد است. همان طور که مغز با افزایش پیری کوچک می گردد، فضای ساب دورال بزرگ می شود و سیاهرگ هایی که فضای مغزی را طی می کنند باید فاصله بیشتری را در بر بگیرند و اینگونه در برابر پارگی آسیب پذیرتر می شوند. همچنین افراد مسن رگ های فرسوده ای دارند که باعث افزایش شیوع خونریزی مزمن ساب دورال می شود
. نوزادان نیز فضاهای ساب دورال بزرگتری دارند و نسبت به بزرگسالان جوان بیشتر مستعد خونریزی ساب دورال هستند. اغلب ادعا می شود که هماتوم ساب دورال یک یافته رایج در سندرم کودک تکان خورده است، اگرچه هیچ تحقیقی برای حمایت از این موضوع وجود ندارد. در نوجوانان نیز، کیست آراکنوئید یک عامل خطر برای هماتوم ساب دورال به شمار می آید. سایر عوامل خطر شامل مصرف داروهای رقیق کننده خون (ضد انعقادها)، مصرف زیاد الکل به صورت طولانی مدت، زوال عقل و نشت مایع مغزی نخاعی می شود.
آنتیماخوس اول تئوس(یونانی: ؛ معروف به «آنتیماخا» در منابع هندی) پسر نامشروع آیتیدیوم اول، و یکی از پادشاهان دولت یونانی بلخ بوده است که به طور کلی از حدود ۱۸۵ پیش از میلاد تا ۱۷۰ پیش از میلاد سلطنت کرده است. حکمروایی. ویلیام وودتورپ تارن و سکه شناس رابرت ارشد، آنتیماخوس را به عنوان یکی از اعضای سلسله ایوتیدمی و احتمالاً پسر آیتیدیوم و برادر دمتریوس معرفی می کنند. مورخان دیگر مانند A.K. ناراین، او را مستقل از اقتدار یوتیدمی و احتمالاً از نسلی با سلسله دیودوتیدها مشخص کنید. او پادشاه منطقه ای بود که بخش هایی از باختری و احتمالاً آراکوسیا در جنوب افغانستان را پوشش می داد (به «سکه های آنتیماخوس اول» در زیر مراجعه کنید). آنتیماخوس اول یا در جریان مقاومتش در برابر اوکراتید غاصب شکست خورد، یا قلمرو اصلی او پس از مرگش توسط دومی جذب شد.
نقش زنان در کشاورزی افغانستان در زمینهٔ فرهنگی این کشور شکل گرفته است. زنان نزدیک به نیمی از نیروی کار کشاورزی و زراعت را در افغانستان تشکیل می دهند. تاریخچه. مانند آمیش ها در ایالات متحده، مردان افغان بر پایهٔ سنت بر کشاورزی افغانستان تسلط داشته اند در حالی که زنان آنها گهگاه برای کمک به مزارع کار یا مراقبت از دام به کار گرفته می شدند. تولید بذر را نیز به طور سنتی عمدتاً کشاورزان مرد در افغانستان انجام می دهند. زنان در افغانستان حق مالکیت زمین پایین تری دارند، اگرچه قانون اساسی را می توان به گونه ای تفسیر کرد که به زنان اجازه می دهد زمین داشته باشند و قانون شریعت اسلام نیز مقرراتی برای زنان بیوه و دختران برای به ارث بردن سهمی از زمین دارد. زنانی که در برخی مناطق کشور مالک یا مدیر زمین هستند، قادر به فروش آن نیستند و زمین به شکل موروثی انتقال پیدا می کند. بسیاری از زنان نیز به طور سنتی محدودیت هایی داشته اند و اغلب نمی توانند به خارج از روستاهای خود بروند. کشاورزی نوین. امروزه، زنان تقریباً نیمی از نیروی کار کشاورزی را تشکیل می دهند، اگرچه در بسیاری از مناطق روستایی هنوز در حاشیه هستند. به کمک های زنان به زرا
عت در افغانستان اغلب کم توجهی می شود. زنان سهم بالایی در تولید تریاک، دام و محصولات لبنی دارند، اما به ندرت پول دریافت می کنند. با این حال، مشارکت زنان در کشاورزی اغلب «نه تنها برای تضمین افزایش تولید کشاورزی، بلکه برای بهبود امنیت غذایی و تغذیه» انگاشته می شود. زنان «نیروی ثبات در جوامع خود هستند». آنها همچنین به عنوان عوامل تغییر در خانواده هایشان دیده می شوند. زنان در سال های اخیر در سازمان دهی اتحادیه های دهکده های کوچک در افغانستان نقش اساسی داشته اند. کار زنان با اتحادیه های کشاورزی نیز موقعیت آنها را در مناطقی که در آن زندگی می کنند بالا برده است، به طوری که آنها دیگر فقط به عنوان همسر و مادر شناخته نمی شوند، بلکه به خاطر نقش شان در اتحادیه شناخته می شوند. علاوه بر این، زنان کمک کرده اند تا انواع جدیدی از محصولات را به کشاورزی منطقه معرفی کنند، مانند کلم، گل کلم، گوجه فرنگی و لوبیا که در بازار رقابت بهتری دارند. در پروان-باستان، زنان این فرصت را پیدا کرده اند که در تولید بذر مشارکت داشته باشند و «تشکیلات بذری روستایی» را ایجاد کرده اند. در خارج از کابل، برنامه های آموزشی دهقانان برای زنان از سال ۲۰۰۹ آ
