Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هند دارد، شروع آن با توصیه در مورد انتخاب کشتی است. توصیه می کند که هر کشتی باید دارای یک "طبیب" (پزشک) و یک فصد باشد. به زائران توصیه می شود که آب مورد نیاز خود را در گلدان های خاکی حمل کنند، زیرا مزه آب در کشتی ناخوشایند است. اگر آنها آب خود را نداشته باشند، می توانند آب کشتی را با افزودن آب انار یا آب میوه ترش، خوش طعم کنند. این کتاب توصیه می کند که برای جلوگیری از بیماری دریازدگی مسافران باید نزدیک دکل اصلی و دور از قسمت خارجی عرشه بمانند. این اثر به تفصیل مکان های بازدید شده توسط بن ولی و مناسک حج را شرح می دهد. این موارد شامل بازدید از مکان های مقدس بود که زائران موهای خود را تراشیده، قربانی می کردند و رمی جمرات را انجام می دادند. نسخ خطی. نسخه های خطی از انیس الحجاج در مجموعه خلیلی حج و هنرهای زیارتی در موزه سلطنتی در لکهنو و در Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya در بمبئی وجود دارد.
گناهان () یک مجموعهٔ تلویزیونی جنایی بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. تهیه کننده لیزا مارشال در سال ۲۰۰۱ جایزه انجمن سلطنتی تلویزیون برای بهترین تازه وارد را دریافت کرد و آیواری در سال ۲۰۰۲ جایزه ادگار آلن پو برای بهترین مینی سری را کسب کرد. در جوایز بفتای سال ۲۰۰۱، این سریال در بخش های بهترین بازیگر مرد (پاستلت ویت)، بهترین بازیگر زن (جیمز) و بهترین مجموعه درام (مارشال و آیواری) نامزد شد، اما در هیچ یک از این دسته ها برنده نشد.
بودان (به انگلیسی: Bodhan) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تلانگانا واقع شده است. بودان ۳۵٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷٬۵۵۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بابیلی (به انگلیسی: Bobbili) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Bobbili mandal واقع شده است. بابیلی ۲۵٫۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۱۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بیندکی (به انگلیسی: Bindki) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش فتح پور واقع شده است. بیندکی ۷٬۴۹٬۶۴۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوساور (به انگلیسی: Bhusawar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بهاراتپور واقع شده است. بوساور۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۹۴۶ نفر جمعیت دارد.
بوهالی (به انگلیسی: Bhowali) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش نینیتال واقع شده است. بوهالی ۵٬۰۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوواناگیری (به انگلیسی: Bhongir) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش یدادری بوواناگیری واقع شده است. بوواناگیری ۹٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بهتمال (به انگلیسی: Bhimtal) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش نینیتال واقع شده است. بهتمال ۷٬۷۲۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بیمیونیپاتنام (به انگلیسی: Bheemunipatnam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Bheemunipatnam mandal واقع شده است. بیمیونیپاتنام ۱۸٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲٬۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
بهاونیپاتنا (به انگلیسی: Bhawanipatna) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کالاهاندی واقع شده است. بهاونیپاتنا ۸۳٬۷۵۶ نفر جمعیت دارد و ۲۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باتاپارا (به انگلیسی: Bhatapara) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش رایپور واقع شده است. باتاپارا ۵۷٬۵۳۷ نفر جمعیت دارد و ۲۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بهادرچالام (به انگلیسی: Bhadrachalam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بهادرری کوتاگودم واقع شده است. بهادرچالام ۱۲٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بابهوا (به انگلیسی: Bhabua) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بیهار واقع شده است. بابهوا ۶۱٬۹۹۹ نفر جمعیت دارد و ۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بلامپالی (به انگلیسی: Bellampalle) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش مانشیاری دی واقع شده است. بلامپالی ۳۵٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد.
بارپتا (به انگلیسی: Barpeta) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بارپتا واقع شده است. بارپتا ۴۲٬۶۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بارکوت (به انگلیسی: Barkot) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش اترکاشی واقع شده است. بارکوت ۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۵۶۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باره (به انگلیسی: Barh) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش پاتنا واقع شده است. باره ۳۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باربیل (به انگلیسی: Barbil) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کندوجار واقع شده است. باربیل ۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بارائولی (به انگلیسی: Barauli) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش اورنگ آباد (بیهار) واقع شده است. بارائولی ۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۸۷۷ نفر جمعیت دارد.
بلاغات (به انگلیسی: Balaghat) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بلاغات واقع شده است. بلاغات ۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴٬۲۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بازپور (به انگلیسی: Bajpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش ادهم سینگ نگر واقع شده است. بازپور ۲۲٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد.
باگشوار (به انگلیسی: Bageshwar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش باگیشور واقع شده است. باگشوار ۵٫۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۰۷۹ نفر جمعیت دارد و ۹۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باگپالی (به انگلیسی: Bagepalli) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کولار واقع شده است. باگپالی ۲۷٬۰۱۱ نفر جمعیت دارد و ۷۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بدرینات (به انگلیسی: Badrinath) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چمولی واقع شده است. بدرینات ۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد و ۳٬۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برشی (به انگلیسی: Barshi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش سولاپور واقع شده است. برشی ۳۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
بیازاناگر (به انگلیسی: Byasanagar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش جاجپور واقع شده است.
بونگایگائون (به انگلیسی: Bongaigaon) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بونگایگائون واقع شده است. بونگایگائون ۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۹٬۸۹۴ نفر جمعیت دارد و ۶۲٫۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چیدامبارام (به انگلیسی: Chidambaram) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کدالور واقع شده است. چیدامبارام ۶۲٬۱۵۳ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چرتالا (به انگلیسی: Cherthala) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش الاپوژا واقع شده است. چرتالا ۱۶٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۸۲۷ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوچ بهار (به انگلیسی: Cooch Behar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Cooch Behar Sadar subdivision واقع شده است. کوچ بهار ۸٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷٬۹۳۵ نفر جمعیت دارد.
چنگانور (به انگلیسی: Chengannur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش الاپوژا واقع شده است. چنگانور ۱۲٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۴۵۶ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چارتاوال (به انگلیسی: Charthaval) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش مظفرنگر واقع شده است. چارتاوال ۳۱٬۴۹۳ نفر جمعیت دارد.
چانگاناسری (به انگلیسی: Changanassery) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کوتایم واقع شده است. چانگاناسری ۱۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷٬۴۸۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چمپاوات (به انگلیسی: Champawat) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چمپاوت واقع شده است. چمپاوات ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گوپشوار (به انگلیسی: Chamoli Gopeshwar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چمولی واقع شده است. گوپشوار ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چمبا (به انگلیسی: Chamba) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش تهری گرهوال واقع شده است. چمبا ۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چلکره (به انگلیسی: Challakere) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چترادرگا واقع شده است. چلکره ۳۱٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد و ۵۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چترا (به انگلیسی: Chatra) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چاترا واقع شده است. چترا ۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹٬۹۸۵ نفر جمعیت دارد.
چایباسا (به انگلیسی: Chaibasa) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش غرب سینگهام واقع شده است. چایباسا ۶۹٬۵۶۵ نفر جمعیت دارد و ۲۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چیتتور-تاتامانگلام (به انگلیسی: Chittur-Thathamangalam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش پالاکاد واقع شده است. چیتتور-تاتامانگلام ۳۳٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد و ۱۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چندپارا (به انگلیسی: Chandpara) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Gaighata community development block واقع شده است. چندپارا ۷٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چیرکوندا (به انگلیسی: Chirkunda) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش دهنبد واقع شده است. چیرکوندا ۶٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۵۰۸ نفر جمعیت دارد.
چیلاکالوریپت (به انگلیسی: Chilakaluripet) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Chilakaluripet mandal واقع شده است. چیلاکالوریپت ۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۱٬۳۹۸ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ژی تی اس بی () شرکت خدمات مالی و بانکداری ژاپنی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
ویکتوریا وود با تمام مخلفات () یک نمایش تلویزیونی کمدی بریتانیایی است در کریسمس ۲۰۰۰ از شبکهٔ بی بی سی وان پخش شد.
