Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیام مک فرسون آلن (؛ ۱ سپتامبر ۱۹۰۰ – ۲۸ اکتبر ۱۹۸۵ (۸۵ سال)) وکیل و تاجر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۸ مدیر کل شرکت بوئینگ بود.
سرجیو پتیس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تومه پیرس (۱۴۶۵–۱۵۲۴ یا ۱۵۴۰) داروساز پرتغالی اهل لیسبون بود. پیشینه. وقتی پرتغالی ها برای اولین بار به آسیای جنوب شرقی رسیدند، وی سال های ۱۵۱۱ تا ۱۵۱۲ را در مالاکا گذراند. پس از تجربیات خود در هند اولین سفیر اروپایی بود که پس از قرن ۱۴ میلادی به چین رفت. اثر مهم او کتاب جامع شرق است.
اینورنس (به انگلیسی: Inverness) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده است. اینورنس ۲٫۸۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آبجوسازی انکر () شرکت نوشیدنی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۶ توسط ارنست اف. باروت تأسیس شد و هم اکنون زیرمجموعه ای از شرکت آبجوسازی ساپورو می باشد.
جپسن (همچنین به عنوان جپسن ساندرسون شناخته می شود) یک شرکت آمریکایی است که اطلاعات ناوبری، ابزارهای برنامه ریزی عملیات، محصولات برنامه ریزی پرواز و نرم افزار را ارائه می دهد. نمودارهای ناوبری هوانوردی جپسن به دلیل محبوبیت آن ها، اغلب توسط خلبان ها «جپ چارتز» یا به سادگی «جپز» نامیده می شوند. دفتر مرکزی جپسن در اینورنس، کلرادو، یک مکان مختص سرشماری در شهرستان آرپهوو قرار دارد. جپسن دفاتری در نقاط مختلف جهان، از جمله نوی-ایزنبورگ (آلمان)، ماسا (ایتالیا)، کراولی (بریتانیا)، گوتنبرگ (سوئد)، کانبرا (استرالیا) و گدانسک (لهستان) دارد. این شرکت تقریباً ۳۲۰۰ کارمند دارد.
انتقال به سرخ فتومتریک () تخمینی برای سرعت رکود یک جرم نجومی مانند یک کهکشان یا اختروش است که بدون اندازه گیری طیف آن انجام می شود. این تکنیک از شیدسنجی (یعنی روشنایی جسم مشاهده شده از طریق فیلترهای استاندارد مختلف، که هر کدام از آنها از یک باندگذر نسبتاً وسیع رنگ ها مانند نور قرمز، نور سبز یا نور آبی) برای تعیین انتقال به سرخ استفاده می کند و بنابراین از طریق قانون هابل، رسیدن به فاصلهٔ جسم مشاهده شده. توسعهٔ این تکنیک در دههٔ ۱۹۶۰ بود، اما تا حد زیادی در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با جابجایی های قرمز طیف سنجی، با استفاده از شیدسنجی برای مشاهدهٔ فرکانس (یا طول موج) خطوط طیفی مشخصه، و اندازه گیری تغییر این خطوط از موقعیت های آزمایشگاهی جایگزین شد. روش انتقال به سرخ شیدسنجی از سال ۲۰۰۰ به عنوان نتیجهٔ بررسی های بزرگ آسمان انجام شده در اواخر دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ که تعداد زیادی از اجرام کم نور با جابجایی بالا به قرمز را شناسایی کرده اند، دوباره به کار گرفته شده است، و محدودیت های زمانی تلسکوپ به این معنی است که تنها کسر کوچکی اینها را می توان با طیف سنجی مشاهده کرد. جابه جایی های فتومتریک در ابتدا با محاسبه داده های مشاهده
شده مورد انتظار از یک طیف انتشار شناخته شده در طیفی از جابه جایی های قرمز تعیین شد. این تکنیک به طیف تابش ساطع شده از جسم دارای ویژگی های قوی است که توسط فیلترهای نسبتاً خام قابل تشخیص باشد.
