Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تحقیقات حقوقی با کمک رایانه (CALR) یا تحقیقات حقوقی مبتنی بر رایانه شیوه ای از تحقیقات حقوقی است که از پایگاه داده های نظرات دادگاه، اسناد دادگاه و موارد ثانویه استفاده می کند. دیتابیس های الکترونیکی باعث می شود که مباحث مهم دادرسی به راحتی در دسترس باشند. پایگاه داده همچنین از مزایای دیگری مانند جبر بولی، ارزیابی قدرت پرونده، سازماندهی پرونده ها براساس موضوع و ارائه لینک به مطالب ذکر شده برخوردار است. بانکهای اطلاعاتی از طریق اشتراک پولی یا به صورت رایگان در دسترس هستند. خدمات مبتنی بر اشتراک شامل وستلاو، لکسیس نکسیس، JustCite , HeinOnline، بلومبرگ لا، VLex و LexEur است. از سال ۲۰۱۵، این بازار تجاری ۸ میلیارد دلار درآمد داشت. خدمات رایگان شامل OpenJurist، گوگل اسکالر، AltLaw، قانون راول، WIPO Lex، قانون دلتا و پایگاه های داده از جنبش دسترسی آزاد به قانون است. اهداف. تحقیقات حقوقی با کمک رایانه به عنوان موضوعی در بسیاری از دانشکده های حقوق تدریس می شود و توسط دانشجویان رشته حقوق در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در برآورده کردن نیازهای کاری دوره های مدرک خود استفاده می شود. اساتید حقوق هنگام انجام تحقیق و نوشت
ن مطالبی که برای انتشار ارائه می دهند، به دیجیتالی شدن منابع اصلی و ثانویه قانون اعتماد دارند. حقوقدانان حرفه ای برای درک صحیح قانون به تحقیقات حقوقی با کمک رایانه تکیه می کنند و بنابراین می توانند به نفع مشتری خود عمل کنند. آنها همچنین ممکن است به طور خاص با متن احکام پرونده و اساسنامه و همچنین نظر علمی گسترده تری مشورت کنند تا مبنای تجدید نظر را تشکیل دهند. قبل از اینترنت. قبل از ظهور و محبوبیت شبکه جهانی وب، دسترسی به اطلاعات حقوقی دیجیتال تا حد زیادی با استفاده از CD-ROMها، طراحی و فروش شده توسط سازمان های تجاری انجام می شد. با گسترش اینترنت در اوایل دهه ۱۹۹۰، شرکت هایی مانند لکسیس نکسیس و وستلاو اتصال اینترنت را در بسته های نرم افزاری خود گنجانیدند. اطلاعات حقوقی مبتنی بر مرورگر از سال ۱۹۹۲ توسط مؤسسات اطلاعات حقوقی منتشر می شود. اطلاعات عمومی در دسترس. اولین تلاش برای دسترسی رایگان رایانه به اطلاعات حقوقی توسط دو دانشگاهی به نام های پیتر مارتین و تام بروس در سال ۱۹۹۲ صورت گرفت. امروز، موسسه اطلاعات حقوقی آزادانه منابعی از قبیل متن قانون اساسی ایالات متحده، احکام دیوان عالی ایالات متحده و متن قانون ایالا
ت متحده را منتشر می کند. مؤسسه اطلاعات حقوقی استرالیا (AusLII) پس از سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. سایر مؤسسات اطلاعات حقوقی، مانند مؤسسه اطلاعات حقوقی انگلیس و ایرلند (BAILII)، مؤسسه اطلاعات حقوقی کانادا (CII) و آفریقای جنوبی (SAFLI) به زودی تأسیس شدند. LIIs به دنبال امضای اعلامیه دسترسی آزاد به قانون، که توسط ۵۴ کشور امضا شده است، در سال ۲۰۰۲ به طور رسمی رسمیت یافت. در زمان نگارش، مؤسسه جهانی اطلاعات حقوقی بیش از ۱۸۰۰ پایگاه داده از ۱۲۳ حوزه قضایی را در خود جای داده است. همچنین بسیاری از دولتها اطلاعات حقوقی را به صورت آنلاین منتشر می کنند. به عنوان مثال، قوانین و اسناد قانونی انگلیس از سال ۲۰۱۰ به صورت آنلاین در دسترس عموم بود. بسته به صلاحیت مورد نظر، تصمیمات دادگاه های استیناف بالاتر نیز می تواند به صورت آنلاین یا توسط مؤسسه اطلاعات حقوقی یا مستقیم از طرف دادگاه منتشر شود. منابع قانون اتحادیه اروپا توسط EUR-Lex به ۲۳ زبان، از جمله داوری دادگاه های اروپا، به طور رایگان منتشر می شود. به همین ترتیب، احکام دادگاه حقوق بشر اروپا در وب سایت آن منتشر شده است.
