Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دوروتی لاوینیا براون (Dorothy Lavinia Brown) (۷ ژانویه ۱۹۱۴–۱۳ ژوئن ۲۰۰۴)، مشهور به «دکتر دی.»، جراح، قانون گذار و آموزگار آمریکایی آفریقایی بود. وی نخستین جراح زن سیاه پوست از جنوب شرق ایالات متحده بود. او همچنین نخستین زن آمریکایی آفریقایی تبار بود که در مجمع عمومی تنسی خدمت کرد که در نتیجه در مجلس نمایندگان تنسی انتخاب شد. براون در حین خدمت در مجلس نمایندگان، برای حقوق زنان و حقوق رنگین پوستان مبارزه کرد. زندگی نامه. براون در فیلادلفیای ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد و در پنج ماهگی توسط مادرش ادن براون، به دارالایتام تروی که یک یتیم خانه در تروی ایالت نیویورک است، تسلیم داده شد. دوروتی الی ۱۲ سالگی در دارالایتام بود. عوامل متعددی براون را ترغیب نمود تا حرفهٔ جراحی را تعقیب نماید، از جمله: مراقبتی که در جریان عملیات جراحی لوزه از وی صورت گرفت و عملکردی که او آن را دید و سبب شد کاری انجام دهد که باعث افتخار سایر آمریکایی های آفریقایی تبار شود. با وجودی که مادر براون تلاش کرد که او را متقاعد سازد تا با وی زندگی نماید، اما براون پنج مرتبه فرار کرد و هر بار به دارالایتام تروی می رفت. براون در سن پانزده سالگی به م
نظور ثبت نام در مدرسهٔ عالی تروی فرار نمود. مدیر مدرسهٔ عالی تروی، پی برد که براون بی خانمان است و ترتیبی را ساخت تا توسط لولا و ساموئل ویسلی ردمون، مورد مراقبت و حمایت قرار گیرد. خانم براون به عنوان کمک کنندهٔ مادر در خانهٔ خانم دبلیو. اف. جارت واقع در آلبانی ایالت نیویورک که درست در آن سوی رودخانهٔ هادسون قرار داشت، کار کرد. در پانزده سالگی در یک فروشگاه رختشوی خانه عمومی کار می کرد. آموزش. براون پس از اتمام دبیرستان، در کالج بینیت که از لحاظ تاریخی یک کالج مربوط به سیاه پوستان در گرینزبورو کارولینای شمالی بود، پذیرفته شد. از بخش زنان خدمات مسیحی کلیسای متدیست بورسیه تحصیلی دریافت کرد. براون در جریان دورهٔ خدمت کاری، پول بدست آورد. به کمک یک خانم متدیست از بخش خدمات مسیحی در کالج جراحی آمریکا پذیرفته شد و در سال ۱۹۴۱ موفق به دریافت مدرک لیسانس از آن کالج شد. وی به عنوان بازرس بخش مهمات ارتش روچستر در شهر روچستر ایالت نیویورک، خدمت می کرد. براون در سال ۱۹۴۴ در کالج پزشکی مهری که از لحاظ تاریخی یک کالج مربوط به سیاه پوستان در نشویل است، پذیرفته شد. دورهٔ کارآموزی خود را در بیمارستان هارلم در نیویورک سیتی به ا
تمام رساند. براون پس از فراغت در سال ۱۹۴۹ در جملهٔ سه بهترین کلاس، علیرغم مخالفت های محلی با آموزش جراحان زن، در سال ۱۹۴۹ کارآموز دورهٔ اکمال تخصص بیمارستان هابارد شد. تأییدیه پزشک متیو واکر پدر، جراح ارشد را حصول نمود. براون در سال ۱۹۵۴ دورهٔ اکمال تخصص خود را به اتمام رساند. حرفه. براون برای این که حرفه اس را آغاز نماید، به عنوان پزشک در جنگ دوم جهانی کمک کرد. به عنوان بازرس بخش مهمات ارتش روچستر، کار کرد. براون از سال ۱۹۵۷ تا سال ۱۹۸۳، جراح ارشد بیمارستان ریورساید واقع نشویل بود، این بیمارستان اکنون از بین رفته است. در سال ۱۹۶۶ از جملهٔ نخستین زنان سیاه پوست آمریکا بود که در مجمع عمومی تنسی (مشهور به مجلس مقننه ایالتی تنسی)، انتخاب شد و دو سال این سمت را به عهده داشت. وی تقریباً در راستای قانونی سازی سقط جنین در موارد تجاوز جنسی یا زنای با محارم و در راستای گسترش سقط جنین های قانونی موجود در مواردی که «جان مادر در خطر باشد»، به موفقیت های نائل گردید. براون در جریان حرفهٔ سیاسیش، درگیر تصویب قانون تاریخ سیاه پوستان شد، این قانون مدارس دولتی تنسی را به «اجرای برنامه ویژه در جریان هفتهٔ تاریخ سیاه پوستان به م
