Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هانری دو ماسو (; – ) دیپلمات، سیاست مدار و نظامی اهل فرانسه بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که در جنگ نه ساله و جنگ جانشینی اسپانیا در خدمت انگلیس تأثیرگذار بود. ماسو در پاریس متولد شد. او پسر مارکی اول دو رووینی، یک دیپلمات برجسته فرانسوی و برادرزاده راشل، همسر توماس وریتسلی، ارل چهارم ساوتهمپتون بود. او یک سرباز بود و در ارتش فرانسه تحت فرمان تورن خدمت می کرد، که برای او احترام زیادی قائل بود. احتمالاً به دلیل ارتباطات انگلیسی اش، در سال ۱۶۷۸ توسط لویی چهاردهم برای انجام مذاکرات مخفی برای انعقاد پیمان با چارلز دوم انتخاب شد، مأموریتی دشوار که او با مهارت فراوان آن را انجام داد. او جانشین پدرش به عنوان معاون کل هوگنوت ها شد و پیشنهاد لویی را در لغو فرمان نانت برای ابقای خود در آن سمت رد کرد. در سال ۱۶۹۰، پس از تبعید به همراه بسیاری از هوگنوت های دیگر، به عنوان سرلشکر به خدمت ویلیام سوم انگلستان درآمد و در نتیجه املاک فرانسوی خود را از دست داد. در ژوئیه ۱۶۹۱، او در نبرد آگریم خود را متمایز کرد و در سال ۱۶۹۲ برای مدتی فرمانده کل قوا در ایرلند بود. در نوامبر همان سال، به او لقب ویسکونت گالوی و بارون پورتارلینگت
ون داده شد و بخش بزرگی از املاک تصرف شده در ایرلند را دریافت کرد. این عنوان قبلاً متعلق به اولیک بورک، اولین ویسکونت گالوی، یک افسر ژاکوبی بود که در آگریم کشته شده بود. در سال ۱۶۹۳، او در نیرویندن جنگید و زخمی شد. در سال ۱۶۹۴، با درجه سپهبدی، برای فرماندهی نیرویی با حقوق انگلیسی فرستاده شد که قرار بود به دوک ساووی در برابر فرانسوی ها کمک کند و در عین حال، وودواهای پریشان را نیز یاری دهد. در سال ۱۶۹۵، ساووی تغییر موضع داد، شبه جزیره ایتالیا خنثی شد و نیروی گالوی به هلند عقب نشینی کرد. از سال ۱۶۹۷ تا ۱۷۰۱، دوره ای بحرانی از تاریخ ایرلند، ارل گالوی (او در سال ۱۶۹۷ به این مقام ارتقا یافت) عملاً کنترل امور ایرلند را به عنوان لرد قاضی ایرلند در دست داشت. پس از چند سال بازنشستگی، در سال ۱۷۰۴ به همراه فرانسوا نیکولاس فاگل به فرماندهی نیروهای متفقین در پرتغال منصوب شد، پستی که او با افتخار و موفقیت تا نبرد آلمانزا در سال ۱۷۰۷ حفظ کرد، نبردی که در آن گالوی، با وجود دقت و مهارت خود، قاطعانه توسط دوک برویک شکست خورد. دستیار او هکتور فرانسوا شاتنیه دو کراماهه، داماد ژاک دو بلریو، بارون دو ویرازل بود. گالوی ارتش تازه ای را
گرد هم آورد و اگرچه ناتوان بود، اما توسط دولت محلی به فرماندهی خود منصوب شد. او در یک لشکرکشی دیگر شرکت کرد و با شجاعت شخصی خود در عمل، خود را متمایز کرد. مارکی دو بای او را در نبرد لا گودینا شکست داد. پس از این، او از زندگی فعال بازنشسته شد. آخرین خدمت او در سال ۱۷۱۵ انجام شد، زمانی که به عنوان یکی از قضات لرد به ایرلند در جریان قیام ژاکوبیت ها اعزام شد. از آنجایی که بیشتر اموال او در ایرلند به صاحبان سابقشان بازگردانده شده بود و تمام املاک فرانسوی او مدت ها پیش مصادره شده بود، پارلمان مستمری سالانه ۱۵۰۰ پوندی را برای او تصویب کرد. او مجرد درگذشت. بیمارستان فرانسوی در شمال لندن در سال ۱۷۱۸ تحت مهر بزرگ ثبت شد و گالوی فرماندار آن بود.
