Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هامیانگ (به لاتین: Hamyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ جنوبی واقع شده است. هامیانگ ۷۲۵٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۶۹۲ نفر جمعیت دارد.
هاپچون (به لاتین: Hapcheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ جنوبی واقع شده است. هاپچون ۹۸۳٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
هادونگ (به لاتین: Hadong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ جنوبی واقع شده است. هادونگ ۶۷۵٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر ژانگجیاجی خواهرخواندهٔ هادونگ هست.
شهرستان گوسونگ (به لاتین: Goseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ جنوبی واقع شده است. شهرستان گوسونگ ۶۶۴٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۱۱۸ نفر جمعیت دارد.
گئوچانگ (به لاتین: Geochang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ جنوبی واقع شده است. گئوچانگ ۸۰۴٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲٬۳۴۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان یانگ گو (به کره ای: 양구군) یک شهرستان در شمال شرق کره جنوبی (مرکز شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. شهرستان یانگ گو ۷۰۰٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۵۱۰ نفر جمعیت دارد. در کره این شهرستان به عنوان محل تلاقی خط فرضی میانی شمالی-جنوبی و خط فرضی میانی شرقی-غربی تقسیم کنندهٔ شبه جزیره کره معروف شده است. تاریخ. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون و از جنوب شهرستان یانگ گو عبور می کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. تقریبا تمامی اراضی این شهرستان در شمال این مدار قرار گرفت. در نتیجه، بین سال های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۳ میلادی، این شهرستان در استان (شمالی) گانگوون قرار داشت. دو روستای این شهرستان (در قصبهٔ «نام (جنوبی)»، سانگ سونه [] و هاسونه []) در جنوب مدار ۳۸ درجه شمالی قرار داشتند و ضمیمهٔ قصبهٔ «بوکسان» در شهرستان همسایهٔ چونچون شدند. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا،
تقریبا تمامی اراضی این شهرستان تحت حاکمیت کره جنوبی قرار گرفت. در نتیجه، در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا تاسیس شد. اکثر اراضی «قصبه سوئیپ» در حاکمیت کره شمالی ماند، و اراضی آن بین دو شهرستان چانگدو و گومگانگ در استان (شمالی) گانگوون تقسیم شد. (در سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن ها سپرده شد، و آن ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان ها تبدیل شدند.) بخش های کوچکی از «قصبه دونگ (غربی)» نیز در تابعیت کرهٔ شمالی ماند و اراضی آن در گومگانگ قرار گرفت. در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا تاسیس شد. «قصبه هه آن» از این شهرستان جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان اینجه شد. دو روستای سانگ سونه [] و هاسونه [] به «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان یانگ گو برگردانده شدند. اراضی «قصبهٔ سوئیپ» در که در تابعیت کره جنوبی قرار گرفتند، شامل اراضی ای از چهار روستای «آمری»، «سوچونگ»، «موندونگ»، و «نه»، ضمیمهٔ «قص