ناتالکا پولتاوکا ("ناتالکا از پولتاوا") یک نمایشنامهٔ اوکراینی نوشتهٔ ایوان کوتلیارفسکی است. اُپرا در ۲ پرده، ناتالکا پولتاوکا، آخرین اجرای برنامه ریزی شده توسط شرکت اپرای کی یف در خانهٔ اپرای ملی اوکراین به نام تاراس شوچنکو در کی یف، پیش از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ میلادی بود. تاریخچه. ناتالکا پولتاوکا ("ناتالکا از پولتاوا") یک نمایشنامهٔ اوکراینی نوشتهٔ ایوان کوتلیارفسکی است. این نمایشنامه در سال ۱۸۱۹ میلادی به زبان اوکراینی نوشته شد و اولین بار در سال ۱۸۲۱ میلادی در شهر خارکیف اجرا شد، اگرچه تا سال ۱۸۳۸ میلادی به صورت چاپی در دسترس نبود. این نمایشنامه به عنوان پایه ای برای اُپرت ناتالکا پولتاوکا اثر آهنگساز اوکراینی مایکولا لیسنکو بوده و همچنین تعدادی فیلم در اوکراین و خارج از کشور ساخته شده است. این نمایشنامه دارای ویژگی های شاعرانهٔ کلاسیک است و همچنین، مطابق با روح تولد دوبارهٔ ملی اوکراین در دوره ای که در آن نوشته شده است، و علاقه خاصی به زندگی مردم و دهقانان عادی اوکراین دارد. این عنصر اخیر، دلیل محبوبیت زیاد آن در اوکراین چه در زمان نگارش آن و چه در عصر حاضر، و همچنین تأثیر آن بر توسعهٔ ادب
یات نمایشی اوکراین در قرن ۱۹ میلادی است. طرح داستانی. نمایشنامه، تلاش ها و مصائب ناتالکا و پیتر ("پترو") را دنبال می کند. دلباختگان قصد ازدواج دارند. با این حال، پدر ناتالکا ازدواج را تأیید نمی کند، زیرا پترو به اندازهٔ کافی ثروتمند نیست که بتواند از ناتالکا به روشی که او لایق می داند، نگهداری کند. پترو می رود تا ثروت لازم را به دست آورد. در این بین، پدر ناتالکا می میرد، و خانواده خود را در فقر می گذارد؛ خانواده مجبور می شوند به اقامتگاه های دهقانان فقیر بروند. به مدت پنج سال بدون هیچ خبری از پترو، ناتالکا تسلیم خواسته های مادرش می شود و در نهایت پیشنهاد ازدواج بعدی را می پذیرد که اتفاقاً از سوی یک مرد مسن با مقام دولتی، اما نسبتاً ثروتمند است. پترو با مال اندکی که به دست آورده باز می گردد و متوجه می شود که معشوقش به شخص دیگری قول ازدواج داده است. تنش افزایش می یابد تا زمانی که عاشقان بار دیگر همدل می شوند. از جمله شرایط تراژیک آشکارِ گرفتاری عاشق، نقش برجستهٔ طنز روستایی از مقام روسی شدهٔ دولت اوکراین است که به زبانی شکسته صحبت می کند و تلاش دارد به شیوه ای ناموفق از زبان مقامات روسی آن روز تقلید کند. در نها
یت، عشق واقعی بر همه پیروز می شود. اقتباس های سینمایی. این نمایشنامه به صورت فیلمی اقتباسی ساخته شد که در ۲۴ دسامبر ۱۹۳۶ میلادی در اوکراین اکران شد. فیلم توسط ایوان کاوالریدزه کارگردانی شد. این فیلم اولین اقتباس از یک اُپرت تولید شده در اتحاد جماهیر شوروی سابق بود. فیلم دیگری به کارگردانی واسیل آورامنکو، آمریکایی اوکراینی، یک سال بعد در ۱۴ فوریه ۱۹۳۷ میلادی در ایالات متحدهٔ آمریکا اکران شد. این اولین فیلم اوکراینی زبان بود که در ایالات متحدهٔ آمریکا تولید شد. اقتباس اُپرایی. اگرچه اولین نسخهٔ نمایشنامه در سال ۱۸۱۹ میلادی حاوی تعدادی آهنگ فولکلور اوکراینی بود که در قسمت های مختلف اثر خوانده می شد، اما اولین اقتباس موسیقایی شناخته شده از نمایشنامه، توسط: آ. بارسیتسکی نوازندهٔ اهل خارکیف ساخته شد و در سال ۱۸۳۳ میلادی منتشر شد. نمایشنامه با بازی میخائیل شپکین در نقش ویبورنی در سال ۱۸۳۰ میلادی در مسکو با موسیقی تنظیم شده توسط: آ. گوریانوف، اول نوازندهٔ ویولن و بعدها رهبر ارکستر اجرا شد. تنظیم های بعدی توسط آ. یدلیچکا، ام. واسیلیف و دیگران انجام شد. در سال ۱۸۸۹ میلادی نسخه ای از آهنگساز اوکراینی مایکولا لیسنکو برای
اولین بار به نمایش درآمد. این نسخه تمام نسخه های پیشین کار را غافلگیر کرد. لیسنکو آهنگ های اصلی را که طولانی بودند، از نمایشنامه گرفت و همراهی ارکستر را برای این آهنگ ها و رقص های محلی در نمایشنامه نوشت. او درهم تنیدگی موسیقایی را با تولید موسیقی پس زمینه به بخش هایی بزرگ تبدیل کرد. آهنگ ها به آریا تبدیل شدند، یک اوورتور و وقفهٔ موسیقی اضافه شد که به روح نمایشنامه کوتلیاروفسکی وفادار ماند. اگرچه نسخهٔ لیسنکو معمولاً به عنوان یک اُپرت طبقه بندی می شود، اما بیشتر به یک اُپرا-کمیک نزدیک است و شامل گستره های طولانی دیالوگ گفتاری است.
