Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیام بکنل (William Becknell) (زادهٔ ۱۷۸۷ یا ۱۷۸۸ – درگذشتهٔ ۳۰ آوریل ۱۸۶۵)، سرباز، سیاستمدار و سرپرست حمل و نقل بود که با گشایش مسیر سانتافه در سال ۱۸۲۱، از سوی آمریکایی ها مورد تمجید قرار گرفت. او مسیری را پیدا کرد که آنقدر عریض بود که حرکت کاروان گاری ها و اسب های بارکش را برای بازرگانان و مهاجران آسان تر می کرد. مسیر سانتافه به مسیر اصلی حمل و نقل در مرکز آمریکای شمالی تبدیل شد که شهر فرانکلین، ایالت میزوری را به شهر سانتافه، ایالت نیومکزیکو وصل می کرد که این موضوع برای تجار و مهاجران سودمند بود. از دههٔ ۱۸۲۰ تا سال ۱۸۸۰ تا زمانی که در سانتافه، راه آهن ایجاد شد، مسیر سانتافه، شاهراه تجاری مهمی محسوب می شد. بکنل پیش از سفرش، همانند کاوشگران اسپانیایی و فرانسوی و بازرگانان از مسیرهای دیرینهٔ ساخته شده به دست بومیان آمریکا استفاده می کرد. مهاجران فرانسوی در سنت لوئیس، پیش از واقعهٔ خرید لوئیزیانا، حق انحصاری تجارت با سانتافه را از پادشاهی اسپانیا گرفته بودند. زمانی که مکزیک در سال ۱۸۲۱، از اسپانیا جدا شد، مسیر تجارت به سرزمین های خود را گشود. ساکنان سانتافه خواهان کالاهای تجاری بیشتری بودند. در سال ۱۸۲۲، بک
نل برای پیدا کردن مسیری مناسب تر برای کاروان گاری های خود و حمل کالاهای تجاری بیشتر، مسیر خود به سانتافه را تغییر داد. مسافران پیشین، به دنبال یابوها، سوار بر اسب می رفتند. در سال ۱۸۲۵، او به نقشه برداران دولت فدرال کمک کرد تا نقشهٔ این مسیر را ترسیم کنند تا برای استفاده های تجاری و نظامی در دسترس باشد. اوایل زندگی. ویلیام الکساندر بکنل در منطقهٔ راک فیش کریک در شهرستان آمهرست، ایالت ویرجینیا چشم به جهان گشود. والدینش، میکاجا و فیبی (لندروم) بکنل بودند. منابع مختلف، سال تولدش را ۱۷۸۷ یا ۱۷۸۸ در نظر گرفته اند. پدر و پدربزرگش از کهنه سربازان انقلاب آمریکا و دو عمویش در این جنگ جان باخته بودند. در سال ۱۸۰۷، بکنل با جین تراسلر در ویرجینیا ازدواج کرد. در سال ۱۸۱۰، آنها به خطهٔ جدید میزوری مهاجرت کرده و در غرب سنت چارلز کنونی مستقر شدند. در زمان جنگ ۱۸۱۲، بکنل در هنگ سواره نظام ایالات متحده به فرماندهی کاپیتان دانیل مورگان بون، فرزند کاوشگری مشهور، خدمت کرد. او در چندین درگیری از جمله نبرد جزیرهٔ کریدیت و دفاع از قلعهٔ کلمسون، در نزدیکی سنت لوئیس شرکت کرد. در درگیری آخر، پس از سقوط افسران ارشد، او کنترل قلعه را به
دست گرفت. با این پیروزی، او به درجهٔ کاپیتانی رسید و تا مدت ها با نام کاپیتان بکنل شناخته می شد. بکنل در ژوئن ۱۸۱۵، پس از پایان خدمت در دولت فدرال، به سمت غرب و به منطقهٔ بونسلک در مرکز میزوری در امتداد رودخانهٔ میزوری نقل مکان کرد. جین بکنل بر اثر واقعه ای نامعلوم، احتمالاً به هنگام زایمان، حول و حوش زمان ترخیص شوهرش از ارتش درگذشت. در ژانویه ۱۸۱۷، بکنل با مری کریب ازدواج کرد. طبق سوابق ادارهٔ سرشماری ایالات متحده، بکنل در کل، پدر حداقل پنج فرزند بود: مری جین متولد ۱۸۱۵، جان کالهون متولد ۱۸۱۷، ویلیام الکساندر جونیور متولد ۱۸۱۷، لوسی متولد ۱۸۱۸ و کورنلیا متولد ۱۸۲۷. بکنل هزینه های خانواده اش را با کار به عنوان کرجی بان در رودخانهٔ میزوری و مدیریت کارخانهٔ نمک خانوادهٔ بون تأمین می کرد. در اوایل سال ۱۸۲۰، او ۱۸۰ هکتار زمین در شهرستان هوارد، ایالت میزوری خریداری و خانواده اش را به آنجا برد. پیشرو. در سال ۱۸۲۱، بکنل با بدهی کلانی مواجه شد. او پیرامون سال ۱۸۱۸، کارخانهٔ نمک خانوادهٔ بون را خرید. در سال ۱۸۲۰، او برای تأمین هزینه های انتخابات ناموفق مجلس قانون گذاری در میزوری، پول قرض گرفت. محدودیت میزان اعتبار و ا
