Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن را منشأ اخیر و به عنوان یک نام مستعار در نظر می گیرند که توسط گروه های همسایه و نه خود هوتسول ها استفاده می شود، اگرچه برخی آن را پذیرفته اند. منطقه ای که هوتسول ها در آن ساکن شده اند به عنوان هوتسولشچینا (Hutsulshchyna) نامیده می شود. نام آنها همچنین در نام کوه های هوتسول آلپ، و هوتسول بسکید، پارک ملی هوتسولشچینا و موزهٔ ملی هوتسولشچینا و هنر مردمی پوکوتیا یافت می شود. تاریخچه و خاستگاه ها. هوتسول ها در مناطق واقع بین جنوب شرقی از ساکنان بویکوها، پایین تا بخش شمالی بخش رومانیایی از کارپات ها واقع شده است. چندین فرضیه منشأ هوتسول ها را توضیح می دهند، با این حال، مانند همه روسین ها، آنها به احتمال زیاد منشأ قوم زایی متنوعی دارند. به طور کلی در نظر گرفته می شود که این افراد از نوادگان کروات های سفید، قبیله ای اسلاو که در این منطقه ساکن بودند، همچنین تیورتسی و احتمالاً اولیچ ها هستند که مجبور بودند خانهٔ قبلی خود را در نزدیکی رودخانهٔ بوگ جنوبی، تحت فشار پچنگ ها ترک کنند. همچنین رابطه ای میان آن ها با چوپانان ولاک که بعداً از ترانسیلوانیا مهاجرت کردند، در نظر گرفته می شود، که به همین دلیل برخی از محققان مانند
مورخ رومانیایی نیکولای یورگا (Nicolae Iorga)، استدلال کردند که هوتولی "huțuli" یا هوتانی "huțani" ولاک ها/رومانیایی ها غیرملی شده هستند. زبان. زبان هوتسول همین طور گویشی از زبان اوکراینی غربی (با برخی از تأثیرات زبان لهستانی) در نظر گرفته می شود، همراه با گویش پوکوتیا-بوکووینا و گویش های لمکوها و بویکوها. از زمان الحاق مناطق غربی اوکراین، از جمله استان ایوانو-فرانکیفسک و استان چرنیوتسی و همچنین ترانسکارپاتیا به اتحاد جماهیر شوروی، آموزش اجباری فقط به زبان استاندارد ادبی اوکراینی انجام شده است. تنها در سال های اخیر تلاش هایی مردمی برای زنده نگه داشتن گویش سنتی هوتسول صورت گرفته است. شیوهٔ زندگی و فرهنگ. فرهنگ سنتی هوتسول اغلب با صنایع دستی رنگارنگ و پیچیدهٔ دست ساخته هایی چون لباس، مجسمه سازی، معماری، نجاری، فلزکاری (به ویژه برنج کاری)، قالیبافی، سفالگری، و تزئین تخم مرغ نشان داده می شود ("پیسانکا" را ببینید). این فرهنگ در کنار سایر سنت های هوتسول و همچنین آوازها و رقص های آنها، اغلب توسط کشورهای مختلفی که هوتسول ها در آن ها زندگی می کنند، جشن گرفته و برجسته می شوند. فرهنگ هوتسول اوکراینی شباهتی به فرهنگ های ه
مسایه غرب و جنوب غربی اوکراین، به ویژه لمکوها و بویکوها دارد. این گروه ها همچنین شباهت هایی با دیگر مردمان کوهستانی اسلاوی مانند گورال ها در لهستان و اسلواکی دارند. شباهت هایی نیز با برخی از فرهنگ های ولاک مانند والاشیاهای موراویا در جمهوری چک و همچنین برخی فرهنگ ها در رومانی مشاهده شده است. بیشتر هوتسول ها به کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین و کلیسای ارتدکس اوکراین تعلق دارند. جامعهٔ هوتسول به طور سنتی مبتنی بر جنگل داری و قطع درختان و همچنین پرورش گاو و گوسفند بود. هوتسول ها به دلیل خلق نژاد اسب معروف به پونی هوکول اعتبار دارند. یکی از ویژگی های اصلی هوتسول ها، تبر چوپان آن ها (بارتکا) است، تبر کوچک با دسته ای بلند که هنوز هم به عنوان عصا، برای خرد کردن چوب، برای مبارزه و مراسم سنتی استفاده می شود. آنها اغلب با طرح های سنتی حکاکی روی چوب تزئین می شدند و از نسلی به نسل دیگر به خصوص پس از ازدواج منتقل می شدند. آنها از آلات موسیقی منحصر به فرد، از جمله "ترامبیتا" ("Trembita")، نوعی شیپور آلپی (Alphorn)، و همچنین انواع مختلفی از فایف (Fife) یا "سوپیلکا" ("Sopilka") [نوعی فلوت] استفاده می کنند که برای ایجاد ملودی ه
