Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در میان یهودیان خاورمیانهای، مزراحی و صفاردی، برای هر یک از دعاهای شبت از یک مقام به خصوص استفاده می شود. "مقام" واژه ای عربی به معنای مکان و جایگاه است، که در موسیقی به معنای ملودی های استاندارد و مجموعه ای از نغمات مرتبط به هم است. از این مقام ها برای ایجاد احساسات در خوانندگان دعا بدون این که در متن ادعیه تغییری ایجاد شود، استفاده می شود. اگرچه در میان مسلمانان خاورمیانه ای هم از مقام در خواندن قرآن و ادعیه استفاده می شود، امّا در با یهودیان در برخی زمینه ها متفاوت است. در این مقاله موسیقی یهودیان سوریه ملاک قرار داده شده، اگرچه موسیقی مزراحی نیز بر پایهٔ مقام است. موسیقی اشکنازی نیز از سیستمی مقامی امّا ساده تر و شامل سه مقام اصلی استفاده می کند.
محورهای یک دستگاه دکارتی دو-بعدی صفحه را به چهار ناحیه بی نهایت تقسیم می کنند که رُبع نامیده می شوند و هر کدام با دو نیم محور محدود می شوند. اینها اغلب از ۱ تا ۴ شماره گذاری می شوند و با اعداد رومی مشخص می شوند: (جایی که علامت های ("x" ; "y") مختصات I (+ ؛ +)، II (- ؛ +)، III (- ؛ -)، و IV (+ ؛ -) هستند. وقتی محورها طبق عرف ریاضی ترسیم می شوند، شماره گذاری پادساعت گرد از ربع بالای راست («شمال شرقی») شروع می شود.
دیوید جوزف شوارتز، جونیور (به انگلیسی: David J. Schwartz) (۲۳ مارس ۱۹۲۷–۶ دسامبر ۱۹۸۷) نویسنده و مربی انگیزشی آمریکایی بود، که بیشتر به خاطر نوشتن کتاب "جادوی فکر بزرگ" در سال ۱۹۵۹ شناخته شد. وی استاد بازاریابی، رئیس گروه و رئیس امور مالی مصرف کننده در دانشگاه ایالتی جورجیا بود.
این مقاله فهرستی از سفیران ایران در ایسلند می باشد. روابط ایران و ایرلند. مروری بر تاریخ معاصر در ایران و ایرلند نشان می دهد که زمینه ها و وجوه مشترک قابل شناسایی است. هر دو کشور طی یکصد سال گذشته با استعمار و سلطه و نفوذ خارجی مبارزه کرده و حضور مردم در تعیین سرنوشت کشورشان بسیار تعیین کننده بوده است. ایران و ایرلند در تاریخ معاصر خود با جنگ تحمیلی و مداخلات نظامی خارجی و همچنین محاصره و تحریم و قحطی ناشی از اشغال خارجی مواجه بوده اند. هر دو ملت از طریق قیام و نهضت مردمی استقلال خود را بدست آورده اند و در نتیجه تاریخ و تحولات یکصد سال گذشته آنها به هویت ملی مردم شکل داده است.
سرامید سینتاز ۲ () که با نام پروتئین ژن ۱ سرکوب کنندهٔ متاستاز تومور هم شناخته می شود، یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"CERS2"» کُدگذاری می شود. این آنزیم، در ساخت سرامیدهای با زنجیرهٔ بسیار طولانی اسیل (شامل سرامیدهای C20 و C26) نقش دارد و بیش از سایر آنزیم های سرامید سینتاز در بدن، گستردگی بافتی دارد. فعالیت این آنزیم که نخستین بار در سال ۲۰۰۱ میلادی کشف شد، توسط اسفنگوزین-۱-فسفات و از طریق دو ریشهٔ شبه گیرنده اسفنگوزین-۱-فسفات (که عملکردی مستقل دارند) تنظیم می شود. میزان این آنزیم در مغز، کلیه و روده ها، بیش از سایر نقاط بدن است. بیان سرامید سینتاز ۲ در جریان ساخت میلین افزایش می یابد که نشاندهنده نقش آن در تولید اسفنگولیپیدهای میلین است. اهمیت بالینی. سطح این آنزیم همچون سرامید سینتاز ۶ در بافت های دچار سرطان پستان در مقایسه با بافت های سالم، بسیار بالاست. این آنزیم همچنین در کنترل وزن بدن نقش دارد. تجویز لپتین به موش های صحرایی سبب کاهش سطح این آنزیم در بافت های چربی سفید می شود.
حزب چپ یا سول پارتی (به ترکی: Sol Parti) یک حزب سیاسی سکولار و سوسیالیست در کشور ترکیه است. این حزب در ابتدا با نام حزب همبستگی و آزادی (به ترکی: Özgürlük ve Dayanışma Partisi - ÖDP) تأسیس شد، اما در کنگرهٔ فوق العادهٔ هشتم که در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۹ در آنکارا برگزار شد تصمیم گرفت نام خود را به حزب چپ تغییر بدهد. اگرچه رهبری حزب چپ پس از تأسیس آن میراث حزب سلف خود یعنی حزب همبستگی و آزادی (ÖDP) را که بیشتر به سوسیالیسم لیبرترین و تکثرگرایی ایدئولوژیک سیاسی متمایل بود به طور کامل رد نمی کرد، اما حزب چپ تمایل داشت که خود را از گذشته متمایز کند. این حزب اکنون به اصول هدایت کنندهٔ سیاست سوسیالیستی (از قبیل مالکیت عمومی، عدالت اجتماعی، و برابری) وفادار است، ایده ها و دستاوردهای تاریخی سنت مارکسیستی و چپ انقلابی در ترکیه را می پذیرد (به طور مشخص تر کادرهای حزب که متشکل از سمپات ها و مبارزان سابق جنبش چپ رادیکال راه انقلابی در دههٔ ۱۹۷۰ هستند)، و عناصری از پوپولیسم چپ را نیز در مانیفست خود وارد کرده است. نه حزب چپ و نه سلف آن حزب همبستگی و آزادی در عرصهٔ انتخابات موفقیت قابل توجهی کسب نکرده اند. این حزب هرگز نتوانسته از ح
د نصاب انتخاباتی برای ورود به پارلمان ترکیه که به میزان ۱۰ درصد تعیین شده عبور نماید و به همین دلیل نیز تاکنون فرصتی برای داشتن کرسی در پارلمان به عنوان یک حزب را به دست نیاورده است. با این وجود حزب تاکنون چندین کارزار سیاسی با هدف به وجود آوردن یک اپوزیسیون خارج از پارلمانی در ترکیه به راه انداخته که اغلب به همراه گروه ها و احزاب چپ گرای دیگر، سازمان های جامعهٔ مدنی و اتحادیه های کارگری بوده است. همچنین در انتخابات های محلی مختلفی موفقیت های کوچکی در مکان هایی مانند هوپا به دست آورده است. حزب چپ هم اکنون توسط یک رهبر مشخص رهبری نمی شود، بلکه رهبری آن در دست هیئت رئیسان است که از چهار عضو تشکیل شده که در حال حاضر اوندَر ایشلَیَن (رهبر رسمی)، پَلین بکتاش، چیچک چاتال کایا و ایلکنور باشَر اعضای ان را تشکیل داده اند. حزب چپ در حزب چپ اروپا عضویت دارد و در سطح ملی نیز عضو جنبش متحد ژوئن محسوب می شود. تاریخچه. در سال ۱۹۹۶ حزب آزادی و همبستگی از ادغام چندین گروه چپ گرا تشکیل شد. این حزب در نخستین حضور انتخاباتی عمدهٔ خود در انتخابات عمومی ۱۹۹۹ توانست ۰/۸٪ آرا را به دست بیاورد که بسیار پایین تر از حد نصاب انتخاباتی ۱
۰ درصدی لازم برای داشتن کرسی در پارلمان ترکیه است. پس از آن بحرانی داخلی در داخل حزب به وجود آمد و در سال ۲۰۰۱ گروه های بنیانگذار حزب آن را ترک کردند. در انتخابات سال ۲۰۰۲ سهم حزب از آرای عمومی به ۰/۳٪ سقوط کرد. حزب آزادی و همبستگی در انتخابات محلی ۲۰۰۴ توانست شهرداری دو شهر را در استان های آرتوین و یوزغاد به دست بیاورد. دراین انتخابات حزب آزادی و همبستگی به ائتلاف انتخاباتی با حزب حامی کُردهای دموکراتیک خلق (DEHAP) و حزب سوسیال دموکرات خلق (SHP) پیوست. در انتخابات محلی بعدی که در سال ۲۰۰۹ برگزار شد، مدحت نهیر تنها کاندیدای موفق حزب آزادی و همبستگی در کل کشور بود که توانست ۱۷٬۷۲۳ رأی معادل با ۰/۰۴٪ از کل آرا در سراسر کشور را به دست آورده و به شهرداری منطقهٔ سمعان داغ برسد. در انتخابات سراسری ۲۰۰۷، افق اوراس که در آن زمان رهبر حزب بود به عنوان نمایندهٔ مستقل به مجلس راه یافت. حزب برای حمایت از نامزدهای چپ گرایی که به صورت مستقل وارد انتخابات شده بودند، در بسیاری از حوزه های انتخابیه نامزدی معرفی نکرده بود. در مجموع فهرست های حزب در مناطق مختلف ۰/۱۵٪ از آرای مردم را به دست آوردند. در کنگرهٔ ششم حزب آزادی و همبس
تگی که در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۹ برگزار شد، آلپر تاش که تنها نامزد رهبری حزب بود به این سمت انتخاب شد. علاوه بر مباحثاتی دربارهٔ برخی موضوعات سیاسی، شورای حزب نیز که متشکل از شصت نفر بود تعیین شد. در این کنگره سیگنال هایی مشاهده شد که حزب مشی ضدسرمایه داری و ضدامپریالیستی خواهد داشت. افق اوراس رئیس قبلی حزب آزادی و همبستگی در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۹ در حالی که تنها یک روز به کنگره مانده بود استعفا کرد. اوراس در جریان یک کنفرانس خبری در پارلمان گفت: «ما به همراه [گروه] 'چپ آزادی' که با همدیگر در تأسیس حزب فعالیت کرده ایم و در زمان های مختلف مناصب متعددی را در حزب آزادی و همبستگی بر عهده داشته ایم، استعفایمان را از مدیریت شاخهٔ منطقه ای و استانی، از عضویت در شورای حزب، و کمیته های فرماندهی و انتظامی مرکزی که از بدو تأسیسش برای آن میتینگ تاریخی مبارزه کردیم که ساختارهای موجود را انکار می کرد، اعلام می کنیم». در کنگرهٔ فوق العادهٔ هشتم حزب که در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۹ برگزار شد، نام حزب به حزب چپ تغییر داده شد. گرایش ها. پلاتفرم سوسیالیستی لیبرترین در درون حزب آزادی و همبستگی جانشین جنبش چپ رادیکال راه انقلابی است. گروه های کوچک دیگر عبارت
اند از راه نو (عضو دبیرخانهٔ متحد بین الملل چهارم)، جنبش آزادیبخش (که در سال ۲۰۰۲ به حزب دموکراسی سوسیالیستی پیوست)، اوداک که با جنبش مقاومت در ارتباط است (با عنوان جبهه-حزب آزادیبخش خلق ترکیه/راه سوم تأسیس شد و در سال ۲۰۰۲ به حزب دموکراسی سوسیالیستی پیوست)، و جنبش کار سوسیالیستی. پلاتفرم چپ لیبرترین، گرایشی که پشتیبان افق اوراس بود، در ژوئن ۲۰۰۹ از حزب خارج شد و یکی از گروه هایی بود که در تأسیس حزب دموکراتیک خلق ها مشارکت کرد.
امین میلی (؛ زادهٔ ) دگراندیش اهل جمهوری آذربایجان است. او یک فعال حقوق بشر است که در تبعید در آلمان زندگی می کند. امین علاوه بر این مدیرعامل (تلویزیون میدان- جمهوری آذربایجان) است. زندگی نامه. میلی متولد باکو، آذربایجان، در ۲۰۰۹ به دلیل دیدگاه های انتقادی خود در مورد دولت به مدت دو سال و نیم در زندان بود. وی در نوامبر ۲۰۱۰، پس از گذراندن ۱۶ماه از دوران محکومیت خود، به طور مشروط آزاد شد، این موضوع تا حدی به دلیل فشار گسترده بین المللی بر دولت آذربایجان بود. میلی طی سالهای ۲۰۰۲–۲۰۰۴، مدیر بنیاد فردریش ابرت بود و همچنین به شورای اروپا دربارهٔ بیش از ۴۰پرونده زندانیان سیاسی در آذربایجان مشاوره داد، که بسیاری از آنها به دنبال فشار شورای اروپا آزاد شدند. قبل از آن، او هماهنگ کننده مؤسسه بین المللی جمهوریخواه در آذربایجان بود. میلی در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن تحصیلات خود را به پایان برد، وی پایان نامه خود را در مورد رسانه های جدید و انقلاب های عربی نوشت. بازداشت و محاکمه. در ۸ ژوئیه ۲۰۰۹، امین میلی و عدنان حاجی زاده در رستورانی در مرکز شهر باکو مورد تعرض و ضرب و شتم شدید قرار گرفتند. میلی و حاجی
زاده هنگامی که برای شکایت از این تعرض مراجعه کردند، پلیس عوض رسیدگی آنها را بازداشت کرد و علیه هر دو به اتهام اینکه اوباش هستند پرونده جنایی تشکیل داد. در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۹، قاضی رئوف احمدوف از دادگاه منطقه سابیال در باکو هر دو آنها را به مدت دو ماه در بازداشت موقت قرار داد. کمیسر فدرال آلمان برای حقوق بشر گونتر نوک در جریان محاکمه آنها در باکو بود و تنها کسی بود که پس از مدتی انتظار برای چند دقیقه امین میلی را ملاقات کرد. متعاقباً دادگاه عالی تجدیدنظر آنها را نیز رد کرد. گزارشگران بدون مرز و سازمان امنیت و همکاری اروپاو همچنین اتحادیه اروپا و تعدادی از کشورهای خارجی دستگیری میلی و حاجی زاده را به شدت محکوم کرده اند، این در حالی است که این پرونده اعتراض ۱۸نفر را برانگیخت. ازجمله مقامات دانشگاه ریچموند، جایی که عدنان در آنجا تحصیل کرده بود و بریتیش پترولیوم که وی در استخدام آن بود و عفو بین الملل او را زندانی عقیدتی نامید.
خیال نجف اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سومقاییت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری آذربایجان، زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان، و جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
دانیل کولیکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال روسیه بازی کرده است.
کریستیان بیستروویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Croatia national under-18 football team و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
شهرالدین محمدعلی اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سومقاییت و باشگاه فوتبال قره باغ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان، تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال جمهوری آذربایجان، و جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
مارین اورشولیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اومانیا، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال ترومسو، و باشگاه فوتبال خزر لنکران اشاره کرد.
لولاپالوزا (Lolla) یک جشنواره موسیقی چهار روزه سالیانه است که در گرانت پارک و در شیکاگو، ایلینوی برگزار می شود. این جشنواره به عنوان یک رویداد تور در سال ۱۹۹۱ آغاز شد. ژانرهای موسیقی شامل موسیقی های جایگزین راک، هوی متال، پانک راک، هیپ هاپ و الکترونیک هستند. لالوپلازا همچنین از هنرهای تجسمی، سازمان های غیرانتفاعی و سازمان های سیاسی نیز برخوردار بوده است. این جشنواره در گرانت پارک شیکاگو هر سال در ماه ژوئیه میزبان حدود ۴۰۰۰۰۰ نفر است و همه ساله بلیتهای آن به اتمام می رسد. لالوپلازا یکی از بزرگترین و نمادین ترین جشنواره های موسیقی در جهان و یکی از طولانی ترین جشنواره های ایالات متحده محسوب می شود. لالوپلازا در سال ۱۹۹۱ به عنوان یک تور خداحافظی توسط پری فارل، خواننده اعتیاد جین، تصور و خلق شد. اولین تور لالوپلازا دارای مجموعه متنوعی از گروه ها بود و موفقیت تجاری داشت. در بیش از بیست شهر آمریکای شمالی متوقف شد. در سال ۲۰۲۰، "اسپین" اولین لالوپلازا را به عنوان بهترین کنسرت در لیست «۳۵ عالی ترین کنسرت ۳۵ سال گذشته» ارزیابی کرد. لولاپالوزا سپس هر سال تا سال ۱۹۹۷ فعالیت می کرد و در سال ۲۰۰۳ احیا شد. از زمان تأسیس تا
سال ۱۹۹۷ و احیای مجدد آن در سال ۲۰۰۳، این جشنواره تورهای آمریکای شمالی را برگزار کرد. در سال ۲۰۰۴، برگزارکنندگان تصمیم گرفتند تاریخ ها را به دو روز در هر شهر گسترش دهند، اما فروش ضعیف بلیت تور ۲۰۰۴ را لغو کرد. در سال ۲۰۰۵، فارل و آژانس ویلیام موریس با یک شرکت مستقر در آستین، تگزاس، کپیتال اسپورت اینترتینمنت (اکنون با نام C3 ارائه می شود) همکاری کردند و این رویداد را به عنوان جشنواره مقصد آخر هفته در شیکاگو در گرنت پارک، به قالب فعلی خود بازگرداندند. در سال ۲۰۱۴، لیو نیشن انترتینمنت یک علاقه کنترل کننده به C3 Presents را خریداری کرد. در سال ۲۰۱۰، اعلام شد که لالوپلازا در شیکاگو باقی مانده می ماند در حالی که همچنان خارج از ایالات متحده debuting در، با یک شاخه ای از این جشنواره در صحنه سانتیاگو، شیلی در آوریل ۲–۳، ۲۰۱۱، که در آن با شرکت مستقر در سانتیاگو لوتوس همکاری. در سال ۲۰۱۱، Geo Events نسخه برزیلی این رویداد را که در باشگاه جوکی در سائو پائولو در ۷ تا ۸ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد، تأیید کرد. نسخه آرژانتینی در آوریل ۲۰۱۴ در بوینس آیرس آغاز شد و در نوامبر ۲۰۱۴، اولین Lollapalooza اروپا اعلام شد و در فرودگاه برلین
تمپل هوف سابق برگزار شد.
ادیسه روشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال احمد گروزنی، و باشگاه فوتبال اف اس وی فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال آلبانی، زیر ۲۱ سال آلبانی، و آلبانی بازی کرده است.
لوکاس اسپالویس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیتوانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوبی، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال لیتوانی، زیر ۲۱ سال لیتوانی، و لیتوانی بازی کرده است.
والمیر سلیمانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ و باشگاه فوتبال یونیون برلین اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان آلمان، زیر ۲۱ سال کوزوو، و کوزوو بازی کرده است.
ولادیمیر دوالیشویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مکابی حیفا، باشگاه فوتبال پولونیا ورشو، باشگاه فوتبال دینامو تفلیس، باشگاه فوتبال ادنسه، باشگاه فوتبال اسکونتو، باشگاه فوتبال لگیا ورشو، باشگاه فوتبال آتیراو، و باشگاه فوتبال هاپوئل اشکلون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال گرجستان, تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال گرجستان، زیر ۲۱ سال گرجستان، و گرجستان بازی کرده است.
کمال بایراموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال روان باکو، و باشگاه فوتبال توران تووز اشاره کرد.
لشکر ۲۷ پیاده نظام ارتش میهنی () واحدی از ارتش میهنی لهستان بود که سال ۱۹۴۴ در ناحیه وولینیا می جنگید. این واحد در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۴ از واحدهای کوچک تر پارتیزانی که برای دفاع در برابر کشتارهای لهستانی ها در وولینیا و گالیسیای شرقی به وجود آمده بودند بر اساس الگو لشکر ۲۷ پیاده نظام لهستان در پیش از جنگ جهانی دوم تشکیل شد. تاریخچه. این واحد در ژانویه ۱۹۴۴ استعدادی نزدیک به ۶۵۰۰ نفر متشکل از سربازانی از کوول، لوتسک و لوتسک و پلیس های لهستانی داشت که از خدمت برای آلمان گریخته بودند. در مارس ۱۹۴۴ توان این یگان به ۷۳۰۰ سرباز، افسر و درجه دار می رسید که آن را تبدیل به یکی از قدرتمندترین گروه های پارتیزانی در اروپای مرکزی می نمود. لشکر ۲۷ پیاده نظام در ابتدا به واحدهای محلی که در برابر کشتار لهستانی ها در وولینیا با ارتش شورشی اوکراین می جنگیدند کمک می نمود. همچنین درگیری هایی نیز با یگان های ضد پارتیزانی و واحدهای ورماخت داشت. علی رغم دستور اکید فرماندهان این لشکر و دولت در تبعید لهستان مبنی بر عدم آسیب رساندن به غیرنظامیان، بعضی از سربازان لهستانی با سوزاندن روستاهای اوکراینی و کشتن غیرنظامیان اوکراینی در وولینیا، کشت
ار لهستانی ها را تلافی می کردند. در سال ۱۹۴۴ لشکر ۲۷ پیاده نظام در چند درگیری بزرگ حضور داشت که چند مورد آن با همکاری پارتیزان ها شوروی یا واحدهای در حال پیشروی ارتش سرخ بود. با رسیدن قوای ارتش سرخ به خاک لهستان از این واحد خواسته شد که به یگان های لهستانی ازتش سرخ ملحق شوند اما فرماندهان لشکر ۲۷ پیاده نظام این خواسته را رد کرده و به شیوه مبارزه پارتیزانی ادامه دادند تا آنکه در ۲ آوریل نیروهای آلمانی این یگان را در اطراف کوول محاصره کردند. شوروی قول داده بود که به شکست محاصره لشکر ۲۷ کمک نماید اما پس از گذشت دو هفته و خلف وعده شوروی، نیروهای لهستانی محاصره را شکسته و به سمت وووداوا حرکت کردند که در این درگیری های سنگین ۱۰ تا ۵۰ درصد توان لشکر ۲۷ از دست رفت. هنگامی که باقی مانده یگان توانست خود را به خطوط ارتش سرخ برساند افسران آن توسط اِن کاوه ده دستگیر و به روسیه فرستاده شدند. سربازان لهستانی نیز در لشکر ژنرال زیگموند برلینک ادغام گشتند. قسمتی از نیروهای لشکر ۲۷ پیاده نظام ارتش میهنی که توانستند به غرب لهستان بگریزند به واحدهای محلی ارتش میهنی پیوستند و در آزادسازی آن مناطق شرکت داشتند. با رسیدن ارتش سرخ به
این قسمت از لهستان، نیروهای ارتش میهنی لهستان به سرعت توسط شوروی خلع سلاح و مانند دیگر واحدهای لهستانی به گولاگ ها فرستاده شدند.
اِوِلین بوسمانس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بلژیک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "مارینا" اشاره کرد.
زاود، Zuid به معنی جنوب آنتورپ در حال حاضر منطقه اعیانی شهر آنتورپ است. این محله در اواسط ۱۹۸۰ مجدداً بازسازی شد. از لحاظ زیبایی شناسی، جنوب آنتورپ دارای نقشه شهری و خیابانی بسیار جذاب است. این منطقه چندین ساختمان هنر نو را در خود جای داده است. مدرسه رودولف اشتاینر، سه موزه، گالری های هنری متعدد تجاری، کافه ها و رستوران های شیک، دو مرکز هنری و تعداد متعددی از فروشگاه های شیک به جاذبه های منطقه می افزایند. تاریخ. پیدایش آنتورپ زوید (آنتورپ جنوبی) با تخریب ارگ آنتورپ، که در محله ای با نام Zuidkasteel معروف است، که در اصل توسط اسپانیایی ها ساخته شده بود، آغاز شد. هدف این طرح ایجاد یک محله ممتاز و متمایز در شهر بود. کار تخریب این ارگ در سال ۱۸۷۴ آغاز شد. ایده اصلی این طرح را به گفته عده ای، بارون اوسمان رقم زده است و به همین دلیل این محله با نام مستعار پاریس کوچک نیز شناخته می شود. توسعه این محله روند کندی داشت و تا ۲۵ سال بعد از تخریب ارگ به طول انجامید. به طوری که بازسازی و از نو سازی بسیاری از ساختمان ها تا اواخر قرن ۱۹ میلادی به طول انجامید. بعضی از مهمترین رویدادهای این منطقه عبارتند از: "نوار کوچک پتی پاریس
"، طراحی خیابانی جذاب و آثار تاریخی و جاذبه های فرهنگی آن، "het Zuid" یا "Le Midi" را به مکانی شیک و اعیانی برای زندگی تا جنگ جهانی دوم تبدیل کرده بود. در طول جنگ، این منطقه دچار خسارات قابل توجهی گردید. اولین بمبی که به آنتورپ برخورد کرد، در گوشه ای از تقاطع خیابان های Schildersstraat و Leopold De Waelplaats در همین محله فرود آمد. پس از اتمام جنگ، این منطقه برای یک دوره به نسبت طولانی با رکود مواجه شد. از جمله دلایل احتمالی آن می توان به سقوط اسکله های جنوبی و بسته شدن ایستگاه جنوبی اشاره کرد. اما در نهایت، کیفیت مطلوب زندگی، سبک خیابانی شهر و رونق سهام املاک، مجددآ زندگی را به این منطقه از شهر بازگرداند. موزه ها. بنا و قدمت این ساختمان به سال ۱۸۹۰ بر می گرد و به طور خاص برای استقرار مجموعه های هنری رو به رشد شهر ساخته شده است. این مجموعه بسیاری از شاهکارهای هنری هلندی و بلژیکی قرن پانزدهم از جمله آثار یان ون ایک، روژیر ون در ویدن، رامبراند و روبنس انسور، مگریت و دلواس را در خود جای داده است. این موزهٔ هنرهای معاصر شهر است و یکی از بزرگترین موزه ها در نوع خود در بلژیک به شمار می آید. این موزه مجموعه دائمی هن
رهای معاصر توسط هنرمندان بلژیکی و بین المللی، یک سینما و یک کتابخانه تخصصی را در خود جای داده است. میشل گراندسارد معمار این موزه، یک فروشگاه غلات قدیمی به موزه تبدیل کرد. این موزه دارای مجموعه عکاسی تاریخی و معاصر است که هر ساله آثار جدیدی در آن به نمایش گذاشته می شود. در کنار مجموعه، نمایشگاه های عکاسی، نمایش فیلم و سخنرانی نیز در آن برگزار می شود. .
پاسکالین کِـرِوْکور (؛ زادهٔ ) بازیگر فرانسوی زبان اهل بلژیک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گریس موناکو" و "دسته پنجم" اشاره کرد.
موتور سیکل متغیر VCE (به انگلیسی Variable cycle engine) یک موتور جت هواپیماست که به گونه ای طراحی شده است که بتواند تحت شرایط مختلط پروازی کارایی داشته باشد، شرایطی همچون فروصوتی، صوتی و فراصوتی. نسل بعدی ترابری هوایی (SST) ممکن است به گونه ای از موتور VCE.SST نیاز داشته باشد که رانش ویژه بالایی در پرواز ابرپیمایشی داشته باشد تا نیروی پسار وارد بر هواپیما کاهش یابد. بدبختانه، این موضوع سرعت جت بالا را نه تنها در پرواز ابرپیمایشی که در برخاست نیز ضروری می سازد و باعث سروصدای بالای هواپیما می شود. یک موتور با رانش ویژه بالا طبق تعریف سرعت بالایی دارد، همانگونه که معادلات زیر درباره رانش خالص نشان می دهند: formula_1 formula_2 دبی جرمی ورودی formula_3 سرعت جت کاملا منبسط شده formula_4 سرعت پرواز هواپیما formula_5 بازنویسی معادله برای سرعت پرواز صفر رانش ویژه با سرعت جت رابطه مستقیم دارد. موتور رولز-رویس/سنکما الیمپوس ۵۹۳ در هواپیما کنکورد رانش ویژه بالا در پرواز ابرپیمایشی و برخاست دارد. این موضوع به تنهایی باعث سروصدای بالای موتور می شود ولی این مشکل با توجه به نیاز به میزان متوسطی از پس سوز برای برخاست پیچیده ت
ر می شود. یک موتور SST VCE برای کاهش سرعت جت در یک رانش مشخص باید جریان هوای ورودی موتور را به مقدار زیادی افزایش دهد.
بازگشت یک پادشاه: نبرد برای افغانستان نام یک کتاب است که توسط ویلیام دالریمپل تاریخ نگار اسکاتلندی نوشته و در سال ۲۰۱۲ منتشر شده است. این کتاب درباره جنگ اول افغان و انگلیس بین سال های ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۲ است.
یان وویچیخ کیوِرسکی ()؛ ؛ ( – ) سرهنگ ارتش لهستان و فرمانده لشکر ۲۷ پیاده نظام ارتش میهنی بود. او در عملیات تندباد طی جنگ جهانی دوم در ۱۹ آوریل ۱۹۴۴ کشته شد. کیوِرسکی در در ۲۳ مه ۱۹۱۰ در کراکوف به دنیا آمد. او در سن ۱۴ سالگی یتیم شد و در سپتامبر ۱۹۲۳ به دانشکده نظامی پیوست. در ژوئن ۱۹۲۸ از دانشکده نظامی فارغ التحصیل شد و از آنجایی که یکی از بهترین دانشجویان بود به او حق انتخاب داده شد تا رسته خود را برگزیند که او واحد نقب زنان را انتخاب کرد. کیوِرسکی در سال ۱۹۲۸ وارد مدرسه مهندسی نظامی ورشو شد و در سال ۱۹۳۱ با درجه ستوان دومی از آنجا فارغ التحصیل گشت و خدمت نظامی خود را در گردان سوم نقب زنان ویلنیوس به عنوان فرمانده جوخه آغاز نمود. در نوامبر ۱۹۳۴ کیوِرسکی به دژ مودلین انتقال یافت و ۱۹۳۷ به مدرسه عالی جنگ فراخوانده شد. در ۱۹ مارس ۱۹۳۹ درجه سروانی به او اعطا گشت و دو هفته پیش از آغاز تهاجم آلمان به لهستان از مدرسه عالی جنگ فارغ التحصیل شد. در ۲۰ اوت ۱۹۳۹ کیوِرسکی به گرودنو اعزام و در گروه عملیاتی مستقل پولیسه به عنوان افسر خدمت کرد. پس از نبرد کاک ژنرال فرانچیشک کلبر به سربازانی که نمی خواستند اسیر نیروهای آلما
نی بشوند اجازه داد تا خود را مخفی کنند. کیوِرسکی با استفاده از این موقعیت در نوامبر ۱۹۳۹ خود را به ورشو رسانید و به زودی تبدیل به یکی از مهره های اساسی سرویس پیروزی لهستان شد. از ۱۹۴۲ او فرمانده یگان انتقام کِدیف گشت و در نوامبر ۱۹۴۲ به درجه سرگردی ارتقا یافت. در دسامبر ۱۹۴۳ سرفرماندهی ارتش میهنی کیوِرسکی را به وولینیا فرستاد که در آنجا ملی گرایان اوکراینی در حال کشتار لهستانی ها بودند (نگاه کنید به کشتارهای لهستانی ها در وولینیا و گالیسیای شرقی). کیوِرسکی رئیس ستاد واحدهای ارتش میهنی در وولینیا بود و از فوریه ۱۹۴۴ فرماندهی لشکر ۲۷ پیاده نظام ارتش میهنی را به دست گرفت. کیوِرسکی در ۱۸ آوریل ۱۹۴۴ در قصبه ای در جنگل های وولینیا در شرایطی نامعلوم کشته شد. جنازه او در سپتامبر ۱۹۸۹ کشف و به صورت موقت در کلیسای جامع میدانی ارتش لهستان دفن شد. در ۲۱ آوریل ۱۹۹۰ جنازهٔ کیوِرسکی به همراه جنازهٔ دو تن از سربازانش به گورستان پوونسکی انتقال یافت. یک روز پیش از دفنش رئیس جمهور لهستان، کیوِرسکی را به درجه سرتیپی ارتقا داد. وی همچنین دارنده افتخارهایی مانند صلیب دلاوری (لهستان) و نشان فضیلت نظامی بود. خیابان هایی در لوبلین و
کراکوف به نام اوست و مجسمه نیم تنه ای از او را می توان در میدان وولینیا ورشو نزدیک یادبود ارتش میهنی وولینیا یافت.
لم چو (Chow's Lemma)، که براساس نام وی-لیانگ چو نامگذاری شده، یکی از نتایج بنیادین هندسه جبری می باشد. این لم به بیان نادقیق و کلی می گوید: ریخت سره، تا حد خوبی نزدیک به ریخت تصویری است. به بیان دقیق تر، نسخه ای از آن بیان می دارد که:
سربریدن ۲۰۱۵ زابل گروگان گیری ۷ نفر از مردمان هزاره و سپس سربریدن آنها در ۹ نوامبر ۲۰۱۵ (۱۸ عقرب ۱۳۹۴ (خورشیدی) توسط داعش بود که در ولایت زابل واقع در جنوب شرق افغانستان اتفاق افتاد. شکریه تبسم، کودک ۹ ساله هزاره هم قربانی این کشتار گردید. گروگان گیری و کشتار. گروگان گیرها که خود را به خلافت اسلامی عراق و شام مرتبط می کردند، در اکتبر سال ۲۰۱۵، هفت نفر از اعضای گروه قومی هزاره را در غزنی گروگان گرفتند و آنها را در ارغنداب، ولایت زابل بردند. گروگان ها شامل چهار مرد، دو زن و یک دختر ۹ ساله به نام شکریه تبسم می شدند. گروگان ها ۵۶ بار منتقل شدند تا از نجات آن ها توسط نیروهای امنیت ملی افغانستان جلوگیری شود. ۲۰۰ شورشی طالبان در نبردها با دولت افغانستان به گروه دولت اسلامی کمک می کردند. گروگان ها در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۵، توسط داعش با تار کاغذپران سربریده شدند چندین منبع رسانه ای غربی این اعدام را کشتار اقلیت بی گناه هزاره توصیف کردند. مارتین ون بیگلرت اظهار داشت: بعداً طالبان قربانیان را به بزرگان محلی تحویل دادند تا دفن شود اما در ابتدا اجساد به بیمارستانی دولتی انتقال داده شدند. وضعیت حقوقی. نیکولاس هیسوم، رئیس مأم
وریت کمک سازمان ملل در افغانستان، اظهار داشت که این قتل ها کاملاً جنایات جنگی می باشد. یوناما اظهار داشت که گروگان گیری و قتل عام غیرنظامیان هزاره، نقض جدی قوانین بشردوستانه در افغانستان است. نتیجه. جنبش مردمی تبسم در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۵ آغاز شد. ۲۷٬۰۰۰ عزادار با پای پیاده از زابل، ۷ تابوت این قربانیان را به کاخ ریاست جمهوری در کابل حمل کردند و اعتراض خود را نسبت به عدم امنیت نیروهای دولتی و کشتار سیستماتیک اقلیت هزاره اعلام کردند.
در ریاضیات، تابعی بین فضاهای توپولوژی را سره (Proper) (نگاشت سره) گویند اگر تصویر معکوس هر زیرمجموعه فشرده، فشرده باشد. در هندسه جبری، مفهوم مشابهی وجود دارد که به آن «ریخت سره» گفته می شود.