Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیام جورج هرنس (۱۵ نوامبر ۱۹۲۸ - ۵ مارس ۲۰۱۲) یک قاتل سریالی آمریکایی بود که در سال ۱۹۴۶ به سه فقره قتل اعتراف کرد. پس از اینکه در یک صحنه جرم، با ماتیک پیامی را نوشت، به قاتل ماتیکی معروف شد. هرنس در زمان مرگش مشهورترین زندانی شیکاگو با طولانی ترین مدت حبس بود و ۶۵ سال را در زندان گذرانده بود. او آخرین سال های محکومیتش را در مرکز اصلاحی دیکسون در ایلینوی گذراند. او تا زمان مرگ در زندان بود ولی اعترافاتش را پس گرفت و ادعا کرد که قربانی بازجویی های اجباری و خشونت پلیس شده است. چارلز انیشتین رمانی به نام "تیغه خونین" درباره هرنس نوشت که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد و در سال ۱۹۵۶، فریتس لنگ فیلم "زمانی که شهر در خواب است" را از آن اقتباس کرد. در ۵ مارس ۲۰۱۲، هرنس در ۸۳ سالگی در اثر مشکلات ناشی از دیابت در مرکز پزشکی یو آی سی مُرد.
رافائل پریموراک (به انگلیسی: Rafael Primorac) (زاده ۱۱ مه ۱۹۵۴ در ورگراتس، کرواسی) تهیه کننده فیلم کرواسی است که در ایالات متحده زندگی و کار می کند. وی فیلم را در آکادمی هنرهای نمایشی، دانشگاه زاگرب، کرواسی تحصیل کرد.
دکتر دوم یکی از تجسم های دکتر، شخصیت اصلی سریال تلویزیونی علمی تخیلی بی بی سی "دکتر هو" است. وی توسط بازیگر شخصیت پاتریک تروتون به تصویر کشیده شد. در روایت سریال، دکتر ارباب زمان بیگانه چندصدساله از سیاره گلفری است که به طور مکرر به همراه همراهانش با سفینه اش تاردیس در زمان و فضا سفر می کند. در پایان زندگی اش، دکتر می تواند بدن خود را تجدید حیات کند. در نتیجه، ظاهر بدنی و شخصیت او تغییر می کند. تبدیل به دکتر دوم (در ابتدا با عنوان "نوسازی")، چهره ای که همان شخصیت "اصلی" اما با شخصیتی بسیار متفاوت بود، نقطه عطفی در تکامل این سریال بود و سرانجام یک عنصر مهم از طول عمر سریال شد.
جوزف جیمز دی انجلو جونیور ( زاده ۸ نوامبر ۱۹۴۵) یک قاتل زنجیره ای، متجاوز زنجیره ای و دزد آمریکایی است که سابقاً افسر پلیس بوده و حداقل مرتکب ۱۳ فقره قتل، بیش از ۵۰ تجاوز و بیش از ۱۰۰ دزدی در کالیفرنیا در بین سال های ۱۹۷۳ و ۱۹۸۶ شده است. او مسئول حداقل سه قانون شکنی جنایی در کالیفرنیا بوده که هر کدام القاب متفاوتی در رسانه ها داشتند. تا اینکه مشخص شد همه آن ها کار یک نفر بوده است. او پیش از نقل مکان به شهرستان ساکرامنتو، دزدی را آغاز کرد (وایسیلیا رانسکر). در ساکرامنتو تحت عنوان متجاوز ناحیه شرقی شناخته شد و براساس روش کارش به حملاتی ارتباط داده شد که در کونترا کاستا، استاکتون و مودستو رخ دادند. دی انجلو در کالیفرنیای جنوبی دست به قتل زد و تحت عنوان دنبال کننده شب و دنبال کننده شب اصلی شناخته شد (چون قاتل زنجیره ای ریچارد رامیرز نیز «دنبال کننده شب» نامیده می شد). گفته می شود او با تماس های تلفنی وقیحانه و احتمالاً یادداشت هایی، قربانی ها و پلیس را سرزنش و تهدید می کرده است. تحقیقات پلیس دهه ها طول کشید و در این مدت چندین مظنون از طریق شواهد دی ان ای، غیبت از محل جرم یا دیگر روش های تحقیقی تبرئه شدند. در سال
