Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و از "قوانین جدید" پیشی گرفت و به بالاترین رتبه آهنگ برتر لیپا در ایالات متحده تبدیل شد. در مجموع ٢٠ هفته را در ١٠ جدول برتر ١٠٠ داغ ایالات متحده گذراند. در انگلیس ، چهارمین طولانی ترین حضور در جدول ١٠ اهنگ برتر را ثبت کرد و با وجود نرسیدن به شماره یک ، رکورد بیشترین هفته سپری شده در ١٠ آهنگ برتر را شکست. در سطح بین المللی ، این آهنگ در ١٠رتبه برتر در ٤٠ کشور از جمله رتبه های شماره یک در هفت کشور قرار گرفت.
حمله سیلاب UDP یک حمله انکار خدمات حجمی (DoS) با استفاده از پروتکل داده کاربر (UDP) است. استفاده از UDP برای حملهٔ DoS به سادگی پروتکل کنترل انتقال (TCP) ساده نیست. با این حال، می توان با ارسال تعداد زیادی از بسته های UDP به درگاه های تصادفی روی یک میزبان از راه دور، حمله سیلاب UDP را آغاز کرد. در نتیجه، میزبان دور: بنابراین، برای تعداد زیادی از بسته های UDP، سیستم قربانی مجبور می شود بسیاری از بسته های ICMP را بفرستد و در نهایت منجر به از دسترس خارج شدن آن برای دیگر کاربران می شود. اکثر سیستم عامل ها با محدود کردن میزان ارسال پاسخ های ICMP، این قسمت از حمله را کاهش می دهند. ابزارهای حمله سیلاب UDP: این حمله با بکارگیری دیوارهای آتش در نقاط کلیدی یک شبکه برای فیلتر کردن ترافیک ناخواسته شبکه قابل مدیریت است. قربانی هرگز بسته های مخرب UDP را دریافت نمی کند و هرگز پاسخ نمی دهد زیرا فایروال آنها را متوقف می کند. با این حال، از آنجا که فایروال ها «حالت پذیر» هستند، یعنی فقط می توانند تعدادی نشست را کنترل کنند، پس فایروال ها نیز ممکن است مستعد حملات DoS باشند.
مهداد زند کریمی (زادهٔ ۲۸ آبان ۱۳۴۲) آهنگساز، ترانه سرا، تنظیم کننده و تهیه کنندهٔ موسیقی پاپ ایرانی مقیم لس آنجلس است. زندگی نامه. مهداد زند کریمی در ۲۸ آبان ۱۳۴۲ در محلهٔ شمیران تهران متولد شد. وی نوه ارشد محمد شب پره، آهنگساز، ترانه سرا و یکی از بنیان گذاران سینما و تئاتر ایران است. از آنجایی که خانواده نزدیک او شهبال شب پره، شهرام شب پره و شهنام شب پره (از اولین اعضای گروه بلک کتس در ایران) و شهناز شب پره مادر مهداد (فارغ التحصیل کنسرواتوار پیانو از آلمان) همه در رشته موسیقی فعالیت دارند، به نوعی علاقه و استعداد وی در موسیقی موروثی است. مهداد در سن ٨ سالگى به مدت سه سال به آلمان غربى رفت و پس از بازگشت به ایران و ادامه تحصیل در دوره راهنمایی و نظری، در سن ۱۵ سالگى به انگلستان مهاجرت کرد. وی ضمن تحصیل در دبیرستان و سپس دانشگاه در رشته مهندسی مشغول به فراگیری نوازندگی ارگ، گیتار، آهنگسازی و ترانه سرایی بود. تحصیلات. مهداد پس از دریافت مدرک مهندسی مکانیک از انگلستان، دوره تخصصی برنامه ریزی ماشین آلات صنعتی و ربات را به اتمام رساند. وی در همین مدت، فراگیری زبان فارسی را در انگلستان ادامه داد و موفق به دریافت
مدرک معادل فوق دیپلم در ادبیات فارسی گردید. مهداد الفبای موسیقی را با استفاده از کتاب و با تلاش خود فرا گرفت و در برخی از موارد از خانواده خود به خصوص شهبال شب پره و محمد اوشال برای بهبود مهارتش در این عرصه کمک می گرفت. در زمینه ترانه سرایی و آشنایی با دستگاه های موسیقی ایرانی راهنمای او محمد شب پره بود. وی در حرفهٔ اصلی خود که برنامه ریزی مالی بود نیز با اخذ مدرک ChFC و CLU به عنوان مشاور مالی ثبت شد. شروع نوازندگی. سازهای حرفه ای مهداد شامل کیبورد، گیتار، درامز و پیانو می شود. مهداد از سن پنج سالگی با ملودیکا نغمه هایی را می نواخت ولی به طور جدی این هنر را دنبال نمی کرد و جسته و گریخته به عنوان سرگرمی با این ساز دست و پنجه نرم می کرد. با چندیم سال وقفه، در سن دوازده سالگی نواختن ارگ را بدون معلم و متد خاصی شروع کرد. او نواختن گیتار کلاسیک را در ایران، نزد ایرج کنعانی که یکی از دوستان پدرش بود و متد فشرده ای برای تعلیم گیتار ابداع کرد، فرا گرفت و نواختن درامز را با سرپرستی شهبال شب پره آموخت. آشنایی وی با فرنوش بهزاد، یکی از موسیقی دانان ایرانی مقیم لندن سبب شد که او نوازندگی را کمی جدی تر بگیرد و به دعوت وی