سوسای قشلاق (به لاتین: Susayqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. سوسای قشلاق ۴۷۵ نفر جمعیت دارد.
سوسای قشلاق ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دسترسی آزاد به نهضت قانون (FALM) جنبش و سازمان بین المللی است که به ارائه دسترسی رایگان آنلاین به اطلاعات حقوقی از جمله دادرسی، مقررات، معاهدات، پیشنهادها اصلاح قانون و بورسیه حقوقی اختصاص دارد. این جنبش در سال ۱۹۹۲ با ایجاد مؤسسه اطلاعات حقوقی (LII) توسط توماس آر بروس و پیتر دبلیو مارتین در دانشکده حقوق کرنل آغاز شد.
مؤسسه اطلاعات حقوقی (LII) یک سازمان غیرانتفاعی دانشکده حقوق کرنل است که دسترسی بدون هزینه به منابع تحقیق قانونی فعلی حقوق ایالات متحده آمریکا و حقوق بین الملل را به صورت آنلاین از طریق قانون . Cornell.edu فراهم می کند. این سازمان پیشگام در ارائه اطلاعات حقوقی به صورت آنلاین است. در سال ۱۹۹۲ توسط بنیاد پیتر مارتین و تام بروس، نهاده شد LII اولین سایت توسعه یافته قانون در اینترنت بود. LII به طور الکترونیکی کد ایالات متحده، نظرات دادگاه عالی ایالات متحده، کد تجاری یکنواخت، آیین نامه قوانین فدرال ایالات متحده، چندین قانون فدرال، و انواع دیگر مواد قانونی آمریکا را در وب منتشر می کند. LII همچنین به سایر منابع ملی و بین المللی مانند معاهدات و سازمان ملل نیز دسترسی دارد. براساس وب سایت خود، بیش از ۳۰ میلیون بازدید کننده منحصر به فرد در سال دارد. از زمان تأسیس، مؤسسه اطلاعات حقوقی به دیگران الهام بخش کرده است تا عملیات را توسعه دهند. این خدمات بخشی از جنبش دسترسی آزاد به نهضت قانون است. تاریخ. مؤسسه اطلاعات حقوقی (LII) در سال ۱۹۹۲ در دانشکده حقوق کرنل توسط پیتر مارتین و تام بروس با کمک هزینه اولیه چند ساله از مرکز ملی
تحقیقات تأسیس شد. در ابتدا مبتنی بر گوفر بود و به تصمیمات دیوان عالی ایالات متحده و قانون ایالات متحده دسترسی داشت. مأموریت اصلی آن شامل هدف «انجام تحقیقات کاربردی در مورد استفاده از فناوری اطلاعات دیجیتالی در توزیع اطلاعات حقوقی و دسترسی به قانون» است. در سالهای ابتدایی بروس سلوو اولین مرورگر وب برای مایکروسافت ویندوز را ساخت. در سال ۱۹۹۴، از گوفر به وب منتقل شد. مجموعه دیوان عالی LII و بولتن LII دارای مجموعه گسترده ای از دادگاه از دیوان عالی ایالات متحده است. این میزبان کلیه تصمیمات دیوان عالی از سال ۱۹۹۰ و بیش از ۶۰۰ تصمیم تاریخی دیوان عالی عالی قبل از ۱۹۹۲ به صورت وب در دسترس است.
قانون بازرگانی یکنواخت (یوسی سی) ، که برای اولین بار در سال ۱۹۵۲ منتشر شد، یکی از قانون یکنواخت است که به عنوان قانون با هدف هماهنگی قوانین فروش و سایر معاملات بازرگانی در سراسر ایالات متحده از طریق تصویب قانون یکنواخت بازرگانی توسط همه ایالت آمریکا، واشینگتن، دی. سی و قلمروهای ایالات متحده آمریکا تأسیس شده است. اهداف. هماهنگی قوانین ایالتی به دلیل شیوع معاملات تجاری که فراتر از یک کشور است، اهمیت دارد. به عنوان مثال، کالاها ممکن است در کشور A تولید شوند، انبار شده در کشور B، که از ایالتی C فروخته می شود، و در ایالت D. تحویل می شود. کد تجاری یکنواخت (UCC) به هدف یکنواختی قابل توجه در قوانین تجاری دست یافته و در عین حال، به کشورها اجازه انعطاف پذیری می دهد. UCC در وهله اول با معاملات مربوط به املاک شخصی (اموال منقول) و نه املاک و مستغلات (املاک غیرمنقول) سروکار دارد.
مدرسه حقوق کرنل دانشکده حقوق دانشگاه کرنل، یک دانشگاه خصوصی است که در ایتاکا، نیویورک واقع شده است. این یکی از پنج مدرسه های حقوق آیوی لیگ است و سه مدرک حقوق (جی دی ، ال ال ام و جی اس دی) را به همراه چندین برنامه درجه دو با همکاری سایر مدارس حرفه ای در دانشگاه ارائه می دهد. این مدرسه در سال ۱۸۸۷ به عنوان بخش حقوقی کورنل تأسیس شد، امروز این مدرسه یکی از کوچکترین مؤسسات برتر جی دی در کشور است که هر ساله حدود دویست دانشجو فارغ التحصیل می شوند. از بدو تأسیس، مدرسه حقوق کرنل همیشه در بین مدارس برتر حقوق در کشور ("T-14") قرار گرفته است. فارغ التحصیلان مدرسه حقوق کرنل شامل میرون چارلز تیلور، ادموند مسکی و ویلیام پی راجرز، ساموئل پیرس، تسای اینگ-ون، مری دانلون آلگر، سونگ سانگ هیون، و همچنین بسیاری از اعضای کنگره ایالات متحده، فرمانداران، دادستان های عمومی، قضات، دیپلمات ها و بازرگانان فدرال و ایالتی ایالات متحده. مدرسه حقوق کرنل در مؤسسه اطلاعات حقوقی (LII)، " مجله مطالعات حقوقی تجربی"، " بررسی حقوق کرنل"، " مجله کورنل قانون و سیاست های عمومی" و " مجله بین المللی حقوق کرنل قرار دارد". معاون فعلی دانشکده حقوق، ادواردو
پالورور است که این نقش را در سال ۲۰۱۴ بر عهده گرفت. تاریخ. بخش حقوقی در کرنل در سال ۱۸۸۷ در هال موریل (دانشگاه کرنل) با قاضی داگلاس بردمن به عنوان اولین معاون خود افتتاح شد. در آن زمان پذیرش حتی به دیپلم دبیرستان احتیاج نداشت. در سال ۱۹۱۷، دو سال تحصیلات دانشگاهی برای پذیرش لازم بود و در سال ۱۹۲۴ به یک برنامه درجه فارغ التحصیل شد. این بخش در سال ۱۹۲۵ به دانشکده حقوق کرنل تغییر نام یافت. در سال ۱۸۹۰، جورج واشینگتن فیلدز یکی از اولین فارغ التحصیلان رشته حقوق در دانشکده حقوق، در ایالات متحده فارغ التحصیل شد. در سال ۱۸۹۳، کرنل نخستین فارغ التحصیل زن خود را، مری کندی براون داشت. فرماندار آینده، وزیر امور خارجه و رئیس دادگستری ایالات متحده، چارلز ایوانز هیوز، از سال ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳ استاد حقوق در کرنل بود و پس از بازگشت همچنان به تدریس در دانشکده حقوق به عنوان مدرس ویژه از ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵. کی از ساختمانهای مرکزی دانشکده حقوق، به افتخار وی نامگذاری شده است. شهرت. مدرسه حقوق کرنل در رتبه بندی "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" ۲۰۱۹ در "ایالات متحده" در رتبه ۱۳ قرار گرفت کارشناسی ارشد حقوق (ال ال ام) در سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰ و
۲۰۱۱ در رتبه اول قرارگرفت. در سال ۲۰۱۷، مجله حقوقی ملی رتبه چهارم کرنل را در لیست دانشکده های حقوقی برتر قرارداد. کتابخانه. کتابخانه حقوقی شامل ۷۰۰۰۰۰ کتاب و میکروفیلم و شامل متون تاریخی نادر مربوط به تاریخ حقوقی ایالات متحده است. این کتابخانه یکی از ۱۲ کتابخانه ملی برای ثبت اسناد است که به دیوان عالی ایالات متحده ارائه شده است. همچنین مجموعه بزرگی از نسخه های چاپی سوابق و خلاصه پرونده دادگاه تجدید نظر نیویورک وجود دارد. مجموعه بزرگ میکروفیلم دارای مجموعه ای از اسناد کنگره، دیوان عالی و سازمان ملل متحد و همچنین مجموعه بزرگی از مواد کمیسیون اصلاحات در قانون جهانی است. سوابق و خلاصه های میکروپیچ برای دیوان عالی ایالات متحده، دادگاه تجدید نظر ایالات متحده و دادگاه تجدید نظر ایالتی نیویورک نیز جمع آوری شده است. این کتابخانه همچنین مجموعه بزرگی از قوانین بین المللی، خارجی و تطبیقی را در خود جای داده است که تمرکز اصلی آن بر اتحادیه کشورهای مشترک المنافع و اروپا است. در کنار این، مجموعه هایی از حقوق بین الملل عمومی و حقوق تجارت بین المللی نیز وجود دارد. ابتکار جدید کتابخانه جمع آوری منابع چینی، ژاپنی و کره ای برای ح
مایت از برنامه کلارک دانشکده حقوق در قانون و فرهنگ شرق آسیا است. کتابهای نادر در این کتابخانه شامل مجموعه ساموئل تورن است که ۱۷۵ مورد از ابتدایی ترین و نادرترین کتاب های قانون را در خود جای داده است. مجموعه های مهم دیگر عبارتند از: کتابخانه Nathaniel C. Moak و مجموعه Edvin J. Marshall از آثار اولیه دربارهٔ حقوق صاحبان سهام و مجموعه مطالب قانونی Earl J. Bennett، یک مجموعه چاپی از قوانین و مقررات مربوط به جلسه استعماری، سرزمینی و ایالتی اصلی. از جمله مجموعه های ویژه این کتابخانه می توان به مجموعه محاکمه های قرن نوزدهم، مجموعه محاکمات Donovan نورنبرگ، مجموعه برادران اسکاتسبرو، ویلیام پی و مجموعه آدل لانگستون راجرز و پروژه Declassification of شیلی اشاره کرد.
