Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شروع به کار کرد. او و پیوانو در حین کار برای نلسون سفرهای زیادی کردند و پس از چند ماه به ایتالیا بازگشتند. همچنین در همان سال (۱۹۵۶)، سوتساس سفارشی از سوی کارآفرین آمریکایی ایروینگ ریچاردز برای نمایشگاهی از سرامیک های خود دریافت کرد. در بازگشت به ایتالیا در سال ۱۹۵۷ میلادی، سوتساس به عنوان مشاور هنری به ، یک تولیدکنندهٔ نیمه صنعتی مبلمانِ معاصر پیوست. بسیاری از تجربیات کاری او در این شرکت بر طراحی هایی که بعداً با "ممفیس میلانو" ایجاد کرد تأثیر گذاشت. در سال ۱۹۵۶ میلادی، سوتساس توسط آدریانو اولیوتی به عنوان مشاور طراحی اولیوتی استخدام شد تا تجهیزات الکترونیکی طراحی کند و اولین بزرگ رایانه ایتالیایی، با نام "الیا ۹۰۰۳" (Elea 9003) را توسعه دهد که برای آن در سال ۱۹۵۹ میلادی نشان «پرگار طلا» را دریافت کرد. [اولین و از شناخته شده ترین جوایز در زمینه ی طراحی صنعتی است. این جایزه با هدف قدردانی و ارتقای کیفیت در زمینه ی طرح های صنعتی ساخته شده در ایتالیا اعطاء می شود.] سوتساس همچنین تجهیزات اداری، ماشین های تحریر و مبلمان برای اولیوتی طراحی کرد. در آنجا سوتساس نام خود را به عنوان یک طراح که توانست از طریق رنگ، فرم
و سبک، تجهیزات اداری را وارد قلمرو فرهنگ عامه کند، مطرح کرد. اولین ماشین های تایپ او، تکنه ۳ (Tekne 3) و پراکسیس ۴۸ (Praxis 48)، با سادگی و گوشه دار بودن طراحی آنها شناخته می شد. سوتساس با همکاری «پِری ای. کینگ» (مشاور و طراح صنعتی اهل انگلستان) "ماشین تحریر ولنتاین" را در سال ۱۹۶۹ میلادی طراحی کرد که تبدیل به یک لوازم جانبی فراگیر شد و امروزه به عنوان نقطهٔ عطفی در طراحی قرن بیستم در نظر گرفته می شود. سوتساس در حالی که به طراحی برای اولیوتی در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی ادامه می داد، طیفی از اشیاء را توسعه داد که بیان تجربیات شخصی او از سفر به ایالات متحده و هند بود. این اشیاء شامل مجسمه های سرامیکی محراب مانندِ بزرگ، «"سوپرباکس ها"» و مجسمه سازی خودنمای افراطیِ ارائه شده در قالب محصول مصرفی بودند؛ پوشانده شده در لایه هایی رنگارنگ با رنگ های تند. این شیوه ها به مثابهٔ بیانیه ای مفهومی بودند که پیش درآمد ممفیس هستند؛ جنبشی که بیش از یک دههٔ بعد پدید آمد. در همین زمان، سوتساس گفت: «نمی خواستم دیگر محصولات مصرفی تولید کنم، زیرا واضح بود که نگرش مصرف گرایانه کاملاً خطرناک است.»لذا روند کاری او از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ م
یلادی، در تجربهٔ همکاری با طراحان جوان تر مانند: «سوپراستودیو» و «آرکیزوم آسوچاتی» و مشارکت با جنبش رادیکال خلاصه می شود که با پایه گذاری ممفیس در پایان این دهه به اوج خود می رسد. او در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی مجموعهٔ تجهیزات اداری ماژولار ""سینته سیس ۴۵" (Synthesis 45) را طراحی کرد. سوتساس و فرناندا پیوانو در سال ۱۹۷۰ میلادی از هم جدا شدند و در سال ۱۹۷۶ میلادی سوتساس با باربارا رادیچه، منتقد هنری و روزنامه نگار ازدواج کرد. زمانی که روبرتو اولیوتی به ریاست شرکت رسید، سوتساس را به عنوان مدیر هنری ارتقاء و دستمزد بالایی به او پیشنهاد داد، اما سوتاساس نپذیرفت. در عوض او "استودیو اولیوتی"" را مستقل از اولیوتی ایجاد کرد و بلافاصله تبدیل به خلاق ترین مرکز بین المللی طراحی شد که تحقیقات را با خلاقیت و استراتژی صنعتی در هم آمیخت. نگرانی او مبنی بر اینکه خلاقیتش توسط کار شرکتی سرکوب شده باشد، در مقالهٔ او در سال ۱۹۷۳ میلادی با عنوان "زمانی که من یک پسر بسیار کوچک بودم" (When I was a Very Small Boy) بیان شده است. در سال ۱۹۶۸ میلادی، کالج سلطنتی هنر در لندن دکترای افتخاری به سوتساس اعطاء کرد. گروه ممفیس. با ظهور گروه های
جدید («ابزارهای جهانی»، «آرکیزوم»، «سوپراستودیو»، «اوفو»، «ززیگوراتا»، «۹۹۹۹» و...) به طور اتفاقی بسیاری از این گروه ها در این مسیر احیاء نوین/قدیمیِ دست سازه ها به عنوان یک عرصهٔ جدید برای تجربه و تجدید خلاقیت، مشغول به فعالیت شدند. در اکتبر ۱۹۸۰ میلادی، سوتساس با دو پیشنهاد روبرو شد؛ یکی از سوی رنزو بروگولا، دوست قدیمیِ عزیز و نجار که از او خواست که عزم خود را «برای ساختن چیزی شبیه به دوران خوب گذشته» جزم کند و دیگری از طرف ماریو و برونلا گودانی صاحبان گالری طراحی میلانو، که از او خواستند «مبلمان جدید» را برای گالری ایشان ایجاد کند. اتوره سوتساس گروه ممفیس را در ۱۱ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی در میلان تأسیس کرد. [در جلسه ی افتتاحیه ی گروه آهنگی از باب دیلن با عنوان: *(Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again) پخش شد.] این گروه از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ میلادی فعال بود. گروه ممفیس در واکنشی علیه وضعیت موجود ایجاد شد. سوتساس تفکر گروه را حولِ محور «رادیکال، شوخ و تکان دهنده» متمرکز کرد؛ اساساً بدون توجه به آنچه در آن زمان «خوب» در نظر گرفته می شد. اشکال هندسی دقیق و جسورانهٔ آرت دکو، پالت های رنگارنگ هنر پاپ و ز
مینه های پر زرق و برق کیچ از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی الهام بخش کار آنها بود. لایه های رنگارنگ و موزائیک کاری ها معمولاً در کار آنها یافت می شد و در طراحی کف، میزها و چراغ ها گنجانده می شد. سوتساس تکنیک چاپ ویژهٔ خود را نیز ابداع کرد. این تکنیک "چاپ اسکوئیگلز" (Squiggles Print) بود که به عنوان "چاپ باکتریو" (Bacterio Print) نیز شناخته می شود. برای چاپ، سوتساس از اشکال و بافت سطوح یک معبد بودایی در مادورایِ هند الهام گرفت، سپس این جزئیات را به شیوهٔ مجرد یا انتزاعی در هم تنید و آن را "باکتریو" نامید. سپس از این الگوها در طراحی مبلمان به عنوان روکش و منسوجات استفاده شد. به اختصار می توان گفت که گروه ممفیس یک گروه پست مدرنِ معماری و طراحی بود که توسط سوتساس در میلان ایتالیا تأسیس شد. تمرکز این گروه به شدت بر طراحی مبلمان با تأکید بر انواع غیرمتعارف بود. طراحان این گروه بواسطهٔ استفاده از فرم های جسورانه و قطعات درخشان با رنگ های متضاد به شهرت رسیدند. در آن زمان، مبلمان صرفاً کاربردی بود؛ با این حال، گروه ممفیس با طرح های افراطی و بسیار تزئینی خود به دنبال اثبات خلاف این دیدگاه بودند. آنها با درهم ریختن تعاریف معمول، قطع
ات روزمره را مفرح کردند و آنها را به آثار هنری تبدیل کردند. بسیاری از منتقدین معتقد بودند که این روندی است که دوام نخواهد آورد. ایده های غیرمتعارف آنها بحث برانگیز بود اما امروزه به طور گسترده ای شناخته شده و مورد استقبال قرار گرفته است. این آثار همچنان در سراسر جهان تأثیرگذار هستند و می توان آن ها را در موزه های سراسر جهان از جمله: مؤسسه هنر شیکاگو، موزه طراحی در کِنزینگتون لندن، موزه هنر مدرن در نیویورک و بسیاری دیگر مشاهده کرد. استودیو طراحی سوتساس. از آنجایی که جنبش ممفیس در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی به خاطر انرژی و زرق و برق فراوان توجه جهانیان را به خود جلب کرد، اتوره سوتساس شروع به گردآوری یک شرکت بزرگ مشاور طراحی کرد که او آن را "سوتساس آسوچاتی" نامید. "سوتساس آسوچاتی" در سال ۱۹۸۰ میلادی تأسیس شد و امکان معماری در مقیاس قابل توجه و همچنین طراحی برای صنایع بزرگ بین المللی را فراهم کرد. علاوه بر اتوره سوتساس، سایر بنیانگذاران آن "آلدو چیبیچ" (Aldo Cibic)، "مارکو مارابلی"، "ماتئو تون" و "مارکو زانینی" بودند. بعداً "یوهانا گراواندر"، "مارکو سوزانی" و "مایک رایان" نیز به این شرکت پیوستند. در سال ۱۹۸۵ میلادی، سوتساس
