Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حجت الله سپهوند (متولد ۱۳۵۱) عکاس ایرانی است. او به عنوان یکی از بهترین عکاسان خبری ایران شناخته شده است. زندگی. او تحصیل کرده رشته ادبیات است و عکاسی حرفه ای را از سال ۱۳۷۶ در روزنامه جامعه شروع کرده است. او تاکنون چند نمایشگاه انفرادی در ایران و کشورهای دیگر برگزار کرده و جنگ آمریکا علیه عراق و افغانستان را به تصویر کشیده است. سپهوند در سال ۹۱ نفر اول جشنواره بین المللی عکس اعتیاد دانشجویی شد.
سیستم های اُپتو-الکترو-مکانیکال یا سیستم های ترکیبی اپتیکال-الکتریکال-مکانیکال در ابعاد مایکرو (به انگلیسی: Microoptoelectromechanical systems) ترکیبی از سیستم های مایکرو-الکترو-مکانیکال و سیستم های مایکرو-اپتیکال هستند که شامل تشخیص و دستکاری سیگنال های نوری در مقیاس بسیار کوچک است. MOEMS دستگاه های مختلفی را شامل می شود، مانند سوییچ نوری، لیزر حفره عمودی نشر کننده از سطح و میکروبلومتر. این دستگاه ها معمولا با استفاده از روش های اپتیک میکرو و ماشین کاری میکرو و بابه کار گیری موادی چون سیلیکن، سیلیسیم دی اکسید، سیلیکون نیترید و گالیم آرسنید ساخته می شوند. ادغام فناوری ها. MOEMS دو تکنولوژی اصلی را دربرمی گیرد، سیستم های میکرو-الکترو-مکانیکال و سیستم های مایکرو-اُپتیک. هردوی این فناوری ها به طور مستقل در پردازش های دسته ای مشابه با مدارهای مجتمع، و ریزماشین کاری مشابه با ساخت مایکروسنسورها دخیل هستند. سیستم های مایکرو-الکترو-مکانیکال (MEMS) به طور کلی دستگاه های کوچک یا مینیاتوری را با کاربردهایی گسترده در سنسورها، فعال کننده ها، رباتیک، شتاب دهنده ها و ... ارائه می کند. تاریخچه MOEMS. در طول سال های بین 1991
تا 1993، دکتر ام. ادوارد معتمدی، یکی از مبتکرین اسبق راکوِل اینترنشال (Rockwell International) در هردو زمینه ی سیستم های مایکروالکترومکانیکال و مایکرو-اپتیک برای اولین بار به طور داخلی از اختصار MOEMS برای سیستم های مایکرو-اُپتو-الکترو-مکانیکال استفاده کرد. او از این اختصار برای تمیز دادن سیستم های MEMS اپتیکال و مایکرو-اُپتو-الکترو-مکانیکال (MOEMS) استفاده کرد. تفاوت این دو در این است که سیستم های اپتیکال مایکر.-الکترو-مکانیکال می توانند شامل اپتیک های ابعاد بزرگ تر باشند، حال آنکه در MOEMS، جزییات اپتیکال همانند مدارهای مجتمع به طور دسته ای درست مانند دارهای مجتمع ساخته می شوند. در سال 1993، دکتر معتمدی در یکی از سخنرانی های خود در یکی از کنفرانس های جامعه جهانی اپتیک و فتونیک (SPIE) به طور رسمی MOEMS را ترکیب قدرتمندی از MEMS و مایکرو-اپتیک معرفی کرد.
حسین رشید محمد التکریتی (زادهٔ ۱۹۴۰) فرمانده نظامی بازنشسته اهل عراق است. وی در زمان ریاست جمهوری صدام حسین، دوره ای ریاست ستاد کل نیروهای مسلح عراق را برعهده داشت. التکریتی در خلال جنگ ایران و عراق از فرماندهان ارشد نیروی زمینی عراق بود. حرفه نظامی. حسین به ارتش پیوست و در سال ۱۹۶۲ از آکادمی نظامی عراق با مدرک لیسانس در علوم نظامی فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۹۶۸ از دانشکده ستاد مشترک عراق فارغ التحصیل شد و در رشته علوم نظامی فوق لیسانس گرفت. او همچنین بعدها در همین رشته دکتری گرفت. جنگ ایران و عراق. نوشتار اصلی: جنگ ایران و عراق در سپتامبر ۱۹۸۰، نیروهای عراق به جنوب ایران حمله کردند. اگرچه در ابتدا موفقیت آمیز بود، اما در سال ۱۹۸۱ ایران یک ضد حمله را آغاز کرد و تا سال ۱۹۸۲ بیشتر مناطق از دست رفته را بازپس گرفت. در ژوئیه ۱۹۸۲، ایران به جنوب عراق حمله کرد و شهر بصره را هدف قرار داد. در طول دو سال اول جنگ، صدام حسین شروع به ارتقای فرماندهان شایسته در مقابل کسانی کرد که صرفاً به عنوان دوستان سیاسی خدمت می کردند. از جمله رشید مجاز به گسترش گارد جمهوری به اندازه یک لشکر شد. در سالهای اولیه فرماندهی وی، گارد به ۱۶
تیپ ۳۰۰۰۰ نفری افزایش یافتو تا سال ۱۹۸۸ گارد جمهوری به ۲۵ تیپ و مجموع نیروی انسانی ۱۰۳۰۰۰ نفر رسید. اگرچه صدام حسین فرمانده اسمی بود، رشید فرمانده واقعی بود و به صدام گزارش می داد. در سال ۱۹۸۸ در کردستان، رشید با تأکید برضدحمله پیش می رفت چون ایرانی ها در یگان های مخفی کوچک به دلیل داشتن منطقه شمالی، برتری داشتند.با این حال، صدام مایل بود بر جبهه جنوبی کشور تمرکز کند تا به ایرانیان بفهماند که تصرف بصره غیرممکن است. در خلال عملیات انفال بین سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ رشید به همراه بسیاری ژنرال های دیگر به جنایت علیه بشریت علیه مردم کرد پرداختند و بیش از ۱۸۲۰۰۰ مرد، زن و کودک کرد، با سلاحهای معمولی و سلاح های شیمیایی به قتل رسیدند. در ژوئیه ۱۹۸۸، در حالی که عراق به طور مستمر در حال پیشرفت بود، ایران با قطعنامه ۵۹۸ موافقت کرد و جنگ به طور رسمی در ۲۰ اوت ۱۹۸۸ پایان یافت. جنگ خلیج فارس. نوشتار اصلی: جنگ خلیج فارس عراق در اوت ۱۹۹۰ به کویت حمله کرد و تنش ها در سال ۱۹۹۱ افزایش یافت. اندکی پس از تهاجم، رشید به عنوان رئیس ستاد جدید ارتش عراق منصوب شد. در ۲۴ فوریه، حمله زمینی ائتلاف آغاز شد.در ساعت ۲۰:۳۰ روز ۲۵ فوریه، رشید یک
تماس تلفنی از صدام دریافت کرد و به ارتش دستور داد که از کویت عقب نشینی کند. صدام گفته بود: «من نمی خواهم ارتش ما دچار وحشت شود. سربازان ما تحقیر را دوست ندارند، آنها دوست دارند غرور خود را حفظ کنند.»در ۲۶ فوریه، نیروهای عراقی از شهر کویت گریختند. عملکرد رشید و کارکنانش در طول جنگ توسط تحلیلگر پولاک به عنوان «عملکرد بسیار معتبر با توجه به آنچه که باید با آن کار می کردند» تلقی می شد، اما این خطا متوجه حسین و اصرار او برای مبارزه با ائتلاف به جای مذاکره برای راه حل بود. دوره پس از جنگ خلیج فارس. از سمت خود به عنوان رئیس ستاد برکنار شد، پس از آن یک بار دیگر فرمانده گارد جمهوری شد و به عنوان مشاور نظامی ویژه صدام حسین خدمت کرد. رشید در سرکوب قیام شیعیان در سال ۱۹۹۱ شرکت داشت که بعداً به خاطر آن متهم به جنایات جنگی شد. حمله به عراق. نوشتار اصلی: حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۰۳، رشید دبیرکل فرماندهی نیروهای مسلح و بخشی از «حلقه درونی» صدام حسین بود که در مقابل حمله احتمالی ایالات متحده و متحدانش، دفاعی را طراحی می کرد. دادگاه ویژه عراق. پس از تهاجم، حسین یکی از چندین نفری بود که توسط دادگاه ویژه عراق به جنایات
جنگی متهم شد. او بویژه به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت مربوط به جنایات جنگی احتمالی علیه کردها در جریان عملیات الانفال در سال ۱۹۸۸ متهم شد که به عنوان معاون رئیس ستاد نیروهای مسلح عراق خدمت می کرد. محاکمه در ۲۱ اوت ۲۰۰۶ آغاز شد و در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۷ به پایان رسید رشید حسین به همراه چند تن دیگر به دلیل جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت مجرم شناخته شدند و به اعدام محکوم شدند. در مجموع رشید حسین به سه حکم اعدام محکوم شد. پس از قرائت حکم او در کنار ژنرال سابق، سلطان هاشم احمد الطایی، سخنرانی کرد. در نتیجه، محمد اوریبی آل خلیفه، رئیس قاضی، دستور داد که آنها به سرعت از دادگاه خارج شوند. بنا به گزارش ها، رشید حسین فریاد می زد «خدایا شکرت، ما اعدام می شویم زیرا از کشور خود در برابر دزدان و جنایتکاران دفاع کردیم. ما از عراق دفاع کردیم.» در ۳ اکتبر ۲۰۰۷، مقامات عراقی تصمیم گرفتند که تاریخ اعدام او را به تعویق بیندازند. در ۲۸ فوریه ۲۰۰۸ یک شورای سه نفره ریاست جمهوری عراق با اعدام علی حسن المجید موافقت کرد، اما با اعدام رشید حسین و سلطان هاشم احمد الطایی موافقت نکرد.بنا بر گزارش ها، شورا استدلال می کرد که آنها نباید اعدام شو
ند، زیرا زیردست بوده و صرفاً دستورات را دنبال می کردند. در ۲ دسامبر ۲۰۰۸ حسین به دلیل نقشش در قیام سال ۱۹۹۱ در عراق به حبس ابد دیگری محکوم شد. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۱، حسین به همراه تعداد زیادی از مقامات عالی رتبه سابق، از ایالات متحده به بازداشتگاه عراق منتقل شدند. حسین در کمپ کراپر در نزدیکی فرودگاه بین المللی بغداد بود. به دنبال این انتقال، چندین نماینده عراقی مجدداً از ریاست جمهوری خواستند که اعدام ها را تأیید نکند. جلال طالبانی به معاون شیعه خود خضیر الخزاعی اجازه داد که موافقت کند.
سورا آمامی یا (زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۹۳) یک صداپیشه و خواننده ژاپنی است. او حرفهٔ صداپیشگی را از سال ۲۰۱۲ آغاز کرد. از نقش های برجسته صداپیشگی وی می توان به شخصیت آکامه در "آکامه گا کیل!"، الیزابت لایونز در "هفت گناه کبیره"، آکوآ در "کونوسوبا"، آیلا در "خاطرات پلاستیک"، توکا کیریشیما در "توکیو غول"، هیتومی اوزاکی در "کیلینگ بایتز"، و نازونا ناناکوسا در "ندای شب" اشاره کرد. آمامی یا در کنار مومو آساکورا و شینا ناتسوکاوا، یکی از اعضای گروه موسیقی ترای سِیل است. او همچنین به عنوان یک خواننده انفرادی نیز فعالیت می کند و تا سال ۲۰۲۲، سه آلبوم موسیقی، شامل دو آلبوم تلفیقی و یک آلبوم مجزا منتشر کرده است.
همسایگی خوب یک اصل کلی حقوق بین الملل است که از اهمیت ویژه ای برای حوزه حقوق قانون محیط زیست بین الملل برخوردار است. این اصل «دولتها را ملزم می سازد که تلاش کنند تا منافع خود را با منافع کشورهای همسایه آشتی دهند»، و در تعدادی از احکام حقوقی بین المللی قرن بیستم بیان شده است که مهمترین آنها کارخانه ذوب آهن تریل، بریتیش کلمبیا بین ایالات متحده و کانادا است.
توقیف کشتی به روالی قانونی گفته می شود که به موجب آن یک کشتی یا کشتی دریایی مشابه می تواند با طی مراحل قضایی توقیف شود و در انتظار تعیین ادعاهای حال یا آینده مربوط به کشتی باشد. این کشتی به منظور تأمین ادعای دریایی توسط فرایند قضایی بازداشت شده است. زمینه هایی که ممکن است یک کشتی توقیف شود طبق سیستم های قانونی کشورهای مختلف متفاوت است. اما دلایل مشترکی که ممکن است اجازه بازداشت داشته باشد شامل موارد زیر است: کنوانسیون های بین المللی. تعدادی از کنوانسیون های بین المللی در رابطه با دستگیری کشتی ها طبق قانون دریایی وارد شده اند. آنها شامل موارد زیر هستند:
در زیر یک فهرست از قطعنامه های سازمان ملل متحد مربوط به دولت فلسطین از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۹ در شورای امنیت سازمان ملل متحد به تصویب رسید ۱۳۱ قطعنامه به طور مستقیم پرداختن به درگیری اعراب و اسرائیل در مورد فلسطینی ها؛ از سال ۲۰۱۲ تعدادی از قطعنامه های صادر شده به طور مستقیم با دولت فلسطینی آورده شده است. قطعنامه های مجمع عمومی سازمان ملل. ۱۹۴۷: ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ قطعنامه ۱۸۱: پیشنهاد تقسیم فلسطین به کشورهای عربی و یهودی و وضعیت بین المللی برای شهر بیت المقدس. ۱۹۴۸: ۱۹ نوامبر: قطعنامه ۲۱۲: کمک به آوارگان فلسطینی ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۱۹۴: تشکیل کمیسیون مصالحه. محافظت و دسترسی آزاد به بیت المقدس و سایر اماکن مقدس. تصریح می کند که پناهجویانی که مایل به بازگشت به خانه های خود هستند و در آرامش با همسایگان خود زندگی می کنند باید در سریعترین تاریخ عملی مجاز به انجام این کار باشند و باید برای اموال کسانی که تصمیم به بازگشت ندارند و برای از بین رفتن یا خسارت وارده باید پرداخت شود. به املاکی که طبق اصول حقوق بین الملل یا عدالت باید توسط دولت ها یا مقامات مسئول انجام شود ۱۹۴۹: ۸ دسامبر: قطعنامه 302 (IV): کمک به پناهندگان فلسطینی ۹
دسامبر: قطعنامه 303 (IV): رژیم بین المللی بیت المقدس ۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۵۶: اورشلیم ۱۹۵۰: ۲ دسامبر: قطعنامه ۳۹۳: کمک به آوارگان فلسطینی ۱۴ دسامبر: قطعنامه 394 (V): خواستار مذاکرات صلح اعراب و اسرائیل و راه حل برای پناهندگان فلسطینی است. ۱۴ دسامبر: قطعنامه ۴۶۸: تأمین اعتبار برای یک رژیم بین المللی در اورشلیم را کاهش می دهد. ۱۹۵۲: ۲۶ ژانویه: قطعنامه ۵۱۲: گزارش کمیسیون جمع بندی ملل متحد برای فلسطین. ۲۶ ژانویه: قطعنامه ۵۱۳: کمک به آوارگان فلسطینی. ۶ نوامبر: قطعنامه ۶۱۴: کمک به آوارگان فلسطینی. ۲۵ نوامبر: قطعنامه ۶۶۰: گزارش سازمان امداد و نجات سازمان ملل برای پناهندگان فلسطینی (UNRWA). ۱۹۵۳: ۲۷ نوامبر: قطعنامه ۷۲۰: کمک به آوارگان فلسطینی. ۲۷ نوامبر: قطعنامه ۷۶۶ ۱۹۵۴: ۴ دسامبر: قطعنامه ۸۱۸: کمک به آوارگان فلسطینی. ۴ دسامبر: قطعنامه ۸۷۹ ۱۹۵۵: ۳ دسامبر: قطعنامه ۹۱۶: کمک به آوارگان فلسطینی. ۳ دسامبر: قطعنامه ۹۶۴ ۱۹۵۶: ۲۱ دسامبر: قطعنامه ۱۰۸۱ ۱۹۵۷: ۲۷ فوریه: قطعنامه ۱۰۹۱: پناهندگان فلسطینی. ۲۸ فوریه: قطعنامه ۱۰۱۸: پناهندگان فلسطینی. ۱۲ دسامبر: قطعنامه 1191.html: آوارگان فلسطینی. ۱۹۵۸: ۱۲ دسامبر: قطعنامه ۱۳۱۵: پناهندگا
ن فلسطینی. ۱۹۵۹: ۹ دسامبر: قطعنامه ۱۴۵۶: ۱۹۶۰: ۱۸ دسامبر: قطعنامه ۱۵۴۵ ۱۹۶۱: ۲۱ آوریل: قطعنامه ۱۶۰۴: پناهندگان فلسطینی ۳۰ اکتبر: قطعنامه ۱۶۳۶ ۲۰ دسامبر: قطعنامه ۱۷۲۵: پناهندگان فلسطینی ۱۹۶۲: ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۱۷۸۹ ۲۰ دسامبر: قطعنامه ۱۸۵۶: پناهندگان فلسطینی ۱۹۶۳ ۲۷ ژوئن: قطعنامه ۱۸۷۴ مجمع ویژه سازمان ملل. ۲۷ ژوئن: قطعنامه ۱۸۷۵ مجمع ویژه سازمان ملل. ۶ نوامبر: قطعنامه ۱۸۹۰ ۳ دسامبر: قطعنامه ۱۹۱۲: پناهندگان فلسطینی ۱۹۶۵: ۱۰ فوریه: قطعنامه ۲۰۰۲: پناهندگان فلسطینی ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۰۴۷ ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۰۴۸ ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۲۰۵۲: ۱۹۶۶: ۲۶ اکتبر: قطعنامه ۲۱۳۹ ۱۷ نوامبر: قطعنامه ۲۱۵۴: پناهندگان فلسطینی. ۱۹۶۷: ۴ ژوئیه: قطعنامه ۲۲۵۲: کمک های بشردوستانه در جنگ ۱۹۶۷. ۴ ژوئیه: قطعنامه 2253 (ES-V): اقدامات اسرائیل برای تغییر وضعیت بیت المقدس را باطل می کند ۱۴ ژوئیه: قطعنامه ۲۲۵۴: «ابراز خرسندی» از عدم پایبندی اسرائیل به قطعنامه ۲۲۵۳ مجمع عمومی سازمان ملل (ES-V) ۲۱ ژوئیه: قطعنامه ۲۲۵۶: اوضاع در خاورمیانه ۱۸ سپتامبر: قطعنامه ۲۲۵۷: اوضاع در خاورمیانه. ۱۶ نوامبر: قطعنامه ۲۲۶۴ ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۲۳۴۱: پناهندگان فلسطینی ۱
۹۶۸: ۱ نوامبر: قطعنامه ۲۳۸۰ ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۲۴۴۳: کمیته ویژه ای را برای تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی مؤثر بر حقوق بشر فلسطین تأسیس می کند. ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۲۴۵۲: ۱۹۶۹: ۵ دسامبر: قطعنامه ۲۵۲۲ ۱۰ دسامبر: قطعنامه ۲۵۳۵: "تأیید مجدد" "حقوق غیرقابل انکار" مردم فلسطین و از شورای امنیت می خواهد "اقدامات مؤثر" را برای اجبار اجرای اجرای قطعنامه های قبلی سازمان ملل انجام دهد ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۲۵۴۶: «نقض حقوق بشر و آزادیهای اساسی» اسرائیل در سرزمین های اشغالی را محکوم می کند ۱۹۷۰: ۴ نوامبر: قطعنامه ۲۶۲۸: اجرای سریع قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل را تشویق می کند و می پذیرد که «احترام به حقوق فلسطینی ها یک عنصر انکار ناپذیر در برقراری صلح عادلانه و پایدار در خاورمیانه است» ۴ دسامبر: قطعنامه ۲۶۵۳ ۵ دسامبر: قطعنامه ۲۷۲۷: از اسرائیل خواسته است توصیه های کمیته ویژه سازمان ملل را که در مورد شیوه های اسرائیل در سرزمین های اشغالی تحقیق می کند، اجرا کند ۷ دسامبر: قطعنامه ۲۶۵۶: ایجاد کارگروه برای تأمین ۸ دسامبر: قطعنامه ۲۶۷۲: ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۲۷۲۸: گزارش کمیته ویژه برای بررسی شیوه های اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت سرز
مین های اشغالی تأثیر می گذارد. ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۲۷۲۹: گزارش کارگروه در زمینه تأمین ۱۹۷۱: ۸ نوامبر: قطعنامه ۲۷۵۶ ۶ دسامبر: قطعنامه ۲۷۹۱: کارگروه تأمین ۶ دسامبر: قطعنامه ۲۷۹۲ خواستار اجرای قطعنامه ۱۹۴ مجمع عمومی سازمان ملل است، بر «حقوق غیرقابل انکار مردم فلسطین» تأکید می کند و اسرائیل را متوقف می کند که اسکان مجدد ساکنان اردوگاه های پناهندگان فلسطین را متوقف کند. ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۷۹۹: اوضاع در خاورمیانه. ۲۰ دسامبر: قطعنامه ۲۸۵۱: گزارش کمیته ویژه برای بررسی شیوه های اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی تأثیر می گذارد. اقدامات اسرائیل در سرزمین های اشغالی را محکوم می کند. ۱۹۷۲: ۹ نوامبر: قطعنامه ۲۹۱۲ ۸ دسامبر: قطعنامه ۲۹۴۹: اوضاع در خاورمیانه. ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۹۶۳ ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۹۶۴: کارگروه تأمین ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۰۰۵: گزارش کمیته ویژه بررسی شیوه های اسرائیلی که در حقوق بشر جمعیت سرزمین های اشغالی تأثیر می گذارد. ۱۹۷۳: ۱۷ اکتبر: قطعنامه ۳۰۵۳ ۷ دسامبر: قطعنامه ۳۰۸۹ ۷ دسامبر: قطعنامه ۳۰۹۰: کارگروه تأمین ۷ دسامبر: قطعنامه ۳۰۹۲: گزارش کمیته ویژه برای بررسی شیوه های اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت
سرزمین های اشغالی تأثیر می گذارد. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۱۷۵: حاکمیت دائمی بر منابع طبیعی در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۹۷۴: ۱۴ اکتبر: قطعنامه ۳۲۱۰: از PLO دعوت می کند تا در جلسات مجمع عمومی برای مسئله فلسطین شرکت کند. ۱۲ نوامبر: قطعنامه ۳۲۲۷ ۲۲ نوامبر: قطعنامه ۳۲۳۶: حق مردم فلسطین را برای به دست آوردن حقوق خود، از جمله حق تعیین سرنوشت و حق بازگشت، به رسمیت می شناسد. ۲۲ نوامبر: قطعنامه ۳۲۳۷: وضعیت ناظر برای PLO. ۲۹ نوامبر: قطعنامه ۳۲۴۰: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۲۹ نوامبر: قطعنامه ۳۲۴۶: تأیید بر مشروعیت مقاومت مسلحانه توسط مردم مظلوم در راستای دستیابی به حق تعیین سرنوشت، و دولتهایی را که از آن حق پشتیبانی نمی کنند محکوم می کند ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۳۳۰: کارگروه تأمین ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳۳۱ ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳۳۶: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۹۷۵: ۳۰ اکتبر: قطعنامه ۳۳۷۰ ۱۰ نوامبر: قطعنامه ۳۳۷۵: دعوت از سازمان آزادی بخش فلسطین برای مشارکت در تلاش های صلح در خاورمیانه. ۱۰ نوامبر: قطعنامه ۳۳۷۶: تأسیس کمیته اعمال حقوق غیرقابل انکار
مردم فلسطین (CEIRPP). ۵ دسامبر: قطعنامه ۳۴۱۴: خواستار تحریم های اقتصادی و تحریم تسلیحاتی علیه اسرائیل است تا زمانی که از تمام سرزمین های اشغالی در سال ۱۹۶۷ خارج شود و به فلسطینی ها «حقوق ملی غیرقابل نفوذ» اعطا کند. ۸ دسامبر: قطعنامه ۳۴۱۹ ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵۱۶: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵۲۵: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۹۷۶: ۲۳ نوامبر: قطعنامه ۳۱/۱۵ ۲۴ نوامبر: قطعنامه ۳۱/۲۰: ابراز نگرانی عمیق از اینکه هیچ «راه حل عادلانه» برای «مسئله فلسطین» حاصل نشده است، از این مسئله به عنوان هسته اصلی مناقشه خاورمیانه یاد می کند و «حقوق غیرقابل انکار» را مجدداً تأیید می کند. فلسطینی ها، از جمله حق بازگشت و حق استقلال ملی. ۲۹ نوامبر: قطعنامه ۳۱/۲۲ ۹ دسامبر: قطعنامه ۳۱/۶۲: خواستار کنفرانس بین المللی صلح خاورمیانه تحت نظارت سازمان ملل و با ریاست ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی است. ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۱/۱۰۶: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر مناطق اشغالی. ۲۱ دسامبر: قطعنامه ۳۱/۱۸۶:
حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۹۷۷: ۲۵ نوامبر: قطعنامه ۳۲/۲۰: تأیید مجدد درخواست های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین های اشغالی و یک کنفرانس صلح بین المللی با مشارکت PLO است. ۲ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۴۰: تأیید مجدد «حقوق غیرقابل نفوذ مردم فلسطین»، از جمله حق حاکمیت ملی و حق بازگشت. ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۹۰ ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۹۱: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. از اسرائیل می خواهد که به کنوانسیون ژنو احترام بگذارد ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۱۱: نیازهای بهداشتی کودکان پناهنده فلسطینی. ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۶۱: حاکمیت دائم بر منابع ملی ۱۹۷۷: ۲۵ نوامبر: قطعنامه ۳۲/۲۰: تأیید مجدد درخواست های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین های اشغالی و یک کنفرانس صلح بین المللی با مشارکت PLO است. ۲ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۴۰: تأیید مجدد «حقوق غیرقابل نفوذ مردم فلسطین»، از جمله حق حاکمیت ملی و حق بازگشت. ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۹۰ ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۹۱: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. از اسر
ائیل می خواهد که به کنوانسیون ژنو احترام بگذارد ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۱۱: نیازهای بهداشتی کودکان پناهنده فلسطینی. ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۶۱: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۷۱: شرایط زندگی مردم فلسطین. ۲۱ دسامبر: قطعنامه 32/212-III: پیامدهای گسترش برخی از کارمندان سابق توسط صندوق بازنشستگی کارکنان سازمان ملل برای خدمات ۱۹۷۸: ۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۲۸ ۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۲۹: مجدداً برخاستهای قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین های اشغالی و کنفرانس صلح بین المللی با مشارکت PLO تأکید می کند. ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۸۱: نیازهای بهداشتی کودکان پناهنده فلسطینی. ۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۱۰: شرایط زندگی مردم فلسطین. ۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۱۲ ۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۱۳: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۲۰ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۴۷: کمک به مردم فلسطین. ۱۹۷۹: ۱۶ نوامبر: قطعنامه ۳۴/۲۹: ابراز نگرانی از تبعید بنام شکا، شهردار نابلوس، توسط اسرائیل. ۲۳ نوامبر: قطعنامه ۳۴/۵۲ ۲۹ نوامبر و ۱۲ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۶۵ ۶ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۷
۰: تأیید مجدد درخواست های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین های اشغالی و کنفرانس صلح بین المللی با مشارکت PLO است. ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۷۷: خواستار ایجاد منطقه عاری از سلاح هسته ای در خاورمیانه. ۱۲ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۹۰: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۱۱۳: شرایط زندگی مردم فلسطین. ۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۱۳۳: کمک به مردم فلسطین. ۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۱۳۶: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۹۸۰: ۳ نوامبر: قطعنامه ۳۵/۱۳ ۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۷۵: شرایط زندگی مردم فلسطین. ۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۱۰: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین های اشغالی عرب. ۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۱۱: کمک به مردم فلسطین. ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۲۲: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت سرزمین های اشغالی تأثیر می گذارد. ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۶۹ ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۲۰۷: تأیید مجدد درخواست های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین های اشغالی و ایجاد کشور فلسطین است. ۱۹۸۱: ۲۸ اکتبر: قطعنامه ۳۶/۱۵: خواستار آن است
که اسرائیل از هرگونه کاوش باستان شناسی در شرق قدس به طور کلی با تأکید بر کوه معبد چشم پوشی کند. ۴ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۷۰: کمک به مردم فلسطین. ۴ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۷۳: شرایط زندگی مردم فلسطین. ۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۲۰ ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۴۶ ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۴۷: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۵۰: اسرائیل را متوقف می کند که برنامه ریزی کانال بین دریای مرده و دریای مدیترانه را متوقف کند. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۷۳: حاکمیت دائم بر منابع ملی در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۷ دسامبر: قطعنامه های ۳۶/۲۲۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد A &amp; B: تأیید مجدد درخواست های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین های اشغالی و ایجاد کشور فلسطین است. ۱۹۸۲: ۵ فوریه: نهمین جلسه ویژه اضطراری ES / 9-1: وضعیت در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۶ نوامبر: قطعنامه ۳۷/۱۸: اسرائیل را از اجرای قطعنامه ۴۸۷ شورای امنیت محکوم می کند و از اسرائیل می خواهد تهدید خود را برای حمله به تأسیسات هسته ای کشورهای همسایه بازگرداند. ۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۸۶ ۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۸۸
: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۰ ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۲: از اسرائیل می خواهد که کانالی بین دریای مرده و ماد ایجاد نکند ۱۹۸۲: ۵ فوریه: نهمین جلسه ویژه اضطراری ES / 9-1: وضعیت در سرزمین های اشغالی عرب. ۱۶ نوامبر: قطعنامه ۳۷/۱۸: اسرائیل را از اجرای قطعنامه ۴۸۷ شورای امنیت محکوم می کند و از اسرائیل می خواهد تهدید خود را برای حمله به تأسیسات هسته ای کشورهای همسایه بازگرداند. ۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۸۶ ۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۸۸: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۰ ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۲: از اسرائیل می خواهد که کانالی بین دریای مرده و دریای مدیترانه ایجاد نکند. ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۳: محکوم کردن مسئولیت ادعا شده اسرائیل در مورد قتل عام صبرا و شاتیلا توسط حزب کاتائب در بیروت، لبنان؛ ثابت می کند که این قتل عام یک عمل نسل کشی بوده است. اعمال غارت میراث فرهنگی فلسطین را محکوم می کند؛ اشغال کرانه باختری، غزه و ارتفاعات جولان را محکوم می کند؛ و الحاق اور
شلیم را محکوم می کند. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۳۴: کمک به مردم فلسطین. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۳۵: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در فلسطین های اشغالی و سایر مناطق عربی. ۲۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۲۲۲: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین های اشغالی فلسطین. ۱۹۸۳: ۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۵۸ ۱۵ دسامبر: قطعنامه های ۳۸/۷۹: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی مؤثر بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۸۳ ۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۸۵: از اسرائیل می خواهد که کانالی بین دریای مرده و دریای مدیترانه ایجاد نکند. ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۱۴۴: حاکمیت دائم بر منابع ملی در فلسطین های اشغالی و سایر مناطق عربی. ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۱۴۵: کمک به مردم فلسطین. ۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۱۶۶: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین های اشغالی فلسطین. ۱۹ دسامبر: قطعنامه های ۳۸/۱۸۰: از همه ملت می خواهد که کلیه روابط دیپلماتیک، اقتصادی و فناوری با اسرائیل را متوقف یا قطع کنند. محکوم کردن اسرائیل در موضوعات مختلف از جمله اشغال کرانه باختری، غزه و ارتفاعات جولان، جنگ در لبنان و الحاق بیت المقدس. ۱۹۸۴: ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۴۹ ۱۴ دسامبر: قطعنا
مه های ۳۹/۹۵: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی مؤثر بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۹۹ ۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۱۰۱: از اسرائیل می خواهد که کانالی بین دریای مرده و دریای مدیترانه ایجاد نکند. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۱۶۹: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین های اشغالی فلسطین. ۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۲۲۳: پروژه های توسعه اقتصادی در سرزمین های اشغالی فلسطین. ۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۲۲۴: کمک به مردم فلسطین. ۱۹۸۵: ۱۲ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۹۶ ۱۶ دسامبر: قطعنامه های ۴۰/۱۶۱: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۶۵ ۱۶ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۶۷: تصمیم به نظارت بر تصمیم اسرائیل در ساخت کانال بین دریای مرده و دریای مدیترانه است. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۶۹: پروژه های توسعه اقتصادی در سرزمین های اشغالی فلسطین. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۷۰: کمک به مردم فلسطین. ۱۷ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۲۰۱۲: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین های اشغالی فلسطین. ۱۹۸۶: ۲ دسامبر: قطعنامه ۴۱/۴۳ ۳ دسامبر: قطعنامه های ۴۱/۶۳: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقداما
ت اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی اشغال شده است. ۳ دسامبر: قطعنامه ۴۱/۶۹ ۸ دسامبر: قطعنامه ۴۱/۱۸۱: کمک به مردم فلسطین. ۱۹۸۷: ۲ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۶۶ ۲ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۶۹ ۸ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۱۶۰: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۱۶۶: کمک به مردم فلسطین. ۱۱ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۱۹۰: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین های اشغالی فلسطین. ۱۹۸۸: ۲۰ آوریل: قطعنامه ۴۳/۲۳۳: ابراز شوک از کشته شدن غیرنظامیان فلسطین در ناهالین. ۳ نوامبر: قطعنامه ۴۳/۲۱: قیام (انتفاضه) فلسطین. ۶ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۵۷ ۶ دسامبر: قطعنامه های ۴۳/۵۸: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. ۷ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۶۵: خواستار ایجاد منطقه عاری از سلاح هسته ای i ۱۹۸۸: ۲۰ آوریل: قطعنامه ۴۳/۲۳۳: ابراز شوک از کشته شدن غیرنظامیان فلسطین در ناهالین. ۳ نوامبر: قطعنامه ۴۳/۲۱: قیام (انتفاضه) فلسطین. ۶ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۵۷ ۶ دسامبر: قطعنامه های ۴۳/۵۸: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر