Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ضمین نمی نمود. پس مبارزات سنگین بر سر کالینین ذخایر مهمات سپاه نیز به شرایط حساسی رسیده بود. بدین سبب، فرماندهی سپاه پیشنهاد نمود در صورت تأمین نیروهای کافی جهت حفظ نواحی اطراف کالینین، یگان های آن به سمت مسکو در جنوب شرقی که حضور نیروهای ضعیف تری از دشمن در مسیر آن پیش بینی می گشت، حرکت کنند. با این حال، پس از رسیدن یگان های دیگر به کالینین جهت حفظ امنیت آن، سپاه با بیشتر نیروهای لشکر یکم زرهی و تیپ ۹۰۰ "لر" بر طبق فرامین از ۱۷ اکتبر مسیر تورژوک را پیش گرفت. پس مقداری موفقیت های اولیه، نیروهای سپاه همان طور که انتظار می رفت با مقاومت رو به رشد دشمن مواجه شدند. با این وجود پل رود تورتسا در مدنویه به شکل سالم تصرف گردید. کمبود مهمات، مانع از ادامه حرکت برای این نیروها گشت. ضد حملات دشمن از شمال و جنوب با حمایت هوایی، موجب تشدید این وضعیت حساس شد تا در نهایت پس از چند روز از آغاز تهاجم، لشکر یکم زرهی اقدام به عقب نشینی به سمت کالینین نماید. فشار حملات دشمن مسیر این عقب نشینی را تنگ کرده و تلفات و خسارات را به شدت افزایش داد. در این زمان، تلاش شوروی برای بازپس گیری کالینین فزونی یافته بود. این حملات با نیروهای د
ارای برتری عددی، بر ضد لشکرهای تضعیف شده یکم زرهی و سی و ششم پیاده نظام موتوریزه و تیپ ۹۰۰ "لر" از این سپاه و برخی عناصر لشکرهای ششم زرهی و صد و بیست و نهم پیاده نظام صورت می گرفت. هم اینک میزان کاملاً ناکافی مهمات موضوع عملیات های دفاعی را به صورت قابل ملاحظه ای دشواتر ساخته بود. سپاه در این حال متحمل تلفات جدی گشت و چندین بار درخواست دریافت نیروی کمکی نمود. به این درخواست ها در ابتدا کاملاً بی توجهی شد و سپس تنها مقدار ناکافی نیرو به آن تعلق گرفت. با جدا شدن لشکر ششم پیاده نظام از این سپاه جهت الحاق به ارتش نهم به منظور تهاجم به تورژوک، اوضاع وخامت بیشتری پیدا کرد و فرسایش بیشتری نصیب مدافعان کالینین گشت. با ادامه اصرار سپاه بر دریافت نیروی کمکی، در نهایت یک لشکر پیاده نظام از اراضی پشت سر ارتش نهم به آن پیوست. بدین طریق دشمن مجدداً از رود ولگا عقب رانده شد و اوایل ماه نوامبر خط مقدم در کالینین تا حدودی پایدار گردید. شرایط بد راه ها، کمبود تدارکات و تحلیل رفتن قوا سبب شد قصد ادامه پیشروی از کالینین به سمت شمال و شمال شرقی رها شود. با فرا رسیدن لشکرهای پیاده نظام سپاه ۲۷ در ۲۰ نوامبر به کالینین، سپاه ۴۱ موتو
ریزه آزاد شد تا در تهاجم گروه زرهی ۳ به جانب سد ولگا در جنوب شرقی مشارکت کند. با توجه به کمبود سوخت، این سپاه به آرامی حرکت خود را آغاز کرد. مأموریت اولیه آن محافظت از جاده کلین-سد ولگا بود. این سپاه پس از دشواری فراوان، به تدریج موفق گشت در شرق این جاده مواضع دفاعی برقرار سازد. در این موقعیت تنها دو لشکر ضعیف سپاه خط مقدمی به طول ۴۰ کیلومتر را حفظ می نمودند. اندکی بعد این مواضع هدف ضد حملات شدید دشمن قرار گرفت که تنها با کمک سایر یگان ها دفع شد. کاهش دما که موجب یخ زدن سطح راه ها می شد، در این شرایط نوعی مزیت برای سپاه به حساب می آمد تا بتواند جابه جایی نیروهای خود تسهیل نماید. با آغاز فصل زمستان، نیروها شروع به انطباق خود با وضعیت نمودند و توانستند حداقل میزان البسه زمستانی را تأمین کنند که البته همچنان ناکافی بود. اواخر ماه نوامبر سپاه ۴۱ موتوریزه فرمان یافت از موقعیت دفاعی خود در شمال کلین با لشکر یکم و ششم زرهی به سمت مسکو در جنوب پیشروی کند. بدین شکل خط مقدم بلند لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه به طرف جنوب شرقی طولانی تر از پیش گشت. اوایل ماه دسامبر لشکر بیست و سوم پیاده نظام در نهایت به سپاه ملحق گشت
