Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می دهد که جنایاتی مانند لزب کشی حداقل تا حدی می تواند با نظریه های موجود بیش از حد مردانگی که «تحقق جنسیت» را مشاهده می کنند، توضیح دهد. این امر تأیید می کند که چگونه محققان نظریه پردازی کرده اند که چگونه ساخت مردانگی با جرایم جانبداری مرتبط است. یکی از اتفاقات رایجی که محققان جامعه شناسی پیدا کرده بودند، تشدید خشونت علیه اعضای دگرباش جنسی زمانی بود که با پیشرفت های دگرجنس گرایانه ناخواسته مواجه شدند. قتل های زنجیره ای. زن کشی سریالی به عنوان «قتل زنان از نظر اختلال سادیسم جنسی» که «تروریسم جنسی» نیز نامیده می شود، تعریف می شود. اگرچه بیش از ۹۰ درصد قاتلان زنجیره ای مرد هستند ولی حدود ۷ درصد نیز زن هستند. قاتلان زنجیره ای مرد تمایل دارند از روش های وحشیانه تری برای قتل مانند خفگی و ضرب و شتم استفاده کنند. در مقابل، زنان از سم یا اقدامات خشونت آمیز کمتر استفاده می کنند. علاوه بر این، در حالی که درصد زیادی از قاتلان زنجیره ای مرد بر روی زنان به عنوان اهداف خود تمرکز می کنند، قاتل های زنجیره ای زن کمتر به طور انحصاری بر روی مردان تمرکز می کنند. برخی از قاتلان زنجیره ای مرد مانند جفری دامر و وین ویلیامز بر مردان
به عنوان هدف تمرکز می کنند. شیوه هایی که قاتلان زنجیره ای در رسانه ها به تصویر کشیده می شوند، دیدگاه های مربوط به زن کشی و جنسیت در جامعه را بازتاب می دهد. اغلب، قتل روسپی ها، زنان کم درآمد و زنان رنگین پوست توسط قاتلان زنجیره ای در رسانه ها کمتر از قتل زنان جوان تر، زیباتر، مرفه تر مورد توجه قرار می گیرد. بر اساس گزارش تکمیلی قتل FBI، پلیس محلی گزارش داده است که حدود ۳۳۰۰۰ پرونده قتل زنان تا سال ۲۰۱۰ حل نشده باقی مانده است. فمینیست هایی مانند دایانا راسل و جین کاپوتی به پیوندی بین افزایش قتل های زنجیره ای و ظهور پورنوگرافی باور دارند. به طور خاص، ظهور فیلم هایی که خشونت و قتل زنان را اروتیک می کنند، با خواسته های قاتلان زنجیره ای مرتبط است. تعداد زیادی از قاتل های زنجیره ای چون هاروی گلاتمن، کنت بیانچی، و لئونارد لیک از قربانیان خود در حالی که با خشونت آنها را می کشتند فیلم گرفتند. با این حال، ارتباط بین پورنوگرافی و قتل های زنجیره ای ثابت نشده است. دخترکشی. دخترکشی یا کشتن نوزادان دختر است که بدون توجه به پیچیدگی فرهنگی یک کشور در سراسر جهان یافت می شود. یک تصور غلط رایج این است که این مورد فقط مربوط به سق
ط جنین است، اما شامل «قتل دختر و کودکان دختر» نیز می شود. نوزادکشی دختر نقش مهمی در عدم تعادل جمعیت های جنسیتی دارد. در کشورهایی که نوزادکشی دختر انجام می شود، جمعیت مردان بیشتر از زنان است. در سراسر جهان. هر سال به طور متوسط ۶۶۰۰۰ زن در سراسر جهان با خشونت کشته می شوند که حدود ۱۷ درصد از کل قربانیان قتل عمدی را تشکیل می دهند. در سال ۲۰۱۷ حدود ۸۷۰۰۰ زن و دختر در سراسر جهان کشته شدند. این عدد یعنی روزانه ۱۳۷ زن کشته می شوند. طبق گزارش سال ۲۰۰۰ صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA)، تقریباً ۵۰۰۰ زن هر ساله به دلیل قتل های ناموسی به قتل می رسند. نرخ زن کشی بسته به کشور متفاوت است، اما از میان ۲۵ کشوری که بالاترین نرخ های زن کشی را دارند، ۵۰ درصد آن در آمریکای لاتین است و السالوادور شماره یک در بین تمام کشورها را دارد. همچنین هفت کشور اروپایی، سه کشور آسیایی و یک کشور آفریقایی (آفریقای جنوبی) در بین ۲۵ کشور با بیشترین قتل زنان قرار دارند. در یک مطالعه سازمان ملل، از هر ۴ زن در ۲۵ کشور نخست، ۱ نفر موافق بودند که کتک خوردن به دلیل مشاجره با همسرشان یا امتناع از داشتن رابطه جنسی با او قابل توجیه است. به طور کلی، داده
