Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کی پدید آمده است. همچنان که مصرف اقتصادی نفت و تولید پلاستیک افزایش یافته است، و روشهای مدیریت پسماند صنعتی برای هماهنگ بودن با آنها تلاش نموده اند، اکوبریک به عنوان یک راه حل محلی و غیر صنعتی ظاهر شده است. توسعه پلاستیک در قرن بیستم. انرژی حاصل از نفت باعث رشد اقتصاد جهانی طی صد سال اخیر شده است. استفاده گسترده از سوخت های فسیلی امکان توسعه حمل و نقل و فناوریهای مواد را فراهم نموده است. با این حال، در تصفیه نفت خام، چهار تا سیزده درصد آن نمی تواند به سوخت با ارزش و با انرژی بالا فراوری شود. این محصول جانبی به عنوان ماده اولیه در تولید بسیار ارزان پلیمرهای پلاستیکی مورد استفاده قرار می گیرد. از سال ۱۹۵۰ حدود ۸۳۰۰ میلیون تن پلاستیک بکر در سراسر جهان تولید شده است. ۹٪ از آن بازیافت شده، ۱۲٪ سوزانده شده و ۷۹٪ در محل دفن زباله جمع آوری یا در طبیعت رها شده است. پیش بینی های نفتی. بر اساس اعلان انجمن شیمی آمریکا، از سال ۲۰۱۰ صد و هشتاد و شش میلیارد دلار در ۳۱۸ پروژه جدید سرمایه گذاری شده است تا افزایشی ۴۰ درصدی در تولید پلاستیک در دهه آینده صورت گیرد. اگر روند فعلی تولید و مدیریت زباله ادامه یابد، تا سال ۲۰۵۰ تقریب
اً ۱۲۰۰۰ تن زباله های پلیمری در محل های دفن زباله یا در طبیعت موجود خواهد بود. علاوه بر این، تا سال ۲۰۳۰، میزان حاصل از تولید، فرآوری و دفع پلاستیک می تواند به ۱٫۳۴ گیگا تن در سال برسد - معادل دی اکسید کربن حاصل از فعالیت بیش از ۲۹۵ نیروگاه ۵۰۰ مگاواتی با سوخت زغال سنگ. مسموم سازی و آلودگی حاصل از پلاستیک. هر ساله حجم انبوهی از پسماندهای پلاستیکی در سیاره ما تولید می شود و تبعات این اتفاق بسیار زیاد است. طبق سالنامه ۲۰۱۴ برنامه زیست محیطی سازمان ملل (یو ان ای پی)، آلودگی پلاستیکی زندگی موجودات دریایی، گردشگری، شیلات و مشاغل را تهدید می کند و خسارت کلی وارد برسرمایه های طبیعی حاصل از زباله های پلاستیکی هر ساله ۷۵ میلیارد دلار است. اسناد علمی بسیاری دلالت بر عواقب خطرناک ناشی از تجزیه پلاستیک دارند. وقتی پلاستیک وارد بیوسفر می شود، سمومی آزاد می کند، به پلاستیک های ریز تبدیل می شود و گازهای گلخانه ای منتشر می کند که با چرخه های زیست محیطی تداخل دارد. هنگامی که پلاستیک سوزانده شده یا به آتش کشیده می شود، گازهای سمی مانند دیوکسین ها، فوران ها و بی فنیل های پلی کلر شده در اتمسفر آزاد می شوند. تخریب اکسیداتیو نوری
ناشی از قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش (UV) و سایش فیزیکی، قطعات پلاستیکی را به ذرات کوچکتر و کوچکتر تبدیل می کند، که به عنوان ریزپلاستیک (میکروپلاستیک)ها شناخته می شوند. میزان تخریب مستقیماً با مقدار سطح پلاستیکی که در معرض تابش اشعه قرار دارد و همچنین مدت زمان قرارگیری در معرض اشعه ماورا بنفش مرتبط می باشد. اکثر پلاستیک های یکبار مصرف غیرقابل بازیافت، ورق ها و نوارهایی با سطح وسیع هستند و بسیار مستعد تجزیه نوری می باشند. فرایند تجزیه نوری همچنین باعث انتشار گازهای گلخانه ای، متان و اتیلن می شود. میکروپلاستیک (ریز پلاستیک)ها می توانند مسمومیت های محیط زیستی ایحاد کنند، در زنجیره های غذایی تجمع نموده و به دلیل ایحاد نگرانی در مورد ایمنی مواد غذایی باعث آسیب های اقتصادی شوند. تأیید شده است که پلاستیک های سوخته و سوزانده شده باعث انتشار دی اکسین و مواد شیمیایی دیگری می شوند که مضر به سلامت انسان هستند. تأثیر بر جامعه روستایی. در کشورها و جوامعی که به بازیافت یا سوزاندن زباله هابه شکل صنعتی دسترسی ندارند، پلاستیک در خیابان ها، گودال هاو سواحل انباشته شده است. بدون گزینه هایی در مقیاس وسیع برای مدیریت پلاستیک