جان داتون فراست (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر هوابرد ارتش بریتانیا بود که بیشتر به خاطر رهبری گروه کوچکی از نیروهای هوابرد بریتانیا که در طول نبرد آرنهم در عملیات مارکت گاردن، در جنگ جهانی دوم، واقعاً به پل آرنهم رسیدند، شناخته می شود. او یکی از اولین کسانی بود که به هنگ چترباز تازه تأسیس پیوست و در بسیاری از عملیات های هوابرد زمان جنگ، مانند شمال آفریقا و سیسیل و ایتالیا، با افتخار خدمت کرد تا اینکه در آرنهم مجروح و سپس دستگیر شد. او در سال ۱۹۶۸ از ارتش بازنشسته شد و به عنوان یک دامدار گاو گوشتی در ساسکس غربی مشغول به کار شد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
عارضه یابی سازمانی روشی مؤثر برای سنجش فاصله بین کارایی یک سازمان در وضعیت فعلی و وضعیت مطلوب، و بررسی چگونگی رسیدن این سازمان به اهداف خود است. پیش از این عارضه یابی به عنوان یک تکنیک و بخشی از فرآیند توسعه سازمانی شناخته می شد، اما در سال های اخیر خودش به عنوان یک روش مهم مورد توجه قرار گرفته است. عارضه یابی سازمانی موثر، یک فرآیند ارگانیک است، به این معنی که وقتی شما یک سازمان و ساختار و عملکرد آن را بررسی می کنید و برای تغییرات آن برنامه ریزی می کنید، همینطور که تغییرات پیش می رود، وضعیت فعلی سازمان هم تغییر می کند و بنابراین فرآیند عارضه یابی مجدداً معنی یافته و فعال می شود. در توسعه سازمانی، عارضه یابی سازمانی () ابزارهایی را برای تشخیص مؤثر فرهنگ سازمانی و نقاط قوت و ضعف ساختاری و عملیاتی فراهم می کند. همان طور که بکهارد در مقدمه اثر مهم خود گفت:در محیطی که به سرعت در حال تغییر است، اشکال سازمانی جدیدی باید ایجاد شود. فرآیندهای هدف گذاری و برنامه ریزی موثرتر باید یادگرفته شوند. و تیم های تمرین کرده که مشتکل از افراد مستقل باید زمان کافی را صرف بهبود روش های کار، تصمیم گیری و برقراری ارتباط کنند. گروه ه
ای رقیب یا درگیر باید به سمت یک روش کار مشترک حرکت کنند. برای اینکه این تغییرات رخ دهند و نگه داری شوند، "یک تلاش برنامه ریزی شده" و مدیریت شده برای تغییر لازم است - یک برنامه "توسعه سازمانی". مدل های عارضه یابی سازمانی. مدل های زیر برای عارضه یابی سازمانی معرفی شده اند: فرایند مشاوره. مرحله عارضه یابی سازمانی اغلب در یک فرایند کلی OD، که معمولا «فرایند مشاوره» نامیده می شود، ادغام می شود. نمونه ای از چنین فرآیندی: ورود → تشخیص → برنامه ریزی اقدام → اجرا → خاتمه
فردریک آگوستوس تزیگر (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است. او یک افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ آنگلو-زولو به شهرت رسید، زمانی که یک نیروی اعزامی تحت فرماندهی او در سال ۱۸۷۹ در نبرد ایساندلوانا شکست قاطعی از نیروی زولو متحمل شد. با وجود این شکست، او توانست چندین پیروزی در برابر زولوها به دست آورد که اوج آن پیروزی بریتانیا در نبرد اولوندی بود که به جنگ پایان داد و تا حدودی اعتبار او را در بریتانیا بازگرداند.
فردریک ادگورت مورگان (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی جنگید. او بیشتر به عنوان رئیس ستاد فرمانده عالی متفقین و طراح اصلی عملیات اورلرد شناخته می شود. مورگان، فارغ التحصیل آکادمی نظامی سلطنتی وولیچ، در ژوئیه ۱۹۱۳ به عنوان ستوان دوم در توپخانه میدانی سلطنتی منصوب شد. در طول جنگ جهانی اول، او در جبهه غرب به عنوان افسر توپخانه و افسر ستاد خدمت کرد. پس از آن، دو دوره طولانی را با ارتش بریتانیا در هند گذراند. کمی قبل از شروع جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹، مورگان به درجه سرتیپی ارتقا یافت و فرماندهی گروه پشتیبانی اول، بخشی از لشکر زرهی اول، را که در طول نبرد فرانسه رهبری آن را بر عهده داشت، بر عهده گرفت. پس از خدمت به عنوان سرتیپ ستاد در سپاه دوم، در فوریه ۱۹۴۱ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و فرماندهی لشکر شهرستان های دوون و کورنوال و لشکر ۵۵ پیاده (لنکاشر غربی) را بر عهده داشت، پیش از آنکه در مه ۱۹۴۲ دوباره به درجه سپهبدی ارتقا یابد و فرماندهی سپاه اول به او سپرده شود. سپس ستاد او به نیروی ۱۲۵ منصوب شد و وظیفه مقابله با حمله آلمان از طریق اسپانیا به جبل الطارق که هرگز
رخ نداد، به او محول شد. در مارس ۱۹۴۳، او به عنوان رئیس ستاد فرمانده عالی متفقین منصوب شد. به عنوان فرمانده عالی متفقین، او برنامه ریزی عملیات اورلرد را هدایت کرد. هنگامی که ژنرال آمریکایی دوایت آیزنهاور در اوایل سال ۱۹۴۴ به عنوان فرمانده عالی متفقین منصوب شد، سرلشکر بدل اسمیت رئیس ستاد نیروی اعزامی متفقین شد، در حالی که مورگان معاون رئیس ستاد شد. پس از جنگ، مورگان به عنوان رئیس عملیات اداره امداد و توانبخشی سازمان ملل متحد در آلمان خدمت کرد تا اینکه پس از ادعای نفوذ مأموران شوروی در اداره امداد و توانبخشی سازمان ملل متحد و ایجاد مشکل در میان آوارگان، سمت او در آلمان لغو شد. در سال ۱۹۵۱، مورگان به عنوان کنترل کننده انرژی اتمی منصوب شد و در عملیات طوفان، اولین آزمایش های سلاح های اتمی بریتانیا در جزایر مونته بلو در سال ۱۹۵۲، حضور داشت. سمت او در سال ۱۹۵۴ با ایجاد سازمان انرژی اتمی بریتانیا لغو شد، اما او تا سال ۱۹۵۶ به عنوان کنترل کننده سلاح های هسته ای باقی ماند.
کانکتور موزی (معمولاً فیش موزی برای نر، سوکت موزی یا جک موزی برای مادگی) یک اتصال دهنده الکتریکی تک سیم (یک رسانا) است که برای اتصال سیم ها به تجهیزات استفاده می شود. اصطلاح کانکتور ۴ میلی متری نیز به خصوص در اروپا استفاده می شود، اگرچه همه کانکتورهای موزی با قطعات ۴ میلی متری جفت نمی شوند و اتصالات موز ۲ میلی متری وجود دارد. سبک های مختلفی از اتصال دهنده های شاخه ای موزی وجود دارد که همگی بر اساس مفهوم فنر فلزی است که نیروی بیرونی را به جک استوانه ای فنر نشده اعمال می کند تا یک فروکردن راحت با رسانایی الکتریکی خوب ایجاد کند. انواع متداول عبارتند از: یک پایه توپر که از طول شکافته شده و کمی باز شده، یک نوک فنر چهار برگی، یک استوانه با فنر تک برگ در یک طرف، یک دسته سیم سفت، یک پایه مرکزی که توسط یک استوانه چند-شکاف احاطه شده با یک فنر مرکزی، برآمدگی، یا ورق فلزی ساده که به شکل یک استوانه تقریباً کامل نوردشده است. فیش ها اغلب برای مخطوم کردن سیم های رابط برای تجهیزات تست الکترونیکی مانند واحدهای منبع تغذیه آزمایشگاهیاستفاده می شوند، در حالی که فیش های موزی روکش دار در سَرهای پروب مولتی متر رایج هستند. تاریخ. اخت
راع فیش توسط دو نهاد ادعا شده است. شرکت هیرشمن ادعا می کند که توسط ریچارد هیرشمن در سال ۱۹۲۴ اختراع است. یک ادعای رقابتی برای شرکت رادیویی جنرال ارائه شده است که بیان می کند: "۱۹۲۴: جن راد فیش موزی را توسعه داد - جایگزین فیش های پایه ای، این فناوری اتصال دهنده با فنر بارگذاری شده است…» و اینکه «در سال ۱۹۲۴ توسط GR در این کشور [ایالات متحده آمریکا] معرفی شد». در سال ۱۹۲۹، ریچارد هیرشمن حق ثبت اختراع برای فیش موزی بهبودیافته را دریافت کرد. این ثبت اختراع یک فیش موزی را توصیف می کند که فقط از دو قسمت تشکیل شده است. عدم نیاز به پیچ کوچک برای نگه داشتن سیم در جای خود، مانند "Bananensteckern" معمولی (فیش های موزی)، به عنوان مزیت این اختراع ارائه شده است.
چارلز اسپنسر (؛ ۲۲ نوامبر ۱۷۰۶ – ) سیاستمدار، نظامی و آریستوکرات اهل پادشاهی انگلستان بود. او بیشتر به خاطر خدماتش در اوایل جنگ هفت ساله شناخته می شود. او رهبری حمله به سنت مالو، یک حمله دریایی علیه بندر ساحلی فرانسه را بر عهده داشت. پس از تصرف امدن در سال ۱۷۵۸، او رهبری نیروی اعزامی بریتانیا را که برای پیوستن به ارتش رصد اروپای قاره ای فردیناند برانزویک اعزام شده بود، بر عهده داشت، اما در همان سال درگذشت و فرماندهی را به جان منرز، مارکیز گرانبی، واگذار کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و نشان بند جوراب شده است.
الیور لیز (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در طول هر دو جنگ جهانی خدمات فعال برجسته ای را تجربه کرد. او فرماندهی سپاه ۳۰ بریتانیا را در شمال آفریقا و سیسیل بر عهده داشت و تحت فرماندهی ژنرال سر برنارد مونتگومری خدمت می کرد، پیش از آنکه در بیشتر سال ۱۹۴۴ فرماندهی ارتش هشتم را در نبرد ایتالیا بر عهده بگیرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
آیزاک براک (; – ) افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی اهل گرنزی بود. او بیشتر به خاطر پیروزی اش در محاصره دیترویت و مرگش در نبرد ارتفاعات کوئینستون در طول جنگ ۱۸۱۲ به یاد آورده می شود. براک در سال ۱۷۸۵ به عنوان پرچمدار به ارتش پیوست. تا سال ۱۷۹۷، او سرهنگ دوم هنگ ۴۹ پیاده نظام بود. این هنگ در حمله انگلیس و روسیه به هلند در سال ۱۷۹۹ و در لشکرکشی دریایی ۱۸۰۱ علیه کپنهاگ شرکت داشت. در سال ۱۸۰۲، هنگ ۴۹ به وظیفه پادگانی در آمریکای شمالی بریتانیا منصوب شد. براک با وجود مواجهه با فرار از خدمت و شورش های نزدیک، چندین سال با موفقیت فرماندهی هنگ خود را در کانادای علیا (بخشی از انتاریوی امروزی) بر عهده داشت. او در سال ۱۸۰۵ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در سال ۱۸۰۸ به درجه سرتیپ منصوب شد. در سال ۱۸۱۱ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و مسئولیت دفاع از کانادای علیا در برابر تهدید حمله آمریکا به او واگذار شد. در حالی که بسیاری در کانادا و بریتانیا معتقد بودند که می توان از جنگ جلوگیری کرد، براک شروع به آماده سازی نیروهای عادی و شبه نظامیان برای آنچه در پیش بود، کرد. هنگامی که جنگ ۱۸۱۲ آغاز شد، مردم آماده بودند و پیروزی های سریع در
فورت مکیناک و دیترویت، تلاش های تهاجم آمریکا را موقتاً خنثی کرد. اقدامات براک، به ویژه موفقیت او در دیترویت، برای او افتخاراتی از جمله نشان شوالیه حمام و لقب «قهرمان کانادای علیا» را به ارمغان آورد. نام او اغلب با رهبر بومیان، تکومسه، مرتبط است، اگرچه این دو مرد فقط برای چند روز حضوری با هم همکاری کردند. در ۱۳ اکتبر ۱۸۱۲، آمریکایی ها از رودخانه نیاگارا در کوئینستون عبور کردند و در مراحل آغازین نبرد ارتفاعات کوئینستون، یک موقعیت توپخانه بریتانیا را در ارتفاعات جنوب روستا تصرف کردند. براک در حالی که رهبری گروهی از نیروهای عادی و شبه نظامیان را در یک ضدحمله ناموفق بر عهده داشت، توسط یک تک تیرانداز آمریکایی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. چند ساعت بعد، نیروهای کمکی بریتانیا از نیاگارا و چیپوا به فرماندهی سرلشکر راجر هیل شیف، آمریکایی ها را مجبور به تسلیم کردند.
جان کمپبل، دومین دوک آرگیل (; – ) دیپلمات، نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او در جنگ نه ساله در قاره اروپا خدمت کرد و در محاصره کایزرسورث در طول جنگ جانشینی اسپانیا جنگید. سپس در نبردهای بعدی جنگ جانشینی اسپانیا به عنوان فرمانده تیپ خدمت کرد و متعاقباً به تحریک وزارت هارلی فرماندهی تمام نیروهای بریتانیایی در اسپانیا به او واگذار شد. پس از انجام تخلیه موفقیت آمیز نیروها از اسپانیا، او فرمانده کل قوا در اسکاتلند شد. در طول شورش جاکوبیت ها، او ارتش دولتی را علیه نیروهای جاکوبیت به رهبری ارل مار در نبرد شریفمویر رهبری کرد. پس از آن، او به عنوان لرد استوارد و سپس به عنوان سرلشکر مهمات تحت وزارت والپول-تاونزند خدمت کرد.
کنت آرتور نوئل اندرسون (; – ) یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی خدمت کرد. او عمدتاً به عنوان فرمانده ارتش اول بریتانیا در طول عملیات مشعل، حمله متفقین به شمال آفریقا و لشکرکشی بعدی به تونس که با اسارت تقریباً ۲۵۰۰۰۰ سرباز محور به پایان رسید، به یاد آورده می شود. او که شخصیتی ظاهراً محتاط داشت، نه در بین مافوق هایش و نه در بین مردم محبوبیتی به دست نیاورد. فرمانده آمریکایی او، ژنرال دوایت دی. آیزنهاور، نوشت که او «رک و پوست کنده بود، و گاهی تا سر حد بی ادبی». در نتیجه، او کمتر از بسیاری از معاصرانش شناخته شده است. با این حال، به گفته ریچارد مید، «او یک لشکرکشی دشوار را با شایستگی بیشتری از آنچه منتقدانش می گویند، اداره کرد، اما شایستگی بدون استعداد برای یک فرمانده ارشد در سال ۱۹۴۴ کافی نبود.»
هربرت چارلز اونسلو پلامر (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او در جنگ جهانی اول جنگید و شاید بیشتر به خاطر فرماندهی ارتش دوم نیروی اعزامی بریتانیا در جبهه غرب از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ شناخته می شود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان، لژیون دونور (افسر بزرگ)، نشان سلطنتی ویکتوریایی، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، و نشان حمام شده است.
اوروتون () شرکت خرده فروشی استرالیایی است، که در سال ۱۹۳۸ تأسیس شد.
نیک اسکالی () شرکت خرده فروشی استرالیایی است، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد.
آنتی بادی سلوشنز () شرکت داروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
پارابلوم ۹×۱۹ میلی متری یا لوگر ۹ میلی متری، نوعی فشنگ اسلحه گرم مخروطی شکل است که در ابتدا توسط طراح اسلحه گرم اتریشی، گئورگ لوگر در سال ۱۹۰۱ طراحی شد، این فشنگ، به دلیل هزینهٔ کم و در دسترس بودن گسترده، به عنوان محبوب ترین فشنگ تفنگ های دستی و مسلسل شناخته می شود. این فشنگ، از تجهیزات استاندارد نیروهای ناتو و همچنین در بسیاری از کشورهای غیر ناتو است. از آن جایی که این فشنگ برای پیستول نیمه خودکار لوگر پی۰۸ طراحی شده است، توسط مؤسسه تولیدکنندگان اسلحه و مهمات ورزشی (SAAMI) و کمیسیون بین المللی l'Epreuve des Armes à Feu به آن لقب لوگر ۹ میلی متری داده شده است. یک نظرسنجی در ایالات متحده در سال ۲۰۰۷ به این نتیجه رسید که «حدود ۶۰ درصد از سلاح های گرم مورد استفاده توسط پلیس، ۹ میلی متر [پارابلوم] است» و فروش پیستول پارابلوم ۹×۱۹ میلی متری باعث محبوبیت بیشتر پیستول های نیمه خودکار، نسبت به هفت تیر شده است.
چاپ آکواتِنت یا "چاپ تیزابی سایه دار" یا "چاپ آب مرکبی" یک شیوه ی چاپ دستی از خانواده چاپ فلزی و از دسته ی چاپ گود می باشد. در این چاپ سطح لوح فلزی از ماده عایق تیزاب به صورت متخلخل پوشیده می شود و پس از کندن نقش روی غشای عایق، لوح در چند مرحله در معرض تیزاب قرار می گیرد تا هرجایی از فلز که با درجات مختلفی عایق نیست توسط اسید گود شود. سپس از طریق مالیدن ماده ی چاپ شونده به کلیشه، قسمتهایی که گود است به خود مرکب می گیرد و قابل چاپ می باشد. به دلیل اینکه نتیجه ی کار شبیه به تکنیک آبرنگ است به آن آبرنگنما نیز می گویند.
فوربز زون (منطقه) یکی از شاخه های اصلی مجله فوربز است که در سال ۲۰۲۰ تاسیس شد و هدف از تشکیل آن انتشار اخبار مناطق مهم دنیا : قاره های آمریکا ،آسیا ، اروپا است. همچنین مجله فوربز زون با بیشتر مجله های فوربز ادقام و اداره میشود که مهم ترین آن فوربز اسپانیا است. سردبیر و موسس. سردبیر و موسس اصلی این بخش از فوربز پابلو دنیرو است ، همچنین دفتر اصلی این بخش از فوربز در سن دیگو، کالیفرنیا قرار دارد. شعار. ناشر پیشرو، اخبار منطقه ای در سراسر جهان نویسندگان. همچنین فوربز زون (منطقه) اخبار و اتفاقات سراسر دنیا را با استفاده از نویسندگان مربوط به هر منطقه تهیه میکند. از جمله مناطق مهم مورد موشش این رسانه عبارتند از :
در ۳ اوت ۲۰۲۱ (۱۲ مرداد ۱۴۰۰) نفتکش موسوم به "آسفالت پِرَنسِس ()" که از خور فکان در امارات متحده عربی به سمت صحار در عمان در حرکت بود، در دریای عمان مورد حمله قرار گرفت و متوقف شد. در هنگام وقوع این حادثه، این کشتی تجاری در حوزه قضایی پاناما به ثبت رسیده بود و به ، شرکتی که در منطقه آزاد امارات قرار دارد، تعلق داشت. در اوایل اوت ۲۰۲۱ (مرداد ۱۴۰۰)، به طور گسترده ای در رسانه های غربی گزارش شد که نفتکش موسوم به "آسفالت پِرَنسِس" در دریای عمان، در حدود ۶۱ مایل دریایی (۱۱۰ کیلومتر؛ ۶۹ مایل) از شرق بندر فجیره در امارات متحده عربی مورد سرقت واقع شده است. گفته می شد که ربایندگان ظاهراً توسط ایران حمایت می شده اند. در اوایل همین روز سازمان تجارت دریایی بریتانیا () به کشتی هایی که در نزدیکی دریای عمان دررفت و آمد بودند هشدار داده بود که «بسیار احتیاط» کنند. پیش از این حمله، سه حادثه دریایی مشابه در مه ۲۰۱۹ (اردیبهشت ۱۳۹۸)، ژوئن ۲۰۱۹ (خرداد ۱۳۹۸) و ژوئیه ۲۰۲۱ (مرداد ۱۴۰۰) نیز رخ داده بود. شرح واقعه. در ۳ اوت ۲۰۲۱ (۱۲ مرداد ۱۴۰۰)، چهار نفتکش به نام های , , و که در دریای عمان در حرکت بودند، با فاصله زمانی کمی از یکدیگر، ش
رایط غیرعادی و رفت و آمدهای مشکوکی را گزارش و پیام «خارج از کنترل» را مخابره کردند. در ۱۴:۱۸ به وقت ساعت هماهنگ جهانی در روز ۳ اوت ۲۰۲۱ (۱۲ مرداد ۱۴۰۰)، از سازمان تجارت دریایی بریتانیا () به تمام کشتی های بین المللی پیام هشداری با این مضمون مخابره شد: حادثه ای «غیر از دزدی دریایی» در فاصله ۶۰ مایل دریایی (۱۱۰ کیلومتر؛ ۶۹ مایلی) از شرق بندر فجیره در امارات متحده عربی (در ) در ساعت ۱۲:۳۰ رخ داده است. در ۰۴:۴۴ به وقت ساعت هماهنگ جهانی در روز بعد یعنی ۴ اوت (۱۳ مرداد)، سازمان تجارت دریایی بریتانیا () پیام جدیدی را با این مضمون مخابره کرد: «به احتمال زیاد یک کشتی رُبایی» در جریان است که گمان می رود در آن گروهی متشکل از ۸ یا ۹ فرد مسلح به زور وارد کشتی شده اند و به خدمه کشتی دستور داده اند که به سمت ایران حرکت کنند. در ۰۵:۳۲ به وقت ساعت هماهنگ جهانی در همان روز یعنی ۴ اوت (۱۳ مرداد)، سازمان تجارت دریایی بریتانیا () گزارش داد که مهاجمان کشتی را ترک کرده اند و کشتی در وضعیت امنی است، لذا خطر رفع شده است. در ساعت ۰۷:۲۶ به وقت ساعت هماهنگ جهانی در همان روز یعنی ۴ اوت (۱۳ مرداد)، "شبکه خبری الجزیره" گزارشی را با این مضم
ون در توئیتر منتشر کرد: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده اند که برای «مراقبت و تأمین امنیت کشتی های تجاری» آماده ارسال «یگان های امدادی» به سمت کشتی مورد نظر هستند. واکنش ها. ایران هر گونه نقشَش در این حادثه را تکذیب کرد. وزارت امور خارجه ایران در ۳ اوت (۱۲ مرداد) اعلام کرد که حملات دریایی اخیر در خلیج فارس «کاملاً مشکوک» است، در حالی که سخنگوی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران گزارش های مربوط به این حادثه را جعلی دانسته و آن را نوعی «جنگ روانی» تلقی کرد. کشور عمان با انتشار بیانیه ای در ۴ اوت (۱۳ مرداد)، ربوده شدن نفتکش موسوم به "آسفالت پِرَنسِس ()" را تأیید کرد. همچنین اعلام کرد که «برای کمک به تأمین امنیت آب های بین المللی» چندین کشتی را در دریای عمان مستقر کرده است.
کامکو اینوست () شرکت خدمات مالی و سرمایه گذاری کویتی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
کوکا-کولا یوروپسیفیک پارتنرز () شرکت نوشیدنی بریتانیایی است، که در سال ۲۰۱۶ توسط شرکت کوکاکولا تأسیس شد و هم اکنون نمایندگی تولید و فروش محصولات این شرکت در اروپا و آسیا را برعهده دارد.
دژ خرتویسی () یکی از کهن ترین دژهای گرجستان است که در طول دوران ارباب رعیتی گرجستان به کار گرفته می شد. این دژ در روستای خرتویسی در شهرداری آسپیندزا، جنوب گرجستان و در منطقه مسختی واقع شده است. نخستین بار، در سده های ۱۱–۱۰ میلادی به این دژ اشاره شد. این دژ در سال ۹۸۵ ساخته شد و دیوارهای کنونی در سال ۱۳۵۴ بنا شدند. به گفته یک افسانه محلی، خرتویسی یک بار به دست اسکندر مقدونی ویران شد، با این حال بازسازی شد و در طول قرن ها بارها مورد حمله قرار گرفت. قرون وسطی و پس از آن. در سده های ۱۰ و ۱۱ میلادی، این دژ مرکز منطقه مسختی بود. در سده ۱۲ میلادی تبدیل به یک شهر شد. در سده ۱۳ به دست مغول ها ویران شد و تا سده ۱۵ قدرتش را از دست داد. بنا بر یک سنگ نوشته یافت شده در دژ، از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶، به دستری زاکاری کامکامیشویلی بازسازی عمده ای برروی دژ صورت گرفت. از پایان سده ۱۳ تا سده ۱۵ مالکیت دژ به دست صاحبانی از دودمان جاقلی بود. در سده ۱۶ میلادی منطقه جنوبی گرجستان تحت اشغال امپراتوری عثمانی درآمد. در طول ۳۰۰ سال پس از آن، عثمانی ها مالکیت خرتویسی را بر عهده داشتند. در سال ۱۶۲۴، دژ به طور موقت به دست گیورگی ساآکادزه افتاد.
یک تلاش دوباره که موفق اما موقت بود، توسط ایراکلی دوم در سال ۱۷۷۱ انجام شد. خرتویسی سرانجام در سال ۱۸۲۸ از دست عثمانی ها آزاد شد. در پایان سده نوزدهم ارتش گرجستان و روسیه مناطق از دست رفته را بازگرداندند و خرتویسی به پایگاه نظامی نیروهای روسیه و گرجستان تبدیل شد. معماری. دژ خرتویسی بر روی تپه سنگی مرتفعی در تنگه ای باریک در محل برخورد رودخانه های کورا و پاراوانی قرار دارد. این دژ از یک ارگ با برج ها و حیاط پایین تشکیل شده است که از سوی جنوب و شرق آن را احاطه کرده است. ارگ که بر روی قله کوه قرار گرفته است، خود از قطعات مجزای کوچکتری ساخته شده است. دو تونل از شمال به رودخانه منتهی می شوند.
گروه ان اچ هتل () شرکت گردشگری و هتل داری اسپانیایی است، که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد و هم اکنون مالک ۳۸۰ هتل در ۲۰ کشور جهان می باشد.
اسپیدی هایر () شرکت ساخت وساز بریتانیایی است، که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد.
۳آی اینفراستراکچر () شرکت سرمایه گذاری بریتانیایی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
بل وی () شرکت املاک و مستغلات بریتانیایی است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد.
سپاه مهندسین سلطنتی () مجموعه ای از ۲۲ هنگ مهندسی رزمی زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا است، که در سال ۱۷۱۶ تأسیس شد. ستاد فرماندهی سپاه مهندسین سلطنتی در شهر کنت قرار دارد. این سپاه، بازوی مهندسی ارتش بریتانیا هستند. این واحد، مهندسی نظامی و سایر پشتیبانی های فنی را برای نیروهای مسلح بریتانیا فراهم می کند و توسط مهندس ارشد سلطنتی رهبری می شود. سپاه مهندسین سلطنتی به چندین هنگ تقسیم شده است که در نقاط مختلف بریتانیا و سراسر جهان مستقر می باشند.
توپخانه سلطنتی () مجموعه ای از ۱۳ هنگ توپخانه زیرمجموعه ارتش بریتانیا است، که در سال ۱۷۱۶ تأسیس شد. ستاد فرماندهی یگان توپخانه سلطنتی در شهر لارکهیل قرار دارد. کلیه یگان های توپخانه ای نیروی زمینی بریتانیا، تحت امر توپخانه سلطنتی قرار دارند. توپخانه سلطنتی یکی از دو هنگی است که شاخه توپخانه ارتش بریتانیا را تشکیل می دهند. هنگ سلطنتی توپخانه شامل سیزده هنگ ارتش منظم، توپخانه سواره نظام سلطنتی گروهان پادشاه و پنج هنگ ذخیره ارتش است.
نبرد اول ایپر () نبردی در خلال جنگ جهانی اول بود، که در جبهه غربی در اطراف شهر ایپر، در منطقه فلاندر غربی، بلژیک انجام شد. این نبرد بخشی از نبرد اول فلاندر بود، که در آن ارتش آلمان، فرانسه، نیروی زمینی بلژیک و نیروی اعزامی بریتانیا، از ۱۰ اکتبر تا اواسط نوامبر از آراس در فرانسه تا نیوپر در سواحل بلژیک جنگیدند. نبرد اول ایپر در نهایت بدون نتیجه در تاریخ ۲۲ نوامبر ۱۹۱۴ به پایان رسید.
پرواز ۴۵۹۰ ایرفرانس یک پرواز چارتر بین المللی از فرودگاه شارل دوگل پاریس به فرودگاه بین المللی جان اف کندی در نیویورک بود که توسط هواپیمای کنکورد انجام می شد. بعدازظهر روز سه شنبه، ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۰، در ساعت ۱۶:۴۴:۳۱ به وقت محلی، هواپیمای کنکورد، به سریال F-BTSC هنگام برخاستن از باند فرودگاه، پس از برخورد با قطعات فلزی افتاده شده بر روی باند، دچار ترکیدگی تایر شد و تکه های لاستیک، با سرعت و قدرت زیادی به قسمت زیرین بال چپ و به محل سیستم ارابه فرود هواپیما، پرتاب شد. مخزن سوخت هواپیما در بال چپ، پُر بود و پس از برخورد قطعات لاستیک، مخزن پاره شد و در نتیجه، مقادیر زیادی سوخت آزاد و به بیرون ریخته شد. قطعات لاستیک همچنین سیم کشی های مربوط به ارابه فرود را نیز قطع کرد و از جمع شدن ارابه فرود جلوگیری کرد. سپس سوخت ناشی از پارگی مخزن، مشتعل شد و این اختلال، باعث از بین رفتن توان و نیروی رانش در موتورهای ۱ و ۲ شد. فقدان نیروی رانش، و جمع نشدن طولانی ارابه فرود و آسیب آتش به نقاط مهمی از کنترل های پرواز، کنترل هواپیما را غیرممکن کرد و این هواپیما، دو دقیقه پس از برخاستن به هتلی در نزدیکی گونس برخورد کرد. تمام ۱۰۹ سرنشین
هواپیما به همراه چهار نفر در هتل کشته شدند. شش نفر دیگر نیز در هتل، به شدت مجروح شدند. این پرواز توسط شرکت آلمانی Peter Deilmann Cruises چارتر شده بود. مسافران در حال سفر برای سوار شدن به کشتی گردشی ام اس دویچلند در شهر نیویورک برای یک سفر دریایی ۱۶ روزه به مانتا، اکوادور بودند. این تنها حادثهٔ مرگبار کنکورد در طول تاریخ عملیاتی ۲۷ ساله آن بود. هواپیما و خدمه. هواپیمای مورد نظر، یک کنکورد ۲۵ساله، با کد رجیستر F-BTSC و شماره سریال ۲۰۳ بود که نخستین پرواز خود را در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۵ انجام داده بود. این هواپیما توسط ایرفرانس در ۶ ژانویه ۱۹۷۶ خریداری شده بود. این کنکورد، مجهز به چهار رولز-رویس/سنکما الیمپوس ۵۹۳ توربوجت بود که همگی به پس سوز مجهز بودند. آخرین تعمیر برنامه ریزی شدهٔ این هواپیما در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۰، چهار روز پیش از حادثه انجام شده بود و هیچ مشکلی در طول تعمیر گزارش نشد. در زمان سقوط، هواپیما ۱۱٬۹۸۹ ساعت پرواز کرده بود و ۴٬۸۷۳ چرخه برخاست و فرود را انجام داده بود. خدمهٔ کابین شامل افراد زیر بودند: سانحه. وزش باد در آن روز، در فرودگاه، سبک و متغیر بود و به خدمهٔ پروازی هواپیما به میزان گزارش شد. پنج دقیقه پ