Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای که فکر می کردند که جنگیدن بر علیه فاشیسم ایرلندی با به کارگیری پیراهن-آبی ها، مهم ترین کار برای ارتش جمهوری خواه ایرلند بود و آن های که باور داشتند که حکومت فیانا فیل از این درگیری ها برای مخالفت و از پا درآوردن ارتش جمهوری خواه ایرلند استفاده می نماید، شروع به افزایش نمود. مک کول در این نشست بر علیه درگیری فیزیکی با پیراهن-آبی ها هشدار داده و اظهار داشت که ارتش جمهوری خواه ایرلند به جای آن به آنچه حمله نماید که برای آن هدف ایجاد شده است. ۱۹۳۴ شاهد انشعابی در ارتش جمهوری خواه ایرلند بوده و بسیاری چپ گراها مانند متحد همیشگی مک کول، پیادار او دونیل از ارتش جمهوری خواه ایرلند اخراج گردیده و کنگره جمهوری خواه را تشکیل دادند. این انشعاب در اوایل دوستانه بود و هر دو طرف دوست های زیادی در هر دو سازمان داشتند. علی رغم این که مک کول در ارتش جمهوری خواه ایرلند یک چپ گرا بود، اما به ارتش وفادار ماند و با آن های که ارتش را ترک کردند تا کنگره جمهوری خواه را تشکیل نمایند ملحق نشد و دوباره در ۱۹۳۵ میلادی در مراسم یادبود درومبو صحبت نمود. امور کراون انتری. ارتش جمهوری خواه ایرلند در ۲۵ آوریل ۱۹۳۶ یک دادگاه نظامی را در بلف
است فراخواند. محل این دادگاه نظامی، کراوب بواد کلب در کراون انتری ۱۰ بود. کسانی که ریاست این دادگاه نظامی را برعهده داشتند شامل کارکنان ستاد فرمان دهی کل ارتش جمهوری خواه ایرلند و اعضای رهبری ارتش جمهوری خواه ایرلند در اولستر بود که حالا شامل شین مک کول نیز می گردید. در ۳:۲۵ بعد از ظهر، نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر به این کلب یورش برده و تمامی حاضرین را دستگیر نمود. حاضرین در جلسه به جرم خیانت-تبهکاری متهم گردیده و از به رسمیت شناسی محکمه ابا ورزیدند. مک کول به پنج سال حبس محکوم گردید و مدت حبس خود را در زندان کروملین رود گاول در بلفاست سپری کرد. در سپتامبر ۱۹۳۶ میلادی، مک کول و جیم کیلین (رئیس کل پرسونل، قبل از دستگیری در کراوب بواد کلب) برای به دست آوردن وضعیت سیاسی در اعتصاب غذا به سر می بردند. رئیس ستاد. مک کول پس از سپری نمودن ۵ سال حبس در بلفاست، به ایرلند بازگشت و به سرعت دوباره توسط گاردای (پلیس ایرلند) دستگیر گردید تا بدون محکمه به زندان افکنده شود. وکالت های به وزیر عدلیه، جیرالد بولاند، پیشکش گردید که مک کول تنها چندی قبل از زندان بلفاست آزاد شده است و پس از آزادی هیچ گونه فعالیتی نداشته و هیچ نوع
مدرکی دال بر این که وی یک تهدید است وجود ندارد و از این رو نباید بدون محکمه به زندان افکنده شود. بولاند، برخلاف توصیه گاردای فرمان آزادی وی را داد. رئیس ستاد ارتش جمهوری خواه ایرلند، پیرس کیلی در نوامبر ۱۹۴۱ دستگیر گردید و ارتش جمهوری خواه ایرلند به سرعت کنفرانسی را برگزار نمود تا خلأی ایجاد شده را پُر نماید. شین هرینگتون به عنوان رئیس ستاد گماشته شد و شین مک کول که تازه از زندان آزاد شده بود به عنوان رئیس کل پرسونل گماشته شد. حکومت دوبلین توانسته بود برای چندین سال ارتش جمهوری خواه ایرلند را در فرار نگه دارد و این تقریباً در یک سال نخستین باری بود که ارتش جمهوری خواه ایرلند یک ستاد فرمان دهی (GHQ) کامل داشت. استراتژی قبلی ارتش جمهوری خواه ایرلند که از جانب شین راسل حمایت گردیده و شامل متمرکز نمودن فعالیت های ارتش بر انگلستان بود، یک استراتژی ناکام ثابت شد. رهبری جدید تمرکز خود را به شش شهرستان شمال شرقی که در حوضه قضایی بریتانیا باقی مانده بود تغییر داده و هم زمان فعالیت های نظامی ارتش جمهوری خواه ایرلند را به منطقه آیر محدود نمود، اما این کار توجه لازم را به حکومت دوبلین داد تا ارتش جمهوری خواه ایرلند را ا
ز پا درآورد. با این حال، مدت زیادی نگذشت که هرینگتون نیز دستگیر گردیده و سمت رئیس ستاد بارد دیگر خالی شد. ارتش جمهوری خواه ایرلند در آیر نظم خود را از داد و رهبری به شدت تهی گردید. فرمان دهی شمالی ارتش جمهوری خواه ایرلند این وضعیت را دید و خلأ را پر نمود و با دادن برخی توجه که تمرکز ارتش جمهوری خواه ایرلند بر ایرلند شمالی است، به سرعت کنترل این سازمان را در دست گرفت. ستاد فرماندهی کل تنها به یک ساختار نمادین مبدل شده بود. مک کول در فوریه ۱۹۴۲ سِمت ستاد ارتش را در دست گرفته و ایوین مک نیمی به عنوان رئیس کل پرسونل گماشته شد. مک کول، مک نیمی و یک یا دو فرد دیگر کل رهبری ارتش جمهوری خواه ایرلند و اعضای ستاد فرماندهی کل را شکل می داند.
تای لی یک شخصیت داستانی خیالی در مجموعهٔ پویانمایی نیکلودئون است که توسط مایکل دانته دی مارتینو و برایان کونیتزکو خلق شده است؛ صداپیشگی این شخصیت را الیویا هک انجام داده است. تای لی دوست دوران کودکی می و آزولا است که به آزولا برای پیدا کردن آواتار آنگ و زوکو و آیرو کمک می کند. او مهارت فوق العاده ای در حرکات آکروباتیک و هنرهای نمایشی و ضربات رزمی فلج کننده دارد. در ، او پس از حمایت از می و زوکو در برابر آزولا، موقتاً زندانی شد و هنگامی که پادشاه آتش (اوزای) شکست خورد، آزاد شد. او بعداً به مبارزان کیوشی پیوست که قبلاً در خود را به جای یک مبارز کیوشی جا زده بود.
گادوتریک اسید، که با نام تجاری دوتارم و دیگر نام ها فروخته می شود، یک ماده حاجب با ساختار ماکروسیکلی مبتنی بر گادولینیوم (GBCA) است که در تصویربرداری MRI کاربرد دارد. این ماده از اسید آلیِ DOTA به عنوان یک عامل شلات کننده و گادولینیوم (Gd۳+) تشکیل شده است و به شکل نمک مگلومین (مگلومین گادوترات) استفاده می شود. خاصیت پارامغناطیس اسید گادوتریک زمان آسایش T1 (و تا حدی زمان آسایش T2 و T2*) را در MRI کاهش می دهد، که منبع کاربرد بالینی آن است. از آنجایی که گادوتریک اسید دارای خواص مغناطیسی است، هنگامی که در زیر میدان مغناطیسی قرار می گیرد، در یک لحظه مغناطیسی ایجاد می کند که شدت سیگنال (روشنایی) بافت ها را در طول تصویربرداری MRI افزایش می دهد. کاربرد. برای تصویربرداری از رگ های خونی و بافت های ملتهب یا بیمار که در آن رگ های خونی دچار «نشتی» می شوند استفاده می شود. اغلب هنگام مشاهده ضایعات داخل جمجمه با عروق غیرطبیعی یا ناهنجاری در سد خونی مغزی استفاده می شود. گادوتریک اسید برای تصویربرداری MRI از مغز، ستون فقرات و بافت های مرتبط برای بیماران بزرگسال و کودکان (۲ سال یا بالاتر) کاربرد دارد. نمک مگلومین به شکلی است که
از سد خونی-مغزیِ بافت با عروق غیرطبیعی عبور می کند و با MRI ناحیه آسیب دیده را آشکار می کند. گادوترات از سد خونی-مغزی سالم عبور نمی کند، بنابراین بافت طبیعی مغز را در تصویربرداری تحت تأثیر قرار نمی دهد یا تقویت نمی کند.
استیو بیل (Steve Bell) (زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۵۱)، یک کارتونیست مطبوعاتی اهل انگلستان است که کارهای وی در روزنامه "گاردین" و سایر روزنامه ها منتشر می شود. او برای داشتن نظریات چپ گرا معروف است. دوران کودکی. بیل که متولد والتامستو در شهر لندن و بزرگ شدهٔ اسلاو بود، با خانواده خود در ۱۹۶۸ میلادی به یورک شر شمالی نقل مکان نمود، جای که به عنوان یک هنرمند در کالج هنرهای تیسیدی آموزش دید. وی در ۱۹۷۴ میلادی در رشته فیلم سازی و هنر از دانشگاه لیدز فارغ التحصیل گردیده و در ۱۹۷۵ میلادی به عنوان استاد هنر در کالج سنت لوک، اکستر (حالا معروف به کمپس سنت لوک در دانشگاه اکستر) آموزش دید. او برای مدت یک سال به تدریس هنر در بیرمنگام مشغول گردید و پس از آن از شغل خود در ۱۹۷۷ میلادی استعفا داد، تا به عنوان یک کارتونیست آزاد کار نماید. کارتونیست. هنگامی که هنوز مشغول تدریس بود، بیل برخی کارهای بدون مزد را برای مجله بیرمنگم برادساید انجام می داد و کارتون تولید می کرد، از جمله داستان مصور مکسویلِ جهش یافته که هر بار با نوشیدن یک مقدار اندک نوشیدنی ایل، به یک شخص متفاوت مبدل می گردید. وی در دانشگاه با یک دانشجوی دیگر به نام کیپر ویلیامز
که نیز یک کارتونیست آزاد بود، دوست شده بود. بیل روش وی را تعقیب نموده و از برخی آشنایان وی استفاده کرد، هرچند کارهای بیل چندین بار توسط مجله بیانو رد گردید، اما او توانست برای یک قسمت سال ۱۹۷۸ میلادی با ادامه دادن به داستان مصور دیک دوبی، مرد عقب و جلو برای مجله ووپی! کار دارای مزد خود را حفظ نماید. وی به طور مکرر تلاش کرد تا کاری در مجله مشهور لندن به نام تایم اوت بی آبد. زمانی که دوره نخست وزیری مارگارت تاچر در می ۱۹۷۹ آغاز گردید، ویراستار اخبار این روزنامه به نام دونکان کمپ بیل از بیل دعوت کرد تا در مورد حکومت جدید داستان های مصور بسازد. داستان مصور مزرعه مگی با شخصیت های حیوانی از ۱۹۷۹ تا می ۱۹۸۱ در مجله تایم اوت به چاپ رسید و بعداً از اکتبر ۱۹۸۱ در مجله سیتی لیمتس منتشر شد. بیل در جریان ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱، یک داستان مصور دیگر به نام خدای متعال (Lord God Almighty) برای مجله د لیولَر تولید کرد. وی در ۱۹۸۰ میلادی، آهنگ ایوان با جی.آی. جو آشنا می شود که شعر داخل آلبوم سه گانه ساندینیستا! از گروه دَ کلش بود، را با استفاده از کارتون تفسیر کرد. بهترین کار شناخته شده وی، احتمالاً داستان مصور وی تحت عنوان اگر… است که ا
ز ۱۹۸۱ تا ۲۰۲۱ میلادی در روزنامه گاردین به چاپ می رسید و خود وی نیز از میانه دهه ۱۹۹۰ میلادی به عنوان کارتونیست اصلی این روزنامه کار می کند. مجموعه های از کارتون های وی به نشر رسید، وی همچنین در همکاری با سایر نویسندگان، کتاب های نیز به چاپ رسانده است. او در همکاری با باب گادفری، فیلم های متحرک (animated films) کوتاه ساخته است، از جمله کارتون های کوتاه زنده تحت عنوان، مارگارت تاچر – من کجا هستم؟ برای تلویزیون چینل ۴ در ۱۹۹۹ میلادی برای گرامی داشت از ۲۰مین سال گرد به قدرت رسیدن تاچر. وی همچنین در یک برنامه رادیوی برای بحث در مورد زندگی کاریکاتوریست قرن هجدهم به نام جیمز گیلری، ظاهر شده است. او در اوایل حرفه خود، داستان مصور گریملینز که در مجله کمدی انگلیسی به نام جک پات منتشر می گردید، را نوشت و نقاشی کرد. تقلیدهای هنری بیل شامل تقلیدهای ذیل است: خواب منطق هیولا بار می آورد اثر گویا (در یک کارتون سرمقاله ای در مورد حزب استقلال پادشاهی متحد)؛ دروازه کاله اثر ویلیام هوگارت در مورد تحریم صادرات گوشت از انگلستان پس از شیوع بیماری برفکی و بیماری جنون گاوی؛ و – قبل از انتخابات سراسری ۲۰۰۵، زمانی که برای مدت کوتاه به
نظر می رسید که حزب لیبرال دموکرات امکان دارد به طور جدی حزب کارگر را تهدید نماید – تمرر جنگ جو اثر ویلیام ترنر که در آن چارلز کنیدی سر زنده به عنوان یک کشتی یدک کش تونی بلیر مخروبه را با تار می کشد. بیل یک روز پس از مرگ مارگارت تاچر، در ۹ آوریل ۲۰۱۳، از تصویری که توسط گوستاو دوره نقاشی شده و در آن فاریناتا را در شعر اول دانته نشان می دهد، برای کارتون خود استفاده نمود، در این کارتون وی روی تاچر یک حباب صحبت مانده که در آن نوشته است «چرا این چاه هنوز باز است» ؟این گفته اشاره به بسته شدن معادن زغال سنگ پس از اعتصاب معدنچیان در ۱۹۸۴–۱۹۸۵ میلادی دارد. کارتون های بیل معمولاً حاوی کاریکاتورهای گروتسک (عجیب و غریب) می باشد که بعضاً باعث بروز مناقشه و بعضاً هم مورد تحسین منتقدان واقع می شود. در جریان درگیری ۲۰۱۲ میان اسرائیل و غزه، روزنامه گاردین یک کارتون از بیل را منتشر کرد. که در آن نخست وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو به عنوان یک عروسک گردان نشان داده شده بود که ویلیام هیگ و تونی بلیر را کنترل می کرد. دیو ریچ که برای تراست امنیت اجتماعی (Community Security Trust) وبلاگ می نویسد، بیان داشت که این تصویر با تصاویری ک
ه در نشریه های نازی و سایر نشریه های ضد یهود منتشر می گردید، قابل مقایسه است. اگرچه بیل از کارتون خود دفاع کرد، اما ویراستار خوانندگان این روزنامه به نام کریس الیوت در مقاله ای در ۲۵ نوامبر اظهار داشت که: «هرچند خبرنگاران و کارتونیست ها باید آزاد باشند تا نظر خود را در مورد فرصت طلب و مکار بودن نتانیاهو بیان نمایند، اما از نظر من آن ها نباید از زبان – شامل زبان دیداری – کلیشه ای ضد یهود استفاده کنند. کمیسیون شکایات رسانه ای انگلستان، ۲۲ شکایت دریافت کرد، اما این کمیسیون در ۱۹ دسامبر بیان داشت که قادر نیست موضوع را بیشتر پی گیری نماید. چندی قبل از انتخابات سراسری ۲۰۱۵ بریتانیا، خشم شدید در توئیتر در مورد یک داستان کارتون اگر… به میان آمد، در این کارتون نشان داده شده بود که رهبر حزب ملی اسکاتلند (SNP) به نام نیکولا استورجن هرگونه مصالحه در مورد «خواسته اصلی» خود که عبارت از «زنای با محرم و رقص محلی اسکاتلندی» بود را رد می کند. توئیت های بی شماری به بیل برچسب نژادپرستی زدند، در حالی که برخی های دیگر گفتند که این کارتون نسبت به سایر کارتون های که وی سیاست مداران را در آن به تمسخر می گیرد، خشم آور تر نیست. حدود بی
ش از ۳۰۰ شکایت به روزنامه گاردین رسید و نزدیک به ۱٬۰۰۰ نظریه (کامنت) در زیر کارتون آنلاین نوشته شد که اغلب منفی بودند. کامنت ها بیشتر به نقل قولی منتسب به سر آرنولد باکس بود که گفته بود دوست اسکاتلندی اش به وی بیان نمود که «شما باید در یک مقطع هر چیزی را یک بار تجربه کنید، به جز از زنای با محرم و رقص محلی اسکاتلند». در جریان همه پرسی استقلال اسکاتلند در ۲۰۱۴، داستان کارتون بیل پیکار «بلی» استورجن را به نمایش کشید که در آن گفته شده بود «نه به نه گفتن… و بلی به بلی گفتن؛ ملی گرایی، سوسیالیسم: آن ها بسیار خوب باهم کنار می آیند!!». در ژوئیه ۲۰۱۹، پس از این که یک کارتون اگر… وی توسط گاردین به نشر نرسیده بود، بیل یک ایمیل قهرآمیز به این روزنامه فرستاد. در این کارتون معاون رهبری حزب کارگر به نام تام واتسون به دلیل این که از رویه ضد یهودگرایی در حزب کارگر نقد می کرد، به عنوان «جنرال یابنده ضد یهود» به تصویر کشیده شده بود. در ژوئن ۲۰۲۰، هنگامی که وزیر کشور، پریتی پتل تجربه های خود از نژادپرستی را در مجلس اعیان فهرست می کرد، به یک کارتون از بیل که در گاردین منتشر شده بود و در آن وی به عنوان «یک گاو چاق با حلقه ای در بی
نی اش» به تصویر کشیده شده بود، اشاره نموده و بیان داشت که «این کارتون نه تنها نژادپرستانه است، بلکه هم از نظر فرهنگی و هم از نظر دینی، توهین آمیز است». در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۰، گاردین اعلام نمود که به دلیل ضرر منتظره ناشی از پاندمی ویروس کرونا، این روزنامه برنامه دارد تا برخی کارکنان را برکنار نماید. گروه مطبوعات (Media) گفت که «ما در جریان مشاوره های جمعی با کارکنان خود و نمایندگان اتحادیه های تجاری، روی تمامی پیشنهادهای خود، از جمله شرایط اخراج کارکنان، بحث خواهیم کرد». شبکه های اجتماعی آنلاین از جمله توئیتر، بدون دریافت تأییدی از روزنامه گاردین یا خود بیل، این شایعه را پخش کردند که قرارداد سالانه بیل (که قرار بود در ۲۰۲۱ خاتمه یابد) تجدید نخواهد شد. بیل به روزنامه پریس گزیتی انگلستان گفت که قرارداد سالانه کار آزاد وی همیشه یک فرایند مورد مذاکره بوده است. از مدتی بدین سو، وی با سردبیر، کترین وایرن، در مورد کاهش حجم کاری خود در حال صحبت بوده است و «با تاسف که پس از ۳۹ و نیم سال، این احتمالاً پایان داستان مصور «اگر…» است که من به شدت از انجام آن لذت می بردم، اما انجام این کار دیگر برای مرد کهن سالی مثل من بسیار کار
دشوار است، به ویژه با رنگ پردازی کامل. من واقعاً امیدوارم تا بعد از ماه آوریل سال آینده دوباره روی کارتون های سرمقاله ای کار کنم». کمیسیون برابری و حقوق بشر در اکتبر ۲۰۲۰، حزب کارگر را در رابطه به چگونگی برخورد آن با ضدیهودی گرایی متهم به شکستن قوانین برابری نمود. جرمی کوربین گفت که این مشکل توسط سیاست مداران مخالف «به طور نمایشی اغراق آمیز بیان شده است» و بلافاصله عضویت آن به حالت تعلیق درآمد. بیل، کارتونی را تولید نمود و در روزنامه گاردین چاپ شد که در آن کی یر استارمر سر کوربین را در یک بشقاب بیضی تقدیم می کرد، این کارتون الهام گرفته از نقاشی سالمه با سر بریده سن جان تعمیدگر اثر کاراواجو و یکی از داستان های انجیل عهد جدید بود. روزنامه گاردین ۳۲ شکایت مبنی بر ضدیهودی گرایی دریافت کرد. عضو حزب کارگر به نام لورد اندرو آدونیس این کارتون را «منزجرکننده» خواند.
سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۲۰ سی و سومین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایتالیا است که بین قهرمان سری آ و قهرمان کوپا ایتالیا برگزار می شود. تیم های حاضر یوونتوس قهرمان سری آ و ناپولی قهرمان کوپا ایتالیا هستند. در پایان باشگاه فوتبال یوونتوس برای نهمین بار قهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا شد. کریستیانو رونالدو و آلوارو موراتا گلزنان این بازی بودند.
توماس رودریک دیو (Thomas Roderick Dew) (۱۸۰۲–۱۸۴۶)، استاد و بعداً رئیس کالج ویلیام و ماری بود. وی یکی از طرفداران تأثیر گذار برده داری بود. زندگی نامه. توماس دیو در ۱۸۰۲ میلادی در شهرستان کینگ و کوین در ویرجینیا زاده شد، او فرزند سروان توماس دیو و لوسی گیتوود دیو بود. پدر وی یک سرباز انقلابی جنگ بوده و مؤسس دیوسوایل بود، دیوسوایل به یک نخلستان شکوفا در نزدیکی شهرستان کینگ و کوین مبدل شد. وی در کالج ویلیام و مری پذیرفته شده و در ۱۸۲۰ میلادی از آنجا فارغ التحصیل گردید و متعاقب آن چندین سال را برای آموزش در اروپا گذراند. وی از ۱۸۲۷ تا ۱۸۳۶ میلادی به عنوان پروفسور تاریخ، متافیزیک و اقتصاد سیاسی در کالج ویلیام و مری خدمت نموده و پس از آن تا زمان مرگش در ۱۸۴۶ میلادی بر اثر برونشیت، به عنوان رئیس این کالج خدمت کرد. وی دو پیشنهاد مبنی بر شرکت در سیاست را رد نموده و همچنین دعوت برای تدریس در کالج کارولینای جنوبی (امروزه معروف به دانشگاه کارولینای جنوبی) و دانشگاه ویرجینیا را نپذیرفت. مدت کوتاهی قبل از مرگش، او با ناتالیا هی ازدواج کرد. او در جریان ماه عسل شان در پاریس درگذشت؛ جسد وی چندی بعد به سردخانه ای در زیر کلیسا
ی کوچک در محوطه کالج ویلیام و مری منتقل گردید. بازمانده وی چارلز ب. دیو، پروفسور تاریخ جنوب آمریکا در کالج ویلیامز است و کتاب خلق یک نژادپرست (۲۰۱۶) را بر مبنای سنت نژادپرستی خانواده جنوبی خود، نوشت. دیو زمانی در سطح ملی به شهرت رسید که در ۱۸۳۸ میلادی به تعرفه که در همان سال تصویب شده بود («تعرفه بیزاری») حمله کرد. او طرف دار تجارت آزاد بود و استدلال می کرد که مالیات بر صادرات باعث منفعت تولیدکنندگان شمالی می گردد اما هزینه مزرعه داران جنوبی را بلند می برد. وی از بانک های ایالتی در مقابل یک بانک ملی حمایت می کرد، به این دلیل که بانک داری مرکزی به حکومت این امکان را می دهد تا کنترل به مراتب بیشتری بر اقتصاد داشته باشد. بزرگ ترین کتاب وی هضم قوانین، رسم ها، سلوک و نهادهای ملت های باستانی و مدرن (۱۸۵۳ میلادی) بود. یکی از منابع لغت نامه کلاسیک و باستان شناختی ۱۸۴۰ از پی. آستین نوتال بود. دیو و برده داری. در ۱۸۳۲ میلادی، وی مقاله ای در مورد گفتمان ۱۸۳۱–۱۸۳۲ مشهور برده داری در مجلس عمومی ویرجینیا، تحت عنوان مروری بر بحث های قانونی در ۱۸۳۱ و ۱۸۳۲ نوشت که به مراتب فراتر رفت و به یک جنبش نقطه پایان بخشید، سپس با فرض ن
مودن ابعاد قابل ملاحظه، ادعای پایان برده داری در ویرجینیا را نمود. گفتمان قانونی ویرجینیا واکنشی بود بر شورش برده داری نات ترنر در اوت ۱۸۳۱. «همانند بیشتر سفیدپوستان جنوب آمریکا، او نیز استدلال کرد که سفیدپوستان و سیاه پوستان آزاد شده نمی توانند کنار هم در آرامش زندگی کنند… دیو نظریه کوچ اجباری سیاه پوستان آمریکایی آزاد شده به آفریقا را یک روش پیش گیرانهِ گران قیمت و از لحاظ لوژستیکی غیرممکن خوانده و بیان داشت که تبعید سیاه پوستان باعث می شود تا از منفعت ویرجینیا به عنوان «ایالتی که سیاه پوستان را برای سایر ایالت های جنوبی پرورش می دهد» جلوگیری می کند. هرچند موضوع وی برای بسیاری خوانندگان اهل جنوب آمریکا قانع کننده بود، اما جیسی بورتون هریسون اهل لینچبرگ، ویرجینیا یک پاسخ قوی نوشته و استدلال نمود که تبعید (کوچ اجباری برده ها به آفریقا) یک امر ممکن بوده و این که برده داری از نظر اقتصادی ناکارا بود. در نخستین سخنرانی خود به عنوان رئیس کالج ویلیام و مری، «وی به مزرعه داران جوان نصیحت کرد تا در مقابل آن های که می خواهند برده داری را از بین ببرند، مقاومت کنند. دیو روی اهمیت آموزش علوم مقدماتی به طور وسیع تأکید نمو
د، اما اخلاقیات و علوم سیاسی را به طور برجسته به عنوان مهم ترین موضوعات آموزشی مستثنی کرد». دیو در جنوب آمریکا از احترام خوبی برخوردار بود؛ نوشته های وی که به طور گسترده توزیع می گردند، باعث تحکیم نظریه عمومی نسبت به طرف داری از برده داری شد. کار وی با کارهای جراح و پزشک سامویل ای. کارت رایت مقایسه شده است، کارت رایت کسی بود که از برده داری دفاع نموده و «بیماری های» دراپتومانیا («جنونی» که باعث فرار برده ها می گردید) و دیسایستیسا ایتیوپیکا («رذالت») را کشف کرد که هر دو بیماری با ضرب و شتم «درمان» می گردید. مقاله ۱۸۳۳ دیو مجدداً در ۱۸۴۹ به نشر رسید و همراه با نوشته های هارپر، هموند و سیمس در استدلال های طرف داری از برده داری جمع آوری گردید. بیشتر افراد در آن زمان، دیو را برای مغلوب کردن پیشنهادهای برای پایان برده داری در دهه ۱۸۳۰ میلادی در ویرجینیا، تحسین نمودند. وی حتی با آزادی تدریجی نیز مخالف بود. آموزه های دیو و نوشته های وی روی نسل های بعدی که مخالف بازسازی ایالات متحده بودند و قوانین جیم کرو را ساختند، تأثیر گذار بود. نظر دیو پیرامون مرد و زن. نظریه دیو در مورد تفاوت میان جنسیت ها، در فرهنگ زندگی نامه وی
رجنیا، قرار ذیل توصیف شده است: وی سختی های که مردان در بازار کار به آن مواجه می شوند و تقریباً قدرت بی رحمی که برای بقا در این چنین یک فضای رقابتی نیاز است را تشریح کرد. وی بیان داشت که شجاعت و جسور بودن خصیصه های مردان هستند. از نظر دیو، زنان وابسته و ضعیف، اما چشمه ای از قدرت خواستنی بودند.
ون جیکوبسن (Van Jacobson) (متولد ۱۹۵۰)، یک دانشمند کامپیوتر آمریکایی است که به دلیل کارش روی عمل کرد و مقیاس بندی شبکه TCP/IP معروف است. او یکی از مشارکت کنندگان اساسی در پشته پروتوکول TCP/IP – بنیاد فناوری اینترنت امروزی – است. از سال ۲۰۱۳، جیکوبسن در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) استادیار است و روی «شبکه با داده های نامدار» کار می کند. زندگی ابتدائی و تحصیلات. جیکوبسن شاعری مدرن، فیزیک و ریاضیات خواند و از دانشگاه آریزونا کارشناسی ارشد در فیزیک و لیسانس در ریاضیات گرفت. او در لابراتوار لاورنس برکلی کارهای فارغ التحصیلی انجام داد. حرفه. کار او در طراحی مجدد الگوریتم های کنترل کننده تراکم در TCP/IP (الگوریتم جاکوبس) برای مدیریت بهتر تراکم گفته می شود اینترنت را از فروپاشی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ نجات داد. او همچنین به دلیل پروتوکول فشرده سازی هیدر TCP/IP توضیح داده شده در RFC 1144: هیدرهای فشرده سازی TCP/IP برای لینک های سریالی با سرعت کم که به نام Van Jacobson TCP/IP Header Compression یاد می شود، شناخته می شود. او یکی از نویسندگان چندین ابزار تشخیصی شبکه پرکاربرد، از جمله traceroute, tcpdump
و pathchar است. او در رهبری توسعه multicast backbone (MBone) و ابزار ملتی مدیا vic, vat و wb قرار داشت. جیکوبسن بین سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۸ به عنوان دانشمند تحقیقی گروه کنترل زمان واقعی در لابراتوار لاورنس برکلی بود و بعداً رهبر گروه تحقیقی شبکه شد. او از سال ۱۹۹۸ میلادی تا ۲۰۰۰ در سیستم های سیسکو دانشمند ارشد بود. در سال ۲۰۰۰ وی دانشمند ارشد Packet Design, Inc و در سال ۲۰۰۲ برای یک اسپین – آف، Precision I/O شد. او به عنوان یک همکار تحقیقاتی در اوت ۲۰۰۶ به PARC پیوست. جیکوبسن در ژانویه ۲۰۰۶ در Linux.conf.au یک نظریه دیگر را در مورد بهبود عمل کردشبکه ارائه کرد که از آن زمان به عهد به نام network channels یاد می شود. جیکوبسن در اوت ۲۰۰۶ به عنوان بخشی از سخنانش در Google Tech Talks در مورد نظریاتش پیرامون Named data networking (NDN)، محور کارش در PARC، بحث کرد. ون جیکوبسن حالا با کنسرسیوم NDN تمویل شده توسط بنیاد ملی علوم کار می کند تا آینده اینترنت را کشف و ایجاد کند. جوایز و عضویت ها. ون جیکوبسن در سال ۱۹۹۵ همراه با همکارش استیفن مک کین در LBL، به دلیل توسعه نرم افزار toolpack که کنفرانس صوتی و تصویری چند جانبه
را از طریق MBone (Multicast Backbone) امکان پذیر می کند، برنده جایزه R&amp;D 100 مجله R&amp;D شدند. جیکوبسن در سال ۲۰۰۱ برای کارش، جایزه ACM SIGCOMM برای دستاورد یک عمر کار را «برای مشارکت در پروتوکول مدیریت مهندسی و تراکم» و در سال ۲۰۰۲ جایزه کامپیوتر و مخابرات IEEE کوجی کوبایاشی را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۴ میلادی به دلیل «سهمش در پروتوکول های شبکه، شامل پخش چندگانه و کنترل تراکم» به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد. در سال ۲۰۱۲، جیکوبسن از طرف انجمن اینترنت به تالار مشاهیر اینترنت معرفی شد.
مگس مرغ زنبورگرده ای یک گونه مگس مرغ از خانوادهٔ مگس مرغان است. این گونه عمدتاً در مکزیک یافت می شود، اما به عنوان یک گونه سرگردان در ایالات متحده (آریزونا) دیده شده است. نام این گونه به زنبورهای گرده افشان (Bumblebee) اشاره دارد. ویژگی ها. این گونه با حدود ، کوچک ترین پرنده ای است که در شمال آمریکای شمالی در مکزیک وجود داشته است. با وزن یکی از کوچک ترین پرندگانی است که در جهان وجود دارد. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. مگس مرغ ها بین آوریل و جولای به شرایط زادآوری می رسند، اما ثبت ها نشان می دهد که آنها عمدتاً در طول زمستان (ژانویه تا فوریه) زادآوری می کنند. آشیانهٔ آن ها عمدتاً از خزه ها و گلسنگ ها و همچنین تکه های کوچک موهای مایل به قرمز و سایر دانه های مودار مانند دانه های بروملیاد کتاپسیس تشکیل شده است.
ایوان آنتونویچ (آنتپویچ) یفریموف (به روسی: Ива́н Анто́нович (Анти́пович) Ефре́мов) (زاده ۲۲ آپریل ۱۹۰۸، درگذشته ۵ اکتبر ۱۹۷۲) دیرینه شناس، متفکر اجتماعی و نویسنده ی علمی-تخیلی اهل جماهیر شوروی بود. او مبدع سنگواره شناسی، دانش بررسی الگوهای موجود در روند شکل گیری سنگواره ها بود.
دنباله هفتایی یک تست بالینی است که برای بررسی عملکرد ذهنی و کمک به ارزیابی وضعیت روانی پس از آسیب احتمالی سر یا در موارد مشکوک به زوال عقل استفاده می شود. این آزمون از سال ۱۹۴۴ به صورت مجزا انجام می گرفت اما امروزه به عنوان بخشی از آزمون کوتاه وضعیت ذهنی در نظر گرفته شده است. آزمون دنباله هفتایی همچنین برای تعیین زمانی که بیمار تحت القای بیهوشی، بیهوش می شود (برای مثال قبل از جراحی) نیز مورد استفاده قرار می گیرد. ناتوانی در انجام آزمون دنباله هفتایی به خودی خود تشخیصی برای هیچ اختلال یا نقص خاصی نیست، اما عموماً به عنوان یک آزمون سریع و آسان تمرکز و حافظه در هر موقعیتی که پزشکان احتمال وجود اختلال در عملکردهای شناختی می دهند، استفاده می شود. در آزمون دنباله هفتایی فرد شرکت کننده باید از ۱۰۰ به صورت کاهشی ۷ عدد کم کند و عدد به دست آمده را بیان کند. محاسبات به صورت ۱۴ تفریق است، و اعداد زیر را شامل می شود: ۹۳-۸۶-۷۹-۷۲-۶۵-۵۸-۵۱-۴۴-۳۷-۳۰-۲۳-۱۶-۹-۲. تست های مشابه دیگری نیز مانند "دنباله سه تایی" (در آن شمارش معکوس به صورت سه تایی انجام می شود) و "معکوس خوانی" (ماه های سال را به ترتیب معکوس می خوانند یا املای یک کل
مه را برعکس می نویسند) نیز وجود دارند. مطالعه ای بر روی شرکت کنندگان دبیرستانی که مبتلا به اختلال خاصی نبودند، نشان داد که تست دنباله هفتایی در هنگام رخ داد ضربه مغزی مناسب نیست زیرا فاقد حساسیت کافی بوده و تصور می شد معکوس خوانی معیار مؤثرتری باشد، زیرا میزان قبولی برای شرکت کنندگان آسیب ندیده بالاتر است. شمارهٔ تست دنباله هفتایی موتیفی تکرارشونده، در نمایشنامه سارا کین "۴٫۴۸" است.
وزارت ترس فیلم نوآر آمریکایی ساخت سال ۱۹۴۴ به کارگردانی فریتز لانگ و با بازی ری میلند و مارجوری رینولدز است. فیلم بر پایه رمان ۱۹۴۳ نوشته گراهام گرین ساخته شده و داستان مردی را روایت می کند که به تازگی از آسایشگاه روانی آزاد شده است و ناخواسته خود را در میان حلقه جاسوسی جهانی گرفتار می بیند و توسط مأموران نازی تعقیب می شود. موسیقی متن فیلم توسط ویکتور یانگ ساخته شده است. مقایسه با رمان. قهرمان کتاب گراهام گرین، آرتور روی (استیون نیل در فیلم)، به خاطر کشتن همسرش عمیقاً احساس گناه می کند. در فیلم، این قتل صرفاً یک قتل هومرگی ساده است و نیل فقط به خودکشی همسرش کمک می کند. روی در کتاب، سم را در لیوان شیر همسرش می ریزد و همسرش می گوید که: «چقدر مزه عجیبی دارد» روی او را تنها می گذارد تا بمیرد. با وجود اینکه دادگاه رای به هومرگی می دهد، اما روی باور دارد که «در جایی که عدالت وجود داشته باشد قانون او را محکوم می کرد.» او می داند که این کار او نه برای پایان دادن به رنج همسرش، بلکه برای پایان دادن به رنج خود او بوده است. این احساس گناه شدید که از ابتدا تا انتها رمان را فرا گرفته است، در فیلم وجود ندارد. عشق روی، آنا ه