Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شود. این الگو مانند اثرانگشت تراشه است چرا که با توجه به یک SRAM خاص و از این رو برای یک تراشهٔ خاص، منحصربه فرد است. پس پردازش PUF مبتنی بر حافظه ایستا با دسترسی تصادفی. پاسخِ PUF مبتنی بر حافظه ایستا با دسترسی تصادفی یا SRAM PUF، یک اثرانگشت نویزی است زیرا تعداد کمی از سلول ها نزدیک به وضعیت تعادل، ناپایدار هستند. به منظور استفادهٔ قابل اعتماد از SRAM PUF به عنوان یک یا برای استخراج ، فرایند پس پردازش مورد نیاز است. این کار را می توان با استفاده از ، مانند «الگوریتم های دادهٔ کمک کننده» یا انجام داد. این الگوریتم ها دو عملکرد اصلی را انجام می دهند: تصحیح خطا و . این روش به دستگاه اجازه می دهد تا یک کلید رمز منحصربه فرد دستگاه را از SRAM PUF ایجاد کند و بدون وجود کلید رمز، دستگاه خاموش شود. با استفاده از داده کمک کننده، دقیقاً همان کلید را می توان در صورت لزوم از SRAM PUF بازسازی کرد. سالمندی PUF مبتنی بر حافظه ایستا با دسترسی تصادفی. یک IC درحال استفاده به آهستگی و به تدریج با گذشت زمان تغییر می کند، یعنی سالمند می شود. ، مهم ترین اثر سالمندی در ICهای به روز است که در عین حال تأثیر زیادی بر رفتار نویزی SRA
M PUF دارد. از آنجا که NBTI به خوبی درک شده است، روش های مختلفی برای مقابله با تمایل به سالمندی وجود دارد. استراتژی های ضد سالمندی تدوین شده است که باعث می شود بدون افت سایر مقیاس های کیفیت PUF مانند امنیت و بهره وری، قابلیت اعتماد SRAM PUF بیشتر شود. PUF مبتنی بر حافظه ایستا با دسترسی تصادفی در برنامه های تجاری. PUF مبتنی بر حافظه ایستا با دسترسی تصادفی یا SRAM PUF در ابتدا، در برنامه هایی با نیازمندی های امنیتی بالا، مانند وزارت دفاع، استفاده می شده است تا از سیستم های حساس دولتی و نظامی محافظت شود. علاوه بر این، در صنعت بانکداری برای تأمین امنیت سیستم های پرداخت و معاملات مالی به کار می رفت. در سال ۲۰۱۰، NXP استفاده از تکنولوژی SRAM PUF را برای حفظ امنیت دارایی های SmartMX در برابر ، دستکاری، و مهندسی معکوس آغاز کرد. از سال ۲۰۱۱، شرکت برای اضافه نمودن امنیت برای ایمن سازی دولت و کاربردهای تجاری حساس در دستگاه های مبتنی بر فلش و بوردهای توسعه، پیاده سازی های مبتنی بر SRAM PUF را پیشنهاد می کند. برنامه های کاربردی اخیر شامل موارد مقابل است: یک سیستم تصدیق هویت مبتنی بر حسگر برای IoT, تلفیق پردازنده های برنام
ه IoT مبتنی بر برای امنیت هوشمند، دستگاه های سنجش مبتنی بر باتری در لبه و جایگزینی روش های سنتی تزریق کلید با برای امنیت IoT در حجم بالا، میکروکنترلرهای کم توان و پردازنده های متقاطع. برخی از سیستم های امنیتی مبتنی بر SRAM در دهه ۲۰۰۰ به جای اصطلاح استانداردتر "PUF"، اصطلاح "شناسایی تراشه" را ذکر می کنند. امروزه، به طور گسترده ای، جامعه پژوهش و صنعت اصطلاح PUF را برای توصیف این بخش از تکنولوژی پذیرفته اند. PUF پروانه. PUF پروانه مبتنی بر اتصال متقاطع دو لچ یا فلیپ فلاپ است. سازوکار مورد استفاده در این PUF مشابه SRAM PUF است اما مزیت آن در پیاده سازی آن روی هر FPGA مبتنی بر SRAM است. PUF مبتنی بر مقاومت فلزی. PUF مبتنی بر مقاومت فلزی، آنتروپی خود را از تغییرات فیزیکی تصادفی در اتصال، via و سیم های فلزی که شبکه برق و اتصال میانی یک IC را تعریف می کنند، به دست می آورد. چندین مزیت مهم برای بهره وری تغییرات تصادفی مقاومت در منابع فلزی یک IC وجود دارد که در موارد زیر، ذکر شده است: PUF مبتنی بر حلقه دو وضعیتی. PUF مبتنی بر حلقه دو وضعیتی یا BR-PUF توسط Q. Chen و همکاران معرفی شد. BR-PUF براساس این ایده است که حلقه ا
