Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیسانس خود را در رشته مهندسی نرم افزار دریافت کرد. رحمانی پس از فارغ التحصیلی در سال ۲۰۰۴ به افغانستان بازگشت و برای سازمان های غیرانتفاعی مختلفی کار کرد و در نهایت تصمیم گرفت تمرکز شغلی خود را تغییر دهد و به تحصیل بازگردد. او در سال ۲۰۰۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت دولتی و حقوق بین الملل در دانشگاه کلمبیا در نیویورک دریافت کرد. او یک کارشناس در برنامه فولبرایتشناخته می شود. حرفه. سازمان های غیرانتفاعی. رحمانی پس از فارغ التحصیلی با مدرک لیسانس خود در سال ۲۰۰۴، به افغانستان بازگشت و برای چندین سازمان غیرانتفاعی کانادایی با تمرکز بر حقوق بشر، توانمندسازی زنان و آموزش کار کرد. او همچنین به عنوان کارشناس موضوعی با مرکز آموزش نیروهای مشترک ناتو، و مشاور وزارت آموزش و پرورش نیویورک، مشاور دبیرخانه سازمان ملل متحد در نیویورک، مشاور وزارت تجارت و امور بین الملل کانادا کارهایی را عهده دار شد. در این مدت رحمانی روی سند ازدواج در افغانستان کار کرد که حقوق عادلانه را برای خانواده تضمین می کرد و به جمع آوری داده ها در سطح ملی کمک می کرد. او در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین فعال حقوق بشر را از کمیسیون مستقل حقوق بشر
افغانستان به خاطر کارش بر روی این سند دریافت کرد. کار دولتی. رحمانی ابتدا در وزارت معارف و سپس به عنوان مشاور ارشد معاون وزیر امور خارجه در سال ۲۰۱۱ به دولت افغانستان پیوست. وی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ به عنوان مدیر کل همکاری های منطقه ای وزارت امور خارجه افغانستان شروع به فعالیت کرد. در این پست، او ابتکارات همکاری منطقه ای مهمی مانند فرایند قلب آسیا-استانبول را آغاز و ترویج کرد. سفیر اندونزی. از ژوئن ۲۰۱۶ تا دسامبر ۲۰۱۸، رحمانی به عنوان اولین سفیر زن افغانستان در اندونزی، سفیر غیر مقیم در سنگاپور، و اولین سفیر در انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا خدمت کرد. او دومین زنی بود که توسط رئیس جمهور اشرف غنی به عنوان سفیر منصوب شد. این انتصاب بابت شعار اشرف غنی در خصوص قول انتخاباتی او برای پست های بیشتر به زنان صورت گرفت. او گفت که زنان مسلمان می توانند روایتی از یک «مسلمان پویا» باشند و ثابت کنند که دین اسلام یک نیروی ثابت نیست. سفیر در ایالات متحده آمریکا. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸، رحمانی از سوی رئیس جمهور غنی به عنوان سفیر در ایالات متحده منصوب شد که اولین زنی بود که این سمت را به دست آورد. او درست زمانی که رئیس جمهور ترامپ اعلا
م کرد قصد دارد نیروهایش را از کشور افغانستان خارج کند، این سمت را بر عهده گرفت. او گفت: «با زنان مانند یک اقلیت رفتار شده است، اما آنها اقلیت نیستند. زنان و جوانان با هم در واقع اکثریت هستند و حاضر نیستند از حقوق خود چشم پوشی کنند. آنها حاضر نیستند حقوق انسانی خود را زیر پا بگذارند و به روزگار گذشته بازگردند.» او جایگزین حمدالله محب شد که سه ماه پیش از آن استعفا داده بود تا مشاور امنیت ملی شود. رحمانی همچنین به عنوان سفیر غیر مقیم افغانستان در مکزیک، آرژانتین، کلمبیا و جمهوری دومینیکن خدمت کرد. باورها و فعالیت ها. حقوق زنان. رحمانی چندین سال را در سازمان های غیرانتفاعی که بر حقوق زنان و آموزش متمرکز بودند کار کرد. در این زمان، کار او به ویژه بر اصلاح قانون خانواده در زمینه مسلمانان متمرکز بود. او ضمن خدمت به عنوان سفیر در اندونزی، در افتتاحیه کنگره علمای زن اندونزی نیز شرکت کرد. پس از سفیر شدن در ایالات متحده، او به دفاع از حقوق زنان، به ویژه نقش زنان در روند صلح ادامه داد. او به طور مداوم این گفته را که یک توافق صلح که نیمی از جمعیت را نادیده می گیرد، کارساز نخواهد بود، در مجالس متفاوتی می گوید. او استدلال م
