Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هانری ژول ژان جفروی با نام مستعار جیو (۱ مارس ۱۸۵۳، مارن - ۱۵ دسامبر ۱۹۲۴، پاریس) نقاش و تصویرگر فرانسوی بود که عمدتاً به خاطر به تصویر کشیدن کودکان در آثارش شناخته می شود. زندگی نامه. پدرش ژان باپتیست (۱۸۲۲–۱۸۹۵) یک خیاط و طراح لباس، و مادرش روزالی نیز دختر بزرگ یک نقاش انگلیسی به نام جان دیکنسون بود (۱۷۹۱–۱۸۳۰). زمانی که او تنها دو سال داشت به پاریس نقل مکان کردند. در سال ۱۸۷۱، او تحصیلات خود را در مدرسه هنرهای زیبا آغاز کرد. ابتدا با لئون بونات، سپس با اوژن لواسور (۱۸۲۲–۱۸۸۷) و آدولف ایوون. در سال ۱۸۷۴ اولین نمایشگاه خود را در سالن برگزار کرد؛ جایی که در سال ۱۸۸۳ نیز به عضویت آن درآمد. در این سال ها، او حمایت تاجر چوب، لورن-لویی بورنیش (۱۸۰۱–۱۸۸۳) را داشت که او همچنین یک مجموعه دار مشتاق هنر و خالق موزه هنر "پاویون آرسنال" بود. حرفه جفروی با مدال طلا در "نمایشگاه جهانی (۱۹۰۰)" به اوج خود رسید. در سال ۱۸۸۲ کمیسیون بزرگی از وزارت آموزش ملی دریافت کرد. علاوه بر نقاشی، راهنمایی هایی در مورد نحوه استفاده از تصاویر در کلاس درس ارائه کرده و دو سال بعد نیز به عنوان افسر آموزش عمومی منصوب شد. در سال ۱۸۸۷، در لژیون
دونور به عنوان یک شوالیه معرفی شد. ژان جفروی به این دلیل نقاش کودک شد که در ابتدای کارش با دو معلم به نام های لویی و جولی ژیرار در بالای مدرسه خصوصی شان آپارتمان مشترکی داشت. سال ها بعد، وقتی یک مدرسه شبانه روزی افتتاح کردند، او برای کارهایش از آنجا الهام گرفت. همچنین بسیاری از پیشرفت های اجتماعی در دوران جمهوری سوم را نیز مستند کردند. هنگامی که لویی در سال ۱۸۹۰ درگذشت، او حامی و پشتیبان جولی شد. در حدود سال ۱۸۷۶، او پیر ژول هتزل را ملاقات کرد، که او را به عنوان تصویرگر کتاب برای جوانان استخدام کرد. پس از سال ۱۸۸۰، او تصاویر خود را با نام «Géo» امضا کرد. همچنین با "گاستون واریو" دوست شد، که با لویی پاستور کار کرده بود. او در سال ۱۹۲۴ بر اثر یک بیماری نامعلوم درگذشت و مجموعه باقیمانده خود را طبق وصیتی که کرده بود به جولی ژیرار واگذار کرد. خانواده ژیرار کارگاه هنری ژان جفروی را همچنان حفظ کرده اند.
در شیمی، آغازگرهای رادیکال موادی هستند که می توانند گونه های رادیکال را در شرایط ملایم تولید کنند و واکنش های رادیکالی را به پیش ببرند. این مواد عموماً دارای پیوندهای ضعیف بوده که دارای انرژی تفکیک پیوند کوچک هستند. آغازگرهای رادیکال در فرآیندهای صنعتی مانند سنتز پلیمرها مورد استفاده قرار می گیرند. نمونه های متداول از این ترکیبات مولکول هایی با پیوند نیتروژن-هالوژن، ترکیبات آزو و پراکسیدهای آلی و معدنی هستند. ایمنی. برخی از آغازگرهای رادیکال مانند ترکیبات آزو و پراکسیدها می توانند در دماهای بالا منفجر شوند، بنابراین باید سرد نگهداری شوند.
مایکل جان داوسون واکر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و فیلد مارشال ارتش بریتانیا است. او افسر بازنشسته ارتش بریتانیا است. او که در سال ۱۹۶۶ به خدمت گرفته شد، تا سال ۱۹۸۴ در قبرس، ایرلند شمالی و در پست های مختلف ستادی در بریتانیا خدمت کرد. پس از انتصاب به فرماندهی یک گردان، در دومین ماموریت خود در ایرلند شمالی، این بار در دری، در گزارش های مربوط به خدمتش از او نام برده شد و متعاقباً در جبل الطارق نیز خدمت کرد. او به درجه سرتیپ ارتقا یافت، که به طور غیرمعمول هرگز درجه سرهنگی نداشت و فرماندهی تیپ زرهی بیستم در آلمان را قبل از اینکه رئیس ستاد سپاه اول شود، بر عهده گرفت. واکر به عنوان سرلشکر، قبل از اینکه معاون رئیس ستاد دفاع در وزارت دفاع شود، به عنوان افسر کل فرمانده ناحیه شرقی منصوب شد. او فرماندهی سپاه واکنش سریع متفقین ناتو را که در سال ۱۹۹۵ به بالکان اعزام شد، بر عهده گرفت و واکر اولین افسری شد که فرماندهی بخش زمینی نیروی اجرایی به رهبری ناتو را بر عهده گرفت. به خاطر خدمتش در نیروهای چند ملیتی در بالکان، به او نشان لژیون لیاقت آمریکا اعطا شد. واکر پس از کناره گیری از فرماندهی، سه سال را به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی
زمینی، گذراند و سپس در سال ۲۰۰۰ به عنوان رئیس ستاد کل - رئیس حرفه ای ارتش بریتانیا - منصوب شد. در سال ۲۰۰۳، او به رئیس ستاد دفاع - رئیس حرفه ای تمام نیروهای مسلح بریتانیا - ارتقا یافت. در دوران ریاست ستاد دفاع، واکر در جریان نوسازی نیروهای مسلح، به دلیل ادعاهای سوءاستفاده از زندانیان در طول جنگ عراق و اظهاراتی مبنی بر اینکه پوشش رسانه ای عراق ممکن است نیروهای بریتانیایی را به خطر انداخته باشد، جنجال به پا کرد. واکر در سال ۲۰۰۶ بازنشسته شد و متعاقباً به عنوان فرماندار بیمارستان سلطنتی چلسی منصوب شد، پستی که تا سال ۲۰۱۱ در اختیار داشت. در سال ۲۰۱۴، او به درجه فیلد مارشال ارتقا یافت. او متاهل و دارای سه فرزند است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
ریچارد هاسی ویویان، بارون اول ویویان (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که به خاطر خدماتش در جنگ های انقلاب فرانسه، جنگ های ناپلئونی و نبرد واترلو شناخته می شود. ویوین همچنین در سیاست فعال بود و چندین دوره به عنوان نماینده پارلمان (عضو مجلس عوام) فعالیت کرد. ویوین همچنین عضو شورای محترم خصوصی علیاحضرت بود. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
جان بینگ، ارل اول استرافورد (؛ ۱۷۷۲ – ۳ ژوئن ۱۸۶۰) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. پس از خدمت به عنوان افسر جزء در طول جنگ های انقلاب فرانسه و شورش ایرلند در سال ۱۷۹۸، او در طول نبرد فاجعه بار والچرن، فرمانده گردان گرنادیر از هنگ سوم گارد پیاده شد. او به عنوان فرمانده تیپ در نبرد ویتوریا و سپس در نبرد رونسسوالز در ۲۵ ژوئیه ۱۸۱۳ خدمت کرد، زمانی که تیپ او ضربه اصلی حمله فرانسوی ها را متحمل شد و قبل از اینکه مجبور به عقب نشینی شود، به مدت سه ساعت در اوایل صبح موضع خود را حفظ کرد. در طول صد روز، او فرماندهی تیپ ۲ گارد را در نبرد کواتره براس در ژوئن ۱۸۱۵ و دوباره در نبرد واترلو در اواخر همان ماه بر عهده داشت، زمانی که گروه های سبک از تیپ او نقش مهمی در دفاع از قلعه هوگومونت ایفا کردند. او به عنوان فرمانده کل قوا در ایرلند منصوب شد و پس از ترک ایرلند در سال ۱۸۳۱، به عنوان نماینده ویگ پارلمان از پول در دورست انتخاب شد و یکی از معدود نظامیانی بود که از لایحه اصلاحات حمایت کرد و به همین دلیل به او مقام اشرافی اعطا شد.
ادوارد لوئیس اسپیرز (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و صلیب نظامی شده است.
