Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اما یکصد میلیون ین را برای نجات شیزوکو نقد کرده، در اختیار موریاتا می گذارد؛ موریاتا که شیزوکو را اکنون راضی از اسارت می داند، از تویاما می خواهد که خود به کولوسئوم بیاید و همسرش را راضی به برگشت کند. تویاما همسرش را در حالی که به او تجاوز می شود، می یابد. شیزوکو که تغییر کرده و از رابطه جنسی لذت می برد، از تویاما می خواهد که با او رابطهٔ جنسی برقرار کند؛ اما بعد از سکس هم به تویاما اجازه بردن شیزوکو را نمی دهند. در نهایت رئیس تاشیرو به ملاقات شیزوکو به صلیب کشیده شده می رود و او را سر تا پا می بوسد. شیزوکو از او هم درخواست رابطه می کند. تاشیرو که معلول و ناتوان است، و خود نمی تواند با او سکس کند؛ شیزوکو را برای برقراری رابطه باز کرده و شیزوکو هم شروع به هم آغوشی با او می کند. تاشیرو در میانه سکس، سکته می کند؛ و موریاتا که برای نجات رئیس خود وارد شده است، با تفنگ خودش و به دست شیزوکو کشته می شود. در نهایت شیزوکو موفق به فرار از کولوسئوم جهنمی شده و با تویاما که به استقبال او آمده در پشت بام، باله می رقصند؛ ولی شیزوکو که تویاما را مقصر می داند، با شلیک گلوله او را هم از بین می برد. شیزوکو در این هنگام از یکی د
یگر از خواب های سادومازوخیسم خود بیدار شده، با شرکت در مراسم تانگو، شروع به رقصیدن می کند؛ او بهبود و آزادی جنسی اش را جشن می گیرد.
توماس جیکومب هاتون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بین جنگ های جهانی اول و دوم، مناصب حساسی را در ستاد ارتش بر عهده داشت و در نهایت فرماندهی ارتش برمه را در مراحل اولیه فتح برمه توسط ژاپن در اوایل سال ۱۹۴۲ بر عهده داشت. هاتون با روانپزشک اسکاتلندی، ایزابل امسلی هاتون، ازدواج کرده بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
باستر هاوز (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
جان فرانسیس کرادوک، اولین بارون هاودن (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا، سیاستمدار و مدیر مستعمراتی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
ویلیام جورج هلمز (؛ ۲۰ اوت ۱۸۹۲ – ۱۶ ژانویه ۱۹۶۹) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول جنگید. او بعداً در جنگ جهانی دوم حضور داشت، جایی که فرماندهی لشکر ۴۲ پیاده (لنکاشر شرقی) را در طول نبرد فرانسه در ماه مه/ژوئن ۱۹۴۰ بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا، نشان حمام و نشان افتخار تولد لهستان شده است.
پرسی اجرتون هربرت (؛ ۱۵ آوریل ۱۸۲۲ – ) نظامی و سیاست مدار اهل ولز بود.
لی ده هوی (؛ زادهٔ ۲۹ ژانویه ۲۰۰۱) که بیشتر با نام ده هوی () شناخته می شود، خواننده، تهیه کننده و مجری تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره ای ای بی سیکس است و همچنین به خاطر شرکت در برنامهٔ واقع نمای رقابتی شبکهٔ ام نت، "پرودوس ۱۰۱ فصل ۲" شناخته می شود، جایی که او در نهایت جایگاه سوم را کسب کرد و یکی از اعضای گروه پسرانهٔ وانا وان شد. اوایل زندگی و تحصیلات. لی ده هوی متولد سئول، کره جنوبی است. پدر او زمانیکه شش ساله بود، به دلیل سیروز کبدی از دنیا رفت. او دو سال در اوساکا، ژاپن و شش سال در لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا زندگی کرده است.