به بانگسان» شدند. البته «قصبهٔ سوئیپ» رسما منحل نشد. این قصبه به یک واحد تقسیماتی ادعایی، که تمامی اراضی در برگیرندهٔ اراضی تابعهٔ آن در تابعیت کره شمالی قرار دارد، مبدل گشت. از آن موقع تا به امروز، دفتر «کمیتهٔ ۵ استان شمالی» در سئول به طور نمادین برای این قصبهٔ مورد ادعا فرماندار تعیین می کند. در ژانویه ۱۹۶۳ میلادی، «قصبهٔ بوک (شمالی)» در «قصبهٔ یانگ گو» ادغام شد. در شهرستان اینجه نیز، «قصبه هه آن» منحل شده و اراضی آن ضمیمهٔ «قصبهٔ سوهوا» [] شد. در ژوئیه ۱۹۷۳ میلادی، روستاهای اراضی قصبهٔ سابق هه آن از «قصبهٔ سوهوا» در شهرستان اینجه جدا شده و به «قصبه دونگ (شرقی)» در شهرستان یانگ گو پیوستند. در تابعیت این قصبه، دفتر اداری شعبهٔ محلی هه آن برای این روستاها تشکیل شد. دو روستای سانگ سونه [] و هاسونه [] از «قصبه نام (جنوبی)» شهرستان یانگ گو به «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان اینجه پیوستند. در ماه مه ۱۹۷۹ میلادی، «قصبه یانگ گو» به شهرک ارتقاء یافت. در فوریه ۱۹۸۳، قصبهٔ هه آن مجددا تاسیس شد. در سال ۲۰۰۰ میلادی، با تغییر مرزهای بین شهرستانی در کره شمالی (به دلیل تغییرات جغرافیایی ناشی از ساخت سد ایمنام)، تمامی اراضی
قصبهٔ مورد ادعای سوئیپ در تابعیت شهرستان گومگانگ قرار گرفت. در فوریه سال ۲۰۲۱ میلادی، نام «قصبهٔ نام (جنوبی)» به «قصبه گوکتوجونگ جونگانگ» [] تغییر کرد. این نام به نسبت طولانی در زبان کره ای به معنای «قصبهٔ مرکز جغرافیایی مملکت» می باشد و اشاره به این موضوع دارد که نقطهٔ تلاقی خط فرضی میانی شمالی-جنوبی و خط فرضی میانی شرقی-غربی تقسیم کنندهٔ شبه جزیره کره در این قصبه واقع شده است. تقسیمات اداری. شهرستان یانگ گو به ۱ شهرک و ۴ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. ۱ قصبه با نام «قصبهٔ سوئیپ» نیز بر طبق ادعای کره جنوبی، در تابعیت این شهرستان قرار دارد. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۶۰ عدد روستا وجود دارد. ۱۸ روستا نیز در تابعیت قصبهٔ ادعائی سوئیپ در نظر گرفته شده اند. لیست روستاها. شهرک یانگ گو قصبه بانگسان قصبه دونگ (شرقی) قصبه گوکتوجونگ جونگانگ قصبه هه آن
یونگیانگ (به لاتین: Yeongyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ شمالی واقع شده است. یونگیانگ ۸۱۵٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۸۲۹ نفر جمعیت دارد.
یچئون (به لاتین: Yecheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ شمالی واقع شده است. یچئون ۶۶۰٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۰۸۱ نفر جمعیت دارد.
وانجو کانتی (به لاتین: Wanju County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولابوک-دو واقع شده است. وانجو کانتی ۸۲۰٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴٬۰۰۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر هوایان خواهرخواندهٔ وانجو کانتی هست.
سانچانگ (به لاتین: Sunchang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولابوک-دو واقع شده است. سانچانگ ۴۹۵٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۵۸۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سوچون یک شهرستان در استان چونگچونگ جنوبی، کره جنوبی است. این شهرستان به خاطر غذاهای دریایی و موقعیت مکانی اش در نزدیکی دهانه رودخانه گوم مشهور است. شهرستان سوچون ۳۶۳٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷٫۶۵۱ نفر جمعیت دارد.
هامان کانتی (به لاتین: Haman County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ جنوبی واقع شده است. هامان کانتی ۴۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
گوریونگ (به لاتین: Goryeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ شمالی واقع شده است. گوریونگ ۳۸۳٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
گوچانگ (به لاتین: Gochang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولابوک-دو واقع شده است. گوچانگ ۶۰۶٫۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲٬۹۹۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Seongbuk District خواهرخواندهٔ گوچانگ هست.
شهرستان هونگ چون (به کره ای: 홍천군) یک شهرستان در شمال شرق کره جنوبی (مرکز شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. شهرستان هونگ چون ۱٬۸۱۶٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶٬۴۲۲ نفر جمعیت دارد. تاریخ. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. با این وجود، تمامی اراضی این شهرستان، در جنوب این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (جنوبی) گانگوون قرار گرفت. در شمال شرق شهرستان هونگ چون، شهرستان اینجه قرار داشت که بیشتر اراضی آن در تابعیت کره شمالی قرار گرفت. روستاهای «اورون»، «بوپیونگ»، «جونجا»، «شین پونگ»، «گاپ»، و «گیمبو» از «قصبهٔ نام (جنوبی)»، روستاهای «بانگ دونگ»، «بوک (شمالی)»، «جین دونگ»، «سانگنام»، «سو (غربی)»، «هانام»، و «هیون» از «قصبهٔ گیرین»، و اراضی ای از روستای «وون ده» از «قصبهٔ اینجه»، در جنوب مرز قرار گرفته، ادغام شده و به «قصبهٔ شین نام» تغییر نام داده و در تابعیت شهرستان هونگ
چنگ قرار گرفت. «قصبهٔ نِه» نیز، که بخشی از شهرستان اینجه بود، به طور کامل در جنوب مرز قرار گرفت، و بدون تغییر مرز به شهرستان هونگ چون ضمیمه شد. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، اراضی شهرستان اینجه به تابعیت دولت کره جنوبی در آمد. در نتیجه، در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا تاسیس شد. هم زمان با بازتاسیس شهرستان اینجه، «قصبهٔ شین نام» به قصبه های سابق خود مجددا تجزیه شده و با جدایی از شهرستان هونگ چون، مجددا ضمیمهٔ شهرستان اینجه شد. «قصبهٔ نِه» بخشی از شهرستان هونگ چون باقی ماند. در ماه ژانویه سال ۱۹۶۳ میلادی، «قصبه هونگ چون» به شهرک ارتقاء یافت. در ماه ژوئیه سال ۱۹۷۳ میلادی، دو روستا از شهرستان چونسونگ، «قصبهٔ دونگسان» ضمیمهٔ شهرستان هونگ چون شدند ؛ روستای بوک بانگ به قصبهٔ بوک بانگ و روستای پونگچون به قصبهٔ هواچون پویستند. روستای میونگ گه در «قصبهٔ سو (غربی)» در شهرستان یانگ یانگ، به شهرستان هونگ چون، «قصبهٔ نِه» پیوست، و روستای میسان [] از «قصبهٔ نِه» جدا شده و به شهرستان اینجه، قصبهٔ گیرین پیوست. روستای «سانگ چان
گ بونگ» [] از «قصبهٔ نام (جنوبی)» این شهرستان جدا شده و به «قصبهٔ گونگ گون» در شهرستان هوئنگ سونگ پیوست در فوریه سال ۱۹۸۳ میلادی، روستای سانگوئان از «قصبهٔ نام (جنوبی)» به «شهرک هونگ چون» پیوست. در اکتبر ۱۹۸۳ میلادی، روستای «چونچی» [] در قصبهٔ دوچون، به «چون هیون» [] تغییر نام داد. در ژوئن سال ۲۰۲۱، «قصبه ٔ دونگ (شرقی)» [] به «قصبه یونگ گویمی» تغییر نام داد. تقسیمات اداری. شهرستان هونگ چون به ۱ شهرک و ۹ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۱۰۵ عدد روستا وجود دارد. لیست روستاها. شهرک هونگ چون قصبه بوک بانگ (سمت شمالی) قصبه دوچون قصبه سوسوک قصبه نام (جنوبی) قصبه نِه قصبه نه چون قصبه هواچون قصبه یونگ گویمی
گیجانگ (به لاتین: Gijang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده است. گیجانگ ۲۱۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۶٬۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
گانوی (به لاتین: Gunwi County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ سانگ شمالی واقع شده است. گانوی ۶۱۴٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۲۹۳ نفر جمعیت دارد.
گومسان (به لاتین: Geumsan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ جنوبی واقع شده است. گومسان ۵۷۵٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان یانگ یانگ (به کره ای: 양양군) یک شهرستان در شمال شرق کره جنوبی (مرکز-شرقی شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. شهرستان یانگ یانگ ۶۲۸٫۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۳۹۸ نفر جمعیت دارد. تاریخ. در آوریل سال ۱۹۱۴ میلادی، در دوران حاکمیت استعماری ژاپن بر کره، در تابعیت استان (تاریخی) گانگوون، «شهرستان یانگ یانگ» با ۷ قصبه قرار داشت. این قصبه ها شامل: دوچون []، سون یانگ []، غربی (سو) []، گانگ هوین []، گونّه []، هیون بوک []، هیون نام []. در مه سال ۱۹۱۹ میلادی، دو قصبهٔ «توسونگ» [] و «جوگوانگ» [] از شهرستان (تاریخی) گوسونگ (پیش از تقسیم) به شهرستان یانگ یانگ پیوستند. در ژوئیه ۱۹۳۷ میلادی، قصبهٔ «دوچون» به «سوکچو» [] تغییر نام یافت. مرکز اداری قصبه نیز از روستای «ده پو» به روستای «سوکچو» انتقال یافت. در اکتبر سال ۱۹۴۲ میلادی، قصبهٔ «سوکچو» به شهرک [] ارتقاء یافته. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون و از میان شهرستان یانگ یانگ عبور می کند. در نتیجه است
ان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. بیشتر اراضی این شهرستان، منجمله قصبهٔ یانگ یانگ، در شمال این مدار قرار گرفتند. در نتیجه، بین سال های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۳ میلادی، این شهرستان در استان (شمالی) گانگوون قرار داشت. نیمهٔ جنوبی این شهرستان فاقد شهریت و مرکزیت بود، و به همین دلیل در سپتامبر ۱۹۴۵ منحل شده و به شهرستان گانگ نونگ ملصق شد. تمامی قصبهٔ «هیون نام» در جنوب مرز قرار گرفت. قصبهٔ «هیون بِک» به دو نیمهٔ هم نام در دو کره تقسیم شد. و قصبهٔ «غربی (سو)» به دو نیمه تقسیم شد، که نیمهٔ شمالی آن در کره شمالی نام خود را حفظ کرده، و نیمهٔ جنوبی، در حین ضمیمه شدن به شهرستان گانگ نونگ، به «شین سو (غربی جدید)» [] تغییر نام داد. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، تمامی اراضی این شهرستان تحت حاکمیت کره جنوبی قرار گرفت. در نتیجه، در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا تاسیس شد. اراضی قصبه های «هیون بک» و «سو (غربی)» به طور کامل مانند سابق در این شهرستان قرار گرفتند. اما قصبهٔ «هیون نام» در شهرستان گانگ نونگ باقی ماند. در سپتامبر
سال ۱۹۵۵ میلادی، «شهرک گانگ نونگ» به دو قصبهٔ «سونگدوک» و «گیونگپو» ادغام شده، از شهرستان گانگ نونگ جدا شده، و «شهر گانگ نونگ» را تشکیل دادند. ۲ شهرک و ۸ قصبهٔ دیگر (منجمله «قصبهٔ هیون نام»)، در تابعیت «شهرستان گانگ نونگ» باقی ماندند. نام این شهرستان، از «گانگ نونگ» به «میونگجو» [] تغییر کرد. در ژانویه سال ۱۹۶۳ میلادی، شهرک سوکچو از این شهرستان جدا شده و به «شهر در سطح شهرستان» ارتقاء یافت. قصبه های «توسونگ» و «جوگوانگ» از این شهرستان به شهرستان گوسونگ ملحق شده، و قصبهٔ هیون نام از شهرستان میونگجو به این شهرستان ملحق شد. در ماه مه ۱۹۷۹، قصبهٔ یانگ یانگ، مرکز این شهرستان، به «شهرک» ارتقاء یافت. تقسیمات اداری. شهرستان یانگ یانگ به ۱ شهرک و ۵ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۱۲۰ عدد روستا وجود دارد. لیست روستاها. شهرک یانگ یانگ قصبه سو (غرب) قصبه سون یانگ قصبه گانگ هیون قصبه هیون بوک قصبه هیون نام
شهرستان یونچون یا ریونچون (به لاتین: Yeoncheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگی-دو واقع شده است. شهرستان یونچون ۶۷۵٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان یانگ پیونگ (به لاتین: Yangpyeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگی-دو واقع شده است. یانگ یونگ ۸۷۷٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۵۷۷ نفر جمعیت دارد.
یونگدونگ (به لاتین: Yeongdong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ شمالی واقع شده است. یونگدونگ ۸۴۵٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
یسان (به لاتین: Yesan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ جنوبی واقع شده است. یسان ۵۴۳٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۰٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر ناکسویل، تنسی خواهرخواندهٔ یسان هست.
گوسان کانتی (به لاتین: Goesan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ شمالی واقع شده است. گوسان کانتی ۸۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان هنگسونگ یک شهرستان در شمال شرق کره جنوبی (مرکز شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. شهرستان هنگسونگ ۹۹۷٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد. تاریخ. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. با این وجود، تمامی اراضی این شهرستان، در جنوب این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (جنوبی) گانگوون قرار گرفت. در شروع جنگ کره و در روزهای اول درگیری در تابستان سال ۱۹۵۰ میلادی، هوئنگ سونگ و وون جو از اولین مناطقی بودند که شاهد کشتارهای جمعی مخالفان و زندانیان سیاسی به دست قوای کره جنوبی بودند. در این منطقه حداقل ۱۷۰ نفر زندانی سیاسی (کمونیست یا مشکوک به کمونسیت) از زندان ها تخلیه شده و توسط «کیم مان شیک»، افسر پلیس کره جنوبی اعدام فراقانونی شدند. در ماه ژوئیه سال ۱۹۷۳ میلادی روستای «سانگ چانگ بونگ» از «قصبهٔ نام (جنوبی)»، شهرستان هونگ چون جدا شده و به «قصبهٔ گونگ گون» در
این شهرستان پیوست. در همین تاریخ، سه روستای «جوگوک»، «سِنگون»، و «نامسان» از قصبهٔ اوچون به قصبهٔ هوئنگ سونگ پیوستند. در همین تاریخ، ۷ روستای «جونگ گوم»، «سانجون»، «سانگده»، «سانگهاگا»، «هاده»، «هاگونگ»، «یونگدون»، از قصبهٔ آنهونگ به قصبهٔ اوچون پیوستند. در همین تاریخ، روستای «گونگ جونگ» از قصبهٔ آنهونگ، و روستای «ته گی» از قصبهٔ گاپچون به قصبه دونّه پیوستند. در همین تاریخ، سه روستای «گاپچون»، «گوشی»، «یوپیونگ» از قصبهٔ گاپچون به قصبهٔ چونگیل پیوستند، و در عوض، ۶ روستای «بیونگجی بانگ»، «جونچون»، «چودونگ»، «ده گوانده»، «سامگوری»، «یولدونگ» از قصبهٔ چونگیل به قصبهٔ گاپچون ضمیمه شدند. در ماه مه ۱۹۷۹، قصبهٔ هوئنگ سونگ، مرکز این شهرستان، به «شهرک» ارتقاء یافت. در فوریه سال ۱۹۸۳، سه روستای «آپگوک» []، «سان هیون» []، و «مه هو» [] از قصبهٔ سوون در این شهرستان جدا شده و به «قصبهٔ هوجو» [] در شهرستان وون سونگ پیوستند. در همین تاریخ، دو روستای «جونگام» و «چودونگ» از قصبهٔ اوچون به شهرک هوئنگ سونگ پیوستند. در آوریل سال ۱۹۸۹ میلادی، قصبهٔ گانگنیم با جدایی از قصبهٔ آنهونگ تاسیس شد. تقسیمات اداری. شهرستان هوئنگ سونگ به ۱ ش
هرک و ۸ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۱۱۰ عدد روستا وجود دارد. لیست روستاها. شهرک هوئنگ سونگ قصبه آنهونگ قصبه اوچون قصبه چونگیل قصبه دونّه قصبه سوون قصبه گاپجون قصبه گانگنیم قصبه گونگ گون
هونگ سونگ (به لاتین: Hongseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ جنوبی واقع شده است. هونگ سونگ ۴۴۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۵۵۸ نفر جمعیت دارد.
سزیم کرومات یا کرومات سزیم یک ترکیب شیمیایی با فرمول (2 CS) CRO 4 است. این ماده جامد بلوری زرد رنگ است که نمک سزیم کرومیک اسید است و در دستگاه بلوری راست لوزی (ارتورومبیک) متبلور می شود. بیش ترین کاربرد آن در گذشته تولید بخار سزیم در هنگام ساخت لامپ خلأ بود. در حال حاضر از این ماده تنها به عنوان پیش ماده ترکیبات به طور دلخواه بهره برده می شود. تولید. سزیم کرومات بیشتر از واکنش کروم تری اکسید با کربنات سزیم به دست می آید و فرآورده دیگر آن دی اکسید کربن است: این ماده همچنین از راهی درگیر نیز به دست می آید. در آغاز واکنش جانشینی دوگانه میان پتاسیم کرومات و سزیم کلرید روی می دهد: سرانجام سزیم دی کرومات (که خود از راه متاتز نمک از آمونیوم دی کرومات به دست می آید) به دنبال قلیایی سازی با سزیم هیدروکسید سزیم کرومات را تولید می کند: کاربرد. پیش تر از سزیم کرومات در مراحل آخر ایجاد لوله های خلأ استفاده می شد. در آن بخار سزیم با واکنش سزیم کرومات با سیلیسیم، بور یا تیتانیم به عنوان عوامل احیاکننده تولید شد. سپس بخار به لوله افزوده شد تا با گازهای باقی مانده از جمله نیتروژن و اکسیژن واکنش داده و از بین برود.
شهرستان یونگ وول (به کره ای: 영월군) یک شهرستان در شمال شرق کره جنوبی (مرکز-شرقی شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. شهرستان یونگ وول ۱٬۱۲۷٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۴۴۲ نفر جمعیت دارد. تاریخ. در مارس سال ۱۹۳۱ میلادی، «قصبهٔ یانگ بیون» [] به جوچون تغییر نام داد. در ژوئیه ۱۹۳۷، «قصبهٔ گونّه» [] به یونگ وول تغییر نام داد. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. با این وجود، تمامی اراضی این شهرستان، در جنوب این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (جنوبی) گانگوون قرار گرفت. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، تمامی اراضی این شهرستان، بدون تغییر خاصی، تحت حاکمیت کره جنوبی، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون، قرار گرفت. در ژانویه سال ۱۹۶۰ میلادی، «قصبه یونگ وول» به شهرک ارتقاء یافت. در ژانویه سال ۱۹۶۳میلادی، دو روستای «چون پیونگ» و «
دوک گو» از «قصبهٔ چون یانگ»، شهرستان بونگهوا، استان گیونگ سانگ شمالی مجزاء شده و به قصبهٔ ساندونگ در تابعیت این شهرستان در استان گانگوون پیوست. در ژوئیه سال ۱۹۷۳ میلادی، «قصبه ساندونگ» به شهرک ارتقاء یافت. در آوریل سال ۱۹۸۶ میلادی، شش روستا از «شهرک ساندونگ» جدا شده و «قصبهٔ جوندونگ» [] را تشکیل دادند. در اکتبر سال ۲۰۰۹ میلادی، «قصبهٔ سو (غربی)» [] به «هانباندو» تغییر نام داد. در همین تاریخ، «قصبهٔ هادونگ» [] به «کیم ساتگات» تغییر نام داد. در نوامبر سال ۲۰۱۶ میلادی، «قصبهٔ سوجو» [] به «مورونگ دوون» تغییر نام داد. در نوامبر سال ۲۰۲۱ میلادی، «قصبهٔ جوندونگ» [] به «سانسول» تغییر نام داد. تقسیمات اداری. شهرستان یونگ وول به ۲ شهرک و ۷ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۵۷ عدد روستا وجود دارد. لیست روستاها. شهرک سانگدونگ شهرک یونگ وول قصبه بوک (شمالی) قصبه جوچون قصبه سانسول قصبه کیم ساتگات قصبه مورونگ دوون قصبه نام (جنوبی) قصبه هانباندو
کیان سلطانی (Kian Soltani) (زاده ۱۳۷۱ در برگنز) موسیقیدان، نوازنده ویولنسل و کمانچه است. زندگی نامه. او متولد سوم ژوئن ۱۹۹۲ میلادی برابر با ۱۳ خرداد ۱۳۷۱ شمسی است. او فرزند فرزانه نوایی نوازنده هارپ و خسرو سلطانی نوازنده فاگوت و خاله او نیز فیروزه نوایی نوازنده فلوت است. وی از چهار سالگی نوازندگی ویولن سل را آغاز کرد و در سن ۱۲ سالگی تحصیلات خود را با ایوان مونیگتی در آکادمی موسیقی بازل آغاز کرد. پسر خاله او پیام تقدسی (فرزند فیروزه نوایی و سعید تقدسی) نیز نوازنده ویولنسل است که با او همکاری هایی داشته است. او از سال ۲۰۱۷ قراردادی با دویچه گرامافون به امضا رسانده است و تا کنون چند سی دی با این انتشارات بزرگ جهانی روانه بازارهای بین المللی کرده است. جوایز. کیان سلطانی جایزه هنرمند جوان کردیت سوئیس (Credit Suisse) را در سال ۲۰۱۷ از جشنواره لوسرن، جایزه برنشتاین را از جشنواره شلسویگ-هولشتاین موزیک (Schleswig-Holstein Musik) در سال ۲۰۱۷ دریافت کرد و جایزه لوئیت پولد (Luitpold) از جشنواره تابستان کیسینجر (Kissinger Sommer) را در سال ۲۰۱۴ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳ ، او جایزه اول مسابقه پائولو چلو (Paulo Cello) را در
هلسینکی، فنلاند دریافت کرد. وی همچنین برنده جایزه اول مسابقات بین المللی سل ویلیام کارل داویدوف در لتونی و مسابقات بین المللی ویولن سل استودیوی آنتونیو جانیگرو (Antonio Janigro) در کرواسی شده است. او در سال ۲۰۱۴ به عضویت بنیاد موزه آن سوفی موتر (ویلنیست بزرگ آلمانی) درآمد. کیان سلطانی با یک ویولنسل از آنتونیو استرادیواریوس می نوازد.
گپیونگ (به لاتین: Gapyeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگی-دو واقع شده است. گپیونگ ۸۴۳٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
دونگ-گو (به لاتین: Dong District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در دائجون واقع شده است.
دایدوک (به لاتین: Daedeok District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در دائجون واقع شده است.
دالسئو (به لاتین: Dalseo District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در دئگو واقع شده است. دالسئو ۶۲٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
منطقه بوک (به لاتین: Buk District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده است. منطقه بوک ۳۸٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۶٬۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
بوسانجین (به لاتین: Busanjin District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده است. بوسانجین ۲۹٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۷٬۹۱۰ نفر جمعیت دارد.
منطقه دونگ (به لاتین: Dong District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده است. منطقه دونگ ۹٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۹٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد.
گروه هیوندای دپارتمنت استور () شرکت خرده فروشی کره ای است، که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد.
روبیدیم سیانید (فرمول شیمیایی : RbCN) نمک روبیدیم و هیدروژن سیانید است. این ماده یک جامد سفید رنگ است و به راحتی در آب حل می شود. بوی ایم ماده یادآور بادام تلخ است و از نظر ظاهری تا حدودی شبیه قند است. روبیدیم سیانید دارای خواص شیمیایی مانند پتاسیم سیانید و به همین ترتیب بسیار سمی است. تولید. روبیدیم سیانید را می توان از واکنش هیدروژن سیانید با روبیدیم هیدروکسید در الکل یا اتر به دست آورد:
هیوندای کارت () شرکت خدمات مالی کره ای است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
وی مید اینترتینمنت () شرکت بازی ویدئویی کره ای است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
لوته کانفکشنری () شرکت صنایع غذایی کره ای است، که در سال ۱۹۶۷ توسط شرکت لوته تأسیس شد.
گروه اچ دی سی () شرکت خوشه ای کره ای است، که در سال ۱۹۹۹ توسط چانگ مونگ-جیو تأسیس شد.
زاردوییه یک روستا در ایران است که در شهرستان شهربابک استان کرمان واقع شده است. بر اساس آمار سرشماری ۱۳۸۵، زاردوییه ۴۲۲ نفر جمعیت دارد.
بیمارستان همگانی () ممکن است صرفاً نوعی نام گذاری خاص در عنوانِ بیمارستان باشد، یا آنکه معنای اختصاصی و فنی داشته باشد. اگر معنای فنی مدِ نظر باشد، بیمارستان همگانی به بیمارستانی گفته می شود که خدمات عمومی یا تخصصی مراقبت سلامت خود را، به عموم مردم ارائه نموده و برای همگان در دسترس است. این خدمات معمولاً کوتاه مدت و مقرون به صرفه است و تمرکزش بر پیشگیری از وقوع بیماری هاست، نه فقط درمان آنها. واژهٔ community را به معنای مکان قرارگیری بیمارستان هم به کار می برند که مقصود «محله ای»، «منطقه ای» یا «اجتماعی» است. در ایالات متحده آمریکا. در ایالات متحده آمریکا، «انجمن بیمارستان های آمریکا» این عبارت (بیمارستان همگانی) را به صورت «تمام بیمارستان های غیرفدرال، کوتاه مدت، عمومی یا تخصصی» تعریف می کند. سازمان های رتبه بندی بیمارستان ها معتقدند که بیمارستان های آموزشی جزء بیمارستان های اجتماعیِ همگانی طبقه بندی نمی شوند. برخی سازمان ها، این عبارت را برای آن دسته از مراکز درمانی به کار می برند که به طور مستقل اداره شده و به منطقهٔ جغرافیایی خاصی خدمت رسانی می کنند؛ بنابراین یک تعریف ابتدایی است که بیمارستان همگانی، بیما
رستانی است که یک محله یا منطقهٔ خاص را پوشش می دهد، توسط مسئولان همان منطقه اداره می شود و فرصت هایی برای اقتصاد آن ناحیه ایجاد می کند. بیمارستان همگانی ممکن است شهری یا خارج شهری (روستایی، یا در مناطق دورافتاده) باشد.
ذکیلو یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین شهر استان اردبیل واقع شده است. ذکیلو ۱۰۳ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در دهستان ارشق مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۱۰۳ نفر (۱۸ خانوار) جمعیت داشته است.
ذبه یک روستا در ایران است که در شهرستان شوش استان خوزستان واقع شده است. ذبه ۱٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در دهستان حسین آباد (شوش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۱۰۰۶ نفر (۱۷۶ خانوار) جمعیت داشته است.
یوسف آباد یک روستا در ایران است که در شهرستان شهربابک استان کرمان واقع شده است. یوسف آباد ۶۳ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۶۳ نفر (۱۸ خانوار) جمعیت داشته است.
منزل آباد ممکن است اشاره به یکی از موارد زیر باشد: