Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رفته است. سنتز او از اسلام شیعه با سوسیالیسم انقلابی، زمینه را برای ظهور یک جنبش رادیکال مبارزاتی فراهم کرد، به طوری که بسیاری از سوسیالیست ها و کمونیست های ایرانی خود را وقف مبارزه مسلحانه علیه شاه کردند، که تا حدی تحت تأثیر مفهوم مارکسیست-لنینیست-مائوئیست قرار گرفتند. جنگ خلقی و حمایت از شورش توسط آنارشیست های آمریکای جنوبی. به دنبال انشعاب چین و شوروی، حزب توده خطی طرفدار شوروی در پیش گرفته بود و از اقدامات خشونت آمیز انقلابی چشم پوشی کرد و آن را اساساً آنارشیستی و مخالف مارکسیسم-لنینیسم خواند و ادعا کرد که جنبش مبارزه مسلحانه ایران فاقد آگاهی طبقاتی انقلابی است. در پاسخ، تعدادی از دانشجویان کمونیست ایرانی در اروپا از حزب جدا شدند تا سیاست مبارزه مسلحانه علیه شاه را دنبال کنند و سازمان انقلابی حزب توده (ROTP) را در راستای خطوط مائوئیستی تأسیس کنند. هنگامی که ROTP جزوه ای منتشر کرد که در آن ادعا می کرد «انقلاب در ایران تنها با رویکرد خشونت آمیز و مبارزه مسلحانه به موفقیت می رسد»، حزب توده در پاسخ آنها را به اتخاذ «موضع کاملاً فرقه ای، چپ و ماجراجویی» متهم کرد و آن را محکوم کرد. «انقلابی گری خرده بورژوایی» R
OTP که توده ادعا می کرد «شبیه آنارشیسم است». بسیاری از اعضای ROTP که برای مبارزه مسلحانه علیه حکومت شاهی به ایران بازگشتند، دستگیر، شکنجه و کشته شدند. دیگران، از جمله پرویز نیکخواه، چهره برجسته ROTP، زمانی که در زندان بودند به سلطنت طلبی گرویدند و به مدافعان صریح انقلاب سفید و مخالفان مبارزات مسلحانه انقلابی تبدیل شدند. در پی سرکوب قیام ژوئن، اعضای سابق نهضت آزادی در تأسیس سازمان مجاهدین خلق، یک گروه چریکی سوسیالیست اسلامی شرکت کردند. ایدئولوژی مجاهدین خلق از تعدادی از حوزه های مختلف، از جمله عقاید شیعی، نظریه مارکسیستی و عملکرد آنارشیستی شورشی الهام گرفت. آنها از طریق آنارشیست اسپانیایی آبراهام گیلن و کمونیست برزیلی کارلوس ماریگلا، استراتژی انقلابی باکونیستی تبلیغ این عمل را اتخاذ کردند که آن را با مفهوم اسلامی "استشهاد ترکیب کردند". در سال ۱۹۷۱، یک گروه مارکسیستی موسوم به سازمان چریک های فدایی خلق ایران در تهران تأسیس شد، که در آن چندین ترور سیاسی علیه مقامات شاهیست در طول دهه ۱۹۷۰ انجام داد. حزب توده مدعی شد که چریکهای فدایی با آنارشیسم شورشی میخائیل باکونین و یوهان موست اشتراکات بیشتری دارند که از تبلیغات
فردی این عمل در مقابل مبارزه مسلحانه که توسط یک حزب سیاسی منضبط فقط در شرایط مادی صحیح انجام می شد حمایت می کردند. فرج الله میزانی از تبعید خود در بلغارستان جزوه "چریک های خلق چه می گویند؟"، که در آن از مشروعیت حزب توده به عنوان پیشاهنگ انقلابی دفاع می کرد و کسانی را که مبارزه مسلحانه را پیشنهاد می کردند به عنوان «بدترین نوع آنارشیست» محکوم می کرد که بیشتر از آنارشیسم شورشی باکونین الهام گرفته بود تا مارکسیسم-لنینیسم کلاسیک. به گفته میزانی، تئوری های مبارزه مسلحانه که توسط چپ گرایان ارائه شد، تئوری های «ویرانگر مائوئیستی» و «ضد مارکسیست-لنینیستی» «تروریسم و آنارشیسم» بود. تا سال ۱۹۷۶، جناح اقلیت فدایی با حزب توده علیه مبارزه مسلحانه همسو شد و خود تبلیغ این عمل را محکوم کردند و آن را «انحراف مارکسیسم» تلقی کردند. در همین حال، انشعاب مائوئیست فدایی در نهایت گرایش های آنارکو-کمونیستی را توسعه داد و تعدادی از آنارشیست ها برای تأسیس سازمانی به "نام ندای خلق" از هم جدا شدند. ناآرامی های مردمی علیه حکومت شاه در سال ۱۹۷۸ با وقوع انقلاب ایران به اوج خود رسید. شوراهای کارگری موسوم به "شوراها" در سراسر کشور تشکیل شد و
اداره کارخانجات، ادارات، دانشگاه ها و حتی بیمارستان ها را بر عهده گرفت. دهقانان قیام کردند و زمین هایی را که در آن کار می کردند تصرف کردند، در حالی که کارگران صنعتی در صنعت نفت دست به اعتصاب زدند که اقتصاد ملی را به بن بست رساند. در طول انقلاب، گروه آزادی بخش کارگران (WLG)، یک سازمان آنارکو-کمونیست عراقی، به طور غیرقانونی وارد ایران شد تا به چ ک ک در حمایت از جنبش "شورا" کمک کند، در حالی که تعدادی آنارشیست «گروه های رزمی اپوزیسیون» که به منظور راه اندازی جنگ چریکی علیه حکومت شاه تشکیل شد. در ژانویه ۱۹۷۹، شاه به کشور گریخت و سازمان های چریکی مانند مجاهدین خلق و فداییان خلق شورش علیه دولت به راه انداختند و مراکز کلیدی زیرساخت های نظامی را به تصرف خود درآوردند. "شوراها" به سرعت پایه و اساس جامعه جدید ایران شدند و با تأسیس مجموعه های کشاورزی و شرکت های خودگردان، تأسیس مجامع محله ای و حتی مسلح کردن مردم. بیش از یک میلیون نفر در تظاهرات اول ماه مه آن سال در تهران شرکت کردند و مقر فدراسیون اتحادیه های کارگری تحت کنترل دولت توسط کارگران اشغال شد و کارگران خانه کارگر را به جای آن تأسیس کردند و از هر کارخانه در ایران خ
واستند تا شوراهای خودشان د را تشکیل دهند. مایکل اشمیت، آنارشیست اهل آفریقای جنوبی، این دوره را به عنوان «انقلاب واقعی کارگری با انقلابیون سکولار و کارگران مسلمان که در کنار یکدیگر دولت سرمایه داری را سرنگون می کنند» توصیف کرد. اما دیری نپایید که روحانیون اصولگرا پیرامون روح الله خمینی با فرمان پایان دادن به اعتصابات با ض «ضدانقلاب» "شوراها" شروع به تحکیم قدرت کردند. دولت موقت قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن، خودگردانی کارگران از طریق "شوراها" ممنوع شد و جنبش کارگری را منحل کرد و نهادهای تحت کنترل دولت را جایگزین آنها کرد که برای بازسازی سرمایه داری در ایران طراحی شده بودند. حزب جمهوری اسلامی برای به دست گرفتن کنترل دولت به دور از احزاب مخالف تأسیس شد، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای انحلال "شوراها"، سرکوب تجزیه طلبی کردها و حمله به جنبش حقوق زنان بسیج شد و حزب الله برای درهم شکستن اقدامات اعتصابی مستمر تأسیس شد. تا پایان سال ۱۹۷۹، هر گونه مخالفت باقی مانده سرکوب شد و جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک دولت تئوکراتیک تشکیل شد. آنارشیست های ایرانی در سرکوب هدف قرار گرفتند و بسیاری از اعضای آنها کشته شدند و سازم