ا و ریتم های محلی منحصر به فرد استفاده می شوند. همچنین اغلب از "دودا" ("Duda") [نوعی نی انبان]، "دریمبا" ("Drymba") [نوعی زنبورک]، و "سیمبالی" ("Tsymbaly") [نوعی دولسیمر چکشی] استفاده می کنند. هوتسول ها برای بسیاری از هنرمندان مانند نویسندگانی چون: ایوان فرانکو، لسیا یوکراینکا، میخایلو کوتسیوبینسکی، واسیل استفانیک، مارکو چرمشینا، میخائیل سادووانو و استانیسلاو وینسنز، و نقاشانی مانند: کازیمیرز سیچولسکی و تئودور آکسنتوویچ (او به خاطر نقاشی پرتره ها و صحنه های ظریف زندگی هوتسول ها معروف است) و هالینا زوبچنکو. فیلم «سایه های نیاکان فراموش شده»، محصول ۱۹۶۵ میلادی ساختهٔ سرگئی پاراجانف که بر اساس کتاب میخایلو کوتسیوبینسکی ساخته شده است، صحنه هایی از زندگی سنتی هوتسول ها را به تصویر می کشد. آهنگساز لودمیلا آناتولیونا یاروشفسکایا اثری برای پیانو بر اساس موسیقی محلی هوتسول ("فانتزی در تم های هوتسول") ساخت. هر تابستان، روستای شِشوری در اوکراین میزبان جشنوارهٔ بین المللی سه روزهٔ موسیقی و هنر محلی است. دو موزهٔ مربوط به هوتسول در کولومیا، اوکراین واقع شده است: موزهٔ پیسانکی و موزهٔ ملی هوتسولشچینا و هنر مردمی پوکوتیا. آ
واها و حرکات سنتی هوتسول توسط برندهٔ اوکراینی مسابقهٔ آواز یوروویژن ۲۰۰۴ میلادی، روسلانا لیژیچکو استفاده شد. هوتسول های رومانیایی جشنوارهٔ هوتسول ها را در روستای مولداوا-سولیتا در شهرستان سوچِاوا برگزار می کنند.
پین هِدِر (یا به سادگی هدر) یا سرساز پین شکلی از اتصال دهنده الکتریکی است. سرساز پین نری شامل یک یا چند ردیف پین فلزی است که در یک پایه پلاستیکی قالب گیری شده است، و اغلب با گام یا فاصله یکنواخت بین پین ها اندازه گیری شده از مرکز به مرکز (گام) 2.54 میلی متر (0.1 اینچ) ازهم تولید می گردد؛ اگرچه فاصله های متعددی مانند 2، 1.27 و 1 میلی متر نیز در بازار موجود هستند. پینهدر های نری به دلیل سادگی مقرون به صرفه هستند. همتاهای مادگی گاهی به عنوان هدر سوکت مادگی یا سرساز سوکت مادگی شناخته می شوند، اگرچه انواع مختلفی از نامگذاری کانکتورهای نری و مادگی وجود دارد. از لحاظ تاریخی، سرسازها را گاهی «اتصال دهنده بِرگ» می نامند، اما سرسازها توسط بسیاری از شرکت ها تولید می شوند. پین هدر های حفاظدار یا جعبه ای. پین هدرهای پین با یک جعبه راهنمای پلاستیکی در اطراف آنها به عنوان سرساز حفاظدار یا پین هدر جعبه ای یا باکس هدر شناخته می شوند و معمولاً در ترکیب با کانکتورهای جابجایی-عایق (IDC) برای کابل های نواری استفاده می شوند. یک شکاف مربعی (زبانه) در کفپوش مانع از قراردادن کانکتور (که توسط یک «برآمدگی» در یک طرف قطبی شده) در مسیر ا
شتباه قرار می گیرد. برخی بدون بریدگی شکاف مربعی در دسترس هستند. زبانه قطبنده. برخی از سیستم ها، اتصال سرساز پین را با چیزی که یکی از سوراخ های سوکت ها را پُر و مسدود می کند، قطبیده یا زبانه می زنند. یک پین از سرساز پین اشتباه (یا سرساز پین صحیح که در جهت اشتباه چرخیده است) به آن انسداد برخورد کرده و از اتصال نادرست جلوگیری می کند. سرساز پین صحیح دارای یک یا چند پین در سرساز است که برای نشان دادن یک زبانه برای سوگیری صحیح، برداشته یا بریده شده است. پیوند به بیرون. https://parthub.ir/store/blog/9_pin-header.html?page_type=post
ترشی خردل یک غذای محبوب در آشپزی همونگ است. این غذا به طور سنتی با ریختن خردل سبز تازه در یک ظرف، معمولاً یک قابلمه بزرگ، همراه با آب برنج، فلفل، نمک و سایر ادویه ها در صورت تمایل درست می شود. سپس قابلمه را معمولاً در دمای اتاق یا در یک نقطه آفتابی می گذارند تا تخمیر شود. بعد از چند روز ترشی خردل آماده مصرف است. در عمل مدرن، گاهی اوقات برای تسریع در آماده سازی ظرف، سرکه را به مخلوط اضافه می کنند.
