Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زوتی ئی۳۰ یک خودروی تمام الکتریکی است که توسط خودروساز چینی زوتی آتو در اواسط دهه ۲۰۱۰ تولید شد. یک نسخه اصلاح شده از این مدل بعداً توسط دورسن با نام دورسن ای۲۰ تولید شد. بررسی اجمالی. زوتی ای۳۰ در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۶ در چین با قیمت هایی بین ۱۰۹٫۸۰۰ تا ۱۱۹٫۸۰۰ یوان در آن زمان رونمایی شد. طبق گزارش وب سایت رسمی، مدل زوتی ژیما ای۳۰ بعداً تحت سری محصولات دومی به زوتی دومی ژیما تغییر نام داد. خودروی برقی شهری زوتی ژیما ای۳۰ از یک موتور الکتریکی ۴۰اسب بخار قدرت و ۱۵۰ نیوتن متر گشتاور بهره می برد. به گفته زوتی، زوتی ای۳۰ حداکثر سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت و باتری ۱۶ کیلووات ساعتی آن حداکثر ۱۵۰ کیلومتر برد دارد.
ساشا اوبرادویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آلبا برلین، باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد، و ویرتوس رم اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
سالواتوره اپیس (; – ) سوارکار اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
سالواتوره انتیبو (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
سام هال (؛ ۱۰ مارس ۱۹۳۷ – August 11, 2014 (aged 77)) ورزشکار شیرجه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال نقره شده است.
ساندرا فارمر پاتریک (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده است.
ست گریزینگر (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
سث باور (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
سرگئی ژلانوف (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۵۷) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
سعیده گونبا (؛ – ) پرتاب گر نیزه، و ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
سوفیا مارینو (؛ ۱۸۸۴ – نامشخص) تنیس باز اهل یونان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه تنیس چمن آتن اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
سون لاندگرن (؛ ۲۹ سپتامبر ۱۸۹۶ – ۱۸ ژوئن ۱۹۶۰ (aged 63)) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
سون مالم (؛ ۲۵ فوریه ۱۸۹۴ – ۲۶ نوامبر ۱۹۷۴ (aged 80)) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
سید اکینز (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
محمد عبدول رشید (؛ ۱۴ آوریل ۱۹۴۱ – ۲۶ ژانویه ۲۰۰۹ (aged 67)) ورزشکار هاکی روی چمن اهل پاکستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
سیدنی مرلین (؛ – ) گیاه شناس، و تیرانداز اهل بریتانیا بود.
سیدنی هتچ (؛ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون پرپل هارت شده است.
سیلویا چیزمن (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سیمور کرامول (؛ ۱۷ فوریه ۱۹۳۴ – ۲ مه ۱۹۷۷) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سیمیون پرایس (؛ – ) گلف باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شریل جانسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
شلاغ دوناهو (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
شوجی یوشیدا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ژاپن است.
شوهی نیشیدا (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
شویلر ناک (; – ) دونده دو نیمه استقامت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شیلا اینگرام (؛ ۲۳ مارس ۱۹۵۷ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
شینگو سوتسوگو (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
میبل فرگرسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
فیل براون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
فیلیپ استیل (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کوئینسی دنیلز (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
لازار لوواس (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
لوئیز کوری (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی، و پرتاب گر نیزه اهل استرالیا است.
لوئیس بالباخ (; – ) شیرجه رو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لورتا مک نیل (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لورن مولر (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
لوسنا لانگر (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
لیز مک کولگان (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است.
لین سیلمن (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
لین ویلیامز (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مارتا روداش (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مارتی مارتیلین (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارتین رینولدز (؛ زادهٔ ۲۲ فوریه ۱۹۴۹) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارتین گونرسون (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارتین هاوکینز (؛ ۲۰ فوریه ۱۸۸۸ – October 27, 1959 (aged 71)) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارسل میر دی اشتادلهوفن (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
مارسلا پلاسی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی چمن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارسی چمبرلین (؛ ۵ دسامبر ۱۹۳۵ – ۵ نوامبر ۲۰۲۴) ورزشکار دو و میدانی اهل نیوزیلند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی، در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است.
