Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیات فراطبیعی در خانه دارند. با پیروی از دستورات یک کشیش، آنها تأیید می کنند که واقعاً روحی در میان آنها وجود دارد. آصف با همان گیاهی که خون را در آن شست، چای بادرنجبویه درست می کند. وقتی آن را می نوشد، روح او را تسخیر می کند و او شروع به زنانگی می کند، و شب ها به کشتار می پردازد و به خانواده به جز آصف هشدار می دهد که چیزی اشتباه است. فاش می شود که سه روح او را نگه داشته اند: یک زن تراجنسیتی خشن، یک مرد مسلمان و یک پسر معلول ذهنی. خانواده آصف یک جن گیر را استخدام می کنند که روح اصلی را از بدن او بیرون می کند. به دام افتاده، روح داستان خود را فاش می کند.
کودتای خزنده در سپاه اصطلاحی است که برخی از فرماندهان ارشد وقت سپاه پاسداران به نقل از حسینعلی منتظری در سال ۱۳۶۳ برای مجموعه فعالیت های گروهی دیگر از فرماندهان سپاه پاسداران به کار برده اند. از نظر فرماندهان منتقد، گروهی که تجربه کافی در جنگ نداشته و در جبهه های جنگ نیز شرکت نمی کردند، با فعالیت های امنیتی و سیاسی برای حذف فرماندهان مهم تلاش می کرده اند و آنها به جای جنگ، در حال فعالیت سیاسی و تسخیر قدرت سیاسی بوده اند. برخی از منتقدان در جلسه ای که در این مورد برگزار شده، از جمله حسن بهمنی و کاظم رستگار، اگرچه جزو فرماندهان هستند، اما در عملیات بعدی به عنوان بسیجی ساده به خط مقدم می زنند و کشته می شوند. برخی دیگر از فرماندهان نیز همچون داود کریمی، منصور کوچک محسنی و اکبر گنجی منزوی شده و در ادامه به زندان می افتند. در مقابل افرادی که مورد انتقاد قرار می گیرند، از جمله حسین نجات، محسن رضائی، سید یحیی رحیم صفوی و محمد باقر ذوالقدر می توانند در آینده سمت های اساسی در سپاه پاسداران را به دست بگیرند. اگرچه صحبت دربارهٔ این اصطلاح و جلسه مذکور پس از سال ۱۳۶۳ در خاطرات رجال سیاسی و برخی چهره های نظامی به شکل محدود
ی وجود دارد، اما نخستین بار فایل صوتی جلسه مذکور در قالب مستندی به نام «کودتای خزنده در سپاه» در بی بی سی فارسی پخش شد. پس از خبر پخش این مستند، برخی رسانه های نزدیک به سپاه پاسداران اعلام کردند که جلسه غیرمحرمانه و عادی بوده است و تلاش برای سیاسی کاری انجام شده است. همزمان خبرگزاری های وابسته به سپاه پاسداران با سانسور و دستکاری در برخی از قسمت های حساس، فایل صوتی به همراه متن جلسه را منتشر کردند. این درحالی است که هیچگاه فایل صوتی جلسه پخش نشده بود و روایت های متفاوتی از آن جلسه و به شکل گزیده منتشر شده بود. روایت محمد ابوترابی از اعتراضات سال ۶۳ در کتاب «مردان رستگار» ذکر گردیده بود، چاپ شد، امّا نهادهای مسئول از چاپ مجدّد کتاب جلوگیری کردند. پس از پخش این فایل صوتی، حسین نجات برخی از منتقدان در جلسه را بخشی از «جریان نفاق» نامید که از «ساده لوحی» منتظری سوءاستفاده کرده اند. وی همچنین گفت دیگر منتقدان نیز، جریانی «فریب خورده» بودند که «شهید» شدند. حسام الدین آشنا پخش این فایل صوتی را «سرقت اسناد جنگی» و «جاسوسی» نامید. پیش زمینه. پس از سخنان مکرر سید روح الله خمینی مبنی بر عدم دخالت نیروهای نظامی در قلمرو
سیاسی، برخی فرماندهان ارشد سپاه پاسداران به فعالیت های سیاسی برخی چهره های سپاه از جمله برخی فرماندهان آن که جناح راست سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را تشکیل می دادند، معترض می شدند. از نظر معترضان، این گروه دائماً در حال سفر به قم و دیدار با برخی چهره هایی خاص در حوزه علمیه قم و فعالیت علیه حسینعلی منتظری بودند. معترضان نیز عموماً اعتراضات خودشان را به حسینعلی منتظری انتقال می داند. دومین محل نزاع، موضوع جنگ بود. مدعای آنها این بود که فرماندهی سپاه به روح الله خمینی و مردم دروغ می گوید و دائماً پیروزی در جنگ را وعده می دهند. هر عملیاتی را آخرین عملیات و سرنگونی صدام قلمداد می کنند و بدون داشتن برنامه خاصی هزاران تن را به کشتن می دهند و سپس در مورد تعداد تلفات نیز به مقامات بالا دروغ می گویند. مهم ترین درخواست همه معترضان، برکناری محسن رضایی و محسن رفیق دوست و عدم دخالت سپاه در سیاست بود. منتظری نیز برخی از خواسته ها را به روح الله خمینی منتقل کرده است و هشدار می دهد که در سپاه پاسداران امکان وقوع کودتا وجود دارد. محسن رضایی تاکنون حداقل دوبار خاطره مهمی نقل کرده که مطابق آن، منتظری به خمینی خطر کودتای سپاه را
گوشزد کرده است. نامه فرماندهان معترض سپاه. جمعی از چهره های سپاه و مشخصا فرماندهان تیپ ۱۰ سیدالشهدا، بعد از ناکامی عملیات خیبر در تابستان ۶۳، برای انعکاس نگرانی های شان نامه ای ۹۰ صفحه ای به مسئولان ارشد منتشر کردند. آنان بر اساس توصیه منتظری گفته های خودشان را مکتوب می کنند و سپس به هاشمی رفسنجانی می دهند و وی نیز نامه را با حذف اسامی امضاکنندگان، در اختیار فرماندهی کل سپاه قرار می دهد. در این نامه آمده است که «با شعار این که توکل برای پیروزی کافی است، شدیداً تدبیر و تعقل را از صحنه بیرون کرده اند… به دلیل این که جواب تبلیغات خارجیان را می دهیم و برای حفظ روحیه مردم، دروغ های بزرگی را در رده های مختلف اجرایی می گویند که نه تنها نتیجه عکس می دهد بلکه مردم را گیج کرده و در ذهن آنها سؤال ایجاد می کند… تفکر مسئولین اجرایی عمدتاً یک بعدی و بیشتر معطوف به عملیات ساده نظامی است تا عملیات پیچیده و همه جانبهٔ سیاسی، اقتصادی، نظامی.» در ادامه نامه تصریح شده: «قوه قضاییه در جنگ فعالیت اصولی و مستمر ندارد، به همین دلیل ضعیفان حسابرسی دقیق می شوند اما فرماندهان رده بالا حسابرسی نمی شوند و به تخلفات احزاب و سازمان ها در
جنگ رسیدگی نمی گردد… برای توجیه نارسایی ها و ضعف ها از اعتبار حضرت امام خرج می کنند… در جمهوری اسلامی مانند قارچ از زمین انواع قرارگاه به بهانه اداره جنگ سبز می شوند. تب قرارگاه مملکت را تسخیر نموده و برای انجام هر کاری قرارگاه احداث می کنند… اطاعت بی چون و چرا از فرمانده و شورای عالی [سپاه پاسداران] همه زمینه ها خط مشی کلی سپاه است که توسط فرماندهی دنبال می گردد.» نویسندگان نامه سپس با تأکید بر اینکه «مسئولان و فرمانده کل سپاه از هر طریق کوشش می کنند ولایت خود را اثبات کنند» و «هرکس ولایت فرمانده کل سپاه را قبول نداشته باشد منزوی و سرکوب می شود»، برکناری محسن رضایی و محسن رفیق دوست وزیر سپاه را ضروری می دانند: «هر چه سریع تر باید فرمانده و وزیر سپاه تعویض شوند، زیرا خودشان عامل اصلی ضعف ها و نارسایی ها هستند.» جلسه ۵ آذر ۶۳. در پی انتشار یک سند تاریخی و محرمانه در سال ۹۹، روایت جدیدی از اختلافات درون سپاه پاسداران مشخص شد. در پی شکست های پیاپی ایران در خاک عراق، جلسه مهمی در مرکز فرماندهی جنگ برگزار می شود که در آن فرماندهی سپاه مورد انتقاد سپاهیان ناراضی قرار می گیرد. در این جلسه به نقش حسین طائب در نفوذ جر
یان سیاسی مصباح یزدی به این نهاد، و اقدامات حسین نجات در پرونده سازی امنیتی برای سپاهیان منتقد اعتراض می شود. به علاوه، انتصاب مدیران ناآشنا با جنگ، از جمله محسن رضائی و محمدباقر ذوالقدر، به مسئولیت های کلیدی مورد انتقاد قرار می گیرد. از نظر منتقدان، برخی به جای جنگ، در حال فعالیت سیاسی و تسخیر قدرت سیاسی هستند. برخی معترضان از فرماندهانی انتقاد می کنند که «می نشینند توی قرارگاه، توی لندکروزها، اما وقتی عملیات شروع می شود، نیروی بسیج… رها می شود به امید خدا.» آنها در مقابل، به برخورد حذفی با فرماندهان مهم نظامی همچون داود کریمی، علی موحد دانش یا احمد متوسلیان انتقاد دارند و در مورد وقوع «کودتای خزنده در سپاه» هشدار می دهند. حسن بهمنی، معاون وقت طرح و عملیات سپاه تهران و مسئول عملیات تیپ ۱۰ سیدالشهدا در این جلسه می گوید: «اصل قضیه این است که همین الان، برادر محسن رضایی همه می دانند که ایشان قبل از اینکه به عنوان فرمانده کل سپاه منصوب بشوند از مسائل نظامی اطلاع نداشتند، بعد از این هم که منصوب شدند توی قرارگاه ها نشسته اند با دستیاران شان. کسانی هم که توی قرارگاه ها می نشینند چیزی یادنمی گیرند. بچه هایی هم که مث
ل حاج علی موحد، حاج احمد متوسلیان، توی دل خون و آتش آن چیزهایی که باید یاد بگیرند [را یادمی گیرند] منزوی می شوند. اصل قضیه و مشکلات ما در اینجا نهفته است که فرماندهی ما آن طوری که باید و شاید نمی تواند در جنگ کار بکند.» یک از منتقدان در جلسه می گوید: «می دانیم برادر [حسین] نجات فکرش چه هست… چه برخوردهایی می خواسته بکند با بچه ها… مطمئن باشید که از برادران حفاظت اطلاعات نمی ترسیم»، و دیگری نیز هشدار می دهد: «آقای نجات [و همراهانش] توی اطلاعات ستاد مرکزی برای آقای منتظری پرونده درست کرده بودند.» محسن رضایی در پاسخ به بخشی از اعتراضات اعلام می کند منصوب روح الله خمینی است و فرماندهی جنگ با شخص وی نیست. یک معترض ناشناس دیگر فرمانده سپاه را خطاب می کند: «شما می گویید فرماندهی جنگ با من نیست. اما مسئولیت آموزش نظامی با شماست، حداقل شما تعیین می کنید. برادر ذوالقدر، به گفته تمام برادرهای آموزش نظامی، حداقل تا این ساعت یک تیر کلاشینکف خالی نکرده، شما به عنوان مسئول آموزش نظامی گذاشتیدش که رکن اساسی جنگ است. الان ما چقدر تربیت کرده ایم فرمانده گردان، گروهان، تیپ؟ چونکه… آقای ذوالقدر با شما دوستند. من نمی دانم. این قدر
ما فرمانده های نظامی خوب داریم. آموزش نظامی داریم. شما اینها را… به کار نگرفتید… شما بهترین نفراتی که در سپاه بودند و با خود شما همرزم بودند، آنها را گذاشتید کنار.» بیشتر منتقدان این جلسه اگرچه بعضاً جزو فرماندهان هستند، اما چون به مدیران ارشد سپاه اعتقاد ندارند، در عملیات بعدی به عنوان بسیجی ساده به خط مقدم می زنند و کشته می شوند. برخورد با منتقدان. محسن رضایی و نزدیکانش بلافاصله پس از جلسه مذکور زمینه سازی برای برخورد با منتقدان را شروع می کنند. اکبر هاشمی رفسنجانی در خاطرات همان روز می نویسد: «بعداز ظهر، آقایان محسن رضایی و محسن رفیق دوست و سیدجلال ساداتیان [مسئول دفتر وقت هاشمی] آمدند. گزارش مراسم معرفی فرمانده سپاه پاسداران تهران را آوردند که عده ای از مخالفان، شلوغ و اغتشاش کرده بودند. اجازه تعقیب آنها را می خواستند.» رضایی چهار روز قبل هم، با درخواست «برخورد خشن» با منتقدانش به سراغ فرمانده جنگ رفته است. در خاطرات اول آذر ۱۳۶۳ هاشمی رفسنجانی آمده: «پیش از ظهر، آقای محسن رضایی آمد. از تحرک مخالفانش در سپاه و کارشکنی در منطقه تهران، علیه فرماندهی سپاه اظهار ناراحتی شدیدی و درخواست اجازه برخورد خشن تر و
تنبیه مخالفان را داشت.» درخواست محسن رضایی، ظاهراً پس از آن صورت می گیرد که او در استان کرمانشاه، که آن زمان باختران نام داشت، تجربه سختی را پشت سر می گذارد. در خاطرات ۲۵ آبان هاشمی رفسنجانی آمده: «آقای محسن رفیق دوست اطلاع داد که امروز در باختران، در جلسه ای از طرف بعضی از پاسداران به محسن رضایی فرمانده سپاه پاسداران اعتراض و اهانت شده است.» در خاطرات حمید داوودآبادی از مورخان جنگ ایران و عراق آمده که در ابتدی جلسه ای در پادگان ابوذر در در پاییز ۶۳، مجری مراسم اسامی عباس کریمی فرمانده وقت لشکر ۲۷ و معاونش محمدرضا دستواره را، به همراه کاظم رستگار فرمانده تیپ ۱۰ و معاونش می خواند که قاعدتاً در آن زمان، احمد غلامی بوده. مجری این فرماندهان را صدا می کند تا پهلوی محسن رضایی بنشینند، ولی هیچ کدام جلو نمی آیند. پس از اختلاف هایی که پیش می آید، برخورد محسن رضایی با منتقدان آغاز می شود: «از روز بعد، لندکروزهای حفاظت اطلاعات سپاه، در پادگان چرخ می زدند و مثل فیلم های سیاسی - پلیسی، هر کس را که قبلاً شناسایی کرده بودند -و اکثراً بچه های لشکر ۱۰ بودند- دستگیر کرده و با خود می بردند. به دستور زرمخی مسئول تبلیغات، عکس های
منتظری از اتاق ها پایین کشیده شد… [به گفته یکی از نیروهای اطلاعات و عملیات] دیشب، در ساختمان فرماندهی لشکر سیدالشهدا، ۶ ساعت جلسه بین محسن رضایی و مخالفین او بوده که کاظم رستگار جلوی محسن ایستاده و گفته که چرا نیروهای مجاهدین انقلاب را به کار می گیری و محسن هم همان جا جلوی همه گفته که تو منافق هستی و من می دهم به جرم نفاق دادگاهیت کنند.» کاظم رستگار فرمانده تیپ ۱۰ در عملیات بعدی به عنوان بسیجی ساده شرکت کرد و کشته شد. بهمنی و شیری دو فرمانده دیگر منتقد در این جلسه نیز، به عنوان بسیجی به عملیات می روند و در کنار کاظم رستگار کشته شدند. علی صنیع خانی از فرماندهان سابق سپاه در این مورد می گوید: «این بچه ها به شدت مظلوم بودند… این مظلومیت باید آشکار شود که به اینها چه ظلمی شده است. درمورد شهید رستگار حتی اجازه ندادند در پادگان خودش تشییع شود. اصلاً کجا می بینید که رستگار یا بهمنی مطرح باشند، مگر کم کسانی بودند؟» علی موحد دانش، که حسن بهمنی در جلسه ۵ آذر از «منزوی» شدن او سخن می گوید، پیش از کاظم رستگار، فرماندهی تیپ ۱۰ سید الشهدا را بر عهده داشت، بعد از عملیات مسلم بن عقیل در مهر ۶۱، از فرماندهی تیپ کناره گیری می
کند و در فروردین ۶۲، در عملیات والفجر ۱ به عنوان بسیجی به جبهه می رود. وی در ۱۳ مرداد ۶۲، در جریان عملیات والفجر ۲ کشته می شود. داود کریمی نیز تا اسفند ۵۹ فرمانده ستاد عملیات جنوب و از طراحان رفع حصر آبادان بوده و سپس فرمانده سپاه تهران شده، اما در سال ۶۳ هیچ سِمتی ندارد. وی سال بعد، در عملیات والفجر۸ به عنوان یک داوطلب معمولی به منطقه عملیاتی فاو می رود و بر اثر حمله عراقی ها شیمیایی می شود. در نهایت به او به جرم دفاع از منتظری به زندان می افتد. علی صنیع خانی دربارهٔ کریمی با ذکر «بچه های تهران او را درحد فرمانده کل سپاه می دیدند» می گوید: «وقتی داود به فرماندهی سپاه تهران آمد احساس خطر کردند و او را به منطقه ۷ [غرب] فرستادند.» منصور کوچک محسنی نیز، که پس از ربوده شدن احمد متوسلیان دومین فرمانده نیروهای اعزامی سپاه به سوریه می شود، پس از ماجراهای سال ۶۳ به طور کلی به حاشیه می رود. او در ادامه جنگ، به عنوان نیروی داوطلب ساده در جبهه ها حضور می یابد. کوچک محسنی در سال ۷۱، به خاطر حمایت از منتظری دستگیر می شود و برای چند ماه به زندان می رود. پس از آن هم، عمدتاً در انزوا به سر برده است.
امپراتور پریتویراج فیلمی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی چاندراپراکاش دیویدی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، سانجی دات، مانوشی چیلار، سنو سود، اشوتوش رانا و ساکشی تنور ایفای نقش کرده اند.
رابط نرخ اولیه یا PRI یک استاندارد رابط مخابراتی است که در شبکه دیجیتالی خدمات یکپارچه برای ارسال چند صدا و داده بین شبکه و مشترک استفاده می شود. رابط نرخ اولیه استانداردی برای ارائه خدمات مخابراتی برای شرکت ها می باشد. این رابط در آمریکا، کانادا و ژاپن مبتنی بر T1 و در اروپا، استرالیا و ایران مبتنی بر E1 می باشد. E1 مشتمل بر ۳۰ کانال حامل و یک کانال داده با ظرفیت ۲ میلیون باد است. اولین فاصله زمانی در T1 برای همزمان سازی است و یک کانال داده یا حامل محسوب نمی شود. کانال داده معمولاً فاصله زمانی ۱۶ را در E1 دارد، در حالی که فاصله زمانی ۲۴ را در T1 دارد. انواع سرویس های ISDN. هر کانال حامل، داده، صدا و دیگر خدمات را حمل می کند. کانال داده اطلاعات کنترلی و سیگنالینگ را حمل می کند. کاربردها. کانال های PRI معمولاً توسط شرکت های متوسط تا بزرگ مجهز به شبکه تلفن خصوصی درخواست می شوند تا به شبکه تلفن شهری دسترسی به صورت دیجیتال داشته باشند. کانال های حامل می توانند برای مقاصد خاص مانند ویدیو کنفرانس مورد استفاده قرار بگیرند. کانال های PRI و «تماس مستقیم داخلی» به عنوان وسیله معمول تحویل تماس های ورودی به درگاه های ووی
پ از شبکه تلفن شهری نیز کاربرد دارند.
ارث اندوهناک! (Spanish: "¡Triste herencia!") نقاشی رنگ روغن توسط هنرمند اسپانیایی خواکین سورولا در سال ۱۸۹۹ است. این نقاشی سال ها توسط کلیسای اسقفی معراج نیویورک نگهداری می شد تا اینکه در سال ۱۹۸۱ توسط بانک پس انداز والنسیا (بخشی از بانکیا در حال حاضر) خریداری شد. ابعاد کار بزرگ و ۲۱۰ سانتی متر × ۲۸۵ سانتی متر (۸۳ در ۱۱۲ اینچ) است. این نقاشی گروهی از کودکان برهنه بیمار و معلول را در ساحل مالواروسا در والنسیا به تصویر می کشد، از جمله برخی از آن ها به دلیل فلج اطفال از عصا استفاده می کنند. آن ها توسط راهبی با لباس سیاه از بیمارستان پناهندگی والنسیا در سن خوان دو دیوس به ساحل آورده شده اند تا به عنوان اقدامی درمانی در آب دریا استحمام کنند. در پس زمینه، برخی از کودکان در دریا هستند. سورولا که خود او در حال مشاهده صحنه است، این چنین می نویسد: سورولا این نقاشی را با سایر آثار در نمایشگاه جهانی ایتالیا در پاریس در سال ۱۹۰۰، جایی که به او جایزه بزرگ اعطا شد، به نمایش گذاشت و هنگامی که در نمایشگاه ملی هنرهای زیبا در مادرید به نمایش گذاشته شد، به او نشان افتخار (مدال افتخار) اهدا شد. وی در سال ۱۹۰۱ پیشنهاد فروش این نقا
شی را به قیمت ۴۰٬۰۰۰ پزوتا به دولت اسپانیا ارائه داد، اما این سیاست توسط سیاستمداران محافظه کار مسدود شد. این نقاشی در سال ۱۹۰۲ با همان قیمت ۴۰ هزار پزوتا به نمایندگی یسوعی های ویدال در نیویورک فروخته شد و در سال ۱۹۰۴ به جان ای. برویند فروخته شد. در سال ۱۹۰۹ در انجمن اسپانیایی آمریکا در نیویورک به نمایش درآمد. برویند آن را به کلیسای اسقفی معراج در خیابان پنجم نیویورک سپرد، جایی که سال ها در آنجا از آن نگهدار می شد. در ژوئن ۱۹۸۱ برای حراج در ساتبی در نیویورک به فروش رسید و توسط بانک پس انداز والنسیا (کاخ دهورس والنسیا، بعداً بخشی از بانکاجا و هم اکنون بخشی از بانکیا) به قیمت ۲۴۰٬۰۰۰ دلار خریداری شد.
شاپورقلعه یک قلعه تاریخی واقع در ساحل چپ رود نخجوان (نخجوان چای) در نزدیکی روستایی به همین نام در شهرستان شاهبوز از توابع جمهوری خودمختار نخجوان واقع شده است. ویژگی ها. این قلعه بر روی کوهی بلند واقع شده و توسط صخره های شیب دار احاطه شده است. این قلعه در سال ۱۹۹۰ میلادی به عنوان یک اثر باستانی به ثبت رسید. مساحت قلعه ۱۳۰۰ متر مربع است. در بخش مرکزی قلعه باستان شناسان با بقایای ساختمانی، آجرهای پخته شده، صفحات سفالی صورتی و بقایای سنگ های دانه ای و شومینه روبرو شدند. یافته ها نشان می دهد که زندگی در شاپورقلعه از سده نخست میلادی تا قرون پانزدهم تا شانزدهم ادامه داشته است. همچنین از آن به عنوان مرکز نگهبانی برای اهداف دفاعی استفاده می شد. ویژگی های معماری. این قلعه در منطقه ای چندضلعی شکل قرار دارد. بلندترین مکان زمین واقع در بلندترین صخره در بخش جنوب شرقی قلعه است. در درون صخره یک اتاق مستطیل شکل با مساحت ۴×۳.۶ متر حفر شده است. آجرهای سوخته به ابعاد ۱۹×۱۹×۵ سانتی متر در درون اتاق پیدا شد، در دیوار قلعه طاقچه ای به شکل لوزی و دیوار زیر طاقچه به صورت نیم دایره ساخته شده است.
توماس ویلیام "تام" بابسون (؛ زادهٔ ) بازیگر، و مربی هاکی روی یخ اهل آمریکا است. اوایل زندگی. بابسون از دبیرستان گلوسستر فارغ التحصیل شد. در دبیرستان به بازی هاکی روی آورد و کاپیتان تیم هاکی روی یخ بود. بعد از فارغ التحصیلی ، به مدت یک فصل برای مدرسه نورث وود هاکی بازی کرد. وی در دوره دانشگاه هم هاکی را رها نکرد و بازیکن هاکی روی یخ دانشگاه سنت لورنس و دانشگاه ماساچوست بود. تحصیلات دانشگاهی. بابسون ، لیسانس تئاتر را از دانشگاه ماساچوست و فوق لیسانس هنرهای زیبا را از کالج اسمیت دریافت کرد. زندگی حرفه ای. ورود به دنیای بازیگری. تام بابسون ابتدا معلم ، بازیگر و نویسنده تئاتر بود. یکی از اولین فعالیت های او در هالیوود آموزش بازی هاکی به پل نیومن برای فیلم ضربه محکم بود. وی از دهه ۱۹۸۰ تاکنون در بیش از ۲۵۰ فیلم و سریال تلویزیونی بازی کرده است.وی همچنین کتابی تحت عنوان «انتخاب بازیگر» تالیف کرده است. مربیگری. بابسون از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ مربی تیم ملی هاکی روی یخ زنان ایالات متحده آمریکا بود و این تیم را در المپیک هدایت کرد. همچنین از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ در جشنواره ملی هاکی زنان ایالات متحده مربیگری کرد. زندگی شخصی. بابسو
ن متاهل است و یک پسر دارد. او و خانواده اش در گلوکستر، ماساچوست زندگی می کنند.
قزل قشلاق (به لاتین: Qızıl Qışlaq، تا ۱ مارس ۲۰۰۳ آشاغی رمشین Aşağı Remeşin، به ارمنی: آرماواشن Արմավաշեն) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شاهبوز واقع شده است. قزل قشلاق ۷۱۶ نفر جمعیت دارد.
بندرگاه یا منظره دریایی، نقاشی کوچک رنگ روغن بر روی بوم است که در سال ۱۸۸۱ توسط خواکین سورولا، در اوایل کارش کشیده شده اشت. اکنون در موزه سورولا در مادرید نگهداری می شود. این سبک آکادمیک اسپانیایی اواخر قرن نوزدهم را تحت تأثیر سنت های دریایی بعد از رمانتیک اروپای مرکزی و تحت تأثیر رافائل مونلئون ای تورس، خلبان، باستان شناس و نقاش والنسیایی دنبال می کند.
احساس کهتری ملی در مطالعات فرهنگی و انسان شناسی اجتماعی، یک مجموعه حقارت (کهتری) درونی است که باعث می شود مردم یک کشور فرهنگ خود را حقیرتر از فرهنگ سایر کشورها تصور کنند و آن را کنار بگذارند. شاید بتوان برای ملت ها نوعی خودآگاهی ملی قائل شد، چرا که همچون افراد تصویری از خود در مقایسه با دیگر ملت ها دارند و خود را از دیگران کوچکتر یا بزرگتر می بینند. در گذشته معمولاً احساس برتری از ملت های بیگانه یا احساس بدگمانی و بدبینی نسبت به آنها در میان ملت ها رواج داشت، اما احساس کهتری نسبت به ملت های دیگر فراورده سده های اخیر است که مقوله توسعه یافتگی و عقب ماندگی ملت ها نسبت به یکدیگر جزئی از گفتمان غالب شده است. در طی تاریخ ملت ها اگر نسبت به یکدیگر احساس کهتری می کردند، این احساس در نتیجه شکست در جنگ ها پیدا می شد. ملت های مقهور از سوی ملت های پیروز تحقیر می شدند و این تحقیر به آسانی به احساس حقارت و کهتری در ملت های مقهور تبدیل می شد. بدین سان آنچه ملت های دیگر دربارهٔ یک ملت تصور می کنند به تدریج خود آن ملت هم دربارهٔ حویش تصور می کند. اما احساس کهتری به دلیل تصور واپس ماندگی از ملتهای دیگر نتیجه شکست در جنگ نیست
بلکه از تصور حرکت تکاملی و تک حطی تاریخ در اندیشه تجدد برمی خیزد. تصور حقارت در مقابل ملتهای پیشرفته سرچشمه تحقیر فرهنگ ملی و تمجید خیال پردازانه از فرهنگ ملتهای پیشرفته و تقلید از آن است. تصورات تحقیرآمیز ملتهای غیرپیشرفته از خود و خیال پردازی آنها دربارهٔ میزان پیشرفت ملل پیشرفته میان دو جهان متفاوت شکافی می اندازد که سرچشمه تصورات آرمان شهری و تباه شهری (یوتوپیایی و دیستوپیایی) می گرددو آسیب فرهنگی و اجتماعی عمده ای به بار می آورد. مردمی که خود را ملتی فرودست و حقیر و عقب مانده می شمارند، تنها با «خود نبودن» و از خود بیگانه شدن و وانمود به دیگری بودن می توانند «خود دیگری» برای خود بتراشند و با تقلید زبان و فرهنگ «بیگانه برتر» هویتی به خود ببخشند. چنین تصوری از دیگری به ندرت پیوندی با واقعیت دارد بلکه فراورده ذهن کسی است که در چنین احساس حقارت گرفتارند. مردمی که در چنبر روان شناسی ذلت و سلطه زدگی قرار می گیرند، توانایی احساس کردن خود در غیاب دیگری را از دست می دهند و از احساس برابری با دیگران محروم می شوند. در نزد ملتهایی که پیش تر زیر سلطه کشورهای دیگر بوده اند یا نسبت به برخی دیگر «عقب مانده» به نظر می رس
ند، هنوز هم هرآنچه «خارجی» و «غیرخودی» است برتر به شمار می رود. بیگانه پرستی و بیزاری از خود و خودی ها جلوه های احساس حقارت ملی است. مهمان نوازی چنین ملتهایی از «بیگانه های برتر» زبان زد است. بر طبق الگوی «شخصیت اقتدار طلب» چنین مردمی در عین حال که نسبت به «بیگانه های برتر» احساس حقارت دارند، اقوام و مردمان «عقب مانده تر» از خودشان را خوار می شمارند و به ریشخند می گیرند. هنوز میراث استعمار بر روانشناسی اجتماعی مردمانی که در گذشته مستعمره بودند اثر گذار است. هویت و ارزیابی مردمان از خود برخلاف تصور برخی روان شناسان اجتماعی فراورده های ساختارهای ذاتی و تغییرناپذیر فرهنگ نیست، بلکه تاریخ عصر جدید در تکوین آنها مؤثر بوده است. آنچه از نگاه روان شناسی اجتماعی جا افتاده فرهنگ سنتی به شمار می آید، اغلب فراورده های تاریخ است و تاریخ تجزیه جهان به شرق و غرب یا به شمال و جنوب از حیث سلطه سیاسی یا اقتصادی جزء مهمی از این تاریخ است. از این رو، بررسی زمینه های تاریخی فرهنگ اهمیت می یابد. در مورد راه حل رهایی از احساس کهتری ملی، و تقویت فرهنگ سیاسی ملتها مصلحان و اندیشمندان و دولت مردان مواضع گوناگونی گرفته اند. یکی از راه
های موسوم، کوشش برای احیای خاطره عظمت و افتخارات گذشته و بازگشت به خویش و تقویت حس ملی گرایی در اشکال گوناگون تاریخی، قومی و دینی در بین مستعمرات سابق و کشورهای زیر سلطه بوده است. برخی دیگر از مصلحان به جای درآویختن به گذشته بر حال و توسعه اقتصادی و اجتماعی و کوشش در پرکردن شکاف میان کشورهای خود و کشورهای خود و کشورهای پیشرفته تأکید کرده اند تا آینده ای در خور بسازند.
مافیا () مجموعه ای از بازی های ویدئویی اکشن-ماجراجویی است که توسط ۲کی چک و هنگر ۱۳ توسعه شده و توسط ۲کی گیمز منتشر شده است.
جان داونپورت (۱۷۸۹–۱۸۷۷) شرق شناس انگلیسی بود. وی بیشتر برای کتاب خود با نام "عذر تقصیر به پیشگاه محمد و قرآن" شناخته شده است که ترجمهٔ آن برگزیدهٔ کتاب سال سلطنتی شد. زندگی. داونپورت در ۸ ژوئن ۱۷۸۹ در لندن به دنیا آمد و همچون پدرش مستخدم بود. او از طریق نوشتن مطالب متفرقه و چاپ کتاب امرار معاش می کرد و در اواخر عمر بینایی اش را از دست داد. او چند کتاب اروتیک نیز منتشر کرده است.
پری لوئیز ادواردز (به ؛ زادهٔ ) یک خواننده انگلیسی است، که بیشتر برای عضویت در لیتل میکس، گروه دخترانه چهار نفره انگلیسی شناخته شده است. زندگی شخصی. پری آترزی مری دارد که باعث یک زخم روی شکم او و آنوسمی (از دست دادن حس بویایی) شده است. پری در دسامبر ۲۰۱۱ با یکی از اعضای گروه وان دایرکشن به نام زین مالیک وارد رابطه شد. آنها در اوت ۲۰۱۳ نامزد کردند، ولی در ۴ اوت سال ۲۰۱۵ از زین جدا شد. او در سال ۲۰۱۷ رابطه اش را با الکس اکسلید-چمبرلین آغاز کرد. پری در کودکی مشکل حمله عصبی داشت. در آوریل ۲۰۱۹ پری مبارزات خود را با اضطراب از طریق اینستاگرام به اشتراک گذاشت و بعداً در مورد آن با مجله Glamour مصاحبه کرد. در سال ۲۰۱۹ او چهره جدید مارک ایتالیایی «سوپرگا» شد و اولین مجموعه کفش طراحی شده خود را منتشر کرد. در سال ۲۰۲۰ پری اولین سفیر زن با نام تجاری «سوپریم نیوترشن» شد. بعداً در همان سال او به عنوان چهره جدید «ناندو» حق رای دادن به مواد غذایی پرتغالی-آفریقایی، آشکار شد. او همچنین در تبلیغات تلویزیونی آنها ظاهر شد. پری دارای صدای قدرتمند و زیبایی است و به عنوان وکال و رقصنده در گروه شناخته می شود. پری در ۱۰ مه، سال ۲۰۲۱ ا
علام کرد که در انتظار اولین فرزند خود با الکس اکسلید-چمبرلین هستند. این کودک در ۲۱ اوت ۲۰۲۱ متولد شد. بعد از دو هفته پری در صفحه اینستاگرام خود با انتشار عکسی از فرزندش نام و جنسیتش را فاش کرد، او نوشت :《 دو هفته دوست دارم. من هرگز چنین عشقی را احساس نکرده بودم تا الان! اِکسل اوکسلید چمبرلین 》 که مشخص شد که جنسیت فرزندش پسر است. اوایل زندگی. پری لوئیز ادواردز در ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۳ متولد شد و در منطقه وایتلیس در سوث شیلدز، تاین اند ویر به دنیا آمد. وی از نژاد سوئدی، ایرلندی، اسکاتلندی و انگلیسی است. او دختر دبورا «دبی» دافی و الکساندر ادواردز است که هر دو خواننده هستند. پدر و مادرش وقتی جوان بود طلاق گرفتند و هر دو دوباره ازدواج کردند. او همچنین یک برادر بزرگتر به نام جانی ادواردز و یک خواهر ناتنی پدری به نام کیتلین ادواردز دارد. ادواردز قبل از بازگشت به سوث شیلدز در دبستان رادیپول در ویموث دورست تحصیل کرد. او در مدرسه ابتدایی سنت پیتر اند پل و کالج جامعه مورتیمر در سوث شیلدز تحصیل کرد، بعداً به کالج نیوکاسل منتقل شد و در آنجا دیپلم خود را در هنرهای نمایشی دریافت کرد. پری در نوجوانی دو سال در همیلتون، نیوزیلند زندگ
ی کرده است.
سید جعفر سجادی (۱۳۰۳ در اصفهان - ۱۳۹۲) نویسنده ایرانی و استاد دانشگاه تهران بود. او برای نگارش کتاب "فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی" در سال ۱۳۳۸ برندهٔ جایزه سلطنتی کتاب سال از طرف بنیاد پهلوی شد. وی یکی از حروف (مجلدات) لغت نامه دهخدا را نیز تدوین کرده است. زندگی. سید جعفر سجادی در ۱۳۰۳ در یکی از روستاهای اطراف اصفهان به دنیا آمد. تحصیل را از پنج سالگی در مکتب آغاز کرد و همزمان در مزرعه به کار کشاورزی می پرداخت. پس از مدتی به شهر اصفهان رفت و در آنجا در مدارس اسماعیلیه، مدرسه صدر، مدرسه جده، مدرسه عربان و مدرسه ملاعبدالله به تحصیل فقه، اصول، ادبیات و فلسفه پرداخت. سپس برای تدریس در مدرسه حاج شهبازخان به کرمانشاه رفت و در آنجا به طلبه های جوان درس می داد. اما پس از مدتی به اصفهان بازگشت و این بار به تهران رفت و در دانشکده معقول و منقول تحصیل خود را اادامه داد تا اینکه در سال ۱۳۲۹ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۳۳۰ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و به ارومیه و سپس به کرمانشاه اعزام شد. در ایام اقامت در کرمانشاه فرزند وی سید محمدصادق سجادی در این شهر به دنیا آمد. پس از مدتی و در سال ۱۳۳۴ به تهران منتقل شد. او در تهران در د