در چندین کنسرت بزرگ با هنرمندان نامی موسیقی پاپ ازجمله حسن شماعی زاده، شهرام شب پره، شهره و شهرام صولتی به عنوان نوازنده کیبورد اول شرکت کند. مهاجرت و آغاز فعالیت حرفه ای. مهداد در سال ۱۳۶۶ (۱۹۸۷ میلادی) به لس آنجلس مهاجرت کرد و به دعوت شهبال شب پره به عنوان کیبوردیست اول بلک کتس، فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد و به همراهی دیوید بتسامو، پیر نقلی و پیروز پاینده آزاد اولین گروه بلک کتس خارج از ایران در سال ۱۹۸۷ در آمریکا تشکیل شد. در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸)، آلبوم «"کلام عشق"» با صدای موری کرمی، اولین آثار حرفه ای مهداد در زمینه آهنگسازی، ترانه سرایی و تنظیم ارکستر را در برمی گرفت. در این آلبوم سه تنظیم و دو ترانه و آهنگ از ساخته های او جای دارد. این آلبوم در سال ۱۹۸۹ از طرف شرکت ترانه به بازار عرضه شد. آشنایی با برنامه ریزی کامپیوتر، به او توانایی تنظیم ارکستر و سازهای الکترونیک را با کامپیوتر از طریق استفاده از MIDI را می داد که در زمان خود نحوه جدید ضبط آهنگ ها بود. این روش چند سال بعد در بین تنظیم کننده های دیگر ایرانی، متداول شد. تنظیم آهنگ «"نامهربون"» برای فتانه، «"اصفهان"» برای معین، «"دستتو بزار تو دستم"» برا
ی شماعی زاده و بازسازی آهنگ محلی «"زینو"» برای فرزین، نام او را به عنوان تنظیم کننده جوان و صاحب سبک در میان هنرمندان لس آنجلس رایج کرد. نکته جالب کار او ساختن پیش درآمد یا اورتور مخصوص به خود و متفاوت بر روی این آهنگ ها بود که ربطی به سازنده آهنگ نداشت. در اواسط سال ۱۳۶۹ (۱۹۹۱)، آهنگ «"ای دل"» با صدای لیلا فروهر اثر مهداد منتشر شد و به دلیل نوآوری در ریتم شش و هشت، سبک جدیدی را در موسیقی پاپ ایرانی ارائه داد که تا پیش از انتشار، نظیرش در هیچ آهنگی دیده نشده بود و این ریتم به عنوان “ریتم مَدی" در میان علاقه مندان این سبک شناخته شد. پس از موفقیت این ترانه، همکاری وی با لیلا فروهر در آلبوم های «"شانس"» و «"تپش"» ادامه یافت. وی در سال ۱۳۷۳ (۱۹۹۴)، اولین آلبوم نوش آفرین در آمریکا را با نام «"دختر شاه پریون"» تهیه کرد که چهار آهنگ، ترانه و تنظیم از آثار او بود. موفقیت این آلبوم باعث همکاری با شیلا، خواننده نو پا در سال ۱۹۹۵ شد. آلبوم «"تلخ و شیرین"»، نخستین آلبوم شیلا بود که توسط شرکت موسیقی MZM که متعلق به خود مهداد بود، پخش شد. آلبوم های «"دوراهی"» با صدای شهرام شب پره و «"یک عشق"» با صدای طوفان نیز از آثاری بود
که توسط همین کمپانی روانه بازار شد. کناره گیری و بازگشت دوباره. مهداد از سال ۱۳۷۶ (۱۹۹۷)، پس از واگذاری کمپانی MZM به مدت ۲۳ سال به خواست خودش از دنیای موسیقی کناره گرفت و آثاری را که طی این مدت ساخته بود، منتشر نکرد. وی در سال ۱۳۹۸ (۲۰۱۹) پس از سکوت طولانی، به عرصه هنر بازگشت و تصمیم به انتشار تولیدات خود گرفت. مهداد با تأسیس گروه «ریموت ملودیز»، دوره جدیدی از فعالیت موسیقی خود را با انگیزه حمایت از جوانان مستعد ایرانی در سراسر دنیا آغاز نمود. اولین اثر جدید وی با نام «"بهار خانوم"» به مناسبت عید نوروز ۱۳۹۹ از تلویزیون طپش پخش شد که هنرمندان ایرانی ساکن چهار قاره جهان در آن شرکت کردند. مهداد پس از تأسیس این لیبل، همکاری با چندین خواننده سرشناس ساکن لس آنجلس را ادامه داد. همکاری هنری. مهداد زند کریمی در طول فعالیت هنری خود، با بسیاری از هنرمندان نامی موسیقی پاپ ایران شامل ویگن، شهرام شب پره، حسن شماعی زاده، ستار، معین، مرتضی، فرزین، لیلا فروهر، طوفان، منصور، فتانه، نوش آفرین، ناهید، شیلا، سوزان روشن، مرتضی، بیژن مرتضوی، داوود بهبودی و شهرام کاشانی در زمینهٔ تنظیم و آهنگ سازی همکاری داشت.
در شبکه های رایانه ای، پروتکل قابل اعتماد کاربر داده (RUDP) یک پروتکل لایه انتقال است که در آزمایشگاه های Bell برای سیستم عامل Plan 9 طراحی شده است. از آنجایی که تحویل تضمینی بسته های اینترنتی مطلوب ما است و TCP پیچیدگی / سربار را بیش از حد اضافه می کند، هدف این پروتکل ارائه راه حلی است که در آن UDP خیلی ابتدایی باشد. به همین منظور دستیابی RUDP به کیفیت خدمات بالاتر ایجاد شد، در واقع RUDP ویژگی هایی مشابه TCP با سربار کمتری را پیاده سازی می کند. پیاده سازی ها. این پروتکل به منظور اطمینان از کیفیت، پروتکل UDP را با اضافه کردن ویژگی های زیر گسترش می دهد: RUDP در حال حاضر یک استاندارد رسمی نیست، اما در سال ۱۹۹۹ در یک پیش نویس اینترنتی IETF توضیح داده شد. این پروتکل برای استانداردسازی پیشنهاد نشده است. سیسکو RUDP. سیسکو در پایانه سیگنالینگ لینک خود (مستقل یا یکپارچه در دروازه دیگر) از RUDP برای backhauling مربوط به SS7 MTP3 یا ISDN سیگنالینگ استفاده می کند. نسخه های مختلف با یکدیگر ناسازگار هستند و کمی با پیش نویس IETF متفاوت هستند. ساختار مدیریت نشست سیسکو که در بالای RUDP استفاده می شود نیز متفاوت است. مایکروسا
فت R-UDP. مایکروسافت پروتکل دیگری را به نام R-UDP معرفی کرد و از آن در محصول MediaRoom (که اکنون متعلق به اریکسون است) برای ارائه خدمات IPTV از طریق شبکه های چند مرحله ای استفاده کرد. این یک پروتکل اختصاصی است و کاربرد کمی دارد و تصور نمی شود که بر اساس پیش نویس IETF ارجاع شده فوق باشد.
دوئت فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی بروس پالترو است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوئینت پالترو، هوی لویس، پل جیاماتی، ماریا بلو، آندره بروگر، اسکات اسپیدمن، لاکلین مونرو، انجی دیکینسون، مایا رودولف، کیگان کونور تریسی، کیرستن وارن و ماریان سلدس ایفای نقش کرده اند.
دیتاگرام امنیت لایه انتقال (DTLS) یک پروتکل ارتباطی است که امنیت را برای جلوگیری از استراق سمع، دستکاری، یا جعل پیام در دیتاگرام برنامه های کاربردی با اجازه دادن به آنها برای برقراری ارتباط در راه طراحی شده فراهم می کند. پروتکل DTLS بر اساس پروتکل TLS ایجاد شده است و از لحاظ ارائه تضمین های امنیتی مشابه آن است. دیتاگرام پروتکل DTLS معنای حمل و نقل زیرین را حفظ می کند — برنامه از تاخیرهای مرتبط با پروتکل های جریان رنج نمی برد، اما به دلیل استفاده از UDP، برنامه باید با ترتیب بندی مجدد بسته ها، دیتاگرام از دست رفته را مجدداً ارسال کند.. از آنجا که DTLS به جای TCP از UDP استفاده می کند، هنگام ایجاد تونل VPN از "مشکل TCP meltdown" , جلوگیری می کند. تعریف. اسناد زیر DTLS را تعریف می کند: DTLS 1.0 مبتنی بر TLS 1.1 است و DTLS 1.2 مبتنی بر TLS 1.2 است. نخسهٔ DTLS 1.1 وجود ندارد؛ این شماره نسخه به منظور هماهنگ کردن شماره نسخه با TLS رد شد. آسیب پذیری. در فوریه سال ۲۰۱۳ دو محقق از رویال هالووی دانشگاه لندن یک حمله را کشف که به آنها اجازه بازیابی متن آشکار از یک اتصال DTLS با استفاده از اجرای OpenSSL را از DTLS که رمز ب
لوک زنجیرهای رمزگذاری حالت استفاده شد.
مدل ماسفت ایی کی وی یک مدل ریاضی ترانزیستورهای نیم رسانای اثر میدان فلز اکسید (ماسفت) است که برای شبیه سازی مدار و طراحی مدار آنالوگ در نظر گرفته شده است. این کار توسط سی.سی. اِنز، اف. کرومیناکر و ایی. ای. ویتو (از این رو مقدمات ایی کی وی) در حدود ۱۹۹۵ توسعه داده شده است و بخشی از کارهایی است که در دهه ۱۹۸۰ انجام داده بودند. بر خلاف مدل های ساده تر مانند مدل درجه دو، مدل ایی کی وی حتی وقتی ماسفت در ناحیه زیرآستانه کار می کند (مثلاً وقتی formula_1 باشد، ماسفت در زیرآستانه است هنگامی که formula_2). علاوه بر این، این مدل ها بسیاری از اثرات ویژه در طراحی مدارهای مجتمع سیماس زیرمیکرومتر دیده می شود.
هیس فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی جاناتان داربی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جسیکا لنگ، گوئینت پالترو، جاناتان شیچ، نینا فوخ و هال هالبروک ایفای نقش کرده اند.
خاندان مونونوبه یکی از خاندان های ژاپن در دوره کوفون بود. این خاندان به علت لشکرکشی علیه خاندان سوگا شناخته می شود. خاندان مونونوبه مخالف گسترش آیین بودایی در ژاپن بود. علت این مخالفت تا حدودی به دلایل مذهبی بود این خاندان ادعا می کرد که با پرستش خدایان خارجی به خدایان محلی توهین می شود، همچنین احساس محافظه کاری و تا حدودی بیگانه هراسی درایجاد حس مخالفت این خاندان مؤثر بود.
مونونوبه نو موریا (; – ) رهبر یکی از خاندان های اشرافی در دوره یاماتو و اهل ژاپن بود. وی به مانند پدرش مونونوبه نو اوکوشی، یک ضد بودیسم (آیین بودایی) بود که اخیراً از سرزمین اصلی به ژاپن معرفی شده بود.
جین کندی اسمیت (؛ ۲۰ فوریه ۱۹۲۸ – ) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا و یک فعال تلاشهای انسان دوستانه و مؤلف کتاب بود که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ به عنوان سفیر ایالات متحده در ایرلند خدمت کرد. وی یکی از اعضای خانواده کندی است. جین از ۹ فرزند جوزف کندی سینیر هشتمین فرزند او و رز کندی بود که طولانی ترین طول عمر را داشته است. خواهر و برادرهای جین عبارتند از رئیس جمهور (جان اف کندی)، سناتور رابرت اف کندی، سناتور تد کندی و یونیس کندی شرایور بنیانگذار المپیک بودند. در زمانی که اسمیت سفیر آمریکا در ایرلند بود سمتش عنوان نماینده رئیس جمهور بیل کلینتون در دوبلین بود و در روند صلح ایرلند شمالی نقش مهمی داشت. وی در پی درخواست از وزارت امور خارجه آمریکا برای صدور روادید برای جری آدامز رهبر شین فین به شدت مورد انتقاد قرار گرفت، اگرچه خانواده وی گفتند این اقدام در اعلام آتش بس ۱۹۹۴ ارتش جمهوریخواه ایرلند موقتاً تأثیر داشت. با این حال، آدامز گفته است که رئیس جمهور کلینتون بود که روند صلح ایرلند شمالی را رهبری کرد و در طی این روند، اسمیت به توصیه های یک کشیش تأثیرگذار بلفاست تکیه داشت. رئیس جمهور ایرلند مری مک آلیس به پاس خدم
ات جین کندی به این کشور، تابعیت افتخاری ایرلندی را به اسمیت اعطا کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری شده است. اسمیت در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰ در سن ۹۲ سالگی در خانه خود در منهتن درگذشت. جوایز و آثار. اسمیت به خاطر تلاش های انسان دوستانه اش به جامعه معلولین چندین جایزه کسب کرد، از جمله اعطای شهروند افتخاری از جانب دولت ایرلند در ۱۹۹۸. همچنین در ۲۰۰۷ مدال افتخار را به عنوان سفیر پیشین ایالات متحده آمریکا در ایرلند دریافت نمود و در سال ۲۰۰۹ نیز به خاطر کارهای بشردوستانه اش به کودکان معلول در ایرلند شمالی موفق به کسب جایزه صلح شد.
