Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ازدواج همجنس در ایالت باخا کالیفرنیا سور در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹ قانونی شد. در ۲۷ ژوئن، کنگره ایالتی قانونی را تصویب کرد که ازدواج همجنس را قانونی می کرد. کمی بعد لایحه توسط فرماندار امضا شد و از ۲۹ ژوئن لازم الاجرا شد. تاریخچه. در ۹ آوریل ۲۰۱۰، سازمان اصلاحاتی را در قانون مدنی باخا کالیفرنیا سور برای اجازه ازدواج و فرزندخواندگی زوج های همجنس پیشنهاد کرد. طی سال های بعد کنگره هیچ اقدامی انجام نداد، زیرا سیاستمداران محلی موضوع را تغییر داده و گفتند که باید با مردم مشورت شود. حتی پس از اعطای آمپارو جمعی، اعضای کنگره محلی گفتند که دربارهٔ موضوع ازدواج همجنس بحث نشده و در دستور کار قانون گذاری نبوده است. در ۲۵ مارس ۲۰۱۵، رئیس دادگاه عالی باخا کالیفرنیا سور پیشنهادی را برای قانونی کردن ازدواج همجنس به کنگره تحویل داد. در ۱۵ آوریل، یک عضو کنگره به رسانه ها گفت که تجزیه و تحلیل این پیشنهاد در ماه مه آغاز می شود. در ۱۷ مه ۲۰۱۶، روز جهانی مبارزه با همجنس گراهراسی، تراجنس هراسی و دوجنس گراهراسی، یک نماینده کنگره اعلام کرد که این پیشنهاد قبل از ۳۰ ژوئن توسط کنگره ایالتی رأی خواهد گرفت. وی همچنین اظهار داشت که حزب اقدام مل
ی موافق اصلاح قانون مدنی است تا اجازه قانونی شدن ازدواج همجنس را بدهد. با این حال هیچ رأی گیری برگزار نشد و این پیشنهاد در «فریزر قانونگذاری» قرار گرفت. انتخابات ژوئیه ۲۰۱۸ منجر به کسب اکثریت کرسی های قانونگذاری توسط جنبش ملی احیا و دیگر احزاب طرفدار ازدواج همجنس در باجا کالیفرنیا سور شد. در سپتامبر ۲۰۱۸، چندین نماینده قول دادند که طرح ازدواج همجنس را که توسط کنگره تصویب شده است، را بپذیرند. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۹، کنگره ایالتی لایحه قانونی کردن ازدواج همجنس را با رأی ۱۴ به ۵ و یک رای ممتنع تصویب کرد. این لایحه در همان روز توسط فرماندار کارلوس مندوزا دیویس امضا شد و در ۲۸ ژوئن در روزنامه رسمی منتشر شد. این قانون از روز بعد اجرایی شد. ماده ۱۵۰ قانون مدنی باخا کالیفرنیا سور اکنون به شرح زیر است: افکار عمومی. نظرسنجی سال ۲۰۱۷ که توسط "دفتر ارتباطات راهبردی" انجام شد نشان داد که ۵۹٪ ساکنان باخا کالیفرنیا سور از ازدواج همجنس حمایت می کردند و ۳۶٪ هم مخالف بودند. طبق نظرسنجی سال ۲۰۱۸ "مؤسسه ملی آمار و جغرافیا"، ۴۲٪ از افراد باخا کالیفرنیا سور مخالف ازدواج همجنس هستند.
مارک چری (؛ متولد ۲۳ مارس ۱۹۶۲) تهیه کننده، کارگردان تلویزیون، نویسنده اهل آمریکا است. عمدهٔ سرشناسی او، به دلیل ساخت مجموعه تلویزیونی کمدی-درام زنان خانه دار ناامید برای شبکه ABC است. زندگی نامه. مارک چری در لانگ بیچ متولد شد و مدت کوتاهی در اکلاهما زندگی کرد. پدرش یک حسابدار بود که مجبور بود همراه با خانواده به کالیفرنیا مهاجرت کند. چری در دبیرستان تروی در فولرتون، به تحصیل پرداخت و سپس از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فولرتون در رشته تئاتر فارغ التحصیل شد و در ابتدا به حرفه پرفورمانس مشغول شد تا اینکه با شرکت در مسابقه تلویزیونی هرم ۱۰۰ هزار دلاری پرامید، برنده جایزه ۱۵ هزار دلاری شد و تصمیم گرفت که به هالیوود برود و کار نویسندگی را دنبال کند، ولی با بد شانسی روبرو شد چرا که به محض ورود چری، اعتصاب نویسندگان در سال ۱۹۸۸ آغاز شد. مارک چری نخستین بار به عنوان دستیار شخصی دیکسی کارتر در برنامهٔ کمدی موقعیت طراحی زنان، به این صنعت راه پیدا کرد. در سال ۱۹۹۰، نویسنده و تهیه کنندهٔ مجموعهٔ تلویزیونی محبوب دختران طلایی شد و پس از آن اقدام به ساخت مجموعه های «۵ خانم بوکان»، «خدمه» و «تعدادی از بهترین دوستان من» کرد.
شاخص ترین آثار مارک چری. زنان خانه دار ناامید. در سال ۲۰۰۲، مکالمه با مادرش، او را ترغیب کرد تا برنامه ای با محوریت زندگی های شکست خورده چهار زن از طبقه متوسط رو به بالا را که در حومهٔ شهر زندگی می کنند بسازد، اما در این راه چری با شکست بزرگی مواجه شد، درست در زمانی که نماینده او با شبکه های HBO، FOX، CBS، CBS، NBC، SHOWTIME, LIFETIME برای پخش این برنامه در حال مذاکره بود، به دلیل اختلاس به زندان افتاد و شکست بزرگی برای چری رقم خورد. نمایندگان جدید او، برنامه را به شبکه ABC بردند و شبکه فوق تصمیم گرفت این سریال را پخش کند. با شروع پخش، این سریال سر و صدای زیادی به پا کرد و امتیاز بسیار بالایی از کاربران دریافت کرد و بحث های ملی و بین المللی زیادی پیرامون این سریال شکل گرفت. این سریال در مجموع ۱۸۹ بار کاندید دریافت جایزه و ۶۶ بار موفق به دریافت جایزه در بخش های بهترین سریال تلویزیونی کمدی، بهترین بازیگر و … شد که از بین آنها می توان به جایزه های متعدد دریافتی اِمی و گلدن گلوب طی سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ اشاره کرد. چری در این سریال از بازیگرانی که قبلاً با آنها کار کرده بود استفاده کرد، که از آنها می توان به مارک م
وسی در نقش پاول یانگ، هریت سنسوم هریس در نقش فیلیشیا تیلمن که هر دو از بازیگران سریال «۵ خانم بوکان» بودند و همچنین رئیس سابق خود دیکسی کارتر که اولین بار باعث ورود چری به این صنعت شد در نقش گلوریا هاج اشاره کرد. چری خودش نیز در قسمت پایانی سریال در نقش یکی از مردان متحرک سوزان ایفای نقش کرد. پخش این سریال در سال ۲۰۰۴ آغاز و در سال ۲۰۱۲ به پایان رسید. خدمتکاران حیله گر. با اتمام سریال زنان خانه دار ناامید، در سال ۲۰۱۲، مارک چری کار بر روی سریال جدید خود به نام خدمتکاران حیله گر را آغاز کرد. در ابتدا این سریال، برای شبکه ABC تولید شده بود، اما در نهایت در شبکه LIFETIME پخش شد. این سریال با محوریت چهار زن خدمتکار است که در شهر بِوِرلی هیلز برای افراد مشهور و ثروتمند کار می کنند و در طول سریال اتفاقاتی را رقم می زنند. در این سریال نیز چری از بازیگرانی که سابقه همکاری قبلی با آنها داشت استفاده کرد، که می توان به روزلین سانچز در نقش کارمن لونا (یکی از خدمتکاران) و همچنین ملیندا پیج همیلتون، ربه کا ویساکی، ریچارد بورگی، والری ماهافی، جیمز دنتون اشاره کرد. این سریال در مجموع ۱۴ بار کاندید و ۲ بار موفق به دریافت جایز
ه شد. پخش این سریال در سال ۲۰۱۳ آغاز و در سال ۲۰۱۶ به پایان رسید. چرا زنان می کشند. پس از دو سال وقفه در روند سریال سازی چری، سرانجام در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۸، اعلام شد که شبکه CBS، سفارش ساخت یک سریال را داده است و مینی سریال چرا زنان می کشند توسط مارک چری ساخته شد. داستان این سریال بر اساس ۳ روایت موازی در سال های ۱۹۶۳، ۱۹۸۴ و ۲۰۱۹ است که در خانه ای در پاسادینا اتفاق می افتد. در قسمت پایانی این سریال تلاقی این ۳ روایت با هم، تصویرسازی فوق العاده و هنر کارگردانی چری را به رخ می کشاند. حواشی پیش آمده در خصوص سریال زنان خانه دار ناامید. در ۵ آوریل ۲۰۱۰، نیکولت شریدان، بازیگر این سریال، پرونده ای ۲۰ میلیون دلاری را علیه چری و شبکه ABC مطرح کرد و ادعا کرد که در صحنهٔ فیلمبرداری نسبت به او تعرض شده و قرارداد او به اشتباه فسخ شده است. شریدان همچنین در دادخواست خود ادعا کرد که چری از سایر بازیگران و نویسندگان این سریال نیز سوءاستفاده کرده است. ABC در بیانیه ای اعلام کرد که آنها ادعاهای مشابه شریدان را مورد تحقیق قرار داده اند و فاقد حقیقت است. ستارگان زنان خانه دار ناامید (تری هچر، فلیسیتی هافمن، مارسیا کراس و اوا لونگور
یا) ادعای سوءاستفاده مطرح شده توسط شریدان را رد و حمایت خود را از چری اعلام کردند. در پایان سال ۲۰۱۰، شریدان ادعای سوءاستفاده را از دادخواست خود حذف کرد. این پرونده سرانجام در فوریه ۲۰۱۲ به دادگاه رسید. در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۲، قاضی پرونده، ادعای تعرض شریدان توسط چری را به دلیل کمبود شواهد رد کرد و چری از این اتهام مبری شد و پس از آن فقط به ادعای فسخ قرارداد شریدان توسط ABC متمرکز شد. استدلال های پایانی در این پرونده در ۱۴ مارس ۲۰۱۲ شنیده شد و هیئت منصفه رایزنی های خود را آغاز کرد. تا ۱۹ مارس ۲۰۱۲، دوازده عضو هیئت منصفه در صدور حکم ناکام ماندند و دادرسی بدوی اعلام شد. قرار بود جلسه دادرسی مجدد در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۲ آغاز شود، اما در ۱۶ اوت ۲۰۱۲، دادگاه تجدیدنظر لس آنجلس تشخیص داد که شریدان به اشتباه اخراج نشده است و دادرسی مجدد را رد کرد. فرجام خواهی دیگر شریدان به دادگاه عالی کالیفرنیا نیز در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۲ رد شد. گرایش های جنسی و سیاسی مارک چری. در مقاله ای که در هفته نامه نیوزویک به چاپ رسید، از مارک چری به عنوان «یک جمهوری خواه تا حدی محافظه کار و همجنس گرا» یاد شد. چری اظهار داشت که از آن زمان که «دومین پای دو
نالد ترامپ به پله برقی برخورد کرد» جمهوری خواهی را متوقف کرد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۶، چری جایزه دیدگاه آمریکایی باشگاه جمهوری خواه لوگ کابین را که در ضیافت شامی در هالیوود برگزار شد را دریافت کرد. جایزه اصلی این باشگاه نیز با عنوان «شجاعت برای رهبری» به آرنولد شوارتزنگر فرماندار کالیفرنیا رسید.
مانیفست یک فمینیست در پانزده پیشنهاد کتابی بیانیه نوشتهٔ چیماماندا انگزی آدیچی است. محتوای این کتاب را نویسنده ابتدا در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶ بر روی صفحه فیس بوک خود منتشر کرد و سپس آن را به صورت کتاب درآورده است.
آمیگا کورپ () شرکت بازی های ویدئویی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۶ توسط جی ماینر تاسیس شد.
نیروهای مسلح پاکستان () مجموعه ای از نیروهای نظامی فعال و ذخیره در پاکستان است، که از نیروی زمینی پاکستان، نیروی دریایی پاکستان و نیروی هوایی پاکستان تشکیل می شود و توسط چندین نیروی شبه نظامی مانند گارد ملی و نیروهای مسلح غیرنظامی پشتیبانی می گردد. نیروهای مسلح پاکستان ششمین نیروی نظامی جهان از نظر تعداد پرسنل نظامی محسوب می شود. یکی از اجزای حیاتی ساختار نیروهای مسلح پاکستان، نیروی بخش طرح های استراتژیک است که مسئول نگهداری و حفاظت از ذخایر و دارایی های سلاح های هسته ای تاکتیکی و استراتژیک پاکستان است. رئیس جمهور پاکستان فرمانده کل قوا است و سلسله مراتب فرماندهی تحت نظر رئیس کمیته ستاد مشترک در کنار روسای ستادهای مربوطه شامل رئیس ستاد ارتش پاکستان، رئیس ستاد نیروی دریایی و رئیس ستاد نیروی هوایی، سازماندهی شده است. همه شاخه ها در طول عملیات و مأموریت های مشترک تحت ستاد مشترک به طور سیستماتیک هماهنگ می شوند. از زمان توافق چین و پاکستان در سال ۱۹۶۳، نیروهای مسلح پاکستان روابط نزدیکی با چین داشته و به طور مشترک برای توسعه جی اف-۱۷، کی-۸ و سایر سیستم های تسلیحاتی همکاری داشته است. از سال ۲۰۲۱ چین بزرگ ترین تأمین
کننده خارجی تجهیزات نظامی پاکستان در بخش تسلیحات اصلی است. همکاری نظامی بین ارتش آزادی بخش خلق چین و پاکستان سرعت رزمایش های مشترک نظامی را افزایش داده و زنجیره های تأمین تسلیحات و سیستم های ارتباطی شبکه ای که به طور فزاینده ای با هم سازگار هستند، ادغام قابلیت های دفاعی بین دو طرف را تسریع کرده است. هر دو کشور همچنین در توسعه برنامه های فناوری هسته ای و فضایی خود همکاری می کنند. در کنار این، نیروهای مسلح پاکستان همچنین روابط تاریخی خود را با ایالات متحده آمریکا حفظ کرده است، که به پاکستان در سال ۲۰۰۴ جایگاه متحد اصلی غیر عضو ناتو را اعطا کرد. به این ترتیب، پاکستان بخش عمده ای از تجهیزات نظامی خود را از چین، ایالات متحده و تأمین کنندگان داخلی خود تهیه می کند. نیروهای مسلح پاکستان در سال ۱۹۴۷، زمانی که پاکستان از امپراتوری بریتانیا استقلال یافت، تشکیل شد. از آن زمان، بریتانیا نقش تعیین کننده ای در تاریخ مدرن پاکستان به ویژه در جنگ ها و درگیری های هند و پاکستان، جنگ نخست هند و پاکستان و جنگ سوم هند و پاکستان ایفا کرده اند. نیروهای مسلح پاکستان در چندین مورد کنترل دولت را به دست گرفته اند و در نتیجه چیزی را تشکیل
داده اند که تحلیلگران از آن به عنوان یک دولت پنهان یاد می کنند. نیاز به مدیریت مرزها منجر به ایجاد گارد ملی و نیروهای مسلح غیرنظامی برای مقابله با ناآرامی های مدنی در شمال غربی و همچنین امنیت مناطق مرزی در پنجاب و سند توسط نیروهای شبه نظامی شد. در سال ۲۰۲۴ نیروهای مسلح پاکستان تقریباً ۶۶۰ هزار پرسنل فعال داشت، به استثنای بیش از ۲۵ هزار پرسنل در نیروهای بخش طرح های استراتژیک و ۲۹۱ هزار پرسنل فعال در نیروهای شبه نظامی مختلف. نیروهای مسلح پاکستان به طور سنتی دارای تعداد زیادی داوطلب بوده است و بنابراین در این کشور، خدمت سربازی هرگز به اجرا در نیامده است، اگرچه هم قانون اساسی پاکستان و هم قوانین تکمیلی اجازه خدمت سربازی در حالت جنگی را می دهند. نیروهای مسلح پاکستان با احتساب ۱۸٫۳ درصد از هزینه های دولت ملی در سال ۲۰۲۱، پس از پرداخت سود، بخش بزرگی از بودجه سالانه این کشور را به خود اختصاص می دهد. نیروهای مسلح عموماً در جامعه پاکستان از محبوبیت بالایی برخوردارند. تا آوریل ۲۰۲۱، پاکستان ششمین کشور بزرگ در کمک به تلاش های صلح بانی سازمان ملل متحد بود و ۴۵۱۶ پرسنل در خارج از کشور مستقر کرده بود. سایر استقرارهای خارجی
شامل پرسنل نظامی پاکستانی بود که به عنوان مشاور نظامی در کشورهای مختلف آفریقایی و عربی خدمت می کردند. ارتش پاکستان در طول جنگ های اعراب و اسرائیل، لشکرهای رزمی و حضور تیپ های پیاده را در برخی از کشورهای عربی حفظ کرده، به نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در جنگ اول خلیج فارس علیه عراق کمک کرده و به طور فعال در جنگ داخلی سومالی و جنگ بوسنی شرکت داشته است.
GnuCOBOL) OpenCOBOL سابق، و برای مدت کوتاهی به عنوان GNU Cobol شناخته می شود) یک اجرای رایگان زبان برنامه نویسی COBOL است، که در اصل توسط کیسوکه نیشیدا طراحی شده و توسعه آن توسط راجر وایل انجام شد. آخرین تحولات اکنون توسط سایمون سوبیش، ران نورمن، ادوارد هارت، سرگئی کشیرین و بسیاری دیگر هدایت می شود. تاریخچه. هنگام کار با RildoPragana روی TinyCOBOL، کیسوکه تصمیم گرفت یک کامپایلر COBOL مناسب برای ادغام با gcc را تست کند. این به زودی به پروژه OpenCOBOL تبدیل شد. کیسوکه تا سال 2005 و نسخه 0.31 به عنوان توسعه دهنده اصلی کار می کرد. سپس راجر به عنوان سرپرست فعالیت خود را آغاز کرد و OpenCOBOL 1.0 را در 27 دسامبر 2007 منتشر کرد. کار بر روی OpenCOBOL 1.1 پیش از انتشار تا فوریه 2009 ادامه داشت. در مه 2012، توسعه فعال به SourceForge منتقل و پیش از انتشار فوریه 2009 به عنوان یک نسخه اصلی مشخص شد. اواخر سپتامبر 2013، OpenCOBOL به عنوان یک پروژه GNU پذیرفته شد، و به GNU Cobol تغییر نام یافت، و سپس سرانجام در سپتامبر 2014 به GnuCOBOL باز هم تغییر نام یافت. رون نورمن ماژول Report Writer را به عنوان شاخه ای از GnuCobol 2.0 اض
افه کرده و سرگئی کشیرین نسخه ای را توسعه داد که به جای C از واسطه های C ++ استفاده می کند. آخرین نسخه فعلی اکنون v3.1 نهایی است، که در 7 ژوئیه 2020 منتشر شده است. انتقال کپی رایت به بنیاد نرم افزار آزاد از طریق کد منبع GnuCOBOL (شامل نسخه هایی با هجی های GNU Cobol و OpenCOBOL) در 17 ژوئن 2015 نهایی شد. فلسفه. با توجه به سعی در مطابقت استانداردهای COBOL با مشخصات فعلی COBOL 2014 و همچنین درج ویژگی های رایج در کامپایلرهای موجود، توسعه دهندگان ادعا نمی کنند که هیچ سطح مطابقت با استانداردها وجود دارد. حتی در این صورت، نسخه 2.2 نهایی از بیش از 9،688 (99.79٪) آزمایش موجود در مجموعه آزمون NIST COBOL 85، 9708 آزمایش (که 20 مورد حذف شده اند) را به سلامت طی کرده اند. GnuCOBOL یک برنامه COBOL (کد منبع) را به یک برنامه C تبدیل می کند. سپس برنامه C می تواند در کد واقعی استفاده شده توسط رایانه (کد شی) یا در کتابخانه ای که سایر برنامه ها را دارا می باشد (به صورت هایپرلینک)، وارد شود. تحت UNIX و سیستم عامل های مشابه (مانند Linux)، از کامپایلر GNU C استفاده می شود. برای Windows، بسته Microsoft Visual Studio Express کامپایلر C
را ارائه می دهد. تدوین دو مرحله ای معمولاً با یک دستور انجام می شود، اما گزینه ای وجود دارد که به برنامه نویس اجازه می دهد پس از توسعه کد C، تدوین را متوقف کند. مستندسازی. سایت opencobol.org از 2002 تا 2012 سایت رسمی تیم توسعه بود و بهترین منبع اطلاعات بالادستی توسعه را ارائه می داد. با این حال، همه تحولات اخیر اکنون در فضای پروژه SourceForge در https://sourceforge.net/projects/gnucobol/ اتفاق می افتد. راهنمای برنامه نویس GnuCOBOL ، توسط گری کاتلر ، تحت مجوز GNU Free Documentation منتشر شد . و در ادامه به روز شده است تا شامل GnuCOBOL همراه با Report Writer شود و در صفحه مروری همراه با اسناد GnuCOBOL و آخرین نسخه ها در درخت کد ذکر شده است. با انتشار نسخه کامپایلر جدید، توسط وینسنت کوئن، جیمز ک. لودن و دیگران، این کد در https://gnucobol.sourceforge.io/ در دسترس است. برنامه های نمونه. تاریخی. 000100* HELLO.COB GnuCOBOL example 000200 IDENTIFICATION DIVISION. 000300 PROGRAM-ID. hello. 000400 PROCEDURE DIVISION. 000500 DISPLAY "Hello, world!". 000600 STOP RUN. تدوین و اجرا: $ cobc -x HELLO.COB $ ./HELLO Hello, wo
rld! فرمت مدرن و رایگان. id division. program-id. hello. procedure division. display "Hello, world!" end-display goback. تدوین و اجرا: $ cobc -x -free hello.cob $ ./hello Hello, world! کوتاهترین. کوتاهترین برنامه معتبر COBOL با گزینه توسعه در GnuCOBOL 2.0، یک فایل خالی است. تدوین و اجرا: $ cobc -x -frelax-syntax ./empty.cob ./empty.cob: 1: Warning: PROGRAM-ID header missing - assumed $ ./empty برای نسخه های قبلی و با نحو آرام: display"Hello, world!". تدوین و اجرا: $ cobc -x -frelax-syntax -free hello.cob hello.cob: 1: Warning: PROGRAM-ID header missing - assumed hello.cob: 1: Warning: PROCEDURE DIVISION header missing - assumed $ ./hello Hello, world! بدون تغییر و با هر نسخه از GnuCOBOL، GNU Cobol یا OpenCOBOL. (توجه داشته باشید، 7 فضای پیشرو برای مطابقت با منبع طرح COBOL ثابت وجود دارد): program-id.h.procedure division.display "Hello, world!". تدوین بدون خطا رخ می دهد: $ cobc -x smallest.cob $ ./smallest Hello, world! "لطفا توجه داشته باشید که این لیست چیزهای بی اهمیت به عنوان شکل خوب COBOL در نظر گرفته نمی
شود. COBOL به عنوان یک زبان برنامه نویسی انگلیسی خواندنی طراحی شده است." پیاده سازی. تجزیه کننده و اسکنر واژگانی از Bison و Flex استفاده می کنند. کامپایلرهای دارای مجوز GPL و کتابخانه های معتبر LGPL با C نوشته شده اند و از C ABI برای ارتباط برنامه خارجی استفاده می کنند. بسته بندی Build از سیستم ساخت گنو استفاده می کند. تست های استاندارد با استفاده از تست Autoconf، ANSI85 و همچنین آزمون نسخه های Perl اعتبارسنجی می شود. اسکریپت پیکربندی تنظیم کننده کامپایل GnuCOBOL گزینه هایی دارد که شامل موارد زیر است:
R2000 یک تراشه پردازنده ۳۲ بیتی است که توسط شرکت MIPS Computer Systems ساخته شده که با معماری مجموعه آموزشی (MIPS ISA) بهینه شده است. این محصول در ژانویه ۱۹۸۶ ارائه شد، و این اولین اجرای تجاری معماری MIPS و اولین پردازنده تجاری RISC در دسترس برای همه شرکت ها بود. R2000 با مینی کامپیوترهای Digital Equipment Corporation (DEC) VAX و با ریزپردازنده های Motorola68000 و Intel Corporation80386 رقابت می کند. کاربران R2000 شامل Ardent Computer, DEC, Silicon Graphics, Northern Telecom و ایستگاه های کاری Unix مربوط به MIPS می باشد. مجموعه تراشه ها شامل ریزپردازنده R2000، شتاب دهنده نقطه شناور R2010 و چهار تراشه بافر نوشتن R2020 می باشد. تراشه هسته R2000 تمام دستورالعمل های غیر شناور را با یک مجرای کوتاه و ساده اجرا می کند. این تراشه همچنین کدهای خارجی و حافظه نهان داده ها را که از تراشه های استاندارد SRAM ساخته شده و توسط نمایه سازی مستقیم و با توجه به تأخیر خواندن تک چرخه ای کنترل می کند. تراشه R2000 دارای یک بافر کوچک تبدیل برای نگاشت آدرس های حافظه مجازی بود. تراشه R2010 رجیسترهای شناور، مسیرهای داده شناور و مجرای سا
ده تر را در خود نگه میدارد. نوشتن در حافظه اصلی DRAM ده ها چرخه نیاز دارد تا کامل شود. اما تراشه های R2020 در صف قرار دارند و حداکثر ۴ مورد نوشتن در انتظار را برای حافظه اصلی انجام دادند و به هسته R2000 اجازه می دهد بدون اینکه خود را متوقف کند، کار کند. در صورت عدم وجود حافظه پنهان، این مجموعه تراشه میزان تکمیل دستورالعمل ها در هر چرخه ALU را حفظ می کند. این بسیار سریعتر از ریزپردازنده های غیر RISC کار می کند که برای هر دستورالعمل به چندین دوره نیاز داشتند. در سال ۱۹۸۶ نیز فناوری مشابهی در اولین ریزپردازنده SPARC و اولین ریزپردازنده PA-RISC هیولت پاکارد مشاهده شد. سرعت کلی با توجه به اندازه حافظه و زمان چرخه حافظه پنهان محدود شده است. در ابتدا مجموعه تراشه R2000 و SRAM فقط به عنوان یک برد مدار کامل برای اطمینان از زمان بندی خوب گذرگاه حافظه پنهان به فروش می رسید. در سال ۱۹۸۷، سازندگان سیستم شروع به استفاده از مجموعه تراشه ها در طرح های دلخواه جدید برد کردند. R2000 در گریدهای ۸٫۳، ۱۲٫۵ و ۱۵ مگاهرتز در دسترس بود. قالب شامل ۱۱۰٬۰۰۰ ترانزیستور با مساحت ۸۰ میلی متر مربع در فرایند CMOS دوگانه فلزی ۲٫۰ میکرومتر بود.
MIPS یک شرکت تولید کننده نیمه هادی بود، یعنی آنها توانایی ساخت مدارهای مجتمع را نداشتند. این مجموعه تراشه در ابتدا توسط Mier, Sierra Semiconductor و Toshiba ساخته شد. در دسامبر ۱۹۸۷، MIPS به LSI Logic, Integrated Device Technology و Performance Semiconductor این مجوز را داد تا R2000 را نیز تولید و به بازار عرضه کند. Sierra و Toshiba به کار خود برای ریخته گری نیز ادامه دادند. LSI این تراشه را در فرایند CMOS دوگانه فلزی ۲٫۰ میکرومتری ساخت و آن را با نام LR2000 به بازار عرضه کرد. Performance Semiconductor تراشه را در فرایند CMOS دوگانه فلزی PACE-I 0.8 μm ساخت و با عنوان PR2000 به بازار عرضه کرد. در سال ۱۹۸۸، یک نسخه بهبود یافته R2000A معرفی شد، که از آیسیون های R2000A و R2010A تشکیل شده بود. این نسخه در فرکانس های ۱۲٫۵ و ۱۶٫۶۷ مگاهرتز کار می کرد، و در برنامه های تعبیه شده مانند کنترل کننده های چاپگر بسیار مورد استفاده قرار گرفته است. در سال ۱۹۸۸، پس از R2000، R3000 با استفاده از یک طراحی کلی مشابه سیستمی اما با اجرای سریعتر در تراشه ارائه شد.
گادفری چشایر (؛ زادهٔ ) منتقد و نویسنده و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در تأسیس مجله تماشاگر رالی در سال ۱۹۷۸ نقشی اساسی داشت. وی مدتی تیز به عنوان رئیس حلقه منتقدان فیلم نیویورک فعال بود. وی در سال ۱۹۹۱ به نیویورک نقل مکان کرد و برای بسیاری از نشریات ملی و بین المللی از جمله نیویورک تایمز و ورایتی نوشت. چشایر در سال ۲۰۰۱ و در سال ۲۰۰۵، سه جایزه بهترین نقد هنری را از انجمن روزنامه های خبری جایگزین دریافت کرد.
گفتگوهایی با عباس کیارستمی کتابی نوشته شده توسط گادفری چشایر است. این کتاب که در ابتدا توسط وودویل پرس در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، شامل یک سری از مصاحبه ها با عباس کیارستمی است. این کتاب شامل گفتگوهای عمیقی است که در طول دهه ۱۹۹۰ انجام شده، روایت فیلم به فیلم از دیدگاه های کیارستمی دربارهٔ پیشرفت هنری خود از اولین فیلم کوتاه «نان و کوچه» در ۱۹۷۰ تا نمایش ۱۹۹۹ «باد ما را خواهد برد» را ارائه می دهد. کتاب گفتگوهایی با کیارستمی برای اولین بار سلسله ای از مصاحبه های چشایر را با کیارستمی در قالب کتاب گرد آورده است. کتاب از آثار کمتر شناخته شده و فیلم های کوتاه او در آغاز حرفه سینمایی اش آغاز می شود و به آثاری چون «سه گانه کوکر» (خانه دوست کجاست؟، زندگی و دیگر هیچ، و زیر درختان زیتون) که شهرت بین المللی را برای کیارستمی به ارمغان آورد تا فیلم های معروف «کلوزآپ» و «طعم گیلاس» می رسد. مصاحبه ها در اواخر دهه ۱۹۹۰ انجام گرفته اند و حاوی بحث هایی خواندنی دربارهٔ بسیاری از فیلم های کیارستمی است. همچنین احمد کیارستمی فرزند این کارگردان نیز در مقدمه ای بر این کتاب به رابطه پدرش و گادفری چشایر اشاره می کند.
مارجوری فینلای (؛ ۵ اکتبر ۱۹۲۸ – ) خواننده اپرا و شخصیت تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او همچنین مادربزرگ خواننده - ترانه سرای آمریکایی تیلور سوئیفت و بازیگر آمریکایی آستین سوئیفت است. زندگی و تحصیلات اولیه. مارجوری فینلای در ۵ اکتبر ۱۹۲۸ در ممفیس تنسی از المر هنری فینلای از سنت چارلز میسوری و کورا لی مورو از آرکانزاس متولد شد.او در سنت چارلز بزرگ شد. سه پدربزرگ و مادربزرگ پدری وی از آلمان بودند. در سال ۱۹۴۸، مارجوری فینلای در به عنوان تکنوازی در گروه کر «Lindenwood Vesper» اجرا کرد. او خود را از کالج لیندنوود در سال «۱۹۴۹» دریافت کرد. او خواننده کنسرت پاپ ارکستر سمفونیک سنت لوئیس در سالن بود. شغل. در سال ۱۹۵۰، فینلای به عنوان مسئول پذیرش در بانک ملی Boatmen در سنت لوئیس کار می کرد. او در مسابقه استعدادیابی در شبکه "موسیقی" ABC "موسیقی با دختران" برنده شد. با شرکت در این مسابقه، توانست جایی شغلی در رادیو پیدا کند، و او به مدت ۱۵ ماه در برنامه رادیویی شبکه گشت و گذار داشت. در تابستان ۱۹۵۱، فینلای به توصیه ادوین مک آرتور، نوازنده، در و سپس در شهر نیویورک تحصیل کرد. پس از ازدواج، فینلای و همسرش به هاوانا،
کوبا نقل مکان کردند، جایی که دفتر او قبل از نقل مکان به پورتوریکو به دلیل ناآرامی های سیاسی در آنجا قرار داشت. آنها قبل از بازگشت به با فرزندانشان به کاراکاس نقل مکان کردند. در پورتوریکو، فینلای برنامه تلویزیونی خاص خود را داشت و در کنسرت ها، اپراها و مدت بازی می کرد. می توان به حضور وی در اشاره کرد. زندگی شخصی و میراث. وی در ۲۲ مارس ۱۹۵۲ در با رابرت فینلای، رئیس شرکت ساختمانی ریموند ازدواج کرد. فینلی در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۰۳ در درگذشت. فینلی مادربزرگ مادری تیلور سویفت خواننده و ترانه سرا و برادرش آستین سویفت بازیگر بود. سوئیفت از فینلای برای الهام گرفتن از وی برای ادامه کار در موسیقی استفاده می کند. در سال ۲۰۲۰، سوئیفت آهنگ " " را از نهمین آلبوم استودیویی خود، "" منتشر کرد. سوئیفت به مادربزرگش آوازهای پشتیبان را که در آهنگ نمونه گیری شده اند، اعتبار داد.
بایدن کارپنتر (١٩٠٩–۱۹۹۵) یک هنرمند هیلبلی و بلوگراس بود که در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ درایالات متحده فعالیت داشت. شخصی. کارپنتر در ۲۶ فوریه ۱۹۰۹ در فریس ، محله گریسون ، ویرجینیا متولد شد و در پیپرس گپ ، محله کارول ، ویرجینیا و اسپارتا و چری لین در منطقه آلیگانی ، کارولینای شمالی بزرگ شد . او در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۹۵ در چریویل ، محله گاستون ، کارولینای شمالی درگذشت. کارپنتر نام خانوادگی پذیرفته شده او بود - او در جان دبلیو و ماری ای سامیت متولد شد اما تا سال ۱۹۳۰ از نام خانوادگی ناپدری خود استفاده می کرد. حرفه موسیقی. در سال ۱۹۳۰ ، کارپنتون در وینستون-سالم ، محله فورسیت ، کارولینای شمالی ، به عنوان نوازنده در ارکستر کار می کرد. او که خود را به عنوان "هیلی بیلی " معرفی کرد ، و در چندین گروه از جمله شامل 'سونس مونتریسوید ماینر ، برادران مونرو بیل مونرو و کریزی واتر کریستال اسپانسرد و کریزی کریستال بارن دنس گروه نمایشی در شارلوت ، کارولینای شمالی شروع به نواختن کرد. وی بزرگترین موفقیت موسیقی خود را در اواسط دهه ۱۹۳۰ با کار در ایستگاه رادیویی WPTF در رالی ، کارولینای شمالی و سیاحت با "پدربزرگ بلوگراس ، وید ماینر و گروه پس
رانش از کوهنوردان و برادران مونرو بیل مونرو ، " و بازی با ارنست تامپسون fه دست اورد. مجموعه ویلیام لئونارد یوری اپالاچیان در دانشگاه ایالتی آپالاچیان در بون ، کارولینای شمالی عکسی از کارپنتر با گیتارش و "هیلی بیلی "از شهرستان الیگنی در کتابی با عنوان گاسپل خواننده قدیمی که بایدن کارپنتر نوشته پیدا کرده است. کتابچه ای که بایدن کارپنتر در سال ۱۹۳۰ که عنوان اصلی ان هیلی بیلیی بوده و داستان زندگیش را شعرهایش را با ترانه هایش بازگومیکند ،هنوز در خاطر ما زنده است.
اصطلاح دی الکتریک با کاپای زیاد یا دی الکتریک با κ زیاد به ماده ای با ثابت دی الکتریک بالا (κ، کاپا)، در مقایسه با سیلیسیم دی اکسید گفته می شود. دی الکتریک هایی با کاپای زیاد در فرایندهای تولید نیم رسانا مورد استفاده قرار می گیرند که معمولاً برای جایگزینی دی الکتریک گیت با سیلیسیم دی اکسید یا لایه دی الکتریک دیگر قطعات استفاده می شود. پیاده سازی دی الکتریک های گیت با کاپای زیاد یکی از چندین استراتژی توسعه یافته برای اجازه کوچک سازی بیشتر اجزای میکروالکترونیک است که به طور عامیانه به عنوان تمدید قانون مور شناخته می شود. گاهی اوقات، این مواد را به جای «کاپای-زیاد» (کاپا بالا) «کی-زیاد» (گفته شود کی زیاد) می نامند. نیاز به مواد با کاپای زیاد. سیلیسیم دی اکسید (SiO2) برای دهه ها به عنوان ماده اکسید گیت مورد استفاده قرار گرفته است. با کاهش اندازه ترانزیستورهای اثر میدانی فلز-اکسید-نیم رسانا (ماسفت)، ضخامت دی الکتریک گیت دی اکسید سیلیکون به طور پیوسته کاهش می یابد تا خازن گیت (در واحد سطح) و در نتیجه جریان راه اندازی (در عرض قطعه) افزایش یابد تا عملکرد قطعه افزایش یابد. درصورتی که ضخامت به زیر ۲ نانومتر برسد، جریان