Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در زیست شیمی، یک مولکول اثرگذار معمولاً یک مولکول کوچک است که به طور انتخابی به یک پروتئین متصل می شود و فعالیت بیولوژیکی آن را تنظیم می کند. به این ترتیب، مولکول های عامل به عنوان لیگاندهایی عمل می کنند که می توانند فعالیت آنزیم، بیان ژن یا نشانکدهی سلولی را افزایش یا کاهش دهند. مولکول های اثرگذار همچنین می توانند به طور مستقیم فعالیت برخی از مولکول های mRNA (ریبوسوئیچ) را تنظیم کنند. در برخی موارد، پروتئین ها را می توان به عنوان مولکول های مؤثر، به ویژه در آبشارهای انتقال نشانک سلولی، در نظر گرفت. واژه "اثرگذار" در سایر زمینه های زیست شناسی استفاده می شود. به عنوان مثال، پایانه اثرگذار یک نورون انتهایی است که در آن آسه با عضله یا اندامی که آن را تحریک یا سرکوب می کند تماس پیدا می کند.
نود و پنجمین دورهٔ جوایز اسکار مراسمی به میزبانی آکادمی علوم و هنرهای سینما (AMPAS) بود که در ۱۲ مارس ۲۰۲۳ در سالن تئاتر دالبی، لس آنجلس برگزار شد. این مراسم از بهترین فیلم های اکران شده در سال ۲۰۲۲ تجلیل کرد. این مراسم در ایالات متحده به وسیلهٔ ای بی سی پخش شد و گلن وایس و ریکی کرشنر تهیه کنندگی آن را بر عهده داشتند. کمدین جیمی کیمل برای سومین بار مجری برنامه بود؛ او پیش تر مجری دوره های ۸۹ و ۹۰ این مراسم بود. "همه چیز همه جا به یکباره" برندهٔ هفت جایزه، از جمله بهترین فیلم شد که با ۱۱ نامزدی، دارندهٔ بیشترین نامزدی در این مراسم بود. از دیگر برندگان می توان به "در جبههٔ غرب خبری نیست" با چهار جایزه و "نهنگ" با دو جایزه اشاره کرد. برندگان و نامزدی ها. جوایز. نام برندگان در ابتدای فهرست قرار دارد و با خط درشت مشخص گردیده است. جوایز فرمانداران. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، آکادمی برندگان خود را در سیزدهمین مراسم سالانهٔ جوایز فرمانداران که در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۲ برگزار شد، اعلام کرد و طی آن جایزه اسکار افتخاری و جایزه بشردوستانه ژان هرشولت به دریافت کنندگان زیر اهدا شد: فیلم ها با چند نامزدی و جایزه. ! scope="col" style="width:
55px;"| نامزدی ها ! scope="col" style="text-align:center;"| فیلم نامزدی و جنجال آندره آ ریسبرو. نامزدی آندره آ ریسبرو در رشتهٔ بهترین بازیگر زن برای "به لزلی" در میان منتقدان و صاحب نظران بحث برانگیز بود؛ زیرا توزیع کنندهٔ فیلم، مومنتوم پیکچرز، برای آن کمپین جوایزی معمول و تبلیغات محوری سرمایه گزاری نکرد. در عوض، کارگردان مایکل موریس و همسرش، بازیگر ماری مک کورمک، یک «کمپین تحت حمایت سلبریتی» ترتیب دادند تا ریسبرو را نامزد کنند. آن ها با دوستان و همکارانشان در سینما تماس گرفتند و از آن ها خواستند که فیلم را ببینند و در صورت لذت بردن از آن با دیگران به اشتراک بگذارند. جودی کومر، کیت وینسلت، ایمی آدامز، ادوارد نورتون و کیت بلانشت از جمله کسانی بودند که برای نقش آفرینی ریسبرو لابی گری کردند. موریس و ریسبرو تبلیغات چی هایی را برای هماهنگ کردن این تلاش ها استخدام کردند. در حالی که ریسبرو تا آن زمان به طور گسترده به عنوان یک مدعی جدی جوایز در نظر گرفته نمی شد، این کمپین با موفقیت باعث ارتقای وضعیت او شد. ده ها نفر از افراد مشهور عملکرد او را در رسانه های اجتماعی تحسین کردند و برخی از آن ها طی رأی گیری برای نامزدهای
جایزهٔ اسکار در ژانویهٔ ۲۰۲۳ میزبان بودند. ریسبرو در ۲۴ ژانویه نامزد دریافت این جایزه شد، که "لس آنجلس تایمز" آن را «یکی از شوکه کننده ترین نامزدی ها در تاریخ اسکار» نامید. پس از اعلام نامزدی، گمانه زنی وجود داشت که این تاکتیک ها ممکن است قوانین آکادمی علوم و هنرهای سینما در مورد لابی گری مستقیم رأی دهندگان را نقض کرده باشد. پستی در اکانت اینستاگرام فیلم نیز در معرض انتقاد بود، زیرا احتمالاً قوانین آکادمی در مورد «گلچین کردن رقابت به وسیلهٔ نام» را با نقل قولی از منتقد فیلم ریچارد روپر نقض کرده است. روپر در آن نقل قول اجرای ریسبرو را بهتر از بلانشت در "تار"، دیگر نامزدی بهترین بازیگر زن، دانسته بود. در ۲۷ ژانویه، آکادمی اعلام کرد که در حال انجام «بررسی شیوه های کمپین نامزدهای امسال» هستند تا اطمینان حاصل شود که هیچ دستورالعملی نقض نشده است. اگر مشخص شود که نامزد در کمپین های غیرمجاز شرکت کرده است، آکادمی گه گاه نامزدها را باطل می کند. اما هیچ گزارشی مبنی بر این که ریسبرو این کار را انجام داده باشد، یا اینکه یکی از اعضای آکادمی شکایت رسمی در مورد رفتار کمپین ارائه کرده باشد، وجود نداشت. در ۳۱ ژانویه، آکادمی ب
ررسی خود را با تعهد پرداختن به «رسانه های اجتماعی و تاکتیک های کمپین تبلیغاتی» به پایان رساند. آکادمی اعلام کرد این موضوع باعث «نگرانی» شد، اما تأیید کرد که نامزدی ریسبرو حفظ خواهد شد. پیوند به بیرون. اخبار دیگر منابع
سوپر جام فوتبال ایران ۱۴۰۱ هشتمین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایران بود که بین قهرمان لیگ برتر ۰۱–۱۴۰۰ و قهرمان جام حذفی ۰۱–۱۴۰۰ توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد. تیم استقلال تهران با پیروزی برابر تیم نساجی مازندران برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت ها شد. برگزاری. باشگاه فوتبال استقلال تهران، قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۰۱–۱۴۰۰ و باشگاه فوتبال نساجی مازندران، قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۰۱–۱۴۰۰ دو تیم راه یافته به این مسابقه هستند. حواشی و اتفاقات. در جشن قهرمانی همه بازیکنان استقلال تهران به احترام جنبش خیزش ۱۴۰۱ ایران دست به سینه بودند و در جشن قهرمانی شادی نکردند؛ همچنین به مسئولان ورزشگاه باهنر کرمان اعلام داشتند که در صورت نورافشانی و پرتاب کاغذ رنگی آنها در جشن قهرمانی شرکت نخواهند کرد در پی این اتفاقات صداسیمای جمهوری اسلامی بخاطر این حرکت بازیکنان استقلال پخش مراسم جشن قهرمانی را نیمه تمام گذاشت و نشان نداد. مهدی قائدی، مهاجم آبی پوشان پایتخت تصویری از جام قهرمانی به همراه هشتگ میلاد زارع در اینستاگرامش منتشر کرد تا یاد هوادار کشته شده استقلال را زنده نگه دارد. میلاد زارع، هوادار متعصب
استقلال تهران شب سی ام شهریور در شهرستان بابل در جریان خیزش انقلابی ایرانیان توسط نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به قتل رسید. عارف غلامی، دیگر مدافع آبی ها که اخیراً به دلیل حمایت از خیزش مردم ایران، به دستور سردار مصطفی آجرلو، مدیرعامل پیشین استقلال از حضور در بازی ها و تمرینات این تیم منع شده بود، پس از قهرمانی نوشت: «سیاه بر تن ایستاده ایم برای تمام خانواده های عزادار کشورم علی الخصوص میلاد زارع عزیز.» محمد محبی در پست وینگر برای باشگاه فوتبال روستوف در لیگ برتر فوتبال روسیه بازی می کند، در قهرمانی سوپر جام فوتبال ایران ۱۴۰۱ تقدیم به مردان و زنان بزرگ همت سرزمینم #میلاد _زارع بابل هوادار استقلال در جنبش خیزش ۱۴۰۱ ایران بهمن دارالشفایی در پست اینستاگرامی خود گفته: صدرا سمنانی رهبر می گویند: «باریکلا به تک تک بازیکنای استقلال! قهرمان سوپرجام شدن، برای گل که خوشحالی نکردن، بعد بازی خوشحالی نکردن، و مهم تر از همه زمان اهدای جام چون حتی یک نفرم خوشحالی نکرد، کلا پخش مراسم رو قطع کردن!» روی پیراهن مهدی قائدی نوشته: «به یاد میلاد زارع، هوادار استقلال» واکنش ها. محمد تقوی بازیکن سابق تیم استقلال دربارهٔ کشته شدن #میل
اد_زارع هوادار آبی ها در #اعتراضات_سراسرای نوشت: میلاد عزیز به مانند هر خانواده ای که عزیزش را از دست می دهد داغدار قتل بی رحمانه تو هستم، #استقلال یکی از فرزندانش را از دست داد، روحت شاد که برای آزادی ایران جانت را فدا کردی. ریکاردو سا پینتو سرمربی استقلال پس از کسب این جام، نسبت به جنبش خیزش ۱۴۰۱ ایران که در جریان بود واکنش نشان داد و از زنان و مردان ایران حمایت کرد و گفت: کاربران شبکه های اجتماعی از اینکه بازیکنان استقلال از میلاد زارع، «هوادار استقلالی که در بابل توسط نیروهای سرکوب کشته شد»، یاد نمی کنند گله مند هستند. این در حالی است که دوستان میلاد زارع، کیکی با طرح باشگاه استقلال برای تولد این هوادار کشته شده، بر سر مزارش قرار دادند.