انجمن سلطنتی علوم نروژ، قدیمی ترین انجمن علمی در نروژ است. این مؤسسه در سال ۱۷۶۰ میلادی توسط اسقف جان ارنست گونروس؛ و چند تن از دانشمندان وقت، تحت عنوان «انجمن تروندهایم» تأسیس شده است. در ۱۷ جولای سال ۱۷۶۷، این انجمن، رسماً تحت حمایت سلطنتی، قرار گرفت و انجمن سلطنتی علوم نروژ نام داده شد. پادشاه نروژ، عالی ترین حامی رسمی این انجمن است. هدف و شیوه عمل. هدف انجمن سلطنتی علوم نروژ، گسترش دانش است. این مؤسسه چند برنامه پژوهشی را مدیریت می کند. همچنین انجمن سلطنتی علوم نروژ، سرمایه موجود در چند شرکت مربوط را اداره می نماید و امکانات مالی کسب شده را در خدمت اهدف مؤسسه، استفاده و توزیع می کند. از جمله خدمات انجمن سلطنتی علوم نروژ، حمایت مالی از فعالیت های فرهنگی و علمی؛ و اهدای جایزه و مدال است. برای مثال از سال ۱۹۲۷ میلادی، مدال گونروس، که بر اساس نام یکی از بانیان مؤسسه، یعنی جان ارنست گونروس، نامگذاری شده است؛ در چند رشته علمی، به خادمان برجسته دانش، در نروژ و دیگر کشورها، تقدیم شده است. انجمن سلطنتی علوم نروژ، ناشر نشریات علمی است. اولین نشریه این مؤسسه در سال ۱۷۶۱ میلادی، منتشر شد و با این حساب اولین سری ادامه
دار و منظم نشریات علمی در کشورهای نوردیک، محسوب می شود. از سال ۱۹۲۶ میلادی، انجمن سلطنتی علوم نروژ، یک گزارش سالانه منتشر کرده است. این گزارش سالانه در حال حاضر به نام کتاب سال انجمن سلطنتی علوم نروژ، منتشر می شود. تشکیلات انجمن. انجمن سلطنتی علوم نروژ، در سال ۱۹۲۶ میلادی، تجدید سازمان شد و به ۲ بخش تقسیم گردید. یک بخش، انجمن علمی و بخش دیگر، موزه علمی، نام گرفت. در سال ۱۹۶۸ میلادی، با تأسیس دانشگاه در تروندهایم، این موزه به عنوان یک بخش به دانشگاه پیوست. در حال حاضر موزه علوم، یک واحد مجزا در مجتمع دانشگاه علم و فناوری نروژ است و مستقیماً زیر نظر هیئت مدیره دانشگاه فعالیت می کند. از سال ۲۰۰۲ میلادی، انجمن سلطنتی علوم نروژ، از یک بخش فرهنگی، با اعضای منتخب، تشکیل شده؛ که مسئول برگزاری جلسات و روابط عمومی است؛ و یک بخش دیگر علمی که مسئول پی گیری تحقیقات علمی خود مؤسسه است یا از تحقیقات علمی در مؤسسات دیگر حمایت می کند. ترکیب اعضاء. حداکثر تعداد اعضای انجمن سلطنتی علوم نروژ، تا سال ۲۰۲۰ میلادی، ۴۳۵ نفر بوده است. اعضایی که بیشتر از ۷۰ سال سن دارند در شمارش اعضاء منظور نمی شوند. همچنین این انجمن دارای حداکثر ۳۰
عضو وابسته است. اعضای انجمن به ۲ گروه علوم انسانی و علوم طبیعی تقسیم می شوند. سابقاً در ۲۶ فوریه هر سال، یعنی روز تولد جان ارنست گونروس، بانی انجمن، مراسمی به مناسبت بزرگداشت سالگرد تأسیس انجمن سلطنتی علوم نروژ، برگزار می شد؛ اما امروزه این مراسم در اولین جمعه ماه مارس هر سال اجرا می شود.
جان هاروی (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود. او در سال ۱۷۹۴ به هنگ ۸۰ پیاده اعزام شد و در چندین مکان از جمله فرانسه، مصر و هند خدمت کرد. او در سال ۱۸۱۳ به کانادا نقل مکان کرد و به عنوان سرهنگ دوم در جنگ ۱۸۱۲ حضور داشت و در پیروزی های بریتانیا در نبرد استونی کریک و نبرد کرایسلر فارم در انتاریو شرکت داشت. از سال ۱۸۳۶ تا ۱۸۳۷، او معاون فرماندار جزیره پرنس ادوارد بود، از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۱ به عنوان معاون فرماندار نیوبرانزویک فعالیت می کرد و از سال ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۶ فرمانداری غیرنظامی نیوفاندلند را برعهده داشت. از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۲ او معاون فرماندار نوا اسکوشیا بود.
رجینالد کلر هارت (؛ ۱۱ ژوئن ۱۸۴۸ – ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱) نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. او افسر ایرلندی ارتش بریتانیا و دریافت کننده صلیب ویکتوریا بود، بالاترین و معتبرترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که می تواند به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع اعطا شود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
ویلیام استانهوپ، دومین ارل هرینگتون (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی پسر ویلیام استانهوپ، ارل اول هرینگتون بود او حرفه نظامی را پیشه کرد و در سال ۱۷۴۱ به گارد پیاده پیوست و همچنین به آیلزبری بازگردانده شد. او در نبرد فونتنوی ​​زخمی شد و اندکی پس از آن (۵ ژوئن ۱۷۴۵) به عنوان سرهنگ گروه دوم گارد سواره نظام منصوب شد، سمتی که تا پایان عمرش در آن باقی ماند.
چارلز استانهوپ، سومین ارل هرینگتون (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بین سال های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۹ در مجلس عوام بریتانیا عضویت داشت و در نهایت به عنوان ارل هرینگتون به مقام اشرافی رسید.
الکساندر همیلتون-گوردون (؛ ۱۱ دسامبر ۱۸۱۷ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
کالین هالکت (؛ ۷ سپتامبر ۱۷۷۴ – ۲۴ سپتامبر ۱۸۵۶) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که از خانواده ای با سنت نظامی می آمد و در جنگ شبه جزیره و جنگ صدروزه حضور داشت. پدرش سرلشکر فردریک گودار هالکت (۱۷۲۸–۱۸۰۳) و برادر کوچکترش ژنرال هیو هالکت بودند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جیمز گرانت (؛ 1720 – 13 april ) نظامی و سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که در جنگ جانشینی اتریش، جنگ فرانسه و هند و جنگ استقلال آمریکا حضور داشت. او از سال ۱۷۶۳ تا ۱۷۷۱ فرماندار شرق فلوریدا بود و بین سال های ۱۷۷۳ تا ۱۸۰۲ در مجلس عوام بریتانیا حضور داشت.
جورج فردریک گورینگ (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
آلفرد گزلی (؛ ۳ ژوئن ۱۸۴۴ – ) فرد نظامی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
چارلز هنری گاردنر (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا، نشان سلطنتی ویکتوریایی، و نشان حمام شده است.
سقوط بابل () یک بازی ویدئویی به سبک نقش آفرینی اکشن و هک اند اسلش است که توسط پلاتینیوم گیمز توسعه یافته و به وسیلهٔ اسکوئر انیکس منتشر شده است. این بازی در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۲ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴ و پلی استیشن ۵ عرضه شد. گیم پلی. "سقوط بابل" یک بازی ویدئویی نقش آفرینی اکشن و هک اند اسلش است که از دید سوم شخص بهره می برد. هر بازیکن کنترل یک نگهبان را به عهده دارد که باید از برج عظیمی به نام زیگورات بالا برود. بازیکنان کار خود را در یک منطقه مرکزی به نام Sentinel Force HQ شروع می کنند، در آن جا می توانند با بازیبازان دیگر تعامل داشته باشند، از مغازه ها یا آهنگران برای خرید تجهیزات و ارتقاء و دسترسی به ماموریت ها اقدام کنند. هر مأموریت را می توان به صورت تک نفره انجام داد، اگرچه بازی از حالت چهار نفره نیز پشتیبانی می کند. بازیکنان در هر مأموریت از سه تا چهار طبقه بالا می روند تا به نوک برج برسند. در طول مسیر، بازیکنان لوت (غنیمت) را باز می کنند که می توان از آن برای افزایش قدرت شخصیت هایشان استفاده کنند. هر نگهبان به دو سلاح مجهز است. با این حال، هر بازیکن به دستگاهی به نام Gideon's Coffin نیز مجه
ز است. تابوت به بازیبازان اجازه می دهد تا دو سلاح دیگر نیز را حمل کنند. پس از اتمام نوار انرژی سلاح، دیگر نمی توان از این سلاح ها استفاده کرد، اگرچه به تدریج با گذشت زمان دوباره نوار انرژی آن ها پر می شود و باز قابلیت استفاده پیدا می کنند. این بازی دارای پنج نوع سلاح مختلف از جمله شمشیر، چکش، کمان، میله و سپر است. در پایان هر سطح، به بازیبازان loot و ابزار تعلق می گیرد. کیفیت آن ها بستگی به عملکرد بازیکنان در هر سطح دارد. بازیبازان می توانند با تغییر سبک حمله خود، از بین بردن سریع دشمنان و فرار کردن از حملات آن ها، عملکرد بهتری داشته باشند. توسعه. "سقوط بابل" توسط استودیو بازی ساز ژاپنی پلاتینیوم گیمز توسعه یافته است. به گفته تهیه کننده آن ایهارا جونیچی، تیم می خواست سیستم مبارزه "" را گسترش داده و آن را با بخش چندنفره بازی "سقوط بابل" آزمایش کند. سبک هنری بصری بازی از نقاشی های رنگ روغن کلاسیک اروپایی الهام گرفته شده است و گرافیک آن با استفاده از بافتی بوم مانند ایجاد شده است. این بازی همچنین عناصری را از "Final Fantasy XIV"، قرض گرفته، آن بازی، یک بازی ویدئویی آنلاین چند نفره است، که توسط اسکوئر انیکس ساخته
شده است. شخصیت اصلی داستان که شبیه به یک گلادیاتور است توسط ایوائو کنیچی طراحی شده است. اولین نسخه بتای آن در ژوئیه ۲۰۲۱ در ژاپن و اوت ۲۰۲۱ در اروپا و آمریکای شمالی منتشر شد. بتای آن با استقبال متوسطی روبرو شد و بازیبازان از سبک بصری بازی ناراضی بودند. تیم توسعه بازخورد بازیبازان را ارزیابی کرد و گرافیک بازی را تنظیم کرد تا اطمینان حاصل کند که آن ها کمتر تار و پیکسلی باشند. این بازی در ای۳ ۲۰۱۸ در کنفرانس مطبوعاتی اسکوئر انیکس رونمایی شد. بازی در ای۳ ۲۰۲۱ مجدداً معرفی شد و اسکوئر انیکس اعلام کرد که بازی از مدل " بازی های سرویس محور " استفاده خواهد کرد. این بدان معناست که بازی پس از انتشار با به روزرسانی های رایگان، حالت های گیم پلی جدید و محتوا پشتیبانی می شود. در سال ۲۰۲۰ پلاتینیوم گیمز یک استودیوی جدید در توکیو افتتاح کرد تا به آن ها کمک کند تا بازی های سرویس محور را بسازند. در نهایت این بازی در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۲ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴ و پلی استیشن ۵ با پشتیبانی از کراس پلتفرم پخش شد. بازیبازانی که نسخه Digital Deluxe بازی را خریداری کرده اند، از ۲۸ فوریه ۲۰۲۲ به بازی دسترسی داشتند.
عملیات آزادسازی کویت یک عملیات نظامی تحت رهبری ایالات متحده و بریتانیا برای بازپس گیری کویت از عراق پس از عملیات هوایی گسترده، بین ۲۴ تا ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۱ بود. با رسیدن نیروهای آمریکایی و ائتلاف، عراقی ها در حال تسلیم شدن دسته جمعی بودند. با این حال، در برخی مناطق، مقاومت هایی از سوی نیروهای عراقی وجود داشت، به ویژه در فرودگاه بین المللی کویت، نیروهای عراقی که ظاهراً از صدور دستور عقب نشینی خود، بی اطلاع بودند، به جنگ ادامه دادند و در نتیجه، نبرد شدیدی بر سر خود فرودگاه رخ داد. این عملیات بخشی از جنگ خلیج فارس بود. پیش درآمد. نیرویی متشکل از ۴۰ کشتی تهاجمی آبی-خاکی در سواحل کویت و عربستان سعودی مستقر بودند. این نیروها، بزرگ ترین نیرویی بودند که از زمان نبرد اینچون سازمان دهی شده بودند. چند روز پیش از حمله، یک نیروی آبی-خاکی، حملات مکرر و ظاهری را در شهر کویت انجام داد و سعی کرد عراقی ها را فریب دهد تا فکر کنند ائتلاف از طریق حمله ای آبی-خاکی حمله خواهد کرد. در عوض، قرار بود نیروها از مرز جنوبی کویت وارد شوند. نیروهای ائتلاف مستقر در آن جا، مورد تهدیدهای مداوم موشک های اسکاد، حملات شیمیایی و گلوله باران تقریباً م
داوم توپخانه عراق عادت کرده بودند. نبرد. در ساعت ۴ صبح روز ۲۴ فوریهٔ ۱۹۹۱، لشکرهای ۱ و ۲ نیروی دریایی ایالات متحده پس از ماه ها گلوله باران و تحت تهدید دائمی حملهٔ شیمیایی عراق، وارد کویت شدند. آن ها در اطراف شبکه های وسیعی متشکل از سیم های خاردار، میدان های مین و سنگرها مانور دادند. پس از ورود به کویت، آن ها به سمت شهر کویت حرکت کردند. این نیروها با مقاومت کمی روبرو شدند و به غیر از چندین نبرد جزئی توسط تانک ها، عمدتاً با سربازان تسلیم شدهٔ عراقی روبرو می شدند. در ۲۷ فوریه، صدام حسین دستور عقب نشینی نیروهای خود در کویت را صادر کرد. با این حال، به نظر می رسد که یک واحد از نیروهای عراقی، دستور عقب نشینی را دریافت نکرده بود. زمانی که تفنگداران دریایی آمریکا به فرودگاه بین المللی کویت رسیدند، با مقاومت شدیدی مواجه شدند و چندین ساعت طول کشید تا کنترل و امنیت فرودگاه را به دست گیرند. به عنوان بخشی از فرمان عقب نشینی، عراقی ها سیاست «زمین سوخته» را اجرا می کردند که شامل آتش زدن صدها چاه نفت در تلاش برای نابودی اقتصاد کویت بود. پس از نبرد در فرودگاه بین المللی کویت، تفنگداران دریایی ایالات متحده در حومه شهر کویت توق
ف کردند و به متحدان ائتلاف خود اجازه دادند تا شهر کویت را تصرف کرده و آن را اشغال کنند و عملاً به عملیات رزمی در صحنه جنگ در کویت پایان دادند. نتایج. پس از چهار روز جنگ، تمامی نیروهای عراقی از کویت بیرون رانده شدند و اشغال نزدیک به هفت ماههٔ کویت توسط عراق پایان یافت. نیروهای ائتلاف، کمی بیش از ۱۱۰۰ نفر تلفات، متحمل شدند. تلفات عراقی ها از ۳۰٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می شود. عراق هزاران جنگ افزار و وسیله نقلیهٔ خود را از دست داد، در حالی که ائتلاف، تجهیزات نظامی نسبتاً کمی را از دست داد. تانک های منسوخ تی-۷۲ عراقی با تانک های آبرامز آمریکایی و چلنجر بریتانیایی توانایی مقابله نداشتند.
جنرال اتمیکس اروناتیکال سیستمز () شرکت هوافضا و صنایع جنگ افزاری آمریکایی است، که توسط شرکت جنرال اتمیکس تأسیس شده است و هم اکنون از شرکت های زیرمجموعه آن به شمار می آید.
فِرچِه گیاهان خانواده ای از گیاهان گلدار آبزی و علفی هستند. این خانواده از دو جنس گیاهان آبزی به "نام های Brasenia" و "گیاه فرچه" تشکیل شده است که در مجموع شش گونه را شامل می شود. فرچه گیاهان همگی آبزی هستند و در آبهای آرام و آرام مناطق معتدل و گرمسیری آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا، آسیا، آفریقا و استرالیا می رویند. اگرچه در تمام قاره ها به جز قطب جنوب یافت می شود، اما گیاهان در محدوده های نسبتاً محدودی رشد می کنند. این خانواده دارای سابقه فسیلی گسترده ای از دوره کرتاسه با گیاهانی است که در دوره کرتاسه اولیه به Cabombaceae یا Nymphaceae نزدیک هستند. یکی از این اعضای احتمالی کرتاسه، جنس "Pluricarpellatia" است که در صخره هایی با قدمت ۱۱۵ میلیون سال در برزیل کنونی یافت می شود.
پوست پرتقالی رنگ حقیقی پوست بیرونی پرتقال است. پوست پرتقالی، رنگی بین نارنجی و کهربایی در چرخهٔ رنگ است. نخستین کاربرد ثبت شدهٔ "پوست پرتقالی" به عنوان یک نام رنگ در سال ۱۸۳۹ بود.
سِرگِئی سورُویکین (؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۶۶) ارتشبد نیروهای مسلح روسیه است، که در فاصله سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۳ فرماندهی نیروی هوافضای روسیه را برعهده داشت. او هم اکنون به عنوان رئیس کمیته هماهنگی پدافند هوایی کشورهای مستقل مشترک المنافع فعالیت می کند. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۷ در نیروی زمینی شوروی آغاز کرد و تاکنون برندهٔ جوایزی همچون قهرمان فدراسیون روسیه، نشان ستاره سرخ و نشان سنت جورج شده است. سورُویکین از اکتبر ۲۰۲۲ تا ژانویه ۲۰۲۳ فرمانده کلیه نیروهای مسلح روسیه در تهاجم روسیه به اوکراین بود.
مایکل ویگستون (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا است، که هم اکنون به عنوان فرمانده نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا فعالیت می کند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
جان پرتغالی (سانتارم، ۱۳ ژانویه ۱۴۰۰ - آلکاسر دو سال، ۱۸ اکتبر 1442). شیرخوار پرتغال و لرد Reguengos de Monsaraz , Belas و Colares از جمله عناوین جان پرتغالی بود. او پسر پادشاه ژواو یکم و فیلیپا لنکستر (نوه ادوارد سوم انگلستان و دختر جان گونت و خواهر هنری چهارم انگلستان) بود. وی جانشین نونو آلوارس پریرا شد. او در سال ۱۴۲۴ با برادرزاده اش ایزابل د بارسلو (دختر برادر ناتنی اش آلفونسو اول از براگانزا) ازدواج کرد، که از او صاحب چهار فرزند شد. وی در ۴۲ سالگی دار فانی را وداع گفت.
چارلز کریستوفر فوکس (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
جیمز ادوارد ادموندز (؛ ۲۵ دسامبر ۱۸۶۱ – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر مهندسان سلطنتی در اواخر دوران ویکتوریا در ارتش بریتانیا بود که در بخش اطلاعات کار می کرد، در ایجاد پیشگام ام آی۵ شرکت داشت و چندین عملیات جاسوسی را ترویج داد. در سال ۱۹۱۱، ادموندز به عنوان رئیس ستاد لشکر چهارم به سربازی بازگشت، با وجود اینکه به او گفته شده بود که این یک حرکت شغلی بد است. در مانورهای سال ۱۹۱۲، لشکر چهارم به همراه لشکر سوم در شکست سپاه اول به فرماندهی داگلاس هیگ و تنها ستاد دائمی سپاه در ارتش شرکت کرد. آموزش لشکر چهارم بر عقب نشینی تأکید داشت، با وجود اینکه چنین تاکتیک هایی توسط وزارت جنگ ممنوع شده بود. وقتی جنگ جهانی اول آغاز شد، ادموندز فکر می کرد که این لشکر به خوبی آموزش دیده است اما فاقد بسیاری از تجهیزات ارائه شده به لشکرهای آلمانی است. لشکر چهارم در ۲۶ اوت در نبرد لو کاتو جنگید و سپس در عقب نشینی بزرگ شرکت کرد، آزمایشی که ادموندز ۵۳ ساله آن را بسیار طاقت فرسا یافت و تنها با آموزش های پیش از جنگ و باور به اینکه این نبرد به یک ضدحمله منجر خواهد شد، به آن دلگرم شد. ادموندز دریافت که وقتی زمان استراحت فرا می رسد، دیگر
نمی تواند استراحت کند و به همین دلیل به ستاد فرماندهی نیروی اعزامی بریتانیا منتقل شد، جایی که از اخراج شدن به خانه می ترسید. ادموندز بقیه جنگ را در ستاد فرماندهی گذراند و در سال ۱۹۱۸ به عنوان معاون مهندس ارشد منصوب شد. ادموندز در سال ۱۹۱۹ با درجه افتخاری سرتیپ از ارتش بازنشسته شد. ادموندز در ۱ آوریل ۱۹۱۹ مدیر شاخه نظامی بخش تاریخی کمیته دفاع امپراتوری شد و مسئول گردآوری پس از جنگ بخش ۲۸ جلدی عملیات نظامی از تاریخ جنگ بزرگ بود. ادموندز یازده جلد از چهارده جلد با عنوان «عملیات نظامی، فرانسه و بلژیک» را نوشت که به جبهه غربی می پرداخت. «عملیات نظامی: ایتالیا ۱۹۱۵–۱۹۱۹»، جلد آخر این مجموعه، در سال ۱۹۴۹، درست پس از بازنشستگی ادموندز، منتشر شد. ادموندز دوران بازنشستگی خود را در خانه برکون، خیابان لانگ، شربورن، دورست گذراند و در ۲ اوت ۱۹۵۶ در همان جا درگذشت.
دروری کرزن دروری-لو (؛ ۳ ژانویه ۱۸۳۰ – ۶ آوریل ۱۹۰۸) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او با نام دروری کرزون هولدن در ۳ ژانویه ۱۸۳۰ در آستون لاج در آستون-آن-ترنت به دنیا آمد و در همان زمان دروری کرزون هولدن نامیده می شد. پدرش ویلیام دروری هولدن بود و وقتی میراث پارک لوکو را به ارث برد، نام خود را به لو تغییر داد. او به صورت خصوصی در خانه اش، پارک لوکو، در نزدیکی اسپوندون در دربی شایر، تحصیل کرد و سپس با مدرک لیسانس از کالج کورپوس کریستی، آکسفورد فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۸۵۴ به عنوان سرجوخه به هفدهمین نیزه داران پیوست. در نوامبر ۱۸۵۴ به درجه ستوانی و در نوامبر ۱۸۵۶ به درجه سروانی رسید. او در جنگ کریمه در نبرد رودخانه چرنایا خدمت کرد و در زمان محاصره سواستوپول در آن حضور داشت. او همچنین در شورش هند در سال های ۱۸۵۸–۱۸۵۹ خدمت کرد. او در سال ۱۸۶۲ به عنوان سرگرد منصوب شد و در سال ۱۸۶۶ به سرهنگ دوم هفدهمین نیزه داران ارتقا یافت. بین سال های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۷، او نام خانوادگی دروری-لو را به جای لو بر خود نهاد. دروری-لو به مدت ۱۲ سال فرماندهی هفدهمین نیزه داران را بر عهده داشت - به ویژه در نبرد اولوندی
، آخرین نبرد تن به تن جنگ آنگلو-زولو. در ۵ ژوئن ۱۸۷۹، او هفدهمین نیزه داران را به عنوان بخشی از درگیری کوه زوگنی به نبرد با نیروهای نامنظم زولو هدایت کرد، که در طی آن آجودان او، فردریک جان کوکاین فریث، کشته شد و بریتانیایی ها مجبور به عقب نشینی شدند. به گفته سرباز مایلز گیسوپ، که در این هنگ خدمت می کرد، دروری-لو تنها لحظه ای قبل از اصابت گلوله زولو به قلب فریث، ادعا کرد: «شما همه خوب هستید. شما خوب هستید، آنها بالای سرتان را نشانه گرفته اند.» دروری-لو در سال ۱۸۷۹ به عنوان همراه نشان حمام منصوب شد. در جنگ انگلیس و مصر در سال ۱۸۸۲، اورابی پاشا تسلیم شد. از او در مجلس عوام به طور عمومی تشکر شد و در ۱۸ نوامبر ۱۸۸۲ به مقام شوالیه مفتخر شد. او از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۹۰ بازرس سواره نظام در آلدرشات بود. او در سال ۱۸۹۰ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. در سال ۱۸۹۲ سرهنگ هفدهمین نیزه دار شد.
چارلز مور، اولین مارکز دروگهدا (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود. او در نبرد کالودن در آوریل ۱۷۴۶، در جریان قیام جاکوبیت ها در سال ۱۷۴۵، پرچم هنگ خود را بر تن داشت و بعدها در عملیات علیه وایت بوی ها در ایرلند، فرماندهی هجدهمین دراگون های سبک را بر عهده داشت. او همچنین به عنوان عضو پارلمان در مجلس عوام ایرلند فعالیت کرد و پس از خدمت به عنوان دبیر کل لرد لیوتنانت ایرلند، به مقام سرلشکر مهمات ایرلند رسید. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت پاتریک شده است.
ویلیام دریپر (؛ 1721 – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که رهبری لشکرکشی ای را بر عهده داشت که منجر به تصرف مانیل در سال ۱۷۶۲ در طول جنگ هفت ساله شد. بعدها در طول جنگ استقلال آمریکا، او به عنوان جانشین جیمز موری در جزیره، نقش بحث برانگیزتری در دفاع پرشور اما ناموفق از منورکا ایفا کرد. دراپر علاقه زیادی به ورزش کریکت در انگلستان داشت و در جلسه ۱۷۷۴ که در مورد مجموعه ای از قوانین اولیه کریکت از جمله قانون لگ قبل از ویکت توافق شد، نقش داشت.
چارلز هستینگز دویل (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر نظامی بریتانیایی بود که دومین ستوان فرماندار نوا اسکوشیا پس از کنفدراسیون و اولین ستوان فرماندار نیوبرانزویک بود.
رجینالد دنینگ (؛ 12 June 1894 – ) نظامی اهل بریتانیا بود. رجینالد دنینگ در سال ۱۸۹۴ در ویتچرچ، همپشایر، از چارلز و کلارا دنینگ متولد شد. آلفرد تامپسون «تام» دنینگ و نورمن دنینگ خواهر و برادرهای او بودند. او در آغاز جنگ جهانی اول به عنوان سرباز وظیفه در وست مینستر ملکه به ارتش بریتانیا پیوست و در سال ۱۹۱۴ برای خدمت به جبهه غرب اعزام شد و در آنجا به ایپر اعزام شد. او در ابتدا از درخواست مأموریت خودداری کرد تا اینکه برادر بزرگترش او را مجبور به این کار کرد و در سال ۱۹۱۵ در هنگ بدفوردشایر به مأموریت اعزام شد. در ۱۵ ژوئن ۱۹۱۵ به شدت مجروح شد. پس از دویدن به جلو در حمله ای به جناح دشمن، چند سرباز را دید که در یک سنگر پنهان شده بودند. در حالی که برای مقابله با آنها می دوید، با یک «ضربه تبر» به سرش مواجه شد که معلوم شد گلوله ای است که از شانه اش عبور کرده و به پشت سرش خورده است. او را رها کردند تا بمیرد و حدود دوازده ساعت بعد به هوش آمد. یک سرجوخه از گروهانش او را سوار کرد و به آمبولانس صحرایی برد و پس از جراحی به انگلستان بازگردانده شد، جایی که یک صفحه فلزی در سرش قرار داده شد. دنینگ از زخمش بهبود یافت و در سال ۱۹۱۸
به فرانسه بازگشت تا به عنوان فرمانده گروهان به هنگ خود بپیوندد، اما زخم اثر خود را گذاشته بود و او از حال رفت. پس از اعزام به پایگاه، به ستاد تیپ ارتش سوم منتقل شد. در بقیه جنگ به عنوان کاپیتان ستاد در ستاد ارتش سوم خدمت کرد، اما در سال ۱۹۱۹ برای شرکت در آموزش هنگ به هنگ خود منتقل شد. او به مدت شش سال به عنوان آجودان، سه سال برای هر گردان معمولی، خدمت کرد و در سال ۱۹۲۵ در کالج ستاد، کامبرلی، شرکت کرد. پس از آموزش، دوباره به هنگ بدفوردشایر بازگشت و با هنگ در هند و انگلستان خدمت کرد. دنینگ در سال ۱۹۳۶ هنگ را ترک کرد تا دوباره به ستاد بپیوندد و به آماده سازی نیروی اعزامی بریتانیا کمک کند. پس از تخلیه دانکرک، او به سپاه یازدهم که از جنوب شرقی انگلستان دفاع می کرد، منصوب شد. او در سال ۱۹۴۳ به درجه سرلشکری ارتقا یافت تا رهبری برنامه ریزی برای روز دی را بر عهده بگیرد. او درخواست کرد که به سرتیپ تنزل درجه یابد تا بتواند در خود عملیات های فرود شرکت کند، اما این درخواست رد شد. پس از موفقیت عملیات، او به فرماندهی خاور دور منصوب شد و افسر ارشد اداری برای لشکرکشی جنوب شرقی آسیا شد. در سال ۱۹۴۷، دنینگ به عنوان رئیس ستاد ف
رماندهی شرقی منصوب شد و به عنوان سرهنگ هنگ بدفوردشایر و هرتفوردشایر منصوب شد. در سال ۱۹۴۹، او به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به عنوان افسر کل فرمانده ناحیه ایرلند شمالی منصوب شد. دنینگ در سال ۱۹۵۲ با درجه سرهنگی در هنگ بازنشسته شد و به سازماندهی ادغام هنگ های شهرستانی در واحدهای بزرگتر، تشکیل هنگ سلطنتی آنگلیایی و خدمت به عنوان اولین سرهنگ آن کمک کرد. پس از بازنشستگی، او رئیس انجمن خانواده های سربازان، ملوانان و هوانوردان شد و بیش از ۲۰ سال با این سازمان همکاری کرد. به پاس قدردانی از زحماتش، به او نشان شوالیه ویکتوریایی اعطا شد. او همچنین بین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸ معاون ستوان اسکس بود.
جان لیندزی، بیستمین ارل کرافورد (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است. او یک اشراف زاده اسکاتلندی و اولین سرهنگ گروه «بلک واچ» در زمان تشکیل آن در سال ۱۷۳۹ بود.
ویلیام کریون، اولین ارل کریون (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او در سال ۱۷۹۱ به عنوان هفتمین بارون کریون جانشین پدرش شد. در سال ۱۸۰۱ به او لقب ویسکونت آفینگتون در شهرستان برکشایر و ارل کریون در شهرستان یورک اعطا شد. این لقب، احیای عنوانی بود که در قرن هفدهم، خویشاوند و همنام او، ویلیام کریون، ارل اول کریون، به او داده شده بود. او در سال ۱۷۹۳ به هنگ چهل و سوم پیاده نظام (مونموث شایر) اعزام شد و متعاقباً در هنگ هشتادم خدمت کرد و به عنوان سرگرد در هنگ هشتاد و چهارم منصوب شد. در سال ۱۷۹۸، کریون به عنوان دستیار پادشاه جورج سوم منصوب شد و تا سال ۱۸۰۵ خدمت کرد. پس از آن، او به طور فعال در هلند و مدیترانه خدمت کرد و در نهایت به درجه سپهبدی رسید. لرد کریون از سال ۱۸۱۹ تا زمان مرگش در سال ۱۸۲۵، به عنوان لرد ستوان برکشایر خدمت کرد و با آزادی بردگان کاتولیک مخالف بود.