Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱۹ در دومین کنگره انترناسیونال کمونیست بر سر خودمختاری حزب کمونیست مسلمان و همچنین در کنگره مردمان شرق و کنفرانس اول آغاز شد. از کمونیست های خلق ترک روسیه شوروی و به طور قابل توجهی در کنگره دهم حزب بلشویک (آوریل ۱۹۲۱) حضور داشتند. این بحران منجر به ایحاد حزب کمونیست ترکستان در دسامبر ۱۹۲۲ و دستگیری میر سعید سلطان قالی یئو در ۱۹۲۳ شد. گالیف اولین عضو حزب بلشویک بود که توسط استالین دستگیر شد. دلیل اصلی دستگیری وی اظهارات وی در مورد قطعنامه های دوازدهم کنگره در مورد امتیازات به غیر روس ها بود. استالین از اینکه گالیف کنار هم قرار دادن «شوونیسم قدرت بزرگ» با «ناسیونالیسم محلی» را رد کرد، عصبانی شد. گالیف توضیح داد که واکنش به شوونیسم قدرت بزرگ، «ملی گرایی» نبوده و صرفاً واکنش به شوونیسم قدرت بزرگ بوده است. نه روز بعد، وی دستگیر شد. در این مدت، سلطان اولیف، تورار ریسکولوف، نریمان نریمانف و احمد بایتورسونوف بسیار تأثیرگذار بودند، به ویژه از طریق دانشگاه کمونیستی زحمتکشان شرق که در سال ۱۹۲۱ افتتاح شد و تا زمان پاکسازی کارکنان آن در سال ۱۹۲۴ بسیار فعال بود. کمونیستکهای خارج از اتحاد جماهیر شوروی مانند مانابندرا نات رو
ی، هنک اسنیولیت و سلطان زاده نیز در آنجا تدریس می کردند و مواضع سیاسی مشابهی را تدوین می کردند. از دانشجویان این دانشگاه می توان به سن کاتایاما، تان مالاکا، لیو شائوچی و هو شی مین اشاره کرد. تصفیه بزرگ در جمهوری های اسلامی در سال ۱۹۲۸ با اعدام ولی ابراهیموف از حزب کمونیست تاتار و ملی فیرکا و به دنبال آن رهبران هومت، حزب کمونیست تاتار و حتی اتحادیه تاتارهای بی خدا آغاز شد. این اتفاق در آذربایجان شوروی، قزاقستان و بوخاریان جوان نیز رخ داده است. در رومانی. اگرچه اصطلاح «کمونیسم ملی» هرگز به طور رسمی توسط حزب کمونیست رومانی استفاده نشده، اما برای توصیف ایدئولوژی جمهوری سوسیالیستی رومانی بین اوایل دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۸۹ استفاده شده است. در ابتدا گئورگی گئورگیو-دژ تأکید بر ناسیونالیسم رومانیایی را هنگام تلاش برای دنبال کردن سیاست خارجی و مستقل داخلی و مستقل از اتحاد جماهیر شوروی تأکید کرد. این اوج در سال ۱۹۶۴ هنگامی که گئورگی گئورگیو-دژ «اعلام استقلال» کرد، دست از انترناسیونالیسم کمونیستی بردارد. نیکلای چائوسسکو، جانشین گئورگی گئورگیو-دژ، با ترکیب اصول مارکسیستی-لنینیستی و آموزه های ملی گرایی راست افراطی، این امر را بیشتر
توسعه داد. در سال ۱۹۷۱، چائوشسکو با اعلامیه پایان نامه های ژوئیه خود، یک انقلاب فرهنگی ملی اعلام کرد. کمونیسم ملی در رومانی پیرامون کیش شخصیتی نیکولا چائوسسکو و ایده آل سازی تاریخ رومانی ساخته شد که به آن پروتوکرونیزم نیز می گویند. بحث اصلی این اصل جنگ بی پایان و اتفاق آرا در طول دو هزار سال برای دستیابی به اتحاد و استقلال بود. بخشی از کمونیسم ملی رومانی، بازسازی شخصیتهای تاریخی و باستانی کشور رومانی بود که قبلاً توسط رژیم کمونیستی نکوهش شده بودند. به عنوان مثال می توان به مورخ ملی گرای، نیکلای یورگا و حتی "رهبر" فاشیست یان آنتونسکو اشاره کرد. این چهره ها، علی رغم دیدگاه های قوی ضد کمونیستی، به عنوان یک میهن پرست رومانیایی شناخته می شدند.
هاردبال فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی برایان رابینز است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیانو ریوز، داین لین، جان هاکس، دی بی سویینی، مایک مک گلون، گراهام بکل و مایکل بی.جردن ایفای نقش کرده اند.
حسینیه امام خمینی، حسینیه ای است در تهران واقع در مجاورت بیت رهبری در محله آذربایجان که محل برگزاری برخی از مراسمات حکومتی و مذهبی ایران و ملاقات های حضوری با رهبر جمهوری اسلامی است. تاریخچه. حسینیه امام خمینی حسینیه ای در مجموعه بیت رهبری است که بلافاصله پس از معرفی سید علی خامنه ای به عنوان رهبر کشور، در سال ۱۳۶۸ و در محلهٔ آذربایجان واقع در خیابان پاستور احداث و راه اندازی شد. این مکان، برای اجرای سخنرانی های مهم رهبر جمهوری اسلامی و مداحی و مرثیه سرائی در مراسمات مذهبی طراحی شد. منابع. در فانزی بیشتر بخوانید: https://funzi.co/mag/travel-directory/حسینیه-امام-خمینی/
نسل ام… فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی مارک ال. من است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیانو ریوز، بوجانا نوواکوویچ، آدلاید کلمنس، دانیل سانجاتا، ساریتا چودری و جیک هافمن ایفای نقش کرده اند.
دو زن () یک فیلم درام روسی به کارگردانی ویرا گلاگولیوا است که بر اساس نمایش نامه یک ماه در کشور اثر ایوان تورگنیف در سال ۲۰۱۴ ساخته شده است.
جنگ دایتوآ همچنین جنگ مقدس دایتوآ (大東亜聖戦) به معنی جنگ بزرگ آسیای شرقی نامی بود که دولت ژاپن در هنگام جنگ جهانی دوم بر روی جنگ اقیانوس آرام گذاشته بود. «جنگ بزرگ آسیای شرقی» بلافاصله پس از شروع جنگ اقیانوس آرام در سال ۱۹۴۱ در هیئت دولت توجو هیدکی تصویب شد. علت این نامگذاری ایده «آزاد سازی مستعمرات غربی آسیا و ایجاد منطقه مشترک رونق آسیای شرقی بزرگ با هدف استقلال در آسیا» بود. پس از جنگ، فرمانده عالی نیروهای متفقین جنگ جهانی دوم (GHQ) در زمان اشغال ژاپن استفاده از عنوان «جنگ بزرگ شرق آسیا» را ممنوع و آن را به عنوان «جنگ اقیانوس آرام» تغییر داد زیرا این عنوان برای طرف متفقین که عمدتاً از کشورهای استعماری تشکیل شده بود ناخوشایند بود. از دهه ۱۹۶۰ به عنوان نوعی تابو در مورد استفاده از آن وجود دارد و از استفاده در رسانه ها خودداری می شود. ملت ها و قدرت های درگیر. کشورهای بی طرفی که به شدت تحت تأثیر جنگ قرار گرفتند. پرتغال - مستعمرات در آسیا(ماکائو و تیمور پرتغال) توسط نیروهای محور و متحدان اشغال شد زمینه تاریخی. بستن پیمان با کره. سال ۱۸۷۵ یک ناوگان ژاپنی که به ظاهر مأموریت نقشه برداری دریایی داشت، برای برانگیختن کر
ه در طی حادثه جزیره کانگوا وارد حریم دریایی کره شد و آب آشامیدنی خواست. گارد ساحلی کره به روی این کشتی ها آتش گشود و با این که گلوله توپ ها به کشتی ها نرسید، ناوگان ژاپنی استحکامات بندر و کشتی های پهلو گرفته در آنجا را در هم کوبید. دولت ژاپن بی درنگ کورودا کیوتاکا را به کره فرستاد و به همان شیوه که دو دهه پیش ایالات متحده با ژاپن رفتار کرده بود، با تهدید پیمان ۱۸۷۶ ژاپن و کره را بر این کشور تحمیل و دو بندر کره بر روی خود گشود. در این پیمان کره کشوری مستقل و نفوذ مسلط چین در آن نادیده در نظر گرفته شد. این کار خشم چین را برانگیخت و این دولت مدعی شد کره تحت الحمایه چین است و حق بستن چنین پیمانی با کشور دیگری را ندارد. سال ۱۸۸۴ که چین در ویتنام از فرانسه شکست خورد، جناح هوادار ژاپن در کره فرصت را غنیمت شمرد و با پشتیبانی ژاپن دست به کودتا زد اما شکست خورد. پیمانی بین چین و ژاپن امضا شد که هر دو کشور نیروهایشان را از کره بیرون بکشند. در این هنگام فساد اداری در دستگاه حکومت کره شایع و فشار مالیاتی بر مردم طاقت فرسا بود. ماه ژوئن ۱۸۹۴ شورش های پراکنده ای در کره پدید آمد که گروه های ضد غربی به نام تونگ-هاکس آن را ساز
