Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چند روز پس از اعدام عبدالعالی، پدر او مجدداً این ادعا را تکرار کرد. به گفتهٔ او پنج شاهد در دادگاه شهادت داده بودند که غزاله شکور را در مقاطع زمانی و مکان های مختلف رویت کرده بودند. او مدعی شد آخرین شاهد اعلام کرده بود که غزاله را بر روی ویلچر و با یک مرد پاکستانی در بیمارستان هلال احمر ایرانیان در دبی دیده و آن دختر خود را «غزاله» معرفی کرده است. واکنش ها به اعدام آرمان عبدالعالی. روز چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰ سخنگوی دفتر حقوق بشر سازمان ملل با اشاره به «هشدارآمیز و شوک آور بودن» اعدام آرمان عبدالعالی گفت: «مقامات جمهوری اسلامی بی اعتنا به درخواست های مکرر نهادهای گوناگون، حتی تماس سازمان ملل با مقامات جمهوری اسلامی برای جلوگیری از این اعدام، آن را اجرا کردند.» در فرهنگ عامه. والدین شکور عقیده دارند که روایت فیلم "بی بدن" (۱۴۰۲) برگرفته از پروندهٔ قتل دخترشان است و این فیلم چنان که می گویند «بدون اجازه از حریم خصوصی ما» ساخته شده است. کاظم دانشی، فیلمنامه نویس "بی بدن"، استدلال مطرح شده از سوی والدین شکور را قبول نکرد. او گفته است: «فیلم بی بدن از چند پرونده مشابه این چنینی نوشته شده و شایعه هایی وجود دارد که از ی
ک پرونده خاص بوده، اما این طور نیست.»
وقایع نگاری سال های پُرتب وتاب () یک فیلم درام روسی به کارگردانی یولیا سولنتسوا است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به لئونید پارخامنکو و بوریس آندریف اشاره کرد. سولنتسوا بابت کارگردانی این فیلم، برندهٔ جایزه بهترین کارگردان در جشنواره فیلم کن ۱۹۶۱ شد.
دیگر هرگز () فیلمی روسی به کارگردانی ولادیمیر دیاچنکو و پیوتر تاداروفسکی است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به یوگنی یوستیگنیف و لئونید پارخامنکو اشاره کرد.
اولگ نیکلایوویچ کاراوایچوک (؛ – ) آهنگساز، نوازنده پیانو، موسیقی دان و رهبر ارکستر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ آهنگسازی در کنسرواتوار سن پترزبورگ و از شاگردان دمیتری شوستاکوویچ و سویاتوسلاو ریختر بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیگر هرگز" اشاره نمود.
رفیق آرسنی () فیلمی روسی است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به لئونید پارخامنکو اشاره کرد.
تیخون نیکلایویچ خرینیکوف (؛ – ) موسیقی دان، آهنگساز، طراح رقص، نوازنده پیانو، مدرس موسیقی و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. وی در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، آهنگساز رسمی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی محسوب می شد و نفوذ و قدرت خود را تا پایان فروپاشی شوروی حفظ کرد. آندری ژدانف رهبر دکترین ژدانف وی را به عنوان دبیر اتحادیه آهنگسازان شوروی انتخاب نمود. او در سال ۱۹۴۷ به حزب کمونیست پیوست و قائم مقام شورای عالی آن شد. تیخون خرینیکوف پس از دههٔ ۱۹۵۰، یکی از اعضای ثابت کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی و از سال ۱۹۶۲، یک از نمایندگان شورای عالی اتحاد شوروی بود. او به مدت ۲۵ سال رهبر موسیقی «سالن مرکزی نمایش و تئاتر ارتش سرخ» بود. وی در سال های پایانی عمر، از منتقدان سرسخت پرسترویکا و رهبران آن بود که سبب فروپاشی شوروی شدند و در مصاحبه ای گفت: «این خیانت رهبران ما بود. من گورباچف و حامیانش را که سبب مشقت و صدمه دیدنِ هنر شوروی شدند، خائن به حزب و مردم می دانم…» وی دانش آموختهٔ رشتهٔ آهنگسازی در دانشکده دولتی موسیقی گنیسین (۱۹۳۲–۱۹۲۹) و از شاگردان میخائیل گنیسین و ییفریم گیلمان بود. وی سپس در سل های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۶ برای ادام
ه تحصیل به کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو رفت و در آنجا آهنگسازی را نزد ویساریون شیبالین و نوازندگی پیانو را نزد هاینریش نویهاوس فرا گرفت. نخستین سنفونی او را لئوپولد استوکوفسکی رهبری کرد. وی همچنین در سال ۱۹۳۶ برای اپرایی که بر پایهٔ هیاهوی بسیار برای هیچ ساخته و توسط یوگنی واختانگوف در مسکو کارگردانی شد، آهنگسازی نمود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رفیق آرسنی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین، جایزه لنین، جایزه دولتی اتحاد شوروی، قهرمان کار سوسیالیست، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، و مدال دفاع از مسکو شده است.
