Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سکوپ تونلی روبشی و میکروسکوپ نیروی اتمی برای بررسی خصوصیات نانوفیبرهای کربنی مورد نیاز است. سنتز. رسوب شیمیایی فاز بخار کاتالیستی با انواع مختلفی مانند روش به کمک حرارت و به کمک پلاسما، روش تجاری غالب برای ساخت نانوفیبر کربنی است. در اینجا، مولکول های فاز گاز در دمای بالا تجزیه می شوند و کربن در حضور یک کاتالیزور فلز واسطه بر روی یک بستر که رشد فیبر در اطراف ذرات کاتالیزور دیده می شود، رسوب می کند. به طور کلی، این فرایند شامل مراحل جداگانه مانند تجزیه گاز، رسوب کربن، رشد فیبر، ضخیم شدن فیبر، گرافیت سازی و تصفیه می شود که در نتیجه آنها، الیاف توخالی ایجاد می شود. قطر نانوالیاف به اندازه کاتالیزور بستگی دارد. فرایند رسوب شیمیایی بخار کاتالیستی برای ساخت نانوفیبر به طور کلی به دو دسته تقسیم می شود: ۱) فرایند کاتالیزور ثابت (دسته ای) و ۲) فرایند کاتالیزور شناور (پیوسته). در فرایند دسته ای که توسط تیبتس توسعه داده شد، مخلوطی از هیدروکربن / هیدروژن / هلیوم از روی مولایت (سیلیکات آلومینیوم بلوری) با ذرات رسوب کاتالیزور آهن ریز در ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد عبور داده شد. هیدروکربن مورد استفاده، متان با غلظت حجمی ۱۵٪ بود. رش
د چندین سانتیمتری فیبر فقط در ۱۰ دقیقه با زمان ماند گاز ۲۰ ثانیه حاصل شد. به طور کلی، طول الیاف را می توان با زمان ماند گاز در راکتور کنترل کرد. گرانش و جهت جریان گاز به طور معمول در جهت رشد فیبر تأثیر می گذارند. فرایند کاتالیزور پیوسته یا شناور قبلاً توسط کویاما و اندو ثبت شد و بعداً توسط هاتانو و همکاران اصلاح شد. این فرایند به طور معمول نانوفیبر کربنی رشد یافته با بخار، با قطر کمتر از میکرومتر و طول یک تا ۱۰۰ میکرومتر را نتیجه می دهد که با تعریف نانوالیاف کربن مطابقت دارد. آنها از ترکیبات آلی فلزی محلول در یک حلال فرار مانند بنزن استفاده کردند که می تواند مخلوطی از ذرات کاتالیزور بسیار ریز (قطر ۵–۲۵ نانومتر) را در گاز هیدروکربن با افزایش دما به ۱۱۰۰ درجه سانتیگراد تولید کند. در کوره، رشد فیبر از سطح ذرات کاتالیزور آغاز می شود و تا زمانی که مسمومیت کاتالیزور توسط ناخالصی های سیستم رخ دهد، ادامه می یابد. در مکانیسم رشد فیبر که توسط بیکر و همکاران توصیف شده است، تنها بخشی از ذرات کاتالیزور که در معرض مخلوط گازهستند به رشد فیبر کمک می کند و رشد به محض این که قسمت در معرض گاز پوشانده شود، متوقف می شود، یعنی کات
الیزور مسموم می شود. ذره کاتالیزور با غلظت نهایی حدود چند قسمت در میلیون در نوک رشدیافته فیبر مدفون می شود. در این مرحله، فیبر ضخیم می شود. معمولاً کاتالیزور مورد استفاده آهن است که غالباً با گوگرد، سولفید هیدروژن و غیره تصفیه می شود تا نقطه ذوب را کاهش داده و نفوذ آن را به منافذ کربن تسهیل کند و از این رو، مکان های رشد بیشتری تولید کند. آهن/نیکل، نیکل، کبالت، منگنز، مس، وانادیم، کروم، مولیبدن، سرب، منیزیم اکسید و آلومینیم اکسید نیز به عنوان کاتالیزور استفاده می شوند. استیلن، اتیلن، متان، گاز طبیعی و بنزن بیشترین گازهای کربنی مورد استفاده هستند. غالباً مونوکسیدکربن (CO) در جریان گاز وارد می شود تا با کاهش اکسیدهای احتمالی آهن در سیستم، عملکرد کربن افزایش یابد. در سال ۲۰۱۷، یک گروه تحقیقاتی در دانشگاه Tsinghua از رشد اسقاطی نانو الیاف کربن همسو، پیوسته و بدون کاتالیزور از یک الگوی نانولوله کربنی خبر داد. فرایند ساخت شامل ضخیم شدن فیلم های پیوسته نانولوله کربن توسط رسوب کربن پیرولیتیک فاز گاز و گرافیت سازی بیشتر لایه کربن توسط عملیات حرارتی است. به دلیل مکانیسم رشد اپیتاکسیال، این الیاف دارای خواص عالی از جمله
چگالی کم، مقاومت مکانیکی زیاد، رسانایی الکتریکی زیاد و رسانندگی گرمایی زیاد است. تاریخچه. یکی از اولین سوابق فنی مربوط به نانوالیاف کربن احتمالاً یک حق ثبت اختراع مورخ ۱۸۸۹ در مورد سنتز کربن رشته ای توسط هیوز و چمبرز است. آنها از مخلوط گازی متان / هیدروژن استفاده کرده و رشته های کربن را از طریق تجزیه در اثر آذرکافت گاز و تجمع رسوب کربن در آن رشد دادند. هرچند کشف واقعی این الیاف، هنگامی صورت گرفت که ساختار آنها توسط میکروسکوپ الکترونی قابل تجزیه و تحلیل شد. اولین مشاهدات میکروسکوپ الکترونی از نانوالیاف کربن در اوایل دهه ۱۹۵۰ توسط دانشمندان شوروی رادوشکوویچ و لوکیانویچ انجام شد، آنها مقاله ای را در مجله شیمی فیزیک شوروی منتشر کردند که الیاف کربن گرافیکی توخالی را نشان می دهد که قطر آن ۵۰ نانومتر است. در اوایل دهه ۱۹۷۰، محقق ژاپنی که اکنون مدیر مؤسسه علوم و فناوری کربن در دانشگاه شینشو است، از کشف نانوالیاف کربن خبر داد، از جمله اینکه برخی از آنها به صورت لوله های توخالی شکل گرفته اند. وی همچنین موفق شد VGCF با قطر ۱ میکرومتر و طول بیش از ۱ میلی متر بسازد. بعداً، در اوایل دهه ۱۹۸۰، تیبتس در ایالات متحده آمریکا و
بنیساد در فرانسه فرایند کامل ساخت VGCF را ادامه دادند. در آمریکا، مطالعات عمیق تری با تمرکز بر روی سنتز و خصوصیات این مواد برای کاربردهای پیشرفته، توسط R. Terry K. Baker انجام شد. انگیزه آنها نیاز به جلوگیری از رشد نانوالیاف کربن، مشکلات همیشگی ناشی از تجمع مواد در انواع فرآیندهای تجاری، به ویژه در زمینه خاص فرآوری نفت بود.. در سال ۱۹۹۱، محقق ژاپنی ، هنگام کار در مؤسسه فناوری اطلاعات ان ای سی، مولکول های کربن توخالی را سنتز و ساختار بلوری آنها را تعیین کرد. سال بعد، این مولکول ها برای اولین بار «نانولوله های کربنی» نامیده شدند. VGCNF در اصل با همان فرایند VGCF تولید می شود، فقط قطر آن معمولاً کمتر از ۲۰۰ نانومتر است. چندین شرکت در سراسر جهان فعالانه در تولید نانوالیاف کربن در مقیاس تجاری نقش دارند و کاربردهای جدید مهندسی برای این مواد به شدت درحال توسعه است. آخرین آنها یک کامپوزیت متخلخل دارای نانوالیاف کربن برای اصلاح نشت نفت است. ایمنی. (ایالات متحده) (۱۹۷۰) نیروی محرک بسیاری از تغییرات ایجاد شده در زمینه ایمنی در محل کار طی چند دهه گذشته بود. گروهی کوچک از جمله مواد متعددی که با این قانون تنظیم می شوند، ن
انوالیاف کربنی (CNF) است. در حالی که هنوز این در حوزه تحقیقاتی در جریان است، مطالعاتی انجام شده است که نشانگر خطرات سلامتی مرتبط با نانولوله های کربنی و نانوالیاف کربنی است. یکی از خطرات اصلی مرتبط با نانولوله کربنی و نانوالیاف کربنی، آسیب تنفسی مانند التهاب ریوی، گرانولوم و فیبروز است. توجه به این نکته مهم است که این یافته ها در موش ها مشاهده شده است و در حال حاضر مشخص نیست که آیا همین تأثیرات در انسان نیز مشاهده می شود یا خیر. با این وجود این مطالعات سبب شده است تا تلاش هایی برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض این نانوذرات انجام شود. مطالعه جداگانه ای که قبل از نشست سالانه انجمن سم شناسی در سال ۲۰۱۳ انجام شد، با هدف شناسایی اثرات بالقوه سرطان زا در ارتباط با نانولوله های کربنی چند جداره (MWCNT) انجام گرفت. یافته ها نشان دادند که در حضور ماده شیمیایی آغازگر، MWCNT باعث بروز تومور در موش ها می شود. با این حال، هیچ نشانه ای از افزایش حضور تومورها در غیاب ماده شیمیایی آغازگر وجود ندارد. مطالعات بیشتری برای این سناریو لازم است.