مارسیا جونز-دود (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
مارک اشنایدر (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
مارک ریچاردسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
مارک کر (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
مارک کوتسی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بوستون رد ساکس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارک مک سیم (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لس آنجلس داجرز و سنت لوئیس کاردینالز اشاره کرد.
مارک هیلتون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
مارکوس دی نویدی (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مارگارت متیوز (؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۳۵) دونده سرعت و ورزشکار پرش طول اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
مارگارت مورداک (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مارلین متیوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ماری الن کلارک (؛ زادهٔ ) ورزشکار شیرجه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
ماریان وورنین (؛ زادهٔ ) دونده، و ورزشکار دو و میدانی اهل لهستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پولونیا ورشو اشاره کرد.
ماریتا پین (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
چانگکینگ ورلد () ساختمان اداری ۷۸ طبقه مستقر در شهر چونگ کینگ، چین است، که در سال ۲۰۰۷ احداث گردید.
اس ئی جی پلازا () ساختمان اداری ۷۲ طبقه مستقر در شهر شنژن، گوانگ دونگ، چین است، که در سال ۲۰۰۰ احداث گردید.
ایگ وه() نام عمومی است که به مجموعه وسیعی از تقریباً ۳۸۹۵ کتاب داده شده است که آیین ها و مراسم سلطنتی پادشاهی چوسان کره را با جزئیات ثبت کرده است. هیچ ترجمه انگلیسی از این مجموعه به طور کلی که مورد توافق قرار گرفته باشد وجود ندارد. برخی از محققان «کتاب آیین های حکومتی» را پیشنهاد می کنند، در حالی که واژه نامه مطالعات کره ای از بنیاد کره «راهنمای رویداد دولتی» یا «روبریکا برای مراسم دولتی» را پیشنهاد می کند. همچنین عبارت «پروتکل های سلطنتی» (از سلسله چوسون) به طور گسترده برای نامیدن این مجموعه استفاده می شود. مجموعه "ایگ وه"، در سال ۲۰۰۷ در برنامه حافظه جهانی یونسکو ثبت.
کارل کلایست (؛ – ) روان پزشک، متخصص اعصاب و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. او مشارکت های علمی-پژوهشی مهمی در زمینهٔ آسیب شناسی روانی و عصب روان شناسی داشت. واژه های پزشکی «تک قطبی» و «دوقطبی» را او ابداع کرد که امروزه مفاهیم توصیفی برای اختلال افسردگی عمده و اختلال دوقطبی هستند. مقاله های و پژوهش های اصلی او بیشتر در زمینه عصب شناسی بود، و او به ویژه برای کارهایش جهت تعیین عملکرد هر نقطه از قشر مغز انسان و ترسیم نقشهٔ علملکردی قشر مغز (نقشه برداری مغز) شناخته شده است. این کار بر اساس معاینه و پژوهش بر روی صدها مورد از بیماران صدمه دیده با گلوله در جنگ جهانی اول صورت گرفت که نقص عملکردی آنها را کلایست عمداً در طول زندگی فردد مورد مطالعه و توصیف قرار داده است و پس از مرگ هم، با استفاده از کالبد شکافی مغز، ضایعه را مستند کرد و بنابراین، توانست عملکرد مغز را در هر ناحیهٔ آن مشخص کند و این کار را نیز بر اساس نحوهٔ آرایش یاخته ای انجام دهد. کارل کلایست شاگرد کارل ورنیکه بود و در کارهایش، از همان سنت و روش ورنیکه پیروی می کند. از شاگردان کلایست می توان به کارل لیونهارت اشاره کرد که با کمک هم «سیستم طبقه بندی روان پریش
ی کلایست-لیونهارت» را ابداع کردند. وی از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰، استاد زوان پزشکی و بیماری های مغز و اعضاب و همچنین مدیر «کلینیک دانشگاهی عصب روان پزشکی» در دانشگاه گوته فرانکفورت بود. وی همچنین مابین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ میلادی، مدیر «مؤسسهٔ پژوهش برای آسیب شناسی مغز و آسیب شناسی روانی» بود.
جرم نزدیک به زمین بالقوه خطرناک () یا (PHO) یک جرم نزدیک به زمین - اعم از یک سیارک یا یک دنباله دار - با مداری مجاور زمین است که بتواند در مسیر مداری خود نزدیکی های تنگاتنگی به زمین داشته باشد و همچنین به اندازه ای بزرگ باشد که در صورت برخورد آن به زمین بتواند آسیب های منطقه ای قابل توجهی ایجاد کند. تعریف این اجرام می تواند داشتن حداقل فاصله تقاطع مداری با زمین کمتر از ۰٫۰۵ واحد نجومی (۱۹٫۵ فاصله قمری) و داشتن قدر مطلق ۲۲ یا روشن تر، تعریف می شوند.بیش از ۹۹ درصد از اشیاء بالقوه خطرناک شناخته شده، دست کم در ۱۰۰ سال آینده، تهدیدی برای برخورد نیستند. تنها حدود ۲۰ شی بالقوه خطرناک در جدول خطر تورین فهرست شده است، زیرا اشیایی که مشخص است در طول صد سال آینده تهدیدی نیستند، مستثنی هستند. در طی صدها و نه هزاران سال، سیارک های «بالقوه خطرناک» این پتانسیل را دارند که مدارهایشان گسترش یابد تا بتوانند «"بالقوه خطرناک"» باشند. بیشتر این اجرام سیارک های بالقوه خطرناک (PHA) و تعداد کمی دنباله دار هستند. از نوامبر ، ۲۰۲۱، 2223 PHA شناخته شده (حدود ۸٪ از کل تعداد نزدیک به زمین) وجود دارد، که تنها ۱۶۰ مورد از آنها با قطر بزرگت
ر از یک کیلومتر تخمین زده می شود (فهرست بزرگترین PHAها در زیر). [a] بیشتر PHAهای کشف شده سیارک های آپولو هستند (۱۷۳۰) و تعداد کمتری به گروه سیارک آتنی (۱۷۱) تعلق دارند. اگر مدار آن به خوبی مشخص شده باشد، می توان تشخیص داد که یک جسم بالقوه خطرناک برای ۱۰۰ سال آینده یا بیشتر تهدیدی برای زمین نخواهد بود. سیارک های بالقوه خطرناک با خطر برخورد با زمین در ۱۰۰ سال آینده در جدول خطر Sentry فهرست شده اند. از اوت ۲۰۲۱، تنها حدود ۱۹ "سیارک بالقوه خطرناک" در جدول خطر Sentry فهرست شده است. بیشتر سیارک های بالقوه خطرناک دست کم تا چند صد سال زمانی که بهترین مدل های مداری رقیب آن ها به اندازه کافی محدود باشد، خطرناک نیستند، اما یافته های اخیر که محدودیت های مداری آن ها کمتر شناخته شده است، مدل های مکانیکی واگرا یا ناقص دارند تا زمانی که رصد داده های بیشتری به دست آید. پس از چندین بررسی اخترشناسی، تعداد PHAهای شناخته شده از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ ده برابر شده است (نمودار میله ای زیر را ببینید). وب سایت مرکز سیاره کوچک، فهرست سیارک های بالقوه خطرناک نیز اطلاعات دقیقی را برای این اجرام منتشر می کند.
اسماء مرابط (زاده ۱۹۶۱) پزشک و محقق در مسائل اسلام و زنان و نویسنده مراکشی؛ پژوهشگر بررسی مسائل بحث برانگیزی مانند: ازدواج میان ادیان، میراث و اصلاحات مذهبی در چهارچوب فکری مسلمانان است. از مهترین آراء او رد نابرابری مسئله ارث فقه اسلامی است. در حال حاضر این پژوهشگر یکی از پیشگامان برجسته اسلام اصلاح طلب و فمینیستى جدید و با امید واقعی به رهایی زنان در کشورهای اسلامی و کشور مراکش فعالیت می کند. زندگی و پیشه آکادمیک. اسماء مرابط، متولد ۱۹۶۱ شهر رباط، پزشک و محقق در مسائل اسلام و زنان و نویسنده مراکشی است. این پژوهشگر از سال ۱۹۹۵ به مدت هشت سال به عنوان یک پزشک داوطلب در اسپانیا و آمریکای لاتین، عمدتاً در شیلی و مکزیک، کار کرد. در آنجا الهیات رهایی کاتولیک را کشف کرد، و این امر او را به بررسی این مسئله در اسلام سوق داد. او مدتی نیز رئیس مرکز مطالعات و تحقیقات مسائل زنان در اسلام وابسته به علمای محمدیه مراکش بود، در این مرکز بیشتر به بازخوانی قرائت فمینیستی از اسلام اهتمام ورزید و از نظریه برابری میان مرد و زن دفاع نمود، و این نظریه همراه با پافشاری او در برابر اصولگرایان مخالف غالب در مرکز مطالعات منجر شد که اس
تعفا نماید. کنفرانس های بین المللی شرکت زیادی داشته، و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به ریاست «گروه بین المللی تأمل در مسائل زنان در اسلام» منصوب شد.
روز نویسنده زندانی یک روز بین المللی و سالانه است برای به رسمیت شناختن و حمایت از نویسندگانی که در برابر سرکوب حقوق اساسی بشر برای آزادی بیان مقاومت می کنند و در مقابل حملاتی که علیه حق آنها در انتشار اطلاعات صورت می گیرد، ایستادگی می کنند. این روز هر سال در ۱۵ نوامبر برگزار می شود. این روز در سال ۱۹۸۱ توسط کمیته نویسندگان در زندان انجمن جهانی قلم شروع به کار کرد. این روز همچنین برای بزرگداشت همه نویسندگان کشته شده از روز نویسنده زندانی سال قبل است. بین ۱۵ نوامبر ۲۰۰۷ تا ۱۵ نوامبر ۲۰۰۸، حداقل ۳۹ نویسنده از سراسر جهان در شرایطی که به نظر می رسید مرتبط با حرفه آنها بود کشته شدند. نویسندگان برجسته شده سال های قبل. ۲۰۲۰ ۲۰۱۳ ۲۰۱۲ ۲۰۱۱ ۲۰۱۰ ۲۰۰۹ ۲۰۰۸ ۲۰۰۷ ۲۰۰۶ ۲۰۰۵ ۲۰۰۴
سوگواری پسری که در مرگ پدر، نگاره ای از نسخه ی کتاب منطق الطیر اثر عطار نیشابوری می باشد که در قرن هشتم هجری قمری تولید شده است. نگارگری این صفحه از کتاب اثر کمال الدین بهزاد است و خوشنویسی آن به خط نستعلیق و به قلم سلطان علی مشهدی می باشد. موضوع. تصویرسازی این اثر مربوط به داستانی از منطق الطیر عطار است. هدهد در پاسخ به پرنده ای که موضوع ترس خود از مرگ را مطرح می کند، داستان پسر و پدری را شرح می دهد. در داستان پسر در جلوی تابوت پدرش بسیار اندوهگین است و صوفی ای که نزد اوست وی را آرام می کند و توضیح می دهد که پدرش در دنیا رنجهای بسیاری را تجربه کرده است و هیچکس نمی تواند از مرگ فرار کند. این داستان در حکایت عذر آوردن مرغان به این صورت آمدهː در این نگاره، صحنه ای از گورستان و لحظه ای که متوفی را به سوی گورستان حمل می کنند را نشان می دهد. در پس زمینه سوژه های دیگری نیز وجود دارد که به روایت اصلی داستان مربوط نیست اما بر اساس درون مایه اصلی داستان و به قصد رمزگشایی توسط مخاطب تصویرسازی شده است.
بحران آمریکای مرکزی در اواخر دهه۱۹۷۰ آغاز شد، زمانی که جنگ های داخلی بزرگ و انقلاب های کمونیستی در کشورهای مختلف آمریکای مرکزی رخ داد و باعث شد که از نظر تغییرات اجتماعی و اقتصادی به ناآرام ترین منطقه جهان تبدیل شود. به ویژه، ایالات متحده می ترسید که اگر دولت های کشورهای آمریکای مرکزی سرنگون شوند و دولت های کمونیستی طرفدار شوروی به جای آن ها مستقر شوند، پیروزی های نیروهای کمونیستی باعث شود که آمریکای جنوبی از ایالات متحده منزوی شود. در طول این جنگ های داخلی، ایالات متحده با حمایت از دولت های دست راستی که توسط طبقات نخبه حمایت می شد، در برابر چریک های چپ که مورد حمایت طبقه دهقان و کارگر بودند، به دنبال منافع خود بود. پس از جنگ جهانی دوم و ادامه در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، چشم انداز اقتصادی آمریکای لاتین به شدت تغییر کرد. بریتانیا و ایالات متحده هر دو دارای منافع سیاسی و اقتصادی در آمریکای لاتین بودند که اقتصاد آن بر اساس وابستگی خارجی توسعه یافت. این سیستم جدید به جای تکیه صرف بر صادرات محصولات کشاورزی، توسعه داخلی را ارتقا داد و بر بازارهای مشترک منطقه ای، سرمایه بانکی، نرخ بهره، مالیات، و سرمایه رو به رشد به قیم
ت نیروی کار و طبقه دهقان متکی بود. بحران آمریکای مرکزی، تا حدی، واکنشی بود که از سوی به حاشیه رانده ترین اعضای جامعه آمریکای لاتین به مالکیت ناعادلانه زمین، اجبار کار، و نمایندگی سیاسی نابرابر انجام شد. مالکیت زمینی بر چشم انداز اقتصادی و سیاسی منطقه تسخیر شده بود و به شرکت های بزرگ نفوذ زیادی بر منطقه می داد و کشاورزان سابقاً خودکفا و کارگران طبقه پایین را به سختی می کشاند. کشورها. نیکاراگوئه. جبهه آزادی بخش ملی ساندینیستا دیکتاتوری 64ساله بنام سوموزا را در سال۱۹۷۹ شورش علیه دولت ساندینیستا سرنگون کرد. السالوادور. جنگ بین دولت السالوادور به رهبری ارتش و جبهه آزادیبخش ملی فارابوندو مارتی، یک ائتلاف یا سازمان متشکل از پنج شبه نظامی جناح چپ. در طول دهه ۱۹۷۰، قبل از شروع کامل جنگ داخلی، تنش ها و خشونت های قابل توجهی وجود داشت. ایالات متحده از دولت نظامی سالوادور حمایت کرد و چهار میلیارد دلار به آنها کمک کرد، نخبگان نظامی آنها را آموزش داد و در طول یک دهه به آنها تسلیحات داد.[۵] اسرائیل همچنین فعالانه از نیروهای دولتی حمایت کرد و از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۶ بزرگترین تأمین کننده تسلیحات السالوادور بود. درگیری در اوایل دهه
۱۹۹۰ پایان یافت. در طول جنگ بین۷۵۰۰۰ تا۹۰۰۰۰ نفر کشته شدند. گواتمالا. پس از کودتای تحت حمایت سیا برای برکناری خاکوبو آربنز در سال ۱۹۵۴، جنگ داخلی بین سال های ۱۹۶۲ ۱۹۹۶ در گواتمالا درگرفت از جمعیت بزرگ دهقانی و بومی تشکیل شده بودند. آنها یک عملیات چند وجهی را اجرا کردند و یک مبارزه توده ای مسلحانه با شخصیت ملی را رهبری کردند. گواتمالا شاهد افزایش خشونت در اواخر دهه ۱۹۷۰ بود که با قتل عام پانزوس در سال ۱۹۷۸ مشخص شد. در سال ۱۹۸۲ گروه های چریکی احیا شده در اتحاد انقلابی ملی گواتمالا متحد شدند. ریاست جمهوری افراین ریوس مونت (1982–۱۹۸۳) که در طی آن او استراتژی ای را اجرا کرد که آن را «لوبیا و گلوله» نامید، به طور گسترده ای مورد توجه قرار گرفت. نقطه عطف جنگ. دولت گواتمالا و چریک های به شدت ضعیف شده در دسامبر۱۹۹۶ توافق نامه صلح امضا کردند و به جنگ پایان دادند. بیش از ۲۰۰۰۰۰نفر در طول جنگ داخلی جان خود را از دست دادند، مردم بومی به طور نامتناسبی که توسط ارتش به رهبری ریوس مونت هدف قرار گرفتند. در ۱۰می۲۰۱۳، ریوس مونت به جرم نسل کشی مجرم شناخته شد و به ۸۰سال زندان محکوم شد. هندوراس. هندوراس با ورود به بحران آمریکای مرکز
ی، متحمل کودتاهای مداوم و دیکتاتوری های نظامی شده بود. در نتیجه، در دهه ۱۹۸۰، این کشور به آرامی روند رو به وخامت خود را از نظر تجارت آغاز کرد، ادامه مشکلات با بازار مشترک آمریکای مرکزی، کاهش ذخایر مالی بین المللی، کاهش حقوق، و افزایش بیکاری. هندوراس، مانند السالوادور، به طور فزاینده ای به کمک های اقتصادی ایالات متحده وابسته بود. با این حال، تلاش ها برای شروع انقلاب شکست خورد، زیرا بیش از اقدامات گروه شبه نظامی جنبش آزادی بخش خلق-سینچونرو و سایر سازمان ها، تلاش های عمده ای صورت نگرفت. این به دلیل اصلاح طلبی نظامی دولت های نظامی نظامی دهه۱۹۶۰ و۱۹۷۰ به رهبری اسوالدو لوپز آرلانو و خوان آلبرتو ملگار بود. بخاطرترس از سرایت جنگ های داخلی که همسایگانش را به هم می رساند، به قتل، شکنجه و ناپدید شدن هر فردی که به عنوان دگراندیش شناخته می شد، به رهبری گردان مرگ ارتش هندوراس، که تحت آموزش و پشتیبانی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا قرار می گرفت.. هندوراس به پایگاهی کلیدی برای واکنش دولت ریگان به بحران تبدیل شد و قلمرو هندوراس را به پایگاه ارتش ایالات متحده برای حفظ کنترل نظامی در آمریکای مرکزی تبدیل کرد. نیروهای آمریکایی در ده
ه۱۹۸۰ تمرینات نظامی بزرگی را در هندوراس برگزار کردند و هزاران نفر از سالوادورها را در این کشور آموزش دادند. این کشور همچنین میزبان پایگاه هایی برای کنتراهای نیکاراگوئه بود. در سال۱۹۸۶، آنها شاهد درگیری های مسلحانه در مرز با نیکاراگوئه بودند که به بمباران هوایی دو شهر نیکاراگوئه توسط نیروی هوایی هندوراس ختم شد. تا سال ۱۹۹۸،طوفان میچ بیش از ۲میلیون هندوراسی را بدون خانه یا شغل رها کرد، بخش خوبی از زیرساخت ها که کاملاً آسیب دیده بود و هندوراس را به فقر بیشتری کشاند. میراث. در اواخر دهه ۱۹۸۰، السالوادور، گواتمالا و هندوراس همگی اصلاحاتی را اجرا کردند که اقتصادهای خود را به سمت مدل نئولیبرالی سوق داد، مانند خصوصی سازی شرکت های دولتی، آزادسازی تجارت، تضعیف قوانین کار و افزایش مالیات بر مصرف در تلاش برای ثبات اقتصادشان.، خشونت هنوز بر آمریکای مرکزی حاکم است.میراث مشترک بحران آمریکای مرکزی، جابجایی و نابودی جوامع بومی بود، به ویژه در گواتمالا، جایی که آنها حامیان بالقوه دولت و نیروهای چریکی محسوب می شدند. تلاش های صلح. چندین کشور آمریکای لاتین گروه کنتادورا را تشکیل دادند تا برای حل و فصل جنگ های منطقه تلاش کنند. بعد
ها، رئیس جمهور کاستاریکا، اسکار آریاس، موفق شد سایر رهبران آمریکای مرکزی را متقاعد کند که توافقنامه صلح اسکیپولاس را امضا کنند، که در نهایت چارچوبی برای پایان دادن به جنگ های داخلی فراهم کرد.
تیگراناکرت آرتساخ (به ارمنی: Արցախի Տիգրանակերտ) یک شهر باستانی ارمنی می باشد که قدمت آن به دوره عصر هلنیستی بازمی گردد. شهر باستانی تیگراناکرت آرتساخ یکی از آن چهار شهر همنامی است که در قرن اول پیش از میلاد توسط پادشاه تیگران بزرگ ساخته شده است. شهر تیگراناکرت در سال ۲۰۰۵ کشف شد. آن بر دامنه کوهی به نام «وانکاسار» در نزدیکی استان مارتاکرت (مَردگِرد) قرار دارد. نام تیگراناکرت به معنی «ساختهٔ تیگران» است و بر اساس همان شکل رایج شماری از جاینام های منطقه نظیر دستگرد (ساختهٔ دست) و دارابگرد (بناشده توسط داراب) ساخته شده است. تاریخ. تیگران بزرگ غیر از تیگراناکرت چند شهر دیگر نیز ساخت، که در منابع یونانی و رومی به آن ها اشاره شده است. بطلمیوس غیر از شهر تیگراناکرت، از جایی به نام تیگرانوآما در ارمنستان و ناحیه تیگرانا در سرزمین ماد نام می برد. به نوشته پلینیوس، جای دیگری در آمانوس وجود داشت که تیگران نامیده می شد. شهری که در منطقه آرتساخ کشف شد و به تیگراناکرتِ آرتساخ معروف است نیز از ساخته های تیگران بزرگ است. اسقف سبئوس می نویسد: موسس خورناتسی از این تیگراناکرت نام برده است. او در شرح همایشی که به رهبری «یغیا کا
تولیکوس» ارمنی، در اوایل سده ۸ میلادی. در بردعه برگزار می شد می نویسد: سرکیس جلالیانتس که در نیمه های سده ۱۹ میلادی. از آن منطقه دیدن کرده می گوید: او حدس زده است که شاید تیگراناکرت باستانی که اسقف سبئوس و مؤسس خورناتسی از آن یاد کرده اند در همان محل جای داشته باشد. تاتارهای محل، زمین های واقع در ۶ کیلومتری چشمه شاه بولاق را گاوورقالا (قلعه کافرها) می نامیدند، در حالی که چنین قلعه ای در آن حدود دیده نمی شد. کاوشها. نخستین مرحله حفاری های این منطقه در تابستان ۲۰۰۵ میلادی. آغاز شد. در سومین و چهارمین روز کاوش، به باروهای سنگینی به سبک رومیان با تخته سنگ هایی تراش خورده برخورد کردند که در تمام قفقاز شرقی نظیر نداشت. پس از چند روز همه دریافتند که با یک شهر بزرگ هلنیستی به روزگار تیگران دوم سر و کار دارند. پس از جمع بندی نتایج کاوش ها، به یقین معلوم شد شهری که در زیر زمین خفته است همان تیگراناکرت است. کاوش ها در شش نقطه انجام شد، یکی از کاوش ها به کشف بقایای یک برج دایره ای شکل به شعاع بیش از نه متر انجامید که دیوارهای آن تا پنج ردیف حفظ شده بود. کاوش های ارگ مرکزی شهر نشان داد که این نقطه در سده های ۱۳–۱۲ میلادی.
محله ای پرجمعیت بوده است. پی باروی جنوبی شهر به طول ۴۵۰ متر نیز به طور کامل از زیر خاک بیرون آورده شد. همچنین بقایای یک کلیسای متعلق به اوایل مسیحیت به طول ۲۱ متر کشف شد. کلیسای کشف شده در عمق سه متری زمین جای دارد. این کلیسا در سده ۶–۵ میلادی. فعال بوده است. لیکن تکه های سفالینی از سده های باستان است که بر روی آن نوشته های ارمنی وجود دارد. در همان سال در کناره رود خاچن در حومه تیگراناکرت مجموعه ای از غارها که پرستشگاه بوده و یک آب راه که برای رساندن آب به شهر ساخته شده بوده پیدا شد. در طول چند سال کاوش، آثار باستانی بسیاری یافت شد که بخشی از آن ها در موزهٔ مخصوص تیگراناکرت به نمایش گذاشته شده است. در بهار ۲۰۰۸ میلادی. در کاوش های ارگ (معماری) شهر، بخشی از باروی شمالی شهر به طول ۴۰ متر از زیر خاک بیرون آورده شد. سپس پی باروی شهر که از دامنه تپه وانکاسار به سمت بالا ادامه داشت کشف شد. با ادامه کاوش ها در کلیسا بخشی از صحن کلیسا و ورودی های شمالی و جنوبی آن و غیره کشف شد. در کاوش هایی که در انتهای جنوب و غرب انجام شد آثار باستانی متعلق به سده های ۱۴–۱۲ میلادی. از جمله یک بیل کامل، سفالینه های معمولی و رنگ آمیز