Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نیکلاس راشفسکی (آلمانی: Nikolaus Rajewsky) (زادهٔ ۱۹۶۸ در کلن آلمان)، زیست شناس آلمانی است که هدفش روشن ساختن نقش RNA کوچک و حلقوی غیرکدکننده، در تنظیم فرایندهای سلولی، سازوکار سرطان و سایر بیماری هاست. او استاد زیست شناسی سیستم در مرکز پزشکی مولکولی ماکس دلبروک(MDC) و رئیس خیریه ای در برلین بود. راشفسکی این سازمان را در سال ۲۰۰۸ در برلین بنا نهاد. او هم اکنون نهاد زیست شناسی سیستم های پزشکی برلین را که خود تاسیس نموده است مدیریت می کند. او رهبری آزمایشگاه راجسکی را برعهده دارد؛ جایی که به مطالعه چگونگی تنظیم بیان ژن، توسط آران ای می پردازد. او همچنین ریاست مشترک لایف تایم را برعهده دارد؛ یک طرح تحقیقاتی پان اروپایی با بیش از ۹۰ نهاد دانشگاهی و ۷۰ شرکت، که هدف آن ایجاد انقلابی در مراقبت های بهداشتی با نقشه برداری، درک و هدف قرار دادن سلول ها در طول پیشرفت بیماری است. لایف تایم چندین فناوری را ادغام می کند: مولتیومیک تک سلولی، یادگیری ماشینی، و مدل های بیماری شخصی مانند ارگانوییدها. راجوسکی جوایز و افتخارات متعددی را دریافت کرده است. ازجمله معتبرترین جایزه آلمان، جایزه گوتفرید ویلهلم لایب نیتس، که با ۲,۵ میلیو
ن یورو توسط بنیاد تحقیقات آلمان (DFG) اهدا شده است. زندگی نامه. خانواده. پدر نیکلاس راشفسکی، ایمنی شناس و مادرش (کریستین راژوسکی)، دانشمند علوم سیاسی بود. پدربزرگ او (بوریس راژوسکی) بیوفیزیکدان اوکراینی-آلمانی بود. زندگی و فعالیت هنری ریمسکی فعالیت هنری خود را از سال ۱۹۱۰ در روسیه آغاز کرد و پس از مهاجرت به فرانسه، به یکی از چهره های برجسته سینمای صامت و ناطق آن کشور تبدیل شد. او در فیلم های متعددی به ایفای نقش پرداخت و همچنین به عنوان کارگردان و فیلمنامه نویس فعالیت داشت تحصیلات. او از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ در دانشگاه کلن به تحصیل در رشته های ریاضیات و فیزیک مشغول بود. در سال ۱۹۹۷ رایجسکی دکترای فیزیک نظری را برای کارش دربارهٔ «نتایج دقیق برای فرایندهای تصادفی تک بعدی» دریافت کرد. او علاوبر تحصیل در این رشته ها، در پرورش روح هنری خود نیز موفق بود و از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ پیانو را در دانشگاه هنر فولکوانگ آموخت و در «آزمون بلوغ هنری» پذیرفته و سپس فارغ التحصیل شد. دوره در ایالات متحده. وی پس از گرفتن دکتری، ابتدا دورهٔ پسادکتری را در دانشگاه راتگرز در نیوجرسی گذراند و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ به عنوان استاد در دانشگاه راکفلر ن
یویورک به کار پرداخت. او تا سال ۲۰۰۶ به عنوان دانشیار، در دانشگاه نیویورک کار می کرد. بازگشت به آلمان. در سال ۲۰۰۶، نیکلاس راشفسکی به آلمان برگشت و از آن زمان به عنوان استاد در مرکز پزشکی مولکولی ماکس دلبروک (MDC) در برلین بوخ و دانشگاه پزشکی شاریته در برلین مشغول به کار شد. در سال ۲۰۰۸ وی مؤسسه «برلین برای سیستم های پزشکی سیستم زیست شناسی» (BISMB) را به عنوان بخشی از مرکز پزشکی مولکولی ماکس دلبروک (MDC) تأسیس نمود. BIMSB مطالعه تجربی و نظری سطوح مختلف تنظیم بیان ژن را به منظور ادغام و به دست آوردن دانش جامع از مسائل اساسی پزشکی سیستم ها انجام می دهد. تحقیقات. جدیدترین تحقیقات نیکلاس راشفسکی بر تشخیص RNA حلقوی در موجودات و بافت های مختلف و همچنین روشن شدن نقش و عملکرد آن ها تمرکز دارد و در این باره، به نتایج خوبی دست پیدا کرده است.
