Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تسالی فودز () شرکت صنایع غذایی عربستانی است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد. تسالی دومین شرکت بزرگ تنقلات در عربستان سعودی است. این شرکت در سال ۱۹۸۹ توسط گروه ساوولا به عنوان اولین برند چیپس محلی عربستان سعودی، در زمانی که بازار تنقلات عربستان سعودی تحت سلطه واردات بود، راه اندازی شد. در سال ۲۰۰۱، این شرکت توسط شرکت پپسی کو خریداری شد. چیپس سیب زمینی تسالی در کارخانه ریاض پپسی کو در کنار سایر برندهای تنقلات پپسی کو مانند لی و چیتوز تولید می شود.
رستوران کودو () شرکت رستوران های زنجیره ای عربستانی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد و هم اکنون مالک شبکه ای از ۳۱۶ شعبه در کشورهای عربی خلیج فارس، عربستان سعودی و بحرین می باشد.
هرفی () شرکت رستوران های زنجیره ای عربستانی است، که در سال ۱۹۸۱ توسط احمد السعید تأسیس شد. هرفی یک رستوران زنجیره ای فست فود چندملیتی سعودی در عربستان سعودی و یکی از بزرگترین ها در خاورمیانه است که از نظر حضور، از زنجیره های بین المللی پیشی گرفته است. این شرکت در مجموع بیش از ۳۸۰ رستوران و ۵۰۰۰ کارمند در سراسر عربستان سعودی دارد. این شرکت دارای شرکت های تابعه زیادی است.
الطازج () شرکت رستوران های زنجیره ای عربستانی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد. الطازج یک رستوران زنجیره ای فست فود-کژوال سعودی با ارائه کباب و مرغ سوخاری است که دفتر مرکزی آن در جده، عربستان سعودی قرار دارد. به عنوان مثال، عربستان سعودی ۱۰۰ شعبه دارد و رستوران ها نیز در اردن (۷ شعبه) واقع شده اند، مراکش قبلاً یک شعبه در کازابلانکا داشت که به دلایل نامعلومی تعطیل شد، و امارات متحده عربی با پنج شعبه در دبی، ۲ شعبه در ابوظبی و شارجه و یک شعبه در عجمان، اگرچه از سال ۲۰۲۵، تمام شعب در امارات متحده عربی به دلیل نقض متعدد ایمنی مواد غذایی تعطیل شده اند.
البیک () شرکت رستوران های زنجیره ای عربستانی است، که در سال ۱۹۷۴ توسط شکور ابوغزاله تأسیس شد و هم اکنون مالک شبکه ای از ۱۲۰ شعبه رستوران در خاورمیانه می باشد. البیک یک رستوران زنجیره ای فست فود سعودی است که دفتر مرکزی آن در جده، عربستان سعودی قرار دارد و عمدتاً مرغ سوخاری و بریان شده با انواع سس ها را به فروش می رساند. این بزرگ ترین رستوران زنجیره ای در عربستان سعودی است. البیک در حال حاضر در ۸۰ کشور جهان دارای نام تجاری است. این رستوران زنجیره ای توسط شکور ابوغزاله، یک کارآفرین فلسطینی-عربستانی، که در ابتدا به عنوان پناهنده از نکبت به عربستان سعودی آمد، تأسیس شد و فروش مرغ سوخاری را در سال ۱۹۷۴ آغاز کرد. این رستوران در جاده قدیمی فرودگاه در جده واقع شده بود. البیک در سال ۱۹۸۶ به عنوان یک علامت تجاری در عربستان سعودی ثبت شد. البیک به دلیل فروش غذای حلال، مرغ را در صنعت فست فود، به ویژه در جهان اسلام، محبوب کرد.
اوه روح من () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی پارک بو یونگ، جو جونگ سوک، لیم جو-هوان و کیم سول-گی است. این مجموعه از ۳ ژوئیه تا ۲۲ اوت ۲۰۱۵، جمعه و شنبه ها ساعت ۲۰:۳۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
نما کمیکال () شرکت صنایع پتروشیمی عربستانی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد. ناما، یک شرکت سهامی خاص عربستان سعودی است که در سال ۱۹۹۲ با هدف توسعه و اجرای پروژه های صنعتی، به ویژه در حوزه مواد شیمیایی و پتروشیمی، تأسیس شد.
الدریس پترولیوم () شرکت نفت و گاز عربستانی است، که در سال ۱۹۶۲ توسط محمد سعد الدریس تأسیس شد. الدریس یک شرکت سهامی چندملیتی مستقر در ریاض، عربستان سعودی است که خدماتی در زمینه خرده فروشی نفت و لجستیک ارائه می دهد. این شرکت که در سال ۱۹۶۲ به عنوان یک شرکت مشارکتی خانوادگی تأسیس شد، پس از تجزیه در دسامبر ۲۰۰۴ به نام فعلی خود تغییر نام داد. تا سال ۲۰۲۱، این شرکت حدود ۶۰۰ پمپ بنزین در سراسر عربستان سعودی را در اختیار داشت و ۵٫۳٪ از ۱۱۰۰۰ پمپ بنزین این کشور را در اختیار داشت.
ویلیام مینت استاویلی (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او پیش از فرماندهی یک ناوچه و سپس یک ناو هواپیمابر و در نهایت رسیدن به فرماندهی بالاتر در نیروی دریایی، در طول رویارویی اندونزی و مالزی به عنوان فرمانده مین روب در گشت ساحلی خدمت کرد. او در اواخر دهه ۱۹۸۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد. در آن نقش، او برای داشتن ناوگانی به اندازه کافی بزرگ که بتواند تعهدات ناتو را برآورده کند، سخت تلاش کرد.
نوول سالمون (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان یک افسر جزء در تیپ نیروی دریایی خدمت کرد و در جریان شورش هند در محاصره لکهنو شرکت داشت. او عضو نیروی مدافع اقامتگاه بود که داوطلبانه از درختی در نزدیکی دیوار مسجد شاه نجف بالا رفت تا شاهد سقوط گلوله باشد، با وجود اینکه خودش زیر آتش بود و از ناحیه ران زخمی شده بود. او و همکارش، دریانورد ارشد جان هریسون، نشان صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که به نیروهای بریتانیایی و کشورهای مشترک المنافع به خاطر این اقدام اعطا می شود، را دریافت کردند. چند سال بعد، سالمون از هندوراس بریتانیا (بلیز فعلی) اعزام شد تا ویلیام واکر، شهروند آمریکایی که مدت کوتاهی رئیس جمهور نیکاراگوئه بود، اما اکنون در تلاش برای فتوحات بیشتر در آمریکای مرکزی بود، را بازداشت کند. دولت بریتانیا واکر را تهدیدی برای امور خود در منطقه می دانست. سالمون واکر را دستگیر و به مقامات هندوراس تحویل داد که بلافاصله او را در دادگاه نظامی محاکمه و اعدام کردند. سالمون بعدها فرمانده کل قوا در ایستگاه دماغه امید نیک و ساحل غربی آفریقا، سپس فرمانده کل قوا در ایستگاه چین و در نها
یت فرمانده کل پورتسموث شد.
جولیان اسوالد (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. پس از آموزش به عنوان متخصص توپخانه، فرماندهی یک ناوچه و سپس یک ناوشکن را بر عهده داشت و سپس به فرماندهی بالاتری در نیروی دریایی رسید. او در اوایل دهه ۱۹۹۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد. در این سمت، او به دولت بریتانیا در مورد کاهش اندازه ناوگان تحت برنامه بازسازی «گزینه هایی برای تغییر» و در مورد استقرار پشتیبانی دریایی برای جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ مشاوره داد: او همچنین تصمیم گرفت که اعضای سرویس نیروی دریایی سلطنتی زنان اجازه خدمت در کشتی های نیروی دریایی سلطنتی را داشته باشند.
چارلز اوگل، بارونت دوم (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان یک افسر جزء، در جریان جنگ های انقلاب فرانسه، رهبری گروه های تهاجمی را در تصرف مارتینیک و تصرف گوادلوپ بر عهده داشت. او همچنین در مراحل بعدی جنگ های انقلاب فرانسه در عملیات پیاده شدن در مصر شرکت داشت. در طول جنگ های ناپلئونی، اوگل فرماندهی کشتی درجه پنج اچ ام اس یونایت در ناوگان مدیترانه را بر عهده داشت. او سپس فرمانده کل ایستگاه آمریکای شمالی و سپس فرمانده کل پورتسموث شد. او همچنین مدت کوتاهی به عنوان نماینده محافظه کار پارلمان برای بخش پورتارلینگتون خدمت کرد.
چارلز ادموند نوجنت (; ۱۷۵۹ – ۷ ژانویه ۱۸۴۴) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان یک افسر جزء در نبرد جزیره سالیوان در طول جنگ انقلاب آمریکا در بریستول ۵۰ توپه حضور داشت. او کمی قبل از نبرد سن فرناندو د اوموا در اواخر جنگ، به مدت یک روز توسط اسپانیایی ها به عنوان اسیر جنگی نگهداری شد. نوجنت در طول جنگ های انقلاب فرانسه در تیپ نیروی دریایی در تهاجمات مارتینیک، سنت لوسیا و گوادالوپ خدمت کرد و هنگامی که ویلیام کورنوالیس فرماندهی محاصره برست را بر عهده گرفت، نوجنت به عنوان کاپیتان ناوگان او در طول جنگ های ناپلئونی انتخاب شد. او هرگز فرماندهی هیچ ناوگان یا ایستگاه دریایی را بر عهده نگرفت، اما به بالاترین رتبه در نیروی دریایی رسید.
جرارد نوئل (; – ) یک افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان یک افسر جزء، فرماندهی یک تیپ دریایی را بر عهده داشت که در فوریه ۱۸۷۴ در جریان جنگ دوم انگلیس و آشانتی در تصرف کوماسی شرکت داشت. نوئل به عنوان فرمانده دوم ناوگان مدیترانه منصوب شد: در طول این ماموریت، پس از قتل معاون کنسول بریتانیا در هراکلیون و حمله به گمرک آنجا، نوئل نیرویی را در کرت پیاده کرد تا تروریست ها را محاکمه نظامی کند و به طور کلی نظم را برقرار سازد. پس از آن، او دریاسالار سرپرست نیروهای ذخیره دریایی شد و مسئولیت اضافی فرمانده کل ناوگان داخلی به او واگذار شد. سپس او فرمانده کل ایستگاه چین شد: در آن زمان روابط بین بریتانیا و روسیه به دلیل ابراز نارضایتی قابل توجه بریتانیا از تجاوز روسیه در آغاز جنگ روسیه و ژاپن، متشنج بود. آخرین انتصاب او به عنوان فرمانده کل نور بود.
مایکل لو فانو (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در جنگ جهانی دوم به عنوان افسر توپخانه در یک رزم ناو که در ناوگان داخلی در طول نبرد نروژ و نبرد مدیترانه فعالیت می کرد، جنگید و سپس به عنوان افسر توپخانه در یک ناو جنگی که در ناوگان شرقی فعالیت می کرد، قبل از اینکه افسر رابط بین ناوگان اقیانوس آرام بریتانیا و ناوگان سوم ایالات متحده شود، خدمت کرد. پس از جنگ، او فرماندهی یک ناوچه، یک مرکز آموزشی و یک ناو هواپیمابر را بر عهده داشت. او در اواخر دهه ۱۹۶۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد. در این نقش، در مواجهه با مشکلات اقتصادی، او سخت تلاش کرد تا نیروی دریایی را به عنوان یک نیروی ضد زیردریایی که عمدتاً در اقیانوس اطلس فعالیت می کند، تغییر شکل دهد.
توماس میتلند، یازدهمین ارل لادردیل (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان یک افسر جزء، شاهد عملیات حمایت از محاصره الجزیره توسط انقلابیون یونانی در ژوئیه ۱۸۲۴ در طول جنگ استقلال یونان بود و سپس در عملیاتی برای پیاده کردن یک تیپ دریایی در برزیل برای محافظت از پدرو اول، امپراتور برزیل، در مواجهه با شورش سربازان مزدور ایرلندی و آلمانی شرکت کرد. او همچنین در نبرد لوچانا، عملیاتی برای دفاع از بندر بیلبائو در ساحل شمالی اسپانیا، در طول جنگ اول کارلیست ها، شرکت کرد. میتلند همچنین در نبردهای مختلفی در طول جنگ اول تریاک از جمله نبرد کانتون جنگید که در آن فرماندهی گردان اول نیروی دریایی را بر عهده داشت. او به کمیسیون سلطنتی دفاع از بریتانیا شهادت داد و استدلال کرد که ساخت کشتی های قدرتمند از ساخت استحکامات مهم تر است. او به عنوان فرمانده کل ایستگاه اقیانوس آرام منصوب شد.
آرتور فنشاو (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان کاپیتان، به ترتیب فرمانده ناوهای جنگی جمنا و مالابار شد که وظیفه جابجایی نیروها بین بریتانیا و هند را بر عهده داشتند. این فرماندهی ها دشوار بودند و مرتباً بین افسران نظامی مسئول نیروها و افسران دریایی فرمانده کشتی ها اختلاف نظر وجود داشت. فنشاو به عنوان دومین فرمانده اسکادران کانال منصوب شد و در این سمت، در مانورهای دریایی که در اوت ۱۹۰۰ برگزار شد، به عنوان داور عمل کرد و سپس فرمانده کل ایستگاه استرالیا شد و در این نقش در انعقاد توافق نامه دریایی بین بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع استرالیا که تحت آن نیروهای دریایی کشورهای مشترک المنافع به نیروی دریایی سلطنتی استرالیا تبدیل شدند، نقش داشت. پس از آن، او رئیس کالج دریایی سلطنتی گرینویچ و سپس فرمانده کل پورتسموث شد.
جورج کریسی (; – ) یک افسر ارشد نیروی دریایی سلطنتی بود. پس از خدمت به عنوان افسر جزء در جنگ جهانی اول، که در طی آن در عملیات هلیگولند بایت در سال ۱۹۱۷ شرکت کرد، به عنوان افسر اژدر آموزش دید. کریسی در جنگ جهانی دوم خدمت کرد، ابتدا به عنوان افسر فرمانده گرینویل که در کنتیش ناک غرق شد، و سپس به ناوشکن کودرینگتون منتقل شد، که در آن عملیات نجات جولیانا از هلند را رهبری کرد و سپس در تخلیه دانکرک شرکت کرد. او خدمت جنگی خود را به عنوان افسر ارشد ستاد فرمانده کل نیروی دریایی، مدیر جنگ ضد زیردریایی و سپس به عنوان کاپیتان پرچم فرمانده کل ناوگان داخلی ادامه داد و سپس به عنوان افسر ارشد ستاد فرمانده کل نیروی دریایی اعزامی متفقین منصوب شد و در برنامه ریزی و اجرای عملیات دریایی برای پیاده شدن در نرماندی شرکت کرد. او همچنین به عنوان افسر پرچم زیردریایی ها خدمت کرد و مسئولیت دریافت زیردریایی های تسلیم شده دشمن را به بنادر بریتانیا در پایان جنگ بر عهده گرفت. پس از جنگ، کریسی به عنوان افسر ارشد (هوایی)، فرمانده شرق دور و سپس فرمانده دریای پنجم و معاون رئیس ستاد نیروی دریایی (هوایی) منصوب شد. پس از آن، او معاون رئیس ستاد نیروی د
ریایی، سپس فرمانده کل ناوگان داخلی و در نهایت فرمانده کل پورتسموث شد.
جورج کالاگان (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. در طول شورش بوکسورها، او به عنوان فرمانده یک تیپ دریایی که به ساحل اعزام شده بود تا بخشی از یک عملیات بزرگتر تحت فرماندهی سپهبد سر آلفرد گاسلی را تشکیل دهد، خدمت کرد: این عملیات وارد پکن شد و سفارتخانه هایی را که در آنجا گروگان گرفته شده بودند، نجات داد. او دوباره زمانی به شهرت رسید که به عنوان فرمانده دوم ناوگان مدیترانه، در امدادرسانی به بازماندگان زلزله مسینا، که باعث از دست رفتن تقریباً ۱۲۳۰۰۰ نفر شده بود، کمک کرد. کالاهان در نوامبر ۱۹۱۱ فرمانده کل ناوگان داخلی شد و در دسامبر ۱۹۱۳ به او اطلاع داده شد که دوره تصدی او برای دوازده ماه دیگر تمدید خواهد شد. با افزایش تنش های بین المللی، او شروع به آماده سازی ناوگان خود برای جنگ کرد. با شروع جنگ جهانی اول در ژوئیه ۱۹۱۴، کالاهان با کشتی پرچمدار خود به سمت ایستگاه جنگی خود در اسکاپا فلو حرکت کرد. در آنجا او با جانشین تعیین شده اش، سر جان جلیکو، ملاقات کرد. جلیکو از لرد اول دریاسالاری وینستون چرچیل دستور گرفته بود که کالاگان پیر را از فرماندهی ناوگان خود برکنار کند. کالاگان از اینکه فرماندهی ناوگان خود را
در جنگی که کاملاً برای آن آماده شده بود، بر عهده نداشت، به شدت ناامید بود. او به عنوان فرمانده کل نور، منصوب شد.
مایکل پاتریک پولاک (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی سلطنتی بود که در اوایل دهه ۱۹۷۰ به مقام لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی ارتقا یافت. در جنگ جهانی دوم، او افسر کشتی هایی بود که وظیفه محافظت از کاروان ها در اقیانوس اطلس و مدیترانه را بر عهده داشتند و افسر توپخانه رزم ناو اچ ام اس نورفولک بود که در طول نبرد کیپ شمالی با رزم ناو آلمانی شانهورس جنگید. او بعدها فرماندهی ناو هواپیمابر اچ ام اس آرک رویال را بر عهده داشت و میزبان ایان اسمیت در اچ ام اس تایگر بود.
ویلیام می (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان یک افسر جزء، در یک عملیات برای نجات فرمانده آلبرت مارکهام که در تلاش برای رسیدن به قطب شمال از طریق تنگه اسمیت، گذرگاه دریایی بین گرینلند و شمالی ترین جزیره کانادا، جزیره السمیر، با مشکل مواجه شده بود، شرکت کرد. می به فرماندهی بالاتر رسید و قبل از اینکه فرمانده کل ناوگان اقیانوس اطلس شود، به عنوان لرد سوم دریا و کنترل کننده نیروی دریایی خدمت کرد. او سمت لرد دوم دریا و رئیس پرسنل نیروی دریایی را بر عهده داشت و در این سمت تهدید کرد که اگر دولت لیبرال برآوردهای نیروی دریایی را بیشتر کاهش دهد، استعفا خواهد داد. بعداً او فرمانده کل ناوگان داخلی شد و در این سمت، روش های نوآورانه ای را برای سازماندهی ناوگان عظیم خود، از جمله استقرار ناوگان های کروز، استفاده از اسکادران های سریع و فرماندهی تاکتیکی در سطح اسکادران به جای سطح ناوگان، تشویق کرد و سپس فرمانده کل پلایموث شد. او در جنگ جهانی اول صرفاً در سمت اداری خدمت کرد.
هنری لیچ (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود که به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی در اوایل دهه ۱۹۸۰، نقش مهمی در متقاعد کردن مارگارت تاچر، نخست وزیر بریتانیا، مبنی بر امکان بازپس گیری جزایر فالکلند از آرژانتین داشت. به دلیل عزم و اراده ای که او در این زمینه نشان داد، اندرو مار، روزنامه نگار و مفسر سیاسی، او را "شوالیه با گیسوان طلایی درخشان" تاچر توصیف کرد.
چارلز ادوارد لمب (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در جنگ جهانی دوم به عنوان فرمانده یک رزم ناو، مدیر طرح های دریایی و سپس فرمانده یک ناو هواپیمابر جنگید. او از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد، تا اینکه به دلیل بیماری قلبی مجبور به بازنشستگی زودهنگام شد. او تنها چند ماه بعد درگذشت.
جان دونالد کلی (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۸۷۱ – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در جنگ جهانی اول به عنوان فرمانده رزم ناو دوبلین خدمت کرد که نزدیک بود رزم ناو جنگی آلمانی اس ام اس گوبن را رهگیری کند. پس از جنگ، او مسئولیت یک نیروی دریایی را که برای تقویت ناوگان مدیترانه در طول بحران چاناک اعزام شده بود، بر عهده گرفت. کلی، که به خاطر مهارتش در امور پرسنلی شناخته می شد، پس از خدمت به عنوان لرد چهارم دریا و سپس فرمانده اسکادران اول نبرد، پس از شورش اینورگوردون از او خواسته شد تا فرماندهی ناوگان اقیانوس اطلس را بر عهده بگیرد. او به سرعت نظم و انضباط را برقرار کرد و گزارشی منتشر کرد که در وهله اول بسیار انتقادی از نحوه برخورد هیئت دریاسالاری با موضوع کاهش حقوق بود. او سپس فرمانده کل قوا، پورتسموث، شد.
جیمز هاوکینز-ویتشد (؛ ۱۷۶۲ – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در طول جنگ انقلاب آمریکا، فرماندهی یک کشتی کوچک را در نبرد مارتینیک بر عهده داشت. او تحت فرماندهی سر جان جرویس در مدیترانه خدمت کرد و در طول جنگ های انقلاب فرانسه در نبرد کیپ سنت وینسنت شرکت داشت. پس از ارتقاء به درجه افسر پرچم، هاوکینز-ویتشد فرمانده کل نیروهای دریایی ایرلند و سپس فرمانده کل ایستگاه کورک در طول جنگ های ناپلئونی شد. پس از پیروزی در جنگ با فرانسه، او به عنوان فرمانده نیروهای مسلح پورتسموث خدمت کرد.
گراهام هموند، بارونت دوم (; – ) افسر نیروی دریایی سلطنتی بود. پس از حضور در عملیات به عنوان افسر جزء در نبرد اول ژوئن و سپس در نبرد تولون، در طول جنگ های انقلاب فرانسه، فرماندهی ناو درجه پنج اچ ام اس بلانش را در نبرد کپنهاگ بر عهده داشت. هاموند به عنوان فرمانده ناو درجه سه اچ ام اس پلانتاگنت منصوب شد و کشتی های فرانسوی را در عملیاتی در طول جنگ های ناپلئونی به غنیمت گرفت. او فرماندهی ناو درجه پنج اچ ام اس لایولی را بر عهده گرفت و در عملیات ۵ اکتبر ۱۸۰۴، زمانی که سه ناوچه اسپانیایی پر از گنج به غنیمت گرفته شدند، شرکت کرد و سپس فرماندهی ناو درجه سه اچ ام اس ویکتوریوس را بر عهده گرفت و در حمله به فلاشینگ در طول نبرد فاجعه بار والچرن شرکت کرد. پس از یک دوره مرخصی از نیروی دریایی، هاموند به عنوان افسر فرمانده ناو درجه سه اچ ام اس ولسلی منصوب شد و دیپلمات لرد استوارت دو روتسی را برای مذاکره در مورد یک معاهده تجاری با امپراتور پدرو اول به برزیل فرستاد. هاموند به عنوان فرمانده کل در ایستگاه آمریکای جنوبی منصوب شد.
جیمز الکساندر گوردون (؛ ۶ اکتبر ۱۷۸۲ – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان داوطلب، در نبرد گروا، در نبرد اول باشکوه ژوئن و در نبرد کیپ سنت وینسنت در طول جنگ های انقلاب فرانسه جنگید و سپس، به عنوان یک ناوچه چی، تحت فرماندهی دریاسالار سر هوراتیو نلسون در نبرد نیل خدمت کرد. گوردون فرمانده ناوچه ۲۸ توپه اچ ام اس مرکوری شد که در طول جنگ های ناپلئونی در یک نبرد سخت بین سه کشتی بریتانیایی و نیروهای ترکیبی یک کاروان اسپانیایی، ۲۰ قایق توپدار و توپخانه زمینی در نزدیکی شهر روتا شرکت داشت. او بعداً کاپیتان ناوچه ۳۸ توپه اچ ام اس اکتیو شد که یکی از چهار کشتی بود که یک اسکادران بسیار بزرگتر فرانسوی را در اولین نبرد لیسا شکست داد و یکی از سه کشتی بود که متعاقباً سه ناوچه قدرتمندتر فرانسوی را در نزدیکی پالاگروژا شکست داد. گوردون همچنین در جنگ ۱۸۱۲ حضور داشت و رهبری حمله موفقیت آمیز به اسکندریه با کشتی پوتوماک و شرکت در حمله کمتر موفق به فورت مک هنری و نبرد بالتیمور را بر عهده داشت. او بعدها به عنوان فرماندار بیمارستان گرینویچ منصوب شد.
ویلیام هال گیج (; – ) ادمیرال نیروی دریایی بریتانیا بود. او در نبرد دماغه سنت وینسنت و محاصره مالتِ تحت کنترل فرانسه در طول جنگ های انقلاب فرانسه شرکت داشت. او همچنین در حمله به کشتی فرانسوی رومولوس در مراحل پایانی جنگ های ناپلئونی حضور داشت. گیج به عنوان یک افسر ارشد، فرمانده کل قوا در ایستگاه هند شرقی شد و سپس فرمانده کل قوا در ایستگاه داونز شد. پس از انقلاب بلژیک، گیج در محاصره شلت شرکت کرد و از پادشاهی جدید بلژیک پشتیبانی دریایی ارائه داد. سپس او فرمانده ایستگاه لیسبون شد و دستور داشت از ملکه جوان ماریا دوم در طول جنگ های لیبرال محافظت کند. پس از آن، گیج دومین دریاسالار در وزارت پیل دوم و سپس فرمانده کل دوونپورت شد.
پایگاه دریایی () پایگاه نیروی دریایی یا بندر نظامی، پایگاهی نظامی است، که کشتی های جنگی و شناورهای نیروی دریایی، در زمانی که مأموریتی در دریا ندارند، یا نیاز به ذخیره سازی مجدد دارند و یا جهت انجام عملیات تعمیر و نگهداری، در آنجا پهلو می گیرند. برخی از پایگاه های دریایی همچنین جایگاه موقت هواپیماهایی می باشند، که از متعلقات کشتی ها بشمار می آیند. در ایالات متحده، دستور عمومی شماره ۱۳۵ وزارت نیروی دریایی ایالات متحده که در سال ۱۹۱۱ به عنوان راهنمای رسمی اصطلاحات دریایی صادر شد، یک ایستگاه دریایی را به عنوان "هر مؤسسه ای برای ساخت، تولید، پهلوگیری، تعمیر، تأمین یا آموزش تحت کنترل نیروی دریایی" توصیف کرد. همچنین ممکن است شامل چندین مؤسسه باشد. در مقابل، یک پایگاه دریایی "نقطه ای بود که از آنجا عملیات دریایی انجام می شود". در بیشتر کشورها، پایگاه های دریایی نامگذاری و شناسایی می شوند. یکی از ویژگی های نیروی دریایی سلطنتی و برخی دیگر از نیروهای دریایی که از سنت های دریایی بریتانیا پیروی می کنند، مفهوم ناوچه سنگی است: یک پایگاه دریایی در خشکی که مانند کشتی نامگذاری می شود. برخی از تأسیسات اغلب در ابتدا به عنوان یک
اقدام صرفه جویی در هزینه روی بدنه ها قرار می گرفتند و بعداً به خشکی منتقل می شدند اما نام های سنتی خود را حفظ می کردند.
کیم سو-هیون (؛ زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۷۵)، بازیگر تئاتر موزیکال اهل کره جنوبی است. او از کالج موسیقی دانشگاه ملی سئول فارغ التحصیل شده است و در چندین اوپرا حضور پیدا کرده است، قبل از اینکه به طور رسمی بازیگری خود را در سال ۲۰۰۱ در "شبح اپرا" آغاز کند. او بلافاصله در تئاتر موزیکال به شهرت رسید و از آن زمان در تولیدات استیج های تئاتر موزیکال کره جنوبی مانند "جکیل و هاید"، "بانوی زیبای من"، "سه تفنگدار"، "الیزابت" و "ماری آنتوانت" حضور پیدا کرده است.
کوهومادا (به لاتین: Kohomada) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان مرکزی (سری لانکا) واقع شده است.
والتر اولمان (به انگلیسی: Walter Ullmann) (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۱۰ – درگذشتهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۸۳) دانشمند اتریشی-یهودی بود که در دهه ۱۹۳۰ اتریش را ترک کرد و در بریتانیا ساکن شد و در آنجا شهروندی این کشور را دریافت کرد. او یک متخصص برجسته در زمینه اندیشه سیاسی قرون وسطی و به ویژه نظریه حقوقی بود، حوزه ای که در آن آثار پرشماری منتشر کرد.
واسیلی اگوروویچ تایروف (یا واسیل؛ ۱۸۵۹–۱۹۳۸) یک شریک کار و دانشمند شوروی و ارمنی بود. او و پسر عمویش نرسس تایران پس از تحصیل در رشته شراب سازی در فرانسه، اولین کارخانه تولید براندی را در ارمنستان افتتاح کردند. تایروف مجله "بولتن شراب سازی" را در اودسا، اوکراین در سال ۱۸۹۲ تأسیس کرد مؤسسه انگور و شراب سازی تایروف. این اولین مؤسسه علمی شراب سازی در اودسا بود. بنای یادبودی به افتخار او در اودسا برای جشن تولد ۱۸۵ سالگی او برپا شد.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۸ شصت و یکمین فصل از رقابت های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۲۴ مهٔ ۲۰۰۸ بین آ.اس. رم (مدافع عنوان قهرمانی) و اینتر میلان در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد. درنهایت این باشگاه فوتبال آ.اس. رم بود که برای نهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد. این اولین بار از سال ۱۹۸۰ بود که فینال جام حذفی به صورت تک بازی و در زمین بی طرف برگزار شد.
برایان بنر یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در داستان های مصور انتشارات مارول کامیکس است. این شخصیت را بیل مانتلو برای اولین بار در "هالک شگفت انگیز" شماره ۲ام (۱۹۸۲) خلق کرد. زندگی نامه. برایان پدرش را یک هیولا می دانست و معتقد بود که او یک «ژن هیولا» را از او به ارث برده است، و از ترس اینکه [بنر] دیگری به دنیا بیاورد، هرگز فرزندی نخواهد داشت. در بزرگسالی، برایان با زنی به نام ربکا ازدواج کرد، دکترای خود را در فیزیک گرفت و در لوس آلاموس، نیومکزیکو، شغلی پیدا کرد که برای دولت ایالات متحده در پروژه ای برای توسعه روش پاکی برای ایجاد انرژی هسته ای کار می کرد. استرس شغلی او در نهایت باعث شد برایان به یک مرد معتاد الکل تبدیل شود و او اغلب اطرافیانش را سرزنش می کرد. یک روز در حالی که برایان در محل کار مست بود، به طور تصادفی درحالی که مشغول راه اندازی ماشین آلات محل کارش بود باعث انفجاری شد که به قیمت از دست دادن کارش تمام شد. برایان علیرغم عهدش برای بچه دار نشدن، ربکا را باردار کرد که تنها فرزندشان رابرت بروس بنر را به دنیا آورد. برایان معتقد بود که بروس هم «ژن هیولا» و هم نقص ژنتیکی را به دلیل تصادف در لوس آلاموس به ارث ب
رده است، بنابراین او را کاملاً نادیده گرفت و سعی کرد ربکا را از او دور نگه دارد. او غالباً بروس را تحت مراقبت پرستار بی توجهی می سپرد. وقتی بروس یک صبح از خواب بیدار شد و هدیه ای را که از مادرش گرفته بود، باز کرد دید که یک مدل پیچیده است و با وجود سن کمش آن مونتاژ را به راحتی باز کرد. این امر برایان را متقاعد کرد که فرضیات او در مورد بروس درست است. او بروس را کتک زد و بعد از اینکه ربکا به کمک پسرش آمد، ربکا را نیز کتک زد. پس از تحمل چندین سال آزار برایان، ربکا سعی کرد با بروس از دست او فرار کند. برایان متوجه شد که همسر و پسرش در حال فرار هستند. و سر ربکا را به سنگ کوبید و او را در مقابل چشمان پسر کوچکشان کشت. برایان موفق شد بروس را از شهادت علیه خود در دادگاه برای قتل ربکا بازدارد و گفت که اگر این کار را انجام دهد، به جهنم خواهد رفت. بروس که ترسیده بود شهادت داد که پدرش هرگز با او یا ربکا بدرفتاری نکرده است، و مادرش سعی کرد بدون دلیل فرار کند. برایان به دلیل کمبود شواهد از محکومیت فرار کرد. اما بلافاصله در حالت مستی دوباره دستگیر شد، سپس به یک مؤسسه روانپزشکی رفت. در همین حال، بروس تحت مراقبت عمه خود سوزان، ک
ه اکنون به عنوان خانم دریک شناخته می شود، قرار گرفت. پس از ۱۵ سال حبس، برایان، که اعتقاد بر این است که آمادگی بازگشتن به جامعه را دارد. تحت مراقبت بروس به جامعه بر می گردد. و او به صورت مشروط آزاد می شود. زندگی با بروس باعث شد که توهمات برایان دوباره شروع شود و در سالگرد مرگ ربکا، برایان و بروس در یک شب طوفانی بر سر قبر ربکا با هم درگیر شدند. در حین مبارزه، بروس به طور تصادفی برایان را با کوبیدن سر او به سنگ قبر ربکا کشت. بروس خاطرات زندگی برایان با او و مرگش را سرکوب کرد، و خود را به این باور رساند که او بی گناه است. روح برایان پس از مرگ صاحبش، هالک را تحت تعقیب قرار داد و اغلب به نظر می رسید که به او طعنه می زند و بیان می کند که رفتار بروس بهتر از رفتار خودش نیست. یکی از داستان های برجسته نشان می دهد که جمجمه قرمز از فناوری دستکاری ذهن استفاده می کند تا هالک، هالک جاگرنات (برایان بنر) را به عنوان پدرش ببیند و از او برای حمله به قهرمانان دیگر استفاده کند، اما این نقشه شکست خورد زمانی که جوگرنات تلاش های هالک را ستایش کرد (چیزی که برایان واقعی هرگز انجام نداده بود). هنگامی که بروس بنر و هالک پس از وقایع بازگش
ت قهرمانان با هم ترکیب شدند، بروس خود را در جهنم پیدا کرد. جایی که با چندین دشمن سابق از جمله پدرش برایان ملاقات کرد. بروس توسط برایان، لیدر و مستریو وحشتزده شد. او سرانجام در مقابل پدرش ایستاد و به او حمله و خفه کرد و سپس با تصور همسرش، بتی راس به زمین بازگردانده شد. پس از مواجهه با پدرش، آزار و اذیت بروس توسط برایان متوقف شد. وقتی بروس از بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک رنج می برد، آقای شگفت انگیز برای درمان او (بر اساس درمانی ایجاد شده توسط لیدر)، جسد برایان بنر را نبش قبر کرد تا مقداری از دی ان ای او را جمع آوری کند. با نمونه های به دست آمده، آقای شگفت انگیز موفق شد هالک را معالجه کند و به مرد مورچه ای دستور داد تا نمونه های ژن برایان را در دی ان ای خود بنر وارد کند، با جهش انرژی که پس از بازگشت هالک به شکل انسان آزاد می شد. دی ان ای سالم وارد سیستم بدنی بروس بنر شد. بروس متعاقباً به زیارت قبر پدرش رفت و از سردرگمی خود دربارهٔ احساساتش نسبت به پدرش ابراز تاسف کرد و به این واقعیت اشاره کرد که اکنون با وجود مشکلات قدیمی با او، زندگی خود را مدیون آن مرد است. در «انتقام جویان: ابتکار»، قهرمان تروما، که قدرت ت