میخائیل ایوانوویچ اولیانوف (متولد ۲۳ اوت ۱۹۵۸، مسکو) کارمند دولتی و دیپلمات روسی است. او از سال ۲۰۱۸ نماینده دائم فدراسیون روسیه در سازمان های بین المللی در وین است و به زبان انگلیسی تسلط دارد. وی متأهل است و یک دختر دارد. زندگی نامه. میخائیل اولیانوف در سال ۱۹۸۰ از مؤسسه دولتی تاریخ و آرشیو مسکو (MGIAI) فارغ التحصیل شد و وارد خدمات دیپلماتیک شد.
جیمز گیلسپی بیرنی (James Gillespie Birney) (زادهٔ ۴ فوریه ۱۷۹۲ – ۱۸ نوامبر ۱۸۵۷)، از طرفداران الغای برده داری (انحلال گرا)، سیاستمدار و وکیل آمریکایی بود که در دانویل، کنتاکی متولد شد. او از یک مزرعه دار و برده دار به انحلال گرا تغییر رویه نمود و هفته نامهٔ «"نوع دوست"» را به نشر رسانید. او دو بار به عنوان نامزد ریاست جمهوری برای حزب آزادی ضد برده داری خدمت نمود. بیرنی حرفهٔ حقوقی را در دانویل پس از فارغ التحصیلی از کالج نیوجرسی و تحصیل تحت نظر الکساندر جی دالاس، دنبال نمود. او داوطلبی برای کمپین های هنری کلی نمود، در شورای شهر خدمت کرد و فراماسون گردید. در سال ۱۸۱۶، او در انتخابات مجلس نمایندگان کنتاکی، به عنوان عضو از حزب دموکرات-جمهوری خواه پیروز گردید. در سال ۱۸۱۸، او یک مزرعهٔ پنبه در شهرستان مدیسون، آلاباما تأسیس نمود و انتخابات مجلس نمایندگان آلاباما را درسال بعد برنده شد. بیرنی سرانجام مزرعه را فروخت و یک دفتر حقوقی در هانتسویل، آلاباما تأسیس نمود که یکی از موفق ترین وکلای منطقه گردید. بیرنی در طول دههٔ ۱۸۲۰ با موضوع برده داری به طور فزاینده ای دچار مشکل گردید. او عضو انجمن استعمار آمریکا گردید که از
مهاجرت آمریکایی های آفریقایی تبار به قارهٔ آفریقا حمایت می کرد. پس از خدمت کردن در نقش های مختلف برای سازمان، بیرنی شروع به درخواست برای لغو فوری برده داری کرد. در سال ۱۸۳۵، او به سینسیناتی نقل مکان نمود و «"نوعدوست"» را سال بعد تأسیس نمود. او همچنین عضو انجمن ضد برده داری آمریکا گردید، اما به دلیل مخالفت با حقوق برابر برای زنان، از آن گروه کناره گیری کرد. بیرنی نامزدی حزب آزادی را در سال ۱۸۴۰ پذیرفت و ۰٫۳ درصد از آرای مردم را به دست آورد. او دوباره در سال ۱۸۴۴ نامزدی حزب آزادی را پذیرفت و با پشت سر گذاشتن جیمز کی. پولک و کلی، ۲٫۳ درصد از آرای مردم را به دست آورد. بیرنی در سال ۱۸۴۱ به میشیگان نقل مکان کرد و در تأسیس شهر بی سیتی، میشیگان کمک نمود. جوانی. متولد در یک فامیل برده دار دولتمند اسقفی ایرلندی به همین نام، در دانویل، کنتاکی، جیمز جی. بیرنی مادرش مارتا رید را در سه سالگی از دست داد. او و خواهرش توسط عمه بیوهٔ شان که به درخواست پدرش از ایرلند آمده بود تا از آن دو مراقبت کند، بزرگ شدند. او به سبب مخالفت عمه اش با برده داری تحت تأثیر قرار گرفت. عمهٔ او از داشتن برده امتناع نمود. تا سال ۱۷۹۵، دو خواهر پدرش
و خانواده های شان از ایرلند مهاجرت کرده بودند و در مزارع نزدیک خانهٔ او مستقر شده بودند. بسیاری از بستگان مادرش نیز به همان نزدیکی مهاجرت کرده بودند و در سایر مناطق شهرستان مرسر، کنتاکی ساکن شده بودند. او با بزرگ شدنش مسئلهٔ برده داری را از منظرهای مختلفی دید. اگرچه پدرش برای جلوگیری از پیوستن ایالت کنتاکی به اتحادیه به عنوان یک ایالت برده داری مبارزه کرد، اما زمانی که این تلاش شکست خورد، تصمیم گرفت تا زمانی که قانون گذار برده داری را از کل ایالت منسوخ نکند، فردی می تواند صاحب بردگان شود تا زمانی که با