Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ده یا دانلود آنلاین در دسترس هستند. این هیئت ها شامل موارد زیر هستند: این راهنماها توصیه هایی برای بچه گربه ها و گربه های بالغ ارائه می کنند که شامل الزامات اولیه برای ایجاد سطوح کافی از ایمنی اکتسابی، همراه با توصیه های تجدید و تزریق مجدد بوستر (تقویت کننده) برای حفظ آن هستند. برای برخی از بیماری های عفونی، از نمونه های خون می توان برای اندازه گیری سطوح آنتی بادی (تیتر) برای تعیین DOI استفاده کرد. انواع واکسن. انواع متعددی از واکسن های تجاری برای القای ایمنی اکتسابی موجود است. این موارد، عبارت اند از: واکسن های ترکیبی که محافظت در برابر چندین ویروس رایج را فراهم می کنند نیز موجود هستند. انتخاب یا استفاده از یک نوع/مارک خاص واکسن ممکن است بسته به خطر کلی عفونت ویروسی برای یک حیوان خاص در محیط زندگی آن حیوان، متفاوت باشد. تجویز واکسن. قوانین مربوط به این که چه کسی می تواند واکسن را تهیه و تزریق کند، در کشورهای مختلف متفاوت است. برخی ممکن است فقط توسط یک دامپزشک دارای مجوز، خریداری و ارائه شوند اما برخی دیگر توسط صاحبان یا مراقبین گربه ها. روش تجویز و استفاده از واکسن ها ممکن است متفاوت باشد. واکسن ها ممکن است
از طریق تزریق، روش پوستی یا از طریق بینی/چشم استعمال شوند. روش های تزریق ممکن است تزریق عضلانی (IM) یا زیرجلدی (SQ) باشد. محل تزریق نیز ممکن است بسته به نوع واکسن، متفاوت باشد. واکنش بدن گربه به واکسن ها. واکسن ها برای دریافت مجوز باید تحت آزمایش های ایمنی قرار گیرند و بسیار ایمن در نظر گرفته می شوند. درصد بسیار کمی از حیوانات ممکن است واکنش نامطلوب داشته باشند. همهٔ هیئت های مشاوره ای که در بالا ذکر شد، به شدت این دیدگاه را تأیید می کنند که مزایای واکسیناسیون، بسیار بیشتر از خطرات واکسینه نکردن حیوان است. واکنش های طبیعی. پس از تزریق واکسن، گربه ها ممکن است واکنش هایی خفیف و کوتاه مدت مانند کم اشتهایی، بی حالی و تب را تجربه کنند. با مشاهدهٔ هر گونه علائمی که بیش از یک یا دو روز ادامه داشته باشد باید با دامپزشک مشورت شود. گاهی برای واکسن های تزریقی، ممکن است یک تودهٔ کوچک و بدون درد، در محل تزریق واکسن ایجاد شود که معمولاً در عرض چهار هفته ناپدید می شود. واکنش های نامطلوب (غیرطبیعی). عوارض جانبی واکسن، شامل هرگونه آسیب ناشی از واکسن است. به ندرت، بدن یک گربه واکنش آلرژیک در برابر واکسن نشان می دهد. این واکنش
ها ممکن است شامل خارش صورت یا یک واکنش آلرژیک عمومی باشد که شامل استفراغ، اسهال، مشکلات تنفسی و در موارد بسیار نادر، از حال رفتن حیوان است. در صورت بروز هر یک از این موارد، باید فوراً با دامپزشک، تماس گرفته شود. واکنش های آنافیلاکسی اگر به موقع درمان شوند، به ندرت کشنده هستند. اگر یک واکنش آلرژیک رخ دهد، واکسیناسیون های آیندهٔ حیوان باید اصلاح شده یا پیش از آن یک داروی ضد آلرژی با تشخیص دامپزشک، استفاده شود. یکی دیگر از واکنش های غیرمعمول، ایجاد فیبروسارکوم مرتبط با واکسن است، توموری در محل تزریق، پس از ماه ها یا سال ها پس از واکسیناسیون ایجاد می شود.
لوئیس کرسنسیو ساندوال (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی و سیاست مدار اهل مکزیک است، که هم اکنون به عنوان وزیر دفاع مکزیک فعالیت می کند.
