Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه نیرو یا یک دستگاه الکتریکی هنگام روشن شدن ایجاد می شود. این جریان شدید اولیه برای شارژ شدن خازن ها، القاگرها و ترانسفورمرها مورد نیازاست. درهنگام روشن شدن، خازن های تخلیه شدهٔ تامین کننده های نیرو، امپدانس پایین و در نتیجه آن جریان بالایی دارند تا خازن از حالت تخلیه به حالت اشباع برسد. این جریان اولیه می تواند تا ۲۰ برابر جریان پایدار افزایش یابد. با وجود این که این فرایند در حدود ۱۰ میلی ثانیه زمان می برد، تا رسیدن به پایداری ۳۰ تا ۴۰ سیکل انجام شود. در صورتی که این جریان شدید کنترل نشود می تواند به اجزای سیستم آسیب رسانده یا حتی در سایر وسایل متصل به این منبع برق مشکل ایجادکند.
واکسن غیرفعال شده یا واکسن کشته شده (به انگلیسی: Inactivated vaccine) نوعی واکسن است که شامل ذرات ویروس یا باکتری ها یا سایر عوامل بیماری زا که تحت شرایط کنترل شده در محیط کشت، تکثیر شده و پس از آن برای ممانعت از بیماری زایی، کشته شده اند. در مقابل، واکسن های زنده از عوامل بیماری زایی استفاده می کنند که هنوز زنده هستند اما بسیار ضعیف شده اند. ویروس ها با استفاده از گرما یا به وسیلهٔ فرمالدهید کشته می شوند. واکسن های غیرفعال شده بر اساس روشی که برای غیرفعال سازی ویروس استفاده می شود، در گروه های مختلفی طبقه بندی می شوند. در "واکسن های ویروس کامل" از کل اجزای ویروس استفاده می شود و ویروس با استفاده از گرما، مواد شیمیایی یا اشعه کاملاً از بین می رود. "واکسن های ویروس تکه تکه" شده نیز نوع دیگری از واکسن های غیرفعال است که با استفاده از یک مادهٔ حلال، در عملکرد ویروس ایجاد اختلال می شود. "واکسن های زیر واحد" با خالص سازی و جداسازی آنتی ژن ها به خوبی و به بهترین صورت سیستم ایمنی بدن را تحریک می کنند تا به ویروس پاسخ ایمنی بدهد. این در حالی است که سایر اجزای لازم برای تکثیر یا زنده ماندن ویروس و ایجاد اثرات منفی بر
روی بدن، از بین رفته و فقط آنتی ژن های ویروس باقی مانده اند. از آن جا که ویروس های غیرفعال نسبت به ویروس های زنده پاسخ ضعیف تری توسط سیستم ایمنی بدن به دنبال دارند، ممکن است برای ایجاد یک پاسخ ایمنی مؤثر در برابر عوامل بیماری زا، به مواد کمکی ایمونولوژیک و تزریق های تقویت کننده یا تزریق یادآور نیاز باشد. معمولاً واکسن های ضعیف شده برای افراد سالم مناسب هستند و یک دوز مصرفی از این واکسن ها اغلب بی خطر و بسیار مؤثر است. با این حال، برخی از افراد مانند افراد مسن یا افراد دارای نقص ایمنی نمی توانند واکسن های ضعیف شده را مصرف کنند زیرا عامل بیماری زا می تواند خطرات زیادی برای آن ها ایجاد کند. برای این گونه از افراد، واکسن غیرفعال شده می تواند انتخاب مناسب تری باشد. سازوکار. در این روش، پاتوژن، از بین رفته و نمی تواند تقسیم شود، اما بخشی از یک پارچگی خود را حفظ می کند و توسط سیستم ایمنی بدن شناسایی شده و باعث ایجاد پاسخ ایمنی تطبیقی می شود. در صورت تولید صحیح این نوع از واکسن ها، واکسن بی خطر است اما غیرفعال سازی نامناسب عامل بیماری زا می تواند باعث ایجاد عفونت و بیماری شود. از آن جا که عوامل بیماری زای کشته شده در
واکسنی که به درستی تولید شده، تولیدمثل و تکثیر ندارند، برای تداوم ایمنی بدن نیاز به تزریق دوره ای واکسن وجود دارد.
احمد خواجه نصیر طوسی (متولد ۱۳۰۶ - درگذشتهٔ ٢ مرداد ١۴٠٠ ) مترجم و شیمی دان ایرانی بود. او برای ترجمهٔ کتاب های "طرح فیزیک هاروارد"، "شیمی و جامعه" و "شیمی عمومی با نگرش کاربردی" سه بار برندهٔ کتاب سال ایران شد. احمد خواجه نصیر طوسی در سن ۹۶ سالگی، بر اثر ابتلاء به کووید -۱۹ درگذشت.
