Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هیسپانیا اولتریور به معنای «ایبری دورتر» یکی از مناطق هیسپانیا در طول جمهوری روم بود که در هیسپانیا بایتیکا و گوادالکیبیر اسپانیای امروزی قرار داشت و تا لوسیتانیا (پرتغال امروزی، اکسترمادورا، و بخش های کوچکی از سالامانکا) امتداد داشت. پایتخت آن کوردوبا بود. در پایان سدهٔ اول پیش از میلاد، آگوستوس ایالات رومی در هیسپانیا را بازسازماندهی کرد؛ به طوری که هیسپانیا اولتریور و هیسپانیا سیتریور به ترتیب عنوان تازه هیسپانیا بایتیکا و هیسپانیا تاراکوننسیس را برخود نهادند و ایالت جدیدی به نام لوسیتانیا نیز ایجاد شد.
هیسپانیا سیتریور به معنای «ایبری نزدیکتر» یکی از مناطق هیسپانیا در طول جمهوری روم بود. این ایالت در طول سواحل شرقی ایبری تا کارتاخنای امروزی در مورسیا امتداد داشت. این ایالت غالباً استان های خودمختار امروزین کاتالونیا و بخش خودمختار والنسیا را دربرمی گرفت. در جنوب این ایالت، ایالت هیسپانیا اولتریور واقع بود، علت نامگذاری آن این بود که ایالت نامبرده از روم دورتر بود. این دو ایالت در ۱۹۷ پیش از میلاد یا چهارسال پس از پایان دومین جنگ کارتاژ (۲۰۱–۲۱۸ق. م) تأسیس شدند. در طول این جنگ ها، شیپیونه آفریکانو کارتاژی ها را در نبرد لیپا (نزدیک سویا) در ۲۰۶ق. م شکست داد. این نبرد سبب شد رومیان بتوانند قلمرو کارتاژ را از جنوب اسپانیا و سواحل شرقی اش تا رود ایبرو را در اختیار بگیرند. در پایان سدهٔ اول پیش از میلاد، آگوستوس ایالات رومی در هیسپانیا را بازسازماندهی کرد؛ به طوری که هیسپانیا اولتریور و هیسپانیا سیتریور به ترتیب عنوان تازه هیسپانیا بایتیکا و هیسپانیا تاراکوننسیس را برخود نهادند و ایالت جدیدی به نام لوسیتانیا نیز ایجاد شد.
«نامحدود» ترانه ای ضبط شده توسط خواننده آمریکایی جنیفر لوپز برای موسیقی متن فیلم کمدی رمانتیک "نقش دوم" (۲۰۱۸) است. این ترانه در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ به عنوان تک آهنگ منتشر شد. ویدئو ترانه در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۸ در یوتیوب منتشر شد.
رسم عاشقی نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی سعید سلطانی که برای پخش در شبکه تهران تولید شده است. این مجموعه به تهیه کنندگی اسماعیل عفیفه در ۲۴ قسمت ۴۵ دقیقه ای تولید شده است. سال تولید این سریال ۱۳۸۳ و در ماه رمضان سال ۱۳۸۴ از این شبکه پخش شد. داستان. داستان این سریال مهرماه ۱۳۲۰ است. چند روزی که رضاشاه به بیرون از ایران تبعید شده و هرج و مرج بر همه جا حاکم شده و شهر در قبضه نیروهای نظامی خارجی قرار گرفته است. استاد ابراهیم خان مرد متمول و صاحب منصبی است که قصد دارد طوبی را به عقد خود درآورد. یوسف که جوان جاهل و لاابالی است. فضای هرج و مرج شهر را مناسب اعمال خلاف خود می یابد. روزی او با پیرمردی آشنا می شود که همراه دختری به نام طوبی به تهران آمده تا نزد ابراهیم خان برود. در طول راه به خاطر شیوع بیماری تیفوس و قحطی، پیرمرد در بستر مرگ می افتد اما قبل از مرگ بخاطر رشادت جوانی به نام یوسف (سروش صحت) در رفع مزاحمت گروهی از اراذل و اوباش، طوبی را به او می سپارد تا به تهران بیاورد و اتفاقات بعدی داستان را به سمت و سویی دیگر می برد.
در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۶ یک دولت جدید در لبنان با نخست وزیری سعد حریری تشکیل شد. این کابینه ۳۰ عضو داشت و بعد از اعلام انحلال کابینه قبلی، به نخست وزیری تمام سلام تشکیل شد.
