Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شتر بخاطر پوشاندن انتقاداتی انجام می داد که بخاطر دلایل زیادی متوجه وی بود: ناتوانی در به انجام رساندن وعده اشتغال زایی برای کاریابان؛ انتصاب آشنایان به سمت های خالی و تلاش برای رهانیدن ادارات دولتی از چنگ مجلس قانون گذاری. بارنت همچنین عضو جنبش سفیدپوستان برتری طلب بنام شورای شهروندان، بود. در ۱۹۶۲ میلادی، اداره ایالتی مسئول دانشگاه ها و کالج ها در سطح ایالات، مؤسسات تحصیلات عالی، بارنت را به عنوان رئیس این اداره انتصاب نمود تا وی بتواند در مقابل تلاش های جیمز مریدیت برای از بین بردن جدایی نژادی در جاییکه بارنت آموزش دیده بود، دانشگاه میسیسیپی، مقابله نماید. با به مخاطره افتادن اعتبار مدرسه پزشکی ایالت و سایر دانشگاه ها بخاطر دخالت های سیاسی، هیئت مدیره مؤسسات تحصیلات عالی مجبور گردید تا پس از اغتشاشات در محیط دانشگاه تصمیم خود را تغییر دهد. بارنت به اتهام تحقیر محکوم به پرداخت ۱۰۰۰۰ دلار جریمه و حبس گردید، اما وی هرگز جریمه را نه پرداخت و یک روز را هم در زندان سپری نکرد. دلیل آن این بود که دادگاه استیناف حوزه پنجم ایالات متحده آمریکا بخاطر «پیروی قابل ملاحظه از دستورهای دادگاه» و «بنا بر تغییر در شرایط و او
ضاع» این اتهامات را فسخ (مدنی) و مختومه اعلام کرد (جزایی). تنها دو قانون گذار میسیسیپی با تلاش های بارنت برای عدم پیروی از مقامات فدرال، جو وروتین و کارل وایزنبرگ، مخالفت کردند. وی در ۱۳ سپتامبر گفت که، «هیچ موردی در تاریخ وجود ندارد که نژاد قفقازی از ادغام اجتماعی جان سالم بدر برده است. ما از جام نسل کشی نخواهیم نوشید». شبی قبل از شورش ۱۹۶۲ دانشگاه میسیسیپی بخاطر اعتراض به ورود مریدیت به دانشگاه، بارنت سخنرانی شانزده-کلمه ای خود تحت عنوان «من میسیسیپی را دوست دارم» را در بازی فوتبال دانشگاه میسیسیپی در جکسون ایراد کرد. شورشیان دانشگاه میسیسیپی با گربه های وحشی کنتاکی مسابقه داشتند. ۴۱۰۰۰ هوادار حاضر در استادیوم با تکان دادن هزاران پرچم ایالات مؤتلفه از وی حمایت کردند. در وقت نیمه بازی، یک پرچم غول پیکر ایالات مؤتلفه در میدان بازی به نمایش درآورده شد. جمعیت جمله «ما راس را می خواهیم!» را فریاد زدند. بارنت به میدان بازی رفت، میکروفن را با فاصله ۵۰-یارد گرفت و به جمعیت پر جوش و خروش گفت: من میسیسیپی را دوست دارم! من مردم آنرا دوست دارم! رسم و رواج مان را دوست دارم. من عاشق میراث مان هستم و به آن ارج می گذارم. ت
ا دهه ۱۹۶۰ میلادی، بیشتر شهروندان میسیسیپی جدایی نژادی را به انجیل نسبت می دادند. بارنت، معلم باپتیستِ یکشنبه-مدرسه، اعلام نمود که «خدای متعال خود نخستین طرفدار جدایی نژادی بود. او مردان سیاه را در آفریقا گذاشت. … او ما را سفید خلق کرد چون می خواست ما سفید باشیم و او می خواست تا ما همین طور باقی بمانیم». بارنت گفت که میسیسیپی بزرگترین درصد جمعیت سیاه پوستان آمریکایی را داشت، چون «آنها روش زندگی ما را در اینجا دوست دارند، و آن روش جدایی نژادی است».
ویوین آگوستوس مارشال قهرمان شیرجه، هنرمند وودویل و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در کنار امواج غم زده دریا" اشاره نمود.