۲۰۰۱، آزمایش دی ان ای نشان داد که متجاوز ناحیه شرقی و دنبال کننده شب اصلی یک نفر هستند، پس از لقب «ایرونز» برای دی انجلو استفاده شد. این پرونده یکی از عوامل مؤثر در تأسیس پایگاه داده های دی ان ای کالیفرنیا بود که طبق آن، دی ان ای تمام متهمین و مجرمین در کالیفرنیا جمع شد. این پایگاه بعد از پایگاه ویرجینیا، رتبه دوم تأثیرگذاری در حل پرونده های قدیمی را داشته است. نویسنده جنایی میشل مک نامارا، برای افزایش آگاهی مردم از این پرونده، در اوایل سال ۲۰۱۳ از لقب «قاتل ایالت طلایی» استفاده کرد. در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۶، اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) و آژانس های قانونی محلی یک کنفرانس خبری برگزار کردند و اعلام شد که تلاش ها در سطح ملی از سر گرفته شده و ۵۰ هزار دلار جایزه برای دستگیری قاتل تعیین شد. در ۲۴ آوریل ۲۰۱۸، مقامات بر اساس شواهد دی ان ای، دی انجلوی ۷۲ ساله را به جرم ۸ فقره قتل درجه اول دستگیر کردند. محققان از طریق تبارشناسی ژنتیکی، موفق به شناسایی اعضای خانواده دی انجلو شده بودند. از طرفی برای نخستین بار جرم های "وایسیلیا رانسکر" به دی انجلو ارتباط داده شد. بخاطر قانون مرور زمان در کالیفرنیا، پرونده های تجاوز پیش از سال
۲۰۱۷ دی انجلو مدنظر قرار نگرفتند ولی او در اوت ۲۰۱۸ به ۱۳ فقره آدم ربایی و تلاش برای دزدی محکوم شد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰ دی انجلو به چندین فقره قتل و آدم ربایی اعتراف کرد. به عنوان بخشی از معامله دعوی، دی انجلو چند جرم دیگر از جمله تجاوز را پذیرفت که رسماً برای آن ها محکوم نشد. جنایت ها. شواهد دی ان ای، دی انجلو را به هشت فقره قتل در گولتا، ونتورا، دانا پوینت و ایروین ارتباط داد. دو قتل در گولتا فاقد شواهد دی ان ای بودند ول بنا بر شیوه جرم، با کار او پیوند خوردند. او به سه قتل دیگر نیز اعتراف کرد: دو مورد در رانچو کوردووا و یک مورد در ویسالیا. دی انجلو در شهرهای مختلف کالیفرنیا به بیش از ۵۰ مورد تجاوز شناخته شده دست زد؛ از جمله ساکرامنتو، کونترا کاستا، استانیسلاس، سن واکین، الامدا، سانتا کلارا و یولو. او با صدها مورد سرقت، دزدی، خرابکاری، تماشاگری، تعقیب و جاسوسی ارتباط دارد. وایسیلیا رانسکر (مه ۱۹۷۳ - دسامبر ۱۹۷۵). مدت ها تصور می شد که متجاوز ناحیه شرقی کارش را از وایسیلیا، کالیفرنیا آغاز کرده است. اعتقاد بر این است که در یک مدت ۲۰ ماهه، رانسکر مسئول یک فقره قتل و نزدیک به ۱۲۰ سرقت بوده است. اکثر اقدامات رانسکر ش
امل ورود غیرقانونی به داخل خانه ها، بررسی (یا خرابکاری) دارایی های صاحب خانه، پخش کردن لباس زیر زنان، دزدیدن سکه و کالاهای کم ارزش یا شخصی می شد. او اغلب، اوراق بانکی و دیگر کالاهای ارزشمندی را که جلوی دید بود، نادیده می گرفت. در اواخر سال ۲۰۱۸، رئیس پلیس وایسیلیا بیان کرد اگرچه هیچ ان ای برای ارتباط دادن دی انجلو به پرونده های سنترال ولی وجود ندارد، اما واحد او شواهد دیگری دارد که در این تحقیقات نقش دارند و او «مطمئن» بود که «وایسیلیا رانسکر دستگیر شده است.» با اینکه قانون مرور زمان برای سرقت ها انقضا شده بود، اما دی انجلو رسماً در ۱۳ اوت ۲۰۱۸ بخاطر قتل درجه اول کلود اسنلینگ در سال ۱۹۷۵ محکوم شد. در سال ۲۰۲۰، دی انجلو قتل اسنلینگ را پذیرفت و نشان داد که او وایسیلیا رانسکر بوده است. متجاوز ناحیه شرقی (ژوئن ۱۹۷۶ - ژوئیه ۱۹۷۹). دی انجلو در سال ۱۹۷۶ به ناحیه ساکرامنتو رفت و به تجاوز روی آورد. ابتدا در نواحی ثبت نشده کارمایکل، سیتروس هایتس و رنچو کوردووا در شرق ساکرامنتو دست به جنایت می زد. روش او در ابتدا این بود که شبانه در محله های متوسط قدم می زد تا زنان تنها را در خانه های یک طبقه و نزدیک به مدرسه، نهر، جاده
