Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیپندرا خواستار ازدواج با دویانی رعنا بود که با هم در انگلستان آشنا شده بودند. ظاهراً خانواده دیپندرا با این ازدواج به علت گرایش سیاسی و خانوادگی متفاوت خانواده رعنا، شدیداً مخالف بودند. نظریه های دیگر بیان می دارند که دیپندرا از تغییر کشور از سلطنت مطلقه به سلطنت مشروطه ناراضی بود و اعتقاد داشت پس از جنبش مردمی سال ۱۹۹۰ اختیارات بیش از حدی به مردم و مجلس داده شده است. این، با واقعیت آنچه رخ داده در تناقض است؛ ولیعهد پس از وقایع سال ۱۹۹۰ با شوق از کالج ایتن انگلستان بازگشته بود تا به پدرش در انجام امور نظام سیاسی جدید یاری رساند. اختلافات زیادی پیرامون شرایط رخ دادن این قتل عام وجود دارد و حتی امروز نیز با لغو سلطنت ، سوالات زیادی در مورد علت آن در نپال باقی مانده است. عواقب. دیپندرا در حالی که در کما بود به عنوان پادشاه اعلام شد، اما وی پس از سه روز در ۴ ژوئن ۲۰۰۱ درگذشت. گیانندرا به مدت سه روز نایب السلطنه بود و پس از مرگ دیپندرا، خود بر تخت سلطنت نشست. در سه روز پایانی زندگی دیپندرا، گیانندرا اظهار داشت که این مرگ ها نتیجه «تخلیه تصادفی سلاح اتوماتیک» در داخل کاخ سلطنتی بوده است. با این حال، او بعداً گفت
که این ادعا را به دلیل «ضوابط قانونی» مطرح کرده است، زیرا طبق قانون اساسی، و طبق سنت ، دیپندرا اگر زنده می ماند به جرم قتل محاکمه نمی شد. تحقیقات کامل انجام شد و معلوم شد که دیپندرا مسئول این قتل است. یک کمیته دو نفره متشکل از کشاو پراساد اوپادایا، رئیس دادگاه عالی و ترانات رانابات، رئیس مجلس نمایندگان، تحقیقات یک هفته ای در مورد این قتل عام را انجام دادند. تحقیقات پس از مصاحبه با بیش از صد نفر از جمله شاهدان عینی و مقامات کاخ، نگهبانان و کارمندان، به این نتیجه رسید که Dipendra این قتل عام را انجام داده است. تعداد زیادی از منتقدان و نپالی، چه در داخل نپال و چه در خارج از کشور، در گزارش رسمی اختلاف نظر داشتند زیرا بسیاری از حقایق و شواهد گزارش شده توسط تیم تحقیق از بسیاری جهات متناقض به نظر می رسید. یکی از نزدیکان دیپندرا هنگامی که وی شاهزاده بود در مورد دیپندرا گفت: «او می تواند به خاطر عشق خود تاج و تخت را کنار بگذارد، اما هرگز نمی تواند این نوع کارها را انجام دهد.» شایعات. شایعه ای که به طور گسترده منتشر شده این است که پرنس دیپندرا از یک اختلاف خانوادگی برای ازدواجش به شدت خشمگین بود. محبوب دیپندرا، دویانی
رعنا، دختر پاشوپاتی شمشر جنگ بهادر رعنا، یکی از اعضای طایفه رعنا بود که خاندان شاه با او خصومت تاریخی داشتند. طایفه رعنا تا سال ۱۹۵۱ به عنوان مهاراجه و نخست وزیر موروثی نپال خدمت می کرد و این دو طایفه سابقه ازدواج طولانی دارند. این اختلافات همچنین بر سر هندی بودن دویانی نیز وجود داشت. همچنین دویانی از تبار سلطنتی گوالیور بود، که ز نظر خانواده سلطنتی نپال دون شان آنها بودند. پرنس دیپندرا همچنین سوپریا شاه، نوه ملکه مادر راتنا را نیز در نظر داشت. ملکه آیشواریا، اگرچه در ابتدا به دلیل روابط خانوادگی و این دیدگاه که سوپریا به عنوان یک ملکه بی کفایت خواهد بود، مخالف این رابطه بود، با این وجود سوپریا را نسبت به دویانی رانا ترجیح داد، زیرا اگر سوپریا ملکه می شد، تقسیم قدرت بین دو خانواده شاه و رعنا رخ نمی داد. مراسم تشییع. در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۱، مراسم تشییع هندویی برای روح زدایی پادشاه برگزار شد. یک برهمین که لباس بیرندرا را به عنوان نماد پادشاه فقید پوشانده بود، یک فیل را از کاتماندو با خود آورد و به صورت نمادین، بسیاری از وسایل سلطنت را با خود برد. محل اقامت دیپندرا نیز سرانجام تخریب گشت. جسدها را نیز سوزاندند. نظریات ت
وطئه. پادشاه بیرندرا و پسرش دیپندرا بسیار محبوب و مورد احترام مردم نپال بودند. متعاقباً، پراچاندا، رئیس حزب مائوئیست نپال، در یک مجمع ادعا کرد که این کشتار توسط شاخه تحقیقات و تحلیل آژانس اطلاعات هند (RAW) یا آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) برنامه ریزی شده است. مروجان این عقاید ادعا می کنند که گیانندرا در این قتل عام سهیم بوده است تا خودش بتواند سلطنت را بر عهده بگیرد. رسیدن دوباره وی به سلطنت تنها در صورت از میان برداشتن دو برادرزاده اش، دیپندرا و نیراجان ممکن بود. علاوه بر این، گیانندرا و به ویژه پسرش پرنس پاراس در میان مردم محبوب نبودند. روز قتل عام، او در پوکارا بود در حالی که سایر سلطنتی ها در مراسم شام شرکت می کردند. در حالی که کل خانواده بیرندرا و دیپندرا کشته شدند، هیچ کس از خانواده گیانندرا کشته نشد پسرش با جراحات جزئی جان به در برد و همسرش با یک زخم گلوله هرچند خطرناک زنده ماند.
مشحوف، قایقی باریک است که کارکردش در مرداب ها است. از این وسیله، بیشتر در جنوب عراق استفاده می شود و قدمتی باستانی دارد. کاربردها. مشحوف، قایقی باریک است که در مرداب ها و رودخانه های جنوب عراق مورد استفاده قرار می گیرد. بیشتر این قایق ها در منطقه حله، بصره و کوفه مورد استفاده هستند. کاربرد این قایق های باریک، در ماهیگیری و حمل و نقل مسافران در مسیرهای آبی و همچنین بارها گزارش شده است. این قایق به جهت باریک بودنش، یک وسیله خوب برای حرکت در نیزارها و باتلاق ها می باشد. تاریخچه. قدمت استفاده از این نوع قایق، به سومر باستان باز می گردد. از این قایق تا ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد نیز استفاده می شد. در یک لوح برجسته استوانه ای مربوط به دوره سومر باستان، که در بابل یافت شده است، از این قایق با عنوان مشحوف یاد شده است. این وسیله از مهمترین وسایل حمل و نقل در فرهنگ عرب بوده است و تمام اعراب ساکن در نزدیک مرداب، از این نوع قایق، داشته اند. از این قایق در ترانه ها و شعرهای اعراب منطقه نیز یاد شده است. در سال ۲۰۱۷، حیدر العبادی، نخست وزیر عراق، در هنگام بازدید از الشیبایش، بر یکی از این قایق ها سوار شد. وی اولین رهبر معاصر عرا
ق است که چنین کاری را انجام می دهد. در قرن بیستم میلادی، پس از آنکه باتلاق های عراق، تخلیه شدند؛ استفاده از این وسیله نقلیه در عراق کاهش یافت. این باتلاق ها که در سال ۱۹۵۰، مساحتی بالغ بر ۷۷۰۰ مایل مربع را پوشش داده بودند، در دهه ۱۹۷۰، به ۳۵۰۰ مایل کاهش یافت. پس از حمله آمریکا به عراق، در سال ۲۰۰۳ به تدریج، مرداب ها آبگیری شدند و در سالهای بعد و تا سال ۲۰۰۸، سازمان ملل و دولت عراق، طرح اصلاح مرداب های عراق را کلیک زد. با این اقدام، استفاده از این نوع قایق مجدداً رونق گرفت. ساخت و ساز. این نوع قایق را از مواد مختلفی می سازند؛ از جمله مواد اولیه که در ساخت این قایق به کار برده می شوند عبارتند از نی و پاپیروس، چوب درخت توت، سرو و یاس. امروزه بیشتر از فایبرگلاس به جای چوب برای تهیه مشحوف ساخته شده است. از پنبه برای پر کردن شکاف های بین الوارها استفاده می شود. بری عایق بندی قایق، از مواد عایقی چون قیر استفاده می شود. برای تولید یک مشحوف، ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار هزینه صرف می شود هرچند برخی مدل های سطح بالای آن تا ۴۰۰۰ دلار نیز قیمت دارند. ابعاد این قایق نیز متفاوت است و برخی از انواع آن، طوری طراحی شده است که تنها مناسب ب
رای یک نفر می باشد.
حسن موراتویچ (؛ – ) سیاست مدار اهل بوسنی و هرزگوین بود. وی از ۳۰ ژانویه ۱۹۹۶ تا ۳ ژانویه ۱۹۹۷ نخست وزیر این کشور بود. حسن موراتویچ در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
هالسیون () دومین آلبوم استودیویی از خواننده و ترانه نویس انگلستانی الی گولدینگ است. این آلبوم در ۵ اکتبر ۲۰۱۲ توسط پالیدور رکوردز منتشر شد. این آلبوم بین سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، هنگام تبلیغ برای اولین آلبوم او، "نورها" (۲۰۱۰) ضبط شده است. گولدینگ در تهیه آلبوم با هنرمندان مختلفی از جمله جاستین پارکر، تاینی تمپا و کالوین هریس همکاری کرد.
تاج کاستیا کشوری در شبه جزیره ایبری بود که در سال ۱۲۳۰ در نتیجه اتحاد سوم و قطعی تاج ها و چند دهه بعد پارلمان های کاستیا و لئون بر روی الحاق شاه وقت کاستیا، فرناندوی سوم، به تخت خالی لئون انجام شد. این کشور تا پس از اتحاد شخصی پادشاهان کاستیا و آراگون با ازدواج فرمانروایان کاتولیک در سال ۱۴۶۹ تا اعلامیه احکام نووا پلانتا توسط فلیپه پنجم در سال ۱۷۱۵ به عنوان یک موجودیت مستقل تداوم یافت. سفر کریستف کلمب و اکتشاف قاره آمریکا در سال ۱۴۹۲، رویدادهای مهم تاریخ کاستیا بودند. هند غربی هنگامی که در سال ۱۵۰۶ کاستیا به پادشاهی تبدیل شد، همزمان با پیمان ویلافافیلا و پس از مرگ فردیناند کاتولیک نیز بخشی از تاج کاستیا بود. کشف اقیانوس آرام، فتح امپراتوری آزتک، پرو و همچنین فیلیپین در قرن شانزدهم همه به تبدیل شدن تاج کاستیا به یک امپراتوری جهانی کمک کردند. استفاده از عنوان «تاج کاستیا» طی قرون شانزدهم و هفدهم توسط حاکمان هابسبورگ نیز رواج داشت. کارلوس یکم پادشاه کاستیا، لئون، آراگون، مایورکا، والنسا، و سیسیل بود، و بر بارسلونا، روسیون و و سردانیا نیز حکم می راند. در اوایل قرن هجدهم، فیلیپ بوربون در جنگ جانشینی اسپانیا پیروز
شد و سیاست های اتحاد را بر تاج آراگون، پشتیبان دشمنانش، تحمیل کرد. این امر تاج آراگون و تاج کاستیا را در پادشاهی اسپانیا یکی کرد. گرچه احکام نووا پلانتا تاج کاستیا را رسماً منحل نکرد، معاصران و همچنین تاریخ نگاران کشور کاستیا و آراگون را «اسپانیا» نامیدند. مطابق قانون اساسی اسپانیا «پادشاه کاستیا» هنوز بخشی از نام کامل فلیپه ششم، پادشاه کنونی اسپانیا است. تقسیمات کشوری. فرادریا. شمال – "Septentrional" جنوب – "Meridional"
گورداس مان (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده پلی بک، ترانه نویس و نویسنده اهل هند است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پیشانی دوچرخه بخش از دوچرخه است که در جلوترین بخش بدنهٔ آن قرار دارد. پیشانی دوچرخه لوله ای عمودی با کمی زاویه است که دوشاخ را نگاه می دارد. در دو سر پیشانی دوچرخه ست بلبرینگ، ساچمه یا رولبرینگ قرار می گیرد که کمک می کند عمل چرخاندن فرمان راحت انجام شود. به مجموعهٔ این بلبرینگ ها، واشرها و همچنین پیچ های نگهدارنده که بخشی از متعلقات پیشانی دوچرخه هستند کاسه دوشاخ می گویند.
کلیچه (به ، به سریانی: ܟܠܝܟ̰ܐ) که به عنوان کلوچه ملی عراق شناخته می شود و در عربستان نیز طبخ می شود. انواع. کلیجه در انواع و اشکال مختلف تهیه و طبخ می شود. مشهورترین نوع این کلوچه، با خرما مغزدار شده اند. شکل های این شیرینی محلی، به شکل هلالی، دایره ای و قرص های کوچک است که با آجیل ها، شکر و نارگیل خشک شده، پر شده و تزئین می گردد. در این کلوچه از هل و بعضی اوقات با گلاب طعم دار می شود. این شیرینی پس از تهیه مواد اولیه، با یک لایه تخم مرغ لعاب داده می شود. این شیرینی با زعفران رنگ شده و معطر می گردد. در عراق این شیرینی با آرد، شیر و شکر تهیه و با خرما، مغزدار می شود. زمان صرف شده برای تهیه این شیرینی، ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تخمین زده شده است. مواد تشکیل دهنده این شیرینی عبارتند از: تاریخچه و فرهنگ. قدمت این شیرینی به دوران آشوری ها می رسد. این شیرینی در کریسمس تهیه شده و غالباً با خرما پر شده و با چای سرو می شود. ابن بطوطه در سفرنامه خویش این شیرینی را در بارگاه امیر خوارزمی یاد کرده است. در ریشه نام این شیرینی، برخی گزارش کرده اند که متعلق به ترک زبانان است. در عراق این شیرینی برای روز عید فطر در پایان ماه رمضان توسط
زنان عراقی تهیه می شود. عراقی در پذیرایی میهمانان عید فطر از این شیرینی استفاده می نمایند. در عربستان نیز رسم است تا این شیرینی برای خانواده عروس، پیش از عروسی طبخ شد و در شب زفاف به عروس داده می شود. این کلوچه در فصل زمستان، طرفداران بیشتری دارد. خانواده های عراقی، در صورت همزمانی فوت اقوام و ایام ماه رجب، برای مردگان خویش این کلوچه را خیرات می کنند که به دسته بندی های ۴ تا ۵ عددی تهیه و به نام کلیچه رجبیه پخش می نمایند. جشنواره ها. جشنواره کلیجه (کلیجا) هر ساله در شهر بریده، به عنوان یک جشنواره منطقه ای در جریان است. در این جشنواره، علاقه مندان و طبخ کنندگان این کلوچه حضور دارند.
لوله زین دوچرخه با نام انگلیسی Seatpost یک میله رابط بین زین و بدنه دوچرخه است. لوله زین دوچرخه وظیفه تنظیم ارتفاع زین را دارد. چرا که زین دوچرخه از جمله موارد مهم برای تنظیمات متناسب سازی سایز دوچرخه برای قد هر شخص است. لوله زین با توجه به جنس بدن دوچرخه می تواند از متریال های فولاد، آلومینیومی و همچنین فیبر کربن باشد. لوله زین از پایین بوسیله یک بست اهرمی و بست پیچی به بدنه دوچرخه متصل میشود و از بخش بالایی به زین دوچرخه متصل میشود. در گذشته لوله زین ها در بخش بالا به وسیله یک پیچ و تسمه فلزی دندانه دار به زین متصل میشد که تنظیمات محدودی روی آن قابل اجرا بود اما اکنون در بست بالای لوله زین از دو پیچ تنظیم و یک ریل استفاده شده است که این موضوع کمک می کند که تنظیمات مناسبی را روی زین انجام داد.
همچنین به با نام اسنیک مجازات شده (パニッシュド·スネーク، Panishudo Sunēku ) شناخته می شود، یک شخصیت خیالی از مجموعه بازی های "متال گیر" ساخته شرکت کونامی است. وی توسط هیدئو کوجیما خلق و به وسیلهٔ یوجی شینکاوا طراحی شده است. او شخصیت اصلی بازی "" در سال ۲۰۱۵ است. شخصیت وی در نسخه ژاپنی توسط آکیو اوتسوکا و در نسخه انگلیسی توسط کیفر ساترلند صداپیشگی و حرکت برداری شده است. ونوم اسنیک رهبر یک واحد مزدور است که پس از بیدار شدن از کمای نه ساله در حادثه ای که منجر به از دست دادن بازوی چپ وی و چشم راست وی شد به میدان جنگ باز می گردد. در حالی که در ابتدا او به عنوان شخصیت مشهور سری "متال گیر" یعنی بیگ باس معرفی می شد، به تدریج در طول داستان نکاتی از هویت واقعی او آشکار می شود. سرانجام مشخص می شود که وی در واقع یک پزشک نظامی بوده است که تحت بازسازی صورت و شستشوی مغزی سابلیمینال قرار گرفت تا به عنوان بدل بیگ باس خدمت کند. ونوم اسنیک کسی است که در پایان نسخه اول متال گیر ۱۹۸۷ توسط سالید اسنیک کشته شده می شود. شخصیت و نقش ونوم اسنیک در فانتوم پین نظرات مختلفی را از منتقدان دریافت کرد. ظاهر. متال گیر سالید V. ونوم اسنیک حضوری کوتاه
در بازی ' به عنوان یک پزشک رزمی ناشناس داشت و بعداً در ' به عنوان شخصیت اصلی که به نام اسنیک مجازات شده شناخته می شود (パ ニ ッ ュ ドanishス ネ ー ク، Panishudo Sunēku ). او (که هنگام حضور در صفحه چهره وی تا حدی پنهان است) توسط نیروهای خصوصی جنگجویان بدون مرز بیگ باس به استخدام شده است. وی در سال ۱۹۷۵ در هلیکوپتری به همراه چیکو و پاز و بیگ باس قرار دارد که از یک مرکز زندان نیروی دریایی ایالات متحده در کوبا در حال فرار هستند، که هلیکوپتر آن ها مورد هدف قرار می گیرد، و در نتیجه هلیکوپتر آن ها سقوط می کند. پزشک از بیگ باس در برابر انفجار محافظت می کند و هر دو از سقوط جان سالم به در می برند، اما در نهایت پزشک بازوی چپ خود را از دست می دهد در حالی که استخوان ها و دندان خورد شده و یک قطعه بزرگ ترکش در قشر مغز او قرار می گیرد. هم بیگ باس و هم پزشک برای نه سال آینده به کما می روند. در طی کما، پزشک به بیمارستانی در قبرس منتقل می شود و درآنجا تحت شستشوی مغزی ناخودآگاه و بازسازی صورت توسط زیرو قرار می گیرد تا افکار و خاطرات بیگ باس را به او منتقل کنند. پس از بیدار شدن، اسنیک در پی حمله نیروی حمله XOF از بیمارستان فرار می کند و ت
وسط آسلات نجات می یابد. مدتی زمان می گذرد تا او واحدی جدید با نام دایموند داگز را در سال ۱۹۸۴ در نزدیکی جزیره سیشل به وجود می آورد.پس از آن اسنیک درگیر در یک سری از ماموریت ها در افغانستان و آفریقای مرکزی می شود.
وانگ یپینگ (به ؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل جمهوری چین است. وی بیوه جیانگ زمین دبیرکل سابق حزب کمونیست چین و رئیس جمهور سابق چین می باشد.
جام نستور یک جام شراب متعلق به قرن هشتم پیش از میلاد است که در ۱۹۵۴ در لاکو آمنو در ایسکیا، پیثاکوسای باستان، جزیره ای در خلیج ناپل (ایتالیا) کشف شد. این جام که یک کتیبه سه خطی دارد، یکی از اولین نمونه های برجای مانده از نوشتن با الفبای یونانی است. جام. این جام نوعی اسکفوس یا کوتیل است که در قرن هشتم قبل از میلاد در رودس ساخته شده و به سبکی هندسی تزئین شده است. در 1954 در یک گور سوزاندن در جزیره ایسکیا، و در مکانی موسوم به پیثاکوسای باستانی یافته شد قدمت این جام به کمی قبل از ۷۰۰ قبل از میلاد بازمی گردد. این گور به کودکی در حدود ۱۰ تا ۱۴ سالگی تعلق داشته است. همراه با جام نستور، قطعاتی از ۲۵ گلدان دیگر، و همچنین یک استخوان نازک نی نیز پیدا شده بود. جسد را روی سطحی جدا از قبر حاضر سوزانده بودند و اجناس درون قبر را به طور آیینی پس از سوزاندن درون همان سطح شکسته بودند. کتیبه. کتیبه ای سه سطری که در کنار جام نگاشته شده یکی از قدیمی ترین کتیبه های موجود در یونان است. این کتیبه پس از ساخت به جام اضافه شده، و مربوط به اواخر قرن هشتم است. این کتیبه به صورت حبابی به شکل اووبایی حروف کوچک طراح شده است. هر سه سطر از راس
ت به چپ نوشته شده اند – بنا به گفته میگز و لوئیس، این نگاره ها "در متن یونانی تقریباً بی نظیر هستند". از علامت دونقطه ":" به عنوان علائم نگارشی استفاده می شود. سطر دوم و سوم در هگزامتر داکتیل است. شکل سطر اول کمتر قطعی شده است: به صورت نثر، مثلث ایامبیک، مثلث تروائیک کاتالکتیک، یا غزل سنج خوانده شده است.
باراتیراجا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، تهیه کننده فیلم، بازیگر اهل راج بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر جنوب و جایزه ناندی شده است.
تیک تیک تیک () یک فیلم در ژانر به کارگردانی باراتیراجا است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کمال حسن و مادهوی اشاره کرد.
ملک مظفر کوچک ترین فرزند ملک کیومرث یکم بود که پس از درگذشت او در سال ۸۵۷ هجری، قلعهٔ رستمدار را مصادره کرده و ادعای جانشینی نمود. او به برادر بزرگ ترش، ملک کاووس، اجازه نداد که جسد پدر را برای غسل و تدفین به درون قلعه آورد. اما حکومت ملک مظفر تنها چند روز دوام آورد و پس از اعلان مخالفت مردم رستمدار و بیعتشان با کاووس، از قدرت کنار رفت و ملک کاووس قدرت را به دست گرفته و پس از مدتی هم با ملک جلال الدین اسکندر بر سر حکومت رستمدار درگیر شد که این درگیری ها منجر به بحران جانشینی، تجزیه قلمرو و جنگ داخلی گردید. ملک مظفر پس از تقسیم رستمدار میان اسکندر و کاووس، در سال ۸۸۰ هجری علیه ملک اسکندر متحدانی یافته و شورش نمود. کیاییان برای سرکوب این شورش ظهیرالدین مرعشی را با دو هزار نیروی نظامی مأمور کردند که وی توانست ملک مظفر را با صحبت راضی نماید تا از خواسته های خود منصرف گردد.
جشنواره فیلم کوتاه آلپیناله (آلمانی: Alpinale Kurzfilmfestival)، (انگلیسی: Alpinale Short Film Festival) یک جشنواره فیلم کوتاه است که سالانه در شهر بلودنتس در فورآرلبرگ غربی ترین ایالت فدرال اتریش برگزار می شود. این جشنواره از سال ۱۹۸۵ شکل گرفته و به برندگان یونیکورن طلایی اهدا می شود. در هر دوره ۳۰ فیلم توسط دبیرخانه پذیرش می شود و تعداد مخاطبان جشنواره حدود ۱۰۰۰ نفر است. از ابتدای تأسیس جشنواره فیلم کوتاه آلپیناله تا سال ۲۰۰۲ شهر بلودنتس میزبانی را به عهده داشت. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ ننتسینگ که یک ناحیه از شهر بلودنتس محسوب می شود، پذیرای این رویداد سینمایی بود. مجدداً از سال ۲۰۲۰ در دوره سی و پنجم این فستیوال، بلودنتس دوباره میزبان این جشنواره گردید.
ادوارد توماس دانیل (۶ ژوئن ۱۸۰۴–۲۴ سپتامبر ۱۸۴۲) یک هنرمند انگلیسی بود که به خاطر حکاکی ها و نقاشی های منظره ای که او در حین سفر به خاورمیانه از جمله لیکیا بخشی از ترکیه امروزی ساخته بود، معروف بود. او با دانشکده نقاشی نوریچ ارتباط داشت. دانیل در لندن متولد شد و در نورویش تحصیل کرد. جایی که او توسط جان کروم و جوزف استنرد هنر را فرا گرفت. او به یک حامی هنر تبدیل شد و طرفدار جان لینل به عنوان یک هنرمند برجسته بود. او به مصر، فلسطین و سوریه سفر کرد و با عضویت در یک مؤسسه در لیکیا (بخشی از ترکیه امروزی) به یک تصویرگر باستانی تبدیل شد. او مالاریا داشت و زمانی که به آدالیا(آنتالیا امروزی) سفر می کند بر اثر حمله دوم بیماری فوت می کند. او سبک خاصی در نقاشی با آبرنگ داشت، بیشتر رنگ های مورد استفادهٔ او قهوه ای، صورتی قهوه ای و گامبوژ بود.
یک مجله ماهانه ژاپنی است که انیمه و تا حدودی مانگا، سی یو، علمی-تخیلی، توکوساتسو، و بازی های ویدئویی را پوشش می دهد. این ماهنامه توسط شرکت انتشاراتی کادوکاوا شوتن در ۸ مارس ۱۹۸۵ راه اندازی شد و از آن زمان تا به حال در دهم هر ماه در ژاپن منتشر شده است. تا فوریه ۲۰۰۸ نسخه آمریکایی آن به نام Newtype USA وجود دارد. این شامل مطالبی بود که مستقیماً از ژاپنی ترجمه شده و همچنین مطالب اصلی از نسخه ایالات متحده است. محتوا شامل انیمه، مانگا، موسیقی، بازی های ویدیویی، بررسی اکشن فیگور، مصاحبه با کارگردان، پروفایل هنرمند و ستون های منظم توسط کارشناسان صنعت و مصاحبه های کارگردانان است. Newtype USA همچنین شامل هدایایی مانند پوستر، کارت پستال، انتشار مانگا و دی وی دی می باشد.
جوزپه کاوو دراگون دریابد خلبان نیروی دریایی ایتالیا است که در حال حاضر به عنوان رئیس کمیته نظامی ناتو فعالیت می کند. وی پیش تر رئیس ستاد نیروی دریایی ایتالیا و رئیس ستاد دفاعی ایتالیا بود .
جشنواره فیلم اوستنده (هلندی: 'Filmfestival Oostende)، (انگلیسی: Ostend Film Festival) یک جشنواره فیلم سالیانه است که از سال ۲۰۰۷ هر سپتامبر، در اوستنده بزرگ ترین شهر ساحلی در بلژیک برگزار می شود. به بهترین فیلم این جشنواره، جایزه انسور (برگرفته از نام جیمز انسور) اهدا می شود. این جایزه ویژه فیلم های فلاندری است؛ و معتبرترین جایزه در بلژیک برای آثار فلاندری زبان است.
دیر مار متی () یکی از صومعه های باستانی کشور عراق است که فراز و نشیب تاریخی بسیاری داشته است. موقعیت. موقعیت این دیر در بالای کوه الالفاف است که در شمال عراق واقع شده است. این دیر ۲۰ کیلومتر با موصل فاصله دارد. این صومعه، از قدیمی ترین صومعه های مسیحیان در عراق محسوب می شود و به دلیل داشتن کتابخانه بزرگی که در آن قرار دارد، نسخ خطی مسیحی فراوانی را به زبان سریان در خود جای داده است. تاریخ. این صومعه در سال ۳۶۳ میلادی توسط زاهد مار ماتائی تاسیس شد. برخی از سریانی ها در تاسیس این صومعه در منطقه الالفاف، به وی کمک کردند. در قرن دوازدهم، کردهای منطقه، به همراه هزار سوار و پیاده و در مدت چهار ماه، به صومعه حمله کردند. منابع علت این درگیری را ذکر نکرده ولی از تجاوز به یک زن اهل صومعه اشاره کرده اند. راهبان صومعه برای جلوگیری از تصرف صومعه توسط کردها، نردبان های ورودی را سوزاندند و راه های ورودی را با سنگ مسدود کردند. راهبان در این تدبیر موفق بودند و کردها امکان تصرف صومعه را بدست نیاوردند. در سال ۱۱۷۱ میلادی، کردها، حملات متعددی را به صومعه برنامه ریزی کرده و اجرا نمودند. اما این حملات توسط ائتلاف راهبان و مسیحیان
محلی، دفع گردید. در یکی از این حملات، کردها به راهبان قول دادند تا حملات خود را متوقف کنند و در قبال آن ۳۰ دینار دریافت کردند راهبان نیز با تصور ایمن بودن صومعه، مسیحیان محلی را به روستاهای خود بازگرداندند؛ اما نیروهای کرد، ۱۵۰۰ نفر را به سمت صومعه رهسپار کردند و صومعه را غارت کدند. در این حمله ۱۵ راهب کشته شدند و یک بازمانده از راهبان، از منطقه گریخت و به موصل فرار کرد. فرماندار موصل با شنیدن واقعه، به کردها حمله کرد و حمله سختی در گرفت و جمع بسیاری کشته شدند. در تلافی جویی به این حمله، کردها نه روستای آشوری ویران کردند و ساکنان آنها کشته شدند. آنها همچنین به صومعه مار سرجیوس نیز حمله کردند. کردها همچنین حمله مجددی را به صومعه تدارک دیدند و در سال ۱۳۶۹ به آنجا حمله کردند. در این حمله به نسخ خطی بسیاری آسیب رسید. در طول قرن نوزدهم میلادی نیز کردها بارها این صومعه را مورد حمله و غارت قرار دادند. این صومعه در حال حاضر توسط کلیسای ارتدکس سریانی حفظ و نگهداری می شود مسیحیان این ناحیه همه ساله در ۱۸ سپتامبر در صومعه جمع می شوند و به بزرگداشت مار مارتی می پردازند.
سارا آنجلینا («آنجی») آکلند (۲۶ ژوئن ۱۸۹۴–۲ دسامبر ۱۹۳۰) یک عکاس آماتور انگلیسی بود که به دلیل چهره پردازی و پیشگام بودن در عکس رنگی شهرت داشت. او در مقایسه با عکاسان معاصر خود از «عکس رنگی به عنوان فرایندی برای عکاس های آماتور در حال سفر» استفاده کرد، سارا با ارائه عکس هایی که از دو سفر خود به جبل الطارق در سال های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ گرفت اعتبار کسب کرد. زندگی نامه. سارا آکلند دختر سر هنری ونتوورث آکلند (۱۸۰۰–۱۹۰۰)، استاد پزشکی و دارای کرسی سلطنتی در دانشگاه آکسفورد بود و سارا آکلند (با اسم میانی کاتن) نام بیمارستان آکلند در آکسفورد را به نام وی نامگذاری کردند. او با والدینش در خیابان براود شماره ۴۰–۴۱ در مرکز آکسفورد زندگی می کرد. وقتی سارا ۵ ساله بود از او به همراه دوستش اینا لیدل، خواهر آلیس لیدل توسط چارلز لوتویج داجسون (معروف به لوئیس کارول عکاس) عکسی گرفته شد. در ۲۰ ژوئن ۱۸۵۵، او به همراه یکی از برادرانش برای سنگ بنای موزه دانشگاه آکسفورد، بیلچه ای را به ادوارد اسمیت-استنلی رئیس دانشگاه آکسفورد اهدا کردند. جان راسکین، که یک منتقد هنری بود، کار هنری سارا را ستود، او همچنین تعدادی از اعضای انجمن برادری پیشارافا
ئلی را می شناخت. سارا حتی هنگامی که دانته گابریل روزتی در مجمع آکسفورد نقاشی دیواری می کشید به وی کمک کرد. آکلند در سن ۱۹سالگی با جولیا مارگارت کامرون عکاس آشنا شد و خیلی تحت تأثیر او قرار گرفت. آکلند از پرتره و مناظر عکس می گرفت. به عنوان مثال، وی هنگام بازدید نخست وزیر ویلیام گلدستون از آکسفورد از او یک عکس پرتره گرفت. سارا با مرگ مادرش در ۱۸۷۸، به خانه پدرش در خانه خانوادگی خود در خیابان براود ساکن شد و تا زمان مرگ در ۱۹۰۰ در این محل زندگی می کرد. در ۱۸۸۵، برانگیخته شد تا یک محلی به نام ایستگاه تاکسی در وسط خیابان براود دائر کنند، که تا سال ۱۹۱۲ در آنجا بود. آکلند از ۱۸۹۹ با گرفتن عکس های رنگی اولین تجربه خود را در این زمینه شروع کرد. او اولین کارش را با به کارگیری شیوه کار رنگ که توسط یوجین ایوز و سانگر شفرد ساخته شده بود توانست سه عکس جداگانه از طریق فیلترهای قرمز، سبز و آبی بگیرد. در ۱۹۰۳ آکلند به دیدار برادرش که یک دریاسالار در جبل الطارق بود رفت. آکلند در سفرش از اروپا به آفریقا، عکس هایی از گیاهان در محل زندگی دریاسالار آکلند و همچنین عکسهایی از کوه، یک نویسنده پرنده شناس، سرهنگ ویلیام ویلوبی کول ورن
ر در اروپا گرفت. در ۱۹۰۴، سارا موفق شد در نمایشگاه سالانه انجمن عکاسی سلطنتی بریتانیا، ۳۳ عکس چاپ شده سه رنگ، تحت عنوان کرکس در جبل الطارق را به نمایش بگذارد. بعداً آکلند توانست از بعضی از فیلم های رنگی نظیر اتوکروم مربوط به برادران لومیر که در سال ۱۹۰۷ عرضه شد، استفاده کند. سارا آکلند پس از مرگ پدرش، تا زمان مرگ در ۱۹۳۰ در پارک تاون، آکسفورد شمالی زندگی کرد و بسیاری از عکسهای رنگی را در آنجا گرفت. او همچنین از جزیره مادیرا در اقیانوس اطلس نیز بازدید کرد و در دوران سکونت در هتل ریدز واقع در غرب فونچال مرکزی عکس های زیادی گرفت. درگذشت. سارا آکلند یکی از همکاران علمی انجمن عکاسی سلطنتی (FRPS) و انجمن سلطنتی هنر (FRSA) بود. او هرگز ازدواج نکرد و در ۱۹۰۱، یک سال پس از مرگ پدرش، به خانه کلاودن که اکنون در پارک تاون در آکسفورد است، نقل مکان کرد و در آنجا تا سال ۱۹۳۰ که درگذشت، ساکن بود. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۶ یک پلاک آبی روی این خانه به پاس خدماتش اهدا گردید. آثار. مجموعه ای از عکس های آکلند در موزه تاریخ علم آکسفورد نگهداری می شود، کتابخانه بادلین در آکسفورد دارای کاتالوگ هایی از آلبوم های عکس و مقالات، (همراه با عکس ها
ی پدرش هنری آکلند) مربوط به اواخر قرن ۱۹ است. عکس های آکلند نیز در مجموعه گالری ملی پرتره لندن وجود دارد. عکس های رنگی و آثار هنری سارا آکلند در نمایشگاهی در مورد انقلاب رنگی در دوران ویکتوریا در موزه اشمولین در آکسفورد در طول سال های ۲۰۲۳-۲۰۲۴، از جمله اولین عکس رنگی از پرتره جان راسکین منتقد هنری توسط انجمن برادری پیشارافائلی، جان اورت میلی به نمایش گذاشته شد.
زبان سنگلیچی یا سنگلیچ زبانی از خانواده زبان های ایرانی است که در دو روستا در ولسوالی زیباک افغانستان و در مناطقی در تاجیکستان رایج است. نام این زبان از دره سنگلیچ که محل زندگی بسیاری از مردم سنگلیچی است می آید.