Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ختیاری، جنبش ملی چهارمحال پدید آمد و او همراه دیگر آزادیخواهان به طرف تهران حرکت نموده و شبانه روز فعالیت های دامنه داری را برای خاتمه دادن به حکمرانی خوانین بختیاری تا رسیدن به نتیجه نهایی انجام داد. پیشنهاد اعطای مقام دولتی. زمانی که رهبری جنبش چهارمحال را برای نابودی سلطه خوانین بختیاری به عهده داشت از طرف خوانین بختیاری پیشنهاد اعطای مقام دولتی مشروط به کناره گیری از قیام به او می شود که او این پیشنهاد را رد می کند و جنبش را تا مرحله رسیدن به هدف به پیش می برد. مرگ. عبدالله خان خدابنده شهرکی در ۷ اردیبهشت ۱۳۳۴ درگذشت.
سونیا آگراوال (زاده ۲۸ مارس ۱۹۸۲) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۷رنگ شکیل دهنده رنگین کمان"، "هویت"، "برنده"، "یک روز، یک رؤیا" و "آسمان" اشاره کرد.
کشنده فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی جان اینوود است. در این فیلم بازیگرانی همچون هدر گراهام، امبر هرد، جنیفر کولیج، ماتیو ستل، سام لوید و جوی لورن آدامز ایفای نقش کرده اند.
زنبور کارگر فیلمی به کارگردانی و تهیه کنندگی افشین صادقی و نویسندگی سعید نعمت الله محصول سال ۱۳۹۸ است. خلاصه داستان. بیوک که سال ها پیش زنش را به دلیل اهمال پزشکی از دست داده، در نزاعی کشته می شود. حالا دختر او درصدد قصاص قاتل است. در این میان تنها شاهد، دوست دختر قاتل است.
نمایش سفالیک یک وضعیت قرار گرفتن طولی جنین است که سر جنین به سمت پایین و لگن است و پاها به سمت بالا قرار دارد. متداول ترین شکل سفالیک، ظاهر شدن رأس سر است که در آن قسمت اصلی سر وارد کانال زایمان می شود. این روش طبیعی ترین حالت برای زایمان طبیعی است و اگر نوزاد به هر روش دیگری بخواهد از رحم خارج شود سخت و غیرطبیعی می باشد. به حرکت جنین به سمت سفالیک درگیری سر گفته می شود که به آرامی پیش می رود و در سه ماهه سوم نهایی می شود. در این درگیری، سر جنین به داخل حفره لگن به سمت پایین می رود به طوری که فقط قسمت کوچکی از سر جنین از روی شکم حس می شود. در این شرایط پرینه و دهانه رحم بیشتر نرم شده و ممکن است احساس خروج سر از طریق واژن نیز برای مادر ایجاد شود. حرکت سر نوزاد به سمت لگن و کانال زایمان بر دیگر ارگان های بدن مانند مثانه فشار وارد می کند. این فشار باعث می شود ظرفیت مثانه بسیار کاهش یابد و همچنین بر کف لگن و روده نیز فشار زیادی وارد می شود. طوری که انقباض رحمی افزایش یافته و مادر ممکن است هر لحظه احساس کند نوزاد در حال خروج از واژن می باشد اما این طور نیست. تشخیص وضعیت جنین. این تشخیص به عهده پزشک متخصص است و از
طریق روش های زیر انجام می شود: معاینه لمسی: در معاینه لمسی پزشک با فشار دست در نواحی مختلف شکم مادر موقعیت کلی جنین را بررسی می کند. سونوگرافی: با استفاده از سونوگرافی شکمی تصویری دقیق از نحوه قرارگیری جنین مشخص می شود. گوش دادن به ضربان قلب جنین: گوش دادن به ضربان قلب موقعیت نوزاد در رحم را برای پزشک مشخص می کند. اگر جنین نمایش سفالیک به هر دلیلی تغییر دهد و به کانال زایمان وارد نشود، احتمال تجویز سزارین در حین زایمان طبیعی وجود دارد؛ زیرا ممکن است خطری پیش بیاید و بهترین روش عمل جراحی برای خارج کردن نوزاد است. موارد دیگری که پزشک باید بررسی کند شامل محل جفت و بند ناف در داخل رحم است. نوزادی که در حال حرکت است، گاهی اوقات می تواند پا یا دست خود را در بند ناف گیر بیندازد که می تواند به او آسیب برساند. بهترین روش زایمان. عوامل زیادی روش بهینه برای زایمان را تعیین می کنند. ایده آل ترین روش همان زایمان طبیعی است. با این حال در برخی شرایط امکان پذیر نیست و انجام زایمان سزارین اجتناب ناپذیر است. تا زمانی که جفت به صورت قدامی در جای صحیح قرار گیرد می توان زایمان را به صورت طبیعی انجام داد و خطری برای مادر و کودک وج
ود ندارد اما در صورتی که جنین بچرخد یا مواردی مانند جداشدگی جفت یا گرفتگی دهانه رحم از طریق جفت ایجاد شود دیگر نمی توان به صورت طبیعی نوزاد را به دنیا آورد و باید سزارین انجام شود.
علیرضا زندیان نمایندهٔ دورهٔ یازدهم و دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ بیجار در استان کردستان است. او با کسب ۱۰٬۳۱۹ رأی از مجموع ۱۶٬۸۹۰ رأی به مجلس یازدهم راه یافت.زندیان در ابتدا با کسب ۲۳ رای از کمیسیون اقتصادی عضو این کمیسیون گردید و در سال دوم با رای اکثریت اعضا به عنوان دبیر دوم کمیسیون اقتصادی و عضو هیئت رئیسه کمیسیون انتخاب شد . در دوم آبان ۱۳۹۹ در نطق میان دستور خود در مجلس شورای اسلامی، گفت: باید در انتقال صنعت فولاد بیجار به شهرستانی دیگر بازنگری شود و خواهان احداث یک واحد فولادسازی در بیجار شد . در ۳۰ آبان ۱۳۹۹ نیز از طرف نمایندگان مجلس به عنوان عضو ناظر مجلس در شورای عالی مقابله و پیشگیری از جرایم پولشویی انتخاب شدند پس از ده ها افول و عقب ماندگی شهرستان گروس زندیان نماینده دوره یازدهم و همچنین نماینده دوره دوازدهم از مهر ۱۳۹۹ تاکنون با پیگیری ها و تلاش های مستمر شبانه روزی توانسته شهرستان گروس را در مسیر توسعه و پیشرفت قراردهد تا آنجایی که پس هفتاد سال رشد منفی جمعیت گروس را متوقف و توانست جمعیت گروس را به رشد مثبت برساند قسمتی از پروژهای که زندیان توانست به ثمره برساند پروژه بزرگ راه
آهن پروژه بزرگ کارخانه فولاد سازی پروژه پتروشیمی بعثت پروژه جاده های دوبانده پروژه جاده های روستایی افزایش حق آبه سد تلوار برای بخش کشاورزی و صنعت و دهه ها پروژه دیگر
هواچا () (در لغت به معنی ارابه آتش) موشک انداز چندگانه ای بود که توسط کره ای ها توسعه یافته و در ابتدا برای دفاع از شبه جزیره کره در برابر تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) عازم صحنه نبرد شد. این وسیله توانایی پرتاب ۲۰۰ سینگیجون (نوعی پرتابه پیکان آتشین) را در آن واحد داشت. هواچا شامل یک ارابه دو چرخی می شد که صفحه ای پر از سوراخ ها که سینگیجون در آنها وارد می شد را حمل می نمود. برخی از تاریخ دانان شرق آسیا بر این باورند که این پیشرفت فناورانه غیرمنتظره به همراه کشتی لاک پشتی در اواسط قرن شانزدهم میلادی تأثیر شگرفی در خلال جنگ ایمجین داشت. امروزه هواچاها در موزه ها، پارک های ملی و فرهنگ عامه کره حاضر می باشد.
بهزاد علیزاده (زادهٔ ۱۳۴۳) شهردار پیشین شهرهای دره شهر و آبدانان، فرماندار پیشین دهلران و نمایندهٔ دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخاباتی دهلران و دره شهر و آبدانان وبدره است. او در رقابت با صادق کرمی دیگر نماینده حوزه انتخاباتی دهلران و دره شهر و آبدانان در دور دوم انتخابات با کسب ۳۱ هزار و۲۸۷ رأی از مجموع ۵۶ هزار و ۵۵۱ رأی نماینده دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی شد.
ناتالی مرالس (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آوازخوان حرفهای ۲"، "نبرد دو جنس" اشاره کرد. او همچنین مجری در مسابقه دوشیزه جهان هم بوده است.
گاه شماری تهاجم ژاپن به کره () گاه شماری. قبل از جنگ سال ۱۵۹۲: سال ۱۵۹۳: سال ۱۵۹۴ سال ۱۵۹۶ سال ۱۵۹۷: سال ۱۵۹۸:
کریستی لو ستاوت (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
لزلی شتال (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دانا باش (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، گوینده اخبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
لوئیز فلیپه دو اولیویرا نصر (؛ زادهٔ در برازیلیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل برزیل است. او قهرمان کنونی مسابقات خودروهای اسپورت ایمسا بوده و در مسابقه ۱۲ ساعته سبرینگ ۲۰۱۹ به پیروزی دست یافته است. او پس از یک سال رانندگی برای ویلیامز در فصل به عنوان رانندهٔ رسمی آزمون، در فصل به عنوان رانندهٔ تمام وقت فرمول یک به سائوبر پیوست. با این حال، برای فصل ۲۰۱۷ جای خود در این تیم را به پاسکال ورلاین داد.
قره پیریم لی (به لاتین: Qarapirimli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران بوی واقع شده است. قره پیریم لی ۳۰۳ نفر جمعیت دارد.
قره پیریم لی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است.
دانیل سالامانکا آوری (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار و وکیل اهل بولیوی بود. وی از ۵ مارس ۱۹۳۱ تا ۲۷ نوامبر ۱۹۳۴ رئیس جمهور بولیوی بود. دانیل سالامانکا آوری در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۵، در سن ۶۶ سالگی بر اثر سرطان معده درگذشت.
قره پیریم لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اعدام در ایران مطابق قانون مجازات اسلامی یکی از مجازات هایی است که اجرا می شود. اتهاماتی که حکم اعدام برای آن ها در نظر گرفته شده است شامل قتل، تجاوز جنسی، سوءاستفاده جنسی از کودکان، قاچاق موادمخدر، دزدی مسلحانه، آدم ربایی، تروریسم، رابطه جنسی با محارم، زنای محصنه، رابطهٔ جنسی نامشروع، لواط، همجنس گرایی، سوءرفتار جنسی، تن فروشی، تلاش برای براندازی نظام جمهوری اسلامی، نافرمانی مدنی، خرابکاری، آتش افروزی، شورش، ارتداد، کفرگویی، اخاذی، جعل، قاچاق، احتکار، ایجاد اخلال در تولید، تکرر در مصرف الکل، تهیه یا توزیع خوراک، نوشیدنی، لوازم آرایشی یا بهداشتی که مصرف یا استفاده از آن ها منجر به مرگ شود، تولید و پخش آثار پورنوگرافی، استفاده از پورن برای وسوسه جنسی، تکرر در متهم کردن دیگران به صورت دروغین به انجام زنا به صورتی که منجر به اعدام فرد بی گناه شود، تکرر در انجام دزدی، برخی جرائم نظامی (مانند فرار از صحنه جنگ، یا همکاری با دشمن و غیره)، محاربه (جنگ با خدا، فرستاده خدا و حکومت اسلامی)، افساد فی الارض، جاسوسی و خیانت است. اعدام ها در نظام جمهوری اسلامی ایران به صورت متداوم وجود داشته است، اما سه موج بزرگ اعدام سیاسی
در تاریخ جمهوری اسلامی شکل گرفته است. موج اول با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ صورت گرفت که حدود بیش از ۸۰۰ نفر که اکثراً از نیروهای نزدیک به شاهنشاهی پهلوی، همچون برخی سیاستمداران و نظامیان و کارمندان، در دادگاه های انقلابی که اکثراً به صورت کوتاه برگزار شدند، به جرم «فساد فی الارض» و برای «پاکسازی جامعه از بقایای فاسد رژیم طاغوت»، توسط انقلابیون به مرگ محکوم و کشته می شدند. موج گسترده دیگر اعدام های زندانیان سیاسی عقیدتی ایران در سال ۱۳۶۰ رخ داد که اطلاعات بیش از ۳ هزار و ۵۰۰ نفر از اعدام شدگان ثبت شده است. به خلاف موج اول، این بار اکثریت اعدام شدگان از نیروهای انقلابی ای هستند که توسط دیگر انقلابیون به قدرت رسیده اعدام شدند. گروه های کوچکی نیز در این موج اعدام به عنوان پادشاهی خواهان یا حامیان حکومت پهلوی وجود داشتند. در نهایت موج اعدام های دسته جمعی تابستان ۱۳۶۷ ایران بزرگ ترین موج اعدامی بود که تقریباً تمامی آنها میان گروه های انقلابی حاضر در ۱۳۵۷ شکل گرفت. ایران بالاترین نرخ اعدام نسبت به جمعیت در جهان را دارد. این کشور بعد از چین از نظر تعداد اعدام در رتبه دوم قرار دارد. علی رغم این، نظام جمهوری اسلامی اصرار دارد
ارقامی که سازمان های حقوق بشری برای میزان اعدام در این کشور منتشر می کنند «اغراق شده» هستند. در سال ۲۰۲۳ امار اعدام در ایرای به بالای ۷۰۰ نفر رسید در روز ۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ دو سازمان حقوق بشری ایرانی و فرانسوی از افزایش صد درصدی اجرای حکم اعدام در ایران پس از روی کار آمدن ابراهیم رئیسی به عنوان رئیس جمهور جمهوری اسلامی خبر دادند که حاکی از اعدام ۳۳۳ تن در سال ۲۰۲۱ و افزایش ۲۵ درصدی نسبت به سال قبل می باشد. ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ معاون حقوق بشر دبیرکل سازمان ملل در پنجاهمین جلسه شورای حقوق بشر سازمان ملل، موارد بسیاری از نقض حقوق بشر توسط سوی جمهوری اسلامی را گزارش کرد و اعلام کرد که حکومت ایران در سه ماهه اول سال ۲۰۲۲ میلادی دست کم ۱۰۵ نفر را اعدام کرده است. مبارزه با مجازات اعدام در طول سالهای پس از انقلاب ادامه داشته است و مردم و فعالان سیاسی تحت عناوین و کارزارهای مختلفی مخالفت خود با اعدام را ابراز کرده اند، از جملهٔ این کارزارها می توان به لگام: لغو گام به گام اعدام، و کارزار سه شنبه های نه به اعدام، کمپین اشاره کرد. فعالان حقوق بشر همچون مینا احدی، نرگس محمدی، آتنا دائمی و بسیاری دیگر و گروه های حقوق بشری مانند کمی
ته بین المللی علیه اعدام، مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و مرکز عبدالرحمن برومند در این زمینه فعال بوده اند. در این میان کارزار سه شنبه های نه به اعدام، به علت مشارکت فعال و آغازگری زندانیان عادی و سیاسی و گسترش آن به زندانهای سراسر ایران، تدوام و توجه بین المللی قابل توجه است. در سال ۲۰۲۳، ایران با اعدام دست کم ۸۵۳ نفر، مسئول ۷۴ درصد از کل اعدام های ثبت شده در جهان بوده است. در سال ۲۰۲۴، دست کم ۹۷۵ تن در ایران اعدام شدند که نسبت به سال گذشته ۱۷ درصد افزایش داشته است. از این تعداد، تنها ۹۵ مورد (کمتر از ۱۰ درصد) به طور رسمی از سوی مقام های ایرانی یا رسانه های داخلی گزارش شدند. ۹۰ درصد از اعدام های ثبت شده در گزارش، یعنی ۸۸۰ مورد، بدون اعلام رسمی انجام شده اند. بیش از نیمی از اعدام ها (۵۰۳ مورد، معادل ۵۱٫۶ درصد) به جرایم مرتبط با مواد مخدر اختصاص داشت که نشان دهنده افزایش قابل توجهی نسبت به سال های گذشته است. با این حال، تنها ۳ درصد از این اعدام ها به طور رسمی اعلام شد. همچنین، ۴۱۹ مورد (۴۳ درصد) به اتهام قتل انجام شد که دو تن از اعدام شدگان از معترضان بودند. علاوه بر این، دست کم ۳۱ نفر به اتهامات امنیتی از ج
مله محاربه، بغی و افساد فی الارض اعدام شدند. اعدام زنان در سال ۲۰۲۴ به بالاترین میزان در ۱۷ سال گذشته رسید و دست کم ۳۱ زن اعدام شدند. در میان اعدام شدگان، یک کودک-مجرم، چهار مورد اعدام در ملأعام، و دست کم پنج نفر با بیماری های روحی یا معلولیت مشاهده شدند. همچنین، ۸۰ شهروند افغان در میان اعدام شدگان بودند که این رقم نسبت به سال های گذشته افزایش چشمگیری داشته است. براساس گزارش سازمان عفو بین الملل، ایران در سال ۲۰۲۴ مسئول ۶۴ درصد از کل اعدام های ثبت شده در جهان بوده است. با گذشت زمان، تعداد اعدام هایی که جمهوری اسلامی ایران انجام می دهد، رو به افزایش است. در مارس ۲۰۲۵، شمار اعدام ها نسبت به مارس ۲۰۲۴، رشدی معادل ۲۲۲ درصد داشت. از اول سال ۲۰۲۵ تا ۲۸ اوت ۲۰۲۵، جمهوری اسلامی ایران ۸۴۱ نفررا اعدام کرد. قاضی های مشهور به اعدام در ایران. این قضات به خاطر تعداد اعدام هایی که مجوز داده اند، مشهور هستند. جرایم. احکام اعدام در ایران، برای جرائمی از جمله سرقت مسلحانه، خیانت، جاسوسی، قتل، برخی از جرایم نظامی، قاچاق مواد مخدر، تجاوز جنسی، همجنس گرایی، لواط، سوء رفتار جنسی، روابط محارم، زنا، فحشا، توطئه برای سرنگونی رژیم اسل
امی، مخالفت سیاسی، خرابکاری، ارتداد، کفرگویی، زنا، تولید و نشر پورنوگرافی،سرقت، مصرف مکرر الکل، سرقت مکرر، شورش، برخی جرایم اقتصادی، آدم ربایی، تروریسم و چند مورد دیگر است. در قانون ایران، چهار دسته جرم وجود دارد: جرایم قصاص، جرایم حد، جرایم تعزیر و جرایم بازدارنده. سیستم قضایی. در ایران، قوانین توسط مجلس شورای اسلامی، که به عنوان پارلمان ایران (مجلس) نیز شناخته می شود، تصویب می شوند. این قوانین باید توسط شورای نگهبان تأیید و توسط رئیس جمهور ایران امضا شوند. قوانین باید با شریعت سازگار باشند، هرچند بسیاری از قوانین از حقوق مدنی قبل از انقلاب گرفته شده اند، نه از شریعت. به عنوان مثال، در حالی که تقریباً ۸۰٪ از اعدام های ایران برای قاچاقچیان مواد مخدر انجام می شود، قوانین مربوط به قاچاق مواد مخدر بخشی از حقوق مدنی ایران هستند، نه قوانین شریعت. در ایران سه نوع دادگاه کیفری وجود دارد. دادگاه های کیفری بدوی جرایم جدی، جرایم حد و قصاص مانند قتل، تجاوز و سرقت را محاکمه می کنند. این دادگاه ها می توانند حکم اعدام صادر کنند. دادگاه های کیفری تجدیدنظر به تخلفات و جنحه ها رسیدگی می کنند. دادگاه های انقلاب اسلامی به جرایم
ی که علیه دولت و نهادهای وابسته به آن انجام می شود، رسیدگی می کنند. این جرایم شامل قاچاق (مثلاً مواد مخدر یا سلاح)، تروریسم، جعل و خیانت به کشور می شود. دادگاه های انقلاب نیز می توانند حکم اعدام صادر کنند. در اکثر موارد (حدود ۹۰٪)، اعدام ها در زندان استانی در استانی که جرم در آن رخ داده است، انجام می شود. در موارد جدی، مجرم به صورت علنی در محلی که جرم انجام شده است، اعدام می شود. بسیاری از مجرمان جدی یا مجرمان مرتبط با مواد مخدر به زندان های بزرگتر و متمرکزتر، مانند زندان های اوین و گوهردشت در تهران و زندان وکیل آباد در مشهد، منتقل می شوند. حکم اعدام می تواند به دیوان عالی کشور ایران ارجاع شود، که می تواند حکم را تأیید یا رد کند. اگر دیوان عالی کشور ناهماهنگی هایی را بیابد، می تواند پرونده را برای محاکمه مجدد به دادگاه پایین تری ارجاع دهد. هیچ محدودیتی در تعداد دفعات درخواست تجدیدنظر توسط متهم وجود ندارد، اما اگر گناه اثبات شود، دادگاه حکم را تأیید خواهد کرد. در موارد قتل و تجاوز جنسی، مرتکب می تواند از خانواده قربانی درخواست بخشش کند؛ در سایر موارد، مرتکب می تواند از «کمیسیون عفو و بخشودگی» ایران درخواست تخف
یف در حکم خود کند. در سال ۲۰۱۱، اصلاحیه ای در قانون مبارزه با مواد مخدر، حق تجدیدنظر رسمی برای مجرمان تکراری مواد مخدر را لغو کرد. در عوض، آن ها می توانند مستقیماً به دادستان کل کشور ایران اعتراض کنند. این تغییر به دلیل حجم بالای پرونده های مواد مخدر و ازدحام دادگاه های تجدیدنظر که قادر به انجام سریع وظایف خود نبودند، ایجاد شد. اغلب اجرای حکم اعدام تا زمانی که فرد دوره محکومیت زندان خود را به پایان برساند، به تأخیر می افتد. در برخی موارد قتل و تجاوز جنسی، اجرای حکم تا پنج سال به تعویق می افتد تا امکان بخشش و رسیدن به توافق حداکثر شود. در ایران (مانند سایر کشورهای مسلمان)، دو نوع حکم اعدام وجود دارد. نخستین نوع حکم، «قصاص نفس» است، که در آن خانواده قربانی قتل از بخشش قاتل امتناع می کند (برای جزئیات بیشتر به «جرایم قصاص» مراجعه کنید). نوع دیگر، حکم اعدام عادی، «حکم اعدام»" است، که برای جرایمی مانند تجاوز جنسی و قاچاق مواد مخدر صادر می شود. این احکام در حقوق ایران کاملاً جداگانه هستند و این موضوع موجب سردرگمی در منابع خبری شده است، زمانی که مقامات می گویند یک قتل منجر به «اعدام» نخواهد شد، بلکه به «قصاص» خواهد ا
نجامید. در سال ۲۰۱۵، سازمان عفو بین الملل استدلال کرد که اعدام ها در ایران پس از احکام صادره از دادگاه هایی انجام می شود که تقریباً همیشه «کاملاً فاقد استقلال و بی طرفی» هستند و اینکه «محاکمات در ایران به شدت معیوب هستند، متهمان اغلب از دسترسی به وکلا محروم می شوند، و رویه های مناسب برای تجدیدنظر، عفو و کاهش مجازات وجود ندارد». جرایم قصاص (قتل). در حقوق شریعت اسلامی، جرم قصاص یک دسته از جرایم است که می تواند با قصاص مجازات شود. جرم عمدی قتل (قتل عمد) یکی از جرایم شریعتی است که با قصاص مجازات می شود، که در این مورد به معنای «یک زندگی در برابر یک زندگی» است. دیّه یک ادعای مصالحه خصوصی بین خانواده قربانی و مرتکب است. خانواده قربانی این اختیار را دارند که با پذیرش دیّه (یک تسویه مالی برای جبران خسارت خانواده) مجرم را ببخشند به جای اینکه اجازه دهند مرتکب اعدام شود. از آنجا که قتل به عنوان یک مسئله خصوصی بین مرتکب و خانواده قربانی در نظر گرفته می شود، دولت نمی تواند حکم قصاص نفس را کاهش دهد. محکومیت، اما نه حکم، قابل تجدیدنظر است. قضات تنها می توانند پیشنهاداتی در مورد اقداماتی که خانواده باید انجام دهد ارائه دهند
و در بسیاری از موارد از خانواده می خواهند که قاتل را ببخشند. در بسیاری از موارد، قضات سعی می کنند خانواده را به بخشیدن قاتل متقاعد کنند و گاهی آن ها را تحت فشار قرار می دهند. اغلب، اجرای حکم اعدام برای مدت پنج سال پس از ارتکاب قتل به تأخیر می افتد تا خانواده را به بخشش ترغیب کنند و زمانی برای پرداخت دیّه توسط قاتل فراهم شود. اگر مورد عفو قرار گیرد، مرتکب هنوز با مجازات های کیفری تحت کد تعزیر مواجه خواهد بود. هر کسی که قتل عمدی انجام دهد باید حداقل ۲ تا ۳ سال زندان را تحمل کند، که معمولاً برابر با زمانی است که برای پرداخت دیّه نیاز است. معمولاً، احکام زندان طولانی تری صادر می شود و اگر جرایم دیگری همراه با قتل ارتکاب یافته باشد، فرد مدت زمان بیشتری را در زندان سپری خواهد کرد، که ممکن است حتی تا حبس ابد نیز ادامه یابد. مرتکب ممکن است به خاطر قتل محکوم شود در صورتی که اعتراف کند، اگر دو شاهد بر وقوع جرم شهادت دهند، اگر ۵۰ شهادت سوگند خورده وجود داشته باشد، و/یا اگر یک یا چند نفر ۵۰ بار علیه متهم شهادت دهند. با این حال، در عمل، قضات همچنین شواهد غیرمستقیم را نیز می پذیرند. قصاص در مواردی مانند دفاع مشروع یا قتل غ
یرعمد که شرایط اثبات فوق تأمین نشده باشد، به نوجوانان (سن ۱۵ برای پسران، ۹ برای دختران قبل از ۲۰۰۸؛ بعد از ۲۰۰۸، سن ۱۸ در اکثر موارد)، به کسانی که به دیوانگی شناخته شده اند، در صورتی که قربانی همسر یا معشوق همسر مرتکب باشد و مرتکب همسر را در حال ارتکاب زنا مشاهده کرده باشد، یا در مورد پدری که فرزندانش را به قتل می رساند، قابل اعمال نیست. در این موارد، مرتکب از طریق حکم تعزیری، که می تواند از ۲ سال تا حبس ابد متغیر باشد، مجازات می شود. گاهی، مجازات اعدام می تواند در صورت محکومیت به محاربه («پراکندن فساد در زمین») اعمال شود. جرایم ناشی از احساسات ممکن است همیشه به عنوان دفاع مشروع شناخته نشود، به استثنای همسری که در حال زنا دیده شده باشد (مجازات آن حبس است). افرادی که در دفاع مشروع قتل می کنند معمولاً پس از پرداخت دیّه به خانواده قربانی می توانند آزاد شوند و دادگاه ها معمولاً به تسهیل این فرایند کمک می کنند. در موارد قتل غیرعمد یا عدم وجود شواهد کافی، مرتکب موظف به پرداخت دیّه نیست. اگر یک قاتل تحت دستور شخص دیگری عمل کرده باشد و بتواند آن را اثبات کند، ممکن است مجازات تعزیری از جمله حبس، جریمه و/یا شلاق دریافت
کند، اما در برخی موارد حتی ممکن است حکم اعدام صادر شود. در این موارد، افرادی که دستور قتل را داده اند، تحت قصاص یا دیّه قرار می گیرند. اگر زن بارداری که پس از سه ماهه اول بارداری کشته شود، این به عنوان قتل دو نفر در نظر گرفته می شود. اگر خانواده درخواست قصاص کند، نمی توانند دیّه دریافت کنند، هرچند ممکن است مقداری جبران خسارت مدنی دریافت کنند. اکثر موارد (۲/۳) از طریق دیّه حل و فصل می شود. اعدام های قصاصی درصد کمتری از اعدام ها در ایران را تشکیل می دهند و شامل ۲۰ تا ۳۰٪ از مجموع اعدام ها هستند (گرچه افرادی که به اتهام دیگر جرایم اعدام شده اند ممکن است قبلاً مرتکب قتل شده باشند). جدول های دیّه هر سال توسط دولت ایران تعیین می شود. دیّه معادل قیمت ۱۰۰ شتر است و باید به صورت نقدی پرداخت شود. دیّه در صورتی که قتل عمدی در ماه های مقدس رمضان و محرم انجام شده باشد، دو برابر می شود. با این حال، در عمل، دیّه بین طرفین مذاکره شده و معمولاً مبلغ پرداختی کمتر یا بیشتر از مقدار رسمی تعیین می شود. اگر شخص نتواند دیّه را پرداخت کند، تا زمانی که مبلغ پرداخت نشود، در زندان نگهداری خواهد شد، حتی اگر دوره زندان تعزیری او به پایا
ن رسیده باشد. معمولاً خانواده یا دوستان او موظف به کمک برای جمع آوری مبلغ هستند، یا در برخی موارد، دولت می تواند هزینه آن را پرداخت کند. بر اساس جداول رسمی، خانواده قربانی زن نصف مبلغ دیّه را در مقایسه با خانواده مرد دریافت می کند (اگرچه مبلغ در موارد قتل های تصادفی برابر است)؛با این حال، در عمل، دیّه معمولاً از طریق مذاکره تعیین می شود و معمولاً مبلغ برابر است، به ویژه در سال های اخیر. قبل از سال ۲۰۰۴، غیرمسلمانان نصف دیّه مسلمانان دریافت می کردند، اما قانون تغییر کرد و اکنون دیّه مسلمانان و غیرمسلمانان برابر است. جرایم حدی. جرایم حدی در قرآن ذکر شده اند و به جرایم مشابه به جنایات بزرگ مقایسه می شوند. برخی از این قوانین بخشی از قانون مجازات ایران هستند، در حالی که برخی دیگر نیستند. مجازات های آن ها نیز در قرآن و حدیث توصیف شده است. برای اثبات جرایم حدی باید به وسیله اعتراف، دو شاهد (چهار شاهد در مورد زنا) یا در موارد نادر، «علم قاضی» (جایی که بر اساس شواهد موجود، گناه متهم به وضوح روشن است) اثبات شود. اگر دادستان نتواند اثبات لازم برای جرم حدی را ارائه دهد، پرونده به عنوان جرم تعزیری کمتر محاکمه می شود. اجرا
ی جرایم حدی در ایران به طور قابل توجهی با آنچه در شریعت کلاسیک تجویز شده، متفاوت است. محکومیت برای این جرایم نیازمند نرخ بالای اثبات است و نمی تواند زمانی که شک معقولی وجود دارد، صادر شود. تمام جرایم حدی همچنین دارای مجازات تعزیری هستند و در اکثر موارد، مرتکب به مجازات تعزیری محکوم می شود. اگر مرتکب توبه کند، مجازات حدی ممکن است عفو شود. در اکثر موارد، افرادی که جرم حدی مرتکب می شوند، به مجازات های تعزیری مانند حبس یا جریمه محکوم می شوند، اما در برخی موارد جدی، ممکن است مجازات حدی به همراه آن نیز اعمال شود. محاربه («جنگ علیه الله» یا «جنگ علیه دولت») اتهامی است که علیه افرادی که اقداماتی علیه دولت انجام می دهند، مطرح می شود. جرم مرتبط دیگر مفسد فی الارض است، که به معنای «پراکندن فساد در زمین» است و می تواند برای جرایم سیاسی مانند خیانت به کار رود. سیستم قضایی ایران همچنین از جرم مرتبط دیگری به نام بغی استفاده کرده است، که به معنای «شورش مسلحانه علیه دولت اسلامی» است،به ویژه علیه معترضان در اعتراضات مهسا امینی در سال ۲۰۲۲. این جرایم قابل مجازات با اعدام یا حبس ابد هستند. به طور مشابه، دادگاه ممکن است تصمیم بگی
رد که اگر جرایم یک شخص (از هر نوعی) به قدری شنیع باشند و شخص تهدید مداوم برای جامعه باشد، او به جرم «مفسد فی الارض» (پراکندن فساد در زمین) محکوم شود، که جرم مرتبطی است و مجازات آن می تواند اعدام یا حبس باشد. با این حال، محاربه و مفسد فی الارض به خاطر این معروف هستند که اتهامات سیاسی به ظاهر به عنوان جرایم دینی مطرح می شوند. این اتهامات غالباً علیه کسانی که در جاسوسی، خیانت، فعالیت های سیاسی، مخالفت با دولت، یا تروریسم درگیر هستند، مطرح می شود. در سال ۲۰۰۸، «عملیات در باندهای فحشا» و «راه اندازی وب سایت ها/کسب وکارهای پورنوگرافی» به فهرست اضافه شد. جرایم اقتصادی کلان که باعث اختلال در اقتصاد می شوند، نیز در صورتی که مرتکب به جرم مفسد فی الارض محکوم شود، قابل مجازات با اعدام است. عضویت در گروه های مخالف مسلح رژیم یا شرکت در «اختلالات شورشی» / «عملیات مسلحانه» علیه دولت، در صورت محکومیت به محاربه، قابل مجازات با اعدام یا حبس است. زنا/جرایم جنسی. زنا. زنا (زنا محسنه) برای افراد مجرد با ۱۰۰ ضربه شلاق مجازات می شود و در مرتبه چهارم به اعدام محکوم می شود. برای افراد متأهل و در تمامی موارد زنا با محارم، مجازات اعدام
(سنگسار) است. اگر مرد غیرمسلمان مجرد با زن مسلمان رابطه جنسی داشته باشد، مرد غیرمسلمان به اعدام محکوم می شود. برای اثبات زنا، چهار شاهد (به جای دو شاهد) لازم است، فرد باید چهار بار اعتراف کند، یا باید با «علم قاضی» (از طریق شواهد قطعی غیرمستقیم) محکوم شود. اگر فرد دو بار اعتراف کند و «توبه» کند یا خانواده قربانی زناکار را عفو کند، قاضی می تواند به جای آن مجازات تعزیری ۹۹ ضربه شلاق یا حبس را تعیین کند. محکومیت ها و اعدام ها برای این جرم به شدت نادر است و معمولاً تنها در موارد اعدام انجام می شود و حتی در آن موارد نیز نادر است. بین سال های ۱۹۷۹ و ۲۰۰۲، ۴۰ تا ۷۶ اعدام به جرم زنا/زنا با محارم (از طریق سنگسار) برای مردان و زنان ثبت شده است. حتی اگر تعداد واقعی بیشتر باشد، این مجازات به هر حال نادر است و نسبت به موارد تأیید شده زنا کم است. این مجازات معمولاً در شرایط تشدید شده که چهار شاهد یا اعتراف موجود باشد و همسر فوت کرده باشد، اجرا می شود. بیشتر زناکاران بدون مجازات می مانند یا مجازات سبک تری دریافت می کنند. طلاق معمولاً روش رایج در برخورد با زنا است. تجاوز جنسی. تجاوز جنسی (زنا به عنف) به زنا مرتبط است، همان ا