Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۷۰ درصد موارد از تاج های پالونیا از «مارو نی گو -سان کیری» (丸 に 五 三 桐) استفاده می شود، که از ۵–۳ پالونیا تشکیل می شود. ۵–۷ پالونیا (五七 桐، گو-شیچی (نو) کیری) توسط صاحبان قدرت استفاده شده است و امروزه نشان رسمی نخست وزیر ژاپن است.
کامیشیمو پوشاک رسمی مردانه و نوعی کیمونو است. به طور معمول، بلند و دنباله دار است. در موارد رسمی، نوازندگان سازهای سنتی ژاپن و اعضای نو (تئاتر) از کامیشیمو برای تشریفات استفاده می کنند. کامیشیمو یک لباس تشریفاتی رسمی دو تکه بود که توسط سامورایی های دوره ادو هنگام مراسم در دربار پوشیده می شد. نسخه ای از آن که کمتر رسمی بود سامورایی ها به عنوان لباس روزمره در دوره موروماچی می پوشیدند که به مرور زمان به لباسی تشریفاتی تبدیل شد. کامیشیمو شامل یک کیمونوی رسمی و یک ژاکت شانه پهن بدون آستین بنام «کاتاگینو» بوده است. هنگام حضور سامورایی ها در دربار آنها موظف به پوشیدن نوعی هاکامای بلند بنام «ناگا باکاما» بودند و بلندی این نوع هاکاما بحدی بود که حدود ۳۰ الی ۶۰ سانتیمتر بر روی زمین کشیده می شد و به علت بلندی بیش از اندازه مانع از حرکت سریع سامورایی ها می شد و بدین طریق درباریان از حمله غافلگیرانه و سوء قصد توسط سامورایی هایی که در دربار حضور داشته اند در امان می ماندند. انواع. هان کامکایشینو «نصف کامیشیمو»، نوع عادی. این نام به این دلیل است که هاکاما (شلوار) دارای طول عادی است در مقایسه با هاماکاهای بلند. این نوع در اص
ل، از زمان های بسیار قدیم وجود داشته است. این نوع هم توسط سامورایی ها و هم توسط مردم عادی استفاده می شد. مردم عادی آن را فقط در مراسم تشریفاتی می پوشیدند. ناگا-کامیشیمو «کامیشیموی بلند». باافزودن طول هاکاما (شلوار) به حدود ۱٫۵ برابر نوع عادی (هان کامکایشینو «نصف کامیشیمو»)، و پوشیدن آن بدون بیرون گذاشتن کف پاها از هاکاما، ساخته شده است. ناگا-کامیشیمو بیشتر از هان کامکایشینو در مراسم خیلی رسمی استفاده می شد. طول شلوار هنگامی که برای لباس های صحنه کابوکی استفاده می شود، تقریباً نه ۱٫۵ برابر بلکه حتی دو برابر طول شلوار بلندی دارد و بر زمین کشیده می شد. تسوگی کامیشیمو «غیر همرنگ» که بالاتنه و شلوار آن از یک رنگ یا یک نوع پارچه نیست. شلوار درست مانند هان کامکایشینو دارای طول عادی است. گفته می شود این نوع غیررسمی تر از یک هان کامکایشینو است، اما امروزه به ندرت استفاده می شود. در دوره ادو، مقامات کیوتو و کوگه (اشراف درباری) به طور روزمره از این نوع استفاده می کردند.