نیروی زمینی اوکراین ()یکی از پنج شاخه نیروهای مسلح اوکراین هستند. آنها از تشکیلات، واحدها و مؤسسات نیروی زمینی شوروی تشکیل شدند، از جمله سه ناحیه نظامی (منطقه نظامی کیف، کارپات و اودسا) که در زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در خاک اوکراین بودند. پس از استقلال اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال ۱۹۹۱، اوکراین تجهیزات متعلق به دوران ارتش شوروی خود را حفظ کرد. نیروهای مسلح پس از سال ۱۹۹۱ به طور نظام مند کوچک شدند و در نتیجه تا ژوئیه ۲۰۱۴ تا حد زیادی ویران شدند.[3] از زمان شروع جنگ در دونباس در آوریل ۲۰۱۴ در شرق اوکراین، اوکراین به تقویت نیروهای مسلح خود ادامه می دهد. ][4][5] تعداد ۱۲۹۹۵۰ نفر آن در مارس ۲۰۱۴[6] به ۲۰۴۰۰۰ پرسنل فعال در می ۲۰۱۵ افزایش یافته بود، [7] که شاخه نیروی زمینی دارای ۱۶۹۰۰۰ سرباز تا سال ۲۰۱۶ بود. متشکل از سربازان قراردادی بود.[8]نیروهای زمینی اوکراین همچنین تانکهای مدرن ترو بسیاری از انواع دیگر تجهیزات جنگی را دریافت کرده اند.[9] پیوند به بیرون. __نمایه__
نیروی دریایی اوکراین () نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح اوکراین است که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد. نیروی دریایی اوکراین یکی از هشت شاخه خدماتی نیروهای مسلح اوکراین است، که از پنج بخش تشکیل شده اند: نیروهای سطحی، نیروهای زیردریایی، هوانوردی دریایی، توپخانه موشکی ساحلی و پیاده نظام دریایی. در سال ۲۰۲۲ نیروی دریایی اوکراین ۱۵۰۰۰ پرسنل داشت، از جمله ۶۰۰۰ پیاده نظام دریایی. ستاد مرکزی نیروی دریایی اوکراین در اودسا قرار دارد و قبل از الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه در سال ۲۰۱۴، در سواستوپول مستقر بود. نیروی دریایی اوکراین عمدتاً از بقایای ناوگان دریای سیاه شوروی تشکیل شده بود. در سال های اولیه، اوکراین به دنبال به روزرسانی و گسترش نیروهای دریایی خود، از جمله برنامه ریزی برای ساخت یک کلاس جدید از ناوچه ها، قایق های گشتی و قایق های توپدار بود. با این حال، از زمان تهاجم مداوم روسیه به این کشور در فوریه ۲۰۲۲، نیروی دریایی اوکراین به شدت کاهش یافته است و کلیه کشتی های جنگی آن از بین رفته اند و ناو اصلی آن یک ماه پس از شروع جنگ برای جلوگیری از تصرف، غرق شد. نیروی دریایی اوکراین پیش از این در دریای سیاه، از جمله دریای آزوف
و دلتای دانوب فعالیت می کرد، علاوه بر این، در تلاش های چندملیتی مانند عملیات اندیور و عملیات آتالانتا به ترتیب در مدیترانه و شاخ آفریقا شرکت داشت. با این حال، روسیه از آن زمان کنترل کامل دریای آزوف و کنترل قابل توجهی بر دریای سیاه را در طول درگیری جاری به دست آورده است. با وجود کاهش اندازه و قابلیت هایش، نیروهای دریایی اوکراین از طریق جنگ نامتقارن و استفاده از پهپادهای دریایی، همچنان از نظر عملیاتی فعال هستند. نیروی دریایی اوکراین با موفقیت از طریق تاکتیک ها و فناوری های نوآورانه، همتای روسی خود را در دریای سیاه به چالش کشیده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37367699&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-10T16:39:06Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Jeeputer's Cat&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;افزودن ردهٔ «بنیان گذاری های ۲۰۱۵ (میلادی) در پاریس» به کمک توفاویکی رده&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42404141&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; هگزاگون بالارد () ساختمان مرکزی نیروهای مسلح فرانسه و وزارت دفاع فرانسه است، که پروژه ساخت آن از سال ۲۰۱۲ آغاز شد و در سال ۲۰۱۵ به بهره برداری رسید.
تیِری بورکار (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۴) فرمانده نظامی اهل فرانسه است، که هم اکنون به عنوان رئیس ستاد دفاع فرانسه فعالیت می کند.
رئیس ستاد دفاع فرانسه () ارشدترین جایگاه نظامی در مجموعه نیروهای مسلح فرانسه است، که فرماندهی کلیه نیروهای مسلح این کشور را برعهده دارد. رئیس ستاد دفاع فرانسه توسط رئیس جمهور فرانسه منصوب می شود و به وزیر نیروهای مسلح این کشور گزارش می دهد. در حال حاضر ارتشبد تیری بورخارد ریاست ستاد دفاعی فرانسه را برعهده دارد.
رفرم یوکی ( به معنای "اصلاح بریتانیا") که به صورت محاوره ای به عنوان رفرم () شناخته می شود، یک حزب پوپولیست جناح راستی در بریتانیا است. نایجل فراژ از ژوئن ۲۰۲۴ رهبر آن بوده و ریچارد تایس از ژوئیه ۲۰۲۴ قائم مقام رهبری آن را برعهده داشته است. این حزب هم اکنون پنج عضو در مجلس عوام بریتانیا و یک عضو در شورای شهر لندن دارد. این حزب همچنین در سطح حکومت های محلی نمایندگانی دارد، و بیشتر اعضای شوراهای محلی آن از حزب محافظه کار جدا شده و به رفرم پیوسته اند. بازگشت مجدد رهبری حزب به فراژ در جریان انتخابات سراسری ۲۰۲۴ بریتانیا، شاهد افزایش شدید حمایت از حزب شد. در این انتخابات این حزب سومین حزب بزرگ از لحاظ آرای مردمی شد و ۱۴٫۳ درصد آرا را کسب کرد. این حزب در سال ۲۰۱۸ با نام حزب برکسیت توسط فراژ و کترین بلیکلاک با هدف دفاع از برگزیت تأسیس شد. این حزب پیش از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا (EU), این حزب ۲۳ عضو پارلمان اروپا (MEPs) داشت. بزرگ ترین پیروزی انتخاباتی آن بردن ۲۹ کرسی و بزرگ ترین سهم از آرای ملی در انتخابات پارلمان اروپا در انگلستان (۲۰۱۹) بود. در ۶ ژانویه ۲۰۲۱ در پی تکمیل خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا به رفرم
یوکی تغییرنام داد.
گیاتری یا گایاتری یا گایانتری () شکل شخصی شده مانترا گایاتری، یک سرود محبوب از متون ودایی است. طبق بسیاری از متون مانند اسکاندا پورانا، گایاتری نام دیگر ساراسواتی یا شکل او است و همسر لرد برهما است. او با نام مادر وداها نیز شناخته می شود. گایاتری اغلب با ساویتر، خدای خورشیدی در وداها مرتبط است. گیاتری نام دیگری برای «سرسوتی» ایزدبانوی آموزش، خنیاگری و رودخانه در آئین هندو است.
گردش نخبگان نظریه ای دربارهٔ تغییر رژیم است که توسط دانشمند علوم اجتماعی ویلفردو پارتو ایتالیایی (۱۵ ژوئن ۱۸۴۸–ا۹ اوت ۱۹۲۳) توصیف شده است. تغییر رژیم ها، انقلاب ها و غیره زمانی اتفاق نمی افتد که حاکمان از پایین سرنگون می شوند بلکه زمانی اتفاق می افتند که یکی از نخبگان جایگزین دیگری شود. نقش مردم عادی در چنین تحولی نقش آغازگر یا بازیگر اصلی نیست بلکه به عنوان پیروان و حامیان «این» یا «آن» نخبگان است. فرض ها. «"این یک بدیهی بنیادی برای پارتو است که انسان ها چه از جهت جسمانی و چه از نظر فکری و اخلاقی با یکدیگر برابر نیستند. در کل جامعه و در هر یک از قشرها و گروه های آن، برخی کسان از دیگران با استعدادترند. اصطلاح نخبگان در کاربرد پارتو هیچگونه دلالت اخلاقی یا افتخارآمیز ندارد. این اصطلاح تنها بر آن کسانی اطلاق می شود که «در هر یک از شاخه های فعالیت بشری بالاترین نمره را به دست آورده باشند.» پارتو می گوید که «بهتر است این اصطلاح را باز هم به دو مقوله تقسیم کنیم: [نخبگان حکومتی] که از افرادی نرکیب می شوند که مستقیم یا غیرمستقیم در حکومت نقش عمده ای دارند و [نخبگان غیرحکومتی] که بقیه نخبگان را شامل می شوند.» بحث اصل
ی پارتو درباهٔ نخبگان حکومتی است."» ابهام. یک ابهام اساسی در بحث پارتو با مفهوم نخبگان وجود دارد. در برخی از بخش ها، کسانی پست های نخبگان را اشغال می کنند که واجد شرایط هستند ولی در بسیاری از بخش های دیگر به ادعای پارتو، افراد به دلیل این که برچسب گذاری می شوند، به پست های نخبه اختصاص می یابند. در این معنا ممکن هست همه آنهایی که پست های نخبگان به آنان اختصاص داده می شود، قابلیت های لازم را نداشته باشند و دیگرانی که چنین برچسبی ندارند، چنین شایستگی را داشته باشند. به نظر می رسد پارتو باورمند بود تنها در جوامع باز، تحرک اجتماعی وجود دارد و افراد با ظرفیت برتر ارتباط دارند. برای مثال، تنها در چنین شرایطی، نخبگان حاکم، متشکل از افرادی خواهند بود که بیشترین توانایی را برای اداره حکومت دارند. واقعیت اجتماعی آنست که موانعی همانند ثروت ارثی یا پیوندهای خانوادگی مانع از گردش آزادانه افراد در صفوف جامعه می شود به طوری که هم دارندگان برچسب نخبگانی و هم دارندگان بالاترین شایستگی، تمایل به واگرایی به درجات کمتر یا بیشتر دارند. تحرک اجتماعی. با توجه به احتمال اختلاف بین موقعیت انتسابی و اکتسابی و ظرفیت واقعی نخبگان، پارتو
مدافع پرشور حداکثر تحرک اجتماعی و شغل برای همه است. او این خطر را می دید که پست های نخبگانی که زمانی توسط مردان با استعداد واقعی اشغال می شد، در طول زمان توسط مردان فاقد چنین استعدادی تصاحب می شود. وقتی نخبگان حاکم یا غیرحکومتی تلاش می کنند خود را در برابر هجوم عناصر جدیدتر و توانمندتر از انبوه جمعیت حفظ کنند، وقتی گردش نخبگان با مانع مواجه می شود، تعادل اجتماعی بهم می خورد و نظم اجتماعی رو به زوال می رود. پارتو استدلال کرد اگر نخبگان حاکم «"راه هایی برای جذب افراد استثنایی که در طبقات موضوعی به جبهه می آیند، پیدا نکنند"» عدم تعادل در بدن سیاسی و بدن اجتماعی ایجاد می شود و تا زمانی که این شرایط یا از طریق گشایش جدید کانال های تحرک یا از طریق سرنگونی خشونت آمیز نخبگان حاکم قدیمی بی اثر توسط نخبگان جدیدی که قادر به حکومت هستند، اصلاح شود، نظم اجتماعی در خطر زوال است. نخبگان حکومتی. پارتو یک دسته بندی اجتماعی را معرفی کرد که شامل شش طبقه بود. طبقه اول مربوط به روباهان ماجراجوی ماکیاولی است و طبقه دوم به شیران محافظه کار به ویژه به نخبگان حکومتی اختصاص دارد. نه تنها هوش و استعداد به طور نابرابر بین اعضای جامعه تو
زیع می شوند بلکه مشتقات نیز به طور نابرابر بین اعضای جامعه توزیع می شوند. در شرایط عادی، مشتقات «محافظه کار» طبقه دوم در توده ها غالب می شوند و آنها را مطیع می سازند. با این حال، نخبگان حکومتی، اگر می خواهند مؤثر واقع شوند، باید متشکل از ترکیبی قوی از عناصر طبقات اول و دوم باشند. طبقه حکومتی ایده آل شامل ترکیب خردمندانه ای است از شیران و روباهان، از مردانی که قادر به اقدام قاطع و نیرومند هستند و از افراد دیگری که تخیل، ابتکار و بدون پروا هستند. هنگامی که نقص در گردش نخبگان حاکم مانع دستیابی به چنین ترکیب های خردمندانه ای در میان حاکمان می شود، رژیم ها یا به بوروکراسی های مخفی و تکه تکه شده ای تبدیل می شوند که قادر به تجدید حیات و انطباق نیستند یا وارد رژیم های ضعیف و درگیر وکالت و لفاظی هایی می شوند که قادر به کنش قاطع و قطعی نیستند. وقتی این اتفاق می افتد، حاکمان در سرنگونی حاکمان خود موفق خواهند شد و نخبگان جدید رژیم مؤثرتری را ایجاد خواهند کرد. سفته بازان. آنچه در مورد رژیم های سیاسی صدق می کند در حوزه اقتصادی نیز صادق است. در این زمینه، «سفته بازان» شبیه «روباهان» و «رانت خواران» شبیه «شیران» هستند. سفته
بازان و رانت خواران نه تنها علایق متفاوتی دارند بلکه خلق و خوی و مشتقات متفاوتی دارند. هیچ کدام در استفاده از زور خیلی خوب نیستند ولی هر دو در همان طبقات دوگانه ای قرار می گیرند که نوسانات سیاسی را توضیح می دهد. مانند نخبگان حکومتی که وقتی هر دو مشتقات طبقات اول و دوم نشان داده می شوند، همه چیز بهتر عمل می کند، بنابراین نظم اقتصادی با حداکثر اثربخشی زمانی حاصل می شود که هم رانت خواران و هم سفته بازان حضور داشته باشند و هر کدام با بررسی زیاده روی های دیگری، تعادلی را ایجاد کند.
سولکونازول () (با نام تجاری Exelderm) یک داروی ضد قارچ از کلاس ایمیدازول است. این دارو به صورت کرم یا محلول برای درمان عفونت های پوستی مانند پای ورزشکاران، درماتوفیتوز، تینیا کروریس و تینه آ ورسیکالر در دسترس است. این دارو اگرچه به صورت تجاری برای کنترل حشرات استفاده نمی شود، نیترات سولکونازول یک اثر ضد تغذیه قوی بر روی لارو سوسک فرش استرالیایی هضم کننده کراتین Anthrenocerus australis نشان می دهد.
مدرسه عبدالعزیزخان یک مدرسهٔ ساخته شده در سده های میانه در بخارا است. این مدرسه در سال های ۱۶۵۱–۱۶۵۲ از سوی فرمانروای ازبک از دودمان اشترخانیان، عبدالعزیزخان (۱۶۴۵–۱۶۸۱) ساخته شد. این مدرسه در معماری از دید اهمیت و غنای آذین های هنری از جایگاه ویژه ای برخوردار است. فضای درونی مدرسه با نقاشی های دیواری با چشم اندازی از معماری هندی آذین شده بود. زمان فرمانروایی شوروی، مدرسهٔ عبدالعزیزخان در سال ۱۹۳۰ با همکاری صنعتگر «اوستا شیرین مرادُف» به طورکامل بازسازی شد. این مجموعه که به روش «قاش» به همراه مدرسه الغ بیگ ساخته شده است، یک مجموعهٔ معماری هماهنگ است. سردر با آذین بیرونی بلند و غنی خود که برای نخستین بار از رنگ زرد در آن بهره برده شده است متمایز است. هنگام آذین مدرسه، شگردهای گوناگونی بکارگیری می شد: کاشی های کنده کاری شده و موزاییک های کنده کاری شده، ماژولیکای برجسته، سنگ مرمر کنده کاری شده، دیوارنگارهٔ رخامی، طلاکاری. این مدرسه را اوج دستاوردهای معماری آسیای میانه می دانند، برخلاف سنت های آذینی صرف، دیوارها با تصاویر گل، درخت، چشم انداز و حتی تصاویری از اژدها و پرندگانی مانند سیمرغ نگارگری شده است.
اشلینگ کیلونا اوسالیوان (زاده ۱۶ مارس ۱۹۸۴) معروف به اشلینگ بی ، کمدین، بازیگر و نویسنده ایرلندی است. اوایل زندگی و تحصیلات. بی در کلدر ایرلند به دنیا آمد. پدرش، برایان، یک دامپزشک اسب بود که وقتی بی سه ساله بود به دلیل خودکشی جان خود را از دست داد. تا ۱۳ سالگی به او گفته نشد که پدرش چگونه مرده است. او نام هنری «بی» را به عنوان ادای احترام به پدرش انتخاب کرد و آن را از شکل کوتاه نام او گرفته بود. بی و خواهر کوچکترش، شینید، توسط مادرشان، هلن (موسوم به مولونی)، معلم دبیرستانی که قبلاً مربی اسب سواری و چابک سوار حرفه ای بود، بزرگ شدند. خانواده او شیفته اسب ها و جلسات مسابقه بودند. در جوانی، بی به عنوان راهنمای تور در اِستاد ملی ایرلند کار می کرد، اما از کودکی می دانست که علاقه ای به صنعت اسب دوانی ندارد و در عوض عاشق اجرا است. عمه بزرگ او نمایشنامه نویس و لیام اوفلاین موسیقیدان یک دوست خانوادگی بود.
بریان آبل-اسمیت (Brian Abel-Smith) (6 نوامبر ۱۹۲۶ – ۴ آوریل ۱۹۹۶)، یک اقتصاددان و مشاور تخصصی اهل بریتانیا و یکی از تاثیرگذارترین شخصیت های قرن بیست در شکل دهی رفاه پزشکی و اجتماعی بود. تحقیقات او در کمیته گویلیباد در ۱۹۵۶ ثابت کرد که خدمات سلامت همگانی در بریتانیا در مقابل پولی که پرداخت می شود، خدمات واقعاً خوب ارایه می کند و مستحق سرمایه گذاری بیشتری است. از دهه ۱۹۶۰ به بعد، او یکی از گروه مشاورین ویژه وزیران حکومت کارگر بود – به ریچارد کراسمن، باربارا کاسل و دیوید اینالس کمک کرد تا ساختار خدمات سلامت همگانی را تجدید نمایند، گروه کاری تخصیص منابع را ایجاد کنند و بررسی سیاه بر نابرابری های بخش سلامت را انجام دهند. در سطح بین المللی، او مسیر توسعه خدمات پزشکی را در بیش از ۵۰ کشور دنیا هدایت کرد. وی یکی از مشاورین کلیدی در سازمان جهانی بهداشت (WHO) و اتحادیه اقتصادی اروپا (EEC) بود و آگاهانه در ترتیب آجندا برای پیکارهای جهانی از جمله سلامت برای همه تا سال ۲۰۰۰ دخیل بود. زندگی نامه. آبل-اسمیت در کنسینگتون کورت گاردنز ۲۴، لندن متولد شد، او کوچک ترین فرزند سرتیپ لیونل آبل-اسمیت (۱۸۷۰–۱۹۴۶ میلادی) و خانمش جینیویف
لیلاک، نام فامیلی هنگام تولد والش (۱۸۹۸ – ۱۹۸۰ میلادی) بود. برادر بزرگ وی لیونل آبل-اسمیت (۱۹۲۴ – ۲۰۱۱ میلادی) نام و عنوان لرد مانورِ شهرک ونداور در باکینگهام شر را به ارث برد. آن ها، هرچند دور اما با خانواده سلطنتی خویشاوندی داشتند و دوستان وی بگونه شوخی آمیز، او را بیست و هفتمین وارث تاج می نامیدند. آبل-اسمیت تعلیمات خود را در مدرسه آمادگی هوردل هوس (۱۹۳۵ – ۱۹۳۹ میلادی) و کالج هیلیبوری (۱۹۴۰ – ۱۹۴۵ میلادی) قبل از این که وارد خدمت نظامی شود، به اتمام رساند. او در ۱۹۴۶ میلادی به عنوان دستیار (aide-de-camp) سِر جان ونترتون، حاکم نظامی منطقه بریتانیایی اتریش در ۱۹۴۷–۱۹۴۸ میلادی، در نظام پیاده سبک آکسفورد شایر و باکینگهام شر توظیف شد. او در ۱۹۴۸ میلادی در کالج کلیر، دانشگاه کمبریج شامل شد و در ۱۹۵۱ میلادی با درجه دوم از رشته اقتصاد فارغ-التحصیل گردید. وی یک از اعضای فعال در اتحادیه کمبریج و کلب کارگر دانشگاه بود. آبل-اسمیت در دانشگاه کامبریج باقی ماند تا دکترای تخصصی (PhD) خود را تحت نظر اقتصاددان جوان رابینسون به اتمام برساند. از سال ۱۹۵۳ به بعد، او پژوهش های خود را به گونه ای تنظیم کرد تا بتواند، به عنوان دست
یار پژوهش در مؤسسه ملی پژوهش اقتصادی و اجتماعی (تحت نظر پروفسور ریچارد تیتموس، استاد دپارتمنت مدیریت اجتماعی در مدرسه اقتصاد لندن) گماشته شده و بتواند در بررسی گویلیباد در مورد هزینه خدمات سلامت همگانی (NHS) همکاری کند. پژوهش وی که تشریح نمود سرویس سلامت همگانی در مقابل پول پرداخت شده خدمات واقعاً خوب ارایه می کند و مستحق سرمایه گذاری بیشتر است، به عنوان «یک نمونه عالی از تحلیل اجتماعی مدرن» توصیف گردید (سی. وبستر، خدمات پزشکی پس از جنگ، جلد اول، لندن، HMSO، ۱۹۸۸، صفحه ۲۰۷). او مدرک دکترای تخصصی خود را در ۱۹۵۵ میلادی از دانشگاه کمبریج به دست آورده و در همان سال توسط تیتموس به عنوان دستیار استاد در دپارتمنت خودش در مدرسه اقتصاد لندن گماشته شد. او در ۱۹۵۷ میلادی به درجه استادیار در ۱۹۶۱ میلادی به درجه دانشیار در مدیریت اجتماعی و به در ۱۹۶۵ میلادی به پروفسور تمام ترفیع داده شد. او در ۱۹۹۱ میلادی بازنشسته شد، اما به طور نیمه-وقت دوباره به کار بازگشت و همراه با الیاس موسیالوس، واحد سلامت مدرسه اقتصاد لندن را تأسیس کرد. پژوهش. علاقه مندی آبل-اسمیت به پژوهش در حوزه رفاه پزشکی و اجتماعی ریشه در تعهد او نسبت به سوسیال
یزم داشت. او بر تأثیر وضعیت جدیدِ پسا-جنگ در بریتانیا تمرکز کرد و به طور منظم به نشر مقالات و کتاب ها از طریق رسانه های آکادمیک و رسانه های جاری پرداخت تا نابرابری ها در رفاه پزشکی و اجتماعی را که مدل بوریج به اندازه کافی به آن ها نپرداخته بود، برجسته نماید. نخستین اثر او برای انجمن فابیانیستی در ۱۹۵۳ میلادی بود: «اصلاح امنیت اجتماعی». او با جامعه شناس پیتر تونسیند – کسی که همچنین در ۱۹۵۷ میلادی برای کار با تیتموس به مدرسه اقتصاد لندن رفت – روی پروژه های در مورد فقر، حقوق بازنشستگی و امنیت اجتماعی همکاری نمود. آن ها یک مطالعه بزرگ را با استفاده از روش جدید مشخص سازی خط فقر انجام داند و نتیجه مطالعه آن ها نشان دهنده این بود که فقر در بریتانیا از دهه ۱۹۵۰ به بعد، افزایش یافته است. کتاب ۱۹۶۵ آن ها تحت عنوان فقرا و فقیرترین، برای راه اندازی یک گروه کاری فقر کودکان مورد استفاده قرار گرفت و آبل-اسمیت تا آخر عمر خود از نزدیک با این گروه دخیل بود. یکی دیگر از حوزه های پژوهش مورد علاقه آبل-اسمیت، تأمین مالی و رشد خدمات پزشکی بود. پس از پژوهش های وی روی گزارش گویلیباد در مورد هزینه سرویس سلامت همگانی، در ۱۹۵۸ میلادی از
او دعوت صورت گرفت تا روی یک پروژه چند-سازمانی در مورد هزینه مراقبت های پزشکی در شش کشور دنیا برای سازمان پزشکی جهان کار کند. او نخستین دسته بندی مقایسه ای را ایجاد کرد که به معیاری برای گزارش دهی مصارف مراقبت های پزشکی مبدل شد. هرچند رشته تخصصی وی اقتصاد بود، اما او به تأمین مالی و مدیریت خدمات پزشکی علاقه مندی فزاینده داشت. او تجربه دست-اول خود از سرویس سلامت همگانی در بریتانیا را پس از گماشته شدن به عنوان رئیس برخی بوردهای منطقه ای و کمیته های مدیریت بیمارستان لندن در دهه ۱۹۶۰، از جمله بیمارستان سنت توماس، به دست آورد. نظریات وی در مورد تأمین مالی رفاه پزشکی و اجتماعی باعث شد تا او با اقتصاددان های پزشکی و نظریه پردازان سیاست اجتماعی پیشتاز در سطح بین الملل مانند، ویلبور کوهین، ایدا مریم، میلتون رومر و دوروتی رایس همکاری داشته باشد و او به طور مکرر به گروه های مشورتی متخصصین دعوت می گردید. در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی او با آرچی کوکرین همکاری نموده و نتیجه این همکاری کتاب وی تحت عنوان ارزش پول در خدمات پزشکی (۱۹۷۶ میلادی) بود که شامل بررسی استراتژی های برای محدود سازی، موثریت و اثربخشی هزینه بود. با افزایش تجر
به وی از طریق مشاوره دهی به کشورهای در حال توسعه، او نظریاتش را از تعهدات ایدئولوژیک خود به سوی خدمات کاملاً رایگان دولتی تغییر داده و مفهوم بیمه اجتماعی و در دهه ۱۹۹۰ میلادی، احتمال متحمل شدن هزینه از جانب استفاده کنندگان، را پذیرفت. مشاور سیاسی. زمانی که آبل-اسمیت در دانشگاه کمبریج بود، هاگ دالتون وی را به عنوان یک نماینده پارلمان بالقوه از حزب کارگر در آینده می پنداشت. او به مبارزات سیاسی آغاز کرد، اما زمانی که نامزد شدن برای کرسی محفوظ دالتون در ۱۹۵۷ میلادی به او پیشنهاد شد، او این پیشنهاد را رد کرد، چون نگران بود که اگر همجنس گرایی وی افشا شود، باعث شرم ساری خانواده اش می شود. در عوض، او در مدرنیته سازی انجمن فابیانیستی نقش کلیدی ایفا کرد و برای ۳۱ سال در این انجمن به عنوان عضو کمیته اجرایی، خزانه دار و معاون خدمت کرد. از اواسط دهه ۱۹۵۰ به بعد، او در کمیته ها و گروه های کاری مختلف حزب کارگر کار کرد و در مورد سیاست های حقوق بازنشستگی و امنیت اجتماعی نظریه داد. جزوه که او در همکاری با تونسیند تحت عنوان «حقوق بازنشستگی جدید برای کهن سال» نوشت، توسط ریچارد کراسمن به عنوان مبنای برای یک نسخه رادیکال سیستم رفا
ه اجتماعی کارگر مورد استفاده قرار گرفت. هنگامی که کارسمن در ۱۹۶۸ میلادی به عنوان وزیر دولت در امور خدمات اجتماعی گماشته شد، او از ایبل-اسمیت دعوت کرد تا به عنوان مشاور نیمه-وقت خود کار کند که این گونه یک سِمت در دولت بریتانیا بی سابقه بود.
لولیکونازول با نام تجاری Luzu، یک داروی ضد قارچ از خانواده ایمیدازول است که به عنوان یک کرم موضعی ۱ درصد، برای درمان پای ورزشکاران، تینیا کروریس و درماتوفیتوز ناشی از درماتوفیت هایی مانند تریکوفیتون روبروم، میکروسپوروم ژیپسیوم و اپی درموفیتون فلوکوزوم استفاده می شود.
حنایی رنگی است که ممکن است به عنوان سرخ مایل به قهوه ای یا قهوه ای مایل به سرخ، به عنوان زنگ زده یا آهن اکسیده توصیف شود. اولین استفاده ثبت شده از "rufous" به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۷۸۲ بود. با این حال، این رنگ قبلاً در سال ۱۵۲۷ به عنوان رنگ شناسایی ادرار نیز ثبت شده است. واژهٔ "Rufous" از واژهٔ لاتین "rufus" به معنای «سرخ» گرفته شده است و به عنوان یک صفت در نام بسیاری از جانوران - به ویژه پرندگان - برای توصیف رنگ پوست، خز یا پوشش پرهای آن ها به کار می رود.
ابرکونازول () یک داروی ضد قارچ است که به عنوان یک کرم موضعی ۱٪، یک درمان مؤثر برای درماتوفیتوز، کاندیدیاز و پیتریازیس است. این دارو در سال ۲۰۱۵ میلادی برای استفاده در اسپانیا تأیید شد و با نام تجاری Ebernet فروخته می شود. این دارو همچنین برای استفاده در پاناما، گواتمالا، کاستاریکا، هندوراس و جمهوری دومینیکن تأیید شده است.
سامنیوم یک تیره از دایناسورهای ددپا از دوره کرتاسه پیشین است که در منطقه سامنیوم ایتالیا کشف شد. سامنیوم حدود ۱۱۳ میلیون سال پیش می زیسته است. تنها یک فسیل شناخته شده از سامنیوم وجود دارد که در سال ۱۹۸۱ توسط یک دیرینه شناس آماتور کشف شد و در سال ۱۹۹۳ مورد توجه دانشمندان قرار گرفت. در سال ۱۹۹۸ گونه، Scipionyx samniticus نامگذاری شد که نام عمومی آن به معنای «پنجه سیپیو» است. این یافته به دلیل حفظ منحصربفرد مناطق وسیعی از بافت نرم سنگ شده و اندام های داخلی مانند ماهیچه ها و روده ها، توجه زیادی را به همراه داشت. فسیل سامنیوم جزئیات بسیاری از این داخل بدن را نشان می دهد، حتی ساختار داخلی برخی از سلول های ماهیچه ای و استخوانی. سامنیوم اولین دایناسور کشف شده در ایتالیا است. سامنیوم به دلیل اهمیت نمونه، به شدت مورد مطالعه و توجه قرار گرفته است. فسیل کشف شده مربوط به کودکی است که تنها نیم متر (بیست اینچ) طول دارد و شاید فقط سه روز سن داشته باشد. اندازه بالغ آن ناشناخته است. سامنیوم یک شکارچی دوپا بود که کفه افقی آن توسط یک دم بلند متعادل می شد. بدن آن احتمالاً توسط پرهای اولیه پوشانده شده بود، اما این پرها در فسیل یاف
ت نشد. (یعنی بدون هیچ گونه بقایای پوست). در روده فسیل، بعضی از وعده های غذایی نیمه هضم شده هنوز وجود دارد، که نشان می دهد سامنیوم مارمولک و ماهی خورده است. شاید اینها توسط والدینش به حیوان جوان خورانده شده باشد. چندین دانشمند سعی کرده اند از موقعیت اندام های داخلی بیاموزند که چگونه سامنیوم نفس می کشیده است، اما نتایج آنها اغلب موفقیت آمیز نبوده است. طبقه بندی سامنیوم نامشخص است، به دلیل مشکلات طبقه بندی یک تاکسون که فقط از چنین نمونه جوانی شناخته شده است. بیشتر دیرینه شناسان آن را به عنوان عضوی از آراسته آروارگان، خانواده ای از تهی دم خزندگان، طبقه بندی کرده اند، اما دیرینه شناس Adrea Cau پیشنهاد کرده است که ممکن است متعلق به تیزدندان خزندگان، خانواده ای از گوشت خزندگان باشد.