Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انجمن ایران شناسی فرانسه در ایران (فرانسه: Institut français de recherche en Iran) (به اختصار: IFRI) موسسه ای است که در سال ۱۹۸۳ و در پی ادغام هیئت باستان شناسی فرانسه در ایران (DAFI) که در سال ۱۸۹۷ توسط ژاک دو مورگان تشکیل شده بود و موسسه فرانسوی ایران شناسی تهران (IFIT) که در سال ۱۹۴۷ توسط هانری کوربن تأسیس شده بود، تشکیل شد. این انجمن، ماموریت خود را "ترویج پژوهش در زمینه علوم انسانی و اجتماعی و باستان شناسی برای ایران بزرگ فرهنگی، از دوران پیش از تاریخ تا امروز" به عنوان شرح وظایف اعلام کرده است. انجمن ایران شناسی فرانسه در ایران دارای کتابخانه ای غنی است که شامل کتاب های نفیس و گاه نایابی می گردد. این مجموعه زیر نظر سفارت فرانسه در تهران است. این مؤسسه به ترتیب در گذر زمان توسط رومن گیرشمن، شارل هانری دوفوشه کور، رمی بوشارلا، کریستف بالایی مدیریت شده است. نشان واره. نشان واره انجمن ایران شناسی فرانسه شامل حروف اختصاری IFRI، متن فارسی انجمن ایران شناسی فرانسه در ایران به خط شکسته نستعلیق و متن فرانسه Institut français de recherche en Iran است. تعطیلی. وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران در واکنش به انتشارِ کا
ریکاتورهای علی خامنه ای توسط نشریه شارلی ابدو طی بیانیه ای مورخِ ۱۵ آذر ۱۴۰۱ اعلام کرد انجمن ایران شناسی فرانسه را تعطیل می کند. در بخشی از بیانیه آمده است:
جزیره بلوواترز () یک جزیره مصنوعی اماراتی در خلیج فارس است که در ۵۰۰ متری خط ساحلی اقامتگاه ساحلی جمیرا و در نزدیکی دبی مارینا در شهر دبی واقع شده است. پروژه ساخت این جزیره توسط محمد بن راشد آل مکتوم نخست وزیر امارات و حاکم دبی تأیید و در ۱۳ فوریه ۲۰۱۳ رونمایی شد. هزینه ساخت این جزیره (شامل چرخ وفلک عین دبی) حدود ۱٫۶ میلیون دلار آمریکا برآورد شده است. ساخت جزیره در مه ۲۰۱۳ آغاز و در نوامبر ۲۰۱۸ افتتاح شد. این جزیره شامل مناطق تفریحی، پذیرایی، اقامتی و خرده فروشی است و پیش بینی می شود سالانه بیش از سه میلیون بازدیدکننده داشته باشد
جرج اسمیت () (۲۶ مارس ۱۸۴۰–۱۹ اوت ۱۸۷۶) آشورشناس بریتانیایی که برای اولین بار حماسه گیلگمش (یکی از قدیمی ترین آثار ادبیِ مکتوب که تا کنون پیدا شده است) را کشف و ترجمه کرد. او در سفری برای به دست آوردن قطعه های گمشده حماسه، الواحی را پیدا کرد (مجموعه DT) که در ابتدا به علت شباهت بسیار به داستان طوفان در حماسه گیلگمش تصور می شد بخش گمشده آن است اما پس از سالها روشن شد که او کاشف حماسه آفرینش قدیمی تری نیز با نام آترام-هاسیس است. سخنرانی او درباره «لوح یازدهم افسانه ایزدوبار» (گیلگمش) با عنوان فرعی «روایت کلدانی طوفان» با اشاره به شباهت بسیار به داستان طوفان نوح، بازتاب گسترده ای داشت. او با تشخیص و ارتباط دادن متن لوحی (K51) که حاوی خورشیدگرفتگی ماه سیوان بود به خورشیدگرفتگی شناخته شده آشوری در شکل دادن به گاهشماری خاور نزدیک باستان نقش داشت. افزون بر آن، متنی نادر را درباره حمله عیلامی ها به بابِل (۲۲۸۰ پیشا دوران مشترک) پیدا کرد. پیشینه. پس از از بین رفتن خط میخی در قرن اول دوران مشترک، ادبیات بین النهرین باستان (اکثرا به سومری و بابلی (اکدی)) نیز از میان گم شد. در سال ۱۸۵۰، آستن هنری لایارد در نینوا (موصل ام
