Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را مدل سازی می کنند، نشان می دهند که «یک بخش قابل ملاحظه بیشتر جمعیت ها از قواعد اخلاقی پیروی می نمایند، آماده اهدا به دیگران هستند و آن های را که معیارهای رفتار مناسب را نقض می کنند، حتی به قیمت هزینه خودشان، مجازات می کنند و هیچ گونه پاداش مادی انتظار ندارند». نقاشی دیواری دیه گو ریورا از کارگران کارخانه منتاژ فوردز ریور روگ، نشان دهنده این است که بر اساس نظریه بولز، سازمان ها «با متوسل شدن به انگیزش های تحسین-دیگران مانند اشتیاق برای انجام یک کار به بهترین شکل و یک حس تعاون دوجانبه در میان اعضای یک بنگاه» اعضای خود را انگیزش می دهند. در بیشتر موارد، «مشوق ها باعث تضعیف انگیزه های اخلاقی می شوند» چون این مشوق ها «ممکن است یک مشکل تصمیم گیری را ساخته و سپس منفعت شخصی را به عنوان یک رفتار مناسب پیشنهاد نمایند». تنها بکارگیری اصطلاحات بازار اعمالی را توجیه می کنند که در غیر آن صورت غیرقابل توجیه هستند. ساختارهای اقتصادی جوامع ارزش های مختلفی به افراد می دهند. در یک بازی که افراد می توانستند تصمیم بگیرند تا چه اندازه از یک منبع عمومی («جنگل») استخراج نمایند، استخراجی که منفعت گروه را به حداکثر می رساند به مرات
ب نسبت به استخراجی که منفعت شخصی را به حداکثر می رساند، کم بود. هر گاه به بازیگران در یک بازی آموزش داده شود تا خودخواهانه عمل نمایند، حتی آن ها هنگام بازی کردن در یک بازی دیگر که فاقد این چنین انگیزه برای عملکرد خودخواهانه است، نیز به عملکرد خودخواهانه خود ادامه می دهند. در یک مدل «کنترل کننده» که طی آن افراد برای «استثمار بیش از حد» جریمه می شدند، رفتار آن ها کاملاً مبتنی بر منفعت شخصی آن ها بود. در یک جامعه، «اگر مشوق های مربوطه به افراد خودخواه این اجازه را بدهند تا افراد مشتاق حمایت از حقوق مدنی را استثمار نمایند، پس احتمال پیروی از افراد مدنی بسیار پایین خواهد بود». مطالعه ای از ۱۵ جامعه کوچک نشان می دهد که «افرادی منتسب به جوامع دارای بازار منسجم، دارای ذهن عادلانه تر بودند»، آن ها پیشنهادهای سخاوت مندانه تری پیشنهاد می کردند و ترجیح می دادند تا یک پیشکش غیرعادلانه را، حتی اگر هیچ چیزی در مقابل آن به دست نمی آوردند، رد نمایند. در این جوامع، «افراد در انجام مبادله های که به طور متقابل سودمند است با بیگانگان دخیل هستند که نشان دهنده مدل های موفق رفتار بود و باعث می شود تا سایر افراد از آن ها تقلید نمایند
». نابرابری در مقابل موفقیت اقتصادی. بولز می پرسد که «چه رابطه ای میان نابرابری و موفقیت اقتصادی ملت ها، بنگاه ها و جوامع محلی وجود دارد؟» بولز و چند پژوهش گر دیگر در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، دو نظریه که بیشتر اقتصاددان از مدت های طولانی به آن باورمند هستند را به چالش کشیدند، یکی این که نابرابری با موفقیت اقتصادی یک ملت به طور دست به دست حرکت می کند و دوم این که کاهش نابرابری های اقتصادی، اثرگذاری را به طور اجتناب ناپذیر کاهش می دهد. به عنوان مثال، او نوشت که «کشورهای آسیای شرقی که دارای سطح نسبتاً هم سان توزیع درآمد هستند نسبت به کشورهای آمریکای لاتین که توزیع درآمد در آن ها کمتر برابر است، عملکرد به مراتب بهتری داشته اند. سرمایه گذاری در تغذیه، سلامت و آموزش کودکان فقیر نه تنها باعث ایجاد فرصت های اقتصادی بیشتر شده است، بلکه عملکرد اقتصادی بالاتری را نیز در پی داشته است. در واقع، نظریه در حال ظهور اقتصادی پیشنهاد می نماید که نابرابری ممکن است تأثیرات ناگوار داشته باشد، مشوق های مولد را بتی سازد و درگیری های پرهزینه میان فقیر و سرمایه دار را تشدید نماید». بولز اظهار داشت که گفتمان سنتی میان مدل های ایده آ
