Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رادیو آذری (رادیو برون مرزی تبریز، شبکهٔ برون مرزی صدای آذربایجان شرقی) یکی از رادیوهای «ادارهٔ کل آسیای میانه و قفقاز» سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که جمهوری آذربایجان، جمهوری خودمختار نخجوان و بخش هایی از جنوب ارمنستان و شرق ترکیه را پوشش می دهد. این رادیو در سال ۱۳۹۷ خورشیدی، روزانه ۹ ساعت برنامه پخش می کرد. رادیو آذری مستقر در صدا و سیمای آذربایجان شرقی در تبریز، در کنار رادیو سحر آذری (مستقر در تهران) و رادیو آران (مستقر در اردبیل)، ۳ رادیو برون مرزی ایران که به زبان ترکی آذربایجانی پخش می شوند را تشکیل می دهند. البته رادیو سحر آذری اخیراً غیرفعال شده و برنامه های آن بین دو رادیو برون مرزی تبریز و اردبیل توزیع شده است. همچنین بحث هایی دربارهٔ تجمیع دو رادیو برون مرزی آذری و آران و ایجاد رادیو واحد ۲۴ ساعتهٔ آذری نیز در جریان است. عمدهٔ شنوندگان رادیو آذری در جمهوری آذربایجان، علاقه مندان به فرهنگ ایرانی و معارف اسلامی معرفی شده اند و مقابله با اطلاع رسانی نادرست برخی رسانه های جمهوری آذربایجان دربارهٔ ایران از موفقیت های آن ذکر شده است. رادیو آذری توسط روزنامهٔ کیهان، یکی از ابزارهای فرهنگی
ایران برای آگاهی بخشی به مردم جمهوری آذربایجان در مقابل تبلیغات اسرائیل علیه ایران دانسته شده است. تاریخچه. رادیو آذری تبریز در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۶۲ خورشیدی فعالیت خود را آغاز کرد. این رادیو در ابتدا با نیم ساعت پخش روزانه شروع به کار نمود. بعدها برنامه های رادیو آذری مجموعاً به مدت روزانه ۳٫۵ ساعت افزایش یافت که در دو بخش صبحگاهی (ساعت ۱۰–۸) و عصرگاهی (ساعت ۲۱:۳۰–۲۰) تولید و پخش می شد و دارای محتوای مذهبی، اجتماعی و سیاسی بود. این رادیو در سال ۱۳۸۹ خورشیدی ۱۰۶۲ ساعت برنامه تولید کرده است. نهایتاً ساعات پخش رادیو آذری به ۸٫۵ تا ۹ ساعت افزایش یافته است. برنامه ها. رادیو برون مرزی آذری (مستقر در تبریز) با رادیو برون مرزی تاجیکی (مستقر در مشهد) اجرای مشترک داشته است. این رادیو در ماه رمضان، برنامه های سحری (اوباشدانلیق) و افطاری (افطارلیق) به وقت باکو برای مردم جمهوری آذربایجان پخش می کند. مصاحبه ها. این رادیو مصاحبه هایی را با افراد مختلف مرتبط با جمهوری آذربایجان انجام داده است: عملکرد. موارد شاخص:
آشیانه یابی راداری فعال (ARH) یک روش هدایت موشکی است که در آن، یک موشک حاوی یک فرستنده-گیرنده راداری و وسایل الکترونیکی لازم برای یافتن و ردیابی هدف خود، به طور مستقل است. کد مختصر ناتو برای پرتاب موشک های راداری فعال هوابه هوا، فاکس سه (fox three) است. مزایا. آشیانه یابی راداری، فعال دو مزیت عمده دارد: عملکرد. آشیانه یابی راداری فعال، به ندرت به عنوان تنها روش هدایت موشک استفاده می شود. این روش اغلب در مرحله پایانی درگیری ها فعال می شود. دلیل این موضوع، عمدتاً این است که قطعهٔ راداری موشک باید به اندازه کافی کوچک باشد تا در داخل موشک قرار گیرد و باید از باتری تغذیه شود؛ بنابراین موشک های راداری فعال دارای شاخصERP نسبتاً پایینی بوده و بُرد آن ها محدود است. برای غلبه بر این مشکل، اکثر این موشک ها از ترکیبی از هدایت بر مبنای دستور و یک سیستم ناوبری اینرسیایی (INS) استفاده می کنند تا از نقطهٔ پرتاب تا زمانی که هدف به اندازه کافی نزدیک شود تا توسط موشک شناسایی و ردیابی شود، پرواز کنند؛ بنابراین موشک نیاز به به روزرسانی های هدایتی از طریق پیوند داده (Data Link) از سکوی پرتاب تا این مرحله دارد و ممکن است در صورتی ک