کنستادینوس بنیوتیس (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش ارتفاع اهل یونان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۲ مدال نقره شده است.
آندری پروتسنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
پیوتر لیسک (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش با نیزه اهل لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا و ۵ مدال برنز شده است.
بوداگرایی در ژاپن یا بودیسم ژاپنی اولین بار در ژاپن در قرن ششم پس از میلادی به ژاپن وارد شد. مطابق با نیهون شوکی معرفی آیین بودا در ژاپن در سال ۵۵۲ میلادی، در زمان پادشاهی باکجه در کشور کره و توسط راهبان بودایی آغاز شده است. آیین بودایی تأثیر عمده ای در توسعه جامعه ژاپن داشته و تا به امروز یکی از جنبه های اثرگذار در فرهنگ این کشور است. اکثر بودائیان ژاپنی متعلق به مکاتب جدید بودایی هستند که در دوره کاماکورا (۱۱۸۵–۱۳۳۳) بنیان گذاری شدند. در طول دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۸)، بودیسم تحت کنترل شوگون سالاری توکوگاوا بود. دوره میجی (۱۸۶۸–۱۹۱۲) با آزار و اذیت و جدایی اجباری بین بودیسم و شینتو ("شینبوتسو بونری")، یک واکنش قوی علیه بودیسم به وجود آمد. تا سال ۲۰۲۲، حدود ۷۰٫۸ میلیون نفر یا حدود ۶۷ درصد از کل جمعیت ژاپن، بودایی هستند. بزرگ ترین فرقه های بودیسم ژاپنی بوداگرایی پاک بوم با ۲۲ میلیون ایماندار، پس از آن بوداگرایی نیچیرن با ۱۰ میلیون ایماندار، شینگون با ۵٫۴ میلیون، ذن بودیسم با ۵٫۳ میلیون، تندای با ۲٫۸ میلیون و فقط حدود ۷۰۰۰۰۰ برای شش فرقه قدیمی تأسیس شده در دوره نارا (۷۱۰–۷۹۴)، در ژاپن هستند. تاریخ. بودیسم اولیه (قرن
۵–۱۳). ورود و گسترش اولیه بودیسم. بودیسم که در هند سرچشمه گرفت، ابتدا با از طریق جاده ابریشم به چین و کره راه یافت و سپس از طریق دریا به مجمع الجزایر ژاپن وارد شد. اگرچه اغلب در دانشگاه های غربی نادیده گرفته می شود، اما بودیسم علاوه بر حوزه فرهنگی شرق آسیا (کشورهای تحت تأثیر فرهنگ چین)، از طریق راه های تجاری در سراسر آسیای جنوب شرقی نیز منتقل شد. به این ترتیب، بودیسم اولیه ژاپن به شدت تحت تأثیر بوداگرایی چینی و بوداگرایی کره ای است که تحت تأثیر مهایانه هندی بودند. اگرچه اکثر محققان زمان معرفی بودیسم را ذر اواسط قرن ششم می دانند، دیل و روپرت خاطرنشان می کنند که مهاجران شبه جزیره کره، و همچنین بازرگانان و ملوانانی که در سرزمین اصلی رفت و آمد می کردند، احتمالاً بودیسم را را مستقل از انتقالی که در تواریخ دربار ثبت شده است، با خود آوردند. به عنوان مثال، دوره هی آن فوسو ریاکوکی (سالنامه های مختصر ژاپن)، از خارجی ای که در ژاپنی به نام شیبا نو تاتسوتو شناخته می شود، اشاره می کند که احتمالاً چینی تبار، پادشاهی بکجه متولد شده است. یا از نوادگان یک گروه مهاجر در ژاپن. گفته می شود که او یک کلبه کاهگلی در یاماتو ساخت و ی
ک شیء عبادی را در آنجا نگهداری کرد. مهاجرانی مانند این ممکن است منبعی برای حمایت بعدی خاندان سوگا از بودیسم بوده باشند. "نیهون شوکی" تاریخ ۵۵۲ را برای زمانی که پادشاه سونگ از بکجه از پادشاهی بکجه (اکنون غرب کره جنوبی)) مأمورانی به امپراتور کینمی فرستاد که تصویری از گوتاما بودا، بنرهای آیینی، و سوترا ها را با خود حمل کردند. این رویداد معمولاً معرفی رسمی بودیسم به ژاپن در نظر گرفته می شود. هر دو تاریخ غیرقابل اعتماد هستند. با این حال، هنوز هم می توان گفت که در اواسط قرن ششم، بودیسم از مجاری رسمی دیپلماتیک معرفی شد. به گفته «نیهون شوکی»، پس از دریافت هدایای بودایی، امپراتور ژاپن از مقامات خود پرسید که آیا باید بودا در ژاپن پرستش شود؟ آنها در مورد این موضوع اختلاف نظر داشتند و سوگا نو اینامه (۵۰۶–۵۷۰) از این ایده حمایت کردند در حالی که مونونوبه نو اوکوشی و ناکاتومی نو کاماکو نگران بودند که کامی ژاپن از این موضوع عصبانی شود. پرستش خدای بیگانه سپس «نیهون شوکی» بیان می کند که امپراتور فقط به خاندان سوگا اجازه داد بودا را بپرستند تا آن را آزمایش کنند. بنابراین، قدرتمندان خاندان سوگا نقش اساسی در گسترش اولیه آیین بودا
در کشور داشتند. حمایت آنها، همراه با گروه های مهاجری مانند خاندان هاتا، انگیزه اولیه بودیسم را در ژاپن همراه با اولین معبد آن (به عنوان هوکوجی) ایجاد کرد. ناکاتومی و مونونوبه نو اوکوشی با این حال به مخالفت با سوگا ادامه دادند و پرستش خود را به دلیل بیماری و بی نظمی که در کشور بود، مقصر دانستند. حتی گفته می شود که این مخالفان بودا، تصویر بودا را به کانال نانیوا انداختند. در نهایت جنگ آشکار شروع شد. طرف سوگا، به رهبری سوگا نو اوماکو و یک جوان شاهزاده شوتوکو تایشی پیروز ظاهر شد و با حمایت دربار، بودیسم را در مجمع الجزایر ترویج کردند و موجب گسترش آن شدند. بر اساس منابع سنتی، شاهزاده شوتوکو تایشی به عنوان یک بودایی سرسخت دیده می شود که بودیسم را به طور گسترده، به ویژه در دوران سلطنت امپراتریس سوئیکو (۵۵۴–۱۵ آوریل ۶۲۸) تدریس، نوشت و بودیسم را ترویج کرد. همچنین اعتقاد بر این است که او فرستادگانی را به چین فرستاده است و حتی به عنوان یک بوداسف که بنیان گذار واقعی بودیسم ژاپنی است، از نظر معنوی موفق دیده می شود. مورخان مدرن بسیاری از این را مورد تردید قرار داده اند و بیشتر آن را ساخته شده به روش قدیس نگاری می دانند. ن
قل قول معروف منسوب به شوتوکو که پایه و اساس باور بودایی در ژاپن شد، به این صورت ترجمه می شود: «جهان بیهوده و توهم آمیز است و فقط قلمرو بودا واقعیت دارد». با این حال، صرف نظر از نقش تاریخی واقعی او، شکی نیست که شوتوکو به یک چهره مهم در افسانه بودایی ژاپنی تبدیل شد که بلافاصله پس از مرگش، آغاز شد. سنت های جاودانگی تائوئیست و تبدیل شدن به «سن نین» در دوران بودیسم اولیه به ژاپن راه یافت، و بودیسم آنها را جذب کرد. این داستان ها «تحت تأثیر بودایی ها» «با برخی از راهبان زاهدی مرتبط بود که به سوره نیلوفر ارادت داشتند». بودیسم آسوکا (۵۵۲–۶۴۵). دوره آسوکا (۵۳۸ تا ۷۱۰) بودیسم ("آسوکا بوکّیو") به عمل و تفکر بودایی اشاره دارد که عمدتاً پس از سال ۵۵۲ در منطقه حوضه نارا شکل گرفت. بودیسم در اینجا از طریق حمایت و تلاش دو گروه اصلی رشد کرد: گروه های خویشاوندی مهاجر مانند خاندان هاتا (که در فن آوری چینی و همچنین فرهنگ فکری و مادی متخصص بودند) و از طریق خاندان های اشرافی مانند خاندان سوگا. گروه های مهاجری مانند راهبان کره ای که ظاهراً شوتوکو را آموزش می دادند، آموزش بودایی، مدیریت، تمرین آیینی و مهارت های ساخت هنر و معماری بودای
ی را معرفی کردند. آنها شامل افرادی مانند اکان (تاریخ نامشخص)، یک راهب امپراتوری گوگوریو از مدرسه مادایاماکا بودند، که (طبق گفته "نیهون شوکی") به بالاترین رتبه پیشوای اولیه صومعه ("سوجو") منصوب شد. گذشته از گروه های مهاجر بودایی، بودیسم آسوکا عمدتاً زیر نظر گروه های اشرافی مانند خاندان سوگا و سایر خاندان های مرتبط بود که از معابد خاندانی به عنوان راهی برای ابراز قدرت و نفوذ خود حمایت می کردند. این معابد عمدتاً بر اجرای مراسمی متمرکز بودند که اعتقاد بر این بود که تأثیرات جادویی مانند محافظت را ارائه می دهند. در این دوره، هنر بودایی تحت سلطه سبک توری بوشی بود که از یک خانواده مهاجر کره ای آمده بود. بودیسم هاکوهو (۶۴۵–۷۱۰). دوره هاکوهو (۶۷۳ تا ۶۸۶) بودیسم (هاکوهوبه امپراتور تنمو اشاره می کند) شاهد حمایت رسمی بودیسم توسط خانواده امپراتوری ژاپن بود که جایگزین خاندان سوگا به عنوان حامیان اصلی بودیسم شد. بودیسم ژاپنی در این زمان نیز تحت تأثیر بودیسم سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷) بود. همچنین در این زمان بود که بودیسم از ولایت یاماتو به سایر مناطق و جزایر ژاپن گسترش یافت. بخش مهمی از اصلاحات متمرکز این دوران (اصلاحات تایکا) است
فاده از نهادها و آیین های بودایی (اغلب در کاخ یا پایتخت) در خدمت دولت بود. دولت امپراتوری نیز به طور فعال معابد بودایی و همچنین جامعه رهبانی را ساخت و مدیریت کرد. برخی از این معابد عبارتند از Kawaradera و یاکوشی-جی. تحقیقات باستان شناسی همچنین معابد محلی و منطقه ای متعددی را در خارج از پایتخت نشان داده است. در معابد دولتی، آیین های بودایی به منظور ایجاد شایستگی برای خانواده سلطنتی و رفاه ملت انجام می شد. توجه خاصی به آیین هایی که حول سوتراهای بودایی (متون مقدس) متمرکز شده بودند، مانند «سوترای فروغ زرین» معطوف شد. جامعه رهبانی تحت نظارت دفتر رهبانی سلطنتی پیچیده و سلسله مراتبی «سوگو» ("sōgō") بود، که همه چیز را از کد رهبانی گرفته تا رنگ لباس ها مدیریت می کرد. بودیسم نارا (۷۱۰–۷۹۴). در سال ۷۱۰، امپراتریس گنمی پایتخت ایالت را به هیجو-کیو، (نارا (شهر) امروزی) منتقل کرد و بدین ترتیب دوره نارا را افتتاح کرد. در این دوره سیستم کوکوبون-جی ایجاد شد که راهی برای مدیریت معابد استانی از طریق شبکه ای از معابد ملی در هر استان بود. سر معبد کل سیستم تودای جی بود (در سال ۷۵۲ تکمیل شد). حمایت مالی ایالت نارا شاهد توسعه شش مدرس
ه بزرگ نارا به نام ، همگی ادامه مکاتب بودایی چینی بودند. معابد این مدارس به مکان های مهمی برای مطالعه آموزه بودایی تبدیل شدند. شش مدرسه نارا عبارت بودند از: این مدارس در اطراف پایتخت قرار داشتند که در آن معابد بزرگی مانند هوکوجی و تودای جی ساخته شده بودند. تأثیرگذارترین معابد به نام «هفت معبد بزرگ پایتخت جنوبی» («نانتو شیچی دایجی») شناخته می شوند. معابد سازمان های انحصاری و فرقه ای نبودند. در عوض، معابد برای داشتن دانشمندانی متبحر در چندین مکتب فکری مناسب بودند. پیشنهاد شده است که آنها را به بهترین نحو می توان به عنوان «گروه های مطالعه» در نظر گرفت. معابد دولتی به انجام مراسم متعدد برای خیر ملت و خانواده امپراتوری ادامه دادند. تشریفات با محوریت متون مقدسی مانند «نور طلایی» و «سوره نیلوفر». یکی دیگر از عملکردهای کلیدی معابد دولتی، رونویسی متون مقدس بودایی بود، که به عنوان شایستگی بسیاری به نظر می رسید. توسط دفتر رهبانی ایالت از طریق یک قانون گسترده رهبانی، و درجات رهبانی با درجات دولتی تطبیق داده شد. مقامات. همچنین در این دوره بود که "نیهون شوکی" نوشته شد، متنی که تأثیر قابل توجه بودایی را نشان می دهد. راهب دو
