Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نقلابی مارکسیست-لنینیست که طرف دار مائوئیسم است ملحق شد، اما پس از مدت کوتاهی این انجمن را ترک نمود تا یک گروه کوچک جدید به نام انجمن کارگران کمونیست را بنیان گذاری نماید، وی همچنین به عضویت انجمن کمونیست های هندی درآمد. او و یارانش به طور رسمی در ۱۹۹۷ میلادی انجمن کارگران کمونیست را منحل نمودند تا به حزب کارگران سوسیالیست مربوط به آرتور اسکارجیل بپیوندند، این حزب پس از آن که حزب کارگر نسخهٔ اصلی بند چهارم را رها کرد، از آن منشعب شد. برار در ۲۰۰۱ میلادی از حوزهٔ انتخابیهٔ ایالنگ سوت هال نامزد انتخابات مجلس نمایندگان شد، اما با اخذ ۹۲۱ رأی در ردهٔ هشتم قرار گرفت. برار و یارانش تلاش نمودند تا آنچه را آن ها برنامهٔ مارکسیست-لنینیستی ضد تجدیدنظرطلبی توصیف می کردند، وارد حزب کارگران سوسیالیست نمایند، اما در نهایت هفت سال بعد از این حزب اخراج شدند. اسکارجیل تمامی کمیتهٔ منطقه ای یورک شایر و پنج عضو کمیتهٔ اجرایی ملی را اخراج کرد. در ژوئیهٔ ۲۰۰۴، حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) از این افراد شکل گرفت و برار رئیس آن شد. حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) که متعهد به موضع برار و یارانش از دههٔ
۱۹۶۰ میلادی بود، شدیداً مخالف تمامی آن افرادی بود که با حزب کارگر کار می کردند یا به هر نحوی از آغاز ایجاد این حزب آن را تأیید می کردند. هدف این حزب از بدو تأسیس عبارت بود از، مخالفت با فرصت طلبی در جنبش طبقه کارگر، احیای برنامه «طبقه علیه طبقه» که حزب کمونیست بریتانیای کبیر در جریان دهه ۱۹۲۰ میلادی به آن متعهد بود و کار کردن برای تأسیس سوسیالیسم در بریتانیا. حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) در ۲۰۰۸ میلادی تحت نام پرولتاریایی (Proletarian) در کمیسیون ملی انتخابات بریتانیا ثبت گردید، پرولتاریایی همچنین نام مجله دو-ماهه حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) بود. این حزب در کمیسیون انتخابات ثبت گردید «تا برای شرکت در انتخابات ها خود را آماده نماید». در هشتمین کنگرهٖ حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) در سپتامبر ۲۰۱۸، برار اعلام نمود که از ریاست این حزب کنار می رود و به جای وی ایلا رول این سمت را بر عهده می گیرد. دیدگاه ها. در مورد چین. در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۸، هارپال برار یکی از اعضای بنیان گذار پیکاری به نام دست از سر چین بردارید، بود. این پیکار متعهد به دفاع از جمهوری خلق چین و دفاع ا
ز «حاکمیت ملی و تمامی ارضی چین» و «موضع عادلانه این کشور در مورد مسائل حیاتی مرتبط با منافع ملی آن مانند مسائل تایوان و تبت» بود. در مورد هند. برار مخالف این باور مشهور بوده است که مبارزه برای استقلال هند یک جنبش مسالمت آمیز و صلح جویانه بوده و به طور کامل توسط مهاتما گاندی و کنگرهٔ ملی هند رهبری شده است. او کتابی در مورد تاریخ هند تحت عنوان انقلاب زنده باد: مشقت آزادی هند را نوشت که در آن استدلال می نماید که مبارزه برای آزادی یک مبارزهٔ طبقاتی رفته و گاندی و کنگرهٔ ملی هند (که به عنوان «بی ثبات ترین، بزدل ترین و تاریک اندیش ترین نمایندگان بورژوا (طبقهٔ اشراف) هند» توصیف شده است) را متهم به حمایت از امپریالیسم بریتانیایی می کند. در مورد اتحاد جماهیر شوروی. برار از حکومت ها و رهبران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تا زمان ظهور تجدیدنظرطلبی خروشچف گرایی در جریان بیستمین کنگرهٔ حزب کمونیست اتحاد شوروی در ۱۹۵۶ میلادی دفاع می کند. لالکار، روزنامه ای که توسط برار ویراستاری می شود، منتقد مسیر بریتانیا به سوی سوسیالیسم (برنامهٔ حزب کمونیست اصلی ٮ کبیر) از همان نسخهٔ اولیه آن در ۱۹۵۱ بوده و آن را یک نسخهٔ «غیر مارکسیستی
) می خواند و ادعایی که ژوزف استالین آن را یک «انشعاب» خوانده بود، را تأیید می نماید. برار ظاهراً از تحسین کنندگان استالین است و هفته نامهٔ ویکلی ورکر مربوط به حزب کمونیست بریتانیای کبیر (کمیتهٔ موقت مرکزی) برار را متهم به «تحریف تاریخ» نموده است، اما او در مقابل آن را تبلیغات تروتسکیسم گراها می خواند. او ریاست انجمن استالین را برعهده داشت و همراه با دختر خود جوتی برار (معاون رهبر حزب کارگران بریتانیا) عضو فعال این انجمن هستند. این انجمن تخلف شوروی در کشتار کاتین را رد نموده و نازی ها را مقصر می دانند، قحطی شوروی در ۱۹۳۲–۳۳ میلادی را نپذیرفته و تحریم های خارجی، سبوتاژ کولاک و وضعیت آب و هوا را علت آن می گویند، اما دادگاه های مسکو را یک فرایند عادلانه توصیف می کنند. انتشارات. او برای سال های متعددی ریاست اجرایی انجمن کارگران هندی (GB) را بر عهده داشته و ویراستار ژورنال این سازمان به نام لالکار بود. او به نشر این ژورنال ادامه می دهد، اما انجمن کارگران هندی، پس از اعتراض اعضای کمیته اجرایی منتسب به حزب کمونیست هند (مارکسیست) نسبت به مقاله ای که برار منتشر کرده و در آن به طور سطحی از اتخاذ سیاست بازار سوسیالیستی چ
ین انتقاد نموده بود، ارتباط خود با این ژورنال را در ۱۹۹۲ میلادی قطع کرد. از سال ۱۹۹۲ میلادی بدین سو، برار به تنهایی خود چندین کتاب را روی ابعاد مختلف مارکسیسم، امپریالیسم و تجدیدنظرطلبی به چاپ رسانده است. این کارها ترکیبی از مواد جدید و مقالاتی قبلاً چاپ شده در لالکار است که به زبان های مختلف ترجمه گردیده و توسط یک تعداد احزاب کمونیستی هم-نظر در سراسر دنیا توزیع گردیده است.
جامعه صنعتی و آینده آن () که به طور گسترده ای بیانیه یونابامر () نامیده می شود، مقاله ای ۳۵ هزار کلمه ای از تئودور جان کزینسکی است که ادعا می کند انقلاب صنعتی رویه آسیب زای نابود شدن طبیعت توسط تکنولوژی را آغاز کرد و این در حالی است که انسان ها را مجبور می کند که با ماشین آلات سازگار شوند و نظامی اجتماعی-سیاسی ایجاد کنند که آزادی و پتانسیل انسان را سرکوب می کند. این بیانیه شالوده ایدئولوژیک کمپین بمب پستی ۱۹۷۸–۱۹۹۵ را شکل داد که برای محافظت از طبیعت وحش با تسریع بخشیدن به فروپاشی جامعه صنعتی طراحی شده بود. این بیانیه نخست در سال ۱۹۹۵ در ضمیمه های "واشینگتن پست" و "نیویورک تایمز" پس از اینکه کزینسکی پیشنهاد داد که در ازای پخش گسترده این بیانیه در سطح ملی، عملیات بمبگذاری خود را پایان دهد، منتشر شد. دادستان کل، جنت رینو، در راستای کمک به اف بی آی برای شناسایی نویسنده اجازه چاپ آن را داد. این چاپ ها و توجهی که به سویشان جلب شد، از بدنامی بمبگذاری ها کاست و منجر به شناسایی کزینسکی توسط برادرش، دیوید کزینسکی شد.
خانه روغنی مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان حکیم نظامی، کوچه سنگتراشها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۳۰۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لیبینگ () یا رندک یک روستا در ناحیه اوبرپولندورف و ایالت بورگن لاند اتریش است. لیبینگ بخشی از شهرداری مانرزدورف آندر رابنیتس می باشد.
هلن بوسانکوئت (Helen Bosanquet) (نام تولد: دندی؛ ۱۰ فوریه ۱۸۶۰ – ۷ آوریل ۱۹۲۵)، یک نظریه پرداز اجتماعی، اصلاح طلب اجتماعی و اقتصاددان اهل انگلستان بود، کار وی بیشتر بر حوزه های فقر، سیاست اجتماعی، زندگی طبقه کارگر و روش های مدرن مددکاری اجتماعی متمرکز بود. هلن با جامعه سازمان خیریه (COS) همکاری نزدیک داشته و از تجربه مستقیمِ زندگی در میان «فقرا» استفاده می کرد. بوسانکوئت در حرفه خود بیشتر متمرکز بر خانواده بود، به ویژه خانواده های طبقه-کارگر و رابطه آن ها با فقر. هلن همسر فیلسوف انگلیسی به نام برنارد بوسانکوئت بود. زندگی نامه. دوران کودکی. هلن دندی در ۱۸۶۰ میلادی در منچستر به دنیا آمد، پدر وی ریویرند جان دندی نام داشت و مادرش سارا بیرد (۱۸۳۱–۱۹۲۲ میلادی)، کوچک ترین دختر و پنجمین فرزند از نُه فرزند جان ریلی بیرد بود. هلن یکی از سه فرزند خانواده بود، ماری دندی خواهر بزرگ تر وی بود و برادرش که آرتور دندی (۱۸۶۵–۱۹۲۵ میلادی) نام داشت، یک زیست شناس بود. تحصیلات. هلن و خواهرش توسط یک معلم خصوصی در خانه آموزش دیدند. در ۱۸۸۶ میلادی، زمانی که هلن بیست و شش سال داشت در کالج نیوهام در دانشگاه کمبریج پذیرفته شد، به این هد
ف آکادمیک که علوم انسانی بخواند. اشتیاق او به فلسفه اخلاق باعث هدایت حرفه و وقت او به سوی انجمن اخلاقیات لندن شد. او مدرک خود را با درجه اول در ۱۸۸۹ میلادی کسب کرد. با این حال، او موفق نشد هیچ سمت آکادمیک را به دست آورد. حرفه و دوران بعدی زندگی. پس از فراغت از دانشگاه، بوسانکوئت به لندن نقل مکان کرد و در آنجا به انجمن سازمان خیریه (COS) پیوست، این سازمان متعهد بود تا خیریه های خصوصی چشم گیر که از لندن جمع آوری می گردید را سازماندهی نماید. انجمن سازمان خیریه در نخست بر هماهنگی تلاش های انسان دوستی در سطح محلی متمرکز بود، اما بعداً این سازمان محدوده تمرکز خود را به کار فعالانه و مؤثر با سایر سازمان های خیریه به منظور تأثیرات دراز مدت تغییر داد. او تنظیم کننده و مسئول منطقهٔ نمایندگی این سازمان در منطقه شوردیچ شد. وی همچنین در انجمن اخلاقیات لندن فعال بود و در آنجا با فیلسوف برنارد بوسانکوئت (۱۸۴۸–۱۹۲۳ میلادی) آشنا شده و در ۱۳ دسامبر ۱۸۹۵ میلادی با وی ازدواج کرد. هلن و شوهر وی کارهای نظری اساسی فراهم نمودند که منتهی به تعریف کار روی پرونده (مددکاری اجتماعی) شد. از نظر بوسانکوئت، کارکنان پرونده باید به یک درک «وا
قعی» نسبت به نگرش کسانی که به آن ها کمک می کنند، دست یابند. او شغل دارای حقوق خود را رها کرد تا روی به تحریر درآوردن ایده های خود تمرکز نماید. علاوه برداشتن یک حرفه عمومی فعال به عنوان نظریه پرداز و مبلغ انجمن سازمان خیریه، او به عنوان مترجم فلسفه و جامعه شناسی آلمانی و به عنوان همکار با شوهر خود کار کرد. در ۱۹۰۵ میلادی، او به عنوان عضو کمیسیون سلطنتی برای قانون فقرزدایی گماشته شد، جای که وی از نقش خیریه های خصوصی نسبت به برنامه های رفاه دولتی طرف داری کرد. او در گزارش اکثریت (قانون فقرزدایی) که در ۱۹۰۹ میلادی به چاپ رسید و توسط این کمیسیون ترتیب داده شده بود، تأثیر عمده داشت. وی همراه با اصلاح طلب اجتماعی به نام بیترایس ویب کار کرد، اما هر دو اغلب باهم اختلاف عقیده داشتند. ویب می خواست تا قوانین فقرزدایی لغو شده و خدمات اجتماعی که توسط دولت مدیریت می گردد جایگزین آن شود، در حالی که بوسانکوئت می خواست تا برخی ابعاد قانون فقرزدایی حفظ شود. فقر. «مسئله فقر» یا موجودیت محرومیتِ مشهود، پدیده ای بود که بسیارهای همانند بوسانکوئت تلاش نمودند تا آن را تشریح کنند. انجمن سازمان خیریه، فقر را به عنوان یک مشکل مربوط به ف
قراء می پنداشت، از این جهت مسئله فقر با کار آن ها و کار بوسانکوئت در انجمن سازمان خیریه مرتبط بود و آن ها باید راه حل ها و روی کردهای را برای کمک های خیریه دریابند. او روی احتمال بالقوه برای ایجاد مددکاری اجتماعی تأکید می کرد و نسبت به کارایی بالقوه مددکاری اجتماعی و همچنین پتانسیل خانواده های طبقه کارگر خوشبین بود. وی همچنین روی اهمیت درک فقر از منظر ظرفیت فرد برای مدیریت آن، تأکید می کرد. بوسانکوئت از انجمن سازمان خیریه استفاده نمود تا این مسئله را تشریح نماید که یکی از راه های مدیریت فقر همانا کار کردن با افراد و خانواده های آن ها برای بلندبردن وضعیت اقتصادی موجود آن ها و ایجاد راه حل های دراز مدت است. آنچه پیرامون «خط فقر» در کارهای بوسانکوئت دیده می شود این است که او مبدأ خط فقر و مفهومی که این اصطلاح در جامعه ما دارد، را تحقیق می کند. خطر فقر به عنوان یک نقطه مشخص میان آن عده از مردمی که فقیر هستند و آن های که فقیر نیستند تعریف شده است. او تلاش می ورزد تا با استفاده از اهمیت شواهد، بازنگری و نقد، مفهوم خط فقر را حذف نماید. طبقه. بوسانکوئت استدلال نمود که افراد عضو طبقه کارگر باید مورد حمایت قرار گیرند ت
ا وضعیت بد اقتصادی خود را بهبود بخشند. وی همچنین روی اهمیت عادی شدن طبقه های مختلف با یکدیگر تأکید کرد (ثروت مند و فقیر). آثار برجسته. مطالعه ای بر دستمزد زنان. در ۱۹۰۲ میلادی، بوسانکوئت یک تبادل نظرهای گسترده ای با سیبوهم راونتری داشت که در آن بوسانکوئت یافته های وی در مورد میزان و علت های فقر در یورک را زیر سؤال برد. یکی از این کارها شامل مقاله ای تحت عنوان «مطالعه ای بر دست مزد زنان» بود که به عنوان بخشی از «ژورنال اقتصادی» چاپ شد. این مقاله توجه افراد را به سوی افزایش آموزش برای زنان جهت یافتن شغل های ماهر، جلب نمود. در نتیجه، زنان می توانستند وضعیت کاری و دست مزد بهتری به دست بی آورند. خطوط سود صنعتی. بوسانکوئت در مقاله اش تحت عنوان «خطوط سود صنعتی» این ایده را پیشکش می کند که تجارت پیشه های که در همان صنعت هستند باید روی قیمت های ثابت موافقت نمایند تا سود بیشتری به دست آورده و در نتیجه به کارگران خود دست مزد بهتری فراهم نمایند. قوانین طلاق انگلستان و ویلز. او در مقاله خود «قوانین طلاق انگلستان و ویلز»، این ایده را پیشکش می کند که افراد جوان نباید مجبور کرده شوند تا سوگندهای دائمی یاد کنند، چون طول عمر ا
زدواج بستگی به شرایط گوناگون دارد. در ۱۹۰۵ میلادی، او به عنوان عضو کمیسیون سلطنتی برای قانون فقرزدایی گماشته شد، جای که وی از نقش خیریه های خصوصی نسبت به برنامه های رفاه دولتی طرف داری کرد. قدرت مردم: مطالعه ای در اقتصاد اجتماعی. بوسانکوئت در این کار خود، اصل پیشرفت در ذهن انسان را به تحلیل گرفت. او در این کار، از یک روی کرد اقتصادی و انسان دوستانه بر مبنای این که توزیع چه چیزی باعث ایجاد بزرگ ترین خوشحالی شده و نیازهای افراد را برآورده می سازد، استفاده می نماید. میراث. مددکاری اجتماعی. بوسانکوئت همچنین نقش کلیدی در رشد مددکاری اجتماعی در بریتانیا ایفا کرد. او پیشنهاد نمود که مددکارهای اجتماعی به تحصیلات رسمی و مهارت های حرفه ای نیاز دارند. او روی برنامه درسی مدرسه جامعه شناسی (سال تأسیس: ۱۹۰۳ میلادی) انجمن سازمان خیریه که بعداً در ۱۹۱۲ میلادی به دانشکده علوم اجتماعی مدرسه اقتصاد لندن مبدل شد، تأثیر داشت. بوسانکوئت روی آنچه تدریس می شد دربرگیرنده مهارت های عملی و آموزش های عمومی، تأثیر گذار بود. وی همچنین به صراحت در مورد حقوق زنان صحبت می کرد. او در مورد رأی دادن زنان نظر داد. وی همچنین در مورد فشارهای که زن
ان طبقه کارگر به خاطر محرومیت از حقوق شان با آن روبرو هستند، صحبت نمود. جامعه شناسی. کارهای بوسانکوئت به خاطر شرح که در مورد خانواده و فقر محلی فراهم می نماید، به عنوان «جامعه شناسی فرهنگی» مورد تقدیر قرار گرفت. ترجمه انگلیسی اثرگذار او از منطقِ کریستوف ون سیگوارت در ۱۸۹۵ میلادی ظاهر شد. حرفه نویسندگی. پس از مرگ بوسانکوئت در ۱۹۲۳ میلادی، هلن سه فصل در مورد ماهیت ذهن که قبلاً نوشته شده بود را تنظیم نمود تا به چاپ برسد. او خاطراتی در مورد زندگی شوهر خود نوشت و در ۱۹۲۴ میلادی به چاپ رساند. او در منطقه گلودرز گرین، لندن پس از این که برای چندین سال از بیماری رنج می برد در ۱۹۲۵ میلادی درگذشت. او از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۱ میلادی نقدنامه سازمان خیریه (Charity Organization review) که بخش اساسی انجمن سازمان خیریه بود، را ویراستاری می کرد. نقدها. در ۱۹۱۴ میلادی، او «مددکاری اجتماعی در لندن: تاریخچه ای از انجمن سازمان خیریه لندن» را منتشر نمود و مقاله بحث برانگیز «هرچند تصویب شده است، اما تاریخ رسمی نیست» را نوشت. او در این مقاله در مورد اصول بحث برانگیز انجمن سازمان خیریه در مورد ایده های کمک های دولتی و خیریه بحث می کند. پس
از انتشار کتاب وی، تاریخ نگاران و منتقدین آن را به تندی نقد کردند. بوسانکوئت همچنین از کار چارلز بوت در مورد نظر سنجی زندگی و کار نقد نموده، استدلال نمود که این کار مبانی انسان دوستی اخلاقی را تهدید می کند. وی همچنین پس از حمله به کارهای بوث و روانری، جزوه ای را منتشر کرد که تاریخ آن مشخص نیست اما بعد از ۱۹۰۰ میلادی منتشر شده است. نقل قول های برجسته. «من همیشه برین عقیده بوده ام که فقر و درد، بیماری و سلامت، شرهای هستند که از آنچه معلوم می شوند به مراتب اهمیت بسیار کم تری دارند، مگر در حدی که آن ها باعث تضعیف زندگی و شخصیت شوند؛ و این که هدف انسان دوستی واقعی بیش از این که زدودن درست و آنی فقر باشد، افزایش توان مندی است…» «زنان کارگر انگلستان به یقین که در یک فلاکت بسیار اسف بار قرار دارند و اگر شوالیه های عیار هنوز نیرو داشتند، آن ها کار لازم را می یافتند تا با نیزه و شمشیر، خواهران خود از خودکامگی که به آن ها ستم می شود، برهانند». «ظاهراً این تقریباً اجتناب ناپذیر است که اگر مردی وضعیت اقتصادی پایین در خانواده را بپذیرد، به یک مرد تنبل و مستبد تنزیل می کند».
در رایانش، بردار تنظیم مجدد(reset vector) یک موقعیت پیش فرضی است که واحد پردازش مرکزی برای پیدا کردن اولین دستور عمل به آنجا می رود و بعد از تنظیم مجدد (reset) اجرا می کند. بردار تنظیم مجدد یک اشاره گر یا آدرس است، که CPU باید همیشه به محض اینکه بتواند دستوری انجام دهد عملیات را شروع کند. آدرس در بخشی از حافظه غیر فرار مقدار دهی شده است تا عملیات CPU را شروع کند ٫ به عنوان اولین قدم از راه اندازی سیستم شامل CPU.
پیودی پای در مقابل تی-سریز یک رقابت مجازی بین دو کانال یوتیوب پیودی پای و تی-سریز برای کسب مقام «بیشترین دنبال کننده کانال» در یوتیوب بود. تی-سریز از فوریه ۲۰۱۷ مقام پربازدیدترین کانال یوتیوب را به خود اختصاص داده بود و پیودی پای از اوت ۲۰۱۳ مقام «بیشترین دنبال کننده کانال در یوتیوب» را داشت. رقابت بین دو کانال از زمانی شروع شد که تعداد دنبال کنندگان تی-سریز در اواخر سال ۲۰۱۸ نزدیک به پیودی پای شده بود. بسیاری از کاربران یوتیوب حمایت خود را از پیودی پای اعلام کردند، از جمله مارکیپلایر، جک سپتیک آی، مستربیست، DanTDM، کی اس آی، H3h3Productions و لوگان پاول. بسیاری از طرفداران پیودی پای به طرق مختلف از جمله راهپیمایی ها و انتشار ویدیوهای حمایتی یوتیوب تلاش کردند تا مقام نخست پیودی پای باقی بماند. حامیان پیودی پای اغلب از شعار «پیودی پای را سابسکرایب کنید» استفاده می کردند که فعالیت برخی آنان فراتر از زمینه های قانونی رفت از جمله خرابکاری، هک وب سایت ها، حساب های رسانه های اجتماعی، دستگاه های شخصی و ایجاد بدافزار برای ترغیب مردم به سابسکرایب کردن پیودی پای رخ داد. انتشار ترانه دیس «لازانیا هرزه»، توسط پیودی پای و
استفاده از اظهارات ضد هندی توسط طرفداران او، منجر به مخالفت علنی چندین یوتیوبر برجسته هندی با پیودی پای و حمایت از تی-سریز شد. در سال ۲۰۱۹، تعداد دنبال کنندگان کانال تی-سریز در موارد متعددی به طور موقت از پیودی پای پیشی گرفت که به دنبال آن ترانه دیس تبریک را منتشر کرد. در ۲۸ آوریل ۲۰۱۹، پیودی پای با انتشار ویدئویی از حامیان اش خواست به این رقابت پایان دهند. سرانجام تی-سریز به مقام بیشترین کانال مشترک شده رسید و برنده این رقابت شد. پیشینه. فلیکس شلبرگ که با نام پیودی پای شناخته می شود، یک یوتیوبر سوئدی است که ویدیوهای طنز می سازد. در اوایل بخاطر ویدیوهای Let's Play خود شناخته می شد و کانال او از ۱۵ اوت ۲۰۱۳ تا ۲۲ فوریه ۲۰۱۹ مقام «بیشترین دنبال کننده کانال» را در یوتیوب داشت. در زمان رقابت طرفداران او عموماً تحت نام «ارتش ۹ ساله ها» شناخته می شدند. تی-سریز یک شرکت موسیقی هندی و شرکت تولید فیلم است. این شرکت در یوتیوب، یک شبکه چند کانالی متشکل از ۲۹ کانال (به استثنای موسیقی لاهاری) دارد. که توسط یک تیم ۱۳ نفره اداره می شود. کانال اصلی تی-سریز عمدتاً شامل موزیک ویدیوهای هندی (موسیقی بالیوود و ایندی پاپ) و همچنین
تریلرهای فیلم بالیوودی است و هر روز چندین ویدیو منتشر می کند که تا اوت ۲۰۱۹ بیش از ۱۳ هزار ویدیو بارگذاری کرده است. پس از نزدیک شدن مشترکین کانال تی-سریز به پیودی پای در اواخر سال ۲۰۱۸، رقابت بین این دو کانال آغاز شد. در اوایل سال ۲۰۱۹، تی-سریز در موارد متعددی به طور موقت از پیودی پای پیشی گرفت و در ۲۷ مارس ۲۰۱۹ به مدت پنج روز متوالی به پرمخاطب ترین کانال یوتیوب تبدیل شد. سپس پیودی پای به مدت ۲ هفته پیشتاز بود. قبل از اینکه تی-سریز برای همیشه به مقام «بیشترین دنبال کننده کانال » برسد، تعداد دنبال کنندگان پیودی پای در ۲۹ مه ۲۰۱۹ به ۱۰۰ میلیون رسید. پسامد. تا ژوئن ۲۰۲۲، تی-سریز با بیش از ۲۱۵ میلیون دنبال کننده همچنان دارای بیشترین دنبال کننده در یوتیوب است؛ در همین حال اگر کانال های یوتیوب موزیک و یوتیوب موویز را در نظر نگیریم، پیودی پای بعد از کوکوملون و تلویزیون سرگرمی سونی در جایگاه چهارم قرار دارد.
بازوی ترکیبی () یا بازوهای ترکیبی یا تسلیحات ترکیبی، رویکردی برای جنگ است که به دنبال ادغام بازوهای مختلف رزمی یک نیروی نظامی برای دستیابی به اثرات مکمل متقابل می باشد. به عنوان مثال، استفاده از پیاده نظام و نیروی زرهی در یک محیط شهری، جایی که یکی از دیگری پشتیبانی می کند، یا هر دو از یکدیگر پشتیبانی می کنند. بازوهای ترکیبی در هنگام نبرد، اغلب به طور همزمان و متوالی، با دو یا چند یگان با تسلیحات مختلف به دشمن ضربه می زنند، به گونه ای که اقداماتی که دشمن برای دفاع از خود در مقابل یکی از بازوها باید انجام دهد، او را در برابر دیگری آسیب پذیرتر می کند.
بودای حومه نشینان () نوزدهمین آلبوم استودیویی موسیقی دان انگلستانی دیوید بویی است. این آلبوم اولین بار در ۸ نوامبر ۱۹۹۳ توسط اریستا رکوردز در بریتانیا و اروپا منتشر شد. این پروژه بعد از مصاحبه ای میان بویی و حنیف قریشی در طول یک تور مطبوعاتی برای "کراوات سیاه بینی سفید" (۱۹۹۳) آغاز شد. بویی در این مصاحبه موافقت کرد که برای سریال اقتباس شده از رمان ۱۹۹۰ "بودای حومه نشینان" نوشتهٔ قریشی موسیقی بسازد. بویی بعد از ساخت قطعات اصلی تصمیم گرفت این پروژه را به یک آلبوم کامل تبدیل کند. این آلبوم در طول شش روز در استودیوی مونشین در مونتروی سوئیس ضبط شد. بویی عمدتاً با اردال کیزلچای، موسیقی دان ترک، همکاری داشت و پیانیست، مایک گارسون، وظیفهٔ اورداب قطعات را بر عهده داشت.
گروه سیتیک گوان () شرکت خوشه ای دولتی چینی است، که در سال ۱۹۸۷ توسط گروه سیتیک تأسیس شد.
صندوق ملی تأمین اجتماعی چین () سازمان دولتی صندوق سرمایه گذاری و خدمات رفاهی چینی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
قانون اساسی پروس () اولین قانون اساسی پادشاهی پروس بود. در ۵ دسامبر ۱۸۴۸ توسط فردریک ویلیام چهارم در پاسخ به انقلاب های ۱۸۴۸ اعلام شد. بدین ترتیب خود را متعهد به اتحاد (یعنی مسئله آلمان)، تشکیل یک دولت لیبرال و تشکیل یک مجلس ملی می کند.
کارل آیگینگر (Karl Aiginger) (متولد ۲۳ اکتبر ۱۹۴۸)، یک اقتصاددان اهل اتریش است. او در میان سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۶ رئیس مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش (WIFO) بود، در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین به عنوان پروفسور خدمت نموده و در دانشگاه جوهانس کاپلر لینتس پروفسور افتخاری بود. کریستوف بادلیت پس از وی در ۲۰۱۶ میلادی به عنوان رئیس مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش گماشته شد. او یک چارچوب تفکر افقی را به نام مرکز گزار سیاست که یک مجمعی برای بحث میان رشته ای در مورد سیاست های اروپا بود، تأسیس نموده و مدیریت می کند. به عنوان یک نویسنده، آثار وی در کتابخانه های سراسر دنیا پخش شده است. زندگی. وی از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ میلادی در دانشگاه وین و در ۱۹۷۸ میلادی در دانشگاه پردو (ایالت ایندیانا، ایالات متحده) آموزش دید. او از ۱۹۷۰ میلادی تا کنون در مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش (WIFO) مشغول کار است. کارل آیگینگر، پروفسور سیاست اقتصادی در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین و در دانشگاه جوهانس کاپلر لینتس است. او در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT، ۱۹۹۱ میلادی) و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (ایالات متحده، ۱۹۹۷ میلادی) به عنوان استاد مهمان حضور داشت. او به عنوان
پرفیسور در مدرسه عالی کسب و کار استنفورد (کالیفرنیا، ایالات متحده، ۲۰۰۲ میلادی) خدمت نموده و سخنرانی های در دانشگاه چانگشا (هونان، چین) ارایه نموده است. کارل آیگینگر ازدواج نموده است و دو فرزند دارد. کار. کارل آیگینگر در سازمان صنعتی و استراتژی های اقتصادی تخصص دارد. او همچنین روی تحلیل سیاست صنعتی، نوآوری، رقابتی بودن شرکت ها، رقابت بین المللی و مدل اقتصادی و اجتماعی اروپایی تمرکز دارد. او بنیان گذار و دبیر ژورنال صنعت، رقابت و تجارت است و همچنین مسئول پروژه ای بود که اصول تحلیلی موجود در گزارش های رقابت مسئول عمومی کمیسیون اروپا برای بازار داخلی، صنعت، کار آفرینی و بنگاه های کوچک و متوسط را ارزیابی می کرد. او سیستم نوآوری کشور فنلاند را به نمایندگی از حکومت فنلاند ارزیابی نموده و مسئولیت داشت تا سیستم اعانه و حمایت مالی دولت اتریش از پژوهش را به نمایندگی از حکومت فدرال اتریش ارزیابی نماید. او عضو هیئت سرپرستی شرکت هلدینگ برای شرکت های دولتی اتریش بود. کارهای وی شامل جستارهای نظری در رابطه به تصمیم های که شرکت ها تحت شرایط عدم قطعیت ، اتخاذ می کنند و جستارهای در مورد ارزیابی مرتبط با سیاست رقابتی بودن ملت ه
ا (برای اتحادیه اروپا و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) می باشد. او مقاله های برای شورای مشورتی امور اقتصادی و اجتماعی و همچنین برای دیالوگ ریفورم حکومت فدرال اتریش نوشته است. طی چند سال پسین، او به طور فزاینده ای روی علت ها و پیامدهای بحران مالی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ و استراتژی های سیاست اقتصادی اروپا تمرکز نموده است. او به تازگی در مورد جهانی شدن، جایگاه آینده اروپا در نظم جدید جهان با «باقی ماندن ایالات متحده به عنوان تنها ابرقدرت» و عقب نشینی از چند جانبه گرایی و چین در راه بازگشت به شماره ۱ جهان، مقاله ای منتشر کرده است. وی پیرامون راه های ممکن همکاری با آفریقا برای مبارزه با تغییرات اقلیمی و کاهش موج های مهاجرین به اروپا، بحث می کند. وی رهبری پروژهٔ رفاه، ثروت و کار برای اروپا را از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ بر عهده داشت. این بزرگ ترین پروژه اجتماعی-اقتصادی در هفتمین برنامه چارچوبی اتحادیه اروپا برای پژوهش است. این پروژه توسط اتحادیه اروپا حمایت مالی گردیده و توسط مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش هماهنگ گردید. این یک پروژه دانشگاهی کلیدی اتحادیه اروپا در مطابقت با استراتژی ۲۰۲۰ اروپا و گسترش این استراتژی بود که اساسی را برای یک جامعه پ
ویا، سبز و جامعه-محور فراهم می نمود. گزارش نهایی و خلاصه اجرائی این پروژه در بروکسل در فوریه ۲۰۱۶ به پارلمان اروپا، کمیسیون اروپا و در کنفرانس نهایی که کنث ارو از دانشگاه استنفورد خطابه آغازی را ایراد نمود، به رسانه ها ارائه گردید. تحت رهبری وی در ۲۰۰۶ میلادی، اوراق سفید در مورد سیاست اقتصادی اتریش تحت عنوان «کار بیش از طریق توسعه بر مبنای نوآوری و شایستگی» ارائه گردید که تأثیر بزرگی بر سیاست اقتصادی اتریش داشت. در رابطه به سیاست صنعتی، آیگینگر از مفهوم یک سیاست صنعتی سیستماتیک که با سیاست نوآوری، بازار کار و سیاست رقابت سازگاری داشته و هدف نهایی آن برآورده ساختن نیازهای اجتماعی است، طرف داری می کند. اگر این سیاست صنعتی به طور استراتژیک طراحی می گردد، «یک سیاست صنعتی سبز» نباید رقابتی بودن قیمت ها را کاهش دهد، بلکه در واقع باید یک مزیت رقابتی ایجاد کند. این موضوع در یک جلد ویژه ژورنال صنعت، رقابت و تجارت با عمق بیشتر مورد بررسی قرار گرفته است. هزینه های بالاتر انرژی و آلودگی هوا در یک موقعیت صنعتی باید با وضع مالیات کم تر بر کار و فراهم نمودن حمایت بیشتر به منابع پژوهشی، دانشگاه ها و کالج های فنی تلافی گردد.
با این روش، یک کشور می تواند مزیت های رقابتی که برای آینده مهم است به دست آورد، در عرصه فناوری انرژی های تجدید پذیر و اثر بخشی انرژی پیشتاز گردد و هزینه های که باید برای بازسازی آسیب های محیط زیستی بپردازد را صرفه جویی نماید. یکی از پیام های اصلی کار آیگینگر این است که نباید رقابت را با هزینه های پایین برابر دانست یا آن را با استفاده از تراز خارجی اندازه گیری کرد، بلکه آن را باید با نتایج اندازه گیری نمود، به ویژه این که رقابت را می باید به عنوان «توانایی رسیدن به اهدافی فراتر از تولید ناخالص داخلی» تعریف کرد. کشورهای صنعتی باید استراتژی را پیروی کنند که مبتنی بر کیفیت است. یک استراتژی هزینه هر زمانی می تواند توسط یک کشور دارای درآمد پایین کاپی گردد («استراتژی همه جانبه در مقابل استراتژی ضعیف»). این تعریف گسترده از رقابت به تازگی توسط کمیته اقتصادی و اجتماعی اروپا (EESC) پذیرفته شده است، اما اتحادیه های تجاری در اول خواستند تا «کمیته های ملی برای رقابت» را رد نمایند، چون آن ها از سیاست محدودیت بیش از حد و کاهش هزینه هراس داشتند. پس از تغییر تعریف رقابت به سوی نائل شدن به اهدافی «فراتر از تولید ناخالص داخلی»،
آن گونه که توسط آیگینگر و WWWforEurope پیشکش گردید، کمیته اقتصادی و اجتماعی اروپا توانست ایجاد کمیته های جدید را تأیید نماید. کارل آیگینگر هم واره به کار روی مسائل اروپایی در مرکز گذار سیاست، وین-اروپا (Policy Crossover Center, Vienna-Europa) و در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین از یک دیدگاه بیشتر میان رشته ی، ادامه می دهد.
دارکوب های نخودی یک سرده از پرندگان جنوب شرق آسیا در خانوادهٔ دارکوبان است. این سرده ۳ گونه دارد.