Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خشایارشا (: Ξέρξης ؛) از ۲۲۸ تا ۲۱۲ پیش از میلاد پادشاه سوفن و کوماژن بود. او پسر و جانشین آرشام یکم بود. نام شناسی. "Xérxēs" () آوانویسی یونانی و لاتین ("Xerxes", "Xerses") از "Xšaya-ṛšā" («حکومت بر قهرمانان») ایرانی باستان است که نامی رایج در میان فرمانروایان شاهنشاهی هخامنشی ایران است. نام خشایارشا از دو بخش «خشای» به معنای «فرمان روا» و «آرشا» به معنای «قهرمان، مرد» پدید آمده است. معنای این نام می تواند «کسی که در میان شاهان پهلوان است» یا فرمانروای قهرمانان باشد. حکومت. خشایارشا متعلق به دودمان اروندی ایرانی تبار بود. پدرش آرشام یکم بود که بر سوفن، کوماژن و احتمالاً ارمنستان فرمانروایی کرد. خشایارشا در سال ۲۲۸ پیش از میلاد به عنوان فرمانروای سوفن و کوماژن جانشین پدرش شد، در حالی که برادرش یرواند چهارم بر ارمنستان حکومت کرد. در سال ۲۲۳ پیش از میلاد، چندین ساتراپ سلوکی علیه پادشاه آنتیوخوس سوم شورش کردند، از جمله آرته بازان (آتورپاتکان)، مولون (ماد)، اسکندر (پارس)، و آخائوس (آسیای صغیر). تا سال ۲۲۰ پیش از میلاد آنتیوخوس اکثر شورش ها را سرکوب کرد. با این حال، آخائوس تا سال ۲۱۳ پیش از میلاد شکست نخورد. این ش
ورش ها به توضیح سیاست تهاجمی بعدی آنتیوخوس در قبال ساتراپ خود خشایارشا کمک می کند. تا سال ۲۱۲ پیش از میلاد، آنتیوخوس سوم به قلمرو خشایارشا حمله کرد و پس از محاصره شهر آرشام شاد، او را شکست داد. اندکی بعد آنتیوخوس سوم ترتیبی داد تا خشایارشا با خواهرش آنتیوخیس ازدواج کند. با این حال، در همان سال او ترتیبی داد که شوهر جدیدش را ترور کنند، زیرا فکر می کرد که برادرش می تواند کنترل سوفن را در دست بگیرد. معلوم نیست که آیا خشایارشا تا زمان ترورش همچنان بر کوماژن حکومت می کرد یا خیر.
دوموس یک مجله معماری و طراحی است که در سال ۱۹۲۸ میلادی توسط معمار جو پونتی و پدر بارنابیت، جووانی سمریا تأسیس شد. این مجله که توسط انتشارات دوموس منتشر می شود، ۱۱ بار در سال به صورت ماهنامه منتشر می شود و دفتر مرکزی آن در روتسانو، میلان است. تاریخچه. بنیان – جنگ جهانی دوم. اولین شماره "دوموس" با عنوان فرعی «معماری و دکوراسیون خانه مدرن در شهر و کشور» در ۱۵ ژانویه ۱۹۲۸ میلادی منتشر شد.[۲][۳] مأموریت آن تجدید معماری، فضای داخلی و هنرهای تزئینی ایتالیایی بدون نادیده گرفتن موضوعات مورد علاقه زنان، مانند هنر خانه داری، باغبانی و آشپزی بود. جو پونتی در سرمقاله های خود اهداف مجله را مشخص کرد و بر اهمیت زیبایی شناسی و سبک در زمینه تولید صنعتی تأکید کرد. جانی ماتسوکی، ناشر ۲۳ ساله ای که از منطقه مارکه به میلان نقل مکان کرده بود، "دوموس" را در ۱۱ ژوئیه ۱۹۲۹ میلادی خریداری کرد و انتشارات دوموس را تأسیس کرد که امروزه مجلات متعددی را منتشر می کند ("چهارچرخ"، "مریدیانی"، "توتوتراسپورتی"، "قاشق نقره ای"، و غیره).[۴][۵] جو پونتی بعد از دوازده سال سردبیری مجله را ترک کرد. از ژوئیه ۱۹۴۱ میلادی، "دوموس" تحت مدیریت ماسیمو بونتمپ
لی، جوزپه پاگانو و ملکیوره بگا قرار گرفت. در اکتبر ۱۹۴۲ میلادی، گوگلیلمو اولریک نقش جوزپه پاگانو را برعهده گرفت (که به دلیل مشارکت در سیاست ضد فاشیستی، در ۲۲ آوریل ۱۹۴۵ میلادی در اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن درگذشت). ملکیوره بگا در اکتبر ۱۹۴۳ میلادی سردبیر شد. سال های جنگ مستلزم تغییرات مستمر در مسیر مجله بود و عملیات چاپ آن مجبور به نقل مکان به برگامو شد. "دوموس" در تمام سال ۱۹۴۴ میلادی به صورت ماهانه منتشر شد، اما در سال ۱۹۴۵ میلادی به حالت تعلیق درآمد. دوره پس از جنگ. انتشار در ژانویه ۱۹۴۶ میلادی با شماره ۲۰۵ از سر گرفته شد. "دوموس" اکنون توسط ارنستو ناتان راجرز (از شرکت بی بی پی آر) با ظاهری جدید اداره می شد، اما خطی از تداوم فرهنگی با دوره پونتی به عنوان ویراستار را تأیید می کرد. این سال های نوآوری بود که مجله گرایش های فرهنگی جدید را پذیرفت و به دنبال همکاری روشنفکرانی مانند الیو ویتورینی و آلبرتو موراویا بود. در همان سال، انتشارات دوموس، "کازابلا" را خرید و مدیریت آن را ابتدا به فرانکو آلبینی و جیانکارلو پالانتی و سپس به ارنستو ناتان راجرز (از دسامبر ۱۹۵۳ میلادی) سپرد. "کازابلا" در سال ۱۹۶۴ میلادی فروخ
ته شد. در سال ۱۹۴۸ میلادی، جو پونتی به عنوان سردبیر "دوموس" که دو ماهنامه شده بود، بازگشت. در سال ۱۹۵۱ میلادی، نشریه به صورت ماهنامه از سر گرفته شد. دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی با سرزندگی زیادی در معماری، هنر و طراحی مشخص شد. "دوموس" هر چیزی را که در صحنه جدید بود و نویسندگان آن را ترویج کرد و به یک مرجع کلیدی برای بحث بین المللی در میان گرایش های هنری مختلف تبدیل شد. در سال ۱۹۶۸ میلادی، مجله با شماره ۴۵۹ چهلمین سالگرد خود را جشن گرفت و در جولای ۱۹۷۱ میلادی، مجله پانصدمین شماره خود را منتشر کرد. در جولای ۱۹۷۶ میلادی، چزاره کاساتی به عنوان سردبیر به جو پونتی ملحق شد. این دوره با ویژگی هایی مانند دفتر خاطرات سفر اتوره سوتساس، «خاطرات خامه فرم گرفته» و «نامه های» پیر رستانی به دنیای هنر توصیف شد. این مجله با ترجمه خود به انگلیسی و فرانسوی تا زمانی که قالب دو زبانه فعلی (ایتالیایی/انگلیسی) خود را تعریف کرد، بین المللی شد. در دسامبر ۱۹۷۸ میلادی، "دوموس" پنجاهمین سالگرد خود را با نمایشگاهی در پالاتسو دله استلینه در میلان جشن گرفت.
اگه آرزوتو بگی () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی جی چانگ ووک، سونگ دونگ ایل و سویونگ است. این مجموعه از ۱۰ اوت ۲۰۲۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ پخش شد. همچنین برای استریم در نتفلیکس در دسترس است. تولید. در ۱ سپتامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که گروه بازیگران اصلی نهایی شده است. فیلم برداری در ۲۷ سپتامبر آغاز شد. در ۷ آوریل ۲۰۲۲، سویونگ در اینستاگرام خود پستی با مضمون به پایان رسیدن فیلم برداری سریال قرار داد.
رخسار کودکان فیلمی به کارگردانی ژاک فیدر محصول سال ۱۹۲۵ سوئیس و فرانسه است. داستان. پیر امسلر، مالک و متولی کارخانه چوب بری محلی در روستای سنلوک واقع در واله، به تازگی همسرش را از دست داده است. در حالیکه ژان، پسر ۱۰ ساله اش، با نبود مادرش کنار نمی آید، امسلر به فکر ازدواج دوباره با بیوه ای جوان است که خودش دختر کوچکی دارد…
یک نوسان ساز فرکانس متغیر (VFO) در الکترونیک نوسان سازی است که فرکانس آن را می توان در محدوده ای تنظیم کرد (یعنی متغیر). این یک جزء ضروری در هر فرستنده یا گیرنده رادیویی قابل تنظیم است که براساس اصل سوپرهترودین کار می کند و فرکانس تنظیم دستگاه را کنترل می کند. انواع. دو نوع اصلی وی اف او در حال استفاده وجود دارد: آنالوگ و دیجیتال. وی اف اوهای آنالوگ. یک وی اف او آنالوگ یک نوسان ساز الکترونیکی است که مقدار حداقل یکی از اجزای غیرفعال آن تحت کنترل کاربر قابل تنظیم است تا فرکانس خروجی آن تغییر کند. جزء غیرفعال که مقدار آن قابل تنظیم است معمولاً یک خازن است، اما می تواند یک سلف متغیر باشد. وی اف اوهای دیجیتال. گیرنده ها و فرستنده های رادیویی نوین معمولاً از نوعی ترکیب فرکانس دیجیتال برای تولید سیگنال وی اف او خود استفاده می کنند. از مزایا آن می توان به طراحی های کوچکتر، عدم وجود قطعات متحرک، پایداری بالاتر نوسان سازهای مرجع فرکانس مجموعه، و سهولت در ذخیره سازی و دستکاری فرکانس های از پیش تعیین شده در کامپیوتر دیجیتالی که معمولاً در طرح تعبیه شده است، اشاره کرد.
مجنون فیلمی به کارگردانی کلود گورتا محصول سال ۱۹۷۰ سوئیس است. داستان. ژرژ از همسر معلول و ناتوانش مراقبت می کند و یک شغل تمام وقت دارد، اما مجبور است برای حفظ سلامتی اش بازنشسته شود. او وقتی تمام پس اندازی را که در طول عمرش جمع آوری کرده، در یک شرکت سرمایه گذاری از دست می دهد، یک زندگی مجرمانه را در پیش می گیرد. ژرژ خیلی زود در آستانه جنون و دیوانگی قرار می گیرد که فراتر از سلسله اتفاقات ناگواری است که برایش رخ داده است.
شروود لوئیس بوهلرت (Sherwood Louis Boehlert) (۲۸ سپتامبر۱۹۳۶ – ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱)، سیاستمدار آمریکایی از نیویورک بود. از سال ۱۹۸۳ الی ۲۰۰۷، نمایندهٔ بخش وسیعی از نیویورک مرکزی در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. بوهلرت به عنوان یک جمهوری خواه، از اعضای شاخهٔ میانه رو این حزب محسوب می شد. از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۰۶ به عنوان رئیس کمیتهٔ علوم خدمت کرد. اوایل زندگی، آموزش و اویل حرفهٔ سیاسی. شروود لوئیس بوهلرت، در ۲۸ سپتامبر سال ۱۹۳۶ در شهر یوتیکا ایالت نیویورک در خانوادهٔ الیزابت مونیکا (موسوم به چامپوکس) و شروود برلت، متولد شد و از کالج یوتیکا فارغ شد. وی معتقد به کلیسای رومن کاتولیک بود. دو سال (۱۹۵۶–۱۹۵۸) در ارتش ایالات متحده خدمت کرد و سپس به عنوان مدیر روابط عمومی شرکت شیمیایی ویندوت کار کرد. بوهلرت پس از ترک شرکت ویندوت، به عنوان رئیس ستاد دو عضو کنگره از بخش شمالی ایالت بنام های الکساندر پایرین و دونالد جی. میچل خدمت کرد. پس از این سمت، مدیر اجرائی شهرستان در شهرستان اونیدای ایالت نیویورک انتخاب شد و از سال ۱۹۷۹ تا سال ۱۹۸۳ در این سمت خدمت کرد. پس از چهار سال خدمت به عنوان مدیر اجرائی شهرستان، در انتخابات سال
۱۹۸۲ کاندید عضویت در کنگره شد و برنده شد. بوهلرت الی زمان بازنشستگی اش، مجدداً در هر دورهٔ کنگره بعدی انتخاب شد. مجلس نمایندگان ایالات متحده. انتخابات. میچل دوباره در انتخابات سال ۱۹۸۲ شرکت نکرد. بوهلرت برای جانشینی میچل در این حوزه انتخابیه، وارد دور مقدماتی انتخابات جمهوری خواهان شد، این حوزه انتخابیه در حوزه بندی مجدد از شماره سی و یکم به شماره بیست و پنجم تغییر شماره داده شده است. بوهلرت با کسب ۵۶٪ آرا برنده دور مقدماتی انتخابات شد. وی با شکست دادن آنیتا ماکسول دموکرات با ۵۶٪ آرا در مقابل ۴۲٪ آرا، برنده انتخابات عمومی شد. بوهلرت پس از آن هر دو سال یکبار در انتخابات پیروز شد تا این که در سال ۲۰۰۶ تصمیم به بازنشستگی و عدم شرکت مجدد در انتخابات گرفت. شماره حوزهٔ انتخابیهٔ وی دو مرتبه و هر مرتبه پس از حوزه بندی مجدد – از شماره بیست و پنجم (۱۹۸۳–۱۹۹۳) به شماره بیست و سوم (۱۹۹۳–۲۰۰۳) و از شماره بیست و سوم به شماره بیست و چهارم (۲۰۰۳–۲۰۰۷)، تغییر یافت. بوهلرت پنج مرتبه در دور مقدماتی انتخابات جمهوری خواهان رقابت کرد که این پنج دور عبارت اند از: در سال ۱۹۸۶ با (۶۷٪) آرا، در سال ۱۹۹۶ با (۶۵٪) آرا، در سال ۲۰۰۰ با (
۵۷٪) آرا، در سال ۲۰۰۲ با (۵۳٪) آٰرا و در سال ۲۰۰۴ با (۶۰٪) آرا. پائین ترین درصدی پیروزی مجدد وی در انتخابات عمومی در آخرین انتخاب مجددش در سال ۲۰۰۴، ۵۷٪ بود و این زمانی بود که با ۵۷٪ در برابر ۳۴٪ جیف میلر دموکرات را شکست داد. دورهٔ تصدی. بوهلرت بیشتر به خاطر کارش در سیاست محیط زیستی مشهور است. با آغاز دههٔ ۱۹۸۰ و بحران بارندگی اسیدی، بوهلرت به صدای رسای حزب جمهوری خواه برای محیط زیست تبدیل شد. بوهلرت سهمی بسزایی در مواد قانون باران اسیدی اصلاحیه های سال ۱۹۹۰ قانون هوای پاک، داشت. او همواره بر افزایش استانداردهای میانگین مصرف سوخت شرکتی برای کامیون های سبک و خودرو تأکید داشت و حامی اصلی از حزب جمهوری خواه (GOP) از چندین اصلاحیهٔ قانون میانگین مصرف سوخت شرکتی بود. به علت جدال های همیشگی بوهلرت بر سر قوانین محیط زیستی که حتی اغلب وی را در مخالفت با رهبری حزبش قرار می داد، روزنامهٔ نشنال ژونال لقب «زنبور سبز» را به وی اعطا کرد و او را به عنوان یکی از جملهٔ ده ها «بازیگران کلیدی» مجلس نمایندگان، برجسته ساخت. مجله تایم، بوهلرت را به دلیل دیدگاه های میانه روی اش، به عنوان «مرکز قدرت» در کاپیتال هیل یا مقر حکومت ایال
ات متحده و شرکت انتشاراتی کانگرشنال کوارترلی وی را یکی از ۵۰ عضو مؤثر کنگره نام گذاری کرد. بوهلرت عضو چندین گروه ملی میانه رو حزب جمهوری خواه (GOP) از جمله گروه مشارکت خیابان اصلی جمهوری خواهان و گروه انجمن رپیون، بود. بوهلرت در کمیتهٔ علوم، از سرمایه گذاری در بنیاد ملی علوم، برنامه های آموزشی علوم و ریاضی و ریاست علوم وزات انرژی حمایت نمود. بوهلرت پس از حملهٔ یازدهم سپتامبر و حملات سیاه زخم ۲۰۰۱، قانونی را ایجاد کرد که بر مبنای آن ریاست علوم و فناوری (S&amp;T) در وزارت امنیت کشور ایالات متحده (DHS) ایجاد شد تا از توسعه فناوری به منظور حفاظت در برابر حملات تروریستی نظارت نماید. این لایحهٔ علوم و فناوری (S&amp;T) امنیت داخلی که از کمیتهٔ علوم به بیرون گزارش شد، در نهایت مورد پذیریش رهبری کنگره و رئیس جمهور بوش قرار گرفت و به عنوان بخشی از قانون امنیت داخلی سال ۲۰۰۰ به تصویب رسید. بوهلرت از نخستین اعضای کنگره بود که خواستار دستور کار رقابتی شد که این فراخوان با گزارش آکادمی ملی علوم در کتاب غلبه بر طوفان فزاینده در مورد حفظ برتری ایالات متحده در علوم و مهندسی و به همین گونه ابتکار رقابتی آمریکا که توسط رئیس جمه
ور بوش معرفی شد، به اوج خود رسید. بوهلرت ترویج کنندهٔ فعال قانون نخستین پاسخ دهنده، طرفدار قوی آتش نشانان داوطلب و عضو اصلی و رئیس گروه پارلمانی خدمات آتش نشانی کنگره بود. بولتر در ۱۷ ماه مارس سال۲۰۰۶ در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که در سیزدهمین دور کنگره کاندید نمی شود. چندین نماد به افتخار وی نام گذاری شده است که نمایانگر فعالیت وی در حمل و نقل و مسائل علمی است. این نمادها شامل ایستگاه میتروی یونین جدیداً ساخته شده در یوتیکا و تسهیلات علمی جدید آزمایشگاه تحقیقات نیروهای هوایی (که یک ریاست اطلاعاتی در شهر رم ایالت نیویورک است)، است. انتصابات کمیته. بوهلرت در تمام دورهٔ کاری خود در کنگره در کمیتهٔ علوم خدمت کرد. به علاوه عضو درجه سوم کمیتهٔ حمل و نقل بود؛ از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۰۰ رئیس کمیتهٔ فرعی منابع آبی و محیط زیستی بود. وی عضو کمیتهٔ منتخب اطلاعات مجلس نمایندگان نیز بود و در سال ۲۰۰۴ به عنوان رئیس موقت این کمیته خدمت کرد. حرفهٔ پسا کنگره. بوهلرت پس از سال ۲۰۰۷ در قسمت ترویج گروه های علمی و محیط زیستی به فعالیت خود ادامه داد. وی در هیئت مدیرهٔ مشارکت سیاسی غیر حزبی برای حفاظت از اقلیم تحت ریاست الکور معا
ون پیشین ریاست جمهوری، خدمت کرد. بوهلرت به عنوان عضو ارشد در مرکز مشارکت سیاسی غیر حزبی بود. وی یکی از اعضای گروه اصلاح طلب سازمان Issue One بود. مرگ. بوهلرت در ۲۰ سپتامبر سال ۲۰۲۱ در سن ۸۴ سالگی بر اثر عوارض زوال عقل در یک مرکز آسایش گاه مراقبت از بیماران در نیو هارتفورد ایالت نیویورک درگذشت. مراسم جنازه وی در ۲۷ ماه سپتامبر سال ۲۰۲۱ در بانوی مالورد در شهر یوتیکای ایالت نیویورک برگزار شد.
معبد فوگوانگ () معبد بودایی واقع شده پنج کیلومتری دوچون، شهرستان ووتای در شانشی، چین است. سالن اصلی معبد، سالن بزرگ شرقی است که در سال ۸۵۷ پس از میلاد در طول فرمانروایی دودمان تانگ (۹۰۷–۶۱۸) ساخته شد. بنا به تاریخچه های معماری، این معبد سومین سازهٔ الواری قدیمی در چین است. این معبد در سدهٔ بیستم میلادی توسط تاریخ دان معمار لیانگ سیچنگ در سال ۱۹۳۷ دوباره کشف شد. این معبد همچنین یک سالن مهم دیگر متعلق به سال ۱۱۳۷ دارد. امروزه این معبد بخشی از سایت میراث جهانی یونسکو است و تحت بازسازی قرار دارد.
عبدالکریم براهویی که با نام های حاجی کریم جان و کریم براهویی نیز شناخته می شود، سیاستمدار و فرمانده نظامی اهل افغانستان است. او آخرین بار از ۲۴ تیر/سرطان ۱۴۰۰ . تا هنگام سقوط شهر زرنج به دست طالبان(۱۵ مرداد/اسد ۱۴۰۰) به عنوان والی نیمروز خدمت کرد و پیش از آن در رأس وزارتخانه های مختلف در کابینه افغانستان فعالیت داشت. اوایل زندگی. عبدالکریم براهویی فرزند محمد مبین از قوم براهویی (از اقوام بلوچ)در سال ۱۳۳۴ در قریه پدهگی ولسوالی چهاربرجک ولایت نیمروز متولد گردیده است. درسال ۱۳۴۱ شامل مکتب ابتدائیه ولسوالی چهاربرجک و دوره لیسه را در مکتب نظامی به اتمام رسانیده است در سال ۱۳۵۲ از مکتب نظامی فارغ و به دانشگاه نظامی شامل گردیده و درسال ۱۳۵۵ ازین دانشگاه در رشته تخنیک سلاح پیاده لیسانس گرفت و در ارتش افغانستان شامل وظیفه گردیده پس از حمله شوروی به افغانستان، او مانند بسیاری دیگر ارتش افغانستان را ترک کرد و با ایجاد پارتیزان های حرکت ملی آزادی بخش افغانستان (جبهه نیمروز) به مجاهدین پیوست. تأسیس و فرماندهی سازمان جبهه نیمروز. در دهه ۱۹۸۰ براهویی به همراه گل محمد رحیمی جبهه نیمروز را تأسیس و رهبر نیروهای آن بود. زمانی ک
ه طالبان نیمروز را در سال ۱۹۹۵ تصرف کردند، براهویی و نیروهایش از مرز به استان بلوچستان ایران عقب نشینی کردند و حمیدالله نیازمند در آن زمان به عنوان والی این ولایت انتخاب شد. پس از شکست طالبان در سال ۲۰۰۱، براهویی دوباره به مقام ولایت و فرماندهی لوای چهارم بازگشت. والی نیمروز. براهویی طولانی مدت ترین والی در ولایت نیمروز می باشد که چهار دوره در این پست خدمت کرده است. آغاز کار بند کمال خان، تأمین برق شهر زرنج از کشور ایران، ایجاد شهرک جدید ولسوالی چخانسور، تأمین امنیت شاهراه زرنج–دلارام، اعمار مجدد نهر لشکری (تأمین آب کشاورزی زرنج و کنگ)، ایجاد کمپ ترک اعتیاد (رایگان) برای بیماران مواد مخدر از جمله کارهای مهم آقای براهویی هنگام تصدی مقام ولایت نیمروز می باشد.
کازابلا یک مجلهٔ ماهنامهٔ معماری و طراحی محصول ایتالیایی با تمرکز بر طراحی و معماری مدرن، رادیکال است. این شامل مصاحبه با برجسته ترین معماران جهان است. تاریخچه و مشخصات. "کازابلا" در سال ۱۹۲۸ میلادی در میلان توسط گوئیدو مارانگونی تأسیس شد. نام اولیه آن لا کازا بلا (خانهٔ زیبا) بود. در سال ۱۹۳۳، معمار جوزپه پاگانو سردبیر شد و نام آن را به "کازابلا" تغییر داد. پس از آن، معمار ارنستو ناتان راجرز، که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۵ میلادی مجله را ویرایش کرد، نام مجله بعدها به "کازابلا کونتینوئیتا (تداوم کازابلا)"، "کازابلا کوستروتسیونی (ساخت وساز کازابلا)"، "کوستروتسیونی کازابلا (کازابلا ساخت وساز)"، و پس از خروج راجرز، "کازابلا" تغییر یافت. در طول تاریخ خود، "کازابلا" معماران و طراحان مهم بسیاری از جمله فرانکو آلبینی، گائه اولنتی و مارکو زانوسو را به عنوان ویراستاران خلاق معرفی کرد. همچنین برخی از مقالات نوشته شده توسط بری برگدال، متصدی بخش معماری و طراحی موزه هنر مدرن (ام اُ ام ای) شهر نیویورک منتشر شده است. پس از ویرایش توسط ویتوریو گرگوتی بین سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۹۶ میلادی، سکان تحریریه مجله توسط شرکت فرانچسکو دال تصاحب شده
است. این مجله گروه موندادوری با تیراژ ۴۵٬۰۰۰ نسخه در سال ۲۰۱۴ میلادی منتشر شده است.
کتاب های پریان اندرو لانگ (The Langs' Fairy Books)، مجموعه ایی شامل ۲۵ کتاب از داستان های واقعی و خیالی برای کودکان و نوجوانان می باشد که در فاصله سال های ۱۸۸۹ تا ۱۹۱۳ میلادی توسط اندرو لانگ و همسرش لئونورا بلانش الین منتشر گشت. شناخته شده ترین کتابهای این مجموعه ۱۲ کتاب با عنوان داستان های پریان می باشد که همچنین با عنوان «"کتاب های رنگی پریان اندرو لانگ"» یا «"کتاب های رنگارنگ پریان اندرو لانگ"» نیز شناخته می شود. به عقیده آنیتا سیلوی، منتقد ژانر ادبیات کودک و نوجوان: «طنز زندگی و دوران کاری اندرو لانگ در این است که اگرچه او به عنوان حرفه اش، در جایگاه منتقد ادبی نوشته است؛ کتاب های داستان، شعر و کتاب ها و مقالاتی در زمینهٔ انسان شناسی، اسطوره، تاریخ و سفرنامه نگاشته است اما بیشتر از همه برای کتاب هایی که نوشتهٔ خودش "نبوده" است؛ مشهور شده است!» تصویرسازی «"۱۲ کتاب رنگی پریان"» توسط هنری جاستیس فورد انجام شده است. در تصویرسازی دو جلد اول جورج پرسی جاکومب هود و لانسلوت اسپید همکاری داشته اند. آرتور والیس میلز در تصویرسازی تعدادی از تصاویر همکاری داشته است.
فهرست روا () به عنوان یک لیست مثبت (و با رواج کمتر، به طور کلی لیست استثنایی یا مجاز نیز شناخته می شود)؛ خلاف فهرست سیاه، ابزار یا مکانیزمی در فناوری اطلاعات است که به صراحت به برخی از نهادهای شناسایی شده اجازه می دهد تا به یک امتیاز، سرویس، تحرک یا شناسایی ویژه دسترسی داشته باشند، یعنی لیستی از مواردی است که وقتی همه چیز به طور پیش فرض رد می شود، مجاز است. این برعکس لیست سیاه است، که لیستی از مواردی است که وقتی همه چیز به طور پیش فرض مجاز است، رد می شود. تذکر. لیست سفید()، توام با تحقیر سیاهان است. فهرست روا. فیلترهای هرزنامه اغلب شامل قابلیت «فهرست سفید» برخی آدرس های IP فرستنده، آدرس های ایمیل یا نام های دامنه برای محافظت از ایمیل های آنها در برابر رد یا ارسال به یک پوشه ایمیل ناخواسته است. اینها می توانند به صورت دستی توسط کاربر یا مدیر سیستم نگهداری شوند - اما می توانند به خدمات فهرست روا نگهداری شده خارجی نیز اشاره کنند. فهرست های روای رایانامه. فیلترهای هرزنامه اغلب شامل قابلیت «فهرست سفید» برخی آدرس های IP فرستنده، آدرس های ایمیل یا نام های دامنه برای محافظت از ایمیل های آن ها در برابر رد یا ارسال به
یک پوشه ایمیل ناخواسته است. این ها می توانند به صورت دستی توسط کاربر یا مدیر سیستم نگهداری شوند - اما می توانند به خدمات فهرست روا نگهداری شده خارجی نیز اشاره کنند. فهرست رواهای غیر تجارتی. لیست های سفید غیرتجاری توسط سازمان های غیرانتفاعی مختلف، ISPها و سایرینی که علاقه مند به مسدود کردن هرزنامه هستند اداره می شوند. به جای پرداخت هزینه، فرستنده باید یک سری آزمایش را پشت سر بگذارد. به عنوان مثال، سرور ایمیل آن ها نباید یک رله باز باشد و یک آدرس IP ثابت داشته باشد. اپراتور فهرست روا ممکن است در صورت دریافت شکایات، سروری را از لیست حذف کند.
پیتر شایر ؛ (زادهٔ ۱۹۴۷ میلادی) یک هنرمند اهل لس آنجلس است. شایر در منطقهٔ اکو پارک لس آنجلس متولد شد، جایی که در حال حاضر در آنجا زندگی و کار می کند. مجسمه ها، مبلمان و سرامیک های او در ایالات متحدهٔ آمریکا، ایتالیا، فرانسه، ژاپن و لهستان به نمایش گذاشته شده است. شایر با طراحان گروه ممفیس ارتباط داشته است، در تیم طراحی المپیاد ۲۳ با مؤسسهٔ معماران آمریکا کار کرده است، و مجسمه های عمومی را در لس آنجلس و سایر شهرهای کالیفرنیا طراحی کرده است. شایر به دلیل مشارکت در زندگی فرهنگی شهر لس آنجلس با جوایزی تجلیل شده است. در سال ۲۰۱۹ میلادی، آثار شایر در موزه هنرهای معاصر در توسان، آریزونا به نمایش گذاشته شد.
"خودشناسی (") رهایی از اغفال مایا با درک حقیقت میسر است، و با هیچ کردار دیگری مقدور نیست. این درک حقیقت همان معرفت به همانندی برهمن است با خود(Self)، همان طوری که در گفتارهای فلسفی ودانتا(Vedanta) به تأیید رسیده است. چنین ادراکی از طریق لطف الهی، که نتیجه نگاه مستقیم استاد است، نصیب کسانی می شود که مستحق آنند. سه صورت واقعیت ذهنی. به صورت آتمان که حقیقت مطلق است و روشنائی آن قائم به خود اوست. به صورت جیوا و به عبارت دیگر ضمیر تجربی که مربوط است به خود آگاهی و سایر ادراکات. این ضمیر تحت تأثیر تجارب عالم قرار می گیرد. مراتب حس باطن. حس باطن با روشنایی خود، اشیای خارجی را منور می سازد و پردهٔ نادانی را منهدم می کند و بدینسان دو قطب آگاهی که یکی اساس ضمیر تجربی Jiva و آگاهی ذهنی بشمار می آید، و دیگری که اساس و محمل اشیای خارجی بوده و آگاهی عینی محسوب می شود، شکل و متصل می گردند.
وکینگ شکلی از رقص خیابانی است که در دهه هفتاد میلادی در کلوپ های جامعه ال جی بی تی لس آنجلس به وجود آمد. این سبک رقص معمولاً با موسیقی دهه هفتاد میلادی انجام می شود و عمدتاً از حرکات چرخشی دست ها و انواع ژست گرفتن ها قابل تشخیص است. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Waacking
شیرهٔ لوزالمعده یا شیرهٔ پانکراس، مایعی است که از لوزالمعده ترشح می شود و حاوی تعدادی آنزیم گوارشی از جمله تریپسینوژن، کیموتریپسینوژن، الاستاز، کربوکسی پپتیداز، لیپاز لوزالمعده، نوکلئازها و آمیلاز است. لوزالمعده در ناحیهٔ احشایی قرار دارد و بخشی با وظایف عمده در دستگاه گوارش است و وجود آن برای گوارش مناسب و سپس جذب مواد درشت مغذی، حیاتی است. شیرهٔ لوزالمعده به دلیل غلظت بالای یون های بی کربنات، ماهیتی قلیایی دارد. بی کربنات در خنثی کردن اسید معده اهمیت بالایی دارد و امکان تغییرات مؤثر آنزیمی را فراهم می کند. ترشح شیرهٔ لوزالمعده عمدتاً توسط هورمون های سکرتین و کوله سیستوکینین تنظیم می شود که توسط دیواره های دوازدهه و با تنظیم توسط دستگاه عصبی خودمختار تولید می شوند. ترشح این هورمون ها در خون با ورود «کیم اسیدی» (Chyme) به دوازدهه تحریک می شود. عملکرد هماهنگ آن ها منجر به ترشح حجم زیادی از شیرهٔ لوزالمعدهٔ قلیایی و غنی از آنزیم به دوازدهه می شود. جریان خون به لوزالمعده توسط رشته های عصبی سمپاتیک تنظیم می شود و نورون های پاراسمپاتیک، فعالیت سلول های آسینار و سانترواسینار را تحریک می کنند. شیرهٔ لوزالمعده، محلول
آبی بی کربنات است که از سلول های مجرا و آنزیم های با منشأ سلول های آسینار، منشأ می گیرد. بی کربنات به خنثی کردن وضعیت اسیدی و پی اچ پایین کیم پس از گذر از معده کمک کرده و آنزیم ها به تجزیهٔ پروتئین ها، لیپیدها و کربوهیدرات ها برای پردازش و جذب بیشتر در روده ها کمک می کنند. شیرهٔ لوزالمعده را می توان در طول آندوسکوپی جمع آوری کرد که منبع مهمی برای نشانگرهای زیستی فراهم می کند که امکان تشخیص آسیب شناسی لوزالمعده، به ویژه سرطان هایی که در تصویربرداری پزشکی قابل مشاهده نیستند، فراهم می کند. شیرهٔ لوزالمعده از طریق پاپیلاهای (جوانه ها) دوازدهه به دوازدهه ترشح می شود. برخی از افراد، یک مجرای جانبی نیز دارند که به آن «مجرای فرعی لوزالمعده» (Accessory pancreatic duct) گفته می شود، که ممکن است عملکردی باشد (که محتویات برون ریز لوزالمعده را نیز به دوازدهه تخلیه می کند) یا غیرعملکردی.
خدیجه کوهن (زادنام خدیجه علی؛ متولد ۱ دسامبر ۱۹۹۳)، معروف به یاسمینا الی یک هنرپیشه پورنوگرافی افغان-بریتانیایی است. علت شهرت او بیشتر به دلیل مشارکت در یک پرونده جنایی در سال ۲۰۲۰ است، که در آن پدر و پسر عمویش قصد داشتند او را به دلیل انتخاب شغلش و به دلیل گرویدن به یهودیت از اسلام بکشند. زندگی نامه. خدیجه توخی در یک خانواده در منطقه تحت حکومت طالبان در کابل در ۱ دسامبر ۱۹۹۳ به دنیا آمد. هنگامی که هفت ساله بود، به همراه خانواده اش به انگلستان مهاجرت کرد . پدر و مادرش او را به عنوان یک مسلمان، سختگیرانه بزرگ کردند، اما او در سن ۱۹ سالگی پس از اخراج از خانه خانواده به دلیل آشنایی با یک پسر یهود به یهودیت گروید. علی زمانی که با کارگردان پورنوگرافی دیوید کوهن آشنا شد، کار خود را آغاز کرد. سپس با او ازدواج کرد آنها قبلاً در اتریش زندگی می کردند و در سال ۲۰۱۷ به اسلواکی مهاجرت کردند علی در سال ۲۰۲۰ درگیر یک پرونده جنایی شد، زمانی که پدر و پسر عمویش به دلیل توطئه قتل او دستگیر شدند، زیرا او اسلام را ترک کرده بود و با انتخاب شغل خود «خانواده را رسوا کرده بود». آژانس ملی جنایات بریتانیا اعلام کرد که این دو در سال ۲۰۱
۸ چندین سفر به اسلواکی داشتند تا او را پیدا کنند و یک قاتل پیشنهاد کشتن او را در ازای ۷۰ هزار دلار داد. علی اکنون مدافع حقوق زنان است و «فعالان لیبرالی را که چشمان خود را بر نقض این حقوق توسط اسلام می بندند را محکوم می کند».
فراز و نشیب ها () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی بابی برنز و والتر استال است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی اشاره کرد.
خروجی اینجاست () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی بابی برنز و والتر استال است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به هلن گیلمور، اولیور هاردی و اتل برتون اشاره کرد.
امور مالی آشفته () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی بابی برنز و والتر استال است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی و اتل برتون اشاره کرد.
یک زایمان خاص () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی و بیلی روژ اشاره کرد.
قلب های شکسته () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی بابی برنز و والتر استال است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی و اتل برتون اشاره کرد.
یک رویداد چسبناک () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به اولیور هاردی و بیلی بلچر اشاره کرد.
ریم آرهاما (زاده ۷ دسامبر ۱۹۸۶) هنرپیشه بحرینی است. در سال ۱۹۹۵ در سنین جوانی در سریال حزاوی الدر وارد عرصه هنری شد اما تا سال ۲۰۰۵ و برای ایفای نقش در نمایشنامه «پیام زیر آب» به بازیگری ادامه نداد. از ریگر آثار ریم می توان به بازی در فصل سوم سریال Saher the night در کویت اشاره کرد.
لوئیس برستین (؛ ۱۸۷۸ – ۲۵ مارس ۱۹۲۳) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از بنیان گذاران ویم کامدی کامپنی بود.