= نانو فوم کربن = یک دگرشکل کربن است که در سال ۱۹۹۷ توسط آندری وی. رود (Andrei V. Rode) و همکارانش در دانشگاه ملی استرالیا در کانبرا کشف شد. این دگرشکل شامل یک مجموعه خوشه ای از اتم های کربن است که در کنار هم، در یک شبکه ضعیف سه بعدی پیچیده شده اند.شامل مجموعه ای از اتم های کربن است که در یک شبکه سه بعدی به هم چسبیده اند. ساختار پیوند فراکتال مانند از خوشه های گرافیت مانند sp2 تشکیل شده است که توسط پیوندهای sp3 به هم متصل شده اند. پیوندهای sp3 بیشتر در سطح ساختار قرار دارند و 15 تا 45 درصد از مواد را تشکیل می دهند و چارچوب آن را شبیه به لایه های کربنی الماس مانند می کنند. این ماده بسیار سبک، با چگالی 1.9222156e-5 g/cm3 و شبیه به یک آئروژل است. سایر خواص فیزیکی قابل توجه شامل مساحت سطح بزرگ 300-400 متر مربع بر گرم (مشابه زئولیت ها) است. 1 گالن ایالات متحده (3.8 لیتر؛ 0.83 میلی لیتر گالن) نانوفوم حدود 0.25 اونس (7.1 گرم) وزن دارد.هر خوشه حدود 6 نانومتر عرض دارد و از حدود 4000 اتم کربن تشکیل شده است که در صفحات گرافیت مانند به هم متصل شده اند. با گنجاندن هفت ضلعی ها در میان الگوی شش ضلعی منظم، انحنای منفی به آنه
ا داده می شود. این برعکس چیزی است که در مورد باکمینسترفولرن ها اتفاق می افتد که در آن ورقه های کربنی با گنجاندن پنج ضلعی انحنای مثبت پیدا می کنند.ساختار نانوفوم کربنی در مقیاس بزرگ شبیه به یک آئروژل است؛ اما با 1% چگالی آئروژل های کربنی تولید شده قبلی (فقط چند برابر چگالی هوا در سطح دریا). برخلاف آئروژل های کربنی، نانوفوم کربنی رسانای الکتریکی ضعیفی است. این نانوفوم حاوی تعداد زیادی الکترون جفت نشده است که راد و همکارانش پیشنهاد می کنند که به دلیل اتم های کربن با تنها سه پیوند است که در نقص های توپولوژیکی و پیوند یافت می شوند. این نانوفوم کربن به سمت آهنربا جذب می شود و زیر دمای 183- درجه سانتی گراد می تواند خود را مغناطیسی کند.نانوفوم کربنی تنها شکل کربن خالص شناخته شده فرومغناطیسی است که برای آلوتروپ کربن غیرمعمول است. فرومغناطیس یک خاصیت ذاتی است که در نانوفوم کربنی مشاهده می شود. ناخالصی های موجود در مواد به عنوان منبع مغناطیس حذف می شوند زیرا برای مغناطش قوی مشاهده شده کافی نیستند. محققان فرض می کنند که اتم های کربن جاسازی شده با الکترون های جفت نشده دارای گشتاور مغناطیسی کافی هستند که منجر به خاصیت مغنا
طیسی قوی می شود. انحنای ورق با شکستن ابرهای π-الکترونی، الکترون های جفت نشده را بومی سازی می کند و از الکترون هایی محافظت می کند که معمولاً برای ماندگاری بیش از حد واکنش پذیر هستند. فرومغناطیس نانوفوم کربنی به زمان و دما حساس است. مقداری مغناطیس در چند ساعت اول سنتز از بین می رود، با این حال بیشتر آن پایدار است. نانوفوم کربنی ممکن است در دستگاه های اسپینترونیک کاربرد داشته باشد که از اسپین الکترون به عنوان درجه آزادی بیشتر استفاده می کند.نانوفوم کربنی به دلیل چگالی کم و سطح بالای آن ممکن است برای ذخیره هیدروژن مناسب باشد. آزمایشات اولیه نشان داده است که هیدروژن را می توان در نانوفوم کربن در دمای اتاق در یک فرآیند برگشت پذیر ذخیره کرد. فرآیند سنتز. خوشه های نانوفوم کربنی را می توان از طریق فرسایش لیزری با سرعت بالا در گازهای بی اثر مانند آرگون سنتز کرد. پالس های کوتاه (fs)، کم انرژی (μJ) که با نرخ های تکرار بالا (10 کیلوهرتز تا 100 مگاهرتز) ارسال می شوند، بخارات کربنی را برای رسوب تولید می کنند. گاز محیط از دمای اتاق با کربن اتمیزه شده گرم می شود که منجر به افزایش چگالی جزئی کربن در محفظه می شود. در شرایط بهین