مگان اولیوی (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و گزارشگر اهل ایالات متحده آمریکا است، که به عنوان گزارشگر مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی فعالیت می کند. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایوان یاکوویچ هورباچفسکی ( "ایوان یاکوویچ هورباچفسکی" ; ۵ مه ۱۸۵۴، Zarubińce - 24 مه ۱۹۴۲، پراگ) همچنین معروف به جان هورباچفسکی، یوهان هورباچفسکی یا ایوان هورباچفسکی، شیمی دان و سیاستمدار برجسته اتریشی با تبار اوکراینی بود. از ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۸ در دانشگاه وین اتریش در رشته پزشکی تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۳ توسط امپراتور به استادی فوق العاده و در سال ۱۸۸۴ به عنوان استاد عادی دانشگاه پراگ منصوب شد و مدتی رئیس همان دانشگاه بود. او به ویژه برای مشارکت هایش در شیمی آلی و بیوشیمی شناخته شده است. او اولین کسی بود که اسید اوریک را از گلیسین در سال ۱۸۸۲ سنتز کرد. او همچنین متوجه شد که آمینو اسیدها بلوک های سازنده پروتئین ها هستند. هورباچفسکی در اتریش، چکسلواکی، مجارستان و اوکراین کار کرد. زمانی که در ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۸، ایوان هورباچفسکی، مشاور امپراتوری، با فرمان امپراتوری به عنوان اولین وزیر بهداشت امپراتوری منصوب شد، گویی سلطنت دوگانه در حال واکنش به آنفولانزای اسپانیایی بود.
ارکی ساویسار (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل استونی است. وی که پسر ادگار ساویسار نخست وزیر سابق استونی است در نوامبر ۲۰۲۱ به عنوان وزیر محیط زیست استونی انتخاب شده است.
تووا چیکی () شرکت نرم افزار ژاپنی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
جامعه شناسی اجتماع کتابی که توسط ماکس وبر (۲۱ آوریل ۱۸۶۴–۱۴ ژوئن ۱۹۲۰) اقتصاددان و جامعه شناس آلمانی نوشته شده است. زبان. نسخه اصلی کتاب به زبان آلمانی و پس از مرگ وبر منتشر شد ولی ترجمه های مختلفی به انگلیسی وجود دارد. موضوع. این متن دیدگاه های وبر در مورد اقتصاد، جامعه، قومیت و ملی گرایی را پوشش می دهد.
تایو کوگیو () شرکت ساخت وساز ژاپنی است، که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد.
سگا تویز () شرکت اسباب بازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت سگا تأسیس شد.
