Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روابط عربستان سعودی و ایالات متحده ، به روابط دو جانبه بین پادشاهی عربستان سعودی و ایالات متحده آمریکا اشاره دارد که در سال ۱۹۳۳ با برقراری روابط کامل دیپلماتیک آغاز شد و در قرارداد کمک به دفاع متقابل ۱۹۵۱ رسمیت یافت. علی رغم اختلافات بین دو کشور، یک پادشاهی مطلق اسلامی فوق محافظه کار، و یک جمهوری مشروطه سکولار - این دو کشور را به هم نزدیک کرده است. روسای جمهور سابق جورج دبلیو بوش و باراک اوباما روابط نزدیک و محکمی با اعضای ارشد خانواده سلطنتی سعودی داشتند. رابطه آمریکا و عربستان در سال ۱۹۴۵ آغاز شد، که از زمان جنگ جهانی دوم، دو کشور در مخالفت با کمونیسم متحد شدند، در حمایت از ثبات قیمت نفت، ثبات در نفت رشته ها و حمل و نقل نفت از خلیج فارس، و ثبات در اقتصاد کشورهای غربی که در آن عربستان سعودی سرمایه گذاری کرده اند. به ویژه این دو کشور در برابر شوروی در افغانستان و در اخراج عراق از کویت در سال ۱۹۹۱ متحد بودند. دو کشور در مورد کشور اسرائیل و همچنین تحریم ایالات متحده و متحدانش توسط عربستان سعودی و سایر صادرکنندگان نفت خاورمیانه در جریان بحران نفت ۱۹۷۳ (که قیمت های نفت را به طور قابل توجهی افزایش داد)، اختلاف نظ
ر داشتند. حمله آمریکا به عراق (که عربستان سعودی با آن مخالفت کرد)، جنبه های جنگ با تروریسم و آنچه بسیاری در ایالات متحده نفوذ مخرب عربستان سعودی پس از حملات ۱۱ سپتامبر می دانند. در سال های اخیر، به ویژه دولت باراک اوباما، روابط دو کشور تیره شده و شاهد افول بزرگی است. با این حال، رابطه با سفر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به عربستان در ماه مه ۲۰۱۷، که نخستین سفر وی به خارج از کشور پس از رئیس جمهور ایالات متحده بود ، تقویت شد. ترور جمال خاشقچی روزنامه نگار مخالف سعودی و روزنامه نگار "واشینگتن پست" در کنسولگری عربستان در ترکیه اختلاف جدی بین این کشورها ایجاد کرد. ایالات متحده برخی از اتباع سعودی را تحریم کرد و کنگره تلاش ناموفق برای قطع فروش سلاح های آمریکایی به عربستان سعودی مربوط به جنگ یمن را انجام داد. مقامات ترکیه و آژانس های اطلاعاتی آمریکا نتیجه گرفتند که این قتل به دستور محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی انجام شده است. عربستان سعودی به صادرات نفت خود به ایالات متحده یارانه پرداخت تا اینکه رئیس جمهور جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۲ پیشنهاد سرنگونی دولت عراق را داد. رونق نفت شیل، ایالات متحده را قادر ساخت ت
ا در سال ۲۰۱۹ به یک صادر کننده خالص فراورده های نفتی تبدیل شود و این امر باعث شد اقتصاد آمریکا به میزان قابل توجهی به نفت عربستان وابسته نشود. فروش اسلحه به عربستان همچنان صادرات مهم آمریکا است. وزارت دفاع ایالات متحده با واسطه ای ۷٪ از این فروش را جبران می کند و اجازه می دهد فعالیت های آموزشی را در کشورهای دیگر مانند بولیوی تأمین کند. علیرغم رابطه قوی بین دو کشور، نظرسنجی ها بین دو ملت احساسات منفی بین مردم آمریکا و عربستان در سال های اخیر، به ویژه احساسات آمریکایی ها نسبت به پادشاهی صحرا را نشان می دهد. بیشتر انتقادات آمریکایی ها مربوط به فقدان حقوق بشر در عربستان سعودی است. نظرسنجی از سعودی ها نشان داد که ۵۱٪ از سعودی ها نسبت به مردم آمریکا در سال ۲۰۰۲ احساسات خصمانه ای داشته اند. در سال های ۲۰۰۶–۲۰۰۵، افکار عمومی عربستان به شدت تقسیم شد و ۳۸٪ تأثیر مثبت ایالات متحده و ۳۸٪ تأثیر منفی ایالات متحده را مشاهده کردند. تاریخچه. شناخت. اگرچه پادشاه عبدالعزیز آل سعود، بنیانگذار عربستان سعودی در سال ۱۹۰۱، رابطه بسیار خوبی با انگلیسی ها داشت که از عربستان سعودی در برابر عثمانی دفاع می کردند، اما سرانجام روابط نزدیکت
