Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یعه مذهب، در تفسیر آیهٔ ۳۵ از سورهٔ احقاف — که به «اولوالعزم» اشاره دارد — برای اولوالعزم سه معنا در نظر گرفته است و خودِ او دیدگاهِ سوم را دیدگاهی به حق نزدیک تر دانسته است: مکارم شیرازی در "تفسیر نمونه"، این تفسیر و معنا از اولوالعزم را بهترین تفسیر دانسته است که پیامبرانْ صاحبِ شریعت هستند و با آمدنِ شریعتِ آنان، شریعتِ قبلی منسوخ می شود. براساس این تفسیر، پیامبرانِ اولوالعزم، دارای مسئولیتِ سنگین تری نسبت به سایرِ پیامبران بوده اند و برای این مأموریت سنگین، نیاز به عزم و اراده ای قوی داشتند. طَبرِسی، مفسر شیعه، در "مَجمَعُ الْبَیان" به نقل از ابن عباس و آلوسی، مفسر سنی مذهب، به نقل از محمد باقر و جعفر صادق این تفسیر را گزارش کرده اند. همین طور سُیوطی، مفسر سنی مذهب، این تفسیر را صحیح دانسته است. در این باره روایتی از علی بن موسی الرضا گزارش شده است که براساس آن، پیامبرانِ اولوالعزم به جهت صاحبِ عزائم و شرایع بودن، بدین لقب شهره شدند. براساس روایتی از محمد باقر که در "بَصائِرُ الدَّرَجات" گزارش شده است، خدا از آدم دربارهٔ پیامبرِ آخِرُالزَّمان و امامانِ پس از او پیمان گرفت، اما او آن عهد را فراموش کرد و به
همین جهت، از میان پیامبرانِ اولوالعزم خارج شد. در ادامهٔ این روایت، علتِ اتّصافِ بعضی از انبیاء به اولوالعزم، عزم و ارادهٔ آنان به عهدی است که خداوند دربارهٔ محمد، امامان پس از او و مهدی موعود بسته است. در روایتی دیگر از محمد باقر نیز که کُلَیْنی در "کافی" گزارش می کند، به این مطلب اشاره شده و تأکید می شود که محمد نیز به جهت عزم نسبت به مهدیِ آخِرالزّمان از اولوالعزم به حساب می آید. تعداد. از مسائلِ مورد اختلاف در منابع اسلامی، تعدادِ پیامبرانِ اولوالعزم است. بعضی مفسرین همچون شیخ طوسی، زَمَخشَری و فخر رازی، تمامِ پیامبران را از رسولانِ اولوالعزم دانسته اند و در مقابل، گروهی، ۱۸ تن از پیامبرانی یادشده در آیهٔ ۸۲ تا ۸۶ سورهٔ اَنعام را مصداقِ اولوالعزم دانسته اند. آلوسی، از مفسران سنی مذهب، این قول را به حسن بن فضل منسوب می داند. در میان منابع، اعداد دیگری چون نُه، هفت و شش نیز گزارش شده است. طباطبایی، مفسر شیعه در "تفسیرِ اَلْمیزان"، با استناد به روایاتی از منابع اسلامی، تعداد پیامبران اولوالعزم را ۵ تن گزارش کرده است و این روایات را بر مبنای تَواتُر در حد مُستَفیض، معتبر دانسته است. در مقابل در تفسیر "روح ال
معانی"، این روایات به حدِ تواتر دانسته نشده اند و در نتیجه، تعداد پیامبران اولوالعزم به عددِ خاصی وصف نشده است. بیشتر مفسران، از جمله طوسی و آلوسی، منظور از «مِن» در عبارت «» را برای تبعیض دانسته اند و بر همین اساس، گروهِ ویژه ای از پیامبران را اولوالعزم می دانند. در مقابل، مفسرانی چون طَبَری، زَمَخشَری و فَخْرِ رازی، «مِن» در آیهٔ ۳۵ احقاف را بیانی دانسته اند و صبر و استقامت را از ویژگی های تمام انبیاء می دانند. مکارم شیرازی، مفسر شیعی در "پیام قرآن"، گزارشی را از "دُرُّ الْمَنثور" گزارش می کند که بر اساس آن، جابر بن عبدالله انصاری، تعداد پیامبرانِ اولوالعزم را ۳۱۳ نفر می داند. رسالت جهانی. از دیگر مسائل مورد اختلاف در منابع کلام اسلامی، جهانی بودنِ رسالتِ پیامبرانِ اولوالعزم نسبت به سایر پیامبران است. در این باره سه نظریهٔ کلی مطرح شده است: فهرست احتمالی. حمدالله مستوفی در کتاب "تاریخ گزیده"، پس از تحقیق در منابع مختلف حدیثی و قرآنی؛ سی و یک پیامبر را گزارش می کند که به جهت ذکر صریح نامشان در قرآن، پیامبران اولوالعزم هستند. منابع. فارسی و عربی انگلیسی
ملی گرایی اسپانیایی یا ناسیونالیسم اسپانیایی به ایدئولوژی گفته می شود که از لیبرالیسم اسپانیا در سال ۱۸۱۲ الهام گرفته شده است و تأکید بر وحدت ملت اسپانیا دارد. در طول نیمه اول قرن ۲۰ (به ویژه در دوران دیکتاتوری پریمو دِ ریورا)، نوع جدیدی از ملی گرایی اسپانیایی با طعم و مزه نظامی مشخص برای مواضع اقتدارگرا (و همچنین ترویج سیاست های مطلوب زبان اسپانیایی در برابر سایر زبان های کشور) به عنوان وسیله ای برای نوسازی کشور از اردوگاه محافظه کار، با تلفیق اصول بازآفرینی با ناسیونالیسم سنتی اسپانیا، مطرح شد. آرمان ملی استبدادی در دوران دیکتاتوری فرانکوئیست، از طریق کاتولیک ملی، که به نوبه خود با افسانه هیسپانیداد تکمیل شد. نمود بارز ملی گرایی اسپانیا در سیاست مدرن اسپانیا، تعویض حملات با ملی گرایی های مختلف منطقه است. گفتمان ملی گرایی اسپانیایی که از ابتدا پس از پایان فرانسیسم به شکل نسبتاً پراکنده و واکنشی وجود داشت، از دهه ۱۹۸۰ اغلب به عنوان میهن پرستی مشروطه شناخته می شود. غالباً مانند سایر ملی گرایان دولت نادیده گرفته می شود، ادعای «عدم وجود» آن مورد رایج مورد حمایت شخصیت های برجسته در حوزه عمومی و همچنین رسانه های ج
معی در کشور بوده است. تاریخچه. از نظر تاریخی، ملی گرایی اسپانیایی به طور خاص با لیبرالیسم، در طول جنگ استقلال اسپانیا علیه ناپلئون اول فرانسه، ظهور کرد.از سال ۱۸۰۸ ما در اسپانیا از ملی گرایی صحبت می کنیم: میهن پرستی قومی، حداقل در میان نخبگان، کاملاً ملی است. این بدون تردید کار لیبرال ها بود. نخبگان مدرن از این فرصت استفاده کردند و سعی در تحمیل برنامه ای از تغییرات اجتماعی و سیاسی داشتند. روش آنها راه اندازی ایده انقلابی ملت به عنوان دارنده حاکمیت بود. اعتقاد بر این است که این ایده حاکمیت اسپانیایی ها را با پیروزی علیه ارتش خارجی و علیه "همکاران" خوزه بناپارت که غیر اسپانیایی قلمداد می شوند، بسیج کرده است"." لیبرال های اسپانیایی پیروزی خود را در میدان نبرد به هویت تب وطن میهن پرستی و دفاع از آزادی تبدیل کردند._خوزه آلوارز جونکو
وِرنِر فون بولتون (؛ ۸ آوریل ۱۸۶۸ – ۲۸ اکتبر ۱۹۱۲) شیمی دان و دانشمند مواد آلمانی بود. وی روشی برای تولید رشته های لامپ های التهابی که از فلز تانتال ساخته شده بودند را در سال ۱۹۰۲ کشف کرد. زندگی. ورنر فون بولتون در شهر تفلیس، گرجستان متولد شد. وی در رشته شیمی در دانشگاه فنی برلین و دانشگاه لایپزیگ تحصیل کرد. پس از فارغ التحصیلی، فون بولتون در شرکت زیمنس و هالسکه در برلین شروع بکار کرد و در سال ۱۸۹۵ به درجه دکترا رسید. در سال ۱۹۰۲ فون بولتون مزیت استفاده از تانتال به عنوان ماده ای برای تولید رشتهٔ لامپ کشف کرد. تانتال در مقایسه با گزینه های قبلی مانند زغال سنگ، درخشندگی بیشتری را با مصرف انرژی کمتر امکان پذیر می کرد. در سال ۱۹۰۵، شرکت زیمنس و هالسکه، فون بولتون را به مدیریت آزمایشگاه مرکزی شرکت منصوب کرد. بعد از سال ۱۹۱۰، لامپ های دارای رشته تانتال با لامپ های دارای رشته تنگستن جایگزین شدند. فون بولتون در ۲۸ اکتبر ۱۹۱۲ در برلین درگذشت. به افتخار وی خیابانی به نام او در محلهٔ زیمنسشتات، واقع در منطقهٔ مسکونی شپانداو برلین نامگذاری شده است.
گوردت بخشی از استکهلم، شمال شرقی اوسترمالم است. نام رسمی آن (لادوگارسگاردت) است. این مکان به دلیل تعداد زیادی آپارتمان مدرنیته مشهور است. گوردت یکی از بزرگترین مناطق مسکونی است که در طول دهه ۱۹۳۰ در استکهلم ساخته شده است و از سال ۱۹۲۹ تا حدود سال ۱۹۵۰ ساخت ساز آن پایان یافته است و حدود ۱۰ هزار نفر را در خود جای داده است. این منطقه شامل فضای باز وسیعی است که برای اهداف تفریحی مورد استفاده قرار می گیرد. نام گوردت (معنی: زمین) اغلب به طور خاص به این منطقه اشاره دارد. در طول فصل تابستان، چندین رویداد مختلف در گوردت مانند سیرک، کنسرت موسیقی و رویداد ورزشی و موارد دیگر وجود دارد. تمام ساختمان های اطراف گوردت بین سال های ۱۹۳۲ و ۱۹۳۷ ساخته شده اند.
در ۳ مه ۲۰۲۱ در ساعت ۲۲:۲۵ منطقه زمانی مرکزی، یک قسمت مرتفع در خط ۱۲ متروی مکزیکو سیتی بین ایستگاه های Olivos و Tezonco در مکزیکو سیتی، مکزیک فرو ریخت. دست کم ۲۳ نفر در اثر سقوط پل و قطار در جاده زیرش کشته شدند. خط ۱۲ در سال ۲۰۱۲ افتتاح شد و جدیدترین خط در این سیستم است. خط ۱۲ در سال ۲۰۱۲ افتتاح شد، جدیدترین خط در سیستم است. از زمان افتتاح این خط، مشکلات فنی و ساختاری را ارائه داده است که منجر به بسته شدن جزئی بخشهای مرتفع در محل وقوع حادثه در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ شد. زمین لرزه Mw7.1 در سال ۲۰۱۷ به دهانه آسیب بیشتری وارد کرد و اگرچه در عرض چند ماه ترمیم شد، اما ساکنان محلی گزارش دادند که هنوز مشکلات پس از سالها وجود دارد.
گرمیان، ( پارسی میانه: "Garamig" / "Garamīkān" / "Garmagān،" پارسی نو / کردی: "Garmakan،" ""، لاتین و یونانی: "Garamaea" ) منطقه ای تاریخی در اطراف شهر کرد نشین کرکوک در شمال عراق است. در جنوب شرقی رودخانه زاب کوچک، جنوب غربی کوه های شهرزور، شمال شرقی کوه های دجله و حمرین واقع شده است، اگرچه گاهی شامل قسمت هایی از جنوب غربی کوه های حمرین و شمال غربی رودخانه سیروان است. نام "بت گرمائی" یا "بت گرمه" ممکن است منشأ سریانی داشته باشد که به معنای "خانه استخوان ها" است، که تصور می شود مرجع استخوان های هخامنشیان ذبح شده پس از نبرد قاطع بین اسکندر مقدونی و داریوش سوم در دشت های بین زاب بالا و رودخانه سیروان باشد. با این حال، طبق گفته مایکل جی مورونی، این نام به نام یک قوم، احتمالاً یک قبیله پارسی گرفته شده است. این منطقه یک استان، گرمکان، تحت ساسانیان بود. مرکز این استان متروک شهری به نام Karkha D'Beth Slokh (در حال حاضر کرکوک) بود و تا قرن چهاردهم که منطقه توسط تیمورلنگ تسخیر شد، دارای جمعیت قابل توجهی از آشوریان نسطوری بود. در حال حاضر این منطقه شامل استان های کرکوک و صلاح الدین و دیاله و واسط و شهر های کرکوک و طوزخ
ورماتو و خانقین و بدره می شود. اکثریت اهالی این منطقه کردها هستند و به زبان کردی کلهری و کردی سورانی تکلم می کنند.
فردریک دی هاوتمن (; unknown date, – ) مکتشف جغرافیایی، ناوبر، فرماندار هلندی بود. در گودا متولد شد او همچنین در سفر تجاری با هدایت برادرش، کورنلیس دی هاوتمن، که کشته شد، از سال ۱۵۹۸ تا ۱۶۰۰ شرکت کرد و توسط سلطان آچه در شمال سوماترا زندانی شد. وی از دو سال اسارت خود - از سپتامبر ۱۵۹۹ تا دسامبر ۱۶۰۱ - برای مطالعه زبان محلی مالایایی و مشاهدات نجومی استفاده کرد. پس از بازگشت دی هاوتمن به اروپا، دی هاوتمن مشاهدات عالی خود را در خصوص فرهنگ لغت و دستور زبان مالایی منتشر کرد بعدتر او با گروهی به سواحل استرالیا رفت و نقشه هایی از آنجا تهیه کرد.
شورش لایسلر شورش لایسلر شورشی در مستعمره نیویورک در قرن هفدهم میلادی بود ودر آن بازرگان آمریکایی آلمانی و کاپیتان شبه نظامیان ژاکوب لایسلر کنترل قسمت جنوبی مستعمره را به دست گرفت و از سال ۱۶۸۹ تا ۱۶۹ آن را اداره کرد.هنگامی که نیروهای انگلیسی و فرماندار جدید به نیویورک اعزام شدند. او توسط این نیروها دستگیر شد و وی را به خیانت محاکمه و محکوم کردند. او اعدام شد ، این شورش باعث قطبی شدن مستعمره شد ، مستعمره به دو جناح رقیب تقسیم شد ،گروه موافق فرماندار بودند و گروه دیگر که شامل طرفداران لایسلر بودند، از او به عنوان یک شهید یاد می کردند.
انتخابات ایالتی ۱۹۱۰ نیویورک ()در ۸ نوامبر ۱۹۱۰ برای انتخاب فرماندار، معاون فرماندار، وزیر امور خارجه ، کنترل کننده امور ایالتی، دادستان کل، خزانه دار ایالت، دو قاضی و همچنین کلیه اعضای مجمع ایالتی نیویورک و سنای ایالت نیویورک برگزار شد. از رأی دهندگان همچنین خواسته شد که آیا برای بهسازی و توسعه پارک بین ایالتی پالیسادس موافق نشر اوراق قرضه هستند یا خیر که رای دهندگان موافقت خود را اعلام نمودند. همچنین اصلاحیه قانون اساسی که پیشنهاد می کرد دو قاضی به دادگاه تجدیدنظر نیویورک اضافه شود و حقوق قضات افزایش یابد با اختلاف تنها ۲۹۲ رأی رد شد.
مارکو ایلی-هانوکسلا (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر بازنشستهٔ اهل فنلاند است که در دستهٔ ۷۴–۷۶ کیلوگرم کشتی فرنگی رقابت می کرد. او یک مدال نقره و یک برنز بازی های المپیک (۲۰۰۰، ۲۰۰۴) و نیز یک مدال طلا (۱۹۹۷)، یک نقره (۲۰۰۶) و یک برنز (۲۰۰۵) را از مسابقات قهرمانی کشتی جهان کسب کرده است.
نظمی آولوجا (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر سابق اهل ترکیه است که در دستهٔ میان وزن کشتی فرنگی مردان رقابت می کرد. او برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ پکن، قهرمان دو دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان در ۱۹۹۶ و ۲۰۰۹ و نایب قهرمان این مسابقات در ۲۰۰۶ و نیز قهرمان چهارگانهٔ مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است.
والریو بولارکا (; – ) کشتی گیر کشتی فرنگی اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
یلنا شالیگینا (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل قزاقستان است.
ظفر گولیف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر سابق آذربایجانی تبار اهل روسیه است.
آلفرد آسیکاینن (; – ) کشتی گیر اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
کونستانتین الکساندرو (؛ ۱۵ دسامبر ۱۹۵۳ – ۱۰ اوت ۲۰۱۴) کشتی گیر اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
اکاترینا بوکینا (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل روسیه است.
ایوان فوندورا (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر سابق اهل کوبا در دستهٔ ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد است. او یک مدال برنز بازی های المپیک (۲۰۰۴ آتن)، یک مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۲۰۰۷) و نیز یک مدال طلای بازی های پان امریکن (۲۰۰۷) را کسب کرده است. فوندورا همچنین قهرمان هشت دورهٔ پیاپی مسابقات قهرمانی کشتی پان امریکن از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ است که از رکوردداران تعداد قهرمانی سبک آزاد در این مسابقات به شمار می رود.
خوان مارن (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۷۱) کشتی گیر بازنشستهٔ اهل کوبا است که در دستهٔ وزنی ۶۲–۶۳ کیلوگرم کشتی فرنگی رقابت می کرد. او یک مدال برنز و دو نقرهٔ بازی های المپیک (۱۹۹۲ بارسلون، ۱۹۹۶ آتلانتا، ۲۰۰۰ سیدنی) و نیز دو مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۱، ۱۹۹۳) را کسب کرده است. او همچنین برندهٔ سه مدال طلای بازی های پان امریکن (۱۹۹۵، ۱۹۹۹، ۲۰۰۳) است. خوان مارن قهرمان ده دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی پان امریکن است که از رکوردداران عنوان قهرمانی در این مسابقات به شمار می رود. او همچنین افتخارت دیگری مانند دو مدال طلای بازی های آمریکای مرکزی و کارائیب را کسب کرده است.
لوبوف وولوسووا (؛ زادهٔ ) کشتی گیر زن اهل روسیه است.
محمد ابراهیموف (به ؛ زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۸۳) کشتی گیر پیشین اوستیایی تبار است که در دستهٔ ۹۶ کیلوگرم کشتی آزاد برای کشور ازبکستان رقابت می کرد. ابراهیموف برندهٔ مدال نقرهٔ المپیک ۲۰۰۴ آتن، مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۰۲ و قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در سال ۲۰۰۴ است. او در المپیک ۲۰۰۴ آتن با پیروزی بر علیرضا حیدری از ایران در نیمه نهایی به فینال این مسابقات راه یافت و با شکست برابر گاتسالوف روسیه ای به مدال نقره رسید.
مارید موتالیموف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل قزاقستان است.
میخائیل سیامیونوف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل بلاروس است.
میرکو انگلیش (؛ زادهٔ ) کشتی گیر سابق اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده است.
مون اویی-جائه (به هانگول: 문의제؛ به هانجا: 文儀濟؛ زادهٔ ) کشتی گیر پیشین اهل کره جنوبی است که در دسته های ۷۶ و ۸۴ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می کرد. او برندهٔ دو مدال نقره بازی های المپیک (۲۰۰۰ و ۲۰۰۴)، دو مدال طلای بازی های آسیایی (۱۹۹۸ و ۲۰۰۲) و نیز دو مدال نقرهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۸ و ۲۰۰۱) است. اویی-جائه همچنین برندهٔ یک مدال طلا (۱۹۹۷) و یک نقره (۲۰۰۴) از مسابقات قهرمانی کشتی آسیا است.
مراد گایداروف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر پیشین اهل روسیه است که در دستهٔ ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد برای بلاروس رقابت می کرد. گایدارف برندهٔ مدال نقرهٔ المپیک ۲۰۰۸ و نیز یک مدال نقرهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۲۰۰۳) است. او همچنین دارای چهار مدال نقره و دو برنز مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است.
پارک یون-چول (به ؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۸۱) کشتی گیر پیشین اهل کره جنوبی در دستهٔ ۵۵ کیلوگرم کشتی فرنگی است. او برندهٔ مدال برنز بازی های المپیک ۲۰۰۸ پکن و دو مدال نقره (۲۰۰۵، ۲۰۰۷) و یک برنز (۲۰۰۶) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان است. یون-چول همچنین برندهٔ مدال طلای بازی های نظامی جهان در سال ۲۰۰۷ است. او در هر دو فینال قهرمانی جهان سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ از حمید سوریان شکست خورد اما در دیدار برای برنز المپیک ۲۰۰۸ پکن موفق شد سوریان را شکست داده و به مدال برنز دست یابد.
سرافیم بارزاکوف (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر پیشین اهل بلغارستان است که در دسته های ۶۳ و ۶۶ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می کرد. بارزاکوف مدال نقرهٔ المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و نیز دو مدال طلا (۱۹۹۸، ۲۰۰۱) و دو مدال نقره (۲۰۰۳، ۲۰۰۵) مسابقات قهرمانی کشتی جهان را کسب کرده است. در سطح اروپا نیز بارزاکوف مجموعاً برندهٔ ده مدال (چهار مدال طلا، دو نقره و چهار برنز) از مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است.
سرگی موریکو (؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۷۰) کشتی گیر بازنشستهٔ اهل مولداوی است که در دستهٔ وزنی فوق سنگین برای شوروی سابق، مولداوی و بلغارستان رقابت کرد. موریکو برندهٔ مدال برنز المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و دو مدال نقره (۱۹۹۳، ۱۹۹۵) و یک برنز (۱۹۹۹) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان است. او همچنین یک مدال طلا، یک نقره و شش برنز مسابقات قهرمانی کشتی اروپا را کسب کرد. موریکو تنها مدال طلای خود را در مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در غیاب الکساندر کارلین در سال ۱۹۹۷ کسب کرد. کارلین او را یکی از سرسخت ترین رقبایش می دانست.
تاپیو سیپیلا (؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۵۸) کشتی گیر اهل فنلاند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
تیبور کومارومی (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل مجارستان بود.
سیتی پاپ، شاخه ای از موسیقی پاپ ژاپنی است که در اواخر دهه ۷۰ میلادی ظهور کرد و در دهه ۱۹۸۰ به اوج خود رسید. این موسیقی در اصل به عنوان شاخه ای از «موسیقی جدید» (به انگلیسی:New Music) ژاپن تلقی می شد اما شامل گستره ای از سبک های دیگر مانند، سافت راک، موج نو، آر اند بی، فانک، ای او آر و بوگی نیز می شود. این موسیقی در زمان شکوفایی اقتصادی ژاپن مطرح شد و با فناوری های جدید آن زمان از جمله واکمن، ضبط کاست خور خودرو و ساز الکترونیک، توانست سبک جدیدی از موسیقی را برای طبقه مرفه ژاپن به وجود آورد. تقریباً هیچ اجماعی در بین محققان در مورد تعریف سبک سیتی پاپ وجود ندارد. در ژاپن، مفهوم سیتی پاپ بیشتر به سبکی از موسیقی اشاره دارد که «احساس زندگی شهری» را القا می کند و مخاطبان آن نیز به طبع، شهرنشینان هستند. بسیاری از هنرمندان این سبک از موسیقی دانان ژاپنی تأثیری نپذیرفته و به جای آن، تا حد زیادی از سبک های موسیقی آمریکایی مانند سافت راک، بوگی و فانک استفاده کردند. همچنین می توان تأثیر سبکی های مثل، دیسکو، جاز فیوژن، موسیقی تراپیکل، موسیقی لاتین، اوکی ناوان و موسیقی کاربیانی را در سبک سیتی پاپ دید. خواننده و ترانه سرا ژاپ
نی، تاتسورو یاماشیتا که از آغاز کنندگان و یکی از موفق ترین خوانندگان این سبک بوده، اغلب به عنوان «شاه سیتی پاپ» از او یاد می شود. در پایان دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی، این سبک موسیقی به علت تغییر ذائقه نسل جوان بعدی به حاشیه رانده شد و مقبولیت پیشین خود را از دست داد؛ اما در دهه ۲۰۱۰ میلادی به سبب ظهور سایت های مثل یوتوب و سایت های اشتراک گذاری موسیقی، این سبک توانست محبوبیت بسیار بالایی در جوامع بین المللی و سایت های اینترنتی خارج از ژاپن پیدا کند که باعث شد ناشران موسیقی ژاپنی بعد از نزدیک به سه دهه دوباره انتشار این سبک از موسیقی را آغاز کنند؛ همچنین ظهور مجدد این سبک سبب متولد شدن سبک ها و زیر سبک های جدیدی مثل ویپورویو، فیوتر فانک، هاردویپور، اَستَتیک و لو-فی هیپ هاپ شد. محققان بر این باورند که دلیل بازگشت و محبوبیت فراوان دوباره این سبک، و همچنین شناخته شدنش در خارج از ژاپن به علت محبوبیت ترانه عشق پلاستیکی از خواننده مطرح ژاپنی ماریا تاکوچی است. در سال ۲۰۱۷ ریمیکس ۸ دقیقه ایی از "عشق پلاستیکی" در سایت یوتوب آپلود شد که در ظرف مدت زمان کوتاهی توانست پیش از ۲۴ میلیون بازدید به دست آورد و باعث شناخته شدن
این سبک در خارج از ژاپن شود؛ موفقیت و محبوبیت فراوان عشق پلاستیکی در فضای مجازی توانست پیش از ۳۰ سال از کنار رفتن این سبک آن را نه تنها احیا بلکه آن را به محبوبیتی برساند که حتی در دوران اوج این سبک در دهه ۸۰ میلادی نیز شاهد نبوده است.
ام دی سی پارتنرز () شرکت تبلیغات آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
جشنواره بین المللی فیلم دهوک که با یاد یولماز گونای کارگردان سرشناس برنده جایزه نخل طلای جشنواره بین المللی فیلم کن فرانسه در سال ۱۹۸۲ و با هدف پل ارتباطی میان کارگردان کُرد و کارگردانان سراسر جهان و همچنین ایجاد تبادل فرهنگی میان ملت های مختلف دنیا تأسیس شده است. این جشنواره در قالب فیلم های بلند سینمایی، کوتاه و مستند در بخش های مختلف رقابتی و غیر رقابتی از جمله بخش رقابتی سینمای جهان، بخش رقابتی سینمای کُردی، چشم انداز سینمای جهان، پانورامای سینمای کردستان و بخش نمایش ویژه در سالن کنگره دانشگاه دهوک و مرکز مازی مول برگزار می شود.
آلیزه آژی (Alizée Agier؛ متولد ۷ ژوئیه ۱۹۹۴) کاراته کای اهل فرانسه است. وی در مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۱۴ که در برمن، آلمان برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان مدال طلا را از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۹، در مسابقات قهرمانی کاراته اروپا ۲۰۱۹ که در گوادالاخارا، اسپانیا برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان موفق به کسب مدال طلا شد. در همان سال، او در بازی های اروپایی ۲۰۱۹ که در مینسک، بلاروس برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان رقابت کرد. او در مرحله حذفی یکی از سه مسابقه اش را برد و به مرحله نیمه نهایی صعود نکرد.
مومو سافتور () شرکت نرم افزار چینی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
نیتنز فیموس () شرکت رستوران های زنجیره ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد.
سایمون مک کوید فیلمسازی استرالیایی است که بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم "مورتال کامبت" (۲۰۲۱) و "مورتال کامبت ۲" (۲۰۲۴) شناخته می شود. پیشینه مک کوید در کارگردانی آگهی های بازرگانی بود.
اوام ئی () شرکت اکتشاف نفت آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
کونا گریل () شرکت رستوران های زنجیره ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
کاسپین هلدینگ () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد.
برنامه های فضایی چین برنامه هایی است سازمان ملی فضایی چین (CNSA) آنها را اداره می کند. ریشه های فناوری این برنامه می تواند از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ مشاهده شود؛ زمانی که چین در پاسخ به تهدیدهای آمریکایی (و بعداً شوروی) یک برنامهٔ موشکی بالستیک را آغاز کرد. با این حال، نخستین برنامهٔ فضایی با سرنشین چینی چند دهه بعد آغاز شد؛ زمانی که یک برنامهٔ شتابان توسعهٔ فناوری با پرواز موفقیت آمیز یانگ لیویی در سال ۲۰۰۳ با فضاپیمای شنژو ۵ به اوج خود رسید. این موفقیت چین را به سومین کشوری که توانست به طور مستقل انسان را به فضا بفرستد، تبدیل کرد. طرح های این برنامه در حال حاضر شامل تکمیل ایستگاه فضایی دائمی چین در سال ۲۰۲۲ و انجام مأموریت سرنشین دار به ماه است. مقام های مربوط از بلندپروازی های گام به گام در درازمدت برای بهره برداری از فضای بین کره زمین و ماه برای توسعهٔ صنعتی یاد کرده اند. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۰ مقام های رسمی نخستین فرود یک وسیلهٔ نقلیهٔ فضایی قابل استفاده مجدد چین را در لوپ نور اعلام کردند.
آی سی اف اینترنشنال () شرکت خدمات حرفه ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
کوابا نزوجی (به لاتین: Cuaba Nzoji) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان مالانژه واقع شده است. کوابا نزوجی ۱۵٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد.
کوانهاما (به لاتین: Cuanhama) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان کونه نه واقع شده است. کوانهاما ۲۰٬۲۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷۴٬۵۲۹ نفر جمعیت دارد.
کوبال دو لومبو (به لاتین: Cubal do Lumbo) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان بنگوئلا واقع شده است.
کوروکا (به لاتین: Curoca) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان کونه نه واقع شده است. کوروکا ۷٬۹۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد.
کونینگا (به لاتین: Cunhinga) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان بیه واقع شده است. کونینگا ۷۳٬۸۲۶ نفر جمعیت دارد.
کویتو کواناوال (به لاتین: Cuito Cuanavale) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان کواندو کوبانگو واقع شده است. کویتو کواناوال ۳۵٬۶۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۸۲۹ نفر جمعیت دارد.
گاسپار هرناندز (به لاتین: Gaspar Hernández) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری دومینیکن است که در استان اسپاییات واقع شده است. گاسپار هرناندز ۳۶۶٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷٬۳۰۲ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گامبو (به لاتین: Gambo-Ouango) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آفریقای مرکزی است که در امبومو واقع شده است.
گامبوس (به لاتین: Gambos) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان اوئیلا واقع شده است. گامبوس ۸٬۱۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹٬۴۶۲ نفر جمعیت دارد.
گراچاک (به لاتین: Gračac) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان زادار واقع شده است. گراچاک ۹۵۷٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۶۹۰ نفر جمعیت دارد.
گراسیچه (به لاتین: Gračišće) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان ایستریا واقع شده است. گراسیچه ۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۳۳ نفر جمعیت دارد و ۴۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کایورا (به لاتین: Caivera) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان بیه واقع شده است.
گریسینانا (به لاتین: Grisignana) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در ایستریا واقع شده است. گریسینانا ۶۸٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳۶ نفر جمعیت دارد.
گریماری (به لاتین: Grimari) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آفریقای مرکزی است که در اوآکا واقع شده است. گریماری ۱۶٬۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۴۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گوئنشاری گوگ (به لاتین: Goenshari Gewog) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است که در ناحیه پوناخا واقع شده است.
گوانانیکو (به لاتین: Guananico) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری دومینیکن است که در استان پوئرتو پلاتا واقع شده است. گوانانیکو ۵۷٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۹۵۴ نفر جمعیت دارد.
گوایوبین (به لاتین: Guayubín) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری دومینیکن است که در استان مونته کریستی واقع شده است. گوایوبین ۸۹۹٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۵۸۶ نفر جمعیت دارد.
گارچن (به لاتین: Garčin) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان برود-پوساوینا واقع شده است.
گورژانی (به لاتین: Gorjani) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان اوسیک-بارانیا واقع شده است. گورژانی ۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٫۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
گوریجان (به لاتین: Goričan) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان مجیموریه واقع شده است. گوریجان ۲۱٫۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۲۳ نفر جمعیت دارد.
گوزد (به لاتین: Gvozd) یک شهرستان در کرواسی است که در شهرستان سیساک-موسلاوینا واقع شده است. گوزد ۲۱۵٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۹۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گوشی گوگ (به لاتین: Goshi Gewog) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است که در استان داگانا واقع شده است.
گوگونو (به لاتین: Gogounou) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در استان آلیبوری واقع شده است. گوگونو ۴٬۹۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۷٬۷۹۳ نفر جمعیت دارد و ۳۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گوندینچی (به لاتین: Gundinci) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان برود-پوساوینا واقع شده است. گوندینچی ۵۹٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
کوبلی (به لاتین: Cobly) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در ناحیه آتاکورا واقع شده است. کوبلی ۸۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد.
هاوت کومو (به لاتین: Haut-Komo) یک منطقهٔ مسکونی در گابن است که در Woleu-Ntem Province واقع شده است. هاوت کومو ۳٬۴۰۳ نفر جمعیت دارد.
هاوت نکام (به لاتین: Haut-Nkam) یک منطقهٔ مسکونی در کامرون است که در منطقه غرب (کامرون) واقع شده است. هاوت نکام ۹۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۱٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
هاوت نیونگ (به لاتین: Haut-Nyong) یک منطقهٔ مسکونی در کامرون است که در منطقه شرق (کامرون) واقع شده است. هاوت نیونگ ۳۶٬۳۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۶٬۷۶۸ نفر جمعیت دارد.
هرواتسکا دوبیکا (به لاتین: Hrvatska Dubica) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان سیساک-موسلاوینا واقع شده است. هرواتسکا دوبیکا ۱۲۹٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۸۹ نفر جمعیت دارد.
هوئوگبه (به لاتین: Houéyogbé) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در استان مونو واقع شده است. هوئوگبه ۲۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد.