Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اشاره می کرد که دسترسی به بازارهای مشترک المنافع ۲۰۰۰۰۰۰۰۰ پوند در سال سود اقتصادی برای کشور دارد. یکی دیگر شعارهای این کمپین این بود که «شما به دوستانتان نیاز دارید. اجازه ندهید همه آنها را از دست بدهید». سر دی ویلیرز گراف، رهبر حزب مخالف، از رای دهندگان خواست که جمهوری را رد کنند «تا بتوانیم در جامعه مشترک المنافع باقی بمانیم و از آن در برابر کمونیسم و ناسیونالیسم آفریکانس حمایت کنیم». حزب مترقی از حامیان تغییر درخواست کرد تا رای دهندگان «این جمهوری را رد کنند»، با این استدلال که: «مسئله سلطنت یا جمهوری نیست، بلکه دموکراسی یا دیکتاتوری است».
آب انبارهای سعیدا مجموعه ای از آب انبارهاست که در روستای فداغ، واقع در بخش مرکزی شهرستان گراش قرار دارند. بر اساس برآوردها، قدمت این آب انبارها به دورهٔ قاجاریه می رسد. با این حال، طبق روایات شفاهی نزد ساکنان منطقه، این بناها مربوط به دورهٔ افشاریه است. این مجموعهٔ آب انبار در سال ۱۳۹۸ و با شمارهٔ ثبت ۳۲۵۶۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قورباغه های دهان پرور (Rhinodermatidae) که با نام قورباغه های داروین، نیز شناخته می شوند، خانوادهٔ کوچکی از قورباغه ها هستند که در جنگل های معتدل جنوب شیلی و آرژانتین یافت می شوند. آن ها یک گروه فرگشتی منحصربه فرد و قابل توجه از قورباغه ها هستند که در کرتاسه پسین، تنها چند میلیون سال پیش از رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن، از دیگر قورباغه ها منشعب شده اند. تصور می شود که دو سردهٔ "Rhinoderma" و "Insuetophrynus"، در دوران پالئوسن از هم جدا شده اند. هر سه گونهٔ این خانواده، در حال حاضر به دلیل نابودی زیستگاه، گونه های مهاجم و به ویژه گسترش بیماری قارچ دیگچه ای دوزیستان در زیستگاه های بومی خود در خطر انقراض هستند و یکی از آن ها، قورباغهٔ داروین شیلی ("Rhinoderma rufum")، ممکن است اکنون منقرض شده باشد. سرده ها. دو سرده با سه گونه از این خانواده، شناسایی شده اند:
خانهٔ علی پور خانه ای مربوط به دورهٔ پهلوی اول است که در باقت قدیمی شهر گراش و محلهٔ پاقلعه قرار دارد. این خانه ۴۵۰ متر مربع مساحت دارد و به صورت حیاط مرکزی ساخته شده است. تزئینات این خانه، طاق های نیم دایره و نورگیر مشبکی از شاخصه های این خانه است. این خانه متعلق به امیدعلی علی پور، از معماران شاخص گراش بوده است که ساخت خانه های دیگری همچون خانهٔ شهیدان عظیمی، خانهٔ محسن زاده و خانهٔ اکبری از آثار اوست. خانهٔ علی پور امروزه در مالکیت شهرداری گراش قرار دارد.
فرگشت تولیدمثل جنسی یک ویژگی تطبیقی است که تقریباً در همه جانداران چندسلولی (و همچنین برخی از موجودات تک سلولی) مشترک است و بسیاری از آنها قادر به تولیدمثل غیرجنسی نیستند. پیش از ظهور تولیدمثل جنسی، فرایند سازگاری که در آن ژن ها از نسلی به نسل دیگر تغییر می کردند (جهش ژنتیکی) بسیار آهسته و تصادفی اتفاق می افتاد. رابطه جنسی به عنوان یک مکانیسم بسیار کارآمد برای ایجاد تنوع فرگشت یافته است و این مزیت اصلی را داشت که موجودات را قادر می سازد تا با محیط های متغیر سازگار شوند. با این حال، رابطه جنسی با هزینه همراه بود. در تولیدمثل غیرجنسی، نیازی به صرف زمان و انرژی برای انتخاب همسر نیست. و اگر محیط تغییر نکرده باشد، ممکن است دلیل کمی برای تغییر وجود داشته باشد، زیرا ممکن است ارگانیسم قبلاً به خوبی سازگار شده باشد. با این حال، رابطه جنسی به عنوان پربارترین وسیله برای شاخه شدن گونه ها به درخت زندگی فرگشت یافته است. تنوع در درخت فیلوژنتیک از طریق تولید مثل جنسی سریعتر از تولید مثل غیرجنسی اتفاق می افتد. فرگشت تولیدمثل جنسی توضیح می دهد که چگونه حیوانات، گیاهان، قارچ ها و پروتیست های تولید مثل جنسی می توانستند از یک اجد
اد مشترک که یک گونه یوکاریوتی تک سلولی بود، فرگشت یافته باشند. تولیدمثل جنسی در یوکاریا گسترده است، اگرچه تعداد کمی از گونه های یوکاریوتی به طور ثانویه توانایی تولید مثل جنسی را از دست داده اند، مانند Bdelloidea، و برخی از گیاهان و حیوانات به طور معمول به صورت غیرجنسی (از طریق آپومیکس و پارتوژنز) بدون از دست دادن جنسیت تولید مثل می کنند. فرگشت جنسیت شامل دو موضوع مرتبط اما متمایز است: منشأ آن و حفظ آن. منشأ تولیدمثل جنسی را می توان در پروکاریوت های اولیه، حدود دو میلیارد سال پیش (گیا)، زمانی که باکتری ها شروع به تبادل ژن ها از طریق صرف، تبدیل، و انتقال کردند، ردیابی کرد. اگرچه این فرایندها از تولید مثل جنسی واقعی متمایز هستند، اما برخی از شباهت های اساسی با یکدیگر دارند. در یوکاریوت ها، تصور می شود که جنسیت واقعی در آخرین جد مشترک یوکاریوتی، احتمالاً از طریق چندین فرایند با موفقیت متفاوت، پدید آمده است، و سپس تداوم یافته است (در مقایسه با "LUCA"). از آنجایی که تأیید فرضیه های منشأ جنسیت به طور تجربی (خارج از محاسبات فرگشتی) دشوار است، بیشتر کارهای فعلی بر تداوم تولید مثل جنسی در طول زمان فرگشت متمرکز شده اند.
حفظ تولیدمثل جنسی (مخصوصاً شکل دوپایه ای آن) توسط انتخاب طبیعی در دنیایی بسیار رقابتی از دیرباز یکی از معماهای اصلی زیست شناسی بوده است، زیرا هر دو مکانیسم شناخته شده تولید مثل - تولید مثل غیرجنسی و هرمافرودیتیسم - دارای مزایای آشکاری نسبت به آن هستند. . تولیدمثل غیرجنسی می تواند با جوانه زدن، شکافت یا تشکیل اسپور ادامه یابد و شامل پیوند گامت ها نمی شود، که بر این اساس منجر به سرعت تولید مثل بسیار سریع تر در مقایسه با تولید مثل جنسی می شود، جایی که ۵۰ درصد فرزندان نر هستند و قادر به تولید نسل خود نیستند. در تولیدمثل هرمافرودیتی، هر یک از دو ارگانیسم والد مورد نیاز برای تشکیل یک زیگوت می توانند گامت نر یا ماده را فراهم کنند، که منجر به مزایایی هم در اندازه و هم در تنوع ژنتیکی یک جمعیت می شود. بنابراین تولیدمثل جنسی باید مزایای تناسب اندام قابل توجهی را ارائه دهد زیرا، علیرغم هزینه دو برابری رابطه جنسی (نگاه کنید به زیر)، در بین اشکال زندگی چند سلولی غالب است، که به این معنی است که تناسب اندام فرزندان حاصل از فرآیندهای جنسی بر هزینه ها بیشتر است. تولید مثل جنسی از نوترکیبی ناشی می شود، جایی که ژنوتیپ های والدی
