Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ساوا پتروویچ (؛ ۱۸ ژانویه ۱۷۰۲ – ۹ مارس ۱۷۸۲) کشیش شاهزاده-اسقف اعظم اهل مونته نگرو بود. وی در سال 1735 جانشین خویشاوند خود دانیلو اول شد. در سال 1735 جنگ جدیدی بین روسیه و امپراتوری عثمانی آغازشد، که اتریش به زودی به نفع روسیه وارد جنگ شد. صربها در اتریش-مجارستان، بوسنی و هرزگوین، صربستان و مونته نگرو برای استقلال وارد جنگ شدند.در این حین فعالیت هایدوک (راهزنان و شورشیان) افزایش یافت و نه تنها بوسنی و هرزگوین تحت کنترل عثمانی، بلکه قلمرو ساحلی دالماتیا را که توسط ونیز و جمهوری همسایه راگوسا اداره می شد، تهدید می کرد ساوا همچنان به دنبال نوعی مماشات با ونیز بود، سیاستی که مناسب طبیعت محافظه کار او بود. هدف ساوا تأمین مرزهای بازتر برای مونته نگرو بود، منطقه ای که قبلاً تحت محاصره همسایه های غربی و شرقی اش قرار گرفته بود. دولت اتریش صرب ها را وادار کرده بود تا روستاها و شهرهای خود را ترک کرده و به ارتش اتریش بپیوندند در همین حال ، موفقیت های اولیه اتریش در مبارزات علیه عثمانی ها، با حمایت داوطلبان صرب به دست آمد، با عکس العمل های جدی همراه بود، و پس از آن اتریش مجبور به واگذاری قلمرو خود شد. تا پاییز 1739 اتریش
ی ها مجبور به امضای پیمان بلگراد شدند که بر اساس آن پادشاهی صربستان (از جمله بلگراد) ، قسمت جنوبی بنات تمسوار و شمال بوسنی به عثمانی واگذار کردند. در مونته نگرو پاشای جدید آماده حمله ای تمام عیار شد قبایل هایلندر با انتخاب مذاکره به جای جنگ، چهل نفر از سرداران خود را برای مذاکره به محل مشخصی فرستادند اما آنها دستگیر و سر بریده شدند. ساوا که سخت تحت فشار قرار گرفت ، تصمیم گرفت تا از روسیه ارتدوکس کمک بگیردساوا شخصاً راه افتاد و در بهار بعد ، هنگامی که به سن پترزبورگ رسید از ملکه روسیه درخواست کمک کرد. ملکه وعده کمک مالی داد، اما مایل نبود که از مونته نگرو حمایت نظامی کند.. فردریک بزرگ با بازگشت به برلین ، یک صلیب طلایی زیبا به او داد ، اما چنین نشانه هایی ، هرچند به خوبی در نظر گرفته شده بود ، نتوانست امیدهای او را برآورده کند ، و سفر او بدون نتیجه به نظر می رسید. ساوا همچنین نامه ای به امپراطور روسیه نوشت .و اهالی مونته نگرو را در این نامه جزئی از ملت صرب اعلام کرد. ساوا در تاریخ مونته نگرو شخصیتی به یاد ماندنی نبود و در دوره ای از رقابت های دائمی و تلخ قبیله ای و نبرد قدرت حکومت کرد.
دایرهٔ گچی (灰闌記) یک نمایشنامه چینی منظوم از لی کیانفو است در چهار پرده و یک مقدّمه. این نمایشنامه از شاهکارهای ادبی دودمان یوآن به شمار می رود. اقتباس. معروف ترین اقتباس این اثر "دایره گچی قفقازی" برتولت برشت بوده است. در فارسی. داریوش آشوری این نمایشنامه را به فارسی ترجمه کرده است.