نیکولای تورچانینو (; – ) گیاه شناس اهل امپراتوری روسیه بود. او برای اولین بار چندین جنس و بسیاری از گونه های گیاه را شناسایی کرد. زندگی. در سال ۱۸۱۴، تورچانینواز دانشگاه خارکف فارغ التحصیل شد و به عنوان کارمند ملکی در سن پترزبورگ رفت، جایی که اولین لیست گیاه شناسی خود را در سال ۱۸۲۵ منتشر کرد. در سال ۱۸۲۸، تورچانینو در پست اداری در ایرکوتسک، سیبری منصوب کرد. تورچزانینوف بعداً گیاه دارویی را در تاگانروگ در دریای آزوف افتتاح کرد؛ و سپس وقت خود را در طبقه بندی، مطالعه و نوشتن گذراند.
نیکولای درزدوف (؛ زادهٔ ) طبیعت شناس، مجری تلویزیون، و روزنامه نگار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سیاره زمین" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
نیکولای کراسوفسکی (؛ – ) ریاضی دان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین، نشان زرین لومونسف، نشان لنین، نشان انقلاب اکتبر، و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است.
نیکولای گراساسیوویچ اوستریالف (؛ – ) تاریخ نگار، آموزشگر، و استاد اهل امپراتوری روسیه بود.
نیگل کالدر (; – ) روزنامه نگاری علمی اهل بریتانیا بود. زندگی. کالدر در ۲ دسامبر ۱۹۳۱ به دنیا آمد. پدر وی لرد ریچی کالدر بود. مادرش مابل جین فوربس مک کایل بود. وی چهار خواهر و برادر داشت، از جمله مورخ شناخته شده آنگوس کالدر (۲۰۰۸–۱۹۴۲)، ریاضیدان آلن کالدر و آموزگار تحصیل کرده ایسلا کالدر (۲۰۰۰–۱۹۴۶). وی در مدرسه بازرگان تیلورس، کالج نورث وود و سیدنی سوسکس، کمبریج تحصیل کرد.
هورست درایر (؛ زادهٔ ) حقوقدان و فیلسوف اهل آلمان است؛ و صاحب کرسی در دانشگاه W ofrzburg دارد. حرفه. در سال ۲۰۰۸ او کاندیدای اولیه برای جایگزینی وینفرد حسامر در دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان بود، و در نهایت به نفع آندریاس ووکوهله کناره گیری کرد. زندگی. درایر که بومی هانوفر، نیدرزاکسونی بود، در دانشگاه هانوفر حضور یافت و در سال ۱۹۸۱ استیتاکسامن را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۸۵ با نظارت هاسو هوفمان، دکترای حقوق خود را از دانشگاه ویبرزبورگ به دست آورد. هورست درایر برای کارهای خود چندین جایزه دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، «جایزه برای تعالی در تدریس» از وزیر علوم، تحقیقات و هنرهای ایالت باواریا و در سال ۲۰۰۲ به او جایزه علوم و هنر اتریش اهدا شد. در سال ۲۰۰۳ درایر به عنوان عضو کلاس فلسفه و تاریخ آکادمی علوم باواریا انتخاب شد و در سال ۲۰۰۷ به آکادمی علوم آلمان لئوپولدینا القا شد.
هیرو کاناموری (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه ژئوفیزیک اهل ژاپن است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کیوتو شده است.
هیو هاکسلی (; – ) دانشمند در زمینه زیست شناسی مولکولی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی، مدال کاپلی، مدال فرانکلین، مدال پادشاهی، جایزه لوئیزا گراس هوروویتس، جایزه جهانی علمی آلبرت انیشتین، و جایزه گاردینر شده است.
والتر جاکوب گهرینگ (; – ) دانشمند در زمینه زیست شناسی رشد اهل سوئیس بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کیوتو، جایزه گاردینر، و جایزه بالزان شده است.
والتر تیرینگ (; – ) دانشمند در زمینه فیزیک نظری اهل اتریش بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اروین شرودینگر، جایزه آنری پوانکاره، و مدال ماکس پلانک شده است.
والتر جنس (; – ) فیلم نامه نویس، نویسنده، مترجم، منتقد ادبی، و استاد دانشگاه اهل آلمان بود.
والتر مونک (; – ) دانشمند در زمینه اقیانوس نگاری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم، مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان، جایزه کیوتو، مدال الکساندر اگسیز، و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
والری روباکوف (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه نظریه میدان های کوانتومی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
جان چادویک (; – ) استاد دانشگاه، باستان شناس و لغت شناسان اهل بریتانیا و از اعضای آکادمی بریتانیا بود.