مان می دادند. پادشاه کره که خود را تحت الحمایه چین می دانست از این کشور یاری خواست. چین بی درنگ با اعزام یک نیروی دو هزار نفره شورش ها را به شدت سرکوب نمود. ژاپن این امر را مخالف پیمان پیشین دانست و نیروهایش را در نزدیکی سئول پیاده کرد. نیروهای ژاپنی کاخ سلطنتی کره را تصرف و گوجونگ، پدر پادشاه، را دستگیر کردند. او با پسرش سونجونگ به خصوص عروسش، امپراتریس سونجونگ، ملکه بر سر حکومت کشور اختلاف نظر داشت. ژاپنی ها گوجونگ را وادار کردند که حکومتی هوادار ژاپن تشکیل دهد و این دولت را ناگزیر ساختند تا از نیروهای ژاپنی برای اخراج چین استمداد کند. نخستین جنگ با چین. نخستین جنگ چین و ژاپن بین دودمان چینگ چین و میجی ژاپن بر سر سلطه بر کره درگرفت. تا پایان سپتامبر ۱۸۹۴ نیروهای ژاپنی بیش تر خاک کره را تصرف کردند و پیشروی به سوی چین را ادامه دادند. پس از شش ماه موفقیت نیروی زمینی و دریایی ژاپن و تصرف شهر ویهای، دودمان چینگ ماه فوریه ۱۸۹۵ درخواست صلح کرد. در این هنگام راه پیشروی ژاپنی ها به سوی پکن باز بود و چین چاره ای جز تسلیم ندید. بدین ترتیب پیمان صلح شیمونوسکی امضا شد تا قیمومیت چین بر کره پایان یابد و نیز جزیره تایوان
و شبه جزیره لیائودونگ به ژاپن واگذار گردد. همچنین قرار شد غرامت نقدی سنگینی به مبلغ سی صد میلیون ین از سمت چین به ژاپن پرداخت شود. شکست چین از ژاپن نشان داد که چین ضعیف تر از آن است که پنداشته می شود و نیز آشکار نمود که تجدد ژاپن توفیق عمده و برجسته ای داشته است. اقدام ژاپن در تصرف خاک چین موجب اعتراض مشترک کنسرت اروپا (شامل امپراتوری روسیه، فرانسه و امپراتوری آلمان) گردید زیرا اشغال شبه جزیره لیائودونگ توسط ژاپن تهدیدی دائمی برای چین محسوب می شد. اروپایی ها ژاپن را که به شدت تحقیر شده بود، مجبور به رها کردن شبه جزیره نمودند. طبق مداخله سه گانه در ۲۳ آوریل ۱۸۹۵، ژاپن اجباراً لیائودونگ در جنوب منچوری را در ازای افزایش غرامت به چین باز پس داد. از دست رفتن شبه جزیره لیائودونگ پیمان صلح را یکسره از ارزش نینداخت اما صورتی که این کار داشت و تحمیل سه دولت چنان بر مردم ژاپن گران آمد که آن را شکست بزرگی شمردند. اثر مداخله سه قدرت اروپایی در روح و اندیشه مردم ژاپن سالیان دراز باقی ماند. ژاپنی ها از آن پس بیش تر در معرض القائات ملی گرایان افراطی و نگران حیثیت و غرور ملی بودند. پس از آن ژاپن بیش از پیش به تقویت نیروی نظا
می خود پرداخت. در چین حزب کومینتانگ کارزاری برای متحد کردن این کشور علیه جنگ سالاران محلی به راه انداخت و تا میانهٔ دههٔ ۱۹۲۰ توانست دستکم در اسم چین را متحد کند ولی چیزی نگذشت که بین این حزب و متحد سابقش یعنی حزب کمونیست چین جنگی داخلی درگرفت و جنگ سالاران محلی جدیدی نیز سر برآوردند و وارد معرکه شدند. امپراتوری ژاپن که روز به روز نظامی گراتر می شد، مدت ها به دنبال افزایش نفوذش در چین بود و آن را گام نخست در راستای ادعای حقش برای حکومت بر جهان می دانست. ژاپن این مسئله را بهانهٔ حمله به منچوری قرار داد و در آن جا دولت دست نشاندهٔ مانچوکوئو را تأسیس کرد. جامعه ملل پس از تصرف منچوری توسط ژاپن ناظرانی را به منطقه اعزام کرد تا این موضوع را بررسی کند. سال بعد، جامعه ملل ژاپن را در حمله به منچوری مقصر شناخت و اعلام کرد که منچوری باید به چین بازگردانده شود. در واکنش امپراتوری ژاپن از جامعهٔ ملل خارج شد. استعمار کره. دولت ژاپن پادشاه کره را به امضای توافقی واداشت که امنیت آن کشور و خانواده سلطنتی را تضمین می کرد و برای این کار اجازه اقدام لازم را به ژاپن می داد. ژاپن بر آن بود که کار کره را یکسره کند و این سرزمین را ت