ان های آنها به زور منحل شدند. تجدید حیات معاصر. پس از انقلاب، سازمان چریک های فدایی خلق به چند جناح مختلف تقسیم شد: زمانی که اکثریت به عنوان یک حزب سیاسی اصلاح شدند، مبارزه مسلحانه را کنار گذاشتند و در نهایت دیدگاه های کمونیستی خود را به کلی پشت سر گذاشتند، چریک های فدایی خلق ایران به رهبری اشرف دهقانی شکست خوردند. دور شد و به شرکت در جنگ چریکی ادامه داد و در شورش کردها در کنار تعدادی از احزاب کرد از جمله حزب کارگران کردستان جنگید. پس از اینکه بسیاری از اعضای آن مجبور به تبعید به اروپا شدند. IPFG با تعدادی از خمینی گرایان در دیاسپورا درگیر شد. برخی از اعضای تبعید شده چریک های فدایی خلق شروع به دور شدن از اصول سازمانی آن کردند و شکست جنبش چپ ایران را دوباره بررسی کردند و به سمت مکاتب فکری سوسیالیستی آزادی خواه کشش یافتند. یکی از این اعضا، پیمنت پیدار، زمانی که در نیویورک در اوایل دهه ۱۹۹۰ بود با آنارشیسم مواجه شد و شروع به همکاری در یک مجله مارکسیستی آزادیخواه فارسی زبان کرد که به وابستگی او به لنینیسم پایان داد. پیدار و تعدادی از همکارانش به "تأسیس نخدار" (به Bosses) ادامه دادند. مجله ای به ویژه آنارکو-کمونیس
تی به دو زبان فارسی و انگلیسی که خوانندگانی را در میان ایرانیان دیاسپورا ایجاد کرد و برخی از شماره های آن به صورت قاچاق به ایران منتقل شد. در آغاز قرن بیست و یکم، آنارکو سندیکالیسم توسط تبعیدیان ایرانی، از جمله نیما گلکار عضو سابق مجاهدین خلق، که در سال ۲۰۰۸ به سازمان مرکزی کارگران سوئد (SAC) پیوست، نیز تبلیغ می شد. بعدها گزارش شد که آنارکو سندیکالیسم به گرایش آنارشیستی غالب در خود ایران تبدیل شده است. روند ایده های آنارشیستی بار دیگر در داخل ایران و دیاسپورای ایرانی آغاز شد که در نهایت با تأسیس اتحادیه آنارشیست های افغانستان و ایران در ماه مه ۲۰۱۸ به اوج خود رسید، که حاصل همکاری گروه افغان "آلیه" و جبهه آنارشیست رادیکال ایران بود آنها که عمدتاً از عضویت در افغانستان و ایران خارج شده بودند، خود را در برابر همه گرایش ها ی آنارشیستی، به استثنای آنارکوپسیفیسم، آنارشیسم مذهبی و آنارکو-سرمایه داری باز اعلام کردند. اتحادیه از آن زمان حمایت خود را از زندانیان سیاسی آنارشیست در ایران، از جمله سهیل عربی، سازماندهی کرده است. اعضای اتحادیه همچنین در اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶ که به گفته آنها بدون هیچ گونه رهبری مرکزی سازمانده
ی شده بود، شرکت و با صدور بیانیه ای آمادگی خود را برای همکاری با گروه های مسلح در کردستان، بلوچستان و خوزستان اعلام کردند. آنها همچنین مدعی شدند که «مشارکت جدی و گسترده آنارشیستی» در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ وجود داشته است.
در ۱۴ آوریل ۲۰۲۲، ایلان ماسک، کارآفرین زادهٔ آفریقای جنوبی، پیشنهاد خرید شرکت رسانه اجتماعی آمریکایی توئیتر را داد. او پیش تر ۹٫۱ درصد از سهام این شرکت را به قیمت ۲٫۶۴ میلیارد دلار خریداری کرده بود. پس از آن، توئیتر به ماسک پیشنهاد داد که به هیئت مدیره آن ها بپیوندد و ماسک نیز این پیشنهاد را پذیرفت. توئیتر در پاسخ به پیشنهاد ماسک، استراتژی «قرص سمی» را در پیش گرفت که به سهامداران اجازه می دهد در صورت وقوع خرید و اکتساب کامل، سهام بیشتری خریداری کنند. در ۲۵ آوریل ۲۰۲۲، هیئت مدیره توئیتر به اتفاق آرا پیشنهاد خرید ۴۴ میلیارد دلاری ماسک را پذیرفت و قرار شد که این شرکت خصوصی شود. ، این خرید در انتظار تأیید ناظران و سهامداران است. پیش زمینه. ایلان ماسک نخستین توییت خود را در ژوئن ۲۰۱۰ در حساب شخصی توییتر خود نوشت، و در زمان خرید بیش از ۸۰ میلیون دنبال کننده داشت. در دسامبر ۲۰۱۷، در پاسخ به توئیتی مبنی بر پیشنهاد ماسک برای خرید توییتر، او پاسخ داد: «پولش چقدر است؟» در ۲۰ مارس ۲۰۲۲، حساب توییتر تارنمای طنز محافظه کار "بابیلون بی" به دلیل اینکه راشل لوین، دستیار وزیر بهداشت ایالات متحده، که یک زن تراجنسیتی است، را به
عنوان شخصیت «مرد سال» نام برد به حالت تعلیق درآمد. "بابیلون بی" برای دسترسی مجدد به حساب کاربری از حذف این توییت خودداری کرد و توییتر نیز درخواست تجدید نظر آنها را رد کرد. به گفته ست دیلون، مدیر عامل "بابیلون بی"، ماسک مدت کوتاهی پس از تعلیق با تحریره تارنما تماس گرفت تا مطمئن شود که آیا آنها تعلیق شده اند یا خیر. به گفته دیلون، ماسک فکر می کرد که «ممکن است نیاز به خرید توییتر باشد». در ۲۴ مارس ۲۰۲۲، ماسک شروع به توییت کردن بیانیه هایی در انتقاد از توییتر کرد، و از دنبال کنندگانش پرسید که آیا توییتر به این اصل پایبند است که «آزادی بیان برای یک دموکراسی کارآمد ضروری است». واکنش ها. پس از معرفی ماسک به هیئت مدیره توییتر در ۵ آوریل، آگراوال نوشت که او باور دارد که انتصاب ماسک ارزش بلندمدتی برای شرکت به ارمغان خواهد آورد. دورسی نیز نوشت که ماسک «به شدت به جهان ما و نقش توییتر در آن اهمیت می دهد». در ۱۱ آوریل، آگراوال اظهار داشت که بر این باور است که خروج ماسک از هیئت مدیره «بهترین کار» بوده است، و استنباط کرد که «توئیتر همچنان نسبت به دیدگاه های موضعی باز خواهد داشت». روز بعد، سهامداران توییتر از ماسک به اتهام دس
تکاری در قیمت سهام شرکت و نقض قوانین SEC شکایت کردند. در ۱۴ آوریل، کارمندان توییتر نسبت به دیدگاه ماسک در مورد آزادی بیان ابراز نگرانی کردند، که توسط دیگر شرکت های فناوری نیز تکرار شد. بسیاری از مفسران و سیاستمداران محافظه کار برای تغییرات پیشنهادی ماسک در توییتر ابراز اشتیاق کردند، در حالی که جیم کرامر از سی ان بی سی باور داشت که هیئت مدیره توییتر «هیچ راه دیگری» جز رد پیشنهاد ماسک به دلیل مسئولیت شخصی بالقوه اعضای هیئت مدیره ندارد. در ۱۹ آوریل، اتحادیه ملی شهری از توییتر خواست تا پیشنهاد اکتساب ماسک را رد کند و در مورد پیامدهای بالقوه منفی بر حقوق مدنی کاربران هشدار داد. در ۲۲ آوریل، جمهوری خواهان مجلس نمایندگان آمریکا از هیئت مدیره توییتر خواستند تمام سوابق مربوط به پیشنهاد اکتساب ماسک را حفظ کند، که زمینه را برای تحقیقات احتمالی کنگره پس از انتخابات میان دوره ای ۲۰۲۲ فراهم می کند. بر اساس نظرسنجی انجام شده توسط مرکز مطالعات سیاسی آمریکا (CAPS) دانشگاه هاروارد و نظرسنجی هریس، ۵۷ درصد از رای دهندگان آمریکایی هوادار اکتساب توئیتر توسط ماسک هستند. جیمی پاترونیس، مدیر امور مالی ایالت فلوریدا، پیشنهاد ماسک را س
تود و از استراتژی «قرص سمی» توئیتر انتقاد کرد. در ۲۵ آوریل، پس از گزارش هایی مبنی بر اینکه توییتر آماده پذیرش پیشنهاد ماسک است، سهام توییتر ۵ درصد افزایش یافت. الکس ورپین از "هالیوود ریپورتر" هشدار داد که «عواقب قابل توجهی از این معامله در همه جا احساس خواهد شد» و پیش بینی کرد که هرج و مرج به وجود خواهد آمد. آگراوال خرید را تحسین کرد و گفت که به کار توییتر «عمیقاً افتخار می کند» و به کارمندان اطمینان داد که هیچ برنامه تعدیل نیرویی برنامه ریزی نشده است. قانونگذاران جمهوری خواه در کنگره آمریکا مانند جیم جردن، ایوت هرل، مارشا بلکبرن و تد کروز این توافق را ستایش کردند و آن را بازسازی آزادی بیان نامیدند. برعکس، قانونگذاران دموکرات مانند پرامیلا جایپال، خسوس گارسیا، ماری نیومن و مارک پوکان از ماسک و اکتساب پولی انتقاد کردند. دونالد ترامپ، رئیس جمهور پیشین، موافقت خود را با این اکتساب اعلام کرد، هرچند گفت که او دوباره به این تارنما نخواهد آمد. هنریک فیسکر، طراح خودروهای الکتریکی و رقیب ماسک، اندکی پس از اعلام خرید، توییتر را ترک کرد. گرگ بنسینگر از "نیویورک تایمز" نوشت: «دلایل آقای ماسک برای کنترل توییتر، آزادی بیان
نیست، بلکه کنترل یک پیام رسان بزرگ است».
سعید جم اونسال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است، که در پست مهاجم بازی می کند. او اولین بازیکن ترک می باشد که در کره جنوبی و بارسلونا در اسپانیا بازی کرده و می کند. دوران حرفه ای. اونسال کار حرفه ای خود را با باشگاه فوتبال قیصریه اسپور در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد. او عمدتاً برای باشگاه های ترکیه بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان ترکیه بازی کرده است.
بازگشت جک به خانه رمانی نوشته تد لوئیس نویسنده بریتانیایی تبار که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. و فیلمی در سال ۱۹۷۱ بنام کارتر را بگیرید با بازی مایکل کین در نقش جک کارتر اقتباس شد. این رمان بخش فرعی از جامعه را به تصویر می کشد که در مرز بین جنایت و احترام زندگی می کنند. این کتاب تأثیر زیادی بر مکتب نوآر داستان های جنایی انگلیسی داشت. این رمان سال ها از چاپ خارج شد و در ابهام فرورفت، اما در دهه ۱۹۹۰ پس از اینکه اقتباس فیلم به تدریج شهرت پیدا کرد، دوباره علاقه به آن پیدا شد. این کتاب با جلد شومیز تحت عنوان جت کارتر توسط آلیسون و بازبی در سال ۱۹۹۳ بازنشر شد. در سال ۲۰۱۲ این رمان به عنوان یک سریال رادیویی توسط نیک پری اقتباس شد و با عنوان اصلی آن در رادیو رادیو بی بی سی ۴ پخش شد، با بازی هوگو اسپیر در نقش جک کارتر.
فرخ ذاکروف (؛ زادهٔ ) خواننده، آهنگساز و بازیگر اهل کشور ازبکستان است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. ذاکرف از ماه مه ۲۰۰۲ تا ژوئیه ۲۰۰۴، معاون وزیر فرهنگ و ورزش جمهوری ازبکستان بود.
