Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترک مجلس را رد کرد. مک دونالد استدلال کرد که بورتون قادر نبود مستقیماً به پرسش های وی پاسخ دهد و عمداً طفره آمیز و لجوجانه پاسخ می داد. تصمیم وی مبنی بر ترک نکردن جلسه، در اعتراض به پاسخ ندادن بورتون به پرسش های وی بود. او و یک تعداد اعضای دیگر مجلس از حزب شین فین، برای چهار و نیم ساعت در مجلس ماندند. در واکنش به این اقدام، رئیس مجلس شان باریت دایل را برای چند روز تعطیل کرد. در دسامبر ۲۰۱۵، مک دونالد در نخست از توماس «سلاب» مورفی حمایت کرد و او را یک «جمهوری خواه خوب» خواند، علی-رغم این که مورفی طی یک محکمه کیفری ویژه برای نه اتهام فرار از مالیات مجرم شناخته شده بود و همچنین آخرین فردی که در یک محکمه در دوبلین در ۱۹۹۹ میلادی بر علیه وی شهادت داده بود، پس از شکنجه به قتل رسید. پس از این که برنامه تحقیقات اسپاتلایت شبکه تلویزیونی بی بی سی، مورفی را متهم به «کشتار جمعی» نمود، او دیگر از ادعای رئیس حزب جری آدامز مبنی بر این که مورفی یک «جمهوری خواه خوب» است، پشتیبانی نکرد. پس از این که وی مجدداً از حوزه انتخابیه دوبلین مرکزی در انتخابات سراسری ۲۰۱۶ در دایل انتخاب گردید و بیشترین آرا را به دست آورد، وی به عنوان سخ
ن گوی حزب شین فین در امور سلامت روانی و پیش گیری از خودکشی در سراسر ایرلند گماشته شد و تا قبل از این که در ۲۰۱۸ به عنوان رئیس شین فین انتخاب شد، در این سمت خود باقی ماند. رهبر حزب شین فین (۲۰۱۸ تا کنون). جری آدامز، طی کنفرانسی که حزب شین فین در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۷ برگزار نمود مجدداً به عنوان رهبر این حزب انتخاب گردید، اما وی اعلام نمود که وی از رهبری حزب شین فین درخواست خواهد کرد تا یک کنفرانس ویژه را طی سه ماه آینده فراخوانده و یک رهبر جدید انتخاب نمایند و این که وی در انتخابات آینده از حوزه انتخابیه لوث به عنوان عضو دایل مجدداً خود را نام زد نخواهد کرد. پس از بسته شدن میعاد ثبت نام برای جانشینی آدامز در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۸، مک دونالد به عنوان رئیس منتخب حزب شین اعلام گردید، چون وی تنها نام زدی بود که وارد این رقابت شده بود. وی طی کنفرانس ویژه در ۱۰ فوریه ۲۰۱۸ که در دوبلین دایر گردید، به عنوان رئیس حزب شین فین اعلام شد. در مارس ۲۰۱۹، مک دونالد از جانب برخی ها، از جمله سیاست مدار حزب فاین گیل سیمون کوینی مورد انتقاد قرار گرفت، چون وی در جشن روز سنت پاتریک در شهر نیویورک در زیر شعاری راه می رفت که نوشته بود «انگلستان از
ایرلند خارج شو». بلافاصله پس از این رویداد، حمایت حزب شین فین در نظر سنجی ها از ۱۸ درصد به ۱۳ درصد کاهش یافت و مک دونالد پس از مدت کوتاهی به خاطر کارش عذرخواهی نمود، اما وی بیان داشت که به باور وی این پیام متوجه دولت بریتانیا بود، نه به مردم انگلیس. مدت کوتاهی پس از این رویداد، انتخابات پارلمانی ۲۰۱۹ اروپا در ایرلند و انتخابات محلی ۲۰۱۹ ایرلند به تاریخ ۲۴ می ۲۰۱۹ به طور هم زمان برگزار گردید. در انتخابات اروپایی، حزب شین فین ۲ کرسی پارلمان را از دست داده و میزان رأی آن ها ۷٫۸ درصد کاهش یافت، این در حالی بود که این حزب در انتخابات های محلی ۷۸ (تقریباً نصف) کرسی در مجلس نمایندگان ایرلند را از دست دادند و سهم میزان رأی آن ها ۵٫۷ درصد کاهش یافت. این نتیجه برای حزب شین فین، «فاجعه آمیز» تلقی گردید. مک-دونالد بیان داشت که «این واقعاً برای ما یک روز بد بود. اما گاهی اوقات این اتفاقات در سیاست رخ می دهد و این برای شما یک آزمایش است؛ یعنی، البته هویداست که این اتفاق شخصاً برای من که رهبر هستم، یک آزمایش است». با این همه، این حزب در انتخابات سراسری ۲۰۲۰ دوباره درخشید و توانست ۲۴٫۵ درصد کل آرای ترجیحی نخست را به دست بی
آورد و با اختلاف ۳٫۶ درصد از حزب فاین گیل و ۲٫۳ درصد از حزب فیانا فیل، پیشتاز گردد. این بهترین نتیجه انتخابات سراسری در تاریخ مدرن حزب شین فین بود. مک دونالد با دریافت ۳۵٫۷ درصد آرای ترجیحی نخست در حوزه انتخابیه دوبلین مرکزی، بالاترین آرا را دریافت کرد.