های مربوط به زن کشی در سراسر جهان ضعیف است و اغلب کشورها تفاوت های جنسیتی را در آمار قتل گزارش نمی کنند. افزون بر این گزارش دهی در مورد مهاجران به ویژه کمیاب است. آفریقا. این قاره بسته به کشور یا منطقه در زنان کشی متفاوت است. یکی از بزرگ ترین مشکلات بهداشتی در آفریقا اپیدمی ایدز است که تا سال ۲۰۱۷ بر ۲۵٫۷ میلیون نفر در جنوب صحرای آفریقا تأثیر گذاشته است. هر زمان که ایدز منجر به مرگ یک زن به دلیل زن ستیزی یا رفتار جنسی مردانه شود نوعی زن کشی در نظر گرفته می شود. ختنه زنان توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان برداشتن بخشی یا تمام دستگاه تناسلی خارجی زنان و/یا آسیب به اندام های ژنتیکی زنان به دلایل فرهنگی یا سایر دلایل غیر درمانی تعریف شده است. وقتی زنان و دختران به دلیل اعمال غیربهداشتی FGM که منجر به عفونت یا مرگ و همچنین افزایش احتمال ابتلا به HIV/AIDS به دلیل ختنه زنان می شود، می میرند، ختنه کردن دستگاه تناسلی زنان منجر به زن کشی می شود. آسیا. ژاپن. در ژاپن، خشونت علیه زنان، در نگاه اول، مشکل بزرگی به نظر نمی رسد، نرخ کلی قتل در این کشور در میان پایین ترین نرخ ها در جهان است و زیر ۱ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر است و جرایم
خیابانی نادر است. آزار و اذیت نیز غیر معمول است: زنان معمولاً هنگام بیرون رفتن از خانه در شب احساس امنیت می کنند. با این وجود، این حوزه قضایی یکی از بالاترین نرخ های قربانیان قتل زن به عنوان درصدی از کل قتل ها در جهان را دارد. طبق گزارش دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC)، که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، ژاپن به همراه هنگ کنگ با زنانی که ۵۲٫۹ درصد از کل قربانیان قتل را تشکیل می دهند در صدر رتبه بندی قرار دارند پس از آن کره جنوبی با ۵۲٫۵ درصد قرار دارد. هند. ریتا بانرجی، نویسنده فمینیست و بنیانگذار کمپین ۵۰ میلیون گمشده برای پایان دادن به خشونت جنسی در هند، گفته است که میلیون ها دختر و زن در اثر انواع مختلف زن کشی کشته می شوند که در گروه های سنی مختلف گسترش می یابد. در یک سمپوزیوم سازمان ملل در مورد زن کشی در وین در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۲، او در مورد شش شکل رایج زن کشی در هند صحبت کرد. اینها شامل نوزادکشی دختران، قتل دختران زیر شش سال از طریق گرسنگی و خشونت، کشتن زنان به دلیل سقط جنین اجباری، قتل های ناموسی، قتل های جهیزیه، و قتل جادوگران بود. بسیاری از قتل زنان در هند علیه دختران انجام می شود. علیرغم اصل
احات حقوقی مترقی در بسیاری از بخش های منطقه، ارزش های مردسالارانه قوی حفظ شده و به تداوم تبعیت زنان کمک می کند. به گفته گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر در مورد خشونت علیه زنان، عوامل کلیدی پشت قتل های جنسیتی زنان در آسیا، اهمیت بالای عفت زنان و تبعیت آنها در جامعه بزرگتر است. به عنوان مثال، در حالی که قانون مجازات هند اکنون به طور خاص مهریه را ممنوع می کند، تعداد گزارش شده مرگ و میر زنان ناشی از مهریه از ۴۸۳۶ به ۸۳۸۳ در طول بیست سال گذشته (۱۹۹۰–۲۰۰۹) تقریباً دو برابر شده است. این قانون همچنین به دلیل تأثیر کم در جرم انگاری مجرمان مورد انتقاد قرار می گیرد که در نرخ محکومیت پایین ده درصد ذکر شده است. خودکشی علت اصلی مرگ و میر زنان نپالی در گروه سنی باروری است که دلایل آن شامل آزار خانگی، ازدواج اجباری، اخراج زنان بیوه و فقدان حقوق مالکیت است. در این زمینه پذیرش و احترام کمتری از دختران و زنان جوان و اغلب عدم حمایت خانواده وجود دارد که منجر به انواع مختلفی از زن کشی و خشونت مبتنی بر جنسیت چون قتل های ناموسی، اسیدپاشی، شکار جادوگران، جنین کشی، و خشونت مبتنی بر جنسیت در طول درگیری های طبقه ای و جمعی در منطقه می شود. چ
ین. نوزادکشی دختر در چین سنتی رایج بود، جایی که سختی های طبیعی مانند قحطی هنجارهای فرهنگی را به نفع پسران تقویت می کرد و خانواده های تحت فشار را تشویق می کرد تا دختران نوزاد خود را رها کرده یا بکشند. علاوه بر این، دختران به دلیل اینکه جنسیت نیز برای سیستم پرستش اجداد که در آن تنها پسران مجاز به انجام قربانی های آیینی بودند، بسیار مهم بود؛ بنابراین، «اگر زن و شوهری موفق به تولید پسر نشدند، پیوندهای حیاتی آن با گذشته و آینده از بین می رفت». اروپا. در اروپا، آژانس ها ابتکاراتی را در زمینه جنسیت و خشونت، اما نه به طور خاص در مورد زن کشی، حمایت مالی کرده اند. تحقیقات در مراحل اولیه و ناهماهنگ است. سیاستگذاران ملی گزارش های اتحادیه اروپا نشان می دهد که در طول دوره قرنطینه بیماری همه گیر در بسیاری از کشورها به حمایت بیشتری نیاز بوده است راهکارهای قانونی. امروزه میلیون ها زن در سراسر جهان در نتیجه قتل عمدی علیه آنها کشته می شوند. راه حل های این مشکل شامل وضع قوانین و سیاست های خشونت علیه زنان است. تکنیک هایی که می توان توسعه داد شامل سیاست های پیشگیری از جرم است که با هدف خشونت خانگی و خانوادگی است. علاوه بر این، کشو
رهای سراسر جهان باید وضعیت زنان را در کشورهای خود توسعه دهند و قوانینی در مورد برابری جنسیتی ایجاد کنند. به عنوان مثال، در آمریکای لاتین قوانین جدید بسیاری برای برچسب زدن قتل زنان به عنوان زن کشی یا زنانه کشی وجود دارد. زن کشی به قتل زن توسط مرد بر اساس زن ستیزی گفته می شود. در عین حال، زن کشی فراتر از این تعریف است و همدستی دولت در تداوم خشونت علیه زنان را در بر می گیرد. این تغییرات به دلیل هنجارهای جهانی حقوق بشر مانند کنوانسیون بین آمریکایی ۱۹۹۴ در مورد پیشگیری و ریشه کنی خشونت علیه زنان ایجاد شده است که بیان می کند که خشونت جنسیتی مسئولیت دولت است. با این وجود هنجارهای بین المللی تنظیم نمی شوند. آنها نحوه اعمال قوانین و سیاست های جدید را برای اعمال خشونت علیه زنان اجرا نمی کنند.
نیکولو دی کونتی (Niccolò de' Conti) (حدود ۱۳۹۵–۱۴۶۹ میلادی)، تاجر، کاوشگر و نویسنده ایتالیایی بود. او در کیوجا بدنیا آمد و به هند و جنوب شرق آسیا و احتمالاً به جنوب چین طی اوایل قرن پانزدهم میلادی سفر نمود. او یکی از منابعی بود که از آن برای ایجاد نقشه «فرا مائورو» در ۱۴۵۰ میلادی استفاده شد، نقشه ای که نشان می دهد مسیر دریایی از اروپا به دور آفریقا و به سوی هند وجود داشته است. دی کونتی از ونیز در حدود ۱۴۱۹ میلادی جدا شد و خود را در دمشق، سوریه مستقر ساخت، جاییکه به مطالعه زبان عربی پرداخت. طی یک دوره ۲۵ ساله، آشنایی اش به زبان ها و فرهنگ های جهان اسلام موجب شد که به بسیاری از مکان ها با کشتی های متعلق به تاجران مسلمان سفر نماید. سفر دی کونتی بعد از دوره روابط تیموری با اروپا بود. همچنین زمان آن در حدود همان زمان و مکانی بود که سفرهای اکتشافاتی چینی دریاسالار چنگ هه روی داد. گزارش های او معاصر بوده و به طور قابل قبولی با گزارش های نویسندگان چینی که در کشتی «ژنگ هه» بودند همچون «ما هوان» (نوشته شده در ۱۴۳۳ میلادی) و «فی خین» (نوشته شده در حدود ۱۴۳۶ میلادی) سازگاری دارد. سفرها. پس از بازگشت مارکوپولو در ۱۲۹۵ میل
ادی، هیچ مدرکی دال بر بازگشت تاجران ایتالیایی از چین تا بازگشت دی کونتی از طریق دریا در ۱۴۳۹ میلادی وجود ندارد. با این حال، ما گزارشی از سفرهای فرانسیسکن راهب تحت نام اودوریک اهل پوردنون (۱۲۸۶ تا ۱۳۳۱ میلادی) از فریولی در ۱۳۱۰ میلادی داریم که از این مناطق بازدید کرد: ارمنستان، مزوپوتامیا، پرشیا، سیلان (سری لانکا)، سوماترا، جاوه، کمبوجیه، چامپا و چین. دی کونتی در وهله اول از صحرا عبور کرد تا به بغداد رسیده و از آنجا از طریق دجله به سمت پایین کشتیرانی کرده تا به بصره برسد. سپس از آنجا به خلیج فارس کشتیرانی کرده و به ایران رفته و در آنجا فارسی یادگرفت. سپس از دریای عرب عبور کرده و به کامبی در گجرات رفت. در هند به «پاکاموریا»، «هلی» و ویجایاناگار، پایتخت دکن قبل از ۱۴۲۰ میلادی رفت. در هند بود که عبارت «ایتالیای شرق» را ابداع نمود تا به زبان تلوگو اشاره می کرد، زبانی که او متوجه شد همچون زبان ایتالیایی، پایان کلماتش از حروف صدادار ساخته شده. او به «مالیاپور» در شرق ساحل هند (احتمالاً میلاپور امروزین در چنای) رفت و در آنجا از آرامگاه سنت توماس که در سنن مسیحی به عنوان مؤسس جامعه مسیحی آنجا ثبت شده، بازدید نمود. در
حدود ۱۴۲۱ میلادی، دی کونتی از «پدیر» در شمال سوماترا عبور کرد، جاییکه یک سال را صرف کسب دانش محلی، بخصوص در زمینه تجارت طلا و ادویه جات نمود (این دوره ای بود که خصوصاً به لطف سفرهای دریایی چنگ هه، تماس نسبتاً شدیدی بین سوماترا و چین شکل گرفته بود). سپس او بعد از ۱۶ روز سفر دریایی به تانینتاریی در شبه جزیرهٔ مالایی به سفر خود ادامه داد. سپس به دهانه گنگ دریانوردی کرده و از سونارگائون و چیتاگونگ (بنگلادش مدرن) بازدید کرده و سپس از طریق خشکی به آراکان (ایالت راخین کنونی، برمه) رفت. بعد از سفر از طریق برمه، به مقصد جاوه آنجا را ترک کرد، جاییکه نه ماه را قبل از رفتن به چامپا (در ویتنام کنونی) در آنجا سپری کرد. دی کونتی آسیای جنوب شرقی را چنین توصیف کرد: «از تمام مناطق از نظر ثروت، فرهنگی و عظمت و از ایتالیا از نظر تمدن پیشی گرفته است». در دهه ۱۴۳۰ میلادی، به هند (کولام، کوچی، کالیکوت، کامبای) بازگشته و سپس به خاورمیانه (سقطرا، عدن، بربره در سومالی، جده در مصر) رفت که در آنجا از طریق خشکی به دهانه کوه سینا، جاییکه سیاح اسپانیایی، پدرو تافور با او در ۱۴۳۶ میلادی برخورد داشته و برخی از شگفتی های نیکولو شامل گزارش ها
مفصل یوحنای کشیش را نقل کرده و از آنجا همراه با پدرو به قاهره رفت. خانواده او طیف سفرهایش همراهیش می کردند. با این حال همسرش که با او در هند ملاقات کرده بود و دوتا از چهار فرزندش در مصر طی همه گیری مردند. او سفرش را به ایتالیا همراه با باقی مانده فرزندانش ادامه داد. دی کونتی در ۱۴۴۴ میلادی به ونیز بازگشت که در آنجا به عنوان تاجری مورد احترام باقی ماند. گزارش سفرهای دریایی. آنچه که پوجو براچیولینی از گزارش دی کنتی ثبت کرده است در ۱۴۴۴ میلادی صورت گرفته و یکی از بهترین گزارش های شرق را که توسط سیاحی از قرن ۱۵ میلادی صورت گرفته است را تشکیل می دهد. این گزارش در کتاب چهارمش با عنوان «De varietate fortunae» گنجانده شده است («در رابطه با تحولات سرنوشت»). گفته می شود که گزارش های سفرهای نیکولو دی کونتی که اولین بار به شکل نسخه خطی به گردش درآمد، عمیقاً بر روی فهم جغرافیایی اروپاییان نواحی حول اقیانوس هند طی میانه قرن ۱۵م میلادی اثرگذار بوده است. این ها اولین گزارش هایی بودند که به طور مفصل جزایر سوندا و جزایر ملوک را از زمان گزارش های مارکوپولو شرح داده و دلیلی برای این باور وجود دارد که برخی از اطلاعات جدید در مورد
نقشه «فرا ماورو» از مکالمات با نیکولو استخراج گشته باشد. گزارش های او احتمالاً سفرهای اکتشافاتی اروپاییان را در پایان قرن تشویق نموده است. همچنین دی کونتی بر روی نقشه نگاری قرن پانزدهم میلادی اثرگذار بوده است، چنان که در نقشه گنوئس (۱۴۴۷–۱۴۵۷ میلادی) و اثر نقشه نگار «فرا ماورو» که نقشه «فرا ماورو» (۱۴۵۰ میلادی) او تأثیرگذار بوده می توان دید، نقشه ای که یکی از واضح ترین توصیفات ترسیمی از بر قدیم است. در این دو نقشه، بسیاری از نام مکان ها و چندین توصیف تحت اللفظی به طور مستقیم از گزارش دی کونتی گرفته شده است. به نظر می رسد که آن «منبع قابل اعتماد» که «فرا ماورو» در نوشتجات خود نقل می کند، خود دی کونتی باشد. نقشه ماورو در مورد سفرهای «زونچو دی ایندیا» بحث می کند که یک «جانک از هند» (احتمالاً اشاره به چین یا پادشاهی های نوسانتارا دارد، چرا که اغلب از هردو در این دوره به هند یاد می شد) بوده که فراتر از دماغه امید نیک بوده که در حدود ۱۴۲۰ میلادی به اقیانوس اطلس سفر کرده و تأیید می کند که دریانوردی حول آفریقا و از طریق جنوب امکان پذیر بوده است. دی کونتی در توصیفاتش از آسیای شرقی، جانک های بزرگی در حدود ۱۰۰۰ تن (برخ
ی ترجمه ها ۲۰۰۰ تن را ذکر کرده اند) را توصیف می کند که از گالئون های غربی رایج در قرن شانزدهم میلادی بزرگتر بوده و برابر با گالئون های مانیلای بزرگ بوده اند:
لوته مونک (؛ زادهٔ ) بازیگر، و صداپیشه اهل دانمارک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "احمق ها"، "کشتار"، "پل"، "دلقک، و "واحد سیار" اشاره کرد.
ماتیلد نورهولت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل دانمارک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دلقک" اشاره کرد.
لن تیمروث (; – ) بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل دانمارک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "زبان ایتالیایی برای مبتدی ها" اشاره کرد.
مایبریت سائرنس (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، و صداپیشه اهل دانمارک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کشتار" اشاره کرد.
باروتو کایتو (؛ زادهٔ ) با نام اصلی کایدو هولسون سیاستمدار و کشتی گیر سابق سومو اهل استونی است. وی در سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده مجلس استونی انتخاب شد.
مت لیسبی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری تلویزیون، نویسنده، و صداپیشه اهل دانمارک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دلقک" اشاره کرد.
شارلوت سیلینگ (؛ –) بازیگر و کارگردان فیلم اهل دانمارک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پنج مانع"، "گرگ پشت در، "هوملند" و "وثیقه" اشاره کرد.
لیسبت هومل (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) بازیگر اهل دانمارک است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیو" و "دیو و دلبر" اشاره نمود.
کیو چوجی (Qiu Chuji) (۱۰ فوریه ۱۱۴۸ تا ۲۱ اوت ۱۲۲۷ میلادی)، که با نام تائویی خود استاد چانگچون (Master Changchun) نیز شناخته می شود، یکی از مریدان تائوئیست «ونگ چونگیانگ» بود. او به دلیل ملاقاتش با چنگیزخان نزدیک هندوکش شناخته می شود. کیو یکی از هفت دائوئیست شمال بود. او مؤسس بخش درگون گیت از تائوئیسم بود که موجب جذب جریاناتی از سنن جاری از بخش های مریدان شد. تاریخچه. چنگیزخان در ۱۲۱۹ میلادی چانگچون را برای ملاقات با او در نامه ای به تاریخ ۱۵ مه ۱۲۱۹ میلادی همراه با جوایزی دعوت کرد. جانگچون منزلش را در شاندونگ در فوریه ۱۲۲۰ میلادی ترک کرده و به پکن سفر نمود. او که فهمیده بود چنگیز به سمت غرب رفته است، زمستان را در آنجا سپری نمود. در فوریه ۱۲۲۱ میلادی، چانگچون آنجا را ترک کرده و از مغولستان گذر کرد تا به اردوی برادر جوانتر چنگیز، اوچیگین نزدیک دریاچهٔ بویور در کرولن، همان حوضه رودخانه کرلن فوقانی-آمور امروزین برود. از آنجا به سمت جنوب غربی و به سمت بالای کرولن سفر کرده و از ناحیهٔ قره قروم در قسمت شمال-مرکزی مغولستان گذر کرده و به کوه های آلتای رسیده و احتمالاً از نزدیکی اولیاستی کنونی عبور کرد. پس از عبور از
آلتای با بیشبالیگ، اورومچی امروزین دیدن کرده و در طول بخش شمالی سلسله جبال تین شان به سمت دریاچه سوتکول، سیرام امروزین، آلمالیق (یا شهر قولجه) و دره غنی رود ایلی حرکت کرد. چانگچون از آنجا گذر کرده و به بلاساغون و رودخانه چو حرکت کرد و از رودخانه طراز و منطقه تاشکند عبور کرده و سپس از سیردریا به سمرقند رفت که به مدت چند ماه در آنجا توقف نمود. در نهایت از طریق «دروازه های آهنین ترمیت» و روی آمودریا سفر کرده و از راه بلخ و افغانستان شمالی به اردوی چنگیز در شمال هندوکش رسید. چانگچون برای ارضای علاقه مندی های چنگیزخان در رابطه با «سنگ جادو» و رازهای پزشکی مرتبط با نامیرایی دعوت شده بود. او فلسفه تائوئیست و طرق مختلف طول عمر را توضیح داده و در گفتن این که هیچ رازی برای پزشکی وجود ندارد صادق بود. این دو، ۱۲ مکالمه عمیق داشتند. چنگیزخان او را با عنوان سن نین تکریم نمود. همچنین چنگیزخان چانگچون را مسئول تمامی افارد مذهبی در امپراطوری نمود. مکالمه آن ها در کتاب «خوان فنگ کینگ هوی لو» ثبت شده است. ناحیه ینیسئی جامعه بافندگان با اصالت چینی داشت و سمرقند و مغولستان بیرونی هردو صنعت کارانی با منشأ چینی داشتند که چانگچون آن
ها را دید. پس از فتح آسیای مرکزی توسط چنگیزخان مغول، خارجی ها به عنوان مدیران و همکاران مدیر با چینی ها و «قارا-خیتای» ها (خیتان ها) باغ ها و دشت های سمرقند انتخاب شدند و به عنوان یک امر الزامی برسر مسلمانان گماشته شدند، چرا که مسلمانان اجازه مدیریت بدون آن ها را نداشتند. چانگچون پس از بازگشت به خانه به طور گسترده مسیر خارجی خویش را دنبال کرده و انحرافاتی را از مسیرش داشت، همچون انحرافی که برای بازدید از هوهوت داشت. او تا پایان ژانویهٔ ۱۲۲۴ میلادی به پکن بازگشت. از روایت سفر اکتشافاتی اش با عنوان «سفرها به غرب کیو چانگ چون» که توسط شاگردش «لی ژیچانگ» نوشته شده است، برخی از رنگارنگ ترین تصاویری که تا بحال از طبیعت و انسان بین دیوار بزرگ چین و کابل، بین آرال و دریای زرد کشیده شده است را می توان استخراج نمود.
جوی-ماریا فردریکسن (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل دانمارک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "وثیقه"، "کوتاه و بلند، و "کشتار" اشاره کرد.
سارا سوکولوویچ (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "زندگی غیرمنتظره"، "هوملند"، "هفت تکه از زمان" و "دروغ های کوچک بزرگ" اشاره کرد.
دمیتری برانس (؛ – ) معمار و نظریه پرداز معماری زاده لتونی اهل استونی و شوروی بود.
اسیران جنگی () مجموعه تلویزیونی با ژانر درام است، که در سال ۲۰۱۰ توسط گروه رسانه ای کشت و به کارگردانی جدعون راف ساخته شد. مجموعه تلویزیونی هوملند بر پایه این سریال، ساخته شده است.
آدی آزرونی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل، مجری تلویزیون و تهیه کننده فیلم اهل اسرائیل است.
عاسی کوهن (؛ زادهٔ ) بازیگر و بازیگر تلویزیون اهل اسرائیل است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یوسی و جاگر" اشاره کرد.
سامسونگ گلکسی آ۶ و سامسونگ گلکسی آ۶ پلاس (به ) تلفن های هوشمند میان رده اندرویدی از سامسونگ گلکسی سری آ، محصولی از سامسونگ الکترونیکس هستند که در مه ۲۰۱۸ در بازارهای اروپا، آسیا و آمریکای لاتین ، کره جنوبی، آفریقا و چین عرضه شدند. گلکسی ای۶ پلاس در بازار کره جنوبی با نام گلکسی جین و در بازار چین با نام گلکسی ای۹ استار لایت عرضه شد. مشخصات. سخت افزار. سامسونگ گلکسی آ۶ دارای صفحه نمایش بدون حاشیهٔ ۵٫۶ اینچی سوپر امولد با رزولوشن ۷۲۰ در ۱۴۸۰ است. این گوشی از سامانه روی یک تراشه اگزینوس ۷۸۷۰ اکتا استفاده می کند. همچنین این گوشی دارای باتری ۳۰۰۰ میلی آمپر ساعتی است که از شارژ سریع پشتیبانی نمی کند. سامسونگ گلکسی آ۶ پلاس نسخهٔ بزرگتر گلکسی آ۶ است و دارای صفحه نمایش بدون حاشیهٔ ۶ اینچی سوپر امولد با وضوح ۱۰۸۰ در ۲۲۲۰ پیکسل است. این گوشی دارای دوربین اصلی ۱۶ مگاپیکسلی و دوربین تشخیص عمق ۵ مگاپیکسلی در پشت و همچنین دوربین ۲۴ مگاپیکسلی در جلو است و در آن سامانه روی یک تراشه اسنپ دراگون ۴۵۰ مورد استفاده قرار گرفته است. این گوشی همچنین دارای باتری ۳۵۰۰ میلی آمپر ساعتی است که مانند آ۶ از شارژ سریع پشتیبانی نمی کند. دوربین
. سامسونگ گلکسی آ۶ دارای دوربین عقب و دوربین سلفی با لنز ۱۶ مگاپیکسل است. سامسونگ گلکسی آ۶ پلاس دارای دوربین عقب دوگانه با لنز ۱۶ و ۵ مگاپیکسل است و در دوربین سلفی آن نیز از لنز ۲۴ مگاپیکسل استفاده شده است. نرم افزار. گلکسی آ۶ و گلکسی آ۶ پلاس با اندروید اوریو و رابط کاربری سامسونگ اکسپرینس ۹٫۵ عرضه شدند و هر دوی آنها قابلیت ارتقا به اندروید ۱۰ و رابط کاربری وان یوآی ۲ را دارند. بازتاب ها. در ۱ مه ۲۰۱۸، سی نت از دوربین های گلکسی آ۶ و گلکسی آ۶ پلاس تعریف کرد و این دو گوشی را مناسب کسانی دانست که قصد خرید گوشی سامسونگ دارند اما نمی خواهند مبلغ زیادی را برای خرید گلکسی اس۹ پلاس بپردازند.
ایشای گولان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسرائیل است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های او می توان به "هرزه" اشاره کرد.
در ۱۲ مارس ۲۰۲۲، پادشاهی عربستان سعودی ۸۱ غیرنظامی را که شامل ۷ یمنی و ۱ سوری و ۳۷ تبعه سعودی بودند به جرم تعهد به سازمان های تروریستی خارجی و داشتن عقاید انحرافی به اعدام محکوم کرد.کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل اعلام کرد 41 نفر از اعدام شدگان از اقلیت شیعه بودند که در سال های 2011 تا 2012 در تظاهرات ضد دولتی شرکت کرده بودند. این اعدام بزرگترین اعدام دسته جمعی بود که در سال های اخیر در پادشاهی انجام شد. هیچ اشاره ای به نحوه اجرای این اعدام ها نشده است. این اعدام های دسته جمعی در حالی انجام شد که ولیعهد و حاکم واقعی عربستان سعودی، محمد بن سلمان آل سعود، مدعی شد این کشور در حال اصلاح قوه قضاییه و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است. زمینه. اعدام در عربستان سعودی یک مجازات قانونی است. نحوه اجرای اعدام در عربستان معمولاً با گردن زدن با شمشیر یا گاهی با تیراندازی در ملاء عام انجام می شود. عربستان سعودی علیرغم امضای پیمان نامه حقوق کودک، مجرمانی را که در زمان جنایت نوجوان بودند تا ۲۶ آوریل ۲۰۲۰ اعدام کرد. در ژانویه ۲۰۲۲، حداقل ۴۳ زندانی، از جمله ۱۲ خردسال، تهدید به اعدام شدند. عربستان سعودی
در ۲ ژانویه ۲۰۱۶، ۴۷ غیرنظامی زندانی را که به اتهام تروریسم محکوم شده بودند، با گردن زدن با شمشیر و تیراندازی در ۱۲ استان این کشور اعدام دسته جمعی کرد. در ۲۳ آوریل ۲۰۱۹، عربستان سعودی ۳۷ غیرنظامی زندانی سعودی را بر اساس اعترافاتی که عمدتاً تحت شکنجه گرفته شده بودند یا توسط شکنجه گران متهمان نوشته شده بودند به دلیل جرایم مرتبط با تروریسم به اعدام محکوم کرد. اعدام آنها به صورت دسته جمعی در ۶ استان کشور برگزار شد. اعدام ها با سر بریدن انجام شد و دو تن از اجساد در معرض دید عموم گذاشته شد. در میان اعدامیان عبدالکریم محمد الحواج، ۱۶ ساله و دو نفر دیگر در زمان اعدام زیر ۱۸ سال داشتند. واقعه. در ۱۲ مارس ۲۰۲۲، پادشاهی عربستان سعودی ۸۱ مرد را در یک روز اعدام کرد. عربستان سعودی ۸۱ نفر از جمله ۷ یمنی و ۱ سوری و ۳۷ تبعه سعودی را به اتهام وفاداری به سازمان های تروریستی خارجی و داشتن عقاید انحرافی اعدام دسته جمعی کرد. وزارت کشور در بیانیه ای مدعی شد، جنایات این افراد شامل وفاداری به سازمان های تروریستی خارجی مانند داعش، القاعده و جنبش حوثی ها و کشتار مردم بی گناه است. ۳۷ نفر از محکومان اتباع سعودی بودند که به یک فقره تلاش
برای ترور کارمندان دولت و هدف قرار دادن ایستگاه های پلیس، مکان های اقتصادی حیاتی و کاروان ها، قاچاق اسلحه به داخل کشور و بمب گذاری محکوم شدند. آنها در مورد نحوه اعدام خود گزارشی ندادند. بر اساس گزارش خبرگزاری دولتی عربستان سعودی (اسپا)، متهمان در طول مراحل قضایی از حق داشتن وکیل و حقوق کامل خود بر اساس قوانین عربستان برخوردار بودند. این اعدام های دسته جمعی در حالی انجام شد ولیعهد و حاکم واقعی عربستان سعودی، محمد بن سلمان مدعی شد بود که این کشور در حال اصلاح سیستم قضایی خود و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است. به نوشته نیویورک تایمز، جنگ در یمن، قتل جمال خاشقچی، ستون نویس واشینگتن پست در کنسولگری عربستان در سال ۲۰۱۸، اعدام افراد زیر سن قانونی، و سرکوب معترضان، تلاش های عربستان سعودی برای ایجاد تصویری پاک و موجه را در سالهای اخیر، ناکام گذاشته است. واکنش ها. گروه های حقوق بشر با محکوم کردن اعدام ها، معتقداند که این اعدام ها برخلاف ادعای بن سلمان برای اصلاح سیستم قضایی کشور و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است. علی الدبیسی، رئیس سازمان اروپایی – سعودی حقوق بشر: «این اعد
ام ها خلاف عدالت است». طبق معیارهایی که عربستان سعودی علنی کرده است، هیچ اتهامی مستحق مجازات اعدام نیست. برخی از اعدام ها تنها به شرکت در اعتراضات حقوق بشر متهم شده بودند. وی گفت: در اتهامات بسیاری از متهمان حتی یک قطره خون نبوده است. میشل باشله، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد به تعریف بسیار گسترده سعودی ها از تروریسم اشاره کرد که به طور کلی شامل افراد غیرخشونت آمیز مخالف دولت حاکم می شود، علاوه بر کسانی که از الحاد یا هر دینی غیر از اسلام وهابی حمایت می کنند.
غذاهای سنتی استونی اساساً برپایه گوشت، سیب زمینی و ماهی در مناطق ساحلی و کنار دریاچه استوار است، اما اکنون تحت تأثیر بسیاری از غذاهای دیگر، از جمله انواع غذاهای بین المللی است. معمولی ترین غذاها در استونی نان چاودار، گوشت خوک، سیب زمینی و محصولات لبنی است. عادات غذایی استونیایی ها از لحاظ تاریخی ارتباط نزدیکی با فصول سال دارد. از نظر مواد اولیه، استونی کاملاً به آبجو، ودکا، نان چاودار و گوشت خوک اروپا وابسته است.
آرژانتینی های استونیایی تبار () مردمی هستند که در کشور آرژانتین زندگی می کنند و دارای تبار استونیایی هستند یا در استونی زاده شده اند.. آرژانتین چهارمین چهارمین جامعه بزرگ استونیایی ها در قاره آمریکا، پس از ایالات متحده آمریکا، کانادا و برزیل در حدود ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت است.