Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
معلم او پدرش بود که به وی فیزیک و ریاضی تدریس کرد. نوانلینا در ۱۹۱۳ میلادی با درجه خوب از مدرسه فارغ شد، هرچند او شاگرد درجه اول آن سال نبود. او در تابستان ۱۹۱۳ از برنامه درسی مدرسه فراتر رفته و معرفی آنالیز بالاتر از ارنست لئونارد لندیلوف را مطالعه نمود؛ از آن زمان به بعد، نوانلینا شوق پرشوری برای آنالیز ریاضی پیدا کرد. (لندیلوف نیز پسر عموی پدر نوانلینا بود و از این رو بخشی از خانواده ریاضی نئوویوس-نوانلینا محسوب می شد). نوانلینا تحصیلات خود را در ۱۹۱۳ میلادی در دانشگاه هلسینکی آغاز نموده و مدرک دانشوری خود را در رشته ریاضی در ۱۹۱۷ میلادی کسب کرد. لندیلوف نیز در آن دانشگاه تدریس می کرد و نوانلینا بیشتر از او متأثر شد. زمانی که او در دانشگاه مشغول آموزش بود، جنگ اول جهانی داشت شروع می شد و نوانلینا می خواست تا به گردان ۲۷ام جاگیر بپیوندند، اما والدین ش او را قانع کردند تا آموزش خود را ادامه دهد. به هر حال، او در هنگام جنگ سرد فنلند به گارد سفید پیوست، اما هیجان فعال نظامی را ندید. نوانلینا در ۱۹۱۹ میلادی رساله خود را تحت عنوان «مقادیر مقرر توابع حد در نقاط داده شده» (Über beschränkte Funktionen die in gegebe
nen Punkten vorgeschriebene Werte annehmen) به استاد راهنمای خود، لندیلوف ارایه کرد. رساله وی که در مورد آنالیز مختلط بود، حاوی محتویات بسیار با کیفیت بود و مدرک دکترای تخصصی در ۲ ژوئن ۱۹۱۹ به نوانلینا اعطاء گردید. حرفه. زمانی که نوانلینا در سال ۱۹۱۹ مدرک دکترای خود را کسب کرد، هیچ سمت استادی در دانشگاه در دسترس نبود، از این رو او معلم مدرسه شد. برادر او، فریتیوف نیز در سال ۱۹۱۸ دکترای خود را گرفته بود، اما او هم نتوانسته بود سمتی استادی در دانشگاه بیاید و از این رو به عنوان ریاضی دان در یک شرکت بیمه مشغول کار شد. فریتیوف برادر رولف را در این شرکت استخدام کرد و نوانلینا هم زمان در این شرکت و مدرسه مشغول کار بود تا زمانی که او در ۱۹۲۲ میلادی به عنوان دکترای ریاضیات در دانشگاه هلسینکی گماشته شد. در این مدت ادموند لانداو با او به تماس شده و از او درخواست کرد تا در دانشگاه گویتنگن مشغول کار شود، اما او نپذیرفت. پس از گماشته شدن به عنوان دکترای ریاضیات در دانشگاه، او شغل خود در شرکت را ترک کرد اما از شغل معلمی در مدرسه استعفا نداد تا این که در سال ۱۹۲۶ او به یک سمت تازه تأسیس پروفسور تمام در دانشگاه گماشته شد. علی
رغم سنگین بودن حجم کارش، در میان سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۵ میلادی بود که او آنچه را که بعداً معروف به نظریه نوانلینا معروف شد، توسعه داد. نوانلینا از ۱۹۴۷ به بعد در دانشگاه زوریخ صاحب کرسی بود، اما پس از این که در ۱۹۴۸ میلادی در یک سمت دائمی به عنوان یکی از ۱۲ دانشمند دارای معاش در آکادمی تازه تأسیس فنلاند گماشته شد، کرسی خود را در دانشگاه نیمه-وقت ادامه می داد. مهم ترین دستاورد نوانلینا در ریاضی، نظریه توزیع مقادیر توابع مرومورف است. ریشه های این نظریه به امیل پیکارد در ۱۸۷۹ برمی گردد که می گفت، یک تابع غیر-ثابت و دارای مقادیر مختلط که در کل صفحه مختلط تحلیلی است، تمامی مقادیر مختلط را می گیرد، به جز مقدار ماکسیمم. رولف ناوینلا در همکاری با برادرش در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی این نظریه را توسعه بخشید تا تابع مرومورف را دربر گیرد، یعنی، توابع در صفحه مختلط تحلیلی هستند، به جز از نقاط مجزا که در آن سری لوران تابع دارای یک عدد متناهی همراه با توان منفی متغیر است. نظریه توزیع مقادیر نوانلینا یا نظریه نوانلینا در دو قضیه اصلی متبلور شده است. از نظر کیفی، اولی می گوید که اگر یک مقدار کم تر از میانگین متداول فرض شود، پس تا
بع بیشتر از حد میان گین به تابع نزدیک می شود. قضیه اصلی دومی که از قضیه اولی مشکل تر است به طور تخمینی می گوید که تعداد مقادیری که تابع کم تر از میانگین اختیار می کند، نسبتاً اندک اند. مقاله رولف تحت عنوان Zur Theorie der meromorphen Funktionen که حاوی قضیه های اصلی است در ۱۹۲۵ میلادی در ژورنال آکتا متمتیکا چاپ شد. هرمان ویل آن را «یکی از معدود رویدادهای عالی ریاضیاتی در قرن [بیستم] عنوان کرد». نوانلینا این نظریه را به طور کامل تر در مونوگراف های Le théoreme de Picard – Borel et la théorie des fonctions méromorphes (1929) و Eindeutige analytische Funktionen (1936) تشریح می کند. نشریه نوانلینا همچنین یک دسته از توابع را که به نام دسته نوانلینا یا توابع از «نوع کراندار» یاد می گردد، شکل می دهد. زمانی که جنگ زمستانی شروع شد (۱۹۳۹)، از نوانلینا دعوت شد تا به اداره بالستیک ارتش فنلاند پیوسته و در بهبود جدول های پرتاب توپ خانه کمک کند. این جدول ها مبتنی بر نوعی از تکنیک محاسبه بود که توسط جنرال ولهو پیتر نینونین ترتیب شده بود، اما نوانلینا روشی جدید اختراع کرد که محاسبه را به طور قابل توجهی سریع تر می کرد. برای قدر
دانی از خدمت های او، نشان سلیب آزادی، درجه دو، برای وی اعطاء گردید و او تا آخر عمر این افتخار را با عزت ویژهٔ نگه می داشت. برخی از حوزه های که نوانلینا بعداً به آن ها علاقه نشان داد شامل نظریه رویه های ریمانی (مونوگراف Uniformisierung در ۱۹۵۳ میلادی) و آنالیز تابعی (آنالیز مطلق در ۱۹۵۹ میلادی که در همکاری با برادرش فریتیوف نوشته شده است) بود. نوانلینا همچنین یک کتاب به زبان فنلاندی نوشت که حاوی مبانی هندسه و معلومات نیمه مشهور در مورد نظریه نسبیت بود. کتاب فنلاندی وی در مورد عناصر آنالیز مختلط، Funktioteoria (1963 میلادی) که به طور مشترک با ویکو پاتیرو نوشته شده است، به زبان های آلمانی، انگلیسی و روسی ترجمه شده است. رولف نوانلینا حداقل بر ۲۸ رساله دکترا نظارت نمود. نخستین و مشهورترین دانشجوی وی، لارس آلفورس بود، یکی از دو دریافت کننده مدال فیلدز. پژوهشی که بر اساس آن به آلفورس این مدال داده شد (ثابت کردن حدس دنجوی که حالا به نام قضیه دنجوی-کارلمن-آلفورس شناخته می شود) قویاً مبتنی بر کار نوانلینا بود. کارهای نوانلینا با تفویض مدارک علمی افتخاری توسط دانشگاه های ذیل مورد قدردانی قرار گرفت: دانشگاه هایدلبرگ، دان
شگاه بخارست، دانشگاه گیستن، دانشگاه آزاد برلین، دانشگاه گلاسکو، دانشگاه اوپسالا، دانشگاه استانبول و دانشگاه ییواسکیلا. وی همچنین عضو افتخاری انجمن های آموزشی متعددی بود، از جمله انجمن ریاضی لندن و فرهنگستان علوم مجارستان. – کمربندی اصلی سیارک ۱۶۷۹ نیوانیلا، به افتخار وی نام گذاری شده است. فعالیت های اداری. از ۱۹۵۴ میلادی به بعد، رولف نوانلینا ریاست کمیتهٔ را بر عهده داشت که نخستین پروژه کامپیوتر را در فنلاند آغاز کردند. رولف نوانلینا از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۳ میلادی به عنوان رئیس اتحادیه ملی ریاضی (IMU) و در ۱۹۶۲ میلادی به عنوان رئیس کنگره بین المللی ریاضی دانان خدمت کرد. در ۱۹۶۴ میلادی، روابط نوانلینا با رئیس جمهوری اورهو ککونن، در تغییر کامل سازمان دهی آکادمی فنلاند بسیار کلیدی بود. نوانلینا از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ میلادی رئیس دانشگاه تورکو بود. فعالیت های سیاسی. هرچند نوانلینا مشارکت فعالی در سیاست نداشت، اما وی به همدردی با جنبش مردم وطن پرست راست گرا مشهور است، از سوی هم وی قسماً به دلیل تبار نیمه-آلمانی خود با آلمان نازی نیز هم سویی داشت؛ پس از این که تعداد زیای از پروفسورهای ریاضی در اثر قوانین نورنبرگ از کارشان برکنار
شدند، ریاضی دانانی که با سیاست های نازی هم سویی داشتند به جای آن ها استخدام گردیدند و نوانلینا سمتی را در میان سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ به عنوان پروفسور در دانشگاه گوتینگن پذیرفت. پس از این که فنلاند در ۱۹۴۴ میلادی با اتحاد جماهیر شوروی صلح کرد، هم دلی او با آلمان نازی باعث شد تا او از ریاست (رکتور) دانشگاه هلسینکی برکنار شود.
بوریس یاکولویچ بکریف (روسی: Борис Яковлевич Букреев؛ ۶ سپتامبر ۱۸۵۹ – ۲ اکتبر ۱۹۶۲)، یک ریاضی دان روس در زمان اتحاد جماهیر شوروی بود که روی حوزه های توابع مختلط و معادلات دیفرانسیل کار کرد. او توابع فوکسی درجه صفر را مطالعه نمود. به هندسه تصویری و نااقلیدسی علاقه مند بود. بکریف، روی پایاهای دیفرانسیل و پارامترهای نظریه رویه ها کار کرد و مقاله های زیادی در مورد تاریخچه ریاضیات نوشت. زندگی نامه. بکریف در شهر لگوف، کورسک در امپراتوری روسیه در یک خانوادهٔ که معلم مدرسه بودند، زاده شد. پدربزرگ وی نیز معلم مدرسه بود. وی آموزش های ابتدایی را در خانه فرا گرفت و بعدتر به دبیرستان کلاسیک در کورسک رفت. او در ۱۸۷۸ میلادی وارد دانشگاه کیف شد که در آن زمان به نام دانشگاه سینت ولادیمیر یاد می گردید و در شهر کیف موقعیت داشت. این دانشگاه که در سال ۱۸۳۴ تأسیس شده بود، یک مدرسه قوی ریاضی داشت. در ۱۸۸۰ میلادی، به بکریف به عنوان بهترین شاگرد سال از طرف دانشکده ریاضی و فیزیک، یک مدال طلا اعطاء گردید. در ۱۸۸۲ میلادی، وی نخستین مدرک تحصیلی خود را به دست آورده و در این دانشگاه ماند تا به تحصیلات خود ادامه دهد. در آن زمان، بکریف روی ن
ظریه توابع بیضوی کارل وایرشتراس کار می کرد. این نظریه به موضوع پایان نامه فوق لیسانس او مبدل شد، «در مورد بسط تابع غیر جبری در کسرهای جزئی». پس از این که بکریف پایان نامه خود را به نشر رساند، به شهر برلین رفت تا تحت نظر کارل وایرشتراس، لاتساروس فوکس و لئوپولد کرونکر آموزش ببیند. بکریف با راهنمایی های فوکس، پژوهش های را در مورد توابع فوکسی انجام داد و در سال ۱۸۸۸ تکمیل نمود، این پژوهش ها مبنای رساله دکترای وی تحت عنوان «در مورد توابع فوکسی درجه صفر» را که او در ۱۸۸۹ دفاع نمود، شکل داد. بکریف در ۱۸۸۹ میلادی، پروفسور ریاضی در دانشگاه کی یف در اوکراین، امپراتوری روسیه شد. در جریان دهه ۱۸۹۰ بکریف یک سلسله مقاله های با کیفیتی را به چاپ رساند که قرار ذیل است: «در مورد نظریه توابع گاما»، «در مورد برخی فرمول ها در نظریه توابع بیضوی وایرشتراس»، «در مورد توزیع ریشه های یک کلاس کامل توابع غیرجبری» و «قضیه توابع بیضوی وایرشتراس». تا اواخر دهه ۱۸۹۰، بکریف شروع به تحقیقات در حوزه هندسه دیفرانسیل کرده بود. در ۱۹۰۰ میلادی او مقاله «روشی برای تطبیقات حسابان انتگرال و دیفرانسیل بر هندسه» را منتشر کرد. هرچند سِمت اصلی وی در این
مدت در دانشگاه کیف بود، اما وی همچنین از ۱۸۹۶ میلادی در کالج دخترانه و از ۱۸۹۸ میلادی در مؤسسه پلی تکنیک کیف تدریس می کرد. او به تدریس در مؤسسه پلی تکنیک تا سال ۱۹۲۶ میلادی ادامه داد. او به کار خود در دانشگاه کیف تا سال ۱۹۵۹ ادامه داده و به عمر ۱۰۰ سالگی بازنشسته شد. وی در طول زندگی خود افتخارات علمی و دولتی فراوانی را به دست آورد، از جمله نشان لنین و نشان پرچم سرخ کار. بکریف کتاب های متعددی منتشر کرد که بسیار تأثیرگذار ثابت شد. به عنوان مثال، «معرفی نظریه سری»، «مبانی نظریه دترمینان»، «روشی بر انتگرال های معین» (۱۹۰۳) و «مبنی آنالیز جبری» (۱۹۱۲). در ۱۹۳۴ میلادی، او «معرفی بر حساب متغیرات» را به چاپ رساند. مهم ترین کتاب وی در هندسه نااقلیدسی «هندسه مسطحه نااقلدیسی از نظر تحلیلی» بود که در ۱۹۵۱ میلادی به نشر رسید. بکریف تا اواخر عمر خود به کار فعالانه در ریاضی ادامه داده و آخرین مقاله وی زمانی که او ۹۸ سال داشت، منتشر شد. زندگی خانوادگی. بی. وای. بکریف با دختر آلکسی الکساندرویچ کوزلوف (فیلسوف روسی، نمایندهٔ برجسته مکتب روسی همه جان انگاری و پروفسور فلسفه در دانشگاه کی یف از سال ۱۸۸۴) ازدواج کرد. آن ها سه فرزند
داشتند، تاتیانا، نیکولای و یوگنی. نوه بکریف به نام کریل تالپیگو (پسر تاتیانا و بوریس نیکولویچ تالپیگو)، یک فیزیک دان برجسته اوکراینی و عضو موقتی آکادمی ملی علوم اوکراین شد.
طاق صرافان یک بازار سنتی سرپوشیده در میانهٔ تاریخی بخارا در ازبکستان می باشد. این بازار ساخته شده در سدهٔ شانزدهم (۱۵۳۴–۱۵۳۵) در زمان فرمانروایی عبیدالله خان از دودمان شیبانیان ازبک است. طاق صرافان یکی از چندین بازار سرپوشیدهٔ بخاراست. تا میانه های سدهٔ بیستم در جایگاه یک بازار معمولی بود که در آن نیازمندی ها و ابزار روزمرهٔ به فروش می رسید و یکی از اصلی ترین بازارهای سرپوشیدهٔ بخارا شمرده می شد. بنای بازار سرپوشیده به سبک سنتی ایرانی ساخته شده است و هیچ ناهمسانی ای با بازارهای سنتی سرپوشیدهٔ همانند، در شهرهای باستانی ایران مانند تهران، اصفهان، شیراز، تبریز یا مشهد ندارد. نام طاق صرافان از زبان مردم بخارا که فارسی است گرفته شده، زیرا در چند سدهٔ نخست پیدایش این بازار، شمار فراوانی صراف و بازرگان در آن کار می کردند. جابجایی ارز میان بازرگانانی از خانات خوارزم، خانات خوقند، امپراتوری ایران، افغانستان، امپراتوری روسیه، عربستان، عثمانی، امپراتوری چین و هند انجام می شد. امروزه طاق صرافان یکی از جاذبه های گردشگری همه پسند است که در آن بیشترْ مغازه های سوغات و فروشگاه هایی وجود دارد که کالاهای کهن، کاردستی، ظرف، رخت
، سکه، گوهر، تندیس، فرش، کتاب، ساز، نقاشی و… می فروشند. بازار، در میانهٔ تاریخی بخارا، در خیابان های بهاءالدین نقشبندی و عربان، در کنار کانال شاهرود (اکنون بیشتر این کانال زیرزمینی است)، در صد متری جنوب باختری گِردایهٔ گردشگری لب حوض جای دارد. در بخشی از ساختمان بازار، مسجد کوچکی به همین نام و همچنین گرمابهٔ صرافان جای دارد. این سازه به همراه دیگر آثار معماری، باستان شناسی، دینی و فرهنگی بخارا در فهرست میراث جهانی یونسکو با نام «میانهٔ تاریخی بخارا» گنجانده شده است.
ماجراجویی راپانزل گیسوکمند (معروف به گیسوکمند: سریال در طول فصل اول) یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی آمریکایی است که توسط کریس سوننبرگ و شین پریگمور ساخته و توسط انیمیشن تلویزیونی دیزنی تولید شده است. این سریال برای اولین بار به عنوان یک فیلم اختصاصی با عنوان "" در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ در کانال دیزنی به نمایش درآمد. قسمت های معمولی آن در ۲۴ مارس ۲۰۱۷ به نمایش درآمدند. این مجموعه بر اساس فیلم "گیسوکمند" محصول ۲۰۱۰ ساخته شده است و دارای صدای بازگشتی مندی مور و زکری لی وای در کنار ایدن اسپینسا، کلنسی براون، جولی بوون، جیمز مونرو ایگلهارت، جف راس، پل تامپکینز و جرمی جردن است. این سریال در فوریه ۲۰۱۷ برای فصل دوم تمدید و در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸ پخش شد. در مهٔ ۲۰۱۸ قبل از پخش فصل دوم اعلام شد که این سریال برای سومین و آخرین فصل تمدید شده است؛ فصل سوم در ۷ اکتبر ۲۰۱۹ پخش شد، و در ۱ مارس ۲۰۲۰ به پایان رسید. انتشار. پخش. در ۱۰ مارس ۲۰۱۷، "گیسوکمند" شروع به پخش در کانال دیزنی کرد. این سریال برای فصل اولش "گیسوکمند: سریال" نام داشت. این سریال در ۲۱ می شروع به پخش از کانال دیزنی در جنوب شرقی آسیا کرد. سپس پخش آن در ۱۲ سپتامبر همان سال از
کانال دیزنی برای آمریکای لاتین آغاز شد و همچنین در ۲۰۱۷ به عنوان بخشی از بلوک صبح شنبهٔ کانال دیزنی پخش شد. رسانه خانگی. "گیسوکمند: پیش از تا ابد" و چهار بخش از "گیسومند: برش های کوتاه" در ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ بر روی دی وی دی منتشر شدند. "گسیوکمند: ملکه برای یک روز" در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷ بر روی دی وی دی منتشر شد.
سراب جسم آسمانی یا میراژ آسمانی () یک پدیدهٔ نوری هواشناسی است که در آن پرتوهای نور خم می شوند تا تصویرهای مخدوش یا متعددی از یک شی آسمانی ایجاد کنند. سراب ها را می توان برای اجرام آسمانی مانند خورشید، ماه، سیاره ها، ستارگان درخشان و دنباله دارهای بسیار درخشان مشاهده کرد. متداول ترین آنها سراب طلوع و غروب خورشید است. سراب در مقابسه با شکست. سراب ها از دیگر پدیده های ناشی از شکست اتمسفر پدیده ای متمایز و متفاوت هستند. یکی از برجسته ترین ویژگی های سراب این است که یک سراب فقط می تواند تصاویر را به صورت عمودی تولید کند، نه به پهلو، در حالی که یک شکست ساده ممکن است تصاویر را به هر شکلی مخدوش و خم کند. درخش سبز. فلاش سبز یک پدیدهٔ نوری نادر است که در حین یا اندکی پس از غروب و در حین یا پیش از طلوع یک شی آسمانی درخشان؛ زمانی که یک لکهٔ سبز برای مدت کوتاهی بالای سراب یک شی آسمانی یا نقطه غروب/طلوع آن قابل مشاهده باشد، رخ می دهد. جرقه های سبز توسط وارونگی های جوی افزایش می یابد که گرادیان چگالی در اتمسفر را افزایش می دهد و در نتیجه انکسار را افزایش می دهد. به عبارت دیگر، برای دیدن درخش سبز باید سراب وجود داشته باشد. ل
بهٔ سبز. با غروب یا طلوع یک شی آسمانی، نوری را که در جو حرکت می کند، از خود منتشر می کند که جو به عنوان یک منشور عمل می کند و نور را به رنگ های مختلف جدا می کند. رنگ اندام فوقانی یک شی نجومی بسته به کاهش غلظت آلاینده ها در حین پخش شدن در حجم فزایندهٔ جو، می تواند از آبی به سبز به بنفش تبدیل شود. بخش پایینی یک شی آسمانی همیشه قرمز است.
دریانوردی فینیقی ها و هنر آن ها را در کشتی سازی در تاریخ زبانزد بوده است. این قوم با تسلط بر ستاره قطبی می توانستند در شب دریانوردی کنند. فنیقی ها در کرانه های دریای مدیترانه بالاخص لبنان سکنی گزیدند و خود را کنعانیان می نامیدند، کلمه فنیقیه معرب phoinike) Φοινίκη) یعنی نامی است که یونانی ها به این مملکت داده بودند و احتمالاً به معنای رنگ ارغوانی است و با نام کنعان پیوند دارد. فنیقی ها چون بین دو ملت متمدن قدیمی تر، یعنی مصری ها و بابلی ها واقع بودند، علوم و فنون زیادی را از آن ها اقتباس کردند و شهرهای متعددی را در ساحل دریای مدیترانه بنا کردند که چندین شهر آنها بسیار معروف شدند. قوم فنیقی موفق نشدند دولت واحدی را تشکیل دهند و هر شهر آن ها امیر یا پادشاهی مخصوص به خود را داشت اما همگی شاخه های این قوم در دریانوردی شهرتی بسزا یافتند. در کتاب «خاستگاه فنیقی بریتانیایی ها، اسکات ها و ساکسون ها» لارنس آستین وادل معتقد است، فنیقی ها در واقع ادامهٔ اقوام هیتی ها هستند که در ممالک سوری-هیتی می زیستند و در نتیجه تحت تأثیر اقوام سمیتیک قرار گرفتند. دلیل اینکه برخی فنیقی ها را سمیتیک می خوانند صرفاً از آن روی است که آن
ها از راست به چپ می نوشتند، این در حالی است که از راست نویسی در بین برخی دیگر از آریایی ها نیز رخ داده است … بنا به گفتهٔ لارنس آستین وادل، از جمله افرادی که در زمان او نگاشته هایی از راست به چپ نوشته شده است، آشوکا بود که در زمان وی آثار بودایی از راست به چپ نگاشته شدند. سازمان مملکتی فینیقی ها تشکیل شده از مناطقی بود که باید آن ها را دولت شهر نامید؛ که مهمترین آن ها صیدا و بوبلوس (جبیل) بود، فنیقی ها در دیگر نقاط جهان نیز دولت شهرهایی داشتند که، کارتاژ از جمله این نواحی بود. آن ها کم و بیش تحت تأثیر و استیلای مصری ها قرار داشتند. فینیقی ها در تمام بنادر مدیترانه شمالی تجارت این منطقه را به خود اختصاص داده بودند. مستعمرات و تجارتخانه های فنیقی در تمام عالم قدیم پراکنده بود. این مردم از طرف غرب تا جزیره های بریتانیا و از طرف شرق تا نزدیکی هندوچین تجارت می کردند، و بر اساس شواهدی که کشف شده مستعمراتی داشته اند. فینیقی ها مکرراً از جانب آشوری ها مورد حمله قرار می گرفتند. این قوم، در دریانوردی مهارت تام یافتند در نتیجه فنیقی ها، به تابعیت درآمدن مقطعی، تحت ملل دیگر، زیاد اهمیت نمی دادند، زیرا همچنان در دریاها و
مستعمرات تحت اقتدار خود باقی می ماندند و دریانوردان فنیقی کمتر در اندیشه آفریدن یک نیروی نظامی بودند. دریانوردان فنیقی در سواحل سوریه و جزیره کرت و جزایر یونان دریانوردی می کردند و کار آن ها صید صدف های مخصوصی بود که از آن ها رنگ ارغوانی به دست می آمد. تهیه رنگ پارچه های پشمی ارغوانی در آن موقع مخصوص کارگاه های صیدا و صور بود. همچنین بازرگانی و دادوستد عطریات، فلزات، سنگ های قیمتی، چوب لبنان و دیگر فراورده های خاورزمین و برده فروشی بدست آن ها صورت می گرفت. مهارت فنیقی ها در امور بازرگانی سبب شد که اکثر بازارهای آن روز از مشرق مدیترانه تا اسپانیا، بدست آن ها باشد. شواهدی دردست است که مردمان فینیقی از هند کالا می خریدند و به مدیترانه وارد شده و در سواحل جنوبی و شمالی آن می فروختند. دریانوردان فنیقی به سواحل دوردست فرانسه واسپانیا سفر می کردند تا محصولات مردم خود را با غله و فلزهای آنان مبادله کنند. هخامنشیان نیز دریانوردی را از فینیقی ها آموختند. بندرهای «صور» (تیر) (tyr) «صیدا» (sidon)، «جبل» (gabal)، «بیریتوس» (بیروت) (berytus) برای مردم این خطه موقعیت بی مانندی برای بازرگانی داشت و اکثریت آن ها تاجر و دریانو
رد بودند، آنان از راه بنادر لبنان به بندر «مارسی» در فرانسه و جزیره «سیسیل» در ایتالیا رفت و آمد می کردند، آنان حتی به سواحل اسپانیا و انگلستان هم رفته اند. عده ای از آنان به سواحل شمالی آفریقا در تونس کنونی مهاجرت کرده و شهر کارتاژ (cartage) را بنا کردند.
شهدخوار تیره یک گونه از پرندگان خانواده شهدخواران است. این شهدخوار به نسبت کدر در ساوانای خشک، بیشه ها و بوته زارها (مانند کارو) در آنگولا، بوتسوانا، نامیبیا و آفریقای جنوبی است.
تقی الدین الصلح (؛ – ) سیاست مدار اهل لبنان بود. وی دو بار از ۲۱ ژوئن ۱۹۷۳ تا ۳۱ اکتبر ۱۹۷۴ و از ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۰ تا ۲۵ اکتبر ۱۹۸۰ نخست وزیر این کشور بود. تقی الدین الصلح در ۲۷ نوامبر ۱۹۸۸، در سن ۸۰ سالگی در پاریس درگذشت.
لوئیس آرچینارد (; – ) یک ژنرال ارتش فرانسه در زمان جمهوری سوم بود که در فتح غرب آفریقا توسط استعمار فرانسه مشارکت داشت. او به طور سنتی در تاریخ های فرانسوی به عنوان فاتح سودان فرانسوی (مالی امروزی) معرفی می شود.آرچینارد پایان امپراتوری توکولور را رقم زد.او در جنگ جهانی اول فرمانده هنگ های لهستانی بود . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) و لژیون دونور (افسر بزرگ) شده است.
صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ ()، یک مدال افتخاری بود که اولین بار در طول جنگ جهانی اول به خاطر خدمات شجاعانه فرانسوی ها و متحدان ایشان ایجاد شد. بلافاصله پس از شروع جنگ جهانی اول، مقامات نظامی فرانسه احساس کردند که باید یک جایزه نظامی جدید ایجاد شود. در آن زمان مدال دیگری به نام "Citation du jour" وجود داشت که در قالب یک سند کاغذی بود. در پایان سال۱۹۱۴، ژنرال بوئل، فرمانده کل لشکر چهارم فرانسه، تلاش کرد تا دولت فرانسه را متقاعد کند که یک جایزه نظامی رسمی ایجاد کند. موریس بارس، نویسنده و نماینده مشهور پاریس، از بوئل در باب تلاش هایش حمایت کرد.در ۲۳ دسامبر ۱۹۱۴، ژرژ بونفوس، نماینده مجلس فرانسه، لایحه قانونی برای ایجاد "Croix de la Valeur Militaire (صلیب شجاعت نظامی)" را ارائه داد. این طرح توسط ۶۶ نماینده دیگر مجلس امضا شد. امیل دریان، یک نماینده مجلس که در طول این مدت در منطقه جنگی خدمت می کرد، پس از بازگشت به مجلس قانونگذاری، سخنگوی مسلم این طرح شد. در ۱۸ ژانویه ۱۹۱۵ دریان این لایحه را ارائه کرد اما نام جایزه نظامی به "Croix de guerre" "("صلیب جنگی")" تغییر نام داد و سرانجام در ۲ آوریل ۱۹۱۵ به تصویب مجمع ملی رسید.
با من برقص یک فیلم درام، رقص و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی راندا هاینس با بازی ونسا ال. ویلیامز و خواننده پورتوریکو چایانه است. بازخورد. این فیلم نقدهای متفاوتی را از منتقدین سینما دریافت کرد و امتیاز ۵۱ درصدی را از سایت راتن تومیتوز در یافت کرد. و همچنین امتیاز ۵٫۹ از ۱۰ را در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها را گرفت.
دیم کاتلین ماری اولرنشاو (Dame Kathleen Mary Ollerenshaw) (DBE) (نام تولد، تیمپسون؛ ۱ اکتبر ۱۹۱۲ – ۱۰ اوگست ۲۰۱) یک ریاضی دان و سیاست مدار بریتانیایی بود، او از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ میلادی به عنوان ارباب-شهردار منچستر و در دهه ۱۹۸۰ میلادی به عنوان مشاور امور آموزش و پرورش در دولت مارگارت تاچر خدمت کرد. دوران کودکی و تحصیل. او با نام کاتلین ماری تیمپسون در ویتنگتون، منچستر به دنیا آمد و در آنجا به مدرسه لیدی بارن هَوز رفت (۱۹۱۸–۱۹۲۶ میلادی). وی یکی از نوه های مؤسس کسب و کار ترمیم پاپوش تیمپسون بود، کسی که از کترینگ به منچستر نقل مکان کرد و در ۱۸۷۰ میلادی در آنجا به تجارت آغاز نمود. از هشت سالگی به بعد، کاتلین تقریباً به طور کامل ناشنوا بود. او به ریاضی علاقه زیادی پیدا کرد و از سرمعلم به نام بانو جینکین جونز الهام گرفت. وی، زمانی که در مدرسه لیدی بارن بود با همسر آینده خود، رابرد اولرنشاو آشنا شد. زمانی که او یک زن جوان شده بود به مدرسه سنت لئوناردس و کالج آمادگی دانشگاه در سنت اندروز، اسکاتلند رفت، جای که امروزه خانه های شاگردان شبانه روزی به افتخار وی نام گذاری شده اند. زمانی که او ۱۹ سال داشت، در سامرویل کالج (آکسف
ورت) پذیرفته شد و در آنجا به آموزش ریاضی پرداخت. او دوره دکترای خود را روی «شبکه های بحرانی» تحت نظر تئو چاندی، در سال ۱۹۴۵ میلادی در سامرویل به اتمام رساند. او پنج مقاله پژوهشی اصلی نوشت که برای دریافت نمودن مدرک دکترای تخصصی (PhD) وی کافی بود و نیازی به نوشتن رساله رسمی نداشت. زمانی که در دوره لیسانس بود، او با رابرت اولرنشاو نامزد شد، رابرت بعداً یک جراح برجسته نظامی (سرهنگ آر.جی. دبلیو اورینشا، ERD, TD, BM, DMRD) و پیشگام در تصویرگری پزشکی شد. آن ها در سپتامبر ۱۹۳۹ باهم ازدواج کردند و دو فرزند داشتند، چارلز (۱۹۴۱ – ۱۹۹۹ میلادی) و فلورینس (۱۹۴۶ – ۱۹۷۲ میلادی). او در ۱۹۴۲ میلادی پس از این که شوهرش برای خدمت در ارتش به خط مقدم اعزام شد، در نتیجه استرسی که به وی دست داد «برای سه روز بی وقفه گریست» و یک سقط خود به خودی جنین را متحمل شد. حرفه. پس از جنگ جهانی دوم، خانواده اولرنشاو به منچستر نقل مکان کردند، جای که کاتلین به عنوان آموز گار نیمه-وقت در دانشکده ریاضی دانشگاه منچستر کار می کرد و هم زمان با بزرگ کردن اطفالش، به کار روی شبکه ها نیز ادامه می داد. او در ۱۹۴۹ میلادی، زمانی که ۳۷ سال سن داشت، نخستین سمعک
مؤثر خود را به دست آورد. خارج از امور دانشگاهی، اولرنشاو برای بیست و شش سال به عنوان عضو شورای راشولم از حزب محافظه کار (۱۹۵۶–۱۹۸۱)، لرد میر منچستر (۱۹۷۵ – ۱۹۷۶)، شهردار منچستر بزرگ از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ خدمت نموده و به عنوان تشویق کننده اصلی در ایجاد کالج موسیقی شمالی سلطنتی عمل کرد. او عنوان افتخاری مرد آزاد شهر را به دست آورده و در دهه ۱۹۸۰ در حکومت مارگارت چاتر به عنوان مشاور در امور آموزش و پرورش خدمت کرد. او از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ میلادی رئیس مؤسسه ریاضی و کاربردهای آن بود. او حداقل ۲۶ مقاله ریاضی به چاپ رساند و بهترین کار او مربع های جادویی همه قطری کامل است. او به عنوان میراث هنگام مرگ خود، اعتباری را برای حمایت از پژوهش گران برجسته و فعالیت های مشارکت عمومی در مدرسه ریاضیات، دانشگاه منچستر برجای گذاشت. یک سخنرانی علمی عمومی که به طور سالانه در این دانشگاه برگزار گشته که به افتخار او نام گذاری شده است. اولرنشاو که یک ستاره شناس آماتور بود، تلسکوپ خود را به دانشگاه لنکستر هدیه داد و یک رصدخانه در آن دانشگاه به افتخار او نام گذاری شده است. او عضو افتخاری انجمن ستاره شناسی منچستر بود و برای چندین سال، سمت معاونیت این
انجمن را بر عهده داشت. اولرنشاو که به مدرسه سنت لئوناردس در سنت اندروز، فایف رفته بود، بعداً از ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان رئیس آن مدرسه خدمت کرد. بارونیس بایفورت، از حزب محافظه کار جانشین وی به عنوان سخن گوی مجلس اعیان بریتانیا شد. او در اکتبر ۲۰۱۲ به سن ۱۰۰ سالگی رسید. او به تاریخ ۱۰ اوگست ۲۰۱۴ در دیتسبرگ به عمر ۱۰۱ سالگی وفات یافت. شوهر و هر دو کودک وی قبل از او وفات کرده بودند.
ماریس رنه فرشه (Maurice René Fréchet) (2 سپتامبر ۱۸۷۸ – ۴ ژوئن ۱۹۷۳)، یک ریاضی دان فرانسوی بود. وی کارهای زیادی در توپولوژی مجموعه-نقطه انجام داده و مفهوم فضاهای متری را به طور کامل معرفی کرد. وی همچنین کارهای مهمی در حوزه های آمار و احتمالات و همچنین حسابان انجام داد. رساله دکترای وی حوزه تابعی ها روی فضای متری را به طور کامل باز نموده و مفهوم فشردگی را معرفی کرد. وی به طور مستقل از رِیس، قضیه نمایش در فضای توابع مربع-انتگرال پذیر لبگ را کشف کرد. وی اغلب بنیان گذار نظریه فضاهای مجرد خوانده می شود. زندگی نامه. دوران کودکی. وی در یک خانواده پروتستان در مالنگی از جاکویس و زوی فرشه زاده شد. در زمان تولد او، پدرش رئیس یک یتیم خانه پروتستان در مالنگی بود و بعدتر زمانی که وی جوان شده بود، پدرش به مدیر یک مدرسه پروتستان گماشته شد. هرچند جمهوری سوم فرانسه که تازه تأسیس شده بود، چندان هم دلی با تعلیمات دینی نداشت و قوانینی تصویب شده بود که باید تمامی آموزش ها جدا از دین باشد. در نتیجه، پدر وی شغل اش را از دست داد. مادرش، برای این که درآمدی حاصل کند، یک هوتل کوچک خانگی برای خارجی های که از پاریس دیدن می کردند، ساخت. پد