غاز شده است. این برنامه ها به زنان اجازه می دهد تا پول خود را به دست آورند و به استقلال مالی دست یابند. سازمان های غیردولتی (NGO) مانند مشارکت جهانی برای افغانستان (GPFA)، به زنان کمک کرده اند تا در کشاورزی بیشتر مشارکت کنند. چنین ابتکاراتی به احیای باغ ها، احداث سردخانه ها و تأمین محصولات و منابع آنها کمک کرده است. برنامه دیگری که به زنان در تجارت کشاورزی کمک کرده است، برنامه همبستگی ملی (NSP) است که آن را وزارت احیا و انکشاف دهات افغانستان در سال ۲۰۰۳ تهیه کرده است. NSP منابع کشاورزی را در اختیار زنان قرار می دهد که ممکن است شامل کمک هزینه برای پرورش طیور، معافیت های مالیاتی و بازاریابی برای مشاغل آنها باشد. تبعیض جنسیتی. برخی از زنان افغان در فروش محصولات خود به علت جنسیت خود با مشکل مواجه هستند. یک زن از ولایت بغلان تجربه خود را چنین تعریف می کند: «وقتی با دکانداران روبرو می شوم که در مورد فروش میوه هایم صحبت می کنم و آنها به من می گویند برو و مردی از خانواده خود را بفرست؛ تو که زن هستی، واقعاً من را عصبانی می کند.»
مدخل (به انگلیسی: Preamble) یک بیانیهٔ مقدماتی و بیانی در یک سند است که هدف سند و فلسفهٔ زیربنایی آن را توضیح می دهد. هنگامی که در پاراگراف های آغازین یک اساسنامه اعمال می شود، ممکن است حقایق تاریخی مربوط به موضوع اساسنامه را بازگو کند. مدخل از عنوان طولانی یا فرمول مصوب یک قانون، متمایز است. در رویهٔ پارلمانی با استفاده از قوانین نظم رابرت، یک مدخل شامل بندهای «در حالیکه» قبل از بندهای حل و فصل در قطعنامه (دادخواست کتبی رسمی) قرار می گیرد. با این حال، قرار دادن مدخل در قطعنامه ها الزامی نیست. طبق قوانین نظم رابرت، گنجاندن چنین اطلاعاتی ممکن است در تصویب قطعنامه مفید نباشد.
حمیده اصیل با نام هنری رُخشانه (زادهٔ حدود ۱۹۴۰–۲۰ دسامبر ۲۰۲۰) خواننده اهل افغانستان بود. از او به عنوان یکی از نخستین خوانندگان زن افغانستان نام برده می شود. رخشانه در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ شهرت یافت. زندگی. رخشانه با نام اصلی حمیده در کابل متولد شد. او دختر اصیل خان وزیری، یک ژنرال چهار ستاره در ارتش افغانستان بود. او عضو قبیلهٔ وزیر از قبایل پشتون بود. خانواده آن ها اصالتاً اهل بخش های جنوبی افغانستان بود که بعدها به کابل مهاجرت کردند. او به عنوان اولین زن افغان شناخته می شود که چادر را برای دنبال کردن شغل خود کنار گذاشت. او برای خانوادهٔ سلطنتی، افراد مشهور (به عنوان مثال شاه ایران، گاندی، لنس آرمسترانگ) و چند فیلم خوانندگی کرد. در اوج محبوبیت او در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، پوسترهای رخشانه به طور گسترده در کابل توزیع می شد و عکس های او بر روی جلدهای بیشماری از تقویم ها و مجلات بود. او نسبت به خوانندگان دیگر پرطرفدار بود، چرا که او دو زبانه بود و می توانست صدایش را به بخش بزرگتری از جامعه افغانستان برساند. او در سال ۲۰۰۸ پس از سالها با بی بی سی لندن مصاحبه کرد و اجازه داد تا عکس های او در یک روزنامه چاپ شوند. ر
خشانه همراه با خانواده اش در دهه ۱۳۶۰ از افغانستان به آمریکا مهاجرت کرد و فعالیت موسیقی و فرهنگی را کنار گذاشت. او پیش از مرگش در سیمی ولی، کالیفرنیا اقامت داشت. او در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۰ درگذشت. ترانه ها. او به پشتو، زبان مادریش و زبان دری ترانه می خواند. نخستین ترانهٔ او «"ای دلستانم، آرام جانم، بشنو دمی آه و فغانم"» بود که از رادیو کابل پخش شد. بعدها ترانهٔ «چشم سیاه داری قربانت شوم من» را خواند که نه تنها در افغانستان، بلکه در ایران و تاجیکستان نیز معروف شد. احمد ظاهر بعدها این آهنگ را بازخوانی کرد.
