Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هایمنوفور به ساختار هیمنیوم دار اندام بارده قارچی اشاره دارد. هایمنوفورها می توانند سطوح صاف، لاملا، چین ها، لوله ها یا دندان ها باشند. این اصطلاح توسط رابرت هوک در سال ۱۶۶۵ ابداع شد.
دکتر میشل لین تالر (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۶۹) یک ستاره شناس و دانشمند محقق آمریکایی است. تالر دستیار مدیر ارتباطات علمی در مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا است. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ او یک دانشمند در مرکز پردازش و تجزیه و تحلیل مادون قرمز، و سپس مدیر برنامه آموزش و اطلاع رسانی عمومی برای تلسکوپ فضایی اسپیتزر، در مؤسسه فناوری کالیفرنیا بود.
به سطح های پَخ تراش خورده بر روی فلز، شیشه یا سنگ، سیما یا ریزوجه گفته می شود. معمولاً این کلمه برای سطوح صاف تراش خورده سنگ های قیمتی استفاده می شود. سنگ های جواهر به گونه ای تراشیده می شوند که شکست نور و بازتاب نور به صورت بهینه رخ دهد. از آنجایی که این اثرات نوری به ضریب شکست ماده مورد نظر بستگی دارد، انواع مختلف سنگ های قیمتی زوایای تیز کردن بهینه خود را دارند. سیماهای الماس را با تراش دهنده های ویژه ای ایجاد می کنند. برخلاف تصور عموم مردم برلیان نام یک سنگ نیست بلکه فقط به یک نوع تراش گفته می شود که ممکن است هر سنگی مانند الماس، یاقوت، اسپینل و … با این مدل تراش داده شود. برلیان به یک نوع تراش گفته می شود که دارای مشخصه های زیر می باشد. شیشه مسطح که لبه های آن قابل مشاهده است، اغلب دارای سیماهایی است، به طوری که سطحی با زاویه (تقریباً بین ۳ تا ۴۵ درجه) بین جلو و کنار ایجاد می شود. این امر در مورد آینه های بدون قاب نیز صدق می کند. از شیشه ورقه ای به عنوان شیشه در مبلمان و درها، در قاب عکس، در مبلمان ساخته شده از شیشه و مانند آن استفاده می شود. پیکربندی. از میان صدها پیکربندی سیماها که در طول تاریخ مورد اس
تفاده قرار گرفته اند، احتمالاً معروف ترین آنها تراش برلیان گرد است که برای افزایش درخشندگی الماس و بسیاری از جواهرات رنگی دیگر استفاده می شود. اولین نسخه از برش درخشان، منشأ پیکربندی امروزی سیماها، به یک ایتالیایی با نام خانوادگی پروزی در پایان قرن هفدهم نسبت داده می شود. بعدها، زوایای به دست آوردن «برش آرمانی» الماس برای اولین بار توسط مارسل تولکوفسکی محاسبه شد. در سال ۱۹۱۹. از آن زمان تغییرات جزئی ایجاد شده است، اما زوایای «برش ایدئال» الماس هنوز بسیار شبیه به زوایای تعیین شده توسط فرمول تولکوفسکی است. برلیان های برش گرد قبل از فرمول بندی زوایای «ایدئال» اغلب به عنوان «برلیان زودرس» یا «برلیانت قدیمی اروپایی» نامیده می شوند. اگرچه با استانداردهای امروزی یک برش ناقص در نظر گرفته می شود، علاقه کلکسیونرها به این قطعات همچنان ادامه دارد. دیگر برش های الماس تاریخی عبارتند از «برش معدن قدیمی»، شبیه به نسخه های اولیه برلیان گرد، اما بر روی یک الگوی مربع یا مستطیل، و «برش رز»، یک برش ساده متشکل از یک پشت صاف، صیقلی، و تعداد متغیری از وجوه زاویه دار روی تاج، که یک گنبد وجهی ایجاد می کند. یک سیمای اضافی، که کولت نامی