ه، گاز بی اثر خنک نمی شود، اما دمای بالای خود را بین چرخه های تشکیل حفظ می کند. چرخه های بعدی در محفظه در دماهای بالاتر از دمای آستانه تشکیل و شروع پیوند sp2 انجام می شود. افزایش چگالی و دما باعث ایجاد شرایط مساعد برای تشکیل خوشه های کربنی می شود. میزان مصرف از میزان تبخیر توسط لیزر فرسایش بیشتر است و بنابراین تشکیل در حالت غیرتعادلی است. خواص نانوفوم کربنی. بسیاری از خواص نانو فوم های کربنی با مواد آئروژل سنتی مطابقت دارد. نانو فوم های کربنی به شکل یکپارچه، گرانول، پودر و کاغذ در دسترس هستند. آنها فوم های رسانای الکتریکی، مصنوعی و سبک وزن هستند که در آنها ماتریس جامد و فضاهای منفذی ابعادی در مقیاس نانومتری دارند. نانوفوم ها که با روش های سل-ژل تهیه می شوند، معمولاً دارای چگالی کم، تخلخل پیوسته، سطح بالا و اندازه سلول منافذ ظریف هستند. فوم ها همچنین رسانای الکتریکی هستند و ظرفیت بالایی دارند. چگالی استاندارد نانوفوم های کربنی از 0.25 تا 1.00 گرم بر سانتی متر مکعب است. پیش سازهای نانو فوم های کربنی را می توان در یک تشک فیبر کربنی نفوذ داد که وقتی کربنی می شود، مواد الکترود کاغذ مانندی با ضخامت 0.007 تا 0.050 ا
ینچ ایجاد می کند. بررسی مورفولوژی با میکروسکوپ الکترونی روبشی ساختار سلول باز و تخلخل پیوسته را نشان می دهد. اندازه ذرات و فاصله منافذ تابعی از چگالی و شیمی پلیمریزاسیون مورد استفاده در فرآیند سل-ژل است. نانو فوم های کربنی با چگالی کم (~0.25 گرم بر سانتی متر مکعب) دارای بزرگترین اندازه سلول/منفذ با قطر ذرات تا 100 نانومتر و منافذ حداقل 500 نانومتر هستند. فوم های کربنی با چگالی بالا (حدود 0.8 گرم بر سانتی متر مکعب) دارای ذرات بسیار ریز و منافذ کمتر از 1000A هستند. فرو مغناطیس نانوفوم کربنی. این یک واقعیت شناخته شده است که کربن و آلوتروپ های آن از جمله موادی هستند که جذب آهنربا نمی شوند. اگرچه، کشف شده است که نانوفوم کربنی به سمت آهنرباها جذب می شود و زیر دمای 183 درجه سانتی گراد می تواند به خودی خود مغناطیسی شود. این رفتار نانوفوم کربنی برخلاف خاصیت مغناطیسی که عموماً به کربن نسبت داده می شود، غیرمعمول است. با این حال، در دمای اتاق، مغناطش نانو فوم چند ساعت پس از تولید مواد از بین می رود. دلیل رفتار مغناطیسی نانوفوم کربنی ساختار مولکولی آن است. منظور وجود تعدادی الکترون جفت نشده به دلیل اتصال اتم های کربن با ت
نها سه پیوند است که در نقص توپولوژیکی و پیوند یافت می شود. الکترون های جفت نشده به وجود گشتاور مغناطیسی در نانوفوم کمک می کنند که اعتقاد بر این است که دلیل خاصیت فرو مغناطیسی آن است. برخی از کاربردهای نانوفوم های کربنی. نانو فوم کربنی یکی از مواد نوین و پرکاربرد در علم مواد و مهندسی است که به دلیل خواص منحصر به فرد خود، در زمینه های مختلفی از جمله الکترونیک، پزشکی، انرژی و محیط زیست مورد توجه قرار گرفته است. این ماده به دلیل ویژگی نانوساختاری خود، دارای خواصی مانند سبکی، استحکام بالا، هدایت حرارتی و الکتریکی مناسب و جذب انرژی است.نانو فوم کربنی معمولاً از فرآیندهایی با شرکت پلیمرها و کربن سازی، یا از روش های دیگر سنتز می شود. این فوم ها به دلیل داشتن ساختار متخلخل و سطح بالای ناهمواری، به طور قابل توجهی سطح ویژه بالایی دارند که سبب می شود در کاربردهایی مانند کاتالیست ها، سنسورها و ذخیره سازهای انرژی بسیار مؤثر باشند. همچنین، نانو فوم های کربنی به عنوان جذب کننده های موثر در تصفیه آب و هوا شناخته شده اند. از دیگر ویژگی های نانو فوم کربنی، توانایی آن در جذب و ذخیره انرژی است. این ویژگی به خصوص در زمینه فناوری ه
