Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیمو دی مدیسی پرداخت شد. پس از آن آنها به رودز رفتند و برای اینکه در میان عرب ها شبیه تاجران به نظر بیایند مقدار عسل تهیه کردند و بعد از آن از طریق دریا به اسکندریه رفتند. دو جهانگرد به دلیل ابتلا به تب شدید با قایقی به نیل در قاهره رفتند و پس از آن با کاروانی به صحرای الپورت و یواکین رفتند. آنها از طریق دریای سرخ به عدن رفتند، جاییکه بادهای موسمی در حال وزیدن بودند. آنها در همین جا از یکدیگر جدا شدند. کوویلیا به هند و پایوا به اتیوپی رفت. آنها با هم توافق کردند که بعداً یکدیگر را در قاهره ملاقات کنند. کوویلیا یک کشتی یک دکله تجاری در امتداد اقیانوس هند به کالیکوت، مرکز خرید و فروش ادویه، گرفت. در سال ۱۴۸۸ او در گوا به سر می برد و بعدها به از طریق دریا به تنگه هرمز در دهانه خلیج فارس سفر کرد. در این سفر اکتشافی کوویلیا توانست اطلاعاتی دربارهٔ مسیرهای دریانوردی، بادها، جریان ها امواج دریایی، بنادر و سیاست سرزمین های مختلف جمع آوری کند. او از تنگه هرمز به سمت سواحل شرقی آفریقا حرکت کرد و در نهایت به سوفالا، دورترین نقطه از سرزمین اعراب در اقیانوس هند رسید. کوویلیا در سوفالا امکان دور زدن آفریقا را از طریق دریا
و بهترین مسیر را به طرف سواحل شرقی آن، مورد بررسی قرار داد. در سال ۱۴۹۱ او به قاهره بازگشته بود و تا آن زمان موفق شده بود تا مسیرهای تجاری اصلی اقیانوس هند را مورد بررسی قرار دهد. او پس از بازگشت به قاهره مطلع شد که پایوا در مسیر اتیوپی درگذشته است. در همین زمان پادشاه ژوائو دوم دو پرتغالی یهودی، خاخام آبراهام به جا و خوزه ساپاتیرو، کفش دوز اهل لامگو را فرستاده بود تا نامه ای را برای دستورالعمل های جدید به دست کوویلیا و پایوا برسانند. پادشاه در این نامه به هر دو نفر دستور داده «تا زمانی که دربارهٔ یوحنای کشیش را نیافته اند» به لیسبون بازنگردند. کوویلیا از طریق خوزه ساپاتیرو جواب نامه را با گزارشی دربارهٔ سفرهایش به هندوستان و آفریقا فرستاد و در این گزارش دربارهٔ تجارت دارچین، فلفل سیاه و ادویه میخک در کالیکات نوشت و توصیه هایی را هم دربارهٔ مسیر اقیانوسی به هند به آن اضافه کرد. کوویلیا در گزارش توصیه کرد که پرتغالی ها باید مسیر شمال را در امتداد سواحل آفریقا و دریاهای گینه طی کنند. او این مورد را هم اضافه کرد که اولین هدف در اقیانوس شرقی، ماداگاسکار است و اینکه از این جزیره می توان به کالیکات رسید. اتیوپی. خو
زه به همراه این اطلاعات به پرتغال بازگشت و کوویلیا هم در همین زمان با آبراهام با دوباره به عدن و هرمز رفت. او در هرمز از خاخام جدا شد و به جده رفت. جده در آن زمان ورودی اصلی سرزمین عربستان بود. او سال ها بعد به فرانسیسکو آلوارز گفت که حتی به مکه و مدینه هم رسیده است. کوویلیا در نهایت از طریق ماونت سینای، الطور و از طریق دریای سرخ به زیلا رسید؛ جاییکه به درون آن سفر کرد و به دربار یوحنای کشیش در اتیوپی رسید. در آنجا امپراتور اتیوپی از او به گرمی استقبال کرد؛ زمین و عناوینی به او اعطا شد. اما اسکندر به او اجازه خروج نداد و جانشینان او هم به او چنین اجازه ای نداند. طبق گفته های جیمز بروس، کوویلیا ارتباط و همکاری خود را با پادشاه پرتغال حفظ کرد او اتیوپی را به عنوان منطقهٔ «پر جمعیت و پر از شهرهای قدرتمند و غنی» توصیف نمود. در سال ۱۵۰۷، ژوائو گومز به کوویلیا ملحق شد. گومز کشیشی بود که از طرف تریستائو دا کونا فرستاده شده بود. او قبلاً از راه سقطرا به اتیوپی رسیده بود. زمانی که سفارت پرتغال که تحت نظر رودریگو دی لیما اداره می شد و سفیر اتیوپی هم در همان جا اقامت داشت، به همراه مبلغ فرانسیسکو آلوارز در سال ۱۵۲۰ وارد
اتیوپی شدند. کوویلیا پس از دیدن هموطنانش از شدت خوشحالی اشک ریخت. در آن زمان، چهل سال بود که او از پرتغال خارج شده بود و بیش از سی سال بود که او از زندانیان سیاسی اتیوپی بود. آلوارز که ادعا می کرد او را خوب می شناسد و داستان زندگی اش را شنیده است، تواناییی او برای توصیف پر از تجربیاتش تحسین می کرد، انگار که این جزئیات در مقابل چشمانش است. و هم دانش بی نظیرش دربارهٔ زبان های مسیحیان، مسلمانان و غیر یهودی ها را اینکه خدمات کوویلیا به عنوان مترجم برای سفارت رودریگو د لیما بسیار ارزشمند بوده اند. با کوویلیا در آنجا برخورد خوبی می شد اما او هیچ وقت اجازه خروج را پیدا نکرد و در همان جا درگذشت. نتایج سفرهای او. کشف مسیر اروپا به هند و تجارت جدید اروپا. سفرهای فراوان کوویلیا در دنیای قرون وسطی شامل سفر به سرزمین های اسپانیا، مراکش، ایتالیا، یونان، قاره، سودان، یمن، عربستان سعودی، هند، موزامبیک، ایران، اریتره و اتیوپی است. این سفرها به همراه دستاوردهای دریایی بارتولومی دیاس، راه را برای سفرهای اکتشافی بعدی پرتغال هموار کردند از جمله یافتن مسیر دریایی به هند که توسط واسکو دا گاما در سال ۱۴۹۷ انجام شد، یکی از مهم ترین
سفرها بود. ارتباط با اتیوپی و مسیحی کردن آن. ورود کوویلیا به اتیوپی برای یافتن یوحنای کشیش یا پرستر جان نقطه شروع ارتباط میان پرتغال و اتیوپی شد که با دعوت رسمی از پرتغال برای میانجیگری در امور امپراتوری اتیوپی در جنگ اتیوپی و عدل در سال ۱۵۴۱ آغاز شد. حضور دائمی پرتغال در اتیوپی باعث ورود مبلغان انجمن عیسی به آنجا شد. اگرچه میزان موفقیت آنها برای ترغیب مردم به گرویدن به مسیحیت کاتولیک با فراز و نشیب هایی همراه بود. از زمان سکونت مبلغان در شهر فرمونا، در نهایت توانستند در قرن ۱۷ دین امپراتورهای اتیوپی زا دنگل و سوسنیوس را تغییر دهند، اما همین اتفاق باعث قیام و شورش های ویرانگر علیه قوانین کاتولیک شد. با کناره گیری سوسنیوس اول به نفع پسرش فاسیلیدس در سال ۱۶۳۱، مبلغان از کشور بیرون رانده شدند و همین اتفاق باعث شد که تا قرن ها ارتباط خاصی میان اتیوپی و اروپا وجود نداشته باشد.
نیکلای واسیلیویچ بوگایف (؛ ۱۴ سپتامبر ۱۸۳۷ – ۱۱ ژوئن ۱۹۰۳) ریاضیدان اهل روسیه بود. زندگی نامه. بوگایف در گرجستان امپراتوری روسیه، به دنیا آمد. پدرش پزشک ارتش بود. او در سن ده سالگی برای تحصیل به مسکو فرستاده شد و توانست در سال ۱۸۵۹ از دانشگاه مسکو در رشته ریاضیات و فیزیک، فارغ التحصیل شود. او به تحصیل در رشته مهندسی ادامه داد، اما در سال ۱۸۶۳ یک پایان نامه کارشناسی ارشد در مورد همگرایی سری های بی نهایت نوشت. این پژوهش به اندازه ای تأثیرگذار بود که برای او فرصت تحصیل را زیر نظر کارل وایرشتراس و ارنست کومر در برلین فراهم آورد. او همچنین مدتی را در پاریس گذراند و زیر نظر لیوویل به تحصیل پرداخت. او مدرک دکترای خود را در سال ۱۸۶۶ به دست آورد و به مسکو بازگشت و تا پایان دوران حرفه ای خود در آنجا تدریس کرد. برخی از تأثیرگذارترین مقالات بوگایف اثبات هایی از ادعاهای اثبات نشده لیوویل ارائه می کردند، اما پژوهش اصلی او بر یافتن همانندی ها و ارتباطات میان نظریه اعداد و آنالیز متمرکز بود.
