Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وولتائیک (PV). با مقایسه توان خروجی واقعی از نیروگاه PV با خروجی مورد انتظار بر اساس داده های تابش خورشیدی، راندمان نیروگاه PV را می توان تعیین کرد. پیرهلیومترها همچنین می توانند برای تعیین مناسب بودن مکان های بالقوه برای نیروگاه های PV استفاده شوند. در این مورد از پیرهلیومترها برای تعیین خروجی مورد انتظار یک نصب PV استفاده می شود. برای تأسیسات PV که از نور متمرکز خورشید استفاده می کنند، نظارت بر تابش مستقیم خورشید برای اطمینان از عملکرد صحیح نیروگاه ضروری است. در نهایت، یک پیرهلیومتر دقیق ترین روش را برای اندازه گیری مدت زمان تابش خورشید ارائه می دهد. سازمان جهانی هواشناسی (WMO)، ساعات آفتابی را به عنوان مجموع فواصل زمانی، (به ساعت) تعریف می کند که در طی آن تابش عادی مستقیم خورشید از آستانه ۱۲۰ وات بر متر مربع فراتر می رود. پیرهلیومترها معمولاً روی یک ردیاب خورشیدی نصب می شوند که دستگاه را در طول روز به سمت خورشید هدایت می کند.. از آنجایی که پیرهلیومتر فقط صفحه خورشیدی را می بیند، باید روی دستگاهی قرار گیرد که مسیر خورشید را دنبال می کند. تابش مستقیم خورشید (E)، همراه با تابش پراکنده Ed، مقدار کل انرژی خورشی
دی موجود در سطح زمین را به دست می دهد، تابش جهانی Eg↓ Eg↓=E⋅cos(θ)+Ed که در آن θ زاویه بین سطح نرمال و موقعیت خورشید در آسمان است.
تحصیلات عالی در افغانستان شامل سیاست های دولت برای اصلاح تحصیلات عالی در دانشگاه های افغانستان و تأثیرات این اصلاحات می باشد. اصطلاح تحصیلات عالی مترادف آموزش بعد از دبیرستان، مرحله سوم، سطح سوم آموزشی است. زمینه اصلاحات. تحصیلات عالی یکی از هشت ستون استراتژی توسعه ملی افغانستان برای دوره ۲۰۰۸–۲۰۱۴ بود. وزارت تحصیلات عالی افغانستان در دسامبر ۲۰۰۹ برنامه استراتژیک ملی تحصیلات عالی: ۲۰۱۰–۲۰۱۴ را تدوین کرد. دو هدف اصلی این برنامه عبارت بود از بهبود کیفیت و گسترش دسترسی به تحصیلات عالی، همراه با تأکید بر برابری جنسیتی. یکی از واکنش های چشم گیر به تخریب سیستم تحصیلات عالی در افغانستان همین تلاش های بود که در برنامه استراتژیک ملی تحصیلات عالی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ وزارت تحصیلات عالی افغانستان به آن اشاره شده است، هدف از طرح این برنامه استراتژیک تنها بازسازی سیستمی به جا مانده از ۲۰۰۱ نبود، بلکه تغییر آن به یک سیستم مدرن و مبتنی بر شایستگی بود تا یک بار دیگر از جمله بهترین سیستم ها در سطح جنوب آسیا شمرده شود، همان گونه که قبل از تجاوز روس ها به حساب می رفت، هم چنین سیستمی که معیارهای بین المللی را برآورده سازد و با سایر سیستم ه
ا در سطح منطقه رقابت نماید. برنامه استراتژیک ملی تحصیلات عالی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ نتیجه یک سلسله سمینارهای مشورتی با دانشگاه های مختلف در سطح افغانستان بود که در سال ۲۰۰۹ میلادی توسط وزارت تحصیلات عالی افغانستان به همکاری یونسکو و بانک جهانی برگزار گردید. برنامه استراتژیک ملی تحصیلات عالی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ بر مبنای یک چارچوب اصلاح تحصیلات عالی ایجاد گردید که قبلاً توسط وزارت تحصیلات عالی به همکاری انستیتوت بین المللی یونسکو برای برنامه ریزی آموزشی در ۲۰۰۴ تهیه شده بود. چارچوب اصلاحات قبلی طیف وسیعی از مسائل را تحت پوشش قرار داده بود، شامل ساختار نهادی دانشگاه ها، مسائل حکومت داری، استخدام و حفظ کارکنان و دانشجویان، ارتباط میان تدریس و تحقیق، مدیریت، مالی و تدارک تجهیزات، زمین و کتاب های درسی. مسائل مالی. بر اساس برنامه استراتژیک ملی تحصیلات عالی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ بخش تحصیلات عالی قرار بود ۲۰٪ کل بودجه آموزشی کشور را تا ۲۰۱۵ هزینه کند، که معادل ۸۰۰ دالر آمریکایی تا ۲۰۱۴ و ۱٬۰۰۰ دالر آمریکایی تا ۲۰۱۵ برای هر شاگرد می شود. بودجه تأیید شده تحصیلات عالی برای سال ۲۰۱۲ میلادی ۴۷٫۱ میلیون دالر آمریکایی بود، یعنی معادل ۴۷۱ دالر برای هر شاگرد.
