Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د یوزپلنگ ها در شش ذخیره کوچک حصاری دیگر طی چند سال آینده وجود دارد. برای اولین بار پس از ۱۰۰ سال انقراض از زمان استعمار، یوزپلنگ اخیراً در سال ۲۰۱۳ مجدداً به کشور آزاد وارد شده است، با دو یوزپلنگ وحشی نر که از ذخیره گاه بازی آماخالا در کیپ شرقی نقل مکان شده اند ایالت آزاد Laohu دره رزرو، که در آن در معرض انقراض ببر جنوب چین از ببر ذخیره چین (SCT) بخشی از یک rewilding پروژه در آفریقای جنوبی. یوزپلنگ ماده هنوز به لاوهو دره دوباره معرفی نشده است. در اوایل سال ۲۰۱۶، یک زن بالغ دوباره به عنوان ذخیره معرفی شد. سه توله یوزپلنگ وحشی برای اولین بار در Laohu Valley Reserve در فوریه ۲۰۱۷ متولد شده اند، و آنها را اولین یوزپلنگ های متولد شده در طبیعت از زمان ناپدید شدن در استان فری استیت طی بیش از یک قرن است. شش یوزپلنگ با سه فرد بالغ و سه توله در ذخیره گاه دره Laohu هستند. در سال ۲۰۱۶، یک مجدد و rewilding پروژه به عنوان Rewilding iSimangaliso برای یوزپلنگ شناخته شده در جریان است در iSimangaliso واقع در کوازولو-ناتال استان، از جمله شیرو کیپ سگ های وحشی که برای اولین بار در اواخر سال ۲۰۱۳ معرفی شدند ۱۵ یقه یوزپلنگ های ساک
ن در uMkhuze Game Reserve توسط بازدید کنندگان در هنگام درایوهای بازی مشاهده می شوند. مالاوی. در ماه مه سال ۲۰۱۷، دو یوزپلنگ نر و ماده از آفریقای جنوبی وارد و دوباره به پارک ملی لیواندا معرفی شدند. زامبیا. از سال ۱۹۸۹، علی رغم اینکه منطقه ظاهراً زیستگاه مناسبی برای یوزپلنگ است، فقط چند یوزپلنگ در پارک ملی زامبزی سفلی ثبت شده است. کمپ چیاوا، با همکاری پارک های ملی و حیات وحش و کمک ژاپن، برای ارزیابی مناسب بودن زامبزی سفلی به یک گروه مطالعه به صندوق حفاظت از یوزپلنگ مراجعه کرد. در اکتبر ۱۹۹۴، تلاش برای ورود مجدد با سه یوزپلنگ به زامبزی سفلی انجام شد. با این حال، پروژه ورود مجدد ناموفق بود، زیرا دو نفر از آنها توسط تله ها کشته شدند. یک بازمانده به مدت سه سال تنها ماند. برنامه های دیگری برای معرفی مجدد یوزپلنگ به زامبزی سفلی وجود دارد. در اسارت. پرورش یوزها در اسارت به دلیل رفتارهای اجتماعی و مشکلات تولید مثل، دشوار است. مرگ و میر توله در اسارت و در طبیعت تقریباً ۵۰٪ است. به طور متوسط، ۳۰٪ از تمام توله های نژاد اسیر که در اسارت متولد شده اند ممکن است طی یک ماه بمیرند. یوزپلنگ جنوبی گسترده ترین زیرگونه تولید مثل در
اسارت در سراسر جهان است، در حالی که یوزپلنگ سودانی تنها در چند باغ وحش اروپایی و خاورمیانه ای و مراکز حیات وحش یافت می شود. این زیرگونه در باغ وحش های مختلف جهان در آمریکا، آفریقا، اوراسیا و استرالیا یافت می شود. چندین باغ وحش، امکانات، مراکز تولید مثل و پارک های حیات وحش بخشی از برنامه های پرورش اسیر آمریکایی (برنامه زنده ماندن گونه، انجمن باغ وحش ها و آکواریوم ها) و اوراسیا (برنامه گونه های در معرض خطر اروپا، اتحادیه باغ وحش ها و آکواریوم اروپا) با موفقیت افزایش جمعیت یوزپلنگ مانند حفاظت بلوط سفید از یولی، فلوریدا، سافاری حیات وحش از وینستون، اورگان، که بیش از ۱۷۸ یوزپلنگ و یوزپلنگ و مرکز حیات وحش دی والتاز آفریقای جنوبی که صدها توله یوزپلنگ متولد شده اند، پرورش دادند. پارک حیات وحش FOTAاز ایرلند نیز به دلیل موفقیت در پرورش یوزپلنگ در اسارت قبل از شروع یک پروژه پرورش اسیر با یوزپلنگ شمال آفریقا شناخته شده است. در فرهنگ عامه. کتاب چگونه با Dooms بود، داستان واقعی خانواده ای است که توله یوزپلنگ یتیم آفریقای شرقی به نام Duma (کلمه سواحیلی یوزپلنگ) را در کنیا پرورش می دهند. فیلم های یوزپلنگ(۱۹۸۹) و دوما (۲۰۰۵)
هر دو براساس این کتاب آزادانه ساخته شدند. با این حال، دوما به جای کنیا در آفریقای جنوبی برگزار می شود. یوزپلنگهایی که در این فیلم بازی کردند یوزپلنگهای آفریقای جنوبی از پارک بازی Kragga Kamma در استان کیپ شرقی بودند. در نوامبر ۲۰۱۱، یکی از پنج یوزپلنگ بزرگسالی که در این فیلم بازی می کرد بر اثر نارسایی غیرمعمول کلیه از دنیا رفته بود. تویوتا رایگان دولت یوزپلنگ، در سال ۱۸۹۵ تأسیس شد، آفریقای جنوبی است راگبی تیم است که شرکت در سالانه جام کری مسابقات. آنها یوزپلنگی را نشان می دهند که با سرعت زیاد می دوید. یوزپلنگ یکی دیگر از تیم راگبی آفریقای جنوبی از بلوم در سال ۲۰۰۵ که یک یوزپلنگ در حال اجرا به عنوان نماد خود را تأسیس کرد.