و بیشتر نیروهای آن در دفاع از جناح شرقی سرنیزه زرهی به کار برده شد. با وجود افزایش مقاومت دشمن و تهدید در جناح شرقی، نیروهای سپاه توانستند تا ۵ دسامبر مقداری پیش بروند و برخی یگان های آن در فاصله ۳۵ کیلومتری مسکو قرار بگیرند. همین روز دستور به توقف سپاه و گرفتن حالت تدافعی صادر گشت. اندکی بعد دستور دیگری مبنی بر آماده شدن برای عقب نشینی به سمت شمال دریافت شد.. عقب نشینی. با ضد حمله ارتش سرخ در ۷ دسامبر لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه به غرب عقب رانده شد و امکان حفظ اتصال آن با سرنیزه زرهی از بین رفت. مابقی نیروهای سپاه نیز از همان روز شروع به عقب نشینی کردند. کاهش شدید دمای هوا به میانگین ۳۵- درجه سانتیگراد در شرایط عدم کفایت البسه زمستانی، ادامه عملیات و تحرک را بسیار دشوار و تلفات را چندین برابر ساخته بود. ارتش سرخ با آگاهی از این شرایط فشار خود بر سپاه را افزایش داد و در تلاش بود راه عقب نشینی آن در غرب کلین را قطع کند. با وجود موفقیت دشمن در این مقصود در برخی موقعیت ها، ضد حملات لشکر یکم زرهی راه را مجدداً بازگشایی می کرد تا حرکت آهسته سپاه به سمت غرب ادامه پیدا کند. تا میانه ماه دسامبر نیروهای سپاه خو
د را به غرب رود لاما رساندند و در امتداد موقعیت ارتش نهم، شروع به احداث مواضع دفاعی نمودند. سرمای هوا و فرسودگی نیروها سبب تلاش برای استفاده از مواضع از پیش موجود در این موقعیت موجب گشت تا با پدیداری حفره هایی در استحکامات، دشمن تلاش به بهره گیری از آن نماید که البته همه آن ها دفع شد. در این زمان خط دفاعی به دستور فرماندهی عالی نیروی زمینی به غرب استاریتسا منتقل گشت. نیروهای سپاه بلافاصله به موقعیت جدید که به واسطه جنگلی بودن مطلوب آن ها نبود، اعزام گشتند و شروع به ساخت مواضع دفاعی در آن کردند. با کاهش حملات دشمن، سپاه که تا کنون آسیب بسیاری دیده بود، با دریافت تدارکات، تجهیزات و نیروی کمکی شروع به باز سازمان دهی و افزایش تدریجی توان خود کرد. با تثبیت شرایط به مقدار کافی این سپاه توانست مواضع خود در این موقعیت را تا بهار سال ۱۹۴۲ حفظ کند. حوادث در ناحیه عملیاتی ارتش نهم سبب شد سپاه جناح چپ خود را به مرور به سمت شمال غربی عقب بکشد و در جهت یاری رساندن به ارتش نهم به طرف شمال ببرد. بدین ترتیب بیشتر مواضع رود لاما رها شد. با رخنه عمیق دشمن در دفاع ارتش نهم در ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ در غرب رژف و امتداد تدریجی آن به
سمت شمال غربی سیچفکا، خط آهن ویازما-رژف به عنوان مسیر تدارکاتی سپاه در معرض تهدید واقع شد تا وادار به عقب نشینی بیشتر به سمت غرب شود. در این زمان سپاه ۴۱ موتوریزه می بایست لشکر یکم زرهی را به عنوان نیروی کمکی ارتش نهم به شمال سیچفکا اعزام می نمود تا دو لشکر پیاده نظام موتوریزه چهاردهم و سی و ششم و لشکر دوم زرهی برای آن باقی بماند. بارش برف کار عقب نشینی را دشوار ساخته بود. در این وضعیت دشمن نیروهای سپاه را با فاصله اندکی دنبال می کرد و گاهی به شکل همزمان با آن به خط جدید مقاومت می رسید. این مسئله امکان استراحت را از نیروهای سپاه گرفته بود. افزایش به کارگیری تانک های جدید تی-۳۴ توسط دشمن در این درگیری ها نیز برای سپاه ۴۱ موتوریزه بسیار مشکل آفرین شده بود. در جریان این درگیری ها و عقب نشینی سپاه مجدداً متحمل تلفات انسانی و تجهیزاتی سنگین گشت. تا روز ۲۳ ژانویه سال ۱۹۴۲ بیشتر نیروهای سپاه خود را به مواضع نهایی زمستانی، موسوم به «خط "کا"»، رساندند. نیروهای دشمن به سرعت شروع به حمله به این موقعیت در تمامی خط مقدم کردند. به هر صورت، تمامی این حملات با موفقیت دفع شدند.