یوترن، به طور کلی، یک تراکنش مالی ممنوع است که توسط بانکی در کشور A (به عنوان مثال ایالات متحده آمریکا) به سود بانک در کشور B (به عنوان مثال: ایران) از طریق بانک های خارج از کشور (به عنوان مثال سوئیس) انجام می شود. این روزنه توسط بانک های ایرانی برای جلوگیری از تحریم های ایالات متحده برای معاملات خود با دلار آمریکا استفاده می شود. عبارت "یوترن" به این دلیل به آن گفته می شود که وجوه به یک بانک آمریکایی منتقل می شود و بلافاصله به عنوان دلار به یک بانک اروپایی برگردانده می شود. وزارت خزانه داری آمریکا از ۱۰ نوامبر ۲۰۰۸ مجوز چنین تراکنش هایی را برای ایران لغو کرده است. این وزارتخانه دلیل این امر را صدور بیانیه چهارم FATF در اکتبر ۲۰۰۸ مبنی بر وجود تهدید جدی نظام مالی بین المللی از جانب ایران و فراخوان آن نهاد به تحکیم تدابیر کشورهای جهان برای حفاظت از بخش مالی خود در برابر این تهدید اعلام کرد. بدین ترتیب هیچ بانک خصوصی یا دولتی ایرانی از جمله بانک مرکزی این کشور قادر نیستند در هیچ نهاد مالی آمریکایی انتقال پول به صورت یوترن را انجام دهند. از سال ۱۹۹۶ با تصویب قانون تحریم های ایران و لیبی، تحریم های ثانویه علیه ای
ران برای اولین بار وضع شد و ایران را از دسترسی مستقیم به نظام مالی ایالات متحده محروم کرد، اما اعمال آن چندان سختگیرانه نبود و عده زیادی آن را نقض نمی کردند. استثنایی اجازه می داد تراکنش های ایران با دلار آمریکا مادامی که پرداخت خارج از آمریکا از یک بانک خارجی غیرایرانی نشات گرفته باشد و فقط از نظام مالی آمریکا عبور کند توسط بانک های آمریکایی پردازش شود. بدین ترتیب ایران امکان می یافت پول فروش نفت از بانک های خارجی را به دلار دریافت کند. با وجود این استثنا بانک های بزرگ ایران تحت تحریم قرار داشتند و معامله به دلار آمریکا برای ایران دشوار بود. تا این که در سال ۲۰۰۸، آمریکا استثنای یوترن را لغو کرد و بدین ترتیب طرفین دیگر نمی توانستند با ایران با دلار آمریکا معامله کنند. پس از توافق برجام و لغو تحریم ها، به دلیل ادامه یافتن ممنوعیت استفاده از دلار در معاملات حتی در شرایطی که طرف آمریکایی نیز در معامله حضور نداشت، منفعت های اقتصادی آن گونه که پیش بینی می شد محقق نشد. بانک مستقر در بریتانیای استاندارد چارترد در سال ۲۰۱۲ بابت نقض مقررات یوترن ۶۷۴ میلیون دلار به مقررات گذاران آمریکایی جریمه پرداخت کرد.
اردوگاه کار اجباری پوتولیتسه از جمله اردوگاه های نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود که در پوتولیتسه در نزدیکی ناکائو در قلمرو لهستان اشغالی قرار داشت. این اردوگاه تا بهار سال ۱۹۴۱ به عنوان زیرمجموعه ای از اردوگاه کار اجباری اشتوتهوف فعالیت می کرد. در ژانویه ۱۹۴۲، پوتولیتسه کاملاً مستقل شد. تخمین زده می شود که پیش از پایان سال ۱۹۴۴ در مجموع ۲۵٬۰۰۰ زندانی از این اردوگاه گذر کرده باشند. این مرکز همچنین مرکزی برای نگهداری کودکان لهستانی بود که تحت آزمایش های تجربی آلمانی سازی نازی ها قرار داشتند. تاریخچه. در