«علیرغم همهٔ مشکلات (اکنون به من نگاهی بینداز)» که با عنوان مختصر «علی رغم همهٔ مشکل ها» هم شناخته می شود ترانه ای از فیل کالینز خوانندهٔ انگلیسی است. این پاور بالاد در سال ۱۹۸۴ و به عنوان ساندترک فیلمی به همین نام ساخته و ضبط شده است. ترانه از زبان شخصی روایت می شود که سعی می کند علی رغم همهٔ مشکلات پیش آمده، معشوق سابقش را متقاعد کند به او بازگردد. «علی رغم همهٔ مشکلات» در زمان انتشارش در بیش از ۱۰ کشور جزو ۱۰ ترانهٔ برتر جدول های فروش موسیقی بود. این ترانه در خاستگاه کالینز، ۱۵ هفته در جدول پرفروش ترین های بریتانیا حضور داشت و برای ۳ هفتهٔ متوالی شمارهٔ ۲ آن جدول بود. «علی رغم همهٔ مشکلات» در ایالات متحده آمریکا هم ۲۴ هفته جزو ۱۰۰ ترانهٔ پرفروش روز بود و در ۲۱ آوریل ۱۹۸۴ به جایگاه نخست جدول ترانه های داغ بیلبورد رسید. تیلور هکفورد، کارگردان فیلم «علی رغم همهٔ مشکلات»، زمانی از فیل کالینز درخواست کرد ترانه ای برای فیلمش بخواند، که کالینز به همراه جنسیس سرگرم برگزاری تور آمریکایشان بودند؛ بنابراین هکفورد با همراه داشتن نسخه ای از فیلم، به شیکاگو پرواز کرد و زمانی که کالینز در هتل محل اقامت شان در شیکاگو، فیل
م را دید موافقت کرد که ترانه ای برای آن بسازد. «علی رغم همهٔ مشکلات» در مراسم اسکار سال ۱۹۸۵ نامزد دریافت اسکار بهترین ترانهٔ اوریجینال بود و در مراسم جوایز گرَمی آن سال، گرمی «بهترین اجرای خوانندهٔ مرد پاپ» را دریافت کرد.
کی قباد ظفر بختیار (زادهٔ ۱۲۸۹ – درگذشتهٔ ۱۳۶۶) که با نام قباد ظفر شناخته می شود، معمار، سیاست مدار و نوازندهٔ سنتور ایرانی بود، که در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده گلپایگان در مجلس حضور داشت. او از معدود شاگردان حبیب سماعی در ساز سنتور بود که شیوهٔ وی را ادامه داد. معماری. کیقباد ظفر بختیار (قباد ظفر)، فرزند خسرو خان سردار ظفر از خان های بختیاری، در سال ۱۲۸۴ ه.ش در بلوک بختیاری متولد شد. او تحصیلات ابتدائی را در مدرسه فرهنگ اصفهان و متوسطه را در کالج آمریکایی تهران به پایان رساند و در سال ۱۳۰۵ برای ادامه تحصیل راهی انگلستان شد. وی پس از ده سال تحصیل در آکادمی هنرهای زیبای سلطنتی انگلستان در رشته ٔ معماری فارغ التحصیل شد. قباد ظفر در سال ۱۳۱۵ به ایران بازگشت و به عنوان مهندس طراح در شرکت های مختلف مهندسی و ادارهٔ ساختمان بانک ملی و همچنین در دفتر شخصی اش مشغول به کار شد. از مهم ترین پروژه های ظفر بختیار در زمینه طراحی و اجرا می توان به آرامگاه رضاشاه در شهر ری اشاره کرد که ساخت آن با همکاری محسن فروغی و علی اکبر صادق انجام شد و در سال ۱۳۲۹ به بهره برداری رسید. همچنین کتابخانهٔ مجلس شورای ملی که با
همکاری محسن فروغی، هوشنگ سیحون و علی اکبر صادق در سال ۱۳۴۱ پایان یافت و ساختمان های وزارت راه، شعبه مرکزی بانک ملی در گرگان و آبادان (حوالی سال های ۱۳۲۵ تا ۱۳۲۸)، مهمانخانه آبگرم لاریجان (برنده مسابقه) و ویلایی در فیشرآباد (خیابان سپهبد قرنی کنونی در تهران). موسیقی. قباد ظفر برای فراگیری ساز سنتور ابتدا به حبیب سماعی مراجعه کرد. سماعی به وی پیشنهاد کرد که نخست سنتور را نزد ابوالحسن صبا فرا بگیرد. وی پس از آموختن سنتور از صبا، برای تکمیل آموخته هایش از حبیب سماعی بهره برد. او از معدود شاگردان حبیب سماعی در ساز سنتور بود که شیوهٔ وی را ادامه داد. حبیب سماعی از بین شاگردانش سه نفر را تأیید کرده و در این مورد گفته است: «فقط مهندس قباد ظفر و مرتضی عبدالرسولی و نورعلی برومند شاگردان واقعی من هستند که حوصله به خرج می دهند و ابراز علاقه می نمایند و گرنه دیگران فقط هوس نواختن سنتور دارند و جز مدت کوتاهی با من کار نمی کنند و هنوز چیزی فرانگرفته مجلس درس را ترک می گویند.» سیاست. در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی در ۲۶ تا ۲۸ دی ۱۳۳۲ قباد ظفر به نمایندگی گلپایگان و خوانسار انتخاب شد و یک دوره بر کرسی نمایندگی نشست (تا
سال ۱۳۳۵).
مجله مطالعات حقوقی تجربی، یک مجله دانشگاهی ویرایش شده و کارآزموده است که به صورت تجربی پژوهش ها را در طیف گسترده ای از مباحث حقوقی از جمله عدالت مدنی، رویه مدنی، حقوق شرکت ها، حقوق اداری و قانون اساسی منتشر می کند. این ژورنال کاملاً میان رشته ای است و نویسندگان را از دانشکده های حقوق و همچنین بخش های اقتصادی، روانشناسی، جامعه شناسی، سیاست های عمومی و علوم سیاسی به خود جلب می کند. در سال ۲۰۰۴ تأسیس شده و توسط وایلی-بلک ول با همکاری دانشکده حقوق کرنل منتشر شده است. از نظر استناد علمی رتبه اول در بین مجلات حقوق داوری و علوم اجتماعی، و رتبه اول در مجلات حقوق و اقتصاد داوری را دارد. از نظر استناد قضایی، به ترتیب در این دسته ها در رتبه های ۲ و ۱ قرار دارد. از نظر تأثیر، به ترتیب در این دسته ها به ترتیب در رتبه های ۲ و ۱ قرار می گیرد.
زمان رنگین کمانی (به انگلیسی: Rainbow Time) یک فیلم کمدی-درام آمریکایی ۲۰۱۶ است که به کارگردانی لیناس فیلیپس است. داستان. یک مرد ۴۰ ساله بنام «شنزی» نزد برادرش «تاد» فرستاده می شود تا با او زندگی کند. اما وقتی شنزی وارد رابطه ای با لیندزی، دوست دختر تاد می شود، تاد او را به فاش کردن اسرار گذشته تهدید می کند… اکران. این فیلم در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۶ در جشنواره جنوب از جنوب غربی منتشر شد. اندکی پس از آن، اورچرد حق توزیع جهانی این فیلم را بدست آورد. این فیلم همچنین در جشنواره بین المللی فیلم سیاتل در تاریخ ۲۰ مه ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. این فیلم در ۴ نوامبر ۲۰۱۶ اکران شد.
دریاچه مالیگن ( ) دریاچه ای در پارک ملی جاسپر، آلبرتا، کانادا است. شهرت این دریاچه به آب آبی لاجوردی رنگش و قله های پیرامونش، که سه یخچال طبیعی از دریاچه قابل مشاهده هستند، و جزیره Spirit است. این دریاچه جنوب شهر جاسپر واقع شده است، و با وسیله نقلیه موتوری، از جمله اتوبوس ها از جاسپر قابل دسترسی است. تورهای قایقی در فصل بهار تا پاییز در جزیره Spirit برگزار می شوند. مسیرهای پیاده روی گوناگونی به این مکان ختم می شوند و از پارک ملی جاسپر نیز گذر می کنند. فعالیت های زمستانی شامل اسکی و اسنوبورد در این مکان رایج است. دریاچه مالیگن تقریباً طول و عمیق دارد که عمیق ترین نقطه این دریاچه در انتهای جنوبی آن قرار دارد. به طور متوسط عمق آن است و مکانی محبوب برای ماهیگیری ورزشی، کایاک و قایقرانی است. بوم شناسی. حیات وحش به طرز حیرت انگیزی در کنار این دریاچه در ارتفاعات بالا فراوان است. خرس خاکستری، خرس سیاه آمریکایی، استرآهو، گوزن شمالی، گرگ، موس و غرم (جانور) برخی از پستانداران بزرگی هستند که در طول فصل تابستان در محیط دریاچه رفت وآمد می کنند. عقاب سرسفید، عقاب طلایی و عقاب ماهی گیر نیز در این منطقه فراوان هستند و جمعیتی
از ماهی ها نیز زندگی می کنند. زمین شناسی درون دریاچه. دریاچه مالگین بزرگ ترین دریاچه در پارک ملی جاسپر است. دره ای که در آن دریاچه قرار دارد توسط یخچال های طبیعی به وجود آمده و خاکبرداری شده است.
جنگ اول هرات حمله دولت ایران به هرات در جریان بازی بزرگ بود. این جنگ زمانی آغاز شد که حاکم هرات، کامران میرزا، سر از اطاعت از دولت ایران پیچید و به تاخت و تاز در خراسان و سیستان مشغول شد. محمدشاه برای سرکوب او و ضمیمه مجدد هرات به خاک ایران تصمیم به لشکرکشی به آن سو گرفت. امپراتوری بریتانیا که بازگشت هرات به حاکمیت ایران را خطری برای ثبات حکومت خود در هندوستان می دانستند، با آن مخالفت کردند اما شاه به هشدارهایشان توجهی نکرد و در سال ۱۸۳۷ راهی هرات شد. هرات برای ده ماه محاصره شد. چون وضعیت برای کامران میرزا سخت افتاد، وی تصمیم گرفت که تسلیم شود اما دولت بریتانیا که این موضوع را به سود خود نمی دانست، مداخله کرد و با کمک مالی و وعده کمک نظامی، او را منصرف کرد. اندکی بعد کشتی های بریتانیایی جزیره خارک را اشغال کردند و با تهدید به کشاندن جنگ به فارس و کرمان، شاه ایران را مجبور به عقب نشینی کردند. جنگ دوم هرات در زمان ناصرالدین شاه در ۱۸۵۶ روی داد که ایران به دلیل دخالت بریتانیایی ها مجدداً در بازپس گیری شهر ناکام ماند. پیش از لشکرکشی. در زمان حاکمیت عباس میرزا بر خراسان جهت برقراری مجدد امنیت در آن سامان، محمدمیرز
ا (محمدشاه بعدی) از سوی پدر خود مأمور محاصره هرات و بازگرداندن حاکمیت ایران بدان شهر شد. او و قائم مقام فراهانی که شاهزاده را همراهی می کرد، با یارمحمدخان، وزیر هرات و کامران میرزا حاکم آن شهر، به مذاکره نشستند اما چون نتیجه ای حاصل نشد، شهر توسط سپاه ایران محاصره گردید. اگرچه محمدمیرزا در ابتدا به موفقیت هایی دست پیدا کرد، اما در میانه نبرد خبر درگذشت عباس میرزا در مشهد به او رسید و مجبور شد که به تهران بازگردد. پیش از بازگشت او و قائم مقام، آن دو با وزیر و حاکم هرات صلح کردند و مقرر شد کامران میرزا حاکمیت ایران را بپذیرد، پانزده هزار تومان زر و پنجاه شال کشمیری خراج پرداخت کند و اسرای ایرانی که در تاخت و تاز به خراسان اسیر کرده بود را آزاد کند. همچنین کامران میرزا به محمد میرزا تعهد داد که «اهالی قلمرو خویش را از راهزنی در حدود خراسان و کشتن و فروختن اسیران مانع شود.» پس از معاهده فوق، محمد میرزا که برای مراسم برگزیدگی به ولایتعهدی به تهران فراخوانده شوده بود، برادر خود قهرمان میرزا را به حاکمیت خراسان منصوب کرد و راهی پایتخت شد. مدت کوتاهی بعد فتحعلی شاه درگذشت و محمدمیرزا با نام محمدشاه به پادشاهی ایران ر
سید. کامران میرزا از همان آغاز عهدنامه خود با محمدشاه را به دفعات نقض کرد. تاخت وتازهای سربازان او به شهرهای خراسان شاه را در نخستین سال سلطنتش، بر آن داشت که برای مجازات وی مجدداً به آن سمت لشکر بکشد. اما کامران میرزا با ارسال پیشکش به تهران و اظهار انقیاد، شاه را از تصمیم خود منصرف کرد. دیری نپایید که مردان کامران میرزا این بار به سیستان تاختند. او قبایل مختلف همجوار چون جمشیدی، تومانی و هزاره را در هرات گرد هم آورد تا در صورت لشکرکشی شاه ایران، در برابر او مقاومت کند. این تحرکات و حمله قریب الوقوع ایران جهت مجازات کامران میرزا، دولت انگلیس را نگران ساخت. مک نیل در نامه ای محرمانه پالمرستون، وزیر امورخارجه انگلیس را مطلع ساخت که «هرات کلید تمام شمال افغانستان است… اگر مانع پیشروی ایران نشویم، خطر برخورد با ایران و روسیه در افغانستان وجود دارد… در صورتی که ایران هرات و روسیه خیوه و بخارا را تصرف کند، کنترل آسیای میانه از دست ما خارج خواهد شد.» با مشاهده این وضعیت، پالمرستون الکساندر بورنس را راهی کابل و مستر لیچ را راهی قندهار کرد تا از اتحاد امرای آن نواحی با شاه ایران جلوگیری کند. همزمان، کولونی و پاتینجر
را با لباس مبدل و با نام «ملا مؤمن» و «سید علوی» راهی هرات کردند تا کامران میرزا را یاری دهند. محمدشاه قنبرعلی خان مافی را با هدایایی به کابل فرستاد تا حاکم آن را به همراهی و اطاعت از دولت ایران فرابخواند. یکی از گزارش های برونس ذکر می کند که فرستاده مذکور به حضور پذیرفته نشد چرا که دوست محمدخان رابطه خود با ایران و روسیه را قطع کرده است. کامران میرزا که از قصد محمدشاه اطمینان حاصل کرده بود، مجدداً فرستاده ای را با هدایای پرشمار راهی تهران کرد تا اظهار بندگی نماید. اما حاجی میرزا آقاسی پاسخ داد زمانی که محمدشاه به هرات رسید، کامران میرزا به نزد شاه آید و پس از اظهار انقیاد، مجدداً به حاکمیت هرات گماشته شود. هنوز محمدشاه در تهران بود که کامران میرزا تعدادی از ایرانیان شهر را کشت و باقی را بیرون کرد. او همچنین راه عبور و مرور بین ایران و هرات را کاملاً بست. این کار در عمل، نوعی اعلان استقلال بود. این رویداد، محمدشاه را در تصمیم خود جهت لشکرکشی به شرق مصمم تر ساخت. همزمان با این اتفاقات، تحرکات دولت انگلیس ادامه داشت. وزیر مختار آن کشور، در ۱۸۳۶ به دولت ایران هشدار داد در صورتی که ایران در امور افغانستان مداخله
کند، دولت انگلیس «سخت اعتراض خواهد کرد.» از مهم ترین دلایل مخالفت لندن با لشکرکشی محمدشاه به هرات، ماده ۱۱ عهدنامه ترکمنچای بود که مطابق آن، روسیه حق داشت در سراسر قلمروی ایران کنسولگری و نمایندگی بازرگانی تأسیس کند اما نباید اعضای آن از ده نفر فراتر رود. این ماده انگلیسی ها را نگران می ساخت زیرا باعث نزدیکی هرچه بیشتر روس ها به هند می شد. آن ها روسیه را در پشت تلاش ایران جهت پس گیری هرات می دانستند. حتی شایع شد که روس ها قصد دارند قره باغ و شیروان را بابت این حمله به ایران پس بدهند. مدتی بعد انگلیسی ها مجدداً به دولت ایران پیام دادند که حمله به هرات را «عملی دشمنانه» تلقی می کنند. انگیزه دولت ایران از این لشکرکشی، علاوه بر تابعیت مجدد هرات، تأمین امنیت شرق ایران که به سبب تاخت وتازهای قبایل سنی مذهب آسیای میانه به آن منطقه به چالش کشیده می شد، بود. این قبایل در حملات خود چندین هزار ایرانی را به اسیری گرفته بودند و شاه می توانست ضمن برقراری حاکمیت مجدد ایران بر هرات، اسرای مذکور را آزاد سازد و امنیت خراسان را تأمین کند. به علاوه انگیزه ای شخصی نیز برای محمدشاه وجود داشت. او که در زمان ولایتعهدی پدرش هرات را م
حاصره کرده بود اما موفق به ورود شهر نشده بود، می توانست کار ناتمام خود را به اتمام برساند. همچنین شاه که در نبرد برای تاج وتخت از یاری نیروهای روسیه و انگلیس سود جسته بود، می توانست با یک فتح نظامی قدرت دولت خود را به رخ بکشد. محاصره هرات. با وجود اعتراض دولت انگلستان به لشکرکشی ایران به سمت هرات، سرانجام ایران در سال ۱۲۵۳ هجری مطابق با ۱۸۳۷ میلادی به هرات لشکر کشید. افسران انگلیسی از ارتش ایران اخراج شدند و وزیر مختار انگلیس پرچم سفارت آن کشور را پایین کشید. این عمل بیش از اینکه به سود ایران باشد، به سود انگلیسی ها بود چرا که مطابق عهدنامه ۱۸۱۴ انگلیس باید در «مسائل میان ایران و افغان بی طرف بماند.» محمدشاه شخصاً فرماندهی سپاه را به عهده گرفت و در ماه سپتامبر با ۸۰ هزار سرباز راهی شرق شد. سپاه ایران در ابتدا قلعه غوریان را محاصره کرد. آقاسی این تصمیم را وقت تلف کردن می دانست و بر آن بود که سپاه باید مستقیماً شهر را محاصره کند. اما آقاخان نوری (وزیر لشکر وقت، صدر اعظم ایران پس از قتل امیرکبیر توسط ناصرالدین شاه) شاه را برای محاصره آن قلعه راضی کرد. به هر صورت قلعه مذکور در شعبان فتح شد. سیمونیچ، وزیر مختار رو
س، در نامه ای این اتفاق را تبریک گفت و آن را پیشامد یک فتح بزرگ دانست. سپس سپاه ایران در ماه رمضان راهی هرات گردید. در این زمان، کامران میرزا ۲۲ هزار نفر را برای دفاع از شهر گردآورده بود. با محاصره هرات، مجدداً اختلاف در اردوی ایران پدیدار شد. آقاسی معتقد بود که سپاه ایران نباید مانع عبور و مرور غیرنظامیان شود و ۳ دروازه را به آنان اختصاص دهد. اما آقاخان نوری معتقد بود باید بر شهر سخت گرفته شود تا تسلیم شوند. محمدشاه نظر آقاخان را در پیش گرفت. در همین زمان، دوست محمدخان، امیر کابل، هدایایی نزد شاه ایران فرستاد و اظهار انقیاد کرد و سپاه ایران بدون مشکلات زیادی حومه هرات را فتح کرد. کامران میرزا فرستادگانی نزد خوانین سنی آسیای میانه فرستاد و پیام داد که «هرگز فکر نکنید محمدشاه پس از فتح هرات شما را آسوده می گذارد. قصد او آزادی اسیران شیعه است که بیشتر در میان خیوق و میمنه پراکنده اند.» این ترفند جواب داد و خوانین مذکور سپاهیانی به سمت هرات فرستادند اما ارتش ایران به سادگی نیروهای آن ها را پیش از رسیدن به هرات در هم شکست. چون وضعیت برای کامران میرزا دشوار افتاد، در پی صلح برآمد. محمدشاه پاسخ داد «اگر کامران میرز
ا به ضمیمه بودن هرات به خاک ایران اعتراف کند، علاوه بر اینکه خواف را به او تفویض می کند، به سمت تهران بازمی گردد. به شرط آنکه در بیرون از هرات به حرمت سلطنت با او ملاقات کند…» کامران میرزا پذیرفت؛ اما پاتینجر، نماینده انگلیس، مانع شد. شاه ایران که این وضع را دید، دستور داد نبرد ادامه پیدا کند. چون کامران میرزا و وزیرش یارمحمدخان خود را ناتوان دیدند، بر آن شدند که جنگ را مذهبی کنند. علمای سنی سپاهیان ایران را کافر اعلام کردند و مردم شهر کفن پوشان به جنگ ارتش ایران شتافتند که البته به سادگی و با تلفات بالا مجبور به عقب نشینی شدند. همزمان با این اتفاقات، فرستادگانی از سوی امرای منطقه، از کابل و قندهار گرفته تا پنجاب و خوارزم، وارد اردوی ایران شده و هدایای پرشماری را پیشکش کردند. امیر قندهار به محمدشاه پیشنهاد یاری داد، اما شاه آن را نالازم دانست و در عوض، به او دستور داد به فراه و سبزار لشکر بکشد، زیرا آن مناطق در دست پسر کامران میرزاست. چون حلقه محاصره تنگ تر می شد، کامران میرزا مجدداً در پی صلح برآمد. قرار شد شخصاً به اردوی ایران وارد شود اما مک نیل، ایلچی دولت انگلیس که در اردوی ایران حاضر بود، مانع شد و «او