Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محکوم کردند که آخرین آنها در تور برگزار شد که طی آن اعلام شد که آلبیگایی ها باید به زندان افتاده و اموال آنها مصادره شود. سومین شورای لاتران که در سال ۱۱۷۹ برگزار شد، این محکومیت را تأیید و تکرار کرد. تلاش های دیپلماتیک اینوسنت سوم برای عقب راندن کاتاریسم با موفقیت کمی روبه رو شد. پس از قتل نمایندهٔ تام الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو، ظن اینوسنت به ریمون ششم، کنت تولوز، پاپ جنگ صلیبی جدیدی علیه کاتارها اعلام کرد. وی زمین های کاتارهای بدعت گذار را به اشراف فرانسوی که در این جنگ صلیبی شرکت کنند، پیشنهاد کرد. از سال ۱۲۰۹ تا ۱۲۱۵، صلیبیون به موفقیت هایی چشمگیری دست یافتند؛ اراضی آنها را تسخیر و جنبش را به طور نظام مند درهم شکستند. از سال ۱۲۱۵ تا ۱۲۲۵، سلسله شورش هایی منجر شد تا بسیاری از قلمروها توسط کاتارها بازپس گرفته شوند اما در نهایت با آغاز مجدد جنگ صلیبی، تمامی اراضی بازپس شد. بدین ترتیب از سال ۱۲۴۴ کاتاریسم به جنبش زیرزمینی مبدل گردید که پیروانش تحت تعقیب دستگاه پاپ بودند. جنگ صلیبی کاتاری نقش مهمی در تأسیس و نهادینه کردن فرقه دومینیکن و دستگاه تفتیش عقاید ایفا کرد؛ دومنیکن ها پیام کلیسا و پاپ را برای مبارزه
با بدعت گذاری و ترویج آموزه های کلیسا در شهرها و روستاها منتشر شدند، در حالی که دستگاه تفتیش عقاید در حالی بررسی و رسیدگی به بدعت ها بود. با این تلاش ها، در میانه قرن ۱۴ میلادی، جنبش کاتارها به کلی ریشه کن شد وهیچ اثری از آن باقی نماند. با این حال بسیاری از مورخان، این جنگ صلیبی را یک نسل کشی علیه کاتارها می دانند.
آموری ششم مونتفورت (؛ ۱۱۹۲ – ۱۲۴۱) پسر سیمون مونتفورت، پنجمین ارل لستر و آلیس و برادر بزرگ تر سیمون مونتفورت، ششمین ارل لستر بود. وی وارث عناوین و اراضی پدرش در فرانسه بود و در حالی که برادرش وارث اراضی و عناوین پدرش در انگلستان شد. جنگ صلیبی کاتاری. پس از مرگ سیمون مونتفورت در حین محاصره تولوز طی جنگ صلیبی کاتاری، جنگ صلیبی همچنان ادامه یافت. فیلیپ از فرماندهی امتناع کرد اما موافقت کرد پسرش، شاهزاده لوئی، (که برای حضور در این جنگ اکراه داشت) را به همراه ارتشی عازم جنوب کند. حرکت وی به سمت جنوب در ماه مه با عبور از پوآتو آغاز شد. در ژوئن، ارتشی تحت فرماندهی آموری مونتفورت، پسر سیمون مونتفورت، همراه با ارتش لوئی مارماند را محاصره کردند. شهر در ژوئن ۱۲۱۹ سقوط کرد. تمامی ساکنان مارماند، به استثنای فرمانده و شوالیه هایش، به قتل رسیدند. پس از تسخیر مارماند، لوئی اقدام به بازپس گیری تولوز کرد، اما پس از ۶ هفته محاصره، ارتش لوئی محاصره را رها و به خانه بازگشت. هونوریوس سوم این تلاش را «شکستی مصیبت بار» توصیف کرد. بدون ارتش لوئی، آموری قادر به حفظ اراضی فتح شده، نبود و کاتارها توانستند بیشتر آنها بازپس بگیرند. کاستلن
وداری نیز توسط ارتش ریمون هفتم مجدداً فتح شد. آموری بار دیگر شهر را از ژوئیه ۱۲۲۰ تا مارس ۱۲۲۱ محاصره کرد اما قلعه در برابر این محاصره هشت ماهه مقاومت کرد. در سال ۱۲۲۱، موفقیت ریمون و پسرش ادامه یافت: مونتریال و فانژو مجدداً فتح شد و بسیاری از کاتولیک ها مجبور به فرار شدند. در سال ۱۲۲۲، ریمون هفتم تمامی اراضی که از دست رفته بود، بازپس گرفت. در همان سال ریمون ششم درگذشت تا پسرش ریمون هفتم جانشین وی شود. در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ فیلیپ دوم نیز درگذشت تا لوئی به عنوان پادشاه فرانسه تاج گذاری کند. در سال ۱۲۲۴ آموری کارکاسون را رها کرد تا ریمون برای فتح مجدد منطقه عازم شود. و در همان سال، آموری مابقی اراضی خود در منطقه را به لوئی هشتم، پادشاه فرانسه واگذار کرد.
ریموند راجر ترنکاول (; – ) یکی از اعضای خاندان ترنکاول بود. وی ویسکنت بزیه و آلبی (واسال های کنت نشین تولوز) و همچنین ویسکنت کارکاسون و رازس (واسال های کنت نشین بارسلون و همچنین تاج آراگون) بود. وی پسر راجر دوم ترنکاول (م. ۱۱۹۴) و آزاله، دختر ریموند پنجم، کنت تولوز و خواهر ریموند ششم، کنت تولوز بود. ریموند راجر با آگنس مونت پلیه ازدواج کرد. ریموند راجر در شاتو کومتال در نزدیکی شهر کارکاسون زندگی می کند. شاتو توسط اجداد وی در قرن ۱۱ میلادی ساخا شده بود. وی با وجود اینکه کاتار نبود اما کاتارهای زیادی در قلمروی وی زندگی می کردند. در سال ۱۲۰۹، با آغاز جنگ صلیبی کاتاری، حدود ۱۰ هزار نفر از صلیبیون جمع شده در لیون عازم جنوب فرانسه شدند. صلیبیون پس از تکفیر ریموند ششم، عازم مونت پلیه و اراضی زیموند راجر شدند تا گروه های کاتار را در البی هدف قرار دهند. وی قول داده بود که از شهر بزیه در مقابل صلیبیون دفاع کند اما بعد شنیدن رسیدن ارتش صلیبی، شهر را ترک و عازم کارکاسون شد تا در آنجا مواضع دفاعی خود را آماده کند. پس از عقب نشینی ریموند راجر بزیه در ژوئیه تسخیر و مردمان به قتل رسیدند. پس از کشتار بزیه، هدف اصلی بعدی صلیبی
ون شهر کارکاسون بود، شهری که کاتارهای زیادی در آن ساکن بودند. کارکاسون از استحامات دفاعی خوبی برخوردار بود اما آسیب پذیر بود و مملو از پناهندگان بود. صلیبیون ۴۵ مایلی میان بزیه و کارکاسون را در ۶ روز طی کردند، و در ۱ اوت ۱۲۰۹ به شهر کارکاسون رسیدند. مقاومت شهر در برابر محاصره دوام زیادی نیافت. در ۷ اوت، صلیبیون آب شهر را قطع کردند. ریمون راجر درصدد مذاکره بود اما در حین آتس بس اسیر شد و پس از آن کارکاسون در ۱۵ اوت تسلیم شد. مردم شهر کشته نشدند اما مجبور به ترک شهر شدند. طبق گفته پیتر وو د کرنی، راهب و شاهد حوادث زیادی از جنگ های صلیبی، «کاتار عریان از شهر خارج شدند» اما طبق گفته گیوم دو پویلورنس، «آنها با پیراهن و شلوارهایشان» از شهر خارج شدند. ریمون راجر چند ماه بعد مُرد. اگرچه مرگ وی ظاهراً در اثر اسهال خونی بوده اما برخی گمان می کنند وی به قتل رسیده است.
کالج مودستو جونیور یک کالج دولتی در مودستو، کالیفرنیا است. این بخشی از ناحیه کالج جامعه یوسمیتی به همراه کالج کلمبیا است. کالج مودستو جونیور و کالج کلمبیا به همراه ۱۱۲ کالج عمومی دیگر به سیستم کالج اجتماعی کالیفرنیا تعلق دارد. این کالج دارای دو پردیس در مودستو است. پردیس شرق پردیس اصلی است در حالی که پردیس غرب بزرگتر از این دو است. دوره ها در آموزش عمومی، برنامه های انتقال بخش پایین تر، آموزش شغلی و توسعه ارائه می شود. کالج مودستو جونیور توسط کمیسیون اعتباربخشی برای کالج های جامعه و جوانان (ACCJC) معتبر است.
ریموند هفتم، کنت تولوز (؛ ژوئیه ۱۱۹۷ – ۲۷ سپتامبر ۱۲۴۹)، کنت تولوز، ناربون و مارکی پروانس از سال ۱۲۲۲ تا زمان مرگش در سال ۱۲۴۹ میلادی بود. در زمان وی، جنگ صلیبی کاتاری به وقوع پیوست و سرانجام در زمان حکومت وی، طی معاهده پاریس در سال ۱۲۲۹ این جنگ به پایان رسید. جنگ صلیبی کاتاری. شکست. در میانه سال ۱۰۲۲ و ۱۱۶۳، هشت شورای کلیسای محلی کاتارها را محکوم کردند که آخرین آنها در تور برگزار شد که طی آن اعلام شد که آلبیگایی ها باید به زندان افتاده و اموال آنها مصادره شود. سومین شورای لاتران که در سال ۱۱۷۹ برگزار شد، این محکومیت را تأیید و تکرار کرد. تلاش های دیپلماتیک اینوسنت سوم برای عقب راندن کاتاریسم با موفقیت کمی روبه رو شد. پس از قتل نمایندهٔ تام الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو، ظن اینوسنت به ریمون ششم، کنت تولوز، پاپ جنگ صلیبی جدیدی علیه کاتارها اعلام کرد. وی زمین های کاتارهای بدعت گذار را به اشراف فرانسوی که در این جنگ صلیبی شرکت کنند، پیشنهاد کرد. پس از ادامه فتوحات و پیشروی صلیبیون به رهبری سیمون و فتح مناطفی همچون لاستو و قلعه کاباره، برای مقابله با صلیبیون، کاتارها رو به پدروی دوم آراگون آوردند و از وی درخواست ک
مک کردند. تاج آراگون، تحت رهبری پدروی دوم با کنت نشین تولوز دیگر مخالفان سیمون متحد شد. نیروهای ائتلاف پدرو با نیروهای سیمون در ۱۲ سپتامبر در نبرد موره درگیر شد. تعداد نیروهای صلیبی بیشتر از نیروهای ائتلاف بود. پدرو و سیمون، هردو نیروهای خود را در سه ردیف سازماندهی کردند. اولین خطوط صلیبیون عقب رانده شد اما سیمون توانست حمله ای از جناحین به سواره نظام نیروهای ائتلاف ترتیب دهد. در این حین پدرو به زمین خورد و کشته شد. نیروهای ائتلاف با شنیدن خبر مرگ پدرو با سردرگمی عقب نشینی کردند. عقب نشینی نیروهای ائتلاف این فرصت را به سیمون داد که بخش های شمالی تولوز را فتح کند. ضدحمله و پیروزی ها. ریمون ششم همراه با پسرش، در آوریل ۱۲۱۶ به منطقه بازگشتند و توانستند ارتش قابل توجهی از شهرهای جمع کنند. بوکر در ماه مه محاصره و پس از سه ماه شهر تسلیم نیروهای ریمون شد. تلاش های سیمون برای فتح مجدد شهر نیر ناکام ماند. اینوسنت سوم در ژوئیه ۱۲۱۶ به طور ناگهانی درگذشت تا آشفتگی و هرج ومرجی در جبههٔ صلیبیون به وجود بیاید. در این زمان فرمان جنگ به فیلیپ دوم رسید که هنوز تمایلی به جنگ در جبهه لانگداک نداشت. در این زمان، وی به شدت با پاد
شاه انگلستان درگیر بود. پس از سقوط بوکر، مونتفورت که درصدد فتح بیگور در غرب بود، با شورش تولوز مواجه شد و نیروهایش در دسامبر ۱۲۱۶ در لورد عقب رانده شدند. در ۱۲ سپتامبر ۱۲۱۷، ریمون توانست تولوز را بدون هیچ جنگی و زمانی که سیمون مونتفورت در ناحیه فوآ بود، تصرف کند. سیمون با عجله به تولوز بازگشت اما نیروهایش برای بازپس گیری شهر کافی نبود. در پاسخ به درخواست پاپ هونوریوس سوم، جنگ صلیبی جدیدی آغاز گشت، مونتفورت محاصره تولوز را در بهار ۱۲۱۸ از سر گرفت. در ۲۵ یا ۲۹ ژوئن، در حالی صلیبیون در حال دفع حمله نیروهای ریمون بودند، سیمون توسط سنگی از ادوات دفاعی تولوز که پرتاب شده بود، کشته شد. تولوز همچنان تحت کنترل ریمون ماند و صلیبیون مجبور به عقب نشینی شدند. براساس گزارش ها ادوات دفاعی شهر توسط زنان و دختران تولوز کنترل می شد. با وجود مرگ سیمون، جنگ صلیبی همچنان ادامه یافت. فیلیپ از فرماندهی امتناع کرد اما موافقت کرد پسرش، شاهزاده لوئی، (که برای حضور در این جنگ اکراه داشت) را به همراه ارتشی عازم جنوب کند. حرکت وی به سمت جنوب در ماه مه با عبور از پوآتو آغاز شد. در ژوئن، ارتشی تحت فرماندهی آموری مونتفورت، پسر سیمون مونتفور