جان والسینر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه اهل ایالات متحده آمریکا و از دریافت کنندگان نشان ستاره سفید، کلاس ۴ است.
ذوالفقار بوتا (؛ زادهٔ) پزشک بیماری های همه گیر اهل پاکستان و از دانش آموختگان انستیتوی کارولینسکا و استادان دانشگاه جانز هاپکینز است.
رابرت آنتمن (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی و از دانش آموختگان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است.
رابرت همستیل (؛ زادهٔ ) نقاش اهل اتریش و شوالیه های سیلوستر یکم است.
راجر دیویس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه اخترفیزیک اهل بریتانیا و از دانش آموختگان کالج دانشگاهی لندن است.
رامانات کوشیک (؛ زادهٔ ۱۹۴۰) فیزیک دان اهل هند و از اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم است.
یک درک ناگهانی یا یک اپیفانی (در یونان باستان ἐπιφάνεια، "epiphanea،" "ظهور، تجلی، نمود برجسته") تجربه ای از یک درک ناگهانی و اثرگذار است. این اصطلاح، عموماً برای توصیف پیشرفت غیرمنتظره علمی، نویابی دینی یا فلسفی به کار می رود، اما می تواند در هر شرایطی که ادراک روشنگرانه منجر به فهم یک مسئله یا حالت، از دیدگاه جدید و عمیق تر شده است، به کار رود. Epiphanies توسط روانشناسان و سایر محققان، به ویژه کسانی که سعی در مطالعه فرایند نوآوری دارند، مورد مطالعه قرار می گیرند. اپیفانی ها مواردی نسبتاً نادر هستند و عموماً یک فرایند تفکر ژرف در مورد یک مسئله را دنبال می کنند. اپیفانی غالباً توسط پاره ای از اطلاعات جدید و کلیدی تحریک می شود، اما مهم تر از آن، برای ایجاد جهش ادراک، اپیفانی نیازمند دانش عمیق زمینه ای است. اپیفانی های معروف شامل کشف ارشمیدس از روشی برای تعیین حجم یک شیء نامنظم (" یوریکا !") و درک آیزاک نیوتن از ارتباط یک سیب در حال سقوط و ماه در حال گردش در مدار با یک نیروی مشترک، می شوند.
مهدیه بن عبدالرحمن قمی، از اصحاب اجماع و از شاگردان خاص ائمه دوازده گانه شیعه است که سه امام شیعه، جعفر صادق، موسی کاظم و علی بن موسی الرضا را درک کرده است. کتاب الصلوه و کتاب الصیام از جمله آثار او هستند. یونس بن عبدالرحمن، از اصحاب اجماع است که روایاتش مورد اعتماد همگان است. کتاب الصلوه، کتاب الصیام، کتاب الوصایا و کتاب البداء از جمله آثارش هستند. سرگذشت. یونس بن عبدالرحمن قمی که آزاد شده علی بن یقطین بوده است؛ از اصحاب و شاگردان ویژه امامان شیعه دوازده امامی است که در راستای مبارزه با جریان واقفیه تلاش های بسیاری داشت. وی، جعفر صادق را درک کرده بود، اما از او نقل روایت نکرده است. پس از جعفر صادق، موسی کاظم و علی بن موسی نیز درک کرده و از آنان نقل روایت داشته است. وی را مولی آل یقطین خوانده اند و به ابومحمد، مکنی بوده است. در سال ولادت او اختلاف است ولی همگی اتفاق دارند که در دوران حکومت عبدالملک به دنیا آمده است. وی به سال ۲۰۸ ه.ق از دنیا رفت و در مدینه به خاک سپرده شد. ماجرای سیلی. در روایتی که از لحاظ سندی، روایتی مرسل و ضعیف است آمده: پس از کشته شدن علی بن موسی الرضا به دست مامون، تنها فرزند وی، محمد تق
