Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تمایز شد. در طول جنگ جانشینی اسپانیا، بایرن در کنار فرانسه جنگید. پس از شکست در نبرد بلانهایم، ارتش بایرن به عنوان یک نیروی جنگی منسجم وجود نداشت، اگرچه باقیمانده های کوچک تا پایان جنگ به مبارزه ادامه دادند. بایرن پس از جنگ توسط نیروهای اتریشی اشغال شد، که منجر به خیزش مردم شد، به طوری که بصورت خونین سرکوب شد. تا قبل از سال ۱۷۰۱ که جنگ جانشینی اسپانیا رخ داد، ترکیب ارتش همان بود که در زمان جنگ با عثمانی وجود داشت. در سال ۱۷۹۰ اصلاحات اساسی در ارتش بایرن بوجود آمد. ژنرال های توانا ارتش بایرن را بر اساس دیسیپلین فرانسوی اصلاح کردند و به زودی مدرن ترین ارتش در آلمان و اولین ارتشی در آلمان شد که شلاق زدن را لغو کرد. ارتش بایرن عمدتاً مبتنی بر خدمت سربازی اجباری بود. ۱۸۷۱–۱۹۱۸: امپراتوری آلمان. در قانون اساسی امپراتوری آلمان، بایرن توانست حقوق گسترده ای را به ویژه در مورد حاکمیت نظامی برای خود تضمین کند. ارتش بایرن نه تنها مانند پادشاهی های ساکسونی و وورتمبرگ، نیروهای خود، وزارت جنگ و سیستم قضایی نظامی خود را حفظ کرد، بلکه از شماره گذاری مجدد هنگ های ارتش در سراسر امپراتوری مستثنی شد و فقط تحت کنترل امپراتوری آلما
ن قرار گرفت. کنترل در زمان جنگ بایرن همچنین لباس های پیاده نظام آبی روشن خود را حفظ کرد. افسران و مردان ارتش بایرن همچنان به پادشاهی بایرن و نه امپراتور آلمان سوگند یاد می کردند. با این وجود، طرحی یونیفرم ها، تجهیزات و آموزش به سبک پروس استاندارد شد. جنگ جهانی اول. در آغاز جنگ، بیشتر نیروهای بایرن در ارتش ششم آلمان به فرماندهی شاهزاده روپرشت بایرن، وابسته به فرماندهی عالی ارتش آلمان، گروه بندی شدند. نیروهای ذخیره ای که در بایرن باقی مانده بود تحت نظارت وزارت جنگ بایرن باقی ماند. ارتش ششم در نبرد لورن در سال ۱۹۱۴ و در نبردهای دیگر در جبهه غربی جنگید، اما به تدریج واحدهای آن با لشکرهای غیر بایرن جایگزین شدند. سرجوخه آدولف هیتلر، اگرچه تابع اتریش-مجارستان بود، به عنوان داوطلب در هنگ پیاده نظام شانزدهم بایرن خدمت کرد. در مجموع ۲۰۰٬۰۰۰ تبعه بایرن در جریان درگیری کشته شدند. بایرن همچنین نیروهای خود را در قلعه های کنفدراسیون آلمان در لاندو و اولم نگهداری می کرد. پس از سال ۱۹۱۸. انقلاب نوامبر ۱۹۱۸ آلمان منجر به کناره گیری لودویگ سوم پادشاه بایرن شد. برخی از سربازان در حال خلع ید به فرایکورپس محافظه کار دولت موقت بامب
رگ علیه جمهوری شوراهای بایرن که در مونیخ اعلام شده بود، پیوستند. پیمان ورسای در سال ۱۹۱۹ منجر به انحلال ارتش امپراتوری آلمان شد. دولت بایرن ارتش کوچکی بایرن تشکیل داد که در سال ۱۹۲۴ در رایشسور ادغام شد.