ده می شود، گاهی به برلیان ها اضافه می شود و در نقطه پایینی سنگ برای جلوگیری از شکسته شدن تصادفی آن برش داده شده است. برلیان های اولیه اغلب دارای یک قلاب بسیار بزرگ بودند، در حالی که برلیان های امروزی معمولاً قلاب ندارند یا دارای یک قلاب بسیار کوچک هستند. تراش. هنر تراش نگین یک روش دقیق است که با استفاده از دستگاه برش انجام می شود. محصول ایدئال فرایند کنده کاری، سنگی است که تعادل دلپذیری را بین بازتاب های داخلی نور، به نام «درخشندگی» نشان دهد. پراکندگی قوی و رنگارنگ که عموماً به آن «آتش» می گویند. و یک سوسوزن رنگارنگ درخشان از نور منعکس شده به نام «سوزن» شناخته می شود. به طور معمول، سنگ های شفاف یا نیمه شفاف تراشیده می شوند، اگرچه گاهی می توان مواد مات را برش داد، به طوری که صیقل دادن وجوه باعث ایجاد انعکاس نور بر روی نگین می شود. پلئوناست (اسپینل سیاه) و الماس سیاه نمونه هایی از سنگ های مات تراش خورده هستند. زوایای ظاهری زوایای استفاده شده برای برش هر سیما نقش مهمی در نتیجه نهایی یک جواهر دارد. در حالی که آرایش کلی سیماها برای یک برش بدلیجات خاص ممکن است در هر سنگ قیمتی یکسان به نظر برسد، زوایای هر وجه باید ب
ه دقت تنظیم شود تا عملکرد نوری به حداکثر برسد. زوایای استفاده شده باید با توجه به ضریب شکست ماده جواهر تنظیم شود. هنگامی که نور از یک گوهرسنگ عبور می کند و به یک وجه صیقلی برخورد می کند، کوچکترین زاویه ممکن به سیما اجازه می دهد نور را به درون جواهر منعکس کند، زاویه بحرانی نامیده می شود. اگر پرتو نور با زاویه کمتری به سطح برخورد کند، به جای شکسته شدن از طریق جواهر، منعکس می شود تا درخشندگی به آن بدهد. به این پرتوهای فراری «از دست دادن نور» می گویند و اثر ناشی از شفاف و کدر به نظر رسیدن سطح به عنوان «پنجره» شناخته می شود. این امر به ویژه در جواهرات تجاری ضعیف رایج است. سنگ هایی که ضریب شکست بالاتری دارند، عموماً امکان برش های بسیار چشم گیرتری را می دهند، زیرا با افزایش ضریب شکست، زاویه بحرانی کاهش می یابد، تعداد بازتاب های داخلی و درخشندگی جواهر افزایش می یابد. دستگاه برش الماس. این دستگاه از صفحه چرخشی استفاده می کند که توسط یک موتور الکتریکی هدایت می شود که روی آن یک دیسک ساینده بسیار مسطح (معروف به " لپ ") بسته شده است که برای برش یا پرداخت استفاده می شود. ساینده های الماسی که بر روی دیسک های فلزی یا رزینی ر
سوب می کنند برای برش استفاده می شوند، در حالی که طیف گسترده ای از مواد برای پرداخت در دسترس هستند، مانند گرد و غبار الماس یا پولیش های مبتنی بر اکسید. عملیات برش معمولاً با پاشش مداوم آب خنک می شود، در حالی که پولیش از آب یا روغن های صنعتی به جای یکدیگر استفاده می کند. این شامل یک دستگاه قابل جابجایی معروف به "دکل" است، یک بازوی چرخان و مفصلی که امکان تنظیم زاویه شیب، ارتفاع و جهت سنگ را با توجه به سطح دیسک ساینده، که برای آن دارای خوانش مکانیکی است، می دهد. سیستم. همچنین دارای یک چرخ دنده (به نام "شاخص گام") با تعداد خاصی از دندانه است که برای تنظیم زاویه چرخش سنگ استفاده می شود. زوایای چرخش بر تعداد دندانه های موجود بر روی چرخ دنده تقسیم می شود، اگرچه بسیاری از ماشین ها دارای ابزارهای اضافی برای تنظیم در مراحل کوچک تر هستند که اغلب به عنوان تقلب شناخته می شود. این سنگ به یک ساقه (معمولاً فلز) معروف به "داپ" متصل است که به یکی از انتهای آن به نام "کویل" متصل می شود. فرایند تراش مدرن. سنگ متصل به ساقه با زوایای دقیق از طریق عملیات زبری پی در پی با ساینده های ظریف تر و ظریف تر تراشیده می شود، تا زمانی که این ف
رایند برای آخرین بار تکرار شود تا هر وجه کاملاً صیقل داده شود. تکرار دقیق زوایای فرایند برش و پرداخت توسط یک سیستم خواندن زاویه و با شاخص موقعیت چرخ دنده کمک می شود. فرایند فیزیکی پولیش موضوعی مورد بحث است. یک نظریه عمومی پذیرفته شده این است که ذرات ریز ماده ساینده ساییدگی هایی کوچکتر از طول موج نور ایجاد می کند و علائم میکروسکوپی را نامرئی می کند. از آنجایی که حکاکی ها دو طرف دارند (تاج و سندانچه)، وسیله ای که اغلب به نام «قالب انتقال» نامیده می شود، امکان برگرداندن قطعه را فراهم می کند. ۵ روش های دیگر. در روش لایه برداری از صفحات شکست مرتبط با ساختار پیوند شیمیایی یک کریستال معدنی استفاده می شود. اگر ضربه تیز در زاویه صحیح وارد شود، سنگ را می توان به طور تمیز شکافت. این روش گاهی برای شکافتن سنگ های نامنظم بدون برش و در نتیجه به دست آوردن قطعات کوچکتر با حجم قابل استفاده بیشتر استفاده می شود، اگرچه هرگز برای تراشیدن وجوه استفاده نمی شود. شکافتن الماس با لایه برداری زمانی رایج بود، اما زمانی که خطر غیرقابل استفاده شدن سنگ بسیار زیاد بود، اغلب قطعات الماس نامطلوب به دست می آمد. روش ترجیحی برای شکستن الماس به ق
طعات کوچکتر امروزه اره کردن است. ۳ سبک قدیمی تر کنده کاری با دستگاهی به نام "میخ بند" (به معنای واقعی کلمه "چاب چوب") انجام می شد که از یک چوب چوبی با طول دقیق به عنوان تکیه گاه سنگ مورد استفاده استفاده می کرد که انتهای آزاد آن متوالی در مجموعه ای از سوراخ ها که با دقت در ارتفاعات مختلف روی یک صفحه فلزی (دکل یا بند) قرار می گیرند. جهت گیری دقیق هر وجه با توجه به کانتور دایره ای کنده کاری با قرار دادن قطعه ای با شبح چند ضلعی منظم در ستون که روی صفحه ای عمود بر دکل قرار دارد به دست می آید. به این ترتیب سنگ در زوایای دقیق روی سطح افقی دیسک ساینده که با سرعت بالا می چرخد، نگه داشته می شود. این ماشین ها به مهارت قابل توجهی از اپراتورهایی که آنها را کار می کنند نیاز دارند تا به طور مؤثر کار کنند. را یکی دیگر از روش های کنده کاری استفاده از استوانه ها برای تولید سطوح منحنی مقعر است. این تکنیک می تواند تغییرات غیرمعمول و هنری زیادی را در روند سنتی ایجاد کند. جنبه های طبیعی. بسیاری از بلورها به طور طبیعی با اشکالی به وجود می آیند که سیمادار هستند. به عنوان مثال، نمک خوراکی در مکعب های کوچک متبلور می شود و کوارتز گاهی
به شکل یک منشور شش ضلعی است. این اشکال مشخصه نتیجه ساختار کریستالی ماده و انرژی سطحی آن و همچنین شرایط عمومی تشکیل کریستال است. شبکه های Bravais ساختار کریستالی مجموعه ای از صفحات کم انرژی ممکن را تعریف می کنند که معمولاً با صفحاتی که اتم ها در آن ها محکم تر هستند مطابقت دارد. به عنوان مثال، یک کریستال مکعبی می تواند صفحات کم انرژی در امتداد وجه مکعب یا در امتداد مورب های آن داشته باشد. برش در امتداد یک صفحه کم انرژی به این معنی است که پیوندهای شکسته نسبتاً کمی و افزایش نسبتاً کمی در انرژی نسبت به کریستال شکست ناپذیر وجود خواهد داشت. به طور معادل، این هواپیماها انرژی سطحی کمی دارند. صفحات با کمترین انرژی بزرگترین وجوه را تشکیل می دهند و انرژی آزاد ترمودینامیکی را به حداقل می رسانند. به طور کلی کریستال اگر انرژی سطح به عنوان تابعی از جهت گیری صفحات شناخته شود، می توان با استفاده از ساختار Wulff شکل تعادلی کریستال را تعیین کرد. شرایط رشد، از جمله سطحی که کریستال در آن در حال رشد است (زیر لایه)، می تواند شکل مورد انتظار کریستال را تغییر دهد. به عنوان مثال، اگر پایه کریستال توسط زیرلایه تحت فشار قرار گیرد، این مم
کن است کریستال را تشویق کند تا به جای اینکه در امتداد بستر رشد کند، بیشتر رشد کند. انرژی سطحی حاصل، از جمله انرژی های نسبی صفحات مختلف، به عوامل زیادی از جمله دما، ترکیب محیط (مثلاً رطوبت)، و فشار بستگی دارد.
