Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترزینشتات یک اردوگاه کار اجباری و نیز گتو بود که توسط "اس اس" در جریان جنگ جهانی دوم در شهر سنگربندی شدهٔ تریزین در بوهم و موراویا (منطقه ای اشغالی توسط آلمان متعلق به چکسلواکی) بر پا شده بود. ترزینشتات دارای دو عملکرد عمده بود: هم از آن برای اردوگاهی انتقالی برای فرستادن یهودیان به اردوگاه های مرگ بهره گرفته می شد، و هم «سکناگاهی برای بازنشستگان» به نمایش گذاشته می شد که در آن یهودیان سالخورده و سرشناس نگهداری می شدند و از این رو پیامی گمراه کننده دربارهٔ راه حل نهایی به دیگر جوامع یهودی اروپا می فرستاد. شرایط اردوگاه به قصد مهندسی شده بودند تا مرگ ساکنانش را سرعت ببخشند ولی در عین حال به ماشین تبلیغات آلمان نازی تبدیل کنند. برخلاف دیگر اردوگاه ها، کار اجباری در این گتو در اولویت نبود. گتو با انتقال یهودیان چک در نوامبر ۱۹۴۱ گشایش پیدا کرد. نخستین یهودیان آلمانی و اتریشی در ژوئن ۱۹۴۲ وارد شدند؛ یهودیان هلندی و دانمارکی از سال ۱۹۴۳ وارد شدند و زندانیانی از ملیت های گوناگون در ماه های آخر جنگ به ترزینشتات فرستاده می شدند. حدود ۳۳۰۰۰ نفر در ترزینشتات عمدتاً به دلیل سوءتغذیه و بیماری درگذشتند. بیش از ۸۸۰۰۰ نفر م
اه ها یا سال ها پیش از اخراج و تبعید به اردوگاه های مرگ و سایر مکان های کشتار در آنجا نگاه داشته می شدند؛ نقش مدیریت خودگردان یهودی در گزینش کسانی که می بایست تبعید می شدند بحث و مجادلات قابل توجهی را به همراه داشته است. با احتساب ۴۰۰۰ نفر از افراد اخراج شده که جان سالم به در بردند، تعداد کل بازماندگان حدود ۲۳۰۰۰ نفر بود. ترزینشتات به داشتن زندگی فرهنگی نسبتاً غنی از جمله کنسرت ها، سخنرانی ها و آموزش پنهانی برای کودکان مشهور بود. این واقعیت که توسط مدیریتی خودگردان و یهودی اداره می شد و همچنین اینکه تعداد زیادی از یهودیان برجسته در آن زندانی بودند به شکوفایی زندگی فرهنگی در آنجا یاری رساند. این میراث معنوی توجه دانشگاهیان را به خود جلب کرده است. در دوره پس از جنگ، چند نفر از عاملان اس اس و نگهبانان چک به محاکمه کشانده شدند، اما گتو به طور کلی توسط مقامات شوروی به فراموشی سپرده شد. سالانه ۲۵۰٬۰۰۰ نفر از موزه گتو در تریزین بازدید می کنند.
سری دوجمله ای یک سری توانی است که در بسط دوجمله ای برای اعداد مختلط ظاهر می شود: اگر formula_2 عددی صحیح و منفی نباشد (formula_3) تعداد ضرایب بسط دو جمله ای محدود و با formula_4 برابر خواهد بود. در این حالت خاص ضرایب سری همان ضرایب سری دو جمله ای هستند. در حالت کلی تر ضرایب با عبارت پایین برابر خواهند بود؛ در اینجا formula_5 همان فاکتوریل افتان است: formula_6 سری مکلورن موردی خاص از سری دوجمله ای است. در اینجا formula_7 که به عبارت پایین بسط پیدا می کند: تاریخ. عمر خیام برای اولین بار سری دوجمله ای را برای کل اعداد مثبت در سال ۱۰۷۸ میلادی کشف کرد، این فرمول همان بسط دو جمله ایformula_9 است. نیوتن در سال ۱۶۶۹ میلادی سری دو جمله ای formula_10 را برای هر عدد حقیقی formula_11 و تمام مقادیر حقیقی formula_12 در فاصله formula_13 محاسبه کرد. آبل در سال ۱۸۶۲ میلادی سری دوجمله ای را برای formula_14 محاسبه کرد؛ او ثابت کرد که اگر formula_15 باشد شعاع همگراییِ سری ۱ خواهد بود. رابطه با سری هندسی. سری هندسی حالتی خاص از سری دو جمله ای است. اگر formula_16 و formula_12 را با formula_18 جایگزین کنیم به عبارت پایین می رسیم که
همان سری هندسی است؛ در اینجا formula_19 است: شرایط همگرایی. با فرض اینکه formula_21 و formula_22 موارد ذیل را می توان اثبات کرد:
عسل پورحیدری (؛ زادهٔ ۹ مهرماه ۱۳۷۰ در تهران) فرزند منصور پورحیدری، بازیکن تیم ملی بسکتبال زنان ایران و گلف ایران است. وی به مدت ۷ سال در سوپر لیگ بسکتبال ایران به همراه تیم های دانشگاه آزاد و سپس استقلال بازی کرد. همچنین به مدت دو سال (۲۰۱۶و ۲۰۱۷) عضو تیم San Diego Mesa college کالیفرنیا بوده است. وی هم اکنون عضو تیم مهرام در لیگ برتر بسکتبال بانوان ایران است. وی به همراه تیم ملی بسکتبال ایران در اولین تورنمنت رسمی بین المللی بعد از انقلاب ۱۳۵۷ در مسابقات غرب آسیا ۲۰۱۹ در اردن شرکت کرد و به همراه این تیم موفق به کسب مدال برنز گردید. عسل پورحیدری در سال ۲۰۱۸ به همراه تیم باشگاهی پالایش نفت آبادان به عنوان بازیکن مهمان و در سال ۲۰۱۹ به همراه تیم باشگاهی بهمن به عنوان بازیکن مهمان در مسابقات باشگاه های غرب آسیا شرکت کرد. وی در سال ۲۰۱۹ به همراه تیم بهمن در اردن نایب قهرمان باشگاه های غرب آسیا شد. عسل پورحیدری در دومین دوره مسابقات گلف جام دوستی ایران و اسپانیا در سال ۲۰۰۷ شرکت داشت که در رده بندی بانوان به مقام اول رسید. پس از آن در سال ۲۰۰۹ به همراه تیم ملی گلف بانوان ایران عنوان نایب قهرمانی مسابقات بین الملل
ی گلف قبرس را به خود اختصاص داد. وی به همراه تیم ملی گلف ایران در سال ۲۰۰۹ در مسابقات دانشجویان جهان در ایتالیا به مقام سوم رسید و کاپ اخلاق این مسابقات را هم دریافت کرد. عسل پورحیدری همچنین در سال ۲۰۱۱ به همراه تیم گلف دانشجویان ایران در ۲۶مین دوره یونیورسیاد فدراسیون بین المللی ورزش های دانشگاهی در شنژن چین هم حضور داشت. هم اکنون عسل پورحیدری برای تحصیل در آمریکا اقامت دارد و فارغ التحصیل دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، لانگ بیچ در رشته روانشناسی ورزشی سال ۲۰۲۰ است.
خوزه میاجا (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل اسپانیا بود. خوزه میاجا در ۱۴ ژانویه ۱۹۵۸، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
سانتیاگو کاسارس کوئیروگا (؛ زاده – درگذشته ) وکیل اهل اسپانیا بود. وی از ۱۳ مه ۱۹۳۶ تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۶ نخست وزیر این کشور بود. سانتیاگو کاسارس کوئیروگا در ۲۳ دسامبر ۱۹۵۰، در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
آگوستو بارسیا ترلس (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار، دیپلمات، حقوقدان، و وکیل اهل اسپانیا بود. وی از ۱۰ مه ۱۹۳۶ تا ۱۳ مه ۱۹۳۶ نخست وزیر این کشور بود. آگوستو بارسیا ترلس در ۱۹ ژوئن ۱۹۶۱، در سن ۸۰ سالگی در بوئنوس آیرس درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
مانوئل پورتلا والادارس (؛ زاده – درگذشته ) تاریخ نگار، سیاستمدار، حقوقدان، و وکیل اهل اسپانیا بود. وی از ۱۴ دسامبر ۱۹۳۵ تا ۱۹ فوریه ۱۹۳۶ نخست وزیر این کشور بود. مانوئل پورتلا والادارس در ۲۹ آوریل ۱۹۵۲، در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
خواکین چاپاپریتا (؛ ۲۶ اکتبر ۱۸۷۱ – ۱۵ اکتبر ۱۹۵۱) سیاستمدار، وکیل اهل اسپانیا بود. وی از ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۵ تا ۱۴ دسامبر ۱۹۳۵ نخست وزیر این کشور بود. خواکین چاپاپریتا در ۱۵ اکتبر ۱۹۵۱، در سن ۷۹ سالگی در مادرید درگذشت.
خوان باتیستا اسنار کابانس (؛ ۱۸۶۰ – ۱۹ فوریه ۱۹۳۳) سیاست مدار اهل اسپانیا بود. وی از ۱۸ فوریه ۱۹۳۱ تا ۱۴ آوریل ۱۹۳۱ نخست وزیر این کشور بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پشم زرین شده است.
دودمان سوریان (Severan dynasty) یک سلسله امپراتوری روم بود که بین سالهای ۱۹۳ تا ۲۳۵ بر امپراتوری روم حکومت کرد. نام این سلسله از بنیانگذار آن امپراتور سپتیمیوس سوروس (متولد ۱۹۳–۲۱۱) گرفته شده شد، او و همسرش جولیا دومنا پس از سالی که معروف به سال پنج امپراتور است به عنوان پیروز جنگ داخلی ۱۹۳ تا ۱۹۷ به قدرت رسیدند. پس از دوران کوتاه سلطنت دو پسر آنها، کاراکالا (ح. ۱۹۸–۲۱۷) و گتا (ح. ۲۰۹–۲۱۱) جانشین پدر خود در امپراتوری شده و هردو ترور شدند. سپس نزدیکان جولیا دومنا قدرت را به دست گرفتند و ابتدا هلیوگابال (حدود ۲۱۸–۲۲۲) و سپس الکساندر سوروس (حدود ۲۲۲–۲۳۵) به امپراتوری رسیدند. کنترل این سلسله بر امپراتوری برای مدتی کوتاهی با سلطنت مشترک ماکرینوس (حدود ۲۱۷–۲۱۸) و پسرش دیادومنیان (پیروزی ۲۱۸) پایان یافت. زنان این سلسله به عنوان مادرسالاران، از جمله جولیا دومنا، مادر کاراکالا و گتا، جولیا سوایمیاس و جولیا مامایا، مادران به ترتیب هلیوگابال و الکساندر سوروس و خواهر دومنا و مادر هر دو آنها جولیا مایسا، همه آگوستایان همه کاره و بسیار قدرتمند بودند و در اداره صاف کار امپراتوری و انتقال اقتدار و تثبیت مقام امپراتوری به پسر
انشان نقش بسیار مهمی داشتند. اگرچه سپتیمیوس سئوروس پس از آشوب اواخر قرن ۲ با موفقیت صلح را برقرار کرد، اما روابط خانوادگی بسیار ناپایدار و همچنین آشوب های سیاسی مداوم که به دنبال آن حوادث قریب الوقوع بحران قرن سوم است، این دودمان را از هم پاشید. از همان ابتدا تا انتها؛ با وجود این که سپتیمیوس سوروس سلسله رو تاسیس کرد و چهار امپراتور دیگر بر آن با اقتدار فرمان راند، اما سه جولیا این خانواده؛ دومنا، مایسا و مامایا که علاقه زیادی به سیاست داشتند، رهبری خانوادگی را برعهده داشتند و در مدیریت داخلی قدرت و حفظ ثبات امپراتوری نقش فعال تر ایفاء می کردند. تاریخچه. برای آشنایی با تبارنامه به مراجعه فرمایید سپتیموس(۲۱۱–۱۹۳). مقاله اصلی: سپتیموس سوروس سپتیموس در آفریقا در لیبی امروزی به دنیا آمد و در خانواده ای فینیقی و کارتاژی زبان پرورش یافت همسرش جولیا دومنا اهل سوریه بود ویلدورانت این دودمان را دودمان سامی می خواند. وی با گذراندن دوره خدمت نظامی در دوره امپراتوران دودمان آنتونی به درجه کنسولی رسید. وی با جولیا دومنا، نجیب زاده سوری ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند شد، کاراکالا و گتا. جولیا در طول سلطنت سپتیمیوس سوروس
از قدرت قابل توجهی برخوردار بود و وظایف درخواست های مقامات و اسناد رسمی امپراتوری را بر عهده داشت و در پشت صحنه به طور برجسته در کمک رساندن به سوروس برای اداره کل امپراتوری، نقش فعال و اثرگذاری داشت. سوروس با تحریک و کمک جولیا دومنا متعاقباً در سال ۱۹۳ توسط لژیونرهایش در نوریکوم در جریان ناآرامی های سیاسی پس از مرگ کمودوس، امپراتور اعلام شد، پس از شکست دادن آخرین رقیب خود، کلودیوس آلبینوس، در جنگ لوگدنوم، در سال ۱۹۷ به تنهایی حاکمیت امپراطوری را حفظ کرد. سپتیموس جنگ موفقیت آمیزی را علیه اشکانیان در پیش گرفت و با موفقیت در مبارزه با حملات بربرها در بریتانیای رومی شرکت کرد و دیوار هادریان را بازسازی کرد. در رم روابط وی با سنا بسیار ضعیف و بد بود و تنها با روابط قوی همسرش جولیا دومنا با سناتورها بود که سنا را در دولت نگهداشت، اما با وجود روابط ضعیف با سنا در میان عوام بسیار محبوب بود، مانند سربازانی که حقوق آنها را از سال ۱۹۷ افزایش داده بود. از سال ۱۹۷ او اعتماد زیادی را به گایوس فولویوس پلاوتیانوس، رئیس قدرتمند گارد پرتورین (گارد ویژه) خود کرد، که با جولیا دومنا برای کنترل وسیع امپراتوری درگیر شد، اما او را به
علت قدرت بیش از حد و نفوذ منفی اش در سال ۲۰۵ اعدام کرد (احتمالاً بخاطر خیانت یا توسط توطئه جولیا دومنا). یکی از جانشینان پلاوتیانوس، حقوقدان پاپینیان، از اقدام نزدیک جولیا دومنا بود. پس از مرگ گایوس فولویوس پلاوتیانوس در باقی مانده سلطنت خود، وی توجه بیشتری به نظرات همسر قدرتمند خود جولیا دومنا کرد و بسیار به صلاحدید وی وابسته بود. سپتیموس به آزار و شکنجه رسمی مسیحیان و یهودیان ادامه داد، زیرا آنها تنها دو گروه بودند که اعتقادات خود را با عقاید رسمی مذهبی جمع نمی کردند. سپتیموس هنگام جنگ در انگلیس درگذشت. او پسرانش کاراکالا و گتا را قبلاً به عنوان امپراتور مشترک انتخاب کرده بود و بعد از مرگ خود وصیت کرد که با هم هماهنگ باشند و به طور یکسان جانشین وی شوند و آنها تحت تاثیر و زیر نظر مادرشان جولیا دومنا سلطنت کردند. کاراکالا (۲۱۷–۱۹۸). مقاله اصلی کاراکالا پسر بزرگ سپتیموس، او لوسیوس سپتیمیوس باسیانوس در لوگدنوم، گل به دنیا آمد. «کاراکالا» لقبی بود که به تن پوش کلاه دار گالیک (فرانسه امروز) اشاره داشت که به طور معمول حتی هنگام خواب از آن استفاده می کرد. سالها قبل از مرگ پدرش، کاراکالا به همراه پدرش، و بعداً براد
ر کوچکترش گتا، امپراتوران مشترک اعلام شدند. کمتر از یک سال از مرگ پدرشان نگذشت که درگیری بین این دو برادر به قتل گتا منجر شد و کاراکالا تنها امپراتور شد، کاراکالا به پرداخت رشوه های بالا به لژیونرها و بی رحمی بی سابقه، ترورهای بیشمار دشمنان و رقبایش، مشهور شد. او در طول دوره حکومت خود اعتماد زیادی به مادرش جولیا دومنا کرد و اداره کل امپراتوری را برعهده او قرار داد و در مبارزات نظامی خود در مرزها از جولیا درخواست همراهی می کرد و از او مشاوره می گرفت و حتی جولیا مسئولیت گرفتن و صدور دستورات، پیش نویس ها، درخواست ها و اسناد رسمی امپراتوری را بر عهده گرفت. کاراکالا به مبارزه در برابر آلامان ها پرداخت. حمام کاراکالا در رم ماندگارترین بنای یادبود حکومت وی است. وی هنگام لشکرکشی علیه اشکانیان توسط یکی از اعضای گارد پرتوریان ترور شد. گتا (۲۰۹–۲۱۱). مقاله اصلی: (پوبلیوس سپتیمیوس گتا) پسر کوچکتر سپتیمیوس سرووس، گتا در کنار پدر و برادر بزرگترش کاراکالا به عنوان امپراتور مشترک اعلان شد. روابط بین این دوبرادر پس از مرگ پدرشان خصمانه بود. به دستور کاراکالا گتا در آپارتمان مادرشان ترور شد؛ و پس از آن به عنوان تنها امپراتور ح
کومت کرد. وقفه: ماکرینوس. مقاله اصلی (ماکرینوس) مارکوس اوپلیوس ماکرینوس در سال ۱۶۴ در قیصریه در موریتانی شرشال، الجزایر امروزی متولد شد. از نظر دودمان با سلسله سورین ارتباطی نداشت. او در دربار امپراتوری رشد کرد تا اینکه با نظر کاراکالا به عنوان رئیس گارد پرتوریان معرفی شد. به دلیل بی رحمی و خیانت امپراتور، ماکرینوس در یک توطئه به گارد پرتوریان دستور داد تا کاراکالا را به قتل برسانند در نتیجه در ۸ آوریل ۲۱۷ کاراکالا در راه سفر به کاره (حران) ترور و سه روز بعد ماکرینوس امپراتور اعلام شد. مهمترین تصمیم اولیه او صلح با امپراتوری اشکانی بود اما بسیاری این توافق را برای روم تحقیر آمیز می دانستند؛ ولی علت اصلی سقوط او امتناع وی از اعطای دستمزد و امتیازاتی بود که کاراکالا به نیروهای شرقی قول داده بود بعلاوه اینکه وی این نیروها را زمستان در سوریه نگه داشت، جایی که آنها جذب (هلیوگابال) جوان شدند. پس از ماه ها شورش خفیف توسط بخش عمده ارتش در سوریه، ماکرینوس سپاهیان وفادار خود را برای نبرد با ارتش هلیوگابال نزدیک انطاکیه برد. علی رقم جنگ خوب گارد پرتورین سربازان وی شکست خوردند و ماکرینوس موفق به فرار به خلقیدون شد اما اق
تدار او از بین رفت و پس از ۱۴ ماه سلطنت اعدام شد. پسر ماکرینوس به نام دیادومنیانوس (معروف به (دیادومنیان). در سال ۲۱۷ در زمان امپراتوری پدرش درجه سلطنتی سزار به او اعطا شد. وی پس از شکست پدر قصد فرار به پارت را داشت اما دستگیر و کشته شد. هلیوگابال (۲۲۲–۲۱۸). مقاله اصلی: (هلیوگابال) الاگابالوس معروف به هلیوگابال در سال ۲۰۴ متولد و بعداً به مارکوس اورلیوس آنتونیوس معروف شد. نام «الاگابالوس» برگرفته از نام لاتین برای خدای خورشید سوریه ایلاگابال است که او در سنین جوانی کاهن آن معبد بود. مادربزرگ هلیوگابال، جولیا مایسا و با کمک های اولیه خواهرش جولیا دومنا که نقشه هایی برای سرنگونی ماکرینوس کشیده بود و مایسا با نقشه ای ماهرانه از خودکشی جولیا دومنا بانفوذ که بیش از پیش حکومت ماکرینوس را تضعیف کرد و با استفاده از این مرگ خواهر خود و ثروت عظیم خود و همچنین این ادعا که هلیوگایال پسر حرامزاده کاراکالا است سربازان لژیون سوم گالیک را که در نزدیکی امسا مستقر بودند متقاعد کرد تا برای بازگرداندن قدرت دودمان سورانی و وفاداری به هلیوگابال سوگند وفاداری یاد کنند. بعداً جولیا مائسا را به همراه نوه ها و دخترانش به اردوگاه نظامی
دعوت کردند و با پوشاندن لباس بنفش امپراتوری برتن هلیوگابال که توسط سربازان به عنوان امپراتور تاج گذاری کرد توانست بر ماکرینوس پیروز شود. سلطنت هلیوگابال با مرور زمان در رم و کل امپراتوری به سلطنت ظالمانه شناخته شده است، اگرچه منابع تاریخی اندک است و در بسیاری از موارد قابل اعتماد کامل نیست. گفته می شود که وی در یک ضیافت میهمانان درحالی که خود را درمیان گل ها غرق کرده بود با معشوق مرد خود (که پس از آن «شوهر امپراتور» نامیده می شد) ازدواج کرده و با یکی از (باکره های وستال)، به نام آکویلا سورا ازدواج کرد. به نظر (دیو) او تراجنسی بود. او مبالغ زیادی را به پزشکی که بتواند دستگاه تناسلی زنانه به او بدهد پیشنهاد می دهد. اداره روزمره امپراتوری در تمام چهار سال سلطنتش، عمدتاً به مادربزرگش جولیا مائسا و مادرش جولیا سویایمیاس واگذار شد. جولیا مائسا با دیدن اینکه رفتار ناپسند نوه اش می تواند به معنای از دست دادن قدرت باشد، تدابیری را اتخاذ کرده تا از خارج شدن بیش از حد امور جلوگیری کند، او هلیوگابالوس را متقاعد کرد پسر خاله جوان خود (الکساندر سوروس) را به عنوان سزار (و بنابراین امپراتور آینده) بپذیرد و به عنوان شریک-کنس
ولگری همراه او شرکت کند. الکساندر در میان سپاهیان با وساطت جولیا مایسا (مادربزرگش) محبوبیت داشت و به تدریج همه هرچه بیشتر به رفتارهای هلیوگابال اعتراض می کردند. هلیوگابال که به این محبوبیت الکساندر حسادت می کرد، لقب سزار را از پسر خاله خود برداشت و با این عمل محافظان الکساندر یعنی گارد پرتوریان را خشمگین کرد. سپس هلیوگابالوس و مادرش سویائمیاس در یک توطئه برنامه ریزی شده توسط جولیا مایسا (و جولیا مامایا؛ مادر الکساندر) در شورش سربازان محافظ خودشان در اردوگاه گارد پرتوریان بسیار بی رحمانه ترور شدند. الکساندر سوروس (۲۲۲–۲۳۵). مقاله اصلی: الکساندر (الکساندر سوروس) الکساندر که در حدود سال ۲۰۸ با نام مارکوس جولیوس گسیوس باسیانوس الکسیانوس متولد شد، توسط پسر عموی بزرگترتر و بسیار نامحبوب خود هلیوگابال و با اصرار جولیا مائسا بانفوذ و قدرتمند در مراسمی که توسط مادربزرگ هر دو پسر خاله ها برای بزرگداشت امپراتور توسط لژیون سوم گالیکا ترتیب داده بود به عنوان (وارث بلافصل) پذیرفته شد. در سال ۲۲۲ هنگامی که الکساندر فقط سیزده سال داشت، در مورد کشته شدنش شایعه ای در بین نیروهای شهر پیچید که باعث شد وی به عنوان امپراتور تعیین
گردد. هلیوگابال هجده ساله و مادرش هر دو را از قصر به خیابان ها کشاندند و به قتل رساندند و توسط گارد پرتوریان در رودخانه (تیبر) انداخته و سپس الکساندر سوروس را امپراتور اعلام کردند. الکساندر که از سیزده سالگی تحت نظارت مادربزرگ قدرتمندش جولیا مائسا و مادر توانای خود جولیا آویتا مامیا حکومت می کرد، با مرگ مادربزرگ خود در سال ۲۲۴، او فقط زیر نظر مادرش قرار داشت، که در زمان بزرگسالی خود احترام و عزت خودش را برای مادرش تایید کرد و مقام consors imperii (شریک در حکومت) را به او داد و در همین مقام بود که جولیا مامیا همانند خاله خود جولیا دومنا که شوهرش سپتیمیوس و پسرش کاراکالا در کارزار گسترده نظامی همراهی می کرد و مشارکتی قاطع در تصمیمات روزانه داشت، او نیز همین اقدام را دنبال کرد و حتی عملاً خود او و نه الکساندر تصمیم گیرنده بود. الکساندر و مامیا تا حدی میانه رویی را که مشخصه حاکمیت سپتیمیوس سوروس بود بازگرداند. افزایش قدرت شاهنشاهی ساسانی (حدود:۲۲۶-۲۵۱) شاید بزرگترین چالش خارجی بود که روم در قرن ۳ با آن روبرو بود. پیگری وی دربارهٔ جنگ علیه حمله ژرمن ها به گل منجر به سرنگونی وی توسط نیروهایی شد که وی رهبری آنها را
داشت و درنتیجه این جوان تقریباً بیست و هفت ساله رهبری خود را در حوادث مختلف از دست داده بود. مرگ او و مادرش نقطه عطفی بود، که آن را آغاز (بحران قرن سوم) نام گذاری کردند، دورانی که امپراتورهای نظامی با سلطنت های کوتاه مدت، ژنرالهای شورشی، جنگ های داخلی، بی ثباتی عمومی و فروپاشی بزرگ اقتصادی؛ که بعد از پنجاه سال در سلطنت (دیوکلسین) (۲۸۴–۳۰۵) با (دولت چهارنفره) به پایان رسید. پس از وی ماکسیمینوس ترکس (حدود:۲۳۵-۲۳۸) جانشین او شد. اولین امپراتور از مجموعه امپراتورهای ضعیفی که هر کدام به طور متوسط فقط ۲ تا ۳ سال حاکم بودند. زنان دودمان سوریان. زنان سوران با همسر بانفوذ سپتیمیوس سوروس، (جولیا دومنا) شروع می شود که در پیشرفت شوهر و پسرانش و همچنین مردان خویشاوندش فعال بود و با نفوذ بر شوهر و پسرانش برای بیش از دو دهه بر امپراتوری حکمرانی می کرد. از دیگر زنان برجسته ای که مثل دومنا در پشت صحنه بر راس قدرت قرار داشتند، می توان به جولیا مایسا، خواهر جولیا دومنا، و دو دختر مایسا، جولیا باسیلینا سویایمیاس، مادر هلیوگابالوس و جولیا آویتا مامایا، مادر الکساندر سوروس اشاره کرد. همچنین فولویا پلوتیلا دختر گایوس فولویوس پلوتیا
نوس فرمانده گارد پرتورینها مورد توجه است، او با کاراکالا ازدواج کرد و کاراکالا او را تبعید و سرانجام اعدام شد.
انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۹۴۴ چهلمین انتخابات چهار سالهٔ ریاست جمهوری ایالات متحده بود که در روز ۷ نوامبر ۱۹۴۴ برگزار شد. رئیس جمهور وقت، فرانکلین روزولت، نامزد حزب دموکرات، برای چهارمین بار به مقام ریاست جمهوری رسید اما در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۴۵، تنها چند هفته پیش از خودکشی آدولف هیتلر (۳۰ آوریل ۱۹۴۵) و تسلیم آلمان در جنگ جهانی دوم (۸ می ۱۹۴۵)، درگذشت و معاونش هری ترومن به جای او به قدرت رسید.
عبدالله احمد عبدالله (؛ ۶ ژوئن ۱۹۶۳۷ اوت ۲۰۲۰)، معروف به ابو محمد المصری، یک عضو بلندپایهٔ القاعده و اهل مصر بود. او توسط ایالات متحده به اتهام نقش داشتن در بمب گذاری ۱۹۹۸ سفارت ایالات متحده در دارالسلام، تانزانیا و نایروبی، کنیا تحت تعقیب بود. وی به عنوان باتجربه ترین برنامه ریز عملیاتی القاعده توصیف شده و به عنوان فرماندهٔ دوم سازمان شناخته می شد. در نوامبر سال ۲۰۲۰، گزارش های خبری مبنی بر کشته شدن عبدالله، نفر دوم القاعده، توسط مأموران اسرائیل در ایران به درخواست ایالات متحده منتشر شد. مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا کشته شدن او را تأیید کرد. زندگی. عبدالله احمد عبدالله در سال ۱۹۶۳ در مصر متولد شد. به گفتهٔ عبدالله، او زمانی فوتبالیست حرفه ای تیم غزل المله در مصر بود. وی با دختر احمد سلامه مابروک ازدواج کرد و دارای سه دختر بود. یکی از دختران وی به نام مریم با حمزه بن لادن ازدواج کرده بود. عبدالله در جریان جنگ شوروی در افغانستان به افغانستان رفت و در آن جا به گروه اسامه بن لادن پیوست. وی در سال ۱۹۹۲ به سیف العدل (یکی دیگر از مقام های بلندپایهٔ القاعده) در ارائهٔ اطلاعات و آموزش نظامی به افراد مرتبط با ال
قاعده در سومالی و سودان کمک کرد. ادعا می شود که کارآموزان او، سربازانی بودند که در نبرد موگادیشو در سال ۱۹۹۳ علیه آمریکایی ها جنگیدند. گفته می شود که وی بین سال های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ اردوگاه های آموزشی برای القاعده را در افغانستان اداره می کرد. عبدالله مسئول جعل پاسپورت برای محمدصدیق عوده (یکی از تروریست های باسابقهٔ القاعده) بود تا بتواند از پاکستان به افغانستان برود و قبل از بمب گذاری در سفارت ایالات متحده ۱۹۹۸ در کنیا و تانزانیا با اسامه بن لادن ملاقات کند. در این بمب گذاری ها، ۲۲۴ غیرنظامی کشته و بیش از ۵٬۰۰۰ نفر زخمی شدند. عبدالله احمد عبدالله سپس از کنیا به کراچی پاکستان گریخت و به افغانستان بازگشت و از سال ۲۰۰۲ به عضویت «مجلس الشورا» یا شورای فرماندهی القاعده درآمد. به گفتهٔ یک افسر اطلاعاتی پیشین اسرائیل، وی فرماندهٔ حملات ۲۰۰۲ مومباسا بود. عبدالله یکی از ۲۲ عضو اصلی فهرست تحت تعقیب اف بی آی بود. وزارت امور خارجه ایالات متحده، از طریق برنامهٔ پاداش برای اجرای عدالت تا ۱۰ میلیون دلار جهت دادن اطلاعات محل زندگی وی ارائه کرده بود. در ایران. عبدالله در سال ۲۰۰۳ به محلی در جنوب شرقی ایران رفت و مدتی بعد، در ایرا
ن بازداشت و حبس خانگی شد. بازجویی از سلیمان ابوغیث، سخنگوی سابق القاعده، تأیید کرد که عبدالله در ایران در حبس خانگی به سر می برد. وی در مارس ۲۰۱۵ به همراه دیگر رهبران القاعده «سیف العدل» و «ابوخیر المصری» توسط ایران آزاد شد. آزادی آن ها در ازای آزادی یک تبعهٔ ایرانی زندانی در یمن به نام "احمد نیکبخت" انجام گرفت. به گفتهٔ یکی از منابع نیویورک تایمز، عبدالله پس از آزادی، در ایران ماند و آزادانه در این کشور زندگی می کرد و توسط سپاه پاسداران و سپس وزارت اطلاعات، از وی محافظت می شد. البته وزارت امور خارجه ایران پس از مطرح شدن ادعای کشته شدن ابو محمد المصری توسط روزنامه نیویورک تایمز و مقامات اطلاعاتی آمریکا، حضور این عضو القاعده در ایران را تکذیب کرد ترور. "نیویورک تایمز" در نوامبر سال ۲۰۲۰ گزارش داد که عبدالله احمد عبدالله در ۷ اوت سال ۲۰۲۰ مصادف با سالگرد بمب گذاری ۱۹۹۸ سفارت ایالات متحده، به درخواست آمریکا در تهران توسط مأموران اسرائیلی به ضرب گلوله کشته شد. این عملیات توسط واحدی از نیروهای اسرائیل، موسوم به «واحد سرنیزه» وابسته به واحد سری کیدون، انجام گرفت. طبق این گزارش عبدالله توسط دو موتورسوار در خیابان پا
سداران تهران ترور شد. او به همراه دخترش مریم (همسر حمزه بن لادن) در این عملیات کشته شد. مقام های امنیتی به نیویورک تایمز گفتند، عبدالله از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۵ در ایران در حبس خانگی بوده است. اما از سال ۲۰۱۵، آزادانه در تهران زندگی می کرد. رسانه های داخل ایران در ۱۷ مرداد گزارش داده بودند که دو شهروند لبنانی به نام های حبیب داوود (استاد تاریخ و ۵۸ ساله) مرتبط با حزب الله لبنان و دخترش مریم (۲۷ ساله)، در حوالی گلستان یکم در خیابان پاسداران تهران به ضرب چهار گلوله کشته شدند. خبرگزاری مهر نوشته بود، در این حادثه از سوی یک موتورسوار «از سمت راننده» پنج تیر شلیک شده که ۴ تیر شلیک شده به خودرو برخورد کرده و شلیک پنجم هم به یک ماشین دیگر که در حال عبور بوده اصابت کرده است. این خبرگزاری اضافه کرده بود، این دو نفر سوار بر یک خودروی ال۹۰ سفید در حال حرکت بودند و حادثه ساعت ۹ شامگاه جمعه رخ داد.
حمید ملانوری شمسی (زاده ۱۳۵۱ انار) سیاستمدار ایرانی و استاندار استان همدان از مهر ۱۴۰۳ است. وی پیش تر استاندار خراسان جنوبی بوده است. ملانوری در اسفند ۱۴۰۲ نامزد انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه شهرستان های رفسنجان و انار شد. شورای هماهنگی جبهه اصلاحات از او دعوت کرد تا برای معرفی نامزد نهایی جبهه اصلاحات شرکت کند اما ملانوری اعلام کرد که به رای این جبهه تن نمی دهد. شورای هماهنگی جبهه اصلاحات رفسنجان احمد انارکی محمدی را به عنوان کاندیدای نهایی خود از حوزه شهرستان های رفسنجان و انار معرفی کرد و ملانوری هم حاضر نشد کناره گیری کند و در نهایت در انتخابات شکست خورد و انارکی محمدی به عنوان نماینده رفسنجان و انار به مجلس راه یافت.
تیم ملی بسکتبال زنان گرجستان، نماینده گرجستان در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است. توسط فدراسیون بسکتبال گرجستان اداره می شود.
کی. وی. گوهان (؛ زادهٔ ) فیلم بردار و کارگردان فیلم اهل هند است.
تیم ملی بسکتبال زنان فرانسه، نماینده فرانسه در مسابقات بین المللی بسکتبال زنان است.
دریاچه هارتول () دریاچه ای در کارولینای جنوبی است.
دریاچه مولتری () دریاچه ای در کارولینای جنوبی است.
اِسْپَنْجه، اصطلاحی در نظام مالیاتی دولت عثمانی است که در ترکیه از غیر مسلمانان دریافت می شد؛ با پیشرفت دولت عثمانی به مناطق اروپایی، این سنت در آنجا نیز اجرا می گردید و در سال ۱۲۶۵ میلادی به طور کلی ملغی گردید. معنا و تاریخچه. اسپنجه که به عنوان یک اصطلاح در نظام مالیات دولت عثمانی شهره بوده است، عوارضی بوده است که یهودیان و مسیحیان بالغ مکلف به پرداخت آن به حکومت بودند. این حکم عام بوده و فرقی بین شهر و روستا و گوچ نشین برایش ذکر نشده است. در اینکه اسپنجه، همان مالیات و عوارض کشاورزی یا مالیات شرعی باشد یا اینکه نوعی عوارض بیگاری محسوب می شود که در قبال انجام دادن خدمت دریافت می شده، محل اختلاف است و به طور دقیق مشخص نیست. علاوه بر اینکه اسپنجه از رسوم رعیت محسوب می شده است؛ اما بدون شک مالیات عرفی محسوب می شود. شاهد این ادعا، حکم به ممنوعیت و لغو این قانون در سال ۱۱۱۶ ه .ق / ۱۷۰۴ م در جزیره کرت است. این مالیات به جهت دریافت سرانه آن، نوعی جزیه نیز محسوب می شود. منابع از مالیاتی دیگر که نوعی خمس به ارزش اسیران جنگی محسوب می شد و از صاحبان آنان دریافت می شد یاد کرده اند که اسپنجک نام داشته است. به کاغذی که ب
رای معافیت افراد از اسپنجه به آنان داده می شد، اسپنج گفته می شد. تاریخچه این مالیات، به طور دقیق معلوم نیست و قدیمی ترین سند در این مورد، مربوط به حکومت بایزید اول به سال ۷۹۰ تا ۸۰۵ ه .ق است. پس از مدتی اسپنجه، به مالیاتی ثابت مبدل شد که همراه با جزیه و اعشار دریافت و به خزانه دولت واریز می شد. از سال ۱۲۶۵ میلادی، رسم دریافت اسپنجه لغو گردید. قوانین. طبق قوانین حاکم بر آن دوران، چند دسته از پرداخت اسپنجه معاف بودند، از جمله این دسته ها، کشاورزانی بودند که به هر دلیل، نسق زراعی خود را از دست می دادند. همچنین رعایایی که مسلمان می شدند، از پرداخت این مالیات معاف بودند. این دسته، به جای اسپنجه، مالیاتی به نام بناک می پرداختند که شامل درآمد خرید و فروش محصولاتشان بوده است. دیگر طوایفی که از پرداخت آن معاف بودند عبارتند از: در قلمروی اروپایی عثمانی ها، که به روم ایلی شناخته می شود، اسپنجه از هر غیر مسلمانی دریافت می شد. با پسترش قلمرو عثمانی در شرق آناتولی به قرن ۱۶ میلادی، از مسیحیان آنجا نیز اسپنجه دریافت می شد. در این منطقه، در ماه مارس هر سال، اسپنجه ها دریافت می شد و در برخی مناطق، همه مسیحیان و در برخی دیگر،