Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ال ۲۰۱۷ شد. پس از مرگ لایهو مشخص شد که کیمبرلی گاس و لایهو هیچ موقع از یکدیگر طلاق نگرفته بودند و ازدواج او با کلی رایت فاقد اعتبار بوده است. در پی افشا شدن این موضوع توسط رسانه های فنلاندی، کشمکش های لفظی ای بین خانوادهٔ لایهو و کیمبرلی گاس رخ داد که واکنش کیمبرلی گاس را به همراه داشت و او با انتشار دو پست در صفحهٔ تازه تأسیس اینستاگرامی اش که طبق گفتهٔ خودش به دلیل گرامیداشت یاد و خاطرهٔ لایهو تأسیس کرده بود، به اتهاماتی که از طرف خانوادهٔ لایهو به خصوص کلی رایت به او زده شده بود پاسخ داد. به این شکل تمامی دارایی های لایهو به بیوه قانونی او، کیمبرلی گاس رسید. یادکرد. الکسی لایو.https://yle.fi/uutiset/3-11723185 مصاحبه با الکسی لایو.https://yle.fi/uutiset/3-8210741
«آبی و خاکستری» ترانه ای از گروه پسرانهٔ کره ای بی تی اس، از پنجمین آلبوم استودیویی کره ای زبان "بودن" (۲۰۲۰) است. این ترانه که در ابتدا به هدف قرار گرفتن در میکس تیپ انفرادی وی نوشته شده بود، در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰، به عنوان سومین قطعهٔ "بودن" منتشر شد. این قطعه پاپ بالادی آهسته و لطیف استکه متن آن از افسردگی، خستگی، اضطراب و تنهایی ناشی از پاندمی می گوید. «آبی و خاکستری» در مجموع نقدهای مثبتی را از منتقدین موسیقی دریافت کرد و به خاطر آسیب پذیری، ساخت و اجرای بی تی اس مورد تحسین واقع شد. برخی از منتقدین از آن به عنوان قطعهٔ برجستهٔ "بودن" یاد کردند. این ترانه از لحاظ تجاری، یکی از قطعات موفق آلبوم بود و در رتبهٔ ۱۳ ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده و رتبهٔ نه ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" جای گرفت و پرفروش ترین ترانهٔ جهان در آن هفته بود. این قطعه همچنین در جداول ۱۰ کشور از جمله مجارستان و کرهٔ جنوبی وارد شد. عملکرد تجاری. «آبی و خاکستری» در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده، سیزدهم شد. این ترانه در هفتهٔ نخست انتشار، بیش از ۶۹٬۰۰۰ واحد در ایالات متحده فروخت و به دومین ترانهٔ پرفروش هفتهٔ ۵ دسامبر ۲۰۲۰ تبدیل شد و
پس از «زندگی ادامه دارد» بی تی اس قرار گرفت. همچنین در هر دو جدول فروش ترانه های دیجیتال ایالات متحده و فروش ترانه های دیجیتال ملل دوم شد. این ترانه در کانادا، در رتبهٔ ۶۴ ۱۰۰ آهنگ داغ کانادا و پنج جدول فروش ترانه های دیجیتال قرار گرفت. «آبی و خاکستری» در بریتانیا، در جایگاه ۶۶ جدول تک آهنگ های بریتانیا قرار گرفت و پس از «زندگی ادامه دارد» و «دینامیت»، سومین ترانهٔ آلبوم بود که وارد این جدول شد. این قطعه در جدول تک آهنگ های مستقل بریتانیا نهم و در جدول تک آهنگ های ایرلند هفتاد و ششم شد. در کرهٔ جنوبی، در رتبهٔ ششم ۱۰۰ آهنگ داغ کی-پاپ "بیلبورد" و رتبهٔ ۲۴ جدول دیجیتال گائون جای گرفت. این ترانه در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ژاپن نود و هشتم شد و در هفتهٔ بعد به رتبهٔ ۵۲ صعود کرد. همچنین در پنج رتبهٔ نخست جداول مالزی و سنگاپور قرار گرفت. «آبی و خاکستری» در ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد"، با ۲۶٫۸ میلیون استریم و فروش جهانی ۸۷٬۰۰۰ واحد، به پرفروش ترین ترانهٔ هفته تبدیل شد. این سومین ترانه از بی تی اس و سومین ترانه از "بودن" بود که در ۱۰ رتبهٔ اول این جدول جای گرفت. این قطعه همچنین در جدول جهانی "بیلبورد" ب
ه استثنای ایالات متحده، پانزدهم شد. عوامل. جزئیات برگرفته از تیدال و یادداشت های "بودن" است.
سوابق حقوق بشر ترکمنستان مورد انتقاد شدید کشورهای مختلف و دانشمندان جهان قرار گرفته است. در زمینه حکومت رئیس جمهور ساپارمورات نیازوف استانداردها در آموزش و بهداشت به طور چشمگیری کاهش یافت. از دسامبر ۲۰۰۶، تحت دولت رئیس جمهور قربانقلی بردیموهامدو، هیچ پیشرفت قابل توجهی در مورد حقوق بشر و آزادی مدنی توسط سازمان های بین المللی حقوق بشر مشاهده نشده است. تبعیض علیه اقلیت های قومی. تصمیم دولت ترکمنستان برای لغو توافق نامه تابعیت دوگانه با روسیه در سال ۲۰۰۳ باعث شد هزاران روس به دلیل از دست دادن اموال خود، ترکمنستان را ترک کنند. گفته می شود بسیاری از کسانی که «وحشت زده» فرار می کنند از گرفتار شدن در کشوری می ترسیدند که به دلیل نقض حقوق بشر مورد انتقاد گسترده قرار گرفته و محدودیت های شدیدی در سفرهای خارجی برای شهروندان خود اعمال کرده است.
قصاب های سبز (؛ ) یک فیلم کمدی دانمارکی به کارگردانی آندرس توماس ینسن است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
ویلبر می خواهد خودش را بکشد () یک فیلم اسکاتلندی-دانمارکی به کارگردانی لونه شِـرفی است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.
مهاجرت سیاره ای ()، یا حضور یک سیاره در منظومه ای که در آن شکل نگرفته، هنگامی اتفاق می افتد که یک سیاره یا یک پیکر آسمانی دیگر در مدار یک ستاره در حال تعامل با یک دیسک گازی یا خرده سیاره ای باشد و در نتیجه پارامترهای مداری آن به ویژه محور نیمه بزرگ آن تغییر کند. مهاجرت سیاره ای محتمل ترین توضیح برای "مشتری های داغ" است: سیاره های فراخورشیدی با توده های جووی اما مدار چند روزه. نظریه عمومی پذیرفته شده تشکیل سیاره از یک دیسک پیش سیاره ای پیش بینی می کند که چنین سیاره هایی نمی توانند آنقدر نزدیک به ستاره هایشان تشکیل شوند، زیرا جرم کافی در چنین شعاع های کوچکی وجود ندارد و درجه حرارت بیش از حد بالا است تا امکان تشکیل سیاره های کوچک و یخی را فراهم کند. همچنین مشخص شده که سیاره ها با جرم زمینی ممکن است در معرض مهاجرت سریع به داخل قرار بگیرند اگر که دیسک گازی هنوز موجود باشد. اگر این سیاره ها از طریق مکانیزم تجمع هسته تشکیل شوند، این ممکن است بر تشکیل هسته های سیاره های غول پیکر (که جرم آنها از مرتبه ۱۰ جرم زمین است) تأثیر بگذارد. انواع دیسک. دیسک گازی. مشاهده می شود که طول عمر دیسک های گازی پروتئو سیاره در اطراف ستا
ره های جوان چند میلیون سال است. اگر در حالی که گاز همچنان وجود دارد، سیارات با جرم های تقریباً جرم زمین یا بیشتر از آن شکل بگیرند، سیارات می توانند حرکت زاویه ای با گاز اطراف آن را در صفحه اولیه سیاره مبادله کنند تا مدار آنها به تدریج تغییر کند. اگرچه حس مهاجرت به طور معمول در دیسک های همدما به صورت محلی وجود دارد، اما مهاجرت به خارج ممکن است در دیسک هایی که دارای شیب آنتروپی هستند رخ دهد.
تا ابد عاشقت هستم () یک فیلم درام دانمارکی به کارگردانی سوزانه بیر است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مس میکلسن، نیکولای لی کاس، پاپریکا استین، و سونیا ریختر اشاره کرد. فیلم در وب سایت نقد فیلم راتن تومیتوز، امتیاز تأیید ۹۳٪ دریافت کرد. سوزانه بیر در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۰۲ جایزه منتقدان بین المللی را دریافت کرد «به دلیل این که فیلم او ثابت می کند که دگما ۹۵ به بلوغ رسیده و به یک زبان سینمایی نیرومند تبدیل شده که با مهارت، رهایی احساسات واقعی ناشی از ضربه های شدید روانی را در زندگی شخصیت های فیلمش به تصویر می کشد.» این فیلم در سال ۲۰۰۳ برندهٔ هر دو جایزهٔ روبرت و بودیل برای بهترین فیلم دانمارکی شد.
پیتر اولبک ینسن (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم، کارگردان فیلم و مدیر اجرایی تولید اهل دانمارک است. او کارگردان دانمارکی لارس فون تریه یک شرکت تهیه فیلم به نام زنتروپا تأسیس کردند که فیلم های گوناگونی را تاکنون تهیه و تولید کرده است؛ که از آن میان می توان به "داگویل"، "رقصنده در تاریکی"، "پنج مانع" و "بعد از عروسی" اشاره کرد. پیتر آل بک ینسن تهیه کنندگی اجرایی بیش از ۷۰ فیلم بلند سینمایی و بسیاری از تولیدات تلویزیونی را بر عهده داشته، فهرست بلندی از شرکت های تابعه را بنیان گذاری کرده و به طور گسترده به عنوان مهم ترین تهیه کنندهٔ سینمای دانمارک از دهه ۱۹۹۰ تاکنون شناخته می شود. در سال ۲۰۱۷، ۹ زن، اولبک ینسن را به آزار جنسی و زورگویی در محل کار متهم کردند. از دیگر فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تا ابد عاشقت هستم"، "غایب" و "اروپا" اشاره نمود.
اردوگاه جاکُوو اردوگاهی توقیفی برای یهودیان و به میزانی کمتر صرب ها، زنان و کودکان در شهر جاکوو در دولت مستقل کرواسی (NDH) بود که میان دسامبر ۱۹۴۱ و ژوئیه ۱۹۴۲، در جریان جنگ جهانی دوم فعالیت داشت. این اردوگاه در محل آسیاب آردسازی رها شده ای تأسیس شد که زمانی توسط اسقف اعظم کاتولیک روم از جاکوو-اوسییک استفاده می شد و در ابتدا توسط جامعه یهودی به صورت خودمختار اداره می شد. نخستین زندانیان اردوگاه در ۲ دسامبر سال ۱۹۴۱ وارد آن شدند. در اوایل سال ۱۹۴۲، اردوگاه شیوع تب حصبه را تجربه کرد که با ورود تبعیدیان یهودی از اسلوونی تشدید شد. اوستاشه که جنبش حاکم بر NDH بود سپس کنترل مستقیم اردوگاه را بر عهده گرفت و در نتیجه آن بسیاری از بازداشت شدگان تحت شکنجه، تجاوز و تحقیر قرار گرفتند. در اواسط ماه مه، وزارت بهداشت NDH دستور داد اردوگاه تعطیل شود. میان ۱۵ ژوئن و ۷ ژوئیه ۱۹۴۲، ۲۴۰۰–۳۲۰۰ زندانی به اردوگاه کار اجباری یاسنواتس منتقل شده و در آنجا کشته شدند. در طول عملیات اردوگاه، تا ۳۸۰۰ زن و کودک در این اردوگاه تحت مراقبت قرار گرفتند و کمینه ۵۶۹ زن و کودک درگذشتند، اگرچه این رقم ممکن است به ۸۰۰ تن نیز برسد. در سال ۱۹۴۵، مقام
ات جدید یوگسلاوی کمونیست اقدام به نبش قبر در محوطه پیشین اردوگاه جاکوو کردند. در سپتامبر ۱۹۵۲، اتحادیه جوامع یهودی یوگسلاوی از بنای یادبود قربانیان اردوگاه رونمایی کرد. به دنبال استقلال کرواسی از جمهوری یوگسلاوی، اردوگاه پیشین به جایگاه سوخت تبدیل شد. مراسم یادبودی هر ساله در این مکان و همچنین در یک گورستان مجاور که اجساد بازداشت شدگان در آنجا دفن شده اند، برگزار می شود. این گورستان از این نظر منحصر به فرد است که تنها مکان دفن در اروپا است که در آن قربانیان هولوکاست با نام و نام خانوادگی خود دفن شده اند، و نه تنها با شماره زندان خود. در سال ۲۰۱۳، تندیسی با عنوان «صلح در بهشت»، توسط مجسمه ساز اسرائیلی کروات تبار، دینا مرحاو، برای بزرگداشت کسانی که در این اردوگاه نگهداری می شدند، در جاکوو رونمایی شد. عملیات. برپایی و نخستین اعزامی ها. جاکوو واقع در حدود ۱۹۷ کیلومتری جنوب شرقی زاگرب، مقر اسقف اعظم کاتولیک روم از جاکوو-اوسییک بود و پیش و در طی جنگ جهانی دوم، مکان یکی از بزرگترین جوامع آلمانی تبار کرواسی به شمار می رفت . در نوامبر ۱۹۴۱، دو رهبر ارشد جامعه یهودی محلی، دراگوتین روزنبرگ و الکساندر کلاین، توانستند رئی
س دفتر یهودیان سرویس نظارت اوستاشه ، ویلکو کوهنل، را متقاعد به گشایش یک اردوگاه برای پناهندگان در جاکوو کنند. در اواخر ماه نوامبر، پلیس اوسییک به جامعه یهودیان این شهر دستور داد ظرف ۵ روز برای ۲۰۰۰ زن و کودک یهودی جا پیدا کنند. در حالی که زنان و کودکان به جاکوو تبعید می شدند، مردان یهودی باید به بزرگترین اردوگاه کار اجباری NDH، یعنی یاسنواتس تبعید می شدند. جوانان یهودی محلی به سرعت یک آسیاب آردساز رها شده ۴۰ طبقه ای با طول ۴۰ متر را که پیشتر توسط اسقف اعظم مورد استفاده قرار گرفته بود، به یک اردوگاه پناهجویان برای اسکان زنان و کودکان تبدیل کردند. سپس چندین ساختمان اطراف به اردوگاه افزوده شدند. در ۲ دسامبر، ۱۸۰۰ زن و کودک یهودی و پنجاه زن صرب بوسنیایی به اردوگاه رسیدند. بیشتر آنها از سارایوو بودند، اما دیگرانی نیز از زاگرب، پژگا، پاکراتس، اسلاونسکی برد و برود، نوا گرادیشکا، زنیتسا و تراونیک حضور داشتند. در ۸ دسامبر، جامعه یهودیان در سارایوو درخواست کرد که به جوامع یهودی در سارایوو، زاگرب و اوسییک اجازه داده شود کمک هایی برای پشتیبانی از جمعیت غیرنظامی اردوگاه های یاسنواتس، لوبورگراد و جاکوو ارائه دهند. ده روز ب
عد، دفتر یهودی UNS اجازه داد پول هایی که توسط جوامع یهودی جمع شده بود به بازداشت شدگان در این اردوگاه ها داده شوند. در طی بازداشت، بازداشت شدگان ناچار به انجام کارهای دستی بودند. کارگاه های سرامیک و چرم در درون اردوگاه تأسیس شدند، و در آن ها بیشتر زنان بازداشتی بزرگسال کار می کردند. حدود ۴۰۰ زن ناچار به کارهای کشاورزی در کشتزارها و زمین های اطراف اردوگاه شدند. یک مهد کودک برای کودکان ترتیب داده شد. درون اردوگاه شرایط بهداشتی نامناسبی وجود داشت. در طول چند ماه نخست وجود خود، اردوگاه توسط دو یا سه افسر پلیس به فرماندهی دراگوتین مایر نگهبانی می شد. پلیس ها به بازداشت شدگان اجازه دادند اردوگاه را برای خرید کالاهای ضروری در شهر، بازدید از بیمارستان در اوسییک و تماس با بستگان و دوستانشان ترک کنند. اگرچه بازداشت شدگان مجاز به خرید دارو و سم دفع آفت سیکلون ب برای ضد عفونی کردن بودند، اما قیمت آن ها برای زندانیان توسط اوستاشه بالا برده می شد. همه گیری حصبه. در اوایل ۱۹۴۲، حصبه در اردوگاه شیوع پیدا کرد. افراد محلی نامدار، به ویژه اسقف اعظم جاکوو ، انتان آکشاموویچ، نگران گسترش شیوع این بیماری در بیرن از اردوگاه شدند. در
۳۰ ژانویه ۱۹۴۲، مقامات یک گروه پزشکی را به جاکوو فرستادند، و گروه شرایط زندگی غیرانسانی را که زندانیان تحت آن قرار داشتند، مورد توجه قرار داد و توصیه کرد که مقدار و کیفیت تجهیزات پزشکی اختصاص یافته به اردوگاه افزایش یابد. برای اصلاح اوضاع، اما، اقدامی صورت نگرفت. در نتیجه تعداد کمی از زندانیان به بیمارستان ها منتقل شدند. تقریباً در همان هنگام، مقامات محلی خواستار انتقال اردوگاه به مکانی دورتر از شهر برای جلوگیری از همه گیری شدند، اما از آنجا که به تازگی دستگیری و اخراج یهودیان اسلوونی آغاز شده بود، UNS تلاش کرد اردوگاه را گسترش دهد. این اخراج ها منجر به افزایش تعداد اعزامی ها به اردوگاه تا فوریه شدند. کاروانی شامل ۱۱۱۶ زن، از استارا گرادیشکا، در ۲۴ فوریه ۱۹۴۲ وارد جاکوو شد. در این هنگام، اردوگاه حدود ۳۰۰۰ تبعیدی را در خود جای داده بود، و حدود یک چهارم آنها کودکان زیر ۱۴ سال بودند. از ۱۰۷۳ زن و کودک که میان ۲۶ فوریه و ۶ مارس ۱۹۴۲ وارد جاکوو شدند، ۲۷۴ تن - یا چیزی بیش از یک چهارم آنها - از اهالی زاگرب بودند. افزایش زیاد تعداد بازداشت شدگان به سرعت همه گیری حصبه را بدتر کرد. به گفته چندین نویسنده ، انتقال زنان
و کودکان از استارا گرادیشکا به جاکوو به شکل عمدی به منظور گسترش بیشتر بیماری در میان بازداشت شدگان جاکوو انجام شد. در مارس ۱۹۴۲، ۶۳۱ تن از زندانیان در بیمارستان بستری شدند، ۲۱۹ تن دیگر نیز آلوده شدند و ۱۳۱ تن درگذشتند. در پاسخ به این همه گیری، مقامات و جامعه محلی یهودی توافق کردند که برخی از کودکان یهودی را که از این اردوگاه نگهداری می شدند، برای مراقبت به پیش خانواده های محلی یهودی بفرستند. به عنوان بخشی از این طرح، همه کودکان یهودی زیر ده سال می بایست اردوگاه را ترک می کردند. مقامات جامعه یهودی اردوگاه را تا ۲۹ مارس ۱۹۴۲ اداره می کردند. در اواسط آوریل ۱۹۴۲، اوستاشه کنترل مستقیم اردوگاه را با دسته ای نظامی که از یاسنواتس به رهبری یوزو ماتییویچ آورده شده بود، بر عهده گرفت. برخی از این نگهبانان جدید، محل هایی برای زندگی را در روستاهای مجاور ایجاد کردند و برخی دیگر در محل اردوگاه زندگی می کردند. نگهبانان جدید اردوگاه اطمینان حاصل کردند که بر خلاف گذشته، هیچ یک از بازداشت شدگان نتوانند محل اردوگاه را ترک کنند، یا قادر به برقراری ارتباط با جهان بیرون باشند. پس از آن، کلیه بسته های کمکی ارسالی توسط اوستاشه توقیف م
ی شد و از افراد بازداشت شده اغلب دزدی می شد. گرسنگی در اردوگاه شایع شد؛ جیره روزانه به دو یا سه سیب زمینی به ازای هر نفر کاهش یافت. بسیاری از بازداشت شدگان مورد تجاوز و شکنجه قرار می گرفتند. اگرچه هیچ کشتار سیستماتیکی در اردوگاه رخ نداد، بازداشت شدگان به طور مرتب مورد آزار و تحقیر قرار می گرفتند و چندین قتل نیز رخ داد. در یک مورد، نیروهای اوستاشه با انداختن قرص نان به سوی کودکان گرسنه خود را سرگرم کردند. هنگامی که کودکان برای برداشتن نان جلو آمدند، نیروها سگ های گرسنه خود را روی آن ها رها کرد. به گفته یکی از شاهدان عینی، پس از اینکه سگی تکه ای از گوشت یکی از کودکان را پاره کرد، یکی از نیروهای اوستاشه کودک و سگ را به درون یک انبار کشاند و در را به رویشان قفل کرد. در حالی که کودک جیغ می کشید، نیروهای اوستاشه با آکاردئون می رقصید. بسته شدن. تا ماه مه، حدود ۸۰۰ زندانی از حصبه کشته شدند، و بیماری روزانه میان پنج تا شش زندانی را به کام مرگ می کشاند. ۷۰۰ تن دیگر از زندانیان به بیماری های دیگری مبتلا شدند. در این مرحله، اردوگاه به معضلی برای اوستاشه تبدیل شده بود. در ۱۸ مه ۱۹۴۲، وزارت بهداشت کرواسی از اداره نظم عمومی
و امنیت درخواست کرد اردوگاه را ظرف یک ماه برچیند. این پیام شخصاً توسط وزیر بهداشت، ایوو پتریچ، به RAVSIGUR منتقل شد، وی پیشنهاد «جابجایی» یا «تعطیلی» اردوگاه را همراه با تهیه «غذای بهتر و بیشتر برای زندانیان» ارائه داد. علی رغم پیشنهادهای پتریچ، RAVSIGUR تصمیم گرفت که کشتن همه بازداشت شدگان گزینه بهتری است. در پی آن، جامعه یهودیان زاگرب پیشنهاد کمک به بازسازی اردوگاه را داد، اما مقامات پیشنهاد آنها را رد کردند زیرا پیشتر تصمیم به برچیدن آن را گرفته بودند. میان ۱۵ ژوئن و ۷ ژوئیه، ۲۴۰۰–۳۲۰۰ زندانی از جاکوو به یاسنواتس منتقل شدند. عملیات تحت نظارت ستوان یوزو ماتکوویچ صورت گرفت. برای چندین روز، زندانیان در واگن های قفل شده در ریل های قطار بیرون از اردوگاه رها شدند و در نتیجه بسیاری از آن ها از گرما، تشنگی و گرسنگی مردند. کسانی که از این مصیبت جان سالم به در بردند از واگن های راه آهن بیرون آورده شده و پس از گذر از رود ساوا به قتل رسیدند. سپس اجساد آنها توسط کارگران برده کولی، که سپس خود نیز کشته شدند، به درون رود ساوا انداخته شدند. جامعه یهودیان در زاگرب که از سرنوشت آنها بی خبر بودند، از ۷ ژوئیه تا ۱۴ ژوئیه حدود
۱۲۰ بسته غذایی برای بازداشت شدگان پیشین جاکوو به یاسنواتس فرستادند. در سپتامبر ۱۹۴۲، اعضای جامعه یهودیان زاگرب به اینکه بازداشت شدگان کشته شده باشند شک بردند، ولی هنگامی که از اوستاشه درباره شان پرسش کردند، مقامات اوستاشه تنها پاسخ می دادند که بازداشت شدگان به یاسنواتس منتقل شده اند. میراث. در طول دوره فعالیت خود، اردوگاه جاکوو حدود ۳۸۰۰ غیرنظامی را در خود جای داده بود. در اوت ۱۹۴۲، حدود ۱۲۰۰ یهودی از اوسییک تبعید شدند، و تنها ۴۰ تا ۵۰ کودک یهودی که از اردوگاه جاکوو برای فرزندخواندگی آورده شدنه بودند، باقی ماندند. بسیاری از این کودکان بعدها به اسپلیت، در منطقه اشغالی ایتالیا، فرار کردند. به گفته ید وشم، حدود ۲۵٬۰۰۰ یهودی در طی هولوکاست در دولت مستقل کرواسی کشته شدند. در سال ۱۹۴۵، مقامات یوگسلاوی اقدام به نبش قبر در محوطه پیشین اردوگاه کردند. یک سال بعد، مدیر پیشین اردوگاه کار اجباری یاسنواتس، میروسلاو فیلیپوویچ، در مورد کشته شدن بازداشت شدگان جاکوو در یاسنواتس در ژوئیه ۱۹۴۲ شهادت داد. در سپتامبر ۱۹۵۲، اتحادیه جوامع یهودی یوگسلاوی از پنج بنای یادبود قربانیان هولوکاست در بلگراد، زاگرب، سارایوو، نووی ساد و جاکو
و رونمایی کرد. به دنبال استقلال کرواسی از یوگسلاوی، اردوگاه پیشین به جایگاه سوخت تبدیل شد. مراسم یادبودی هر ساله در نخستین یکشنبه ماه ژوئن در این محل برگزار می شود. این بزرگداشت همچنین شامل گورستان مجاور می شود که در آن بازداشت شدگان درگذشته اردوگاه دفن شده اند. این گورستان از این جهت منحصر به فرد است که تنها مکان دفن در اروپا است که در آن قربانیان هولوکاست با نام و نام خانوادگی خود، و نه تنها شماره زندانشان، دفن شده اند. ۵۶۹ قربانی اردوگاه در این گورستان دفن شده اند. بر این اساس، تاریخ دانان ینس هوپ و الکساندر کورب نتیجه گرفتند که نرخ مرگ و میر در اردوگاه حدود ۱۹ درصد بوده است. در ژوئن ۲۰۱۳، تندیسی با عنوان «صلح در بهشت»، توسط مجسمه ساز اسرائیلی، متولد کرواسی، دینا مرحاو، به مناسبت بزرگداشت کسانی که در این اردوگاه نگهداری می شدند، در جاکوو رونمایی شد.
ویبکه ویندلو (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل دانمارک است. او در سال ۲۰۰۸ سازمان رفیوجی یونایتد را بنیان گذاری کرد و در هیئت مدیره های متعدد شرکتی، داوری جشنواره های فیلم و کمیته های انجمن ها خدمت کرده است. او به مدت ده سال فیلم های لارس فون تریه را تهیه کرده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شاه زنده است"، "تا ابد عاشقت هستم"، "پخمه ها"، "رقصنده در تاریکی"، "مندرلی" و "در زندگیم" اشاره نمود.
هات هِد گیمز () یک استودیو توسعه دهنده مستقل بازی ویدیوئی کانادایی است که در ونکوور، بریتیش کلمبیا و کانادا مستقر است. این استودیو در سال ۲۰۰۶ توسط استیو بوکسکا، ولاد سرالدی و جوئل دی یانگ تأسیس شد که هر سه در گذشته در رادیکال اینترتینمنت استخدام شده بودند. با این حال، بوکسکا دوباره در سال ۲۰۰۷ شرکت را ترک کرد. در ۱۰ مارس ۲۰۰۹، یان ویلکینسون، که از زمان تأسیس آن در ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۸ رئیس و مدیر اجرایی رادیکال اینترتیمنت بود، به جای کرالدی، رئیس و مدیر اجرایی هات هد گیمز شد. به نوبه خود، کرالدی مدیر توسعه بازی استودیو شد، در حالی که دی یانگ از سمت مدیر عامل خود به مدیر فناوری بازی منتقل شد. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
ویدور (به دانمارکی: Hvidovre Kommune) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در استان هوودستادن واقع شده است. ویدور ۲۲٫۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۴۱۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای بخش سولنتونا و ردووتووه خواهرخوانده های ویدور هستند.
زنتروپا () یک شرکت دانمارکی تهیه و تولید فیلم است که در سال ۱۹۹۲ میلادی، توسط لارس فون تریه و پیتر اولبک ینسن برپا شد. این شرکت نامش را از شرکت راه آهن زنتروپا در فیلم "اروپا" می گیرد که سرآغاز همکاری فون تریه با ینسن بود. این شرکت بیش از ۷۰ فیلم بلند تهیه نموده و شهرتش به سبب ایجاد سبک و جنبش دگما ۹۵ است. از فیلم های تهیه شده توسط این شرکت می توان به "خانه ای که جک ساخت"، "رستگاری"، "شکار"، "نیمفومانیاک"، "یک رابطه سلطنتی"، "آنچه ما نیاز داریم عشق است"، "حس بی نقص"، "مالیخولیا"، ""، "در یک دنیای بهتر"، "ماموت"، "ضدمسیح"، "پژواک"، "همه چیز درباره آنا"، "مندرلی"، "برادران"، "پنج مانع"، "داگویل"، "رقصنده در تاریکی"، "زبان ایتالیایی برای مبتدی ها"، "کنستانتس"، "شکستن امواج" و "پان" اشاره کرد.
ویدور (به دانمارکی: Hvidovre) یک شهر و منطقهٔ مسکونی در کمون ویدور در دانمارک است که در حومه شهر کپنهاگ (در حدود ۱۰ کیلومتری جنوب غربی آن) واقع شده است. ویدور ۲۲٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۵۲۷ نفر جمعیت دارد. در سال ۱۹۲۹ میلادی، یک شمشیر ۳۵۰۰ ساله از عصر برنز در کنده کاری های این شهر به دست آمد. در ماه مه ۱۹۴۵ میلادی، تنها چند روز پیش از پایان جنگ جهانی دوم، یک درگیری مسلحانهٔ خیابانی میان نیروهای جنبش مقاومت دانمارک و پلیس افتخاری دست نشاندهٔ آلمان نازی در خیابان های این شهر درگرفت. در دانمارک، این شهر به سبب افتخارات ورزشی اش به ویژه در فوتبال شهرت دارد و زادگاه دنیل اگر، توماس کالنبرگ، مایکل کرون-دلی و یانیک وسترگارد است. باشگاه فوتبال این شهر، برندهٔ جام حذفی فوتبال دانمارک در سال ۱۹۸۰ شد. در سال ۱۹۶۷، باشگاه فوتبال این شهر، به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت و قهرمان پیشین آن بازل را شکست داد. دفتر مرکزی شرکت فیلم سازی زنتروپا در این شهر واقع شده است.
هیس مجموعه تلویزیونی کره جنوبی محصول سال ۲۰۲۰ با بازیگری هوانگ جونگ-مین و یونآ بر اساس رمان هشدار سکوت اثر یونگ جین یانگ است. این سریال نخستین بار در ۱۱ دسامبر سال ۲۰۲۰ از شبکه جی تی بی سی پخش شد. خلاصه داستان. سریال کره ای "هیس" یک درام اداری دربارهٔ خبرنگاران روزنامه ها و مبارزات روزمره آن ها و همچنین مشکلات و معضلات اخلاقی است که هرلحظه امکان دارد، به سبب شغلی که دارند، برایشان پیش بیاید. بازیگران. بازیگران اصلی. هوانگ جونگ-مین در نقش نقش هان جون هیوک یونآ در نقش لی جی سو بازیگران فرعی. سون بیونگ هو در نقش نا یونگ کیم جه چول در نقش پارک میونگ هوان یو سان در نقش یانگ یون کیونگ یونگ جون به عنوان چوی کیونگ وو لی جی هون در نقش یون سانگ گیو کیم وون هی در نقش یونگ سه جون پارک هو سان در نقش اوم سونگ هان لی سونگ جون در نقش کیم گی ه ها چوی کانگ سو در نقش جو دونگ ووک کیونگ سو جین در نقش اوه سو یون من سونگ جائی در نقش کانگ جو آن لی سونگ وو در نقش هونگ گیو تائه
من دینا هستم () یک فیلم درام نروژی-سوئدی-دانمارکی به کارگردانی اوله بورندال است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. این فیلم یکی از موفق ترین فیلم های تاریخ سینمای نروژ محسوب می شود.
کوتاه و بلند () با نام انگلیسی تکونش بده () یک فیلم کمدی رمانتیک و درام دانمارکی است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. این فیلم در بیست و چهارمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد. داستان. این فیلم در مورد زوج همجنس گرا یورگن و جیکوب است که در یک شراکت شاد زندگی می کنند. جیکوب از یورگن می خواهد که با او ازدواج کند و او با خوشحالی می پذیرد. با این حال، جیکوب عاشق کارولین زنی می شود که اتفاقاً با تام، برادر یورگنس ازدواج کرده است. جیکوب پاره شده است زیرا هم یورگن و هم کارولین را می خواهد. جیکوب کارولین را باردار می کند و می خواهد کار درست را با ازدواج با او انجام دهد. جیکوب فقط برای مدت طولانی می تواند مخفی بماند.
اریک کرس (؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۲) فیلم بردار اهل دانمارک است. وی دانش آموختهٔ مدرسه ملی فیلم دانمارک است. پدر او فرانسوی و مادرش دانمارکی است و خودش در زوریخ به دنیا آمده است. برادرش فیلیپ کرس هم یک فیلم بردار است.
کلاوس بوندام (؛ زادهٔ ) بازیگر و سیاستمدار اهل دانمارک است. کلاوس بوندام فرزند زمین شناس یان بوندام و همسرش گونیلد یارل است. پدربزرگ مادری اش، نقاش هنری اکسل یارل (۱۸۷۱–۱۹۵۰) بود. او دوران کودکی خود را در جزیره بورنهولم گذراند. بعدها به همراه والدین و خواهر و برادرانش به کپنهاگ نقل مکان کرد و تا امروز نیز در همان جا زندگی می کند. او تحصیلات متوسطه اش را در سال ۱۹۸۲ با دریافت دیپلم از دبیرستان فری گیمنازیوم به پایان رساند. پس از آن، به مدت شش سال در اداره گمرک مشغول به کار بود. او آموزش بازیگری را از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ در مدرسه بازیگری تئاتر اودنسه گذراند و در همان جا نیز نخستین بار روی صحنه به عنوان بازیگر ظاهر شد. به عنوان بازیگر تئاتر، در نمایش های متعددی در سالن های مختلف تئاتر در سراسر دانمارک ایفای نقش کرده است. از سال ۱۹۹۷ به عنوان بازیگر جلوی دوربین، در بیش از ۳۰ فیلم دانمارکی و چندین تولید تلویزیونی حضور داشته است. بوندام از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳ مدیر تئاتر گرونه گارد و سپس تا سال ۲۰۰۵ مدیر تئاتر فولکه بود. او مدتی نیز نایب رئیس اتحادیه بازیگران دانمارک بود. همچنین به عنوان فیلم نامه نویس فعالیت دارد و در زم
ینه صداپیشگی برای فیلم ها و انیمیشن ها نیز فعال است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "یک انسان به تمام معنا"، "جشن"، "واپسین سرود میفونه"، "دنیای مُـنا" و "کوتاه و بلند" اشاره کرد.
هلا جوف (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم اهل دانمارک است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. پدر هلا یک اشراف زادهٔ گامبیایی از «خاندان جوف» و مادرش دانمارکی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بزرگترین قهرمانان"، "کوتاه و بلند"، "شب انتخابات" و "کنستانتس" اشاره کرد.
لینه بورلوم (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل دانمارک است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شکستن امواج"، "پخمه ها"، "رقصنده در تاریکی"، "داگویل"، "مندرلی"، "خیزش والهالا"، "فقط خدا می بخشد" و "شیطان نئونی" اشاره نمود.
پوزی پاور () یک شرکت فیلم سازی و از زیرمجموعه های شرکت زنتروپا متعلق به کارگردان نامدار دانمارکی لارس فون تریه است که هدفش تولید فیلم های پورنوگرافی هاردکور ویژهٔ بانوان است. این شرکت، تنها کمپانی فیلم سازی جریان اصلی است که به طور آشکار اقدام به تولید فیلم پورنو نمود. ایدهٔ اولیهٔ برپایی این شرکت متعلق به لینه بورلوم بود که مدیریت آنرا نیز بر عهده دارد. از جمله فیلم های تولید شده توسط این شرکت، می توان به "کنستانتس" اشاره کرد.
کنود وسترسکوف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل دانمارک است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "موادفروش ۲" و "کنستانتس" اشاره کرد.
هتل بروکسل یک هتل چهار ستاره است که در بروکسل کشور بلژیک قرار دارد که توسط گروه هتل داری سوئدی پاندوکس اداره می شود. ساختمان هتل توسط هتل های هیلتون بروکسل در سال ۱۹۶۹ افتتاح شد. شرکت پاندوکس این ساختمان را در سپتامبر ۲۰۱۰ خریداری کرد و مدیریت آن را در فوریه ۲۰۱۱ بر عهده گرفت و بازسازی کامل ۲۷ طبقه را آغاز کرد. بازسازی پس از یک دوره دو ساله به پایان رسید. تاریخچه. این هتل در دهه ۱۹۶۰ به عنوان یکی از نخستین هتل های بین المللی در بروکسل ساخته شد. در آن زمان ساختمان ها در محله واترلو با معماری نئوکلاسیک و یا معماری احیای رنسانس ساخته شده بود. در مارس ۲۰۱۴ باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و همراهان وی ۲۸۳ اتاق را برای اقامت در شهر بروکسل در این هتل و یک هتل دیگر اجاره کردند.