فاکتور افزایش طول جی (Elongation factor G) و به اختصار، EF-G که از گذشته، با عنوان ترانسلوکاز شناخته می شود، یک عامل افزایش طول پروکاریوتی است که در ترجمه پروتئین نقش دارد. این فاکتور، به عنوان یک جی تی پی آز، حرکت (انتقال) آران ای حامل (tRNA) و آران ای پیام رسان (mRNA) را از طریق ریبوزوم کاتالیز می کند. ساختار. این فاکتور، توسط ژن "fusA" در اپرون "str" کدگذاری می شود و از ۷۰۴ اسید آمینه تشکیل شده است که ۵ دومین پروتئین را تشکیل می دهند که از دومین ۱ تا ۵، نامگذاری شده اند.
زیرواحد کوچک ریبوزوم پروکاریوتی یا زیرواحد ۳۰اِس (به انگلیسی: Prokaryotic small ribosomal subunit) زیرواحد کوچک تر ریبوزوم ۷۰اِس است که در پروکاریوت ها یافت می شود. این زیرواحد، مجموعه ای از آران ای ریبوزومی (rRNA) ۱۶اِس و ۱۹ پروتئین است. این مجموعه، در اتصال آران ای حامل (tRNA) به آران ای پیام رسان (mRNA) نقش دارد. زیرواحد کوچک، مسئول اتصال و خواندن mRNA در طول ترجمه است. این زیرواحد، همراه rRNA و پروتئین های خود، با زیرواحد بزرگ ۵۰اِس، کمپلکس می شوند تا ریبوزوم پروکاریوتی کامل ۷۰اِس را در سلول های پروکاریوتی تشکیل دهند. ریبوزوم ۷۰اِس، سپس برای ترجمهٔ mRNA به پروتئین استفاده می شود. زیرواحد ۳۰اِس، بخشی جدایی ناپذیر از ترجمه mRNA است که سه فاکتور شروع پروکاریوتی IF-1، IF-2 و IF-3 را به یکدیگر، متصل می کند. ساختار. زیرواحد کوچک ریبوزومی، از آران ای ریبوزومی ۱۶اِس و ۱۹ پروتئین کامل تشکیل شده است. همچنین یک زنجیره پلی پپتیدی وجود دارد که از ۲۶ آمینو اسید تشکیل شده است. به طور معمول، rRNA با "H#" برچسب گذاری می شود تا عدد مارپیچ را در تصاویر، با وضوح بالا نشان دهد. پروتئین ها با علامت "S#" مشخص می شوند که پپتیدها
ی مختلف درگیر در تثبیت rRNA هستند. اِس۱۱ و اِچ۴۵، در نزدیکی محل اتصال Shine-Dalgarno قرار دارند که همچنین نزدیک محل اتصال IF-3 است. پروتئین های اِس۳، اِس۴، اِس۵ و اِس۱۲ به همراه اِچ۱۸، در نزدیکی کانالی قرار دارند که mRNA در زیرواحد ۳۰اِس حضور دارد. مهار. زیرواحد ۳۰اِس، هدف آنتی بیوتیک هایی مانند تتراسایکلین و جنتامایسین است. این آنتی بیوتیک ها به طور خاص، ریبوزوم های پروکاریوتی را هدف قرار می دهند، از این رو در درمان عفونت های باکتریایی در یوکاریوت ها مفید هستند. تتراسایکلین با اِچ۲۷ در زیرواحد کوچک و همچنین اتصال به A-site در زیر واحد بزرگ تعامل دارد. پورومایسین یک مهارکنندهٔ ترجمهٔ ریبوزومی است. پاکتامایسین، اتصال را در ناحیهٔ اتصال شاین-دالگارنو در زیرواحد کوچک، قطع می کند و در نتیجه، فعالیت را مختل می کند. هیگرومایسین بی همچنین با اِچ۴۴ تعامل می کند و حرکت و جابه جایی را که در طول بیوسنتز پروتئین ضروری است، مهار می کند.