ت، همراه با ارتش لوئی مارماند را محاصره کردند. پس از تسخیر مارماند، لوئی اقدام به بازپس گیری تولوز کرد، اما پس از ۶ هفته محاصره، ارتش لوئی محاصره رها و با خانه بازگشت. کاستلنوداری نیز توسط ارتش ریمون هفتم مجدداً فتح شد. آموزی بار دیگر شهرا را از ژوئیه ۱۲۲۰ تا مارس ۱۲۲۱ محاصره کرد اما قلعه در برابر این محاصره هشت ماهه مقاومت کرد. در سال ۱۲۲۱، موفقیت ریمون و پسرش ادامه یافت: مونتریال و فانژو مجدداً فتح شد و بسیاری از کاتولیک ها مجبور به فرار شدند. در سال ۱۲۲۲، ریمون هفتم تمامی اراضی که از دست رفته بود، بازپس گرفت. در همان سال ریمون ششم درگذشت تا پسرش ریمون هفتم جانشین وی شود. در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ فیلیپ دوم نیز درگذشت تا لوئی [هشتم] به عنوان پادشاه فرانسه تاج گذاری کند. در سال ۱۲۲۴ آموری کارکاسون را رها کرد تا ریمون برای فتح مجدد منطقه عازم شود. و در همان سال، آموری مابقی اراضی خود در منطقه را به لوئی هشتم، پادشاه فرانسه واگذار کرد. صلح. در نوامبر ۱۲۲۵، شورای بروژ به منظور رسیدگی به بدعت کاتارها تشکیل جلسه داد. در این شورا، ریمون هفتم همچون پدرش تکفیر شد. شورا همچنین هزاران نفر از اعضای کلیسا را برای وضع مالیاتی بر
درآمد سالیانه برای حمایت از جنگ جدید صلیبی علیه کاتارها جمع کرد. لوئی هشتم رهبری جنگ صلیبی جدید را برعهده گرفت. نیروهای وی در مه ۱۲۲۶ در بورژ گرد هم آمدند تا پس از آمادگی لازم، به سمت جنوب حرکت کنند. صلیبیون بار دگیر شهرهای بزیه، کارکاسون، بوکر و مارسی را بدون هیچ مقاومتی فتح کردند. پس محاصره آوینیون، لوئی هشتم در نوامبر درگذشت تا فرزند خردسالش لوئی نهم به عنوان پادشاه فرانسه انتخاب شود. با وجود مرگ لوئی بلانش کاستیل، نایب حکومت فرانسه، به صلیبیون اجازه داد که لشکرکشی و حرکت خود را تحت رهبری هومبرت پنجم بوژو ادامه دهند. لبسد در سال ۱۲۲۷ و وریلس در سال ۱۲۲۸ توسط صلیبیون فتح شدند. در آن زمان، صلیبیون بار دیگر تولوز را محاصره کردند. در حین محاصره صلیبیون به طور هدفمند نواحی اطراف تولوز را نابود کردند: ریشه کردن باغات انگور، سوزاندن مزارع و مرتع ها و کشتار دام ها. در نهایت شهر توسط صلیبیون بازپس گرفته و ریمون نیز نیروی کافی برای مقابله و مداخله نداشت. سرانجام ملکه بلانش به ریمون پیشنهاد داد که در ازای به رسمیت شناختن وی به عنوان کنت تولوز، وی مبارزه علیه کاتارها شرکت کند؛ تمامی اموال کلیسا را بازگرداند؛ تمامی قلع
ه های خود را تسلیم و استحکامات تولوز را تخریب کند. علاوه بر ریمون، مجبور شد دخترش، جوآن را به ازدواج برادر لوئی هشتم، آلفونس، درآورد. ریمون با شرایط ملکه فرانسه موافقت کرد و معاهده پاریس در ۱۲ آوریل ۱۲۲۹ در مو فرانسه به امضا رسید.
پیر دو کاستلنو () کشیش فرانسوی بود که در مونت پلیه به دنیا آمد. قتل وی و حوادث پیرامون آن. با رشد کاتاریسم در جنوب فرانسه به خصوص در کنت نشین تولوز، در سال ۱۱۹۸، پاپ اینوسنت سوم گرفت که با کاتارها مقابله کند و به همین جهت نمایندگان را برای ارزیابی شرایط به استان لانگداک فرستاد. کاتارها لانگداک در این زمان احترام مناسبی برای پادشاه فرانسه یا کلیسای محلی کاتولیک قائل نبودند، و رهبران آنها نیز از حمایت اشراف قدرتمند برخوردار بودند، که تمایل آشکاری به استقلال از پادشاه داشتند. به همین جهت، بسیاری از اشراف قدرتمند علی رغم سبک زندگی دشوارشان پذیرفتند. با این شرایط، اینوسنت ناامید از شرایط اجتماعی و سیاسی لانگداک، به فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، روی آورد و از وی خواست که ریمون ششم را مجبور به مقابله با بدعت گذاران بکند یا او را از مقامش به صورت نظامی خلع کند. در سال ۱۲۰۴، پاپ به کسانی که مایل به شرکت در جنگ صلیبی علیه کاتارها بودند، همان پیشنهاد صلیبیون حاضر در شرق را داد. با این حال، فیلیپ که با جان، پادشاه انگلستان درگیر بود، تمایلی به دگیری در لانگداک نداشت. از این رو این طرح متوقف شد. یکی از اشراف قدرتمند، ریمون شش
م، کنت تولوز، بود که اگرچه عقاید کاتارها را نپذیرفت اما با کاتاریسم و جنبش استقلال طلبانه آنها همدل بود. وی از کمک به هیئت اعزامی از جانب پاپ امتناع کرد تا در مه سال ۱۲۰۷ تکفیر و امتیازات دینی در قلمروی خود محروم شد. اینوسنت در این زمان سعی کرد با روش های دیپلماتیک با شرایط برخورد کند بنابراین گروهی از واعظان را که برخی از آنها راهبان سیسترسی بودند، فرستاد تا کاتارها به کیش کاتولیک بازگردانند. این گروه تحت رهبری نمایندهٔ ارشد و تام الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو بودند. واعظان توانستند گروهی از مردم به مذهب کاتولیک بازگردانند اما گروه های بسیاری نپذیرفتند. پیر در لانگداک به شدت بدنام و منفور بود و حتی یکبار برای به قتل نرسیدن مجبور به فرار شد. در ۱۳ ژانویه ۱۲۰۸، ریمون به امید بخشایش و تبرئه شدن با پیر دو کاستلنو دیدار کرد. بحث میان آنها به خوبی پیش نرفت و ریمون دو کاستلنو را پس از تهدید جانی از کاخ خود بیرون کرد. صبح روز بعد، پیر دو کاستلنو توسط یکی از شوالیه های ریمون کشته شد. اینوسنت سوم مدعی شد که ریمون دستور قتل نماینده اش را داده است. پس از این حادثه، پاپ اینوسنت تکفیر ریمون را اعلام کرد. با این حال، ریمون
نمایندگان خود را به رم فرستاد تا با کلیسا صلح کند. پس از دادن هدایا توسط نمایندگان ریمون، صلح میان تولوز و رم برقرار و تکفیر ریمون لغو شد. در شورای آوینیون در سال ۱۲۰۹، ریمون به دلیل عمل نکردن به تعهداتش مجدداً تکفیر کرد. پس از این، اینوسنت با بیان این مسئله که «اروپای عاری از بدعت، بهتر می تواند از مرزهایش در مقابل هجوم مسلمانان دفاع کند»، جنگ صلیبی جدید علیه کاتارها اعلان کرد. دورهٔ زمانی جنگ صلیبی کاتاری مصادف با جنگ صلیبی پنجم و ششم که در اراضی مقدس بود.
هیوندای اچ۳۵۰، شناخته شده به عنوان هیوندای صولتی در کره جنوبی، مالزی و ویتنام، است این ون ۴درب تولید شده توسط خودروساز کره ای یعنی هیوندای تولید شده و در بازار ایران هم به عنوان ون VIP به فروش و مورد استفاده عموم قرار می گیرد. اچ۳۵۰ برای اولین بار در نمایشگاه خودرو هانوفر در سال ۲۰۱۴ معرفی شد و فورد ترانزیت، فیات دوکاتو، مرسدس بنز اسپرینتر، رنو مستر و فولکس واگن کرافتر را هدف قرار داد. مشخصات فنی. اچ۳۵۰ با پیکربندی باری و مسافری و با ۳ تیپ بدنه، به فروش می رسد. فولادهای با استحکام بالا اکثریت ساخت وانت را تشکیل می دهند. این پیشرانه با موتور ۲٫۵ لیتری توربو دیزل عرضه می شود. این پیشرانه، ۱۶۷ اسب بخار قدرت و ۳۲۱ پوند بر فوت گشتاور تولید می کند. این پیشران توربو دیزل به یک جعبه دنده شش سرعته دستی متصل می شود که نیرو را به محور عقب منتقل می کند می کند. برای پیکربندی مسافربری، این ون حداکثر ۱۵ نفر ظرفیت مسافر دارد. و برای نسخه های باری، کابین جلو می تواند تا ۳ نفر را در خود جای دهد. این ون دارای ویژگی های ایمنی مانند کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو است. یک صفحه نمایش ۴٫۲ اینچی تی اف تی نیز در جلوی این خودروی و ر
وی داشبورد قرار دارد. محفظه سرنشین فولادی با استحکام بالا ایمنی سرنشینان عقب را تضمین می کند. این خودرو همچنین دارای آپشن های ایمنی نظیر کنترل پایداری الکترونیکی است که ون را نسبت به دست دادن کنترل در حین حرکت، دور نگه می دارد و مانع واژگون شدن ون می شود. اچ۳۵۰ تولید ضربه کامل پایین فرم های هیوندای و مونتاژ توسط کارخانه جئونجو در کره جنوبی، جهانی موتورز صنایع در الجزایر و کارسان شرکت در ترکیه. همچنین در ویتنام توسط THACO مونتاژ شده است. و توسط HARI در فیلیپین.
محمد اَخصاصی مُوَقِّت از ستاره شناسان اهل مصر بود. او در حدود ۱۶۵۰ میلادی در قاهره، تقویم و فهرستی از ستارگان به نام «الدرة المضیة فی الأعمال الشمسیة» (دُرّ درخشان در کردارهای خورشیدی) نوشت. محمد اخصاصی از بزرگان مسجد جامع دانشگاه الازهر قاهره و مسئول تنظیم اوقات و ساعات این مسجد بود. لقب مُوَقِّت (زمان گر) در نام او به این امر اشاره دارد. الاخصاصی در نام او نیز به روستایی در فیوم در جنوب غربی قاهره اشاره دارد. تا سال ۱۸۹۵ هیچ نسخه ای از کتاب او برای اخترشناسان غربی یا مورخان علم شناخته شده نبود، به این خاطر نام او در کتاب شناسی استاندارد فرانسوی و انگلیسی و فهرست کتابخانه های قرن نوزدهم دیده نمی شود.
برف آخر فیلمی ایرانی به کارگردانی امیرحسین عسگری، نویسندگی امیرحسین عسگری، امیرمحمد عبدی و سید حسن حسینی و تهیه کنندگی حسن مصطفوی محصول سال ۱۴۰۰ است. این فیلم که برای حضور در جشنواره فیلم فجر ثبت نام کرده بود به عنوان ۲۲ فیلم نهایی چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شد. داستان این فیلم دربارهٔ زندگی یک دامپزشک در کیاسر استان مازندران است. احسان علیخانی یکی از سرمایه گذاران این فیلم سینمایی است. این فیلم در چندین رشته چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر نامزد و در نهایت برنده ۴ جایزه بهترین چهره پردازی، بهترین فیلمبرداری، بهترین نقش اول مرد و سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیئت داوران شد. این فیلم همچنین بعد از موقعیت مهدی و علفزار با نامزدی در ۱۲ رشته دارای بیشترین تعداد نامزدی در این دوره از جشنواره فیلم فجر بود. داستان. یوسف دامپزشک موفق و متعهدی است که در روستای کیاسر از توابع ساری زندگی می کند. داستان فیلم درباره ناپدید شدن خورشید، دختر دوست صمیمی او، خلیل، روایت می شود. در ابتدا مشخص نیست که چه اتفاقی برای خورشید افتاده و همه اهالی روستا با دلسوزی در جستجوی او هستند. اما با گذشت زمان، راز پنهانی برملا می شود که مسیر
ماجرا را تغییر می دهد.
کشتار و غارت بزیه ()، کشتاری بود که در ۲۲ ژوئیه ۱۲۰۹ به وقوع پیوست و اولین کنش نظامی اصلی طی جنگ صلیبی کاتاری بود که منتهی به قتل ۲۰ هزار نفر از اهالی این شهر توسط صلیبیون شد. پیش زمینه. با رشد کاتاریسم در جنوب فرانسه به خصوص در کنت نشین تولوز، در سال ۱۱۹۸، پاپ اینوسنت سوم گرفت که با کاتارها مقابله کند و به همین جهت نمایندگان را برای ارزیابی شرایط به استان لانگداک فرستاد. کاتارها لانگداک در این زمان احترام مناسبی برای پادشاه فرانسه یا کلیسای محلی کاتولیک قائل نبودند، و رهبران آنها نیز از حمایت اشراف قدرتمند برخوردار بودند، که تمایل آشکاری به استقلال از پادشاه داشتند. به همین جهت، بسیاری از اشراف قدرتمند علی رغم سبک زندگی دشوارشان پذیرفتند. با این شرایط، اینوسنت ناامید از شرایط اجتماعی و سیاسی لانگداک، به فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، روی آورد و از وی خواست که ریمون ششم را مجبور به مقابله با بدعت گذاران بکند یا او را از مقامش به صورت نظامی خلع کند. در سال ۱۲۰۴، پاپ به کسانی که مایل به شرکت در جنگ صلیبی علیه کاتارها بودند، همان پیشنهاد صلیبیون حاضر در شرق را داد. با این حال، فیلیپ که با جان، پادشاه انگلستان درگیر ب
ود، تمایلی به دگیری در لانگداک نداشت. از این رو این طرح متوقف شد. یکی از اشراف قدرتمند، ریمون ششم، کنت تولوز، بود که اگرچه عقاید کاتارها را نپذیرفت اما با کاتاریسم و جنبش استقلال طلبانه آنها همدل بود. وی از کمک به هیئت اعزامی از جانب پاپ امتناع کرد تا در مه سال ۱۲۰۷ تکفیر و امتیازات دینی در قلمروی خود محروم شد. اینوسنت در این زمان سعی کرد با روش های دیپلماتیک با شرایط برخورد کند بنابراین گروهی از واعظان را که برخی از آنها راهبان سیسترسی بودند، فرستاد تا کاتارها به کیش کاتولیک بازگردانند. این گروه تحت رهبری نمایندهٔ ارشد و تام الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو بودند. واعظان توانستند گروهی از مردم به مذهب کاتولیک بازگردانند اما گروه های بسیاری نپذیرفتند. پیر در لانگداک به شدت بدنام و منفور بود و حتی یکبار برای به قتل نرسیدن مجبور به فرار شد. در ۱۳ ژانویه ۱۲۰۸، ریمون به امید بخشایش و تبرئه شدن با پیر دو کاستلنو دیدار کرد. بحث میان آنها به خوبی پیش نرفت و ریمون دو کاستلنو را پس از تهدید جانی از کاخ خود بیرون کرد. صبح روز بعد، پیر دو کاستلنو توسط یکی از شوالیه های ریمون کشته شد. اینوسنت سوم مدعی شد که ریمون دستور قتل ت
ماینده اش را داده است. پس از این حادثه، پاپ اینوسنت تکفیر ریمون را اعلام کرد. با این حال، ریمون نمایندگان خود را به رم فرستاد تا با کلیسا صلح کند. پس از دادن هدایا توسط نمایندگان ریمون، صلح میان تولوز و رم برقرار و تکفیر ریمون لغو شد. در شورای آوینیون در سال ۱۲۰۹، ریمون به دلیل عمل نکردن به تعهداتش مجدداً تکفیر کرد. پس از این، اینوسنت با بیان این مسئله که «اروپای عاری از بدعت، بهتر می تواند از مرزهایش در مقابل هجوم مسلمانان دفاع کند»، جنگ صلیبی جدید علیه کاتارها اعلان کرد. دورهٔ زمانی جنگ صلیبی کاتاری مصادف با جنگ صلیبی پنجم و ششم که در اراضی مقدس بود. حادثه. در میانهٔ سال ۱۲۰۹، تزدیک به ۱۰ هزار نفر از صلیبیون در لیون قبل از حرکت به سمت جنوب جمع شدند. شمار بسیاری از نیروها از شمال فرانسه بودند، و حتی داوطلبانی از انگلستان برای شرکت در جنگ صلیبی خود را به لیون رسانده بودند. پس از جمع شدن کامل نیروها، صلیبیون عازم مون پلیه و اراضی ریمون راجر ترنکاول شدند تا کاتارهای اطراف آلبی و کارکاسون هدف قرار دهند. ترنکاول، کنت فوآ، و برادرزاده ریمون تولوز، از حامیان جنبش کاتارها بودند. وی قول داده بود که از شهر بزیه در مقا
بل صلیبیون دفاع کند اما بعد شنیدن رسیدن ارتش صلیبی، شهر را ترک و عازم کارکاسون شد تا در آنجا مواضع دفاعی خود را آماده کند. صلیبیون در ابتدا روستای کوچک سرویان را تسخیر کردند و پس از آن عازم بزیه شدند. در ۲۱ ژوئیه ۱۲۰۹، صلیبیون تحت رهبری نماینده پاپ، ارنو امالریک، محاصره شهر را آغاز کردند. صلیبیون پس از محاصره خواستار بیرون آمدن کاتولیک های شهر و تسلیم شدن کاتارها شدند. اما هیچ یک طبق دستور صلیبیون عمل نکردند. شهر روز بعد زمانی که یورش مدافعان به صلیبیون ناکام ماند، سقوط کرد. تمام جمعیت شهر سلاخی شد و شهر در آتش سوخت. طبق منابع، وقتی از امالریک پرسیده که چگونه کاتارها را از کاتولیک ها تشخیص دهند، پاسخ داد: «"همه آنها را بکشید. خدا خودش خواهد شناخت."» با این حال برخی مورخان همچون یوزف استریر تردید دارند که امالریک چنین دستوری داده باشد اما معتقدند که این جمله روح صلیبیون تسخیر کرد که دست به کشتار مردان، زنان، کودکان حاضر در شهر زدند. امالریک و مایلو، نمایندگان پاپ، در نامه ای به پاپ بیان داشتند که «تقریباً ۲۰ هزار نفر از مردم از دم تیغ گذراندند». استریر معتقد است که این تخمین بسیار زیاد است اما اشاره می کند که
در این نامه «نماینده هیچ پشیمانی از قتل عام مردم نکرده است، حتی بک کلمه اظهار تأسف برای کشیشان کاتولیکی کشته شده در قتل عام.» خبر این فاجعه به زودی منتشر می شود و پس از آن بسیاری از شهر بدون مقاومتی تسلیم می شوند. پس از کشتار. پس از ادامه فتوحات و پیشروی صلیبیون به رهبری سیمون و فتح مناطفی همچون لاستو و قلعه کاباره، برای مقابله با صلیبیون، کاتارها رو به پدروی دوم آراگون آوردند و از وی درخواست کمک کردند. تاج آراگون، تحت رهبری پدروی دوم با کنت نشین تولوز دیگر مخالفان سیمون متحد شد. نیروهای ائتلاف پدرو با نیروهای سیمون در ۱۲ سپتامبر در نبرد موره درگیر شد. تعداد نیروهای صلیبی بیشتر از نیروهای ائتلاف بود. پدرو و سیمون، هردو نیروهای خود را در سه ردیف سازماندهی کردند. اولین خطوط صلیبیون عقب رانده شد اما سیمون توانست حمله ای از جناحین به سواره نظام نیروهای ائتلاف ترتیب دهد. در این حین پدرو به زمین خورد و کشته شد. نیروهای ائتلاف با شنیدن خبر مرگ پدرو با سردرگمی عقب نشینی کردند. عقب نشینی نیروهای ائتلاف این فرصت را به سیمون داد که بخش های شمالی تولوز را فتح کند. میراث. نسل کشی. رافائل لمکین که در قرن ۲۰ میلادی واژه «نس
ل کشی» را ابداع کرد و به کار برد، از جنگ صلیبی کاتاری به عنوان «یکی از قطعی ترین موارد نسل کشی در تاریخ ادیان» یاد می کند. مارک گرگوری پگ در این رابطه می نویسند که «جنگ صلیبی کاتاری با پیوند دادن نجات الهی به کشتار جمعی و همچنین نشان قتل عام به عنوان به عملی محبت آمیز، این نسل کشی را آغاز کرد». رابرت ای. لرنر استدلال می کند که طبقه بندی گرگوری پگ از جنگ صلیبی کاتاری به عنوان کشتار اشتباه و نامناسب است، چرا که این جنگ علیه کافران اعلان شد نه مردم و کسانی که در این جنگ شرکت داشتند، به هیچ عنوان قصدی برای از بین بردن جمعیت جنوب فرانسه را نداشتند. لرنر در نهایت اذعان می کند که اگر پگ درصدد این است که جنگ صلیبی کاتاری را به کشتار نژادی مدرن ارتباط دهد، این واژه ها مرا ناامید خواهند کرد. لائورنس ماروین به اندازهٔ لرنر با ادعای گرگوری پگ مبنی بر اینکه جنگ صلیبی کاتاری یک نسل کشی بود، مخالفت نمی کند؛ وی تنها با این استدلال پگ که جنگ صلیبی کاتاری یک سابقهٔ تاریخی برای نسل کشی های بعدی همچون هولوکاست است، مخالفت می کند و از اساس آن را رد می کند. کورت یوناسون و کارین سولویگ بیورنسون جنگ صلیبی کاتاری را به عنوان «نخستین
نسل کشی ایدئولوژی» توصیف می کنند. کورت یوناسون و فرنگ چالک ــ که با یکدیگر مرکز مطالعات نسل کشی و حقوق انسانی را در مونتریال تأسیس کردند ــ در کتابی در رابطه با نسل کشی با نام "تاریخ و جامعه شناسی نسل کشی: تحلیل و مطالعات موردی" به جنگ صلیبی کاتاری به طور مفصل پرداخته اند.
فران آلوارز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اسپانیایی است که به عنوان مدافع چپ برای باشگاه فنلاندی KTP بازی می کند. دوران حرفه ای. آلوارز به عنوان یک بازیکن جوان به آکادمی جوانان بارسلونا پیوست اما به دلیل مصدومیت این باشگاه را ترک کرد. در ۴ مارس ۲۰۲۱، آلوارز اولین بازی خود را برای KTP طی شکست ۶–۱ مقابل باشگاه فوتبال هلسینکی انجام داد. در ۱۴ مه ۲۰۲۱، او اولین گل خود را برای KTP در پیروزی ۳–۰ مقابل باشگاه فوتبال هاکا به ثمر رساند.
عسل مرغ ها پرندگانی در سردهٔ "Prodotiscus" از خانوادهٔ عسل یابان هستند که محدود به جنوب صحرای آفریقا هستند. ویژگی ها. همه آنها پرندگانی کدر با روتنهٔ خاکستری یا سبز خاکستری و زیرتنهٔ خاکستری تا خاکستری متمایل به سفید هستند. آنها از کوچک ترین اعضای خانوادهٔ عسل یابان هستند. آنها در مقایسه با سایر اعضای خانواده نوک باریکی دارند. عادت ها. برخلاف سایر عسل یاب ها از موم زنبور عسل تغذیه نمی کنند. آنها به گرده افشانی گیاهانی مانند "مرغ بهشتی (گیاه)"، "شیشه شور"، "پنجه درخت ها"، "Butea monosperma" و گیاه فردوسی کمک می کنند (نگاه کنید به: پرنده دوستی (ornithophily)). آنها لانه های سبدنشین، شهدخواران و دیگر گونه های پرندگان آشیانه گنبدی را انگلی می کنند.