یورونکست ۱۰۰ () شاخص بازار بورس یورونکست است، که در سال ۱۹۹۱ راه اندازی شد و هم اکنون از ۱۰۰ شرکت تشکیل می شود.
تئودور آلوین هال (انگلیسی: Theodore Alvin Hall؛ زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۲۵ – درگذشتهٔ ۱ نوامبر ۱۹۹۹) فیزیک دان آمریکایی بود. هویت وی به عنوان جاسوس تا اواخر قرن بیستم فاش نشد. علاوه براین، با وجود اینکه سال ها بعد در برابر خبرنگاران و خانواده اش اعتراف کرد، هرگز به جرم جاسوسی محاکمه نشد. او گزارش مفصلی از تلاش های ایالات متحده آمریکا در طول جنگ جهانی دوم برای ساخت بمب اتم را در اختیار سازمان اطلاعات شوروی قرار داده بود. هال همچنین در پروژهٔ منهتن به عنوان کارشناس فیزیک مشارکت داشت و از این موقعیت برای دستیابی به اسرار بمب پلوتونیومی ایالات متحده، معروف به «مرد چاق»، سوء استفاده کرد. برادر او، ادوارد ن. هال، نیز دانشمند موشکی بود که برای دولت ایالات متحده روی موشک های بالستیک قاره پیما کار کرده است. اوایل زندگی. تئودور آلوین هولتزبرگ، در محله فار راکاوی، کویینز, در شهر نیویورک از یک زوج یهودی به نام های بارنت هولتزبرگ و رز موسکویتز به دنیا آمد. پدرش یک پوستین فروش بود. رکود بزرگ طی اوایل سالهای ۱۹۳۰ تأثیر زیادی به شکل منفی، روی کسب و کار پدر و اقتصاد خانوادهٔ تئودور هال گذاشته بود. وقتی درآمد پدرش دیگر قادر به ادامه
تحمل مخارج زندگی درمحله فار راکاوی(Far Rockaway) نبود؛ آنها همگی به محله واشینگتن هایتس، منهتن(Washington Heights)، نقل مکان کردند. تئودور در کودکی دارای استعداد ریاضی بود و این استعداد توسط برادر بزرگ او پرورش یافت. تئودور درپاییز ۱۹۳۷ بعد از گذراندن یک دوره ۳ ساله مدرسه، تنها در یک سال، وارد دبیرستان ویژه آموزش تیزهوشان شد. وی در ۱۴ سالگی دوره متوسطه را سپری کرد و در سال ۱۹۴۰ درکالج کوئینز پذیرفته شد. تئودور هال، در سال ۱۹۴۲وارد دانشگاه هاروارد شد و در سن ۱۸ سالگی در سال ۱۹۴۴ فارغ التحصیل گشت. در پاییز ۱۹۳۶ با وجود اعتراضات پدر و مادرشان، ادوارد و برادرش، در تلاش برای عبور از موانعی که شیوه های استخدام ضد یهود، ایجاد کرده بود هر دو نام خانوادگی خویش را به هال تغییر دادند. پروژه منهتن. در سن ۱۸ سالگی، به توصیه پروفسور جان ون ولک، هال به عنوان جوانترین فیزیکدانی که برای کار در پروژه منهتن در لوس آلاموس، استخدام شد. در لوس آلاموس، پس از اولین کمک به تعیین جرم بحرانی اورانیوم استخدام شد. هال که برای "پسر کوچولو" استفاده می شود، به انجام آزمایش ها و آزمایش های سیستم انفجار ("مرد چاق") اختصاص یافته است. او در نها
یت، در حالی که هنوز یک نوجوان بود، مسئول تیمی شد که روی آن کار دشوار کار می کرد. هال بعداً ادعا کرد، از آنجایی که در تابستان ۱۹۴۴ مشخص شد که آلمان در حال شکست دادن جنگ است و هرگز موفق به ساخت بمب اتمی نخواهد شد، پس از پایان جنگ نگران عواقب انحصار آمریکا بر تسلیحات اتمی شد. او به ویژه نگران احتمال ظهور یک دولت فاشیستی در ایالات متحده بود، اگر چنین انحصار هسته ای داشته باشد و بخواهد آن را حفظ کند. او تنها نبود. در داخل محدوده لس آلاموس به طور گسترده ای شناخته شده بود که ژنرال لزلی گرووز، مدیر پروژه منهتن، در یک شام به گروهی از فیزیکدانان برجسته در آنجا فاش کرده بود که هدف واقعی بمب اتمی ایالات متحده اتحاد جماهیر شوروی است. بیانیه تکان دهنده ای که باعث شد یکی از فیزیکدانان برجسته، یوزف روتبلات، از پروژه استعفا دهد، و دیگرانی مانند نیلز بور و لئو زیلارد بیهوده از روزولت و بعداً ترومن درخواست کردند که آن را متوقف کند، و از آن برای مردم ژاپن استفاده نکند، یا به مردم شوروی در مورد آن اطلاع دهد. تد هال به بهانه بازگشت به خانه خود در شهر نیویورک ،برای تولد ۱۹ سالگی خود در اکتبر ۱۹۴۴ از دفتر مرکزی Amtorg، شرکت تجاری ات
