Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گاهی واقعاً بدیهی نیست، بلکه مبهم است، احتمالاً تجلی دلیلی پنهان در وضوح خودآگاهی و فکر فراری است ("تجلی آشکار دلیلی که گویی در شفافیت خودآگاهی پنهان است و از تفکر دور است."). هنریش در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
گیرمو کوپولا (؛ زادهٔ ) اهالی کسب وکار اهل آرژانتین است. این تاجر آرژانتینی در سال ۱۹۴۸ در بوئنوس آیرس متولد شد. او به عنوان مدیر برنامه بیش از ۲۰۰ بازیکن فوتبال کار کرد تا سرانجام مدیر برنامه دیگو مارادونا شد. رابطه او با مارادونا او را به یک شخصیت مشهور تلویزیونی تبدیل کرد. او مجری تلویزیون «Yo, Guillermo» در کانال Canal 5 Noticias است. او زندگینامه ای به نام «Guillote» را نوشت که توسط «Planeta» منتشر شد که فقط در عرض ۲ هفته به پرفروش ترین ها تبدیل شد.
یی آم (به هانگول: 이암، هانجا: 李巖، دوران زندگی: ۱۴۹۹~؟) یک نقاش در دوره سلسله چوسان بود. او نوه پادشاه سجونگ کبیر از چهارمین پسرش بود. نقاشی های وی به دلیل به نمایش گذاشتن سبک خاص نقاشی این هنرمند بسیار مشهور است، زیرا سبک نقاشی او با سبک نقاشی های سلسله چینی سونگ که در آن زمان در چوسان رواج داشت تفاوت چشمگیری دارد. این هنرمند پرتره های بسیاری از جمله پرتره پادشاه چونگ جونگ را خلق کرد. امروزه چندین موزه در کره جنوبی آثار به جای مانده از وی را در درون موزه هایشان به نمایش گذاشته اند. او در نقاشی هایش حیوانات را به شکلی خلاقانه ترسیم می کرد، که این موضوع بر هنرمندان نسل بعد همانند کیم سیک (۱۶۶۲–۱۵۷۹) و بیون سانگ-بیوک تأثیر بسیاری گذاشته است. گفته می شود که یی آم با استفاده از روش مشاهده حداکثری، گل ها، حیوانات و حشرات کوچک را نقاشی می کرده است.
چون هیانگ جئون، داستان چون هیانگ () یکی از شناخته شده ترین داستانهای عاشقانه و داستانهای عامیانه کره (کشور) است. این داستان براساس چون هیانگای پانسوری، مشهورترین داستان از پنج داستان باقی مانده از پانسوری ساخته شده است. تاریخ ترکیب و نویسنده آن ناشناخته است و شکل فعلی آن ۱۸۳۴ ~ ۱۶۹۴ شکل گرفته است.
یی هوانگ (; – ) نویسنده و یکی از دو پژوهش گر مشهور نئوکنفوسیانیسمی در پادشاهی چوسان بود. فیلسوف دیگر همتای جوان تر وی یی ای (یولگوک) بود. به عنوان یک شخصیت کلیدی در ادبیات نئوکنفوسیانیسمی؛ او یک مدرسه به نام «یونگ نام» را تأسیس کرد و دانشکده دوسان سوون را به عنوان یک آکادمی خصوصی کنفسیوسی پایه ریزی نمود. یی هوانگ اغلب توسط لقب مستعار و تخلصش یعنی توگی (نهر خفته) نامیده می شود. نام درباری وی نیز گیونگ هو می باشد. برخی از نوشته های وی در جریان تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) توسط ارتش ژاپن غارت شد، که این امر نیز در پیشرفت کنفسیوس گرایی ژاپن تأثیر داشت. زندگی. یی هوانگ در سال ۱۵۰۱ و در آندونگ در شمال استان جئونسانگنام به دنیا آمد. در میان هشت فرزند خانواده جوان ترین آنان محسوب می شد. به عنوان یک پسر اعجوبه؛ او در سن ۱۲ سالگی قطعات ادبی کنفسیوسی را از عمویش آموخت و با تحسین اشعار تائو ژیان اقدام به نوشتن شعرهایی نمود. شعر وی «یادانگ» (برکه ای در باد) که در سن هجده سالگی نوشته شده بود؛ به عنوان یکی از بزرگترین آثار وی مورد توجه قرار دارد. در حدود بیست سالگی او شروع به مطالعهٔ کتاب تغییرات و مکتب نئوکنفوسیانیسم نمود
. اشتیاق وی به مطالعه به قدری بود که او به سلامت خود صدمه زده و حتی زمانی که درمورد فلسفهٔ تغییرات اندیشه می کرد؛ از خوردن و آشامیدن امتناع می کرد. در سن ۲۱ سالگی او ازدواج کرد و دو سال بعد اولین پسرش متولد شد. در سال ۱۵۲۷؛ او آزمون انتخابی منطقهٔ کیونگ سانگ را گذراند و سال بعد امتحان کلان شهری را با رتبهٔ دوم و موفقیت گذرانده و درجهٔ لیسانس ادبی را دریافت کرد. همسرش چند ماه قبل از موفقیت وی درگذشت. در سال ۱۵۳۰؛ او مجدداً ازدواج نمود و پسرش دیگرش در سال آتی متولد شد. او زمانی که ۲۳ سال داشت به سئول نقل مکان کرد و در سال ۱۵۲۳ به آکادمی سونگ کیون کوان وارد شد. در سال ۱۵۲۷ او آزمون های مقدماتی را برای کسب یک مقام دولتی گذراند ولی در سن ۳۳ سالگی مجدداً به سونگ کیون کوان وارد شد و با کمک محققی به نام کیم این هو وارد اجتماع شد. او در سال ۱۵۳۴ آزمون خدمات کشوری را با نمرهٔ عالی گذراند و در حالی که برای دولت نیز کار می کرد؛ اهداف محققانهٔ خود را هم دنبال می کرد. او در ۳۷ سالگی و به علت مرگ مادرش به شهر زادگاهش برگشت و برای وی به مدت سه سال سوگواری نمود. او از ۳۹ سالگی به بعد به مقامات مختلفی منصوب شد و بعضاً چندین پس
ت مختلف را از جمله بازرس مخفی سلطنتی در سال ۱۵۴۲ در اختیار داشت. او در تمام مدت عمرش ۲۹ منصب دولتی را در اختیار داشت. اگرچه او مکرراً درخواست می کرد تا به دلیل سلامتی رو به افولش از امور دولتی کناره گیری کند. وی به عنوان وزیر کار؛ وزیر تشریفات و عضو دفتر فرمان های سلطنتی به ایفای نقش پرداخت. صداقت وی باعث شده بود در هنگام پاکسازی مقامات فاسد دولتی بدون اغماض رفتار کند. در چندین مورد او به دلیل پایبندی محکم به اصول از قصر اخراج شده بود. در یک گزارش به پادشاه؛ به عنوان یک بازرس سلطنتی در یک تور بازرسی از منطقهٔ چانگ چونگ؛ او یک مقام محلی را که دستور یک قاضی محلی را نادیده گرفته و با گرفتن اختیار کالاهای دولتی به طور غیرقانونی ثروتی برای خود جمع کرده بود؛ با بی رحمی محکوم کرد. یی هوانگ از نبردهای قدرت و کشمکش های مختلف در دربار سلطنتی در آخرین سال های سلطنت پادشاه جانگ جونگ ناامید شده بود و به همین دلیل پست سیاسی اش را ترک کرد. اما او به طور پیوسته ای از بازنشستگی درآمده و چندین پست دولتی را در خارج از دربار سلطنتی و در مناطق روستایی در اختیار می گرفت. او در سن ۴۸ سالگی فرماندار دانیانگ و بعدها فرماندار پونگ گی
بود. در طول روزهایش در پونگ گی؛ وی آکادمی خصوصی نئو کنفسیوسی بک اوندوگ سوون را که توسط سلفش جو سه بونگ تأسیس شده بود؛ بهبود بخشیده و مجدداً توسعه داد. او به عنوان سر مربی سونگ کیون کوان در سال ۱۵۵۲ نامیده شد اما بعد از ان پست های مهم دیگر را رد کرد. در سال ۱۵۶۰ وی «دوسان سودانگ» را تأسیس کرد و خود را به مطالعه؛ تعمق و آموزش شاگردانش محدود کرد. پادشاه میونگ جونگ سعی نمود تا نظر مساعد وی را در مورد بازگشت به پست های سیاسی جلب کند ولی در تعلق خاطر به مطالعه ثابت قدم بود. سرانجام وقتی فرستاده هایی از سلسلهٔ مینگ به سئول آمدند؛ او در پی درخواست پادشاه در سن ۶۷ سالگی به دربار سلطنتی بازگشت. زمانی که پادشاه میونگ جونگ به طور ناگهانی فوت کرد؛ جانشین وی یعنی پادشاه سونجو؛ یی هوانگ را به سمت وزیر تشریفات منصوب کرد ولی او این پیشنهاد را رد کرد و بار دیگر به شهر زادگاهش برگشت. اما پادشاه به طور متناوب یی هوانگ را به دربار فرا می خواند و او نیز که نمی توانست بیش از این درخواست پادشاه را رد کند؛ مجدداً امور دولتی را در سن ۶۸ سالگی از سر گرفت و اسناد مشاوره ای زیادی را به مانند «ده دیاگرام در مورد یادگیری حکیمانه» نوشت. او
همچنین در حضور خانواده سلطنتی کنفرانس هایی در مورد آموخته های محققین کنفسیوسی دودمان سونگ را ارائه داد. او سرانجام در سن هفتاد سالگی از سیاست بازنشسته شده و در سال ۱۵۷۰ درگذشت.