ی بود که سن کمی داشت. شیعیان اولین بار با یک پدیده مواجه شدند که چگونه یک فرزند نابالغ، امامت آنان را برعهده بگیرد؛ بنابر روایتی در منابع شیعه، در جلسه ای که بین سران شیعه شکل گرفته بود؛ یونس بن عبدالرحمن برخاست و گفت: «امام بعدی کیست؟! تا این کودک (محمدتقی) بزرگ شود، چه فردی مسئولیت پاسخ گویی به پرسش ها و حل مشکلات را بر عهده خواهد گرفت؟» در این هنگام، ریّان بن صلت به خشم آمده و سیلی به گوش یونس بن عبدالرحمن زده و به او گوید: «ای ابن الفاعلة! تو پیش ما ادعای ایمان می کنی، ولی در دلت شک داری و مشرک هستی؟! اگر مقام امامت آن کودک از طرف خدا باشد، باید بدانی که تفاوتی میان کودک یک روزه و پیرمرد صدساله نیست! اما اگر از طرف خدا نباشد، حتی اگر او هزار ساله هم شود، با دیگر مردم تفاوتی نخواهد داشت! این معیار مهم، چیزی است که باید به آن توجه کرد!» جایگاه رجالی. در علم رجال، از یونس بن عبدالرحمن، مدح و ذم توام نقل شده اند. کشی گفته وی از اصحاب علی بن موسی الرضا بوده و از وکلای خاص او نیز گزارش شده است. اساتید. وی نزد دانشمندان شیعه، شاگردی کرده است که برخی از آنها عبارتند از: آثار. از وی کتاب های متعددی گزارش شده است:
یک رگولاتور با افت ولتاژ کم یا ال دی او یک رگولاتور خطی ولتاژ DC است که می تواند ولتاژ خروجی را حتی در شرایطی که ولتاژ منبع تغذیه بسیار نزدیک به ولتاژ خروجی باشد، تنظیم کند. از مزایای رگولاتور با افت ولتاژ کم نسبت به سایر رگولاتورهای DC به DC می توان به عدم وجود نویز کلیدزنی (با توجه به اینکه کلیدزنی صورت نمی گیرد)، اندازه قطعه کوچکتر (به صورتی که نه القاکننده های بزرگ و نه ترانسفورماتور لازم است) و سادگی طراحی بیشتری (معمولاً شامل یک مرجع، یک تقویت کننده و یک عنصر عبوری است) دارد. معایب آن این است که، برخلاف رگولاتورهای کلیدزنی، رگولاتورهای خطی DC باید برای تنظیم ولتاژ خروجی روی قطعه رگولاتور، توان و در نتیجه گرما تلف کند. تاریخ. رگولاتور قابل تنظیم با افت ولتاژ کم در ۱۲ آوریل ۱۹۷۷ در مقاله "طراحی الکترونیکی" با عنوان «"جدا شدن از آی سی تنظیم کننده های ثابت"» آغاز شد. این مقاله توسط رابرت دوبکین، طراح مدار مجتمع که در آن زمان برای نشنال سمی کنداکتر کار می کرد، نوشته شده است. به همین دلیل، نشنال سمی کنداکتر ادعا عنوان «"مخترع ال دی او"» را دارد. دوبکین بعداً در سال ۱۹۸۱ نشنال سمی کنداکتر را ترک کرد و لینیر تک
نولوژی را در آن جا به عنوان مدیر ارشد فناوری تاسیس کرد.
هیو اف. دوررانت (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه رباتیک اهل استرالیا و از دانش آموختگان دانشگاه پنسیلوانیا است.
واشر رینر (؛ زادهٔ ) شیمی فیزیک دان اهل آلمان و از استادان دانشگاه اروه ته ها آخن است. وی همچنین مدیر بخش مواد الکترونیکی در انستیتوی پیتر گرونبرگ است که در پردیس مرکز تحقیقات ژلیچ (Forschungszentrum Jülich) واقع شده است. تحقیق و تدریس او در مورد شیمی حالت جامد و نقص شیمی تا خواص الکترونیکی و مدل سازی، فناوری مواد جدید و خصوصیات فیزیکی اجزای ساختمانی است. زندگی. واشر در در نزدیکی فرانکفورت بزرگ شد. او شیمی فیزیک را در دانشگاه صنعتی دارشتاد تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۹ مدرک دیپلم گرفت. سپس به دانشگاه ساوتهمپتون رفت تا در پژوهشگاه الکتروشیمی تحقیق کند. پس از آن به سمت دارشتاد بازگشت و به عنوان دستیار علمی کار کرد تا اینکه دکترای خود را تمام کرد.
والنتین یانین (؛ – ) انسان شناس، باستان شناس، و تاریخ نگار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین، نشان زرین لومونسف، نشان لنین، و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است.
وانگ آنگه (؛ زادهٔ ) فیزیک دان اهل چین است. از ۱۵ فوریه ۲۰۱۵، وی معاون آکادمی چینی سکینکاس می شود. اوایل زندگی. وانگ در یک خانواده ثروتمند و تحصیل کرده در شنیانگ، لیائونینگ به دنیا آمد. پس از انقلاب فرهنگی، وی در دسامبر ۱۹۷۷ در دانشگاه لیائونینگ پذیرفته شد و لیسانس خود را دریافت کرد.
وانگ ژیزن (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه زیست فیزیک اهل چین و از دانش آموختگان دانشگاه علم و فناوری چین است.
ورونیک داسن (؛ زادهٔ ۱۹۵۷) تاریخ نگار و باستان شناس کلاسیک اهل سوئیس است.
ولادیمیر اس. اسکولوچف (به ؛ – ۵ فوریهٔ ۲۰۲۳) زیست شیمی دان اهل اتحاد جماهیر شوروی و روسیه بود. وی، برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده بود.
ولادیمیر مارکوویچ (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
ولفرام سانگر (؛ زادهٔ ) زیست شیمی دان، و استاد دانشگاه اهل آلمان است. یک بیوشیمیست و پژوهشگر کریستالوگرافی پروتئین است. زندگی. در طول کار پژوهشی که به مدت بیش از ۳۰ سال فعالیت داشته است، وی در مؤسسه پزشکی تجربی ماکس پلانک، دانشگاه هاروارد (دانشکده پزشکی هاروارد) و دانشگاه برلین، مشغول به کار بوده است، جایی که وی مؤسسه تحقیقات کریستالوگرافی را تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۱ رهبری کرده است. او عضو IUPAC و آکادمی ملی علوم است.
ولفگانگ ام اشمیت (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه نظریه اعداد اهل اتریش است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
ولفگانگ پرینز (؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۲) دانشمند در زمینه روان شناسی شناختی اهل آلمان است.
ولفگانگ لوتز (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل اتریش و از دانش آموختگان دانشگاه پنسیلوانیا و اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم است.
ولفگانگ لوک (؛ زادهٔ ) ریاضی دان، و استاد دانشگاه اهل آلمان است.
ولفگانگ هاکبوش (؛ زادهٔ ) ریاضی دان اهل آلمان است؛ که به دلیل تحقیقات پیشگامانه خود در روش های چند درجه ای و ماتریس های بعدی سلسله مراتبی شناخته شده است، مفهومی است که روش چند قطبی سریع را تعمیم می دهد. حرفه. او استاد دانشگاه کیل بود و هم اکنون یکی از مدیران مؤسسه ماکس پلانک برای ریاضیات در علوم در لایپزیگ است.
وو ونیون (؛ – ) که معمولاً به عنوان وو ون تسان نیز شناخته می شود ریاضی دان، مورخ و نویسنده اهل ملت چین و از دانش آموختگان دانشگاه استراسبورگ بود. زندگی. زادگاه اجدادی وو جیشان، ژجیانگ بود. وی در شانگهای متولد شد و در سال ۱۹۴۰ از دانشگاه شانگهای جایو تانگ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۴۵، وو چند ماه در دانشگاه هانگ شو (که بعداً در دانشگاه ژجیانگ ادغام شد) تدریس کرد. در سال ۱۹۴۷ برای ادامه تحصیل در دانشگاه استراسبورگ به فرانسه رفت. در سال ۱۹۴۹، دکتری خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۵۱ او در دانشگاه پکن به سمت مدیریت منصوب شد.
ویسواناتان کوماران (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینهشیمی اهل هند و از دانش آموختگان دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا است.
ویلیام دی. مک الروی (; – ) دانشمند در زمینه زیست شیمی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه رامفورد شده است.
ویلیام اسنو هریس (; – ) فیزیک دان، و مخترع اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال کاپلی شده است.
ویلیام آرتور بونی (; – ) شیمی دان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال دیوی شده است. زندگی. بونی در استاکتون-آن-تیز، فرزند کریستوفر بونی، بازرگان چای و مری الیزابت است. او در دبیرستان میدلزبورو استکهتون تحصیل کرد. وی پس از یک سال در مدرسه لیس، کمبریج در شیمی و فیزیک در کالج اوونز، منچستر (اکنون دانشگاه منچستر) تحصیل کرد.
سر ویلیام مدوک بیلیس (Sir William Maddock Bayliss) (۲ می ۱۸۶۰ تا ۲۷ اوت ۱۹۲۴)، یک فیزیولوژیست انگلیسی است. زندگی. او در ویدنزبری، استافوردشر بدنیا آمد، اما پس از مدت کوتاهی، پدرش که تاجر موفقی در زمینه آهن کاری زیورآلات بود، خانواده را جهت اسکان در خانه ای که در جاده هیت غربی در همپستد شمال لندن ساخته بود نقل مکان داد. او آن جا را کاتبرتس نام نهاده بود. موقعیت آن در چهار هکتار باغ بود. ویلیام تنها جانشین او بود. او شروع به مطالعه پزشکی در کالج دانشگاهی لندن در ۱۸۸۰ میلادی نمود، اما وقتی در درس کالبدشناسی شکست خورد از آنجا اخراج گردید. سپس به فیزیولوژی جذب شده و تحت نظر جان بوردون ساندرسون در کالج وادهام آکسفورد مطالعه نمود. در آنجا به دلیل تحقیقات بر روی بارهای الکتریکی که طی ترشح بزاق رخ می دهد، برنده درجه کلاس یک شد. او در ۱۸۸۸ میلادی به عنوان دستیار ادوارد شارپی شافر به کالج دانشگاهی لندن بازگشت. در ۱۸۹۰ میلادی شروع به همکاری با ارنست استارلینگ کرد، او در بیمارستان گایز بود و در ارتباط با فعالیت الکتریکی قلب فعالیت می نمود. آن ها مکمل همدیگر بودند: به عنوان مثال بیلیس درگیر دستگاه ثبت بود در حالی که استارل
ینگ در آماده سازی فعالیت می نمود. بیلیس با خواهر استارلینگ، گرترود در ۱۸۹۳ ازدواج نمود؛ آنها سه پسر و یک دختر داشتند. آنها از ملک خود در لندن لذت برده و حتی از تمامی ملاقات کنندگان از جامعه فیزیولوژی در لندن میزبانی می کردند. او آزمایشگاهی در آهن مواج در باغ چهار هکتاری اش ساخت. او ابتدا با استالینگ بر روی فشار در وریدها و شریان ها مطالعه نمودند، اما در ۱۸۹۷ تغییر ناگهانی در جهت کار خود داده و بر روی تحرک شکم کار کردند. همکاری هنگامی تسهیل یافت که استارلینگ به کالج دانشگاهی لندن در سمت کرسی فیزیولوژی جوردل در ۱۸۹۹ نقل مکان کرد. در آن زمان می دانستند که با تزریق اسید هیدروکلوریک به حفره روده ای، ترشح لوزالمعدوی تحریک می گشت؛ اما تزریق در خون چنین اثری نداشت. آن ها مصمم شده بودند که دریابند چه اعصابی در این پدیده دخیلند، اما عصب زدایی موجب انسداد پاسخ نشد. در لحظه ای الهامبخش، آنها نمونه ای از مخاط رودوی را در شن جمع آوری کدند که حاوی اسید هیدروکلریک بود؛ با تزریق عصاره صافی شده، میزان زیادی از ترشحات لوزالمعدوی استخراج گشت. آنها ماده شیمیایی مسئول آن را سکرتین نام نهادند و هورمون شیمیایی پیامبر آن را نیز به هم
ین نام، نامگذاری نمودند. «کشفی که باید آنطور که به نظر من می رسد، به عنوان رتبه اول از کشفیات فیزیولوژی رتبه بندی نمود. این کشف صرفاً چیز جدیدی نیست، بلکه فرایند جدیدی در حیات است». در ۱۹۰۳ میلادی، او برای دانشجویان پزشکی آزمایشی را در ارتباط با بیهوشی یک سگ انجام داد. دوتا از خانم های سوئدیملاقات کننده معتقد بودند که ماده بیهوشی کافی نبوده و این را به استیفن کولریج، مشاور ضد-تشریح زنده، گزارش نمودند. اتهامات شکنجه گری او به طور گسترده در جراید منتشر و گزارش شد. بیلیس ثروتمند منابع کافی را داشت تا طلب عذرخواهی نماید و وقتی از انجام آن سرباز زدند، به علت توهین تحت پیگرد قرارشان داد. محکمه در امور ماجرای سگ قهوه ای، روزنامه ها را پر کرده بود و هیئت منصفه به نفع بیلیس حکم داد. سپس بیلیس بر دستگاه گردش مغز و عمل آنزیم ها مطالعه کرده و بنیانگذار جامعه بیوشیمی شد. در ۱۹۱۲ میلادی، استادی در فیزیولوژی عمومی در کالج دانشگاهی لندن برای او تأسیس گشت. طی اولین سال های جنگ جهانی اول، استارلینگ در ارتش بود، لذا بیلیس فیزیولوژی تدریس کرده و در کمیته جامعه سلطنتی غذا (جنگ) خدمت نمود. در ۱۹۱۶ میلادی، مقاله ای را در ارتباط با