سوزی بلیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ویکتوریا وود با تمام مخلفات"، "خیابان کورونیشن" و "تلفات" اشاره نمود.
دیائوس (؛ ) ژنرال نظامی اهل کورنت بود.دیائوس مگالوپولیس (یونانی باستان: Διαῖος، Diaios) (درگذشت ۱۴۶ سال قبل از میلاد) آخرین استراتژیست اتحادیه آخچائیان در یونان باستان قبل از انحلال اتحادیه توسط رومی ها بود. وی از سال ۱۵۰ تا ۱۴۹ قبل از میلاد و از ۱۴۸ قبل از میلاد تا زمان مرگ به عنوان سردار اتحادیه خدمت کرد. دیائیوس احتمالاً پسر دیوفان مگالوپولیس بود که در سالهای ۱۹۱-۱۹۲ پیش از میلاد ژنرال موفقی در لیگ آخائیان بود و خودش فرزند دیایوس دیگری بود. و عضو اشراف آرکادیان در کنفدراسیون آخائیان ، که درآن زمان کل پلوپونز را تشکیل می داد بود، دیائیوس جوان در سال ۱۵۰ پیش از میلاد به عنوان استراتژیست اتحادیه آخائیان انتخاب شد و جانشین منالکیداس اسپارت شد. منالیکیداس توسط کالیکراتس از لئونتیون متهم شده بود ، اما با جلب حمایت دیائیوس ، که با سه نفر رشوه داد ، خود را نجات داد. دیائیوس را معمولاً به این دلیل سرزنش می کردند خاندان او به خاطر تصاحب برخی از زمین های مورد مناقشه به مجلس سنای روم مراجعه کرده بودند. در پاسخ ، مجلس سنای روم نظر داده بود که تصمیم گیری در مورد همه موارد، به جز موارد مرگ و زندگی ، به عهده شورای بزرگ آخ
ایاییان است. دیائیوس تصمیم گرفت که از استثنایی که در پاسخ رومی ها وجود داشت ، چشم پوشی کند. لاکدایمونی ها او را به دروغگویی متهم کردند و اختلافات منجر به جنگ شد. با این حال ، لاکدایمونی ها به دنبال مذاکره بودند. دیائیوس ، با تأیید اینکه خصومت او علیه اسپارت به طور کلی نبوده ، بلکه علیه کسانی بوده است که اختلاف نظر را ایجاد کرده اند ، ترتیب تبعید ۲۴ نفر از شهروندان اصلی اسپارت را داد. این افراد به رم گریختند و به دنبال پناهگاهی در رم بودند. دیایوس به همراه کالیکراتس که در طول راه درگذشت برای مخالفت با پذیرش درخواست های آنها به رم سفر کرد. علت سفر اهالی اسپارت این بود که منالکیدس ، به اسپارتیها اطمینان داد که رومیان به نفع استقلال اسپارت اعلام موضع می کنند، این در حالی بود که برای نتیجه معکوس دیائیوس به آخائیان هم تضمین داده بود. در حقیقت ، سنا تصمیم نهایی را اتخاذ نکرده بود ، اما قول داده بود که کمیسیونرهایش را برای حل اختلاف اعزام کند. جنگ با رومیان. در سال ۱۴۸قبل از میلاد ، علی رغم اینکه رومی ها چنین اقدامی را ممنوع کردند ، جنگ بین طرفین از سر گرفته شد. با این حال ، دیائیوس ، که در سال ۱۴۷ پیش از میلاد مجددا
ً به عنوان رئیس اتحادیه آخائی انتخاب شده بود ، تلاش کرد تا با مذاکره ، الحاق شهرهای اطراف اسپارت را به تصویب سنای روم برساند. هنگامی که نظر رومیان که اسپارت و چندین ایالت دیگر را از اتحادیه آخائیان جدا می کرد به او رسید ، دیائیوس خشمگین شد و دست به اقدامات خشونت آمیزی زد که باعث جنگ با روم شد در پاییز ۱۴۷ قبل از میلاد ، کریتولائوس به عنوان ژنرال اتحادیه اخائیه منتخب و جانشین دیایوس شد. اما مرگ او، بار دیگر دیاییوس را در سمت فرماندهی قرار داد. (این نتیجه بر اساس قانون آخائیان بود ، که در چنین مواردی پیش بینی می کرد که سلف متوفی باید اختیارات خود را از سر بگیرد.) تعداد نیروهای ارتش دیایوس با بردگان رهایی یافته و با اخذ مالیات شهروندان افزایش یافت در عمل دیائیوس با تقسیم نیروهای خود عاقلانه عمل نکرد. وی تعدادی از آنها را به پادگان مگارا و برای بررسی پیشرفت رومیان فرستاد. دیائیوس خود محل اقامت خود را در کورنت قرار داد و متلوس ، سردار رومی که به سمت کورینت پیشروی می کرد ، سفیرانی را برای پیشنهاد شرایط صلح به جانب او اعزام کرد. اما دیائیوس آنها را به زندان انداخت (اگرچه بعداً آنها راآزاد کرد). سپس دیائیوس ، سوسیکرا
تس و همچنین فیلیونس را به دلیل توصیه به مذاکره با رومیان ، شکنجه کرد و تا حد مرگ شکنجه کرد. پس از شکست در نبرد کورنتاو به مگالوپولیس (آرکادیا) فرار کرد نخست به جهت ترس از اسیر شدن همسرش را کشت سپس با سم خودکشی کرد و به عمر خود پایان داد. با مرگ او اتحادیه اخائیه از میان رفت.
لیلا اربیل ( متولد (۱۲ ژانویه ۱۹۳۱، استانبول -۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳، استانبول) یکی از نویسندگان برجسته زن معاصر ترکیه، نویسنده شش رمان، سه مجموعه داستان کوتاه و یک کتاب مقاله بود. وی اولین نویسنده زن ترک بود که نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد. اربیل یکی از بنیانگذاران اتحادیه هنرمندان ترکیه و سندیکای نویسندگان ترکیه بود. زندگی شخصی. او فرزند دوم خانواده ای با سه فرزند بود و در استانبول ترکیه متولد شد. وی در مدرسه دخترانه کادیکوی و در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه استانبول تحصیل کرد. وی پس از سال اول دانشگاه در سال ۱۹۵۱ با شوهر اول خود، آیتک چای ازدواج کرد. این ازدواج که مدت زیادی طول نکشید، باعث شد اربیل از تحصیل خود دست بکشد. او اندکی پس از طلاق به دانشگاه بازگشت. وی در سال ۱۹۵۳ در حالی که به عنوان منشی و مترجم در شرکت هواپیمایی اسکاندیناوی مشغول کار بود، با همسر دوم خود، مهمت اربیل آشنا شد. آنها پس از چند ماه ازدواج کردند و او بعد از آن تحصیلات خود را از سر نگرفت. این زوج به ازمیر نقل مکان کردند، جایی که در سال ۱۹۶۰ لیلا اربیل تنها دخترش، فاتوش اربیل-پینار را به دنیا آورد. او بعدها برای زندگی در استانبول
بازگشت. اربیل در سال ۲۰۰۵ تشخیص هیستوسیتوز سلول لانگرهانس گرفت و به مدت هشت سال با بیماری خود مبارزه کرد. در سال ۲۰۱۳ در ۸۲ سالگی درگذشت. حرفه ادبی. او در حالی که به عنوان دبیر و مترجم کار می کرد شروع به نوشتن داستان کرد. اولین شعر او در سال ۱۹۴۵ منتشر شد، اما او به خاطر داستانهایش معروف است که از دهه۱۹۵۰ در مجلات مختلف چاپ شدند. داستانهای او معمولاً بر اساس تعارضات عاطفی و جامعه شناختی افراد و جامعه است. خواه یک داستان عاشقانه باشد یا داستان یک خانواده یا دربارهٔ تحولات سیاسی و اجتماعی جامعه، او معمولاً حالت ها و موقعیت های متناقضی را ارائه می دهد. اولین داستان او "Hallaç" ("حلاج") در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. اولین رمان او "Garip bir Kadın" ("زنی" عجیب) که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، به یک شاهکار تبدیل شد. این رمان از آن جا که برای اولین بار در ادبیات ترکیه موضوعاتی مانند بکارت، زنا با محارم و آزار جنسی را مطر ح می کرد رمانی پیشگام بود. یک زن غریب در زمانی منتشر شد که واژه فمینیسم هنوز وارد واژگان و طرز فکر ترکی نشده بود. از این رو فمینیست ها این رمان را اولین در نوع خودش می دانند. لیلا اربیل با سبک متمایزی که در این رم
ان ایجاد کرد، پیشرفت مهمی در ادبیات ترکیه ایجاد کرد و زمینه را برای دیگران فراهم کرد. آثار وی به زبان های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی ترجمه شده است.
