Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دم خاری خالدار گونه ای از پرندگان از خانواده مرغان تنورساز است. در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن دشت مرطوب جنگل نیمه گرمسیری و گرمسیری یا مرداب نیمه گرمسیری و گرمسیری است.
مأموریت آموزش ناتو در افغانستان (به )، (NTM-A) یک سازمان چند ملیتی بود که در نومبر ۲۰۰۹ به فعالیت آغاز نموده و ماموریت آن فراهم نمودن آموزش های عالی تر به اردوی ملی افغانستان (ANA) و قوای هوائی افغان (AAF) و ایجاد کالج ها و آکادمی های دفاعی بود، این سازمان هم چنین مسئولیت تهیه سرفصل دروس، آموزش و مشاوره پلیس ملی افغان (ANP) را برعهده داشت. فرمانده مربوطه هم زمان دو وظیفه را به پیش برده و هم مسئولیت فرمان دهی ماموریت آموزش ناتو در افغانستان و هم فرمان دهی مشترک انتقال امنیت برای افغانستان (CSTC-A) را به عهده داشته و به فرمانده نیروهای بین المللی کمک به امنیت (ISAF) گزارش می دهد. ماموریت این سازمان به قرار ذیل بود: «مأموریت آموزش ناتو در افغانستان (NTM-A) و فرمان دهی مشترک انتقال امنیت (CSTC-A) در هماهنگی با ملت ها و متحدین ناتو، سازمان های بین المللی، حامیان مالی و سازمان های غیردولتی (NGOها) از «حکومت جمهوری اسلامی افغانستان» (GIRoA) در راستای ایجاد و پایدارسازی نیروهای امنیت ملی افغانستان (ANSF)، آموزش به رهبران نظامی و ارتقای پایدار ظرفیت نهادها به منظور ساختن نیروهای امنیتی پاسخ گو به رهبری افغان ها، حمایت
می نماید. این ماموریت منعکس کننده اولویت های امنیتی دولت افغانستان بوده و به برنامه های کنونی آموزش و ارتقای ظرفیت که شامل ماموریت پولیس اتحادیه اروپا در افغانستان و کارهای هیئت هماهنگی پولیس بین المللی است اضافه می گردد. ارتش افغانستان در جریان دهه ۱۹۶۰ و اوایل ۱۹۹۰ میلادی توسط اتحاد جماهیر شوروی آموزش داده شده و تجهیز می گشت. این ارتش در سال ۱۹۹۲ از هم پاشید و به شبه نظامیان جنگ سالار محلی در مناطق مختلف تقسیم بندی شد. سپس در سال ۱۹۹۶ میلادی طالبان حاکمیت را در دست گرفتند. پس از این که طالبان در اواخر ۲۰۰۱ سرنگون شدند، ارتش جدید افغانستان با حمایت ایالات متحده و کشورهای عضو ناتو ساخته شد. تمامی آموزش هایی که به نیروهای امنیتی افغانستان تا سال ۲۰۰۹ داده می شد تحت یک فرماندهی صورت می گرفت. تاریخچه. پولیس ملی افغانستان از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹ تحت برنامه پولیس افغانستان آموزش دریافت می کرد. در جلسه عمومی ناتو که در سال ۲۰۰۹ در شهر کل-استراسبورگ تدویر شده بود، متحدین و همکاران ناتو همزمان با تجلیل از شست سالگی صلح و امنیت در میان متحدین خود، اعلام نمودند که آن ها نظر به تجربه موفقیت آمیز آموزش که از عراق به دست آور
ده اند تصمیم دارند، که یک ماموریت آموزش ناتو در افغانستان را آغاز نمایند تا از فرایند آموزش های سطح عالی تر نیروهای امنیتی افغانستان نظارت نمایند. ماموریت آموزش ناتو در افغانستان به تاریخ ۲۱ نومبر ۲۰۰۹ با فرمان دهی مشترک انتقال امنیت برای افغانستان یکی شده تا یک برنامه جامع آموزش برای افغانستان بسازند و چند روز پس از آن ناتو تعهدات متحدین خود را مبنی بر اعزام پرسنل و منابع جهت آموزش، مشاوره و تجهیز نیروهای امنیتی افغانستان حاصل کرد. ماموریت NTM-A این بود تا از آموزش های سطح بالاتر اردوی ملی افغانستان (ANA) را نظارت نموده و به پولیس ملی افغانستان آموزش و مشاوره بدهد. همچنین در هماهنگی با CSTC-A برای برنامه های ارتقای ظرفیت عملیاتی مجاز و ضروری نیروهای امنیتی افغانستان برنامه ریزی نموده و آنرا اجرایی نمایند تا بتوانند به جمهوری اسلامی افغانستان در راستای رسیدن به امنیت و ثبات کمک کنند. تعداد نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان تا دسامبر ۲۰۱۱ به بالاتر از ۲۹۰٬۰۰۰ نفر می رسد و انتظار می رود تا این رقم در انتهای ۲۰۱۴ به ۴۰۰٬۰۰۰ نفر برسد. تلاش ها برای ایجاد تسهیلات و برنامه های ارتقای ظرفیت به شدت در حال تغییر است تا
با افزایش قابل توجه در تعداد نیروها به منظور تکمیل نمودن نیروی مورد نیاز، سازگار باشد. آموزش. نیروهای مسلح افغانستان. اعضای نیروهای ائتلاف در افغانستان مسئولیت های مختلفی را به دوش گرفتند، تا اردوی ملی و نیروهای هوایی افغانستان را بسازند. تمامی این تلاش های گوناگون که از جانب ناتو و ماموریت آموزش در افغانستان صورت می گیرد توسط یک فرمان دهی چند-ملیتی سه-ستاره (دکرجنرال) که در شهر کابل مستقر می باشد مدیریت می شد. از ۲۰۰۶ بدین سو تمامی آموزش و تعلیم و تربیت که توسط اردوی ملی افغانستان صورت می گرفت از جانب قوماندانی عمومی تعلیم و تربیه اردوی ملی افغان (ANATC)، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد که یک قوماندانی دو ستاره (تورن جنرال) است، مستقیماً به ستر درستیز گزارش می دهد، مدیریت می گردد. مرکز تعلیمی نظامی کابل (KMTC) و شش مرکز تعلیمی نظامی منطقهٔ (RMTC) و هم چنان چندین مکتب تخصصی دیگر تحت قوماندانی مرکزی ANATC قرار دارد. نیروهای ائتلاف در همکاری با اردوی ملی افغان از طریق تسک فورس فینکس عملیات های مشاوره و آموزش رسمی را انجام می دهند. این برنامه که در اپریل ۲۰۰۳ به طور رسمی آغاز شد در نزدیکی KMTC مستقر بوده و فعالیت های آم
وزش، مشاوره و حمایت های نیروهای ائتلاف را به طور جمعی و انفرادی هماهنگ می کند. در هر کدام از قرارگاه های اردوی ملی افغان که از سطح کندک/گردان بالاتر هستند یک تیم هماهنگی و مشاوره عملیاتی (OMLT) از آموزگاران و مشاورین ناتو مستقر می باشد تا ارتباطات میان اردوی ملی افغان و نیروهای آیساف را هماهنگ نمایند. تیم های هماهنگی و مشاوره عملیاتی برنامه های عملیاتی را هماهنگ نموده و اطمینان حاصل می کند که قطعات اردوی ملی افغان از حمایت لازم برخوردار هستند. پس از این که هر کدام از قرارگاه های اردوی ملی افغان احضارات عملیات لازم را حاصل نمودند، مسئولیت ها به نیروهای افغان انتقال می شود و تیم مشاورین بین المللی قطعه اردوی ملی را ترک می کنند. آموزش رسمی و توسعه حرفه ای اکنون در دو مدرسه مربوط به قوماندانی عمومی تعلیم و تربیه اردوی ملی افغان ارائه می گرد و هر دو مکتب در کابل موقعیت دارند. آکادمی ملی نظامی افغانستان که در نزدیکی میدان هوایی بین المللی افغانستان موقعیت دارد یک دانشگاه چهار ساله است و نظامیان افغان از آن به رتبه دوم بریدمن در رشته های مختلف نظامی فارغ التحصیل می شوند. نخستین صنف دانشجویان افسری آکادمی ملی نظامی د
ر بهار ۲۰۰۶ سال دوم آکادمی، خود را آغاز کردند. کالج قوماندانیت و قرارگاهی (CGSC) که در جنوب کابل موقعیت دارد افسرهای اردوی ملی افغان را در سطح میانی تربیت می کند تا در لواها و قول اردوها خدمت کنند. فرانسه این مکتب را در اوایل ۲۰۰۴ تأسیس کرد و کادری از نظامیان ارتش فرانسه هم واره از عملیات این مکتب نظارت می نمود. یک دانشگاه ملی دفاعی نیز قرار است در نواحی شمال-غربی کابل تأسیس گردد. تمامی آموزش های اولیه افسری (شامل NMAA) و هم چنین آموزش های که در CGSC فراهم می گردد در نهایت به دانشگاه ملی دفاعی جدید منتقل می شود. آموزش های انفرادی اولیه عمدتاً توسط آموزگاران اردوی ملی افغان و کارکنان مرکز تعلیمی نظامی کابل که تحت ANATC قرار داشته و در لبه شرقی پایتخت موقعیت دارد، صورت می گیرد. با این وجود، نیروهای مسلح افغانستان در سطوح مختلف از حمایت های نظارتی، مشورتی و همکاری قوماندانی مشترک (CSTC-A) برخوردار هستند. نیروهای مسلح ایالات متحده در آموزش های ابتدایی و پیشرفته سربازهای تازه همکاری نموده و هم چنان مکتب تعلیمات نظمی را پیش می برد که خرد ضابط های جدید برای کورس های آموزشی ابتدایی فارغ می دهد. فرمان دهی آموزش هوایی
ناتو برای افغانستان (NATC-A) نیروهای هوایی افغانستان را آموزش، مشاوره و تجهیزات می دهد. سه گروه آموزش هوایی NATC-A به مراکز نیروهای هوایی افغانستان در میدان هوایی کابل (جای که قطعه هوایی کابل مستقر است)، میدان هوایی بین المللی قندهار (جای که قطعه هوایی قندهار مستقر است) و در پایگاه هوایی شیندند (جای که قطعه هوایی شینند مستقر است) اعزام شده اند، هم چنین قطعات آموزشی کوچک به میدان های هوایی کوچک نیروهای هوای افغان مانند هرات اعزام می گردند. مشاورین هوایی ناتو هم چنین در قوماندانی های منطقهٔ IJC به عنوان هم اهنگ کننده خدمت می کنند تا ماموریت های قوای هوای افغان را تسهیل و هم اهنگ نمایند. NATC-A هم چنان قطعات هوایی (AIU) پولیس ملی افغان را آموزش، تجهیز و حمایت می نماید و قطعات هوایی پولیس عملیات مبارزه با مواد مخدر و ماموریت های لوژستیکی پولیس را در سراسر افغان انجام می دهد. تمامی این تلاش های گوناگون از جانب نیروهای ائتلاف توسط یک فرمان دهی چند-ملیتی یک ستاره (بربدجنرال) که قرارگاه مرکزی آن در میدان هوایی کابل است مدیریت می گردد (جای که نیروهای هوایی افغان مستقر می باشد). پولیس ملی افغان. برنامه پولیس ملی افغان
(ANP) شامل بخش پولیس نیروهای امنیتی افغانستان می گردد. نیروهای پولیس افغانستان به رشد خود ادامه می دهد، تا این که نیروهای آن به ۱۶۰٬۰۰۰ نفر برسد، پولیس ملی افغان متشکل از پولیس سرحدی افغان، پولیس دارای یونیفورم، پولیس ملی نظم عامه افغان، پولیس مبارزه با مواد مخدر و پولیس محلی افغان (ALP) می باشد. در سال ۲۰۰۹، مقتضیات آموزشی از استخدام نیروی های بیشتر پولیس به حفظ نیروی موجود و مسلکی سازی پولیس تغییر نمود. این هدف با افزودن ۱٬۵۵۰ پولیس سرحدی جدید که آموزش های ابتدایی را فرا گرفته اند به نیروهای پولیس سرحدی و رساندن تعداد مجموعی آن ها به ۱۸٬۰۰۰ نفر حاصل خواهد شد. پولیس ملی نظم عامه با آموزش ۲٬۱۰۰ پولیس نظم عامه جدید می تواند به سطح لازم خود برسد. آموزش های ابتدایی برای ۳٬۵۰۰ پولیس دارای یونیفورم جدید برنامه ریزی شده است تا فرسایش پولیس ملی افغان متوقف شود. پس از این که تعداد نیروهای پولیس به ۱۲۶٬۰۰۰ نفر رسید، از قابلیت های باقی مانده آموزشی برای کورس های حرفهٔ استفاده شده و شامل کورس های پیشرفته پولیس برای آموزش ۳٬۲۰۰ تن از فارغین کورس های ابتدایی می باشد. هدف از این کورس های پیشرفته این است تا نیروهای حرفهٔ که
عاری از فساد بوده و قابلیت تنفیذ قانون را داشته باشند فراهم نماید. کورس های آموزشی تخصصی عبارت از: پولیس نمونه بامیان و پنجشیر، برنامه عدالت و اصلاحات، برنامه سواد آموزی، پولیس تحقیقات جنایی، برنامه مبارزه علیه تروریزم، آموزش پولیس سرحدی، خشونت داخلی، حمله جنسی، قطعات معیارهای مسلکی، قطعه همکاری خانواده، برنامه قاچاق انسان، کورس ارشد زبان انگلیسی، آموزش های صحی، کورس های TIP، برنامه آموزش های تاکتیکی (SWAT)، برنامه نظم عامه، FTO/PTP، آموزش راننده گی و برنامه شناسایی سندها. کورس ها برای خنثی سازی ماین های کنار جادهٔ (CIED) و خنثی سازی مواد انفجاری (EOD) نیز به پولیس ملی افغان فراهم می گردد. با استفاده از وجوه که در دسترس است ۱۶ تیم خنثی سازی ماین ها که هر کدام ۸ عضو دارد در مورد میکانیزم های خنثی سازی آموزش داده می شوند. این دوره آموزشی به سه مرحله جامع تقسیم گردیده است و در درون قطعات پولیس ملی افغان آموزش داده می شود. متن قرارداد هم چنین شامل یک برنامه کامل آموزش آموزگاران است تا آن ها بتوانند متکی به خود شده و تمامی تیم های CIED را در درون قطعات پولیس ملی و یک تیم از مکتب EOD را آموزش دهند. روی کرد آموزش آ
موزگار باعث خواهد شد تا تعداد مشاورین از آغاز سال کاری دهم تقلیل داده شود. آموزش های صحی جنگی از عملیات های فعلی، رشد دوام دار و گسترش کلینیک پولیس در کابل، چهار کلینیک منطقهٔ و سایر کلینیک های کوچک که تحت حیطه مسئولیت پولیس قرار می گیرند، حمایت می نماید. براساس قرارداد آموزشی، نیروهای پولیس افغان در کورس رشد مجریان قانون FBI آمریکا آموزش می بینند، روی دادهای مشترک آموزش پولیس برگزار می گردد و روی دادهای آموزش طی مراحل پاسپورت در گمرک ها تدویر می گردد. آموزش های طب پیش گیرانه باعث پای داری سلامت دراز-مدت پولیس گردیده و قدرت عملیاتی پولیس ملی افغان را بهبود می بخشد. طرزالعمل های حفظ الصحه و بهداشت در این برنامه برای پولیس آموزش داده می شود تا نرخ مریضی کاهش یافته و به احتمال بالقوه میزان آماده گی عملیاتی پولیس در روز بیشتر شود. فراهم نمودن آموزگار و مشاورین برای تطبیق نصاب درسی تا نیروهای تازه استخدام شده پولیس در حوزه های مخصوص تنفیذ قانون مانند تحقیقات جنایی و سلاح های ویژه و تاکتیک ها آماده شوند. آموزگارانی برای قطعه آموزشی پولیس ملی نظم عامه که در ادراسکن مستقر هستند نیز فراهم می گردد. چون افغانستان از دهه
ها بدین سو در هرج و مرج بسر می برد، این کشور به نبود متخصصین و کارکنان حقوقی آموزش دیده که بتوانند بدون دریافت آموزش های حقوقی قابل توجه در دپارتمنت مشاوریت حقوقی وزارت امور داخله استخدام گردند، روبرو است. مرکز تعلیمی ریاست اطفائیه هر سال به تعداد ۴۵۰ نفر را آموزش می دهد. ریاست اطفائیه نیاز به یک مرکز تعلیمی ویژه در کابل دارد تا بتواند آموزش های ابتدایی، پیشرفته و دوام دار را برای مدیریت های اطفائیه در سراسر کشور فراهم نماید.
سته خوار مرمری، سته خوار خالدار یا سوت زن خالدار یک گونه از پرندگان که روابط آن مشخص نیست اما به احتمال زیاد مرتبط به پرستوی جنگلی، boatbills و مرغ قصاب است. این یک گونه monotypic در سردهٔ "Rhagologus" و خانواده Rhagologidae است. این گونه در ارتفاعات گینه نو یافت می شود، جایی که زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی مرطوب نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
اوم کی جون متولد ۳ فروردین ۱۳۵۵ در کره جنوبی است. اوم کی جون متولد ۲۳ مارچ ۱۹۷۶ در سئول ، کره جنوبی است. او اولین بازی خود را در نمایش صحنه ای ریچارد ۳ انجام داد. هم چنین در سال ۱۹۹۵ کار خود را شروع کرد. اوم پس از مدتی به عنوان بازیگر تئاتر موسیقی با بازی در سینگ در باران شناخته شد. اوم در نمایش هایی مثل غم های جوان ورتر ، گریس ، سه تفنگدار ، جک چاک دهنده ، کنت مونت کریستو ، اگر میتوانی مرا بگیر ، ربکا . هم چنین در برنامه تلویزیونی Closer هم شرکت کرد. سریال هایی مثل تیم تحقیق ویژه زندگی ، دنیاهای درون ، قهرمان ، رویای بلند ، بوی زن و شبح ، کارتو خوب انجام دادی ، کارتو خوب انجام دادی ، ویروس ، باعث محبوبیت او شد. سال ۲۰۱۷ او در سریال innocent defedant بازی کرد و در ۲۰۱۸ با کارگردان آن سریال ، یک سریال دیگر هم بازی کرد که نام ان جراحان قلب بود. در سال ۲۰۲۰ در یک درام انتقامی و بسیار جذاب و زیبای در ۳ فصل حضور پیدا کرد و در سال ۲۰۲۳ با سریال هفت فراری که کارگردان ان هم کارگردان سریال پنت هاوس بود به دنیای کیدراما برگشت. فیلم شناسی؛ مرد انتقام - ۲۰۱۰ / شرور و بیوه - ۲۰۱۰ / یافتن آقای سرنوشت - ۲۰۱۰ / قاتل تون - ۲۰
۱۳ / سریال های تلویزیونی چه کسی او را دوست داشت؟ - ۲۰۰۶ / گریم ریمر با امنزیا - ۲۰۰۷ / لبخند پنیر کیم چی - ۲۰۰۷ / راز ، فقط شما نمی دانید - ۲۰۰۸ / تیم تحقیقات ویژه زندگی - ۲۰۰۸ / کار خوب ، کار خوب - ۲۰۰۹ / دنیاهای درون - ۲۰۰۸ / قهرمان - ۲۰۰۹ / رویای بالا - ۲۰۱۱ / خانم ریپلی - ۲۰۱۱ / بوی زن و شبح - ۲۰۱۱ / نمی توان از دست داد - ۲۰۱۱ / فانتوم - ۲۰۱۲ / ویروس - ۲۰۱۳ / من می توانم صدای تورو بشنوم - ۲۰۱۴ / صلیب طلایی - ۲۰۱۴ / مرد در نقاب - ۲۰۱۵ / معلم کابوس - ۲۰۱۶ / گم شده در ۹ - ۲۰۱۷ / متهم بی گناه - ۲۰۱۷ / من ربات نیستم - ۲۰۱۷ / جراحان قلب - ۲۰۱۸ / پنت هاوس : جنگ در زندگی - ۲۰۲۰-۲۰۲۱ / درخشش ستاره ها - ۲۰۲۲ / زنان کوچک - ۲۰۲۲ / هفت فراری ۲۰۲۳
آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده (سیا) سابقه طولانی درگیری در عراق داشته است. اگرچه سیا مستقیماً در کودتای ۱۹۶۳ بعثی که عبدالکریم قاسم را از قدرت برکنار کرد، دخالت نداشت، از اواسط سال ۱۹۶۲ تا زمان سرنگونی قاسم، در حال برنامه ریزی برای برکناری قاسم بود و با گروه های مخالف عراقی از جمله حزب بعث تماس برقرار کرد. برنامه ریزی برای «ناتوانی» یکی از اعضای عالی رتبه دولت قاسم با دستمال زهرآلود. پس از اینکه کودتای بعثی ۱۹۶۸ عراق را به حوزه نفوذ شوروی کشاند، سیا با دولت سلطنتی وقت ایران تبانی کرد تا عراق را با مسلح کردن شورشیان کرد بی ثبات کند. از سال ۱۹۸۲، سیا در طول جنگ ایران و عراق، ارائه اطلاعات عراق را آغاز کرد. سیا همچنین در کودتای نافرجام ۱۹۹۶ علیه صدام حسین نقش داشت. سیا نقش مهم و به طور کلی مؤثری در جنگ خلیج فارس در اوایل دهه ۱۹۹۰ ایفا کرد، اما توجیه و برنامه ریزی حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ بسیار بحث برانگیز بود. ۱۹۵۸. روابط ایالات متحده (ایالات متحده آمریکا) و عراق پس از سرنگونی سلطنت عراق در ۱۴ ژوئیه۱۹۵۸ تیره شد که منجر به اعلام حکومت جمهوری به رهبری سرتیپ عبدالکریم قاسم شد. قاسم این عملیات را طراحی کرد
، اما سرهنگ عبدالسلام عارف آن را روی زمین رهبری کرد. افسر باسابقه آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) هری روزیتزکه گفت که «شایعاتی مبنی بر توطئه ارتش از ماه ها قبل در بغداد منتشر شده بود»، اما «نه عوامل سیا و نه طراحان عراقی نمی توانستند زمان وقوع کودتا را بگویند. به یک اتفاق بستگی داشت.» علاوه بر این، تحقیقات بعدی وزارت امور خارجه خاطرنشان کرد که «در حالی که سازمان های اطلاعاتی عراق و ایالات متحده از قاسم اطلاع داشتند، تصور نمی شد که او هرگز دلیلی برای نگرانی باشد». آلن دالس، مدیر اطلاعات مرکزی، به رئیس جمهور دوایت آیزنهاور گفت که سیا «دارای شواهد محکمی که جمال عبدالناصر را در کودتا دخیل می داند، ندارد، هرچند که از ناصر الهام گرفته شده بود.» در ۱۵ژوئیه، آیزنهاور با فرستادن تفنگداران دریایی آمریکا به لبنان به درخواست کامیل شامون، رئیس جمهور لبنان، با هدف کمک به دولت طرفدار غرب شامون برای بازگرداندن نظم پس از ماه ها ناآرامی داخلی، به تحولات عراق پاسخ داد. دولت آیزنهاور در ابتدا نگران «استثمار بعثی ها یا کمونیست ها از وضعیت» بود، اما دولت جدید عراق را در ۳۰جولای به رسمیت شناخت. قاسم خود را «تنها رهبر» عراق می دانست و هرگ
ونه ارتباط با ناصر را رد می کرد، در حالی که عارف علناً از پیوستن عراق به جمهوری متحده عربی (UAR) اتحاد کوتاه مدت مصر و سوریه حمایت می کرد. در ۳۰سپتامبر، قاسم با فرستادن عارف به آلمان غربی به عنوان سفیر، اقدام به خنثی کردن او کرد. اما در ۲اکتبر، دالس پیش بینی کرد: «به احتمال زیاد، ما آخرین [او] را نشنیده ایم.» مأموران مصری در بن با عارف در توطئه ای برای خلع قاسم همکاری کردند، اما عارف مدت کوتاهی پس از بازگشت به بغداد در ۴ نوامبر دستگیر شد. انگلستان که «امید داشت او را به عنوان یک جایگزین عراقی برای ناصر پرورش دهیم. مداخله ناصر به زودی قاسم را وادار کرد تا به کمونیست ها روی آورد تا پایگاهی برای حمایت از رژیم خود در برابر ناسیونالیست ها حفظ کند. ۱۹۵۹. آیزنهاور که نگران نفوذ اعضای حزب کمونیست عراق (ICP) در دولت قاسم بود، شروع به این سؤال کرد که آیا "ممکن است کمک به [ناصر] برای تصاحب قدرت در عراق، سیاست خوبی باشد." با این حال، مشاوران ارشد آیزنهاور از جمله دالس و برادرش، وزیر امور خارجه، جان فاستر دالس عمدتاً در مورد این موضوع هشدار دادند. به عنوان مثال، در ۱۵ ژانویه۱۹۵۹، فاستر دالس آن را "ضروری است که دست خود را
از عراق دور کنیم" زیرا ایالات متحده "آنقدر پیچیده نیست که بتواند با این وضعیت پیچیده ترکیب شود." در ۲۴مارس، عراق به تعجب مقامات ایالات متحده از اتحاد ضد شوروی، پیمان بغداد، خارج شد. در ماه آوریل، شورای امنیت ملی ایالات متحده (NSC) یک کمیته ویژه در مورد عراق (SCI) برای بررسی مجدد وضعیت و پیشنهاد موارد احتمالی مختلف برای جلوگیری از تسلط کمونیستی بر کشور ایجاد کرد. مداخله مخفیانه و نظامی در نظر گرفته شد، اما این امر جان جرنگان، سفیر ایالات متحده در بغداد را "وحشت زده" کرد، که "در نهایت دولت را متقاعد کرد که در عوض ناصر را تحت فشار قرار دهد تا تبلیغات خود را علیه عراق اصلاح کند و نه بر قاسم، بلکه بر کمونیست ها تمرکز کند." "ناصر موافقت کرد و قاسم به زودی اقدامات سرکوبگرانه متعددی را علیه کمونیست ها انجام داد که عملاً ترس از "قرمز شدن" عراق را ایجاد کرد. یک مقام آمریکایی در آن زمان اظهار داشت که «حملات اخیر ناصر به کمونیسم بیش از هر چیزی که قدرت های غربی می توانستند در طی سال ها کار به دست آورند، برای حفظ پیشروی کمونیسم در خاورمیانه انجام داده است.» برایان آر. گیبسون می نویسد که «هیچ سندی وجود ندارد که مستقیماً ایا
لات متحده را به هر یک از تلاش های پنهانی متعدد ناصر برای سرنگونی رژیم قاسم مرتبط کند، اگرچه شواهدی وجود دارد که نشان می دهد سیا به اردن و ارتش جمهوری اسلامی ایران کمک کرده بود تا عراقی ها را به کشور بازگردانند." SCI سرانجام در ژانویه۱۹۶۱ تعطیل شد. گزارش یونایتد پرس اینترنشنال. ریچارد سیل از "یونایتد پرس اینترنشنال" (UPI) به نقل از عادل درویش و سایر کارشناسان گزارش داد که سوء قصد ناموفق در ۷ اکتبر۱۹۵۹ علیه قاسم با مشارکت صدام حسین جوان و دیگر توطئه گران بعثی، همکاری بین سیا و اطلاعات مصر بود. گیبسون صحت سیل و درویش را با استناد به اسناد طبقه بندی شده به چالش کشیده است که نشان می دهد سیا در زمان سوء قصد به قتل قاسم چشم پوشی کرده است و شورای امنیت ملی «به تازگی سیاست عدم مداخله [خود] را در اول اکتبر تأیید کرده است». دالس شش روز قبل از این حادثه پیش بینی کرده بود که ممکن است طی دو ماه آینده به قتل قاسم حمله شود، که گیبسون می گوید این امر نشان دهنده «عدم اطلاعات دقیق» است. با توجه به اینکه مقامات آمریکایی علناً ابراز امیدواری کردند که قاسم به سرعت جراحات خود را بهبود بخشد و به طور خصوصی به دنبال منصرف کردن اردن و
ایران از مداخله نظامی در عراق در طول بستری شدن قاسم بود، گیبسون حدس زد که «در حالی که ایالات متحده از چندین توطئه علیه قاسم مطلع بود، همچنان به سیاست عدم مداخله خود پایبند است." براندون ولف هنیکات به روشی مشابه می گوید: «من از هیچ مدرکی مبنی بر روابط پنهانی بین سیا و بعث قبل از ۷ اکتبر [تلاش برای ترور] بی اطلاع هستم. به نظر می رسد که ۷ اکتبر بود که بعث را مورد توجه دولت آمریکا قرار داد.» با این حال، کنت آزگود در حالی که اذعان می کند که «اثبات مستند کمی مستقیم» دال بر مشارکت آمریکا در توطئه وجود دارد اظهار می کند که چون به طور گسترده پذیرفته شده است که مصر «در سطحی درگیر بوده است» و «ایالات متحده در حال همکاری با ناصر در این زمینه بوده است. یک سطح… شواهد و قرائن به گونه ای است که امکان همکاری ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران با فعالان حزب بعث را نمی توان رد کرد. علاوه بر این، سیا در طول دوره زمانی مورد بحث درگیر برنامه ریزی اضطراری علیه دولت قاسم بود: «هرچه اعتبار اتهامات [سیل] وجود داشته باشد، حداقل اسنادی که در حال حاضر از طبقه بندی خارج شده اند، نشان می دهند که مقامات آمریکایی فعالانه در حال بررسی توطئه ه
ای مختلف علیه قاسم بودند و اینکه سیا در حال ایجاد دارایی برای عملیات های مخفی در عراق بود.» گرچه پس از تیراندازی صدام (که قرار بود فقط پوشش می داد) به سوی قاسم تیراندازی کرد و صدام را مجبور کرد تا در صورت بازگشت به عراق بیش از سه سال را در تبعید در اتحاد جماهیر شوروی تحت تهدید مرگ بگذراند، این سوءقصد با شکست مواجه شد، اما منجر به افشای گسترده مردم شد. صدام و بعث در داخل عراق، جایی که هر دو قبلاً در گمنامی فرورفته بودند و بعداً به بخش مهمی از وجهه عمومی صدام در دوران تصدی وی به عنوان رئیس جمهور عراق تبدیل شدند. این احتمال وجود دارد که صدام در زمان تبعید خود از سفارت آمریکا در قاهره بازدید کرده باشد. یکی از مقامات بلندپایه سابق آمریکا به ماریون فاروک اسلاگلت و پیتر اسلاگلت گفت که بعثی های عراق، از جمله صدام، «در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ با مقامات آمریکایی تماس گرفته بودند.» ۱۹۶۰. طبق گزارش کمیته کلیسا:در فوریه ۱۹۶۰، بخش خاور نزدیک سیا به دنبال تأیید چیزی بود که رئیس بخش [ جیمز اچ. کریچفیلد] آن را «کمیته تغییر سلامت» برای پیشنهاد آن برای «عملیات ویژه» برای «ناتوان کردن» یک سرهنگ عراقی که معتقد بود «در حال
ترویج» می نامید، تأیید کرد. منافع سیاسی بلوک شوروی در عراق." بخش مشاوره کمیته را در مورد تکنیکی جویا شد، "که اگرچه به احتمال زیاد منجر به ناتوانی کامل نمی شود، مطمئناً هدف را از پیگیری فعالیت های معمول خود برای حداقل سه ماه بازمی دارد." و افزود: "ما آگاهانه به دنبال دائمی آزمودنی نیستیم. حذف از صحنه؛ ما هم اعتراضی نداریم که این عارضه ایجاد شود.»... در آوریل [۱۹۶۲]، کمیته [تغییر سلامت] به اتفاق آرا به DDP [معاون برنامه ها، ریچارد ام. بیسل جونیور] توصیه کرد که یک "عملیات غیرفعال کردن" انجام شود، با اشاره به اینکه رئیس عملیات توصیه کرد که انجام شود. "بسیار مطلوب." معاون بیسل، تریسی بارنز، از طرف بیسل تأیید شد… عملیات تأیید شده ارسال یک دستمال تک رنگ حاوی یک عامل ناتوان کننده برای سرهنگ از یک کشور آسیایی بود. [جیمز] شیدر [مشاور علمی بیسل] شهادت داد که، در حالی که او اکنون نام گیرنده را به خاطر نمی آورد، به یاد داشت که در طول دوره مورد بحث، دستمالی را از کشور آسیایی پست کرده بود که "با نوعی مواد برای آن استفاده شده بود. هدف از آزار و اذیت شخصی که آن را دریافت کرده است.»... در جریان تحقیقات این کمیته، سیا اعلام کر
د که این دستمال "در واقع هرگز دریافت نشده است (اگر در واقع ارسال شده باشد). این سرهنگ می افزاید: مدت زیادی پس از بررسی پیشنهاد دستمالی ما قبل از یک جوخه تیراندازی در بغداد (رویدادی که ما هیچ ارتباطی با آن نداشتیم) دچار یک بیماری لاعلاج شد.اگرچه برخی منابع این عملیات را به عنوان سوءقصد به قاسم نشان می دهند، منابع دیگر خاطرنشان می کنند که این تفسیر نادرست است یا شواهد آن را تأیید نمی کند، به عنوان این تصور که سیا ترور هدف توسط خود متن رد می شود. علاوه بر این، بعید است که قاسم دریافت کننده مورد نظر دستمال بوده باشد، زیرا مقامات سیا احتمالاً حمله به رئیس دولت عراق را به خاطر می آورند. در حالی که قاسم یک سرهنگ نبود، بلکه یک سرتیپ بود و آشکارا منافع شوروی را در عراق ترویج نمی کرد، سرهنگ فهدیل عباس المهدوی، رئیس دادگاه مردمی عراق که طرفدار شوروی بود، کاملاً با توصیف فوق مطابقت دارد. قاسم عملاً ICP را در ژانویه ۱۹۶۰ ممنوع کرد، اما مهدوی یک مجرای مهم بین دولت قاسم و چندین گروه جبهه کمونیستی از جمله «پارتیزان های صلح» باقی ماند که علیرغم غیرقانونی بودن رسمی در انظار عمومی اجازه فعالیت در ملاء عام را داشتند. مه ۱۹۶۱ و ب
ه دلیل ستایش صریح فیدل کاسترو و همچنین سفرهایش در سراسر اتحاد جماهیر شوروی، بلوک شرق و چین شناخته شده بود. در سال ۱۹۹۱، دیپلمات بلندپایه سابق ایالات متحده، هرمان ایلتس، به روزنامه نگار الین اسکیولینو گفت که مهدوی هدف بوده است. ۱۹۶۱. در سال های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲، ما علاقه خود را به بعث افزایش دادیم نه اینکه فعالانه از آن حمایت کنیم اما از نظر سیاسی و فکری، بعث را جالب دیدیم. ما متوجه شدیم که آن به ویژه در عراق فعال است. تحلیل ما از بعث این بود که در آن زمان نسبتاً معتدل بود و ایالات متحده به راحتی می توانست خود را با سیاست های آن تطبیق دهد و از آن حمایت کند؛ بنابراین ما آماده سازی طولانی و کند بعث برای به دست گرفتن کنترل را تماشا کردیم. آنها چندین بار برنامه ریزی کردند که این کار را انجام دهند و آن را به تعویق انداختند. جیمز اچ. کریچفیلد، رئیس بخش خاور نزدیک سیا از ۱۹۵۹ تا 1969. تا سال ۱۹۶۱، سیا حداقل یک مخبر سطح بالا را در شاخه عراقی حزب بعث پرورش داده بود که به آن امکان می داد بر فعالیت های حزب نظارت کند. ۱۹۶۲. یک کابل سیا فاش می کند که حزب بعث «اولین بار در مورد کودتا در آوریل ۱۹۶۲ به عارف نزدیک شد.» در اواسط سال
۱۹۶۲، نگران تهدید قاسم برای حمله به کویت و سلب مالکیت دولت خود را از ۹۹٫۵ درصد از بریتانیا و آمریکا متعلق شرکت نفت عراق را (IPC) امتیاز منابع، رئیس جمهور جان اف کندی دستور داد سازمان سیا تا مقدمات لازم برای یک کودتای نظامی که او را از قدرت برکنار خواهد کرد. آرچی روزولت جونیور وظیفه رهبری این عملیات را بر عهده داشت. یکی از افسران عالی رتبه سیا مستقر در ایران در آن زمان به گیبسون گفت که «در حالی که سیا به حزب بعث علاقه داشت، ارتش در واقع تمرکز اصلی آن بود». تقریباً در همان زمان، سیا به یک پروژه موشکی زمین به هوای محرمانه عراق شوروی نفوذ کرد که اطلاعاتی در مورد برنامه موشکی بالستیک اتحاد جماهیر شوروی به دست آورد. همچنین در سال ۱۹۶۲، مهدوی و برخی از اعضای خانواده اش با یک مورد جدی از آنچه مهدوی آن را «آنفولانزا» نامیده بود گرفتار شدند. مشخص نیست که آیا این بیماری مربوط به برنامه سیا برای مسموم کردن مهدوی در آوریل ۱۹۶۲ بوده است یا خیر. ناتان جی. سیتینو مشاهده می کند که "زمان بیماری دقیقاً با زمان عمل "ناتوان کننده" مطابق شهادت ذکر شده مطابقت ندارد." ۱۹۶۳. در حالی که هنوز زود است، به نظر می رسد که انقلاب عراق موفق