Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که ما امروز می شناسیم تطبیق دهند. بر اساس سنت اسلامی، قدمت قرآن به قرن هفتم برمی گردد، در حالی که اولین نمونه های ادبیات عرب به معنای کامل آن دو قرن بعد، یعنی زمانی که ابن هشام (متوفی ۸۲۸) «سیرهٔ پیامبر» را نوشت، یافت می شود. بنابراین، می توانیم ثابت کنیم که ادبیات عربی پس از قرآن، در دوره ای پس از آثار خلیل بن احمد فراهیدی (متوفی ۷۸۶)، بنیان گذار فرهنگ نویسی عربی (کتاب العین)، و سیبویه (متوفی ۷۹۶)، که دستور زبان عربی کلاسیک به او تعلق دارد، توسعه یافته است. حال اگر فرض کنیم که شکل گیری قرآن در سال وفات محمد در سال ۶۳۲ به پایان رسیده است، فاصله ای ۱۵۰ ساله را پیش روی خود می یابیم که در طول آن اثری از ادبیات عرب درخور توجه نیست. لوگزنبرگ با رویکرد پژوهشی خود نمایندهٔ «مکتب زاربروکن» است که بخشی از مکتب اسلام شناسی تجدیدنظرطلبانه است. روش شناسی پیشنهادی لوگزنبرگ. «قابل قبول بودن»، «قضاوت کردن» و «معنا ساختن» یک واژه، مستلزم بررسی و نگاه کردن به وقوع و تکرار شدن یک واژه در آیات آشکارتر قرآنی، و نگاه به متون جعلی و مذهبی آرامی است که تقریباً کلمه به کلمه در قرآن آورده شده است.
پادشاه هتل (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۴ با بازی لی دونگ ووک، لی دا هائه، ایم سولونگ، وانگ جی-هه، لی دئوک-هوا و کیم هائه-سوک است. این مجموعه از ۵ آوریل تا ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴، شنبه و یکشنبه ها ساعت ۲۱:۴۵ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۳۲ قسمت پخش شد. لی دونگ ووک و لی دا هائه قبلاً در سریال دختر من (۲۰۰۵) همبازی بودند. خلاصه. یک داستان عاشقانه بین یک وارث که سعی می کند میراث پدرش، تنها هتل هفت ستاره در کشور، را نجات دهد، و یک مدیر هتل که به دشمن او تبدیل می شود تا از او محافظت کند. تولید. اولین جلسهٔ فیلم نامه خوانی در فوریه ۲۰۱۴ انجام شد. پخش بین المللی. این مجموعه در چین بسیار محبوب شد و در زمان پخش، دومین درام کره ای با ریتینگ تلویزیونی بالا را در بایدو ثبت کرد. همچنین این مجموعه، جایگاه شماره یک درام های کره ای در آی چی یی، یک سایت ویدئوی چینی، بود و بیش از ۲۰۰ میلیون بازدید به دست آورد و در زمان پخش در چین، پنجمین درامای محبوب در چین بوده است. این مجموعه در ژاپن، از ۵ مه تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۴، از کانال کابلی کی ان تی وی پخش شد. این مجموعه در تایلند، از ۲۳ ژوئیه از ورک پوینت تی وی پخش شد. این مجموعه در و
یتنام، از ۲ آوریل ۲۰۱۵ از وی تی وی و کانال کابلی اچ تی وی۲ با عنوان بومی «Vua khách sạn» پخش شد. این مجموعه در تایوان، از ۶ مه ۲۰۱۵ از جی تی وی پخش شد. این مجموعه از اوه! کی، یک شبکهٔ تلویزیونی کابلی پولی و ماهواره ای که در حال حاضر در سنگاپور اندونزی، مالزی و برونئی در دسترس است، پخش شد. این مجموعه از ان تی دی تی وی کی اکس ال ای ۴۴٫۷، از ۲۵ مارس ۲۰۱۶ ساعت ۲۳:۰۰ (وقت محلی) پخش شد.