حاد جماهیر شوروی واقع در یک ساختمان زیر شیروانی در خیابان ۲۴ در میدتاون منهتن بازدید کرد. در آنجا یکی از کارگران آمریکایی آمتورگ نام و آدرس سرگئی کورناکوف، نویسنده نظامی شوروی روسیه امروز و راسکی گولوس را به او داد - همان تماسی که به دوست هاروارد، هم اتاقی و در نهایت پیک جاسوس اولیه اش ساویل ساکس نیز توصیه شد. رئیس یک مرکز فرهنگی شوروی در نیویورک، آرتکینو. هال در ابتدا غافل از اینکه کورناکوف یک مأمور NKVD بود، گزارشی از دانشمندانی که در لوس آلاموس کار می کردند، شرایط لس آلاموس و علوم پایه پشت بمب به او داد. ساویل ساکس متعاقباً همان گزارش را به کنسولگری اتحاد جماهیر شوروی تحویل داد، و او به بهانه پرس و جو در مورد بستگانی که هنوز در اتحاد جماهیر شوروی هستند، از آن بازدید کرد. این دو در نهایت با آناتولی یاتسکوف، رئیس ایستگاه نیویورک که تحت پوشش کارمند کنسولی فعالیت می کرد، ملاقات کردند، او دو هفته بعد اطلاعات مربوط به هر دو مرد جوان را با استفاده از رمز یکبار مصرف به مقر NKVD در مسکو منتقل کرد. هال پس از اینکه رسماً به عنوان مخبر اتحاد جماهیر شوروی شناخته شد، رمز نام MLAD را به نام ریشه اسلاوی به معنای «جوان» و
ساکس که تقریباً یک سال از هال بزرگتر بود، رمز نام STAR را دریافت کرد که ریشه اسلاوی است. به معنی «قدیمی». کورناکوف در نوامبر ۱۹۴۴ گزارش داد: نسبتاً قد بلند، باریک، با موهای قهوه ای، رنگ پریده و کمی با صورت، لباس پوشیدن بی احتیاطی، چکمه ها برای مدت طولانی تمیز نشده اند، جوراب های سر خورده به نظر می رسند. موهایش باز شده و اغلب روی پیشانی اش می ریزد. انگلیسی او بسیار با فرهنگ و غنی است. او به خصوص به سوالات علمی سریع و بسیار روان پاسخ می دهد. چشم ها نزدیک به هم قرار گرفته اند. به وضوح عصبی است. شاید به دلیل رشد زودهنگام ذهنی، او شوخ و تا حدودی کنایه آمیز است، اما بدون سایه ای از آشنایی و بدبینی نابجا. ویژگی اصلی او مغز بسیار حساس و واکنش سریع است. در مکالمه، او مانند شمشیر تیز و انعطاف پذیر است… او از خانواده ای یهودی می آید، اگرچه به نظر شبیه یک یهودی نیست. پدرش خزدار است. مادرش مرده است. او در ارتش نیست؛ زیرا تاکنون فیزیکدانان جوان در مشاغل دولتی در یک تأسیسات نظامی به خدمت سربازی نمی رفتند. اکنون او قرار است به خدمت سربازی برود، اما تردیدی ندارد که او را در همان مکان نگه می دارند، تنها با لباس نظامی و با حقوق
کمتر. بدون اینکه هال بداند، کلاوس فوکس، یکی از همکاران لوس آلاموس، و دیگرانی که هنوز هویتشان مشخص نیست، برای اتحاد جماهیر شوروی جاسوسی می کردند. به نظر می رسد هیچ یک از دیگران خبر نداشته اند. ساکس تا بهار سال ۱۹۴۵ به عنوان پیک هال عمل می کرد، زمانی که به دلیل بازگشت به وضعیت دانشجویی تمام وقت در هاروارد، لونا کوهن جایگزین او شد. ایگور کورچاتوف، دانشمند و رئیس تلاش برای بمب اتمی شوروی، احتمالاً از اطلاعات ارائه شده توسط کلاوس فوکس برای تأیید اطلاعات مربوط که قبلاً توسط هال ارائه شده بود، استفاده کرد. علیرغم اینکه دانشمندان دیگری به اتحاد جماهیر شوروی اطلاعات دادند، هال تنها دانشمند شناخته شده ای بود که جزئیاتی را در مورد طراحی یک بمب اتمی ارائه کرد تا اینکه نقش اسکار سبورر را افشا کرد. حرفه بعد از لس آلاموس. در ژوئن ۱۹۴۶، مجوز امنیتی هال توسط ارتش ایالات متحده لغو شد، نه به دلیل سوء ظن به داشتن یک دارایی شوروی، بلکه به دلیل کشف نامه ای که او از خواهر زن بریتانیایی اش، همسر برادرش ادوارد، ادیت دریافت کرده بود، که به شوخی جویا شد از او: "شنیده ام دارید روی چیزی کار می کنید که با یک انفجار بزرگ بالا می رود! آیا
می توانید یکی از آنها را برای روز گای فاکس برای ما بفرستید؟" و همچنین نشریات جناح چپی که او در سال گذشته در لوس آلاموس دریافت می کرد و ظاهراً در آن زمان سانسورچیان بیش از حد کارشان را نادیده گرفته بودند. هال که با یک مرخصی افتخارآمیز و استناد پرزیدنت ترومن به خاطر دستاوردهای گروه مهندسی ویژه ارتش در لوس آلاموس از ارتش اخراج شد، در پاییز آن سال عازم دانشگاه شیکاگو شد، جایی که مدرک کارشناسی ارشد و دکتری خود را در فیزیک به پایان رساند. او با همسرش آشنا شد و تشکیل خانواده داد. در شیکاگو، به عنوان دستیار پژوهشی دانشجوی فارغ التحصیل، او پیشگام تکنیک های مهمی در میکروآنالیز اشعه ایکس بود. در سال ۱۹۵۲، او مؤسسه رادیوبیولوژی و بیوفیزیک دانشگاه شیکاگو را ترک کرد تا در مموریال اسلون کترینگ در شهر نیویورک به سمت تحقیقاتی در بیوفیزیک بپردازد. در سال ۱۹۶۲ از تجهیزات و تکنیک های موجود ناراضی شد. او سپس به آزمایشگاه تحقیقاتی میکروسکوپ الکترونی ورنون الیس کاسلت در دانشگاه کمبریج در انگلستان نقل مکان کرد. در کمبریج او روش هال را برای نرمال سازی پیوسته ایجاد کرد که با هدف خاص آنالیز بخش های نازک بافت بیولوژیکی توسعه داده شد. او
تا زمانی که در دانشگاه کمبریج در سن ۵۹ سالگی در سال ۱۹۸۴ بازنشسته شد در کمبریج کار کرد. هال بعداً در به دست آوردن امضا برای پیمان صلح استکهلم فعال شد. مرگ. در ۱ نوامبر ۱۹۹۹، تئودور هال در سن ۷۴ سالگی در کمبریج انگلستان درگذشت. اگرچه او از بیماری پارکینسون رنج می برد، اما در نهایت به سرطان کلیه تسلیم شد، که احتمالاً در نتیجه کار آزمایشی او با پلوتونیوم در سالی که روی شیء مورد استفاده برای آزمایش ترینیتی انجام می داد به دست آورد. تحقیقات اف بی آی. پروژه ونونا سرویس اطلاعات سیگنال ارتش ایالات متحده، برخی از پیام های شوروی را رمزگشایی کرد و در ژانویه ۱۹۵۰ یک کابل را کشف کرد که نام هال و ساکس را جاسوسان شوروی معرفی می کرد (البته به اشتباه به عنوان تئودور هول و ساویل ساکس نوشته شده بود)، اما تا زمان انتشار عمومی سند همراه با بسیاری دیگر. صفحات کابل های جاسوسی زمان جنگ شوروی در ژوئیه ۱۹۹۵، تقریباً تمام جاسوسی های مربوط به برنامه تسلیحات هسته ای لوس آلاموس به کلاوس فوکس نسبت داده شد. هال در مارس ۱۹۵۱ توسُط اف بی آی مورد بازجویی قرار گرفت اما متهم نشد. اف بی آی و وزارت دادگستری ادعا کردند که این به این دلیل است که تن
ها مدرک آنها سند پروژه ونونا بود و اینکه ایالات متحده نمی خواست به شوروی بفهماند که کد مفصل و ظاهراً «نشکن» خود را شکسته اند. آلن اچ. بلمونت، مرد شماره سه اف بی آی، ادعا می کند که در آن زمان تصمیم گرفت که اطلاعاتی که از پروژه Venona به دست می آید در دادگاه به عنوان شواهد شنیده ها .غیرقابل قبول است، بنابراین ارزش آن در پرونده ارزش به خطر انداختن برنامه را ندارد. با این حال، روزنامه نگار دیو لیندورف، که در ۴ ژانویه ۲۰۲۲ در The Nation می نویسد، از طریق قانون آزادی اطلاعات، پرونده اف بی آی هال در سال ۲۰۲۱ به دست آورد. این فایل ۱۳۰ صفحه ای شامل ارتباطات بین مدیر اف بی آی جی. ادگار هوور با رئیس اداره هوا بود. دفتر تحقیقات ویژه نیرو، ژنرال جوزف اف. کارشناس ارشد موشکی خود، ادوارد هال را از دست بدهند. کارول، دستیار ارشد سابق هوور قبل از اینکه او اولین رئیس OSI USAF شود، در نهایت به مأموران هوور اجازه داد تا در ۱۲ ژوئن ۱۹۵۱ از اد هال بازجویی کنند (با یک افسر OSI که مصاحبه را زیر نظر داشت)، اما بازجویی را محدود به مسائل مربوط به ادوارد کرد. خودش، نه برادرش تد. طی چند هفته پس از آن جلسه، نیروی هوایی که تحقیقات خود را در
مورد وفاداری ادوارد هال انجام داده و تکمیل کرده بود (که بازرسان خود چهار بار از او سؤال کردند)، او را به سرهنگ دوم و بعداً سرهنگ ارتقا داد و او را از دستیار منصوب کرد. مدیر تا مدیر برنامه توسعه موشکی آن. تبلیغات سیلی آشکاری به هوور بود. اد هال توسعه برنامه موشکی Minuteman را تکمیل کرد و سپس بازنشسته شد. در سال ۱۹۹۹، نیروی هوایی هفت سال قبل از مرگش، با اضافه کردن او به تالار مشاهیر هوافضای نیروی هوایی، از او تقدیر کرد. لیندورف در سال ۲۰۲۲ فیلم مستند A Compassionate Spy را بر اساس زندگی هال و جاسوسی تهیه کرد. در سال ۲۰۲۳، لیندورف کتاب جاسوسی برای هیچ کشوری را نوشت: داستان تد هال، جاسوس اتمی نوجوانی که ممکن است جهان را نجات داده باشد. بیانیه های دهه ۱۹۹۰. پروژه Venona در ژوئیه ۱۹۹۵ به اطلاع عموم مردم رسید. هال در بیانیه ای کتبی که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد، بسیار نزدیک بود اعتراف کند که کابل جاسوسی اتحاد جماهیر شوروی که او را به عنوان یک دارایی شوروی معرفی می کرد، دقیق است، اگرچه به طور غیرمستقیم، گفت که در سال های بلافاصله پس از جنگ، او به شدت احساس می کرد که "انحصار آمریکاً در زمینه هسته ای است. سلاح "خطرناک بود و
باید از آنها اجتناب شود": برای کمک به جلوگیری از آن انحصار، به ملاقات کوتاهی با یک مأمور شوروی فکر کردم، فقط برای اینکه آنها را از وجود پروژه A-bomb مطلع کنم. من انتظار تماس بسیار محدودی را داشتم. با هر شانسی، ممکن بود به راحتی اینطور شود، اما اینطور نبود. یک سال قبل از مرگش، او در مصاحبه ای برای سریال تلویزیونی جنگ سرد در CNN در سال ۱۹۹۸ اعتراف مستقیم تری کرد و گفت:"تصمیم گرفتم اسرار اتمی را به روس ها بدهم زیرا به نظرم مهم بود که هیچ انحصاری وجود نداشته باشد که می تواند یک ملت را به یک تهدید تبدیل کند و آن را بر سر جهان با پیشرفت آلمان نازی بازگرداند. به نظر می رسید تنها یک پاسخ برای آنچه که باید انجام شود وجود دارد. کار درست این بود که برای شکستن انحصار آمریکا اقدام کنیم".
ای ام پی ام () شرکت جایگاه های سوخت آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد.
رای () یک گروه موسیقی آر اند بی است. که در ابتدا متشکل از مایک میلوش خواننده کانادایی و رابین هنیبال نوازنده دانمارکی بود.آنها کار خود را با تک آهنگ های "Open" و "Fall" آغاز کردند. اولین آلبوم آنها به نام "Woman " در ۴ مارس ۲۰۱۳ منتشر شد، که در ژوئن همان سال در لیست موسیقی پولاریز قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷ گزارش شد که هنیبال دیگر عضو گروه نیست و رای به پروژهٔ انفرادی میلوش مبدل گشته است.
دریاچه کیزی یک دریاچه بزرگ آب شیرین است که در سرزمین خاباروفسک در کشور روسیه قرار دارد. وسعت این دریاچه ۲۸۰ کیلومترمربع بوده و بیشترین عمق آن ۳ الی ۴ متر می باشد. از این دریاچه برای امور شیلات استفاده می شود.
انتقام جو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شاهزاده سلطان محمد عضوی از خاندان شروان شاهان بود. وی فرزند کیقباد یکم شروانشاه، برادر کاووس شروانشاه، و پدر ابراهیم اول شروانشاه و بهلول شروان بود. زندگی. تاریخ دقیق تولد و درگذشت وی مشخص نیست. وی در زمان کیقباد یکم شروانشاه به عنوان فرماندار دربند منصوب شد. او جد یک شاخه جوان از شروان شاهان - خاندان دربندی شد. در زمان هوشنگ شروانشاه او رسوا شد و مجبور شد به همراه پسرانش به منطقه شکی پناه ببرد و مخفی شود. او در همان جا درگذشت.
«کروز» () تک آهنگی اثر گروه آمریکایی موسیقی کانتری فلوریدا جورجیا لاین است که در ۶ اوت ۲۰۱۲ برای اولین آلبوم استودیویی آن ها منتشر شد. تک آهنگ در صدر آهنگ های داغ کانتری مجلهٔ "بیلبورد" قرار گرفت.
شیخ بهلول دربندی عضوی از خانه شروان شاه، خاندان حاکم شروان بود. وی نوه کیقباد یکم شروانشاه، برادر ابراهیم شروان شاه و پسر عموی کاووس شروان شاه بود. زندگی. تاریخ دقیق تولد وی مشخص نیست. او دوران کودکی خود را با برادر و پدرش در یکی از روستاهای شکی در مخفی گاه گذراند. در زمان سلطنت برادرش، ابراهیم شروان شاه، وی به عنوان فرمانده ارشد ارتش شروان منصوب شد. وی فرماندهی بدنه اصلی ارتش شروانی را هنگام شکست در جنگ چالگان (۱۴۱۲) بر عهده داشت. او توسط قرا یوسف، فرمانده ارتش مخالف اسیر شد. وی با پرداخت ۲۰۰ تومان ایرانی خون بها توسط یک نجیب زاده تبریزی، شیخ آهی قصاب آزاد شد. تاریخ دقیق مرگ وی مشخص نیست. پسرش طهمورث در سمت فرمانده ارشد جانشین او شد.
کریمه حامد فاریابی (زاده ۱۳۴۸ ولایت فاریاب) پزشک و سیاستمدار افغانستانی است. او در ۲۴ سنبله ۱۳۹۹ به عنوان سرپرست وزارت اقتصاد افغانستان مقرر شد. وی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۳ مشاور ریاست صحت عامه فاریاب و مدیر پروژه "سیف چیلدرین" بود. دکتر فاریابی از اعضای معتبر رادیو قویاش در شهر میمنه است و ۷ سال تجربه کاری در وزارت بازسازی و انکشاف دهات را داشته است. وی تحصیلات ابتدایی خود را در مکتب محجوبه هروی و تحصیلات متوسطه خود را در لیسه ستاره شهر میمنه به پایان رساند. او در سال ۱۳۶۹، در کانکور قبول شده، وارد دانشکده پزشکی دانشگاه ابوعلی سینای بلخی شد و در سال ۱۳۷۳ از رشته پزشکی فارغ التحصیل شد. او از به زبانهای پشتو، اوزبیکی، ترکی و انگلیسی راتسلط دارد. قبل از آمدن به سیاست، خانم فاریابی به عنوان پزشک در بخش بهداشت عمومی ولایت فاریاب کار می کرد. او بیش از هفت سال در وزارت بازسازی و انکشاف دهات به عنوان هماهنگ کننده برنامه های توسعه اداری مناطق شمال و شمال شرقی افغانستان خدمت وزارت اقتصاد افغانستان کرده است. وی همچنین به عنوان مدیر فنی پروژه بهداشت و خدمات اساسی بیمارستان فاریاب خدمت کرده است و اخیراً برنامه ای را در پشتیبا
نی بین المللی کودک مدیریت می کند که خدمات پزشکی را به جمعیت آواره داخلی فاریاب ارائه می دهد. طبق فرمان ۱۵۱۱ مورخ ۲۴/۶/۱۳۹۹ ریاست جمهوری، دکتر کریمه حامد فاریابی به عنوان سرپرست وزارت اقتصاد معرفی و منصوب شده است.
انتخابات ریاست جمهوری روسیه در تاریخ ۴ مارس ۲۰۱۲ برگزار شد. در این انتخابات، پنج نامزد شامل ۴ نامزد احزاب سیاسی و ۱ نامزد مستقل حاضر بودند. این انتخابات اولین انتخابات پس از اصلاحات قانون اساسی در سال ۲۰۰۸ بود و رئیس جمهور برای اولین بار برای شش سال انتخاب شد، نه برای چهار سال. در کنگره حزب روسیه متحد در مسکو در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۱، رئیس جمهور دیمیتری مدودف پیشنهاد کرد که نخست وزیر خود، ولادیمیر پوتین برای ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۱ نامزد شود، پیشنهادی که پوتین پذیرفت. در این انتخابات، نامزدهای مستقل باید تا ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ ثبت نام می کردند و نامزدهای معرفی شده توسط احزاب باید تا ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲ ثبت نام می کردند. لیست نهایی در ۲۹ ژانویه اعلام شد. در ۲ مارس، مدودف رئیس جمهور در حال خروج در کانال های تلویزیونی، مردم را دعوت به شرکت در انتخابات کرد. پوتین ۶۳٫۶٪ آرا را به دست آورد و برای سومین بار به کرملین راه یافت
کاووس سی و دومین فرمانروای شروان بود. وی فرزند کیقباد یکم شروانشاه و برادر بزرگتر شاهزاده سلطان محمد بود. سلطنت مشترک. به گفته منابع، وی به دلیل پیر بودن کیقباد از سال ۱۳۴۸ آغاز به حک مرانی به نام پدرش کرد. او در جوانی به عنوان «ارباب شماخی و شروان» شناخته می شد. او هنگامی که به دربار خود سفر کرد و تسلیم او شد، به دنبال اتحاد قوی با چوپانیان ملک اشرف بود. با این حال، ملک اشرف سپس به طور غیرمنتظره اشراف زاده ای به نام امیر وفا حاجی شهربان جلوی چشمانش کشت. کاووس وحشت کرد و بلافاصله به شروان بازگشت. به زودی، ملک اشرف فرستادگان خود خواجه عبدالهای و اخیجوق مالک را به شروان فرستاد و ابراز تمایل کرد که با دختر کیقباد یکم شروانشاه ازدواج کند. کاووس این تقاضا را انکار کرد و ملک که به دلیل انکار ناامید شد، به شروان لشکر کشید اما دفع شد و مجبور به صلح شد. وی در زمستان ۱۳۴۷ بار دیگر به شیروان حمله کرد، اما کاووس و پدرش در قلعه های خوب محافظت شده شروان پناه گرفتند. پس از این حمله، منابع از کیقباد یکم شروانشاه نامی نمی برند و او احتمالاً بین سالهای ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ بر اثر کهولت سن درگذشت. سلطنت خود. وی پس از مرگ پدرش با خان ار
دوی زرین جانی بیک متحد شد و او را به آذربایجان دعوت کرد. ارتش اردوی زرین با کمک شروان شاهان تبریز را تصرف کردند. ملک اشرف در سال ۱۳۵۷ به درخواست های کاووس توسط جانی بیک اعدام شد. کاووس نیروهای خود را به زیر پسرش شاهزاده نادر فرستاد تا با بقایای چوپانیان به رهبری آخیجوق مالک که دو بار آنها را شکست داد بجنگد. روابط با جلایریان. رابطه او با شیخ آویز پیچیده بود، زیرا او در ابتدا تسلیم او شده بود، اما علیه او در سال ۱۳۶۴ قیام کرد. پس از۴ سال مقاومت به زندان افتاد و به تبریز منتقل شد. پس از ۳ ماه حبس، وی مورد عفو قرار گرفت و در عزای وفاداری آزاد شد. مرگ و میراث. وی حامی هنر و علم بود. عارف اردبیلی، شاعر اردبیلی، در کاخ وی زندگی می کرد و معلم تدریس برای هوشنگ شروانشاه بود. کاووس در سال ۱۳۷۲ به دلایل طبیعی درگذشت.
لشکر عملیاتی ۵ "نصر یا به اختصار لشکر ۵ "نصر از لشکرهای نیروی زمینی سپاه پاسداران است، که ستاد فرماندهی آن در شهر مشهد مستقر می باشد. لشکر ۵ نصر نخستین یگانی بود، که از نیروهای استان خراسان، در خلال جنگ ایران و عراق و پیش از اجرای عملیات والفجر مقدماتی، سازماندهی شد. این لشکر از ترکیب ۳ تیپ بنام های؛ تیپ ۱۸ جواد الائمه به عنوان هسته مرکزی و به فرماندهی عباس شاملو؛ تیپ امام صادق به فرماندهی عبدالحسین برونسی و تیپ امام موسی کاظم به فرماندهی سعید ثامنی پور، در بهمن ماه ۱۳۶۱ تشکیل شد. هم اکنون سرهنگ پاسدار هادی نیازی فرماندهی لشکر ۵ نصر را برعهده دارد. تاریخچه. در راستای مباحث تشکیل قرارگاه های مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با حجم سازمانی نسبتاً مساوی، ضرورت ساماندهی گردان های سپاه پاسداران به تیپ و قرارگاه های سپاه با حجم لشکری احساس و بدین منظور قرارگاه لشکر نصر تشکیل شد. طبق ابلاغیه به شماره ۴۴۹۳۱-۱۲۵-۵، مورخ ۲۱ اسفند ۱۳۶۰ ذکر شده است که لشکر ۵ نصر به عنوان قرارگاه لشکری آغاز به کار کند. فرمانده وقت منطقه ۴ خراسان، حجت الاسلام علوی به منظور پاسداشت زحمات حسن باقری، فرمانده قرارگ