دوسان سوون () دانشکده ای بود که به یادبود و چهار سال پس از مرگ یی هوانگ دانشمند نئوکنفوسیانیسمی کره ای توسط برخی از شاگردان وی و دیگر مقام های کنفوسیوس کره (کشور) در سال ۱۵۷۴ در آندونگ امروزی در کره جنوبی تأسیس شد.
امید می روید (به انگلیسی: Hope Springs) یک فیلم سینمایی کمدی عاشقانه بریتانیایی به نویسندگی و کارگردانی مارک هرمن که براساس رمان "جدید کاردیف" ساخته چارلز وب است. در این فیلم کالین فرث در نقش کالین، نقاش انگلیسی بازی می کند که پس از یک تجربه آسیب زا به شهر هوپ در ایالت ورمونت سفر می کند. در آنجا، او مندی (هدر گراهام)، یک کارگر خانه سالمندان را ملاقات می کند به او کمک می کند و … باکس آفیس. این فیلم در گیشه های سینماهای انگلستان چیزی بیش از ۱ میلیون پوند فروش داشت.
ریم-سین دوم از سال ۱۶۷۸ پیش از میلاد تا ۱۶۷۴ پیش از میلاد (طبق گاهشناسی کوتاه) بر شهر باستانی لارسا در خاور نزدیک باستان، حکم می راند. همزمان با دوران حکومت ریم-سین دوم، سامسو-ایلونا بر بابل حکومت می کرد.
به سوی جنوب شرح حالی از خواننده-ترانه سرای نیوزیلندی لورد است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این کتاب گزارشی از تجربه وی در بازدید از قاره جنوبگان در ژانویه ۲۰۱۹ با عکس های گرفته شده توسط هریت وار، عکاس نیوزیلندی، است. تمام درآمد حاصل از این کتاب برای تأمین بودجه بورسیه تحصیلات تکمیلی ایجاد شده توسط جنوبگان نیوزیلند، یک سازمان دولتی هزینه می شود. زمینه. لورد علاقه خود را برای کاوش در منطقه جنوبگان از آنجا که سن او برای مطالعه کافی بود، ابراز داشت. در ژانویه ۲۰۱۹، وی به عنوان سفیر قطب جنوب از پایگاه اسکات و پایگاه مک موردو، قطب جنوب بازدید کرد. وی در جریان بازدید، گونه های میکروسکوپی را در آزمایشگاه های محیط زیست مشاهده کرد و با دانشمندان گفتگو کرد. لورد این کتاب را «نوعی پیش ساز عالی» برای سومین آلبوم استودیویی خود توصیف کرد. این مجموعه شامل بیش از ۱۰۰ صفحه از تصاویر گرفته شده توسط عکاس نیوزلندی، هریت وار و نوشته هایی از لورد است. تمام درآمد حاصل از این کتاب برای تأمین بودجه بورسیه تحصیلات تکمیلی ایجاد شده توسط جنوبگان نیوزیلند، یک سازمان دولتی هزینه می شود.
هوانگ جین یی () یک فیلم درامزندگی نامه ای سینمای کره به کارگردانی چانگ یون هیون است. این فیلم در مورد زندگی هوانگ جین یی معروف ترین گیسنگ در تاریخ کره، با بازی سونگ هی-کیو در نقش اصلی است. طرح داستان. هوانگ جین یی که در قرن شانزدهم پادشاهی چوسان به عنوان یک اشراف بزرگ شده است، یک راز تکان دهنده در مورد تولد خود را کشف می کند: او نامشروع متولد شد؛ بنابراین او به طبقه پایین تعلق دارد و راهی جز کنار گذاشتن موقعیت اشرافی خود ندارد. قبل از شروع زندگی به عنوان گیسنگ (مانند گیشا در ژاپن)، او تصمیم می گیرد که بکارت را به مردی که خودش انتخاب کرده رها کند و اولین شب خود را با نومی، یک خادم دیرینه خانواده می گذراند، که می داند او را عمیقاً دوست دارد. جین یی به عنوان یک گیسنگ به خاطر زیبایی افسانه ای، ذکاوت و استعداد خود در آواز، رقص و شعر مشهور می شود. اما اگرچه او توسط اطرافیان نجیب زاده ای احاطه شده است که او را با هدیه و تحسین تشویق می کنند، زندگی منزوی غم انگیزی را در تنهایی سپری می کند. تنها آرامش جین یی نوعی بازی است که او و فرماندار محلی با مشتریان نجیب خود بازی می کنند و آنها را فریب می دهند تا ریاکاری های خود ر
ا برملا کنند. اما هنگامی که یک رهبر راهزن مطابق با توصیف نومی در منطقه مشاهده می شود، جین یی شروع به زیر سؤال بردن زندگی او می کند. تولید. برنامه فیلمبرداری برای هوانگ جینی مخصوصاً برای یک مجموعه تلویزیونی بسیار دشوار بود و گاهی اوقات به مدت هفت روز بدون وقفه ادامه داشت. علاوه بر بازیگران محبوب جوان مانند ا جی وون، ونگ بیت نا و جانگ گیون سوک، در این سریال بسیاری از کره ای های باسابقه برجسته حضور داشتند بازیگران، از جمله کیم یونگ آئه و کیم بو-یه ئون. لباس ها (طراحی شده توسط کیم هی سون)، رقص ها و موسیقی های این مجموعه به خاطر شکوه و احساساتشان مورد توجه قرار گرفت. پخش بین المللی. این مجموعه همچنین در تایوان، مالزی و فیلیپین در سال ۲۰۰۷ پخش شد. نمایش ماهانه قسمت های منتخبی از آن نوامبر ۲۰۰۸ تا فوریه ۲۰۰۹ در انجمن کره در شهر نیویورک برگزار شد. این مجموعه همچنین از نوامبر ۲۰۱۵ توسط چندین سرویس عمده تصویری در ایالات متحده آمریکا به طور گسترده در دسترس بوده است. در تایلند این سریال از ۲۶ اکتبر ۲۰۱۵ از True4U پخش شده است.
آونگان روستایی از توابع دهستان یالغوزآغاج در بخش سریش آباد در شهرستان قروه استان کردستان ایران است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، این روستا ۲۱۸ خانوار و نفر ۸۹۰ جمعیت داشته است.
ما تنگ () (درگذشت ژوئن یا ژوئیه ۲۱۲)، نام ادبی شوچنگ، یک ژنرال نظامی و جنگ سالار چینی بود که در اواخر سلسله هان شرقی چین زندگی می کرد. او استان لیانگ (بخش هایی از شانشی و گانسو امروزی) را با جنگ سالار دیگری به نام هان سوئی کنترل کرد. ما تنگ و هان سوئی در تلاش برای کسب خودمختاری از دولت مرکزی هان شرکت داشتند. فرماندهی غرب امپراتوری. ایالت لیانگ که بعدها تحت حکومت ما تنگ درآمد، در شمال غربی امپراتوری هان واقع بود. این ایالت پیشتر، در عصر هفت دولت متخاصم در دست پادشاهی «چین» قرار داشت. پادشاهی چین توانست رقیبانش را شکست داده و امپراتوری یکپارچهٔ چین را تأسیس کند. اما عمر این امپراتوری بسیار کوتاه بود و پادشاهی «هان» توانست با سرنگون کردن آن، امپراتوری خود را تأسیس کند. خاندان «ما» یکی از پیروان سلسلهٔ هان بود که به دستور ایشان در غرب امپراتوری ساکن شد. نیای ما تنگ «ما یوآن» فرماندهٔ امپراتوری در سرکوب شورش خواهران ترانگ بود. این شورش به سال ۴۲ میلادی بازمی گردد. زمانی که امپراتور «گوآنگوو» (لیو شیو) امپراتوری هان را احیا کرد و شکوه این سلسله را بازگرداند. در آن زمان خواهران ترانگ که از ناحیهٔ «لویوئه» (در ویتنام
امروزی) بودند، دست به شورش زده و سلامت امپراتوری را با خطر مواجه ساختند. اما ما یوآن توانست ایشان را سرکوب کرده و امنیت را به سرزمین های غربی بازگرداند. این چنین جایگاه خاندان ما در غرب امپراتوری برجسته تر شد. شورش ایالت لیانگ. در میانهٔ دهه ۱۸۰ میلادی نارضایتی های مردم از امپراتوری هان به اوج خود رسید. امپراتور «لینگ» (لیو هونگ) امور دربار را به خواجگان سپرده بود و ایشان با بی کفایتی کشور را اداره می کردند. قحطی های گسترده، که نتیجهٔ سیاست های مالیاتی ظالمانهٔ دربار بود، مردم را به ستوه آورده بود. از این رو شورش های متعددی در نقاط مختلف امپراتوری آغاز شد که مشهورترین آنها، شورش «دستار زردها» بود. این شورش که توسط یک روحانی تائویی به نام «ژانگ جو» رهبری می شد، توانست امپراتوری را تا مرز نابودی پیش برد، اما ناکام ماند. شورش دیگری که اهمیت آن قابل توجه است، شورش ایالت لیانگ با محوریت مردم شیانگ بود. مردم شیانگ که در سرزمین «سیچوآن» در جنوب غربی امپراتوری ساکن بودند، بیشترین فشارها را بر دوش می کشیدند. سالها پیش، پدر ما تنگ «ما پینگ» به خاطر اختلافات عمیقی که با سیاست های دربار پیدا کرده بود، مجبور شد جایگاهش د
ر فرمانداری «تیانشوی» را ترک کرده و به نزد مردم شیانگ پناهنده شود. در سال ۱۸۴، دو تن از رهبران شیانگ با نام های «بِی گونگ بویو» و «لی وِنهو» شورشی را عیله امپراتوری آغاز کردند. هدف این شورشیان خارج کردن ایالت لیانگ از کنترل امپراتوری بود. با پیوستن دو تن از فرماندهان لیانگ با نام های «هان سویی» و «بیان ژانگ» به ایشان، شدت شورش بیشتر شد و فرمانداری لیانگ در آستانهٔ سقوط قرار گرفت. فرماندار لیانگ «زو چانگ» نتوانست در برابر شورشیان مقاومت کند و در کرانهٔ رود زرد شکست سختی خورد. از این رو مجبور شد مشاورش «چِن یی» را برای مذاکرات صلح نزد هان سویی بفرستد. اما ایشان چِن یی را کشتند تا جنگ ادامه پیدا کند. بخاطر این ناکامی ها، زو چانگ برکنار شد و «سونگ نیه» جای او را گرفت. سونگ نیه یک روحانی کنفسیوسی بود که کتاب تقوا، اثر کنفسیوس (قرن چهارم پیش از میلاد) را تدریس می کرد. او نیز به توفیقی در مقابل شورشیان دست نیافت و آخر جایش را به «شیا یو» سپرد. به نظر می رسید شیا یو که فرماندهٔ توانایی به نام «هه ژون» را در خدمت داشت، بتواند به پیشروی شورشیان پایان دهد؛ اما او هم موفق به این کار نشد و در آخر از لیانگ گریخت. شرایط لیا
نگ امپراتور لینگ را بسیار درمانده ساخته بود. او در آخر مجبور شد سپاه امپراتوری به فرماندهی «هوآنگفو سانگ» را برای سرکوب شورشیان به لیانگ بفرستد. «سون جیان» که بعدها بنیان سلسلهٔ وو را در جنوب رود یانگ تسه آغاز کرد، و «دونگ ژو» که خود فرماندهی از لیانگ بود و بعدها صدراعظم شد، هوآنگفو سانگ را همراهی می کردند. سرانجام سپاه امپراتوری موفق شد شورشیان را در هم شکانده و پیش روی ایشان را متوقف کند. اما کمی بعد، بخاطر اختلافاتی که میان هوآنگفو سانگ و دونگ ژو پیش آمد، سپاه امپراتوری تضعیف شد و شورشیان قوتی دوباره گرفتند. فرماندار جدید لیانگ «گِنگ بی» برای سرکوب شورشیان از ما تنگ درخواست کمک کرد. ما تنگ با آنکه روابط دوستانه ای با مردم شیانگ داشت، نتوانست این رابطه را بر خدمت به امپراتوری ترجیح دهد و به خدمت گنگ بی درآمد. او توانست با سرکوب شورشیان، آرامش را به لیانگ بازگرداند؛ که البته این را مدیون مرگ بیان ژانگ در اثر بیماری و کشته شدن بِی گونگ بویو و لی ونهو بود. هان سویی هم پیش روی شورشیان را متوقف کرد و آتش بس نمود. اما آرامش لیانگ دیری نپایید که به عرصهٔ اختلافات سیاسی بدل شد که در نتیجهٔ آن، گنگ بی مقامش را از دس
ت داد. ما تنگ اما این را نپذیرفت و تصمیم گرفت خود کنترل لیانگ را در دست بگیرد. از این رو نزد هان سویی رفته و با او متحد شد. قدرتی که از اتحاد ما تنگ و هان سویی ایجاد شده بود، لیانگ را عملاً به کنترل ایشان درآورد. گرچه هنوز حکم ایشان از طرف امپراتوری تأیید نشده بود. دوران «دونگ ژو» و «لی جو». ما تنگ با آنکه با دونگ ژو روابط دوستانه ای داشت و سلطه اش بر لیانگ را هم مدیون او بود، اما نمی توانست نسبت به بدنامی او بی تفاوت باشد. او نگران بود نفرتی که از دونگ ژو در سراسر امپراتوری پدید آمده بود، گریبان او را هم بگیرد. از این رو با آغاز ائتلاف «یوآن شائو» علیه دونگ ژو، به آن ملحق شد. اما زمانی که ناکامی ائتلاف بر همگان مسجل شد، ما تنگ آن را ترک کرد و روابطش با دونگ ژو را از سر گرفت. ما تنگ امیدوار بود دونگ ژو، حکمی رسمی از جانب امپراتوری برای حکومت او بر لیانگ صادر کند، که این اتفاق رخ نداد. پس از کشته شدن دونگ ژو به دست پسرخوانده اش «لو بو»، پایتخت به عرصهٔ رقابت میان پیروان او و مخالفانش تبدیل شد. «لی جو» که جانشین دونگ ژو در میان پیروانش بود، درصدد گرفتن انتقام دونگ ژو برآمد. در مقابل «وانگ یون» وزیر کشور که لو ب
و را علیه پدرخوانده اش تحریک کرده، قصد داشت از مرگ دونگ ژو بهره ببرد تا ساختار دربار را از نو بسازد. در آخر لی جو توانست پایتخت را تصرف کند و امور دربار را در دست بگیرد. او تمام افرادی را که در قتل دونگ ژو دست داشتند، نابود ساخت و این چنین استبدادی دوباره بر امپراتوری حاکم شد. بسیاری از فرماندهان امپراتوری خود را نسبت به لی جو، شایسته تر می دیدند. ما تنگ یکی از ایشان بود که با سپاهی بزرگ به چانگان حمله کرد. لی جو که به تازگی از شورش «هه یی» خلاص شده بود، توان آغاز جنگ دیگری نداشت. هه یی فرماندهٔ شورشیان «رونآن» بود که اعلام کرد قصد دارد شورش دستار زردها را بار دیگر آغاز کند؛ از این رو توانست افراد بسیاری را گرد خود جمع کند. لی جو برای سرکوب او از سائو سائو کمک خواست، و سائو سائو هم این کار را به انجام رساند. معضل دیگر لی جو، لو بو بود. او که دستانش به خون دونگ ژو آغشته بود، تحت تأثیر «چِن گونگ» قصد داشت حکومت خودش را داشته باشد؛ و برای این مهم چاره ای جز درگیر شدن با لی جو نداشت. لی جو ناگزیر از مقابله با ما تنگ، قدم به میدان گذاشت. برای نخستین بار در این نبرد، پسر ما تنگ «ما چائو» رزم جانانه ای از خود به نما
یش گذاشت. لی جو که متحمل شکست های سختی شده بود، در آستانهٔ سقوط قرار گرفت. اما پیشروی سپاه لیانگ به دلیل اختلافاتی که میان ما تنگ و هان سویی پیش آمده بود، متوقف شد و لی جو نجات پیدا کرد. بعد از این نبرد، لی جو که بسیار تضغیف شده بود، مورد تهاجم «یانگ فِنگ» قرار گرفت. پایتخت که به اشغال یانگ فنگ درآمد، لی جو سرنگون شد و یانگ فنگ امور دربار را در دست گرفت. امپراتور جوان «شیان» برای در امان ماندن از این درگیری ها، چانگان را ترک کرد و به پایتخت سابق، لویانگ، بازگشت. اما این برای امنیت امپراتور کافی نبود؛ زیرا او سپاهی در اختیار نداشت و هر لحظه ممکن بود مورد هجوم یکی از جنگ سالاران قرار بگیرد. در چنین شرایطی، سائو سائو با هوشمندی لویانگ را تصرف کرد و امپراتور را تحت حمایت خود قرار داد. این چنین سائو سائو به نخست وزیری برگزیده شد که نوید آیندهٔ بهتری را می داد. دوران «سائو سائو». با به قدرت رسیدن سائو سائو، دوران تاریک تری از دوران دونگ ژو آغاز شد. او پس از سرکوب لو بو، قدرتش را تثبیت کرد و امپراتور را کاملاً بازیچهٔ تصمیمات خود ساخت. در آن زمان، «دونگ چِنگ» برادر ملکه دونگ، همسر امپراتور، طرح ریزی کودتایی را جهت س
رنگون کرن سائو سائو آغاز کرد. از جمله افرادی که دونگ چنگ را یاری می رساندند، ما تنگ بود. دونگ چنگ و ما تنگ در تلاش بودند تمام افرادی را که با نخست وزیر اختلاف داشتند، با خود متحد سازند تا قدرتشان از قدرت سائو سائو فراتر رود. یکی از این افراد، «لیو بی» بود. لیو بی که به وفاداری و دوستی با سائو سائو شهرت داشت، پس از آنکه رفتار تحقیر آمیز نخست وزیر را با امپراتور دید، نسبت به او بدبین شد. از این رو به دونگ چِنگ ملحق شد تا از ظهور دونگ ژویی دوباره جلوگیری کنند. پیش از آغاز کودتا، پیمان نامهٔ ایشان به دست سائو سائو رسید. سائو سائو که خشمش جز با کشتار فروکش نمی کرد، دستور داد دونگ چنگ و تمام اعضای خاندان ملکه قتل عام شوند. او حتی نسبت به ملکه شفقتی نداشت و او را هم در حالی که فرزند امپراتور را باردار بود، به قتل رساند. اما زمانی که قصد داشت ما تنگ و لیو بی را خائن اعلام کند، ژون یو مانعش شد و گفت که با این کار، سایر فرماندهانی که نسبت به نخست وزیر وفادار مانده اند، نیز اقدام به نافرمانی خواهند کرد. به توصیهٔ ژون یو، نخست وزیر برای به راه آوردن ما تنگ، وِی را به آرزویش رساند و حکم امپراتوری را برای حکومت او بر لیانگ
صادر کرد. لیو بی را هم به حال گذاشت تا دربارهٔ رفتارش تجدید نظر کند. این چنین ما تنگ به فرمان سائو سائو درآمد، که این خوشآیند هان سویی و ما چائو نبود. ما تنگ تحت تأثیر هان سویی و ما چائو مجبور شد طرح کودتایی را علیه نخست وزیر بریزد. ایشان ابتدا وانمود کردند که هان سویی علیه ما تنگ شوریده و ما تنگ از فرمانداری خود آواره شده است. سائو سائو که به وفاداری ما تنگ اعتماد کامل داشت، او را به پایتخت فراخواند و به فرماندهی نگهبانان قصر امپراتوری منصوب کرد. ما تنگ سه سال (۲۰۸ تا ۲۱۱) در این پست بود و تلاش کرد به دور از چشم نخست وزیر، افسران قصر امپراتوری را علیه نخست وزیر بشوراند. در آخر، زمانی که شماری کافی از سربازان را برای کودتا گرد آورده بود، شبانه به منزل نخست وزیر حمله کرد و آن را محاصره نمود. سائو سائو از بعد شکست در صخره سرخ، این چنین تا مرز نابودی پیش نرفته بود. با تلاش های «ژون یو» که هنوز خدمت به سائو سائو را خدمت به هان می دانست، محاصره شکانده شد و سائو سائو نجات پیدا کرد. ما تنگ در جریان این درگیری کشته شد و تمام فرماندهان کودتا نیز پس از دستگیری، اعدام شدند. سائو سائو پس از سرکوب این کودتا، جنگ بزرگی را
علیه لیانگ آغاز کرد که به سرنگونی هان سویی انجامید. ما چائو هم ابتدا به ژانگ لو، سپس به لیو بی ملحق شد تا به مبارزاتش علیه سائو سائو ادامه دهد.
شهرک صنعتی آونگان یک روستا از توابع دهستان یالغوزآغاج در بخش سریش آباد در شهرستان قروه استان کردستان ایران است. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، ۴ خانوار و ۱۱ نفر جمعیت داشته است.
سونگ کیون کوان ()، برجسته ترین مؤسسه آموزشی در کشور کره در دوره گوریو و پادشاهی چوسان بود.
آرتیست جولیوس دوبوز (به انگلیسی:Artist Julius Dubose)(متولد ۶ دسامبر ۱۹۹۵)، معروف به اِ بوگی ویت دا هودی (یا اِ بوگی)، رپر، خواننده و ترانه سرای آمریکایی است. وی بیشتر با تک آهنگه "Numbers" شناخته می شود که در بیلبورد ۱۰۰ به رتبه ۲۳ رسید، "Look Back at It" که در جایگاه ۲۷ قرار گرفت و "Drowning" که به ۳۸ رسید. اولین آلبوم استودیویی وی، (The Bigger Artist ،۲۰۱۷)، در رتبه چهارم جدول بیلبورد۲۰۰ حضور یافت. او دومین آلبوم استودیویی خود را به نام (Hoodie SZN ،۲۰۱۸) منتشر کرد که اولین آلبوم شماره یک وی در بیلبورد ۲۰۰ شد. سومین آلبوم استودیویی او، (Artist 2.0 ،۲۰۲۰)، در رتبه ۲ در بیلبورد ۲۰۰ حضور یافت. وی قرار است چهارمین آلبوم استودیویی خود را با نام A Boogie vs. Artist در سال ۲۰۲۱ منتشر کند. وی با توجه به مصاحبه های اخیرش در ابتدای زندگی خود به تحصیل در دانشگاه YUMS یا همان علوم پزشکی یاسوج پرداخته و پس 2 سال ترک تحصیل کرد. اوایل زندگی. آرتیست جولیوس دوبوز در۶ دسامبر ۱۹۹۵ در هایبریج ، برانکس در شهر نیویورک متولد شد. دوبور در هایبریج بزرگ شد و پس از گوش دادن به کانیه وست و فیفتی سنت ، در دوازده سالگی شروع به رپ کردن
کرد. وی در آکادمی ایگل حضور یافت ، جایی که در سال اول تحصیل خود رپ کرد ، و در هنگام ناهار با اجرای شعر هایی که قبلاً نوشته و در یک دفتر بزرگ که با خود حمل کرده بود ، در برنامه های سایفر اجرا می کرد. وی با یادآوری از زمان تحصیل در دبیرستان به ایکس ایکس ال گفت: من منظم بودم ، هیچ کس واقعاً متوجه من نمی شد. من یکی از ردیف پشتی های کلاس بودم ، ساکت و آرام. دوبوز با نام هنری نامتعارف خود به نیوزویک گفت: "من هر روز که ۱۲، ۱۳ ساله بودم فیلم Paid In Full را به طور کامل تماشا می کردم و سپس شروع به رپ می کردم و همه به من می گفتند اِ بوگی [یکی از شخصیت های فیلم]. و سپس هودی به این دلیل آمد که من همیشه هودی می پوشیدم. بقیه شروع به گفتن اِ بوگی ویت دا هودی کردند و دیگر این اسم سر جایش ماند . تنها اسم دیگری که من فکر می کردم آرتیست بود و این نام واقعی من است ( بعد از مدتی ، همه من را به عنوان آرتیست می شناسند). با بزرگ تر شدن وی ، دوبوز اغلب به دلیل فروش حشیش و مواد مخدر دچار مشکلات قانونی می شود. والدین دوبوز پس از اطلاع از شانزده ساله بودن ، وی را به عنوان مجازات به فلوریدا فرستادند. وی از دبیرستان در آکادمی مقدماتی مبتن
