Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
غریبه کوچک ساخته بهرام بیضایی به خاطر مرکزیت دادن به یک شخصیت زن و ترکیبِ واقع گراییِ روان شناختی با سوررئالیسمِ آئینی به بازخوانی روابط قدرت در نظام سلسله مراتب جنسیتی و قومی می پردازد. کارکتر گلرخ کمالی در فیلم دیگری از بیضایی یعنی سگ کشی نیز از دیگر شخصیت های ماندگار سینمای ایران است. شخصیت «ریحان» در «کافه ترانزیت» با بازی فرشته صدرعرفایی ساخته «کامبوزیا پرتوی»، «دو زن» ساخته تهمینه میلانی و «سارا» داریوش مهرجویی با بازی نیکی کریمی، «آفاق» و «نرگس» در نرگس که در سال ۱۳۷۰ اکران شد، «مریم قندی» در سفر به چزابه (۱۳۷۴) با بازی عاطفه رضوی در نقش یک امدادگر زن در جبه های جنگ ایران و عراق، کاراکتر «محبوبه» در روبان قرمز ساخته حاتمی کیا با بازی آزیتا حاجیان، «درنا» در آدم برفی (۱۳۷۶) ساخته داوود میرباقری از دیگر شخصیت های شناخته شده در سینمای ایران هستند. شخصیت «رؤیا» در کاغذ بی خط (۱۳۸۰) ساخته ناصر تقوایی تصویر جدیدی از زن به نمایش گذاشت شد. «ترانه» در من ترانه پانزده سال دارم (۱۳۸۱) که سیمرغ بلورین بهترین فیلم را نصیب رسول صدرعاملی کرد، روی فیلمنامه ای از کامبوزیا پرتوی ساخته شد. از نمونه های مشابه تصویر چنین
زنانی می توان به دختری با کفش های کتانی، ساخته دیگر رسول صدرعاملی و شخصیت «ستاره» با بازی گلشیفته فراهانی در فیلم دیوار اشاره کرد. «گیلانه» (۱۳۸۳) ساخته رخشان بنی اعتماد تصویر مادرانی را به نمایش گذاشت که باید با تبعات جنگ دست و پنجه نرم کنند. لهجه گیلکی و بازی فاطمه معتمدآریا از نکات به یاد ماندنی این فیلم است. کاراکتر «الفت» در فیلم شیار ۱۴۳ با بازی مریلا زارعی نمونه دیگری از این مادرهای سینمایی ست. حضور مادرهای تنها، به سینمای دفاع مقدس محدود نیست. گلشیفته فراهانی در میم مثل مادر ملاقلی پور و شخصیت «عفت خانم» در مهمان مامان هم مادرهایی هستند که باید دست تنها گلیم زندگی شان را از آب بکشند. شخصیت «سمیه» در ابد و یک روز (۱۳۹۴) با بازی پریناز ایزدیار از جمله کارکترهای ماندگار اواخر دهه ۹۰ است. زنان سرشناس. بازیگران. اوایل دهه ۶۰، با حذف تمام گروه های رقیب و یکدست شدن حاکمیت سینما نیز دوران تازه ای را سپری کرد محمد بهشتی، از طراحان این سینمای تازه که مدیریت نهاد تازه تأسیسی به نام بنیاد سینمایی فارابی را در آن زمان برعهده داشت پیرامون حذف بازیگران پیش از انقلاب چنین گفته بود: «این جماعت توبه کردند و ما هم پذیرف
تیم که در ایران بمانند و کار کنند. اما بعد دیدیم مگر می شود مخاطب سینما تک تک فیلم های قبلی را از یاد ببرد؟ به همین خاطر مجبور شدیم تمام مصادیق سینمای قبل از انقلاب را پاک کنیم و درنهایت تصمیم این شد که این افراد کار نکنند.» حاصل این اتفاقات، حذف تقریباً تمام بازیگران زن مهم سینمای قبل از انقلاب، به جز چهره هایی چون پروانه معصومی، شهلا ریاحی، حمیده خیرآبادی، مهین شهابی، فخری خوروش و جمیله شیخی بود. برخی از سرشناس ترین بازیگران زن پیش از انقلاب عبارتند از: طوطی سلیمی، آرام، سپیده، شورانگیز طباطبایی، فرشته جنابی، روشنک صدر، لیلا فروهر و گوگوش از دیگر بازیگران زن سرشناس پیش از انقلاب بودند. گوگوش خواننده و بازیگر سرشناس ایرانی است که از کودکی فعالیت هنری خود را شروع کرده است او در سن ۹ سالگی در دو فیلم گرجی عبادیا به نام بیم و امید و فرشته فراری بازی کرد. او در طول فعالیت بازیگری خود با هنرپیشگانی همچون بهروز وثوقی، پوری بنایی، حمیده خیرآبادی، جمشید مشایخی و.. همبازی شد. او برای فیلم بی تا هژیر داریوش جایزه سپاس بهترین بازیگر زن سال ۱۳۵۱ را دریافت کرد او در این فیلم با بازیگرانی همچون عزت الله انتظامی، اکبر زنجا
نپور و مهین شهابی به ایفای نقش پرداخت. بعد از همکاری گوگوش با پرویز صیاد و بهمن فرمان آرا در فیلم در امتداد شب داستان فیلمی بنام «همیشه شب» توسط بهمن فرمان آرا به گوگوش پیشنهاد داده شد در این فیلم قرار بود که داریوش اقبالی نقش مقابل گوگوش را بازی کند. داستان این فیلم دربارهٔ زندگی هنرمند خوش آواز پری زنگنه است که در یک حادثه رانندگی بینایی خود را از دست می دهد این فیلم به دلیل نزدیک شدن به زمان انقلاب هرگز ساخته نشد. گوگوش پس از این فعالیت بازیگری خود را ادامه نداد و در فیلمی بازی نکرد. کارگردان. در تاریخ ۹۰ ساله سینمای ایران، تعداد کارگردانان زن در سینمای حرفه ای و فیلم بلند داستانی، به سختی به ۴۰ نفر می رسد. به نقل از ایرنا از نظر کمی ایران بیشترین تعداد فیلمسازان زن را در دنیا دارد و در سال های اخیر زنان و دختران فیلمساز توانسته اند فیلم های مهم و اثرگذاری بسازند. قبل از انقلاب فقط سه زن بودند که نامشان به عنوان کارگردان در تاریخ سینمای ایران ثبت و ضبط شد. شهلا ریاحی نخستین زن کارگردان سینمای ایران است. ریاحی بعد از ۱۲ سال تجربه بازی در تئاتر و سینما، با کارگردانی فیلم مرجان نام خود را به عنوان نخستین کارگ
ردان زن ایرانی در تاریخ هنر به ثبت رساند. دومین زنی که به کارگردانی روی آورد، مروا نبیلی بود که اولین اثرش «خاک بکر» نام داشت. کبری سعیدی که اسم مستعار شهرزاد را داشت در ابتدای فعالیت هایش بازیگر بود که بعد به فکر کارگردانی افتاد و یک فیلم بلند با عنوان «مریم و مانی» ساخت. ساخت فیلم مستند خانه سیاه است دربارهٔ جذامیان توسط فروغ فرخزاد از تجربه های فیلمسازی زنان در ایران بود که نقطه عطفی در تاریخ سینما محسوب می شود. مرضیه برومند اولین کارگردان زن سینمای ایران در سینمای پس از انقلاب است. پوران درخشنده اولین کارگردان مطرح پس از انقلاب اسلامی است که با ساخت فیلم رابطه در سال ۶۵ مطرح شد و با فیلم پرنده کوچک خوشبختی در سال ۶۶ برنده اولین سیمرغ زنان برای بهترین فیلم از جشنواره فیلم فجر شد. رخشان بنی اعتماد با ساخت فیلم خارج از محدوده در سال ۶۶ مطرح شد و اولین سیمرغ کارگردانی زنان برای فیلم نرگس را در سال ۷۰ از آن خود کرد. تهمینه میلانی که از مهم ترین کارگردانان زن سینمای ایران است، اولین فیلم سینمایی خود به نام بچه های طلاق را سال ۶۸ ساخت. نرگس آبیار از موفق ترین و پرکارترین کارگردان زن سینمای ایران در دهه اخیر است.
شیار ۱۴۳، نفس و شبی که ماه کامل شد از ساخته های مطرح وی می باشد. در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر نرگس آبیار با کارگردانی فیلم «شبی که ماه کامل شد» سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را از آن خود کرد. «شبی که ماه کامل شد» به کارگردانی نرگس آبیار، «خانه دیگری» به کارگردانی بهنوش صادقی، «تولدت مبارک» اثر سمیه زارعی نژاد، «نبات» به کارگردانی پگاه ارضی و «وکیل مدافع» ساخته مشترک سلما بابایی و ونداد دوشن، پنج فیلم دربارهٔ زنان اکران شده در سال ۱۳۹۸ بودند. انسیه شاه حسینی فعال ترین کارگردان زن سینمای ایران در زمینه جنگ و دفاع مقدس، فریال بهزاد فعال در سینمای کودک و نوجوان، تینا پاکروان در نقش کارگردان و تهیه کننده، پریسا بخت آور، منیژه حکمت، نیکی کریمی از ستاره های سینمای ایران در دهه های ۷۰ و ۸۰، آزیتا موگویی، آیدا پناهنده، منیر قیدی، مونا زندی حقیقی، مرجان اشرفی زاده، یلدا جبلی، رقیه توکلی، نگار آذربایجانی، مریم دوستی، سلما بابایی، سهیلا گلستانی، مهشید افشارزاده، فائزه عزیزخانی، آناهید آباد، روح انگیز شمس، شهره لرستانی، مرضیه مشکینی و یاسمین ملک نصر، از جمله زنانی هستند که در سینمای بلند و داستانی، پشت دوربین قرارگرفت