گروه ممفیس را ترک کرد تا روی "آسوچاتی" تمرکز کند. "سوتساس آسوچاتی" عمدتاً در حیطه های گوناگون معماری و همچنین طراحی فروشگاه ها و نمایشگاه های زنجیره ای برای شرکت اسپریت، طراحی محصولات هویتی برای شرکت آلسی، طراحی نمایشگاه ها، فضاهای داخلی، لوازم الکترونیکی مصرفی در ژاپن و انواع مبلمان فعالیت کرد. این استودیو بر اساس راهنمایی های فرهنگی اتوره سوتساس و فعالیت انبوهی از همکاران جوان [که اغلب پس از مدتی آنجا را ترک می کردند تا استودیوهای خود را تأسیس کنند] بنا شد. "سوتساس آسوچاتی" امروزه در لندن و میلان مستقر است و به حفظ وظایف، فلسفه و فرهنگ استودیو ادامه می دهد. این استودیو با اعضای سابق ممفیس از جمله: "یوهانا گراواندر" معمار و "جیمز اروین" طراح صنعتی به فعالیت خود ادامه می دهد و برای شرکت های بزرگی مانند: "اپل"، "فیلیپس"، "زیمنس"، "زانوتا"، "فیات" و "آلسی" کار می کند و همچنین طراحی داخلی تمام خرده فروشی های "اسپریت" "(هولدینگ اسپریت)" را انجام می دهد. کارهای دیگر. به عنوان یک طراح صنعتی، مشتریان او شامل فیوروچی، اسپریت، شرکت مبلمان ایتالیایی پولترونوا (Poltronova)، نول، سرافینو زانی، آلسی و بروندی بودند. او به
عنوان یک معمار، گالری مایر-شوارتز را در رودیو درایو در بورلی هیلز، کالیفرنیا، با دروازهٔ چشمگیر آن از چین های نامتعارف و زوایای ناهموار و همین طور معماری خانهٔ دیوید ام. کلی (David M. Kelley). طراحی اولین ماوس کامپیوتر اپل در وودساید، کالیفرنیا. طراحی فضای داخلی فرودگاه مالپنسا میلان در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی [او معماری ساختمان را انجام نداد]، در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، او باغ مجسمه و دروازه های ورودی گالری دبلیو. کیت و جانت کلوگ در محوطه دانشگاه ایالتی پلی تکنیک کالیفرنیا، پومونا طراحی کرد. او با چهره های شناخته شده ای در زمینه معماری و طراحی از جمله: آلدو چیبیچ، جیمز اروین، ماتئو تون و یوهانا گراواندر همکاری کرد. سوتساس در عرصهٔ وسیعی از طراحی فعالیت کرد: مبلمان، جواهرات، سرامیک، شیشه، نقره کاری، نورپردازی، طراحی ماشین های اداری و ساختمان. او نسلی از معماران و طراحان را الهام بخشید. در سال ۲۰۰۶ میلادی، موزه هنر شهرستان لس آنجلس اولین نمایشگاه بزرگ بررسی آثار او را در ایالات متحده آمریکا برگزار کرد. در سال ۲۰۰۷ میلادی یک نمایشگاه گذشته نگر با عنوان "اتوره سوتساس: کار در حال پیشرفت"، در موزه طراحی لندن برگزا
ر شد. در سال ۲۰۰۹ میلادی، مرکز مارِس برای فرهنگ معاصر در ماستریخت بازسازی یک نمایشگاه با عنوان "چشم انداز برای یک سیاره جدید" را پیشتر در سال ۱۹۶۹ میلادی در موزه ملی سوئد در استکهلم برگزار شده بود را ارائه کرد. در سال ۲۰۱۷ میلادی به مناسبت صدمین سالگرد تولد سوتاس، موزه مت برویر در شهر نیویورک، کتاب گذشته نگر ""اتوره سوتساس: طراحی رادیکال" را ارائه کرد. یکی از آثار سوتساس [با عنوان «تلفن بزرگ»، طراحی شده با دیوید ام. کلی برای بروندی] به همراه بسیاری از ترسیمات او بخشی از مجموعهٔ موزه هنر مدرن (MoMA) است. همچنین اشیاء طراحی شده و ترسیمات سوتساس در مجموعه های دائمی موزه هنر متروپولیتن، موزه طراحی لندن، موزه طراحی ویترا، موزه بروکلین، کوپر هویت، موزه طراحی اسمیتسونین، موزه اشتدلیک آمستردام، موزه هنر شهرستان لس آنجلس، موزه ملی هنر مدرن در پاریس، موزه هنر فیلادلفیا، و موزه هنرهای زیبا، هیوستون نگهداری می شود. در سال ۱۹۹۹ میلادی، او جایزهٔ «سِر میشا بلک» را دریافت کرد و به "کالج مدال آوران" پیوست.
اوهام () که در برخی منابع فارسی با نام تشنج ترجمه شده، یک تریلر روان شناختی نئو-نوآر به کارگردانی فابیان بیلینسکی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. داستان دربارهٔ افکار وهم انگیز یک متخصص تاکسیدرمی به نام «استبان اسپینوزا» است که مبتلا به صرع است و دچار افکار وسواس گونه برای انجام یک جنایت بی نقص است. این فیلم برندهٔ جایزهٔ «کرکس سیمین» بهتین فیلم از سوی انجمن منتقدان فیلم آرژانتین شد و نماینده کشور آرژانتین برای رقابت در جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در هفتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار بود.
ژائو گومز کراوینیو (؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۶۴) سیاست مدار و دیپلمات اهل پرتغال است، که هم اکنون به عنوان وزیر دفاع ملی پرتغال فعالیت می کند. وی در فاصله سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ وزیر امور خارجه پرتغال بود.
ستاد کل نیروهای مسلح لهستان () ستاد کل نیروهای مسلح لهستان است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد. ستاد کل، بالاترین نهاد حرفه ای در نیروهای مسلح لهستان است. از نظر سازمانی، این ستاد بخش جدایی ناپذیری از وزارت دفاع ملی است و رئیس ستاد کل، بالاترین مقام نظامی در این وزارتخانه است. این ستاد در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۲۸ به ستاد اصلی تغییر نام داد، پیش از آنکه در سال ۱۹۴۵ توسط دولت کمونیستی تحت حمایت شوروی به ستاد کل بازگردانده شود. در حال حاضر، ژنرال ویسلاو کوکولا سمت رئیس ستاد کل نیروهای مسلح لهستان را برعهده دارد.
تادئوش جردن-روزوادوفسکی (; – ) فرمانده نظامی اهل لهستان بود، که به عنوان اولین رئیس ستاد کل لهستان فعالیت می کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب دلاوری (لهستان)، نشان شیر سفید، نشان افتخار تولد لهستان، و صلیب آهنین شده است.
استودیوی ۶۶۶ یک فیلم کمدی ترسناک فراطبیعی به کارگردانی بی جی مک دانل با فیلمنامه ای از جف بوهلر و ربکا هیوز بر اساس داستانی از دیو گرول است. گرول در این فیلم در کنار تیلور هاوکینز، نیت مندل، پت اسمیر، کریس شیفلت و رامی جافی، هم گروه هایش از فو فایترز و ویتنی کامینگز، لسلی گروسمان، ویل فورته، جنا اورتگا و جف گارلین در این فیلم ظاهر می شود. "استودیو ۶۶۶" در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ توسط اوپن رود فیلمز در ایالات متحده شد و نقدهای متفاوتی دریافت کرد. طرح داستان. در حالی که فو فایترز برای ضبط دهمین آلبوم خود در عمارت انسینو تلاش می کند، دیو گرول، رهبر گروه، مجبور می شود با نیروهای ماوراء طبیعی داخل خانه مبارزه کند. بازیگران. فو فایترز: علاوه بر این، ویتنی کامینگز، ویل فورته، جف گارلین، لسلی گروسمان، کری کینگ و جنا اورتگا در نقش های فاش نشده ظاهر خواهند شد. لایونل ریچی خواننده در نقش خودش ظاهر خواهد شد. مارتی ماتولیس و جیسون تراست در نقش «سرایدار» و «تِک» انتخاب شدند. تولید. در نوامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که فیلمی با بازی فو فایترز با عنوان "استودیوی ۶۶۶" مخفیانه فیلمبرداری شده است. این گروه در کنار ویتنی کامینگز، لسلی گروسما
ن، ویل فورته، جنا اورتگا و جف گارلین به ایفای نقش می پردازند. جان رمزی و جیمز آ. روتا تهیه کننده فیلم هستند، در حالی که هم گروه ها به عنوان تهیه کننده اجرایی خدمت می کنند. بی جی مک دانل، فیلمساز "هچت ۳"، این فیلم را کارگردانی کرد و بر اساس فیلمنامه ای از جف بولهر و ربکا هیوز و داستانی از دیو گرول ساخته شد. فیلمبرداری در همان خانه ای انجام شد که گروه آلبوم "دارو در نیمه شب" را ضبط کرد. با نزدیک شدن به پایان فیلمبرداری در اوایل سال ۲۰۲۰، تولید به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالات متحده آمریکا تعطیل شد. ماه ها بعد تولید در لس آنجلس از سر گرفته شد و یکی از اولین فیلم هایی بود که در طول دنیاگیری این کار را انجام داد. شش روز فیلمبرداری برای پایان فیلم برنامه ریزی شده بود، اما با توجه به مقرراتی که برای فیلمبرداری ایمن وضع شده بود، در نهایت سه هفته طول کشید. انتشار. "استودیو ۶۶۶" در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ توسط اوپن رود فیلمز در سینماها اکران شد.
یاروسلاو میکا (؛ زادهٔ ) نظامی اهل لهستان است، که هم اکنون به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح لهستان فعالیت می کند.
مائیته سوملسو (؛ زادهٔ ۲۶ مه ۱۹۷۵) بازیگر آرژانتینی سینما، تلویزیون و تئاتر است. وی از سال ۱۹۹۳ تا کنون مشغول فعالیت هنری بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در جستجوی پدر"، "سیگنال" و "کلئوپاترا" اشاره نمود.
رکسانا دارین (؛ – ) بازیگر و فیلم نامه نویس اهل آرژانتین بود. وی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کارآگاه" اشاره نمود.
ریکاردو ماریو دارین (؛ زادهٔ ) که به صورت حرفه ای با نام چینو دارین شناخته می شود که فرزند ریکاردو دارین و بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سفارت"، "داستان های ناگفتنی"، "فرشته"، "شبی دوازده ساله"، "ملکه اسپانیا"، "بازندگان قهرمان" و "سراب" اشاره کرد.
نئومانیلا یک فیلم دلهره آور و نئو-نوآر فیلیپینی محصول سال ۲۰۱۷ به نویسندگی، کارگردانی و تدوین میخائیل رد است. داستان در مانیل امروزی و در بحبوحه جنگ با مواد مخدر، داستان ایرما (اولا والدز)، زنی را روایت می کند که یتیم جوان توتو (تیموتی کاستیلو) را برای تبدیل شدن به یک قاتل حرفه ای آموزش می دهد. این فیلم در فیلیپین در ۱۳ مارس ۲۰۱۹ به نمایش درآمد.
گیزینگ، روستایی در ایالت باواریا بود که در سال ۷۹۰ تأسیس شد و در سال ۱۸۴۵ به مونیخ ملحق گشت و در حال حاضر در جنوب شرقی مونیخ واقع شده است و ۵۰ هزار نفر جمعیت دارد. گیزینگ از اولین روستاهایی بود که به شهر مونیخ الحاق شد و اولین رستوران مک دونالد در سال ۱۹۷۱ در این محله تأسیس گشت.
سیخک دراز نوک کلفت ، که قبلاً سیخک دراز مک کون نامیده می شد، یک پرندهٔ کوچک تغذیه کنندهٔ زمینی از خانواده Calcariidae است که شامل سایر سیخک دراز و زردپره برفی نیز می شود. در آمریکای شمالی یافت می شود و تنها گونه از سردهٔ "Rhynchophanes" است. پراکندگی. سیخک دراز نوک کلفت در چمنزارهای کوتاه در ایالت های شمال غرب دشت بزرگ در جنوب استان های دشت کانادا آشیانه می سازد. آنها عمدتاً در تگزاس و شمال مکزیک زمستان را می گذرانند. به طور تصادفی در سایر نقاط آمریکای شمالی دیده می شود.
عبدالله خان شیبانی (۱۵۳۳/۴–۱۵۹۸) فرمانروای ازبک خانات بخارا (۱۵۰۰–۱۷۸۵) بود. وی واپسین خان شیبانی بخارا از سال ۱۵۸۳ تا هنگام مرگش بود. عبدالله خان جنگی را با ایران آغاز کرد که از ۱۵۸۷ تا ۱۵۹۸ پی گرفته شد. او به لطف پیمان عدم تجاوز با امپراتوری گورکانی هند، یعنی اکبرشاه ، که از طریق آن حق فرمانروایی اکبر در قلمرو کابل را به رسمیت شناخت، توانست بر این امر تمرکز کند. زندگینامه. عبدالله خان در سال ۱۵۳۳ یا ۱۵۳۴ در شهر آفرین کنت در استان سمرقند چشم به جهان گشود. دستیابی به تاج و تخت. پس از مرگ عبدالعزیز شیبانی نبرد بر سر تاج وتخت آغاز شد. عبداللطیف خان که بر سمرقند فرمانروایی می کرد، از طریق دو نوه اش یارمحمدسلطان و برهان سلطان، کوشید بخارا را اداره کند. با این همه، پس از مرگ عبداللطیف خان در سال ۱۵۵۱، بارک خان که بر تاشکند فرمانروایی می کرد، سمرقند را گرفت و به نام نوروز احمدخان به عنوان فرمانروای آنجا تثبیت شد و به عنوان خان عالی ازبک ها اعلام شد. عبدالله سلطان شیبانی، که در آن زمان فرماندار کرمینه و میانکال بود، رهبری ایستادگی برابر نوروز احمد خان را بر دوش داشت. او را عمویش پیرمحمدخان فرماندار بلخ یاری می کرد.
در سال ۱۵۵۶ نوروز احمد درگذشت. با مرگ او پیرمحمدخان جایگاه فرمانروای بزرگ ازبکان معرفی شد. نبرد برای یکپارچه سازی دولت. عبدالله سلطان که بر کرمینه و میانکال فرمانروایی می کرد در سال ۱۵۵۷ بخارا را با پشتیبانی شیوخ صوفی گرفت و فرمانروای آن شد. در سال ۱۵۶۱، او آنقدر جسارت داشت که پدرش اسکندر را به عنوان خان عالی ازبک ها شناساند. ولی پدر عبدالله بیشتر مناسک دینی را دوست می داشت، از این رو ادارهٔ امور کشور را به پسرش عبدالله سلطان سپرد. عبدالله بر آن شد تا هر چهار شهر شیبانی یعنی بخارا، سمرقند، تاشکند و بلخ را در یک ایالت یکپارچه سازد. این کار سال ها به درازا انجامید و تنها در سال ۱۵۸۲ بود که او توانست از چهار شیبانی یک دولت یگانه بسازد. برای دستیابی به این یکپارچگی، او ناچار شد جنگی طولانی را برای گرفتن تاشکند انجام دهد. سپس فرغانه را به دست گرفت و در سال ۱۵۷۳ پس از محاصرهٔ طولانی به بلخ نیز دست یافت. در سال ۱۵۷۴ به قرسی و حصار تاخت و بر پهناوری خود افزود. در سال ۱۵۷۶ با سمرقند جنگید و تاشکند را گرفت. برخی از سلاطین قزاق یعنی شیهان و پسرش تاوکل در خدمت عبدالله خان بودند. در سال ۱۵۸۲، عبدالله خان به دشت قپچاق سفر
کرد، باباخان را کشت دژ او شاهرخیه به دست آورد. در سال ۱۵۸۳ پسرش عبدالمومن مشهد را تصرف و تاراج کرد. سالشمار. ۱۵۵۶ ← نوروزاحمد درگذشت و با مرگ او پیرمحمدخان جایگاه فرمانروای بزرگ ازبکان را به دست آورد. ۱۵۵۷ ← چیرگی بر بخارا با کمک شیوخ صوفی ۱۵۶۱ ← شناساندن پدر به عنوان خان بزرگ ازبک ها ۱۵۶۶ ← ساخت مدرسه مادر خان به افتخار مادر نیرومندش ۱۵۶۹ ← ساخت مدرسه کوکلداش ۱۵۷۰ ← ساخت طاق تلپک فروشان ۱۵۷۰ ← ساخت مجموعه خواجه گاوکشان ۱۵۷۳ ← چیرگی بر بلخ ۱۵۷۴ ← چیرگی بر نخشب و حصار ۱۵۷۶ ← چیرگی بر تاشکند ۱۵۷۷ ← ساخت تیم عبدالله خان ۱۵۸۲ ← یکپارچه شدن دولت‎های گوناگون شیبانی زیر رهبری عبدالله خان ۱۵۸۳ ← چیرگی بر مشهد و تاراج آن شهر از سوی پسرش عبدالمومن ۱۵۸۸ ← ساخت مدرسه عبدالله خان
سهره دونواره یک سهره ریز است که در ساوانای خشک، مراتع خشک استوایی (دشت) و زیستگاه های بوته زار در شمال و شرق استرالیا یافت می شود. گاهی به آن سهره بیچنوی یا سهره جغدی نیز گفته می شود که مورد دوم به دلیل حلقه پرهای تیره دور چهره است.
سیاه خروس دودی یک گونه از باقرقره های جنگلی است که بومی مناطق رشته کوه های ساحلی اقیانوس آرام در آمریکای شمالی است. ارتباط نزدیکی با باقرقره تیره ("Dendragapus obscurus") دارد و این دو قبلاً به عنوان یک گونه واحد، خروس آبی رنگ در نظر گرفته می شدند.
سیاه خروس تیره یک گونه از باقرقره های جنگلی بومی کوه های راکی در آمریکای شمالی است. ارتباط نزدیکی با سیاه خروس دودی ("Dendragapus fuliginosus") دارد، و این دو قبلاً یک گونه واحد به نام خروس آبی رنگ در نظر گرفته می شدند.
فیلترهای فرکانس رادیویی (RF) و مایکروویو، دسته ای از فیلترهای الکترونیکی را نشان می دهند که برای کار بر روی سیگنال هایی در محدوده فرکانس مگاهرتز تا گیگاهرتز (فرکانس متوسط تا فرکانس بسیار بالا) طراحی شدند. این محدوده فرکانس محدوده ای است که توسط اکثر پخش های رادیویی، تلویزیونی، ارتباطات بی سیم (تلفن های همراه، وای فای و غیره) استفاده می شود و بنابراین اکثر دستگاه های RF و مایکروویو شامل نوعی فیلترگذاری بر روی سیگنال های ارسالی یا دریافتی می شوند. چنین فیلترها معمولاً به عنوان بلوک های ساختمان برای دوسویه سازها و دیپلکسرها استفاده می شوند تا چندین باند فرکانسی را ترکیب یا جداسازی کنند. کارایی های فیلتر. برای فیلتر چهار عملکرد کلی مطلوب است: فن آوری های فیلتر. به طور کلی، اکثر فیلترهای RF و مایکروویو معمولا از یک یا چند تشدیدگر کوپل شده تشکیل شده اند، بنابراین از هر فناوری که می توان برای ساخت تشدیدگرها استفاده کرد، می توان برای ساخت فیلترها نیز استفاده کرد. به طور کلی در انتخاب فیلتر مناسب، ضریب کیفیت بدون بار تشدیدگرهای مورد استفاده، تعیین کننده هستند. کتاب ماتایی، یانگ و جونز ارجاع خوبی به طراحی و اجرای فیلتر
های RF و مایکروویو ارائه می دهد. تئوری فیلتر تعمیم یافته با فرکانس های تشدید و ضرایب اتصال تشدیدگرهای جفت شده در یک فیلتر مایکروویو عمل می کند. فیلترهای اجزای-محدود ال سی. ساده ترین ساختار تشدید کننده ای که می توان در فیلترهای RF و مایکروویو استفاده کرد، مدار تانک LC متشکل از سلف ها و خازن های موازی یا سری است. این ها مزیتی دارند که بسیار فشرده هستند، اما ضریب کیفیت پایین تشدید کننده ها منجر به عملکرد نسبتاً ضعیف می شود. فیلترهای اجزای محدود LC دارای محدوده فرکانس بالا و پایین هستند. از آنجایی که فرکانس بسیار پایین می شود، اندازه سلف های مورد استفاده در مدار مخزن در محدوده پایین کیلوهرتز تا هرتز بسیار بزرگ می شود. فیلترهای فرکانس بسیار پایین، اغلب با کریستال برای غلبه بر این مشکل طراحی می شوند. با افزایش فرکانس به محدوده ۶۰۰ مگاهرتز و بالاتر، سلف های مدار مخزن آنقدر کوچک می شوند که کاربردی نباشند. از آنجایی که راکتانس الکتریکی یک سلف با یک اندوکتانس معین به صورت خطی با توجه به فرکانس افزایش می یابد، در فرکانس های بالاتر، برای رسیدن به همان راکتانس، ممکن است به اندوکتانس بسیار کم نیاز باشد. فیلترهای مسطح. خطوط
انتقال مسطح مانند میکرواستریپ، موجبر همسطح و خط نواری می توانند تشدیدگرها و فیلترهای خوبی بسازند و از نظر اندازه و عملکرد نسبت به فیلترهای المان توده ای سازش بهتری ارائه دهند. فرآیندهای مورد استفاده برای ساخت مدارهای میکرواستریپ بسیار شبیه به فرآیندهای مورد استفاده در ساخت بردهای مدار چاپی است و این فیلترها این مزیت را دارند که تا حد زیادی مسطح هستند. فیلترهای مسطح دقیق با استفاده از فرایند لایه نازک تولید می شوند. "فاکتورهای Q" بالاتر را می توان با استفاده از مواد دی الکتریک مماس کم تلفات برای زیرلایه مانند کوارتز یا یاقوت کبود و فلزات با مقاومت پایین تر مانند طلا به دست آورد. فیلترهای هم محور. خطوط انتقال هم محور، ضریب کیفیت بالاتری نسبت به خطوط انتقال مسطح ارائه می دهند. بنابراین هنگامی که عملکرد بالاتر مورد نیاز است استفاده می شود. تشدید کننده های هم محور ممکن است از مواد ثابت دی الکتریک بالا برای کاهش اندازه کلی خود استفاده کنند. فیلترهای کاواکی. هنوز به طور گسترده در محدوده فرکانس ۴۰ مگاهرتز تا ۹۶۰ مگاهرتز استفاده می شود، فیلترهای کاواکی که به خوبی ساخته شده اند، حتی تحت بارهای توان حداقل یک مگاوات، گز
ینه مناسبی برای انتخاب هستند. ضریب کیفیت "Q" بالاتر و همچنین افزایش پایداری عملکرد در فرکانس های با فاصله (تا ۷۵ کیلوهرتز) را می توان با افزایش حجم داخلی حفره های فیلتر به دست آورد. طول فیزیکی فیلترهای کاواکی مرسوم، می تواند از بالای ۲۰۵ سانتی متر در محدوده ۴۰ مگاهرتز، تا زیر ۲۷٫۵ سانتی متر در محدوده ۹۰۰ مگاهرتز متفاوت باشد. در محدوده مایکروویو (۱۰۰۰مگاهرتز و بالاتر)، فیلترهای کاواکی از نظر اندازه و ضریب کیفیت که به طور قابل توجه ای بالاتر است، کاربردی تر از تشدیدکننده ها و فیلترهای عنصر توده ای می شوند. فیلترهای دی الکتریک. از کیسه های ساخته شده از مواد دی الکتریک مختلف نیز می توان برای ساخت تشدیدکننده ها استفاده کرد. مانند تشدید کننده های هم محور، ممکن است از مواد ثابت دی الکتریک بالا برای کاهش اندازه کلی فیلتر استفاده شود. با مواد دی الکتریک کم تلفات، اینها می توانند عملکرد بسیار بالاتری نسبت به سایر فناوری هایی که قبلاً مورد بحث قرار گرفت، ارائه دهند. فیلترهای الکتروآکوستیک. تشدید کننده های الکتروآکوستیک مبتنی بر مواد پیزوالکتریک را می توان برای فیلترها استفاده کرد. از آنجایی که طول موج صوتی در یک فرکانس
معین چندین مرتبه کوتاهتر از طول موج الکتریکی است، تشدید کننده های الکتروآکوستیک معمولاً از نظر اندازه و وزن کوچکتر از همتایان الکترومغناطیسی مانند تشدید کننده های کاواکی هستند. یک نمونه رایج از تشدید کنندهٔ الکتروآکوستیک، تشدید کننده کوارتز است که در اصل برشی از کریستال کوارتز پیزوالکتریک است که توسط یک جفت الکترود بسته شده است. این فناوری به چند ده مگاهرتز محدود شده است. برای فرکانس های مایکروویو، معمولاً بیش از ۱۰۰ مگاهرتز، اکثر فیلترها از فناوری های لایه نازک مانند امواج سطحی آکوستیک (SAW) و تشدیدگر آکوستیکی حجیم با پوسته-نازک استفاده می کنند. فیلتر موجبری. فیلتر آهن وافل یک نمونه است. فیلترهای مبتنی بر تونل زنی انرژی. اینها مدل جدید فیلترهای مایکروویو با قابلیت تنظیم بالا هستند. این نوع خاص از فیلترها را می توان بر روی موجبرها، SIW یا بر روی فناوری PCB ارزان قیمت اجرا کرد و می توان با کمک سوئیچ هایی که در موقعیت های مناسب قرار داده شده اند، برای دستیابی به محدوده تنظیم گسترده، روی هر فرکانس پایین تر یا بالاتر تنظیم کرد.
دم آتشی کوهستان یک گونه معمول از سهره ریز است که در گینه نو یافت می شود. پراکنش جهانی آن بین ۲۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع برآورد شده است و این تنها گونه از سردهٔ "Oreostruthus" است.
پروتیوفات () دارویی است که دارای فعالیت ضد قارچی است و در زنان برای درمان عفونت های قارچی استفاده می شود.
اینوزین () یک نوکلئوزیدی است که وقتی هیپوگزانتین از طریق پیوند β-N9-گلیکوزیدی به یک حلقه ریبوز (همچنین به عنوان ریبوفورانوز شناخته می شود) متصل می شود، تشکیل می شود. در سال ۱۹۶۵ میلادی در تجزیه و تحلیل RNA ترانسفراز کشف شد. اینوزین معمولاً در tRNAها یافت می شود و برای ترجمه مناسب کد ژنتیکی در جفت های باز متزلزل ضروری است. دانش متابولیسم اینوزین منجر به پیشرفت در ایمونوتراپی در دهه های اخیر شده است. اینوزین مونوفسفات توسط آنزیم اینوزین مونوفسفات دهیدروژناز اکسید می شود و گزانتوزین مونوفسفات تولید می کند که یک پیش ساز کلیدی در متابولیسم پورین است. مایکوفنولات موفتیل یک داروی ضد متابولیت و ضد تکثیر است که به عنوان یک مهار کننده اینوزین مونوفسفات دهیدروژناز عمل می کند. اینوزین در درمان انواع بیماری های خودایمنی از جمله گرانولوماتوز همراه با پلی آنژیت استفاده می شود، زیرا جذب پورین با تقسیم فعال سلول های B می تواند بیش از ۸ برابر سلول های طبیعی بدن باشد و بنابراین، این مجموعه از سلول های سفید (که نمی توانند پورین را عمل کنند). مسیرهای نجات) به طور انتخابی توسط کمبود پورین ناشی از مهار اینوزین مونوفسفات دهیدروژناز