فرمان های جنایی () نام جمعی به مجموعه ای از دستورها، رهنمودها و فرمان هایی است که در جریان عملیات بارباروسا در جنگ جهانی دوم توسط فرماندهی عالی ورماخت داده شد. این فرمان های جنایتکارانه فراتر از قوانین رفتاری تعیین شده بود و منجر به جنایت های گسترده در جبهه شرقی شد.
زاپ دوینا لیتسا () رودخانه ای است در شمال شبه جزیره کولا در استان مورمانسک، در کشور روسیه.
مسیر هذلولی () در اخترپویاشناسی یا مکانیک آسمانی، یک مسیر هذلولی، مسیر حرکت هر جسمی در اطراف جسم مرکزی با سرعتی بیش از اندازهٔ کافی برای فرار از کشش گرانشی جسم مرکزی است. این نام از این واقعیت ناشی می شود که برابر قانون جهانی گرانش نیوتن چنین مداری شکل هذلولی دارد. به عبارت فنی تر، این را می توان با شرطی بیان کرد که گریز از مرکز مداری بیشتر از یک باشد. با چند فرض ساده انگارانه می توان تصور کرد که جسمی که در امتداد چنین مسیری حرکت می کند به سمت بی نهایت می رود و به سرعت اضافی نهایی نسبت به جسم مرکزی می رسد. مانند مسیرهای سهموی، تمام مسیرهای هذلولی نیز مسیرهای فرار هستند. انرژی ویژهٔ یک مداری مسیر هذلولی مثبت است. پروازهای کناری سیاره ای که در آنها از کمانهٔ کمک گرانشی استفاده می شود، سفینه ها می توانند با قرارگرفتن در حوزهٔ نفوذ سیاره در حال استفاده از مسیرهای هذلولی توصیف شوند.
جلبک های دریایی خوراکی یا سبزیجات دریایی، جلبک های دریایی هستند که می توان آن ها را خورد و در آشپزی استفاده کرد. این جلبک ها معمولاً حاوی مقادیر زیادی فیبر خوراکی هستند و به یکی از گروه های جلبک های چندسلولی تعلق دارند: جلبک های قرمز، جلبک های سبز و جلبک های قهوه ای. جلبک دریایی همچنین برای استخراج پلی ساکاریدها مانند آلژینات، آگار و کاراگینان، مواد ژلاتینی که در مجموع، با عنوان هیدروکلوئیدها یا فیکوکلوئیدها برداشت یا کشت می شوند، هیدروکلوئیدها به ویژه در تولید مواد غذایی به عنوان افزودنی های غذایی اهمیت تجاری پیدا کرده اند. در صنایع غذایی از ویژگی هایی چون ژل شدن، حفظ آب، امولسیون کنندگی و سایر ویژگی های فیزیکی این هیدروکلوئیدها استفاده می کنند. بیشتر جلبک های خوراکی، جلبک های دریا و آب شور هستند. این موضوع در حالی است که بیشتر جلبک های آب شیرین، سمی هستند. برخی از جلبک های دریایی حاوی اسیدهایی هستند که دستگاه گوارش انسان را تحریک و فعال می کنند و برخی دیگر، می توانند اثر ملین و متعادل کنندهٔ الکترولیت ها در بدن انسان داشته باشند. بیشتر جلبک های بزرگ دریایی در مقادیر معمول غیر سمی هستند، اما اعضای سردهٔ "لین
گ بیا" ("Lyngbya)" به طور بالقوه کُشنده هستند. معمولاً مسمومیت ناشی از خوردن ماهی های دریایی، به علت تغذیه و مصرف جلبک های سمی توسط ماهی است. به این مسمومیت، سیگواترا می گویند. استفاده "از جلبک Lyngbya majuscula" همچنین می تواند باعث درماتیت جلبک دریایی شود. برخی از گونه های "Desmarestia" بسیار اسیدی هستند و دارای واکوئل های اسید سولفوریک هستند که می تواند باعث مشکلات شدید گوارشی شود. غذایی که اغلب در رستوران های چینی در جهان غرب، به عنوان جلبک دریایی ترد سرو می شود، جلبک دریایی نیست، بلکه کلم است که خشک شده و سپس، سرخ شده است. کاربرد جهانی. جلبک دریایی به طور گسترده به عنوان غذا در غذاهای دریایی و ساحلی، در سراسر جهان استفاده می شود. جلبک دریایی از دوران پیشاتاریخ، بخشی از رژیم غذایی در چین، ژاپن و کره بوده است. جلبک های دریایی همچنین از گذشته در بسیاری از جوامع سنتی اروپایی، در ایسلند و نروژ غربی، سواحل اقیانوس اطلس، فرانسه، شمال و غرب ایرلند، ولز و برخی از مناطق ساحلی جنوب غربی انگلستان، نیوبرانزویک، نوا اسکوشیا، نیوفاندلند و لابرادور مورد استفاده بوده اند و مردم مائوری نیوزیلند به طور سنتی از چند گونه جلب