ن دوباره سازماندهی می شوند و با فرزندان به اشتراک گذاشته می شوند. این در تضاد با تکثیر غیرجنسی تک والدی است که در آن فرزندان همیشه با والدین یکسان هستند (جهش ممنوع است). نوترکیبی دو مکانیسم تحمل خطا را در سطح مولکولی فراهم می کند: ترمیم DNA نوترکیبی (که در طول میوز ترویج می شود زیرا کروموزوم های همولوگ در آن زمان جفت می شوند) و مکمل (همچنین به عنوان هتروزیس، قدرت هیبریدی یا پوشاندن جهش ها شناخته می شود). تاریخچه. موضوع فرگشت ویژگی های تولید مثل جنسی در نوشته های ارسطو، و تفکر فلسفی-علمی مدرن در مورد این مسئله، حداقل به اراسموس داروین (۱۷۳۱–۱۸۰۲) در قرن ۱۸ برمی گردد. آگوست وایزمن این موضوع را در سال ۱۸۸۹ انتخاب کرد و استدلال کرد که جنسیت در تولید تنوع ژنتیکی نقش دارد، همان طور که در اکثر توضیحات زیر توضیح داده شده است. از سوی دیگر، چارلز داروین (۱۸۰۹–۱۸۸۲) به این نتیجه رسید که تأثیر نیروی هیبریدی (مکمل) «به اندازه کافی برای توضیح پیدایش دو جنس کافی است». و فرضیه تکمیل، که در زیر توضیح داده شده است. از زمان پیدایش سنتز فرگشتی مدرن در قرن بیستم، زیست شناسان متعددی از جمله دبلیو دی همیلتون، الکسی کوندراشوف، جورج
سی ویلیامز، هریس برنشتاین، کارول برنشتاین، مایکل ام. کاکس، فردریک ای. هاپف و ریچارد ای. توضیحات رقابتی برای اینکه چگونه طیف وسیعی از گونه های زنده مختلف تولید مثل جنسی را حفظ می کنند. مفهوم جنسیت شامل دو پدیده اساسی است: فرایند جنسی (تلفیقی اطلاعات ژنتیکی دو فرد) و تمایز جنسی (تفکیک این اطلاعات به دو بخش). بسته به وجود یا عدم وجود این پدیده ها، همه اشکال موجود تولید مثل را می توان به عنوان غیرجنسی، هرمافرودیت یا دوپایه طبقه بندی کرد. فرایند جنسی و تمایز جنسی پدیده های متفاوتی هستند و در اصل کاملاً متضاد هستند. اولی باعث ایجاد (افزایش) تنوع ژنوتیپ ها می شود و دومی آن را به نصف کاهش می دهد. مزایای رابطه جنسی و تولیدمثل جنسی. مزایای تولیدمثلی اشکال غیرجنسی در کمیت نتاج و مزایای اشکال هرمافرودیت در حداکثر تنوع است. انتقال از هرمافرودیت به حالت دوپایه منجر به از دست دادن حداقل نیمی از تنوع می شود؛ بنابراین، چالش اصلی توضیح مزایای تمایز جنسی است، یعنی مزایای دو جنس مجزا در مقایسه با هرمافرودیت ها به جای توضیح مزایای اشکال جنسی (هرمافرودیت + دوقطبی) نسبت به غیرجنسی. قبلاً درک شده است که از آنجایی که تولید مثل جنسی ب
ا هیچ مزیت باروری واضحی همراه نیست، در مقایسه با غیرجنسی، باید مزایای مهمی در فرگشت وجود داشته باشد. مزایای ناشی از تنوع ژنتیکی. برای مزیت ناشی از تنوع ژنتیکی، سه دلیل احتمالی وجود دارد که ممکن است این اتفاق بیفتد. اول، تولیدمثل جنسی می تواند اثرات دو جهش مفید را در یک فرد ترکیب کند (یعنی جنسیت به گسترش صفات مفید کمک می کند). همچنین، لازم نیست جهش های ضروری یکی پس از دیگری در یک ردیف از فرزندان اتفاق افتاده باشند. جمعیت (یعنی رابطه جنسی به حذف ژن های مضر کمک می کند). با این حال، در ارگانیسم هایی که فقط یک مجموعه کروموزوم دارند، جهش های مضر فوراً از بین می روند و بنابراین حذف جهش های مضر برای تولید مثل جنسی یک مزیت بعید است. در نهایت، جنسیت ترکیب های ژنی جدیدی ایجاد می کند که ممکن است مناسب تر از ترکیب های قبلی باشد، یا ممکن است به سادگی منجر به کاهش رقابت بین بستگان شود. برای مزیت ترمیم DNA، از بین بردن آسیب DNA با تعمیر DNA نوترکیبی در طول میوز، فواید زیادی دارد، زیرا این حذف امکان بقای بیشتر نتاج با DNA سالم را فراهم می کند. مزیت مکمل سازی برای هر یک از شریک های جنسی، اجتناب از اثرات بد ژن های مغلوب مضر آن
ها در نتاج با اثر پوشاندن ژن های غالب طبیعی است که توسط شریک دیگر ایجاد می شود. طبقات فرضیه های مبتنی بر ایجاد تنوع در زیر شکسته می شوند. هر تعدادی از این فرضیه ها ممکن است در هر گونه معینی صادق باشد (آنها متقابلاً منحصر به فرد نیستند)، و فرضیه های متفاوتی ممکن است در گونه های مختلف اعمال شود. با این حال، یک چارچوب تحقیقاتی مبتنی بر ایجاد تنوع هنوز پیدا نشده است که به فرد امکان می دهد تعیین کند که آیا دلیل جنسیت برای همه گونه های جنسی جهانی است یا خیر، و اگر نه، مکانیسم هایی که در هر گونه عمل می کنند. از سوی دیگر، حفظ رابطه جنسی بر اساس ترمیم و تکمیل DNA به طور گسترده برای همه گونه های جنسی اعمال می شود. محافظت در برابر جهش ژنتیکی عمده. برخلاف این دیدگاه که جنسیت تنوع ژنتیکی را افزایش می دهد، هنگ و گورلیک و هنگ شواهدی را بررسی کردند که نشان می دهد جنسیت در واقع به عنوان یک محدودیت برای تنوع ژنتیکی عمل می کند. آنها معتقدند که جنسیت به عنوان یک فیلتر درشت عمل می کند، تغییرات ژنتیکی عمده، مانند بازآرایی های کروموزومی را از بین می برد، اما اجازه می دهد تغییرات جزئی، مانند تغییرات در سطح نوکلئوتید یا ژن (که اغلب خ
نثی هستند) از غربال جنسی عبور کند. ژنوتیپ های جدید. جنسیت می تواند روشی باشد که توسط آن ژنوتیپ های جدید ایجاد می شود. از آنجایی که جنسیت ژن های دو فرد را ترکیب می کند، جمعیت های تولید مثل جنسی می توانند به راحتی ژن های سودمند را نسبت به جمعیت های غیرجنسی ترکیب کنند. اگر در یک جمعیت جنسی، دو آلل سودمند مختلف در جایگاه های متفاوتی در یک کروموزوم در اعضای مختلف جمعیت ایجاد شوند، کروموزوم حاوی دو آلل سودمند را می توان طی چند نسل با نوترکیبی تولید کرد. با این حال، اگر دو آلل یکسان در اعضای مختلف یک جمعیت غیرجنسی ایجاد شوند، تنها راهی که یک کروموزوم می تواند الل دیگر را توسعه دهد این است که به طور مستقل همان جهش را به دست آورد، که بسیار بیشتر طول می کشد. چندین مطالعه به استدلال های متضاد پرداخته اند، و این سؤال که آیا این مدل به اندازه کافی قوی است تا غلبه تولیدمثل جنسی در مقابل تولیدمثل غیرجنسی را توضیح دهد، باقی می ماند. رونالد فیشر همچنین پیشنهاد کرد که رابطه جنسی ممکن است گسترش ژن های سودمند را با اجازه دادن به آن ها برای فرار بهتر از محیط ژنتیکی، در صورتی که روی کروموزوم هایی با ژن های مضر ایجاد کنند، تسهیل کن
د. حامیان این نظریه ها به این استدلال تعادل پاسخ می دهند که افراد تولید مثل جنسی و غیرجنسی ممکن است از جنبه های دیگر نیز متفاوت باشند - که ممکن است بر تداوم تمایلات جنسی تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، در کک های آبی هتروگام از جنس Cladocera، فرزندان جنسی تخم هایی را تشکیل می دهند که در مقایسه با آنهایی که کک ها به صورت غیرجنسی تولید می کنند، بهتر می توانند در زمستان زنده بمانند. افزایش مقاومت در برابر انگل ها. یکی از گسترده ترین نظریه های مورد بحث برای توضیح تداوم رابطه جنسی این است که برای کمک به افراد جنسی در مقاومت در برابر انگل ها، که به عنوان فرضیه ملکه سرخ نیز شناخته می شود، حفظ می شود. هنگامی که یک محیط تغییر می کند، آلل های خنثی یا مضر قبلی می توانند مطلوب شوند. اگر محیط به سرعت به اندازه کافی تغییر کند (یعنی بین نسل ها)، این تغییرات در محیط می تواند رابطه جنسی را برای فرد مفید کند. چنین تغییرات سریعی در محیط ناشی از فرگشت مشترک بین میزبان و انگل است. برای مثال تصور کنید که یک ژن در انگل ها با دو آلل p و P وجود دارد که دو نوع توانایی انگلی ایجاد می کند و یک ژن در میزبان با دو آلل h و H وجود دارد که دو نو
ع مقاومت انگل را ایجاد می کند، به طوری که انگل های دارای آلل p می توانند خود را به میزبان هایی با آلل h و P به H متصل می کنند. چنین وضعیتی منجر به تغییرات چرخه ای در فرکانس آلل می شود – با افزایش فرکانس p, h نامطلوب خواهد بود. در حقیقت، چندین ژن در ارتباط بین میزبان و انگل نقش دارند. در جمعیت غیرجنسی میزبان، فرزندان تنها در صورت بروز جهش، مقاومت انگلی متفاوتی خواهند داشت. با این حال، در جمعیت جنسی میزبان، فرزندان ترکیب جدیدی از آلل های مقاومت انگلی خواهند داشت. به عبارت دیگر، مانند ملکه سرخ لوئیس کارول، میزبان های جنسی به طور مداوم در حال «دویدن» (تطبیق) برای «ماندن در یک مکان» (مقاومت در برابر انگل ها) هستند. شواهدی برای این توضیح برای فرگشت جنسیت با مقایسه سرعت فرگشت مولکولی ژن های کینازها و ایمونوگلوبولین ها در سیستم ایمنی با ژن های کدکننده پروتئین های دیگر ارائه می شود. ژن های کد کننده پروتئین های سیستم ایمنی به طور قابل توجهی سریع تر فرگشت می یابند. شواهد بیشتر برای فرضیه ملکه سرخ با مشاهده پویایی طولانی مدت و فرگشت همزمان انگل در جمعیت «مخلوط» (جنسی و غیرجنسی) حلزون ها (Potamopyrgus antipodarum) ارائه ش
د. تعداد افراد جنسی، تعداد غیرجنسی ها و میزان عفونت انگل برای هر دو مورد بررسی قرار گرفت. مشخص شد که کلون هایی که در ابتدای مطالعه فراوان بودند در طول زمان بیشتر مستعد ابتلا به انگل شدند. با افزایش عفونت های انگل، تعداد کلون هایی که زمانی فراوان بود به طور چشمگیری کاهش یافت. برخی از انواع کلونال به طور کامل ناپدید شدند. در همین حال، جمعیت حلزون های جنسی در طول زمان بسیار پایدارتر باقی ماندند. با این حال، هانلی و همکاران. هجوم کنه های یک گونه مارمولک پارتنوژنتیک و دو گونه اجدادی جنسی مرتبط با آن را مورد مطالعه قرار داد. برخلاف انتظارات مبتنی بر فرضیه ملکه سرخ، آنها دریافتند که شیوع، فراوانی و میانگین شدت کنه ها در گکوهای جنسی به طور قابل توجهی بیشتر از غیرجنسی هایی است که در یک زیستگاه مشترک هستند. در سال ۲۰۱۱، محققان از کرم گرد میکروسکوپی Caenorhabditis elegans به عنوان میزبان و باکتری بیماری زا Serratia marcescens برای تولید یک سیستم هم فرگشتی میزبان-انگل در یک محیط کنترل شده استفاده کردند و به آنها اجازه داد تا بیش از ۷۰ آزمایش فرگشتی را برای آزمایش فرضیه ملکه سرخ انجام دهند. آنها سیستم جفت گیری سی. الگانس
را به طور ژنتیکی دستکاری کردند و باعث شدند که جمعیت ها از نظر جنسی، با خود باروری یا مخلوطی از هر دو در یک جمعیت جفت گیری کنند. سپس آن جمعیت ها را در معرض انگل S. marcescens قرار دادند. مشخص شد که جمعیت های خود بارور کننده C. elegans به سرعت توسط انگل های در حال فرگشت منقرض شدند، در حالی که جنسیت به جمعیت ها اجازه می دهد تا با انگل های خود همگام شوند، نتیجه ای که با فرضیه ملکه سرخ مطابقت دارد. در جمعیت های طبیعی C. elegans، خود باروری روش غالب تولیدمثل است، اما رویدادهای متقاطع نادر با نرخ حدود ۱٪ رخ می دهد. منتقدان فرضیه ملکه سرخ این سؤال را مطرح می کنند که آیا محیط دائماً در حال تغییر میزبان ها و انگل ها به اندازه کافی برای توضیح فرگشت جنسیت رایج است یا خیر. به طور خاص، Otto و Nuismer نتایجی را ارائه کردند که نشان می داد فعل و انفعالات گونه ها (به عنوان مثال تعامل میزبان در مقابل انگل) معمولاً بر خلاف جنسیت انتخاب می شوند. آنها به این نتیجه رسیدند که، اگرچه فرضیه ملکه سرخ در شرایط خاصی از رابطه جنسی حمایت می کند، اما به تنهایی همه جا بودن رابطه جنسی را توضیح نمی دهد. Otto و Gerstein همچنین اظهار داشتند که «
به نظر ما به نظر می رسد که انتخاب قوی برای هر ژن به اندازه کافی رایج است که فرضیه ملکه سرخ بتواند همه جا بودن جنسیت را توضیح دهد.» پارکر مطالعات ژنتیکی متعددی را در مورد مقاومت به بیماری های گیاهی بررسی کرد و نتوانست نمونه ای منطبق با فرضیه های ملکه سرخ را کشف کند. زیان های رابطه جنسی و تولیدمثل جنسی. تناقض وجود تولیدمثل جنسی این است که اگرچه در موجودات چند سلولی همه جا وجود دارد، اما ظاهراً معایب ذاتی زیادی برای تولیدمثل جنسی در مقایسه با مزایای نسبی اشکال جایگزین تولید مثل، مانند تولید مثل غیرجنسی، وجود دارد؛ بنابراین، از آنجا که تولید مثل جنسی در زندگی پیچیده چند سلولی فراوان است، باید برخی از مزایای قابل توجهی برای جنسیت و تولید مثل جنسی وجود داشته باشد که این معایب اساسی را جبران کند. هزینه افزایش جمعیت رابطه جنسی. یکی از محدودکننده ترین معایب فرگشت تولید مثل جنسی توسط انتخاب طبیعی این است که جمعیت غیرجنسی می تواند با سرعت بیشتری نسبت به جمعیت جنسی در هر نسل رشد کند. به عنوان مثال، فرض کنید که کل جمعیت برخی از گونه های نظری دارای ۱۰۰ موجود زنده متشکل از دو جنس (یعنی نر و ماده) با نمایش نر به ماده ۵۰:۵۰ ا
ست، و تنها ماده های این گونه می توانند فرزند داشته باشند. اگر همه اعضای توانمند این جمعیت یک بار تولید مثل کنند، در مجموع ۵۰ فرزند (نسل F1) تولید می شود. این نتیجه را با یک گونه غیرجنسی مقایسه کنید، که در آن هر یک از اعضای یک جمعیت ۱۰۰ ارگانیسمی با اندازه مساوی قادر به بچه دار شدن هستند. اگر همه اعضای توانمند این جمعیت غیرجنسی یک بار تولید مثل می کردند، در مجموع ۱۰۰ فرزند تولید می شد - دو برابر تعداد تولید شده توسط جمعیت جنسی در یک نسل. این ایده گاهی اوقات به عنوان هزینه دو برابری تولید مثل جنسی نامیده می شود. این اولین بار توسط جان مینارد اسمیت به صورت ریاضی توصیف شد[. اسمیت در دست نوشته اش بیشتر در مورد تأثیر یک جهش یافته غیرجنسی که در جمعیت جنسی ایجاد می شود، که میوز را سرکوب می کند و به تخم ها اجازه می دهد تا به فرزندانی که از نظر ژنتیکی یکسان هستند، حدس زد. مادر بر اساس تقسیم میتوزی.[صفحه مورد نیاز] دودمان جهش یافته-جنسی نمایندگی خود را در جمعیت هر نسل دوبرابر می کند، و بقیه مساوی هستند. از نظر فنی، مشکل بالا مربوط به تولید مثل جنسی نیست، بلکه وجود زیرمجموعه ای از ارگانیسم هایی است که قادر به تولید نسل ن
یستند. در واقع، برخی از ارگانیسم های چند سلولی (ایزوگام) در تولید مثل جنسی شرکت می کنند، اما همه اعضای این گونه قادر به تولید نسل هستند. نیمی از پتانسیل تولیدمثلی آنها در پسران؛ بنابراین، در این فرمول بندی، هزینه اصلی رابطه جنسی این است که زن و مرد باید به طور موفقیت آمیزی با هم کنار بیایند، که تقریباً همیشه مستلزم صرف انرژی برای جمع شدن در زمان و مکان است. موجودات غیرجنسی نیازی به صرف انرژی لازم برای یافتن جفت ندارند. ژن های سیتوپلاسمی خودخواه. تولیدمثل جنسی به این معنی است که کروموزوم ها و آلل ها در هر نسلی جدا می شوند و دوباره ترکیب می شوند، اما همه ژن ها با هم به فرزندان منتقل نمی شوند. همکاران جهش یافته این جهش ها به عنوان «خودخواه» نامیده می شوند زیرا آنها گسترش خود را به قیمت آلل های جایگزین یا ارگانیسم میزبان ترویج می کنند. آنها شامل محرک های میوز هسته ای و ژن های سیتوپلاسمی خودخواه هستند.[۲۷][صفحه مورد نیاز] محرک های میوز ژن هایی هستند که میوز را تحریف می کنند و گامت هایی را تولید می کنند که بیش از ۵۰ درصد از زمان هایی که تصادفی انتظار می رود تولید کنند. یک ژن سیتوپلاسمی خودخواه، ژنی است که در اندامک
، پلاسمید یا انگل درون سلولی قرار دارد که تولیدمثل را تغییر می دهد تا باعث افزایش خود به قیمت سلول یا ارگانیسمی شود که آن را حمل می کند. هزینه وراثت ژنتیکی رابطه جنسی. ارگانیسمی که از نظر جنسی تولید مثل می کند، تنها ۵۰ درصد از مواد ژنتیکی خود را به هر فرزند L2 منتقل می کند. این نتیجه این واقعیت است که گامت های گونه های تولید مثل جنسی هاپلوئید هستند. باز هم، با این حال، این برای همه موجودات جنسی قابل اجرا نیست. گونه های زیادی وجود دارند که جنسی هستند اما مشکل از دست دادن ژنتیکی ندارند زیرا نر یا ماده تولید نمی کنند. به عنوان مثال، مخمرها ارگانیسم های جنسی ایزوگام هستند که دو نوع جفت گیری دارند که ژنوم هاپلوئید آنها را با هم ترکیب کرده و دوباره ترکیب می کنند. هر دو جنس در طول مراحل هاپلوئید و دیپلوئید چرخه زندگی خود تولید مثل می کنند و ۱۰۰٪ شانس انتقال ژن های خود را به فرزندان خود دارند.[۲۸][صفحه مورد نیاز] برخی از گونه ها از ۵۰ درصد هزینه تولید مثل جنسی اجتناب می کنند، اگرچه «سکس» دارند (به معنای نوترکیبی ژنتیکی). در این گونه ها (به عنوان مثال، باکتری ها، مژه داران، داینوفلاژل ها و دیاتوم ها)، «جنس» و تولید مث
ل به طور جداگانه اتفاق می افتد. ترمیم و تکمیل DNA. همان طور که در قسمت قبلی این مقاله بحث شد، تولید مثل جنسی به طور معمول به عنوان سازگاری برای تولید تنوع ژنتیکی از طریق نوترکیبی آللی توضیح داده می شود. همان طور که در بالا اذعان شد، با این حال، مشکلات جدی در این توضیح بسیاری از زیست شناسان را به این نتیجه رسانده است که منافع جنسی یک مشکل عمده حل نشده در زیست شناسی فرگشتی است. یک رویکرد «اطلاعاتی» جایگزین برای این مشکل منجر به این دیدگاه شده است که دو جنبه اساسی جنسیت، بازترکیب ژنتیکی و برون گذری، پاسخ های تطبیقی به دو منبع اصلی «نویز» در انتقال اطلاعات ژنتیکی هستند. نویز ژنتیکی می تواند به عنوان آسیب فیزیکی به ژنوم (مانند تغییر شیمیایی پایه های DNA یا شکستگی در کروموزوم) یا خطاهای همانندسازی (جهش) رخ دهد. این دیدگاه جایگزین به عنوان فرضیه تعمیر و تکمیل نامیده می شود تا آن را از فرضیه تغییرات سنتی متمایز کند. فرضیه ترمیم و تکمیل فرض می کند که نوترکیبی ژنتیکی اساساً یک فرایند ترمیم DNA است و زمانی که در طول میوز رخ می دهد، سازگاری برای ترمیم DNA ژنومی است که به فرزندان منتقل می شود. ترمیم نوترکیبی تنها فرایند ت
رمیم شناخته شده ای است که می تواند آسیب های دو رشته ای در DNA را با دقت حذف کند، و چنین آسیب هایی هم در طبیعت رایج هستند و هم در صورت عدم ترمیم معمولاً کشنده هستند. به عنوان مثال، شکستگی های دو رشته ای در DNA حدود ۵۰ بار در هر چرخه سلولی در سلول های انسانی اتفاق می افتد (به آسیب طبیعی DNA مراجعه کنید). ترمیم نوترکیبی از ساده ترین ویروس ها تا پیچیده ترین یوکاریوت های چند سلولی رایج است. در برابر بسیاری از انواع مختلف آسیب های ژنومی مؤثر است و به ویژه در غلبه بر آسیب های دو رشته ای بسیار کارآمد است. مطالعات مکانیسم نوترکیبی میوز نشان می دهد که میوز سازگاری برای ترمیم DNA است.[۳۴] این ملاحظات اساس بخش اول فرضیه تعمیر و تکمیل را تشکیل می دهند. در برخی از خطوط تبار از موجودات اولیه، مرحله دیپلوئید چرخه جنسی، که در ابتدا گذرا بود، به مرحله غالب تبدیل شد، زیرا امکان تکمیل - پوشاندن جهش های مغلوب مضر (یعنی قدرت هیبریدی یا هتروزیس) را فراهم می کرد. برون رفتگی، دومین جنبه اساسی جنسیت، با مزیت پوشاندن جهش ها و مضرات همخونی (جفت گیری با خویشاوند نزدیک) حفظ می شود که امکان بیان جهش های مغلوب را فراهم می کند (که معمولاً به
عنوان افسردگی همخونی مشاهده می شود). این با چارلز داروین مطابقت دارد، [۳۵] که به این نتیجه رسید که مزیت انطباقی جنسی، قدرت ترکیبی است. یا به قول او، "فرزندان دو نفر، به ویژه اگر اجداد آنها در شرایط بسیار متفاوتی قرار داشته باشند، از نظر قد، وزن، قوای جسمانی و باروری نسبت به فرزندان خود بارور شده از هر یک از والدین مشابه برتری دارند. " با این حال، در شرایطی که در آن هزینه های جفت گیری بسیار بالا است، ممکن است برون زایی به نفع پارتنوژنز یا خودسازی (که مزیت ترمیم نوترکیبی میوز را حفظ می کند) کنار گذاشته شود. به عنوان مثال، زمانی که افراد در یک منطقه جغرافیایی نادر هستند، هزینه های جفت گیری بالا است، مانند زمانی که آتش سوزی جنگل رخ داده است و افرادی که وارد منطقه سوخته می شوند، اولین افرادی هستند که وارد منطقه می شوند. در چنین مواقعی به سختی جفت یافت می شود و این به نفع گونه های پارتنوژن است. از نظر فرضیه ترمیم و تکمیل، حذف آسیب DNA توسط ترمیم نوترکیبی، شکل جدیدی از نویز اطلاعاتی، نوترکیب آللی، به عنوان یک محصول جانبی تولید می کند. این نویز اطلاعاتی کمتر، تنوع ژنتیکی ایجاد می کند که توسط برخی به عنوان تأثیر اصلی
رابطه جنسی، همان طور که در قسمت های قبلی این مقاله مورد بحث قرار گرفت، مشاهده می شود. پاکسازی جهش زیان بار. جهش ها می توانند اثرات متفاوتی بر روی یک ارگانیسم داشته باشند. به طور کلی اعتقاد بر این است که اکثر جهش های غیرخنثی زیان بار هستند، به این معنی که آنها باعث کاهش تناسب اندام کلی ارگانیسم می شوند. با فرایند انتخاب طبیعی از جمعیت حذف شود. اعتقاد بر این است که تولیدمثل جنسی در حذف آن جهش ها از ژنوم کارآمدتر از تولیدمثل غیرجنسی است. دو فرضیه اصلی وجود دارد که توضیح می دهد که چگونه رابطه جنسی ممکن است برای حذف ژن های مضر از ژنوم عمل کند. پرهیز از ایجاد جهش زیان بار. در حالی که DNA قادر به ترکیب مجدد برای اصلاح آلل ها است، DNA همچنین مستعد جهش های درون توالی است که می تواند یک ارگانیسم را به شیوه ای منفی تحت تأثیر قرار دهد. موجودات غیرجنسی توانایی ترکیب مجدد اطلاعات ژنتیکی خود برای تشکیل آلل های جدید و متفاوت را ندارند. هنگامی که یک جهش در DNA یا سایر توالی حامل ژنتیکی رخ می دهد، هیچ راهی برای حذف جهش از جمعیت وجود ندارد تا زمانی که جهش دیگری رخ دهد که در نهایت جهش اولیه را حذف کند. این در میان موجودات نادر
است. هرمان جوزف مولر این ایده را معرفی کرد که جهش ها در ارگانیسم های تولید مثل غیرجنسی ایجاد می شوند. مولر این اتفاق را با مقایسه جهش هایی که به صورت جغجغه جمع می شوند توصیف کرد. هر جهشی که در ارگانیسم های تولید مثل غیرجنسی ایجاد می شود یک بار جغجغه را می چرخاند. جغجغه را نمی توان به عقب چرخاند، فقط به جلو می چرخاند. جهش بعدی که رخ می دهد یک بار دیگر جغجغه را می چرخاند. جهش های اضافی در یک جمعیت به طور مداوم جغجغه را تغییر می دهند و جهش ها، که عمدتاً مضر هستند، به طور مداوم بدون ترکیب مجدد جمع می شوند. این جهش ها به نسل بعدی منتقل می شوند زیرا فرزندان دقیقاً کلون های ژنتیکی والدین خود هستند. بار ژنتیکی موجودات و جمعیت آنها به دلیل اضافه شدن جهش های مضر متعدد افزایش می یابد و موفقیت کلی تولید مثل و تناسب اندام کاهش می یابد. برای جمعیت های در حال تولیدمثل جنسی، مطالعات نشان داده اند که گلوگاه های تک سلولی برای مقاومت در برابر ایجاد جهش مفید هستند [نیاز به منبع]. عبور جمعیت از یک گلوگاه تک سلولی شامل رویداد لقاح است که با مجموعه های هاپلوئید DNA رخ می دهد و یک سلول بارور شده را تشکیل می دهد. به عنوان مثال، انسان