Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاگالی (به لاتین: Kegalle Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه کگاله واقع شده است.
ولگاما (به لاتین: Weligama Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه ماتارا واقع شده است.
سیاتاواکا (به لاتین: Seethawaka Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه کلمبو واقع شده است.
اراور (به لاتین: Eravur Town Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه باتیکالوا واقع شده است.
چئلاو (به لاتین: Chilaw Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه پوتالام واقع شده است.
نوارا (به لاتین: Nuwara Eliya Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه نووارا الییا واقع شده است.
بخش واتالا (به لاتین: Wattala Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه گامپاها واقع شده است.
کورونگالا (به لاتین: Kurunegala Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه کورونیگالا واقع شده است. کورونگالا ۸۰٬۷۵۵ نفر جمعیت دارد.
کلانیا (به لاتین: Kelaniya Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه گامپاها واقع شده است.
وادامارادچی (به لاتین: Vadamaradchi North Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه جفنا واقع شده است.
جا الا (به لاتین: Ja-Ela Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه گامپاها واقع شده است.
بروالا (به لاتین: Beruwala Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده است.
پانادرا (به لاتین: Panadura Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده است.
منار (به لاتین: Mannar Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه منار واقع شده است.
کالوتاری (به لاتین: Kalutara Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده است.
ماتال (به لاتین: Matale Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه متاله واقع شده است.
کتانکودی (به لاتین: Kattankudy Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه باتیکالوا واقع شده است.
ماتاری (به لاتین: Matara Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه ماتارا واقع شده است. ماتاری ۵۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۴٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
تنمرادچی (به لاتین: Thenmaradchi Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه جفنا واقع شده است.
پوتالم (به لاتین: Puttalam Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه پوتالام واقع شده است.
بادول (به لاتین: Badulla Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه بادولا واقع شده است.
هاپوتال (به لاتین: Haputale Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه بادولا واقع شده است.
بندراولا (به لاتین: Bandarawela Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه بادولا واقع شده است.
مینوانگودا (به لاتین: Minuwangoda Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه گامپاها واقع شده است. مینوانگودا ۱۷۷٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱۴٫۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سیامبالندووا (به لاتین: Siyambalanduwa Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه موناراگالا واقع شده است.
قاضی پور (به لاتین: Gazipur) شهری در بنگلادش است که در ناحیه قاضی پور واقع شده است. قاضی پور ۱٬۱۹۹٬۲۱۵ نفر جمعیت دارد و ۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یهودیان و یهودیت در چین عمدتاً از یهودیان سفاردی تشکیل شده اند. سایر تقسیمات قومی یهودیان شامل یهودیان اشکنازی، یهودیان میزراهی و تعدادی از نوکیشان هستند. جامعه چینی یهودی طیف گسترده ای از سنت های فرهنگی یهود را نشان می دهد و همچنین طیف کاملی از مراسم مذهبی یهود را در بر می گیرد. یهودیان چین اگرچه اقلیت کوچکی بودند، اما از زمان ورود اولین مهاجران یهودی در طول سده هشتم میلادی حضور آشکاری در این کشور داشته اند. جوامع نسبتاً منزوی یهودی از دوران باستان تا چین مدرن، به ویژه یهودیان کایفنگ (از اصطلاح «یهودیان چینی» اغلب به معنای محدود برای اشاره به این جوامع استفاده می شود) گسترش پیدا کردند. در سده نوزدهم و اوایل سده بیستم، بازرگانان یهودی از سراسر جهان در بندرهای چین، به ویژه در مراکز تجاری هنگ کنگ، که برای مدتی مستعمره انگلیس بود، تجارت خود را آغاز کردند. شانگهای (سازش بین المللی و امتیاز فرانسه)؛ و هاربین (راه آهن سراسیری سیبری). در نیمه اول سده ۲۰ام، هزاران پناهنده یهودی که از کشتار در امپراتوری روسیه فرار کرده بودند، وارد چین شدند. در زمان تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹، فقط تعداد کمی از یهودیان شناخته شده
بودند که پیرو آیین و فرهنگ خود بودند. جوامع یهودی چین از نظر قومی متنوع بوده اند، از یهودیان کایفنگ گرفته تا سایر بندرهای سراسر چین. گزارش شده است که به دلیل ازدواج گسترده، آنها کم و بیش کاملاً در جمعیت اکثر چینی های هان جذب شدند. به خصوص در زمان سلسله مینگ. در اواخر سده بیستم و اوایل سده بیست و یکم، برخی از گروه های جهانی یهودیان، به ویژه اسرائیل شاوی، به یهودیان چینی کمک کرده اند تا میراث یهودی خود را کشف کنند و با ریشه های یهودی خود ارتباط برقرار کنند. بررسی کلی. اولین تماس چین با مردم یهود در نتیجه توسعه جاده ابریشم بود، یک راه جاده ای تجارت باستان که چین و خاورمیانه و اروپا را بهم پیوند می دهد و در طول سلسله هان در سال ۲۰۶ پیش از میلاد ایجاد شده است و شامل راه های تجاری موجود است که ۲۰۰ سالها قبل توسط امپراتوری هخامنشی ایران توسعه داده شد. اولین موج یهودیان در چین در طول سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷ م) از غرب آسیا از طریق جاده ابریشم و از طریق دریا از طریق هند عبور کردند. آنها متشکل از یهودیان بابلی و پارسی بودند که در امتداد جاده ابریشم سفر کردند و در قلمروی امپراتور تانگ کایفنگ اقامت گزیدند. آن ها سرانجام یک جا
معه متمایز یهودی کایفنگ را در طول سلسله سونگ تشکیل دادند که در نهایت بسیاری از آنها کارمندان برجسته دولت، پزشکان، خاخام ها و بازرگانان شدند. آنها سرانجام به فرهنگ چینی پیوستند، زبان چینی را آموختند و با مردم هان چینی ازدواج با کردند. سایر محققان غربی حدس می زنند که موج اول اسکان یهودیان در چین ممکن است حتی در اوایل سلسله هان (۲۵–۲۲۰ م)، که همزمان با آزار و اذیت رومیان به یهودیان یهودی است، پس از تخریب معبد رومی در اورشلیم در ۷۰ م آمده باشند. حضور جامعه ای از مهاجران یهودی در چین با تاریخ قوم یهود در هزاره های اول و دوم میلادی مطابقت دارد، زیرا آنها شاهد پراکنده شدن و استقرار در سرزمین های اوراسیا بودند، به ویژه که تعداد زیادی از یهودیان بخارایی در سراسر آسیای میانه مستقر شده اند. . در سده نهم، جغرافی دان ایرانی، ابن خردادبه سفرهای بازرگانان یهودی بنام "رادانیت را" یادداشت کرد که تجارت آنها را از طریق جاده ابریشم از طریق آسیای میانه و هند به چین می برد. وی به حضور بازرگانان یهودی در تعدادی از شهرهای چین و نقش اقتصادی مهمی که آنها در حمل کالا و همچنین انتقال تخصص علمی و فناوری از طریق خشکی و دریا از اسپانیا و ف