یا دیگر فضاهای باز پیدا کند و بتواند سریع فرار کند. او چندبار دیده شد ولی همیشه با موفقیت فرار می کرد. اما یک بار شلیک کرد و جوانی را که در تعقیبش بود، به شدت مجروح کرد. اکثر قربانی ها قبل از حمله یک ولگرد را در ملک خود دیده بودند (یا صدایش را شنیده بودند) و تعداد زیادی هم ورود اجباری به خانه را تجربه کرده بودند. پلیس معتقد بود که متهم در محله هدف خود، به شدت دست به عملیات شناسایی می زند، از پنجره داخل خانه را نگاه می کند و در حیاط می چرخد و بعد خانه ای را برای حمله انتخاب می کند. گفته می شد او گاهی وارد خانه قربانیان آتی خود می شده تا پنجره ها را باز، تفنگ ها را خالی و طناب هایی مخفی کند. او مدام به قربانی های آتی خود زنگ می زد (گاهی چند ماه جلوتر) تا از برنامه روزانه آن ها مطلع شود. او در ابتدا زنان تنها یا همراه با فرزند را هدف قرار می داد ولی نهایتاً به سراغ زوج ها رفت. روش معمول دی انجلو این بود که از پنجره یا در کشویی، مخفیانه وارد می شد، با چراغ قوه ساکنین را بیدار می کرد و با تفنگ آن ها را تهدید می کرد. سپس دست و پای قربانی ها را با بند کفش و چشم و دهانشان را با حوله می بست. معمولاً قربانی مؤنث مجبور
بود دست و پای همراه مذکرش را ببندد. گره ها اغلب آنقدر محکم بودند که ساعت ها پیش از بازشدن، دستان قربانی ها بی حس بود. سپس دی انجلو زن و مرد را از هم جدا می کرد و اغلب چند بشقاب روی کمر مرد می گذاشت و تهدید می کرد که اگر صدای بهم خوردن ظرف ها را بشنود، همه را خواهد کشت. سپس زن را اتاق پذیرایی می برد و گاهی برای ساعت ها به او تجاوز می کرد. گاهی دی انجلو ساعت ها در خانه می ماند، کمدها و کشوها را می گشت، در آشپزخانه غذا می خورد، آبجو می نوشید، دوباره به زن تجاوز می کرد و تهدید را از سر می گرفت. گاهی قربانی ها فکر می کردند او رفته ولی ناگهان از دل تاریکی بیرون «می پرید». او معمولاً وسایل شخصی و کم ارزش را می دزدید ولی گاهی به سراغ پول نقد سلاح نیز می رفت. سپس یواشکی از خانه خارج می شد و قربانی ها از رفتن او مطمئن نبودند. تصور می شد او از طریق چند حیاط و پای پیاده فرار می کرد و سپس با دوچرخه به خانه می رفت. او سعی می کرد وارد خیابان نشود و بیشتر از پارک ها، حیاط مدارس، کنار نهرها و دیگر فضاهای باز استفاده می کرد. این متجاوز اولین حمله خود را از ژوئن ۱۹۷۶ در شهرستان ساکرامنتو آغاز کرد و تا مه ۱۹۷۷ به کارش ادامه داد
. بعد از سه ماه وقفه، در ماه سپتامبر به شهرستان سن یاکین رفت ولی برای یکی از ده حمله بعدی خود به ساکرامنتو بازگشت. متجاوز در تابستان سال ۱۹۷۸ در استانیسلاس و یولو پنج بار حمله کرد و دوباره به مدت سه ماه ناپدید شد. پس از آن، در اکتبر به حملاتش در شهرستان کونترا کاستا ادامه داد و تا ژوئیه ۱۹۷۹ به همین منوال گذشت. قتل ها. یک زوج جوان اهل ساکرامنتو به نام های برایان مگیور (پلیس ارتش در پایگاه نیروی هوای مدر) و کیتی مگیور شب ۲ فوریه ۱۹۷۸ در رانچو کوردووا، نزدیک محل پنج حمله متجاوز ناحیه شرقی درحال پیاده روی با سگشان بودند. این زوج پس از رویارویی با دی انجلو فرار کردند ولی او آن ها را دنبال کرد و هر دو را با شلیک گلوله کشت. بعضی محققان گمان می کردند که متجاوز ناحیه شرقی آن ها را کشته چون به محل دیگر حملات نزدیک بودند و یک بند کفش آن حوالی پیدا شد. اف بی آی در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام کرد آن ها مطمئن بودند که قتل زوج مگیور کار متجاوز ناحیه شرقی بوده است. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰ دی انجلو به این قتل ها اعتراف کرد. دنبال کننده شب اصلی (اکتبر ۱۹۷۹ - مه ۱۹۸۶). کمی بعد از اقدام به تجاوز در ۵ ژوئیه ۱۹۷۹، دی انجلو به کالیفرنیای جنوبی رفت
و کشتار را آغاز کرد. ابتدا در شهرستان سانتا باربارا در ماه اکتبر کارش را شروع کرد. این حملات تا سال ۱۹۸۱ (با یک حمله در سال ۱۹۸۶) ادامه داشت. تنها زوج حمله اول زنده ماندند. آن ها همسایه ها را باخبر کردند و مهاجم مجبور به فرار شد. اما دیگر قربانی ها با شلیک گلوله یا چماق کشته شدند. از آنجا که برای چندین دهه تصور می شد دی انجلو ارتباطی با این جنایات ندارد، او را با نام دنبال کننده شب می شناختند. تا اینکه این لقب به ریچارد رامیرز رسید و نام او را دنبال کننده شب اصلی گذاشتند. مشخصات مظنون. ویژگی های فیزیکی. این ویژگی های فیزیکی بر اساس شواهد صحنه جرم و توافق نسبی بین قربانی ها و نیروهای پلیس بدست آمدند: ویژگی های احتمالی. این ویژگی های فیزیکی احتمالی هستند. درصد کمی از قربانی ها مجرم را به شیوه ای متفاوت توصیف کردند: طبق گفته های واحد کلانتری شهرستان اسکرامنتو، در سه صحنه جرم تراشه های رنگی میکروسکوپی یافت شد (دو مورد قتل و یک تجاوز). این مسئله نشان می دهد که قاتل ایالت طلایی در کار ساخت و ساز بوده و احتمالاً از یک تفنگ اسپری رنگ استفاده می کرده است. یک محل ساخت و ساز نزدیک صحنه قتل گولتا در سال ۱۹۷۹ وجود داشته
و یک محقق پرونده های قدیمی در سال ۲۰۱۳ با سرپرست آنجا تماس گرفت تا سوابق کارگران را بدست بیاورد. مشخصات روان شناسی. جرم شناسان شواهد سرم شناسی منطبقی را در صحنه های کالیفرنیای جنوبی پیدا کردند و بر اساس تحلیل احتمالی، یک نیمرخ روان شناسی نظری از قاتل ایالت طلایی به دست آمد. طبق گفته های لسلی دمبروزیا، خالق اصلی این نیمرخ، قاتل ایالت طلایی احتمالاً چنین ویژگی هایی داشته است: این نیمرخ نشان می داد که شاید قاتل بعد از قتل جنل کروز گرفتار شده یا در حین ارتکاب به جرمی مشابه کشته شده است. به علاوه به دزدی های اواخر دهه ۱۹۸۰ شبیه بود که در آن ها یک مرد تنها کشته شد. طبق این نیمرخ احتمال کمی وجود داشت که قاتل ایالت طلایی خودکشی کرده باشد یا در یک مؤسسه روانی بستری باشد. طبق این نیمرخ، بولتن های تله پرینتر در اختیار آژانس های پلیس در سراسر آمریکا قرار گرفت. در این بولتن ها خواسته شده بود که هرگونه اطلاعاتی از تعرض به خانه همراه با تجاوز جنسی، قتل، کتک، چند قربانی و اسارت که مشابه با این پرونده است، ارائه شود. تا سال ۲۰۱۵ هیچ جرم مشابهی گزارش نشد. این نیمرخ حدس می زد که شاید قاتل ایالت طلایی در کشور دیگری به جنایاتش اد
امه داده که سوابقش در دست نیست.
پنج نفری که در بهشت ملاقات می کنید (به انگلیسی: The Five People You Meet In Heaven) یک رمان به قلم میچ آلبوم است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شده است. این کتاب داستان زندگی و مرگ مردی به نام اِدی است که در حال نجات دختربچه ای در پارک شهربازی می میرد و به بهشت می رود و آنجا با پنج نفر روبرو می شود که در زندگی وی تأثیر قابل توجهی داشته اند. این کتاب توسط Hyperion منتشر شد و به مدت ۹۵ هفته در لیست پرفروش ترین "نیویورک تایمز" قرار گرفت. این کتاب در ایران توسط مترجمین مختلفی مثل مژگان حسن زاده، سعید نیک منش، ودود جوانی، سمیرا کاظمی، پاملا یوخانیان، شادان مهران مقدم و... ترجمه و منتشر شده است. خلاصه داستان. داستان از جایی شروع می شود که در تولد ۸۳ سالگی اِدی، تعمیرکار وسایل بازی در پارک تفریحی «روبی پیِر»، به دلیل کابل یکی از ترن های هوایی خراب شده و در راه متوقف می شود. دو نفر از پرسنل، سواران این دستگاه را نجات می دهند و همه می دانند که این دستگاه در حال سقوط است. اِدی متوجه دختری می شود که قبلاً در پارک دیده بود (ایمی/آنی) درست زیر آن دستگاه ایستاده که در صورت سقوط روی او خواهد افتاد. اِدی خود را به سمت دختر پرتاب می کن
د و قصد دارد او را به یک سمت ایمن بکشاند. اِدی یک انفجار را احساس می کند، نوری می زند، دست های یک دختر کوچک را در خودش احساس می کند و بعد هیچ چیز نیست… و او می میرد. ادی سپس خود را بیدار می بیند و متوجه می شود که احساس جوانی و انرژی بیشتری می کند و در حالی که در بهشت است، به مرور با پنج نفر مختلف در زمان های گوناگون دیدار می کند. شخصیت ها. اِدی: شخصیت اصلی و کسی که مرکزیت داستان قرار دارد. اِدی تعمیرکار یک تفریحگاه ساحلی است و در آغاز داستان، در سالگرد ۸۳ سالگی خود کشته می شود. هنگامی که او در بهشت بیدار می شود، به سفری می رود تا پنج نفری را ملاقات کند که زندگی آنها از جهات مختلفی که هرگز انتظار آن را نداشته است، با او در هم تنیده شده اند. به عنوان یک بزرگسال، او می خواست به عنوان مهندس کار کند. مارگارت: همسر اِدی که او در روبی پیِر ملاقات کرد و پس از بازگشت از جنگ جهانی دوم با او ازدواج کرد. مارگریت دارای «پوست زیتونی» و «چشم قهوه ای تیره» است. او در چهل و هفت سالگی بر اثر تومور مغزی درگذشت. جوزف کورولزچیک، مرد آبی: پوست جوزف هنگام پسر شدن به دلیل مصرف مکرر نیترات نقره به رنگ آبی روشن شده بود، تصور می شد در
آن زمان یک داروی مؤثر است. به او این دارو داده شده بود تا «عصبی بودن» و شب ادراری اش را درمان کند ولی به عوارض جانبی آن توجهی نداشت. جوزف در اثر این بدشکلی، سرانجام به واسطه قیافه عجیبش وارد سیرکی در روبی پیِر شد. جوزف مردی میانسال است که دارای شانه های باریک و بریده شده و برهنه از کمر است. شکمش بر روی کمربندش آویزان شده است. موهای او از نزدیک بریده شد. لب هایش نازک و صورتش بلند و کشیده بود. او به دلیل غیر مستقیم رفتار اِدی در کودکی، در اثر حمله قلبی درگذشت، هنگامی که اِدی سعی کرد توپ را از خیابان بیرون بیاورد و باعث می شود او بتواند اتومبیل خود را بچرخاند تا از برخورد با اِدی جلوگیری کند. کاپیتان: او فرمانده اِدی در جنگ است و سری پر از موهای تیره دارد و به نظر می رسد در دهه ۳۰ زندگی اش باشد. کاپیتان با شلیک به پای اِدی، زندگی او را نجات داد. او با قدم زدن در زمین پر از مین در حال بررسی آن که آیا مسیر مشخصی برای حرکت سربازانش وجود دارد، در گذشت. روبی: زنی که نام «روبی پیِر» از او گرفته شده و تفریحگاه ساحلی به افتخار او توسط نامزدش امیل ساخته شده است. روبی گونه های ضخیم، رژ لب گل رز و موهای سفید محکم و کشیده د
ارد و یک عینک سیمی بر روی چشمان آبی تنگش می زند. او در دهه پنجاه، یک زن بیوه بود. امیل: شوهر روبی، که او نیز پارک «روبی پیِر» اصلی را خلق کرده است. او «یک کت و شلوار چرمی و کلاه دربی» می پوشید. او موهای تیره و سبیل کوتاهی و لبخندی ثابت داشت. امیل به دلیل «خنده سنگین، با اعتماد به نفس» و «ریسک پذیری» شناخته شده بود. وی در آتش سوزی بزرگ روبی پیر در حالی که تلاش می کرد روبی پیِر را نجات بدهد، مجروح شد. مادر ادی: مادر اِدی را برای محبت او به سوی اِدی و برادرش جو شناخته شده بود. پدر اِدی: او کل زندگی خود را به آزار جسمی و روانی اِدی و برادرش می گذراند، سیگار می کشید و بازیکن کارت بود. پدر اِدی بخاطر «نظم» خود یا «خشونت» و «انکار محبت» یا «سکوت» به خاطر سپرده شده بود. وی در سن پنجاه و شش سالگی از سینه پهلو درگذشت. میکی شیا: او دوست خانواده است. او با پدر اِدی به عنوان "تعمیرکار روبی پیِر" کار می کرد. میکی "چاق است و همیشه آوازهای ایرلندی را می خواند. میکی، به دلیل تنهایی و افسردگی سعی در تجاوز به مادر اِدی داشت. نجات میکی از غرق شدن در اقیانوس، باعث سینه پهلویی شد که پدر اِدی را کشته است. دومینگوز: او دوست و همکار
اِدی در روبی پیِر است. او مرد جوانی لاغر و استخوانی است و او قصد دارد به همراه همسرش ترزا به مکزیک برود و بعد از مرگ ادی، وظیفه او را به عنوان سرپرست نگهداری به عهده گرفت. آنی: امی یا آنی دختر بچه ای با حیوان پیپ پاک کنی است. او روی «پایه فلزی سوار» و جایی ایستاده است که یکی از چرخ دستی های سقوط آزاد فِرِدی در حال سقوط است و اِدی در حین تلاش برای نجات دادن او می میرد. اِدی تا پایان کتاب نمی داند او را نجات داده است یا خیر. تالا: تالا یک دختر فیلیپینی پنج یا شش ساله است که اِدی او را در یک کلبه در حال سوختن می بیند. او با «یک چهره زیبا دارچینی، مو رنگ آلوی تیره، یک بینی کوچک مسطح، لب های کامل که با خوشحالی روی دندانهای شکسته اش پخش می شود، و چشمگیرترین چشم ها را به خود جلب کند.» معرفی می شود. پنجمین کسی که اِدی در بهشت ملاقات می کند. نیکی: نیکی جوانی است که از روبی پیِر بازدید کرده است و عملاً دلیل مرگ اِدی است. او کلیدهای اتومبیل خود را در سواری سقوط آزاد فِرِدی گم کرد و باعث شد تا جعبه دنده آن و کابل آن به حالت تعلیق در بیاید. نیکی ادعا می کند نوه روبی است. مضامین. موضوع کتاب با پیشرفت اِدی در بهشت تغییر می
کند، هر موضوع درسی است که اِدی از هر یک از افرادی که در بهشتی با او ملاقات می کند، می آموزد: فیلم. اقتباسی از فیلم ساخته شده برای تلویزیون از این رمان، با بازی جان ویت به عنوان اِدی، در سال ۲۰۰۴ منتشر شد و در دی وی دی در دسترس است. گذشته از چند جزئیات در مورد زندگی اِدی و بیان دقیق تر داستان، این فیلم به کتاب بسیار وفادار است، همان طور که خود میچ آلبوم آن را نوشت. دنباله. دنباله ای بر کتاب پنج نفری در بهشت ملاقات می کنید، با نام نفر بعدی که در بهشت ملاقات می کنید، در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این داستان اتحاد آسمانی ادی با آنی، دختر کوچکی را که در کتاب اول در زمین نجات داد، روایت می کند. داستان به شدت تأکید می کند که چگونه زندگی و خسارتها با هم تلاقی می کنند و نه تنها هر زندگی مهم است، بلکه این که هر پایان دیگری نیز یک آغاز جدید است. این کتاب در صدر لیست پرفروش های نیویورک تایمز قرار گرفت.
«آسمان نیمه شب» ترانه ای از خواننده آمریکایی، مایلی سایرس است. این ترانه در ۱۴ اوت ۲۰۲۰ توسط آرسی ای رکوردز به عنوان تک آهنگ آغازین هفتمین آلبوم استودیویی سایرس با عنوان "قلب های پلاستیکی" (۲۰۲۰) منتشر شد. این ترانه یک اثر دیسکو و پاپ است که توسط سایرس و اندرو وات و جان بلیون و لوئیس بل نوشته و توسط وات و بل تهیه شده است. این ترانه در روز دوم انتشار به جایگاه اول اپل میوزیک جهانی رسید؛ و روز اول انتشار موفق به کسب بیش از ۳ میلیون استریم از سرویس موسیقی اسپاتیفای شد. پیش زمینه. در تاریخ ۴ اوت سال ۲۰۲۰، سایرس برای آلبوم هفتم خود، او مایلی سایرس است کلیپ ویدیوی موسیقی را برای ترانه «از اول شروع کن» ۲۰۰۸ با هشتگ های «#sheisoming» و «butforrealthistime» توئیت کرد. بعداً در همان روز، وی پیش نمایش «آسمان نیمه شب» را در رسانه های اجتماعی به اشتراک گذاشت. در ۶ اوت، او اعلام کرد که این ترانه به صورت تک آهنگ در ۱۴ اوت منتشر خواهد شد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئو «آسمان نیمه شب» به کارگردانی سایرس در ۱۴ اوت ۲۰۲۰ منتشر شد. این موزیک ویدئو توانست در ۲۴ ساعت اول انتشار خود در یوتیوب ۱۱ میلیون بازدید به دست آورد. اجرای زنده. سای
رس برای اولین بار در ۳۰ اوت ۲۰۲۰ «آسمان نیمه شب» را در جوایز موزیک ویدئوی ام تی وی ۲۰۲۰ اجرا کرد و در اجرایش با اشاره به ترانه «توپ مخرب» روی یک دیسکو بال چرخید. روز بعد او ترانه را در برنامه "سالن زنده" اجرا کرد. در ۱۰ سپتامبر ۱۰ ترانه را در "برنامه امشب با اجرای جیمی فلن" اجرا کرد.
وحید دامور (۲۷ خرداد ۱۳۶۸ – ۲۶ آبان ۱۳۹۸ در فردیس کرج) یکی از کشته شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود. زندگی. سید وحید دامور، ۲۷ خرداد سال ۱۳۶۸ متولد شد. او فرزند سوم خانواده بود و همراه والدینش زندگی می کرد. پدرش کارگر و مادرش خانه دار بود. وی صاحب یک مغازهٔ قالیشویی بود و قرار بود همزمان با نوروز، جشن ازدواجش را برگزار کند. کشته شدن. وحید دامور، ۲۶ آبان ۱۳۹۸ طبق معمول هر روز به محل کارش، دفتر قالی شویی رفت و تا غروب در مغازه ماند. ساعت ۸ شب مادرش با او تماس گرفت و گفت «پسرم زود برگرد خیابان ها شلوغ است و من نگرانت هستم.» پس از آن وحید مغازه اش را تعطیل کرد و به همراه دوست و شریکش راهی منزل شد. در جادهٔ ملارد، ابتدای شهرک منظریهٔ فردیس، از پشت بام پایگاه بسیج، نیروهای امنیتی به مردم معترض شلیک می کردند. در این هنگام، ۲ گلوله از پشت، به ریهٔ وحید دامور که در حال عبور از خیابان بوده است، اصابت کرد. بلافاصله توسط شریکش که در آن لحظه همراهش بود، به «درمانگاه پارس» منتقل شد. کادر درمان تأکید کردند که می بایست او به بیمارستان منتقل شود، اما زمان زیادی طول کشید تا آمبولانس برای انتقال او به بیمارستان از راه برسد. د
ر این فاصله، وحید خونریزی شدید داشته و خون زیادی را از دست داد. پس از آن شریک وحید با مادرش تماس گرفت و از انتقال پسرشان به بیمارستان امام خمینی محمدآباد خبر داد. هنگامی که خانوادهٔ دامور به بیمارستان رسیدند، به آنها اطلاع داده می شود که پسرشان را به اتاق عمل برده اند و پس از ۲ الی ۳ ساعت، خبر درگذشت وحید را به خانواده اعلام می کنند. پیکر وحید دامور روز ۲۸ آبان ۱۳۹۸ در بهشت سکینهٔ کرج به خاک سپرده شد.
میدان طوفان یکی از مراکز اصلی فعالیت های دانشجویی در دانشگاه برکلی کالیفرنیا است. این مرکز به دو بخش میدان فوقانی و میدان تحتانی تقسیم می شود که با ۱۲ پایه عمودی و مجموعه ای از پله ها از یکدیگر جدا می شوند. تاریخ. میدان طوفان و همچنین تالار طوفان برای یادبود رئیس جمهور پیشین دانشگاه کالیفرنیا رابرت گوردون اسپول اینگونه نامگذاری شده اند. میدان در سال ۱۹۶۲ توسط معمار منظره لارنس هالپرین طراحی شده است. در آن زمان، دانشگاه در حال گسترش محوطه اصلی هسته خود به سمت جنوب از مرز قبلی خود در Strawberry Creek تا خیابان بنکفورت بود و چندین هکتار از املاک تجاری و مسکونی را در محوطه جنوبی دانشگاه را خریداری کرد.
رنیم دی سلنید یک ترکیب معدنی با فرمول ReSe۲ است. این ترکیب دارای ساختاری لایه ای است که اتم ها در هر لایه با پیوندهایی قدرتمند به یکدیگر متصل هستند. لایه ها با پیوندهای وان دروالسی ضعیفی نگه داشته می شوند، و به راحتی می توان آن ها را از جسم ماده جدا نمود. تشکیل. رنیم دی سلنید با ضخامتی به کوچکی یک لایهٔ سه اتمی را می توان با انباشت بخار شیمیایی در فشار محیط تولید کرد. آمیخته ای از گازهای آرگون و هیدروژن از راه لوله ای گردش می یابد که پایانهٔ آنها در دماهای گوناگون نگهداری می شود. زیرلایه و پودر ReO۳ در پایانهٔ داغی قرار می گیرند که تا دمای ۷۵۰ درجهٔ سلسیوس گرم شده اند، و پودر سلنیوم در پایانهٔ سرد قرار دارد که در دمای ۲۵۰ درجهٔ سانتی گراد نگهداری می شود. اطلاعات. همانند دیگر دی کالکوژنیدهای فلزات واسطه، رنیم دی سلنید دارای ساختاری لایه ای است که اتم ها در هر لایه با پیوندهای قدرتمندی به یکدیگر متصل شده اند و لایه ها نیز با پیوندهای ضعیف وان دروالسی کنار یکدیگر نگه داشته می شوند. با این حال، در حالی که بسیاری از دی کالکوژنیدهای لایه ای دیگر دارای دستگاه های بلوری شش گوشه می باشند، ReSe۲ دستگاه بلوری سه شیب دار
د که از توده به تک لایه تغییر نمی کند.
مورای رومن (؛ زاده ۸ مارس ۱۹۲۹ - درگذشته ۶ نوامبر ۱۹۷۳) استندآپ کمدین آمریکایی بود که عمر کوتاه کاری اش با حادثه تصادف اتومبیل به پایان رسید. بسیاری سبک و جنس استندآپ او را مشابه لنی بروس ارزیابی می کنند. رومن نویسنده برنامه تلویزیونی "The Smothers Brothers Comedy Hour" نیز بود و در سال ۱۹۶۹ برای نویسندگی این برنامه موفق به دریافت جایزه امی شد.
اس/۲۰۰۷ اس ۲ یکی از قمرهای سیاره زحل است که در تاریخ ۱ مه ۲۰۰۷ توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی.جویت، جن کلینه و برایان جی.مارسدن کشف شد که از ۱۸ ژانویه ۲۰۰۷ تا ۱۹ آوریل ۲۰۰۷ در حال رصد شدن بود. اس/۲۰۰۷ اس ۲ با قطر ۶ کیلومتر و مداری با فاصله تقریبی ۱۶٬۰۵۴٬۵۰۰ کیلومتر طی ۷۵۹٫۲ روز به دور زحل با انحراف مداری ۱۷۶٫۶۵ درجه نسبت به دائرةالبروج با حرکت موافق گرد با خروج از مرکز مداری ۰٫۲۳۷ در گردش است.
قلعه های اسکاتلند بناهایی بودند که هم نقش استحکامات نظامی را بر عهده داشتند و هم محل سکونت و اقامت ارباب، خانواده اش، و رعیت های او محسوب می شدند. قرون وسطی. بسیاری از قلعه های اسکاتلند، که برای جای گیری و موقعیت چشمگیرشان شناخته می شوند، در اواخر قرون وسطی برپا شده اند. الگوی قلعه، به معنای اقامتگاه محصور و مستحکم شدهٔ یک اشراف زاده، پس از آن وارد اسکاتلند شد که دیوید یکم اسکاتلند اشراف نورمن و فرانسوی را با اعطای تصدی گری های فئودالی تشویق کرد تا در سرزمین های جنوبی و شرقی اسکاتلند مستقر شوند تا او بتواند تسلط خود را بر این زمین های پست مورد مناقشه افزایش دهد. این قلعه ها غالباً قلعه های تپه وحصار چوبی ای بودند که بر روی تپهٔ مصنوعی خاکی (مات) ساخته می شدند و دور آن حیاطی محصور موسوم به «بِیْلی» قرار داشت و دور حیاط خاکریز و نرده دفاعی کشیده می شد. مقیاس این قلعه ها از قلعه های بسیار بزرگ مثل اینوروری تا طرح های کوچکتر مثل قلعهٔ بالمکللان متغیر بود. در انگلستان قلعه های تپه وحصار در قرن دوازدهم به قلعه های سنگی «برجک وحصار» تبدیل شدند، ولی در اسکاتلند قلعه های تپه وحصاری که هنوز در قرن سیزدهم مسکون بودند تب
دیل به برون باروهای سنگی با حصارهایی بلند شدند. در این دوران نیازهای دفاعی ساخت حصارهای ضخیم و بلند را با استفاده از روش های اقتصادی ساخت وساز الزامی ساخت و این روش ها عمدتاً منجر به ساخت دیوارهای خشکه چین و قلوه سنگی می شدند که نمای آن ها را برای محافظت در برابر رطوبت و یکدستی ظاهری با آهک یا هارلینگ اندود می کردند. علاوه بر قلعه های بارونی، قلعه هایی سلطنتی در اسکاتلند ساخته می شد که بزرگتر از قلعه های بارونی بود و دربار دوره گرد اسکاتلند را صاحب منزل و استحکامات دفاعی می کرد و خود مرکز اداری محلی هم بود. تا سال ۱۲۰۰ میلادی این قلاع سلطنتی شامل قلعه ایر و قلعه برویک می شدند. در جنگ های استقلال اسکاتلند، رابرت یکم رو به سیاست به آتش کشیدن قلعه های اسکاتلند آورد تا انگلیسی ها نتوانند این استحکامات را تصرف کنند. این کار را با تخریب قلعه های خود رابرت در ایر و دامفریس آغاز شد و شامل تخریب قلعه راکسبرا و دژ ادینبورو می شد. پس از جنگ استقلال، ساخت قلعه های جدید آغاز شد که غالباً مقیاس بزرگتری داشتند و برای جای دادن به ملازمان یک لرد از طریق سیستم «نشانک و نگهداری» ساخته می شدند و از شمار آن ها می توان به قلعه های