آنها به صورت انسانی رفتار نماید. سایر اعضای خانوادهٔ بیرنی احساس مسئولیت اخلاقی شخصی می کردند و از داشتن برده امتناع می نمودند. به نوبهٔ خود، بیرنی با پدرش موافقت کرد و اولین بردهٔ خود، مایکل، پسری به سن خودش را در شش سالگی پذیرفت. با این حال، در بسیاری از دوران جوانی و تحصیل خود، او تحت تأثیر معلمان و دوستان با دیدگاه های قوی ضد برده داری قرار داشت. به طور مثال، او در جوانی در چندین موعظه توسط یکی از طرفداران لغو باپتیست به نام دیوید بارو شرکت کرد که بعداً آنرا با خاطرخواهی به یاد می آورد. تحصیل. وقتی که بیرن
ی یازده ساله شد به دانشگاهی ترانسیلوانیا در لکسینگتون، کنتاکی فرستاده شد، جایی که «یکی از معلمان بیرنی، رابرت همیلتون بیشاپ، یکی از اولین مخالفان صریح برده داری در ایالت بود.» او دو سال بعد به خانه بازگشت و وارد مدرسه ای گردید که توسط یک مرد از پروتستان اداره می گردید و به تازگی در دانویل افتتاح شده بود، جایی که او در تحصیلات خود، عمدتاً در علوم پایه، به درجهٔ عالی رسید. او در سال ۱۸۰۸ در سن هفده سالگی وارد کالج نیوجرسی (بعدها دانشگاه پرینستون) شد. او به تحصیل فلسفهٔ سیاسی، منطق و فلسفهٔ اخلاق پرداخت و به عنوان یک مناظره گر ماهر معروف شد. در میان هم آموزهایش، او به خصوص با جورج ام دالاس دوست گردید. او تحت نظر رئیس مدرسهٔ (ساموئل استانهوپ اسمیت)، هم منطق دان و هم نویسنده ای که تا حدی ضد برده داری بود، تحصیل نمود. او همچنین در معرض تفکر ضد برده داری جان مک لین قرارگرفت. بیرنی از پرینستون در ۲۶ سپتامبر، سال ۱۸۱۰ فارغ التحصیل گردید. وقتی که او پس از فراغت از تحصیل به دانویل بازگشت، برای کمپین هنری کلی مدت یک ماه کار کرد. پس از این، او شروع به تحصیل حقوق در فیلادلفیا، در دفتر الکساندر جی دالاس که پدر دوست و هم آمو
ز او در پرینستون بود، کرد. او از امکانات مالی قابل توجهی لذت می برد، یک کالسکهٔ اسب برای حمل و نقل داشت و همیشه خوش لباس بود. او همچنین با اعضای جامعهٔ محلی کوئیکرها دوست گردید. او در فیلادلفیا با دالاس تا سه سال بعدی ماند تا اینکه در آزمون وکالت فیلادلفیا قبول و در اتحادیهٔ وکلا پذیرفته شد و به او حق وکالت دادند. فعالیت های حقوقی. بیرنی در ماه مه، سال ۱۸۱۴ به زادگاهی خود بازگشت و وکالت را در آنجا آغاز و وکیل موقت بانک محلی شد. او به هر دو دعاوی مدنی و کیفری در دانویل و سایر شهرهای دورافتادهٔ کنتاکی رسیدگی می نمود. اقتصاد کنتاکی در این زمان نسبتاً ضعیف بود، زیرا جنگ سال ۱۸۱۲ باعث ایجاد شکاف در تجارت در داخل ایالت گردیده بود. بیرنی که در تأمین مخارج زندگی خود مشکل داشت، در این زمان معیشت خود را عمدتاً به عنوان تسویه کنندهٔ مطالبات تأمین می کرد. به دنبال پیروی از پدرش، بیرنی به محض بازگشت به دانویل، فراماسون و عضو شورای شهر دانویل شد که او را عضوی از نخبگان اجتماعی شهر ساخت. او همچنین عاشق آگاتا مک داول شد و در ۱ فوریهٔ، سال ۱۸۱۶ با او در یک کلیسای پروتستان ازدواج نمود. ایشان ۱۱ فرزند داشتند که از این تعداد ۶ ف
رزند تا بزرگسالی زنده ماندند. از جمله هدایای که این زوج جوان دریافت کردند، برده هایی از پدر و پدرشوهرش بود. بااینکه بیرنی هنوز نتوانسته بود، دیدگاه های لغوی خود را به طور کامل توسعه دهد، با مهربانی آنها را پذیرفت. باید گفت که بیرنی بعداً در زندگی در بسیاری از مناسبت ها گفته بود که به یاد نمی آورد هرگز باور داشته باشد که برده داری درست است.
فیلم در ۲۰۲۳، بر رویدادهایی از جمله مراسم اعطای جوایز، جشنواره های فیلم و فهرستی از فیلم های منتشر شده مخصوص کشور و همچنین مرگ ها مرور می کند. فهرست های فیلم ها. بر پایه کشور/ناحیه بر پایه ژانر
جیمز میچل اشلی (James Mitchell Ashley) (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۸۲۴ – درگذشتهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۸۹۶)، سیاستمدار آمریکایی و طرفدار جنبش لغو برده داری بود. اشلی که یکی از اعضای حزب جمهوری خواه بود، به عنوان یکی از اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده از اوهایو در طول جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد. وی در این مجلس، رهبر جمهوری خواهان رادیکال شد و بر تصویب اصلاحیه سیزدهم تأکید کرد و نهایتاً به برده داری در آمریکا پایان داد. او همچنین مصوبه ای را نوشت که طبق آن اولین تحقیقات استیضاح علیه اندرو جانسون آغاز شد. پس از جنگ، او به عنوان فرماندار ناحیه مونتانا و رئیس خط ریل آن آربر خدمت کرد. زندگی خانوادگی و سنین کودکی. اشلی در شهرستان الگینی، پنسیلوانیا به دنیا آمد. پدرش جان اشلی، صحاف و واعظ کمپبلیت بود که در کنتاکی و ویرجینیای غربی به دین مسیح بشارت می داد و مادرش مری ای. (کیلپاتریک) اشلی نام داشت که اهل کنتاکی بود. اشلی در دوران کودکی در دره رودخانه اوهایو، گروهی از برده های زنجیر شده را دید که به سمت دیپ سوث می رفتند، پسران هم سن و سال او فروخته می شدند و حتی مردان سفیدپوستی را دیده بود که حاضر نشدند گاوهای شان از نهری که پدرش در آن ب
رده ها را تعمید داده بود، بنوشند. اشلی از «سنت عجیب» (که آن را نقض اصول مسیحیت می دانست) و الیگارشی که از آن حمایت می کرد، متنفر شد. اگرچه پدرش از او می خواست که سنت های خانوادگی را دنبال کند و کاهِن باپتیست شود، اما اشلی بیشتر در دروس ابتدایی خودآموز بود. اشلیِ نوجوان در ۱۴ سالگی به جای حضور در یک مدرسه علوم دینی، فرار کرد تا در قایق های رودخانه اوهایو و می سی سی پی به عنوان مستخدم کار کند و بعداً به عنوان کارمند در آن قایق ها کار کرد. او از اوایل سال ۱۸۳۹ به بردگان کمک می کرد تا فرار کنند و در سال های پایانی عمر خود، از گفتن قصه هایی در مورد نجات خانواده ها در سن ۱۷ سالگی لذت می برد. وقتی در ۱۴ سالگی خانه را ترک می کرد، آخرین جمله پدرش در حین رفتن به او این بود: «تو در مسیر مستقیم جهنم هستی پسر!» بیست سال بعد، زمانی که او به مجلس نمایندگان ایالات متحده راه یافت و در دفترش در واشینگتن دی سی مستقر شد، در ابتدا مکتوبی بر روی ورق کنگره به پدرش نوشت که بیست سال بود با او صحبت نکرده بود: «پدر عزیز، من تازه رسیده ام!» او در سال ۱۸۵۱ با اِما جین اسمیت عروسی کرد و از این ازدواج صاحب چهار فرزند شد. او پدرجد نماینده ا
یالات متحده، توماس دبلیو. اشلی و تعدادی دیگر از نوادگان، از جمله جیمز اشلی چهارم، پرتره نگار ساکن شیکاگو است. اشلی یک فراماسون متعلق به لژ تولدو شماره ۱۴۴ در تولدو، اوهایو بود. فعالیت های سیاسی اولیه. این جوان تنومند با ۶ فوت قد در سال ۱۸۴۸ در پورتسموث، اوهایو ساکن شد و به عنوان یک ژورنالیست- ابتدا در پورتسموث دیسپچ و بعداً به عنوان سردبیر پورتسموث دموکرات- فعالیت کرد. یک سال بعد در ۱۸۴۹، اشلی در هیئت وکلای اوهایو پذیرفته شد اما به کار وکالت مشغول نشد. در عوض تا سال ۱۸۵۱، فعالیت های لغو برده داری باعث شد تا اشلی و همسرش از شمال به تولدو، اوهایو فرار کنند تا تحت قانون بردهٔ فراری مصوب سال ۱۸۵۰، مورد تعقیب قضایی قرار نگیرند. در آنجا، اشلی یک دواخانه باز کرد (که کمی بعد به آتش کشیده شد) و همچنین در حزب جمهوری خواه جدید شرکت کرد و برای نامزد ریاست جمهوری جان سی. فرمونت و نماینده کنگره ریچارد موت مبارزات انتخاباتی انجام داد. جیمز اشلی یکی از فعالان جنبش لغو برده داری بود که در دسامبر ۱۸۵۹ همراه با همسر جان براون به صحنه اعدام براون رفت و این رویداد را در روزنامه محلی تولدو بلید- که همچنان فعالیت دارد- گزارش کرد. ا
و در سال ۱۸۵۸ حزب جمهوری خواه اوهایو را رهبری کرد. در پایان سال، اشلی به عنوان نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده در سی و ششمین کنگره ایالات متحده انتخاب شد و سال بعد کار خود را آغاز کرد. فعالیت او در کنگره. اشلی از سال ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۹ در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و به مدت دو دوره (۱۸۵۹–۱۸۵۳) منطقه پنجم کنگره اوهایو و برای سه دوره (۱۸۶۳–۱۸۶۹) منطقه دهم کنگره اوهایو را نمایندگی کرد. اشلی در حالی که در کنگره (جلسات سی و هفتم تا چهلم) بود، به عنوان رئیس کمیته قلمروها خدمت کرد و در ایجاد (نام گذاری و مرزبندی) قلمروهای مونتانا، آیداهو، وایومینگ و واشینگتن نقش داشت. او همچنین قانون وابسته به قانون اساسیِ آریزونا را نوشته نمود. اشلی با کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان و به ویژه چند همسری مخالفت کرد و مرزهای یوتا را برای کاهش نفوذ مورمون ها محدود نمود. در طول جنگ داخلی آمریکا، اشلی نقش فعالی در حمایت از جذب نیرو برای ارتش اتحادیه ایفا کرد. او همچنین رهبری جمهوری خواهان رادیکال را بر عهده گرفت و در سال ۱۸۶۲ لایحه ای برای لغو برده داری در منطقه کلمبیا نوشت. در سال ۱۸۶۳ او لایحه ای را برای ایجاد اصلاحیه قانون
اساسی برای پایان دادن به برده داری ارائه کرد که در نهایت (با ریاست طبقه اکثریت مجلس نمایندگان توسط اشلی) در ۳۱ ژانویه ۱۸۶۵، تنها با ۲ رأی بیش از ۲/۳ حاشیه مورد نیاز، تصویب شد. این در نهایت به عنوان سیزدهمین متمم قانون اساسی ایالات متحده تصویب شد که رسماً برده داری را در آمریکا لغو کرد. اشلی رئیس جمهور اندرو جانسون را به هم دستی در ترور رئیس جمهور لینکلن مظنون کرد و از رئیس جمهور جانشین به دلیل تلاش برای وتوی تمدید دفتر فریدمن، لایحه حقوق مدنی و قوانین بازسازی انتقاد کرد. او به روابط جانسون با الیگارش های جنوبی مشکوک بود. اشلی جزو اولین کسانی بود که استیضاح جانسون را به عنوان رئیس جمهور بررسی کرد. پیگیری های او منجر به نگارش مصوبه ای در ۷ ژانویه ۱۸۶۷ شد که طبق آن اولین استیضاح علیه اندرو جانسون آغاز شد؛ بنابراین اشلی آغازگر روند استیضاح جانسون بود. نهایتاً مجلس در ۷ دسامبر ۱۸۶۷ به مصوبه استیضاح جانسون رأی منفی داد. با این حال، در فوریه بعد، مجلس به استیضاح جانسون رأی داد و وی در نهایت در محکمه استیضاح خود تبرئه شد. فرماندار منطقه ای مونتانا. دیدگاه های افراطی اشلی، به ویژه در مورد نژاد و همچنین حمایت او از شای
ستگی بر اساس تحصیلات، او را محبوب رأی دهندگان نکرد. ترومن هوگ دموکرات او را با کمتر از ۱۰۰۰ رأی در انتخابات ۱۸۶۸ شکست داد که این اتفاق تقریباً اشلی را سرخورده کرد. با این حال رئیس جمهور گرانت، اشلی را به عنوان فرماندار منطقه ای مونتانا با گرایش دموکرات منصوب کرد و اشلی تا سال ۱۸۷۰ به مدت پانزده ماه در این سمت خدمت کرد تا نهایتاً توسط رئیس جمهور گرانت برکنار شد. انتصابات سیاسی او و حمایت از آموزش عمومی، از جمله مهاجران چینی، در قلمرو دموکرات ها محبوبیت نداشت.
جایزه ویارجو ( یا ) یک جایزه ادبی ایتالیایی است که اولین بار در سال ۱۹۳۰ اهدا شد. نام آن از شهر توسکانی ویارجو گرفته شده است و توسط سه دوست برای رقابت با جایزه باگوتای میلانی طراحی شده است. آلبرتو کولانتونی، کارلو سالسا و لئونیدا رپاچی. فهرست دریافت کنندگان. جوایز اول (یا برخی موارد برابر اول) به شرح زیر اهدا شده است:
آرتور ژرژ مارکز آموریم (زاده ۱۴ اوت ۱۹۹۴) که با نام آرتور ژرژ شناخته می شود، بازیکن فوتبال اهل پرتغال، ناحیه براگا است که هم اکنون در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال موریرنز به میدان می رود. زندگی شخصی. پدر او، که مانند خودش، آرتور ژرژ نام دارد نیز بازیکن فوتبال بوده است که همانند خودش، در دوره ای برای براگا به میدان می رفت و همچنین اکنون سرمربی باشگاه فوتبال براگا بی است.
برای جلوگیری از هرزنامه ایمیل (انبوه ایمیل ناخواسته) روش های ضد هرزنامه (به انگلیسی: Anti-spam techniques)مختلفی وجود دارد. هیچ روشی راه حل کاملی برای مشکل هرزنامه نیست، و هر کدام دارای معاوضه هایی بین رد کردن نادرست ایمیل های قانونی در مقابل رد نکردن همه ایمیل های هرزنامه و هزینه های مربوط به زمان، تلاش و هزینه به اشتباه جلوگیری کردن از ایمیل های غیر هرزنامه است. روش های ضد هرزنامه به چهار دسته کلی تقسیم می شوند: روش هایی که نیاز به اقدامات فردی دارند، روش هایی که می توانند توسط مدیران سرویس های ایمیل به طور خودکار مدیریت شوند، روش هایی که می توانند توسط ارسال کنندگان ایمیل به طور خودکار مدیریت شوند و روش هایی که می توانند توسط محققان و اعمال کنندگان قانون مدیریت شوند. تعدادی تکنیک وجود دارد که افراد می توانند از آنها برای محدود کردن در دسترس بودن آدرس ایمیل خود استفاده کنند تا شانس دریافت هرزنامه را کاهش دهند. تکنیک های کاربر نهایی. شماری از تکنیک ها هستند که افراد برای دسترسی محدود به آدرس ایمیل استفاده می کنند با این هدف که شانس خود را برای دریافت اسپم کاهش دهند. احتیاط. اشتراک گذاری یک آدرس ایمیل فقط در
میان گروه محدودی از گیرندگان یکی از راه های کم کردن شانس هدف قرار گرفتن آدرس توسط هرزنامه است. همچنین، هنگام ارسال پیام به تعدادی از گیرندگان که یکدیگر را نمی شناسند، آدرس های گیرنده را می توان درقسمت "BCC:"قرار داد تا هر گیرنده لیستی از آدرس های ایمیل گیرندگان دیگر دریافت نکند. خودداری کردن از پاسخ دادن به ایمیل های هرزنامه. توصیه رایج این است که به پیام های هرزنامه پاسخ ندهید، زیرا ارسال کنندگان هرزنامه ممکن است پاسخ ها را به عنوان تأییدیه معتبر بودن آدرس ایمیل در نظر بگیرند. همچنین، بسیاری از پیام های اسپم حاوی لینک ها و آدرس هایی است که کاربر خودش تصمیم می گیرد آن آدرس را از لیست اسپم ها خارج کند. در برخی از موارد حمله کننده های اسپم این لینک ها را امتحان می کنند که حاوی اطلاعاتی باشند که امکان حذف آن توسط کاربر کم شود. آدرس های فرستنده اغلب در پیام های هرزنامه جعل می شوند، به طوری که پاسخ به هرزنامه ممکن است منجر به تحویل ناموفق شود یا به کاربرانی بی گناه که آدرس های آن ها مورد سوءاستفاده قرار گرفته، برسد. فرم های تماس. شرکت ها و افراد گاهی اوقات با درخواست برای تماس از طریق «فرم تماس» در یک صفحه وب که م
عمولاً اطلاعات را از طریق ایمیل فوروارد می کند، اجتناب می کنند. گاهی اوقات این برای کاربران ناخوشایند است، زیرا آنها قادر به استفاده از سرویس گیرنده ایمیل ترجیحی خود نیستند و معمولاً در مورد مشکلات تحویل مطلع نمی شوند. در برخی موارد فرم های تماس نیز پیام را به آدرس ایمیل داده شده توسط کاربر ارسال می کنند. این باعث می شود تا از فرم تماس برای ارسال هرزنامه استفاده شود، که ممکن است پس از گزارش هرزنامه و قرار گرفتن IP ارسال در لیست سیاه، با مشکلات تحویل ایمیل از سایت مواجه شود. غیرفعال کردن HTML در ایمیل. بسیاری از برنامه های پست الکترونیکی مدرن دارای قابلیت مرورگر وب مانند نمایش HTML, URLها و تصاویر هستند. اجتناب یا غیرفعال کردن این ویژگی کمکی به جلوگیری از هرزنامه نمی کند. با این حال ممکن است برای جلوگیری از برخی مشکلات مفید باشد: تصاویر توهین آمیز، لینک های مبهم، ردیابی شدن توسط باگ های وب، هدف قرار گرفتن توسط جاوا اسکریپت یا حمله به آسیب پذیری های امنیتی در رندر HTML. کلاینت های ایمیلی که HTML، تصاویر یا پیوست ها را به طور خودکار دانلود و نمایش نمی دهند، خطرات کمتری دارند. آدرس های ایمیل یک بار مصرف. یک کاربر
ایمیل ممکن است گاهی اوقات نیاز به دادن آدرس به یک سایت بدون اطمینان کامل به این که صاحب سایت برای کاربر هرزنامه ارسال نمی کند، داشته باشد. یکی از راه های کاهش خطر ارائه یک آدرس ایمیل یکبار مصرف است. آدرس ها را می توان به صورت دستی غیرفعال کرد، همچنین آدرس می تواند پس از یک بازه زمانی معین منقضی شود، یا می تواند پس از ارسال تعداد معینی از پیام ها منقضی شود. آدرس های ایمیل یکبار مصرف می توانند توسط کاربران برای ردیابی اینکه آیا صاحب سایت آدرسی را فاش کرده است یا نقض امنیتی داشته است استفاده شوند. رمزهای ham. سیستم هایی که از «گذرواژه های ham» استفاده می کنند از فرستنده های ناشناس می خواهند که رمز عبوری را در ایمیل خود وارد کنند که نشان می دهد پیام ایمیل یک پیام «ham» (نه هرزنامه) است. معمولاً آدرس ایمیل و رمز عبور در یک صفحه وب شرح داده شده و رمز عبور Ham در خط موضوع پیام ایمیل یا اضافه کردن به «نام کاربری» بخشی از آدرس ایمیل با استفاده از روش اضافه کردن آدرس استفاده می شود. رمزهای عبور Ham اغلب با سیستم های فیلتر ترکیب می شوند که تنها پیام هایی را که خود را "ham" معرفی کرده اند، از طریق آن ارسال کنند.
جیمز توفام بردی (James Topham Brady) (۹ آوریل ۱۸۱۵–۹ فوریه ۱۸۶۹)، حقوقدان آمریکایی بود. بردی که «یکی از با استعدادترین اعضای کانون وکلای نیویورک بود»، در شهر نیویورک متولد شد. قبل از عضویت در کانون وکلا، در دفتر وکالت پدرش حقوق خواند. جیمز بردی بیشتر به خاطر حرفه اش به عنوان حقوق دان بخش کیفری و دخیل بودن در تعداد زیادی از دعاوی سنگین، مشهور است. وی پنجاه و دو محاکمه قتل را رسیدگی کرد و صرفاٌ یکی را باخت. بردی پس از دو مرتبه دچار شدن به سکته مغزی در خانه اش فوت نمود و در مقبرهٔ خانوادگی در کلیسای جامع قدیمی سن پاتریک واقع نیویورک به خاک سپرده شد. اوایل زندگی. بردی بزرگترین پسر توماس اس. بردی و همسرش مهاجرین ایرلندی که برای بار نخست در ۱۸۱۲ در نیوآرک نیوجرسی ساکن شدند، در ۹ آوریل سال ۱۸۱۵ در شهر نیویورک متولد شد. بعدها بردی هفت خواهر و برادر داشت، دوتای آن ها پسر و سه تا آن ها دختر بودند. جیمز، برادر بزرگ قاضی جان آر. بردی بود. پدر آن ها در جریان جنگ ۱۸۱۲ از ایرلند به ایالات متحده مهاجرت نمود و یک مدرسهٔ پسرانه را در نیویورک ایجاد کرد. جان مک کلوسی که بعدها کاردینال اسقف اعظم نواحی کلیسای اسقف اعظم نیویورک شد،