ی با تعداد زوج از معکوس کننده ها دارای دو حالت پایدار ممکن است. با تکثیر کردن معکوس کننده ها و اضافه کردن مالتی پلکسرها بین طبقات، می توان به صورت نمایی تعداد زیادی از جفت های چالش-پاسخ را از BR-PUF تولید کرد. PUF مبتنی بر حافظه پویا با دسترسی تصادفی. از آنجایی که در بسیاری از سیستم های رایانه ای، تعبیه حافظه پویا با دسترسی تصادفی یا DRAM روی بورد بسیار پرکاربرد است، استفاده از آن ها به عنوان یک PUF در سطح سیستم بسیار کارآمد است. این موضوع، اولین بار توسط Tehranipoor و همکاران ارائه شد"." همچنین DRAM بسیار ارزان تر از حافظه ایستا با دسترسی تصادفی (SRAM) است؛ بنابراین، PUFهای مبتنی بر حافظه پویا با دسترسی تصادفی یا DRAM PUFها می توانند منبعی از داده های تصادفی اما قابل اطمینان برای تولید شناسه های بورد (شناسه تراشه) باشند. مزیت DRAM PUF بر این واقعیت استوار است که DRAM مستقل که در حال حاضر در یک سیستم روی تراشه وجود دارد می تواند برای تولید امضاهای خاص دستگاه بدون نیاز به مدار یا سخت افزار اضافی مورد استفاده قرار گیرد. DRAM PUFکه برای سیستم های سطح تراشه استفاده می شوند، به عنوان یک PUF امنیتی سطح سیستم، به طو
ر گسترده، مورد بررسی قرار نگرفته اند. PUF دیجیتال. PUF دیجیتال بر مسائل آسیب پذیری در PUFهای سیلیکون آنالوگ معمول غلبه می کند. بر خلاف PUFهای آنالوگ که اثر انگشت از ماهیت تغییر فرایند ذاتی ترانزیستورها ناشی می شود، اثر انگشت PUFهای مدار دیجیتالی از تصادفی بودن هندسی اتصالات میانی VLSI القا شده از تغییرات لیتوگرافی استخراج می شود. چنین عدم قطعیت اتصال میانی به دلیل مسائلی مانند اتصال کوتاه، ولتاژ گیت شناور و غیره برای ترانزیستورها با مدارهای CMOS VLSI ناسازگار است. یک راه حل، استفاده از لچ های با انحراف شدید کلاک برای اطمینان از وضعیت پایدار عملیاتی هر ترانزیستور CMOS است. به این ترتیب، اطمینان حاصل می شود که مدار، نیز، در برابر تغییرات محیطی و عملیاتی مصون است. PUF مبتنی بر شکاف اکسید. PUF مبتنی بر شکاف اکسید، نوعی PUF است که از تصادفی بودن حاصل از خواص ناهمگن طبیعی اکسید گیت که در فرایند تولید IC اتفاق می افتد، سود می برد. در کنار خاصیت واقعاً تصادفی، خواص غیرقابل پیش بینی بودن و پایداری بالا نیز وجود دارند که ایده آل ترین منبع برای تابع کپی ناپذیر فیزیکی است. خانه های طراحی IC می توانند با اجرای PUF مبتنی ب
ر شکاف اکساید در طراحی IC خود، بدون نگرانی در مورد مسئله قابلیت اطمینان و زمان عمر، سطح امنیت را به شدت ارتقا بخشند. علاوه بر این، می توانند از هزینه های اضافی مدارهای پیچیده () خلاص شوند. PUF مبتنی بر شکاف اکسید می تواند بیت های باینری با توزیع یکنواخت را از طریق مکانیسم تقویت و بازخورد از خود (به انگلیسی: Self-feedback) استخراج کند، بیت های تصادفی پس از ثبت نام فعال می شوند و به دلیل استخر بزرگ بیت آنتروپی، به کاربران این امکان را می دهد که انعطاف پذیری دلخواه خود را برای رویکردهای تولید کلید و مدیریت انتخاب کنند. سطح امنیتی را می توان با ویژگی های ذاتی واقعاً تصادفی بودن و نامرئی بودن PUF مبتنی بر شکاف اکسید ارتقا داد. تصادفی بودن صریح. PUF پوششی. یک PUF پوششی می تواند در لایه بالایی یک مدار مجتمع (IC) ساخته شود. بالاتر از یک IC نرمال، شبکه ای از سیم های فلزی به شکل شانه پخش شده است. فضای بین و بالای ساختار شانه از ماده ای مات پر شده و به طور تصادفی با ذرات دی الکتریک آلایش شده است. به دلیل جانمایی تصادفی، اندازه و ذرات، ظرفیت بین هر دو سیم فلزی تا حدودی تصادفی خواهد بود. این تصادفی بودن منحصربه فرد می توا