آلیاژهای با آنتروپی بالا از ترکیب تقریباً مساوی یا نسبتاً بزرگ از پنج عنصر یا بیشتر به وجود می آیند. پیش از سنتز این مواد، آلیاژهای متداول فلزی معمولاً تنها از یک یا دو عنصر اصلی با مقادیر کمتری از عناصر دیگر تشکیل شده بودند. برای مثال، با افزودن ناخالصی به آهن میتوان ویژگی های آن را بهبود داد و در نتیجه یک آلیاژ مبتنی بر آهن ایجاد کرد، اما معمولاً با درصدهای کم، همچون کربن، منگنز و دیگر عناصر که در انواع فولادها کاربرد دارد. بنابراین، آلیاژهای با آنتروپی بالا دسته ی نوآورانه از مواد هستند. اصطلاح "آلیاژهای با آنتروپی بالا" توسط دانشمند تایوانی ژیان-وی یه ابداع شد، زیرا افزایش آنتروپی ترکیب به شدت بیشتر است زمانی که تعداد بیشتری از عناصر در مخلوط وجود دارد و نسبت های آنها نزدیک تر به یکدیگر هستند. خواص مهمی که ترکیب این عناصر از خود نشان می دهد، سبب توجه گستردهٔ محققین طی چند سال گذشته شده و به سرعت در زمینه های مختلف تحقیقاتی و کاربردی پیشرفت داشته است. ترکیب عناصر با ساختارهای FCC- BCC و HCP، آلیاژهای محلول جامد نامنظم با همان ساختار اولیه یا ترکیبی از آن ها را به وجود می آورد. بالا بودن آنتروپی، اعوجاج شدی
د شبکه، نفوذ آهسته و اثر کوکتل که به اثرات هسته شهرت دارند، از جمله مهم ترین آثار طراحی و ساخت این آلیاژها می باشد که باعث ایجاد خواص مطلوبی از جمله استحکام بالا، مقاومت به خوردگی بالا، مقاومت به سایش بالا و قابلیت استفاده در دمای بالا می شود. توسعه اولیه. گرچه HEAها از اوایل سال ۱۹۸۱ و ۱۹۹۶ در نظر گرفته می شدند و در سراسر دهه ۱۹۸۰، در 1995 ایده خود را برای راه های ایجاد آلیاژهای با آنتروپی بالا در ۱۹۹۵ مطرح کرد، در حالی که رانندگی از طریق Hsinchu، تایوان، حومه شهر. بلافاصله بعد از تصمیم او شروع به ایجاد این آلیاژهای خاص فلز در آزمایشگاه خود کرد. با توجه به اینکه تایوان تنها کشوری است که بیش از یک دهه در مورد این آلیاژها تحقیق می کند، اکثر کشورهای دیگر در اروپا، ایالات متحده و سایر نقاط جهان از توسعه HEA عقب مانده اند. علاقه قابل توجه تحقیقاتی از کشورهای دیگر تا زمانی که و تیم وی از دانشمندان تایوانی اولین آلیاژهای آنتروپی بالا را اختراع و ساخته اند که می تواند در برابر دما و فشارهای بسیار بالا مقاومت کند، ایجاد نشد. برنامه های کاربردی بالقوه شامل استفاده در پیشرفته ترین اتومبیل های مسابقه ای، فضاپیماها، زیرد
ریایی ها، رآکتورهای هسته ای، هواپیماهای جت، سلاح های هسته ای، موشک های دور صوت و غیره است. تعریف. هیچ تعریفی که از نظر HEA پذیرفته شده باشد وجود ندارد. در اصل HEAها به عنوان آلیاژهایی تعریف می شوند که حاوی حداقل ۵ عنصر با غلظت های ۵ تا ۳۵ درصد اتمی هستند. تحقیقات بعدی نشان داد که این تعریف می تواند گسترش یابد. اتو و همکاران پیشنهاد کرد که فقط آلیاژهایی که یک محلول جامد و بدون فازهای بین فلزی تشکیل می دهند باید آلیاژهای با آنتروپی بالا در نظر گرفته شوند، زیرا تشکیل فازهای مرتب باعث کاهش آنتروپی سیستم می شود. برخی از نویسندگان آلیاژهای ۴ جز را به عنوان آلیاژهای آنتروپی بالا توصیف کرده اند در حالی که برخی دیگر پیشنهاد کرده اند که آلیاژها سایر نیازهای HEA را برآورده می کنند، اما فقط با ۲–۴ عنصر یا یک آنتروپی مخلوط بین R و 1.5R دارند باید آلیاژهای «آنتروپی متوسط» در نظر گرفته شود. طراحی آلیاژ. در طراحی آلیاژ معمولی، یک عنصر اصلی مانند آهن، مس یا آلومینیوم به دلیل خواص آن انتخاب می شود. سپس، مقدار کمی عناصر اضافی برای بهبود یا افزودن خصوصیات اضافه می شود. حتی در میان سیستم های آلیاژی باینری، موارد متداول استفاده از