، خانوارها و جوامع در مدیریت پلاستیک خود ناتوان بوده اند و تنها خطرات و مسمومیت ناشی ازسوزاندن زباله در دمای پایین، آلوده سازی آب و دور ریز بی قاعده پسماند، حاصل شده است. مشکل بازیافت صنعتی. بین سال های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۷ حدود ۸٬۳۰۰ میلیون تن (Mt) پلاستیک بکر در سراسر جهان تولید شده است. فقط ۹٪ بازیافت شده، و مابقی دور ریخته یا سوزانده شده است. از اوایل سال ۲۰۰۰ بیشترین بازیافت صنعتی در چین اتفاق می افتد جایی که اکثر کشورهای عضو گروه هفت G7 در حال صادرات مواد دور ریز پلاستیکی خود به آن بودند. فرآوری این پلاستیک، به ویژه دور ریز و سوزاندن غیرقابل بازیافت ها، باعث آلودگی قابل توجهی در چین شد. از اول ژانویه ۲۰۱۸، چین در برنامه شمشیر ملی خود واردات پلاستیک را ممنوع کرد. از آن زمان به بعد، در سطح جهانی، پلاستیک های بیشتری به مکان های دفن زباله، زباله سوزها منتقل شده یا در محیط زیست رها می شوند زیرا افزایش هزینه های حمل مواد قابل بازیافت به طور فزاینده ای از سود این عمل می کاهد. صادرات پلاستیک سرگردان از اروپا و آمریکا تا حد زیادی روانه اندونزی، ترکیه، هند، مالزی و ویتنام شده است که در آن فقدان مقررات زیست محیطی منجر به
آلودگی هوا، آب و خاک در اطراف کارخانه های فرآوری شده است. منتقدان دریافته اند که بازیافت صنعتی متکی به صرف انرژی بسیاربرای انتقال پلاستیک به سایر مکان ها بوده، و بازیافت صنعتی قابل تکرار نیست (فرایندها پلاستیک با درجه بالا را به فرم پست تر و با قابلیت بازیافت کمتر تبدیل می کنند) و بازیافت ادامه بدون چون و چرای مصرف پلاستیک را میسر می کند. تهیه اکوبریک از پلاستیک. جنبش اکوبریک از آگاهی رو به رشد پیرامون میزان آلودگی های پلاستیکی، مشکلات ناشی از آن و ناتوانی روش های صنعتی برای مدیریت مناسب زباله های پلاستیکی حاصل شده است. جنبش اکوبریک تکنیک ها، روش ها و برنامه هایی کاربردی را به عنوان وسیله ای برای خانواده ها، اجتماعات و شهرها ترویح می نماید تا مسئولیت پلاستیک مصرفی خود را بر عهده گرفته، آن را جمع آوری نموده و تبدیل کنند. اکوبریک ها برای جداسازی پلاستیک تهیه می شوند، تا از پلاستیک به عنوان بلوک ساختمانی به طور بومی استفاده شود و به عنوان ابزاری جایگزین برای تبادلات اجتماعی مورداستفاده قرار گیرد نهایت به حداقل رسانی سطح خالص. با فشرده سازی پلاستیک در یک بطری، پوشش ها و نوارهای مسطح جاگیر فشرده می شوند. این به حد
اقل رساندن نهایی سطح درگیر با آلودگی به این معنی است که پلاستیک از اشکال اصلی تخریب احتمالی یعنی: گرما، سوختن، اصطکاک و تخریب نوری محافظت می شود. علاوه بر این، با اطمینان از اینکه فقط پلاستیک تمیز و خشک فشرده سازی شده و بطری به طور دائمی بسته شده، از تخریب بالقوه میکروبی نیز جلوگیری می شود. جداسازی پلاستیک. هنگامی که اکوبریک ها به درستی تهیه شده و در سازه های طراحی گهواره تا گهواره به کار گرفته می شوند، منجر به جداسازی مؤثر پلاستیک، از زیست کره می شود. به عبارت دیگر، اکوبریک ها به عنوان راهی برای به دام انداختن و ممانعت از ورود پلاستیک به محیط، تخریب و ایجاد صدمه زیست محیطی به کار گرفته می شوند. در برنامه های کوتاه مدت بکارگیری اکوبریک، مثل مدول های میل استین یا دیلمن می توان تا سه سال بدون آسیب دیدن بطری از اکوبریک ها استفاده کرد. با استفاده از درزگیر سیلیکونی یا نوارهای لاستیکی به عنوان روش های اتصال کوتاه مدت و غیر دائمی، می توان اکوبریک ها را در پایان عمر سازه بدون آسیب استخراج نمود و دوباره در برنامه های کوتاه مدت یا بلند مدت دیگر مورد استفاده قرار داد. به طور خاص، روش ساخت و ساز با اکوبریک و خاک در دراز
مدت، منجر به ایجاد باغ ها، پارک ها و دیوارهای خاکی می شود که اطمینان ایجاد می کنندکه پلاستیک تبدیل شده به آجر، کاملاً مهارشده است. ملات خاکی هنگام جداسازی اجزاء سازه به راحتی فرو می ریزد و امکان استخراج و استفاده مجدد از اکوبریک فراهم می گردد. همچنین ملات خاکی اکوبریک را کاملاً پوشانده و هرگونه احتمال قرار گرفتن در معرض گرما، اصطکاک، آتش یا تخریب میکروبی را منتفی می نماید. بنابراین جداسازی به روش اکوبریک از تجزیه پلاستیک موجود به میکروپلاستیک و گازهای گلخانه ای از طریق تجزیه نوری جلوگیری می کند. جداسازی اکوبریک همچنین از سوزاندن پلاستیک و انتشار گازها و جلوگیری می نماید تخمین زده می شود که در ازای هر ۱ کیلوگرم پلاستیک تبدیل شده به اکوبریک، از تولید۳٫۱ کیلوگرم جلوگیری می شود. بالا بردن آگاهی اکولوژیکی. برخلاف فناوری های صنعتی مدیریت پلاستیک، تهیه اکوبریک به طور مستقیم مصرف کنندگان پلاستیک را در فرایند خود درگیر می کند. روند صرفه جویی، تفکیک، شستشو، خشک کردن و بسته بندی پلاستیک منجر به تأمل و تفکر مصرف کننده / اکوبریکر می شود توجهات بازدارنده و همگانی در تهیه اکوبریک «آگاهی اکولوژیکی» فردی و جمعی را با گذشت زم
ان افزایش می دهد. تهیه کنندگان اکوبریک تمایل دارند که به دنبال اطلاعات بیشتری در مورد دورریز زباله در جامعه خود، پلاستیک، بازیافت و تهیه اکوبریک باشند. این امر منجر به کاهش مداوم مصرف خالص پلاستیک تهیه کنندگان اکوبریک می شود. اتحاد جهانی اکوبریک. در سال ۲۰۱۳ رهبران جنبش های ملی اکوبریک مختلف برای ایجاد ثبات و هماهنگی در جنبش جهانی در ارتباط با یکدیگر قرار گرفتند. راسل مایر، جو استاگل، کندیس ماسترت، پاتریشیا آکونا و ایرنه باکیسان در تأسیس اتحاد جهانی اکوبریک (جی ای ای) و هدف اصلی یعنی ایجاد کتاب راهنمای تصویری اکوبریک نقش اساسی داشتند. در سال ۲۰۱۴ با حمایت ایان دامیس بنیانگذار مبادلات اکوبریک در آفریقای جنوبی آنها توافق کردند که از اصطلاح 'ecobrick'بدون خط پیوند، و بدون حرف بزرگ، به عنوان مرجعی استاندارد و ثابت در کتاب راهنما و موارد مربوطه استفاده کنند. به این ترتیب اکوبریکرهای سراسر جهان قادرهستند با یک کلمه به مفهومی مشابه اشاره کنند و جستجوهای وب و هشتگ ها انتشار جهانی را تسریع می نماید. پس از اتمام این کتاب راهنما راسل مایر توسعه اتحاد جهانی اکوبریک یا جی ای ای را ادامه داد. جی ای ای یک شرکت غیرانتفاعی اس
ت با محوریت زمین با مأموریت حمایت از زیرساخت فن آورانه و فلسفی جنبش اکوبریک جهانی. جی ای ای از ecobrick.org به عنوان وسیله ای برای دسترسی به روشهای تهیه اکوبریک، بهترین و اصولی ترین روشها را ارائه می کند. اتحاد جهانی اکوبریک یا جی ای ای برنامه تحت وب GoBrik.com را به طور رایگان طراحی نموده و توسعه داده تا اکوبریکرها و جوامع شان را پشتیبانی و به یکدیگر مرتبط نماید. جی ای ای در ضمن Brikcoin manual blockchain را به عنوان وسیله ای برای ارزیابی سرویس جداسازی پلاستیک اکوبریکرها و ایجاد یک واسطه تبادلی بر اساس ارزش پلاستیک جمع آوری شده راه اندازی و حفظ نموده است. برنامه های ساختمانی اکوبریک. اکوبریک ها را می توان با استفاده از نوار لاستیکی، سیلیکون، کاهگل و سیمان به یکدیگر متصل نموده و از آنها برای ساخت مبلمان، باغ ها، سازه ها و موارد دیگر استفاده کرد. از اکوبریک در دنیا به روش های مختلفی استفاده می شود. در حالت ایده آل، سازه های اکوبریک ازروشهای طراحی گهواره به گهواره برای ترکیب بطری ها استفاده می کنند - تا اطمینان حاصل شود که اکوبریک ها می توانند بدون آسیب دیدن بطری در پایان عمر سازه از آن خارج شوند. مهم است که می
ان کاربردهای کوتاه مدت اکوبریک و کاربردهای دراز مدت آن تمایز قائل شد کاربردهای کوتاه مدت. اکوبریک ها را می توان با استفاده از نوارهای لاستیکی یا نوارهایی از جنس تیوب به عنوان روش های اتصال کوتاه مدت و غیر دائمی برای استفاده در مواردی که از چند ماه تا چند سال طول می کشد، به یکدیگر متصل کرد. از آنجا که برنامه های کوتاه مدت معمولاً تحت پوشش قرار نمی گیرند، چنین ساختاری معمولاً برای استفاده در محیط داخلی است تا از تخریب نوری بطری ها توسط اشعه ماورا بنفش جلوگیری شود. برنامه های کوتاه مدت شامل: کاربردهای طولانی مدت. از اکوبریک می توان همراه مصالح تولید شده از خاک (به عنوان مثال کاهگل، ترکیب چوب و گل یا کپر و خشت) برای ایجاد سازه هایی استفاده کرد که می توانند سال ها یا دهه ها دوام بیاورند (برای ساخت و سازهای سنتی دوام آوردن تا قرن ها غیرمعمول نیست). به این ترتیب، مخلوط های خاکی در بین اکوبریک های افقی به عنوان ملات استفاده می شوند. اکوبریک ها همچنین می توانند به صورت عمودی و با تکنیک های سنتی ساخت و ساز در سبک ساختمانی پورا ویدا آتلان (سبک زندگی ساده) استفاده شوند. هر دو روش مراقب هستند تا از پوشاندن کامل اکوبریک ها
با سیمان جلوگیری کنند، چون پس از پایان ساخت و ساز و در زمان خارج سازی آن ها باعث تخریب اکوبریک ها می شود. نمونه هایی از کاربردهای بلند مدت اکوبریک عبارتند از: تاریخچه. جمع آوری پلاستیک در بطری برای جداسازی پلاستیک و ایجاد بلوک های ساختمانی به طور مستقل در مکان های مختلف جهان به عنوان یک راه حل محلی برای حل مشکل آلودگی پلاستیک بوجود آمده است پر کردن بطری ها با زباله های پلاستیکی بر مبنای تکنیک های ساخت بطری معمار آلمانی آندریاس فروئس (با استفاده از بطری های PET پر شده از شن) در آمریکای جنوبی در سال ۲۰۰۰ شکل گرفته است. آلوارو مولینا جمع آوری پلاستیک در بطری را در جزیره امتپ از سال ۲۰۰۳ آغاز کرد. سوزانا هیس، در گواتمالا ، از سال ۲۰۰۳ به عنوان یک روش ساخت و ساز و برای حل چالش های آلودگی پلاستیکی در جوامع اطراف دریاچه آتیتلان، جامعه را به تهیه اکوبریک تشویق کرد. در سال ۲۰۱۰، در شمال فیلیپین، راسل مایر و ایرنه باکیسان یک راهنمای برنامه درسی از روشهای ساده و توصیه شده تهیه کردند تا به مدارس محلی کمک کنند تا اطلاعات مربوط به آجرهای زیست محیطی را در برنامه درسی خود ادغام کنند. آنها با بکارگیری اصول اکولوژیکی اجدادی ا
یگوروتس برای ساخت تراسهای برنج، اصول گهواره به گهواره را در روش اکوبریک ادغام کردند: تا اطمینان حاصل شود که در پایان عمر بناهایی که در آنها از اکوبریک استفاده می شود، می توان از اکوبریک ها استفاده مجدد نمود. از طریق وزارت آموزش و پرورش، راهنمای آموزشی در ۱۷۰۰ مدرسه در سال ۲۰۱۴ توزیع شد. گسترش منابع قابل دسترسی مربوط به بهترین شیوه ها و نوآوری های اکوبریک حاصل از جنبش فیلیپینی، منشأ پیدایش اتحاد جهانی اکوبریکی شد که توسط راسل مایر، جوزف استاجل وکندیس ماسترت بنیانگذاری شد. اتحاد جهانی اکوبریک به عنوان یک شرکت زمینی به توسعه و حفظ زیرساخت های مفهومی و فناوری جنبش جهانی اکوبریک ادامه می دهد. فعالیت ها در آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۲ آغاز شد، زمانی که جوزف استاجل این ایده را به گریتون آورد، جاییکه در آن جشنواره سالانه تبدیل زباله به ثروت در محل دفن زباله های محلی توسط، کندیس ماسترت از آفریقای جنوبی، که پروژه های محلی ساخت مدرسه را در میان ساخت و سازهای شهر گریتون با آجرهای ساخته شده توسط مردم آغاز کرد، برگزار می شد. این جنبش از آن زمان در آفریقای جنوبی رشد کرده است، با سازمان هایی مانند ویست-اد، که توسط کندیس ماسترت،
که هم در زامبیا و هم در حومه کیپ تاون برای آموزش مردم در مورد پلاستیک و ارزش آن فعالیت می کند و همچنین معمار یان دامیس به عنوان مبادله کننده اکوبریک تأسیس شده است.
