Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آق دالا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
آزاد یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی قزاق واقع شده است. آزاد ۵٬۸۴۸ نفر جمعیت دارد.
بانانگه (به لاتین: Banange) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
باتالاواتا (به لاتین: Batalawatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
گلیکوزید سنا ، که با نام سنوزید یا سنا نیز شناخته می شود، دارویی است که برای درمان یبوست و همچنین تخلیه روده بزرگ قبل از جراحی استفاده می شود. دارو به شکل خوراکی یا از طریق راست روده مصرف می شود. شروع اثر آن معمولاً در حدود ۳۰ دقیقه پس از مصرف از طریق راست روده و ۱۲ ساعت پس از مصرف خوراکی قابل مشاهده است. این ملین، از روغن بیزاکودیل یا روغن کرچک ضعیف تر است. عوارض جانبی رایج گلیکوزید سنا شامل گرفتگی شکمی است. برای استفاده طولانی مدت توصیه نمی شود، زیرا ممکن است منجر به عملکرد ضعیف روده یا مشکلات الکترولیتی شود. در حالی که هیچ آسیبی در اثر استفاده در دوران شیردهی مشاهده نشده است، با این حال استفاده از آن معمولاً توصیه نمی شود. معمولاً در کودکان توصیه نمی شود. سنا ممکن است ادرار را به رنگ مایل به قرمز تغییر دهد. مشتقات سنا نوعی ملین محرک و از نوع آنتراکینون هستند. در حالی که مکانیسم اثر آن کاملاً مشخص نیست، تصور می شود که سنا با افزایش ترشح مایع در داخل روده بزرگ و انقباض آن عمل می کند. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. سنوزیدها از گروه
گیاهان "سنا" می آیند. به شکل گیاهی، حداقل از سال ۷۰۰ پس از میلاد مورد استفاده قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۹، با کمتر از یک میلیون نسخه، سیصد و چهل و چهارمین داروی رایج در ایالات متحده بود. این دارو با نام های تجاری متعددی از جمله Ex-Lax و Senokot فروخته می شود. مصارف پزشکی. سنا برای یبوست اپیزودیک و مزمن استفاده می شود، اگرچه شواهد با کیفیت بالا برای حمایت از استفاده از آن برای این اهداف وجود ندارد. همچنین ممکن است برای کمک به تخلیه روده قبل از جراحی یا معاینات تهاجمی راست روده یا کولون استفاده شود. مدیریت مصرف. این دارو باید به صورت یک بار در روز قبل از خواب مصرف شود. محصولات خوراکی سنا معمولاً در ۶ تا ۱۲ ساعت حرکت روده را ایجاد می کنند. شروع اثر شیاف رکتال می تواند در عرض چند دقیقه تا دو ساعت طول بکشد. موارد منع مصرف. طبق نظر کمیسیون E، سنا در موارد انسداد روده، التهاب حاد روده (به عنوان مثال، بیماری کرون)، کولیت اولسراتیو، آپاندیسیت، و درد شکمی با منشأ نامشخص منع مصرف دارد. سنا در افراد مبتلا به آلرژی ثبت شده به آنتراکینون ها، منع مصرف دارد. چنین آلرژی هایی نادر هستند و معمولاً به واکنش های پوستی شامل قرمزی
و خارش محدود می شوند. عوارض جانبی. عوارض جانبی معمولاً محدود به واکنش های گوارشی است و شامل درد یا گرفتگی شکم، اسهال، تهوع و استفراغ می شود. استفاده منظم از محصولات سنا می تواند منجر به ایجاد رنگدانه قهوه ای مشخصی در دیواره داخلی کولون شود که در کولونوسکوپی قابل مشاهده است. این رنگدانه غیر طبیعی به عنوان ملانوسیس کولی شناخته می شود. تداخل دارویی. گلیکوزیدهای سنا می توانند با کاهش سطح پتاسیم سرم، سمیت دیگوکسین را در بیمارانی که دیگوکسین مصرف می کنند افزایش دهند و در نتیجه اثرات دیگوکسین را تشدید کنند. مکانیسم عمل. محصولات حاصل از تجزیه سنا مستقیماً به عنوان محرک بر روی دیواره روده بزرگ عمل می کنند و باعث ترشح مایع و تحرک کولون می شوند. فارماکولوژی. این دسته ترکیبات مشتقات آنتراکینون و گلیکوزیدهای دیمری هستند. فرمولاسیون. سنا یک داروی بدون نسخه است که در فرمول های مختلف از جمله به شکل خوراکی (مایع، قرص، گرانول) و شیاف های رکتال موجود است. محصولات سنا توسط چندین سازنده داروی ژنریک تولید و با نام های تجاری مختلف به فروش می رسد. نام های تجاری. نام های تجاری مهم این دارو عبارتند از: Ex-Lax, Geri-kot, Perdiem Overn
ight Relief, Senexon, Pursennid, Senna Smooth, Senna-Gen, Senna-GRX, Senna-Lax, Senna-Tabs, Senna-Time, SennaCon, Senno, Senokot.
