Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جسیکا لوئیز نلسون (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه سرای انگلستانی و عضو قبلی گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است. این گروه در سال ۲۰۱۱ و در نسخه بریتانیایی "ایکس فاکتور" بنیان گذاری شد و به نخستین گروه پیروز در این مسابقه شد. از زمان نخستین حضور آنها، گروه دخترانه بیش از ۶۰ میلیون رکورد در سراسر جهان فروخته است و آنها را در میان ۵ گروه برتر دخترانه از نظر فروش قرار داده است. در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰، او به دلایل مربوط به سلامت روان تصمیم گرفت گروه را ترک کند.
گردنه لتابند (ارتفاع: ۲۴۹۹ متر یا ۸۱۹۹ فوت) یک گردنه کوهستانی است که افغانستان و جلال آباد را به هم متصل می کند. این گردنه در راه پاکستان در تپه های کارکاچه بین سه بابا و بوتخاک در رشته هندوکش واقع است. نام لتابند، به معنی «کوه پارچه ها» است زیرا یک باور قدیمی است که افرادی که در طول این مسیر تکه هایی از لباس را به بوته ها می آویزند، خواسته هایشان برآورده می شود. موقعیت. گردنه لتابند یک گردنه سخت و خطرناک است که مدت ها تنها جاده مناسب برای کالسکه ها یا وسایل نقلیه موتوری بین کابل و جلال آباد بوده است. مسیری طولانی اما کم باران است. این جاده توسط مغول ها در قرن شانزدهم برای رسیدن به کابل ایجاد شد و به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از جاده ابریشم تا سال ۱۹۶۰ همچنان مورد استفاده قرار می گرفت، سرانجام جاده از طریق مسیر تنگ غرو تکمیل و آسفالت شد. این جاده جدید زمان سفر بین کابل و مرز پاکستان را از دو روز به چند ساعت کاهش داد. این جاده قرن ها پیوند مهمی در مسیر تجارت بین آسیای مرکزی و جنوب آسیا و یک راهبرد نظامی استراتژیک بود. روستای اک بولاک در انتهای شرقی گردنه قرار داده است. تاریخچه. «یک پست نظامی توسط انگلیس در دومین
جنگ افغانستان (۸۰–۱۸۷۸) ایجاد شد، که در دست سرهنگ هادسون در حالی بود که نیروهای افغان پست نزدیک شرپور را در دست داشتند. نیروهای هادسون محاصره شدند، اما در هوای صاف توانستند با خورنگار ارتباط برقرار کنند (دستگاهی که از آینه متحرک برای انعکاس نور خورشید برای سیگنال زدن به نقاط دور دست استفاده می شود). نیروهای سرهنگ هادسون در لتابند، به همراه نیروهای مستقر در پادگان در جاگدالاک نزدیک گردنه ارتباط برقرار کرده و با هم علیه تذین غیلزایی ها که تپه های اطراف را اشغال کرده بودند جنگیدند و سرانجام آنها را بیرون راندند.»
فرانک لاوود (; زاده – درگذشته ۲۷ فوریه ۱۹۸۸) سیاست مدار اهل هائیتی بود. وی دو بار از ۱۱ ژانویه ۱۹۴۶ تا ۱۶ اوت ۱۹۴۶ و سپس از ۱۰ مه ۱۹۵۰ تا ۶ دسامبر ۱۹۵۰ رئیس جمهور موقت هائیتی بود. فرانک لاوود در ۲۷ فوریه ۱۹۸۸، در سن ۸۵ سالگی در پاریس درگذشت.