روزی) در حالی که لوح های شکسته شده به زانویش می رسید، در میانشان خط میخی را یافت. لایارد خود قادر به خواندن این خط نبود. شانزده سال پس از آن، اسمیت جوان آغاز به خواندن این لوح ها کرد. تا سال ۱۸۷۲ بسیاری از آنان را دسته بندی کرد. گروهی از این الواح قطعه های ادبی بودند که در میانشان یکی از آنان را «شعر ایزدوبار» نامید. این همان حماسه گیلگمش است، نام قهرمان تا سال ۱۸۹۹ به اشتباه خوانده می شد. ترجمه اسمیت بازتاب گسترده ای داشت چون در شعر داستانی از طوفان نیز آمده بود که بسیار به داستان نوح در سفر پیدایش شبیه بود. حماسه گیلگمش و سفر تحقیقاتی به نینوا. در سال ۱۸۷۲، جرج اسمیت در حین مرتب کردن لوح ها در موزه بریتانیا، لوح «طوفان» را یافت. همکار او در آن زمان، واکنش وی را چنین توصیف کرده است:«اسمیت لوح را برداشت و شروع به خواندن سطرها کرد؛ هنگامی که دریافت محتوای آن همان بخشی از افسانه است که امیدوارانه به دنبالش بود، گفت «اولین انسانی هستم که پس از دو هزار سال فراموشی می خوانمشان.» لوح را روی میز گذاشت، به هوا پرید و با هیجان بسیار دور اتاق خیز برداشت و در میان حیرت حضار شروع به در آوردن لباسهایش کرد.» او ترجمه لوح ط
وفان را در «انجمن باستان شناسی کتاب مقدس» (با حضور نخست وزیر گلدستون) ارائه داد. این اثر امروزه بیشتر به عنوان لوح یازدهم حماسه گیلگمش شناخته می شود، که یکی از قدیمی ترین آثار ادبی شناخته شده است. در سال ۱۸۵۳ هرمزد رسام در مأموریتی باستان شناسی از طرف موزه بریتانیا به نمایندگی از همکار و مربی خود آستن هنری لایارد، این لوح را پیدا کرد. در ژانویه بعدی، ادوین آرنولد سردبیر دیلی تلگراف ترتیبِ سفر اسمیت به نینوا را به هزینه روزنامه داد تا بتواند قطعات گمشده داستان «طوفان» را در حفاری ها کشف کند. این سفر نه فقط به یافتن بعضی از لوح های گمشده انجامید، بلکه قطعاتی پیدا شدند که جانشینی و طول سلسله های بابِلی را ثبت کرده بودند. روزنامه دیلی تلگراف پس از سخنرانی اسمیت در سال ۱۸۷۳ برای به دست آوردن بخش های نایافته، مبلغی قابل توجه معادل ۱۰۵۰ پوند در سال ۱۹۹۹ را در اختیار او قرار داد تا حفاری های قبلی در نینوا را برای موزه بریتانیا ادامه دهد. در مقایسه با کسانی که پیش از او در آنجا حفاری کرده بودند، اسمیت تعداد بسیار کمی لوح (مجموعه DT) به دست آورد اما در میان آنان تکه ای درباره «طوفان» بود، تکه ای که واقعا افتادگی مهمی ر
ا در روایت پر می کرد. سفر تحقیقاتی قربانی موفقیت خود شد. تکه پیدا شده آنچنان منطبق با چیزی بود که روزنامه به دنبال آن بود، که پس از آن به حمایت مالی ادامه نداد. در واقع امروز می دانیم که این تکه خاص از داستان «طوفان» بخشی از نسخه متاخری از شعر آترام-هاسیس است و اصلا بخشی از حماسه گیلگمش نیست. اسمیت در آن زمان هیچ راهی برای فهمیدن این موضوع نداشت. تشخیص او بهترین در زمان خودش بود و برای سالها بدون چالش باقی ماند. او در سال ۱۸۷۶ در موزه بریتانیا استخدام شد تا دستیار هنری راولینسون (یکی از پیشگامان رمزگشایی خط میخی) باشد. در نوامبر ۱۸۷۳، اسمیت بار دیگر بریتانیا را به مقصد نینوا (سفر تحقیقاتی دوم) ترک کرد - این بار به هزینه موزه - و به حفاری های خود در تپه کویونجیک (نینوا) ادامه داد. گزارشی از این کارش در "کشفیات آشوری" در اوایل سال ۱۸۷۵ چاپ شد. بقیه سال به چیدمان و ترجمه قطعات مربوط به آفرینش گذشت، که در سال ۱۸۸۰ منتشر شد: "گزارش کلدانیِ سفر پیدایش" (با همکاری آرچیبالد سیس). آخرین سفر و مرگ. در مارس ۱۸۷۶ متولیان موزه بریتانیا بار دیگر اسمیت را برای کاوش در کتابخانه آشوربانی پال فرستادند. در ایکیسجی، روستایی کوچک
در شمال شرقی حلب، او به اسهال خونی مبتلا شد. به تاریخ ۱۹ آگوست در حلب درگذشت. کتاب شناسی. اسمیت هشت اثر مهم دارد، که شامل مطالعات زبان شناسی، آثار تاریخی، و ترجمه های متون ادبی اصلی بین النهرین هست: نسخه های آنلاین
نشان پاکستان (انگلیسی: "Order of Pakistan") والاترین جایزه مدنی پاکستان است که توسط رئیس جمهور آن کشور به کسانی که بهترین خدمت را برای پاکستان، جامعه بین المللی و روابط خارجی انجام داده باشند، داده می شود. براساس همین مبنا، این نشان می تواند به غیر پاکستانی ها نیز تعلق گیرد. اهدا این جایزه برای اولین بار به صورت رسمی در ۱۹ مارس ۱۹۵۷ داده شد. نامزدان نشان پاکستان، مانند سایر جوایز غیرنظامی، هر سال در ۱۴ اوت اعلام می شود و در ۲۳ مارس به نامزد آن اهدا می شود.
استودیو تاد یک استودیوی بازی سازی ایرانی است که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد. این استودیو تاکنون بازی هایی مانند فروت کرفت و پرسیتی و همچنین یک بازارچهٔ اپلیکیشن و بازی های ایرانی مخصوص سیستم عامل آی اواس به نام سیبچه را طراحی کرده است.
سیلویو لئونارد (؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۵۵) دونده اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
آندری لافیتا (؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۷۸) بوکسور اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره شده است.
یانکیل لئون (؛ زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۸۲) بوکسور اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
انریکه فیگه رولا (; ) ورزشکار دو و میدانی اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
آرنالدو مسا (; زاده – درگذشته ) بوکسور اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
الویس گرگوری (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
گی یرمو بتانکورت (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
هلال امتیاز ()، جایزه و سومین درجه عالی در سلسله مراتب "هلال" است که توسط دولت پاکستان به غیرنظامیان و افسران نظامی نیروهای مسلح پاکستان اعطا می شود. این جایزه به افرادی که کمک شایسته ای در امنیت یا منافع ملی پاکستان، صلح جهانی، اقدامات فرهنگی یا سایر اقدامات قابل توجه عمومی انجام داده اند، اهدا می شود. این جایزه فقط به شهروندان پاکستان محدود نمی شود و بین المللی است. نامزدان این جایزه در ۱۴ آگوست، روز آزادی پاکستان انتخاب می شود و در ۲۳ مارچ که روز پاکستان است، به شخص مورد نظر اهدا می شود.
مارلنه الخارده (; ۳ ژوئن ۱۹۵۱ – ۲۹ آوریل ۱۹۸۹) دونده زن اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
اسکار گارسیا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
یوئل گارسیا (؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۷۳) ورزشکار پرش سه گام اهل کوبا بود.
آلفردو دسپاینه (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
راگنار سیگوالد اسکانکه، (۹ نوامبر ۱۸۹۰–۲۸ اوت ۱۹۴۸) وزیر کار نروژ (انتصاب گردید، اما هرگز این سمت را نپذیرفت) و وزیر کلیسا و امور آموزشی در دولت ویدکون کوئیسلینگ از حزب مجمع ملی در طول جنگ جهانی دوم بود. قبل از جنگ، اسکانکه استاد بسیار معتبر مهندسی برق در انستیتوی فناوری نروژ در تروندهایم و عضو انجمن علوم و ادبیات نروژ بود. وی آخرین نفر اعدام شده در نروژ است. زندگی قبل از جنگ. راگنار اسکانکه، در تاریخ ۹ نوامبر ۱۸۹۰ در یکی از شهرهای نروژ به نام اوس، به دنیا آمد. پدر وی آقای یوهان اسکانکه، مدیر بانک؛ و مادر وی خانم کاری بوسوُلد، زنی خانه دار بود. راگنار در سال ۱۹۰۸ برای تحصیلات دانشگاهی عازم آلمان شد؛ و در سال ۱۹۱۳ مدرک کارشناسی مهندسی برق را در کارلسروهه آلمان دریافت کرد. اسکانکه، بین سال های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۸ در مقام دکترای علمی در انستیتوی فناوری نروژ در تروندهایم مشغول به کار بود. سپس پنج سال بعدی را وی به عنوان مهندس ناظر در یک شرکت وابسته به شرکت مخابرات نروژ اشتغال به کار داشت. در مراسم بزرگداشت ۲۰۰ سالگی دانشگاه گوتینگن در سال ۱۹۳۷ اسکانکه، نمایندهٔ انستیتوی فناوری نروژ بود. در این مراسم نمایندگان دیگری نیز
از دانشگاه اسلو حضور داشتند. دانشجویان در این راهپیمایی سنتی با پرچمهای صلیب شکسته و یونیفرم اس اس ظاهر شدند. این یک نمایش مهم تبلیغاتی نازی ها بود که نمایندگان دانشجویان از سراسر اروپا در آن شرکت داشتند. با این حال، دانشگاه های آکسفورد و کمبریج از شرکت در این مراسم خودداری کردند. از سال ۱۹۲۳ به بعد، اسکانکه، استاد مدرس انستیتوی فناوری نروژ بود. وی در سال ۱۹۲۷ با اینگرید اُس، (متولد ۱۸۸۸) ازدواج کرد. سازش، جنگ جهانی دوم. مواضع سیاسی آوریل ۱۹۳۰ دولت کودتا. اولین انتصاب سیاسی پروفسور اسکانکه، سمت وزیر کار در دولت کودتای آوریل ۱۹۴۰ بود که توسط ویدکون کوئیسلینگ، نخست وزیر خود خوانده و تحت حمایت قوای اشغال گر آلمان هیتلری، به وی ابلاغ شد. ویدکون کوئیسلینگ کسی بود، که پس از حمله آلمان در ۹ آوریل ۱۹۴۰ تلاش داشت. به بهانهٔ نرم کردن قوای اشغال گر، با آلمان هیتلری همکاری کامل کرده و عملاً قدرت سیاسی در نروژ را تصاحب کند. اسکانکه، در آن زمان در تروندهایم بود و ظاهراً بدون اطلاع قبلی، اولین بار. خبر انتصاب خود را مانند دیگر اهالی نروژ از رادیو شنید. اسکانکه، ابتدا با تلاش کوئیسلینگ برای تشکیل دولت مخالفت نشان داد و از تص
دی وزارتخانه ای که به وی اختصاص داده شده بود خودداری کرد. دولت مشورتی یوسف تربوون. رایش کومیسار، یوسف تربوون فرماندهٔ غیرنظامی آلمان در نروژ اشغالی، در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۰ شورای وزیران نروژی را برای کمک به خود در اداره امور در نروژ تشکیل داد. اسکانکه اینبار مستقیماً توسط قوای آلمان، به مقام مشاور دولت در امور کلیسا و مسائل تربیتی منصوب شد. اما دقیقاً یک سال بعد، عنوان مشاور، به وزیر تبدیل شد و اسکانکه، رسماً به مقام وزیر امور کلیسا و آموزش و پرورش منصوب شد. اقدامات اسکانکه، در زمان جنگ. در طول زمان جنگ، همکاری اسکانکه، با قوای اشغال گر غالباً حالت منفعل داشت. اما در صورت برخورد با مخالفت و سرپیچی از دستورهاش، وی از تدابیر متقابل دریغ نمی کرد. اگرچه او در تلاش برای نازی سازی کلیسا و سیستم مدارس در نروژ، سهم عمده ای نداشت، اما مسئولیت کامل اخراج اسقف ها، کشیشان و معلمان مخالف تعالیم ناسیونال سوسیالیستی را بر عهده گرفت. وی همچنین به معلمان و کودکان مدارس نروژی دستور داد تا در فوریه ۱۹۴۱ در نمایشگاه جوانان هیتلری در اسلو شرکت کنند، که منجر به اولین اعتصاب مدارس در دوران اشغال شد. اسکانکه، همچنین دستور توقیف کتابهای ن
