Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ش او از تاریخ آنها بسیار نادرست است. با این حال، او جزئیاتی را که در پیام او نقشی ندارند، حذف می کند. او دائماً مبهم سخن می گوید، نام های کمی می آورد و تاریخ مشخصی برای رویداد ها ندارد. با این وجود، کتاب او نه تنها برای تاریخ قرون وسطی بلکه برای تاریخ بریتانیا به طور کلی یک اثر مهم باقی مانده است، زیرا یکی از معدود آثاری است که در بریتانیا از قرن ششم باقی مانده است. در کتاب، گیلداس اشاره می کند که سال تولد او با نبرد مونس بادونیکوس، که ممکن است در سال ۴۸۲ پس از میلاد اتفاق افتاده باشد، یکسان بوده است. سبک نوشتاری بلاغی گیلداس نشان دهنده آموزش کلاسیک لاتین است که به سختی می توانست برای هیچ بریتانیایی پس از قرن پنجم در دسترس باشد.سالنامه کمبریج ​​سال مرگ او را ۵۷۰ میلادی ذکر می کند. با این حال منبعی دیگر تاریخ مرگ او را به سال ۵۶۹ می رساند. رساله گیلداس برای اولین بار در سال ۱۵۲۵ توسط پولیدور ورگیل همراه با تغییرات و حذفیات بسیار آشکار منتشر شد . در سال ۱۵۶۸ جان ژوسلین، منشی اسقف اعظم پارکر، نسخه جدیدی از آن را منتشر کرد. و در سال ۱۶۹۱ یک نسخه بازنگری شده با دقت بیشتری توسط توماس گیل در آکسفورد ظاهر شد. در طول
قرن شانزدهم مکرراً در این قاره تجدید چاپ شد و پس از آن یکی دو بار. نسخه بعدی انگلیسی که توسط آگوست پوتاست در سال ۱۸۳۸ منتشر شد و توسط کشیش جی. استیونسون ویرایش شد.این کتاب تاثیر زیادی بر سنت بید و کتاب تاریخ کلیسایی مردم انگلیس داشته است.
گیلداس (; c. 500 – 570) قدیس مسیحی بود.او یک راهب بریتانیایی قرن ششم بود که بیشتر به خاطر بحث های مذهبی تندش در کتاب ویرانی و فتح بریتانیا که تاریخ انگلیسی ها را قبل و در زمان آمدن ساکسون ها بازگو می کند شناخته شده است.او یکی از بهترین شخصیت های مستند کلیسای مسیحی در جزایر بریتانیا در دوران روم است و به دلیل دانشش در خصوص کتاب مقدس و سبک ادبی اش مشهور بود. در اواخر عمر خود، او به بریتانی مهاجرت کرد و در آنجا صومعه ای تأسیس کرد. زندگی. نسخه های متفاوتی از زندگی سنت گیلداس وجود دارد، اما تمام آن ها متفقند که او در جایی که اسکاتلند کنونی در سواحل رودخانه کلاید به دنیا آمد و او فرزند یک خانواده سلطنتی بود. این آثار در قرن یازدهم و دوازدهم نوشته شده و از نظر محققان غیر تاریخی است. در حال حاضر تصور می شود که محل تولد او در جنوب است.در کتاب ویرانی و فتح بریتانیا، گیلداس اشاره می کند که سال تولد او با نبرد مونس بادونیکوس، که ممکن است در سال ۴۸۲ پس از میلاد اتفاق افتاده باشد، یکسان بوده است. او در یک صومعه در ولز جنوبی تحت سرپرستی سنت ایلتود، تحصیل کرد، جایی که او تصمیم گرفت میراث سلطنتی خود را رها کند و رهبانیت را پذ
یرفت. او معلمی مشهور شد و بسیاری به واسطه او به مسیحیت گرویدند و کلیساها و صومعه های متعددی را در سراسر بریتانیا و ایرلند تأسیس کرد. گمان می رود که او قبل از مهاجرت به بریتانی به رم سفر کرده و در آنجا زندگی به عنوان یک گوشه نشین را در پیش گرفته باشد. با این حال، زندگی خلوت گونه او کوتاه بود، و دانش آموزان به زودی او را جستجو کردند و از او التماس کردند که به آنها آموزش دهد. او سرانجام صومعه ای را برای این دانش آموزان در بریتانی تأسیس کرد، جایی که کتاب ویرانی و فتح بریتانیا را نوشت و از حاکمان بریتانیا انتقاد کرد و آنها را تشویق کرد که گناهان خود را کنار بگذارند و ایمان واقعی مسیحی را بپذیرند.دو روایت تاریخی متفاوت از زندگی گیلداس وجود دارد، اولین نسخه توسط راهبی ناشناس در قرن نهم و دیگری توسط کارادوک در اواسط قرن دوازدهم نوشته شده است. برخی از مورخان سعی کرده اند تفاوت نسخه ها را با بیان اینکه دو قدیس به نام گیلداس وجود داشته است توضیح دهند، اما نظر عمومی تر این است که تنها یک سنت گیلداس وجود داشته است و اختلاف بین این دو نسخه را می توان از این جهت توضیح داد که آنها به فاصله چند قرن از هم نوشته شده اند.
پلیمریزاسیون توپوشیمیایی یک روش پلیمریزاسیون است که توسط مونومرهایی که در حالت کریستالی قرار دارند انجام می شود. در این فرایند مونومرها تحت محرک های خارجی مانند گرما، نور یا فشار متبلور و پلیمریزه می شوند. در مقایسه با پلیمریزاسیون سنتی، حرکت مونومرها توسط شبکه کریستالی در پلیمریزاسیون توپوشیمیایی محدود می شود و باعث ایجاد پلیمرهایی با خواص بلورینگی، قابلیت لمس و خلوص بالا می شد. پلیمریزاسیون توپوشیمیایی همچنین می تواند برای سنتز پلیمرهای منحصر به فرد مانند پلی دی استیلن استفاده شود که تهیه آنها با روش های دیگر دشوار است. واکنش های مختلفی در زمینه پلیمریزاسیون توپوشیمیایی اتخاذ شده است، مانند [۲+۲]، [۴+۲]، [۴+۴]، و [3+2]، افزودن خطی بین دی ن ها، تری ن ها، دی استیلن ها. به غیر از پلیمرهای خطی، می توان آنها را برای سنتز شبکه های کووالانسی دو بعدی نیز به کار برد. تاریخ. اصطلاح «توپوشیمی» برای اولین بار توسط Kohlschütter در سال ۱۹۱۹ معرفی شد و به واکنش های شیمیایی ناشی از همترازی های مولکولی درون کریستالی اشاره دارد. پیشوند "topo" از کلمه یونانی "topos" گرفته شده است که به معنای "سایت" می باشد. این واکنش ها به دل
یل تبدیل بالا و همچنین ماهیت بدون حلال/کاتالیزور به سرعت توجه افراد را به خود جلب می کنند. با این حال، مطالعات اولیه معمولاً تصادفی بودند. در دهه ۱۹۶۰، کار اشمیت روی [۲+۲] فتودایمریزاسیون اسیدهای سینامیک، رویکرد سیستماتیک را برای مطالعه واکنش های توپوشیمیایی ایجاد کرد. آنها پیشنهاد کردند که فقط پیوندهای دوگانه با جهت همسطح و موازی در فاصله ۳٫۵–۴٫۲ Å می توانند با یکدیگر در شبکه کریستالی واکنش نشان دهند. این قانون تجربی بعدها به عنوان معیارهای اشمیت شناخته شد. [۲+۲] چرخه افزون و پلیمریزاسیون دی استیلن از جمله نمونه های اولیه پلیمریزاسیون توپوشیمیایی هستند. همان طور که در شکل نشان داده شده، تشکیل ۱٬۳-دی فنیل جایگزین مشتقات سیکلوبوتان برای اولین بار در جزئیات توسط هاسگاوا و همکارانش در سال ۱۹۶۷ مورد مطالعه قرار گرفت. مجموعه ای از مونومرهای مشابه نیز توسط آنها مورد مطالعه قرار گرفته بود. در سال ۱۹۶۹، پلیمریزاسیون ۱٬۴-افزودنی، مربوط دی استیلن، توسط وگنر و همکارانش تأیید شد. محدود به شرایط تجربی، محققان اولیه پلیمریزاسیون توپوشیمیایی، معمولاً فرایند واکنش و محصول را با روش های شیمیایی سنتی مشخص می کردند.. توسعه فن آ
وری تجزیه و تحلیل مدرن مانند پراش پرتو ایکس تک کریستالی مطالعه سیستماتیک پلیمریزاسیون توپوشیمیایی را تا حد زیادی تسهیل کرد و محبوبیت را تا این روزها حفظ کرد. طراحی سیستم واکنش. معیارهای شبکه پلیمریزاسیون. در پلیمریزاسیون توپوشیمیایی، فضای کمی برای تنظیم موقعیت مونومر در نظر گرفته می شود؛ بنابراین، محل های واکنش مونومر باید به روشی مناسب از قبل بسته بندی شوند. اگر سیکلوافزودن [۲+۲] در پلیمریزاسیون دخیل باشد، آنگاه هم ترازی پیوندهای دوگانه در کریستال باید معیارهای اشمیت را برآورده کند. گاهی اوقات باید چندین پارامتر در نظر گرفته شود. همان طور که در شکل نشان داده شده است، برای مثال، پلیمریزاسیون ۱٬۴ دی استیلن به تنظیم دقیق زاویه و همچنین فاصله بسته بندی مونومر برای دستیابی به فاصله محل واکنش رضایت بخش d CC (فاصله بین C1 و C4) نیاز دارد. روش ابداع شده توسط اشمیت هنوز امیدوار کننده ترین روش برای بررسی معیارهای ساختاری پلیمریزاسیون است. در این روش، یک سری از مونومرها با جانشین های مختلف متبلور شده و توسط پراش سنج اشعه ایکس تک کریستالی مشخص می شود. با مقایسه واکنش پلیمریزاسیون آنها و ساختار کمی متفاوت، می توان محدوده
مناسب پارامترهای شبکه را بدست آورد. استراتژی های کنترل شبکه. روش های مختلفی برای دستیابی به هم ترازی مناسب مونومرها در کریستال پیشنهاد شده است. این روش ها را می توان به دو دسته تقسیم کرد: یک روش واضح، معرفی برهمکنش های فوق مولکولی به مونومر است. انتخاب های محبوب عبارتند از برهم کنش های انباشته ای π - π، برهم کنش های پیوند هیدروژن/هالوژن، و برهم کنش های کولن. این فعل و انفعالات گاهی اوقات ویژگی های ذاتی گروه های واکنش هستند، مانند برهمکنش π-π بین آزید و گروه استیلن، یا نیروی انباشتگی بین واحد بی فنیل اتیلن. گاهی اوقات گروه های جانبی برای تشکیل یک شبکه در داخل کریستال معرفی می شوند. استراتژی دیگر استفاده از مزیت مجمع به اصطلاح «میزبان-مهمان» است. در این مورد، مونومر برای اتصال به یک مولکول «میزبان» طراحی شده است، در حالی که مولکول میزبان مسئول تشکیل شبکه سفارش شده می باشد. مولکول میزبان در طول پلیمریزاسیون دست نخورده باقی می ماند. چنین استراتژی هایی سنتز مونومر را ساده می کند. استرس پلیمریزاسیون. اگرچه حرکت مرکز جرم مونومر توسط کریستال در طول پلیمریزاسیون محدود می شود، تغییر جزئی طول پیوند قبل و بعد از واکنش ب
اعث تغییر پارامترهای شبکه می شود. پلیمریزاسیون توپوشیمیایی واقعی را در نظر بگیرید که با تابش آغاز می شود: اگر مونومر زیر سطح دیرتر به دلیل جذب نور در نزدیکی سطح پلیمریزه شود، لایه پلیمریزه شده از قبل منقبض یا منبسط می شود و باعث ایجاد تنش نامتعادل در کریستال می شود. اگر تنش به درستی مدیریت نشود، کریستال ممکن است بشکند یا حتی بلورینگی خود را از دست بدهد. استفاده از فعل و انفعال الاستیک مانند پیوندهای هیدروژنی ضعیف یک استراتژی رایج برای رهاسازی تنش است. مشخص شده است که طول پیوند پیوند هیدروژنی در کریستال پس از پلیمریزاسیون تغییر می کند و به عنوان بالشتک عمل می کند. یکی دیگر از روال ممکن این است که قطعات «نرم» (سیستم سی دی یا CO بدون پیوند برای چرخش به جای سیستم کونژوگه سفت و سخت) در مولکول مونومر وارد شوند. اما به نوبه خود دشواری تبلور را افزایش می دهد. شرایط واکنش. تابش نور. تابش نور می تواند واکنش را آغاز کند در حالی که از اعمال اثرات فیزیکی اضافی بر کریستال مونومر جلوگیری می کند. می توان از آن در پلیمریزاسیون توپوشیمیایی بر اساس مکانیسم رادیکال آزاد مانند پلیمریزاسیون ۱٬۴ دی استیلن یا پلیمریزاسیون دی ان استف
اده کرد. نور UV به طور گسترده ای به عنوان روش شروع مانند پلیمریزاسیون معمولی استفاده می شود. با این حال، در برخی شرایط، پلیمریزاسیون آغاز شده توسط اشعه ماوراء بنفش به قدری آهسته است که فشار نامتعادل آسانتر همان طور که قبلاً گفته شد تجمع می یابد. تابش γ به دلیل طول موج کوتاهتر می تواند واکنش را سریعتر آغاز کند؛ بنابراین، ثابت شده است که در واکنش های مختلف مانند پلیمریزاسیون توپوشیمیایی "مشتقات اسید کربوکسیلیک ۱،" ۳-دی ان، انتخاب بهتری نسبت به UV است. حرارت. از گرما می توان برای راه اندازی پلیمریزاسیون توپوشیمیایی الکتروسایکلیزاسیون استفاده کرد. به عنوان مثال، Sureshan et. al. مجموعه ای از بلورهای پلیمری سازگار با زیستی را بر اساس [۳+۲] واکنش جفت شوندگی آزید-استیلن توپوشیمیایی (TAAC) ایجاد کرده اند. مونومرها با حرارت دادن به مدت چند روز پلیمریزه می شوند. برخلاف پلیمریزاسیون توپوشیمیایی شروع شده با نور، دمای پایین تر و سرعت واکنش کندتر باعث تولید کریستال های پلیمری با کیفیت بالا می شود. این به دلیل این واقعیت است که انبساط گرما در دمای پایین تر آشکار نیست. فشار. پلیمریزاسیون توپوشیمیایی نیز می تواند با فشار ایجا
د شود. گزارش شده است که کریستال دیودودی استیلن (مهمان) و بیسپیریدیل اگزالامید (میزبان) می تواند تحت فشار پلیمریزه شود. جالب توجه است که به دلیل فاصله نامطلوب بین واحدهای دی استیلن، هیچ پلیمریزاسیونی در زیر نور یا گرما مشاهده نشد. محققان فرض کرده اند که فشار بالا ممکن است محل واکنش را به هم فشرده کند و پلیمریزاسیون را آغاز کند. کاربرد. تاکتیکی/کنترل استریوشیمی. پلیمریزاسیون های تاکتیکی و انتخابی استریو به طور سنتی توسط کمپلکس های فلزی-آلی کاتالیز می شوند. پلیمریزاسیون توپوشیمیایی یک انتخاب اضافی را فراهم می کند. علاوه بر این، با تغییر تراز مونومر در داخل کریستال، تاکتیک / استریوشیمی محصول پلیمری را می توان به راحتی کنترل کرد. یک مثال بصری در شکل نشان داده شده است. در پلیمریزاسیون توپوشیمیایی "مشتقات اسید کربوکسیلیک ۱،" ۳ دی ان، پلیمرهایی با چهار پیکربندی مختلف قابل تهیه است. روابط ساختاری آنها با بسته بندی مونومر نیز در شکل نشان داده شده است. پلیمر تک کریستال. پلیمرهای تک کریستالی در مقایسه با تک بلورهای مولکول های کوچک، کاربردهای منحصر به فردی در زمینه های مختلف دارند. به دلیل زنجیره طولانی و ترکیبات مختلف، ب
رای پلیمرها سخت است که مستقیماً از محلول متبلور شوند. چند نمونه از تک بلورهای پلیمری تهیه شده به این روش دارای کیفیت پایین و اندازه کوچکی هستند. پلیمریزاسیون توپوشیمیایی یک راه حل بالقوه برای تولید تک بلورهای پلیمری با کیفیت بالا فراهم می کند. اگر پلیمر همچنان مونو کریستالی باشد، تبدیل از مونومر تک کریستالی به پلیمر تبدیل تک کریستال به تک کریستال (SCSC) نامیده می شود، که نیاز به طراحی پیچیده تری نسبت به پلیمریزاسیون توپوشیمیایی معمولی دارد. به منظور جلوگیری از شکستن پلیمر به پودر پلی کریستالی، راهبردهای تنش زدایی باید به دقت در نظر گرفته شوند. با این حال، مطالعه بر روی معیارهای عمومی انتقال SCSC هنوز در مراحل اولیه است و نیازمنده مطالعه بیشتری است. هماهنگی پلیمری. علاوه بر پلیمرهای آلی، هماهنگی پلیمری را می توان با پلیمریزاسیون توپوشیمیایی نیز تهیه کرد. ترکیب های مختلف مجتمع های فلزی-آلی کتابخانه های بزرگی از هندسه مونومر را فراهم می کنند. علاوه بر این، طول و زاویه پیوندهای فلز-لیگاند نسبتاً انعطاف پذیر است به طوری که تنش ایجاد شده توسط پلیمریزاسیون می تواند آزاد شود. پلیمرهای دو بعدی. پلیمرهای دوبعدی (2-D) ک
ه از پلیمریزاسیون توپوشیمیایی تشکیل می شوند، موارد رایج در شیمی مواد هستند. با سنتز و پلیمریزاسیون مونومرهایی با عملکرد بیشتر از ۲، شبکه های ۲ بعدی به جای پلیمرهای خطی متصل می شوند. [۴+۴] و [۴+۲] که شامل واحدهای آنتراسن هستند، انتخاب های محبوبی هستند. شبکه های کووالانسی دوبعدی با کریستالینیتی بالا را می توان از این طریق با تبدیل بالا تولید کرد.
