Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فساد توکیو () یک مجموعهٔ تلویزیونی در ژانر درام جنایی است که توسط جی. تی. راجرز بر اساس کتابی به همین نام (۲۰۰۹) از جیک ادلستاین ساخته شده است. انسل الگورت و کن واتانابه نقش های اصلی این مجموعه را ایفا می کنند. "فساد توکیو" در ۷ آوریل ۲۰۲۲ در اچ بی او مکس به نمایش درآمد و نقدهای عموماً مثبتی دریافت کرد. این مجموعه در ژوئن ۲۰۲۲ برای فصل دوم تمدید شد که در ۸ فوریهٔ ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. داستان. در سال ۱۹۹۹، جیک ادلشتاین، دانشجوی آمریکایی به توکیو نقل مکان کرد و باید امتحان کتبی زبان ژاپنی را بگذراند تا شانس پیوستن به کارکنان یک روزنامه بزرگ ژاپنی را داشته باشد. او موفق می شود اولین روزنامه نگار خارجی آن ها شود و از پایین ترین نقطه شروع می کند. او که زیر بال یک کارآگاه کهنه کار در جوخه فساد گرفته می شود، شروع به کشف دنیای تاریک و خطرناک یاکوزاهای ژاپنی می کند. تولید. توسعه. "فساد تکویو" ابتدا در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک فیلم اعلام شد و دنیل ردکلیف در نقش ادلشتاین اعلام شد. آنتونی ماندلر قرار بود آن را کارگردانی کند و توسعه آن به اندازه کافی پیش رفت تا جایی که شروع تولید اواسط سال ۲۰۱۴ تعیین شد. در ژوئن ۲۰۱۹، این پروژ
ه دوباره به عنوان یک مجموعه تلویزیونی تغییر داده شد و مجموعهٔ ۸ قسمتی مستقیماً به صورت سریال به سفارش وارنر مدیا برای پخش در سرویس اچ بی او مکس انتخاب شد. انسل الگورت قرار بود تهیه کننده اجرایی سریال باشد و جی.تی. راجرز نویسندگی و دستین دنیل کرتون کارگردانی آن را بر عهده داشته باشد. در اکتبر ۲۰۱۹، مایکل مان برای کارگردانی قسمت آزمایشی و همچنین به عنوان تهیه کننده اجرایی سریال استخدام شد. این سریال در ۷ آوریل ۲۰۲۲ برای اولین بار پخش شد و سه قسمت اول بلافاصله در دسترس بود و پس از آن دو قسمت به صورت هفتگی تا پایان فصل در ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ عرضه شد. در ژوئن ۲۰۲۲، اچ بی او این مجموعه را برای فصل دوم تمدید کرد. انتخاب بازیگران. انسل الگورت به عنوان بازیگر نقش اصلی انتخاب شد و قرار بود تهیه کنندهٔ اجرایی آن نیز باشد. در سپتامبر ۲۰۱۹، کن واتانابه به جمع بازیگران اضافه شد. در فوریه ۲۰۲۰، اودسا یانگ و الا رامپف به بازیگران اضافه شدند. در مارس ۲۰۲۰، اعلام شد که رینکو کیکوچی به بازیگران پیوست و فیلم برداری از ماه قبل در توکیو آغاز شد. در اکتبر ۲۰۲۰، ریچل کلر به عنوان جایگزین یانگ انتخاب شد. در سپتامبر ۲۰۲۱، هیده آکی ایتو، شو
کاتاماستسو و توموهیسا یاماشیتا به عنوان بازیگران دائمی معرفی شدند و شون سوگاتا، ماساتو هاگیوارا، آیومی تانیدا و کوسوکه تویوهارا به عنوان تکرارشونده به آن ملحق شدند. فیلم برداری. مراحل تصویربرداری اصلی این مجموعه در ۵ مارس ۲۰۲۰ آغاز شد. در ۱۷ مارس ۲۰۲۰، اعلام شد که تولید به دلیل همه گیری کووید-۱۹ در توکیو متوقف شده است. تولید در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۰ از سر گرفته شد و در ۸ ژوئن ۲۰۲۱ به پایان رسید. انتشار. اچ بی او مکس و سرویس خواهر اچ بی او گو حق پخش سریال را در کشورهایی که هر کدام از این سرویس ها در دسترس هستند، از جمله ایالات متحده، آمریکای لاتین، و برخی بازارهای اروپایی و آسیایی را دارند. سرویس WOWOW که یکی از تهیه کنندگان آن است، حق پخش سریال را در ژاپن دارد. در جای دیگر، توزیع کننده بین المللی اندیور حق پخش تلویزیونی/ استریمی را به کریو در کانادا، کانال+ در فرانسه، پارامونت+ استرالیا، اواس ان+ در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا و استارزپلی در بازارهای منتخب اروپایی از جمله بریتانیا و ایرلند فروخته است. بی بی سی حق پخش سریال در بریتانیا را خریداری و آن را در اواخر سال ۲۰۲۲ پخش کرد. بازخورد. در بازبینی جمعی منتقدان و
بگاه راتن تومیتوز، این مجموعه بر اساس ۶۱ بررسی، امتیاز تأییدی ۸۵٪ با میانگین نمرهٔ ۷٫۶/۱۰ را دریافت کرده است. اجماع منتقدان این وب سایت می گوید: «شخصیت اصلی "فساد توکیو" کم جذاب ترین عنصر آن است، اما دسیسه دنیای جنایتکاران ژاپن و واقعی بودن فضای آن، یک تکه اغواکننده از نئو-نوآر ایجاد می کند». متاکریتیک که از رای گیری میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس ۲۷ منتقد، امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را به این مجموعه داده است که نشان دهنده «بررسی های عموماً مطلوب» است.