آغاز اردوگاه پوتولیتسه یکی از نقاط متعدد انتقال لهستانی تبارهای اخراجی از قلمروهای غربی لهستان ضمیمه شده به خاک آلمان نازی به رایخس گائو دانتسیگ-پروس باختری تازه ایجاد شده بود. آوارگی اجباری شهروندان لهستان، معروف به سیاست لبنسراوم، به منظور ایجاد فضا برای زندگی مستعمره نشینان آلمانی (فولکس دویچه) صورت گرفت. این اردوگاه به سرعت گسترش یافت و شامل اردوگاه زیرمجموعه ای از اردوگاه کار اجباری اشتوتهوف در همان نزدیکی شد که نیروی کار رایگان را برای کارخانه ماشین سازی هانسن اشنایدمول در محل اردوگاه، تأمین می کرد. این ار
دوگاه محلی برای بازداشت کودکان لهستانی بود. از ۱٬۲۹۶ تنی که در آنجا جان باختند، ۷۶۷ قربانی خردسال بودند. در سال ۱۹۴۳ یک واحد ویژه در این اردوگاه برای کودکان ایجاد شد که با نام «Ostjugendbewahrlager Potulitz» یا «Lebrechtsdorf» در اسناد آلمانی آورده شده است. نگره های نژادپرستانه و سیاست آلمانی سازی نازی ها که می کوشید کودکانی را که از نظر خلوص نژادی مرتبط با ویژگی های نژاد آریایی مورد آزمایش قرار گرفته بودند آلمانی سازی کند، منجر به آدم ربایی سازمان یافته توسط مقام های آلمانی در لهستان اشغالی شدند. کودکان این اردوگاه در نتیجه این سیاست در این اردوگاه قرار داده شدند. اگر آزمایش ها مثبت می بودند و باور بر این می بود که کودک تماس عاطفی با والدین خود را از دست داده است، آنگاه وی برای آلمانی سازی به پیش خانواده های آلمانی فرستاده می شد. این عملیات توسط دفتر نژاد و اسکان مجدد اس اس سازماندهی شد. این اردوگاه که به طور رسمی یک اردوگاه کاری تعیین شده بود، تحت کنترل مقام های مسئول اردوگاه های کار اجباری نبود. با این حال شرایط موجود در آن با شرایط اردوگاه اشتوتهوف قابل مقایسه بود. از میان همه اعمالی که توسط کنوانسیون پیش
گیری و مجازات جنایت نسل کشی، به تصویب رسیده توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دسامبر ۱۹۴۸، به عنوان اقدامات نسل کشی ذکر شده اند، تقریباً همه آنها در اردوگاه پوتولیتسه اجرا شدند. تنها استثنا «اقدام به جلوگیری از زادولد در میان اعضای گروه قربانی نسل کشی» بود. تعداد کودکان ربوده شده توسط مقامات آلمانی هنگام اشغال لهستان در جنگ جهانی دوم به منظور آلمانی سازی از بیش از ۲۰٬۰۰۰ تن (هاینمن) تا ۲۰۰٬۰۰۰ تن (دولت لهستان) تخمین زده شده است. تخمین زده می شود که کمینه ۱۰ هزار تن از آن ها به عنوان اسیر به قتل رسیده اند و تنها ۱۰–۱۵ درصد آنها پس از جنگ به پیش خانواده های خود بازگشتند. اگرچه این اردوگاه به طور رسمی به عنوان یک اردوگاه انتقالی فهرست شده بود، اما پس از جنگ، بنا به درخواست قربانیانش، در دهه ۱۹۹۰ اردوگاه به عنوان اردوگاه کار اجباری طبقه بندی مجدد شد، و موضع مؤسسه یادبود ملی لهستان دربارهٔ آن این بود که شرایط در آنجا فرقی با دیگر اردوگاه های کار اجباری نداشتند. این طبقه بندی مجدد از آن روی اهمیت داشت که بر وضعیت غرامت پرداخت شده توسط آلمان پس از جنگ به قربانیان اردوگاه تأثیر می گذاشت.