وزارت دفاع دانمارک () از وزارتخانه های دولت دانمارک است، که وظیفه پشتیبانی لجستیک از نیروهای دفاعی دانمارک را برعهده دارد و در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد. وزارت دفاع وزارتخانه ای در دولت دانمارک است. این وزارتخانه مسئول برنامه ریزی کلی، توسعه و هدایت استراتژیک کل حوزه مسئولیت وزیر دفاع، از جمله نیروهای مسلح دانمارک و بخش مدیریت اضطراری است. این وزارتخانه، وزارت دفاع دانمارک است و به عنوان دبیرخانه وزیر دفاع دانمارک فعالیت می کند. همچنین، اداره کننده شرقی ترین سرزمین دانمارک، مجمع الجزایر کوچک ارتولمن، است که اداره کننده آن توسط وزارتخانه استخدام شده است.
ترین برامسن (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل دانمارک است، که هم اکنون به عنوان وزیر دفاع دانمارک فعالیت می کند.
آماده نبرد یک فیلم درام و ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی نیک سارکیسوف، نویسندگی دیوید مکنا، بر اساس داستانی از فرانک راگن و تهیه کنندگی اریل کوکران است. استیون درف در نقش یک مبارز هنرهای رزمی ترکیبی حاکم (به سبک کانر مک گرگور) بازی می کند که طبیعت خشن و توهین آمیز او را با پسرش درگیر می کند. داستان. پسری که آرزو دارد در مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی داخل قفس پا جای پای پدر خود بگذارد. او باید همه چیز خود را فدا کند. ولی در می یابد که نمی تواند مانند پدر خود باشد. حال او باید با بزرگ ترین رقیبش مسابقه دهد. کسی که به او آموزش داده است و … تولید. این فیلم در برمینگم، آلاباما از ۲۴ سپتامبر تا ۴ نوامبر ۲۰۱۸ فیلمبرداری شد. باکس آفیس. این فیلم تنها در ایالات متحده و کانادا ۳۲ هزار دلار به دست آورد.
مهرداد یکم کالینیکوس (به یونانی: Μιθριδάτης ὀ Кαλλίνικος) سومین پادشاه ایرانی تبار کوماژن بود. او پسر و جانشین سامس دوم بود. مهرداد یکم کالینیکوس در سال ۷۰ پیش از میلاد درگذشت و پسرش آنتیوخوس یکم تئوس جانشین او شد.
رئیس دفاع دانمارک () ارشدترین جایگاه نظامی در مجموعه نیروهای دفاعی دانمارک است، که در سال ۱۹۵۰ تشکیل شد. هم اکنون ارتشبد فلمینگ لنفر ریاست دفاع دانمارک را برعهده دارد.
فلمینگ لنفر (; – ) فرمانده نظامی اهل دانمارک است، که هم اکنون به عنوان رئیس دفاع دانمارک فعالیت می کند.
شهوت زندگی عشق (به انگلیسی: Lust Life Love) فیلمی در ژانر درام، رومانتیک و شهوانی به کارگردانی بنجامین فیوئر و و به نویسندگی و تهیه کنندگی ، محصول سال ۲۰۲۱ کشور ایالات متحده آمریکا است. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند، می توان از ، و نام برد. این فیلم برای اولین بار در ۱۰ فوریه سال ۲۰۲۱ در جشنواره فیلم مستقل برلین به نمایش درآمد و موفق به کسب جایزه بهترین فیلم عاشقانه گردید؛ در ادامه جایزه آزادی از جشنواره فیلم سن دیگو و همچنین جایزه بهترین فیلم ال جی بی تی از جشنواره جهانی فیلم کوئینز را کسب کرد. این فیلم به نوعی انحراف در رابطه جنسی زوجین به نام چندمهری (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;polyamory&lt;/bdi&gt;) می پردازد. داستان. «ورونیکا ویلیام» نویسنده و صاحب وبلاگی معروف به نام «سکس آگاهانه» است؛ که به زوج های داوطلب کمک می کند، که در سکس های گروهی (پُلیاموری، چندمهری) به نهایت لذت برسند. "ورونیکا فکر می کند، چیزی به نام تک عشقی و شاد بودن با یک نفر تا آخر عمر، بی معنی است و وجود خارجی ندارد." ورونیکا به دوست دخترش «ژوئن»، پیشنهاد شرکت در مهمانی بالماسکه سکس پارتی را می دهد ولی او نمی پذیرد. ورو
نیکا در مهمانی با پسری کره ای به نام «دنیل»، آشنا می شود. ورونیکا فردای مهمانی با دنیل قرار می گذارد. برای او جالب است که دلیل شرکت دنیل را که متأهل است، در میهمانی بداند. ورونیکا بعد از شام او را به خانه اش می برد و با او سکس می کند. ورونیکا هم آغوشی با دنیل را برای ژوئن تعریف می کند؛ و ژوئن که از خیانت ورونیکا عصبانی شده، به رابطه با او پایان می دهد. ورونیکا، دنیل را تشویق به شرکت در میهمانی دیگر و این بار با همراهی همسرش «کریستن» می کند؛ اما کریستن نمی پذیرد؛ ولی او را در سکس آزاد می گذراد. آنها به مهمانی می روند و پُلیاموری را تجربه می کنند؛ و به قرارهای خود ادامه می دهند. ورونیکا همزمان با پسری دانشجو اهل مکزیک به نام «پدرو» رابطه جنسی و عاشقانه ای دارد؛ ورونیکا حتی تصمیم می گیرد با او به مکزیک برود؛ اما پدرو نمی پذیرد و آنها جدایی تلخی از یکدیگر دارند. ورونیکا که افسرده و سرگشته شده است؛ نیمه شب از دنیل می خواهد که به دنبال او بیاید؛ و او را به خانه اش ببرد. زندگی دنیل هم با همسرش وارد بحران می شود و بعد از ۱۲گذشت سال به جدایی می انجامد. ورونیکا که وارد مرحله ای جدید از رابطه با دنیل می شود؛ او را با خا
نواده اش آشنا می کند؛ و در نهایت تعجب خانواده، رابطه پُلیاموری خود و دنیل را آشکار می کند. در میهمانی ورونیکا، دنیل را با «مایا» و چند دختر دیگر به اشتراک می گذارد. در پارتی بعدی آنها رابطه بی دی اس ام را با کلمهٔ رمز امن (متوقف کردن رابطه در هر لحظه) تجربه می کنند. ورونیکا از اینکه دنیل با مایا و بدون اطلاع او سکس کرده است، حس خوبی ندارد و از مایا قول می گیرد که در صورت قرار مجدد، او را مطلع کند؛ مایا که به حسادت ورونیکا پی برده است؛ با بهانه ای خود را از رابطه کنار می کشد. ورونیکا برای تلافی با دعوت از پسری به نام «دیوید»، او را به دنیل پیشنهاد می دهد ولی دنیل که در هنگام نزدیکی با او احساس خوبی ندارد، رابطه را قطع می کند؛ و ورونیکا با اطلاع دنیل، به خانه دیوید می رود؛ اما پشیمان شده و با او سکسی ناموفق دارد. ورونیکا به مصاحبه ای تلویزیونی و در ادامه ساخت مستندی دربارهٔ رابطهٔ پُلیاموری دعوت می شود؛ و به همین منظور آنها در سکس پارتی با حضور دوربین ها شرکت می کنند؛ آنها به بیان تجربیات شان می پردازند. در پارتی ورونیکا حسادت خود را به مایا با شلاق زدن و اعتنا نکردن به کلمه امن علنی می کند. دنیل از ورونیکا جدا
شده و با دختری روسپی، سکس می کند؛ اما ورونیکا که عاشق دنیل شده است، به دنبال او می رود؛ و وقتی دنیل داستانش را می گوید؛ با ابراز عشق به دنیل، از او می خواهد که به رابطه پُلیاموری با او ادامه دهد. "در ادامه فیلمبرداری، ورونیکا پُلیاموری را به مانند تک همسری، وقتی که پای عشق به وسط می آید، و حداقل یکی از طرفین آسیب می بیند؛ را مسخره و بیهوده معرفی می کند." دنیل نامه ای برای ورونیکا می فرستد و با او قرار می گذارد. دنیل از رابطه جدید خود با زنی متأهل می گوید و از ورونیکا برای ادامه رابطه، نظر می پرسد. ورونیکا می گوید که او هم با دختری دانشجو از نیویورک در ارتباط است و دیگر علاقه ای به ادامهٔ پُلیاموری ندارد. ورونیکا اکنون آزاد شده است.
جایزه بازی جوانمردانه فیفا به رسمیت شناختن رفتار نمونه ای از سوی فیفا است که روحیه بازی جوانمردانه را در فوتبال در سراسر جهان ترویج می کند. اولین بار در سال ۱۹۸۷ اعطا شد و به افراد (از جمله پس از مرگ)، تیم ها، هواداران، تماشاگران، اتحادیه /فدراسیون های فوتبال و حتی کل جوامع فوتبال ارائه شده است. سالانه یک یا چند جایزه اهدا می شود، به جز سال ۱۹۹۴ که هیچ جایزه ای ارائه نشد. برندگان. یادداشت ها. در سال ۲۰۱۰، اتحادیه فوتبال ایرلند (FAI) پیشنهاد جایزه بازی جوانمردانه را پس از جنجال خطای هند پلی آف جام جهانی ۲۰۱۰ میان فرانسه و جمهوری ایرلند رد کرد. جان دلانی، مدیر عامل FAI، سپ بلاتر، رئیس فیفا را به دلیل رفتار و اظهارنظرهایش پس از این جنجال، "مایه شرمندگی خود و مایه شرمندگی فیفا" خواند.
پلیمرهای کریستال مایع یا بلور مایع پلیمرهایی با خاصیت کریستال مایع هستند که عموماً دارای حلقه های آروماتیک مانند مزوژن هستند. برخلاف مواد پلیمری با اتصالات عرضی بین زنجیره ای مانند الاستومرهای بلور مایع و بلور مایع های شبکه ای می توانند بلور مایعگی را نیز از خود نشان دهند. هر دو ال سی پی، حاوی اتصالات عرضی هستند اما چگالی پیوندهای عرضی آن ها متفاوت است. در حال حاضر به طور گسترده ای در بازار نمایشگر استفاده می شود. علاوه بر این، ال سی پی اس دارای خواص ویژه مانند حساسیت حرارتی، تورم ناهمگن، و کشش نرم هستند؛ بنابراین می توانند حسگرهای خوبی باشند. یکی از معروف ترین و کلاسیک ترین کاربردها برای ال سی پی ها کولار است، یک فیبر مستحکم اما سبک با کاربردهای گسترده ای مانند استفاده در ساخت جلیقه ضد گلوله. زمینه. بلور مایع شدن در پلیمر می تواند با حل یک پلیمر در حلال (پلیمر بلور مایع لیوتروپیک یا حلالیت افزا) رخ دهد یا به وسیله حرارت دادن پلیمر و رساندن به بالاتر از نقطه شیشه ای شدن یا نقطه ذوب (پلیمر کریستال مایع ترموتروپیک یا حساس به دما). پلیمرهای بلور مایع به صورت مذاب/مایع یا جامد وجود دارند. در حالت جامد نمونه بارز
LCPهای لیوتروپیک یا حلالیت افزا آرامید است که با نام تجاری کولار شناخته می شود. ساختار شیمیایی این آرامید از حلقه های جانشین آروماتیک خطی تشکیل شده است که توسط گروه های آمیدی به هم متصل شده اند. به شیوه مشابه، چندین سری از LCPهای ترموتروپیک توسط چندین شرکت (به عنوان مثال، Vectra / Celanese) به صورت تجاری تولید شده اند. تعداد زیادی از LCPها، تولید شده در دهه ۱۹۸۰، نظمی مشابه فاز مذاب بلور مایع های غیر پلیمری را نمایش می دهند. فرایند تهیه LCPها از فاز بلور مایع (یا مزوفاز) منجر به ایجاد الیاف و مواد قابل تزریق با خواص مکانیکی بالا می شود که یک نتیجه از خواص خود استحکام بخشی ناشی از جهت گیری ماکرومولکولی در مزوفاز می باشد. امروزه، LCPها می توان با فرایند ذوب مواد متعارف با سرعت بالا، تولید کرد. در حقیقت، شکل پذیری LCPها یک مزیت مهم رقابتی در مقابل دیگر پلاستیک ها است. دسته LCPهای قطبی و کاسه ای، با ویژگی های منحصر به خود و کاربری های بلقوه مهم و اساسی، همچنان مورد استفاده قرار می گیرند. مزوفازها. همانند ریز مولکول های بلور مایع، پلیمرهای بلور مایع حاوی مزوفازهای مختلف هستند. هسته های مزوژنی پلیمرها به مزوفاز مخت
لف تجمع می یابند مانند: نماتیک (N)، کلستریکس (Ch)، و اسمکتیک (S). اطلاعات بیشتر در مورد مزوفازها را می توان در صفحه کریستال مایع یافت. طبقه بندی. LCPها بر طبق محل قرارگرفتن هسته های بلور مایع دسته بندی می شوند. پلیمرهای بلور مایع زنجیر اصلی (MCLCPs)، همان طور که از نام آن مشخص است، حاوی هسته های بلور مایع در زنجیره اصلی هستند. در برابر آن، پلیمرهای کریستال مایع زنجیر جانبی (SCLCPs) دارای زنجیره های جانبی آویز هستند که حاوی هسته های کریستال مایع هستند. این دو نوع LCP، ساختارهای بنیادی ای به صورت نشان داده شده در تصویر را دارا هستند. LCP زنجیر اصلی. LCPهای زنجیره اصلی دارای مزوژن های میله مانند سفت و سخت در طول زنجیره ستون فقرات پلیمر هستند که به طور غیرمستقیم منجر به افزایش دمای ذوب این نوع LCPها می شود. برای سهولت فرایند تولید این نوع پلیمر، روش های متنوعی برای کاهش دمای تغییر فاز اعمال می شود: (۱) وارد کردن زنجیره های انعطاف پذیر. (۲) وارد کردن خم یا پیچ خوردگی. (۳) افزودن گروه های جانشین به مزوژن های آروماتیک. . . LCP زنجیر جانبی. در LCPهای زنجیره جانبی، مزوژن ها در زنجیره های جانبی پلیمری قرار دارند. مزوژن
ها عموماً از طریق فاصله دهنده های انعطاف پذیر به زنجیره ستون فقرات پلیمر متصل می شوند (اگرچه برای چند مورد محدود از LCPها، زنجیره های جانبی مستقیماً به زنجیره ستون فقرات متصل می شوند). اگر مزوژن ها مستقیماً به زنجیره ستون فقرات متصل باشند، زنجیره ستون فقرات که ساختاری فنری شکل دارند، مزوژن ها را از تشکیل یک ساختار با جهت گیری مشخص بازمی دارد. با این حال، با وارد کردن فاصله دهنده های انعطاف پذیر بین زنجیره ستون فقرات و مزوژن ها، می توان ترتیب مزوژن ها را از ساختار ستون فقرات پلیمر جدا کرد. مزوژن ها در LCPها خود می توانند به گونه ای مرتب شوند که در شرایط مختلف، نواحی بلور مایعی را تشکیل دهند. بر اساس مکانیسم تجمیع و ترتیب، LCPها را می توان به دو زیر بخش تقسیم کرد که در زیر نشان داده شده است. با این حال، تمایز به طور دقیق مشخص نیست. LCPها را می توان با بیش از یک روش به کریستال های مایع تبدیل کرد. سیستم های لیوتروپیک. LCPهای زنجیره اصلی لیوتروپیک دارای هسته های مزوژن سفت و سخت (مثل حلقه های آروماتیک) در ستون فقرات پلیمر هستند. این نوع LCPها به دلیل ساختار زنجیره ای محکم خود، کریستال های مایع را تشکیل می دهند. لا
زم است ذکر شود که ساختار زنجیره ای مستحکم صرفاً به دلیل تجمع هسته های مزوژن نیست. به دلیل ساختار سخت، برای حل کردن پلیمرهای زنجیره اصلی لیوتروپیک لازم است از حلال های قوی استفاده شود. هنگامی که غلظت پلیمرها به غلظت بحرانی می رسد، مزوفازها تشکیل می شوند و گرانروی محلول پلیمری کاهش می یابد. LCPهای زنجیره اصلی لیوتروپیک مانند کولار عمدتاً برای تولید الیاف مستحکم استفاده می شود. LCPهای زنجیره جانبی عموماً دارای هر دو بخش آبگریز و آبدوست هستند. اکثراً انتهای زنجیره جانبی بخش آبدوست قرار دارد. هنگامی که آنها در آب حل می شوند، میسل ها به علت وجود نیروی آبگریز تشکیل می شوند. اگر کسر حجمی پلیمرها از کسر حجمی بحرانی فراتر رود، جدایی میسل ها برای تشکیل یک ساختار کریستالی مایع تجمع می یابند. از آنجایی که غلظت بالاتر از کسر حجمی بحرانی متفاوت است، کریستال مایع تولید شده ممکن است روش های تجمیع متفاوتی داشته باشد. دما، سختی پلیمرها، جرم مولکولی پلیمرها می تواند بر تبدیل یافتن به کریستال مایع تأثیر بگذارد. LCPهای زنجیره جانبی لیوتروپیک مانند آلکیل پلی اکسی اتیلن سورفکتانت های متصل به پلیمرهای پلی سیلوکسان ممکن است برای محصول
ات خود مراقبتی مانند صابون مایع و غیره استفاده شوند. سیستم های ترموتروپیک. مطالعه LCPهای ترموتروپیک از موفقیت LCPهای لیوتروپیک الهام گرفته شده است. این نوع LCPها فقط زمانی قابل تولید هستند که دمای ذوب بسیار کمتر از دمای تجزیه باشد. بالاتر از دمای ذوب و دمای شیشه ای شدن و زیر نقطه پاکسازی، LCPهای ترموتروپیک کریستال های مایع را تشکیل می دهند. پس از نقطه پاکسازی، مذاب دوباره همگن و شفاف می شود. آنچه که پلیمرهای بلور مایع را از ریز مولکول های بلور مایع متفاوت می کند این است که می توانیم با انرژی گرفتن ناگهانی (سرد کردن ناگهانی) از پلیمرهای کریستال مایع ور رساندن آن به دمایی کمتر از دمای شیشه ای شدن، کریستال مایع های منجمد بدست آورد. علاوه بر این، ما می توانیم از ناهمگن سازی شدن پلیمر برای توجیه دمای ذوب و دمای مزوفاز استفاده کنیم. سیستم های دیگری مانند سیستم های فوتوتروپیک نیز وجود دارند. خواص. یک دسته منحصر به فرد از پلی استرهای آروماتیک بر پایه اسید p-هیدروکسی بنزوئیک و مونومرهای مرتبط که ساختارشان تا حدی بلوری است. پلیمرهای کریستال مایع قادر به تشکیل مناطقی با ساختار بسیار منظم در فاز مایع هستند. با این حال، د