Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاربران مورد اطمینان در ویکی پدیا ممکن است در نتیجهٔ یک درخواست موفق برای مدیریت به عنوان مدیر () انتخاب شوند. تا ، ویکی پدیای فارسی دارای مدیر بوده است. مدیران در مقایسه با ویرایشگران دیگر از اختیارات فنی بیشتری برخوردار هستند. در ویکی پدیا معمولاً مدیر شدن را همانند «دریافت [یا دست گرفتن] کف شوی» تفسیر می کنند. این اصطلاح در جاهای دیگری نیز برای اشاره به مدیریت در ویکی پدیا به کار رفته است. در سال ۲۰۰۶، "نیویورک تایمز" گزارش داد که مدیران ویکی پدیا، که تعدادشان به حدود ۱٬۰۰۰ نفر می رسد، «از نظر جغرافیایی متنوع» هستند. در ژوئیهٔ ۲۰۱۲، گزارش هایی به طور گسترده منتشر شدند که ویکی پدیا در حال «تمام کردن مدیر» است، چرا که در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، معمولاً بین ۴۰ تا ۵۰ نفر در هر ماه مدیر می شدند، اما در نیمهٔ نخست سال ۲۰۱۲ تنها نه نفر در مجموع دسترسی مدیریت را دریافت کرده بودند. با این حال، جیمی ویلز، یکی از بنیان گذاران ویکی پدیا، این که این موضوع یک بحران تلقی می شود یا این که ویکی پدیا با کمبود مدیر روبرو است را تکذیب کرده و گفته است که «تعداد مدیران برای حدود دو سال ثابت بوده است، واقعاً هیچ اتفاقی در حال رخ دادن ن
یست.» ویلز پیش از این (در پیامی که در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۰۳ به میلینگ لیست ویکی پدیایی انگلیسی ارسال شد) اظهار کرده است که مدیر بودن «موضوع بزرگی نیست»، و «این که توانایی های اعطا شده به مدیران به همگان داده نمی شود، صرفاً یک موضوع فنی است». جان بروتون در کتاب "ویکی پدیا – راهنمای گمشده" اشاره کرده است که با وجود این که بسیاری از مردم تصور می کنند مدیران در ویکی پدیا درواقع قاضی هستند، این وظیفه چنین کاربردی ندارد. او گفته است که در عوض، مدیران معمولاً «صفحه ها را حذف می کنند» و «صفحه های درگیر در جنگ ویرایشی را محافظت می کنند». درخواست های مدیر شدن. در حالی که نخستین مدیران ویکی پدیا در اکتبر ۲۰۰۱ توسط جیمی ویلز منصوب شدند، امروزه اختیارات مدیریتی در ویکی پدیا به واسطهٔ فرایندی که از آن با نام درخواست مدیر شدن (دمش یا RfA) یاد می شود، به کاربران اعطا می شوند. هر ویرایشگر ثبت نام کرده ای می تواند خود را نامزد کرده یا از ویرایشگر دیگری درخواست کند تا این کار را برای او انجام دهد. اندرو لی، دانشمند و استاد دانشگاه که خود یکی از مدیران ویکی پدیای انگلیسی است، گفته است که این فرایند «همانند قرار دادن یک نفر در دادگاه عا
لی است». وی همچنین گفته است که این فرایند «در این مرحله تقریباً تشریفاتی برای سرزنش کردن است» که با عملکرد این فرایند در زمان های گذشتهٔ تاریخ ویکی پدیا، که تنها کاری که یک شخص باید برای مدیر شدن انجام می داد، «اثبات احمق نبودن» بود، در تضاد است. نامزدی برای این نقش معمولاً پس از «فعالیت گسترده در ویکی» مطرح می شود. در حالی که هر ویرایشگری می تواند در یک دمش رأی بدهد، نتیجهٔ نظرخواهی بر پایهٔ اکثریت آرا مشخص نمی شود؛ بلکه لازم است تا اجماعی بر این که نامزد می تواند مدیر خوبی باشد حاصل شود. تصمیم بر این که اجماع حاصل شده است یا خیر، تنها می تواند توسط یک دیوان سالار اتخاذ شود. دیوان سالاران خود ویرایشگرانی در ویکی پدیا هستند که همانند مدیران توسط اجتماع کاربران و به واسطهٔ یک فرایند «درخواست» به این سمت رسیده اند؛ اگرچه این فرایند برای آن ها نسبت به مدیران سختگیرانه تر است. بسیکی استویلیا و همکاران او اشاره کرده اند که «تا پیش از میانه های سال ۲۰۰۵، دمش ها معمولاً توجه زیادی را به خود جلب نمی کردند. اما از آن پس، این روند که دمش ها میزبان تعداد زیادی از گروه هایی که همگی از یکدیگر پشتیبانی می کنند باشند، به رو
ندی کاملاً معمول تبدیل شد». نقش. یک کاربر پس از دریافت اختیارات مدیریتی به ابزارهای بیشتری برای اجرای وظایف مهم دسترسی پیدا می کند. این وظایف شامل «کار تمیزکاری آشفته»، حذف مقاله هایی که نامناسب دانسته شده اند، حفاظت از صفحه ها (محدود کردن امکان ویرایش در صفحه ها)، و حساب های کاربران خرابکار می شوند. قطع دسترسی یک کاربر باید مطابق با سیاست های ویکی پدیا باشد و باید دلیلی هم برای قطع دسترسی، که به صورت دائمی توسط نرم افزار در سیاهه ثبت می شود، ارائه شود. استفاده از این قابلیت جهت «کسب برتری در ویرایش»، عملی نامناسب تلقی می شود. پژوهش های علمی. یک پژوهش علمی منتشرشده توسط پژوهش گران ویرجینیا تک و مؤسسه پلی تکنیک رنسلیر دریافته است که پس از آن که ویرایشگران به جایگاه مدیریت دست می یابند، معمولاً بیش از پیش بر مقاله هایی با موضوعات بحث برانگیز متمرکز می شوند. این پژوهش گران همچنین شیوه ای جایگزین را برای انتخاب مدیران پیشنهاد داده اند که طبق آن، به آرای ویرایشگران باتجربه وزن بیشتری داده می شود. مقاله ای دیگر که در سال ۲۰۰۸ ارائه شد، داده های تمامی ۱٬۵۵۱ درخواست برای مدیر شدن در ویکی پدیای انگلیسی از ژانویهٔ ۲۰۰۶
تا اکتبر ۲۰۰۷ را تحلیل کرده است تا مشخص کند که کدام یک از معیارهای پیشنهادشده در صفحهٔ "راهنمای درخواست های مدیر شدن" ویکی پدیا برای پیش بینی این که کاربر مورد بحث عملاً مدیر می شود یا نه، بهتر عمل می کنند. در دسامبر ۲۰۱۳، یک پژوهش مشابه توسط پژوهش گران مؤسسهٔ فناوری اطلاعات لهستانی-ژاپنی در ورشو منتشر شد که بر مدل سازی درخواست های مدیر شدن در ویکی پدیای لهستانی با استفاده از یک مدل مشتق شده از تاریخچهٔ ویرایش ویکی پدیا تمرکز داشت. در این پژوهش مشخص شد که می توان «با استفاده از این مدل، با سطح دقتی که می تواند برای پیشنهاد نامزدها کافی باشد، رأی های درج شده در فرایندهای دمش را طبقه بندی کرد.»
کنستانتین یون پرهون (؛ زاده – ) پزشک، سیاستمدار، و استاد دانشگاه اهل رومانی بود. وی از ۱۳ آوریل ۱۹۴۸ تا ۱۲ ژوئن ۱۹۵۲ رئیس جمهور رومانی بود. کنستانتین یون پرهون در ۹ اوت ۱۹۶۹، در سن ۹۴ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده است.
سمیر کارنیک (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم و فیلم نامه نویس اهل هند است.
محبوبه نجف خانی (متولد ۱۳۳۵) مترجم ایرانیِ ادبیات کودک و نوجوان است. او برای ترجمه کتاب "آبشار یخ" برگزیدهٔ کتاب سال شورای کتاب کودک شد.
سانجی گادوی (؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۶۵ – درگذشتهٔ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل هند بود.
ماریا الکساندروونا اولیانووا (؛ – ) آموزگار اهل روسیه و مادر ولادیمیر لنین، مؤسس اتحاد جماهیر شوروی، بود. ماریا اولیانووا در سال ۱۸۳۵ با نام اصلی ماریا الکساندروونا بلانک در سن پترزبورگ متولد شد. پدرش الکساندر دیمیترویچ بلانک یک پزشک معروف بود که گفته می شود تبار یهودی یا آلمانی داشت. مادرش، آنا ایوانونا گروسچوف، آلمانی سوئدی بود. او در کودکی در منزل تحصیل کرد و در سال ۱۸۶۳ به عنوان آموزگار در یک دبستان آغاز به کار کرد.
کامیون تاکتیکی تحرک سنگین (HEMTT) یک وسیله نقلیه تأمین ارتش ایالات متحده است که در جنگ اول و دوم عراق در مقیاس وسیعی مورد استفاده قرار گرفت و در این نقش جایگزین تعداد زیادی از کامیون های قدیمی شد. شرکت Oshkosh Truck Corporation در ویسکانسین (ایالات متحده آمریکا) از سال ۱۹۸۲ تاکنون تعداد زیادی از ارتش آمریکا را با HEMTT (نام اصلی: کامیون تاکتیکی چند منظوره قابل ارتقا سنگین) تأمین می کند. نام مدل داخلی سری M977 A2 (سری M977 سابق) است. HEMTT یک کامیون چند منظوره قوی ۴ محوره است که در نسخه های مختلف ساخته شده و از جنگ های خلیج فارس ستون فقرات واحدهای تأمین ارتش بوده است.
راه توفانی فرمان پسر فرمان از میان تاریکی (با نامِ پیشینِ «فرمان») نمایشنامه ای از بهرام بیضایی است، از سالِ ۱۳۴۹. متن. این نمایشنامه در سالِ ۱۳۴۹ نوشته شد و نخستین بار در "کیهان سال"ِ ۱۳۵۱ (چاپِ ۱۳۵۲) با نامِ «فرمان» چاپ شد. سپس در ۱۳۵۷ به وسیلهٔ انتشاراتِ نیلوفر به صورتِ کتاب منتشر شد و در ۱۳۸۲ نیز نسخه ای بازنگریسته از آن در "دیوان نمایش" آمد. مایگان. به نظرِ حمید امجد این نمایشنامه «جنون تاریخ» را در آستانهٔ جشن های ۲۵۰۰سالهٔ شاهنشاهیِ ایران بازمی نماید. بیضایی خود موضوع این نمایشنامه را «روبروئی نومیدوار با گذشته ای ورشکسته و ریشه ای که از آن فقط دلهره می آید» می دانسته است. نمایش. بیضایی این نمایشنامه را به نمایش درنیاورده است.
ششانک کیتان (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل هند است.
«جوان، با استعداد و سیاه بودن» () ترانه ای ست از نینا سیمون. متن ترانه را ولدون ایروین سروده است. این ترانه نخستین بار در سال ۱۹۶۹ ضبط و منتشر شد و در آلبوم ۱۹۷۰ سیمون به نام "طلای سیاه" نیز گنجانده شد.«جوان با استعداد و سیاه بودن»، مانند «میسیسیپی لعنتی»، از سرودهای جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا به شمار می رود. این ترانه که ابتدا به صورت تک آهنگ منتشر شد، در جایگاه هشتم جدول آر اند بی و رده ۷۶م ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت. عنوان و خط آغازین ترانه از نمایشنامه زندگی نامه ای لورن هنزبری به نام "جوان، با استعداد و سیاه بودن" گرفته شده است. زمینه. «جوان، با استعداد و سیاه بودن» به یاد دوست از دست رفته سیمون، لورن هنزبری، نویسنده نمایشنامه "مویزی در آفتاب"، که در سال ۱۹۶۵ در سن ۳۲ سالگی درگذشت، نوشته شد. هنزبری نخستین زن سیاه پوستی بود که نمایشنامه اش در برادوی به روی صحنه رفت. سیمون از ایروین خواست «ترانه ای بنویسد که بچه های سیاه تمام دنیا، تا ابد، حس خوبی نسبت به خودشان داشته باشند.» سبک. سبک نینا سیمون در این ترانه بیشتر به سبک آراندبی اواخر دهه ۶۰ و گاسپل نزدیک است تا جاز یا فولکلور. سازبندی آن نیز مجم
وعه ای از سازهای بادی برنجی (هورن ها)، گیتار بیس، ارگ، درام و پیانو (که خود سیمون می نوازد) را شامل می شود. آواز سیمون، با گروه همسرایان همراهی می شود. بازخوانی ها. بازخوانی های قابل توجه این ترانه عبارتند از::
شومو موکرجی (؛ ۱۹ ژوئن ۱۹۴۳ – ۱۰ آوریل ۲۰۰۸) کارگردان فیلم، نویسنده، تهیه کننده فیلم اهل هند بود.
سونیل دارشان () کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل هند است.
کلیسای قدیمی هلسینکی (انگلیسی: Old Church of Helsinki)، (فنلاندی: "Helsingin vanha kirkko", سوئدی: "Gamla kyrkan i Helsingfors") یک کلیسای مسیحیت انجیلی یا اونجلیسم لوتری در هلسینکی فنلاند است که توسط معمار آلمانی کارل لودویگ انگل در سبک معماری نئوکلاسیک طراحی و در سال ۱۸۲۶ تکمیل شد. این بنا قدیمی ترین کلیسا در مرکز هلسینکی است، و با اینکه کلیسای جامع هلینسکی در سال ۱۸۵۲ تکمیل و استفاده شد اما همچنان این کلیسا به عنوان نمادی بی جانشین از شهر هلسینکی مورد استفاده است. کلیسای قدیمی هلسینکی در محوطه خود دارای یک گورستان کوچک با ۴۰ سنگ یادبود است که قربانیان جنگ داخلی فنلاند و جنگ استقلال استونی در آن دفن شده اند.
آیرون پایتون () یکی از پیاده سازی های پایتون است که در چارچوب دات نت و مونو اجرا می شود. جیم هوگونین آغاز کنندهٔ پروژه، ورژن ۱٫۰ آن را در ۵ سپتامبر ۲۰۰۶ منتشر کرده است. آیرون پایتون به طور کامل در سی شارپ نوشته شده است، اگرچه برخی از کدهای آن به طور خودکار توسط یک تولیدکننده کد نوشته شده در پایتون تولید می شود. جیم هوگونین پروژه را ایجاد کرد و تا نسخه ۱٫۰ که در ۵ سپتامبر ۲۰۰۶ منتشر شد، فعالانه در آن مشارکت داشت. آیرون پایتون ۲٫۰ در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۸ منتشر شد. مایکروسافت آیرون پایتون و پروژه خواهرش آیرون روبی را در اواخر سال ۲۰۱۰ رها کرد. این پروژه در حال حاضر توسط گروهی از داوطلبان در GitHub نگهداری می شود. تفاوت هایی بین پیاده سازی مرجع پایتون سی پیتون و آیرون پایتون وجود دارد. برخی از پروژه های ساخته شده در آیرون پایتون وجود دارد که تحت سی پیتون کار نمی کنند. برعکس، برنامه های سی پیتون که به پسوندهای زبانی که در C پیاده سازی می شوند وابسته هستند، با آیرون پایتون سازگار نیستند.
پینار توپراک (؛ زادهٔ ) آهنگساز ترکیه-آمریکایی است. آهنگسازی موسیقی متن "کاپیتان مارول" (۲۰۱۹) بر عهده او بوده است.
ترک تابعیت به این معناست که شخص رابطه سیاسی و معنوی خود را با دولت متبوعش قطع کند و به درخواست خودش از او سلب تابعیت صورت بگیرد. مطابق اصل چهل و یکم قانون اساسی ایران هر شخصی می تواند به درخواست خود تابعیت ایرانی اش را از دست بدهد. در گذشته سلب تابعیت به عنوان یک مجازات نسبت به افراد اجرا می شد و در بسیاری از کشورها چنین مجازاتی وجود داشت اما امروزه به جهت جلوگیری از بی تابعیتی اشخاص این مجازات از نظام کیفری کشورها کنار گذاشته شد. در قانون مدنی ایران نیز بر اساس ماده ۹۸۱ افرادی که علیه امنیت ایران اقدام می کردند تابعیت ایرانی شان به عنوان مجازات سلب می شد اما در سال ۱۳۷۰ این ماده حذف شد و امروزه چنین مجازاتی در حقوق ایران وجود ندارد. شرایط ترک تابعیت ایران. مطابق ماده ۹۸۸ قانون مدنی ایران اشخاصی که می خواهند تابعیت ایرانی را ترک کنند باید چهار شرط را رعایت کنند: علاوه بر این چهار مورد بر اساس تبصره الف ماده ۹۸۸ قانون مدنی شخصی که ترک تابعیت می کند باید در ظرف سه ماه از تاریخ صدور سند ترک تابعیت، خاک ایران را ترک کند وگرنه مقامات مربوط اقدام به اخراج او از ایران خواهند کرد. کسب تابعیت خارجی بدون ترک تابعیت ایر
ان. اشخاصی که مطابق ماده ۹۸۸ قانون مدنی ایران اقدام به ترک تابعیت نکرده باشند و تابعیت خارجی کسب کرده باشند بر اساس ماده ۹۸۹ قانون مدنی، همچنان تبعه ایران محسوب می شوند در واقع هر تبعه ایرانی که بخواهد تابعیت کشور دیگری را به دست آورد ابتدا باید تابعیت ایرانی خود را ترک کرده باشد در غیر این صورت، تابعیت خارجی آنها توسط دولت ایران به رسمیت شناخته نمی شود بنابراین چنین اشخاصی از نظر بین المللی دارای تابعیت مضاعف می شوند همچنین تمامی اموال غیرمنقول این اشخاص در ایران توسط دادستان محل به فروش می رسد و قیمت فروش این اموال به این اشخاص داده می شود و دیگر حق خرید اموال غیرمنقول را در ایران ندارند. همچنین از پاره ای حقوق مانند وزارت، نمایندگی مجلس، مشاغل دولتی و… محروم می شوند. البته تبصره ماده ۹۸۹ مقرر کرده که ممکن است هیئت وزراء به پیشنهاد وزارت امور خارجه اجازه دهد تا تابعیت خارجی عده ای از این اشخاص به رسمیت شناخته شود.
تدریس زبان انگلیسی به عنوان زبانی خارجی به صورت آنلاین (TEFL Online) معادل گواهی مجازی تربیت معلم در آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی (TEFL) در زمینه یادگیری و آموزش زبان انگلیسی است. تدریس زبان به عنوان زبانی خارجی بیش از ۱۰۰ سال پیش در چین به عنوان بخشی از سلسله چینگ آغاز شده است. گواهینامهٔ TEFL افراد را در تمام سطوح تجربه آماده می کند تا دانش آموزان را در کلاس زبان خارجی به زبان انگلیسی آموزش دهد. روند صدور گواهینامه آنلاین TEFL در اواخر دهه ۹۰ و هنگامی که رونق دیجیتال شروع به کار کرد، ایجاد شد. یکی از گواهینامه های مختلف TEFL موجود است. تدریس های آنلاین انگلیسی به عنوان زبان خارجه معمولاً توسط نهادهای حاکم تنظیم می شوند. Qualifi یک نهاد اعطا کننده در انگلیس است. در ایالات متحده AQC یک نهاد اعطای جایزه DEAC شناخته شده است. ۳ نوع سطح صلاحیت TEFL وجود دارد. ۱. بدون سطح. ۲. دوره های آنلاین TEFL سطح ۳. ۳. دوره های آنلاین TEFL سطح ۵. آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبانی خارجی (TEFL) بدون سطح دوره از آموزش انگلیسی(TEFL) است که در پایان گواهینامه توسط نهاد اعطا کننده به رسمیت شناخته نمی شود. این امر می تواند
در صورت درخواست ویزا برای تدریس در برخی از کشورها مشکلاتی را ایجاد کند. دوره آنلاین تدریس زبان(TEFL) سطح ۳ معمولاً ۱۲۰ ساعت است (حداقل این مدرک به رسمیت شناخته شده است). سطح ۳ معادل دیپلم دبیرستان است. در حالی که سطح ۵ معمولاً بیش از ۱۲۰ ساعت برای تکمیل شدن معادل دیپلم دانشگاه است. تفاوت های بزرگ بین این سه مورد، سطح ورودی شما پس از اتمام تدریس، فرصت های شغلی و کیفیت تدریس در حین تحصیل در تدریس آنلاین زبان انگلیسی به عنوان زبانی خارجی است. گواهینامه تدریس آنلاین زبان انگلیسی به عنوان زبانی خارجی توسط متخصصان در زمینه آموزش زبان خارجی از مؤسسه مطالعات آموزش انتاریو (OISE) در دانشکده آموزش دانشگاه تورنتو طراحی شده است. این گواهینامه با مشارکت Teach Away، یک شرکت بین المللی جذب معلم ارائه می شود. قالب تحویل دوره. تدریس آنلاین زبان انگلیسی به عنوان زبانی خارجی توسط Learnkit، یک بستر آموزش الکترونیکی ایجاد شده است. در یک محیط آنلاین پاسخگو میزبانی می شود و از طریق رایانه ها و لپ تاپ های سراسر جهان قابل دسترسی است. این دوره ۱۰۰٪ به صورت آنلاین است و به شکل مستقیم هم خود کارگردانی می کند و هم گام بردار (خودکار) است.
دانش آموزان باید طی یک سال از زمان ثبت نام، کلیه شرایط گواهی را تکمیل کنند. شرایط پذیرش. برای ثبت نام در دوره تدریس آنلاین زبان انگلیسی به عنوان زبانی خارجی (TEFL) هیچ پیش شرط لازم وجود ندارد. توصیه می شود فراگیران قبل از ثبت نام دیپلم دبیرستان خود را داشته باشند.
سازمان پارتیزانی متحد با عنوان "Fareynikte Partizaner Organizatsye" در زبان لهستانی (کوته نوشت: FPO)، یک سازمان مقاومت یهودی مستقر در گتو ویلنا بود که مقاومت مسلحانه علیه نازی ها را در طول جنگ جهانی دوم سازمان می داد. این سازمان زیرزمینی توسط پارتیزان های کمونیست و صهیونیست تأسیس شد. رهبران آنها ابا کوونر نویسنده، یوزف گلاتزمان و ییتزهاک ویتنبرگ بودند. شکل گیری. سازمان پارتیزانی متحد در ۲۱ ژانویه ۱۹۴۲ در گتو ویلنا با شعار «ما اجازه نمی دهیم آنها ما را مانند گوسفندان به ذبح ببرند.» تشکیل شد. این نخستین سازمان مقاومت یهودی بود که در گتوهای اروپای تحت اشغال نازی ها طی جنگ جهانی دوم تأسیس شد، و به دنبال آن مقاومت زیرزمینی گتو لاخوا نیز در اوت ۱۹۴۲ تشکیل شد. برخلاف گتوهای دیگر - که مقاومت زیرزمینی تا حدودی با مقامات تشکیلات محلی یهودیان هماهنگ شده بود - یاکوب گنس، رئیس گتو ویلنا، با مقامات آلمانی در جلوگیری از ایجاد مقاومت مسلحانه همدستی می کرد. FPO صهیونیست های سوسیالیست، صهیونیست های اصلاح گرای راستگرا، کمونیست ها / مارکسیست ها و بوندیست ها را گرد هم آورد. ریاست آن را ییتزهاک ویتنبرگ، یوزف گلاتزمان و ابا کوونر ب
ر عهده داشتند. اهداف FPO ایجاد دفاع از خود در گتو، خرابکاری در فعالیت های صنعتی و نظامی آلمان و پیوستن به جنگ های پارتیزانی و جنگ ارتش سرخ علیه نازی ها بود. آبه (ابا) کوونر، یکی از رهبران جنبش، به همراه ۱۷ عضو گروه محلی صهیونیستی هاشومر هتزایر، در صومعه ای کاتولیک از فرقه خواهران دومینیکن مستقر شدند و مادر علیا، آنا بورکوفسکا (خواهر برتراندا)، به آن ها پناه داد. گروه آبه نخستین کسانی بودند که نارنجک های دستی و سلاح های دیگر را به مقاومت زیرزمینی گتو ویلنا منتقل کردند. سرکوب خیزش. FPO در مأموریت خود موفق نشد. در اوایل سال ۱۹۴۳، آلمانی ها یکی از اعضای مقاومت را در جنگل گرفتند. یودنرات، یکی از سازمان های اداری پرکاربرد تحمیل شده توسط آلمان نازی، در پاسخ به تهدیدهای آلمان، ویتنبرگ را به گشتاپو تحویل داد. سازمان پارتیزانی متحد نیز در پاسخ، شورشی را ترتیب داد. FPO توانست ویتنبرگ را با مبارزه ای مسلحانه نجات دهد و سپس توانست گروهی شبه نظامی کوچک ایجاد کند. یودنرات تحمل این حرکت را داشت، چرا که نازی ها برای پایان دادن به مقاومت یا نابودی آن به یودنرات اولتیماتوم داده بودند. یودنرات می دانست که یهودیان به گتو اسلحه قا
چاق می کنند و هنگامی که یک یهودی به دلیل خرید یک هفت تیر دستگیر شد، سرانجام به FPO دستور عقب نشینی دادند. یودنرات با این ادعا که اعضای FPO دشمنانی خودخواه هستند که باعث تحریک نازی ها می شوند، مردم گتو را بر ضد آن ها تحریک کرد. یاکوب گنس بر مسئولیت مردم در قبال یکدیگر تأکید کرد. وی گفت که مقاومت در حال فدای مصلحت جامعه است. در پایان، مردم در مقابل مقاومت قرار گرفتند و حق زندگی خود را خواستند. از آنجا که مقاومت حاضر به آتش گشودن بر دیگر یهودیان نبود، اعضای آن سرانجام در یکم سپتامبر ۱۹۴۳ خلع سلاح و دستگیر شدند. هنگامی که نازی ها برای برچیدن گتو در سال ۱۹۴۳ وارد شدند، اعضای FPO دوباره گردهم آمدند. گنس کنترل برچیده شدن را به دست گرفت تا به تصورش آلمانی ها درون گتو وارد نشوند، اما در عمل به پر کردن سهمیه یهودیان با کسانی که توانایی جنگیدن داشتند، اما لزوماً بخشی از مقاومت نبودند، کمک کرد. اعضای FPO به جنگل فرار کردند، ور در آنجا بیشتر آنها توانستند به واحدهای پارتیزانی شوروی ملحق شوند. اعضای FPO در آزادی ویلنا توسط ارتش شوروی در ژوئیه ۱۹۴۴ شرکت کردند.
بوم شناسی و جمعیت، اکولوژی و جمعیت یا اکوپاپ ()، یک انجمن داوطلبانه سوئیسی است که در سال ۱۹۷۱ با هدف حفاظت از منابع تجدیدناپذیر و کاهش ازدیاد جمعیت تأسیس گردید. این مؤسسه عضو اتحادیه «جمعیت اروپا» است که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده است. این انجمن، عطف به رشد آماری جمعیت جهان و محدود بودن منابع طبیعی، با الهام از باشگاه رم، به عنوان بخشی از سیاست های سبز نوپا تحت نام «گروه کاری برای توسعه جمعیت» تشکیل شد. در سال ۱۹۸۷ به نام فعلی تغییر نام یافت و در فاصله سال های ۲۰۰۰–۱۹۷۰ در زمینه برگزاری کنفرانس ها و تریبون های مربوط به رشد جمعیت، فعال بود. ابتکار عمومی. در سال ۲۰۱۱، مجمع عمومی تصمیم گرفت، یک ابتکار عمومی را با هدف کاهش رشد جمعیت در سوئیس آغاز کند. این ابتکار، در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۴ به رای دهندگان سوئیسی تسلیم شد که مردم این کشور با ۷۴٫۱ درصد آرا آن را رد کردند. این طرح پیشنهاد می کند که دو ماده در قانون اساسی فدرال سوئیس وارد شود: در طول ۴۰ سال حیات خود، این انجمن ظاهراً بخشی از جنبش اکولوژی بوده است و پیشنهاد می کند که مهار رشد که از نگرانی های مالتوسی (مالتوسیانیسم و عقاید توماس رابرت مالتوس دربارهٔ جمعیت) بیشتر برای
جامعه آکادمیک یا روشنفکر استفاده شود و در طول دهه ۱۹۷۰ نیز آشکارا انگیزه پوپولیستی یا بیگانه هراسی را به وسیله جیمز شوارتزنباخ برای کنترل مهاجرت مورد حمایت قرار داد. با این وجود، در فضای سیاسی بحث مهاجرت در سوئیس، به ویژه به دلیل نزدیکی طرح اکولوژی و جمعیت به همه پرسی مهاجرت در فوریه ۲۰۱۴، که منجر به ترس گسترده نخبگان سیاسی و اقتصادی از وخیم شدن روابط با اتحادیه اروپا شد، موجب این گردید که منتقدان اکولوژی و طبیعت یا طرفداران آن را به انگیزه های بیگانه هراسی، نژادپرستی، فاشیزم خودخواهانه یا ریاکارانه متهم کنند. این حملات بیشتر بر اساس بند دوم ابتکار عملی بود که به رشد جمعیت جهانی و نه ملی اختصاص داشت، زیرا ایده کمک های خارجی سرمایه گذاری شده برای مهار رشد جمعیت در کشورهای در حال توسعه به دلیل نبودن یک سیاست درست مورد حمله قرار گرفت، تا آنجا که برخی منتقدان چپ آن را با اوتانازی کودکان در آلمان نازی برابر دانستند.] توصیه های احزاب و سازمان ها عمدتاً منفی بود، حتی حزب سبز سوئیس، حزب لیبرال سبز سوئیس و صلح سبز سوئیس موضع منفی گرفتند، همان طور که حزب منتقد مردم سوئیس (با چندین بخش از کانتون های ملی حمایت کننده). د
ر حالی که مخالفت چپ با «اکولوژی و جمعیت» بیشتر به عنوان انتقاد از بیگانه ستیزی بیان می شود.
تئوری موسیقی در ریاضیات مدرن، هیچ پایه بدیهی ندارد، اگرچه اخیراً کارهای جالبی در این راستا انجام شده است، اما با این حال می توان اساس صدای موسیقی را در آکوستیک به صورت ریاضی توصیف کرد. عناصر موسیقی مانند فرم، ریتم و متر، زمینه های نت و تندا آن می تواند به اندازه گیری زمان و فرکانس مربوط باشد، و قیاس های آماده را در هندسه ارائه می دهد. تلاش برای ساخت و برقراری ارتباط روش های جدید آهنگسازی و شنیدن موسیقی منجر به کاربردهای نظریه مجموعه ها، جبر مجرد و نظریه اعداد شده است. برخی از آهنگسازان نسبت طلایی و اعداد فیبوناچی را در کارهای خود گنجانده اند.
کشتارهای نوامبر ۱۹۴۱ در دژ نهم به دو تیراندازی دسته جمعی جداگانه به ۴۹۳۴ یهودی آلمانی در دژ نهم در نزدیکی کاوناس، لیتوانی گفته می شود. این نخستین کشتار سیستماتیک یهودیان آلمانی در جریان هولوکاست بود. این پرسش که نقش این کشتارها در شکل گیری راه حل نهایی چه بوده است، مورد اختلاف میان تاریخ نگاران است. پیشینه. در سپتامبر ۱۹۴۱، آدولف هیتلر، رهبر آلمان نازی تصمیم گرفت که ۳۰۰٬۰۰۰ یهودی با ملیت آلمانی، اتریشی یا چک تا پایان سال از آلمان اخراج شوند. از این یهودیان گاه به عنوان «یهودیان رایش» یاد می شد. وظیفه سازماندهی اخراج را به هاینریش هیملر و راینهارت هایدریش سپردند. از ۱۵ اکتبر ۱۹۴۱، هنگامی که اخراج ها آغاز شد، تا ۲۱ فوریه ۱۹۴۲، هیملر و هایدریش توانستند ۵۸٬۰۰۰ تن که اکثراً یهودی بودند را از رایش اخراج کنند، اما ۵٬۰۰۰ کولی نیز شامل آن ها می شدند. این اخراج ها توسط ۵۹ قطار ترابری انجام شد که هر کدام تقریباً ۱۰۰۰ نفر را جابجا می کرد. نیاز به میزان قابل توجهی کار اداری برای تعیین این بود که کدام یهودیان از کشور اخراج می شوند، ترتیب حمل و نقل آن ها و نیز توقیف دارایی هایی که ممکن بود باقی بمانند. یهودیان منتقل شده ناچ
ار بودند دارایی های خود را اعلام کنند و تقریباً همه چیز با ارزش را پشت سر بگذارند. در حالی که اردوگاه های کار اجباری مدت ها بود که در آلمان وجود داشتند، در سپتامبر ۱۹۴۱، هیچ اردوگاهی برای پاکسازی ساخته نشده بود. [۳] مقصد این قطارها در عوض چندین گتو بود که در آن نازی ها یهودیان اروپای شرقی (به گفته آن ها "Ostjuden") را محصور می کردند. قطارهایی که راهشان را به کاوناس کج کردند. در آغاز بنا بود گتوهای ریگا، ووچ و مینسک میزبان یهودیان رایش باشند. به ویژه، برنامه ریزی شده بود که ۲۵ قطار به ریگا فرستاده شود. در مقر رایخس کومیساریات اوستلاند در ریگا، به سرپرستی هینریش لوهس، نسبت به یافتن محلی برای اسکان ۲۵٬۰۰۰ یهودی اظهار بی میلی شد. این و سایر موضوعات مرتبط با چگونگی برخورد با یهودیان در بخش شمالی سرزمین های اشغال شده از شوروی توسط نازی ها، باعث شد که لوهس و معاون او اوتو درشلر درگیر اختلاف با فرانتس اشتالکر، فرمانده آینزاتس گروپ A شوند که خواهان سیاستی سریعتر در پاکسازی بنیادی یهودیان بود. در ۸ نوامبر ۱۹۴۱، اشتالکر به کارمندان لوهس در ریگا اطلاع داد که ۵ قطار از ۲۵ قطاری که عازم گتو ریگا بودند به جای آن راهشان را ب
ه گتو کونو کج خواهند کرد. اشتالکر نگفت که کدام یک از این ۲۵ قطار راهشان را کج خواهند کرد. در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۱، رودولف لانگ، یکی دیگر از فرماندهان آینزاتس گروپن، به دولت لوهس اطلاع داد که در واقع این پنج قطار تنها نخستین از چندین قطاری هستند که در آینده به کاوناس منتقل می شوند. برخی از قطارها در همان هنگام در حال رفتن به کاوناس بودند. آنها میان ۱۳ تا ۲۳ نوامبر شهرهای مونیخ، برلین، فرانکفورت، وین و برسلاو را ترک کرده بودند. کشتارها. کارل یگر رئیس آینزاتس کماندو ۳، واحدی فرعی از آینزاتس گروپ A، بود که تحت فرماندهی او، آینزاتس کماندو ۳ پس از ورود به دژ نهم، همه زندانیان را از قطار بیرون آورد، و در آنجا آن ها را تیرباران کرد. دو تیراندازی جداگانه در ۲۵ نوامبر و ۲۹ نوامبر رخ دادند. در تیراندازی ۲۵ نوامبر، ۱٬۱۵۹ مرد، ۱۶۰۰ زن و ۱۷۵ کودک کشته شدند (مهاجرانی از برلین، مونیخ و فرانکفورت). در تیراندازی ۲۹ نوامبر، ۶۹۳ مرد، ۱٬۱۵۵ زن و ۱۵۲ کودک کشته شدند (مهاجرانی از وین و برسلاو). اینکه چه کسی دستور قتل این افراد را صادر کرده بود، مشخص نیست.
نامبا یک کامپایلر منبع باز و درجا است که زیر مجموعه پایتون و نام پای را با استفاده از ال ال وی ام، از طریق بستهٔ llvmlite Python، به کد ماشینی سریع تبدیل می کند. این مجموعه طیف وسیعی از گزینه ها را برای موازی سازی کد پایتون در سی پی یوها و جی پی یوها ارائه می دهد، که اغلب فقط با تغییرات جزئی کد روبرو هستند. تراویس اولیفانت در سال ۲۰۱۲ نامبا را توسعه داد. این پروژه توسط توسعه دهندگان شرکت آناکوندا، با پشتیبانی دارپا، بنیاد گوردون و بتی مور، اینتل، انویدیا و ای ام دی و جامعه مشارکت کنندگان در گیت هاب انجام می شود. مثال. نامبا را می توان با اضافه کردن دکوراتور codice_1 به هر تابع پایتون که محاسبات عددی را انجام می دهد، استفاده کرد: import numba import random @numba.jit def monte_carlo_pi(n_samples: int): acc = 0 for i in range(n_samples): x = random.random() y = random.random() if (x**2 + y**2) &lt;1.0: acc += 1 return 4.0 * acc / n_samples هنگامی که تابع فراخوانی می شود، کامپایل درجا انجام می شود: »&gt; monte_carlo_pi(1000000) 3.14
انتخابات در جمهوری آفریقای مرکزی () به برگزاری و نتیجه انتخابات در این کشور می پردازد. در این انتخابات رئیس کشور، رئیس جمهور و نمایندگان قوه مقننه انتخاب می شوند. دوره ریاست جمهوری در جمهوری آفریقای مرکزی پنج سال است و توسط مردم انتخاب می شود. مجمع عمومی مجلس عوام پارلمان جمهوری آفریقای مرکزی است. در انتخابات ۱۰۵ عضو نمایندگان مجلس به مدت پنج سال انتخاب می شوند و نظام انتخاباتی، نظام انتخاباتی دومرحله ای است و دارای نظام چندحزبی می باشد که دو یا سه حزب قدرتمند دارد و حزب سوم که در انتخابات موفقیت کسب کرده است.