Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ظهور مرده شیطانی یا مرده شریر برمی خیزد یا کلبه وحشت ۵ یک فیلم فراطبیعی ترسناک آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی لی کرونین است. در این فیلم آلیسا سادرلند، لیلی سالیوان، گابریل اکولز، مورگان دیویس، نل فیشر و میا چالیس ایفای نقش می کنند. داستان این فیلم به تلاش دو خواهر می پردازد که سعی می کنند از دست موجودات شیطانی معروف به «Deadites» (دِدایت ها) زنده بمانند و خانواده خود را نجات دهند. پیش از توسعه فیلم، برنامه هایی برای دنباله های "مرده شریر" (۲۰۱۳) و "ارتش تاریکی" (۱۹۹۲) لغو شده بودند که می توانست به یک تقاطع منجر شود. در اکتبر ۲۰۱۹، ریمی اعلام کرد که فیلم جدیدی در حال ساخت است، و رابرت جی تاپرت تهیه کنندگی، ریمی و بروس کمپبل تهیه کنندگی اجرایی، و کرونین نویسندگی و کارگردانی پروژه را بر عهده دارد. نیو لاین سینما (توزیع کننده فیلم اول) به عنوان یک شرکت سازنده در کنار گوست هاوس پیکچرز شرکت سازنده ریمی اعلام شد. تصویربرداری اصلی در نیوزیلند در ۶ ژوئن ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ به پایان رسید. "مرده شریر برمی خیزد" نخستین نمایش خود را در جنوب از جنوب غربی در ۱۵ مارس ۲۰۲۳ داشت و در ۲۱ آوریل در ایالات متحده توس
ط برادران وارنر پیکچرز منتشر شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و ۱۴۱ میلیون دلار در سراسر جهان در مقابل بودجه تولید ۱۵ تا ۱۹ میلیون دلار فروش داشت که آن را به پرفروش ترین فیلم از این مجموعه تبدیل کرده است. تولید. پیش زمینه. فده آلوارز در اولین نمایش جنوب از جنوب غربی اعلام کرد که دنباله ای برای فیلم "مرده شریر" سال ۲۰۱۳ او در دست ساخت است. علاوه بر این، سم ریمی برنامه های خود برای نوشتن "مرده شریر ۴" را به همراه برادرش ایوان رایمی تأیید کرد. بعداً مشخص شد که این فیلم "ارتش تاریکی ۲" خواهد بود. بروس کمپبل و آلوارز در یک پنل واندرکان در مارس ۲۰۱۳ بیان کردند که برنامه نهایی آنها این است که دو فیلم "مردگان شریر" آلوارز و "ارتش تاریکی ۲" توسط ریمی هفتمین فیلمی ساخته شوند که روایت های اش ویلیامز و میا آلن را با هم ادغام کند. در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۳، رودو "سایاگس"، یکی از نویسندگان، به دسده هالیوود تأیید کرد که او و آلوارز برای ادامه فیلم بازنخواهند گشت. در همان ماه، آلوارز در توییتر خود نوشت که این شایعه درست نیست. کمپبل تأیید کرد که دوباره نقش خود را به عنوان اش در "ارتش تاریکی ۲" بازی خواهد کرد.
بعداً تأیید شد که ریمی به عنوان کارگردان در "ارتش تاریکی ۲" خدمت می کند. در ماه نوامبر، کمپبل در چهارمین فیلم "مردگان شیطانی" ابراز تردید کرد. در سپتامبر ۲۰۱۷، طی یک پنل در فن اکسپو کانادا، کمپبل اظهار داشت که معتقد است تنها آینده موفق این فرنچایز از طریق یک شبکه کابلی ممتاز است و به عنوان مثال "اش در برابر مرده شریر" در استارز را ذکر کرد. در نوامبر ۲۰۱۸، آلوارز اعلام کرد که «اینها در حال حاضر فقط ایده هستند. چیزی برای اعلام رسمی نیست ما یک اسکریپت برای "نفس نکش ۲" داریم. این تنها تفاوت است. ما فیلمنامه ای برای "مرده شریر ۲" نداریم.» او همچنین گفت: «وقتی توییت کردم که علاقه مندم ببینم مردم چه چیزی را ترجیح می دهند. ما در مورد اینکه مردم بیشتر به چه چیزهایی علاقه مند هستند، بحث های داخلی داشتیم. متأسفانه "مرده شریر ۲" برنده شد. که، حدس می زنم ترجیح می دهم "نفس نکش ۲" برنده شود، زیرا یکی از ساخته های خودم است. بدیهی است که "مرده شریر" طرفداران بیشتری دارد.» پیش تولید. در اکتبر ۲۰۱۹، ریمی در کامیک کان نیویورک اعلام کرد که فیلم جدیدی در حال ساخت است. بروس کمپبل به عنوان تهیه کننده اجرایی کار خواهد کرد و در این ف
یلم بازی نخواهد کرد. کمپبل در ژوئن ۲۰۲۰ فاش کرد که لی کرونین توسط ریمی برای نویسندگی و کارگردانی انتخاب شده است. در می ۲۰۲۱، نیو لاین سینما (که اولین فیلم را نیز توزیع کرد) فیلم را انتخاب کرد و قرار بود در اچ بی او مکس اکران شود. انتخاب بازیگران. در می ۲۰۲۱، فاش شد که آلیسا سادرلند و لیلی سالیوان برای نقش های اصلی انتخاب شده اند. در ژوئن ۲۰۲۱، گابریل اکولز، مورگان دیویس و نل فیشر به بازیگران اضافه شدند. میا چالیس در ژوئیه ۲۰۲۱ به بازیگران پیوست. فیلمبرداری. تصویربرداری اصلی در نیوزیلند در ۶ ژوئن ۲۰۲۱، با حضور دیو گاربت به عنوان فیلمبردار آغاز شد. گاربت قبلاً در چندین قسمت از "اش در برابر مرده شریر" به عنوان فیلمبردار فعالیت می کرد. کرونین در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۱ فاش کرد که فیلمبرداری رسماً نیمه تمام شده است. فیلمبرداری به طور رسمی در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ به پایان رسید و کرونین فاش کرد که در این فیلم بیش از ۶۵۰۰ لیتر خون تقلبی استفاده شده است. انتشار. این فیلم قرار بود توسط اچ بی او مکس در سال ۲۰۲۲ در ایالات متحده منتشر شود، اما تاریخ اکران آن به ۲۱ آوریل ۲۰۲۳ برای انتشار سینمایی انتقال یافت. بازخورد. فروش گیشه. در ایالات م
تحده و کانادا، "مرده شریر برمی خیزد" در کنار "میثاق"، "شوالیه"، و "بیو می ترسد" اکران شد و پیش بینی می شد در آخر هفته افتتاحیهٔ خود از ۳۴۰۲ سینما ۱۵ تا ۲۰ میلیون دلار فروش داشته باشد. این فیلم در روز اول اکران ۱۰٫۳ میلیون دلار، شامل ۲٫۵ میلیون دلار از پیش نمایش های پنجشنبه شب به دست آورد. این فیلم به ۲۴٫۵ میلیون دلار رسید و کمی فراتر از پیش بینی ها عمل کرد و پس از فیلم برادران سوپر ماریو در گیشه دوم شد. گزارش شده که ۵۸٪ از مخاطبان مرد بودند که ۶۶٪ آنها بین ۱۸ تا ۳۵ سال سن داشتند. این فیلم در آخر هفته دوم ۱۲٫۲ میلیون دلار فروش داشت و در ردهٔ دوم گیشه باقی ماند، و سپس در سومین آخر هفته با فروش ۵٫۹ میلیون دلار پس از "نگهبانان کهکشان بخش ۳" و "فیلم برادران سوپر ماریو" در جایگاه سوم گیشهٔ هفتگی قرار گرفت. پاسخ انتقادی. تماشاگرانی که توسط سینماسکور مورد بررسی قرار گرفتند، میانگین نمره «B» را در مقیاس A+ تا F به این فیلم دادند، در حالی که آنهایی که در نظرسنجی های پست ترک شرکت کردند نمرهٔ مثبت ۷۱٪ را به آن دادند و ۵۷٪ گفتند که قطعاً این فیلم را توصیه می کنند.
روتله نوعی پاستا شبیه چرخ پره ای است. آنها شبیه فیوری هستند. این نام از کلمه ایتالیایی برای چرخ کوچک گرفته شده است. در ایتالیا آنها را «رووت» و در ایالات متحده معمولاً «چرخ های واگن» می نامند، در ایران نیز چرخی.
نیکولو آندریا (۱۰ سپتامبر ۱۷۴۸ – ۹ دسامبر ۱۸۱۴) یک پزشک و نویسنده ایتالیایی بود که در ناپل فعالیت می کرد. زندگی نامه. آندریا در نزدیکی ماسافرا در آپولیا به دنیا آمد. پدرش یک پزشک محلی بود. او ابتدا در شهر زادگاهش تحصیل کرد، سپس در ناپل به وکالت پرداخت. او سپس به تحصیل پزشکی پرداخت و در سال ۱۷۷۷ به عنوان استاد کشاورزی در دانشگاه ناپل منصوب شد. از ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۸ استاد فیزیولوژی و پزشکی نظری شد. او در سال ۱۸۱۱ رئیس دانشکده پزشکی شد. از جمله آثار او رساله ای در مورد آب های معدنی محلی (۱۷۸۳) بود. او رساله های متعدد دیگری از پزشکی و فیزیولوژی منتشر کرد.
روشل «شلی» برکلی (نام تولد: روشل لوین) (متولد ۲۰ ژانویه ۱۹۵۱)، سیاستمدار و وکیل آمریکایی است که از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۱۳ به عنوان نمایندهٔ مجلس نمایندگان ایالات متحده برای حوزهٔ انتخابیهٔ اول نوادا خدمت کرد. در سال ۲۰۱۲ در مجلس سنای ایالات متحده کاندید شد اما شکست خورد. وی عضو حزب دموکرات است. اوایل زندگی، آموزش و حرفهٔ حقوقی. بروکلی با نام روشل لوین، دختر ایستل (نام تولد: کالونیموس) و جورج لوین، در شهر نیویورک متولد شد. پدربزرگ و مادربزرگ مادریش از یهودیان روسی بود و خانوادهٔ مادرش یهودی سفاردی ها از تسالونیک دوران عثمانی که اکنون در مقدونیه در یونان شمالی قرار دارد، بودند. برکلی زمانی که دانش آموز دبیرستان مقدماتی بود، همراه با خانواده اش به نوادا نقل مکان کرد و در دبیرستان فریمانت پذیرفته شد. پس از پایان دبیرستان، برکلی در دورهٔ کارشناسی دانشگاه نوادا لاس وگاس ثبت نام کرد و نخستین عضو فامیل خود بود که به کالج می رفت. وی عضویت انجمن نسوان دلتا زیتا را کسب کرد. شلی که در سال اخیر تحصیلی خود به عنوان رئیس نهاد هیئت دانشجویی دانشجویان متحد دانشگاه نوادا لاس وگاس که یک نهاد منتخب دانشجویی بود انتخاب شد، در سال ۱
۹۷۲ با درجهٔ ممتاز و کسب مدرک کارشناسی در رشتهٔ علوم سیاسی از این دانشگاه فارغ شد. پس از اخذ مدرک دکتری حقوق در سال ۱۹۷۶ از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه سن دیگو، شیلی به لاس وگاس برگشت و حرفهٔ تخصصی خود را شروع کرد. برکلی چندین سال وکالت کرد، علی الخصوص به عنوان عضو مشاور حقوقی در چندین قمارخانهٔ لاس وگاس، کار کرد. وی به عنوان مدیر کل انجمن هتل و اقامت آمریکا خدمت کرد. اوایل حرفهٔ سیاسی. برکلی از سال ۱۹۸۲ تا سال ۱۹۸۴ در مجلس مقننه نوادا خدمت کرد و درگیر فعالیت های مدنی در سطح محلی بود. وی همچنین از سال ۱۹۹۰ تا سال ۱۹۹۸ در هیئت رئیسه سیستم دانشگاه نوادا و کمیونیتی کالج خدمت کرد و نائب رئیس منصوب شد. مجلس نمایندگان ایالات متحده. کمپین ها. در سال ۱۹۹۶، جان انساین، عضو کنگره ایالات متحده، با کسب ۵۰٫۱ درصد آرا و با تفاوت ۶٫۶ درصد نسبت به آرای باب کافین، نمایندهٔ دموکرات، مجدداً در انتخابات حوزهٔ انتخابیهٔ نخست نوادا برنده شد. روز بعد از آن برکلی برای کاندیداتوری در حوزهٔ انتخابیه، برای جمع آوری اوراق قرضه ثبت نام کرد. در شش ماه نخست ۲۰۶٬۰۰۰ دلار و در شش ماه دوم ۴۱۰٬۰۰۰ دلار جمع آوری کرد. برکلی کاندید رؤیایی دموکرات ها بو
د، چنان چه با کسب ۸۱٫۵ درصد آرا برندهٔ انتخابات مقدماتی شد. انساین، به منظور رقابت با هری رید، سناتور آمریکایی در انتخابات خیلی نزدیک و رقابتی سال ۱۹۹۸، از مجلس کناره گیری کرد. برکلی در انتخابات عمومی، با کسب ۴۹٫۲ آرا دان شایرز، قاضی دادگاه حوزوی در شهرستان کلارک را شکست داد. دوران تصدی. برکلی، عضو کنگره، از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۱۳، به عنوان نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ نخست نوادا، هفت مرتبه به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. این حوزهٔ انتخابیهٔ اکثریت بخش های لاس وگاس و به همین گونه لاس وگاس استریپ و شهر لاس وگاس شمالی را شامل می شود. برکلی دومین زنی است که از نوادا در کنگره انتخاب شد، نخستین زنی است که از حوزهٔ انتخابیهٔ نخست انتخاب شد و نخستین زنی است که به عنوان دموکرات انتخاب شده است. برکلی عضو ائتلاف دموکرات جدید است. برکلی، پوشش مراقبت های بهداشتی مقرون به صرفه برای تمامی آمریکایی ها و حقوق کهنه سربازان را از جمله اولویت های کلیدی خود بیان می کند. برکلی همچنین با ساخت یک مخزن زباله های هسته ای در کوهستان یوکا در ایالت نوادا شدیداً مخالف کرد. در سال ۲۰۱۱ بر قانون مجوز دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۱
۲ به عنوان بخشی از یک مادهٔ جنجالی رای داد، این ماده به دولت و نظامیان اجازه می دهد تا شهروندان آمریکایی و سایر کشورها را بدون محاکمه توقیف نمایند. تحقیقات اخلاقی و انتقادات مرتبط. در ۵ سپتامبر سال ۲۰۱۱، یک گزارش افشا کنندهٔ "نیویورک تایمز"، در مورد اقداماتی که برکلی به عنوان عضو کنگره انجام داد و وی و شوهرش از آن از لحاظ مالی سود بردند، جزئیات ارائه کرد. "تایمز" اشاره کرد که «اقدامات خانم برکلی در میان مجموعه اقداماتی در پنج سال گذشته بود که در آن قوانین را از میان برداشت و بازوهای تنظیم کنندهٔ فدرال را برای تعقیب دستور کار هماهنگ با منافع بازرگانی همسرش، دکتر لاری لرنر، تحریف کرده است.» در ۱۹ سپتامبر سال ۲۰۱۱، سازمان دیده بان اخلاق شهروندان برای مسئولیت و اخلاقیات در واشینگتن (CREW)، گزارش سالانهٔ فاسدترین اعضای کنگره را منتشر کرد. این گزارش برکلی را «ناشایسته» (Dishonorable Mention)، ذکر کرده بود. برکلی برای دومین سال متولی در سال ۲۰۱۲ در گزارش سالانهٔ فاسدترین اعضای کنگره CREW، قرار گرفت. در ۹ ژوئیه سال ۲۰۱۲، کمیتهٔ اخلاق مجلس نمایندگان ایالات متحده، به اتفاق آرا به ایجاد یک کمیتهٔ فرعی تحقیق رای دادند تا
در مورد استفاده یا عدم استفاده برکلی از سمت رسمی برای حمایت از سیاست به سود وضعیت مالی خانواده اش، تحقیق نماید. به بیان دقیق تر، برکلی متهم به تحریف قانون مراقبت های بهداشتی است که این کار به نفع طبابت شوهرش است. برکلی همچنین به تلاش برای ممانعت از بسته شدن یک مرکز پیوند کلیه که شوهرش در آن کار می کرد، مقصر شناخته شد. در سال های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۶، زمانی که مشاور امور دولتی شرکت لاس و گاس سندز بود، در جریان بازسازی هتل ونیشین، برکلی به کارفرمای خود مشورت داد که به دو عالی رتبه و دو قاضی شهرستان کلارک، وعده همکاری بدهد تا موافقت آن ها را برای ساخت هتل بدست آورد. برکلی همچنین به عنوان یک گزینه به کارفرمای خود پیشنهاد کرد که پسر عمومی ارین کنی، عالی رتبه شهرستان را استخدام نماید و امتیاز انحصاری مشروبات الکلی را به ایوان اتکینسون گیتس، اعطا نماید. به همین گونه به کارفرمای خود مشورت داد تا به دو قاضی نیز وعده همکاری نماید، زیرا این دو قاضی «تمایل دارند تا کسانی را که به آن ها کمک کرده است، کمک نمایند». جمع آوری کمک. برکلی در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که تمامی ۱۱٬۹۰۰ دلار کمک های تبلیغاتی هروی ویتمور، لابی گر متهم را
به وزارت خزانه داری ایالات متحده برمی گرداند. ویتمور به نقض قوانین مالی کارزار انتخاباتی و گمراه ساختن مجریان قانون متهم شد. برکلی قبل از ارائه تضمین برای تسلیم کردن کمک های ویتمور، گفت: وی کمک های ویتمور را عندالامین می گذارد و منتظر نتیجهٔ تحقیقات علیه وی است. برکلی تا ماه ژوئیه سال ۲۰۱۲، ۴ میلیون دلار کمک برای براندازی سناتور دیل هلر از کرسی مجلس، جمع آوری کرد. هلر۴٫۴ میلیون جمع آوری کرده بود. گروه های ذینفع. برکلی به عنوان نماینده دورهٔ ششم کنگره، توسط یک تعداد گروه های ذینفع مورد حمایت قرار گرفت. درون مایهٔ برخی گروه های که از برکلی حمایت کردند عبارت بود از آموزش، حفاظت از محیط زیست و برابری جنسیتی در سیاست. برکلی حمایت گروه های مانند انجمن ملی آموزش، کانون سازمان محیط زیستی سیرا و انجمن سیاسی زنان ملی را به دست آورد.
جین ایر (به ) یک شخصیت داستانی در رمان جین ایر نوشته شارلوت برونته است که در سال ۱۸۴۷ منتشر شد. توضیحات. جین ایر ساده و با ظاهری شبیه روح توصیف شده است. جین خود را چنین توصیف می کند؛ فقیر، مبهم، ساده و کوچک. آقای روچستر یک بار از چشم های فندقی و موهای فندقی جین تعریف می کند، اما او به خواننده اطلاع می دهد که آقای روچستر اشتباه کرده است، زیرا چشمان او فندقی نیست. آنها در واقع سبز هستند. گفته شده است که شارلوت برونته ممکن است شخصیت جین ایر را به عنوان وسیله ای برای کنار آمدن با عناصر زندگی خود خلق کرده باشد. از همه نظر زندگی خانگی برونته دشوار بود. آشکار است که بسیاری از فقر و بی عدالتی اجتماعی به ویژه در مورد زنان که در رمان رایج است، بخشی از زندگی شارلوت برونته نیز بوده است. مدرسه جین، لووود، گفته می شود که مبتنی بر مدرسه دختران روحانی در کوان بریج است، جایی که دو خواهر برونته، ماریا و الیزابت، درگذشتند. برونته در رابطه با خلق جین ایر گفت؛ من به شما قهرمانی ساده و کوچک مثل خودم را نشان خواهم داد. وقتی او بیست ساله بود، برونته به رابرت ساوتی برای افکارش در مورد نویسندگی نامه نوشت. او گفت: «ادبیات نمی تواند کار
زندگی یک زن باشد و نباید هم باشد». زمانی که جین ایر حدود ده سال بعد منتشر شد، ظاهراً توسط جین نوشته شد و جین ایر: یک زندگینامه نام داشت و کورر بل (برونته) صرفاً به عنوان ویراستار بود و با این حال، برونته همچنان به عنوان کورر بل، یک مرد منتشر می شود.
کوپیدو در مطب دندان پزشکی () که با نام عشق در مطب دندان پزشکی () هم شناخته می شود، یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هنری لرمن است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد.
استیفن بِنِت (Stephen Bennett) (متولد ۳۱ دسامبر ۱۹۵۰)، کنشگر، آموزگار و سیاستمدار آمریکایی است که به عنوان عضو دموکرات از حوزهٔ انتخابیه سی و هفتم در مجمع ایالتی کالیفرنیا خدمت می کند. قبل از تصدی در مجلس قانون گذاری ایالتی، در سیاست های محلی در ونچورای کالیفرنیا و شهرستان ونچورای کالیفرنیا فعالیت می کرد و همزمان با آن در شورای شهر و هیئت ناظران حضور داشت. بِنِت در ایندیانا بدنیا آمد و در دانشگاه براون و دانشگاه بولتر تحصیل کرد. قبل از این که به ونچورا نقل مکان نماید، در دبیرستان کالاباس و دبیرستان نوردهوف به عنوان آموزگار کار کرد. بِنِت با کار در سازمان رای دهندگان برای سیتم بدیل و رهبری سازمان اتحاد برای آینده ونچورا، در سیاست های محلی فعالیت می کرد. پس از کاندید نوشتنی (نامزدی که نامش در لست کاندیدان نوشته نشده ولی کاندیدان با نوشتن نام آن در فهرست کاندیدان به وی رای می دهند) در سال ۱۹۹۱، در سال ۱۹۹۳ در شورای ونچورا انتخاب شد و تا سال ۱۹۹۷ در این شورا خدمت کرد. پس از تصدی در شورای شهر، در شورای ناظران شهر خدمت کرد. در جریان تصدی در این سمت، رئیس این شورا بود و کمپین را برای کسب کرسی در مجلس نمایندگان ایالا
ت متحده به راه انداخت اما صرف نظر کرد. بِنِت در انتخابات سال ۲۰۲۰ به مجلس نمایندگان ایالتی انتخاب شد. اوایل زندگی و آموزش. استیو بِنِت در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۵۰ در ایندیانا متولد شد. در سال ۱۹۷۲ با کسب مدرک ممتاز در رشته بازرگانی از دانشگاه براون و در سال ۱۹۷۶ با کسب مدرک کارشناسی ارشد در رشته آموزش از دانشگاه بولتر فارغ شد. بِنِت به عنوان آموزگار در دبیرستان کار کرد و مدت بیست سال در دبیرستان کالاباس و دبیرستان نوردهوف، اقتصاد و تاریخ آمریکا تدریس را تدریس می کرد. وی با لیسل اودگن ازدواج کرد، چهار فرزند از وی داشت و به ونچورا ایالت کالیفرنیا نقل مکان نمود. بِنِت بعدها پس از ترک شورای شهر، بخش مشورت دهی را رهبری کرد و به عنوان دستیار مدیر در دبیرستان نوردهوف به کار مشغول شد. وی از هری اس. ترومن و ویلیام جنینگز برایان به عنوان قهرمانان سیاسی خود ستایش بعمل آورد. حرفه. کنشگری. بِنِت به عنوان سخنگوی سازمان رأی دهندگان برای سایت های بدیل کار کرد که با ساخت خوابگاه جدید توسط دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نزدیکی مزرعهٔ رابرت تیلور رینچ مخالفت کرد. وی یکی از رهبران سازمان اتحاد برای آینده ونچورا نیز بود که در انتخاب سه کا
ندید برای شورای ونچورا همکاری کرد. بِنِت بعدها رئیس سازمان اتحاد برای آینده ونچورا شد. شورای ونچورا. بِنِت در سال ۱۹۹۱ به عنوان کاندید نوشتنی (نامزدی که نامش در لست کاندیدان نوشته نشده ولی کاندیدان با نوشتن نام آن در فهرست کاندیدان به وی رای می دهند) برای یکی از کرسی های سه گانه در شورای شهر کاندید شد و از میان هژده کاندید جایگاه پنجم را به خود اختصاص داد. بِنِت در جریان انتخابات توسط شرکت پاتاگونیا اینک و سازمان سیرا کلوب مورد حمایت قرار گرفت. بِنِت پس از کسب مقام دوم در انتخابات سال ۱۹۹۳ برنده شد و مبلغ ۲۱٬۴۸۷ دلار در جریان کمپین انتخاباتی خود هزینه کرد. بِنِت الی سال ۱۹۹۷ در شوای شهر خدمت کرد و سپس اعلام کرد کرد که به دلیل این که وعده داده بود که صرف یک دوره خدمت می کند، در انتخابات بعدی کاندید نمی شود. بِنِت در سال ۱۹۹۵ گری توتل، یکی از اعضای شورای شهر را در سمت شهرداری کاندید داد و در دور دور انتخابات از وی حمایت کرد اما پس از این که تینگستروم با کسب رای پنج بر دو برندهٔ سمت شهرداری شد، بِنِت و توتل خواهان دور دوم رای گیری شدند تا بتوانند به اتفاق آرا از تینگستروم حمایت نمایند. بِنِت در جریان انتخابات ری
است جمهوری سال ۱۹۹۶ از پیشنهاد جک کمپ، کاندید معاون جمهوری خواه ریاست جمهوری مبنی بر استفاده از ساختمان شهرداری برای گردهمایی تحت نام «وابستگی به دو حزب»، حمایت کرد. هیئت ناظران ونچورا. سوزان لیسی، یکی از اعضای هیئت ناظران شهرستان ونچورا بازنشسته شد. در ۷ آوریل سال ۱۹۹۹، بِنِت اعلام کرد که قصد دارد برای این کرسی کاندید شود. بِنِت در دور اول انتخابات علیه جیم موناهام و روز لی میژور برنده شد و سپس در دور دوم انتخابات موناهام را شکست داد. در ۹ ماه ژوئن سال ۲۰۰۳ دوباره کاندید شد و درانتخابات سال ۲۰۰۴ علیه جیفری کتلسن پیروز شد. در سال ۲۰۰۸ بدون مخالفت مجدداً برنده انتخابات شد. بِنِت در دور نخست انتخابات سال ۲۰۱۲، باب روپر، کرستی وایر و نیل اندریو و در دور دوم انتخابات روپر را شکست داد. در انتخابات سال ۲۰۱۶، داف گراو را شکست داد. بِنِت به دلیل محدودیت های دوره ای که در سال ۲۰۰۸ اجرا شد، نتوانست برای ششمین بار کاندید عضویت در هیئت شهر شود. مت لاویر، شهردار ونچورا جانشین بِنِت انتخاب شد. بِنِت در جریان دوره خدمت در هیئت ناظران، چندین مرتبه رئیس هیئت ناظران شهرستان ونچورا بود و پس از آخرین دور ریاستش، کلی لانگ به عنوا
ن رئیس جانشین وی شد. بِنِت در ۱۶ نوامبر سال ۲۰۱۱، از حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و ششم کنگره کاندید عضویت در مجلس نمایندگان ایالات متحده شد اما سپس در کنوانسیون ایالتی حزب دموکرات کالیفرنیا انصراف از نامزدی خود را اعلام کرد. جولیا برونلی، در انتخابات سال ۲۰۱۲ برندهٔ این کرسی شد. مجمع ایالتی کالیفرنیا. بِنِت از حوزهٔ انتخابیه سی و هفتم مجمع ایالتی کالیفرنیا، کاندید کرسی مجمع ایالتی کالیفرنیا شد. وی در انتخابات مقدماتی پس از چارلز دبلیو کول جمهوری خواه و قبل از کاتی موریلو، جانتان عبود، جیسون دومینگوئز، الیسا گرندوس و استون بلوم، در جایگاه دوم قرار گرفت. بِنِت در انتخابات عمومی کول را شکست داد. بِنِت در جریان تصدی در مجلس ایالتی، در کمیته های بودجه، آموزش، انتخابات ها، حریم خصوصی و حمایت از مصرف کننده، قوانین و آب، پارک ها و حیات وحش خدمت کرد. مواضع سیاسی. شورای ونچورا در سال ۱۹۹۴، با رای مثبت بِنِت، به قطعنامه مخالف طرح پیشنهادی شماره ۱۸۷ کالیفرنیا رای مثبت داد. در سال ۱۹۹۵، شورای شهر با رای مثبت بِنِت، چهار بر سه بر اقامه دعوی داستان ونچورا در حمایت از استیناف خواهی شهر سنتا باربارا ایالت کالیفرنیا بر حکم دادگاه فدر
ال که امر استفاده از حباب هشت فوتی را در خارج از کلینیک های تنظیم خانواده مغایر قانون اساسی اعلام کرد، رای مثبت داد. در سال ۱۹۹۷، با رای منفی بِنِت، سه بر سه به سند قانونی اعمال کنندهٔ محدودیت های دوره ای برای افرادی مشغول خدمت در هیئت ها، کمیسیون ها و کمیته های چهارده گانه ونچورا، رای مثبت داد.
دابز در برابر سازمان سلامت زنان جکسن (۲۰۲۲) (به انگلیسی: Dobbs v. Jackson Women's Health Organization) از احکام تحول ساز دیوان عالی ایالات متحده است که بر مبنای آن قانون اساسی حقی برای سقط جنین اعطا نمی کند، و حکم قبلی دیوان در پرونده های "رو در برابر وید" و "فرزندپرروی تنظیم شده در برابر" "کیسی" هر دو لغو شدند. این پرونده مربوط به انطباق یک قانون ایالتی ایالت می سی سی پی در سال ۲۰۱۸ با قانون اساسی بود. این قانون ایالتی اکثر عمل های سقط جنین را پس از ۱۵ هفته اول بارداری ممنوع می کند. دادگاه های بدوی با احکام مقدماتی خود از اجرای قانون جلوگیری کرده اند. مبنای این احکام مقدماتی حکم دیوان عالی در پرونده "فرزندپروری تنظیم شده در برابر" "کیسی" است، که ایالت ها را از ممنوع کردن سقط جنین قبل از زنده مانی جنین، به طور کلی در ۲۴ هفته اول، بازمی دارد؛ بر این اساس که انتخاب یک زن برای سقط جنین در آن زمان توسط حقوق حریم خصوصی تحت متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده محافظت می شود. تغییر ایدئولوژی دادگاه عالی، از طریق انتصاب قاضی اِیمی کنی بَرِت در سال ۲۰۲۰، که قبل از انتصابش آشکارا مخالف سقط جنین بود، "دابز" را تبدیل به
ابزار بالقوه ای برای به چالش کشیدن پرونده های "رو" و "کیسی" کرد. بیش از ۲۰ ایالت قوانینی آماده کردند تا در صورتی که "دابز" "رو" و "کیسی" را لغو کند بر سقط جنین مقررات سفت و سختی وضع شود، از جمله قوانین ۱۳ تا از آن ایالات به طور خودکار در پی لغو رو اجرایی می شود. "دابز" در پی نبردهای حقوقی بر سر قانون ضربان قلب تگزاس، که در ماه مه ۲۰۲۱ تصویب شد، توجه بیشتری را به خود جلب کرد، که منجر به ثبت رکوردهای ارسالی "نامه های حمایتی افراد به گروه ها به دیوان عالی" در "دابز" شد. جلسه استدلال شفاهی در دیوان عالی در دسامبر ۲۰۲۱ برگزار شد. در ۲ مه ۲۰۲۲، "پولیتیکو" پیش نویس درز کرده از نظر اکثریت قضات نوشته قاضی ساموئل آلیتو را منتشر کرد. آن پیش نویس با لغو حقوق خصوصی خاص مورد بحث، حذف دخالت دولت فدرال، و واگذاری موضوع به تصمیم ایالت ها، "رو" و "کیسی" را لغو می کند. دادگاه از طریق بیانیه ای که توسط جان رابرتس، قاضی ارشد ایالات متحده صادر شد، صحت این سند را تأیید کرد، اما گفت که این سند «نماینده تصمیم دادگاه یا موضع نهایی هیچ یک از اعضا در مورد موضوعات پرونده نیست». . این تصمیم در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ صادر شد و با رای ۶ به ۳ احکام د
ادگاه بدوی را لغو کرد. یک حکم محدودتر ۵ به ۴ "رو" و "کیسی" را لغو کرد. نظر اکثریت بیان کرد که سقط جنین یک حق بر پایه قانون اساسی نیست، بنابراین هم "رو" و هم "کیسی" باطل می شوند، و ایالت ها باید در وضع مقررات بر سقط جنین اختیار داشته باشند. نظر اکثریت که توسط آلیتو نوشته شده بود، به طور قابل ملاحظه ای مشابه پیش نویس درز کرده بود. یادداشت موافقت قاضی ارشد رابرتس، قانون می سی سی پی مورد بحث را تأیید می کرد، اما حق مبتنی بر قانون اساسی برای سقط جنین را در صورتی که «مدت زمان معقولی برای انتخاب» وجود داشته باشد، که کوتاهتر از معیار "زنده مانی" "کیسی" است، زیر سؤال نمی برد.
جنین کشی عمل کشتن جنین یا باعث شدن سقط خودبه خودی است. استفاده در هنگام سقط جنین قانونی. در کاربردهای پزشکی، کلمه «جنین کشی» صرفاً به معنای باعث شدن مرگ جنین، معمولاً قبل از نوعی سقط جنین استفاده می شود. کالج سلطنتی متخصصین زنان و زایمان توصیه می کند که جنین کشی «قبل از سقط جنین پزشکی پس از ۲۱ هفته و ۶ روز بارداری انجام شود تا اطمینان حاصل شود که خطر تولد زنده وجود ندارد». در سقط جنین بعد از ۲۰ هفته می توان از تزریق دیگوکسین یا کلرید پتاسیم به قلب جنین برای ایستادن قلب جنین برای حصول جنین کشی استفاده کرد. در ایالات متحده، دیوان عالی حکم داده است که اگر جنین کشی قبل از شروع جراحی کامل شود، منع قانونی روی روش های اتساع و استخراج دست نخورده اعمال نمی شود. تزریق کلرید پتاسیم به قلب جنین باعث آسیستول فوری می شود، اما بسته به روش مورد استفاده، دیگوکسین ممکن است در برخی موارد باعث مرگ جنین نشود (تا ۵٪ اگر به جنین تزریق شود و تا یک سوم اگر به کیسه آمنیوتیک تزریق شود) اگرچه در بسیاری از کلینیک ها دیگوکسین داروی ارجح است. دیگوکسین ترجیح داده می شود زیرا از نظر فنی تزریق کلرید پتاسیم به قلب یا بند ناف دشوار است. رایج تر
ین روش کاهش انتخابی -روشی برای کاهش تعداد جنین ها در بارداری چند جنینی- جنین کشی از طریق تزریق مواد شیمیایی به جنین یا جنین های انتخاب شده است. رویه کاهش معمولاً در سه ماهه اول بارداری انجام می شود. این کار اغلب به دنبال تشخیص یک نقص مادرزادی در جنین یا جنین انتخاب شده است، اما همچنین می تواند خطرات حمل بیش از سه جنین را کاهش دهد.
کلارنس سی. «تادی» آیکاک (Clarence C. "Taddy" Aycock) (زادهٔ ۱۳ ژانویه ۱۹۱۵ – درگذشتهٔ ۶ ژانویه ۱۹۸۷)، دموکرات محافظه کار اهل فرانکلین در منطقه پریش سنت مری، تنها معاون فرماندار در تاریخ قرن بیستم لوئیزیانا بود که برای سه دوره متمادی در این سمت خدمت کرد. وی از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۲ میلادی خدمت نمود. آیکاک در تنها انتخاباتی که برای کسب سمت فرمانداری شرکت کرد، در انتخابات مقدماتی دموکرات ها در ۱۹۷۱ میلادی شکست خورد. تنها چند معاون-فرماندار محدود در تاریخ لوئیزیانا مستقیماً به عنوان فرماندار انتخاب شده اند؛ فرماندار پیشین کاتلین بابینیوکس بلانکو اهل لافایت یک مورد کاملاً استثنایی است. آیکاک در فرانکلین متولد شد، پدرش کلارنس ای. آیکاک (۱۸۸۵ – ۱۹۴۸) و مادرش انیز (نام تولد: کراسک) نام داشت. وی مدرک حقوق خود را در ۱۹۳۷ میلادی از دانشگاه لویولا در نیواورلئان کسب کرده و حرفه حقوقی خود را در فرانکلین آغاز کرد. وی هنگام خدمت در اروپا در جریان جنگ جهانی دوم، برنده نشان ستاره برنزی شد. آیکاک در ۱۹۴۵ میلادی با الین (نام تولد: چامپین؛ ۱۹۱۸ – ۲۰۱۱ میلادی) ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند. رئیس مجلس نمایندگان لوئیزیانا، ۱۹۵۲. آیکاک در