از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ وزارت تحصیلات عالی افغانستان توانسته بود تنها ۱۵ درصد (۴٫۱۳ میلیون دالر آمریکایی) از وجوه درخواست شده که ۵۶۴ میلیون دالر آمریکایی بود را از حامیان مالی دریافت کند. حامیان مالی اصلی عبارت از: بانک جهانی، نمایندگی ایالات متحده برای توسعه بین المللی، وزارت خارجه ایالات متحده، سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو)، هندوستان، فرانسه و آلمان. روند ثبت نام. وزارت تحصیلات عالی افغانستان توانست از هدفی که برای بلندبردن ثبت نام در دانشگاه تعیین نموده بود فراتر دست یابد، تعداد ثبت نام کننده گان میان سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۴ دو برابر شده و به ۱۵۳٬۳۱۴ نفر رسیده است. دولت تخمین نموده بود که تعداد دانشجویان الی ۲۰۱۵ به ۱۱۵٬۰۰۰ نفر خواهد رسید. با این حال، کم بود منابع مالی وزارت را نگذاشت تا تسهیلات لازم را هم گام با افزایش سریع در تعداد دانشجویان بسازد. بیشتری تسهیلات هنوز هم نیاز به بهسازی دارند؛ به عنوان مثال، در ۲۰۱۳ هیچ آزمایشگاهی برای دانشجویان فیزیک در دانشگاه کابل موجود نبود. بر اساس گزارش پیشرفت وزارت تحصیلات عالی، تعداد محصلین زن از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ سه برابر شده و به ۳۰٬۴۶۷ نفر رسیده بود، با این وجود زن
ان تنها یک بر پنج حصه محصلین دانشگاه را تشکیل می دادند. یکی از علت های رشد تعداد ثبت نام دانشجویان در دانشگاه را می توان به «مکاتب شبانه» نسبت داد که به کارکنان و مادران جوان این فرصت دسترسی به تحصیلات را فراهم می کند. دانشجویان می توانند با ثبت نام در «شفت شبانه» هم چنین از فرصتی خالی که در شام است استفاده نمایند. شفت شبانه به طور فزاینده در حال معروف شدن است و در سال ۲۰۱۴ به تعداد ۱۶٬۱۹۸ شاگرد در آن ثبت نام نموده، در مقایسه با دو سال قبل که این رقم تنها ۶٬۶۱۶ بود. در ۲۰۱۴ زنان ۱۲ درصد (۱٬۹۵۲) کل صنف های شبانه در ۲۰۱۴ را شکل می دادند. استراتژی جنسیت. وزارت تحصیلات عالی افغانستان در استراتژی جندر تحصیلات عالی (۲۰۱۳) خود یک برنامه عملیاتی را به منظور افزایش تعداد دانشجویان و استادان زن طرح نمود. یکی از ستون های این برنامه اعمار خوابگاه ها برای دختران است. یک خوابگاه در سال ۲۰۱۴ به همکاری وزارت خارجه ایالات متحده در هرات اعمار گردید و دو خوابگاه دیگر در بلخ و کابل برنامه شده بود. این خوابگاه ها به طور کل باید ظرفیت ۱٬۲۰۰ دانش آموز دختر را داشته باشند. وزارت تحصیلات عالی هم چنین از بودجه برنامه اولویت ملی پول در
خواست نمود تا ۱۰ خوابگاه دیگر که ظرفیت ۴٬۰۰۰ شاگرد را داشته باشد اعمار نماید؛ از آن جمله اعمار شش خوابگاه تا ۲۰۱۳ تکمیل شده بود. بر اساس اهدافی که در استراتژی جنسیت تحصیلات عالی (۲۰۱۳) ذکر شده بود، زنان می بایست ۲۵ درصد از کل محصلین دانشگاه تا سال ۲۰۱۴ و ۳۰ درصد تا سال ۲۰۱۵ را شکل دهند. اما، در سال ۲۰۱۴ تنها ۱۹٫۹٪ درصد کل محصلین را دختران شکل می داد، پایین تر از ۲۰۱۰ که ۲۰٫۵ درصد بود. هرچند ثبت نام دختران در دانشگاه ها از سال ۲۰۱۰ بیشتر گردیده اما ثبت نام پسران رشد سریع تر داشته است. دختران هنوز هم نسبت به پسران برای تکمیل دوره مکتب به مشکلات بیشتری مواجه هستند و به دلیل نبود خوابگاه دخترانه در دانشگاه ها تنبیه می شوند. در سال ۲۰۱۲، ۶۶ درصد دختران و ۸۹ درصد پسران که در سن مکتب ابتدایی بودند در مکاتب ثبت نام نمودند. انتظار می رود تا پسران بتوانند ۱۱ سال دوره مکتب را تکمیل نمایند و دختران تنها هفت سال. تا اکتوبر ۲۰۱۷، ۱۱۷ زن (۲۳٪ از تعداد عمومی) در حال ادامه آموزش کارشناسی ارشد (ماستری) خود در دانشگاه های افغانستان بودند، در مقایسه با مردان که تعداد آن ها به ۵۰۸ تن می رسید. استراتژی جنسیت تحصیلات عالی هدفی را ب
