Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیک تورپین یک فیلم ماجراجویی و درام تاریخی اسپانیایی محصول سال ۱۹۷۴ به کارگردانی فرناندو مرینو با بازی جهانگیر غفاری، اینس مورالس و سانچو گراسیا است. این فیلم بر اساس زندگی یک دزد بزرگ افسانه ای انگلیسی دیک تورپین (۱۷۰۵ الی ۱۷۳۹) ساخته شده است. دکورهای فیلم توسط کارگردان هنری آدولفو کوفینو طراحی شده است. داستان. دیک تورپین (با بازی جهانگیر غفاری) یک قانون شکن انگلیسی است که در قرن هجدهم به شورش علیه ارل بلفورت دامن زد. علاوه بر این، او به دختر ظالم کمک می کند تا رؤیای عشق خود را برآورده کند و با شان، وارث قبیله رقیب مک گرگور، ازدواج کند.
ترنس سیدنی ایری (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
لئونارد ادیسون (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
جان هیو بیویل آکلند (؛ ۲۶ نوامبر ۱۹۲۸ – ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶) نظامی اهل بریتانیا بود. آکلند پس از تحصیل در آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست، در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۸ با درجه ستوان دومی به گارد اسکاتلندی پیوست و از آن تاریخ به عنوان ارشد منصوب شد. او در ۲۲ دسامبر ۱۹۵۰ به درجه ستوان ارتقا یافت. او در اضطرار مالایایی جنگید. در ۲۲ دسامبر ۱۹۵۴ به درجه سروانی ارتقا یافت. او به همراه هنگ خود در اضطرار قبرس در سال ۱۹۵۷ شرکت داشت. متعاقباً، او به عنوان سواره نظام شاهزاده هنری، دوک گلاستر، منصوب شد، پستی که دو سال بعد آن را در اختیار داشت. آکلند در کالج ستاد، کامبرلی تحصیل کرد و در ۲۲ دسامبر ۱۹۶۱ به درجه سرگردی ارتقا یافت. سپس در نبردهای قیام مائو مائو در کنیا شرکت کرد. پس از انقلاب زنگبار در سال ۱۹۶۴، او به عنوان سرتیپ چهارم گارد در ارتش بریتانیا در راین منصوب شد و در سال ۱۹۶۷ به سرهنگ دومی ارتقا یافت. او در سال ۱۹۶۸ فرمانده گردان دوم گارد اسکاتلند شد و آن را در شورش های ایرلند شمالی در اوت ۱۹۶۹ رهبری کرد. پس از اعلام انحلال احتمالی گردان، او در نامه ای به روزنامه تایمز به مخالفت با آن پرداخت، که باعث شد ژنرال ارشدش برای مدتی ارتقاء بی
شتر را به حالت تعلیق درآورد. آکلند به دفتر کار در وزارت دفاع فرستاده شد و مسئول بررسی سالانه تعداد پست های سرلشکر در ارتش بریتانیا بود. در سال ۱۹۷۶، او سرانجام به سرتیپ ارتقا یافت و فرمانده نیروهای زمینی در قبرس شد. دو سال بعد، او به عنوان سرلشکر فرماندهی منطقه جنوب غربی را به دست آورد. با پایان جنگ بوش رودزیا و تأسیس جمهوری رودزیای زیمبابوه در سال ۱۹۷۹، آکلند به عنوان فرمانده نیروی نظارتی کشورهای مشترک المنافع انتخاب شد. دستیار او در این دوره، ایان دانکن اسمیت بود که بعدها رهبری حزب محافظه کار را بر عهده گرفت و چندین سمت در کابینه داشت. آکلند در سال ۱۹۸۱ از ارتش بازنشسته شد.
ویلیام ویکتور آبراهام (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم در هند و برمه خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده است.
جان ابرکرومبی (؛ ۲ آوریل ۱۷۷۲ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او از سال ۱۸۱۵ تا ۱۸۱۷ افسر ارتش بریتانیا و نماینده پارلمان از حوزه انتخابیه کلاکمنانشر بود.
ادوارد وودگیت (؛ ۱ نوامبر ۱۸۴۵ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر پیاده نظام ارتش بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
رابرت هارلی وردزورث (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
ریچارد ادوارد ورسلی (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی دوم جنگید و بعدها فرماندهی سپاه اول (بریتانیا) را بر عهده گرفت.