نظور شناسایی دستاوردهای آمریکایی های آفریقایی تبار»، ملزم ساخت. پس از کار در جنگ دوم جهانی، وارد پزشکی در کالج پزشکی مهری واقع نشویل ایالت تنسی شد. دکتر براون سپس دورهٔ کارآموزی یک ساله را در بیمارستان هارلم سپری نمود و بعداً دورهٔ پنج سالهٔ اکمال تخصص را در رشتهٔ جراحی عمومی در بیمارستان مهری و هابارد، به اتمام رساند. در سال ۱۹۵۹، نخستین جراح زن سیاه پوست بود که به عضویت کالج جراحان آمریکا درآمد. براون در سال ۱۹۶۸ برای کسب کرسی در مجلس سنای ایالت تنسی تلاش کرد، اما در انتخابات شکست خورد و این شکست تا حدی به دلیل حمایت وی از قوانین سقط جنین بود. براون در سال ۱۹۶۸، پس از ترک سیاست به بیمارستان ریورساید برگشت تا به عنوان پزشک دائم الوقت در این بیمارستان کار کند. براون، همچنین به عنوان جراح معالج در بیمارستان جورج دبلیو. هابارد و بیمارستان های عمومی یا غیرتخصصی و مدیر آموزش برنامه شیفت های گردش بالینی بیمارستان های ریورساید و مهری، اجرای وظیفه نمود. وی همچنین استاد جراحی کالج پزشکی مهری بود و برای مؤسسهٔ ملی سلامت در مؤسسهٔ ملی قلب، ریه و خون، مشورت می داد. براون پس از شکست در رقابت بر سر کرسی در مجلس سنای تنسی،
در کمیتهٔ مشترک فرصت ها برای زنان در پزشکی که از طرف انجمن پزشکی آمریکا حمایت می شد، خدمت کرد. براون، در کنار حمایت از زنان در بخش پزشکی، تأثیر عمده ای در مبارزه برای حقوق رنگین پوستان داشت و عضو دائمی انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان (NAACP)، بود. زندگی شخصی. براون در سال ۱۹۵۶، یک کودک دختر را از یک بیمار مجرد در بیمارستان ریورساید به فرزندی پذیرفت. بیمار در حالی که هنوز حامله بود، نزد براون آمد و از وی درخواست نمود تا کودکش را به فرزندی بپذیرد. براون به پذیرش کودک موافقت کرد، زیرا می خواست کودکی داشته باشد و می دانست که چنین چانسی هرگز دوباره میسر نخواهد شد. براون نخستین زن مجرد در تنسی بود که قانوناً کودکی را به فرزندی گرفت و آن کودک را به افتخار مادر رضاعیش، لولا دینز براون نامید. بعدها، پسری را بنام کوین به فرزندی گرفت. براون یکی از اعضای کلیسای متحد متدیست بود. قدردانی ها. در سال ۱۹۵۹، نخستین زنی بود که عضو کالج جراحان آمریکا شد و نخستین سیاه پوست بود که در مجلس انتخاب شد. محل اقامت زنان دوروتی ال. براون در کالج پزشکی مهری واقع نشویل، بنام وی نام گذاری شد. او همچنین به کسب دکترای افتخاری از کالج روسل سیج
واقع توری ایالت نیویورک و همچنین از کالج بینیت در گرینزبورو کارولینای شمالی، نائل گردید. براون عضو هیئت امنای کالج بینیت و انجمن نسوان دلتا سیگما تیتا بود. وی در کمیتهٔ های که روی مسائل علمی، دینی، پزشکی و سیاسی بحث می کردند، به عنوان رئیس شرکت کرد. جایزهٔ هورشیو آلگر در سال۱۹۹۴ و جایزهٔ بشردوستانهٔ بنیاد کارنگی در سال ۱۹۹۳، نیز به براون اهدا گردید. از آنجاییکه دوروتی لاوینیا براون، در حرفهٔ خود به عنوان جراح به دستاوردهای زیادی نائل شده بود، وی یک سخنران پر طرفدار در سطح ملی و بین المللی بود. مرگ. براون در سال ۲۰۰۴ در اثر نارسایی احتقانی قلب در نشویل ایالت تنسی درگذشت.
