Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از چند روش اتفاق بیفتد. یکی از این روش ها «دسترسی تصادفی» نامیده می شود. هنگامی که کاربری رایانه ای را روشن می کند ممکن است به یک شبکه بی سیم به صورت اتفاقی وصل شود. ممکن است آن فرد کارمند یک شرکت باشد که به صورت اتفاقی به شبکه شرکت دیگری وصل شده است. در حالی که همزمان از طریق کابل به شبکه سیمی شرکت خودشان وصل شده است. به همین دلیل یک ارتباط ناخواسته و نا امن بین دو شرکت ایجاد شده است. ارتباط تصادفی موردی از آسیب پذیری بی سیم است که به آن «دسترسی اشتباه» می گویند. ارتباط نادرست می تواند تصادفی، عمدی (به عنوان مثال، برای دور زدن فایروال شرکت انجام شود). حمله دسترسی مخرب. «دسترسی مخرب» زمانی است که مهاجمان می توانند به طور فعال دستگاه های بی سیم را برای اتصال به شبکه شرکت از طریق لپ تاپ خود به جای نقطه دسترسی شبکه بیسیم (Access point) جا بزنند. این نوع به عنوان «اکسس پوینت های نرم افزاری» شناخته می شوند و زمانی ایجاد می شوند که یک مجرم سایبری نرم افزاری را اجرا می کند که کارت شبکه بی سیم او را شبیه یک نقطه دسترسی قانونی می کند. هنگامی که سارق خودش را به جای اکسس پوینت جا زد، می تواند رمزهای عبور را بدزدد، حملات
ی را در شبکه سیمی انجام دهد یا تروجان ها را نصب کند. از آنجایی که شبکه های بی سیم در سطح لایه ۲ کار می کنند، حفاظت های لایه ۳ مانند احراز هویت شبکه و شبکه های خصوصی مجازی (VPN) هیچ تأثیری در امنیت ش ندارد. احراز هویت بی سیم 802.1X به امن سازی آن کمک می کند، اما همچنان در برابر هک آسیب پذیر هستند. ایده پشت این نوع حمله ممکن است نفوذ به شبکه خصوصی مجاری (VPN) یا سایر اقدامات امنیتی نباشد. به احتمال زیاد مجرم فقط در تلاش است تا دسترسی را در سطح لایه ۲ تحت کنترل خود درآورد. حمله دسترسی در شبکه های موردی. شبکه های موردی می توانند یک تهدید امنیتی باشند. شبکه های موردی به عنوان شبکه های [همتا به همتا] بین رایانه های بی سیم که نقطه دسترسی بین آنها وجود ندارد، تعریف می شوند. در حالی که این نوع شبکه ها معمولاً امنیت کمی دارند، می توان از روش های رمزگذاری برای تأمین امنیت استفاده کرد. حفره امنیتی ارائه شده شبکه ادهاک مربوط به خود شبکه اد هاک نیست، بلکه پلی است که به شبکه های دیگر، معمولاً در محیط شرکت ایجاد می کند، و تنظیمات پیش فرض مایکروسافت ویندوز که بسیار آسیب پذیر است مگر اینکه به طور کامل این ویژگی در ویندوز غیرفع
ال شده باشد؛ بنابراین کاربر ممکن است حتی نداند که یک شبکه ادهاک ناامن در رایانه خود دارد. اگر همزمان از یک شبکه زیرساخت سیمی یا بی سیم نیز استفاده کند، از طریق اتصال موقت ناامن، پلی به شبکه سازمانی ایمن ارائه می کنند. پل زدن به دو صورت است. یک پل مستقیم، که به کاربر نیاز دارد که در واقع یک پل بین دو اتصال را پیکربندی کند و بنابراین بعید است که راه اندازی شود مگر اینکه به صراحت مورد نظر باشد، و یک پل غیرمستقیم که منابع مشترک روی رایانه کاربر است. پل غیرمستقیم ممکن است داده های خصوصی را که از رایانه کاربر به اشتراک گذاشته می شود، از طریق شبکه محلی، مانند پوشه های مشترک یا فضای ذخیره سازی متصل به شبکه خصوصی قرار دهد، که هیچ تمایزی بین ارتباطات تأیید شده یا خصوصی و شبکه های موردی غیررسمی ایجاد نمی کند. این هیچ تهدیدی را برای نقاط دسترسی باز/عمومی یا ناامن وای فای ناشناخته ارائه نمی کند، اما قوانین فایروال ممکن است در مورد سیستم عامل های پیکربندی ضعیف یا تنظیمات محلی دور زده شوند. حمله در شبکه های غیرمرسوم. شبکه های غیر مرسوم مانند دستگاه های بلوتوث شبکه شخصی از هک شدن در امان نیستند و باید به عنوان یک خطر امنیتی
در نظر گرفته شوند. حتی دستگاه های بارکدخوان، رایانه های شخصی دستی، و چاپگرها و دستگاه های کپی بی سیم نیز باید ایمن باشند. پرسنل حوزه فناوری اطلاعات که تمرکز محدودی روی لپ تاپ ها و نقاط دسترسی داشته اند، می توانند به راحتی از این شبکه های غیر مرسوم چشم پوشی کنند. حمله سرقت هویت (جعل مک آدرس). سرقت هویت (یا جعل مک آدرس) زمانی اتفاق می افتد که یک هکر بتواند به ترافیک شبکه گوش داده و آدرس مک یک رایانه با دسترسی های شبکه ای و امتیازات آن را شناسایی کند. اکثر سیستم های بی سیم با استفاده از سازوکار فیلتر کردن مک اجازه می دهند که فقط رایانه های مجاز با آدرس مک (MAC ID) خاص به شبکه دسترسی پیدا کرده و از آن استفاده کنند. با این حال، برنامه هایی وجود دارند که به رایانه اجازه می دهد وانمود کند هر آدرس مک را دارد که هکر می خواهد، و هکر می تواند به راحتی از آن مانع عبور کند. فیلتر مک فقط برای شبکه های کوچک مسکونی (SOHO) مؤثر است، زیرا تنها زمانی که دستگاه بی سیم «خاموش» است، محافظت می کند. هر دستگاه ۸۰۲٫۱۱ روشن باشد و به صورت رمزگذاری نشده خود را در سرآیندهای ۸۰۲٫۱۱ خود منتقل می کند و برای شناسایی آن به تجهیزات یا نرم افزا
ر خاصی نیاز ندارد. هر کسی که یک گیرنده ۸۰۲٫۱۱ (لپ تاپ و آداپتور بی سیم) و یک نرم افزار تحلیلگر شبکه بی سیم رایگان داشته باشد، می تواند آدرس مک هر فرستنده ۸۰۲٫۱۱ را در محدوده دریافت کند. در یک محیط سازمانی، که در آن اکثر دستگاه های بی سیم در طول شیفت کاری فعال روشن هستند، فیلتر مک تنها یک حس امنیت کاذب را ایجاد می کند، زیرا فقط از اتصالات اتفاقی یا ناخواسته به زیرساخت سازمانی جلوگیری می کند و هیچ کاری برای جلوگیری از حمله هدایت شده انجام نمی دهد. حمله مرد میانی. یک مهاجم مرد میانی، رایانه ها را به ورود به رایانه ای که به عنوان یک AP (نقطه دسترسی) نرم تنظیم شده است، ترغیب می کند. هنگامی که این کار انجام شد، هکر از طریق کارت بی سیم دیگری به یک نقطه دسترسی واقعی متصل می شود که جریان ثابتی از ترافیک را از طریق رایانه هک شفاف به شبکه واقعی ارائه می دهد. سپس هکر می تواند ترافیک را استشمام کند. یکی از انواع حملات مرد میانی برای اجرای یک «حمله احراز هویت» است که به نقص امنیتی پروتکل در دست دادن (handshake) اولیه برمیگردد. این حمله رایانه های متصل به اکسس پوینت را مجبور می کند تا اتصالات خود را قطع کرده و مجدداً با اکس
س پوینت جعلی هکر وصل شوند (کاربر را از مودم قطع می کند و کاربر مجبور می شود دوباره رمز عبور را وارد کند، دوباره متصل شود). حملات مرد میانی توسط نرم افزارهایی مانند LANjack و AirJack اتوماتیک شده اند، به این معنی که آنچه زمانی نیاز به مهارت حرفه ای داشت، اکنون می تواند توسط افراد آماتور نیز انجام شود. حمله انکار سرویس. حمله انکار سرویس (DoS) زمانی اتفاق می افتد که مهاجم به طور مداوم یک AP (نقطه دسترسی) یا شبکه مورد نظر را با درخواست های جعلی، پیام های اتصال موفق زودرس، پیام های شکست و/یا دستورها دیگر بمباران کند. اینها باعث می شود که کاربران قانونی نتوانند وارد شبکه شوند و حتی ممکن است باعث از کار افتادن شبکه شوند. این حملات به سوء استفاده از پروتکل هایی مانند پروتکل تأیید اعتبار توسعه پذیر (EAP) متکی هستند. حمله انکار سرویس به خودی خود کمک چندانی به افشای داده های سازمانی در معرض یک مهاجم مخرب نمی کند، زیرا قطع شدن شبکه، از جریان داده ها جلوگیری می کند و در واقع به طور غیرمستقیم از داده ها با جلوگیری از انتقال آنها محافظت می کند. دلیل معمول انجام یک حمله انکار سرویس مشاهده بازیابی شبکه بی سیم است که طی آن تما
