Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مخالفت کرد و نمایندگان برزیل، رومانی و چکسلواکی اظهاراتی کردند که ادعای ژاپن را درک کرده اند و نماینده جمهوری چین نیز گفت که منتظر دستورالعمل های رسمی کشورش است. پس از این جلسه، در نتیجه بسیاری از نظرات مبنی بر حذف «مقررات مربوط به دین»، خود بند ۲۱ نیز از متن پیمان صلح حذف شد. ماکینو گفت که او پیشنهاد خود را برای رفع تبعیض نژادی در جلسه بعدی ارائه می دهد و منتظر فرصت بعدی است. این بند در حال جلب توجه عمومی بود. تظاهرات در ژاپن خواستار خاتمه «نشان شرم» بود زیرا سیاست های جلوگیری از مهاجرت ژاپنی ها در ایالات متحده آمریکا، کانادا، استرالیا و نیوزیلند در رسانه های ژاپن مورد توجه قرار گرفته بود. در ایالات متحده، این بند بسیار منفی رسانه ای شد، به ویژه در ساحل غربی و جنوب هر چند به دلایل مختلف هیئت چینی، که با ژاپنی ها در مورد مسئله مستعمره سابق آلمان چینگ دائو و بقیه امتیازات آلمان در استان شاندونگ دشمنی می کرد، گفت که این بند را پشتیبانی می کند. با این حال، یک دیپلمات چینی در آن زمان گفت که مسئله شاندونگ برای دولت وی بسیار مهمتر از بند است. نخست وزیر استرالیا بیلی هیوز مخالفت خود را روشن و در جلسه ای اعلام کرد که
"نود و پنج نفر از یکصد استرالیایی ایده برابری را رد کرده اند، هیوز به عنوان غضو یک اتحادیه کارگری وارد سیاست شده بود و مانند اکثر افراد دیگر در طبقه کارگر، به شدت مخالف مهاجرت به استرالیا توسط آسیایی ها بود. (جلوگیری از مهاجرت آسیایی ها یکی از علل محبوب اتحادیه های کارگری در کانادا، ایالات متحده، استرالیا و نیوزیلند در اوایل قرن ۲۰ بود) هیوز معتقد بود که پذیرش این بند به معنای پایان سیاست استرالیای سفید است که در سال ۱۹۰۱ به تصویب رسیده بود و نوشت: «هیچ حکومتی نمی تواند در استرالیا یک روز در سیاست استرالیای سفید دستکاری کند.» نخست وزیر نیوزیلند ویلیام مسی نیز در مخالفت با این بند ظاهر شد، هرچند نه به سختی هیوز. جلسه نهایی. پنج قدرت بزرگ شرکت کننده در کنفرانس صلح پاریس عبارت بودند از جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری بریتانیا، پادشاهی ایتالیا، امپراتوری ژاپن و ایالات متحده آمریکا که کنفرانس را کنترل می کرد. در ۱۱ آوریل ۱۹۱۹، کمیسیون جلسه نهایی را برگزار کرد. اصلاحیه ای را پیشنهاد کرد که عبارت «تصویب اصل برابری هر ملت و رفتار عادلانه با هر شخص متعلق به آن» در مقدمه میثاق گنجانده شود. رابرت سیسیل نماینده انگلیس برای
امپراتوری انگلیس صحبت کرد و مخالفت با این پیشنهاد را مطرح کرد. او گفت: «درج چنین عبارتی کاملاً بی معنی است و اگر معنی داشته باشد، باید با آن مخالفت جدی کنیم … این مسئله مربوط به فعالیت های پس از جامعه ملل است. باید منتظر بمانیم. این واقعیت است که ژاپن در حال حاضر یکی از پنج قدرت اصلی است، برتری یا فرومایگی در جامعه ملل اهمیتی ندارد.» نخست وزیر ایتالیا، ویتوریو امانوئل اورلاندو به نفع بیانیه حقوق بشر صحبت کرد. لئون بورژوآ نمایندهٔ سنا (فرانسه) خواستار تصویب آن شد و اظهار داشت که رد این پیشنهاد که «یک اصل انکار ناپذیر عدالت است» غیرممکن است. این پیشنهاد در همان روز اکثریت آرا را به خود اختصاص داد، با حضور ۱۱ نماینده از ۱۷ نماینده در تصویب اصلاحیه منشور، رأی مثبت داد و ۵ منفی داد شد: کل: ۱۱ بله با این حال رئیس جمهور آمریکا وودرو ویلسونکه ریاست جلسه را برعهده داشت، اعلام کرد که "این پیشنهاد ناموفق بوده است زیرا به اتفاق آرا نبود. ماکینو پاسخ داد: "در مورد موضوع جلسه رأی اکثریت موافق بوده است، اما ویلسون گفت: "ما در مورد موضوعات با اهمیتی مانند این مورد به اتفاق آرا رأی نیاز داریم، حداقل بدون هیچ مخالفی." نماینده