سگ خراسانی نامی است که بر روی سگ های ناحیه خراسان گذاشته شده است. سگ خراسانی بزرگ اندام از نوع ماستیف است. برخی سگ خراسانی را اصلاح نژاد شده سگ کوچی می دانند. تاریخچه. در منابع تاریخی دوره سلجوقیان از سگ های ناحیه خراسان در ولایت غور یاد شده است و نوشته اند: نژاد سگ های بسیار خوبی در غور وجود دارند که بسیار قدرتمند هستند و در قدرت هر یک از آن ها بر یک شیر منطبق اند. ویژگی های ظاهری. سگ های خراسانی بزرگ اندام که دارای خط پشتی مستقیم و گردن بلند و ضخیم هستند. سر این نژاد به صورت افقی یا با زاویه کمی به سمت پایین است، در حالی که چشم ها مستقیم به جلو خیره شده اند. پوزه خشک و عضلانی دارد. رنگ های پوست در این نژاد اغلب سفید، سیاه و خاکستری راه راه و یا سرخ و قهوه ای با لکه سفید بر روی سینه است. بدن سگ های خراسانی اغلب با لکه های تیره پوشیده شده است اما معمولاً این لکه ها با پوششی از موها پوشیده شده و دیده نمی شوند. این لکه ها می توانند قسمت داخلی دهان، پل بینی و شکم را نیز بپوشانند. قد و وزن. وزن این این نژاد در نرها بین ۵۵ الی ۸۸ کیلوگرم و ماده ها ۴۰ تا ۷۰ کیلوگرم است. از این سگ بیشتر به عنوان سگ گله و سگ نگهبان ا
ستفاده می شود. طول عمر این سگ ها به طور میانگین ۱۲ سال است.
پرِو واز دِ کامینیا (Pêro Vaz de Caminha) (حدود ۱۴۵۰ تا ۱۵ دسامبر ۱۵۰۰ میلادی)، شوالیه ای پرتغالی بود که پدرو آلوارز کابرال (Pedro Álvares Cabral) را در سفر به هند به عنوان منشی کارخانه سلطنتی همراهی کرد. زندگی نامه. پِرِو واز دِ کامینیا فرزند شوالیه خانگی دوک گیمارش (بعدها براگانزا Braganza)، واسکو فرناندز دو کامینیا (Vasco Fernandes de Caminha) بود. اجداد وی از نخستین ساکنین نیوا در دوران سلطنت فردیناند اول (۱۳۶۷ تا ۱۳۸۳) بودند. در مارس ۱۴۷۶، پرِو واز دِ کامینیا به عنوان استاد مقیاس (mestre da balança) در ضراب خانه سلطنتی پورتو منصوب شد. پدر وی نیز در آن واحد دارای چندین عنوان شغلی از جمله یک مسؤلیت در همان ضراب خانه بود. این مسئولیت بعدها زمینه ساز تبدیل شدن پِرِو واز به یک شوالیه سلطنتی خانگی شد. فردی به نام تورو پِرِو واز را برای این منصب و همراهی شاه آفونسوی پنجم پرتغال در نبرد کاستیل و نبرد تورو (۲ مارس ۱۴۷۶) پیشنهاد کرده بود. در ۱۴۹۷، او همانند آلدرمن به عنوان منشی دفتر در شورای شهر پورتو مشغول به کار بود و قرار بود برای کار به کورتس لیسبون پیشنهاد شود. در ۱۵۰۰، پِرِو واز دِ کامینیا که سال های پایانی
عمرش را می گذراند، به عنوان منشی کارخانه در حال ساخت کلیکوت (Calicut) در کشور هند، تحت نظر خاندان سلطنتی آیرس کوریا منصوب شد. کوریا و کامینیا در سفر مهم ترین کشتی از دومین ناوگان هند به رهبری پدرو آلوارس کابرال که در مارس ۱۵۰۰ از لیسبون به حرکت درآمدند، حضور داشتند. آرمادا با ترسیم یک قوس عریض در جنوب اقیانوس اطلس، در ۲۲ آوریل ۱۵۰۰ به خشکی کشور برزیل برخورد کرد و در نزدیکی پورتو سگورو از توابع باهیا لنگر انداخت. پس از حدود یک هفته توقف در ساحل و دست و پنجه نرم کردن با بومی های توپینیکوئیم (Tupiniquim) آنها توانستند برای ادامه سفرشان به هند، شروع به حرکت کنند. قبل از شروع مجدد سفر به برزیل، کابرال به پِرِو واز دِ کامینیا دستور داد تا نامه ای را خطاب به مانوئل اول، پادشاه پرتغال بنویسد و به طور رسمی گزارش دهد که توانسته سرزمین جدیدی را کشف کند. نامه کامینیا (Carta de Pêro Vaz de Caminha) گزارش جامعی از پهلو گرفتن کشتی تا آشنایی با مردمان بومی برزیل و سرزمین کشف شده را شامل می شد. تاریخ نگارش نامه کامینیا را ۱ می ثبت کرده اند و مکان نگارش آن " deste Porto Seguro da vossa ilha da Vera Cruz" گزارش داده شده است («ا
ین بندر امن جزیره شما از صلیب حقیقی»). نام کابرال به افتخار جشن صلیب (۳ مه در تقویم مذهبی) برای وی در نظر گرفته شده است. گزارش رسمی کامینیا و نامه جداگانه منجم و فیزیک دان، استاد جوائو فاراس (Mestre João Faras) به یکی از زیر دستان کابرال (گاسپار د لموس یا آندره گونسالوز، منابع متعارض اند) داده شد. آنها با کشتی تدارکاتی که با خود آورده بودند به پرتغال بازگشتند. باقی خدمه کشتی نیز برزیل را در ۳ مه ۱۵۰۰ برای ادامه سفر از مسیر دماغه امید نیک به سمت اقیانوس هند ترک گفتند. نامه پِرِو واز دِ کامینیا به عنوان «گواهی تولد» کشور برزیل شناخته می شود. این نامه باتوجه به محرمانه تلقی شدن گزارش های اکتشافات توسط پادشاهی پرتغال، تنها در قرن نوزدهم توسط پدر مانوئل آیرس د کاسال در کوروگرافیا برازیلیا (Corografia Brasílica) منتشر شد. آرماندای دوم زمانی در سپتامبر ۱۵۰۰ به ساحل مالابار (Malabar Coast) کشور هند رسید که کارخانه کالیکوت هند به بهره برداری رسیده بود (Calecute, Kozhikode). کامینیا به عنوان منشی دفتر کارخانه پُستش را تحویل گرفت و شروع به کارکرد. اگرچه، خیلی زود میان بازرگانان پرتغالی و اصناف بازرگانان عرب مستقر در شهر
درگیری به وجود آمد. پرتغالی ها با کم تر شدن تقاضا برای کالاهای تجاری خود، به این موضوع مشکوک شدند که اعراب با سازماندهی یک تحریم، قصد دارند تا دست آنها را از بازارهای ادویه شهر کوتاه کنند. حاکم زامورین کالیکوت از مداخله در این موضوع امتناع کرد و نماینده آیرس کوریا را واداشت تا امور را به دست خود بگیرد. بعدها در دسامبر ۱۵۰۰ و پس از اینکه پرتغال تصمیم به ضبط محموله ادویه اعراب در یک قایق مستقر در بندر گرفت، روی اسکله ها شورش به راه افتاد. اوباش کالیکات به کارخانه پرتغالی حمله کردند و هر پرتغالی را که به دستشان رسید، کشتند. حدود ۵۰ تا ۷۰ پرتغالی در این شورش کشته شدند که یکی از آنها نماینده آیرس کوریا و دیگری نماینده مردم و منشی کارخانه پِرِو واز دِ کامینیا بودند. در متن یک نامه سلطنتی نوشته شده در ۳ دسامبر ۱۵۰۱، مانوئل اول پادشاه پرتغال، نوه بزرگ کامینیا را به عنوان جانشین پدربزرگش در ضراب خانه پورتو منصوب کرد و به صراحت اشاره کرد که پِرو واز دِ کامینها «در هند وفات یافته است».
یوهانس کنوبلاخ (؛ ۲۷ اوت ۱۸۵۵، هاله - ۲۲ ژوئیه ۱۹۱۵، برلین) یک ریاضیدان آلمانی بود. زندگینامه. یوهانس کنوبلاخ در ۱۸۵۵ در هاله زاده شد. پدرش استاد فیزیک کارل هرمان کنوبلاخ بود. از سال ۱۸۷۲ در هاله، هایدلبرگ و برلین در رشته حقوق، ریاضیات و فیزیک تحصیل کرد. در دانشگاه فردریش ویلهلم (که بعداً به دانشگاه هومبولت برلین تغییر نام داد) از ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۳ تحصیل کرد و پایان نامه دکترای او توسط کارل وایرشتراس راهنمایی شد. او در دانشگاه فریدریش ویلهلم برلین، در سال ۱۸۸۹ به عنوان استاد منصوب شد و آن جایگاه را تا زمان مرگش حفظ کرد. کنوبلاخ یکی از اعضای موسس انجمن ریاضی برلین بود.
