Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کریستف گروندین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال خنت، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
کریستف لاگنو (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد.
کریستف لوروکس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست هافبک بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ونس، باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال لوریان، باشگاه فوتبال نانت، و باشگاه فوتبال رن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Brittany بازی کرده است.
کریستف مارانینچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسر و باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد.
کریستف ماندان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه ورزشی الفجیره امارات، باشگاه فوتبال استاد رنس، باشگاه فوتبال دیژون، و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
کریستف مسلین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال تروا، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
کریستف وارگنیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی آمیان اشاره کرد.
کریستف هورلاویل (; – ) بازیکن فوتبال سابق اهل فرانسه بود که در پست مهاجم بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
کریستوف دستروهات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال آژاکسیو اشاره کرد.
بی مصرف ها (که در فیلیپین با عنوان نبرد کامل منتشر شد) یک فیلم اکشن فیلیپینی-آمریکایی محصول سال ۱۹۸۸ به کارگردانی سیریو اچ سانتیاگو و نویسندگی فیلیپ آلدرتون است. بازیگرانی چون آنتونی فینتی، پیتر نلسن، لورن هاینز، کوین دافیس، ویک دیاز و دون ویلسون به ایفای نقش پرداخته اند.
حقوق دریایی () مجموعه ای از قوانینی است که بر مسائل مربوط به حمل و نقل دریایی، مالکیت کشتی ها و خدمه آن و اختلافات دریایی خصوصی حاکم است. حقوق دریایی از زیرشاخه های حقوق داخلی و متناسب نظام های حقوقی حاکم بر کشورها ذیل حقوق مدنی یا حقوق تجارت تقسیم بندی می گردد. حقوق دریایی شامل قوانین داخلی در مورد فعالیت های دریایی و مرتبط با حقوق بین الملل خصوصی، حقوق تجارت بین المللی و حقوق بازرگانی و گمرکی در داخل کشورها است که بر روابط بین طرف های خصوصی فعال در حوزه بازرگانی از طریق دریا یا در خصوص مسائل پیرامون استفاده از کشتی های اقیانوس پیما جهت حمل و نقل یا باربری دریایی حاکم است. در حالی که هر حوزهٔ قضایی معمولاً قوانین ویژهٔ خود را در مورد مسائل دریایی دارد، ماهیت بین المللی موضوع و نیاز به یکنواختی از سال ۱۹۰۰ منجر به تحولات حقوق بین المللی دریایی از جمله معاهدات چندجانبه متعددی شده است. قوانین دریانوردی متفاوت از حقوق دریایی است و ناظر بر اصول و قواعد فنی حاکم بر تردد دریایی است که عموماً مربوط به وظایف و تخصص خدمه کشتی ها یعنی فرماندهان، افسران و مهندسین آن می باشد. دوستانی که با ویکی پدیا آشنایی کامل دارند نسب
ت به اصلاح عنوان از «قوانین دریانوردی» به اصطلاح صحیح «حقوق دریایی» اقدام بفرمایند مفهوم، قلمرو و ارتباط با سایر شاخه های حقوق. ویژگی خاص پهنه های آبی. ویژگی پهنه های آبی ممتاز بودن در تقسیم مناطق به سرزمین های حاکمیتی و مشترک برای بهره برداری بین المللی است. همچون آسمان، آب ها هم از وضعیت اقتداری دولت ها نسبت به خود بهره مند هستند و در برخی مناطق حق و اصل آزادی تردد همگانی برقرار است. این وضعیت موجب می شود تا پهنه های آبی با رژیم های خاصی که از تلفیق و هماهنگی مقررات بین المللی با مقررات داخلی به وجود می آید اداره شود. حقوق بین الملل دریاها International law of the sea. شاخه ای از حقوق بین الملل عمومی است که به تعیین شرایط اعمال میزان اقتدار دولت ها نسبت به آب های روی زمین و نیز انجام هماهنگی ها برای تسهیل تجارت جهانی از طریق دریا می پردازد. اعلان قواعد حاکم بر تعیین مرزها و مناطق دریایی، تعیین حقوق، تعهدات و وظایف کشورها، کشتی ها و تمامی اشخاص در مناطق مختلف آبی، حل و فصل اختلافات کشورها پیرامون اختلافات حادث شده مرتبط با آب ها، جزایر، آب های آزاد و … از جمله قلمروهای حقوق بین الملل دریاها است. کنوانسیون ۱۹
۸۲میلادی سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها که به عنوان شالوده نظام حاکم بر روابط بین المللی پیرامون دریاها محسوب می شود، توسط ۱۶۷ کشور و اتحادیه اروپا تصویب شده است و اختلافات در دادگاه ITLOS در هامبورگ حل و فصل می شود. سابقاً کنوانسیون های چهارگانه ۱۹۵۸ تنظیم کننده روابط بین المللی در خصوص نظام حقوقی حاکم بر دریاها بوده است. سازمان جهانی دریانوردی IMO. سازمان مزبور به عنوان سازمان بین المللی مجری توافق های انجام پذیرفته توسط دولت های عضو در خصوص قواعد حاکم بر تردد دریایی جهت حمل و نقل می باشد. کارویژه این سازمان در واقع تلاش برای هماهنگی و همسویی قواهد موجود داخلی و بین المللی راجع به حمل و نقل دریایی از طریق پیشنهاد کنوانسیون ها و نیز ایجاد ساختارهای تشکیلاتی و همچنین تنظیم و ابلاغ دستورالعمل ها می باشد. هم اکنون این سازمان ۱۷۵ عضو دارد. کشور ایران در سال ۱۹۵۸ میلادی عضو این سازمان گردیده است. تعیین مسیرهای تردد دریایی با هماهنگی کشورهای ساحلی، تعیین کیفیت ارائه خدمات بندری و تعیین نرخ های بندری جهت پهلوگیری و خدمات نیازمند امداد، ثبت کشتی های جدید و همچنین نقل و انتقالات کشتی از جمله وظایف محوله به سازما
ن مزبور است. سازمان جهانی دریانوردی در جهت نیل به اهداف و وظایف پیش شده خویش، تا کنون کنوانسیون های مختلفی را تهیه نموده و برای امضا و اجرایی نمودن به اعضا پیشنهاد داده است. این کنوانسیون ها عامل حرکت جامعه جهانی به سوی یکنواختی قانونی در جهت تسهیل حمل و نقل و تردد دریایی می باشد. کشور ایران نیز عضو بسیاری از این کنوانسیون ها می باشد. حقوق جنگ دریایی Laws of the Naval warfare. حقوق جنگ شاخه ای از حقوق بین الملل عمومی و حقوق جنگ دریایی نیز زیرمجموعه حقوق جنگ می باشد. ایران و حقوق دریایی. قانون دریایی. کشور ایران در سال دهه چهل و پنجاه شمسی پیرو رخدادهای شگرف در زمینه حقوق دریایی و تحولات ایجاد شده در صنعت دریانوردی، با الهام از قانون تجارت کشور فرانسه، کنوانسیون هایی همچون لاهه و نیز عرف های موجود داخلی و جهانی اقدام به تهیه و تصویب قانون دریایی مصوب ۱۳۴۳ می نمایند. هم اکنون و پس از ۶۰ سال از تصویب قانون مذکور صرفاً در سال ۱۳۹۱ برخی مواد مورد اصلاح واقع شد و این در حالی است که نیاز مبرم کشور به بروزرسانی قانون مزبور احساس می شود و علی رغم تذکرات جدی اساتید و بزرگان آکادمیک کشور و فعال در حوزه حقوق دریایی، دریا
نوردی و بازرگانی و حمل و نقل دریایی، تاکنون اقدام جدی صورت نپذیرفته است. البته از سال ۱۴۰۲ لایحه ای در دولت جهت اصلاح و بازبینی قانون مزبور در دست تهیه می باشد. سازمان بندرها و دریانوردی. این سازمان که رئیس آن معاون وزیر راه و شهرسازی بوده و به لحاظ اداری زیر مجموعه وزارت مزبور در ایران می باشد، همچنین به عنوان نماینده رسمی کشور ایران در سازمان بین المللی دریانوردی نیز عمل می نماید. کشور ایران عضو IMO می باشد. شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران. شرکت کشتیرانی ج.ا. ا یا IRISL با داشتن ناوگانی بیش از ۱۰۰ فروند کشتی، بزرگ ترین شرکت حمل و نقل دریایی داخلی و نیز جزو بزرگ ترین شرکت های دریایی جهانی می باشد. حمل و نقل دریایی و تجارت. هم اکنون بنابر آمار رسمی ۸۰ درصد حمل و نقل جهان از طریق دریا انجام می پذیرد. مطابق گزارش آنکتاد طی سال ۲۰۲۱، ۱۱ بیلیون تن کالا از طریق دریایی جابجا شده است. حقوق دریایی در محافل علمی. جهان. کشورهای پیشرفته و متکی به دریا همچون هلند، بریتانیا، ایالات متحده و برخی کشورهای دیگر اروپایی و آسیایی اقدام به تأسیس کالج ها و دانشکده های حقوق دریایی نموده اند. در بسیاری از دانشگاه های آسیا، اروپا
و آمریکا رشته تخصصی حقوق دریایی در مقاطع دکتری و کارشناسی ارشد ایجاد شده است. ایران. تحولات جهانی در این زمینه به کشور ایران نیز تأثیر گذاشته و منجر به تأسیس مراکز آموزش عالی جهت آموزش اصول و فنون دریانوردی و پرورش افراد متخصص در زمینه حمل و نقل دریایی شده است. لیکن در حوزه حقوق دریایی به صورت تخصصی اقدام قابل توجهی رخ نداده است. حتی پس از ۶۰ سال از تصویب قانون دریایی فصل مربوط به ایجاد دادگاه های تخصصی دریایی نیز عملی نگردیده که لازمه آن پرورش دادرسان متخصص در حقوق دریایی می باشد. در ایران درس حقوق دریایی در مقطع کارشناسی طی ۲ واحد به دانشجویان ارائه می شود. در مقاطع ارشد رشته های حقوق بین الملل، حقوق خصوصی و حقوق تجارت بین الملل جزو دروس اختیاری می باشد. سرفصل های حقوق دریایی. در حقوق دریایی از مسائل مرتبط به کشتی و همچنین از حقوق، تکالیف و مسئولیت ارکان و اشخاص مرتبط با حمل دریایی بحث می شود.
هواگرد سوپرسونیک یا هواگرد ابَرصوتی، هواگردی است که قادر به پرواز فراصوت است و می تواند سریع تر از سرعت صوت پرواز کند (۱ ماخ و بیشتر). هواپیماهای قادر به پرواز با سرعت ابرصوت، در نیمهٔ دوم قرن بیستم توسعه یافتند. هواپیماهای سوپرسونیک، برای اهداف تحقیقاتی و نظامی مورد استفاده قرار گرفته اند، اما تا کنون تنها دو مدل هواپیمای هایپرسونیک توپولف تو-۱۴۴ (نخستین پرواز در ۳۱ دسامبر ۱۹۶۸) و کنکورد (نخستین پرواز در ۲ مارس ۱۹۶۹) برای استفاده غیرنظامی به عنوان هواپیماهای مسافربری وارد خدمت شده اند. جت های جنگنده رایج ترین نمونه از هواپیماهای ابرصوت هستند. هواپیماهایی که با سرعت بالاتر از ۵ ماخ پرواز می کنند اغلب با عنوان هواپیمای ابرصوت شناخته می شوند. تاریخچه. نخستین هواپیمایی که با سرعت مافوق صوت در پرواز به صورت مستقیم، پرواز کرد، هواپیمای آزمایشی آمریکایی بل ایکس-۱ بود که از یک موشک رانش ۶٬۰۰۰ پوندی با انرژی اکسیژن مایع و اتانول نیرو می گرفت. اکثر هواپیماهای سوپرسونیک، هواپیماهای نظامی یا آزمایشی بوده اند. تحقیقات هوانوردی در طول جنگ جهانی دوم منجر به ساخت نخستین هواپیمای راکتی و جت شد. متعاقباً چندین ادعا مبنی بر شک
ستن دیوار صوتی در طول جنگ مطرح شد. با این حال، نخستین پرواز ثبت شده با بیش از سرعت صوت، توسط یک هواپیمای سرنشین دار در پرواز مستقیم، در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۷ انجام شد. این هواپیمای آزمایشی راکتی تحقیقاتی با نام بل ایکس-۱ توسط خلبان چاک ییگر به پرواز درآمد. نخستین هواپیمای تولید انبوهی که دیوار صوتی را شکست، اف-۸۶ کانادا سیبر بود. بود. به گفتهٔ دیوید مسترز، در ۲۱ اوت ۱۹۶۱، سرعت یک فروند داگلاس دی سی-۸ (با شماره سریال N9604Z) در طی یک پرواز آزمایشی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، با یک شیرجهٔ کنترل شده، از ۱ ماخ فراتر رفت. این پرواز نخستین پرواز سوپرسونیک توسط یک هواپیمای غیرنظامی به جز کنکورد یا توپولف تو-۱۴۴ بود. در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، مطالعات طراحی بسیاری برای هواپیماهای مسافربریسوپرسونیک انجام شد و در نهایت دو نوع هواپیمای توپولف تو-۱۴۴ ساخت شوروی (۱۹۶۸) و کنکورد انگلیسی-فرانسوی (۱۹۶۹) وارد خدمت شدند. با این حال، موانع سیاسی، زیست محیطی و اقتصادی و یک سقوط مرگبار کنکورد، مانع از استفادهٔ کامل از پتانسیل تجاری آن ها شد. اصول طراحی. پرواز فراصوت، چالش های فنی قابل توجهی را به همراه دارد، زیرا آیرودینامیک پرواز فراصوت
، به طور چشمگیری با پرواز با سرعت های فروصوت، (یعنی پرواز با سرعت کمتر از صوت) متفاوت است. به طور خاص، با عبور هواپیما از فراصوتی، نیروی پسار به شدت افزایش می یابد که به قدرت موتور بسیار بیشتر و بدنه های پایدارتری نیاز است. بال ها. برای پایین نگه داشتن کشش، طول بال ها باید محدود باشد، که همچنین باعث کاهش راندمان آیرودینامیکی هنگام پرواز آهسته می شود. از آنجایی که یک هواپیمای هایپرسونیک باید با سرعت نسبتاً آهسته بلند شود و فرود آید، طراحی آیرودینامیکی آن باید بین الزامات هر دو انتهای محدودهٔ سرعت باشد. یک رویکرد برای حل این سازش، استفاده از یک بال با هندسهٔ متغیر است که معمولاً با عنوان «بال متحرک» شناخته می شود. گرمایش. مشکل دیگر، گرمای ایجادشده در اثر اصطکاک جریان هوا بر روی هواپیما است. اکثر هواپیماهای فروصوت، از آلیاژهای آلومینیوم مانند دورآلومین استفاده می کنند که ارزان و عملکرد مناسبی دارند اما در دماهای بالا به سرعت استحکام خود را از دست می دهند. این موضوع، حداکثر سرعت هواپیمای هایپرسونیک را به حدود ۲٫۲ ماخ محدود می کند. بیشتر هواپیماهای فراصوت، از جمله بسیاری از هواپیماهای جنگنده، به گونه ای طراحی شده
اند که بیشتر پرواز خود را در سرعت های فروصوت بگذرانند و فقط برای مدت های کوتاهی مانند رهگیری هواپیمای دشمن، از سرعت صوت فراتر روند. تعداد کمتری مانند هواپیمای شناسایی لاکهید اس آر-۷۱ بلک برد و هواپیمای مسافربری فراصوت کنکورد برای حرکت مداوم با سرعت های بالاتر از سرعت صوت، طراحی شده اند. موتورها. برخی از هواپیماهای فراصوت اولیه، برای تأمین نیروی رانش لازم به نیروی موشک متکی بودند. این گونه موشک ها سوخت زیادی مصرف می کردند و بنابراین زمان پرواز کوتاه بود. توربوجت های اولیه، مصرف سوخت بیشتری داشتند اما نیروی رانش کافی نداشتند و در برخی از هواپیماهای آزمایشی هم یک توربوجت برای پرواز با سرعت کم به همراه یک موتور موشک برای پرواز فراصوت، نصب شده بود. اختراع پس سوز، که در آن سوخت بیشتری در اگزوز جت سوزانده می شود، این نوع روش ها را منسوخ کرد. موتور توربوفن هوای سرد اضافی را در اطراف موتور عبور می دهد و راندمان سوخت آن را بیشتر می کند و هواپیماهای فراصوت امروزه توسط توربوفن های مجهز به پس سوز نیرو می گیرند. یک نوع دیگر از منابع تولید انرژی برای پروازهای پرسرعت، رم جت است. پرواز فراصوت. یک هواپیمای هایپرسونیک، باید در
هنگام پرواز فراصوت و فروصوت، به طور پایدار عمل کند، بنابراین طراحی آیرودینامیکی این هواپیماها، پیچیده تر است. یکی از مشکلات پرواز فراصوت پایدار، تولید گرما در پرواز است. در سرعت های بالا، گرمایش آیرودینامیکی ممکن است رخ دهد، بنابراین یک هواپیمای هایپرسونیک، باید طوری طراحی شود که در دماهای بسیار بالا نیز کار کند. دورآلومین، ماده ای که به طور سنتی در ساخت هواپیما استفاده می شود، در دماهای نسبتاً پایین شروع به از دست دادن قدرت و تغییر شکل می کند و برای استفادهٔ مداوم در سرعت های بالاتر از ۲٫۲ تا ۲٫۴ ماخ نامناسب است. موادی مانند تیتانیوم و فولاد زنگ نزن امکان عملیات در دماهای بسیار بالاتر را فراهم می کند. به عنوان مثال، اس آر-۷۱ بلک برد می تواند به طور مداوم با سرعت ۳٫۱ ماخ پرواز کند که می تواند منجر به افزایش دما در برخی از قسمت های هواپیما به بالای ۳۱۵ درجهٔ سانتی گراد شود. (یا ۶۰۰ درجهٔ فارنهایت). پرواز اَبَرصوت. پرواز با سرعت بالاتر از حدود ۵ ماخ، اغلب به عنوان سرعت اَبَرصوت شناخته می شود. در این هواپیماها مشکلات کشش و گرمایش حادتر است. ساختن موادی که بتوانند نیروها و دماهای ناشی از مقاومت هوا در این سرعت ها
را تحمل کنند دشوار است. انفجار صوتی. انفجار صوتی، صدایی است که با امواج ضربه ای ایجاد می شود که هرگاه جسمی که در هوا حرکت می کند سریع تر از سرعت صوت حرکت کند. ی در نقاط مختلف هواپیما سرعت یا کم کند. در منطقه حدود ۱ ماخ، برخی مناطق ممکن است جریان فراصوت را تجربه کنند در حالی که برخی دیگر مادون صوت هستند. این های صوتی مقادیر قابل توجهی انرژی صوتی تولید می کنند که صدایی شبیه به یک انفجار یا صدای تندر و آذرخش در گوش انسان می دهد. یک انفجار صوتی ناشی از هواپیماهای فراصوت بزرگ، می تواند بسیار بلند و حیرت آور باشد، و ممکن است باعث آسیب جزئی به برخی سازه ها شود. پرواز اَبَرپیمایشی. پرواز ابرپیمایشی یا سوپرکروز، پروازی با سرعت فراصوت پایدار یک هواپیمای هایپرسونیک با بار مفید، مسافر یا بار تسلیحاتی است که به طور مؤثر انجام می شود.. بسیاری از هواپیماهای نظامی معروف فراصوت که قادر به پرواز ابرپیمایشی نیستند، فقط می توانند پرواز با سرعت ۱ ماخ را در فواصل کوتاه، معمولاً با استفاده از پس سوز، حفظ کنند. هواپیماهایی مانند اس آر-۷۱ بلک برد برای حرکت با سرعت فراصوت با فعال کردن پس سوز طراحی شده اند. یکی از شناخته شده ترین نمون
ه های هواپیمای قادر به پرواز ابرپیمایشی، کنکورد بود. با توجه به خدمات طولانی خود به عنوان یک هواپیمای تجاری، کنکورد رکورد بیشترین زمان صرف شده در پرواز ابرپیمایشی را دارد که بیشتر از مجموع پروازهای ابرپیمایشی همهٔ هواپیماهای دیگر است. ترابری فراصوت. هواپیماهای ترابری فراصوت (SST) یک هواپیمای غیرنظامی است که برای جابجایی مسافران با سرعتی بیشتر از سرعت صوت طراحی شده است. تنها هواپیماهای غیرنظامی فراصوت تجاری، شامل توپولف تو-۱۴۴ ساخت شوروی بود که نخستین بار در سال ۱۹۶۸ پرواز کرد و آخرین بار در سال ۱۹۷۸ مسافران را جابجا کرد و ناسا نیز در سال ۱۹۹۷، آن را از هرگونه استفاده کنار گذاشت. دیگر هواپیما از این نوع، کنکورد است که توسط شرکت فرانسوی-بریتانیایی کنکورد تولید شد و نخستین بار، در سال ۱۹۶۹ پرواز کرد و تا سال ۲۰۰۳ در خدمت بود. از سال ۲۰۰۳، هیچ هواپیمای هایپرسونیکی در حال خدمت نیست. برخی از پروژه های SST دیگر، عبارت اند از: جت تجاری فراصوت. جت های تجاری فراصوت (SSBJ) یک کلاس پیشنهادی از هواپیماهای فراصوت کوچک هستند. هیچ نمونه ای از آن ها هنوز پرواز نکرده است. بمب افکن های راهبردی فراصوت. یک بمب افکن راهبردی باید ب
تواند مقدار زیادی بمب یا یک بمب بزرگ را در مسافت های طولانی حمل کند. معمولاً وزن خالی این هواپیماهای بزرگ، بیش از ۲۵٬۰۰۰ کیلوگرم است. برخی از این هواپیماها نیز برای نقش های مرتبط مانند شناسایی استراتژیک و حمله ضدکشتی طراحی شده اند. معمولاً این هواپیماها از سرعت فراصوت خود، برای اجرای مأموریت بمباران خود استفاده می کند و در بیشتر مسیر پرواز خود، به صورت فروصوت حرکت می کند تا در مصرف سوخت صرفه جویی کند. تعداد کمی از بمب افکن های راهبردی فراصوت وارد خدمت شده اند. قدیمی ترین مدل از آن ها کانویر بی-۵۸ هاسلر، برای نخستین بار در سال ۱۹۵۶ و جدیدترین آن ها، راکول بی-۱ لنسر، در سال ۱۹۸۳ برای نخستین بار، پرواز کرد. اگرچه این هواپیما و چند نوع مشابه دیگر هنوز در حال استفاده هستند، اما هیچ کدام در خط تولید باقی نمانده اند. برخی از هواپیماهای بمب افکن فراصوت، عبارت اند از: هواپیماهای شناسایی راهبردی. برخی از بمب افکن های راهبردی فراصوت، مانند سوخو تی-۴ نیز قادر به انجام نقش شناسایی هستند (اگرچه این مدل هواپیما، یک نمونه اولیه باقی ماند). لاکهید اس آر-۷۱ بلک برد به طور خاص برای این نقش، طراحی شده بود و توسعه یافته، از هواپی
مای شناسایی لاکهید ای-۱۲ بود که نخستین بار، در سال ۱۹۶۲ پرواز کرد. جت های جنگنده/تهاجمی فراصوت. جنگنده های فراصوت، اکثریت هواپیماهای فراصوت را تشکیل می دهند و برخی از آن ها مانند میگ-۲۱، لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر و داسو میراژ ۳ در تعداد زیادی تولید شده اند. بسیاری از جنگنده های فراصوت و هواپیماهای مشابه نسل چهارم و پنجم در چندین کشور از جمله روسیه، چین، ژاپن، کره جنوبی، هند و ایالات متحده در دست توسعه هستند.
چاپ دیجیتال سرامیکی یا چاپ با جوهر-سرامیک (کاشی) از حدود ۲۰۰۳ پا به عرصه گذاشته و یکی از روش های چاپ دیجیتال نسبتاً نو و به صرفه در فرایند تصویرپردازی الگوها و نوشتارها بر روی اشیا است که برای زیبایی بخشی و تغییر ویژگی های این اشیای غالباً شیشه ای بکار می رود. و کاربردهای گسترده آن توان پاسخ گویی به بسیاری از چالش های نوآورانه تکنولوژی روز را داراست. این روش قادر به شخصی سازی و کنترل بیشتر در میزان شفافیت، ماتی و گذردهی نور و به این دلیل، افزایش ضریب جذب و نگهداری گرمای-خورشیدی، تغییر در ضریب هدایت جریان الکتریکی، افزایش مقاومت اصطکاک سطحی شیشه و جلوگیری در برخوردشان با سطوح بسیار شفاف را در پی داشت. تاریخچه. بر خلاف پارچه و کاغذ، شیشه به دلیل ویژگی سطح-نسبتا-هموار، به خوبی توانایی جذب و نگهداری مواد روی خود را ندارد و پشت نما و شفاف بودن یکی از دلایل دیگری است که تکنولوژی چاپ دیجیتال را وادار کرد راهی برای غلبه بر این چالش های جدی پیدا کند. تا سال ۲۰۰۷ و حتی اکنون، دو تا از روش های درج شده برای چاپ روی شیشه، چاپ سیلک-اسکرین و دیجیتال با اشعه یو-وی، پرکاربرد و معمول بودند. رنگ یک طرفه شیشه. روش چاپ و حرارت ده
ی در شیشه های لاکوبل. سیلک-اسکرین (کاربرد-۱۹۰۷). با یک صفحه توری همچون روش قدیمی شابلونی جوهر مخصوص بر روی سطح مدنظر، افشانه می شود. یا پد پرینت با درج لایه هایی مشتکل از رنگ های (اس ام وای کی)، با بیشترین کاربرد در تهیه ظروف و کاشی ها. و انتقال طرح کاغذ (کاربرد-۱۹۳۰). روش ابداء شده توسط جانسون-متی(Johnson Mattey) با انتقال طرح روی کاغذ به شی (ماگ، لباس، اکسسوری، پیکسل ها و ..) در روش سرد کردن یا حرارت دهی حدود °۱۸۰ سانتی گراد، با بیشترین کاربرد در صنعت پوشاک. چاپ سابلیمیشن (کاربرد-۱۹۵۷). روش ابدائی نوئل-د-پلَس(Noel De Plasse) که مشابه روش سیلک-اسکرین بود اما با سرعت و دقتی بیشتر و تفاوت های جزئی در فرایند استفاده از چاپگر تصعید رنگ."در هرسه روش بالا، ممکن است یکی از نیازها، افشانه کردن مستقیم یا تزریق باقدرت رنگ برای چسبندگی بیشتر و زمان دار به شیشه باشد، که درنهایت نیز پس از مدتی در پی فرسایش و حرارت و شست و شو با آب و پاک کننده ها، طرح چاپ شده به مرور جدا می شود." دستگاه جوهر افشان و فرابنفش (کاربرد-۱۹۹۰). کاربرد نور فرا بنفش در این فرایند، سفتی سطح به روش های فتوشیمی با پیوند عرضی (شبکه ای) بسپاری است. در
روش اول یک لایه از رنگ های مورد استفاده در هر بار حرکت لایه به لایه سَری دستگاه چاپ، بر روی سطح افشانه و یک لامپ یو وی بر روی این سطح تابیده شده و جوهر مخصوص یو-وی خشک می شود، پس از اتمام فرایند براساس طرح سفارشی از ترکیب و ورنی-پخت تابشی یا رزین اپوکسی مخصوص یو-وی با طی کردن فرایند پیشین بر روی کار حالت برجسته ای ایجاد می شود. در روش دوم یک لایه از رنگیزه های آلی در ابتدا یا انتهای کار به سطح افشانه می شود که بر روی آن یک لایه ضخیم از رزین یو-وی یا پودر لعاب با حرارت خمیری شده قرار گرفته و پس از لایه گذاری با اشعه یو-وی پلیمریزه و سفت می شود. در این روش لزومی برای استفاده از اشعه یو-وی نیست. تأثیر بسیاری در بالا رفتن ضریب گران روی، نقطه ذوب و جلوگیری از خوردگی ها و تشکیل سطح صاف، درنهایت موجب تشکیل یک لایه جامد شکننده از آن بر سطح می شود. این روش اولین روشی بود که قادر می ساخت از تصویر رنگی و تصاویری با جزئیات بالا در چاپ استفاده شود و در چاپ بر روی تابلو شاسی ها، قاب پلاستیکی پشت گوشی و پیکسل های شفاف استفاده های وسیعی از این روش می شود، اما پخت-تابشی بر روی شیشه در مقایسه با روش جوهر-سرامیکی عملکرد مشابهی
نداشته و بعدها نتیجه های چاپ شده فاقد سطح کیفی و پایداری لازم پروژه های پیچیده تر و بنیادی تر «همچون لایه های شیشه های محافظ پشت و جلو خودرو، وسایل ترابری و شیشه های کاربردی معماری» بود. شیوه انجام. توضیح. ابزاری های مورد استفاده در این صنعت و هماهنگی دقیق بین ابزار و مواد فرایند، باعث دستیابی به سطح پیشرفته ای از چاپ دیجیتال بر روی شیشه ها شد، که قابلیت انعطاف پذیری بیشتر کاربرد جوهر سرامیک و دستکاری دقیق سطح گذردهی و شفافیت آن را حتی برا تولید شیشه های دودی و مات فراهم کرد و این شیوه تطابق دقیق رنگ ها و چاپ همزمان این رنگ ها برخلاف روش سیلک-اسکرین، مهیا کرده و دیگر نیازی به استفاده از لایه های(شابلون) چاپ نبود و فرایند به صورت دیجیتالی در تمام سایزها و قاب ها با وضوح بالا و تمام رنگی انجام می شد. لوازم فرایند. چاپگر شیشه ای. همچون برخی از دستگاه های چاپ یو-وی، چاپگرهای دیجیتال رویه-تخت هستند که با سَری متحرک موجود در آن، جوهر سرامیک را به سطح شیشه افشانه می کند، در این فرایند، شیشه ایستا بوده و بخش بالایی بر رویه-چاپ حرکت می کند یکی از قابلیت های اصلی این دستگاه، تشخیص قطره جوهر خشک شده در چند لایه و رنگ آ
ن بوده که برای جلوگیری از ایجاد خطا در کار است، به همین خاطر توانایی چاپ لایه هایی با دید یک طرفه «حفظ حریم شخصی ساختمان ها و خودروها» بر روی شیشه را خواهد داشت، خشک کن حرارتی خمیر شیشه درون دستگاه برای کاهش هزینه ها و زمین اشغالی کارخانه، بکاربرده شده و برای بهبود کار، سیستم به گونه ای ساخته شده که یک جابه جایی نرم بین رنگ ها «برخلاف روش جوهر افشان» بدون خرابی کار داشته باشد. جوهر چاپ سرامیک. جوهرهای استفاده شده بیشتر به رنگ های سبز، زرد، قرمز، آبی، سیاه و سفید روشن بوده که تقلیدی از مدل رنگی CMYK(سی ام وای کی) می باشد و این جوهرها با خمیر شیشه ترکیب می شوند و از رنگیزه های غیرآلی تشکیل شده اند. نرم افزار فرایند تصویر انگاری. نرم افزار این دستگاه، با جلوه ای کاربر-پسند علاوه بر افزایش وضوح و دقت در فرایند تشخیص پیکسل تصاویر، وظیفه محاسبه دقیق میزان شفافیت و رنگ مورد استفاده براساس ضخامت و سایز شیشه، برای هماهنگی ماشین و دستگاه میکسر رنگ بر عهده دارد و با شرایط گفته شده در بالا نسبت به دیگر روش های قدیمی قابلیت بیان طرح برای دو سوی شیشه، را داراست
ویلیام وین پرایر (; – ) افسر و سیاست مدار اهل دانمارک بود.
چارلز آگوست (; – ) افسر و سیاست مدار اهل دانمارک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی سرافیم شده است.
ویلیام برنارد هیکی (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جیمز پاتریک ماهون (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
هنری داکورا (; – ) دولت مرد و سرباز اهل پادشاهی انگلستان بود.
دانشگاه اهواز می تواند به دانشگاه های زیر اشاره کند:
خط کنفدراسیون () یک خط قطار سبک شهری است که توسط اوسی ترانسپو در اتاوا، انتاریو، کانادا، به عنوان بخشی از سیستم قطار سبک شهری او-ترین اداره می شود.
اوسی ترانسپو () آژانس ترابری عمومی برای شهر اتاوا، انتاریو، کانادا است. این سیستم یک سیستم یکپارچه پارادایم توزیع قطب و اقماری شامل مترو، سامانه اتوبوس تندرو، مسیرهای اتوبوس معمولی، و سرویس اتوبوس در تا در سرویس اتوبوس در دسترس را اجرا می کند. ۹۷٫۱ میلیون سوار سالانه (۳۴۰۰۰۰ سفر روزانه).
او-ترین () یک سیستم حمل و نقل متروی سبک در اتاوا، انتاریو، کانادا است که توسط اوسی ترانسپو اداره می شود. سیستم او-ترین دارای دو خط است، خط کنفدراسیون (خط ۱) با کارکرد الکتریسیته و خط تریلیوم با دیزل (خط ۲).
خط تریلیوم () یا او-ترین خط دوم، یک سرویس قطار سبک شهری ترانزیت (DLRT) در اتاوا، انتاریو، کانادا است که توسط اوسی ترانسپو اداره می شود. این خط از مه ۲۰۲۰ به دلیل گسترش خدمات بسته شده است.
کریستیان ماترا (; – ) فیلم بردار اهل کشور فرانسه بود که در بیش از صد فیلم سینمایی از جمله توهم بزرگ (۱۹۳۷) به کارگردانی ژان رنوار کار کرد. راه شیری (۱۹۶۹)، ترز دسکیرو (۱۹۶۲)، لولا مونتس (۱۹۵۵) و گوشواره های مادام دی از دیگر کارهای اوست.
پل میزراکی (؛ – ) آهنگساز، خوانندهٔ مؤلف، خواننده، نوازنده پیانو و نویسنده اهل فرانسه بود. در طول بیش از ۶۰ سال، میزراکی موسیقی ۱۳۰ فیلم را نوشت و در آثار کارگردانانی مانند ژان رنوار، کلود شابرول، ژاک بکر، ژان پیر ملویل، ژان لوک گدار، هانری ژرژ کلوزو و اورسن ولز همکاری کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تطهیر بچه"، "حمله روبات ها" و "آتول کا" اشاره نمود. به خاطر کارش، او را شوالیه لژیون دونور کردند. جوایز. او برندهٔ جوایزی همچون نشان هنر و ادب و لژیون دونور (شوالیه) شده است.
مونا دُل (; – ) بازیگر اهل کشور فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "امید واهی"، "سمفونی پاستورال" "و لوکرتسیا بورجا اشاره کرد."
الکساندر رینیو (؛ ۱۴ فوریه ۱۹۰۱ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ولپن"، "آخرین مترو"، "چشمان بدون صورت"، ""، "بوته چینی"، "سرخ و سیاه"، "عموی آمریکایی ام"، "زن هرزه"، "بلوار"، "راسپوتین، و "شماره دو" اشاره کرد.
گیوم دو ساکس (; – ) بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آب سنگ های مرجانی" اشاره کرد.