ترفند درمان یا ترفند تحقیق درمان فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی مایکل دووگرتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلن بیکر، راشل آیتس، آنا پاکین، برایان کاکس، لورن لی اسمیت، بریت مک کیلیپ، لسلی بیب، تاهموه پنیکت، برت کلی، سی.ارنست هارث، کریستین ویلیس، ریچارد هارمون و لارا منل ایفای نقش کرده اند.
برتا کاستانیه (متولد ۵ نوامبر ۲۰۰۲ در سابادل) یک بازیگر و مدل کاتالان اسپانیایی است که به دلیل حضورش در نقش نوریا وگا والورده در سریال "تحت سوظن" (۲۰۱۵) و کارولینا سولوزابال در سریال "راز پل قدیمی" (۲۰۱۹–۲۰۲۰) شناخته می شود. هر دو در آنتنا ۳. حرفه. برتا کاستانیه در سال ۲۰۱۳ به نام یک مدل کودک برای فرزندان عدن آغازبه کار نمود. بعد از این، او نخستین بازی خود را در تلویزیون با ایفای نقش اصلی در سریال آنتنا ۳ تحت سوء ظن انجام داد، به نام نوریا وگا والورده، دختری که در روز اشتراکش مفقودمی شود و باعث حوادث هایی درسریال می شود. بعدها در تله فیلم هایانگلیسی اسپانیایی و "لایا" شرکت کرد. او همچنین سفیر شرکت Hortensia Maeso Girls بوده و از جمله در کمپین "گریز شیرین" ایفای نقش کرده است. در سال ۲۰۱۶ نخستین فیلم خود را با فیلمی به کارگردانی بنتورا پونس "او، چه جواهری انجام داد!". در همین سال او در سریالقبیله بیگ باند در شبکه کودک کلنTV در تلویزیون اسپانیا با نقش آنا نقش آفرینی نمود. در سال ۲۰۱۷ او با آغازبازی در نقش جولیا در سریال تلویزیونی کاتالونیایی "انگار دیروز بود" کرد و بعدها برای شرکت در فیلم ونتورا پونز، "خانم دالی
" (۲۰۱۸)، دربارهٔ داستان سالوادور دالی بازگشت. در سال ۲۰۱۹ او یکی از قهرمانان مینی سریال اصلی نتفلیکس "روزهای کریسمس" بود که نقش شخصیت استر را بازی می کرد که در بزرگسالی نقش النا آنایا را بازی می کرد. در سال ۲۰۱۹، او با آغاز بازی در نقش کارولینا سولوزابال در سریال روزانه Antena 3 "راز پل قدیمی" کرد. در سال ۲۰۲۰ در سریال "مانع" "(La valla)" نقش سول را نقش آفرینی نمود. در همان سال نقش دختر را در فیلم کوتاه "نبردهای میل" بازی کرده است. در ماه ژانویه ۲۰۲۲، او با ایفای نقش لوسیا را در سریال موویستارپلاس+ "همه دروغ می گویند" به کارگردانی پائوفریکساس بازی کرد. در ژانویه همان سال در جوایز فروس برای سریال "همه دروغ می گویند شرکت" کرد. همچنین در سال ۲۰۲۲ او نقش گابی را در سریال نتفلیکس "به عدن خوش آمدید" ("Bienvenidos a Edén") بازی کرد، که شرکت قبلاً در تاریخ ۲۰۲۱ اعلام شده بود. همچنین در سال ۲۰۲۲ در سریال "هریداس" نقش آفرینی کرد.
واگرایش ناسازگار زیرمجموعه ای از واگرایش های فرگشتی (یا دسته های گونه ای) هستند که با تنوع مشخص می شوند که توسط تقسیم منابع ایجاد نمی شود. گونه هایی که بخشی از یک واگرایش ناسازگار هستند، تمایل به داشتن کنام های بسیار مشابه دارند و در بسیاری از موارد (اگرچه نه همه) از نظر ریخت شناسی مشابه خواهند بود. واگرایش ناسازگار توسط گونه زایی نابوم شناختی (Nonecological speciation) هدایت می شوند. در بسیاری از موارد، این گونه نابوم شناختی دگرجا است و جانداران از نظر پراکندگی محدود هستند به طوری که می توان جمعیت ها را از نظر جغرافیایی در یک چشم انداز با شرایط بوم شناختی نسبتاً مشابه جدا کرد. برای مثال، حلزون های زمینی "Albinaria" در جزایر مدیترانه و سمندرهای "Batrachoseps" از کالیفرنیا هر کدام شامل گونه های مشابه با پراکندگی نسبتاً محدود و نزدیک به هم هستند که اغلب دارای کمترین همپوشانی دامنه هستند، الگویی که با گونه های دگرجا و نابوم شناختی سازگار است. در موارد دیگر، مانند برخی از سنجاقک ها و جیرجیرک ها از هاوایی، می تواند در گونه های نزدیک به هم تداخل داشته باشد و این احتمال وجود دارد که گزینش جنسی (و شناسایی گونه ها) در
حفظ (و شاید ارتقای آن به مرزهای گونه) نقش داشته باشد.