ند و کارگردانی کردند. کارگردانان زن ایران جوایز معتبری را از جشنواره های خارجی دریافت کرده اند که مهم ترین آن ها شیر نقره ای ونیز است که رخشان بنی اعتماد برای نوشتن فیلمنامه قصه ها دریافت کرد. دو جایزه هیئت داوران جشنواره کن (سمیرا مخملباف برای تخته سیاه و ۵ عصر) و جایزه «آینده نویدبخش» جشنواره کن (آیدا پناهنده برای ناهید) از دیگر جوایز مهم و معتبر سینمایی جهان هستند که کارگردانان زن سینمای ایران آن ها را به دست آورده اند. وضعیت. حضور زن در سینما تا حد زیادی متأثر از نوع نگاه جامعه به این قشر و باورهای مذهبی، هنجارها و تابوهای رایج، آداب و رسوم، اخلاقیات و آیین های اجتماعی است. تهیه و تدوین آیین نامه اجرایی اصول و سیاست های بهینه سازی حضور زن در سینما در سال ۱۳۸۷ توسط معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از اقداماتی است که بر حضور زنان بر پرده سینما تأثیر گذاشته است. پایگاه «تاریخ نگاری سینمای ایران» به منظور ثبت اطلاعات جامع فیلم ها و سینماگران ایرانی اول اردیبهشت هزار و سیصد و نود و هفت با حضور سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمد مهدی حیدریان رئیس وقت سازمان سینمایی آغاز به کار کرد. پایگاه ت
اریخ نگاری سینمای ایران اقدام به قرار دادن پروفایلی از گوگوش و بهروز وثوقی در بخش انگلیسی کرد که واکنش های متعددی را دربرداشت که در نهایت به حذف نام این دو هنرمند از این سایت منجر شد. اعتراض به خشونت علیه زنان. در فروردین ۱۴۰۱ جمعی از سینماگران زنِ ایران از جمله نیکی کریمی، هدیه تهرانی، ترانه علیدوستی، سحر دولت شاهی، پری ناز ایزدیار، هانیه توسلی، تهمینه میلانی، ویشکا آسایش، نگار جواهریان و… اقدام به امضا و انتشار بیانیه ای با عنوان «بیانیه زنان دست اندرکار سینما در اعتراض به خشونت علیه زنان در این عرصه» کردند. جشنواره. جشنواره فیلم پروین اعتصامی. این جشنواره به صورت سالانه از سال ۱۳۸۳ برگزار می شود و به زنان فیلم ساز که دارای فیلم بلند سینمایی هستند، جایزه اهدا می کند. جشنواره فیلم پروین اعتصامی ویژه فیلم هایی با موضوع زنان است به تلاش خانه زنان هنرمند ایران برگزار می شود. این رویداد سینمایی در قالب دو بخش اصلی مسابقه فیلم کوتاه و مسابقه فیلم بلند سینمایی و در قالب ۸ زیربخش است.
بورکینافاسو، کشوری محصور در خشکی، در وسط بخش «کوهان مانند» غرب آفریقا واقع شده است. این کشور ۲۷۴۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می دهد. بورکینافاسو از شمال و غرب با مالی، از شمال شرقی با نیجر، از جنوب شرقی با بنین و از جنوب با توگو، غنا و ساحل عاج همسایه است. تقریباً ۲۱٫۴ میلیون نفر در بورکینافاسو زندگی می کنند. پایتخت و بزرگترین شهر واگادوگو است که حدود ۲٫۵ میلیون نفر در آنجا زندگی می کنند. بورکینافاسو پیشتر به عنوان جمهوری ولتای علیا شناخته می شد تا اینکه در سال ۱۹۸۴ نام این کشور به نام کنونی تغییر کرد. حیات وحش در نواحی شرقی و جنوبی بورکینا شامل فیل، شاخ درازان، اسب آبی، میمون، تمساح، شیر و گاومیش است. گونه های پرندگان و حشرات غنی و متنوع است. جغرافیای فیزیکی. بورکینا یک فلات گرم دشتی با ارتفاع متوسط ۵۰۰ متر است. بلندترین نقطه آن تناکورو (۷۴۷ متر) در غرب است. سه رودخانه اصلی بورکینافاسو ولتاهای سیاه، سفید و قرمز هستند، شاخه هایی که رودخانه ولتای غنا را تشکیل می دهند. بیشتر بورکینافاسو در منطقه معروف به ساحل صحرای بزرگ آفریقا واقع شده است. اراضی کشور رو به شمال به تدریج خشک می شود و تبدیل به مناطق بوته ای و نیمه ب
یابانی می شود، اما در فصل بارندگی با درختچه های سبز و درختان خاردار زنده می شود. در سمت جنوب، مناطقی از ساوانا و ساوانای جنگلی، از جمله درختان روغن قلم و بائوباب وجود دارد که از اهمیت کشاورزی برخوردارند. بورکینافاسو در فلات وسیعی قرار دارد که کمی به سمت جنوب متمایل است. لایه سنگ لاتریت (قرمز، شسته شده، آهن دار) که سنگ های بلورین زیرین را می پوشاند توسط سه رودخانه اصلی کشور - ولتای سیاه (موهون)، ولتای قرمز (نازینو) و ولتای سفید (ناکامبه) بریده شده است) - همه آنها در غنا به سمت جنوب جمع می شوند و رودخانه ولتا را تشکیل می دهند. اوتی، یکی دیگر از شاخه های ولتا، در جنوب شرقی بورکینافاسو سربرمی آورد. تغییرات فصلی زیادی در جریان رودخانه ها رخ می دهد و برخی از رودخانه ها در فصل خشک به بستر خشک تبدیل می شوند. در جنوب غرب فلات های ماسه سنگی وجود دارد که با سرازیری تند بانفورا هم مرز است که حدود ۱۵۰ متر ارتفاع دارد و رو به جنوب شرقی است. بیشتر خاک این کشور نابارور است. آب و هوا. آب و هوای بورکینافاسو آفتابی، گرم، خشک و غبارآلود است. فصل گرما از اواسط فوریه تا ژوئن است، زمانی که حداکثر دما در سایه از ۱۰۴ درجه فارنهایت فر
اتر می رود. فصل بارانی معمولاً از ژوئن تا سپتامبر ادامه دارد. اولین بارندگی ها که باران انبه نامیده می شود، معمولاً در ماه مه/ژوئن شروع می شود و مقداری از گرما و گرد و غبار را فرومی کاهد. میزان بارندگی سالانه از حدود ۱۰ اینچ در منتهی الیه شمال تا نزدیک به ۴۰ اینچ در جنوب متغیر است. دمای هوا در اواخر سپتامبر / اوایل اکتبر با کاهش فصل باران شروع به معتدل شدن می کند. اواسط نوامبر تا اواسط فوریه فصل خنکی با دماهای بالا در درجه های ۸۰ و پایین ترین دما در دهه ۶۰ است. هارماتان، باد گرم و غبارآلود از صحرای آفریقا، اغلب در ماه های ژانویه و فوریه می وزد که منجر به کاهش دید و شرایط زندگی موقتاً ناخوشایند می شود.
گاوزبان سانان یک راسته از گیاهان گل دار در ردهٔ گل ستاره داران است. این راسته، شامل خانوادهٔ گاوزبانیان و تعدادی خانوادهٔ دیگر است که در مجموع، حدود ۱۲۵ سرده و ۲٬۷۰۰ گونه دارد. این گیاهان، به صورت بوته، درختچه، درخت و بالارونده (مشابه انگور) در سراسر جهان، پراکندگی دارند.
سازمان ایمنی غذایی اروپا (EFSA) آژانسی از اتحادیه اروپا است که توصیه های علمی مستقل ارائه می کند و در مورد خطرات موجود و در حال ظهور مرتبط با زنجیره غذایی فعالیت می کند. این سازمان، در فوریهٔ ۲۰۰۲ تأسیس شد و در پارما ایتالیا مستقر است و برای سال ۲۰۲۱ بودجه ای معادل ۱۱۸٫۶ میلیون یورو دارد و مجموع کارکنان آن ۵۴۲ نفر است. اعضا. فهرست زیر، مربوط به اعضای اصلی سازمان است. ناظران. فهرست زیر، مربوط به اعضای ناظر این سازمان است.
روز آزادی سخت افزار یک جشن سالانه است که توسط بنیاد آزادی دیجیتال برگزار می شود. هدف روز آزادی سخت افزار جشن گرفتن روح سخت افزار باز و آگاهی بیشتر مردم از استفاده و مشارکت در پروژه های رایگان و سخت افزاری است. اولین روز آزادی سخت افزار در ۲۰ آوریل ۲۰۱۳ برگزار شد. تاریخ رویداد مربوط به سال ۲۰۲۴ برابر با ۲۰ آپریل است. برنامه. هر کسی می تواند یک رویداد روز آزادی سخت افزار را سازمان دهی کند و هیچ برنامه سخت گیری دنبال نمی شود. بنیاد آزادی دیجیتال این رویداد را در سطح جهانی هماهنگ می کند و پشتیبانی، هدایا و فضای همکاری متمرکز را ارائه می دهد. با این حال، تیم های داوطلب در سراسر جهان این رویدادها را خودشان سازماندهی می کنند. برخی از فعالیت های رایج رویدادهای روز آزادی سخت افزار عبارتند از سخت افزار را باز کنید. در زمینه روز آزادی سخت افزار، اصطلاح "سخت افزار باز" شامل دستگاه های فیزیکی می شود که طراحی آنها می تواند بدون محدودیت در عموم به اشتراک گذاشته شود و آزادانه اصلاح و توزیع شود. این طرح شامل تمام اطلاعاتی است که یک فرد برای ایجاد مجدد دستگاه به آن نیاز دارد. مسائل ۲۰۱۵–۲۰۱۶. سرورهای بنیاد آزادی دیجیتال در کری
سمس ۲۰۱۵ هک شدند (در لیست پستی آنها ارسال شده است) و برای بازگشت به مشکل تلاش کرده اند. HFD 2016 برای ۹ آوریل ۲۰۱۶ برنامه ریزی شده است، اما هیچ ثبت نامی در دسترس نیست که برگزاری جشن امسال را سخت می کند.
جیکوب روتسن هاردنبرگ (Jacob Rutsen Hardenbergh) (زادهٔ ۲۲ فوریه ۶/۱۷۳۵ – درگذشتهٔ ۳۰ اکتبر ۱۷۹۰)، روحانی کلیسای اصلاحی هلندی، قانون گذار و نمایندهٔ ایالتی و آموزگار آمریکایی بود. او بنیان گذار کالج کوئینز (راتگرز کنونی، دانشگاه ایالتی نیوجرسی) در سال ۱۷۶۶ بود که بعدها اولین رئیس این کالج شد. هاردنبرگ از نسل خانواده ای هلندی بود که در قرن هفدهم ساکن نیو آمستردام شدند و در امور استعماری نیویورک فردی سرشناس بود. او در خانهٔ کشیش جان فرلینهویسن، کشیش سرشناس کلیسای اصلاحی هلندی در نزدیکی سومرویل، نیوجرسی برای دورهٔ کشیشی آماده شد. هاردنبرگ پس از انتصاب، برای خدمت به اعضای کلیسا در درهٔ رودخانهٔ راریتان نیوجرسی و سپس در شهرستان اولستر، نیویورک فراخوانده شد. در طول دههٔ ۱۷۶۰، هاردنبرگ در تأسیس کالج کوئینز، هشتمین کالج از ۹ کالج تأسیس شده در دورهٔ استعمار، نقشی تأثیرگذار داشت. پس از تلاش های او در رایزنی با پادشاه بریتانیا، جورج سوم و فرماندار سلطنتی نیوجرسی، ویلیام فرانکلین برای تأسیس کالجی وابسته به کلیسای اصلاحی هلندی، فرمان تأسیس کالج کوئینز در سال ۱۷۶۶ صادر شد. در زمان انقلاب آمریکا، هاردنبرگ نمایندهٔ کنگرهٔ ایا
لت نیوجرسی شد که این کنگره اعلامیهٔ استقلال آمریکا را تصویب و اولین قانون اساسی این ایالت (۱۷۷۶) را تدوین کرد. پس از آن، او برای چند دورهٔ متوالی در مجلس شورای نیوجرسی خدمت کرد. در سال ۱۷۸۵، هاردنبرگ به عنوان اولین رئیس کالج کوئینز منصوب شد که این سمت را از سال ۱۷۸۶ تا زمان مرگش در سال ۱۷۹۰ حفظ کرد. زندگی نامه. اوایل زندگی و تحصیلات. جیکوب روتسن هاردنبرگ در ۲۲ فوریه ۳۶/۱۷۳۵ در روزندیل نزدیک کینگستون، شهرستان اولستر، نیویورک در درهٔ هادسون چشم به جهان گشود. او پسر سرهنگ یوهانس هاردنبرگ جونیور (زادهٔ ۱۷۰۶ - درگذشتهٔ ۱۷۸۶) و ماریا دوبوآ (زادهٔ ۰۶/۱۷۰۵ – درگذشتهٔ ۱۷۹۰) بود. والدینش در ۶ دسامبر ۱۷۲۸ در کینگستون ازدواج کردند و صاحب هفت فرزند شدند که جیکوب چهارمین فرزند بود. پدرش در مجلس استعماری نیویورک خدمت می کرد و بعدها با درجهٔ افسر رزمی در ارتش قاره ای تحت نظر واشینگتن خدمت کرد. فرلینهویسن، هاردنبرگ را در خانه اش آموزش داد که امروزه این خانه با نام خانهٔ کشیش قدیمی هلندی در سومرویل، نیوجرسی قرار دارد. هاردنبرگ نوهٔ یوهانس هاردنبرگ، زمین داری ثروتمند و چهره ای سرشناس در دولت استعماری نیویورک و مالک حق انحصاری م
لک هاردنبرگ (۱۷۰۹) بود، زمینی پهناور که تقریباً ۲۰۰۰۰۰۰ جریب (۸۱۰۰ کیلومتر مربع) از کوهستان کتسکیل که امروزه شامل شهرستان های سولیوان، اولستر و دلاور در نیویورک هست را دربرمی گرفت. نام هاردنبرگ احتمالاً برگرفته از نام جد بزرگش، جیکوب روتسن است که دخترش کاترین، همسر دوم پدربزرگ پدری او بود. جان فرلینهویسن در سال ۱۷۵۴ درگذشت و هاردنبرگ در ۱۸ مارس ۱۷۵۶، در بیست سالگی با بیوهٔ فرلینهویسن، دینا ون برگ (زادهٔ حدود ۱۷۲۳- درگذشتهٔ ۱۸۰۷) در راریتان، نیوجرسی ازدواج کرد. دینا دو فرزند از فرلینهویسن داشت. دینا متولد آمستردام و دختر لوئیس ون برگ، تاجری ثروتمند بود که «به تجارت در هند شرقی مشغول بود». هنگامی که دینا تصمیم داشت با فرزندانش به هلند بازگردد، هاردنبرگ به او پیشنهاد ازدواج داد. دفتر خاطرات دینا که از فوریه ۱۷۴۶ تا اواخر ۱۷۴۷ را دربرمی گیرد، تحت اختیار مجموعهٔ تخصصی و آرشیو دانشگاه بوده و در کتابخانهٔ آرچیبالد اس الکساندر در دانشگاه راتگرز نگهداری می شود. هاردنبرگ و همسرش صاحب نُه فرزند بودند: ماریا (زادهٔ ۱۷۵۷- درگذشتهٔ ۱۷۸۹)، لورا (زادهٔ ۱۷۵۷- درگذشتهٔ ۱۷۸۵)، یوهانس (زادهٔ ۱۷۵۹- درگذشتهٔ ۱۷۹۸)، الینور (زادهٔ ۱
۷۶۰)، دینا (زادهٔ ۱۷۶۲)، جیکوب روتسن (زادهٔ ۱۷۶۳- درگذشتهٔ ۱۷۶۴)، راشل (زادهٔ ۱۷۶۵- درگذشتهٔ ۱۸۴۵)، جیکوب روتسن (زادهٔ ۱۷۶۸) و لوئیس (زادهٔ ۱۷۷۱- درگذشتهٔ ۱۸۱۰). پسر ناتنی هاردنبرگ، فردریک فرلینهویسن (زادهٔ ۱۷۵۳- درگذشتهٔ ۱۸۰۴) در کنگرهٔ ایالتی نیوجرسی خدمت کرد و به عنوان سناتور ایالات متحده انتخاب شد. او همچنین به عنوان افسر نظامی در انقلاب آمریکا و در شورش ویسکی (۱۷۹۴) که در طی آن به درجهٔ سرلشکری رسید، شرکت داشت. حرفه به عنوان کاهن. هاردنبرگ تحت نظر کشیش جان فرلینهویسن به مطالعهٔ الهیات پرداخت. فرلینهویسن کشیش کلیسای اصلاحی بود که در چندین منطقهٔ وابسته به حوزهٔ کلیسایی در درهٔ رودخانهٔ راریتان در شهرستان سامرست، نیوجرسی، در دهکدهٔ راریتان، بدمینستر، میلستون، نشانیک، نورث برنچ و نیوبرانزویک خدمت کرد. هاردنبرگ چهار بار به عنوان رئیس مجمع شورای کلیسای اصلاحی هلندی انتخاب شد. کالج کوئینز. در سال ۱۷۶۳، هاردنبرگ به خاطر طرح ایجاد کالج کوئینز به اروپا سفر و از پادشاه بریتانیا، جورج سوم، درخواست کمک کرد. در ۱۰ نوامبر ۱۷۶۶، فرماندار سلطنتی، ویلیام فرانکلین، اجازهٔ تأسیس کالج کوئینز را صادر کرد. در سال ۱۷۸۵، اعضای
هیئت امنا از کشیش دیرک رومین درخواست کردند تا اولین رئیس این کالج شود، اما او نپذیرفت. سپس اعضای هیئت امنا، هاردنبرگ را به این سمت منصوب کردند. در سال ۱۷۸۹، ده دانشجو از کالج کوئینز فارغ التحصیل شدند. حرفهٔ سیاسی. در دوران انقلاب آمریکا، هاردنبرگ به عنوان نمایندهٔ شهرستان سامرست در نشست نهایی کنگرهٔ ایالتی نیوجرسی که نهادی ناظر و قانون گذار بود و از ژوئن تا اوت ۱۷۷۶ در برلینگتون، نیوجرسی برگزار شد، شرکت کرد. در این نشست، دستور دستگیری آخرین فرماندار سلطنتی مستعمرهٔ نیوجرسی، ویلیام فرانکلین و تغییر وضعیت ایالت نیوجرسی از مستعمرهٔ سلطنتی به ایالتی مستقل صادر شد. این کنگرهٔ ایالتی متعاقباً اعلامیهٔ استقلال آمریکا را تصویب و اولین قانون اساسی ایالت نیوجرسی (۱۷۷۶) را تدوین کرد. هاردنبرگ برای چند دورهٔ متوالی در مجلس شورای نیوجرسی خدمت کرد. وفات و میراث. هاردنبرگ در ۳۰ اکتبر ۱۷۹۰ در اثر ابتلا به سل در نیوبرانزویک، نیوجرسی درگذشت. او در حیاط کلیسای اصلاحی هلندی در نیوبرانزویک به خاک سپرده شد. سنگ نوشتهٔ روی قبرش توسط کشیش جان هنری لیوینگستون نوشته شده است و از سوگواران درخواست می کند که «مسیر و راه پرهیزکارانهٔ او ر
ا ادامه دهید؛ و زمانی که از عهدهٔ این کار برآمدید، در کنار او به آرامش ابدی خواهید رسید». در مدیحهٔ هاردنبرگ نوشته شده است: «واعظی متعصب و هواخواه مسیحیت که رفتار و کردارش از همان روزهای اول برای تمام کسانی که او را می شناختند، الگویی آشکار و درخشان از دیانت و تقوای واقعی بود… او میهن پرستی ثابت قدم بود و در رفتارهای خصوصی و عمومی اش، خود را دشمن ظلم و ستم، دوستدار آزادی و هوادار کشورش نشان می داد». هاردنبرگ در زمان مرگش، فردی ثروتمند بود – بیشتر به خاطر پول و اموالی که از پدر و پدربزرگش به ارث برده بود - و مالک ۴۰۰۰۰ هکتار زمین در شهرستان اولستر که زمانی بخشی از حق انحصاری پدربزرگش بود.
در علم مخابرات، سکوت رادیویی یا کنترل انتشار (EMCON) وضعیتی است که در آن از همهٔ ایستگاه های رادیویی ثابت یا سیار در یک منطقه خواسته می شود به دلایل ایمنی یا امنیتی ارسال پیام ها را متوقف کنند. اصطلاح «ایستگاه رادیویی» ممکن است شامل هر چیزی باشد که قادر به ارسال سیگنال رادیویی باشد. یک کشتی، هواپیما، فضاپیما یا گروهی از آن ها باشد. کاربردهای نظامی. دستور سکوت رادیویی عموماً توسط نیروهای نظامی صادر می شود که در آن، هر انتقال رادیویی ممکن است موقعیت سربازان را یا به صورت شنیداری از صدای صحبت کردن یا با جهت یابی رادیویی آشکار کند. سکوت رادیویی در موارد حساس، ممکن است به عنوان دفاعی در برابر رهگیری نیز به کار گرفته شود. لغو سکوت رادیویی فقط به اختیار ستادی که در وهلهٔ اول آن را تحمیل کرده است، می تواند صادر شود. در طول دوره های سکوت رادیویی، یک ایستگاه ممکن است، با دلایل موجه، پیامی را مخابره کند. این عمل، با عنوان شکستن سکوت رادیویی شناخته می شود. پاسخ های لازم مجاز است، اما سکوت رادیویی پس از آن به طور خودکار، دوباره اعمال می شود. دستور اِعمال سکوت رادیویی به شرح زیر است:سلام به همهٔ ایستگاه ها، این وضعیتِ صفر
است. سکوت رادیویی را برقرار کنید. تمامسایر اقدامات متقابل نیز برای محافظت از اسرار در برابر شنود الکترونیک دشمن اعمال می شود. کاربردهای دیگر. سکوت رادیویی را می توان برای اهداف دیگری مانند اخترشناسی رادیویی بسیار حساس حفظ کرد. سکوت رادیویی همچنین می تواند برای فضاپیماهایی رخ دهد که آنتن آن ها به منظور انجام مشاهدات، به طور موقت از زمین دور شده است یا این که قدرت کافی برای کار با فرستندهٔ رادیویی وجود ندارد. در هنگام ورود به جو هنگامی که پلاسمای داغ، فضاپیما را احاطه کرده است. سیگنال های رادیویی مسدود می شوند. جستارهای وابسته. منطقه آرام رادیویی ملی ایالات متحده
قوم تُبَّع گروهی از مردم یمن از قبیله حمیر هستند. پادشاهان یمن لقبی به اسم «تُبّع» و «تَبابَعه» داشتند. تُبَّع دارای تمدنی بزرگ و قدرتمند لشکری و کشوری بودند. تبع پادشاه یمن بوده ،که فردی صالح و نیکو کار بوده است معنی لغوی و اصطلاحی تُبَّع. تُبّع از ریشهٔ تَبِعُ. راغب در مفردات تُبَّع را دنباله روی و تبعیت از کسی می داند. «تَبِعَهُ» به کسی می گویند که به صورت فیزیکی وبا پذیرفتن دستور از رئیسان دیگر اطاعت می کند .(فرمانبردار) دلیل گفتن تُبّع به این پادشاهان به خاطر، اطاعت و پیروی آنها از ریاست عده ای دیگر بوده است. در قرآن. در قرآن دوبار به این قوم اشاره شده است: تفسیر مجمع البیان. در تفسیر مجمع البیان آمده است: تُبَّع، «اسعد ابو کرب» بوده و روایتی از کعب و رسول خدا وجود دارد که نشان می دهد، اسعد گنهکار و تکذیب کننده نبوده و منظور، قوم ایشان است که دچار عذاب می شوند وگرنه اسعد فردی صالح بود ه است. قوم اسعد افرادی مغرور و ثروتمند بودند که خدار ا فراموش کرده وحتی فرستادهٔ ایشان را هم تکذیب کردند. اسعد بن ملکی کرب حمیری معروف به تبع اسعد است. تبع سوم پادشاهان یمن، اسعد، در قرن پنجم میلادی زندگی می کرد. تاریخ. طبق
تاریخ تُبّع (اسعد) درقرن ۵ میلادی برای نابود کردن خانه خدا به سمت مکه راهی می شود ولی دربین راه درگیر بیماری سختی می شود و بعد از درمان پزشکان، اسعد به مکه می رود و برای خانه خدا پرده می پوشاند. حتی تا ۶۰ روز شتری را کشته وبرای مردم می فرستاده است. عده ای اسعد را اولین کسی می دانند که برای خانهٔ خدا پرده پوشانده است. ابن عباس درجواب عده ای که گمان می کردند تُبّع (اسعد) گنهکار بوده، می گویند ایشان مسلم بوده اند.
جزایر مارشال، با نام رسمی جمهوری جزایر مارشال و معروف به مارشال ها کشوری در اقیانوس آرام مرکزی است. این کشور از برخی از شرقی ترین جزایر میکرونزی تشکیل شده است. مارشال ها از بیش از ۱۲۰۰ جزیره و جزیرک در دو زنجیره موازی مرجانی تشکیل شده اند. یکی از این زنجیره ها «راتاک» به معنی طلوع خورشید در شرق و دیگری «رالیک» به معنی غروب خورشید در غرب هستند. این زنجیره ها در حدود ۲۰۰ کیلومتر از هم فاصله دارند و حدود ۱۲۸۷ کیلومتر از شمال غربی تا جنوب شرقی امتداد دارند. دو سوم از جمعیت این کشور در پایتخت کشور یعنی ماجورو و در شهرک ابیه زندگی می کنند. جزایر بیرونی مارشال به دلیل کمبود فرصت های شغلی و توسعه اقتصادی کم جمعیت هستند. ادعای غرامت علیه آمریکا در نتیجه آزمایش هسته ای ایالات متحده در برخی از جزایر بین سال های ۱۹۴۷ و ۱۹۶۲ ادامه دارد. جغرافیای فیزیکی. هیچ یک از ۲۹ آب سنگ کم ارتفاع و پنج جزیره مرجانی در گروه مارشال تا بیش از شش متر بالاتر از حد جزر و مد بالا نمی رود. این جزایر کلاهک های مرجانی هستند که بر روی لبه های آتشفشان های زیرآبی که از کف اقیانوس برمی خیزند قرار گرفته اند. واحدهای جزیره ای مارشال ها در حدود ۱۸۰۰۰۰
مایل مربع از اقیانوس آرام پراکنده شده اند. بزرگترین جزیره مرجانی در این گروه و در جهان، کواجالین است که دارای مساحت زمینی تنها شش مایل مربع است اما تالابی به مساحت ۶۵۵ مایل مربع را احاطه کرده است. نزدیکترین همسایگان جزایر مارشال عبارتند از جزیره ویک (شمال)، کیریباتی و نائورو (جنوب)، و ایالات فدرال میکرونزی (در غرب). هر آب سنگ مرجانی مجموعه ای از جزایر کوچک و کم ارتفاع است که بیش از چند متر بالاتر از سطح دریا نیستند و گِرد یک تالاب قرار گرفته اند. بیشتر آب سنگ های مرجانی جزایر مارشال دارای جریان آزاد آب در سراسر صخره هستند، با یک یا دو دهانه برای ورود قایق ها به تالاب. این جزایر به هم پیوسته نیستند و از آنجا که فاصله بین آب سنگ ها می تواند کیلومترهای زیادی باشد، سفر بین آن ها می تواند دشوار باشد. جزایر ضلع جنوبی آب سنگ ماجورو طولانی ترین جاده آسفالته میکرونزی را به هم متصل می کند، این جزایر در طول سال به طور مصنوعی توسط یک جاده پیوسته ۳۲ مایلی به هم پیوسته اند. آب و هوا. آب و هوای جزایر مارشال استوایی، با رطوبت بالا، و میانگین دمای سالانه ۸۱ درجه فارنهایت است. بادهای تجاری در ماه اکتبر یا نوامبر افزایش می یابد
و از ژانویه تا آوریل به شدت می وزد، با بادهایی که از ۱۲ تا ۲۲ گره متغیر است. فصل طوفان گرمسیری از دسامبر تا مارس است.
دنیل دورانت (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و تئاتر اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کودا" اشاره کرد.
مبتذل () نخستین آلبوم استودیویی از ازهل، خوانندهٔ رپ اهل ترکیه است که در ۲۵ مهٔ ۲۰۱۷ منتشر شد. این آلبوم حاوی ۱۲ ترانه است که به تهیه کنندگی باگی، دی جی آرتاز و خود ازهل تولید شده اند.