ی کند که نقش اساسی زنان در روند صلح باعث می شود که حقوق زنان نه تنها یک موضوع اخلاقی، بلکه یک موضوع امنیت ملی باشد. روند صلح. رحمانی در ماه می ۲۰۱۹ پس از اینکه زلمی خلیل زاد سفیر آمریکا در گفتگوهای مستقیم با طالبان شرکت کرد، از دولت ترامپ انتقاد کرد و گفت: «آنها دولت ما نیستند، آنها نمایندگان ما نیستند» او تأکید کرد که خواهان پایان دادن به این مذاکرات است. مجله تایم از رحمانی به عنوان «یک مدافع سرسخت صلح در شرایط افغانستان» یاد کرد. او بارها در مورد نیاز طالبان به تعامل مستقیم با جامعه و دولت افغانستان در صورت تبدیل شدن به بخشی از آن صحبت کرده است. به گفته رحمانی، «اگر طالبان خواهان صلح هستند، باید با دولت بنشینند.» جنجال ها. آژانس خبری پژواک با انتشار یک سلسله گزارش های رسانه ای، اتهاماتی را علیه رحمانی از جمله در مورد پروژه ساختمانی در سفارت دی سی منتشر کرده است. وزارت امور خارجه افغانستان با پرداختن به اتهامات خاص پژواک، ادعای آنان را به طور کامل رد کرد. رحمانی با انتشار مقاله ای از طریق پلتفرم رسانه ای افغانستان ۸ صبح، این اتهامات را رد کرد و خواستار تحقیقات کامل شد. او در این مقاله گفت که گزارش پژواک مغر
ضانه است، نتیجه گیری آنها با اسنادی که منتشر کرده بودند در تضاد با هم هستند و برای تخریب شخص او به دلیل زن بودن منتشر شده است. او همچنین مدعی شد که حملات مکرر بی اساس از سوی خبرگزاری های محلی را تحمل می کند.
دوک نشین آراگوی () یک شاهزاده نشین مهم در دوران قرون وسطایی و امروزی اولیه در گرجستان، در منطقهٔ راهبردی رود آراگوی و کوهپایه های قله های قفقاز بزرگ بود که از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۷۴۷ که به پادشاهی سلطنتی گرجستان محلق شد، اریستاوی ها بر آن فرمانروایی می کردند.
راجر بلک کمدین توهین کننده، بازیگر، صداپیشه، انیماتور، نویسنده و تهیه کننده اهل آمریکاست که به خاطر شخصیت یوکوی دلقک معروف است. او همچنین برای اجرا در کنار وکو اگویین در نمایش لعنتی! شناخته می شود. اگویین و بلک در کنار هم انیمیشن کمدی بریکلبری را تولید کردند که از ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۲ از کمدی سنترال پخش شد. این سریال در ژانویه ۲۰۱۵ کنسل شد و در آوریل همان سال به پایان رسید. در سال ۲۰۱۸ بلک و اگویین برای شبکه اینترنتی نتفلیکس انیمیشن بزرگسالانه اداره پلیس پارادایس را تولید کردند.
حجاب امتیاز علی (۱۹۰۸–۱۹۹۹) نویسنده، ویراستار و روزنامه نگار پاکستانی بود. او نامی شناخته شده در ادبیات اردو و از پیشگامان رمانتیسم در زبان اردو است. او همچنین به عنوان اولین خلبان مسلمان پس از دریافت گواهینامه خلبانی رسمی خود در سال ۱۹۳۶ از امتیازات او به حساب می آید. زندگی شخصی. حجاب در حیدرآباد هند و به سال ۱۹۰۸ میلادی به دنیا آمد. او از یک خانواده اشرافی از ایالت شاهزاده حیدرآباد دکن بود. نام او «حجاب» نامی با اهمیت در ادبیات اردو است. او نوشتن را از سنین کودکی شروع کرد. یکی از شناخته شده ترین آثار او «Meri Natamam Mohabbat» است که یکی از بهترین داستان های عاشقانه نوشته شده در ادبیات اردو محسوب می شود. او این داستان را در سن دوازده سالگی نوشته است. در دهه ۱۹۳۰، حجاب با امتیاز علی تاج، نویسنده و روزنامه نگار مشهوری که برای بسیاری از فیلم ها، نمایش ها و کانال های رادیویی مطلب می نوشت، ازدواج کرد. او با امتیاز علی به لاهور نقل مکان کرد. حاصل ازدواج حجاب و امتیازعلی یک دختر به نام یاسمین طاهر است که در رادیو پاکستان صداپیشگی می کند. نوه های حجاب، فاران طاهر و علی طاهر از بازیگران پاکستانی هستند. حرفه. خلبان.
حجاب عاشق پرواز بود. او در باشگاه پرواز لاهور آموزش دید و همچنین در بسیاری از مسابقات برگزار شده توسط باشگاه هوانوردی شرکت کرد. حجاب در سال ۱۹۳۶ گواهینامه خلبانی خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۳۹، "اخبار زنان بین المللی" در سال ۱۹۳۹ گزارش داد که حجاب امتیاز علی اولین زن مسلمان در امپراتوری بریتانیا بود که گواهینامه "A" را به عنوان خلبان هوایی دریافت کرد. سارلا تاکرال، اغلب به عنوان اولین خلبان هندی شناخته می شود، اما هر دو سارلا و حجاب در همان زمان مجوز گرفتند اما حجاب بود که اولین خلبان مسلمان شد. نویسنده. حجاب که بیش از ۶۰ سال سابقه نویسندگی دارد، به خاطر داستان های عاشقانه اش در ادبیات اردو شناخته شده است. داستان های او حول محور عاشقانه، زنان، طبیعت و روانشناسی می چرخد. نوشته های او اغلب با واقعیت مرتبط بود و حاوی تصاویر زیادی از زندگی بود. استفاده مکرر او از کلمات و ساخت منحصر به فرد جملات، در نوشته هایش برجسته است. داستان های حجاب از شخصیت های مشابه در داستان ها و سناریوهای مختلف استفاده می کرد. برخی از شخصیت های معروف و به یاد ماندنی رمان های او دکتر گار، سر هارلی، دده زبیده و حبشان زونش هستند. حجاب در سنی
ن پایین نویسنده شد. او اولین داستان کوتاه خود را در ۹ سالگی منتشر کرد. داستان او در مجله «تهذیب نیسوان» منتشر شد و مورد توجه خوانندگان قرار گرفت. داستان های او توسط دو مجله معروف آن دوره به نام های «تهذیب نیزوان» و «فول» منتشر می شد. او همچنین به عنوان سردبیر برای هر دو مجله کار می کرد. او چند مجموعه داستان کوتاه منتشر کرد و همچنین رمان معروف "زنان کوچک" لوئیزا می آلکات را به زبان اردو ترجمه کرد. خاطرات او در مجلات و برخی از آنها نیز به صورت کتاب منتشر می شدند. یکی از رمان های او، «در مقابل شمع» بر اساس تجربیات او در لاهور در طول جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵ است. این نام به این دلیل است که حجاب در زمان خاموشی های جنگ دفتر خاطرات را با نور شمع می نوشت. تجربه او از جنگ همچنین الهام بخش او برای نوشتن رمان برنده جایزه "پاگال خانا" شد که آخرین رمان او نیز بود. او مطالعه روانشناس زیگموند فروید را مطالعه کرد که الهام بخش این رمان بود. مرگ. حجاب در ۱۹ مارس ۱۹۹۹ در خانه خود در شهر مدل لاهور درگذشت. آثار. برخی از آثار منتشر شده و معروف او عبارتند از
جام ژوزه مونتیرو دا کوشتا ، که همچنین به عنوان قهرمانی شمال پرتغال شناخته می شود، یک رقابت فوتبال پرتغالی بود که در سال ۱۹۱۰، توسط باشگاه پورتو به افتخار رئیس باشگاه، ژوزه مونتیرو دا کوشتا شکل گرفت تیم های شرکت کننده که به مصاف هم می رفتند، باید یک تیم کاملاً پرتغالی را به میدان می فرستادند. قهرمان، مسابقات را در سال بعد میزبانی می کرد و اولین تیمی که سه بار متوالی جام را به دست می آورد، قهرمان قطعی می شد. پورتو در دو سال ابتدایی مسابقات قهرمان شد، اما آکادمیکا مانع از قهرمانی سومشان در سال ۱۹۱۳ شد. سال بعد، پورتو عنوان قهرمانی را در زمین آکادمیکا به دست آورد و پس از کسب سومین جام متوالی خود در سال ۱۹۱۶، قهرمان شد.
سحر آیدار (به انگلیسی: Seher Aydar)، زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۹ میلادی در ترکیه، یک سیاستمدار نروژی است. وی عضو حزب سرخ؛ و از سال ۲۰۲۱م، به عنوان نماینده منتخب حوزه انتخاباتی اسلو، در مجلس ملی نروژ حضور دارد. پیشینه. سحر آیدار، از مردم کرد متولد ترکیه است. وی در ۱۱ سالگی، بعد از مهاجرت به نروژ، در شهر فردریکستاد ساکن بوده است. سحر، بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲م، دبیرکل؛ و بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴م، رهبر جوانان سرخ بود. وی سابقاً نیز بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱م، به عنوان عضو علی البدل، در مجلس ملی نروژ، حضور داشته است.