جی (?–۷۴۴) ممکن است در تدوین آن نقش داشته باشد. دولت نخبه تحت حمایت بودیسم نارا تنها نوع بودیسم در این زمان نبود. همچنین گروه هایی از رهبانان یا کشیش های غیررسمی (یا خود انتصاب شده؛ «شیدو سونی») وجود داشتند که یا به طور رسمی از طریق کانال های دولتی منصوب و آموزش ندیده بودند، یا اینکه موعظه و تمرین خارج از سیستم را انتخاب کردند. این راهبان «غیررسمی» اغلب در معرض مجازات دولتی قرار می گرفتند. رویه آنها می توانست شامل عناصر پرستش دائوئیست و بومی کامی نیز باشد. برخی از این چهره ها بسیار محبوب شدند و منبع انتقاد بودیسم پیچیده، آکادمیک و بوروکراتیک پایتخت بودند. بودیسم دوره هی آن اولیه (۷۹۴–۹۵۰). در طول دوره هی آن، عمدتاً به دلایل اقتصادی و استراتژیک، پایتخت توسط امپراتور کانمو به کیوتو (در آن زمان به نام هی آن-کیو) منتقل شد. مانند قبل، نهادهای بودایی به ایفای نقش کلیدی در ایالت ادامه دادند، به ویژه کانمو حامی قوی مکتب تندای جدید سایچو (۷۶۷–۸۲۲) بود. سایچو، که مدرسه تیانتای را در چین مطالعه کرده بود، مجموعه معبد تأثیرگذار معبد انریاکو را تأسیس کرد. انریاکو در کوه هیئی، سیستم جدیدی از مقررات رهبانی را بر اساس احکام ب
ودیساتوا توسعه داد. این سیستم جدید به اتندای اجازه داد تا خود را از کنترل مستقیم دولت رها کند. همچنین در این دوره، مدرسه شینگون (از سانسکریت: «مانترا») به رهبری کوکای در کشور بنیان گذاری شد. این مدرسه همچنین تحت حمایت دولتی قرار گرفت و عناصر باطنی وجره یانه (همچنین به عنوان «میککیو»، «آموزش مخفی») معرفی شد. دودمان جدید بودایی شینگون و تندای نیز تا حدودی مستقل از کنترل دولت توسعه یافتند، تا حدی به این دلیل که اهمیت نظام قدیمی برای اشراف هی آن کمتر می شد. این دوره همچنین شاهد افزایش جدایی رسمی بین مدارس مختلف بود که دلیل آن سیستم جدیدی بود که مدرسه خاصی را مشخص می کرد که یک راهب امپراتوری «ننبوندوشا» ("nenbundosha") به آن تعلق داشت. بودیسم دوره هی آن بعد (۹۵۰–۱۱۸۵). در این دوره، مجموعه ای از مراسم سالانه دادگاه ("nenjū gyōji") ادغام شد. بودیسم تندای به ویژه تأثیرگذار بود و احترام به "سوترای نیلوفر آبی" محبوبیت بیشتری پیدا کرد، حتی در میان طبقه پایین و جمعیت غیر اشرافی، که اغلب گروه های مذهبی مانند "مقدسان نیلوفر آبی" را تشکیل می دادند. ("hokke hijiri" یا "jikyōja") و زاهدان کوهستانی ("شوگنجا"). شوگندو نمونه ای
از ادغام شینتو کوه پرستی است. و بودیسم هدف تمرین کنندگان شوگندو نجات توده ها با کسب قدرت های فراطبیعی از طریق آموزش سخت در حین راه رفتن در میان کوه های شیب دار است. علاوه بر این، در این دوران، سنت های جدید بودایی شروع به توسعه کردند. در حالی که برخی از اینها در آنچه به عنوان بودیسم «کاماکورای جدید» نامیده می شود، گروه بندی شده اند، آغاز آنها را می توان در اواخر هی آن دنبال کرد. این شامل تمرین ژاپنی بوداگرایی پاک بوم می شود که بر تفکر و سرود «نیانفو»، نام بودا آمیتابه تمرکز دارد، به امید تولد دوباره در زمین بودا از سوکهاوتی. این عمل ابتدا در صومعه های تندای رایج بود اما سپس در سراسر ژاپن گسترش یافت. متن هایی که دربارهٔ معجزات مرتبط با بوداها و بودیساتواها صحبت می کردند در این دوره رایج شدند. با متونی که تشریفات تشریفات بستر مرگ را تشریح کردند. در این دوره، برخی معابد بودایی گروه هایی از راهبان جنگجو به نام سوهی را تأسیس کردند. این پدیده در معابد تندای آغاز شد، زیرا آنها برای نفوذ سیاسی با یکدیگر رقابت می کردند. همچنین روحانیون نیمه مستقلی (که شونین یا هژیری، «مقدسان» نامیده می شدند) بودند که دور از صومعه های ب