کامبلوتسی یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Opština Babušnica واقع شده است. کامبلوتسی ۴۱۹ نفر جمعیت دارد.
خونریزی زیر ملتحمه (به انگلیسی: Subconjunctival bleeding) که به آن خونریزی تحت ملتحمه یا خونریزی پرده ملتحمه نیز گفته می شود، خونریزی از رگ خونی کوچک روی سفیدی چشم (صلبیه) است. این خونریزی منجر به ایجاد لکه قرمز در سفیدی چشم می شود. به طور کلی همراه با درد کمی یا بی درد است و بینایی را تحت تأثیر قرار نمی دهد.عمدتاً فقط یک چشم تحت تأثیر این بیماری قرار می گیرد. علائم و نشانه ها. خونریزی زیر ملتحمه معمولاً منجر به درد نمی شود، اگرچه گاهی اوقات چشم آسیب دیده ممکن است احساس خشکی، اذیت یا خارش داشته باشد. خونریزی زیر ملتحمه در ابتدا در زیر ملتحمه شفاف به رنگ قرمز روشن ظاهر می شود. سپس، با متابولیسم هموگلوبین، ممکن است خونریزی گسترش یابد و سبز یا زرد شود. معمولاً بیماری ظرف ۲ هفته از بین می رود. تشخیص. تشخیص با معاینه ظاهری، با توجه به پیدا شدن تغییر رنگ قرمز روشن در بخش سفیدی چشم (صلبیه چشم) است.
دهستان بیرک شرقی، یکی از دهستان های بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای چد بالا است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بیرک شرقی برابر با ۴٬۱۹۷ نفر بوده است.
دهستان دهی، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای دهی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دهی برابر با ۷٬۲۶۵ نفر بوده است.
اختیارالدین محمد بختیار خلجی که به نام بختیار خلجی نیز شناخته می شود، یک خلج-افغان مسلمان بود که بنگال و بیهار را در سال های ۱۱۹۷ تا ۱۲۰۶ فتح کرد و سپس بر آن فرمان راند. بختیار خلجی فتوحات مسلمانان در مناطق شرقی هند بنگال و بیهار را رهبری کرد و خود را به عنوان حاکم آنها تثبیت کرد. تهاجمات خلجی به شبه قاره هند بین سال های ۱۱۹۷ و ۱۲۰۶ پس از میلاد منجر به فرار دسته جمعی و قتل راهبان بودایی شد و آسیب جدی به مؤسسات آموزش عالی سنتی بودایی در شمال هند وارد کرد. در بنگال، سلطنت خلجی مسئول جایگزینی آیین بودا با اسلام شد. گفته می شود که حکومت او آغازگر حکومت اسلامی در بنگال، به ویژه حکومت های سلطان نشین بنگال و گورکانیان بنگال بود. بختیار همچنین لشکرکشی ای به تبت را به راه انداخت که طی آن در سال ۱۲۰۶ کشته شد و محمد شیران خلجی به جای او نشست. پیشینه. بختیار خلجی در گرمسیر هلمند در جنوب افغانستان امروزی به دنیا آمد و بزرگ شد. او عضو قبیله خلج بود، قبیله ای با اصالت ترک که پس از سکونت بیش از ۲۰۰ سال در جنوب شرقی افغانستان، روند پشتون شدن را طی می کرد. این روند در نهایت منجر به ایجاد قبیله غلجی شد. بختیار خلجی رهبر لشکریان
ی شد که بخش هایی از شرق هند را در پایان قرن دوازدهم و در آغاز قرن سیزدهم فتح کرد. در روایات داستانی آمده است که فتح بنگال توسط خلجی در راس ۱۸ سوار «پیشگویی شده بود.» او از طبقه ای معمولی بود. بازوهای بلندی داشت که تا زیر زانوهایش کشیده شده بود، قد کوتاه و چهره ای نامطلوب داشت. او ابتدا به حیث «دیوان ارض» در غور منصوب شد. سپس در حدود سال ۱۱۹۳ به هندوستان نزدیک شد و سعی کرد وارد لشکر قطب الدین ایبک شود، اما از به خدمت گرفتن او خودداری کردند. بختیار خلجی سپس به سمت شرق پیش رفت و زیر نظر مالک حزب الدین و سپس فرماندهی یک دسته در بدایون در شمال هند مشغول به کار شد. پس از مدت کوتاهی به پادشاهی اوده رفت و مالک حسام الدین او را به شایستگی شناخت. حسام یک ملک زمینی در گوشه جنوب شرقی منطقه میرزاپور امروزی به او داد. خلجی به زودی خود را در آنجا مستقر کرد و حملات موفقیت آمیزی را به مناطق ضعیف در شرق انجام داد.