جین دوان کرک پاتریک (نام خانوادگی پیش از ازدواج جردن؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۲۶درگذشتهٔ ۷ دسامبر ۲۰۰۶) دیپلمات و دانشمند علوم سیاسی آمریکایی بود که نقش مهمی در سیاست خارجی دولت رونالد ریگان ایفا کرد. او یک ضد کمونیست سرسخت بود. او یک دموکرات قدیمی بود که به یک نومحافظه کار تبدیل شد و در سال ۱۹۸۵ به حزب جمهوری خواه پیوست. پس از خدمت به عنوان مشاور سیاست خارجی رونالد ریگان در مبارزات انتخاباتی او در سال ۱۹۸۰، او تبدیل به نخستین زنی شد که به عنوان سفیر ایالات متحده امریکا در سازمان ملل متحد خدمت کرد. او به خاطر «دکترین کرک پاتریک» شهرت داشت؛ دکترینی که از رژیم های اقتدارگرا در سراسر جهان در صورت همراهی با اهداف واشینگتن حمایت می کرد. او معتقد بود که می توان آن ها را با الگو به دموکراسی هدایت کرد؛ او نوشته است: «حکومت های اقتدارگرای عرفی کمتر از حکومت های خودکامهٔ انقلابی سرکوبگر هستند». او در طی جنگ فالکلند، در حالی که رئیس جمهور ریگان از مارگارت تاچر حمایت می کرد، از دولت آرژانتین جانبداری می کرد. کرک پاتریک در کابینه ریگان در شورای امنیت ملی، هیئت مشورتی اطلاعات خارجی، هیئت بازنگری سیاست دفاعی و هم چنین به عنوان ری
است کمیسیون وزارت دفاع در مورد ایمنی خرابی و کاهش خطر سامانه فرماندهی و کنترل هسته ای خدمت کرد. او پس از ترک خدمت دولتی در سال ۱۹۸۵، ستون نویس یک روزنامه سندیکایی شد و متخصص در تحلیل فعالیت های سازمان ملل بود. دیدگاه های سیاسی. او با مقایسه رژیم های اقتدارگرا با تمامیت خواه گفته است: «رژیم های اقتدارگرا واقعاً به طور معمول اقتصاد دستوری ندارند. رژیم های اقتدارگرا معمولاً نوعی اقتصاد سنتی با مالکیت خصوصی دارند. حکومت آلمان نازی مالکیت را به بخش خصوصی واگذار کرد، اما دولت کنترل اقتصاد را به دست گرفت. کنترل از مالکیت جدا بود، اما واقعاً یک اقتصاد دستوری بود؛ زیرا توسط دولت کنترل می شد. اقتصاد دستوری ویژگی یک دولت تمامیت خواه است.» وی در توضیح سرخوردگی و ناامیدی خود از سازمان های بین المللی به ویژه سازمان ملل متحد گفته است: «وقتی رفتار کشورهای سازمان ملل (از جمله خودمان) را تماشا کردم، هیچ زمینهٔ معقولی پیدا نکردم که انتظار داشته باشم هر یک از آن دولت ها به طور دائم از منافع ملی خود برای منافع یک کشور دیگر فراتر رود.» «من نتیجه می گیرم که این یک اشتباه اساسی است که فکر کنیم رستگاری، عدالت یا حسن رفتار صرفاً از طر
یق نهادهای انسانی حاصل می شود.» «دموکراسی نه تنها مستلزم برابری است، بلکه به یک اعتقاد تزلزل ناپذیر به ارزش هر فرد که برابر است، نیاز دارد. تجربه متقابل فرهنگی نه تنها به ما می آموزد که مردم باورهای متفاوتی دارند، بلکه به ما می آموزد که مردم به دنبال معنا هستند و خود را به نوعی به عنوان اعضای کیهانی که توسط خدا اداره می شود، درک می کنند.» او در مورد سوسیالیسم گفته است: «من هر چه می توانستم به زبان انگلیسی یا فرانسوی در مورد سوسیالیست های ایدئالیست، سوسیالیسم علمی، سوسیال دموکرات های آلمان و سوسیالیست های انقلابی خوانده ام؛ من به این نتیجه رسیدم که تقریباً همهٔ آن ها، از جمله پدربزرگم، در تلاش برای تغییر ماهیت و طبیعت انسان بودند. هرچه بیشتر به آن می اندیشیدم، بیشتر به این نتیجه می رسیدم که این تلاش موفقیت آمیز نیست؛ بنابراین توجهم را بیشتر و بیشتر به فلسفه سیاسی و کمتر و کمتر به فعالیت سوسیالیستی از هر نوعی معطوف کردم.»
رؤیا رحمانی (زاده مه ۱۹۷۸) یک دیپلمات افغان است که به عنوان اولین سفیر زن افغانستان در ایالات متحده آمریکا و سفیر آکردیته در مکزیک، آرژانتین، کلمبیا و جمهوری دومینیکن از دسامبر ۲۰۱۸ تا ژوئیه ۲۰۲۱ خدمت کرده است. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ به عنوان اولین سفیر زن افغانستان در اندونزی، اولین سفیر در انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا و سفیر آکردیته در سنگاپور خدمت کرد. او پیش از این در وزارت معارف افغانستان به عنوان مشاور برنامه ریزی و ارزیابی کار می کرد. او بعداً به وزارت امور خارجه افغانستان پیوست، ابتدا به عنوان مشاور ارشد معاون وزیر امور خارجه، سپس به عنوان مدیر کل ابتکارات همکاری منطقه ای منصوب شد. قبل از ورود به دولت، او برای چندین سازمان غیرانتفاعی کار می کرد که عمدتاً بر حقوق زنان و آموزش فعالیت داشتند. او مدرک لیسانس مهندسی نرم افزار را از دانشگاه مک گیل در سال ۲۰۰۳ و مدرک کارشناسی ارشد در مدیریت دولتی و حقوق بین الملل را در دانشگاه کلمبیا به سال ۲۰۰۹ دریافت کرد. رحمانی متأهل و دارای یک دختر است که به سال ۱۳۹۳ شمسی به دنیا آمده است. دین او اسلام است. سنین جوانی و تحصیل. رحمانی در سال ۱۹۷۸ در کابل به دنیا آمد، یک سا
ل قبل از حمله نیروهای شوروی به افغانستان. پس از خروج شوروی در سال ۱۹۸۹, کشور افغانستان وارد جنگ داخلی شد. به دلیل اصابت موشک ها به شهر، مدرسه او برای ماه ها تعطیل بود. در سال ۱۹۹۳، خانواده او به پاکستان مهاجرت کردند. او در خاطراتش از این دوران می نویسد: «از دهه ۹۰، قحطی و خشکسالی بود، و در طول جنگ داخلی ۱۹۹۲–۱۹۹۶، ما به معنای واقعی کلمه از خانه هایمان رانده شدیم. یادم می آید خانواده مان همدیگر را در آغوش می گرفتند و فکر می کردند این آخرین شب زندگی ما خواهد بود.» زمانی که در پیشاور بود، به مدرسه ای رفت که توسط عربستان سعودی برای پناهندگان تأمین می شد، و بعداً به خاطر می آورد که به دلیل ازدحام بیش از حد، یک سال تحصیلی کامل در پشت بام درس خوانده است. رحمانی در مورد تجربیات خود گفت: «به عنوان یک زن افغان، خیلی زود، مانند بقیه همگروهانم، یادگرفتیم که باید تلاش کنی تا از آنچه که داری بهترین بهره را ببری.» رحمانی در سال ۱۹۹۸ به کابل بازگشت، اما به توجه به اجبار طالبان، به جای پوشیدن برقع، از ترک خانه خودداری کرد. او در سال ۱۹۹۹ بورسیه ای از خدمات دانشگاه جهانی کانادا دریافت کرد و به دانشگاه مک گیل رفت و در آنجا مدرک