سگ قهدریجانی نامی است که بر روی سگ های اصیل استان اصفهان گذاشته شده است. سگ قهدریجانی سگی از نوع ماستیف است. طول عمر این سگ ها بین ١٠ تا ١۵ سال است. این سگ ها برای نگهبانی و یا گله استفاده میشوند از جثه بزرگ و شجاعت بالایی برخوردار هستند . ویژگی ظاهری. این سگ ها سینه ای عضلانی و درشت، پوزه درشت ، فک پهن و قدرت جنگ آوری بالایی دارند. پوشش بدن سگ های قدرجونی بسیار پر مو و متراکم است که همین ویژگی باعث می شود تحمل آب و هوایی مختلف را داشته باشند. این نژاد دم بسیار پر مویی دارد که در بیشتر مواقع به پشت برمی گرداند. این سگ ها دارای گوش های افتاده و چشم های قهوه ای یا سیاه هستند. سگهای قهدریجانی اکثرا به رنگ مشکی هستند، با این حال در برخی از این سگ ها، رنگ سفید نیز دیده می شود، رنگ های اصلی این سگ ها مشکی، خاکستری، قهوه ای و مخلوطی از این رنگ ها با رنگ سفید است. بسیاری از سگ های قهدریجانی دارای سینه سفید رنگ هستند. از لحاظ جثه، سگ های قهدریجانی ماده کوچکتر از سگ های نر هستند، در سگ های نر گاهی تا ارتفاع ٩۵ سانتیمتر نیز دیده شده ولی به طور معمول سگ های نر بازه قدی ٨٠ تا ٨۵ سانتیمتر دارند، و وزن نرها عموما بین ۶٠ تا
٧٠ کیلوگرم است. در سگ های ماده ارتفاع ٧٠ تا ٧۵ سانتیمتر دیده می شود، وزن ماده حدود ۵۵ تا ۶٠ کیلوگرم است. خلق و خو سگ قهدریجانی. معمولاً این سگ ها به صورت گروهی ٧ تا ١٠ تایی در گله گوسفند استفاده می شوند. بعضی از آن ها در جلو گله حرکت می کنند تا اگر خطر یا حیوان وحشی بود، آن را فراری دهند. این سگ نسبت به غریبه ها خشن است، به همان میزان مطیع و فرمانبردار صاحب خود است.
ویلیام نیگُرد (نروژی: William Nygaard) زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۴۳م، در اسلو، کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی و اقتصاد، ناشر و مدیر بازنشستهٔ مؤسسهٔ اشچئوگ (۱۹۷۴ تا ۲۰۱۰م) و رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن قلم نروژ (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹م) و یک شخصیت فرهنگی نروژی است.ویلیام نیگُرد، در سال ۱۹۶۷م، با دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ اقتصاد و مدیریت بازرگانی، فارغ التحصیل شد. وی نوهٔ ویلیام مارتین نیگُرد، بنیان گذار مؤسسهٔ انتشارات اشچئوگ، است. در سال ۱۹۷۴م، مدیریت مؤسسهٔ خانوادگی انتشارات اشچئوگ، به ویلیام نیگُرد جوان سپرده شد. سوءقصد در اسلو. در اکتبر سال ۱۹۹۳م، ویلیام نیگُرد در خارج منزل خود در اسلو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. اعتقاد غالب بر این است که این سوءقصد، در ارتباط با انتشار رمان آیات شیطانی نوشتهٔ سلمان رشدی، در سال ۱۹۸۹م، توسط مؤسسه انتشارات اشچئوگ، صورت گرفته است. در اوایل همان سال که این کتاب در نروژ انتشار یافت، آیت الله خمینی، رهبر وقت ایران، این کتاب را کفر آمیز تشخیص داده؛ و متعاقب آن، فتوای قتل رشدی و هرکسی که در چنین جرمی، دست داشته، را صادر کرده بود. این فتوا، موجی از اعتراض، در چند کشور جهان، از جم
له نروژ، به بار آورد. در سال ۱۹۹۱م، مترجم ژاپنی رمان آیات شیطانی، با چاقو به قتل رسید. همان سال، مترجم ایتالیایی نیز از یک سوء قصد، جان سالم به در برد. در نروژ، تحقیقات پلیس پس از سوءقصد به جان ویلیام نیگُرد در اسلو، بی نتیجه ماند و هیچ کسی بازداشت نشد.پس از این سوءقصد، ویلیام نیگُرد، بر سر مواضع خود مبنی بر دفاع از سلمان رشدی و آزادی بیان، با قاطعیت باقی ماند. در سال ۱۹۹۴م، جایزه آزادی بیان در نروژ، به خاطر تلاش ویلیام نیگُرد در دفاع از آزادی بیان، به وی تعلق گرفت.
وقفه فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی جان کرولی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کالین فارل، کیلین مورفی، کلی مکدونالد، کالم مینی، شرلی هندرسون، دیوید ویلمت، مایکل مک الاتون و برایان اف. اوبرن ایفای نقش کرده اند.
عقب نشینی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی کارل تیبتس است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیلین مورفی، جیمی بل، تندی نیوتون و جیمی یوئیل ایفای نقش کرده اند.
جرج عارف نادر ( زاده ۱۵ مه ۱۹۵۹) مشاور، لابی گر، مشاور سیاسی و مجرم جنسی لبنانی-آمریکایی است. او بارها به عنوان لابی گر روابط غیررسمی بین سیاستمداران ایالات متحده و امارات متحده عربی و عربستان سعودی و همچنین به عنوان یک لابی گر برای شرکت امنیتی خصوصی بلک واتر عمل کرده است. نادر به عنوان مشاور محمد بن زاید آل نهیان ولیعهد امارات متحده عربی و مشاور اریک پرنس بنیانگذار بلک واتر بوده است. در ژانویه ۲۰۱۸، بازرس ویژه رابرت مولر، نادر را در رابطه با سوءظن مبنی بر دست داشتن امارات در مبارزات انتخاباتی رئیس جمهور ترامپ در سال ۲۰۱۶ بازجویی کرد. در اوت ۲۰۱۶ نادر با دونالد ترامپ جونیور، اریک پرینس و جوئل زامل، کارآفرین اسرائیلی و متخصص در دستکاری رسانه های اجتماعی ملاقات کرد تا به تیم ترامپ برای پیروزی در انتخابات کمک کند. دربارهٔ اینکه آیا نزدیک به ۲ میلیون دلاری که نادر پس از پیروزی ترامپ به زامل پرداخت کرده است، مرتبط با این دیدار است روایت های متناقضی وجود دارد. در سال ۲۰۲۱، نادر به نقض قوانین مالی مبارزات انتخاباتی ایالات متحده با استفاده از بیش از ۳٫۵ میلیون دلار برای دستیابی به کمپین انتخاباتی هیلاری کلینتون در ان
تخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ اعتراف کرد. نادر در طول سال ها چندین بار با قانون در ارتباط با سوء استفاده جنسی از کودکان برخورد کرده است. او در دهه ۱۹۹۰ به دلیل حمل و نقل نشریات پورنوگرافی کودکان محکوم شد و در سال ۲۰۰۳ به دلیل آزار جنسی ده پسر در جمهوری چک به زندان افتاد. او در اوایل سال ۲۰۲۰ به دلیل پرواز یک پسر ۱۴ ساله از اروپا به ایالات متحده برای رابطه جنسی و حمل و نقل پورنوگرافی که آزار جنسی کودکان و حیوانات را به تصویر می کشد، اعتراف کرد. اوایل زندگی. نادر در لبنان متولد شد و مسیحی است. او بدون اینکه انگلیسی بلد باشد در نوجوانی به ایالات متحده نقل مکان کرد و سپس به دانشگاه ایالتی کلیولند رفت. فعالیتهای حرفه ای. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۰، نادر سردبیر "Middle East Insight بود." این مجله در سال ۲۰۰۲ متوقف شد. در دوران دولت جورج اچ دبلیو بوش به آزادی گروگان های آمریکایی در لبنان پس از ماجرای ایران-کنترا کمک کرد. در طول دولت کلینتون، نادر با همکاری با رونالد لادر، وارث جوزفین لادر، تلاش ناموفقی برای میانجی گری یک توافق صلح اسرائیل و سوریه داشت. در دهه ۲۰۰۰، نادر واشینگتن را ترک کرد و بیشتر وقت خود را
در خاورمیانه، به ویژه در عراق پس از تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق گذراند. در آن زمان، نادر داوطلب شد تا به عنوان یک «دیپلمات مخفی» عمل کند که سیاستمداران ایالات متحده را با مقامات خاورمیانه مرتبط می کند.اریک پرینس، مؤسس شرکت امنیتی بلک واتر، نادر را برای کمک به قراردادها با دولت عراق استخدام کرد. در گزارشی در سال ۲۰۱۰، پرینس نادر را به عنوان «مشاور توسعه کسب و کار» معرفی کرد. در آگوست ۲۰۱۶، نادر با دونالد ترامپ جونیور در برج ترامپ ملاقات کرد و به کمپین ریاست جمهوری پدرش کمک کرد. نادر به عنوان نماینده ولیعهد عربستان سعودی و حاکم غیررسمی محمد بن سلمان و محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد امارت ابوظبی خدمت کرد. این ملاقات شامل اریک پرینس و جوئل زامل، متخصص اسرائیلی در دستکاری رسانه های اجتماعی و مالک شرکت های جمع آوری اطلاعات از جمله ویکی استرت و گروه سای بود که به دریافت ۲ میلیون دلار از نادر به عنوان بخشی از کمپین ریاست جمهوری می بالیدند. نادر در نشست دسامبر ۲۰۱۶ در نیویورک بین مقامات امارات متحده عربی و جرد کوشنر، مایکل فلین، و استیو بنن، یاران رئیس جمهور منتخب دونالد ترامپ، در نیویورک شرکت کرد. در ژانویه ۲۰۱۷، او در جل
سه ای در جزایر سیشل بین امارات و اریک پرینس حضور داشت و زمانی که پرینس با مقامات امارات متحده عربی و کریل دیمیتریف، رئیس صندوق سرمایه گذاری مستقیم دولتی روسیه دیدار کرد، حضور داشت. نادر در سال ۲۰۱۷، با همکاری با الیوت برودی، جمع آورنده کمک مالی جمهوری خواه، کنفرانسی در انتقاد از قطر که توسط بنیاد دفاع از دموکراسی ها برگزار شد، تأمین مالی کرد. در آن زمان نادر و برودی به کاخ سفید فشار می آوردند تا رکس تیلرسون وزیر امور خارجه را برکنار کند، وزیر امور خارجه که سعودی ها و اماراتی ها او را نسبت به ایران و قطر به اندازه کافی سخت گیر نمی دانستند. در ژانویه ۲۰۱۸، احضاریه هیئت منصفه بزرگ به نادر ارائه شد، و بازرسان ویژه رابرت مولر از او بازجویی کردند تا مشخص کنند که آیا امارات متحده عربی سعی کرده است بر اعضای ستاد انتخاباتی رئیس جمهور ترامپ تأثیر بگذارد یا خیر. کاترین روملر، مشاور کاخ سفید دوران اوباما، در میان وکلای نادر بود. نادر از مصونیت اطلاعات برای تحقیقات برخوردار شد. هزینه های مالی کمپین. در دسامبر ۲۰۱۹، اسناد دادگاه از مهر و موم خارج شد که نشان می داد نادر در دادگاه فدرال به نقض قوانین مالی مبارزات انتخاباتی و
جعل سوابق متهم شده است. دادستان ها ادعا کردند که با استفاده از اندی خواجه، مدیر صنعت بانکداری به عنوان جبهه ای برای پنهان کردن منبع، نادر بیش از ۳٫۵ میلیون دلار را به سازمان های حمایت کننده از کمپین انتخاباتی هیلاری کلینتون در سال ۲۰۱۶ در تلاش برای ایجاد روابط با نامزد ارسال کرده است. خواجه یک میلیون دلار به مراسم تحلیف ترامپ کمک کرد. اسناد حاکی از آن بود که نادر به طور مستمر وضعیت تلاش های خود را به یک کشور بیگانه که نامش فاش نشده گزارش می کرد. یک یادداشت محکومیتی در دسامبر ۲۰۲۱ نشان داد که نادر به «توطئه جنایتکارانه برای کلاهبرداری از دولت ایالات متحده» در این پرونده اعتراف کرده بود و دادستان ها به دنبال یک محکومیت پنج ساله بودند تا در پایان دوره محکومیت ۱۰ ساله اش در مورد پورنوگرافی کودک اجرا شود. (زیر را ببینید) سوء استفاده جنسی از کودکان. نادر به جنایات متعدد مربوط به استثمار جنسی از خردسالان محکوم شده است. اتهام دریافت فیلم ها و مجلات هلندی در سال ۱۹۸۵ که پسران قبل و بعد از بلوغ را در حال انجام اعمال جنسی نشان می دادند، به دلیل یک حکم بازرسی نامعتبر رد شد. یک دادگاه فدرال در ویرجینیا در سال ۱۹۹۱ او را
به اتهام حمل و نقل فیلم های پورنوگرافی پسران حدوداً ۱۳ یا ۱۴ ساله از آلمان به شش ماه حبس محکوم کرد. دادستان ها موافقت کردند که این پرونده را «به دلیل ماهیت بسیار حساس کار آقای نادر در خاورمیانه» مهر و موم کنند. در سال ۲۰۰۳، او در پراگ، جمهوری چک، به اتهام آزار جنسی ده پسر محکوم شد که به خاطر آن یک سال در زندان سپری کرد. سخنگوی دادگاه به مطبوعات گفت که این جنایات بین سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ رخ داده است. در یک مورد، در اتاقش در هتل هیلتون پراگ، نادر از پسری ۱۴ ساله درخواست رابطه دهانی کرد. پس از امتناع او، نادر در مقابل او خودارضایی کرد و ۲۰۰۰ کرون ( دلار آمریکا) به او پرداخت. در ژانویه ۲۰۱۸ او توسط مأموران FBI که از طرف بازرس ویژه رابرت مولر کار می کردند مورد بازجویی قرار گرفت و تصادفاً هرزه نگاری کودکان در یکی از سه تلفن همراه او پیدا شد، زیرا مأموران آن را بر اساس یک حکم بازرسی کردند. در ژوئن ۲۰۱۹ او توسط مأموران فدرال دستگیر شد و به داشتن پورنوگرافی کودکان و تصاویر حیوانی و برای بار دوم، حمل و نقل پورنوگرافی کودکان متهم شد و در انتظار محاکمه در ویرجینیا در زندان نگهداری شد. همچنین در سال ۲۰۱۹ او متهم شد که در ف
وریه ۲۰۰۰ یک پسر ۱۴ ساله چک را از اروپا برای رابطه جنسی در خانه خود در واشینگتن منتقل کرده است. نادر با دادستان ها به توافق رسید: در ژانویه ۲۰۲۰، او به اتهام در اختیار داشتن پورنوگرافی کودکان و حمل و نقل یک خردسال اعتراف کرد که دادستان حداقل مجازات ۱۰ سال زندان را برای آن توصیه کرد. در ژوئن ۲۰۲۰، او این حکم را دریافت کرد.
سِر ویلیام ادوارد پاری (William Edward Parry) (زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۷۹۰ – درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۱۸۵۵)، کاوشگر انگلیسی-ولزی شمالگان بود که به خاطر سفر اکتشافی ۱۸۱۹ – ۱۸۲۰ میلادی خود از طریق کانال پاری شناخته می شود، عبور از این کانال احتمالاً موفق ترین رویداد در راستای تقلای دیرین برای یافتن گذرگاه شمال غربی بود، گذرگاهی که در نهایت روئال آمونسن در ۱۹۰۶ میلادی به سختی از آن عبور کرد. پاری در ۱۸۲۷ میلادی سعی نمود تا یکی از نخستین سفرهای اکتشافی را به قطب شمالی هدایت نماید. او به نقطه ۸۲° ۴۵' شمالی رسیده و رکوردی را برای رسیدن انسان به دورترین نقطه قطب شمال به نام خود ثبت کرد که تقریباً برای پنج دهه ماندگار بود تا اینکه رکورد وی با رسیدن آلبرت هیستینگز مارخام به نقطه ۸۳° ۲۰' شمالی در ۱۸۷۵ میلادی شکسته شد. اوایل زندگی. پاری در باث، سامرست زاده شد و فرزند کالیب هیلیر پاری و سارا ریگبی بود. او در مدرسه کینگ ادوارد آموزش دید. او هنگامی که سیزده سال داشت به عنوان داوطلب کلاس-اول به ناو سرفرماندهی دریاسالار سِر ویلیام کورنوالیس در ناوگان کانال ملحق شد، در ۱۸۰۶ میلادی افسر دون پایه کشتی شد، در ۱۸۱۰ میلادی به ناوبان یکم کشتی سری
ع السیر الکساندر ترفیع نموده و سه سال بعدی را برای محافظت از حوزه شکار نهنگ اسپیتس برگن سپری کرد. پاری از این فرصت برای مطالعه و بکارگیری مشاهدات ستاره شناختی در عرض های جغرافیایی شمالی بهره گرفت و بعداً نتایج مطالعات خود را در یک کتاب کوچک تحت عنوان ستاره شناسی دریایی در شب به چاپ رسانید. او از ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۷ میلادی در پایگاه آمریکای شمالی خدمت کرد. اکتشاف شمالگان. ۱۸۱۸ میلادی: خلیج بافین. فرماندهی کشتی سریع السیر الکساندر در ۱۸۱۸ میلادی، در جریان سفر اکتشافی شمالگان تحت رهبری کاپیتان جان راس، به وی داده شد. این سفر اکتشافی کرانه خلیج بافین را، بدون اینکه هیچ اکتشاف جدیدی ثبت نمایند، دنبال کرد. ۱۸۱۹ میلادی: نصف راه تا شمالگان. پاری و بسیاری دیگر معتقد بودند که راس با ورود به دریاراه لانکاستر در انتهای شمالی جزیره بافین و برگشتن از آنجا، اشتباه کرد. تاحدی در نتیجه اینکه فرماندهی یک سفر اکتشافی جدید در اچ ام اس هکلا که اچ ام اس گریپر کندتر تحت فرماندهی ماتیو لیدون آنرا را همراهی می کرد، به پاری داده شده بود. سایر افرادی که در این سفر اکتشافی حضور داشتند، شامل افسر علمی ادوارد سابین و فریدریک ویلیام بیچی بود. برا
ی محافظت در مقابل یخ، کشتی ها با چوب بلوط ۳ انچی (۷٫۶ سانتی متر) مزین شده بودند، در سینه های خود لوحه های فلزی و در داخل خود تیر-عرضی داشتند. آنها همچنین غذای خود را در قوطی های کنسرو انتقال دادند، این اختراع به حدی جدید بود که تا آن زمان هنوز هیچ قوطی بازکن وجود نداشت. به جای دنبال کردن مسیر آسان راس و دور زدن خلیج بافین خلاف عقربه ساعت، او مستقیماً به سمت دریاراه لانکاستر حرکت کرد. او با بازکردن راه خود در یخ، در ۲۸ ژوئیه به آب های باز رسیده و به سوی دریاراه لانکاستر رفت. او از دورترین نقطه ای که راس در غرب رفته بود، گذشته و به حرکت خود ادامه داد. راه او توسط یخ های هنگفت مسدود شد، اما او قبل از برگشتن، حدود ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) به سمت جنوب در خلیجک پرنس ریجینت پیش رفت. او که به حرکت خود به سمت غرب ادامه می داد، از نقطه ۱۱۰° غربی (حدود ۶۰۰ مایل (۹۷۰ کیلومتر) در غرب تنگه لانکاستر) عبور نموده و مستحق جایزه ۵٬۰۰۰ پوند شد که از طرف پارلمان بریتانیا پیشکش شده بود. در نهایت مسیر آنها توسط یخ بسته شد و آنها به مکانی بازگشت نمودند که پاری آنرا وینتر هاربر نامید، جاییکه در ساحل جنوبی جزیره ملویل و در نقطه ۱۰۷ یا ۱