کشتارهای لهستانی ها در وولینیا و گالیسیای شرقی (به لهستانی: "rzeź wołyńska"، به معنای تحت اللفظی «کشتارگاه وولینیایی»؛ به اوکراینی: "Волинська трагедія"، به معنای «تراژدی وولین») در لهستان تحت اشغال آلمان از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ توسط ارتش شورشی اوکراین یا УПА، با پشتیبانی بخش هایی از جمعیت اوکراینی های محلی علیه اقلیت لهستانی تبار در وولینیا، گالیسیای شرقی، مناطقی از پولزی و استان لوبلین رخ دادند. اوج کشتارها در ژوئیه و اوت ۱۹۴۳ رخ داد. بیشتر قربانیان را زنان و کودکان تشکیل می دادند. اقدامات УПА در نهایت منجر به مرگ میان ۵۰٬۰۰۰، تا ۱۰۰٬۰۰۰ تن شد. به گفته تیموتی اسنایدر، این پاکسازی قومی تلاشی از سوی اوکراین برای جلوگیری از ادعای حق حاکمیت دولت لهستان پس از جنگ بر مناطق با اکثریت اوکراینی تبار بود که بخشی از خاک لهستان پیش از جنگ به شمار می آمدند. هنریک کومانسکی و شچپان زیکیرکا می نویسند که این قتل ها مستقیماً به سیاست های جناح به رهبری استپان باندرا از سازمان ملی گرایان اوکراین (ОУН-B) و بازوی نظامی آن، ارتش شورشی اوکراین، مرتبط بود، و هدف آن ها برای پاکسازی همه غیر اوکراینی ها از دولت آینده اوکراین در گردهمایی دوم О
УН-B در ۱۷ تا ۲۳ فوریه ۱۹۴۳ (در برخی منابع مارس ۱۹۴۳) عنوان شده بود. این کشتارها منجر به درگیری گسترده تری میان نیروهای لهستانی و اوکراینی در سرزمین های اشغال شده توسط آلمان شد، و ارتش میهنی لهستان در وولنیا، به حملات اوکراین پاسخ داد. در سال ۲۰۰۸، کشتارهایی که توسط ملی گرایان اوکراینی علیه لهستانی ها در وولینیا و گالیسیای شرقی انجام شدند، توسط مؤسسه یادبود ملی لهستان دارای ویژگی های بارز یک نسل کشی عنوان شدند، و در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶، پارلمان لهستان قطعنامه ای را تصویب کرد که کشتارها را به عنوان نسل کشی به رسمیت می شناخت. اگرچه این طبقه بندی محل اختلاف میان تاریخ دانان لهستانی و اوکراینی است. بر پایه مقاله ای به سال ۲۰۱۶ در "Slavic Review"، «اتفاق نظر علمی وجود دارد که این یک مورد پاکسازی قومی و نه نسل کشی بود». کشتارها. برنامه ریزی. تصمیمات منجر به کشتار لهستانی ها در وولینیا و اجرای آن ها را می توان در اصل به جناح افراطی باندرا ОУН-B نسبت داد، نه به سایر گروه های سیاسی یا نظامی اوکراین. ОУН-B دارای ایدئولوژی شامل این باورها بود: ملی گرایی یکپارچه، با دولتی ملی و زبانی خالص؛ تجلیل از خشونت و مبارزه مسلحانه یک مل
ت در برابر ملت دیگر؛ و توتالیتاریسمی که در آن ملت می بایست توسط یک شخص و یک حزب سیاسی اداره شود. در حالی که جناح میانه رو ملنیک سازمان ملی گرایان اوکراینی جنبه های فاشیسم موسولینی را می ستود، جناح افراطی باندرای سازمان جنبه های نازیسم را تبلیغ می کرد. در زمان تأسیس ОУН، محبوب ترین حزب سیاسی در میان اوکراینی ها اتحاد ملی دمکراتیک اوکراین بود، که مخالف حکومت لهستان به شمار می رفت اما خواستار به کارگیری روش های صلح آمیز و دموکراتیک برای دستیابی به استقلال از لهستان بود. از سوی دیگر، ОУН جنبشی حاشیه ای در غرب اوکراین بود و به دلیل خشونت آن توسط شخصیت های جریان اصلی جامعه اوکراین مانند رئیس کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین، آندری شپتیتسکی، محکوم شده بود. وی دربارهٔ رهبری ОУН نوشته بود: «هر کسی که جوانان ما را از میان ببرد، جنایتکار و دشمن مردم ما است». چندین عامل در افزایش محبوبیت ОУН-B و در نهایت انحصار قدرت در جامعه اوکراین توسط آن نقش داشتند؛ عواملی که برای آنکه کشتارها به وقوع بپیوندند نیاز بودند. تنها یک گروه از ملی گرایان اوکراینی، ОУН-B تحت فرماندهی میکولا لبد و سپس رومن شوخویچ، قصد پاکسازی قومی در وولینیا را
داشتند. تاراس بولبا-بورووتس، بنیانگذار ارتش انقلابی خلق اوکراین، این ایده را رد کرد و پس از آغاز کشتارهای ضدلهستانی آن ها را محکوم کرد. رهبری ОУН-M باور نداشت که چنین عملیاتی در سال ۱۹۴۳ سودمند بود. پس از حمله هیتلر به اتحاد جماهیر شوروی، هم دولت در تبعید لهستان و هم ОУН-B اوکراینی این احتمال را در نظر گرفتند که در صورت جنگ فرسایشی متقابل میان آلمان و اتحاد جماهیر شوروی، این منطقه به صحنه درگیری میان لهستانی ها و اوکراینی ها تبدیل شود. دولت در تبعید لهستان، که می خواست این منطقه به لهستان برگردد، به عنوان بخشی از برنامه کلی خود برای یک قیام ضد آلمانی در آینده، برای تسخیر سریع مسلحانه این سرزمین برنامه ریزی کرد. این ایده اما به دلیل همدستی پیشین ОУН با نازی ها پیچیده شد و بنابراین تا سال ۱۹۴۳ هیچ تفاهمی میان ارتش میهنی لهستان و ОУН امکان پذیر نبود. در گالیسیای شرقی، دشمنی میان لهستانی ها و اوکراینی ها تحت اشغال آلمان شدت گرفت. تصور اینکه اوکراینی ها پیشتر با دولت شوروی در سال های ۱۹۳۹–۱۹۴۱ همکاری کرده بودند، و اکنون با آلمانی ها همکاری می کردند، لهستانی های محلی را به این باور رساند که اوکراینی ها را باید از س
رزمینشان بیرون کنند. در ژوئیه ۱۹۴۲ در یادداشتی توسط کارکنان ارتش داخلی در لووف توصیه شد که میان ۱ میلیون تا ۱٫۵ میلیون اوکراینی از گالیسیا و وولینیا به اتحاد جماهیر شوروی اخراج شده و بقیه در سراسر لهستان پراکنده شوند. پیشنهادهایی مربوط به خودمختاری محدود اوکراین، آنگونه که توسط ارتش میهنی در ورشو و دولت در تبعید در لندن مورد بحث قرار گرفته بود، حمایتی در میان لهستانی های محلی پیدا نکرد. در اوایل سال ۱۹۴۳، مقاومت زیرزمینی لهستان احتمال نزدیک شدن با اوکراین را مورد بررسی قرار داد، ولی در نهایت بی ثمر ماند چرا که هیچ یک از طرفین حاضر به کوتاه آمدن از ادعای خود بر شهر لووف نبودند. حتی پیش از جنگ، ОУН به مفاهیم ملی گرایی یکپارچه در غالب توتالیتر خود که طبق آن دولت اوکراین نیاز به همگنی قومی داشت، پایبند بود و اینکه دشمن لهستانی تنها با حذف لهستانی ها از سرزمین های اوکراین شکست می خورد. از دیدگاه ОУН-B، یهودیان در همان هنگام نیز در جریان هولوکاست در لهستان نابود شده بودند و روس ها و آلمانی ها تنها به طور موقت در اوکراین بودند، اما لهستانی ها باید با زور از این کشور خارج می شدند. ОУН-B به این باور رسید که باید در حا
لی که آلمانی ها هنوز منطقه را کنترل می کردند اقدام سریعی انجام دهد تا از تلاش های آینده لهستان برای برقراری مجدد مرزهای پیش از جنگ جلوگیری کند. نتیجه این شد که فرماندهان محلی ОУН-B در وولینیا و گالیسیا، اگر نه حتی رهبران ارشد ОУН-B، تصمیم گرفتند که نیاز به پاکسازی قومی لهستانی ها بوسیلهٔ ترور و قتل وجود دارد. وولنیا. میان سال های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۳، جمعیت لهستانی های وولنیایی پیشتر به حدود ۸ درصد از جمعیت منطقه (حدود ۲۰۰٬۰۰۰ تن) کاهش یافته بود. آن ها در حومه شهرها پراکنده بوده و با تبعیدهای شوروی از نخبگان خود دور افتاده بودند، و هیچ ارتش پارتیزانی محلی مقتدر یا مقام ایالتی برای محافظت از خود نداشتند. در ۹ فوریه ۱۹۴۳، یک گروه از ارتش شورشی اوکراین، به فرماندهی ریوری پرهینیاک، با تظاهر به اینکه عضو پارتیزان های شوروی هستند به شهرک پاراشلا در منطقه سارنی حمله کرد. این کشتار به عنوان پیش درآمدی برای کشتارهای دیگر محسوب می شود و به عنوان نخستین کشتار صورت گرفته توسط ارتش شورشی در منطقه شناخته می شود. برآورد تعداد قربانیان از ۱۴۹، تا ۱۷۳ در تغییر است. در سال ۱۹۴۳، کشتارها به سوی غرب سازماندهی شدند و در ماه مارس در شهرستا
ن های کوستوپیل و سارنی صورت گرفتند. در آوریل، آنها به مناطق کرمنتس، ریونه، دوبنو و لوتسک پیش رفتند. ارتش شورشی در اواخر مارس و اوایل آوریل ۱۹۴۳ حدود ۷۰۰۰ مرد، زن و کودک غیر مسلح را کشت. در شب ۲۲ تا ۲۳ آوریل، گروه های اوکراینی، به فرماندهی ایوان لیتوینچوک، به شهرک یانووا دولینا حمله کرده و ۶۰۰ نفر را کشتند و کل روستا را سوزاندند. در جریان یی از کشتارها در دهکده لیپنیکی، ۱۸۰ تن، از جمله تمام اعضای خانواده میروسلاو هرماشفسکی که تنها فضانورد لهستانی بود، کشته شدند. مهاجمان پدربزرگ و مادربزرگ آهنگساز کژشیمیر دمبسکی را به قتل رساندند. پدر و مادر دوبسکی با پناه بردن به یک خانواده دوست اوکراینی جان سالم به در بردند. در کشتاری دیگر، طبق گزارش های ارتش شورشی، سکونت گاه های لهستانی کوتی، در منطقه زومسکی و نووا نویتسا، با همکاری گشتاپو و سایر مقامات آلمانی برچیده شدند. طبق منابع لهستانی، واحد دفاع شخصی کوتی موفق شد حمله ارتش شورشی را دفع کند، اما حداقل ۵۳ لهستانی به قتل رسیدند. بقیه ساکنان تصمیم به ترک روستا گرفتند و توسط آلمانی هایی که توجهشان به دلیل درخشش آتش و صدای تیراندازی جلب شده بود و به کوتی رسیده بودند، اسکورت
شدند. ماکسیم اسکوروپسکی، یکی از فرماندهان ارتش شورشی، در دفتر خاطرات خود نوشت: «با آغاز کار ما در کوتی، روز به روز پس از غروب آفتاب، آسمان در درخشش آتش غوطه ور می شد. روستاهای لهستان در حال سوختن بودند.»
دومارسایس استیم (؛ – ) سیاستمدار اهل هائیتی بود. وی از ۱۶ اوت ۱۹۴۶ تا ۱۰ مه ۱۹۵۰ رئیس جمهور هائیتی بود. دومارسایس استیم در ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۳، در سن ۵۳ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
«داست ۲»، که با نام پرونده آن de_dust2 نیز شناخته می شود، یک نقشه بازی ویدیویی است که در مجموعه تیرانداز اول شخص "کانتر استرایک" ارائه می شود. داست ۲ جانشین «داست»، یکی دیگر از نقشه های کانتر استرایک است و توسط دیوید جانستون قبل از انتشار رسمی بازی اصلی "کانتر استرایک" ارائه شده است. این طراحی با هدف سادگی و تعادل، بر اساس طراحی متقارن و دو نقطه طراحی شده است، که برای این منظور دو تیم باید برای کنترل مبارزه کنند. این نقشه برای اولین بار در مارس ۲۰۰۱ برای بازی اصلی "کانتر استرایک" منتشر شد و در همه بازی های این مجموعه وجود دارد. به غیر از به روزرسانی های گرافیکی، پس از انتشار اولیه، قبل از اینکه یک بازبینی اساسی در "" در اکتبر ۲۰۱۷ انجام شود، حداقل تغییراتی را تجربه کرد. این نقشه از زمان انتشار اولیه در بین بازیکنان محبوب بوده و هر دو طرح اصلی و اصلاح شده آن در "گلوبال آفنسیو" و با استقبال مثبت بازیکنان و نقشه سازان روبرو شده است. طراحی. داست ۲ یک نقشه بازی ویدیویی است که در سری شوتر اول شخص "کانتر استرایک" به نمایش در می آید. "به" گفته جس کلیف، طراح مشترک بازی اصلی "کانتر استرایک" این نقشه در یک محیط غبارآلود
واقع در مراکش تنظیم شده است. مانند سایر نقشه های بازی، بازیکنان به دو تیم تقسیم می شوند: تروریست ها و ضد تروریست ها. تروریست ها مدت زمان محدودی را برای کاشت و انفجار بمب دارند. ضد تروریست ها سعی می کنند مانع کاشت بمب شوند یا اگر قبلاً کار گذاشته شده است آن را خنثی کنند. طرف تروریست برای کنترل بمب باید یکی از دو مکان را کنترل کند. این سایت ها در ابتدای دور به راحتی برای ضد تروریست ها قابل دسترسی هستند. این نقشه دارای چند نقطه اصلی خفه کننده است: «میدل»، «لانگ ای» و «تونل بی». نقاط اصلی خفگی شامل موقعیت ها و مناطق مهم تاکتیکی است. میانه دارای سه منطقه اصلی است: Catwalk، یک مسیر مرتفع که به سایت Short on A منتهی می شود. پایین تونل ها، تونلی که از میانه به بالا تونل منتهی می شود؛ و میدل دورز، مجموعه ای از درب های دوتایی باز در میل دارد که منجر به اسپاون ضد تروریست می شود. قبل از نزدیک شدن به سایت A، در Long A، سه منطقه مهم دیگر وجود دارد. لانگ دورز دو مجموعه در دوتایی باز هستند که از اسپاون تروریست به Long A منتهی می شوند. Pit یک منطقه شیب دار است که بازیکنان می توانند در آن در نزدیکی Long Doors پنهان شوند یا از
آن برای پوشش استفاده کنند. اسپاون ضد تروریست، درست در Long A از یک سایت، جایی است که ضد تروریست ها اسپاون می کنند. تونل های B دو منطقه اصلی دارند. تونل بالا و تونل پایین. تونل های فوقانی منجر به سایت B یا اسپاون تروریست می شود. پایین تونل ها به تونل های فوقانی یا میانه منتهی می شود.
تقی خان درانی (از اهالی دران از روستاهای منطقهٔ کوهپایه کرمان) اولین حاکم بومی مستقل کرمان در زمان کریم خان زند بود که حدود سه سال، از سال ١١٧٦ هجری قمری تا سال ١١٧٩ هجری بر کرمان حکومت کرد و پیروزی های بسیاری برابر فرماندهان مهم زندیه بدست آورد تا سرانجام با یک سپاه عظیم و به فرماندهی نظر علی خان زند، مهمترین سردار زندیه، پس از محاصره شهر کرمان و با خیانت محافظین و اطرافیان، دستگیر و توسط کریم خان زند کشته شد. وضعیت کرمان پیش از قیام تقی خان درانی. قبل از روی کار آمدن کریم خان زند، ایالت کرمان در دست شاهرخ خان افشار بود و در دوران حکومتش یزد و ابرقو را به قلمروش افزود. پدران وی از زمان شاه عباس صفوی حکومت کرمان را در اختیار داشتند؛ به همین سبب، در این ناحیه دارای نفوذ و شهرت بودند. شاهرخ خان بعد از قتل نادر از نفوذ و قدرت محلی استفاده نمود و با همراه ساختن بزرگان منطقه، حکومت کرمان را به دست گرفت. بعدها شاهرخ میرزا افشار نوه نادر شاه افشار که حکومت خراسان را در اختیار داشت حکومت شاهرخ خان افشار را بر کرمان تأیید نمود. فتح کرمان. کریم خان تا سال ۱۱۷۲ق به علت گرفتاری های داخلی متعدد نتوانسته بود به وضعیت کرمان
بپردازد. در این سال خدامرادخان، ایشیک آقاسی، را به حکومت کرمان و سرکوبی شاهرخ خان افشار مأمور کرد. در برخوردی که بین دو طرف در نزدیکی بهاباد یزد رخ داد شاهرخ خان کشته شد و خدامرادخان زند چهار سال بدون کوچک ترین حادثه ای تا سال ١١٧٦ هجری به حکومت ادامه داد. در این سال شخصی به نام تقی خان درانی، از اهالی کرمان، پس از بی عدالتیها و ظلمهایی که از خدامرادخان دیده بود طی نبردی شبانه موفق شد شهر کرمان را به تصرف درآورد درگیری با زندیه. پس از فتح کرمان توسط تقی خان درانی، کریم خان زند دو تن از سرداران خود با نام های محمدامین خان گروسی و امیرگونه خان افشار را به کرمان گسیل داشت که به دلیل اختلاف های بین این دو سردار، امیرگونه خان افشار با فرمان کریم خان زند، بازگشت ولی محمدامین خان گروسی در غیاب تقی خان درانی که در این زمان خارج از کرمان به سر می برد، موفق به ورود به شهر کرمان شد، ولی در زمان بسیار کوتاهی، تقی خان درانی موفق به فتح دوباره شهر کرمان گشت. در کتاب تاریخ ایران کمبریج، جلد هفتم از (نادرشاه تا زندیه) صفحه ١٤٣ ترجمه دکتر تیمور قادری، چنین آمده است: " محمد خان گروسی در غیاب تقی خان به کرمان رسید، آن هم زمانی
که وی در شهر حضور نداشت و از عناصر شورشی شهر برای تسخیر کرمان استفاده کرد. اما وی نتوانست سلطه خود را به خارج از کرمان گسترش دهد و دو ماه بعد که تقی خان شبانه حمله کرد و کرمان را دوباره تصرف نمود، پا به فرار گذاشت. بعد از این واقعه خان کرد برای بار دوم کرمان را مورد حمله قرار داد، اما مقهور شده، بار دیگر به شیراز عقب نشست." پس از فتح مجدد شهر توسط تقی خان درانی، کریم خان زند، تقی خان بافقی حاکم یزد را بنا به درخواست خودش، مأمور به بازپس گیری شهر کرمان کرد ولی او نیز موفق نشد. تقی خان بافقی به اتفاق سپاهی از تفنگ چیان اردستانی و نائینی و عده ای از سپاهیان محمدامین خان گروسی که در یزد اقامت داشتند، به جانب کرمان حرکت کرد. همین که تقی خان درانی از حرکت حاکم یزد مطلع شد یکی از ملازمان خود به نام محمد، مشهور به محمد برات را مأمور دفع وی نمود. حاکم یزد وقتی از حرکت محمدبرات آگاهی یافت با اینکه بین طرفین بیش از چهار فرسنگ فاصله بود از حمله و تصرف کرمان منصرف شد و به یزد بازگشت. پس از هزیمت محمدتقی خان بافقی، کریم خان زند، علی خان شاهسون را مأمور فتح کرمان کرد. در تاریخ ایران از مجموعه تاریخ ایران کمبریج، ترجمه مرتضی
ثاقب فر چنین آمده است: " علی خان شاهسون با روش هوشمندانه ای تقی خان را به پایتخت خود عقب راند و قاطعانه او را محاصره کرد. اما در زد و خوردی که در بیرون از دیوارهای شهر درگرفت، به دست یک تیرانداز کمین کرده کشته شد و سپاهش به شیراز عقب نشست." در تاریخ ایران کمبریج در ادامه وقایع چنین آمده است: " تقی خان شکست ناپذیر در خارج از کرمان تبدیل به افسانه شده بود و مردم ادعای کریم خان را که نایب السلطنه ایران است به ریشخند می گرفتند." فتح کرمان توسط زندیه و کشته شدن تقی خان درانی. رضا قلی خان هدایت در کتاب روضه الصفای ناصری جلد ١٣ به تصحیح و تحشیه جمشید کیانفر از تقی خان درانی و یارانش به عنوان دلیران کرمانی نام می برد و چنین می نویسد: " حضرت کریم خان وکیل دانست که یزدی و کاشانی و شیرازی و اصفهانی با کرمانی برنیایند. " کرد گروسی و آذری شاهسون را نیز باید به این مجموعه افزود. سرانجام وکیل، مهمتربن و مجرب ترین سردار خود را، به نام نظرعلی خان زند مأمور سرکوب تقی خان درانی و فتح کرمان کرد. این بار نظر علی خان توانست با محاصره کرمان و پایان یافتن آذوقه و نارضایتی مردم و با خیانت اطرافیان و گشودن دروازه ها شهر را تصرف کند.