ند برای به دست آوردن یک شناسه منحصربه فرد برای دستگاه حامل PUF پوششی استفاده شود. علاوه بر این، جانمایی این PUF مات در لایه بالای یک IC باعث می شود مدارهای زیرین از بازرسی توسط یک حمله کننده، به عنوان مثال برای مهندسی معکوس، محافظت شود. هنگامی که یک حمله کننده سعی می کند (بخشی از) پوشش را از بین ببرد، ظرفیت خازن بین سیم ها تغییر کرده و شناسه اصلی منحصربه فرد از بین می رود. نشان داده شده است که چگونه یک برچسب RFID غیرقابل کپی کردن با PUF پوششی ساخته می شود. PUF کوانتومی الکترونیکی. از آنجا که اندازه یک سیستم به زیر طول موج دِ بروگلی کاهش می یابد، تأثیر محدودکردن کوانتومی بسیار مهم می شوند. تصادفی بودن ذاتی در یک PUF مبتنی بر محدودیت کوانتومی ناشی از غیر یکنواختی های ترکیبی و ساختاری ر سطح اتمی است. خصوصیات فیزیکی وابسته به اثرات مکانیک کوانتومی در این مقیاس است، در حالی که مکانیک کوانتومی توسط ساختار اتمی تصادفی تحمیل می شود. این نوع ساختار به دلیل تعداد زیاد اتم های درگیر، ماهیت غیرقابل کنترل فرایندها در سطح اتم و عدم امکان دستکاری اتم ها با اطمینان امکان پذیر نیست. نشان داده شده است که اثرات محدودیت کوانتومی
می تواند برای ساختن PUF در دستگاه های شناخته شده به عنوان (به انگلیسی: ) استفاده شود. این دستگاه ها می توانند در فرایندهای ساخت نیمه هادی استاندارد تولید شوند که تولید انبوه بسیاری از دستگاه ها را به طور موازی تسهیل می کنند. این نوع PUF نیاز به مهندسی سطح اتمی برای کپی دارد و کوچکترین PUF با بالاترین چگالی بیت است که تاکنون شناخته شده است. علاوه بر این، این نوع PUF را می توان با بایاس بیش از حد عمدی دستگاه مجدداً راه اندازی کرد تا باعث بازآرایی محلی اتم ها شود. PUFهای با اندازه گیری ترکیبی. تصادفی بودن ضمنی. PUF مغناطیسی. یک PUF مغناطیسی روی کارت نوار مغناطیسی وجود دارد. ساختار فیزیکی رسانه مغناطیسی اعمال شده بر روی کارت با مخلوط کردن میلیاردها ذره با هم در یک دوغاب در طی فرایند ساخت تولید می شود. این ذرات اشکال و اندازه های مختلف دارند. دوغاب روی یک لایهٔ گیرنده اعمال می شود. این ذرات به روشی تصادفی روی سطح می نشینند، دقیقاً مثل ریختن یک مشت ماسه مغناطیسی مرطوب روی یک حامل. ریختن ماسه برای بار دوم و با الگوی مشابه، به دلیل عدم دقت فرایند، تعداد انحراف ذرات و هندسه تصادفی شکل و اندازه آنها غیرممکن است. تصادف
ی بودن معرفی شده در طی فرایند ساخت را نمی توان کنترل کرد. این یک نمونهٔ کلاسیک از یک PUF با استفاده از تصادفی بودن ذاتی است. هنگامی که دوغاب خشک می شود، لایهٔ گیرنده به صورت نوار خرد شده و بر روی کارت های پلاستیکی اعمال می شود، اما الگوی تصادفی روی نوار مغناطیسی باقی می ماند و قابل تغییر نیست. به دلیل توابع کپی ناپذیرِ فیزیکی آن ها، احتمال یکسان بودن دو کارت نوار مغناطیسی بسیار کم است. با استفاده از یک کارت استاندارد شده، احتمال اینکه هر دو کارتی دقیقاً یک PUF مغناطیسی مطابق هم داشته باشند، ۱ در ۹۰۰ میلیون محاسبه می شود. علاوه بر این، به دلیل اینکه PUF، مغناطیسی است، هر کارت یک سیگنال مغناطیسی متمایز، قابل تکرار و قابل خواندن را به همراه دارد. تصادفی بودن صریح. PUF نوری. PUF نوری که تابع یک طرفه فیزیکی (به انگلیسی: physical one-way function) یا POWF نامیده می شود شامل یک ماده شفاف است که با ذرات پراکندگی نور آلایش می شود. هنگامی که یک پرتو لیزر بر روی مواد تابیده می شود، تصادفی و منحصربه فردی به وجود می آید. جانمایی ذرات پراکندگی نور فرایندی کنترل نشده است و تعامل بین لیزر و ذرات بسیار پیچیده است؛ بنابراین، ن
سخه برداری از PUF نوری به گونه ای که همان الگوی لکه ای به وجود بیاید بسیار سخت است، از این رو فرض این است که «کپی ناپذیر» است. PUF نوری کوانتومی. با استفاده از همان دشواری کپی ناشی از کوانتوم به عنوان PUF کوانتومی الکترونیکی، می توان یک PUF کوانتومی که در روش نوری کار می کند، تعبیه کرد. نواقص ایجاد شده در طول رشد یا ساخت کریستال منجر به تغییرات مکانی در شکاف باند مواد دو بعدی یا 2D می شود که از طریق اندازه گیری نورتابناکی قابل تشخیص است. نشان داده شده است که یک فیلتر انتقال با زاویه قابل تنظیم، فیزیک نوری ساده و یک دوربین CCD می توانند نورتابانکی وابسته به مکان را ضبط کنند تا نقشه های پیچیده ای از اطلاعات منحصربه فرد تک لایه های دو بعدی تهیه کنند. PUF مبتنی بر فرکانس رادیویی. داده های مدوله شده دیجیتالی در مدارهای ارتباطی مدرن در معرض اختلالات منحصربه فرد آنالوگ/فرکانس رادیویی یا RF خاص دستگاه، مانند خطا/ و (در فرستنده) قرار می گیرند و به طور معمول در گیرنده جبران می شوند که این موارد غیر ایده آل را رد می کند. RF-PUF و RF-DNA از موارد غیر ایده آل موجود استفاده می کنند تا بین نمونه های فرستنده تمایز قائل شوند.
RF PUF از هیچ سخت افزار اضافی در فرستنده استفاده نمی کند و می تواند به عنوان یک ویژگی امنیتی لایه فیزیکی مستقل یا برای احراز هویت چند عاملی، در ترکیب با ویژگی های امنیتی لایهٔ شبکه، لایهٔ حمل و نقل و لایهٔ کاربرد استفاده شود.
مؤسسه کایزر ویلهلم برای انسان شناسی، وراثت انسانی، و اصلاح نژاد مکانی پژوهشی علمی بود که برای ۱۸ سال میان ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۵ فعالیت می کرد. این موسه در ۱۹۲۷ در برلین، آلمان، گشایش یافت و عمده فعالیتش در زمینه اصلاح نژاد و پاک ساختن نژاد انسان بود. پس از آغاز جنگ جهانی دوم اما تمرکز اصلی مرکز بر روی مسئله پاکسازی نژادی و تهیه راه حلی برای مسئله یهود قرار گرفت. تا سال ۱۹۳۹، این موسسه توسط کمک های مالی بنیاد راکفلر اداره می شد. تاریخچه. در ۱۹۲۲، چندین ژنتیک دان برجسته آلمانی خواهان گشایش موسسه ای سلطنتی برای پژوهش در زمینه وراثت و جمعیت های انسانی شدند. موسسه کایزر ویلهلم در ۱۹۲۶ توسط انجمن کایزر ویلهلم در محله دالم برلین گشایش یافت. در آغاز، برنامهٔ این مرکز بر فاصله گرفتن از «تعصبات جنبش های سیاسی نژادپرستانه و پاک گرایانه» بود؛ هدفی که از آن به گفته فرانسیس گالتون با عنوان «اصلاح نژاد مثبت» یاد می شود. یوگن فیشر نخستین رئیس این موسسه بود که خود ریاست بخش «انسان شناسی» را نیز بر عهده داشت. او و همکارانش در میان سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸، ۶۰۰ کودک را در آلمان نازی مورد مطالعه قرار دادند؛ کودکانی که از آن ها با عنوان «حرام
زادگان راینلند» یاد می شد و اغلب فرزندان سربازان آفریقایی–فرانسوی مستقر در راینلند پس از جنگ جهانی یکم و مادران آلمانی بودند. این کودکان بعدها به ناچار عقیم شدند. رئیسان این موسسه از آغاز تا پایان این افراد بودند:
فناوری پوشیدنی یا تکنولوژی پوشیدنی (به انگلیسی: Wearable Technology)، یک دستگاه الکتریکی هوشمند (وسیله ای الکترونیکی مجهز به میکرو کنترولر) است که نزدیک یا روی سطح پوست قرار می گیرد. این دستگاه توانایی شناسایی و جمع آوری، تجزیه و تحلیل و انتقال اطلاعات را دارد. به طور مثال اطلاعاتی در مورد علائم حیاتی بدن موجود زنده یا هر نوع اطلاعات محیطی دیگر که می توانند بلافاصله در اختیار کاربر قرار گیرند. دستگاه های پوشیدنی مثل ابزارک های ورزشی و سلامت، نمونه ای از اینترنت اشیاء هستند که می توانند با استفاده از حسگرها، نرم افزار و برقراری ارتباط از طریق اینترنت بدون دخالت انسان به تبادل اطلاعات با اپراتور، کاربر و دیگر دستگاه ها بپردازند. بعضی از آنها به سیستم عامل های معروفی مثل اندروید و آی او اس مجهزند و بعضی نیز سیستم عامل مربوط به خود را دارند. فناوری پوشیدنی دارای انواع و گونه های مختلفی است که با پیشرفت هر روزه فناوری گسترش پیدا می کنند و در حوزه عمومی، ساعت های هوشمند و گجت های سلامت و ورزشی طرفداران زیادی دارند. جدا از کاربردهای تجاری، فناوری پوشیدنی در سیستم های ناوبری، منسوجات پیشرفته و خدمات و مراقبت های بهدا
شتی نیز حضور دارد و روز به روز فراگیرتر می شود. تاریخچه. ساعت مچی که تنها کاربردش اطلاع از زمان بود را می توان جد بزرگ فناوری های پوشیدنی که امروزه می بینیم به حساب آورد. در سال ۱۵۰۰ میلادی مخترع آلمانی پیتر هنلین (Peter Henlein) ساعت های کوچکی ساخت که می شد به عنوان گردنبند پوشید. یک قرن بعد، مردها شروع به قرار دادن ساعت های خود در جیب جلیقه هایشان کردند و به سرعت متداول و به مد روز تبدیل شد و به این ترتیب ساعت های جیبی ساخته شدند. ساعت مچی در اواخر دهه ۱۶۰۰ استفاده می شد، اما بیشتر توسط بانوان و بعنوان دستبند به کار می رفت. با گذشت زمان، ساعت ها کوچکتر و دقیق تر شدند. در سال ۱۹۰۴ یک خلبان و مخترع برزیلی به نام آلبرتو سانتوس دومون (Alberto Santos-Dumont) در استفاده از ساعت مچی پیشگام شد. دومون ساعتی طراحی کرد که روی مچ دست بسته می شد و در هنگام خلبانی می توانست به راحتی و بدون دردسر ساعت را بخواند. تجربه دومون ثابت کرد که مچ دست مکان مناسبی برای قرار گرفتن یک ساعت است. مردم شروع به استفاده از ساعت مچی در هر مناسبت کردند؛ از ابزاری که به آنها کمک می کرد تا در بازی های قمار برنده شوند، حلقه هایی که توسط تاجران
به عنوان وسیله محاسباتی به کار می رود، هدست های الکترونیکی که در سینماها استفاده می شوند یا دوربینی که به یک پرنده وصل می شود تا عکس های هوایی بگیرید. فناوری های پوشیدنی در زندگی روزمره فراگیر شده اند و پیشگامان توسعه این فناوری سعی در تقویت و گسترش کارایی آن دارند. هر روز بر تعداد پوشیدنی هایی که به عنوان لوازم جانبی تخصصی برای حوزه های مختلف ساخته می شوند افزوده می شود، به طور مثال: ثبت و بررسی فعالیت های معمولی با استفاده از ابزارک های شخصی کوچک و قابل حمل، مثل مسافت طی شده، تعداد قدم ها و ضربان قلب و … یکی دیگر از نمونه های اولیه فناوری پوشیدنی که پیش از دوران مدرن کنونی به طور گسترده استفاده می شد، ساعت ماشین حساب بود که در دهه ۱۹۸۰ میلادی عرضه شد. یک فناوری پوشیدنی قدیمی تر سمعک بود. در ایران و در حوزه فناوری های پوشیدنی "جشنواره لباس آینده و فناوری در پوشیدنی ها" در سال ۱۴۰۰ برای اولین بار برگزار شد. نمونه های اولیه. در بین سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷، در آزمایشگاه رسانه دانشگاه MIT تحقیقاتی در زمینه جمع آوری، ذخیره و بررسی داده های فیزیولوژیکی با استفاده از پوشیدنی ها انجام و محصولاتی طراحی و ساخته شد. این
کفش ها، جواهرات و لوازم جانبی پوشاک، اطلاعات مختلف مربوط به وضعیت افراد را از طریق حسگرها، دوربین ها و سایر دستگاه هایشان جمع آوری می کردند. در سال ۲۰۰۹، تیمی از کمپانی سونی اریکسون برای شرکت در مسابقات طراحی پوشاک دیجیتال، با کالج مد لندن همکاری کرد و یک لباس مهمانی با فناوری بلوتوث طراحی کردند که هنگام دریافت تماس روشن می شد. این لباس در آن مسابقات برنده جایزه اصلی شد. در همان سال زک اسمیت (Zach “Hoeken” Smith) شلواری که کیبورد می شد را طراحی کرد. انستیتوی ملی Tyndall در کشور ایرلند یک بستر «مانیتور بیمار از راه دور غیر مزاحم» طراحی کرد که برای ارزیابی وضعیت بیمار از حسگرهایی استفاده می کردند. شرکت ، لباس هایی را برای خواننده معروف کیتی پری (Katy Perry) طراحی کرد که دارای LED بودند و رنگ ال ای دی های این لباس در مکان های مختلف مثل صحنه و فرش قرمز تغییر رنگ می دادند. در سال ۲۰۱۲ نیز کمپانی CuteCircuit اولین لباس جهان که توییت ها را نمایش می داد طراحی کرد. در سال ۲۰۱۴، دانشجویان فارغ التحصیل دانشکده هنر Tisch در نیویورک یک هودی طراحی کردند که پیام های متنی از قبل برنامه ریزی شده و با حرکات و ژست خاص بدن هماهن
گ شده بودند، ارسال می کرد. در همان سال، نمونه های اولیه عینک های دیجیتال موسوم به سامانه هاد با نمایشگر (HUD) رونمایی شدند. ارتش آمریکا در کلاه سربازان خود نمایشگری که با استفاده از فناوری به نام اپتیک هولوگرافی (holographic optics) کار می کند، بهره می برد. در سال ۲۰۱۰، گوگل شروع به تولید نمونه های اولیه از یک عینک با قابلیت نمایش به نام گوگل گلس کرد که در مارس ۲۰۱۳ عرضه شد. فناوری های پوشیدنی و سلامت. دستگاه های پوشیدنی اغلب برای نظارت بر وضعیت سلامت کاربر استفاده می شوند. با توجه به اینکه این دستگاه در تماس نزدیک با کاربر قرار دارد، می تواند به راحتی داده ها را جمع آوری کند. این روند از سال ۱۹۸۰ آغاز شد، زمانی که اولین دستگاه ECG بی سیم اختراع شد. در دهه های اخیر، تعداد تحقیقات به طور قابل توجهی افزایش یافته است، به عنوان مثال در زمینه منسوجات، تتوها، چسب ها و لنزهای تماسی ، و همچنین گسترش مفهوم «خود اندازه گیری»، ایده های مرتبط با ترانس انسان گرایی و افزایش تحقیقات در زمینه طول عمر. دستگاه های پوشیدنی می توانند برای جمع آوری داده های مربوط به وضعیت سلامت کاربر استفاده شوند، از جمله: این ویژگی ها اغلب در یک
دستگاه واحد، مانند ردیاب فعالیت یا ساعت هوشمند مانند Apple Watch Series 2 یا Samsung Galaxy Gear Sport ترکیب می شوند. این دستگاه ها برای تمرینات بدنی و نظارت عمومی بر سلامت استفاده می شوند و همچنین برای هشدار دادن در مورد بیماری های جدی مانند تشنج ها. کاربرد پزشکی. اگرچه واقعیت مجازی (VR) در ابتدا برای بازی ها طراحی شده بود، اما می توان از آن برای توان بخشی نیز استفاده کرد. به بیماران هدست های واقعیت مجازی داده می شود و وظایفی در قالب بازی به آن ها داده می شود. این روش مزایای قابل توجهی در مقایسه با روش های درمانی سنتی دارد. اولاً، این یک فرایند با کنترل بیشتر است: کاربر می تواند محیط را به میل خودش تغییر دهد، از جمله افزودن عناصری که به غلبه بر ترس کمک می کنند، مانند در مورد اختلال استرس پس از سانحه. در ایران. شرکت نوروچلنج برای اولین بار در ایران، در سال 1396 فعالیت خود را در زمینه گجت های پوشیدنی آغاز کرد و برای نخستین بار گجت های پوشیدنی مبتنی بر EEG را معرفی و عرضه کرد. کاربردهای این فناوری در حوزه سلامت روان و ارتقای کارکردهای شناختی است.
اگیلس لِوتس (زبان لتونیایی: Egils Levits زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۵۵) سیاست مدار و حقوقدان اهل لتونی است که از ۸ ژوئیه ۲۰۱۹ تا ۸ ژوئیه ۲۰۲۳ رئیس جمهور لتونی بود. وی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۹ عضو دیوان دادگستری اروپا بود.
کوه های سانتا کاتالینا که معمولاً به آن کوه های کاتالینا گفته می شود در شمال و شمال شرقی شهر توسان، آریزونا در ایالت آریزونا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد. رشته کوه در منطقه توسان با بالاترین ارتفاع متوسط برجسته تر است. بالاترین نقطه در رشته کوه کاتالینا کوه لیمون در ارتفاعی ۹۱۵۷ فوت (۲٬۷۹۱ متر) از سطح دریا است و سالانه ۱۸۰ اینچ (۴۶۰ سانتی متر) برف دریافت می کند.نقشه برداری آسمانی کاتالینا در کوه لیمون یک پروژه اکتشاف دنباله دارها و سیارک ها و جستجو برای اشیاء نزدیک به زمین است. به طور خاص ، پروژه در جستجوی هرگونه سیارک خطرناک است که می تواند به صورت رویداد برخوردی تهدیدی باشد. نام. این کوه ها در ابتدا سیئرا د لاس کاتارینا نامگذاری شده بودند که در سال ۱۸۷۵ در نقشه های آلمان نشان داده شده است و نقشه های قبلی مربوط به سال ۱۸۶۴ است. نقشه پی در پی از سال ۱۸۹۰ هنوز هم از کاتالینا به عنوان "کوه های سانتا کاتارینا" یاد می شد. از سال ۱۸۹۵ این دامنه با نام "سانتا کاتالینا" به تصویر کشیده شده است. جنگل ملی. با معامله گادسدن آمریکایی ها به طور فزاینده ای به مناطق آریزونا حرکت می کردند و در جستجوی طلا، نقره و مس در
دهه ۱۸۵۰ پرداختند. در اواخر دهه ۱۸۸۰ ساکنان جنوب آریزونا از خواستار محافظت از کاتالینا بودند و کنگره ایالات متحده آمریکا به رئیس جمهور اجازه می داد که اراضی خاصی را در اطراف ایالات متحده تعیین شود تا طبق قانون ذخیره جنگل ۱۸۹۱ از حوزه عمومی حذف شود. همانطور که گفته شد ذخیره جنگلی سانتا کاتالینا در ۲ ژوئیه ۱۹۰۲ ایجاد شد و پس از سازمان جنگل داری ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۰۵ این ذخیره در ۴ مارس ۱۹۰۷ به جنگل ملی سانتا کاتالینا تبدیل شد. در اول ژوئیه سال ۱۹۰۸ آن را با دو جنگل ملی دیگر در این نزدیکی (دراگون و سانتا ریتا) ترکیب کرد تا جنگل ملی کورونادو را ایجاد کند.
گوگل شیتز یا کاربرگ نگار (به انگلیسی Google Sheets) یکی از چندین سرویس گوگل برای سازماندهی، تحلیل و ویرایش اطلاعات است. این برنامه امکان استفاده از نرم افزارهای مختلفی مانند اکسل (Excel) را در فضای وب فراهم می کند. البته گوگل شیت امکاناتی به گستردگی نرم افزار اکسل در مایکروسافت آفیس ندارد اما بسیار کاربردی است. در گوگل شیت به راحتی می توانید اطلاعات را وارد کرده و آنها را ویرایش کنید. علاوه بر این موارد، امکان تغییر فرمت و اندازه، ایجاد گزارش، استفاده از فرمول ها و محاسبات، چت آنلاین، ایجاد گراف و جدول و همچنین امکان بارگذاری شیت در بلاگ ها وجود دارد. گوگل شیت روشی بسیار عالی جهت ذخیره و ردیابی حجم بسیار عظیمی از اطلاعات است.
ناتالیا پترونا بخترووا (؛ ۷ ژوئیه ۱۹۲۴–۲۲ ژوئن ۲۰۰۸) یک عصب پژوه روانشناس و سیاستمدار اهل جماهیر شوروی و روسیه بود که رویکردهای نوروفیزیولوژیک روانشناسی مانند اندازه گیری فعالیت تکانه نورون های انسانی را توسعه داد. او در فیلم های مستند "«ندای پرتگاه»" () و "«طوفان آگاهی»" ()، که منافع عمومی زیادی را برانگیخت مشارکت داشت و همچنین کاندیدای علوم زیست شناسی، دکترای پزشکی و استاد تمام دانشگاه بود. او برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است.
اعدام نکنید هشتگی در اعتراض به حکم اعدام سه جوان ایرانی به نام های امیرحسین مرادی، محمد رجبی و سعید تمجیدی بود که در ۲۴ تیر ۱۳۹۹ در توییتر و اینستاگرام راه افتاد. این سه نفر از معترضان آبان ۱۳۹۸ ایران بودند. پس از تأیید و انتشار خبر اعدام این سه جوان هشتگ #اعدام_نکنید در فضای مجازی ترند شد و در اندک زمانی در جایگاه نخست ترند جهانی نیز قرار گرفت. این هشتگ به مدت ۲ ساعت، هشتگ نخست جهان شده بود و در آلمان ترند اول، در کانادا ترند دوم و در بریتانیا تا ردهٔ نهم رسید. در حالی که اخلال در شبکهٔ اینترنت در ایران در زمان طوفان توییت هشتگ «#اعدام_نکنید» وجود داشت، شمار توییت های این هشتگ تا ظهر پنجشنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۹ از مرز ۸ میلیون گذشت. و تاکنون بیش از ده میلیون بار از این هشتگ استفاده شده است. روز ۹ شهریور ۱۳۹۹ پس از صدور حکم اعدام برای نوید افکاری این هشتگ دوباره در فضای مجازی بازتاب یافت. مشارکت کنندگان. هشتگ «#اعدام_نکنید» بیش از ده میلیون بار توئیت شده است. بر اساس گزارشی که کمپین «ما شهروندان دیجیتال» در این طوفان توئیتری دست کم ۵۵۶ هزار کاربر بیش از ۵۰۰ هزار پیام حاوی این هشتگ را توئیت کرده اند. این هشتگ در اینست
اگرام و تلگرام نیز هزاران بار مورد استفاده قرار گرفت. پس از این هشتگ تازه ای با عبارت «#نه_به_اعدام» نیز توسط کاربران استفاده شد که بیش از ۲۵۰ هزار توئیت و باز توییت شده است. اختلال اینترنت. همزمان با طوفان توییتری علیه حکم اعدام اینترنت در نقاطی از ایران دچار اختلال شد. سازمان نظارت بر اینترنت نت بلاکس می گوید از ساعت ۹ و نیم شب سه شنبه به وقت ایران، اینترنت در این کشور قطع یا مختل شده است. پیشینه. امیرحسین مرادی، محمد رجبی و سعید تمجیدی در ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در محلهٔ ستارخان در تجمع های اعتراضی شرکت کردند به گفتهٔ خبرگزاری هرانا سه روز بعد امیرحسین مرادی از طریق دوربین های مداربسته شناسایی و دستگیر شده است. با این حال، وکیل امیرحسین مرادی، می گوید موکلش در طی یک درگیری بر سر یک موبایل دستگیر شده است و پس از دیده شدن تصاویری از اعتراضات آبان ماه در موبایل او به پلیس امنیت تحویل داده شده است. محمد رجبی و سعید تمجیدی فردای بازداشت امیرحسین مرادی به ترکیه می گریزند اما در شهر آنتالیا توسط پلیس ترکیه دستگیر می شوند. به رغم این که آن ها به نمایندهٔ سازمان ملل معرفی می شوند و در خطر بودن جان خود در صورت بازگشت به ایران
را اعلام می کنند، ترکیه آن را به ایران عودت می دهد. با این حال غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضائیه ایران، ادعا کرده است دو نفر از این سه نفر، نه در اعتراضات، بلکه در صحنهٔ سرقت مسلحانه دستگیر شده اند و سپس ویدئوهایی در گوشی های موبایل این دو نفر، نشان داده است که اقدامات خرابکارانه مانند به آتش کشیدن بانک دست داشته اند. هرانا ادعا کرده است منابعی نزدیک به خانوده های این سه فرد مدعی شده اند اعترافاتی مبنی بر خرابکاری زیر شکنجه از این افراد اخذ شده است.دادگاهی در اسفند ۱۳۹۸ به ریاست قاضی صلواتی این سه تن را به اتهام «مشارکت در تخریب و تحریق به قصد مقابله با نظام» به اعدام محکوم کرد. علاوه بر اعدام امیرحسین مرادی به بابت اتهام «مشارکت در سرقت مسلحانه مقرون به آزار در شب» به ۱۵ سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق و بابت اتهام «خروج غیرقانونی از کشور» به یک سال حبس محکوم شده است. سعید تمجیدی و محمد رجبی نیز بابت اتهام «مشارکت در سرقت مسلحانه مقرون به آزار در شب» هر یک به ۱۰ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و بابت اتهام «خروج غیرقانونی از کشور» هر یک به یک سال حبس محکوم شدند. هرانا ادعا کرده است در جریان دادگاه سعید تمجیدی و محمد رجبی