ارنانی برناردی (Ernani Bernardi)، مشهور به نونی برناردی (Noni Bernardi) و نانی برناردی (Nani Bernardi) (۲۹ اکتبر ۱۹۱۱–۴ ژانویه ۲۰۰۶)، نوازندهٔ گروه بزرگ بود که در لس آنجلس ایالت کالیفرنیا به حرفهٔ سیاستمداری روی آورد. از سال ۱۹۶۱ تا سال ۱۹۹۳ نمایندهٔ ناحیهٔ ۷ در شورای شهر بود که دومین با سابقه ترین عضو شورای شهر در تاریخ شهر محسوب می شود. وی همچنین تنظیم کنندهٔ دو محبوب ترین ملودی های رقص اواسط قرن بیستم بود. زندگی نامه. برناردی، پسر نوازنده آلفونسوی برناردی و نیرینا بیاگنی، در ۲۹ اکتبر سال ۱۹۱۱ در بالای یک فروشگاه خواربار فروشی متعلق به خانواده اش در دهکدهٔ استاندارد در ایالت ایلینوی آمریکا متولد شد. پدر و مادر او از جملهٔ مهاجرانی بودند که از طریق جزیرهٔ الیس از یک شهر کوچک استان مودنا در امیلیا رومانیا، به آمریکا آمدند. مادرش در حین زایمان درگذشت و توسط پدر، دو مادربزرگ، عمه و عمویش بزرگ شد. در یازده سالگی به شهر تولوکای ایالت ایلینوی رفت و بعدها در آنجا تیم در بسکتبال دانشگاه بازی کرد. برناردی در دانشگاه دیترویت پذیرفته شد و تصمیم داشت در رشته روزنامه نگاری درس بخواند و گوینده برنامه های ورزشی شود. در حین
نواختن ساکسوفون در یک گروه رقص در سالن رقص گریستون، با لوئسیل می ساواسکی اهل پورت آرتور آنتاریو، آشنا شد. این دو در سال ۱۹۳۳ ازدواج نمودند و قبل از رفتن به نیویورک مدت کوتاهی در دیترویت زندگی کردند. آن ها چهار فرزند بنام های جوانی مری روتز، جودت آن، جان چاول و (ارنانی) جیمز، داشتند. این زوج در سال ۱۹۳۹ یا ۱۹۴۰ در لس آنجلس ساکن شد و برناردی دومین حرفهٔ خود را به عنوان پیمان کار با ساخت و ساز منازل سفارشی، آغاز کرد. پس از بزرگ شدن فرزندان شان، لوئسیل برناردی به عنوان مأمور ثبت و بایگانی پرونده ها در ریاست اصلاح و تربیت شهرستان به کار آغاز نمود. لوئسیل در بزرگ سالی دچار بیماری آلزایمر شد و برناردی که در آن هنگام عضو شورای شهر بود، او را از منزل شان واقع شهرک فن نویس برای تماشای تلویزیون در دفترش، با خود به کار می آورد. لوئسیل در سال ۱۹۹۳ فوت نمود. ارنانی برناردی در ماه نوامبر سال ۲۰۰۱ مجدداً با آوی تروتمن ازدواج کرد. برناردی در سال ۱۹۸۵ در ۷۴ سالگی «سخت پوست، طاس و عینکی» توصیف شد و چهار سال بعد گفته شد که او «حس شوخ طبعی شیطانی» داشت. با بالا رفتن سن، شنواییش رو به وخامت رفت و برای شنیدن جریان جلسات، هدفون های
مخصوص استفاده می کرد، حتی در ۸۶ سالگی «صدای بم و سبک خشن داشت». برناردی در ۴ ژانویه سال ۲۰۰۶ به عمر ۹۴ سالگی در اثر سکته قبلی درگذشت. حرفه موسیقایی. آلفونسوی، پدر برنارد آموزگار نوازندگی بود و به پسرش طریقهٔ نواختن ساکسیفون را آموخت. ارنانی در نهایت نوازنده شد و تحت نام مستعار نونی برناردی به عنوان لید آلتو ساکس برای چندین گروه بزرگ موسیقی آن دوره چون بنی گودمن، تامی دورسی و کی کایسر، اجرا کرد. وی به خاطر ارائه قطعه های موسیقی «و فرشتگان آواز می خواند» از گودمن و «از تو احساساتی می شوم» از دورسی، مشهور بود. برناردی به منظور اجرای موسیقی با کالج علوم موسیقایی کی کیزریک در سال ۱۹۴۰ به کالیفرنیا رفت. توانایی وی در موسیقی در سال ۱۹۹۴ در سن ۸۲ سالگی با اعطای نشان ستارهٔ پیاده روی مشاهیر هالیوود به وی، مورد قدردانی قرار گرفت. جالب این که، چنان چه روزنامه لس آنجلس تایمز اشاره کرد، نشان ستاره برناردی - و نشان ستارهٔ ۲۹ موسیقی دان و بازیگر دیگر- توسط آژانس نوسازی اجتماعی شهر (سازمانی که برناردی سال ها با آن در مبارزه بود)، تأسیس شد. این باج در بلاک ۷۰۰۰ در تفرج گاه هالیوود است. شورای شهر. انتخابات. برمن که در سال ۱۹۵