اسپاگتی آلا پوتانِسکا (به ایتالیایی می شود ) (اسپاگتی معمولی یا اسپاگتی ساده) یا پاستا پوتانسکا یک غذای پاستای ایتالیایی است که در اواسط قرن بیستم در ناپل اختراع شد و معمولاً با گوجه فرنگی، روغن زیتون، زیتون، فلفل چیلی، کاپاریس و سیر — با ورمیشل یا پاستا اسپاگتی درست می شود. خاستگاه. دستور العمل های مختلفی در کتاب های آشپزی ایتالیایی که به قرن نوزدهم برمی گردند، انواع سس های پاستا را به نام های مختلف آورده اند که بسیار شبیه به پوتانسکای امروزی هستند. یکی از قدیمی ترین موارد به سال ۱۸۴۴ بازمی گردد، زمانی که ایپولیتو کاوالکانتی، درکتاب آشپزی نظری-عملی ("Cucina teorico-pratica")، دستوری از غذاهای محبوب ناپلی ها را گنجانده بود که آن را " ورمیشل مخلوط با زیتون، کاپاریس و سس ماهی آنچوی(Vermicelli all'oglio con olive capperi ed alici salse) " نامید. سپس در دیگر کتاب های آشپزی ناپل اشارات پراکنده ای به آن شده است،تا اینکه در سال ۱۹۳۱، باشگاه گردشگری ایتالیا در راهنمای غذاهای ایتالیایی "،" آن را در فهرست غذاهای خاص کامپانیا قرار داد و آن را ماکارونی مارینارا (Maccheroni alla marinara) نامید، که دستور پخت پیشنهادی آن ب
ه دستور درست کردن سس پوتانسکای امروزی نزدیک است. در ناپل، این نوع سس پاستا معمولاً با نام زیتون و کاپاریس ("aulive e chiappariell") شناخته می شود. این غذا با نام فعلی خود برای اولین بار در ادبیات غذاشناسی در دهه ۱۹۶۰ ظاهر شد. اولین یادکرد شناخته شده از واژه پاستا "آلا" پوتانسکا در اثری به نام "زخم" فانی ("فریتو اِ مورته") اثر رافائله لا کاپریا آورده شده است ، در این رمان ایتالیایی که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد ، به «اسپاگتی آلا پوتانسکا همان طور که در سیراکوز می پزند» اشاره می شود. به گفته اتحادیه حرفه ای پاستاسازان ایتالیا، سس این پاستا در دهه ۱۹۶۰ رایج شد. اگرچه نسخه ۱۹۷۱ قاشق نقره ای ("Cucchiaio d'argento")، یکی از برجسته ترین کتاب های آشپزی ایتالیا، دستور پختی با نام پوتانسکا ندارد، اما دو دستور پخت مشابه با آن را آورده است: اسپاگتی ناپلی آلا پارتنوپه، که با آنچوی ومقادیر فراوانی اورگانو درست می شود؛ و اسپاگتی آلا سیسیلیانا که با افزودن فلفل سبز مشخص می شود. باز هم سبک سیسیلی دیگری نیز در اطراف پالرمو رایج است که شامل زیتون، آنچوی و کشمش است. در مقاله ای در سال ۲۰۰۵ در روزنامه ایل گلفو (خلیج) - روزنامه ای که به
جزایر ایتالیایی ایسکیا و پروسیدا سرویس می دهد - خبرنگاری به نام آناریتا کومو اظهار داشت که سوگو "آلا پوتانسکا" در دهه ۱۹۵۰ توسط ساندرو پتی، یکی از مالکان رانسیو فلونه، یک رستوران و محل شبانه معروف در جزیره ایسکیا، اختراع شد. به گفته کومو، لحظه الهام پتی زمانی فرا رسید که نیمه شبی پتی گروهی از مشتریان را دید که پشت یکی از میزهای او نشسته بودند. او مواد اولیه کمی داشت و به آنها گفت که به اندازه کافی مواد برای تهیه یک وعده غذایی برای آنها را ندارد. آنها شکایت کردند که دیر شده است و گرسنه هستند و گفتند: «"Facci una puttanata qualsiasi"» یعنی «هر ... که داری برای ما درست کن». پتی چیزی بیش از چهار گوجه فرنگی، دو زیتون و مقداری کاپاریس نداشت (که در واقع الان مواد اولیه "سوگو" (سس) هستند)، پتی بعدها به کومو گفت: «بنابراین من از آنها برای تهیه سس اسپاگتی استفاده کردم.» بعداً پتی این غذا را تحت عنوان "اسپاگتی آلا پوتانسکا" در منوی غذایی خود قرار داد. واژه شناسی. از آنجا که واژه پوتانا(""puttana" ") تقریباً به معنای "فاحشه" یا "خودفروش" است و پوتانسکا("puttanesca") صفتی است که از آن کلمه گرفته شده است، نظریه ای وجود دا
رد که این غذا در یکی از بوردلوها در محله طبقه کارگری ناپل یعنی محله اسپانیایی ها (Quartieri Spagnoli)اختراع شده است. از سوی دیگر، جرمی پارزن، مورخ مواد غذایی، پیشنهاد می کند که این نام بیشتر به استفاده عملی از پوتانسکا «puttanesca» در ایتالیایی مربوط می شود تا تعریف تحت اللفظی آن: «ایتالیایی ها از پوتانا puttana (و واژه های مرتبط با آن) تقریباً به همان صورتی که ما از آشغال در فارسی (در زبان انگلیسی "shit") استفاده می کنیم، به عنوان یک ناسزای همه منظوره استفاده می کنند؛ بنابراین شاید منظور از واژه "ماکارونی آلا پوتانسکا" بیان این جمله باشد که «"من" فقط هر آشغالی از توی کابینت که دم دستم آمد را در ماهیتابه ریختم». غذای اصلی. سس این غذا به تنهایی در ایتالیایی سوگو آلا پوتانسکا("sugo alla puttanesca") نامیده می شود. دستور ساخت این سس ممکن است با توجه به سلیقه های محتلف متفاوت باشد. به عنوان مثال، بر خلاف نسخه محبوب در لاتزیو، نسخه ناپلی بدون آنچوی تهیه می شود. ادویه جات نیز گاهی اضافه می شوند، اما در بیشتر موارد، "سوگو" بدون ادویه و تنها کمی شور (از کاپاریس، زیتون و آنچوی) و کاملاً معطر (از سیر) است. به طور سنتی،
سس با اسپاگتی سرو می شود، اگرچه با پنه، بوکاتینی، لینگوئین و ورمیشل نیز قابل سرو است. سیر و آنچوی (که در نسخه ناپلی حذف شده است) در روغن زیتون تفت داده می شوند. فلفل چیلی خرد شده، زیتون، کاپاریس، گوجه فرنگی خرد شده و پونه کوهی (اورگانو) را به همراه نمک و فلفل سیاه به طعم اضافه می کنند. سپس آشپز با دم کشیدن این مخلوط را غلیظ کرده و روی اسپاگتی که آل دنته (ترد و خشک) پخته شده می ریزد. در آخر هنگام سرو کمی جعفری خرد شده نیز روی آن می ریزند.
مهسا کمالی (زاده ۲۵ مرداد ۱۳۷۳ در زنجان) عضو تیم ملی فوتسال بانوان ایران و همچنین باشگاه مس رفسنجان است. او به همراه تیم ملی فوتسال بانوان ایران در سال ۲۰۱۸ موفق به کسب عنوان قهرمان شد. کمالی، به دلیل به نمایش گذاشتن پیراهنی با شعار «جنگ را متوقف کنید» به کمیته انضباطی احضار شد. حواشی. در جریان بازی دو تیم مس رفسنجان و پالایش نفت آبادان در لیگ برتر فوتسال زنان ایران که روز ۱۳ اسفند برگزار شد، مهسا کمالی پس از گلزنی به تیم حریف، پیراهنی را که در زیر لباس تیم باشگاهی خود به تن داشت، با درخواست توقف جنگ در اوکراین به نمایش گذاشت، به کمیته انضباطی احضار شد.. باشگاه مس رفسنجان نیز در بیانیه ای، اقدام خانم کمالی در واکنش به تهاجم نظامی روسیه به اوکراین را رفتاری «احساسی و شخصی» خواند و گفت که با او «برخورد قاطع» خواهد شد. در بیانیه باشگاه آمده است که «رسالت و سیاست باشگاه فرهنگی ورزشی مس رفسنجان حرکت در جریانات سیاسی نیست» و از همین رو، طبق قوانین و مقررات این باشگاه، خانم کمالی به کمیته انضباطی احضار شده است.
طوفان آرام () نام گونه ای از موسیقی آر اند بی است که به شکل آرام، عاشقانه و تحت تأثیر موسیقی جاز اجرا می شود. نام این سبک از آلبوم "طوفانی آرام" از اسموکی رابینسون گرفته شده است. ملوین لیندزی این فرمت رادیویی را در ۱۹۷۶ زمانی که در رادیو واشینگتن کارآموز بود پایه گذاری کرد. به مرور زمان طوفان آرام خود زیرسبک مستقل از موسیقی آر اندبی معاصر شد. این سبک در دههٔ ۸۰ میلادی برای مخاطبان آفریقایی آمریکایی بزرگسال و سطح بالا عرضه می شد، در حالی که در میان جوانان مخاطبانش را روز به روز در مقابل عصر طلایی هیپ هاپ از دست می داد.