حت الحمایه/مستعمره خود سازد. در کره پادشاه اختیاردار مطلق بود و زیر بار این خواست ژاپن نمی رفت اما نیروهای ژاپنی در کره حاضر بودند و کار را پیش بردند. سرانجام پیمان ۱۹۰۵ ژاپن و کره بدون موافقت پادشاه امضا شد. در پایان سال ۱۹۰۵ فرمانداری کل ژاپن در سئول برقرار و ایتو هیروبومی نخستین فرماندار یا نخستین ژنرال ژاپنی مقیم کره شد. جنگ جهانی اول. ژاپن بین سال های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ در جنگ جهانی اول شرکت داشت. این کشور به نیروهای تفاهم سه گانه که شامل بریتانیا، فرانسه و روسیه می شد، پیوست و نقشی اساسی در تأمین امنیت خطوط دریایی اقیانوس آرام و اقیانوس هند، در برابر نیروی دریایی امپراتوری آلمان داشت. از لحاظ سیاسی، این شرایط فرصتی به ژاپن داد تا حوزه نفوذ خود در چین را گسترش داد. اقتصاد ژاپن شروع به رونق کرد. این مسئله عمدتاً بر اثر بهره برداری از مواد اولیه و نیروی کار چینی بود. در پایان جنگ جهانی اول، بر اساس پیمان ورسای، ژاپن توانست برخی از جزایر اقیانوس آرام که پیش از آن تحت سلطه آلمان بود، را در دست بگیرد. سرانجام به نظر می رسید که از معاهدات نابرابر و مداخله سه گانه انتقام گرفته شده است. پس از پایان جنگ جهانی اول ژاپن
به گروه پنج قدرت بزرگ جهان پیوست و بحث در مورد گسترش بیشتر فعلاً متوقف شد. تا اواخر دهه ۱۹۲۰ رهبران ژاپن عموماً از آرمان آزادی اقتصادی در ظاهر حمایت می کردند. تلاش های آن ها برای ادغام اقتصاد ژاپن در یک نظم جهانی لیبرال ادامه داشت، با این حال، اوایل دهه ۱۹۳۰ در پیوستن به کشورهای غربی ناامید شدند زیرا اقتصادهای در بحران فرورفتهٔ غربی برای محافظت از بازارهای استعماری خود موانعی را در تجارت ژاپن ایجاد کردند. بسیاری از ژاپنی ها معتقد بودند که ساختار صلح بین المللی که در جامعه ملل تجسم یافته، به نفع کشورهای غربی است که منابع جهان را در سلطه خود دارند. علاوه بر این، غرب با جلوگیری از مهاجرت ژاپنی ها از طریق قانون اخراج آسیایی ها در دهه ۱۹۲۰ ریاکاری کرده بود. در نتیجه، این آرمان در ژاپن مبنی بر تشکیل یک فدراسیون یا تعاونی از شرق آسیا، مبتنی بر آرمان های سنتی پان آسیایی برادری جهانی (هاکو ایچو - هشت گوشه جهان زیر یک سقف) و شعارهای آزادی خواهانهٔ «آسیا برای آسیایی ها» شروع به ظهور کرد. درگیری با روسیه و شوروی. جنگ روسیه و ژاپن دو سال پس از امضای پیمان اتحاد ژاپن و بریتانیا در فوریه سال ۱۹۰۴ درگرفت. جنگ سال های ۰۵–۱۹۰۴
درگیری بین امپراتوری روسیه به عنوان یک قدرت بین المللی با یکی از بزرگ ترین ارتش ها در جهان و امپراتوری ژاپن به عنوان ملتی که اخیراً بعد از دو سده و نیم انزوا به صحنه جهانی بازگشته بود، به حساب می آمد. مجموعه ای از نبردها در شبه جزیره لیائودونگ منجر به رانده شدن روس ها از جنوب منچوری و نبرد تسوشیما منجر به یک فاجعه برای نیروی دریایی امپراتوری روسیه شد. پس از پیروزی ژاپن در نبرد موکدن (مارس ۱۹۰۵) ژنرال اویاما ایوائو بی درنگ رئیس ستاد خود را به توکیو فرستاد تا لزوم صلح بی تأمل را به دولت میجی بقبولاند. ژاپن پیشنهاد میانجیگری را به تئودور روزولت، رئیس جمهور ایالات متحده داد و روسیه نیز از این پیشنهاد استقبال کرد. ماه اوت نمایندگان مختار دو دولت در ایالات متحده ملاقات کردند. خواست های ژاپن چنان که از یک فاتح مسلم جنگ انتظار می رفت سنگین بود و متضمن شناسایی برتری ژاپن در کره، انتقال تأسیسات و منافع روسیه از منچوری و از جمله خط راه آهن منچوری و شبه جزیره لیائودونگ به ژاپن، تسلیم ساخالین و پرداخت غرامت به ژاپن بود. روسیه دو خواسته اخیر را به شدت رد کرد تا سرانجام با میانجیگری ایالات متحده در پیمان پورتسموت (۵ سپتامب
ر ۱۹۰۵) بپذیرد نیمه جنوبی ساخالین را به ژاپن واگذار کند. به هر صورت پرداخت خسارت به هیچ وجه پذیرفته نشد. پیروزی ژاپن در جنگ با روسیه جهان غرب را متحیر و برخی از ملی گرایان آسیایی (کسانی که مستقیماً توسط گسترش ژاپن تهدید نمی شدند) را تشویق کرد که ژاپن را به عنوان رهبر طبیعی منطقه در نظر بگیرند. نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۳۰، بر مبنای سیاست انتخابی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در پیشروی به سمت شمال درگیری هایی بین نیروهای ژاپنی مستقر در منچوری و نیروهای شوروی و جمهوری خلق مغولستان پدید می آمد. تسخیر منچوری. حادثه موکدن در ۱۸ سپتامبر ۱۹۳۱ که در آن قسمتی از خطوط آهن در منچوری منفجر شد، بهانهٔ حمله ژاپن به منچوری قرار گرفت. تعرضات ژاپنی ها به منچوری در سال ۱۹۳۱ بر اساس این ایده که اقتصاد ژاپن به بن بست رسیده است، توجیه می شد. سه عامل ایجاد این بن بست کمبود مواد اولیه در ژاپن، جمعیت در حال گسترش سریع آن و تقسیم جهان به بلوک های اقتصادی بود. پس از تصرف منچوری در سال ۱۹۳۲ ژاپن دولت دست نشانده ای به نام مانچوکوئو را در آن را برپا کرد و پویی، آخرین امپراتور چین را به عنوان پادشاه آن بر منصب نشاند. سال ۱۹۳۳ هنگامی که جامعه ملل به ت
صرف این قسمت از خاک چین اعتراض کرد، ژاپن خود از این سازمان خارج شد.
نیرویابی یا نیروگیری به فرایند کلی شناسایی، جذب، غربالگری و مصاحبه با نامزدهای مناسب برای مشاغل (اعم از دائم یا موقت) درون یک سازمان گفته می شود. نیرویابی همچنین می تواند به فرایندهای مربوط به انتخاب افراد برای کارهای بدون حقوق پرداخته شود. مدیران، متخصصان منابع انسانی و متخصصان نیرویابی ممکن است وظیفه انجام کار نیرویابی را داشته باشند، اما در برخی موارد نیرویابی در بخش دولتی، بنگاه های کاریابی تجاری یا مشاورهای جستجوی تخصصی برای انجام بخش هایی از فرایند استفاده می شود. فناوری های مبتنی بر اینترنت که از همه جنبه های استخدام پشتیبانی می کند، از جمله استفاده از هوش مصنوعی به طور گسترده ای گسترش یافته است.
بحران ۱۹۸۳ سهام بانک های اسرائیل ()، یک بحران مالی بود که در سال ۱۹۸۳ در اسرائیل رخ داد و طی آن سهام چهار بانک بزرگ اسرائیل سقوط کرد. در دوره های قبلی کاهش قیمت سهام، بانک ها سهام خود را بازخرید می کردند تا یک تقاضای نمایشی را برای سهام خود ایجاد کنند و از ارزش آن به طور مصنوعی حمایت کنند. اما در اکتبر ۱۹۸۳، بانک ها دیگر سرمایه ای برای خرید مجدد سهام و حمایت از قیمت ها نداشتند. قیمت سهام بانک ها سقوط کرد و بورس اوراق بهادار تل آویو از تاریخ ۶ اکتبر ۱۹۸۳ به مدت هجده روز تعطیل شد. در نتیجه، این بانک ها توسط دولت ملی شدند.
وینار ساسانکان (پارسی میانه: "Winnār ī Sāsāngān") یکی از نجیب زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود. زندگی. از وینار در سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت به عنوان پسر فردی به نام ساسانکان (ساسانگان) یاد شده است. او در این سنگ نوشته در میان ۶۷ نجیب زاده در رتبهٔ شصت وسوم قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
وارزَن (پارسی میانه: "Wārzan") یکی از نجیب زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم و ساتراپ جی (اصفهان) بود. زندگی. از او در سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده است. وی یکی از هفت ساتراپ و در میان آن ها سومین نفری است که به او در این کتیبه اشاره شده است. او در این سنگ نوشته در میان ۶۷ نجیب زاده در رتبهٔ سی ویکم قرار دارد و از جمله کسانی است که شاه به نام آن ها قربانی داده است. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
وردبد (پارسی میانه: "Wardbed") یکی از نجیب زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم و پریستگ بد (پارسی میانه: paristagbed؛ به معنای «رئیس خادمان») بود. زندگی. از وردبد در سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده است. او در این سنگ نوشته در میان ۶۷ نجیب زاده در رتبهٔ سی ونهم قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست. باید بررسی کرد که آیا مقام وی از نظر سلسله مراتب از همه افرادی که در کاخ سلطنتی خدمت می کردند برتری داشت یا اینکه او فقط مسئول خادمان بود. او به احتمال زیاد می توانست فقط رئیس همه خادمانی باشد که موقعیت خاصی ندارند. در میان آن ها خادمان شخصی اعضای خانواده سلطنتی و همچنین افراد بیشماری در ضیافت های سلطنتی، شکارها یا نوازندگان نیز بودند.
گندفر آبکان (پارسی میانه: "Gundifarr ī Ēwagān") یکی از نجیب زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود. زندگی. از او در سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده است. او در این سنگ نوشته در میان ۶۷ نجیب زاده در رتبهٔ بیست وهشتم قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
آنکیسور نام سرده ای از راسته خزنده کفلان و زیر راسته خزنده پاریختان است. سنگواره این گونه، متعلق به دوره ژوراسیک پیشین و اشکوب هتاجین و سینمورین بوده و بقایای آن در شمال شرقی ایالات متحده یافت شده است. نام آنکیسور از واژه یونانی ""αγχι"" (آنکی) -anchi به معنی "نزدیک"+"" (سوروس)-sauros به معنی "سوسمار" گرفته شده است. در ابتدا از آنکیسور به عنوان جایگزینی برای " "Amphisaurus" " شناخته شده بود. که خود نام جایگزینی گونه برای " "Megadactylus"" در نظر گرفته شده بود. بعدها مشخص شد که هر دو گونه هایی از آنکیسور هستند. کشف و نامگذاری. بقایای خزنده پاریختان اولین بار در سال ۱۸۱۸ در آمریکای شمالی کشف شد. هنگامی که تعدادی از بقایا توسط آقای سلیمان السورث جونیور هنگام حفاری چاه با باروت در ویندزور شرقی، کنتاکی آمریکا یافت شد، تصور می شد که استخوان ها ممکن است استخوان های انسان باشد. اما وجود مهره های دم و کمر، این تصور را نقض می کرد. اکنون به عنوان نمونه های یک خزنده پاریخت نا آشنا شناخته می شوند، و احتمالاً هم نیای نزدیکی با پلاتوسورها داشتند در سال ۱۸۵۵، بقایای "آ. پولیزلوس،" توسط ویلیام اسمیت در اسپرینگفیلد، ماساچوست د
ر هنگام حفاری انفجاری برای چاه آب یافت شد. متأسفانه، هر دو نمونه به دلیل انفجار در محل ساختمانی که در آن پیدا شده بودند، به شدت آسیب دیدند و بسیاری از استخوان ها یا توسط کارگران به طور تصادفی دور ریخته شد، یا توسط اشخاص علاقه مند نگهداری شد. در نتیجه، این سرده، تنها باید از بقایای ناقص تشخیص داده می شد. در سال ۱۸۶۳، ادوارد هیچکاک جونیور، توضیح داد که بقایای کشف شده در اسپرینگ فیلد، می توانند نوع خاصی از خزندگان باشند. وی سپس با دیرینه شناس انگلیسی ریچارد اوون ارتباط برقرار کرد. اوون به او توصیه کرد که از یافته ها به عنوان یک سرده جدید نام ببرد. اوون با اشاره به انگشت شست بلند زیاد حیوان، "نام Megadactylus را به معنی "انگشت بزرگ"" را به او ارائه کرد"." خود هیچکاک جونیور با اشاره به این واقعیت که پدرش سالها بیهوده در پی کشف هویت این گونه بود، نام "polyzelus" را (به معنی بسیار مورد جستجو) برای گونه ای از این سرده انتخاب کرد"."
تاد ریوالدو فره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اندونزی است که در پست هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال پرسیپورا جایاپورا در سوپر لیگ اندونزی و تیم ملی زیر ۲۳ سال اندونزی بازی می کند.
فهرست آثار ملی شهرستان گناباد شامل ۱۳۳ اثر ملی در شهرستان گناباد است که تا ۱۳۹۷ به ثبت رسیده اند که سهم این شهرستان در سطح استان خراسان رضوی که بالغ بر ۱۴۰۷ اثر تاریخی ثبت شده دارد رتبه دوم بعد از مشهد را داراست. مسجد جامع گناباد اولین اثر ملی این شهرستان است که در خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت. همچنین قنات قصبه قدیمی ترین بنای تاریخی این شهرستان است.
۲۵ هرکول یا زانوزده ۲۵ ستاره ای در صورت فلکی زانوزده و در کهکشان راه شیری است.
اتحاد ایتولی یا لیگ اتولیا یک کنفدراسیون از جوامع قبیله ای و شهرها در یونان باستان با مرکزیت اتولیا در یونان مرکزی بود این اتحادیه احتمالاً در مخالفت با مقدونیه و اتحاد با هخامنشیان در اوایل دوران هلنیسم تأسیس شد. دو نشست سالانه در ترمیکا و پاناتولیکا برگزار می شد. این اتحادیه دلفی را در سال۲۹۰ قبل از میلاد اشغال کرد و به طور پیوسته سرزمین تحت تصرفش را گسترش می داد تا اینکه در پایان قرن ۳ قبل از میلاد، کل یونان مرکزی را به استثنای آتیکا و بئوتیا تصرف کرد. در اوج خود، قلمرو اتحادیه شامل لوکریس، مالیس، دولوپس، مناطقی از تسالالی، فوکیس و آکارنانیا بود. در دوره اخیر تاریخش برخی از شهرهای یونان به اتحادیه پیوستند در این میان می توان از شهرهایی مانند شهرهای آرکادیان مانتینه ،تگی، فیگالیا و کیدونیا در کرت یاد کرد. در طول دوران باستان، ایتولی ها مورد توجه دیگر یونانیان نبودند، زیرا آنها را نیمه بربر و وحشی می دانستند اتحادیه آنها از ساختار سیاسی و اداری پیچیده ای برخوردار بود و ارتش های آنها به راحتی باسایر قدرت های یونان برابری داشت. با این حال، در دوره هلنیستی، آنها به عنوان یک کشور مستقل در یونان مرکزی ظهور کردند
و با الحاق داوطلبانه چندین دولت شهر یونان به اتحادیه شان گسترش یافتند. در این دوره باز هم، اتحادیه ایتولی علیه مقدونی ها مبارزه می کرد که به اتحاد با روم منجر شد و خود منتهی به فتح نهایی یونان توسط رومی ها شد.
ماراشلی (به معنی اهل ماراش) مجموعه تلویزیونی ترکی در ژانر درام، اکشن سال ۲۰۲۱ ترکیه است. خلاصه داستان. مرعشلی (بوراک دنیز) که قبلاً سرباز نیروی ویژه بوده، یک مغازه ی صحافی باز می کند و سعی می کند از آنجا امرار معاش کند. نقطه ی عطف زندگی مرعشلی روزی است که دخترش زلیش تیر می خورد. مرعشلی با این که تنها هدفش حیات بخشیدن (امید بخشیدن) به دخترش است ولی رنج بزرگی که به دخترش تحمیل شده را هم فراموش نکرده است. روزی دختری بسیار زیبا به اسم ماهور (آلینا بز) وارد مغازه اش می شود که در همان روز ناخواسته درگیر ماجرای خطرناکی شده است و مرعشلی زندگی او را نجات می دهد و همان روز تقدیر این دو نفر به هم گره می خورد…
ان جی سی ۷۳۸۰ () یک خوشه ستاره ای باز جوان است که در صورت فلکی گردانِ شمالی قیفاووس قرار گرفته و توسط کارولین هرشل در سال ۱۷۸۷ کشف شده است. اخترشناسِ زادهٔ آلمان، ویلیام هرشل، کشف خواهرش را در فهرست خود گنجانده و آن را با برچسب «H VIII.77» نامگذاری کرده است. در کاتالوگ شارپلس 1959 (Sh2-142). این سحابی با نام «S 142» شناخته می شود. مشاهدهٔ "ان جی سی ۷۳۸۰" با چشم بسیار دشوار است، معمولاً به آسمان بسیار تاریک و فیلتر O-III نیاز است. این خوشهٔ ستاره ای در فاصله تقریبی ۸٫۵ کیلو سال نوری از خورشید، در بازوی برساووش کهکشان راه شیری واقع شده است. این خوشه وسعتی حدود ۲۰ سال نوری (در ۶ قطعه) با یک شکل کشیده و یک دم کشیده را در بر می گیرد. تخمین سن از ۴ تا ۱۱٫۹ میلیون سال است. در مرکز خوشهٔ DH Cephei قرار دارد، یک سیستم باینری طیفی دو خط نزدیک و دو خطه متشکل از دو ستاره عظیم از نوع O قرار دارد. این جفت منبع یونیزه کنندهٔ اصلی برای منطقه اچ ۲ (H II) اطراف است و در حالی که باعث تشکیل ستاره در منطقهٔ همسایه می شود، گاز و گرد و غبار اطراف را بیرون می کشد. از میان ستارگان متغیری که در خوشه شناسایی شده اند، ۱۴ ستاره از ستارگا
ن پیش رشته اصلی شناخته شده اند در حالی که ۱۷ ستاره که رشته اصلی هستند در درجهٔ اول متغیرهای نوع B هستند.
رژیم وانگ جینگ وی (به لاتین: Wang Jingwei regime) یک کشور سابق، دولت دست نشانده و حکومت در امپراتوری ژاپن بود.
نبرد کورنت در سال 146 قبل از میلاد، که به عنوان نبرد لوکاپترا یا نبرد لفکوپترا نیز شناخته می شود، درگیری تعیین کننده ای بود که بین جمهوری روم و ایالت-شهر یونانی کورینث و متحدانش در اتحادیه آخائیان درگرفت . این نبرد پایان جنگ آخائیان و آغاز دوره تسلط رومیان در تاریخ یونان بود و همچنین به دلیل نابودی کامل و کامل کورنت توسط رومیان در عواقب آن قابل توجه است. پیش زمینه. از چند دهه قبل بین اتحادیه و رم اختلافاتی بود اما پس از تمایل اتحادیه به افزودن اسپارت این اختلافات گسترش یافت کاسیوس دیو گزارش داد که این آخاییان (یونانی ها) بودند که اختلاف را آغاز کردند، اما توسعه طلبی روم، عوام فریبی آخاییان و شکست دیپلماسی هم مؤثر بوده است. سنای روم به لوسیوس مومیوس، یکی از کنسول های قدیمی، دستور داد تا برای خاموش کردن شورش از اکهائی به یونان برود مقدمه. رومی ها که از مقدونیه، که به تازگی به یک استان روم تبدیل شده بود، در حرکت بودند، در نبرد اسکارفیا ارتش آخایی را تحت فرماندهی کریتولاوس شکست دادند. این شکست باعث سردرگمی و وحشت بزرگی در جهان یونانی شد، بطوریکه پس از آن تعدادی از شهرها تسلیم رومیان شدند. با این حال، بسیاری از اع
ضاء اتحادیه، به ویژه کورنت، در اطراف دیائوس جمع شدند، و او را به عنوان جایگزینی کریتولائوس انتخاب کردند و برای ادامه جنگ تصمیم گرفتند. پس از نبرد، فرمانده رومی از طریق بئوتیه پیشروی کرد، متحدان آخائی را در منطقه شکست داد و چندین شهر تسلیم شدند و با آنها به خوبی رفتار شد. او پیشنهاد صلح به اتحادیه داد، اما توسط دیائوس این پیشنهاد رد شد. در سال ۱۴۶ قبل از میلاد، لوسیوس مومیوس وارد منطقه شد، متلوس را به مقدونیه بازگرداند و تمام نیروهای رومی را در منطقه جمع کرد، که بالغ بر ۲۳۰۰۰ پیاده و ۳۵۰۰ سوار (احتمالاً دو لژیون به اضافه متحدان ایتالیایی) و نیز متحدان کرتانی و پرگامی بود. با این نیرو، او به سمت پایتخت اتحادیه پیشروی کرد، جایی که ژنرال دیائوس با ۱۴۰۰۰ پیاده و ۶۰۰ سواره اردو زده بود نبرد. رومی ها نیروهای کمکی ایتالیایی خود را به عنوان مأمور مراقبت انتخاب کرده بودنداین امر باعث می شود که آخانیان با تحمیل تلفات قابل توجه و تقویت روحیه خود، حمله شبانه موفقی را به اردوگاه نگهبان پیشروی رومی انجام دهند. به جهت پیروزی های اولیه اخائیان به جنگ تشویق شدند در جنگ نیروهای سواره اندک ایشان شکست خوردند و یک نیروی هزار نفره