ه هدف در حال مانور دادن باشد، موشک به نقطهٔ رهگیری پیش بینی شده برسد و متوجه شود که هدف در آن جا نیست. گاهی اوقات سکوی پرتاب (مخصوصاً اگر هواپیما باشد) ممکن است در خطر باشد، در حالی که به هدایت موشک پرتاب شده به این روش، تا زمانی که «فعال شود» ادامه می دهد. در این صورت ممکن است هواپیما تغییر مسیر داده یا دور بزند و این را به شانس بسپارد که وقتی موشک فعال می شود، هدف در نقطهٔ پیش بینی شده قرار گیرد. این امکان همچنین وجود دارد که سیستمی غیر از سکوی پرتاب مورد استفاده، موشک را پیش از روشن شدن رادار خود هدایت کند. این سیستم می تواند هواگرد جنگنده ای دیگر یا شاید یک آواکس باشد. بیشتر موشک های ضدکشتی از هدایت راداری فعال برای هدایت در مرحلهٔ پایانی حرکت موشک استفاده می کنند. بسیاری از موشک های راداری فعال نیز با اهدافی در خشکی یا دریا از روش بسامد بس بالا (موج میلی متری) استفاده می کنند. فهرست موشک ها. نمونه هایی از موشک های شناخته شده برای استفاده از رادار فعال (همه در فاز پایانی خود) عبارت اند از:
تاریخ باواریا از اولین استقرار و شکل گیری آن به عنوان یک دوک نشین اصلی در قرن ششم به عنوان بخشی از امپراتوری مقدس روم تا موقعیت آن به عنوان یک پادشاهی مستقل و در نهایت به عنوان یک بوندسلند (ایالت) بزرگ جمهوری فدرال آلمان مورد توجه است. در باواریا ابتدا توسط مردم سلتی سکونت گزیدند، ولی این منطقه در قرن اول قبل از میلاد در نهایت فتح شد و به عنوان استان های ریشیه و نوریکوم در امپراتوری روم گنجانده شد. پیشینه. تاریخ باواریا که اکنون بایرن نامیده می شود، به روزهای اولیه سکونت دویچ ها در این منطقه و الحاق این بخش به امپراتوری روم در قرن ششم و ایجاد شاهنشاهی مستقل و قرارگیری در دولت فدرال آلمان بازمی گردد. اقوام اولیه که در این منطقه ساکن شدند از قبیله های سلت، مانند بوی ها بودند که توسط امپرانوری روم مقدس به طور کامل از میان رفتند. بعد از ضعیف شدن امپراتوری روم، منطقه باواریا تحت سلطه فرانسوی ها یا فرانک ها (بزرگترین امپراتوری بعد از روم در اروپا) قرار گرفت و بعد از سقوط امپراتوری فرانسه، باواریا در منطقه فرانسه شرقی قرار گرفت و سپس توسط امپراتوری روم فتح شد ولی پس از شورش ها و جنگ های فراوان با امپراتوری روم، دوک
نشین باواریا به سلطنت انتخابی باواریا تغییریافت تا قدرت رومی ها را کاهش دهد. در سال ۱۷۹۲، ناپلئون باواریا را فتح کرد و بخش هایی به قلمرو آن افزود و بعد از سقوط امپراتوری روم در سال ۱۸۶۰ و بعد از توافق نامه راین، پرنس باواریا خود را شاه خواند. باواریا در سال ۱۸۷۱ به امپراتوری آلمان پیوست در صورتی که شاه خود را حفظ کرده بود و ارتش مستقل خود را داشت تا به جنگ فرانسه برود. بعد از جنگ اول جهانی و از میان رفتن امپراتوری آلمان، پادشاهی باواریا از میان رفت.
