Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فتاری خواب، اثرات خستگی و فرسودگی ذهنی، نوسانات خلقی، افسردگی، دلیریوم و خشونت به وجود می آید. در بیشتر اوقات، برای حفظ روحیه اجتماعی، حمایت عینی فراوانی از جانب دوستان و خانواده نیاز است. این بیماران، نیازهای اجتماعی گسترده تری دارند، زیرا به دلیل افزایش نیازهای فیزیکی و ناتوانی های ذهنی و جسمی حضور در رویدادهای اجتماعی را کمتر تجربه می کنند. ابعادِ گسترده نیاز اجتماعی در این افراد سبب شده، اطرافیان آنان گزارش هایی از فشارها و تداخلات در زندگی شخصی را ارائه دهند که گاهی منجر به نارضایتی و رنجش آنها هنگام برقراری ارتباط با بیمار می شود. در اواخر بیماری، افراد مبتلا ممکن است نتوانند از خود مراقبت کنند. زمین خوردن (ناشی از عوامل بسیاری از جمله پارکینسونیسم، دیس اتونومی و ضعف)، باعث افزایش عوارض و علائم جسمانی در این افراد می شود. عدم رشد، پنومونی آسپیراسیون و عارضه دیسفاژی (مشکل در بلع)، که ناشی از دیس اتونومی هستند، بیماری های قلبی عروقی و سپتیسمی نیز از علل شایع مرگ ومیر در این بیماران به شمار می روند. همه گیرشناسی. طبق آمار در سال ۲۰۲۱، تمام انواع دمانس های اجسام لویی در مجموع، دومین شکل شایع زوال عقل عصبی پ
س از آلزایمر هستند. زوال عقل با اجسام لویی خود یکی از سه نوع شایع زوال عقل، به همراه آلزایمر و دمانس عروقی است. معیارهای تشخیصی برای دِمانس با اجسام لویی قبل از سال ۲۰۱۷ بسیار اختصاصی اما نه چندان حساس بودند، به گونه ای که بیش از نیمی از موارد ابتلا، تشخیص داده نشده اند. این بیماری تا سال ۲۰۲۱ چندان شناخته شده نبود، از همین رو اطلاعات کمی در مورد اپیدمیولوژی آن وجود دارد. بروز و شیوع این بیماری به طور دقیق معلوم نیست، اما برآوردها با شناختِ بهتر این بیماری از سال ۲۰۱۷، در حال افزایش است. حدود ۰٫۴٪ از افراد بالای ۶۵ سال به دِمانس با اجسام لویی مبتلا بوده و بین ۱ تا ۴ نفر از هر ۱٬۰۰۰ نفر هر ساله به این بیماری مبتلا می شوند. علائم، معمولاً بین ۵۰ تا ۸۰ سالگی بروز می کنند (به طور متوسط ۷۶ سالگی) و تشخیص آن قبل از ۶۵ سالگی غیر معمول نیست. تصور می شود که این نوع زوال عقل در مردان، کمی بیشتر از زنان شایع باشد، اما این یافته به چالش کشیده شده است و در مطالعات مختلف ناسازگاری وجود دارد. از آنجا که اختلال رفتاری خواب با حرکت سریع چشم بیشتر در مردان تشخیص داده می شود زنان ممکن است در جمعیت های بالینی (مورد آزمایش) کمتر
مورد بررسی قرار گرفته باشند. به نظر می رسد که این نشانهٔ بیماری در مردان زیر ۷۵ سال شیوع بیشتری داشته باشد، در حالی که در زنان دیرتر و با اختلالات شناختی بیشتر بروز می کند. مطالعات انجام شده در ژاپن، فرانسه و بریتانیا، برابری بیشتری نسبت به ایالات متحده از نظر ابتلا در مردان و زنان نشان می دهد. تخمین زده می شود که ۱۰ تا ۱۵ درصد از دِمانس های تشخیص داده شده از نوع اجسام لویی هستند، اما تخمین ها برای کسانی که در مطالعات بالینی حضور دارند تا ۲۳ درصد برآورد شده است. یک مطالعه در کشور فرانسه نشان داد که بروز این بیماری در افراد ۶۵ سال به بالا، تقریباً چهار برابر بیشتر از مطالعات یکسان در آمریکا است (۳۲ آمریکایی در مقابل ۱۱۲ فرانسوی در هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در سال)؛ با این تفاوت که مطالعه صورت گرفته در آمریکا، افراد مبتلا به پارکینسونیسم خفیف یا بدون پارکینسون را از مطالعه خارج نکرد (آن ها را در بررسی آماری خود، غیر مبتلا به دِمانس با اجسام لویی به حساب آورد)، در حالی که مطالعه مشابه در فرانسه مبتلایان پارکینسونیسم را در ابتدای آزمایش غربالگری نمود. هیچ یک از مطالعات به طور سیستماتیک فرد را برای تشخیص اختلال رفتاری خواب ا