ی بر عملکرد در فورت پیرس ، فلوریدا فارغ التحصیل شد. در فلوریدا ، دوبوز در حبس خانگی نگهداری شد. در طی این حبس ، او شروع به کار در زمینه هنر خود کرد ، کار را با تغییر دادن شعر های ساخته شده خود آغاز کرد و به تدریج یک چیز را به چیز دیگری هدایت کرد. وی حتی در داخل آپارتمانی که در آن زندگی می کرد یک استودیوی سر همی احداث کرد. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان ، دوبوز در حالی که مشغول کار در بخش های مختلف از جمله ساخت و ساز و پیک موتوری بود ، به موسیقی خود ادامه داد.
تلمبه بلبلوییه یا جمال آباد یا جمال آباد علیا روستایی در دهستان ماهان واقع در بخش ماهان شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، ۶ خانوار و ۱۲ نفر جمعیت داشته است.
تلمبه مرتضوی یک روستا از توابع دهستان کبوترخان واقع در بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در شهرستان رفسنجان استان کرمان ایران است. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیتی نداشته است و گزارش نشده است.
نوجو (به لاتین: Nücü) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. نوجو ۸۵۴ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. "نو" در زبان تالشی مانند زبان فارسی به معنی "جدید" و "تازه" است و "جو" همان "جوی آب" است و "نوجو" یعنی "جوی آب نو و تازه".
گسک هونی (به لاتین: Geskon یا Keskon) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. گسک هونی ۱۶۹ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. ریشه نام این روستا تالشی است. نام این روستا در نقشه ها "کسکون" یا "گسکون" یاد شده است. "کَک" یا "کَ اُ" به معنی "رنگ آبی" و "اُن" تغییریافته واژه "هونی" به معنی "چشمه" است و معنی کامل آن "چشمه آبی رنگ" است که در این روستا جای دارد.
ماجراهای شگفت انگیز تارزان یا بزرگترین ماجراجویی تارزان فیلمی محصول سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی جان گیلرمین است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوردون اسکات، آنتونی کوایلی، سارا شین، نیل مک گینیس، شان کانری و شیلا گابل ایفای نقش کرده اند.
بومسلم رازی (متوفی ۴۸۸ ق/ ۱۰۹۵ م) از بزرگان ری در دوران سلجوقی بوده است که در دوره وزارت نظام الملک طوسی (۴۵۱-۴۵۸ قمری) در ری می زیسته. از القاب وی، رئیس ری و سروشیار می توان یاد کرد. سرگذشت. بومسلم در خانواده پرنفوذ در ری پرورش یافت و با وجود آنکه پدر خود در کودکی از دست داد، اما بعدها در سیاست منصب دار شده و به مقام ریاست ری منصوب شده است. وی با وزیر قدرتمند زمان خویش (خواجه نظام الملک) پیوند خویشاوندی برقرار کرد. وی در طول زندگانی خود القاب بسیاری را از آن خود کرد، از جمله لقب استاد و ثقه الملک است که نشانگر جایگاه اجتماعی بومسلم می باشد.. در یکی از ابیات قصیده ای از امیرالشعراء، از وی به عنوان سروشیار یاد شده است. اولین ذکر گزارش از زندگانی وی، در شرح وقایع مربوط به دستگیری حسن صباح می باشد. در این دوره وی عهده دار ریاست بر ری بوده است و با فعالیت شبکه های اسماعیلیان به صورت مخفیانه در ایران و خصوصاً در این شهر مواجه بوده است. حسن صباح نیز به همین منطقه وارد شده است و دست کم تا ۴۶۷ قمری در ری ساکن بوده است. در همین دوران، نظام الملک با آگاهی از رفت وآمد داعیان اسماعیلی مصر به نزد بومسلم، وی را به دستگیری