موج زدگی ارائه نمود. می دانستند که در شوک، حجم خون کاهش می یابد، حتی اگر بیمار خونریزی نکند. این از دست رفتن خون موجب افت فشار خون شده، چون قلب خون کمتری جهت پمپ کردن دارد. این افت فشار خون مسئول نشانگان شوک است. اگر حجم خون با تزریق محلول نمک برگردد، فشار خون افزایش می یابد، ولی این افزایش تنها گذرا و مقطعی است. محلول های نمکی با تزریق درون رگ به موج گرفتگان مرد طی نبرد سم کمکی نکرد. بیلیس با استفاده از گربه ها نشان داد که اگر محلول نمک شامل پنج درصد ژلاتین یا صمغ عربی باشد، افزایش فشار خون حفظ شده و شوک تخفیف می یابد. توجیه آن قبل تر توسط استالینگ هویدا گشته بود: مولکول ها بزرگتر از آنند که قادر به فرار از پلاسمای خون باشند، در حالی که عبورشان از مویرگ ها موجب تولید فشار اسمزی لازم بیرون کشیدن و بازگشت مایعات از مایع برون سلولی به گردش مواد می گردد (گرچه که بیلیس پیشنهاد نمود که این کارها ممکن است به عنوان بالا بردن ویسکوزیته خون عمل کنند). در نوامبر ۱۹۱۷، صمغ و نمک در مردان موج زده ای که بهبود یافته بودند تزریق شد. با این حال این اتفاق مربوط به مارس ۱۹۱۸، قبل از استفاده از این مواد در جبهه های نبرد بود. هی
چ رویداد ثبت شده ای در ارتباط با میزان درمان شدگان با این روش وجود ندارد. آلمانی ها نیز نتایج استفاده خود از این ماده را ثبت نکرده اند. بیلیس این کار را در کتابش ثبت نموده است. در ۱۹۱۹ او «اصول فیزیولوژی عمومی» را منتشر ساخت. وی در این کتاب فرایندهای مشترک بین تمام موجدات زنده را تعریف نمود. این کتاب نافذ، «افشاء شخصیت نویسنده» بود و تحت چهار ویرایش قرار گرفته و بعد از مرگش توسط پسرش لئونارد و ای.وی. هیل تجدید شده و ویرایش پنجمش در ۱۹۵۹–۱۹۶۰ پدیدار گشت. آگهی وفات او ذکر می کند که «سخاوت آرامش، مهربانی، شکسته نفسی و خوبی ساده او، موجب گرامی شدنش نزد تمامی فیزیولوژیست های هم قطارش شد». دیگری خاطرنشان ساخت که بیلیس عاشق این بود تا فیزیولوژیست جوانی نزدیکش باشد و آن ها نیز کنار او بودن را دوست داشتند «دانش او، گرچه که جامع بود، هیچگاه بیش از حد تحمل نبود و نبوغش هیچگاه ترسناک نبود، احتمالاً به این دلیل که ذهن او به سرعت کار نمی کرد.» افتخارات و جوایز. بیلیس به عنوان عضو جامعه سلطنتی، در ژوئن ۱۹۰۳ میلادی انتخاب شد. او به طور مشترک لکچر کرونیان آن ها را در ۱۹۰۴ اجرا کرده و مدال سلطنتیشان را در ۱۹۱۱ و مدال کاپلی را
در ۱۹۱۹ کسب نمود. او به دلیل خدماتش در پزشکی، عنوان شوالیه را در ۱۹۲۲ کسب نمود. مرگ. بیلیس در لندن، در ۱۹۲۴ میلادی فوت کرد. جامعه بیلیس و استارلینگ در ۱۹۷۹، به عنوان مجمع دانشمندان با علایق تحقیقاتی در زمینه عملکرد مرکزی و خودمختار پپتیدها بنیانگذاری شد. خانواده. همچنین پسر او، دکتر لئونارد ارنست بیلیس FRSE (۱۹۰۱–۱۹۶۴) نیز یک فیزیولوژیست بود. او سنن خانواده در زمینه نوشتن کتب فیزیولوژیکی را ادامه داد.
عصر تابستان در اسکاگن، همسر نقاش و سگ شان در لب ساحل عنوان یک تابلو نقاشی در ۱۸۹۲ توسط پیدر سورین کرویر، یکی از مشهورترین افراد جامعه هنری است که با عنوان نقاشان اسکاگن شناخته می شود. این تابلو ماری کرویر ()، همسر این هنرمند را نشان می دهد که با سگشان رپ در لب ساحل اسکاگن ایستاده اند. این اثر اکنون در مالکیت موزهٔ اسکاگنز قرار دارد. تاریخچه. نقاشان اسکاگن یک گروه نزدیک به هنرمندهای دانمارکی بودند که هر تابستان از اواخر دهه ۱۸۷۰ در روستای ماهیگیری اسکاگن در شمال دور یوتلاند جمع می شدند و از ماهیگیران محلی و زندگی خانوادگی آن ها، اجتماعات و جشن ها نقاشی می کردند. پیدر سورین کرویر (۱۸۵۱–۱۹۰۹)، که در استاوانگر، نروژ متولد شد، اما در کپنهاگ بزرگ شد، برای اولین بار در سال ۱۸۸۲ به اسکاگن رفت و تقریباً هر تابستان به آنجا بازگشت، سرانجام پس از ازدواج با ماری تریپک در سال ۱۸۸۹ به طور دائم در آنجا مستقر شد. او قبلاً به خاطر نقاشی های خود از ماهیگیران در سواحل شمالی شیلند شهرت کسب کرده بود و در طول سفر خود به فرانسه تحت تأثیر جنبش امپرسیونیست بود. در اسکاگن، به یکی از اصلی ترین و پرشورترین اعضای جامعه هنری تبدیل شد و شاه
کارهایی را ایجاد کرد که بر جلوه های ویژه نور محلی به ویژه در صحنه های ساحل خود تأکید می کرد و چندین اثر به یاد ماندنی را به ثبت رساند که گردهمایی های سرزنده هنرمندان را ثبت کرد. نقاشی. کار رنگ روغن روی بوم است و اندازه آن است. ماری کرویر به صورت نمایشی نشان داده شده و چهره غمگین و لباس روشن او در زیر نور خورشید در حال نشان دادن موقعیت است.
ویلیام پرووت دانشمند در زمینه شیمی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال کاپلی شده است.
ویلیام توماس براند (؛ ۱۱ ژانویه ۱۷۸۸ – ) دانشمند در زمینه شیمی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال کاپلی شده است.
ویلیام روی (؛ ۴ مه ۱۷۲۶ – ) دانشمند در زمینه نقشه برداری اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال کاپلی شده است.
ویلیام مورگان (; – ) بیم سنج، پزشک، و فیزیک دان اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال کاپلی شده است.
وینفرد دنک (؛ زادهٔ ) فیزیک دان اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کاولی شده است.
یانگ دن (؛ زادهٔ ) زیست شناس، و شیمی دان و از دانش آموختگان دانشگاه پرینستون است. زندگی. او استاد صاحب صندلی شیمی و استاد مورنینگساید در زمینه زیست شناسی شیمیایی در دانشگاه هنگ کنگ است. در سال ۲۰۱۰ جایزه TWAS برای شیمی و جوایز دانشمند زن جوان چین در سال ۲۰۱۱ به او اهدا شد. تحصیلات. یانگ با مدرک BS از دانشگاه فودان در شانگهای چین فارغ التحصیل شد و مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه کلمبیا و دکترای خود را در سال ۱۹۹۱ از دانشگاه پرینستون در ایالات متحده کسب کرد.
یلنا ووکووویچ (؛ زادهٔ) دانشمند اهل امریکا و از دانش آموختگان انستیتوی فناوری کالیفرنیا و اعضای انجمن فیزیک آمریکا است.
یو یینگ جه (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه تاریخ چین اهل تایوان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه تانگ شده است.
یواخیم وایکرت (؛ زادهٔ ) ریاضی دان، دانشمند رایانه، و استاد دانشگاه اهل آلمان است. در سال ۲۰۱۰، ویکرت جایزه گوتفرید ویلهلم لایب نیتس را برای کارش در پردازش تصویر دریافت کرد. ویکرت تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در دانشگاه فنی کایزرسلاوترن گذراند و سپس به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در آنجا ماند.
یوان پرن لی (؛ زادهٔ ) شیمی دان اهل تایوان است. زندگی. لی متولد ۲۵ ژانویه سال ۱۹۵۲ در هسینچو، تایوان بود. لی در دانشگاه ملی تایوان شیمی تحصیل کرد و دکترایش را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. لی در سال ۱۹۹۹ به عنوان یک عضو انجمن فیزیکی آمریکا برگزیده شد. لی بخشی از یک تیم تحقیقاتی در دانشگاه ملی Chiao Tung بود که ذره CHRIOOE میانی Criegee را در سال ۲۰۱۳ کشف کرد. او دریافت کننده جایزه تحقیقاتی هومبولت در سال ۲۰۱۷ بود و در سال ۲۰۱۹، لی، یوان تسون چن و وی فو چان جایزه علوم ریاست جمهوری تایوان را به دست آورد.
یوان چنگ فونگ (; – ) دانشمند در زمینه مهندسی زیستی و بیومکانیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
یورگ ووگل (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه زیست شناسی اهل آلمان و از دانش آموختگان دانشگاه هومبولت برلین است.