ابوبکر بن محمد بن خورشید پدر شجاع الدین خورشید مؤسس سلسله اتابکان لر کوچک و فرزند محمد خورشیدی از درباریان ترکان شوهله است. ابوبکر بواسطه پدرش محمد، از طرف ترکان شوهله به شحنگی برخی از ولایات لر کوچک منصوب شد. خاستگاه آل خورشید. دائره المعارف بزرگ اسلامی دربارهٔ خاستگاه آل خورشید می نویسد: «امرای اتابکان لر کوچک از سرکردگان طایفهٔ جنگروی و از شعبهٔ «سلبوری» بودند که در تاریخ نامعلومی برای یافتن چراگاه همراه یا برخی طوایف دیگر از مسکن اصلی خود، مانرود (مادانرود کنونی، مرکز پخش طرهان واقع در جنوب کوهدشت)، به چنگری (نام کوه و محلی در شمال خاوری کوهدشت) کوچیدند و نام همین منطقه را نیز بر خود نهادند. این طوایف تا پیش از سدهٔ ۶ هجری قمری حکومتی نداشتند و تابع خلافت عباسی و حکام عراق عجم بودند.» فرزندان ابوبکر خورشیدی. اسکندر بیگ ترکمان، حمدالله مستوفی، شرف خان بدلیسی، علی محمد ساکی، حمید ایزدپناه، ایرج کاظمی و نصرت لله میر از جمله تاریخ نگاران مشهور و معتبر ایران و لرستان، ابوبکر بن محمد را پدر شجاع الدین خورشید و نوربن الدین دانسته اند. تأسیس سلسله اتابکان لر کوچک. شجاع الدین خورشید، فرزند ابوبکر سرانجام در نیمه ق
رن ششم قمری توانست حکومت لرستان را به دست بیاورد و دودمان اتابکان لر کوچک را تأسیس کند که به مدت پنج قرن بر بخش گسترده ای از عراق عجم و رشته کوه زاگرس حکومت کرد.
آنیتا دنیس بیکر (زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۵۸) خواننده و ترانه سرای آمریکایی است. او یکی از محبوب ترین خوانندگان ترانه های پرروح در اوج دورهٔ سبک طوفان آرام در دهه ۱۹۸۰ است. بیکر که کار خود را در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ با گروه فانک چپتر ایت آغاز کرد، اولین آلبوم انفرادی خود را با نام "آوازه خوان" در سال ۱۹۸۳ منتشر کرد. در سال ۱۹۸۶، او پس از انتشار دومین آلبوم پلاتینیوم خود، "رپچر"، که شامل تک آهنگ برندهٔ گرمی «"عشق شیرین"» بود، به شهرت رسید. بیکر برندهٔ هشت جایزه گرمی، پنج آلبوم پلاتینیوم و یک آلبوم طلایی شده است. بیکر کنترالتو است، با دامنهٔ آوازی حداقل سه اکتاو. زندگی و حرفه موسیقی. ۱۹۵۸–۱۹۷۹: آغاز زندگی، شروع موسیقی و چپتر ایت. آنیتا بیکر در ۲۶ ژانویه ۱۹۵۸ در تولدو، اوهایو به دنیا آمد. هنگامی که او دو ساله بود، مادرش او را رها کرد و بیکر خانواده ای در دیترویت، میشیگان بزرگ او را بزرگ کردند. وقتی بیکر ۱۲ ساله بود، سرپرست های او درگذشتند و خواهر خوانده اش او را بزرگ کرد. زمانی که بیکر ۱۶ ساله شد، شروع به خواندن آر اند بی در کلوپ های شبانه دیترویت کرد. پس از اجرایی، دیوید واشینگتن، رهبر گروه، او را کشف کرد و از او خواست بر
ای گروه فانک، چپتر ایت تست بدهد. بیکر در سال ۱۹۷۵ به چپتر ایت پیوست و گروه تا زمانی که در سال ۱۹۷۹ با آریولا رکوردز به توافق رسیدند، تور برگزار کرد. اولین آلبوم گروه، "Chapter 8 ،" در آن سال منتشر شد. پس از آن که اریستا رکوردز اریولا را خرید، قرارداد با چپتر ایت را ملغی کرد، چرا که این لیبل معتقد بود که بیکر «پتانسیل ستاره شده» را ندارد. بیکر به دیترویت بازگشت و به عنوان پیشخدمت کار کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۲، اوتیس اسمیت، یکی از همکاران سابق آریولا، بیکر را متقاعد کرد که حرفه انفرادی را تحت لیبل بورلی گلن شروع کند. ۱۹۸۳–۲۰۰۸: آلبوم های انفرادی و موفقیت. در مهٔ ۱۹۸۳، بیکر نخستین آلبوم خود به نام «"آوازه خوان"» را منتشر کرد که تک آهنگ هایی از آن توانستند به چارت ها راه پیدا کنند. آلبوم دوم بیکر به نام «"رپچر"»، در ابتدا فروش خوبی نداشت اما کم کم مورد توجه قرار گرفت و با موقعیت بیشتر همراه بود و او توانست برای این آلبوم دو جایزهٔ گرمی را در ۱۹۸۷ دریافت کند. در همان سال در یک ترانهٔ گاسپل با گروه وینانز همکاری کرد و که سومین جایزهٔ گرمی را برای او به همراه داشت. آلبوم سوم او نیز با نام «"بهترین چیزی را که به دست آ
وردم به تو می دهم"» برای سه نامزدی دیگر گرمی به دست آورد. سه آلبوم بعدی توانستند فروش بسیاری داشته باشند امّا ازدواج و بچه دار شدنش کمی او را از فضای موسیقی دور کرد. در سال های بعد او چندین بار از حرفه فاصله گرفت و دوباره بازگشت؛ حاصل این دوره از فعالیت او دو آلبوم دیگر بود که دوباره برای او نامزدی جوایز مختلف از جمله گرمی را به همراه داشت. در مهٔ ۲۰۰۵، کالج موسیقی برکلی مدرک افتخاری دکترای موسیقی را به بیکر اهدا کرد. ۲۰۱۰ تا کنون: موسیقی جدید و بازنشستگی. در سال ۲۰۱۰ بیکر اعلام کرد کار بر روی آلبوم جدیدی را آغاز کرده است، امّا بعدها گفت که این آلبوم نیاز به کار بیشتری دارد و این آلبوم هرگز منتشر نشد. در سال ۲۰۱۲، بیکر ترانهٔ "«اخیراً»" از تایریس را کاور کرد که در رادیوها مورد استقبال قرار گرفت به طوری که یکی از کانالها این ترانه به مدت یک ساعت و به صورت پشت هم پخش کرد. در سال ۲۰۱۳ این ترانه هجدهمین نامزدی گرمی او را به همراه داشت. در ژانویهٔ ۲۰۱۷، بیکر بازنشستگی خود را اعلام کرد امّا در سال ۲۰۱۸ از بازگشت دوباره اش به موسیقی خبر داد. زندگی شخصی. بیکر در ۲۴ دسامبر ۱۹۸۸ با والتر بریجفرث جونیور ازدواج کرد. این
زوج در سال ۲۰۰۵ از هم جدا شدند و دو سال بعد طلاق خود را قطعی کردند. آنها دو پسر دارند، والتر بیکر بریجفرث (زادهٔ ژانویه ۱۹۹۳) و ادوارد کارلتن بریجفرث (زادهٔ می ۱۹۹۴). بیکر در حال حاضر در گروس پوینت پارک، میشیگان زندگی می کند. پسرش والتر اکنون در کالج موسیقی برکلی در بوستون، با ساز تخصصی درام، در رشته تهیه کنندگی و مهندسی موسیقی تحصیل می کند. بیش از پنج سال پس از طلاق، بیکر درخواست تغییر نام قانونی از بریجفرث به بیکر در زندگی شخصی اش را کرد. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا، بیکر از اندرو یانگ نامزد دموکرات ها پشتیبانی کرد. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۱۳، آنیتا بیکر به تالار مشاهیر راک اند رول میشیگان معرفی شد. او در سال ۲۰۱۸ جایزهٔ یک عمر زندگی هنری را از BET (Black Entertainment Television) دریافت کرد. بیکر ۱۸ بار نامزد جایزهٔ گرمی شده است که موفق شده است ۸ بار آن را به دست آورد. همچنین، او ۹ بار نامزد جوایز موسیقی آمریکا شده است که ۴ بار برنده بوده است. در سال ۱۹۹۴، نام او در پیاده روی مشاهیر هالیوود ثبت شد.
کاتالین اِوا نُواک (، زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۷۷ در سگد) سیاستمدار، وکیل، اقتصاددان و رئیس جمهور سابق مجارستان است؛ او از ۱۰ مه ۲۰۲۲ تا استعفایش در ۱۰ فوریه ۲۰۲۴، سومین زن در سمت رهبری پس از ماریا ترزا در ۱۷۴۰ و ماریای یکم در ۱۳۸۲ بود. وی از سال ۲۰۱۴–۲۰۲۰ وزیر خانواده و جوانان، از سال ۲۰۲۰–۲۰۲۱ وزیر سیار خانواده در دولت چهارم ویکتور اوربان از حزب فیدس و از ۲۰۱۸ عضو پارلمان بوده است. در دهم فوریه ۲۰۲۴، در پی یک رسوایی پدوفیلی در پرورشگاهی در بیچکه، نواک استعفای خود را از سمت ریاست جمهوری اعلام کرد. تحصیلات. نواک پس از اتمام تحصیلات ابتدایی در سال ۱۹۹۶ از دبیرستان شاگواری اِندره در سگد دیپلم گرفت، اقتصاد را در دانشگاه کوروینوس بوداپست و حقوق را در دانشگاه سگد گذراند. و برای ادامه تحصیلات در خارج کشور در دانشگاه نانتر پاریس تحصیل کرد. نواک علاوه بر مجاری به زبان های فرانسوی، انگلیسی و آلمانی صحبت می کند. رسوایی و استعفاء. در سال ۲۰۱۶، تعدادی از پسرانی که از آزارهای جنسی مدیر یتیم خانهٔ بیچکه، عمو یانوش رنج می بردند پس از خودکشی یک کودک، علیه وی شکایت کردند. این موضوع پیش تر در ۲۰۱۱ توسط چند نوجوان به پلیس گزارش شد ولی
تحقیقات به جایی نرسیده بود. در نهایت جرم مدیر یتیم خانه ثابت و به هشت سال زندان محکوم شد. معاون سابق او ولی که ادعای بی اطلاعی از جریان داشت، یکی از قربانیان را وادار کرده بود تا اظهارات خود را پس بگیرد؛ او نیز به دلیل پوشش جرم به سه سال و چهار ماه محکوم شد. معاون در ۲۰۲۳ چند ماه مانده به اتمام زندانش در جریان سفر پاپ فرانسیس به مجارستان عفو رئیس جمهوری گرفت. به دنبال این رسوایی نواک در دهم فوریه ۲۰۲۴ سفر قطر خود را کوتاه کرد و استعفا داد. اندکی بعد، یودیت وارگا، وزیر دادگستری سابق نیز از سمت پارلمانی در رهبری حزب فیدس در انتخابات پارلمان اروپا استعفا داد. وارگا حکم عفو کاتالین نواک را امضا کرده بود. پس از این رسوایی، ویکتور اوربان اعلام کرد که پیشنهادی جهت اصلاح قانون اساسی در مورد حق عفو خواهد داد که محکومان درگیر در پرونده های کودک آزاری را مستثنی می کند.
لاسکارینا بوبولینا (؛ – ) فرمانده دریایی و از شیرزنان جنگ استقلال یونان در سال ۱۸۲۱ است. او اولین زنی است که به مقام آدمیرال رسیده است. او سال ۱۷۷۱ در قسطنطنیه از خانواده ای آروانی الاصل به دنیا آمد. بوبولینا از جوانی علاقه زیادی به دریانوردی داشت و عقاید لیبرالی پدرخوانده اش هم کمک می کرد تا او علایق خویش را دنبال کند. او دو بار ازدواج کرد اما بیوه شد و از شوهر دومش ثروت هنگفتی به او رسید. بوبولینا یکی از معدود زنان عضو جامعه دوستان بود که گروهی با هدف استقلال یونان از امپراتوری عثمانی بودند. با آغاز جنگ استقلال یونان او فرماندهی ناوگانی از کشتی ها را به دست گرفت و در کارزارهای متعددی از این جنگ شرکت داشت. بوبولینا پس از شکست حزبش در جنگ داخلی ۱۸۲۴ یونان به اسپتسز تبعید شد و مدتی هم به دلایل واهی زندانی بود. او در ۲۲ مه ۱۸۲۵ طی یک کشمکش خانوادگی کشته شد. زندگی نامه. کودکی و جوانی. بوبولینا سال ۱۷۷۱ در قسطنطنیه در خانواده ای آروانی الاصل که از جزیره هایدرا می آمدند به دنیا آمد. مدت کوتاهی پس از تولد او پدرش به دلیل شرکت در شورش اورلف که در سال های ۱۷۷۰–۱۷۶۹ رخ داد و به شکست انجامید توسط عثمانی ها بازداشت شد.
مدتی بعد پدرش درگذشت و بوبولینا با مادرش به جزیره هایدرا بازگشتند. آن ها در شهر اسپتسز ساکن شدند و هنگامی که بوبولینا چهارساله بود مادرش با اسپتسیوت دمیتریوس لازاروف-اورلوف ازدواج کرد. لازاروف پسوند اورلوف را به نام خود اضافه کرده بود تا نشان دهد که در شورش اورلوف شرکت داشته و به روسیه وفادار است. بوبولینا در خانواده ای بزرگ می شد که کتابخانه آن مشحون از آثار نویسندگان عصر روشنگری مانند ولتر و فریدریش شیلر بود. بوبولینا در جوانی علاقه بسیاری به دریانوردی داشت و پدرخوانده اش علی رغم اینکه این مسئله در هنجارهای اجتماعی آن زمان پذیرفته نبود به او اجازه می داد تا فعالیت مورد علاقه خود را ادامه دهد. تصمیمی که به نظر می رسد ناشی از تحسین و علاقه ای بود که پدرخوانده بوبولینا نسبت به امپراتیس روسیه کاترین دوم داشت. بوبولینا ابتدا با یک کاپیتان کشتی ازدواج کرد اما شوهرش در نبرد با دزدان دریایی الجزایری کشته شد. شوهر دوم او دمیتریوس بوبولیوس که لاسکارینا نام خود را از او گرفت یک تاجر و صاحب کشتی بود که او هم در ۱۱ مه ۱۸۱۱ در سواحل لامپدوسا توسط دزدان دریایی الجزایری کشته شد. با مرگ شوهر دومش بوبولینا تجارت او را در دست