Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیون های بهداشتی بین المللی (۱۹۳۳–۱۹۵۱). گواهینامه بین المللی تلقیح و واکسیناسیون توسط کنوانسیون بهداشتی بین المللی برای ناوبری هوایی (۱۹۳۳) در لاهه پایه گذاری و از اول اوت ۱۹۳۵ لازم الاجرا شد و در سال ۱۹۴۴ اصلاح شد. پس از اصلاحیه ۱۹۴۴، کنوانسیون علاوه بر اعلامیه های بهداشتی شخصی، هوایی و دریایی، پنج گواهینامه را نیز تحت پوشش قرار داد: مقررات بهداشتی بین المللی (۱۹۵۱–۱۹۶۹). سازمان بهداشت جهانی (WHO) بر اساس اساسنامه خود در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۶ (عملا از ۷ آوریل ۱۹۴۸)، تأسیس شد. اساسنامه سازمان شامل مقرراتی "برای تحریک و پیشبرد کار برای ریشه کن کردن بیماری های همه گیر، بومی و سایر بیماری ها" (ماده 2.g) بود و مجمع جهانی بهداشت "اختیار تصویب مقررات مربوط به الزامات بهداشتی و قرنطینه ای و سایر روش های طراحی شده برای جلوگیری از گسترش بین المللی بیماری" را داشت (ماده ۲۱. الف). "چهارمین مجمع جهانی بهداشت در ۲۵ مه ۱۹۵۱ با جایگزینی و تکمیل" کنوانسیون های بهداشتی بین المللی، مقررات بهداشتی بین المللی (مستعار آیین نامه شماره 2 WHO) را تصویب کرد و اعتبار و استفاده از گواهینامه های بین المللی واکسیناسیون (ماده ۱۱۵) را تأیید کرد و
مدل قدیمی را با نسخه جدید به روز کرد (ضمایم ۲، ۳، 4). از گواهینامه های ذکر شده برای اثبات واکسیناسیون علیه بیماری هایی مانند وبا، تب زرد و آبله استفاده شده است. واژه "تلقیح یا مایه کوبی" دیگر مورد استفاده قرار نگرفت. گواهینامه های بین المللی تلقیح و واکسیناسیون قدیمی تا زمان انقضا معتبر باقی مانده و پس از آن با ICV جدید جایگزین شدند. در ۲۳ مه ۱۹۵۶، نهمین مجمع جهانی بهداشت، فرم گواهی بین المللی واکسیناسیون یا واکسیناسیون مجدد علیه آبله را از تاریخ ۱ اکتبر ۱۹۵۶ اصلاح کرد. مقررات بین المللی بهداشت (۱۹۶۹ تا کنون). مجمع جهانی بهداشت سازمان جهانی بهداشت، مقررات بین المللی بهداشت (IHR) را در سال ۱۹۶۹ تصویب کرد که جانشین کنوانسیون ها / مقررات بهداشتی بین المللی قبلی شد. ماده 79 IHR یک گواهینامه واکسیناسیون بین المللی را معرفی کرد و در ضمیمه ۲ و پیوست VI تعدادی از شرایط ذکر شده وجود داشت که برای معتبر دانستن باید انجام می شد، مانند چاپ و پر شدن به زبان انگلیسی و فرانسوی (زبان سوم مربوط به منطقه ای صادرکننده می توانست اضافه شود). IHR 1969 بر چهار بیماری تمرکز داشت: وبا، طاعون، آبله و تب زرد. با این حال، ماده ۵۱ مشخص ک
رد که واکسیناسیون علیه طاعون به "عنوان شرط پذیرش شخص در یک قلمرو مورد نیاز نیست." مجمع جهانی بهداشت در سال ۱۹۷۳ تشخیص داد که واکسیناسیون علیه وبا قادر به جلوگیری از ورود وبا از یک کشور به کشور دیگر نیست، و این شرط را از تجدید نظر سال ۱۹۷۳ در IHR حذف کرد. این شرط همچنین از ICV حذف شد. ICV در مورد آبله بیشترین موفقیت را داشت. اجبار به داشتن گواهینامه های واکسیناسیون به طور قابل توجهی تعداد مسافران واکسینه شده را افزایش می دهد، و در نتیجه در جلوگیری از شیوع آبله مؤثر است، به ویژه هنگامی که گسترش سریع سفرهای هوایی در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ باعث کاهش زمان سفر از کشورهای بومی به سایر کشورها در حد فقط چند ساعت شد. پس از ریشه کنی موفقیت آمیز آبله در سال ۱۹۸۰، گواهینامه بین المللی واکسیناسیون علیه آبله در سال ۱۹۸۱ لغو شد و فرم جدید ۱۹۸۳ فاقد بخش خاصی برای واکسیناسیون آبله بود. بنابراین، فقط تب زرد به عنوان نیاز واکسیناسیون برای سفرهای بین المللی که ICV برای آنها استفاده شده است، باقی مانده است. تا سال ۱۹۹۴، عربستان سعودی زائران حج را ملزم به واکسیناسیونمننژیت کرد، در حالی که مرکز کنترل بیماری همچنین به آمریکاییانی که به
کمربند مننژیت آفریقایی یا کنیا، تانزانیا و بوروندی سفر می کنند، توصیه کرد که واکسن را بخصوص در طول فصل خشک (دسامبر - ژوئن) بزنند. شیوع سارس ۲۰۰۲–۲۰۰۴ باعث تجدید نظر در مقررات بهداشت بین المللی در ۲۳ مه ۲۰۰۵ شد که از ۱۵ ژوئن ۲۰۰۷ به اجرا درآمد. در آن روز، گواهینامه بین المللی واکسیناسیون یا پروفیلاکسی موجود در پیوست ۶ مقررات بین المللی بهداشت (که در سال ۲۰۰۵ اصلاح شده است) جایگزین گواهی بین المللی واکسیناسیون یا واکسیناسیون مجدد علیه تب زرد در ضمیمه ۲ مقررات بین المللی بهداشت (۱۹۶۹) شد. محتوا. بخش های مورد نیاز. بخش اصلی ICVP فرمی است که پزشکان هنگام تزریق واکسن آن را پر می کنند. این بخش بر اساس دستورالعمل های بهداشت بین المللی WHO 2005، که در آنها مدلی از سند ارائه می شود، ضروری است. این فرم شامل بخش هایی برای نام مسافر، تاریخ تولد، جنسیت، ملیت، سند شناسایی ملی و امضا است. در زیر آن یک ردیف برای هر واکسن تجویز شده وجود دارد که در آن پزشک باید واکسن تجویز شده، تاریخ، امضا، تولیدکننده و شماره دسته، تاریخ معتبر و مهر رسمی از مرکز تجویز را در آن بنویسد. پس از آن، سند الزامات اعتبار را بیان می کند. ICVP فقط برای و
اکسن های تأیید شده توسط WHO معتبر است. فرم باید به طور کامل به زبان انگلیسی یا فرانسوی توسط یک پزشک پزشکی یا یک کارمند مجاز بهداشتی تکمیل شود و باید مهر رسمی مرکز را داشته باشد. گواهی تا زمانی معتبر است که واکسن های موجود معتبر باشند. اطلاعات تکمیلی. تب زرد. تب زرد رایج ترین واکسن مورد نیاز برای سفرهای بین المللی است. بسیاری از کشورها برای همه مسافران یا فقط برای مسافرانی که از کشورهایی که خطر انتقال تب زرد دارند، واکسن را الزامی کرده اند. استثنائات به طور معمول برای نوزادان تازه متولد شده تا ۹ ماهگی یا یک سالگی بسته به کشور انجام می شود. فرم ICVP برای تب زرد از ۱۰ روز پس از واکسیناسیون معتبر است. از سال ۲۰۱۶، واکسن در طول تمام عمر مسافر معتبر است. برای کسانی که واکسن یا ICVP خود را قبل از سال ۲۰۱۶ دریافت کرده اند، هیچ تغییری لازم نیست.
برنار استورا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سیل"، "غریبه ای در خانه"، "شارل کبیر" و "قاضی" اشاره نمود. او در سال ۲۰۰۰ برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلمنامه نویس برای "خاطرات فراری" در جشنوارهٔ آثار تلویزیونی سنت تروپه شد.
فولکس واگن آی دی. ۳ () یک خودروی هاچ بک سایز کوچک است که برای اولین بار توسط فولکس واگن طراحی شده است. این خودرو یک خودروی تمام برقی است که در ۹ سپتامبر ۲۰۱۹ در فرانکفورت معرفی شد. این خودرو اولین وسیله نقلیه سری آی دی است که بر اساس کیت درایو برقی مدولار (MEB) طراحی شده است. نسخه مفهومی این خودرو در سال ۲۰۱۶ معرفی شد.
برنار آلان ( با نام اصلی برنار نوئل وِتِل (Bernard Noël Vetel)؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دراکولای پدر و پسر"، "آرتور و انتقام مالتازارد"، "بازی شام"، "ویولت نوزیر"، "شارل کبیر" و "بخوان لبانم را" اشاره کرد.
طوطی کرکس (به لاتین: Pyrilia vulturina) که نباید با طوطی پسکی (به لاتین: Pesquet's parrot) اشتباه گرفته شود یک طوطی نئو گرمسیری است. که بومی جنگل های مرطوب و زیستگاه های مجاورشان در شرق آمازون در برزیل است. طبقه بندی. تا همین اواخر آنها را در تیره Pionopsitta قرار می دادند که اکنون فقط به نوع گونه P. pileata محدود می شود. علاوه بر این، افرادی که تصور می شد طوطی های کرکس نابالغ هستند در سال ۲۰۰۲ با مشخص شدن بالغ بودنشان به عنوان گونه جدید طوطی های طاس معرفی شدند. توضیحات. این طوطی ها عموماً طول کلی ۲۴ سانتی متر دارند. و همچنین دارای یک دم نسبتاً کوتاه، کدر و پر عمدتاً سبز هستند که در انتها به آبی متمایل می شود. پرهای بدن غالباً سبز و در زیر سینه قهوه ای زیتونی است. پوشش های بخش های زیرین قسمت بالایی بال ها به رنگ قرمز و زیر دمها به زرد تمایل میابد. و نوک ها نیز به رنگ تیره و مایل به آبی است. رنگ سرها آمیخته ای از سیاه و صورتی مایل به نارنجی است که با حلقه ای یقه مانند از پرهای زرد، دارای مرز مشخص می شود. سرهای برهنهٔ این طوطی ها که به کرکس ها شبیه است دلیل اصلی نامگذاری آنهاست. افراد نابالغ این گونه دارای سرها
ی تقریباً سبز رنگ هستند. دربارهٔ رفتار و خلق و خوی آنها، اطلاعات کمی در دست است. اما گمان می رود سر برهنه جهت سازگاری با محیط زندگی و برای جلوگیری از چسبیدن پر، برگ و اجزای میوه های چسبناک است. همچنین از آنها اطلاعاتی هنگام تغذیه از دانه ها و توت ها ثبت شده است. حفاظت و وضعیت بقا. اعتقاد بر این است که جمعیت طوطی های کرکس در حال کاهش است. با این حال تعداد دقیق آنها در طبیعت نامعلوم است. علل اصلی این کاهش و تهدیدهای علیه طوطی کرکس، جنگل زدایی در آمازون و شکار آنهاست.
فهرستی از بیش از ۵۰٬۰۰۰ شماره تلفن که تصور می رود متعلق به «افراد موردعلاقه» مشتریان شرکت اسرائیلی فعال در حوزه امنیت سایبری، گروه ان اس او ، از سال ۲۰۱۶ باشد، در سال ۲۰۲۰ در دسترس داستان های ممنوع، یک سازمان غیرانتفاعی رسانه ای مستقر در پاریس، و عفو بین الملل قرار گرفت. آن ها این اطلاعات را با هفده سازمان رسانه ای خبری در آنچه «پروژهٔ پگاسوس» نامیده شده است به اشتراک گذاشتند، و تحقیقاتی چندماهه انجام شد. پروژهٔ پگاسوس شامل ۸۰ روزنامه نگار از این شرکای رسانه ای بود: گاردین (انگلستان)، لوموند (فرانسه)، دی تسایت، زوددویچه تسایتونگ، WDR و NDR (آلمان)، واشینگتن پست (ایالات متحده)، هاآرتس (اسرائیل)، کارمن آریستگی، رادیو فرانسه، Proceso , OCCRP , Knack، لوسوآر، دوایر (هند)، داراج، Direkt36 (مجارستان)، و پی بی اس فرانتلاین. شواهدی به دست آمد که نشان می دهد بسیاری از شماره تلفن های موجود در فهرست، هدف جاسوس افزار پگاسوس، یک تروجان توسعه یافته توسط ان اس او، بوده اند. این گزارش در ژوئیهٔ ۲۰۲۱ به طور عمومی منتشر شد. نرم افزار. پگاسوس یک جاسوس افزار است که توسط شرکت تسلیحات سایبری اسرائیلی گروه ان اس او ساخته شده است و
می تواند به صورت پنهانی بر روی تلفن های همراه (و سایر دستگاه ها) اجراکنندهٔ بیشتر نسخه های آی اواس و اندروید نصب شود. ان اس او می گوید که این نرم افزار به «دولت های مجاز فناوری ای می دهد که به آنها در مبارزه با تروریسم و جرم و جنایت کمک می کند». این شرکت بخش هایی از قرارداد را منتشر کرده که مشتریان را تنها به استفاده از محصولات خود را برای تحقیقات امنیت ملی و جنایی ملزم می کند، و اظهار داشته که نسبت به حقوق بشر رویکردی پیشرو در صنعت دارد. نام این جاسوس افزار از اسب افسانه ای بالدار پگاسوس گرفته شده است — پگاسوس یک تروجان است که می تواند با «پرواز در هوا» تلفن ها را آلوده کند. اهداف. گذشته از جنایتکاران شناخته شده، اهداف شامل مدافعان حقوق بشر، مخالفان سیاسی، وکلا، دیپلمات ها، سران کشورها و نزدیک به ۲۰۰ روزنامه نگار شناسایی شده از نزدیک به دوازده کشور بودند. "گاردین" از ۳۸ روزنامه نگار در مراکش، ۴۸ روزنامه نگار در آذربایجان، ۱۲ روزنامه نگار در امارات متحده عربی و ۳۸ روزنامه نگار در هند به عنوان هدف یاد کرد. برخی از اهداف مشخصی که اسامی آنها فاش شده است موارد زیر است.
سَـم اسپیگل (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، مؤلف و آهنگساز اهل فرانسه و ساکن انگلستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شارل کبیر" و "تاج" اشاره نمود.
تویوتا پریوس یک ماشین کامپکت برقی هیبریدی است که توسط شرکت موتور تویوتا تولید و ساخته شده است. نسل دوم پریوس به عنوان یک فست بک جمع و جور طراحی شده بود. سری ایکس دبلیو۲۰ نسل دوم تویوتا پریوس بود و جایگزین نسل قبلی ایکس دبلیو۱۰ شد. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) و هیئت منابع هوایی کالیفرنیا (CARB) این نسل از پریوس را به عنوان پاک ترین خودروهای فروخته شده در ایالات متحده بر اساس انتشار سموم در سال ۲۰۰۸ ارزیابی کردند. تویوتا حدود ۱ میلیون و ۴۳۶ هزار دستگاه از نسل دوم پریوس در سراسر جهان فروخت. ایمنی. تویوتا پریوس نسل دوم درسال ۲۰۰۴ از موسسه یورو ان سی ای پی توانست در مجموع ۵ ستاره ایمنی را دریافت کند.
عبدالمجید کلکانی (؛ ۱۹۳۹ – ۸ ژوئن ۱۹۸۰) معروف به مجید آقا یک فعال سیاسی و انقلابی بود. وی بنیانگذار و رهبر سازمان آزادی بخش مردم افغانستان معروف به ساما (SAMA) بود. زندگی نامه. مجید کلکانی در سال ۱۹۳۹ در ولسوالی کلکان واقع در دشت شمالی متولد شد. در سال ۱۹۴۵ پدر و پدربزرگ وی توسط رژیم محمد هاشم خان دستگیر و اعدام شدند. کلکانی در دهه ۱۹۶۰ از فعالان گروهای مائوئیست افغانستان بود. وی همچنین از اعضای جنبش شعله جاوید بود. در سال ۱۹۷۸، کلکانی سازمان ساما را تأسیس کرد. کلکانی رهبری مقاومت مائوئیست ها در برابر رژیم حزب دموکراتیک خلق افغانستان و مداخله شوروی در افغانستان را بر عهده داشت. وی در سال ۱۹۷۹ جبهه ملی متحد افغانستان را تأسیس کرد. او در جریان قیام ۳ حوت علیه اشغالگری شوروی دستگیر شد. سرانجام وی در ۸ ژوئن ۱۹۸۰ اعدام شد.
افسانه آینیاس (به ) (در برخی از کشورها با عنوان انتقام جویان یا آخرین جنگجویان تروآ نیز شناخته می شود) یک فیلم سینمایی ایتالیایی محصول سال ۱۹۶۲ به کارگردانی جورجیو ونتورینی با بازی استیو ریوز در نقش آینیاس است. خلاصه داستان. فرار کنندگان از جنگ تروا را به سرزمین جدیدی در ایتالیا می رساند، و باید با تهدیدهای جدید مردم خود مقابله کند. انتشار فیلم. "این فیلم" در ایتالیا در ۲۸ نوامبر ۱۹۶۲ با مدت زمان ۹۵ دقیقه اکران شد. در ژوئن ۱۹۶۵ و با مدت زمان ۱۰۵ دقیقه در ایالات متحده منتشر شد.
مرکز پزشکی با نام اصلی طبابت در پیک () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام پزشکی خانواده است که مابین سال های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ از شبکهٔ آی تی وی پخش شد و در آن سال های یکی از موفق ترین سریال های این شبکه بود. این مجموعه در روستای کریچ در داربی شر ساخته شد، هرچند برخی صحنه ها در شهرها و روستاهای دیگر نزدیک به داربی شر فیلم برداری شده بود، به ویژه در فریچلی، ماتلوک، بلپر، دافیلد و اشوور. در فصل پایانی، فیلم برداری در استافوردشر و در روستای لانگنور انجام شد.
دفاع از بُرج () یا به اختصار (TD) یک ژانر بازی ویدئویی از بازی های ویدئویی استراتژی است که در آن هدف دفاع از سرزمین ها یا دارایی های بازیکنان با جلوگیری از حملهٔ دشمن یا جلوگیری از رسیدن دشمن به محل خروج است که معمولاً با قرار دادن ساختارهای دفاعی در مسیر حمله یا در امتداد آن انجام می شود. به طور معمول به معنای ساخت انواع ساختارهای مختلف است که برای مسدود کردن، جلوگیری، حمله و یا از بین بردن خودکار دشمنان است.
پُلی پِرخون (؛ زاده ۳۹۰–۳۸۰ – مرگ در ۳۰۴ پ. م) یک فرمانده نظامی مقدونی بود که به فیلیپ و اسکندر خدمت می کرد و سپس در جنگ میان فرماندهان اسکندر نقش مهمی را ایفا کرد.
مفهوم مسمومیت مردسالاری در بحث های دانشگاهی و رسانه ای برای اشاره به جنبه هایی از مردسالاری هژمونیک به کار می رود که اجتماعی مخرب هستند، مانند زن ستیزی، همجنس گراهراسی و سلطه گری خشونت آمیز. این ویژگی ها به دلیل ترویج خشونت، از جمله تجاوز جنسی و خشونت خانگی، "مسموم" تلقی می شوند. گاهی اوقات اجتماعی کردن پسرها نیز خشونت را به طور طبیعی می سازد، مانند جمله "پسرها همیشه پسر می مانند" در مورد زورگویی و پرخاشگری. اتکای به خود و سرکوب احساسات با افزایش مشکلات روانی در مردان مانند افسردگی، استرس بالا و اختلالات مصرف مواد مرتبط است. ویژگی های مسموم مردانه از ویژگی های کد رفتاری نانوشته میان مردان زندانی هستند، جایی که این ویژگی ها به طور جزئی به عنوان پاسخی به شرایط سخت زندگی در زندان وجود دارند. ویژگی های مردانه سنتی دیگر مانند وفاداری به کار، افتخار به برتری در ورزش و تأمین معیشت خانواده، مسموم تلقی نمی شوند. این مفهوم ابتدا توسط نویسندگان مرتبط با جنبش مردان میتولوژیک، مانند شیپرد بلیس، استفاده شد. این نویسندگان مفاهیم کلیشه ای مردانگی را با "مردانگی واقعی" یا "عمیق" مقایسه کردند که به گفته آن ها مردان در جامعه مد
رن از آن دور افتاده اند. منتقدان اصطلاح "مردانگی مسموم" استدلال می کنند که این اصطلاح به طور نادرست فرض می کند که مسائل مربوط به جنسیت ناشی از ویژگی های ذاتی مردانه است. مفهوم مردانگی مسموم توسط نویسندگان و اندیشمندان محافظه کار به عنوان محکومیتی بی مورد از مردانگی سنتی مورد انتقاد قرار گرفته است. در ژانویه ۲۰۱۹، مفسران سیاسی محافظه کار دستورالعمل های جدید انجمن روانشناسی آمریکا را که درباره آسیب های مرتبط با "ایدئولوژی مردانگی سنتی" هشدار می داد، نقد کردند و استدلال کردند که این موضوع حمله به مردانگی است. برخی فمینیست ها استدلال کرده اند که این یک مفهوم ضروری گرایانه است که نقش انتخاب و زمینه را در ایجاد رفتارها و نگرش های آسیب زا مرتبط با مردانگی نادیده می گیرد. واژه شناسی. اصطلاح "مردانگی مسموم" در جنبش مردان میتولوژیک دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ مطرح شد. بعدها این اصطلاح در نوشتارهای دانشگاهی و عمومی به طور گسترده ای به کار رفت. بحث های رسانه ای از دهه ۲۰۱۰ به بعد از این اصطلاح برای اشاره به هنجارهای سنتی و کلیشه ای مردانگی و مرد بودن استفاده کرده اند. طبق گفته جامعه شناس مایکل فلوود، این هنجارها شامل "انتظاراتی
است که از پسران و مردان دارند که باید فعال، تهاجمی، سخت، جسور و مسلط باشند." جنبش اسطوره نگاری مردانه. برخی نویسندگان مرتبط با جنبش مردان اسطوره نگاری به فشارهای اجتماعی که بر مردان برای داشتن خشونت، رقابت، استقلال و بی احساسی وارد می شود، به عنوان شکلی «سمی» از مردانگی اشاره کرده اند، در تضاد با مردانگی «واقعی» یا «عمیق» که به گفته آن ها مردان در جامعه مدرن از آن جدا شده اند. شیپرد بلیس، پژوهشگر دانشگاهی، بازگشت به کشاورزی را به عنوان جایگزینی برای «مردانگی سمی احتمالی» از اخلاق جنگجویانه پیشنهاد کرده است. جامعه شناس مایکل کیمل می نویسد که مفهوم مردانگی سمی از دید بلیس را می توان به عنوان بخشی از پاسخ جنبش اسطوره نگاری به احساسات ناتوانی مردان در زمانی که جنبش فمینیستی در حال چالش با اقتدار مردانه سنتی بود، در نظر گرفت:بنابراین شیپرد بلیس، به عنوان مثال، علیه آنچه که «مردانگی سمی» می نامد سخن می گوید، که به عقیده او مسئول بیشتر شرارت ها در جهان است و خوبی ناشناخته مردانی را اعلام می کند که آتش ها را خاموش می کنند، خاک را شخم می زنند و خانواده هایشان را پرورش می دهند. استفاده آکادمیک. در علوم اجتماعی، مردانگی
سمی به هنجارهای فرهنگی سنتی مردانه اشاره دارد که می تواند برای مردان، زنان و جامعه به طور کلی مضر باشد. این مفهوم از مردانگی سمی نه مردان یا ویژگی های مردانه را محکوم می کند، بلکه اثرات مضر پیروی از برخی رفتارهای ایده آل مردانه سنتی مانند سلطه گری، خوداتکایی و رقابت را برجسته می سازد. مردانگی سمی بدین ترتیب با پیروی از نقش های جنسیتی سنتی مردانه تعریف می شود که به تبع آن احساساتی که پسران و مردان می توانند به راحتی ابراز کنند، انگ زده و محدود می شود، در حالی که احساسات دیگری مانند خشم را تقویت می کند. این پدیده با انتظارات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مشخص می شود که مردان باید تسلط پیدا کنند و به آن دست یابند. در زمینه مطالعات جنسیتی، ریون کانل به شیوه های سمی اشاره دارد که ممکن است از آنچه که او «مردانگی هژمونیک» می نامد، برآید، نه ویژگی های اساسی. کانل استدلال می کند که چنین رفتارهایی، مانند خشونت جسمی، ممکن است به تقویت سلطه مردان بر زنان در جوامع غربی کمک کند. او تأکید می کند که این رفتارها ویژگی برجسته مردانگی هژمونیک هستند، هرچند همیشه ویژگی های تعریف کننده آن نیستند. تِری کوپرز از موسسه رایت مردانگی سمی ر
ا به عنوان «مجموعه ای از ویژگی های مردانه واپس گرا که باعث تسلط، بی ارزش سازی زنان، هموفوبیا و خشونت بی پروا می شود»، توصیف می کند، که شامل «نیاز به رقابت و تسلط بر دیگران» است. به گفته کوپرز، مردانگی سمی شامل جنبه هایی از مردانگی هژمونیک است که از نظر اجتماعی مخرب هستند، مانند زن ستیزی، هموفوبیا، طمع و تسلط خشونت آمیز؛ این موارد با ویژگی های مثبت تری مانند «افتخار به توانایی در پیروزی در ورزش، حفظ همبستگی با یک دوست، موفقیت در کار یا تأمین خانواده» مقایسه می شوند. نویسنده فمینیست جان استولتنبرگ استدلال کرده که تمام مفاهیم سنتی مردانگی سمی هستند و سلطه بر زنان را تقویت می کنند. هنجارهای جنسی. به گفته کوپرز، نقش های جنسیتی مردانه سمی یکی از ویژگی های زندگی مردان در زندان های ایالات متحده است که در رفتار هر دو گروه کارکنان و زندانیان منعکس می شود. ویژگی هایی مانند خوداتکایی افراطی، تسلط بر سایر مردان از طریق خشونت، و پرهیز از نشان دادن هرگونه ظاهر زنانگی یا ضعف، یک قانون نانوشته در میان زندانیان را تشکیل می دهد. سرکوب احساسات آسیب پذیر اغلب به عنوان راهی برای مقابله موفقیت آمیز با شرایط سخت زندان—که با تنبیه، ا
نزوای اجتماعی و پرخاشگری تعریف می شود—اتخاذ می شود. این عوامل به احتمال زیاد در خودکشی میان زندانیان مرد نقش دارند. مردانگی سمی می تواند به شکل زورگویی به پسران توسط همسالانشان و خشونت خانگی علیه پسران در خانه نیز ظاهر شود. اجتماعی شدن اغلب خشونت آمیز پسران باعث ایجاد تروماهای روانی از طریق ترویج پرخاشگری و نبود ارتباطات بین فردی می شود. چنین تروماهایی اغلب نادیده گرفته می شوند، مانند گفته ای که زورگویی را با جمله «پسرها همیشه پسر باقی می مانند» توجیه می کند. ترویج نقش های ایده آل مردانه که بر سختی، سلطه، خوداتکایی و محدودیت ابراز احساسات تأکید می کنند، می تواند از دوران نوزادی آغاز شود. این هنجارها توسط والدین، سایر بستگان مرد و اعضای جامعه منتقل می شوند. بازنمایی های رسانه ای از مردانگی در وب سایت هایی مانند یوتیوب نیز اغلب نقش های جنسیتی کلیشه ای مشابهی را ترویج می کنند. به گفته رونالد اف. لوانت و دیگران، رفتارهای مردانه ای که به طور سنتی تجویز می شوند می توانند آثار مضری از جمله خشونت (از جمله تجاوز جنسی و خشونت خانگی)، روابط جنسی بی پروا، رفتارهای پرخطر و/یا غیرمسئولانه اجتماعی مانند اختلالات مصرف مواد،
و اختلال در روابط ایجاد کنند. اثرات بر سلامتی. انجمن روانشناسی آمریکا (APA) استدلال می کند که «ایدئولوژی مردانگی سنتی» با اثرات منفی بر سلامت روانی و جسمی مرتبط است. مردانی که به هنجارهای فرهنگی مردانه سنتی مانند ریسک پذیری، خشونت، سلطه جویی، اولویت کار، نیاز به کنترل عاطفی، تمایل به پیروزی و جستجوی موقعیت اجتماعی پایبند هستند، بیشتر در معرض مشکلات روان شناختی مانند افسردگی، استرس، مشکلات تصویری از بدن، مصرف مواد و عملکرد اجتماعی ضعیف قرار می گیرند. این اثر در مردانی که همچنین بر هنجارهای «سمی» مردانگی مانند خوداتکایی، جستجوی قدرت بر زنان و بی بندوباری جنسی تأکید می کنند، قوی تر است. دستورالعمل های APA توسط انجمن روانشناسی بریتانیا در یک گزارش عملی ۲۰۲۲ درباره مداخله روان شناختی برای مردان مورد انتقاد قرار گرفت، که استدلال می کرد مفهوم مردانگی سمی ممکن است به رابطه درمانی آسیب بزند، مردان را از جستجوی درمان بازدارد و به تشخیص نادرست تروما منجر شود. در ایالات متحده، ارزش اجتماعی خوداتکایی طی دو دهه نخست قرن بیست ویکم کاهش یافته است، زیرا جامعه به سمت وابستگی متقابل حرکت کرده است. هم خوداتکایی و هم سرکوب بیان ع
اطفی می توانند به زیان سلامت روانی عمل کنند، زیرا احتمال جستجوی کمک روان شناختی توسط مردان یا توانایی آن ها برای مواجهه با احساسات دشوار را کاهش می دهند. تحقیقات مقدماتی نشان می دهد که فشار فرهنگی برای مرد بودن قوی و خوداتکا ممکن است طول عمر مردان را نیز کوتاه کند، زیرا آن ها را کمتر مایل به بحث درباره مشکلات سلامتی شان با پزشکان می کند. مردانگی سمی همچنین در مشکلات بهداشت عمومی ایجادشده توسط جامعه دخیل است، مانند نرخ بالاتر الکلیسم و برخی انواع سرطان در میان مردان، یا نقش رفتارهای جنسی «شکار افتخاری» در نرخ انتقال HIV و سایر عفونت های مقاربتی. فرانک پیتمن روان پزشک درباره آسیب های مردان از هنجارهای سنتی مردانه نوشته است، و پیشنهاد می دهد که این آسیب ها شامل عمر کوتاه تر، بروز بیشتر مرگ های خشونت آمیز، و بیماری هایی مانند سرطان ریه و سیروز کبدی می شود. نقد. برخی محافظه کاران و همچنین بسیاری در جریان راست افراطی، مردانگی سمی را مفهومی نامنسجم می دانند یا معتقدند چیزی به نام مردانگی سمی وجود ندارد. در ژانویه ۲۰۱۹، مفسران سیاسی محافظه کار دستورالعمل های جدید انجمن روانشناسی آمریکا را که درباره آسیب های مرتبط با
«ایدئولوژی مردانگی سنتی» هشدار می داد، مورد انتقاد قرار دادند و استدلال کردند که این دستورالعمل ها حمله ای به مردانگی است. جرد اسکیلینگز، مدیر اجرایی بخش حرفه ای APA، در پاسخ به انتقادات محافظه کاران اظهار داشت که بحث گزارش درباره مردانگی سنتی مربوط به «ویژگی های منفی مانند خشونت، رقابت طلبی افراطی یا ناتوانی در پذیرش ضعف» است و یادآور شد که گزارش همچنین به ویژگی های مثبتی که به طور سنتی با مردانگی مرتبط هستند، مانند «شجاعت، رهبری و حفاظت» اشاره کرده است.
جنگ های سرداران اسکندر که به نام های جنگ های دیادوخوی () و جنگ های جانشینان اسکندر نیز شناخته می شوند، مجموعه ای از درگیری ها میان سرداران (دیادوخوی های) اسکندر مقدونی بودند. آن ها پس از مرگ اسکندر بر سر حکومت بر امپراتوری او اختلاف داشتند. این جنگ ها میان سال های ۳۲۲ و ۲۸۱ پیش از میلاد رخ دادند. پیامدها. یونانی سازی. اصطلاح «یونانی سازی» را ابتدا یوهان گوستاف درویزن برای دلالت بر گسترش زبان، فرهنگ، و جماعت یونانی در قلمرو پیشین شاهنشاهی هخامنشی پس از تسخیر آن به توسط اسکندر به کار برد. در وقوع این صدور فرهنگی جای هیچ شکی باقی نیست و در شهرهای بزرگ هلنیستی، چون اسکندریه، انطاکیه، و سلوکیه، به خوبی مشهود است. اسکندر در پی آن بود که رگه هایی از فرهنگ یونانی را به آنِ ایرانی وارد کند و کوشید فرهنگ یونانی و ایرانی را به هم بیامیزد. او آرزو داشت تا جماعت آسیا و اروپا را همگون کند. اما جانشینانش چنین سیاست هایی را صراحتاً رد کردند. با این وجود، در سرتاسر منطقه یونانی سازی به وقوع پیوست و هم زمان روند مخالف و مجزای «شرقی سازی» در دول جانشینان صورت گرفت. هستهٔ فرهنگ هلنیستی اساساً آتنی بود. سپاهیان اسکندر از گوشه و ک
نار یونان به دور هم جمع شده بودند. معاشرت و مصاحبت آنان با یکدیگر منجر به پیدایش لهجهٔ جدید «کوینه» یا «یونانی عامی» شد که عمدتاً مبتنی بر گویش آتیک بود. کوینه در سرتاسر جهان هلنیستی اشاعه یافت و به عنوان زبان میانجی در آن سرزمین ها به کار گرفته شد و در نهایت نیای زبان یونانی جدید گشت. افزون بر این، طراحی شهری، آموزش، حکومت داری محلی، و جریان هنری در عصر هلنیستی همگی در آرمان های یونان کلاسیک ریشه داشتند و به تدریج به اشکال کاملاً جدیدی فرگشت یافته، در زمرهٔ «هلنیستی» جای گرفتند. حتی وجهه های از فرهنگ هلنیستی در سنن و رسوم امپراتوری بیزانس در اواسط قرن پانزدهم میلادی مشهود است. برخی از عجیب ترین آثار یونانی سازی در هند، در موطن پادشاهی های نسبتاً دیر ظهور هندی-یونانی، قابل مشاهده است. در آن سرزمین های دور از اروپا، ظاهراً فرهنگ یونانی با آنِ هندی، به ویژه بودایی، در هم آمیخته است. اولین تصویرپردازی واقعی از بودا در این زمان به تقلید از مجسمه های یونانی آپولون شکل گرفت. برخی از رسوم بودایی احتمالاً تحت تأثیر دین یونان باستان قرار گرفته است: مفهوم بوداسف یادآور قهرمانان الوهی یونان است و برخی از مناسک عبادی مها
یانه (سوزاندن عود، اهدای گل، گذاشتن غذا بر مذبح) مشابه همین مناسک در یونان باستان می باشند. احتمالاً شاهی یونانی به نام مناندر یکم به کیش بوداییان وارد شده و در متون بودایی تحت نام «میلیندا» جاودانه شده است. فرایند یونانی سازی به حیطهٔ علم نیز تسری یافته بود؛ به گونه ای که نظریات اخترشناسی یونان به هند رسیده و اخترشناسی آنان را طی سده های نخستین میلادی عمیقاً متأثر نموده بود. به عنوان مثال ابزارهای اخترشناسی یونانی متعلق به قرن سوم قبل از میلاد در شهر یونانی-باختری آی خانم در افغانستان و امروزی پیدا شده است. این ابزارها مربوط به دورهٔ زمانی ای بوده اند که دیدگاه یونانیان مبنی بر کروی بودن زمین و احاطه شدن آن به وسیلهٔ سیارات کروی در هند مورد پذیرش قرار گرفت و نهایتاً جایگزین دیدگاه دیرینهٔ هندیان مبنی بر مسطح و دایره وار بودن زمین گشت.