Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ختیار داشتند؛ بنابراین این دویست گروهبان SFPD بودند که بیشترین کنترل را بر سیاست های بارهای همجنس گرایان این اداره اعمال می کردند». پول های گایولا از سوی صاحبان می خانه به پلیس پرداخت می شد، که پلیس آن را به عنوان انعام یاد می کرد نه رشوه. گزارش رسانه های سانفرانسیسکو کرونیکلر و اگزمینر دو رسانه اصلی در آن زمان پس از محاکمه، این افتضاح را در راستای بازگویی وقایع پلیس به تصویر کشیدند. ادعاهای پلیس طوری که در روزنامه ها و جلسات توجیهی خود نشان دادند، این است که آن ها توسط بارهای همجنس گرایان پرداخت می شدند. این موضوع به طور گسترده در طول محاکم افتضاح گایولا گزارش شد، جایی که پلیس ها در محکمه ادعا کردند که «همه این توطئه توسط صاحبان می خانه ها برای بی اعتبار کردن پلیس بوده است». ۷ پلیس به اتهام رشوه دست گیر و ۶ نفر تبرئه شدند. یک افسر در حالی که از اتهام رشوه تبرئه شده بود، به اتهام اخاذی مجرم شناخته شده و به زندان افتاد. این افسر توسط رئیس پلیس ال ندلر که با صاحبان بارهای همجنس گرایان برای متهم کردن افسران خود کار می کرد، دست گیر شد. او صاحب می خانه Embarcadero را مجبور کرد که از یک دستگاه ضبط بی سیم برای اخاذی
از صاحب بار همجنس گرا استفاده کند که در نهایت منجر به محکومیت نشد. تا اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی، زمانی که «افتضاح گایولا» آگاهی عمومی را نسبت به این عمل افزایش داد، تغییرات جدی رخ نداده بود. گروهی از صاحبان بارهای همجنس گرایان شیوه اخاذی SFPD را فاش کردند که این موضوع در صفحه اول اخبار منتشر شد. شهردار جورج کریستوفر علناً با این عمل مخالفت کرد. رئیس پلیس جدید اصلاح گرا، سازمان های حرفه ی سازی پلیس و جنبش حقوق مدنی همجنس گرایان به طور جمعی برای پایان دادن به عمل گایولا تلاش کردند. نیویورک. گایولا، به عنوان شکلی از رشوه گیری، در اواسط قرن نیز یک روش معمول برای بارهای همجنس گرایان شهر نیویورک بود. هرچند هیچ افتضاح بزرگ گایولا در نیویورک وجود نداشت، اصطلاح گایولا عمدتاً به افتضاح سانفرانسیسکو اشاره داشت. بسیاری از بارها و حمام های همجنس گرایان از رشوه استفاده می کردند، تا از توجه پلیس دوری کنند. انجمن پلیس حمام اورارد (Everard) همان چیزی است که به آن شهرت داده است، که از تحقیقات پلیس در امان است. مانند اورارد، کونیگز (Koenigs)، محل ملاقات همجنس گرایان و هم چنین بسیاری از تجارت های کوچک دیگر که به عنوان محل ملاقات عم
ل می کردند، از رشوه استفاده می نمودند. آن ها به دلیل حفظ حریم خصوصی و عدم تحقیق در مورد مشتریانی که به آن ها خدمت می کردند به پلیس رشوه پرداخت می کردند. استفاده از رشوه بخشی از خود تجارت شد. ایجاد یک سیستم داخلی رشوه گیری که فراتر از پلیس و حتی دربرگیرنده سیاست مداران بخش و گروه های پاک سازی اجتماعی بود. این سیستم با تصویر اجتماعی «پری» درگیر و محافظت می شد. به همین دلیل، این طرح ها در صورتی که توسط مردم کشف می شدند، می توانستند با واکنش اندک یا بدون واکنش عمومی اجرا شوند.
مدرسه طلاکاری یکی از سه مدرسه ای ست که در میدان ریگستان سمرقند جای دارد. این مدرسه که ساخت آن به دستور امیر سمرقند در سال ۱۶۴۶ میلادی آغاز شد و تا میانه های دهه ۱۶۶۰ به درازا انجامید، واپسین سازه ای بود که به گِـردایهٔ آثار معماری میدان «ریگستان» افزوده شد. «مدرسه طلاکاری» آینه وار بودن میدان را کامل و این میدان را نماد شهر سمرقند کرد. ساخت این مکان به جای کاروان سرای «میرزائی» برای پی ریزی یک مدرسه و مسجد جامع پیگیری شده بود. طلاکاری در گوشهٔ شمالی میدان ریگستان جای گرفته و دارای دو طبقه و هشت غرفه می باشد. این بنا دارای یک گنبد بلند فیروزه ای است و در زیر گنبد، کاشی کاری و گچ بری فراوانی به چشم می خورد. از این مدرسه در جایگاه مسجد جامع و جایی برای برپایی نماز جمعه بهره وری می شده است. منبر آن دارای دوازده پله می باشد که از سنگ تراشیده شده است. در سال های ۷۹–۱۹۷۵ میلادی، این سازه به نمای امروزی بازسازی شده، هر چند در سال ۱۹۶۱ میلادی، روس ها طلاهای آن را به تاراج برده و در زمان بازسازی، فقط ۱۳۰۰ گرم آن را برای به کارگیری در آذین کردن، بازپس آوردند.
در تئوری کامپایلر ، آزمون بانرجی یک آزمون وابستگی است. آزمون بانرجی فرض می کند که همه شاخص های حلقه مستقل هستند، اما در واقعیت، این اغلب نادرست است. آزمون بانرجی یک آزمون محافظه کارانه است. یعنی وابستگی را که وجود ندارد قطع نمی کند. این بدان معنی است که تنها چیزی که آزمون می تواند تضمین کند عدم وجود وابستگی است. فرم کلی. برای یک حلقه از فرم: for(i=0; i&lt;n; i++) { c[f(i)] = a[i] + b[i]; /* عبارت s1 */ d[i] = c[g(i)] + e[i]; /* عبارت s2 */ یک وابستگی واقعی بین عبارت "s1" و عبارت "s2 وجود دارد" اگر و فقط اگر : formula_1 یک ضد وابستگی بین عبارت "s1" و عبارت "s2 وجود دارد" اگر و فقط اگر : formula_2 برای یک حلقه از فرم: for(i=0; i&lt;n; i++) { c[i] = a[g(i)] + b[i]; /* عبارت s1 */ a[f(i)] = d[i] + e[i]; /* عبارت s2 */ یک وابستگی واقعی بین عبارت "s1" و عبارت "s2 وجود دارد" اگر و فقط اگر : formula_3 مثال. نمونه تست بانرجی. حلقه ای که برای وابستگی آزموده میشود : for(i=0; i&lt;10; i++) { c[i+9] = a[i] + b[i]; /*عبارت s1*/ d[i] = c[i] + e[i]; /*عبارت s2*/ }formula_4 formula_5 بنابراین، formula_6 و formula_7 آزمایش برا
ی ضد وابستگی. formula_8 بطوریکه formula_9 formula_8 بطوریکه formula_11 که می دهد: formula_12 formula_13 پس، محدودیت ها بر formula_14 هستند : formula_15 واضح است که -9 خارج از کران است ، بنابراین ضد وابستگی شکسته می شود. تست درستی وابستگی. formula_16 بطوریکه formula_11 آنگاه داریم : formula_18 در حال حاضر، محدودیت ها روی formula_14 هستند : formula_20 واضح است که -9 داخل کران بدست آمده است ، بنابراین وابستگی واقعی شکسته نمی شود. نتیجه. از آنجا که ضد وابستگی شکسته شد، می توان ادعا کرد که ضد وابستگی بین گزاره ها وجود ندارد. وقتی وابستگی درست (واقعی) نقض نشده است ، نمی دانیم که آیا وابستگی واقعی بین گزاره ها وجود دارد یا خیر. بنابراین، حلقه قابل موازی سازی است، اما عبارات باید به ترتیب وابستگی واقعی (بالقوه) آنها اجرا شوند.
این فهرست به یادمان های فردوسی و "شاهنامه" می پردازد.
نیکولاس لوپز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال اودینزه، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده است.
والریو وری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال روبور سیه نا، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده است.
اوروال فاوبس (۷ ژانویه ۱۹۱۰ – ۱۴ دسامبر ۱۹۹۴)، یک سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۷ میلادی به عنوان عضو حزب دموکرات، به عنوان ۳۶مین فرماندار آرکانزاس ایفای وظیفه کرد. فاوبس در سال ۱۹۵۷ میلادی از اجرای تصمیم متفق القول دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده سال ۱۹۵۴ "براون در برابر هیئت آموزشی" امتناع کرده و به گارد ملی آرکانزاس دستور داد تا از حضور شاگردان سیاه پوست به دبیرستان مرکزی «صخره کوچک» جلوگیری کنند. این رویداد به عنوان بحران صخره کوچک معروف شد. اوان زندگی و حرفه. اوروال یوجین فاوبس در گوشه شمال غربی آرکانزاس نزدیک قریه کامز در خانواده جان ساموئل و آدی (موسوم به جوسلن) فاوبس متولد شد. با وجودی که سام فاوبس یک سوسیالیست بود و اوروال را در دانشگاه دولتی سوسیالیستی ثبت نام کرد، اورال یک مسیر کاملاً متفاوت سیاسی را با مسیر پدرش دنبال نمود. اولین رقابت سیاسی فاوبس در سال ۱۹۳۶ میلادی بود، که او در مجلس نمایندگان آرکانزاس به رقابت پرداخت، اما شکست خورد. از او خواسته شد تا نتیجه را به چالش بکشد، اما نپذیرفت که باعث قدردانی او از سوی حزب دموکرات گردید. در نتیجه، او به عنوان کارمند مدار و ضبط کننده شهر
ستان مدیسون انتخاب شد، پُستی که برای دو دوره در اختیار داشت. کتاب او، در این سرزمین دور (In This Faraway Land)، دوران نظامی زندگی او را مستند می کند. او تا پایان عمراش در امور جان بازان فعال بود. زمانی که فاوبس از جنگ برگشت، روابط خود را با رهبران حزب دموکرات آرکانزاس مخصوصاً با فرماندار اصلاحات مترقی سید مکمات، رهبر «شورش GI» در برابر فساد، که زیر نظر او مدیر کمیسیون شاهراه بود، ایجاد کرد. در عین زمان، فرانسس چری محافظه کار در انتخابات مقدماتی دموکرات ها در سال ۱۹۵۲ میلادی مکمات کاندیدا برای سومین دوره را شکست داد. چیری محبوبیتش را در میان رای دهندگان از دست داد و فاوبس او را در انتخابات ۱۹۵۴ به چالش کشید. انتخابات فرمانداری سال ۱۹۵۴. در مبارزات انتخاباتی ۱۹۵۴ میلادی، فاوبس مجبور شد، از حضور خود در کالج دولتی از بین رفته آرکانزاس شمال غربی در مینا و هم چنین از پرورش سیاسی اولیه خود دفاع کند. کالج مشترک المنافع توسط فعالان علمی و اجتماعی چپ گرا تشکیل شده بود، که برخی از آن ها بعداً مشخص شد، که روابط نزدیکی با حزب کمونیست ایالات متحده داشتند. بیشتر آن های که آن جا حضور یافته و تدریس کردند، جوانان ایده آل گرایی
بودند. که به دنبال تحصیل، یا در مورد فاکولته، دنبال شغلی بودند که با اتاق و هیئت مدیره هم راه باشد. انتخابات مقدماتی دموکرات. در جریان دور دوم انتخابات، چیری و نمایندگان اش، فاوبس را به حضور در مدرسه «کمونیستی» متهم کرده و تلویحاً اظهار داشتند، که اندیشه او چپ گرا باقی مانده است. فاوبس در ابتدا از حاضر شدن امتناع ورزید و بعداً از ثبت نام کردن «صرف برای چند هفته» اعتراف کرد. بعداً، ثابت شد که او برای بیشتر از یک سال در آن مدرسه مانده است، نمرات عالی کسب کرده و به عنوان رئیس ارگان محصلین انتخاب شده است. فاوبس گروهی از دانشجویان را رهبری کرد که به نمایندگی از اعتبار کالج در برابر قانون گذاران ایالتی شهادت دادند. با این وجود، تلاش ها برای معرفی کاندیدا به عنوان یک هوادار کمونیست در یک فضایی که نارضایتی فزاینده علیه چنین اتهاماتی وجود داشت، نتیجه معکوس داد. فاوبس با اختلاف اندکی چیری را شکست داده و برنده فرمانداری دموکرات گردید. رابطه میان این دو مرد تا چندین سال به خوبی پیش رفت، اما زمانی که چیری در سال ۱۹۶۵ میلادی وفات کرد، فاوبس از سیاست دست کشید و به تمجید از سلف خود می پرداخت. انتخابات عمومی. فاوبس در اردوی
انتخابات عمومی در برابر پرات سی ریمل، شهردار صخره کوچک، تأیید جفرسون دبلیو اسپک، نامزد قبلی فرمانداری جمهوری خواه سال های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۲، یک کشاورز از شهرستان می سی سی پی در غرب آرکانزاس را به دست آورد. فاوبس ریمل را با اختلاف ۶۳ و ۳۷ درصد شکست داد. ریمل، تاجر و فرزند یک خانواده برجسته جمهوری خواه، قوی ترین رای در آن زمان را برای یک نامزد حزب جمهوری خواه از زمان بازسازی به دست آورد. فاوبس رادیکالیزم پدرش برای نیو دیل همه پسندتر، یک جنبش پراگماتیک را رد کرد. او به عنوان یک لیبرال دموکرات فرماندار انتخاب شد. او که در امور نژادی میانه رو بود، سیاست های نژادی را اتخاذ کرد که برای رای دهندگان تأثیرگذار سفیدپوست در منطقه دلتا به عنوان بخشی از استراتیژی برای تأثیرگذاری بر اصلاحات اجتماعی کلیدی و رشد اقتصادی در آرکانزاس، خوشایند بود. فرماندار آرکانزاس، ۱۹۵۵–۱۹۶۷. انتخابات سال ۱۹۵۴ فاوبس را نسبت به حملات راست گرای سیاسی حساس کرد. گفته می شود که این حساسیت به موضع بعدی او در برابر ادغام، زمانی که توسط عناصر جدایی طلب در حزب خود به چالش کشیده شد، کمک کرد. او به عنوان یک مبارز انفرادی مؤثر شناخته می شد و گفته می شد که هرگز
کسی را که می خواست با او دست بدهد دور نمی زد، ولو هرقدر زمان می برد. بحران صخره کوچک. در جریان بحران صخره کوچک در سال ۱۹۵۷ میلادی، زمانی که فاوبس از گارد ملی آرکانزاس برای متوقف ساختن حضور آفریقایی آمریکایی ها در دبیرستان مرکزی صخره کوچک به عنوان بخشی از دستور تفکیک نژادی فدرال استفاده کرد، نام او در سطح بین الملل معروف گردید. منتقدین مدت ها مدعی بودند که مبارزه فاوبس در صخره کوچک در برابر تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۵۴ میلادی در پرونده براون علیه هیئت آموزشی که مدارس مختلف ذاتاً نابرابر هستند، انگیزه های سیاسی داشت. نبرد متعاقب به محافظت از او در برابر پیامدهای سیاسی در برابر افزایش مالیات و کاهش دادخواهی جانسون کمک کرد. هری اشمور، روزنامه نگار (که برنده جایزه پولیتزر برای ستون های اش در این زمینه شد) مبارزه بر سر دبیرستان مرکزی را به عنوان یک بحران ساخته شده توسط فاوبس به تصویر کشید. اشمور گفت که فاوبس از گارد استفاده می کرد تا سیاه پوستان را از دبیرستان مرکزی دور نگه دارد، زیرا از موفقیتی که مخالفان سیاسی اش در استفاده از لفاظی های جدایی طلبانه برای برانگیختن رأی دهندگان سفیدپوست داشتند، ناامید
شده بود. تصمیم فاوبس به رویارویی با رئیس جمهور دوایت دی آیزنهاور و فرماندار سابق سید مکمات منجر شد. در ۵ سپتامبر ۱۹۵۷، آیزنهاور تلگرافی به فرماندار اوروال ای فاوبس فرستاد که در آن نوشت: «تنها اطمینانی که می توانم به شما بدهم این است که قانون اساسی فدرال توسط من با هر وسیله قانونی به دستور من مورد حمایت قرار خواهد گرفت». این پاسخی بود، به نگرانی فاوبس در مورد بازداشت شدن و سیم کشی تلفن های اش. آیزنهاور در تلگرام خود گفت که وزارت عدلیه در حال جمع آوری حقایق در مورد علت عدم تابعیت آن از قوانین دادگاه است. این منجر به کنفرانس ۱۴ سپتامبر شد، که در آن فاوبس و آیزنهاور در مورد حکم دادگاه در نیوپورت، جزیره رود بحث کردند. نقل قول «بحث دوستانه و سازنده» منجر به ادعای فرماندار شد، که تمایل خود را به انجام وظیفه خود در قبال قانون اساسی، صرف نظر از نظرات شخصی ابراز کند. فرماندار ابراز امیدواری کرد، که وزارت عدلیه صبور باشد. فرماندار آرکانزاس به قول خود وفادار ماند و در ۲۱ سپتامبر، رئیس جمهور آیزنهاور بیانیهٔ منتشر کرد، که در آن اعلام کرد فرماندار نیروهای خود را خارج کرد. هیئت دبیرستان صخره کوچک در حال اجرای طرح های حذف ت
بعیض نژادی بوده و قوانین محلی آماده نظم گیری هستند.
محمد ابراهیم خواخوژی (پشتو: "محمد ابراهیم خواخوږی")، فرزند دُرمحمد خان بلوچ (نوه خانِ کلات میر محمد نصیر خان اول) در ۲۸ فوریه ۱۹۲۰ در ولسوالی مالجات ولایت قندهار، افغانستان چشم به جهان گشود. پسر وی غرزی خواخوژی یک سیاست مدار فعال در حکومت افغانستان بوده و نوه وی غرنی خواخوژی به عنوان مدیر خدمات خارجی در وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی افغانستان کار می کند. دوران کودکی. محمد ابراهیم خواخوژی در ۶ سالگی به مکتب رفت، وی پس از اتمام دوره بکلوریا در ۱۹۳۶ میلادی وارد مرکز تربیه معلم شده و موفق شد در ۱۹۳۸ میلادی از آن جا فارغ التحصیل شود. وی توانست در ۱۹۴۲ میلادی در تعلیم و تربیه و ادبیات دیپلوم بگیرد و پس از آن لیسانس خود را در ۱۹۶۲ میلادی در رشته خبرنگاری به دست آورد. وی پس از این که از دانشگاه فارغ شد، حرفه تدریس خود را با وظیفه مدیر مکتب احمد شاه بابا در ولایت قندهار آغاز کرد. چندی بعد به عنوان استاد ادبیات در لیسه عالی حبیبیه گماشته شد. نخستین شعر وی در ۱۹۳۴ میلادی (زمانی که وی ۱۴ ساله بود) در روزنامه طلوع افغان به نشر رسید. زندگی سیاسی. محمد ابراهیم خواخوژی حرفه سیاسی خود را با بنیان گذاری جنبش ویښ زلمیان (جوانا
ن بیدار) در ۱۹۴۷ میلادی آغاز کرد، وی یکی از اعضای بنیان گذار این جنبش از ولایت قندهار بود. آقای زرملوال در یکی از مقالات خود از وی نام می برد. افراد ذیل از جمله بنیان گذاران جنبش جوانان بیدار بودند: از قندهار و فراه: پوهاند عبدالحی حبیبی، استاد عبدالروف بینوا، مرحوم فیض محمد انگار، مرحوم محمد رسول خان پشتون، پوهاند عبدالشکور رشاد، استاد محمد ابراهیم خواخوژی و مرحوم عبدالرزاق فراهی. از ننگرهار: استاد گل پاچا الفت، استاد قیام الدین خادم، پوهان صدیق الله راستین و مرحوم غلام حسن خان صافی. از غزنی: مرحوم نور محمد ترکی. از پکتیا: نیک محمد پکتیانی و غلام معی الدین زرملوال، که به نام غلام معی الدین روشن نیز معروف بود. جنبش جوانان بیدار (ویښ زلمیان) در ۱۹۵۰ میلادی به خاطر خواست های آزادی خواهانه و مدرنیته سازی خود مورد پیگرد حکومت قرار گرفت و محمد ابراهیم خواخوژی که در آن زمان مدیر معارف ولایت قندهار بود، نخستین عضو جنبش بود که توسط حکومت دست گیر گردید. غلام گیلانی خان در یک موضوع در کتاب محمد علم بسرکی تحت عنوان «ویښ زلمیان» می نویسد که: «جنبش ویښ زلمیان افغانستان در ۱۹۵۰ میلادی در ولایت قندهار در اوج خود قرار داشت و
به خوبی در حال پیشرفت بود. زمانی که نخستین عضو جنبش ما، مرحوم محمد ابراهیم خواخوژی که رئیس معارف ولایت قندهار بود، توسط والی ولایت قندهار به نام یونس خان دست گیر گردید؛ وی نخستین عضو جنبش ما بود که توسط حکومت دست گیر شد». وی بعدها در اواسط دهه ۶۰ میلادی به حزب مترقی دموکراتیک افغانستان تحت رهبری مرحوم محمد هاشم میوندوال پیوست. خدمات عامه. پس از آزادی از زندان، خواخوژی مجبور کرده شد، تا ولایت قندهار را ترک نماید. از این رو او به کابل نقل مکان نموده و در حکومت افغانستان شروع به خدمت به مردم نمود. وظایف وی در حکومت افغانستان به ترتیب ذیل بود: در همان سالی که رژیم تغییر کرد و داوود خان قدرت را در دست گرفت، خواخوژی مجبور ساخته شد، تا از وظایف عامه کناره گیری کند. پس از بازنشستگی و مرگ. خواخوژی پس بازنشستگی به نوشتن شعر و تدریس مشغول شد، از جمله تدریس تفسیر قرآن کریم در مسجد قلعه فتح الله در شهر کابل. وی به تاریخ ۲۴ اکتوبر ۱۹۹۲ بر اثر بیماری دیرینه قند و بیماری قلبی در شهر کابل درگذشت و در قبرستان شهدای صالحین در کابل به خاک سپرده شد. افتخارات. محمد ابراهیم خواخوژی در طول حیات خود جوایز مختلفی از جانب حکومت افغانس
تان در مقابل خدماتش به دست آورد: آثار ادبی. وی ۹ کتاب مشتمل بر اشعار، داستان ها و فلسفه از خود برجا گذاشت:
جام ملت های اروپا زیر ۲۱ سال، جام قهرمانی زیر ۲۱ سال یوفا یا به طور ساده یورو زیر ۲۱ سال، یک رقابت فوتبال دوسالانه است که توسط تیم های ملی مردان زیر ۲۱ سال اروپایی عضو یوفا انجام می شود. از سال ۱۹۹۲، این مسابقات به عنوان رقابت های مقدماتی قاره اروپا (یوفا) برای بازی های المپیک تابستانی، شناخته می شود. ایتالیا و اسپانیا با کسب پنج عنوان قهرمانی، موفق ترین تیم های این رقابت ها هستند. انگلستان قهرمان آخرین دوره این رقابت ها در سال ۲۰۲۵ است. تاریخچه. این رقابت به شکل فعلی از سال ۱۹۷۸ آغاز شده است. قبل از آن چند دوره مسابقات غیررسمی زیر ۲۳ سال از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ برگزار شد. سپس رقابت های رسمی قهرمانی زیر ۲۳ سال تشکیل شد که از سال ۱۹۷۳ شروع شد. این مسابقات به موازات مسابقات رسمی جوانان یوفا (امروزه به عنوان مسابقات زیر ۱۹ سال شناخته می شود) پس از جنگ جهانی دوم به ترتیب برگزار شده است. در حدود سال ۱۹۸۰، یوفا مسابقات رده های سنی خود را اصلاح کرد و آنها را بر اساس محدودیت سنی سازماندهی کرد. محدودیت سنی برای مسابقات قهرمانی سال ۱۹۷۸ به ۲۱ سال کاهش یافت و از آن زمان تاکنون این محدودیت باقی مانده است. برای واجد شرایط بودن مس
ابقات سال ۲۰۲۱، بازیکنان باید در سال ۱۹۹۸ یا پس از آن متولد شده باشند. بسیاری بازیکنان تا زمان برگزاری مسابقات نهایی ۲۳ ساله می شوند؛ با این حال، هنگامی که فرایند تعیین صلاحیت در مرحله مقدماتی رقابت ها آغاز شد (سال ۲۰۱۹) همه بازیکنان ۲۱ سال یا کمتر بودند. مسابقات زیر ۲۱ سال معمولاً قبل از مسابقات بزرگسالان برگزار می شد و در صورت امکان، رقابت ها با همان گروه ها و همان بازی های مقدماتی رقابت های بزرگسالان برگزار می شد. این شیوه از زمان مسابقات قهرمانی ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ تغییر کرده است. این مسابقات از سال ۱۹۹۲ به عنوان رقابت های مقدماتی برای بازی های فوتبال در المپیک تابستانی، شناخته می شود. تیم های بزرگسالان از سال ۱۹۹۲ به بعد در بازی های المپیک شرکت نمی کنند. تاکنون بازیکنانی مانند مسعود اوزیل برنده جام جهانی ۲۰۱۴، کلاس یان هونتلار، لوئیس فیگو، پیتر چک، ایکر کاسیاس برنده جام جهانی ۲۰۱۰، فرانچسکو توتی برنده جام جهانی ۲۰۰۶، فابیو کاناوارو، آلبرتو جیلاردینو، جانلوئیجی بوفون، و آندره آ پیرلو و جورجوس کاراگونیس قهرمان مسابقات زیر ۲۱ سال شده اند. آلمان با شکست ۱–۰ پرتغال در فینال سال ۲۰۲۱، قهرمان آخرین دوره این رقابت ها شد
. مسابقات ۲۰۲۱ به میزبانی مجارستان و اسلوونی برگزار شد. شیوه برگزاری. تا سال ۱۹۹۲ و مسابقات آن دوره، همه تیم ها به هشت گروه مقدماتی تقسیم می شدند که هشت برنده آن گروه ها، ترکیب تیم های یک چهارم نهایی رقابت های اصلی را تشکیل می دادند. بازی های باقی مانده به صورت دو بازی رفت و برگشت خانگی و خارج از خانه، انجام می شد تا برنده نهایی مشخص شود. برای مسابقات سال ۱۹۹۴، یکی از تیم های راه یافته به نیمه نهایی، یعنی فرانسه، به عنوان میزبان رقابت های نیمه نهایی (تک بازی)، رده بندی مدال برنز و فینال مسابقات انتخاب شد. به همین ترتیب، اسپانیا به عنوان میزبان چهار بازی آخر در سال ۱۹۹۶ انتخاب شد. مسابقات سال ۱۹۹۸ دارای ۹ گروه بود، زیرا تعداد تیم ها به ۴۶ رسیده بود که تقریباً دو برابر تعداد ۲۴ تیم شرکت کننده در سال ۱۹۷۶ بود. برندگان هفت گروه برتر به طور خودکار به یک چهارم نهایی راه یافتند؛ در حالی که تیم های برنده گروه های هشتم و نهم، یونان و انگلیس، برای رسیدن به مرحله بعدی با هم به رقابت پرداختند. بازی های باقی مانده، از مرحله یک چهارم نهایی به بعد، در رومانی برگزار شد، کشوری که یکی از هشت تیم راه یافته به مرحله یک چهارم نها
یی رقابت ها بود. مسابقات سال ۲۰۰۰ نیز دارای ۹ گروه بود؛ اما برندگان ۹ گروه و ۷ تیم برتر رتبه دوم، به مرحله پلی آف رفتند تا هشت تیم نهایی را تعیین کنند. از میان آنها، اسلواکی به عنوان میزبان انتخاب شد. برای اولین بار، در سال ۲۰۰۲، سوئیس به عنوان میزبان این رقابت ها انتخاب شد. در سال ۲۰۰۴، مسابقات در دهه گروه مقدماتی انجام شد. برندگان گروه ها و شش تیم برتر رتبه دوم، به مرحله پلی آف راه یافتند. آلمان میزبان این دوره بود. برای سال ۲۰۰۶، دو تیم برتر از هشت گروه بزرگ مقدماتی، ۱۶ تیم راه یافته به پلی آف را تشکیل دادند که در نوامبر سال ۲۰۰۵ برگزار شد. پرتغال میزبان این دوره بود. سپس آغاز رقابت ها به سال های فرد موکول شد. این تغییر به این دلیل ایجاد شد که تیم های بزرگسالان اروپا، در سال های زوج، در رقابت های مهمی چون جام جهانی و جام ملت های اروپا حاضر می شدند و آغاز رقابت های زیر ۲۱ سال در سال های فرد باعث پیشرفت بازیکنان جوان و کشف استعدادهای جدید برای تیم های ملی بزرگسالان می شد. بازیکنانی که در نهایت جایگزین بزرگسالان می شدند. مرحله مقدماتی رقابت سال ۲۰۰۷ در واقع قبل از دور یک چهارم نهایی سال ۲۰۰۶ آغاز شد و هشت کشو
ر با پایین ترین رتبه در رقابت های سال ۲۰۰۶ از دوره جدید حذف شدند. برای اولین بار میزبان (هلند) قبل از شروع رقابت های مقدماتی، به دور بعدی راه یافت. هلند در مسابقات سال ۲۰۰۶ نیز قهرمان شده بود. سایر کشورها در چهارده گروه سه تیمی قرار گرفتند. ۱۴ برنده در دو بازی مقابل هم قرار گرفتند تا هفت تیم دور بعد را در کنار میزبان رقابت ها مشخص کنند. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵، تیم ها در ۱۰ گروه مقدماتی قرار گرفتند. برندگان گروه ها و چهار تیم از تیم های برتر رده دوم، به مرحله پلی آف رفتند. سال ۲۰۱۵، آخرین دوره هشت تیمی این رقابت ها است؛ زیرا یوفا تعداد تیم های مسابقات را از سال ۲۰۱۷ به دوازده تیم افزایش داد. در ۶ فوریه ۲۰۱۹، کمیته اجرایی یوفا، تعداد شرکت کنندگان در دوره نهایی رقابت ها را از سال ۲۰۲۱ به شانزده تیم افزایش داد. نتایج. مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال. قبل از اینکه مسابقات زیر ۲۱ سال توسط یوفا آغاز شود؛ سه بار رقابت های زیر ۲۳ سال برگزار شد. جوایز. بازیکن برتر مسابقات. "جایزه بازیکن طلایی" به بازیکنی تعلق می گیرد که بهترین عملکرد را در طول مسابقات داشته باشد. از سال ۲۰۱۳، بازیکن طلایی توسط تیم فنی یوفا انتخاب می شود. ! دور
ه ! بازیکن طلایی ! منابع
زنان مدافع حقوق بشر () تشکل رسمی شناخته شده توسط سازمان ملل هستند که از حقوق بشردفاع می کنند و مدافعان همه جنسیت ها بوده و از حقوق زنان و حقوق جنسی و جنسیتی آنها دفاع می کنند. فعالیت این زنان و چالش هایی که با آن روبرو می باشند با قطعنامه سازمان ملل متحد در ۲۰۱۳ به رسمیت شناخته شد که خواستار حمایت ویژه از زنان فعال حقوق بشر است. زنان مدافع حقوق بشر، از جمله می توانند زنان بومی باشند که برای حقوق جامعه خود مبارزه می کنند، یا زنان مدافع حقوق بشر علیه شکنجه، یا مبارزه برای حقوق "ال جی بی تی"، یا یک گروه مدافع حقوق کارگران جنسی، یا یک مرد که برای حقوق جنسی و باروری مبارزه می کند. مانند سایر مدافعان حقوق بشر، زنان مدافع حقوق بشر نیز می توانند هدف حملات قرار گیرند زیرا آنها خواستار تحقق حقوق بشر هستند. آنها با حملاتی مانند تبعیض، حمله، تهدید و خشونت در جوامع خود مواجه هستند. با این حال، زنان مدافع حقوق بشر بر اساس اینکه چه کسی هستند و حقوق خاصی که از آنها دفاع می کنند، طبعاً با موانع بیشتری روبرو هستند. این بدان معناست که آنها فقط به این دلیل که زن هستند با موانع مواجه هستند، افراد دگرباشان جنسی یا به دلیل هم ذات پ
نداری با مبارزاتشان مورد هدف قرار می گیرند. آنها همچنین با موانع اضافی مرتبط با تبعیض و نابرابری سیستماتیک و به دلیل اینکه قدرت مردسالارانه و هنجارهای اجتماعی را به چالش می کشند یا به نظر چالش برانگیز می رسند، روبرو می باشند. آنها بیشتر در معرض خطر مواجهه با خشونت مبتنی بر جنسیت در خانه، اجتماع و تهدیدات جنسی، زن ستیزی، ترس از همجنس، خطرات ناشی از ترس، لکه دار کردن و بدنام کردن و همچنین محرومیت از منابع و قدرت هستند. روز جهانی مدافعان حقوق بشر زنان از سال ۲۰۰۶ هر سال در ۲۹ نوامبر جشن گرفته می شود. تعدادی از زنان مدافع حقوق بشر معاصر. برخی از زنان مدافع حقوق بشر (کشته شده). برخی از زنان فعال حقوق بشر که در سال های اخیر به دلیل فعالیت های حقوق بشری کشته شدند.
سی کوچک زیرمجموعه ای از زبان برنامه نویسی سی است که برای ریزرایانه هایی با منابع محدود و سیستم های تعبیه شده مناسب است و همچنین اجرای آن زیر مجموعه آن مجموعه می باشد. این پیاده سازی که در اصل به عنوان یک کامپایلر اولیه برای سیستم های میکروکامپیوتری موجود در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ ارزشمند بود، به عنوان مثالی به اندازه کافی ساده برای اهداف آموزشی نیز مفید بوده است. کامپایلر اصلی که به زبان سی کوچک برای اینتل ۸۰۸۰ توسط ران کین نوشته شده بود، در شماره مه ۱۹۸۰ مجله دکتر داب (DDJ) نوشته شد. جیمز ای. هندریکس کامپایلر اصلی را بهبود بخشید و توسعه داد و کتاب راهنمای سی کوچک را نوشت. ران کین سی کوچک را در سیستم اس آرآی اینترنشنال PDP 11/45 یونیکس با شرحی که توسط جان باس برای توسعه Small C ارائه شده بود، بوت استرپ کرد. کد منبع ارائه شده با مجوز مدیریت در دامنه عمومی منتشر شد. اهمیت سی کوچک برای کامپیوترهای کوچک مشابه اهمیت جی سی سی برای کامپیوترهای بزرگتر بود. درست مانند همتایان یونیکس خود، کامپایلر کد اسمبلر را تولیدمی کند که باید توسط اسمبلر موجود به کد ماشین ترجمه شود. سی کوچک یک کامپایلر قابل هدف گیری مجدد ا
ست. انتقال سی کوچک فقط مستلزم این است که مولد کد پشتیبان و فراخوانی های رابط کتابخانه به سیستم عامل برای پردازنده هدف بازنویسی شوند. زیر مجموعه زبان. "در ماه می سال ۱۹۸۰ مجله دکتر داب مقاله ای با عنوان «کامپایلر کوچک C برای دهه ۸۰۸۰» منتشر کرد که در آن ران کین یک کامپایلر کوچک به عنوان زیرمجموعه ای از زبان C ارائه کرد. جالب ترین ویژگی کامپایلر علاوه بر اندازه کوچکش، زبانی بود که به آن نوشته شده بود - زبانی که کامپایل می کرد. این یک خودْ کامپایلر بود! (اگرچه این کار امروزه رایج است، اما در آن زمان ایده نسبتاً جدیدی بود) با یک الگوریتم ساده و یک گذر، کامپایلر او زبان اسمبلی را برای پردازنده ۸۰۸۰ تولید کرد. به هر حال کوچک بودن، محدودیت هایی نیز داشت. این کامپایلر تنها کاراکترها، اعداد صحیح و آرایه های تک بعدی از هر نوع را تشخیص می داد. تنها وسیله کنترل حلقه دستور while بود. هیچ عملگر Boolean وجود نداشت، بنابراین عملگرهای منطقی بیتی &amp; (AND) و | (OR) به جای آن استفاده شد. اما حتی با وجود این محدودیت ها، زبان بسیار توانا و استفاده از آن لذت بخش بود، به خصوص در مقایسه با زبان اسمبلی. ران با درک نیاز به بهبود، من