Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاروانسرای شاه عباسی ابوزیدآباد برجای مانده از دوره صفوی است که در میانه ی شهر ابوزیدآباد ، پیوسته ی شهرستان آران و بیدگل بر بنیان است. این یادگار، در روز با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۱ در فهرست آثار ملی ایران ماندگار شده است. ابعاد. کاروانسرا از نوع کاروانسراهای مربع شکل با ورودی یک درب چوبی و جلوخان مشخص به طرف جنوب شرقی است. مساحت این کاروانسرا دو هزار و ۲۰۰ متر و شامل ۱۷ غرفه و سکو است. دارای هشت برج و بارو به عنوان حایل دیوارها، چهار انبار یا اصطبل بزرگ و یک اتاق مهمانی برای نشیمن خان ها و روسای قبایل در گذشته و دو تنور است که برای نانوایی و پخت وپز کاروانیان مورد استفاده قرار می گرفته است در رسانه. بخش کوتاهی از مجموعه تلویزیونی روشن تر از خاموشی که به زندگی محمد صدرای شیرازی می پردازد در این کاروانسروا ضبط شده است. جستارهای وابسته. فهرست کاروانسراهای ایران
جواد نظری فتح آبادی (زادهٔ ۱۳۶۶ – درگذشتهٔ ۲۴ آبان ۱۳۹۸) یکی از کشته شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود. او نخستین فردِ کشته شده در این اعتراضات بود که نامش رسانه ای شد. زندگی. جواد (روح الله) نظری فتح آبادی، در سال ۱۳۶۶ متولد شد. او اهل سیرجان در استان کرمان بود و پدرِ ۳ فرزند بود. جواد نظری فتح آبادی کارگر کابینت ساز بود. وی، دو عمو و یکی از دایی های خود را در جنگ ایران و عراق از دست داده بود. کشته شدن. جواد نظری فتح آبادی، شامگاه جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸ در نخستین روز از اعتراضات مردمی به افزایش قیمت بنزین، در سیرجان، هنگامی که از محل کار به خانه بازمی گشت، مورد هدف تیراندازی از ناحیهٔ جمجمه، توسط مأموران امنیتی قرار گرفت و جان باخت. به نقل از برخی منابع محلی، وی توسط محافظ فرماندار سیرجان مورد هدف قرار گرفت و کشته شد.
ماریو کاسالجو (؛ ۱۵ دسامبر ۱۸۷۷ – ۸ فوریه ۱۹۵۳) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خداحافظ جوانی" اشاره نمود.
نینو اُکسیلیا (؛ – ) شاعر، کارگردان فیلم، نویسنده، روزنامه نگار و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. او اولین متن سرود جیوینِتزا را در سال ۱۹۰۹ نوشت. وی در سال ۱۹۱۷ در نبرد مونته گراپا کشته شد.
هنری «هنک» والمن (؛ ۱۹۱۵–۱۹۹۲) ریاضی دان آمریکایی بود که برای کارهایش در نظریه مشبکه، نظریه بعد، توپولوژی و طراحی مدار الکترونیکی شناخته شده است.
محاکمه با آتش () فیلم زندگی نامه ای و درام به کارگردانی ادوارد زوئیک است. بازیگران اصلی فیلم جک اوکانل در نقش کامرون تاد ویلینگهام و لورا درن هستند.
فیلارمونیک ایالتی راینلاند-فالتس () بزرگترین ارکستر سمفونی ایالت راینلاند فالتس در آلمان است که در شهر لودویگسهافن واقع شده است. این ارکستر به اجرای موسیقی در این ایالت و سایر نقاط آلمان می پردازد و از ۸۸ موسیقی دان از ۱۶ کشور مختلف جهان تشکیل شده است (سال ۲۰۱۵/۲۰۱۶). از رهبران موسیقی آن می توان به فرانتس کنویچنی (۱۹۴۳/۴۴) و کریستف اشنباخ (۱ سپتامبر ۱۹۷۸ تا ۳۱ اوت ۱۹۸۳) اشاره کرد.
آلبرتو فاسینی (؛ ۸ آوریل ۱۸۷۵ – ۸ اکتبر ۱۹۴۲) کارآفرین، سیاستمدار، تهیه کننده فیلم، فیلم نامه نویس و سرمایه دار اهل پادشاهی ایتالیا بود. او یک کارخانهٔ بزرگ الیاف مصنوعی و پارچه داشت و ارتباط نزدیکی نیز با حکومت بنیتو موسولینی داشت. «کاخ تیتونی» که موسولینی از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۹ در آن سکونت داشت، متعلق به او بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "راپسودی شیطانی" اشاره نمود.
جاکومو دِبندتی (؛ – ) نویسنده، فیلم نامه نویس، منتقد ادبی، مترجم و روزنامه نگار اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آخرین رقص"، "خداحافظ جوانی"، "شهبانوی ناوارا"، "عشق های حزن انگیز" و "هارلم" اشاره نمود. تفکر انتقادی. دبِندِتی که در مکتب نقد بندیتو کروچه آموزش دیده بود، به زودی از آن فاصله گرفت و به شکل های دیگری از دانش علاقه مند شد که از افق سنت نقد ادبی ایتالیایی فراتر می رفت: او به مطالعه نویسندگان خارجی پرداخت (او یکی از نخستین کسانی بود که به عمق نبوغ پروست پی برد، نام او به طور مکرر در آثارش دیده می شود) و نقد خود را در زمینه ای اروپایی پرورش داد و آن را به عنوان جست وجویی برای "دلایل" نویسنده شکل داد. هدف نویسنده افشای یک داده عینی نبود، بلکه بیان یک مشکل درونی بود، به گونه ای که می توان در آن نشانه هایی از روان کاوی (از زیگموند فروید تا کارل گوستاو یونگ) و پدیدارشناسی ادموند هوسرل، همچنین جامعه شناسی و انسان شناسی فرهنگی را شناسایی کرد. غنای و نوآوری خوانش های او در قالب فعالیتی به عنوان منتقد تجلی پیدا می کند که نمی خواهد خود را در یک روش خاص محدود کند؛ او آماده
است تا علاوه بر تحلیل نمادها و اسطوره های نویسندگان که در واقعیت آثارشان به نمایش درآمده است، سوژه خود را به عنوان یک خواننده نیز تحلیل کند، به ویژه زمانی که با آثار محبوبش روبه رو می شود (جووانی پاسکولی، ایتالو اسووو، فدریگو توتزی، اومبرتو سابا). سال ها پیش، در مصاحبه ای که هیچ گاه در مجموعه ای منتشر نشد، دبِندِتی توجه خود را معطوف به نیازی کرد که راویان قرن ما را به "دنبال" شخصیت می برد، تا انگیزه های پنهان و آشکار او را بشناسند و سپس تمام پیوندها با او را از هم بگسلند: تفکر انتقادی دبِندِتی حول پرسش انسان، به عنوان یک فرد، می چرخد و او این کار را با همان هدف و معیار شناختی که یک راوی دارد انجام می دهد (چنان که در آثاری مانند "آماده ئو و دیگر داستان ها"، "هشت یهودی"، ۱۶ اکتبر ۱۹۴۳ نشان داده است). تمام زندگی ادبی او در دنیای تخیلی جریان داشته است. این نوع مداخله پیوسته در تخیل دیگران در نهایت با ناخوشنودی و نوروز انسان مدرن برخورد کرد و نویسنده و منتقد را به تکامل توانایی خاصی برای شناسایی بی ثباتی و بحران هویت در سرنوشت شخصیت های داستانی سوق داد. دبِندِتی در مقاله ای تحت عنوان شخصیت انسان یک «یادبود موقتی»
از این ناپدید شدن نوشته و ترسیمی از آن ارائه کرده است. او دلتنگی برای شخصیت مردانه داشت، درست همان طور که خود را متقاعد به نیاز به ترک نکردن ارزش های ادبی به نفع جذابیت های تمدن جمعی می دانست. بازگشت به مصاحبه، یکی از آخرین اظهارات او، بیشتر از چهل سال بعد، برخی از گره ها را در پرسش جنجالی نقش منتقد باز می کند:
سالواتوره گوتا (؛ – ) رمان نویس، نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس و نویسندهٔ کتاب کودکان اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خداحافظ جوانی" اشاره نمود.
زیمِرینگ (به آلمانی: Simmering)، منطقهٔ یازدهم وین، اتریش است. این منطقه در کرانهٔ دانوب قرار گرفته و به عنوان یک منطقهٔ وین در سال ۱۸۹۲. تأسیس شد. زیمرینگ دارای چندین کلیسا، چند موزه، مدارس، قلعه های قدیمی و چهار گورستان است که یکی از آن ها گورستان مرکزی وین، یکی از بزرگترین گورستان های اروپا است. پیشینه. نخستین نشانه های مسکونی شدن زیمرینگ مربوط به سال ۱۰۲۸ است. در سال ۱۶۰۵ یک کارخانهٔ آبجوسازی در آنجا ساخته شد و بیش از ۳۰۰ سال درآمد منطقه را تأمین می کرد. زیمرینگ تا سال ۱۸۶۰ منطقهٔ کوچکی باقی ماند؛ زمانی که توسط کمپانی توسعهٔ مسکن «رینبوخاوزر» شروع به توسعه کرد، که در آن زمان دومین بزرگترین در وین بود، و منجر به رشد سریع منطقه شد.
ماریو کُلی (؛ – ) بازیگر، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "درمانگاه عشق"، "دوشیزه ای در خانواده"، "مستأجر طبقه بالا"، "خدمتکار"، "جنگ بزرگ"، "فیلیپه دربلی" و "مغول ها" اشاره کرد.
ماریو دا وینچی (؛ ۱۴ مارس ۱۹۴۲ – ۱۰ مه ۲۰۱۵) خواننده و بازیگر اهل ایتالیا بود. وی طی دوران فعالیت حرفه ای خود بیش از ۶۰ تک آهنگ و ۱۳ آلبوم موسیقی منتشر کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ناپل، روایتی از عشق و انتقام" اشاره نمود.
ماسیمو پیانفورینی (؛ ۲ فوریه ۱۸۹۰ – ۱۱ اکتبر ۱۹۶۶) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دکتر آنتونیو"، "روسینی"، "بینوایان" و "فیلیپه دربلی" اشاره نمود.
ماسیمو مولیکا (؛ – ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سالواتوره جولیانو" اشاره نمود.
سالواتوره جولیانو (؛ ؛ – ) یک راهزن و یاغی سیسیلی اهل ایتالیا بود که به دنبال تهاجم متفقین به سیسیل به شهرت رسید. در سپتامبر همان سال، او به سبب کشتن یکی از افسران پلیس، به عنوان یک تبهکار فراری معرفی شد. این افسر پلیس سعی داشت وی را بابت قاچاق مواد غذایی در بازار سیاه دستگیر کند. در آن هنگام، ۷۰٪ غذا و آذوقهٔ سیسیل از طریق بازار سیاه فراهم می شد. سالواتوره برای انجام کارهایش، گروهی از زیردستان و فرمان بران مطیع را در اختیار داشت. وی شخصیتی پر زرق و برق و بزهکاری سرشناس و مهم بود که هیچ ابایی از حمله به پلیس هایی که در تعقیبش بودند، نداشت. علاوه بر اینها، او در شهر خود مابین سال های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸، یک کارگزار قدرت در سیاست بود و در جنبش استقلال سیسیل نقش داشت. سالواتوره و گروهش را مسئول قتل عام پورتلا دلا جینسترا می دانند؛ گرچه به سبب تعداد بالای کشته ها، شُبهاتی در مورد نقش آنها در این ماجرا وجود دارد. پوشش خبری گسترده ای که در جهان دربارهٔ او شکل گرفت، سبب شرمساری و دست پاچگی دولت ایتالیا گردید و سالیان متمادی، حدود ۲۰۰ سرباز و افسر پلیس به دنبال دستگیری او بودند. وی سرانجام در ۵ ژوئیه ۱۹۵۰ میلادی توسط همکار
و دوست نزدیکش گاسپاره پیشوتا به قتل رسید. مورخ بریتانیایی اریک هابسبام او را آخرین نمونه از «دزدان مردمی» (رابین هود) می داند و او نخستین راهزنی بود که رسانه های خبری معاصر، پوشش خبری زنده درباره اش داشتند.
قلعه نو روستایی در دهستان جلیل آباد بخش جلیل آباد شهرستان پیشوا استان تهران ایران است. دارای کشاورزی ، گلخانه ، دامداری جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۵۵ نفر (۱۷۵خانوار) بوده است.
قلعه نو روستایی در دهستان مازو بخش الوارگرمسیری شهرستان اندیمشک استان خوزستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴ نفر (۵خانوار) بوده است.
سالواتوره جولیانو () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی فرانچسکو رزی است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. این فیلم به شکل مستند نئورئالیستی و غیرخطی تصویربرداری و ساخته شده است و دربارهٔ زندگی کسانی است که به نحوی با یاغی و تبهکار سیسیلی سالواتوره جولیانو در ارتباط بوده اند. مارتین اسکورسیزی این فیلم را به عنوان یکی از ۱۲ فیلم محبوب خود در تمام دوران معرفی کرده است.
گاسپاره پیشوتا (؛ – ) یکی از اعضای گروه راهزنی سالواتوره جولیانو و از رهبران آن بود. وی همچنین کسی بود که به دوست و همکارش خیانت کرد و سالواتوره را در خواب کشت و به همین دلیل، نقش او را در آن گروه، همچون یک یهودا اسخریوطی می دانند. مدتی کوتاهی پس از مرگ سالواتوره جولیانو، گاسپاره پیشوتا را بابت تبهکاری هایش دستگیر و محاکمه کردند. در جریان تفحص دربارهٔ نقش او در قتل عام پورتلا دلا جینسترا، وی فاش ساخت که خودش سالواتوره را در خواب و با شلیک گلوله به او کشته است و این موضوع برخلاف اعلام رسمی نیروهای پلیس بود که مدعی شده بودند سالواتوره در جریان تیراندازی توسط «سروان آنتونیو پرنتسه» در کاستل وترانو کشته شده است. او همچنین در دادگاه از چندین فرد بانفوذ و دولتی از جمله ماریو اسکلبا و برناردو ماتارلا به عنوان کسانی که دستور قتل عام را صادر کرده بودند، نام برد. پس از محاکمه، او به حبس ابد محکوم و به زندان منتقل شد. بیشتر ۷۰ راهزن دیگر نیز به همان سرنوشت دچار شدند. برخی دیگر آزاد بودند، اما یکی یکی ناپدید شدند. زمانی که پیشیوتا متوجه شد که از سوی همه رها شده و محکوم به مرگ است، اعلام کرد که قصد دارد تمام حقیقت را فاش
کند، به ویژه اینکه چه کسی نامه ای را که در ۲۷ آوریل ۱۹۴۷ به جیولیانو رسانده شده بود، امضا کرده بود؛ نامه ای که خواهان کشتار در پورتلا دله جینیسترا به ازای آزادی برای همه ما بود و جیولیانو بلافاصله آن را نابود کرده بود. وی بلافاصله اعلام کرد که به سبب خیانتش به گروه و سرکردهٔ آن و حرف هایش در دادگاه، هیچ تردیدی ندارد که او را در زندان خواهند کشت. به همین دلیل حاضر نشد جز با پدرش هم سلولی شود که او نیز به سبب همکاری با گروه سالواتوره جولیانو به حبس ابد محکوم شده بود. گاسپاره فقط از غذایی که مادرش از خانه می آورد، می خورد و گفته می شود گنجشکی را با خود به سلول برده بود و همهٔ خوراکی ها را اول به او می داد تا مطمئن شود سمی نیست. با تمام این احتیاط ها، او در ۹ فوریه ۱۹۵۴ یک مکمل ویتامینی دریافت داشت و آن را در قهوه خود حل کرد و بلافاصله پس از نوشیدنش، به شدت بدحال و بیمار شد و بیمارستان زندان منتقل شد، اما ظرف چهل دقیقه از دنیا رفت. پس از کالبدشکافی توسط پزشکی قانونی، معلوم شد که علت مرگش مسمومیت با ۲۰ میلی گرم استریکنین بوده است. هم دولت و هم مافیا را مسئول مرگ وی دانسته اند، اما هیچ کس در این باره بازخواست و محا
کمه نشد. مادر او «رُزالینا» در ۱۸ مارس ۱۹۵۴ نامه ای به رسانه های خبری نوشت و دولت را به فساد سیاسی متهم، و مافیا را مسئول احتمالی قتل پسرش دانست. وی نوشت: «"بله، درست است که پسرم دیگر هرگز دهانش را [به سخن گفتن و افشاگری] باز نخواهد کرد و حالا برخی آدم ها نفس راحت می کشند و خیالشان راحت است که همه چیز برایشان امن است، اما کسی چه می داند؛ شاید هنوز چیزهایی برای گفتن باشد"». گویا گاسپاره در زندان یک خودزندگی نامه نوشته بود و آن را به دست مادرش رسانده بود و احتمالاً مقصود مادرش هم همین مدرک بود. برادر گاسپاره «پیترو» سعی کرد که این دست نوشته ها را بفروشد، اما این خودزندگی نامه به طرز مرموزی ناپدید شد و محتویات آن هرگز معلوم نگشت.
ماسیمو ورتمولر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا سریال های تلویریونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دیو و دلبر"، "نسخه بارنی"، "سفر کاپیتان فراکاسا"، "قطعات نمایشی کوتاه"، "جزیره"، "خوشبختی فرارسیده است"، "کریستال یا خاکستر" و "شبی پرباران" اشاره کرد.
امیلیانو کامورو وارگاس (؛ زاده – درگذشته ) دیپلمات، و سیاستمدار اهل نیکاراگوئه بود. وی دو بار از ۱ ژانویه ۱۹۱۷ تا ۱ ژانویه ۱۹۲۱ و سپس از ۱۴ مارس ۱۹۲۶ تا ۱۱ نوامبر ۱۹۲۶ رئیس جمهور این کشور بود. امیلیانو کامورو وارگاس در ۲۶ فوریه ۱۹۶۶، در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
دیگو مانوئل کامورو (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۱ ژانویه ۱۹۲۱ تا ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳ رئیس جمهور این کشور بود. دیگو مانوئل کامورو در ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳، در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
بارتلمه مارتینز (؛ ۲۴ اوت ۱۸۷۳ – ) سیاست مدار اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۲۷ اکتبر ۱۹۲۳ تا ۱ ژانویه ۱۹۲۵ رئیس جمهور این کشور بود. بارتلمه مارتینز در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۶، در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
کارلوس خوزه سولورزانو (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۱ ژانویه ۱۹۲۵ تا ۱۴ مارس ۱۹۲۶ رئیس جمهور این کشور بود. کارلوس خوزه سولورزانو در ۳۰ اوت ۱۹۳۶، در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
لئوناردو آرگوئیو بارتو (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار، و نویسنده اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۱ مه ۱۹۴۷ تا ۲۷ مه ۱۹۴۷ رئیس جمهور این کشور بود. لئوناردو آرگوئیو بارتو در ۱۵ دسامبر ۱۹۴۷، بعد از یک دوره کوتاه بیماری در سن ۷۲ سالگی در مکزیکو سیتی درگذشت.
بنجامین لاکایو ساکاسا (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۲۷ مه ۱۹۴۷ تا ۱۵ اوت ۱۹۴۷ رئیس جمهور این کشور بود. بنجامین لاکایو ساکاسا در ۴ آوریل ۱۹۵۹، در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
جوایز بازی ۲۰۱۹ () نام مراسم اهدا جوایز به بهترین بازی های سال ۲۰۱۹ می باشد. این برنامه در تئاتر مایکروسافت در لس آنجلس در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹ برگزار شد و ۴۵ میلیون بیننده به صورت آنلاین برنامه را مشاهده کردند. در این مراسم بهترین بازی سال ۲۰۱۹ شد. بازی های معرفی شده. در این مراسم، بازی هایی که قصد انتشار در آینده را دارند، به صورت پیش نمایش معرفی شدند که به شرح زیر است:
جوایز بازی ۲۰۱۸ () نام مراسم اهدا جوایز به بهترین بازی های سال ۲۰۱۸ می باشد. این برنامه در تئاتر مایکروسافت در لس آنجلس در ۶ دسامبر ۲۰۱۸ برگزار شد. در این مراسم بهترین بازی سال خدای جنگ شد و بازی رد دد ریدمپشن ۲ بیشترین میزان جوایز را نصیب خود کرد. این مراسم در ۴۰ پلتفرم با مجموع ۲۶ میلیون بازدید در سطح جهان پخش شد. بازی های معرفی شده. در این مراسم، بازی هایی که قصد انتشار در آینده را دارند، به صورت پیش نمایش معرفی شدند که به شرح زیر است: جوایز. برنده ها به صورت پررنگ نشان داده شده اند.
ترس از صحنه یا اضطراب اجرا ، گونه ای اضطراب، ترس یا هراس مداوم است که در فرد به دلیل الزام به اجرا در برابر مخاطب، چه به صورت زنده و چه غیرزنده، مثلاً هنگام ضبط اجرا با دوربین، ایجاد می شود. اجرا در مقابل مخاطب ناشناخته می تواند به طور قابل توجهی اضطراب بیشتری نسبت به نمایش در مقابل چهره های آشنا ایجاد کند. در بعضی موارد، فرد از بابت اجرا هیچ ترس و وحشتی نداشته و تنها به سبب اینکه نمی داند بری چه کسی یا کسانی اجرا می کند، مضطرب می شود. در رابطه با سخنرانی برای جمع و به طور کلی هر کاری که شامل نمایش فرد به طور عمومی باشد، این ترس ممکن است پیش یا در هنگام آن ایجاد شود. در بعضی موارد ترس از صحنه ممکن است بخشی از الگوی بزرگتر اختلال اضطراب اجتماعی باشد. با این حال، بسیاری از افراد اضطراب اجرا را بدون هیچ مشکلی خاصی، تجربه می کنند. اغلب اوقات، این نوع ترس، مدت زمان طولانی پیش از اجرا به وجود می آید. از جمله نشانه های ترس از اجرا می توان به این موارد اشاره کرد: لکنت، تندتپشی، لرزش در دستها یا پاها، عرق کردن دستها، تیک عصبی در چهره، خشکی دهان و سرگیجه. افراد و موقعیت ها. اضطراب اجرا می تواند در افراد با هر سطح تجربه
و زمینه ای وجود داشته باشد؛ از کسانی که برای نخستین بار جلوی جمع حضور می یابند گرفته تا کسانی که سالها این کار را انجام داده اند. معمولاً جمعیت متوجه این ترس در فرد می شوند.. ترس از صحنه ممکن است تأثیر منفی بر کارکِرد فرد داشته باشد؛ به طوری که بر اعتماد به نفس وی در طول مصاحبه های کاری تأثیر بگذارد. همچنین ممکن است بازیگران، کمدین ها، موسیقی دانان و سیاستمداران تحت تأثیر ان قرار گیرند. بسیاری از افراد که هیچ مشکلی در ارتباط برقرار کردن ندارند نیز ممکن است ترس از اجرا را تجربه کنند؛ اما آن دسته از افراد مبتلا به ترس مزمن از اجرا، اضطراب اجتماعی یا احساس مزمن اضطراب زیاد در هر موقعیت اجتماعی، را نیز با خود به همراه دارند. ترس از صحنه را می توان در جاهایی همچون مدرسه یا دانشگاه، زمانی که فرد قرار است در مقابل هم کلاسی هایش سخنرانی کند و پروژه خود را ارائه کند، نیز مشاهده کرد. اثرها. وقتی کسی احساس ترس یا عصبی شدن داشته باشد، دچار اضطراب می شود. طبق یادداشتی از بخش بهداشت روان دانشگاه هاروارد، "اضطراب معمولاً دارای علائم جسمی است که ممکن است شامل تپش قلب، خشکی دهان، صدای لرزان، سرخ شدن، لرزیدن، تعریق، احساس سبک
ی سر و حالت تهوع باشد". اضطراب همچنین سبب می شود بدن، دستگاه عصبی سمپاتیک خود را به کار بیندازد. این فرایند زمانی اتفاق می افتد که بدن آدرنالین را در جریان خون آزاد می کند و باعث ایجاد زنجیره ای از واکنش ها می شود. این را همچنین "پاسخ جنگ یا گریز" می نامند. پاسخ جنگ یا گریز، فرایندی است که بدن، آن را به طور طبیعی بدن شکل می دهد تا از خود در برابر آسیب محافظت کند. در فرایند پاسخی جنگ یا گریز، "با منقبض شدن عضلات گردن، سر به سمت پایین و شانه ها به سمت بالا آورده می شوند، در حالی که عضلات پشتی، ستون فقرات را به یک منحنی مقعری شکل تبدیل می کنند. این به نوبه خود لگن را به جلو هل می دهد و اندام های تناسلی را به سمت بالا می کشد و بدن را به حالت جنینی درمی آورد. دست ها و پاها در تلاش برای مقاومت در برابر این وضعیت، شروع به لرزیدن می کنند. علاوه بر این چندین اتفاق دیگر نیز رخ می دهد. عضلات بدن منقبض می شوند و باعث می شوند که تنش داشته و بدن آماده حمله شود. سپس، «رگ های خونی در اندام ها منقبض می شوند». این امر می تواند باعث احساس سرما در انگشتان دست و پا، نوک بینی و لاله گوش بشود. رگهای خونی منقبض شده همچنین جریان خون
اضافی را به اندام های حیاتی می رسانند. علاوه بر این، افرادی که دچار ترس از صحنه می شوند، افزایش فشار خون خواهند داشت که به سبب پدیده «پاسخ جنگ یا گریز»، مواد مغذی و اکسیژن بیشتری را برای بدن تأمین می کند. در عوض، این امر باعث گرم شدن بیش از حد بدن و تعریق آن می شود. تنفس افزایش می یابد تا بدن بتواند مقدار اکسیژن مورد نظر را برای عضلات و اندام های دیگر بدست آورد. مردمک چشم با گشاد شدن باعث می شود فرد نتواند هر آنچه که نزدیکش است، از جمله یادداشت های سخنرانی را درست ببینید. با این حال، دید دور بهبود یافته و باعث می شود گوینده، در مورد عملکرد مخاطبین، از حالات چهره و نشانه های غیرکلامی آنان آگاهی بیشتری پیدا کند. سرانجام، دستگاه گوارش کار خود را رها می کند تا برای هنگامی که بدن نیاز به واکنش فوری داشته باشد، بتواند تولید نیرو کند. این می تواند در بدن، ایجاد خشکی دهان، حالت تهوع یا اثر پروانه ای کند. درمان. پروپرانولول بعضاً برای درمان اضطراب اجرا استفاده می شود. مشاهیر. بسیاری از مشاهیر، ترس از اجرا داشته اند و توانسته اند بر مشکل خود غلبه کنند که از جمله آنان می توان به آل جولسون، برایان ویلسون، ویرجینیا اوبرای
ن، مایکل گمبون، لرد، جیسن الکساندر، موس آلیسون، مایا آنجلو، دیوید برنر، پیتر کایوت، المپیا دوکاکیس، ریچارد لوئیس، باربرا استرایسند، ادل، دیوید وارنر، نایل هوران، فرانکی هاوارد، مایک یاروود، ایان هولم، لیدی گاگا، ماریا کری، جان لیدون و آماندا سیفرید اشاره کرد. در برخی موارد، ستاره های مشهور برای کنار آمدن با اضطراب خود بسیار دست و پنجه نرم کرده اند. هیو گرانت در مورد بازی در فیلم "موسیقی و ترانه" گفت که «او تمام فیلم را زیر تأثیر لورازپام بازی کرد». الزاماً هر مجری از ترس صحنه رنج نمی برد. اتل مرمن گفته است: منابع. مطالعه بیش تر
سید کمال الدین سجادی سیاستمدار ایرانی است. سجادی سخنگوی جبهه پیروان خط امام و رهبری، دبیرکل جامعه اسلامی کارمندان، رئیس انجمن دوستی ایران و ویتنام و کارمند وزارت امور خارجه است. وی از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ به عنوان سفیر ایران در فیلیپین و از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ به عنوان سفیر ایران در ویتنام فعالیت کرد. سجادی همچنین سفیر ایران در کامبوج و مدیر دفتر نمایندگی ایران در برونئی بوده است.
پرشین تون () نخستین شبکهٔ تلویزیونی کودک و نوجوان به زبان فارسی بود که فعالیت خود را در نوروز سال ۱۳۹۰ در ماهوارهٔ هات برد آغاز کرد. این شبکه با پخش کردن پویانمایی های موزیکال به زبان فارسی طرفداران زیادی در ایران پیدا کرده بود. در سال ۱۳۹۳، کیان نبوی بنیانگذار شبکه پرشین تون با مشکلات مالی مواجه شد و نتوانست بودجهٔ ماهواره ای را بپردازد و در اواخر همان سال به دلایل نامعلوم شبکه تعطیل شد و به دلیل فوت کیان نبوی راه اندازی شبکه پرشین تون به کلی ناممکن شد. این شبکه در لندن توسط کیان نبوی بنیانگذاری شد. از گروه های دوبلاژ همکار با پرشین تون می توان به فزار مهر، گلوری انترتینمنت، کوالیما و یک گروه ناشناس دیگر در خارج از کشور اشاره کرد. پرشین تون مجموعه پویانمایی هایی نظیر '، '، "اسکوبی دو، کجایی!"، "لونی تونز"، "لاک پشت های نینجا،" "بن ۱۰"، ، "باب اسفنجی شلوارمکعبی،" "آبشار جاذبه"، "فینیس و فرب"، ، "دوستان فرشته"، "تام و جری"، "سونیک ایکس" و همچنین بسیاری از فیلم پویانمایی های محبوب را با دوبله فارسی اختصاصی پخش می کرد.
تحریک عصبی به معنای دگرگون سازی عمدی فعالیت دستگاه عصبی با روش های تهاجمی (مانند میکروالکترود) یا غیرتهاجمی (مانند تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای و تحریک الکتریکی فراجمجمه ای از جمله تحریک جریان مستقیم فراجمجمه ای و تحریک جریان متناوب فراجمجمه ای) است. اصطلاح «تحریک عصبی» معمولاً به رویکردهای الکترومغناطیسی در نورومدولاسیون (پزشکی) اشاره دارد. فناوری تحریک عصبی می تواند کیفیت زندگی افرادی را که دچار فلج شدید یا از دست دادن عمیق کارکرد اندام های حسی هستند بهبود بخشد و همچنین برای کاهش پایدار دردهای شدید و مزمن که در غیر این صورت مستلزم مصرف مداوم و پر دوز داروهای افیونی است (مانند دردهای نوروپاتیک و آسیب نخاعی) به کار می رود. این فناوری بخش کلیدی اندام های مصنوعی عصبی برای سمعک ها، بینایی مصنوعی، اندام های مصنوعی و رابط های مغز–ماشین است. در تحریک عصبی، عمدتاً از تحریک الکتریکی استفاده می شود و از شکل موج های دو فازیِ جریانِ ثابت با تعادل بار یا روش های تزریق بارِ خازنی بهره گرفته می شود. در رویکردهای غیرتهاجمی، تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای و تحریک الکتریکی فراجمجمه ای مطرح اند که در آن ها یا میدان مغناطیسی یا جریان
های الکتریکیِ اعمال شده از سطح جمجمه سبب تحریک عصبی می شوند. یک مرور علمیِ اخیر (۲۰۲۴) فرضیه های مرتبط با فرایندهای سطحِ سلولیِ زیرساختِ تحریک عصبیِ غیرتهاجمی را شناسایی کرده است. تحلیل داده ها آشکار ساخت که فعالیتِ میتوکندری احتمالاً نقشی مرکزی در تحریک مغز با رویکردهای گوناگون دارد. همچنین بررسیِ مدل عصب ـشناختیِ مادر–جنین بینش هایی دربارهٔ شرایط تحریک طبیعیِ دستگاه عصبیِ جنین در دوران بارداری فراهم کرده است. بر پایهٔ این نتایج، آن مقاله فرضیه ای دربارهٔ منشأ تحریک عصبی در دورهٔ جنینی پیشنهاد کرده است. بنا بر این دیدگاه، تحریک عصبیِ طبیعی در بارداری به سبب ویژگی های الکترومغناطیسیِ قلبِ مادر و برهم کنشِ آن با دستگاه عصبیِ خودِ مادر و جنین رخ می دهد. تحریک طبیعیِ عصبی، رشدِ متعادلِ دستگاه عصبیِ جنین را تضمین می کند و شکل گیریِ معماریِ درستِ آن را با کارکردهای شناختیِ لازم، متناسب با زمینهٔ بوم شناختی و ویژگی هایی که انسان را یکتا می سازد، فراهم می آورد. به گفتهٔ ایگور وال دانیلوف (استاد اهل لتونی)، تحریک عصبیِ طبیعی بنیانِ بسیاری از روش های تحریک عصبی است. تحریک مغز. تحریک مغز ظرفیت درمان برخی اختلال ها مان
ند صرع را دارد. در این روش، تحریک زمان بندی شده به هدف های مشخصِ قشری یا زیر قشری اعمال می شود. دستگاه های تجاریِ موجودی هستند که می توانند در بازه های زمانی برنامه ریزی شده، پالس الکتریکی منتقل کنند. فرض بر این است که تحریک زمان بندی شده ویژگی های عصب فیزیولوژیک ذاتی شبکه های صرعی را تغییر دهد. بنا بر گفتهٔ پروفسور باربارا جابست و همکارانش، هدف هایی که بیشترین بررسی برای تحریک زمان بندی شده روی آن ها انجام شده، هستهٔ قدامی تالاموس و هیپوکامپ هستند. مطالعه روی هستهٔ قدامی تالاموس نشان داده است که کاهش چشمگیری در تعداد تشنج ها با دستگاه «روشن» نسبت به حالت «خاموش» در چندین ماه پس از کارگذاری دستگاه رخ داده است. افزون بر این، سردرد خوشه ای را می توان با استفاده از الکترود تحریک کنندهٔ موقتی در گره اسفنوپالاتین درمان کرد. پزشک مهدی انصاری نیا و همکارانش گزارش کرده اند که در این روش، کاهش درد در عرض چند دقیقه پس از تحریک به دست آمد. برای پرهیز از استفاده از الکترودهای کارگذاری شده، پژوهشگران روش هایی ابداع کرده اند تا «پنجره ای» از جنس زیرکونیا، که به گونه ای تغییر یافته تا شفاف باشد، در جمجمهٔ موش ها کار گذاشته
شود. این کار امکان نفوذ عمیق تر امواج نوری را فراهم می کند تا همانند اپتوژنتیک، نورون های منفرد تحریک یا مهار شوند. تحریک غیرتهاجمی مغز. پنج حوزهٔ اصلی در تحریک عصبی غیرتهاجمی وجود دارد: تحریک عصبی فوتونی–صوتی–هوشمند. این شیوهٔ تحریک غیرتهاجمی مغز، ویژگی های تحریک عصبی طبیعیِ دستگاه عصبی جنین در دوران بارداری را شبیه سازی می کند و با پارامترهای درمانی متناسب با هر بیمار تنظیم می شود. اثر درمانی روش APIN بر این واقعیت استوار است که محرک های انرژی فعالیت میتوکندری را افزایش می دهند و میدان الکترومغناطیسیِ پالسی باعث گشاد شدن مویرگ ها می شود. سه عامل درمانی، اکسیژناسیون بافت های عصبی، آزادسازی پروتئین های آدنوزین-۵-تری فسفات و انعطاف پذیری عصبی را برمی انگیزند. این روش در مدیریت درد مزمن در شرایط گوناگون نتایج قابل توجهی نشان داده است. تحریک عمقی مغز. تحریک عمقی مغز (DBS) سودمندی خود را در درمان اختلالات حرکتی مانند بیماری پارکینسون، لرزش و دیستونیا و همچنین در دیگر اختلالات عصب روان پزشکی مانند افسردگی، اختلال وسواس فکری-عملی، سندرم تورت، درد مزمن و سردرد خوشه ای نشان داده است. DBS می تواند به طور مستقیم و کنتر