می کدهای دست دادن اولیه توسط همه دستگاه ها مجدداً ارسال می شود و فرصتی را برای مهاجم مخرب فراهم می کند تا این کدها را ضبط کند و از ابزارهای مختلف کرک استفاده کند. برای تجزیه و تحلیل نقاط ضعف امنیتی و سوء استفاده از آنها برای دسترسی غیرمجاز به سیستم. حمله تزریق در شبکه. در یک حمله تزریق شبکه، یک هکر می تواند از نقاط دسترسی که در معرض ترافیک شبکه فیلتر نشده قرار دارند، استفاده کند، به ویژه ترافیک شبکه را پخش می کند مانند " "(802.1D)، اواس پی اف، آرآی پی پروتکل درخت پوشا و HSRP. هکر دستورها پیکربندی مجدد شبکه جعلی را تزریق می کند که روترها، سوئیچ ها و هاب های هوشمند را تحت تأثیر قرار می دهد. کل شبکه را می توان به این روش از بین برد و نیاز به راه اندازی مجدد یا حتی برنامه ریزی مجدد تمام دستگاه های شبکه هوشمند دارد. حمله کافه لاته. حمله کافه لاته (Caffe Latte) راه دیگری برای شکستن WEP است. لزومی ندارد که مهاجم با استفاده از این اکسپلویت در منطقه شبکه باشد. با استفاده از فرآیندی که پشته بی سیم ویندوز را هدف قرار می دهد، می توان کلید WEP را از یک کلاینت راه دور دریافت کرد. با ارسال سیل درخواست های رمزگذاری شده ARP،
مهاجم از احراز هویت کلید مشترک و نقص های تغییر پیام در ۸۰۲٫۱۱ استفاده می کند. مهاجم از پاسخ های ARP برای بدست آوردن کلید WEP در کمتر از ۶ دقیقه استفاده می کند. مفاهیم پیشگیری از نفوذ بی سیم. سه راه اصلی برای ایمن سازی شبکه بی سیم وجود دارد. هیچ سیستم طراحی شده آماده ای برای جلوگیری از استفاده تقلبی از ارتباطات بی سیم یا محافظت از داده ها و عملکردها با رایانه های دارای ارتباط بی سیم و سایر نهادها وجود ندارد. با این حال، سیستمی وجود دارد که اقدامات انجام شده را به عنوان یک کل مطابق با درک مشترکی که باید به عنوان آخرین هنر تلقی شود، تعیین می کند. سیستم صلاحیت یک اجماع بین المللی است که در ISO/IEC 15408 مشخص شده است. سیستم جلوگیری از نفوذ بی سیم. سیستم پیشگیری از نفوذ بی سیم (WIPS) مفهومی برای قوی ترین راه برای مقابله با خطرات امنیتی بی سیم است. با این حال WIPS به عنوان یک راه حل آماده به عنوان یک بسته نرم افزاری وجود ندارد. یک WIPS معمولاً به عنوان یک پوشش روی یک زیرساخت شبکه بی سیم موجود پیاده سازی می شود، اگرچه ممکن است به طور مستقل برای اعمال سیاست های شبکه بی سیم در یک سازمان مستقر شود. WIPS آنقدر برای امنیت
بی سیم مهم تلقی می شود که در ژوئیه ۲۰۰۹، شورای استانداردهای امنیتی صنعت کارت پرداخت دستورالعمل های بی سیم برای استاندارد امنیت داده صنعت پرداخت کارت منتشر کرد که استفاده از WIPS را برای خودکارسازی اسکن بی سیم و حفاظت برای سازمان های بزرگ توصیه می کرد. تمهیدات امنیتی. طیف وسیعی از اقدامات امنیتی بی سیم، با اثربخشی و عملی متفاوت وجود دارد. پنهان کردن SSID. یک روش ساده اما ناکارآمد برای تلاش برای ایمن کردن یک شبکه بی سیم، مخفی کردن SSID (شناسه مجموعه خدمات) است. این محافظت بسیار کمی در برابر هر چیزی به جز گاه به گاه ترین تلاش های نفوذ فراهم می کند. فیلتر مک آدرس. یکی از ساده ترین تکنیک ها این است که فقط اجازه دسترسی از آدرس های MAC شناخته شده و از پیش تأیید شده را بدهید. اکثر نقاط دسترسی بی سیم حاوی نوعی فیلتر MAC ID هستند. با این حال، یک مهاجم به سادگی می تواند آدرس MAC یک کلاینت مجاز را شناسایی کرده و این آدرس را جعل کند. آدرس دهی آی پی استاتیک. نقاط دسترسی بی سیم معمولی آدرس های IP را از طریق DHCP به مشتریان ارائه می دهند. الزام مشتریان به تنظیم آدرس های خود، ورود یک مزاحم معمولی یا ساده به شبکه را دشوارتر م
ی کند، اما محافظت کمی در برابر یک مهاجم پیچیده ارائه می دهد. امنیت ۸۰۲٫۱۱. IEEE 802.1X سازوکارهای احراز هویت استاندارد IEEE برای دستگاه هایی است که مایل به اتصال به شبکه بی سیم هستند.
شاخص دلار آمریکا به انگلیسی: (USDX , DXY , DX، یا به طور غیررسمی، "Dixie") یک شاخص (یا اندازه گیری) از ارزش دلار ایالات متحده نسبت به سبدی از ارزهای خارجی است، که اغلب به عنوان مجموعه ای از ارزهای شرکای تجاری کشور ایالات متحده است. زمانی که دلار آمریکا در مقایسه با سایر ارزها «قدرت» (ارزش) پیدا می کند، این شاخص بالا می رود و برعکس. این شاخص یکی از شاخص های مهم در تحلیل های اقتصادی به شمار می رود. این شاخص توسط یک شرکت آمریکایی به نام اینترکانتیننتال اکسچنج (ICE) طراحی و منتشر شده و نام «شاخص دلار آمریکا» یک علامت تجاری ثبت شده است. این یک میانگین هندسی وزنی از ارزش دلار نسبت به ارزهای انتخابی شرکای تجاری ایالات متحده است که در زیر ارائه گردیده: تاریخچه. شاخص USDX در مارس ۱۹۷۳، به دلیل نیاز به یک شاخص معتبر برای اندازه گیری قدرت ارزی دلار ایالات متحده بلافاصله پس از برچیدن سیستم برتون وودز ایجاد گردید. در آغاز، ارزش شاخص دلار آمریکا ۱۰۰۰۰۰ بود. از آن زمان در فوریه ۱۹۸۵ تا ۱۶۴٫۷۲۰۰ و در ۱۶ مارس ۲۰۰۸ به ۷۰٫۶۹۸ رسید. ترکیب «سبد ارزی» تنها یک بار تغییر کرده است، زمانی که چندین ارز اروپایی در آغاز سال ۱۹۹۹ توسط یور
و در نظر گرفته شد. برخی از مفسران گفته اند که تشکیل «سبد ارزی» برای بازنگری به تأخیر افتاده است زیرا چین، مکزیک، کره جنوبی و برزیل شرکای تجاری اصلی هستند که در حال حاضر بخشی از شاخص نیستند در حالی که کشورهایی مانند سوئد و سوئیس به عنوان بخشی از شاخص به شمار می روند. شاخص وزنی تجاری دلار. شاخص دلار آمریکا با وزن تجاری یک شاخص ارزی است که توسط فدرال رزرو برای اندازه گیری نرخ تبدیل دلار آمریکا در مقایسه با کشورهایی که بیشترین تجارت را با آن ها انجام می دهد، ایجاد می شود، هر چه تجارت یک کشور با ایالات متحده بیشتر باشد. نرخ ارز بر شاخص تأثیر می گذارد. این شاخص در سال ۱۹۹۸ در زمان ایجاد یورو ایجاد شد. نقل قول ها. ICE فیدهای زنده برای Dow Futures ارائه می دهد که در بلومبرگ نیوز و سی ان ان مانی.کام ظاهر می شوند. USDX هر زمان که بازارهای دلار آمریکا باز هستند، به روز می شود، که از یکشنبه عصر به وقت محلی شهر نیویورک (اوایل صبح دوشنبه به وقت آسیا) به مدت ۲۴ ساعت در روز تا اواخر بعد از ظهر جمعه به وقت محلی شهر نیویورک است. محاسبه. شاخص دلار ایالات متحده آمریکا با این فرمول محاسبه می شود: = × × × × × × تجارت. معاملات آتی
با شاخص دلار ایالات متحده آمریکا در ۲۱ ساعت از شبانه روز در پلتفرم ICE معامله می شود و قراردادهای آتی دارای چرخه انقضای سه ماهه مارس / ژوئن / سپتامبر و دسامبر هستند. همچنین به طور غیرمستقیم در صندوق های قابل معامله در بورس (ETF)، گزینه ها، قراردادهای مابه التفاوت و صندوق های متقابل موجود است. منابع. __نمایه__ __بافهرست__
بازیکن سال فوتبال چک , () توسط اتحادیه فوتبال جمهوری چک اهدا می شود. بازیکنان چک در داخل و خارج از کشور واجد شرایط دریافت این جایزه هستند. جوایز بازیکن جوان، مربی و شخصیت سال لیگ یک چک نیز در این مراسم اهدا می شود. این جایزه برای اولین بار در سال ۱۹۶۵ و در چکسلواکی اهدا شد و یان پوپلوهر اولین برنده آن بود. در مراسم سال ۲۰۱۲، پتر چخ این جایزه را برای ششمین بار به دست آورد و رکورد پنج برد قبلی را که در اختیار همکارش، دروازه بان، ایوو ویکتور بود، پشت سر گذاشت. ویکتور قبلاً بیش از هر بازیکن دیگری این جایزه را دریافت کرده بود و پنج بار در دوره چکسلواکی بین سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶ برنده این جایزه شد. جایزه فوتبالی دیگر در جمهوری چک، توپ طلا است که توسط خبرنگاران ورزشی اهدا می شود. برندگان. این جایزه، هرساله و از اولین دوره آن در سال ۱۹۶۵ اهدا می شود. در سال ۱۹۹۶، دو بازیکن، این جایزه را به اشتراک دریافت کردند.
حلقه درب یا زه درب یک وسیله مکانیکی است که مهار محکمی برای کابل کشی بین درب دولنگه گردان (این «لنگه درب») و چارچوب درب فراهم می کند. حلقه های درب در استاندارد NFPA ۸۰ برای درب های ضدآتش توضیح داده شده اند. انگیزه. حلقه درب در مواردی استفاده می شود که قطعات الکتریکی در لنگه درب نصب می شود، مانند قفل درب موتوری، قفل هوشمند، زنگ درب هوشمند یا چفت درب سیملوله ای. از آنجایی که لولاها در حین کار حرکت می کنند، کابل کشی معمولی به سرعت فرسوده می شود. حلقه درب همچنین تضمین می کند که پیچش کابل ها در طول کابل طولانی تری توزیع می شود که برای فرسودگی کابل ها تعیین کننده است. نصب. به طور معمول، حلقه درب در داخل چارچوب درب نصب می شود («حلقه های درب مخفی») و جز زمانی که درب باز است دیده نمی شود. نوع دیگر، ترانسفرهای روی سطح هستند که همان عملکرد را دارند («حلقه های درب قابل مشاهده»)، که معمولاً همیشه در بالای درب دیده می شوند.
گروه مالی بی سی اس () و () یک شرکت خدمات مالی روسی است. این شرکت در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. این گروه توسط اولگ میخاشنکو در نووسیبیرسک تأسیس شد و در ابتدا به عنوان "کارگزاری سرویس اعتباری" شناخته می شد. در ابتدای فعالیت خود و در اواسط دهه ۲۰۰۰ با تمرکز بر فعالیت های بانکداری خرد شروع به رقابت با کارگزاری های مستقر در مسکو کرد. تا سال ۲۰۱۳، این گروه بزرگترین معامله گر سهام و مشتقات در بورس مسکو بود. بی سی اس اولین شبکه معاملاتی غیرشفاف روسیه را راه اندازی کرد. در سال ۲۰۱۳ این گروه عملیات بازارهای نوظهور خود را از قبرس به لندن منتقل کرد. گروه مالی بی سی اس در سال ۲۰۱۶ توانست رتبه سنجی اعتباری بلندمدت B را از استاندارد اند پورز دریافت کند.
کابل حفاظ دار یا کابل سپردار یا کابل شیلددار یک کابل الکتریکی از یک یا چند رسانای عایق شده است که توسط یک لایه رسانا مشترک محصور شده است. محافظ یا شیلد یا سپر ممکن است از رشته های بافته شده مسی (یا فلزات دیگر مانند آلومینیوم)، یک سیم پیچ مارپیچی غیربافته از نوار مسی یا لایه ای از پلیمر رسانا تشکیل شده باشد. معمولاً این سپر با یک غلاف پوشیده می شود. شیلد به عنوان یک قفس فارادی عمل می کند تا نویز الکتریکی از اثرگذاری بر این سیگنال ها را کاهش دهد و تابش الکترومغناطیسی را که ممکن است با دستگاه های دیگر تداخل ایجاد کند را کاهش می دهد (به تداخل الکترومغناطیسی مراجعه کنید). سپر نویز تزویج شده خازنی از دیگر منابع الکتریکی را به کمینه می رساند. سپر باید به زمین متصل شود تا مؤثر باشد. سپر باید از نظر الکتریکی پیوسته باشد تا اثربخشی به حداکثر برسد، که شامل اتصال کابل ها می شود. در کابل های سیگنال حفاظ دار، حفاظ ممکن است به عنوان مسیر برگشت سیگنال عمل کند، یا ممکن است فقط به عنوان سپر عمل کند. شیلد سیم کنترل عمدتاً از مواد غیر مغناطیسی مانند مس و آلومینیوم ساخته شده است (بهتر است مس باشد) و ضخامت آن بسیار نازک است. اثر ل
ایه محافظ عمدتاً به دلیل انعکاس میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی توسط خود بدنه فلزی نیست، بلکه ناشی از جذب است و اشکال مختلف زمین به طور مستقیم بر اثر محافظ تأثیر می گذارد.شیلد به طور موثر از ورود تداخل الکترومغناطیسی خارجی به کابل جلوگیری می کند و همچنین از تابش سیگنال داخلی به بیرون جلوگیری می کند و در کار سایر تجهیزات اختلال ایجاد می کند. کابل های برق فشار قوی با عایق جامد برای محافظت از عایق کابل، افراد و تجهیزات محافظت می شوند. کابل کواکسیال نوعی خط انتقال حفاظدار است. ساختار کابل افشان شیلددار. هادی پیچیده شده توسط سیم کنترل محافظ، لایه محافظ نامیده می شود که به طور کلی پارچه رسانا، مش مسی بافته شده یا فویل مس (آلومینیوم) است. معمولی: لایه عایق + لایه محافظ + سیم. پیشرفته: لایه عایق + لایه محافظ + سیم سیگنال + لایه محافظ سیم زمین. لایه محافظ سیم کنترل شیلددار معمولاً نیاز به زمین دارد. عملکرد سیم کنترل محافظ این است که منبع نویز میدان الکترومغناطیسی را از تجهیزات حساس جدا کرده و مسیر انتشار منبع نویز را قطع کند.محافظ به دو دسته محافظ فعال و محافظ غیرفعال تقسیم می شود. محافظ فعال برای جلوگیری از تابش مناب
ع نویز به بیرون است و از منابع نویز محافظت می کند. محافظ غیرفعال برای جلوگیری از تداخل تجهیزات حساس توسط منابع نویز است و از تجهیزات حساس محافظت می کند. لایه محافظ سیم کنترل شیلددار مجاز به اتصال به چند نقطه نیست، زیرا نقاط مختلف زمین همیشه متفاوت هستند و در هر نقطه اختلاف پتانسیل وجود دارد. مانند اتصال زمین چند نقطه ای، تشکیل جریان در لایه محافظ، نه تنها نقش محافظ را ایفا نمی کند، بلکه باعث ایجاد تداخل می شود، به خصوص در مواقعی که مبدل فرکانس زیاد استفاده می شود، تداخل دارای مرتبه های مختلف است. شیلد به طور موثر از ورود تداخل الکترومغناطیسی خارجی به کابل جلوگیری می کند و همچنین از تابش سیگنال داخلی به بیرون جلوگیری می کند و از ایجاد تداخل در تجهیزات الکترونیکی دیگر جلوگیری می کند. جنس هادی کابل شیلددار. هادی در مرکز هر سیم یا کابلی قرار دارد و بیشتر از فلز ساخته شده است. با این حال، برخی از فلزات رسانایی بیشتری نسبت به سایرین دارند. مس و آلیاژهای با استحکام بالا مواد اصلی هستند که در مرکز سیم و کابل خود خواهید یافت. هر کدام از این فلزات دارای خواص و سطوح رسانایی متفاوتی هستند، بنابراین مهم است که بدانید چگون
ه می توانند روی کابل یا سیم کشی بعدی شما تأثیر بگذارند.جنس هادی کابل شیلددار بهتر است از مس یا مس قلع اندود باشد. البته تعدادی از تولید کنندگان از مسوار یا CCA(آلیاژ مس و آلومینیوم) در تولید استفاده می کنند که موجب افت کیفیت می شود. هادی های مسی می توانند الکتریسیته را به طور موثر انتقال دهند و ارزان و همه کاره هستند. مس خالص بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، اما هادی های مسی را نیز می توان برای بهبود عملکرد، قلع یا روکش نقره کرد. فولاد نیز یکی از انتخاب های رایج مواد هادی است. با این حال، فولاد به اندازه مس رایج نیست، زیرا فولاد رسانای الکتریسیته نیست. کاربردهای رایج هادی فولادی، استفاده از فولاد با روکش مسی برای اتصال به زمین یا زمانی که یک برنامه به سیم کشی با مقاومت مکانیکی استثنایی نیاز دارد، می باشد. هادی ها را می توان برای بهبود مقاومت در برابر آب، افزایش رسانایی و لحیم کاری آسان قلع کرد. هادی های قلع دار گران تر از هادی های فلزی خالص هستند، اما می توانند تا ده برابر بیشتر از هادی های غیر قلع شده دوام بیاورند. به طور کلی هادی های قلع دار در تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی در طیف گسترده ای از صنایع استفاده
می شود. انواع مختلفی از قلع سازی برای رفع نیازهای مختلف و کاربردهای مختلف طراحی شده است.
نبرد لویو که در تاریخ نگاری اتحاد شوروی عملیات دفاع راهبردی لویو-چرنیفتسی نامیده می شود، نبردی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود که در از اواخر ماه ژوئن تا اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۴۱ در حوالی شهر لویو در غرب اوکراین شوروی میان ورماخت و ارتش سرخ رخ داد و در نهایت با پیروزی آلمانی ها و عقب نشینی نیروهای شوروی از این منطقه به پایان رسید. در جریان این نبرد، جبهه جنوب غربی شوروی پس از شکست در درگیری های اولیه مرزی عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، وادار شد پیش از افتادن در محاصره گروه ارتش جنوب آلمان، از شهر لویو به خط دفاعی استالین عقب نشینی کرد. برنامه ریزی و آماده سازی آلمان. گروه ارتش جنوب ورماخت به فرماندهی فیلدمارشال گرت فن روندشتت، بر طبق طرح عملیاتی بارباروسا وظیفه «انهدام نیروهایی از شوروی در گالیسیا و غرب اوکراین که همچنان در غرب رود دنیپر هستند و تصرف زود هنگام گذرگاه های رود دنیپر در کی یف و جنوب آن» را بر عهده داشت. نیروهای این گروه ارتش با یک شکاف ۳۳۰ کیلومتری در کوه های کارپات در مرز مجارستان و شوروی، به دو گروه مجزا تقسیم شده بودند. طرح عملیاتی در ابتدا تحقق این اهداف را از طریق یک حرکت گازانبری ب
زرگ از جنوب لهستان در شمال و رومانی در جنوب پیش بینی کرده بود اما این روش به دلایل مختلفی رها و طبق تصمیم ۱۷ مارس سال ۱۹۴۱، تهاجم گروه ارتش جنوب تنها از طرف شمالی و در خط لوبلین-کی یف می بایست انجام می گرفت. گروه ارتش جنوب برای این تهاجم ۳۸ لشکر در اختیار داشت. شیوه استقرار نیروهای شوروی، مخصوصا تمرکز یگان های آن در ناحیه لویو، برای آلمانی ها نشان گر طرح دشمن برای دفاع در نزدیکی مرز بود. به جهت باز بودن جناح راست ارتش هفدهم ورماخت که بر شکاف بین دو بازوی گروه ارتش جنوب در اراضی مجارستان قرار گرفته بود، موفقیت ورماخت در این قسمت متکی به عملیات یگان های زرهی گروه زرهی ۱ در شکستن خط دفاعی دشمن در نقطه ای راهبردی و سپس عمل مستقل در پشت خط مقدم آن بود. بدین منظور ارتش ششم ورماخت می بایست دفاع مرزی را برای گروه زرهی ۱ می شکست و ضمن دفاع از جناح شمالی گروه ارتش، با فاصله کمی نیروهای زرهی را تعقیب می کرد تا پس از ایجاد محاصره، دشمن را منهدم نماید. ارتش هفدهم ورماخت در جناح راست بازوی شمالی گروه ارتش جنوب، می بایست ناحیه لویو را به محاصره در می آورد و سپس به سمت وینیتسا پیش می رفت. دفاع شوروی در اوکراین. در طرف مقابل،
فرماندهی عالی شوروی می دانست که تمرکز اصلی نیروهای آلمانی در عملیات بارباروسا بر شمال مرداب های پریپیات خواهد بود اما ژوزف استالین، رهبر شوروی، اصرار داشت که تأکید شوروی بر جنوب باشد. جبهه جنوب غربی شوروی تحت امر ارتشبد میخائیل کیرپونوس در اوکراین به عنوان قدرتمندترین جبهه در مرزهای غربی شوروی، در مجموع چهار ارتش میدانی شامل ۶۱ لشکر (۳۳ تفنگدار، ۱۶ تانک، ۸ تفنگدار موتوریزه، ۲ تفنگدار کوهستان و ۲ سواره نظام) به علاوه ۸ لشکر نیروی هوایی، با پشتیبانی سه سپاه مکانیزه در خط مقدم، یک سپاه مکانیزه در جایگاه ذخیره و دو سپاه مکانیزه دیگر در موقعیت ذخیره راهبردی، در اختیار داشت. علاوه بر این، ۵ تیپ ضد تانک و ۶ هنگ توپخانه از ذخیره فرماندهی عالی در این قسمت مستقر بود. به هر صورت آرایش های نظامی جبهه جنوب غربی با وجود قدرت ظاهری، در حقیقت عموما ترکیبی از یگان های رزمی ضعیف با تعداد اندکی یگان در شرایط مناسب، بودند. جبهه جنوب غربی شوروی از خط مقدمی به طول حدود ۱۰۰۰ کیلومتر دفاع می کرد. در مرکز این خط مقدم یک برآمدگی با مرکزیت شهر لویو قرار داشت که در اراضی جنوب لهستان فرو رفته بود. با توجه به اهمیت این ناحیه از منظر تهاج
می و تدافعی در نزد شوروی، مقادیر زیادی نیرو در داخل و اطراف برآمدگی لویو مستقر گشته بودند. علاوه بر قوای تحت امر کیرپونوس، "استاوکا"، فرماندهی عالی شوروی، روز ۲۵ ژوئن، جبهه جنوبی به فرماندهی ارتشبد ایوان تیولنف را نیز به کمک ارتش های نهم و هجدهم ایجاد کرد تا در قسمت جنوبی خط مقدم مجموعاً قریب به ۸۰۰ هزار سرباز آلمانی با نزدیک به ۱٫۲ میلیون سرباز شوروی به پیکار بپردازند. آغاز نبرد. با آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، گروه ارتش جنوب ورماخت با در اختیار داشتن ۶۰۰ تانک و پشتیبانی هوایی ۷۷۰ هواگرد ناوگان چهارم هوایی "لوفت وافه"، اوکراین را مورد حمله قرار داد. ارتش سرخ در تمامی طول خط مقدم کاملاً غافلگیر شد. ساعات اولیه روز نخست لشکرهای جلودار گروه زرهی ۱ با پشتیبانی نزدیک پیاده نظام ارتش ششم ورماخت، از رود بوگ جنوبی به طرف شرق عبور و در مواضع پیشین ارتش پنجم شوروی نفوذ کردند. ضربه اصلی تهاجم آلمانی ها با حداکثر تمرکز مطلوب، متوجه سپاه ۲۷ تفنگ دار ارتش پنجم شوروی گشت. در نقطه تمرکز سه لشکر ضعیف شوروی به همراه چند یگان مرزبانی و گردان مسلسل در خط مقدمی ۱۰۰ کیلومتری در مقابل هشت ل
شکر پیاده نظام و دو لشکر زرهی از لایه نخست مهاجمان قرار گرفته بودند. آلمانی ها یک شکاف بیش از ۳۰ کیلومتری تقریباً بی دفاع بین لشکرهای ۸۷ و ۱۲۴ تفنگدار در جناح جنوبی سپاه ۲۷ تفنگدار شوروی بازکردند و لشکرهای چهاردهم زرهی و چهل و چهارم و ۲۹۹ پیاده نظام ورماخت در طول روز نخست وارد آن گشتند. نیروهای لشکر یازدهم زرهی از سپاه ۴۸ موتوریزه ورماخت، از طریق این شکاف، روز ۲۳ ژوئن خود را به برستچکو در ۶۰ کیلومتری عمق خاک شوروی و ۱۰۰ کیلومتری شمال شرقی لویو رسانند. درحالیکه لشکرهای دو سپاه ۱۵ و ۲۳ تفنگدار شوروی در نزدیکی خط مرزی برای بقای خود می جنگیدند، ستاد فرماندهی ارتش پنجم و جبهه جنوب غربی شوروی در تلاش برای دریافت اطلاعات از حوادث مرز بودند. از همان ابتدا این سطوح بالای فرماندهی تقریباً در خلأ اطلاعاتی عمل می کردند. علاوه بر ضعف زیرساختی، تأخیر عملکردی و ناهماهنگی در شوروی، یکی از مهم ترین عوامل این شرایط هدف قرار گرفتن دقیق تأسیسات و مراکز ارتباطی به شکل اختصاصی توسط آلمانی ها و خرابکاری عناصر نفوذی آن ها بود که بخش اعظمی از فرماندهی پیشین ارتش سرخ را برای مدتی «کور و کر» کرد؛ به وجهی که فرماندهی جبهه جنوب غربی شورو
ی اصلا از این که شکاف بزرگی بین جناحین دو ارتش پنجم و ششم آن باز شده است و نیروهای زرهی آلمان در حال رخنه عمیق در آن هستند، خبر نداشت. استالین با نگرانی از این وضعیت چند تن از مقامات عالی رتبه نظامی را به مناطق مرزی فرستاد تا مستقیما اطلاعاتی را گردآاوری کنند. یکی از این فرستادگان ارتشبد گئورگی ژوکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ بود که پیش از جنگ خود مدتی فرمانده منطقه ویژه نظامی کی یف بود. آلمانی ها از این که توانسته اند دشمن را غافلگیر کنند آگاهی داشتند. با این حال برای فرماندهی عالی آلمان روشن نبود که شوروی می خواهد ناحیه مرزی را به هر قیمتی حفظ کند یا قصد عقب نشینی دارد. به هر صورت پس از غافلگیری اولیه، مقاومت نیروهای ارتش سرخ به شکل قابل ملاحظه ای تشدید شد. نیروهای ارتش سرخ در این ناحیه دست به دفاعی شدید زدند و با وجود کمبودهای جدی در زمینه سوخت و مهمات، از جانب فرماندهان عالی موظف به اجرای بلافاصله ضد حملات گردیدند. ضد حملات شوروی با قوای پرشمار ادامه پیشروی گروه ارتش جنوب ورماخت را به شدت کند کرد. بر خلاف یورش سریع یگان های زرهی دو گروه ارتش دیگر ورماخت، حرکت گروه زرهی ۱ به سمت رود استیر، بین دوبنو و لوتسک،