وی سرانجام تقی خان درانی را با خیانت اطرافیان دستگیر و به شیراز به خدمت وکیل فرستاد. بنا به دستور کریم خان زند، تقی خان درانی که سه سال تمام حکومت کرمان را در اختیار داشت، به مرگ محکوم شد.
یک دستگیره در برنامه نویسی رایانه ای، یک ارجاع انتزاعی به یک منبع است، که موقعی اتفاق می افتد که نرم افزار کاربردی ارجاعی به قطعات حافظه یا اشیایی دارد که توسط سامانهٔ دیگری (مثل یک پایگاه داده یا یک سیستم عامل) اداره می شود. یک دستگیره منبع می تواند یک شناسه باشد، که در آن موقع معمولاً یک عدد صحیح است (معمولاً یک اندیس آرایه در یک آرایه، یا «جدول» که برای اداره آن نوع منبع استفاده می شود) یا می تواند یک اشاره گر باشد که اجازه دسترسی به اطلاعات بیشتر را می دهد. دستگیره های منبع معمول شامل توصیف گرهای پرونده، سوکت های شبکه، ، شناسه های فرایند (PIDs)، و (job IDs) می شود. PIDها و IDهای کار، اعداد صحیح صریحاً قابل مشاهده اند؛ درحالیکه توصیف گرهای فایل و سوکت ها (که معمولاً به صورت حالتی از توصیف گر فایل پیاده سازی می شوند) به صورت عدد صحیح نمایش می یابند، و معمولاً کدر (مات) درنظر گرفته می شوند. در پیاده سازی های سنتی، توصیف گرهای فایل، اندیس هایی به یک (برای هر فرایند) هستند، از آنجا اندیسی برای (سطح سیستم) می باشند. در کتابخانه استاندارد زبان سی به طور خاص stdio.h ، فایل هندل ها اشاره گرها به ساختار داده استفاد
ه شده توسط کتابخانه C است. شاید هم بتوانیم این گونه بگوییم که handle هر تکنیکی برای دسترسی به یک شی است.
مردم خشمگین (به انگلیسی: Fierce People) یک فیلم سینمایی درام، دلهره آور و یک فیلم مستقل آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ که از رمانی به همین نام اقتباس شده است. کارگردان فیلم گریفین دان و بازیگران اصلی داین لین، دونالد ساترلند، آنتون یلچین، کریستن استوارت و کریس ایوانز می باشند. داستان. یک ماساژور به دنبال غلبه بر اعتیاد و ارتباط مجدد با پسرش می باشد. شوهر او یک انسان شناس می باشد که در آفریقا بر روی مردم منطقه ای بنام “Yanomani” تحقیق به عمل می آورد و… تولید. بخشهایی از این فیلم در لوکیشن بریتیش کلمبیا، کانادا و در قلعه هتلی فیلمبرداری شده است. باکس آفیس. این فیلم با اکران محدود روبرو شد و ۸۵۴۱۰ دلار فروش در گیشه آمریکا داشت.