جان شاو بیلینگز (۱۲ آوریل ۱۸۳۸–۱۱ مارس ۱۹۱۳) کتابدار، طراح ساختمان و جراح آمریکایی بود. با این حال، وی بیشتر به عنوان مدرن ساز دفتر کتابخانه جراحی ارتش شناخته می شود. کار او با اندرو کارنگی منجر به توسعه و خدمت به عنوان اولین مدیر کتابخانه عمومی نیویورک شد. بیلینگز بر ساختمان کتابخانه جراحی عمومی، که اولین کتابخانه جامع پزشکی در کشور آمریکا بود، نظارت داشت. به دلیل رویکرد خود در زمینه بهبود بهداشت عمومی و بیمارستان ها، بیلینگز ریاست بخش آمار حیاتی دفتر سرشماری ایالات متحده را بر عهده داشت و بر جمع آوری آماری سرشماری نظارت داشت. بیلینگز با رابرت فلچر، "Index Medicus"، راهنمای ماهانه پزشکی معاصر را که به مدت ۱۶ ماه تا زمان بازنشستگی در موزه پزشکی و کتابخانه ادامه داشت، تهیه کرد. در اواخر کار خود با ارتش، بیلینگ به وزیر خزانه داری ایالات متحده در تنظیم سازمان بیمارستان های نظامی کمک کرد. با اعتبار روزافزون خود در زمینه پزشکی، بیلینگ همچنین بر کارهای انجام شده برای کمک به کسانی که با تب زرد مبارزه می کنند، نظارت داشت. وی همچنین به عنوان مشاور پزشکی بیمارستان جان هاپکینز، گزارش های تألیف در مورد معیارهای برنامه ها
ی درسی پزشکی و پرستاری و طراحی بیمارستان خدمت کرد. اگرچه نام او در «چهار بزرگ» مشهور در هاپکینز موجود نیست، اما بیلینگز با استفاده از معماری، زیرساخت ها و برنامه درسی بیمارستان جانز هاپکینز، کمک بزرگی به دانشکده پزشکی جانز هاپکینز کرد. زندگی نامه. اوایل زندگی. جان شاو بیلینگز در ۱۲ آوریل ۱۸۳۸ در آلنسویل، شهرستان سوئیس، ایندیانا متولد شد. در یک قرن قبل، خانواده پدرش پس از ترک انگلیس در سال ۱۶۵۴ به سیراکیوس، نیویورک نقل مکان کردند. پدرش در ساراتوگا، نیویورک به دنیا آمد و از بستگان ویلیام بیلینگ بود. مادر بیلینگ، ابی شاو بیلینگز، در رایهام، ماساچوست متولد شد. در سال ۱۸۴۳، خانواده بیلینگز به رود آیلند نقل مکان کردند و بعداً به دلیل جابجایی پدر به عنوان مدیر پست، به آلنسویل، ایندیانا بازگشتند. در دوران کودکی، بیلینگز در پراویدنس، رود آیلند و ایندیانا تحصیل کرد. او عشق مادرش به مطالعه را به ارث برد و زبان های لاتین و یونانی را آموخت. به دلیل علاقه به یادگیری و تحصیل در سال ۱۸۵۲، در سن چهارده سالگی، بیلینگز وارد دانشگاه میامی در آکسفورد، اوهایو شد. در طول پنج سال حضور در این دانشگاه، او بیشتر وقت خود را به مطالعه در
کتابخانه می گذراند. در سال ۱۸۵۷، بیلینگ از دانشگاه میامی در رشته خود فارغ التحصیل شد و یک سال بعد در کالج پزشکی سین سیناتی اوهایو، (امروز کالج پزشکی دانشگاه سین سیناتی) پذیرفته شد. بیلینگ در سال ۱۸۶۰ مدرک پزشکی خود را دریافت کرد. پایان نامه وی در مورد «درمان جراحی صرع» از طرف دانشکده جلب توجه کرد زیرا نشانه های دقیقی از تحقیقات و عملیات انجام شده در آن زمان را ارائه می داد. حرفه پزشکی جنگ داخلی. با استقرار در سینسیناتی، بیلینگز تصمیم به ادامه عمل جراحی گرفت. وی با امید به بهبود خدمات بیمارستانی در جبهه های جنگ، به عنوان متخصص آناتومی در کالج پزشکی سینسیناتی شناخته شد. با این حال، در سال ۱۸۶۱، وی پیشنهاد دستیاری جراح را رد کرد. در عوض در سال ۱۸۶۱، بیلینگز برای آزمون ارتش منظم شرکت کرد. با این حال، هیچ جای خالی در ارتش در دسترس نبود، بنابراین وی به عنوان دستیار جراح در بیمارستان اتحادیه در جرج تاون منصوب شد. یک سال پس از آن، در ۱۶ آوریل، بیلینگ به عنوان ستوان درجه یک مأمور شد و پس از انتقال مجدد عملیات بیمارستان یونیون به کلیفبورن، مسئولیت توسعه بیمارستان کلیفبورن را در جرج تاون بر عهده گرفت. در اوت همان سال،
وی به بیمارستان عمومی Satterlee، بیمارستان جدیدی در غرب فیلادلفیا منتقل شد. پس از چندین ماه خدمت به عنوان افسر اجرایی در بیمارستان، در مارس ۱۸۶۳ به ارتش پوتوماک هدایت شد و به یگان پیاده نظام یازدهم به لشکر سایکس مید سپاه منصوب شد. حرفه پزشکی پس از جنگ داخلی. پس از جنگ داخلی، بیلینگز از حدود سال ۱۸۶۷ تا ۱۸۹۵ هدایت کتابخانه جراحی ارتش را بر عهده گرفت. در این مدت، بیلینگز کتابخانه را از ۲۳۰۰ جلد به ۱۲۴۰۰۰ جلد رساند و آن را به بزرگ ترین کتابخانه پزشکی در قاره آمریکا تبدیل کرد. هنگامی که بیلینگز کتابخانه را راه اندازی کرد، محتوای آن در درجه اول توسط نویسنده و در مرحله دوم توسط موضوع طراحی شده بود. بیلینگز کاتالوگ را با فهرست نویسنده و موضوع دوباره طراحی کرد. با این حال، فهرست او نمی توانست پاسخگوی مطالبات افزایش یافته باشد، بنابراین او یک سیستم نمایه سازی جداگانه برای نشریات پزشکی ایجاد کرد که به عنوان "Index Medicus" معروف شد. بیلینگز بر جمع آوری و جدول بندی آمارهای حیاتی سرشماری های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ ایالات متحده نظارت داشت. وی هنگام معرفی سیستم کارت پانچ محاسبه آمار حیاتی با روش های الکترو مکانیکی، که پس از آن در سرش
ماری سال ۱۸۹۰ اجرا شد، نقش مهمی ایفا کرد. وی پس از ترک دفتر جراح عمومی، کتابخانه های نیویورک را یکپارچه کرد و از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۱۳ کتابخانه عمومی نیویورک را راه اندازی کرد. سیستم کارت پانچ که او در سرشماری های ایالات متحده معرفی کرد، بیشتر در ساخت کتابخانه عمومی نیویورک مورد استفاده قرار گرفت. این بیلینگز بود که به اندرو کارنگی الهام بخشید تا ۵ میلیون دلار برای ساخت شصت و پنج کتابخانه شعبه اصلی در سراسر نیویورک و ۲۵۰۹ کتابخانه در شهرها و شهرهای آمریکای شمالی و انگلیس فراهم کند. در طول ساخت کتابخانه، بیلینگز فهرست بندی مجدد آثار را از بنیادهای Lenox , Tilden و Astor که برای تشکیل کتابخانه در سال ۱۸۹۵ مورد استفاده قرار گرفت، انجام داد. بیلینگز همچنین مرد جوانی به نام هری میلر لیدنبرگ را استخدام کرد تا به عنوان دستیار شخصی و مدیریت مرجع وی کار کند. لیدنبرگ اقدامات جمع آوری بیلینگز را گسترش داد و سرانجام از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۱ به عنوان مدیر NYPL خدمت کرد. بیلینگ سردبیر ارشد کتاب هایی بود که گزارش کار کمیته پنجاه نفره برای بررسی مسئله مشروبات الکلی در اوایل دهه ۱۹۰۰ را ارائه دادند. این کمیته دربارهٔ فعالیتها و انتشارا
ت بخش آموزش اعتدال علمی اتحادیه اعتدال مسیحیان زن (WCTU) تحقیق کرد. وابستگی به دانشگاه جان هاپکینز. بررسی اجمالی. درگیری بیلینگ با دانشگاه جانر هاپکینز از اواخر دهه ۱۸۷۰ با آغاز برنامه های وی برای بیمارستان آغاز شد و در سال ۱۸۸۹ با رد سمت سرپرست بیمارستان پایان یافت. معماری بیمارستان. بیلینگ به دلیل کار در برنامه ریزی ساخت بیمارستان دانشگاه جانز هاپکینز مشهور است. وی با طراحی ساختمانهای اصلی بیمارستان جانز هاپکینز که در سال ۱۸۸۹ افتتاح شد و همچنین جستجوی ملی و بین المللی برای یافتن دانشکده ابتدایی برای دانشگاه جان هاپکینز اعتبار دارد. وی طرح های سازمان و ساخت بیمارستان را در سال ۱۸۷۳ تهیه کرد و همچنین طرح غرفه ساخت و ساز را پیشنهاد داد، که به زودی به طرحی مورد استفاده در سراسر کشور تبدیل شد. طراحی بیمارستان با الهام از سفرهای بیلینگز به چندین بیمارستان در سراسر اروپا انجام شد. او ایده های اروپایی در مورد تهویه را در نظر گرفت و آنها را در محیط بیمارستان به کار برد، که با توجه به متغیر بودن هوا در بالتیمور، عامل مهمی بود که باید در نظر گرفت. علاوه بر این، بیلینگز به طور عمدی سیم کشی برق را در برنامه های خود قرا
ر داد و این ظرفیت های طراحی را برجسته می کند. به دلیل کمک های وی است که بعداً بنایی با گنبد مارک تجاری بیمارستان برای بیلینگز نامگذاری شد. زیرساخت بیمارستان. بیلینگز در زیرساخت های بیمارستان نقش داشت، زیرا او گزارش های زیادی در مورد آموزش کارکنان بیمارستان و سازمان مدیریت بیمارستان نوشت. او اهمیت انتخاب افرادی را که در بیمارستان کار می کنند درک کرد. با استخدام افراد مناسب، بیلینگ معتقد بود که می توان از بسیاری از خطاهای پزشکی جلوگیری کرد و در نتیجه کارایی بیمارستان بهبود می یابد. ویلیام هنری ولش یکی از این افراد بود که وی را برای استخدام به دانیل کویت گیلمن توصیه کرد. برنامه درسی دانشکده پزشکی دانشگاه جانر هاپکینز. بیلینگ به عنوان مشاور اصلی گیلمن، مسئول مهندسی و اجرای زیرساخت های آموزشی اولیه دانشکده پزشکی جانز هاپکینز، فعالیت می کرد. در یک دوره زمانی که انبوهی از دانشجویان برای پزشک شدن آموزش می دیدند، بیلینگز تصمیماتی را اتخاذ کرد تا از کیفیت دانشجویان ورودی و فارغ التحصیل دانشکده پزشکی اطمینان حاصل کند. برای رسیدن به این هدف، بیلینگز با نیاز به مدرک لیسانس شرایط ورود به این دانشکده را سخت تر کرد. علاوه بر
این، وی پیشنهاد داد که برنامه درسی، یک برنامه چهار ساله باشد که متشکل از دوره های کوچک باشد. برنامه های درسی پزشکی بیلینگز و تقسیم دانشکده ها به بخش های مبتنی بر تخصص، پایه و اساس احیای مجدد دانشکده های پزشکی مدرن در ایالات متحده را ایجاد کرد. صندلی های دپارتمان دانشکده پزشکی به طور مشترک رئیس خدمات بیمارستان هاپکینز بودند و به هر دو سازمان امکان می دادند از تخصص خود بهره مند شوند. بیلینگ همچنین در تعیین فلسفه، ساختار، سازمان و اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی جانز هاپکینز نقش بسزایی داشت. بیلینگز، با دانستن پتانسیل تحقیق در مورد بیماری ها و همچنین توانایی برای درمان مؤثر آنها، بر موقعیت منحصر به فرد دانشکده پزشکی هاپکینز در بالتیمور تأکید کرد. بنابراین بیلینگز خواستار آزمایشگاه های بالینی در دانشکده پزشکی شد، ایده ای که از دیگر موسسات معتبر مانند هاروارد و مدارس در میشیگان و پنسیلوانیا الهام گرفته شده است. مشارکت های علمی. خدمات بهداشت عمومی. در طول سال های ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۴، بیلینگ توسط وزیر خزانه داری منصوب شد تا شرایط بهداشتی خدمات بیمارستان دریایی را بررسی و گزارش کند. با این انتصاب، بیلینگز برای بازرسی و ارائه
توصیه هایی برای بهبود سیاست های بهداشتی بیمارستان ها، مجبور شد به سراسر ایالات متحده سفر کند. مطابق با توصیه های بیلینگز، وزیر خزانه داری با بیان اینکه «وضعیت بیمارستان های دریایی طی سال گذشته بهبود یافته است، مشارکت های بیلینگ را در بهبود بیمارستان ها تأیید کرد. … سهم اصلی او در خدمات بیمارستان این بود که توانست روشهای سازمان را از دست سیاسی خارج کرده و آنها را با کسانی که دارای روشهای سازماندهی نظامی بودند پیوند دهد.» این سرویس به عنوان خدمات بهداشت عمومی شناخته شد، این شاخه از دولت است که با کادر پزشکی ارتش و نیروی دریایی برای پیشگیری بیشتر پزشکی پیشگیری کار می کند. تب زرد. در سال ۱۸۷۹ بیلینگ با دکتر چارلز اف. فولسوم، سرهنگ جورج ای. وارینگ، جونیور و سایر اعضای شورای ملی بهداشت از شهروندان ممفیس، تنسی نظرسنجی کرد تا اطلاعات مربوط به شیوع تب زرد در شهر را جمع آوری کند. روزنامه های محلی به دلیل کاهش موارد تب زرد پس از مراجعه وی، از توصیه های وی به اعضای هیئت مدیره شهر در مورد سیاست های بهداشتی «مقوی معجزه آسا» نام بردند. بیلینگز جزئیات یافته های خود در مورد این بیماری را در مقاله خود در "International Review
" در ژانویه ۱۸۸۰ منتشر کرد. وی در مقاله خود، علت این بیماری را «یک ارگانیسم دقیقه ای تا حدی مانند گیاه مخمر، یا ممکن است محصول یک ارگانیسم مانند الکل» باشد. علاوه بر جزئیات علت احتمالی بیماری، بیلینگز همچنین در مورد مشاهداتی که در مورد بیماران دیده بود، نوشت. این مشاهدات شامل بیماری، علائم جسمی و احتمال انتقال آن در مناطقی بود که مردم آنها مبتلا شده بودند. او در مقاله خود توضیح می دهد که: «تب زرد نمی تواند به جایی برود مگر اینکه آن را بکشد»، که به عنوان تئوری اولیه انتشار تب زرد توسط پشه ها عمل می کند. دستاوردهای قابل توجه. مشارکت در کتابخانه ملی پزشکی. بیلینگز که یک جراح ارشد در جنگ بود، دفتر کتابخانه جراح عمومی (کتابخانه ملی پزشکی فعلی) را که مرکز سیستم های اطلاعات پزشکی مدرن است، ساخت. به عنوان دستیار او در دفتر آمار، توسعه یافته هرمان هولریث بود. این منشأ سیستم کارت پانچ رایانه ای بود که تا دهه ۱۹۷۰ بر دستکاری داده های آماری مسلط بود. کارت های پانچ برای اولین بار هنگامی که بیلینگ به عنوان سرپرست سرشماری یازدهم (۱۸۹۰) فعالیت می کرد، مورد استفاده قرار گرفت و به سرعت توسط دفاتر سرشماری، شرکت های بیمه و شرکت
های بزرگ در سراسر جهان سازگار شد. هنگامی که متوجه شد یک کتابخانه وجود ندارد که منابع لازم برای تحقیقاتش را داشته باشد، هنگامی که روی تز دکترای خود کار می کرد ایده این کتابخانه به ذهنش خطور کرد. برای رفع این مشکل، John Shaw Billings مجموعه ای ساخت و همچنین فهرست-فهرست ها را ایجاد کرد. در زمان بازنشستگی بیلینگ از ارتش، او قبلاً ۱۱۶٬۸۴۷ کتاب و ۱۹۱٬۵۹۸ جزوه را برای کتابخانه جمع آوری کرده بود. این مجموعه کتابخانه ملی پزشکی را تشکیل داده و از آن زمان تاکنون گسترش یافته است. ساختمان سازی بیلینگ. بیلینگ از زمان جنگ داخلی به تخصص خود در ساخت بیمارستان مشهور بود. او نقش بسزایی در طراحی بیمارستان جان هاپکینز، ساخت نقشه ها و کامل کردن طرح برای آموزش عالی داشت. بیلینگ همچنین به برنامه ریزی برای ساخت شش مؤسسه دیگر، از جمله بیمارستان دیگری کمک کرد. وی بخاطر کمک هایش در ارتش ایالات متحده شناخته شده است. سازمان دهی موفق وی در بیمارستان های ارتش، وی را برای ادامه کار در برنامه ریزی بیمارستان آماده کرد. با وجود تغییرات زیادی از زمان افتتاح در سال ۱۸۸۹، ورودی اصلی بیمارستان جانز هاپکینز به همان صورت باقی مانده است و به عنوان ساخ
تمان بیلینگز شناخته می شود. زندگی شخصی. بیلینگز در ۳ سپتامبر ۱۸۶۲ در کلیسای سنت جان، جورج تاون (واشینگتن دی سی) با کیت ام استیونز ازدواج کرد. آنها پنج فرزند داشتند. همسرش در ۱۹ اوت ۱۹۱۲ درگذشت، که ضربه بزرگی به بیلینگز وارد شد. در طی چندین سال آخر زندگی خود، در سال ۱۸۹۰ به سرطان لب مبتلا شد و باعث شد وی به دلیل سرطان و عمل برداشتن مثانه صفراوی تحت عمل جراحی قرار گیرد. در ۱۱ مارس ۱۹۱۳، بیلینگز پس از عمل جراحی در سن ۷۴ سالگی در شهر نیویورک بر اثر ذات الریه درگذشت. وی با افتخارات و مراسم نظامی در گورستان ملی آرلینگتون به خاک سپرده شد. پرتره وی، توسط سیسیلیا بوکس نقاشی شده است که در سالن مطالعه اصلی کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده، جایی که چندین مجموعه از مقالات وی در آن قرار دارد، آویزان است. آثار. از میان نشریات او عبارتند از:
مسابقات مردان والیبال یکی از رویدادهای بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۴ ژوئیه تا ۷ اوت ۲۰۲۱ در آریاکه آرنا، توکیو برگزار شد. مرحله گروهی. گروه A. &lt;section begin=AStandings /&gt;&lt;section end=AStandings /&gt; &lt;section begin=A1/&gt;&lt;section end=A1/&gt; &lt;section begin=A2/&gt;&lt;section end=A2/&gt; &lt;section begin=A3/&gt;&lt;section end=A3/&gt; &lt;section begin=A4/&gt;&lt;section end=A4/&gt; &lt;section begin=A5/&gt;&lt;section end=A5/&gt; &lt;section begin=A6/&gt;&lt;section end=A6/&gt; &lt;section begin=A7/&gt;&lt;section end=A7/&gt; &lt;section begin=A8/&gt;&lt;section end=A8/&gt; &lt;section begin=A9/&gt;&lt;section end=A9/&gt; &lt;section begin=A10/&gt;&lt;section end=A10/&gt; &lt;section begin=A11/&gt;&lt;section end=A11/&gt; &lt;section begin=A12/&gt;&lt;section end=A12/&gt; &lt;section begin=A13/&gt;&lt;section end=A13/&gt; &lt;section begin=A14/&gt;&lt;section end=A14/&gt; &lt;section begin=A15/&gt;&lt;section end=A15/&gt; گروه B. &lt;section begin=BStandings/&gt;&lt;section e
nd=BStandings/&gt; &lt;section begin=B1/&gt;&lt;section end=B1/&gt; &lt;section begin=B2/&gt;&lt;section end=B2/&gt; &lt;section begin=B3/&gt;&lt;section end=B3/&gt; &lt;section begin=B4/&gt;&lt;section end=B4/&gt; &lt;section begin=B5/&gt;&lt;section end=B5/&gt; &lt;section begin=B6/&gt;&lt;section end=B6/&gt; &lt;section begin=B7/&gt;&lt;section end=B7/&gt; &lt;section begin=B8/&gt;&lt;section end=B8/&gt; &lt;section begin=B9/&gt;&lt;section end=B9/&gt; &lt;section begin=B10/&gt;&lt;section end=B10/&gt; &lt;section begin=B11/&gt;&lt;section end=B11/&gt; &lt;section begin=B12/&gt;&lt;section end=B12/&gt; &lt;section begin=B13/&gt;&lt;section end=B13/&gt; &lt;section begin=B14/&gt;&lt;section end=B14/&gt; &lt;section begin=B15/&gt;&lt;section end=B15/&gt; مرحله حذفی. &lt;section begin=knockout /&gt;&lt;section end=knockout /&gt;
گردهمایی به جلسهٔ افرادی گفته می شود که در مکان و زمانی مشخص برای دیدار و گفتگو دور هم جمع می شوند. متداول ترین گردهمایی ها بر اساس صنعت، حرفه و فندوم است. گردهمایی های تجاری معمولاً بر بخش صنعت یا جزء خاصی از آن تمرکز دارد و دارای چند سخنران اصلی و وندور و سایر اطلاعات و فعالیت های موردعلاقهٔ برگزارکنندگان و شرکت کنندگان رویداد است. گردهمایی های حرفه ای بر روی موضوعات موردتوجه همراه با پیشرفت های مربوط به این حرفه متمرکز است. چنین گردهمایی ای را عموماً جامعه ها یا گروه هایی برگزار می کنند که به ارتقای موضوع موردعلاقه اختصاص دارد. در گردهمایی های هواداران معمولاً نمایش و حراج بر پایهٔ فرهنگ عامه و مهمانان سرشناس انجام می شود. گردهمایی های علمی-تخیلی به طور سنتی هم از ماهیت گردهمایی های حرفه ای و هم گردهمایی های هواداران برخوردار است و حالت متعادلی میان این دو دارد. گردهمایی همچنین برای سرگرمی های مختلف مانند بازی یا الگوهای حمل ونقل ریلی کاربرد دارد. گردهمایی را اغلب با جزئیات دقیق، برنامه ریزان جلسه ها و گردهمایی های حرفه ای یا کارمندان شرکت میزبان گردهمایی یا متخصصان خارجی برنامه ریزی و هماهنگ می کنند. در ا
کثر شهرهای بزرگ مرکز همایشی به برگزاری چنین رویدادهایی اختصاص می دهند. اصطلاح MICE (جلسه، انگیزشی، گردهمایی، نمایشگاه) به طور گسترده ای در آسیا برای توصیف این صنعت به کار می رود که گردهمایی یکی از پویاترین عناصر در آن است. این صنعت به طور کلی تحت بخش گردشگری تنظیم می شود. در اصطلاح فنی گردهمایی یا کنوانسیون به جلسهٔ وکلا یا نمایندگان گفته می شود. گردهمایی ملی ۱۹۴۷ م. نیوفاندلند نمونه ای سنتی از گردهمایی های سیاسی با حمایت دولت است. بیشتر وقت ها سازمان هایی تشکیل شده از واحدهای کوچکتر یا بخش ها یا لژها، مانند اتحادیه های کارگری و جوامع افتخاری و انجمن های برادری و زنان، دست جمعی از طریق اعزام نمایندگان واحدها به گردهمایی، برای مشورت در مورد مسائل مشترک سازمان دور هم جمع می شوند. این کاربرد همچنین برای گردهمایی های سیاسی نیز هست، هرچند در دوران مدرن، مسئلهٔ مشترک به انتخاب نامزد حزب یا رئیس آن محدود شده. در اصطلاح فنی، همایش یا کنگره ای که از نمایندگان تشکیل می شود کنوانسیون نام دارد. مجلس عوام انگلیس کنوانسیون محسوب می شود، همچنین بسیاری از مجلس های قانونگذاری. کنوانسیون ملی فرانسه (یا فقط «کنوانسیون») شامل مج
لس مؤسسان و قانونگذاری، در سال های ۱۷۹۲ تا ۱۷۹۵ م. تشکیل شده است. هیئت های حاکم بر گروه های مذهبی را نیز ممکن است کنوانسیون نامیده شود، مانند کنوانسیون عمومی کلیسای اسقفی ایالات متحده آمریکا و کنوانسیون باپتیست جنوبی. بسیاری از کشورهای مستقل علاوه بر مجلس قانونگذار خود، نهادهای گردهمایی (کنوانسیونی) را مدنظر قرار داده اند. قانون اساسی آمریکا، کنوانسیون قانون اساسی را پیش بینی کرده است که به موجب آن نمایندگان ایالت ها برای اصلاح یا تنظیم پیش نویس قانون اساسی به جلسه ای ویژه احضار می شوند. قانون اساسی این کشور همچنین مقرراتی را برای اصلاحات قانون اساسی در نظر گرفته است که به تصویب گردهمایی های مردمی ایالتی می رسد. "Con" مخفف معمول کنوانسیون است و در برخی از قراردادها (مانند DEF CON و Gen Con) از این عبارت در نام گذاری استفاده شده است. گردهمایی های هم همکان. وقتی دو یا چند گردهمایی همزمان در یک جا برگزار می شود، به آن هم مکان گفته می شود. کنوانسیون های هم مکان معمولاً به صنایع مرتبط است.
توطئه سکوت () یا فرهنگ سکوت رفتار گروهی از افراد در اندازه های مختلف از یک گروه کوچک همکاران تا یک گروه بزرگ ملی را توصیف می کند که در آن به صورت با اجماع ناگفته ای در مورد یک خاص یا صحبت نمی کنند یا آن را نادیده می گیرند. ریشه این عمل ممکن است انتفاع جمعی یا همبستگی گروه یا ترس از بازخوردهای اجتماعی و سیاسی باشد. توطئه سکوت به عنوان یک توصیفگر، بیانگر عدم صداقت، گاهی بزدلی، گاه امتیاز وفاداری به یک گروه اجتماعی نسبت به گروه دیگر است. برای مثال اتحاد پزشکان برای عدم شهادت علیه یکدیگر هنگامی که یکی از آنها اشتباهی می کند زیرا چنین شهادتی انتفاع جمعی را به خطر انداخته و فرد شهادت دهنده احتمال مواجه با سایر همکاران را خواهدداشت.