Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وره در دکترین بلیتس کریگ سازگاری داشت. بر خلاف آلمان، شوروی پیش از آغاز جنگ، نیروی نسبتاً بزرگی از بمب افکن های راهبردی ایجاد نمود. در حقیقت این نیرو با بیش از ۸۰۰ بمب افکن توپولوف تی بی-۳ که در دهه ۱۹۳۰ شکل گرفت، نخستین ناوگان بزرگ بمب افکن های راهبردی در جهان به حساب می آمد. این نیرو بر دکترینی مشابه آرای ژنرال جولیو دوهت، نظریه پرداز نظامی ایتالیایی، تکیه داشت. به هر صورت در آغاز دهه ۱۹۴۰ میلادی نیروی بمب افکن های راهبردی شوروی در اثر استاندارد پائین آموزش خدمه، ادوات ضعیف ناوبری و هواگردهای قدیمی قدرت خود را از دست داد. در طول جنگ با آلمان، فاصله بالا با سرزمین اصلی آلمان و نیازهای خط مقدم، باعث شد حملات راهبردی هوایی به صورت محدود صورت بگیرد. در جنبه های دیگر، دکترین هوایی شوروی نیز همانند دکترین "لوفت وافه" بود اما به اندازه آن توسعه نیافته بود. دکترین هوایی شوروی از منظر تاکتیکی تهاجمی و از منظر راهبردی دفاعی به حساب می آمد. نخستین هدف نیروی هوایی شوروی دستیابی به برتری هوایی از طریق بمباران تأسیسات زمینی نیروی هوایی دشمن بود. پس از حصول برتری هوایی، بمب افکن های دو موتوره متوسط موظف به جلوگیری از تحرک
ات دشمن در پشت خطوط مقدم می شدند. تقریباً هیچ بمب افکن شیرجه ای در نیروی هوایی شوروی وجود نداشت و تأکید اصلی بر ایجاد نیروی هواگردهای تهاجمی با توانمندی حمایت از عملیات های زمینی نهاده شده بود. تعداد زیادی از جنگنده های قدیمی شوروی همانند جنگنده آی-۵بیس به این منظور اختصاص یافته بودند. ایل-۲، نخستین هواگرد تهاجمی اختصاصی شوروی از سال ۱۹۴۱ پا به عرصه نهاد. با این وجود تعدادی از بمب افکن های راهبردی دو موتوره شوروی همچنان به خدمت خود ادامه می دادند. مجدداً مشابه لوفت وافه، جنگنده ها در نیروی هوایی شوروی نیز تماماً وظایف تدافعی داشتند. به هر صورت بر خلاف جنگنده های آلمانی که خوی تهاجم انفرادی داشتند، جنگنده های شوروی حالت تدافعی به خود می گرفتند. تاکتیک. جنگنده های آلمانی در آرایش های گشاد تهاجمی دو و چهار هواگردی به عملیات می پرداختند. این تاکتیک جدید و انقلابی با رها کردن آرایش سه هواگردی V شکل، کاملاً بر جنگنده پرسرعت ب اف-۱۰۹ منطبق گشته بود تا خلبانان آن در حالتی انعطاف پذیر از مزیت سرعت بهره ببرند. مرسوم ترین تاکتیک تهاجمی جنگنده های آلمانی یورش از بالا و صعود مجدد به ارتفاعات بالا به کمک مزیت صعود سریع هوا
گردهای ب اف-۱۰۹ بود. این عمل بارها در جریان درگیری تکرار می شد. خلبانان ب اف-۱۰۹ به ندرت وارد رزم چرخشی با جنگنده های شوروی می شدند. بمب افکن های آلمانی در یک یا چند آرایش تنگ V شکل عملیات می نمودند تا در کنار تماس های هوا به هوای رادیویی، قدرت آتش تیربارچی های خود را به حداکثر برسانند. خلبانان جنگنده های شوروی آموزش دیده بودند در آرایش V شکل به عملیات بپردازند که موجب برتری جنگنده های آلمانی بر آن ها شده بود. جنگنده های شوروی هنگام قرار گرفتن زیر حمله جنگنده های دشمن، اغلب دایره دفاعی تشکیل می دادند. این آرایش حالت دفاعی خوبی ایجاد می نمود اما باعث بی تاثیر شدن مأموریت این جنگنده ها می گردید. بمب افکن های شوروی در آرایش خطی با سه تا دوازده یا گاهی تعداد بسیار بیشتری هواگرد عملیات می نمودند. این آرایش توان آتش دفاعی آن ها علیه جنگنده های دشمن را کاهش می داد اما تمهیدی ضروری به جهت نیاز به حفظ اتصال بصری با فرمانده یگان بود؛ چرا که ارتباط رادیویی هوابه هوا در هواگردهای شوروی نایاب بود. تنها هواگرد فرمانده یگان به رادیو مجهز می شد که آن هم بسیار غیرقابل بود. بدین ترتیب همکاری در آسمان دشوار می گردید و در چندین
مورد جنگنده های آلمانی با رساندن خود به پشت این خط، بمب افکن ها یکی پس از دیگری ساقط می نمودند؛ به وجهی که آخرین قربانی به اندازه نخستین آن ها غافل گیر می شد. حملات هوایی اولیه لوفت وافه و پاسخ شوروی. بر مبنای دکترین تاکتیکی "بلیتس کریگ" و جهت ایجاد برتری هوایی و مهیا ساختن شرایط لازم برای تهاجم زمینی، عملیات بارباروسا با یورش همه جانبه هواگردهای لوفت وافه به فرودگاه های دشمن آغاز شد. پس از انجام عملیات شناسایی توسط ۱۵۰ هواگرد و با جلوداری هواگردهای مسیریاب، موج نخست حملات هوایی دقایقی پس از ساعت ۳ بامداد با ۸۷۰ بمب افکن متوسط، هواگرد تهاجمی، جنگنده سنگین و جنگنده-بمب افکن صورت گرفت. اغلب هواگردهای شوروی در اثر کمبود فضای مسقف، در محیط باز و بدون استتار در ردیف های فشرده در کنار هم چیده شده بودند تا زیر آسمان صاف به سادگی مورد هدف قرار گیرند. هواگردهای نیروی هوایی رومانی نیز در این حملات مشارکت داشتند. در مجموع، حمله ۵۰۰ بمب افکن، ۲۷۰ بمب افکن شیرجه ای و ۴۸۰ جنگنده به ۶۶ فرودگاه خط مقدم ارتش سرخ، در روز نخست بیش از ۱۲۰۰ هواگرد شوروی را اغلب بر روی زمین نابود کرد. صرفا در منطقه نظامی اودسا با دستور فرمانده نیر
وهای هوایی آن برای آمادگی جنگی و پخش کردن هواگردها در چندین فرودگاه، تنها شش هواگرد بر روی زمین منهدم شد. مهمات منفجر نشده حاصل از این بمباران ها مواضع مورد هدف را به میدان مین بدل کرده بود. بمب افکن های "لوفت وافه" با نفوذ در عمق خاک شوروی پایگاه نیروی دریایی این کشور در سواستوپول در شبه جزیره کریمه را نیز بمباران نمودند. نیروی هوایی شوروی به تازگی مجموعه ای از رزمایش های شبانه برگزار کرده بود و خلبانان آن هنگام آغاز تهاجم در خواب بودند و هواگردهایشان سوخت کافی نداشتند. از طرفی تهاجم در روز تعطیل یکشنبه اتفاق می افتاد و بسیاری از خلبانان نیز مرخص شده بودند. همین مسائل باعث اندک بودن تلفات وارد به خدمه این هواگردها شد. واکنش شوروی به این حملات در اثر قطع شدن خطوط ارتباطی در اثر بمباران ها، پراکنده و ناهماهنگ بود. نخستین فرامین به نیروهای هوایی شوروی عدم پاسخ به «تحریکات» و ساقط نکردن هواگردهای مهاجم بود. در نهایت پس از چهار ساعت از آغاز تهاجم، در پی فرمان خوش باورانه ساعت ۷ صبح به وقت مسکو، خطاب به نیروی هوایی شوروی جهت تهاجم بلافاصله هواگردهای این نیرو به عمق ۱۵۰ کیلومتری اراضی دشمن، تنها تعداد اندکی از هواگ
ردهای شوروی توانستند از زمین برخیزند و با توجه به برتری هوایی آلمانی ها، میزان کمتری موفق شدند خود را به منطقه مرزی برسانند که آن هم نتیجه قابل توجهی نداشت و با توجه به نبود حمایت جنگنده های خودی، به از دست رفتن ۵۰۰ هواگرد دیگر شوروی انجامید. در چندین مورد کل آرایش های هوایی شوروی توسط جنگنده های "لوفت وافه" منهدم شدند. موفق ترین یگان جنگنده "لوفت وافه" جناح ۵۳ شکاری بود که ۷۴ هواگرد دشمن را ساقط کرد. جناح ۵۱ شکاری "لوفت وافه" نیز ۱۲ جنگنده و ۵۷ بمب افکن شوروی را از بین برد. سهم سرهنگ دوم ورنر مولدرس، خلبان تک خال آلمانی از این مقدار چهار هواگرد دشمن بود. هواگردهای آلمانی با برگشت به پایگاه هوایی مربوط به خود، به سرعت سوخت گیری کرده و با دریافت مهمات مجدداً عازم هدف قرار دادن فرودگاه های شوروی می شدند. بسته به فاصله فرودگاه تا اهداف، بمب افکن های آلمانی تا شش بار و بمب افکن های شیرجه ای و جنگنده های آن تا هشت بار در روز در ایام آغازین عملیات، به پرواز درمی آمدند. ناوگان دوم هوایی "لوفت وافه" در عرض دو روز تقریباً تمامی نیروهای هوایی شوروی در بخش مرکزی جبهه را نابود کرد (انهدام ۱۰۲۰ هواگرد - دو سوم توان هوایی
جبهه غربی). این نیرو در عرض یک هفته مجموعاً ۲۵۰۰ هواگرد شوروی را منهدم نمود. سپاه ۱ هوایی "لوفت وافه" در سه روز نخست به تنهایی ۱۶۰۰ بار به ۷۷ فرودگاه شوروی حمله کرد و موفق شد ۴۰۰ هواگرد دشمن را ساقط و ۱۱۰۰ هواگرد دیگر را بر روی زمین نابود کند. در مجموع در عرض سه روز آغازین شوروی دو هزار هواگرد و تا پایان هفته اول چهار هزار هواگرد خود را از دست داد تا بزرگ ترین نیروی هوایی جهان به نیرویی بی تأثیر بدل شود. در حالیکه طبق ادعای فرماندهی عالی ورماخت، آلمان در این مدت تنها ۱۵۰ هواگرد خود را از دست داده بود تا نسب خسارات وارده به طرفین ۱ به ۲۷ برآورد شود. بخشی از خسارات مربوط به بمب افکن های یو ۸۸ "لوفت وافه" بود که برای حمله به پایگاه های هوایی جبهه شمالی شوروی در ناحیه لنینگراد و شمال آن، با توجه به فاصله زیادِ خارج از برد جنگنده ها، می بایست عملیات را بدون محافظت صورت می دادند و در نتیجه زیر حمله شدید جنگنده های دشمن متحمل هجده فروند خسارت در روز ۲۳ ژوئن شدند. منابع هوادار شوروی این فاجعه را نتیجه «بی کفایتی» و حتی «خیانت» در فرماندهی سطح خط مقدم می دانستند و با دست آویز قرار دادن آن پاکسازی ارتش سرخ را توجیه می
کردند. با وجود غافلگیری و ارتباطات ضعیف، با به هوا برخاستن جنگنده های باقیمانده شوروی، تعدادی از بمب افکن های آلمانی نیز ساقط گشت و با پدیداری جنگنده های محافظ آلمانی در تمامی طول مرز درگیری های شدید هوایی در ساعات اولیه صبح روز نخست به وقوع پیوست. با ساقط شدن یک بمب افکن یو ۸۸ "لوفت وافه" توسط ستوان روبستوف نخستین پیروزی هوایی شوروی در جنگ و با ساقط ساختن یک جنگنده آی-۱۶ شوروی توسط ستوان یکم روبرت اولیِنیک احتمالاً نخست پیروزی هوایی آلمانی ها در این عملیات به دست آمد. به هر صورت با توجه به ضربه مخربی که بمباران های اولیه و درگیری های هوایی به نیروی هوایی شوروی وارد آورد، تعداد اندکی از یگان های "لوفت وافه" نیز با وجود پرواز در تمامی روز، با هیچ هواگردی از دشمن برخورد نکردند. کوبیده شدن هواگردهای شوروی به هواگردهای دشمن در نبردهای هوایی امری غیر مرسوم نبود. در نخستین اقدام موفق، ستوان ایوان ایوانوف روز نخست با کوبیدن جنگنده آی-۱۶ خود به بمب افکن هائی ۱۱۱ "لوفت وافه" در ۲۴ کیلومتری شرق دوبنو موجب سقوط هر دو هواگرد شد و «قهرمان اتحاد شوروی» لقب گرفت. این شکل متهورانه از حمله به هواگردهای دشمن باعث انهدام ۱۴ هوا
گرد آلمانی در روز نخست و ۵۸۰ هواگرد آن در مجموع جنگ شد. پشتیبانی نزدیک هوایی. پس از حصول برتری هوایی در عرض چند روز، لوفت وافه از ۲۵ ژوئن توجه خود را معطوف به پشتیبانی مستقیم یا غیر مستقیم نیروی زمینی کرد. لوفت وافه در جریان این پشتیبانی تا پایان ماه نوامبر به شکل میانگین ۲۳۲۷۰ تن مواد منفجره بر سر دشمن فرود می آورد. حمله هواگردهای آلمانی تحرکات ریلی و نیروهای شوروی را فلج کرد. هدف قرار دادن خطوط آهن باعث شکستی آن ها می گشت که تعمیر آن ها گاهی تا ۶ ساعت به طول می انجامید. بسیاری از یگان های شوروی که شتابان به خط مقدم گسیل می گشتند پیش از رسیدن به مقصد توسط نیروی هوایی آلمان آسیب می دیدند. لشکر چهل و هشتم تفنگ دار ارتش سرخ در منطقه بالتیک به گونه ای مورد هدف بمب افکن های آلمانی قرار گرفت که پیش از رسیدن به میدان نبرد متحمل تلفات سنگین شد. لشکر هفتم تانک شوروی نیز در عرض چهارده ساعت ۶۳ تانک از مجموع ۳۶۸ تانک و تمامی ادوات ترابری خود را در اثر این حملات هوایی از دست داد. در ادامه نیروهای ارتش سرخ برای در امان نگاه داشتن خود از این حملات یا کاهش اثرات آن هنگام روز در دسته های کوچک به تحرکات می پرداختند یا به میان
درختان جنگل ها پناه می بردند که این مسائل باعث کاهش کنترل فرماندهان بر یگان ها می گشت. در طرف مقابل نزدیک به دو سوم پرواز هواگردهای نیروی هوایی شوروی در پشتیبانی از تهاجم نیروی زمینی یا دفاع از آن در مقابل حملات هوایی صورت می گرفت. از مابقی پروازهای این نیرو حدود ۵ درصد به حملات سطح عملیاتی، ۱۵ درصد به حفاظت از سایر هواگردها و ۱۰ درصد به شناسایی مربوط می شد. لنینگراد. نیروی هوایی شوروی در ابتدای جنگ ۷ هنگ جنگنده و ۶ هنگ بمب افکن یا مجموع ۴۲۶ جنگنده و ۱۸۲ بمب افکن متوسط در نزدیکی لنینگراد مستقر ساخته بود. قریب به یک سوم از این مقدار جنگنده های منسوخ آی-۱۶ و آی-۱۵۳ بودند. هنگ های ۷ و ۱۵۹ جنگنده هواگردهای میگ-۳ در اختیار داشتند. بمباران راهبردی مسکو. سه هفته پس از آغاز عملیات، به دستور هیتلر "لوفت وافه" موظف به صورت دادن حملات هوایی علیه مسکو شد. حملات هوایی به مسکو عموماً به جهت وحشت آفرینی انجام می گرفت و به نقل از سرتیپ والتر وارلیمونت، هدف از آن انتقام حملات هوایی شوروی به هلسینکی و بوخارست بود. تصور می شد بمباران مسکو به یک «فاجعه مردمی» منجر خواهد شد و همانند تجربه ورشو، روتردام و بلگراد، فروپاشی رژیم شور
وی را تسریع خواهد کرد. به هر صورت فیلدمارشال آلبرت کسلرینگ، فرمانده ناوگان دوم هوایی "لوفت وافه"، با اشاره به توان ناکافی "لوفت وافه" در تهاجم به چنین هدف بزرگی، با این اقدام مخالف بود. هیتلر روز ۱۹ ژوئیه با صدور فرمان شماره ۳۳ پیشوا، ضمن اشاره به موارد دیگر، فرمان به صورت گرفتن تهاجم هوایی به مسکو داد. این عملیات با اسم رمز "کلارا ستکین"، نخستین بمباران راهبردی بزرگ در جبهه شرقی به حساب می آمد. در نخستین سری از حملات هوایی از ساعت ده شب به وقت مسکو در روز ۲۱ ژوئیه تا شب ۲۳ ژوئیه ۴۳۵ بمب افکن هائی ۱۱۱، یو ۸۸ و دو ۱۷ سه جناح ۴، ۵۳ و ۵۵ بمب افکن "لوفت وافه" در قالب چهار موج، ۳۴۲ تن مواد منفجره و ۸۰ هزار بمب آتش زا بر مسکو ریختند. در این زمان ۱۳۸۰ توپ و مسلسل ضدهوایی و نزدیک به ۵۰۰ جنگنده سپاه ۶ جنگنده دفاع هوایی شوروی از حریم هوایی مسکو محافظت می کردند. به هر صورت تعداد اندکی جنگنده شبانه مدین منظور موجود بود. طبق ادعای شوروی، در جریان این حمله هوایی ۳۴۳ تن از ساکنین شهر کشته و ۱۰۰۰ تن دیگر زخمی و در طرف مقابل ۳۴ هواگرد آلمانی سرنگون شدند. به هر صورت در حقیقت تنها سه هواگرد "لوفت وافه" شامل دو هائی ۱۱۱ و یک دو
۱۷ در این عملیات از دست رفتند؛ درحالیکه چندین هواگرد آسیب دیده دیگر توانستند خود را به اراضی تحت سلطه آلمان برسانند. نیروی هوایی شوروی در این حین ۴ جنگنده خود را تماماً به جهت مشکلات فنی از دست داد. شوروی تلاش زیادی کرد حتی از طریق احداث ساخمان های دروغین موقعیت اماکن حساس را از دید شناسایی هوایی "لوفت وافه" مخفی نگاه دارد. به هر صورت مهاجمان با پروازهای شناسایی عکس برداری و تحلیل دقیق آن ها، با خطای کمی اهداف را مورد اصابت قرار دادند و خسارت جدی متوجه پایتخت دشمن ساختند. بدین ترتیب چندین مرکز صنعتی و نظامی آسیب دید، ۳۷ ساختمان از جمله انبارهای راه آهن تخریب گردید و نزدیک به ۱۲۰۰ آتش سوزی به پا شد. آسیب به پایگاه برق آبی شماره ۱ شبکه قطار شهری مسکو و تأسیسات حیاتی دیگری را از کار انداخت. چندین بمب انفجاری و آتش زا در مجموعه کاخ کرملین فرود آمد و آسیب هایی را به همراه داشت. یک بمب اس سی ۵۰۰ پرتاب شده از هواگردهای گروه ۲ جناح ۵۵ بمب افکن سقف تالار سنت جورج این کاخ را سوراخ کرد اما منفجر نشد. "لوفت وافه" در نزدیکی خطوط مقدم پایگاه های هوایی مناسبی برای بمب افکن های دو موتوره نداشت. حملات هوایی به مسکو می بایست ا
ز پایگاه های هوایی در پروس شرقی و غرب بلاروس در فاصله ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتری صورت می گرفت. فاصله زیاد مسکو با این پایگاه های سبب می شد بمب افکن های آلمانی وادار شوند جهت حمل سوخت بیشتر از میزان مهمات خود بکاهند. بمب افکن های دورنیه دو ۱۷ "لوفت وافه" تنها میزان حداقلی ۵۰۰ کیلوگرم بمب با خود بدین منظور حمل می کردند. این مسئله در کنار دفاع قدرتمند هوایی شوروی بر فراز مسکو، سبب کاهش میزان خسارات و عدم توجیه از دست دادن هواگردهای "لوفت وافه" می شد. نبرد مسکو. همانند هم قطاران نیروی زمینی، یگان های "لوفت وافه" نیز فرصت چندانی برای آماده سازی و همچنین برنامه ریزی جهت عملیات "تایفون"، تهاجم به مسکو، نیافتند و این مسئله امکان اعمال تأثیر کامل را از آن ها گرفت. یکی از مهم ترین این یگان ها سپاه ۸ هوایی بود که به تازگی از ناحیه لنینگراد به ناحیه عملیاتی گروه ارتش مرکز منتقل شده بود. پیش از آغاز تهاجم این یگان به شدت به تعمیرات نیاز داشت. با انتقال نیروی کمکی در قالب چندین لشکر و هنگ هوایی از سایر مناطق دیگر، هنگام آغاز نبرد مسکو نیروی هوایی تنها بخشی بود که شوروی از منظر عددی توان برابری با "لوفت وافه" داشت. نیروی هوایی شو
روی توانست شش گروه هوایی ذخیره هر یک متشکل از چهار تا شش هنگ هوایی در ناحیه مسکو ایجاد نماید. روز ۱ اکتبر شوروی ۸۶۳ هواگرد شامل ۵۷۸ بمب افکن و ۲۸۵ جنگنده در این ناحیه داشت که البته از این مقدار ۳۰۱ بمب افکن و ۲۰۱ جنگنده در شرایط عملیاتی بودند. شوروی از روز ۱ اکتبر شروع به دست زدن به تاکتیک جدیدی نمود که در قالب آن ده ها هنگ بمب افکن های منسوخ از جمله هواگردهای دوباله یو-۲ در عملیات های شبانه به کار گرفته می شدند. تأثیر این تاکتیک سبب شد "لوفت وافه" بخشی از توان جنگنده های خود را صرف عملیات های شبانه کند.
اسپایرو اژدها () نام یک بازی کامپیوتری ساخته شده توسط اینسامنیاک گیمز می باشد که در سال 1998 توسط سونی اینتراکتیو انترتینمنت برای پی استیشن منتشر شده است. داستان این بازی در مورد اژدها بنفش رنگی به نام اسپایرو است که به همراه دوستش اسپاریکس به مبارزه در قلمرو اژدها و مبارزه با گنستی گنورک میپردازد. خلاصه داستان. در دنیای اژدهایان، پادشاهی اژدها از پنج سرزمین اصلی تشکیل شده است: صنعتگران، نگهبانان صلح، جادوسازان، جانورسازان و رؤیابافان که سالها در صلح و هماهنگی زندگی کردهاند. یک روز، مصاحبه تلویزیونی دو اژدها از سرزمین صنعتگران توجه گنستی نورک را جلب میکند—گنورکی قدرتمند (دورگه گنوم و اورک) که به دلیل رفتار زننده اش از پادشاهی تبعید شده و به یک زباله دانی متروکه فرستاده شده بود. او این مکان را "دنیای گنستی" نامید. اظهارات تحقیرآمیز و بی پروای اژدهایان درباره گنستی، او را خشمگین کرد و باعث شد حمله ای تمام عیار به پادشاهی ترتیب دهد. او با استفاده از جادوی خود، طلسمی در سراسر سرزمین پراکند که همه اژدهاها را در پوسته های بلورین زندانی کرد. همچنین، گنجینه های ارزشمند اژدهایان را دزدید و جواهرات را به سربازان گنورک
و موجوداتی دیگر تبدیل کرد تا به تسخیر دنیاهای اژدها کمک کنند. اسپایرو، اژدهای بنفش جوان، تنها کسی است که از این حمله در امان می ماند و بلورین نمی شود. با کمک همراهش اسپارکس (سنجاقک)، اسپایرو مصمم میشود تا گنستی را پیدا کرده و شکست دهد.
کندرا سندرلاند (؛ زادهٔ ) بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ای وی ان شده است.
تَمی لین سیچ () (زادهٔ )، مشهور به سانی، کشتی گیر کشتی حرفه ای، مدلو بازیگر پورنوگرافی آمریکایی است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیودبلیوای شده است.
دایچی هایاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ژاپن بازی کرده است.
آئورا میتوما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در پست وینگرچپ برای باشگاه فوتبال برایتون در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی فوتبال ژاپن بازی می کند.
رئو هاتاته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.که در باشگاه فوتبال سلتیک بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن و زیر ۲۳ سال ژاپن بازی کرده است.
زیون سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد آمریکا است.که در باشگاه فوتبال پارما ایتالیا در پست دروازه بان بازی می کند. وی از پدری غنایی و مادری ژاپنی است. وقتی او کودک بود خانواده او از آمریکا به ژاپن مهاجرت کردند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن و زیر ۲۳ سال ژاپن بازی کرده است. وی در حال حاضر تیم ملی فوتبال ژاپن بازی میکند.
الهه شریف پور-هیکس وکیل و فعال حقوق بشر ایرانی-آمریکایی و از فارغ التحصیلان دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در سال ۱۹۸۲ است. هیکس از سال ۱۳۶۷ خورشیدی در آمریکا زندگی کرده و در نیویورک اقامت دارد. او مؤسس و مدیر اجرایی سازمان همیاران برای حقوق بشر (Partners For Rights) است. تحصیلات. شریف پور فارغ التحصیل دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در سال ۱۹۸۲ بوده و دارای مدرک ال ال ام از مدرسهٔ حقوق فوردهام در نیویورک است. فعالیت حرفه ای. هیکس از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳ به عنوان پژوهشگر ایران در بخش خاورمیانه و شمال آفریقای دیده بان حقوق بشر کار کرده است. در این نهاد، او مؤلف گزارش هایی دربارهٔ حقوق بشر و اقلیت ها از جمله بهاییان در ایران بوده. هیکس به عنوان فعال حقوق بشر در برنامه های صدای آمریکا حضور داشته است و همچنین برای دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد و اول حقوق بشر کار کرده است. او از اعضای کارگروه مستقل شورای روابط خارجی در مورد سیاست ایالات متحده آمریکا در قبال ایران به ریاست زیبگنیو برژینسکی و رابرت گیتس بوده است. هیکس در برابر کمیتهٔ منتخب امور خارجه پارلمان بریتانیا در رابطه با حقوق بشر و
بهاییان در ایران شهادت داده است. حضور در ایران. شریف پور در ماموریت های «واقعیت یابی حقوق بشری» به عنوان «اولین دیده بان حقوق بشر در ایران» پنج بار به ایران سفر کرده است. او مأموریت رسمی خود را «اقدامی از طرف دولت آقای رفسنجانی … برای جاده صاف کردن بین دولت رفسنجانی و جوامع بین الملل» خوانده است. او ادعا کرده است که نخستین نماینده رسمی بوده که در سال ۱۹۹۶ در هتل با عباس امیرانتظام ملاقات کرده است. در جریان پرونده دستگیری و محاکمه سیزده یهودی در شیراز ۱۳۷۷ به نمایندگی از دیده بان حقوق بشر در شیراز حضور داشت و دادگاه را تعقیب می کرد. زندگی شخصی. شوهر او نیل هیکس (Neil Hicks) پژوهشگر سابق سازمان عفو بین الملل است. نظرات. هیکس اعدام های ایران را خلاف قوانین بین المللی و سنگسار را نوعی شکنجه و اعدام نوجوانان در این کشور را «دهن کجی ایران به نهادهای بین المللی» دانسته است. هیکس حامی رای دادن در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ ایران بود. واکنش به جایزهٔ شیرین عبادی. وقتی شیرین عبادی جایزه صلح نوبل را در سال ۲۰۰۳ دریافت کرد، هیکس از این که او از فرصت این پلتفرم برای «محکوم کردن سابقه حقوق بشری ایران» استفاده نکرد و اشاره
ای به تظاهرات دانشجویان در سال ۱۹۹۹، زندانی شدن سیامک پورزند و «زندانی شدن یهودیان ایرانی به اتهام باورهای مذهبیشان» نکرد ابراز تاسف کرد. روزنامه کیهان شیرین عبادی را به همدستی با هیکس در پرونده «نوارسازان» متهم کرده است. اعتراضات خوزستان. در پی اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ در خوزستان، هیکس در توییتی نوشت جمعی از اعضای مسلح مجاهدین خلق هم جزء معترضان بوده اند، و آنها را آموزش دیده توسط اسرائیل خواند، که با اعتراضات گسترده ای روبه رو شد. حاشیه ها. مناظره تلویزیونی با مهدی مهدوی آزاد. مصاحبهٔ زنده تلویزیونی مشترک یا مناظره مهدی مهدوی آزاد و الهه هیکس در شبکه ایران اینترنشنال در برنامه تیتر اول با اجرای فرداد فرحزاد در ۳ مرداد ۱۴۰۰ پرتنش شد و مورد توجه قرار گرفت. در این برنامه، الهه هیکس که بدون ارائه مدرک در توییتر گفته بود اعضای مسلح مجاهدین خلق در اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ مردم خوزستان حضور داشته اند، به جای ارائه مدرک برای اثبات گفته اش، با توهین خطاب به مهدوی آزاد، برای او از القابی چون بی مایه، دروغگو و نوچهٔ مسیح علی نژاد و حیوان استفاده کرد.
جدول مدال های زیر لیستی از تیم های کمیته ملی المپیک و یک تیم غیرالمپیک را بر اساس تعداد مدال های کسب شده طلا توسط ورزشکاران هر تیم در حین بازی های المیپک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو رده بندی می کند. مدال ها. مدال های المپیک برای بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توسط جونیچی کاوانیشی طراحی شده است. این مدال ها با استفاده از فلزهای استخراج شده از وسایل الکترونیکی کوچک بازیافتی که توسط مردم اهدا شده است، تولید شده اند. جدول مدال ها. این جدول شمارش مدال های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که بر اساس شمارش مدال های کمیته بین المللی المپیک (آی اُ سی) است. این رتبه بندی ها ابتدا بر اساس تعداد مدال های طلای کسب شده توسط کمیته های ملی المپیک (NOC) طبقه بندی می شود. سپس تعداد مدال های نقره و سپس تعداد مدال های برنز در نظر گرفته می شود. اگر بعد از این موارد، کشورها هنوز هم مساوی باشند، رتبه یکسانی داده می شود و براساس کد کشور آی اُ سی به ترتیب حروف الفبا فهرست می شوند. اگرچه این اطلاعات توسط آی اُ سی ارائه می شود، اما آی اُ سی خود هیچ سیستم رتبه بندی را به رسمیت نمی شناسد یا تأیید نمی کند. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&g
t; Changes in medal standings. Disqualified athlete(s)
واصف دوراربی لی (؛ زادهٔ ) شطرنج باز اهل کشور جمهوری آذربایجان است.
گیتی پورفاضل فعال مدنی، وکیل و زندانی سیاسی اهل ایران و عضو شورای مرکزی و هیئت رهبری جبهه ملی ایران (سامان ششم) است. وی از امضاکنندگان بیانیه استعفای سیدعلی خامنه ای است. بیانیه ۱۴. وی به علت امضای بیانیه استعفای سیدعلی خامنه ای به زندان منتقل شده بود. علاوه بر او، از میان ۱۴ فعال حوزه زنان که مردادماه سال ۱۳۹۸ در بیانیه ای خواستار استعفای رهبر ایران و «گذار کامل از جمهوری اسلامی» شده بودند، پنج نفر دیگر از جمله نرگس منصوری، فرنگیس مظلوم، فاطمه سپهری، شهلا جهان بین و شهلا انتصاری بازداشت و به زندان منتقل شده بودند.
ناتالیا بوکسا (؛ زادهٔ ) شطرنج باز اهل اوکراین است. او در مسابقات شطرنج قهرمانی جوانان جهان سال ۲۰۱۵ میلادی مقام نخست را به دست آورد. او پس از آن یک استاد بزرگ شطرنج شد و به مسابقات قهرمانی شطرنج زنان ۲۰۱۷ راه یافت. او در مسابقات شطرنج کشوری در اوکراین در سال ۲۰۱۸ نیز مقام نخست را به دست آورد. او در سال ۲۰۱۸ توسط فیده عنوان استاد بین المللی به او اعطا شد.
رئوف محمدوف (؛ زادهٔ ) شطرنج باز اهل جمهوری آذربایجان است. او در مسابقات انفرادی و تیمی همراه با کاروان شطرنج جمهوری آذربایجان چندین مدال طلا به دست آورده است.
شهرستان بعقوبه (به عربی: قضاء بعقوبة) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان دیاله واقع شده است. شهرستان بعقوبه ۴۶۷٬۸۹۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کفری (به عربی: قضاء کفری) یک شهرستان در عراق است که در استان دیاله واقع شده است. شهرستان کفری ۴۲٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سیروان یک شهرستان در عراق است که در استان حلبچه واقع شده است.
شهرستان الحسینیه یا استقلال (به عربی: ناحیة الاستقلال) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان بغداد واقع شده است. شهرستان الحسینیه ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان المدائن یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان بغداد واقع شده است.
کوتارام (به انگلیسی: Kottaram) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کنیاکماری واقع شده است. کوتارام ۹٬۴۵۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کوت (به عربی: قضاء الکوت) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان واسط واقع شده است.
شهرستان نعمانیه (به عربی: قضاء النعمانیة) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان واسط واقع شده است.
جام زرین مارلیک از آثار باستانی متعلق به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد است که در موزه ایران باستان نگه داری می شود. این اثر یکی از جام های طلایی است که در کاوش گورستان مارلیک و از گور ۲۶ به دست آمده است. جام مارلیک ۶/۱۸ سانتی متر ارتفاع دارد و به صورت نقش حکاکی برجسته با چهار گاو بالدار اسطوره ای تزیین شده است. سر گاوها به صورت برجسته و با تکنیک چکش کاری از بدنه ظرف بیرون آمده است. هر جفت از گاوهای بالدار به شکل قرینه در حال بالا رفتن از یک درخت تزیینی نخل مانند هستند. این حیوانات تخیلی بر روی پاهای عقب ایستاده اند و پاهای جلو را بالا آورده و در اطراف تنه و شاخه های درخت تکیه داده اند. لبه جام با نوار مفتولی بسیار نازکی به صورت فشرده و متراکم تزیین شده و در محل اتصال بدنه جام به کف، دارای برآمدگی تقریباً زاویه داری است. ترکیب نقوش حیوانات بالدار و درخت موسوم به درخت زندگانی بیشتر در دوره آهن در هزاره اول پیش از میلاد در ایران و میان رودان رواج داشته است. اسکناس های پانصد ریالی ایران بعد از تأسیس بانک مرکزی ایران با تصویری از نقش جام مارلیک چاپ و نشر می شد. نقش جام مارلیک از سال ۱۳۴۱ هجری شمسی
تا سال ۱۳۵۸ بر یک سوی این اسکناس ها جاپ می شد.
شهرستان خبات (به عربی: قضاء خبات) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان اربیل واقع شده است.
بویکه (به لاتین: Bojke) یک منطقهٔ مسکونی در مونته نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده است. بویکه ۱۶۱ نفر جمعیت دارد.
برایشه (به لاتین: Brajše) یک منطقهٔ مسکونی در مونته نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده است. برایشه ۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
براتیکا (به لاتین: Bratica) یک منطقهٔ مسکونی در مونته نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده است. براتیکا ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
داسیچی (به لاتین: Dacići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته نگرو است که در شهرداری روژاجه واقع شده است. داسیچی ۳۶۴ نفر جمعیت دارد.
لیسنا بوره (به لاتین: Lisna Bore) یک منطقهٔ مسکونی در مونته نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده است. لیسنا بوره ۱۷۱ نفر جمعیت دارد.