۷ یک پیمان کار در درهٔ سن فرناندو بود، در همان سال کاندید کرسی ناحیهٔ ۷ شورای شهر لس آنجلس شد اما در انتخابات مقدماتی پس از جیمز سی. کورمن برندهٔ نهایی انتخابات، و کی بوگندوفر، در جایگاه سوم قرار گرفت. پس از انتخاب کورمن در کنگره، برناردی در سال ۱۹۶۱ مجدداً کاندید و برنده انتخابات شد. برناردی هشت دوره در این شورا خدمت کرد تا این که در سال ۱۹۹۳ بازنشسته شد. در سال ۱۹۶۱، ناحیهٔ ۷ شامل فن نویس، سپولودا، گرانادا هیلز و سیلمار و در سال ۱۹۸۶ شامل مناطق پانوارما سیتی، بخشی از سان ولی و سیلمار می شد. برناردی در اکثریت اوقات دوره نخست عضویت خود در شورای شهر، نمایندهٔ «ناحیهٔ قشر کارگر عمدتاً سفیدپوست در درهٔ سن فرناندو بود». حامیان برناردی شامل بسیاری از مخالفین مالیات دره بودند که از تصویب موفقیت آمیز طرح پیشنهادی ۱۳ (ابتکار مردمی برای محدود کردن مالیات بر دارایی)، حمایت کردند. در سال ۱۹۸۶، بر اساس ۱۲ رای اکثریت شورای شهر، ناحیهٔ هفتم برناردی به بخش «تا حدود زیادی جدید» دره در منطقهٔ شمال شرقی که دارای اقلیت های بیشتری نسبت به قلمروی پیشین او بود، منتقل شد. «یکی از لابی گران شهرداری»، به این نظر بود که این اقدام به ن
حوی انتقام از انتقاد علنی برنارد از همکارانش بود. علیرغم تغییر ناحیه، برناردی در سال ۱۹۸۹ با کسب ۵۵٪ در مقابل ۴۵٪ نسبت به لایل هال، کاپیتان آتش نشانی «کاندیدی که هم پول بیشتر داشت و هم کمپین مشکل و پیچیدهٔ پستی را انجام داد و حمایت اتحادیه کارگری را که منجر به آوردن آرای داوطلبان آماده شد، با خود داشت»، مجدداً انتخاب شد. برناردی از حمایت رهبران لاتین در ناحیه جدید خود، نیز برخوردار شد. در موقع بازنشستگی برناردی در سال ۱۹۹۳، نفوس ناحیهٔ هفتم ۷۰ درصد لاتینی تبار و ۱۹ درصد آمریکایی آفریقایی تبار بود که یکی از فقیرترین مناطق لس آنجلس محسوب می شد. رای دهندگان ثبت نام شده، ۳۹ درصد آمریکایی سفیدپوست یا آمریکایی انگلیسی تبار، ۳۰ لاتین تبار و ۱۹ درصد آمریکایی آفریقایی تبار بود. جان فرارو، عضو شورای شهر که ۳۵ سال در شورای شهر عضو بود، یگانه عضو این شورا بود که از دورهٔ ۳۲ برنارد پیشی گرفته بود. دوران تصدی. برناردی به دلیل مخالفت با مصارف شهری «آقای نه» لقب گرفت و به خاطر «تعقیب مزاحم اهداف دست نیافتنی» به «خرمگس اجتماعی» شورای شهر مشهور شد، اما در سال ۱۹۸۵ پس از انتشار دادخواست های که نیاز به رای گیری حتی در مورد قانون
سخت تری داشت، توانست شورای شهر را مجبور به اعمال قانون سخت گیرانهٔ اصلاح کمپین انتخاباتی در رای گیری ماه آوریل بسازد. او این کار را با «استفاده از حمایت اتحادیه رای دهندگان زن و گروه تودهٔ مردم پست متشکل از اکثریت بازنشسته ها که به منظور واجد شرایط سازی طرح رای گیری، شکل گرفته بود)، انجام داد».