پیاسکی هلیکاپتر یک شرکت بالگردسازی در فیلادلفیا در دهه ۴۰ و ۵۰ میلادی بود. بنیانگذار و مهندس ارشد این شرکت فرانک پیاسکی بود که در سال ۱۹۵۶ شرکت را به خانواده راکفلر فروخت. راکفلرها در سال ۱۹۵۳ او را از شرکت اخراج کردند و او تصمیم گرفت شرکت مستقل خود را بازگشایی کند و آن را هواگردسازی پیاسکی نامید. پس از جدا شدن فرانک پیاسکی، راکفلرها دیگر علاقه ای به نگهداشتن نام خانوادگی پیاسکی بر روی شرکتشان نداشتند و در سال ۱۹۵۶ نام «پیاسکی هلیکاپترز» را به شرکت وِرتول تغییر دادند. درنهایت شرکت وِرتول نیز توسط شرکت ثروتمند بوئینگ در سال ۱۹۶۰ خریداری شد و میراث آن به دست شرکت بوئینگ رسید و نام آن به «بوئینگ وِرتول» تغییر یافت که حاصل این انتقال فناوری، ساخت محصولات شرکت سامانه های بالگردی بوئینگ شد. تاریخچه صنعتی. پی وی-۱. شرکت در سال ۱۹۴۰ به دست «فرانک پیاسکی» و شاگرد او «هارولد ونیز» بنیان نهاده شد و آن را «انجمن مهندسی پی وی» نام نهادند و پروژه هایی را به نام PV آغاز کردند. پی وی کوتاه شدهٔ عبارت پیاسکی-ونیز بود. چهار مهندس دیگر نیز با نام های اف جی کُسلُسکی، دونالد مِیرز، الیوت دلند و والتر شوارتز در این گروه مهندسی عضو
بودند. نخستین طراحی این شرکت بالگرد پی وی-۱ نام داشت که فقط در حد یک طرح باقی ماند. بالگرد پی وی-۱ یک دُم مخروطی شکل بدون ملخ داشت که نیروی ضدگشتاور را بوسیله یک فن دمنده از راه مجرا به ناحیه دُم منتقل کرده و به یک سو منتقل می کرد. با وجود اینکه این طرح بسیار علمی و نوآورانه بود، ولی از مشکلات این دُم این بود که مجرای خروجی هوا کاملاً ثابت بود و در آن زمان ریسک این پروژه را بالا ارزیابی کردند. بی حرکت بودن دُم باعث می شد که توان مانور دادن برای بالگرد فراهم نشود؛ ولی این ایده امروزه در فناوری فن دم به کار می رود که دارای سامانه های حرکتی نیز هست و در بالگردهای ام دی وجود دارد. مهندس ونیز در سال ۱۹۴۳ این شرکت را ترک کرد. پی وی-۲. پی وی-۲ یک بالگرد معمولی بود که پس از ووت-سیکورسکی وی اس-۳۰۰، دومین بالگردی بود که در ایالات متحده آمریکا پرواز کرد. با اینکه طراح آن فرانک پیاسکی مهارت کمی در خلبانی داشت ولی تصمیم گرفت که خودش بعنوان خلبان آزمایشی برای نخستین بار با آن پرواز کند. بالگرد با کابل به زمین متصل شد تا درصورت بروز خطا، بیش از حد از زمین فاصله نگیرد و منجر به کشته شدن پیاسکی نشود. روز آزمایش بالگرد از زمی
ن بلند شده و کابل را پاره کرد ولی حادثه ای رخ نداد. پس از مطمئن شدن از توانایی پرواز پی وی-۲، فرانک پیاسکی بالگرد را پشت خودروی شخصی خود گذاشت و در اکتبر ۱۹۴۳ به واشینگتن، دی.سی. برد تا به مقامات پنتاگون نشان دهد. از کارخانه پیاسکی تا واشینگتن دی.سی. ۲۰۰ کیلومتر فاصله بود؛ ولی دلیل حمل بالگرد با خودرو این بود که روتور بالگرد دارای بالبرینگ نبوده و تنها ۱۰ تا ۱۵ دقیقه توانایی پرواز داشت و درصورت پرواز بیش از این زمان، محور ذوب می شد و ملخ به یک سو گرایش پیدا کرده و بالگرد را متلاشی می کرد. از این رو پس از هر ۱۰ دقیقه یک استراحت به بالگرد داده می شد تا روتور آن خنک شود. در هنگام نمایش در واشینگتن دی.سی. مقامات از او گواهینامهٔ خلبانی خواستند و پیاسکی اعتراف کرد که گواهینامه ندارد ولی خودش نمایش را اجراء کرد. در همان سال پیاسکی برای دریافت گواهینامه خلبانی غیرنظامی نام نویسی کرد. پی وی-۳ و طراحی دوملخ. با موفقیت در نمایش پی وی-۲ در پنتاگون، فرانک پیاسکی توانست ارتش آمریکا را قانع کند تا قراردادی با شرکت او در رابطه با طرح جدیدش پیاسکی پی وی-۳ ببندند. قرارداد در سال ۱۹۴۴ بسته شد و دوران جدید ارتش آمریکا با به کار
