Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱۴ دسامبر ارسال شده است و نویسنده آن آن را «گزارش گروه مطالعاتی عراق واقعی» نامیده است. این پیش نویس در ۱۴ دسامبر توسط مؤسسه امریکن انترپرایز، فردریک کاگان، ژنرال جک کین و کنت پولاک ارائه شد. مؤسسه امریکن انترپرایز گزارش نهایی خود را در ۵ ژانویه۲۰۰۷ تحت عنوان "عراق: نقطه عطف (با گزارش های عراق از سناتورهای جان مک کین و جوزف لیبرمن)"در اختیار مطبوعات قرار داد. در شرح رویداد موارد زیر بیان شده است: "این مطالعه خواستار افزایش گسترده و پایدار نیروهای آمریکایی برای تأمین امنیت و حفاظت از مناطق حساس بغداد است. آقای کاگان این گزارش را با مشورت کارشناسان نظامی و منطقه ای، از جمله جنرال کین، فرمانده سابق ائتلاف افغانستان، سپهبد دیوید بارنو، و دیگر افسران دخیل در عملیات موفقیت آمیز هنگ سواره نظام زرهی سوم در تلعفر، هدایت کرد. نسخه موقت این گزارش در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۶ منتشر شد. در این رویداد، آقای کاگان و ژنرال کین گزارش نهایی خود را ارائه خواهند کرد که نشان می دهد چگونه ایالات متحده می تواند در عراق پیروز شود و چرا پیروزی تنها نتیجه قابل قبول است." اندرو راس از سانفرانسیسکو کرونیکل نیز استراتژی بوش را به این گزارش مؤسسه ا
مریکن انترپرایز مرتبط کرد ونوشت: "علاوه بر تغییر گارد نظامی و پیشبرد گزینه "فشار"، استراتژی پرزیدنت بوش درعراق مستلزم پول بیشتر است. به "گزارش وال استریت ژورنال"، برای بازسازی، ایجاد شغل، و برای «احزاب سیاسی میانه رو عراق بعنوان ابزاری برای ایجاد یک ائتلاف سیاسی میانه رو برای حمایت از نوری المالکی، نخست وزیر». این رویکرد جامع تر که طبق گزارش ها با عنوان "راه جدید رو به جلو" خوانده می شود به طرق مختلف منعکس می شود.» ارائه. انتظارات قبل از سخنرانی. انتظار می رفت که بوش افزایش نیروهایی را اعلام کند که برخی منابع می گویند می تواند تا ۲۰۰۰۰نیرو باشد. به گزارش رویترز، «در حالی که بوش قرار است بازنگری کامل سیاست خود در عراق، از جمله مولفه های اقتصادی و سیاسی را اعلام کند، احتمال افزایش نیروها بیشترین توجه را به خود جلب کرده است. با وجود اختلاف نظر در این موضوع، بوش در روزهای اخیر با بیان اینکه می خواهد به عراقی ها برای کنترل اوضاع امنیتی آنجا کمک کند، به ترجیح افزایش نیروها اشاره کرده است. بوش روز پنجشنبه در پاسخ به سؤالی دربارهٔ افزایش نیروها گفت: «چیز قطعی است، من می خواهم مطمئن شوم که مأموریت واضح و مشخص است و می
توان آن را انجام داد». در واقع، افزایش پیشنهادی بوش ۲۱۰۰۰سرباز آمریکایی بود که ۴۰۰۰نفر از آنها تفنگداران دریایی متمرکز بر استان الانبار خواهند بود و بقیه در واحدهای عراقی برای تأمین امنیت بغداد مستقر خواهندشد. مقدمات. درست قبل از تشکیل کنگره۱۱۰ در ۴ژانویه، برخی از دموکرات ها گفتند که قصد دارند با رابرت گیتس، وزیر دفاع، در مقابل کمیته نیروهای مسلح سنا تماس بگیرند تا «اگر نه تلاشی برای دفاع از برنامه رئیس جمهور توضیح دهد» پیش از سخنرانی، سناتور آمریکایی جک رید (D-RI)، یکی از اعضای کمیته نیروهای مسلح، یک کنفرانس مطبوعاتی با ژنرال وسلی کلارک فرمانده عالی نیروهای متفقین سابق ناتو و جان سولتز، سناتور چاک شومر (D-NY)، سناتور برگزار کرد. پتی موری (D-WA) و با هم از بوش خواستند «به توصیه ژنرال های خود و مردم آمریکا گوش دهد و طرح جدیدی برای تغییر مسیر در عراق ارائه دهد.» اطلاعیه طرح. بوش در یک سخنرانی تلویزیونی ملی در ۱۰ژانویه اظهار داشت: «آمریکا استراتژی خود را تغییر خواهد داد تا بعراقی ها کمک کند تا کارزار خود را برای سرکوب خشونت فرقه ای و ایجاد امنیت برای مردم بغداد انجام دهند. این امر مستلزم افزایش سطح نیروهای آمری
کایی است؛ بنابراین من بیش از ۲۰۰۰۰نیروی اضافی آمریکایی را به عراق اعزام کرده ام. اکثریت قریب به اتفاق آنها پنج تیپ به بغداد اعزام خواهند شد. نشانی وضعیت اتحادیه در سال۲۰۰۷. قبل از سخنرانی وضعیت اتحادیه، بوش چندین سخنرانی تبلیغاتی در تلویزیون بی لو و تلویزیون سینکلر ایراد کرد و پیشنهاد کرد که «باید فرصت داده شود» و قانونگذاران منتقد را برای ارائه یک جایگزین به چالش کشید. در شب سه شنبه، ۲۳ ژانویه، رئیس جمهور در مورد افزایش نیروها در عراق، هدف آن را از حمایت از حفظ کنترل دولت عراق بیان کرد: "به منظور پیشرفت به سوی این هدف، دولت عراق باید خشونت های فرقه ای را در پایتخت خود متوقف کند. اما عراقی ها هنوز آماده انجام این کار به تنهایی نیستند؛ بنابراین، ما بیش از ۲۰۰۰۰ سرباز و تفنگدار نیروی دریایی را به عراق اعزام می کنیم. اکثریت قریب به اتفاق به بغداد می روند، جایی که به نیروهای عراقی برای پاکسازی و ایمن سازی محله ها کمک می کنند و به عنوان مستشاران در واحدهای ارتش عراق خدمت می کنند. با رهبری عراقی ها، نیروهای ما با تعقیب تروریست ها، شورش ها و جوخه های مرگ سرگردان به امنیت شهر کمک خواهند کرد. و در استان الانبار، جایی
که تروریست های القاعده جمع شده اند و نیروهای محلی تمایل خود را برای مبارزه با آنها نشان داده اند، ما ۴۰۰۰ تفنگدار نیروی دریایی ایالات متحده را با دستور برای یافتن تروریست ها و پاکسازی آنها می فرستیم. (تشویق حضار)." واکنش. اصل بحثی که پس از سخنرانی انجام شد، منعکس کننده «اختلاف گسترده با دولت بوش در مورد راه حل پیشنهادی آن، و شک و تردید فزاینده مبنی بر اینکه ایالات متحده در وهله اول تصمیم درستی برای شروع جنگ گرفته است» را منعکس می کند. برخی از موضوعات مورد مناقشه، اختلاف نظر بر سر توصیه به ارتکاب نیروهای بیشتر در مقابل خروج کامل، «پیروزی» جنگ عراق بدون توجه به افزایش موج، و چارچوب بندی موضوع بود. حامیان. "نیویورک تایمز" گزارش داد که میت رامنی فرماندار سابق ماساچوست و رودلف جولیانی شهردار سابق نیویورک از بوش در مورد افزایش نیروها حمایت کردند. مک کین همین کار را کرد و در۱۲ژانویه گفت که «حضور نیروهای ائتلاف اضافی بدولت عراق اجازه می دهد کاری را انجام دهد که امروز نمی تواند بتنهایی انجام دهد: حاکمیت خود را در سراسر کشور تحمیل کند.» مخالفان. بلافاصله پس از سخنرانی بوش در ۱۰ژانویه که این طرح را اعلام کرد، سیاستمدارا
ن دموکرات از جمله تد کندی، هری رید و دنیس کوچینیچ از کنگره خواستند تا این افزایش را رد کند.سناتور دیک دوربین پاسخ دموکرات ها را صادر کرد که در آن از عراقی ها می خواست «شبه جایی ها و جوخه های مرگ را منحل کنند». در ۱۸ژانویه، خبرگزاری شین هوا گزارش داد که «امید داران سفیدپوست» سنس. هیلاری کلینتون.،باراک اوباما، کریستوفر داد، جو بایدن، و سم براونبک همگی نارضایتی خود را در ۱۳ ژانویه از روند رویدادها ابراز کردند. در ۱۷ ژانویه، سم براونبکمووآن دات ارگ تبلیغی را منتشر کرد که استراتژی افزایش را به عنوان "ایده مک کین " معرفی کرد. "نیویورک تایمز" گزارش داد که جان ادواردز، نامزد ریاست جمهوری "از پیشنهاد دولت به عنوان "دکترین مک کین" یاد کرده. در ۱۸ژانویه،"لس آنجلس تایمز" نظرسنجی بلومبرگ را منتشر کرد که بر اساس آن ۶۰درصد از شرکت کنندگان در نظرسنجی با افزایش نیروها مخالف بودند، ۵۱درصد از کنگره خواستار جلوگیری از اعزام سربازان بیشتر توسط بوش بودند و ۶۵درصد با مدیریت رئیس جمهور در جنگ مخالف بودند. در همین حال، یک نظرسنجی فاکس نیوز گزارش داد که ۵۹درصد به ۳۶ پدرصد، آمریکایی ها با اعزام نیروهای آمریکایی بیشتر به عراق مخالف بودن
د. کنگره. در ۱۶ ژانویه، چاک هیگل جمهوری خواه، جو بایدن، دموکرات دلاور (رئیس کمیته روابط خارجی سنا)، و کارل لوین دموکرات میشیگان (رئیس کمیته نیروهای مسلح) از قطعنامه ای غیرالزام آور حمایت کردند که می گفت این "به نفع منافع ملی نیست نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا گفت که دموکرات ها در اتاق او از قطعنامه غیرالزام آوری حمایت خواهند کرد که «اعلام می کند که تصمیم پرزیدنت بوش برای اعزام نیروهای اضافی به عراق «در راستای منافع ملی ایالات متحده نیست»."واشینگتن تایمز" گزارش داد که پلوسی «از قبل از اینکه بوش هفته گذشته آن را رونمایی کند،» بی اعتنایی خود را به پیشنهاد «افزایش» آشکار کرده است، اما آخرین اظهارات او «نشان داد که می خواهد مجلس نمایندگان آن را تأیید کند.» پس از سه روز بحث، در ۱۶ فوریه۲۰۰۷ مجلس نمایندگان قطعنامه همزمان مجلس (HCR) 246 رای در مقابل ۱۸۲ رای قطعنامه ۶۳را تصویب کرد. در این قطعنامه آمده بود: پس از تصویب در مجلس، هری رید، رهبر اکثریت سنا (D-NV) یک جلسه غیرعادی شنبه مجلس سنا را در ۱۷ فوریه۲۰۰۷ تشکیل داد تا یک قطعنامه مشابه را بررسی کند. با این حال، این اقدام زمانی مطرح شد که یک طرح اختلاس با رای
۵۶ به ۳۴ شکست خورد (چهار رای کمتر از ۶۰ رای لازم برای پایان دادن به بحث). اگرچه هیلاری کلینتون، سناتور آن زمان، با این افزایش مخالفت کرد، اما بعداً ظاهراً در خلوت گفت که مخالفت او با این افزایش به دلایل سیاسی داخلی بوده است. پیاده سازی. واحدها مستقر شدند. شش تیپ ارتش ایالات متحده به عنوان بخشی از این افزایش، متعهد به عراق بودند بدین ترتیب تعداد تیپ های آمریکایی در عراق از ۱۵ به ۲۰ تیپ رسید. علاوه بر این، ۴۰۰۰ تفنگدار دریایی در الانبار دوره ۷ماهه خود را تمدید کردند. اینها شامل تفنگداران دریایی از یگان اعزامی ۱۵ تفنگداران دریایی، یگان اعزامی تفنگداران دریایی ۳۱، تفنگداران دریایی گردان ۲، تفنگداران دریایی گردان ۱، تفنگداران دریایی ۶ ام گردان و گردان ۳، تفنگداران دریایی ۴ بودند. بیشتر ۱۵۰۰۰۰ پرسنل ارتش دوره های ۱۲ماهه خود را نیز تمدید کردند. تا جولای۲۰۰۷، درصد ارتش بسیج شده مستقر در عراق و افغانستان تقریباً ۳۰درصد بود. درصد نیروی تفنگداران دریایی بسیج شده در عراق و افغانستان ۱۳٫۵درصد بود. عملیات. این طرح با یک عملیات بزرگ برای تأمین امنیت بغداد، با نام رمز عملیات فرد القانون (قانون تحمیل عملیات) آغاز شد که در فو
ریه۲۰۰۷ آغاز شد. با این حال، تنها در اواسط ژوئن۲۰۰۷، با استقرار کامل ۲۸۰۰۰ نیروی اضافی ایالات متحده، تلاش های عمده ضد شورش به طور کامل آغاز شد. عملیات رعد فانتوم در ۱۶ ژوئن در سراسر عراق با تعدادی از عملیات های تابعه با هدف قرار دادن شورشیان در استان های دیالی و الانبار و کمربندهای جنوبی بغداد آغاز شد. نیروهای افزایشی اضافی همچنین در عملیات حمله فانتوم و عملیات فانتوم ققنوس، که به نام سپاه «فانتوم» که واحد اصلی ایالات متحده در عراق در طول سال۲۰۰۷ بود، شرکت کردند. استراتژی ضد شورش. استراتژی ضد شورش در عراق تحت فرماندهی ژنرال پترائوس از زمان آغاز افزایش نیروها در سال۲۰۰۷ به طور قابل توجهی تغییر کرد. رویکرد جدیدتر تلاش برای به دست آوردن قلب و ذهن مردم عراق از طریق ایجاد روابط، جلوگیری از تلفات غیرنظامیان و سازش با برخی از دشمنان سابق و حتی استخدام آنها بود. استراتژی جدید جمعیت محور بود، زیرا به جای کشتن شورشیان، بر حفاظت از جمعیت متمرکز بود. در اجرای این استراتژی، پترائوس از تجربیات بدست آمده در زمان فرماندهی لشکر ۱۰۱ هوابرد در موصل در سال۲۰۰۳ استفاده کرد. او همچنین این ایده ها را به طور گسترده در کتابچه راهنمای
میدانی ۳–۲۴: ضد شورش توضیح داد، که در نوشتن آن در زمان خدمت به عنوان فرمانده ژنرال فورت لیونورث، کانزاس، و مرکز تسلیحات ترکیبی ارتش ایالات متحده (CAC) در آنجا کمک کرد. استراتژی ضدشورش به جای اینکه هر عراقی را یک دشمن بالقوه ببیند، بر ایجاد روابط و همکاری عراقی ها علیه القاعده و بحداقل رساندن تعداد دشمنان برای نیروهای ایالات متحده متمرکز شد. اعتقاد بر این بود که حفظ حضور طولانی مدت نیروها در یک جامعه امنیت را بهبود می بخشد و به ایجاد روابط و اعتماد بین مردم محلی و ارتش ایالات متحده اجازه می دهد. تلفات غیرنظامیان با استفاده دقیق اندازه گیری شده از زور بحداقل می رسد. این بمعنای بمباران کمتر است، و سربازان بیشتری از خویشتنداری استفاده می کنند و حتی گاهی اوقات خطر بیشتری را در این فرایند می بینند. روش دیگر برای جلب همکاری، پرداخت پول به افراد محلی، از جمله شورشیان سابق، برای کار به عنوان نیروهای امنیتی محلی است. شورشیان سنی سابق توسط ارتش آمریکا استخدام شده اند تا همکاری با القاعده را متوقف کنند و علیه آنها شروع به جنگ نکنند. برای اجرای این استراتژی، نیروها در منطقه بغداد متمرکز شدند (در آن زمان، بغداد ۵۰درصد از
خشونت ها در عراق را تشکیل می داد). در حالی که در گذشته، نیروهای ائتلاف با زندگی در پایگاه های عملیاتی بزرگ به دور از مراکز جمعیتی، خود را از عراقی ها منزوی می کردند، نیروها در طول موج در میان عراقی ها زندگی می کردند و از ایستگاه های امنیتی مشترک (JSS) واقع در خود بغداد و مشترک با عراقی ها زندگی می کردند. نیروهای امنیتی عراق واحدهای ائتلاف به طور دائم به یک منطقه معین اختصاص داده شدند تا بتوانند روابط بلندمدت با جمعیت محلی و نیروهای امنیتی عراق برقرار کنند. با این حال، مخالفان اشغال مانند سرهنگ ارتش ایالات متحده. دیوید اچ. هاکورت، وقتی از او پرسیده شد که آیا فکر می کند سربازان بریتانیایی در ملت سازی بهتر از آمریکایی ها هستند، گفت: «آن ها در صف بندی مردم محلی برای انجام کارهایی مانند راه اندازی فاضلاب و روشن کردن برق خیلی بهتر از ما بودند. ما سنگدل هستیم و در عراق مردم و فرهنگ را درک نمی کنیم؛ بنابراین ما بلافاصله مردم محلی را در فعالیت های پلیسی و نظامی به کار نگرفتیم تا آنها را به ساختن و تثبیت کشورشان وادار کنیم.» مایکل ور، خبرنگار جنگ سی ان ان، که قبل از حمله آمریکا در سال۲۰۰۳ از عراق گزارش داده است، دیدگاه
ضعیف مشابهی نسبت به اشغالگری داشت و می گفت: «واکنش های بسیار متفاوتی در عراق بحضور طولانی مدت نیروها وجود خواهد داشت»."نقطه چیست و آیا ارزش آن را دارد؟" آقای مایکل ور مدعی شد که اشغال می تواند "خشم بیشتر [نسبت به ایالات متحده] را تشدید کند." نتایج. وضعیت امنیتی. در چند ماه اول افزایش، خشونت افزایش یافت. با این حال، تا پاییز۲۰۰۷، وضعیت امنیتی به طور قابل توجهی بهبود یافته بود. تلفات ارتش آمریکا از اوج ۱۲۶نفر در می۲۰۰۷ به۲۳نفر در دسامبر کاهش یافت و در دوره پس از افزایش (ژوئن۲۰۰۸ تا ژوئن۲۰۱۱)، میانگین ماهانه کمتر از ۱۱ بود. در ماه مه۲۰۰۷، بیش از ۱۷۰۰غیرنظامی عراقی کشته شدند، در حالی که این رقم در ماه دسامبر تقریباً ۵۰۰نفر بود. میانگین از ژوئن ۲۰۰۸ تا ژوئن۲۰۱۱ تقریباً ۲۰۰ بود. در ۱۰ سپتامبر۲۰۰۷،دیوید پترائوس بخشی از گزارش خود را در مورد وضعیت عراق به کنگره ارائه کرد. او به این نتیجه رسید که «اهداف نظامی این افزایش تا حد زیادی در حال تحقق است.» او به کاهش مداوم اخیر در حوادث امنیتی اشاره کرد که او آن را به ضربات اخیر وارد شده به القاعده در عراق در طول موج افزایش داد. وی افزود: «ما همچنین افراط گرایان شبه نظامی شی
عه را مختل کرده ایم. او استدلال کرد که عملیات ائتلاف و عراق بشدت خشونت های قومی فرقه ای را در کشور کاهش داده است، اگرچه او اظهار داشت که دستاوردها کاملاً یکسان نبوده است. او عقب نشینی تدریجی نیروهای آمریکایی در عراق را با هدف رسیدن به سطوح پیش از افزایش نیرو تا ژوئیه۲۰۰۸ توصیه کرد و اظهار داشت که عقب نشینی های بیشتر «بی موقع» خواهد بود. در حالی که پترائوس این افزایش را عامل کاهش خشونت می دانست، این کاهش نیز از نزدیک با دستور آتش بس مقتدی صدر، رهبر سیاسی عراق در ۲۹ اوت۲۰۰۷ مطابقت داشت. پس از کشته شدن بیش از ۵۰زائر مسلمان شیعه در جریان نبرد روز قبل در کربلا، دستور الصدر مبنی بر کناره گیری شش ماهه از قدرت، بین وفاداران وی توزیع شد. مایکل ای اوهانلون و جیسون اچ کمپبل از موسسه بروکینگز در ۲۲ دسامبر۲۰۰۷ اظهار داشت که محیط امنیتی عراق از اوایل سال۲۰۰۴ به بهترین سطح خود رسیده و استراتژی پتراوس را برای بهبود اعتبار داده است. سی ان ان در همان ماه اعلام کرد که میزان مرگ و میر ماهانه نیروهای ایالات متحده درعراق به دومین نقطه پایین خود در طول جنگ رسیده است. نمایندگان نظامی کاهش موفق تلفات را به افزایش نیروها نسبت دادند. ه
مزمان وزارت کشور عراق از کاهش مشابه مرگ غیرنظامیان خبر داد. با این حال، در ۶ سپتامبر۲۰۰۷، گزارشی توسط یک کمیسیون نظامی مستقل به ریاست ژنرال جیمز جونز نشان داد که کاهش خشونت ممکن است به دلیل تسخیر مناطق تحت تسلط شیعه یا سنی باشد. علاوه بر این، در آگوست۲۰۰۷، سازمان بین المللی مهاجرت و سازمان هلال احمر عراق نشان دادند که عراقی های بیشتری از زمان افزایش نیرو فرار کرده اند. در ۱۶ فوریه ۲۰۰۸، عبدالقادر جاسم محمد، وزیر دفاع عراق به خبرنگاران گفت که این افزایش «بسیار خوب کار می کند» و عراق نیاز «فوری» به نیروها برای حفظ امنیت مرزهای عراق دارد. او گفت که «نتایج سال۲۰۰۷ ثابت می کند که بغداد اکنون خوب است». در ژوئن ۲۰۰۸،وزارت دفاع ایالات متحده گزارش داد که «روندهای امنیتی، سیاسی و اقتصادی در عراق همچنان مثبت است؛ با این حال، آنها شکننده، قابل برگشت و ناهموار هستند.» در ماه جولای ۲۰۰۸، نیروهای آمریکایی تنها ۱۳ سرباز را از دست دادند که کمترین تعداد تلفات نیروهای آمریکایی در یک ماه از زمان تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ است. همچنین، گزارش سفارت ایالات متحده در بغداد، که در ماه مه۲۰۰۸ به کنگره ارائه شد، و در ۱ ژوئیه منتشر شد، بی
ان کرد که دولت عراق ۱۵معیار از ۱۸ معیار سیاسی تعیین شده برای آنها را برآورده کرده است. نظام سیاسی و اقتصاد. ایالات متحده دفتر دیوان محاسبات آمریکا در ۲ سپتامبر۲۰۰۷ گزارش داد که دولت عراق تنها به سه معیار از هجده معیار ایجاد شده توسط کنگره ایالات متحده در ژانویه ۲۰۰۶ را دست یافته است. گزارش دو مرکز دیگر از سنجش پیشرفت در عراق، یک تخمین اطلاعاتی ملی و ارزیابی کمیسیون مستقل ژنرال بازنشسته جیمز ال جونز برای کنگره در پاییز۲۰۰۷ منتشر شد. "یواس ای تودی" یافته ها را مقایسه کرد. "نیویورک تایمز" همچنین این کار را کرد. دیوان محاسبات (آمریکا) اظهار داشت که دولت عراق از ۳۰ اوت۲۰۰۷ ۱۱مورد از ۱۸معیار را رعایت نکرد. در ۱۴ سپتامبر کاخ سفید نظرسنجی پیشرفت «رضایت بخش» را در ۹مورد از ۱۸معیار گزارش کرد. لیونل بینر شورای روابط خارجی غیرحزبی این معیارها را «مبهم» خوانده است، زیرا معیارهای اندازه گیری آنها نادقیق است. "نیویورک تایمز" در ۱۳ مه اظهار داشت که «به نظر می رسد هیچ کس در واشینگتن در مورد معنای واقعی پیشرفت یا اینکه دقیقاً چگونه می تواند اندازه گیری شود» توافق ندارد. ژنرال دیوید پترائوس، فرمانده نیروهای چندملیتی در عراق، اع
لام کرده است که توصیه های او در مورد قدرت نیروها به توانایی دولت عراق برای برآورده کردن معیارها بستگی ندارد. در ۲ دسامبر۲۰۰۷،جبهه توافق عراق عرب سنی خواستار پایان تحریم پارلمان عراق شد. در ۲۰ ژانویه۲۰۰۸، پارلمان عراق قانونی را تصویب کرد که به اعضای حزب بعث اجازه می دهد به زندگی عمومی بازگردند، و این معیار اصلی کنگره ایالات متحده برای موفقیت دولت عراق بود. در آن ماه، صندوق بین المللی پول (IMF) اعلام کرد که اقتصاد عراق به میزان قابل توجهی نسبت به پایین ترین سطح سال قبل رشد خواهد کرد. محسن خان، مدیر صندوق بین المللی پول در امور خاورمیانه، گفت که پیش بینی می شود تولید نفت عراق تا در سال ۲۰۰۸ برسد. همچنین صندوق بین المللی پول گزارش داد که انتظار می رود رشد تولید ناخالص داخلی عراق به طور قابل توجهی به بیش از ۷درصد از ۱٫۳ درصد در سال۲۰۰۷ در سال های۲۰۰۸ و۲۰۰۹ افزایش یابد. در ۲۲ دسامبر۲۰۰۷، مایکل ای. اوهانلون و جیسون اچ. کمپبل از مؤسسه بروکینگز اقتصاد و نظام سیاسی عراق را «تنها به میزان اندکی بهتر از یک سال پیش» توصیف کردند. فرستاده عراق به عراق از گفتگوی میان جوامع سنی و شیعه گزارش داد و از کار دولت در اواخر سال۲۰۰۷
تمجید کرد. فرستاده، استفان دی میستورا، گفت که با وجود تردیدهای جدی قبلی، تصویر مثبتی از پیشرفت در عراق در گزارشی به شورای امنیت سازمان ملل ارائه خواهد کرد. او گفت: «در آغاز [۲۰۰۷]... ما واقعاً نگران عدم پیشرفت در گفتگوی ملی بودیم، امروز که اساساً تغییر کرده است. این نظر ما را از نگرانی یا بدبین بودن تغییر داده است." او گفت که گزارش سازمان ملل متحد، دولت عراق را به خاطر کارش در ایجاد آشتی "تمجید" می کند. در ژانویه ۲۰۰۸، مایکل ای. اوهانلون، عضو شورای روابط خارجی اظهار داشت که «به طور کلی، نظام سیاسی عراق احتمالاً شایستگی درجه تقریباً C را برای عملکرد خود در ۱۲ ماه گذشته دارد.» وی همچنین اظهار داشت که «سرعت پیشرفت در نهایت در حال افزایش است.» در ۱۳ فوریه۲۰۰۸، پارلمان عراق سه قانون را تصویب کرد که مورد بحث قرار گرفتند. این سه اقدام عبارت بودند از قانون عفو، قانونی که محدوده اختیارات استانی را مشخص می کند و بودجه سال۲۰۰۸ قانون عفو یکی از معیارهایی بود که بوش تعیین کرد. قانون اختیارات استانی شامل مقرراتی برای انتخابات استانی است که معیار کلیدی دیگری است. و بودجه باید راه را برای ایجاد ۷۰۰٬۰۰۰شغل جدید برای عراقی ها
هموار کند. "یو اس ای تودی" در ۱۷ فوریه۲۰۰۸ اعلام کرد که رایان کراکر سفیر ایالات متحده در عراق «ممکن است بسختی استدلال کند که عراقی ها معیارهای سیاسی مورد نظر کنگره را برآورده کرده اند» وپیشرفت سیاسی را با پیشرفت نظامی اخیر مقایسه کرد. تفسیر نتایج. اینکه آیا این افزایش منجر به بهبود امنیت عراق شده است یا عوامل دیگری باعث آن شده است، توسط برخی مورد مناقشه است. نوح فلدمن، عضو شورای روابط خارجی، خاطرنشان کرده است: "این سوالات را می توان با کمی دقت بیان کرد. آنها با این موضوع شروع می کنند که چگونه کاهش نسبی خشونت را از زمانی که افزایش نیروهای ایالات متحده تقریباً یک سال پیش آغاز شد، تفسیر کرد. آیا این کاهش نشان می دهد که نیروهای بیشتری در زمین برای اعمال کنترل مؤثر بر قلمرو و متقاعد کردن شورشیان به عقب نشینی لازم بود؟ یا کاهش خشونت در عوض نشانه آن است که چشم انداز خروج قریب الوقوع ایالات متحده، عراقی ها را برای دامن زدن به جنگ داخلی که ایالات متحده آنها را از شر آن نجات نخواهد داد، مرددتر کرده است؟ پاسخ هرچه که باشد، عواقب عملی بسیار زیاد است: یا سطح نیروها را نسبتاً ثابت نگه می داریم، در حالی که ثبات فزاینده را ت
ثبیت می کنیم، به آرامی کاهش می دهیم، یا عقب نشینی را تسریع می کنیم تا بر جدیت خود در مورد خروج تأکید کنیم." پشتیبانی. سرویس های خبری مستقل اعلام کرده اند که عقل مرسوم در رسانه های ایالات متحده این است که این «کارآمد» است. بسیاری از رهبران سیاسی دموکرات نیز همین را تصدیق کرده اند. در ژوئن ۲۰۰۸، خبرنگاران در نسخه آخر با ولف بلیتزر اظهار داشتند که «تعداد کمی در مورد موفقیت به اصطلاح موج در عراق بحث می کنند». "تایم" اعلام کرده است که «سرجه یک موفقیت شکننده و محدود است، عملیاتی که به ثبات پایتخت و اطراف آن کمک کرده است.» "نیویورک تایمز" بیان کرده است که «این افزایش، به وضوح، حداقل در حال حاضر مؤثر بوده است….نتیجه ای که اکنون در خیابان ها قابل مشاهده است، آرامشی است که از زمان تهاجم آمریکا تاکنون دیده نشده است.» پیتر منصور، افسر اجرایی ژنرال پترائوس و نویسنده کتاب "بغداد در طلوع آفتاب: جنگ یک فرمانده تیپ در عراق"، در مقاله ای در اوت ۲۰۰۸ "در واشینگتن پست" اظهار داشت که "جنگ عراق تمام نشده است، اما تلاش جنگی ما ادامه دارد. پایه محکم تر.. این موج فضا و زمان را برای رقابت بر سر قدرت و منابع در عراق ایجاد کرده است تا د
ر عرصه سیاسی با کلمات به جای بمب اجرا شود.» مایکل یون، وبلاگ نویس و گزارشگر مستقل، که سال ها در عراق حضور داشته، استراتژی افزایش را قبل از رسمی شدن پیشنهاد کرده بود. یون در کتاب خود،"لحظه حقیقت در عراق"، استدلال کرد که پترائوس شکست را به پیروزی در عراق تبدیل کرده است و این موج موفقیت آمیز بوده است. در ژوئیه ۲۰۰۸، یون در سرمقاله "نیویورک دیلی نیوز" اظهار داشت که «جنگ در عراق به پایان رسیده است… مردم عراق پیروز شدند.» مورخ لری شویکارت در کتاب خود به نام "پیروزی های آمریکا: چرا ایالات متحده در جنگ" ها پیروز می شود استدلال کرد که موفقیت این افزایش تا حدی ناشی از تلفات باورنکردنی است که ارتش ایالات متحده به القاعده در عراق و به «شورشیان» از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ وارد کرد- - حدود ۴۰۰۰۰ کشته، حدود ۲۰۰۰۰۰ زخمی، ۲۰۰۰۰ اسیر و نزدیک به ۱۰۰۰۰ متروک. او بیان کرده است که آن سطوح فرسایش دشمنی به اندازه تخمین زده شده القاعده، نه تنها برای تلاش های تروریست ها در عراق، بلکه در کاهش آنها در سراسر جهان نیز بسیار آسیب زا بوده است. علاوه بر این، شویکارت استدلال می کرد که تقریباً تمام تخمین ها از تلفات دشمن به شدت کم شماری شده بود (همان
طور که تعداد تلفات چریک ها نیز وجود دارد) با توجه به ناتوانی در شناسایی اجساد که به طور کامل توسط مواد منفجره نابود شده اند یا شمارش لاشه های کشیده شده و همچنین تعداد کشته شدگان. بعد از تلاش برای درمان پزشکی توسط دیگر هواداران القاعده جان خود را از دست می دهند. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴، سناتور جان مک کین در برنامه سی ان ان "در این ساعت" استدلال کرد که این افزایش یک پیروزی بود، که هدف تأمین امنیت و ثبات اساسی برای دولت عراق را برآورده کرده است، و اینکه خروج نیروها پس از افزایش نیروها انجام شده است. منجر به افزایش عملیات تروریستی و ظهور داعش در عراق شد. مک کین گفت: «ما به لطف این افزایش، پیروز شدیم. برنده شد. پیروزی آنجا بود. تنها چیزی که ما نیاز داشتیم یک نیروی پشتیبان بود که پشتیبانی کند، نه برای شرکت در جنگ، بلکه برای تأمین پشتیبانی، تدارکات و اطلاعات. و به هر حال، جنگ کره ما سربازان را پشت سر گذاشتیم. بوسنی، ما سربازان را پشت سر گذاشتیم، نه برای جنگ، بلکه برای یک نیروی تثبیت کننده.» مخالفت. پاتریک کاکبرن، روزنامه نگار، اعلام کرده است که کاهش خشونت نتیجه مستقیم پاکسازی قومی توسط دولت عراق به رهبری شیعیان و شبه نظ
امیان شیعه علیه سنی ها بوده است. او گفته است که «نبرد برای بغداد در سال ۲۰۰۶–۲۰۰۷ توسط شیعیان به پیروزی رسید که اکنون سه چهارم پایتخت را در اختیار دارند. این تغییرات جمعیتی دائمی به نظر می رسد. سنی هایی که تلاش می کنند خانه های خود را پس بگیرند، با ترور مواجه می شوند.» جان اگنیو، استاد جغرافیا دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، مطالعه ای را در اواسط سپتامبر۲۰۰۸ منتشر کرد که در آن اظهار داشت که خشونت در بغداد کاهش یافته است «به دلیل خشونت های بین اجتماعی که با شروع موج به اوج خود رسید»، گفت: «با شروع موج، بسیاری از اهداف درگیری یا کشته شده بودند یا از کشور گریختند و هنگام خروج چراغ ها را خاموش کردند.» باب وودوارد، خبرنگار "واشینگتن پست"، با منابع دولتی ایالات متحده مصاحبه کرده است که به گفته آنها «افزایش» ایالات متحده دلیل اصلی کاهش خشونت در سال های۲۰۰۷–۲۰۰۸ نبوده است. در عوض، طبق دیدگاه او، کاهش خشونت به دلیل تکنیک های مخفی جدید مقامات نظامی و اطلاعاتی ایالات متحده برای یافتن، هدف قرار دادن و کشتن شورشیان بود. برخی مانند نانسی پلوسی، رئیس وقت مجلس نمایندگان، تمام یا بخشی از کاهش خشونت را به دولت ایران نسبت داده اند
. پلوسی در ماه مه۲۰۰۸ اظهار داشت که «برخی از موفقیت های این موج بخاطر حسن نیت ایرانی ها بوده است، آنها در بصره تصمیم گرفتند که جنگ چه زمانی پایان یابد، آنها دربارهٔ توقف خصومت ها مذاکره کردند.» کاکبرن نیز گفته است که ایرانیان نقش اصلی را ایفا کردند. مفسران دیگر به بیداری اهل سنت (که در سال۲۰۰۵ آغاز شد) به عنوان مهم ترین دلیل کاهش خشونت در عراق اشاره کرده اند. دیوید کیلکلن، مشاور ضد شورش و افزایش نیرو ژنرال پترائوس، معتقد است که «قیام قبیله ای مسلماً مهم ترین تغییر در محیط عملیاتی عراق در چند سال گذشته بود.» در یک مقاله ذکر شده که «حضور مسلط ایالات متحده در عراق به بقیه جهان اجازه می دهد تا از مسئولیت ثبات در داخل و اطراف عراق اجتناب کنند، حتی اگر همه متوجه خطرات موجود باشند». علاوه بر این، «برنامه ای برای عقب نشینی نیروهای ایالات متحده به موفقیت یک استراتژی دیپلماتیک بزرگتر کمک می کند وکشورهای خاورمیانه، دولت های اروپایی و سازمان ملل را وادار می کند تا برای حفظ ثبات در خلیج فارس سازنده تر عمل کنند» در ۲۰ آوریل۲۰۰۷، چهار ماه پس از اجرایی شدن این افزایش، سناتور هری رید در صحن مجلس سنای ایالات متحده بیانیه ای دا