ل برابری که نقش مشوق ها را نادیده گرفتند و مدل های ایده آل بازار خصوصی که نابرابری را نادیده گرفتند، چند برابر شده است. گروه برکلی چهار مسئله را مورد مطالعه قرار دادند:
استیفن لئو بینگ (Stephen Leo Bing) (زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۶۵ – درگذشتهٔ ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰)، تاجر، نوع دوست، تهیه کنندهٔ فیلم و فیلم نامه نویس آمریکایی بود. او بنیان گذار برنامهٔ سرگرمی شانگری لا، یک سازمان فعال در حوزهٔ ملک، ساخت وساز، سرگرمی و موسیقی بود. اوایل زندگی. بینگ در سال ۱۹۶۵ در نیویورک چشم به جهان گشود. والدینش هلن، پرستار و پیتر بینگ، پزشک عمومی بودند. او پیشینه-ی یهودی داشت. بینگ در مدرسهٔ هاروراد وست لیک در لس آنجلس درس خواند و در هجده سالگی ششصد میلیون دلار از پدربزرگش، لئو اس بینگ که مشاور املاک و مستغلات بود، به میراث برد. لئو اس. بینگ در دههٔ ۱۹۲۰ در نیویورک این ثروت را اندوخته بود و در «فهرست های ۲۰۱۰» نسخهٔ ژانویه ۲۰۱۰ مجلهٔ کسب وکار لس آنجلس، نام او را در بخش «ثروتمندترین لس آنجلسی های» مجله آوردند که دارایی او را در شمارهٔ ۴۶، حدود ۵۹۰ میلیون دلار تخمین نمودند. بینگ پس از به ارث بردن این ثروت، دانشگاه استنفورد را رها کرد تا به دنبال شغلی در هالیوود برود. صنعت سرگرمی. طبق گزارش ها، بینگ هشتاد میلیون دلار برای تولید انیمیشن "قطار سریع السیر قطبی" سرمایه گذاری کرد که در آن از صدای تام هنکس استفاده شد.
این انیمیشن با فروش جهانی ۲۸۵ میلیون دلاری، یکی از فیلم های پرفروش آن سال بود. او همچنین یکی از سرمایه گذاران فیلم "بئوولف" به کارگردانی رابرت زمیکس و نیز سرمایه گذار و تهیه کنندهٔ فیلم مستند "نوری بتابان" با محوریت گروه موسیقی رولینگ استونز به کارگردانی مارتین اسکورسیزی بود. بینگ سرمایه گذار آلبوم آخرین مرد ایستاده از جری لی لوئیس نیز بود که به صورت مستقل منتشر شد. او علاوه بر تهیه کنندگی و سرمایه گذاری در صنعت فیلم، یکی از نویسنده ها و فیلم نامه نویسان "جک کانگورو" در سال ۲۰۰۳ نیز بود. سیاست. طبق گزارش مرکز رقابت های سیاسی مسئولانه، بینگ با تخصیص ۵۰۰ دلاری در سال ۱۹۹۳ در حمایت از سناتور ایالت نیوجرسی، فرانک لاتنبرگ، در اعلام نامزدی مجدد او در انتخابات، فعالیت خود را آغاز کرد و نهایتاً بیش از ۱۰٫۷ میلیون دلار در سطح فدرال به حزب دموکرات و نامزدهایش کمک کرد. با اهدای ۸٫۲ میلیون دلار از سوی بینگ به کمیتهٔ ملی دموکرات، بالاترین مبالغ چک در سال ۲۰۰۲ نوشته شدند. او به نامزدهای خاصی نظیر ال گور، هیلاری کلینتون، جان کری، نانسی پلوسی و داین فاینستاین نیز کمک کرد. گزارش شده که بینگ حداقل ۴۹٫۵ میلیون دلار در طول چرخه
ٔ کارزار انتخاباتی سال ۲۰۰۶ برای حمایت از گزارهٔ ۸۷، مبتکر کالیفرنیایی با هدف افزایش چهار میلیارد دلاری، مالیات تولید نفت برای توسعهٔ سوخت های جایگزین سرمایه گذاری کرده است. او همچنین از چندین رقابت کلیدی در بخش های دیگر کشور که دموکرات ها برای بازپس گیری کنترل کنگره می جنگیدند، حمایت کرد. آن ها از رقبای دموکرات بودند؛ برای مثال، باب کیسی جونیور در پنسیلوانیا که نمایندهٔ حزب بزرگ قدیمی محافظه کار سناتور ریک سنتوروم و سناتور آیندهٔ ایالات متحده تمی داکورت در ایلینوی را از کرسی محروم کرد، سپس یک معتمد کنگرهٔ دموکرات و یکی از نیروهای گارد ملی ارتش که پاهای خود را در عراق از دست داده بود، برای شکست پیتر روساکم، سناتور ایالت، به رقابت پرداختند. طبق گزارش منشی ارشد ایالت کالیفرنیا، بینگ به جز مشارکت های مالی در گزارهٔ ۸۷، مبلغ ۸٫۷ میلیون دلار به کالیفرنیا اهدا کرده است. در سال ۲۰۰۵، او ۴٫۲۵ میلیون دلار برای دفاع از گزارهٔ ۸۷ هزینه کرد که البته موفقیت آمیز هم بود. این ابتکار عمل مجدد منطقه ای از سوی فرماندار آرنولد شوارتزنگر بود. سایر ذینفع های سیاسی او شامل حزب دموکرات کالیفرنیا (۶۴۰٫۱۷۲ دلار)، فرماندار گری دیویس (
۶۷۵۰۰۰ دلار) و شهردار سان فرانسیسکو، گوین نیوسام که کمپین او در سال ۲۰۰۴ مبلغ ۷۵۰ دلار دریافت کرده بود، هستند. در اکتبر ۲۰۰۸، بینگ متعهد شد که از ۱۷ تا ۱۹ اکتبر به کمپین «نه» به گزارهٔ ۸، به صورت رقابتی سرمایه اهدا کند. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۸، بنیاد ویلیام جونیور کلینتون، فهرستی از تمام مشارکت های مالی منتشر کرد که اسم استیفن ال. بینگ با مبلغ ۱۰ تا ۲۵ میلیون دلار هم در آن بود. در ۵ اوت ۲۰۰۹، یک هواپیمای خصوصی ۷۳۷ متعلق به بینگ مستقر در فرودگاه باب هوپ در کالیفرنیای جنوبی، برای بازگرداندن گزارشگرهای آمریکایی، لورا لینگ و یونا لی که پنج ماه از محکومیت دوازده ماههٔ خود را در کرهٔ شمالی گذرانده بودند، استفاده شد. رئیس جمهور سابق، بیل کلینتون، در بازگرداندن آن ها نقش مؤثری داشت و آن ها را برای بازگشت به ایالات متحده همراهی کرد. گزارش شد که بینگ هزینهٔ کامل پرواز به مبلغ حدود ۲۰۰ هزار دلار را برعهده گرفت. زندگی شخصی. لیسا باندر. در سال ۲۰۰۱، بینگ از میلیاردری به نام کرک کرکوریان به اتهام تعرض به حریم خصوصی شکایت کرد. بینگ مدعی شد که آنتونی پلیکانو، بازپرس خصوصی جنایی محکوم، نخ دندان بینگ را از سطل زباله بیرون آورده تا د
ی ان ای او را جمع آوری کند. در همان زمان کرکوریان در دعوای حقوقی با همسر قبلی اش لیزا باندر، بازیکن حرفه ای سابق تنیس بود؛ مرافعه بر سر مبلغی بود که او باید برای حمایت از فرزندشان می پرداخت. این میلیاردر مشکوک شده بود که نامزد سابق لیزا یعنی بینگ، پدر بیولوژیکی دختر باندر، یعنی کیرا است. پس از آن که با آزمایش دی ان ای اثبات شد که بینگ پدر کیرا است، کرکوریان و بینگ مشاجره شان را در بیرون از دادگاه حل وفصل کردند. الیزابت هرلی. بینگ با الیزابت هرلی وارد رابطه ای شد که به بارداری الیزابت انجامید. بینگ به سقط جنین پافشاری کرد اما الیزابت امتناع ورزید. بینگ پدر بودن را با این ادعا که رابطهٔ آن ها رابطهٔ مختصر غیرانحصاری در سال ۲۰۰۱ بوده است، نادیده گرفت. گرچه آزمایش دی ان ای بینگ را به عنوان پدر آن بچه تأیید کرد. الیزابت در ۴ آوریل ۲۰۰۲، دامیان چارلز هرلی را به دنیا آورد که بینگ هرگز او را ملاقات نکرد. هیو گرانت، پدربزرگ دامیان است. آنتونی پلیکانو. آنتونی پلیکانو فاش کرد که بینگ پدر دختر باندر است. او بازپرس خصوصی لس آنجلسی (و استراق سمع کننده) بود که از سوی وکیل کرکوریان استخدام شده بود و از طرف دیگر یکی از دوستان
بینگ هم به شمار می رفت. طبق گزارش اف بی آی، پلیکانو گاهی میان دو موکل از هالیوود را برهم می زد و در یک مورد از سرمایه گذاری به نام رون بورکل ۱۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار اخاذی کرد تا از سوی مایکل اویتز، موکل دیگرش تحت بازرسی قرار نگیرد. در بحبوحهٔ پرونده، نیویورک تایمز گزارش داد که بینگ از ژوئن ۲۰۰۰ تا اوت ۲۰۰۲، مجموعاً ۳۳۵ هزار دلار به پلیکانو پرداخت کرده است. طبق گزارش متخصصان از تماس های ضبط شده، پلیکانو در آوریل و مه ۲۰۰۲ برای وکیل کرکوریان رجزخوانی کرده که در مناقشهٔ تعیین پدرِ فرزندِ الیزابت هرلی، با بینگ همراهی می کرده و به او مشاوره می داده است که این ادعا بعدها در اخبار منتشر شد. یکی از وکلای بینگ، مارتین سینگر، ادعای پلیکانو در مورد مناقشه های مربوط به هرلی را دروغ محض خواند. (پلیکانو در سال ۲۰۰۳ اعلام کرد هرگز در مورد بازپرسی هرلی یا هیچ کس دیگر با بینگ یا وکیل او آقای مارتین سینگر در ارتباط نبوده و به همین دلیل، طبق گزارش ها، دیلی میل، مبلغ توافقی قابل توجهی به بینگ پرداخت کرد). پس از دو محاکمه در سال ۲۰۰۸ که بینگ در آن شهادت نداد، پلیکانو به ۷۸ فقره شنود، کتک کاری، کلاه برداری با سیم و توطئه محکوم شد. پ