فرانسه فردیناند لارنود بلافاصله اظهار داشت: «اکثریت به این اصلاحیه رأی داده اند.» هیئت ژاپنی خواستار این متن بود که نشان دهد اکثریت واضحی به این اصلاحیه رای داده اند. اگرچه خود این پیشنهاد با موضع برابری بریتانیا برای همه افراد به عنوان اصلی برای حفظ وحدت امپراتوری سازگار بود، اما از سیاست های اعلام شده، به ویژه در استرالیا، انحرافات قابل توجهی وجود داشت، زیرا خطر تضعیف سیاست استرالیای سفید وجود داشت، بیلی هیوز (نخست وزیر استرالیا) و جوزف کوک به شدت با پیشنهاد در پشت صحنه مخالفت کردند و از طریق هیئت انگلیسی از مواضع خود دفاع کردند. بدون حمایت مقام های ارشد، هیئت انگلیس نمی توانست اصولاً چنین موضعی را اتخاذ کند. ویلسون برای تسکین دادن به ژاپن قول داد که از ادعاهای ژاپنی ها در مورد دارایی های آلمان سابق در چین حمایت کند و گفت که این پاداش ژاپن برای پذیرفتن رد پیشنهاد است. عواقب. وزیر امور خارجه ژاپن، اوچیدا کوسای در ژوئن ۱۹۱۹ اظهار داشت که هدف از این طرح خواستاری برابری نژادی همه مردم رنگین پوست نیست بلکه فقط برابری اعضای جامعه ملل است. رسانه های ژاپنی به طور کامل پیشرفت این کنفرانس را پوشش دادند که منجر به بی
گانگی افکار عمومی نسبت به آمریکا شد و بعدها منجر به درگیری های وسیع تری شد. در ایالات متحده، شورش های نژادی تابستان قرمز ۱۹۱۹ ناشی از انفعال عمدی بود. حذف این بند به ویلسون اجازه داد تا دموکرات های جنوبی را در کنار خود نگه دارد. برخی از مورخین معتقدند که رد این بند می تواند در زمره بسیاری از علل درگیری باشد که منجر به جنگ جهانی دوم شد. آن ها ثابت کردند که رد این بند یک عامل مهم در قطع هم کاری ژاپن با غرب و اخذ سیاست نظامی گری در این کشور بود. در سال ۱۹۲۳، اتحاد ژاپن و بریتانیا منقضی شد، که به تدریج منجر به ایجاد روابط حسنه با آلمان و ایتالیا شد. بعد از اینکه نازی ها در آلمان به قدرت رسیدند، ژاپن تصمیم گرفت که پناهندگان یهودی را از چین (گتوی شانگهای)، منچوری و ژاپن بیرون نکند و از شعار سیاسی هاکو ایچیو (به طور لفظی به معنای همه جهان زیر یک سقف) دفاع کند.
اوچیدا کوسای ; – ) سیاست مدار، نخست وزیر ژاپن در دوره شووا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان و لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده است.
مرکور هتل () شرکت مهمان نوازی فرانسوی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد.
استاروود () شرکت مهمان نوازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
پارادور () شرکت مهمان نوازی اسپانیایی است، که در سال ۱۹۲۸ تأسیس شد.
کلاب مد () شرکت گردشگری فرانسوی است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد و هم اکنون از شرکت های زیرمجموعه گروه فوسان می باشد.
ژان پیر شِوِنمان (؛ متولد ۹ مارس 1939) یک سیاستمدار فرانسوی است که در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به عنوان وزیر فعالیت می کرد که بیشتر به دلیل نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۲ فرانسه شناخته شده است. وی پس از فعالیت به عنوان شهردار بلفور، در سال ۲۰۰۸ به عنوان نماینده سنا از تریتوآر دو بلفور انتخاب شد. وی به عنوان یکی از بنیانگذاران حزب PS و بنیانگذار جنبش جمهوری خواه و شهروند (MRC)، چهره قابل توجهی در چپ فرانسه است.
رادیسون بلو () شرکت مهمان نوازی آمریکایی بلژیکی است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد.
هتل های رادیسون () شرکت مهمان نوازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۹ تأسیس شد.
اسکاندیک () شرکت مهمان نوازی سوئدی است، که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد.
آیبیس باجت () شرکت مهمان نوازی فرانسوی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
دابل تری () شرکت مهمان نوازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
ژی دبلیو ماریوت () شرکت مهمان نوازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد.
رامادا () شرکت مهمان نوازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۳ توسط ماریون ایزبل تأسیس شد.
پولمان () شرکت مهمان نوازی فرانسوی است، که در سال ۱۸۹۴ توسط جورج پولمن تأسیس شد.
دِیمین تیمر (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی و تهیه کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است. وی یکی از مدیران ماموت اسکرین است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کریستوفر و نوعش"، "پوآرو"، "سپس هیچ کدام باقی نماندند"، "ویکتوریا" و "پولدارک" اشاره نمود.
نیک دی یر (؛ زادهٔ ) نمایشنامه نویس و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا است. نمایشنامه او با عنوان «"هنر موفقیت"» در سال ۱۹۸۶ در رویال شکسپیر کامپنی به روی صحنه رفت، با بازی پنی داونی و مایکل کیچن، و نامزد دریافت جایزه ارنس الیویه شد. داستان نمایش حول ویلیام هوگارت، دست کاری سیاسی در هنر، فساد در سیاست و نحوه رفتار با زنان می گردد. این اثر سپس در سال ۱۹۸۹ در تئاتر منهتن اجرا شد و تیم کوری نقش هوگارت را ایفا کرد. اقتباس دی یر از «"فرانکنشتاین"» مری شلی در سال ۲۰۱۱ در تئاتر ملی سلطنتی به روی صحنه رفت؛ نمایشی به کارگردانی دنی بویل. در نوامبر ۲۰۱۲، نمایشنامه زندگی نامه ای او درباره ادوارد توماس با عنوان «زمین تیره و آسمان روشن» در تئاتر آلمیدا و به کارگردانی ریچارد ایر اجرا شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پوآرو"، "اقناع" و "سیندرلا" اشاره نمود.
پیتر فلانری (؛ زادهٔ ) نمایشنامه نویس و نویسنده اهل بریتانیا است. اقتباس صحنه ای فلانری از فیلم "آفتاب سوخته" ساخته نیکیتا میخالکوف در مارس ۲۰۰۹ در تئاتر ملی سلطنتی به روی صحنه رفت. بازیگران این نمایش شامل بازیگر ایرلندی، کیران هایندز در نقش ژنرال کوتوف، وری کینیار در نقش میتیا، و میشل داکری در نقش ماروسیا بودند. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پوآرو"، "در امتداد رودخانه به سمت درخت ها" و "معشوقه شیطان" اشاره نمود.
کوین الیوت (؛ – ) نمایشنامه نویس و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا بود. او نمایشنامه آخر خود، «"آواز گرگ و میش"»، را مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۲۰۱۴ به پایان رساند که در سال ۲۰۱۷ به صورت پس از مرگ در تئاتر پارک لندن به روی صحنه رفت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مارپل آگاتا کریستی" و "پوآرو" اشاره نمود.
مسجد و حوزه علمیه مصطفی خان سورتیجی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ساری، بخش مرکزی، شهر ساری، محلهٔ چهارراه برق واقع شده است. این اثر که ساختش به سال ۱۲۳۵ خورشیدی برمی گردد، در خرداد ۱۳۹۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ریور دارت (به انگلیسی: River Dart) یک رود در بریتانیا است که در دوون واقع شده است. سرآب این رودخانه در دارت موور است و از آنجا یک مسیر را می پیماید تا در دارتموث به دریا بریزد.
توربی (؛ ) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در دوون واقع شده است. توربی ۶۲٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۰٬۹۵۹ نفر جمعیت دارد. استخوان های انسانی و ابزارهایی که در غار کنت در تورکی کشف شده اند، نشان می دهند که مردم از زمان پارینه سنگی در منطقه توربی سکونت داشته اند. قطعه ای از استخوان فک بالا که با نام «کنتز کاورن ۴» شناخته می شود، ممکن است قدیمی ترین نمونه از انسان مدرن در اروپا باشد و قدمت آن به حدود ۴۰٬۰۰۰–۳۷٬۰۰۰ سال پیش بازمی گردد. مشخص است که سربازان رومی در دوران سلطه امپراتوری روم بر بریتانیا از تورکی بازدید کرده اند؛ آن ها در غار کنت، در کنار یک ساختار سنگی عجیب که به «چهره» معروف است، نذوراتی بر جای گذاشته اند. در سال ۱۹۹۳، یک تدفین رومی در پینتون کشف شد. خواهرخوانده. شهر هاملن خواهرخواندهٔ توربی هست.
گالمتون (به انگلیسی: Galmpton) یک روستای نسبتاً دورافتاده در بریتانیا است که در توربی و در شهرستان دوون واقع شده است. منطقهٔ مسکونی «چرستون-گالمتون» ۶٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد و تا سال ۲۰۲۳ میلادی، در حدود ۳٫۵ درصد رشد جمعیت خواهد داشت. خودِ روستای گالمتون به تنهایی، ۱۴۰۰ نفر جمعیت دارد. میانگین سنی جمعیت این روستا ۵۲ سال است که در حدود ۱۲ سال از میان سنی کشوری در انگلستان بیشتر است. نرخ بیکاری در این ناحیهٔ ۱٫۲ درصد است.
عمارت گرین وِی () یک ساختمان مسکونی قدیمی در کنار ریور دارت است که در نزدیکی گالمتون در شهرستان دوون واقع شده است. این عمارت در گذشته خانهٔ تابستانی آگاتا کریستی بود و از سال ۲۰۰۰ میلادی در اختیار و تملک نشنال تراست است. این عمارت و املاک اطراف آن با قطارهای بخاری که از پینتون و کنیگزور آمده و در ایستگاه گرین وی هالت توقف دارند، به نقاط دیگر دسترسی دارد.
هانا یلاند (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) بازیگر اهل بریتانیا است. یلند در مدارس دولتی جامع محلی تحصیل کرد و سپس وارد کالج سنت کاترین در دانشگاه کمبریج شد، و در رشتهٔ زبان انگلیسی تحصیل کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نیروی نهایی"، "پوآرو"، "شهر دایناسورها" و "پدر براون" اشاره نمود.
آستین تِـرِور (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آنا کارنینا"، "کفش های قرمز"، "روزی که زمین آتش گرفت"، "رامبرانت"، "جنایت هایی به ترتیب الفبا"، "هر طور شما دوست دارید"، "به سوی پاریس با عشق"، "لرد اجور می میرد"، "فرار"، "خرابکاری"، "خداحافظ، آقای چیپس"، "بهشت همین نزدیکی هاست"، "پدر براون" و "آقای پیت جوان" اشاره کرد.
کوئینتسا سوئیندل (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه آمریکایی است. او بیشتر برای ایفای نقش تابیتا فاستر در مجموعه تلویزیونی نتفلیکس تحت عنوان "ترینکتز" شناخته می شود. از دیگر فیلم هایی که وی در آن نقش داشته می توان به "وویجرز" (۲۰۲۱)، و ایفای نقش شخصیت سایکلون / مکسین هانکل در فیلم رو به اکران "بلک ادم" (۲۰۲۲) اشاره کرد. سوئیندل یک فرد خارج از جنسیت است و از ضمیرهای مفرد آن ها/آنان استفاده می کند.
ایون هنسن عزیز ()؛ یک فیلم آمریکایی در ژانر موزیکال به کارگردانی استیون شباسکی است که در سال ۲۰۲۱ اکران شد. فیلم نامه این فیلم توسط استیون لونسن و بر اساس تئاتر موزیکالی به همین نام ساخته پاسک و پل و خود لونسن، به رشته تحریر درآمده است. داستان فیلم، دربارهٔ یک دانش آموز دبیرستانی است که از اختلال اضطراب اجتماعی رنج می برد؛ بعد از آنکه یکی دوستانش را بر اثر خودکشی از دست می دهد درگیر یک ماجرای عجیب می شود. بازیگران فیلم همان گروه بازیگری نسخه اصلی نمایش تئاتر هستند از جمله بن پلت، جولیان مور، کیتلین دیور، ایمی آدامز، دنی پینو و آماندلا استنبرگ. این فیلم در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ توسط یونیورسال پیکچرز منتشر شد. فیلم با واکنش متوسط منتقدان همراه بود. صحنه های موزیکال، موسیقی و عملکرد تیم بازیگری تحسین شد اما روایت کند داستان مورد انتقاد قرار گرفت.
ریخته گری نواری (به انگلیسی: Tape casting)یک فرایند ریخته گری است که در ساخت نوارهای سرامیکی نازک و ورق از دوغاب سرامیکی استفاده می شود. دوغاب سرامیکی در یک لایه نازک بر روی یک سطح صاف ریخته شده و سپس خشک و زینتر می شود. ورق های نازک سرامیکی چون آلومینا، مولایت، زیرکونیا و دیگر سرامیک های مهندسی جهت پایه های سرامیکی در صنعت الکترونیک کاربرد زیادی پیدا نموده اند، این پایه ها به صورت فیلم نازک چند لایه ای مورد استفاده قرار می گیرد. ریخته گری نواری روش مناسبی برای شکل دادن قطعات با سطوح بزرگ و ضخامت کم (۱۰۰۰–۲۰ میکرون) است. تولید این ورق های نازک در محیط های آبی با استفاده از عوامل پراکنده ساز جهت افزایش پایداری دوغاب و چسب های سلولزی جهت افزایش استحکام و چسبندگی و همین طور عوامل روان ساز جهت نرمی و کاهش شکنندگی نمونه خام انجام می گیرد. تاریخچه. فرایند ریخته گری نواری در طول دهه ۱۹۴۰ برای ساخت دی الکتریک خازن توسعه یافت. تولید خازن های سرامیکی هنوز هم یکی از مهمترین کاربردهای ریخته گری نوار است. ریخته گری نواری برای اولین بار به عنوان روشی برای تولید انبوه کپسول ها توصیف شد. در این اولین توصیف منتشر شده در سال ۱
۹۴۷ این فرایند به این صورت تعریف شد: «ماشینی است که یک روکش سرامیکی با یک رزین را بر روی یک کمربند حامل متحرک اکستروژن می کند. زمانی که ورق نازک خشک شد، به اندازه کافی استحکام دارد که از روی کمربند حامل جدا شود، برش خورده، سوراخ شود یا به هر شکل مسطح مورد نظری تبدیل شود» در سال ۱۹۶۰ حق اختراع برای ریخته گری نوار چند لایه ثبت شد و در سال ۱۹۹۶ اولین نوارهای زیر ۵ میکرومتر ریخته گری شد. فرایند تولید. فرایند ریخته گری نواری، با تبدیل کردن پودر سرامیک به شکل مایعی از آن و سپس ریخته گری آن بر روی یک سطح مسطح و خشک کردن مایع، پودر سرامیک را به یک فیلم نازک سرامیکی تبدیل می کند. مواد. نقطه شروع برای فرایند ریخته گری نواری، پودر است که 'نوار' متشکل از آن است. این جزء اصلی محصول نهایی است و محتویات دیگر، مانند چسب ها، پراکنده سازها و حلال های نیز باید متناسب و سازگار با پودر انتخاب شوند. به طور کلی پودر بسیار ریزدانه است، با حداکثر اندازه ذرات آن ۵ میکرومتر است. حلال به پودر توانایی ریخته گری را می دهد و گویی که پودر مایع باشد، و همچنین باعث می شود تا اجزای دیگر همچون مواد چسبی در سرتاسر نوار گسترده شوند. سورفکتانت ها
نیز می توانند به دوغاب اضافه شوند، تا رفتار سطح نوار را کنترل کنند. مواد بایندر نیز اضافه می شود و باعث می شوند تا ساختار حجمی و ویژگی های مکانیکی نوار نهایی را تعیین کنند. تولید دوغاب. مواد دوغاب همان طور که در بخش قبل ذکر شد مخلوط شده و در مخازنی ذخیره می شود. به طور کلی تولید دوغاب در دو مرحله انجام می شود: ریخته گری دوغاب. دوغاب در لوله هایی از مخازن نگهداری آن به دستگاه ریخته گری منتقل می شود. این دوغاب قبل از عمل ریخته گری از فیلترهایی عبور کرده تا از ورود ذرات ناخالصی به محصول نهایی جلوگیری کند. ورق ریخته گری، لایه سبز یا ورق سبز نیز نامیده می شود (این نام اشاره ای به رنگ ورق ندارد)، و در ادامه نیاز به پردازش بیشتری مانند زینترینگ و برش خوردن دارد. این نکته مهم است که در طول ریخته گری، یک سطح کاملاً صاف بدون رگه ریخته شود. به همین منظور، مکانیسم های ریخته گری مختلفی طراحی شده اند تا جریان لغزش در دوغاب به حداقل مقدار ممکن برسد. تیغه هایی که سطح ریخته را پهن و نازک می کنند doctor blades نامیده می شوند. ارتفاع این تیغه ها از سطح کمربند حامل، ضخامت ورق سرامیکی را تعیین می کند. این تیغه ها به شکل های مختلف
ی همچون تیغه های صفحه ای ضخیم یا نازک، تیغه هایی با لبه های گرد و لبه های چاقو-مانند وجود دارند. برای نوارهای سرامیکی که نازک تر از ۵۰ میکرومتر ریخته می شوند، پوشش از بالا اعمال نمی شود، بلکه از طرفین (پوشش قالب شیار) یا از پایین (پوشش لبه ای) اعمال می شود. سطحی را که بر روی آن ریخته انجام می شود، می تواند از جنس فولاد، شیشه، کاغذ روکش دار و پلیمرها باشد. فولاد اقتصادی ترین سطح ریخته گری است، اما جداکردن ورق های نازک ریخته گری شده از سطح فولادی دشوار است و سطح فولاد به دلیل آسیب دیدن، مکرر نیاز به جایگزینی دارد. خشک کردن ورق. نوار ریخته گری شده تنها از یک طرف (سطح در معرض هوا) خشک می شود و در سطح دیگر ریخته گری غیرقابل نفوذ است. خشک شدن ورق وابسته به دو فرایند، یعنی تبخیر حلال از سطح در معرض هوا، و دیگری انتشار حلال در ورق به سمت سطح در معرض هوا است. تبخیر ممکن است با استفاده از خشک کن هوا تسریع شود. با این حال، معمولاً سرعت فرایند تبخیر باید محدود شود تا با اطمینان حلال به صورت ثابت در ورق انتشار یابد. اگر حلال به صورت کنترل نشده ورق را ترک کند، ممکن است در نوار تنش پسماند به وجود بیاید یا نوار ترک خورده یا
انحناء پیدا کند.در این مرحله از فرایند، نوار انعطاف پذیر است، زیرا هنوز حاوی مواد آلی به شکل چسب است؛ به این نوار «ورق سبز» نیز گفته می شود. در هنگام خشک شدن و پخت، انقباض شدیدی در نوار ریخته گری رخ می دهد؛ زیرا حجم زیادی از دوغاب از مواد آلی تشکیل شده است که هنگام خشک کردن و پخت از نوار ریخته گری خارج می شوند. به عنوان مثال، هنگامی که دوغاب آلومینا به ضخامت ۱٫۵۰ میلی متر ریخته گری می شود، پس از خشک شدن، یک نوار سبز ۰٫۷۵ میلی متری تولید می شود (حدود ۵۰٪ کاهش). و پس از پخت نیز ضخامت نوار کمتر شده و به حدود ۰٫۶۰ میلی متر می رسد. با توجه به محصول مورد نیاز، ممکن است چند مرحله پردازش دیگر مانند مانند برش، سوراخ کاری یا عملیات حرارتی و زینترینگ نیز اجرا شوند. استفاده. این فرایند در تولید کپسول ها، باتری های پلیمری، فتوولتاییک ها، الکترود برای سلول های سوختی مذاب کربنات استفاده می شود. با استفاده از ریخته گری نواری، می توان ورق هایی به اندازه ۵ میکرومتر تولید کرد. یکی از کاربردهی مهم ریخته گری نواری تولید مدارهای الکتونیکی است. در ساخت این مدارها، از ورق های آلومینای استفاده می شود. نوار سبز ریخته گری شده را می توا
ن به راحتی سوراخ کرد، که بخش مهمی از مدارهای الکترونیکی هستند. علاوه بر این، می توان یک جوهر یا خمیر ساخته شده از مخلوط پودر فلزی (تنگستن یا مولیبدن)، چسب های آلی و حلال هایی بر روی صفحه سبز چاپ کرد. سپس این نوار در اتمسفر مرطوب هیدروژنی عملیات حرارتی می شود تا یک لایه، مدار فلزی پایدار بر روی آلومینای زینتر شده تشکیل شود.
برندن اسکات تراست (به ؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم بردار، تهیه کننده و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. تراست اولین فیلم خود را با نام یک خیارشور آمریکایی در سال ۲۰۲۰ کارگردانی کرد.
اصطلاح سبک کیک عروسی در معماری اشاره ای غیررسمی به ساختمانهایی چند طبقه است که هر کدام از طبقات از طبقه زیرین خود کوچک تر است و در نتیجه این طبقات به شکل کیک عروسی می آیند. ممکن است این اصطلاح برای اشاره به ساختمانهایی که تزئینات غنی دارند نیز استفاده شود.
معماری تمامیت خواه به معماری ایجاد شده توسط رژیمهای تمامیت خواه گفته می شود. آثار این سبک معماری به گونه ای طراحی می شوند که با ابهت و عظیم جلوه کنند تا احساس قدرت و برتری را القا کنند. برجسته ترین نمایندگان این سبک آلمان نازی، ایتالیای فاشیستی، امپراتوری ژاپن و اتحاد جماهیر شوروی بودند.
تالایکان (به لاتین: Tölöykön) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان آراوان واقع شده است. تالایکان ۲٬۷۳۵ نفر جمعیت دارد و ۹۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تالایکان (به لاتین: Tölöykön) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان قره سو (قرقیزستان) واقع شده است. تالایکان ۵٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد و ۹۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ترک (به لاتین: Terek) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره کولجه واقع شده است. ترک ۱٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
توقوزبلاغ (به لاتین: Toguz-Bulak) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان آلای واقع شده است. توقوزبلاغ ۱٬۹۶۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
توقوزبلاغ (به لاتین: Toguz-Bulak) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره کولجه واقع شده است. توقوزبلاغ ۶۵۸ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ترک-سو (به لاتین: Terek-Suu) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره کولجه واقع شده است. ترک-سو ۴۹۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تامباشات (به لاتین: Tambashat) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده است. تامباشات ۱٬۹۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تپه-قرغان (به لاتین: Tepe-Korgon) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان آراوان واقع شده است. تپه-قرغان ۷٬۵۵۶ نفر جمعیت دارد و ۵۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تگرک-ساز (به لاتین: Tegerek-Saz) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان قره کولجه واقع شده است. تگرک-ساز ۷۹۳ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تکه (به لاتین: Teeke) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره سو (قرقیزستان) واقع شده است. تکه ۷۳۳ نفر جمعیت دارد.
تالدیق (به لاتین: Taldyk) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره سو (قرقیزستان) واقع شده است. تالدیق ۱٬۴۵۶ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تاله (به لاتین: Talaa) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره سو (قرقیزستان) واقع شده است. تاله ۱٬۸۰۹ نفر جمعیت دارد.
استارایا پوکروفکا (به لاتین: Staraya Pokrovka) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان اوزکند واقع شده است. استارایا پوکروفکا ۱٬۴۷۹ نفر جمعیت دارد و ۹۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ساگاندو (به لاتین: Sogondu) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان آلای واقع شده است. ساگاندو ۲٬۴۵۹ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شیبه (به لاتین: Shibe) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان چنگ آلای واقع شده است. شیبه ۲٬۸۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شنقل (به لاتین: Shankol) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نوکث واقع شده است. شنقل ۴٬۰۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شمال-ترک (به لاتین: Shamal-Terek) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان اوزکند واقع شده است. شمال-ترک ۳٬۵۵۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سای (به لاتین: Say) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان قره کولجه واقع شده است. سای ۲٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد.
سوی (به لاتین: Savay) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره سو (قرقیزستان) واقع شده است. سوی ۳٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد و ۷۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ساریق-بی (به لاتین: Sary-Bee) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قره کولجه واقع شده است. ساریق-بی ۱٬۰۵۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ساسیق-بلاغ (به لاتین: Sasyk-Bulak) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان اوزکند واقع شده است. ساسیق-بلاغ ۴۳۰ نفر جمعیت دارد.
سلام علیک (به لاتین: Salamalik) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان اوزکند واقع شده است. سلام علیک ۱٬۵۸۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کمکادزور () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است. کمکادزور ۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
قالب گیری تزریقی میکرو (به انگلیسی:Micro injection molding) یک فرآیند قالب گیری برای تولید اجزای پلاستیکی با جرم شات های ۰٫۱ تا ۱ گرم، با تلورانس حدود ۱۰ تا ۱۰۰ میکرون می باشد. این فرایند قالب سازی با حداکثر دقت ممکن، ساخت هندسه های کوچک و پیچیده را امکان پذیر می کند. قالب گیری تزریقی میکرو، فرآیند انتقال یک ماده ترموپلاستیک به شکل گرانول از یک قیف به یک بشکه گرم است به طوری که گرانول ذوب و نرم شود. سپس ماده در داخل حفره قالب، تحت فشار قرار می گیرد و در آن جا برای مدت زمان خاصی تحت فشار نگه داشته می شود تا جمع شدگی مواد (Shrinkage) را جبران کند. این مواد در شرایطی که دمای قالب زیر دمای انتقال شیشه (Glass transition temperature) پلیمر است، جامد می شوند. پس از گذشت زمان کافی، مواد به شکل قالب، منجمد شده و خارج می شوند. قالب گیری تزریقی میکرو به عنوان یک فرایند قالب گیری تزریقی خاص تعریف می شود که نیاز به یک ماشین قالب گیری ویژه دارد که قادر به ارائه سرعت تزریق بالا، فشار تزریق بالا، کنترل دقیق ضربات، دمای ذوب یکنواخت و وضوح فوق العاده با استفاده از درایوهای سرو الکتریکی و کنترل های پیچیده و مخصوص برای قالب گیری
قطعات کوچک مینیاتوری می باشد. در فرایند قالب گیری میکرو ابتدا در بخش ابزارکاری و تولید ماشین آلات، قالبی ایجاد می گردد که دارای حفره ای به شکل قسمت مورد نظر است. سپس ترموپلاستیک یا رزین به سرعت به داخل حفره تزریق شده و باعث ایجاد قطعه با سرعت زیاد می شود. تزریق پلاستیک چیست؟. متداولترین راه تبدیل مواد اولیه پلیمری به مصنوعات و محصولات پلاستیک که ما روزانه از آنها استفاده می کنیم، از یک آبکش یا سبد ساده تا پیچیده ترین آنها نظیر استنت ها در عمل های قلب، “قالب گیری تزریقی” است که به نام متداول تر “تزریق پلاستیک” نیز شناخته می شود. این فرآیند تبدیل به وسیله ماشین آلات تزریق پلاستیک صورت می پذیرد. Injection Molding Machine یا IMM. حروف اختصاری معرف این روش فرآیندی پلاستیک هستند. تبدیل مواد با استفاده از اکسترود کردن آنها، قالب گیری بادی(دمشی)، IBM و …. از دیگر فرآیندها هستند. اما متداولترین نوع فرآیند تبدیل مواد اولیه پلیمری به مصنوعات پلیمری، قالب گیری تزریقی است. تزریق پلاستیک یک تکنولوژی ساخت برای تولید انبوه قطعات پلاستیکی یکسان با خطای پایین است. در تزریق پلاستیک ابتدا گرانول های پلیمر ذوب می شوند و سپس تحت