لعل نقاش هندی مینیاتورهای دوران گورکانیان بود. احتمالاً او یک مسلمان بود و نامش برگرفته از جواهر در عربی (لعل) یا رنگ قرمز در هندی (لال) است. او استاد پرکاری بود که بیش از ۱۱۰ اثر به او نسبت داده شده است. او در شکل گیری سبک به خصوص کارگاه های دوران اکبر شاه بسیار تأثیرگذار بود و ششمین نفر از ۱۷ نقاشی است که به ترتیب ارشدیت در "آیین اکبری" نامشان آمده است. لعل در "حمزه نامه" به طور متناوب در سال های ۱۵۶۲–۷۷ کار کرد و تا سال ۱۵۸۲ همراه با داسونت سرپرست کارگاه بود. او در "رزم نامه" هم طراح ارشد کارگاه بود و با مشارکت در رسم ۳۸ برگ این کتاب، نقش بزرگی داشت. ترکیبات درخشان او مانند "راما و متحدین در حال عبور از لانکا"و "مناظر طبیعی" گرایشش به آثار نگارگری ایرانی را قوی نشان می دهد. برای کشیدن معماری و پرتره ها وی با سبک اروپایی که کسو داس استفاده می کرد، آشنایی داشته ولی با این حال، علی رغم استفاده از سبک اروپایی در نگاره یک شهر دوردست برای کنایه از فضا، وی اساساً نسبت به اصول چشم نداز اروپایی چندان همدل نبود. او از این ترکیب در طراحی "تیمورنامه" و "جامع التواریخ" استفاده کرده است. اشکالی که برگرفته از سبک غرب آسی
ای میانه قرون وسطی است و از نمونه های اولیه ایرانی الهام گرفته اند در آثار او در "اکبرنامه" فراوان هستند و ترکیب بندی های جدیدش در کاخ ها درک درستی از واقعیت ندارند. تنها دو برگ وی در "بابر نامه" عدم تمایل به ترسیم پدیده های مشاهده شده و واقعیت نگاری را تأیید می کند. این همدلی با برداشت های تیموری و بعداً صفوی از ترکیب و نقاشی در برگ های "اکبرنامه" مشهود است. در نسخه های خطی ادبی نیز این مسئله دیده می شود؛ من جمله در "خمسه نظامی"، "بهارستان جامی"، "گلستان سعدی" و "خمسه امیر خسرو دهلوی". اگرچه لعل در اکبرنامه از فرمول های ثابتی در آثارش استفاده کرده، نقاشی او در "پرش سلطان بهادر به دریا هنگام احاطه شدن توسط کشتی های پرتغالی" بدیع، دراماتیک و چشمگیر است. به نظر می رسد استعداد و تمایلات هنری او بیشتر متناسب با متون ادبی بود؛ کمااین که "دارا و شبان" در "کلیات سعدی" شاید یکی از بهترین کارهای او باشد.
آنا اسکلرن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل استرالیا است. وی دانش آموخته دانشگاه سیدنی است و از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حرف بی عمل"، "گامبیت"، "دابلیو.ئی."، "نزول قسمت ۲"، "مهلت یک ساله"، "حادثه تیمارستان، "پوآرو"، "کملوت"، "ژو"، "هیومنز" و "تفنگدارها" اشاره کرد.
اَندرو هاویل (؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۶۵) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پوآرو"، "مأموران مخفی"، "آدمکشان میدسامر"، "دکتر هو"، "شاهد خاموش"، "شهر هالبی"، "تودورها"، "شرلوک"، "پدر براون"، "ورا"، "ویکتوریا"، ""، "پادشاه"، "طلا"، "قانون کودکان"، "دخترعموی من ریچل"، "ارتش بابا"، "مدار بسته"، "بینوایان"، "بلوار لندن"، "نیکلاس نیکلبی"، "وایلد"، "بازسازی"، "دانتون ابی"، "بازی تقلید"، "کلاود اطلس"، "بانوی آهنی"، "سخنرانی پادشاه"، "بیداری"، "سیلویا"، "قلب من"، "دوک"، "هاید پارک در هادسون" و "رسوایی در بلگراویا" اشاره کرد.
بنیاد سیاست های استراتژیک استرالیا یک اتاق فکر و اندیشکده سیاست دفاعی و استراتژیک مستقر در کانبرا ، قلمرو پایتختی استرالیا است که توسط دولت استرالیا بنیان نهاده شده است. بخشی از بودجه این اندیشکده توسط وزارت دفاع استرالیا تأمین می شود. علاوه بر بودجه داخلی، بخشی از بودجه آن توسط دولتهای خارجی مانند وزارت امور خارجه ایالات متحده و همچنین پیمانکاران نظامی تأمین می شود.
ویکتوریا ویکس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل انگلستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "حادثه"، "وحشتناک ترین قتل"، "پوآرو"، "ایست اندرز"، "شاهد خاموش"، "شرلوک"، "دکتر هو"، "خانواده من"، "چیزی که یک دختر می خواهد"، "برج"، "اسکینز" و "بازی تقلید" اشاره نمود.
سرژ آزاناویسیوس (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم و نویسنده اهل فرانسه است. وی در خانواده ای یهودی با اصالت لهستانی-لیتوانیایی به دنیا آمد. والدین او دوران کودکی خود را در جریان جنگ جهانی دوم در فرانسه در حالی که مخفی شده بودند، پشت سر گذاشتند و از آن جان سالم به در بردند. آزاناویسیوس به همراه برادر کوچک ترش میشل در زادگاهشان پاریس بزرگ شد. با اینکه دایی اش مهندس صدا بود، خانواده اش به ندرت با دنیای سینما ارتباطی داشتند. او در مدرسه عالی هنرهای نمایشی پاریس بازیگری آموخت، از جمله نزد ایو پینیو. پس از آن در تئاتر به ایفای نقش پرداخت و سرانجام در سال ۱۹۹۳ با فیلم درام «دیوانه وار – عاشق» به کارگردانی لورنس فرِیرا باربوزا، در کنار ولری برونی تدسکی، ملویل پوپو و ساندرین کیبرلن، اولین حضور خود را بر پرده سینما تجربه کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پوآرو"،"بورجیاها"، "بازرس فویل"، "طبقه آمریکایی"، "احساسات متحد"، "" و "مردان آثار ماندگار" اشاره کرد.
در ریاضیات، عمل گروه روی یک فضا، همریختی گروهی از یک گروه به گروه تبدیلات فضا می باشد. به طور مشابه، کنش گروهی روی ساختار ریاضیاتی، همریختی گروهی از یک گروه به گروه خودریختی های آن ساختار است. گفته می شود که گروه روی فضا یا ساختار "کنش" می دهد. اگر گروهی روی یک ساختار کنش داشته باشد، اغلب روی اشیائی که از آن ساختار ایجاد می گردند نیز کنش می کند. به عنوان مثال، گروه ایزومتری های اقلیدسی روی فضای اقلیدسی و همچنین اشکالی که درون آن ترسیم می شوند نیز کنش انجام می دهد. به خصوص، این گروه بر روی تمام مثلث ها کنش می کند. به طور مشابه، گروه تقارن های یک چندوجهی روی رئوس، اضلاع و وجوه یک چندوجهی کنش انجام می دهد. کنش گروهی روی فضای برداری متناهی بعدی را نمایش گروهی می نامند. این نوع کنش، امکان می دهد تا بسیاری از گروه ها براساس زیرگروه های formula_1 شناسایی شوند، یعنی گروه ماتریس های formula_2 معکوس پذیر روی میدان "K". گروه متقارن formula_3 روی هر مجموعه "n" عضوی، به وسیله جایگشت عناصرش کنش می کند. گرچه گروه تمام جایگشت های یک مجموعه، به طور صوری به خود مجموعه وابسته است، مفهوم کنش گروهی امکان این را فراهم می آورد تا ج
ایگشت های تمام مجموعه های هم کاردینال، تنها با یک گروه مورد مطالعه قرار گیرند.
شان دینگوال (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رنگ من کوبریک"، "سربازرس بنکس"، "دکتر هو"، "پوآرو"، "ققنوس و قالیچه"، "علامت قابیل"، "لمس پلیدی" و "خداحافظ کریستوفر رابین" اشاره نمود.
کلیر کیلان (؛ زادهٔ ۸ مهٔ ۱۹۷۵) بازیگر اهل بریتانیا است. وی عضو پیشین گروه تئاتر جوانان رویال کورت بود و بین سال های ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ در کالج وست مینستر آموزش دید. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دربه درها"، "پوآرو"، "آینه سیاه"، "سفر به اسپانیا"، "پدینگتون ۲" و "بازخواهم گشت" اشاره کرد.
وحشیگری پلیس در ایران (یا خشونت پلیس ایران، جنجال های پلیس ایران) دست کم به دوران قاجار می رسد و در دوران شاهنشاهی پهلوی ادامه یافت و در دوران جمهوری اسلامی به اوج خود رسید. پیشینه. قاجار. سعید مدنی، جامعه شناس اعلام کرد که از دوران قاجاریان که یک نهاد، به نام نظمیه بنیان گذاری گردید، خشونت یکی از جزءهای به عمل آوردن حاکمیت و برقراری قانون و پس از آن نظم، توسط پلیس این کشور بوده است. پهلوی. پیش از انقلاب ۱۳۵۷، پلیس نقشی اثرگذار در به وجود آوردن نظم داشته است و در دوران پهلوی، تنها نهادی بوده است که در حوزه همگانی در این زمینه، نقش داشت. در این دوره نیز پلیس به گونه ای با اعمال خشونت همراهی می کرده است و بهره گیری پلیس از خشونت در این دوران نیز نرمال شمرده می شده است. جمهوری اسلامی. سعید مدنی، جامعه شناس، اعلام کرد که پس از انقلاب ۱۳۵۷، نهادهای نظم دهندهٔ همگانی در ایران، پرشمار شدند. به گونه ای که نخست کمیته ها شکل گرفتند و پس از آنان نیز پایگاه های بسیج. پلیس ایران نیز به نیروی انتظامی تبدیل شد. در وضعیتی معمولی، هر سهٔ این سازمان های جدید، فعال بودند. در پایان، در دوره ای کمیته ها در نیروی انتظامی در هم آمی
خته شدند و به عنوان نمونه در دههٔ ۱۳۹۰، در فضای شهری ایران، نیروی انتظامی و پایگاه های بسیج دیده می شود. وی همچنین گفت که بر پایهٔ ارزیابی ها، بخش قابل توجهی از مردم، باور دارند که هر دوی این سازمان ها، از خشونت در جهت به عمل آوردن نظم و قانون بهره گیری می کنند. اما پس از انقلاب ۱۳۵۷، کمیته ها نقش بیشتری گرفتند و نیروی انتظامی، رفتاری محافظه کارانه تر گرفت. هرچند که بعدها، با در هم آمیختن کمیته ها در نیروی انتظامی، «اعتماد به نفس گذشته به نیروی انتظامی بازگشت». فرماندهان کمیته ها نیز در نیروی انتظامی به فرماندهی رسیدند. با ورود نیروهای کمیته به نیروی انتظامی، برای باری دیگر، خشونت به پلیس ایران بازگشت و این خشونت به عنوان بخشی از رفتار این نیرو، به شمار می رفت. سعید مدنی در ادامه گفت که خشونت سیستماتیک و نظام دار، بخشی از رفتار پلیس ایران است و «مواردی که اخیراً اتفاق افتاده، فقط به واسطه فضای مجازی برجسته شده است وگرنه چنین رفتارهایی را تقریباً به طور روزمره می توان مشاهده کرد». او همچنین اعلام کرد که ادارهٔ آگاهی یکی از سازمان های فرماندهی انتظامی است که چه در گذشته چه در دوران کنونی، یکی از روش های فعالیتش
، بهره گیری از خشونت، زور و حتی شکنجه است. به گزارش یورونیوز در ۲۰۲۰ م، برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان باشد. سعید مدنی، جامعه شناس اعلام داشت که اینکه فرماندهی انتظامی ملزم به این شده است که از نقض احکام شرعی جلوگیری کند، ابهام دارد؛ فرماندهی انتظامی ضابط قضایی به شمار می رود و ضابط مذهبی یا شرعی نیست و بیشتر ورودهای فرماندهی انتظامی، شامل موارد نقض قانون بوده است. در مورد حجاب نیز وابسته به سیاست ها و قانون هایی که به فرماندهی انتظامی می دهند، این نیرو احتمال دارد که با کسانی که حجاب آنان بر پایه استانداردهای جمهوری اسلامی نبوده است، برخورد خشنی داشته باشد. همچنین وی گفت که تا مدت ها، یکی از وظیفه های روزانهٔ فرماندهی انتظامی، جمع کردن دیش های ماهواره مردم بوده است که این، به دلیل سیاستی از سوی وزارت کشور بود. فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی و بخش های زیرین. به شکل کلی، وحشیگری فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران،