وفاداری ( ) یک فیلم روسی درام اروتیک محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی نیگینا سیفولایوا است. طرح. فیلم Fidelity 2019 که با عنوان Vernost نیز شناخته می شود، داستان زندگی لِنا، یک پزشک متخصص زنان در سن پترزبورگ را روایت می کند که از بی توجهی همسرش به او رنج می برد. لِنا که احساس می کند عشق و شور زندگی اش از بین رفته، وارد روابط نامتعارفی می شود تا کمبودهای عاطفی خود را جبران کند. این تصمیمات، او را در مسیری پر از پیچیدگی ها و چالش های اخلاقی قرار می دهد، و زندگی او به شکلی غیرقابل پیش بینی تغییر می کند. فیلم به موضوعاتی چون وفاداری، خیانت و بحران های هویتی می پردازد. تم های اصلی فیلم. Vernost 2019 به بررسی عمیق تم های خیانت، وفاداری، احساسات سرکوب شده و جستجوی هویت می پردازد. این فیلم، جدال درونی شخصیت ها را به تصویر می کشد و نشان می دهد که چگونه تصمیمات احساسی و ناگهانی می توانند زندگی افراد را به مسیری غیرقابل بازگشت هدایت کنند. یکی از نکات جالب فیلم این است که خیانت به عنوان یک واکنش به احساسات ناگفته و نیازهای سرکوب شده معرفی می شود. لنا در حالی که به دنبال توجه و محبت همسرش است، با ورود به روابطی غیرقانونی، خود
را در یک بحران عاطفی عمیق تر گرفتار می کند. فیلم سوالاتی در مورد معنای واقعی وفاداری در زندگی زناشویی مطرح می کند و چالش هایی که شخصیت ها با آن ها مواجه هستند را به طور شفاف نشان می دهد.
دیوید گوردون (David Gordon) (متولد ۷ آوریل ۱۹۴۸)، فیلسوف لیبرترین و مورخ روشنفکری اهل ایالات متحده است که تحت تأثیر نظریات اقتصادی راتباردی قرار دارد. پیتر جی. بوتکه در ژورنال «مقالات منطقِ» بنیاد منطق (Reason Foundation) خود، مقاله شماره ۱۹، خزان ۱۹۹۴ میلادی، گوردون را به عنوان «یک فیلسوف و مورخ روشنفکری که شدیداً متأثر از نظریات اقتصادی راتباردی است» توصیف می کند. او عضو ارشد مؤسسه لودویگ فون میزس و ویراستار "میزس ریویو" است. اوایل زندگی و تحصیلات. گوردون مدرک های تحصیلی خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس به دست آورد، از جمله مدرک دکترای تخصصی در رشته تاریخ روشنفکری. او به متخصص نظریات موری راتبارد مبدل شد. حرفه. در ۱۹۸۵ میلادی، گوردون همراه با استاد والتر بلاک روی یک مقاله مروری حقوقی تحت عنوان «اخاذی و اِعمال حقوق آزادی بیان» کار کردند، مقالهٔ که تناقض ها و پارادکس ها در قوانین ضد باج گیری و شرایطی که این چنین قوانین پذیرفتنی هستند، را مورد بررسی قرار می دهد. او با نشریه های علمی چون آنالیسیز، انترنشنل فیلاسوفیکل کوارترلی، ژورنال آف لیبرترین ستدیز، کوارترلی ژورنال آف آسترین ایکنامیکس، سوشیال فیلاسوفی ا
ند سیاست و ایکان ژورنال واچ همکاری داشته است. او همچنین مقالاتی در اورنج کانتی رجیستر، "دی امریکن کانسروتیو" و "فریمان" منتشر کرده است. کتاب ۱۹۹۱ گرودون تحت عنوان «"زنده کردن مارکس: مارکسیست های تحلیلی در مورد آزادی، استثمار و عدالت"»، توسط اندیشمند مؤسسه میزس، یوری مالسیو به عنوان «باطل سازی تلاش های نئو-مارکسیستی برای نجات این نظام از خود آن» توصیف گردید. این کتاب که به استدلال های فیلسوفان سیاسی مارکسیست مانند جرالد آلن کوهن، جون ایلستر و جان رومر پاسخ می دهد، تمامی اشکال مارکسیسم را به لحاظ نظری غیرقابل اجراء می داند. «مرور علوم سیاسی آمریکا» (American Political Science Review) اظهار داشت که استدلال گوردون «تا حدی خام» بود: کاپیتالیسم نمی تواند استثمارگرانه باشد و کاپیتالیسم مبتنی بر لِسه فِر می تواند باعث یک جهان عادلانه شود. بنابرین، گوردون نتیجه گیری می کند که مارکسیسم «کاملاً ناکام» است. ژورنال جامعه شناسی معاصر (Contemporary Sociology) بیان داشت که گوردون موفق نشد تا نشان دهد که مارکسیست های تحلیلی «یک سلاح مهیب در دستان ضد-مارکسیست ها» همانند خود وی، بودند. گفته می شد که گوردون لیاقت اندکی در استدلا
ل های ضد-مارکسیستی از خود نشان داده و «اشتباهات به آسانی قابل خودداری» را مرتکب می شد. «مرور متافیزیک» (Review of Metaphysics) این کتاب را بیشتر مثبت ارزیابی نموده و تشریح می نماید که چگونه گوردون به این هدف واضح خود که همانا تشریح این بود که کوهن، ایلستر و رومر چگونه در «احیای مجدد نظریات اقتصادی مارکس» ناکام بودند، به طور موفقیت آمیز دست یافته است. این نقدنامه همچنین اظهار داشت که این کتاب همچنین یک هدف ثانوی نهفته داشت و این هدف توجیه گوردون از موضع لیبترین خود وی بود و این قسمت از کتاب «به مراتب مهیج ترین» بخش آن بود. دانشمند علوم سیاسی آکسفورد دیوید لیوپولد در این مورد آزمایش دستی گوردون که آیا یک نویسنده می تواند به عنوان یک مارکسیست تحلیلی که بخشی از یک درک «گمراه کننده و تاسف بار» مشهور در مورد این مکتب است، صنف بندی گردد یا خیر اظهار نظر نمود و گفته است گوردون با نوشتن یک موضوع طرفدارانه در مورد دیالکتیک، به این معنی است که این نویسنده باید «از فهرست خط زده شود». کتاب سرچشمه های فلسفی اقتصاد اتریشی (۱۹۹۲) گوردون که منشأ فلسفی نظریات اقتصادی کارل منگر را به بررسی می گیرد، از سوی موری راتبارد بسیار تحس
ین شد. باری اسمیت نقدی در مورد این کتاب در ژورنال رویو آف آسترین ایکنامیکس نوشته و از این کتاب برای تقسیم بسیار-ساده فیلسوفان به دو حوزه – آلمانی (هگلی، ارگانیسیست و ضدعلم) و اتریشی (ارسطویی، فردگرا و طرفدارِ علم) – با این وجود که فیلسوفان تعاملات بسیار پیچیده ای میان هم داشتند، انتقاد نموده است. به عنوان مثال فرانتس برنتانو نمونه تفکر اتریشی است، هرچند او در آلمان متولد شده و قویاً تحت تأثیر فیلسوف آلمانی فریدریش ادولف ترندلنبورگ قرار داشت. گوردون بعدها مقالهٔ تحت عنوان «تجدید نظرهای در مورد سرچشمه های فلسفی اقتصاد اتریشی» نوشت تا برخی موارد اضافی و تصحیح های را برای کتابش فراهم نماید. گوردون مجموعه از رساله های تجزیه طلبی، دولت و آزادی (۲۰۰۲ میلادی) را ویراستاری نمود، یازده رساله که پیشنهاد می نمود، به تجزیه طلبی باید جداً دقت شود. این رساله ها تاریخ ایالات متحده را بررسی می کند، به مسائل نظری می پردازد و نظریه را بر دنیای مدرن اِعمال می کند. در ۲۰۱۱ میلادی، گوردون مطالعه ای را همراه با پیر نیلسون در مورد کتاب های به نشر رسیده توسط انتشارات دانشگاه هاروارد انجام داد. آن ها نتایج تحلیل های خود را با عنوان «م
شخصات ایدئولوژیکی انتشارات دانشگاه هاروارد: دسته بندی ۴۹۴ کتاب چاپ شده از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ میلادی» در ایکان ژورنال واچ، چاپ نمودند. آن ها تحلیل خود را در یک صفحه اکسیل ارایه کرده و کتاب ها را بر مبنای معیار نامعلوم (unknown) دسته بندی نمودند، نتیجه گیری آن ها این بود که مسئله این نیست که انتشارات دانشگاه هاروارد «ایدئولوژیک است، بلکه ایدئولوژی آن به طور غالب چپ گرا است». نویسندگان این مطالعه تصدیق نمودند که آن ها تمامی کتاب های را که دسته بندی نمودند، شخصاً نخواندند. یکی از منتقدان اظهار داشت که نویسندهٔ کتاب خود را «چپ گرا» نمی پنداشت و همچنین دلیل این که سایر کتاب ها چپ گرا دسته بندی شدند واضح نبود. ارزیابی ها. موری راتبارد، گوردون را به عنوان یک دوست و «آقای دانشور» توصیف کرد. لویگی مارکو باسانی و کارلو لوتیری در مجموعه رساله های شایعه دفاع ملی از هانس هرمان هپه، گوردون را «منتقد نیمه رسمی اجتماع لیبرترین» توصیف نمودند. روزنامه نگار بریان دوهرتی در پیش گفتار خود برای کتاب شدیداً محرم (۲۰۱۰) اثر راتبارد، می نویسد که گوردون «تنها فردی حاضر است که به اندازه راتبارد در مورد پس زمینه تاریخی، فلسفی و اقتصادی لیبرتری
نیسم می داند». اورنج کانتی رجستر در یکی از سرمقاله های خود، گوردون را به عنوان یک «همه چیزدان» توصیف می کند.
افاویرنز (EFV)، که با نام تجاری Sustiva و دیگر نام ها فروخته می شود، یک داروی ضد رتروویروس است که برای درمان و پیشگیری از ایدز استفاده می شود. به طور کلی برای استفاده با سایر داروهای ضد رتروویروس توصیه می شود. ممکن است برای پیشگیری پس از آسیب ناشی از نیدل استیک یا سایر اشکال قرارگیری در معرض ویروس استفاده شود. این دارو هم به تنهایی و هم به صورت ترکیبی به عنوان افاویرنز/ متریسیتابین/تنوفوویر فروخته می شود. شکل تجویز آن به شکل خوراکی است. عوارض جانبی رایج عبارتند از: بثورات پوستی، حالت تهوع، سردرد، احساس خستگی و مشکل در خواب. برخی از بثورات ممکن است شدید باشند مانند سندرم استیونز-جانسون. سایر عوارض جانبی جدی عبارتند از افسردگی، افکار خودکشی، مشکلات کبدی و تشنج. استفاده از آن در دوران بارداری ایمن نیست. این دارو یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTI) است و با مسدود کردن عملکرد ترانس کریپتاز معکوس عمل می کند. افاویرنز برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در سال ۱۹۹۸، و در اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۹ تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. از سال ۲۰۱۶، به عنوان یک دارو
ی ژنریک در دسترس است.
مگلوار آمبرواز (؛ در ژاکمل، سنت دومینیک – در پورتو پرنس) سیاستمدار و قهرمان استقلال هائیتی بود. او فعالیت نظامی اش را در ارتش استعمار آغاز کرد. زندگی. در طول جنگ چاقو بین توسان لوورتیور در شمال علیه رهبر ملاتوها آندره ریگو در جنوب (۱۷۹۹–۱۸۰۱)، مگلوار جان صدها خانواده را در ژاکمل نجات داد. در نتیجه مردم آن شهر در آن زمان او را قهرمان می دانستند. در سال ۱۸۰۲، ژان ژاک دسالین او را به عنوان فرمانده ژاکمل منصوب کرد. با این حال، نیروهای فرانسوی، مانند بسیاری از شهرهای دیگر در آن زمان، آن شهر را نیز تصرف کردند. در سال ۱۸۰۳، مگلوآمبروز ژاکمل را محاصره کرد. این محاصره در ۱۷ اکتبر ۱۸۰۳ به پایان رسید، و این زمانی بود که نیروهای فرانسوی تسلیم شدند و سربازان مگلوار به آنها اجازه دادند که سوار یک کشتی جنگی بریتانیایی شوند. در سال ۱۸۰۴، مگلوار آمبروز یکی از ژنرال هایی بود که بیانیه استقلال را امضا کرد. در فوریه ۱۸۰۶، به دستور دسالین، مگلوار، فرانسیسکو د میراندا (یک رهبر آمریکای جنوبی که برای آزادسازی آمریکای لاتین از زیر سلطه اسپانیا می جنگید) را حمایت کرد و مهمات و افراد به او برای مبارزه با اسپانیایی ها داد. ماه بعد، در ۱
۲ مارس ۱۸۰۶، پرچم ونزوئلا در بندر ژاکمل به وجود آمد و ظاهر شد. این روز در ونزوئلا به عنوان روز پرچم جشن گرفته می شود. نکته قابل توجه آنکه پرچم ونزوئلا رنگهای قرمز و آبی دارد که نماد دوستی آنها با هائیتی است. در سال ۱۸۰۷، مگلوآر آمبرواز رئیس مجلس سنا شد و نیروهایش حتی او را کاندید ریاست جمهوری کشور کردند. اما او این پیشنهاد را نپذیرفت. او توسط ژنرال بونه به دستور الکساندر پیتون دستگیر شد. او در ۷ دسامبر ۱۸۰۷ در زندان درگذشت. برخی منابع می گویند که او خودکشی کرده است درحالی که برخی نیز می گویند پتیون او را در زندان کشته است. در واقع، پس از مرگ او، پتیون رئیس جدید مجلس سنا شد و بعداً رئیس جمهور کشور شد.
جنیس کاریل «جن» ابرلی (Janice Caryl "Jan" Eberly) (متولد حدود ۱۹۶۴ میلادی)، اقتصاددان آمریکایی است. او از ۲۰۰۲ میلادی، استاد برجسته جیمز آر. و هلن دی. راسل مالیه در مدرسه مدیریت کلاگ در دانشگاه نورث وسترن است. او از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ میلادی به عنوان دستیار مشاور خزانه برای سیاست اقتصادی و اقتصاددان اصلی وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا خدمت کرده است. او لقب همکار فرهنگستان هنر و علوم آمریکا را در ۲۰۱۳ میلادی کسب نمود. تحقیقات او بر روی حوزه های مشترک بین اقتصاد کلان و مالیه تمرکز دارد. اوان زندگی و تحصیلات. ابرلی در مزرعه مرکبات و آووکادوی فالبروک، کالیفرنیا بزرگ شد. پدر او کهنه سرباز نیروی دریایی و خلبان یونایتد ایرلاینز بود. او در دبیرستان متحد فالبروک شرکت کرد و در بخش «کشاورزان آینده آمریکا» (FFA) آن مدرسه فعال بود. بعد از فارغ التحصیلی در ۱۹۸۱ میلادی به عنوان دانشجوی ممتاز، به عنوان اولین رئیس مؤنث ایالت کالیفرنیا در FFA خدمت نمود. در ۱۹۸۲ میلادی اولین رئیس ملی زن در FFA شد. ابرلی برای دوره لیسانس در ۱۹۸۳ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، دیویس شد. طی سال تحصیلی ۱۹۸۵–۱۹۸۶ میلادی، زمانی که جونیور بود، دانشجوی
عضو شورای دانشگاه کالیفرنیا بود که پیکرهٔ حاکمیتی نظام دانشگاهی کالیفرنیا است. وی در این ظرفیت، ضد تداوم مدیریت دانشگاه بر روی دوتا از آزمایشگاه های ملی مرتبط با تحقیقات هسته ای رأی داد: آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور و آزمایشگاه ملی لس آلاموس. استنلی شینباوم تنها عضو از ۱۲ نفری بود که رأیی هم جهت با ابرلی داشت. دانشگاه کالیفرنیا، هدایت مستقیم مدیریتی خود را بر این آزمایشگاه ها به ترتیب طی سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۶ میلادی متوقف نمود. او در ژوئن ۱۹۸۶ میلادی با درجه BS در اقتصاد کشاورزی فارغ التحصیل شده و عنوان ممتازی را کسب نمود. پس از علاقه مندی به اقتصاد کلان طی سال های دوره کارشناسی اش، به مطالعات دوره عالی اقتصاد در مؤسسه فناوری ماساچوست ادامه داد. الیور بلانچارد در آنجا استاد راهنمای او بود. او همکار تحقیقات عالیه در بنیاد ملی علوم طی سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ میلادی و همکار اسلوان طی سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱ میلادی بود. ابرلی طی دوران خود در مدرسه عالیه، یک سال را به عنوان اقتصاددان جونیور در شورای مشاوران اقتصادی جرج اچ. دابلیو. بوش سپری نمود. وی Ph.D. خود را در ۱۹۹۱ میلادی کسب نمود. حرفه. ابرلی پس از کسب Ph.D. خود به ع
نوان استادیار دانش مالی در ۱۹۹۱ میلادی به هیئت علمی مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا پیوست. او بین ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ میلادی، ملاقات هایی طی بازدیدهای خود در MIT و هاروارد داشت. در ۱۹۹۷ میلادی دانشیار مالیه شد. بعد از سپری کردن ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ میلادی به عنوان دانشیار در مدرسه مدیریت کلاگ دانشگاه نورث وسترن، در ۱۹۹۸ میلادی به صورت تمام وقت به کلوگ نقل مکان نمود. در ۲۰۰۲ میلادی عنوان استاد ممتاز جیمز آر. و هلن دی. راسل در دانش مالیه را کسب نمود. او محقق بازدیدکننده در شورای حکام فدرال رزرو و بانک ذخایر فدرال فیلادلفیا و مینیاپولیس بوده است. او در ۲۰۱۳ میلادی همکار فرهنگستان هنر و علوم آمریکا شد. ابرلی از کلوگ جدا شد تا به عنوان دستیار مشاور خزانه در امور سیاست های اقتصادی و اقتصاددان اصلی وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا خدمت کند. رئیس جمهور باراک اوباما اعلام کرد که او را در مه ۲۰۱۱ به این سمت خواهد گماشت و سنای ایالات متحده نیز اکتبر همان سال این حکم را تأیید نمود. او در این سمت، «دفتر سیاست های اقتصادی» را رهبری نمود که به تحلیل اقتصاد ایالات متحده و جهان پرداخته و توصیه های سیاسی در حوزه هایی از بودجه گرفته تا تحص
یلات و مسکن را ارائه می کرد. او در آوریل ۲۰۱۳ میلادی از این سمت بیرون آمده و به کلوگ پیوست. بعداً در ۲۰۱۳ میلادی، دفتر اوباما ابرلی را به یک صندلی خالی در «هیئت فدرال فرماندارن» منصوب ساخت. تحقیقات. ابرلی به عنوان یک اقتصاددان کلان در MIT تعلیم دید، اما از ۱۹۹۱ میلادی در دپارتمان های مالیه در مدارس علوم تجاری به تدریس مشغول شده است. وی تحقیقاتش را در حالت کلی به عنوان کاوش در حوزه های مشترک این دو زمینه توصیف کردهاست. بخصوص، دغدغه او تصمیم سازی هم در شرکت ها و هم در سطح خانوار بوده و این که این تصمیمات چه اثراتی بر چشم انداز وسیع تر اقتصاد دارد.
جون وایولت رابینسون (Joan Violet Robinson) (نام هنگام تولد: موریس) (۳۱ اکتبر ۱۹۰۳–۵ اوت ۱۹۸۳)، اقتصاددان بریتانیایی بود که به خاطر خدماتش در علم اقتصاد شناخته شده بود. او شخصیت مرکزی در حوزه ای بود که بعدها به اقتصاد پساکینزی معروف گشت. زندگی. پدر جون، فردریک بارتون موریس، قبل از ترک نبرد در جنگ بوئر دوم با مارگارت هلن مارش که دختر فردریک هوارد مارش و خواهر ادوارد مارش بود، در میدان هانور سنت جورج ازدواج کرد. جون موریس در ۱۹۰۳ میلادی، یک سال پس از بازگشت پدرش از آفریقا بدنیا آمد. رابینسون طی جنگ جهانی دوم بر روی کمیته های مختلفی برای دولت ملی زمان جنگ کار کرد. او طی این دوره به اتحاد جماهیر شوروی و چین رفته و به ملل درحال توسعه و توسعه نیافته علاقه مند شد. رابینسون از افرادی بود که به طور مکرر به مرکز مطالعات توسعه ای (CDS) در تیرووانانتاپورام سر می زد. او همکار ملاقات کننده طی سال های میانی دهه ۱۹۷۰ میلادی بود. وی بودجه ای را وقف پشتیبانی از درسنامه های عمومی در این مرکز نمود. او از ملاقات کنندگان مکرر به CDS تا ژانویه ۱۹۸۲ میلادی بود و در تمامی فعالیت های مرکز، به ویژه سمینارهای دانشجویی شرکت می نمود. استاد
رابینسون حق امتیاز دوتا از کتاب هایش («نوشتجات اقتصادی منتخب»، بمبئی ، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۷۴ میلادی و «مقدمه ای بر اقتصاد مدرن»، همراه با جان ایتول، دهلی تاتا مک گراوهیل، ۱۹۷۴ میلادی) را به CDS اهدا نمود. همچنین رابینسون چندین سفر به چین داشت و مشاهدات و تحلیل های خود را در «چین: چشم انداز اقتصادی (۱۹۵۸)»، «انقلاب فرهنگی در چین (۱۹۶۹)» و «مدیریت اقتصادی در چین (۱۹۷۵، ویرایش سوم، ۱۹۷۶)» گزارش می نمود، در آنجا بود که از فرهنگ انقلابی چین تقدیر نمود. در اکتبر ۱۹۶۴ میلادی، رابینسون به کره شمالی نیز رفت که به طور مؤثری حکومت کمونیستی تک-حزبی بود و در گزارشش نوشت «معجزه کره ای» و این که موفقیت کشور ناشی از «تمرکز شدید کره ای ها بر روی غرور ملی» تحت حاکمیت کیم ایل سونگ است «که یک مسیح نجات بخش است نه دیکتاتور». همچنین او به تقسیم دو کره اینگونه اشاره می کند: «مشخصاً، دیر یا زود این کشور باید با جذب کره جنوبی به سوسیالیسم، مجدداً متحد شود». او طی آخرین دهه عمرش آنگونه که مثلاً در یادداشتش تحت عنوان «پاکسازی بهاری» عنوان کرد، بیش از پیش در مورد امکان اصلاح نظریات اقتصادی بدبین شده بود. تحصیلات. او اقتصاد را
در کالج گیرتون، کمبریج مطالعه کرد و بلافاصله پس از فارغ التحصیلی در ۱۹۲۵ میلادی با اقتصاددانی به نام اوستین رابینسون ازدواج کرد. در ۱۹۳۷ میلادی، مدرس اقتصاد در دانشگاه کمبریج شد. او به آکادمی بریتانیا طی ۱۹۵۸ میلادی پیوست و به عنوان همکار نیونهام کالج در ۱۹۶۲ انتخاب شد. در ۱۹۶۵ میلادی، سمت استاد تمامی و همکار کالج گیرتون را کسب نمود. در ۱۹۷۹ میلادی، تنها چهار سال قبل از مرگش، اولین زنی شد که جزو همکاران افتخاری کالج کینگ، کمبریج شد. رابینسون به عنوان عضوی از «مدرسه کمبریج» اقتصاد، از نظریه عمومی کینزی حمایت کرده و به تفسیر آن پرداخت. به ویژه در مورد اثرات آن در ایجاد کار طی ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷ میلادی (تلاش کرد تا دینامیک استخدام را در میانه رکود بزرگ توضیح دهد) می نوشت. آثار. در ۱۹۳۳، کتاب او با عنوان «اقتصاد رقابت ناکامل»، اصطلاح «انحصار خرید» (monopsony) را ابداع کرد که جهت توصیف همان عکس مفهوم مونوپولی فروشنده است. مونوپسونی اغلب در مورد خریداران کار اعمال می گردد که در آن استخدامگر قدرت تعیین دستمزد را دارد که به او امکان به کار بردن بهره کشی «پیگوویانی» را داده و باعث شده تا دستمزد کمتری نسبت به حاشیه تولید به ک
ارگران پرداخت شود. رابینسون از این اصطلاح جهت توصیف شکاف درآمدی بین کارگران زن و مردی که تولیدگری یکسانی دارند استفاده نمود. رابینسون در ۱۹۴۲ میلادی در کتاب معروفی تحت عنوان «انشایی در رابطه با اقتصاد مارکسی»، بر روی کارل مارکس به عنوان یک اقتصاددان تمرکز کرده و کمک کرد تا مناظرات پیرامون این جنبه از میراث وی زنده شود. رابینسون در ۱۹۵۶ میلادی شاهکارش را تحت عنوان «تجمع سرمایه» منتشر کرد که کینزی گرایی را به «لانگ ران» (long-run) توسعه داد. او در ۱۹۶۲ میلادی، کتاب دیگری را در رابطه با رشد اقتصادی تحت عنوان «یادداشت هایی در نظریه رشد اقتصادی» منتشر نمود که به بحث پیرامون مسیرهای رشد در عصر طلایی می پرداخت. سپس نظریه رشد کمبریج را با نیکلاس کلدور توسعه داد. او به عنوان یک عضو افتخاری خارجی در فرهنگستان هنر و علوم آمریکا در ۱۹۶۴ میلادی انتخاب شد. وی نزدیک اواخر عمرش به مطالعه و تمرکز پیرامون مسائل روش شناختی در اقتصاد پرداخت و تلاش کرد تا پیام اولیه نظریه عمومی کینز را بازیابی کند. او بین سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۰ میلادی کتابهای اقتصادی زیادی برای عوام نوشت. رابینسون پیشنهاد کرد تا جهت تجدید حیات اقتصاد کلاسیک، نظریه
جایگزینی توسعه یابد. «انقلاب فرهنگی در چین» با این دیدگاه نوشته شده تا تفکر پشت انقلاب، به ویژه دغدغه های مائو تسه تونگ را درک کند. به مائو در این اثر اینگونه نگریسته شده که هدف او ایجاد حس انقلابی در توده مردم است، حسی که تصور می شد قادر است «حزب را مجدداً آموزش دهد» (صفحات ۲۰ و ۲۷) و نم نم اینگونه جا اندازد که مردم نیاز به هدایت حزب دارند نه برعکس (صفحه ۲۰) و این که آموزش مجدد روشنفکرانی که قادر نبودند تا نقش خویش را در جامعه، همانند بقیه گروه ها دریابند، یعنی همان نقش «خدمت به مردم» (صفحات ۳۳ و ۴۳) و در نهایت تضمین توالی و جانشینی که به صورت موروثی توسط حزب یا حتی خود مائو مدیریت نشود، بلکه محصولی از برهمکنش بین افراد و حزبی تجدید حیات شده باشد (صفحه ۲۶). در کل، این کتاب بر جنبه های مثبت نیات «ملایم و انسانی» مائو تأکید دارد (صفحه ۱۹)، نه این که بر «خشونت و بی نظمی» که به ما گفته شده «هر از گاهی» در رابطه «مخالفت های شدید» (که در همین کتاب ذکر شده) با آرزوهای مائو روی داده است. به نظر می آید که رابینسون، تجدید حیات مارکسیسم کلاسیک را در دیدگاه های مائو در رابطه با ارتباط بین مبنا و ابرساختار را تصدیق می کن
د: «در دیدگاه کلاسیک، رابطه یک طرفه ای بین بنیان و ابرساختار وجود دارد که یکی دیگری را تعیین می کند، اما مائو نشان می دهد که ابرساختار ممکن است بر روی بنیان نیز اثر بگذارد: ایده ها ممکن است مبدل به نیروی مادی شوند» (صفحه ۱۲). او تأیید می کند که «مارکسیست های سبک قدیم، ممکن است این مسئله را به عنوان نوعی انحراف تلقی کنند، اما چنین دیدگاهی به سختی منطقی خواهد بود» (همان کتاب). دیوان عالی ایالات متحده در ژوئن ۲۰۱۹ میلادی از نظریه مونوپسونی رابینسون در تصمیمش در رابطه با پرونده «اپل در مقابل پپر» استفاده نمود. قاضی برت کاوانا نظر اکثریت را ارائه داد که می گفت می توان اپل را توسط توسعه دهندگان برنامه ها، «بر پایه نظریه مونوپسونی» مورد پیگرد قانونی قرارداد. دستاوردها. در ۱۹۴۵ میلادی، او به عنوان کمیته مشاوران در رابطه با تحقیقات ساخت و ساز وزارت کار منصوب شد. او تنها اقتصاددان و تنها زن عضو کمیته بود. در ۱۹۴۸ میلادی، به عنوان اولین عضو اقتصاددان کمیسیون مونوپولی ها و ادغامگران منصوب گشت. در ۱۹۴۹ میلادی توسط راگنار فریش دعوت شد تا نایب رئیس انجمن اقتصادسنجی شود، اما این درخواست توسط دیگران رد شد با گفتن این مطلب که
رابینسون نمی تواند عضو کمیته ویرایشگران ژورنالی باشد که قادر به خواندنش نیست. طی دهه ۱۹۶۰ میلادی، او همراه با پییرو سرافا از مشارکت کنندگان عمده در «مناقشه سرمایه کمبریج» بود. حداقل دوتا از دانشجویانی که تحت نظر او مطالعه نمودند، برنده جایزه نوبل علوم اقتصادی شدند: آمارتیا سن و جوزف استیگلیتز. استیگلیتز در یادداشت های خود-زندگی نامه ایش که برای بنیاد نوبل تهیه شده بود، رابطه خود با رابینسون را «پرآشوب» توصیف کرد و رابینسون را اینگونه توصیف کرد که با «نحوه پرسشگری بی حیاگونهٔ دانشجویان آمریکایی» عادت نداشت؛ لذا استیگلیتز پس از یک دوره استاد راهنمای خود را عوض کرد و به سوی فرانک هاهن رفت. آمارتیا سن نیز در یادداشت های خود-زندگی نامه ای که ارائه داد رابینسون را اینگونه توصیف کرد: «کاملاً باهوش، اما شدیداً ناشکیبا». رابینسون همچنین مانموهان سینگ که نخست وزیر هند بود را تحت تأثیر قرار داد و موجب شد که رهیافتش را نسبت به سیاست های اقتصادی تغییر دهد. خانواده. پدر جون، فردریک بارتون موری و مادرش مارگارت هلن مارش بود. جون موریس با همکار اقتصاددانش اوستین رابینسون در ۱۹۲۶ میلادی ازدواج کرد. آنها دو دختر داشتند. جراح بر
جسته لندنی و آکادمیک کمبریجی، هوارد مارش، پدربزرگ مادری جون رابینسون بود. تقدیر. در ۲۰۱۶ میلادی، شورای دانشگاه کمبریج، استفاده از نام رابینسون را در «توسعه شمال غرب کمبریج» تأییدکرد.