Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ق سیستم های بهداشتی در محل، محل های دفن زباله، پساب از تصفیه خانه های فاضلاب، نشت فاضلاب، ایستگاه های پمپ بنزین یا از کاربرد بیش از حد کود در کشاورزی ایجاد شود. آلودگی (یا آلایش) همچنین می تواند از آلاینده های طبیعی مانند آرسنیک یا فلوراید ایجاد شود. استفاده از آب های زیرزمینی آلوده باعث ایجاد خطراتی برای سلامت عمومی از طریق مسمومیت یا شیوع بیماری می شود. مکانیسم های مختلف مؤثر در انتقال آلاینده ها، به عنوان مثال انتشار، جذب، بارش، پوسیدگی، در آب های زیرزمینی می باشند. اثر متقابل آلودگی آبهای زیرزمینی با آب های سطحی، با استفاده از مدلهای انتقال هیدرولوژی بررسی شده است. انواع آلاینده ها. آلودگی های موجود در آب های زیرزمینی طیف گسترده ای از پارامترهای فیزیکی، شیمیایی معدنی، شیمیایی آلی، باکتریولوژیکی و رادیواکتیو را پوشش می دهد. در اصل، بسیاری از همان آلاینده ها که در آلودگی آب های سطحی نقش دارند نیز ممکن است در آب های زیرزمینی آلوده دیده شوند، اگرچه اهمیت مربوط به آنها ممکن است متفاوت باشد. آرسنیک و فلوراید. آرسنیک و فلوراید توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) به عنوان جدی ترین آلاینده های معدنی در آب آشامیدنی به ط
ور جهانی شناخته شده اند. آلودگی با فلز آرسنیک به طور طبیعی در آب های زیرزمینی رخ می دهد، به عنوان مثال اغلب در آسیا، از جمله در چین، هند و بنگلادش دیده می شود. در دشت گنگ در شمال هند و بنگلادش آلودگی شدید آبهای زیرزمینی توسط آرسنیک، ۲۵٪ از چاه های آب در قسمت های کم عمق دو سفره منطقه ای را تحت تأثیر قرار می دهد. آرسنیک موجود در آب های زیرزمینی همچنین می تواند ناشی از شسته شدن آرسنیک توسط آب، در جایی که عملیات معدنکاری یا زباله های مین وجود دارد، باشد. آلودگی ناشی از فلوراید طبیعی در آب های زیرزمینی با توجه به استفاده عمیق تر از آب های زیرزمینی، نگرانی رو به رشدی دارد، زیرا «بیش از ۲۰۰ میلیون نفر در معرض خطر استفاده از آب آشامیدنی آلوده با غلظت های بالا» می باشند. هنگامی که سختی آب کم است، فلوراید می تواند از سنگهای آتشفشانی اسیدی آزاد شود و خاکستر آتشفشانی پراکنده شود. مقادیر بالای فلوراید در آب های زیرزمینی یک مشکل جدی در پمپای آرژانتین، شیلی، مکزیک، هند، پاکستان، ریفت آفریقای شرقی و برخی جزایر آتشفشانی (تنریفه)است. در مناطقی که به طور طبیعی فلورایدفلوراید زیادی در آب های زیرزمینی که از آن ها برای آب آشامیدنی
استفاده می شود، وجود دارد، هر دو بیماری فلوئوروزیس دندانی و فلوئوروزیس استخوانی ممکن است شایع و شدید باشد. پاتوژن ها یا عوامل بیماری زا. فقدان اقدامات بهداشتی مناسب و همچنین جانمایی نامناسب چاه های آب می تواند به نوشیدن آب آلوده به پاتوژن های حامل مدفوع و ادرار منجر شود. چنین بیماری های منتقل شده مدفوعی از جمله وبا و اسهال است. از چهار نوع پاتوژن موجود در مدفوع (باکتری ها، ویروس ها، تک یاخته ها و کرم ها ی روده یا تخم های کرم روده)، سه مورد اول معمولاً در آب های زیرزمینی آلوده وجود دارد، در حالی که تخم های نسبتاً بزرگ کرم روده معمولاً توسط ماتریس خاک فیلتر می شوند. از نظر عوامل بیماری زا، سفره های آب خیز عمیق و محدود معمولاً امن ترین منبع آب آشامیدنی محسوب می شوند. پاتوژن های حاصل از فاضلاب تصفیه شده یا تصفیه نشده می توانند برخی سفره های آب خاص، به خصوص سفره های آب کم عمق را آلوده کنند. نیترات. نیترات رایج ترین آلاینده شیمیایی در آب های زیرزمینی و سفره های آب در جهان است. در برخی از کشورهای کم درآمد میزان نیترات موجود در آب های زیرزمینی بسیار بالا است و باعث ایجاد مشکلات قابل توجهی از نظر سلامتی می شود. نیترا
ت همچنین در شرایط اکسیژن زیاد پایدار است (کاهش نمی یابد). سطح نیترات بالای mg / L 10(میلی گرم در لیتر) یا (10 ppm) در آب های زیرزمینی می تواند باعث " سندرم کودک آبی " (متموگلوبینمی اکتسابی) شود. استانداردهای کیفیت آب آشامیدنی در اتحادیه اروپا میزان مجاز نیترات در آب آشامیدنی را کمتر از ۵۰ میلی گرم در لیتر تصریح می کند. با این وجود، ارتباط بین وجود نیترات در آب آشامیدنی و سندرم کودک آبی در مطالعات دیگر مورد اختلاف قرار گرفته است. شیوع این سندرم ممکن است به دلیل وجود عوامل دیگر به غیر از افزایش غلظت نیترات در آب آشامیدنی باشد. سطح نیترات افزایش یافته در آب های زیرزمینی می تواند به دلیل بهداشت محل، دفع لجن فاضلاب و فعالیت های کشاورزی باشد. بنابراین می تواند منشأ شهری یا کشاورزی داشته باشد. ترکیبات آلی. ترکیبات آلی فرار (VOC) یک آلاینده خطرناک آب های زیرزمینی است. آنها معمولاً به دلیل بی توجهی عملیات کارخانه جات صنعتی وارد محیط زیست می شوند. بسیاری از این ترکیبات تا اواخر دهه ۱۹۶۰ به عنوان ترکیبات مضر شناخته نشده بودند و مدتی قبل از آزمایش منظم آبهای زیرزمینی بود که وجود این مواد در منابع آب آشامیدنی تشخیص داده ش
د. آلاینده های VOC عمده موجود در آب های زیرزمینی، شامل هیدروکربن های بودار مانند ترکیبات BTEX (بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن) و حلال های کلر دار شامل تتراکلرو اتیلن (PCE)، تری کلرو اتیلن (TCE) و وینیل کلرید (VC) هستند. BTEX اجزای مهم بنزین هستند .PCE و TCE به عنوان حلال های صنعتی هستند که در طول زمان، به ترتیب در فرایندهای خشک شویی و به عنوان یک جدا کننده فلز استفاده می شوند. سایر آلاینده های آلی موجود در آب های زیرزمینی و حاصل از عملیات صنعتی هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای (PAHs) هستند. به دلیل وزن مولکولی، نفتالین محلول ترین و قابل حمل ترین PAH موجود در آب های زیرزمینی است، در حالی که بنزو (a) پیرن سمی ترین آن است. PAHs به طور کلی از احتراق ناقص مواد آلی به عنوان فراورده فرعی تولید می شود. داروها ی حشره کش و علف کش نیز به عنوان آلاینده های آلی در آب های زیرزمینی نیز دیده می شوند. بیشتر سموم دفع آفات، مانند سایر ترکیبات آلی مصنوعی، دارای ساختارهای مولکولی بسیار پیچیده ای هستند. این پیچیدگی میزان حلالیت در آب، ظرفیت جذب و تحرک سموم دفع آفات را در سیستم آب زیرزمینی تعیین می کند؛ بنابراین، برخی از انواع س
موم دفع آفات نسبت به سایر مناطق دیگر بیشتر فعال هستند به طوری که راحت تر به یک منبع آب آشامیدنی می رسند. فلزات. چندین ردیابی فلز به طور طبیعی در سازندهای سنگی خاص رخ می دهد و می تواند از طریق فرایندهای طبیعی مانند هوازدگی وارد محیط شود. با این وجود، فعالیتهای صنعتی مانند معدن کاری، متالورژی، دفع مواد زاید جامد، کارهای رنگ آمیزی و مینای دندان و غیره می تواند منجر به افزایش غلظت فلزات سمی از جمله سرب، کادمیوم و کروم شود. این آلاینده ها این پتانسیل را دارند که خود را به داخل آب های زیرزمینی برسانند. مهاجرت فلزات (و متالوئیدها) در آبهای زیرزمینی تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد، به ویژه توسط واکنشهای شیمیایی که تقسیم بندی آلاینده ها را بین فازها و گونه های مختلف تعیین می کنند؛ بنابراین، تحرک فلزات در درجه اول به pH و وضعیت اُکسایـِش و کاهش آبهای زیرزمینی بستگی دارد. دارویی. نفوذ مقادیری از داروها، از فاضلاب تصفیه شده به سفره های آب، از جمله آلاینده های نو ظهور آب های زیرزمینی است که در سراسر ایالات متحده مورد مطالعه قرار می گیرد. داروهای پرطرفدار مانند آنتی بیوتیک ها، ضد التهابات، ضد افسردگی ها، مواد ضد احتقان، آ
رام بخش و غیره معمولاً در فاضلاب تصفیه شده یافت می شوند. این فاضلاب، از تصفیه خانه فاضلاب تخلیه می شود و اغلب به داخل سفره آب یا منبع آب سطحی مورد استفاده برای آشامیدنی راه می یابد. مقادیر ردیابی شده از داروها، در آبهای زیرزمینی و آب های سطحی، به مراتب کمتر از آنچه در بیشتر مناطق خطرناک یا نگرانی محسوب شود، می باشد، اما با افزایش جمعیت و ازدیاد فاضلاب تصفیه شده بیشتر برای استفاده در منابع آب شهری، این مشکل بیشتر می شود. سایر آلاینده ها. سایر آلاینده های آلی شامل طیف وسیعی از ارگانو هالیدها و سایر ترکیبات شیمیایی، هیدروکربن های نفتی و ترکیبات متنوع شیمیایی است که در محصولات بهداشت شخصی، محصولات آرایشی و بهداشتی، و نیز در آلوده کنندگان دارویی شامل داروها و متابولیت های آنها وجود دارد. آلاینده های معدنی ممکن است شامل مواد مغذی دیگری مانند آمونیاک و فسفات و رادیونوکلئیدها مانند اورانیوم (U) یا رادون (Rn) که به طور طبیعی در برخی سازندهای زمین شناسی موجود است، باشد. نفوذ آب شور نیز نمونه ای از آلودگی های طبیعی است، که اغلب در اثر فعالیت های انسانی تشدید می شود. آلودگی آب های زیرزمینی یک مسئله جهانی است. بررسی کیفیت
آب های زیرزمینی سفره های اصلی ایالات متحده که بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۴ انجام شده است، نشان داد که ۲۳٪ از چاه های بومی، آلودگی هایی در سطوح بالاتر از معیارهای سلامت انسان دارند. یک مطالعه دیگر نشان داد که عمده مشکلات آلودگی آب های زیرزمینی در آفریقا با توجه به ترتیب اهمیت عبارتند از: (۱) آلودگی نیترات، (۲) عوامل بیماری زا، ۳) آلودگی ارگانیک، (۴) نمک زدایی و ۵) زهکشی اسید معدن. علل و عوامل. عوامل زیر از جمله دلایل آلودگی آب های زیرزمینی می باشند (جزئیات بیشتر در زیر ارایه شده است): عوامل طبیعی (ژئوژنیک). عوامل «ژئوژنیک» به طور طبیعی ناشی از فرایندهای زمین شناسی است. آلودگی آرسنیک طبیعی وقتی به وجود می آید که رسوبات سفره آب حاوی مواد آلی هستند که باعث ایجاد شرایط بی هوازی در سفره آب می شوند. این شرایط منجر به تجزیه میکروبی اکسیدهای آهن در رسوبات و در نتیجه آزادسازی آرسنیک، که به طور عادی به سختی به اکسیدهای آهن متصل شده است، درون آب می شود. به عنوان یک نتیجه، آبهای زیرزمینی غنی از آرسنیک معمولاً غنی از آهن هستند، اگرچه فرایندهای ثانویه اغلب ارتباط آرسنیک و آهن محلول را مبهم می کنند. آرسنیک معمولاً در آبهای زیرزم
ینی به عنوان گونه های ساده آرسنیت و آرسنات اکسیده شده یافت می شود، سمیت حاد آرسنیت تا حدودی بیشتر از آرسنات است. بررسی های WHO نشان داد که ۲۰٪ از ۲۵٬۰۰۰ گمانه آزمایش شده در بنگلادش غلظت آرسنیک بیش از ۵۰ میکروگرم در لیتر داشته است. ظهور فلوراید ارتباط نزدیکی به میزان فراوانی و حلالیت مواد معدنی حاوی فلوراید، مانند فلوریت (CaF2)، دارد. وجود غلظت های قابل توجه فلوراید در آبهای زیرزمینی به طور معمول ناشی از کمبود کلسیم در سفره آب است. براساس راهنمایی WHO از سال ۱۹۸۴، هنگامی که غلظت فلوراید در آبهای زیرزمینی از ۱٫۵ میلی گرم در لیتر، بیشتر شود، ممکن است مشکلات بهداشتی مرتبط با فلوروز دندان رخ دهد. انستیتوی فدرال علوم و فنون آبزی سوئیس (EAWAG) به تازگی پلتفرم تعاملی ارزیابی آبهای زیرزمینی (GAP) را توسعه داده است، که در آن می توان خطر آلودگی ژئوژنیکی در یک منطقه معین را با استفاده از داده های زمین شناسی، توپوگرافی و سایر داده های زیست محیطی بدون نیاز به نمونه آزمایش از هر منبع آب زیرزمینی برآورد کرد. این ابزار همچنین به کاربر اجازه می دهد تا نقشه احتمال خطر را برای آرسنیک و فلوراید تهیه کند. غلظت بالای پارامترهایی ما
نند شوری، آهن، منگنز، اورانیوم، رادون و کروم در آبهای زیرزمینی نیز ممکن است منشأ ژئوژنیکی داشته باشد. این آلاینده ها می توانند به صورت موضعی مهم باشند اما به اندازه آرسنیک و فلوراید گسترده نیستند. سیستم های بهداشتی در محل. آلودگی آبهای زیرزمینی با عوامل بیماری زا و نیترات همچنین می تواند از مایعاتی که از سیستم های بهداشتی محلی مانند توالت گودالی و مخازن سپتیک به داخل زمین نفوذ می کنند، رخ دهد که این امر تحت تأثیر میزان تراکم جمعیت و شرایط هیدروژئولوژیک نیز می باشد. پارامترهای تعیین کننده سرنوشت و جا بجایی عوامل بیماری زا کاملاً پیچیده است و تعامل بین آنها به خوبی شناخته شده نیست. اگر شرایط هیدروژئولوژیکی محلی (که می تواند در فضای چند کیلومتر مربع هم متفاوت باشد) نادیده گرفته شود، زیرساخت های ساده بهداشتی در محل مانند توالت های گودالی می توانند از طریق آبهای زیرزمینی آلوده خطرات قابل توجهی برای سلامت عمومی ایجاد کنند. مایعات از توالت گودالی خارج می شوند و از منطقه ای که خاک اشباع نشده است، عبور می کنند. در ادامه، این مایعات خروجی از توالت گودالی، وارد آبهای زیرزمینی می شوند که در نتیجه می توانند منجر به آلودگی
آبهای زیرزمینی شوند. این یک مشکلی است که در استفاده از چاه آب نزدیک برای تهیه آب زیرزمینی برای اهداف آب آشامیدنی مشاهده می شود. در طول عبور از خاک، عوامل بیماری زا می توانند از بین بروند یا به طور قابل توجهی جذب شوند، که بیشتر به زمان مسیر بین گودال و چاه بستگی دارد. بیشتر عوامل بیماری زا، و نه همه آن ها، در طی مسیر حرکت ۵۰ روز در زیرزمین می میرند. میزان حذف پاتوژن، بسته به نوع خاک، نوع سفره آب، مسافت و سایر عوامل محیطی به شدت متفاوت است. به عنوان مثال، دوره طولانی باران های شدید در مناطق با خاک غیر اشباع، باعث «شسته شدن» خاک شده و مسیر هیدرولیک را برای عبور سریع پاتوژن ها فراهم می کند. تخمین فاصله لازم بین توالت گودالی یا مخزن سپتیک با منبع آب، برای ایمنی منبع آب از آلوده شدن دشوار است. در هر صورت، رعایت چنین توصیه هایی در مورد فاصله ایمن، بیشتر توسط ساختمان های دارای توالت گودالی نادیده گرفته می شود. علاوه بر این، ساختمان های مسکونی از ابعاد محدودی برخوردار هستند و به همین دلیل، توالت های گودالی معمولاً بسیار نزدیک تربه چاه های آب زیرزمینی ساخته شده اند تا حدی که نمی توان فاصله آن ها را ایمن دانست. این امر
باعث آلودگی آبهای زیرزمینی می شود و اعضای خانواده هنگام استفاده از این آب زیرزمینی به عنوان منبع آب آشامیدنی بیمار می شوند. فاضلاب و لجن فاضلاب. آلودگی آبهای زیرزمینی در اثر تخلیه زباله های خام، می تواند منجر به بیماری هایی مانند ضایعات پوستی، اسهال خونی و درماتیت شود. این امر در مکانهایی که دارای زیرساخت های محدود تصفیه فاضلاب هستند، یا در جایی که نقص سیستماتیک سیستم دفع فاضلاب در محل وجود دارد، شایع تر است. در کنار عوامل بیماری زا و مواد مغذی، فاضلاب های تصفیه نشده نیز می توانند بار مهمی از فلزات سنگین داشته باشند که ممکن است در سیستم آب های زیرزمینی رسوخ کند. پساب تصفیه شده از تصفیه خانه های فاضلاب در صورت نفوذ یا دفع فاضلاب به آبهای سطحی محلی ممکن است به سفره آب نیز برسد؛ بنابراین، موادی که در تصفیه خانه های فاضلاب معمولی حذف نمی شوند ممکن است به آب های زیرزمینی نیز راه یابند. به عنوان مثال، غلظتهای باقیمانده دارویی در آبهای زیرزمینی در چندین مکان در آلمان در حدود ng / L 50بود. این امر به این دلیل است که در کارخانه های تصفیه فاضلاب معمولی، میکرو آلاینده ها مانند هورمون ها، پسماندهای دارویی و سایر میکرو آ
لاینده های موجود در ادرار و مدفوع به صورت جزئی حذف می شوند و باقی مانده این آلاینده ها در آب های سطحی تخلیه می شود، که از آنجا نیز ممکن است به آب های زیرزمینی برسند. آلودگی آب های زیرزمینی همچنین می تواند در نتیجه نشت فاضلاب رخ دهد که به عنوان مثال در آلمان مشاهده شده است. که آلودگی آب های زیرزمینی همچنین می تواند به آلودگی متقابل بالقوه منابع آب آشامیدنی منجر شود. پخش فاضلاب یا لجن فاضلاب در بخش کشاورزی نیز ممکن است منبع آلودگی به مدفوع در آبهای زیرزمینی باشد. کودها و سموم دفع آفات. نیترات نیز ممکن است در نتیجه استفاده بیش از حد از کودها از جمله پخش کودهای حیوانی، وارد آبهای زیرزمینی شود. این امر به این دلیل است که فقط بخشی از کودهای با پایه نیتروژن برای تولید و رشد گیاهان دچار تبدیل و تغییر و تحول می شوند و باقیمانده آن ها در خاک جمع می شود یا به صورت رواناب دفع می شوند. کاربرد زیاد کودهای حاوی نیتروژن همراه با حلالیت بالای نیترات در آب، منجر به افزایش رواناب در آبهای سطحی و همچنین آبشویی به داخل آبهای زیرزمینی می شود و در نتیجه باعث آلودگی آبهای زیرزمینی می شود. استفاده بیش از حد از کودهای حاوی نیتروژن (اع
م از مصنوعی یا طبیعی) بسیار مضر است، به طوری که مقادیر زیادی از نیتروژن که توسط گیاهان جذب نشده به نیترات تبدیل می شود که به راحتی تحت اثر آبشویی قرار می گیرد. مواد مغذی، به ویژه نیترات موجود در کودها در صورت شستشوی خاک از داخل رودخانه ها، یا آب شویی خاک به آبهای زیرزمینی، می توانند مشکلاتی را برای زیستگاه های طبیعی و سلامت انسان ایجاد کنند. استفاده سنگین از کودهای حاوی ازت در سیستم های زراعی، بزرگترین عامل انتشار نیتروژن انسانی در آب های زیرزمینی در سراسر جهان است. مواد خوراکی / آغل حیوانات نیز می توانند منجر به آب شویی احتمالی ازت و فلزات به داخل آبهای زیرزمینی شوند. استفاده بیش از حد از کود حیوانی هم ممکن است منجر به آلودگی آبهای زیرزمینی با پسماندهای دارویی ناشی از داروهای دامپزشکی شود. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) و کمیسیون اروپا به طور جدی با مشکل نیترات مربوط به توسعه کشاورزی، به عنوان یک مشکل بزرگ در زمینه تأمین آب که نیاز به مدیریت و حمایت مناسب دارد، برخورد می کنند. رواناب ناشی از سموم دفع آفات ممکن است به داخل آب زیرزمینی ریخته شود که باعث ایجاد مشکلاتی برای سلامتی انسان ناشی از آب آ
لوده چاه ها می شود.غلظت سموم دفع آفات موجود در آبهای زیرزمینی به طور معمول کم است، و غالباً از حد مجاز مبتنی بر سلامت انسان، که آن نیز بسیار پایین است، فراتر می رود. به نظر می رسد حشره کش ارگانوفسفرهmonophotophos (MCP) یکی از معدود سموم دفع آفات خطرناک، پایدار، محلول و سیار است (که با مواد معدنی موجود در خاک پیوند برقرار نمی کند) که قادر به رسیدن به یک منبع آب آشامیدنی است. به طور کلی، ترکیبات سموم دفع آفات، باگسترده تر شدن برنامه های کنترل کیفیت آبهای زیرزمینی، بیشتر شناسایی می شوند. با این حال، به دلیل هزینه های بالای تحلیل، در کشورهای در حال توسعه، نظارت بسیار کمتری در ارزیابی کیفیت آبهای زیرزمینی انجام شده است. نشت های تجاری و صنعتی. طیف گسترده ای از انواع آلاینده های آلی و غیرآلی در سفره های آب زیرزمینی، ناشی از فعالیت های تجاری و صنعتی یافت شده است. معادن سنگ معدن و تأسیسات فرآوری فلزات عامل اصلی حضور فلزات در آبهای زیرزمینی با منشأ انسانی، از جمله آرسنیک می باشند. pH پایین همراه با زهکشی اسید معدن (AMD) به حلالیت فلزات سمی بالقوه کمک می کند که در نهایت می توانند وارد سیستم آب زیرزمینی شوند. نگرانی فزای
نده ای در مورد آلودگی آبهای زیرزمینی با بنزین نشت شده از مخازن ذخیره زیرزمینی نفتی (USTs) از پمپ بنزین ها وجود دارد. ترکیبات BTEX رایج ترین مواد افزودنی بنزین می باشند. ترکیبات BTEX، از جمله بنزن، وزن مخصوص کمتری نسبت به آب (۱ گرم در میلی لیتر) دارند. شبیه به نشت نفت در دریا، فاز غیرقابل حل، که به آن مایع فاز غیر آبی سبک(LNAPL) گفته می شود، روی سطح ایستابی آب در سفره آب «شناور» خواهد شد. حلالهای کلر تقریباً در هر عملیات صنعتی که در آن به حذف کننده های چربی نیاز است استفاده می شود. PCE، به دلیل اثربخشی زیاد آن در نظافت و هزینه نسبتاً کم، یک حلال بسیار مورد استفاده در صنعت خشکشویی است. PCE، همچنین برای عملیات چربی زدایی فلزات مورد استفاده قرار گرفته است. از آنجا که بسیار فرار است، در آب های زیرزمینی بیشتر از آب های سطحی یافت می شود. TCE در طول زمان به عنوان یک تمیز کننده فلز استفاده شده است. تأسیسات نظامی Anniston Dept Army (ANAD) در ایالات متحده به دلیل آلودگی آبهای زیرزمینی با بیش از ۲۷ میلیون پوند TCE در فهرست اولویت های ملی EPA Superfund (NPL) قرارگرفت. PCE و TCE، هر دو ممکن است به وینیل کلرید (VC)، که سمی
ترین هیدروکربن کلریدی است تبدیل شوند. بسیاری از انواع حلالها نیز ممکن است به طور غیرقانونی دفع شوند و به مرور زمان به سیستم آب زیرزمینی نفوذ کنند. چگالی حلالهای کلر مانند PCE و TCE بالاتر از آب است و دارای فاز غیرقابل حل هستند، که به آن مایعات فاز غیر آبی (DNAPL) متراکم گفته می شود. پس از رسیدن به سفره آب، آنها «ته نشین» خواهند شد و سرانجام در بالای لایه های با نفوذپذیری پایین جمع می شوند. در طول تاریخ، تأسیسات مربوط به کارهای چوبی، حشره کش هایی مانند پنتاکلروفنول (PCP) و کرئوزوت را نیز در محیط زیست رها کرده اند که به منابع آب زیرزمینی صدمه زده است. PCP بسیار محلول است و یک آفت کش قدیمی سمی منسوخ شده است که اخیراً در لیست کنوانسیون استکهلم در مورد آلاینده های آلی پایدار ذکر شده است. PAHs و دیگر نیمه VOCها آلاینده های متداول مرتبط با کرئوزوت هستند. LNAPL و DNAPL، اگرچه هر دو غیرقابل حل هستند، ولی این پتانسیل را دارند که به آرامی در فاز آبی (مخلوط شده) حل شوند تا یک ستون ایجاد شود و به این ترتیب به یک منبع طولانی مدت از آلودگی تبدیل شود. مدیریت DNAPLها (حلال های کلر دار، PAHهای سنگین، کرئوزوت، PCB)، به دلیل این
که می توانند بسیار عمیق در سیستم آبهای زیرزمینی مستقر شوند، بسیار دشوار است. شکست هیدرولیکی. رشد اخیر چاه های شکست هیدرولیکی ("Fracking") در ایالات متحده، نگرانی هایی را در مورد خطرات احتمالی آن در آلودگی منابع آب زیرزمینی ایجاد کرده است. EPA، به همراه بسیاری از محققان دیگر، مأمور به بررسی رابطه بین شکستگی هیدرولیک و منابع آب آشامیدنی شده است. در حالی که در صورت وجود کنترل های دقیق و اقدامات مدیریت کیفیت، می توان شکستگی هیدرولیکی را انجام داد بدون اینکه تأثیر قابل ملاحظه ای در منابع آب زیرزمینی داشته باشد، مواردی وجود دارد که آلودگی آبهای زیرزمینی به دلیل مدیریت نامناسب یا خرابی های فنی مشاهده شده است. در حالی که سازمان حفاظت محیط زیست شواهد مهمی از تأثیر گسترده و سیستماتیک شکستگی هیدرولیکی بر سیستم آب آشامیدنی پیدا نکرده است، و البته این امر ممکن است به دلیل عدم وجود سیستماتیک داده های کافی از قبل و بعد از شکستگی هیدرولیکی در کیفیت آب آشامیدنی و نیز وجود سایر عوامل آلودگی باشد، که از اتصال بین استخراج روغن فشرده و استخراج گاز شیل و تأثیر آن جلوگیری می کند. علیرغم فقدان شواهد گسترده عمیق EPA، سایر محققان مشاه
دات قابل توجهی در مورد افزایش آلودگی آبهای زیرزمینی در نزدیکی سایت های اصلی حفاری نفت / گاز شیل واقع در مارچلوس (بریتیش کلمبیا، کانادا) انجام داده اند. در فاصله یک کیلومتری این مکان های خاص، زیرمجموعه ای از آب آشامیدنی کم عمق به طور مداوم میزان غلظت متان، اتان و پروپان بالاتر از حد معمول را نشان می داد. ارزیابی غلظت بالاتر هلیوم و دیگر گازهای نجیب همراه با افزایش سطح هیدروکربن، باعث تمایز بین گازهای فرار ناشی از شکستگی هیدرولیک و افزایش میزان هیدروکربن «محیط» که به طور طبیعی رخ می دهد می باشد. حدس زده می شود که این آلودگی نتیجه نشت، خرابی یا نصب نادرست لوله گذاری چاه های گازی باشد.
پُولیگِلُویدِز کامای باکسِز (Polygaloides chamaebuxus)، مترادف شیرآور chamaebuxus, milkwort پوشیده از بوته، یک گیاه زینتی است در خانواده شیرآوریان. گلهای آن انفرادی است یا به صورت جفت در زیر بغل برگ. دو مهره داخلی، بالها به صورت راست و سفید تا زرد، گاهی به رنگ صورتی یا بنفش است. گلبرگهای کله به رنگ زرد روشن، پیری تا قهوه ای مایل به قرمز یا بنفش است. بومی آلپ ها و کوه های اروپای غربی-مرکزی است. این گیاه در حدود ۱۶۵۸ در سطح زیر کشت شناخته شده بود و توسط کارولوس کلوزیوس نشان داده شده است. انواع مختلفی نیز کشت، برای استفاده در باغ، از جمله رقم، گراندفلورا، که گل های ارغوانی رنگ قرمز و زرد است. گیاهان سفت و سخت هستند، توده های کم ارتفاع تا بلند و قطر. آنها ممکن است از قلمه چوب نرم که در اوایل فصل رشد گرفته می شود، تکثیر شوند. برخی از گونه ها در شرایط ericaceous به بهترین شکل رشد می کنند.
میدان نفتی الشاهین میدان تولید نفت و گاز در سواحل شمال شرقی قطر در خلیج فارس، به فاصله شمال دوحه است. میدان نفتی در بالای میدان گازی شمال، یکی از بزرگترین میدانهای گازی جهان قرار دارد. این میدان نفتی تا ژوئیه ۲۰۱۷ توسط مارسک اویل فطر ای اس دانمارک تحت قرارداد مشارکت در تولید با نفت قطر، به نمایندگی از دولت قطر اداره می شد. از ژوئن سال ۲۰۱۶، قطر پترولیوم و شرکت بزرگ فرانسوی توتال شرکتی جدید با نام " شرکت نفت شمالی (قطر) " تاسیس کردند. این شرکت ۷۰٪ متعلق به قطر پترولیوم و ۳۰٪ متعلق به توتال است. شرکت نفت شمالی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۷ اداره میدان را به عهده گرفت.
آلفردو دوالده واسکس (؛ – ) یک سیاستمدار اهل شیلی بود. وی دو بار از ۲۷ ژوئن تا ۳ اوت ۱۹۴۶ و سپس از ۱۳ اوت تا ۱۷ اکتبر ۱۹۴۶ رئیس جمهور موقت شیلی بود. آلفردو دوالده در ۱۰ آوریل ۱۹۸۵، در سن ۸۶ سالگی درگذشت. زندگی نامه. دوالده در شهر ریو بوئنو متولد شد. پسر پدرو دوالده و زویلا واسکز بود. پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در شهر زادگاهش، تحصیلات متوسطه خود را در لیسئو اپلیکاسیون در سانتیاگو به پایان رساند و از همانجا در سال ۱۹۱۸ فارغ التحصیل شد. او سپس در دانشگاه شیلی به تحصیل حقوق پرداخت. دوالده با یولاندا هوفمن ازدواج کرد و با هم ۶ فرزند داشتند: یولاندا، رنه، سارا، کارمن، مارتا و سونیا.
ریچارد تیفانی «تیف» مکلم (؛ زادهٔ ) بانکدار و اقتصاددان کانادایی است که به عنوان رئیس فعلی بانک کانادا خدمت می کند. او همچنین رئیس سابق دانشکده مدیریت راتمن بود و پیش از این به عنوان معاون ارشد رئیس بانک کانادا خدمت کرده بود.
نقض حق انحصاری به معنی استفاده از یک اختراع ثبت شده بدون داشتن مجوز از صاحب آن است. اجازه استفاده از یک اختراع معمولاً به شکل پروانه داده می شود. تعریف نقض حقوق انصاری ممکن است در نظام های قضایی مختلف متفاوت باشد، اما به طور معمول به استفاده غیر مجاز یا فروش اختراع ثبت شده گفته می شود. در قوانین بسیاری از کشورها، تنها در صورتی حقوق انصاری یک اختراع نقض می شود که استفاده از آن با اهداف تجاری انجام شده باشد. دامنه اختراع ثبت شده یا میزان حفاظت از آن در هنگام ثبت اختراع تعریف می شود. به عبارت دیگر، در شروط موجود در سند ثبت اختراع، آنچه مجاز نیست بدون اجازه صاحب حق ثبت اختراع انجام شود به اطلاع عموم می رسد. حق ثبت اختراعات امری سرزمینی است و نقض آن فقط در کشوری که آن حقوق را ثبت کرده است موضوعیت دارد. فرضا ، در صورت اعطای حق ثبت یک کالا یا ایده در ایالات متحده صورت گیرد، تهیه ، استفاده ، فروش یا واردات کالای ثبت شده در امریکا داری ممنوعیت میباشد و مجاز نیست ، در حالی که ممکن است افراد دیگر کشورها برای سوء استفاده از اختراع ثبت شده در کشور خود آزاد باشند. دامنه حمایت از این قانون ممکن است از کشوری به کشور دیگر متف
اوت باشد ، زیرا حق ثبت اختراع در بعضی از کشورها که از نظر ثبت حقوق انحصاری ممکن است تحت الزامات مختلفی از حق ثبت اختراع باشد. به طور معمول ، واردات ، استفاده ، فروش و یا ارائه دهنده تکنولوژی ثبت اختراع شده بدون مجوز، در طول مدت ثبت اختراع و در داخل کشور که مجوز را صادر کرده است، این قانون را نقض می کند. این قانون از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، اما عموما لازم است شخص متخلف در یک یا چند مورد ، ادعاهای اختراع ثبت شده را نقص کند. اگر همه یا بخشی از ادعاهای ثبت شده با محصول یا تکنولوژی دیگری منطبق باشد میتوان این را نقض حقوق در نظر گرفت ولی در صورتی که فقط تا حدی از یک آیتم نقض شده باشد، این ادعا قابل قبول نیست. معمولا در توجیه نقض حقوق انصاری این دلایل عنوان می شود: نقض غیر مستقیم. موارد نقض غیرمستقیم حقوق انحصاری نیز قابل رخ دادن است، به عنوان مثال ، هنگامی که یک دستگاه یا وسیله در یک حق ثبت اختراع ادعا شده است و شخص ثالث کالایی را تهیه می کند که فقط می تواند از آن برای تهیه دستگاه ادعا شده استفاده کند این نقض غیر مستقیم گفته میشود. قانون گذاری. استرالیا. در استرالیا این نقض حق زمانی اتفاق می افتد که شخصی غیر
از مالک حق انحصاری از آن بهره برداری کند. بهره برداری شامل موارد زیر است: کانادا. این قانون با اعطای حق انحصاری ، امتیاز در ساخت ،دادن امتیاز استفاده و فروش این اختراع به دارنده حق ثبت اختراع ، این قانون را تعیین می کند که هر شخص دیگری ، ساخت ، استفاده و یا فروش آن را در نظر بگیرد ، آن حق ثبت اختراع را نقض می کند. کانادا به دلیل اختلافات قابل توجه بین دو حوزه قضایی ، در پیگیری مطالبات حق ثبت اختراع از طرف ایالات متحده مساعدتر است. اروپا. در اروپا ، نقض حق ثبت اختراع ثبت اختراعات ملی و ثبت اختراعات اروپایی اساساً توسط دادگاههای ملی همان کشور مورد بررسی قرار می گیرد. اگرچه حق ثبت اختراعات اروپایی توسط اداره ثبت اختراعات اروپا اعطا شده است ، این رهبری ثبت اختراعات اروپایی در سطح ملی ، یعنی فقط در هر کشور قابل اجرا است. جستجوی آزاد بودن انحصار. جستجوی آزاد بودن حق انحصار کالا یا تکنولوژی، که همچنین بعنوان جستجوی آزادی عمل (FTO) یا جستجوی نقض نشدن نیز نامیده می شود، جستجوی در میان اختراعات یا حقوق صادر شده است که ثبت اختراع در انتظار ثبت را برای تعیین اینکه آیا یک محصول یا فرایند باعث نقض هر یک از ادعاهای ثبت اخت