جان کولبرن، بارون سیتون اول (؛ ۱۶ فوریه ۱۷۷۸ – ۱۷ آوریل ۱۸۶۳) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و فرماندار مستعمرات بود. پس از شرکت به عنوان افسر جزء در تهاجم انگلیس و روسیه به هلند، لشکرکشی سر رالف ابرکرومبی به مصر و سپس جنگ ائتلاف سوم، به عنوان منشی نظامی سر جان مور در نبرد کورونا خدمت کرد. سپس فرماندهی گردان دوم هنگ ۶۶ پیاده و بعداً هنگ ۵۲ پیاده را در بسیاری از نبردهای جنگ شبه جزیره بر عهده داشت. در نبرد واترلو، کولبورن به ابتکار خود هنگ ۵۲ پیاده نظام را به جلو آورد، در مقابل گارد امپراتوری فرانسه موضع گرفت و سپس، پس از شلیک رگبارهای مکرر به جناح آنها، به گارد حمله کرد و آنها را با بی نظمی به عقب راند. او به فرماندهی کل نیروهای مسلح در آمریکای شمالیِ تحت سلطه بریتانیا رسید و شخصاً رهبری حمله در نبرد سنت اوستاش در کانادای سفلی و شکست دادن نیروی شورشی در دسامبر ۱۸۳۷ را بر عهده داشت. پس از آن، او کمیسر عالی جزایر ایونی و سپس فرمانده کل قوا در ایرلند بود.
ماینهارت شومبرگ (؛ ۳۰ ژوئن ۱۶۴۱ – ) نظامی اهل آلمان بود. او یک افسر نظامی و اشراف زاده آلمانی بود که در سال ۱۶۹۱ به عنوان فرمانده کل قوا خدمت کرد. او بیشتر دوران نظامی خود را در خدمت ویلیام سوم انگلستان گذراند و در جنگ های احیای پرتغال، جنگ فرانسه و هلند، جنگ ویلیامیت در ایرلند و جنگ جانشینی اسپانیا حضور داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده است.
هنری رویدز پاونال (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم چندین سمت فرماندهی و ستاد را بر عهده داشت. به طور خاص، او رئیس ستاد نیروی اعزامی بریتانیا در فرانسه و بلژیک تا نبرد فرانسه در ماه مه/ژوئن ۱۹۴۰ بود. او بعداً تا سقوط سنگاپور در فوریه ۱۹۴۲ رئیس ستاد ژنرال سر آرچیبالد واول بود و سپس در سال های ۱۹۴۳-۱۹۴۴ رئیس ستاد دریاسالار لرد لوئیس مونتباتن در جنوب شرقی آسیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
ویلیام پونسونبی (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ های ناپلئونی حضور داشت و در نبرد واترلو کشته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جورج پولاک، بارونت اول (؛ ۴ ژوئن ۱۷۸۶ – ۶ اکتبر ۱۸۷۲) فیلد مارشال ارتش هند-بریتانیا بود. او اولین بار در نبرد دیگ و محاصره بهورتپور در طول جنگ دوم انگلیس و مراتا، قبل از شرکت در جنگ انگلیس و نپال، در عملیات شرکت کرد. او همچنین فرماندهی توپخانه بریتانیا را در نبرد پروم و در باگان در طول جنگ اول انگلیس و برمه بر عهده داشت. پس از عقب نشینی فاجعه بار از کابل در ژانویه ۱۸۴۲ در طول جنگ اول انگلیس و افغانستان، نیروهای عقب نشینی کننده در پادگان کوچک بریتانیا در جلال آباد گیر افتادند و پولاک به عنوان فرمانده نیرویی که برای کمک به پادگان اعزام شده بود، منصوب شد: او از طریق گذرگاه خیبر پیشروی کرد و در آوریل ۱۸۴۲ پادگان را آزاد کرد. سپس او یک مأموریت غیرمجاز اما در نهایت موفق را برای نجات گروگان های بریتانیایی که قبل از عقب نشینی در کابل مانده بودند، آغاز کرد. در سال ۱۸۴۴، مدال پولاک برای بزرگداشت دستاوردهای پولاک ایجاد شد: این مدال قرار بود به «بهترین دانشجوی فصل» در مدرسه علمیه نظامی آدیسکامب اهدا شود.
ویلیام پلات (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او در طول جنگ های جهانی اول و دوم، افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده است.
در شیمی، یک چرخه کاتالیزوری یک سازوکار واکنش چند مرحله ای است که شامل یک کاتالیزور می شود. چرخه کاتالیزوری روش اصلی برای توصیف نقش کاتالیزورها در بیوشیمی، شیمی آلی فلزی، شیمی معدنی زیستی، علم مواد و غیره است. از آنجایی که کاتالیزورها بازسازی می شوند، چرخه های کاتالیزوری معمولاً به صورت دنباله ای از واکنش های شیمیایی در قالب یک حلقه نوشته می شوند. در چنین حلقه هایی، مرحله اولیه مستلزم اتصال یک یا چند واکنش دهنده توسط کاتالیزور است و مرحله نهایی آزادسازی محصول و بازسازی کاتالیزور است. مقالات مربوط به فرایند مونسانتو، فرایند واکر و واکنش هک، چرخه های کاتالیزوری را نشان می دهند. یک چرخه کاتالیزوری لزوماً یک سازوکار واکنش کامل نیست. به عنوان مثال، ممکن است واسطه ها شناسایی شده باشند، اما مشخص نیست که واکنش های ابتدایی واقعی با کدام سازوکارها رخ می دهند.
آرتور پوروس فایر (؛ ۷ مه ۱۸۱۲ – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
هنری ویلی نورمن (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارشد ارتش هند و مدیر استعماری بود. او در جنگ دوم آنگلو-سیک، مبارزه علیه آفریدیس های گذرگاه کوهات، سرکوب شورش سانتال و سرکوب شورش هند خدمت کرد. او در سال ۱۸۷۰ عضو نظامی شورای نایب السلطنه (در واقع وزیر جنگ در هند) شد و در این سمت، سیاست اطمینان از اینکه ارتش هند از نیروهای بریتانیایی مسلح تر است را برای جلوگیری از شورش دیگر، حفظ کرد. در نتیجه، او عضو شورای هند شد؛ و در سال های بعد فرماندار جامائیکا و سپس فرماندار کوئینزلند شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
مایلز فیتزالان هاوارد (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. او ژنرال ارتش بریتانیا و اشراف زاده بود. او پسر ارشد برنارد فیتزالان-هاوارد، سومین بارون هاوارد از گلاساپ، و همسرش مونا فیتزالان-هاوارد، یازدهمین بارونس بومونت بود. او علاوه بر به ارث بردن مقام لردی از پدر و مادرش، در سال ۱۹۷۵، دوک نشین نورفولک را از پسرعموی دوم خود که از او جدا شده بود، به ارث برد و به این ترتیب به دوک برتر در اشراف انگلستان تبدیل شد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی و نشان بند جوراب شده است.
توماس پلهام-کلینتون (؛ ۱ ژوئیه ۱۷۵۲ – ۱۸ مه ۱۷۹۵) یک افسر ارتش و سیاستمدار بریتانیایی بود که بین سال های ۱۷۷۴ تا ۱۷۹۴ در مجلس عوام عضویت داشت و در آنجا به مقام اشرافی دوک نیوکاسل رسید. پلهام-کلینتون، متولد ۱ ژوئیه و غسل تعمید داده شده در ۲۸ ژوئیه ۱۷۵۲ در کلیسای سنت مارگارت، وست مینستر، دومین اما بزرگ ترین پسر بازمانده هنری پلهام-کلینتون، دومین دوک نیوکاسل-آندر-لاین، و همسرش لیدی کاترین پلهام، دختر هنری پلهام بود. پس از تحصیلات، او وارد حرفه نظامی شد. در آوریل ۱۷۷۴، او ژنرال هنری لوید، ژنرال هنری کلینتون و سرگرد توماس کارلتون را به عنوان «ناظران انگلیسی» در جنگ دوم روسیه و ترکیه در دانوب همراهی کرد. او در طول جنگ استقلال آمریکا به عنوان دستیار فرمانده، ژنرال سر هنری کلینتون، از بستگانش، خدمت کرد و بعداً دستیار فرمانده پادشاه شد. او در سال ۱۷۸۷ به درجه سرلشکری نائل شد. پلهام-کلینتون همچنین از سال ۱۷۷۴ تا ۱۷۸۰ به عنوان نماینده پارلمان وست مینستر و از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۴ به عنوان نماینده ایست رتفورد خدمت کرد و از سال ۱۷۹۴ تا ۱۷۹۵ لرد ستوان ناتینگهام شر بود. در فوریه ۱۷۹۴، او جانشین پدرش در دوک نشین شد. پلهام-کلینتون
در ماه مه ۱۷۸۲ با لیدی آنا ماریا استانهوپ، دختر ویلیام استانهوپ، ارل دوم هرینگتون، ازدواج کرد. آنها صاحب دو پسر و دو دختر شدند. او در ماه مه ۱۷۹۵، در سن ۴۲ سالگی، در سن ۴۲ سالگی، در محل سکونت روستایی خود در سانینگ هیل در برکشایر، بر اثر عوارض داروی استفراغ آوری که برای سیاه سرفه مصرف کرده بود، درگذشت، در حالی که تنها یک سال دوک نشین را در اختیار داشت. پسر بزرگش هنری جانشین او شد. دوشس نیوکاسل-آندر-لاین بعدها با ژنرال سر چارلز گرگن کراوفورد ازدواج کرد و در سال ۱۸۳۴ درگذشت.
جان ادوارد برنارد سیلی (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جان چالمرز مک کول (؛ زادهٔ ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا است. مک کول، افسر ارشد بازنشسته ارتش بریتانیا و فرماندار سابق جرسی است. او پیش از این از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ به عنوان معاون فرمانده عالی نیروهای متفقین در اروپا خدمت کرده است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
گیفارد لو کوئسن مارتل (؛ 10 October 1889 – ۳ سپتامبر ۱۹۵۸) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ های جهانی اول و دوم خدمت کرد. او که با نام «کیو مارتل» یا فقط «کیو» شناخته می شد، یک مهندس نظامی و استراتژیست تانک پیشگام بریتانیایی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
کریستوفر مایکل مالتبی (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
گوردون مک میلان (; – ) نظامی اهل اسکاتلند بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود. او در طول جنگ جهانی اول، به عنوان یک افسر جوان، شجاعت فوق العاده ای از خود نشان داد و نشان صلیب نظامی و دو نشان افتخار دریافت کرد. در سن ۱۹ سالگی و در حالی که هنوز ستوان دوم بود، به عنوان آجودان موقت گردان دوم، آرگیل و ساترلند هایلندرز منصوب شد. بین دو جنگ جهانی، مک میلان در ارتش باقی ماند و پست های ارشدتری را اشغال کرد. او در سال ۱۹۲۹ با ماریان بلکیستون هوستون ازدواج کرد و آنها صاحب یک دختر و چهار پسر شدند. در طول جنگ جهانی دوم، مک میلان ابتدا در انگلستان خدمت کرد و استراتژی های دفاعی را در برابر حمله احتمالی آلمانی ها تدوین کرد. او در دسامبر ۱۹۴۱ به عنوان سرتیپ ستاد کل سپاه نهم منصوب شد و در طول عملیات مشعل در شمال آفریقا و تا سقوط تونس در ماه مه ۱۹۴۳ در این سمت باقی ماند. در ژوئن ۱۹۴۳ فرماندهی تیپ ۱۵۲ به او سپرده شد و در طول نبرد موفقیت آمیز سیسیل آن را رهبری کرد. پس از بازگشت به بریتانیا، به فرماندهی لشکر ۱۵ (اسکاتلند) منصوب شد و این لشکر را در طول نبرد نرماندی، عملیات اپسوم و عملیات کت آبی رهبری کرد که در پایان آنها زخمی شد. پس از
بهبودی، در نوامبر ۱۹۴۴، به عنوان لشکر ۴۹ (سواره نظام غربی) در نزدیکی نیجمخن به سرزمین اصلی اروپا بازگشت. پس از مرگ سرلشکر توماس رنی، او بلافاصله پس از عبور از راین در ۲۳ مارس ۱۹۴۵، فرماندهی لشکر ۵۱ (هایلند) را بر عهده گرفت. پس از جنگ، مک میلان به عنوان مدیر تسلیحات و توسعه ارتش خدمت کرد. در فوریه ۱۹۴۷، به عنوان فرمانده نیروهای بریتانیایی در فلسطین و ماوراء اردن منصوب شد. اندکی پس از ورود او، دولت بریتانیا تصمیم گرفت به قیمومیت خود در فلسطین پایان دهد. این تصمیم باعث تشدید خشونت در این منطقه شد و منجر به خروج تمام نیروهای بریتانیایی تا ۳۰ ژوئن ۱۹۴۸ شد. سپس او به عنوان فرمانده اسکاتلندی (۱۹۴۹–۱۹۵۲) فعالیت کرد. آخرین سمت نظامی او فرماندار و فرمانده کل جبل الطارق (۱۹۵۲–۱۹۵۵) بود. گوردون مک میلان رئیس موروثی قبیله مک میلان بود. پس از بازنشستگی، او تا سال ۱۹۵۸ سرهنگ آرگیل و ساترلند هایلندرز باقی ماند. پس از بازنشستگی، خود را در زندگی و جامعه اسکاتلند غرق کرد و به عنوان رئیس چندین مؤسسه منصوب شد. بخش عمده ای از وقت او به نگهداری از خانه، باغ ها و جنگل های فینلی استون، خانه خانوادگی در غرب اسکاتلند، اختصاص داشت.
هکتور آرچیبالد مکدونالد (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
سایمون جوزف فریزر، چهاردهمین لرد لوات (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
جرالد لاتبری (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم جنگید و در نیروهای هوابرد ارتش بریتانیا خدمت کرد و فرماندهی تیپ اول چتربازان را در سیسیل، ایتالیا و هلند بر عهده داشت. او بعداً از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ فرماندار جبل الطارق شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
در شیمی آلی، یک واکنش جانشینی رادیکالی، یک واکنش جانشینی است که رادیکال های آزاد به عنوان واسطه های واکنش پذیر در آن حضور دارند. واکنش همیشه حداقل شامل دو مرحله و احتمالاً یک مرحله سوم است. در مرحله اول به نام شروع یا آغاز (۲،۳)، یک رادیکال آزاد با همولیز (هم کافت) ایجاد می شود. همولیز می تواند توسط گرما یا نور فرابنفش و همچنین توسط آغازگرهای رادیکال مانند پراکسیدهای آلی یا ترکیبات آزو ایجاد شود. نور فرابنفش برای ایجاد دو رادیکال آزاد از یک گونه دو اتمی استفاده می شود. مرحله نهایی که پایان یا خاتمه (۶و۷) نامیده می شود، طی آن رادیکال با گونه رادیکالی دیگری بازترکیب می شود. اگر واکنش متوقف نشود، اما در عوض گروه (های) رادیکال به واکنش بیشتر ادامه دهند، مراحلی که در آن رادیکال های جدید تشکیل شده و سپس واکنش ادامه می یابد، در مجموع به عنوان مرحله انتشار (۴،۵) شناخته می شود. این پدیده به این دلیل است که رادیکال جدیدی ایجاد شده می تواند در واکنش های ثانویه شرکت کند. واکنش های جانشینی رادیکالی. در واکنش های هالوژن دار کردن رادیکالی، جانشینی رادیکال با واکنشگرهای هالوژن و بسترهای آلکان صورت می گیرد. دسته مهم دیگری از
جانشینی های رادیکالی شامل رادیکال های آریل است. یک مثال هیدروکسیل دار کردن بنزن توسط واکنشگر فنتون است. بسیاری از واکنش های اکسایش و کاهش در شیمی آلی دارای واسطه های رادیکالی هستند، به عنوان مثال اکسایش آلدهیدها به کربوکسیلیک اسیدها با کرومیک اسید. واکنش های جفت شدن را نیز می توان جانشینی های رادیکالی در نظر گرفت. جانشینی های آروماتیک خاص با جانشینی آروماتیک رادیکال-هسته دوست صورت می گیرد. خوداکسایش فرآیندی است که مسئول تخریب رنگ ها و مواد غذایی و همچنین تولید برخی از ترکیبات خطرات آزمایشگاهی مانند دی اتیل اتر پروکسید است. دیگر واکنش های جانشینی رادیکالی در زیر فهرست شده اند:
برنج سفید برنجی کوبیده شده است که پوسته، سبوس و جوانه آن حذف شده است. این کار، طعم، بافت و ظاهر برنج را تغییر می دهد و از فساد آن جلوگیری می کند، عمر نگهداری آن را افزایش می دهد و هضم آن را آسان می کند. پس از کوبیده شدن (پوسته کردن)، برنج صیقل داده می شود و در نتیجه، دانه ای با ظاهری روشن، سفید و براق به دست می آید. فرآیندهای شالی کوبی باعث کاهش مواد مغذی برنج می شود. رژیم غذایی نامتعادل مبتنی بر برنج سفید غنی نشده، بسیاری از افراد را به دلیل کمبود تیامین (ویتامین ب۱) در مقابل بیماری بری بری آسیب پذیر می کند. برنج سفید اغلب با برخی از مواد مغذی که در طول فرآوری از آن حذف می شوند، غنی می شود. غنی سازی برنج سفید با ویتامین ب۱، نیاسین و آهن طبق قانون در ایالات متحده زمانی که برنج توسط برنامه های دولتی در مدارس، سازمان های غیرانتفاعی یا کشورهای خارجی توزیع می شود، الزامی است. مانند سایر غذاهای طبیعی، ترکیب دقیق غذایی برنج، بسته به نوع، شرایط خاک، شرایط محیطی و انواع کودها کمی متفاوت است. برنج سفید، از نیمهٔ دوم قرن نوزدهم از برنج قهوه ای جدا شد، زیرا مورد علاقه تاجران بود اما افزایش مصرف برنج سفید، منجر به همه گی
ری بری بری در آسیا شده است. در زمان های مختلف، از قرن نوزدهم، برنج قهوه ای و سایر غلات مانند برنج وحشی به عنوان جایگزین های سالم تری در مقایسه با برنج سفید، مطرح شده اند. سبوس موجود در برنج قهوه ای حاوی فیبر خوراکی قابل توجهی است و جوانه، حاوی بسیاری از ویتامین ها و مواد معدنی است. معمولاً ۱۰۰ گرم برنج سفید خام، حدود ۲۴۰ تا ۲۶۰ گرم، برنج پخته تولید می کند که تفاوت وزن به دلیل جذب آب هنگام پخت است. شالی کوبی. تا پیش از توسعهٔ روش های مکانیکی، برنج را با روش کوبیدن دستی یا با صفحات و ابزارهای ساروجی بزرگ می کوبیدند که بازدهی کمی داشت. در اواخر قرن نوزدهم، ماشین آلات مختلفی مانند آسیاب هالر و شلر (۱۸۷۰) و ماشین فرز انگلبرگ (۱۸۹۰) تولید شد. در سال ۱۹۵۵، ماشین آلات جدیدی در ژاپن ساخته شد که کیفیت و ظرفیت خروجی را به طور قابل توجهی بهبود بخشید. ارزش غذایی. در حالی که برنج قهوه ای و برنج سفید، دارای مقادیر مشابهی کالری و کربوهیدرات هستند، برنج قهوه ای در مقایسه با برنج سفید غنی نشده، منبع بسیار غنی تری از تمام مواد مغذی است. برنج قهوه ای برنج کاملی است که فقط پوسته (خارجی ترین لایه) از آن جدا می شود. برای تولید برنج
سفید، لایهٔ سبوس و جوانهٔ آن برداشته می شود و بیشتر درون دانه نشاسته ای باقی می ماند. این فرایند، باعث کاهش یا حذف کامل چندین ویتامین و مواد معدنی از رژیم غذایی می شود. گاهی اوقات مواد مغذی از دست رفته مانند ویتامین ب۱، ویتامین ب۳ و آهن به برنج سفید اضافه می شود که این فرایند، غنی سازی نامیده می شود. حتی با کاهش مواد مغذی، برنج سفید غنی نشده، همچنان منبع خوبی از منگنز است و حاوی مقادیر متوسطی از مواد مغذی دیگر مانند پانتوتنیک اسید و سلنیوم است.
کپلر (; ; ) گروه دخترانهٔ اهل کره جنوبی شکل گرفته از طریق برنامهٔ ریلتی شوی رقابتی شبکهٔ ام نت، "گرلز پلنت ۹۹۹" است. این گروه متشکل از نه عضو است: چه هیون، هیونینگ باهیه، یوجین، دایون، یونگ اون، یه سو، هیکارو، ماشیرو و شیائوتینگ. این گروه توسط سوینگ انترتینمنت و ویک وان انترتینمنت مدیریت می شود. کپلر به طور رسمی فعالیت خود را با انتشار نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود به نام "فرست ایمپکت" و تک آهنگ لید «وا دا دا» آغاز کرد. نام. «کپلر» () نامی است که توسط بینندگان این برنامه از طریق وبگاه ناور، پیشنهاد و ساخته شد. این کلمه به معنای کپلر از نام یوهانس کپلر و قوانین او در مورد حرکت سیاره ها گرفته شده است. کپلر ستاره شناس و ریاضی دان آلمانی قرن های شانزدهم و هفدهم بود و از آن زمان تاکنون به نام بسیاری از چیزهای دیگر تبدیل شده است. این نام همچنین ارتباط خود را با «"گرلز پلنت ۹۹۹"»، نام این برنامه که موضوع آن مربوط به فضا است، حفظ کرد.
گیره سوسماری (همچنین گیره تمساحی) یک گیره فلزی فنری با آرواره های بلند و دندانه دار است که برای ایجاد یک اتصال الکتریکی موقت استفاده می شود. این وسیله مکانیکی ساده نام خود را از شباهت آرواره های آن به آرواره سوسمار یا تمساح گرفته است. برای اتصال کابل برق به باتری یا برخی از قطعات دیگر استفاده می شود. فک های دندانه دار و مخروطی گیره که بسیار شبیه به گیره لباس فنری عمل می کند ، توسط یک فنر برای گرفتن یک جسم به هم متصل می شوند. هنگامی که برای آزمایش و ارزیابی الکترونیکی ساخته می شود، یک فک از گیره معمولاً به طور دائمی به یک سیم پیچیده یا لحیم می شود، یا خم می شود تا تماس لوله ای داخلی ~ جک موزی ماده، امکان اتصال سریع غیر دائمی بین مدار تحت آزمایش و تجهیزات آزمایشگاهی یا مدار الکتریکی دیگر را فراهم می کند. گیره معمولاً با یک روکش پلاستیکی یا «چکمه» پوشانده می شود تا از اتصال کوتاه تصادفی جلوگیری شود. نسخه های کوچک، در اندازه های در طول، در کارهای آزمایشگاهی الکتریکی استفاده می شود. نسخه های بزرگ این گیره ها که گیره های خودرو یا گیره باتری نامیده می شوند، از مس جامد برای مقاومت الکتریکی کم ساخته شده اند و با کابل
های مسی ضخیم عایق شده برای اتصال بین باتری های خودرو استفاده می شوند. این کابل های جامپر (معروف به «سَری های جامپر») می توانند صدها آمپر جریان مورد نیاز برای تغذیه مستقیم موتور استارت خودرو یا انتقال انرژی از یک باتری سرب-اسید شارژشده به باتری تخلیه شده را منتقل کنند.
کلیسای بانوی ما یک کلیسای قدیمی است که در صومعه موزون، در آردن فرانسه واقع شده است. در طول انقلاب فرانسه، ساختمان توسط شهرداری حفظ شد، با وجود انحلال صومعه، ساختمان تبدیل به کلیسای محلی شد. شهر موزون دارای چندین کلیسا است که با اسقف نشین ریمز در ارتباط هستند.
آسترو (; ) گروه پسرانهٔ اهل کره جنوبی شکل گرفته توسط فنتجیو در سال ۲۰۱۶ است. این گروه شامل چهار عضو است: ام جی، جین جین، چا اون وو و یون سان ها. این گروه در ابتدا شش نفره بود که راکی در ۲۸ فوریه ۲۰۲۳ گروه را ترک کرد و مون بین در ۱۹ آوریل ۲۰۲۳ درگذشت. آسترو در ۲۳ فوریه ۲۰۱۶ فعالیت خود را با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ "اسپرینگ آپ" آغاز کرد و در پی انتشار آن، توسط "بیلبورد" به عنوان یکی از بهترین گروه های تازه کار کی-پاپ سال ۲۰۱۶ نامگذاری شد. حرفه. پیش از آغاز فعالیت. اعضای گروه آسترو زمانیکه به عنوان بخشی از فنتجیو آی تین، یک برنامهٔ توسعهٔ استعدادهای تازه کار، زیر نظر آژانس مدیریتی فنتجیو آموزش می دیدند، با نام آی تین بویز شناخته می شدند. نام این گروه و اعضای گروه در اوت ۲۰۱۵ اعلام شد. در همان ماه، آنها در یک مجموعهٔ اینترنتی به نام "ادامه دارد" ایفای نقش کردند. در این مجموعه، اعضای گروه در نقش خودشان و همچنین کیم سه-رون، سو کانگ جون و هلو ونوس حضور داشتند. در ژانویه ۲۰۱۶، اعضای آسترو در ریلتی شوی خودشان به نام "آسترو اکی! رِدی" حضور پیدا کردند که از ام بی سی اوری۱ در ساعت ۱۹ (کی اس تی) روی آنتن رفت.
قبایل مجاری یا مجغری ( ) یا قبایل مجارستانی () واحدهای سیاسی بودند که مجارها (مگیارها) در چارچوب آنها زندگی می کردند، تا اینکه این قبیله ها از منطقه کوه های اورال اواخر قرن نهم به حوزه کارپات حمله کردند (فتح مجارستان بر حوضه کارپات) و متعاقباً تحت حکومت شاهزاده مجارستان تأسیس شدند. ریشه نام. نام قومی اتحاد قبیله ای مجارستان نامشخص است. بر اساس یک دیدگاه، بنا بر توصیف کتاب لاتینی "اعمال هنگریاییها"، فدراسیون به نام «هتوموگر» (هفت مگیار) «هفت شاهزاده که هفت مجار نامیده می شوند») نامگذاری شد. «مگیار» احتمالاً از نام برجسته ترین قبیله مجاری به نام «"Megyer"» "گرفته" شده است. نام قبیله ای «مگیر» با اشاره به کل مردم مجارستان به «مگیار» تبدیل شد. منابع مکتوب، مجارها را قبل از فتح حوضه کارپات، زمانی که هنوز در استپ های اروپای شرقی زندگی می کردند، «مجارستانی» می نامیدند (در سال ۸۳۷ «اونگری» که توسط جورجیوس موناخوس ذکر شده است، در سال ۸۶۲ «اونگری» توسط آنالس برتینیانی، در سال ۸۸۱ «اونگری» توسط "آنالس اکسانالیبوس لووابنسیبوس"). اصطلاح انگلیسی «Hungary» مشتق شده از اشکال لاتین «Ungri» یا «Ungari» است. تاریخچه. به گفته آن