رز موجود در بحران مالی سال ۱۸۱۹، بر فعالیت های تجاری او تأثیر منفی گذاشت. بکنل که بیش از ۱۲۰۰ دلار (۲۰۰۰۰ دلار به پول امروز) به طلبکاران بدهکار بود، برای مدت کوتاهی به زندان افتاد تا اینکه یکی از دوستانش برایش وثیقه گذاشت. قاضی پرونده تا اوایل سال ۱۸۲۲ به بکنل مهلت داد تا بدهی خود را بپردازد وگرنه زندانی می شد. بکنل که تحت فشار بود، در سپتامبر ۱۸۲۱، فرانکلین را به قصد سفر تجاری بلندمدت که شامل شکار و تله گذاری پوست حیوانات بود، ترک کرد؛ در آن زمان تجارت پوست، همچنان سودمند بود. او برای سفرش ۳۰۰ دلار کالای تجاری خرید. طبق آگهی که بکنل در روزنامهٔ خبررسان میزوری چاپ کرد، هدف او «معاملهٔ اسب ها و قاطرها و صید حیوانات وحشی از هر نوع و گونه بود». بکنل و گروهش تنها افرادی نبودند که به دنبال مسیر تجاری مناسب به سانتافه می گشتند، اما در آن پاییز، آنها اولین گروهی بودند که در اواسط نوامبر ۱۸۲۱ به آن شهر رسیدند. زمان بندی بکنل تقریباً عالی بود. مکزیک به تازگی از اسپانیا جدا شده و ممنوعیت تجارت با خارجی ها را لغو کرده بود. پیش از واقعهٔ خرید لوئیزیانا، مهاجرین فرانسوی از سنت لوئیس با سانتافه، زمانی که هر دو همچنان تحت س
لطهٔ اسپانیا بودند، داد و ستد می کردند. برادران شوتو از سنت لوئیس، حق انحصاری تجارت در سانتافه را از اسپانیایی ها گرفته بودند و این داد و ستد، سهمی عظیم در ثروتمند شدن این شهر در رودخانهٔ می سی سی پی داشت. مردم سانتافه خواهان کالاهای متنوعی بودند که بکنل در معرض فروش گذاشت. آنها مشتاقانه مبالغ بالایی را پرداخت کردند: یک متر پارچهٔ پنبه ای و چلوار، به مبلغ سه دلار، قیمتی بی سابقه در آن زمان، به فروش رفت. بکنل و گروهش پس از یک ماه داد و ستد، در ۱۳ دسامبر، سانتافه را با خورجین هایی مملو از نقره ترک کردند. بازگشت سرمایهٔ ۳۰۰ دلاری او در کالاهای تجاری، نزدیک به ۶۰۰۰ دلار به صورت سکه بود. بکنل پس از بازگشت به میزوری در ژانویه ۱۸۲۲، تقریباً بلافاصله، سفر بعدی خود به سانتافه را برنامه ریزی کرد. او در سفر دوم، برای حمل کالاهای تجاری، از گاری به جای یابو استفاده کرد. او مجبور شد، به خاطر پهنای گاری ها و گروه های بارکش، اندکی مسیر اصلی خود را تغییر دهد. کاروان گاری ها در مه ۱۸۲۲، فرانکلین را ترک کرد و در مسیر، متحمل سختی های فروانی شدند، به طوری که در صحرای سوزان سیمارون، هم حیوانات و هم آدم ها تقریباً از تشنگی در حال م
رگ بودند. کاروان، چهل و هشت روز بعد به سانتافه رسید. سفر دوم حتی از سفر اول هم سودآورتر بود. گروه بکنل با بردن حدود ۳۰۰۰ دلار کالا به سانتافه، با سودی در حدود ۹۱۰۰۰ دلار بازگشتند. آنها مقداری از این پول را به عنوان سود به کسانی دادند که برای تأمین هزینه های این سفر کمک کرده بودند و حتی کمترین سرمایه گذار هم سود خوبی به دست آورد. بکنل در سال ۱۸۲۴، سومین سفر سودآور خود به سانتافه را انجام داد. سال بعد، در سال ۱۸۲۵، او به نقشه برداران استخدام شده از سوی کنگرهٔ ایالات متحده کمک کرد تا نقشهٔ این مسیر را ترسیم کنند. به دلیل تلاش