"ترموس ترموفیلوس (Thermus thermophilus)، یک" باکتری گرم-منفی است که در طیف وسیعی از کاربردهای بیوتکنولوژیکی، از جمله به عنوان یک ارگانیسم مدل برای دستکاری ژنتیکی، ژنومیک ساختاری و زیست شناسی سیستم ها استفاده می شود. این باکتری، بسیار گرمادوست است و دمای رشد مطلوب آن، حدود است. این باکتری، در ابتدا از آب یک چاه گرمابی در یک چشمه آب گرم در ایزو، ژاپن جدا شد. همچنین مشخص شده است که این ارگانیسم در تجزیهٔ مواد آلی در مرحلهٔ ترموژنیک تهیهٔ کمپوست، مهم است. "ترموفیلوس،" به چندین سویه طبقه بندی می شود که سویه های HB8 و HB27 بیشترین استفاده را در محیط های آزمایشگاهی دارند. تجزیه و تحلیل ژنوم این سویه ها به طور مستقل در سال ۲۰۰۴ تکمیل شد. ویژگی ها. ترموس ترموفیلوس یک باکتری گرم-منفی با غشای خارجی است که از فسفولیپیدها و لیپوپلی ساکاریدها تشکیل شده است. این باکتری همچنین دارای یک لایهٔ نازک پپتیدوگلیکان (مورئین) است، در این لایه ۲۹ موروپپتید وجود دارد که بیش از ۸۵٪ از کل لایه مورئین را تشکیل می دهد. ترکیب و پل های متقابل پپتیدی موجود در این لایهٔ مورئین، مشابه باکتری های گرم-مثبت است، اما مقدار، درجهٔ پیوند متقابل و طو
ل زنجیرهٔ گلیکان به این باکتری، خواص گرم-منفی می دهد. مکانیسم های بقا. "ترموفیلوس" در ابتدا در یک چاه گرمابی در ژاپن یافت شد. این باکتری را می توان در انواع محیط های زمین گرمایی یافت. این باکتری ها به سیستم ترمیم دی ان ای دقیق تری نیاز دارند، زیرا دی ان ای در دماهای بالا، ناپایدار می شود. محتوای GC (گوانین و سیتوزین) این باکتری حدود ۶۹ درصد است که به پایداری حرارتی ژنوم این باکتری کمک می کند. سویه ها. دو سویه پرکاربرد در محیط های آزمایشگاهی HB27 و HB8 هستند. سویه HB27 قادر به زندگی در محیط های هوازی یا بی هوازی است. ژنومی دارد که از یک کروموزوم اصلی (با طول ۱٫۸۹ میلیون باز) و همچنین یک مگاپلاسمید به نام pTT27 (با طول ۰٫۲۳ میلیون باز) تشکیل شده است. کروموزوم HB27 حاوی ۱۹۶۸ ژن کدکنندهٔ پروتئین است که ۲۰ درصد از این ژن ها، هیچ عملکرد شناخته شده ای ندارند. در حالی که مگاپلاسمید حاوی ۲۳۰ ژن کدکنندهٔ پروتئین است، حدود ۳۹ درصد از این ژن ها عملکرد شناخته شده ای ندارند. سویه HB8 نیز یک ارگانیسم هوازی است و یک ارگانیسم مدل برای زیست شناسی سیستم ها است. این سویه، ژنومی متشکل از یک پلاسمید به نام pTT8 (با طول ۹٫۳ هزار با
ز)، که با یک کروموزوم (با طول ۱٫۸۵ میلیون باز) جفت شده است، و همچنین یک مگاپلاسمید، به نام pTT27 (با ۰٫۲۶ میلیون باز) دارد. کاربردها. این باکتری، در زمینه های بیوتکنولوژی صنعتی سودمند بوده است زیرا منبع عالی آنزیم ها و به طور خاص، ترموزیم ها است. یکی از این آنزیم ها، دی ان ای پلیمراز rTth است. این آنزیم، یک دی ان ای پلی مراز گرمادوست نوترکیب مقاوم در برابر حرارت است که از ترموس ترموفیلوس، مشتق شده است. این آنزیم، با فعالیت بهینه در ۷۰–۸۰ درجه سانتی گراد، در برخی از کاربردهای واکنش زنجیره ای پلیمراز استفاده می شود. این آنزیم دارای فعالیت رونوشت برداری معکوس کارآمد در حضور منگنز است. نشان داده شده است که این پلیمراز در برابر مهارکننده های دی ان ای پلیمراز موجود در نمونه های بالینی، مقاوم است، همچنین توانایی تشخیص آران ای در حضور مهارکننده ها را دارد.
سینی چرخان () یک سینی است که روی میز یا کانتر برای کمک به توزیع غذا قرار می گیرد. سینی چرخان ممکن است از مواد مختلفی ساخته شوند، اما معمولاً شیشه، چوب، یا پلاستیک هستند. آنها دایره ای هستند و در مرکز یک میز قرار می گیرند تا به راحتی ظروف را در بین کسانی که در حال غذا خوردن هستند تقسیم کنند. اگرچه آنها در رستوران های چینی رایج هستند، سینی چرخان یک اختراع غربی است. به دلیل ماهیت آشپزی چینی، به خصوص دیم سام، این سینی اها هم در رستوران های رسمی چینی هم در سرزمین اصلی چین و هم در خارج از کشور چین رایج هستند. در چینی، آنها به عنوان 餐桌转盘 (t.نویسه های چینی سنتی 餐桌轉盤) پین یین cānzhuō zhuànpán) یا «میزهای گرامافون شام» شناخته می شوند. استفاده های دیگر. این اصطلاح به ندرت برای میزهای گردان بسیار قدیمی به کار رفته در چرخ سفالگری و کارهای مرتبط مانند مجسمه سازی، مدل سازی، کار تعمیر و غیره استفاده می شود.
ترموس سرده ای از باکتری های گرمادوست و یکی از چندین سردهٔ باکتریایی متعلق به شاخهٔ "داینوکوکوتا" است. گونه های "ترموس" را می توان از سایر سرده های خانوادهٔ "ترمال ها" و همچنین تمام باکتری های دیگر با حضور هشت ایندل حفاظت شده (CSIs)، موجود در پروتئین هایی مانند آدنیلات کیناز و دی ان ای هلیکاز همانندسازی کننده و همچنین ۱۴ پروتئین حفاظت شده (CSPs)، متمایز کرد که به طور انحصاری، در اعضای این سرده مشترک هستند. گونه ها. سردهٔ ترموس، شامل گونه های زیر است: فیلوژنی. طبقه بندی پذیرفته شده در حال حاضر بر اساس فهرست نام های پروکاریوتی (LPSN) و بررسی آران ای ریبوزومی ۱۶اِس و مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی (NCBI) به صورت زیر است. نکته: سویه هایی که در مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری (NCBI) یافت شده اند، اما در فهرست نام های پروکاریوتی با نام گذاری (LPSN) فهرست نشده اند با علامت * مشخص شده اند.
فریتزینگ یک ابتکار منبع باز برای توسعه نرم افزار CAD آماتور یا سرگرمی برای طراحی سخت افزار الکترونیک است تا از طراحان و هنرمندانی که آماده حرکت از آزمایش نمونه اولیه به ساخت مداری دائمی تر هستند، حمایت کند. این برنامه، در دانشگاه علوم کاربردی پوتسدام توسعه داده شد. فریتزینگ یک نرم افزار رایگان تحت مجوز GPL 3.0 یا جدیدتر، با کد منبع رایگان در گیت هاب که باینری آن با هزینه ای پولی، که توسط GPL مجاز است، در دسترس است.
سامانهٔ خنثی سازی لیزری مواد منفجره مبتنی بر هاموی (HMMWV Laser Ordnance Neutralization System) یا به اختصار، HLONS که معمولاً با نام زئوس شناخته می شود، یک سلاح لیزری حالت جامد است که توسط نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا برای خنثی کردن مین های زمینی و مهمات منفجرنشده، پاکسازی مین های سطحی و وسایل انفجاری دست ساز (IED) استفاده می شود. امکانات. زئوس، از پرتو لیزر حالت جامد با ظرفیت حرارتی ۱۰ کیلووات، برای گرم کردن مهمات هدف، تا حدی استفاده می کند که باعث مشتعل شدن و شروع سوختن مواد منفجره شود. این شیوه، باعث وقوع یک انفجار با شدت پایین می شود که آسیب های جانبی را به حداقل می رساند. این سامانه، توانایی درگیری با اهدافی از فاصله ۲۵ تا ۳۰۰ متری را تا زمانی که در خط دید قرار دارند، نشان داده است. سامانه زئوس می تواند تا ۲٬۰۰۰ بار در روز شلیک شود. زئوس با دارا بودن قابلیت "roll-on roll-off" با هواپیماهایی چون سی-۱۷ گلوبمستر و سی-۱۳۰ هرکولس قابل حمل است و همچنین دارای تأییدیهٔ حمل و جابجایی معلق، به وسیلهٔ هلیکوپتر است. توسعه. تا پیش از ظهور سامانه زئوس، پرسنل آمریکایی خنثی سازی مهمات انفجاری (EOD) باید به مهمات، ن
زدیک شده و به صورت دستی یا با کمک ربات ها، اقدام به خنثی سازی می کردند، اما استفاده از زئوس ارزان تر (چند سنت در هر بار شلیک لیزر) و ایمن تر از روش سنتی است و این دستگاه، از راه دور و با فاصله ای امن، مواد منفجره، مهمات یا مین ها را منفجر می کند. لیزرها از نظر تئوری، برای استفاده در انفجار مواد منفجره در سال ۱۹۸۶ مورد ارزیابی قرار گرفتند اما مفهوم خنثی سازی لیزری مهمات در سال ۱۹۹۴ با طراحی، توسعه و آزمایش میدانی سامانهٔ مختل کنندهٔ مهمات متحرک (MODS) نشان داده شد. MODS از یک نفربر زرهی ام۱۱۳ استفاده می کرد. این برنامه توسط نیروی هوایی ایالات متحده در پایگاه نیروی هوایی اگلین (فلوریدا) تأمین مالی شد و سپس به نصب این سامانه در خودروهای هاموی منتهی شد. تکمیل و توسعهٔ زئوس، در سال ۱۹۹۶ آغاز شد و در جنگ افغانستان نیز از آن، استفاده شد. در اوایل سال ۲۰۰۴، این سامانه به یک لیزر ۱ کیلوواتی ارتقا یافت و سپس در اواخر سال ۲۰۰۴ به یک لیزر فایبرگلس ۲ کیلوواتی، ارتقا یافت. این ارتقا، به طور قابل توجهی وزن کلی سامانه را کاهش داد (کاهشی در حدود ۲٬۰۰۰ پوند) و افزایش قدرت پرتوی خروجی و در نتیجه، افزایش برد سامانه را باعث شد. د
ر ژانویهٔ ۲۰۰۵، در کنفرانس IQPC's Directed Energy Weapons در لندن، جرالد ویلسون (یکی از طراحان زئوس)، گفت که این سامانه، بین ۵ ثانیه تا ۴ دقیقه (معمولاً ۳۰ ثانیه) طول می کشد تا یک مین را از بین ببرد که این موضوع، به معنای سرعت پاکسازی معادل ۲۵ مین یا مواد منفجرهٔ دیگر در ساعت در صورت تجهیز با لیزر ۰/۵ کیلوواتی است. به کارگیری. زئوس در طول تاریخچهٔ آزمایش و استقرار خود، بیش از ۱٬۶۰۰ مورد مهمات از ۴۰ نوع مختلف را با بیش از ۹۸٪ درصد موفقیت حذف کرده است. در مارس ۲۰۰۳، سامانهٔ زئوس، به مدت ۶ ماه در افغانستان مستقر شد تا توانایی های آن در مبارزه با مین ها و تله های انفجاری و سایر مواد منفجره در یک محیط جنگی، ارزیابی شود. (عملیات آزادی بلندمدت). زئوس در پایگاه هوایی بگرام مورد استفاده قرار گرفت و بیش از ۲۰۰ مهمات (شامل ۵۱ مورد در یک دورهٔ ۱۰۰ دقیقه ای) از ۱۰ نوع مختلف را خنثی کرد. در آن زمان، سیستم زئوس، مجهز به یک لیزر ۱/۲ کیلووات بود. در ۱۶ مارس ۲۰۰۵، زئوس به عنوان بخشی از گروه محافظت کننده از کاروان های نظامی، به عراق اعزام شد تا به فعالیت های خنثی کردن مهمات و مواد منفجره در آن جا کمک کند. یکی از مهم ترین محدودی
ت های این سیستم، عدم توانایی خنثی سازی مین ها، مواد منفجره و مهمات مخفی شده است. این سامانه در حال حاضر به عنوان نخستین استفادهٔ عملیاتی از یک سلاح لیزری در میدان جنگ در تاریخ، توسط ارتش ایالات متحده در عراق، استفاده می شود.
دورگه زایی در پرندگان ساحلی ، تنها در تعداد کمی از موارد ثابت شده است. با این حال، بسیاری از پرندگان ساحلی منفرد توسط پرنده نگرها در سراسر جهان ثبت شده اند که با ویژگی گونه های شناخته شده مطابقت ندارند. بسیاری از اینها مظنون به دورگه بودن هستند. در چندین مورد، دورگه های پرندگان ساحلی پیش از کشف منشأ دورگه بودن آن ها، به عنوان گونه های جدید توصیف شده اند. در مقایسه با سایر گروه های پرندگان (مانند کاکایی ها)، تنها چند گونه از پرندگان ساحلی شناخته شده یا مشکوک به دورگه زایی هستند، اما با این وجود، این دورگه ها در برخی موارد بسیار پرتکرار دیده می شوند.
توماس نلسون جونیور (.Thomas Nelson Jr) (زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۷۳۸ – درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۷۸۹)، سرباز و سیاستمدار آمریکایی اهل یورک تاون ویرجینیا بود و از بنیان گذاران ایالات متحده محسوب می شود. او علاوه بر خدمت در مجلس شورای ویرجینیا برای چندین دوره، دو بار نماینده ویرجینیا در کنگره قاره ای بود. در سال ۱۷۸۱، قانون گذاران ویرجینیا او را به عنوان فرماندار ایالت انتخاب کردند. او به عنوان عضوی از هیئت نمایندگان ویرجینیا اعلامیه استقلال را امضاء کرد و در طول محاصره یورک تاون همگام با شبه نظامیان جنگید. اوان زندگی و خانوادگی. نلسون نوه توماس «اسکاچ تام» نلسون، مهاجری اهل کامبرلند انگلستان و یکی از مهاجران اولیه به یورک تاون بود. نلسون پسر در سال ۱۷۳۸ در یورک تاون به دنیا آمد؛ مادرش الیزابت کارتر بورول (دختر رابرت «شاه» کارتر و بیوه ناتانیل بورول) و پدرش ویلیام نلسون بود که یکی از رهبران مستعمره نشین بود و مدت کوتاهی به عنوان فرماندار خدمت کرد. نلسون همچون بسیاری از ویرجینیایی های طبقه زارعین، برای تحصیلات راهی انگلستان شد. او قبل از ورود به کالج مسیح دانشگاه کمبریج در سال ۱۷۵۸، به مدرسه نیوکامز رفت. او در سال ۱۷۶۰ فارغ ال
تحصیل شد و یک سال بعد به ویرجینیا بازگشت. نلسون یکی از اجداد توماس نلسون پیج و ویلیام نلسون پیج بود. مزرعه دار. نلسون پس از بازگشت به ویرجینیا، در بهره برداری از چندین مزرعه پدرش به او کمک کرد. این مزارع به نیروی کار برده های آفریقایی-آمریکایی متکی بود. پس از ازدواج با بیوه جوان، لوسی گریمز بورول، او املاکی را که از ازدواج نخست لوسی برای پسرانش باقی مانده بود را هم مدیریت کرد. باغستان کارتر که به پسرش ناتانیل بورول رسیده بود، نیز جزو این املاک بود. در طول جنگ انقلابی آمریکا، نلسون ۵۴۰۰ جریب زمین و تعداد نامشخصی برده را در شهرستان پرنس ویلیام از لوئیس بورول که از نظر مالی در تنگنا قرار داشت (و در سال ۱۷۷۹ درگذشت) خریداری کرد. حرفه سیاسی. در سال ۱۷۶۱ رأی دهندگان شهرستان یورک، نلسون را که مردی جوان بود به عنوان نماینده در مجلس برگزس ویرجینیا انتخاب کردند؛ او در این سمت پاره وقت جانشین رابرت کارتر نیکلاس شد. او شش دورهٔ نخست خود را در کنار نماینده کهنه سرباز، دادلی دیگز سپری کرد. از آنجا که ویرجینیایی ها از حکومت مستعمره ای ناراضی شدند، دیگز و نلسون در طول پنج کنوانسیون ویرجینیا قبل از ایالت شدن، به نمایندگی از ش
هرستان یورک انتخاب شدند: اولین کنوانسیون ویرجینیا (که در سال ۱۷۷۴ در ویلیامزبورگ تشکیل شد)، دومین کنوانسیون ویرجینیا (که در مارس ۱۷۷۵ در کلیسای یوهان مقدس در ریچموند برگزار شد)، سومین کنوانسیون ویرجینیا (که در تابستان ۱۷۷۵ در ریچموند تشکیل شد)، چهارمین کنوانسیون ویرجینیا (که در زمستان ۱۷۷۵–۱۷۷۶ در ریچموند و ویلیامزبورگ تشکیل شد که نلسون نتوانست در آن جلسه شرکت کند) و پنجمین کنوانسیون ویرجینیا که در تابستان ۱۷۷۶ در ویلیامزبورگ تشکیل شد (نلسون این کنوانسیون را در ماه مه ترک کرد تا در کنگره قاره ای شرکت کند). دیگز در اولین جلسه غیر مستعمره ای مجلس نمایندگان ویرجینیا که در پاییز ۱۷۷۶ برگزار شد، به همراه کوربین گریفین نماینده شهرستان یورک بود. اما نلسون در انتخابات ۱۷۷۷ و ۱۷۷۸ به نمایندگی از شهرستان یورک در مجلس نمایندگان پیروز شد و آنجا در کنار جوزف پرنتیس مشغول به فعالیت شد. پرنتیس کرسی خود را در سال ۱۷۷۸ رها کرد تا در شورای ایالتی خدمت کند و در ۲۱ سپتامبر ۱۷۷۸ نلسون جایگزین او شد. در سال های ۱۷۷۹، ۱۷۸۰ و ۱۷۸۱ نلسون در کنار ویلیام رینولدز خدمت کرد و پس از این که در ژوئن ۱۷۸۱ به عنوان فرماندار ویرجینیا انتخاب شد،
از کرسی قانون گذاری خود صرف نظر کرد. نخستین دوره حضور نلسون در کنگره تا سال ۱۷۷۶ ادامه یافت و پس از آن یک دوره بیماری موجب شد تا برای دوره ۱۷۷۸–۱۷۷۹ استعفا دهد. پس از بهبودی، مجدداً انتخاب شد و یک سال دیگر خدمت کرد. نلسون در طول اولین عضویت خود در کنگره، در بهار ۱۷۷۶ به ویرجینیا بازگشت تا نقشی کلیدی در کنوانسیون قانون اساسی آنجا ایفا کند. او در تابستان همان سال به وقت به کنگره بازگشت تا اعلامیه استقلال را امضاء کند. توماس نلسون یکی از اعضای کمیته سیزده نفره ای بود که در ۱۲ ژوئن ۱۷۷۶ در کنگره قاره ای منصوب شدند تا «فرم قانون اساسی را آماده و خلاصه کنند». آنها پیش نویس قانون اساسی اولیه را تهیه کردند. او یک سرتیپ از شبه نظامیان ویرجینیای سفلی بود و به عنوان فرماندار ویرجینیا، جانشین توماس جفرسون شد (پس از ۹ روز حضور ویلیام فلمینگ به عنوان سرپرست فرمانداری). نلسون در آخرین محاصره یورک تاون حضور داشت. بنا به روایتی، او از ژنرال جورج واشینگتن (یا در برخی روایات، از مارکی دو لافایت) خواست تا به خانه خودش یعنی خانه نلسون که ژنرال کورنوالیس در آن مستقر بود، فیر کند. او گفت که به اولین کسی که به خانه اش فیر کند، پنج
سکه طلای گینی جایزه خواهد داد. نلسون پس از اتمام دوره فعالیتش در سمت فرمانداری ویرجینیا، مجدداً در انتخابات مجلس نمایندگان ویرجینیا پیروز شد. او در کنار جوزف پرنتیس در مجامع ۱۷۸۲ و ۱۷۸۳ به نمایندگی از شهرستان یورک انتخاب شد، اما در مجمع سال ۱۷۸۴–۱۷۸۵ ناتانیل نلسون جایگزین او شد. او و پرنتیس در انتخابات بعدی پیروز شدند و دوباره در جلسات ۱۷۸۶–۱۷۸۷ و ۱۷۸۷–۱۷۸۸ خدمت کردند. در مجمع ۱۷۸۸ رابرت شیلد و ویلیام نلسون جایگزین آنها شدند. مرگ و تجلیل. او در خانه پسرش در شهرستان هانوفر ویرجینیا درگذشت و در ناحیه کلیسای گریس در یورک تاون به خاک سپرده شد. نلسون عضو کلیسای گریس بود. سرهنگ اینس این چنین به او ادای احترام کرده است: ژنرال برجسته توماس نلسون دیگر در بین ما نیست! او آخرین قرض بزرگ را در روز یکشنبه چهارم این ماه در ملک خود در هانوفر به طبیعت پرداخت. هر کسی که فضایل والا و زینت بخش زندگی این مرد بزرگ و نیکوکار را به خاطر می آورد، ناگزیر از فطرت انسان تمجید می کند. او به عنوان یک انسان، یک شهروند، یک قانون گذار و یک میهن پرست، رفتاری از خود نشان داد که خدشه ناپذیر بود و کاملاً نشان از ویژگی های اصیل دین واقعی، سخاوت
کامل و سیاست لیبرال داشت. او که گرم ترین شعله عشق به آزادی مدنی و مذهبی را در دل داشت، یکی از نخستین افراد از آن گروه باشکوه میهن پرستان بود که تلاش هایش، دسیسه های استبداد بریتانیا را شکست داد و آنها را نقش بر آب کرد و آزادی و امپراتوری مستقل را به آمریکای متحد هدیه داد. در یکی از مهم ترین بحران ها، در جریان مبارزات اخیر برای آزادی آمریکا، زمانی که به نظر می رسید این ایالت صحنه رویارویی ارتش های متخاصم شده است، او با رای متفق القول قانون گذاران به فرمانداری نیروی سواره نظام فضیلت مند کشورش انتخاب شد؛ او در این سمت افتخارآمیز تا پایان جنگ باقی ماند؛ به عنوان یک سرباز، او به شدت خستگی ناپذیر و شجاع بود؛ در سختی ها مصمم و پرامید بود، از دیوار بلند درد و رنج بالا رفت و با مشکلات متعددی که به واسطه موقعیتش با آنها مواجه می شد، با ثبات و شجاعت مبارزه کرد. در سال به یاد ماندنی ۱۷۸۱، هنگامی که تمام نیروهای ارتش جنوب بریتانیا هجوم آوردند تا این ایالت را تسخیر کنند، او به سکان داری حکومت فراخوانده شد؛ این مقطعی بود که در واقع «روح آدمی را محک می زند».
کلنی پرنده ، اجتماع بزرگی از افراد یک یا چند گونه پرنده که در نزدیکی یک مکان خاص آشیانه می سازند یا در نزدیکی خانه می خوابند. بسیاری از انواع پرندگان در گروه هایی با اندازه های مختلف جمع می شوند. به گروه پرندگان آشیانه ساز، کلنی زادآوری می گویند. پرندگان آشیانه ساز کلنی شامل پرندگان دریایی مانند ماهی گیرک و آلباتروس؛ گونه های تالابی مانند حواصیل، و چند گنشک سان مانند مرغ جولا و سیاه پرگان معین و چندین پرستو هستند. به گروهی از پرندگان که برای استراحت دور هم جمع می شوند، استراحتگاه مشترک می گویند. شواهدی از آشیانه سازی کلنی در پرندگان غیرنئورنیتین (ناهمسان مرغان)، در رسوبات کرتاسه پسین (ماستریختین) رومانی یافت شده است. نگارخانه. کلنی های پرندگان دریایی می توانند عمدتاً یک گونه یا ترکیبی از گونه ها باشند:آشیانه سازی در کلنی می تواند آنقدر نزدیک باشد که چندین لانه در هم تنیده شوند:شکل دیگر این است که آشیانه های جداگانه در گروه نزدیک هم باشد:کلنی حواصیل ها و کلاغ سیاه اغلب در بالای درختان قرار دارد: