Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کارلو آلبرتو روسلی (به ) (16 نوامبر ۱۸۹۹ در رم–۹ ژوئن ۱۹۳۷ در «باگنول-دو-لورن»)، یک رهبر سیاسی، روزنامه نگار، مورخ، فیلسوف و فعال ضد فاشیست ایتالیایی، ابتدا در ایتالیا و سپس در خارج از کشور معروف بود. او نظریه ای دربارهٔ سوسیالیزم اصلاح طلبانه و غیرمارکسیستی را با الهام از جنبش کارگری بریتانیا توسعه داد که آن را «سوسیالیسم لیبرال» توصیف کرد. روسلی جنبش شبه نظامی ضدفاشیست «"گیوستیزیا ای لیبرتا"» را بنا نهاد. او شخصاً در جنگ داخلی اسپانیا شرکت و در سمت جمهوری خواهان خدمت نمود. زندگی. تولد، جنگ و مطالعات. روسلی در خانواده ای ثروتمند «یهودی توسکانی» در شهر روم متولد شد. مادرش، «آملیا پینچرل روسلی»، در سیاست و اندیشه جمهوری خواهانه فعال و در متحدسازی ایتالیا شرکت کرده بود. هم چنین او نمایش نامه نویس و نویسنده کتاب کودک بود. روسلی در سال ۱۹۰۳ به همراه مادر، خواهر و برادرش به فلورانس رفت. او در جریان جنگ جهانی اول به نیروهای مسلح ایتالیا پیوست و در مبارزات کوهستانی جنگید و به رتبه «ستوان دوم» رسید. روسلی پس از جنگ به لطف برادرش «نلو»، همراه با «گائتانو سالومینی» که قرار بود از آن زمان دوست همیشگی هر دو برادر روسلی ب
اشد، در فلورانس تحصیل کرد. در این ایام او سوسیالیست شد و تحت تأثیر اندیشه های اصلاح طلبانه «فیلیپو توراتی»، برخلاف آن تفکر انقلابی «جیاچینتو منوتی سراتی»، قرار گرفت. در سال ۱۹۲۱ در رشته علوم سیاسی از دانشگاه فلورانس با پایان نامهٔ تحت عنوان «"سینداکالیزمو"» (سندیکالیسم) فارغ التحصیل شد. متعاقباً مدرک رشته حقوق را بدست آورد و در تورین و میلان ادامه تحصیل داد و در آن جا با لوئیجی ایناودی و «پیرو گوبتی» آشنا شد. روسلی در سال ۱۹۲۳ از «دانشگاه سیه نا» فارغ التحصیل شد. او برای چند هفته به لندن رفت و در آن جا فعالیت های حزب کارگر بریتانیا را مطالعه کرد: جنبش کارگر عمیقاً بر او تأثیر خواهد گذاشت. ظهور فاشیسم. او به عنوان یکی از حامیان فعال «حزب متحد سوسیالیست» توراتی، متئوتی و تروز، نوشتن برای روزنامه «کریتیکا سوسیاله» را آغاز کرد، مروری که توسط توراتی ویرایش شده بود. پس از قتل ماتئوتی، روسلی نیز مخالفت با فاشیسم را شدیدتر از قبل کرد و بر آن فشار بیشتر وارد نمود. او با کمک «ارنستو روسی» و «گائتانو سالومینی» نشریه مخفی «"تسلیم نشو"» را تأسیس کرد که در ماه های بعد، خشونت فاشیستی علیه چپ گراها شدیدتر شد. ارنستو روسی بعد
از سالومینی کشور را به مقصد فرانسه ترک کرد. پیرو گوبیتی در ۱۵ فوریه ۱۹۲۶، همکار فعال او به دلیل عواقب یک تهاجم فاشیستی که سال قبل در تورین رخ داد، در تبعید در پاریس درگذشت. روسلی و پیترو ننی تازه نقد روزنامه «کوارتو استاتو» را تأسیس کردند که پس از چند ماه متوقف شد. سپس در سال ۱۹۲۶، روسلی با ساندرو پرتینی و فروچو پاری، فرار توراتی به فرانسه را سازمان دهی کردند. پرتینی به دنبال توراتی به فرانسه رفت، اما پاری و روسلی به دلیل نقش شان در فرار توراتی دست گیر و در جزیره لیپاری (۱۹۲۷) محکوم به حبس شدند. پس از آن بود که روسلی شروع به نوشتن مشهورترین اثر خود، «سوسیالیزم لیبرال» کرد. او در ژوئیه ۱۹۲۹ به تونس فرار کرد و از آن جا به فرانسه رفت و با جامعه ضد فاشیست های ایتالیایی از جمله «امیلیو لوسو» و «فرانچسکو فائوستو نیتی» پیوست. نیتی بعداً فرار ماجراجویانه روسلی را در کتاب «"زندان های ما و فرار ما"» در یک نسخه ایتالیایی در سال ۱۹۴۶ به تصویر کشید (نسخه اول انگلیسی ۱۹۲۹ با عنوان "فرار" بود). جنگ داخلی اسپانیا. جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶ زمانی به وقوع پیوست که ارتش تحت رهبری فاشیست سلطنتی تلاش نمود علیه دولت جمهوری خو
اه «جبه عام» کودتا نماید. روسلی به رهبری حامیان ایتالیایی ضدفاشیست، نیروهای جمهوری خواه را کمک کرد و از سیاست بی طرفی فرانسه و بریتانیا انتقاد نمود؛ خصوصاً زمانی که آلمان برای حمایت از شورشیان سلاح و نیرو فرستاد. در ماه اوت، روسلی و GL گروه های داوطلبانه خود را برای حمایت از جمهوری اسپانیا سازمان دهی کردند. روسلی همراه با «کامیلو برنری» رهبری و فرمان دهی «متئوتی بتالیون»، یک واحد داوطلب مختلط از ایتالیایی های آنارشیست، لیبرال، سوسیالیست و کمونیست را بر عهده داشت. این واحد به «جبهه اراگون» اعزام شد و در پیروزی در برابر نیروهای فرانکویی در «نبرد مونت پلاتو» نقش داشت. روسلی در ماه نوامبر در رادیو بارسلونا این شعار را اعلام کرد: «امروز در اسپانیا، فردا در ایتالیا». روسلی پس از آن که دچار مریضی شد به پاریس بازگردانده شد و از آن جا حمایت از آرمان ها و اهداف ضد فاشیستی را رهبری کرد. او در حالی که منتقد حزب کمونیست اسپانیا و دولت جماهیر شوروی ژوزف استالین بود، «جبهه مردمی» گسترده تری را پیشنهاد نمود. برنری در سال ۱۹۳۷ در جریان پاکسازی آنارشیست ها در بارسلون توسط نیروهای کمونیست کشته شد. با سقوط جمهوری اسپانیا در سال
۱۹۳۹، پارتیزان های «گیوستیزیا ای لیبرتا» مجبور شدند به فرانسه فرار کنند. قتل. کارلو روسلی و برادرش در ماه ژوئن ۱۹۳۷ میلادی از شهر تفریحی «باگنول-دو-لورن» فرانسه دیدن کردند. سرانجام این دو در ۹ ژوئن توسط گروهی از «کاگولاردها»، شبه نظامیان کاگول یک گروه فاشیست فرانسوی با استناد از صدور مجوز قتل از سوی رژیم موسولینی، کشته شدند. این دو برادر در گورستان پر-لاشز در پاریس به خاک سپرده شدند، اما خانواده آنها در سال ۱۹۵۱ آنها را به ایتالیا به «قبرستان یادبود ترسپیانو»، یکی از بخش های فلورانس، منتقل کردند. در حمله ای که به جان روسلی و برادرش صورت گرفت، همسرش ماریون کاترین کیو، سه فرزندش؛ جیووانی آندریا "جان"، آملیا "ملینا" و اندریو و مادرش «آملیا پینچرل روسلی» از آن جان سالم به در بردند. تفکر. کارلو روسلی در زندگی خود تنها یک کتاب به نام «سوسیالیزم لیبرال» منتشر کرد. این اثر، روسلی را به عنوان یک بدعت گذار در جناح چپ ایتالیای زمان خود معرفی نمود که کتاب «سرمایه» کارل مارکس، هرچند تفسیرهای مختلفی برای آن وجود داشت، هنوز به عنوان تنها منبع قابل اعتماد تحلیل و راهنمایی سیاسی تلقی می شد. بدون شک او تأثیر حزب کارگر بریتانیا
را که هویدا بود، به خوبی می دانست. در نتیجه موفقیت های انتخاباتی حزب کارگر، روسلی متقاعد شد که «هنجارهای» لیبرال دموکراسی نه تنها در ساخت سوسیالیزم، بلکه برای تحقق مفهومی و عینی آن ضروری است؛ این ایده با تاکتیک های لنینیستی که قدرت سازمانی را بر رویه های دموکراتیک اولویت می دهد، در مخالفت قرار داشت. این اندیشه «روسلیایی طوریست که لیبرالیزم (پارلمانی) روش و سوسیالیزم هدف است». ایده مارکسیستی-لنینیستی انقلاب مبتنی بر دیکتاتوری پرولتاریا (که به نظر او، قضیه روسیه مترادف با دیکتاتوری یک حزب واحد است) را به نفع انقلابی که - همانگونه در برنامه GL معروف است – یک نظام منسجم اصلاحات ساختاری که هدف اش اعمار و ساخت سوسیالیزم است، رد کرد؛ این ایده او آزادی شخصیت و مشارکت را محدود نمی کند، بلکه در واقع تعالی می بخشد.
گواهی قدمت گواهی است که از سوی کمیسیون ملی یونسکو در جهت حفظ ارزشهای فرهنگی و ارج نهادن به فعالیت های مستمر و دامنه دار اقتصادی به بنگاه ها و کسب و کارهایی که بیش از دو نسل (۴۰ سال) دارای قدمت هستند. ین گواهینامه به عنوان سندی تاریخی، در سایت این کمیسیون ثبت و ضبط خواهد شد و مرجعی رسمی در جهت اثبات قدمت و ارزش بنگاه های قدیمی خواهد بود. این گوهینامه تاییده ای است بر صحت و سقم سبقه آن بنگاه اقتصادی که علاوه بر ایجاد جایگاه بین المللی و بهبود ارتباطات در عرصه جهانی، تأثیر مستقیم بر فعالیت های برندینگ، تبلیغات، بازاریابی و بازارسازی دارد.
داده های تاریک داده هایی هستند که از طریق عملیات های مختلف شبکه کامپیوتری به دست می آیند اما به هیچ وجه برای استخراج بینش یا تصمیم گیری استفاده نمی شوند. سازمان ها اغلب داده های تاریک را فقط برای اهداف انطباق داده ها ذخیره می کنند. توانایی یک سازمان در جمع آوری داده ها ممکن است از توان تجزیه و تحلیل داده ها بیشتر باشد. در برخی موارد ممکن است سازمان حتی از جمع آوری داده ها آگاه نباشد. IBM تخمین می زند که تقریباً ۹۰ درصد داده های تولید شده توسط حسگرها و تبدیل های آنالوگ به دیجیتال هرگز مورد استفاده قرار نمی گیرند و ۶۰ درصد از این داده ها ارزش واقعی خود را بعد از چند میلی ثانیه از دست می دهند. در زمینه صنعتی، داده های تاریک می تواند شامل اطلاعات جمع آوری شده توسط حسگرها و تله ماتیک ها باشد. سازمان ها داده های تاریک را به دلایل زیادی ذخیره می کنند، و تخمین زده می شود که بیشتر شرکت ها تنها ۱٪ از داده های خود را تجزیه و تحلیل می کنند. برخی از سازمان ها بر این باورند که داده های تاریک می تواند در آینده برای آنها مفید باشد، زیرا آن ها در آینده فناوری تحلیلی و هوش تجاری بهتری را برای پردازش اطلاعات به دست خواهند آورند
. از آن جایی که ذخیره سازی داده ها به نسبت ارزان است، ذخیره داده ها آسان است. با این حال، ذخیره سازی و ایمن سازی داده ها معمولاً مستلزم هزینه های (یا حتی ریسک) بیشتر از سود بالقوه است. پروفسور دیوید هند(به انگلیسی:Professor David Hand) از امپریال کالج لندن نیز از این اصطلاح برای اشاره به داده هایی استفاده می کند که گم شده اند: داده های تاریک داده هایی هستند که شما ندارید. تحلیل و بررسی. بسیاری از داده های تاریک ساختاری ندارند، به این معنی که اطلاعات در قالب هایی هستند که خواندن، تجزیه و تحلیل و دسته بندی آن ها ممکن است برای رایانه دشوار باشد. کسب وکار داده های تاریک خود را اغلب به دلیل مقدار منابعی که برای این کار لازم است و دشواری تجزیه و تحلیل آن داده ها، تجزیه و تحلیل نمی کند. طبق گزارش Computer Weekly حدود ۶۰ درصد از سازمان ها معتقدند که قابلیت گزارش دهی هوش تجاری خودشان «ناکافی» است و ۶۵ درصد می گویند که «رویکردهای مدیریت محتوا تا حدی سازمان دهی نشده» دارند. ارتباط. داده های مفید ممکن است پس از بی ربط شدن به داده های تاریک تبدیل شوند، زیرا به اندازه کافی سریع پردازش نمی شوند. به عنوان مثال، اگر موقعیت جغ
رافیایی یک مشتری برای یک شرکت شناخته شده باشد، شرکت می تواند بر اساس موقعیت مکانی پیشنهاد دهد، اما اگر این داده ها فورا پردازش نشود، ممکن است در آینده نامربوط شوند. به گفته IBM، حدود 60 درصد از داده ها بلافاصله ارزش خود را از دست می دهند. ذخیره سازی. بر اساس گزارش نیویورک تایمز، ۹۰ درصد انرژی مورد استفاده توسط مراکز داده هدر می رود. اگر این داده ها ذخیره نمی شد در هزینه های انرژی صرفه جویی بزرگی می شد. علاوه بر این، هزینه های مرتبط با استفاده ناکافی از اطلاعات و در نتیجه از دست رفتن فرصت ها وجود دارد. به گفته سایت Datamation "محیط های ذخیره سازی سازمان های EMEA شامل ۵۴ درصد داده های تاریک، ۳۲ درصد داده های اضافی، منسوخ و پیش پا افتاده و ۱۴ درصد داده های حیاتی تجاری است. تا سال ۲۰۲۰ میلادی، این می تواند تا ۸۹۱ میلیارد دلار هزینه های ذخیره سازی و مدیریتی را اضافه کند. در غیر این صورت می توان از آن اجتناب کرد.» ذخیره سازی مداوم داده های تاریک می تواند یک سازمان را در معرض خطر قرار دهد، به خصوص اگر این داده ها حساس باشند. در صورت رخنه و نقض می تواند عواقب جدی داشته باشد. عواقب می توانند مالی، قانونی باشند و به اع
تبار یک سازمان آسیب جدی وارد کنند. به عنوان مثال، نقض سوابق خصوصی مشتریان می تواند منجر به سرقت اطلاعات حساس شود که می تواند منجر به سرقت هویت شود. مثال دیگر می تواند نقض اطلاعات حساس خود شرکت، به عنوان مثال مربوط به تحقیق و توسعه باشد. این خطرات را می توان با ارزیابی و ممیزی اینکه آیا این داده ها برای سازمان مفید هستند یا خیر، با استفاده از رمزگذاری و امنیت قوی کاهش داد و در نهایت، اگر مشخص شد که داده تاریک هستند حذف می شود، باید به گونه ای حذف شود که غیرقابل بازیابی باشد. آینده داده های تاریک. به طور کلی فرض می شود که هرچه سیستم های محاسباتی پیشرفته تری برای تجزیه و تحلیل داده ها ساخته شود، ارزش داده های تاریک بالاتر بیش تر خواهد شد. «داده ها و تحلیل ها پایه و اساس انقلاب صنعتی مدرن خواهند بود». البته، این موضوع شامل داده هایی می شود که در حال حاضر «داده های تاریک» در نظر گرفته می شوند، زیرا منابع کافی برای پردازش آن ها وجود ندارد. تمام این داده هایی که جمع آوری می شوند، می توانند در آینده برای به ارمغان آوردن حداکثر بهره وری و توانایی سازمان ها برای برآوردن تقاضای مصرف کنندگان مورد استفاده قرار گیرند. پیشر
فت های فناوری اطلاعات به لطف شرکت های جوان و مبتکر این زمینه مانند Datumize، Veritas یا Lucidworks به استفاده مقرون به صرفه از این داده های تاریک کمک می کنند. علاوه بر این، بسیاری از سازمان ها در حال حاضر ارزش داده های تاریک را درک نمی کنند، به عنوان مثال در سازمان های مراقبت های بهداشتی و آموزشی با حجم زیادی از داده ها سروکار دارند که می تواند، توان قابل توجهی برای ارائه خدمات به دانش آموزان و بیماران به شیوه ای ایجاد کند.
جایزه جامعه آنلاین منتقدان فیلم برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد یک جایزه سالانه است که توسط جامعه آنلاین منتقدان فیلم برای قدردانی از بهترین بازیگر نقش مکمل مرد سال اهدا می شود.
گام به گام () یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی در ژانر کمدی موقعیت است که به مدت هفت فصل پخش شد. این مجموعه از ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۱ تا ۱۵ اوت ۱۹۹۷ به عنوان بخشی از برنامه شبکهٔ ای بی سی پخش شد، سپس به سی بی اس منتقل شد و آن جا از ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۷ تا ۲۶ ژوئن ۱۹۹۸ پخش شد. پاتریک دافی و سوزان سامرس به ترتیب در نقش والدین مجرد فرانک و کارول بازی می کنند. هر کدام دارای سه فرزند هستند که ازدواج کرده و یک خانواده ترکیبی تشکیل می دهند.
معناسازی (به انگلیسی Sensemaking یا sense-making) فرایندی است که در آن مردم به تجارب جمعی خود معانی اطلاق می کنند. این فرایند را به عنوان «توسعه گذشته نگر مداوم تصاویر محتمل، که کاری را که مردم انجام می دهند را عقلانی می کنند» تعریف کرده اند (Weick, Sutcliffe, &amp;amp; Obstfeld, 2005, p. 409). این مفهوم توسط کارل ویک در دهه ۱۹۷۰به مطالعات سازمانی معرفی شد و در حوزه نظریه و عمل مؤثر بوده است. کارل ویک قصد داشت که به جای تمرکز سنتی نظریه پردازان سازمان بر تصمیم گیری به فرآیندهایی بپردازد که در آن معنای تصمیمات در رفتار وضع شده برساخته می شود. ریشه در روان شناسی اجتماعی. در سال ۱۹۶۶، دانیل کاتز و رابرت ال کان "روان شناسی اجتماعی سازمان ها را منتشر کردند" (کاتز و کان، ۱۹۶۶). در سال ۱۹۶۹، کارل ویک در کتاب خود با عنوان "روان شناسی اجتماعی سازماندهی"، از عنوان کتاب کاتز و ال کان استفاده کرد و فقط تمرکز را از سازمان به عنوان موجودیت به سازماندهی "به" عنوان یک فعالیت تغییر داد. به طور ویژه ویرایش دوم که ده سال بعد منتشر شد (ویک، ۱۹۷۹) رویکرد ویک در مطالعات سازمانی را تثبیت کرد. رویکرد ویک به معناسازی. ویک هفت ویژگی م
عناسازی را شناسایی کرد (ویک، ۱۹۹۵): هر یک از این هفت جنبه با دیگری تعامل و در هم تنیدگی دارند تا افراد رویدادها را تفسیر کنند. تفاسیر آنها از طریق روایات - نوشتاری و گفتاری - آشکار می شود که (کوری و براون، ۲۰۰۳)، از طریق استدلال نموداری و کردارهای مادی مرتبط (هاف، ۱۹۹۰؛ استیگلیانی و راواسی، ۲۰۱۲) معناهای اطلاق شده فهم آنها از رویدادها را منتقل می کند. از تصمیم گیری تا معناسازی. با ظهور دیدگاه معناسازی مطالعات سازمانی از چگونگی اثرگذاری تصمیم ها بر شکل سازمان ها، تمرکزش به نحوه ای که معنا سازمان دهی را هدایت می کند تغییر می کند (ویک، ۱۹۹۳). هدف این بود که فعالیت عمدتاً شناختی چارچوب بندی معنادارسازی موقعیت های تجربه شده مورد توجه قرار بگیرد. معناسازی فرآیندی تعاملی برای ایجاد آگاهی و درک مشترک از دیدگاه ها و علایق متکثر افراد مختلف است. از برنامه ریزی تا کنش. محققان معناسازی به جای پیچیدگی های برنامه ریزی بیشتر نسبت به جزئیات کنش علاقه مند هستند (Weick, 1995, p. 55). عدم قطعیت، ابهام و بحران. رویکرد معناسازی اغلب هنگام مواجه سازمان ها با موقعیت های نامشخص یا مبهم، برای این استفاده می شود که نسبت به عوامل مطرح
شده بینش ارائه کند (Weick 1988، ۱۹۹۳؛ Weick et al. , 2005). با شروع دهه ۱۹۸۰ با تحلیل مؤثر مجدد فاجعه بوپال، نام ویک با مطالعه معناسازی موقعیتی که بر نتایج بلایا تأثیر می گذارد مرتبط شد (Weick 1993). دسته بندی ها و مفاهیم مرتبط. مروری بر ادبیات معناسازی در سازمان ها در سال ۲۰۱۴، ده ها دسته مختلف از حس سازی و نیم دوجین مفهوم مرتبط با معناسازی را شناسایی کرد (میتلیس و کریستینسون، ۲۰۱۴). طبقه بندی های معناسازی عبارت بودند از: ذهنیت وکالتی(constituent-minded)، فرهنگی، بوم شناسی، محیطی، آینده گرا(future-oriented)، بین فرهنگی، بین فردی، بازاری، سیاسی، اجتماع گرا، آینده نگر و زیرکانه. مفاهیم مربوط با معناسازی عبارتند از: معناشکنی(sensebreaking)، معناخواهی(sensedemanding)، مبادله معنا(sense-exchanging)، معنادهی(sensegiving)، معنانهان سازی(sensehiding)، و مشخص سازی معنا(sense specification). دیگر کاربردها. معناسازی در مرکز چارچوب مفهومی عملیات شبکه محور نظامی (NCO) وزارت دفاع ایالات متحده قرار دارد (گارستکا و آلبرتس، ۲۰۰۴). در یک محیط نظامی مشترک/ائتلافی، معنابخشی بخاطر عوامل فنی، اجتماعی، سازمانی، فرهنگی و عملیاتی مت
عدد پیچیده می شود. یک فرضیه اصلی عملیات شبکه محور این است که کیفیت درک و همکاری مشترک در یک نیروی «شبکه ای قوی» بهتر از یک نیروی سکومحور خواهد بود و افراد را برای تصمیم گیری بهتر توانمند می کند. بر اساس نظریه عملیات شبکه محور، یک رابطه تقویت کننده متقابل بین معنابخشی فردی، معنابخشی اشتراکی و تعامل و همکاری وجود دارد. در کاربردهای دفاعی، نظریه پردازان معناسازی در درجه اول بر چگونگی توسعه آگاهی و درک مشترک در سازمان های فرماندهی و کنترل در سطح عملیاتی تمرکز کرده اند. در سطح تاکتیکی، افراد محیط فیزیکی آنی خود را نظارت و ارزیابی می کنند تا تخمین بزنند که عناصر مختلف در لحظه بعدی کجا خواهند بود. در سطح عملیاتی، که وضعیت بسیار گسترده تر، پیچیده تر و نامطمئن تر است و در طول ساعت ها و روزها تکامل می یابد، سازمان باید به طور جمعی تمایلات، نیات و قابلیت های دشمن را درک کند، و همچنین اثرات (اغلب ناخواسته) ناشی از اقدامات نیروی خود بر روی یک سیستم پیچیده از سیستم ها را پیش بینی کند. . معناسازی در ادبیات ایمنی بیمار نیز مورد مطالعه قرار گرفته است (Battles, et al. 2006). این دیگاه به عنوان یک چارچوب مفهومی برای شناسایی و ت
شخیص موقعیت های بیمار پرخطر استفاده شده است. به عنوان مثال، رودز، و همکاران. (۲۰۱۵) معنابخشی و ایجاد مشترک ایمنی بیماران مراقبت های اولیه پزشکی را بررسی کرد. گزارش شده است که دورکاری می تواند در فرایند معناسازی اختلال ایجاد کند.
بهبود خانه () یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی در ژانر کمدی موقعیت با بازی تیم آلن است که از ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱ تا ۲۵ مه ۱۹۹۹ از ای بی سی پخش شد و در مجموع با ۲۰۴ قسمت نیم ساعته در هشت فصل پخش شد. این مجموعه توسط مت ویلیامز، کارمن فینسترا و دیوید مک فادزان ساخته شده است. این مجموعه در دهه ۱۹۹۰، یکی از پربیننده ترین سریال های کمدی در ایالات متحده بود که جوایز زیادی را از آن خود کرد. این مجموعه حرفه بازیگری تیم آلن را آغاز کرد و شروع کار تلویزیونی پاملا اندرسون بود که برای دو فصل اول بخشی از بازیگران مجموعه بود.
جمهوری مسیحی حکومتی است که هم مسیحی است و هم جمهوری خواه. در قرن بیست و یکم، یگانه کشورهای جهان که نوع نظام آن جمهوری بوده و مسیحیت دین مستقر آن ها است عبارت اند از: آرژانتین، کاستاریکا، فنلاند، یونان، ارمنستان، ساموآ، ایسلند و مالت. برخی از جمهوریت های دیگر مثل گرجستان، پرو، گواتمالا، پاناما، السالوادور و پاراگوئه، به مسیحیت اعتبار یا ترجیح بیشتری می دهند، اما آن را به عنوان دین مستقر حکومتی نپذیرفته اند. سایر کشورها مثل مجارستان و زامبیا خود را کشورهای مسیحی توصیف می کنند. لاک در «"نامه ای در مورد مدارا"» نوشت: «در انجیل هیچ چیزی به نام مشترک المنافع مسیحی نیامده است». با این جمله منظور او این بود که بر اساس مسیحیت نمی شود یک اقتدار با اعتبار شکل داد. روسو، در کتاب «"قرارداد اجتماعی"» (در کتاب ۴، فصل ۸)، این موضوع را بیان کرده و گفته است «من زمانی که گفتم «جمهوری مسیحی» در اشتباه بودم؛ این دو کلمه نقطه مشترکی با هم ندارند». با این حال، آنچه روسو می خواست بیان کند چیز دیگری است و آن این که نمی توان ادعا کرد که یک هویت مدنی را می توان از قالب بنام مسیحیت بدست آورد. «دیوید والش»، بنیان گذار «مؤسسه ملی رسانه ها
و خانواده»، تأیید می کند که آنچه روسو اعتراف کرده و استدلال می کند «بیشتر مسیحیان بالاخره با او هم نظر خواهند بود که 'جمهوری مسیحی' در بین خود تناقض دارد» و این دو در «حکومت های واقعی یک رابطه ناآرام بین هم دارند و انسجام اجتماعی اغلب به قیمت جهانی سازی مسیحیت بدست آمده است»، واقعاً «یک تنش واقعی… میان مسیحیت و نظام سیاسی وجود دارد». «رابرت نیلی بیلا» مشاهده کرده است که بیشتر نظریه پردازان بزرگ جمهوری خواه جهان غرب، از ماکیاولی (تفصیلات بیشتر بعداً) گرفته تا الکسی دو توکویل، با نگرانی های روسو در مورد متقابل بودن ماهیت جمهوری خواهی و مسیحیت، دیدگاه مشترک دارند. تز روسو این است که این دو با هم ناسازگار اند چون هر یک برای انسان با فضیلت، خواست های مختلفی را بیان کرده اند. به گفته روسو مسیحیت، برای اقتدار و پذیرش تقاضای تسلیمی دارد (دانش مندان به آن اصطلاح «بندگی» یا «بردگی» را به کار برده اند) و مستلزم تمرکز بر امور غیردنیایی است؛ در حالی که جمهوریت اشتراک می خواهد نه تسلیمی و مستلزم تمرکز بر امور دنیوی است. موضع روسو در مورد مسیحیت یک موضع جهانی نیست. در واقع این امر در کنار دیگران، توسط دوست اش «آنتوان ژاک ر
وستان» در پاسخی به "قرارداد اجتماعی" رد گردیده است. پایه و اساس تز روسو بر نوشته های قبلی نیکولو ماکیاولی، که روسو او را «bon citoyen et honnête homme» می خواند و در کنار مونتسکیو یکی از منابع فلسفه جمهوری خواهی روسو هستند، استوار است. ماکیاولی در Discoursi خود مشاهده می کند که مسیحیت در عمل به ایدآل های بنیادی خود نرسیده است و زمانی که با آرمان های سیاسی سکولار یک جا شود منجر به فساد می شود و چیزی از آن بیرون می شود که نه دین خوب است نه سیاست خوب. علاوه بر آن، او استدلال می کند، در حالی که مسیحیت مانع عشق یک شخص نسبت به کشورش نمی شود، از شهروندان می خواهد تا آسیب به حکومت جمهوری را تحمل کنند و بیان می کند که بهترین فضیلت مدنی در رابطه با یک جمهوری این است که به دشمنان جمهوریت رحم نکنی و همه ساکنان شهر مقابل را بعد از شکست دادنشان بکشی یا به بردگی بگیری. جمهوری های کالوینیستی. اگرچه نویسندگان کلاسیک، منبع اساسی ایدیولوژیکی جمهوری ایتالیا در اروپای شمالی بوده اند، برای ایجاد جمهوریت های جدید، از اصلاحات پروتستانی به عنوان توجیه می تواند استفاده شود. الهی شناسی کالوینیست از مهم ترین آن ها است، که در کنفدراسیون
سوئیس، یکی از بزرگ ترین و قدرتمندترین جمهوری های قرون وسطایی، ایجاد شده است. ژان کالوین خواستار حذف نظام سلطنتی نشد، بلکه او دکترینی را توسعه داد که انسان مؤمن حق دارد نظام های سلطنتی غیر دینی را سرنگون سازد. کالوینیسم هم چنین از مساوات خواهی و مخالفت با نظام مورثی حمایت کرد. مدافع از جمهوریت ها در نوشته های اوگنو در جریان جنگ های مذهبی فرانسه، دیده شده اند. کالوینیسم در شورش های جمهوری خواهی در انگلستان و هلند نقش مهمی را بازی کرد. همانند ایالت شهرهای ایتالیا و «اتحادیه هانسیاتیک»، هردو کشور مراکز مهم تجاری بودند که یک طبقه بزرگ بازرگانان از تجارت با دنیای جدید رونق می گرفتند. قسمت های اعظم جمعیت هر دو کشور کالوانیسم را پذیرفتند. در جریان شورش های هلند (که در سال ۱۵۶۶ میلادی آغاز یافت)، جمهوری هلند از رد حاکمیت اسپانیایی های هابسبورگ ظهور کرد. با این حال این کشور فوراً نوع نظام جمهوریت را نپذیرفت: در اعلامیه رسمی استقلال (مصوبه انحلال، ۱۵۸۱)، تاج و تخت پادشاه فیلیپ تنها خالی اعلام شد، قضات هلندی از «دوک آنژو»، ملکه الیزابت انگلستان و شاهزاده ویلیام اورنج، یکی بعد دیگر خواستند تا جانشین فیلیپ شوند. تا سال ۱۵۸
۸ میلادی طول کشید تا استیت ها ("استاتن"، مجمع نمایندگان آن زمان) تصمیم گرفتند حاکمیت این کشور را به خود اختصاص دهند. در سال ۱۶۴۱ میلادی جنگ داخلی انگلستان شروع شد. این شورش که توسط پیوریتن ها رهبری شده و بازرگانان لندن آن را تأمین مالی می کردند، مؤفقیت آمیز بوده و منجر به مشترک المنافع انگلستان و اعدام پادشاه چارلز اول گردید. در انگلستان جیمز هرینگتون، «آلگرنون سیدنی» و جان میلتون اولین نویسنده های بودند که خواستار رد نظام شاهی شده و نوع نظام جمهوریت را پذیرفتند. عمر مشترک المنافع انگلستان کوتاه بود و نظام شاهی دوباره احیا گردید. جمهوری هلند تا سال ۱۷۹۵ نام خود را حفظ کرد، اما در اواسط قرن هجدهم آن جا به طور واقعی سلطنتی شد. کالوینیست ها نیز برخی از اولین مهاجرین مستعمره های بریتانیا و هلند در آمریکای شمالی شدند.
کشتن آقای گریفین () یک فیلم تلویزیونی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی جک بندر و با بازی جی توماس، اسکات بایرستو، ماریو لوپز و ایمی جو جانسون است. این فیلم بر پایهٔ رمان "کشتن آقای گریفین" نوشتهٔ لوئیس دانکن در سال ۱۹۷۸ ساخته شده است.
داوسونز کریک () یک مجموعه تلویزیونی درام نوجوانانه آمریکایی است که که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ پخش شد. این مجموعه در مورد زندگی گروهی از دوستان است که از دبیرستان شروع می شود و تا کالج ادامه می یابد. این مجموعه در سال ۲۰۰۷ در فهرست «کلاسیک های جدید تلویزیون» "انترتینمنت ویکلی" در رتبهٔ ۹۰ قرار گرفت. این مجموعه در ۱۴ مهٔ ۲۰۰۳ به پایان رسید.
کوگار تاون () یک مجموعه تلویزیونی کمدی موقعیت آمریکایی است که از ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۹ تا ۳۱ مارس ۲۰۱۵ متشکل از ۱۰۲ قسمت در شش فصل پخش شد. سه فصل اول این مجموعه از شبکه ای بی سی پخش شد و سپس سه فصل باقی مانده در تی بی اس پخش شد.
کاباره () یک نمایش موزیکال محصول ۱۹۶۶ با موسیقی از جان کندر، شعر فرد اب و کتابی از جو مستراف است. این موزیکال بر پایهٔ "من یک دوربین هستم" از جان فن دروتن و "خداحافظ برلین" از کریستوفر ایشروود ساخته شده است.
سیه پر () نمایشنامه ای نوشتهٔ نمایشنامه نویس اسکاتلندی دیوید هاروور است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این نمایش تا حدی از جنایات مجرم جنسی توبی استودبیکر الهام گرفته شده است و زنی جوان را به تصویر می کشد که با مردی میانسال پانزده سال پس از اینکه در دوازده سالگی مورد آزار جنسی اش قرار گرفته بود، ملاقات می کند.
میکائیل تمروسکی ( با نام هنری Quinn XCII ) خواننده و ترانه سرای امریکایی است.
کتاب شناسی گئورگی دیمیتروف ، فهرست آثار گئورگی دیمیتروف (۱۸ ژوئن ۱۸۸۲–۲ ژوئیه ۱۹۴۹) سیاستمدار کمونیست است که اولین رهبر بلغارستان در سالهای ۱۹۴۹-۱۹۴۶ بود. دیمیتروف از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۳ کمینترن (انترناسیونال کمونیستی) را زیر نظر ژوزف استالین رهبری کرد. او نظریه پرداز سرمایه داری بود و با این استدلال ایده های ولادیمیر لنین را گسترش می داد. دیکتاتوری فاشیسم از ارتجاعی ترین عناصر سرمایه داری مالی بود. کتاب شناسی حاضر شامل منتخبی از نوشته ها و سخنرانی های اوست.
فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ارشدترین جایگاه در مجموعه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که فرماندهی و کنترل بر کلیه یگان های زیرمجموعه نیروی دریایی ارتش را برعهده دارد. فرمانده نیروی دریایی ارتش، با پیشنهاد فرمانده کل ارتش و با حکم رهبر جمهوری اسلامی ایران در جایگاه فرمانده کل قوا منصوب می شود. هم اکنون دریادار شهرام ایرانی فرماندهی نیروی دریایی ارتش ایران را برعهده دارد.
وطن پرستی مشروطه (به )، ایده ای است که مردم می بایست به نورم ها و ارزش های قانون اساسی کثرت گرایانه لیبرال دموکراتیک وابستگی سیاسی ایجاد کنند نه به یک فرهنگ ملی یا جامعه جهان وطنی. این متفکر با هویت پسا ملی گرا همراه است، چون مشابه با مفهوم ملی گرایی به نظر می رسد، با این تفاوت که مبتنی بر وابستگی به ارزش های قانون اساسی است نه فرهنگ ملی. در اصل، این تلاشی است برای مفهوم دهی دوباره به هویت گروهی با تمرکز بر تفسیر شهروندی به عنوان نوعی وفاداری فراتر از هویت قومی فرهنگی افراد است. نظریه پردازان بر این باورند که این متفکر نسبت به سایر انواع تعهدات مشترک، در یک کشور متنوع مدرن با زبان ها و هویت های گروهی مختلف، بیشتر قابل دفاع است. وطن پرستی مشروطه به صورت خاص با کشورهای دموکراتیک پسا ملی که در آن گروه های متعدد فرهنگی و قومی یک جا زندگی می کنند، ربط دارد. این نظریه در توسعه اتحادیه اروپا تأثیرگذار بوده و برای اروپاگرایی به عنوان مبنای کشورهای متعددی که مرتبط با یک ابراتحادیه ملی هستند، نقش کلیدی داشته است. ریشه های نظری. وطن پرستی مشروطه به اشکال مختلف تفسیر شده و مواضع مختلفی را ارائه می کند. از یک سو دیدگاهی و