"نباید با فیلم تلویزیونی معلّم (مینی سریال) که از این فیلم اقتباس شده است؛ اشتباه گرفته شود." معلّم (به انگلیسی: A Teacher) فیلمی در ژانر درام، رومانتیک، به نویسندگی و کارگردانی هانا فیدل محصول سال ۲۰۱۳ کشور ایالات متحده آمریکا است. از بازیگرانی که دراین فیلم به ایفای نقش پرداخته اند، می توان از لیندزی بِرج، ویل بریتین و جنیفر پردیگر می توان نام برد. موسیقی این اثر نیز کار برایان مکامبر می باشد. فیلم برداری اصلی این فیلم در آستین، تگزاس انجام شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۳ در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳ به نمایش درآمد؛ و پس از آن در جشنواره هایی مانند جشنواره فیلم جنوب از جنوب غربی، جشنواره بین المللی فیلم تسالونیکی، جشنواره فیلم مریلند و جشنواره بین المللی فیلم اولدنبورگ به نمایش درآمد. برای توزیع در ایالات متحده توسط شرکت آزمایشگاه اسیلوسکوپ خریداری و در ۶ سپتامبر همان سال منتشر شد. در هلند نیز توسط شرکت فیلم وان ساندَنس توزیع گردید. در نهایت معلّم در ۷ عنوان کاندید دریافت جایزه از فستیوال های معتبر جهانی گردید و سرانجام در جشنواره بین المللی فیلم دالاس موفق به کسب جایزه بزرگ هیئت داوران این جشن
واره و جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن در جشنواره جنوب از جنوب غربی در سال ۲۰۱۳ شد. این فیلم در گیشه و در مجموع فروش توانست به مبلغ ۸٬۳۴۸ دلار دست پیدا کند. داستان. «دایانا واتس»، معلم جوان درس زبان انگلیسی دبیرستانی در حومه تگزاس است؛ او با «اریک تال»، یکی از دانش آموزان خود که هنوز به سن قانونی نرسیده است؛ رابطه عاشقانه، نامشروع و جنسی دارد. در کلاس درس، دایانا و اریک سعی می کنند به طور معمول رفتار کنند؛ تا رابطه خود را پنهان کنند. جدای از نگاه های عاشقانه به یکدیگر و یافتن زمانی بعد از کلاس برای سکس، آنها از اینکه این روابط آنها را گرفتار کند، هراس دارند. یک روز، تعدادی از معلمان، از دایانا دعوت می کنند تا بعد از مدرسه برای صرف نوشیدنی به آنها ملحق شود، اما او قبول نمی کند. آن شب دایانا در خانه مارک با او همبستر می شود. او که نمی خواهد مارک را از دست بدهد، از قصدش برای همیشه ماندن با او می گوید. مدتی بعد، دایانا و هم اتاقی اش، «سوفیا»، در مورد برنامه های خود برای روز شکرگزاری صحبت می کنند. سوفیا مشتاقانه به دایانا می گوید، که می خواهد او را با خانواده و البته دو دوست مرد مجرد خود به نام های «ریچ و دن» در یک
مهمانی در هیوستون، معرفی کند. دایانا درپی پیامی از اریک که دل تنگ او است، به حمام می رود تا چند عکس برهنه بگیرد تا برای اریک بفرستد. او بعداً با سوفیا در مهمانی شرکت می کند و با ریچ و دن ملاقات می کند؛ ولی برعکس نظر سوفیا، آنها را مناسب خود نمی بیند. دایانا به بهانه خستگی و با گرفتن سویچ ماشین، مهمانی را ترک کرده به خانه برمی گردد. پس از تعطیلات تعطیلات، «جسیکا» همکار دایانا به او می گوید، که عکسی برهنه از یک دانش آموز دختر در دبیرستان دست به دست می شود. در حالی که جسیکا ابراز تاسف می کند که نوجوانان جوان چقدر می توانند بی دقت باشند؛ دایانا متوجه می شود که عکسی که او برای اریک فرستاده نیز می تواند به همین راحتی پخش شود. او بعد از مدرسه با اریک در پارکینگ ملاقات می کند و از او می خواهد که عکس را حذف کند؛ اریک هم قبول می کند. آن ها برای شب و در خانه دایانا، قرار ملاقات می گذارند. آن شب دایانا می گوید که مسئول نظارت بر دختران در مراسم رقص سادی هاوکینز شده است. ("مراسمی در کانادا و آمریکا که توسط کالج ها برپا می شود؛ ولی برعکس عرف معمول، دختران برای رقصیدن از پسران دعوت می کنند"). اریک نیز درحین معاشقه، به او می
گوید که دختری از او خواسته تا با او برقصد. دایانا کمی حسود می شود، اما اریک به او اطمینان می دهد که قرار آنها هیچ معنایی نداشته و او فقط با این دختر می رود تا چیزی مشکوک به نظر نرسد. قرار عاشقانه بعدی آن ها در خانه برادر اریک گذاشته می شود؛ و آنها پس از هم بسترشدن، باهم می آمیزند. دایانا و اریک برای تعطیلات آخر هفته و بدون اطلاع خانواده اریک، به مزرعه پدری اریک می روند. در نیمه راه، اریک که خود را جوانی تکامل یافته و قوی می بیند؛ از دایانا تَسخیرشده، تقاضای رابطه دهانی می کند. صبح روز بعد، در حالی که آنها مشغول رابطه جنسی هستند؛ جِیمز سرکارگر مزرعه به ملک می رسد؛ و دایانا با عجله در حمام پنهان می شود. پس از صحبت و رفتن جیمز، دایانا با ترس ازدَست دادن شغلش از اریک که بی تفاوت است؛ می پرسد، که آیا جیمز به پدرش چیزی خواهد گفت؟ اریک که جِیمز را انسانی خوب می داند، با کمی شک به او اطمینان خاطر می دهد. اما دایانا از او می خواهد که مدتی رابطه خود را متوقف کنند. دایانا به ایوان عمارت رفته تا تنها باشد؛ اریک نیز به او می پیوندد و سعی می کند با اغوای دایانا با او سکس کند، اما دایانا با بی رحمی و با عصبانیت او را دور م
ی کند. دایانا که تنها شده و از طرفی عاشق اریک است؛ و شاهد روابط سوفیا هم اتاقی اش در خانه و همکارانش در دیسکو با دوستانشان است؛ به الکل پناه می برد و در لپ تاپش عکس های اریک را مرور می کند. در نهایت و پس از بازگشت به مدرسه، دایانا از اریک می خواهد که بعد از کلاس با هم صحبت کنند. او اعتراف می کند که دلش برای اریک تنگ شده و از او برای شام دعوت می کند. در حین گفتگو، جسیکا بدون خبر وارد کلاس شده و دایانا یک جلسه درسی را صحنه سازی می کند. در خانه دایانا، آن ها شروع به برقراری رابطه جنسی می کنند؛ اما در حین رابطه، دایانا رفتاری دوقطبی از خود نشان می دهد. دایانا، اریک را شیرین و دوست داشتنی می داند؛ اما با اِسترس، مدام از اشتباه بودن سکس با اریک سخن گفته و تمرکز برای رابطه ندارد. اریک که حال خراب او را می بیند؛ به التماس دایانا برماندن توجه نمی کند و درست در زمانی که سوفیا وارد خانه شده است، بیرون می رود. سوفیا که شوکه شده، دنبال کردن ناامیدانه اریک توسط دایانا را تماشا می کند. دایانا بلافاصله سوار ماشینش می شود و به سمت خانه اریک می رود. در ماشینش و وقتی که اریک تماس های او را رد می کند؛ دایانا با تلفن ثابت خانه تم
اس گرفته، با پدر اریک صحبت می کند. پدر اریک بافرض همکلاسی بودن دایانا، از او می خواهد که روز بعد و در مدرسه با او صحبت کند. دایانا که کنترلی بر ذهن خود ندارد؛ به سمت پنجره اتاق خواب اریک می رود؛ تا او را وادار به صحبت کند. دایانا که عاشق اریک است، با التماس به او می گوید که رابطه آن ها سال بعد و در دانشگاه یوتا می تواند ادامه داشته باشد. صحبت آنها با نزدیک شدن پدر اریک به نتیجه نمی رسد و دایانا مجبور به ترک اریک می شود. دایانا به یک هتل می رود و با چک کردن صندوق صوتی خود پیامی از یکی از جسیکا دریافت می کند؛ که به او می گوید که پدر اریک در مدرسه است و مهم است که فوراً خود را به آنجا برساند. دایانا وقتی متوجه عواقب اعمال خود می شود، شروع به گریه کردن می کند. متن آهنگ فیلم. اگر عشق تو گناه است؛ کمی به من زمان بِده/ چون من گناهکار خواهم ماند/ گاهی اوقات خود را در دادگاه حس می کنم/ چون عزیزم، عاشقت هستم/ من زندانی او هستم و خدا قاضی/ چون دو رفیق و دوست/ پس خدایا به صحبتم گوش بده/ اگر نمی خواهی قلب او را بدزدم/ اول مرا قُل و زنجیر کن و بعد از او جدایم کن/ اگر مرا رها کنی/ بازهم به عشقم برمی گردم/ خدایا به من رحم کن
/ من یک نقشه داشتم/ که قلبش را بدزدم و فرارکنم/ اما گرفتار شدم/ خدایا من گناهکارم/ اما اگر به من اجازه رهایی بدهی/ من دوباره همان کار را انجام خواهم داد. پیوند به بیرون. معلّم، در سایت اصلی فیلم
مارلی آکه (زاده ۵ ژانویه ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که به صورت قرضی برای باشگاه فوتبال ایوردون-اسپورت بازی می کند. وی اصالتا اهل ساحل عاج است و در فرانسه به دنیا آمده است.
مریانا دختر فتح الله بن نصرالله مَرّاش (عربی: ، ۱۸۴۸ – ۱۹۱۹ م) که با نام های ماریانا المراش یا مریانا مراش الحلبیه نیز شناخته می شود، نویسنده و شاعر سوری بود. او سنت مجمع ادبی زنان در جهان عرب را احیا کرد و اولین زن سوری بود که مجموعه شعر منتشر کرد. او همچنین اولین زنی است که در روزنامه های عرب زبان مطالب می نوشت. زندگی. پیشینه و آموزش. ماریانا مراش در حلب، شهری در سوریه، در خانواده ای قدیمی از بازرگانان که به خاطر علایق ادبی خود شهرت داشتند، به دنیا آمد. پس از به دست آوردن ثروت بالایی در قرن هجدهم، خانواده به خوبی در حلب جای خود را پیدا کرده و در آنجا مستقر شدند، دوران حیات او در حلب، با درگیری های مذهبی و فرقه ای همراه بود تا جایی که پدر ماریانا، با نوشتن رساله ای در سال ۱۸۴۹، تلاش کرد تا درگیری های فرقه ای را خنثی کند. او یک کتابخانه خصوصی بزرگ ساخته بود تا به سه فرزندش فرانسیس، عبدالله و ماریانا آموزش کامل، به ویژه در زمینه زبان و ادبیات عربی بدهد. همان طور که مرلین بوث گفته است، مادر ماریانا از «خانواده مشهور الآنتاکی» بود که با اسقف اعظم دیمیتریوس آنتاچی ارتباط داشت. حلب در آن زمان مرکز مهم فکری امپراتو
ری عثمانی بود که متفکران و نویسندگان زیادی در آن نگران آینده اعراب بودند. در مدارس مبلغان فرانسه بود که خانواده مراش زبان عربی را با زبان فرانسه و سایر زبان های خارجی (ایتالیایی و انگلیسی) آموختند. به نقل از مرلین بوث، والدین ماریانا با ارائه آموزش به دخترشان، در زمانی که زنان مدیترانه شرقی هیچ آموزشی دریافت نمی کردند، این باور رایج در آن زمان را به چالش کشیدند که یک دختر نباید آموزش ببیند. بدین ترتیب فتح الله دختر پنج ساله خود را به مدرسه مارونی فرستاد بعدها، ماریانا توسط راهبه های سنت جوزف در حلب آموزش دید. او سرانجام به یک مدرسه انگلیسی در بیروت رفت. او علاوه بر تحصیلات رسمی در این مدارس، جایی که در معرض فرهنگ فرانسوی و آنگلوساکسون قرار داشت، تحت تعلیم پدر و برادرانش بود، به ویژه در زمینه ادبیات عرب از پدرش آموزش دید. در اولین بیوگرافی مریانا ذکر شده است که او در زبان های فرانسوی، عربی و ریاضیات عالی بود و "قانون" می نواخت و به زیبایی آواز می خواند. محمد راغب الطباخ مورخ حلبی نوشت که او در حلب بی نظیر بود و «مردم با چشم دیگری به او می نگریستند». با اینکه خواستگاران زیادی داشت، در ابتدا آرزو داشت مجرد بماند
. با این حال، او پس از مرگ مادرش متقاعد شد که ازدواج کند و حبیب قضبان را که از فرزندان یک خانواده مسیحی محلی بود، برای شوهر انتخاب کرد. حاصل این ازدواج یک پسر و دو دختر بود. حرفه ادبی. در اوایل سال ۱۸۷۰، مراش شروع به همکاری با مقالات و اشعار در مجلاتی در بیروت کرد. او در مقالات خود از وضعیت زنان عرب انتقاد کرد و از زنان عرب خواست - صرف نظر از تعلقات مذهبی آنها - به دنبال آموزش باشند و در مورد مسائل مورد علاقه خود اظهار نظر کنند. مجموعه شعر او "بنت فیکور" (دختری اندیشه) در سال ۱۸۹۳ در بیروت منتشر شد. مراش پس از سرودن شعری در تعالی سلطان عبدالحمید دوم، از سوی دولت عثمانی اجازه چاپ کتاب خود را دریافت کرد. سبک شعر او بسیار سنتی تر از برادرش فرانسیس بود، که نمونه آن مرثیه ای بود که او برای زاری از مرگ او سروده بود. با این حال، او با شعر رمانتیک های فرانسوی، به ویژه شعر آلفونس دو لامارتین و آلفرد دو موسه، در خانه بود.
سر مارتین فروبیشر (Sir Martin Frobisher) (زاده ۱۵۳۵- درگذشت ۲۲ نوامبر ۱۵۹۴)، ملوان انگلیسی و ناخدایی که برای یافتن گذرگاه شمال غربی سه بار به بر جدید سفر کرد. احتمالاً قبل از ورود به خلیج فروبیشر و پهلو گرفتن در جزیره بافین امروزی، جزیره رزولوشِن را در نزدیکی لابرادور در شمال شرقی کانادا دید. فروبیشر در دومین سفرش چیزی پیدا کرد که به نظرش سنگ طلا بود و ۲۰۰ تُن از این سنگ را با سه کشتی به انگلستان برد و تخمین های اولیه نشان داد که سود این مقدار سنگ به ازای هر تُن ۵٫۲۰ پوند بود. فروبیشر که مورد تشویق قرار گرفته بود با ناوگان بزرگتری به کانادا برگشت و معدن های زیادی اطراف خلیج فروبیشر حفر کرد. او ۱۳۵۰ تُن از این سنگ را به انگلستان برد و بعد از سال ها گداخت معلوم شد سنگ بی ارزشی به اسم هورنبلاند بود. به عنوان ناخدای انگلیسی ثروت زیادی از کشتی های فرانسوی را تاراج کرد. بعدها به دلیل شکست دادن ناوگان اسپانیایی آرمادا در سال ۱۵۸۸ نشان شوالیه را دریافت نمود. اوایل زندگی. مارتین فروبیشر احتمالاً در سال ۱۵۳۵ یا ۱۵۳۶ زاده شد، پسر بازرگانی به اسم برنارد فروبیشر از آلتفتس، یورکشایر و مارگارت یورک از گاوث ویت بود. سومین فر
زند از میان پنج فرزند خانواده بود و پدرش ناگهان در سال ۱۵۴۲ از دنیا رفت. خانواده تحت حمایت عمویش فرانسیس فروبیشر قرار گرفت. اطلاعات کمی در مورد دوران کودکی اش در یورکشایر موجود است و به نظر می-رسد تحصیلاتش ابتدایی بود. فروبیشر جوان را به امید فرصت بهتر در سال ۱۵۴۹ برای زندگی با خانواده مادری اش، سر جان یورک به لندن فرستادند. یورک عضو ثروت مند و تأثیرگذار مرچنت تیلورز بود و ارتباطات مهمی در نظام سلطنتی داشت. در سال ۱۵۵۳ توماس ویندهم اولین مأموریت به غرب آفریقا را هدایت کرد و سه کشتی و ۱۴۰ سرباز را همراه خود برد. یورک یکی از سرمایه گذاران این سفر بود و فروبیشر با ظرفیتی ناشناخته همراه این گروه بود. بعد از شکست دادن کشتی های پرتغالی در نزدیکی مادیرا موفقیت آمیزترین معامله خود را در گلدکوست انجام دادند و لباس های انگلیسی را در ازای ۱۵۰ پوند طلا مبادله کردند. با ادامه مسیر به سمت جنوب به بنین رسیدند و مستقیماً با پادشاه اوبا اورهگبوآ مذاکره کردند و ۸۰ تُن کاغذ مِلِگتا درخواست کردند. اورهگبوآ بعد از مخالفت های اولیه با این معامله موافقت کرد اما در زمانی که کاغذ جمع آوری می شد، بیماری به گروه انگلیسی نفوذ کرد و بسیا
ری از آن ها از جمله رهبر مأموریت ویندهم کشته شدند. به تعداد کافی دریانورد نداشتند تا تمام گروه را هدایت کنند پس یک کشتی را رها کردند و حتی به خاطر وحشتی که داشتند، تعدادی از اعضای گروه را جا گذاشتند. سفر بازگشت برای خدمه بیمار و اندک بسیار دشوار بود. یک کشتی دیگر از دست رفت و زمانی که تنها کشتی بازمانده به انگلستان رسید تنها ۴۰ نفر از ۱۴۰ خدمه زنده بودند. فروبیشر یکی از بازمانده ها بود، شاید این تائیدیه ای بر حرف یورک بود که می گفت فروبیشر «روح بزرگ و شجاعت زیاد و مقاومت بدنی طبیعی دارد». با وجود از دست رفتن دو کشتی و ۱۰۰ نیرو سفر سال ۱۵۵۳ موفقیت مالی قلمداد شد و سرمایه گذارانی مانند یورک در سال ۱۵۵۴ یک سفر تجاری دیگر به گینه پرتغالی را سرمایه گذاری کردند. فروبیشر که با اولین تجربه اش نترس شده بود در این سفر شرکت کرد و به عنوان کارآموز تجارت زیر نظر نماینده تجاری یورک جان برین کار کرد. در نوامبر ۱۵۵۴ سه کشتی به فرماندهی جان لاک از دارمواث حرکت کردند. احتمالاً اولین آشنایی فروبیشر با خانواده لاک بود، رابطه ای که نقش مهمی در آینده-اش داشت. بعد از هفت هفته دریانوردی اولین پهلوگیری آن ها نزدیک رود سستوس یعنی لیبر
یای امروزی بود. مقداری فلفل خردیدند و راهی گلدکوست، یعنی مرکز تجاری طلایِ غرب آفریقا شدند. دولت محلی حاضر نشد با انگلیسی ها معامله کند تا اینکه یک گروگان به آن ها دادند تا مطمئن شوند مذاکرات صادقانه پیش برود. فروبیشر داوطلب شد نقش گروگان را داشته باشد و مذاکرات ادامه یافت. اما قبل از اینکه موفق شوند معامله کنند یک کشتی پرتغالی ظاهر شد و به ناوگان انگلیسی شلیک کرد. گروه انگلیسی فروبیشر را رها کردند و برای تجارت به جای دیگری رفتند و در نهایت با محموله ارزشمندی از طلا، فلفل و عاج به انگلستان برگشتند. اسیرکنندگان آفریقایی فروبیشر را در مکان تجاری مینا به پرتغالی ها تسلیم کردند و او در قصر سائو خورخه دا مینا زندانی شد. مقامات پرتغالی بعد از نُه ماه او را به پرتغال فرستاند و در نهایت در سال ۱۵۵۸ به انگلستان بازگشت. ناخدا و دزد دریایی. شرایط و زمان برگشت فروبیشر از پرتغال نامشخص است. هیچ نشانه تلاش سیاسی یا مالی برای آزادی او موجود نیست، شاید پرتغالی ها متوجه شدند اسارت فردی با رده سیاسی پایین دیگر سودی برایشان ندارد. حتماً فروبیشر فوراً بعد از آزادی اش به دریا بازگشت. اسنادی نشان می دهند در سال ۱۵۵۹ سفری به ساحل با
ربری داشته تا یک اسیر انگلیسی به اسم آنتونی هموند را آزاد کند. در سپتامبر همان سال یک دزد دریایی مشهور، هنری استرانگ ویز در دادگاه شهادت داد که فروبیشر در نقشه بی نتیجه حمله به قلعه مینای پرتغالی ها که خودش در سال ۱۵۵۵ در آن زندانی بود دست داشته است. گذر شمال-غرب. در بیشتر مدت قرن شانزدهم امکان وجود یک مسیر شمالی به کاتای و هند شرقی مورد بحث و آزمایش انگلستان بود. سباستین کبوت در سال ۱۵۰۸ یکی از اولین ماموریت های خود برای جستجوی مسیر شمال غربی انجام داد. رابرت ترون و راجر بارلو در دهه ۱۵۳۰ مذبوحانه تلاش کردند توجه هنری هشتم را به نقشه ای برای دریانوردی مستقیم از قطب شمال به چین جلب کنند. در سال ۱۵۵۱ گروهی از بازرگانان انگلیسی (که بعدها به اسم شرکت ماسکاوی معروف شدند) برای جستجوی مسیر از شمال شرقی به کاتای تشکیل شد. گروه موفق به پیدا کردن مسیر نشد اما رابطه تجاری طولانی مدتی با روسیه برقرار کرد. همفری گیلبرت در دهه ۱۵۶۰ حامی تأثیرگذاری برای پیدا کردن مسیر شمال-غرب بود و مقاله پر جزئیاتی در حمایت از این ایده نوشت. گرچه فروبیشر اوایل دهه ۱۵۶۰ تمایل خود را برای پیدا کردن مسیر شمال-غرب ابراز کرد، سال ها بعد دست به
اقدامی برای عملی کردن این ایده زد. فروبیشر در سال ۱۵۷۴ از شورای خصوصی درخواست اجازه و حمایت مالی برای انجام مأموریتی جهت پیدا کردن مسیر شمال-غرب به دریای جنوبی (اقیانوس آرام) و بعد از آن کاتای کرد. بعضی از نمایندگان از پیشنهاد او خوشحال شدند اما او را به شرکت ماسکاوی ارجاع دادند، ماسکاوی کنسرسیوم بازرگانان انگلیسی بود که قبلاً چند گروه را برای پیدا کردن مسیر شمال-شرق به حوزه سواحل قطبی نروژ و روسیه اعزام کردند و حقوق انحصاری مسیرهای دریای شمالی به شرق را در اختیار داشتند. سفر دریایی اول. فروبیشر در سال ۱۵۷۶ شرکت ماسکاوی را متقاعد کرد به وی مجوز مأموریت بدهند. در ۲۶ ژوئن ناوگان کوچک با کمک سرپرست شرکت مایکل لاک (که پدر پُر نفوذ وی ویلیام لاک مجوز تولید انحصاری پارچه داشت و لباس های فاخری برای هنری هشتم آماده می کرد)، به جزایر شت لند رسیدند و برای تعمیر نشتی اتاقک مایکل و سطل های آب توقف کردند. جزیره برچ در هجدهم اوت رویت شد و به افتخار نجار کشتی که آن را کشف کرده بود نام گذاری شد، در این قسمت مأموریت با بومیان رو به رو شدند. و از یکی از آن ها خواستند گروهشان را در این منطقه هدایت کند. فروبیشر پنج نفر از افراد
ش را با قایقی اعزام کرد تا آن بومی را به ساحل برسانند و به آن ها هشدار داد بیش از حد به هیچ کدام آن ها نزدیک نشوند. گرچه خدمه قایق سرپیچی کردند و پنج نفر از افراد فروبیشر اسیر شدند. سفر دریایی دوم. در سال ۱۵۷۷ مأموریت بزرگتری نسبت به قبلی انجام شد. ملکه کشتی سلطنتی نیروی دریاییِ ۲۰۰ تنی ایچ ام اس اِید را به شرکت کاتای امانت داد (جیمز مک درموا نویسنده زندگی نامه فروبیشر می گوید ملکه کشتی را به شرکت فروخت) و هزار پوند در این مأموریت سرمایه گذاری کرد. فروبیشر قبل از ۳۰ مارس از ملکه خواسته بود به عنوان دریادار عالی آب های شمال غربی و فرماندار تمام زمین های کشف شده منصوب کند و بتواند پنج درصد از سود تجارت را دریافت کند. کالی چائو هنگام رسیدن به انگلستان به خاطر زخمی در حال مرگ بود، دنده اش هنگام اسیر شدن به طور غیرعمدی شکست و در نهایت ریه اش را شکاف داد. اسم این فرد بومی کالیچو، آرناک یا ناتاک گزارش شده است. فروبیشر در وینزدور مورد استقبال و تشکر ملکه قرار گرفت. همه چیز آماده شده بود و هزینه قابل توجهی برای بردن این کشتی قیمتی (حدود ۲۰۰ تنی) به خانه صرف شد. این مسئله زمان زیادی طول کشید و باعث تنش میان گروه های ذی
نفع شد. اواخر زندگی. فروبیشر در سال ۱۵۹۰ از روستای آلتوفتس دیدن کرد و به عنوان مهمان افتخاری در منزل ثروت مندان و اشراف یورکشایر به عنوان میهمان مورد استقبال قرار گرفت. او توجه ویژه ای به دوروتی ونت وورث، دختر توماس، اولین بارون ونت وورث داشت (۱۵۴۳ الی ژانویه ۱۶۰۱)، او به تازگی همسرش پل ویتی پول از ایپسوییچ را از دست داده بود و مدتی قبل از اکتبر همسر دوم فروبیشر شد. او در نوامبر ۱۵۹۱ ملک اجاره ای ویت وود در یورکشایر را به مبلغی نامشخص و همچنین فینینگلی گرینج در ناتینگهام شایر که متعلق به مترسی پریوری بود به مبلغ ۹۴۹ پوند خریداری کرد. فروبیشر ویت وود را محل اصلی زندگی خود قرار داد و موقعیت جدیدش به عنوان مالک زمین را مناسب تشخیص داد اما لذت چندانی در زندگی روستایی حس نکرد. سال بعد فروبیشر مسئول یک ناوگان انگلیسی شد که برای مسدود کردن ساحل اسپانیا و دیدار با ناوگان جواهرات اسپانیایی اعزام شده بودند. تجهیزات این ناوگان به وسیله سرمایه گذارانی از جمله ملکه، ارل کامبرلند، سر والتر رالی و برادرش جان هاوکینز فراهم شد. ناوگان به دو واحد تقسیم شده بود، اسکادران فروبیشر که در آب های ساحلی پرتغال نزدیک برلینگز گشت می زد
ند، در حالی که اسکادران سر جان برو و جان نورتون منطقه آزورز رو پوشش می دادند و جایزه بزرگی را به دست آوردند، کشتی مادر خداوند و فروبیشر از شنیدن این خبر بسیار ناراحت شد. فروبیشر در سپتامبر ۱۵۹۴ گروهی از کشتی ها را هدایت می کرد که مورالیکس را محاصره و وادار به تسلیم کردند. ماه بعد با گروهی دیگر برست را محاصره و تسلیم کرد و هنگام محاصره قلعه کروزون، قلعه تصرف شده اسپانیایی ها از ناحیه ران تیر خورد. جراحی که گلوله را بیرون آورد بانداژ را در بدنش جا گذاشت و چند روز بعد در ۲۲ نوامبر عفونتی شدید باعث مرگش در پلی موث شد. قلبش در کلیسای سن اندروز، پلی موث دفن شد و جسدش به لندن منتقل شد و در گایلز ویت ات کریپل گیت خاکسپاری شد. بریتانیا. ناوشکن رده پارکر در روند ساخت ایچ ام اس فروبیشر نام گذاری شد اما در سال ۱۹۱۵ موقع آغاز به کار ایچ ام اس پارکر نام گذاری شد. در سال ۱۹۲۱ از رده خارج شد. کروزر کلاس هاوکینز ایچ ام اس فروبیشر نیروی دریایی به احترام او نام گذاری شد. در سال ۱۹۱۵ ساخته و در سال ۱۹۴۹ از رده خارج شد. لوکوموتیو بخار اس آر لورد نلسون به احترام او نام گذاری شد. فروبیشر کرسنت بخشی از باربیکن استیت در لندن به افتخا
ر فروبیشر نام گذاری شده است. یک پنجره با شیشه های رنگی به یاد او در کلیسای آل سینتس، نورمنتون در نزدیکی محل تولدش در آلتوفتس وست یورکشایر نصب شده است. مهد کودک مارتین فروبیشر در آلتفتس به افتخار او نام گذاری شده است. یکی از چهار ساختمان مدرسه اسپراتن هال در نورث-همپتون شایر به افتخار او نام گذاری شده است. پرتره ای از او در ایستگاه قطار نورمنتون موجود است. کانادا. فروبیشر بی در نوناووت به افتخار او نام گذاری شده است. اسم سابق مرکز نوناووت، ایکالویت از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۸۷ فروبیشر بی بود. فرودگاه شهر از ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۳ فروبیشر بی ایر بیس نام داشت و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۷ فروبیشر بی نام داست و بعد از به فرودگاه ایکالویت نام گذاری شد. یک نمونه از شکرگزاری بعد از پهلو گرفتن ناوگان فروبیشر در نیوفاندلند جشن گرفته می شود چون بعد از یک تلاش نافرجام برای پیدا کردن مسیر شمال-غرب رخ داده بود. جاده های زیادی به اسم فروبیشر هستند:
تیموکلیا () زنی است که پلوتارک داستان او را در کتاب زندگی اسکندر و به صورت مفصل تر در کتاب «در فضائل زنان» ذکر کرده است. بر اساس گفته های پلوتارک هنگامی که سربازان طی لشکرکشی اسکندر به بالکان شهر تبای را در سال ۳۳۵ پیش از میلاد تصرف کردند سربازان تراکی به غارت شهر مشغول شدند و یکی از افسران ایشان به تیموکلیا تجاوز نمود. پس از تجاوز مرد تراکی از تموکلیا می خواهد تا اگر پولی را پنهان کرده است به او بدهد، تیموکلیا نیز می گوید مقداری پول در چاه آب واقع در باغچه خانه پنهان کرده و سرباز را به آنجا می برد. در آنجا هنگامی که سرباز مشغول وارسی چاه می شود تموکلیا او را به داخل چاه هل داده و با انداختن سنگ های بزرگ به درون چاه هلاکش می کند. پس از این اتفاق سربازان تراکی تیموکلیا را دستگیر کرده و به نزد اسکندر می برند. در آنجا تیموکلیا با افتخار خود را معرفی کرده و می گوید آخرین فرمانده فالانژ مقدس تب که «برای آزادی یونان» طی نبرد خایرونیا پدر اسکندر فیلیپ دوم مقدونی را در ۳۳۸ میلادی شکست داده برادر اوست. اسکندر که از حرف های زن متأثر می شود دستور می دهد تا او و فرزندانش را رها کنند و بابت کشتن افسر تراکی مجازات نشود. کت
اب در فضائل زنان نیز داستانی مشابه را نقل می کند به جز آنکه در آنجا افسر تراکی به طمع وجود ثروت وارد چاه خشک می شود و هنگامی که به پایین چاه می رسد تیموکلیا با انداختن سنگ او را می کشد. در پایان هم اسکندر او را مجازات نمی کند اما او رها نمی کند. بلکه به سربازان خویش دستور می دهد تا از این خانواده و دیگر خاندان های مشهور شهر حفاظت کنند تا دیگر کسی به ایشان آزار نرساند. منبع این داستان آنچنان که پلوتارک ذکر کرده است اریستوبولوس است که به خوبی اسکندر را می شناخت. تبای در دومین سال سلطنت اسکندر طی جنگ سخت فتح شد زیرا این شهر رهبر شهرهای یونانی بود که پس از ترور فیلیپ شورش کرده بودند. تخمین زده می شود در فتح شهر ۶ هزار نفر از مردم آن کشته و ۳۰ هزار به اسیری رفتند، شهر هم آنچنان نابود شد که بازسازی آن دهه ها طول کشید. تنها فرمان عفو دیگری که از اسکندر ثبت شده مبنی بر اذیت نکردن خانه و نوادگان شاعر معروف پیندار می باشد. در هنر. تیموکلیا موضوعی نادر در هنر پس از عصر روشنگری بود و هیچگاه به موضوعی رایج در طیف وقایع کلاسیک و انجیلی که خشونت زنان علیه مردان را نشان می دادند و به قدرت زنان معروف بودند تبدیل نشد. اما از آ