ر با ایالات متحده برقرار کرد. شاه سعودی پس از اتحاد کشور خود، در ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۸، به دنبال به دست آوردن اعتبار بین المللی برای عربستان سعودی بود. انگلستان نخستین کشوری بود که عربستان سعودی را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت، زیرا انگلیس سالها بود که از سرزمینهای سعودی در برابر عثمانی محافظت می کرد. شاه سعودی همچنین امیدوار بود که توسط ایالات متحده آمریکا که در آن زمان هیچ علاقه ای به عربستان سعودی نداشت، شناخته شود. در ابتدا، تلاش های او دیده نشد، اما سرانجام واشینگتن به این واقعیت رسید که آل سعود توسط بسیاری از کشورها به رسمیت شناخته شده است. در ماه مه ۱۹۳۱ ایالات متحده با گسترش رسمیت دیپلماتیک کامل، عربستان سعودی را رسماً به رسمیت شناخت. در همان زمان شاه سعودی با واگذاری امتیاز به شرکت آمریکایی، استاندارد اویل کالیفرنیا، به آنها اجازه داد تا در استان شرقی این کشور، الحسا به جستجوی نفت بپردازند. این شرکت ۳۵۰۰۰ پوند به دولت عربستان سعودی داد و همچنین هزینه های مختلف اجاره و پرداخت حق امتیاز را پرداخت کرد. در نوامبر ۱۹۳۱، هر دو کشور پیمانی امضا کردند که شامل وضعیت ملت مورد علاقه بود. این رابطه هنوز ضعیف
بود، زیرا آمریکا علاقه ای به ایجاد مأموریت در عربستان نداشت: در آن زمان، امور سعودی توسط هیئت آمریکایی در قاهره، مصر انجام می شد و سفیر مقیم را به این کشور نمی فرستاد تا سال ۱۹۴۳. در سال ۱۹۳۳، هنگامی که به استاندارد اویل کالیفرنیا امتیازی برای اکتشاف اراضی عربستان سعودی برای خرید نفت داده شد، روابط عربستان سعودی و ایالات متحده آمریکا از نظر اقتصادی تقویت شد. شرکت تابعه این شرکت که بعنوان شرکت نفت استاندارد عربستان کالیفرنیا شناخته می شود و بعداً آرامکو عربستان لقب گرفت، برای نخستین بار در سال ۱۹۳۸ یک اکتشاف مهم انجام می دهد. روابط دو کشور در طول دهه آینده تقویت شد و با پذیرش نمادین یک نماینده آمریکا در عربستان سعودی، یک رابطه کامل دیپلماتیک برقرار شد. جنگ جهانی دوم. در حالی که روابط ایالات متحده و عربستان به آرامی در حال رشد بود، جنگ جهانی دوم با بی طرفی عربستان سعودی مرحله یکم خود را آغاز می کرد. ایالات متحده درگیر جنگ جهانی دوم بود، و در نتیجه، روابط ایالات متحده و عربستان سعودی «در معرض خطر» قرار گرفت. این سهل انگاری عربستان را در معرض حمله قرار داد. ایتالیا، یکی از قدرتهای محور، تأسیسات نفتی کاسوک در ظهرا
ن را که تولید نفت عربستان سعودی را فلج کرده بود بمباران کرد. این حمله باعث شد شاه سعودی در تلاش برای یافتن یک قدرت خارجی باشد که بتواند از این کشور محافظت کند، از ترس حملات بعدی که به احتمال زیاد تولید نفت این کشور را متوقف می کرد و زائرانی که برای انجام حج، پایگاه قدرت و اقتصاد عربستان به مکه می روند. نفت کاسوک در نزدیکی ظهران است، اما تولید آن طی چند سال آینده کم باقی ماند - فقط حدود ۴۲٫۵ میلیون بشکه بین سالهای ۴۵تا ۱۹۴۱. کمتر از ۱٪ از تولید در ایالات متحده در مدت زمان مشابه. بعداً کاسوک به شرکت نفت عرب و آمریکایی (آرامکو) تغییر نام داد. با طولانی شدن جنگ جهانی دوم، ایالات متحده معتقد شد که نفت عربستان از اهمیت استراتژیکی برخوردار است. در نتیجه، به منظور امنیت ملی، ایالات متحده فشار بیشتری را برای کنترل بیشتر امتیاز کاسوک آغاز کرد. در ۱۶ فوریه ۱۹۴۳، رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت اعلام کرد که «دفاع از عربستان سعودی برای دفاع از ایالات متحده امری حیاتی است»، در اواخر همان سال، رئیس جمهور آمریکا با هدف خرید کلیه سهام کاسوک و بدین ترتیب کنترل ذخایر نفت عربستان در منطقه، ایجاد شرکت دولتی ذخایر نفت را تصویب کرد.
این طرح با مخالفت روبرو شد و در پایان به شکست انجامید. روزولت همچنان به دادرسی با دولت ادامه داد - در ۱۴ فوریه ۱۹۴۵، وی با پادشاه عربستان در کشتی کوئینسی ملاقات کرد، و در مورد موضوعاتی مانند روابط امنیتی کشورها و ایجاد یک کشور یهودی در سرزمین فلسطین گفتگو کرد. شاه سعودی درخواست آمریکا را برای اجازه دادن به پرواز نیروی هوایی آمریکا و ساخت فرودگاه های خود در عربستان تأیید کرد. تأسیسات نفتی توسط ایالات متحده بازسازی و محافظت شد، از مسیرهای حجاج محافظت شد، و ایالات متحده مسیر مستقیم موردنیاز هواپیماهای نظامی را که به ایران و اتحاد جماهیر شوروی می رفت، به دست آورد. نخستین کنسولگری آمریکا در سال ۱۹۴۴ در ظهران افتتاح شد. پس از جنگ جهانی دوم. در سال ۱۹۴۵، پس از جنگ جهانی دوم، شهروندان سعودی از اینکه نیروهای آمریکایی هنوز در ظهران فعالیت می کنند احساس ناراحتی می کنند. در مقابل، دولت و مقامات سعودی نیروهای آمریکایی را به عنوان یکی از ملزومات اصلی استراتژی دفاع نظامی سعودی می دانستند. در نتیجه، شاه سعودی با افزایش تقاضاها از نیروهای آمریکایی در ظهران هنگامی که منطقه به شدت تهدید می شد و با کاهش خطر، آن دو درگیری را متع
ادل کرد. در این زمان، با توجه به آغاز جنگ سرد، ایالات متحده نگران کمونیسم شوروی بود و استراتژی «مهار» گسترش کمونیسم در شبه جزیره عربستان را طراحی کرد و امنیت عربستان را در بالاترین فهرست واشینگتن از لحاظ اولویت قرار داد. دولت هری ترومن همچنین به شاه سعودی قول داد که وی از عربستان سعودی در برابر نفوذ شوروی محافظت خواهد کرد؛ بنابراین، ایالات متحده حضور خود را در منطقه افزایش داد تا از منافع خود و متحدانش محافظت کند. روابط امنیتی بین عربستان سعودی و ایالات متحده در آغاز «جنگ سرد» بسیار تقویت شد. بنیاد آرامکو. روابط تجاری ایالات متحده آمریکا و عربستان سعودی مدتهاست به دو مفهوم اصلی چرخیده است: امنیت و نفت. در طول دو دهه آینده، دهه های ۶۰ و ۵۰، روابط بین دو ملت به طور قابل توجهی تقویت شد. در سال ۱۹۵۱ توافق نامه کمک متقابل دفاعی به اجرا درآمد که به موجب آن تجارت سلاح ایالات متحده به عربستان سعودی همراه با یک مأموریت آموزش نظامی ایالات متحده در سرزمین سعودی مستقر می شود. پادشاه سعود به قدرت می رسد (۱۹۵۳). در اواخر دهه ۱۹۵۰، پادشاه سعود، پسر ارشد پادشاه عبدالعزیز، پس از مرگ پدرش به قدرت رسید. در زمان سعود روابط ایالا
ت متحده و عربستان با موانع زیادی در رابطه با استراتژی ضد کمونیسم روبرو شده بود. اتحاد جدید ضد شوروی رئیس جمهور دویت دی آیزنهاور بیشتر «رقبا و دشمنان منطقه ای پادشاهی» را در هم آمیخت، که این سو ظن سعودی ها را افزایش داد. به همین دلیل، در اکتبر ۱۹۵۵، سعود با رئیس جمهور مصر، جمال عبدالناصر، به استراتژی طرفدار شوروی پیوست. بعلاوه، سعود نیروهای آمریکایی را بیرون و نیروهای مصری را جایگزین آنها کرد؛ بنابراین، این کار باعث ایجاد و نوآوری درگیری جدید و بزرگی در روابط شد. اما در سال ۱۹۵۶، در جریان بحران سوئز، سعود دوباره شروع به همکاری با ایالات متحده پس از مخالفت آیزنهاور با اسرائیل، انگلیس و فرانسه برای تصرف کانال کرد. آیزنهاور به دلیل اهداف ضد شوروی با این طرح مخالفت کرد، اما پادشاه سعود این عمل را تحسین کرده بود و تصمیم به شروع همکاری با ایالات متحده گرفته بود در نتیجه، در حالی که روابط ایالات متحده و عربستان همزمان بهبود می یافت، قدرت مصر بسیار کاهش یافت. جنگ سرد و مهار شوروی. در سال ۱۹۵۷، سعود تصمیم گرفت پایگاه آمریکا را در ظهران تجدید کند. در کمتر از یک سال، پس از اتحاد مصر و سوریه در سال ۱۹۵۸، استراتژی طرفدار ش
وروی به قدرت بازگشت. سعود بار دیگر به اتحاد آنها پیوست، که روابط آمریکا و عربستان سعودی را تا حد کمی پایین آورد، خصوصاً پس از آنکه در سال ۱۹۶۱ اعلام کرد نظر خود را در مورد تجدید پایگاه آمریکا تغییر داد. در سال ۱۹۶۲، به دلیل تبلیغات ضد عربستان سعودی، که باعث شد سعود از آمریکا حمایت کند، مصر در طی انقلاب ۱۹۶۲ از پایگاه های خود در یمن به عربستان سعودی حمله کرد. رئیس جمهور جان اف کندی بلافاصله به درخواست سعود پاسخ داد و هواپیماهای جنگی ایالات متحده را در ژوئیه ۱۹۶۳ به منطقه جنگی فرستاد تا جلوی حمله را بگیرد که منافع آمریکا را به خطر می اندازد. در پایان جنگ، کمی قبل از سلطنت شاهزاده فیصل، این رابطه خود را دوباره ساخت تا دوباره سالم شود. با خروج انگلستان از منطقه خلیج فارس در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، ایالات متحده تمایلی به تعهدات امنیتی جدید نداشت. در عوض، دولت نیکسون تلاش کرد تا برای «ژاندارم» منافع آمریکا به متحدان محلی اعتماد کند (نگاه کنید به دکترین نیکسون). در منطقه خلیج فارس، این به معنای اتکا به عربستان سعودی و ایران به عنوان «ستون های دوقلوی» امنیت منطقه بود. در حالی که در سال ۱۹۷۰ ایالات متحده کمتر
از ۱۶ میلیون دلار کمک نظامی به عربستان سعودی کرد، این تعداد تا سال ۱۹۷۲ به ۳۱۲ میلیون دلار افزایش یافت. به عنوان بخشی از استراتژی «ستون های دوقلو»، ایالات متحده همچنین تلاش کرد روابط سعودی و ایران را بهبود بخشد، از جمله با ترغیب ایران به حذف ادعای ارضی خود در بحرین. تحریم نفتی و بحران های انرژی. در نوامبر ۱۹۶۴، فیصل پس از درگیری هایی که با برادرش سعود، پادشاه سابق داشت، پادشاه جدید شد. از طرف دیگر، ایالات متحده از نتیجه چنین تغییر برنامه ریزی نشده در سلطنت سعودی مطمئن نبود. فیصل، همکاری خود را با ایالات متحده تا ۲۰ اکتبر ۱۹۷۳ ادامه داد. پس از آنکه فیصل تصمیم گرفت در تحریم نفتی علیه ایالات متحده و اروپا به نفع موضع عرب در زمان جنگ یوم کیپور کمک کند، نقطه اوج روابط پیش آمد. این امر باعث بحران انرژی در ایالات متحده شد فیصل در مصاحبه با رسانه های بین المللی گفت: «حمایت کامل امریکا ازاسرائیل علیه اعراب، ادامه تأمین نفت با ایالات متحده یا حتی دوست ماندن با آنها را برای ما بسیار دشوار می کند.» با وجود تنش های ناشی از تحریم نفتی، ایالات متحده آرزو داشت روابط خود را با سعودی ها از سر بگیرد. در حقیقت، ثروت بزرگ نفتی ک
ه در نتیجه افزایش قیمت جمع شده بود، به سعودی ها اجازه داد مقادیر زیادی از فناوری نظامی آمریکا را خریداری کنند. این تحریم در مارس ۱۹۷۴ پس از فشار آمریکا به اسرائیل برای مذاکره با سوریه در مورد بلندی های جولان برداشته شد. سه ماه بعد، «واشنگتن و ریاض توافق نامه گسترده ای در مورد گسترش همکاری های اقتصادی و نظامی امضا کردند.» در سال ۱۹۷۵، دو کشور قراردادهای نظامی به ارزش ۲ میلیارد دلار از جمله توافق نامه ارسال ۶۰ فروند جنگنده باعربستان سعودی امضا کردند. سعودی ها همچنین (تا حدی به نمایندگی از خواسته های آمریکایی) استدلال کردند که افزایش قیمت اوپک را در اواسط دهه ۱۹۷۰ کمتر از آنچه عراق و ایران در ابتدا می خواستند، حفظ کنند. افزایش تولید عربستان سعودی برای تثبیت قیمت نفت و حمایت از ضد کمونیسم، همگی به روابط نزدیکتر با ایالات متحده کمک کرده است در ژانویه ۱۹۷۹، ایالات متحده جنگنده های F-۱۵ را برای محافظت بیشتر از کمونیسم به عربستان فرستاد. . علاوه بر این، ایالات متحده و عربستان سعودی هر دو از گروه های ضد کمونیست در افغانستان و کشورهای در حال مبارزه حمایت می کردند، یکی از این گروه ها بعداً به عنوان سازمان تروریستی القاع
ده شناخته شد. خریدهای دولتی. پس از جنگ سرد، روابط ایالات متحده و عربستان در حال بهبود بود. شرکتهای آمریکایی برای تهیه و مدیریت بازسازی عربستان سعودی فعالانه درگیر شدند و هزینه های هنگفتی پرداخت کردند. عربستان سعودی ۱۰۰ میلیارد دلار به ایالات متحده برای انتقال دولت، ساخت و ساز، سلاح، پرداخت کرد در طول آن دوران آمریکا ساخته و اجرا آکادمی های نظامی متعدد، پورت نیروی دریایی، نیروی هوایی و پایگاه های هوایی با توجه به نیاز هواپیماهای جنگ سرد و راهکارهای استقرار، بسیاری از این امکانات نظامی تحت تأثیر ایالات متحده قرار گرفتند. همچنین، سعودی ها تعداد زیادی سلاح خریداری کردند که از هواپیماهای جنگی F-۱۵ تا تانک های اصلی جنگی ام۱ آبرامز که بعداً در طول جنگ خلیج فارس مفید واقع شدند. ایالات متحده سیاست ایجاد و آموزش ارتش سعودی را به عنوان وزنه تعادل علیه تندروی شیعه پس از انقلاب در ایران دنبال کرد. ایالات متحده تجهیزات و آموزش عالی را ارائه می داد و با دولت عربستان مرتباً مشورت می کرد و آنها را به عنوان مهمترین رهبر اسلامی در آن قسمت از جهان و بازیگر اصلی در استراتژی امنیتی ایالات متحده تأیید می کرد. جنگ خلیج فارس. روابط ب
ین دو ملت حتی بیش از نقطه تحریم نفتی قویتر شد، در حالی که ایالات متحده آمریکا برای تلاش در محافظت در برابر عراق، نزدیک به ۵۰۰٬۰۰۰ سرباز را به عربستان سعودی فرستاد. پس از عملیات سپر صحرا، که پاسخی بود از سوی رئیس جمهور جورج دبلیو دبلیو بوش به حمله عراق به کویت در سال ۱۹۹۰، آمریکا ۵٬۰۰۰ نظامی را در عربستان سعودی نگه داشت تا روابط امنیتی و تجاری خود را حفظ کند. یورش عراق به کویت در اوت ۱۹۹۰ به جنگ خلیج فارس منجر شد، و در طی آن روابط امنیتی بین ایالات متحده و عربستان سعودی بسیار تقویت شد. همزمان با حمله آمریکا، ملک فهد علیه عراق اعلام جنگ کرد. ایالات متحده نگران امنیت عربستان سعودی در برابر قصد صدام برای حمله و کنترل ذخایر نفتی در منطقه بود. در نتیجه، پس از تأیید شاه فهد، رئیس جمهور بوش تعداد قابل توجهی از نیروهای نظامی آمریکا را (تا پایان عملیات، ۵۴۳٬۰۰۰ نیروی زمینی) برای محافظت از عربستان سعودی در برابر حمله احتمالی عراق مستقر کرد. این عملیات سپر صحرا نام داشت. علاوه بر این، ایالات متحده نیروهای بیشتری را در عملیات طوفان صحرا با نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ نفر از نیروهای سعودی اعزام شده توسط فهد برای تشکیل یک اتحاد ارتش آ
مریکا و عربستان سعودی، به همراه نیروهای سایر کشورهای متحد، برای حمله به نیروهای عراقی در کویت و جلوگیری از تهاجم بیشتر اعزام کرد. در طی عملیات طوفان صحرا ، نیروهای عراقی طی چهار روز شکست خوردند و باعث عقب نشینی عراقی ها به عراق شدند. عملیات دیده بان جنوبی. از زمان جنگ خلیج فارس، ایالات متحده حضور ۵۰۰۰ نظامی مستقر در عربستان سعودی را داشت - این رقم در درگیری ۲۰۰۳ در عراق به ۱۰ هزار نفر افزایش یافت. عملیات دیده بان جنوبی مناطق پرواز ممنوع را بر فراز جنوب عراق ایجاد کرد که پس از سال ۱۹۹۱ ایجاد شد و صادرات نفت این کشور از طریق خطوط حمل و نقل دریای خلیج فارس توسط ناوگان پنجم ایالات متحده مستقر در بحرین محافظت می شود. ادامه حضور نیروهای آمریکایی در عربستان سعودی یکی از انگیزه های اعلام شده در پشت حملات ۱۱ سپتامبر و همچنین بمب گذاری برج های خبر بود. در سال ۲۰۰۳، ایالات متحده بیشتر نیروهای خود را از عربستان سعودی بیرون کرد، اگرچه هنوز یک واحد باقی مانده است. فروش سلاح آمریکا به عربستان سعودی(۲۰۱۰). در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰، وزارت امور خارجه آمریکا قصد خود را برای انجام بزرگترین فروش اسلحه در تاریخ آمریکا - حدود ۶۰٬۵ می
لیارد دلار فروش توسط پادشاهی عربستان سعودی - به کنگره اطلاع داد. این بسته نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در توانایی تهاجمی نیروهای مسلح سعودی است. ایالات متحده مشتاق بود به این نکته اشاره کند که انتقال تسلیحات «قابلیت همکاری» با نیروهای آمریکایی را افزایش می دهد. در جنگ خلیج فارس ۹۱–۱۹۹۰، داشتن نیروهای سعودی آموزش دیده توسط آمریکا، همراه با تأسیسات نظامی ساخته شده با مشخصات آمریکا، به نیروهای مسلح آمریکا اجازه می داد تا در یک نبرد راحت و آشنا مستقر شوند. این قرارداد جدید این توانایی ها را افزایش می دهد، زیرا زیرساخت های پیشرفته نظامی آمریکایی در آستانه ساخت است. سیاست خارجی. در سال ۲۰۰۵، نخستین سفر خارجی ملک عبدالله به چین بود. در سال ۲۰۱۲، توافق نامه سعودی - چینی برای همکاری در استفاده از انرژی اتمی برای اهداف صلح آمیز امضا شد. عبدالله همچنین در سال ۲۰۰۷ از ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در ریاض استقبال کرد و بالاترین افتخار پادشاهی، نشان پادشاه عبدالعزیز را به وی اعطا کرد. روسیه و عربستان سعودی سرمایه گذاری مشترک بین آرامکو و لوک اویل را برای توسعه میادین جدید گاز سعودی منعقد کردند. شکاف ۲۰۱۳. ولید بن طلال د
ر ماه مه ۲۰۱۳ به چند وزیر سعودی هشدار داد که تولید گاز شیل در ایالات متحده در پایان تهدیدی برای اقتصاد وابسته به نفت پادشاهی محسوب می شود. با وجود این، دو کشور هنوز رابطه مثبتی را حفظ کردند. در اکتبر ۲۰۱۳، شاهزاده بندر بن سلطان، رئیس اطلاعات عربستان سعودی، پیشنهاد کرد که روابط عربستان سعودی و ایالات متحده فاصله بین روابط بین دو کشور در مورد جنگ داخلی سوریه و اقدامات دیپلماتیک بین ایران و دولت اوباما وجود داشته باشد. سعودی ها در اعتراض به سیاست آمریکا در قبال این مسائل، در آن ماه کرسی چرخان شورای امنیت سازمان ملل را رد کردند (علیرغم اینکه قبلاً برای چنین کرسی فعالیت می کردند). عربستان سعودی با احتیاط از توافق موقت مورد مذاکره غرب با ایران در مورد برنامه هسته ای حمایت می کرد. اوباما با ملک عبدالله تماس گرفت تا او را درمورد توافق کوتاه کند، و کاخ سفید گفت که رهبران توافق کردند «در مورد مذاکرات آمریکا با ایران» به طور منظم مشورت کنند ترور خاشقچی. در اکتبر ۲۰۱۸، پرونده جمال خاشقچی ایالات متحده را در شرایط دشواری قرار داد زیرا ترامپ و دامادش، جرد کوشنر، یک پیوند شخصی و رسمی قوی با محمد بن سلمان داشتند. در جریان مصا
حبه، ترامپ قول داد که به پرونده رسیدگی کند و اگر مشخص شود که پادشاهی سعودی در ناپدید شدن یا ترور روزنامه نگار نقش دارد، «مجازات سخت» وجود خواهد داشت. پاسخی ناراحت کننده از وزارت خارجه عربستان سعودی دریافت که اگر عربستان "اقدامی دریافت کند، با اقدامات بیشتری پاسخ خواهد داد"، با اشاره به "نقش تأثیرگذار و حیاتی پادشاهی نفت خیز " در اقتصاد جهانی. عربستان سعودی پس از هفته ها انکار پذیرفت که خاشقچی در کنسولگری عربستان در استانبول درگذشت. عادل الجبیر مرگ روزنامه نگار را «قتل» و «یک اشتباه بزرگ» توصیف کرد. اما وی اطلاع از محل نگهداری بدنش را انکار کرد. به دنبال این پرونده، ایالات متحده قول داد ویزای اتباع سعودی مسئول مرگ خاشقگی را لغو کند. به رسمیت شناختن نسل کشی ارامنه. در سال ۲۰۱۹، کنگره ایالات متحده رسماً نسل کشی ارامنه را به رسمیت شناخت، که این نخستین بار بود که ایالات متحده رسماً نسل کشی را تصدیق می کند، زیرا قبلاً فقط به طور غیررسمی یا جزئی این نسل کشی را به رسمیت شناخته بود. ترکیه که به طور سنتی وجود چنین نسل کشی را انکار می کند، ایالات متحده را به التهاب تنش ها متهم کرد. دونالد ترامپ با استناد به اینکه موضع د
ولت وی در این باره تغییر نکرده است، قطعنامه کنگره را رد کرده است. علی رغم انکار ترامپ، این قطعنامه با حمایت متحد ترامپ عربستان سعودی مورد حمایت قرار گرفت، و بیانگر افزایش بی احترامی ها و بی اعتمادی ها نسبت به ترکیه از سوی عربستان سعودی و ایالات متحده است. آشوب. درگیری نخست. در حالی که روابط ایالات متحده و عربستان سعودی در حال رشد بود، نخستین درگیری آنها هنگامی آغاز شد که بی نظمی بین یهودیان و اعراب در آوریل ۱۹۳۶ در قیمومت فلسطین تحت مدیریت انگلیس آغاز شد. ایالات متحده از ایجاد یک کشور مستقل اسرائیل طرفداری می کرد، اما از طرف دیگر عربستان سعودی، ملت پیشرو در جهان اسلام و عرب از موقعیت عرب حمایت می کرد که نخستین درگیری آنها را در پی داشت. به عبارت دیگر، منافع نفتی آمریکا در عربستان سعودی بسته به شرایط درگیری می تواند گروگان باشد. رئیس جمهور آمریکا، فرانکلین روزولت نامه ای را به شاه سعودی ارسال کرد و نشان می داد که درست است که آمریکا از تأسیس کشور یهودی در فلسطین حمایت می کند، اما به هیچ وجه مسئول تأسیس نیست. ملک عبدالعزیز با این پیام که روابط ایالات متحده و عربستان سعودی دوباره رو به رشد است، متقاعد شد. علاوه ب
ر این، در مارس ۱۹۳۸، کاسکو با کشف بزرگ نفت در عربستان سعودی، صنعت نفت در این کشور را رونق بخشید و به طور هم زمان ایالات متحده علاقه بیشتری به نفت عربستان پیدا کرد. در نتیجه، در تاریخ ۴ فوریه ۱۹۴۰، با نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم، ایالات متحده حضور دیپلماتیک خود را در عربستان برقرار کرده بود تا روابط نزدیکتر با سعودی ها داشته باشد و از آن در برابر دشمن محافظت کند. برت فیش، سفیر پیشین ایالات متحده در مصر به عنوان سفیر ایالات متحده در جده انتخاب شد. توان نفتی(معامله قرن با عربستان سعودی). دلار ایالات متحده آمریکا باارزش ترین ارز جهان است. سیستم نفتی در اوایل دهه ۱۹۷۰ و در پی فروپاشی برتون وودز شکل گرفت. ریچارد نیکسون رئیس جمهور و وزیر امور خارجه وی، هنری کیسینجر، ترس داشتند که کنار گذاشتن استاندارد بین المللی طلا تحت توافق نامه برتون وودز (همراه با کسری تجاری رو به رشد ایالات متحده و بدهی های کلان مرتبط با جنگ ویتنام) باعث کاهش در تقاضای جهانی دلار آمریکا. در یک سری جلسات، ایالات متحده و خانواده سلطنتی سعودی توافق کردند. ایالات متحده حفاظت نظامی از میادین نفتی عربستان سعودی را ارائه می دهد، و در عوض سعودی ها فروش
نفت خود را منحصراً به دلار آمریکا انجام می دهند (به عبارت دیگر، سعودی ها باید از همه ارزهای دیگر، به جز دلار آمریکا، به عنوان پرداخت برای صادرات نفت صرفه نظر کنند.). حملات ۱۱ سپتامبر. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، حملات تروریستی به شهرهای نیویورک و واشینگتن دی سی و در مزرعه ای در حوالی شانکسویل ، پنسیلوانیا توسط چهار هواپیمای ربوده شده منجر به کشته شدن ۲۹۷۷ نفر شد و تخمین زده شد که ۱۵۰ میلیارد دلار خسارت به دارایی و زیرساخت ها و تأثیر اقتصادی برسد، که بیش از تلفات است و خسارات ناشی از حمله ژاپن به پرل هاربر ۶۰ سال قبل. ۱۵ نفر از ۱۹ هواپیماربای در این حملات، و همچنین رهبر سازمان هواپیماربایان (اسامه بن لادن) از عربستان سعودی وارد شدند. در ایالات متحده، تبلیغات منفی قابل توجهی برای عربستان سعودی و تدریس آن دربارهٔ اسلام و ارزیابی مجدد اتحاد «نفت برای امنیت» با آل سعود به وجود آمد. گزارش سال ۲۰۰۲ شورای کار روابط مالی تأمین مالی تروریسم برای روابط خارجی نشان داد که "سالهاست که افراد و خیریه های مستقر در عربستان سعودی مهمترین منبع مالی القاعده بوده اند. و سالها است که مقامات سعودی چشم خود را بر روی این مشکل بسته اند. " در و
اکنش علیه عربستان سعودی و وهابیت، دولت سعودی در رسانه ها، جلسات سنا و سایر نقاط به تصویر کشیده شد حتی پیشنهادی در شورای سیاستگذاری دفاعی، (بازوی وزارت دفاع) وجود داشت که «سعودی را از عربستان بردن» با تصرف اجباری کنترل میادین نفتی، بازپس دادن حجاز به هاشمی ها و تفویض اختیار مدینه در نظر بگیرند و مکه به یک کمیته چند ملیتی متشکل از مسلمانان میانه رو و غیر وهابی. در خود عربستان سعودی، احساسات ضدآمریکایی «شدید» و «در بالاترین حد خود» توصیف شده است. نظرسنجی انجام شده توسط سرویس اطلاعاتی عربستان دربارهٔ «سعودی های تحصیل کرده بین ۲۵ تا ۴۱ سال» که اندکی پس از حملات ۱۱ سپتامبر انجام شد «نتیجه گرفت که ۹۵ درصد» از نظرسنجی ها از بن بن لادن حمایت می کنند. (بنا بر گزارش ها، حمایت از بن لادن تا سال ۲۰۰۶ کاهش یافت و تا آن زمان، پس از آنکه گروه های مرتبط با القاعده به داخل عربستان سعودی حمله کردند، جمعیت سعودی بطور قابل توجهی طرفدار آمریکا شد.) «سعودی را از عربستان بیرون ببر» به عنوان برنامه مخفی آمریکا برای پادشاهی پخش شد. در اکتبر ۲۰۰۱، "وال استریت ژورنال" گزارش داد که ولیعهد عبدالله در ۲۹ اوت نامه انتقادی به رئیس جمهور ایال
ات متحده جورج دبلیو بوش فرستاد: "زمانی می رسد که مردم و ملت ها از هم جدا می شوند. ما در یک دوراهی هستیم. وقت آن است که ایالات متحده و عربستان سعودی منافع جداگانه خود را بررسی کنند. آن دولتهایی که نبض مردم خود را احساس نکنند و به آن پاسخ دهند، به سرنوشت شاه ایران دچار می شوند. " شاهزاده نایف بن عبدالعزیز آل سعود، بیش از یک سال پس از وزیر کشور عربستان (یازده سپتامبر) (پست قدرتمندی که حوزه قضایی آن شامل جمع آوری اطلاعات داخلی بود)، اصرار داشت که هواپیماربایان سعودی آدمهای ابری در یک توطئه صهیونیست ها بودند. در دسامبر ۲۰۰۲، سخنگوی دولت عربستان سعودی اعلام کرد که کشور وی قربانی عدم تحمل بی دلیل آمریکا در مرز "نفرت است." در سال ۲۰۰۳، چندین حملات تروریستی ترکیبات ایالات متحده، وزارت کشور عربستان و چندین مکان دیگر را در داخل عربستان هدف قرار داد. در نتیجه این حملات، ایالات متحده تصمیم گرفت با ارائه آموزش ضد تروریسم، جدیدترین فناوری ها، و با دادن فرصت تعامل با سازمان های اجرای قانون آمریکا، آژانس های اجرای قانون سعودی را برای به دست آوردن دانش و قدرت کارآمد مورد نیاز، توسعه دهد. رسیدگی به پرونده های تروریستی و اجرای ق