جنبش جامعه دموکراتیک یا د.ت.هـ (به ترکی: Demokratik Toplum Hareketi, DTH) به خط شکل گیری حزب جامعه دموکراتیک گفته می شود که به دنبال احزاب حزب کار خلق، حزب دموکراسی، حزب دموکراسی خلق، حزب دموکراتیک خلق تشکیل شد. جنبش جامعهٔ دموکراتیک به یک حزب تبدیل شد و نام حزب جامعهٔ دموکراتیک (د.ت.پ) به خود گرفت. پس از آنکه حزب جامعهٔ دموکراتیک در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹ منحل شد، نمایندگان و سازمان های آن در استان ها و شهرستان ها حزب صلح و دموکراسی را تأسیس کردند. با جدایی احمد ترک و آیسل توغلوک که نمایندگی و مصونیت سیاسی آن ها لغو شد، گروه پارلمانی حزب جامعهٔ دموکراتیک از بین رفت و به دنبال آن گروه پارلمانی حزب صلح و دموکراسی (ب.د.پ) با شرکت افق اوراس نمایندهٔ مستقل استانبول تأسیس شد.
ارختیون ( به معنای «خانه ارختئوس») یکی از شگفت انگیزترین بناهای تاریخی در آکروپولیس آتن است که در در دورهٔ پریکلس (Pericles) (۴۲۱–۴۰۵ پیش از میلاد) و در اوج دوران طلایی آتن ساخته شد. این معبد متعلق به یونان باستان واقع در ضلع شمالی آکروپولیس آتن در یونان است که هم به آتنا و هم به پوزئیدون اختصاص داشت. این معبد منحصربه فرد که به سبک ایونی ساخته شده، نه تنها از نظر معماری بلکه از لحاظ مذهبی و اسطوره ای نیز اهمیت ویژه ای دارد. برخلاف دیگر بناهای آکروپولیس مانند پارتنون که از نظم و تقارن کلاسیک پیروی می کنند، ارختئون به دلیل معماری نامتعارف، تلفیق چندین مکان مقدس و ارتباط عمیق با اساطیر آتنی، معماری یونانی را به مرزهای جدیدی می برد. مجسمه ساز و سنگ تراش این سازه فیدیاس بود که توسط پریکلس برای ساختن پارتنون استخدام شده بود. تاریخچه. پیشینه. ارختئون در واقع بخشی از پروژه عظیم بازسازی آکروپولیس پس از تخریب آن توسط ایرانیان در سال ۴۸۰ پیش از میلاد بود. این بنا به منظور تجمیع محراب های پراکنده در یک سازه و جایگزینی معبد قدیمی آتنا پولیاس که در جنگ با ایران ویران شده بود، طراحی گردید. معبد قدیمی میزبان مجسمه چوبی مقدس
آتنا بود که بعدها به ارختئون منتقل شد. برخی اظهار داشتند که احتمالاً این بنا به افتخار پادشاه افسانه ای ارختئوس ساخته شده است که گفته می شود در همان حوالی دفن شده است. از ارختئوس در ایلیاد هومر به عنوان یک پادشاه بزرگ و حاکم آتن در دوران باستان یاد شده است. ساخت این بنا در حدود سال ۴۲۱ پیش از میلاد آغاز شد، اما به دلیل وقوع جنگ پلوپونز (Peloponnesian War) (431-404 پ. م) با وقفه مواجه گردید و نهایتاً در سال ۴۰۵ پیش از میلاد به پایان رسید. اطلاعات دقیقی در این باره موجود نیست اما معمار این بنا احتمالاً منسیکلس (Mnesikles) بوده و سنگ تراشی آن به فیدیاس (Phidias)، مجسمه ساز مشهور یونانی، سپرده شده بود. ساختار. کل معبد در یک دامنه قرار دارد، بنابراین ضلع های غربی و شمالی حدود ۳ متر کمتر از ضلع های جنوبی و شرقی هستند. این بنا به طور کامل از سنگ مرمر ساخته شده است، درها و پنجره ها را به طرز مفصلی تراشیده بود و ستون های آن به زیبایی تزئین شده بودند (بسیار بیشتر از آنچه امروز قابل مشاهده است). آنها با مهره های شیشه ای برنز طلاکاری شده بود. ارختئون از چندین بخش مجزا تشکیل شده که هر کدام عملکرد مذهبی خاصی داشتند. ویژگی
های منحصربه فرد این بنا شامل ایوان کاریاتیدها (Caryatid)، سطح های نامتوازن که به دلیل ادغام چندین محراب بر روی شیب طبیعی تپه آکروپولیس ایجاد شده اند و استفاده خلاقانه از سبک ایونی می شوند که در ستون ها و تزئینات ظرافتی خاص به بنا بخشیده است. ایوان کاریاتیدها شش مجسمه ستون مانند از دختران (کاریاتیدها) به ارتفاع ۲٫۳۱ متر را در خود جای داده است که سقف ایوان جنوبی را نگه می دارند. این مجسمه ها با ظرافتی بی نظیر تراشیده شده اند و این در حالی است که جزئیات هر شش مجسمه متفاوت از یکدیگر هستند. کاربرد مذهبی و اسطوره ای. ارختئون در واقع چندین مکان مقدس را در یک سازه واحد گرد هم آورده بود. بخش شرقی معبد به پوزئیدون-ارختئوس اختصاص داشت و شامل حوضچه آب شوری بود که گفته می شد با ضربه نیزه سه شاخ پوزئیدون به وجود آمده است. بخش غربی به آتنا پولیاس (حامی شهر آتن) تعلق داشت و مجسمه چوبی مقدس این الهه را در خود جای می داد. همچنین در محوطهٔ معبد درخت زیتونی وجود داشت که بر اساس اسطوره ها، آتنا آن را به عنوان هدیه به آتنی ها تقدیم کرده بود. تحولات تاریخی. ارختئون در طول تاریخ پر فراز و نشیب خود دچار تغییرات و آسیب های بسیاری شده
است. در قرن اول پیش از میلاد، این بنا در جریان حملهٔ سولا، سردار رومی، آسیب جدی دید. در قرن هفتم میلادی، این معبد به کلیسای مسیحی تبدیل شد و تغییرات زیادی در ساختار آن ایجاد گردید. در دوره عثمانی، از بنا به عنوان حرمسرا و سپس انبار باروت استفاده می شد که منجر به خسارات جبران ناپذیری شد. در سال ۱۶۸۷، انفجار باروت خانه در جریان محاصره ونیزی ها آسیب زیادی به بنا وارد کرد. در اوایل قرن نوزدهم نیز لرد الگین بخش هایی از تزئینات معبد از جمله یکی از کاریاتیدها و یک ستون را به بریتانیا منتقل کرد. اهمیت فرهنگی. ارختئون نه تنها به عنوان یک بنای مذهبی، بلکه به عنوان شاهدی بر شکوفایی تمدن آتن در عصر طلایی آن و به دلیل پیوند با اساطیر آتن (مانند رقابت آتنا و پوزئیدون) اهمیت دارد. این بنا با تلفیق عناصر معماری پیشرفته و مفاهیم عمیق مذهبی، بیانگر نبوغ هنرمندان و معماران آتنی است. بین سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۸ مرمت گسترده ای روی این بنا انجام شد اما امروزه نیز بازسازی و حفاظت از این اثر تاریخی ارزشمند همچنان ادامه دارد و آن را به یکی از پربازدیدترین جاذبه های گردشگری یونان تبدیل کرده است. معماری. محیط اطراف و زمینه. ارختئون با چید
مانی هوشمندانه در شمال آکروپلیس آتن قرار گرفته است. این بنا نه تنها با توپوگرافی پیچیده سایت که حدود ۳ متر اختلاف سطح دارد سازگار شده، بلکه ارتباط معناداری با بناهای اطراف خود برقرار می کند. معماران عمداً بخشی از بقایای معبد قدیمی آتنا پولیاس را که در حملهٔ پارسیان در ۴۸۰ پیش از میلاد تخریب شده بود، در طراحی جدید حفظ کردند. ایوان کاریاتیدها روی بقایای معبد قدیمی بنا شده و صلای این معبد در طول دوران ها مورد استفاده قرار می گرفته است. این انتخاب هوشمندانه هم یادمانی دائمی از آن واقعهٔ تاریخی بود و هم به بنا هویتی چندلایه بخشید. موقعیت استراتژیک ارختئون به گونه ای است که از شمال به پرتگاه طبیعی آکروپلیس مشرف است، حال آنکه از جنوب به سمت معبد نیکه و پارتنون جهت گیری شده است. ورودی شرقی آن نیز به طور حساب شده ای رو به میدان اصلی آکروپلیس قرار گرفته که نشان دهندهٔ درک عمیق معماران از اهمیت ارتباط بصری و معنایی بین بناهای مقدس آکروپلیس است. سبک معماری. ارختئون نمونه ای استثنایی از خلاقیت در به کارگیری سبک ایونی به شمار می رود. برخلاف معابد متعارف یونانی که از یک سبک واحد تبعیت می کنند، این بنا عناصر سبک های مختلف را
در هم آمیخته است. پایه های کاریاتیدها با الهام از شیوهٔ دوریک ساخته شده اند، حال آنکه بدنهٔ ستون ها شیارهای عمیق ایونی دارند. این ترکیب نامتعارف که پیش از این در هیچ بنای دیگری دیده نشده بود، گواهی است بر نوآوری و جسارت معماران در شکستن چارچوب های مرسوم. تناسبات بنا نیز از الگوهای متعارف پیروی نمی کند. نسبت ارتفاع به قطر ستون ها ۹ به ۱ است، در حالی که این نسبت در سبک ایونی کلاسیک معمولاً ۸ به ۱ است. فاصلهٔ دقیق ۲٫۱۱۴ متری بین ستون ها نیز حاکی از محاسبات دقیق ریاضی است. تزئینات بنا که «شاهکار هنر سنگ تراشی» توصیف می شوند، شامل نقوش تخم مرغی و پیکانی با دقت اجرای ۰٫۵ میلی متری است. نوارهای گل نیلوفر و نخل با الگوی تکرارشونده، ریتمی موزون به نما بخشیده اند. پلان و چیدمان فضایی. پلان ناهموار و چندسطحی ارختئون بازتابی است از پیچیدگی عملکردی آن است. بر اساس کتیبه های باستانی تحلیل شده، بخش شرقی با ابعاد ۱۱٫۱۶ در ۲۲٫۲۲ متر و ارتفاع سقف ۷٫۳۲ متر، فضایی است که به آتنا پولیاس اختصاص داشت. این فضا با دقتی مثال زدنی طراحی شده است. بخش غربی که ۳ متر پایین تر قرار دارد، مجموعه ای است از سه فضای متمایز: محراب پوزئیدون با س
وراخی نمادین که یادآور افسانه سه شاخ پوزئیدون است، مقبرهٔ ککروپس زیر بلوک سنگی عظیم، و چاه آب مقدس با عمق نامعلوم. این چیدمان پیچیده نشان دهنده توانایی معماران در تلفیق کارکردهای مختلف در یک ساختار واحد است. ایوان شمالی با شش ستون بلند ۷٫۶۳ متری و شیب سقف ۱۵ درجه ای، ورودی باشکوهی به بخش غربی ایجاد می کند. ایوان کاریاتیدها با شش پیکرهٔ ۲٫۳۱ متری که هر کدام حدود ۲٫۵ تن وزن دارند، نمادی از تلفیق هنر و معماری است. پژوهش های الاستیک نشان می دهد که این پیکره ها نه تنها جنبه تزئینی دارند، بلکه به دقت محاسبه شده اند تا بار سقف را به طور مؤثر انتقال دهند. نما و جزئیات خارجی. نماهای ارختئون هر کدام داستان متفاوتی را روایت می کنند. نمای شرقی با شش ستون ایونی شکوهمند که هر کدام دقیق تراشیده شده اند، تصویری کلاسیک از زیبایی شناسی یونانی ارائه می دهد. این ایوان دیوارهایی به عرض ۰٫۴۸۵ متر و بازشوهایی بین ۱٫۱۰۹ تا ۱٫۲۶۴ متر دارد که با نسبت های دقیق ریاضی محاسبه شده اند. نمای جنوبی با دیوار یکپارچه ای شامل ایوان دوشیزگان در انتهای غربی آن با شش کاریاتید که به سمت پارتنون نگاه می کنند، در نگاه اول ساده به نظر می رسد، اما بررس
ی های دقیق نشان می دهد که این دیوار با سیستم پیچیده ای از کلاف های چوبی تقویت شده است. این نوآوری سازه ای نشان دهندهٔ درک پیشرفتهٔ معماران از اصول مقاومت مصالح است. نمای غربی شامل نمای جانبی ایوان دوشیزگان و ردیفی از ستون های نیمه کارهٔ ایونیک متصل به دیوار است. در کوچکی روی این دیوار وجود دارد که ورود به مقصورهٔ غربی را امکان پذیر می سازد. فضاهای داخلی. سالن اصلی بخش شرقی با عرض ۹٫۷۵۷ متر، فضایی است که با پنجره های بزرگ نورگیری شده است. زاویهٔ ۴۵ درجه ای این پنجره ها که در پژوهش های اخیر کشف شده، نشان می دهد معماران به دقت مسیر حرکت خورشید را مطالعه کرده بودند تا نور مناسبی به مجسمهٔ چوبی آتنا بتابد. بخش غربی با دیوارهای جداکننده، سه فضای متمایز را در خود جای داده و دارای سه ورودی متمایز است. ارتفاع متفاوت سقف در این بخش ها، نه تنها به دلایل عملکردی، بلکه برای ایجاد سلسله مراتب فضایی طراحی شده بود. در شمال معبد غربی، دری عظیم قرار دارد که پله های مقابل آن به رواقی در شمال با چهار ردیف ستون و شش عدد ستون در نمای اصلی منتهی می شود. مار مقدس که طبق افسانه ها حکم محافظ شهر آتن را داشته، در یکی از اتاق های زیرزمی
نی در زیر این رواق زندگی می کرده که ورودی آن در شرق ورودی شمالی معبد غربی قرار دارد. به دلیل تخریب دیوارهای داخلی ارختئون در قرن هفتم میلادی و تبدیل آن به کلیسا توسط بیزانسی ها، فضاهای داخلی تا حد زیادی تغییر کرده اند یا از بین رفته اند که البته بقایای آن ها در پلان نگاری ها قابل مشاهده هستند. نوآوری های معماری. ارختئون گنجینه ای از نوآوری های معماری است. استفاده از روش های مقرون به صرفه تر در ایجاد پس زمینهٔ آبی نقوش برجستهٔ فریز یکی از همین موارد است. بدین صورت که به جای حکاکی مستقیم نقوش و سپس رنگ آمیزی آن روی تخته های مرمر، ابتدا نقوش به صورت جداگانه از مرمر حکاکی شده و با استفاده از میخ های چوبی بر روی پس زمینهٔ رنگی آهکی نصب می شدند. راهکارهای مهندسی به کار رفته در بنا نیز قابل توجه است. بلوک کنسولی که برای محافظت از مقبره ککروپس طراحی شده بود، یا سیستم زهکشی پیچیده با شیب دقیق که آب باران را به طور مؤثر هدایت می کرد، همگی نشان دهندهٔ نبوغ معماران ارختئون است. سازه. مصالح ساختمانی. مصالح به کار رفته در ارختئون با دقت انتخاب شده اند. مرمر پنتلیک با دانسیته ۲٫۷۱ گرم بر سانتی متر مکعب و مقاومت فشاری ۸۰ تا