یک جاندار دونده ، موجودی است که به طور خاص برای دویدن سازگار شده است. اگر جانوری توانایی دویدن سریع را داشته باشد (مانند یوزپلنگ) یا اگر بتواند سرعت خود را برای مسافت طولانی ثابت نگه دارد (استقامت بالا) را می توان دونده در نظر گرفت. «دونده» اغلب برای طبقه بندی یک حالت حرکتی خاص استفاده می شود، که برای زیست شناسانی که رفتارهای جانوران مختلف و شیوه حرکت آن ها را در محیطشان بررسی می کنند، سودمند است. سازگاری های حرکتی را می توان با ویژگی های ریخت شناسی (مانند از دست دادن انگشت های جانبی همانند گونه های سم داران)، ویژگی های فیزیولوژیکی، حداکثر سرعت، و تعداد دفعات استفاده از دویدن در زندگی شناسایی کرد. بحث های زیادی در مورد چگونگی تعریف ویژه یک جانور دونده وجود دارد. پذیرفته شده ترین تعریف شامل این است که یک جاندار دونده را می توان سازگاری دویدن در مسافت های طولانی با سرعت های بالا در نظر گرفت یا توانایی شتاب گرفتن سریع در مسافت های کوتاه را دارد. در میان مهره داران، جانوران زیر ۱ کیلوگرم جرم به ندرت دونده در نظر گرفته می شود و تصور می شود که رفتارهای جزئی و ریخت شناسی تنها در توده های نسبتاً بزرگ بدن در پستاندارا
ن رخ می دهد. تعداد کمی از پستانداران وجود دارند که به آنها «ریزدونده» گفته می شود که وزن توده آنها کمتر از ۱ کیلوگرم است و توانایی دویدن سریع تر از دیگر جانوران کوچک با اندازه های مشابه را دارند. برخی از گونه های عنکبوت ها نیز به صورت دونده در نظر گرفته می شوند، زیرا بیشتر روز را راه می روند و به دنبال طعمه می گردند. سازگاری های دوندگی. مهره داران خشکی. سازگاری ها برای جابجایی در مهره داران خشکی عبارتند از: عنکبوت ها. عنکبوت ها هنگام راه رفتن تعادل را حفظ می کنند، به طوری که پاهای ۱ و ۳ در یک طرف و ۲ و ۴ در طرف دیگر در حال حرکت هستند، در حالی که چهار پای دیگر روی سطح هستند. عنکبوت ها برای دویدن سریع تر، فرکانس گام خود را افزایش می دهند. آرایه های دونده. چندین گونه قابل توجه دونده هستند، از جمله برخی از پستانداران (مانند دله ها و گرگ ها، آگوتی ها، سم داران و کانگوروها) و پرندگان (مانند شترمرغ)، و همچنین برخی از دایناسورها (مانند ددپایان و دیاناسور ناجوردندان). چندین شاه خزنده منقرض شده نیز دونده بودند، از جمله تمساح ریختان "لیمنوسورها"، "Hesperosuchus"، و چندین سرده در جنوب سوسماران. عنکبوت های جهنده و سایر عن
کبوت های بدون شبکه معمولاً در طول روز راه می روند، به طوری که شانس گرفتن خود را به حداکثر می رسانند، و عنکبوت های مبتنی بر شبکه در صورت تهدید فرار می کنند. بسیاری از سوسک ها پاهای بسیار حساسی دارند که می توانند آنقدر تخصصی باشند که در اثر باد فرار کنند، مانند سوسک حمام آمریکایی. در نظریه فرگشت (تکامل). ماهیت فرضی دوندگی در دایناسورهای ددپا بخش مهمی از نظریه اولیه تکامل پرواز پرندگان است (که نظریه دوندگی نیز نامیده می شود)، نظریه ای که با این ایده که اجداد پیش از پرواز پرندگان، گونه های درخت پیما بوده اند در تضاد است. به عنوان مثال، دستگاه پرواز ممکن است برای بهبود شکار با طولانی تر کردن جهش ها و بهبود مانورپذیری سازگار شده باشد.
دموکراسی تمامیت خواه اصطلاحی است که توسط مورخ اسرائیلی، یعقوب تالمون، برای اشاره به شیوه حکومتی رایج شده است که در آن، نمایندگان منتخب، به طور قانونی، دولت - ملت را حفظ می کنند و شهروندها در حالی که حق رای به آنها اعطا شده است، مشارکتشان در فرایند تصمیم گیری دولت، در عمل، کم است یا اصلاً وجود ندارد. این ایده که یک راه واقعی برای سازماندهی یک جامعه وجود دارد و یک دولت باید به هر قیمتی به آن برسد، در تضاد با لیبرال دموکراسی است که به روند دموکراسی اعتماد دارد تا از طریق آزمون و خطا، به بهبود جامعه کمک کند، بدون اینکه تنها یک راه صحیح برای اداره کشور وجود داشته باشد. دموکراسی استبدادی برای اولین بار توسط بناپارتیست ها توسعه و استفاده شد. مفهوم بناپارتیستی از دموکراسی اقتدارگرا بر اساس اصل امانوئل جوزف سیس، «عظت از پایین، اقتدار از بالا» استوار بود، که لازم می دانست یک مرجعیت روشنفکر به نیازها و هیاهوی مردم پاسخ دهد. دموکراسی استبدادی توسط فاشیست ها ارتقاء یافت، چنان که فاشیسم را در قالب رژیمی دموکراسی و اقتدارگرا ارائه کردند. آنان به صراحت مفهوم مرسوم دموکراسی به عنوان یک مردم سالاری اکثریتی که برابری شهروندان ر
ا عرضه می دارد، رد کردند. مفهوم دموکراسی اقتدارگرا در فاشیسم توسط سیاستمدار فاشیست ایتالیایی جووانی جنتیله بست یافت و توسط رهبر فاشیست ایتالیایی بنیتو موسولینی به کار گرفته شد. نازیسم حمایتگر ایده دموکراسی اقتدارگرا بود. فالانژ شبه فاشیستی فرانسیسکو فرانکو در اسپانیای ناسیونالیستی این مفهوم را ترویج کرد، اما آن را «دموکراسی ارگانیک» نامید که به پشتوانه همه پرسی های ملی ارائه شده از سوی دولت برای مردم اسپانیا پایه گذاری گردیده بود. انواع. فاشیست و شبه فاشیست. جنبش های فاشیستی از گونه ای از دموکراسی حمایت می کنند قدرت را به واجد شرایط ترین افراد می دهد، نه اینکه اکثریت مردم حکومت کنند. موریس بارس، که تأثیر زیادی بر سیاست های فاشیسم داشت، مدعی شد که دموکراسی واقعی دموکراسی اقتدارگراست و در عین حال لیبرال دموکراسی را به عنوان یک کلک رد می کند. بارس ادعا کرد که دموکراسی اقتدارگرا مستلزم ارتباط معنوی بین رهبر یک ملت و مردم آن کشور است و آزادی واقعی نه از حقوق فردی و نه از اختیارهای پارلمانی، بلکه از طریق «رهبری قهرمانانه» و «قدرت ملی» ناشی می شود. در رژیم های فاشیستی و شبه فاشیستی که از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۰ بر ایتالیا،
پرتغال و اسپانیا حکومت می کردند، دموکراسی استبدادی به عنوان جایگزینی برای لیبرال دموکراسی ترویج شد، دموکراسی مبتنی بر چند حزب از بین رفت و با نمایندگی شرکت های دولتی که مورد تأیید دولت بودند، جایگزین شد. گروه های شرکتی که مردم را در گروه های ذینفع متحد می کنند تا به دولتی رسیدگی کنند که به نفع اراده عمومی ملت عمل می کند و بنابراین شکل منظمی از حکومت مردمی را اعمال می کند. فاشیست های ایتالیایی استدلال می کردند که این دموکراسی اقتدارگرا قادر به نمایندگی منافع مختلف جامعه است که به دولت توصیه می کند و دولت به نفع ملت عمل می کند. در مقابل، فاشیست ها لیبرال دموکراسی را به دلیل اینکه واقعاً دموکراتیک نیست منحل کردند. از منظر فاشیستی، انتخابات و پارلمان نمی توانند منافع ملت را نمایندگی کنند، زیرا افراد با اشتراکات ناچیز از مناطق جغرافیایی را گرد هم می آورند تا به مجموعه ای از احزاب رای دهند که آنها را نمایندگی کنند، و در نتیجه اتفاق نظر کمی از نظر منافع حاصل می شود. از این منظر، انتخابات چند حزبی لیبرال دموکراسی صرفاً به عنوان ابزاری برای مشروعیت بخشیدن به حکومت نخبگان بدون توجه به منافع اراده عمومی ملت عمل می کند.