پیر لوئی آلبرت دکریس (Pierre Louis Albert Decrais) (زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۸۳۸ – درگذشتهٔ ۲۷ فوریه ۱۹۱۵)، یک وکیل دادگستری، وزیر، دیپلمات و سیاست مدار اهل فرانسه بود که از ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۳ میلادی به عنوان عضو پارلمان و بعداً از ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۵ میلادی به عنوان سناتور خدمت نمود. او از ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲ میلادی وزیر مستعمرات فرانسه بود. او از استثمار مستعمرات به وسیله شرکت های امتیازی طرف داری نموده اما با تجارت برده مخالف بود. در دوره تصدی وزارت وی، یک فوران آتش فشانی، شهر سنت-پییر در مارنیتیک را ویران کرد. سال های اولیه. آلبرت پیر لوئی دکریس در ۱۸ دسامبر ۱۸۳۸ در شهر بوردو در ژیروند زاده شد. او از یک خانواده بورژوا و پروتستان بود. پدرش لوئی دکریس یک بازرگان و مادرش دیسیری دیبانس نام داشت. او دوره دبیرستان را در ۳ اوت ۱۸۵۷ در بوردو به اتمام رسانده و متعاقب آن به پاریس رفت تا حقوق بخواند، جای که او یکی از دانشجویان درخشان شد. او در ۱۸۶۲–۶۳ میلادی منشی کنفرانس وکیلان دادگستری بود و برای نوشتن کتاب Éloge de M. de Vatimesnil، برنده جایزه شد. دکریس به انجمن وکیلان دادگستری پاریس ملحق شده و در ۱۸۶۷ میلادی جواز وکالت دادگستری خود را به د
ست آورد. او مخالف امپراطوری دوم فرانسه بود و در حلقه های جمهوری خواهان می نشست. حرفه رسمی. در جریان جنگ فرانسه و پروس، دکریس بخشی از مأموریت دیپلماتیک تاچارد در بروکسل بود. در ۲ مارس ۱۸۷۱، او به عنوان نماینده دولت در دپارتمان اندر-ا-لوآر گماشته شد. او با مارگوریتی الیس دیتوماس ازدواج کرد و آن ها سه فرزند داشتند. در اوت ۱۸۷۴ او با نشان لژیون دونور مفتخر گردید. در ۱۱ نوامبر ۱۸۷۴ او به عنوان نماینده دولت در شهرستان آلپ-ماریتیم و بعداً در ۲۱ مارس ۱۸۷۶ به عنوان نماینده دولت در ژیروند گماشته شد. در ۱۹ می ۱۸۷۷، او در اعتراض به انتخاب آبرت، دوک دی بروگلی چهارم به عنوان نخست وزیر، از سمت خود کنار رفت. او در ۲۰ دسامبر ۱۸۷۷ دوباره در سمت خود ابقا شده و در ۷ فوریه ۱۸۷۸ به مقام افسر لژیون دونور ترفیع داده شد. او در ۱۶ مارس ۱۸۷۹ به عنوان عضو شورای کشور گماشته شد. دیپلمات. در ۸ می ۱۸۸۰، دکریس به عنوان وزیر تام الاختیار فرانسه در بروکسل گماشته شد. در دومین کابینه شارز دی فریسینت، دکریس از ۴ فوریه ۱۸۸۲ تا ۱۱ نوامبر ۱۸۸۲ به عنوان رئیس امور سیاسی در وزارت خارجه کار کرد. او در ۱۱ نوامبر ۱۸۸۲ به عنوان سفیر فرانسه در ایتالیا، در ۱
۷ ژوئیه ۱۸۸۶ سفیر فرانسه در اتریش و در ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۳ به عنوان سفیر فرانسه در بریتانیای کبیر گماشته شد. او در ۱۸۹۴ میلادی از خدمت دیپلماتیک بازنشسته شد. حرفه سیاسی. عضو پارلمان. دکریس از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۶ میلادی، عضو شورای عمومی ژیروند بود. او در انتخابات پارلمانی ۱۸۹۶ از حوزه انتخابیه شهرستان اول بوردو خود را نام زد کرد، اما نتوانست موفق شود. او از جانب حزب جمهوری خواه خود را در انتخابات میان دوره ای حوزه انتخابیه شهرستان چهارم بوردو در ۲۱ فوریه ۱۸۹۷ نام زد نمود و به عنوان عضو پارلمان انتخاب گردید. او در انتخابات های ۸ می ۱۸۹۸ و ۲۷ آوریل ۱۹۰۲ مجدداً به عنوان نماینده انتخاب شد. وزیر مستعمرات. دکریس از ۲۲ ژوئن ۱۸۹۹ تا ۳ ژوئن ۱۹۰۲ به عنوان وزیر مستعمرات در کابینه پیر والدیک-روسیو خدمت کرد. او اظهار داشت که او طرف دار یک سیاست انسانی نسبت به مردمان بومی مستعمرات بود. دکریس از نظامی حمایت می کرد که در آن به شرکت ها حقوق امتیازی داده می شد تا از مناطق مستعمراتی بهره کشی نمایند، اما در بدل آن مالیات بپردازند و آن مناطق را توسعه بخشند. تعداد شرکت های امتیازی در جریان تصدی وزارت وی افزایش یافت. حاکمان مناطق مستعمراتی اغلب
نسبت به شرکت های امتیازی متخاصم بودند، چون از نظر آن ها تنها دغدغه این شرکت ها به حداکثر رساندن سود خودشان بوده و این که آن ها در درازمدت مضر بودند. این شرکت ها نیز، علی رغم قرضه های که از دولت دریافت می نمودند، عمل کرد بسیار ضعیف داشتند. با این وجود، دکریس از این مسائل چشم پوشی کرد. او در ۱۹۰۱ میلادی یک کمیسیون بانک داری را برای جست جوی راه های تأمین مالی این شرکت ها ایجاد کرد و نتیجه نهایی آن این بود که مالیات دهندگان حقوق کارکنان و سود این شرکت های استثماری را می-پرداختند. دکریس در اکتبر ۱۸۹۹ سودان را مجدداً سازماندهی کرد تا سرکلیس جنوبی را به مستعمرات کرانه ای ضمیمه نماید. در درون سودان دو مستعمره تحت حکومت نظامی قرار داشتند، این مراکز نظامی به ترتیب در واگادوگو و تیمبوکتو مستقر بودند. یک قلمرو نظامی جدید، شامل مناطقی که حالا به نام نیجر یاد می گردد، در ۱۹۰۰ میلادی تأسیس شد. در ۱۱ دسامبر ۱۸۹۹ عضو کاتولیک پارلمان به نام ژولس آگوستی لیمر در درون مجلس از تجارت مداوم برده، به ویژه زنان، صحبت کرد. دکریس بیان داشت که او از این مشکل آگاهی نداشت، اما او اطمینان داد که تجارت برده سرکوب می شود. پس از مدت کوتاهی، او
نامه ای با لحن شدید به تمام حاکمان نوشت و در آن بیان داشت که: در اوایل ماه می ۱۹۰۲، آتش فشان کوه پله که در بر شهر سنت-پییر در مارنیتیک واقع شده است، شروع به فوران کرد. دکریس در ۷ می ۱۹۰۲ تلگرامی از سناتور امیدیی نایت دریافت نمود که می گفت شهر به طور جدی آسیب دیده و تقاضای کمک بشردوستانه داشت. دکریس تصور کرد که مشکل جدی نیست و این که این تقاضا ممکن انگیزه های سیاسی داشته باشد، از این رو او اقدام جدی در دست نگرفت. بعدتر او توضیح داد، «با انتخابات پیشرو، شرایط بسیار حساس بود. اقدام کردن بر مبنای درخواست رهبر یک حزب، صلاحیت حاکم شهر را تضعیف می کرد و همچنین ممکن بود اقدامی برای به دست آوردن مزیت سیاسی تعبیر گردد». فوران ها ادامه یافت و تا ۱۲ می ۱۹۰۲ دریافته شد که شهر سنت-پییر به طور کامل تخریب گردیده و ۳۰٬۰۰۰ نفر جان داده بودند. سناتور. در ۲۶ آوریل ۱۹۰۳، دکریس طی یک انتخابات میان دوره ای به عنوان عضو سنای فرانسه انتخاب گردید. او در ۷ ژانویه ۱۹۰۶ مجدداً به عنوان سناتور انتخاب شد. بار دیگر او خود را کاملاً وقف امور خارجی کرده بود. او در ۲۷ فوریه ۱۹۱۵ به عمر ۷۶ سالگی در مرینیک، ژیروند درگذشت.
تشدیدگر آکوستیکی حجیم با پوسته-نازک (FBAR یا TFBAR) افزاره ای متشکل از یک ماده پیزوالکتریک است که با روش های لایه نازک بین دو الکترود رسانا – معمولاً فلزی – ساخته شده و از محیط اطراف عایق بندی شده است. این عملیات براساس پیزوالکتریکی لایه-پیزو بین الکترودها است. افزاره های FBAR با استفاده از فیلم های پیزوالکتریک با ضخامت های مختلف از چند میکرومتر تا دهم میکرومتر در محدوده فرکانسی تقریباً ۱۰۰ مگاهرتز تا ۲۰ گیگاهرتز تشدید می کنند. تشدیدگرهای FBAR یا TFBAR در دسته تشدیدگرهای آکوستیکی حجیم (BAW) و تشدیدگرهای پیزوالکتریک قرار می گیرند و در کاربردهایی استفاده می شوند که به طور خاص به فرکانس بالا، اندازه و وزن کوچک مورد نیاز است.
توفیق ذوالفقاروف (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل جمهوری آذربایجان است. وی از مارس ۱۹۹۸ تا اکتبر ۱۹۹۹ میلادی وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان در دورهٔ ریاست جمهوری حیدر علی اف بود.
ویلیام رابرت ساترلند (William Robert Sutherland) (۱۰ می ۱۹۳۶ – ۱۸ فوریه ۲۰۲۰)، یک دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی و مدیر طویل المدت سه آزمایشگاه برجسته تحقیقاتی بود که عبارت بودند از: آزمایشگاه های سان مایکروسیستمز (۱۹۹۲-۱۹۹۸)، آزمایشگاه «سیستمز ساینس» در زیراکس PARC (۱۹۷۵-۱۹۸۱) و بخش علوم کامپیوتر شرکت بولت، برانک و نیومن که در توسعه آرپانت کمک کردند. ساترلند در این سمت ها در ساخت کامپیوتر شخصی، فناوری مایکرو پروسسرهای پیشرفته، زبان برنامه نویسی اسمال تاک، زبان برنامه نویسی جاوا و اینترنت، سهم گرفت. برخلاف مدیران تحقیقاتی مرسوم شرکت ها، ساترلند افرادی را از رشته های مانند روان شناسی، علوم شناختی و انسان شناسی به کار گماشت تا کار کارمندان فناوری او را بهبود بخشند. او همچنین ساینتیست هایش را هدایت داد تا تحقیقات شان مانند کامپیوتر «خصوصی» زیراکس آلتو را به بیرون از آزمایشگاه ببرند تا مردم بتوانند از آن در شرایط شرکتی استفاده کنند و تعامل مردم با آن را مشاهده کنند. علاوه بر آن، ساترلند یک همکاری را میان محققین در مؤسسه فناوری کالیفرنیا که شیوه های شرکت های در مقیاس بسیار بزرگ یک پارچه (VLSI) را توسعه می دادند –
برادرش ایوان و کارور میاد – و لاین کونوای از کارمندان PARC، تقویت کرد. میاد و کونوای با استفاده از منابع در PARC که توسط ساترلند تهیه شده بود، یک کتاب درسی و نصاب دانشگاهی را توسعه دادند که در سرعت بخشیدن توسعه و توزیع فناوری که حالا تأثیرات آن غیرقابل اندازه است، کمک کرد. ساترلند گفت که آزمایشگاه تحقیقاتی یک نهاد ابتدائی برای تدریس است. «هرچه جدید است را آن قدر تدریس کنید تا شناخته شده کهنه و قابل استفاده به صورت گسترده شود». ساترلند در ۱۰ می ۱۹۳۶ میلادی در هاستینگس، نبراسکا به پدری از زیلاند جدید به دنیا آمد؛ مادرش از اسکاتلند بود. خانواده آن ها به دلیل شغل پدرش به ویلمیت، ایلینوی، سپس به اسکارسدیل، نیویورک نقل مکان کردند. برت ساترلند از دبیرستان اسکارسدیل فارغ التحصیل شد، سپس لیسانس اش را در رشته مهندسی برق از مؤسسه پولی تکنیک رنسلایر (RPI) و کارشناسی ارشد و دکترایش را از مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) دریافت کرد؛ مشاور تیزس او کلاود شانون بود. در جریان خدمت نظامی در نیروی بحری ایالات متحده او به عنوان فرمانده هواپیدای Carrier ASW جایزه Legion of Merit را دریافت کرد. او برادر بزرگ ایوان ساترلند بود. برت ساترل
ند در ۱۸ فوریه ۲۰۲۰ به سن ۸۳ سالگی درگذشت.
دانشگاه برونئی دارالسلام (UBD) یک دانشگاه تحقیقاتی ملی است که در بندر سری بگاوان، برونئی واقع شده است. این دانشگاه در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد و از آن زمان به بزرگترین دانشگاه کشور از نظر ثبت نام دانشجو و برنامه درسی ارائه شده تبدیل شده است. دانشکده و موسسات. دانشکده های دانشگاه برونئی دارالسلام شامل: رتبه بندی. براساس رتبه بندی دانشگاه های جهان در سال ۲۰۲۲ که مؤسسه QS آن را انجام داده است دانشگاه برونئی دارالسلام در رتبه ۲۵۰ برترین دانشگاه ها جهان قرار گرفته است. در رتبه بندی مؤسسه تایمز این دانشگاه در رتبه ۴۰۰–۳۵۱ در بین دانشگاه های جهان در سال ۲۰۲۲ قرار گرفته است.
شهرستان مونایلی (به قزاقی: Мұнайлы ауданы، مۇنایلى اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است. شهرستان مونایلی ۱۵۳٬۸۳۸ نفر جمعیت دارد. وجه تسمیه. نام شهرستان «مونایلی» واژه ای مرکب از «مونای » (به قزاقی: Мұнай، مۇنای) به معنای نفت در زبان قزاقی، و پسوند «ـلی» به معنای دارا بودن می باشد. پس «مونایلی» در فارسی به معنی منطقه ای دارای نفت است.
ما همه مرده ایم (; ) یک مجموعه اینترنتی محصول کره جنوبی است. در این مجموعه پارک جی هو، یون چان یونگ، چو یی هیون، لومون، یو این سو، لی یو می، کیم بیونگ چول، لی کیو هیونگ و جون به سو ایفای نقش کردند. این مجموعه دربارهٔ گروهی از دانش آموزان دبیرستانی در شهر خیالی هیوسان در کره جنوبی و تلاش آنها برای زنده ماندن در میان یک همه گیری زامبی است. این مجموعه برپایه وب تونی با همین نام در ناور وب تون اثر جو دونگ گون است که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ منتشر شد. این مجموعه در دبیرستان دخترانه سونگ هی در آندونگ، کره جنوبی فیلم برداری شده است. "ما همه مرده ایم" در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. پس از انتشار، این مجموعه بیش از ۴۷۴٫۲۶ میلیون ساعت در سی روز نخست در این پلتفرم تماشا شد. در ۶ ژوئن ۲۰۲۲، این مجموعه برای فصل دوم تمدید شد. فصل دوم "ما همه مرده ایم" در سال ۲۰۲۶ منتشر خواهد شد. خلاصه داستان. پس از اینکه در یک آزمایش علمی خطایی رخ می دهد، یک مدرسهٔ محلی مورد هجوم زامبی ها قرار می گیرد و دانش آموزانی که در مدرسه گیر افتاده اند، باید برای بقا مبارزه کنند. در نبود آب و غذا و قطع شدن ارتباطات توسط دولت، آنها باید از امکانات
مدرسه برای حفاظت از خودشان در میانهٔ میدان نبرد استفاده کنند وگرنه تبدیل به زامبی می شوند. تولید. توسعه. در ۱۲ آوریل ۲۰۲۰، نتفلیکس از طریق یک خبر رسمی اعلام کرد که جی تی بی سی استودیوز و فیلم مانستر یک مجموعه به نام "ما همه مرده ایم" تولید خواهند کرد که بر پایهٔ وب تون مشهور "اکنون در مدرسهٔ ما" است. بازیگران. در ۱۹ آوریل ۲۰۲۰، حضور یون چان یونگ برای بازی در این مجموعه به عنوان یکی از دانش آموزان تأیید شد. پارک جی هو در ۲۲ آوریل به گروه بازیگران اصلی پیوست. در ۱ ژوئیه، چو یی هیون، لومون و یو این سو رسماً به آنها پیوستند. فیلم برداری. تولید این مجموعه در اوت ۲۰۲۰ به دلیل شیوع مجدد دنیاگیری کووید-۱۹ در کره جنوبی، موقتاً متوقف شد.
مین قشلاق و یا مانغیستاو(به قزاقی: Маңғыстау، ماڭعىستاۋ ) یک شهر و منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق و در شبه جزیره سیاه کوه واقع شده است. مین قشلاق ۱۴۸۱۸ نفر جمعیت دارد.
قیزان (، قىزان) یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
مونایشی () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
سای-اوتس () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است. سای-اوتس ۱٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد.
اِی اِس اِم-اِن-۲ بَت (به انگلیسی: ASM-N-2 Bat) یک بمب سرشی هدایت شونده توسط رادار در جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده بود. این بمب، نخستین بار در آوریل ۱۹۴۴ در نبرد مورد استفاده قرار گرفت. این جنگ افزار، توسط واحدی در مؤسسه ملی فناوری و استانداردها (که بعداً بخشی از آزمایشگاه تحقیقات ارتش شد) با کمک اداره مهمات نیروی دریایی، مؤسسه فناوری ماساچوست و آزمایشگاه های بل توسعه داده شد. این بمب، نخستین مهمات هدایت شونده کاملاً خودکار و عملیاتی آمریکایی در نظر گرفته می شود.
سنک () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
شبیر () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
شهرستان مین قشلاق (به قزاقی: Маңғыстау ауданы، ماڭعىستاۋ اۋدانى) و یا شهرستان مانغیستاو یک شهرستان در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است. این شهرستان ۳۳۵۹۹ نفر جمعیت دارد.
تائوشق () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است. تائوشق ۲۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
توشکودوک () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
اوشتاگان () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
ژینگیلدی () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
کبوتر رودریگز () یک پرنده منقرض شده بی پرواز است که در جزیره رودریگز در شرق ماداگاسکار در اقیانوس هند زندگی می کرد. نرها بسیار بزرگتر از ماده ها بودند و تا ۹۰ سانتی متر (۳۵ اینچ) طول و ۲۸ کیلوگرم (۶۲ پوند) وزن داشتند، در مقابل ۷۰ سانتی متر (۲۸ اینچ) و ۱۷ کیلوگرم (۳۷ پوند) برای ماده ها. پرهای آنها خاکستری و قهوه ای بود. ماده رنگ پریده تر از نر بود. کبوتر رودریگز در اواخر قرن ۱۸ منقرض شد. به غیر از شرح و نگاره Leguat و چند توصیف معاصر دیگر، هیچ چیز در مورد پرنده شناخته شده نبود تا اینکه در سال ۱۷۸۶ چند استخوان زیر فسیلی در غاری پیدا شد. هزاران استخوان متعاقباً حفاری شدند.
سون سانگ یون (؛ زادهٔ ۲ آوریل ۲۰۰۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ سرگرمی خود را در سال ۲۰۱۶ و در ورایتی شوی "مکنه شو ۷" آغاز کرد و از آن زمان در ورایتی شوها، مجموعه های تلویریونی، مجموعه های اینترنتی، فیلم ها و موزیک ویدئوها فعالیت دارد.
ژتیبای () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است. ژتیبای ۱۱٬۷۳۱ نفر جمعیت دارد.
آق شمیراو () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
آق شوقیر () یک شهر و منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان مین قشلاق واقع شده است.
آن سونگ گیون (؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "هنوز ۱۷"، "شهادت دروغ سلیمان" و "داستان پری" شناخته می شود.
امان الله پاپی (زادهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۶۹) ورزشکار پارالمپیکی اهل ایران است که در رشتهٔ پرتاب نیزه فعالیت می کند. پاپی در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ موفق به کسب یک مدال نقره شد.
ویات () یک سرده از کلاد زشت سیمایان است. ویات گروهی از پستانداران ساقه خوار گوشتخوار با دندان های شمشیری بودند که در پایان دوره پرمین ناپدید شدند.
خانه ماوس یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی آمریکایی از انیمیشن تلویزیونی والت دیزنی است که در ابتدا برای سه فصل از تون دیزنی از ۱۳ ژانویه ۲۰۰۱ تا پایان آن در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۳ پخش شد. این نمایش بر روی میکی ماوس و دوستانش تمرکز دارد که یک کلوپ شام تئاتر کارتونی را در شهر داستانی تون تاون اداره می کنند و از بسیاری از شخصیت های کارتون ها و فیلم های پویانمایی دیزنی پذیرایی می کنند و در عین حال انواع فیلم های کوتاه کارتونی خود را به نمایش می گذارند. از این مجموعه پنجاه و دو قسمت تولید شد. این سریال از یک نام مستعار یا لقب رایج برای شرکت والت دیزنی نامگذاری شده است. این مجموعه پویانمایی یک اسپین آف از مجموعه کوتاه محبوب دیزنی "میکی ماوس کار می کند" است و شامل بسیاری از فیلم های کوتاه و همچنین مجموعه ای از فیلمهای کوتاه کاملاً جدید است. فیلمهای کوتاه کلاسیک میکی ماوس، گوفی و اردک دونالد از دهه های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ نیز گهگاه دیده می شدند، به ویژه در اواخر دورهٔ سریال که تعداد محدودی از فیلمهای "ماوس کار می کند" تقریباً تمام شده بود. نمایش عموماً مورد استقبال قرار گرفت و به موفقیت بزرگی برای دیزنی تبدیل شد. در طول زمان خود، این
مجموعه پویانمایی دو نامزدی جوایز داشت، در حالی که اعضای منتخب بازیگران دو جایزه را برای بازی خود به عنوان شخصیت در "خانه ماوس" دریافت کردند. این مجموعه دارای دو فیلم ویژه بود - "" و "خانه شروران میکی" - به همراه یک ماراتن تمام شبانه "خانه ماوس" که در سپتامبر ۲۰۰۲ از تون دیزنی با عنوان «شب یک هزار تون» پخش شد. طرح کلی مجموعه. فرض اصلی نمایش بر روی میکی ماوس و دوستانش تمرکز دارد که یک کلوپ تئاتر شام را در مرکز شهر تون تاون اداره می کنند. این کلوب که توسط ساکنان، مکانی محبوب در نظر گرفته می شود، توسط شخصیت های زیادی از پویانمایی های دیزنی بازدید می شود. یکی از ویژگی های قابل توجه این مجموعه این است که تمام فیلم های تولید شده توسط استودیو انیمیشن والت دیزنی قبل از شروع مجموعه (بین و شامل "سفید برفی و هفت کوتوله" و ""، به استثنای "دایناسور") در این مجموعه، همراه با چندین برنامه تلویزیونی انیمیشن دیزنی نمایش داده می شود. چنین شخصیت هایی بیشتر به عنوان مهمان های پرداخت کننده کلوب ظاهر می شوند و تعداد کمی در قسمت ها بسته به فیلمنامه هایی که برای صداپیشه ها ارائه می شود، صداپیشگی می کنند، اگرچه تعدادی از آنها گاهی اوق
ات به عنوان مجری کلوب عمل می کنند. این مجموعه پویانمایی همچنین به دلیل گنجاندن بسیاری از شخصیت های نسبتاً مبهم و به ندرت استفاده شده دیزنی، که اغلب برای اولین بار با بخش های سخنگو همراه است، قابل توجه است - برای مثال، بیگ بد ولف و آپریل، می و جون، که اغلب در دیزنی ظاهر شده بودند. این نمایش همچنین برخی از شخصیت هایی را که برای کارتون های تلویزیونی دیگر و جاذبه های پارک موضوعی خلق شده اند به نمایش می گذارد، اما این نمایش ها بسیار اندک بودند. هر قسمت بر داستانی متمرکز است که میکی و همکارانش با مشکلی در طول شبانه روز کلوب با مشکل مواجه می شوند و تلاش های آنها برای غلبه بر آن - رایج ترین طرح اپیزودها شامل این است که گروه با مشکل جدی ناشی از پیت در تلاش هایش برای مقابله با آن برخورد می کند که می خواهد کلوب را تعطیل و از آن برای منافع خود استفاده کند. این داستان ها، که اغلب شامل اتفاقات مسخره آمیز می شدند، به عنوان حلقه ای برای فیلمهای کوتاه کارتونی که در بین صحنه ها پخش می شد، عمل می کردند و موضوع داستان به خطوط داستانی کارتون های کوتاه نشان داده شده در قسمت کمک می کرد. کارتون های کوتاه در قسمت هایی پخش می شد که بر
عناصر کارتون های تئاتر کلاسیک دهه های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ متمرکز بود، اگرچه بیشتر آن ها نسخه های تکراری از "کارهای میکی ماوس" و داستانی ساده را به نمایش می گذاشتند. برخی از داستان ها با موضوع خاصی برای یک شخصیت خاص تنظیم شده بودند، اما با سناریوهای متفاوت - برای مثال، یک مجموعه بر روی میکی متمرکز بود که به دنبال نجات مینی از دست پیت بود، در حالی که مجموعه دیگری بر تلاش های پلوتو تمرکز داشت.
آنتونیو داسیلوا ریبیرو (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی اهل پرتغال است، که هم اکنون به عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح پرتغال فعالیت می کند. وی پیش تر فرمانده نیروی دریایی پرتغال بود.
زمین شناسی کویت شامل توالی های رسوبی بسیار ضخیم و دارای نفت و گاز از دوره میانه زیستی و نوزیستی است. کویت کشوری در غرب آسیا است که در لبه شمالی عربستان شرقی در انتهای خلیج فارس قرار دارد. تاریخ زمین شناسی، چینه شناسی و زمین ساخت. قدیمی ترین سنگ های زیرزمینی بلورین در زیر کویت به دلیل ضخامت سنگ های رسوبی پوشاننده، به خوبی شناخته نشده اند. در اوایل دهه ۱۹۶۰، یک چاه عمیق ۱۳۸۵۳ فوتی در میدان نفتی بورگان تنها به صخره های مربوط به دوره تریاس از جمله خاک رس، مارن، سنگ آهک، پلمه سنگ و انیدریت رسید. این سنگ توسط ۴۵۰۰ فوت سنگ ژوراسیک، عمدتاً سنگ آهک، اما با ۱۳۰۰ فوت انیدریت، که احتمالاً مربوط به انیدریت هیث در عربستان سعودی است، پوشانده شده است. سنگ های کرتاسه تا ۶۰۰۰ فوت در جنوب شرقی یا ۱۰۰۰۰ فوت در شمال غربی ضخامت دارند که عمدتاً سنگ آهک، پلمه سنگ و ماسه سنگ متعلق به سازند زبیر و سازند بورگان است. سنگ های نوسنگی نزدیک به سطح به خوبی مورد بررسی قرار گرفته اند. سنگ هایی با ضخامت ۳۵۰۰ تا ۲۵۰۰ فوت مربوط به پالئوسن و ائوسن، با سنگ آهک و تبخیر سازند روس مربوط می شوند. رخنون های گروه کویت در جنوب شرقی با ماسه سنگ رسی بیرون