دلفین گوژپشت اقیانوس هند ، عضوی از خانواده دلفینیان است که در مناطق ساحلی از جنوب آفریقا تا غرب هندوچین زیست می کند. دلفین گوژپشت هندوآرام ("Sousa chinensis") قبلاً در همین گونه قرار داشت، اما یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که آنها یک گونه جداگانه هستند. محدودکننده ترین عامل برای استفاده از زیستگاه، عمق آب است، به طوری که بیشتر نمونه ها در آب های کم عمق تر از ۲۰ متر باقی می مانند. در نتیجه، محدوده دلفین گوژپشت اقیانوس هند تا حد زیادی به ویژگی های فیزیوگرافی خاص خطوط ساحلی وابسته است. گزارش شده است که این گونه تقریباً در هر نوع زیستگاه ساحلی زندگی می کند، اگرچه ترجیح و برجستگی هر نوع زیستگاه به شدت به موقعیت جغرافیایی بستگی دارد. دلفین های گوژپشت اقیانوس هند نرخ بسیار بالایی از مرگ و میر بچه ها و نوجوانان را به دلیل اختلالات انسانی مانند آلودگی محیطی، نابودی زیستگاه و آلودگی صوتی تجربه می کنند. دلفین های گوژپشت اقیانوس هند دلفین های اجتماعی هستند که در گروه هایی با میانگین دوازده نفر زندگی می کنند، اگرچه اندازه گروه می تواند بسیار متغیر باشد. بیشتر رژیم غذایی آن ها را ماهیان شوریده ماهیان، سرپایان و سخت پوستان
تشکیل می دهد. این گونه در حال حاضر به عنوان در خطر انقراض طبقه بندی می شود. پراکندگی و زیستگاه. دامنه پراکنش "Sousa plumbea" از جنوب آفریقا تا غرب هندوچین شامل مناطق ساحلی در امتداد شرق آفریقا، خاورمیانه و هند است. جمعیت های بسیار مهم در جنوب شرق آسیا، به ویژه در امتداد سواحل جنوبی چین تعیین شده است. با این حال، پژوهش های اخیر به طور مشابه جمعیت های حیاتی را در امتداد سواحل شبه جزیره عربستان، به ویژه از جمله پادشاهی عمان و امارات متحده عربی تعیین کرده است.
یاوران آشیانه ، اصطلاحی است که در بوم شناسی رفتاری و زیست شناسی تکاملی برای توصیف ساختار اجتماعی استفاده می شود که در آن نوجوانان و بالغان رسیده از یک یا هر دو جنس در ارتباط با والدین خود می مانند و به جای پراکنده شدن و تولیدمثل خود، به آنها کمک می کنند و نوزادان یا بچه های بعدی را پرورش می دهند. این پدیده برای نخستین بار در پرندگان مورد مطالعه قرار گرفت، جایی که بیشتر رخ می دهد، اما در جانورانی از گروه های مختلف از جمله پستانداران و حشرات نیز شناخته شده است. این یک شکل ساده از زادآوری همیارانه است. اثرات کمک کنندگان معمولاً به یک سود خالص تبدیل می شود، با این حال، مزایا به طور یکنواخت توسط همه یاوران و در بین همه گونه هایی که این رفتار را نشان می دهند پخش نمی شود. چندین توضیح پیشنهادی برای این رفتار وجود دارد، اما تنوع آن و رخدادهای طبقه بندی گسترده منجر به نظریه های قابل پذیرش همزمان می شود. اصطلاح «یاور» توسط الکساندر اسکوچ در سال ۱۹۳۵ ابداع شد و در سال ۱۹۶۱ با دقت بیشتری در زمینه پرندگان به عنوان "پرنده ای که در آشیانه سازی فردی غیر از جفت خود کمک می کند، یا غذا می دهد یا به گونه ای دیگر به پرنده ای، در ه
ر سنی که نه جفتش باشد و نه فرزند وابسته به او باشد کمک می کند» " تعریف شد. این اصطلاح به عنوان انسان انگاری مورد انتقاد قرار گرفته است، اما همچنان مورد استفاده قرار می گیرد. سایر اصطلاحات مورد استفاده به ویژه در پستانداران، بسته به شرایط خاص، عبارتند از: نامادری (مراقبت از سوی غیر مادر)، دگروالدینی (alloparental) (مراقبت از سوی غیر از والدین)، مراقبت همیارانه (مراقبت توسط یاوران نازادآور) و مراقبت گروهی (مراقبت توسط ماده های زادآور).
هیتمن یک فیلم جنایی و درام آمریکایی محصول سال ۱۹۷۲ به کارگردانی جورج آرمیتاژبا بازی برنی کیسی، پم گریر و لیزا مور است. این بر اساس رمان ۱۹۷۰ تد لوئیس به نام بازگشت جک به خانه اقتباس شده است. این فیلم تا سال ۱۹۷۳ در آمریکای شمالی توانست حدود۱٫۱۹۰٫۰۰۰ دلار فروش به دست بیاورد. همچنین این فیلم به جزئیات رمان تد لوئیس بیشتر از جت کارتر دنبال می کند و با مرگ قهرمان داستان به پایان نمی رسد. داستان. تایرون تاکت (با بازی برنی کیسی) یک قاتل قراردادی برای مراسم خاکسپاری برادرش کرنل به خانه در جنوب کالیفرنیا می آید. تایرون با شریک تجاری برادر فقیدش، شروود اپس (سام لاولز) دوست می شود و در شهر می ماند تا در مورد مرگ برادرش تحقیق کند. او توسط گانگسترها تهدید می شود و به او می گویند شهر را ترک کند، اما آنها مرد اشتباهی را تهدید کرده اند و ...
شامیرام واهانی دردریان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. شامیرام واهانی دردریان (به ارمنی: Շամիրամ Վահանի Տերտերյան) بازیگر برجستهٔ اهل ارمنستان است که در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۵ متولد شده است. او در عرصهٔ تئاتر و سینمای ارمنستان فعالیت داشته و به عنوان یکی از چهره های شناخته شده در هنرهای نمایشی این کشور محسوب می شود. زندگی نامه و فعالیت هنری شامیرام دردریان در طول دوران حرفه ای خود در تئاتر و سینمای ارمنستان نقش آفرینی کرده است. او به ویژه در دوران اتحاد جماهیر شوروی، در قرن بیستم، به عنوان یکی از بازیگران زن برجسته شناخته می شد. فعالیت های هنری او در تئاتر و فیلم های ارمنستانی، جایگاه ویژه ای در فرهنگ و هنر این کشور دارد. جوایز و افتخارات در تقدیر از خدمات و دستاوردهای هنری اش، شامیرام دردریان موفق به دریافت مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده است. این مدال یکی از بالاترین نشان های افتخار در حوزهٔ فرهنگ و هنر در ارمنستان است که به هنرمندان برجسته اعطا می شود. زندگی نامه. وی در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۵ به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده است.
گیلبرت ملکی (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مؤسسه زیبایی ونوس"، "آنژلا"، "بتی"، "لارگو وینچ" و "تغییر زمان" اشاره کرد.
آلبرت دلپی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دو روز در پاریس"، "مستاجر"، "ترس روی شهر"، "پیش از غروب"، "مسخره"، "مولیر"، "پوست گوزن" و "دو روز در نیویورک" اشاره کرد.
جولی ژکوئل (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم نامه نویس و نویسنده اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ولگرد وحشی" اشاره کرد.
ریکاردو کوکیانته (؛ زادهٔ ) خواننده، آهنگساز و ترانه سرا اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره موسیقی سانرمو شده است.
ژان لویی اسبیل (; – ) بازیگر، مجری تلویزیون، نمایشنامه نویس، نویسنده، بازیگر تلویزیون و تهیه کننده تلویزیونی اهل بلژیک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یک محصول بهشتی"، "بخت زندگی ام"، "یک قول"، "خام"، "تا بهار صبر کن" و "فراتر از قانون" اشاره کرد.
شانون تاربت (؛ زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۱) بازیگر، بازیگر سینما و بازیگر تئاتر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یک قول" اشاره کرد.
آلسیو دی چیریکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پاتریک کامینز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می کرد.
دارون کرویکشنک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
شونی کارتر (؛ زادهٔ ) جودوکار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته کا اهل ایالات متحده آمریکا است.
کریس کاموزی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
محمد بیبولاتوف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر، و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
میرصاد بکتیچ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می کرد.
برایان باربرنا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
چالید عرب (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و اهالی کسب وکار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گلدن گلوری اشاره کرد.
گلدن گلوری () یک باشگاه ورزشی، کمپ و تیم مدیریتی در رشته های موای تای، کیک بوکسینگ و هنرهای رزمی ترکیبی، مستقر در هلند بود، که در سال ۱۹۹۹ توسط فردریکو لاپندا تأسیس شد. از مربیان و مبارزان این باشگاه می توان به؛ سمی شیلت، الیستر آوریم و مارلوئز کوئنن اشاره کرد.
فردریکو لاپندا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارآفرین و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۹۹ باشگاه هنرهای رزمی گلدن گلوری را تأسیس کرد.
اریک آندرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فوتبال کریمسن تاید آلاباما اشاره کرد.
عمری احمدف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اندرو یکی از رشته های ورزش موتورسواری آفرود است که در مسیرهای طولانی کراس کانتری و آفرود انجام می شود. موتورسواری اندرو شامل مانع ها و چالش های مختلفی است. نوع اصلی مسابقات اندرو و فرمتی که مسابقات قهرمانی جهان اندرو به آن برگزار می شود، یک مسابقهٔ زمان بندی شده است که موتورسوارها موظف هستند تا یک مسیر خاص رو در زمانی کمتر از زمان اعلام شده به پایان برساند. زمان گیری در اندرو. در زمان گیری مسابقات موتور اندرو به روش سنتی، موتور سواران در گروه ها یا ردیف هایی در یک زمان مشخص شروع به حرکت می کند. هدف این مسابقه رسیدن موتورسوارها به ایست های بازرسی از پیش تعیین شده طبق یک برنامه زمان بندی دقیق است. ورود زودهنگام یا دیرهنگام در امتیاز موتورسوارها تأثیر می گذارد. در طول مسیر مسابقه مکان هایی برای سرویس موتورسیکلت و سوخت گیری نیز در نظر گرفته می شود. جریمه ها برای نرسیدن موتورسوار در زمان های تعیین شده در محل های تعیین شده یا برای استفاده از کمک های خارجی در مواردی که مجاز نیستند اعمال می شود. اندرو و رالی. دو نوع مختلف مسابقهٔ موتورسواری اندرو وجود دارد - اندرو و رالی. در جامعهٔ بین المللی موتورسیکلت های آفرود، اص
طلاح مسابقات "اندرو" به مسابقه هایی گفته می شود که در آن موتورسوار باید در طی زمانی مشخص از مکان های مشخص عبور کند. در این مسابقات موتورسوارها توسط ایست های بازرسی در طول مسیر مسابقه کنترل می شوند و بر اساس زمان رسیدن به مکان های مشخص بازرسی و در صورت داشتن تخلف جریمه می شوند. از سوی دیگر، "رالی" ها در مسیرهای نقطه به نقطه برگزار می شوند که در آن موتورسواری که سریع ترین زمان رو ثبت می کند برنده اعلام می شود. در این نوع از مسابقه ممکن است طول مسیر کوتاه باشد پس عموماً مسیرها به صورت لوپ انتخاب می شوند و هر یک تکرار به عنوان یک دور درنظر گرفته می شود. گاهی هم این مسیر آنقدر طولانی است که موتورسواران هرگز از یک مسیر دوبار عبور نکنند. در ایالات متحده آمریکا، فرمت "رالی" محبوبیت زیادی پیدا کرده است و در بسیاری از موارد از آن به عنوان «اندرو» یاد می شود. مسابقات ملی فدراسیون موتورسواری آمریکا از سال ۲۰۰۷ از فرمت مشابهی استفاده کرده است که به آن «استارت-کنترل / راه اندازی مجدد اندرو» گفته می شود. اعتقاد بر این است که این قالب برای موتورسواران جدید با کاهش پیچیدگی فرمت مسابقه و همچنین آسان تر کردن امتیازدهی برای برگز
ارکنندگان، قابل دسترس تر است. هر دو نوع مسابقه تحت عنوان رالی یا اندرو دو ویژگی بارز مشترک دارند. آنها معمولاً در مقایسه با اکثر اشکال مسابقات موتورسواری طولانی تر هستند و مسیرهای مختلف آفرود را پوشش می دهند، گذر از مسیرها معمولاً بدون تکرار هست. نمونه هایی از این رالی ها عبارتند از Baja 500 و Baja 1000 که توسط SCORE International تبلیغ و اداره می شوند و از شناخته شده ترین مسابقات آفرود در مسافت های طولانی هستند. مسابقات آفرود چندین روز طول می کشند و دارای انواع مختلفی از مراحل هستند، برخی از آنها زمان بندی شده و برخی دیگر نیستند، عموماً رالی راید (اصطلاحی که به طور گسترده در بریتانیا استفاده می شود) نامیده می شوند. مترادف با رالی آفرود مانند رالی داکار. موتور سیکلت اندرو. یک موتور سیکلت اندرو برای ماهیت این ورزش تخصصی سازی شده است، با کمک جلوهای بلند یک موتور کراس همراه با ویژگی های مورد نیاز برای قانونی کردن آن ها برای رانندگی در جاده های شهری. موتورها عموماً تک سیلندر دو زمانه بین ۱۲۵ تا ۳۰۰ سی سی یا چهار زمانه بین ۲۵۰ تا ۶۵۰ سی سی هستند. در سال ۱۹۷۳ یاماها موتورسیکلتی را برای استفاده در مسیرهای پیاده روی