هیرو سرتیفاید برگر () شرکت رستوران های زنجیره ای کانادایی است، که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد.
سوئیس شَلِی () شرکت رستوران های زنجیره ای کانادایی است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد.
آنتونی بو منا شناخته شده به تونی بو (انگلیسی: Antoni Bou i Mena؛ متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۸۶) یک موتورسوار حرفه ای اسپانیایی است. او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۱ قهرمان بلامنازع مسابقات جهانی موتور تریال فدراسیون بین المللی موتورسواری در فضای باز و داخل سالن بوده است. با کسب این ۳۰ عنوان جهانی (۱۵ عنوان در فضای باز و ۱۵ عنوان در داخل سالن)، تونی بو موفق ترین موتورسوار تاریخ است و از دوگی لامپکین، نفر دوم لیست با کسب ۷ قهرمانی در فضای باز و ۵ قهرمانی در داخل سالن و همین طور جوردی تارس نفر سوم با ۷ عنوان قهرمانی در فضای باز پیشی گرفت. او در سن ۲۰ سالگی و ۵ ماهگی، دومین موتورسوار جوانی بود که تا به حال موفق به کسب عنوان قهرمانی مسابقات داخل سالن شده، و جوانترین کسی بود که این عنوان را با موتور ۴ زمانه انجام داد. زندگی نامه. اولین پیروزی تونی بو در مسابقه ای در سال ۱۹۹۹ بود، زمانی که او در سن ۱۲ سالگی عنوان قهرمانی مسابقات کاتالونیا را کسب کرد او همچنین در سال ۲۰۰۱ قهرمان مسابقات نوجوانان اسپانیا شد. سال ۲۰۰۳ در بانگور، ایرلند اولین حضور تونی بو در مسابقات جهانی بود. سال ۲۰۰۶ تونی بو اولین پیروزی در مسابقات جهانی را کسب کرد که در
مسابقات قهرمانی جهان در فضای باز مقام پنجم و در مسابقات داخل سالن سوم شد. در همان سال او همچنین قهرمان مسابقات فضای باز اسپانیا شد. در سال ۲۰۰۷ او برای اولین بار در مسابقات قهرمانی جهان داخل سالن و خارج سالن قهرمان جهان شد. تونی بو این رکورد را از همان سال تا به امروز، یعنی سال ۲۰۲۱ ادامه داد. در رابطه با دستاوردهای او در تیم ملی لازم است ذکر شود که تونی بو در سال های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ عضوی از تیم ملی اسپانیا بوده است که قهرمان Trial des Nations یا همان مسابقات تیم ملی قهرمانی جهان شد. او همچنین در سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ عضو تیم ملی اسپانیا بود که در مسابقات تیم ملی داخل سالن قهرمانی جهان مقام اول را کسب کرد. سال ۲۰۰۹ برای او یک فصل عالی بود و بو در آن فصل به تمام اهدافش دست یافت، زیرا او تمام ۵ عنوان اصلی، از جمله کسب مقام اول در مسابقات قهرمانی جهان داخل سالن و خارج از سالن، کسب مقام اول در مسابقات قهرمانی اسپانیا داخل سالن و خارج از سالن و عنوان قهرمانی مسابقات تیم ملی را به دست آورد. این موفقیت تنها یک بار قبل توسط آدام راگا در سال ۲۰۰۵ به دست آمده بود. در پایان فصل ۲۰۱۷، بو قرارداد خود را
با هوندا مونتسا تمدید کرد و طبق قرارداد جدید تا سال ۲۰۲۱ در تیم هوندا مونتسا موتورسواری خواهد کرد. در سال ۲۰۱۸، در حالی که با رقبای موتورسوار اسپانیایی تبار خودجرونی فاجاردو و آدام راگا روبرو بود، بو بار دیگر عنوان های داخل سالن و خارج سالن خود را حفظ کرد. تونی بو برای تیم موتورسواری Repsol Montesa HRC موتورسواری می کند.
هولت رنفری () شرکت خرده فروشی پوشاک کانادایی است، که در سال ۱۸۳۷ توسط ویلیام هندرسون تأسیس شد.
زیر چراغ های استادیوم یک فیلم درام و ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی تاد راندال با بازی میلو گیبسون، لارنس فیشبرن و نوئل گوگلیمی است. این فیلم بر اساس کتاب غیرداستانی برادران نگهبان نوشته آل پیکت و چاد میچل ساخته شده است. داستان. داستان واقعی تیم فوتبال آمریکایی ۰۹ آبیلن را به تصویر می کشد که برای دست یافتن به قهرمانی در میان دبیرستان های آمریکا، سختی های زیادی را پشت سر گذاشته و… انتشار فیلم. در نوامبر ۲۰۲۰، صبان فیلمز حقوق آمریکای شمالی و بریتانیا را برای این فیلم به دست آورد و نام آن را به زیر چراغ های استادیوم تغییر داد. در ۴ ژوئن ۲۰۲۱ در سینماهای منتخب و دیجیتال منتشر شد. در ۳ اوت ۲۰۲۱ به صورت دی وی دی منتشر شد. تولید. تصویربرداری اصلی قبل از همه گیری کووید ۱۹ به پایان رسیده است. و فیلمبرداری در ابیلین، تگزاس در اوایل سال ۲۰۱۹ به پایان رسید. پاسخ انتقادی. این فیلم بر اساس هفده نقد در راتن تومیتوز امتیاز ۱۲٪ دارد.
فصل ۵۲–۱۹۵۱ برای تاتنهام هاتسپر، تداوم موفقیت های فصل گذشته آنها بود؛ پس ار قهرمانی در دسته دوم که صعودشان را به دسته اول در پی داشت، در همان اولین فصل پس از صعود، قهرمان این دسته شدند که اولین آنها در تاریخ این باشگاه بود. از دور سوم وارد رقابت های جام حذفی فوتبال انگلستان شدند و با شکست ۲–۰ مقابل هادرزفیلد تاون از این جام، کنار رفتند. بازیکنان. "(C)" رقابت ها. بازی ها. منبع: تاتنهام پس از پیروزی ۱–۰ مقابل شفیلد ونزدی در یک هفته مانده به پایان فصل، عنوان قهرمانی را کسب کرد. جام حذفی. منبع:
ارل شروزبری () () یک عنوان نجیب زادگی برای اشراف انگلستان است. این عنوان در دو دوره تاریخی ۱۰۷۴ میلادی به راجر ده مونتگومری و ۱۴۴۲ میلادی به جان تالبوت اهدا شده است.
جیمز گارارد (James Garrard) (زادهٔ ۱۴ ژانویه ۱۷۴۹ – درگذشتهٔ ۱۹ ژانویه ۱۸۲۲)، مزرعه دار، کشیش کلیسای باپتیست و سیاستمدار آمریکایی بود که به عنوان دومین فرماندار کنتاکی از سال ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۴ خدمت کرد. به دلیل تصویب قانون محدودیت دورهٔ توسط قانون اساسی ایالتی در سال ۱۷۹۹، گارارد آخرین فرماندار کنتاکی بود که برای دو دورهٔ متوالی انتخاب شد، تا اینکه این محدودیت با لایحهٔ اصلاحیه در سال ۱۹۹۲ تسهیل و امکان انتخاب مجدد پل ای. پاتون را در سال ۱۹۹۹ فراهم کرد. گارارد پس از خدمت در جنگ انقلاب آمریکا، به سوی غرب و بخشی از ویرجینیا که امروزه شهرستان بوربن، کنتاکی است، نقل مکان کرد. او چندین پُست دولتی درون شهری داشت و نمایندهٔ منطقه در مجلس نمایندگان ویرجینیا بود. او به عنوان نماینده در پنج اجلاس از ده اجلاس ایالتی حضور داشت که جدایی کنتاکی از ویرجینیا را به دست آورد و به نگارش اولین قانون اساسی این ایالت کمک کرد. گارارد از جمله نمایندگانی بود که در تلاشی ناموفق، خواستار منع تعهد تداوم برده داری در قانون اساسی بودند. در سال ۱۷۹۵، او جانشین آیزک شلبی به عنوان فرماندار شد. در رقابتی سه مرحله ای، بنجامین لوگان توانست رأی اکثری
ت، اما نه اکثریت آرای الکترال را به دست آورد. از آنجایی که قانون اساسی ایالت تعیین نکرده بود که آیا به اکثریت آرا یا به رأی اکثریت نیاز است، انتخاب کنندگان میان دو نامزد برتر - لوگان و گارارد – رأی گیری دیگری برگزار کردند و در این رأی گیری، گارارد رأی اکثریت را به دست آورد. لوگان به دادستان کل ایالت، جان برکینریج و مجلس سنای ایالت بابت انتخاب گارارد اعتراض کرد، اما هر دو ادعا کردند که هیچ اختیاری مبتنی بر قانون اساسی برای مداخله ندارند. گارارد از حزب دموکرات-جمهوری خواه، مخالف قوانین بیگانگان و فتنه انگیزی و حامی تصویب جداسازی کنتاکی بود. او برای آموزش عمومی، اصلاحات وابسته به نیروهای شبه نظامی و زندان، سوبسیدهای بازرگانی و قوانین سازگار با گروه بدهکاران بزرگ ایالتی، رایزنی کرد. در سال ۱۷۹۸، اولین عمارت فرماندار ایالتی ساخته و گارارد اولین ساکن آنجا شد. گارارد تا حدی به خاطر آشفتگی ناشی از انتخابات ۱۷۹۵، حامی برگزاری کنوانسیون قانون اساسی در سال ۱۷۹۹ بود. او به خاطر عقاید ضد برده داری اش، به عنوان نماینده برای این کنوانسیون انتخاب نشد. بر اساس قانون اساسی منتخب، فرماندار به صورت مستقیم انتخاب و نباید دو دورهٔ
متوالی انتخاب می شد، هرچند، گارارد شخصاً از این ماده مستثنی و در سال ۱۷۹۹ دوباره انتخاب شد. گارارد در دورهٔ دوم انتصاب خود، ابتیاع لوئیزیانا از فرانسه توسط توماس جفرسون به منظور مقابله با بسته شدن بندر نیواورلئان به روی کالاهای آمریکایی را تحسین کرد. دبیر ایالت، هری تولمین، گارارد را در اواخر دورهٔ انتصابش متقاعد کرد که برخی از آموزه های وحدت گرایی را بپذیرد و با خاتمهٔ دورهٔ کشیشی اش، از کلیسای باپتیست اخراج شد. او همچنین با مجلس بر سر تعیین سرپرست برای ادارهٔ ثبت املاک ایالتی درگیر شد که این موضوع او را رنجیده خاطر کرد و پس از پایان دورهٔ انتصابش تمایلی به ادامهٔ فعالیت در سیاست نداشت. او به ملک خود، مونت لبنن، رفت و تا زمان مرگش در ۱۹ ژانویه ۱۸۲۲ به کشاورزی و فعالیت های تجاری پرداخت. شهرستان گارارد، کنتاکی، که در اولین دورهٔ انتصاب او شکل گرفت، به افتخار او نام گذاری شد. اوایل زندگی و خانواده. جیمز گارارد در ۱۴ ژانویه ۱۷۴۹ در شهرستان استافورد، ویرجینیا چشم به جهان گشود. او دومین فرزند از سه فرزند سرهنگ ویلیام و مری (نوتی) گارارد بود. مادرش میان سال های ۱۷۵۵ و ۱۷۶۰ درگذشت. پس از آن، پدرش با الیزابت ماس ازد
واج کرد و صاحب چهار فرزند شدند. ویلیام گارارد ستوان بخش شهرستان استافورد بود که به موجب آن به درجهٔ سرهنگی رسید و فرماندهی شبه نظامیان شهرستان را بر عهده گرفت. خانوادهٔ گارارد نسبتاً ثروتمند بودند و دادگاه شهرستان استافورد در زمین آنها ساخته شد. جیمز در دوران کودکی در مزرعهٔ پدرش کار می کرد. او در مدارس دولتی شهرستان استافورد تحصیل کرد و با علاقه مند شدن به کتاب خوانی، در خانه به مطالعه پرداخت. او در سنین جوانی به کلیسای باپتیست هارتوود در نزدیکی فردریکزبورگ، ویرجینیا پیوست. در ۲۰ دسامبر ۱۷۶۹، گارارد با عشق کودکی اش، الیزابت مانتجوی ازدواج کرد. اندکی پس از آن، خواهرش مری آن با برادر مانتجوی، سرهنگ جان مانتجوی ازدواج کرد. گارارد و همسرش صاحب پنج پسر و هفت دختر شدند. یک پسر و دو دختر آنها پیش از رسیدن به دو سالگی از دنیا رفتند. از چهار پسر بازمانده، همگی در جنگ ۱۸۱۲ شرکت و همگی در مجلس شورای ایالتی کنتاکی خدمت کردند. تعدادی از نوه هایش در جنگ داخلی حضور داشتند، از جمله ژنرال کنر گارارد و ژنرال تئوفیلس تی گارارد. نوهٔ دیگرش، جیمز اچ. گارارد، برای پنج دورهٔ متوالی به عنوان خزانه دار دولتی انتخاب شد و از سال ۱۸۵۷