ویساریون یاکوولویچ شیبالین (؛ – ) موسیقی دان، آهنگساز، مربی موسیقی، رهبر موسیقی و استاد دانشگاه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در سال ۱۹۲۸ از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ التحصیل شد. او یکی از قربانیان دکترین ژدانف بود که به حذف و پاکسازی تعداد بیشماری از هنرمندان منجر شد. از شاگردان او می توان به ویلیو تورمیس، ادیسون دنیسوف و تیخون خرینیکوف اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان پرچم سرخ کار، و نشان لنین شده است.
دانشکده دولتی موسیقی گنیسین () یکی از مراکز مشهور و برجستهٔ آموزش موسیقی در مسکو روسیه است. این مرکز عالی آموزشی در ۱۵ فوریهٔ ۱۸۹۵ با نام «مؤسسهٔ گنیسین» توسط سه خواهر پایه گذاری شد. خواهران گنیسین در رشتهٔ نوازندگی پیانو در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو تحصیل کرده بودند. ساخت ساختمان مدرن این مرکز در سال ۱۹۳۷ صورت پذیرفت و بخش اصلی آکادمی موسیقی آن (مشهور به «آکادمی موسیقی گنیسین») در سال ۱۹۴۶ ساخته شد. این دانشکده یکی از مراکز عالی و نخبهٔ آموزش موسیقی و مشهورترین مرکز، پس از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو محسوب می شود. از دانش آموختگان مشهور این مرکز می توان به نیکلای باسکف، سونیا بلوسووا، دیما بیلان، مارینا ولادیمیروونا دیویاتوا، الینا ایبراگیمووا، فیلیپ کیرکوروف، یوگینی کیسین، لیف کنیپر، بوریس پارسادانیان، ویساریون شیبالین، میکائیل تاریوردیف، والنتینا تولکونووا، یولیا ولکوا و تیخون خرینیکوف اشاره کرد. همچنین از استادان و مدرسان این مرکز آموزشی می توان از تیموفی دوکشیتسر، میخائیل گنیسین و آرام خاچاتوریان نام برد.
بیا اینجا، مختار! () یک فیلم درام روسی است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به یوری نیکولین، لئونید پارخامنکو و نیکلای کریوچکف اشاره کرد.
ولادیمیر ایلیچ روبین (؛ – ) موسیقی دان و آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بیا اینجا، مختار!" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده است.
بی اختیاری ادراری سرریزی یا بی اختیاری ادراری لبریزی نوعی بی اختیاری ادرار است که با خروج غیرارادی ادرار از مثانه لبریز از ادرار مشخص می شود، در اغلب موارد فرد دچار چکمیزک لبریزی هیچگونه احساسی از پر بودن مثانه یا نیاز به دفع ادرار ندارد. این حالت در افرادی که مجرای خروجی مثانه در آنها مسدود شده رخ می دهد(بزرگ شدن (خوش خیم) پروستات، سرطان پروستات یا تنگی مجرای ادراری)، یا زمانی رخ میدهدکه ماهیچه مسئول تخلیه ادرار در مثانه بسیار ضعیف شده باشد و قادر به تخلیه مثانه به طور طبیعی نباشد. بی اختیاری ادراری لبریزی همچنین ممکن است در اثر عوارض جانبی برخی از داروها رخ دهد. علل. ضایعات (عصبی) که بر بخش های ساکرال (نخاع) یا فیبرهای عصبی خودکار محیطی تأثیر می گذارد، باعث آتونی مثانه (شل شدن مثانه) همراه با از دست دادن هماهنگی اسفنکتر (ادراری) می شوند. این امر منجر به از دست دادن انقباظ عضله دترسور، مشکل در شروع ادرار کردن و بی اختیاری لبریزی می شود. عوارض جانبی آنتی کولینرژیک برخی از داروها (به عنوان مثال، برخی داروهای ضد روان پریشی و ضد افسردگی) ممکن است باعث احتباس ادرار شود که ممکن است منجر به بی اختیاری لبریزی شود. آ
گونیست های آلفا آدرنرژیک ممکن است با تحریک انقباض اسفنکتر مجرای ادراری باعث احتباس ادرار شوند. مسدود کننده های کانال کلسیم ممکن است انقباض بافت ماهیچه ایی صاف موجود در مثانه را کاهش داده و باعث احتباس ادرار همراه با بی اختیاری لبریزی شود. بی حسی اپیدورال و زایمان نیز می تواند باعث بی اختیاری ادرار لبریزی شوند. پاتوفیزیولوژی. بی اختیاری لبریزی ادراری زمانی اتفاق می افتد که مثانه بیمار به طور دائم پر است و در نتیجه پر بودن دائمی مثانه ادرار به طور مکرر از مجرای ادراری نشت می کند. ضعف عضلات مثانه، در نتیجه تخلیه ناقص مثانه، یا انسداد مجرای ادراری می تواند باعث این نوع بی اختیاری شود. نوروپاتی خودکار ناشی از دیابت یا سایر بیماریها (به عنوان مثال مولتیپل اسکلروزیس) می تواند سیگنال های عصبی (ارسالی) از مثانه را کاهش دهد (این امر منجر به پر شدن بیش از حد مثانه می گردد) و همچنین ممکن است بیرون راندن ادرار (از مثانه) توسط عضله دترسور را کاهش دهد (که باعث احتباس ادرار می شود). تومورها و سنگ کلیه نیز می توانند مجرای ادرار را مسدود کنند (و منجر به بی اختیاری ادراری لبریزی شوند). آسیب های نخاعی یا اختلالات سیستم عصبی از ع
لل دیگر بی اختیاری لبریزی ادرار هستند. در مردان، هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) همچنین ممکن است جریان ادرار را محدود کند. بی اختیاری لبریزی ادرار در زنان نادر است، اگرچه گاهی اوقات در اثر فیبروم یا تومورهای تخمدان ایجاد می شود. همچنین بی اختیاری لبریزی ادرار در زنان می تواند ناشی از افزایش مقاومت مجرای خروجی مثانه ناشی از پرولاپس پیشرفته واژن باشد که باعث ایجاد غُر شدن یا فرو رفتگی در لوله مجرای خروجی ادرارمیگردد. بی اختیاری لبریزی ادرار در زنان همچنین می تواند بدنبال عمل جراحی جهت برطرف کردن بی اختیاری ادرار در زنان رخ دهد (این در صورتی است که جراح مشکل را بیش از حد اصلاح کرده است که منجر به احتباس ادرای و عدم دفع ادرار در مثانه می گردد). علائم اولیه بی اختیاری لبریزی ادراری شامل خروج ادرار با تأخیر در هنگام شروع شاشیدن یا کندی سرعت خروج ادرار در هنگام شاشیدن است. داروهای آنتی کولینرژیک و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی ممکن است بی اختیاری لبریزی ادرار را تشدید کنند. تشخیص. استاندارد طلایی برای بررسی هر گونه بی اختیاری ادراری یک آزمایش نوار مثانه (تست یورودینامیک) است که ظرفیت مثانه، پایداری عضلات دترسور، ق
درت انقباض عضلات مثانه و توانایی مثانه در تخلیه ادرار (سیستومتری) را بررسی می کند. مدیریت. داروی بتانکول (کنترل بی اختیاری لبریزی مثانه با فعال کردن گیرنده های موسکارینی در مثانه و تحریک انقباض مثانه برای خارج کردن ادرار) این دارو جهت درمان علت زمینه ایی بی اختیاری لبریزی نیست؛ و قبل از استفاده باید حتماً وجود انسداد ادراری را رد کرد. اگر بی اختیاری ادراری به دلیل وجود بی اختیاری ادراری لبریزی باشد (که در آن مثانه هرگز به طور کامل تخلیه نمی شود)، یا اگر مثانه به دلیل ضعف در کشیدگی طبیعی عضلات مثانه (ضعف در تون عضلانی)، جراحی های گذشته یا آسیب نخاعی نمی تواند تخلیه شود، تخلیه مثانه با استفاده از یک سوند ادرای امکان پذیر است. سوند ادراری لوله ای (توخالی) است که می تواند از طریق مجرای ادراری وارد مثانه شود تا ادرار را تخلیه کند. تخلیه مثانه باد کرده (متسع) به کمک سوند ادراری ممکن است بصورت گاه به گاه یا به طور مداوم صورت گیرد، در صورت تخلیه مداوم مثانه به کمک سوند ادراری لوله سوند به کیسه ای متصل می شود که (به کمک یک تکه کِش) به ساق پا وصل می شود. اگر از سوند ادراری ماندگار به طور طولانی مدت استفاده شود، امکان و
قوع عفونت ادراری وجود دارد.
داستان دُن () یک فیلم درام روسی به کارگردانی ولادیمیر فیتین است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به یوگنی لئونف، لیودمیلا چورسینا و لئونید پارخامنکو اشاره کرد.
لیودمیلا آلکسیونا چورسینا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل روسیه است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "داستان دُن" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، و جایزه دولتی برادران واسیلیف شده است.
ولادیمیر الکساندروویچ فیتین (؛ – ) کارگردان فیلم اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "داستان دُن" اشاره نمود.
گالینا یوسیفوونا سیریبریاکووا (؛ – ۳۰ ژوئن ۱۹۸۰) نویسنده، فیلم نامه نویس و روزنامه نگار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و یکی از بازماندگان گولاگ بود. همسر و پدر او که از حامیان لئون تروتسکی (پس از درگذشت لنین) بودند، در جریان پاکسازی بزرگ در سال ۱۹۳۶ دستگیر شدند و خودش نیز تا مدت ها تحت آزار و اذیت کمیساریای خلق در امور داخلی بود. کمی بعد در سال ۱۹۳۷، او را به همراه دو دختر و مادرش به سمیپالاتینسک تبعید کردند و پس از دستگیری در سال ۱۹۳۷ و محاکمه در سال ۱۹۳۹، به مدت ۸ سال در گولاگ زندانی کردند. وی در سال ۱۹۴۵ آزاد شد و به طراز در قزاقستان رفت؛ اما مجدداً در مه ۱۹۴۹ دستگیر و به ۱۰ سال حبس در گولاگ محکوم شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سالی به درازای زندگی" (۱۹۶۵) اشاره نمود که بر پایهٔ رمانی به همین نام، اثر او ساخته شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است.
انتقام جویان ناپیدا () فیلمی روسی به کارگردانی ادموند کئوسیان است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به لئونید پارخامنکو، اینا چوریکوفا و ساولی کراماروف اشاره کرد.
فوم گلاس کاربری توأم عایق گرم و سرد می باشد. همچنین دارا بودن قابلیت هایی از جمله استحکام فشاری و خمشی بسیار بالا، عدم جذب آب و بخار آب، قابلیت کاربری در خصوص کف مخازن و عایق خطوط لوله زیر زمینی، مقاومت شیمیایی بسیار بالا و عدم تخریب محیط زیست و لایه ازن، جایگزین بسیار مناسبی برای عایق های رایج از جمله PIR, PUR و پشم سنگ می باشد. عایق فوم گلاس تخته ایی (بورد یا بلوک) برای استفاده در سطوحی همچون دیوارها، درها، تانک ها در دمای پایین، سیستم های خنک کننده و صنایع مختلف همچون پالایشگاه ها، نیروگاه ها و ساختمان ها مناسب است. سلولار گلاس لوله ایی (پایپ) برای استفاده در سیستم های بخار زیرزمینی، خطوط لولهٔ سرد و گرم، مکان های ساحلی و صنایعی همچون پالایشگاه ها، نیروگاه ها و ساختمان به کار می رود. همچنین انواع شکل های مختلف همچون زانویی، سه راهی، تبدیل و غیره قابل تولید است.
پیتر جرارد اسکالی (زاده ۱۳ ژانویه ۱۹۶۳) یک مرد استرالیایی است که پس از محکومیت به اتهام یک مورد قاچاق انسان و پنج مورد تجاوز جنسی به دختران زیر سن قانونی در فیلیپین به حبس ابد محکوم شد. او در حال رسیدگی به جرایم دیگر علیه کودکان، از جمله تولید و انتشار هرزه نگاری کودکان و شکنجه است. همچنین ادعا شده او یک دختر یازده ساله را به قتل رسانده. فعالیت های مجرمانه. پیتر اسکالی قبل از فرار به شهر مانیل، فیلیپین در سال ۲۰۱۱ در حومه شهر ملبورن زندگی می کرد. او با همسر و دو فرزندش زندگی را می گذراند. او پیش از این که در دادگاه به کلاه برداری ۲٫۶۸ میلیون دلاری محکوم شود و فیلیپین فرار کرده بود. طبق اظهارات خودش، یک کشیش زمان کودکی از او سوء استفاده جنسی کرده بود. پیش از خروج از ملبورن، او از خدمات اسکورت آنلاین بدون مجوزی را اداره می کرد. دوست دختر فیلیپینی ای به عنوان یک کارگر جنسی در آن تارنمای کار می کرد. تحقیقات کمیسیون اوراق بهادار و سرمایه گذاری استرالیا از سال ۲۰۰۹ نشان داد که اسکالی در ۱۱۷ جرم کلاهبرداری و فریب مربوط به کلاهبرداری در املاک دست داشته است. پورنوگرافی کودکان دارک وب. اسکالی در دارک وب یک وب سایت مخفی
پورنوگرافی کودکان را تحت عنوان "لذت بی مرز" ("No limits fun") اداره می کرد. بدنام ترین ویدئویی که اسکالی تولید کرد، "Daisy's Destruction" بود که او آن را به مشتریانش با قیمتی بالاتر از ده هزار دلار می فروخت این ویدئوی چند قسمتی در سال ۲۰۱۲ ساخته شد. شدت خشونت و اهریمن منشی این ویدئو آنقدر زیاد است که مدتی به عنوان یک افسانه محلی تلقی می شد. این فیلم شامل شکنجه و تجاوز وحشیانه اسکالی و برخی از همدستان فیلیپینی او به سه دختر خردسال است. سه قربانی اصلی لیزا (۱۲ ساله)، سیندی (۱۱ ساله) و دیزی (۱۸ ماهه) بودند. دوست دختر فیلیپینی اسکالی که در سایت اسکورت او کار می کرد و خود نیز در کودکی قاچاق شده بود، برخی از شدیدترین سوء استفاده های فیزیکی را با اصرار اسکالی انجام داد. در این ویدیو، لیزیل مارگالو (دوست دختر فیلیپینی) دیزی هجده ماهه را شکنجه می کند و مورد تعرض جنسی قرار می دهد. قبل از اینکه ویدیو مورد توجه عموم قرار گیرد، اسکالی "Daisy's Destruction را" به صورت در تارنمای پولی اش پخش می کرد. متیو گراهام، مدیر یک سایت پورنو کودکان در دارک وب، بعد از دیدن این ویدئو آن را در تارنمایش پخش کرد. به دلیل محتوی شدید این وی
دئو، بسیار زود مورد توجه پلیس قرار گرفت. نهاد ملی ضد تعرض به کودکان هلند اولین نهادی بود که تحقیقات را برای این جنایت آغاز کرد. پس از آن، یک تعقیب بین المللی برای کسانی که مسئول تولید این ویدئو بودند راه افتاد. اسکالی سرانجام در شهر مالایبالای فیلیپین ردیابی و در ۲۰ فوریه ۲۰۱۵ دستگیر شد. بازرسان شش حکم برای بازداشت او داشتند محققان همچنین موفق شدند سرنوشت سه قربانی اصلی در "تخریب دیزی را کشف کنند". مشخص شد که لیزا و دیزی زنده است، اگرچه زخم هایی هویدا بر تن داشت. ولی سندی یازده ساله دیگر زنده نبود. مارگالو دوست دختر فلیپینی اسکالی ادعا کرد که اسکالی سندی را کشته. او گفتی اسکالی به قبل از اینکه او را با طناب خفه کنند، به او با شکنجه تجاوز کرده بود و مجبورش کرده بود قبر خود را بکند. به گفته مارگالو، اسکالی زمان کشتن سندی از خودش فیلم گرفت. سرنوشت. اسکالی و دوست دختر فیلیپینی اش به حبس ابد محکوم شدند.
تترای چشم چراغی یک ماهی آب شیرین بومی آمریکای جنوبی است. این ماهی به نام ماهی فانوس دریایی، تترای فانوس دریایی و تترای سرودم چراغی نیز شناخته می شود. این ماهی در رودخانه های گویان، سورینام، گویان فرانسه و حوضه آمازون برزیل و پرو یافت می شود. اکثر نمونه هایی که برای فروش در فروشگاه ها عرضه می شوند، از نوع پرورشی هستند. حداکثر اندازه آن ؛ جنس جنسیت با بالغ بودن ماده های بالغ مشخص می شود. مراقبت. نمونه های وحشی با طیف وسیعی از شرایط آب سازگار می شوند: pH باید ۶–۸ باشد. dH تا ۱۸ درجه؛ و دمای ایده آل می باشد. تغذیه. تترای چشم چراغی از طیف گسترده ای تغذیه می کند، از قبیل سخت پوستان کوچک، میکروپلت ها، و غذاهای منجمد مانند لارو پشه، میگوی آب شور و دافنی. سازگاری. تترای چشم چراغی، تترای صلح جویی است و با دیگر گونه های تترا، گورامی، دانیو، رازبورا، ماهی رنگین کمانی، دیس ماهی، آنجل، گوپی، پلاتی، دم شمشیری و مولی سازگاری دارد.
افرا یک سرده درخت است و می تواند به موارد زیر هم اشاره داشته باشد:
بازی ویدئویی تطبیق کاشی یک سبک بازی ویدئویی معمایی است که در آن بازیکن باید کاشی ها را طوری بچیند که آنها ناپدید شوند. در بسیاری از بازی های تطبیق کاشی، معیار این است که بازیکن کاشی های همرنگ (هم نوع) را کنار هم قرار دهد. به علت آنکه معمولاً سه کاشی نیاز است تا ناپدید شوند به این نوع بازی ها تطبیق سه بازی هم گفته می شو. چالش اصلی بازی های تطبیق کاشی، شناسایی الگوهای بازی است. منشأ این ژانر بازی در بازی های اواخر دهه ۱۹۸۰ مانند "تتریس"، ' و ' به وجود آمد. بازی های تطبیق کاشی در دهه ۲۰۰۰ در قالب بازی های نامرتب یا اینترنتی، به ویژه سری بازی های ""، رایج شد. از آن زمان محبوبیت این بازی ها هنوز حفظ شده به طوری که عنوان "کندی کراش ساگا" در سال ۲۰۱۳ به عنوان پربازدیدترین بازی در فیس بوک تبدیل شد. بازی های تطبیق کاشی طیف وسیعی از عناصر طراحی، مکانیک و گیم پلی را پوشش می دهد. ممکن است عناصر بازی اکشن مانند محدودیت زمان، تیراندازی یا … را در خود داشته باشند.
منطقه تاریخی هرون–مورتون پلیس () یک منطقه تاریخی در ایندیاناپلیس می باشد که بازسازی و مرمت شده است. محدوده این بخش عبارتند از: خیابان ۱۶ شرقی در جنوب، خیابان ۲۲ شرقی در شمال، پنسیلوانیا شمالی در غرب و خیابان مرکزی در شرق. بخش تاریخی هرون–مورتون به خاطر وجود مجموعه سبک های معماری مسکونی اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ مشهور است. بسیاری از خیابان های شمالی-جنوبی در هرون-مورتون (شامل خیابان های دلاور، آلاباما و نیوجرسی) در ابتدا دارای پیاده روهای بزرگ به سمت مرکز با خانه های بزرگی که اطراف این پیاده روها وجود داشت احساس فرحبخشی به انسان دست می داد. تنها خیابان نیوجرسی است که آن مناظر و پیاده روها را در خیابانهای اصلی حفظ کرده و نمونه ای از ظاهر نیمه شمالی محله را ارائه می دهد. تاریخچه. قرن ۱۹. منطقه ای که هرون –مورتون را تشکیل می دهد در اصل بخشی از امتیاز ۶۵ هکتاری زمین بود که در نوامبر ۱۸۲۲ به توماس اونیل اعطا شد. در ۱۸۳۵، اونیل زمین را به ساموئل هندرسون، اولین پستچی پست ایندیاناپلیس و اولین شهردار (۱۸۴۷–۱۸۴۹) فروخت. این زمین عمدتاً توسعه نیافته بود، به غیر از یک منطقه جنگلی ۱۵ هکتاری، که تقریباً با خیابان های ۱۹،
تالبوت و ۲۲ و خیابان مرکزی کنونی محدود شده است. در اواسط قرن نوزدهم، این مکان تبدیل به یک مکان تفریحی معروف به نخلستان هندرسون شد. در سال ۱۸۵۰، هندرسون زمین را فروخت. ۳۲ هکتار غرب خیابان دلاور توسط الیزابت تینکر و منطقه شرق خیابان دلاور توسط ویلیام اوتیس خریداری شد. در سال ۱۸۵۹، شورای کشاورزی ایالت ایندیانا زمینی را که هنوز توسعه نیافته بود، به عنوان خانه ای برای نمایشگاه ایالتی ایندیانا خریداری کرد. در آغاز جنگ داخلی آمریکا، این منطقه به عنوان مرکز استقرار پیاده نظام داوطلب ایندیانا مورد استفاده قرار گرفت. بعداً در جنگ به عنوان اردوگاه مورتون، در خدمت اردوگاه اسرای جنگی سربازان کنفدراسیون و فرماندار ایندیانا، الیور اچ.پی.تی. مورتون نامگذاری شد. پس از جنگ داخلی، دوباره به محل نمایشگاه های دولتی بازگشت. یک ساختمان نمایشگاه جدید طراحی شده توسط ادوین می (خانه فعلی نمایندگان ایالت ایندیانا) در سال ۱۸۷۳ ساخته شد. نمایشگاه ایالتی هر ساله در این محل برگزار می شد تا اینکه مکان کنونی نمایشگاه در خیابان ۳۸ در سال ۱۸۹۰ ایجاد شد. قرن ۲۰. گسترش خودرو و متعاقب آن گسترش ایندیاناپلیس، افراد مرفه را از قلب شهر و در نتیجه از ه
رون–مورتون دورتر کرد. میدان های مسافرتی در خیابان های دلاور و آلاباما در دهه ۱۹۲۰ برداشته شد زیرا جریان تردد در داخل و خارج شهر را کند می کرد. هنگامی که رکود اقتصادی بزرگ آغاز شد، بسیاری از خانه های تک نفره به خانه های چند خانواده تقسیم شد و باعث شد که محله جذابیت خود را بیشتر از دست بدهد. بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، مقدار قابل توجهی از سهام مسکن به دلیل آتش سوزی و تخریب از بین رفت. قرن ۲۱. تلاش های احیای عمومی و خصوصی در چند دهه گذشته ادامه داشته است. هرون–مورتون در حال حاضر دوباره یکی از محله های بسیار توسعه یافته ایندیاناپلیس است و بسیاری از خانه هایی که در دهه های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ به چندین واحد تبدیل شده بودند، اکنون به خانه های تک خانواده تبدیل شده اند. بخش تاریخی شامل ۵۷۴ ساختمان مشارکتی در نمونه های مختلف، نمایانگر معماری به سبک های نئوکلاسیک، ملکه آن و تودور احیا است. انجمن. از سال ۱۹۵۰، هرون–مورتون میزبان نمایشگاه هنری خیابان تالبوت بود، این نمایشگاه هنری در ژوئن هر سال سالانه در خیابان تالبوت برگزار می شود. در سال ۱۹۷۶ انجمن همسایگی هرون–مورتون، برای پیشبرد امر نوسازی خانه و تشویق توسعه اسکان جدید، ک
اهش جنایت و بازسازی روحیه جامعه تشکیل گردید. بنیاد همسایگی هرون–مورتون، بودجه ای را برای حفظ و نگهداری یک پارک در بلوک ۱۹۰۰ خیابان آلابامای شمالی و دیگر تلاش های زیباسازی در سراسر بخش جمع آوری می کند. این بنیاد در هر سال جهت جمع آوری پول برای پارک این منطقه چندین رویداد را برنامه ریزی می کند که از مهم ترین آن ها می توان به فستیوال سالانه اکتبر در اواخر سپتامبر و یک تور خانگی دو ساله برای خانواده ها اشاره کرد.
تترای دم شمشیری ، که به نام کاراسین دم شمشیری شناخته می شود، گونه ای از تتراسانان است که بومی کلمبیا، ترینیداد و توباگو و در ونزوئلا نیز یافت می شود. همچنین به عنوان ماهی آکواریوم نگهداری می شود. این گونه تنها عضو از این سرده است.
زمان آرماگدون () فیلم آمریکایی در ژانر درام بلوغ به نویسندگی و کارگردانی جیمز گری است که در ۲۰۲۲ منتشر شد. ان هتوی، جرمی استرانگ، بنکس رپتا، جیلین وب و آنتونی هاپکینز بازیگران آن هستند. این داستان با الهام از تجربیات کودکی گری،&lt;ref name="nationalreview/armageddon-time"&gt;&lt;/ref&gt; پسر جوان یهودی آمریکایی را دنبال می کند که با یک همکلاسی آفریقایی-آمریکایی دوست می شود و شروع به مبارزه با انتظارات خانواده اش می کند و در دنیایی پر از امتیاز، نابرابری و تبعیض بزرگ می شود. این فیلم توسط داریوش خنجی در ایالت نیوجرسی فیلم برداری شده است. این فیلم برای رقابت دریافت نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ انتخاب شد و در ۲۸ اکتبر توسط فوکس فیچرز در ایالات متحده به صورت محدود اکران شود. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد، اما در گیشه شکست خورد و بیش از ۶٫۵ میلیون دلار در مقابل بودجه ۱۵ میلیون دلاری فروخت.
تترای سرآتشی "(Hemigrammus rhodostomus)" یک گونه از ماهیان گرمسیری آب شیرین کاراسین ها است. منشأ و خاستگاه این ماهی جنوب آمریکا، و یکی از ماهی های محبوب در میان دوستداران ماهی و آکواریوم است. این ماهی دارای پوزه ای قرمز و نقطه های سیاه بر روی دم است. در بازار ایران با نام تترا رامینوز نیز شناخته می شود. پراکنش. سه گونه مختلف این ماهی که به عنوان تترای سرآتشی شناخته می شوند، دارای پراکنش زیر هستند:
لاک پشتان گردن ماری یکی از سه تیرهٔ زنده لاک پشت ها از زیرراسته کنارگردن است و معمولاً با نام لاک پشت های کنارگردن استرالیا-آمریکای جنوبی نامیده می شوند. این تیره در استرالیا، گینه نو، بخش هایی از اندونزی و مخصوصاً آمریکای جنوبی توزیع شده است. این یک خانواده بزرگ لاک پشت با تاریخچه فسیل قابل توجهی است که به دوران کرتاسه بر می گردد. "لاک پشت های گردن ماری" مانند دیگر کنارگردن ها، گردن خود را به سمت داخل پوسته خود می کشند.
پاراکریپتودیرا یک گروه منقرض شده در راسته لاک پشت است که از ژوراسیک تا پالئوژن در آمریکای شمالی و اروپا حضور داشنند.
آماردوس (Amardus) یا ماردوس (Mardus) (یونانی باستان: Ἀμάρδος, Μάρδος Amárdos, Márdos) رودخانه ای از سرزمین ماد بود. امیانوس مارسلینوس آن را در سرزمین ماد قرار داده است. بطلمیوس آن را در ماد قرار داده است و منشأ آن در زاگرس است. این رودخانه به سمت شمال جریان دارد و وارد سواحل جنوبی دریای مازندران می شود. ویلیام اسمیت این رودخانه را با رودخانه سفیدرود برابر می داند. همان طور که بطلمیوس آماردی ها را در اطراف سواحل جنوبی خزر قرار می دهد و به داخل آن امتداد می یابد، ممکن است تصور کنیم که آنها حداقل زمانی را بر روی این رودخانه ساکن بودند. به گفته یوزف مارکوارت یونانی ها از زمان سفر اکتشافی پاتروکلس (سردار سلوکی) به رودخانه سفیدرود، «آماردوس» می گفتند.
جیسون دراکر بازیگر آمریکایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم های و بامبلبی اشاره کرد.
تترای اخگر یا تترای اِمبِر ("Hyphessobrycon amandae") گونه ای ماهی آب شیرین از خانواده کاراسین (خانواده کاراسینان) از راسته تتراسانان است. تترای اخگر بومی حوضه رودخانه Araguaia برزیل است و در سال ۱۹۸۷ کشف شد و به افتخار مادر کاوشگر هایکو بلهر (آماندا بلهر) نامگذاری شد. این گونه معمولاً دارای تیپ کلی ماهی های تترا است اما حداکثر طول کلی آن تقریباً است. بیشتر آنها دارای رنگ نارنجی و قرمز متمایز با شفافیت خفیف در نزدیکی باله مخرجی هستند. چشم اغلب آینه ای و به رنگ سیاه است. رژیم طبیعی تترای اخگر شامل بی مهرگان و گیاهان کوچک است. این ماهی جزو گونه های کمیاب در فروشگاه های ماهی است. در آکواریوم. تتراهای اخگر باید در آب اسیدی با pH نزدیک به ۶٫۶ نگهداری شوند و هر چند که زیستگاه بومی آنها دارای آب بسیار نرم است، اما آنها به خوبی با طیف وسیعی از سختی آب (5-17 dGH) سازگار شده اند. محدوده دما بین ۲۳ تا ۲۹ درجه سانتیگراد (۷۳ تا ۸۴ درجه فارنهایت) است. در حالت ایده آل مخزن آنها باید حاوی گیاهان زنده، بستر تیره تر و فضای باز برای شنا باشد. تتراهای امبر باید در گروه های حداقل ۱۰ تا ۱۰ نفر نگهداری شوند. آنها در یک آکواریوم گر
از گیاهان بسیار سرحال هواهند بود.
دهستان شورم، یکی از دهستان های بخش زیلایی شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. مرکز این دهستان، روستای پوله است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان شورم برابر با ۳٬۳۶۳ نفر بوده است.
دهستان دالون، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. مرکز این دهستان، روستای جوکار است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دالون برابر با ۳٬۶۲۱ نفر بوده است.