رانسه از طریق خاورمیانه به چین داشتند، اشاره کرد. کاوشگر ایتالیایی قرون وسطایی، یعقوب از آنکونا، نویسنده مفروض کتاب سفرها، یک تاجر یهودی دانشمند بود که به زبان بومی ایتالیایی می نوشت، و در سال ۱۲۷۱ به چین رسید گرچه برخی از نویسندگان صحت آن را زیر سؤال می برند. طی سده ها، جامعه کایفنگ عملاً از جمعیت چینی هان قابل تشخیص نبود و بنابراین دیگر توسط دولت چین به عنوان یک اقلیت قومی جداگانه شناخته نمی شود. این امر در نتیجه حفظ بسیاری از آداب و رسوم یهودیان و اتخاذ بسیاری از آداب و رسوم چینی هان از جمله نژاد پدرسالارانه و ازدواج گسترده با جمعیت محلی هان است. از آنجا که اعمال مذهبی آنها از نظر عملکرد منقرض شده تلقی می شود، طبق قانون بازگشت مجاز به مهاجرت سریع به اسرائیل نیستند مگر اینکه صریحاً تغییر دین دهند. امروزه بسیاری از یهودیان با اکثریت جمعیت چینی هان ترکیب شده اند. برخی از آنها و همچنین جوامع بین المللی یهودی در جستجوی این فرزندان هستند تا به آنها کمک کند تا علاقه خود را به ریشه های یهودی خود احیا کنند. این امر به ویژه در چین مدرن بسیار مهم است زیرا عضویت در هر گروه اقلیت شامل مزایای مختلفی از جمله کاهش محدودیت
در تعداد فرزندان و آسان تر بودن استانداردهای پذیرش برای تحصیلات عالی است تاریخ. برخی اظهار داشته اند که یهودیانی که از نظر تاریخی در جاهای مختلف چین اقامت داشته اند، از ده قبیله گمشده پادشاهی باستان اسرائیل در تبعید که در مناطق چین امروزی نقل مکان کرده اند، نشأت گرفته اند. ردپای برخی از آیین های باستانی یهودیان در برخی جاهای چین قابل مشاهده شده است. یک گروه مشهور یهودیان کایفنگ بودند که گفته می شود در اواسط دوران حکم رانی دودمان هان از ایران به هند سفر کرده اند و بعداً از مناطق مسلمان نشین شمال غربی چین (استان امروز گانسو) به استان هنان در دوران حکومت دودمان سونگ شمالی مهاجرت کردند(960–1127). ریشه ها. یک نظریه وجود دارد که اظهار دارد اولین یهودیان پس از تصرف اورشلیم توسط تیتوس امپراتور روم در ۷۰ م از طریق ایران به چین مهاجرت کردند. تعداد زیادی از یهودیان در زمان امپراتور مینگ هان (۵۸–۷۵ م) از ایران مهاجرت کردند. بسیاری از جوامع یهودی در سده های میانه در چین تأسیس شدند. با این حال، همه شواهد از وجود آنها باقی نمانده است. موارد زیر آنانی هستند که امروز شناخته شده عبارتند از: کایفنگ، هانگژو، نینگبو، یانگژو، نین
گ شیا، گوانگ ژو، پکن، کوانژو، نانجینگ، شی آن و لوئویانگ. شواهد اولیه. اولین شواهد نشان دهنده حضور یهودیان در چین مربوط به اوایل سده ۸ است: نامه ای تجاری نوشته شده به زبان یهودی-فارسی، کشف شده توسط مارک اورل استین. این نامه (که اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می شود) در دندان اویلیق یافت شد، یک پست مهم در امتداد جاده ابریشم در شمال غربی چین در طول سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷). طول این متن سی و هفت سطر است و روی کاغذ نوشته شده است، محصولی که پس از آن فقط در چین تولید شد. توسط دیوید ساموئل مارگولیوث مشخص شد که قدمت آن از سال ۷۱۸ میلادی است. ابن زید الحسن از سیراف، یک مسافر عربستانی در سده ۹، گزارش می دهد که در ۸۷۸ پیرو رهبر شورشیان چینی هوانگ چائو کانتون (گوانگژو) را محاصره کرده و تعداد زیادی از بازرگانان خارجی، عرب، فارس، مسیحی و یهودی مقیم آنجا را به قتل رساندند. . گردشگر مشهور ونیزی ، مارکو پولو، که در اواخر سده سیزدهم به چین سفر کرد، که آن زمان تحت سلطنت یوان بود، برجستگی تجار یهودی در پکن را توصیف کرد. منابع مشابه را می توان در یادداشت های جان فرانسیسکانی مونتکوروینو، اولین اسقف اعظم اسقف اعظم کاتولیک روم در اوایل ق
رن ۱۴، و نوشته های ابن بطوطه، نماینده عربستان به امپراتوری مغول در اواسط قرن ۱۴ یافت. تاریخ معاصر. منابع معاصر جمعیت یهودیان چین را در سال ۱۹۴۰ - از جمله مانچوکوئو - ۳۶۰۰۰ نفر تخمین زدند (منبع: دانشنامه کاتولیک). زندگی یهودیان در شانگهای با ورود انگلیسی ها اوج گرفته بود. یهودیان مزراحی از خاورمیانه از طریق هند و هنگ کنگ به عنوان بازرگانان آمدند و در نیمه دوم سده نوزدهم برخی از شرکتهای تجاری برجسته را تأسیس کردند. بعداً، پس از جنگ جهانی اول، بسیاری از یهودیان اشکنازی از اروپا آمدند. اشغال ژاپن در شمال شرقی چین در سال ۱۹۳۱ و تأسیس مانچوکوئو در سال ۱۹۳۲ تأثیر منفی بر جامعه یهودیان هاربین (۱۳۰۰۰ نفر در سال ۱۹۲۹) داشت. بیشتر آن یهودیان هاربین را به مقصد تیانجین، شانگهای و فلسطین تحت کنترل بریتانیا ترک کردند. یهودیان روس تا سال ۱۹۳۹ حدود ۵۰۰۰ نفر در شانگهای جمعیت داشتند. جنگ جهانی دوم. موج دیگری از ۱۸٬۰۰۰ یهودی از آلمان، اتریش و لهستان برای فرار از هولوکاست در اواخر دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۴۰ به شانگهای مهاجرت کردند. شانگهای در آن زمان یک شهر باز بود و محدودیتی در زمینه مهاجرت نداشت و برخی دیپلمات های چینی مانند هو فن
گ شان گذرنامه های «محافظتی» و دیپلمات ژاپنی سوگیهارا چیئونه ویزاهای رفت آمدی صادر کردند که پناهندگان پس از مدت کوتاهی می توانستند با آنها به شانگهای بروند. تعداد کل یهودیانی که در این دوره وارد شانگهای شدند برابر با کل یهودیانی است که در مجموع به استرالیا، کانادا، هند، نیوزیلند و آفریقای جنوبی فرار کرده اند. بعداً بسیاری از یهودیان در چین به استقرار دولت مدرن اسرائیل نقل مکان کردند. شانگهای پناهگاه مهمی برای پناهندگان یهودی در طول هولوکاست بود، زیرا یکی از معدود مکانهای جهان بود که شخص به ویزا احتیاج نداشت. با این حال، رسیدن به آنجا آسان نبود. ژاپنی ها که شهر را کنترل می کردند، ترجیح می دادند به راه دیگری نگاه کنند. با این حال، برخی از مقامات فاسد نیز از وضعیت اسف بار یهودیان سوءاستفاده کردند. تا سال ۱۹۴۱، نزدیک به ۲۰٬۰۰۰ یهودی اروپایی در آنجا پناه گرفته بودند. در اواخر جنگ، نمایندگان نازی ارتش ژاپن را تحت فشار قرار دادند تا طرحی را برای از بین بردن جمعیت یهودی شانگهای طراحی کند و سرانجام این فشار برای رهبری جامعه یهودی شناخته شد. با این حال، ژاپنی ها پس از حمله بدنام آنها به چین و حمله اضافی آنها به تعدادی د
یگر از ملت های آسیا، قصد تحریک بیشتر خشم متفقین را نداشتند، بنابراین درخواست نازی ها را عقب انداختند. ژاپنی ها در نهایت با واسطه گری آمشنوئر ربی و مهارت ترجمه لئو هانین، یهودیان شانگهای را در امان نگه داشتند. اواخر سده بیستم. پس از جنگ جهانی دوم و تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹، بیشتر این یهودیان به اسرائیل یا غرب مهاجرت کردند، گرچه تعداد کمی از آنها باقی مانده بودند. سده ۲۱ ام. طبق آمار سال ۲۰۱۰ تخمین زده می شود که ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ یهودی در شانگهای زندگی می کنند در ماه مه ۲۰۱۰، کنیسه اوهل راشل در شانگهای به طور موقت برای خدمات آخر هفته به جامعه محلی یهودی بازگشایی شد. کنیسه ها در پکن، شانگهای و هنگ کنگ یافت می شوند و به یهودیان بومی چینی، اسرائیلی ها و جوامع یهودی دیگر در سراسر جهان خدمت می کنند. جامعه یهودیان کایفنگ گزارش کرده است که از سال ۲۰۱۵ افزایش سرکوب توسط مقامات، و احیای متوسطی را که در دهه ۱۹۹۰ تجربه کرد، معکوس کرد. رعایت خدمات مذهبی عمومی و برگزاری جشن های مذهبی مانند عید فصح و ساکوت ممنوع بوده و گروه های جامعه یهودی تعطیل شده اند. تعداد کمی از یهودیان چینی موفق شده اند با کمک سازمان های خصوصی مانند
شاوی اسرائیل، آلیا کنند و به اسرائیل مهاجرت کنند.
کامیلا (به لاتین: Comilla) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کومیلا واقع شده است. کامیلا ۳٬۰۸۷٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹۶٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد و ۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رحیم آباد یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان میان جام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۶ نفر (۹۵ خانوار) بوده است.
لژیون ارمنی (به ; "Haykakan legion") یک واحد نظامی در ارتش آلمان در طول جنگ جهانی دوم بود. این لژیون در درجه اول متشکل از ارامنه شوروی بود که می خواستند برای ارمنستان مستقل و با فرماندهی ژنرال دراستامات کانایان با روس ها بجنگند. گردان ۸۱۲. جمهوری کوتاه مدت ارمنستان که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد، در سال ۱۹۲۰ توسط بلشویک های روسیه فتح شد و اندکی بعد در اتحاد جماهیر شوروی ادغام شد. این چیزی بود که اعضای حزب سیاسی فدراسیون انقلابی ارمنستان (دانشاک ها) هرگز با آن سازگار نبودند، زیرا بسیاری از آن ها پس از تسخیر شوروی توسط مقامات شوروی زندانی، کشته یا اخراج شدند. تعدادی از داشناک ها در سال ۱۹۴۲، برای مبارزه با سیاست های ضدارمنی ترکیه، با برلین وارد مذاکره شدند و با اکراه توافق کردند که در تشکیل یک لژیون نظامی شرکت کنند. این اقدامی بود که به طور رسمی توسط ارگان های حزب دانشاک تکذیب شد. بیشتر سربازان در لژیون گردان ۸۱۲ از صفوف ارتش سرخ آمده بودند، اسیران جنگی که جنگیدن برای ارتش آلمان را به جای مواجهه با شرایط وحشیانه اردوگاه های اسرای جنگی نازی ترجیح داده بودند، هر چند تعدادی جانبازان ارمنی که پس از جنگ جهانی اول به ایالات
متحده فرار کرده بودند نیز برای پیوستن به اروپا بازگشتند. فرماندهی این واحد به ژنرال دراستامات کانایان وزیر دفاع پیشین ارمنستان داده شد. کانایان از امیدهای آزادسازی ارمنستان شوروی از کنترل مسکو در میان این اقلیت لشکر بود که داوطلب شد. از طریق دوره خدمت فعال، گردان ۸۱۲ در اشغال شبه جزیره کریمه و قفقاز شمالی شرکت کرد. یکی از واحدهای متشکل از بخشی از لژیون ارمنستان، گردان چهارم گروهان ۹۱۸ گرنادیر، لشکر ۲۴۲ پیاده نظام، یکی از معدود واحدهای لژیون شرقی بود که پس از ۱۸ مارس ۱۹۴۴ نشان آلمان به آن ها اعطا شد. این گردان در دفاع ناموفق از تولون شرکت کرد. در پایان جنگ، روحیه در بین افراد این واحد شروع به فروپاشی کرد. هانس هوترمن گزارش داد که در یک مورد یک گردان در هلند که لژیون در آن مستقر بود حتی قیام کرد. بسیاری از مردان تسلیم نیروهای متفقین غربی شدند. آن ها اگر توسط متفقین بازداشت نمی شدند به مقامات شوروی تحویل داده می شدند که طبق دستور ابلاغ شده توسط ژوزف استالین، به جرم تسلیم شدن در برابر نیروهای محور و «اجازه اسیر کردن خود» به اردوگاه های سیبری فرستاده شدند. دیدگاه نازی. علی رغم اینکه آلمان نازی ارمنی ها را به عنوا
ن مردمی آریایی می شناخت، آدولف هیتلر شخصاً به آن ها اعتماد نداشت و در نتیجه گردان ارمنستان عمدتاً در هلند مستقر بود. هیتلر دربارهٔ واحدهای نظامی مردم شوروی گفت: «من در مورد این گرجی ها اطلاعی ندارم. آن ها به اقوام ترک تعلق ندارند… من فقط مسلمانان را قابل اعتماد می دانم… دیگران را غیرقابل اعتماد می دانم. در حال حاضر تشکیل این گردان ها از مردم کاملاً قفقازی را بسیار خطرناک می دانم، در حالی که هیچ خطری در ایجاد واحدهای کاملاً مسلمان نمی بینم… علی رغم تمام اعلامیه های روزنبرگ و ارتش، من به ارامنه نیز اعتماد ندارم.» آلفرد روزنبرگ، وزیر سرزمین های اشغالی و نظریه پرداز نژادی اعلام کرد که ارمنی ها هنداروپایی یا آریایی هستند و بنابراین بلافاصله مشمول خدمت اجباری می شوند.
یوردانیس بوررو (؛ زادهٔ ۳ ژانویه ۱۹۷۸) وزنه بردار سابق اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است. بوررو در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که به مقام چهارم وزن ۶۹ کیلوگرم دست پیدا کرده بود پس از مثبت اعلام شدن تست دوپینگ تیگران گوورگ مارتیروسیان ارمنستانی به مدال برنز این وزن رسید.
مهاجرت یهودیان به پورتوریکو در سده ۱۵ با ورود "آنوسی" (مختلف به نام "conversos"، "رمزنگاری، یهودیان،" "راز یهودی" یا "مارانوها") که همراه با کریستف کلمب در سفر دوم خود آمدند آغاز شد. یک جامعه باز یهودی در مستعمره شکوفا نشد زیرا یهودیت توسط تفتیش عقاید اسپانیا ممنوع بود. با این حال، بسیاری به مناطق کوهستانی جزیره، به دور از قدرت مرکزی سان خوآن، مهاجرت کردند و همچنان خود را به عنوان یهودی معرفی کردند و به یهودیت مخفی خود عمل کردند. صدها سال می گذرد که یک جامعه یهودی باز در این جزیره تأسیس می شود. تعداد کمی از یهودیان آمریکایی پس از واگذاری آن توسط اسپانیا به ایالات متحده تحت شرایط پیمان ۱۸۹۸ پاریس، که به جنگ اسپانیا و آمریکا پایان داد، در پورتوریکو مستقر شدند. اولین گروه بزرگ یهودیانی که در پورتوریکو مستقر شدند، پناهندگانی بودند که در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ از اروپا تحت اشغال آلمان نازی فرار می کردند. هجوم دوم در دهه ۱۹۵۰ رخ داد، زمانی که هزاران یهودی کوبایی (بیشتر نژاد اروپای شرقی) پس از روی کار آمدن فیدل کاسترو فرار کردند. اکثریت به میامی، فلوریدا مهاجرت کردند، اما بخش قابل توجهی به دلیل شباهت های فرهنگی، زبانی،
نژادی و تاریخی پورتوریکو با کوبا، ایجاد و ادغام در جزیره همسایه را انتخاب کردند.
آرسن کاسابیف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل گرجستان-لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال نقره شده است.
آبی کبالت یک رنگدانه آبی است که از تف جوشی کبالت(II) اکسید با آلومینیوم(III) اکسید (آلومینا) در دمای ۱۲۰۰ درجه سلسیوس تولید می شود. از نظر شیمیایی، رنگدانه آبی کبالت، کبالت (II) اکسید-آلومینیوم اکسید یا کبالت (II) آلومینات CoAl2O4 است. رنگ آبی کبالت سبک تر و از نظر رنگی ضعیف تر از رنگدانه آبی پروس (بر پایه آهن-سیانید) است. بسیار پایدار است و از نظر تاریخی به عنوان عامل رنگزا در سرامیک ها (به ویژه سرامیک چینی)، جواهرات و رنگ ها مورد استفاده قرار می گرفته است.
خادیر وایادارس (؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۸۲) وزنه بردار اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
یواندری ارناندز (؛ زادهٔ ۲۵ مه ۱۹۸۰) وزنه بردار اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
ایم جیونگ-هوا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
«ستاره سیاه» (؛ سبک دهی شده به نام «★») ترانه ای از موسیقی دان انگلیسی دیوید بویی است. این ترانه در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۵ به عنوان تک آهنگ آغازین بیست و پنجمین و آخرین آلبوم استودیویی بویی با همین عنوان منتشر شد. «ستاره سیاه» با قرار گرفتن در رتبهٔ ۶۱ جدول تک آهنگ های بریتانیا، ۷۰ جدول تک آهنگ های فرانسه و ۷۸ در "بیلبورد" هات ۱۰۰ به بالاترین جایگاه خود رسید. این ترانه در پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی هر دو جایزهٔ بهترین ترانهٔ راک و بهترین اجرای راک را دریافت کرد.
مقاومت مردمی یا کمیته های مقاومت مردمی (به عربی: المقاومة الشعبیة Al-Muqawamat ash-Sha'abiyah، به انگلیسی: The Popular Resistance) یکی از گروه های مسلحی هستند که پس از به قدرت رسیدن حوثی ها و در جریان جنگ داخلی یمن در چندین استان این کشور تشکیل شد. این گروه ها در کنار ارتش یمن که به عبدربه منصور هادی وفادار است و کمیته های مردمی می جنگد. آنها در حال حاضر علیه نیروهای حوثی و نیروهای وفادار به رئیس جمهور سابق علی عبدالله صالح می جنگند. در بعضی از مناطق، آنها برای مبارزه با القاعده با کمیته های مردمی متحد شده اند. نیروها. بر اساس گزارشی که در ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ تهیه شد، در جریان نبرد عدن مردم عادی این شهر برای محافظت از خانه هایشان در برابر حملات حوثی ها دست به تشکیل واحدهای مقاومت مردمی زدند. مقاومت مردمی پس از شکل گیری اش در نبردهای متعددی همچون نبرد تعز و کارزار اَبیَن (مارس-اوت ۲۰۱۵) نقش مهمی ایفا کرده است.
داماریس آگیره (؛ زادهٔ ) وزنه بردار سابق زن اهل مکزیک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است.
لیدی سولیس (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل کلمبیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
اداره تحقیقات دولتی (به انگلیسی: "State Research Bureau") یک فیلم اکشن اوگاندایی به کارگردانی مت بیش محصول سال ۲۰۱۱ سینمای اوگاندا است. این داستانی مبتنی بر گذشته تاریک اوگاندا است و وحشیگری پلیس اطلاعات مخفی را، آشکار می کند. داستان. قبل از سال ۱۹۸۶، خانواده ای سعی می کند از کشور آشفته فرار کند، اما توسط مأموران دولت رهگیری می شود. آنها با سروان بدنامی بنام یوسف که یک خانه امن (زندان) را اداره می کند، ملاقات می کنند و ...
آمریکایی های دانمارکی تبار () آمریکایی هایی هستند که تمام یا پاره ای از اصالتشان به دانمارک می رسد. به طور تقریبی، ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ آمریکایی تبار دانمارکی دارند.
سولار توربینز، یک شرکت تابعه از کاترپیلار است، که توربین های گازی صنعتی را برای تولید برق در خشکی و فراساحل، همچنین به عنوان پیشرانه دریایی و برای تولید، فرآورش و ترابرد گاز طبیعی و نفت (توربوکمپرسور) طراحی و تولید می کند.
قلعه: چشم تک تیرانداز که با نام قلعه ۲ نیز شناخته می شود، یک فیلم اکشن آمریکایی به کارگردانی جاش استرنفلد که دنباله ای بر فیلم قلعه (فیلم ۲۰۲۱) محسوب می شود. جسی متکالف، بروس ویلیس، چاد مایکل موری، کلی گریسون، سرداریوس بلین، مایکل سیرو، ولکر وایت و ناتالی یورا در این فیلم بازی می کنند. این فیلم در ۲۹ آوریل ۲۰۲۲ توسط لاینزگیت فیلمز منتشر می شود. تولید. قلعه ۲ در ۳ می ۲۰۲۱ به عنوان دومین فیلم از یک سه گانه و دنباله ای بر قلعه (فیلم ۲۰۲۱) معرفی شد. فیلمبرداری اصلی در می ۲۰۲ در پورتوریکو آغاز شد و دو فیلم اول پشت سر هم فیلمبرداری شدند. فیلمبرداری این فیلم تا نوامبر ۲۰۲۱ به پایان رسید.
اتحاد دموکراتیک فلسطین ( "الاتحاد AL-Dimuqrati AL-Filastini)،" به طور کلی به عنوان فدا (شناخته شده به ) یک حزب سیاسی کوچک فلسطینی است که در سازمان آزادی بخش فلسطین و سازمان ملی فلسطین فعال است. تاریخچه. فدا به عنوان یک انشعاب از ظهور جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین به علت اختلافات در اوایل دهه ۱۹۹۰ در مورد سیاست به سمت اردن، از روند صلح اسلو و انتفاضه اول. در سپتامبر ۱۹۹۱، حزب برنامه سیاسی خود را تصویب کرد. در آوریل ۱۹۹۳، نام اتحادیه دموکراتیک فلسطین - فدا را تصویب کرد. سازمان. جناح جوانان فدا به عنوان شناخته شده استقلال اتحادیه جوانان ()؛ همچنین گروه های کارگری و زنان وجود دارد. بر خلاف جبهه آزادی بخش و چندین سازمان فلسطینی، فدا هیچ جناح مسلحی ندارد. عقاید و ایدئولوژی. شعار فدا آزادی، استقلال، بازگشت، دموکراسی و سوسیالیسم است. این حزب خود را به عنوان یک حزب سوسیالیست مترقی، سکولار و دموکراتیک نشان می دهد و از واژگان مارکسیستی، سوسیالیسم علمی حمایت می کند. فدا موضع معتدل تری نسبت به سازمان آزادی بخش (به رهبری نایف هواتمه و مستقر در دمشق، سوریه) در قبال درگیری اسرائیل و فلسطین اتخاذ کرد و سعی کرده است خود را
به عنوان یک گزینه دموکراتیک چپ در سیاست فلسطین تثبیت کند. این چاره دو کشوری بر اساس مرزهای سال ۱۹۶۷ و با بیت المقدس شرقی به عنوان پایتخت یک کشور مستقل فلسطین حمایت می کند. یک رهبر برجسته اتحاد دموکراتیک، ممدو نوفال، در سال ۲۰۰۲ درخواست متوقف کردن حمله انتحاری امضا کرد. این حزب دو کنفرانس ملی برگزار کرده بود، اولین کنفرانس در اریحا در سال ۱۹۹۵ و دومی نیز در سال ۲۰۰۰ بوده اند. رهبری فدا. یاسر عبد ربه، یک طرفدار صلح متوسط، که پس از به نمایندگی از سازمان در سازمان آزادی بخش فلسطین به همراهی مشاورش یاسر عرفات این حزب را تأسیس کردند. در سال ۲۰۰۲ وی پس از اختلافات داخلی از حزب استعفا داد. زهرا کمال، فعال حقوق زنان، در یک انتخابات داخلی به جای وی به عنوان وزیر در تشکیلات خودگردان فلسطینی انتخاب شده بود، اما عبد ربه از کناره گیری خودداری کرد و در عوض حزب را ترک کرد. وی سپس توانست به عنوان مستقل و با حمایت عرفات در کابینه باقی بماند اما صالح رأفت، دبیرکل فعلی، در اتحاد دموکراتیک جایگزین وی شد. زاهیرا کمال در فدا باقی مانده است، اما خارج از دولت است. از دیگر رهبران مهم اتحاد دموکراتیک می توان به عزمی شععیبی و ممدو نوفال
اشاره کرد. مشارکت در انتخابات. اتحادیه دموکراتیک فلسطین دارای ۲۱ عضو در مجلس ملی فلسطین است. آنها در آخرین انتخابات در سال ۱۹۸۸ به عنوان نمایندگان جبهه دمورکراتیک برای آزادی فلسطین انتخاب شدند یا به عنوان نمایندگان شاخه های مختلف منصوب شدند. از آن زمان تاکنون هیچ انتخابات جدیدی برگزار نشده است. فدا در انتخابات شورای قانونگذاری فلسطین در سال ۱۹۹۶ شرکت کرد و با حمایت فتح موفق شد یک کرسی را بدست آورد که در اختیار عزمی شععیبی بود. آش شعیبی برای کنترل بیشتر پارلمان بر قدرت اجرایی و شفافیت بیشتر در تشکیلات خودگردان ملی فلسطین در حال فعالیت است. در انتخابات مجلس فلسطین (۲۰۰۶)، فدا جبهه دمکراتیک برای آزادی فلسطین و حزب خلق فلسطین بخشی از لیست مشترک البدیل (جایگزین) بود. این لیست ۲٫۸٪ آرا عمومی را بدست آورد و دو کرسی از ۱۳۲ کرسی شورا را بدست آورد. فدا در لیست قانونگذاری مشترک با حزب خلق فلسطین به نام «چپ متحد» در انتخابات قانونگذاری فلسطین در سال ۲۰۲۱ شرکت خواهد کرد. این لیست توسط فدوا خادر، عضو دفتر سیاسی حزب خلق رهبری می شود.
ولکان کورپوریشن () شرکت خوشه ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۶ توسط پل آلن تأسیس شده است.
آی تی وی تایلند () شرکت رسانه ای تایلندی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.