Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از شروع به گردش کرده و رویدادی خطرناک به نام «مَست بامپینگ» به معنی «کوبش دکل» رخ می دهد که در این شرایط، احتمال آن بسیار زیاد است که دکل بالگرد آسیب دیده و تیغه ها (ملخ ها) یا اتصالات متعلق به آن از جای خود درآمده و جدا شوند یا پروانه اصلی بالگرد با دُم یا بدنه برخورد کرده و آنها را قطع کند که در اینصورت بالگرد در هوا متلاشی خواهد شد. این رویداد در بالگردهای دارای پروانهٔ اصلی نیمه سفت (نیمه صُلب) بسیار رخ می دهد که امروزه بالگردهای رابینسون هلیکاپتر همچنان از این نوع روتور استفاده می کنند. در گذشته این حادثه ها در بالگردهای بل ۲۰۶، یو-اچ-۱ و ای-اچ-۱ بسیار مشاهده شده است. این گونه از بالگردها پتانسیل این را دارند که به یکباره بدون هیچ دلیلی سقوط کنند. بالگردهای دارای چنین پروانه هایی، درحالی که هیچ نقص فنی موتوری و مشکل خاصی ندارند تنها به دلیل نقص پروانهٔ اصلی سقوط می کنند. پس از بررسی ها مشخص شد که اینگونه بالگردها پس از گذر از یک مانع یا تپه و آغاز مسیر رو به پایین دچار حادثه می شوند و همچنین کاهش سریع ارتفاع موجب مَست بامپینگ در این بالگردها می شود به گونه ای که اگر در هنگام پرواز افقی به یکباره ارتفاع ر
ا کاهش دهند ملخ بیش گردی می کند و احتمالاً یا آسیب می بیند یا دُم بالگرد را خواهد چید. پروانه های دارای آرایش سفت (صُلب) و آرایش جداگانه (مجزّا) در شرایط گرانش صفر دچار چنین مشکلی نمی شوند گرچه ممکن است یکی از تیغه های پروانه از لولای متحرک خود (flapping hinge) به پایین چرخیده و با بدنه برخورد کند که هنوز چنین موردی گزارش نشده است.
زهرا دوغان (۱۴ آوریل ۱۹۸۹)هنرمند، نویسنده و روزنامه نگار کُرد اهل ترکیه می باشد. او بنیانگذار و سردبیر آژانس خبری فمینیستی Jinha است که همه کارمندان ان زن می باشد. زهرا دوغان در سال ۲۰۱۷ به دلیل پوشش خبری یک نقاشی در رسانه های اجتماعی به تبلیغات تروریستی به ۲ سال ۹ ماه و۲۲ روز زندان محکوم شد. نقاشی او تصویری از ویرانی شهر نصیبین پس از درگیری های بین ارتش ترکیه و شورشیان کرد در جنوب شرقی ترکیه می باشد. او پس از اتمام حکم خود در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۱۹ از زندان آزاد شد.
آصف سعید خان کهوسه (؛ زادهٔ ) قاضی اهل پاکستان است. وی در سال ۲۰۱۹ قاضی ارشد پاکستان بوده است.
دارکو دراژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
یانوش پهلوان یا یانوش ویتز شعری روایی و حماسی به زبان مجاری سرودهٔ شاندور پتوفی در سال ۱۸۴۵ است. پتوفی این سروده را به شکل چهاربندی در ۲۷ فصل تنظیم کرده است. شعر داستان چوپانی جوان را نقل می کند که مجبور به ترک خانه شده و در جستجوی عشق واقعی خود وارد ماجراهایی می شود. در این شعر تصویر واقعی زندگی روستایی با نقوش داستان های عامیانه در هم آمیخته شده است. "یانوش ویتز" از محبوب ترین آثار ادبی و اثری کلاسیک از ادبیات مجارستان است. بر اساس این شعر، اپرتی محبوب در ۱۹۳۹ و انیمیشنی در ۱۹۷۳ ساخته شده است. خلاصه داستان. دهقانی نوزادی رها شده، را در مزرعه ذرتش پیدا کرده و او را بزرگ می کند که در سالهای نوجوانی، برای اربابش چوپانی می کند. یانوش معروف به یانچی بلال در روستا، عاشق دختری یتیم به نام ایلوشکا است که نامادری حسودی دارد. آن دو امیدوار به ازدواج با یکدیگرند، اما یکبار، در حال گذراندن وقت در کنار هم، گلهٔ گوسفندان پراکنده شده و یانچی توسط ارباب از روستا رانده می شود. او در مسیر راه به سواره نظام هوسار فرانسوی می پیوندد و با آنان به جنگ ترکان می رود که فرانسه را مورد هجوم قرار داده اند. سفر هوسارها از مجارستان به ف
رانسه با عبور از سرزمین هایی بی نهایت داستان پردازانه همچون ونیز، هند و مغولستان همراه است. پس از رسیدن به فرانسه آنها به نبرد می پردازند و یانچی شاهزاده خانم فرانسه را از اسارت نجات می دهد. پادشاه فرانسه برای قدردانی از او شاهزاده و تاج پادشاهی را به وی پیشکش می کند ولی یانچی در مورد معشوق خود، ایلوشکا برای پادشاه تعریف کرده و آن پیشنهاد را رد می کند. در عوض پادشاه با دادن پاداشی از طلا به او لقب "یانوش پهلوان" می دهد. یانوش پس از برگشت به مجارستان مطلع می شود که نامادری بی رحم ایلوشکا تا حد مرگ از او کار کشیده است؛ بر سر قبر او یک گل سرخ روییده را می یابد و آن را نزد خود نگاه می دارد. وی سپس با آرزوی پایان دادن به زندگی خود به سفری پرماجراتر دست می زند. به سرزمین غول ها می رود، شاه آنها را می کشد و غول ها با او پیمان وفاداری می بندند. پس از آن به سرزمین تاریکی می رسد که توسط جادوگرانی شیطانی اداره می شود و با کمک غول ها آنان را نابود می کند. پس از مرگ هر جادوگر جنگل کمی روشن تر می شود، و یانوش متوجه می شود که یکی از آنان نامادری ایلوشکا است و با از بین رفتن او زمین را نور فرا می گیرد. پس از چندین سال سرگردا
نی و هلاک کردن یک اژدها، سرانجام یانوش به پایان جهان، در ساحل اوپِرِنتسیا می رسد و با سوار شدن بر شانه غولی از دریا گذشته و به جزیره ای می رسد که معلوم می شود سرزمین پری ها است. او که بدون ایلوشکا قادر به درک احساس خوشبختی نیست گل سرخ را به برکه ای در جزیره می سپارد. در دم می یابد که آن دریاچه حاوی آب حیات است و گل سرخ به ایلوشکا تبدیل می شود. دو عاشق ازدواج می کنند و پری ها آنها را پادشاه و ملکه می خوانند. آن دو به خوبی و خوشی کنار یکدیگر تا پایان عمر زندگی می کنند. تحلیل اثر. "یانوش پهلوان" روایتی شعری-عاشقانه از دو یتیم روستایی، یانچی و ایلوشکا دو قهرمان داستان است و پتوفی آن را در بیست و یک سالگی که دیگر در همان موقع معروف بود، سرود. اولین عشق و تجربهٔ فقر پتوفی با پس زمینهٔ زندگی یانچی تشابه بسیاری دارد. پتوفی این اثر را چند سال پس از اصلاحات گستردهٔ زبان مجاری که توسط فرنتس کازینتسی آغاز شده بود، نوشته و در آن از دایرهٔ لغات جدیدی بهره برده‎؛ پتوفی خود از طرفداران اصلاحات زبان در قرن نوزدهم بود. "یانوش ویتز"، که از آثار ادبی و کلاسیک ادبیات مجارستان به شمار می رود، اساس کپی ها و اقتباس های چندی با مفهوم
ملت پرستی بوده، از جمله اپرت محبوبی که در ۱۹۰۴ نوشته شده است. مرکز تفریحی. در شهر محل تولد پتوفی، کیش کوروش در یک عمارت قدیمی هزارتوی یانوش ویتز برای نوجوانان (و هم بزرگسالان) دایر است که می توان ماجراهای "یانچی بلال" را تا سرزمین پریان با کمک فناوری صدا و نور تماشا کرد. تور مشتمل بر بازی های تعاملی و آزمون است. این شیوه از مرکز تفریحی پیشتر در پارک بازی بوداپست با نام "راه آهن غار" نیز دایر بود. تماشاگران سوار بر قطار در غاری ماجراهای یانوش ویتز را را با چهره های متحرک و عروسکی می دیدند. این مرکز که از ۱۹۵۳ به کار می رفت با بسته شدن پارک بازی در ۲۰۱۶ تخریب شد. جستارهای وابسته. یانوش پهلوان (انیمیشن)
انور ظهیر جمالی (؛ زادهٔ ) قاضی اهل پاکستان است. وی از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ قاضی ارشد پاکستان بوده است.
میان ثاقب نثار (؛ زادهٔ ) قاضی اهل پاکستان است. وی از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ قاضی ارشد پاکستان بوده است.
جواد ایس خواجه (؛ زادهٔ ) قاضی و وکیل اهل پاکستان است. وی در سال ۲۰۱۵ قاضی ارشد پاکستان بوده است.
ناصر الملک (؛ زادهٔ ) قاضی اهل پاکستان است. وی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ قاضی ارشد پاکستان بوده است.
تصدق حسین جیلانی (؛ زادهٔ ) قاضی اهل پاکستان است. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ قاضی ارشد پاکستان بوده است.
فخرالدین جی. ابراهیم (; – ) سیاست مدار، وکیل و قاضی اهل پاکستان بود. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ فرماندار ایالت سند بوده است.
عبدالحمید دوگر (؛ زادهٔ ) قاضی اهل پاکستان است. وی از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ قاضی ارشد پاکستان بوده است.
ادوارد برنارد رازینسکی (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل لهستان بود. وی از ۸ آوریل ۱۹۷۹ تا ۸ آوریل ۱۹۸۶ رئیس جمهور دولت در تبعید لهستان بود. او در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۳، در سن ۱۰۱ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان عقاب سپید شده است.
تعرض جنسی عملی است که طی آن شخصی عمداً و بی اجازه شخص دیگری را برای لذت جنسی بردن لمس کند، یا او را مجبور کند برخلاف میلش عمل جنسی انجام دهد. تعرض جنسی زیرمجموعه ای از خشونت جنسی است که خود (خشونت جنسی) شامل موارد زیر است: تجاوز جنسی (دخول زوری به واژن، مقعد، یا دهان یا تعرض جنسی تسهیل شده با مواد مخدر)، دستمالی، سوءاستفاده جنسی از کودکان، یا شکنجهٔ جنسی.
چندپروانه به نوعی از هواگردهای بالگردان گفته می شود که دارای ۳ دکل پروانه یا بیشتر باشد. تعمیر و نگهداری اینگونه هواگردها برای تیم پشتیبانی بسیار ساده تر از بالگردهای معمولی است. در بالگردهای معمولی همانند ام دی ۵۰۰، قطعات بسیار زیادی در مجموعهٔ پروانه (ملخ) به کار می روند و اهرم ها و بَست ها و لولاهای گوناگون در پروانه اصلی بالگرد نصب می شود.ولی در هواگردهای چندپروانه، دکل ثابت است و هیچگونه قطعهٔ متحرک ندارد و افزایش و کاهش میزان گشتاور و رانش، تنها با تغییر دادن میزان نیروی الکتریکی ورودی به آن ملخ ها رخ می دهد. برای نمونه در بالگردهای الکتریکی، تنها با افزایش و کاهش میزان برق ورودی به روتور الکتریکی، نیاز را برای فراز و فرود تأمین می کنند. همچنین کنترل این بالگردها برای خلبانان آسانتر از مدلهای معمولی است؛ زیرا دیگر نیازی به تغییر زاویهٔ ملخ ها وجود ندارد و درواقع اهرم کولکتور و پیچ تراتل که بر روی آن اهرم است در هم ادغام شده اند و درواقع تنها از یک مکانیزم برای برخاستن و فرود آمدن استفاده می شود؛ یعنی افزایش نیروی موتورها یا بوسیلهٔ چرخاندن پیچ تراتل صورت می گیرد یا بوسیلهٔ بالا و پایین آوردن اهرم کولکتو
ر؛ بنابراین تغییر نیروی رانش تنها دارای یک مکانیزم است که کار را برای خلبان ساده تر می کند. در این بالگردها تغییر جریان الکتریکی است که گشتاور را کم و زیاد می کند. به دلیل سادگی تعمیر و استفاده از این نوع پروانه ها، موارد کاربری زیادی برای آنها ازجمله پهپاد نظامی و غیرنظامی و هواپیماهای اسباب بازی رادیوکنترل وجود دارد. بالگردهای ترای کاپتر (سه پروانه)، کوآدکاپتر (چهار پروانه)، هگزاکاپتر (شش پروانه) وِ اُکتاکاپتر (هشت پروانه) در دستهٔ هواگردهای چندپروانه جای دارند. همچنین مدلی به نام «اوکتاکوآد» ساخته شده است که به معنای «آرایش هشت چهار» است. این مدل درواقع همانند چهارپروانه است، ولی هر پایه اش پروانهٔ دوطبقه دارد و طبقهٔ زیرین برخلاف طبقه رویی می چرخد و نیروی ضدگشتاور را تأمین می کند؛ و همانند بالگردهای کوآکسیال (پروانه هم محور) عمل می نماید.
ماریکه لوکاس رینه فلت (؛ زادهٔ ) نویسنده، شاعر اهل هلند است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه جهانی من بوکر شده است.
گتو بیاویستوک یک گتو در لهستان تحت اشغال نازی بود که توسط افسران آلمانی اس اس میان ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۱ تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۳ اداره می شد و در شهر بیاویستوک قرار داشت. نزدیک ۵۰ هزار یهودی از این شهر و محلات اطراف در این گتوی با مساحت کوچک محاصره شده بودند. این گتو توسط رودخانه بیاوا به دو بخش تقسیم می شد. بیشتر زندانیان در آن برای کمک به ماشین جنگی آلمان در صنایعی چون پارچه کفش دوزی، و شرکت های فراورده های شیمیایی به کار اجباری گرفته می شدند. این گتو در نوامبر ۱۹۴۳ برچیده شد. ساکنان آن با قطارهای هولوکاست به اردوگاه های مایدانک و تربلینکا فرستاده شدند. تنها چند صد نفر از ایشان که توانستند یا در مناطق لهستانی شهر پنهان شوند یا در جریان خیزش گتوی بیاویستوک فرار کنند از جنگ جان سالم به در بردند. تاریخچه. شکل گیری. گتو بیاویستوک به شکل رسمی د ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۱ و به دستور مقامات نظامی آلمان گشایش یافت. انتقال یهودیان به مکانی از پیش تعیین شده توسط "جودنرات" صورت گرفت. همه لهستانی های ساکن گتو به ناچار از آن بیرون انداخته شدند. در این گتو گاه تا سه خانواده یهودی در اتاق های یکخوابه که با پرده از هم جدا شده بودند اسکان داده می شد
ند. در آغاز گتو دو ورودی داشت اما در ۱ اوت ۱۹۴۱ از جهان بیرون جدا شد در حالی که ۴۳٬۰۰۰ تن در آن اسیر شده بودند. "جودنرات" که متشکل از ۲۴ یهودی بود نخستین جلسه خود را در ۲ اوت برقرار کرد و مسئولیت برپایی مکان های توزیع غذای کوپنی، مدرسه، درمانگاه، ایستگاه های پلیس گتوی یهودی، حمام ها، و دیگر نیازمندی های گتو را بر دوش گرفت. "جودنرات" اقدام به تشویق کار کردن سخت برای بقای ساکنین می کرد. مسئولیتش نیز تهیه فهرستی از کار انجام شده و تعداد کارگران برای آلمانی ها بود. در مدت زمانی کوتاه جمعیت گتو به ۵۰٬۰۰۰ اسیر یهودی افزوده شد. در اطراف این گتو دیوارهای بلند چوبی با سیم خاردار گذاشته شده بود تا از خروج ساکنین جلوگیری کند. کارخانه های پارچه بافی و ساخت سلاح نیز در درون گتو با کمک "جودنرات" بر پا شدند. میزان غذا و کوپن های دریافتی نیز به شدت کنترل می شد.name="Datner"/&gt; نخستین اخراج ها. در سپتامبر ۱۹۴۱ مقام های نازی ادعا کردند که تعداد یهودیان ساکن بیاویستوک بسیار زیاد است و دستور دادند تا تعدادی از ساکنان به پروژانی در بلاروس اخراج شوند. اخراج این افراد در ۱۸ سپتامبر آغاز شد و برای یک ماه ادامه داشت. ضعیف ترین و فق
یرترین این یهودیان که تعدادشان بالغ بر ۴٬۵۰۰ نفر می شد اخراج شدند، دیگران نیز توانستند با رشوه دادن به آلمانی ها یا "جودنرات" خود را از خطر اخراج برهانند. تا ۱۸ ژانویه، تعداد اعضای "جودنرات" به ۱٬۶۰۰ و در ژوئن به ۴٬۰۰۰ نفر رسید، چرا که این اعضا می توانستند غذای بیشتر و زغال سنگ در زمستان دریافت کنند. در همین حین، وعده های غذایی برای جمعیت کلی گتو به شدت کاهش پیدا کرد و از نخست ۵۰۰ گرم نان در روز به ۳۰۰ گرم رسید که باعث قحطی و گرسنگی گسترده در گتو شد. به گفته ریوا شیندر، یکی از بازماندگان، گتو به مثابه «نماد سرکوب تحقیرآمیز، شلیک و حلق آویز کردن» شده بود. قاچاق غذا از بیرون به درون گتو مجازات مرگ داشت. در دسامبر ۱۹۴۱ گروهی مقاومتی از میان یهودیان گتو تشکیل شد. این گروه به رهبری تادوش یاکوبوفسکی و نیورا زرنیاکوفسکا شکل گرفت و اقدام به پخش اطلاعیه و گوش سپردن به رادیوهای خارجی می کرد. آن ها همچنین اقدام به خرابکاری در کارخانه های گتو می کردند. اخراج های بیشتر و خیزش. در ۵ تا ۱۲ فوریه ۱۹۴۳، نخستین گروه از تقریباً ۱۰٬۰۰۰ یهودی بیاویستوک برای اخراج انبوه از گتو به صف شدند. آن ها توسط قطارهای هولوکاست به سوی مرگ خوی
ش در اردوگاه مرگ تربلینکا فرستاده می شدند. ۲٬۰۰۰ قربانی دیگر نیز که یا بسیار ضعیف بودند یا توانی برای راه رفتن به سوی واگن های قطار را نداشتند در همان جا با سلیک به سر کشته شدند. در همین حال، نزدیک به ۷٬۶۰۰ زندانی به اردوگاه انتقالی مرکزی درون شهر منتقل شدند تا مورد گزینش بیشتر قرار گیرند. آنانی که توانایی کار کردن داشتند به اردوگاه کار اجباری مایدانک فرستاده شدند. در مایدانک پس از دور دیگری از گزینش به منظور سنجش توانایی کار کردن، ایشان به اردوگاه کار اجباری پونیاتووا یا اردوگاه کار و پاکسازی آشوویتس فرستاده شدند. آنانی که دارای توانایی برای کار تشخیص داده نمی شدند در اتاق های گاز مایدانک کشته شدند. بیش از ۱٬۰۰۰ کودک یهودی نخست به تریزینشتات در بوهم فرستاده و سپس به آشوویتس-برکناو تا در آنجا کشته شوند. تنها چند ماه بعد و به عنوان بخشی از عملیات راینهارد، گتو در ۱۶ اوت ۱۹۴۳ توسط گردان های اس اس آلمانی به همراه همدستان اوکراینی، استونیایی، لاتویایی، و بلاروسی ایشان (شناخته شده با عنوان مردان تراونیکی) مورد حمله قرار گرفت تا ساختمان های آن به کلی نابود شود. یهودیان ساکن که خود را در برابر تبعید نهایی می دیدند و
همه امید خود برای بقا را از دست رفته تلقی می کردند اقدام به برپایی خیزش گتوی بیاویستوک کردند. در شب ۱۶ اوت ۱۹۴۳، چند صد یهودی لهستانی مقاومتی مسلحانه بر ضد برچیده شدن گتو ترتیب دادند. به گفته تاریخدان جنگ و بازمانده هولوکاست، سیمون داتنر: «محاصره گتو یک ماه تمام ادامه داشت و در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۳ پس از آنکه واپسین شعله های مقاومت خاموش شدند نیروهای اس اس عقب نشینی کردند.» در این هنگام اخراج گسترده ساکنین آغاز شد. تنها تعداد کمی از یهودیان توانستند فرار کنند و به گروه های پارتیزانی مختلف در منطقه بیاویستوک بپیوندند. در اوت ۱۹۴۴، ارتش سرخ توانست بیاویستوک را آزاد کند.
جام باشگاه های اروپا ۸۸–۱۹۸۷، سی و سومین فصل رقابت های فوتبال جام باشگاه های اروپا بود. پی اس وی آیندهوون هلند با شکست بنفیکا پرتغال در ضربات پنالتی، برای اولین بار فاتح این رقابت ها شد. دور اول. 1 پارتیزانی تیرانا به دلیل رفتار بازیکنان و مقاماتشان از جمله اخراج چهار بازیکن در بازی اول خود، از بازی برگشت محروم شدند.
گویش کتولی یا طبری کتولی (به [[زبان مازندرانی|مازندرانی]: کَتولی) گویشی از [[زبان مازندرانی]] می باشد که در [[شهرستان علی آباد|شهرستان علی آباد کتول]] و نواحی شرقی [[شهرستان گرگان]] در [[استان گلستان]] گویش می شود و ریشه در [[زبان طبری|زبان طبری قدیم]] دارد. گویش کتولی شرقی ترین گویش [[زبان مازندرانی]] می باشد. به گفته [[محمود بی جن خان]] گویش کتولی در منطقه کتول استان گلستان تکلم می شود و در زمره گویش های [[زبان مازندرانی|زبان طبری]] شمرده شده است. گویش کتولی به نسبت دیگر گویش های مازندرانی بیشتر تحت تأثیر زبان فارسی قرار دارد. گویش کتولی به [[گویش زیارتی]] بسیار نزدیکی دارد. به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گلستان، [[علی آباد کتول]] از نظر جغرافیایی، شرقی ترین منطقه [[زبان مازندرانی|تبری زبان]] و یکی از اصلی ترین بلوک های استرآباد قدیم محسوب می شود. واژه نامه بزرگ تبری گویش کتولی را به عنوان یکی از دوازده گویش زبان مازندرانی معرفی کرده است. به گفته حسین شکی گویش کتولی را یکی از شاخه های زبان طبری می دانند. دانشنامه ایرانیکا به گویش کتولی به عنوان یکی از گویش های زبان مازندرانی اشاره
نموده است. به نقل از اداره کل میراث فرهنگ گردشگری و صنایع دستی استان گلستان زبان و گویش کتولی شاخه از زبان تبری مازندرانی است. محدوده گویش کتولی. محدوده گویش کتولی شامل نواحی روستایی کوهستانی شمال شاهوار و مناطقی چون کتول، پیچک محله، محمودآباد، فاضل آباد و جلگه های غیرترکمن نشین بلوک استارآباد قدیم می شود و نواحی شرقی شهرستان گرگان همچون نوده ملک توسکستان و شاهکوه به گویش کتولی صحبت می شود. همچنین کتول های ساکن در گنبد کاووس و آزادشهر نیز به این گویش صحبت می کنند. این دسته از [[مردم تبری|مردمان طبری]] به خود کتول و به زبان خود کتولی می گویند. دستور زبان. ضمایر. در گویش کتولی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. شناسه(نوده کتول). در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: [[زمان گذشته (زبان)|گذشته]] و [[زمان حال (زبان)|حال]]. اما در گویش کتولی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش نوده کتول تنظیم شده است) ۱. گذشته: ۲. حال ساده: ۳. حال التزامی: صرف فعل (نوده کتول). در جدول زیر فعل رفتن (buarden) بر اساس گویش کتولی در زمان های مختلف صرف می شود.(نمونه زیر براساس نوده کتول می باشد
) شناسه (علی آباد کتول). در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: [[زمان گذشته (زبان)|گذشته]] و [[زمان حال (زبان)|حال]]. اما در گویش کتولی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش علی آباد کتول تنظیم شده است) ۱. گذشته: ۲. حال ساده: ۳. حال التزامی: صرف فعل (علی آباد کتول). در جدول زیر فعل رفتن (buarden) بر اساس گویش کتولی در زمان های مختلف صرف می شود.(نمونه زیر براساس علی آباد کتول می باشد) در جدول زیر فعل کردن (hâkoerden) بر اساس گویش کتولی در زمان های مختلف صرف می شود.(نمونه زیر براساس علی آباد کتول می باشد) در جدول زیر فعل شدن (hâbuen/hâbien) بر اساس گویش کتولی در زمان های مختلف صرف می شود.(نمونه زیر براساس علی آباد کتول می باشد) صفت ملکی. در گویش کتولی صفت ملکی به دو صورت می آید. افعال. شماری از افعال کتولی و مقایسه آن با گویش ساروی، چالوسی و فارسی: واژگان. شماری از واژه های کتولی و مقایسه آن با گویش ساروی، چالوسی و فارسی: پیوند به بیرون. [[رده:زبان مازندرانی]] [[رده:زبان های ایران]] [[رده:زبان های ایرانی شمال غربی]] [[رده:زبان های کاسپین]] [[رده:شهرستان علی آباد]] [[رده:فیروزک
وه]]
خیزش گتوی بیاویستوک خیزشی در گتوی یهودی بیاویستوک علیه نیروهای آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود. این خیزش در شب ۱۶ اوت ۱۹۴۳ آغاز شد و دومین خیزش گتوی بزرگ ترتیب داده شده در لهستان تحت اشغال آلمان نازی پس از خیزش گتوی ورشو در آوریل-مه ۱۹۴۳ بود. رهبری این خیزش را سازمان نظامی ضدفاشیست بر عهده داشت. این خیزش در پی اعلام برنامه آلمانی ها برای اخراج و تبعید ساکنان گتو آغاز شد. هدف اصلی آن نیز شکستن محاصره آلمانی ها و مهیا ساختن فرصت برای فرار تعداد زیادی از یهودیان زندانی به جنگل نیژین در نزدیکی گتو بود. گروهی متشکل از ۳۰۰ تا ۵۰۰ رزمنده با ۲۵ مسلسل و ۱۰۰ تفنگ دستی و نیز کوکتل مولوتف های دست ساز به نیروهای آلمانی حمله کردند ولی به دلیل تعداد بسیار بیشتر نیروهای آلمانی تلفات شدیدی متحمل شدند. رهبران این خیزش اقدام به خودکشی کردند. تعداد اندکی که توانستند به جنگل نیژین پناه ببرند نیز بعدها به گروه های مقاومت مسلحانه در اطراف منطقه بیاویستوک پیوستند.
خودگردی شرایطی در پرواز است که پروانهٔ اصلی بالگرد بدون دریافت نیرویی از موتور بچرخد. در این شرایط نیرویی که بالگرد را در آسمان نگه داشته است و از سقوط آن جلوگیری کرده، درواقع انرژی جنبشی ذخیره شده در پروانه اصلی است. در علم خلبانی بالگردها، به این حالت خودگردی می گویند. در این شرایط رفتار بالگرد همانند یک هواچرخ است. واژهٔ خودگردی برای نخستین بار در آغازین سالهای صنعت بالگردسازی در بازهٔ ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۰ شنیده شد که به معنای چرخش خودبخود ملخ بدون پشتوانهٔ موتوری است. واژه خودگردی ویژهٔ بالگردهاست و برابر آن در هواپیما «گلاید کردن» نامیده می شود که به معنای سُرخوردن در هواست. از آنجاییکه در شرایط خودگردی موتور دیگر به پروانه اصلی اتصال ندارد، نیروی رانش نه بیشتر می شود و نه پایدار است، بلکه هر لحظه درحال کاهش است؛ از این رو جریان هوا دیگر از سوی بالای پروانه به پایین جریان ندارد، بلکه از پایین به بالا جریان دارد که باعث می شود بالگرد هرلحظه ارتفاع ازدست بدهد. کاربرد اصلی این ویژگی برای ایمنی بالگردهاست و زمانی به کار می رود که موتور یا کلاچ از کار افتاده باشد. بعبارت دیگر زمانی که موتور و پروانهٔ اصلی دیگر در ارت
باط نباشند، خلبان باید با کشیدن یک اهرم که معمولاً در بالای سر خلبان جای دارد، گیربکس را از پروانه جدا کند تا خودگردی آغاز شود. در برخی از بالگردها این سامانه خودکار است و بلافاصله پس از نقص موتور، روشن می شود و پروانه را از گیربکس جدا می سازد. درصورتی که این سامانه توسط خلبان فعال نشود، گیربکس، انرژی جنبشی پروانه را به سرعت مصرف خواهد کرد و بالگرد همانند یک وزنه در جهت عمود با زمین سقوط آزاد می کند. طرز کار سامانهٔ خودگردی و شیوه های فرود در این وضعیت اضطراری، بخش مهمی در کلاس های آموزش خلبانی است که همهٔ خلبانان باید این روشها را پیش از انجام پروازهای تکی (سولو)، در حضور آموزگار پرواز به خوبی یاد بگیرند. فرق خودگردی با پرواز عادی. در یک پرواز عادی با بالگرد، پروانه های بالگرد با نیرو گرفتن از موتور آن، هوا را از بالا به پایین می فشارند و نیروی برآر را تأمین می کنند. بعبارت دیگر گشتاور از موتور آغاز شده و سپس به گیربکس و پس از آن به پروانه منتقل می شود؛ ولی درصورتی که موتور از کار بیفتد، شرایط برعکس خواهد بود. در این شرایط انرژی جنبشی ذخیره شده در پروانه باید گیربکس اصلی را هم بچرخاند و از آنجایی که گیربکس ب
الگردها بسیار سنگین هستند، گشتاور ذخیره شده در پروانه به سرعت هدر می رود و پروانه طی چند ثانیه از حرکت بازمی ایستد که موجب سقوط آزاد بالگرد خواهد شد. به همین دلیل با بهره گیری از یک سامانهٔ «کلاچ ساچمه ای» گیربکس از پروانه جدا می شود تا پروانه برای مدت طولانی با انرژی جنبشی ذخیره شده اش خودگردی کند و همچنین از فشار جریان هوا رو به بالا برای ادامهٔ چرخش بهره ببرد. همهٔ بالگردهای تک موتوره در جهان به منظور دریافت گواهی ایمنی باید دارای سامانهٔ خودگردی (Autorotation System) باشند. کاربردهای خودگردی. فعالسازی خودگردی می تواند به ۲ روش دستی و خودکار انجام شود. روش دستی اینگونه است که خلبان با کشیدن اهرم فرود اضطراری یا زدن دکمهٔ فرود اضطراری این سامانه را فعال می کند؛ ولی در بالگردهای پیشرفته می تواند به صورت خودکار فعال شود. فعال شدن خودکار به این شیوه است که اگر گردش پروانهٔ اصلی بالگرد سریعتر از دور موتور باشد، کامپیوتر این شرایط را نقص فنی ارزیابی کرده و به طور خودکار موتور را از پروانه جدا می سازد. جداسازی موتور از پروانه در زمان ازدست رفتن پروانه دم نیز کاربرد دارد و اگر پروانه دم از کار بیفتند، خلبان برای ک
استن گشتاور موتور و تبعاً جلوگیری از سقوط، عمداً موتور را از دور خارج می کند تا وارد فاز خودگردی شود. هنگامی که موتور سالم است و بالگرد در هوا پرواز می کند، گشتاور موتور با پیروی از اصل سرعت برداری و زاویهٔ حملهٔ پروانه های بالگرد، نیروی برآر و رانش را برای معلق ماندن در هوا فراهم می کند. به محض از کار افتادن موتور، خلبان حتماً باید با پایین بردن اهرم کولکتیو، هردو نیروی برآر و نیروی پسار را کاهش دهد. در این لحظه جریان هوا از پایین به بالا تغییر خواهد کرد و ارتفاع مدام کاهش پیدا می کند. این جریان پایین به بالا بسیار حیاتی است و باعث می شود که پروانه در تمام طول فرود تا رسیدن به زمین درحال گردش باشد و رانش کافی را برای معلق ماندن بالگرد در هوا فراهم سازد. خودگردی می تواند در زمان نقص فنی جزئی یا کلی در دم بالگرد، عمداً از سوی خلبان به اجراء گذاشته بشود. از آنجایی که در زمان خودگردی، هیچ گشتاوری تولید نمی شود، اگر ارتفاع اجازه بدهد می توان از حالت حلقه تاوه ای نیز نجات یافت. از آنجایی که پروانه دم بوسیلهٔ گیربکس پروانه اصلی به حرکت درمی آید تا آخرین لحظه فعال است و بالگرد به دور خود نمی چرخد و خلبان پروازی عادی
را تجربه خواهد کرد. گرچه یک فرود امن، به معیارهایی همانند ارتفاع و سرعت حرکت بالگرد در هوا بستگی دارد که با نمودار ارتفاع-سرعت بالگرد در ارتباط است. فاکتورهای مؤثر. چند فاکتور وجود دارند که «نرخ فرود» (سرعت پایین رفتن) را تعیین می کنند. چگالی هوا، وزن بالگرد، سرعت چرخش پروانه اصلی و سرعت بالگرد نسبت به سرعت هوا از روبرو. از موارد بالا تنها عاملی که خلبان توان تغییر در آن را دارد سرعت بالگرد به سوی روبرو است که توسط سکان (سایکلیک) کنترل می شود. هرچقدر سرعت بالگرد قبل از آغاز خودگردی بیشتر باشد، فرود نرم تری خواهد داشت و هرچقدر سرعت کمتر باشد، فرود عمودی تر و مسلماً سخت تر خواهد بود و تکان شدیدی در کابین حس خواهد شد. در مجموع، خودگردی در بازه سرعت ۹۰ کیلومتر تا ۱۶۰ کیلومتر بسته به نوع بالگرد نرم یا نرم تر خواهد بود که باز هم به وزن بالگرد بستگی دارد. هرچقدر بالگرد سبک تر باشد و ملخ بلندتر با تیغه های بیشتر داشته باشد، فرود نرم تری هم خواهد داشت. حتی در سرعت صفر نیز فرودی نسبتاً خوبی تجربه می شود و پروانه اصلی کاملاً مؤثر عمل می کند و ضریب پسار آن به اندازهٔ سرعت فرود یک انسان با چتر نجات بر زمین است؛ بنابراین
خودگردی با سرعتهای خیلی کم یا خیلی زیاد، کمی سخت خواهند بود و بهترین سرعت برای اینکار بازهٔ ۹۰ تا ۱۶۰ کیلومتر در ساعت است تا بالگرد به فاصلهٔ نزدیکی با زمین برسد و در آن زمان می تواند سرعت خود را کاهش دهد. بهترین سرعت آن است که بیشترین مسافت و پایین ترین نرخ فرود را برای بالگرد فراهم کند. نرخ فرود مجاز برای هر بالگرد بسته به مشخصات آن متفاوت است، ولی در مجموع معیارهای تراکم هوا، ارتفاع و باد برای همهٔ بالگردها به یک شیوهٔ یکسان تأثیرگذار است. در حالت خودگردی پروانه ها، خلبان حتی می تواند بالگرد را تا اندازه ای به پهلو کج کند و یک مسیر مارپیچ را به صورت عمودی طی کند تا به نقطهٔ نشان کرده برسد. برای مثال ممکن است همهٔ مکان ها برای فرود مناسب نباشند و خلبان چند دقیقه قبل از فرود، مکان را نشان گذاری و انتخاب کند؛ بنابراین می تواند با کج کردن زاویهٔ جانبی بالگرد به صورت مارپیچ ارتفاع را کم کند تا به نزدیکی نقطهٔ مطلوب برسد و حتی نقطه فرود را پیشبینی نیز کند. زاویهٔ جانبی مجاز برای گلاید کردن ۱۷ تا ۲۰ درجه است. نام بخشهای پروانه در هنگام خودگردی. در زمان خودگردی در راستای کاملاً عمودی با زمین، رانش پروانه بالگرد به