هر دو عنصر در نسبت های تقریباً مساوی مانند لحیم Pb - Sn وجود دارد. بنابراین، از نتایج تجربی در مورد مراحل نزدیک لبه های نمودارهای فاز دوتایی و گوشه های نمودارهای فازهای سه تایی و در مورد مراحل نزدیک به مراکز شناخته شده است. در سیستم های مرتبه بالاتر (4+ components)که نمی توان به راحتی در نمودار فاز ۲ بعدی نشان داد، عملاً چیزی مشخص نیست. فرایند ساختن و سنتز. آلیاژهای آنتروپی بالا از طریق فاز مایع (برای نمونه ذوب قوسی)، از فاز جامد (آلیاژسازی مکانیکی، یک تکنیک حالت جامد انجام فرایند بر روی پودر که شامل جوش سرد، شکست و جوش مجدد ذرات پودری در آسیاب گلوله ای با انرژی بالا است)، از فاز گازی (از طریق تکنیک اسپاترینگ یا کند و پاش برای ساخت پوشش های مقاوم به سایش) و روش الکتروشیمیایی ساخته می شوند. تشکیل فاز. قانون فاز گیبس ، formula_1 ، می تواند برای تعیین حد بالا در تعداد فازهایی که در یک سیستم تعادل تشکیل می شود، استفاده شود. کانتور در مقاله خود در سال ۲۰۰۴، آلیاژی ۲۰ جز component ایجاد کرد که حاوی ۵ درصد درصد Mn , Cr , Fe , Co , Ni , Cu , Ag , W، Mo , Nb , Al , Cd , Sn , Pb , Bi , Zn , Ge بود، Si , Sb و Mg. در فش
ار ثابت، قاعده فاز برای ۲۱ مرحله در تعادل امکان پذیر است، اما در واقع تعداد بسیار کمتری تشکیل می شود. فاز غالب یک مرحله محلول جامد مکعب صورت محور بود که حاوی عمدتاً Fe , Ni , Cr , Co و Mn بود. از این نتیجه، آلیاژ FeCrMnNiCo، که فقط یک فاز محلول جامد را تشکیل می دهد، تولید شد. قوانین هیوم-روتری از نظر تاریخی برای تعیین اینکه آیا یک مخلوط یک محلول جامد تشکیل می دهد، اعمال شده است. تحقیقات در مورد آلیاژهای آنتروپی بالا نشان داده است که در سیستم های چند جزئی، این قوانین تمایل دارند کمی آرام شوند. به طور خاص، به نظر نمی رسد که این قاعده که عناصر حلال و املاح باید ساختار بلوری یکسانی داشته باشند، اعمال می شود، زیرا Fe , Ni , Cr , Co و Mn دارای ۴ ساختار مختلف کریستالی به عنوان عناصر خالص هستند (و هنگامی که عناصر به طور مساوی وجود داشته باشند غلظت، هیچ تمایز معنی داری بین عناصر «حلال» و «املاح» وجود ندارد). اثرات هسته. اثر آنتروپی بالا نشان می دهد که فاز محلول جامد نامنظم زمانی که دما به قدر کافی بالا باشد که معمولاً هم در تعداد مول های برابر رخ می دهد، می تواند تثبیت گردد. اثر نفوذ آهسته بیان می دارد که انتقالات جنب
شی برای این نوع آلیاژها نسبت به نوع رایج آن ها بسیار کند است که بخشی از آن به علت بالا بودن انرژی فعالسازی برای نفوذ جانشینی است و بخش دیگر آن به پدیدهٔ اتمی موضعی برمی گردد که نفوذ را متوقف می کند. ساختار کریستالی این آلیاژها ساختارهای رایج FCC – BCC و HCP است که بخاطر متفاوت بودن اندازهٔ اتمهای تشکیل دهنده دچار تغییر شکل شدید می شود، که این بیانی از اثر اعوجاج شدید شبکه است. مطابق اثر کوکتل، استحکام محلول جامد آنتروپی بالا از استحکام میانگین وزن دار عناصر تشکیل دهنده اش بیشتر و بالاتر است. توجه شود که این اثر مانند سایر اثرات مطرح شده، برآمده از برهم کنش های پیچیدهٔ اتمی است. اثرات هسته به آلیاژهای آنتروپی بالا خواص ویژه ای می بخشد که در زمینه های مختلف کاربردی خواهد بود. به طور کلی ساختار تک فاز FCC بسیار شکل پذیر است در حالیکه BCC به علت استحکام قابل توجه، استحکام افزایش یافته ای از خود نشان می دهد. ترکیب این دو ساختار ویژگی هردو را خواهد داشت، مادهٔ شکل پذیر با استحکام بالا. علاوه بر آن، بسیاری از آلیاژهای آنتروپی بالا در نتیجهٔ کاهش انرژی جنبشی ، به صورت استثنایی در دماهای بالا عمل می کنند. آن ها رفتار
خزشی بسیار خوبی دارند چراکه بسیار پایدار و مقاوم در برابر نرم شدن حرارتی حتی در درجه های بسیار بالا، هستند. با توجه به نفوذ کند این آلیاژها، از آن ها به عنوان پوشش های مانع نفوذ استفاده می شود. مطالعات اخیر همچنین نشان داده است که تعدادی از آن ها قادر به مقاومت در برابر طیف وسیعی از محیط های خورنده حتی در دماهای بالا هستند. آنالیز ترمودینامیکی. با توجه به قانون انرژی آزاد گیبس، می توان تعداد فازهایی که در شرایط تعادل ترمودینامیکی ایجاد می شوند را بدست آورد. در رابطهٔ زیر که در آن F بیانگر درجه آزادی، C تعداد عناصر اصلی تشکیل دهنده و P تعداد فازهایی که می تواند تشکیل شود: formula_2 رویه های تجربی و محاسباتی نشان می دهد که بعد از فرایند جامدسازی، این آلیاژ از یک محلول جامد FCC تشکیل شده است. با وجود اینکه از نظر تئوری این آلیاژها قادر به تشکیل تعداد زیادی ساختار هستند، اما در واقعیت تنها تعدادی از آن ها پایدارند. آنتروپی تشکیل مانند یک عامل برای پایداری محلول جامد عمل می کند. یک ساختار زمانی پایدار است که تشکیل آن منجر به کاهش انرژی آزاد گیبس شود. برای اینکه یک محلول جامد قادر به تشکیل باشد، انرژی آزاد ترکیب شد
ن طبق معادله زیر باید منفی باشد: formula_3 formula_4 آنتروپی مخلوط شدن با چیدمان های اتمی که سیستم می تواند داشته باشد، در ارتباط است که برای سیستم های چندجزئی از رابطهٔ زیر بدست می آید: formula_5 که در آن n تعداد مولها، R ثابت گازها و xi بیانگر کسر مولی است. مطابق رابطهٔ بالا، آنتروپی ترکیب زمانی بیشینه است که تعداد مول ها برابر باشد. همچنین آنتروپی با اضافه شدن عناصر هم افزایش می یابد. متعاقباً، محلول های جامد این نوع آلیاژها، آنتروپی تشکیل بشدت بالایی دارند. زمانی که دما به قدر کافی بالا باشد و تعداد مول ها هم برابر باشد، در معادلهٔ انرژی گیبس حاصل ضرب دما در آنتروپی بر آنتالپی غلبه می کند و در نهایت تغییرات انرژی منفی خواهد بود. از طرفی برای ترکیبات بین فلزی و سایر ترکیبات معلوم از آنجایی که تنها یک حالت ممکن برای چیدمان اتمی وجود دارد ، آنتروپی تشکیل تقریباً برابر با صفر است. سیستم در این حالت بگونه ای تشکیل می شود که تغییرات انرژی گیبس بیشتر منفی شود. نفوذ. نتایج آزمایشگاهی نشان می دهد که به طور کلی نفوذ در آلیاژهای آنتروپی بالا به طور مشخصی آهسته و کندتر از آلیاژهای معمولی است. این آلیاژها از عناصر جای
گزینی تشکیل شده اند و می دانیم که نفوذ از طریق فضاهای خالی یا به عبارتی حفرات بین اتمی صورت می گیرد؛ در واقع تمرکز و حرکت حفره ها بر سرعت نفوذ تأثیر می گذارند: formula_6 formula_7 رابطه بالا بیان می دارد که نفوذ به انرژی فعالسازی و دما بر حسب کلوین بستگی دارد و همان طور که در معادله مشخص است، افزایش کم انرژی فعالسازی نفوذ را به مقدار قابل توجهی کاهش می دهد و در توقف فرایند نفوذ بسیار مؤثر است. با توجه به رابطهٔ بالا، انرژی فعالسازی به آنتالپی تشکیل حفره ها(formula_8) و آنتالپی حرکت این فضاهای خالی وابسته است. در اتم های بین نشینی، عبارت مربوط به آنتالپی تشکیل حفره ها در حدود صفر است چراکه برای نفوذ نیاز به ایجاد حفره نیست؛ بنابراین سد انرژی برای این نفوذ کمتر است و در نتیجه نفوذ به طور قابل توجهی بالاتر است. خواص مکانیکی. مطابق آزمایش های گسترده، این آلیاژها سختی و استحکام فشاری بالایی در دمای اتاق و حتی در دماهای بالا دارند و شکل پذیری خوبی از خودشان نشان می دهند. به طور کل آلیاژهای با ساختار FCC استحکام پایین و پلاستیسیتهٔ بالا دارند، ساختارهای BCC اما در مقابل استحکام بالا و پلاستیسیتهٔ پایینی دارند؛ بنابر
این ساختار آلیاژ عامل مهمی در خواص آن است.
کوه های مقدس در برخی از ادیان معین از ارکان اصلی دین هستند و در بسیاری از ادیان دیگر جنبهٔ افسانه ای دارند. برای بسیاری، نمادین ترین جنبه کوه قله است زیرا اعتقاد بر این است که نزدیک ترین مکان به بهشت یا دیگر جهان های مذهبی است. بسیاری از آیین ها دارای سنت هایی هستند که محور آن بر کوه های مقدس قرار گرفته یا کوه هایی را مقدس می پندارند (مانند کوه المپ در اساطیر یونان یا مربوط به وقایع معروف هستند (مانند کوه سینا در یهودیت. در بعضی موارد، کوه مقدس کاملاً افسانه ای است، مانند هره برزیتی در مزدیسنا. اعتقاد بر این است که کوه کایلاش محل زندگی خدایان هندو شیوا و پارواتی است و در چهار دین هندوئیسم، آیین بودایی، بون (دین) و جین (دین) مقدس قلمداد می شود. آتشفشان ها، مانند کوه اتنا در ایتالیا نیز مقدس شناخته می شدند، در اساطیر روم اعتقاد بر این بود که کوه اتنا خانه وولکان خدای آتش و جنگ رومی بوده است. کوه های مقدس در شینتو. کوه پرستی یکی از قدیمی ترین انواع شینتو (دین ملی ژاپن) است. در عهد باستان بسیاری از کوه های مهم ژاپن مقدس دانسته می شدند. اما امروزه غالب آنان دیگر موضوع خاص پرستش نیستند. هر کوهی که منزلگاه یک کامی ب
اشد به نام ری زان یا «کوه روح» یا به نام شین تای-سان «کوه بدن» یا «جسم الهی» خوانده می شود. مشهورترین کوه مقدس ژاپن کوه فوجی است که وقف پرستش همسرِ نینیگی-نو-میکوتو، ایزدبانو کونوهاناساکویا-هیمه، جد اعلای اولین امپراتور ژاپن است.
داروهای ضد بارداری هورمونی () به روش های پیشگیری از بارداری اشاره دارد که بر روی دستگاه درون ریز عمل می کنند. روش هورمونی اصلی - قرص ضدبارداری - اولین بار به عنوان وسیله ای برای جلوگیری از بارداری در سال ۱۹۶۰ به بازار عرضه شد. در دهه های پس از آن، بسیاری از روش های دیگر نیز توسعه یافته اند. پیش گیری از بارداری بسیار مؤثر است: زمانی که در برنامه پیش از پیش تعیین شده مصرف می شود، مصرف کنندگان هورمون استروئیدی، میزان بارداری کم تر از ۱ درصد در سال را تجربه می کنند. استفاده از نرخ بارداری برای اغلب ضد بارداری های هورمونی، معمولاً حدود ۰٫۳ درصد یا کم تر است. در حال حاضر، روش های موجود تنها می توانند توسط زنان مورد استفاده قرار گیرند.
دیسکسیون عروق گردنی () یک بیماری عروق گردن و اطراف آن است. این بیماری در سال های اخیر بیشتر شناخته شده است. در بسیاری از موارد، سکته مغزی علت تنگی یا انسداد در عروقی است که در گردن وجود دارد و به مغز خون می رسانند. در اکثریت موارد نیز علت این تنگی و انسداد اترواسکلروز یا وجود لخته هایی است که در «داخل» این عروق تشکیل می شود. همان بیماری که در عروق قلب هم اتفاق می افتد و همه با آن آشنایی دارند؛ همان بیماری که سیگار، افزایش چربی خون و دیابت در پیدایش آن موثرند. اما دیسکسیون عروق گردن بیماری است که از اساس با این مکانیسم تفاوت دارد. در این بیماری تنگی و انسداد در داخل رگ نیست، بلکه علت اصلی نشت خون به میان دو لایه ای است که جدار رگ را تشکیل می دهند. عروق بزرگ عموماً از دو لایه تشکیل شده اند، مثل لوله دوجداره یی که دوجداره بودن آن مقاومت آن را در برابر صدمات محیطی افزایش می دهد. فاصله بین این دو جدار معمولاً یک فاصله مجازی است و در اکثریت افراد این دو جداره را به راحتی نمی توان از هم جدا کرد. اما در برخی از افراد چسبندگی بین این دولایه خیلی محکم نیست و اگر سوراخی در لایه داخلی پدید آید خون بین دو جدار نفوذ کرده و
آن را «دایسکت» می کند. اصطلاح دیسکت زمانی به کار می رود که چیزی نسوج بدن را از هم باز کند. در سالن تشریح دانشکده پزشکی دانشجویان هنگام بررسی جسد قیچی مخصوص خود را به صورت بسته داخل نسج می برند و آنجا را باز می کنند. این کار باعث شکافته شدن نسج می شود. این معنای دقیق «دیسکسیون» است و اصلاً سالن تشریح را به همین خاطر سالن «دیسکسیون» می نامند. وقتی خون جدار رگ را دیسکت کرد، یک لخته خون در جدار رگ تشکیل می شود که رفته رفته رگ را بسته و باعث سکته مغزی می شود. تا همین اواخر دیسکسیون عروق گردن را تنها به شکل تروماتیک یعنی به دنبال ضربه می شناختند، اما در سال های اخیر معلوم شده است این بیماری بدون ضربه و به طریق اولی بعد از ضربات بسیار خفیف هم ممکن است رخ دهد و نه تنها این بلکه معلوم شده این بیماری بسیار شایع تر از آن چیزی است که تابه حال تصور می شد و اگرچه در همه سنین امکان پذیر است، اما تا ۲۰ درصد کسانی که در سنین پایین تر دچار سکته مغزی می شوند مبتلا به این بیماری هستند که آمار بسیار بالا و شگفت انگیزی است، چرا که اکثریت کسانی که در سنین پایین تر دچار سکته مغزی می شوند به دلیل بیماری های دریچه یی قلبی است یعنی ای
نکه اگر کسی در سنین پایین تر دچار سکته مغزی شده و هیچ بیماری دریچه یی قلبی هم ندارد احتمال دیسکسیون در او بسیار بالاست. اما این بیماری از جهات چندی واجد اهمیت است؛ اولاً باید گفت تشخیص این بیماری از این رو اهمیت دارد که در مرحله حاد هم درمان های ضدانعقادی در این بیماران مؤثر است.