ابومحمد موسی بن عقبه بن ابی عیاش قرشی از موالیان آل زبیر، در مدینه متولد شد و در سال ۱۴۱ هجری درگذشت. از سیره نویسان و از ثقات حدیث است. تاریخ تولد. منابع تاریخ تولد وی را ذکر نکرده اند، تنها بنا بر گفته خودش در سال ۶۸هجری هنگامی که عبدالله ابن عمر در مکه حج می گزارد، او را دیده است، پس بنا به نقل او این دیدار در زمانی صورت گرفته است که در سن نوجوانی و واجد شرایط انجام حج بوده است. درک او از صحابه. موسی بن عقبه از صغار تابعین شمرده می شود. تعدادی کمی از اصحاب همچون ابن عمر و جابر، انس بن مالک را درک کرده است. او از دیگر صحابی زن ام خالد یعنی همسر زبیر بن عوام حدیث نقل کرده است. بخاری در صحیح خود و احمد در مسندش از موسی بن عقبه روایتی را که راوی آن ام خالد بوده است، نقل کرده اند. او تعداد زیادی از بزرگان تابعین را دیده است از جمله علقمه بن وقاص اللیثی، ابو سلمه بن عبدالرحمان، سالم بن عبدالله بن عمر و برادرش حمزه، عبدالرحمان بن هرمز الاعرج، نافع بن جبیر بن مطعم، نافع، مولی ابن عمر، و عروه بن زبیر، عکرمه مولی ابن عباس، زهری، عبدالله بن ذکوان، محمد بن منکدر و عطاء السلیمی. همان طور که از عبدالله بن دینار، محمد بن
یحیی بن حبان و حمزه بن عبدالله بن عمر نیز روایت شده است. تالیفات. در منابع از موسی بن عقبه غیر از کتاب المغازی او اثر تألیفی دیگری ذکر نشده است. کتابی که به واسطه آن مشهور گردید و از اولین کسانی است که به نوشتن سیره و مغازی پرداخته است. هرچند که کتاب او از بین رفته است ولی در آثار نویسندگان بعد از او از این کتاب نام برده شده است. کتاب او در این اواخر پیدا شد وتوسط محمد الطبرانی (عضو انجمن عالی علمی کشور مراکش) منتشر شد. دیدگاه علما دربارهٔ او. موسی بن عقبه و کتاب المغازی وی از نظر دانشمندان بسیار مورد توجه بوده است. بسیاری از دانشمندان به او اعتماد دارند و نسبت به صداقت و امانتداری او مطمئن بوده اند. از جمله کسانی که او را تحسین می کردند مالک بن انس است که می گوید: "بر شما باد به کتاب المغازی مرد صالح، موسی بن عقبه، چرا که از مغازی او صحیحتر یافت نشود. "و باز از او نقل است که: بر شما باد به المغازی موسی بن عقبه، زیرا او ثقه و قابل اعتماد است، سفیان بن عیینه هم گفته است: «من به خاطر موسی بن عقبه به مدینه می آمدم و وقتی او فوت کرد، مدینه را ترک کردم.» و ذهبی در مورد او گفته: «او ثقه و مورد اعتماد و کثیر الحدیث
بود.» نووی اظهار داشته است که علما «بر ثقه بودن او اتفاق نظر داشتند و بخاری و مسلم از او روایت کرده اند.» او همچنین می گوید: "او قابل اعتماد بود و از صغار تابعین. ابن حجر عسقلانی درباره اش می گوید: «او فقیهی امین است در المغازی». مرگ او. همه منابع درگذشت او را در سال ۱۴۱ هجری قمری و در مدینه می دانند و در همان جا به خاک سپرده شده است.
لین چونگ شخصیتی خیالی در داستان "یاغیان مردابها" است. نامش در بعضی اقتباس های بعدی لین چانگ ذکر شده، از جمله در سریال "جنگجویان کوهستان".
از میان همسران علی بن ابی طالب، اولین ازدواج علی، ازدواج او با فاطمه زهرا، دختر محمد پیامبر اسلام است. واقدی گزارش می کند که وقتی علی بن ابی طالب از دنیا رفت، ۴ همسر به نام های لیلی تمیمی، ام البنین کلابیه، اسماء بنت عمیس و امامه بنت زینب را در نکاح داشت و غیر از آنان ۱۸ ام ولد برای علی گزارش می کند. به گزارش "دانشنامه ایرانیکا"، علی ۹ زن و چندین کنیز داشت و دارای ۱۴ پسر و ۱۹ دختر بود که از میان آنان حسن، حسین، زینب، محمد حنفیه و عباس مشهورترند. طبق منابع شیعی تعداد کل فرزندان علی ۲۷ یا ۲۸ بود. مادر محمد حنفیه، کنیزی آزادشده به نام خوله دختر جعفر حنفیه بود. از میان فرزندان علی، ۵ نفر صاحب نسل شدند. اطلاعات پایه. علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان و خلیفه چهارم و از خلفای راشدین به روایت اهل سنت است. و به تاریخ ۱۳ رجب سال ۳۰ عام الفیل در مکه به دنیا آمد. پدرش ابوطالب از بزرگان مکه بود. وی پسر عموی محمد و اولین مؤمن به پیامبری او بوده است. وی در باورهای اسلامی، از اصحاب کسا است و از مهمترین اهل بیت محمد به حساب می آید. وی به تاریخ ۱۹ رمضان سال ۴۰ ه .ق بر اثر ضربت شمشیر ابن ملجم مرادی در مسجد کوفه جراحت برداشت و د
و روز بعد در ۲۱ رمضان همان سال درگذشت. اولین ازدواج. اولین ازدواج علی، ازدواج او با فاطمه زهرا، دختر محمد پیامبر اسلام است. بر اساس آنچه منابع شیعی گزارش می کنند، این ازدواج از جمله کرامت های الهی علی بن ابی طالب بشمار می رود. روز این ازدواج، ۱۶ روز پس از مرگ رقیه دختر محمد (همسر عثمان) و پس از واقعه بدر صورت گرفته است. این ازدواج در شوال و در شهر مدینه رخ داده است. برخی منابع تاریخ این ازدواج را سوم ذی حجه دانسته اند. علی در دوران حیات فاطمه، با وجود آنکه اسلام تعدد زوجات را امری مباح تلقی می کرد، با زن دیگری ازدواج نکرد. جعفر صادق در بیان دلیل این عدم ازدواج متذکر می شود که علی در این دوران از تعدد زوجات منع شده بود. فاطمهٔ زهرا، دختر محمد و خدیجه، همسر علی بن ابی طالب، مادر حسن و حسین، و یکی از پنج عضو آل عباست. نسل علی از فاطمهٔ زهرا به عنوان "شریف" یا "سید" شناخته می شوند. آن ها به عنوان تنها نسل بازمانده از محمد، مورد احترام شیعه و سنی اند. علی تا زمانی که فاطمه زنده بود همسر دیگری نداشت، اما پس از او با زنان متعددی ازدواج کرد. به جز ۴ فرزندی که از فاطمه داشت، بقیه فرزندانش از همسران دیگر او بودند. بر ا
ساس داستانی که برخی منابع گزارش کرده اند؛ در میانه زندگی مشترک علی و فاطمه، علی از جویره دختر ابوجهل خواستگاری می کند. به نقل این داستان، این کار بر فاطمه گران می آید و محمد نیز با این ازدواج مخالفت می کند. با این وجود منابع مختلفی در اصل ماجرای خواستگاری علی از دختر ابوجهل، تردیدهایی را مطرح کرده اند. این ماجرا در آثاری چون "صحیح بخاری"، "صحیح مسلم" و "سنن ترمذی" گزارش شده است. علی میلانی، این روایت را در کتاب "خواستگاری ساختگی" مورد نقد محتوایی و سندی قرار داده است. تعداد همسران و فرزندان. واقدی گزارش می کند که وقتی علی بن ابی طالب از دنیا رفت، ۴ همسر به نام های لیلی تمیمی، ام البنین کلابیه، اسماء بنت عمیس و امامه بنت زینب را در نکاح داشت و غیر از آنان ۱۸ کنیز ام ولد برای علی گزارش می کند. شبیه این گزارش در منابع مختلفی چون "مطالب السئول" و "مناقب ابن شهرآشوب" نیز گزارش شده است. به گزارش "دانشنامه ایرانیکا" و دانشنامه اسلام، علی ۹ زن و چند کنیز داشت و دارای ۱۴ پسر و ۱۹ دختر بود که از میان آنان حسن، حسین، عباس، و محمد حنفیه مشهورترند. طبق منابع شیعی تعداد کل فرزندان علی ۲۷ یا ۲۸ بود. مادر محمد حنفیه، کنیزی آ
زادشده به نام خوله دختر جعفر حنفیه بود. از میان فرزندان علی، ۵ نفر صاحب نسل شدند. آنچه مشهور است، علی بن ابی طالب در دوران حیات خود، با هفت زن به صورت رسمی عقد ازدواج دائم داشته است. اربلی این هفت همسر را، فاطمه زهرا، حوله، لیلی، ام البنین، اسماء، امامه و ام سعید گزارش می کند. اربلی باقی این همسران را، کنیز ام ولد دانسته است. در این میان منابع دیگری چون ابن شهرآشوب، گزارش های متفاوت دیگری را نیز گزارش کرده اند که بر اساس آنها، علی تا ۱۲ همسر داشته است. طبق تعریف حلی در "جامع الشرایع"، ام ولد کنیزی است که از مولا و صاحب خویش صاحب فرزند شده باشد. بر اساس قوانین اسلامی، صاحب ام ولد حق فروش کنیز خود را ندارد و فرزند او نیز آزاد می باشد و پس از مرگ صاحب، از سهم الارث فرزندش، آزاد می شود. فهرست. راهنمای فهرست: (() (قـ. ه = قبل از هجرت) (پـ. ب = بعد از بعثت) (هـ. ق = هجری قمری)) منابع. فارسی و عربی انگلیسی
اردوغانیسم یا اردوغان گرایی یا طیبیسم به آرمان ها و روش کار سیاسی نخست وزیر سابق و رئیس جمهور کنونی ترکیه، رجب طیب اردوغان گفته می شود. با پشتیبانی قابل توجهی از اقتدار کاریزماتیک، اردوغان گرایی به عنوان «قوی ترین پدیده در ترکیه پس از کمالیسم» توصیف شده است و از حمایت گسترده ای نیز در سراسر کشور تا پیش از بحران اقتصادی سال ۲۰۱۸ برخودار بود. ریشه های ایدئولوژیکی این رویکرد در محافظه کاری ترکیه ای است. عمده ترین طرفدار سیاسی اردوغانیسم، حزبی است که خود اردوغان آن را درسال ۲۰۰۱ با عنوان عدالت و توسعه تأسیس کرده است. مبانی. به عنوان یک نسخهٔ شخصی شده از دموکراسی محافظه کار، اصول کلیدی اردوغانیسم شامل رهبری قوی و متمرکز بر اصول مذهبی و رضایت انتخاباتی است. این نوع رویکرد بسیار کم بر اصل تفکیک قوا و موازنه های نهادی استوار می باشد. منتقدان اغلب از دیدگاه سیاسی اردوغان به عنوان «اقتدارگرایی» و «دیکتاتوری انتخابی» یاد می کنند. اردوغانیسم به شدت مایل به ساخت یک ترکیه جدید است، ترکیه ای که از اصول کمالیسم مندرج در جمهوری ترکیه فاصله می گیرد و به دنبال لغو برخی اصول مانند سکولاریسم نهفته در قانون اساسی این کشور است. حام
یان اردوغانیسم به دنبال احیای ارزش های فرهنگی و تمدنی «امپراطوری عثمانی» هستند و به شدت با اصلاحات اجتماعی و مدرنیزاسیون و غرب گرایی که توسط بنیانگذار جمهوری ترکیه، مصطفی کمال آتاتورک آغاز شده بود، مخالفت می کنند. همچنین حمایت از اردوغان ناشی از همان اقتدار کاریزماتیک و کیش شخصیتی (شخصیت پرستی) او است.نشریه فارین پالیسی عنصر اصلی نوع حکومت اردوغان را کیش شخصیتی او می داند که با عناصر دیگری چون پوپولیسم و اقتدارگرایی ترکیب شده است و چیزی شبیه پوتینیسم ساخته است. تاریخچهٔ کاربرد. اصطلاح اردوغانیسم اولین بار بلافاصله پس از پیروزی اردوغان در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۱ به کار گرفته شد. جایی که اردوغانیسم عمدتاً به با لیبرال دموکراسی، آزادی اقتصادی و محافظه کاری سیاسی همراه با عوام فریبی و کیش شخصیت پیوند خورده است. همچنین در دهه های اخیر استفاده از این اصطلاح در محافل بین المللی رشد یافته است و اردوغانیسم در حقیقت بیانگر نوع خاص سیاست خارجی اردوغان موسوم به «نوعثمانی گری» است. تعارض با اسلام. بسیاری از اسلام گرایانی که حامی اردوغان بودند و در به قدرت رسیدن او کمک کردند، منتقد کیش شخصیتی اردوغان شده اند و آنرا در تعار
ض با اسلام می دانند، زیرا که در اسلام توجه اصلی باید به خدا و تعالیم دینی اسلام باشد نه انسان (شخصیت). به همین خاطر اعضای حزب اسلام گرای «خوشبختی» معتقدند که اردوغانیسم نسبتی با اسلام گرایی ندارد و بیشتر یک اقتدارگرایی شخصی است که با پوشش های مذهبی آذین شده است.
نوئل گالون (; – ) آهنگساز، مربی موسیقی، نویسنده، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور و جایزه بزرگ رم شده است. زندگینامه : گالن که در منطقه 6 پاریس به دنیا آمد، برادر کوچکتر آهنگساز ژان گالن بود که با او در کنسرواتوار پاریس به مطالعه هارمونی پرداخت. در سال 1910 با کانتاتا Acis et Galathée برنده جایزه رم شد. در سال 1920 به عنوان استاد سولفژ به هیئت علمی کنسرواتوار پیوست. او در سال 1926 تدریس کنترپوان را در مدرسه آغاز کرد. بسیاری از شاگردان برجسته او عبارتند از آهنگسازان مشهوری چون کلود آریو، تونی اوبین، جوسلین بینه، گرد بودر، پل بونو، پیر دروو، موریس دوروفله، هانری دوتیلو، اولوی جمال ارکین، لوکاس. فوس، ژان هوبو، پل کوئنتز، پائول موریس، شیان شینگهای، اولیویه مسیئن، پدرو ایپوچه ریوا و رنه ساورگین.
نوئل لانسیان (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و مربی موسیقی اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
نوئل هاله (؛ – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
نوپادون پاتاما (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل تایلند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
نوح فِلدمَن (؛ زادهٔ ) وکیل، و حقوقدان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است.
نورم ساندرز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، طرفدار محیط زیست، و کوهنورد اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
نورمن مانیا (؛ زادهٔ ) نویسنده، و استاد دانشگاه اهل رومانی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم و برنامه فولبرایت شده است.
نورون ناهار فیزانسا (; – ) استاد دانشگاه اهل بنگلادش بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
نوکوندا ماکونگا (؛ زادهٔ) دانشمند در زمینه زیست فناوری اهل آفریقای جنوبی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
نیکلاس برنارد لپیسیه (؛ ۱۶ ژوئن ۱۷۳۵ – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
نیکلاس کَتسِنبَک (; – ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است.
نیکلاس کوستو (; – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
نیکلاس گوسدف (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است.
نیکلاس-هنری جاردین (; – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
نیلس متفاوت (; – ) معمار، و تاجر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
نیلوفر سخی (؛ زادهٔ) سیاستمدار اهل افغانستان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
نیهاریکا رییزادا (؛ زادهٔ ۱۹۹۰) بازیگر، و بازیگر سینما اهل لوکزامبورگ است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سوریاوانشی" و "دواراکا" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
ابیل دیمیر (; – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هارلان کلیولند (; – ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز و نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری شده است.
هارلان لوگان (؛ – ) مربی، استاد، ناشر، قانون گذار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است.
هارولد جی رن (؛ 1921 – june 13, 2016 (95 years of age)) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هاروی برانسکامب (؛ ۲۵ دسامبر ۱۸۹۴ – ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم و بورسیه رودز شده است.
هال برونو (به ؛ – ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون برنامهٔ فولبرایت شده بود.
هالیل گاون (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه مکانیک اهل قبرس شمالی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هانا هولبورن گری (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری و برنامه فولبرایت شده است.
هانس نیکولز (؛ زادهٔ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از دانشگاه حقوق جرج واشینگتن است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هایدن شیلینگ (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هاینریش فرانتس برنت (; – ) اهل سوئیس بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هدر ماکسول (؛ زادهٔ September 12) خواننده، ترانه سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هدلی دونووان (; – ) افسر، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است.
هرمان د کرو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل بلژیک است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هروی ام کلکلی (; – ) روان پزشک، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بوده است . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است. زندگی و شغل. کلکلی در آگوستا، جورجیا، در جنوب شرقی ایالات متحده متولد شد.پدر و مادر او دکتر ویلیام کلکلی و کورا کلکلی بودند. خواهر کوچکتر او، کانر کلکلی، مدتی در انگلستان تحصیل کرد (مثلاً مدرسه هدینگتون، آکسفورد) و بعداً با آکیلا جی. دایس، تنها فردی که تا به حال بالاترین جوایز آمریکا را برای قهرمانی غیرنظامی و نظامی دریافت کرد، ازدواج کرد و بیوه شد. (مدال کارنگی و پس از مرگ پس از جنگ جهانی دوم، مدال افتخار).کلکلی در سال ۱۹۲۱ از آکادمی دبیرستان کانتی ریچموند فارغ التحصیل شد، سپس در سال ۱۹۲۴ با درجه لیسانس از دانشگاه جورجیا (UGA) در آتن فارغ التحصیل شد، جایی که او عضو دانشگاه فوتبال و دوومیدانی بود. تیم ها.کلکلی برای تحصیل در دانشگاه آکسفورد انگلستان بورسیه رودز دریافت کرد و در سال ۱۹۲۶ با مدرک لیسانس هنر فارغ التحصیل شد.سپس کلکلی مدرک دکترای خود را از دانشکده پزشکی دانشگاه جورجیا (که اکنون به عنوان کالج پزشکی جورجیا شناخته می شود) در آگوستا در سال ۱۹۲۹ به دست آورد. پس از چندین
سال تمرین روانپزشکی در اداره کهنه سربازان، او استاد روانپزشکی و نورولوژی در کالج پزشکی شد. جورجیا و در سال ۱۹۳۷ رئیس روانپزشکی و مغز و اعصاب در بیمارستان دانشگاه در آگوستا. در سال ۱۹۵۵، کلکلی به عنوان استاد بالینی روانپزشکی و عصب شناسی در کالج پزشکی منصوب شد و رئیس مؤسس دپارتمان روانپزشکی و رفتار سلامت شد. او به عنوان مشاور روانپزشکی در بیمارستان اداری کهنه سربازان در آگوستا و در بیمارستان ارتش ایالات متحده در کمپ گوردون خدمت کرد. او عضو کمیته پزشکی قانونی گروه پیشرفت روانپزشکی و عضو هیئت آمریکایی روانپزشکی و نورولوژی و انجمن روانپزشکی بیولوژیکی بود. او همچنین در مطب خصوصی روانپزشکی همراه با کوربت تیگپن و بعدها نیز بنجامین ماس، جر چمبرز و سیبورن مک گاریتی کار کرد.همسر اول او لوئیز مارتین بود. پس از مرگ او با امیلی شفتال ازدواج کرد
هری مورتیمر هابل (; – ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هکتور لفوئل (; – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و جایزه بزرگ رم شده است.
هلموت کراوینکلر (; – ) دانشمند در زمینه مهندسی زمین لرزه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هلن اچ بیکن (; – ) مترجم، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هنری برنارد (; – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنری بسر (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، مربی موسیقی، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری بوچارد (; – ) مجسمه ساز، و قلم زن اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری پل ننوت (; – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنری پیر پیکو (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنری پینتا (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری جی ابراهیم (; – ) استاد، نویسنده، مربی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هنری چاپو (; – ) مجسمه ساز، و قلم زن اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری چالان (; – ) آهنگساز، مربی موسیقی، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنری دالیر (; – ) آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری ربوود (; – ) آهنگساز، و رهبر (موسیقی) اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری رنو (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنری فروندو (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار اهل مالت است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هنری لابروست (; – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری لاگریفول (; – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم و صلیب جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹ شده است.
هنری لوسیان دوست (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری مارچال (; – ) آهنگساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
هنری-آدوارد لومبارد (؛ ۲۱ نوامبر ۱۸۵۵ – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
هنری-جوزف د فارستر (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
هنری-جوزف روکسیتیل (; – ) مجسمه ساز، و نقاش اهل بلژیک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنری-چارلز مانیگلایر (; – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
هنری-لوسیان چفر (; – ) نقاش، و طراح اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنریت پویگ روگت (؛ ۹ ژانویه ۱۹۱۰ – ) نوازنده پیانو، و آهنگساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هنریک سیسه (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه فلسفه، فلسفه اخلاق، فلسفه سیاسی، و دین اهل نروژ است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هنریکا بوخنیارز (; – ) اقتصاددان، و استاد دانشگاه اهل لهستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هوارد دی گریوز (; – ) ژنرال ارتش اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز، نشان ستاره برنزی، و نشان هوایی شده است.
هوارد وولف (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
هولبروک مان مکنیلی (; – ) ریاضی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده است.
یاسانت ریگو (؛ ؛ – ) نقاش اهل فرانسه بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
هیپولیت لفبور (; – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده است.
یان اسلایترس (; – ) نقاش، طراح، تصویرگر، و سنگ تراش اهل پادشاهی هلند بود.
یان اوسبی (; – ) تاریخ نگار ادبی و نظامی اهل بریتانیا بود. مشهورترین کتابش "The Cambridge Guide to Literature in English" است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم و برنامه فولبرایت شده است.
یان جیمز لی (؛ زادهٔ ۱۹۸۴) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
یوئن وینتزویلر (; زادهٔ – درگذشتهٔ ) آهنگساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
یوجین ان لین (; – ) باستان شناس، استاد دانشگاه، و باستان شناس کلاسیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است.
یوجین آندره اودینه (؛ – ) مجسمه ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده است.
یوجین بوزا (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و طراح رقص اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
یوجین پرووست (; – ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده است.
یوجین جیرود (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده است.
یوهانس وترمن (; – ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم و برنامه فولبرایت شده است.
نیکولای دمیانوف (؛ – ) دانشمند در زمینه شیمی آلی اهل امپراتوری روسیه بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین شده است.
مهران فاطمی (زادهٔ ۱۳۵۷ در ابرکوه) سیاستمدار ایرانی است که در دولت سیزدهم به عنوان استاندار یزد فعالیت می کرد. وی هم اکنون مشاور عالی و دستیار استاندار اصفهان است. زندگی نامه. مهران فاطمی در سال ۱۳۵۷ زادهٔ شد. وی دارای مدرک دکتری در رشته آب و هواشناسی (مخاطرات آب و هوایی)، کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی (اقلیم شناسی) و کارشناسی مهندسی منابع طبیعی (مرتع و آبخیزداری) از دانشگاه یزد است. وی هم اکنون عضو هیئت علمی دانشگاه میبد است. فعالیت سیاسی. از سوابق مدیریتی و اجرایی وی می توان به: استانداری یزد. مهران فاطمی در روز یکشنبه ۴ مهر ۱۴۰۰ در جلسه هیئت دولت سیزدهم به عنوان پانزدهمین استاندار یزد انتخاب شد و از هیئت دولت رأی اعتماد گرفت.