Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ند. او گفت که مایل به تجدید مذاکرات است، اما همچنین اعلام کرد که از کنگره آمریکا ۳٫۲۵ میلیارد دلار اضافی برای هزینه های نظامی، عمدتاً در مورد تسلیحات متعارف، درخواست خواهد کرد. او ۶ لشکر جدید برای ارتش و دو لشکر برای تفنگداران دریایی می خواست و برنامه هایی را برای سه برابر کردن پیش نویس و فراخوانی نیروهای ذخیره اعلام کرد. کندی اعلام کرد: ما به دنبال صلح هستیم، اما تسلیم نخواهیم شد. گزارش شده است که خروشچف در حال گذراندن تعطیلات در تفرجگاه دریای سیاه در سوچی، از سخنرانی کندی عصبانی شده است. جان جی مک کلوی، مشاور خلع سلاح کندی، که اتفاقاً در اتحاد جماهیر شوروی بود، برای ارتباط با خروشچف دعوت شد. گزارش شده است که خروشچف به مک کلوی توضیح داده که افزایش قدرت نظامی کندی تهدیدی برای وقوع جنگ است. طرح دیوار برلین. در اوایل سال ۱۹۶۱، دولت آلمان شرقی به دنبال راهی برای جلوگیری از خروج جمعیت خود به غرب بود. والتر اولبریخت، دبیر اول حزب اتحاد سوسیالیست (SED) و رئیس Staatsrat و تصمیم گیرنده اصلی آلمان شرقی، اتحاد جماهیر شوروی را متقاعد کرد که برای متوقف کردن این جنبش، نیرو لازم است. دولت آلمان شرقی شروع به انباشت مصالح سا
ختمانی برای برپایی دیوار برلین کرد. در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۱، دو ماه پیش از شروع ساخت دیوار برلین، والتر اولبریخت در یک کنفرانس مطبوعاتی بین المللی اظهار داشت: " "Niemand hat die Absicht, eine Mauer zu errichten!" " ("هیچ کس قصد برافراشتن دیوار را ندارد"). این نخستین بار بود که اصطلاح "Mauer" (دیوار) در این زمینه استفاده می شد. در ۴ تا ۷ اوت ۱۹۶۱، وزرای خارجه ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه و آلمان غربی مخفیانه در پاریس گرد هم آمدند تا در مورد چگونگی واکنش به اقدامات شوروی گفتگو کنند. در برلین غربی. آن ها عدم تمایل خود را برای شرکت در جنگ ابراز کردند. ظرف چند هفته، کاگ ب توضیحاتی از مذاکرات پاریس در اختیار خروشچف قرار داد. بسته شدن مرز. در روز شنبه ۱۲ اوت ۱۹۶۱، رهبران آلمان شرقی در یک مهمانی در منطقه ای جنگلی در شمال برلین شرقی شرکت کردند و والتر اولبریخت دستور بستن مرز و ایجاد دیواری پیرامون برلین غربی را امضا کرد. در نیمه شب، ارتش، پلیس و واحدهای ارتش آلمان شرقی شروع به بستن مرز کردند. تا صبح روز یکشنبه ۱۳ اوت ۱۹۶۱، مرز برلین غربی بسته شده بود. سربازان و کارگران آلمان شرقی شروع به تخریب خیابان هایی کرده بودند که در ک
نار دیوار قرار دارند تا گذر از آن ها برای اکثر وسایل نقلیه صعب العبور باشد و سیم های خاردار و نرده ها را در امتداد در اطراف سه بخش غربی و که در واقع برلین غربی و شرقی را تقسیم کرد. تقریباً ۳۲۰۰۰ نیروی رزمی و مهندسی برای ساخت دیوار به کار گرفته شدند و پس از آن پلیس مرزی مسئول نگهداری و بهبود آن شد. برای جلوگیری از مداخله غرب و شاید کنترل شورش های احتمالی، ارتش شوروی نیز در کنار این اقدامات حضور داشت. کندی در برابر خواسته های خشمگینانه برای اقدام فوری که