اعتراضات ۱۴۰۱ بازنشستگان تأمین اجتماعی در ادامه سال های گذشته در اعتراض به اجرایی نشدن مصوبه مزدی شورای عالی کار و وضعیت نامساعد معیشتی در شهرهای مختلف ایران به شکل تجمع و راهپیمایی ادامه داشته است. بازنشستگان نسبت به مصوبه روز ۱۵ خرداد هیئت وزیران مبتنی بر افزایش ۱۰٪ به حقوق خود به اعتراض خود ادامه داده و خواهان ازدیاد حقوق به میزان نرخ موجود سبد معیشت شدند. از ابتدای سال ۱۴۰۱ دولت با قطع ارز ۴۲۰۰ تومانی و قطع یارانه کالاهای پایه ای باعث گرانی چندین برابری آرد، روغن، برنج، گوشت قرمز، مرغ و دیگر موادغذایی شد. این اقدام اعتراضات عمومی وسیعی را در شهرهای مختلف کشور به همراه داشت. این تجمع ها که در چند روز اخیر شدت بیشتری به خود گرفته است در تهران در مقابل مجلس و در سایر شهرها در مقابل ادارات سازمان تأمین اجتماعی یا در مقابل استانداری ها برپا شدند. معترضان شعارهایی ضدحکومتی از جمله «مرگ بر رئیسی» و «مرگ بر دولت مردم فریب» سر داده و صفوف نیروهای امنیتی که مانع ادامه راهپیمایی خیابانی به خصوص در قیام بازنشستگان تبریز بودند را در هم شکستند. اعتراضات. یکشنبه ۲۵ اردیبهشت، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای ت
بریز، اهواز، قزوین، اراک، مشهد، اصفهان و ایلام در مقابل اداره کل تأمین اجتماعی استان دست به تجمع زده و شعار می دادند: «وزیر بی لیاقت، استعفا استعفا»، «معیشت منزلت حق مسلم ماست»، و «فقط کف خیابون، به دست میاد حقمون» سر دادند. آنها مطالباتشان را افزایش حقوق در موازات خط فقر، اجرای قانون همسان سازی حقوق، رفع مشکلات بیمه تکمیلی، پرداخت پاداش آخر سال و همچنین محاسبه سوابق مشاغل سخت و زیان آور در محاسبات مربوط به حقوق شان، عنوان کردند. دوشنبه ۲۶ اردیبهشت ماه، جمعی از بازنشستگان در شهرهای تبریز، اهواز، قزوین، اراک، مشهد، اصفهان و ایلام در مقابل ادارات تأمین اجتماعی دست به تجمع اعتراضی زدند. یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، تعدادی از بازنشستگان و مستمری بگیران تأمین اجتماعی، در مقابل ساختمان سازمان برنامه و بودجه در تهران و همچنین در شهرهای کرج، اهواز، تبریز، کرمان، رشت، کرمانشاه و قزوین در مقابل اداره کل تأمین اجتماعی استان مربوط دست به تجمع اعتراضی زدند. سه شنبه ۱۰ خرداد، جمعی از بازنشستگان تأمین اجتماعی زنجان با برگزاری تجمع اعتراضی در مقابل اداره مدیریت و برنامه ریزی زنجان خواستار رسیدگی به مطالبات خود از جمله عدم تعیین تکلی
ف افزایش حقوق و مستمری سال ۱۴۰۱ آنها شدند. چهارشنبه ۱۱ خرداد، شماری از بازنشستگان تأمین اجتماعی، در استان زنجان، برای سومین روز متوالی، همزمان شماری دیگر از بازنشستگان تأمین اجتماعی در مقابل ساختمان استانداری استان گیلان نیز در مقابل ساختمان هسته گزینش این استان واقع در رشت و همزمان بازنشستگان تأمین اجتماعی تبریز در برابر ساختمان این سازمان تجمع کردند. تجمع های بازنشستگان در اعتراض به اجرا نشدن مصوبهٔ شورای عالی کار و تصمیم دولت مبنی بر افزایش ده درصد به حقوق سایر سطوح ادامه یافته است. قابل توجه اینکه بازنشستگان خواستار افزایش حقوق به میزان نرخ تورم هستند، اما دولت، مصوبه شورای عالی کار مبنی بر افزایش ۳۸ درصد به مستمری غیرحداقل بگیران را اجرا نکرده است. در ادامه اعتراضات یکشنبه ۱۵ خرداد، روز دوشنبه ۱۶ خرداد تجمع های بازنشستگان ایران در شهرهای مختلف مانند تبریز، دزفول، گیلان، کرمانشاه، شوشتر و اهواز ... برپا شده است. معترضان در این تجمع ها شعارهایی مانند «مرگ بر رئیسی»، «وعده وعید کافیه سفره ما خالیه»، «وزیر بی لیاقت ننگت باد» و «تورم ۱۰۰٪ افزایش ۱۰٪» سردادند. همچنین در این روز گروهایی از بازنشستگان در شهرهای،
شیراز، اصفهان، ساری، تبریز، ارومیه، بجنورد، خرم آباد، اراک، اردبیل، کرج و مشهد در مقابل اداره تأمین اجتماعی این شهرها، در کرمان، زنجان و بندرعباس در مقابل استانداری، در شیراز، رشت، قزوین در مقابل اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در شوش و دزفول در مقابل فرمانداری و در تهران طی دو اجتماع جدا از هم در مقابل مجلس در تجمع های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست های خود شدند. سه شنبه ۱۷ خردادماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای، رشت، اراک، تبریز، بندرعباس، اصفهان، زنجان، کرمانشاه، کرج، بروجرد، شوش، مشهد، دورود، کرمان، ایلام، اردبیل، قزوین، یزد و اهواز، در اعتراض به عدم پاسخگویی و رسیدگی به درخواست هایشان دست به تجمع های اعتراضی زدند. چهارشنبه ۱۸ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای تهران، اهواز، شوش، یزد، کرمانشاه، اراک، مشهد، کرج، خرم آباد و کرمان، تجمع اعتراضی داشتند. آنها با سردادن شعارهای اعتراضی مانند «مرگ بر رئیسی» و «تأمین اجتماعی چه نام اشتباهی» خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند. پنجشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۱، گروه هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی، برای چهارمین روز پی در پی، در شهرهای ک
رج، زنجان، اراک و رشت، تجمع های اعتراضی برپا کرده و خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند. آنها با دادن شعارهایی مانند «وعده ها تو خالیه، سفره ما خالیه»، «ما صدقه نمی خوایم، ده درصد رو نمیخوایم»، «هم مجلس هم دولت دروغ می گه به ملت»، «شش کلاس دروغگو حاصل وعده هات کو»، خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند. شنبه ۲۱ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز، همدان، کرج، ایلام و شوش، تجمع های اعتراضی برپا کردند و با سردادن شعارهای اعتراضی مانند «نه غزه نه لبنان، ستم دیده همینجاست»، «توپ تانک فشفشه وزیر باید گم بشه» و همچنین «دولت شش کلاسه همین روزها خلاصه»، خواستار رسیدگی به درخواست های خود شدند. یکشنبه ۲۲ خرداد، گروه هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در ادامه اعتراضات سراسری به وضع معیشتی و کم بودن مستمری، در شهرهای نقده، بندرعباس، زنجان، شوش، سنندج، تبریز، شوشتر، رشت، همدان، کرج، اردبیل، اراک، کرمانشاه، اصفهان، ساری، بروجرد و اهواز در جلو ساختمان اداره کل تأمین اجتماعی استان خود دست به تجمع های اعتراضی زدند. آنها در این اعتراضات شعارهایی از قبیل «مرگ بر رئیسی»، «حسین حسین شعارشون، دروغ و دزدی کارشون»،
«فقط کف خیابون، به دست می یاد حقمون»، «نه لبنان نه غزه، فکر کن به بازنشسته» و «دولت بی کفایت، کار از ما خوردن از تو» سر دادند. تجمع اعتراضی بازنشستگان اصفهانی در این روز با حمله نیروهای انتظامی توسط «باتوم و شوکر» به خشونت کشیده شد و شماری از معترضان زخمی و دستگیر شدند. دوشنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۱، گروه هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در بندرعباس، اهواز و دورود، تجمع های اعتراضی بر پا کردند. سه شنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۱، گروه هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز دو تجمع و در شهرهای کرمانشاه، شوش و زنجان، تجمع های اعتراضی بر پا کردند. پنجشنبه ۲۶ خردادماه، جمعی از بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی در شهرهای رشت، تبریز، دورود و اهواز تجمع های اعتراضی برپا کردند. شنبه ۲۸ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز، زنجان، بندرعباس، شوش، کرمانشاه، آبادان، کرمان، شوشتر، تهران و دو استان گیلان و آذربایجان شرقی در تجمع های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند. معترضان با دادن شعارهایی مانند «خواسته اصلی ما، حقوق طبق معیشت»، «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه»، «هم مجلس هم دولت، دروغ میگن به ملت»، «تامین اجتماعی، چ
ه نام اشتباهی»، «دولت انقلابی، فقط شعار خالی»، «مدعیِ عدالت! خجالت، خجالت»، «هم مجلس هم دولت، نیستن به فکر ملت»، خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند. یکشنبه ۲۹ خردادماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی، در کرمانشاه، رشت، ساری، اراک، اهواز، شوش، شوشتر، دورود و زنجان، در اعتراض به اجرایی نشدن مصوبهٔ شورای عالی کار در خصوص مزدها و تصمیم دولت در مورد اضافه شدن ده درصدی مستمری سایر سطوح، تجمع اعتراضی داشتند. دوشنبه ۳۰ خردادماه ۱۴۰۱، عده ای از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای کرمان، رشت و زنجان دست به تجمع های اعتراضی بر پا کردند. سه شنبه ۳۱ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز و کرمانشاه با برگزار کردن تجمع های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند. بازنشستگان در این تجمع ها شعارهایی از جمله «مصوبات شورا اجرا باید گردد» سردادند. چهارشنبه ۱ تیر ۱۴۰۱، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی خوزستان، جلو ساختمان استانداری اهواز در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست های شان، تجمع اعتراضی برپا کردند. شنبه ۴ تیرماه، جمعی از بازنشستگان تأمین اجتماعی خوزستان، به دلیل عدم رسیدگی به مطالبات خود، شام
ل اجرایی نشدن مصوبهٔ مزدی شورای عالی کار و همچنین تصمیم دولت مبنی بر افزایش ده درصدی مستمری سایر سطوح، در مقابل استانداری در اهواز، دست به تجمع اعتراضی زدند. یکشنبه ۵ تیر، گروه هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای شوشتر، کرمانشاه، رشت، اردبیل در مقابل فرمانداری این شهرها و در اهواز جلو استانداری خوزستان برای رسیدگی به وضعیت بد معیشتی و عدم اجرای مصوبه مزدی شورای عالی کار تجمع های اعتراضی برپا کردند. معترضان شعارهایی مانند «عزا عزاست امروز، حقوق بازنشسته زیر عباست امروز»، «شش کلاس بی سواد گند زدی به اقتصاد» و «رئیسی حیا کن، مملکت رو رها کن» سر دادند. دوشنبه ۶ تیرماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی استان خوزستان در برابر ساختمان استانداری در اهواز تجمع اعتراضی بر پا کردند. سه شنبه ۷ تیرماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی استان خوزستان، جلو استانداری در اهواز، تجمع اعتراضی بر پا کردند. آنها با دادن شعارهایی مانند “دستش تو جیب ملته، کجای این عدالته؟ ” خواستار رسیدگی به درخواست های خود شدند. چهارشنبه ۸ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز در برابر فرمانداری این شهرستان تجمع اعتراضی بر پا کرد
ند. پنجشنبه ۹ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی استان خوزستان در جلو ساختمان فرمانداری اهواز تجمع اعتراضی بر پا کردند. آنها شعارهایی مانند «رئیسی دروغگو، حاصل وعده هات کو» سر دادند. شنبه ۱۱ تیر، گروه هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی به دنبال اعلام از قبل، در شهرهای شوشتر، شوش، زنجان، اصفهان، ساری، دزفول، کرج، اراک، اهواز، آبادان، خرم آباد، همدان و کرمان، با برگزاری تجمع های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست های خود شدند. نیروهای امنیتی تجمع اعتراضی بازنشستگان در اراک را به خشونت کشیدند، اما شهروندان اعتراض داشته و شعارهایی علیه نیروهای سرکوب گر سر دادند. یکشنبه ۱۲ تیر، گروه هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهایی مانند اصفهان، کرمانشاه، بندرعباس، رشت، درود، شوشتر، اراک و اهواز در اعتراض به وضعیت معیشتی و اجرا نشدن مصوبه مزدی شورای عالی کار و رسیدگی نشدن به دیگر خواسته های خود تجمع های اعتراضی بر پا کردند. در این اعتراضات بازنشستگان شعارهایی مانند «دولت شش کلاسه، همین روزا خلاصه»، «منزلت، معیشت، سلامت، حق مسلم ماست» یا «رئیسی دروغگو، حاصل وعدهات کو؟» سر دادند. دوشنبه ۱۳ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین