Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لهجه بیدشهری، یکی از لهجه های زبان لارستانی است؛ زبان لارستانی یکی از زیرشاخه های زبان های ایرانی جنوب غربی به شمار می آید که هم تبار با زبان پهلوی است. گویش بیدشهری، به چهره نوشتاری زبان اچمی بسیار نزدیک و یکی از دستورمندترین شاخه های لارستانی است؛ جایگاه گویش بیدشهری در میان گویش های لارستانی همانند نزدیکی گویش تهرانی به زبان فارسی معیار است. لارستانی در جنوب استان فارس و استان هرمزگان و شرق استان بوشهر و جنوب غرب استان کرمان گویشور دارد. این زبان با نگه داشتن واژگان بسیاری از پارسی میانه، زبانی خالص تر از زبان پارسی نوین است و هنوز وابستگی نزدیکی با پارسی باستان دارد.
ابوالفضل حری (متولد ۱۳۵۱) ادب پژوه و مترجم ایرانی و دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه اراک است. زندگی. در سال ۱۳۵۱ در اراک متولد شد. تحصیلاتش را تا پایان دبیرستان در اراک گذراند. در سال ۱۳۶۶ با انجمن سینمای جوانان ایران آشنا شد که نتیجهٔ آن، ساخت چند فیلم کوتاه و داستانی بود. دورهٔ کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی را در دانشگاه علامه طباطبایی گذراند و همزمان با دفتر جهاد دانشگاهی در زمینه های فرهنگی و هنری همکاری داشت. از سال ۱۳۷۲ به بعد به ترجمه، تألیف و چاپ ده ها مقاله در روزنامه ها و مجلات داخلی پرداخت و نامزد دریافت قلم بلورین در رشتهٔ نقد در ششمین جشنواره مطبوعات و برنده لوح زرین و قلم بلورین در نهمین دورهٔ این جشنواره بود. همچنین برای نقدِ فرمالیستی شعر تا انتها حضور اثر سهراب سپهری، در چهارمین جشنواره نقد کتاب به عنوان برگزیده معرفی شد. او که دورهٔ کارشناسی ارشد و دکتری را هم در دانشگاه علامه طباطبایی گذرانده است، در جهاد دانشگاهی واحد علامه و سپس دانشگاه اراک به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی پرداخته و از مهر ۱۳۸۲ عضو هیئت علمی دانشگاه اراک است. حری از داوران جایزه ابوالحسن نجفی و کتاب سال ایران ا
ست و برای نگارش کتاب "" برندهٔ جایزهٔ ادبی جلال آل احمد شد. حری همچنین برای طرح پژوهشی با عنوان «بررسی سبک صالح حسینی در مقام مترجمی ادبی در ترجمه های فارسی "به سوی فانوس دریایی" و "خشم و هیاهو"» برگزیدهٔ پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ فارابی شد.
دخترخالهٔ ورشویی من () یک فیلم کمدی فرانسوی-آلمانی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به الویرا پوپسکو اشاره کرد.
ترانهٔ یک دریانورد () یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۳۲ منتشرش شد. از بازیگران آن می توان به فرناندل، اورسته بیلانچیا، جیم ژرالد و آلبر پرژان اشاره کرد.
عهد و میثاق نوعی توافق بین افراد یا گروه ها می باشد که هردو طرف را با قبول یک سلسله مسئولیت های دو جانبه بهم وابسته می سازد. مفهوم عهد و میثاق در ادیان عبارتی است که به پیمان نمادین بین خدا و پیروان آن دین اشاره می کند که بر اساس آن خداوند از بندگان خود انتظاراتی دارد و در عوض آنها از لطف و رحمت الهی بهره مند می گردند. عهد و میثاق در بهائیت بسیار شبیه شیعه است. در آئین بهائی دو نوع عهد و میثاق تعریف شده است: میثاق عام و میثاق خاص. بر اساس «میثاق عام» خداوند وعده می دهد که نوع بشر را تنها نگذارد و هدایتهای خود را مستمراً برای بشر بفرستد. نوع بشر هم به نوبهٔ خود متعهّد می شود که تعالیم خداوند را هر زمان که از سوی پیامبر او فرستاده شود اطاعت نماید و به موجب آنها عمل کند. در همین راستا هر پیامبری از پیروان خود می خواهد از فرستاده بعدی خداوند پیروی کنند. در «میثاق خاص» هر پیامبری مسئله جانشینی و رهبری را بعد از درگذشت خود مشخص می کند و از پیروان خود می خواهد از جانشین تعیین شده پیروی کنند. در آئین بهائی هدف از میثاق خاص که به آن عهد و میثاق صغیر نیز گفته می شود حفظ وحدت جامعه، تداوم جریان هدایت و شرح و توضیح معانی
آثار بهائی است. بر اساس این اصل بنیانگذار آئین بهائی -بهاءالله- با دستورالعمل های صریح، روشن و کتبی مسئولیت هدایت و رهبری جامعه را پس از خود به پسر ارشدش، عبدالبهاء، سپرد سپس بنا به وصیت عبدالبهاء در الواح وصایا این مسئولیت به شوقی افندی، نوهٔ عبدالبهاء، و در نهایت همان طور که بهاءالله و جانشینانش مشخص کرده بودند به بیت العدل اعظم سپرده شد. اصل عهد و میثاق از بهائیان می خواهد که در هر زمان از مرجعی که برای اداره و هدایت جامعه تعیین شده پیروی کنند و به او وفادار و متعهد بمانند. طبق این اصل نپذیرفتن هر مرجع از سلسله جانشینان بهاءالله معادل عدم پذیرش خود اوست. این اصل انسجام و وحدت جامعه بهائی را حفظ کرده و آن را از دسته بندی و اختلاف محفوظ داشته است. در موارد نادر بهائیانی که با نقض مستمر اصل عهد و میثاق باعث ایجاد تفرقه و اخلال در جامعه بهائی شده اند از این جامعه طرد شده اند. = میثاق عام = بر اساس میثاق عام خداوند وعده می دهد که نوع بشر را تنها نگذارد و هدایتش را مستمراً برای بشر بفرستد. نوع بشر هم به نوبهٔ خود متعهّد می شود که تعالیم خداوند را هر زمان که از سوی پیامبر او فرستاده شود اطاعت نماید و به موجب آنه
ا عمل کند. در همین راستا هر پیامبری در زمان خود به پیروانش وعدهٔ ظهور پیامبر بعد را می دهد و عهد او را از پیروان خود می گیرد و از آنها می خواهد از او پیروی کنند. به عنوان مثال پیامبرانی چون ابراهیم، موسی، مسیح، محمد، سید علی محمد باب و بهاءالله به ظهور پیام آور یا مظهر ظهور الهیِ بعد از خود خبر داده و پیروانشان را موظف کرده اند که دعوت او را پذیرفته و از وی پیروی کنند. این اصل را سید علی محمد باب - یکی از دو مظهر الهی در آئین بهائی - به ایجاز در کتاب بیان فارسی اینچنین تشریح می کند: «خداوند عالم هیچ نبی را مبعوث نفرموده و هیچ کتابی را نازل نفرموده مگر از کلّ اخذ عهد از ایمان به ظهور بعد و کتاب بعد گرفته زیرا که از برای فیض او تعطیل و حدّی نبوده…» توصیف عهد عام در قرآن (سورهٔ آل عمران، آیات ۸۵–۸۰) بسیار نزدیک و شبیه توصیفی است که در آثار بهائی آمده است. قرآن عهد و پیمان را با تداوم هدایت الهی برای نوع بشر از طریق سلسله پیام آوران الهی تبیین نموده است. مظاهر ظهور. اساس تعالیم بهاءالله بر اعتقاد به خالق جهان استوار است. به باور بهائیان شناسائی خداوند اما فراتر از حیطه درک بشر است. تنها راه شناخت او از طریق مربیا
ن الهی (پیامبران) می باشد. در طول تاریخ بشر خداوند سلسله ای از مربیّان الهی را برای بشر فرستاده است که در آثار بهائی مظاهر ظهور الهی نامیده می شوند و تعالیم شان شالودهٔ پیشرفت تمدّن را در دوره های مختلف تاریخ فراهم آورده است. از میان این مظاهر ظهور می توان به ابراهیم، کریشنا، زرتشت، موسی، بودا، عیسی، محمّد، باب و بهاءالله اشاره کرد. به اعتقاد بهائیان بهاءالله، جدیدترین این پیام آوران است. بهاءالله بیان می دارد که منشأ تمامی ادیان عالم یکی است و ادیان مختلف، در حقیقت، بخش های متوالی یک دین الهی را تشکیل می دهند. به گفتهٔ او پیام آوران دیگری هم در آینده ظاهر خواهند شد اما نه قبل از تکمیل هزار سال. تداوم هدایت الهی. تداوم هدایت الهی از آموزه های اساسی آئین بهائی است. این آموزه یادآور آنست که خداوند به میثاق عام خود وفا می کند و همیشه در یک فرایند تدریجی و تکاملی پیامبرانی با آموزه های پیش رو و مناسبِ زمان برای بشر می فرستد. هر مظهر امر الهی تعالیم الهی را به تناسب با وضعیت زمان و مکانی که در آن ظاهر می شود ارائه می دهد. تفاوت ادیان الهی ناشی از «شرایط زمان» و «ظرفیت معنوی» افراد و جوامعی است که دین در آن ظاهر می
شود. بشر با بهره گیری از هدایت الهی که با ظهور پیاپی ادیان به او می رسد، به تدریج تکامل یافته و به حلقه های فراگیرترِ وحدت که شامل خانواده، قبیله، دولت شهر و اخیراً ملت می باشد دست می یابد. بر اساس این مفهوم، بهائیان اصالت الهی همه ادیان بزرگ جهان را می پذیرند و آنها را مراحل مختلف یک فرایند بزرگ تربیتی می دانند که توسط خداوند تعیین شده است. بهائیان همچنین معتقدند که بهاءالله جدیدترین مظهر ظهور الهی است و بشر با کمک تعالیم او می تواند به سطح بالاتری از وحدت و بلوغ جمعی دست پیدا کند. تحقق نبوّات. بهائیان معتقدند که خداوند به عهد خود در میعاد معین وفا کرده و می کند. به اعتقاد بهائیان سید علی محمد باب و بهاءالله تحقق نمادین بشارات و وعده های ادیان جهان هستند. به اعتقاد آنها بهاءالله همان «پدر جاودانی» که ظهورش توسط اشعیای نبی (اشعیا ۹:۶) در آیین یهود پیش بینی شده بود، «روح راستی» یا «تسلی دهنده»، که عیسی مسیح در موعظه وداع (یوحنا ۱۴–۱۷) ظهورش را پیش بینی کرده بود، «بهرام شاه»، «ورجاوند»، موعود آیین زرتشتی که متون متاخر پهلوی آمدنش را در روز رستاخیز پیش بینی کرده بودند، ظهور و «بازگشت امام حسین» که به اعتقاد شیع
یان در روز قیامت واقع می شود، «بازگشت دوباره مسیح» در روز قیامت که اهل تسنن به آن معتقدند، ظهور «من یظهره الله» یا همان موعود آئین بابی که سید علی محمد باب بارها در آثارش به ظهور او اشاره کرده بود، «ظهور ثانی کریشنا» در آئین هندو و «پنجمین بودا» و «آمیتا بها» در آئین بودائی است. = میثاق خاص = میثاق خاص در ادبیات بهائی به عهدی گفته می شود که هر پیامبری با پیروان خود می بندد و از آنها می خواهد تا پس از درگذشتش از جانشینی که او تعیین می کند پیروی نمایند. انتصاب پِطرُس (پیتر) به وسیله عیسی، علی ابن ابی طالب بوسیله پیامبر اسلام و عبدالبهاء به وسیلهٔ بهاءالله نمونه هایی از این عهد هستند. بهائیان معتقدند که پیام آور آیین شان- بهاءالله- هدف نهائی همهٔ تعالیمش را وحدت عالم انسانی و تجدید و تقویت قوای روحانی افراد و جوامع و در نتیجه مؤسساتی که امور بشر را در سطوح مختلف اداره می کنند، اعلان کرده است. او همچنین برای حفظ این وحدت و تحکیم آن در عالم بشری عهد و میثاق خاصی تأسیس نموده و آن را محوری برای پیشبرد این هدف جهانی دانسته است. بهاءالله برای تضمین اینکه بعد از درگذشتش و در گذر زمان، جامعهٔ بهائی بتواند به صورت هماهنگ
و متحد، هدف دستیابی به وحدت و صلح عمومی را دنبال کند، با دستورالعملهای کتبی و روشن چگونگی تداوم جریان هدایت، مسئلهٔ جانشینی و توضیح آثارش را واضح کرد. به این ترتیب مسئولیت هدایت و رهبری جامعه بهائی پس از بهاءالله به پسر بزرگش عبدالبهاء سپس به شوقی افندی نوهٔ عبدالبهاء و در نهایت به بیت العدل اعظم- عالی ترین شورای حاکمهٔ بین المللی جامعهٔ بهائی- محول شده است. اصل عهد و میثاق از بهائیان می خواهد که در هر زمان از مرجعی که برای اداره و هدایت جامعه تعیین شده پیروی کنند و به او وفادار و متعهد بمانند. طبق این اصل نپذیرفتن هر مرجع از سلسله جانشینان بهاءالله معادل عدم پذیرش خود اوست. مجازات به چالش کشیدن مرجع دیانت بهائی (شخصیت های اصلی دیانت بهائی و بیت العدل اعظم) طرد کامل، به معنی قطع ارتباط با فرد متخلف، است. طرد افراد در دیانت بهائی بسیار نادر الوقوع است و تنها مرجع دیانت بهائی - در زمانه کنونی بیت العدل اعظم - می تواند فردی را به عنوان ناقض عهد و میثاق از جامعه طرد کند. این تصمیم تنها پس از آن اتخاذ می شود که فرد به طور مداوم با حمله علنی به عهد و میثاق و نقض آن، باعث ایجاد تفرقه و اختلاف شده باشد، و هشدارهای م
کرر در مورد عواقب ادامه رفتارش را نادیده بگیرد. تنها در این موقع است که فرد حقوق و امتیازات عضویت در جامعه بهائی را از دست می دهد و به حال خود رها می شود. هدف از قطع ارتباط با ناقضان عهد و میثاق جلوگیری از گفتمانهای مخرب و منازعات تفرقه افکنانه است نه تنبیه و یا خواری کردن متخلفان. بهائیان موظفند حقوق مدنی ناقضان عهد و میثاق را با دقت رعایت کنند، نسبت به آنان نفرت نداشته باشند و احساسات آنها را جریحه دار نکنند، بلکه برای آنها دعا کنند. ناقضانی که صادقانه تغییر عقیده دهند می توانند مجدداً به عضویت جامعه بهائی پذیرفته شوند. افراد و گروه های متعددی از جامعهٔ بهائی طرد شده اند اما تا کنون فرقهٔ مهمی شکل نگرفته است. به عقیده مکوین در غیاب یک قانون صریح برای ارتداد، حوزهٔ دقیق نقض عهد و میثاق هنوز مشخص نشده است. اهداف عهد و میثاق. جلوگیری از انشعاب و تفرقه در دین و حفظ انسجام و وحدت جامعه بهائی از مهمترین اهداف عهد و میثاق است. بهاءالله در وصیت نامه خود (کتابُ عهدی) بعد از اعلانِ جانشینی عبدالبهاء و تأسیس بنیان میثاق، هدف از دین الهی را ایجاد محبت و اتحاد ذکر می کند و به پیروان خود هشدار می دهد که آن را سبب اختلاف
و دشمنی ننمایند. عهد و میثاق به طور خاص از وقوع چنین رویدادی جلوگیری می کند. علاوه بر این نقش عهد و میثاق به عنوان تضمین کنندهٔ وحدت جامعهٔ بهائی ارتباط جدایی ناپذیری با اتّحاد عالم دارد که هدف نهائی آئین بهائی است. اگر جامعه بهائی خود متحد و هماهنگ نباشد نخواهد توانست به برقراری اتحاد و صلح در جهان کمک کند. عبدالبهاء در این رابطه می گوید «بدیهی است که محور وحدت عالم انسانی قوّهٔ میثاق است و بس.» شوقی افندی علاوه بر اهداف ذکر شده، توضیح می دهد که عهد و میثاق نفوذ و اعتبار آئین بهائی را استمرار می بخشد، اصالتش را تضمین می کند و توسعه و بسطش را تقویت می کند. وی همچنین اضافه می کند که عهد و میثاق قوای روحانیِ منبعث از ظهور آئین بهائی را پس از درگذشت مؤسس آن (بهاءالله) در مجاری صحیح کانالیزه می کند و هم آهنگی و تداوم آن را محفوظ می دارد. اسناد عهد و میثاق. بهاءالله به طور رسمی و مشخص در وصیتنامه خود (کتابُ عهدی) که به دست خط خود نوشته بود با یادآوری آیه ای از کتاب اقدس در مورد جانشینی پسر ارشدش عبدالبهاء از بهائیان می خواهد که بعد از درگذشتش از او پیروی کنند. وی پیش از این نیز در آثار دیگری مانند «سورة الغصن» که
در دوران تبعیدش در ادرنه یا «لوح ارض باء» که در زندان عکا نوشته بود به مقام عبدالبهاء اشاره کرده بود. بهاءالله در این اسناد به عبدالبهاء اختیارات کامل و انحصاری داده که آثار، تعالیم و احکام وی را تشریح و تبیین (روشن سازی) نماید و امور محل ابهام و اختلاف را برای بهائیان روشن نماید. همچنین این اسناد با صراحت کامل بیان می دارد که عبدالبهاء را باید به عنوان نمونه کامل تحقق تعالیم بهائی شناخت. مسئولیت رهبری جامعه و شرح و توضیح معنای آثار بهائی بعد از درگذشت عبدالبهاء بنا به وصیت او در الواح وصایا به نوه ارشدش شوقی افندی رسید. عبدالبهاء در این سند همچنین بر تشکیل بیت العدل اعظم که به عنوان بالاترین نهاد قانون گذاری در آثار بهاءالله آمده است تأکید و نحوه انتخاب آن را توسط محافل ملی تشریح می نماید. شوقی افندی الواح وصایا را به عنوان سندی برای تشکیل نظم اداری آئین بهائی معرفی می کند. بعد از درگذشت عبدالبهاء بسیاری از جزئیات این نظم اداری توسط شوقی افندی تشریح و تبیین شد و به مرحله اجرا درآمد. کتابُ عهدی. کتاب عهدی (به معنی کتاب عهد من) وصیتنامهٔ بهاءالله است. وی این وصیت نامه را به خط خود نگاشت و در آخرین روزهای سال ۱
۲۷۱ شمسی به عبدالبهاء داد. صبح روز نهم از وفات بهاءالله، «کتابُ عهدی» بین نُه شاهد که از میان اصحاب و خانواده بهاءالله انتخاب شده بودند خوانده شد، و عصر همان روز این اثر در جمع بزرگتری در روضه مبارکه مجدداً خوانده شد. در «کتابُ عهدی» بهاءالله با اشاره به آیه کتاب اقدس در مورد جانشینی خود، مشخص می کند که مقصود از آن آیه عبدالبهاء است. در این سند بهاءالله به صراحت کامل عبدالبهاء را به جانشینی خود منصوب داشته و به پیروان وصیت می کند از او پیروی کنند. بهاءالله در این اثر هدف خود را از نزول آیات ایجاد صلح و آرامش در بین مردمان اعلام کرده و نزاع و جدال را نهی می کند و پیروانش را نصیحت می کند که دیانت خدا را علت نفاق و دشمنی نکنند. میثاقی که در این کتاب تأسیس شده به طور خاص از اختلاف جلوگیری می کند. سورهٔ غصن. این لوح از قلم بهاءالله در ادرنه صادر شد. شوقی افندی در کتاب قرن بدیع در فصل وقایع ادرنه می نویسد که در همان اوقات بود که بهاءالله در سورهٔ غصن مقام عبدالبهاء را مشخص نموده وی را مرکز میثاق خود و فردی که آثار او را برای آیندگان ابهام زدائی کند منصوب کرد؛ و مؤمنین خود را به پیروی از عبدالبهاء دعوت نمود و از او
با عناوینی چون «غصن القدس»، «غصن الأمر»، «ودیعة الله»، «فضل الاعظم» و «نعمة الاتم» یاد نموده است. این مقام قابل توجه بعداّ در کتاب اقدس و کتاب عهدی تأیید شد و مورد تأکید قرار گرفت. کتاب اقدس. کتاب اقدس کتاب احکام آئین بهائی و از مهمترین آثار بهاءالله محسوب می شود. در این کتاب بهاءالله، پسر خود عبدالبهاء را به عنوان جانشین، مفسر و مُبَیّن آثار خود تعیین می کند. وی همچنین اصول نظم اداری بهائی را با تعیین هرمی از انجمن هایی که توسط بهائیان انتخاب می شوند و در راس آنها بیت العدل اعظم قرار دارد تعریف می کند. به عقیده شوقی افندی، کتاب اقدس «منشور نظم نوین جهانی» بهاءالله است. لوح ارض باء. بهاءالله لوح ارض باء را به مناسبت سفر عبدالبهاء به بیروت نوشت. او در این لوح عبدالبهاء را مورد ستایش قرار می دهد و مقام او را تشریح می کند. الواح وصایا. الواح وصایا وصیت نامه عبدالبهاء، مبین آثار دین بهائی می باشد. این اثر شامل ۳ لوح است، که در آن وظایف ایادیان امرالله و همچنین مقام ولایت امری مشخص گردیده است. در این الواح عبدالبهاء، شوقی افندی را به عنوان جانشین خویش در مقام ولی امرالله اعلام می کند و نظامی برای انتخابات بیت العد
ل اعظم، موسسه ای که بهاءالله تشکیل آن را تعیین کرده بود، مشخص می نماید. الواح وصایا نخستین بار به صورت عمومی در ۳ ژانویه ۱۹۲۲، یک ماه بعد از درگذشت عبدالبهاء خوانده شد. مرکز میثاق. عبدالبهاء در آئین بهائی با عنوان «مرکز میثاق» شناخته می شود. میراث عبدالبهاء برای دیانت بهائی دارای زوایای گوناگونی است. وی پس از درگذشت بهاءالله، پیروان آئین بهائی را در دوره ای بسیار دشوار رهبری نمود. جنبشهای مذهبی معمولاً پس از درگذشت پیامبر و بنیانگذار آئین خود به چالش کشیده شده و با خطر انشعاب و دوری از آموزه های اصولی خود روبرو می شوند. در این زمینه، عبدالبهاء علیرغم تهدیدات بسیار جدی از جانب برادر ناتنی خود (میرزا محمد علی)، توانست اتحاد این آیین و اصول بنیادین آن را حفظ نماید و از به وجود آمدن انشعاب و شکافهای عقیدتی در آن جلوگیری کند. = منابع =
خیال مرا از سر بیرون کن () با نام اصلیِ شاد و سرخوش شدن () یک فیلم موزیکال به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ماگدا اشنایدر، ویلفرد نوی و گرته ناتزلر اشاره کرد.
جشنواره بین المللی مطبوعات و خبرگزاری ها یکی از جشنواره های فرهنگی در ایران است که سالانه توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران برگزار می شد. هفدهمین، هجدهمین، نوزدهمین دورهٔ این جشنواره در تالار وحدت تهران برگزار شدند و بیست و سومین دورهٔ این جشنواره ۵ تا ۱۲ آبان ۱۳۹۶ در مصلای تهران برگزار شد و وزیر ارشاد اعلام کرد که این جشنواره در سال ۱۳۹۷ برگزار نمی شود.
دو عاشق به هنگام والس () یک فیلم موزیکال عاشقانه به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۳۴ منتشر شد.
فرانتس شولتس (؛ – ) فیلم نامه نویس، روزنامه نگار و نویسنده اهل اتریش بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گلوریا"، "نیمه شب"، "دخترخاله ورشویی من" و "دو عاشق به هنگام والس" اشاره نمود.
کارولی نوتی (؛ – ) فیلم نامه نویس، مؤلف، روزنامه نگار و نویسنده اهل مجارستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خوشحال" و "دخترخاله ورشویی من" اشاره نمود.
آرتور گوتمان (؛ – ) موسیقی دان و آهنگساز اهل اتریش بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پسر شیخ"، "دانتون"، "دخترخاله ورشویی من"، "این زن را به چنگ می آورم" و "جلادان هم می میرند" اشاره نمود.
دونالد کین (؛ – ) زبان شناس، مترجم، نویسنده، استاد دانشگاه، و تاریخ نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
اوجن دوگا (زاده یکم مارس ۱۹۳۷) یک آهنگساز و رهبر ارکستر پرآوازه اهل مولداوی است (پیش از فروپاشی اتحاد شوروی شهروند آن کشور بود). وی در سال ۱۹۸۷ برنده جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شد. او یکی از آهنگسازان به نام در دوران شوروی بود که همچنان می درخشد. او در گونه ها و شیوه های گوناگونی آهنگسازی می کند که این امر وی را در میان پرکارترین و گونه گون ترین آهنگسازان جای می دهد. او آفریننده سه آهنگ باله (با نام های "Luceafărul", "Venancia", "Queen Margot")، اپرای «گفتگوی عشق»، بیش از ۱۰۰ سمفونی موسیقی سازی یا کر، شش چارنوازی، مرثیه، موسیقی کلیسایی است. در کنار اینها او برای ۱۳ نمایش، نمایش رادیویی، بیش از ۲۰۰ فیلم، لبس از ۲۶۰ آهنگ و عاشقانه ها و بیش از ۷۰ والس آهنگسازی کرده است. همچنین او موسیقی آیین گشایش و پایان المپیک ۱۹۸۰ را نوشته بود. در مولداوی در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۱۷ که دوگا به ترتیب هفتادمین و هشتادمین زادروزش را جشن می گرفت به عنوان سال «اوجن دوگا» نامگذاری شد. در بزرگداشت او پیاده راه اصلی شهر کیشیناو به نام او «خیابان اوجن دوگا» نامگذاری شده است. برای ارج نهادن به دستاوردهای برجسته او در موسیقی، سازما
ن جهانی مالکیت فکری (ژنو) گواهینامه ویژه ای را در سال ۲۰۰۷ به او پاداش داد. زندگینامه. اوجن دوگا (به روسی: یوگنی دوگا) زاده ۱۹۳۷ در منطقه ای روستایی از کشور مولداوی است و از سال ۱۹۶۳ وارد دنیای موسیقی شد. استعداد شگرف او چه در دوران شوروی و چه در دوران حاضر همواره ستوده شده است. از او به عنوان یکی از برترین آهنگسازان خلاق و رمانتیک یاد می شود که آثارش بارها ار سوی دیگر آهنگسازان و رهبران ارکستر اجرا شده است.
موسیقی کلیسایی موسیقی ای است که برای اجرا در کلیسا یا هر زمینه دیگر نیایش سرایی کلیسایی آیینی نوشته شده باشد. این موسیقی همچنین می تواند برای آوازهای روحانی مکان های مقدس از جمله سرود دینی نوشته شده باشد.
اخلاق بودایی به طور سنتی بر اساس آنچه بوداییان به عنوان چشم انداز روشنگری بودا یا سایر موجودات روشنفکر مانند بودیساتواس می دانند، استوار است . اصطلاح هندی اخلاق که در آیین بودا وجود دارد "Śīla" یا "sīla" (پالی) است. "Śīla" در آیین بودا یکی از سه بخش از مسیر نجابت هشت گانه است و یک کد رفتاری است که متعهد به هماهنگی و خویشتنداری با انگیزه اصلی عدم خشونت، یا آسیب نرساندن است. انواع آن را فضیلت،&lt;ref&gt;Gethin (1998), p. 170; Harvey (2007), p. 199; Ñāamoli (1999), pp. 3 "passim"; Nyanatiloka (1988), entry for "sīla"; Thanissaro (1999);
حزب کاپیتالیست آفریقای جنوبی (ZACP) یک حزب سیاسی با ایدئولوژی کاپیتالیسم (سرمایه داری) در کشور آفریقای جنوبی است. این حزب در ۱۷ مارس ۲۰۱۹ در باشگاه رند در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی راه اندازی شد. این حزب توسط کانتان پیلای، رومن کاباناک، نئو کوآهو ، گیدئون ژوبرت، اوناتی کوازا، دانکن مک لئود، سیندیل وابازا، لوئیس نل، کاتلگو مابوسلا و دومو دنگا تاسیس شد. اصول اصلی. ده اصل اصلی این حزب توسط کانتان پیلای در هنگام راه اندازی در ۱۷ مارس ۲۰۱۹ بیان شد. نشان واره این حزب یک گاو بنفش است که توسط هنرمند محلی، سارا بریتن طراحی شده است. نتایج انتخابات. این حزب در انتخابات سال ۲۰۱۹ فقط در سطح ملی شرکت کرد و نتوانست هیچ کرسی را بدست آورد. انتخابات ملی. ! انتخابات ! مجموع آراء ! سهم آراء ! کرسی ها ! دولت ! ۲۰۱۹
پیر بازی (۲۸ مارس ۱۸۵۳ - 22 ژانویه ۱۹۳۴) جراح و اورولوژیست فرانسوی متولد Sainte-Croix-Volvestre بود. وی در رشته پزشکی در تولوز تحصیل کرد و پس از آن به عنوان کارآموز در Hôpital Lourcine در پاریس خدمت کرد . وی پی در پی در Bicêtre ، Hôpital Tenon و بیمارستان سن-لویی کار کرد. در Hôpital Bejjon به عنوان مدیر اورولوژی منصوب شد. بازی تا سال ۱۹۲۱ عضو آکادمی پزشکی و فرهنگستان علوم فرانسه بود. وی متخصص پزشکی ادراری ادراری است که اصطلاح "uretéro-cysto-néostomie" (امروزه تحت عنوان "ureteroneocystostomy" شناخته می شود) برای جراحی شامل کاشت انتهای فوقانی حالب ترانسکت شده در مثانه اعتبار دارد. بازی طرفدار سروتراپی پیشگیری برای درمان کزاز بود.
آدولف اوسو (؛ ۸ سپتامبر ۱۸۹۴ – ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۱) تهیه کننده فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خانه ای روی شن"، "پسری از آمریکا" و "ترانه یک دریانورد" اشاره کرد.
ژرژ وان پاریس (؛ – ) آهنگساز، موسیقی دان و نوازنده پیانو اهل فرانسه بود. از جمله هنرمندانی که وی از آنها تأثیر پذیرفت، می توان به کلود دبوسی، موریس راول و گروه شش اشاره کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "زن و بازیچه او"، "ترانه یک دریانورد"، "پسری از آمریکا"، "جوانان"، "نه چندان کودن"، "باکره"، "مادام دو باری" و "شیطان صفتان" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان هنر و ادب شده است.
مارسل ژربیدون (؛ – ) فیلم نامه نویس و نمایشنامه نویس اهل سوئیس بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دام عشق" و "پسری از آمریکا" اشاره نمود.
پی یر وبر (؛ – ) نمایشنامه نویس اهل فرانسه بود. پیر وبر برادر نقاش، ژان وبر، و باجناق رنه دومیک و تریستان برنار بود. خانواده ی او نسبتاً پرجمعیت بود، چنان که خودش در پیش گفتار کتاب "ایکس... رمان بداهه" اشاره می کند: «اگر هفتاد شهر برای کسب افتخار زادگاه من بودن با یکدیگر رقابت می کنند، نه به این دلیل است که من ده برابر از هومر مشهورترم، بلکه صرفاً به این خاطر است که نام خانوادگی من رایج تر است.» در آن زمان، چندین نویسنده و فیلم نامه نویس با همین نام خانوادگی وجود داشتند، از جمله ژان-پیر وبر و سرژ وبر؛ که پیر گهگاه با آن ها همکاری می کرد. اطلاعات کمی درباره ی دوران جوانی او در دست است. خودش در این باره گفته است: «تحصیلاتم کاملاً محدود بود، که به آن افتخار نمی کنم.» تا سال ۱۸۸۹، آثار او در نشریه ی ادبی ژیل بلاس منتشر شده بود، همان طور که آندره آنتوان در یادداشت های خود اشاره می کند. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پسری از آمریکا" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
جیم ژرالد (؛ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "النا و مردانش"، "مولن روژ"، "کنتس پابرهنه"، "پدر براون" و "ترانه یک دریانورد" اشاره کرد.
اتحاد بین المللی احزاب لیبرترین (IALP) اتحادی از احزاب سیاسی لیبرترین در سراسر جهان است. مأموریت آن ترویج چنین سیاست های آزادی خواهانه و به اصطلاح لیبرترین در سطح بین المللی است. در کنوانسیون ملی لیبرتین در سال ۲۰۱۴ رئیس سابق کمیته ملی لیبرتین، جف نیل منصوب شد تا به ایجاد اتحاد احزاب آزادیخواه جهانی کمک کند. در ۶ مارس ۲۰۱۵، اتحاد بین المللی با ده عضو بنیانگذار تشکیل شد. از سال ۲۰۱۹، ۲۱ عضو دارد. اعضا. کشورهایی که در آنها اعضای مؤسس IALP نماینده دارند.
مارگاریت بوژه (؛ ۲۳ اکتبر ۱۸۹۲ – ۶ آوریل ۱۹۷۷) تدوین گر اهل فرانسه بود. دختر او ایوون مارتین هم یک تدوین گر مشهور بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ناپلئون"، "ترانه یک دریانورد" و "پپه-لو-موکو" اشاره نمود.
آنری روست (؛ ۱۰ اوت ۱۹۰۶ – ۲ مه ۱۹۹۶) تدوین گر هلندی الاصل اهل فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اپرای سه پولی"، "ترانه یک دریانورد"، "بچه های بهشت" و "ژروز" اشاره نمود.
بونسِکی (به انگلیسی: Bonseki) (به ژاپنی: 盆 石) به معنی «سینی سنگ ها» می باشد. هنر باستانی ژاپنی در ایجاد مناظر کوچک در سینی های سیاه با استفاده از شن و ماسه سفید، سنگریزه ها و سنگ های کوچک است. از ابزارهای ظریف و کوچک در بونسِکی مانند پر، جاروهای کتان کوچک، الک، قاشق و گوه های چوبی استفاده شده است. سینی ها یا بیضی یا مستطیلی هستند و اندازه آنها تقریباً ۶۰ در ۳۵ سانتی متر است. سینی های بیضی حاشیه کمی دارند در حالی که مستطیلی ها صاف هستند. صحنه های بونسکی اغلب کوه ها، سواحل دریا و باغ ها را به تصویر می کشد. از سنگ های کوچک برای نشان دادن کوه ها، خطوط ساحلی یا جزایر سنگی که موج ها بر آنها می شکنند استفاده می شود. ساختارهای مینیاتوری مانند خانه ها، معابد، پل ها و مواردی از این دست معمولاً از مس نقاشی شده ساخته شده و به کار اضافه می شوند. به طور کلی صحنه های بونسِکی بنا به طراحی فقط موقتی هستند. گاهی با استفاده از روش های خاصی می توان یک صحنه بونسکی را حفظ کرد. این را بونگا (bonga) «عکس سینی» یا سونائی (suna-e) «عکس شن» می نامند. تاریخچه. ریشه های بونسکی مشخص نیست اما اعتقاد بر این است که امپراتور تنمو، که در اواسط