داگلاس ویمبرلی (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم، به مدت دو سال، از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳، فرماندهی لشکر ۵۱ (هایلند) را بر عهده داشت، به ویژه در نبرد دوم العلمین، و سپس رهبری آن در سراسر شمال آفریقا و در لشکرکشی متفقین در سیسیل. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
منطقه کلان شهری شمال غرب (به آلمانی: Metropolregion Nordwest) یکی از یازده منطقه کلان شهری رسمی کشور آلمان است که پیشتر منطقه کلان شهری برمن/اولدنبورگ خوانده می شد. این ناحیه کلان شهری نزدیک به ۲،۷۲۰،۰۰۰ تن جمعیت داشته و ایالت برمن و بخش هایی از ایالت نیدرزاکسن را در بر می گیرد.
متیو جان آنتونی ویلسون (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
هنری فولر میتلند ویلسون (؛ ۱۸ فوریه ۱۸۵۹ – ۱۶ نوامبر ۱۹۴۱) فرمانده نظامی اهل ایران بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، و نشان حمام، و نشان ردیمر شده .
دیوید ویلیسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۳ در سپاه مهندسین سلطنتی فعالیت کرد و پس از آن تا زمان بازنشستگی اش از ارتش در سال ۱۹۷۵، در چندین سمت اطلاعاتی نظامی خدمت کرد. ویلیسون سپس تا سال ۱۹۷۸ مدیرکل اطلاعات بریتانیا شد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
هنری ویلکاکس (؛ ۳۰ آوریل ۱۸۸۹ – ۱۵ اوت ۱۹۶۸) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جان واتسون (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده است.
رابرت لوید لیندسی، اولین بارون وانتیج (; – ) نظامی، سیاستمدار و نیکوکار بریتانیایی بود. او از نیکوکاران وانتج و اولین رئیس و یکی از بنیانگذاران انجمن ملی بریتانیا برای کمک به بیماران و مجروحان جنگی (که بعدها انجمن صلیب سرخ بریتانیا نام گرفت) بود و برای این کار حمایت مهم ملکه ویکتوریا را به دست آورد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
هنری تورنس (؛ ۱۷۷۹ – ۲۳ اوت ۱۸۲۸) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او آجودان کل نیروها بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
توماس پرونت تامپسون (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او نماینده مجلس بریتانیا، فرماندار سیرالئون و یک اصلاح طلب رادیکال بود. او در دهه های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۰ به عنوان یکی از فعالان برجسته در اتحادیه ضد قانون غلات شناخته شد. او در بسیج افکار عمومی از طریق جزوه ها، مقالات روزنامه ها، مکاتبات، سخنرانی ها و جلسات برنامه ریزی محلی تخصص داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
سیسیل استانوی ساگدن (؛ ۴ دسامبر ۱۹۰۳ – ۲۵ مارس ۱۹۶۳) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ به عنوان فرمانده سپاه مهمات خدمت کرد.. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده است.
جان استوارت، کنت مایدا (؛ ۱۷۵۹ – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ های انقلاب فرانسه و جنگ های ناپلئونی خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
هنری نایت استورکس (؛ ۵ آوریل ۱۸۱۱ – ۶ سپتامبر ۱۸۷۴) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او که در مدرسه چارترهاوس تحصیل کرده بود، در ۱۰ ژانویه ۱۸۲۸ به عنوان پرچمدار هنگ ۶۱ پیاده نظام وارد ارتش شد. او در ۲ مارس ۱۸۳۲ به درجه ستوان ارتقا یافت، در ۲۳ مارس ۱۸۳۲ به هنگ ۱۴ پیاده نظام منتقل شد و در ۳۰ اکتبر ۱۸۳۵ به درجه سروانی ارتقا یافت. در ۳۰ مه ۱۸۳۶ به هنگ ۳۸ پیاده نظام منتقل شد و در سال ۱۸۴۰ با آنها در جزایر ایونی خدمت کرد و در ۷ اوت ۱۸۴۰ به درجه سرگردی ارتقا یافت. او در ۲۳ مه ۱۸۴۵ با نیمی از حقوق از هنگ خارج شد و در پست های مختلف ستادی خدمت کرد. او در هفتمین جنگ مرزی کیپ از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۷ به عنوان معاون آجودان کل خدمت کرد و متعاقباً در ۱۵ سپتامبر ۱۸۴۸ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. از سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۴، او معاون وزیر نظامی در موریس بود و در ۲۸ نوامبر ۱۸۵۴ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. وی که به درجه سرلشکری ارتقا یافته بود، سرپرستی پایگاه های بریتانیایی مستقر در خاک عثمانی در طول جنگ کریمه را بر عهده داشت، جایی که از تلاش های پرستاری فلورانس نایتینگل حمایت می کرد. پس از جنگ، نشان گرمابه (۲ ژانویه