سیمئون ابن بالدوین (Simeon Eben Baldwin) (زادهٔ ۵ فوریه ۱۸۴۰ – درگذشتهٔ ۳۰ ژانویه ۱۹۲۷)، کارشناس قضایی، استاد حقوق و سیاستمدار اهل ایالات متحده بود که به عنوان ۶۵امین فرماندار کنتیکت خدمت کرد. تحصیلات. بالدوین که پسر کارشناس حقوق، فرماندار کنتیکت و سناتور ایالات متحده راجر شرمن بالدوین و ایملی پاتکین پرکینز بود، در نیوهیون، کنتیکت بدنیا آمد و بیشتر عمر خود را در آنجا گذراند. وی هنگامی که پسربچه بود در مدرسه دستور زبان هاپکینز در نیوهیون، کنتیکت آموزش دید. پس از فراغت از مدرسه، وی در تمامی فعالیت های مدرسه خود فعال بود، اما به طور خاص وی برای چندین سال به عنوان رئیس هیئت امنای این مدرسه خدمت کرد؛ در رویداد تجلیل از دویست و پنجاه سالگی تأسیس این مدرسه در ۱۹۱۰ میلادی، وی خطابه ای در مورد تاریخچه آن ایراد نمود؛ مدت کوتاهی قبل از مرگ وی، زمانی که نیاز شد تا مدرسه به ساختمان جدید منتقل گردد، وی یکی از بزرگترین کمک کننده های مالی انفرادی به این مدرسه بود و کمک های مالی وی این امکان را فراهم نمود تا یک مجموعه ساختمان های جدید برای این مدرسه که وی دوست داشت از آن به عنوان چهارمین مؤسسه آموزشی کهن در ایالات متحده یاد ن
ماید، تأسیس گردید. پس از اتمام مدرسه دستور زبان هاپکینز، وی به کالج ییل رفته و با کلاس ۱۸۶۱ از آنجا فارغ التحصیل گردید. اطلاعات زیادی در مورد چهار سال کالج وی در دسترس نیست. وی در طول این مدت یک دفتر خاطرات با خود نگه می داشت و در پنجاه و پنجمین گردهمایی کلاس خود خاطراتی را از روی آن دفتر خواند، اما این دفتر حالا در دسترس نیست. خصیصه های آموزشی که وی بعدها از خود نشان داد در دوران کالج نیز بد نبوده است و می توان آنرا از این حقایق استنتاج نمود که وی عضو سازمان های سرفرازان فی بیتا کاپا (Phi Beta Kappa) و محفل مخفی جمجمه و استخوان (Skull &amp; Bones) بود. این چنین اسناد نشان دهنده این است که هیچ چیز غیرمعمولی در مورد این دانشجوی جوان در دوران دانشگاه وجود نداشت و اینکه شاعر ادوارد راولاند سیل نیز در کلاس وی آموزش می دید و دو دوست دیگر وی، تریسی پیک و فرانکلین بودویچ دیکستر، نیز همانند وی بعدها تأثیرات فراوانی بر زندگی دانشگاه داشتند. سال های اولیه. بعد از فراغت از کالج، وی برای مدت دو سال در دانشگاه ییل، هاروارد و دفتر حقوقی پدر خود به آموزش حقوق پرداخت. وی در ۱۸۶۳ میلادی مجوز فعالیت در حوزه قضایی را کسب کرده و
کار در حوزه حقوق را آغاز کرد. هفده سال خدمت وی به عنوان دستیار قاضی و قاضی کال دادگاه عالی ایالتی خود و چهار سال خدمت وی به عنوان فرماندار، علاوه بر سایر فعالیت های که در اواخر زندگی انجام داد، ظاهراً به طور غیر صریح به هم عصران پسین وی این حقیقیت را می رساند که وی حداقل به اندازه هر کسی دیگری یک وکیل موفق بود. با کارکردن به عنوان وکیل، وی هم در داخل و هم خارج از ایالات خود معروف گردیده و به موفقیت مالی که معمولاً رشته حقوق به همراه دارد، دست یافت. وی به جنبه عملی کار یک وکیل بسیار مشتاق بود و هرگز این شوق خود را از دست نداد. وی تقریباً تا آخرین روزهای زندگی خود یک دفتر حقوقی داشت، به طور روزانه در صورت مساعد بودن وضعیت سلامتی خود به آن سر می زد و همواره به کتابخانه خود می افزود. وی حتی در اواخر زندگی خود کتابی را تحت عنوان مرد جوان و حقوق در ۱۹۱۹ میلادی نوشت که نشان می داد حقوق هنوز هم در دل وی قرار دارد. در ۱۸۷۸ میلادی، وی یکی از بنیانگذاران کانون وکلای دادگستری آمریکا را تأسیس نموده و از ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۱ میلادی به عنوان رئیس کانون وکلای دادگستری آمریکا خدمت کرد. وی برای دوازده سال (۱۹۰۷ – ۱۹۱۹ میلادی) به عنوا
ن مدیر ارشد دفتر حقوق تطبیقی (و همچنین دبیر ژورنال آن، آنول بولیتین، برای حقوق شناسی عمومی) در کانون وکلای دادگستری آمریکا خدمت کرد. وی در ۱۹ اکتبر ۱۸۶۵ با سوزان میرس وینچنستر، دختر ادمون ونچستر و هاریت میرس، ازدواج کرد. سیمئون و سوزان باهم سه فرزند داشتند: فلورانس، راجر و هلن. وی در اواسط زندگی خود به طور فعال مشغول تدریس حقوق بود. وی در این عرصه نیز از خود قابلیت نشان داد. کسی که نزد وی آموزش دید و همانند وی به عنوان قاضی ارشد دادگاه استیناف کنتیکت خدمت کرد، می گوید که دانشجویان قدیمی وی، کار وی به عنوان معلم «را نسبت به سایر کارهای وی، بیشتر مجزا و تاثیرگذارتر بر زندگی انسان می دانند. احتمالاً در آن روزهای که وی تدریس می کرد، نصفی از سایر معلم ها حقوق در شهر ما هم نمی توانست در کلاس وی شرکت کند» (ژورنال کانون وکلای دادگستری آمریکا، فوریه ۱۹۲۷، صفحه ۷۴). اقدام کانون مدارس حقوقی آمریکا مبنی بر انتخاب وی به عنوان رئیس این کانون در ۱۹۰۲ میلادی نیز می تواند گویای این تأثیر وی به عنوان استاد باشد. وی در ۱۸۶۹ میلادی به عنوان استاد در مدرسه حقوق ییل گماشته شد، مدرسه ای که نزدیک به نابودی بود. مشارکت فعالانه وی در
امور این مدرسه برای پنجاه سال ادامه یافت و در سال ۱۹۱۹ میلادی بود که وی به عنوان استاد افتخاری بازنشسته شد. احیای مجدد این مدرسه حقوق، به طور گسترده ناشی از فعالیت وی بود. وی تعداد استادان را افزایش داد، دوره های آموزشی جدید اضافه کرد، دوره های آموزشی فوق لیسانس را توسعه بخشید و برای یک مدت زیادی مسئولیت مالی برای حضور این مدرسه را پذیرفت (ژورنال مدرسه حقوق ییل، مارس ۱۹۲۷، صفحه ۶۸۰). یکی از ویژگی های شخصیتی وی این بود که، زمانی چندی قبل از مرگ وی رویکرد آموزشی مدرسه به سیستم به اصطلاح «سیستم پرونده» تغییر داده شد، قاضی بالدوین همانند سایر هم عصران خود، به این رویکرد انتقاد کرد، اما وی برای یک لحظه هم در وفاداری خود به این مدرسه تغییر نیاورد و این امر چندین سال بعد در وصیت نامه بسیار سخاوتمندانه وی بخاطر آورده شد. علاوه بر کار به عنوان وکیل دادگستری و استاد، وی به طور فعالی در امور عمومی نیوهیون نیز شرکت کرد. وی در کمیسیون پارک های عمومی، در شورای عمومی نیوهیون و در هیئت مدیره بیمارستان نیوهیون خدمت کرد. وی که عمیقاً به کارهای مذهبی علاقمند بود، به عنوان رئیس باشگاه کنگره گرای نیوهیون و انجمن مسیحی مردان جوان
(YMCA) خدمت کرد. وی از ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۶ میلادی ریاست انجمن تاریخی مستعمره نیوهیون را برعهده داشت و مقالات زیادی در رابطه با موضوع تاریخ برای این انجمن نوشت. زندگی سیاسی. اگرچه وی در مسائل محلی بیشتر شرکت داشت، اما شرکت وی در مسائلی که مرتبط با کل ایالت می شد، به مراتب متنوع تر بود. هرچند وی هرگز یک سیاستمدار نبود و تا آخرین روز زندگی خود هیچگاه به دنبال افتخارات و سمت های دولتی نرفت و آنها را جستجو نکرد، اما وی در همان اوایل با زندگی سیاسی ایالت پیوند داده شد.
دانشگاه لورالایی () در لورالای پاکستان است. این دانشگاه از سال ۲۰۰۹ فعالیت علمی خود را آغاز کرد. این دانشگاه در ابتدای تأسیس تقریباً چهار سال تحت مدیریت دانشگاه بلوچستان اداره می شد.
ویکتور آلدریج (Victor Aldridge) (زاده ۲۵ اکتبر ۱۸۹۳ – درگذشت ۱۷ آوریل ۱۹۷۳)، معروف به «مدیر مدرسه هوسیر»، پرتاب کننده راست دست آمریکایی در لیگ برتر بیسبال بود که برای تیم های شیکاگو کابز، پایرتز پیتسبورگ و نیویورک جاینتز بازی می کرد. او به عنوان یک پرتاب کننده منحنی عالی، شناخته شده بود. او قبل از دوران حرفه ایش، مدیر مدرسه بود، از این رو نام مستعار او شکل گرفت. مهم ترین اقدامات او به عنوان یک بازیکن در طول سری جهانی ۱۹۲۵ رخ داد، جاییکه آلدریج بازی های دوم و پنجم را به پایان رساند و پیروز شد، او فقط اولین مسابقه فاجعه بار را در هفتمین بازی سری جهانی داشته است. پس از بازنشستگی از بیسبال، به عنوان سناتور ایالتی در مجمع عمومی ایندیانا مشغول به کار شد. آلدریج یکی از اعضای تالار مشاهیر بیسبال ایندیانا است که در ۲۰۰۷ معرفی شد. زندگی شخصی. ویک آلدریج در شهرک کوچک کیل، ایندیانا به دنیا آمد و در مدرسهٔ ابتدایی تمپی در کیل، ایندیانا که در فاصلهٔ کوتاهی از خانه اش قرار داشت، تحصیل کرد. او در مدرسه ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا تحصیل کرد و در آنجا در تیم ترینیتی اسپرینگز، بیسبال بازی کرد. او از ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا فا
رغ التحصیل شد. سپس در کالج سنترال نرمال در دانویل، ایندیانا تحصیل کرد. در ۱۹۱۴–۱۹۱۵ او در مدرسه پیا ریج در ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا به تدریس پرداخت. او همچنین در مدرسه ای در شهرستان میامی ایندیانا تدریس کرد. وی با کلتا بی وادسورس از ایندیان اسپرینگز، ایندیانا ازدواج کرد. اوایل حرفه. آلدریج در بیشتر دوران حرفه ای خود، یک پرتاب کننده دوم یا سوم قابل اعتماد بود. او به خاطر توپ منحنی و دقت بالایش، معروف بود. آلدریج با دست راست ضربه می زد و توپ پرتاب می کرد. او کار حرفه ای خود را با امضای قرارداد با ایندیاناپولیس از اتحادیهٔ آمریکا در ۱۹۱۵ آغاز کرد، اما ابتدا برای دنور از لیگ غربی و سپس برای ایری از لیگ مرکزی بازی کرد. او در ۱۹۱۶ برای ایندیاناپولیس بازی کرد و در آنجا برای تیم شیکاگو کابز کشف شد. وی در ۲۸ اوت ۱۹۱۶ به کابز فروخته شد. آلدریج ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ در شیکاگو کابز بود و در بولپن بازی کرد. در ۱۹۱۷ آلدریج در ۳۰ مسابقه بازی کرد که شش بازی را برد و ۶ بازی را باخت، میانگین دوندگی او ۱۲٫۳ بود و توانست دو سیو به دست آورد. در ۱۹۱۸، قبل از اینکه در سال آخر جنگ جهانی اول، به نیروی دریایی ایالات متحده بپیوندد، او فقط سه ب
ازی انجام داد و فقط دوازده نوبت ضربه داشت. پس از بازگشت از جنگ، در لیگ ساحلی اقیانوس آرام برای لس آنجلس آنجلز، وابسته به کابز، بازی کرد. آلدریج در فصل ۱۹۲۲ به کابز بازگشت و سه سال بعد را با مسابقات مداوم برای شیکاگو، بازی کرد. او در ۱۹۲۲، ۱۹۲۳ و ۱۹۲۴ به ترتیب ۳۶، ۳۰ و ۳۲ بازی با ۱۶، ۱۶ و ۱۵ برد در سه فصل برای شیکاگو انجام داد که میانگین دوندگی کسب شدهٔ او به ترتیب ۵۲٫۳، ۴۸٫۳ و ۵۰٫۳ بود. در طول این مدت، پسرش، ویک آلدریج جونیور به طور غیررسمی به عنوان حمل کنندهٔ چوب های بیس بال خدمت می کرد و حتی یک یونیفرم داشت که از مردخای براون (مربی و بازیکن لیگ برتر بیسبال آمریکایی) هدیه گرفته بود. در ۱۹۲۳ او از یک بازی اخراج شد. اواخر حرفه. ۱۹۲۵ به عنوان اوج حرفه آلدریج ثبت شد. در ۱۹۲۶ او رکورد ۱۰ برد و ۱۳ باخت را با میانگین دویدن ۰۷٫۴ به دست آورد. سال ۱۹۲۷ برای آلدریج بهتر بود. او در پانزده بازی پیروز شد و تنها ۱۰ بازی را باخت و میانگین دویدن او ۲۵٫۴ بود. آلدریج همچنین در سری جهانی ۱۹۲۷ بازی کرد و در دومین بازی این سری با نتیجه ۶–۲ شکست خورد چرا که بیب روث و لو گریگ در چهار بازی رفت و برگشت، نیویورک یانکیز را در مقابل پای
رتز هدایت کردند. او هر شش دویدن را در نوبت چوب زنی هفت و یک سوم، زمین خورد و بازی را ترک کرد. پس از اینکه چندین بازیکن دیگر، مقالاتی برای روزنامهٔ سندیکای کریستی والش با نام شخص دیگری نوشتند، او مقاله ای را برای یک روزنامه پیتسبورگ نوشت. آن ها به خود می بالیدند که این خود آلدریج بوده است که آن مقاله را نوشته است. پس از پیروزی مجدد در ۱۵ بازی در ۱۹۲۷، آلدریج انتظار افزایش دستمزد را داشت. اما بارنی دریفوس، مالک پیتسبورگ، او را در ۱۱ فوریه ۱۹۲۸ با برلی گریمز از نیویورک جاینتز معاوضه کرد، و دلیل آن را بالا بردن دستمزد اعلام نکرد، بلکه دلیل آن را به دست آوردن میانگین سرعت ۲۵٫۴ در ۱۹۲۷عنوان کرد. او برای بیشتر سال مقاومت (تمریت برای از فرم خارج نشدن) کرد، اما زمانی که بازگشت، از فرم خارج شده بود و پرتاب توپ ضعیفی داشت. در طول زمانی که آلدریج از ارائه گزارش بازیکنان امتناع می کرد، جان مک گراو، مدیر جاینتز، آلدریج را تهدید کرد که دستمزد کمتری دریافت می کند و در یک مقطع تلاش کرد تا او را با سینسیناتی ردز مبادله کند. پس از فصلی که رکورد آلدریج چهار برد و هفت باخت با میانگین دویدن ۸۳٫۴ پس از ۱۱۹ چوب زنی بود، او به بروکلی
ن داجرز فرستاده شد. با این حال، آلدریج از دادن گزارش بازیکنان خودداری کرد و در عوض از بیسبال بازنشسته شد. آخرین بازی او در ۲۹ اوت ۱۹۲۸ بود. در مجموع، آلدریج ۱۶۰۱ چوب زنی انجام داد، در ۹۷ بازی پیروز شد و ۸۰ بازی را باخت. او ۱۰۲ بازی کامل داشت و میانگین دوندگی او ۷۶٫۳ بود. راجرز هورنسبی گفت که آلدریج یکی از سه نفری بود که بهترین توپ منحنی را که تا به آن زمان دیده بود، داشت توپ منحنی که توسط مجله بیسبال به عنوان یک «منحنی سخت و تیز» توصیف شده بود و یکی از بهترین توپ های منحنی در تمام بیسبال بود. او یک پرتاب اسکروبال (بسته به زاویه بازوی پرتاب کننده، توپ ممکن است عمل غرق شدن داشته باشد) هم داشت. میانگین ضربه زدن او ۲۹۹٫۰ (۱۳۳ در مقابل ۵۸۱) بود که یک میانگین قابل احترام برای یک پرتاب کننده است. او دو هوم ران (ضربه زدن به توپ از روی بیرون زمین) با دویدن داخل ۶۰ زد. آلدریج دو بار در ۱۹۲۲ و ۱۹۲۶ اقدام به استیل ا بیس (دونده به پایگاهی که حقش را ندارد پیش می رود) کرد و هر دو بار موفق بود. پس از حرفهٔ ورزشی. آلدریج پس از پایان دوران بازیش، در دانشکده حقوق وورهیس شرکت کرد و از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۸ در سنای ایالت ایندیانا مشغول به
کار بود. او اولین بار در ۴ نوامبر ۱۹۳۶ به عنوان یک دموکرات انتخاب شد. او قبل از حرفه بیسبال خود، به عنوان یک مدیر مدرسهٔ تمام وقت، مشغول به کار بود. به همین دلیل به او لقب «مدیر مدرسه هوسیر» دادند. آلدریج در ۷۹ سالگی در تره هاوت درگذشت و در قبرستان نیوترینیتی اسپرینگز در ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا به خاک سپرده شد. او در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۷ به عنوان صد و سی و یکمین عضو تالار مشاهیر بیسبال ایندیانا معرفی شد. نوه های دختری او؛ مری ترنر و پسر بزرگتر، ویک آلدریج سوم، از طرف او این جایزه را دریافت کردند.
آرتور سارگسی داوتیان (؛ ) حقوق دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۶ تا تاریخ ۲۰۲۲ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۸ دسامبر ۱۹۷۸ در هوروم، شهرستان آرتیک به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.
امین بوداغی (زاده ) قایقران کانو اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی های آسیایی ۲۰۱۰ و بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
دانشگاه ایالتی الیزابت سیتی (ECSU) یک دانشگاه دولتی سیاهپوست تاریخی در شهر الیزابت، کارولینای شمالی است. این دانشگاه نزدیک به 2500 دانشجو را در 28 رشته کارشناسی و 4 رشته کارشناسی ارشد ثبت نام می کند و یکی از اعضای مدرسه صندوق کالج مارشال تورگود و سیستم دانشگاه کارولینای شمالی است. این دانشگاه در منطقه تاریخی کالج معلمان ایالت الیزابت سیتی قرار دارد که در سال ۱۹۹۴ در فهرست ملی اماکن تاریخی فهرست شده است.
آنا وارداپتیان (؛ زادهٔ ) یک حقوق دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده دارد. زندگی نامه. در ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۶ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
در کالبدشناسی، چشم پایه یا ستاک چشم یا ساقه چشم (به انگلیسی: eyestalk) بیرون زده گی است که چشم را از بدن دور می کند و به چشم، میدان دید بهتری می دهد. این ویژگی رایجی در طبیعت است و اغلب در داستان های تخیلی ظاهر می شود. در طبیعت. چشم پایه ها نوعی خاص از شاخک هستند. شاخک ها همچنین ممکن است اندام های بویایی در انتهای خود داشته باشند. نمونه هایی از موجودات با شاخک های بویایی شامل حلزون ها، ابرتیره تریلوبیت برف روب دارارن و خانواده مگس های چشم شاخکی است. در لیسه ها و حلزون ها، این شاخک ها در صورت آسیب شدید دوباره رشد می کنند و در برخی گونه ها درون بَر هستند. سخت پوستان همچنین چشم پایه هایی دارند که از دو بخش تشکیل شده اند.
افسردگی خویش آمیزی، افسردگی درون آمیزی یا افسردگی همخونی کاهش برازش زیستی در یک جمعیت معین در نتیجه همخونی (مانند نژاد افراد مرتبط) است. برازش زیستی جمعیت به توانایی یک جاندار زنده برای زنده ماندن و تداوم مواد ژنتیکی آن اشاره دارد. افسردگی همخونی اغلب نتیجه تنگنای جمعیت است. به طور کلی، هر چه تنوع ژنتیکی یا خزانه ژنی در یک جمعیت تولیدمثلی بیشتر باشد، احتمال ابتلا به افسردگی همخونی کمتر است.
علی نصیری سرتیپ دوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد. وی در فاصله سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ فرمانده سپاه سیدالشهدا بود و از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸ فرماندهی حفاظت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را برعهده داشت. پس از تودیع وی از فرماندهی حفاظت سپاه شایعه ای در خصوص فرار او از ایران منتشر شد که توسط سخنگوی سپاه پاسداران تکذیب شد. نیویورک تایمز در مقاله ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ خود گزارش کرد او به اتهام جاسوسی برای اسرائیل دستگیر شده است.
باز کردن دهانه غار یا باز کردن غار ، به باز کردن و بزرگ کردن دهانه های کشف نشده غار برای اجازه دسترسی است. باز کردن غار معمولاً به دنبال جستجوی کوه ها و دره ها در توپوگرافی کارست برای یافتن غارهای جدید است. غالباً در مکان هایی در زیر زمین اتفاق می افتد که مشخصاً یک گذرگاه بزرگ با گل ولای پر شده است یا با تخته سنگ پنهان شده است. گاهی می توان از اسکنه یا مواد منفجره برای گشاد کردن گذرگاه استفاده کرد که فضاها در طرف دیگر غار مشخص است.
مارک پوستر ؛ (۵ ژوئیه ۱۹۴۱–۱۰ اکتبر ۲۰۱۲) استاد بازنشسته تاریخ و فیلم و رسانه گروهی در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین بود که در این دانشگاه «نظریهٔ انتقادی» را تدریس می کرد. او در "ارائهٔ نظریهٔ انتقادی فرانسه در ایالات متحده" نقش اساسی داشت و به "تحلیل رسانه های معاصر" ادامه داد. اوایل زندگی. پوستر در ۵ ژوئیه ۱۹۴۱ در نیویورک زاده شد. در مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرد و دکترای تاریخ را در دانشگاه نیویورک در سال ۱۹۶۸ به پایان رساند. علایق پژوهشی او شامل تاریخ فکری و فرهنگی اروپا، اگزیستانسیالیسم، مارکسیسم، نظریه انتقادی و رسانه گروهی. شغل. پوستر به خاطر بررسی آثار آنری لوفور، ژان پل سارتر و میشل فوکو شهرت داشت. وی ایده های این نظریه پردازان و دیگر نظریه پردازان فرانسوی (از جمله ژان بودریار، لوئی آلتوسر، ژیل دلوز و ژاک دریدا) به دیجیتال رسانه های جدید اواخر سده بیستم و اوایل سده بیست و یکم (از جمله تلویزیون، پایگاه های داده، فرامتن و اینترنت) را بررسی نموده است. پوستر به دنبال سیاسی کردن موضوع استفاده و توسعه اینترنت با تأکید بر امکانات آن برای تغییر سیاسی آزادی بخش بود، در حالی که وجود شکاف دیجیتالی عمیق
و همچنین منافع شرکت های فراملی و دولت های ملی را تصدیق کرد. پوستر همچنین یکی از ویراستاران مجموعه کتاب "میانجیگری های الکترونیکی" در مطبوعات دانشگاه مینه سوتا بود که شامل تقریباً ۴۰ عنوان است که مفاهیم انسانی و اجتماعی اینترنت، فناوری های واقعیت مجازی، بازی های ویدیویی، ابرمتن های ادبی و اشکال هنری رسانه های جدید را بررسی می کند. مرگ. مارک پوستر در ۷۱ سالگی در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۲ بر اثر ذات الریه (سینه پهلو) درگذشت.
سورن آرتاشسی اوسیپیان (؛ - ) حقوقدان و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۷۱ تا تاریخ ۱۹۸۸ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۸ اوت ۱۹۳۱ در شکی به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون نشان دوستی خلق و نشان پرچم سرخ کار شد. وی در ۲۴ مارس ۲۰۱۹ در سن ۸۷ سالگی در مسکو درگذشت.
آرتاوازد آشوتی گئورگیان (؛ - ) حقوقدان، استاد دانشگاه، فعال و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۵۹ تا تاریخ ۱۹۶۱ و بار دیگر از از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۷ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۶ در کیروواکان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در ۲۰۱۷ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
آرام آرتسویی تامازیان (؛ ) حقوقدان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۲۰۰۱ تا تاریخ ۲۰۰۴ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۹۵۲ در آشتاراک به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال مخیتار گش شد.
ورامشاپوه تادئوسیان (؛ - ) حقوق دان و سیاست مدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۴۸ تا تاریخ ۱۹۴۹ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۰ در ورین آغولیس به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل گشت. وی در ۱۹۸۱ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
آرام باگراتی هاروتیونیان (؛ - ) حقوق دان، فرد نظامی و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۳۷ تا تاریخ ۱۹۳۹ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۸۹۷ در باکو به دنیا آمد . وی در ۱۹۵۴ در سن ۵۷ سالگی درگذشت.
بوریس آرشالویسی نازاریان (؛ ) حقوقدان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۱ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۸ ‏در آرارات به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.
ولادیمیر روبنی نازاریان (؛ - ) استاد دانشگاه، حقوق دان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۸۸ تا تاریخ ۱۹۹۰ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۰ مهٔ ۱۹۳۲ در واغارشاپات به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۲ در سن ۷۰ سالگی در ایروان خودکشی کرد.
وارتگس موسی خانیان (؛ - ) حقوق دان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۶۱ تا تاریخ ۱۹۷۱ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در ۱۹۸۷ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
هنریک مکرتچی خاچاطریان (؛ - ) حقوقدان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۷ تا تاریخ ۱۹۹۸ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۲ مهٔ ۱۹۳۸ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در ۶ اوت ۱۹۹۸ در سن ۶۰ سالگی در ایروان درگذشت.
ایساهاک هایراپتی ایساگولوف (؛ - ) حقوقدان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۴۹ تا تاریخ ۱۹۵۴ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۷ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی تفلیس فارغ التحصیل گشت. وی در ۱۹۹۳ در سن ۸۶ سالگی درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
علی الله وردی (زاده ) بازیکن بسکتبال ۳ نفره اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
امیرحسین آذری (زاده ) بازیکن بسکتبال ۳ نفره اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
نوید خواجه زاده (زاده ) بازیکن بسکتبال ۳ نفره اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
محمد یوسف وند (زاده ) بازیکن بسکتبال ۳ نفره اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
لیزا باروس دسا کارگردان، نویسنده و تهیه کننده سینما است. باروس دسا در دانشگاه آکسفورد زبان انگلیسی خوانده و دارای مدرک کارشناسی ارشد فیلمنامه نویسی از دانشگاه هنر لندن است. او که در بلفاست متولد شد، بیشتر به خاطر کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم سینمایی عشق معمولی در سال ۲۰۱۹ شناخته می شود، او همچنین فیلم های لرزش های خوب و بمب گیلاس را با همسرش گلن لیبرن کارگردانی کرده است. آیریش تایمز بر اساس این سه فیلم سینمایی «به طور شگفت انگیز متفاوت»، باروس دسا و لیبرن را «مهم ترین فیلم سازان معاصر ایرلند شمالی» توصیف کرد.
اعلی حضرت یا علیاحضرت (، برگرفته از واژهٔ لاتین maiestas به معنای «عظمت») که اعلی حضرت/علیاحضرت همایونی نیز گفته می شود، عنوانی است که در خطاب به بسیاری از فرمانروایان، به ویژه پادشاهان و ملکه های حاکم به کار می رود. در کشورهایی که از این عنوان استفاده می شود، مقام و سبک خطابِ اعلی حضرت از "والاحضرت" بالاتر، اما از "اعلی حضرت امپراتور" پایین تر است. برای اشاره به سایر افراد بلندپایه خانواده سلطنتی معمولاً از لقب "والاحضرت" استفاده می شود. در زمان ساسانیان از لقب مشابه "شما بغان" (آوانویسی: ašma bayān) به معنای خدایگان استفاده می شد. واژهٔ Majesty در بسیاری از زبان های دیگر، به ویژه زبان های اروپایی، معادل هایی دارد. خاستگاه. در دوران جمهوری روم، واژهٔ لاتین maiestas یک اصطلاح حقوقی بود که به مقام والا و شأن عالی دولت اطلاق می شد؛ جایگاهی که باید بر همه چیز مقدم شمرده می شد و احترام به آن ضروری بود. این مفهوم چنان اهمیت داشت که نقض آن در قالب جرمی مستقل، با عنوان "laesa maiestas" (در حقوق فرانسه و انگلیسِ متأخر: "lèse-majesté") تعریف شده بود؛ یعنی «توهین به مقامِ عالی دولت». اقداماتی مانند برگزاری جشن در روز ع
زای عمومی، بی احترامی به آیین های رسمی دولت، یا خیانت در گفتار یا رفتار، به عنوان جرم علیه شأن جمهوری روم تلقی می شد و قابل مجازات بود. اما با آغاز دوران امپراتوری روم، معنای maiestas دگرگون شد و به توهین به شأن امپراتور اشاره داشت؛ یعنی حرمت شخص امپراتور، به عنوان نماد اقتدار دولت، جایگزین جایگاه جمهوری شد.
نیوزروند و یا به سبک خود برنامه یک برنامه خبری کودکان بی بی سی است که از ۴ آوریل ۱۹۷۲ به طور مداوم اجرا می شود. این مجله یکی از اولین مجلات خبری تلویزیونی در جهان بود که به طور خاص برای مخاطب کودک برنامه اجرا می کند. در ابتدا به عنوان یک سریال کوتاه توسط دپارتمان کودکان بی بی سی، که کنترل تحریریه را بر عهده داشت، سفارش داده شد، امکانات این برنامه توسط اخبار بی بی سی ارائه شد. این برنامه برای گروه سنی ۵ تا ۱۷ سال طراحی شده است.