رزیابی ننمود، بنابراین در هر دو مطالعه، آمار کمتری از میزان واقعی ابتلا به این نوع دِمانس برآورد شده است. یک مطالعه خانه به خانه نیز در ژاپن شیوع این بیماری را ۰٫۵۳٪ برای افراد ۶۵ سال به بالا و یک مطالعه مشابه در اسپانیا آمار یکسانی از مبتلایان در این کشور نشان داد. تاریخچه. فردریک لویی (۱۸۸۵–۱۹۵۰) نخستین کسی بود که رسوبات پروتئینی غیرطبیعی را در اوایل دهه ۱۹۰۰ کشف کرد. در سال ۱۹۱۲، با مطالعه بیماری پارکینسون، یافته های اجسام انکلوزیونی درگیر در عصب واگ، هسته بازالیس و سایر نواحی مغز را شرح داد. او کتابی به نام «مطالعه تُن و حرکت عضلات» منتشر کرد که نتیجه پژوهش های همه جانبه در مورد فیزیولوژی، پزشکی بالینی، آسیب شناسی و پاتوژنز پارکینسون بود. او تنها در سال ۱۹۲۳ و سال بعدش در یک مقاله مختصر، هرگز دوباره به یافته های خود اشاره نکرد. در سال ۱۹۶۱، اوکازاکی و همکارانش در دو مورد کالبد شکافی، گزارشی از وابستگی زوال عقل با اجسام انکلوزیونیِ لویی منتشر کردند. زوال عقل با اجسام لویی در یک کالبد شکافی توسط روان پزشک و نوروپاتولوژیست ژاپنی به نام کنجی کوساکا در سال ۱۹۷۶ شرح داده شد. کوساکا چهار سال بعد برای نخستین بار،
پس از ۲۰ مورد کالبدگشایی، اصطلاح «بیماری اجسام لویی» را پیشنهاد کرد. در ابتدا تصور می شد این نوع دِمانس نادر است تا اینکه در دهه ۱۹۸۰ رنگ آمیزی آلفا سینوکلئین کشف و اجسام لویی در کالبد شکافی مغز قابل شناسایی شد و همین مسئله باعث آسانی تشخیص این بیماری و افزایش موارد احتمالی بیماری گردید. کوساکا و همکارانش سی و چهار مورد را در ۱۹۸۴ و در بررسی یکسان دیگری، چهار مورد در بریتانیا توسط گیب و همکاران کالبدشکافی و تحلیل شدند. سه سال بعد مجله نورولوژیِ "برین"، توجه جهان غرب را به بررسی های این فرد ژاپنی جلب کرد و سبب شد سال ۱۹۸۸، بورکهارت و همکارانش نخستین توصیف کلی از بیماری های مشتق شده از اجسام لویی را منتشر کنند. با وجود اینکه که پژوهشگران ژاپنی، بریتانیایی و آمریکایی در دهه ۱۹۹۰ دریافتند که این بیماری یک زوال عقل شایع است، همچنان هیچ دستورالعمل تشخیصی مشترک و مورد اعتمادی وجود نداشت و هر گروه، از اصطلاحات و روش های متفاوتی استفاده می کرد. پژوهشگران مختلف به این نتیجه رسیدند، پیشبرد صحیح و علمی تحقیقات بر روی این بیماری، رویکردی مشارکتی نیاز دارد به همین علت «کنسرسیوم زوال عقل با اجسام لویی» تأسیس شد و در سال ۱۹
۹۶، اصطلاح "زوال عقل با اجسام لویی" مورد توافق واقع شد. همچنین به مرور زمان نخستین معیارها برای تشخیص و مدیریت این بیماری مورد بررسی و توافق قرار گرفت. دو اکتشافات سال ۱۹۹۷، اهمیت اجسام انکلوزیونی لویی را در فرایندهای زوال عصبی نشان داد: بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵، کنسرسیوم دِمانس با اجسام لویی سه گزارش اجماعی در مورد این بیماری صادر کرد. زوال عقل با اجسام لویی در ویرایش چهارم راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی (DSM-IV-TR، منتشر شده در سال ۲۰۰۰) تحت عنوان «زوال عقل به دلیل سایر شرایط عمومی پزشکی» نام برده شد. در دهه ۲۰۱۰ نیز بررسی احتمال وجود علت ژنتیکی در این بیماری، آغاز گردید. چهارمین گزارش کنسرسیوم در سال ۲۰۱۷ منتشر شد و وزن تشخیصی اختلال رفتاری خواب با حرکت سریع چشم، ید۱۲۳-آیوبنگوان و اسکن ماهیچهٔ قلب را برای تشخیص دِمانس با اجسام لویی افزایش داد. جامعه و فرهنگ. نویسنده و شاعر بریتانیایی مروین پیک در سال ۱۹۶۸ درگذشت و پس از مرگ در مطالعه ای که در سال ۲۰۰۳ توسط "جاما نورولوژی" صورت گرفت، به عنوان یک مورد احتمالی مبتلا به دِمانس با اجسام لویی، تشخیص داده شد. این مطالعات بر اساس نشانه هایی در کار و نامه
های وی از جمله زوال پیشرونده، کاهش توانایی های شناختی، بدتر شدن عملکرد دیداری-فضایی، کاهش دامنه توجه، توهمات و هذیان، وجود داشت، به این نتیجه رسید که مروین پیک ممکن است، اولین فرد مشهوری باشد که دِمانس با اجسام لویی علت احتمالی مرگ آن بوده است. رابین ویلیامز، بازیگر و کمدین مشهور آمریکایی، هنگام خودکشی در ۱۱ اوت ۲۰۱۴، به بیماری پارکینسون مبتلا بود. به گفته همسرش، ویلیامز افسردگی، اضطراب و پارانویای فزاینده را به خاطر بیماری اش تجربه می کرد؛ او در ادامه عنوان نمود، کالبد شکافی ویلیامز، بیماری "منتشر اجسام لویی" را تشخیص داده است. در زمان انتشار گزارش کالبد شکافی علت بیماری، "زوال عقل منتشر اجسام لویی" در نظر گرفته شده بود. دنیس دیکسون، سخنگوی انجمن زوال عقل اجسام لویی، این تمایز را اینگونه توضیح داد: «دمانس منتشر اجسام لویی که معمولاً "بیماری منتشر اجسام لویی" نامیده می شود، به فرایند زیربنایی بیماری اشاره دارد.» به گفته دیکسون، «اجسام لویی به طور کلی توزیع محدود درون بافت مغز دارند، اما در این دِمانس، اجسام لویی به طور گسترده در سراسر مغز پخش می شوند، همانگونه که در مغز رابین ویلیامز وجود داشت.» در نهایت علت
بیماری، زوال عقل با اجسام لویی تشخیص داده شد. همچنین ایان جی. مک کیث استاد و پژوهشگر این بیماری نیز اظهار داشت که علائم ویلیامز و یافته های کالبد شکافی، ابتلای او به دِمانس با اجسام لویی را نشان داده است. پژوهش های جدید. شناسایی زیست نشانگرهای پرودرومال در این بیماری، باعث آغاز سریع تر درمان، بهبود توانایی غربالگری افراد و اندازه گیری اثربخشی در کارآزمایی های بالینی و کمک به خانواده ها و پزشکان در برنامه ریزی برای مداخلات اولیه و آگاهی از عوارض جانبی بالقوهٔ استفاده از داروهای ضد روان پریشی می شود. معیارهایی در سال ۲۰۲۰ ایجاد شد تا به محققان کمک کند این بیماری را در مرحله پیش زوال تشخیص دهند. سه سندرم پیشنهادی پرودرومال برای این بیماری شامل «اختلال شناختی خفیف همراه با اجسام لویی» (MCI-LB)، «دلیریوم همراه با شروع دِمانس با اجسام لویی» و «اختلالات روانی همراه با دِمانس با اجسام لویی» می شود که ممکن است با یک دیگر همپوشانی نیز داشته باشند. از سال ۲۰۲۰، موضع "گروه مطالعات تشخیصی دِمانس با اجسام لویی" این است که معیارهای MCI-LB را می توان برای تشخیص این بیماری توصیه کرد، اما تشخیص گونه هایی از آن که با دلیریوم و
اختلالات روانی همراه می گردد بدون نشانگرهای زیستی دقیق تر، دشوار است. با این وجود، اختلالات روانی دیررس شدید می تواند نشانه ای برای در نظر گرفتن زوال عقل با اجسام لویی باشد و دلیریوم غیرقابل توضیح، احتمال دِمانس با اجسام لویی پرودرومال را افزایش می دهد. تشخیص این بیماری با استفاده از معیارهای کنسرسیوم دِمانس با اجسام لویی انجام می شود، اما پژوهشی در سال ۲۰۱۷ روی نمونه های پوستی ۱۸ فرد مبتلا، نشان داد که همه آنها دارای رسوبات آلفا سینوکلئین فسفریله بودند؛ در حالی که هیچ یک از گروه کنترل چنین نشانه ای نداشتند. این تحقیق کوچک نشان می دهد در صورت بررسی و تأییدپذیری، پوست نیز می تواند پتانسیل تشخیصی برای این بیماری ارائه دهد. سایر زیست نشانگرهای بالقوهٔ در حال ارزیابی، الکتروانسفالوگرافی کمی، بررسی تصویربرداری از ساختارهای مغزی و اندازه گیری سینوکلئینوپاتی در مایع مغزی-نخاعی هستند. آزمایش های تجاری بیوپسی پوست برای تشخیص این بیماری در ایالات متحده وجود دارد و سازمان غذا و دارو مجوز «پیشرفت موفقیت آمیز» را به آزمایش مایع مغزی-نخاعی داده است؛ با این حال، این آزمایش ها به طور گسترده در دسترس نیستند و تا سال ۲۰۲۲، نقش
این آزمایش ها در فرایند بالینی ثابت نشده اند. بررسی های دیگر برای تشخیص آلفا سینوکلئین به وسیله آزمایش خون نیز همچنان در دست بررسی هستند. تمرین ذهن، تحریک عمقی مغز و تحریک جریان مستقیم جمجمه ای در بیماری پارکینسون و آلزایمر بیشتر از زوال عقل با اجسام لویی مورد مطالعه قرار گرفته است و شاید درمان هایی بالقوه برای زوال عقل با اجسام لویی باشند. چهار کارآزمایی بالینی برای درمان علائمِ پارکینسون در این نوع دِمانس تا سال ۲۰۲۱ صورت گرفته، اما مطالعات بیشتری برای ارزیابی ضررها در مقابل فواید آنان، عوارض جانبی شان و استفاده طولانی مدت مورد نیاز است. استراتژی های درمانی دیگر که تحت بررسی هستند، شامل اصلاح سِیر بیماری با استفاده از ایمنی درمانی، ژن درمانی، درمان با سلول های بنیادی و کاهش تجمع آمیلوئید بتا یا آلفا سینوکلئین است. بیشتر درمان های تحت مطالعه از سال ۲۰۱۹ با هدف کاهش سطح آلفا سینوکلئین در مغز (با داروهای دارویی نیز آمبروکسول، اِن پی تی۲۰۰-۱۱ و ئی۲۰۲۷) یا استفاده از ایمنی درمانی برای کاهش التهاب عصبی گسترده ناشی از رسوبات آلفا سینوکلئین صورت پذیرفته است.
در شیمی، یک خوشه اتمی (یا به سادگی خوشه) مجموعه ای از اتم ها یا مولکول های متصل است که اندازه متوسطی بین یک مولکول ساده و یک نانوذره دارد. یعنی تا چند نانومتر (nm) قطر دارد. اصطلاح ریز خوشه ممکن است برای مجموعه هایی با حداکثر چند اتم استفاده شود. خوشه هایی با تعداد و نوع معین اتم ها در یک آرایش خاص، اغلب یک ترکیب شیمیایی خاص در نظر گرفته می شوند و به این ترتیب مورد مطالعه قرار می گیرند. به عنوان مثال، فولرین یک خوشه از ۶۰ اتم کربن است که راس یک بیست وجهی کوتاه را تشکیل می دهد و دکبوران یک خوشه از ۱۰ اتم بور است که تشکیل یک بیست وجهیناکامل را می دهد که احاطه شده توسط ۱۴ هیدروژن اتم است. این اصطلاح بیشتر برای مجموعه هایی استفاده می شود که از چند اتم از یک عنصر یا چند عنصر مختلف تشکیل شده اند که در یک آرایش سه بعدی به هم متصل شده اند. فلزات واسطه و عناصر گروه اصلی، خوشه های قوی را تشکیل می دهند. در واقع، در برخی زمینه ها، این اصطلاح ممکن است به طور خاص به یک خوشه فلزی گفته شود که اتم های هسته آن فلز هستند و حداقل یک پیوند فلزی را شامل می شود. در این حالت، پلی واجد شرایط یک خوشه با بیش از یک اتم فلز و هترونوکلئر
یک خوشه با حداقل دو عنصر فلزی متفاوت را مشخص می کند. خوشه های فلزی برهنه فقط دارای اتم های فلزی هستند، برخلاف خوشه هایی با پوسته بیرونی عناصر دیگر. دیگری ممکن است گروه های عاملی مانند سیانید یا متیل باشد که به صورت کووالانسی به اتم های هسته پیوند دارند. یا بسیاری از آنها لیگاندهایی هستند که با پیوندهای هماهنگی مانند مونوکسید کربن، هالیدها، ایزوسیانیدها، آلکن ها و هیدریدها به هم متصل شده اند. با این حال، این اصطلاح همچنین برای مجموعه هایی استفاده می شود که فاقد فلز هستند (مانند بوران ها و کربن ها) و اتم های هسته آنها توسط پیوندهای کووالانسی یا یونی در کنار هم نگه داشته می شوند. همچنین برای مجموعه ای از اتم ها یا مولکول هایی که توسط پیوند واندروالسی یا پیوندهای هیدروژنی در کنار هم نگه داشته می شوند، مانند خوشه های آب. خوشه ها ممکن است نقش مهمی در انتقال فاز مانند بارش از محلول ها، تراکم و تبخیر مایعات و جامدات، انجماد و ذوب، و جذب به مواد دیگر ایفا کنند. تاریخچه. ترکیبات خوشه ای اتمی، از جمله خوشه های فلزی، ناخواسته توسط انسان از دوران باستان استفاده می شده است. قدیمی ترین خوشه فلزی که به طور مصنوعی تولید می شد
ه ممکن است کالومل ()باشد، که قبلاً در قرن ۱۲ در هند شناخته شده بود. توضیح ساختار ترکیبات خوشه ای تنها در قرن بیستم امکان پذیر شد. به عنوان مثال، وجود یک پیوند جیوه به جیوه در کالومل در اوایل دهه ۱۹۰۰ توضیح داده شد. این پیشرفت ها با توسعه ابزارهای تجزیه و تحلیل ساختاری قابل اعتماد، مانند پراش اشعه ایکس تک کریستالی امکان پذیر شد. اصطلاح «خوشه» توسط FA Cotton در اوایل دهه ۱۹۶۰ برای اشاره به ترکیبات حاوی پیوندهای فلز-فلز استفاده شد. خوشه های کربن برای اولین بار توسط اریک آ. روهلفینگ، دونالد ام. کاکس و اندرو کالدور در سال ۱۹۸۴، در آزمایشاتی که گرافیت توسط لیزر تبخیر شد و بخار توسط اتمسفر هلیوم خاموش شد، شناسایی شد. تجزیه و تحلیل محصولات متراکم شده با یک طیف سنج جرمی، برتری مولکول هایی با " اعداد جادویی " مشخص را نشان داد. در سال ۱۹۸۵ کار آنها توسط هارولد کروتو، جیمز آر. هیث، شان اوبراین، رابرت کرل و ریچارد اسمالی تکرار شد که ساختار ایکوساهدر کوتاه شده را برای مولکول برجسته C 60 پیشنهاد کردند و نام «باکمینسترفولرن» را برای آن پیشنهاد کردند. ساختار و پایداری. خواص فیزیکی و شیمیایی خوشه های اتمی با خواص جامد توده ای
با ترکیب یکسان بسیار متفاوت است. این تفاوت به این دلیل است که بخش بزرگی از اتم های تشکیل دهنده آنها در سطح آنها یافت می شود. برای هسته های خوشه ای با کمتر از دوجین اتم یا مولکول جزء، پیکربندی های پایدار معمولاً اکثر یا همه اتم ها را در مجاورت سطح هسته دارند و بنابراین فقط تا حدی به دیگر ذرات هسته متصل می شوند. یک انتقال تدریجی بین خواص گونه های مولکولی و خواص ترکیب "توده ای مربوطه با افزایش تعداد N" اتم ها در هسته رخ می دهد، زیرا کسر اتم های مجاور سطح آن تقریباً به اندازه "N-1/3" مقیاس می شود. اگر N برابر صدهزارباشد، زمانی که خوشه را می توان یک نانوذره در نظر گرفت، تنها حدود ۱۰ درصد از اتم های هسته در سطح آن قرار می گیرند. این هنوز درصد قابل توجهی است، که بخشی از دلیلی است که چرا خواص نانوذرات هنوز به طور قابل توجهی با خواص مواد حجیم متفاوت است. خوشه های فلزات واسطه اغلب از اتم های فلز نسوز تشکیل شده اند. به طور کلی مراکز فلزی با اوربیتال های d گسترده به دلیل همپوشانی مناسب اوربیتال های ظرفیت، خوشه های پایداری را تشکیل می دهند؛ بنابراین، فلزات با حالت اکسیداسیون پایین برای فلزات بعدی و حالت اکسیداسیون متوسط ب
رای فلزات اولیه تمایل به تشکیل خوشه های پایدار دارند. کربونیل های فلزی چند هسته ای عموماً در فلزات انتقالی دیررس با حالت های اکسیداسیون نظری پایین یافت می شوند. تئوری جفت الکترون اسکلتی چندوجهی یا قوانین شمارش الکترون وید روندها را در پایداری و ساختار بسیاری از خوشه های فلزی پیش بینی می کند. قوانین Jemmis mno بینش بیشتری در مورد ثبات نسبی خوشه های فلزی ارائه کرده است. خوشه های فاز گاز و فولرن ها. خوشه های ناپایدار را می توان با استفاده از طیف سنجی جرمی در فاز گاز مشاهده کرد، حتی اگر از نظر ترمودینامیکی ناپایدار باشند و به راحتی در هنگام تراکم جمع شوند. چنین خوشه های برهنه، یعنی آنهایی که توسط لیگاندها تثبیت نمی شوند، اغلب با تبخیر ناشی از لیزر - یا فرسایش - یک فلز حجیم یا ترکیب حاوی فلز ایجاد می شوند. به طور معمول، این رویکرد توزیع گسترده ای از توزیع اندازه را ایجاد می کند. ساختارهای الکترونیکی آنها را می توان با تکنیک هایی مانند طیف سنجی فوتوالکترون مورد بررسی قرار داد، در حالی که طیف سنجی تفکیک چند فوتونی مادون قرمز بیشتر هندسه خوشه ها را بررسی می کند. خواص آنها (واکنش پذیری، پتانسیل یونیزاسیون، شکاف HOMO –
LUMO) اغلب یک وابستگی به اندازه مشخص را نشان می دهد. نمونه هایی از این خوشه ها، خوشه های آلومینیوم خاصی به عنوان ابراتم ها و خوشه های خاص طلا هستند. خوشه های فلزی خاصی در نظر گرفته می شوند که دارای آروماتیک بودن فلز هستند. در برخی موارد، نتایج آزمایش های فرسایش لیزری به ترکیبات جدا شده ترجمه می شود و موارد برتر، خوشه های کربن به نام فولرن ها هستند، به ویژه خوشه هایی با فرمول C 60، C 70 و C 84. کره فولرن را می توان با مولکول های کوچک پر کرد و فولرن های اندوهدرال را تشکیل داد. خانواده های اصلی ترکیبات خوشه ای. تنوع بی نهایتی از ترکیبات وجود دارد که مولکول های آنها خوشه های اتمی هستند یا چنین خوشه ای در هسته خود دارند. در زیر برخی از دسته هایی که مورد توجه محققان قرار گرفته آورده شده است. متالوکربوهدرین ها. متالوکاربوهدرین ها (یا به اختصار مت-کار) خانواده ای از خوشه ها با فرمول مولکولی ، جایی که M یک فلز واسطه مانند تیتانیوم، وانادیوم، زیرکونیوم، نیوبیم، هافنیوم، مولیبدن، کروم یا آهن است. آنها را می توان با تبخیر فلز مورد نظر با لیزر در جوی حاوی هیدروکربن مناسب تولید کرد. آنها همچنین با غلظت ۱٪ یا کمتر در دوده
تولید شده توسط قوس الکتریکی بین دو الکترود Ti-C شناسایی شده اند. آنها دارای اتم های فلزات در گوشه های یک مکعب هستند، اما اتم های کربن به سمت داخل رانده می شوند تا تقریباً با وجه های آن مکعب همسطح باشند. خوشه های Zintl. ترکیبات Zintl دارای خوشه های آنیونی برهنه هستند که با احیای عناصر سنگین دسته "p"، عمدتاً فلزات یا نیمه فلزات، با فلزات قلیایی، اغلب به صورت محلول در آمونیاک مایع بدون آب یا اتیلن دی آمین ایجاد می شوند. نمونه هایی از آنیون های Zintl عبارتند از [Bi 3] 3-, [Sn 9] 4-, [Pb 9] 4- و [Sb 7] 3-. اگرچه این گونه ها «خوشه های برهنه» نامیده می شوند، اما معمولاً به شدت با کاتیون های فلز قلیایی مرتبط هستند. برخی از نمونه ها با استفاده از کمپلکس های کریپت کاتیون فلز قلیایی، به عنوان مثال، آنیون [Pb 10] 2-، که دارای شکل ضد منشوری مربعی سرپوش دار است، جدا شده اند. طبق قوانین وید (2n+۲) تعداد الکترون های خوشه ای ۲۲ است و همچنین برای یک خوشه نزدیک. این ترکیب از اکسیداسیون K 4 Pb 9 توسط Au + در PPh 3 AuCl (با واکنش اسید تتراکلراوریک و تری فنیل فسفین) در اتیلن دی آمین با 2.2.2-crypt تهیه می شود. این نوع خوشه قبلاً ب
ه عنوان اندوهدرال [Ni@Pb 10] 2- شناخته شده بود (قفس حاوی یک اتم نیکل است). بیست وجهی قلع خوشه [SN 12] 2- یا آنیون stannaspherene یک ساختار پوسته بسته دیگر است که با طیف سنجی فوتوالکترون مشاهده شده است (بدون اینکه جدا شود). با قطر داخلی ۶٫۱ آنگستروم، اندازه آن با فولرن قابل مقایسه است و باید مانند فولرن های درون ودرال اتم های کوچکی داشته باشد، و در واقع یک خوشه Sn 12 وجود دارد که حاوی یک اتم Ir است: [Ir@Sn 12] 3-.
رویال رامبل (به انگلیسی: Royal Rumble) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای هر دو برند راو و اسمک داون تهیه می شود که این دوره اش هم در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲ و در د دوم ات امریکنز سنتر شهر سنت لوئیس، ایالت میزوری برگزار شد. این سی و پنجمین رویداد با این نام بود. بر طبق رسم این پی پرویو برندهٔ مسابقه رویال رامبل، حق دادن مسابقه ای بر سر کمربند جهانی در رسلمانیای آن سال به دست می آورد. برای رویداد سال ۲۰۲۲ هر دو برنده زن و مرد مسابقه رویال رامبل، حق انتخاب قرمان کمربندی جهانی به دلخواه برای مسابقه در رسلمانیا ۳۸ به دست آوردند. برندگان مرد می توانند قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی برند راو یا قهرمان کمربند یونیورسال اسمک داون را برای مسابقه در رسلمانیا انتخاب کنند. برندگان زن هم می توانند قهرمان کمربند زنان راو یا قهرمان کمربند زنان اسمک داون را انتخاب کنند. شش مسابقه برگزار شدند. در مسابقه رویال رامبل مردان براک لزنر و در مسابقه رویال رامبل زنان راندا روزی پیروز شدند. بابی لشلی، براک لزنر را شکست داد تا برای دومین بار قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی شود. ادج و بث فینیکس هم د
ر مقابل د میز و ماریس در یک مسابقه زوج در مقابل زوج پیروز شدند. همچنین بکی لینچ، دودراپ را شکست داد تا قهرمان کمربند زنان راو باقی بماند. در مسابقهٔ اصلی هم سث رالینز در مقابل رومن رینز پیروز شد؛ اما از آنجایی که این پیروزی با سلب صلاحیت بود، رومن رینز قهرمان باقی ماند. از نکات جالب این مسابقه، ورود سث رالینز با تم ورود و حضور لباس گروه شیلد بود. زمینه سازی. "رویال رامبل" شامل مسابقاتی که بین دشمنی های موجود، ماجراها و استوری هایی که پیش از این در برنامه های راو و اسمک دان پخش شده بود است. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش ها را به حداکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند و در این رویداد به مسابقه و رقابت می پردازند. "رویال رامبل" علاوه بر مسابقاتی که گفته شد، شامل مسابقهٔ ویژه ای در هر دو بخش مردان و زنان است که ۳۰ کشتی گیر از تمامی برندهای دبلیودبلیوئی به نوبت قرعه کشی شده در رینگ حضور پیدا کرده و به انداختن حریفان به بیرون از رینگ می پردازند، آخرین کشتی گیری که در رینگ باقی بماند پیروز مسابقه خواهد شد و شانس مسابقه با یکی از قهرمانان دبلیودبلیوئی در مسابقهٔ
اصلی پی پر ویو رسلمانیا ۳۸ را کسب خواهد کرد. در روز ۱، براک لزنر، سث «فریکین» رالینز، بابی لشلی، کوین اونز و مدافع قهرمانی بیگ ای را شکست داد تا قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی راو شود که ابتدا قرار بود با رومن رینز برای کمربند یونیورسال مسابقه دهد؛ اما رومن رینز در همان شب اعلام کرد که به علت ابتلای او به ویروس کرونا نمی تواند در این مسابقه شرکت کند و مسابقه لغو شد. در شوی راو همان هفته پاول هیمن پیش براک لزنر برگشت و این دو دوباره با هم دوست شدند. در همان شب هم بابی لشلی در یک مسابقه فیتال فور وی ۴ جانبه در مقابل بیگ ای، سث رالینز و کوین اونز پیروز شد تا برای رویال رامبل در مقابل لزنر قرار گیرد.
تدا اسکاچپول (متولد ۴ مه ۱۹۴۷) جامعه شناس و دانشمند علم سیاست اهل آمریکا است که در حال حاضر استاد دولت و جامعه شناسی در دانشگاه هاروارد است. او شخصیتی بسیار تأثیرگذار هم در جامعه شناسی و هم در علوم سیاسی است. او بیشتر به عنوان مدافع رویکردهای تاریخی- نهادی و تطبیقی و همچنین «نظریه خودمختاری دولتی» شناخته می شود. او به طور گسترده ای هم برای مخاطبان عادی و هم دانشگاهی قلم فرسایی کرده است. وی رئیس انجمن علوم سیاسی آمریکا و انجمن تاریخ علوم اجتماعی بوده است. در جامعه شناسی تاریخی، آثار و آرای اسکاکپول با مکتب ساختارگرا همخوانی دارد. به عنوان مثال، او استدلال می کند انقلاب های اجتماعی را می توان با توجه به ارتباط آن ها با ساختارهای خاص جوامع کشاورزی و دولت های مرتبط با آنها به بهترین شکل توضیح داد. چنین رویکردی با رویکردهای «رفتارگرایانه تر» که تمایل دارند بر نقش «جمعیت های انقلابی»، «روان شناسی انقلابی» و/یا «آگاهی انقلابی» به عنوان عوامل تعیین کننده فرآیندهای انقلابی تأکید کنند، بسیار متفاوت است. "کتاب دولت ها و انقلاب های اجتماعی" او در سال ۱۹۷۹ در تحقیقات انقلاب ها بسیار تأثیرگذار بود و پارادایم جدیدی را به وج
ود آورد. این کتاب در ایران با همین نام و با ترجمه سید مجید روئین تن ترجمه و منتشر شده است.
ایم یون آه (؛ زادهٔ ۳۰ مه ۱۹۹۰) که بیشتر با نام هنری یونا شناخته می شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه دخترانهٔ گرلز جنریشن و زیر گروه گرلز جنریشن-اوه! جی جی است.
جایزه انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برای بهترین گروه بازیگران یک جایزه فیلم سالانه است که توسط انجمن منتقدان فیلم سن دیگو اهدا می شود.
کامپوزیت های پلیمر-فلز یونی (IPMCs) کامپوزیت های مصنوعی نانومواد هستند که رفتار ماهیچه های مصنوعی را تحت ولتاژ یا میدان الکتریکی اعمال شده نشان می دهند. توضیح. کامپوزیت پلیمر-فلز یونیها از یک پلیمر یونی مانند نفیون یا فلمیون تشکیل شده اند که سطوح آن از نظر شیمیایی آبکاری شده یا از نظر فیزیکی با هادی هایی مثل پلاتین یا طلا پوشیده شده اند. تحت یک ولتاژ اعمال شده (۱ تا ۵ ولت برای نمونه های با اندازه معمولی 10mmx40mmx0.2mm)، انتقال و توزیع مجدد یون به دلیل ولتاژ تحمیلی در نوار کامپوزیت پلیمر-فلز یونی منجر به تغییر شکل خمشی می شود. همچنین، کامپوزیت های پلیمر-فلز یونی می توانند هیدروژل یونی باشند که در محلول الکترولیت غوطه ور شده و به طور غیر مستقیم به میدان الکتریکی متصل می شوند. اگر الکترودهای آبکاری شده به شکلی غیر متقارن چیده شوند، ولتاژ تحمیلی می تواند شکل های مختلفی مانند پیچش، غلتش، پیچش، چرخش، چرخش، چرخش و تغییر شکل خمشی غیر متقارن را ایجاد کند. از طرف دیگر، اگر چنین تغییر شکل هایی به صورت فیزیکی روی نوارهای IPMC اعمال شوند، سیگنال ولتاژ خروجی (چند میلی ولت برای نمونه های کوچک معمولی) را به عنوان حسگرها و ب
رداشت کننده های انرژی تولید می کنند. IPMCها نوعی پلیمر الکترواکتیو هستند. آنها در محیط های سیال (مایع و گاز) بسیار خوب عمل می کنند. آنها دارای چگالی نیرویی در حدود ۴۰ در یک پیکربندی کنسول هستند، به این معنی که آنها می توانند نیروی نوک تقریباً ۴۰ برابر وزن خود را در حالت کنسول ایجاد کنند. IPMCها در فعال سازی، سنجش و برداشت انرژی دارای پهنای باند بسیار وسیع تا کیلو هرتز و بالاتر هستند. مبدع. کامپوزیت های پلیمر-فلز یونی اولین بار در سال ۱۹۹۸ توسط شاهین پور، بارکوهن، ژو، سیمپسون و اسمیت معرفی شدند (به منابع زیر مراجعه کنید) اما ایده اصلی محرک ها و حسگرهای پلیمری یونی به سال های ۱۹۹۲–۱۹۹۳ توسط آدولف، شاهین پور، سگالمن، ویتکوفسکی، اوسادا برمی گردد. Okuzaki, Hori, Doi, Matsumoto, Hirose, Oguro, Takenaka, Asaka و Kawami همان طور که در زیر نشان داده شده است: 1-Segalman DJ, Witkowski WR, Adolf DB, Shahinpoor M. "Theory and Applications of Electrically Controlled Polymeric Gels", Int. مجله مصالح و سازه های هوشمند، ش. ۱، صص ۹۵–۱۰۰، (۱۹۹۲) ۲-شاهین پور م. «طراحی مفهومی، سینماتیک و دینامیک سازه های رباتیک شنا با استفاده از