های بکنل برای ایجاد مسیری مطلوب برای حمل و نقل تجاری و نظامی، نام او به عنوان پدر مسیر سانتافه معروف شد. اواخر عمر. در سال ۱۸۲۷، بکنل به عنوان قاضی صلح در شهرستان سیلاین، ایالت میزوری منصوب شد. سال بعد، او در اولین دوره از دو دورهٔ مجلس نمایندگان میزوری انتخاب شد. بکنل با درجهٔ کاپیتانی، در نیروی شبه نظامیان ایالت میزوری در جریان شورش بومیان آمریکا در سال ۱۸۲۹ و همچنین در زمان جنگ شاهین سیاه در سال ۱۸۳۲ خدمت کرد. در سال ۱۸۳۵، بکنل تمام دارایی ها و فعالیت های تجاری خود در میزوری را فروخت و ب
ه شهرستان رد ریور امروزی، ایالت تگزاس در شمال شرقی تگزاس نقل مکان کرد. در زمان جنگ استقلال تگزاس، بکنل یک گروه سواره نظام معروف به رد ریور بلوز را سازماندهی و رهبری کرد. او بعدها، برای مدت کوتاهی پاسدار سوارهٔ تگزاس شد. او همچنین به عضویت مجلس قانون گذاری در جمهوری تازه تأسیس تگزاس درآمد. بکنل در ۳۰ آوریل ۱۸۶۵ در منزل خود درگذشت. او در قبرستانی خصوصی و خانوادگی دفن شده است. بزرگراه US 82 از نزدیکی این محل در چند مایلی غرب کلارکسویل، تگزاس می گذرد.
زلاتان وانف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بلغارستان بود.
راتناوان وامالون (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل تایلند است.
وانگ شیوفن (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
وون جونگ-سیک (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
یانگ فان (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
این مقاله فهرستی از وابسته های دیپلماتیک ایالات فدرال میکرونزی است. ایالات فدرال میکرونزی در سال ۱۹۸۶ از ایالات متحده مستقل شد. ایالات فدرال میکرونزی در چهار کشور آسیا-اقیانوسیه سفارتخانه های دائمی دارد: چین، فیجی، ژاپن و ایالات متحده. ایالات فدرال میکرونزی همچنین دارای سه کنسولگری مقیم در هونولولو، هاوایی، پورتلند، اورگن و تامونینگ، گوآم است. ایالات فدرال میکرونزی سفارتخانه های غیر مقیم برای چهار کشور دارد: اندونزی، مالزی و سنگاپور (همه در ژاپن) و اسرائیل در فیجی.
هاکان ایلماز (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل ترکیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
داستان یوکوبوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل ازبکستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یو دونگ-جو (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
هدیزه زکاری (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل نیجریه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ژانگ وانگلی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
ژانگ وانکیونگ (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
پدرو اورتیز برنت (زاده ۱۹ اوت ۲۰۰۰)، بازیکن حرفه ای فوتبال است که در حال حاضر در پست هافبک برای باشگاه فوتبال سویا، از تیم های حاضر در لا لیگا به میدان می رود. وی اصالتی اسپانیایی دارد. دوران حرفه ای. اورتیز که در سویر، مایورکا، جزایر بالئاری به دنیا آمد، فارغ التحصیل جوانان باشگاه سی دی اتلتیکو بالئارس بود. او اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان در ۲ سپتامبر ۲۰۱۸ انجام داد و به عنوان یار تعویضی، در نیمه دوم به جای کیکه لوپز در مقابل سی دی آلکویانو به میدان رفت.
پلامن ژلیازکوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بلغارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
اسوتلانا اولیانووا (؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۷۹) وزنه بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
والری اوستیوژین (؛ ۱۹۴۵ – ۲ سپتامبر ۲۰۱۰) وزنه بردار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
وادیم واکارچوک (؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۷۲) وزنه بردار اهل مولداوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
این مقاله شامل فهرست نمایندگی های دیپلماتیک فیجی است.
ماریا فرناندا والدس (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل شیلی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
هانس والا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل اتریش بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوهانی ولامو (; – ) وزنه بردار اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
وون شین-هی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کره جنوبی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
یانگ ژه (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ژانگ شولیه (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ژانگ زایرونگ (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
کشیشتوف ازواریچ (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
کارولینا والنسیا (؛ زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۸۵) وزنه بردار اهل مکزیک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
ویلیام چنی آلن (William Cheney Allen) (زادهٔ ۲ فوریه ۱۸۱۴ – درگذشتهٔ ۱۲ ژانویه ۱۸۸۷)، وکیل، تاجر آمریکایی و از پیشگامان ویسکانسین بود. او عضو مجلس نمایندگان ایالتی ویسکانسین بود و در جلسات ۱۸۶۶ و ۱۸۶۷ از شهرستان والورس نمایندگی می کرد. وی همچنین در دهه ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ میلادی برای مدت ۱۰ سال قاضی شهرستان والورس بود. اوایل زندگی و تحصیلات. ویلیام سی. آلن در فوریه ۱۸۱۴ در منطقه هوسیک در شهرستان رنسلیر، نیویورک زاده شد. وی در مزرعه پدرش بزرگ شده و تا ۱۶ سالگی در آنجا کار کرد، اما پس از آن به خاطر اینکه برای ادامه تحصیلاتش پول به دست آورد، در جاهای دیگر مشغول کار شد. او به عنوان دستیار مزرعه برای همسایه خود به نام «ویلر» کار کرد و این همسایه تحصیل یافته وی همچنین از آلن دعوت نمود تا از کتابخانه بزرگ وی استفاده کند. او در طول تابستان به کار نزد ویلر ادامه داد، از کتابخانه وی استفاده کرد و در ماه های خزان و زمستان در کلاس های گزینشی مدرسه شرکت کرد. پس از آن، او برای دو و نیم سال در یک آکادمی در جفرسون، نیویورک آموزش دید. آلن در نخست می خواست وارد کالج یونیون شود، اما به جای آن تصمیم گرفت تا در دفتر وکیل کورنلیوس اچ. پوت
نام در شهرستان مونتگومری، نیویورک به آموزش حقوق بپردازد. وی چهار سال تحت نظر پوتنام آموزش دید و در ۱۸۴۰ میلادی مجوز فعالیت به عنوان وکیل در ایالت نیویورک را به دست آورد. او سال بعد نیویورک را ترک نموده و راهی غرب به قلمروی ویسکانسین شد. پیشگام دلاوان. او در شهرک دلاوان در شهرستان والورس ساکن شد و تقریباً یک قسمت اعظم بقیه عمر خود را در آنجا ماند. در آن زمان، تنها چند خانه ابتدائی در کل شهرک موجود بود. وی برای نخستین بار در ۱۸۴۲ میلادی به عنوان قاضی شهرستان، هنگامی که این شهرستان هنوز تحت حکومت قلمروی ویسکانسین بود، انتخاب گردیده و برای سه دوره دو-ساله در این سمت خدمت نمود. او با انتخابات خزان ۱۸۴۹ دوباره به این سمت بازگشته و بار دیگر در ۱۸۵۳ میلادی انتخاب گردید. آلن همزمان با خدمت در حکومت، در چندین کسب وکار در این منطقه نیز وارد شده بود. در ۱۸۵۰ میلاد، وی یکی از بنیان گذاران بانک شهرستان والورس بود و تا زمان انحلال و سازماندهی دوباره آن تحت قانون بانکداری جدید در ۱۸۶۳ میلادی در این بانک حضور داشت. وی همچنین یکی از مؤسسان «راه آهن وسترن یونیون» بود که به نام «راه آهن ریسین، جینسویل و می سی سی پی» نیز یاد می گ
ردید. وی در ۱۸۵۶ از سمت قضایی خود، تقریباً دو سال قبل از پایان دوره خدمت، استعفا داد تا تمام انرژی خود را به ساخت و ساز راه آهن وقف نماید. این راه آهن با دیون زیادی مواجه بود و قبل از اینکه برنامه اصلی تا حدودی تکمیل گردد، این شرکت توسط شرکت راه آهن شیکاگو، میلواکی و سنت پل خریداری گردید. در زمستان ۱۸۴۹، وی به عنوان عضو یک کمیسیون اختصاصی گماشته شد تا نخستین قانون های ویسکانسین را ترتیب نماید. زمانی که نخستین مؤسسه آموزشی ناشنوایان و نابینایان ویسکانسین در ۱۸۵۲ میلادی تأسیس گردید، آلن به عنوان هیئت امنای این مؤسسه گماشته شده و تا ۱۸۷۱ میلادی در این هیئت خدمت کرد. در جریان جنگ داخلی آمریکا، آلن به حزب متحد ملی گرایش داشت. بنابر یک سوءتفاهم، نام وی به عنوان نامزد حزب متحد برای کرسی نایب فرماندار ویسکانسین در برخی شهرستان ها در ۱۸۶۱ میلادی ظاهر شد و او ۵ درصد رأی برای این کرسی را به دست آورد. از منظر سیاسی، آلن به عنوان یک فرد مستقل توصیف می گردید. وی طرفدار لغو برده داری، دادخواه تجارت آزاد، مخالف پول بی پشتوانه یا پول کاغذی با پشتوانه نقره و حامی جنبش اعتدال گرایی بود. وی از آبراهام لینکلن، هوراس گریلی از لیبر
ال جمهوری خواه در ۱۸۷۲ میلادی و بعداً از ساموئل تیلدن هنگام پیکار انتخاباتی وی برای کرسی ریاست جمهوری در ۱۸۷۶ میلادی حمایت کرد. وی در ۱۸۶۵ و ۱۸۶۶ میلادی به عنوان عضو مجلس ایالتی ویسکانسین انتخاب گردیده و از مناطق جنوب غربی شهرستان والورس نمایندگی کرد. وی در دوره ۱۹ام مجلس قانون گذاری ویسکانسین به عنوان رئیس کمیته راه آهن و در دوره ۲۰ام مجلس قانون گذاری ویسکانسین به عنوان رئیس کمیته روابط فدرال خدمت کرد. اواخر زندگی. وی در ۱۸۷۰ میلادی به ریسین، ویسکانسین نقل مکان کرد، یک دفتر حقوقی در آنجا باز نمود و مدت کوتاهی پس از رسیدن به آنجا به عنوان وکیل شهر انتخاب گردید. وی علایق بازرگانی خود را در ریسین ادامه داده و در شراکت با جیروم کیز، یکی از بنیان گذاران بانک ملی تولیدکنندگان ریسین بود. در ۱۸۷۱ میلادی، مجلس قانون گذاری به نفع سازماندهی هیئت خیره و اصلاحات رأی داد تا مدیریت برخی از بیمارستان ها و مؤسسه های خیریه شهر را بیشتر متمرکز سازد. آلن یکی از نخستین اعضای کمیسیون بود که در این هیئت گماشته شد و کار خود را از آوریل ۱۸۷۱ آغاز کرد. وی برای سه سال در این هیئت خدمت کرد، اما در ۱۸۷۴ میلادی به دلیل وضعیت سلامت نامساع
د مجبور به کناره گیری شد. در این زمان بود که وی به طور گسترده از خدمت عمومی بازنشسته شد، هرچند وی تا هنگام مرگ خود در هیئت مدیره بانک خدمت کرد. وی در ۱۲ ژانویه ۱۸۸۷ در خانه خود در ریسین درگذشت. زندگی شخصی و خانواده. ویلیام سی. آلن پسر جیکوب و لوسی (نام تولد: چنی) آلن بود. والدین وی اجداد انگلیسی داشتند. پدربزرگ پدری وی، ساموئل آلن، در جریان جنگ داخلی آمریکا در شبه نظامیان نیوهمپشایر یک سرباز بود. مشکلات مالی پدر وی پس از چند سفته بازی ناکام باعث شد تا آلن هنگامی که جوان بود خود به دنبال کار بگردد. ویلیام سی. آلن در ۷ اکتبر ۱۸۴۰ با مری ای. مک کونکی ازدواج کرد. همسر وی دختر جان مک کونکی از وورهیسوایل، نیویورک بود. آنها هیچ فرزندی نداشتند.
ویلیام وارگاس (؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۰) وزنه بردار اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
دین ویلی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
پتار یانف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بلغارستان است.
اصلان بک ینالدیف (؛ ۱۸ دسامبر ۱۹۴۷ – ۳۰ مه ۲۰۱۵) وزنه بردار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
گئورگی یوچف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بلغارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ییژی زوبریسکی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چکسلواکی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
مأموریت قناری وب سایتی است که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد که پرونده هایی را در مورد فعالان دانشجویی، استادان و سازمان ها جمع آوری می کند. عمده فعالیت این وبسایت بر دانشگاه های آمریکای شمالی متمرکز است که آن ها را ضد اسرائیل یا یهودی ستیز می داند این وبسایت اسامی دانشجویان فهرست شده را برای کارفرمایان احتمالی ارسال خواهد کرد. فهرست ماموریت قناری توسط دولت اسرائیل و مقامات امنیتی مرزی برای بازجویی و ممانعت از ورود شهروندان آمریکایی طرفدار تحریم، سلب سرمایه و تحریم (BDS) و توسط کارفرمایان بالقوه استفاده شده است. افرادی که نامشان توسط قناری در فهرست قرار گرفته گفته اند که این یک لیست سیاه است که برای ارعاب دانشجویان، اعضای هیئت علمی و فعالان اجتماعی درگیر در کار همبستگی فلسطین طراحی شده است. برخی از فعالان طرفدار اسرائیل تاکتیک های سایت را بیش از حد تهاجمی می دانند، در حالی که برخی دیگر تلاش های آن را علیه فعالان حامی فلسطین تحسین می کنند. اپراتورهای وب سایت ناشناس ماندن و محرمانه بودن خود را با این جمله توجیه کردند که «بسیاری از مخالفان ما فقط می خواهند بدانند ما کی هستیم تا بتوانند به ما آسیب فیزیکی وارد کنند.» فعالیت
. طبق وب سایت آنها، ماموریت قناری «افراد و سازمان هایی را که نفرت از ایالات متحده، اسرائیل و یهودیان را در دانشگاه های آمریکای شمالی ترویج می کنند، مستند می کند». نمایه های موجود در وب سایت با استفاده از اطلاعات قابل مشاهده برای عموم که از سایت های رسانه های اجتماعی استخراج می شوند، ساخته می شوند. نمایه ها اغلب کاملاً دقیق هستند و حاوی اطلاعات شخصی مانند عکس های کودک افراد هستند. این وب سایت دارای هزاران پروفایل دانشجویان و استادان است که سردبیران آن معتقدند در فعالیت های طرفدار فلسطین یا ضد اسرائیل شرکت داشته اند و به عنوان یک لیست سیاه توصیف شده است. همچنین شامل تعدادی نمایه برای برتری طلبان نژادی سفیدپوست است. ماموریت قناری میزبان برخی از مقالات عذرخواهی است که توسط افرادی نوشته شده است که پروفایل آنها در سایت ذکر شده است. در قبال نوشتن ندامت نامه، پروفایل های آنها از لیست وب سایت حذف می شود. جدول زمانی. در دسامبر ۲۰۱۷، ماموریت قناری در مورد توئیت های یهودی ستیزانه دانشجویان مرتبط با همبستگی برای حقوق بشر فلسطین (SPHR) در دانشگاه مک مستر گزارش داد. این توییت ها بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ نوشته شده اند و حاوی
حمایت از هیتلر و همچنین درخواست مرگ بر اسرائیل و صهیونیست ها بودند. SPHR در پاسخ گفت که «همه اشکال یهودستیزی در سازمان ما را محکوم می کند» و اظهارات ارجاع شده «به تمام معنا غیر قابل تحمل است». دانشگاه به طور فعال «پست رسانه های اجتماعی ناراحت کننده» را بررسی کرد، اما نتایج بررسی خود را منتشر نکرد زیرا «این رویه ما نیست که جزئیات اقدامات انجام شده یا تحریم های اعمال شده در مورد دانشجویان را ارائه دهیم». در آوریل ۲۰۱۸، طی یک کمپین بایکوت، واگذاری و تحریم (BDS) در دانشگاه جورج واشینگتن، آگهی هایی با آرم مأموریت قناری در اطراف دانشگاه منتشر شد که در آن رأی گیری برنامه ریزی شده در سنای دانشجویان را محکوم می کرد. در روز رای گیری، دو مرد بالغ با لباس قناری در لابی ساختمانی که رای گیری در آن برگزار می شد به اجرای رقص پرداختند.در سپتامبر ۲۰۱۸، ماموریت قناری گزارشی در مورد این رأی منتشر کرد که در آن تاکتیک های یهودی ستیزانه و ضد اسرائیلی مورد استفاده برای ترویج رأی گیری مورد استفاده قرار گرفت. در ماه مه ۲۰۱۸، ماموریت قناری گزارشی دربارهٔ پست های رسانه های اجتماعی اعضای شعبه دانشجویان برای عدالت در فلسطین در دانشگاه ای
التی فلوریدا منتشر کرد و گفت که ۳۶ درصد از پست های رسانه های اجتماعی توسط اعضای SJP «تأیید یا ترویج ترور و همچنین درخواست برای انتفاضه و خشونت علیه یهودیان». بخش FSU SJP متعاقباً بیانیه ای منتشر کرد و نوشت که آنها «کاملاً اظهارات نژادپرستانه، ضد سیاهپوستان و ضدیهودی برخی از افرادی که دانشجویان قبلی و اعضای فصل SJP ما بودند را محکوم و محکوم می کنند.» پست های رسانه های اجتماعی «انتقادات مشروع از سیاست ها و عملکردهای دولت اسرائیل بود، حتی اگر به عنوان یهودستیزانه معرفی شوند». به گفته ماموریت قناری، پاسخ FSU SJP پست های رسانه های اجتماعی را که «خواهان انتفاضه و خشونت علیه یهودیان بودند» محکوم نکرد. استفاده از لیست ماموریت قناری. بر اساس گزارش ها، سرویس های امنیتی اسرائیل از محتوای ماموریت قناری برای نمایش افراد پروفایل در فرودگاه بن گوریون استفاده کرده اند. آنها همچنین از ادعاهای مطرح شده در وب سایت برای توجیه تصمیمات برای اخراج افراد از اسرائیل استفاده کرده اند. نمایه هایی که در ماموریت قناری میزبانی می شوند ممکن است به فرصت های شغلی افراد فهرست شده، به ویژه دانشجویان و اعضای هیئت علمی که هنوز رسمی نشده اند، با
در دسترس قرار دادن اظهارات خود برای کارفرمایان بالقوه در یک نمایه آنلاین آسان، آسیب برساند. به گفته WJT Mitchell که دارای نمایه ماموریت قناری است، کارفرمایان بالقوه مشاهده می کنند که نمایه های ماموریت قناری در بالای نتایج جستجوی Google برای دانش آموزان و فارغ التحصیلان اخیری که «مجموعه دستاوردهای خیلی عمیق» ندارند، ظاهر می شود. ساختار. ماموریت قناری هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه چه کسی وب سایت را اداره می کند یا سرمایه گذاری می کند منتشر نمی کند. اگرچه وب سایت ماموریت قناری ادعا می کند که این یک سازمان غیرانتفاعی است، اما هیچ سازمانی با نام ماموریت قناری در سازمان امور مالیاتی ثبت نشده است. اگرچه وب سایت Canary Mission راهی برای کمک مالی به سازمان از طریق کارت اعتباری یا نقدی ارائه می کند، هیچ سابقه عمومی از حامیان و/یا اهداکنندگان مأموریت قناری وجود ندارد. چندین سازمان طرفدار اسرائیل هرگونه وابستگی به ماموریت قناری را رد کرده اند. به گفته ادوین بلک، اظهارات افراطی یهودستیزانه و همچنین تهدیدهای آشکار به خشونت علیه ماموریت قناری انجام شده است. به دنبال این تهدیدها، ماموریت قناری حتی محتاط تر شد و از افشای موقعیت
فیزیکی یا هویت خود اجتناب کرد. طبق وبلاگ ماموریت قناری، «بسیاری از بدخواهان ما فقط می خواهند بدانند ما چه کسی هستیم تا بتوانند به ما آسیب فیزیکی وارد کنند»، که به گفته بلک، باعث شده است که ماموریت قناری ارتباطات خود را با خبرنگاران محدود کند. بلک، که می گوید توانست موقعیت و عملیات ماموریت قناری را تأیید کند، می گوید که آنها گروهی از دانشجویان و دانش آموزان سابق هستند که در یک دفتر متوسط در یکی از شهرهای آمریکا کار می کنند. منابع مالی. در اکتبر ۲۰۱۸، "فوروارد" و "هاآرتص" گزارش دادند که ماموریت قناری از بنیاد خانواده هلن دیلر، یک بنیاد حمایت کننده از فدراسیون جامعه یهودی سانفرانسیسکو (JCFSF) بودجه دریافت کرده است، و عملیات این سازمان توسط جاناتان باش از طریق یک مؤسسه خیریه اسرائیلی به نام مگاموت شالوم اداره می شود. . بلافاصله پس از افشای، JCFSF اعلام کرد که کمک مالی به ماموریت قناری را متوقف خواهد کرد. "فوروارد" همچنین بنیاد جامعه یهودی لس آنجلس را به عنوان کمک کننده اصلی به مگاموت شالوم معرفی کرد که مبلغی معادل ۲۵۰۰۰۰ دلار در سال های ۲۰۱۶–۲۰۱۷ اهدا کرده است. "لابی – ایالات متحده"، تحقیقات مخفی الجزیره در مورد
کمپین نفوذ مخفی اسرائیل در ایالات متحده، گزارش داد که آدام میلشتاین منبع اصلی بودجه برای ماموریت قناری بوده است. جنجال و انتقاد. ربکا پیرس، فیلمساز، ماموریت قناری را با استفاده از «تاکتیک های مک کارتیستی» و به کارگیری «نژادپرستی آشکار» توصیف کرد. نویسندگان "Le Monde Diplomatique" و دانشگاهیان یهودی، شیوه اخاذی عذرخواهی از افراد مورد هدف در ازای عفو توسط مأموریت قناری را با رژیم های استبدادی و مک کارتیسم در ایالات متحده مقایسه کرده اند. "فوروارد" گزارش داد که در حالی که برخی از پروفایل ها حاوی محتوایی هستند که «واقعاً دردسرساز» هستند، مانند پست های رسانه های اجتماعی ضدیهودی، سایر اتهامات مطرح شده توسط این وب سایت گمراه کننده هستند. یکی از این پروفایل ها دانشجویی را متهم به «اهریمن ساختن اسرائیل» کرد، زیرا این دانشجو در یک شامی که توسط هیلل برگزار شده بود، از تصمیم دونالد ترامپ برای انتقال سفارت ایالات متحده به اورشلیم انتقاد کرده بود. به گفته امیلی شفر عمرمن، وکیل اسرائیلی، اطلاعات ماموریت قناری «اغلب نه موثق، نه کامل و نه به روز است». او گفت که این سایت نباید توسط مقامات مرزی اسرائیل استفاده شود زیرا استاندار
دهای قابل اطمینانی را که توسط قانون اسرائیل تعیین شده است مطابقت ندارد. منابع طرفدار فلسطین فعالیت های ماموریت قناری را به عنوان تلاشی برای ساکت کردن منتقدان اسرائیل در دانشگاه های آمریکا از طریق ارعاب محکوم کرده اند. در پاسخ، فعالان حامی فلسطین وب سایتی به نام «علیه مأموریت قناری» راه اندازی کرده اند و می گویند که قصد دارند پروفایل های افرادی را که توسط مأموریت قناری هدف قرار گرفته اند میزبانی کنند تا فعالیت های خود را به صورت مثبت به تصویر بکشند. برخی از سازمان های طرفدار اسرائیل نیز از ماموریت قناری به دلیل تاکتیک های تهاجمی آن انتقاد کرده اند. دانشجویان یهودی و طرفدار اسرائیل گفته اند که دانشجویان و استادان حامی فلسطین به آنها مظنون به تبانی با ماموریت قناری هستند و آنها را حتی زمانی که با قناری ارتباط نداشتند، مقصر می دانند. ائتلاف اسرائیل در پردیس، مأموریت قناری را تأیید کرده و نوشته است که «از طریق پلتفرم های آنلاین مانند ماموریت قناری، پایگاه داده ای که به افشای نفرت از یهودیان و اسرائیل اختصاص دارد، جامعه طرفدار اسرائیل یک بازدارندگی قوی در برابر یهودی ستیزی و فعالیت های BDS ایجاد کرده است.». در فوری