لیکانو به ۱۵ سال زندان و به همراه تری ان. کریستنسن، به پرداخت ۲ میلیون دلار محکوم شد. بشردوستی. در آوریل ۲۰۱۲، بینگ ملزم شد تا به پیمان بخشش که از سوی بیل گیتس و وارن بافت آغاز شده بود، بپیوندد و داوطلبانه بخش عظیمی از دارایی خود را با کمال میل به خیریه ببخشد. مرگ. در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰، بینگ در ۵۵ سالگی از آپارتمان خود در طبقهٔ ۲۷ ساختمان ده هزار (لس آنجلس) (ده هزار بولوار سانتا مونیکا) در سنچری سیتی، لس آنجلس، به بیرون پرید و خودکشی کرد. دارایی او در زمان مرگ، ۳۰۰ هزار دلار بود و بیشتر ارثیهٔ ششصد میلیون دلاری خود را خرج کرده بود.
تیموتی جروم «تیم» کهو (Timothy Jerome "Tim" Kehoe) (زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۵۳)، اقتصاددان اهل آمریکا و استاد دانشگاه مینه سوتا است. وی در حوزه های اقتصاد کلان و اقتصاد بین الملل تخصص دارد. او مدرک لیسانس خود را در ۱۹۷۵ میلادی از کالج پراویدنس و مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته اقتصاد در ۱۹۷۹ میلادی از دانشگاه ییل کسب کرد. هربرت اسکارف سرپرستی رساله دکترای وی را بر عهده داشت. استاد کهو از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون رئیس انجمن اقتصاد دینامیک است. او در ۲۰۱۵ میلادی کمک هزینه گوگنهایم را به دست آورد. او عضو هیئت امنا و عضو شورای علمی مؤسسه علوم اجتماعی در مؤسسات مطالعات پیشرفته مادرید (IMDEA) است. زندگی و خانواده. کهو با تاریخ نگار جین اوبرین ازدواج کرده است، اوبرین استاد برجسته مک نایت در دانشگاه مینه سوتا است و به تدریس رشته تاریخ می پردازد. برادر کوچکتر او، پاتریک کهو نیز نظریه پرداز اقتصاد کلان می باشد. تحصیلات. کهو مدرک بی ای خود را در رشته ریاضی/اقتصاد از کالج پراویدنس در ۱۹۷۵ میلادی کسب کرد. سپس او به تحصیلات خود ادامه داده و مدرک ام ای خود را در رشته اقتصاد در ۱۹۷۷ میلادی و مدرک دکترای تخصصی خود را نیز در ۱۹۷۹ میلاد
ی در رشته اقتصاد از دانشگاه ییل به دست آورد. کمیته نظارت از رساله وی متشکل از هربرت اسکارف به عنوان سرپرست رساله، اندرو ماس-کولول به عنوان همکار سرپرست و دونالد جی. براون به عنوان خواننده رساله بود. سمت ها. استاد کهو حرفه آموزگاری خود را از دانشگاه وسلین آغاز نموده و از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ میلادی به عنوان مربی و سپس استادیار در این دانشگاه به تدریس پرداخت. او از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ میلادی به عنوان استادیار و پس از آن دانشیار در مؤسسه فناوری ماساچوست تدریس نمود. از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ میلادی او به عنوان مربی در دانشگاه کمبریج خدمت نموده و عضو کالج کلیر بود. از ۱۹۸۷ میلادی به بعد او استاد دانشگاه (استاد) دانشگاه مینه سوتا است. او از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ میلادی مشاور بانکو دی مکسیکو (Banco de México) و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ میلادی مشاور بانک جهانی بود. پس از آن، او وارد انجمن های اقتصادی شده و به عنوان عضو، وظایفی را به پیش برد. او همچنین از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۰ میلادی به عنوان پژوهش گر مهمان در بانک فدرال رزرو میناپولیس، از ۲۰۰۶ میلادی تاکنون به عنوان دستیار ارشد پژوهشی در برنامه نوسانات و رشد اقتصادی اداره کل پژوهش اقتصادی و از ۲۰۱۰ میلادی تاکنون به عن
وان دستیار ارشد پژوهشی در مرکز مطالعات پیشرفته کارایی اقتصادی (CASEE) در دانشگاه ایالتی آریزونا خدمت نموده است. تحقیقات. حوزه های تحقیقاتی اصلی کهو متمرکز بر تاریخچه پولی و مالی پروژه آمریکای لاتین، پروژه رکود بزرگ، نظریه تجارت و جریان های سرمایه و نرخ واقعی مبادله ارز است. سایر حوزه های پژوهشی که وی روی آن ها کار می کند شامل بحران های قمار و بدهی، اصلاحات سیاست، تأثیرات بیمهٔ پزشکی سالمندان (medicare) از نظر اقتصاد کلان، هزینه های فرصتی کارآفرین ها در تجارت بین الملل، مدل های کمی تجارت و غیره می باشد. از نظر جغرافیایی، پژوهش های وی کشورهای گوناگون در قاره های مختلف را در بر می گیرد، مانند ایالات متحده، مکزیک، شیلی، آرژانتین، اسپانیا، چین و غیره. آثار. آثار کهو شامل کتاب های نوشته شده، کتاب های ویراستاری شده، نقدهای علمی از کتاب ها و نشریه های اسپانیایی و کاتالونیائی می باشند. جوایز. کهو از ۱۹۷۱ میلادی بعد فلوشیپ ها، افتخارات و کمک هزینه های زیادی دریافت کرده است. جوایز آموزشی که به وی اعطاء شده است شامل بورسیه ریاستی در کالج پراویدنس (۱۹۷۱ – ۱۹۷۵ میلادی)، فلوشیپ دانشگاه در دانشگاه ییل (۱۹۷۵ – ۱۹۷۹ میلادی) اس
تاد برجسته مک نایت دانشگاه در دانشگاه مینه سوتا (۱۹۶۶ تاکنون). افتخارات پژوهشی اعطاشده به وی عبارت از، کمک هزینه برنامه پژوهشی تعاملات استادان از مرکز امور شهری و منطقه ای در دانشگاه مینه سوتا (۱۹۹۲ – ۱۹۹۳) و کمک هزینه پژوهش علمی از اداره نیروهای هوایی ایالات متحده (۱۹۹۵ – ۱۹۹۷ میلادی). فیلو شیپ های وی مشمول است بر عضو انجمن اقتصادسنجی (۱۹۹۱ تاکنون)، عضو نظریه اقتصادی در انجمن توسعه نظریه اقتصادی (۲۰۱۱ تاکنون) و غیره. دانشگاه ویگو در ۲۰۰۸ میلادی و دانشگاه خودگردان بارسلونا در ۲۰۱۶ میلادی برای او مدرک دکترای افتخاری اعطاء نمودند.
تروی کِنِث اِیکمن (Troy Kenneth Aikman) (زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۶۶)، کوارتربک سابق فوتبال آمریکایی است که ۱۲ فصل به همراه تیم دالاس کابویز در لیگ ملی فوتبال (NFL) بازی کرده است. او پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه اکلاهما، برندهٔ جوایز فردی فوتبال کنفرانس pac-12 در UCLA شد و از سوی کابویز در NFL Draft ۱۹۸۹ به عنوان First Overall برگزیده شد. ِاِیکمن به عنوان باسابقه ترین کوارتربک کابویز، شش بار برای بازی های تمام ستاره (Pro Bowl) انتخاب شد و سه عنوان سوپر بول از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ به او رسید. او از زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۰، به عنوان گزارشگر ورزشی تلویزیون برای شبکهٔ فاکس فعالیت کرده است. اوایل زندگی. اِیکمن در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۶ چشم به جهان گشود. او دورهٔ نخست کودکی اش را در وست کووینا، ایالت کالیفرنیا سپری کرد. زمانی که اِیکمن ۱۲ ساله بود، خانواده اش به هنریتا، ایالت اوکلاهاما نقل مکان کردند. اِیکمن آنجا در دبیرستان هنریتا فوتبال و بیسبال بازی می کرد و افتخارات All-State نصیبش شد. اِیکمن همچنین قهرمانی در PowderPuff دبیرستان های ایالت اوکلاهاما را به دست آورد. دوران کالج. اوکلاهاما سونرز. تیم نیویورک مِتس قصد داشت با اِ
یکمن قرارداد ببندد، اما او به جای بیسبال، فوتبال را انتخاب کرد و در دانشگاه اوکلاهاما به سرمربی گریِ بری سوییتزر حضور یافت. در سال ۱۹۸۴، اِیکمن اولین دانشجوی سال اولی بود که از زمان جنگ جهانی دوم در پست کوارتربک برای اوکلاهاما بازی می کرد. او همچنین به هم تیمی آینده اش، مایکل ایروین و سرمربی آینده، جیمی جانسون که استعداد او را در زمان سرمربی گری در اوکلاهاما استیت کشف کرد، باخت. در ۱۹ اکتبر، جرومی براون از میامی از خط حمله عبور کرد و در خط ۲۵ یاردی سونر اِیکمن را نقش بر زمین کرد و مچ پای او را شکست. UCLA بروینز. بری سوییتزر ناظر انتقال اِیکمن به یوسی ال ای بود، برنامه ای تحت نظر تری دوناهو که برای یک کوارتربکِ پاس دهنده مؤثرتر بود. اِیکمن به عنوان تازه کار موفق شد جایزهٔ بهترین بازیکن تهاجمی سال Pac-10 را از آن خود کند. او بروینز را به رکورد ۲–۱۰ و بازی های 1987 Aloha Bowl سوق داد، جاییکه در آن فلوریدا گیتورز را با نتیجهٔ ۱۶–۲۰ شکست دادند. او به عنوان دانشجوی سال آخری، جایزهٔ Davey O’Brien Award را به عنوان برترین کوارتربک که این هم جزو اولین ها برای یوسی ال ای بود، برنده شد. فصل ۱۹۸۸ با پیروزی ۱۷ بر ۳ بروینز
بر آرکانزاس ریزربکس در بازی 1989 Cotton Bowl Classic که در دالاس انجام شد، به اوج رسید. در سال ۲۰۰۸، اِیکمن برای تالار مشاهیر فوتبال کالج برگزیده شد. در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۴، یوسی ال ای بازیکن شمارهٔ ۸ خود را در نیمهٔ اول بازی مقابل استنفورد بازنشسته کرد. حرفه. دالاس کابویز. اِیکمن اولین overall pick در 1989 NFL Draft بود. در ۲۵ فوریه ۱۹۸۹، جری جونز، صاحب جدید تام لندری را اخراج و جیمی جانسون را جایگزین او کرد. اِیکمن اولین بازی پیش از فصل NFL را در ۲۶ اوت ۱۹۸۹ در مقابل دنور برانکِس انجام داد. اولین حضور او در NFL با باخت ۲۸ بر صفر به نیو اورلئان سینتس شروع شد. هفتهٔ بعد، اِیکمن اولین پاس تاچ داون خود را به مایکل ایروین داد، اما تیم آتلانتا فالکونز دو پاس را قطع کردند و برنده شدند. بعد از اولین فصل نه چندان موفقیت آمیز اِیکمن، دالاس، امیت اسمیتِ فلوریدا گیتورز را در مرحله اول 1990 NFL Draft انتخاب کرد. در سال ۱۹۹۱، اِیکمن کابویز را به رکورد ۶ بر ۴ در ده بازی اول این تیم رساند و باعث شد تا کابویز در هفتهٔ ۱۲ از واشینگتن ردسکینز شکست ناپذیر سبقت بگیرد. همین زمان بود که اِیکمن آسیب دید و استیو بورلین جای او را گرفت و
دالاس فصل را با نتیجهٔ ۵ بر صفر به پایان رساند و بازی شمارهٔ پنج پلی آف را به دست آورد. در سال ۱۹۹۲، اِیکمن با آمار ضربات نهایی (۳۰۲)، یارد گذرانده (۳۴۴۵) و پاس های تاچ داون (۲۳) موفقیت زیادی کسب کرد و سبب شد تا کابویز رکورد ۱۳ پیروزی در یک فصل و در NFC دومین رکورد برتر را به دست بیاورد. کابویز به پیروزی ۳۰ بر ۲۰ رسید، در شرایطی که اِیکمن دو پاس تغییردهندهٔ بازی را داد تا کابویز را به اولین حضور در سوپر بول از سال ۱۹۷۹ تا آن زمان برساند. در سوپر بولِ XXVII اِیکمن در برابر بوفالو بیلز، کابویز را به پیروزی ۵۲ بر ۱۷ رساند (این بازی به قید قرعه در استدیوم خانگی اش رز بول انجام شد). اِیکمن با ۲۲ پاس از ۳۰ پاس به فاصلهٔ ۲۷۳ یارد و ۴ تاچ داون، عنوان ارزشمندترین بازیکن را از آنِ خود کرد. در سال ۱۹۹۳، دالاس به برد ۱۲–۴ رسید که بهترین رکورد در NFC محسوب می شد. در پلی آف، اِیکمن دوباره دالاس را به پیروزی در بازی خانگی رساند، اما این بار در برابر تیم جوان و نوپای گرین بِی پَکرز با هدایتِ کوارتربکِ این تیم برت فیور که در فصل اول کامل خود به عنوان یک کارتربک تازه کار بازی می کرد. در ۲۹ مارس ۱۹۹۴، سرمربی جیمی جانسون این تی
م را ترک کرد و جری جونز به جای او بری سویتزر، سرمربی سابق اِیکمن در اوکلاهاما را استخدام کرد. در سال ۱۹۹۵، اِیکمن ۳۳۰۰ یارد را گذراند و کابویز باز هم با بهترین رکورد در NFC فصل را به پایان رساند و بعد ازاین تیم، فورتی ناینز دومین رتبه را از آن خود کرد. در سال ۱۹۹۶، اِیکمن با وجود مشکلات، باز هم به دالاس کمک کرد به یک عنوان دیگر در NFC East Division و یک پیروزی در بازی خانگی برای راند پلی آفِ Wild Card با حساب ۴۰ بر ۱۵ در برابر مینه سوتا وایکینگز به دست بیاورد. هفتهٔ بعد، دالاس در بازی پلی اف با نتیجهٔ ۲۶ بر ۱۷ مغلوب کارولینا شد. در سال ۱۹۹۷، اِیکمن به اولین کوارتربکی در تاریخ کابویز تبدیل شد که سه فصل ۳ هزار یاردی متوالی داشت، اما این تیم با نتیجهٔ ۶ بر ۱۰ بازی را به پایان رساند و پلی آف را برای اولین بار از سال ۱۹۹۰از دست داد. سال ۱۹۹۸ برای اِیکمن و کابویز موفقیت آمیز بود، به این ترتیب که به رغم از دست دادن پنج بازی، با هنرنمایی اِیکمن دوباره دالاس به NFT East و بازی های حذفی برگشت. فصل ۱۹۹۹ با یک شگفتی بزرگ برای اِیکمن و کابویز شروع شد، چرا که آن ها در برابر ردسکینز به میدان رفتند. اِیکمن پنج پاس تاچ داون د
اد و در وقت اضافه واشینگتن را مغلوب کرد. فصل ۲۰۰۰، آخرین فصل اِیکمن به عنوان بازیکن حرفه ای فوتبال بود. او در طول این فصل آسیب دیدگی های زیادی را متحمل شد. آخرین بازی اِیکمن بازی خانگی در برابر واشینگتن ردسکینز بود. در تعطیلات فصل سال ۲۰۰۱، باشگاه از تمدید قرارداد ۷۰ میلیون دلاری ـ۷ ساله با اِیکمن صرف نظر کرد و او بعد از آن که نتوانست با تیمی قرارداد ببندد، سرانجام بازنشستگی خود را در ۹ آوریل اعلام کرد. اِیکمن دوران حرفه ای خود را به عنوان برترین پاسور تاریخ کابویز (۳۲۹۴۲ یارد) به پایان رساند. اِیکمن در مصاحبه ای رادیویی در دسامبر ۲۰۱۳ بیان کرد که دلیل واقعی بازنشستگی او مشکلات کمرش بوده که در فصل آخر مدام از آن رنج می برده است. اِیکمن در مصاحبه ای در سال۲۰۲۰ گفت که قصد داشته بعد از جدایی از کابویز در سال ۲۰۰۱به تیم سن دیه گو چارجرز ملحق شود، اما آن ها با داگ فلوتی قرارداد امضا کردند و او تصمیم به بازنشستگی گرفته است. فعالیت های بعد از بازنشستگی. اِیکمن بعد از بازنشستگی از فوتبال حرفه ای به عنوان بازیکن، برای فصل ۲۰۰۱ به عنوان مفسر و کارشناس به برنامه های تلویزیونی NFC در شبکهٔ فاکس پیوست. اِیکمن همچنین میزبا
ن برنامه ای ورزشی رادیویی است که روزهای پنجشنبه از ۷ تا ۸ بعدازظهر درمنطقهٔ زمانی شرقی و در شبکهٔ Sporting News Radio پخش می شود و در طول فصل فوتبال به صورت هفتگی در برنامهٔ صبحگاهی Dunham &amp; Miller در ایستگاه رادیویی گفت وگوهای ورزشی دالاس 1310 The Ticket حاضر می شود. اِیکمن که در سال ۱۹۹۹ در فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر فوتبال The Sporting News، در رتبهٔ ۹۵ قرار گرفت، سال ها سخنگوی رسمی وینگ استاپ بوده است. در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۵، در بین نیمهٔ بازی کابویز-ردسکینز (که در برنامهٔ فوتبال دوشنبه شب پخش شد)، اِیکمن همراه با مایکل ایروین و امیت اسمیت به رینگ افتخار دالاس کابویز فراخوانده شد. در ۵ اوت ۲۰۰۶، اِیکمن یکی از شش بازیکنی بود که برای تالار مشاهیر فوتبال حرفه ای انتخاب شد. در ۷ فوریه ۲۰۰۹، در مراسمی بین دو نیمهٔ بازی بسکتبال UCLA_Notre Dame، انتخاب اِیکمن برای تالار مشاهیر فوتبال کالج گرامی داشته شد. اِیکمن بیان کرد که در زمان تحصیل در رشتهٔ جامعه شناسی، کار پاره وقت انجام می داده است. در ۹ فوریه ۲۰۱۰، اِیکمن عضو هیئت مدیرهٔ بنیاد ملی فوتبال شد. او از پاییز ۲۰۱۰ همراه با هالک هوگن، یکی از سخنگوهای Rent-a-Center ا
ست. در پاییز ۲۰۱۱، اِیکمن بخشی از هیئت مشاوران مدرسهٔ هیئت امناییِ آکادمی مقدماتی آکسفورد در جنوب کالیفرنیا شد. در نوامبر ۲۰۱۳، اِیکمن برندهٔ جایزه سالگرد نقره ایِ ۲۰۱۴ شد. این جایزه هر سال به شش ورزشکار سابق کالج بعد از گذشت ۲۵ سال از زمانی که در دوران کالج خود بازی کرده اند، اهدا می شود. در مارس ۲۰۱۴، اِیکمن به عنوان شریک و سخنگو برای IDLife معرفی شد. تالار مشاهیر مسابقات. اواخر سال ۲۰۰۵، اِیکمن همراه با یکی دیگر از کوارتربک های سابق کابویز، راجر استاباک، مسابقات اتومبیل رانی تالار مشاهیر را بنیان نهاد، به این ترتیب که تری لابونته و تونی رینز هر دو شورولت DLP HDTV شمارهٔ ۹۶ را در سری رقابت های جام ناسکار ۲۰۰۶ هدایت می کردند (شمارهٔ ماشین مسابقه ای از ضربِ شمارهٔ اِیکمن در تیم کابویز یعنی ۸ در شمارهٔ استاباک یعنی ۱۲ به دست آمده بود). زندگی شخصی. اِیکمن که روزی در نشریهٔ تگزاس مانتلی به عنوان واجد شرایط ترین مرد مجرد معرفی شده بود، با لوری مورگان، خواننده، قرار می گذاشت. او در ۸ آوریل ۲۰۰۰، در پلانو، تگزاس با روندا ورثی، روزنامه نگار سابق کابویز، ازدواج کرد. ورثی از ازدواج سابق خود دختری به نام راشل دارد. ورث
ی و اِیکمن دو دختر دارند. این زوج در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱ اعلام کردند که از هم جدا شده اند. طلاق آنها در ۱۲ آوریل ۲۰۱۱ قطعی شد.
جیمز ویلکاکس (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
راجر نیل ویلر (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر بازنشسته ارتش بریتانیا است که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد. در طول دوران کاری خود، او در وضعیت اضطراری قبرس مشارکت داشت، عملیات نظامی در ایرلند شمالی را هدایت کرد و نیروهای بریتانیا مستقر در عملیات ناتو در بوسنی را رهبری کرد. او اکنون مدیر غیر اجرایی چندین شرکت تجاری است که در سطح بین المللی فعالیت می کنند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
توماس برودی (؛ ۲۰ نوامبر ۱۹۰۳ – ۱ سپتامبر ۱۹۹۳) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی دوم، فلسطین و جنگ کره خدمت کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۵۵، او به گروه فشار بریتانیا، لیگ اقتصادی، پیوست. وی برندهٔ جوایزی همچون ستاره نقره ای شده است.
آلفرد دادلی وارد (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وارد یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم حضور داشت و بعدها فرماندار جبل الطارق شد. او به مدت سه سال به عنوان یک سرباز عادی خدمت کرد و سپس در سال ۱۹۲۶ برای آموزش افسری اعزام شد. پیشرفت شغلی کند او در دوران صلح باعث شد که وارد تنها در سال ۱۹۳۷ به درجه کاپیتانی برسد. با این حال، جنگ جهانی دوم که تنها دو سال بعد آغاز شد، به او اجازه داد تا توانایی بالای خود را هم به عنوان افسر ستاد و هم به عنوان فرمانده نیروها در میدان نبرد نشان دهد. او با دریافت فرماندهی لشکر چهارم پیاده نظام در سن غیرمعمول ۳۹ سال و ۳ ماه، از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ فرماندهی این لشکر را در ایتالیا و یونان بر عهده گرفت. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵، وارد چندین سمت ستادی و میدانی را در بالاترین سطوح، از جمله معاون رئیس ستاد کل امپراتوری و فرماندهی کل ارتش بریتانیا در راین، بر عهده گرفت و در سال ۱۹۶۵ به عنوان ژنرال کامل بازنشسته شد.
مونتاگو بروکاس باروز (؛ ۳۱ اکتبر ۱۸۹۴ – ۱۷ ژانویه ۱۹۶۷) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی خدمت کرد و از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ فرمانده کل در غرب آفریقا شد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.