Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یژی بژنچک (؛ ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لخ پوزنان، باشگاه فوتبال مکابی حیفا، باشگاه فوتبال تیرول اینسبروک، باشگاه فوتبال اشتورم گراتس، باشگاه فوتبال لاسک، و باشگاه فوتبال گورنیک زابژه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
فشار فیلمی اکشن کمدی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی راجر یانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل کیتون، را داون چونگ، جو پانتولیانو، میت لوف و لزلی بیوس ایفای نقش کرده اند.
بمب گذاری تل تمر، در ۱۱ دسامبر سال ۲۰۱۵ اتفاق افتاد که در آن انفجار سه خودروی بمب گذاری شده منجر به کشته شدن ۶۰ نفر و زخمی شدن بیش از ۸۰ نفر شد. این انفجار در شهر تل تمر واقع در استان حسکه در شمال شرقی سوریه قرار دارد که توسط روژاوا کنترل می شود رخ داد. یکی از انفجارها در نزدیکی یک بیمارستان صحرایی متعلق به نیروهای شبه نظامی کُرد و یکی دیگر از انفجارها در بازار تجاری الجمله رخ داد، جایی که بیشتر تلفات مربوط به آنجا است.
باباهای اصفهان به پیران کامل، رئیس و بزرگ، سرکرده، ریش سفید طایفه، قلندر و اصولاً افرادی که از نظر معنوی به رتبه بالا رسیده و در میان مردم اصفهان سرشناس شده باشند گفته می شود. واژه شناسی. کلمه بابا در زبان فارسی اسم است و به معانی پدر، پیران کامل، رئیس و بزرگ، سرکرده، ریش سفید طایفه، قلندر و آن کس که در کاری بزرگ باشد و پدر بزرگ یا جدّ، بکار رفته است. باباها، پیرها و عموها از بزرگان عرفان به خصوص در قرون هفتم تا دهم هجری بوده اند و نقش مهمی در گسترش تفکرات علوی داشته اند. به عنوان مثال می توان بابا پیر را نام برد که از بنیان گذاران مذهب شیعه جعفری در اوایل قرن هفتم در شهرهای اصفهان، بروجرود، لرستان، نهاوند و خوزستان بوده است و شیخ صفی الدین اردبیلی نیای سلسله صفوی از شاگردان و مریدان وی بوده است. باباها عموماً از شهرت دوری گزیده و اکثراً در گمنامی به شهرت رسیده اند. مزار باباها حتی در نقاطی بسیار دورتر از فلات مرکزی ایران و در شبه قاره هند و استانبول به کرات به چشم می خورند. به عنوان مثال می توان بابا فریدالدین را نام برد. بنای آرامگاه وی در شهر پاکپتن، در ایالت پنجاب پاکستان قرار دارد. بنا بر قول مصلح الدین
مهدوی در کتابهای مزارات اصفهان، اعلام اصفهان و دانشمندان و بزرگان اصفهان در این شهر بیش از ۵۴ بابا مدفون می باشند. مزار بسیاری از باباهای اصفهان تصرف و تخریب شده است و نیاز به یک عزم راسخ برای باز سازی و احیا آنها وجود دارد. باباهای معروف اصفهان. بابا رکن الدین. مسعود بن عبدالله بیضاوی شیرازی معروف به بابا رکن الدین را می توان بزرگترین و تاثیرگذارترین بابا در شهر اصفهان در نظر گرفت که بزرگانی همچون شیخ بهایی و سید عبدالکریم کشمیری به زیارت وی می رفتند. ایشان در قرن هشتم هجری در زمان سلطنت ابوسعید ایلخان مغول در اصفهان زندگی می کرده است. رساله قلندریه و شرح فصوص الحکم از آثار اوست. آرامگاه بابا رکن الدین در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و تحت نظر مؤسسه تخت فولاد اداره می شود. ملا حسن آرندی نائینی سالک، عارف، حکیم و ریاضیدان سدهٔ سیزدهم هجری درایوان جلو مقبره بابا رکن الدین مدفون است. بابا اسماعیل. در گذشته ابوالقاسم اسماعیل بن عباد بن عباس صاحب معروف به صاحب بن عباد در بین مردم به بابا اسماعیل معروف بوده است. مزار این عارف بزرگ در میدان طوقچی در کوچه یی به همین نام قرار دارد. ایشان ادیب، شاعر و وزیر دربار رکن ا