تهمورث (تیموراز) دوم () (1680 / 1700-1762) از باگراتیونیها، پادشاه کاختی شرق گرجستان از ۱۷۳۲–۱۷۴۴، پس از کارتلی از ۱۷۴۴ تا زمان مرگش بود. تیموراز همچنین شاعر غزلی بود. زندگی. او پسر ارکل اول و همسرش آنا بود. تیموراز به همراه مادرش از ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۵ به عنوان نیابت برادر غایب خود داوود دوم (امام قلی خان) سلطنت کرد. در سال ۱۷۳۲، ترکان پادشاه بعدی و برادر دیگر تیموراز، کنستانتین را کشتند و کنترل پادشاهی وی را در دست گرفتند. تیموراز جانشین وی به کوه های پشوی گریخت و از آنجا با اشغالگران جنگید. در ژوئیه سال ۱۷۳۵، نادر شاه افشار، شاه ایران، به کاختی حمله کرد و ترکان عثمانی را از بیشتر مناطق شرقی گرجستان خارج کرد. نادر تیموراز را به مقر خود در اریوان احضار کرد و پس از امتناع از اسلام آوردن، وی را بازداشت کرد. کاختی تحت دولت اسمی علی میرزا، برادرزاده مسلمان تیموراز قرار گرفت. در اکتبر ۱۷۳۵، تیموراز به کوه های کاخیتی فرار کرد و ناآرامی هایی را علیه ایران ایجاد کرد، اما با پایان سال ۱۷۳۶ اسیر شد. در این سالها، بخشی از اشراف گرجستان شورشی قدرتمند علیه ایران به راه انداختند. در سال ۱۷۳۸، شاه مجبور شد تیموراز را برای مقابله
با مخالفت گرجی آزاد کند و وی را فرماندار کاختی کند، در حالی که پسرش ارکل دوم با نادر در هند مبارزه می کرد. این قیام اکنون به جنگ داخلی وحشیانه ای بین جناح های موافق و ضد ایرانی تبدیل شد. تیموراز با کمک پسرش ارکل دوم توانست شورشیان به رهبری گیوی آمیلاخوری را در هم بشکند. به عنوان پاداش، شاه در سال ۱۷۴۲ ادای احترام سنگینی به کاکتی منسوخ شد و به تیموراز کمک کرد تا به ترتیب در ۱۷۴۳ و ۱۷۴۴ دوک های خودمختار آراگوی و کسانی را تحت سلطه درآورد. تیموراز به دلیل خدمت در برابر عثمانی و یک شورش ضد ایرانی، توسط شاه به عنوان پادشاه کارتلی تأیید شد و به پسرش ارکل تاج کاخیتی اعطا شد و بدین ترتیب زمینه برای اتحاد نهایی این پادشاهی های گرجستان فراهم شد. از همه مهمتر، آنها برای اولین بار از سال ۱۶۳۲ به عنوان پادشاهان مسیحی شناخته شدند. هر دو پادشاه در اول اکتبر ۱۷۴۵ در کلیسای جامع ستون زنده (Svetitskhoveli) در متسختا تاجگذاری کردند. تیموراز و ارکل با قدرت گرفتن روزافزون خود، به زودی وفاداری خود را به ایران رد کردند. نادرشاه دستور داد ۳۰ هزار سرباز ایرانی به گرجستان بروند و عملیات تنبیهی را به یک گرجستان تازه وارد (و یک رهبر پیشی
ن ضد ایرانی) آمیلاخوری سپرد. شاه، در سال ۱۷۴۷، به قتل رسید و امپراتوری او در هرج و مرج کامل قرار گرفت. حکام کارتلی و کاختی از موقعیت استفاده کرده و همه پادگان های پارسی را از پادشاهی های خود بیرون کردند. آنها از سال ۱۷۴۹ تا ۱۷۵۰ چندین تلاش مدعیان ایرانی را برای ایجاد پایگاه قدرت خود در شرق ماوراucas قفقاز بررسی کردند و خان های همسایه ایروان، گنجه و نخجوان را شاخه های فرعی خود قرار دادند. وی سپس علیه قبایل داغستانی که به طور مکرر به مناطق راهپیمایی گرجستان حمله می کردند، جنگید، اما بدون موفقیت کامل. او مانند چندین حاکم قبلی گرجستان امیدوار بود که امپراتوری روس در حال گسترش تنها محافظ مسیحیان قفقاز در برابر حملات عثمانی و ایران باشد. وی در سال ۱۷۵۲ سفارت خود را به سن پترزبورگ فرستاد، اما هیچ کاری از این مأموریت حاصل نشد. در سال ۱۷۶۰، وی برای جلب حمایت از پروژه خود در زمینه سفر اعزامی گرجستان به ایران برای قرار دادن نامزد روسی بر تخت شاه، خود از دربار روسیه بازدید کرد. روسها بیش از حد مشغول جنگ هفت ساله بودند تا ایده تیموراز را جدی نبینند. وی در ۸ ژانویه ۱۷۶۲ (فقط دو هفته بعد از وقوع الیزابت روس) ناگهان در پایتخ
ت روسیه درگذشت و در کنار پدر شوهرش واختانگ ششم در کلیسای جامع معراج، آستاراخان به خاک سپرده شد. با مرگ او، ارکل به عنوان پادشاه کارتلی موفق شد و هر دو پادشاهی شرقی گرجستان را به یک کشور واحد تبدیل کرد (پادشاهی کارتلی و کاختی) تیموراز اگرچه مدام در حال جنگ یا نگهبانی بود، زمانی را پیدا کرد تا (اشعارش را) از فارسی ترجمه کند و عملاً سوار بر اسب، اشعار جدید خود را بسازد. دفن مجدد. در ژوئیه ۲۰۱۳، جورجیا امکان انتقال بقایای تیموراز را برای دفن مجدد به گرجستان مطرح کرد. خانواده. تیموراز سه بار ازدواج کرد. او در سال ۱۷۱۱ از همسر اول خود، دختر دوک باآدر آراگوی که احتمالاً تامار نام داشت، جدا شد. دو سال بعد، در ۲ فوریه ۱۷۱۲، وی با دختر تامار (متولد ۱۶۹۶) واختانگ ششم ازدواج کرد که در ۱۲ آوریل ۱۷۴۶ درگذشت. در همان سال، در ۱۹ آگوست، تیموراز با همسر سوم خود، آنا-خانم (۱۷۱۶ - مارس ۱۷۸۸)، دختر شاهزاده بژان پالوانخوسروشویلی-براتاشویلی، و همسر سابق شاهزاده کایخسرو تسیتشویلی ازدواج کرد. وی در ازدواج دوم و سوم خود دارای دو پسر و چهار دختر بود. فرزندان تیموراز از ازدواج او با تامار از کارتلی: تیموراز در ازدواج با آنا خانم براتاشو
یلی به دنیا آورد:
سینا اسدبیگی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه فولاد خوزستان بازی میکند. دوران باشگاهی. ذوب آهن. وی نخستین بازی خود در لیگ برتر را در هفتهٔ هجدهم لیگ برتر فوتبال ایران ۱۴۰۰–۱۳۹۹ مقابل پیکان انجام داد، جایی که در دقیقهٔ ۷۹ به جای قاسم حدادی فر وارد زمین شد. پرسپولیس. اسدبیگی در تاریخ ۵ مرداد ۱۴۰۱ با عقد قراردادی سه ساله به باشگاه فوتبال پرسپولیس پیوست. فولاد وی بدلیل...
کارآگاه گجت () یک انیمیشن سریالی کانادایی است که دنباله سریال کاراگاه گجت ۱۹۸۳ محسوب می شود. این سریال در ۳ ژانویه ۲۰۱۵ از شبکه بومرنگ فرانسه و در ۳ سپتامبر ۲۰۱۵ از شبکه تالتون کانادا و در ۲۷ مارس ۲۰۱۵ از نتفلیکس آمریکا پخش شد. تفاوت ها با نسخه ۱۹۸۳. این سریال با نسخه ۱۹۸۳ تغییراتی کرده. از جمله شخصیت تالون که به عنوان برادرزاده دکتر کلاو معرفی شده بود. همچنین کم بودن مدت زمان هر قسمت نسبت به سریال ۱۹۸۳. بازخوردها. این سریال توسط منتقدین کوبیده شد و به دلیل وجود شخصیت های جدید،و وفادار نبودن به نسخه ۱۹۸۳ و سرسری بودن روند داستانی در هر قسمت مورد انتقاد قرار گرفت. این سریال از سوی سایت بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها (IMDB) نمره ۴٫۶ از ۱۰ کسب کرد.
روابط اسرائیل و نائورو روابط دیپلماتیک و دیگر روابط میان اسرائیل و نائورو است. اسرائیل یک سفیر غیر مقیم در اورشلیم و کنسولگری افتخاری (یارن) دارد، و نائورو یک کنسولگری افتخاری دارد (روش هاعین). تاریخ. در سال ۲۰۱۰، رئیس جمهور نائورو، مارکوس استیون و وزیر امور خارجه و تجارت نائورو، کایرن کهکه، به همراه سفیر نائورو در سازمان ملل، مارلین موسی از اسرائیل بازدید کردند و در آن جلسه، رئیس جمهور نائورو، حمایت بی حد و حصر خود را از اسرائیل ابراز کرد. در طول این سفر، رئیس جمهور استیون و رییس جمهور میکرونزی، امانوئل موری، به احترام روابط دیپلماتیک، درختی در کوه هرتسل کاشتند. در اوایل دسامبر ۲۰۱۷، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل ۷۲٬۰۰۰ دلار به تصفیه خانه فاضلاب نائورو اهدا کرد. دو هفته بعد، نائورو به قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد رای داد که وضعیت بیت المقدس را به عنوان پایتخت اسرائیل «باطل» اعلام کرد. در ۲۹ اوت ۲۰۱۹، نائورو رسماً اورشلیم را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت.
مردم فارویی یا جزیره نشینان فارو (، ) یک قومیت و ملت ژرمنی شمالی بومی جزایر فارو در اروپا هستند. فارویی ها دارای ریشه ای ترکیبی از نورس ها و گیل ها هستند. حدود ۲۱٬۰۰۰ فارویی در کشورهای همسایه، به ویژه دانمارک، ایسلند و نروژ زندگی می کنند. بیشتر فارویی ها شهروند پادشاهی دانمارک هستند که جزایر فارو بدان وابسته است. آن ها به زبان فارویی سخن می گویند که یکی از زبان های ژرمنی شمالی و به ایسلندی و گونه های غربی نروژی بسیار نزدیک است.
کاشوبی ها (؛ ؛ ) قومیتی له (اسلاو غربی) بومی شرق پومرانی در شمال شرق لهستان هستند. سکونت گاه های آنان گاه کاشوبیا نامیده می شود. کاشوبی ها به زبان کاشوبی سخن می گویند که بسیار به لهستانی نزدیک است.
روابط ایران و یوگسلاوی روابط خارجی تاریخی بین ایران (دولت شاهنشاهی ایران و دولت معاصر پس از انقلاب) و دولت سابق و اکنون تجزیه شده جمهوری سوسیالیست فدرال یوگسلاوی بود. تاریخ. روابط تاریخی بین دولتی قبل از برقراری روابط رسمی دوجانبه و حتی قبل از تشکیل یوگسلاوی توسعه یافته است. پیش از این در سال ۱۸۸۲ شاه قاجار ایران، ناصرالدین شاه قاجار برای پادشاه صربستان، میلان اول صربستان که به تازگی تاجگذاری کرده است سلام و احوالپرسی خطی را ارسال کرد. در زمان کنفرانس تهران از ۲۸ نوامبر تا ۱ دسامبر ۱۹۴۳، سه بزرگ حمایت کامل متحد خود را از پارتیزان یوگسلاوی به رهبری کمونیست داشتند در حالی که حمایت از چتنیک های سلطنت طلب ملی به دلیل همکاری گرایی آنها به حالت تعلیق درآمد. این تصمیم به پیروزی نهایی کمونیست یوگسلاوی کمک کرد و منجر به تغییر دولت شد که یوگسلاوی را از پادشاهی به جمهوری فدرال تبدیل کرد. روابط رسمی دیپلماتیک بین ایران و یوگسلاوی در سال ۱۹۴۵ برقرار شد. رئیس جمهور یوگسلاوی، یوسیپ بروز تیتو در جشن ۲۵۰۰ ساله امپراتوری پارس در ۱۹۷۱ شرکت کرد که یکی از چهار سفر وی به این کشور بود. محمدرضا پهلوی در سالهای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۳ از یوگسلاو
ی بازدید کرد. ایران یکی از شرکای تجاری اصلی یوگسلاوی در آسیا بود و میزان تجارت این دو کشور سالانه به ۸۰۰ میلیون دلار می رسید، این مقدار پس از فروپاشی یوگسلاوی به میزان قابل توجهی کاهش یافت. صادق قطب زاده وزیر امور خارجه ایران در مراسم تشییع جنازه یوسیپ بروز تیتو در سال ۱۹۸۰ شرکت کرد. سیاست خارجی یوگسلاوی، با نقش برجسته خود در جنبش عدم تعهد، جنگ ایران و عراق را به دلیل تضاد منافع و ارزشهای ملی و چند جانبه، موضوعی بسیار حساس دانست. وزیر امور خارجه فدرال یوگسلاوی به طور غیرمعمولی در مورد این مسئله ساکت شد زیرا برای بلگراد روشن بود که عراق متجاوز است اما به دلیل فشار محافل ارتش خلق یوگسلاوی آماده محکومیت صدام حسین نیست. در آن زمان عراق بزرگترین شریک تجاری یوگسلاوی در جهان سوم با حدود ۱۶۰۰۰ شهروند یوگسلاوی در این کشور بود. علی خامنه ای در فوریه ۱۹۸۹ از بلگراد دیدن کرد.
روابط فنلاند و ایران به روابط دو جانبه بین فنلاند و ایران اشاره دارد. برنامه هسته ای. در مارس ۲۰۱۰، در طول اتحادیه اروپا عقب نشینی معنوی وزیران (EU) خارجی، وزیر خارجه فنلاند الکساندر اشتوب گفت به اندازه کافی اجماع در اتحادیه اروپا برای اعمال تحریم های یکجانبه علیه ایران برای فعالیت های هسته ای وجود دارد اما در سازمان ملل متحد قطعنامه احتمالاً تا ژوئن ۲۰۱۰ آماده نخواهد بود و حتی در آن زمان ممکن است تصویب نشود. او همچنین گفت: «با شکست تحریم های سازمان ملل، من فکر می کنم که در اتحادیه اروپا اجماع جدیدی در مورد وجود اقدامات یک جانبه از طرف اتحادیه اروپا وجود دارد … آنچه در مورد این اقدامات دقیق است، به تفصیل مورد بحث قرار نگرفته است.» روابط اقتصادی. در سال ۱۳۷۲ ایران فناوری حفاری در اعماق دریا را از فنلاند گرفت. در ماه مه ۲۰۰۸، هیکی پوورونن، سفیر فنلاند در ایران، با هاشم رهبری، رئیس گمرک ایران ملاقات کرد و دربارهٔ احتمال امضای تفاهم نامه دو کشور برای تقویت روابط تجاری آنها گفتگو کرد. رهبری اظهار داشت، «ایران چندین توافق نامه تجارت گمرکی با کشورهای خارجی امضا کرده است. اگر فنلاند نیز علاقه مند به ثبت چنین توافقی ب
اشد، ما آن را در هنگام سفر اداره گمرک فنلاند به تهران آغاز خواهیم کرد.» روابط دیپلماتیک / نظامی. در ماه مه ۲۰۰۸، هیکی پوورونن، سفیر فنلاند در ایران و هاشم رهبری، رئیس گمرک ایران، ملاقات کردند و در مورد امضای تفاهم نامه توافق نامه دو کشور که روابط تجاری آنها را تقویت می کند، گفتگو کردند. در طی این دیدار Puurrunen اظهار داشت: «روابط جمهوری اسلامی ایران و اروپا به دلیل سیاسی در چند سال گذشته سقوط کرده است، اما فنلاند از روابط قوی تر و حجم تجارت بیشتر با ایران استقبال می کند.» در آوریل ۲۰۰۸ روسای سازمان زمین شناسی ایران و فنلاند تفاهم نامه ای برای افزایش همکاری های علمی و پژوهشی امضا کردند. "سازمان های زمین شناسی دو طرف در زمینه های مختلف از جمله تجزیه و تحلیل داده ها، اکتشاف، پترولوژی و آموزش همکاری خواهند کرد."
روابط ایران و تونس به روابط دو جانبه ایران و تونس اشاره دارد. روابط تاریخی و نوین. برخلاف بیشتر جهان عرب که به روابط آن ها به با ایران خصمانه است، تونس یکی از معدود کشورهای عربی است که در دوران معاصر، خصوصاً از زمان انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و تأسیس جمهوری اسلامی، روابط خوبی با ایران برقرار کرده است. بی طرفی تونس به آنها تصویر خوبی از روابطشان داده و به نوعی عربستان را آزار داده است. تونس یکی از معدود کشورهای عربی بود که نسبت به «حملات سال ۲۰۱۷ تهران» ابراز همدردی کرد و هر دو کشور اظهار داشتند که هیچ محدودیتی در افزایش همکاری بین ایران و تونس وجود ندارد. تونس، همراه الجزایر، به ستایش ایران متهم شده اند، که هر دو کشور آن را تکذیب کرده اند. تونس همچنین به عنوان یک قدرت خنثی و متعادل برای ایجاد تعادل در تقابل بین ایران و عربستان عمل می کند. روابط اقتصادی. در این کشور با سرمایه گذاری بخش خصوصی خط تولید محصولات سایپا ۱۱۱ و ۱۵۱ راه اندازی شده است.