Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گارگین ماشومیان ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال ایروان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
سارو گالستیان ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال ایروان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
داویت آصلانیان ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال گومل اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
سارگیس مارگاریان ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال گومل اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
نیکیتا خرومیخ ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال تورپیدو نیژنی نووگورود اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
ویتینهو ( ؛ زاده ) بازیکن فوتسال در پست مهاجم (فوتبال) اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به Wiener Neustadt اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
کاروالهو ( زاده ) بازیکن فوتسال اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال گازپروم اوگرا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
ولادیمیر سانوسیان ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال نوریلسک نیکل اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
امین قره بگیانس ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست دروازه بان اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال ایراکوم اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
رودریگینهو ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال نوریلسک نیکل اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
آرتور ملکونیان ( زاده ) بازیکن فوتسال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتسال اوختا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتسال ارمنستان بازی کرده است.
بازار تاناکورای مهاباد، یکی از بازارهای مهم در استان آذربایجان غربی بوده که در شهر مهاباد است. این بازار در دهه ۱۳۶۰ شمسی با لباس های دست دوم و اجناسی وارداتی از عراق فعالیت آن آغاز شده است. در سال ۱۳۶۸ واردات لباس های دست دوم (معروف به تاناکورا) در میدان منگوران مهاباد شروع شد و در آن تعدادی تجار به صورت گروهی و کم جمعیّت از شهرهای زاهدان و ایرانشهر اجناس را به مهاباد وارد می کردند. در دههٔ ۱۳۷۰ آتش سوزی در این بازار رخ داد که منجر به خسارات مالی به بازاریان آن شد و بعدها در محل ترمینال مرکزی مهاباد، حدود ۸۰ مغازه خرده فروشی برای تاناکورا احداث شد. محل این بازار تاکنون ۳ مرتبه تغییریافته است. نام این بازار از سریال سال های دور از خانه و شخصیت اوشین گرفته شده است.
اصطلاح خلیفه ایستاده اشاره به گونه ای از شمایل نگاری آزمایشی در سکه های دوره عبدالملک بن مروان، پنجمین خلیفه اموی است که برای مدت کوتاهی میان سال های ۷۲ تا ۷۷ هجری قمری (۶۹۲ تا ۶۹۷ میلادی) کاربرد داشت. از این سکه ها به عنوان قدیمی ترین سکه های حقیقی اسلامی یاد می کنند؛ چراکه تا پیش از این تاریخ، مسلمانان از سکه های نقره ساسانی (سکه های عربی-ساسانی) و سکه های طلا و مس بیزانسی برای رفع نیازهای اقتصادی خود استفاده می کردند. سکه های خلیفه ایستاده و تعدادی سکه دیگر که عناصری از سکه های بیزانسی دارند را با نام سکه های عربی-بیزانسی نیز می شناسند. گفته می شود که ضرب تصویر خلیفه ایستاده بر سکه ها در پاسخ به ضرب سکه جدیدی از سوی امپراتور ژوستینین دوم صورت گرفت. سکه ای که بر یک سوی آن نقشی از عیسی مسیح و در سوی دیگرش نقشی از امپراتور با صلیبی در دست قرار داشت. احتمالاً ضرب این سکه جدید در پاسخ به ضرب یک نسخه اصلاحی سولیدوس توسط خلیفه اموی، که مزین به شهادتین بود صورت گرفت. تا اواخر سده هفتم میلادی، سکه ها در سرزمین های سابق امپراتوری بیزانس از همان سکه های بیزانسی اقتباس می شدند. ضرب تصویر خلیفه ایستاده گامی در جهت اسلا
می سازی سکه های بیزانسی بود. تنها چند سال پس انتشار نخستین سری از سکه های خلیفه ایستاده، تولید این سکه ها به نفع گونه جدیدی از سکه های اسلامی که بدون نقش و تنها دارای کتیبه هایی به عربی بودند متوقف شد. حذف نقوش احتمالاً با مسئله ناپسندی صورت گری در اسلام مرتبط بود. بدین گونه سنت منقوش سازی سکه ها به چهره فرمانروا، که از زمان اسکندر مقدونی در سراسر خاورمیانه معمول بود پایان یافت و جای آن را سنت جدیدی برپایه نمایش اقتدار حاکمیت نوپای اسلامی از طریق ثبت کتیبه هایی با محتوای دینی گرفت. ویژگی ها. مشخصه بارز سکه های خلیفه ایستاده، وجود نقشی از یک مرد عرب ریش دار با پوششی شامل چفیه و ردا است که همراه خود تازیانه و شمشیری غلاف دار دارد. بیشتر پژوهشگران باور دارند که این نقش، شمایلی از خلیفه اموی است. وجود تندیسی گچی از درگاه ورودی حمام کاخ هشام با مردی ایستاده بر دو شیر که ژست و ویژگی های فیزیکی مشابه ای با نقش خلیفه ایستاده دارد، احتمال وجود پیوند میان نقش سکه ها و خلیفه اموی را بیشتر می کند. بااین حال بنابر نظر مورخی به نام رابرت جی. هویلند، با درنظرگرفتن نوعی رابطه هماوردی میان سکه های خلیفه ایستاده و سکه های بیزا
نسی منقوش به تصویر مسیح، تصویر خلیفه ایستاده در اصل شمایلی نمادین از پیامبر اسلام است. شواهد قطعی برای اثبات این ادعا وجود ندارد، اما در صورت درستی، می توان آن را نشانه تأثیرپذیری مسلمانان از ادیان دیگر در زمینه کشیدن شمایل پیشوایان دینی دانست. پشت بیشتر این سکه ها، نقش چند ردیف پله قرار دارد که به میله ای با یک گوی در انتهای میله ختم می شوند. این نماد را می توان نسخه اصلاحی نقش صلیب در سکه های بیزانسی و همچنین نشانه تأکید بر توحید اسلامی در برابر تثلیث مسیحی دانست. نوشته های عربی به خط کوفی در این سکه ها، شامل شعارهای دینی مانند «لا اله الا الله محمد رسول الله» می شدند. برخی نیز به مانند «العبدالله عبدالملک امیرالمؤمنین»، جایگاه و اقتدار دینی خلیفه را می رساندند. در درهم ویژه ای به سال ۷۵ قمری (۶۹۵ میلادی) که ترکیب عناصر عربی، ساسانی و بیزانسی است، روی سکه نیم تنه خسرو پرویز قرار دارد، درحالی که خط پهلوی در این سکه با خط کوفی جایگزین شده و عبارت «ضرب فی سنه خمس و سبعین» در پیرامون چهره پادشاه ساسانی حک شده است. پشت سکه، نقش خلیفه ایستاده جایگزین نقش آتشدان زرتشتی و خادمانش شده و عنوان های «امیرالمؤمنین» و «خ
لیفه الله» در پیرامون پیکر وی حک شده است. ضرابخانه ها. هفده مکان به عنوان ضرابخانه های این سکه ها شناسایی شده است. سکه های طلا بدون نشان یا نام محل ضرب هستند، ولی ضرب آن ها احتمالاً تنها در دمشق صورت می گرفت. ضرابخانه های سکه های مس نیز در شهرهایی چون دمشق، حلب، حمص، رها، حران، امان و ایلیا (اورشلیم) قرار داشتند. دینارهای طلا بین ۴ تا ۴٫۵ گرم وزن داشتند. پس از تغییر استاندارد دینار طلا به نمونه کتیبه ای، وزن سکه ها به ۴٫۲۵ گرم تقلیل یافت و برای قرن ها به عنوان استاندارد سکه های طلای اسلامی ثابت ماند. میانگین وزنی سکه های مس حدود ۳ گرم بود.
قتل تیم مک لین در شامگاه ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۸ رخ داد. مک لین، یک مرد ۲۲ ساله کانادایی بود، که پس از سوار شدن در اتوبوسی در حدود امتداد بزرگراه Trans-Canada، با چاقو، سر بریده و آدمخواری شد. در ۵ مارس ۲۰۰۹، قاتل مک لین، یک مرد ۴۰ ساله چینی-کانادایی به نام وینس لی، از نظر جنایی مسئول قتل درجه یک شناخته نشد و به یک مرکز بهداشت روانی با امنیت بالا در سلکرک منتقل شد، جایی که او تا زمان آزادی در ۸ مه ۲۰۱۵ در بازداشت بود. حادثه. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۸، تیم مک لین، پس از کار در نمایشگاهی در ادمونتون، در حال بازگشت به خانه در وینیپگ بود. او ادمونتون را با اتوبوسی به مقصد وینیپگ ترک کرد. او در عقب اتوبوس، یک ردیف جلوتر از توالت نشست. ساعت ۶:۵۵ بعد از ظهر، اتوبوس با یک مسافر جدید، وینس ویگوانگ لی، از ایستگاهی در اریکسون حرکت کرد. لی، که به عنوان مردی قد بلند در ۴۰ سالگی توصیف می شود، با سر تراشیده و عینک آفتابی، در ابتدا نزدیک جلوی اتوبوس نشسته بود، اما پس از یک توقف برنامه ریزی شده برای استراحت در کنار مک لین نشست. مک لین «به سختی» تأیید کرد که لی کنارش بنشیند، سپس در کنار شیشه پنجره به خواب رفت در حالی که هدفون به گوش زده بود. به
گفته شاهدان، مک لین با هدفون خوابیده بود که مردی که در کنارش نشسته بود ناگهان چاقوی بزرگی بیرون آورد و شروع کرد به ضربه زدن به گردن و سینه او. پس از شروع حمله، راننده اتوبوس به کنار جاده کنار زد و همرا با سایر مسافران از وسیله نقلیه فرار کردند. راننده و دو مرد دیگر تلاش کردند تا مک لین را نجات دهند، اما توسط لی تهدید شدند سپس راننده درهای اتوبوس را قفل کرد. لی در نهایت سر مک لین را از تن جدا کرد و سر بریده اش را به کسانی که بیرون اتوبوس ایستاده بودند نشان داد، سپس به بدن مک لین بازگشت و شروع به بریدن قسمت های دیگر و مصرف مقداری از گوشت مک لین کرد. ساعت ۸:۳۰ بعد از ظهر، پلیس سواره سلطنتی کانادا گزارشی مبنی بر چاقوکشی در اتوبوسی در غرب شهر دریافت کرد. آنها زمانی که به صحنه جرم رسیدن، مظنون را در اتوبوس مشاهده کردند در حالی که مسافر دیگری، راننده اتوبوس و راننده کامیونی که یک چکش به عنوان سلاح تهیه کرده بود، از فرار او جلوگیری کرده بودند. مسافران دیگر کنار جاده جمع شده بودند و برخی از آنها گریه و استفراغ می کردند. از آنجایی که مظنون قبلاً با راندن اتوبوس اقدام به فرار کرده بود، راننده سیستم ایموبلایزر اضطراری را
درگیر کرده بود و خودرو را از کار انداخته بود. شاهدان مشاهده کرده بودند که مظنون بدن مک لین را با چاقو می بریده و سر بریده مک لین را حمل می کرده است. در ساعت ۹:۰۰ بعد از ظهر، پلیس با مظنون روبه رو شد و مذاکره کنندگان ویژه و یک واحد تاکتیکی به شدت مسلح را احضار کرد. مظنون به طور مکرر در طول اتوبوس قدم می زد و جسد را دستمالی می کرد. افسران پلیس سپس لی را در حال خوردن قسمت هایی از بدن مشاهده کردند. در همین حال، مسافران سرگردان از محل حادثه برای مصاحبه منتقل شدند. گزارش شده است که افسران شنیده اند که لی می گوید: «من باید برای همیشه در اتوبوس بمانم.» در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۸، ساعت ۱:۳۰ صبح، مظنون با شکستن پنجره اقدام به فرار از اتوبوس کرد. پلیس بلافاصله پس از آن لی را دستگیر کرد. او با دو گلوله تیزر مورد اصابت گلوله قرار گرفت، دستبند زده شد و به یک ماشین پلیس منتقل شد. بخش هایی از بدن مقتول با کیسه های پلاستیکی از اتوبوس خارج شد، در حالی که گوش، بینی و زبان او در جیب های لی کشف شد. چشمان قربانی و بخشی از قلب او هرگز پیدا نشدند و فرض بر این است که توسط لی خورده شده اند. تیم مک لین. تیموتی ریچارد «تیم» مک لین جونیور در ۳ اک
تبر ۱۹۸۵ در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا به دنیا آمد. او هم در وینیپگ و هم در منیتوبا بزرگ شد. او ۲۲ ساله بود که در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۸ کشته شد. مک لین در زمان مرگش به عنوان کارمند کارناوال کار می کرد. وینس لی. زمینه. وینسنت ویگوانگ «وینس» لی در ۳۰ آوریل ۱۹۶۸ در داندونگ، لیائونینگ به دنیا آمد. در سال ۱۹۹۲، لی از مؤسسه فناوری ووهان با مدرک لیسانس در رشته محاسبات فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸، لی در پکن به عنوان مهندس نرم افزار کامپیوتر کار کرد. لی در ۱۱ ژوئن 2001 به کانادا مهاجرت کرد (اگرچه برخی روزنامه ها به اشتباه سال ۲۰۰۴ را گزارش کردند)، و در ۷ نوامبر ۲۰۰۶ شهروند کانادا شد. روانپزشک استنلی یارن، که بعداً لی را معاینه کرد، گفت که لی در سال ۲۰۰۳ یا ۲۰۰۴ پس از یک حادثه با پلیس استان انتاریو در بیمارستان بستری شد. او به مدت شش ماه در وینیپگ در پست کلیسا کار کرد. کشیش تام کاستور، که لی را استخدام کرده بود، گفت که به نظر می رسید لی از داشتن آن شغل خوشحال بود و با وجود موانع زبانی با سایر اعضای جامعه، متعهد به انجام دادن کار به خوبی بود. کاستور گفت: «من فکر می کنم او گاهی اوقات از اینکه نمی توانست ارتباط برقرار کند ا
حساس ناامیدی می کرد.» اما ما کارکنان بسیار صبور داریم و به نظر می رسید که او به خوبی پاسخ می داد. کاستور همچنین گفت که لی قبل از استعفا در بهار ۲۰۰۵ هیچ نشانه ای از خشم یا مشکل دیگری از خود نشان نداده. او به عنوان اپراتور لیفتراک در وینیپگ کار می کرد. لی اولین بار در سال ۲۰۰۶ به ادمونتون نقل مکان کرد و ناگهان همسرش را در وینیپگ را تنها گذاشت تا اینکه بعداً به او پیوست. مشاغل او شامل خدمات در وال مارت، رستوران های فست فود و تحویل روزنامه بود. رئیس او، وینسنت اوگرت، لی را فردی قابل اعتماد، سخت کوش و بدون هیچ نشانه ای از مشکل توصیف کرد. چهار هفته قبل از قتل، او در پی «اختلاف» با سایر کارمندان از وال مارت اخراج شد. مدت کوتاهی قبل از حادثه، لی از محل کار خود برای انجام یک مصاحبه شغلی به وینیپگ مرخصی خواست. ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۸. ساعت ۱۲:۰۵ بعد از ظهر روز ۲۸ ژوئیه در ادمونتون، لی سوار اتوبوسی به مقصد وینیپگ شد. در ۲۹ ژوئیه، حدود ساعت ۶ بعد از ظهر، لی در اریکسون، منیتوبا، با حداقل سه چمدان از اتوبوس پیاده شد و شب را روی نیمکتی در کنار یک خواربارفروشی ماند. به گفته یکی از شاهدان، او در ۳ نیمه شب در حالی که با چشمان کاملاً با
ز نشسته بود دیده شد. در صبح روز ۳۰ ژوئیه، در حالی که هنوز روی نیمکت بود، لپ تاپ جدید خود را به یک پسر ۱۵ ساله به قیمت ۶۰ دلار فروخت. لپ تاپ توسط پلیس به عنوان مدرک کشف و ضبط شد. پس از آن به پسر یک لپ تاپ جدید برای صداقتش توسط یک تاجر ناشناس داده شد. شاهدی یه نام گارنت کاتون گفت که مهاجم هنگام وقوع جرم از نظر دیگران آرام به نظر می رسید و افزود که رفتار آرام لی او را تحت تأثیر قرار داده است. «هیچ خشم و هیچ چیز وجود نداشت. او مانند یک ربات بود که به آن مرد چاقو می زد." هنگامی که او به اتهام قتل درجه دوم در دادگاه پورتیج لا پریری ظاهر شد، تنها کلماتی که به زبان می آورد این بود که کسی او را بکشد. محاکمه. محاکمه لی در ۳ مارس ۲۰۰۹ آغاز شد و لی مدعی شد که به دلیل اختلال روانی مسئولیت کیفری ندارد. این بدان معنی است که او پذیرفت که جرم رخ داده است اما ادعا کرد که قادر به تشکیل عنصر ذهنی یا "ذهنیت" لازم نیست. روانپزشک گفت که لی این حمله را انجام داد زیرا او صداهایی را می شنید که معتقد بود از جانب خدا به او می گفت شیطانی را که در کنارش نشسته است نابود کند وگرنه خودش کشته خواهد شد. قاضی، جان اسکرفیلد، تشخیص را پذیرفت و حک
م داد که لی از نظر جنایی مسئول قتل نیست. لی به مرکز بهداشت روانی سلکرک برده شد. در رسانه ها. "وینسنت" (سیدر پرس، ۲۰۱۵)، شعری طولانی از شاعر آمریکایی جوزف فاسانو، اثری تخیلی است که بر اساس این رویداد ساخته شده است.
نژادپرستی زیست محیطی مفهومی در جنبش عدالت زیست محیطی است که در طول دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در ایالات متحده و خارج از آن توسعه یافت. این اصطلاح برای توصیف بی عدالتی زیست محیطی که در یک بافت نژادی هم در عمل و هم در سیاست رخ می دهد، استفاده می شود. در زمینه ایالات متحده، نژادپرستی محیطی اغلب بر نابرابری بین مناطق شهری و برون شهری پس از پرواز سفیدپوستان تأکید می کند. در سطح بین المللی، نژادپرستی زیست محیطی می تواند به اثرات تجارت جهانی زباله، مانند تأثیر صادرات زباله های الکترونیکی به چین که منفی است از کشورهای توسعه یافته و همچنین آسیب پذیری خاص گروه های بومی در برابر آلودگی محیط زیست اشاره کرد. زمینه. «نژادپرستی محیطی» اصطلاحی است که در سال ۱۹۸۲ توسط بنجامین چاویس، مدیر اجرایی قبلی کمیسیون عدالت نژادی کلیسای متحد مسیح (UCC) ابداع شد. سخنرانی چاویس در مورد زباله های خطرناک بی فنیل پلی کلره در محل دفن زباله PCB کانتی وارن، کارولینای شمالی پرداخت. چاویس این اصطلاح را چنین تعریف کرد:تبعیض نژادی در سیاست گذاری زیست محیطی، اجرای مقررات و قوانین، هدف قرار دادن عمدی جوامع رنگین پوست برای تأسیسات زباله های سمی، تأیید رسمی ح
ضور تهدید کننده زندگی سموم و آلاینده ها در جوامع ما، و سابقه محرومیت از مردم رنگ از رهبری جنبش های بوم شناسی است.جنبش عدالت محیطی تقریباً همزمان با جنبش حقوق مدنی آغاز شد. جنبش حقوق مدنی با بازتاب توانمندسازی و نگرانی مرتبط با کنش سیاسی بر بسیج مردمی که نگران محله ها و سلامت خود بودند، تأثیر گذاشت. در اینجا دستور کار حقوق شهروندی و محیط زیست با یکدیگر هماهنگ شدند. به رسمیت شناختن نژادپرستی زیست محیطی یک کاتالیزور اصلی جنبش اجتماعی عدالت زیست محیطی است که در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ آغاز شد. در حالی که نژادپرستی زیست محیطی به طور تاریخی با جنبش عدالت زیست محیطی گره خورده است، در طول سال ها این اصطلاح به طور فزاینده ای از هم جدا شده است. در پاسخ به موارد نژادپرستی زیست محیطی، سازمان ها و کمپین های مردمی توجه بیشتری را به نژادپرستی زیست محیطی در سیاست گذاری معطوف کرده اند و بر اهمیت داشتن نظرات اقلیت ها در سیاست گذاری تأکید می کنند. دکتر بولارد با بسط این تعریف در «میراث آپارتاید آمریکایی و نژادپرستی محیطی» گفت که نژادپرستی محیطی: به هر روی خط مشی یا دستورالعملی اشاره دارد بر افراد، گروه ها یا جوامع بر اساس نژاد یا ر
نگ پوست تأثیر به طور متفاوت می گذارد یا ضرر می رساند (خواه ناخواسته یا مورد نظر). عدالت زیست محیطی با موانعی که مانع از دسترسی برابر به کار می شود مبارزه می کند، تفریح، آموزش، مذهب و محله های امن از جملهٔ این موارد هستند. جوآن مارتینز آلیر در «محیط زیست گرایی معمولی» می نویسد که عدالت زیست محیطی «به این نکته اشاره می کند که رشد اقتصادی متأسفانه به معنای افزایش تأثیرات زیست محیطی است و بر جابجایی جغرافیایی منابع و فرورفتگی ها تأکید می کند». علت ها. چهار عامل: فقدان زمین مقرون به صرفه، فقدان قدرت سیاسی، عدم تحرک و فقر منجر به نژادپرستی محیطی می شود. شرکت ها و ارگان های دولتی به دنبال زمین ارزان هستند. در نتیجه، جوامعی که نمی توانند به طور مؤثر در برابر این شرکت ها و نهادهای دولتی مقاومت کنند و نمی توانند به قدرت سیاسی دسترسی داشته باشند، نمی توانند صرفاً در مورد هزینه ها مذاکره کنند. جوامعی که تحرک اجتماعی-اقتصادی آنها به حداقل رسیده است نمی توانند جابه جا شوند. فقدان کمک های مالی همچنین توانایی جوامع را برای اقدام فیزیکی و سیاسی کاهش می دهد. چاویس نژادپرستی زیست محیطی را شامل: تبعیض نژادی در تعریف سیاست های زی
ست محیطی، اجرای تبعیض آمیز مقررات و قوانین، هدف قرار دادن عمدی جوامع اقلیت به عنوان مکان های تخلیه زباله های خطرناک، تحریم رسمی آلاینده های خطرناک در جوامع اقلیت، و محرومیت رنگین پوستان از این مکان ها می داند. که شامل موقعیت های رهبری محیط زیست است. جوامع اقلیت اغلب دارای امکانات مالی، منابع و نمایندگی سیاسی برای مخالفت با سایت های زباله های خطرناک نیستند. این امکانات که به عنوان کاربری های ناخواسته محلی (LULUs) شناخته می شوند، اغلب کیفیت زندگی جوامع اقلیت را کاهش می دهند. این محله ها همچنین ممکن است به فرصت های اقتصادی که سایت به ارمغان می آورد بستگی داشته باشند و تمایلی به مخالفت با موقعیت آن در خطر سلامتی خود ندارند. علاوه بر این، پروژه های بحث برانگیز کمتر در مناطق غیر اقلیت قرار می گیرند که انتظار می رود اقدامات جمعی را دنبال کنند و در مخالفت با مکان یابی پروژه ها در منطقه خود موفق شوند. فرآیندهایی مانند حاشیه نشینی، اصیل سازی، و تمرکززدایی منجر به الگوهای نژادپرستی محیطی می شود. برای مثال، فرایند حومه سازی (یا پرواز سفید) شامل ترک مناطق صنعتی غیر اقلیت ها به منظور مناطق حومه ای امن تر، تمیزتر و ارزان تر
است. در همین حال، جوامع اقلیت در داخل شهرها و در مجاورت مناطق صنعتی آلوده باقی مانده اند. در این مناطق، بیکاری بالا است و کسب و کارها کمتر برای بهبود منطقه سرمایه گذاری می کنند، شرایط اقتصادی بدی را برای ساکنان ایجاد می کند و تشکیلات اجتماعی را تقویت می کند که نابرابری نژادی را بازتولید می کند. علاوه بر این، فقر مالکان و ساکنان یک شهرداری ممکن است توسط توسعه دهندگان تأسیسات زباله های خطرناک در نظر گرفته شود، زیرا مناطقی با ارزش پایین املاک و مستغلات هزینه ها را کاهش می دهند. نژادپرستی زیست محیطی عوامل بسیاری دارد که به تبعیض آن کمک می کند. اقدام سبز به «هنجارها و ارزش های فرهنگی، قوانین، مقررات، رفتارها، سیاست ها و تصمیمات» اشاره می کند که از مفهوم پایداری و نژادپرستی زیست محیطی حمایت می کند. آلودگی. بخش جنوب شرقی ایالات متحده حجم زیادی از آلودگی را تجربه کرده است و جمعیت های عمومی تحت تأثیر این تأثیرات قرار گرفته اند. موارد زیادی از افرادی وجود دارد که در اثر کارخانه های زغال سنگ در مکان هایی مانند دیترویت، ممفیس و کانزاس سیتی جان خود را از دست داده اند یا به طور مزمن بیمار شده اند. ساکنان تنسی و ویرجینیای
غربی اغلب در معرض تنفس خاکستر سمی به دلیل انفجار در کوه ها برای استخراج معادن هستند. خشک سالی، سیل، کاهش مداوم زمین و کیفیت هوا، سلامت و ایمنی ساکنان اطراف این مناطق را تعیین می کند. جوامع رنگین پوست و وضعیت کم درآمد غالباً بار اصلی این مسائل را احساس می کنند. جوامع زیادی در سراسر جهان وجود دارند که با مشکلات مشابهی روبرو هستند. به عنوان مثال، کار Desmond D'Sa بر جوامعی در جنوب دوربان متمرکز بود که در آن صنایع با آلودگی بالا بر افرادی که به زور در طول آپارتاید جابجا شده بودند تأثیر می گذارد. تجزیه و تحلیل هزینه – فایده. تحلیل هزینه-منفعت (CBA) فرآیندی است که برای ارزیابی مسائل، ارزش پولی را برای هزینه ها و منافع قائل می شود. هدف CBA محیطی ارائه راه حل های سیاستی برای محصولات نامشهود مانند هوای پاک و آب با اندازه گیری تمایل مصرف کننده به پرداخت برای این کالاها است. CBA از طریق ارزش گذاری منابع زیست محیطی بر اساس سودمندی آنها برای جامعه به نژادپرستی زیست محیطی کمک می کند. وقتی کسی مایل باشد و بتواند برای آب یا هوای پاک هزینه بیشتری بپردازد، جامعه او از نظر مالی بیشتر از زمانی که مردم نتوانند برای این کالاها بپر
دازند، به نفع جامعه است. این امر باری را برای جوامع فقیر ایجاد می کند. جابجایی زباله های سمی موجه است زیرا جوامع فقیر قادر به پرداخت هزینه های یک منطقه ثروتمندتر برای یک محیط پاک نیستند. قرار دادن زباله های سمی در نزدیکی افراد فقیر ارزش دارایی زمین های ارزان قیمت را کاهش می دهد. از آنجایی که کاهش ارزش دارایی کمتر از یک منطقه تمیزتر و ثروتمندتر است، با ریختن زباله های سمی در یک منطقه «کم ارزش» منافع پولی برای جامعه بیشتر است. تأثیرات بر سلامت. نژادپرستی زیست محیطی بر سلامت جوامعی که تحت تأثیر محیط های ضعیف قرار دارند، تأثیر می گذارد. عوامل مختلفی که می توانند باعث مشکلات سلامتی شوند عبارتند از قرار گرفتن در معرض سموم شیمیایی خطرناک در محل های دفن زباله و رودخانه ها. قرار گرفتن در معرض این سموم همچنین می تواند رشد مغز را ضعیف یا کند کند. طبق گزارش آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA)، جمعیت های اقلیت نسبت به سفیدپوستان در معرض خطرات سلامت محیطی بیشتری قرار دارند. همان طور که توسط گرین لاینینگ، یک سازمان مدافع مستقر در اوکلند، کالیفرنیا، بیان شد: «مرکز ملی ارزیابی زیست محیطی EPA دریافت که وقتی صحبت از آلاینده های هوا
می شود که به مسائلی مانند بیماری های قلبی و ریوی کمک می کنند، سیاه پوستان ۱٫۵ برابر در معرض خطر قرار می گیرند. این آلاینده بیشتر از سفیدپوستان است، در حالی که اسپانیایی ها حدود ۱٫۲ برابر سفیدپوستان غیر اسپانیایی در معرض آلودگی قرار داشتند. افراد فقیر ۱٫۳ برابر افراد غیر فقیر در معرض قرار گرفتند.» مطالعه ای که شامل ۱۰۸ منطقه شهری بود نشان داد که محله هایی با سابقه خط قرمز پنج تا دوازده درجه گرمتر از محله های بدون خط قرمز هستند. این افزایش دما ناشی از جزیره گرمایی شهری است، منطقه ای که آب و هوای کمی گرمتر از جزایر اطراف خود دارد. جوامع کم درآمد به دلیل کاهش دسترسی به تهویه مطبوع و همچنین پوشش درختان به شدت در معرض خطر مرگ و میر ناشی از گرما هستند. «دما در یک روز سوزان تابستانی می تواند تا ۲۰ درجه در نقاط مختلف یک شهر متفاوت باشد و محله های فقیرنشین یا اقلیت اغلب این گرما را تحمل می کنند.» سازمان حمایت از حیوانات در دفاع از حیوانات ادعا می کند که کشاورزی فشرده از طریق آلودگی و بی عدالتی زیست محیطی بر سلامت جوامعی که در نزدیکی آنها هستند تأثیر می گذارد. آنها بر این باورند که چنین مناطقی دارای تالاب هایی از زباله
هستند که سولفید هیدروژن تولید می کنند، سطوح بالاتری از سقط جنین، نقص های مادرزادی و شیوع بیماری ناشی از آلودگی ویروسی و باکتریایی آب آشامیدنی، و مزارع در این مناطق به طور نامتناسبی قرار دارند و عمدتاً مناطق کم درآمد را تحت تأثیر قرار می دهند. و جوامع رنگی به دلیل موقعیت اجتماعی-اقتصادی و موقعیت بسیاری از این مناطق، مردم آسیب دیده نمی توانند به راحتی از این شرایط فرار کنند. این شامل قرار گرفتن در معرض آفت کش ها در کشاورزی و تخلیه زباله های سمی با مدیریت ضعیف به خانه ها و جوامع اطراف از کارخانه های دفع زباله های سمی حیوانات است. کشاورزی فشرده همچنین از طریق سرعت تقاضای بالا، دستمزد کم، نظافت ضعیف در تأسیسات و سایر خطرات سلامتی، برای کارگرانش خطر ایجاد می کند. کارگران شاغل در کشاورزی فشرده عمدتاً از گروه های اقلیت تشکیل شده اند و این امکانات اغلب در نزدیکی جوامع اقلیت قرار دارند. مناطقی که در نزدیکی کارخانه های این نوع هستند نیز در معرض آب آشامیدنی آلوده، دودهای سمی، روان آب های شیمیایی، ذرات آلاینده موجود در هوا و سایر خطرات مضر مختلف هستند که منجر به کاهش کیفیت زندگی و شیوع احتمالی بیماری می شود. کاهش نژادپرست
ی محیطی. فعالان خواستار «مفاهیم مشارکتی تر و شهروند محورتر از عدالت» شده اند. جنبش عدالت زیست محیطی (EJ) و جنبش عدالت آب و هوا (CJ) نژادپرستی زیست محیطی را در جلب توجه و اعمال تغییرات به گونه ای که جمعیت های حاشیه نشین به طور نامتناسبی در برابر تغییرات آب و هوا و آلودگی آسیب پذیر نباشند، مورد توجه قرار می دهند. طبق کنفرانس سازمان ملل متحد در مورد محیط زیست و توسعه، یک راه حل ممکن، اصل احتیاط است که می گوید: «در مواردی که تهدیدات آسیب جدی یا غیرقابل برگشت وجود دارد، فقدان اطمینان کامل علمی نباید به عنوان دلیلی برای به تعویق انداختن مقرون به صرفه بودن استفاده شود. اقداماتی برای جلوگیری از تخریب محیط زیست». بر اساس این اصل، آغازگر فعالیت بالقوه خطرناک موظف به نشان دادن ایمنی فعالیت است. فعالان عدالت زیست محیطی همچنین بر لزوم کاهش زباله ها به طور کلی تأکید می کنند که می تواند بار کلی را کاهش دهد و همچنین انتشار متان را کاهش دهد که به نوبه خود باعث کاهش تغییرات آب و هوایی می شود. تمرکز اقلیت های قومی یا نژادی نیز ممکن است همبستگی را تقویت کند، علیرغم چالش ها از حمایت حمایت کند و تمرکز سرمایه اجتماعی لازم برای فعال
یت های مردمی را فراهم کند. شهروندانی که از قرار گرفتن در معرض خطرات آلودگی در جوامع خود خسته شده اند، با اعتراض سازمان یافته، اقدامات قانونی، راهپیمایی، نافرمانی مدنی و فعالیت های دیگر با ساختارهای قدرت مقابله کرده اند. اقلیت های نژادی اغلب از سیاست و برنامه ریزی شهری (مانند برنامه ریزی سازگاری با افزایش سطح دریا) کنار گذاشته می شوند، بنابراین دیدگاه های مختلف یک موضوع در سیاست گذاری که ممکن است در آینده بر این گروه های حذف شده تأثیر بگذارد، گنجانده نمی شود. به طور کلی، مشارکت سیاسی در جوامع آفریقایی آمریکایی با کاهش خطرات سلامتی و مرگ و میر مرتبط است. راهبردهای دیگر در مبارزه با شرکت های بزرگ شامل جلسات عمومی، انتخابات حامیان در دفاتر ایالتی و محلی، جلسات با نمایندگان شرکت ها و سایر تلاش ها برای ایجاد آگاهی عمومی و پاسخگویی است. در پرداختن به این موضوع جهانی، فعالان به پلتفرم های مختلف رسانه های اجتماعی برای افزایش آگاهی و فراخوان اقدام می کنند. بسیج و ارتباط بین جنبش های مردمی متقاطع که در آن عدم تعادل نژادی و محیطی به هم می رسند، مؤثر بوده است. این جنبش با کمک توییتر، فیس بوک، اینستاگرام و اسنپ چت در میان