ک دریایی قرمز و سبز استفاده می کرده اند. بومیان استرالیا نیز از گونه های مختلفی از جلبک های دریایی، تغذیه می کرده اند. تغذیه و موارد مصرف. جلبک دریایی منبع خوبی از مواد مغذی مانند پروتئین ها، ویتامین ها، مواد معدنی و فیبر خوراکی است. پلی فنل ها، پلی ساکاریدها و استرول ها و همچنین سایر مولکول های فعال زیستی، عمدتاً مسئول ویژگی های مفید جلبک های دریایی هستند. جلبک های دریایی، در مقایسه با گیاهان خشکی زی، نسبت بیشتری از اسیدهای چرب ضروری از جمله اسیدهای چرب ایکوزاپنتانوییک اسید (EPA) و دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA) دارند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ به گونه های خاصی از جلبک دریایی اشاره کرد که منبع گیاهی سرشار از ترکیب زیست فعال ویتامین ب۱۲ است. این مطالعه نشان داد که ب۱۲ هم در جلبک دریایی خام و هم برشته شده یافت می شود که دومی حاوی حدود نیمی از این ترکیب است اما همین مقدار نیز برای مصرف روزانه کافیست. مصرف تنها ۴ گرم جلبک Purple laver خشک شده، برای برآورده کردن مقدار مواد مغذی مورد نیاز روزانه، کافی در نظر گرفته می شود. جلبک های دریایی غنی از پلی ساکاریدهایی هستند که به طور بالقوه می توانند به عنوان ترکیبات عملکردی پری
بیوتیک برای کاربردهای مرتبط با سلامت انسان و حیوانات مورد استفاده قرار گیرند. پری بیوتیک ها، ترکیبات غیرقابل هضم و تخمیرشده انتخابی هستند که رشد و/یا فعالیت میکروبیوتای مفید روده را تحریک می کنند که به نوبه خود فواید سلامتی را برای میزبان به همراه دارد. علاوه بر این، چندین متابولیت ثانویه مانند ترپنوئیدها، اکسی لیپین ها، فلوروتانین ها، هیدروکربن های فرار و محصولات با منشأ بیوژنتیکی مخلوط ساخته می شوند؛ بنابراین، جلبک ها را می توان به عنوان یک منبع طبیعی تغذیه ای، بسیار مورد توجه قرار داد، زیرا حاوی ترکیباتی با فعالیت های زیستی متعدد بوده و می توانند به عنوان یک عنصر کاربردی در بسیاری از فناوری ها، مثلاً برای به دست آوردن غذاهای فراسودمند مورد استفاده قرار گیرند. پلی ساکاریدهای موجود در جلبک های دریایی، ممکن است توسط آنزیم های باکتری های طبیعی روده در انسان متابولیزه شوند. میزان این آنزیم ها، به دلیل مصرف بالای جلبک های دریایی، در مردم ژاپن، بالاتر است. "خزه ایرلندی یک" جلبک قرمز است که به همراه کاپافیکوس و گیگارتینوئید، در تولید افزودنی های غذایی مختلف، استفاده می شود. برخی از جلبک های دریایی خوراکی به عنوان
یک خوراک دارو با خواص ضدالتهاب، ضد حساسیت، ضد جهش، ضد تومور، ضد دیابت، آنتی اکسیدان، ضد فشار خون بالا و محافظت کنندهٔ دستگاه عصبی شناخته می شوند.. جلبک های قرمز خوراکی مانند "Palmaria palmata" , (Dulse), "Porphyra tenera" (Nori) و "Eisenia" bicyclis به عنوان منبع مناسبی از " پروتئین جایگزین، مواد معدنی و در نهایت، فیبر خوراکی " به شمار می آیند. تغذیه گاوها با جلبک دریایی "Asparagopsis taxiformis" می تواند انتشار متان آن ها را کاهش دهد. شرق آسیا. در برخی از کشورهای آسیایی، برگه های خشک شدهٔ جلبک قرمز "پورفیرا" در سوپ ها یا برای تهیه و پیچیدن سوشی یا اونی گیری استفاده می شود. آشپزی ژاپنی دارای هفت نوع جلبک دریایی است که هر یک از آن ها دارای نام عامیانهٔ مختص خود هستند. آگار، احتمالاً برای نخستین بار در ژاپن کشف شد، این ماده همچنین به طور گسترده ای به عنوان جایگزینی برای ژلاتین استفاده می شود. جنوب شرق آسیا. انگورهای دریایی ("Caulerpa lentillifera" و "Caulerpa racemosa") و Gusô ("Eucheuma" spp.) به طور سنتی در غذاهای جنوب شرق آسیا (و همچنین در اقیانوسیه و مناطق گرم تر آسیای شرقی) خورده می شوند. این جلبک دریایی خ
وراکی آب گرم، نخستین بار به صورت تجاری در فیلیپین کشت شد. در شمال فیلیپین، جلبک دریایی قرمز آبی سرد "Pyropia vietnamensis" نیز به طور سنتی از طبیعت برداشت می شود و به ورقه های نوری مانند سیاه رنگی به نام "گامت،" در پخت و پز استفاده می شود. در فیلیپین، یک ماده سنتی به نام "گولامان" از کاراگینان استخراج شده از جلبک دریایی خوراکی در صنعت پیشگام پرورش جلبک دریایی استوایی در این کشور تهیه می شود. این ماده همچنین به عنوان جایگزینی برای ژلاتین استفاده می شود و در تهیهٔ انواع دسرهای سنتی نیز کاربرد فراوانی دارد. کاراگینان به عنوان جایگزین ژلاتین به سایر مناطق جنوب شرق آسیا نیز گسترش یافته است. روغن جلبک دریایی. روغن جلبک دریایی که به آن روغن جلبک نیز می گویند برای تهیه غذا استفاده می شود. روغن جلبک دریایی همچنین به عنوان یک مکمل غذایی طبیعی اسیدهای چرب استفاده می شود، زیرا حاوی چربی های ایکوزاپنتانوییک اسید و دوکوزاهگزانوئیک اسید است که هر دو از اسیدهای چرب امگا ۳ هستند. محتوای دوکوزاهگزانوئیک اسید آن تقریباً معادل روغن ماهی بر پایهٔ ماهی آزاد است. روغن جلبک دریایی همچنین برای تولید سوخت جلبک به عنوان یک زیست سوخت و
در تولید روغن ماساژ، صابون ها و لوسیون ها استفاده می شود. جلبک های دریایی خوراکی رایج. جلبک های دریایی خوراکی رایج عبارت اند از:
پیاده نظام کوهستانی () پیاده نظام سبک بخشی از نیروهای آلپ یا کوهستانی آلمان، اتریش و سوئیس هستند. کلمه Jäger (به معنای "شکارچی") یک اصطلاح مشخص برای پیاده نظام سبک در کشورهای آلمانی زبان است. در طی جنگ جهانی دوم. در طی جنگ جهانی دوم، ورماخت و وافن اس اس تعدادی واحد پیاده نظام کوهستانی را برپا کرد، که با نشان سپیدگوهر «ادولایس» که روی آستین ها و کلاه هایشان پوشیده شده بود شناسایی می شدند.
چیندیت ها () اعضای یکی از لشکرهای هندی ارتش انگلستان در جنگ جهانی دوم، که تحت فرماندهی سرتیپ اورد وینگیت (۱۹۰۳–۱۹۴۴) برضد ژاپنی ها در برمه (میانمار کنونی) عملیات چریکی انجام می داد. این نام برگرفته از «چینته» افسانه ای (نیم شیر، نیم عقاب) است، که جلوِ معبدهای برمه ای نصب می کنند تا ارواح خبیثه را دور نگه دارد. چیندیت ها به دو عملیات مهم دست زدند؛ اولی را سربازان تیپ ۷۷ در ۱۹۴۳ و دومی را واحدی ویژه متشکل از سربازان شش تیپ در ۱۹۴۴ انجام دادند. اورد وینگیت در سانحه ای هوایی در جریان مرحلهٔ مقدماتی دومین عملیات جان باخت.
کنستانس فرانسه ()، کنتس تروا از سال ۱۰۹۳/۹۵ تا ۱۱۰۴ و پرنسس هم نشین انطاکیه از ۱۱۰۶ تا ۱۱۱۱ میلادی بود. وی بزرگترین فرزند و دختر فیلیپ یکم، پادشاه فرانسه و برتا هلندی و خواهر لوئی ششم که ابتدا با کنت روا، هیو و سپس با شاهزاده انطاکیه، بوهموند یکم ازدواج کرد. وی از هیو یک فرزند و از بوهموند دو فرزند به دنیا آورد.
ریموند چهارم، کنت طرابلس ()، کنت طرابلس (۱۱۸۷-۱۱۸۹) و نایب السلطنه شاهزاده نشین انطاکیه (۱۱۹۳-۱۱۹۴) بود. وی فرزند بزرگ بوهموند سوم انطاکیه و اورگیوز بود. زمانی که ریموند سوم در سال ۱۱۸۷ میلادی درگذشت، کنت نشین طرابلس به پسر ریموند چهارم رسید که پسرخوانده ریموند سوم بود. با این حال، بوهموند سوم پس چند سال به این دلیل که می خواست ریموند در دربار انطاکیه باشد، وی را به انطاکیه فراخواند و در عوض دگیر فرزند، بوهموند چهارم را به طرابلس فرستاد. پس از شکست بوهموند در نبر با لوون یکم، شاه ارمنستان و اسیر شدن وی، ریموند به عنوان نایب حکومت را در دست گرفت. در سال ۱۱۹۵، ریموند با آلیس ارمنستان، دختر روبن سوم برای برقراری صلح میان دو حکومت ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک پسر به نام ریموند روپن بود که بعدها مدعی حکومت انطاکیه شد تا جنگ جانشینی انطاکیه آغاز گردد.
ریموند روبن که با اسم های ریموند روپن و روبن ریموند (؛ ۱۱۹۸ – ۱۲۲۱/۱۲۲۲) نیز شناخته می شود، یکی از اعضای خاندان پواتیه که مدعی شاهزاده نشین انطاکیه و پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود. پس اعلام دعوی، بوهموند چهارم، عموی ریموند، دعوی وی را رد کرد اما لوون یکم، پادشاه ارمنستان وی را به عنوان وارث مقدر خود انتخاب کرد تا بتواند انطاکیه را تحت فشار قرار دهد. در سال ۱۲۱۱ ریموند روبن به عنوان پادشاه جونیور کیلیکیه تاج گذاری و در نهایت در سال ۱۲۱۶ به عنوان و مقام شاهزاده انطاکیه رسید. با این حال جنگ جانشینی انطاکیه با مرگ لوون در سال ۱۲۱۹ به پایان رسید تا ریموند روبن مقام خود را در انطاکیه در مقابل بوهموند چهارم از دست بدهد. وی پس از آن مدعی ارمنستان شد اما در مقابل زابل، دختر لوون شکست خورد و زندانی شد. وی تا زمان مرگ در زندان باقی ماند.
تئودورا کومننه () نوه برادر مانوئل یکم و احتمالاً دختر ژان دوکاس کومنوس و ماریا و همسر دوم بوهموند سوم، شاهزاده انطاکیه بود. وی همچنین مادر کنستانس، فیلیپه و مانوئل بود. پس از مرگ مانوئل یکم، بوهموند که نفعی در اتحاد با امپراتوری بیزانس نمی دید، از تئودورا طلاق گرفت. تئودورا پس از آن با والتر، ارباب بیت شئان ازدواج کرد.
ریموند انطاکیه (؛ ح. ۱۱۹۵–۱۲۱۳)، بزرگ ترین فرزند بوهموند چهارم، شاهزاده انطاکیه بود. وی در ۱۸ سالگی، در حالی که جانشین شاهزاده نشین انطاکیه و کنت نشین طرابلس بود توسط حشاشین ها در سال ۱۲۱۳ در بیرون از کلیسای اعظم طرطوس به قتل رسید. با توجه به درگیری بوهموند چهارم با شوالیه های مهمان نواز، احتمالاً این اقدام به خواست آنها رخ داده است. در پاسخ به این قتل، بوهموند با همراهی شوالیه های معبد قلعه الخوابی را در سال ۱۲۱۴ محاصره کرد. حشاشین ها از امیر ایوبی حلب، الظاهر غازی، تقاضای کمک کردند اما وی به واسطه درگیری با عمویش العادل، سلطان ایوبیان، نتوانست اقدامی کند. پس از آن، المعظم عیسی، فرزند العادل، حملاتی به قلمروی بوهموند در طرابلس ترتیب داد. بوهموند نیز با توجه به شرایط، از محاصره دست کشید و به انطاکیه بازگشت.
بوهموند پنجم انطاکیه (؛ ۱۱۹۹ – ۱۷ ژانویه ۱۲۵۲)، شاهزاده انطاکیه از سال ۱۲۳۳ تا ۱۲۵۲ و کنت طرابلس از سال ۱۲۳۳ تا ۱۲۵۲ میلادی بود. پس از مرگ پدرش، بوهموند چهارم، و همزمان با قدرت رسیدن وی، تقریبا تمام فرقه های نظامی اعلام استقلال کردند و از این رو بخشی از قلمروی بوهموند همچون بندر طرطوس، بغراس، مرقب، حصن الاکراد و صافیتا که تحت کنترل فرقه های نظامی بود، کاسته شد.وی همچون پدر و پدربزرگش خود را از درگیری و اختلافات میان فرانک ها و سیسیلی ها بر سر حکومت اورشلیم پرهیز کرد و نیز برخلاف بیشتر مسیحیان انطاکیه و طرابلس در شرکت در جنگ صلیبی هفتم که میان صلیبیون و ایوبیان در مصر درگرفت خودداری ورزید که مسئله بیشتر بخاطر ارتباطات وی با حکومت های مسلمان همجوارش بود. وی سرانجام در ژانویه ۱۲۵۲ درگذشت و پسرش بوهموند ششم جانشین وی شد.
صبان فیلمز (SF) یک استودیوی تولید و پخش محصولات سرگرمی است که در مهٔ ۲۰۱۴ تأسیس شد. این استودیو یکی از شرکت های تابعهٔ گروه سرمایه گذاری صبان آمریکا است. این مقاله فیلم هایی که به طور مشترک یا مستقل توسط صبان فیمز توزیع شده اند را در کنار فیلم های آیندهٔ این استودیو فهرست می کند.
فیلیپ انطاکیه () که با نام فیلیپ طرابلس نیز شناخته می شود، یکی از اعضای خاندان پواتیه و پسر بوهموند چهارم انطاکیه بود که پس پایان یافتن جنگ جانشینی انطاکیه و شکست و زندانی شدن ریموند روبن، با ملکه ارمنستان، زابِل ازدواج کرد تا از طریق یوره اوکساریس به عنوان پادشاه ارمنستان تاج گذاری کند. اما به دلیل پیروی نکردن از شیوه و سنن ارمنی ها، سرانجام ارمنی ها علیه وی شوریدند. فیلیپ در حالی که در حال سفر به انطاکیه، در شب توسط گروهی دستگیر و زندانی شد. با وجود مذاکرات پدرش، سرانجام در سال ۱۲۲۵ میلادی، در زندان با سم به قتل رسید. بوهموند درصدد انتقام برآمد اما با شکل گرفتن اتّحاد میان ایوبیان و ارمنستان، از جنگ پرهیز کرد.
ماریا انطاکیه ()، دختر بوهموند چهارم، شاهزاده انطاکیه و مدعی تاج وتخت پادشاهی اورشلیم از سال ۱۲۶۸ تا ۱۲۷۷ میلادی بود. وی به عنوان نایب حکومت پادشاه کنرادین چندین حکومت کرد اما پس از مدتی خود به دلیل نزدیکی خونی مدعی شد اما درخواست و دعوی وی در دیوان عالی اورشلیم با تلاش هیو سوم، پادشاه قبرس رد شد. زمانی که کنراد در سال ۱۲۶۸ درگذشت، وی بار دیگر مدعی حکومت اورشلیم شد اما هیو بار دیگر دعوی وی را رد کرد تا وی شرق را به مقصد اورپا ترک کند. و در نهایت دعوی خود را به شارل آنژو فروخت. وی سرانجام در سال ۱۳۰۷ درگذشت. شجره نامه.
ملیساند لوزینیان (؛ ۱۲۰۰ – بعد از ۱۲۴۹)، کوچک ترین دختر ملکه اورشلیم، ایزابلا یکم و آیمری قبرس است. وی یک خواهر، سیبلا لوزینیان، و یک برادر، آمالریک، که در کودکی مرد، داشت. وی همچنین خواهر ناتنی ماریا مونفروا که جانشین ایزابلا یکم شد، آلیس شامپانی و فیلیپا شامپانی نیز بود. وی ژانویه ۱۲۱۸ با بوهموند چهارم انطاکیه ازدواج کرد که از وی دارای ۳ فرزند شد: ایزابلا، ماریا و هلویس شد. وی همچنین مدتی نایب حکومت هنری یکم بود.
هلویس قبرس () دختر آیمری، پادشاه قبرس و همسرش اشیوا ابلین بود. وی دوبار ازدواج کرد؛ نخست با اود د دامپیر ازدواج کرد که از وی صاحب یک پسر به نام ریچارد شد. پس از مرگ اود با ریموند روبن، مدعی شاهزاده نشین انطاکیه و پادشاهی ارمنی کیلیکیه ازدواج کرد که از وی صاحب دو دختر به نام ماریا و اشیوا شد.
بوهموند ششم () شاهزاده انطاکیه و طرابلس (۱۲۵۲–۱۲۷۵) بود. او پس از مرگ پدرش با اینکه هنوز به سن قانونی برای اداره حکومت نرسیده بود، با کمک و حمایت لوئی نهم، پادشاه فرانسه موفق به کسب قدرت شد. لوئی نهم همچنین مقدمات ازدواج وی با سیبلا را فراهم کرد و به این ترتیب دشمنی قدیمی میان ارمنستان و انطاکیه را پایان داد. به دنبال این ازدواج، بوهموند در اتحادی مشترک با پادشاه کیلیکیه و مغولان به بندر لاذقیه که از سال ۱۱۸۸ از تسلط آنها حارج گردیده بود، لشکر کشید اما در تصرف آنجا به موفقیتی نرسید. پس از شکست مغولان در نبرد عین جالوت از ممالیک، قلمروی بوهموند مورد حمله ممالیک قرار گرفت تا سرانجام در مه ۱۲۶۸ انطاکیه به دست ممالیک سقوط کرد تا حکومت شاهزاده نشین انطاکیه منقرض گردد. بوهموند با این حال بوهموند پیمان صلحی ده ساله با بیبرس منعقد کرد تا طرابلس که در آن زمان در آنجا مستقر شده بود مدتی در امان باشد. او سرانجام در سال ۱۲۷۵ درگذشت و پسرش بوهموند هفتم به کنت نشین طرابلس رسید.
کیم جون هان (؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۸۳) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است که در کنار سوزی در سریال "آنا" ایفای نقش کرده است. او در سال ۲۰۱۸ در مجموعه تلویزیونی "زمان" حضور پیدا کرد.
مردمان با فرهنگ های سکایی () ازجمله تیره های باستانی تأثیرگذار تاریخی بودند که ارزشمندی بسزا داشته اند امّا نحوهٔ پیشامدهای در تاریخ باستان به گونه ای پیش رفت که درنهایت این قوم کهن در میان مردمان پیرامون خود مضمحل شدند و دیگر نشانی از آنها به جز اشارات پراکنده ای در کتب باستانی باقی نماند؛ که همانا سبب اصلی این امر را باید در ویژگی سرشتی مردم سکا یعنی بیابان گردی و نداشتن وطن معین دید. ارّابه های سرپوشیده سکاها به منزله خانه همیشگی آنها بوده است و مردان سکایی که، پیوسته به این سو و آن سو می تاختند، شب هنگام به ارّابه های خود بازمی گشتند. قوم سکایی، نهایت با باشندگان سرزمین هایی که در آنجا بودن داشتند، درآمیختند. فعل وانفعالاتی در شرق فلات ایران به شکل آمیزش اندک اندکی و درنهایت به یک پارچگی ماساژت های سکا و ترک ها انجامید، و در ناحیه زرنگ و میان پهنه ایران نیز، درهم آمیختن پارت ها و طایفه «سکاهای هوم نوش» روی داد. تیراندازی و کمانداری بر روی اسب از نوآوری ها و ویژگی های بنیادین سکاها و فرهنگ سکایی به شمار می رفت. واژهٔ یونانی برابر با سکا، " skuthai " به معنی "پیاله" (مانند پیالهٔ آب) است و از قول هرودوت آمد
ه است که «سکاها همواره همراه خود پیاله ای داشته اند»، معانی دیگری نیز مانند "سگ" برای این نام در منابع ایران شناسی قید شده است. سکاها صرف نظر از محلی که در آن جای می گرفتند، ویژگی های مشترکی داشتند که فرهنگ مشترک همهٔ آنها به شمار می رفت و همین رفتارها بود که این قوم پخش شده در سرزمین های گوناگون را زیر عنوان مشترک «سکایی» قرار می دهد. آثار هنری کشف شده از گورستان های پهنه جغرافیایی بسیار وسیع و گستردهٔ سکاها، همگی نشان گر از گونه ای همبستگی فرهنگی میان این تیره های گوناگون است؛ از این رو تصوّر منشأ یکی نژادی بر همه آنها دارای توجیهات منطقی و علمی و مستند است. شاخصهٔ این قوم، مهارت در کمانداری بوده است و آیین نبرد سگاها که بر پایهٔ جنگ وگریز و فریب طرف مقابل بوده است. جایگاه اسب در فرهنگ سکایی. شیوه زندگی سگاها مبتنی بر جنگ و بیابان گردی و در تاخت وتاز همیشگی بوده و اسب جزء جدانشدنی از زندگی قوم سکا (یا سگزی) به شمار می رفته است. آنها جزء نخستین مردمانی بودند که به رام کردن و پرورش اسب پرداختند و آیین نبرد و به ویژه تیراندازی و کمانداری بر روی اسب نیز از ابتکارات این قوم به شمارمی رود. رایزنی رستم با اسب خود
(رخش) و نقش تعیین کننده اسب در نبرد با دیوان، دقیقاً نشانه و نمونه ای از جایگاه برجسته اسب در میان مردمان سکایی است. در داستان های شاهنامه فردوسی پیروزی های رستم وابسته به فراست و توانایی اسبش است و مرگ او زمانی فرامی رسد که به وضعیت اسبش بی اعتنایی می کند. نشانه های سکایی در نام های جغرافیایی امروز ایران. نشانه هایی از واژه «سگزی» در جغرافیای امروز ایران دیده می شود، ازجمله نام شهری در پیرامون شهرستان اصفهان، که دشت نزدیک آن نیز امروزه به نام دشت سگزی شهرت دارد. سه شاخه اصلی مردمان سکایی. اسکیتث ها. اسکیتث ها گروه هایی خون ریز و راهزن و جنگ آور بودند و به اقتضای زندگی بیابانی و کوچ نشینی مرتباً به همسایگان خود یورش می بردند و با غارت مردمان یکجانشین مانند مادها و پارس ها و آشوریان روزگار خود را می گذراندند. به گفته هرودوت در زمان «هووخشتره»، دومین پادشاه ماد (۶۳۳–۵۸۵ ق. م)، اسکیتث ها به قلمرو مادها حمله ور شدند و با شکست دادن مادها به مدّت ۲۸ سال (از ۶۵۳ تا ۶۲۵ ق. م) در آسیای غربی فرمانروایی داشتند؛ امّا سرانجام با تدبیر هووخشتره، اسکیت های مهاجم به کنار رانده شدند. ازجمله اقدامات هووخشتره اینکه او یکی از فر
ماندهان سکاها و سردارانش را به یک بزم فراخواند و همه را یکجا مسموم و کشت و با این دست کارها مادها مجدداً زمام امورشان را به دست گرفتند. ماساژت ها. ماساژت ها در آسیای مرکزی (سغد) می زیستند و در ناحیه ای میان دو رود آمودریا و سیردریا در شمال خوارزم را گذران زندگی می کردند. زیستگاه آنها در مصب سیردریا قرار داشت که اکنون دیگر شرایط آن زمان را ندارد و در نتیجه اثر آنچنانی از آن تمدنهای باستانی ناحیه، ماساژت ها و… باقی نماند. بعضی ازمنابع تاریخی، طایفه خونریز ماساژت را با قوم «یاجوج و ماجوج» یاد شده در تفاسیر تورات و قرآن یکی می دانند و به تصریح بعضی منابع تاریخی قوم «هفتالیان» که در شاهنامه فردوسی از آنان به کّرات یادشده را نیز باید جزء همین مردمان به شمار آورد. سکاهای ماساژت به سمت نواحی ماورای سیردریا درحوالی فرغانه گسترش داشتند و پس از گذشتن از کوه های «تیان شان» وارد سرزمین کاشغر شده، از آنجا سراسر ولایت کاشغر را به تصرّف درآوردند و با همسایه شدن با چینیان و ترکان آسیای مرکزی بتدریج با ایشان درآمیختند و نهایةً در آنها مضمحل شدند، بعضی از پژوهشگران این گمان را مطرح کرده اند که ماساژت ها در واقع همان اقوام توران
ی مذکور در شاهنامه و سایر تواریخ ایرانی و عربی هستند؛ که بدین ترتیب «ترک» خوانده شده اند. واسیلی آبایف (Vasily Abaev) ایران شناس و زبان شناس گرجی (۱۹۰۰–۲۰۰۱م) در پژوهش گسترده ای که انجام داده، به این نتیجه رسیده است که نبرد ایرانیان و تورانیان در واقع نبرد بین دو بخش غربی و شرقی سکاها مهاجر (سکاهای ایرانی مهاجر به داخل فلات ایران و ترکی) بوده است. وی در ادامه به اسامی قهرمانان تورانی استناد می کند که همه ایرانی به نظر می رسند. او توران را متعلّق به سکاییان دانسته و یادآور شده است که نام هایی از این گونه در میان سکاییان حاکی از تبار آریایی ایشان است. آن دسته از سکاهای مهاجرت کرده به داخل فلات ایران، مانند سیستان و… در مقابل هجوم و ورود ترکان و ماساژت های همراه آنها، به فلات ایران تا مدتها سدّ محکمی در شرق ناحیهٔ اصلی ایران ایجاد کرده بودند و در برابر تجاوزات آنها به حدود شرقی ایران پایداری داشته اند که در بخش پهلوانی شاهنامه (یعنی داستانهای مربوط به رستم) نیز این موضوع بازتاب دارد. شمال خوارزم در هزاره اول پیش از میلاد، از دو رود آمودریا و سیردریا بهره می گرفت و دارای جمعیتی فراوان بود. این منطقه به سوی شرق، ت