Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دادگاه کیفری، جای که برادرش جوسیف در جریان انقلاب فرانسه کار می کرد، به فروش رسانید. جوسیف بعدها در دادگاه عالی فرانسه کار می کرد، از جانب ناپلئون لقب اشرافی بارون دانیور دریافت نمود و عضو شورای عالی دولت شد. در واقع هم جان-باپتیست و هم جوسیف پس از انقلاب، اجازه گرفتند تا نام خود را به نام خانوادگی مادرشان تغییر دهند تا از نام برادر شان تفکیک گردد. کافینهال نیز همانند برادر بزرگ تر خود پیری، شروع به آموزش پزشکی کرد، اما به زودی آن را رها نمود. او به پاریس رفت و در آنجا پستی به عنوان منشی در اداره دادستانی پیدا کرد. دادگاه انقلابی. او به انقلاب فرانسه اشتیاق وافر داشت و به طور فعالانه در سیاست شهر سهم گرفت. وی در انتخابات ۱۷۹۱ مجلس قانون گذاری فرانسه و در انتخابات های سال بعدی برای کنوانسیون فرانسه، از در بخشداری دی ایلی-سنت-لویس (که بعداً در ۱۷۹۲ میلادی به بخشداری دی لا فراتیرنایت تغییر نام داده شد) رأی داد. چندی بعد، وی به عنوان رئیس پلیس در این بخشداری گماشته شد. او که عضویت باشگاه ژاکوبن ها را داشت، در حمله به کاخ تویلری در اوت ۱۷۹۲ میلادی شرکت نمود و در دادگاه کیفری ویژه که بلافاصله چندی بعد در ۱۷ اوت تأس
یس گردید، به عنوان قاضی گماشته شد. در یک مقطع از زندگی اش، وی از رسم نه چندان معمول اقتباس نام های کلاسیک (مانند، گراکهوس بابیوف، آناکارسیس کلوتس) پیروی نموده و خود را ماکیوس سکایولا کافینهال می خواند. زمانی که دادگاه انقلابی در ۱۰ مارس ۱۷۹۳ تأسیس گردید، وی به عنوانی یک از قاضی های این دادگاه گماشته شده و از این طریق با فوکیه-تنویل دوست شد. او که به لحاظ سیاسی به ماکسیمیلیان روبسپیر نزدیک بود، با شوخی های بی جای که داشت با یک شور و سخت گیری رفتار می کرد که نفرت را در دل دشمنانش عمیق تر می نمود. یک سال پس از تأسیس دادگاه انقلابی، کافینهال ریاست دادگاه ژاک-رنه ابر و هیبریتیستی ها (اغراق گراها) (مارس ۱۷۹۴) را بر عهده داشت، وی علاوه بر این که ریاست این محاکم را بر عهده داشت، مسئول ویراستاری گزارش های رسمی این دادگاه ها نیز بود. گزارش دادگاه توسط وی و سه همکار دیگرش تهیه گردید، اما گزارش وی نسبت به آنچه واقعاً در محکمه گذشته بود شباهت اندکی داشت. آن گونه که قاضی همکار وی در ۹ وندیمار سال ۳ (۳۰ سپتامبر ۱۷۹۴) در رابطه به شواهد ادعا کرد و همچنین کشف اسنادهای مختلف در ۱۹۷۵ میلادی مرتبط با دادگاه های که وی ریاست آن ها
را برعهده داشت، ثابت نمود که او برخی شواهد را نادیده گرفته و برخی دیگر را تغییر داده بود. وی همچنین ریاست دادگاه آنتوان لاووازیه و گردآوری کنندگان مالیات دهاقین (Farmers General) را بر عهده داشت. در جریان همین دادگاه بود که گفته می شود وی پاسخ مشهور خود را در مقابل درخواست خانم لاووازیه مبنی بر به تعلیق اعدام وی تا تحقیقات علمی خود را به اتمام برساند، ایراد نمود: «جمهوری نیازی به دانشمندان یا شیمی دان ها ندارد» ('La République n'a pas besoin de savants ni de chimistes'). در ۱۱ ژوئن ۱۷۹۴، این دادگاه دوباره سازمان دهی شده و کوفینهال به عنوانی یکی از سه معاون آن گماشته شد. شش هفته بعد وی ریاست دادگاه آن های که در توطئه لوکزامبورگ متهم بودند را برعهده داشت و تنها سه روز قبل از این که بنا بر واکنش ترمیدور از شغل دور انداخته شود، شاعر آندره شینه را محکوم به اعدام نمود. واکنش ترمیدور. در جریان شامگاه ۹ ترمیدور (۲۷ ژوئیه ۱۹۷۴)، کافینهال همراه با ۸ یا ۱۰ هزار مرد از بخشداری ها و یک گروهان توپ خانه موفق شدند تا هنریوت را از کمیته امنیت عمومی به تالار شهر پاریس بی آورند. کنوانسیون متعاقب این رویداد، تمامی شورشی ها را یا
غی خواند. پس از حوالی نیمه شب، نیروهای منتسب به کنوانسیون همانند طوفان به ساختمان وارد شدند. برخی منابع می گویند که کافینهال، درانکین هنریوت را از پنجره دور انداخت و فریاد زد که «تو احمق! این بزدلی تو است که ما را به گم راهی کشانده است»! طبق ارنیست هامیل، گفته فوق یکی از داستان های است که توسط باریری شایع شده است. کافینهال پا به فرار گذاشت و از طریق کنار دریای سین خود را به الی دیس سنگنیز رساند، جای که قایق ران های هم وطن وی از منطقه کانتال او را مخفی کردند. در نهایت گرسنگی او را مجبور ساخت تا از پناهگاه خارج شده و در ۵ اوت او به خانه کدبانوی خود مَم نیگری در منطقه رو مونتورگویل برود، اما از جانب وی پذیرفته نشد. او با کسی روبرو شد که به وی پول عاریت داد و پذیرفت تا او را مخفی کند، اما بعداً مستقیماً به پلیس رفت تا او را افشا کند. نُه روز بعد، کافینهال که کاملاً خسته شده بود، دستگیر گردید. دادگاه انقلابی در آن زمان دیگر وجود نداشت و وی در ۱۸ ترمیدور (۶ اوت ۱۷۹۴) توسط بخش محکمه قضایی، تنها پس از شناسایی، اعدام گردید. در همان روز، یک گاری دو چرخه ای وی را از کونسیرژوری به تالار شهری پاریس برد، جای که توسط توسط گ
یوتین (ماشین اعدام) اعدام شد. گفته می شود، زمانی که وی بر سکوی اعدام قرار داده شد، جمعیت با تمسخر همان عبارتی که کافینهال هنگام ریاست خود در دادگاه انقلابی به وفرت به کار می برد را فریاد زدند، «کافینهال، حالا نوبت صحبت کردن تو نیست!» ('Coffinhal, tu n'as pas la parole!'). وی پنجاه و پنجمین فردی بود که تحت برنامه پاک سازی واکنش ترمیدور، اعدام گردید. پس از اعدام وی، یک موجودی از املاک وی گرفته شد که شامل انبار ۲۳۷ بطری شراب، ۳۰۰ بطری خالی و یک بشکه پر از شراب حاوی حدود ۲۲۵ لیتر شراب بود.
ایلئیت () یا درازروده آماس التهاب ناحیه ایلئوم است که بخشی از روده کوچک به شمار می رود. ایلیت کرون نوعی بیماری کرون است که ایلئوم را درگیر می کند. ایلئیت توسط باکتری Lawsonia intracellularis ایجاد می شود. بیماری التهابی روده با عفونت لاوسونیا اینتراسلولاریس ارتباطی ندارد.
پارک وون هون (زاده ۲۷ آوریل ۱۹۸۱) که بیشتر با نام هنری پارک هون شناخته می شود، یک هنرپیشه اهل کره جنوبی است. او در مجموعه های تلویزیونی مانند فرزندان خورشید (۲۰۱۶)، آتش نشان برهنه (۲۰۱۷)، دو پلیس (۲۰۱۷) و خاطرات الحمرا (۲۰۱۸) بازی کرد. منابع. "۵۵회 백상예술대상, TV부문 최종 후보 공개" "넷플릭스 시리즈 '블랙의 신부' 제작 확정…김희선→차지연 캐스팅(공식)" "[단독]박훈, '블랙의 신부' 캐스팅…김희선·이현욱과 호흡" "'맨몸의 소방관' 이원종부터 조희봉까지 '베테랑 조연 총출동'". "박훈, '해적:도깨비 깃발'로 권상우와 호흡[공식]"
جونگ یون-او (؛ زادهٔ جونگ جه-هیون () در ۱۴ فوریه ۱۹۹۷) که بیشتر با نام هنری اش جه هیون () شناخته می شود، خواننده-ترانه سرا و بازیگر اهل کره جنوبی است. او به عنوان یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره جنوبی، ان سی تی و زیر گروه آن ان سی تی ۱۲۷ شناخته می شود. او همچنین میزبان برنامهٔ "اینکیگایو" از اکتبر ۲۰۱۹ تا فوریه ۲۰۲۱ بوده است.
شهید محمد حسن مزیدی شهید «محمدحسن مزیدی عزآبادی» محمدحسن مزیدی عزآبادی فرزند «اسدالله» در روز اوّل آبان ۱۳۴۸ در «عزآباد» یزد و در خانواده ای زحمتکش، کشاورز، دیده به جهان گشود. روز ها را به کودکی و بازی در خانه ای محقّر با مادری که پاهایش فلج بود پشت سر گذاشت. مادر به همراه پدر، او را شب های زیادی به مجلس اباعبدالله الحسین (ع) بردند تا او انس و الفتی خاص به عزاداری و نوحه خوانی گرفت. در ۶ سالگی پا به مدرسه گذاشت و ۵ سال دوره ابتدای را در دبستان معزّی گذراند. از آن به بعد او علاقه ای به درس نشان نداد و در کار های کشاورزی و دامداری مختصری که داشتند کمک کار پدر بود و بعد به کارگری و سرانجام کارگر کارخانه شد. در سال های اوّل انقلاب نوجوانی ۱۲ ساله بود. با شروع جنگ تحمیلی استکبار جهانی به وسیله عروسک کوکی اش صدام عفلقی، پا به بسیج گذاشت و با آموزش نظامی و حضور در پایگاه، تحوّلی دیگر در خود ایجاد کرد، او ساده و بی ریا، خنده رو و خوش اخلاق بود. با همه دوست و صمیمی بود. نسبت به دیگران پیش سلام بود، زمانی که در بین رزمندگان مشغول خدمت بود خستگی را شرمنده کرده بود. هر کاری که به او سپرده می شد از دل و جان می پذیرفت. چند
ین ماه در جنوب و در تیپ پیروز الغدیر در لجستیک و در موقعیت های مختلف خدمتگزار رزمندگان بود. زمانیکه نیرو ها به غرب مأموریت یافتند در رساندن مایحتاج رزمندگان از موقعیت تا بالاترین نوک قله با تمام توان و در شرایط سخت و طاقت فرسا از هیچ کوششی دریغ نمی ورزند. او مدت یکسال در لباس خاکی بسیج، خود را وقف کرد. سرانجام دوم مرداد ماه ۱۳۶۶ در جبهه سردشت در حال رساندن نیاز رزمندگان با اصابت ترکش به گردن شربت گوارای شهادت را نوشید و به آرزوی دیرینه خود رسید. پیکر پاکش را در حسینیه طغاره بند عزآباد به خاک سپرده شد؛ و این است معنای آیه قرآن که خداوند فرمود: گمان مبرید کسانیکه در راه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه زنده اند و در نزد پروردگار شان روزی می خورند. او در ابتدای شهادت به خواب یکی از اطرافیان می آید و به او می گوید، من فلان مبلغ پول از کار خود دارم و نزد فلانی است، همان پول خودم در مراسمم خرج کنید. پس از گذشت ۱۶ سال از شهادتش، باز به خواب یکی از اطرافیان می آید و می گوید: به حقوقی که بابت من گرفته اید و با آن مراسم یاد بودم را سالی پنج شب روضه خوانی می کنید خمس تعلق گرفته، شما بروید و خمس آن را بپردازید. حقوقی که با
بت او به پدر و مادرش تعلق می گرفته، پدر و مادرش اصلاً از آن استفاده نمی کردند و دفترچه حساب نزد یکی از برادران اوست و این مبلغ را یکسال یکبار برای مراسم او برداشت می کرده و وقتی که از آن مبلغ اضافی آمده و در سال بعد هم در حساب بوده، شهید به آن ها می گوید خمس پول مراسم مرا بدهید و خداوند ما را عامل به دستورات خود قرار دهد و ادامه دهنده راه آنان، ای حسن هنوز پس از ۱۸ سال که مراسم سالگردت را در منزل مادرت روضه خوانی می کنند و یا زمانی که بر سر تربتت مراسم روضه خوانی بر پاست پدرو مادرت بلند بلند در سوگ ابا عبد الله و بیاد تو می گریند خوشا بحالت.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; باشگاه ورزشی شهری زنیچ پروشکوف یک باشگاه فوتبال مستقر در پروشکوف، لهستان است. بازیکنان معروف. شناخته شده ترین بازیکن زنچ پروشکوف، روبرت لواندوفسکی است که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ برای تیم زنیچ بازی کرد و در هر دو فصل حضورش در این باشگاه، بهترین گل زن لیگ بود و به تیم کمک کرد تا به لیگ برتر در سال ۲۰۰۷ صعود کند. آکادمی زنیچ پروشکوف یکی از بهترین آکادمی های لهستان است. تعداد زیادی از بازیکنان آکادمی در نهایت در تیم های ملی اکستراکلاسا و لهستان بازی کردند. رادوسلاو ماژوسکی که یکی از آنها بود، در نهایت برای ناتینگهام فارست بازی کرد و بازی های ملی متعددی برای تیم ملی انجام داد.
دهستان لاین، یکی از دهستان های بخش هزارمسجد شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان لاین برابر با ۱٬۸۷۴ نفر بوده است.
متیو کیم (; زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۹۲) که با نام هنری اش بی ام () یا بیگ متیو () شناخته می شود، رپر، ترانه سرا، آهنگساز و تهیه کننده موسیقی کره ای-آمریکایی مستقر در کره جنوبی زیر نظر دی اس پی مدیا است. او عضو گروه موسیقی کره جنوبی، کارد است.
دهستان چرم، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان چرم برابر با ۳٬۶۸۸ نفر بوده است.
جئون سو-مین (؛ زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۹۶) که به طور حرفه ای با نام سومین (؛ ) شناخته می شود، خواننده، ترانه سرا و آهنگساز اهل کره جنوبی است. او در حال حاضر عضو گروه کارد زیر نظر دی اس پی مدیا است و قبلاً عضو گروه های اپریل و پیوریتی بوده است. زندگی شخصی. جئون سو-مین زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۹۶ در سونگ دونگ، سئول، کره جنوبی است و او در دانشگاه سوک یونگ و دبیرستان پخش سئول تحصیل کرده است. سومین دو خواهر بزرگتر دارد. جونگ یون عضو توایس نیز فامیل دور او است.
جمهوری موریس کشوری جزیره ای در ساحل جنوب شرقی آفریقا است که در اقیانوس هند و در شرق ماداگاسکار قرار دارد. این جزیره بخشی از مجمع جزایر ماسکارین به شمار می آید و از نظر زمین شناسی در داخل صفحه سومالی قرار دارد. پایتخت موریس، پورت لوئیس است. موریس در ۲۴۰۰ کیلومتری ساحل جنوب شرق آفریقا، در حدود ۸۰۰ کیلومتری شرق ماداگاسکار در اقیانوس هند و درست بالای خط رأس الجدی قرار دارد. قلمروهای اطراف آن عبارتند از: جزیره رودریگز، در حدود ۵۵۰ کیلومتر به سمت شرق، آبتل کارگادوس کاراژوس، ۴۰۰ کیلومتر به سمت شمال شرق، و جزایر آگالگا، در ۹۳۰ کیلومتری به سمت شمال جزیره اصلی. موریس همچنین مدعی حاکمیت بر مجمع الجزایر چاگوس (از جمله دیگو گارسیا) است که در ۲۰۰۰ کیلومتری شمال شرق آن قرار دارد، اگرچه این ادعا از سوی بریتانیا مورد مناقشه است. پایتخت و بزرگترین شهر موریس پورت لوئیس است که در شمال غرب جزیره واقع شده است. شهرهای مهم دیگر عبارتند از: رز هیل و بو باسین، کورپیپ، واکواس، فینیکس، کواتر بورنز. دو بندر بزرگ این کشور پورت لوئیس و ماهبورگ هستند. جغرافیای فیزیکی. جمهوری موریس از پنج جزیره به نام های موریس، رودریگز، دو جزیره آگالگا و مج
مع الجزایر کارگادوس کاراژوس تشکیل شده است. جزیره موریس ۶۱ کیلومتر طول و ۴۶ کیلومتر عرض در عریض ترین نقطه خود دارد و مساحت کل زمینی آن ۱۸۶۵ کیلومتر مربع است. خود جزیره در اطراف یک فلات مرکزی تشکیل شده است که حدود ۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، با حدود سیصد و پنجاه کیلومتر ساحل که تقریباً به طور کامل توسط صخره های مرجانی محافظت می شود. در اطراف فلات مرکزی، دهانه اصلی آتشفشانی جزیره هنوز از چندین کوه دیگر قابل تشخیص است. موریس جزیره ای کاملاً کوهستانی است اما نه با کوه های بسیار مرتفع. بلندترین قله در جنوب غربی جزیره، کوه پیتون دلا پتی ریویر نوآر با ارتفاع ۸۲۸ متر است. دومین قله «پیتر باث» با بلندای ۸۲۳ متر و سومین کوه مرتفع جزیره «لو پوس» با ارتفاع ۸۱۲ متر است. موریس در واقع شامل یک حلقه ناپیوسته از رشته کوه است که حدود ۶۰۰ تا ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و یک زمین مرتفع مرکزی را احاطه کرده است که از سطح ۳۰۰ متری در شمال تا ۶۰۰ متری در جنوب غربی شیب دارد. حلقه ای از صخره های مرجانی تقریباً کل خط ساحلی را احاطه کرده و تالاب های کم عمق زیادی را تشکیل می دهند که سرشار از سواحل ماسه ای مرجانی سفید و تپه ه
ای شنی هستند. موریس دارای چندین رودخانه و نهر است که بسیاری از آنها در شکاف های بین زمین های ایجاد شده توسط جریان های گدازه جدید و قدیمی جاری شده اند. این جزیره دارای دو دریاچه طبیعی است که هر دو دریاچه دهانه آتشفشانی هستند. یک دریاچه مصنوعی هم در موریس ایجاد شده است. آب و هوا. آب و هوای این کشور همان آب و هوای جزایر گرمسیری است. دماها در طول سال به طور قابل توجهی ثابت می مانند، اگرچه می توان آنها را به دو فصل تقسیم کرد - یکی «گرمتر» و دیگری «خنکتر». در هر دو فصل، دما به ندرت به زیر ۱۵ درجه می رسد. بین نوامبر و آوریل، تابستان مرطوب و گرم، حداقل دمای شبانه را به حدود ۲۰ درجه سانتی گراد و حداکثر دما در ظهر را به ۳۰ تا ۳۵ درجه می رساند. ماه های زمستانی که خنک تر و خشک ترند و از ژوئن تا سپتامبر ادامه دارند، دما را به کمتر از ۲۰ درجه سانتی گراد کاهش می دهند و حداکثر دما در این ماه ها از ۲۵ تا ۲۸ درجه فراتر نمی رود. اکتبر و مه معمولاً به عنوان ماه های انتقالی شناخته می شوند. هرچه به ساحل نزدیکتر شویم، در طول سال آب و هوای گرم تری را تجربه می کنیم. بارندگی بیشتر در سمت مرکزی و جنوبی جزیره متمرکز است و با حرکت به سمت
ساحل در شمال کاهش می یابد. بخش های شمالی و غربی جزیره هر دو کمی خشک تر و گرم تر از جنوب و شرق هستند. فصل بارانی خاصی وجود ندارد، اگرچه ماه های تابستان مرطوب تر هستند و مرطوب ترین ماه ها اغلب فوریه و مارس است. این مصادف با فصل طوفان در منطقه است. دمای دریا از ۲۲ درجه در زمستان تا ۲۷ درجه در تابستان متغیر است.
توس ایرویز () شرکت هواپیمایی قبرسی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد
آمازون ایر () شرکت هواپیمایی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۵ توسط شرکت آمازون تأسیس شد و هم اکنون مالک ناوگانی از ۹۵ فروند هواپیما می باشد.
اریک گورفین () موسیقی دان، آهنگساز، تنظیم کننده و تهیه کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و همسر سام فیلیپس است. اریک دانش آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است و با هنرمندانی چون سام فیلیپس، رایان آدامز، آ پرفکت سرکل، نیل دایمند، شان لنون، کاساندرا ویلسون، جان براین، جکنایف لی، رابرت پلنت و جیمی پیج همکاری داشته است. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در ساخت موسیقی شان نقش داشته است، می توان به "خانم میزل شگفت انگیز" اشاره کرد.
ایسوم (؛ ؛ زادهٔ لی سو-یونگ در ۳۰ ژانویه ۱۹۹۰) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش اصلی در فیلم ۲۰۱۴، "بی گناهی اسکارلت" شناخته می شود که برای آن نامزد جایزه بهترین بازیگر تازه کار زن در پنج مراسم مختلف اهدای جوایز شد.
روسیانا کانینگهام (Roseanna Cunningham) (متولد ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۱)، یک سیاست مدار بازنشسته و عضو حزب ملی اسکاتلند است که از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ میلادی به عنوان وزیر محیط زیست، تغییرات اقلیمی و اصلاح زمین کار نمود. وی قبلاً از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ میلادی به عنوان وزیر کار، مهارت ها و آموزش منصفانه کار کرده بود. وی از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ میلادی به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه پرت و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ میلادی به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه پرت شایر جنوبی و کینروس-شایر در پارلمان اسکاتلند خدمت نمود. او قبلاً از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ به عنوان نمایندهٔ حوزه پرت و کینروس و بعداً از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ میلادی به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه پرت در مجلس نمایندگان بریتانیا خدمت نموده بود. دوران کودکی، آموزش و حرفه حقوقی. کانینگهام در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۱ از کاترین و هاگ کانینگهام در گلاسگو زاده شده و سال های اولیه زندگی خود را در لوتیان شرقی و ادینبرا گذراند. در ۱۹۶۰ میلادی، او همراه با خانواده اش به پرت در استرالیا مهاجرت نموده و آموزش خود را در دبیرستان جان کورتین در فریمنتل به اتمام رساند. وی زمانی که نوجوان بود، به سیاست علاقه مند شد و در ۱۹۶۹ میلادی به عنوان عضو خار
جی به حزب ملی اسکاتلند پیوست. کانینگهام در ۱۹۷۵ میلادی مدرک لیسانس بی ای خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه استرالیایی غربی به دست آورد. وی در سال ۱۹۷۶ به اسکاتلند بازگشت. او از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ میلادی به عنوان دستیار پژوهش گر در مقر اصلی حزب ملی اسکاتلند خدمت می کرد و در جریان اوایل ۱۹۸۰ عضو گروه ۷۹ چپ گرا در درون حزب ملی اسکاتلند بود، اما وی به دلیل این که عضو کمیته رهبری نبود، اخراج نگردید. (برخلاف، رهبر آینده حزب ملی اسکاتلند به نام الیکس سموند که در گروه ۷۹ خدمت می نمود اخراج گردید، در حالی که مارگو مک دونالد به رسم اعتراض قبل از این که از حزب اخراج گردد، استعفا داد). کانینگهام در ۱۹۸۰ میلادی دوباره به دانشگاه برگشت، در ۱۹۸۲ میلادی مدرک لیسانس خود را در رشته حقوق از دانشگاه ادینبرا کسب نموده و متعاقباً فوق لیسانس خود را در رشته حقوق در ۱۹۸۳ میلادی از دانشگاه آبردین به دست آورد. وی به عنوان وکیل در شورای شهرستان دامبرتون و شورای شهرستان گلاسگو کار کرد. پس از این که وی برای مدت کوتاهی به کارهای خصوصی می پرداخت، در ۱۹۹۰ میلادی در دانشکده وکلای دادگستری پذیرفته شد. حرفه سیاسی. کانینگهام در انتخابات سراسری ۱۹۹۲
از حوزه انتخابیه پرت و کینراس خود را نام زد انتخابات کرد، اما با تفاوت ۲٬۰۰۰ رأی بازنده شد. در ۱۹۹۵ میلادی، او در انتخابات میان دوره ای از حوزه انتخابیه پرت و کینروس برنده انتخابات شد و به جای نمایندهٔ محافظه کار مجلس به نام سر نیکولاس فیربیرن که چندی قبل وفات نموده بود، وارد پارلمان شد. وی به دلیل رابطه ای کوتاه مدتی که در دهه ۱۹۷۰ میلادی با دونالد باین، شوهر نمایندهٔ مجلس به نام مارگاریت ایوینگ از حزب ملی اسکاتلند، داشت در نخست از طرف حزب ملی اسکاتلند به عنوان نام زد انتخاب نگردید، چون تصور می شد که افشای این مسئله می تواند باعث شرم ساری حزب گردد. کانینگهام گفت که این رابطه پس از این که این زوج از هم جدا شده بودند، آغاز گردیده بود. پس از مداخله رئیس حزب، الیکس سموند و بعد از این که ایوینگ واضح ساخت که او هیچ انتقادی نسبت به نام زد شدن کانینگهام ندارد، وی دوباره به فهرست نام زدان اضافه شد. و در انتخابات ۱۹۹۷ از حوزه انتخابیه پرت نام زد گردیده و برنده انتخابات شد. وی در ۱۹۹۹ میلادی به عنوان نمایندهٔ پرت در مجلس نمایندگان اسکاتلند انتخاب گردیده و تا امروز از این حوزه انتخابیه در مجلس نمایندگان اسکاتلند نمایند
گی می کند. وی در ۲۰۰۰ میلادی به عنوان معاون رهبری حزب ملی اسکاتلند انتخاب گردید. در جریان همان سال، او همچنین در تأسیس نشریه نقدنامه چپ گرای اسکاتلند (Scottish Left Review) همکاری کرد. وی در ۲۰۰۱ میلادی از نمایندگی در مجلس نمایندگان بریتانیا کنار رفت تا توجه خود را به پارلمان اسکاتلند متمرکز نماید. جان سوینی در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۴ استعفای خود از رهبری حزب ملی اسکاتلند را اعلام نمود و کانینگهام نیز در همان روز اعلام کرد که وی یکی از نامزدان در انتخابات رهبری حزب خواهد بود. در مراحل اولیه مبارزات انتخاباتی به طور واضح به نظر می رسید که وی پیشتاز است، اما رهبر قبلی حزب الیکس سموند درست قبل از پایان نام نویسی وارد مبارزات انتخاباتی برای پست رهبری گردید و کانینگهام با فاصله اندک در رده دوم قرار گرفت. کانینگهام، علی رغم این که قبلاً در ۱۹۹۸ میلادی جایزه عضو پارلمانی سال را از مجله اسکاتس گی (هم جنس گرای اسکاتلندی) گرفته بود، اما وی در دسامبر ۲۰۰۶ تلاش نمود تا از دادن حق فرزندی گیری به زوج های هم جنس گرا جلوگیری نماید که ناموفق بود. زمانی که قانون ازدواج هم جنس گرایی در فوریه ۲۰۱۴ در اسکاتلند توسط پارلمان اسکاتلند به تصویب
رسید، وی بر ضد این قانون رأی داد. کانینگهام در نخستین معرفی کابینه حکومت حزب ملی اسکاتلند در فوریه ۲۰۰۹، به عنوان وزیر محیط زیست گماشته شد. در دسامبر ۲۰۱۰، وی همچنین مسئولیت وزارت تغییرات اقلیمی را بر عهده گرفته و از این رو وزیر محیط زیست و تغییرات اقلیمی شد. پس از انتخابات ۲۰۱۱ که شاهد پیروزی بزرگ حزب ملی اسکاتلند بود، وی به عنوان وزیر مصونیت اجتماعی و امور حقوقی گماشته شده و مسئولیت ویژهٔ مهار فرقه گرایی نیز به وی تعلق گرفت. در نخستین تغییر کابینه نیکولا استورجن در نوامبر ۲۰۱۴، او به عنوان وزیر کابینه در امور کار عادلانه، مهارت ها و آموزش ترفیع داده شد. وی در ۲۱ اوگست ۲۰۲۰ اعلام نمود که در انتخابات ۲۰۲۱ اسکاتلند از سمتش به عنوان نمایندهٔ مجلس اسکاتلند کنار خواهد رفت.
شین مک کول (Seán McCool) (به ایرلندی: Seán MacCumhaill) (درگذشتهٔ ۱ می ۱۹۴۹)، یک جمهوری خواه برجسته ایرلندی و رئیس ستاد پیشین ارتش جمهوری خواه ایرلند بود. او که چندین بار در مرز شمالی و هم در مرز جنوبی به زندان افکنده شده بود، تعدادی از اعتصاب غذاها را به منظور آزادی از زندان آغاز کرد. در جریان دهه ۱۹۳۰، پس از این که کنگره جمهوری خواه تصمیم به جدایی گرفت، مک کول یکی از معدود سوسیالیست هایی بود که در ارتش جمهوری خواه ایرلند باقی ماند. وی از طرف حزب جمهوری خواه ایرلند به نام کلن نا پوبلاچتا خود را نامزد نمود، اما پس از این که حزب تصمیم گرفت تا همراه با فاین گیل به دولت بپیوندد، او از این حزب جدا شد. مک کول توسط پیادار او دونیل به عنوان «... فرد بسیار آگاه، اما کاملاً یک مرد ارتش جمهوری خواه ایرلند» توصیف گردیده بود. وی همچنین در زادگاهش، شهرستان دانیگول در انجمن ورزشی گی لیک (GAA) بسیار عمل کرد برجسته داشت و میدان بازی فعلی انجمن ورزشی گی لیک در دانیگول، پارک مک کول، به افتخار وی نام گذاری شده است. فعالیت های اولیه در IRA. مک کول که در شهرستان دانیگول مستقر بود، در جریان جنگ داخلی ایرلند در هم سویی با جمهوری خو
اهان ایستاد. پس از پایان جنگ، او محکوم به حبس گردیده و به عنوان زندانی دولت آزاد در کمپ فاینر یا در درومبو کاسل محبوس گردید. مک کول در دومین گرامی داشت شهدای درومبو که برای یادبود از اعدام دواطلبان ارتش جمهوری خواه ایرلند در ۱۹۲۳ میلادی، از جمله ستوان دان اینرایت، فرمانده جنرال چارلی دالی، فرمانده سرتیپ سین لارکین و ستوان تیموتی او سولیوان، برگزار شده بود، حضور داشت. پیکار علیه مالیات سالیانه بر زمین. پیادار او دونیل، رهبر ارتش جمهوری خواه ایرلند تا سال ۱۹۲۷ میلادی پیکاری را برای برانگیختن انگیزه اجتماعی در رابطه به مسئله سالیانه زمین آغاز نموده بود، چون طبق مالیات سالانه بر زمین، کشاورزان کوچک در جمهوری ایرلند ملزم بودند در مقابل زمینی که توسط بریتانیا در قرن قبلی به ایرلند داده شده بود، مالیات بپردازند. مک کول یکی از نخستین حامیان او دونیل بود و حالا مسئولیت رهبری ارتش جمهوری خواه ایرلند در دانیگول شرقی را برعهده داشت. در سپتامبر ۱۹۲۶، واحد نظامی مک-کول بر دفاتر نماینده یک زمین دار در دانیگول یورش برده و تمامی اسناد را با خود بردند. در ۱۹ فوریه ۱۹۲۷، او یکی از چهار مردی بود که در رابطه به این یورش دستگیر گر
دید. قبل از محاکمه، زندانیان برای یک هفته دست به اعتصاب غذا زدند. مک کول و سایر متهمین که شامل برادر کوچک تر پیادار او دونیل به نام بارنی نیز بود، محکوم به شش ماه زندان شدند. مک کول مدت حبس خود را در زندان مونتجای گذارند، جای که شین مک براید نیز در آنجا محبوس بود. پس از آزادی از زندان، مک کول فعالیت خود را در ارتش جمهوری خواه در دانیگول از سر گرفته و در ۱۹۲۸ میلادی، سخنران اصلی مراسم یادبود، سالانه درومبو بود. بازسازی ارتش جمهوری خواه ایرلند. در جریان دهه ۱۹۳۰ میلادی، افسران ارشد ارتش جمهوری خواه ایرلند و کهنه سربازان تَن و جنگ های داخلی مانند مک کول برای یک هفته به مناطق مختلف فرستاده می شدند تا سربازان تازه وارد محلی ارتش جمهوری خواه ایرلند را آموزش دهند. در ۱۹۳۱ میلادی، علی رغم این که مک کول عضو حزب فیانا فیل نبود، اما اعضای این حزب در شهر استرانورلار، شهرستان دانیگول تلاش نمودند تا وی را به عنوان نامزد انتخاب نمایند، اما موفقیتی در پی داشت. در جریان همان سال، ارتش جمهوری خواه ایرلند تلاش کرد تا حزب سیاسی خود را تحت نام ساور اییر تشکیل دهد. مک کول در جلسه افتتاحیه این حزب شرکت نموده و با فرستادن تمنیات برا
درانه به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (USSR) موافقت نمود. موفقیت فیانا فیل و ارتش جمهوری خواه ایرلند در این زمان باعث ترغیب مک کول شد و وی طی نامه ای که به جمهوری خواه فرانک ریان در ۱۹۳۲ میلادی نوشت بیان داشت که، جمعیت (در رژه درومبو) «پس از تمامی آن سال های سیاه، قلب انسان را خوش می کند… جوانان با ما است و این همه چیز است». مک کول هم در جبهه سیاسی و هم در جبهه نظامی هم واره فعال بود. در ۱۹۳۲ میلادی، وی به پیادار او دونیل، چارلوتی دیسپارد و دیوید فیتزجیرالد در کمیته مدیریت کالج کارگران پیوست، گروهی که به گروه کارگران انقلابی نزدیک بوده و بعداً به حزب کمونیست ایرلند پیوست. بعدتر در همان سال، زمانی که مک کول هنوز مشغول فعالیت های آموزشی بود، واحد ارتش جمهوری خواه که تحت فرمان دهی مک کول و میک پرایس بود، منطقه دونامون کاسل در شهرستان رسکومون را تصرف نمودند تا در آنجا یک پایگاه آموزشی بسازند. وی همچنین زمان یافت تا مراسم یادبود درومبو را در زادگاهش در شهرستان دانیگول انجام دهد. مک کول به رئیس ستاد ارتش جمهوری خواه ایرلند به نام ماس توأمی نامه ای نوشت و اجازه خواست تا قبل از رژه نارنجی که در دانیگول برنامه ریزی ش
ده بود، بیانیه ای منتشر نموده و طی آن نشانه های امپریالیستی را محکوم نماید. این برنامه توسط توأمی وتو گردیده و به جای آن بیانیه پیادار او دونیل در رژه نظامی صادر گردید. در ۱۹۳۳ میلادی، مک کول فرمانده گردان شماره ۲ دانیگول ارتش جمهوری خواه ایرلند بود، ریاست سازمان دهی بخش جدید جوانان ارتش جمهوری خواه ایرلند (slua of na Fianna Éireann) را در لیتیرکینی، شهرستان دانیگول برعهده داشت و در یک جلسه «آزادی زندانیان» در شهر دیری شرکت نمود. وی به عنوان نامزد جمهوری خواه پرهیزگرا گروهی که در انتخابات شرکت می کند اما در صورت برنده شدن کرسی را نمی پذیرد] از حوزه انتخابیه فویل در شهرستان لندن دری انتخاب گردید و از آنجا ۳٬۰۳۱ رأی به دست آورد. این نتیجه، همراه با رأی های که توسط سایر نامزدان جمهوری خواه در ایرلند شمالی به دست آورده شد، بسیار هنگفت تلقی گردیده و آن گونه که ارتش جمهوری خواه ایرلند ادعا می نمود، «به جنگ در شمال، روح تازه بخشیده شد». اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی شاهد درگیری های درونی میان ارتش جمهوری خواه ایرلند و پیراهن-آبی های جنرال ایوین او دوفی بود، در نشست عمومی ارتش ۱۹۳۴ ارتش جمهوری خواه ایرلند، تفاوت ها میان آن ه