ری-منت () شرکت اسباب بازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
آدم کش (به ) یک فیلم اکشن و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ با بازی نومزامو مباثا، دامینیک پرسل و بروس ویلیس (در آخرین نقش خود) است. این فیلم توسط جسی اطلس در اولین کارگردانی فیلم بلندش به نویسندگی آرون ولف ساخته شد و بر اساس فیلم کوتاه اطلس و ولف، "بگذار مثل عاشقان بمیرند" ساخته شده است. "آدم کش" در ۳۱ مارس ۲۰۲۳ به وسیلهٔ صبان فیلمز در سینماهای منتخب و VOD منتشر شد. داستان. یک عملیات نظامی خصوصی به رهبری والمورا، فناوری ریزتراشه ای آینده نگر را اختراع می کند که ذهن یک مامور را قادر می سازد تا در بدن شخص دیگری ساکن شود تا ماموریت های مخفیانه و مرگبار را انجام دهد. اما وقتی مامور سباستین (مصطفی شاکر) در طی یک ماموریت مخفی کشته می شود، همسرش الکسا باید جای او را بگیرد تا مرد مسئول را به دست عدالت بسپارد. تولید. در ۲۹ آوریل ۲۰۲۱، اعلام شد که بروس ویلیس در فیلمی بنام "Soul Assassin"، یک فیلم دلهره آور که در آن نومزامو امباتا و دامینیک پرسل برای بازی در آن وارد مذاکره شدند، بازی خواهد کرد. فیلمبرداری در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ در بسمر (آلاباما) آغاز شد. در جولای ۲۰۲۱، کمپانی صبان فیلمز حقوق پخش فیلم را به دست آورد. نام فی
لم بعداً به "Die Like Lovers" تغییر کرد و سپس به "Assassin" تغییر داده شد.
خوش بال پولک داران یک بخش از بال پولک داران در زیرراسته ناهم رگه ها است. حدود ۹۸ درصد از گونه های توصیف شده بال پولک داران متعلق به دوروزنه ای ها است.
ثورستن باخمان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آتشفشان"، "زندگی در تنگ ماهی"، "سوگند"، "مُلکِ توفان"، "و طبیعی نفس بکش"، "به دام افتاده"، "کاتلا" و "بگذار سقوط کنم" اشاره کرد.
اورماس کروس (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی سابقه وزارت در وزارت امور روستایی و وزارت بهداشت و کار را دارد.
پرده بال مانان بالاراسته ای از حشرات است که شامل پرده بالان و راسته Panorpida (منقارسران، کک ها، دوبالان، بال موداران و بال پولک داران) است. این بالاراسته عضوی از درون بال داران است و نزدیک ترین پیوند به راسته های Neuropterida و Coleopterida (قاب بالان و پیچیده بالان) است.
تیت تریک (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل استونی است. وی در ۸ نوامبر ۲۰۲۱ به عنوان وزیر فرهنگ استونی انتخاب شده است.
زندگی در تُنگ ماهی () با نام اصلی خیابان امید () فیلمی درام به کارگردانی بالدوین شوفونیاشون است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این فیلم در سی و نهمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد و نمایندهٔ کشور ایسلند جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار بود، اما به فهرست نهایی برگزیدگان راه نیافت.
ثوروالدور داوید کریستیانسون (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ایسلند است. وی دانش آموختهٔ مدرسه جولیارد است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وزیر"، "زندگی در تنگ ماهی" و "ناگفته های دراکولا" اشاره نمود.
مثل داوودی وحشی یا اولین عشق من فیلمی در ژانر درام به کارگردانی کیسوکه کینوشیتا است که در سال ۱۹۵۵ اکران شد. از بازیگران آن می توان به چیشو ریو اشاره کرد. خلاصه داستان. پیرمردی، مزرعه ای پر از گل های مروارید را می بیند و به مرور به یاد خاطرات دوران جوانی می افتد و از عشق حقیقی و عمیق خود در آن دوران و سرنوشتی که برای آن رقم خورد صحبت می کند…
برگلیوت آرنالدس (؛ زادهٔ ) نویسنده، بازیگر، مجری تلویزیون و خواننده و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایسلند است. وی بابت ساخت نخستین بازی رایانه ای ایسلندی به نام «شخصیت ها» (Stafakarlarnir)، جایزه پیشگامان اودار را دریافت کرد. او بیشتر به خاطر نگارش یک کتاب پرفروش برای کودکان و کارهای تلویزیونی اش شناخته شده است. او تهیه کننده و مجری برنامه تلویزیونی کودکان «۲۰۰۱ شب» بود. وی همچنین در نمایش نامه های متفاوتی ایفای نقش نموده است که از آن میان، می توان به بازی در نقش «دالی» در "جزیرهٔ شیطان"، «لوسی» در "دراکولا"، «استلا» در "اتوبوسی به نام هوس" و «سوفی» در "دنیای سوفی" اشاره نمود.
عنکبوت ریختان یک زیرشاخه یا کلاد بندپایان است که شامل گروه تک تباری است که توسط تریلوبیت ها، دیگر بندپایان زائده بزرگ و خانواده های تریلوبیت مانند (Helmetiidae , Xandarellidae , Naraoiidae، لیوپائیان و Tegopeltidae) تشکیل می شود. بحث بزرگی در مورد موقعیت عنکبوت دریایی وجود دارد که در حال حاضر تصور می شود در کنار گیره داران قرار نگیرند. عنکبوت ریختان به عنوان گروه خواهری سخت پوستان در نظر گرفته می شود که به طور فزاینده ای به عنوان اعضای کلاد آرواره داران (از جمله حشرات و هزارپایان) پذیرفته می شوند. مفهوم عنکبوت ریختان با پیشنهادهایی مبنی بر اینکه تریلوبیت ها در گروه ساقه آرواره داران قرار می گیرند، به چالش کشیده شده است. رده بندی. Arachnomorpha [= Arachnata ، = Palaeopoda ]
فولادی، روستایی در دهستان رهدار بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۵ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
پشت سفید، روستایی در دهستان رهدار بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷ نفر (۵ خانوار) بوده است.
خندهٔ مرغ دریایی () فیلمی ایسلندی به کارگردانی آگوست گودموندسون است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. وقایع فیلم در هافنارفیورذور در حومهٔ ریکیاویک رخ می دهد. این فیلم نمایندهٔ کشور ایسلند جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در هفتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار بود، اما به فهرست نهایی منتخبان راه نیافت.
کریستین ماریا بالدورستوتیر (؛ زادهٔ ) نویسنده و رمان نویس اهل ایسلند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خنده مرغ دریایی" اشاره نمود.
هوپاک (به انگلیسی: ) (به اوکراینی: гопа́к، آی پی ای (IPA): [ɦoˈpɑk]) یک رقص فولکلور اوکراینی است که به عنوان یک رقص مردانه که از کازاک های زاپوروژی سرچشمه می گیرد، اما بعداً توسط زوج ها، تک نوازان مرد و گروه های مختلط رقصندگان رقصیده شد. این اغلب به عنوان یک رقص کنسرت انفرادی توسط گروه های رقص آماتور و حرفه ای اوکراینی و همچنین سایر اجراکنندگان رقص های فولکلور اجرا می شود. همچنین در آثار هنری بزرگتری مانند اُپرا، باله و تئاتر گنجانده شده است. هوپاک اغلب به عنوان "رقص ملی اوکراین" شناخته می شود و در کشورهای اسلاو، به ویژه روسیه، بلاروس و لهستان بسیار محبوب است. آهنگ های رقص فولکلور مشابهی به نام سیرمپا در لروس، یونان وجود دارد. ریشه شناسی. نام هوپاک از فعل هوپاتی (به اوکراینی: гопати) به معنای "روی یک پا جستن" و همچنین آوای تعجب (به اوکراینی: гоп) "هوپ!" گرفته شده است؛ که می تواند در حین پرش به عنوان حالتی از حیرت یا غافلگیری بیان شود. در نوع روسی به آن "گوپاک" نیز گفته می شود. تاریخچه. "همچنین ببینید: رقص اوکراینی" تاریخ قرون وسطی. هوپاک در زمان های قدیم رقص جنگی پیشوایان بُت پرست در نظر گرفته می شد که به عنو
ان یک عمل مقدس تلقی می شد، که بعداً توسط کازاک های زاپوروژیان سیچ در قرون شانزدهم تا هجدهم استفاده می شد. بنابراین، در ابتدا فقط مردان در آن شرکت می کردند. هوپاک در ابتدا به عنوان یک رقص اجتماعی کازاک گسترش یافت (به اوکراینی: побyтовi танці)، و از قرن شانزدهم در سرزمین های اوکراین امروزی تمرین می شد. در حالی که نظامی گرایان زاپوروژیان سیچ عموماً از سرگرمی ها و انحراف از آموزش نظامی رُخ در هم می کشیدند؛ هنگامی که کازاک ها پس از نبرد پیروز باز می گشتند، چنین مقرراتی نادیده گرفته می شد. کوبزارها و سایر نوازندگان سازهای خود (ویولن، نی انبان، باندورا، سیمبالوم و فایف) را می نواختند و سایر شرکت کنندگان نیز می رقصیدند. این رقص توسط کازاک ها اجرا می شد، و در محیطی کاملاً مردانه برگزار می شد. بیشتر به صورت جفت می رقصیدند. اجراکنندگان سربازان مزدور جوان، خشن و پرهیاهو و نه رقصندگان حرفه ای بودند. رقص آن ها نوعی دیالوگ است که در آن شخصیت و همچنین قدرت و شجاعت خود را نشان می دهند. رقصندگان کازاک در یک دایره ایستاده و حرکاتی خودسرانه را انجام می دادند و رفقای آن ها با فریاد "هوپ" و "هی!" از آن ها حمایت می کردند. به این تر
تیب، مراحل رقص اجرا شده عمدتاً بداهه بود، که بازتاب حس مردانگی، قهرمانی، سرعت و قدرت اجراکنندگان بود. مراحل نمایش داده شده شامل پرش های آکروباتیک (به اوکراینی: стрибки) زیادی بود. اغلب مضامین این نمایشات بازنمایی مبارزات در میدان نبرد با شمشیر، نیزه یا سایر سلاح های واقعی، به شیوه پانتومیم بود؛ زیرا اجراکننده به دشمنان نامرئی حمله می کند. این رقص ها به ریتم های خاصی وابسته نبودند و رقصندگان می توانستند در هر لحظه سرعت را تغییر دهند. چنین رقص های بزمی از نظر خصوصیات با رقص های آیینی قدیمی (به اوکراینی: oбpядовi танці) (رقص ناهار)، مانند خُرُوود (Khorovod) (نوعی رقص دایره وار)، که قبلاً آثار غالب طراحی رقص در سرزمین های روتنی بودند، تفاوت زیادی داشت؛ وجه تمایز اصلی، جنسیت شرکت کنندگان (همه مرد) در برابر رقص های آیینی عمدتاً زنانه بود. با ارتقاء وضعیت کازاک ها در منطقه، هوپاکی شروع به ظهور در روستاهای محدوده آن ها کرد. برخلاف رقص های کاملاً مردانه که در سیچ ها یافت می شود، این رقص ها مختلط بودند و پسران و دختران جوان با هم حرکات جشن را اجرا می کردند؛ در حالی که نقش اصلی توسط بازیگران مرد حفظ می شد. عناصر ساختاری
جدید شروع به اضافه شدن به آن کردند، مانند شکل های دایره وار و جفت هایی که در کنار هم حرکت می کردند. این تحولات به احتمال زیاد از تاریخ طراحی رقص های آیینی در این منطقه گرفته شده است. هیچ یک از رقص هایی که کازاک ها در این مدت اجرا کردند هرگز ضبط نشد. گیوم لو واسور دی بوپلان (Guillaume Le Vasseur de Beauplan) این واقعیت را ثبت کرد که کازاک ها به این شیوه می رقصیدند، و گزارش های تاریخی دیگر این را تأیید می کنند. بعدها، ایوان کوتلیارفسکی و تاراس شوچنکو، هوپاک و رقص کازاک ها را در آثار خود گنجانیدند. با این حال، با نابودی سیچ ها در قرن هجدهم، این رقص تنها در قالب مختلط روستایی خود به عنوان یک رقص بزمی زنده ماند. رقص کنسرت. پس از اینکه رقص های به شیوه هوپاک مانند در قرن هجدهم در تئاترهای رعیتی و دهقانی روی صحنه اجرا شد، گروه های نمایشی حرفه ای شروع به گنجاندن این رقص محبوب در کارنامه خود کردند. این اجراها فقط هوپاک را در یک اثر بزرگتر مانند اُپِرِت کوتلیارفسکی، از ناتالکا پولتاوکا گنجاند. تنها زحمات یک مجری پیشگام در یک گروه نمایشی، به نام واسیل ورخوینتس قوم شناس رقص، در اوایل قرن بیستم بود که این رقص را قادر ساخت
تا به قالب فعلی خود بپیوندد. کار اولیه ورخوینتس مستلزم گردآوری رفتارهای روستایی معتبر در سراسر اوکراین مرکزی و ساخت رقص هایی بود که سنن فرهنگی اوکراین را با دقت بیشتری نشان می داد. با این حال، پیشرفت او نشان داد که رقص صحنه ای اوکراینی می تواند به عنوان یک هنر نمایشی متمایز، در قالب رقص کنسرت وجود داشته باشد. او و شاگردش واسیل آورامنکو شروع به اجرای نمایش هایی در سراسر غرب اوکراین کردند و گروه هایی از رقصندگان را در روستاهای دیگر تشکیل دادند. در بهار ۱۹۳۵ میلادی، سازمان اتحاد-تام روابط فرهنگی با کشورهای خارجی موافقت کرد که هیأتی را به اولین جشنواره بین المللی رقص فولکلور در لندن بفرستد. ورخوینتس با لئونید ژوکوف از اُپرا و باله تی. شوچنکو کی یف و رقصندگان حرفه ای از خانه های اُپرای کی یف و خارکیف در ساخت سوئیتی به نمایندگی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین کار کردند. ورخوینتس به نوبه خود رقصی را طراحی کرد که به "هوپاک لندن" معروف شد (به اوکراینی: лондонський гопак): این یک رقص ۳ بخشی بود که بخش اول از یک رقص مردانه تشکیل شده بود (مثل رقص اصلی کوزاک)؛ بخش دوم، بخش آهسته تری که فقط توسط زنان رقصیده می شد؛ و در
نهایت بخش سوم یک پایان هیجان انگیز با رقصنده های زن و مرد که صحنه را به اشتراک می گذاردند. این رقص همراه با اضافه شدن ژوکوف، در آن تابستان جایزه اول جشنواره را از آن خود کرد. هوپاک ۳ بخشی بعداً در سپتامبر در اوکراین به عنوان بخشی از اُپرای زاپوروژیان آن سوی دانوب تکرار شد. قالب ۳ بخشی هوپاک متعاقباً توسط بسیاری از گروه های رقص فولکلور حرفه ای که در طول سال ها رقص خود را از هوپاک طراحی کرده بودند، پذیرفته و مورد استقبال قرار گرفت. در سال ۱۹۹۰ میلادی، بیست نفر از اعضای گروه رقص فولکلور دولتی اتحاد جماهیر شوروی اوکراین، از هم جدا شدند و "هوپاک! شرکت رقص اوکراین" را ایجاد کردند، اولین شرکت رقص حرفه ای مستقل اوکراین، به سرپرستی سرگئی ماکاروف. لباس های رقص. لباس های مردانه مورد استفاده برای هوپاک (شلوار قرمز، کمربند رنگی، پیراهن گل دوزی، کفش با نوک تیز) یک نمود واقعی کازاک آن زمان است. شلوار شارواری که برای دوخت آن تا ۱۰ متر پارچه مصرف می شود، لباس جنگی کازاک های زاپوروژی است که نه تنها برای اسب سواری، بلکه برای مبارزه با پا [به اصطلاح «رزم هوپاک»] نیز مناسب است. لباس های زنان معمولاً لباس های تاریخی بخش مرکزی اوک
راین (پیراهن گل دوزی، کرست، کفش قرمز، تاج گل با روبان) است. مراحل رقص. هوپاک امروزی یک رقص طراحی شده است که به گونه ای ساخته شده است که پُر از حرکات بداهه به نظر برسد. بسیاری از بخش های به ظاهر بداهه شامل رقصنده های انفرادی، (معمولاً مردان) می شود که از لحاظ بصری و فنی، حرکات آکروباتیک شگفت انگیزی را اجرا می کنند. این حرکات شامل پرش و چرخش هستند و معمولاً برجسته ترین بخش رقص را شامل می شوند. یک ویژگی خاص این حرکات نشان دادن قدرت، چابکی، قهرمانی و اشراف اجرا کننده است. شرکت کنندگان دو به دو در یک دایره حرکت می کنند و مردان در نمایش چابکی با هم رقابت می کنند. بقیه رقص شامل بسیاری از حرکات است که به طور هماهنگ انجام می شوند، (به خصوص با همراهی رقصندگان زن) زنان معمولاً قسمت اشعار موسیقی را می رقصند. در حالی که رقصندگان مرد معمولاً بخش های بداهه را انجام می دهند. به دلیل سرعت و انرژی مورد نیاز برای اجرای یک هوپاک موفق، این رقص معمولاً در پایان برنامه اجرا می شود. مانند بسیاری از رقص های اوکراینی، رقصندگان، به ویژه زنان، تا پایان رقص از حرکت باز نمی ایستند. در مناطق غربی اوکراین یک دایره هوپاک وجود دارد که توسط گر
وهی، حول یک دایره اجرا می شود. موسیقی هوپاک. موسیقی هوپاک فاقد تمپو یا ملودی استاندارد است، اگرچه میزان ۲/۴ بر اکثر تنظیم ها غالب است. رقص قرار است حس بداهه پردازی را برانگیزد، بنابراین سرعت موسیقی از بخشی به بخش دیگر تغییر می کند و به رقصندگان اجازه می دهد تا خود را متمایز کنند. ملودی های آهنگ های: «هوپ، هرچانیکی من» (به اوکراینی: Гоп, мої гречаники) و «از کی یف تا لوبنی» (به اوکراینی: Од Києва до Лубень) در بسیاری از تنظیم های هوپاک یافت می شوند. هوپاک ها معمولاً با سرعتی سریع و خشمگین به پایان می رسند، با برخی از مارش های پر شور اوکراینی؛ مانند: «سوت زدن کازاک ها» (به اوکراینی: Засвистали козаченьки). تعدادی از آهنگسازان هوپاک را به عنوان بخشی از یک اُپرا یا باله ساخته اند: در زمینه های دیگر. رهبر اتحاد جماهیر شوروی، ژوزف استالین، جانشین نهایی خود، نیکیتا خروشچف (که رئیس حزب کمونیست در اوکراین بود) را مجبور به رقصیدن هوپاک کرد. هوپاک به عنوان بخشی از مجموعه رقص نگاری با سوئیت "دوستی مردم" توسط رقصندگان با لباس های اوکراینی در مراسم افتتاحیه بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ میلادی اجرا شد. این رویداد در زمین ا
ستادیوم مرکزی لنین، بر روی سکوی بزرگی در زیر مشعل المپیک که با الگوهای عامیانه اوکراینی رنگ آمیزی شده بود، اجرا شد. در دهه ۲۰۰۰ میلادی، این موسیقی به طور گسترده برای رقابت های آنا بسونووا و ناتالیا گدونکو در جریان ژیمناستیک ریتمیک آن ها استفاده شده است. این دو ژیمناست ریتمیک معروف، بومی اوکراین هستند. هوپاک همچنین در بازی ویدئویی تیم فورترس ۲، به نام ضربه کازوتسکی است. رزمی. "مقاله اصلی: رزم هوپاک" ورزش. در ۲۵ مه ۲۰۱۷ میلادی، شورای عالی اوکراین (ورخوونا رادا) در قرائت دوم، قانون ورزش ملی را تصویب کرد که بر اساس آن هوپاک رسماً به عنوان یک ورزش در اوکراین شناخته می شود. به گفته نمایندگان، این لایحه با هدف توسعه احیای ملی، احیای سنت های ملی و فرهنگی، و آموزش میهنی است.
آگوست گودموندسون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایسلند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نانی و مانی" و "خنده مرغ دریایی" اشاره نمود.
ایمان اکبری (زادهٔ ۶ فروردین ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال شمس آذر در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. وی سابقه دعوت شدن به تیم ملی فوتبال امید ایران را دارد. دوران باشگاهی. وی سابقه بازی در تیم های پدیده ساری، خونه به خونه، بادران، پیکان و شمس آذر قزوین را نیز دارد.
هاودیس هولد ثراشتراتوتیر () خواننده و بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رؤیای ایسلندی" اشاره نمود.
گروه رقص ملی اوکراینی پی. ویرسکی (به انگلیسی: P. Virsky Ukrainian National Folk Dance Ensemble) (به اوکراینی: Національний заслужений академічний ансамбль танцю України ім. П. П. Вірського) (همچنین با نام ساده ویرسکی نیز شناخته می شود) یک گروه رقص اوکراینی است که در خارج از اوکراین فعالیت می کنند، که به دلیل رویکرد خلاقانهٔ هنری خود در زمینهٔ فرم هنری قابل توجه است. این گروه در سال ۱۹۳۷ میلادی توسط پاولو ویرسکی (Pavlo Virsky) و میکولا بولوتوف (Mykola Bolotov) تأسیس شد و تا زمان مرگ وی در سال ۱۹۷۵ میلادی توسط ویرسکی هدایت شد. در طول جنگ جهانی دوم، ویرسکی برای سربازان در جبهه اجرا کرد. در سال ۱۹۸۰ میلادی، میروسلاو وانتوک (Myroslav Vantukh) که از شاگردان ویرسکی بود، هدایت هنری گروه را به دست گرفت. هدف ویرسکی ایجاد رقص هایی بود که سنت های تاریخی رقص اوکراینی را دربرگیرند و همچنین رقص هایی نوآورانه و پیشرو باشند.
پیتر یا پیر لوزینیان نایب السلطنه پادشاهی قبرس و کنت اسمی و افتخاری کنت نشین طرابلس بود. وی پسر جیمز لوزینیان، کنت اسمی و افتخاری طرابلس، و همسرش مری بود. وی در سال ۱۴۱۵ با ایزابلا لوزینیان، شاهزاده قبرس و دختر جیمز یکم قبرس، ازدواج کرد. پیتر از ایزابلا صاحب فرزند نشد اما وی یک پسر نامشروع داشت که فوبیوس نام داشت که مارشال اسمی ارمنستان و ارباب اسمی صیدا بود.
نمیکی () شرکت خوشه ای ژاپنی است، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد.