Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
موردنظر را با یک صفحه کلیدی که تعدادی کاراکتر دارد و جزئی از ماشین است تایپ می کند و ماشین، ماتریس ها که قالب های حروف اند، را پشت هم چیده و با ریختن سرب بر روی آن ها کل خط موردنظر را ریخته گری می کرد. این ماشین سرعت بسیار بالایی و سهولت انجام کار بیشتری نسبت فرآیند سابق داشت. این ماشین، انقلابی در صنعت چاپ و به تبع آن در صنعت روزنامه پدید آورد و باعث شد که اپراتورهای کم تری بتوانند تعداد بیش تری صفحه در روز تایپ کنند. ویژگی کلیدی و مهم لاینوتایپ استفاده از قالب هایی است که در مراحل گوناگون عملکرد دستگاه در جریان هستند. یک نوع نوار فاصله (یک گُوه کشویی دارای دو قسمت ویژه) و دیگری ماتریس حروف ساخته شده از جنس برنج است. ماتریس ها در یک یا چند مخزن در بالای دستگاه اندوخته می شوند (که امکان انتخاب فونت ها را در اختیار اپراتور قرار می دهد؛ این فونت ها را هم می توان با سایر مخزن های اضافی به دلخواه تبدیل کرد) در حالی که نوارهای فاصله در جعبه ای نزدیک تر به صفحه کلید ذخیره می شوند. زمانی که یکی از کلیدها فشرده می شود، ماتریس از آنچه به عنوان " مونتاژ کننده جلو" شناخته می شود، رد می شود و از کنار یک چرخ تقویت شده با
فیبر دوار (معروف به چرخ ستاره) و به "بالابر مونتاژ" می گذرد که همان هدف چوب حروفچین دستی را انجام می دهد. زمانیکه دکمه فاصله نزدیک صفحه کلید فشار داده می شود، یکی از نوارهای فاصله از جعبه خارج می شود و تقریباً مستقیم وارد بالابرنده مونتاژ می شود. بالابرنده مونتاژ کننده (یا به طور معمول تر"مونتاژ کننده") برای اندازه های متعدد خط قابل تنظیم است. هنگامی که خط به طول درست خود نزدیک شد، اپراتور با یک زنگ یا شاخص دیگری از این مورد باخبر می شود. اگر خط "سست" یا خیلی کوتاه باشد، "فضای سفید" زیادی برای قلم های نوار فاصله وجود دارد تا خط را پر کنند، و احتمال دارد ماتریس ها به طرفین بچرخند یا موقع آماده شدن دستگاه برای انجام دادن عملیات در مقابل همدیگر قرار نگیرند. عملیات ریخته گری اگر خط "سست" یا خیلی طولانی و بلند باشد، بالابری که ماتریس ها و نوارهای فاصله را حمل می کند به صورت درست در مقابل شکاف قالب قرار نمی گیرد. هر دو ماشین لاینوتایپ و اینترتایپ دارای دو امنیت مهم هستند که در زمان عملیات ریخته گری کار می کنند - "پمپ توقف" که روی خطوط شل وارد می شود و "گیره خودکار (اتوماتیک)" که روی خطوط تنگ وارد می شود. هر دو سنا
ریو، اگر با این ویژگی های ایمنی متوقف نشوند، معمولاً منجر به "پرتاب" حروف فلزی مذاب می شوند که در این اتفاق و فرآیند ماتریس ها و بالابر در فلز پوشش داده می شوند. نه تنها تمیز کردن بعد از این اتفاق زمان بر است، بلکه معمولاً یک خط سفت به اندازه کافی پایین نمی آید که با شکاف های روی قالب جفت شود و در نتیجه به ماتریس ها آسیب می رساند. بنابراین، برای یک اپراتور (یا ماشینکاری که از ماشین مراقبت می کند) بسیار ضعیف تلقی می شود که اجازه دهد این اتفاق بیفتد. هنگامی که خط به اندازه صحیح مونتاژ می شود، اپراتور به اهرم نیرو وارد میکند که بالابر مونتاژکننده را به کانال انتقال بالا می برد و گردش ریخته گری خودکار را شروع می کند. مجرای انتقال، ماتریس ها را به خارج از مونتاژکننده و به اولین بالابر انتقال می دهد. سپس اولین بالابر به محلی در جلوی قالب پایین می آید، و اگر تا زمانی که دستگاه، فرآیند تراز کردن ماتریس ها را آغاز می کند، به طور کامل پایین نیامده باشد (اغلب توسط یک خط تنگ به وجود می آید)، اولین سیستم امنیتی یعنی گیره اتوماتیک، دستگاه را قبل از اینکه گیره های نگهدارنده روی ماتریس ها توسط قالب کوبیده شوند، خاموش می کند.
هنگامی که ماتریس ها در موقعیت مناسب قرار گرفتند، دو عملکرد به ترتیب اجرا می شوند : ماتریس ها به صورت عمودی و روبه رو تراز می شوند، در حالی که یک میله از پایین به سمت بالا حرکت می کند تا به بازو های متحرک روی نوارهای فاصله نیرویی به سمت بالا وارد کند و درنتیجه باعث شود بازوها خط را به سمت بالا پر کنند. اگر نوار تراز یک چرخه کامل را انجام داده باشد و خط هنوز به صورت کامل تراز و تنظیم نشده باشد، مورد امنیتی دوم یعنی پمپ توقف، اجازه نمیدهد پیستون در دیگ فلزی پایین بیاید. نوارهای فاصله یکی از ویژگی های مهم و حائز اهمیت این دستگاه بود که با تنظیم و توزیع یکسان فضای سفید بین هر کلمه، تراز خودکار هر خط را مهیا می کرد. از آنجایی که متن مورد نظر متناسب بود و از نظر عرض پایدار نبود، حل این مشکل ترازی به صورت مکانیکی بسیار مهم بود. بعضی از مدل های بعدی خصوصیاتی داشتند که این امکان را می داد خط ها با هم ترازی به چپ، راست یا وسط کشیده شوند. اپراتورهایی که از مدل های قبلی استفاده می کنند، با ماتریس های «خالی» ویژه در چهار اندازه به صورت دستی مقدار مناسب فضای خالی را فراتر از محدوده نوارهای فاصله ایجاد می کنند. در حالی که م
اتریس ها هم راستا شده اند و نوارهای فاصله روی اندازه صحیح تنظیم شده اند، دستگاه سپس به کمک نیروی زیادی خط را قفل می کند و پیستون نوشته فلزی مذاب را به فضای ایجاد شده توسط حفره قالب و خط مونتاژ شده تزریق می کند. سپس دستگاه صفحه قالب(حامل مارپیچ تازه ریخته شده)، دیگ فلزی و اولین بالابر را جدا می کند. بعد از آن دیسک قالب می چرخد تا خط را در موقعیت خارج شدن نمایش دهد. در این فرآیند عبور از کنار چاقویی می گذرد که پایه تکه فلز خام را به ارتفاع متن تنظیم و مرتب می کند (0.918 اینچ در ماشین های آمریکایی). سپس فلز خام از طریق یک جفت چاقوی قابل تنظیم قبل از اینکه به سمت "نمونه ستونی و صفحه بندی نشده مطالب" از خطوط تمام شده در کنار اپراتور بلغزد، تا اندازه بدنه مناسب تنظیم می شود. بسته به مدل دستگاه، دیسک قالب می تواند چهار قالب (استاندارد)، شش یا دو قالب داشته باشد که به اپراتور امکان انتخاب طول خط و اندازه بدنه را می دهد. همانطور که دیسک قالب در حال چرخش است، بالابر اول به طور همزمان به موقعیت بالایی خود حرکت میکند و نوار های فاصله و ماتریس ها را به صورت عمودی در راستای آماده سازی برای انتقال دوم قرار می دهد . ماتریس ه
ا دارای یک سری دندانه در یک بریدگی V شکل در بالا هستند، و با تکمیل فرآیند انتقال، روی میله بالابر دوم که ماتریس ها را توسط این بریدگی های V شکل حمل می کند، می لغزند. نوارهای فاصله چنین بریدگی هایی ندارند، آن ها در کانال انتقال دوم قرار دارند و توسط دو اهرم جمع می شوند و به داخل جعبه نوار فاصله فرستاده می شوند. در حالی که نوارهای فاصله در جعبه خود هل داده می شوند، بالابر دوم به سمت فرآیند توزیع که در بالای دستگاه قرار دارد، به سمت بالا حرکت می کند، آن ها وظیفه دارند که قالب ها را به مکان های مناسب خود در مجله باز گردانند. در قسمت فوقانی دستگاه، یک اهرم (جابجا کننده ) به سمت چپ تغییر مکان می دهند تا در مخنصاتی قرار گیرد که ورودی ماتریس ها را از سمت آسانسور دوم به جعبه توزیع کننده وارد کند. این فرآیند ماتریس ها را در طول فاصله های دقیق تغذیه می کند به گونه ای که بین سه پیچ چرخان جابجا می شود. هر ماتریس در امتداد یک نوار که بریدگی هایی دارد، بین سه پیچ حمل می شود تا زمانی که بریدگی های روی میله و ماتریس با هم، هم خوانی داشته باشند، بعد از آن ماتریس در کانال مناسب خود در مخزن قرار می گیرد. برای اپراتورهای آموزش دی
ده مایه افتخار بود که می توانستند یک خط را معلق کنند - چرا که به اینصورت اپراتور می توانست خط بعدی را درحالی که یک خط در کانال تحویل نگه داشته شده بود و دستگاه خط قبلی را ریخته گری میکرد، بنویسد.دیگ فلزی با انداختن شمش های کوچک حروف چاپ فلزی توسط اپراتور در هر چند خط، و همچنین توسط تغذیه کننده های مکانیکی که حاوی شمش های بزرگ حروف چاپی فلزی بودند(و اغلب دو «قالب ریخته گری» را در یک زمان حمل می کردند تا به نوبت مصرف شود) پر نگه داشته میشد. این تغذیه کننده ها با روش های مختلفی (با بادامک، بالابر یا تعویض کننده و توزیع کننده) فعال می شوند، اما نتیجه نهایی یکسان است - شمش ها کم کم به داخل دیگ وارد می شوند و آن را تا سطح لازم پر نگه می دارند. گاهی اوقات، نمونه ستونی چاپ نشده فلز خام به میز ترکیب منتقل می شود تا به قالب موردنظر تبدیل شود، و پس از اتمام پرس و حذف تکه فلزات خام از قالب، آنها را برای ذوب مجدد در شمش های جدید در جعبه جهنمی(محفظه ای به شدت داغ) قرار می دهند . در فواصل زمانی، سرب دوباره ذوب می شود و فلز اکسید شده (تفاله یا کف روی سطح فلزات مذاب) از بین می رود. در بخشی از این فرآیند، «فلز اضافه» به شکل شم
ش های کوچک افزوده می شود تا آن بخش از فلزات آلیاژی که در اثر تشکیل تفاله از بین رفته است (با اکسید شدن فلز در دیگ دستگاه یا در مرحله ذوب مجدد) دوباره پر شود. . حروف چاپ فلز در قالب های شمش ریخته می شوند - قالب های کوچک برای تغذیه دستی دیگ های فلزی یا قالب های بزرگتر برای تغذیه کننده های فلزی . (در مورد دوم، باید به انتهای "دهانه" توجه ویژه ای شود زیرا باید وزن کل شمش را تحمل کند. خرابی اغلب منجر به ریختن آن در دیگ و پاشیدن فلز مذاب در همه جا می شود. ) شرکت اینترتایپ که غالباً توسط منافع روزنامه رایدر تأمین می شد، ( حدود 1914) یک نسخه سازگار از ماشین لاینوتایپ را هنگامی که ثبت اختراعات تمام شد توسعه داد و بسیار محبوب شد. این اتفاق منجر به یک مبارزه قانونی طولانی مدت توسط شرکت Mergenthaler Linotype (که در نهایت شکست خورد) شد. روش های مختلف و متفاوتی برای تغذیه ماشین های لاینوتایپ/اینترتایپ استفاده شد که رایج ترین آنها موتور کوچک اسب بخار است و سیمی برای جریان متناوب تک فاز 60 هرتز در نهایت به ارائه پیش فرض تبدیل می شود. برای پاسخگویی به نیازهای مشتریان، موتورهایی نیز ساخته شدند تا ازمدارهای جریان مستقیم، مدارها
ی متناوب 25 هرتز AC یا 50 هرتز تغذیه شوند. همچنین موتورهای سیم پیچی شده برای مدارهای مختلف چند فاز (دو فاز، سه فاز، وای، دلتا ) نیز در اختیار مشتریان قرار گرفت. در موارد اندکی که برق در دسترس نبود، می توان دستگاه را توسط یک تسمه متصل به شفت خط به حرکت درآورد. در ابتدا، دیگ فلزی با گاز (چه طبیعی و چه « مصنوعی ») گرم می شد، اما پس از گذشت مدتی یک دیگ برقی ساخته شد که به یک گزینه استاندارد تبدیل شد. ماشین آلات کنترلی نیز همانند موتورها برای گرم کننده های دیگ فلزی در انواع ولتاژها و در نسخه های جریان مستقیم یا جریان متناوب تولید می شدند. برای مکان هایی که به گاز یا برق دسترسی ندارند، دیگ های گازسوز می توانند با لوازم مشعل مجهز شوند تا بتوان از نفت سفید یا سایر سوخت های « گاز سفید از آن ها استفاده کرد. بنابراین، یک دستگاه لاینوتایپ(یا اینترتایپ) می تواند بدون درنظر گرفتن منابع برق موجود (در حد معقول)، تقریباً در هر دفتر روزنامه، چه در یک محل کوهستانی دورافتاده و چه در دفتر مرکز شهر در یک کلانشهر نصب شود و از آن استفاده کنند. لودلو. یک راه حل خطی دستی معروف به تایپوگراف لودلو نیز موفق شد زیرا می توانست اندازه های ن
وع نمایشگر را که بقیه سیستم های ترکیب کننده مکانیکی قادر به تولید آنها نبودند انتخاب کند. لودلو از یک میز فلزی بسیار سنگین با یک صفحه صاف به اندازه کمر و یک شکاف فرورفته تشکیل شده بود که یک "چوب" در آن قرار گرفته بود. زیر آن یک دیگ فلزی مذاب و یک پیستون قرار داشت. از چوب برای نوشتن خطوط شامل حروف دستی استفاده می شد، غالبا سرفصل های 18 نقطه یا بزرگتر با 72 نقطه در دسترس است، اما دستگاه می توانست حرف را از 4pt تا 600pt بدون تغییر از طریق ماتریس برنجی که در دو طرف لودلو ذخیره شده بود، در قالب پخش کند. این موارد «جعبه های چوبی بخش بندی شده که برای نگهداری انواع متحرک مورد استفاده در چاپ لترپرس استفاده می شوند » سنتی نبودند که برای تنظیم بدنه حروف مورد استفاده قرارمی گرفتند، بلکه قالب های فلزی یا چوبی با چیدمان حروف الفبای راحت تربودند، که هر کدام شامل فونت مشخصی در اندازه و سبک مخصوصی مانند پررنگ، ایتالیک یا فشرده میشد. قفسه های فلزی با کشوهای شیبدار برای دسترسی ساده و آسان به ماتریس ها ساخته شده بودند. پس از اینکه یک خط از نوشته در قطعه مونتاژ شد، یک فلز مسدود کننده مخصوص برای نشان کردن انتهای آن وارد شد. سپس چو
ب از سمت قالب به سمت شکاف روی میز که در قسمت پایین قرار گرفته است، می رود. یک گیره برای محکم نگه داشتن چوب به صورت ایمن قفل و لودلو فعال می شود. پیستون با نیروی قابل توجهی به داخل محفظه داخل می شود و فلز مذاب را با سرعت زیاد به داخل قالب تزریق می کند تا اطمینان حاصل شود که قالب قبل از سرد شدن(جامد شدن) فلز پر بشود. اگر قطعه به صورت صحیح پر و یا محکم نصب نمی شد، و حتی بلوک انتهایی ویژه فراموش می شد، یک "فروپاشی" وحشتناک اتفاق میفتاد که اغلب انگشتان اپراتور را در سرب مذاب می پوشاند و آشفتگی و سوختگی ایجاد می کرد که باید از سطوح لودلو تمیز شود. اپراتورها تشویق شدند که چکمه های سنگین با پنجه های فولادی بپوشند و به سرعت یکی را در بیاورند. همچنین غیرمعمول نبود که برخی از نوع فلزات بدون توجه به ارتفاع، به سقف کشیده شوند. همانند ماشین های لاینوتایپ/اینترتایپ و لودلو اغلب با تغذیه کننده های فلزی مجهز می شدند تا دیگ را تا حد مطلوب پر نگه دارند. لودلو در اواخر عمر خود به عنوان یک حروفچین معمولی پشتیبان ، اغلب توسط "Super Surfacer" به یک صفحه مسطح طراحی شده خاص می پیوندد که سطح حروف چاپی تازه ریخته گری شده را صاف می کند
و اطمینان می دهد که عالی و بدون نقص است. فلز خام لودلو فقط حروفی بود که بر روی ستون مرکزی به عرض حدود 12 نقطه قرار داشت (از انتهای آن به شکل T است). برای مستحکم تر شدن باید توسط فلزات خام الرود در دو طرف تقویت می شد. تعداد فلزات خام در بالا و پایین ستون مرکزی می تواند فضای سفید بالا و پایین حروف چاپی را تنظیم کند و آن را به یک سیستم بسیار انعطاف پذیر برای حرف های بزرگ تبدیل کند. الرود دستگاهی است که برای ریخته گری قواعد و فاصله گذاری مواد با عرض مشخص استفاده می شد. این فرآیند به طور گسترده و معمول در طرح بندی صفحه و فاصله خطوط، یعنی تنظیم فضای سفید بین پاراگراف ها و هر ناحیه دیگری در صورت نیاز به فضای سفید کوچک استفاده می شد. محدوده زیادی از فضای سفید توسط بلوک های چوبی یا فلزی ایجاد شده است. نواحی کوچکتر با بلوک های مربع یا مستطیل در اندازه نقاط مختلف به نام چهارگوش پر می شد. همه این ماشین های ریخته گری خطی از آلیاژهای مختلفی در نزدیکی نقطه یوتکتیک استفاده می کردند که معمولاً از نزدیک به 4٪ قلع و 12٪ آنتیموان تشکیل شده بود و توازن آن سرب بود. این آلیاژها به گونه ای تناسب داشتند که حروف چاپی فلز در کمترین نقط
ه انجماد با به عبارتی بیشترین سرعت ممکن جامد شوند. مونوتایپ. سیستم مونوتایپ مسیر متفاوتی را در حروفچینی فلزات داغ، با قابلیت قالب ریزی ترکیبی برای ریختن حروف شل با استفاده از دستگاه ریخته گری خودکار با نوار کاغذی در پیش گرفت. نوار کاغذی ابتدا روی صفحه کلید تولید می شود و سپس برای ریخته گری حروف استفاده می شود، نوار را می توان برای ریخته گری و نسخه های بعدی ذخیره و استفاده کرد. این یک سیستم محبوب برای چاپ کتاب و... بود. متن به طور کامل تراز شده، با تمام فاصله ها دقیقاً با عرض یکسان در هر خط تولید شد. اصلاحات و کارهای پیچیده را می توان پس از اینکه قسمت زیادی از متن توسط ماشین تنظیم شد، با دست انجام داد. Super Caster و Orphan Annie برای ریختن فونت هایی از حروف چاپی سست برای تنظیم دست و همچنین فاصله مواد و ضوابط طرح دار مورد استفاده قرار گرفتند. این نوع بیشتر از آلیاژ (8-10٪ قلع، 15-20٪ آنتیموان) که کمی سخت تر از آلیاژهای ریخته گری خط بود، ساخته می شد. اما به سختی حروف چاپی ریخته گری که برای تنظیم دستی حروف سست استفاده می شد، نبود. این سیستم امکان چاپ مناسب یا تبدیل به کلیشه ها را برای چاپ های طولانی تر فراهم کرد
. اما این ماشین ها می توانستند در صورت نیاز حروفی را با تمام آلیاژهای ممکن تولید کنند. حروف استفاده شده، مانند فلزات خام چرخاننده خطی، زمانی که دیگر قابل استفاده نبود، دوباره ذوب شد. هر بار ذوب باعث از دست دادن مقداری قلع و آنتیموان از طریق اکسیداسیون می شد. این ضرر نیاز به نظارت و جبران داشت.شرکت مونوتایپ با فروش انواع دیجیتالی حروفچینی فلزات از ورشکستگی نجات پیدا کرد. انتقال. در اواخر زمان استفاده، ترکیب فلز داغ در روزنامه ها و مطبوعات کاربرد داشت و به وسیله آن زنده نگه داشته شد. هر صفحه در هنگام تنظیم، توسط یک میز نورد با سطح فولادی با کیفیت سطحی بالا به یک دستگاه پرس دستی که در آنجا جوهر کاری اتجام می شد، منتقل می شد. سپس از این صفحه عکس گرفته و به نگاتیو تبدیل می شد. کاغذ سیاه قبل از عکسبرداری از هر کدام از عکس های نهایی به کاربرده شده تا تصاویر واضحی در نگاتیو ایجاد شود. فیلتر های صفحه ای که به طور جداگانه ساخته شده اند به این پنجره های شفاف روی نگاتیو چسبانده می شوند. پس از این فرآیند، می توان از این نگاتیو اصلاح شده برای نمایش صفحه چاپ حساس به نور استفاده کرد. با استفاده این روش و با سرمایه گذاری زیاد
روی حروفچینی فلزات داغ می توان این فناوری را با روش جدیدتر در طول یک دوره گذار تطبیق داد. یکی دیگر از مکانیسم های هم افزایی و انتقال، استفاده از نوارهای کاغذی تهیه شده برای سیستم های TTS (لاینوتایپ) و نوارهای مونوتایپ به صورت مستقیم توسط سیستم حروفچینی عکس بود. این نوارها می توانند توسط بسیاری از سیستم های تنظیم نوری، خوانده و پردازش شوند. این اجازه می دهد تا از استفاده واقعی از فلز اجتناب شود و در عین حال بخشی از ارزش و سرمایه گذاری در "تایپ بندی" و جنبه ارتباطی فلز داغ حفظ شود. چنین سیستم هایی به طور گسترده در سال های بعدی فلز داغ مورد استفاده قرار گرفتند و سیستم های حروفچینی نوری استاندارد TTS را در کنار سیستم های مشابه برای اکثر دوره های حروفچینی نوری پشتیبانی و توسعه دادند.
پل گریکو (؛ زادهٔ) شیمی دان آلی اهل ایالات متحده است. عمده شهرت وی به دلیل مطالعه بر روی Grieco elimination و تراکم سه جزئی گریکو در شیمی آلی است.
تراکم سه جزئی گریکو یک واکنش شیمیایی در شیمی آلی است که از طریق واکنش چندجزئی آلدهید، آنیلین و یک آلکن غنی از الکترون، ترکیبات هتروسیکل شش عضوی حاوی نیتروژن تولید می کند. این واکنش توسط تری فلورواستیک اسید یا اسیدهای لوئیس مانند تری فلورومتان سولفونات ایتربیم (Yb(OTf)3) کاتالیز می شود. این واکنش به افتخار پل گریکو نامگذاری شده است، که اولین بار آن را در سال ۱۹۸۵ گزارش کرد.
آوینی (به فرانسوی: Aougny) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Ville-en-Tardenois واقع شده است. آوینی ۷٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آپاش (به فرانسوی: Apach) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Sierck-les-Bains واقع شده است. آپاش ۳٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اعوز (به فرانسوی: Aouze) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Châtenois واقع شده است. اعوز ۱۱٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آپیلی (به فرانسوی: Appilly) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در اوآز واقع شده است. آپیلی ۴٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
آپوینی (به فرانسوی: Appoigny) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Auxerre-Nord واقع شده است. آپوینی ۲۲٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
درخش قلاب یا درخش هوک یا درخش (که در انگلیس به آن «بازخوان» می گویند) دکمه زدن روی تلفن است که به سرعت قطع کردن تلفن و سپس برداشتن مجدد (چرخه سریع قلاب-قطع/قلاب-وصل/قلاب-قطع) را تشبیه می کند. در ابتدایی ترین سطح، استفاده از این فقط تماس فعلی را قطع می کند و یک بوق آزاد برای تماس جدید را آغاز می کند. با این حال، در خطوط تلفن با سرویس های ویژه، این عمل برای سیگنال دهی تبادل تلفن برای انجام کاری استفاده می شود. استفاده متداول از درخش قلاب برای اقدامات خاص، سوئیچ تماس تلفنی دیگر با سرویس انتظار مکالمه است. کاربرد دیگر نشان دادن درخواست برای کنفرانس صوتی است، به عنوان مثال، یک کاربر ممکن است از روشی مانند روش زیر برای شروع تماس سه-طرفه استفاده کند: در تلفن های عمومی، این عملکرد معمولاً با یک دکمه با عنوان «تماس پیگیری» ارائه می شود که عمدتاً برای درخواست یک بوق آزاد دیگر پس از اتمام تماس استفاده می شود. این امکان را می دهد که اعتبار باقیمانده در تماس دیگری استفاده شود زیرا تلفن های عمومی معمولاً تغییرات را برنمی گردانند. با تلفن های عمومی که این دکمه را ندارند، درخش کردن و قلاب-قطع کردن سریع گوشی نیز همان عملکرد ر
ا انجام می دهد.
اپاتو (به فرانسوی: Apatou) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در Canton of Maripasoula واقع شده است. اپاتو ۲٬۰۲۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
آگورا کورپوریشن () شرکت رسانه ای لهستانی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
یوروکش () شرکت خرده فروشی لهستانی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
شالم () یکی از خدایان کنعان باستان بود. نام او در کتیبه های اوگاریتی یافت شده در سوریه دیده می شود. به گفته ویلیام آلبرایت، شالم خدای غروب و برادرش شحر، خدای سحر بوده است. هر دوی اینان پسر ال هستند. "لغتنامه خدایان و شیاطین کتاب مقدس" شالم را ستاره غروب و شحر را ستاره صبح می داند. نام شالم از ریشه سامی ش ل م است و در اسامی چون اورشلیم و سلیمان (شلومو) باقی مانده است.
کانتون اومبقیو ان بوژه (به فرانسوی: Canton d'Ambérieu-en-Bugey) یک منطقهٔ مسکونی در فرانسه است که در ان (اوورنی-رون-آلپ) واقع شده است.
تقسیم ایرلند (، ) فرایندی بود که طی آن دولت پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند ایرلند را به دو بدنه سیاسی خودمختار ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی تقسیم کرد. این کار در ۳ مه ۱۹۲۱ طی قانون ۱۹۲۰ دولت ایرلند تصویب شد. این قانون برای باقی ماندن هر دو سرزمین در پادشاهی بریتانیا در نظر گرفته شده بود و مقررات احتمالی اتحاد دوباره آن ها را شامل می شد. ایرلند شمالی کوچک تر با دولتی قدرت سپاری شده تشکیل شد و بخشی از بریتانیا باقی ماند. در عوض ایرلند جنوبی بزرگتر که توسط بیشتر شهروندانش به رسمیت شناخته نمی شد، به صورت خودخوانده اعلام ایجاد جمهوری ایرلند را کرد. به دنبال پیمان انگلیس و ایرلند، قلمرو ایرلند جنوبی، پادشاهی بریتانیا را ترک کرد و به دولت آزاد ایرلند تبدیل شد که امروزه به نام جمهوری ایرلند شناخته می شود.
منبع دی (D از حرف اول Deuteronomist گرفته شده است) یا منبع دی تی آر (Dtr) در مطالعات شکل گیری تورات به معانی مختلفی به کار می رود که از این قرار است: اغلب تاریخ پژوهان اتفاق نظر دارند که چهار کتاب اول تورات (پیدایش، خروج، لاویان و اعداد) و کتاب پنجم (تثنیه) به صورت مستقل از یکدیگر شکل گرفته اند و چهار کتاب اول تورات را با استفاده از منبع پی و منبع جی نوشته اند. کتب تواریخ نیز منبع متفاوتی داشته اند. بیشتر تاریخ پژوهان دوره اسارت یهودیان در بابل را زمان شکل گیری منبع دی یا حداقل بخش هایی از آن می دانند.
مرز افغانستان و ازبکستان طول دارد و از نقطه مرزی سه گانه با ترکمنستان به سه نقطه مرزی سه گانه با تاجیکستان در امتداد رودخانه آمو دریا می رود. این مرز کوتاه ترین مرز خارجی ازبکستان و دومین مرز کوتاه افغانستان پس از مرز آن با چین (۹۲ کیلومتر) است. در جانب افغانستان، این مرز در شمال ولایت بلخ و شهرهای حیرتان، شور تپه و کلدار قرار دارد. بندر حیرتان تنها بندر فعال تجاری افغانستان در این مرز است. مزار شریف و شهر باستانی بلخ در ۵۵ کیلومتری جنوب این مرز قرار دارد. در جانب ازبکستان، مناطق مرزی در جنوب استان سرخان دریا واقع است. شهر تاریخی ترمذ نیز در نزدیک این مرز قرار دارد. شرح. کل مرز از محل تلاقی رودخانه آمو دریا، از نقطه سه گانه ترکمن در غرب تا نقطه سه گانه تاجیکستان در شرق، پیروی می کند. این مرز از طرف ازبکستان با یک خط جاده و راه آهن موازی می شود و یک نقطه عبور بزرگ در شرق شهر ترمذ ازبکستان وجود دارد. ازبکستان سدی در امتداد مرز ساخته است که متشکل از یک حصار سیم خاردار و یک حصار سیم خاردار دوم، بلندتر و ۳۸۰ ولت برقی، مین های زمینی و گشتی از سربازان ازبکی مسلح است. تاریخ. این مرز از مرزهای اتحاد جماهیر شوروی و افغ
انستان که به شکل عمده ای در جریان رقابت های بریتانیا و روسیه در قرن نوزدهم در آسیای میانه شناخته شده به عنوان بازی بزرگ درست شده بود، به ارث رسیده است. با فتوحات امپراتوری روسیه در خانات خیوه و امارت بخارا و سلطه بریتانیا بر راج بریتانیا، دو قدرت توافق کردند که افغانستان را به عنوان یک کشور حائل مستقل بین خود ترک کنند. در سال ۱۸۷۳ بریتانیا و روسیه در مورد تنظیم مرزها توافق کردند، با آمودریا که از مجاورت روستای خواجه سالار به دریاچه زورکو به سمت شرق می رود و دالان واخان در افغانستان باقی می ماند. قسمت غربی مرز (یعنی قسمت عمده مرز مدرن افغانستان و ترکمنستان) قرار بود بعداً توسط کمیسیون مرزی تعیین شود. در سال ۱۹۷۹ نیروهای شوروی ارتش چهلم از طریق جسرهایی از مرز ترمز به عنوان بخشی از حمله شوروی به افغانستان، در مسیر مزارشریف و کابل عبور کردند. آنها بعداً پل دوستی را ساختند که به طور رسمی در سال ۱۹۸۲ افتتاح شد، اما اهمیت استراتژیک آن باعث شد که هدف شورشیان مجاهدین شود. ارتش شوروی در سال ۱۹۸۹ از طریق این پل افغانستان را ترک کرد. این پل از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ به دلیل ترس ازبک ها از یورش طالبان بسته شده بود، و پیش از باز
شدن دوباره آن، برای کمک پس از سقوط در سال ۲۰۰۱، باری دیگر باز شد. از سال ۲۰۱۸ این تنها گذرگاه ثابت میان ازبکستان و افغانستان است.
ایرلند جنوبی (، ) بخش بزرگ تر و جنوبی ایرلند بود که در هنگام تقسیم ایرلند توسط قانون ۱۹۲۰ دولت ایرلند ایجاد شد. این سرزمین شامل ۲۶ شهرستان از ۳۲ شهرستان یا حدود پنج ششم مساحت جزیره می شد، درحالی که شش شهرستان باقی مانده ایرلند شمالی را شکل می دادند. ایرلند جنوبی شهرستان دانیگول را نیز که بزرگ ترین شهرستان اولستر و شمالی ترین شهرستان کل جزیره نیز بود، در بر می گرفت.
جمهوری ایرلند (، یا ) یک دولت انقلابی بود که در ژانویه ۱۹۱۹ از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند اعلام استقلال کرد. این جمهوری کل جزیره ایرلند را قلمرو خود می دانست اما در سال ۱۹۲۰ حکومت آن عملاً فقط بر ۲۱ شهرستان از ۳۲ شهرستان ایرلند بود و نیروهای دولتی انگلیس حضور خود را در بیشتر مناطق شمال-شرقی و همچنین کورک، دوبلین و سایر شهرهای بزرگ حفظ کرده بودند. این جمهوری در مناطق روستایی دارای قدرت بود و از طریق نیروهای نظامی خود می توانست بر جمعیت مناطق شهری که مستقیماً آن ها را کنترل نمی کرد، تأثیر بگذارد.
کوین آسانو (؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۶۳) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
رابرت برلند (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۶۱) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
جیسون موریس (؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۶۷) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
تراویس استیونز (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده است.
پیمان ۱۹۲۱ انگلیس و ایرلند (، ) که رسماً به نام مواد توافق نامه برای پیمان میان بریتانیا و ایرلند شناخته می شود، قراردادی میان پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و نمایندگان جمهوری ایرلند بود که باعث پایان جنگ استقلال ایرلند شد. این پیمان بنیان گذاری دولت آزاد ایرلند را طی یک سال به عنوان یک قلمرو خودگردان در «جامعه ملل امپراتوری بریتانیا» (همانند وضعیت کانادا) فراهم می کرد. این پیمان همچنین جدایی ایرلند شمالی را که توسط قانون ۱۹۲۰ دولت ایرلند ایجاد شده بود، امکان پذیر کرد.
آلن کواگ (; – ) کشتی گیر کشتی حرفه ای و جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ام رست () شرکت کافی شاپ های زنجیره ای اسپانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
پی کی پی کارگو () شرکت ترابری ریلی لهستانی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
جیمی پدرو (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا و ۵ مدال برنز شده است.
مایک اسوین (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده است.
ام بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری لهستانی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
ادوارد لیدی (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۹) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
جیم برگمن (؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۴۱) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.