Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
احت بیشتری برداشت. وی در ۱۹ اوت ۱۸۶۳ به درجه نظامی سپهبد ترفیع نمود. او به رقابت در انتخابات فرمانداری لوئیزیانا موافقت نموده و به عنوان فرماندار قسمت های از لوئیزیانا که هنوز تحت کنترل ایالات مؤتلفه بود انتخاب شد، او در ژانویه ۱۸۶۴ کار خود به عنوان فرماندار را آغاز کرد؛ دوره خدمت فرمانداری وی در بهار ۱۸۶۵ با فروپاشی ائتلاف پایان یافت. الن هنگام دوران خدمت خود به عنوان فرماندار، قانونی را از طریق مجلس قانون گذاری به تصویب رساند تا از ضبط غیرقانونی اموال توسط کارمندان ائتلاف جلوگیری نماید. یکی دیگر از قوانین به آلن این امکان را فراهم نمود تا دارو خریداری نموده و به مستمندان توزیع نماید. سربازان معلول ماهانه مبلغ ۱۱ دلار حقوق دریافت می کردند. آلن بیمارستان های جدیدی را تأسیس کرد که وجوه مالی آن به طور عمومی و خصوصی تأمین می گردید. به خاطر فقدان صنایع تولیدی در لوئیزیانا، وی سیستمی از فروشگاه ها، کارگاه های ریخته گری و کارخانه های دولتی را به این هدف تأسیس نمود تا پس از پایان جنگ، فعالیت های تولیدی آنرا به سوی تولید کالاهای غیرنظامی سوق دهد. چون ایالات مؤتلفه کمبود شدید دارو داشت، آلن زمان و منابع وسیعی را وقف ت
أسیس یک دستگاه اطلاعاتی و سرویس پنهانی کرد تا این دستگاه بتواند تدارکات حیاتی، به ویژه داروهایی چون کینین، را به طور مخفیانه از عقب خط های متحدین از نیواورلئان یا مکزیک تدارک نماید. آزمایشگاه های دولتی قادر بودند تربانتین، روغن کرچک، الکل طبی و سدیم کربنات را تولید کنند. الن با ژنرال ادموند کربی اسمیت به توافق رسید تا زمانی که دیون ائتلاف پس داده می شود، وی مقدار هنگفت پنبه و شکر که توسط کارمندان ائتلاف گردآوری شده بود را به عنوان مالیات غیرنقدی انتقال دهد. پس از پایان جنگ داخلی. بخشی از مزرعه الندیلِ آلن واقع در پورت الن، لوئیزیانا از جمله کارخانه ساخت شکر الندیل، در جریان جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱ – ۱۸۶۵ میلادی) به آتش کشیده شده بود. زمانی که نیروهای ارتش اتحادیه به تصرف لوئیزیانای تحت کنترل ائتلاف آغاز نمودند، مقامات نظامی اعلام نمودند که فرماندار آلن یک قانون شکن بوده و بلافاصله پس از دستگیری به جزای مرگ محکوم می شود. مورخ جان دی. وینترز که به رویاپردازی در مورد ائتلاف و بدنام سازی آمریکایی-آفریقایی ها شهره است، در مورد رویدادی که آلن لوئیزیانا را ترک و به مکزیک پناهنده شد چنین می نویسد: با پایان ائتلاف، جیم
ز مدیسون ویلز که فرماندار مناطق تحت کنترل متحدین بود، فرماندار کل ایالت لوئیزیانا شد. پس از آن، آلن به مکزیکوسیتی رفت و به ویراستاری روزنامه مکزیکو تایمز که یک نشریه انگلیسی-زبان بود، مشغول شد. در نوامبر ۱۸۶۵، یک انتخابات ویژه تحت حکومت دوره بازسازی ایالات متحده راه اندازی گردیده و آلن (که در مکزیک بسر می برد) با دریافت ۵٬۴۹۷ رأی در مقابل ویلز که ۲۲٬۳۱۲ رأی کسب کرده بود، مغلوب شد. مرگ و میراث. الن در ۲۲ آوریل ۱۸۶۶ بر اثر اختلال معده در مکزیکوسیتی درگذشت. آلن در نخست در گورستان ملی مکزیکوسیتی به خاک سپرده شده بود، اما جسد وی پس از ۱۰ سال به نیواورلئان بازگردانده شده و در گورستان لفایتی دفن شد. در ۱۸۸۵ میلادی، ۱۹ سال پس از مرگ وی، جسد آلن دوباره در زمینی در مقابل ساختمان سابقه کنگره ایالتی لوئیزیانا در بتن روژ به خاک سپرده شده و یک صلیب سرخ-رنگ بالای قبر وی گذاشته شد.
نیمونا یک فیلم ماجراجویی علمی فانتزی پویانمایی رایانه ای است که بر اساس یک مجموعهٔ کمدی به همین نام اثر ان دی استیونسون به کارگردانی نیک برونو و تروی کوان و با صدای کلویی گریس مورتس، ریز احمد، ایندیا مور و یوجین لی یانگ ساخته شده است. این فیلم که در اصل محصول بلو اسکای استودیو، یکی از زیرمجموعه های سابق استودیو قرن بیستم بود، قرار بود توسط پاتریک آزبورن کارگردانی شود و تاریخ اکران اولیه آن سال ۲۰۲۰ بود. پس از اکتساب فاکس قرن بیست و یکم توسط دیزنی، این تولید به دلیل مضامین ال جی بی تی فیلم از سوی رهبری جدید دیزنی با مخالفت روبرو شد، پس از آن چندین بار به تعویق افتاد و به دلیل بسته شدن بلو اسکای در آوریل ۲۰۲۱ لغو شد. در ۱۱ آوریل ۲۰۲۲، اعلام شد که آناپورنا پیکچرز پروژه را احیا کرده است و انیمیشن ویژه دابل نگتیو تولید را بر عهده گرفت و فیلم را برای اکران در سال ۲۰۲۳ در نتفلیکس تنظیم کرد. تولید. توسعه. در ژوئن ۲۰۱۵، انیمیشن قرن بیستم حقوق یک پویانمایی بلند اقتباسی از "نیمونا"، یک وب کمیک توسط ان دی استیونسون را به دست آورد. قرار بود پاتریک آزبورن بر اساس فیلمنامه ای از مارک هایمز کارگردانی کند. این فیلم قرار بود ت
وسط زیرمجموعه سابق فاکس، بلو اسکای استودیو، در کنار ورتیگو انترتینمنت تولید شود. در ژوئن ۲۰۱۷، فاکس قرن بیستم برنامه ریزی کرد که "نیمونا" در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ اکران شود. خرید توسط دیزنی و تأخیر. در مارس ۲۰۱۹، دیزنی خرید فاکس را تکمیل کرد، سپس در می ۲۰۱۹، ساخت فیلم به ۵ مارس ۲۰۲۱ به تعویق افتاد. در نوامبر ۲۰۱۹، فیلم دوباره به ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲ به تعویق افتاد. تا سال ۲۰۲۰ اخباری منتشر شد که این فیلم در سال ۲۰۲۲ اکران خواهد شد، استیونسون در ژوئن ۲۰۲۰ اظهار داشت که فیلم همچنان در حال وقوع است، و در پادکست اوت ۲۰۲۰ نیز همین را گفت. در اوت همان سال، گزارش شد که این پویانمایی هنوز هم قرار است در سال ۲۰۲۲ اکران شود، اما جزئیات بیشتری ارائه نکرد و "ددلاین هالیوود" در ماه اکتبر همان را گزارش کرد. لغو و عواقب آن. در ۹ فوریه ۲۰۲۱، دیزنی اعلام کرد که بلو اسکای را تعطیل می کند و تولید فیلم لغو شد. پس از اعلام این خبر، استیونسون گفت که «روز غم انگیزی» بود و آنها برای همه کسانی که در استودیو بلو اسکای کار می کردند بهترین آرزوها را داشتند، در حالی که آزبورن گفت از اینکه استودیو درهای خود را بسته «واقعاً دلش شکسته» است. گری تیرل، صاح
ب نظر وب کامیکس، از این تصمیم انتقاد کرد و گفت: «[دیزنی] "می توانست" به نوع بسیار متفاوتی از قهرمان جوان اجازه دهد. من سوگوار کسانی هستم که می توانستند تصویری از خود در یک نسخه متحرک پیدا کنند.» کارکنان ناشناس در بلو اسکای که با بیزنس اینسایدر مصاحبه کردند، از لغو فیلم ابراز تاسف کردند و آن را «دلخراش» خواندند، و استدلال کردند که این فیلم «به هیچ چیز دیگری در دنیای پویانمایی شباهت ندارد» و گفتند که آنها معتقدند این فیلم هرگز «تکمیل و منتشر» نخواهد شد. اگر ساخته می شد، این اولین فیلم بلو اسکای با نمایندگی دگرباشان جنسی بود، زیرا چند نفر از کارکنان به بازفید تأیید کردند که فیلم دارای صحنه «دوستت دارم» بین بلک هارت و گولدن لوین است. منابع به کامیک بوک ریسورسز گفتند که فیلم «۷۵٪ کامل شده است». یکی از کارمندان اظهار داشت که قبل از لغو شدن، فیلم «در مسیری» قرار داشت که تا اکتبر ۲۰۲۱ به پایان برسد. ریک فورنیه، انیماتور سابق بلو اسکای، اظهار داشت که استودیو «خیلی نزدیک» به پایان فیلم است، اما آنها «به سادگی متوجه شدند که این کار شدنی نیست.» در مارس ۲۰۲۱، گزارش شد که کلویی گریس مورتس و ریز احمد قرار بود به ترتیب صداپی
شگی نیمونا و بلک هارت را بر عهده داشته باشند، و این فیلم در حال خرید برای تکمیل استودیوهای دیگر است. در ژوئن ۲۰۲۱، می راد، نویسنده "اوت"، گفت که هنوز «امیدوار است که این فیلم راه خود را به زندگی بازیابد.» در مارس ۲۰۲۲، در میان جنجال های مربوط به دخالت دیزنی در لایحهٔ «گی نگو» در فلوریدا و عدم انتقاد مدیر عامل شرکت باب چاپک تا پس از تصویب این لایحه، سه کارمند سابق بلو اسکای اظهار داشتند که این فیلم با مخالفت رهبری دیزنی مواجه شده است که حول محور مضامین دگرباشان جنسی و بوسه همجنس گرایان فیلم متمرکز شده است. احیاء. در ۱۱ آوریل ۲۰۲۲، اعلام شد که آناپورنا پیکچرز "نیمونا" را در اوایل سال انتخاب کرده است و در سال ۲۰۲۳ آن را در نتفلیکس منتشر خواهد کرد. صداپیشگی نیز حفظ شد. نیک برونو و تروی کوان به عنوان کارگردانان این فیلم معرفی شدند که پیش از این آخرین فیلم "جاسوسان نامحسوس" (۲۰۱۹) ساخته بلو اسکای را کارگردانی کرده بودند. کوان کار روی فیلم را در مارس ۲۰۲۰ آغاز کرد پویانمایی. این فیلم قرار بود اولین استفاده از بلو اسکای کاندویت باشد، سیستمی که به هنرمندان این امکان را می دهد تا «نسخه و کنترل کیفیت کار خود را پیدا و ر
دیابی کنند.» دابل نگتیو اعلام کرد که پویانمایی این فیلم را همزمان با خرید نتفلیکس/آناپورنا بر عهده گرفته است.
متیو کرافورد نویسنده و پژوهشگر آمریکایی در مؤسسه مطالعات پیشرفته فرهنگ در دانشگاه ویرجینیا است. کرافورد در مقطع کارشناسی در رشته فیزیک تحصیل کرد، سپس به فلسفه سیاسی روی آورد. او دکترای خود را از دانشگاه شیکاگو گرفت. کرافورد ویراستار روزنامه نیو آتلانتیک می باشد و ادعا می کند که یک مکانیک موتورسیکلت است. مؤسسه مارشال. در سپتامبر ۲۰۰۱، کرافورد عهده دار مدیریت اجرایی مؤسسه جرج کاتلد مارشال شد، اما پنج ماه بعد از این مؤسسه کناره گیری کرد. وی دلیل خود را به این شرح ابراز نمود: «بورسیه های تحصیلی صرفاً برای پوشش علمی سمت های ایجاد شده مورد استفاده قرار می گیرد. و در واقع این مواضع در خدمت منافع مختلف، ایدئولوژیک یا مادی می باشند. برای مثال، بخشی از کار من که شامل تحقیق و بحث در مورد تغییر اقلیم است، اتفاقاً بودجه این اندیشکده توسط شرکت های نفتی و همراه با مواضع اتخاذ شده توسط آنها تأمین می شد.» او در سال ۲۰۱۴ در فیلم مستند «بازرگانان شک» در یک موضوع مصاحبه ظاهر شد.
هوراتیو واشینگتن بروس (Horatio Washington Bruce) (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۸۳۰ - درگذشتهٔ ژانویهٔ ۱۹۰۳)، سیاستمدار ائتلافی در جریان جنگ داخلی آمریکا بود. سال های آغازین زندگی. هوراتیو واشینگتن بروس در ۲۲ فوریهٔ ۱۸۳۰ تقریباً یک مایلی جنوب ونسبورگ در شهرستان لوئیس، کنتاکی متولد شد. او فرزند الکساندر و آماندا (براگ) بروس بود و نامش را از دو عمویش هوراتیو و واشینگتن بروس گرفته بود. پدربزرگ پدری او در جریان جنگ انقلاب یک سرباز در ارتش قاره ای بود و پدرش یک زمیندار ثروتمند بود که بعنوان عضو حزب ویگ در مجمع عمومی کنتاکی در سال های ۱۸۲۵ و ۱۸۲۶ خدمت کرد. پدربزرگ مادری او همچنان در جنگ انقلاب حضور داشت. او از طرف پدر اسکاتلندی تبار و از مادر انگلیسی تبار بود. بروس در مدارس خصوصی در زادگاهش شهرستان لوئیس و همچنان در منچستر، اوهایو آموزش دیده بود. در سن شانزده، او کار را بعنوان فروشنده در یک فروشگاه آغاز کرد، شغلی که تا سال ۱۸۴۹ ادامه داد. همزمان او رئیس اداره پست در ونسبورگ بود. در سال ۱۸۴۹، بروس در یک دوره پنج ساله در یک مدرسه در ونسبورگ تدریس کرد. سال بعد در یک مدرسه دیگر در شهرستان لوئیس تدریس نمود. در دسامبر ۱۸۵۰، او به فلم
ینگسبورگ، جایی که حقوق را در دفتر لیندر ام. کاکس فرا گرفت، نقل مکان کرد. او در ژوئیه ۱۸۵۱ به وکالت پذیرفته شد و دفترش را در فلمینگسبورگ گشود. بعداً در همان سال او به عنوان ممتحن در دادگاه قضایی شهرستان فلمینگ مقرر گردید و بلافاصله به عنوان هیئت امنای مدرسه فلمینگسبورگ انتخاب شد. فعالیت های سیاسی قبل از جنگ. بروس نخست در سال ۱۸۵۲ با سخنرانی های مبارزاتی برای حزب ویگ به بلیط وینفیلد سکات و ویلیام الکساندر گراهام در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ پا به عرصه سیاست گذاشت. با فروپاشی حزب ویگ، بروس به حزب «"هیچ نمی دانم"» پیوست و از شهرستان فلیمینگ در مجلس نمایندگان کنتاکی در سال های ۱۸۵۵ و ۱۸۵۶ نمایندگی کرد. در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۶ بروس با الیزابت هاردین هیلم دختر فرماندار دو دوره ای کنتاکی در زادگاه عروس قصر هیلم واقع در الیزابت تاون، کنتاکی ازدواج کرد. این زوج پنج فرزند به نام های هیلم بروس، الیزابت باربر بروس، ماریا پرستون پاپ بروس، ماری (بروس) اسمیت و الکساندر بروس داشتند. در اوت ۱۸۵۶، بروس به عنوان نماینده حقوقی برای ناحیه دهم که متشکل از شهرستان های ماسون، لوئیس، گریناپ، روان، فلیمینگ و نیکولاس می شد انتخاب گردید. او
در این منصب تا ۱۸۵۸ باقی ماند. در اخیر ۱۸۵۸، او از این مقام استعفا داد و به لوئیزویل نقل مکان کرد. در آنجا او شرکت حقوقی هیلم و بروس را همراه با برادر زنش بنیامین هاردین هیلم تأسیس کرد. در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۶۰، بروس فعالانه از جان بیل و ادوارد ایوریت در بلیط انتخاباتی اتحادیه مشروطه (Constitutional Union) حمایت کرد. در سال ۱۸۶۱، او پس از پذیرفتن طرز تفکر حقوق ایالتی با باخت به رابرت مالوری موفق نشد تا کرسی را در مجلس نمایندگان ایالت متحده کسب کند. جنگ داخلی. با بروز جنگ داخلی، او در کنار مؤتلفه قرار گرفت و لوئیسویل را در ۱۷ اوت ۱۸۶۱ به مقصد بولینگ گرین که مرکز فرماندهی ائتلافی های این ایالت بود، ترک کرد. او نماینده کنتاکی در نخستین کنوانسیون آزادی که در راسلویل از ۲۹ الی ۳۱ اکتبر ۱۸۶۱ گرفته شد، بود. این کنوانسیون خود ساخته زمینه برای جدایی کنتاکی از اتحادیه را فراهم کرد و درخواست برگزاری یک کنوانسیون دیگر در ۱۸ و ۱۹ نوامبر ۱۸۶۱ در راسلویل را کرد. کنوانسیون دومی حکم جدایی که کنار کشیدن کنتاکی از اتحادیه را اعلام می کرد، را تصویب کرد. این کنوانسیون همچنان یک دولت انتقالی را در این ایالت تأسیس کرد و
بروس به عنوان عضو مقننه این نظام انتخاب گردید. اندکی پس از آن، کنتاکی در جمع ایالت های مؤتلفه آمریکا پذیرفته شد. در ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۶۲، بروس در نخستین کنگره مؤتلفه به عنوان نماینده انتخاب گردید. او همچنان نمایندهٔ کنتاکی در کمیته ترتیب و تنظیم مراسم تحلیف جفرسون دیویس به عنوان رئیس جمهور مؤتلفه و الکساندر استفنز به عنوان معاون رئیس جمهور، انتخاب شده بود. او عضو کمیته های روابط خارجی و حق انحصار نیز بود. در ۱۰ ژانویهٔ ۱۸۶۴، او دوباره به دومین کنگرهٔ مؤتلفه برگزیده شد که تا آخر جنگ در این منصب ماند. سوابق خدمت او در کنگره های مؤتلفه با گذر زمان از دست رفته اند. بروس و دیگر اعضای کنگره مؤتلفه همراه با رئیس جمهور داویس تا ۲ آوریل ۱۸۶۵ در ریچماند ویرجینیا ماندند. سپس آنها به دانویل، ویرجینیا، در جایی که تا تسلیمی رابرت لی در دادگاه اپومتوکس باقی ماندند، فرار کردند. پس از آن بروس قبل از برگشت به ریچماند بعد از اعلام عفو عمومی برای ائتلافی های اسبق توسط رئیس جمهور اندرو جانسون، به گرینسبورگ، کارولینای شمالی و آگوستا در جورجیا سفر کرد. زندگی بعد از جنگ. بروس در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۵ به لوئیزویل برگشت و در اوت ۱۸۶۵ شرکت حقوقی بر
وس و راسل را همراه با شاگرد اسبقش ساموئل راسل تأسیس کرد. شراکت آنها در سال ۱۸۶۸ زمانیکه بروس در دادگاه حقوقی در ناحیه نهم کنتاکی که متشکل از شهرستان های جفرسون، اولدهام، شلبی، اسپنسر و بولیت می شد منحل شد. او با به دست آوردن اکثریت مطلق آرا ۱۰۶۱۱ از مجموع ۱۴۸۱۷ آرای به کار گرفته شده در این رقابت انتخاب شده بود. بروس از جمله نخستین کنتاکی ها بود که درخواست معتبر و شایسته شمردن شهادت سیاه در دادگاه پوستان را به واسطه نوشتن یک نامه به روزنامه شام شیکاگو به حمایت از این موضوع در ۲۰ فوریه ۱۸۶۹ داد. باوجود اینکه هیچ گاهی به کالج نرفته بود، او در سال ۱۸۷۲ کارش را بعنوان مدرس حقوق در دانشگاه لوئیزویل با گرفتن کرسی استادی تاریخ و حقوق، حقوق ملکیت حقیقی، مقاطعه و حقوق کیفری آغاز کرد. او همچنان به عنوان رئیس کالج پزشکی لوئیزویل کار نمود. در سال ۱۸۷۳، فرماندار پرستون لسلی، بروس را به عنوان رئیس دادگاه لوئیزویل تعیین کرد تا مقام خالی رئیس کوکران که وفات کرده بود را پُر کند. در انتخابات مخصوص که در فوریهٔ ۱۸۷۴ برگزار شد او برای تکمیل دوره باقی مانده انتخاب گردید. در اوت ۱۸۷۴، او دوباره برای یک دوره شش ساله انتخاب گردید. او
از دادگاه در ۱۰ مارس ۱۸۸۰ استعفا کرد تا مقام وکالت راه آهن لوئیزویل و نشویل را بپذیرد. اندکی بعد از اکتساب این مقام، او از منصب استادی دانشگاه لوئیزویل نیز استعفا نمود. بروس در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۰۳ در لوئیزویل درگذشت و در قبرستان کیف هیل در لوئیزویل، کنتاکی به خاک سپرده شد.
گابریله اوتینگن روانشناس آلمانی است. او استاد روانشناسی در دانشگاه نیویورک و دانشگاه هامبورگ است. تحقیقات او بر این است که مردم چگونه در مورد آینده فکر می کنند و این که چگونه بر شناخت، احساسات و رفتار تأثیر می گذارد. کتاب مثبت فکر نکنید. اوتینگن در این کتاب، خوش بینی را در حیطه های مختلف زندگی شخصی و همچنین در روابط گسترده تر اجتماعی بررسی کرده و می گوید که خوش بینی، بر خلاف تصور رایج، ما را دچار انفعال می کند و احتمال رسیدن به موفقیت را پایین می آورد. او روش چهارمرحله ای «مقابلهٔ ذهنی» را پیشنهاد می کند و نشان می دهد که چطور می توان از این روش در سه حیطهٔ سلامت فردی، روابط دوستی، و مدرسه و محیط کار استفاده کرد.
آنتونیو آنگولو (؛ زادهٔ ) معروف به آنتونیتو، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که که در پست دفاع راست یا هافبک برای دپورتیوو لاکرونیا بازی می کند. زندگی حرفه ای. آنتونیتو که در هررا، سویا به دنیا آمد، از آکادمی جوانان پولیدپورتیوو اجیدو فارغ التحصیل شد.
ایزاک نیوتن بلکفورد (Isaac Newton Blackford) (۶ نوامبر ۱۷۸۶–۳۱ دسامبر ۱۸۵۹)، دومین قاضی ارشد دادگاه عالی ایندیانا، طولانی ترین قاضی دادگاه و از طولانی ترین حقوقدانان در تاریخ ایالات متحده بود. او یک اثر هشت جلدی با عنوان گزارش های بلکفورد نوشت که تمام تصمیم های اولیهٔ دادگاه را ثبت نمود. این کتاب ها به یک منبع حقوقی اصلی در میان وکلای ایندیانا تبدیل گردیدند و تحسین ملی و بین المللی را به دلیل سبک، دقت، کیفیت و مختصر بودن شان در برخورد با کامن لا دریافت کردند. به گفتهٔ راندال شپرد، رئیس سابق دادگستری ایندیانا، بلکفورد به عنوان یک حقوقدان تأثیرگذارترین کسی بود که تا به حال در دادگاه های ایندیانا خدمت نموده است. به او لقب «ایندیانا بلک استون» به سبب اظهار نظر واشینگتن ایروینگ در مورد محبوبیت کتاب های بلکفورد، داده شد. او در طول زندگی خود دارندهٔ شهرت ملی به عنوان یکی از برجسته ترین حقوقدانان ایالات متحده بود. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه پرینستون، بلکفورد برای وکالت به قلمروی ایندیانا در سال ۱۸۱۲ نقل مکان نمود. پس از داشتن چندین مقام خدمات مدنی، به عنوان قاضی دادگاه منطقه منصوب گردید، اما دقیق قبل از انحلال دو
لت منطقهٔ در سال ۱۸۱۶ استعفا نمود. او که به عنوان نماینده در اولین جلسهٔ مجمع عمومی ایندیانا انتخاب شد، به عنوان اولین سخنگوی مجلس نمایندگان ایندیانا منتخب گردید. پس از مرگ قاضی ایندیانا، جان جانسون، در سال ۱۸۱۷، بلکفورد به عنوان جانشین وی توسط فرماندار ایندیانا جاناتان جنینگز منصوب گردید. پرونده های مهم اولیهٔ بلکفورد شامل "پولی علیه لاسل" بود، تصمیم در آن پرونده همه بردگان را در ایندیانا آزاد کرد. او که بدون اطلاع یا اجازه او نامزد شد، در سال ۱۸۲۵ نامزد ویگ برای فرمانداری ایندیانا بود، اما در انتخابات به دلیل امتناع ورزیدن از تبلیغات عمومی شکست خورد. او که دوباره بدون اطلاع وی برای سناتور شدن در ایالات متحده نامزد شد، در انتخابات مجمع عمومی ایندیانا تنها با یک رأی شکست خورد. در طول دههٔ ۱۸۲۰، بلکفورد به چندین فاجعهٔ شخصی گرفتار شد. به دنبال مرگ همسرش در هنگام زایمان، مرگ پسر خردسالش چند سال بعد، مرگ مادرش و پس از آن که خودش به سختی از مرگ نجات یافت، از نظر عاطفی پریشان گردید. او آغاز زندگی منزوی را در یک آپارتمان یک اتاقهٔ در عمارت فرماندار ایندیانا نمود جایی که او بیش از بیست سال ماند. او فقط با هم نشینی خ
ادمش در آنجا وقت می گذراند. او برای صرف غذا، برای شرکت در جلسه های دادگاه و به ندرت برای تجارت و کلیسا آنجا را ترک می نمود، اما در غیر آن در قفل می ماند. در خلال تنهاییش بود که آغاز به نوشتن گزارش هایی کرد که به واسطهٔ آن شهرت دریافت کرد. او به کرسی خود در دادگاه عالی چهار بار مجدداً منصوب گردید و تا تصویب قانون اساسی ایندیاناای سال ۱۸۵۱ خدمت نمود که موقعیت اورا منوط به انتخاب و نه انتصاب ساخت. او که شکست در نامزدی حزب ویگ به کاندیداتوری برای پُست خود خورد، دادگاه را در سال ۱۸۵۲ ترک نمود. او دوباره در انتخابات سال ۱۸۵۳ برای گزارشگر دادگاه عالی شکست خورد که باعث شد او در دادگاه های فدرال به دنبال جایگاهی، پس از مدت کوتاهی از تلاش وی برای وکالت، باشد. او که توسط رئیس جمهور فرانکلین پیرس منصوب گردید، از سال ۱۸۵۵ تا زمان مرگش به عنوان قاضی دادگاه دعاوی تازه تأسیس شدهٔ که به دعاوی مالی علیه دولت فدرال رسیدگی می کرد، خدمت نمود. بلکفورد در طول زندگیش ثروت اندکی از طریق فروش گزارش هایش به دست آورد که به یگانه خویشاوند زنده اش، خواهر ناتنیش شارلوت ترزا کونز رسید. اوان زندگی. خانواده و پیشینه. آیزاک بلکفورد در ۶ نوامبر
، سال ۱۷۸۶ در باند بروک، شهرستان سامرست، نیوجرسی، متولد گردید که تنها فرزند جوزف و مری استراتز بلکفورد بود. جوزف یک تاجر موفق بود و در شبه نظامیان نیوجرسی، در طول جنگ انقلابی خدمت کرده بود. مری دختر یک کشاورز بود. او در طول جنگ انقلابی آمریکا پرستار بوده است و به سربازان آمریکایی در نبردهای ترنتون و پرینستون کمک می کرد و به مراقبت از آنها هنگامی که آبله در میان ارتش در زمستان سال ۱۷۸۰–۱۷۸۱ شیوع یافت، ادامه داد. او عمیقاً مذهبی بود و در جامعه به خاطر ایمان و غیرت میهن پرستانه اش شناخته می شد. هر دو والدین بلکفورد پروتستان بودند و او در تمام عمر خود عضو کلیسا بود. بلکفورد آموزش ابتدایی، یادگیری خواندن و نوشتن را در مدارس دولتی محلی دریافت نمود. پدرش در ۲۲ مه، سال ۱۸۰۰ درگذشت و نیمی از دارایی های زمین و پس انداز ۷۲۲۰٫۹۹ دلاری (۱۱۰۱۱۳ دلار در سال ۲۰۲۰ دلارهای زنجیر شده) را به مادرش واگذار کرد و دستور داد که نیمی دیگر از دارایی برای تحصیل و به عنوان میراث به بلکفورد داده شود، به شرط اینکه تا بزرگسالی مطیع او باشد. مری در سال ۱۸۰۱ مجدداً با توماس کون ازدواج کرد و این زوج در ۳ اوت، سال ۱۸۰۲ صاحب فرزندی به نام شارلوت
ترسا شدند. بلکفورد ابتدا از پدرخواندهٔ خود متنفر بود، اما هر دو با بزرگتر شدن او رابطهٔ نزدیکی برقرار نمودند. خانواده به شکوفایی خود ادامه داد و هنگامی که بلکفورد سرانجام بخشی از دارایی پدرش را به میراث برد، ۵۵۵۰ دلار (۸۴۶۳۲ دلار در سال ۲۰۲۰ دلارهای زنجیر شده) دریافت کرد. او به توصیهٔ پدرخواندهٔ خود این پول را با اعطای وام مسکن برای به دست آوردن سود سرمایه گذاری نمود. بلکفورد در دانشگاهی پرینستون در سن شانزده سالگی ثبت نام نمود و در سال ۱۸۰۶ در بالاترین سطح کلاس خود از تحصیل فارغ گردید. او در فرم های ثبت نام خود نام میانی خود را نیوتن وارد کرد، اما هرگز در طول زندگیش از این نام استفاده نکرد. از میان پنجاه وچهار همکلاسی او، جان ویلیامز واکر، جیمز آیردل، جان جیمز مارشال، آرنولد ناوداین و پاتریک نوبل بودند. بلکفورد به زبان های یونانی، لاتین و فرانسوی مسلط گردید و در تاریخ و ریاضیات عالی بود. او همچنین زمان قابل توجهی را صرف مطالعهٔ کتاب های حقوقی در مورد حقوق عمومی انگلیسی، به ویژه آثار ویلیام بلکستون نمود. پس از دانشکده، او به مدت یک سال به تحصیل حقوق در دفتر قهرمان جنگ انقلابی، سرهنگ جورج مک دونالد در Bound B
rook پرداخت. پس از یک سال به موریستاون نقل مکان نمود و تحصیلات خود را در مؤسسهٔ حقوقی گابریل فورد ادامه داد. جورج واشینگتن از خانهٔ فورد به عنوان مقر نظامی استفاده می نمود. بلکفورد در خانهٔ فورد در همان اتاقی که واشینگتن در طول جنگ از آن استفاده می کرد، منزل گرفت و این خاطره ای بود که او در طول زندگیش با علاقه به یاد می آورد. ارتباط های بلکفورد او را با چهره های برجسته ای در اوایل زندگیش در ارتباط قرار داد. او با جورج واشینگتن درسن ۱۰ سالگی و جیمز مدیسون و فیلیپ فرنو در حین حضور در پرینستون آشنا گردید. او تحصیلات خود را در سال ۱۸۱۰ به پایان رساند و در نوار نیوجرسی در نوامبر همان سال پذیرفته شد. او فقط یک پرونده از خودش گرفت و متوجه شد که اگر می خواهد در حرفه اش امرار معاش نماید، باید به یک شرکت حقوقی بپیوندد. او به زادگاهش بازگشت و به عنوان عضو از شرکت مک دونالد شروع به وکالت نمود.
اعتراضات ۲۰۲۲ سری لانکا ( ; ) مجموعه ای از اعتراضات در سری لانکا بود که توسط معترضان مختلف غیرحزبی، عمدتاً عموم مردم و احزاب سیاسی مخالف علیه دولت رئیس جمهور، گوتابایا راجاپاکسا انجام شد که متهم به سوء مدیریت اقتصاد بود و منجر به یک بحران اقتصادی شدید شد. تورم، خاموشی روزانه تا ۱۰ ساعت و کمبود سوخت و بسیاری از اقلام ضروری. خواسته اصلی معترضان این است که دولت تحت کنترل خانواده راجاپاکسا فوراً استعفا دهد و راه را برای مجموعه ای کاملاً جدید از حاکمان دموکراتیک واجد شرایط هموار کند. اکثر معترضان با هیچ حزب سیاسی همسو نیستند و برخی حتی از اپوزیسیون پارلمان فعلی ابراز نارضایتی کرده اند. معترضان معمولاً شعارهایی مانند «به خانه برو گوتا» و «به خانه برو راجاپاکسا» سر می دادند. اعتراضات عمدتاً توسط عموم مردم از جمله معلمان، دانشجویان، پزشکان، پرستاران، متخصصان فناوری اطلاعات، کشاورزان، وکلا، فعالان اجتماعی، ورزشکاران، مهندسان و چند افسر پلیس غیر وابسته به معترضان به لحاظ برگزار شده است. تاکنون چندین اعتراض توسط افراد مخالف مشهور و احزاب سیاسی انجام شده است اما به دلیل عدم کسب حمایت به مرور از بین رفته است. جمعیت جوانان
سریلانکا با سردادن شعارهایی مانند «شما با نسل اشتباهی ادغام شدید» و «با آینده ما بازی نکنید» نقش مهمی در برگزاری اعتراضات در پارک سبز گاله فیس ایفا کردند. در ۳ آوریل، تمام ۲۶ عضو کابینه دوم گوتابایا راجاپاکسا به استثنای نخست وزیر راجاپاکسا به طور دسته جمعی استعفا دادند. با این حال، منتقدان خاطرنشان کردند که این استعفا معتبر نبود زیرا آنها از پروتکل قانون اساسی پیروی نکردند و بنابراین آن را «شکلی» تلقی کردند، و تعدادی از آنها روز بعد در وزارتخانه های مختلف بازگردانده شدند. جانستون فرناندو، رئیس دولت تأکید کرد که رئیس جمهور گوتابایا راجاپاکسا با وجود درخواست های گسترده معترضان، مخالفان و عموم مردم تحت هیچ شرایطی استعفا نخواهد داد. تظاهرات در نهایت موفقیت های قابل توجهی از جمله برکناری مقامات و وزرا و منجمله اعضای خانواده راجاپاکسا و نزدیکان آن را که مسئول بحران اقتصادی تلقی می شدند برکنار کرد و به انتصاب کارشناسان واجد شرایط تر و مقامات کهنه کار از جمله ایجاد گروه مشورتی در این زمینه و تعامل چندجانبه و پایدار کردن بدهی ها دست پیدا کرد.
بیونگ چول هان فیلسوف و نظریه پرداز فرهنگی کره ای-آلمانی متولد کره جنوبی است. او به خاطر تحلیل هایش دربارهٔ جامعه مدرن، تکنولوژی، و تأثیرات آن بر روان شناسی و فلسفه شهرت دارد. او در سال ۱۹۵۹ در سئول، کره جنوبی، متولد شد و در اوایل دهه ۱۹۸۰ به آلمان مهاجرت کرد. هان در ابتدا در کره مهندسی متالورژی خواند، اما بعد از مهاجرت به آلمان به فلسفه و ادبیات روی آورد و در دانشگاه فرایبورگ و دانشگاه بازل به تحصیل پرداخت. هان به ویژه در زمینه فلسفه اجتماعی، تحلیل قدرت، و نقد فرهنگ دیجیتال معاصر شناخته شده است. آثار او به مسائل مرتبط با فشار روانی، شفافیت، دیجیتالیزه شدن، و سرمایه داری نئولیبرالی در جوامع مدرن می پردازند. او اغلب از ابزارهای فلسفی و انتقادی برای تحلیل شرایط روانی و اجتماعی افراد در عصر حاضر استفاده می کند. موضوعات اصلی در آثار بیونگ چول هان. آثار او به زبان های متعددی ترجمه شده و تأثیر زیادی بر نظریه های فرهنگی و فلسفی معاصر داشته است. جامعه فرسودگی (The Burnout Society). یکی از مشهورترین آثار او، به بررسی تأثیرات جامعه مدرن بر روان انسان ها می پردازد و ادعا می کند که جامعه امروزی، افراد را به سمت فرسودگی و
افسردگی می کشاند. او استدلال می کند که در جوامع نئولیبرال، مردم از طریق فشارهای روانی به بهره وری بیش از حد تشویق می شوند و به اصطلاح «سوژه های موفقیت» تبدیل می شوند. شفافیت (Transparency Society). در این کتاب، هان انتقادی به جامعه معاصر و نقش شفافیت در آن وارد می کند. او اعتقاد دارد که فشار به شفافیت در رسانه ها و زندگی خصوصی، به جای ایجاد اعتماد و ارتباطات بهتر، به ایجاد سطحی نگری و از بین رفتن عمق انسانی منجر می شود. روان شناسی دیجیتال و تکنولوژی. هان به بررسی چگونگی تأثیر فناوری های دیجیتال بر انسان ها، خصوصاً در زمینه هایی مانند رسانه های اجتماعی، پرداخته و معتقد است که این تکنولوژی ها فرد را از عمق و معنای زندگی دور کرده و به سمت زندگی سطحی و پر از استرس روانی می کشاند. سبک و فلسفه. هان از فلسفه های انتقادی، خصوصاً نظریات میشل فوکو، مارتین هایدگر، و ژیل دلوز تأثیر گرفته است. او بر مفاهیم قدرت، کنترل، و انضباط در جوامع مدرن تمرکز دارد و با استفاده از تحلیل های فلسفی، به مطالعه تأثیرات اجتماعی و فرهنگی تکنولوژی و اقتصاد بر انسان های امروزی می پردازد.