Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چشمهٔ آبگرم هرسین (به گویش محلی گرماو) یک چشمه از چشمه های آبگرم کرمانشاه است که در بستر محل تلاقی رودهای گاماسیاب و قره سو (شاخه ی گیزه رود شهرستان دلفان استان لرستان )است. دمای آب این چشمه حدود ۴۹–۴۷ درجه سانتیگراد است و جزو یکی از گرم ترین آب های معدنی دنیاست. این چشمه در منطقه ای باستانی واقع است و آثار تاریخی زیادی را در محوطهٔ آن می توان مشاهده کرد. در کتاب های محدود و قدیمی می توان درباره آن اطلاعاتی به دست آورد اما زیباترین تعبیر در کتاب فرهنگ فارسی دکتر محمد معین، صفحهٔ ۱۶۶۱ به چشم می خورد که می نویسد: «گاماساب از دشت اسدآباد و نهاوند در مقابل کنگاور جاری شده، دهلاقانی کوه را بریده ، تشکیل تنگه های باریک متعدد در آن می دهد. بعد از آنکه رود دیناور ضمیمه آن می گردد، از پای کوه بیستون می گذرد و قبل از بیستون به جنوب منحرف می گردد و از دره های کوچکی عبور می کند. سپس سیاه آب یا قره سو ـ که از مشرق کرمانشاه می گذرد و پل تنگی دارد که در جاده همدان به کرمانشاه واقع شده ـ بدان ملحق می شود. پس از آن از تنگه های گله عبور می کند. این تنگه ها از حیث مناظر طبیعی زیباترین تنگه های ایران به شمار می رود. این رود (سیم
ره) در تاریخ قدیم به نام «اوکنی» (ou kni) معروف بود…» لازم است ذکر شود مسیر دسترسی به این چشمه از روستاهای سرخه ده، پاسار و چشمه کبود می گذرد و هنوز صعب العبور است از این رو تأمین امنیت منطقه به طور کامل انجام نشده و عبور و مرور به سهولت انجام نمی شود. منابع. 2. از ظرفیت چشمه های آب گرم کرمانشاه غافل مانده ایم - ایسنا (isna.ir) 3.کرمانشاه| مجموعه آب گرم هرسین راه اندازی می شود- اخبار کرمانشاه - اخبار استانها تسنیم | Tasnim (tasnimnews.com) 4.چشمه آبگرم هرسین در استان کرمانشاه از گرمترین آب های دنیا - هونل پورتال (hoonel.com)
قهرمانی وزنه برداری جهان ۱۹۹۵ شصت و نهمین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۱۶ تا ۲۶ نوامبر ۱۹۹۵ در گوانگ ژو, چین برگزار گردید. جدول مدال ها. رده بندی بر اساس مدال های بزرگ (نتیجهٔ مجموع) رده بندی بر اساس تمام مدال ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب)
رؤیا عرب (زاده ۱۳۴۶ تهران) نوازنده و باستان شناس ایرانی ساکن انگلستان است. حرفه موسیقی. رویا عرب در تهران، زاده شد. آواز را در اطراف لندن در اوایل و اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی آموخت. هنگامی که در سال ۱۹۹۴ به عنوان عضوی از آیلند رکوردز، اولین آلبومش "لوندینیوم" "" در سال ۱۹۹۶ منتشر شد، وی اولین زن ایرانی بود که از مجوز عقد قرارداد معاملات انتشار و ضبط دریافت کرد. ا در سال ۲۰۰۹ وی با خوانندگان ایرانی تبار، هیچ کس و اش کوشا در تور اروپایی همکاری کرد و تک آهنگ «موی پریشون» را ارائه کردند. همچنین وی در شب یلدای سال ۱۳۹۰ در کنسرتی به همراه هیچ کس، آهنگ کشتارگاه را روی سن برد که پس از انتشار آن در ایران بسیار مورد استقبال قرار گرفت. تحصیلات. رویا عرب در مدرسه مکتب تربیت در تهران، در مدارس تابستانی مونتانا سوئیس و سنت ژرژ در اسکات تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را طی کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، وی یک سال یک دوره آموزشی مبانی حق نشر را گذراند. وی برای تکمیل تحصیلات خود، «دوره کارشناسی باستان شناسی و کارشناسی ارشد باستان شناسی» در سال ۲۰۰۰ به انستیتوی باستان شناسی (UCL) پیوست و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ به عنوان همکار تحقیقات افتخاری ف
عالیت کرد. او در حال حاضر در حال تحقیق دربارهٔ موسیقی در فیلم های ایرانی و آنچه که آن در مورد نگرش جامعه به موسیقی و موسیقی نوازی نشان می دهد، است. در سال ۲۰۲۰ وی به عنوان عضو دانشیار SMEI و CIS در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی(SOAS)، دانشگاه لندن منصوب شد. او همچنین گزارش ها و مقالات مختلفی را در مورد وضعیت سیاسی و فرهنگی خاورمیانه و شمال آفریقا از جمله مقالاتی در مجله "counterpunch" و رسانه های گروهی نوشته است. به عقیده وی، فرهنگ مردم ایران با فرهنگ مردم عرب خاورمیانه فصل های مشترکی دارد که می توان به وسیله آن، قیاس هایی انجام داد.
قهرمانی وزنه برداری جهان ۱۹۹۶ هفتادمین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۳ تا ۱۱ مه ۱۹۹۶ در ورشو، لهستان برگزار گردید. در این دوره ۱۰۲ ورزشکار زن از ۲۴ کشور رقابت کردند. جدول مدال ها. رده بندی بر اساس مدال های بزرگ (نتیجهٔ مجموع) رده بندی بر اساس تمام مدال ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب) کشورهای شرکت کننده. ۱۰۲ شرکت کننده از ۲۴ کشور به رقابت پرداختند.
بریجواتر () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۵ توسط ری دالیو تأسیس شد.
کوون () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد.
کلاریوم کپیتال () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۲ توسط پیتر تیل یکی از بنیانگذاران PayPal و سرمایه گذار اولیه در فیس بوک، در سانفرانسیسکو تأسیس شد. دارایی های تحت مدیریت آن در سال ۲۰۰۸ به ۸ میلیارد دلار افزایش یافت، پس از آن مجموعه ای از سرمایه گذاری های بی سود و بازخرید مشتریان این رقم را به حدود ۳۵۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۱ کاهش داد.
دایمنشنال فاند () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۱ توسط دیوید بوث و رکس سینکفیلد تأسیس شد.
قهرمانی وزنه برداری جهان ۱۹۹۷ هفتاد و یکمین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۶ تا ۱۴ دسامبر ۱۹۹۷ در چیانگ مای، تایلند برگزار گردید. در رقابت های مردان ۱۸۹ ورزشکار از ۵۳ کشور شرکت کردند در حالی که رقابت های زنان با شرکت ۱۴۳ ورزشکار از ۲۹ کشور برگزار شد. جدول مدال ها. رده بندی بر اساس مدال های بزرگ (نتیجهٔ مجموع) رده بندی بر اساس تمام مدال ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب) کشورهای شرکت کننده. ۳۳۲ شرکت کننده از ۵۳ کشور به رقابت پرداختند.
رکس سینکفیلد (؛ زادهٔ ۱۹۴۴) اقتصاددان، سیاست مدار، کارآفرین و سرمایه دار اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۸۱ شرکت دایمنشنال فاند را تأسیس کرد.
دیوید بوث (؛ زادهٔ ) کارآفرین و سرمایه دار اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۸۱ شرکت دایمنشنال فاند را تأسیس کرد.
فرست ترید () شرکت خدمات مالی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
ایتان ونس () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
گروه جانوس کپیتال () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
توماس بیلی (؛ زادهٔ ۱۹۳۶) سرمایه گذار اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۶۹ گروه جانوس کپیتال را تأسیس کرد.
ام اف اس () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
اونگجین، معروف به گومانارو (هانگول: 고마 나루، به معنای: "بندر خرس") سابقاً شهری در شبه جزیره کره بود. این مکان امروزه در شهر گنگجو که در استان چونگچانگ جنوبی، کره جنوبی قرار دارد واقع شده است. این شهر از سال ۴۷۵ تا ۵۳۸ میلادی پایتخت بکجه بود. هنگامی که ویری سئونگ (سئول امروزی) پایتخت بکجه در سال ۴۷۵ میلادی توسط گوگوریو تصرف شد پادشاه مونجو پایتخت را به این شهر منتقل کرد. در سال ۵۳۸، پادشاه سئونگ پایتخت را به شهر سابی (در شهرستان بویو امروزی) منتقل کرد. امروزه این شهر با نام گنگجو شناخته می شود. از مکانهای تاریخی برجسته شهر اونگجین می توان به قلعه گونگسان و مقبره پادشاه موریونگ اشاره کرد. تاریخچه. در سال ۴۷۵ میلادی، جانگسو امپراتور گوگوریو به بکجه حمله کرد. در این حمله پادشاه گائه رو دوم کشته شد و نخستین پایتخت بکجه یعنی شهر ویری سئونگ توسط گوگوریو تصرف و نابود شد. پادشاه مونجو که به تازگی به حکومت رسیده بود پایتخت را به شهر اونگجین منتقل کرد. در زمان سلطنت پادشاه موریونگ، پادشاهی بکجه ثبات سیاسی خود را بازیافت و بکجه با دودمان لیانگ از چین و ژاپن روابط سیاسی برقرار کرد. بکجه فرهنگ چینی را اقتباس نمود و آن را به
شیلا، گایا و ژاپن عرضه کرد. اونگجین موقعیت خود را تا زمان انتقال پایتخت بکجه به شهر سابی در سال ۵۳۸ که توسط پادشاه سئونگ انجام شد حفظ کرد. دوره اونگجین به عنوان دوره احیای قدرت ملی و ثبات سیاسی بکجه شناخته می شود.
نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا خروج خود را از افغانستان در ۳۰ اوت ۲۰۲۱ به پایان رساندند، که پایانی بر جنگ در افغانستان از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۲۱ بود. این خروج با پیش زمینه توافقنامه دوحه (۲۰۲۰) (با عنوان رسمی توافق آوردن صلح به افغانستان)، که در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ توسط دولت ترامپ و طالبان به امضا رسید، و از مفاد آن خروج تمامی نیروهای خارجی از افغانستان، در ازای تعهد طالبان به جلوگیری از فعالیت القاعده در نواحی تحت کنترل طالبان و گفتگوها بین حکومت افغانستان و طالبان برای یک آتش بس دائمی بود، در اوت ۲۰۲۱ انجام شد. با خروج این نیروها به عملیات نگهبان آزادی و مأموریت حمایت قاطع ناتو خاتمه داده شد. آمریکا و نیروهای همپیمانش در پی حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ به افغانستان حمله و آن را اشغال کردند، جنگ در افغانستان طولانی ترین درگیری نظامی ایالات متحده شد. در تاریخ ۲۹ فوریه سال ۲۰۲۰، ایالات متحده و طالبان توافق نامه صلحی را در دوحه قطر امضا کردند که رسماً عنوانش "توافق نامه آوردن صلح به افغانستان" است. مفاد این معامله شامل خروج همه نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان، تعهد طالبان برای جلوگیری از فعالیت القاعده در مناطق
تحت کنترل طالبان و مذاکرات بین طالبان و دولت افغانستان است. ایالات متحده با کاهش اولیه سطح نیروهای خود از ۱۳٬۰۰۰ به ۸٬۶۰۰ تا ژوئیه سال ۲۰۲۰، و پس از آن خروج کامل تا ۱ مه ۲۰۲۱ در صورت عمل طالبان به تعهدات خود موافقت کرد. این معامله توسط چین، روسیه و پاکستان پشتیبانی شد. ایالات متحده کاهش نیروهایش به ۲۵۰۰ سرباز را در ژانویه ۲۰۲۱ تکمیل کرد. این کمترین تعداد سربازان آمریکایی در افغانستان از سال ۲۰۰۱ تاکنون بوده است. بر اساس ارقام فرماندهی مرکزی ایالات متحده، از ژانویه ۲۰۲۱، بیش از هفت پیمانکار برای هر عضو خدمات نظامی ایالات متحده در افغانستان باقی مانده است. تحولات پیشین. دولت ترامپ. رئیس جمهور دونالد ترامپ در تابستان ۲۰۱۷ که ۸۴۰۰ سرباز آمریکایی در افغانستان بودند، اجازه تصمیم گیری در مورد افزایش تعداد سربازان عملیات نظامی آمریکا در سوریه، عراق و افغانستان را بدون تقاضای موافقت رسمی از کاخ سفید، به ارتش آمریکا واگذار کرد. رئیس جمهور ترامپ در سپتامبر ۲۰۱۷ بازگرداندن سربازان به افغانستان را آغاز کرد جیمز متیس وزیر دفاع اعلام کرد با اعزام ۳۰۰۰ سرباز جدید شمار سربازان آمریکایی برای تقویت نبرد با طالبان، القاعده و دول
ت اسلامی در عراق و شام به ۱۴۰۰۰ نفر رسید. در دسامبر ۲۰۱۹، روزنامه های افغانستان فاش کردند که مقامات ارشد ارتش و دولت عموماً بر این نظرند که پیروزی در جنگ در افغانستان ممکن نیست، اما این را از جامعه مخفی نگه داشته بودند. خروج. در فوریه ۲۰۲۰، ایالات متحده با طالبان توافقی امضا کرد تا اگر طالبان به شرایط توافق پایبند بماند، سربازان را ظرف ۱۴ ماه خارج کند. طرفین با یک خروج تدریجی، مبتنی بر شرایط ظرف ۱۴ ماه توافق کردند و توافق، خروج «همه نیروهای نظامی ایالات متحده، متحدان آن، و شرکای ائتلاف از جمله کارکنان غیرنظامی غیردیپلماتیک، پیمانکاران امنیتی خصوصی، مربیان، مستشاران و کارکنان تدارکاتی خدماتی» را در بر می گیرد. در فاز اول آمریکا تعداد نیروهای خود را ظرف ۱۳۵ روز از ۸۶۰۰ به ۵۰۰۰ نفر کاهش می دهد. اما در ۱ مارس ۲۰۲۰، با اظهارات غنی رئیس جمهور افغانستان در یک کنفرانس مطبوعاتی که دولت افغانستان از طرفین توافق صلح نیست و فراخوان آن برای مبادله زندانیان با طالبان تا شروع مذاکرات بین الافغانی در ۱۰ مارس ۲۰۲۰ را نمی پذیرد و حتی این که دولت افغانستان تعهدی نسبت به آزاد کردن ۵۰۰۰ زندانی طالبان ندارد، این توافق به مشکل برخو
رد کرد. او گفت این توافق پشت درهای بسته امضا شده و فردا در پیاده سازی با مشکلات ابتدایی مواجه خواهد شد، آزادی زندانیان در اختیار آمریکا نیست، بلکه در اختیار دولت افغان است. غنی همچنین اعلام کرد آزادی زندانیان نمی تواند پیش شرط مذاکرات باشد. مطابق آنچه در توافق صلح آمریکا-طالبان الزام شده بود تعدادی از سربازان آمریکا در ۹ مارس ۲۰۲۰ افغانستان را ترک کردند. در ۱۰ مارس ۲۰۲۰ ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا گزارش ها مبنی بر این که ارتش آمریکا برنامه ای برای خارج کردن همه سربازان آمریکایی از افغانستان تدوین کرده را رد کرد. اما کنت اف. مکنزی جونیور فرمانده سنتکام این را هم گفت که برنامه این است که در یک بازه ۱۴ ماهه سربازان آمریکایی در افغانستان کم شوند. با این حال ارتش آمریکا گفت سربازان بیشتری در تابستان ۲۰۲۰ اعزام می شوند. سنتکام آمریکا، سربازان خود را در انطباق با توافق صلح فوریه ۲۰۲۰ با طالبان تا ۱۸ ژوئن به ۸۶۰۰ نفر کاهش داد. به هر روی در پی گزارش های رسانه ای در خصوص اتهام مشارکت طالبان در برنامه ای که روسیه به این گروه بابت هدف قرار دادن سربازان آمریکایی پاداش می دهد، کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان
ایالات متحده در ۱ ژوئیه به متممی به لایحه اجازه دفاع ملی رای دادند تا پیش از این که رئیس جمهور ترامپ بتواند به خروج نیروها از افغانستان ادامه دهد شرایط اضافی برآورده شود، از جمله ارزیابی این که هیچ کشوری به طالبان مشوقی برای حمله به سربازان آمریکا و ائتلاف نداده و این که بودجه برای کاهش سربازان به زیر ۸۰۰۰ و دوباره در ۴۰۰۰ ممنوع شود مگر این که دولت تأیید کند که انجام این کار منافع آمریکا در افغانستان را تهدید نمی کند. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۰, مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تلاش رند پال برای تصویب متممی برای خروج همه سربازان آمریکایی از افغانستان ظرف یک سال و پایان دادن به جنگ ۱۹ ساله را شکست داد. در ۸ اوت ۲۰۲۰, وزیر دفاع مارک اسپر گفت آمریکا تا پایان نوامبر ۲۰۲۰ سطوح سربازان را به زیر ۵۰۰۰ نفر کاهش می دهد. در اوت ۲۰۲۰, مقامات جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا ارزیابی کردند که نظام جمهوری اسلامی ایران برای کشتن سربازان خارجی از جمله آمریکاییان در افغانستان به شبکه حقانی پاداش هایی می پردازد. بنا بر گزارش سی ان ان، دولت دونالد ترامپ هیچگاه «از ارتباط ایران با بمبگذاری یاد نکرد، فروگذاری ای که مقامات سابق گفتند با اولوی
ت بندی گسترده تر توافق صلح و خروج از افغانستان مرتبط است.» دولت ترامپ در ژانویه ۲۰۲۱ کاهش سربازانش به ۲۵۰۰ سرباز را تکمیل کرد. این پایین ترین تعداد سرباز آمریکایی در افغانستان از سال ۲۰۰۱ بود. به تاریخ ژانویه ۲۰۲۱، بیش از هفت پیمانکار در ازای هر سرباز آمریکایی در افغانستان مانده اند. در مارس ۲۰۲۱ گزارش های خبری بیان کردند جو بایدن در نظر دارد نیروهای آمریکا را تا نوامبر ۲۰۲۱ در افغانستان نگه دارد. در آوریل ۲۰۲۱، گزارش های خبری بیان کردند که رئیس جمهور جو بایدن برنامه دارد تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ در بیستمین سال حملات ۱۱ سپتامبر نیروها را به طور کامل خارج کند. در ۲ ژوئیه ۲۰۲۱ , آلمان و ایتالیا سربازان خود را از افغانستان خارج کردند. در همان روز نیروهای آمریکایی میدان هوایی بگرام را تخلیه کردند. مسئولان افغان شکوه کردند که آمریکایی ها تا دو ساعت پس از رها کردن پایگاه به فرمانده افغان خبر ندادند. در نتیجه، این پایگاه پیش از این که آنها بتوانند کنترل آن را در دست بگیرند مورد هجوم غارتگران قرار گرفت. در این حال، جنگ بین طالبان و نیروهای دولت افغانستان بالا گرفت، و تحلیلگران الجزیره گفتند طالبان در «دروازه های کابل است."
در ۸ ژوئیه ۲۰۲۱ , رییس جمهور بایدن اعلام کرد ختم رسمی جنگ در افغانستان در ۳۱ اوت ۲۰۲۱ خواهد بود. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ , آستین میلر از مقام خود به عنوان فرمانده نیروهای آمریکا و ناتو در افغانستان کناره گرفت. سرانجام در ۳۰ اوت، نیروهای آمریکایی به طور کامل از افغانستان خارج شدند. واکنش ها. اعلام اولیه خروج کامل نیروها توسط دولت بایدن تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ انتقادها و تحسین هایی را در آمریکا به دنبال داشت. سناتورهای متعدد جمهوری خواه همچون میچ مکانل، لیندسی گراهام و جیم اینهاف از خروج انتقاد کردند. رئیس جمهور سابق دونالد ترامپ از تصمیم بایدن برای خروج با عنوان «کاری عالی و مثبت» تحسین کرد ولی از بایدن بابت گزیدن ۱۱ سپتامبر به عنوان روز خروج انتقاد کرد، و گفت بایدن باید زودتر خارج می شد، و این که ۱۱ سپتامبر باید «روزی برای تأمل و یادبود به افتخار جان هایی که از دست دادیم بماند.» وزیر امور خارجه سابق هیلاری کلینتون گفت «عواقب پیش بینی شده و ناخواسته ای برای ماندن و خروج وجود داشت»؛ یکی از این عواقب به نظر او سقوط احتمالی حکومت افغانستان منتج به در دست گرفتن آن توسط طالبان و یک جنگ داخلی تازه است. رئیس جمهور سابق جرج دابل
یو. بوش، که کسی بود که در زمان حمله اول آمریکا به افغانستان در قدرت بود گفت خروج او را نگران کرد و او بر این باور است که امکان دارد «خلأ ایجاد کند و در خلأ کسانی می آیند که با زنان به عنوان شهروندان درجه دو رفتار می کنند.» در جریان مصاحبه ای با دویچه وله در ۱۴ جولای، بوش بار دیگر بر مخالفتش با خروج نیروها تأکید کرد. جانی اسپن، پدر جانی مایکل سپن، نخستین آمریکایی که در جنگ در افغانستان کشته شد، گفت که از شیوه "شرم آور" تخلیه کابل "منزجر" شده است و گفت: صحنه هایی از مرگ افراد هواپیماهای تخلیه او را به یاد افرادی انداخت که در حملات ۱۱ سپتامبر از مرکز تجارت جهانی بیرون پریدند. اسپان هشدار داد که تروریست ها در افغانستان هنوز تهدیدی برای آمریکا محسوب می شوند و "این جنگ تمام نشده است. ما به تازگی قلمرویی را که تصرف کرده ایم واگذار کرده ایم. " پس از سقوط افغانستان به دست طالبان در پی سقوط کابل در اوت 2021 میزان محبوبیت عمومی رئیس جمهور بایدن به ۴۱ درصد کاهش یافت و تنها ۲۶ درصد از آمریکایی ها گفتند که عملکرد بایدن در خروج از افغانستان مورد قبول آنهاست. در عین حال ۵۳٪ از مردم از تصمیم خروج از افغانستان حمایت و ۳۸٪ با آ
ن مخالفت کردند. نخست وزیر سابق انگلیس، تونی بلر، خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان را محکوم کرد و اظهار داشت که تصمیم آمریکا برای خروج «سیاسی» است تا «استراتژیک». وی در مقاله ای در وب سایت مؤسسه تغییرات جهانی تونی بلر نوشت: «ترک افغانستان غم انگیز، خطرناک، غیر ضروری است، نه به نفع آنها و نه به نفع ما.» بلر در ادامه بایدن را متهم به "اطاعت از شعار سیاسی در مورد پایان دادن به" جنگ های ابدی "کرد و هشدار داد که" جهان اکنون از جایگاه غرب مطمئن نیست زیرا بسیار واضح است که تصمیم برای خروج از افغانستان نه با استراتژی بزرگ بلکه با سیاست پیش می رفت. " محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران در یک گفتگوی خبری، خروج از افغانستان را اقدامی مثبت ارزیابی کرد و گفت نیروهای خارجی نمی توانند صلح را در افغانستان برقرار کنند.
قهرمانی وزنه برداری جهان ۱۹۹۸ هفتاد و دومین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۱۰ تا ۱۵ نوامبر ۱۹۹۸ در لاختی، فنلاند برگزار گردید. جدول مدال ها. رده بندی بر اساس مدال های بزرگ (نتیجهٔ مجموع) رده بندی بر اساس تمام مدال ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب) کشورهای شرکت کننده. ۳۳۲ شرکت کننده از ۵۵ کشور به رقابت پرداختند.
هاکی روی یخ یکی از مسابقات بازی های المپیک زمستانی ۲۰۰۲ است که در فوریه ۲۰۰۲ در دو بخش مردان و زنان برگزار شده است.
هاکی روی یخ یکی از مسابقات بازی های المپیک زمستانی ۱۹۹۸ است که در از ۷ تا ۲۲ فوریه در دو بخش مردان و زنان برگزار شده است.
سرمایه گذاری ناتیگزیس () شرکت سرمایه گذاری فرانسوی است، که در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت ناتیکزیس تأسیس شد.
قهرمانی وزنه برداری جهان ۱۹۹۹ هفتاد و سومین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۲۱ تا ۲۸ نوامبر ۱۹۹۹ در پیرئاس، آتن، یونان برگزار گردید. این دوره یکی از رویدادهای اصلی در راه یابی به بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی، استرالیا بود. جدول مدال ها. رده بندی بر اساس مدال های بزرگ (نتیجهٔ مجموع) رده بندی بر اساس تمام مدال ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب) کشورهای شرکت کننده. ۶۲۶ شرکت کننده از ۸۷ کشور به رقابت پرداختند.
اوک تری () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ توسط هوارد مارکس، استیون کاپلان و بروس کارش تأسیس شد.
استیون کاپلان () ورزشکار و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۹۵ شرکت اوک تری را تأسیس کرد.
هوارد مارکس (؛ زادهٔ ) نویسنده و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۹۵ شرکت اوک تری را تأسیس کرد.
بروس کارش (; – ) کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۹۵ شرکت اوک تری را تأسیس کرد.
اوپنهایمر هلدینگز () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۸۸۱ توسط هریس فاهنستاک تأسیس شد.
موسی بن حفص والی خلافت عباسیان در طبرستان، رویان و دنباوند بود که در سال ۲۰۷ هجری توسط مأمون عباسی به این سمت منتصب شد. بلاذری او را فرزند عمر بن علاء معرفی کرده است. ابن اسفندیار دربارهٔ او گفته است «هر روز وظیفهٔ مطبخ او به آمل هزار دینار بود و هزار تن را به مال خویش به مکه برد و همه راه خوان نهاد و در میان بادیه ماهی تازه و تره از طبرستان برده بر خوان نهاد.»
نورت وسترن میچوال () شرکت خدمات مالی آمریکایی است، که در سال ۱۸۵۷ تأسیس شد.
تراس های برنجی کوردیلرای فیلیپین، ، نام مجموعه ای از چندین شالیزار برنج است که حدود دو هزار سال پیش، در استان ایفوگائو، فیلیپین با تراشیده شدن دستی کنارهٔ کوه ها و تبدیل شان به زمین کشاورزی و شالیزار، به مانند پله ای عریض و عظیم ایجاد شدند. یونسکو، در سال ۱۹۹۵ میلادی، تراس های برنجی کوردیلرای فیلیپین را به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه کرد. این تراس ها اکنون از جاذبه های گردشگری فیلیپین به حساب می آیند.
سرمایه گذاری راسل، () شرکت سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد.
سالم فرغانی همچنین شناخته شده با نام شیطان فرغانی فرمانده نظامی خلافت عباسیان بود که برای دفع شورش طبرستان و دستگیری ونداد هرمز فرستاده شد ولی در نبرد تن به تن با پسری به نام وندا امید، شکست خورده و کشته شد. نبرد در طبرستان. ابن اسفندیار در کتاب "تاریخ طبرستان" دربارهٔ این نبرد گزارش کرده: «... چون به طبرستان رسید، به صحرای اصرم فرود آمد. ونداد هرمزد پیش باز شد با حشمی بسیار. سالم اسبی ابلق داشت که به عراق و عرب مشهور بود؛ بر آن اسب نشسته و سلاح پوشیده، مانند کوهی روان، نعره زنان حمله آورد و به ونداد هرمزد رسید و تبرزینی داشت، بیست مَن، برآورد تا به ونداد هرمزد زند. سپر گیلی پیش برد، بر آن آمد و به دو نیمه گردانید و عمودی دیگر بر گردن ونداد هرمزد زد. کارگر نیامد و آن روز تا شب مقاومت نمودند چون تاریک شد، بازگردیدند. ونداد هرمزد با حشم خویش به هرمزدآباد فرود آمد. چون روز شد، خوان نهادند و مردم را نان دادند و به شراب نشستند…» ونداد هرمزد جایزه ای برای شکست دادن سالم فرغانی تعیین کرد که پسری به نام وندا امید آن را پذیرفته و در نبرد تن به تن موفق به کشتن سالم شد. ابن اسفندیار همچنین می گوید که مقتل سالم یا در سه
فرسنگی آمل یا در صحرای اصرم (که به آن هی هی کیان می گفتند) بوده است.
مولانا کامی سبزواری (۱۰۱۴ ه .ق) شاعر قصیده سرای اهل هرات بود. در ۹۹۵ هجری قمری به برهانپور هند رفت و به دربار گورکانیان راه یافت و به مداحی اکبرشاه و جهانگیرشاه مشغول شد. نوزده سال در هند بود؛ در ۱۰۱۴ به خراسان بازگشت و در هرات به قتل رسید. "وقایع الزمان" یا "فتح نامه نور جهان بیگم" از آثار اوست که سرودن آن در سال ۱۰۳۵ هجری قمری در کابل به پایان رسید و دربارهٔ جنگ هایی است که نور جهان بیگم برای انتخاب فرزندش شاهزاده خرم به جانشینی جهانگیر به راه انداخت. ملا کامی سبزواری به شیوهٔ قدیم به ویژه خاقانی شعر می سرود. شعر زیر از اوست:
مدیا کپیتال () شرکت رسانه ای پرتغالی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
نیروی داوطلب اولستر (UVF) یک گروه شبه نظامی وفادار به پادشاهی متحده در اولستر است. این گروه نظامی در سال ۱۹۶۶ پدید آمد. اولین رهبر آن گوستی اسپنس، سرباز سابق ارتش انگلیس از ایرلند شمالی بود. این گروه مبارزات مسلحانه حدوداً سی ساله ای را در جریان درگیری های ایرلند شمالی، در کارنامه دارند. این جنگ در سال ۱۹۹۴ به آتش بس بدل شد و در سال ۲۰۰۷ رسماً داوطلبان اولستر به مبارزات خود پایان دادند؛ اگرچه برخی از اعضای آن به خشونت و اقدامات جنایتکارانه ادامه دادند. گروه داوطلبان اولستر توسط انگلستان و جمهوری ایرلند به عنوان یک سازمان تروریستی طبقه بندی می شود. اهداف اعلام شده UVF مبارزه با جمهوری خواهی ایرلندی - به ویژه با ارتش جمهوری خواه ایرلند (IRA) - و حفظ وضعیت ایرلند شمالی به عنوان بخشی از پادشاهی متحده بود. داوطلبان اولستر مسئول مرگ بیش از ۵۰۰ کشته است. اکثریت قریب به اتفاق (بیش از دو سوم) قربانیان آن غیرنظامیان کاتولیک ایرلندی بودند که اغلب به طور تصادفی کشته می شدند. در طول درگیری، مرگبارترین حمله آنان در ایرلند شمالی و در واقعهٔ بمب گذاری سال ۱۹۷۱ در یک بار بود که منجر به کشته شدن پانزده غیرنظامی شد. این گروه هم
چنین از سال ۱۹۶۹ به بعد حملاتی را در جمهوری ایرلند انجام دادند. بزرگترین آن ها بمب گذاری در دوبلین و موناگان در سال ۱۹۷۴ بود که منجر به کشته شدن ۳۴ غیرنظامی شد و آن را به مرگبارترین حمله تروریستی درگیری تبدیل کرد. بمب گذاری بدون اخطار و با استفاده از خودرو، توسط واحدهایی از تیپ های بلفاست و مید-اولستر انجام شده بود. تیپ مید-اولستر همچنین مسئول قتل های سال ۱۹۷۵ در میامی شو باند بود که در آن سه نفر از اعضای گروه معروف کاباره ایرلندی در یک ایست بازرسی ساختگی نظامیان مسلح با لباس ارتش انگلیس به ضرب گلوله کشته شدند. در این حمله دو عضو UVF به طور تصادفی منفجر شدند. آخرین حمله مهم UVF، قتل عام لوگینیزلند در سال ۱۹۹۴ بود که در آن اعضای گروه، شش غیرنظامی کاتولیک را در یک میخانه روستایی به ضرب گلوله کشتند. در سال های اخیر، این گروه به دلیل پنهان کاری و سیاست محدود نگهداشتن عضویت انتخابی خود، مورد توجه قرار می گرفت. دیگر گروه شبه نظامی اصلی وفاداران، در طول درگیری به نام انجمن دفاع اولستر (UDA) بود که عضویت گسترده تری داشت. از زمان آتش بس، UVF در شورش ها، معاملات مواد مخدر و جرایم سازمان یافته نقش داشته است. همچنین برخی
از اعضا مسئول سامان دهی مجموعه حملات نژادپرستانه ای شناخته شده اند.
شیرین گیلد (به انگلیسی: Shirin Guild؛ زاده ۱۹۴۶)، طراح مد ایرانی-بریتانیایی معاصر است. برند وی در سال ۱۹۹۱ در لندن تأسیس شد. اوایل زندگی. شیرین گیلد در سال ۱۹۴۶ در ایران زاده و بزرگ شد. او پیش از انقلاب اسلامی ایران به لس آنجلس و سپس به لندن نقل مکان کرد و تا به امروز در لندن زندگی می کند. پیشه. فعالیت گیلد در زمینه مد از زمانی آغاز شد که وی شروع به طراحی لباس برای خودش کرد زیرا نمی توانست وسایلی را که دوست دارد در مغازه ها پیدا کند. هنگامی که طرح های او مورد پسند زنان دیگر قرار گرفت، او تصمیم گرفت برند خود را راه اندازی کند. شیرین گیلد دو سال در مدرسه هنر سنت مارتین لندن تحصیل کرد اما می توان او را یک طراح مد خودآموخته در دوران جوانی برشمرد. برند شیرین گیلد در سال ۱۹۹۱ توسط شیرین و همسرش، رابین گیلد، دکوراتور داخلی، راه اندازی شد. این شرکت، یک شرکت مستقل است که سالانه سه مجموعه لباس زنانه تولید می کند. شیرین گیلد به دلیل استفاده از مواد و فن آوری های ساخت غیرمتعارف، که او آن ها را با پارچه های سنتی و صنعتی ترکیب می کند، مشهور است. لباسهای نوآورانه و مینیمالیست گیلد از پارچه های منحصر به فردی ساخته شده که نخ
های آن ها از کرک کشمیری، ابریشم، کتان، پشم، پنبه، فولاد زنگ نزن، مس، شاهدانه، بامبو، آناناس و حتی کاغذ یا ترکیبات آن ها برآمده است. طرح های گیلد در اصل از لباس های دهقانان ایرانی و سایر لباس های سنتی سراسر جهان الهام گرفته شده است. سبک این طراح در آغاز متشکل از الگوهای بزرگ و مربع شکل، که برای شکل گیری بر روی بدن زنانه طراحی شده بود، بود اما در سال های اخیر برای در آغوش کشیدن یک شبح نازک تر تکامل یافته است. این امر باعث جذب خریداران جوان به این برندی شده که پیشتر به طور کلی مورد علاقه زن میانسال بوده است. شیرین گیلد با تکمیل خلاقیت های خود، برای ساخت لوازم جانبی بی نظیر مانند شال های دستبافت در طراحی های هنری، گردن بندها و دست کش های نمدی رنگ شده، دست کش و کیف های چرمی شسته شده انجمن هایی با صنعتگران برجسته ایجاد کرده است. گیلد همچنین لباس هایی با ساختار محکم برای آقایان در نمای غیرمعمول از طریق مواد و رنگ ها طراحی می کند. لباس های شیرین گیلد در بالاترین سطح بازار پوشاک آماده طراحان است. بیشتر لباس ها کاملاً در بریتانیا تولید می شوند. این برند در سراسر جهان مورد تحسین قرار گرفته است. این سبک در همان زمینهٔ بر
ندهایی همچون، ایسی میاکه و یوهجی یاماموتو به تصویر کشیده می شود. کارهای شیرین گیلد به طور گسترده در رسانه ها و همچنین در انتشارات دانشگاهی مورد اشاره قرار گرفته می شود و از آثار او توسط موزه ها و موسسات آموزشی برجسته بین المللی، از جمله موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن و مؤسسه فناوری مد در نیویورک برای مجموعه های دائمی خود استفاده می شود.