لدوله دیلمی بوده است. در ری و اصفهان، محافل و مباحث علمی و ادبی بر پا می کرد و از دانشمندان حمایت می کرده است. فعالیت های وی در دوران هیجده ساله وزارت وی نقش مهمی در گرایش مردم اصفهان به تشیع داشته است. مزار باباهای دیگری از جمله: "بابا الهی، بابا صلت و بابا عریان" در نزدیکی مزار بابا اسماعیل در قبرستان تاریخی طوقچی وجود داشته است که اکنون اثری از آنها وجود ندارد. بابا فولاد. مزار بابا فولاد در مجموعه تاریخی تخت فولاد و در شمال تکیه خاتون آبادی قرار دارد. نام کامل او استاد فولاد حلوائی بن استاد شجاع الدّین است و از عرفای قرن دهم هجری قمری بوده است. بنابر باور بسیاری از مورخین وجه تسمیه قبرستان تاریخی تخت فولاد نام بابا فولاد بوده است. سنگ مزار بابا فولاد مربوط به دوره صفوی است و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است ولی متأسفانه مزار ایشان داخل حیاط اداره مخابرات قرار گرفته و نیاز به توجه بیشتر مؤسسه تخت فولاد می باشد. بابا پیر محمد. مزار بابا پیر محمد ابن محمود ابن جابر ابن عبدالله انصاری در شرق اصفهان، روستای کیچی قرار دارد. بنای تاریخی و فاخر این بقعه مربوط به دوره ایلخانی می باشد. خوشبختانه این بنا در
فهرست آثار ملی ثبت شده و کار مرمت و باز سازی آن آغاز گشته است. بابا قاسم. مزار بابا قاسم در خیابان علامه مجلسی در کوچه ایی به همین نام قرار دارد. این بنای تاریخی مربوط به قرن هشتم هجری قمری است و به جهت دارا بودن تمام ویژگی های معماری عصر ایلخانی بنایی فاخر محسوب می شود. خوشبختانه این بنا در فهرست آثار ملی ثبت شده است. بابا شیخ احمد. بابا شیخ احمد سهرفیروزانی مشهور به بُش احمد عابد و زاهد و از بابا های مدفون در سهرفیروزان است. بابا شیخ احمد یا به قول محلی ها بُش احمد از زاهدان و عالمان سده هفتم هجری قمری در شهر تاریخی سهرفیروزان بوده است که بنا به جایگاه علمی و مذهبی وی در بین مردم از احترام و اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است. مقبره بابا شیخ احمد در سهرفیروزان به دلیل شباهت ظاهری و معماری با طاق کسری یا ایوان مدائن در تیسفون به طاق کسری اصفهان مشهور است. مقبره و گورستان تاریخی بابا شیخ احمد که یکی از کهن ترین گورستان های منطقه مرکزی ایران به شمار می رود در تاریخ فروردین ۱۳۹۹ شمسی به شماره ۳۲۶۷۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بابا محمود. بابا محمود سهرفیروزانی مشهور به بابا محمود حاکم سهرفیروزان و لن
جانات و از مشاوران ارشد سلطان محمد خدا بنده الجایتو بود. مزار بابا محمود سهرفیروزانی در بخش میانی سهرفیروزان و در دامنه کوه در قبرستان قدیمی قرار دارد. از آثار به جا مانده از وی میتوان به پل بابا محمود دومین پل تاریخی بر زاینده رود در سهرفیروزان شهرستان فلاورجان و مسجدی تاریخی به نام مسجد بابا محمود در سهرفیروزان و مقبره وی در گورستان تاریخی بابامحمود در مرکز این روستا و قلعه باغ و چنار بابا محمود اشاره کرد که مربوط به دوران ایلخانان مغول به قرن هفتم هجری و به جای مانده از بابا محمود حاکم سهرفیروزان و لنجانات و مشاور سلطان محمد خدا بنده الجایتو است همچنین از شاگردان بابا محمود میتوان به محمد بن بکران اشاره کرد. پیر بکران. مزار شیخ محمد بن بکران از شاگردان بابا محمود سهرفیروزانی در شهری به همین نام در غرب اصفهان در شهرستان فلاورجان در نزدیکی بقایای یک مجموعه مقدس یهودیان شامل بنای یادبود استراخاتون (سارا بت آشر) قرار دارد. این بنا متعلق به عصر ایلخانی است و نوع معماری آن آذری می باشد. پیر پینه دوز. مزار پیر پینه دوز یا پیر پاره دوز (روشن ضمیر) در محله تاریخی جوباره، خیابان کمر زرین قرار دارد. این بنای تاریخی م
ربوط به قرن هشتم هجری می باشد. داستانی بین مردم رواج دارد که روزی میرداماد از کنار مغازه این عارف پینه دوز که محل کنونی مقبره او بوده می گذرد و مشته او را طلا می کند. او ناراحت می شود و به مشته می گوید به شکل اول خود بازگردد. سپس رو به میرداماد می کند و می گوید: نظر خود کیمیا کن مشته من نمی خواهد طلا کنی. علی شاه، معروف به ملّا ذوقی، شاعر و عارف (با حکیم شفائی معاصر بوده) در سال ۱۰۴۵ در اصفهان وفات یافته، در مقبره پیر پینه دوز مدفون است. پیر غیبی. مزار پیر غیبی در نزدیکی منار چهل دختران در انتهای محله جوباره در صحرای گارلند (گارلنگ) موسوم به خوش صحرا در غرب خیابان سروش و در حدود امامزاده شاه میر حمزه قرار داشته است. جلال الدین همایی معماری بقعه را مربوط به دوره سلجوقی شرح داده است. متأسفانه در زمان حاضر این بنای تاریخی تصرف و تخریب شده و محل آن نامشخص می باشد. با توجه به توصیفات ذکر شده مزار پیر غیبی می بایست بسیار نزدیک به مزار بابا جوزا بوده باشد. پیر پرنده. مزار پیر پرنده در محله تاریخی جوباره، در نزدیکی مزار پیر پینه دوز، در جنوب شرقی میدان امام علی و در کوچه نمکی درون یکی از خانه های نزدیک مسجد نمکی قرار
داشته است که تصرف شده و تبدیل به منزل مسکونی شده است. نقل شده است وی مانند شمس تبریزی (شمس پرنده) توانایی غلبه بر جاذبه زمین و طی الارض را داشته است و به همین علت به پیر پرنده مشهور بوده است. عمو عبدالله. بنای منارجنبان اصفهان مزار عمو عبدالله کارلادانی یا عمو عبدالله سقلابی (یا صقلایی) می باشد. این بنای تاریخی مربوط به قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری قمری، دوره سلطان محمد خدابنده الجایتو، ایلخان مسلمان است. این اثر فاخر یکی از معروفترین و بی نظیرترین آثار تاریخی اصفهان است، که نه فقط در ایران که در جهان شهره است. منارجنبان را می توان تبلور علم و عرفان دانست. بابا سلطان قلندر. بابا سلطان قلندر قمی متخلص به لوایی بوده است. وی در قرن یازدهم هجری می زیسته و به سبک شعراء قدیم شعر می گفته است. شاه عباس اول تکیه حیدر واقع در چهارباغ اصفهان را به او مفوّض داشته است. متأسفانه در زمان حاضر مزار وی نامشخص می باشد. بابا شیر. مزار بابا شیر در بازارچه تاریخی حسن آباد در پشت میدان نقش جهان در شمال امامزاده احمد قرار دارد. بنای تاریخی از دو قسمت تشکیل شده است. شبستان که معماری صفوی دارد و بخش بقعه که واجد ضریح چوبین مشبک و
معماری ایلخانی است. بابا بدلاء. مزار بابا بُدلاء (یا بابا دلا یا بابا بودلار یا بابا ابدال) در نزدیکی مزار بابا شیر در بازارچه تاریخی حسن آباد در پشت میدان نقش جهان در جنوب امامزاده احمد قرار دارد. بنای تاریخی دارای یک اتاق و واجد ضریح چوبین مشبک و معماری صفوی است. بابا شهاب. مزار بابا شهاب الدین آزادانی (شیخ شهاب الدین آزادانی) در مجاورت مسجد گنبد آزادان در خیابان آتشگاه قرار دارد. این محوطه تاریخی مربوط به دوره ایلخانی می باشد. وی عارف قرن نهم هجری بوده است. در حال حاضر ساختمان بقعه بابا شهاب تخریب شده و تنها یک ستون از آن باقی مانده است. بابا سوخته. مزار بابا سوخته (قبا سوخته) در مسجد بابا سوخته در مجاورت باغ قوشخانه قرار داشته است. مسجد بابا سوخته هم اکنون از میان رفته و تنها یکی از مناره های آن باقی است که با نام مناره باغ قوشخانه (گویش محلی: باقوشخانه) در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. این بنا متعلق به دوره ایلخانی می باشد. مصلّای قدیم اصفهان در عهد سلاجقه در مجاورت قبرستان تاریخی طوقچی و مسجد بابا سوخته قرار داشته است. بابا نوش. مزار بابا نوش در محلّه تل عاشقان و نزدیک سنبلستان واقع در خیابان ولی عص
ر در نزدیکی محوطه تاریخی امامزاده درب امام و قصر جمیلان قرار دارد. در حال حاضر ساختمان بقعه بابا نوش تخریب شده است و اهالی محل از آن به عنوان پارکینگ استفاده می کنند. جلال الدین همایی در مشاهدات میدانی خود ذکر کرده است که در مقبره وی قبوری مربوط به قرن ۱۱ هجری به بعد وجود دارد. بابا عبدالله. مزار بابا عبدالله در شمال غربی میدان امام علی و در کوچه جماله با فاصله کمی از حمام شیخ بهایی و عصارخانه تاریخی جماله قرار دارد. سنگ قبر تاریخی وی مفقود شده اما ساختمان بقه بازسازی شده و باقی است. بابا یحیی. مزار بابا یحیی در تکیه بابا رکن الدین در مجموعه تاریخی تخت فولاد قرار دارد. وی از عرفای قرن دوازدهم هجری بوده است و در سال ۱۱۵۳ هجری قمری وفات یافته است. متأسفانه در زمان حاضر مزار وی نامشخص می باشد. بابا علمدار. مزار بابا علمدار در محله الیادران (الیاران) واقع در خیابان جهاد است. طول قبر بسیار بلند و حدود ۹ متر است. برخی معتقدند که وی قدی بسیار بلند داشته و برخی نیز علت طول بلند قبر را دفن علم همراه با جسد می دانند. در اطراف این مزار قبرستان تاریخی محلّه الیادران قرار داشته که در طول زمان تصرف و تبدیل به فضای آموزشی و
مسکونی شده است. بابا حسن. بابا حسن بیدآبادی از معلّمین ورزشکاری و کشتی و طرف ارادت مردم بوده و در زمان سلطنت شاه عبّاس اوّل شهرتی داشته است. محل باغ و عمارت او در میانه درب کوشک و بیدآباد به اسم جوی بابا حسن معروف بوده است. بابا حسن علاوه بر کمالات صوری و ظاهری دارای مقامات دیگر عرفانی نیز بوده است که هم او را مرشد می دانسته ا ند و هم کرامات و خوارق عادات به او نسبت می داده اند، چنانچه شاردن در سفرنامه خود نوشته: بابا حسن اگرچه شغل پینه دوزی داشته لیکن دارای عمارت، باغ و وضع اعیانی بوده که منشأ آن را از خوارق عادات نوشته اند. مزار بابا حسن در کوچه شله رنگ کن ها در محلّه بیدآباد قرار داشته است. متأسفانه در زمان حاضر مزار وی نامشخص می باشد اما جوی بابا حسن به همین نام باقی هست. بابا قادر. مزار بابا قادر در محلّه طوقچی بالاتر از مزار صاحب بن عبّاد (بابا اسماعیل) در کنار یکی از تأسیسات انتقال و تقویت برق قرار دارد. سنگ قبر تاریخی و مرمرین با طرح های گل و بته زیبا و ادعیه به خط ثلث خوش و حجاری روی قبر وی وجود داشته که مفقود شده است اما ساختمان مزار بازسازی شده و باقی است. مزار باباهای دیگری از جمله: "بابا الهی، ب
ابا صلت و بابا عریان" در نزدیکی مزار بابا قادر بوده است ولی اکنون نامشخص می باشند. عمو چماقلو. مزار عمو چماقلو (چماق دار) در زیر سکوی سنگی منار سمت چپ دومنار دردشت در مجاورت مقبره سلطان بخت آغا قرار دارد. ایشان در شب های قدر و سایر مناسبت های مذهبی ارازل و اوباش شهر را دور خود جمع می کرد تا امنیت شهر برای خانواده ها افزایش یابد به همین دلیل مردم او را هم پیاله ارازل و اوباش می دانستند. بعد از فوتش علامه مجلسی برای وی نماز می خواند و مردم متوجه مقام بالای معنوی و روحانی عمو چماقلو می شوند. همچنین نقل شده است زمانی که شیخ بهایی از جبل عامل لبنان به ایران مهاجرت می کند و در اصفهان ساکن می شود، با پیرمرد گوژپشتی معروف به عمو چماقلو برخورد می کند و از آنجایی که شیخ به بسیاری از علوم اشراف داشته، به او پیشنهاد می دهد که قوز روی کمرش را ناپدید کند و پیرمرد ابتدا باور نمی کند اما پس از انجام این کار توسط شیخ بهایی، عمو چماقلو کلید یک حمام قدیمی و مرموز را به شیخ می دهد و شیخ بهایی حمام را راه اندازی و فعال می کند که امروزه بنام حمام شیخ بهایی شهرت جهانی دارد. بابا بیات. مزار بابا بیات حدود تکیه بابا رکن الدّین و تکیه
آقامحمد بیدآبادی بوده و اینک از بین رفته است. بنا بر قولی فعلًا جزو اراضی فرودگاه قدیمی اصفهان شده است. وی از عرفای قرن هشتم هجری است. ایشان مراد و استاد طریقت بابا رکن الدّین بوده است. بابا جوزا. مزار بابا جوزا، در انتهای جوباره و مقابل باغ گارلند (گارلنگ) و نزدیک امامزاده شاه میر حمزه قرار داشته است. جلال الدین همایی در مشاهدات میدانی خود مزار بابا جوزا را مقبره ایی مخروبه در اواخر محله جوباره در کنار جاده شهر به برخوار (خیابان سروش فعلی) نزدیک عمارت گارلنگ توصیف می کند. با توجه به این توضیحات مزار بابا جوزا باید بسیار نزدیک به مزار پیر غیبی و منار چهل دختران بوده باشد. لازم به یادآوری است که جوز به معنی گردو است. جالب توجه است که در بین مردم اصفهان رسمی وجود داشنه است که اگر دختران در پای و پله های منار چهل دختران مقداری گردو را شکسته و همراه کشمش به عابران و مردم تعارف کنند، بختشان برای ازدواج باز خواهد شد. متأسفانه در زمان حاضر مزار بابا جوزا و محل عمارت گارلند نامشخص می باشد بابا دنبه. مزار بابا دنبه یا دنبی در محله تاریخی الیادران (خیابان جهاد فعلی) در پشت باغ نو قرار داشته است. جلال الدین همایی در مش
اهدات میدانی خود مقبره کوچکی را ذکر کرده است. در زمان حال باغ نو و عمارت تاریخی صارم الدوله (فرزند ظل السلطان و نوه امیر کبیر) تبدیل به ساختمان جهاد سازندگی شده است و متأسفانه در زمان حاضر مزار بابا دنبه نامشخص می باشد. لازم به ذکر است در اصفهان کوه کم ارتفاعی بنام کوه دنبه وجود دارد که به ابوالهول اصفهان نیز معروف است. بابا سرخ. مزار بابا سرخ در امتداد جوی شاه (خیابان شیخ بهایی) در کوچه بابا سرخ در باغی به همین نام قرار داشته است. جلال الدین همایی در مشاهدات میدانی خود مقبره را مشاهده نکرده است و تنها به نام کوچه بابا سرخ اکتفا نموده است. در زمان حاضر کوچه بابا سرخ به نام کوچه بهشتی نژاد تغییر نام یافته است. موقعیت کوچه بابا سرخ در انتهای غربی خیابان شیخ بهایی در مجاورات ساختمان آتش نشانی قرار دارد. متأسفانه در زمان حاضر مزار بابا سرخ نامشخص می باشد ولی معتمدین محل این مزار را مجنمع ارغوان ذکر میکنند. بابا جعفر. مزار بابا جعفر در ایوان چهار درویش در محوطه تاریخی مسجدشعیا و امامزاده اسماعیل قرار دارد. جلال الدین همایی در مشاهدات میدانی خود ذکر کرده است که سنگ لوحش به سختی خوانده شد و نام وی زین العابدین است و
عصر او در قرن ۹-۸ هجری است. بابا جعفر در زمره معدود بابا هایی است که نامش در کتب اصفهان شناسی مصلح الدین مهدوی ذکر نشده است. بابا سید. مزار بابا سید در محله تاریخی لنبان در نزدیکی مسجد لنبان قرار دارد. بابا سید در زمره بابا های خاصی هست که نامش در کتب اصفهان شناسی مصلح الدین مهدوی و جلال الدین همایی ذکر نشده است. اخیرا مهدی نجار اعرابی در کتاب نسخه ارم ( گذری بر منطقه ماربین اصفهان) از این مکان نام برده است. مزار وی درون منزل سید نابینایی بنام سید مرتضی حسینی قرار دارد. پیر نجم الدین. مزار پیر نجم الدین در محله تاریخی کلیچه قرار دارد. ایشان نیز مانند بابا سید در زمره بابا های خاصی هست که نامش در کتب اصفهان شناسی مصلح الدین مهدوی و جلال الدین همایی ذکر نشده است. اخیرا مهدی نجار اعرابی در کتاب نسخه ارم ( گذری بر منطقه ماربین اصفهان) از این مکان نام برده است. نکته یسیار مهم در مورد مزار پیر نجم الدین سال قدمت این مکان می باشد. فوت وی در سال ۳۰۰ هجری قمری در دوره طاهریان اتفاق افتاده است. بنابر این ایشان قدیمی ترین بابای اصفهان می باشد. بابا حمزه. مزار بابا حمزه در روستایی دور افتاده در شیائونان واقع در شمال چین
قرار دارد. ایشان از عرفاء و ادبای اصفهان بوده است و برای تبلیغ اسلام و اشاعه آن به سرزمین چین سفر کرده و در آنجا بدرود حیات گفته است. در آرامگاه او تعدادی کتابهای فارسی وجود داشته است. بابا باب اللَّه. مزار بابا باب الله در محله تاریخی جوباره نزدیک مزار ساروتقی (وزیر اعظم شاه صفی و شاه عباس دوم) قرار داشته است. جلال الدین همایی در مشاهدات میدانی خود قبر و یک بقعه محقر گلی را ذکر کرده است. متأسفانه در زمان حاضر مزار بابا باب الله نامشخص می باشد. بابا سنگکی. مزار بابا سنگکی در پشت مسجد جامع اصفهان قرار داشته است. در نزدیکی بقعه متبرکه شورا طاق بابا سنگکی قرار داشته است ولی اکنون طاق و آثار قبر از بین رفته است ولی کوچه ایی بنام بابا سنگکی در آن محل وجود دارد. بابا رستم. مزار بابا رستم بختیاری در صحن شهدا حرم شاه رضا واقع در شهر شهرضا قرار دارد. ایشان از عارفان مشهور قرن سیزدهم قمری (ابتدای عهد قاجار) است. وی ابتدا منصب نظامی داشته است ولی پس از خروج از منصب نظامی گری در شهر اصفهان سکونت گزیده و در تکیه مادر شاهزاده مشغول زهد، عبادت و ریاضت می شود. محمدصادق تخت فولادی (قدوه السالکین) شاگرد مستقیم بابا رستم بوده
است و آموزه های بابا رستم را به نسل بعدی عارفان معاصر از جمله حسنعلی نخودکی اصفهانی و ابوالحسن حافظیان انتقال داده است. بابا لنگر. مزار بابا لنگر (سید سرالدین) در دامنه کوهی از رشته کوهای زاگرس در شهرستان عسگران در نزدیکی چشمه مرغاب قرار دارد. این بقعه مبارکه تاریخی بازسازی شده است. پیر محمد. مزار پیر محمد درخیابان کاشانی، خیابان جوزدان خرابه، کوچه پیر نیا با فاصله چند کیلومتری در غرب امامزاده موسی قرار دارد. بخشی از محوطه تاریخی پیر محمد توسط اداره برق اشغال شده و بخشی در حال مرمت و بازسازی نیمه کاره رها شده است. خوشبختانه سنگ مزار باقی است و تاریخ فوت ۹۸۱ هجری ذکر شده است. بابا شیخ علی. مزار بابا شیخ علی در شهر زاینده رود (لنجان) در محلی بسیار زیبا و خوش آب و هوا در کناره زاینده رود قرار دارد. این بقعه مبارکه تاریخی بازسازی شده و اخیرا کتیبه یی در زمین های کشاورزی اظراف بقعه کشف شده است. یکی از مهمترین تصفیه خانه های آب آشامیدنی شهر اصفهان در نزدیکی این بقعه قرار دارد. بابا متکا. مزار بابا متکا در خیابان ولی عصر ما بین مسجد اژه ای و کوچه خواجه نظام الملک قرار دارد. بقعه تاریخی تخریب شده و سنگ مزار ایشان مفق
ود شده است اما اتاقی بازسازی شده و باقی است.
جولیان آلوارز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم برای اتلتیکو مادرید بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه منچسترسیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین، زیر ۲۳ سال آرژانتین و تیم ملی آرژانتین بازی کرده است و موفق به کسب قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ نیز شده است. افتخارات. باشگاهی. ریورپلاته منچسترسیتی ملی. آرژانتین
نازارنو کلمبو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استودیانتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده است.
اسکار درتیکیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کادیس، باشگاه فوتبال تنریف، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، و باشگاه فوتبال فیورنتینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین و آرژانتین بازی کرده است.
مائوریسیو دل کاستیلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد.
سباستین لوموناکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال ساراندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
لوکاس کروسپسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال ساراندی و باشگاه اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Argentina national under-17 football team و زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است.
مانوئل اینسورالد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده است.
شوت به افتخار فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مایکل کورنته است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت دووال، آلی مکویست، برایان کاکس، کریستی میچل، کول هاسر، مایکل کیتون، مارتین اوونز، اسکات جی. اندرسون، موراگ هود و اوون کویل ایفای نقش کرده اند.
لئونل آلتوبلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، باشگاه فوتبال بوریرام یونایتد، باشگاه فوتبال دپورتیوو مورون، و باشگاه فوتبال اتلتیکو تیگره اشاره کرد.
امیلیانو آگروو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد.
گابریل آماتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گرمیو، باشگاه فوتبال رئال مایورکا، باشگاه فوتبال لوانته، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال رئال بتیس، باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه اتلتیکو ایندپندینته، باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال بانفیلد، و باشگاه فوتبال هرکولس اشاره کرد.
ارنستو آلوارز (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو، باشگاه فوتبال اونیورسیداد شیلی، باشگاه فوتبال بانفیلد، و باشگاه فوتبال روساریو سنترال اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده است.
وقتی آمونیوم نیترات گرم می شود به گازهای غیر انفجاری اکسیژن، نیتروژن و بخار آب تجزیه می شود. با این حال، می تواند با تجزیه به اکسید نیتروژن و بخار آب، به صورت انفجاری تجزیه شود. انبارهای پر از این مواد، به دلیل احتمال اکسیداسیون، می توانند یک خطر عمده آتش سوزی باشند و ممکن است منفجر شوند. همان طور که در فاجعه ۱۹۴۷ در تگزاس سیتی اتفاق افتاد و منجر به تغییر عمده ای در مقررات ذخیره سازی و حمل و نقل شد. انواع انفجار. دو کلاس عمده از حوادث منجر به انفجارها وجود دارد: انفجارهای بزرگ. در جدول زیر انفجارهای بزرگ ناشی از آمونیوم نیترات به ترتیب سال آورده شده اند:
اومارل () یک عبارت محلی و تغییر یافته از لهجه بولونیایی است که اشاره به پیرمردانی دارد که دوره بازنشستگی را طی می کنند و زمان خود را با تماشای محل های ساخت و ساز مخصوصا کارهای جاده سازی می گذرانند این افراد معمولاً دستان خود را پشت سر خود میگذارند و توصیه های ناخواسته می کنند. این لغت در معنای لغوی به معنای مرد کوچک است.
آغ دره (به لاتین: Ağdərə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. آغ دره ۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
قره خان لی (به لاتین: Qaraxanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. قره خان لی ۳۱۶۶ نفر جمعیت دارد.
روزنامه آساهی یکی از ۵ روزنامه ملی ژاپن است. «آساهی شیمبون» روزنامه صبح ژاپن یکی از پنج روزنامه اصلی این کشور محسوب می شود و بعد از «یومیوری شیمبون» دومین روزنامه پرتیراژ جهان است. در ژوئن ۲۰۱۰ این روزنامه در نوبت صبحگاهی با تیراژ ۷,۹۶ میلیون نسخه و در نوبت عصرگاهی با تیراژ ۳.۱ میلیون نسخه به چاپ رسید تا رکورد جهانی را برجا بگذارد و به عنوان دومین روزنامه پرتیراژ جهان معرفی شود. کمپانی اصلی که مدیریت این روزنامه را در اختیار دارد با همین نام فعالیت می کند و دفتر مرکزی آن در شهر توکیوی ژاپن واقع شده است. با وجود این «آساهی شیمبون» در شهرهای مختلف ژاپن و حتی برخی کشورهای دیگر هم شعبه دارد تا هر صبح به دست مخاطبان برسد. تاریخچه. «آساهی شیمبون» که یکی از قدیمی ترین و بزرگ ترین روزنامه های ملی ژاپن محسوب می شود نخستین بار در تاریخ ۲۵ ژانویه ۱۸۷۹ در شهر اوساکا منتشر شد و آن زمان یک کاغذ چاپ شده در قطع کوچک بود که تنها چهار صفحه داشت و هر کپی از آن به قیمت یک صدم ین به فروش می رسید. تیراژ این روزنامه در بدو ورود سه هزار نسخه بود و سه خبرنگار به تنهایی همه مطالب آن را جمع آوری می کردند. در سال ۱۸۸۱ میلدی آساهی توانست
به دنبال کسب محبوبیت نزد مخاطبان، چند سرمایه گذار را جذب کند و سپس دولت ژاپن نیز به این مجموعه کمک مالی کرد و «اوئنو ریچی» یکی از بنیانگذاران روزنامه مدیریت آن را در دست گرفت. موفقیت های این روزنامه همچنان ادامه یافت تا سرانجام توانست در دیگر شهرهای ژاپن هم به چاپ برسد و سرانجام به دومین روزنامه پرتیراژ جهان تبدیل شود. «آساهی شیمبون» در زمینه رسوایی های سیاسی بزرگ سابقه بسیار طولانی دارد و نسبت به همتایان محافظه کار خود بسیار جلوتر حرکت می کند. این روزنامه که به حزب چپ ژاپن وابسته است، قانون اساسی پس از جنگ این کشور را بشدت مورد پشتیبانی قرار می دهد و مخالف سیاست تدافعی شخصی در کشور ژاپن است. روزنامه «آساهی شیمبون» که هم اکنون ده ها نشریه، شبکه تلویزیونی و ایستگاه رادیویی را در زیرمجموعه خود قرار داده است تفکرات لیبرالیسم را در کشور ژاپن پیش می برد و همچنان توانسته است با تیراژ بالا حضور خود را در این کشور حفظ کند. فعالیت دومین روزنامه پرتیراژ جهان در ایران. سال 1976 دفتر آساهی در تهران گشایش یافت و طی مدت 42 سال، 17 رئیس دفتر در تهران داشته است. چندی پیش سفیرایران در ژاپن به دفتر این روزنامه رفت و در دیدار