تا زمان مرگش در سال ۱۸۶۵ خدمت کرد. گارارد در جنگ انقلاب آمریکا در نیروهای شبه نظامی پدرش در شهرستان استافورد خدمت کرد، هرچند، تعداد نبردهای او مشخص نیست. گارارد زمانی که سوار کشتی در رودخانهٔ پوتوماک بود، به دست نیروهای انگلیسی اسیر شد. اسیرکنندگانش در ازای دریافت اطلاعات نظامی به او پیشنهاد آزادی دادند، اما او نپذیرفت و مدتی بعد فرار کرد. در سال ۱۷۷۹، گارارد در حالی که در نیروی شبه نظامی خدمت می کرد، به نمایندگی شهرستان استافورد در مجلس نمایندگان ویرجینیا انتخاب شد و مسند خود را برای جلسهٔ قانون گذاری ۱۷۷۹ به عهده گرفت. دست آورد مهم او در این جلسه حمایت از لایحه ای بود که به تمام ساکنان ویرجینیا آزادی مذهبی می داد. تصویب این لایحه به آزار و شکنجهٔ پیروان مذاهب دیگر توسط پیروان کلیسای انگلستان پایان بخشید و با پایه گذاری کلیسای انگلستان به عنوان کلیسای رسمی ویرجینیا مخالفت کرد. او پس از این جلسه به وظایف نظامی خود بازگشت. در سال ۱۷۸۱، گارارد به درجهٔ سرهنگی رسید. سال های آخر زندگی و وفات. اختلاف گارارد با مجلس شورای ایالتی بر سر تعیین سرپرست ادارهٔ ثبت املاک باعث عصبانیتش شد و او پس از پایان دورهٔ دوم انتصاب
خود، از سیاست کناره گیری کرد. او در خفا از نامزدی کریستوفر گرین آپ برای انتخابات سال ۱۸۰۴ حمایت کرد و آرای شهرستان بوربن برای گرین آپ رکورددار بود. پسران گارارد، ویلیام و جیمز در دههٔ ۱۸۳۰ همچنان برای پُست های دولتی کاندیدا می شدند، هرچند، گارارد دیگر تمایلی به نامزدی مجدد از خود نشان نداد. گارارد به ملک خود، مونت لبنن، بازگشت و در آنجا به عنوان کشاورزی سرشناس، شهرت یافت. پسرش جیمز بر عملکرد روزانهٔ مزرعه نظارت داشت و اغلب جوایزی برای نوآوری هایش در نمایشگاه های کشاورزی محلی می برد. ملک مونت لبنن در یکی از زمین لرزه های نیومادرید در سال ۱۸۱۱ به شدت خسارت دید، اما گارارد اصرار داشت که آنجا را تا حد امکان به طور کامل بازسازی کرده تا بتواند باقی عمرش را در آنجا سپری کند. او احشام مرغوبی - از جمله اسب های اصیل و چهارپایان-را به مزرعهٔ خود آورد و در چندین شرکت تجاری از جمله چندین کارخانهٔ نمک سازی سرمایه گذاری کرد که پس از مرگش به پسرانش رسید. گارارد در ۱۹ ژانویه ۱۸۲۲ پس از چندین سال ناخوشی درگذشت. او در محوطهٔ ملک خود، مونت لبنن، به خاک سپرده شد و ایالت کنتاکی بنای یادبودی روی قبرش برپا کرد.
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۲۰۲۱ صد و چهل و یکمین فصل از رقابت های جام حذفی فوتبال انگلستان بود. این مسابقه در ۱۴ مه ۲۰۲۲ بین لیورپول و چلسی در ورزشگاه ومبلی در لندن برگزار شد.که در نهایت باشگاه فوتبال لیورپول برای هشتمین بار قهرمان جام حذفی فوتبال انگلستان شد. بازی. جزئیات. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
نیام زیرخاری (Infraspinous fascia) یک غشای فیبری متراکم است که ماهیچه زیرخاری (اینفراسپینوس) را می پوشاند و به پیرامون فرورفتگی زیرخاری ثابت می شود. نیام زیرخاری از طریق سطح عمیق خود به برخی از رشته های آن ماهیچه متصل می شود. این نیام به طور نزدیک به نیام دالی (فاسیای دلتوئید) در امتداد مرز هم پوشان ماهیچه دالی متصل است.
عبدالله عبدی نسب (زاده ۱۳۵۴ در تهران) عکاس ومدیر فیلم برداری ایرانی است. عبدالله عبدی نسب دارنده مدرک تحصیلی دیپلم است از سال ۱۳۶۸ ساخت چند فیلم کوتاه ۸ میلیمتری را تجربه کرد و از سال ۱۳۷۶ به صورت حرفه ای در سینما و تلویزیون مشغول به کار شد. در ابتدا با دستیار تصویربرداری کارش را شروع کرد و از همان زمان عکاسی فیلم را تجربه کرد و بعد از مدتی به کار عکاسی فیلم روی آورد و چند کار کوتاه را تصویربرداری کردو سپس به عنوان مدیر فیلمبرداری مشغول به فعالیت شد.
غلاف زیربغلی غلافی رشته ای است که سرخرگ زیربغلی و سه طناب شبکه بازویی را در بر می گیرد تا بسته عصبی عروقی را تشکیل دهد. این غلاف توسط چربی زیر بغل احاطه شده است. این غلاف امتداد نیام (فاسیای) پیش مهره ای نیام گردنی عمقی است. بلوک عصبی شبکه بازویی را می توان با تزریق ماده بی حس کننده در این ناحیه به دست آورد.
کرم ماهی دندان به هم ریخته (نام علمی: Aplatophis zorro) مارماهی ای از خانواده کرم ماهیان است. این جاندار نخستین بار در سال ۲۰۰۱ کشف شد.
جیمز منینگ (James Manning) (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۷۳۸ – درگذشتهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۷۹۱) کاهن باپتیست، معلم و قانون گذار آمریکایی اهل پراویدنس، رودآیلند (ایالتی در نیوانگلند منطقه شمال شرقی ایالات متحده) بود. او اولین رئیس دانشگاه براون و یکی از مهم ترین بنیان گذاران آن بود و به عنوان کشیش اولین کلیسای باپتیست در آمریکا خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. جیمز منینگ در الیزابت تاون نیوجرسی به دنیا آمد. در ۱۸ سالگی، در آکادمی هپ ول در هپ ول، نیوجرسی زیر نظر کشیش، ایزاک ایتان برای آماده شدن برای مطالعات مذهبی خود شرکت کرد. در ۱۷۶۲ از کالج نیوجرسی که بعدها به دانشگاه پرینستون تبدیل شد، فارغ التحصیل گشت. در پرینستون، منینگ زیر نظر رئیس، ساموئل فینلی تحصیل کرد، کسی که زیر نظر هیئت امنایی خدمت می کرد، آن ها اعلام کرده بودند: «ایده ما این است که دانشمندان خوب و اعضای مفید جامعه را به جهان بفرستیم». یکی از ۱۳۰ فارغ التحصیلی که فینلی در طول پنج سال ریاست خود فرستاد، کشیش جیمز منینگ بود. او در سال فارغ التحصیلی از پرینستون با مارگارت استایتز ازدواج کرد و چند هفته پس از ازدواج، به طور عمومی توسط کلیسای باپتیست اسکاچ پلین، نیوجرسی منصوب ش
د. ریاست دانشگاه براون. در ۱۷۶۴، منینگ توسط انجمن باپتیست فیلادلفیا برای تأسیس یک کالج در رودآیلند، به مهد باپتیست های آمریکایی، فرستاده شد. منینگ با همراهی اهالی برجسته رودآیلند، یکی از بنیان گذاران کالج در مستعمره انگلیسی رودآیلند و مزرعه پراویدنس (دانشگاه براون امروزی) در دوران استعمار بریتانیا بود. منینگ به عنوان اولین رئیس دانشگاه براون از ۱۷۶۵ تا ۱۷۹۱ خدمت کرد. او ابتدا دانشگاه را در محل قلمروی کشیشی خود و خانه ملاقات باپتیست در وارن، رودآیلند به راه انداخت. دانشگاه در ۱۷۷۰ به پراویدنس نقل مکان کرد و در دوران تصدی او اولین ساختمان های خود را در تپه کالج با کمک خانواده براون ساخت. کشیش جیمز منینگ در حالی به عنوان اولین رئیس براون خدمت می کرد که «به همراه یک برده شخصی وارد رود آیلند شد». کشیش منینگ اولین کتاب خود را به کتابخانه کالج داد، فرهنگ لغت والنتین شیندلر پنتاگلتون عبری، کلدانی، سیراکوم، تلمودی خاخامی و عربی (در این کتاب واژگان عبری و چهار زبان سامی دیگر به لاتین ترجمه شده است) که در ۱۶۱۲ در هانوفر آلمان چاپ شد. در فوریه ۱۷۸۶، رابرت کارتر سوم، ویرجینیایی برجسته در مزرعه نومانی هال در ویرجینیا، به ر
ئیس منینگ در مورد دو پسرش جورج و جان تسکر کارتر که قرار بود در دانشگاه ثبت نام کنند و با منینگ همراه شوند، نوشت: «آن ها بلافاصله از بوستون برای ورود به دانشگاه شما در پراویدنس فرستاده می شوند. من از شما خواهش می کنم که شما را به عنوان پدر رضاعی منصوب کنم، با بیان اینکه آرزوی من این است که هر دو پسر باید شخصیت های فعال در زندگی شوند». منینگ در ۱۷۶۹ اولین ریاست براون را بر عهده گرفت که در آن زمان هفت دانشجو مدرک لیسانس هنر و ۲۱ نفر درجهٔ افتخاری دریافت کردند. در دوران تصدی وی، ۱۶۵ مرد؛ شامل ۴۳ روحانی، ۲۹ وکیل، ۱۹ پزشک، ۱۹ دبیر، ۱۲ قاضی، ۱۲ بازرگان، ۶ استاد، ۶ نماینده کنگره، ۲ رئیس دانشکده، ۲ وزیر ایالات متحده، ۱ کنسول ایالات متحده آمریکا، ۱ فرماندار و ۱ کتابدار، مدرک دریافت کردند. دورهٔ انقلابی آمریکا. طبق گزارش ها، در ۱۷۷۴، منینگ در یک سخنرانی در تالار کارپنتر (تالار گردهمایی نجاران) فیلادلفیا که شخصیت های برجسته ای از ماساچوست، نیوجرسی، پنسیلوانیا و مستعمرات دیگر، حضور داشتند، استدلالی به نفع آزادی مذهبی ارائه کرد: نویسندهٔ مشهوری در سیاست گفته که دو چیز ارزش بحث کردن را دارد: دین و آزادی. برای دومی، در حال ح
اضر شرافت مندانه خودمان در تمام این قارهٔ گسترده تلاش می کنیم، مطمئناً هیچ کس نیست که در سینه اش گرمای میهن پرستی را به نمایندگی از آزادی مدنی احساس کند و بتواند در برابر شعلهٔ نجیب تر آزادی مذهبی، بی تفاوت بماند. در جریان انقلاب آمریکا، منینگ به عنوان رئیس براون در ۱۷۸۰ در زمانی خدمت می کرد که نیروهای فرانسوی به فرماندهی کنت دو روکامبو که نیروهای اعزامی توسط پادشاه لویی شانزدهم فرانسه را رهبری می کرد، در نیوپورت، رودآیلند برای کمک به نیروهای آمریکایی در جنگ انقلابی آمریکا به فرماندهی ژنرال جورج واشینگتن، وارد شدند. این نیروهای متحد به مدت یک سال در رودآیلند مستقر بودند تا قبل از اینکه در ۱۷۸۱ یک لشکرکشی (مسیر انقلابی واشینگتن) ۶۰۰ مایلی (۹۷۰ کیلومتری) از رودآیلند تا ویرجینیا را آغاز کنند، جاییکه آن ها با نیروهای بریتانیایی فرستاده شده توسط پادشاه جورج سوم از یونایتد کینگدم در یورک تاون، شبه جزیره ویرجینیا، در نبرد چساپیک جنگیدند و آن ها را شکست دادند. در طول سال آماده سازی در رود آیلند، زمین کالج براون به محل اردوگاه سربازان تبدیل شد و عمارت کالج در براون (که بعدها به تالار دانشگاه تغییر نام داد) به یک بیمار
ستان نظامی تبدیل شد. رهبری مدنی برای رودآیلند در کنگره. در ۱۷۸۶، مجمع عمومی رود آیلند با اکثریت آرا، جیمز منینگ را به عنوان نمایندهٔ خود در هفتمین کنگرهٔ کنفدراسیون انتخاب کرد. در آن سمت، او در کمیتهٔ بزرگ که اصلاحات اساسی برای اصول کنفدراسیون پیشنهاد می کرد، خدمت نمود. منینگ همراه با رئیس جمهور آینده؛ جیمز مونرو و سناتور آینده ایالات متحده و فرماندار کارولینای جنوبی؛ چارلز پینکنی، در کنگره خدمت کرد. در تاریخ باپتیست ها، گزارش شده که رئیس منینگ، نقش الهام بخشی در متقاعد کردن مجمع تصویب کنندهٔ ماساچوست، برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده داشته است: وقتی قانون اساسی ایالات متحده برای تصویب به استان ها ارائه شد، در مورد تصویب آن تردید وجود داشت. ماساچوست و ویرجینیا استان های محوری بودند. ماساچوست به طور مساوی تقسیم شد و تنها با تلاش منینگ، استیلمن و بکوس بود که قانون اساسی توسط آن استان تصویب شد. اکثریت نوزده رأی بود. در آخرین روز جلسه، ۱۸۷ موافق و ۱۶۸ مخالف وجود داشت و «قبل از طرح سؤال نهایی، فرماندار هنکوک، رئیس، از منینگ دعوت کرد تا دعوت رسمی را با دعا ببندد. دعای میهن پرستی رفیع بود و هر دلی پر از حرمت شد».
کاهن باپتیست. زمانی که منینگ به عنوان رئیس براون خدمت می کرد، ابتدا کشیش کلیسای باپتیست در وارن بود و سپس برای دورهٔ ژوئیه ۱۷۷۱ تا آوریل ۱۷۹۱ به خدمت اولین کلیسای باپتیست در آمریکا در پراویدنس درآمد. مانند دانشگاه، در ۱۷۷۴–۱۷۷۵، منینگ کلیسا را در ساختمان رهبری کرد. ساختمان کنونی آن به «عبادت عمومی» و برای «برگزاری مراسم» اختصاص یافته است. استفان گانو برادرزاده منینگ در ۱۷۹۲ کشیش شد. مدال رئیس جیمز منینگ. دفتر روحانیون و زندگی مذهبی دانشگاه براون هر ساله بر اساس توضیحات جایزه که در فرم نامزدی توضیح داده شده است، به افتخار منینگ به یکی از اعضای فارغ التحصیل کلاس، مدالی اعطا می کند: مدال رئیس جیمز منینگ به یک [فارغ التحصیل ارشد] اعطا می شود که در مطالعه و عمل به دین نمونه و متعالی است. این جایزه به افتخار اولین رئیس براون که نمونه ای از ترکیب دقت فکری و مشارکت معنوی بود، اعطا می شود. مطالعه آکادمیک دین، به دانشجویان این توانایی را می دهد تا متفکرانی انتقادی شوند و فراتر از تقوای شخصی، به سمت رهبری مسئولانه حرکت کنند و به تعادلی میان ویژگی های سنت های مذهبی مربوطه و احساس مسئولیت اجتماعی و جهانی دست یابند.
نورمن پارک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
فیلیپ نوور (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و پرستار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می کرد.
آفرین اسکودرو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دن بابیش (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی گیر اهل ایالات متحده آمریکا است.
در کالبدشناسی انسان، ماهیچهٔ کوتاه بازکننده شست دست یا عضله اکستانسور پولیسیس برویس (Extensor pollicis brevis) یک ماهیچه اسکلتی در سمت پشتی ساعد است. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست در سمت داخلی ماهیچه دراز دورکننده شست دست (ابداکتور پولیسیس لونگوس) قرار دارد و ارتباط نزدیکی با آن دارد. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست (EPB) متعلق به گروه عمقی بخش خلفی نیامی (فاسیال) ساعد و بخشی از مرز جانبی انفیه دان دست است. ساختار. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست از استخوان زند زیرین دیستال به ماهیچه دراز دورکننده شست دست، از غشای بین استخوانی ساعد و از سطح پشتی زند زبرین (رادیوس) منشأ می گیرد. جهت آن مشابه جهت ماهیچه دراز دورکننده شست دست است، زردپی آن از همان شیار در سمت جانبی انتهای پایینی زند زبرین عبور می کند تا در قاعده بند اول انگشت شست قرار گیرد. تغییر. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست در برخی افراد غایب است. گاه نیز زردپی آن با زردپی ماهیچه دراز بازکننده شست دست یا ماهیچه دراز دورکننده شست دست ادغام می شود. کارکرد. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست در رابطه نزدیک با ماهیچه دراز دورکننده شست دست، هم اکستنشن و هم ابداکشن انگشت شس
ت را در مفاصل مچ دستی کف دستی (کارپومتاکارپ) و مفصل کف دستی بندانگشتی (متاکارپوفالانژیال) انجام می دهد.
نیت کواری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد.
الویس سینوسیک (؛ زادهٔ ۱۹۷۱) کشتی گیر، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل استرالیا است.
انریکه مارین (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
انریکه بارزولا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل پرو است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
رونی جیسون (؛ زادهٔ ) جودوکار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی فورتالزا اشاره کرد.
رمزی نجم (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی آمریکایی فلسطینی است. وی بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می کرد.
کورت مک گی (؛ زادهٔ ) بوکسور، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته کا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پاتریک اسمیت (; – ۲۰۰۹) بوکسور، کاراته کا، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.