کانسنگ اکسید آهن_مس_طلا IOCG از ذخایر بسیار مهم و با غلظت بالای سنگ معدن مس، طلا و اورانیوم محسوب می شود، که طبق نظریه های معتبر در داخل اکسید آهن قرار گرفته اند. جرم این کانسنگ ها از ۱۰ میلیون تن تا ۴۰۰۰ میلیون تن یا بیشتر متغیر است، که در هر تن بین ۲–۳ درصد مس و بین ۰٫۱ و کمتر از ۳ درصد طلا وجود دارد. این سنگ معدن ها اغلب به صورت صفحاتی به شکل مخروط یا پتو در حاشیه های تخته سنگ میزبان یا به صورت روبان های بلند یا به صورت رسوبات بزرگ اکسید آهن در شیارها دیده می شوند. اندازهٔ بزرگ، متالورژی نسبتاً ساده ودرصد نسبتاً بالا از عناصر کم یاب این کانسنگ باعث شده تا بتوان معادن بسیار سود آوری را احداث کرد. اکثراًدراین کانسنگ ها عناصر کم یاب و با ارزش دیگری مانند:اورانیوم، بیسموت و فلزات خاکی نیز یافت می شود. کانسنگ اکسید آهن_مس_طلا IOCG به عنوان metasomatic اصطلاحی از تغییر معدنی در مقیاس بزرگ با فعالیت های غیرمنتظره در نظر گرفته می شود. برخی از این نمونه ها شامل ذخایر المپیک دام، جنوب استرالیا، کندلاریا و شیلی است. طبقه بندی. کانسنگ اکسیدآهن_مس_طلا IOCG در اثر تغییرات بزرگ معدنی با فعالیت های غیرمنتظره تشکیل شده اند
. با کشف و مطالعه ذخایر بسیار عظیم مس-طلا-اورانیوم سد المپیک (معدن سد المپیک) و نمونه های آمریکای جنوبی، این نوع کانسنگ ها برای اولین بار شناخته شد، اگرچه به عنوان IOCG نامگذاری نشده است. ترکیبات IOCG به روش های متفاوتی از سنگ معدن های بزرگ همانند مس و سایر فلزات طبقه بندی می شوند. این طبقه بندی در درجهٔ اول بر اساس غلظت مس و طلا وسپس بر اساس غلظت Felsic_intermated (گرانتوئیدهای غنی از Na_Ca) یا فقدان آنها صورت می گیرد. همچنین این کانسنگ هارا می توان بر اساس گستردگی رسوبات Cu_Au_Mo_W_Bi از هم متمایز کرد، به دلیل مینرالسازی اپی ژنتیکی که دارند منطقهٔ فلزی در آنها به دور از منبع در داخل شکاف ها قرار می گیرند، درحالی که رسوبات نزدیکتر به اجسام نفوذی هستند. ذخایر مشابه. ذخایر IOCG هنوز نسبتاً مستقل تعریف شده اند و به همین ترتیب، برخی از ذخایر بزرگ و کوچک از انواع مختلف ممکن است در این طبقه بندی ها قرار نگیرند. کانی های IOCG می توانند طیف گسترده ای از مورفولوژی و انواع تغییرات کانی ها وابسته به ساختار میزبانشان داشته باشند، فرایندهای تکتونیکی در آنها در زمان عمل می کنند (یعنی برخی نواحی اولویت برای پیشرفت درداخل ش
کاف ها را از خود نشان می دهند. رسوبات IOCG در نواحی اپی ترمال (روش های کالدرا و مار) از طریق مناطق شکننده و شکل پذیر عمیق تر در داخل پوسته شناخته شده اند (به عنوان مثال تپه های هیل، برخی از نمونه های Mount Isa، نمونه های برزیلی). آنچه در IOCGها متداول است، پیدایش آنها در سیستم های هیدروترمال در مقیاس پوسته ماگمایی است. پیدایش. ذخایر اکسید آهن_مس_طلا معمولاًدر جاهای که چندین رسوب مشابه از لحاظ روش، زمان و نظریهٔ زمین شناسی تشکیل شده اند به وجود می آیند. در پیدایش و منبع این ذخایر ممکن است مجموعهٔ تغییرات کانی های اصلی در هر جایی متفاوت باشد، اما در مورد همهٔ آن ها موارد زیر صادق است: رسوبات IOCG معمولاً در حاشیه سنگ های آذرین بزرگ ایجاد می شوند که به لایه های رسوبی نفوذ می کنند. به همین ترتیب، رسوبات IOCG در کانی میزبان، ورق های برشی یا گسترده ایجاد می کنند. شکل اغلب معیار مهمی از شناخت سنگ معدن نیست و معمولاً توسط کانی و ساختار میزبان تعیین می شود. رسوبات IOCG معمولاً با فاصله از مرکز رویداد آتش فشان در مقیاس بزرگ با یک مجموعهٔ خاص از گرانیت ها و گروهی از مواد معدنی تیره رنگ، عمدتاً فرومغناطیس همراه می شوند.
غالباً رویداد نفوذی معدنی سازی به عنوان یک راه تشخیص برای بیان مواد معدنی IOCG در یک ناحیه معین شناخته می شوند. مواد معدنی IOCG ممکن است در داخل سنگهای دیواره ای متاسوماته شده، درون سازه های مخروطی یا کلدرا، گسل ها یا شکاف ها از یک رویداد نفوذی (احتمالاً به عنوان اسکارن) تجمع می یابد و به طور معمول با غلظت قابل توجهی در مواد معدنی اکسید آهن (هماتیت، مگنتیت) همراه است. رسوبات IOCG تمایل به تجمع در سنگ های غنی از آهن مانند شیست های آهن و غیره دارند، اگرچه غلظت آهن در برخی از سنگ های سیلیکلاستی توسط متاسوماتیسم در برخی مناطق نیز شناخته شده است کانی شناسی و دگرگونی. مواد معدنی معدنی موجود در کانسنگ های IOCG معمولاً کالکوپیریت سولفید مس_آهن و سنگ پیریت هستند که ۱۰–۱۵٪ از توده سنگ را تشکیل می دهند. پروفیل های سوپرژن را می توان در بالای برخی رسوبات IOCG به عنوان مثال رسوب Sossego، پارا ایالت، برزیل، که در آن مواد معدنی مس اکسید شده معمولی وجود دارد، به عنوان مثال. مالاکیت، کوپریت، مس و مقادیر جزئی دیژنیت و کالکوسیت. دگرسانی مخلوطی از سدیم-کلسیک (آلبیت-اپیدوت) به فلداسپار پتاسیم (K-feldspat)راحت است و ممکن است از یک
منطقه به منطقه ای دیگر بر اساس سنگهای میزبان و فرایندهای معدنی سازی متفاوت باشد. به طور معمول برای سیستم های هیدروترمال در مقیاس بزرگ، انواع سیالات درون سیستم های IOCG منشأ مخلوطی از آبهای ماگمایی، دگرگونی و اغلب شهابی را نشان می دهند. رسوبات ممکن است به صورت عمودی از مجموعه های آلبیت-مگنتیت عمیق تر که به سمت قسمتهای بالایی کانسارها به سمت سیلیس-K-فلدسپات-سریسیت تمایل دارند، طبقه بندی شوند. مواد معدنی گانگ به طور معمول نوعی ماده معدنی اکسید آهن، به طور کلاسیک هماتیت، همچنین مگنتیت در برخی از نمونه ها مانند نمونه های ارنست هنری و برخی از نمونه های آرژانتینی است. به طور معمول با سولفیدهای گانگ پیریت، با پیروتیت و سایر سولفیدهای فلز پایه مرتبط است. مواد معدنی گانگ سیلیکات شامل اکتینولیت، پیروکسن، تورمالین، اپیدوت و کلریت، با آپاتیت، آلانیت و سایر مواد معدنی فسفات رایج در برخی از مناطق، IOCG (به عنوان مثال، نمونه های آمریکای شمالی)، با مجموعه های کربنات-کربنیت نیز گزارش شده است. در صورت وجود، فلزات خاکی کمیاب تمایل به ارتباط با مواد معدنی فسفات دارند. هنگامی که گونه های اکسید آهن به سمت مگنتیت یا هماتیت عظیم بلور
ی گرایش پیدا می کنند، رسوبات IOCG صرفاً بر اساس محتوای اکسید آهن آنها اقتصادی است. چندین نمونه از ذخایر IOCG (ویلچری هیل، تپه کرن، کیرونا) کانسارهای سنگ آهن هستند. شناسایی. در حوزه المپیک گاولر کراتون، اکتشاف ذخایر IOCG به سبک سد المپیک به چهار معیار اصلی برای هدف قرار دادن سوراخ های حفاری اکتشافی تکیه کرده است. این مدل اکتشاف در ابتدایی ترین معیارهای اکتشاف برای شناسایی مناطق احتمالی ایجاد ذخایر IOCG قابل استفاده است. در گسل های در دسترس، جستجوی مجموعه های تغییر و اسکارن، همراه با اکتشافات ژئوشیمیایی نیز احتمالاً موفقیت کسب می کند.
اردوگاه کار اجباری سولدائو که در جریان جنگ جهانی دوم توسط آلمان نازی تأسیس شد، اردوگاهی برای نگهداری از زندانیان لهستانی و یهودی بود. این اردوگاه در شهر جاودووو (به آلمانی: سولدائو)، در شمال شرقی لهستان واقع شده بود، که پس از تهاجم نازی ها و اتحاد جماهیر شوروی به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹، ضمیمه استان پروس خاوری شد. این اردوگاه در پادگان پیشین ارتش لهستان توسط "اس اس-بریگادفورر" اتو راش با تأیید راینهارت هایدریش تأسیس شد. نخستین زندانیان آن در اواخر سپتامبر ۱۹۳۹ آورده شدند. آنها مدافعان دژ مودلین از میان ارتش لهستان بودند که به دلیل کمبود مهمات و غذا ناچار به تسلیم شدند. اردوگاه در طول دوره فعالیت خود اهداف گوناگونی را دنبال می کرد. علاوه بر ۱۵۰۰ بیمار از همه بیمارستان های روانپزشکی منطقه، روشنفکران لهستانی، کشیش ها و زندانیان سیاسی پنهانی در آنجا اعدام شدند. این مرکز همچنین به عنوان مرکزی انتقالی برای تبعید از پروس خاوری به دولت عمومی نیمه استعماری، و نیز تأمین نیروی برده کاری برای رایش خدمت می کرد. این اردوگاه در ابتدا به صورت موقت بود و برای ۱۰۰۰ زندانی آغازین، اما به زودی دائمی شد. از میان کل ۳۰٬۰۰۰ زندانی ا
ردوگاه، ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۳٬۰۰۰ تن از آن ها در آنجا کشته شدند. پس از جنگ، خدمات ردیابی بین المللی (ITS) به دلیل تعداد زیاد قربانیان، در ابتدا اردوگاه را به عنوان اردوگاه مرگ طبقه بندی کرد. تاریخچه. شهر جاودووو در بخشی از لهستان اشغالی واقع شده بود که ضمیمه رایش سوم شد. نخستین زندانیان غیرنظامی با کامیون و قطار از شهرهای واقع در مرز لهستان و پروس خاوری آورده شده، و توسط نازی ها به منظور پاک سازی قومی کامل منطقه از غیر آلمانی ها از خانه های خود بیرون شدند. همچنین، اردوگاه آزمایش های اولیه ای را در زمینه کشتار با گازگرفتگی انجام داد. در راستای عملیات تی۴، بیماران روانی در آسایشگاه های پروس خاوری به اردوگاه سولدائو منتقل شدند. ۱۵۵۸ بیمار از ۲۱ مه تا ۸ ژوئن ۱۹۴۰ توسط نیروهای تحت فرماندهی هربرت لانگه در یک وانت گاز کشته شدند. لانگه بعدها از تجربیات مرتبط با کشتار با گاز خود که در سولدائو به دست آورده بود برای راه اندازی اردوگاه مرگ خلمنو بهره گرفت. اردوگاه ساختمان مشخصی برای سرویس بهداشتی نداشت، و تنها دو سوراخ درون زمین با تخته هایی که از دو سو آن ها را می پوشاندند، در محیط باز وجود داشتند. همه گیری بیماری تیفوس باعث کشت
ه شدن شش نگهبان آلمانی در میان تعداد بی شماری از زندانیان شد. در تابستان ۱۹۴۱، اردوگاه سولدائو به عنوان "Arbeitserziehungslager" (به معنای تحت اللفظی «اردوگاه کارآموزی») دوباره سازماندهی شد. زندانیان اردوگاه، که میان اردوگاه های فرعی جداگانه تقسیم شده بودند، به کار اجباری در کشاورزی و ساخت و ساز مشغول بودند. این اردوگاه در ژانویه ۱۹۴۵ تعطیل شد. طبق تخمین های رسمی لهستان، از ۳۰٬۰۰۰ زندانی اردوگاه حدود ۱۳٬۰۰۰ زندانی از میان رفتند. چند کشتار دسته جمعی در جنگل بیاووچی در گستره چند صد هکتار انجام شدند. راهی به این جنگل منتهی می شد که توسط زندانیان ساخته شده بود. قربانیان با کامیون به محل اعدام منتقل می شدند. در کناره جنگل پادگانی کوچک برای تیراندازان اس اس که در انتظار قربانیان به سر می بردند، به همراه پنج چاله بزرگ در سوی راست جاده ساخته شده بود. بررسی های نوین نشان می دهند که ممکن است تعداد قربانیان بیش از آنچه در ابتدا تصور می شد، بوده باشد و به ۲۰٬۰۰۰ تن برسد. در میان قربانیان نه تنها لهستانی ها و یهودیانی که در سولدائو زندانی بودند، بلکه اسیران جنگی شوروی و حتی آلمانی های محکوم شده قرار داشتند. در پایان سال ۱
۹۴۴ و در جریان دستور ویژه ۱۰۰۵، ده ها تن از یهودیان برای سوزاندن اجساد آورده شدند. همه آنها پس از پایان کار کشته شدند. پس از ورود ارتش سرخ در پی پیشروی شوروی به درون خاک لهستان در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۵، اردوگاه تخلیه شده نازی ها در جاودووو دوباره احیا شد؛ این بار توسط پلیس مخفی کمیساریای خلق در امور داخلی به عنوان اردوگاه توقیفی شوروی برای زندانیان، هم برای آلمانی های دستگیرشده درون آلمان و هم برای فولکس دویچه ها از مناطق پومرانی، وارمیا، ماسوریا و مازوویا. این اردوگاه در پایان سال ۱۹۴۵ برچیده شد. زندانیان با قطارهای باری از لهستان به اردوگاه های درون خاک اتحاد جماهیر شوروی منتقل شدند.
گرانش مریخ () به دلیل قانون گرانش که یک پدیدهٔ طبیعی است همهٔ اشیاء دارای جرم در اطراف سیارهٔ مریخ به سمت آن جذب می شوند. به دلیل داشتن جرم کمتر این سیاره گرانش کمتری از زمین دارد. متوسط شتاب جاذبه در مریخ ms−2) (m/s۲) ۳٫۷۲۰۷۶) (حدود ۳۸٪ زمین) است و به طور جانبی تغییر می کند. به طور کلی، ایزوستازی کنترل شده توسط توپوگرافی، ناهنجاری های گرانشی هوای آزاد را با طول موج کوتاه هدایت می کند. در همان زمان، جریان همرفتی و قدرت محدود گوشته منجر به ناهنجاری های جاذبه هوای آزاد در مقیاس سیاره ای در کل سیاره می شود. تغییر در ضخامت پوسته، فعالیت های ماگمایی و آتشفشانی، افزایش موهو در اثر ضربه، تغییر فصلی یخ های قطبی، تغییر در جرم جو و تغییر در تخلخل پوسته نیز می تواند با دگرگونی های جانبی مرتبط باشد. منابع. Hirt, C. ; Claessens, S.J. ; Kuhn, M. ; Featherstone, W.E. (2012). "Kilometer-resolution gravity field of Mars: MGM2011". Planetary and Space Science. 67 (1): 147–154. Bibcode:2012P&amp;SS...67..147H. doi:10.1016/j.pss.2012.02.006. hdl:20.500.11937/32270. Watts, A. B. ; Bodine, J. H. ; Ribe, N. M. (1980-02-07). "Observ
ations of flexure and the geological evolution of the Pacific Ocean basin". Nature. 283 (5747): 532–537. Bibcode:1980Natur.283..532W. doi:10.1038/283532a0. ISSN 1476-4687. S2CID 4333255. Jeffreys, H. (1959). The Earth 4th ed. , 420. Runcorn, S. K. (1965). "Changes in the Convection Pattern in the Earth's Mantle and Continental Drift: Evidence for a Cold Origin of the Earth". Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series A, Mathematical and Physical Sciences. 258 (1088): 228–251. Bibcode:1965RSPTA.258..228R. doi:10.1098/rsta.1965.0037. JSTOR 73348. S2CID 122307704. Neumann, G. A. ; Zuber, M. T. ; Wieczorek, M. A. ; McGovern, P. J. ; Lemoine, F. G. ; Smith, D. E. (2004-08-01). "Crustal structure of Mars from gravity and topography" (PDF). Journal of Geophysical Research: Planets. 109 (E8): E08002. Bibcode:2004JGRE..109.8002N. doi:10.1029/2004je002262. ISSN 2156-2202. Kiefer, Walter S. (2004-05-30). "Gravity evidence for an extinct magma chamber beneath Syrtis Major, Mars: a look at the magma
tic plumbing system". Earth and Planetary Science Letters. 222 (2): 349–361. Bibcode:2004E&amp;PSL.222..349K. doi:10.1016/j.epsl.2004.03.009. Marty, J.C. ; Balmino, G. ; Duron, J. ; Rosenblatt, P. ; Maistre, S. Le; Rivoldini, A. ; Dehant, V. ; Hoolst, T. Van (2009). "Martian gravity field model and its time variations from MGS and Odyssey data". Planetary and Space Science. 57 (3): 350–363. Bibcode:2009P&amp;SS...57..350M. doi:10.1016/j.pss.2009.01.004. Smith, David E. ; Zuber, Maria T. ; Torrence, Mark H. ; Dunn, Peter J. ; Neumann, Gregory A. ; Lemoine, Frank G. ; Fricke, Susan K. (2009-05-01). "Time variations of Mars' gravitational field and seasonal changes in the masses of the polar ice caps". Journal of Geophysical Research: Planets. 114 (E5): E05002. Bibcode:2009JGRE..114.5002S. doi:10.1029/2008je003267. hdl:1721.1/74244. ISSN 2156-2202.
غفور یوسفیانی (زاده ۱۳۰۶ – درگذشته ۱۳۹۶) مهندس نفت، نماینده شرکت ملی نفت ایران در ژاپن و عضوِ هیئت مدیره اوپک (سازمان کشورهای صادرکننده نفت) بود. خانواده و تحصیلات. غفور یوسفیانی در ۲۹ اسفند ۱۳۰۶، نخستین فرزند میرزا احمد یوسفیانی در یک خانواده ایرانیِ کرد تبار، اهل سقز، در این شهر متولد شد. او تحصیلات اولیه خود را در سقز و پس از آن در سال ۱۳۲۶ دیپلم رشته ریاضی را از شبانه روزیِ کالج جُردن (دبیرستان البرز) در تهران که به سرپرستی محمدعلی مجتهدی می بود دریافت نمود. او در سال ۱۳۳۷ پایه مهندسی خود را در رشته «اکتشافات و استخراج نفت» از دانشکده نفت آبادان دریافت و پس از چند سال خدمت در شرکت ملی نفت ایران، دوره هایِ فوق لیسانس و تخصصی را در هلند و انگلیس طی نمود. سوابق کاری. در سال ۱۳۳۸ (میلادی ۱۹۵۸)، زمانی که در مرکزِ مهندسی پتروشیمیِ پالایشگاه آبادان را به اشتغال بود، در مهندسی نفت نوآوریهایی تدارک دید. از این جمله فرمولاسیونِ روشِ نوین در پالایشِ است که تا سال ۱۹۹۵ برای سوخت جت های جنگنده بکار می رفت، همچنین نامبرده در سال ۱۳۴۰ (میلادی ۱۹۶۰) برای نخستین بار در دنیا کاربردِ «مغز الکترونیک» (کامپیوتر) را در اتوماسی
ون و کنترلِ پالایش و تولیداتِ پتروشیمی در صنعت نفت ایران رواج داد. یوسفیانی در اواخر دهه ۱۳۴۰، اولین ریاست دفترِ نمایندگیِ شرکت ملی نفت ایران را در خاور دور (توکیو، ژاپن) عهده دار شد که آغاز دوره گسترش و توسعه روابطِ استراتژیکِ نفتی ایران با بازارهای خاور دور بود. او بنیانگذار «انجمن انرژی و اقتصادی ایران - ژاپن - کره» و همچنین نخستین ریاست این سازمان را داشت و پس از پایان یافتن دوره مأموریت وی در ژاپن، از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۸، ریاست دفترِ اوپکرا در شرکتِ ملی نفت ایران در دست داشت. او همزمان چهار دوره عضویت در شورایِ حکام اوپک را در وین، اتریش، داشت که در آن سمت وی ریاستِ هیئت ایران را در اوپک و معاون جمشید آموزگار را نیز دارا بود. پس از انقلاب او پژوهش و طراحیِ پروژه های نفتی خود را ادامه داد و در سال ۱۳۷۶ نوآوری هایی را در متدلوژی پالایش برای ایجاد خود کفایی ایران و حذف واردات فرآورده های نفتی از طریق نشر و سخنرانی در ایران ارائه داد. گروگانگیری بدست «کارلوس شغال». در سال ۱۳۵۴ (دسامبر ۱۹۷۵) او همراه با جمشید آموزگار، زکی یمانی (وزیر نفت عربستان سعودی) و ۱۲ وزیر نفت دیگر در حمله تروریستیِ ایلیچ رامیرز سانچز معروف به
«کارلوس شغال» به مرکز اوپک در وین، که چند تن کشته به جای گذارد، بمدت چند روز و پس از پرواز به چند کشور، گروگان گرفته شد. سر انجام با میانجیگریِ رئیس جمهورِ وقتِ الجزیره هواری بومدین و پرداخت ۶۰ میلیون دلار از سوی دولتهای ایران و عربستان سعودی، گروگان گیری در الجزیره به پایان رسید. پس از انقلاب ۱۳۵۷. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ از سویِ دادستانِ کل انقلاب اسلامی به جرم «روابط با بیگانگان، سازمانها و دولِ خارجی و پیشبُرد سیاستهای حکومت پهلوی» محکوم به هشت سال زندان در قزل حصار شد. سالیانِ پس از اتمام حکمِ زندانی را او در ایران و برای مدت زمانی هم در آمریکا به سر برد و سال ۱۳۹۶ (میلادی ۲۰۱۸) در سن ۹۰ سالگی از بیماریِ آلزایمر در تهران درگذشت و در آرامگاه روستای دوزخدره (به کردی: دوزه غره) در شهرستان سقز به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. سوارکاری یکی از علاقه هایِ شخصیِ او بود. وی در دورانِ جوانی سوارکاری را در کردستان آموخت که در دورانِ اقامتش برای تحصیل و اشتغال در آبادان، به پرورشِ اسب های خود در باشگاه سوارکارانِ آبادان و شرکت در رقابتهایِ باشگاهی و بین المللی ادامه یافت. او در چوگان، پرشِ مانع و درِساژ تخصص داشت. او دو ب
ار ازدواج کرد که حاصل آن، دو فرزند با نام های مهرداد (از مستانه پرورش، نوه پیرزاده نائینی) و احمدعلی (از کیهان معتضدی، فرزند خان بابا معتضدی) می باشند.
ماکاک دُم بریده یا ماکاک خرسی (نام علمی:"Macaca" "arctoides") گونه ای از میمون های دنیای قدیم است که در جنوب آسیا زندگی می کند. از زیستگاه های اصلی این گونه اطراف رود براهماپوترا و شمال شرقی هند است. این جانور میوه خوار است اما از حشرات، قورباغه، خرچنگ و جانوران کوچک نیز تغذیه می کند.