توسط ساکنان برلین غربی و شهردار آن ها، ویلی برانت، مطرح شده بود، تسلیم نشد. در عوض، او معاون رئیس جمهور لیندون بی. جانسون را همراه با لوسیوس دی. کلی، قهرمان پرواز هوایی برلین در سال های ۱۹۴۸–۱۹۴۹، در ۱۹ اوت به برلین غربی فرستاد. آن ها توانستند مردم را آرام کنند و به طور نمادین، همبستگی ایالات متحده با شهر برلین را به نمایش بگذارند. در ۳۰ اوت ۱۹۶۱، در پاسخ به اقدامات اتحاد جماهیر شوروی برای قطع دسترسی غرب به برلین، کندی دستور داد ۱۴۸۰۰۰ مبارز و نیروهای ذخیره فعال شوند. در ماه های اکتبر و نوامبر، واحدهای گارد ملی هوایی بیشتری ارسال شدند و ۲۱۶ هواپیما از یگان های
جنگنده تاکتیکی در عملیات "Stair Step"، در بزرگ ترین استقرار جت های جنگنده در تاریخ گارد ملی هوایی، به اروپا پرواز کردند. بیشتر نیروهای گارد هوایی فراخوانده شده، در ایالات متحده باقی ماندند، در حالی که برخی دیگر برای تحویل جنگ افزارهای هسته ای تاکتیکی آموزش دیده بودند و باید در اروپا برای عملیات های متعارف آموزش داده می شدند. اف-۸۴ها و اف-۸۶های قدیمی گارد ملی هوایی به قطعات یدکی نیاز داشتند که نیروی هوایی ایالات متحده در اروپا فاقد آن بود. ریچارد باخ کتاب "Stranger to the Ground" خود را با محوریت تجربهٔ خود به عنوان خلبان گارد ملی هوایی در این استقرار نوشته است. مشکلات تردد در برلین. چهار قدرت حاکم بر برلین (اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه) در کنفرانس پوتسدام در سال ۱۹۴۵ توافق کردند که پرسنل متفقین بتوانند آزادانه در هر بخش از برلین حرکت کنند. اما در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۱، تنها دو ماه پس از ساخت دیوار، رئیس مأموریت ایالات متحده در برلین غربی، ای. آلن لایتنر، در اتومبیل خود (که دارای پلاک نیروهای اشغالگر بود) هنگام عبور از ایست بازرسی چارلی در حال رفتن به یک تئاتر در برلین شرقی، از سوی نیروهای شوروی
متوقف شد. رئیس جمهور جان اف. کندی از نزدیک با ژنرال بازنشستهٔ ارتش، لوسیوس دی کلی، که مسئول حملات هوایی معروف برلین در سال های ۱۹۴۸–۱۹۴۹ بود، کار کرد. آن ها تصمیم گرفتند که عزم و ارادهٔ آمریکا را نشان دهند و فرماندهی نیروهای آمریکایی در پادگان برلین غربی، طرحی را برای پایین کشیدن سیم و سنگرها با بولدوزر در نظر گرفت. با این حال، این امر توسط فرمانده های نیرو، رد شد. سرانجام. از طریق یک جاسوس از اداره اصلی اطلاعات، با نام گئورگی بولشاکوف به عنوان کانال اصلی ارتباطی دو طرف، خروشچف و کندی توافق کردند که تنش ها را با عقب نشینی تانک ها کاهش دهند. کندی در مورد دیوار گفت: «این موضوع، راه حل خیلی خوبی نیست، اما این دیوار، یک جهنم است که بسیار بهتر از جنگ است.» در نهایت، یکی از تانک های شوروی ابتدا حدود ۵ متر به عقب حرکت کرد. سپس یک تانک آمریکایی نیز از او پیروی کرد و به عقب رفت. دیگر تانک ها نیز یکی یکی عقب نشینی کردند. گفته می شود که ژنرال بروس سی. کلارک، فرمانده کل ارتش آمریکا در اروپا (USAREUR) همچنان در مورد رفتار ژنرال کلی نگران بوده. کلی در ماه مه ۱۹۶۲ به ایالات متحده بازگشت.
استوارت کی. کارد (Stuart K. Card) (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۴۳)، یک پژوهش گر آمریکایی و پژوهش گر ارشد بازنشسته در زیراکس PARC است. او به عنوان یکی از پیشگامان اعمال کننده عوامل انسانی در تعامل انسان-کامپیوتر شناخته می شود. او همراه با جاک دی ماکنلی، جورج جی رابرتسن و سایر تعدادی از تکنیک های تجسم اطلاعات را اختراع کرد. او در رابط های کاربری و تحلیل بصری، گواهی های ثبت اختراعات متعددی دارد. زندگی نامه. کارد در سال ۱۹۶۶ لیسانس اش را از کالج اوبرلین در فیزیک و دکتراش را از دانشگاه کارنگی میلون در روان شناسی گرفته است. او در اواخر دهه ۱۹۶۰ کارش را به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه استانفورد آغاز کرد. از سال ۱۹۷۴ به بعد او در PARC کار می نمود و مدیر ساحوی گروه پژوهشی رابط کاربری بود. او در سال ۲۰۱۰ از PARC استعفا داد اما در دیپارتمنت علوم کامپیوتر دانشگاه استانفورد به عنوان پروفسور مشورتی کار می کند. کارد برنده جوایز متعددی شده است. در سال ۲۰۰۰ او جایزه دستاورد یک عمر CHI را از SIGCHI در اتحادیه ماشینری محاسباتی دریافت کرد و عضو اتحادیه ماشینری محاسباتی شد. در سال ۲۰۰۱ میلادی او به عنوان عضو آکادمی CHI انتخاب شد. و در سال ۲
۰۰۷، او به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد و جایزه باور مؤسسه فرانکلن و جایزه دستاورد در ساینس را از آن خود کرد. در ۲۶ می ۲۰۰۸، کارد از کالج اوبرلین دکترای افتخاری دریافت نمود. کار. مطالعه دستگاه های ورودی استوارت کارد منجر به ویژگی قانون فیتس در ماوس کامپیوتر شده و یک فکتور اساسی بود که باعث شد زیراکس ماوس تجارتی خود را معرفی کند که از همه بیشتر در پروژه های آلتو و استار، برخی از اولین سیستم های رابط کاربری گرافیکی که از استعاره دسکتاپ (desktop metaphor) استفاده می کند، قابل مشاهده بود. در کتاب روان شناسی تعامل انسان-کامپیوتر سال ۱۹۸۳ که او آن را همراه با توماس پی موران و آلن نیویل نوشته بود، به کار مهمی در رشته HCI مبدل شد. پژوهش های بیشتر در ویژگی های نظری تعامل انسان – ماشین منجر به توسعه های مثل «پروسسر مدل انسانی، نظریه GOMS تعامل کاربر، نظریه جستجوی اطلاعات و توضیحات آماری استفاده از اینترنت» شد. در هزاره جدید تحقیقات او بر توسعه «علوم حمایتی تعامل انسان – اطلاعات و نمونه های اولیه دیداری – معنایی برای کمک به ایجاد حس» متمرکز است.
تهمینه کربلایی صادقی، (زاده ۱۳۷۳، قزوین) دارنده تنهای مدال پنچاک سیلات ایران (برنز) در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ است. او عضو تیم ملی پنچاک سیلات ایران در مسابقات جهانی ۲۰۱۶ بالی اندونزی بود. وی همچنین در رشته پنچاک سیلات مدال طلای قهرمانی آسیا به میزبانی دبی ۲۰۲۳ و برنز جام آزاد این رشته را نیز کسب کرد. در جریان مسابقه هنرهای رزمی ترکیبی ام ام ای MMA در بحرین ۲۰۲۵، تیم ملی جوانان بانوان ایران با هدایت و سرمربی گری تهمینه کربلایی صادقی و همکارش پس از کسب ۴ مدال، ۲ نقره و ۲ برنز جایگاه سوم سکوی این رقابت را از آن خود کردند، و علیرغم کسب مدال، سهمیه بازی های آسیایی جوانان، که در بحرین برگزار می گردد را بدست آوردند.
ناآرامی ۲۰۲۲ قزاقستان، در ۲ ژانویه پس از افزایش ناگهانی قیمت بنزین آغاز شد که به گفته دولت قزاقستان، به دلیل تقاضای زیاد و تثبیت قیمت ها انجام گرفت. اعتراضات در شهر نفت خیز جانااوزن شروع شد، اما به علت افزایش نارضایتی از دولت و بی عدالتی اقتصادی، به سرعت به شهرهای دیگر، به ویژه بزرگ ترین شهر قزاقستان، آلماتی گسترش یافت. نارضایتی فزاینده از دولت و رئیس جمهور سابق نورسلطان نظربایف نیز تأثیر زیادی در این تظاهرات داشت. از آنجایی که هیچ گروه مخالف مردمی علیه دولت قزاقستان وجود ندارد، به نظر می رسد که ناآرامی ها مستقیماً توسط شهروندان انجام شده باشد. در پاسخ، رئیس جمهور قاسم جومارت توقایف وضعیت فوق العاده را در استان مین قشلاق و آلماتی اعلام کرد که از ۵ ژانویه ۲۰۲۲ لازم الاجرا بوده است. کابینه عسکر مامین (نخست وزیر) در همان روز استعفا داد. وضعیت اضطراری به سرعت در کل قزاقستان تمدید شد. در پاسخ به درخواست قاسم جومارت توقایف، سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) - ائتلاف نظامی روسیه و کشورهای متحدش که شامل ارمنستان، بلاروس، قرقیزستان، تاجیکستان و خود قزاقستان است - با استقرار نیروها در قزاقستان موافقت کردند. هدف آن حفظ صلح
اعلام گردید. پلیس محلی گزارش داد که با مهاجمین مقابله شده است. این در حالی است که رئیس جمهور سابق نظربایف از ریاست شورای امنیت قزاقستان برکنار شده است. به عنوان یک امتیاز، رئیس جمهور توقایف گفته است که سقف قیمت بنزین وسایل نقلیه ۵۰ تنگه در هر لیتر به مدت ۶ ماه بازگردانده شده است. در ۷ ژانویه، او در بیانیه ای گفت: «دستورهای قانون اساسی تا حد زیادی در تمام مناطق کشور برقرار شده است. او همچنین اعلام کرد که به سربازان دستور داده است تا از نیروی مرگبار بر علیه معترضان استفاده کنند و به آنها اجازه داده است. دستورالعمل «تیراندازی برای کشتن» بدون هشدار را اعمال نمایند، توقایف معترضان را «راهزن و تروریست» می خواند و می گوید که استفاده از زور برای «متوقف کردن تظاهرات» ادامه خواهد داشت. در طول اعتراضات، ۱۶۴ تن کشته و ۹٬۹۰۰ نفر دستگیر شدند. پیش زمینه. به دنبال انحلال اتحاد جماهیر شوروی، افراد ثروتمندی که با دولت پیشین شوروی ارتباط داشتند، از رفتارهای ویژه ای برخوردار شدند و با خصوصی سازی و مالکیت زمین های دارای منابع باارزش ثروت بیشتری دریافت کردند. پس از انحلال شوروی، نورسلطان نظربایف نخستین رئیس جمهور کشور شد و از سال
۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹ این مقام را در دست داشت. در این هنگام، جامعه جهانی انتخاباتی که در قزاقستان رخ می داد را منصفانه نمی دانستند. به گفته "دیلی تلگراف"، نظربایف با اقتدارگرایی و خویشاوندسالاری بر کشور فرمانروایی می کرد. در این هنگام، قزاقستان یکی از قدرتمندترین اقتصادهای آسیای میانه شد و تا میانه دهه ۲۰۱۰ میلادی، بخش بزرگی از اقتصاد آن از فروش نفت به دست میامد. قزاقستان همچنین ۷۰ درصد ذخایر اورانیوم جهان را در کشور خود داشت. با اینکه اقتصاد رشد کرده بود، ثروت به طور عادلانه میان جمعیت تقسیم نشد. حداقل دستمزد افراد عادی در قزاقستان کمتر از ۱۰۰ دلار بود و فراگیری نابرابری اقتصادی نیز دیده می شد. در سال ۲۰۱۲، مجمع جهانی اقتصاد فساد را بزرگ ترین مشکل کسب و کارها در کشور دانست، و بانک جهانی قزاقستان را در کنار کشورهای آنگولا، بولیوی، کنیا و لیبی به عنوان کانون فساد معرفی کرد. در سال ۲۰۱۳، "آفتن پوستن"، به نقل قول از فعال حقوق بشر دنس یواگا نوشت «در قزاقستان سرمایه نفتی وجود دارد، اما هیچ کس نمی داند درآمد آن چگونه مصرف می شود.» در پی رسوایی های گوناگون بانک های فراملی، قزاق های ثروتمند به کشورهای خارجی و به ویژه بریتانی
ا کوچیدند. در سال ۲۰۱۸، کردیت سوئیس قزاقستان را از ۱۷۴ کشور، در رتبه ۱۶۹ توزیع درآمد قرار داد. تا سال ۲۰۲۲، ۵۵ درصد از قزاق های ثروتمند، سرمایه کشور را در دست داشتند. گاهشمار اعتراضات. روز چهارم ژانویه. اعتراضات و ناآرامی ها از شامگاه چهارم ژانویه شدت گرفت و در پی آن رئیس جمهوری قزاقستان در واکنش به اعتراضات مردمی اعلام کرد: با این کارها دولت من سقوط نمی کند. روز پنجم ژانویه. در پی ادامه اعتراضات سراسری در قزاقستان به افزایش قیمت سوخت، شهرداری پایتخت و کاخ ریاست جمهوری این کشور اشغال شدند. . در این روز از اعتراضات، کابینه دولت قزاقستان منحل شد در پی شدت گرفتن اعتراضات، خانه رئیس جمهور آتش زده شد. روز ششم ژانویه. اعتراضات در قزاقستان منجر به بروز خشونت، آتش کشیده شدن خانه رئیس جمهور و لغو پروازها شده است، اینترنت در این کشور قطع شده و روس ها در حال انتقال نیروهای حافظ صلح هستند. . به گفته منابع خبری در این روز ده ها قزاق توسط پلیس کشته شدند. در پی ناآرامی ها در قزاقستان، دبیرخانه سازمان پیمان جمعی آسیای میانه به رهبری روسیه تصمیم گرفت نیروهای نظامی شامل واحدهایی از روسیه، را تحت عنوان «نیروی حافظ صلح» برای کمک
به سرکوب معترضان و تثبت اوضاع به قزاقستان اعزام کند. به این ترتیب، بار دیگر شاهد حضور و مداخله نظامیان روسیه برای حفظ حکومت های متحد ولادیمیر پوتین، این بار در «خارج نزدیک» در منطقه آسیای میانه هستیم. روز هفتم ژانویه. با ادامه اعتراضات و ناآرامی ها، رئیس جمهور قزاقستان فرمان حمله مرگبار صادر کرد. رئیس جمهور قزاقستان همچنین گفت که هیچ گفت و گویی در کار نیست. شدت اعتراضات، دستور حکومت نظامی و فشار برای خانه نشینی مردم باعث شد، شهروندان قزاق شبانه پول ها از بانک ها بیرون بکشند. روز هشتم ژانویه. ناآرامی ها و اعتراضات ادامه یافت و در این بین نخست وزیر دستگیر و رئیس جمهور سابق از ریاست مادام العمر شورای امنیت استعفا کرد همچنین هزاران معترض نیز دستگیر شدند روز نهم ژانویه. وزارت کشور قزاقستان از دستگیری ۵ هزار و ۱۳۵ نفر در جریان حوادث اخیر در این کشور خبر داد و از زخمی شدن ۱۳۰۰ نیروی نظامی نیز گفت. روز دهم ژانویه. پس از پنج روز قطع کامل اینترنت در آلماتی، رسانه ها از اتصال موقت و محدود اینترنت در برخی ادارات دولتی این شهر خبر دادند. مشاور رئیس جمهور، وزیر خارجه و رئیس جمهور قزاقستان اعتراضات را حملهٔ ترویستی اعلام ک
ردند و معترضان را تروریست نامیدند. روز یازدهم ژانویه. قزاقستان به آرامش رسید. براساس جدیدترین خبرها زندگی در شهر آلماتی، بزرگ ترین شهر و پایتخت سابق قزاقستان به حالت عادی بازگشته است. وسایل نقلیه عمومی فعالیت خود را در سطح شهر از سر گرفته اند و رفتگران مشغول تمیز کردن صحنه های خشونت و درگیری های هفته گذشته دیده می شوند. رئیس جمهور قزاقستان آمادگی خود را برای انجام اصلاحات سیاسی اعلام کرد.
آسیاب کوبه ای (یا آسیاب سنگ کوبی) نوعی ماشین آسیاب است که به جای آسیاب کردن، مواد را با کوبیدن خرد می کند، چه برای پردازش بیشتر یا برای استخراج سنگ معدن. شکستن مواد یک نوع عملیات واحد است. در گذشته از این تجهیز برای تولید پودر آلومینیوم استفاده می شده است. شرح. آسیاب کوبه ای شامل مجموعه ای از مهرهای فولادی سنگین (در برخی موارد چوب نعل آهنی) است که به صورت آزاد در یک قاب به صورت عمودی نگه داشته می شوند و در آن مهرها می توانند به بالا و پایین بلغزند. آنها توسط بادامک هایی روی یک محور چرخان افقی بلند می شوند. همان طور که بادامک از زیر مهر حرکت می کند، کوبه روی سنگ معدن زیر می افتد و سنگ را خرد می کند و در گذر بعدی بادامک فرایند بلند کردن تکرار می شود. هر یک از قاب ها و مجموعه کوبه ها را گاهی «باتری» یا به طرز گیج کننده ای «تمبر» می نامند و آسیاب ها را گاهی بر اساس تعداد تمبرهایشان دسته بندی می کنند، یعنی یک «آسیاب ۱۰ تمبر» ۱۰ مجموعه دارد. آنها معمولاً به صورت خطی چیده می شوند، اما وقتی یک آسیاب بزرگ می شود، ممکن است به جای گسترش خط یک خط جدید ساخته شود. مکان های آسیاب متروک (همان طور که تاریخ دانان صنعتی مستند ک
رده اند) معمولاً دارای ردیف های خطی از مجموعه پی ها به عنوان برجسته ترین ویژگی قابل مشاهده هستند، زیرا ارتفاع دستگاه می تواند بیش از ۲۰ فوت باشد و به پی های بزرگ نیاز دارد. تمبرها معمولاً در مجموعه های پنج تایی چیده می شوند. در برخی از کاربردهای فرآوری سنگ از مقادیر زیادی آب استفاده می کنند، بنابراین برخی از کارخانه های تمبر در نزدیکی آب های طبیعی یا مصنوعی قرار دارند. به عنوان مثال، سد فولادی Redridge برای تأمین آب فرآیندی کارخانه های آسیاب کوبه ای ساخته شد. تاریخ. اجزای اصلی آسیاب تمبر با نیروی آب - چرخ های آب، بادامک ها و چکش ها - در دوران هلنیستی در منطقه مدیترانه شرقی شناخته شده بودند. در باستانشواهد اندکی در اوایل قرن سوم قبل میلاد از طراحی اتوماتیک آب وجود دارد. در قسمتی "از تاریخ طبیعی" دانشمند رومی پلینی (NH 18.23) نشان می دهد که در قرن اول پس از میلاد، دشت های آب رانده در ایتالیا بسیار گسترده شده بودند: «بخش بزرگی از ایتالیا از یک دنده بی لفافه و همچنین چرخ هایی استفاده می کند که از آب به عنوان چرخاننده آن ها استفاده می شود. از کنار آن می گذرد و چکش تریپ [مولا]». از این چکش ها برای کوبیدن و کندن غلا
ت استفاده می شد. غلات کوبنده با هاست و همچنین آسیاب های آبی معمولی نیز در اواخر قرن پنجم در صومعه ای که توسط رومانوس کوندات در منطقه دورافتاده ژورا تأسیس شد، تأیید شده است، که نشان می دهد دانش چکش های سفر تا اوایل سالهای میانه ادامه داشت. جدای از فرآوری کشاورزی، شواهد باستان شناسی نیز قویاً وجود چکش اهرمی در فلزکاری رومی را نشان می دهد. در ایکهام در کنت، یک سر چکش فلزی بزرگ با تغییر شکل های مکانیکی در منطقه ای حفاری شده کشف شد و چندین آسیاب آب رومی و ضایعات فلزی نیز در آنجا ردیابی شدند. با این حال، به نظر می رسد وسیع ترین کاربرد آسیاب های تمبر در معادن رومی رخ داده است، جایی که سنگ معدن رگه های عمیق ابتدا برای پردازش بیشتر به قطعات کوچک خرد می شدند. در اینجا، نظم و فواصل تورفتگی های بزرگ روی سندان های سنگی نشان دهنده استفاده از مهرهای سنگ معدنی با بادامک است، دقیقاً مانند دستگاه های استخراج معدن قرون وسطی. چنین سندان های تغییر شکل یافته مکانیکی در بسیاری از سایت های معدن نقره و طلا رومی در اروپای غربی، از جمله در Dolaucothi (ولز)، و در شبه جزیره ایبری، یافت شده است، که نمونه های قابل داده از قرن ۱ و دوم میلاد
ی در Dolaucothi، این آسیاب های تمبر هیدرولیک و احتمالاً در سایر سایت های معدن رومی نیز کار می کردند، جایی که استفاده در مقیاس وسیع از روش خاموش کردن و بندکشی زمین به این معنی بود که مقادیر زیادی آب مستقیماً برای تأمین انرژی ماشین ها در دسترس بود. آسیاب تمبر در اوایل سال ۹۷۳ توسط معدنچیان سمرقند مورد استفاده قرار گرفت. آنها در ایران قرون وسطی برای خرد کردن سنگ معدن استفاده می شدند. تا قرن یازدهم، کارخانه های تمبر در سراسر جهان اسلام قرون وسطی، از اسپانیای اسلامی و شمال آفریقا در غرب تا آسیای مرکزی در شرق، استفاده گسترده ای داشتند. چکش های اهرمی با نیروی آب و مکانیزه در قرن دوازدهم دوباره در اروپای قرون وسطایی ظاهر شدند. استفاده از آنها در منابع مکتوب قرون وسطایی اشتایر (در اتریش امروزی)، یکی از ۱۱۳۵ و دیگری از ۱۱۷۵ شرح داده شده است. در هر دو متن به استفاده از آسیاب های تمبر عمودی برای خرد کردن سنگ معدن اشاره شده است. منابع فرانسوی قرون وسطایی در سال های ۱۱۱۶ و ۱۲۴۹ هر دو استفاده از چکش های مکانیزه اهرمی را که در آهنگری آهن فرفورژه استفاده می شد، ثبت کرده اند. چکش های اهرمی اروپای قرون وسطایی تا قرن پانزدهم اغل
ب به شکل آسیاب کوبه ای عمودی بودند. لئوناردو داوینچی، هنرمند و مخترع معروف رنسانس، اغلب چکش های سفری را برای استفاده در آهنگرها و حتی ماشین های برش سوهان، آنهایی که از نوع آسیاب مهر و موم عمودی است، طراحی می کرد. قدیمی ترین تصویر اروپایی به تصویر کشیده شده از یک "چکش مارتینت" شاید در "Historia de Gentibus Septentriionalibus" Olaus Magnus، متعلق به ۱۵۶۵ پس از میلاد باشد. این تصویر حکاکی روی چوب، سه مارتینت و یک چرخ آبی را به تصویر می کشد که روی چوب و دم های چرمی یک کوره گلدار اسموند () کار می کند. چکش اهرمی خوابیده برای اولین بار در آثار هنری اروپا در یک نقاشی با تصویر کشیده شد Sandrart و Zonca (مورخ ۱۶۲۱ م). آسیاب کوبه ای آبی در کتاب ۸ از گئورگ ها Agricola را "د پاسخ متالیکا" ، منتشر شده در 1556. آسیاب هایی که آگریکولا نشان می دهد عمدتاً چوبی بودند، به جز استفاده از کفشک های آهنی در انتهای هر کوبه. میل بادامک مستقیماً روی محور چرخ آب تنظیم می شد و مهرها معمولاً در دسته های سه تایی قرار می گرفتند که هر چرخ یک یا دو باند را به حرکت درمی آورد. قرن ۱۹. اولین کارخانه تمبر در ایالات متحده در سال ۱۸۲۹ در معدن Capps
در نزدیکی شارلوت، کارولینای شمالی ساخته شد. آنها در مناطق استخراج طلا، نقره و مس ایالات متحده در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ رایج بودند، در عملیاتی که سنگ معدن به عنوان مقدمه ای برای استخراج فلزات خرد می شد. آنها در نیمه دوم قرن نوزدهم در بسیاری از کاربردها با روش های کارآمدتر جایگزین شدند. با این حال سادگی آنها به این معنی بود که تا قرن بیستم از آنها در مناطق دورافتاده برای فرآوری سنگ معدن استفاده می شد. (تبلیغات قرن ۱۹ برای برخی از آسیاب ها نشان می دهد که می توان آنها را شکست، توسط قاطر در قطعات بسته بندی کرد و تنها با ابزارهای ساده در محل مونتاژ کرد) آسیاب تمبر هنوز در کلمبیا توسط معدنچیان صنعتگر استفاده می شود که با موتورهای الکتریکی کار می کنند. تمبرهای کورنیش کارخانه های تمبر هستند که در حدود سال ۱۸۵۰ در کورنوال برای استفاده در معدن قلع ساخته شدند. تمبرهای کورنیش برای خرد کردن توده های کوچک سنگ معدن به مواد ماسه مانند استفاده می شد. تمبر از چوب سنگین با یک «سر» آهنی در پایین ساخته شده است. توسط بادامک هایی روی یک محور چرخان بلند شد و روی مخلوط سنگ معدن و آب افتاد و به جعبه ای در زیر آن وارد شد. وزن سر م
عمولاً بین ۴ تا ۸ cwt (حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰) است. کیلوگرم) هر کدام، و معمولاً در مجموعه های چهارتایی، در قاب های چوبی چیده می شدند. تمبرهای کوچک معمولاً توسط چرخ های آب و تمبرهای بزرگتر توسط موتورهای بخار کار می کردند. تمبرهای کالیفرنیایی بر اساس تمبرهای کورنیش بود و برای معادن طلای کالیفرنیا استفاده می شد. در این مهرها، بادامک طوری چیده شده است که مهر را از پهلو بلند می کند، به طوری که باعث چرخش مهر می شود. این باعث یکسان شدن ساییدگی کفش در پای مهر می شود. آنها در عمل سریعتر بودند و یک سر می توانست ۱٫۵ تن سنگ معدن را در مقایسه با تمبرهای کورنیش که فقط می توانست ۱ تن را خرد کند، خرد کند. سایر کارخانه های مهر زنی. آسیاب های تمبر در کاغذ سازی اولیه برای تهیه مواد کاغذی (خمیر) قبل از اختراع دستگاه کوبنده هلندر مورد استفاده قرار می گرفت و ممکن است از آنهایی که در پر کردن پشم استفاده می شد مشتق شده باشد. آنها در فرآوری دانه های روغنی قبل از فشار دادن روغن از دانه های آسیاب شده استفاده می شدند. آسیاب های اولیه با نیروی آب کار می کردند اما آسیاب ها می توانند بخار یا برق نیز باشند.
عفان بن ابی العاص پدر سومین خلیفه اهل سنت مسلمانان عثمان بن عفان است. پدر عفان، ابوالعاص بن امیه است. او سه برادر به نام های الحکم بن ابی العاص، عثمان بن ابی العاص و مغیره بن ابی العاص داشت.
لی جه یون (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل کره ای-کانادایی است. او در مجموعه های تلویزیونی "شهر بی رحم" (۲۰۱۳) و "پری وزنه برداری کیم بوک جو" (۲۰۱۵–۲۰۱۶) ایفای نقش کرده است.
تئودور دی کوروین شیمانوفسکی (Theodore de Korwin Szymanowski) (4 ژوئیه ۱۸۴۶ – ۲۰ سپتامبر ۱۹۰۱)، یک اشراف زاده لهستانی و مالک زمین نجیب زاده، نظریه پرداز اقتصادی و سیاسی بود که به فرانسوی می نوشت. او در سال ۱۸۸۵ میلادی یک طرح بسیار اصیل اقتصادی را برای اروپای اولیه یک پارچه و برای اضمحلال برده داری آفریقایی ها نوشت. او یک شاعر لهستانی نیز بود. پس زمینه. او در یک خانواده نجیب برجسته و بانفوذ لهستانی، پیرو کاتولیک رومی متولد شد و یگانه پسر افسر ناپلئونی و کارمند بانک، فیلیکس شیمانوفسکی و خانمش ماریا لوبینسکا، نوه های وزیر عدلیه، فیلیکس لوبینسکی بود که زنده ماند. کمپوزر کارول سزیمونسکی از اقارب جوان تر او بود. وی همراه با پسر مامایش، برنارد لوبینسکی، در وارساو و در ملک خانوادگی در مازوویا در لهستان اشغال شده توسط روسیه بزرگ شد. از سال ۱۸۵۸ تئودور در فرانسه در کالج سنت کلمنت در متز که توسط ژزوئتها اداره می شد، تحصیل کرد. او به هدف سهم گرفتن در قیام سال ۱۸۶۳ از مدرسه فرار کرد اما بر اساس آنچه در سال ۱۸۶۳ میلادی توسط یکی از خویشاوندانش، اسقف کونستاتی ایرنیوسز لوبینسکی در یک نامه به توماسز ونتورت لوبینسکی ثبت شده است،
تئودور ۱۶ ساله در کراکاو در ولایت گالیسیا که توسط هبسبورگ اداره می شد، دستگیر شد. هیچ شواهدی وجود نداشت که او را در حال جنگ نشان دهد؛ لذا او دوباره به مدرسه راهی شد تا تحصیلاتش را تکمیل کند. در سال ۱۸۶۴ میلادی او شاهد پایان نظام رعیتی در لهستان بود که به عنوان یک انتقام سریع توسط مقامات تزاری بر علیه نجبای شورشگر لهستانی تلقی می شد. این یک تغییر عمیق اجتماعی بود که بعدها از آن در نوشته های اصلی نظری اش استفاده کرد. بدتر شدن سلامت پدر پیرش و رکود ثروت خانواده اش احتمالاً فرصت او برای ادامه تحصیلات رسمی را کاهش داد. در سال ۱۸۶۷ میلادی، تئودور ۲۰ ساله ملک خانوادگی را به ارث برد. او به جامعه معرفی شد تا یک همتای مناسب بی آبد. زمانی که او ۲۷ سال سن داشت، در جریان یک جشن سال نو به ژولیا بوزینیک ژیلویکا، از تبار اشراف روتنی که سرپرست قانونی او فیلیکس سوبانسکی، پسر عموی مادر تئودور بود، معرفی شد. ازدواج آن ها در سال ۱۸۷۴ میلادی صورت گرفت و مهریه مؤقتاً خزانه تخلیه شده شیمانوفسکی را تقویت کرد. این زوج صاحب هفت پسر شدند که یکی آن در نوزادی از دنیا رفت و یک دختر داشتند. به دلیل جو اقتصادی یا هم سوء مدیریت تا سال ۱۸۸۵ م
یلادی این خانواده مجبور شدند، خانه و معاش با قدمت ۱۳۰ سال شان را ترک کنند. گفته می شود که ملک آن ها ممکن است به دلیل فعالیت های سیاسی تئودور از سوی مقامات مصادره شده باشد، هرچند شواهد برای این کار تا حال تأیید نشده است. او هنگام افاده نظریات بحث برانگیز به فرانسوی و چاپ نمودن آن در پاریس محتاط بود تا به دست تزار نرسد. در واقع، خانواده او به غرب اوکراین تبعید شدند، جاییکه آن ها تا پایان زندگی تئودور در شرایط سختی زندگی کردند. پیش بینی یک اروپای یکپارچه. اثر بحث برانگیز کوروین شیمانوفسکی L'avenir économique, social et politique en Europe – آینده اروپا از دید اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در سال ۱۸۸۵ به لسان فرانسوی نوشته شده و در سال های ۱۸۸۵ و ۸۸ در پاریس به نشر رسید. در آن زمان لهستان یک دولت تجزیه شده و اشغال شده توسط روسیه، پروس و اتریش-مجارستان بود. اثر او با این تشویقیه آغاز می شود: «سبک نوشتاری ضعیف مؤلف را معذور دارید، چون او صرف از لحاظ احساسی فرانسوی است. اما تا اخیر بخوانید و در این اندیشه های نامرتب و نابرابر معمای بدبختی مان را بجویید». تئودور همان طوری که خودش را یک فرانسه دوست اعلام کرده، اروپا را متک