ای انرژی تجدیدپذیر و ذخیره سازی انرژی های نوین مانند باتری ها و خازن های فوق سریع از اهمیت ویژه ای برخوردار است. همچنین، نانو فوم های کربنی می توانند در مهندسی بافت های زیستی به عنوان داربست های کربنی برای کشت سلول ها و بافت ها استفاده شوند.تحقیقات نشان داده اند که نانو فوم های کربنی می توانند قصد نگهداری حرارت را به خوبی انجام دهند و در عین حال وزن سبک تری نسبت به دیگر مواد مشابه دارند. این ویژگی ها آنها را برای استفاده در ساخت عایق های حرارتی و صوتی ایده آل می کند. در واقع، استفاده از نانو فوم های کربنی در ساخت عایق های حرارتی می تواند به کاهش هزینه های انرژی در ساختمان ها کمک کند. همچنین، در صنعت الکترونیک، نانو فوم کربنی به عنوان یک ماده مهم در طراحی و ساخت نمایشگرها و مدارهای الکترونیکی پیشرفته شناخته شده است. هدایت الکتریکی خوب این ماده، آن را برای استفاده در تکنولوژی های نوین مانند حسگرها و دیگر دستگاه های الکترونیکی ایده آل می سازد.استفاده از نانو فوم کربنی در پزشکی نیز رو به افزایش است. به عنوان مثال، می توان از این مواد برای توسعه داربست های زیستی و سیستم های دارورسانی هدفمند استفاده کرد. ترکیب خواص
مکانیکی و شیمیایی نانو فوم کربنی، امکان ساختن مواد زیست سازگاری را فراهم می آورد که می توانند به عنوان پایه برای کشت سلولی و ترمیم بافت های آسیب دیده استفاده شوند. در پایان، می توان گفت که نانو فوم کربنی به عنوان یکی از نوآوری های مهم در علم مواد، در حال دگرگون کردن بسیاری از صنایع است. پیشرفت های بیشتر در تحقیقات و فناوری در این زمینه می تواند منجر به توسعه کاربردهای جدید و بهبود خواص مواد فعلی شود. ارجاع به صفحات دیگر(جستارهای وابسته). 1.https://dspace.mit.edu/handle/1721.1/143373 2.https://www.imperial.ac.uk/news/191313/lightweight-functional-nanomaterials/ 3.نانولوله کربنی 4.نانوکامپوزیت گرافنی 5.سل-ژل 6.زئولیت
مصطفی بهارمست (درگذشتهٔ ) یک نظامی سابق ارتش شاهنشاهی ایران بود. سابقه ورزشی. مصطفی بهارمست سابقه بازی در تیم فوتبال توفان در سال های ۱۳۱۹ و هم چنین سال های ابتدای دهه ۱۳۲۰ را دارد. بهارمست در المپیک ۱۹۴۸ لندن به عنوان نماینده انجمن ورزشی ارتش کاروان اعزامی ایران را همراهی کرد و پرچم دار این کاروان نیز بود. وی سابقه قهرمانی در تیراندازی را نیز دارد. بهارمست سرپرست تیم ملی فوتبال ایران نیز بوده و در بازی های آسیایی ۱۹۵۱ دهلی نو تیم ملی ایران را همراهی کرد. ایران در آن بازی ها به مدال نقره رسید. زندگی شخصی. فرزند وی، اسفندیار بهارمست، داور بین المللی فوتبال بود.
ناغ داغی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
فرضیه جهان هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای یک فرضیه نظری است که پیشنهاد می کند هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای (PAHs) که در نقاط مختلف کیهان، از جمله در دنباله دارها به وفور یافت می شوند، در دوران اولیه تشکیل حیات برروی زمین حضور داشته و نقشی اساسی در تشکیل حیات را عهده داشته اند. فرض بر این است که این خانواده از ترکیبات درتولید آران ای نقش داشته اند. با این حال هنوز این فرضیه مورد آزمایش قرار نگرفته است.
آردیج لی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
نصرت الله شاهمیر رئیس پیشین فدراسیون شنا و شیرجه و واترپلو ایران بود. ریاست فدراسیون شنا ایران. شاهمیر در سه نوبت و در سال های ۱۳۲۵، ۱۳۴۵–۱۳۴۰ و ۱۳۵۴–۱۳۵۲ ریاست فدراسیون شنا و شیرجه و واترپلو ایران را بر عهده داشته است. ایران در زمان سومین دوره ریاست وی بر این فدراسیون موفق به کسب مدال طلای واترپلو بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران شد. شاهمیر، وقتی در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، ایران به مال طلا رسد، با لباس به داخل استخر پرید. پرچمداری المپیک ۱۹۶۴. شاهمیر در المپیک تابستانی ۱۹۶۴ توکیو به عنوان پرچم دار پیشاپیش کاروان ایران رژه رفت. غلامرضا تختی، کشتی گیر محبوب ایران، در سه دوره قبلی حضور خود در المپیک به دلایل مختلف پرچمدار نشده بود و قرار بود در آخرین دوره حضورش، به نمایندگی از ورزشکاران و البته تمام مردم ایران، پیشاپیش کاروان ایران قدم بردارد و پرچم ایران را به اهتزار درآورد. اتفاقی که گفته می شود با مداخله سیاسیون و برخی افراد نزدیک به دربار، در آخرین دقایق جلوی افتادنش گرفته شد تا تختی با آن همه افتخار و محبوبیت، هیچ گاه پرچمداری را تجربه نکند. درباره این ماجرا حرف و حدیث های بسیاری وجود دارد. با این حال اینطور
به نظر می رسد که اختلاف نظرهایی بین مسئولان ورزش و بخشی از دربار وجود داشته که در نهایت منجر به این اتفاق می شود. پرچمی که از دست تختی گرفته می شود، به عبدالله موحد پیشنهاد می شود و پس از نپذیرفتن او (به خاطر احترام به تختی)، به دست نصرت الله شاهمیر می افتد که در آن زمان رئیس فدراسیون شنا بوده و یکی از بستگان فرح پهلوی نیز بوده است.
سیدحسن زاهدی حقیقی گیلانی (زاده ۱۳۴۰، رشت) تکواندوکار ایرانی است. حضور در المپیک. زاهدی در المپیک تابستانی ۱۹۸۸ در رشته تکواندو حضور یافت. این در حالی بود که تکواندو هنوز از رشته های اصلی المپیک نبود. او به دلیل به وزن نرسیدن نتوانست در رقابت ها شرکت کند. زاهدی پرچم دار ایران در این بازی های نیز بود.
جان لارنس (؛ ۴ مارس ۱۸۱۱ اولستر – ۲۷ ژوئن ۱۸۷۹ لندن) با نام کامل «جان لِرد مِر لارنس» (John Laird Mair Lawrence) یا «بارون لارنس اَوَّل» (1st Baron Lawrence) همچنین شناخته شده با نام «سر جان لارنس»، دولتمرد برجستهٔ اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او از سال ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۹ به عنوان نایب السلطنه هند خدمت کرد. او داری عناوین و نشان های بسیار محترم، بارونت، نشان حمام، نشان ستارهٔ هند و همین طور عضو شورای خصوصی بریتانیا بود. اوایل زندگی. لارنس در ریچموند یورکشایر شمالی زاده شد. او کوچک ترین پسر یک خانوادهٔ پروتستان ایردلندی- بود. مادرش لتیتیا ناکس (Letitia Knox) از شهر دانیگول بود درحالی که پدرش از اهالی کولرین در منطقهٔ لندندری بود. لارنس سال های ابتدایی خود را در دری، شهری در استان اولستر در بخش شمالی ایرلند گذراند و در کالج فویل و مدرسهٔ رَکسهال (Wraxhall) در باث، سامرست تحصیل کرد. پدر وی در ارتش به عنوان سرباز نیروی زمینی بریتانیا خدمت کرده بود همچنین او دو برادر بزرگتر به نام های و داشت. در سن شانزده سالگی باوجود تمایل به داشتن یک شغل نظامی همچون برادران، پدرش او را در کالج کمپانی هند شرقی، هیلی بو
ری ثبت نام کرد زیرا معتقد بود یک کارمند دولت وجههٔ بهتری دارد. او به مدت دو سال در هیلی بوری حضور داشت، جایی که به گفتهٔ خودش نه زیاد مشغول و نه زیاد بی کار بود بااین وجود برندهٔ جوایزی در تاریخ، اقتصاد سیاسی و زبان بنگالی شد.
ویلارد ویگان، MBE (متولد ژوئن ۱۹۵۷) مجسمه ساز بریتانیایی که سازنده آثار میکروسکوپی است. مجسمه های او معمولاً در سر یک سوزن یا روی سر یک سنجاق قرار می گیرند. یک مجسمه منفرد می تواند به اندازه ۰٫۰۰۵ باشد میلی متر (۰٫۰۰۰۲) باشد. زندگی و کار. به عنوان کودکی که به بیماری دیسلکسی￼ا (خوانش پریشی) مبتلا بوده، توسط معلمان ابتدایی خود مورد تمسخر واقع می شده. ویگان آغاز علاقه خود به مجسمه سازی را، در سن ۵ سالگی برای فرار از دست معلمان و هم کلاسی ها می داند. او می خواست به جهان نشان بدهد که هیچ چیز وجود ندارد؛ و همچنین نشان دهد اگر مردم قادر به مشاهده آثار او نیستند، پس نمی توانند از او انتقاد کنند. ویگان حتی تلاش خود را متمرکز بر ساخت آثار کرد که فقط قابل مشاهده با میکروسکوپ بودند. در ژوئیه ۲۰۰۷، وی یک MBE ساخت. در ۳ فوریه، ۲۰۱۶ ویگان مهمان برنامه Midweek رادیو چهار بی بی سی بود. در ژانویه ۲۰۱۸، ویگان به دلیل قدردانی از سهم مهمی که در زمینه هنر و مجسمه سازی داشته، دکترای افتخاری را از دانشگاه وارویک دریافت کرد. نمایشگاه ها و تور آمریکا. در سال ۲۰۰۴، ویگان در گالری Artlounge آثاری را در بیرمنگام به نمایش گذاشت؛ که بعد به
BBC Inside Out - South West خاطرنشان کرد: آثار به نمایش درآمده شامل "صحنه هایی از عیسی مسیح و آخرین شام است که هر یک از چهره های شخصی بزرگتر از مژه یا موی انسان نیست. در ارتفاع کمتر از یک صدم اینچ، کار دقیق و پر زحمتی است. در سال ۲۰۰۹، ویلارد به عنوان سخنران مهمان در کنفرانس TED conference) … TED) .. در "آکسفورد حضور یافت؛ و همچنین در سال بعد در برنامه The Tonight show with Conan o'brien"، به عنوان مهمان در آمریکا حضور یافت. در The Tonight show، مجسمه های خود را که درنوک یک سوزن ساخته شده بود توسط یک میکروسکوپ به نمایش گذاشت، یکی از باز آلدرین در لباس فضایی در کنار پرچم آمریکا و دیگری از ۵ شخصیت جنگ ستارگان. ویگان همچنین توضیح داد که در تراشیدن یک دانه شن، گاهی از ضربان قلبش به عنوان چکش استفاده کرده است. پس از برگزاری نمایشگاه هایی در سال های ۲۰۱۰–۲۰۰۹ در انگلستان، ویگان به ایالات متحده آمریکا سفر کرد. ویگان اثر الماس ژوبیلی الیزابت دوم را با ساختن پرتره ملکه بر روی یک دانه قهوه خلق کرد. او توضیح داد که این کار کمی چالش برانگیز بوده زیرا، دانه قهوه خرد می شود و در وسط نیز توخالی است. کتابخانه بیرمنگام آثاری
را در سال ۲۰۱۵ به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۱۰ بی بی سی گزارش کرد که ویگان نمونه ای از کلیسای سنت بارتولو میو در چوسن هیل، گلوسسترشاین را بر روی دانه ای شن که از حیاط همان کلیسا به دست آورده ساخته است. او این کار را به دلیل چالش دوست دخترش انجام داد که بعد از اتمام کار، کارش را «فوق العاده» توصیف کرد. قائم مقام کلیسا نیز، کار ویلارد را زیبا توصیف کرد، اما ویلارد کارش را چنین توصیف کرد که «کوچک ترین چیزی است که شما تا به حال دیده اید، ولی این کار هنوز بهترین من نیست، من این را حتی از الان هم کوچکتر می کنم من کاملاً از این راضی نیستم به اندازه کافی کوچک نیست، خیلی بزرگ است».
قلعه ایشیگاکی یاما ایچی یا قلعه ای ویران در اوداوارا، کاناگاوا، استان کاناگاوا، ژاپن است. این سایت باستانشناسی به عنوان یک سایت ملی تاریخی معرفی شده است. قلعه ایچیا به معنی قلعه یک شبه است. قلعه ایشیگاکی یاما ایچی یا یکی از مشهورترین و مهمترین قلعه هایی است که توسط تویوتومی هیده یوشی ساخته شده است. داته ماسامونه برای اولین بار در این قلعه با هیده یوشی ملاقات کرد. در زمان محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) در سال ۱۵۹۰، تویوتومی هیده یوشی این قلعه را برای نشان دادن قدرت خود به خاندان هوجو بنا کرد.
کارل-مارتین رامو (؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۸۹) قایقران قایق بادبانی اهل استونی است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرده است.
زبان شانگهایی (چینی ساده شده: 上海话، چینی سنتی: 上海話، پین یین: Zaonhegho) یا زبان هو گونه ای از چینی وو است که در مناطق مرکزی شهر شانگهای تکلم می شود. گویشوران این زبان دارای فهم متقابل نسبت به سایر زبان های چینی مثل ماندارین نیستند. شانگهایی زبان میانجی تمام ناحیه دلتای رود یانگ تسه و با حدود ۱۴ میلیون سخنور، بزرگترین تک زبان چینی وو است.
مارتین پادار (؛ زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۷۹) جودوکار اهل استونی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
قلعه یامازاکی باقیمانده ای از یک قلعه در اویامازاکی، شهرستان اوتوکونی، کیوتو، استان کیوتو، ژاپن است. این قلعه پس از نبرد یامازاکی و تا ساخته شدن قلعه اوساکا مقر تویوتومی هیده یوشی بوده است. اعتقاد بر این است که هیده یوشی از معبد هوشو در پای کوه نیز استفاده می کرده است. در گردهمایی کیوسو، قلعه ناگاهاما به شیباتا کاتسوایه منتقل شد و قبل از ساخت این قلعه هیده یوشی فقط قلعه هیمه جی را در اختیار داشت.
میکروآینه های دیجیتال (به انگلیسی: Digital micromirror device) یا DMD سیستم های اپتو-الکترو-مکانیکالی (MOEMS) هستند که هستهٔ فناوری پردازش نور دیجیتال را تشکیل می دهند. DMDهای شرکت تگزاس اینسترومنت توسط یکی فیزیکدانان این شرکت به نام دکتر لَری هورنبِرک در سال ۱۹۸۷ ساخته شد، اگرچه تکنولوژی ساخت آن به ۱۹۷۳ توسط هاروی سی ناتانسون (مخترع MEMS در سال ۱۹۶۵) برمی گردد. او با استفاده از میلیون ها آینه متحرک میکروسکوپی سعی داشت تصویری متحرک یا یک ویدئو را ایجاد کند؛ همان تکنولوژی که امروز در پروژکتورهای دیجیتال به کار می رود. پروژه DMD با استفاده از تعدیل کننده نور آنالوگ میکرومکانیکی آغاز شد. اولین محصول DMD آنالوگ، TI DMD2000، یک چاپگر بلیط هواپیما بود که به جای استفاده از لیزر از DMD استفاده می کرد. یک چیپ DMD بر روی سطح خود چند صد هزار آینه میکروسکوپی دارد که در آرایشی مستطیلی مشابه پیکسل های یک تصویر کنار یکدیگر قرار گرفته اند. هر آینه کوچک می تواند جداگانه °۱۲–۱۰± بچرخد و به وضعیت های خاموش و روشن دربیاید، نور لامپ پروژکتور به لنز می تابد، منعکس می شود و باعث روشن شدن پیکسل در صفحه می شود. در وضعیت خاموش، نور به
جای دیگری بازتاب پیدا می کند (معمولا یک گرماگیر) و در نتیجه روی صفحه تاریک نشان داده می شود. برای ایجاد تصاویر سیاه سفید با درجه های خاکستری، آینه ها با سرعت بالا روشن و خاموش می شوند و نرخ زمان روشن و خاموش آینه ها طیف سایه های ایجاد شده را مشخص می کند (مدولاسیون پهنای پالس باینِری). چیپ های DMD امروزی تا ۱۰۲۴ طیف رنگ طوسی (۱۰ بیت) را می توانند ایجاد کنند. خود آینه ها از آلومینیوم ساخته شده اند و قطری حدود ۱۶ میکرومتر دارند. هر آینه به یک نقطه اتکا متصل است که آن نقطه خود به دو تکیه گاه دیگر توسط فنر پیچشی اتصال یافته است. در چنین مَفصلی، محور از دو انتها ثابت است و در قسمت میانی می تواند بچرخد. به علت کوچک بودن ابعاد، فرسودگی مفاصل جای نگرانی ندارد آزمایش ها نشان داده است که حتی ۱ تریلیون (1012) عملیات هم نمی تواند آسیب جدی برساند. آزمایش ها همچنین نشان داده است که مفصل ها با شوک و لرزش نیز آسیب نمی بینند چراکه این تحرکات را ساختار لایه بالاتر دریافت می کند.
آناستازیا باریشنیکووا (؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۹۰) ورزشکار تکواندو اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۵ مدال برنز شده است.
جکی گالووی (؛ زادهٔ ) ورزشکار تکواندو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده است.
اولودوز () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.