ویسندگان مخالف ویدکون کوئیسلینگ را صادر کرد. با این حال، وی کاملاً مخالف اخراج و تبعید معلمان مخالف برنامهٔ جدید آموزشی به فینمارک بود. در یکی از موارد دیگر، اسکانکه، از همکاری با مقامات آلمانی، که قصد داشتند تمامی زنگ های متعلق به کلیساهای نروژ را به دستور تربوون، در ۵ ژوئیه ۱۹۴۱ جمع آوری کرده و برای استفاده در صنایع نظامی، به آلمان بفرستند؛ خودداری کرد. در نتیجهٔ این خودداری، اجرای برنامه، به تأخیر افتاد تا سرانجام در سال ۱۹۴۲ این امر به وزیر بازرگانی ایوین بلر، سپرده شد. بلر، نیز به نوبهٔ خود از اجرای دستور سرپیچی کرد تا نهایتاً آلمانی ها نرمش نشان داده واین دستور لغو شد. دوران پس از جنگ. محاکمه. پس از تسلیم آلمان در نروژ و بقیه اروپا در ماه مه ۱۹۴۵، اسکانکه، به اتهام خیانت به دادگاه کشیده شد. وی در سال ۱۹۴۶ به اتهام خیانت به کشور، محاکمه و به اعدام محکوم شد. در ماه مارس ۱۹۴۷، دادگاه عالی نروژ، تجدید نظر درخواستی اسکانکه را رد کرد و حکم اعدام تأیید شد. اسکانکه، در پاسخ به رد تقاضای تجدید نظر و تأیید حکم اعدام، با ارائه شواهد و شهادت های جدید، سعی در از سرگیری دادرسی را داشت. در طی این روند، افکار عمومی در
نروژ با فراخوان های فراوان، برای بخشودگی وزیری که با قوای اشغال گر همکاری کرده بود، بارها دچار تغییر شد. اعدام. از آنجا که همهٔ درخواست های تجدید نظر و عفو رد شد، اسکانکه، در ۲۸ اوت ۱۹۴۸ در قلعه آکرهوس به وسیله تیرباران اعدام شد. در زمان حاضر وی آخرین شخصی است که در نروژ اعدام شده است. از سال ۱۹۷۹ مجازات اعدام در زمان صلح، برای همه جنایات، از جمله جنایات جنگی و خیانت به کشور در نروژ، لغو گردیده است. قبل از اعدام اسکانکه، دادگاه عالی نروژ نامه هایی از ۶۶۸ کشیش دریافت کرده بود که از طرف وی درخواست عفو می کردند. در هنگام اعدام اسکانکه، از دادستان وقت کل کشور، اُ.سی. گوندرسن، به طعنه درخواست شد که به قلعه آکرهوس آمده و حکم اعدام را با دستان خود اجرا کند. راگنار اسکانکه، یکی از سه رهبر نازی نروژی بود که به جرم جنایات سیاسی در تصفیه حقوقی پس از جنگ اعدام شد. دو تن دیگر، یکی آلبرت ویلیام هاگلین، وزیر امور داخلی در کابینهٔ ویدکون کوئیسلینگ و دیگری خود شخص ویدکون کوئیسلینگ بودند. در کل ۳۴ نفر نروژی و آلمانی، در تصفیه های حقوقی پس از جنگ، به جرم قتل، شکنجه یا اطلاعات رسانی منظم و مکرر به اعدام محکوم شدند. حکم اعدام بعض
ی از این افراد از جمله اریک هوفمان در آلمان اجرا شد. آخرین نامه اسکانکه قبل از اعدام. متن آخرین نامه راگنار اسکانکه، به دوستش آرنت تاسن تورپ، همچنین در انتظار اجرای حکم اعدام - تاریخ این نامه ۲۷اوت ۱۹۴۸، روز قبل از اعدام است: وقتی امروز جدا شدیم، هیچ کدام فکر نمی کردیم این اتفاق بیفتد. و با این حال، من مدتهاست که برای این اتفاق آماده شده ام. من به نوعی هدایت در هر کاری اعتقاد دارم و این مورد نیز بی معنی نیست. هر آنچه در این مدت طولانی دربارهٔ آن صحبت کرده و در رؤیا دیده ایم؛ احتمالاً اتفاق خواهد افتاد. من به اعتقادات خود وفادار بوده ام. نمی توانستم به آن ها خیانت کنم؛ و امیدوارم و معتقد هستم که زندگی من بیهوده نبوده است. داوری تاریخ همیشه داوری امروز نیست. حال برای شما و ساندلو و دالن و همه دوستان خوب دیگر، آخرین درود صمیمانه را فرستاده و بابت همه چیز تشکر می کنم. دالن باید صمیمانه ترین درودهای مرا به همه دوستان در تروندلاگ برساند. در این ساعات آخر، من، یکسره به فکر شما عزیزان هستم و از خدا برای شما آرزوی خیر می کنم. با یک درود ویژه به تو دوست خوبم آرنت عزیز. با آرزوی بهترین ها برای شما دوستان صمیمی و یک آخری
ن درود از طرف من، راگنار اسکانکه (امضاء)
ارمس رامیرس (؛ ۷ ژانویهٔ ۱۹۴۸ – ۴ سپتامبر ۲۰۲۴) دونده اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شد.رامیرس در ۴ سپتامبر ۲۰۲۴، در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
در هندسه جبری کلاسیک، فرمول گونا-درجه (Genus-Degree Formula)، درجه "d" یک خم مسطحه تحویل ناپذیر "C" را از طریق فرمول زیر، با گونای حسابی "g" آن خم مرتبط می سازد: formula_1 در اینجا «خم مسطحه» به معنای این است که "C" خم بسته ای در صفحه تصویری formula_2 است. اگر خمی غیر-تکین باشد، گونای هندسی و گونای حسابی آن با هم برابرند، اما اگر یک خم تکین باشد، به گونه ای که تنها شامل تکین های معمولی باشد، گونای هندسی آن کوچکتر خواهد شد. به بیان دقیق تر، تکین معمولی با چندگانگی "r"، گونا را به میزان formula_3 کاهش می دهد.
خوان ارناندس سیرا (؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۶۹) بوکسور اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
سارکوئیدوز، یک بیماری التهابی، حدود ۲۵٪ از بیماران پوست را درگیر می کند. شایع ترین ضایعات عبارتند از: اریتم ندوزوم، پلاک، راش ماکروپاپولار، گره های زیر جلدی و لوپوس پرنیو. عموما درمان لازم نیست، زیرا ضایعات معمولاً طی دو تا چهار هفته خود به خود برطرف می شوند. گرچه ممکن است تغییر شکل دهد، سارکوئیدوز پوستی به ندرت باعث مشکلات اساسی می شود. طبقه بندی. مرفولوژی. سارکوئیدوز اولسراتیو یک بیماری پوستی است که تقریباً ۵٪ از افراد مبتلا به سارکوئیدوز را درگیر می کند. سارکوئیدوز حلقوی یک بیماری پوستی است که با ضایعات پوستی پاپولار مرتب شده در الگوهای حلقوی، معمولاً با رنگ قهوه ای قرمز مشخص می شود. الگو. سارکوئیدوز مورفه آ فرم یک بیماری پوستی بسیار نادر است که با ضایعات پوستی پوستی سارکوئیدوز همراه با فیبروز قابل توجه، شبیه مورفئه آ مشخص می شود. سارکوئیدوز اریتودرمیک یک بیماری پوستی و نوع بسیار نادر سارکوئیدوز است. سارکوئیدوز هیپوپیگمانته یک بیماری پوستی است که با نواحی از پوست با رنگ آمیزی کم رنگ مشخص می شود. این بیماری معمولاً در نژادهای رنگی تیره تشخیص داده می شود و ممکن است اولین علائم سارکوئیدوز باشد. سارکوئید پاپول
ار نوعی بیماری پوستی است که با پاپول مشخص می شود، که متداول ترین مورفولوژی سارکوئیدوز پوستی است. سارکوئیدوز Ichthyosiform نوعی بیماری پوستی است که شبیه ایکتیوز ولگاریس یا ایکتیوز اکتسابی است، که پوسته پوسته شدن ریز آن معمولاً در اندام های انتهایی است. محل. سارکوئیدوز زیر جلدی (همچنین به عنوان "بیماری Darier – Roussy" و "Darier-Roussy sarcoid" شناخته می شود) یک بیماری پوستی است که با ندول های عمقی ۰٫۵ تا ۰٫۳ سانتی متری تنه و اندام مشخص می شود. سارکوئید اسکار (همچنین به عنوان «سارکوئیدوز در اسکار» شناخته می شود) یک بیماری پوستی است که با نفوذ و افزایش خال کوبی ها و زخم های مسطح قدیمی به دلیل سارکوئیدوز مشخص می شود. سارکوئیدوز مخاطی یک بیماری پوستی است که با پاپول هایی به اندازه سنجاق سر مشخص می شود که ممکن است در یک گروه قرار گرفته و با هم ادغام شوند و یک پلاک صاف ایجاد کنند. سارکوئیدوز اریتودرمیک یک بیماری پوستی و نوع بسیار نادر سارکوئیدوز است.
خوان مورالس (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۴۸) دونده اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده است.
میگلینا کوبیان (; – ) دونده زن اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
میسلیدیس گونسالس (؛ زادهٔ ) پرتاب گر وزنه اهل کوبا است.
آکادمی نظامی هند با کوته نشت (IMA) آموزشگاه نظامی هن است که افسران نیروی زمینی هند را در درادون، واقع ایالت اوتاراکند آموزش می دهد. این آکادمی در سال ۱۹۳۲ به دنبال توصیه کمیته نظامی تحت ریاست فیلد مارشال فیلیپ چیت وود تأسیس شد. آکادمی نظامی هند از یک کلاس ۴۰ نفری در سال ۱۹۳۲ با ظرفیت ۱،۶۵۰ تاسیس شد. دانشجویان این اکادمی یک دوره آموزشی را طی می کنند که بسته به معیارهای ورود بین ۳ تا ۱۶ ماه متفاوت است و پس از اتمام دوره به عنوان ستوان (هندی: قومانده) در ارتش هند مامور شوند.
تولیو دیاس (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ارمنخیلدو گارسیا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
نوربرتو تلس (؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۷۲) دونده اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
پابلو مونتس (; – ) دونده اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
رائول گونسالس (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
الکساندر مایتا (؛ زادهٔ ۲۲ فوریه ۱۹۷۷) بازیکن بیسبال اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
آلکسیس بل (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
لاسارو مارتینس (؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲) دونده اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
یادیر پدروسو (; – ) بازیکن بیسبال اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
اکتور اولیورا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل کوبا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لس آنجلس داجرز اشاره کرد.
میگل لائرا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل کوبا است.
گابریل پی یر (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل کوبا بود.
بایکونیک کاسپ (به انگلیسی Biconic cusp) یک روش ابتدایی برای مدلسازی مهار پلاسما بود. این روش ها در موسسه علوم ریاضیاتی کورانت در نیویورک توسط هارولد گراد در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی مطالعه شدند. شرح. در این دستگاه میدان مغناطیسی با بکارگیری آهنرباهای الکتریکی نزدیک به هم ساخته می شد. این دستگاه یک ساختار تئوری بود که چگونگی مهار پلاسما را به نمایش می گذاشت. میدان های مغناطیسی با روبروی هم جای دادن دو سیم پیچ آهنربای الکتریکی به وجود می آمد، با روبروی هم قرار گرفتن قطب های این آهنرباهای الکتریکی در مرکز میدان مغناطیسی نقطه ای خنثی یا فاقد میدان مغناطیسی ایجاد می شد، این یک میدان نقطه صفر نامیده می شد. دکتر هارولد گراد این دستگاه ها را از دیدگاه تئوری بررسی کرد. میدان های مغناطیسی در این دستگاه، صفحه ای و متقارن بودند از این رو مدلسازی مهار پلاسما به آسانی صورت می گرفت.
کالج فرماندهی و کارکنان یک موسسه آموزش نظامی در پاکستان است که افسران و کارکنان نظامی آنجا آموزش می بینند. این کالج به طور موقت در سال ۱۹۰۵ در دئولالی (نزدیک بمبئی) تأسیس شد و بعداً در سال ۱۹۰۷ به کویته، بلوچستان، راج بریتانیا منتقل شد که اکنون واقع در پاکستان می باشد. این کالج، مادر بزرگ بسیاری از سربازان سرشناس کشورهای جهان بوده است.
جری ذاکر (; – ) اهالی کسب وکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. جری ذاکر (۲۴ اوت ۱۹۴۹–۱۲ آوریل ۲۰۰۸) یک تاجر و خیرخواه آمریکایی متولد اسرائیل بود. حرفه. ذاکر رئیس و مدیر عامل گروه InterTech بود. وی در زمانی که شرکت نساجی Dominion مستقر در مونترال را در سال ۱۹۹۷ خریداری کرد، رئیس و مدیر عامل گروه پلیمر بود. او در سال ۲۰۰۳ از گروه پلیمر استعفا داد. در سال ۲۰۰۶، وی شرکت هادسون بی خلیج کانادا، قدیمی ترین شرکت آمریکای شمالی را تأسیس کرد (که توسط منشور سلطنتی انگلیس در سال ۱۶۷۰ تأسیس شد)، به عنوان فرماندار (رئیس شرکت) و مدیر عامل شرکت شد. ذاکر همچنین یکی از مالکان بخشی کارولینای جنوبی Stingrays از ECHL بود. وی رتبه ۳۵۴ را در ۴۰۰ ثروتمندترین آمریکایی فوربس و در فهرست میلیاردرهای فوربس در سال ۲۰۰۶ را در رتبه ۷۴۶ قرار داد. در سال ۲۰۰۸، فوربس ثروت خود را ۱٫۲ میلیارد دلار اعلام کرد. او بیش از ۳۵۰ اختراع ثبت شده در طول زندگی خود داشت و میلیون ها دلار به مأموریت های پزشکی بین المللی و همچنین خیریه های محلی اهدا کرد. زندگی شخصی. جری ذاکر ۲۴ اوت ۱۹۴۹ در تل آویو، اسرائیل متولد شد، یکی از سه فرزند متولد لئون ذاکر و زیپورا ذاکر (خ
واهر شلیفکوویتز)، دو فرزند دیگر برادرش یعقوب و خواهرش روشل بودند. والدین وی هر دو از بازماندگان هولوکاست بودند. ذاکر در سال ۱۹۵۲ از طریق جزیره الیس به ایالات متحده مهاجرت کرد. وی در دوران کودکی در کارولینای جنوبی، فلوریدا و نیوجرسی زندگی می کرد و در آنجا در مدارس یک روزه یهودیان برای تأسیس مدارس تحصیل می کرد. ذاکر در جوانی در دانشگاه فلوریدا، در رشته های شیمی، ریاضیات و فیزیک تحصیل کرد. وی بعداً موفق به کسب مدرک کارشناسی ارشد در مهندسی برق. ذاکر در ۱۲ آوریل ۲۰۰۸ از تومور مغزی درگذشت. از ذاکر همسر آنیتا و فرزندانش جاناتان ذاکر، آندره آوازین و جفری ذاکر جان سالم به در بردند. هنگام مرگ، ذاکر ۳۸ سال با آنیتا گلدبرگ، نازنین دبیرستانش ازدواج کرده بود. آنها با هم سه فرزند داشتند: جاناتان، آندره و جفری. ذاکر بیشتر زندگی بزرگسالی خود را در چارلستون، کارولینای جنوبی گذراند. تد لوین، رئیس کنیسه امانوئل، در مراسم خاکسپاری ذاکر گفت: میراث. اندکی پس از مرگ ذاکر، هیئت مدرسه چارلستون کانتی تصمیم گرفت که به احترام وی، مدرسه راهنمایی جدید چارلستون شمالی نامگذاری کند. دانشکده علوم میانی جری ذاکر در ۲۴ اوت ۲۰۰۸ افتتاح شد که تولد
۵۹ سالگی ذاکر بود. کارولینای جنوبی Stingrays، که ذاکر صاحب بخشی از آن بود، کلاه ایمنی خود را با برچسب "JZ" آراسته است. این کار هنوز هم ادامه دارد. تیم همچنین با جذب او به تالار مشاهیر هاکی Stingrays در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۰۹، کمک های او به تیم و جامعه را تشخیص داد. سازمان Stingrays از جایزه خدمات اجتماعی جری ذاکر رونمایی کرد که هر ساله به بازیکن Stingrays اعطا می شود بیشترین تأثیر را بر جامعه محلی دارد. اولین شخصی که این جایزه را دریافت کرد، استنگرایز، اسپنسر کاربری بود. جری ذاکر سواری برای امید، که در اکتبر ۲۰۰۸ آغاز شد، تلاش هایی برای جمع آوری کمک مالی برای تحقیقات سرطان در مرکز سرطان هالینگز در دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی فراهم می کند. در ژوئن ۲۰۰۹، خانواده ذاکر کمک مالی ۲ میلیون دلاری به نام ذاکر به دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی اهدا کردند. یک میلیون دلار برای تأسیس صندلی موقوفه جری ذاکر در تحقیقات تومور مغزی، مؤسسه ای که قصد دارد از تحقیقات و تحقیقات در مورد تومورهای مغزی حمایت کند، اختصاص یافت. باقیمانده برای حمایت از تحقیقات نخاع و ارائه مراقبت های عصبی و آموزش پزشکی در تانزانیا استفاده شد.