چیهری (به فرانسوی: Chierry) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. چیهری ۲٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هاوتیون (به فرانسوی: Haution) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. هاوتیون ۹٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسپارون د وردون (به فرانسوی: Esparron-de-Verdon) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در آلپ-دو-اوت-پرووانس واقع شده است. اسپارون د وردون ۳۴٫۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر باد کروزینگن خواهرخواندهٔ اسپارون د وردون هست.
اسپیلته (به فرانسوی: Espelette) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Espelette واقع شده است. اسپیلته ۲۶٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسپیناس وزیل (به فرانسوی: Espinasse-Vozelle) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در آلیه واقع شده است. اسپیناس وزیل ۱۷٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
استوبلون (به فرانسوی: Estoublon) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Mézel واقع شده است. استوبلون ۳۳٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسکراگنولز (به فرانسوی: Escragnolles) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Saint-Vallier-de-Thiey واقع شده است. اسکراگنولز ۲۵٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
اسکورولس (به فرانسوی: Escurolles) یک کمون در فرانسه است که در آلیه واقع شده است. اسکورولس ۱۳٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسومس سور مارن (به فرانسوی: Essômes-sur-Marne) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. اسومس سور مارن ۲۸٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسینی له گراند (به فرانسوی: Essigny-le-Grand) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. اسینی له گراند ۱۳٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسکوهریز (به فرانسوی: Esquéhéries) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. اسکوهریز ۱۶٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
انسیهایم (به فرانسوی: Ensisheim) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در او-رن واقع شده است. انسیهایم ۳۶٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. یکی از اولین نمونه های روشن شناخته شده برای عمل ترپناسیون از محل دفن نوسنگی در نزدیکی شهر شناسایی شد. محققان دانشگاه فرایبورگ در سال 1997 تجزیه و تحلیلی از بقایای اسکلتی به خوبی حفظ شده یک مرد تقریباً 50 ساله را گزارش کردند که جمجمه او شواهد واضحی از دو روش ترپاناسیون را نشان داد. یکی به طور کامل و دیگری تا حدی بهبود یافته بود که نشان می دهد سوژه از عمل ها جان سالم به در برده است. خواهرخوانده. شهرهای مارکدورف، کسترویل، تگزاس و Otjiwarongo خواهرخوانده های انسیهایم هستند.
ایزناوه (به فرانسوی: Izenave) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (اوورنی-رون-آلپ) واقع شده است. ایزناوه ۱۳٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایلیات (به فرانسوی: Illiat) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (اوورنی-رون-آلپ) واقع شده است. ایلیات ۲۰٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چامپترسیهر (به فرانسوی: Champtercier) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Digne-les-Bains-Ouest واقع شده است. چامپترسیهر ۱۸٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دومیرز (به فرانسوی: Dommiers) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. دومیرز ۷٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دورنگت (به فرانسوی: Dorengt) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. دورنگت ۱۰٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسیس (به فرانسوی: Essises) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. اسیس ۷٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسینی له پتیت (به فرانسوی: Essigny-le-Petit) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. اسینی له پتیت ۴٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت دارد ۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کومرسی (به فرانسوی: Commercy) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در موز (فرانسه) واقع شده است. کومرسی ۳۵٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر هوکنهایم خواهرخواندهٔ کومرسی هست.
داینی (به فرانسوی: Daigny) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Sedan-Est واقع شده است. داینی ۲٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جانکورت (به فرانسوی: Joncourt) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. جانکورت ۷٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جراردمر (به فرانسوی: Gérardmer) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ووژ (فرانسه) واقع شده است. جراردمر ۵۴٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای لو لوکل، ورم (بلژیک) و Tidermène خواهرخوانده های جراردمر هستند.
جیبرکورت (به فرانسوی: Gibercourt) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. جیبرکورت ۲٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
جینتس (به فرانسوی: Jeantes) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده است. جینتس ۱۵٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چاتو-پورسیان (به فرانسوی: Château-Porcien) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در آردن واقع شده است. چاتو-پورسیان ۱۷٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جالیگنی-سور-بسبر (به فرانسوی: Jaligny-sur-Besbre) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Jaligny-sur-Besbre واقع شده است. جالیگنی-سور-بسبر ۹٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.