رای تعداد استادان زن تعیین نموده است که طبق آن تا سال ۲۰۱۴ تعداد استادان زن باید به ۲۰٪ برسد. تا اکتوبر ۲۰۱۴ تعداد استادان زن در دانشگاه ها به ۶۹۰ تن می رسید (۱۴ درصد). این استراتژی هم چنین تلاش می نماید تا تعداد استادان زن که دارای درجه تحصیلی کارشناسی ارشد یا دکترا هستند را افزایش دهد. تا اکتوبر ۲۰۱۴ به تعداد ۲۰۳ استاد زن دارای درجه تحصیلی کارشناسی ارشد بودند، در مقایسه با مردان که تعداد آن ها به ۱٬۲۷۷ تن می رسید و ۱۰ زن درجه تحصیلی دکترا داشتند. کیفیت تحصیلات عالی. کمیسیون نصاب درسی که توسط وزارت تحصیلات عالی تشکیل شده بود، تا سال ۲۰۱۴ توانست نصاب درسی یک ثلث از دانشگاه های خصوصی و دولتی افغانستان را بازنگری و بهسازی نماید. پیشرفت برای رسیدن به هدفی که برای تعداد استادان تعیین شده بود خوب پیش می رود، چون هزینه های کارکنان از طریق بودجه عادی تأمین می گردد. یکی از اولویت های وزارت، افزایش تعداد برنامه های کارشناسی ارشد بود. این امر فرصت های دسترسی به کارشناسی ارشد را برای زنان افزایش می دهد، به ویژه با در نظرداشت مشکلاتی که زنان برای رفتن به خارج از کشور در برنامه های کارشناسی ارشد و دکترا مواجه هستند. به عن
وان مثال، نصف دانشجویان که در دو برنامه جدید ماستری آموزش و اداره عامه در ۲۰۱۳ ثبت نام کردند را زنان تشکیل می دادند. پنج از هشت درجه کارشناسی ارشد که توسط دانشگاه کابل میان سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ داده می شد را نیز زنان به دست می آوردند. تا سال ۲۰۱۵، مجموع تعداد برنامه های کارشناسی ارشد که در دسترس بود به ۲۵ برنامه می رسید.
مین جین لی (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) مؤلف و خبرنگار کره ای-آمریکایی ساکن منهتن است. کار او اغلب با موضوعات کره ای و کره ای آمریکایی سر و کار دارد. او مؤلف رمان های "غذای رایگان برای میلیونرها" (۲۰۰۷) و "پاچینکو" (۲۰۱۷) است.
لو شینگ ین (؛ زادهٔ ) نویسنده رهبر و بنیانگذار فرقه بودای حقیقی وابسته به جنبش های نوپدید دینی اهل ایالات متحده آمریکا است.
نئو-تئوسوفی () اصطلاحی است که در اصل تحقیرآمیز است که توسط پیروان هلنا بلاواتسکی برای تعریف سیستم عقاید تئوسوفی (حکمت الاهی) که توسط آنی بسانت و چارلز وبستر لیدبیتر به دنبال مرگ مادام بلاواتسکی در سال ۱۸۹۱ توضیح داده شده است، استفاده می شود. این مطالب از جنبه های عمده با ارائه اصلی بلاواتسکی متفاوت بود، اما بسیاری از تئوسوفیست ها در سراسر جهان آن را به عنوان تئوسوفی واقعی پذیرفته اند.
لیل خاوری گونه ای از شاهین ها است که معمولاً ۲۷ تا ۳۰ سانتی متر طول دارد. می توان آن را در بخش های شمالی شبه قاره هند، در سراسر شرق هیمالیا یافت و از جنوب هندوچین تا استرالیا را دربر می گیرد. به عنوان یک سرگردان از مالزی ثبت شده است. رژیم غذایی و زیستگاه. لیل خاوری عمدتاً از حشرات و پرندگان تغذیه می کند و در موارد نادری گرفتن خفاش نیز دیدیه شده است. زیستگاه معمولی آن مناطق جنگلی پست و جنگلی است. در لانه های رهاشده پرندگان دیگر یا روی درختان، روی تاقچه های ساختمان یا روی صخره ها آشیانه می سازد. شناسایی. بالغ درزیرتنه به رنگ بلوطی پررنگ، در روتنه به رنگ خاکستری آبی فام با یک کلاه سیاه و گلوی رنگ پریده است. نوجوان دارای رگه های سیاه روی سینه های حنایی و پشتی خالدار است.
مارجوری کامرون پارسنز که به طور حرفه ای از تک نام کامرون استفاده می کرد، هنرمند، شاعر، بازیگر و پیرو علوم خفیه بود. او دنبال کننده فلسفه تازه تأسیس آلیستر کراولی به اسم تلما بود. کامرون که در بل پلاین، آیووا به دنیا آمد و در طول جنگ جهانی دوم برای خدمت به نیروی دریایی ایالات متحده داوطلب شد و پس از آن در پاسادینا، کالیفرنیا ساکن شد. در آنجا با همسر آینده خود؛ جک پارسونز که خود از دنبال کنندگان فلسفه تلما بود آشنا شد و آن ها در سال ۱۹۴۶ ازدواج کردند. جک پارسونز در انفجاری که در خانه شان اتفاق افتاد کشته شد و کمرون که این اتفاق را ترور تلقی می کرد، شروع به تشریفاتی برای ارتباط با روح جک کرد. با بازگشت به لس آنجلس و بعد از آنکه با سمسان دی بریر دوست شد، خود را در جامعه هنری آوانگارد شهر تثبیت کرد. از دوستان او، می توان به فیلمسازانی چون کورتیس هرینگتون و کنت انگر اشاره کرد. کمرون در دو فیلم هرینگتون، The Wormwood Star و Night Tide، و همچنین در فیلم Inauguration of the Pleasure Dome ساخته انگر ظاهر شد. سال ها بعد، کمرون در فیلم های هنری ساخته شده توسط جان چمبرلین و چیک استرند نیز ظاهر شد. به ندرت برای مدت طولانی
در یک مکان باقی می ماند و در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ او در جاشوا تری، کالیفرنیا و سانتافه، نیومکزیکو زندگی می کرد. اگرچه سلامت کمرون او را از کار بازمی داشت، اما آثار هنری و شعر او منجر به برگزاری چندین نمایشگاه شد. از اواخر دهه ۱۹۷۰ تا زمان مرگش بر اثر سرطان در سال ۱۹۹۵، کامرون در خانه ای در هالیوود زندگی می کرد، جایی که دختر و نوه هایش را بزرگ کرد و آثار هنری و شعر تولید کرد. شناخته شدن کامرون به عنوان یک هنرمند پس از مرگش شدت گرفت؛ زمانی که نقاشی های او در نمایشگاه های سراسر ایالات متحده به نمایش درآمد و در نتیجهٔ توجه بیشتر به زندگی پارسونز، زندگی کامرون نیز در اوایل دهه ۲۰۰۰، بیشتر دیده شد. در سال ۲۰۰۶، بنیاد کامرون-پارسونز برای حفظ و ترویج آثار او ایجاد شد و در سال ۲۰۱۱ زندگی نامه کامرون نوشته "اسپنسر کانسا" منتشر شد. زندگی نامه. سال های آغازین ۱۹۴۵–۱۹۲۲. کامرون در ۲۳ آوریل ۱۹۲۲ در بل پلاین، آیووا به دنیا آمد. پدرش، هیل لزلی کامرون، کارگر راه آهن، فرزندخوانده یک خانواده اسکاتلندی-ایرلندی بود. مادر او، کری کامرون اصالتاً هلندی بود. کمرون که اولین فرزند هیل و کری بود، سه خواهر و برادر به نام های جیمز (متولد ۱
۹۲۳)، مری (متولد ۱۹۲۷) و رابرت (متولد ۱۹۲۹) داشت. آنها در شمال شهر، که بخش ثروتمند شهر نیز بود زندگی می کردند، اگرچه زندگی با وجود رکود بزرگ برای همه سخت بود. کامرون در مدرسه ابتدایی Whittier و دبیرستان Belle Plaine تحصیل کرد، جایی که او در هنر، انگلیسی و نمایش عملکرد خوبی از خود نشان داد اما در درس های جبر، لاتین و مدنی رد شد. او همچنین در دو و میدانی و گروه سرود شرکت کرد. او با بیان اینکه یکی از دوستان دوران کودکی اش خودکشی کرده و این باعث شده تا او نیز به خودکشی فکر کرده باشد، از خود تصویر بدی برای دیگران ساخت تا جایی که مدعی شد «هیچ کس اجازه نمی دهد بچه اش به من نزدیک شود». او با مردان مختلفی رابطه جنسی داشت. پس از باردار شدن کامرون، مادرش برای او یک سقط غیرقانونی خانگی انجام داد. در سال ۱۹۴۰، خانواده کامرون به داونپورت نقل مکان کردند تا هیل بتواند در یک کارخانه مهمات کار کند. کامرون سال آخر تحصیلات دبیرستان خود را در دبیرستان داونپورت به پایان رساند. پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم، کامرون در فوریه ۱۹۴۳ به صورت داوطلبانه، به بخشی از نیروی دریایی ایالات متحده، پیوست و در ابتدا به یک کمپ آموزشی در
کالج معلمان ایالت آیووا فرستاده شد. کمی بعد به واشینگتن دی سی فرستاده شد، جایی که به عنوان نقشه نگار خدمت کرد. در همین دوران، کمرون در ماه مه ۱۹۴۳ با وینستون چرچیل نخست وزیر بریتانیا ملاقات کرد. او دوباره به واحد عکاسی نیروی دریایی در آناکوستیا منصوب شد، جایی که به عنوان جامه دار برای مستندهای تبلیغاتی کار می کرد و در این دوره با ستاره های مختلف هالیوود آشنا شد. هنگامی که برادرش جیمز، مجروح از خدمت به ایالات متحده بازگشت، او به از ارتش فرار (نظامی) کرد و برای دیدن او به آیووا بازگشت. به همین دلیل کمرون به دادگاه نظامی فراخوانده شد و مدت زمان باقی مانده از جنگ را در زندان پادگان ها مبحوس ماند. او در سال ۱۹۴۵ از ارتش اخراج شد. برای پیوستن به خانواده اش، به پاسادینا، کالیفرنیا، جایی که پدر و برادرانش در آزمایشگاه رانش جت (JPL) کار پیدا کرده بودند، سفر کرد. جک پارسونز ۱۹۵۲–۱۹۴۶. در پاسادینا، کامرون همکار سابق خود را اتفاقی ملاقات کرد و از او دعوت کرد تا از خانه بزرگی که در آن زمان در آنجا اقامت داشت؛ که به «The Parsonage» نیز معروف است، بازدید کند. این خانه به دلیل آنکه اجاره آن متعلق به جک پارسونز بود The Parso
nage نامیده می شد. جک پارسونز یکی از اعضای مؤسس آزمایشگاه رانش جت و از پیروان معتقد فلسفه تلما بود؛ یک جنبش مذهبی جدید که توسط آلیستر کراولی در سال ۱۹۰۴ به وجود آمده بود. پس از ملاقات پارسونز و کامرون در The Parsonage در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۶، آنها فوراً جذب یکدیگر شدند و دو هفته بعد را در اتاق خواب پارسونز با هم گذراندند. اگرچه کامرون از آن بی خبر بود، پارسونز این را نوعی جادوی جنسی می دانست. در طی یک بازدید کوتاه از شهر نیویورک برای دیدن یک دوست، کامرون متوجه شد که باردار است و تصمیم به سقط جنین گرفت. سپس این زوج به ساحل منهتن نقل مکان کردند. در ۱۹ اکتبر ۱۹۴۶، پارسونز و کامرون در اورنج کانتی، در مراسمی که بهترین دوستش "ادوارد فورمن" شاهد آن بود، ازدواج کردند. مرگ. در اواسط دهه ۱۹۹۰، کامرون به تومور مغزی دچار شد و تحت درمان رادیوتراپی و پزشکی جایگزین قرار گرفت. تومور بسیار سرطانی بود و به ریه های او متاستاز داده بود. او در ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۵، در سن ۷۳ سالگی درگذشت، و جسدش سوزانده شده و خاکسترش در صحرای موهاوی پراکنده شد. شخصیت. کامرون ترجیح می داد با نام خانوادگی خود و به صورت یک تک نام شناخته شود. به گفته مورخ فلسفه تل
ما "مارتین پی استار"، «شخصیت بسیار مسلط کامرون اجازه نمی داد کسی رقیب او شود.». "تیم بلانکس"، نویسنده مد، خاطرنشان می کند که کامرون «یک زن کاریزماتیک» بود و تعجب آور نیست که چقدر «فریبنده و خطرناک» برای "هاپر" و "استاکول" به نظر می رسید. سبک هنری. "پیتر لوننفلد"، نظریه پرداز رسانه های دیجیتال، کامرون را کسی که «هنر برایش زندگی بود و زندگی فقط با هنر برایش معنا داشت» توصیف می کند. او در ادامه می افزاید درک زندگی او برای قدردانی از کار او لازم است. باورهای کامرون به شدت بر آثار هنری او تأثیر گذاشت. به گفته "پریسیلا فرانک"، که برای هافینگتون پست می نویسد، آثار هنری کامرون «غیبت کراولی را با سوررئالیسم و نمادگرایی شاعران فرانسوی ادغام می کند، و حاصل آن تصاویری تاریک و در عین حال عجیب و غریب است». "فیلیپ ورگنه"، متصدی هنر، کار کامرون را «روی لبه سوررئالیسم و روان گردانی» که «جنبه ای از مدرنیته داشته و منطق دکارتی را به چالش می کشد» توصیف می کند. لوننفلد نقاشی های سیاه و سفید کامرون که با قلم و جوهر کشیده شده است را با نقاشی های اوبری بردزلی، هنرمند انگلیسی مقایسه کرد و خاطرنشان کرد که او قادر به کشیدن یک اسکیسی اس
ت که هم به عنوان تصویری فیگوراتیو و هم به عنوان تصویری تجسمی عمل کند. میراث. شهرت کامرون به عنوان یک هنرمند، پس از مرگ او افزایش یافت. در سال ۲۰۰۶، دوستش "اسکات هابز"، بنیاد کامرون-پارسونز را تأسیس کرد تا آرشیوی از آثار او باشد. در سال ۱۹۹۵، اثر او به اسم "Peyote Vision" در بخشی از نمایشگاه «نسل بیت و آمریکایی جدید» که در موزه هنر آمریکایی ویتنی در شهر نیویورک برگزار شد، به نمایش درآمد. سپس برخی از آثار هنری او در کنار آثار "کراولی" در نمایشگاه "بازتاب عصر جدید" در سال ۲۰۰۱، که در گالری Eleven Seven در لانگ بیچ کالیفرنیا برگزار شد، به نمایش گذاشته شد. در سال ۲۰۰۷، نمایشگاهی با موضوعیت آثار کامرون در گالری "نیکول کلاگزبرون" در منطقه چلسی شهر نیویورک برگزار شد، در حالی که در همان سال برخی از آثار او در نمایشگاه "Semina Culture" به نمایش درآمد. در سال ۲۰۰۸، نقاشی "فرشته تاریک" او در نمایشگاه "Traces du Sacré" در مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو در پاریس به نمایش درآمد. در سال ۲۰۱۴، نمایشگاه دیگری با عنوان «کامرون: آهنگ هایی برای زن جادوگر» در موزه هنرهای معاصر لس آنجلس برگزار شد. در آن سال، ناشری در بریتانیا به ا
سم فولگور اسوتریکا، کتابی را منتشر کرد که شامل تصاویری از آثار هنری کامرون و اشعار پارسونز بود. در سال ۲۰۱۵، نمایشگاه دیگری از آثار او با عنوان «کامرون: سیندرلای سرزمین های بایر» در سوهو، شهر نیویورک برگزار شد، که شامل شبی بود که در آن دوستان کامرون گرد هم آمدند تا به طور عمومی دربارهٔ میراث او صحبت کنند. زیبایی شناسی کامرون بر دنیای مد نیز تأثیر داشته است، طراحانی چون "پاملا اسکایست-لوی" و "گلا نش-تیلور"، از کامرون به عنوان الهام بخش برند Skaist-Taylor نام بردند. زندگی کامرون به دلیل انتشار دو کتاب دربارهٔ زندگی پارسونز مورد توجه گسترده تری قرار گرفت: «سکس و موشک» اثر "جان کارتر" و «فرشته عجیب» جورج پندل.
مجموعه کتاب های بودایی تبتی () فهرستی از متون مقدس یا کتاب های آسمانی مورد قبول توسط فرقه های مختلف بودیسم تبتی است که به طور ضعیف تعریف شده اند. علاوه بر متون سوترایانا از منابع بودایی اولیه (بیشتر سرواستیوادا) و مهایانه، متن های مقدس تبتی شامل متون وجره یانه نیز می شود.
فستیوال مایتریا () یک جشنواره بزرگ موسیقی در فضای باز است که هر ساله در ملبورن، استرالیا برگزار می شود. این جشنواره عموماً ترکیبی از سایکدلیک ترنس و تکنو را اجرا می کند و دارای یک جامعه جایگزین بزرگ است. این رویداد در طول تاریخ ۱۰ ساله خود به طور قابل توجهی رشد کرده است، با این رویداد که با ۲۰۰۰ نفر شروع شد و در سال ۲۰۱۵، نهمین سال فعالیت خود، ۱۰٬۰۰۰ شرکت کننده را جذب کرد.
بهشت مایتریا () یک نقاشی دیواری است که توسط ژو هائوگو در دوره دودمان یوآن خلق شده است. این نقاشی در اصل در معبد Xinghua Si شیائونینگ، شانشی قرار داشت. در طول دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، آن را جدا کردند و به موزه سلطنتی انتاریو (ROM) تورنتو، کانادا منتقل کردند، جایی که امروزه در آنجا باقی مانده است. مسئولان موزه مجموعه ای از مرمت ها را برای حفظ و تثبیت نقاشی انجام داده اند. در حال حاضر، می توان آن را در «گالری اسقف سفید هنر معبد چینی» به عنوان بخشی از مجموعه خاور دور یافت و به عنوان یکی از اشیای نمادین آن توصیف می شود. این نقاشی، بودای ساتوا مایتریا، بودای آینده را نشان می دهد که پیش بینی می شود بر روی زمین ظاهر شود تا به انسان ها کمک کند تا از طریق آموزه های دارما به روشنگری دست یابند.
پروژه مایتریا () یک سازمان بین المللی است که از سال ۱۹۹۰ فعالیت می کند، که قصد دارد مجسمه های مایتریا بوداهود را در هند و شاید در جاهای دیگر بسازد. برنامه های اولیه برای ساخت مجسمه عظیم ۱۵۲ متری (۵۰۰ فوت) در کوشیناگار یا بوده گایا بوده است.
کوری الکساندر هنری (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۸۷) خواننده، ترانه سرا، پیانیست، نوازنده ارگ و تهیه کننده موسیقی آمریکایی است. هنری که یکی از اعضای سابق گروه Snarky Puppy بود، فعالیت هنری خود را با "هنر عشق"، اولین تولید مستقل خود، آغاز کرد. در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۰، او پروژه کامل سال دوم خود را به نام «"چیزی برای گفتن» منتشر کرد" که شامل آهنگ نوشته مارک ای باسی «بدون تفنگ» بود. در همان سال او "Art of Love Live" و "Christmas With You را" هر دو تحت عنوان Culture Collective Records منتشر کرد. هنری توسط کوئینسی جونز انتخاب شد تا سرپرستی "موسیقی متن افتتاحیه سریال آمریکایی" The Shed در نیویورک را به عهده بگیرد. در ۵ آگوست ۲۰۲۱، Beats Electronics برای اولین بار تبلیغی را با حضور ورزشکار Sha'Carri Richardson با آهنگ "Run to Glory" که توسط کوری هنری، کانیه وست و دکتر Dre تهیه شده و نوشته شده بود، پخش کرد. هنری همچنین به عنوان تهیه کننده و آهنگساز آهنگ " ۲۴ " از دهمین آلبوم استودیویی وست "دوندا شناخته می شود". اوایل زندگی. هنری در بروکلین نیویورک، جایی که تنها در دو سالگی پیانو و ارگ B3 می نواخت و تنها پنج سال سن داشت که او را «استاد هن
ری» به دلیل توانایی او در همراهی هر آهنگی با هر کلیدی در ارگ هاموند صدا می زدند به دنیا آمد. او در شش سالگی نمایشی را در تئاتر آپولو. بازی کرد. حرفه موسیقی. تورهای موسیقی او در سال ۲۰۰۶ آغاز شد و از آن زمان با بسیاری از هنرمندان جریان اصلی، از جمله بروس اسپرینگستین، مایکل مک دونالد، پی دیدی، بویز دوم مردان، کنی گرت، و The Roots و هنرمندان انجیل از جمله دانی مک کلورکین، تور برگزار کرد او آلبوم "First Steps خود را" در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط Wild Willis Jones Records منتشر کرد. این آلبوم در "چارت های بیلبورد" قرار گرفت و در آلبوم های برتر جاز و آلبوم های برتر هیت سیکر قرار گرفت و به ترتیب در رتبه های پنج و ۳۰ قرار گرفت. دومین آلبوم او، ضبط زنده، "The Revival"، در ۱۸ مارس ۲۰۱۶ توسط GroundUp Music منتشر شد. این آلبوم در آلبوم های برتر انجیل و آلبوم های جاز برتر قرار گرفت، جایی که به ترتیب در رتبه پنجم و شماره دو قرار گرفت. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸، هنری اولین تک آهنگ خود "Trade It All" را با گروه خود The Funk Apostles منتشر کرد. سه ماه بعد، در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸، کوری «هنر عشق» را منتشر کرد. در سال ۲۰۱۸، هنری گروه Snarky Puppy را
ترک کرد تا کار انفرادی خود را با اولین پروژه مستقل خود، Art of Love آغاز کند. در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۰، هنری رکورد کامل دوره دوم خود را به نام «چیزی برای گفتن» منتشر کرد. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱، هنری سومین آلبوم انفرادی خود "Best of Me" را منتشر کرد که در آن هنری آواز، ارگ هاموند B3، سینتی سایزر موگ و هارپجی را جرا کرده است. به گفته هنری، این آلبوم «مجموعه ای از آهنگ هایی است که از قهرمانان موسیقی [او] نوشته و الهام گرفته شده است»، با تأثیراتی از جمله استیوی واندر، ماروین گی، دانی هاتاوی، پی فانک و جیمز براون.
در طول تاریخ بشر، قارچ ها به عنوان منبع غذایی مورد استفاده قرار گرفته اند و برای تخمیر و نگهداری غذاها و نوشیدنی ها مورد استفاده قرار گرفته اند. در قرن بیستم، انسان ها یادگرفتند که از قارچ ها برای محافظت از سلامت انسان (آنتی بیوتیک ها، استاتین های ضد کلسترول و عوامل سرکوب کننده سیستم ایمنی) استفاده کنند، در حالی که صنعت از قارچ ها برای تولید در مقیاس بزرگ آنزیم ها، اسیدها و بیوسورفکتانت ها استفاده کرده است.با ظهور نانوتکنولوژی مدرن در دهه ۱۹۸۰، قارچ ها با ارائه جایگزین سبزتر برای نانوذرات سنتز شده شیمیایی اهمیت خود را حفظ کردند. زمینه. نانوذره به این صورت تعریف می شود که دارای یک بعد ۱۰۰ نانومتر یا کمتر باشد. عوامل کاهنده سمی یا زیست شناختی خطرناک معمولاً در سنتز شیمیایی نانوذرات نقش دارند، بنابراین جستجو برای جایگزین های تولید سبزتر وجود دارد. تحقیقات فعلی نشان داده است که میکروارگانیسم ها، عصاره های گیاهی و قارچ ها می توانند نانوذرات را از طریق مسیرهای بیولوژیکی تولید کنند. رایج ترین نانوذرات سنتز شده توسط قارچ ها نقره و طلا هستند، اما قارچ ها در سنتز انواع دیگر نانوذرات از جمله اکسید روی، پلاتین، مگنتیت، ز
یرکونیا، سیلیس، تیتانیوم و سولفید کادمیوم و نقاط کوانتومی سلنید کادمیوم استفاده شده اند. تولید نانو ذرات نقره. سنتز نانوذرات نقره با استفاده از بسیاری از گونه های قارچی موجود در همه جا از جمله تریکودرما،فوزاریوم،پنی سیلیوم،پلوروتوس آسپرژیلوس.سنتز خارج سلولی توسط تریکودرما ویراد مورد بررسی قرار گرفته است. فلوتانوم، ریزوکتونیا، کریزوسپوریوم گرمسیریو فوما گلومراتا، در حالی که سنتز درون سلولی در گونه ورتیسیلیوم و نوروسپورا کراسا نشان داده شده است. تولید نانوذرات متفرقه. سنتز نانوذرات طلا با استفاده از فوزاریوم مورد بررسی قرار گرفته است،نوروسپورا، ورتیسیلیوم، مخمرها و آسپرژیلوس.سنتز نانوذرات طلای خارج سلولی توسط عصاره های فوزاریوم اکسی اسپوروم، آسپرژیلوس نیجر و سیتوزولی از کاندیدا آلبیکن نشان داده شد. سنتز نانوذرات طلا درون سلولی توسط گونه ورتیسیلیوم به نام (وی لوتئوآلبوم) نشان داده شده است. علاوه بر طلا و نقره، از فوزاریوم اکسی اسپوروم برای سنتز ذرات زیرکونیا، تیتانیوم، سولفید کادمیوم و سلنید کادمیوم استفاده شده است. نانوذرات سولفید کادمیوم نیز توسط ترامت های رنگارنگ، اسکیزوساکارومایسس پامبا و کاندیدا گلابراتا سن
تز شده اند.همچنین نشان داده شده است که قارچ پوسیدگی سفید پانروکیت کریزوسپوریوم قادر به سنتز نانوذرات سلنیوم عنصری است. تکنیک ها و شرایط فرهنگ. تکنیک ها و محیط های کشت بسته به نیاز جدایه قارچی درگیر متفاوت است، با این حال روش کلی شامل موارد زیر است: هیف های قارچی معمولاً در محیط های رشد مایع قرار می گیرند و تا زمانی که کشت قارچ در زیست توده افزایش یابد، در کشت تکان قرار می گیرند. هیف های قارچی از محیط رشد خارج می شوند، با آب مقطر شسته می شوند تا محیط رشد حذف شود، در آب مقطر قرار داده می شود و به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در کشت لرزان انکوبه می شوند. هیف های قارچی از مایع رویی جدا می شوند و مقدار کمی از مایع رویی به محلول یونی ۱٫۰ میلی مولار اضافه می شود. سپس محلول یونی به مدت ۲ تا ۳ روز برای تشکیل نانوذرات کنترل می شود. یکی دیگر از روش های رایج کشت، افزودن هیف های قارچی شسته شده به جای استفاده از فیلتر قارچ، مستقیماً به محلول یونی ۱٫۰ میلی مولار است. نیترات نقره پرمصرف ترین منبع یون نقره است، اما سولفات نقره نیز مورد استفاده قرار گرفته است. [نیازمند منبع] کلرواوریک اسید به طور کلی به عنوان منبع یون های طلا در غلظت های