از دید خشونت اعمال شده از سوی خود نیروها و خشونت نهادینه در این سیستم، بررسی شده است. سرنوشت معترضانی که توسط این نیرو دستگیر می شوند نیز مورد توجه رسانه های خارجی بوده است. در موارد بسیاری از شدت خشونت در بازداشتگاه های فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی، پرده برداری شده است. به شکل کلی، رویکرد دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی، از جمله فرماندهی انتظامی، در بالاترین سطوح حکومت و توسط شخص علی خامنه ای تعیین شده است. خشونت این پلیس علیه دستگیرشدگان در نمونه هایی همانند مهرداد سپهری در مشهد و بهاره چشم براه در آبادان واکنش های فراوانی در پی داشته است و با بهت و خشم همگانی در ایران رویرو شده است. در اردیبهشت ۱۳۸۶، گزارشی از یورش شبانهٔ نقابداران پلیس، به خانهٔ «لات و لوت» های تهران و بیرون کشیدن این افراد زیر رگبارهایی از لگد و مشت، تحقیرشان با انداختن آفتابه ای بر گردنشان و دور محله گرداندن این افراد، منتشر شد. در یکی از عکس ها، پلیس با چکمه بر صورت مجرم یا متهم، فشار وارد می کند. در عکس ها دیده می شود که آفتابه را با بند از گردن مجرم یا متهم، آویزان کرده اند و در عکسی دیگر نیز لولهٔ آفتابه را درون دهان او وارد کرده اند ت
ا از این راه سخن بگوید. در تصویری نیز شمشیر پلاستیکی به متهم داده اند. این گزارش در ادامه نوشت: «در عین حال برخورد بسیار خشن با زنانی که جرمشان تنها به عقب رفتن تکه ای پارچه از روی سر یا کوتاه بودن لباس محدود می شد، نمی توانست چندان تماشاگران را بر سر ذوق بیاورد». اسماعیل احمدی مقدم، فرماندهٔ پیشین فراجا، اعلام کرد که در تظاهرات تاسوعا و عاشورای ۱۳۸۸ هواداران جنبش سبز، خودروی فرماندهی انتظامی، مردم را زیر کرده است. در اردیبهشت ۱۳۹۶، «کمپین فعالان بلوچ» گزارش داد که تیراندازی نیروهای فرماندهی انتظامی ایران در ۲۱ اردیبهشت، باعث کشته شدن یک روحانی سنی شد و دو شهروند دیگر را نیز در شهر سیب و سوران زخمی کرد. به گزارش رادیو فردا در ۱۳۹۷ «در سال های گذشته برخی از کودکان در استان سیستان وبلوچستان و دیگر شهرهای ایران بر اثر شلیک مأموران فرماندهی انتظامی در حین تعقیب و گریز متهمان کشته شده اند». این گزارش به عنوان نمونه به ششم مهر سال گذشته (۱۳۹۶) اشاره کرد که در یورش نیروهای فرماندهی انتظامی به خانه ای در ایرانشهر، پسر سه ساله و پدرش کشته شدند و گزارشی را پوشش داد که بر پایه آن، مأموران به خودرویی تیراندازی می کنند و
افزون بر راننده، دختری ۳ ساله و دو پسر ۱۸ و ۲۳ ساله را که سوار خودرو بودند، می کشند. در تیر ۱۳۹۸، ویدئویی پخش شد که در آن، یک مأمور پلیس مرد، دختری که دارد جیغ کشی می کند را به زور و با خشونت، به همراه خود می کشد و با وجود اعتراض گروهی از حاضران در صحنه، سوار ماشین فرماندهی انتظامی اش می کند. فرمانده انتظامی تهران بزرگ اعلام کرد که گزارش مربوط می گفت که عده ای جوان، شئونات را زیر پا گذاشته اند و این افراد نخست از پلیس تذکر گرفته اند و رفتار نامناسبی با مأمور داشته اند. در سوی دیگر، شاهدی اعلام می کرد که دختر برای آب بازی در پارک حضور داشته است و با آمدن پلیس، دوستانش فرار می کنند اما او می ماند و هنگامی که «جواب پلیس را داده» کتک می خورد. کشته شدن مهرداد سپهری در مهر ۱۳۹۹، از مواردی بود که برای جامعه ایران آشکار شد و واکنش های بسیاری به همراه داشت. به گزارش بی بی سی فارسی، در ویدئوی پخش شده از رویداد، «مردی دستانش به میله ای بسته شده است و مأمور پلیس به او نزدیک می شود و به او شوکر می زند… مرد با دستان بسته روی زمین می افتد. در تصاویر بعدی پلیس باز هم به او شوکر می زند و کلماتی میانشان رد و بدل می شود و مرد د
وباره روی زمین می افتد». خانوادهٔ سپهری اعلام کردند که او در نهایت، با خفگی با اسپری فلفل جان داده است. پس از این، کاربرانی به مقایسه کردن گفته های علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی دربارهٔ رفتار پلیس آمریکا با جورج فلوید و این رویداد پرداختند. در مهر ۱۳۹۹ که توجه رسانه ها به این زمینه بود، اعلام شد که مأموران نقابدار متهمانی را در خیابان های تهران گرداندند و با ضرب و جرح از آن ها می خواستند که پشیمانی شان را ابراز کنند. پخش شدن این نگاره ها، بانی آن شد که خشم کاربران در توییتر و اینستاگرام برانگیخته شود. در برخی تصاویر دورگردانی، متهم ها در هنگامی که مأموران درشت هیکل و نقابدار پلیس به زدن متهمان می پرداختند، به سوی مردم فریاد می زده اند «غلط کردیم، ببخشید». پیش از این، عکس هایی مشابه از گرداندن متهمان حمله به بیمارستان سینا رشت نیز مورد توجه قرار گرفت. در آبان ۱۳۹۹، گزارشی در بی بی سی فارسی می گفت که «در سال های اخیر، روال مرسوم چنین بوده است: تصاویری از خشونت نیروهای نظامی و امنیتی در شبکه های اجتماعی منتشر می شود؛ اعتراض به این اقدام غیرقانونی و غیراخلاقی، فضای مجازی را فرامی گیرد؛ مسئولان جمهوری اسلامی در
پی انکار یا توجیه جنایت برمی آیند… در روزهای اخیر، ضرب و جرح یا قتل تعدادی از شهروندان ایرانی به دست نیروهای پلیس بازتاب گسترده ای در فضای مجازی داشته است». در این گزارش، رویکرد پلیس دوران جمهوری اسلامی با حکومت پلیسی مقایسه و اعلام شد که پایه های حکومت های پلیسی در همه جا از جمله ایران، متزلزل شده است. در آوریل ۲۰۲۱، نیروی انتظامی مشهد شماری از جوانان و نوجوانان (که برخی زیر سن قانونی بوده اند) را که متهمان چهارشنبه سوری (جشن ایرانی) معرفی کرد و با وصل کردن پلاکارد در یک نمایش همگانی، در شهر گرداند. رسانه های درون ایران، این کار را «طرح پیش گیرانه» دانستند؛ در حالی که مشخص نبوده است هدف پیشگیری از چه جرمی است. در ادامه، برخی این کار را قرون وسطایی خواندند و گزارش دادند که شماری از این افراد، زخمی نیز بوده اند. هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در این باره نوشت: «در سال های اخیر فرماندهی انتظامی هر از گاهی اقدام به چرخاندن متهمان در سطح شهر می کند، اقدامی که مغایر با مقاوله نامه های حقوق بشری، قوانین داخلی و نقض کرامت انسانی است.» از سوی دیگر، در بهمن ۱۳۹۹، حسین اشتری، فرماندهٔ کل انتظامی، ب
ر «اجرای قانون توأم با رأفت اسلامی» تأکید کرد. وی همچنین اعلام کرده است که «نیروهای یگان ویژه در همهٔ عرصه ها در کنار مردم و همراه آنان هستند». در اردیبهشت ۱۴۰۰، در هنگام تیراندازی نیروهای فرماندهی انتظامی شهرستان ایرانشهر، استان سیستان و بلوچستان به سوی یک خودروی مظنون به «حمل مواد مخدر»، یک کودک پنج ساله کشته شد و پدر و مادر کودک و یک شخص دیگر نیز زخمی شدند. یگان ویژه. یگان ویژه به عنوان «سرکوب گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده است. پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی ها و گشت و ایست های بازرسی بوده است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و منتقدها و به گلوله بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد. آمارهای نهادهایی چون عفو بین الملل می گفت که دست کم ۳۰۴ تن، تنها در سه روز اعتراض های آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی کشته شدند و نیروهایی که حکومت در خیابان فرستاد نیز بیشتر نیروهای یگان ویژه و لباس شخصی ها بوده اند. تا سال ۱۴۰۰، یگان ویژه ف
رماندهی انتظامی، هشت تجربهٔ بزرگ در سرکوب اعتراضات داشته است. در یکی از خونین ترین سرکوب های خیابانی تاریخ نظام جمهوری اسلامی، که تنها در سه روز میان ۲۴ تا ۲۶ آبان ۱۳۹۸ رخ داد، یگان ویژه مهم ترین نیرویی بود که برای سرکوب در خیابان ها حاضر شد. گشت ارشاد. در اردیبهشت ۱۳۹۷، گزارش شد که افزون بر برخورد خشونت آمیز با یک دختر جوان ایرانی به دلیل حجاب از سوی یک نیروی گشت ارشاد، یک زن ۴۸ ساله به نام مینو حسن آبادی نیز با توجه به اعتراضش به زدن آن دختر، به شکلی «خشونت آمیز» بازداشت شده است. شمار برخوردهای خشونت آمیز پلیس جمهوری اسلامی ایران با آنچه «بدحجابی» خوانده شده است پس از اعتراض های آشکارا به حجاب اجباری در ایران از سوی از زنانی که با عنوان دختران خیابان انقلاب آوازه یافتند، افزایش یافت. صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی با وجود نقدهای وارد شده به زدن یک دختر توسط گشت ارشاد، اعلام کرده بود که نیروی انتظامی «نباید یک قدم هم عقب نشینی کند». زهرا ساعی، نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی در این دوره نیز گفت که «نسل جدید دیگر پذیرای گشت ارشاد نیست». مقابله از سوی مردم و عقب نشینی گشت ارشاد در ۱۳۹۷. مقابلهٔ ف
یزیکی ایرانیان با گشت ارشاد، دست کم از بهمن ۱۳۹۷ شروع شد؛ جایی که فیلمی که از درگیری شهروندان با مأموران گشت ارشاد پخش شد و در ادامهٔ درگیری گروهی از ایرانیان با نیروهای پلیس برای آزاد کردن دو زن دستگیرشده به خاطر حجاب، درِ خودروی ون گشت ارشاد از جا کنده شد و مأموران مجبور شدند که شلیک هوایی کنند و در پایان، پس از رها کردن دو زن دستگیرشده، محل را ترک کردند. علیه زنان. رادیو بین المللی فرانسه در آوریل ۲۰۱۸ گزارشی با عنوان «سابقهٔ ۴۰ سالهٔ خشونت فرماندهی انتظامی علیه زنان و دختران در ایران» منتشر کرد که به مسائل پیش آمده از حجاب اجباری در ایران نیز می پرداخت. این رسانه تصویر پخش شده از درگیری دختر جوان ایرانی با یک مأمور زن فرماندهی انتظامی را مورد توجه قرار داد و نوشت: «اما همچنان جای دستوری دربارهٔ برخورد فرماندهی انتظامی با نحوه پوشش زنان و حتی مردان در ایران خالی است و به نظر می رسد تا آن زمان نمی توان به عدم تکرار این برخورد یا رفتارهای شبیه آن امیدوار بود». پس از کتک خوردن دختر از مأمور، هنرمندان نیز واکنش هایی تند داشتند و برخی از آنان از تجربه های همانند این، در همین زمینه گفتند؛ همانند قیچی شدن موهای ش
ان توسط مأموران فرماندهی انتظامی. زنان ایرانی برخوردهایی خشن از نیروهای کمیته و بسیج دیده اند و با روی کار آمدن گوشی های هوشمند و پخش کردن فیلم ها در اینترنت، توانسته اند به مقابله با مجریان بپردازند. نفس وجود گشت ارشاد در خیابان های ایران نیز مصداقی آشکار از نقض حقوق شهروندی و به عنوان نمونه ای از خشونت نسبت به زنان دانسته شده است. مقامات جمهوری اسلامی نیز به هیچ حالتی، درخواست زنان این کشور را برای گزینش پوشش به رسمیت نمی شناختند و با وجود دهه ها مقاومت مدنی زنان در برابر حجاب اجباری در ایران، در پایان، تنها به نادرست بودن شکل «برخورد» با زنان اذعان کردند. در اردیبهشت ۱۳۸۶، پلیس تهران در یکی از گزارش هایش اعلام کرد که تنها در ۴۸ ساعت گذشته، ۱۲۸ دختر و زن «بدحجاب» دستگیر شدند. در این دوره، توقیف خودروها به دلیل «بدحجابی» سرنشینان نیز رخ می داده است. شمار برخوردهای خشونت آمیز پلیس جمهوری اسلامی ایران با آنچه «بدحجابی» خوانده شده است پس از اعتراض های آشکارا به حجاب اجباری در ایران از سوی از زنانی که با عنوان دختران خیابان انقلاب آوازه یافتند، افزایش یافت. اعتراض های آشکارا به حجاب اجباری در ایران، از دی ۱۳۹۶ د
ر خیابان انقلاب تهران، توسط ویدا موحد شروع شد و پس از این، شمارگان دیگری از دختران ایرانی در منطقه های گوناگون این خیابان و دیگر خیابان ها و شهرهای ایران، با رفتن روی جایی بلند و برداشتن روسری به حجاب اجباری در کشورشان اعتراض کردند. برخورد خشونت آمیز بر ضد این دختران و زنان، با انتقادهای سازمان های مدافع حقوق بشری همچون عفو بین الملل و دیدبان حقوق بشر، روبرو گردیده است. اگرچه اما علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، اعتراض ها را حاصل «تبلیغات پرحجم دشمنان و هزینه های سرسام آور آنان برای اثرگذاری منفی بر مسئله حجاب» اعلام کرد. خشونت پلیس ایران علیه زنان، در رسانه های بین المللی نیز پوشش داشته است. در نمونه ای، روزنامه دیلی میل در فروردین ۱۳۹۷، کتک زدن دختر جوان توسط پلیس ایران را بازتاب داد که در آن یک زن ترسیده به شکلی بی رحمانه توسط گشت ارشاد پلیس در ایران، مورد حمله قرار گرفته و کتک می خورد. واکنش های مردمی. شعارهایی چون «نیروی انتظامی، خجالت، خجالت» یا «نیروی انتظامی، چرا برادرکشی؟» از شعارهای معترضان نسبت به این نیرو هستند. در مهر ۱۳۹۹، کاربران شبکه های اجتماعی، پس از کار اخیر پلیس جمهوری اسلامی ایران، یعنی
دورگردانی و زدن متهمان در تهران و برخی شهرهای دیگر ایران، واکنش های گسترده ای داشتند و در نمونه ای از این دست واکنش ها، این کار صورت گرفته را با رفتار گروه تروریستی داعش با مخالفان و زندانیانش، مقایسه کردند. کاربران رسانه های اجتماعی افزون برداشتن نقدهایی از ابعاد فراقانونی این کار، خشونت فرماندهی انتظامی را مورد اشاره قرار داده و این «وحشی بازی» را محکوم کرده بودند. گروهی از کاربران نیز چنین کاری را مصداقی از «شکنجه» اعلام کردند و پرسش داشتند که هنگامی که در نمایش همگانی رفتار با متهم این گونه است، پس در زندان های مربوط چه می گذرد؟ و کاربرانی نیز به شکلی ویژه، پس از این رویداد، به شکنجه شدن نوید افکاری و دیگر زندانیان پرداخته بودند. هاتف مطهری در همین باره نوشته بود: «پلیس ایران جلوی چشم هزاران نفر، به سر و بدن متهم ضربه می زنه و وادارش می کنه که به خودش فحش بده. بعد انتظار دارن ما قبول کنیم در بازداشتگاه و اتاق بازجویی برای نوید افکاری اتفاقی نیفتاده و سیر محاکمه عادلانه بوده». ضیا نبوی، فعال دانشجویی ایرانی و زندانی سیاسی پیشین، روش برخورد نیروهای فرماندهی انتظامی را «بخش کوچکی از آنچه در بازداشتگاه ها با
متهم می کنند» دانست. کاربری دیگر، با پست کردن ویدئوهای کارهای حکومت ایران و داعش، به «همذاتی» این دو، اشاره کرد. تحریم های حقوق بشری. این جنایت ها با تحریم های حقوق بشری همراه بوده اند؛ در نمونه ای در فروردین ۱۴۰۰، حسن کرمی فرماندهٔ یگان های ویژه فراجا، حسین اشتری فرماندهٔ کل انتظامی جمهوری اسلامی، غلامرضا ضیایی رئیس زندان اوین و شماری دیگر از جمله فرماندهان سپاه پاسداران و بسیج، به اتهام سرکوب کردن خشن اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، به فهرست تحریم های حقوق بشری اتحادیه اروپا افزوده شدند. پیشتر نیز وزارت خارجه آمریکا در ۲۸ آبان ۱۳۹۹، مسئولان کلیدی کشتار مردم معترض در نیزار ماهشهر در جریان اعتراض های آبان ۱۳۹۸ را تحریم کرد که در میان این مسئولان، نام سردار حیدر عباس زاده، فرماندهٔ انتظامی استان خوزستان و سرهنگ رضا پاپی، فرمانده انتظامی ماهشهر دارای اتهام نقض گسترده و خشن حقوق بشر، وجود داشت. بر پایهٔ گزارش های مرتبط، مردم معترض ایرانی در فرار از تجهیزات نظامی به نیزارها پناه می برند و فرماندهی انتظامی زیر فرمان حیدر عباس زاده و رضا پاپی، نیزارها را آتش کشید و به سوی معترضان آتش گشود و حداقل ۱۴۸ شهروند در این جریان،
کشته شدند. یک شاهد عینی اعلام کرد که «هیچ یک از کسانی که به نیزارها پناه بردند زنده برنگشتند». پیوند به بیرون. در رسانه ها ویدئوها
آلیس اور-ایوینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. او نوه سیاستمدار حزب محافظه کار، یان اور-ایوینگ، است. او در مدرسه هیثفیلد در اسکات تحصیل کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پوآرو"، "رسوایی ای بس انگلیسی"، "ویکتوریا"، "نظریه همه چیز"، "آقای ترنر"، "ترسی شگرف از همه چیز" و "تاوان" اشاره کرد.