۱۸۵۷) به او اعطا شد و از سال ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۹ توسط وزارت جنگ به عنوان دبیر مکاتبات نظامی استخدام شد. او اکنون کار خود را در دولت استعماری آغاز کرد و در ۲ فوریه ۱۸۵۹ به عنوان کمیسر عالی لرد جزایر ایونی منصوب شد. در حین خدمت در آنجا، در سال ۱۸۶۰ به عنوان فرمانده کل منصوب شد و قوه قضائیه جزایر را قبل از پایان دوره کمیسر (طبق معاهده) در ۱۴ نوامبر ۱۸۶۳ سازماندهی مجدد کرد. در ۱ ژوئیه ۱۸۶۴ به عنوان فرمانده کل منصوب شد. او که به مالت اعزام شده بود، در ۱۵ نوامبر ۱۸۶۴ به عنوان فرماندار منصوب شد. با این حال، سال بعد برای بررسی ناآرامی های آنجا، از جمله شورش خلیج مورانت، به جامائیکا فراخوانده شد و در ۱۲ دسامبر ۱۸۶۵ به عنوان فرماندار جامائیکا منصوب شد. او این سمت را تا ۱۶ ژوئیه ۱۸۶۶ حفظ کرد. پس از بازگشت، به عنوان مشاور خصوصی منصوب شد (۱۰ نوامبر ۱۸۶۶). او در ۱۵ مه ۱۸۶۷ از فرمانداری مالت استعفا داد. اکنون که به وزارت جنگ بازگشته بود، در ۱۹ دسامبر ۱۸۶۷ به عنوان بازرس کل و معاون وزیر در وزارت جنگ منصوب شد. در آنجا، او در سازماندهی مجدد تدارکات ارتش که پس از جنگ کریمه رخ داد، مشارکت داشت. او در ۵ اوت ۱۸۷۰ به عنوان نقشه بردار کل
مهمات منصوب شد، اولین کسی که از زمان جنگ کریمه این سمت را بر عهده داشت. در ۱۰ اکتبر ۱۸۷۰ به عنوان سرهنگ هفتادمین هنگ پیاده منصوب شد، سمتی که تا پایان عمر خود در آن باقی ماند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جان ویلفرد استانیر (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد. او اولین کسی بود که پس از جنگ جهانی دوم، بدون اینکه در آن جنگ یا هیچ عملیات نظامی پس از آن خدمت فعالی داشته باشد، به عنوان رئیس حرفه ای ارتش بریتانیا منصوب شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
ادوارد آرتور سامرست (؛ ۲ فوریه ۱۸۱۷ – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. یک افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار حزب محافظه کار و پسر لرد رابرت سامرست بود.
توماس دی اویلی اسنو (; – ) افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی اول در جبهه غرب جنگید. او نقش مهمی در جنگ ایفا کرد، فرماندهی لشکر چهارم را در عقب نشینی اوت ۱۹۱۴ بر عهده داشت و فرماندهی سپاه هفتم را در انحراف ناموفق حمله به گومکورت سالیننت در روز اول در سام (۱ ژوئیه ۱۹۱۶) و در نبرد کامبره در نوامبر ۱۹۱۷ بر عهده داشت.
هنری ریچارد آبادی (؛ ۲۵ مارس ۱۸۴۱ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است. او افسر ارتش بریتانیا بود. او در پایان قرن نوزدهم فرمانده کل ناحیه شرقی و پس از آن به مدت چهار سال فرماندار جرسی بود.
دن گراهام (; – ) هنرمند، مجسمه ساز، معمار، روزنامه نگار، و عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. علاوه بر آثار بصری خود، مجموعه ای از نوشته های انتقادی و نظری را منتشر کرد که شامل مقالات تئوری هنر، نقدهای موسیقی راک، نقاشی های دوایت دی. آیزنهاور و نمایش تلویزیونی دین مارتین بود. هنر اولیه اش بر پایه مجله بود، اما بعدها با هنر مفهومی نیز مشهور شد. کارهای بعدی او به ترکیب عکاسی، ویدئو، هنر اجرا، سازه های هنری نصب شیشه و آینه و تلویزیون مدار بسته بود. او در شهر نیویورک زندگی و کار می کرد.
فرانسیس اسمیت (؛ ۱۷۲۳ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. اسمیت یک افسر ارتش بریتانیا بود. اگرچه وی دوران حرفه ای طولانی و متنوعی داشت، اما او بیشتر به عنوان فرمانده بریتانیایی در بیشتر نبردهای لکسینگتون و کنکورد، ماساچوست در ۱۹ آوریل ۱۷۷۵ شناخته می شود. این نبرد، آتش جنگ استقلال آمریکا را شعله ور کرد که منجر به استقلال سیزده مستعمره آمریکایی بریتانیا و تبدیل آنها به یک ملت مستقل شد.
آرتور توماس اسلاگت (؛ ۲۴ نوامبر ۱۸۵۷ – ۲۷ نوامبر ۱۹۲۹) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان سلطنتی ویکتوریایی، و نشان لئوپولد شده است.
اندرو اسکین (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
فرانک کیث سیمونز (; – ) نظامی اهل مالزی بود. وی در طول جنگ جهانی دوم افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. او فرمانده قلعه سنگاپور بود که در فوریه ۱۹۴۲ به دست ارتش متجاوز امپراتوری ژاپن افتاد. او بقیه جنگ را به عنوان اسیر ژاپنی ها گذراند. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جاناتان دیوید شاو (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. شاو که در مدرسه سدبرگ و کالج ترینیتی آکسفورد تحصیل کرده بود و در رشته های فلسفه، سیاست و اقتصاد تحصیل کرد، در سال ۱۹۸۱ به هنگ چتربازی اعزام شد. او در طول جنگ فالکلند فرمانده دسته در گردان سوم، هنگ چتربازی بود. او که بین سال های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ در کالج ستاد، کامبرلی تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۹۷ به عنوان فرمانده گردان دوم، هنگ چتربازی منصوب شد. شاو پس از شرکت در دوره عالی فرماندهی و ستاد در کالج فرماندهی و ستاد خدمات مشترک در سال ۲۰۰۰، در سال ۲۰۰۲ فرمانده تیپ دوازدهم (مکانیزه) شد و متعاقباً فرماندهی تیپ چند ملیتی (مرکز) در کوزوو را بر عهده گرفت. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان مدیر نیروهای ویژه منصوب شد و پس از تحصیل در کالج سلطنتی مطالعات دفاعی در سال ۲۰۰۶، در ژانویه ۲۰۰۷ به عنوان افسر کل فرمانده لشکر چند ملیتی (جنوب شرقی) در عراق منصوب شد و در سپتامبر ۲۰۰۷ به عنوان رئیس ستاد نیروهای زمینی ستاد منصوب شد. او در مارس ۲۰۰۹ به عنوان معاون رئیس ستاد دفاعی (سیاست امنیت بین الملل) و در ژانویه ۲۰۱۱ به عنوان معاون رئیس ستاد دفاعی (مسائل جهانی) منصوب شد. مسئولیت های او شامل سیاست
های شیمیایی، بیولوژیکی، رادیولوژیکی و هسته ای، کنترل تسلیحات و مبارزه با گسترش سلاح های هسته ای و سایبری است. شاو در مراسم تولد ۲۰۱۲ به عنوان نشان افتخار «نشان حمام» منصوب شد. او در سال ۲۰۱۲ از ارتش بازنشسته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
فردریک چارلز شاو (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که در جنگ بوئر و جنگ جهانی اول حضور داشت. او فرمانده کل ایرلند شد و در سال ۱۹۲۰ بازنشسته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
باد اِتِزی که در یونانی مِلتِمی (μελτέμι) و در ترکی مِلتِم (meltem) هم نامیده می شود، باد قوی و خشکی است که در ماه های تابستان بر فراز دریای اژه می وزد. نام اتزی از کلمه یونانی "etesios" (ἐτήσιος) به معنای "سالانه" گرفته شده است. باد اتزی از شمال می آید و در قسمت جنوبی در منطقه ای تا پلوپونز، کرت و جزایر دودکانسا می وزد. باد اتزی خنک و دلپذیر است و وزش آن هوای صاف و دید خوب را به دنبال دارد. این باد معمولاً در بعد از ظهر شدیدتر است، (با سرعت ۴–۵ بوفورت) و در شب ضعیف می شود. با این حال، گاهی باد اتزی ممکن است روزهای متمادی به طور پیوسته با نیروی ۸ بوفورت یا بیشتر بوزد. برای ملوانان باد اتزی از یک سو خطرناک است زیرا می تواند ناگهان بدون هشدار در آسمان صاف وزیدن بگیرد، و از سوی دیگر با وزش ثابت خود، هوای مناسبی را برای دریانوردی فراهم می کند.
پازل کشویی، پازل بلوک کشویی، یا پازل کاشی کشویی یک پازل ترکیبی است که بازیکن را به چالش می کشد تا قطعات (اغلب مسطح) را در مسیرهای خاصی (معمولاً روی تخته) برای ایجاد یک پیکربندی انتهایی مشخص بچیند. قطعاتی که قرار است جابجا شوند ممکن است از اشکال ساده تشکیل شده باشند، یا ممکن است با رنگ ها، الگوها، بخش هایی از یک تصویر بزرگتر (مانند پازل)، اعداد یا حروف حک شوند. پازل های کشویی اساساً ماهیتی دو بعدی دارند، حتی اگر لغزش توسط قطعات مکانیکی به هم پیوسته (مانند تیله های تا حدی محصور شده) یا ژتون های سه بعدی تسهیل شود. در پازل هایی که از چوب و پلاستیک ساخته شده اند، ارتباط از طریق جفت و زبانه کانال های کلیدی در امتداد لبه های قطعات متصل و درگیر شده است. حداقل در یک مورد قدیمی از بازی محبوب چینی Huarong Road، یک صفحه سیمی مانع از بلند شدن قطعاتی می شود که شل باقی می مانند. همان طور که تصویر نشان می دهد، برخی از پازل های کشویی پازل های مکانیکی هستند. با این حال، وسایل مکانیکی معمولاً برای این پازل ها ضروری نیستند. این قطعات همچنین می توانند نشانه هایی روی یک تخته مسطح باشند که طبق قوانین خاصی جابجا می شوند. بر خلاف سای
ر پازل های تور، بلند کردن هر قطعه در پازل کشویی از روی تخته ممنوع است. این ویژگی پازل های کشویی را از پازل های بازچینی جدا می کند. از این رو، یافتن حرکات و مسیرهایی که با هر حرکت باز می شود در محدوده های دوبعدی تخته، بخش های مهمی از حل پازل های بلوک کشویی هستند. قدیمی ترین نوع پازل کشویی پازل ۱۵ است که توسط Noyes Chapman در سال ۱۸۸۰ اختراع شد. سم لوید اغلب به اشتباه به دلیل محبوبیت پازل های کشویی بر اساس ادعای نادرست خود مبنی بر اختراع پازل پانزده، اعتبار داده می شود. اختراع چپمن در اوایل دهه ۱۸۸۰ یک شوق پازل را آغاز کرد. از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰، پازل های کشویی با استفاده از حروف برای تشکیل کلمات بسیار محبوب بودند. این نوع از پازل ها چندین راه حل ممکن دارند، همان طور که می توان از نمونه هایی مانند Ro-Let (پازل پانزده حروفی)، Scribe-o (4x8) و Lingo مشاهده کرد. پازل ۱۵ کامپیوتری شده است (به عنوان بازی ویدئویی معمایی) و نمونه هایی برای بازی آنلاین رایگان از بسیاری از صفحات وب در دسترس است. این یک نسل از پازل است که هدف آن تشکیل یک تصویر روی صفحه است. آخرین مربع پازل پس از ردیف شدن سایر قطعات به طور خودکار نمایش داده
می شود. نظریه گروه. به عنوان یک مثال معروف از پازل کشویی، می توان ثابت کرد که پازل ۱۵ را می توان با گروه متناوب نشان داد. formula_1 ، زیرا ترکیبات پازل ۱۵ را می توان با ۳ چرخه تولید کرد. در واقع، هر formula_2 پازل کشویی با کاشی های مربعی با اندازه مساوی را می توان با نشان داد formula_3 .
مهدی فرد قادری (زاده ) کارگردان، نویسنده و تهیه کننده اهل ایران است. اولین فیلم سینمایی او جاودانگی در یک پلان-سکانس ۱۴۵ دقیقه ای بدون کات در سال ۱۳۹۳ ساخته شد. اولین نمایش جاودانگی در بخش مسابقه فستیوال فیلم رم ایتالیا بود و با تحسین منتقدان بین المللی مواجه شد. بی وزنی دومین فیلم سینمایی این کارگردان با پلان های طولانی در سال ۱۳۹۷ ساخته شد. آزردگان عنوان سومین فیلم سینمایی فرد قادری است. اولین نمایش این فیلم در بخش مسابقه فستیوال فیلم شانگهای چین بود و ده دقیقه تشویق ایستاده تماشاگران این فستیوال را در پی داشت فعالیت حرفه ای. فیلم های بلند. جاودانگی۱۳۹۳ اولین فیلم سینمایی او، در یک پلان-سکانس بدون کات در مدت زمان ۱۴۵ دقیقه ساخته شد و نخستین نمایش آن در بخش مسابقه اصلی جشنواره فیلم رم بود. جاودانگی در بیش از بیست جشنواره بین المللی از جمله در جشنواره فیلم مونیخ آلمان و جشنواره ترانسیلوانیا رومانی به نمایش در آمد و چندین جایزه بین المللی از جمله؛ جایزه بهترین فیلم جشنواره ایسکیا ایتالیا و جایزه بهترین فیلم جشنواره رویاها آمریکا را دریافت نمود. این فیلم در گروه هنر و تجربه در ایران اکران شد. بی وزنی ۱۳۹۷ دومین
فیلم سینمایی او، متاثر از ادبیات رئالیسم جادویی و بر مبنای پلان های طولانی در مدت زمان ۱۰۰ دقیقه ساخته شد. بی وزنی در بیش از ده جشنواره بین المللی به نمایش درآمد و چندین جایزه بین المللی از جمله؛ جایزه بهترین فیلم جشنواره اینسولیتو پرو را دریافت کرد. این فیلم تنها چند روز در ایران اکران شد و پس از آن به دلیل شیوع ویروس و تعطیلی سینماها به مدت طولانی، تهیه کننده فیلم اعلام کرد از ادامه اکران انصراف می دهند. آزردگان ۱۴۰۰ سومین فیلم سینمایی او، با ساختار اپیزودیک و در مدت زمان ۸۵ دقیقه ساخته شد. اولین نمایش بین المللی این فیلم در بخش مسابقه اصلی بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم شانگهای چین بود. آزردگان تا کنون در بیش از پانزده جشنواره بین المللی از جمله در جشنواره کرالا هند و جشنواره سنت لوئیس آمریکا به نمایش در آمده است و جایزه بهترین کارگردانی جشنواره های؛ تاج سامان تاجیکستان و فیلم های مستقل مکزیک را دریافت کرد. فیلم های کوتاه. مهدی فرد قادری بعد از گذراندن دوره فیلمسازی در انجمن سینمای جوانان ایران، فعالیت سینمایی اش را با ساخت فیلم های کوتاه تجربه گرا در سال ۱۳۸۴ آغاز کرد. فیلم های کوتاه تناوب، دایره های مع
کوس، ماجرای یک شب بارانی سه گانه او در سینمای کوتاه است که در یک پلان-سکانس بدون کات کارگردانی کرد. همچینن فیلم های تجربی روایت آینه ای داستان های ساده، گلدانی که پاییز می شود، لذت های گناه آلود را ساخت. فعالیت های دیگر. مهدی فرد قادری به عنوان تهیه کننده، فیلم پسر را در سال ۱۳۹۹ تهیه کرده است. این فیلم در جشنواره فیلم مسکو روسیه جایزه بهترین بازیگری را به دست آورد و در جشنواره های روتردام هلند و وایادولید اسپانیا به نمایش درآمد. فرد قادری در سال ۱۳۹۹ اولین کتاب خود را با عنوان «مردی که هیچ زنی دوستش نداشت» منتشر کرد. این رمان در گونه عاشقانه-جنایی در سه روز به چاپ دوم رسید. مهدی فرد قادری تاکنون در چندین جشنواره بین المللی به عنوان داور حضور داشته است. در سال ۲۰۲۲ به عنوان رئیس هیئت داوران جشنواره اورسیا روسیه و همچنین در جشنواره های یوتا آمریکا، ایسکیا ایتالیا و برنوشانزده جمهوری چک به عنوان عضو هیئت داوران حضور داشت. حواشی. در سال ۱۳۹۴ و در زمان اکران جاودانگی، این فیلم از سوی حوزه هنری تحربم شد. فرد قادری در مصاحبه ای از مدیران حوزه هنری خواست تا دلایل تحریم فیلم را اعلام کنند. پس از آن با حضور در یک برنا
مه تلویزیونی از مدیران هنر و تجربه، به دلیل اکران فیلم های گروه های دیگر در هنر و تجربه انتقاد کرد و خواستار قطع اکران فیلم های سینمای بدنه در این گروه شد. جواد نوروزبیگی و غلامرضا موسوی از حرف های او حمایت کردند. مدتی بعد همایون اسعدیان رئیس شورای نمایش با عذرخواهی از فیلمسازان گروه هنر و تجربه، اعلام کرد که فیلم های گروه های دیگر در هنر و تجربه دیگر به نمایش در نمی آید.
آرتورو انریکه سامپای (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۱ در کنکوردیا؛ درگذشت ۱۴ فوریه ۱۹۷۷ در لاپلاتا) حقوق دان، قانون گرا و معلم آرژانتینی بود که به عنوان ایدئولوگ قانون اساسی ۱۹۴۹ آرژانتین و پدر جامعه اجتماعی آرژانتین شناخته می شد. او عضو کمیسیون علیه تبعیض نژادی سازمان ملل متحد و قاضی وابسته دادگاه عالی آرژانتین در سالهای ۱۹۷۳تا ۱۹۷۶ بود. او به عنوان استاد حقوق سیاسی و علوم سیاسی در دانشگاه های مختلف در آرژانتین، بولیوی و اروگوئه کار کرد. آرتورو سامپای در شهر کنکوردیا در استان انتره ریوس به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه خود را بین سالهای ۱۹۲۵ و ۱۹۲۹ در کالج تاریخی کولژیو ناسیونال در شهر کنسپسیون دل اروگوئه به پایان رساند. او از سنین جوانی به ایدئولوژی ناسیونالیسم رادیکال ایپولیتو یریگوین پایبند بود و توسط UCR به عنوان عضو شورای کنکوردیا انتخاب شد. در سال ۱۹۲۹ او فعالانه از کمپین ملی شدن نفت که توسط رئیس جمهور هیپولیتو یریگوین و ژنرال انریکه موسکونی ترویج می شد، دفاع کرد.
پرنده کوتاه دمان (به معنی "پرندگان با دم کوتاه") گروهی است که شامل همه گونه های پرنده بالان با ده مهره آزاد یا کمتر در دم است. این گروه در سال ۲۰۰۲ توسط گریگوری اس پل نام گذاری شد تا پرندگان دم کوتاه را از اجدادشان متمایز کند، مانند "کهن بال" که دارای دم بلند و خزنده ای بود. کلادوگرام زیر نتایج یک مطالعه فیلوژنتیک توسط وانگ و همکاران (۲۰۱۶) را پیروی می کند.
گیرگور گیرگوروف (؛ زادهٔ ) بوکسور بازنشسته ارمنی تبار اهل بلغارستان است که برای کشور زادگاهش در رشته بوکس در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلون اسپانیا به رقابت پرداخت. زندگی نامه. وی با نام اصلی در ۴ مارس ۱۹۶۸ در وارنا به دنیا آمد.
ایستگاه راه آهن بارتولومه میتر در شهر اولیووس در منطقه ویسنته لوپز استان بوئنوس آیرس آرژانتین واقع شده است.
نیکلاس ماری (؛ ۱۵ فوریه ۱۸۹۲ – ) یک عکاس آمریکایی مجارستانی الاصل و شمشیرباز در بازی های المپیک بود. زندگی نامه. نیکلاس در سگد مجارستان در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. پدرش سامو ماندل یک کارگر پست و مادرش کلارا لوویت خانه دار بود. در سال ۱۸۹۴ خانواده او به بوداپست نقل مکان کردند. او در یک مدرسه گرافیک در بوداپست تحصیل کرد و در آنجا لیتوگرافی، حکاکی عکس و عکاسی را فراگرفت. ماری پس از دریافت گواهینامه بین المللی حکاکی، یک دوره سه ساله در زمینه حکاکی عکس رنگی در برلین گذراند و در آنجا، از جمله، ساخت فیلترهای رنگی را آموخت. در پایان دوره در شرکت انتشاراتی اولشتاین استخدام شد. همسر اول او ایلونا فولوپ، شخصیت ادبی مجارستانی بود، که بعد از مدتی از هم طلاق گرفتند و سپس در سال ۱۹۲۱ با لجا گورسکا ازدواج کرد که از وی نیز بعد از مدتی طلاق گرفت. ماری در ژوئن ۱۹۳۰ با مونیکا اوشی که یک تاجر تبلیغاتی بود، ازدواج کرد و در نهایت از وی نیز طلاق گرفتند. در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۲، با آخرین همسرش، مارگارت شواب، ازدواج کرد. او با هنرمند فریدا کالو یک دهه ارتباط مستمر داشت. حرفه هنری. در سال ۱۹۱۳ ماری با کشتی به شهر نیویورک رفت و در آنجا تو
انست به عنوان یک متخصص چاپ رنگی در بروکلین کار پیدا کند. در سال ۱۹۲۰، ماری در حالی که هنوز در شغل اتحادیه خود به عنوان حکاکی کار می کرد، یک استودیوی پرتره را در خانه خود در روستای گرینویچ افتتاح کرد. در سال ۱۹۲۱ او از هارپرز بازار سفارشی دریافت کرد تا پرتره ای از فلورنس رید بازیگر برادوی را بگیرد. بلافاصله پس از آن که او هر ماه عکس هایی را در هارپرز بازار منتشر می کرد، توانست کار حکاکی خود را رها کند. در سال ۱۹۲۲ او نوانست پرتره ای از رقصنده دشا دلتیل بگیرد. ماری به سرعت به عنوان یک عکاس پرتره به شهرت رسید و افراد مشهور شهر نیویورک سوژه های عکاسی او را تشکیل می دادند. در سال ۱۹۲۶، مجله "ونتی فر، ماری" را برای عکاسی از افراد مشهور به لندن، پاریس و برلین فرستاد و در سال ۱۹۲۹ او را برای عکاسی از ستاره های سینما در هالیوود استخدام کرد. او عکاسی تبلیغاتی و مد نیز انجام می داد. تصاویر ماری در بسیاری از نشریات دیگر از جمله "وگ"، مجله لیدیز هوم و "نیویورک تایمز" منتشر شد. بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰، ماری بیش از ۱۰۰۰۰ پرتره گرفت و منتشر کرد. پرتره ای که از فریدا کالو در سال ۱۹۳۸ در زمان اقامت کالو در نیویورک در نمایشگاه
ماری در گالری جولین لوی حضور داشت، گرفته شد، به معروف ترین و محبوب ترین پرتره ساخته شده توسط ماری تبدیل شد. پس از سقوط بازار در سال ۱۹۲۹، ماری از سلبریتی ها و پرتره های تئاتری روی گردان شد و به یک عکاس تجاری پیشگام تبدیل شد که به دلیل ایجاد بسیاری از کنوانسیون های تبلیغات رنگی مشهور بود. حرفه شمشیربازی. ماری در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ و ۱۹۳۲ (زمانی که در تیم سابر چهارم شد) با تیم ایالات متحده در مسابقات شمشیربازی سابر شرکت کرد.
آل سَنجَق (آل سانجاک) یک محله بزرگ در مرکز شهر "ازمیر"، ترکیه است که جزوی از منطقه شهری کوناک به شمار می آید. منطقه کوناک مرکز تاریخی شهر ازمیر است. نام آل سنجق در ترکی به معنی «پرچم سرخ» است و به پرچم جمهوری ترکیه اشاره دارد. بررسی اجمالی. محدوده آل سنجق از نوک سواحل جنوبی خلیج ازمیر، از نزدیک میدان تاریخی کوناک و اسکله قرن نوزدهمی «اسکله پاسپورت» شروع شده و در امتداد یک خیابان ساحلی و تفرجگاهی به طول ۳۲۰۰ متر به نام «کوردون» (مشخصا «کوردون اول») ادامه پیدا کرده و دست آخر به محله بورنوا می رسد که در شرق و در انتهای آب های خلیج ازمیر جای گرفته است. در داخل محدوده آل سنجق به جز آل سنجق اصلی، پنج برزن به نام های عُمربیگ، کولتور، معمار سنان، عصمت کاپیتان و آق دنیز در امتداد ساحل یافت می شود. در زمان عثمانی، این منطقه "لا پونتا" نامیده می شد که کلمه ای ایتالیایی به معنای "دماغه" است. این نام در منابع فرانسوی به صورت «لا پوآن» "La Pointe" ذکر شده و منطقه نسبتاً اعیان نشین شهر به شمار می آمد.. جنبه های فیزیکی. دو خیابان بزرگ به موازات خط ساحلی به نام های کوردون اول و کوردون دوم (به ))، راه های شریانی اصلی این محله