هیتلر دموکراسی انتخاباتی پارلمانی و کثرت گرا را رد کرد، اما او بارها برای توصیف نازیسم به دموکراسی استناد کرد و خواستار «دموکراسی آلمانی» شد، یک بار گفت «ناسیونال سوسیالیسم تحقق واقعی دموکراسی است» و بار دیگر گفت «ما آلمانی های وحشی دمکرات های بهتری نسبت به دیگران هستیم. ملل». ژوزف گوبلز، وزیر تبلیغات آلمان نازی، در ۳۱ مه ۱۹۳۳ در یک سخنرانی در برابر مطبوعات، نازیسم را یک «دموکراسی اقتدارگرا» توصیف کرد. والتر گرهارت، نظریه پرداز سیاسی نازی، مفهوم دموکراسی اقتدارگرا را به عنوان توانایی پیوند اقتدار با اراده مردم تعریف کرد که ضد تز لیبرال دموکراسی است که به گفته او فاقد اقتدار میابشد و مردم را در یک جامعه اتمی متفرق می کند. ژاکوب تالمون نازیسم را به عنوان ترویج کننده «دموکراسی توتالیتر» معرفی می کند، در حالی که دبلیو مارتینی آن را «ابر دموکراسی» می خواند. آنچه دبلیو مارتینی ادعا می کند این است که رژیم نازی بدور از موازنه های نهادی و اجتماعی لیبرال دموکراس مستقیماً از توده ها دفاع می کند.
نارگیل لطیف آب عشق فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی خالید رحمان است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیجو منون، آصف علی، آشا شارات و راجیشا ویجایان ایفای نقش کرده اند.
برادران بی نظیر فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی سینگیتام سرینیواسا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، جایشانکار، ناگش، گائوتامی، مانوراما، سریویدیا و نثار ایفای نقش کرده اند.
علوفه کهنه (به انگلیسی: Antic Hay) دومین رمان طنز نویسنده بریتانیایی، آلدوس هاکسلی است که توسط انتشارات چاتو و ویندوس در سال ۱۹۲۳ در انگلستان و شرکت جرج اچ. دوران در ایالات متحده آمریکا منتشر شد. این رمان زندگی گروه های مختلف شخصیت ها را در محافل بوهمین، هنری و روشنفکر را در پرتره ای از لندن دهه بیست دنبال می کند. داستان حول محور شخصیت اصلی رمان، تئودور گامبریل جونیور (معلمی در یک مدرسه دولتی کوچک) و دوستان غیرمتعارف او می چرخد و سرخوردگی نخبگان فرهنگی بی هدف یا خود شیفته را در فضایی غمگین و آشفته پس از جنگ جهانی اول به تصویر می کشد.
سازمان کمک های مردمی نروژ (نروژی: Norsk Folkehjelp) یک نهاد اجتماعی و غیرانتفاعی فعال، در زمینهٔ امداد و بهداشت است. این سازمان در سال ۱۹۳۹م، به ابتکار تشکیلات سراسری کارگران نروژ، در اسلو، بنیانگذاری شد. اصول و اهداف سازمان. فعالیت سازمان کمک های مردمی نروژ، بر چهار اصل استوار است: بهداشت، کار جوانان، کار اجتماعی و کار بین المللی. این سازمان علیه ظلم، فقر، توزیع ناعادلانه، نژادپرستی و تبعیض، خشونت و سوء استفاده مبارزه می کند. همچنین این سازمان برای تقویت و ترویج برابری جنسیتی، مشارکت داوطلبانه و توانایی مهارتی تلاش می کند. سازمان کمک های مردمی نروژ، علاوه بر نروژ، در ۲۴ کشور دیگر جهان، در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه، برنامه های بشردوستانه ای را سازمان داده و اجرا می کند. این سازمان از جمله یکی از سازمانهای پیشرو در زمینهٔ مین روبی بشردوستانه است. سازمان کمک های مردمی نروژ، در سال ۲۰۱۸م، دارای ۱۳ هزار عضو فردی بود که در بیش از ۱۰۰ تیم محلی، در سراسر نروژ، مشغول فعالیت بودند. تیم های محلی، خدمات امداد و نجات و بهداشت را ارائه می دهند، از کودکان پناهجو مراقبت می کنند و در ادغام اجتماعی پناهندگان و پ
ناهجویان مشارکت دارند. دفتر مرکزی سازمان کمک های مردمی نروژ، در اسلو قرار دارد. گرد کریستیانسن، مدیرکل سابق تشکیلات سراسری کارگران نروژ، از سال ۲۰۱۵م، رئیس هیئت مدیره؛ و هنریت وسترین، سیاستمدار سابق حزب سوسیالیست چپ (نروژ) از سال ۲۰۱۷م، دبیرکل سازمان کمک های مردمی نروژ، بوده اند.
پولک پوش (Lepidotes، پیشتر: Lepidotus) یک سرده منقرض شده از پرتوبالگان میانه زیستی است. این یک آرایه زباله دان در نظر گرفته شده است، که با «ویژگی های کلی، مانند فلس های لوزی ضخیم و برای بیشتر گونه ها، با دندانه های نیمه تریتوریال یا به شدت تریتوریال مشخص می شود.» فسیل منسوب به پولک پوش ها در سنگ های ژوراسیک و کرتاسه در سراسر جهان یافت شده است. استدلال شده است که "Lepidotes" باید محدود به گونه هایی باشد که نزدیک به گونه "L. gigas هستند،" که فقط از ژوراسیک اولیه اروپای مرکزی شناخته شده اند، و بیشتر گونه های دیگر ارتباط نزدیکی ندارند. "پولک پوش" متعلق به Ginglymodi است، دسته ای از ماهی که تنها نمایندگان زنده آن گارها (Lepisosteidae) هستند. گونه "L. gigas" و خویشاوندان نزدیک تصور می شود که اعضای Lepisosteiformes در Ginglymodi هستند، با گونه های دیگر که موقعیت های مختلفی را در Ginglymodi اشغال می کنند، مانند پشت پرچمی سانان. شرح. "پولک پوش" که هم در دریاچه های آب شیرین و هم در دریاهای کم عمق زندگی می کرد، معمولاً حدود طول داشت. بدن با فلس های ضخیم و مینا پوشیده شده بود. رده دندان های "میخ مانند" به نرم تنان این ام
کان را می دهد تا پوسته طعمه نرم تنان را خرد کند. نمونه های فسیلی این دندان ها در قرون وسطی به عنوان سنگ وزغ جمع آوری شد که ادعا می شد در سر وزغ ها یافت می شوند و قدرت جادویی در برابر مسمومیت دارند. "پولک پوش" یکی از اولین ماهی هایی بود که در آن استخوان های فک بالایی دیگر به استخوان یوغی (جوگال) متصل نبودند. این امر به آرواره ها اجازه می داد تا در یک «لوله» کشیده شوند تا ماهی بتواند طعمه را از فاصله دورتری نسبت به گونه های قبلی بمکد. این حالت هنوز در برخی از ماهیان امروزی مانند کپور دیده می شود. فلس های "Lepidotes" به شکل تخمدانی هستند و درازا دارند. پهنایشان در ضخیم ترین نقطه است. فلس ها روی سطح خارجی صاف و براق هستند و تنها چند فرورفتگی کوچک به سمت مرکز پراکنده شده که به شکل سوراخ هایی دیده می شوند.
روزن رانی اصطکاکی یک فرایند حرارتی-مکانیکی است که می توان از آن برای شکل دهی سیم، میله ها، لوله های جمع شده استفاده کرد یا اینکه دیگر اشکال فلزی غیردوار را شکل داد که به طور مستقیم از ترکیبی از مواد متشکل از پودر فلزات، پوسته ها، بُراده های ماشین کاری (تراشه یا براده) یا شمش جامد گرفته شده اند. این فرایند منحصر بفرد است و محصولات نهایی آن به صورت بالقوه تا حد زیادی ریزساختار مطلوبی دارند. اکستروژن اصطکاکی در موسسه جوشکاری انگلستان اختراع شده است و در سال ۱۹۹۱ میلادی به ثبت رسید. در اصل در آغاز کار به عنوان یک روش تولید برای ریزساختارهای همگن و توزیع ذرات در کامپوزیت های زمینه فلزی در نظر گرفته می شده است. تعریف فرایند و متغیرهای اصلی فرایند. همانند فرایندهای معمول روزن رانی، در روزن رانی اصطکاکی، تغییر شکل با اعمال بار از طریق حرکت یک قالب ایجاد می گردد؛ گرچه روزن رانی اصطکاکی از چند لحاظ با روزن رانی معمولی تفاوت دارد. در فرایند روزن رانی اصطکاکی ماده روزن رانی (شمش یا دیگر مواد متشکله) نسبت به قالب روزن رانی در حال چرخش است. هم چنین، مشابه با روزن رانی معمولی، نیروی روزن رانی طوری اعمال می گردد که مواد را ب
ا قالب، تحت فشار قرار دهد. در عمل یا قالب یا مواد ممکن است بچرخند یا اینکه ممکن است آن ها حرکت چرخشی مخالف هم داشته باشند. حرکت چرخشی نسبی بین قالب و مواد تأثیرات قابل توجهی روی فرایند دارد. اول، حرکت نسبی در صفحه چرخش به تنش های برشی بزرگی منجر می شود و از این رو تغییر شکل پلاستیک در لایه ی در تماس با قالب و نزدیک به آن به وجود می آید. این تغییر شکل پلاستیک توسط فرایندهای بازیابی و تبلور مجدد حاصل از حرارت ذاتی ماده تغییرشکل یافته برطرف خواهد شد. به سبب وجود حرارت شکل دهی، روزن رانی اصطکاکی معمولاً نیازی به پیش گرم کردن مواد با وسایل کمکی ندارد و این به این معنا است که به صورت بالقوه یک فرایند با بازدهی انرژی بیشتر محسوب می شود. دوم، سطح قابل توجهی از تغییرشکل پلاستیکی در ناحیه حرکت چرخشی نسبی می تواند جوشکاری حالت جامد پودرها و دیگر مواد متشکله خیلی ریز مانند تراشه ها و براده ها را تقویت کند که به شکل مؤثری مواد (استحکام اصطکاکی) را قبل از روزن رانی ترکیب و تثبیت می کند. نقش های پیچشی تعبیه شده در جلوی قالب به جریان مواد در داخل دهانه ورودی روزن رانی کمک می کند و می تواند در مقایسه با یک سطح مقطع معادل در ر
وزن رانی معمولی به کاهش اندازه نیروی روزن رانی منجر شود. سوم، تأثیرات ترکیبی افزایش دما و مقادیر بالای تغییرشکل به طور معمول به روزن رانیی منجر خواهد شد که ساختاری با دانه های نسبتاً ریز و برابر دارد و اینکه از تبلور مجدد بعد از انجام تغییرشکل حاصل شده است. زمینه های کریستالی مطلوب نیز ممکن است به وسیله این فرایند ایجاد شود و تغییرشکل ساختارهای نانوکامپوزیت نیز غیرممکن نیست. بر اساس آنچه بیان شد، می توان گفت که پارامترهای کنترلی اساسی در روزن رانی اصطکاکی عبارتند از: و پارامترهای واکنش متناظر عبارتند از: تجهیزات روزن رانی اصطکاکی. در اصل، روزن رانی اصطکاکی را می توان روی ماشینی انجام داد که حرکت خطی و چرخشی موردنیاز را بتواند بین قالب و مواد ایجاد کند. نمونه این ماشین ها عبارتند از ماشین هایی که برای جوشکاری اصطکاکی ساخته شده اند، ماشین های فرزی که برای اعمال نیروهای روزن رانی اصلاح شده اند و آن هایی که به منظور تجهیزات روزن رانی اصطکاکی ساخته شده اند مانند ماشین روزن رانی و پردازش به کمک برش (™ShAPE) در آزمایشگاه ملی شمال غرب اقیانوس آرام. شکل ۳ نمونه هایی از تجهیزات روزن رانی اصطکاکی و محصولات اکسترودشده را
نشان می دهد. شکل ۴ قالب های نوعی روزن رانی اصطکاکی را نشان میدهد که برای تولید سیم، میله و لوله طراحی شده است. قالب هایی که در این جهت می چرخند، در طول فرایند، جریان ماده را به سمت دهانه روزن رانی تقویت می کنند. کرنش در روزن رانی اصطکاکی. در روزن رانی معمولی، کرنش ناشی از بار ضعیف است و با نسبت روزن رانی تعریف شده است. نسبت روزن رانی در واقع نسبت مساحت سطح مقطع شمش روزن رانی، A0، به مساحت سطح مقطع محصول اکسترودشده، Af است. پس کرنش برابر است با e=ln(A0/Af). در روزن رانی اصطکاکی یک مولفه کرنش اضافی وجود دارد که از حرکت برشی قالب چرخنده زمانی که با بار در تماس است، ناشی می شود. کرنش حاصل از چرخش قالب در زمانی که تغییرشکلی صورت نگرفته است، باعث کار اضافی می شود. به منظور بررسی کرنش ناشی از برش مطالعات با مواد نشانگر تعبیه شده در ماده اکسترود شده انجام شده است. بعد از روزن رانی، این وسایل را با استفاده از روش های متالوگرافی بررسی می کنند و با توجه به روش جریان یافتن مواد در طول فرایند روزن رانی بینش درست حاصل می گردد. شکل ۵ یک نمونه را نشان می دهد که چگونه مقدار کرنش برشی با تغییر نسبت نرخ روزن رانی به نرخ چرخش ق