Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روشندگان مختلف کار می کنند. طبقه بندی و مارک گذاری. ترافیک شبکه که به دامنه DiffServ وارد می شود، طبقه بندی و شرطی می شود. یک طبقه بندی کننده ترافیک ممکن است پارامترهای مختلف در بسته های ورودی مانند آدرس منبع، آدرس مقصد یا نوع ترافیک را بررسی کند و بسته های جداگانه را به یک کلاس ترافیکی خاص اختصاص دهد. طبقه بندی کننده های ترافیک ممکن است به هر مارک DiffServ در بسته های دریافت شده احترام بگذارند یا ممکن است انتخاب کنند که این علامت ها را نادیده بگیرند یا آنها را لغو کنند. برای کنترل دقیق حجم و میزان ترافیک در یک کلاس مشخص، یک اپراتور شبکه ممکن است انتخاب کند که علائم ورودی در دامنه DiffServ را رعایت نکند. ترافیک در هر کلاس ممکن است بیشتر تحت تأثیر قرار دادن ترافیک به محدودکننده های نرخ، پلیس راهنمایی و رانندگی یا شکل دهندگان باشد. رفتار هر هاپ توسط قسمت DS در سربرگ IP تعیین می شود. قسمت DS دارای مقدار DSCP 6 بیتی است. اعلان آشکار ازدحام (ECN) کمترین مقدار ۲ بیت از قسمت IPv4 TOS و قسمت کلاس ترافیک IPv6 (TC) را اشغال می کند. از نظر تئوری، یک شبکه می تواند حداکثر ۶۴ کلاس ترافیکی مختلف با استفاده از ۶۴ مقدار DSCP
موجود داشته باشد. RFCهای DiffServ رمزگذاری خاصی را توصیه می کنند، اما نیازی به آن ندارند. این به اپراتور شبکه در تعریف کلاس های ترافیک انعطاف پذیری زیادی می بخشد. با این حال، در عمل، اکثر شبکه ها از رفتارهای معمول در هر هاپ تعریف می کنند: ارسال پیش فرض. PHB پیش فرض حمل و نقل (DF) تنها رفتار مورد نیاز است. اساساً، هر ترافیکی که الزامات کلاسهای تعریف شده دیگری را برآورده نکند، از DF استفاده می کند. به طور معمول، DF بهترین ویژگی های حمل و نقل را دارد. DSCP توصیه شده برای DF 0 است. حمل و نقل سریع. IETF رفتار سریع حمل و نقل (EF) را در تعریف می کند EF PHB دارای ویژگی های تأخیر کم، افت کم و تکان ناگهانی است. این ویژگی ها برای خدمات صوتی، تصویری و سایر سرویس های بی درنگ مناسب هستند. به ترافیک EF اغلب بیش از سایر کلاس های ترافیکی اولویت دقیق داده می شود. از آنجا که بیش از حد ترافیک EF باعث تأخیر در نوبت دهی می شود و بر روی تحریک پذیری و تأخیر در کلاس تأثیر می گذارد، ممکن است کنترل پذیرش، پلیس راهنمایی و رانندگی و سایر مکانیسم ها برای ترافیک EF اعمال شود. DSCP توصیه شده برای EF 101110 B (46 یا 2E H) است. پذیرش صوتی. IE
TF رفتار پذیرش صوتی را در تعریف می کند. Voice Admit PHB دارای مشخصات یکسانی با PHB Forwarding Expedited است. با این حال، شبکه با استفاده از روش کنترل پذیرش تماس (CAC) ترافیک پذیرش صوتی را نیز پذیرفته است. DSCP توصیه شده برای پذیرش صوتی 101100 B (۴۴ یا 2C H) است. حمل و نقل مطمئن. IETF رفتار Assured Forwarding (AF) را در تعریف می کند و حمل و نقل مطمئن به اپراتور اجازه می دهد تا اطمینان از تحویل کالا را ارائه دهد به شرطی که ترافیک از برخی نرخ های مشترک بیشتر نباشد. ترافیکی که بیش از نرخ اشتراک باشد در صورت بروز ازدحام با احتمال بیشتری کاهش می یابد. گروه رفتار AF چهار کلاس AF جداگانه با تمام ترافیک در یک کلاس با اولویت یکسان تعریف می کند. در هر کدام از کلاس ها، بسته ها دارای اولویت افت (زیاد، متوسط یا پایین، که تقدم بالاتر به معنای "افت بیشتر") است. ترکیبی از کلاس ها و اولویت افت، دوازده کدگذاری DSCP جداگانه از AF11 تا AF43 را به همراه دارد (جدول را ببینید). برخی از معیارهای اولویت و انصاف متناسب بین ترافیک در طبقات مختلف تعریف شده است. اگر تراکم "بین" کلاسها رخ دهد، ترافیک در کلاس بالاتر در اولویت قرار می گیرد.
به جای استفاده از صف اولویت دقیق، الگوریتم های سرویس دهی متعادلتر مانند صف های عادلانه یا صف های منصفانه، احتمالاً استفاده می شوند. اگر ازدحام "در" یک کلاس رخ دهد، ابتدا بسته هایی با اولویت افت بالاتر دور انداخته می شوند. برای جلوگیری از مسائل مرتبط با افت دم، از الگوریتم های پیچیده تر انتخاب قطره مانند تشخیص زودهنگام تصادفی اغلب استفاده می شود. انتخابگر کلاس. قبل از DiffServ، شبکه های IPv4 می توانستند از قسمت "اولویت IP" در بایت TOS هدر IPv4 برای علامت گذاری ترافیک اولویت استفاده کنند. octet و IP اولویت TOS به طور گسترده ای استفاده نشده اند IETF موافقت کرد که از هشتم TOS به عنوان قسمت DS برای شبکه های DiffServ استفاده مجدد کند. به منظور حفظ سازگاری معکوس با دستگاه های شبکه ای که هنوز از قسمت Precedence استفاده می کنند، DiffServ "کلاس انتخاب" PHB را تعریف می کند. نقاط کد Class Selector از نوع باینری 'xxx000' است. سه بیت اول بیت های تقدم IP هستند. هر مقدار تقدم IP را می توان در یک کلاس DiffServ ترسیم کرد. IP اولویت ۰ به CS0، IP اولویت ۱ به CS1 و غیره ترسیم می شود. اگر بسته ای از روتر غیر آگاه از DiffServ که از
علائم تقدم IP استفاده کرده است دریافت شود، روتر DiffServ هنوز می تواند رمزگذاری را به عنوان یک نقطه کد Class Selector درک کند. توصیه های خاص برای استفاده از نقاط کد Class Selector در [rfc:4594 RFC 4594 ارائه شده است]. دستورالعمل های پیکربندی. offers detailed and specific recommendations for the use and configuration of code points. ملاحظات طراحی. تحت DiffServ، تمام پلیس ها و طبقه بندی ها در مرزهای بین دامنه های DiffServ انجام می شود. این بدان معناست که در هسته اینترنت، مسیریاب ها از پیچیدگی های جمع آوری پرداخت یا اجرای توافقنامه ها مانعی ندارند. به این معنی که بر خلاف IntServ , DiffServ برای هر جریان نیازی به تنظیمات قبلی، بدون رزرو و بدون انجام مذاکرات پایان به پایان زمان برندارد. جزئیات نحوه برخورد روترهای منفرد با قسمت DS ویژه پیکربندی است، بنابراین پیش بینی رفتار پایان به پایان دشوار است. اگر بسته ای قبل از رسیدن به مقصد، از دو یا چند دامنه DiffServ عبور کند، این مسئله بیشتر پیچیده است. از نظر تجاری، این بدان معناست که فروش کلاس های مختلف اتصال به انتها به کاربران نهایی غیرممکن است، زیرا بسته طلای یک ارا
ئه دهنده ممکن است برنز دیگری باشد. DiffServ یا هر مارک QoS مبتنی بر IP کیفیت خدمات یا توافق نامه مشخص سطح خدمات (SLA) را تضمین نمی کند. با علامت گذاری بسته ها، فرستنده نشان می دهد که می خواهد بسته ها به عنوان یک سرویس خاص رفتار شوند، اما هیچ تضمینی برای این اتفاق وجود ندارد. این به کلیه ارائه دهندگان خدمات و روترهای آن ها بستگی دارد که اطمینان حاصل کنند سیاست های آنها از بسته ها به شکلی مناسب مراقبت می کند. کارگزار پهنای باند. یک کارگزار پهنای باند در چارچوب DiffServ نمایندگی است که از اولویت ها و سیاست های یک سازمان آگاهی دارد و پهنای باند را با توجه به این سیاست ها اختصاص می دهد. برای دستیابی به تخصیص منابع از دامنه های جداگانه، کارگزار پهنای باند که یک دامنه را مدیریت می کند، باید با همتایان مجاور خود ارتباط برقرار کند، که این امر باعث می شود خدمات پایان به پایان از توافقات کاملاً دو جانبه ساخته شود. منابع. ۱. RFC 3260 ۲. RFC 4594 ۳. A Two-bit Differentiated Services Architecture for the Internet
پرازین (Taxilan) یک ضدروان پریشی تیپیکال با قدرت متوسط از کلاس فنوتیازین ها است. این ماده کاملاً شبیه کلرپرومازین است و به عنوان آنتاگونیست دوپامین عمل می کند.
ارمن الطمور (انگلیسی: Erman Eltemur؛ متولد ۱۱ مه ۱۹۹۳) یک کاراته کا اهل ترکیه است که در مسابقات کومیته ۷۵- کیلوگرم رقابت می کند. متولد گولجوک، استان قوجاایلی است، اما در استانبول اقامت دارد، و در آنجا عضو استانبول Büyükşehir Belediyesi SK است.
جودو قهرمانی آسیا ۲۰۱۵ بیست و پنجمین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۱۳ تا ۱۵ مه ۲۰۱۵ در شهر کویت، کویت برگزار گردید. کشورهای شرکت کننده. ۲۰۶ ورزشکار از ۳۰ کشور به رقابت پرداختند.
شاهقلی خان زنگنه (؟ - ۱۷۱۶) اشراف زادهٔ کُرد بود که با عنوان وزیر اعظم از ۱۷۰۷ تا ۱۷۱۶ در دربار شاه سلطان حسین (حکومت: ۱۶۹۴–۱۷۲۲) پادشاه صفوی خدمت می کرد. خاندان. شاهقلی فرزند سوم شیخعلی خان زنگنه بود که او نیز به عنوان وزیر اعظم در فاصلهٔ سال های ۱۶۶۹ تا ۱۶۸۹ در دربار سلیمان یکم خدمت می کرد. دیگر پسران شیخعلی خان عبارت بودند از حسین علی خان زنگنه، سلیمان خان زنگنه، اسماعیل بگ زنگنه، عباس بگ زنگنه، و عباس قلی بگ زنگنه. خانوادهٔ شیخ علی خان به ایل زنگنه تعلق داشت، ایل زنگنه از ایلات شیعه مذهب کرد بود که نقشی عمده در ترویج تشیع در غرب ایران خصوصاً کرمانشاهان ایفا کرد. زندگی. نخستین اشاره به شاهقلی به دههٔ ۱۶۸۰ بازمی گردد که از او با عنوان حاکم ایالت کرمانشاه یاد شده است. پدر او در سال ۱۶۸۹ بر اثر بیماری درگذشت. یک سال بعد یکی از اشراف زادگان عالی رتبه و قدرتمند به نام ساروخان سهندلو ۴۰ تن از افراد ایل زنگنه را به قتل رساند؛ که اعتراض شاهقلی را به شاه سلیمان یکم در پی داشت که معتقد بود ساروخان با چنان کاری پدر متوفای او را تحقیر کرده است. سلیمان به دلیل رابطهٔ خوبی که با ساروخان داشت او را بخشید. اما با وجود این
سلیمان در سال ۱۶۹۱ ساروخان را به دلیل رابطهٔ عاشقانه ای که با مریم بیگم عمهٔ شاه سلیمان برقرار کرده بود سر برید. شاه سلیمان سپس شاهقلی را به جای ساروخان به عنوان ریاست محافظان سلطنتی (قورچی باشی) منصوب کرد. پس از انتصاب او به چنین منصب عالی مرتبه ای میان او و محمدطاهر وحید قزوینی که به تازگی به عنوان وزیر اعظم منصوب شده بود رقابتی درگرفت. سلیمان در سال ۱۶۹۴ درگذشت و پسرش سلطان حسین به جای او بر تخت نشست که بعداً در سال ۱۶۹۹ فردی ترکمن از ایل شاملو به نام محمدمؤمن خان شاملو را به عنوان وزیر تازه منصوب کرد. شاهقلی در سال ۱۷۰۷ به عنوان وزیر اعظم جدید امپراطوری منصوب شد. شاهقلی خان در ۱۷۱۶ درگذشت و پسرخوانده اش فتحعلی خان داغستانی به جای منصوب شد. شاهقلی دارای یک فرزند پسر بود که به نام پدربزرگش شیخ علی خان نامیده می شد و اگرچه به خدمت دربار صفوی می پرداخت، اما به آن درجه از قدرت که پدر و پدربزرگش داشتند نرسید.
کتابخانهٔ یادمان جی. هنری میر کتابخانه ای در دانشگاه استنفورد بود که در اوتِ ۲۰۱۴ بسته و سالِ ۲۰۱۵ میلادی ویران شد. مجموعهٔ بزرگ آسیای شرقی این کتابخانه به کتابخانهٔ لاتروپ منتقل شد. به جای این کتابخانه یک فضای سبز ساخته شد.
هاروارد کریمزن روزنامهٔ دانشجویی روزانهٔ دانشگاه هاروارد است که در سال ۱۸۷۳ بنیان گذاری شد. این نهاد، تنها روزنامهٔ روزانه در کمبریج، ماساچوست است و کاملاً به وسیلهٔ دانشجویان کالج هاروارد اداره می شود.
جودو قهرمانی آسیا ۲۰۱۶ بیست و ششمین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۱۵ تا ۱۷ آوریل ۲۰۱۶ در تاشکند، ازبکستان برگزار گردید.
فلورا موری (۸ مه ۱۸۶۹–۲۸ ژوئیه ۱۹۲۳) از پیشگامان پزشکی اسکاتلندی و یکی از اعضای اتحادیه سیاسی و اجتماعی زنان به نام سافرجت بود. او از سال ۱۹۱۴ تا پایان عمر خویش با همسر پزشک خود لوئیزا گرت اندرسون زندگی کرد. سنین جوانی و تحصیل. موری در ۸ مه ۱۸۶۹ در موریتویت در دام فرایشایر اسکاتلند، از پدر و مادری به نام جان موری و گریس هاریت زاده شد. پدر او یک زمین دار و ناخدای نیروی دریایی سلطنتی بود. موری چهارمین فرزند از شش فرزند خانواده بود. یکی از نخستین مشارکت های وی در زمینه پزشکی حضور در بیمارستان لندن در وایت چپل در سال ۱۸۹۰ بود. وی به عنوان یک پرستار آزمایشی برای یک دوره شش ماهه حضور یافت. موری تصمیم به آموختن پزشکی گرفت و در سال ۱۸۹۷ تحصیل در دانشکده پزشکی زنان لندن را آغاز کرد. موری پیش از تحصیل در رشته پزشکی در دانشکده پزشکی زنان، در آلمان و لندن به تحصیل پرداخته بود. وی سپس به مدت ۱۸ ماه به عنوان دستیار پزشکی در یک نوانخانه در موسسه سلطنتی کریکتون در دام فرایشایر کار کرد. این تجربه در نوشتن پایان نامه دکترای او به نام «سازمان و مدیریت نوانخانه» (۱۹۰۵) بسیار مهم بود. وی تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه دورام به پ
ایان رسانید و در سال ۱۹۰۳ مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۰۵ مدرک دکترای خود را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۰۶ ازدانشگاه کمبریج دیپلم بهداشت عمومی دریافت کرد. موری در مدت حضور خود در اسکاتلند در ادینبورگ با دکتر السی اینگلیس، بنیانگذار جنبش بیمارستان های زنان اسکاتلندی زندگی می کرد. مورخانی مانند هامر و جنینگز اظهار داشتند که موری «اولین رابطه جدی لزبین» خود را با السی اینگلیس داشته است. حرفه. پزشک. در سال ۱۹۰۵ موری در بیمارستان کودکان بلگریو در لندن رئیس پزشکان و سپس در بیمارستان زنان چلسی متخصص بیهوشی بود. در سال ۱۹۰۵ "لنست" مقاله ای از او را منتشر کرد که دربارهٔ استفاده از ماده بیهوشی در کودکان و تحت عنوان "اتیل کلرید به عنوان ماده بیهوشی برای کودکان" بود. سافرجت. حضور موری در جنبش دادن حق رأی به زنان برای نخستین بار از زمانی شروع شد که او به عنوان یک عضو و فعال در اتحادیه ملی انجمن های رأی زنان میلیسنت فاوست فعالیت می کرد. وی سپس به عنوان حامی اتحادیه اجتماعی و سیاسی زنان به کار خود درگرفتن حق رأی برای زنان ادامه داد. او همچنین با مشارکت مداوم در جنبش ستیزه جویان، خدمات خود را به عنوان یک متخصص در مکان هایی همچون خا
نه سالمندان باغ پمبروک برای خانواده هایی که از دوران خورانیدن اجباری بهبود می یافتند، ارائه می داد. او نقش رهبری را بر عهده گرفت و با سخنرانی در اجتماعات عمومی، عضویت در اعتراض به سرشماری سال ۱۹۱۱ و استفاده از دانش و مهارت پزشکی خود برای درمان سافرجت ها که به خازر فعالیت های خود آسیب دیده بودند، توانایی های خود را به عنوان یک کنشگر نشان داد. وی پس از آزادی از زندان به مراقبت از املین پنکهرست و سایر اعتصاب کنندگان غذا پرداخت و با پزشکان دیگر علیه خورانیدن اجباری زندانیان مبارزه کرد. بیمارستان کودکان زنان. موری در سال ۱۹۱۲ همراه با لوئیزا گرت اندرسون بیمارستان کودکان زنان را در لندن بنیانگذاری کرد. این بیمارستان برای کودکان طبقه کارگر مراقبت های بهداشتی فراهم می کرد و به تنها مکانی برای پزشکان زن تبدیل شده بود که می توانستند در مورد کودکان تجربیات بالینی به دست آورند. شعار بیمارستان «کارها نه واژگان» بود. مرگ. موری از سرطان رنج می برد و در ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۳ در سن ۵۴ سالگی درگذشت. مرگ وی اندکی پس از یک جراحی در خانه سالمندان در همپستید لندن رخ داد. شریک زندگیش در هنگام مرگ در کنار او بود. موری در وصیت نامه خود همه چ
یز را به اندرسون سپرد. موری در کلیسای مقدس ترینیتی در پن، باکینگهام شر، نزدیک خانه پیشین او و همسرش به خاک سپرده شده است. گرچه اندرسون پس از مرگ سوزانده و خاکسترش بر فراز تپه های جنوب انگلستان پراکنده شد، یک سنگ قبر مشترک به یادبود هر دوی آن ها موجود است.
نیروهای مسلح اروگوئه () مجموعه نیروهای نظامی اروگوئه است، که از ارتش ملی اروگوئه، نیروی دریایی ملی اروگوئه و نیروی هوایی اروگوئه تشکیل می شود.
نیروهای مسلح سلطنتی عمان () مجموعه نیروهای نظامی عمان است، که از ارتش سلطنتی عمان، نیروی هوایی پادشاهی عمان، نیروی دریایی پادشاهی عمان و گارد پادشاهی عمان تشکیل می شود.
نیروهای مسلح اسلوونی () مجموعه نیروهای نظامی اسلوونی است، که از نیروی زمینی اسلوونی، نیروی هوایی و پدافند هوایی اسلوونی و نیروی دریایی اسلوونی تشکیل می شود.
نیروهای مسلح بلاروس () مجموعه نیروهای نظامی بلاروس است، که از نیروهای زمینی بلاروس، نیروی هوایی بلاروس و نیروهای ویژه بلاروس تشکیل می شود.
علی بَگ زنگنه یا عالی بالی بیگ زنگنه یک اشراف زادهٔ کُرد از ایل زنگنه بود که با مناصب مختلفی در دربار صفویان خدمت می کرد. علی بگ در دوران حکومت شاه عباس یکم (حکومت: ۱۵۷۱-۱۶۲۹( عنوان جلودار را دارا بود. او در ۱۶۱۸ به سمت امیرآخورباشی (ریاست اصطبل شاه)، و در دوران شاه صفی یکم (حکومت: ۱۶۱۱-۱۶۴۲) به عنوان عضو گارد سلطنتی (قورچی) منصوب شد. علی بگ زنگنه سه پسر به نام های شیخعلی خان زنگنه، نجف قلی بگ و شاهرخ سلطان داشت که در دربار خدمت می کردند.
"چینگ چونگ" و "چینگ چانگ چونگ" اصطلاحات نژادپرستانه تحقیرآمیزی است که بعضی اوقات توسط انگلیسی زبانان برای تمسخر یا بازی با زبان چینی (و بعضی اوقات دیگر زبانهای آسیا)، افراد با تبار چینی یا سایر مردم شرق یا جنوب شرقی آسیا که تصور می رود چینی باشند به کار می رود. چندین مفسر عمومی این اصطلاح را تحقیرآمیز توصیف کرده اند و خاطرنشان کرده اند که حملات یا ارعاب فیزیکی آسیاییان شرقی و جنوب شرقی اغلب با ناسزاگویی نژادی یا تقلید نامفهوم از چینی همراه است. ریشه شناسی اصطلاح. اصطلاح «چینگ چونگ» بر اساس نحوه شنیده شدن چینی برای کسانی است که به آن صحبت نمی کنند. «چ» منعکس کننده فراوانی نسبی از انسایشهای بی واک تیغه ای در چینی (شش تا در چینی ماندارین: به ترتیب در پینیین , و ) در حالیکه انگلیسی فقط یکی: دارد. «نگ» منعکس کننده معمول بودن بیشتر همخوان های خیشومی در هسته پایانهٔ هجاها در بسیاری از گونه های چینی است. به عنوان مثال، ماندارین تنها اجازه می دهد یا (نوشته شده در زبان انگلیسی و در لاتین نویسی زبان چینی) در هسته پایانهٔ هجا باشند. هجایی با این شکل 中 "ژونگ"، اولین هجا از 中国"ژونگ گوئو" به معنی «چین» است.
حیدرخان زنگنه یکی از صاحب منصبان حکومت زندیان بود. حیدرخان زنگنه کُرد و از ایل زنگنه بود که از ایلات کُرد بومی منطقهٔ کرمانشاه است و عمدتاً از اهل تسنن تشکیل شده بود. حیدرخان در دربار زندیان و در زمان حکومت کریم خان زند (حکومت: ۱۷۵۱-۱۷۷۹) فعالیت می کرد و دو بار به عنوان دیپلمات به شهر بااهمیت بغداد در امپراتوری عثمانی فرستاده شد.
اردوگاه کار اجباری شبنیه یک اردوگاه کاری بود که در طی جنگ جهانی دوم توسط آلمان نازی در دولت عمومی در جنوب شرقی لهستان اشغالی تأسیس شد. این اردوگاه در نزدیکی شهر شبنیه حدود ۱۰ کیلومتری شرق یاسوو و ۴۲ کیلومتری جنوب غربی ژشوف قرار داشت. این تأسیسات در سال ۱۹۴۰ در اصل به عنوان اصطبل اسب برای ورماخت، در نزدیکی ساختمان محل استقرار افسران آلمانی ساخته شد. در طول فعالیت این اردوگاه، هزاران تن در آنجا از جمله اسیران جنگی شوروی، یهودیان لهستانی، لهستانی تبارهای غیر یهودی، اوکراینی ها و مردم کولی در آنجا از میان رفتند. در ۸ سپتامبر ۱۹۴۴، نیروهای شوروی به بقایای سوخته شده اردوگاه وارد شد. تاریخچه. این اردوگاه مساحتی حدود ۱۰ هکتار با ۳۵ پادگان را در بر می گرفت. ابتدا، اردوگاه برای نگهداری حدود ۶۰۰۰ سرباز اسیرشده ارتش سرخ در اواخر ژوئن ۱۹۴۱ برپا شد، که پس از اجرای عملیات بارباروسا در منطقه تحت کنترل شوروی لهستان اشغالی اسیر شده بودند. این اسیران ۲۰ پادگان نخست را با تخت های سه طبقه ساختند (جا برای همه کافی نبود). بیشتر آن ها در زمستان و گرما و بدون لباسشویی و حمام به دلیل بیماری و گرسنگی از میان رفتند؛ تا بیشینه ۲۰۰ کشته د
ر روز. تنها کسی که با شجاعت به بیماران در هنگام شیوع تیفوس کمک می کرد، زنی جوان به نام هلنا گورایسکا بود که در سال ۱۹۴۲ خود به دلیل بیمار شدن به تیفوس جان داد. برخی دیگر از افراد محلی نیز مواد غذایی پخش می کردند. در بهار سال ۱۹۴۳ اردوگاه به عنوان اردوگاه کار اجباری برای لهستانی ها، یهودیان، اوکراینی ها و کولی ها به فعالیت دوباره پرداخت. نخستین زندانیان تازه وارد با قطارهای هولوکاست از گتوهای سراسر لهستان اشغالی به اردوگاه رسیدند. در ماه اوت، ۱۰۴۰ تن در آنجا نگهداری می شدند. در پاییز سال ۱۹۴۳ تعداد زندانیان به ۵۰۰۰ تن، از جمله یهودیان و غیر یهودیانی از ژشوف، تارنوف، بوخنیا، یاسوو، فرشتاک، دوکلا و پوستکوف، رسید. آن یهودیانی که به عنوان کاپوهای اردوگاه گماشته شده بودند ناچار به حفظ نظم و انضباط و اعمال شکنجه گشتند. سرانجام، اردوگاه حدود ۱۰٬۰۰۰ تبعیدی را، شامل مرد، زن و کودک، در خود جای داد. برخی از زندانیان در خیاطی ارتش آلمان استخدام شدند، اما بیشتر آنها در کارهای مختلف بر روی زمین در اطراف منطقه کار می کردند. در گودال شن، در مزرعه اس اس، در پالایشگاه نفت در نیگ ووویتسه، و در «پناهگاه هیتلر» در استمپینا. این ار
دوگاه توسط سیم های خاردار با شش برج نگهبانی و چراغ های جستجو در اطراف دوره شده بود. از فرماندهان اردوگاه می توان به "اونتراشتورمفورر" آنتون شیدت، "هاوپت اشتورمفورر" هانس کلرمان، و "اس اس-هاوپت اشتورمفورر" کارل بلانک (آخرین فرمانده، تنها برای دو هفته) اشاره کرد. سرقت طلا و پول جمع آوری شده برای ثروت اندوزی شخصی روشی معمول در میان فرماندهان این اردوگاه کار اجباری بود. دو تن از آنها، کخ و فلورشتت هر دو از مایدانک، در آوریل ۱۹۴۵ به همین دلیل توسط اس اس اعدام شدند. در طول دوره فعالیت اردوگاه، فرماندهان در عمارت گورایسکی اقامت داشتند، و چندین بار در هفته مهمانی های شراب نوشی برای اس اس برگزار می کردند و تعداد زیادی از «خدمتکاران خانه» جذاب یهودی و غیر یهودی را به دام می انداختند. برچیده شدن. در اوت ۱۹۴۳، یهودیان از دیگر زندانیان جدا شده و در منطقه ای ویژه یهودیان در ضلع شمالی اردوگاه و پشت حصار سیم خاردار قرار داده شدند. سپس، به دستور "اس اس-هاوپت اشتورمفورر" آمون گوت از اردوگاه پلاشوف، حدود دو هزار تن از ایشان در اعدام های دسته جمعی در جنگل دوبروچووا در حوالی پاییز و زمستان ۱۹۴۳ به قتل رسیدند. حدود ۷۰۰ یهودی تنها
در یک روز در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۳، و در حالی که پیش از مرگ ناچار به درآوردن لباس های خود شده بودند، کشته شدند. بدن آنها تا پایان ماه در محل سوزانده شد. در ۶ اکتبر، گروه دیگری شامل ۵۰۰ یهودی تیرباران و سپس سوزانده شدند. در ۵ نوامبر ۱۹۴۳، حدود ۲۸۰۰ یهودی در قطارهای هولوکاست بارگیری شدند تا در اردوگاه آشویتس کشته شوند. از این میان، هفت تن توانستند فرار کنند. تا فوریه ۱۹۴۴ تنها ۸۰ یهودی در اردوگاه باقی مانده بودند. آنها به کراکوف-پلاشوف منتقل شدند. بیشتر زندانیان غیر یهودی باقیمانده، به استثنای ۳۰۰ تن از ضعیف ترین ها، میان ۱۴ تا ۲۵ اوت ۱۹۴۴ به سوی غرب در اردوگاه گربوف فرستاده شدند. این اردوگاه به طور موقت به مدت چهار ماه (میان فوریه و ژوئیه ۱۹۴۴) برای نگهداری تعداد بیشتری اسیر شوروی مورد استفاده قرار گرفت. اردوگاه در این هنگام به نام "Stalag 325" معروف بود، اگرچه در سال ۱۹۴۲ به "Stalag 327" معروف بود، اما به ظاهر نام گذاری آن توسط دولت آلمان به شکل متوالی صورت نگرفت. اسیرشدگان در نزدیکی اردوگاه توسط سربازانی از لشکر ۱۴ وافن اس اس اوکراین تیرباران شدند، که به ویژه به همین منظور از مرکز آموزش نیروهای اس اس در پوستکوف به
آنجا آورده شده بودند. بعدها، بیشتر پادگان های اردوگاه در آتش سوزانده شدند. بقایای این اردوگاه توسط ارتش سرخ شوروی در ۸ سپتامبر ۱۹۴۴ فتح شد. از آنجا که از مکان اردوگاه به طور قانونی پاسداری نشد، مصالح ساختمانی قابل استفاده سرانجام از آن به دیگر مناطق منتقل شدند.
شاهرخ سلطان زنگنه (؟ - ۱۶۳۹ و یا ۱۶۴۲) یک اشراف زادهٔ کُرد بود که به ایل زنگنه تعلق داشت که از ایلات کُرد منطقهٔ کرمانشاه بود که عمدتاً از اهل تسنن تشکیل شده بود. او فرزند عالی بالی بیگ زنگنه بود. اطلاعات زیادی در رابطه با شاهرخ سلطان زنگنه در دست نیست، اما مشخص است که وی در ۱۶۳۹ به ریاست ایل زنگنه رسیده و در همان سال نیز درگذشته است. پس از او برادر کوچکترش شیخعلی خان زنگنه جای او را به عنوان رئیس ایل زنگنه گرفته است. وی میرآخور شاه صفی بوده است. وی همچنین در سال ۱۰۴۸ قمری (۱۶۳۸ میلادی) حاکم کرمانشاهان بوده است.
دالتون ها (به فرانسوی: Les Daltons) یک انیمیشن سریالی محصول کشور فرانسه به کارگردانی چالز ونسل است. ایده اصلی این سریال توسط اولیویه ژان-ماری مطرح شد. اولین قسمت این سریال در ۲۳ می ۲۰۱۰ آغاز شد و در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ به پایان رسید. این سریال در قالب ۲ فصل ۱۹۷ قسمتی ساخته شده است. این انیمیشن در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد.
پسر خوب تک آهنگی توسط جی دی ایکس تای یانگ عضو بیگ بنگ است. آهنگ در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۴ منشر شد.
جودو قهرمانی آسیا ۲۰۱۷ بیست و هفتمین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۲۶ تا ۲۸ مه ۲۰۱۷ در هنگ کنگ برگزار گردید.
باشگاه فوتبال اسبیرگ () یک باشگاه فوتبال است که در اسبیرگ کشور دانمارک پایه گذاری شده است.
جودو قهرمانی آسیا ۲۰۱۹ بیست و هشتمین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۲۰ تا ۲۳ آوریل ۲۰۱۹ در فجیره، امارات متحدهٔ عربی برگزار گردید.
جودو قهرمانی آسیا ۲۰۲۰ رویدادی در ورزش جودو می باشد که ابتدا قرار بود از ۱۷ تا ۱۹ آوریل و سپس از ۲۶ تا ۲۹ نوامبر ۲۰۲۰ در اولان باتور، مغولستان برگزار شود، اما به دلیل دنیاگیری کووید ۱۹ در هر دو زمان مقرر، رقابت ها به تعویق افتاد و در نهایت این دوره از رقابت های قهرمانی آسیا لغو شد.
گتو لوبارتوف () از جمله گتوهای نازی در لهستان اشغالی در طول جنگ جهانی دوم بود که به طور رسمی از سال ۱۹۴۱ تا اکتبر ۱۹۴۲ وجود داشت. یهودیان لهستانی شهر لوبارتوف در آغاز در این اردوگاه در حالت توقیف نگهداری می شدند. زندانیان گتو همچنین شامل یهودیانی بودند که از سایر شهرهای اطراف از جمله لوبلین و چیخانوف و دیگر کشورهای اشغال شده آلمان آورده شده بودند؛ از جمله ۳۵۰۰ یهودی شامل ۲۰۰۰ تن از اسلواکی که در مراحل آغازین اردوگاه آورده شدند. در ماه مه ۱۹۴۲، ۲۴۲۱ یهودی دیگر از اسلواکی وارد شدند. گتو لوبارتوف یکی از صدها گتویی بود که در جریان هولوکاست در لهستان اشغالی تأسیس شدند. طبق آمار اشتتل مجازی، حداکثر تعداد زندانیان در هر زمان ۴۵۰۰ نفر بود. این گتو هنگامی برچیده شد که همه زندانیان آن - مردان، زنان و کودکان - به اردوگاه مرگ بلزک و دیگر مراکز پنهانی کشتار تأسیس شده توسط اس اس فرستاده شدند تا تحت عنوان «اسکان مجدد» به قتل برسند. پیشینه. نخستین اشاره به جامعه یهودیان در لوبارتوف مربوط به سال ۱۵۹۲ می شود. تا سال ۱۶۷۶، ۸۰ یهودی در این شهر زندگی می کردند که ۱۵ کارخانه آبجوسازی را اداره می کردند. دادگاه دیانی بت دین نیز در آن
جا گشوده شد. در سده های ۱۷ و ۱۸ یهودیان امتیازاتی پی درپی را از میخاو یکم (در ۱۶۷۸)، یوزف لوبومیرسکی (در ۱۶۸۸) و خاندان یانوش الکساندر سانگوشکو (در ۱۷۸۰ و ۱۷۹۶) دریافت کردند. سه کنیسه و دو گورستان یهودی وجود داشتند که از سده نوزدهم به بعد یکی از آن ها دیگر مورد استفاده قرار نمی گرفت. در دوره میان دو جنگ بر پایه آمار سرشماری ملی ۵۳٫۶ درصد جمعیت این شهر یهودی بودند و در سال ۱۹۲۱، ۳ هزار و ۲۶۹ یهودی در آن ساکن بودند. در هنگام تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹، جمعیت یهودیان به دلیل مهاجرت به ۴۲ درصد کاهش یافته بود. ارتش آلمان در ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۹، در اوایل تهاجم به لهستان، وارد این شهر شد. صبح روز ۱۲ اکتبر ۱۹۳۹، ارتش آلمان به همه یهودیان دستور داد که به میدان بازار که در آنجا ایشان توسط مسلسل محاصره شده بود، بروند. این امر به ارتش آلمان این امکان را داد تا خانه ها و مشاغل کاروبارهای یهودیان را مورد سرقت قرار دهد. این رویداد یک روز کامل به طول کشید. اخراج ها و اعدام ها. تبعید یهودیان به شهرک های اطراف فیرلِی، اوستروف لوبلسکی و کامیونکا، در اوایل نوامبر سال ۱۹۳۹ آغاز شد. به همه یهودیان گفته شد که لوبارتوف را ترک کنند. چند
تن که برای کار اجباری در ارتش آلمان باقی مانده بودند تا سپتامبر ۱۹۴۰ از لوبارتوف تبعید شدند. یک یودنرات در اواخر ۱۹۳۹ برای آن دسته از یهودیانی که باقی مانده بودند تأسیس شد. یاکوب مودکو لیختنفل، نخستین رئیس آن، مدت زیادی در سمت خود باقی نماند و کمی بعد داوید پرتس جایگزین او شد. آخرین یودنرات از لوبارتوف متشکل از پنج عضو بود: موشه یوئل ادلمان (رئیس)، شلومو بر چیسلر (معاون اول)، ایزرائیل راتنسیلبر، مناشه کسمان و یخیل واینبرگ. هنگامی که که یهودیان از پروژه های کار اجباری بازگردانده شدند، گتو هنوز در اطراف دو بازار لوبارتوف وجود داشت. آشپزخانه ای مشترک برای یهودیان فقیرتر سازمان یافت. اخراج هایی نیز به گتو لوبارتوف صورت گرفتند که نمونه آن فرستادن ۱۰۰۰ یهودی از چیخانوف بود. علاوه بر این، تا ماه مه ۱۹۴۲، حدود ۲۴۲۱ یهودی اسلواکی به لوبارتوف تبعید شده بودند. نخستین تبعید به اردوگاه های مرگ توسط قطارهای هولوکاست در ۹ آوریل ۱۹۴۲، واپسین روز عید پسح، انجام شد. در روز نخست، به ۸۰۰ یهودی که کارت کار نداشتند دستور داده شد که به ایستگاه راه آهن بروند، و از آنجا به اردوگاه مرگ بلزک منتقل شدند. واپسین مورد از اخراج توسط قطاره