زا از انواع اولیه اصناف تجاری در نظام ارباب رعیتی در ژاپن بود. خاستگاه و هدف. زاها در اثر همکاری محافظتی بین بازرگانان و پرستشگاه ها و و عبادتگاه ها رشد کردند. بازرگانان برای محافظت در برابر راهزنی و هوی و هوس های سامورایی و دایمیو ها (اربابان فئودال) به صورت گروهی سفر و حمل و نقل کالا انجام می دادند. آنها همچنین با معابد و زیارتگاه ها هماهنگی می کردند تا کالاهای خود را در زمین یا سکو در محوطه معبد (یا حرم) بفروشند و خود را تحت حمایت و حفاظت معبد یا حرم قرار دهند؛ بنابراین کلمه «زا»، به معنای صندلی، زمین یا سکو، برای اصناف استفاده می شد. این نام ممکن است به عبارت ساده تر، از ایده بازرگانان یک صنف یا انجمن که یک صندلی یا سکوی مشترک در بازار دارند به وجود آمده باشد. تاریخچه. شکل اولیه «زا» در قرن یازدهم به وجود آمد که نه تنها از اصناف تجاری، بلکه از اصناف مجریان و سرگرمی ها نیز تشکیل شده بود. در اوایل سال ۱۰۹۲ در یاسه نزدیک کیوتو از یک زای هیزم شکن نام برده شده است که دارای امتیاز هیزم در کیوتو بود. حتی امروزه، مجریان کابوکی و نو (تئاتر) در انجمن هایی به نام «زا» حضور دارند (به کابوکی زا مراجعه کنید). اصناف باز
رگانی زا به عنوان یک نیروی اصلی در قرن ۱۴ ظاهر شدند و در اوایل قرن شانزدهم، هنگامی که سایر اصناف و سازمان های تجاری ظهور کردند «زا» را زیر سلطه خود را گرفتند. توجه به این نکته ضروری است که «زا»، حداقل در اشکال اصلی خود، هرگز به اندازه اصناف قرون وسطی اروپا رسمی و سازمان یافته نبوده است. در دوره موروماچی. فقط در دوره موروماچی (۱۳۳۶–۱۴۶۷) بود که «زا» واقعاً در دنیای اقتصادی ژاپن حضور چشمگیری یافت. در این زمان، بسیاری از «زا» ها ظهور کرده بودند، و بزرگتر، سازمان یافته تر، ارتباط بیشتری با معابد و اشراف داشتند. در حالی که بسیاری خود را با معابد و عبادتگاه ها مرتبط می کردند، بسیاری از اصناف دیگر با خاندان های اصیل متحد می شدند و در ازای تقسیم سود از آنها محافظت می کردند. به عنوان مثال، تولیدکنندگان مخمر کیوتو با زیارتگاه کیتانو تنمانگو مرتبط بودند و کارگزاران نفت صومعه تندای در معبد انریاکو را به عنوان حامی خود داشتند. سازندگان ورق طلا کیوتو خود را تحت حمایت خاندان کونوئه، و ماهی فروشان زیر سایه خاندان سایئونج، یک خاندان قدرتمند و ثروتمند، قرار دادند. در دوره های سنگوکو و ادو. شورش اونین در سال ۱۴۶۷ کشور را در یک
دوره هرج و مرج و جنگ قرار داد که دوره سنگوکو نامیده می شود، که بیش از ۱۳۰ سال طول می کشد. با این حال، «زا» به کار خود ادامه داد و شاید قدرت بیشتری پیدا کرد زیرا توانایی سفر ایمن و حمل و نقل کالا در سراسر کشور به طور فزاینده ای محدود شده بود. در اواخر قرن شانزدهم، صد سال پس از دوره سنگوکو، اودا نوبوناگا فرماندهی کشور را بر عهده گرفت و بازارها و اصناف «آزاد» را ایجاد کرد که به ترتیب با نام های راکویچی (楽 市) و راکوزا (楽 座) شناخته می شوند. اینها ضربه شدیدی به قدرت و نفوذ «زا» قدیمی و انحصار آن وارد کردند، اما جای آنها را نگرفتند. در این زمان نیز چندین نوع انجمن تجاری دیگر به وجود آمد. اگرچه می توان ادعا کرد که آنها جایگزین «زا» شده اند، اما به نظر می رسد که این تغییر کمی تدریجی و ارگانیک بوده و می توان گفت که «زا» به وجود خود ادامه داد، فقط در اشکال جدید و با نام های جدید. یکی از انواع جدید این سازمان، ناکاما (仲 間) یا کابوناکاما (株 仲 間) بود که توسط شوگون مجاز شناخته می شد. در پایان دوره ادو، اصناف با اشکال مختلف، درجه قابل توجهی از مشروعیت و قدرت را بدست آورده بودند. در ازای مجوزهای انحصاری و حمایت های دولتی، اصن
اف بخشی از سود را با دولت تقسیم کردند. «زا» با به کارگیری یک سیستم کاملاً متمرکز، تا دهه ۱۷۲۰، ۹۰٪ فرآوری ابریشم کشور را به کیوتو می آورد. این تمرکز انحصار صنعت را بسیار آسانتر کرد و ثروت قابل توجهی را برای دولت کیوتو و اعضای بازرگان سازمان های مختلف تجاری به ارمغان آورد.
کابوناکاما ، در دوره ادو در ژاپن اصناف بازرگان بودند که از انجمن های بازرگانان اصلی موسوم به ناکاما توسعه پیدا کرده بودند. شوگون مدیریت تجارت مربوط به خود را به کابوناکاما سپرده بود و به آنها اجازه داده شد که از انحصار در زمینه های خاص خود برخوردار شوند. کابوناکاما و زا (اصناف) از انواع اولیه اصناف تجارت در فئودالی ژاپن بودند. برخی از کابوناکاماها، معروف به گومن-کابو، حتی مجاز به تعیین قیمت و مدیریت عملیات سایر ناکاما ها بودند. گرچه شوگون در ابتدا با انحصارها مخالف بود، اما سرانجام تسلیم تعداد روزافزون و تشکل های صنفی بازرگانان شد و تصمیم گرفتند با صدور مجوز رسمی آنها را کنترل کنند. در سال ۱۷۲۱، دولت شروع به اجازه دادن به ناکاما کرد که به کابوناکاما بدل شود («کابو» به سهام اشاره دارد، اگرچه اینها خود قابل تجارت نبودند) و دولت نظارت بر سازمان و تجارت را در زمینه های معینی انجام داد. هدف تشویق همکاری بود، نه رقابت و همیشه تلاش برای دستیابی به هدف پیشرفت اقتصاد مد نظر بود. در بازه زمانی اواسط تا اواخر قرن ۱۸، شوگون اصناف را دوباره سازماندهی کرد و حق انحصار رسمی بیشتری به کابوناکاما اعطا کرد. این سازه در اصل برای
جایگزینی اصناف قدیمی معروف به زا (اصناف) ساخته شده بود و تا سال ۱۷۸۵، بیش از یکصد کابوناکاما در اوساکا وجود داشت، از جمله تعدادی که امتیازات ویژه ای از طرف شوگون به آنها داده شده بود، اما در عوض مالیات زیادی نیز دریافت می شد بعضی از اینها گروه هایی بودند که به آنها اختیار داده شده بود و تجارت فلزات گرانبها، آهن و مس را در اختیار داشتند. در دهه ۱۸۴۰، روجو میزونو تاداکونی برای مقابله با انحصارها سعی در از بین بردن کابوناکاما داشت، اما بازرگانان اوساکا (و دیگران) به شدت در برابر این اصلاحات و بسیاری از اصلاحات دیگر مقاومت کردند) به حدی که او مجبور شد تلاش خود را کنار بگذارد. کابوناکاما در سال ۱۸۷۰ با مدرنیزه شدن اقتصاد و ظهور اشکال جدیدی از انجمن های تجاری منحل شد.
لوران بینه (زاده ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۲) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. زندگی نامه. لوران بینه در سال ١٩٧٢ در شهر پاریس به دنیا آمد. پدرش مورخی فرانسوی و مادرش معلم بود. او در رشته ادبیات فارغ التحصیل شده است و علاوه بر نویسندگی، در دانشگاه های مختلف زبان فرانسوی تدریس می کند.
اویاماتسومی در اساطیر ژاپن خدای کوه و برادر بزرگتر آماتراسو و سوسانو (خدا) است. دیگر نام های او عبارتند از: واتاشی نو اوکامی (= 和多志大神) و ساکاتوکه (= 酒解神). شجره نامه. در کامیئومی (داستان تولد خدایان) بر اساس کوجیکی، اویاماتسومی فرزند ایزاناگی و ایزانامی بود. پس از آن او با خواهرش کایا-نو-هیمه (鹿 屋 野 比 売 神)، همچنین به عنوان «نو-زوچی» (野 椎 神) شناخته می شود، ازدواج کرد، از به هم پیوستن آنان، هشت خدای زیر متولد شدند:
کونوهاناساکویا-هیمه، ساکویا-هیمه، سِنگِن ، در اساطیر ژاپن شاهدخت شکوفه گیلاس و نماد زندگی لطیف روی زمین و دختر خدای کوه اویاماتسومی است. او را اغلب تجسم زندگی ژاپنی می دانند، خصوصاً که نماد او، ساکورا) (شکوفه گیلاس) است. کونوهاناساکویا-هیمه همچنین الهه (ایزدبانو) کوه فوجی و همه آتشفشان هاست. ساکویا-هیمه همسر خدای نینیگی-نو-میکوتو است. همسرش او را در ساحل دریا ملاقات کرد و آنها عاشق یکدیگر شدند. نینیگی او را از اویاماتسومی، پدر ساکویا-هیمه خواستگاری کرد. پدرش در عوض دختر بزرگتر خود، ایوا-ناگا-هیمه را برای ازدواج به او پیشنهاد کرد، اما نینیگی قلب خود را به ساکویا-هیمه بسته بود و قبول نکرد. سرانجام پدر ساکویا هیمه با اکراه با ازدواج دختر کوچکترش موافقت کرد و نینیگی-نو-میکوتو با ساکویا هیمه ازدواج کردند. از آنجا که نینیگی از ازدواج با ایوا-ناگا، شاهزاده خانم صخره ها امتناع ورزیده بود، گفته می شود که زندگی انسان ها مانند شکوفه های ساکورا، کوتاه و زودگذر است، به جای اینکه مانند سنگ ماندگار باشند. ساکویا-هیمه فقط در یک شب باردار شد و باعث سوءظن در نینیگی-نو-میکوتو شد. او فکر کرد که شاید این فرزند کامی دیگری باشد. سا
کویا هیمه از اتهام شوهرش عصبانی شد و وارد کلبه ای بدون در شد و سپس آن را آتش زد و اعلام کرد که اگر این بچه واقعاً از فرزندان نینیگی باشد، بچه صدمه ای نخواهد دید. در داخل کلبه، ساکویا-هیمه دارای سه پسر به نام های هودری، هوسوسری و هوری (کامی) شد. زیارتگاه های شینتو در کوه فوجی برای ساکویا-هیمه ساخته شده است. اعتقاد بر این است که او کوه فوجی را از فوران بازمی دارد، اما مکان های مقدس او در کیریشیما بارها توسط فوران آتشفشان تخریب شده است. او همچنین به دلیل قطع کردن کوه یاتسوداتاکه مشهور است، زیرا این کوه از کوه فوجی بالاتر بود. همسر ساکویا-هیمه، نینیگی-نو-میکوتو همچنین جد اعلای امپراتور ژاپن نیز دانسته می شود.
ه ه ح ه ، یا هایدریش، هوش و حواس هیملر رمانی است از لوران بینه نویسنده فرانسوی که در سال ۲۰۱۰ در انتشارات گراسه منتشر شد. این اثر که نخستین رمان نویسنده است، در همان سال برنده جایزه گنکور رمان اول شد. خلاصه داستان. این رمان تاریخی روایتی است از عملیات انتروپوید که طی آن دو چترباز چک و اسلواک راینهارد هایدریش را در پراگ ترور کردند. هایدریش ژنرالی آلمانی و از فرماندهان ارشد اس اس، گردان حفاظتی آلمان نازی به شمار می آمد. او که معمار اصلی هولوکاست بود، بلندپایه ترین مقام حکومت نازی است که در جنگ جهانی دوم ترور شده است. نگاه منتقدان. این رمان از زمان انتشار تاکنون چندین جایزه ادبی فرانسوی، انگلیسی و هلندی را برای نویسنده به ارمغان آورده است و نیز به بیش از چهل زبان از جمله فارسی ترجمه شده است. ماریو بارگاس یوسا ، برنده جایزه نوبل ادبیات، در مطلبی که در روزنامه ال پائیس منتشر کرد رمان "ه ه ح ه" را ستود و به خوانندگان توصیه کرد تا آن را بخوانند. او درباره این اثر گفته است که پس از سه دهه، «یک رمان فرانسوی بسیار عالی» خوانده است. نویسندگانی چون مارتین آمیس و برت ایستون الیس نیز از این کتاب ستایش کرده اند.