گیری نخستین بالگرد دوپروانه آغاز شد. پی وی-۳ نخستین بالگرد دوپروانه جهان لقب گرفت و در سال ۱۹۴۵ نخستین پرواز خود را انجام داد. پنتاگون این پروژه را ایکس هارپ ایکس (XHRP-X) نام نهاد. این بالگرد بسیار نیرومندتر از بالگردهای شرکت سیکورسکی در زمان خود بود. طرح پی وی-۳ بسیار خیره کننده بود و شرکت پی وی به دلیل کمبود بودجه با مشکل مالی برای پیشبرد اهداف روبرو بود. از این رو لارنس راکفلر که به اهمیت این بالگرد پی برده بود، با همکاری «الکسیس فلیکس دوپان» با خریدن ۵۱درصد از سهام شرکت پی وی به ارزش ۵۰۰۰۰۰ دلار آمریکا، نام شرکت را به پیاسکی هلیکاپتر تغییر دادند. پس از ساخت دو فروند پیش نمونه، بالگرد وارد خط تولید شد و با نام پیاسکی اچ آرپی رسکیوئر در سال ۱۹۴۷ با سرمایه هنگفت خاندان راکفلر وارد خط تولید شد. به دلیل شکل خمیده بدنهٔ این بالگرد، به آن لقب موز پرنده را دادند و تیم امداد و نجات گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا بالگردهای خود را به رنگ زرد موزی رنگ آمیزی کرد. از آن پس، این لقب برای محصولات خمیده پیاسکی ازجمله پیاسکی اچ-۲۱ نیز باقی ماند. تولید اچ آرپی-۱ به نمونه بهبودیافته به نام اچ آرپی-۲ ختم شد که در آن صندلی ها
ی پهلوی هم نصب کردند ولی این مدل از قدرت بالایی برخوردار نبود و تنها ۵ فروند از آن تولید شد. در سال ۱۹۴۹ شرکت پیاسکی مدل پیاسکی پی وی-۲۲ را تولید کرد که نسخه بهبود یافته از اچ پی آر-۲ بود که دارای یک موتور «رایت ۱۸۲۰ سایکلون» به قدرت ۱۴۰۰ اسب بخار بود و به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا پیوست. بالگردهای دوپروانهٔ پیاسکی سقف پروازی بالاتری نسبت به بالگردهای تک پروانه داشتند و همچنین سواری آنها نرم تر بود. شرکت با بهره گیری از دانش بدست آماده از سه محصول اولیه اش، پروژه ای با نام پی وی-۱۴ آغاز کرد که درنهایت پس از رفع مشکلاتش با نام پیاسکی پی وی-۱۸ معرفی شد و اولین نمونه بود که نیروی زمینی و دریایی آمریکا به طور مشترک آن را به خدمت گرفتند. تا سال ۱۹۵۹ شرکت پیاسکی بیش از ۱۰۰۰ بالگرد دوپروانه فروخت. کناره گیری پیاسکی از شرکت. در سال ۱۹۵۳ درحالی که فرانک پیاسکی رئیس هیئت مدیره شرکت بود، مالکین شرکت (راکفلرها) شخصی به نام «دان برلین» را مدیرعامل کردند. پیاسکی ایده های رؤیایی و جدیدی در سر داشت که موجب شد مالکان شرکت، به دلیل ریسک و هزینه بردار بودن طراح های او، باور خود را به توانایی های فرانک پیاسکی از دست بدهند.
ایده های پیاسکی برای جایگزین کردن بالگردهای معمولی با یک طرح موسوم به Vertol باعث شد که او با خانواده راکفلر نزاع کند. از این رو مالکین او را از شرکت اخراج کردند و پیاسکی تصمیم گرفت شرکت خودش را بنیانگذاری کند و طرح هایش را در آنجا دنبال کند که آن را هواگردسازی پیاسکی نامید. او در سال ۱۹۵۵ این شرکت را بنیان نهاد. شرکت جدید نیز در سال ۱۹۶۰ توسط بوئینگ خریداری شد و فرانک پیاسکی ثروت خوبی از این راه کسب کرد. این شرکت امروزه با نام سامانه های بالگردی بوئینگ شناخته می شود.
لشکر چهارم پیاده نظام یکی از لشکرهای پیاده نظام رایشسور و ورماخت بود که در سال ۱۹۳۴ تشکیل شد و در ماه های نخست جنگ جهانی دوم حضور داشت. این لشکر در سال ۱۹۴۰ مجدداً سازماندهی و به لشکر چهاردهم زرهی تغییر عنوان داد. تشکیل و سازمان. لشکر چهارم پیاده نظام در ماه اکتبر سال ۱۹۳۴ در درسدن تشکیل شد. ماه ژانویه سال ۱۹۴۰ گردان ۴ جایگزینی با جدا شدن از لشکر، گردان ۱ هنگ ۴۴۰ پیاده نظام از لشکر صد و شصت و چهارم پیاده نظام را ایجاد کرد. ماه فوریه همان سال ستاد و گردان ۲ هنگ ۵۲ پیاده نظام از لشکر جدا شد تا به گردان هنگ ۵۱۳ پیاده نظام از لشکر دویست و نود و چهارم در موج هشتم بسیج بدل گردد. ستاد، گردان ۲ هنگ ۴ توپخانه، یک یگان از گردان ۴ شناسایی و بخشی از یگان های مخابرات نیز جزوی از این انتقال بودند. بدین ترتیب گردان جایگزینی لشکر حذف شد و ستون های تدارکات آن به ۳ ستون سبک موتوریزه و ۳ ستون اسب کشنده تقلیل یافت. این لشکر روز ۱۵ اوت سال ۱۹۴۰ مجدداً سازماندهی و به لشکر چهاردهم زرهی تغییر عنوان داد. در این هنگام هنگ ۵۲ پیاده نظام به لشکر هجدهم زرهی منتقل گشت و عنوان هنگ ۱۰ پیاده نظام به هنگ ۱۰۸ پیاده نظام تغییر یافت. علاوه بر ای
ن گردان ۳ هنگ ۱۰ پیاده نظام به گردان ۳ هنگ ۱۵۶ پیاده نظام و گردان ۱ هنگ ۱۰۳ پیاده نظام به گردان ۱ هنگ ۱۱۱ پیاده نظام در لشکر یازدهم زرهی تغییر عنوان دادند. فرایند تبدیل لشکر تا ۱۲ دسامبر سال ۱۹۴۰ تکمیل گردید.
پیاسکی پی وی-۲ یک بالگرد متعارف بود که به دست فرانک پیاسکی طراحی شد. شهرت این بالگرد از آنجاست که دومین بالگردی بود که در آسمان ایالات متحده پرواز کرد. پی وی-۲ برای نخستین بار در ۱۱ آوریل ۱۹۴۳ پرواز کرد که برای نمایش فناوری های جدید همانند روتور بالانس شونده بصورت دینامیکی، پروانه (بالگرد) کاملاً هدایت شونده بوسیلهٔ سکان و اهرم و همچنین پروانهٔ دُم دارای لولای تنش زدا (tension torsion) بود. تنها نمونهٔ تولید شده از این بالگرد در موزه ملی هوافضای اسمیتسونین در معرض نمایش است.
اندرو پی.سیدامون-اریستوف (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۶۳) یک حقوقدان و سیاستمدار گرجی تبار و جمهوری خواه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از ژانویه ۲۰۱۰ تا ژوئیه ۲۰۱۵ در زمان فرمانداری کریس کریستی خزانه داری ایالت نیوجرسی را به عهده داشت.وی پیش از آن از سپتامبر ۲۰۰۳ تا نوامبر ۲۰۰۶ به عنوان کمیسر امور مالیاتی و دارایی ایالت نیویورک و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ به عنوان کمیسر امور دارایی نیویورک سیتی فعالیت کرد. تحصیلات و پیشینه خانوادگی. اریستوف در سال ۱۹۸۵ از دانشگاه پرینستون فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۸۹ مدرک جی دی را از مرکز حقوقی دانشگاه جورج تاون اخذ کرد. وی پس از آن در سال ۲۰۰۲ از دانشگاه نیویورک گواهینامه پیشرفته فناوری اطلاعات را دریافت کرد. اندرو فرزند حقوقدان گرجی و مقام حکومتی پیشین کنستانتین سیدامون-اریستوف است.
تحقیقات اسیدهای نوکلئیک یک مجله علمی بسیار معتبر با دسترسی آزاد است که از سال ۱۹۷۴ توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شده است. این مجله تحقیقات مربوط به اسیدهای نوکلئیک، مانند DNA و RNA و کارهای مرتبط را در بر می گیرد. براساس گزارش استنادی مجلات، ضریب تأثیر این ژورنال در سال ۲۰۱۹، ۱۱٫۵۰۱ است.
وِرتول وی زی-۲ یک پروژهٔ آزمایشی بود که در سال ۱۹۵۷ در آمریکا انجام شد تا بر روی فناوری اُریب بال پژوهش شود که صنعت هواگردهای عمودپرواز پیشرفت کند. بدنهٔ هواگرد دارای شکل لوله ای است و برای خلبان یک کابین حبابی وجود دارد. آزمایش پرواز در ۱۹۵۷ انجام شد که وی زی-۲ تنها از زمین بلند شد و بر جای خود هاور کرد. در سال ۱۹۵۸ نخستین انتقال از حالت عمودپرواز به افق پرواز انجام شد و تا سال ۱۹۶۵ ادامه یافت و این نمونه ۴۵۰ پرواز انجام داد که شامل ۳۴ بار انتقال از حالت عمودی به افقی در حین پرواز بود. تنها نمونهٔ تولید شده از وی زی-۲ امروز در موزه ملی هوافضای اسمیتسونین است. این هواگرد در کنار کامان کی-۱۶بی و هیلر ایکس-۱۸ از نخستین اُریب بال های آمریکا بودند. این آزمایش ها اثر شگرفی در توسعهٔ بل وی-۲۸۰ والور، بل بوئینگ وی-۲۲ آسپری و لئوناردو ای دابلیو-۶۰۹ داشتند. جستارهای وابسته. هواگردسازی پیاسکی پیاسکی هلیکاپتر
دیولا کالائی (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار و دیپلمات اهل مجارستان بود. وی از ۳۰ ژوئن ۱۹۶۵ تا ۱۴ آوریل ۱۹۶۷ نخست وزیر مجارستان بود. دیولا کالائی در ۱۲ مارس ۱۹۹۶، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
مانپریت سارکاریا (زاده ۲۶ اوت ۱۹۹۶)، بازیکن فوتبال اتریشی است که به عنوان وینگر چپ در بروسیا دورتموند بازی می کند. زندگی شخصی. سارکاریا، تبار هندی دارد.
پیاسکی اچ آرپی رسکیوئر ملقب به هارپ نام یگ بالگرد دوپروانهٔ آمریکایی بود که توسط شرکت پیاسکی هلیکاپتر تولید شد. این بالگرد دراصل همان طرح پی وی-۳ شرکت پیاسکی بود که حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا نام آن را هارپ نهاد و با کد «اچ آرپی-۱ رسکیوئر» معرفی کرد. این بالگرد در سپاه، نیروی دریایی و گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. شرکت پیاسکی یک بروزرسانی بر روی آن با نام پی وی-۱۷ انجام داد. دولت فدرال آن را اچ آرپی-۲ نامید. در مجموع ۲۸ فروند اچ آرپی-۱ و اچ آرپی-۲ از همهٔ مدلها ساخته شد که هرکدام توان حمل ۸ تا ۱۰ سرباز یا ۹۰۷ کیلوگرم بار را داشتند. طراحی و توسعه. در سال ۱۹۴۴ و در خلال جنگ جهانی دوم، ارتش و پیاسکی برای ساخت یک بالگرد ملقب به داگ شپ (کشتی سگی) به توافق رسیدند. نخستین پیش نمونه در سال ۱۹۴۵ پرواز کرد که از یک موتور پرت اند ویتنی آر-۱۳۴۰ واسپ با توان ۶۰۰ اسب بخار نیرو می گرفت. برای جلوگیری از برخورد دو پروانه به یکدیگر، مهندسان تصمیم گرفتند که بدنه را با یک خمیدگی طراحی کنند. اسکلت از جنس لوله های فولادی جوشکاری شده ساخته شد که بین آنها کلاف های چوبی نصب شد و روکشی از جنس پارچه بعنوان بدنه بر روی آ
ن کشیده می شد تا وزن سنگین نشود. در ساخت این پیش نمونه از قطعات صنعت اتومبیل سازی به کار گرفته شد و بدنبال چند سانحه مهندسان به این نتیجه رسیدند که قطعات خودرو توانایی تحمل این میزان فشار را ندارند. پیش نمونه های دیگر پس از پایان جنگ جهانی دوم ساخته شدند. نخستین پیش نمونه برای آزمایش ایستایی بود و مدل های دیگر برای پرواز طراحی شدند. پیشینه عملیاتی. اچ آرپی با نام رسمی «هارپ» و نقش بالگرد ترابری وارد خدمت نیروهای مسلح آمریکا شد و مردم به آن لقب «موز پرنده» دادند. نیروی دریایی در آغاز ۲۰ فروند سفارش داد ولی پس از ارزیابی، ۱۷ فروند از آنها را به سپاه دریایی سپرد و سه فروند هم به گارد ساحلی سپرد. اچ آرپی-۱ در طول خدمتش دارای مشکلات زیادی بود و خرابی های موتور، شکستن دسته موتور و شل شدن موتور در مکان خود و پاره شدن بخشهای پارچه ای بدنه و برخوردشان با پروانه های بالگرد در حین عملیات دریایی از مشکلات رایج آن بود. از ۲۸ بالگرد تولید شده تنها یک فروند باقی مانده که امروزه در موزه هوافضا اوریگن نگهداری می شود. تجربیات حاصل از این محصول به توسعه و ساخت بالگرد موفقی به نام پیاسکی اچ-۲۱ انجامید.
شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس (سهامی عام) یکی از بزرگترین مجموعه پتروشیمی های ایران به حساب می آید. مجتمع پتروشیمی شهید تندگویان یکی از شرکت های پتروشیمی ایران واقع در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی است که تولید اصلی آن، پلی اتیلن ترفتالات (PET) و محصولات ترفتالیک اسید در دو گرید بطری و الیاف و همچنین نخ های فیلامنتی POY و پنبه مصنوعی STAPLE را تولید می کند. تولید این شرکت در سال ۱۳۹۸ برابر ۶۸۰ هزار تن بوده است.دفتر مرکزی و کارخانجات این شرکت در شهرستان بندر ماهشهر قرار دارد. پلی اتیلن ترفتالات مواد تشکیل دهنده تولید الیاف مصنوعی هالو و سالید در شرکت الیاف تندگویان است. پتروشیمی تندگویان عضو باشگاه تولیدکنندگان کاتالیست «پالادیوم» جهان است. تاریخچه. این شرکت در سال ۱۳۷۷ با تصویب هیئت مدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی تاسیس و در سال ۱۳۹۲ در جریان خصوصی سازی شرکت های دولتی توسط شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس خریداری شد. موقعیت. منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر با مساحت ۵ هکتار در سال 1377 با سرمایه 24 هزار میلیارد ریال تاسیس شد. این شرکت در ضلع شمال غرب خلیج فارس در استان خوزستان، سایت چهار منطقه ویژه اقتصادی پتروشیم
ی بندر امام خمینی و در زمینی به مساحت ۳۴ هکتار برای تولید محصول PET , PTA احداث شد. محصولات. گرید بطری، گرید نساجی، گرید الیاف و گرید نخ پلی استر از محصولات پتروشیمی تندگویان است. واحدهای تولیدی. پتروشیمی تندگویان از سه بخش تولیدی شامل شیمیایی، پلیمری و نساجی تشکیل شده است. پتروشیمی تندگویان تولیدکننده محصولات پلی اتیلن ترفتالات (PET ) و اسید ترفتالیک خالص (PTA )در ایران است. شیمیایی بخش شیمیایی از کارخانه های 1PTA و PTA2 تشکیل شده است که خوراک ورودی آن ها پارازیلین و اسید استیک بوده و سالیانه در مجموع ۰۷۷ می تولید خالص ترفتالیک اسید محصول تن هزار کنند. از محصولات این بخش می توان به عنوان روان کننده در تهیه چسب های صنعتی و تولید پلی اتیلن ترفتالات استفاده کرد. پلمیری بخش پلمیری این مجتمع از کارخانه های 1PET و PET2 تشکیل شده که PET1دارای ۴ واحد یا Poly و 2PET دارای ۳ واحد یا Poly است. خوراک ورودی این کارخانه ها، PTA و منواتیلن گلایکول بوده و سالیانه ۳۳۳ هزارتن گرید بطری و ۵۵1 هزارتن گرید الیاف تولید می کنند. این کارخانه ها توانایی تولید انواع مختلفی از گرید های بطری و الیاف از جمله FH PET ،HBPET، سوپر برایت،CD
PET ,و ...را براساس نیاز و درخواست مشتری داشته و محصولات آن ها در صنایع مختلف از جمله صنعت نساجی برای تولید انواع الیاف، تهیه رزین های مهندسی در خودروسازی، تولید انواع ظروف بسته بندی مواد غذایی و بهداشتی در صنایع بسته بندی، تهیه نخ جراحی در صنعت پزشکی، تهیه انواع فیلم های عکاسی و سینمایی در صنایع فیلم سازی و ...مورد استفاده قرار می گیرد. نساجی. بخش نساجی این شرکت دارای دو واحد الیاف پلی استر STAPLE و نخ پلی استر POY است که خوراک ورودی هر دو واحد پلیمر مذاب هرکدام تولید ظرفیت ۳۳ هزارتن در سال بوده است. از محصولات نساجی در تولید کالاهای مختلف و متنوعی استفاده می شود که به طور مثال می توان برای Staple استفاده در تولید کالای خواب، فرش ماشینی، موکت و پتو و برای poy استفاده در تولید البسه ورزشی، پارچه کشباف، پارچه رومبلی و پرده ای، را نام برد. گواهینامه های استاندارد. ISO ۹۰۰۱ - ISO ۲۹۰۰۱- ISO ۱۷۰۲۵ - OHSAS ۱۸۰۰۱ - EFQM - ISO ۱۴۰۰۱ مدیریت دارایی های فیزیکی. فرآیند استقرار سیستم های مدیریت دارایی های فیزیکی از شهریور ماه ۱۳۹۹ در پتروشیمی شهید تندگویان شروع شد و این شرکت در نخستین حضور خود در جایزه آن موفق شد در حوز
ه های مختلف، تندیس برنزین و لوح سپاس ۶ ستاره دریافت کند. مصرف پتروشیمی تندگویان. کل مصرف پتروشیمی شهید تندگویان در قالب دو فاز بر مبنای کاتالیست خشک ۳۷ تن (معادل ۶۲ تن کاتالیست مرطوب) است که ارزش واردات این کاتالیست حدود ۱۵ میلیون دلار برای هر دو فاز پتروشیمی تندگویان برآورد شده است. سهامداران. شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس با ۵۲ درصد، سایر سهام داران ۲۶ درصد، گروه پتروشیمی تابان فردا ۱۱ درصد و صنایع پتروشیمی بوعلی سینا ۱۱ درصد از سهام پتروشیمی تندگویان را مالک هستند. مسئولیت اجتماعی. این شرکت با راه اندازی کمیته مسئولیت اجتماعی که دارای بودجه مشخص است در زمینه های اشتغال زایی، ساخت کلانتری 14 در شهرک طالقانی، ساخت سازمان انتقال خون در شهرستان ماهشهر، تجهیز مدارس شهرستان، حمایت از زنان سرپرست خانوده، ساخت پل در شهرک طالقانی و ... از جمله فعالیت های این شرکت در زمینه مسئولیت های اجتماعی عنوان شده است. اعضای هیات مدیره. محمد یونسی، رئیس هیئت مدیره و عضو غیر موظف، سیدرضا قاسمی شهری، مدیر عامل و نایب رئیس هیئت مدیره و عضو موظف، فریدون افشاری، عضو غیرموظف هیات مدیره و سعید مسعودی زاده، عضو غیرموظف هیات مدیره اعضای
هیئت مدیره شرکت پتروشیمی تندگویان را تشکیل می دهند. مدیران پیشین. بهرام دیلفانیان از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲، محمد جواد قطب از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴، علی محمد بساق زاده از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷، محمدعلی یونسی از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳ و حسن تقوی گنجی از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ مدیریت این شرکت را بر عهده داستند.
پیاسکی اچ-۱۶ ترابرد گر با نام شرکتی پی وی-۱۵ یک بالگرد دوپروانه بود که توسط فرانک پیاسکی برای عملیات ترابری و امداد و نجات طراحی شد. نیروی زمینی و هوایی ایالات متحده آمریکا این مدل را ارزیابی و آزمایش کردند که با سقوط دومین پیش نمونهٔ آن، پروژه کنسل شد. این بالگرد در سال ۱۹۵۳ در فیلادلفیا به نمایش درآمد. از این مدل آزمایشی تنها ۲ فروند تولید شد. پیشینهٔ عملیاتی. سقوط. در سال ۱۹۵۶ دومین نمونهٔ آزمایشی که وای اچ-۱۶ نام داشت و برای آزمایش به نیوجرسی رفته بود، در راه بازگشت به فیلادلفیا سقوط کرد. بعد از بررسی مشخص شد که دلیل سقوط نقص در رینگ لغزشی روتور عقب بود که باعث شد هماهنگی (سینک) بین ملخ جلو و عقب ازکار بیفتد. این بخش وظیفهٔ جمع آوری موقعیت و هماهنگی ملخ ها با فرمان گرفتن از کابین خلبان را داشت که با خراب شدن آن حلقهٔ دندانه دار، به بخش داخلی لولهٔ ثابت روتور نیز آسیب جدی وارد شد و تکه هایی از لوله را جدا کرد. بخشهای تکه تکه شدهٔ لوله نیز با شفت آلومینیمی روتور برخورد کرده و سوراخ هایی درونش ایجاد کردند. درنهایت شفت روتور حین پرواز از کار افتاد که باعث شد ملخ عقب و جلو از هماهنگی خارج شوند و با هم برخورد ک
نند. این سقوط به کشته شدن هردو خلبان آزمایشی منجر شد و نه تنها پروژهٔ اچ-۱۶ بلکه یک پروژه با فناوری مشابه به نام «وای اچ-۱۶-بی» که توان حمل ۶۹ سرنشین را داشت نیز کنسل شود.
سقوط اوشیبارا نبردی بود که در دوره سنگوکو در ژاپن رخ داد. تاریخچه. معدن نقره ایوامی در سال ۱۵۲۶ تحت حمایت اوئوچی یوشی اوکی از خاندان اوئوچی توسعه پیدا کرد و بهره برداری رسید. در سال ۱۵۳۰ توسط اوگاساوارا ناگاتاکا که از خاندانی گوزوکو (با قدرت و ثروتمند) در همان منطقه بود در مورد تصاحب و سهم از معدن با خاندان اوئوچی نبرد درگرفت که تا سه سال ادامه داشت و در نهایت خاندان اوئوچی توانست کنترل معدن را در دست بگیرد. در نیمه اول قرن شانزدهم بین خاندان آماگو و خاندان اوئوچی نبردهای بسیاری رخ داد. در سال ۱۵۳۷ آماگو تسونه هیسا توانست معدن نقره ایوامی را که در اختیار خاندان اوئوچی بود، تصاحب کند. در سال ۱۵۳۷ خاندان اوئوچی دوباره معدن را تصاحب کرد. در سال ۱۵۴۱ خاندان آماگو با خاندان اوگاساوارا متحد شد و توانست معدن را دوباره تصرف کند. در سال ۱۵۵۱ سوئه هاروکاتا کودتایی (حادثه معبد تاینی) بر ضد ارباب خود اوئوچی یوشیتاکا انجام داد که موجب قتل یوشیتاکا و موجب نابودی خاندان اوئوچی شد. بر اثر این کودتا توازن قدرت در منطقه چوگوکو تغییر بسیاری کرد. خاندان موری که پایگاه آن در ولایت آکی بود شروع به قدرت گرفتن کرد. در سال ۱۵۵۵ رهبر
خاندان موری، موری موتوناری در نبرد میاجیما، سوئه هاروکاتا ملازم خاندان اوئوچی را شکست داد. پس از نابودی خاندان اوئوچی این بار خاندان موری به کشمکش و نبرد تصاحب معدن نقره ایوامی وارد شد. در سال ۱۵۵۶ خاندان موری پس از به تبعیت درآوردن خاندان اوگاساوارا در نبرد بوچوکیریاکو توانست قلعه و معدن را تصاحب کند. سقوط اوشیبارا. در سال ۱۵۵۸ (یا ۱۵۵۶) خاندان آماگو خاندان موری را در سقوط اوشیبارا شکست داد و بدین ترتیب توانست کنترل معدن نقره ایوامی را همچنان حفظ کند. پیامد. در سال ۱۵۵۹ خاندان موری در طی نبرد گوروزاکا بار دیگر به قلعه یامابوکی که از معدن محافظت می کرد حمله کرد اما این حمله دفع شد. در سال ۱۵۶۱–۶۲ پیمان صلحی بین خاندان آماگو و خاندان موری به نام مصالحه ایواگی امضا شد. پس از آن خاندان موری معدن نقره ایوامی و همچنین قلعه یامابوکی را تصرف کرد و کیکاوا موتوهارو را صاحب قلعه یامابوکی قرار داد.
قلعه یامابوکی یک قلعه ژاپنی در دوره موروماچی بود که در ولایت ایوامی، شهر اودا، استان شیمانه، ژاپن قرار داشت. این قلعه به عنوان قلعهٔ محافظ معدن نقره ایوامی استفاده می شد.
آنجلیک کیدجو (؛ زادهٔ ) با نام اصلی آنجلیک کدسلوکو هینتوهونسینوکاندجومانتا زوگبین کیدجو (Angélique Kpasseloko Hinto Hounsinou Kandjo Manta Zogbin Kidjo) یک خواننده، ترانه سرا، بازیگر و فعال سینما، بنینی-آمریکایی است که به خاطر تأثیرات موسیقی متنوع و نماهنگهای خلاقش مورد توجه است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. در سال ۲۰۰۷، مجله "تایم" او را «دیوا (سردسته زنان خواننده اپرا) ی برتر آفریقا» نامید. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کالج موسیقی برکلی، جایزه گرمی برای بهترین آلبوم موسیقی ملل، و دانشگاه ییل شده است.
گویش فیروزکوهی یا طبری فیروزکوهی گویشی از زبان مازندرانی است که ریشه در زبان طبری قدیم دارد. مردم فیروزکوه از قومیت طبری و گویشور زبان مازندرانی می باشند. واژه نامه بزرگ تبری، لهجه های مختلف زبان مازندرانی را مورد بررسی قرار داده که موجب شناسایی دوازده لهجه مختلف و تفکیک آنها شده که لهجه ۱۲ در منطقه دماوند شامل نواحی کوهستانی شهرستان دماوند و بومهن و رودهن و فیروزکوه می باشد.این گویش در فیروزکوه و آبادی های شهرستان فیروزکوه در استان تهران گویش می شود. در میان سایر گویش های مازندرانی گویش فیروزکوهی با گویش سوادکوهی و قائمشهری بیشترین قرابت را دارد. زبان مازندرانی فراتر از رشته کوه البرز، شامل فیروزکوه و دماوند می شود و تمام مسیر جنوب به حومه تهران در لواسانات، رودهن و غیره را در بر می گیرد. حبیب برجیان در تعریف حد جنوبی زبان مازندرانی آورده است: اما حد جنوبی مازندرانی از مرز های استان کنونی در می گذرد و -در مسیر جاده تهران- به فیروزکوه و دماوند می رسد و تا لواسان و رودبار قصران و گچسر- به فاصله یک تیغه کوه از شهر تهران- پیش می رود. محدوده. گویش فیروزکوهی گویش بومی اهالی فیروزکوه و آبادی های شهرستان فیروزکوه می
باشد. دستور زبان. ضمایر. در گویش فیروزکوهی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. شناسه. در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش فیروزکوهی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش فیروزکوه تنظیم شده است) ۱. گذشته: ۲. حال ساده: ۳. حال التزامی: صرف فعل. در جدول زیر فعل خوابیدن (baxeten) بر اساس گویش فیروزکوهی در زمان های مختلف صرف می شود. (نمونه زیر براساس فیروزکوه می باشد) افعال. شماری از افعال فیروزکوهی و مقایسه آن با گویش ساروی و فارسی: واژگان. شماری از واژه های فیروزکوهی و مقایسه آن با گویش ساروی و فارسی: تطبیق گویش ها. در جدول زیر فعل رفتن در زمان های مختلف در لهجه های مختلف گویش فیروزکوهی صرف می شود و با گویش های همسایه اش مقایسه می شود.
ادیت گونسالس فوئنتز (به اسپانیایی: Edith González Fuentes; (؛ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۴–۱۳ ژوئن ۲۰۱۹) بازیگر و رقصنده اهل مکزیک بود. وی بین سال های ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی او می توان به "زنان قاتل" اشاره کرد.