Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سملوپارین (INN، USAN) یک آنتی ترومبوتیک آزمایشی است که توسط شرکت سانوفی آونتیس توسعه یافته است و متعلق به گروه هپارین های با وزن مولکولی پایین (LMWH) است. این آزمایشات بالینی فاز سوم را برای پیشگیری از ترومبوآمبولی پس از انواع جراحی مانند تعویض مفصل ران، و همچنین برای بیماران تحت شیمی درمانی تکمیل کرده است.
آکا یک زن در افسانه های شمنیسم سامی، اساطیر فنلاندی و استونیایی است. پرستش آن رایج بود و انواع قربانی، دعا و مناسک مختلف دیگر را به خود اختصای داده است. برخی سامی ها معتقد بودند که آکا زیر چادرهای آنها زندگی می کند. مانند سایر خدایان، نام آن در برخی از نامهای مکان های جغرافیایی ظاهر می شود و میراثی از حضور سامی را بر جای می گذارد. اساطیر فنلاندی و استونی. در اساطیر فنلاندی، آکا همسر اوکو و الهه باروری است. هنگام عشق ورزیدن آنها، تندر می زند. او را می توان جنبه زنانهٔ طبیعت، "Maaemonen" «مادر زمین» دانست که اوکو او را بارور می کند. در اساطیر استونی، او به Maa-Ema معروف است.
گونگشی (به انگلیسی: Gongshi) (به چینی: 贡 石)، سنگی است که از عناصر طبیعی تشکیل شده است و در سنت چینی به دلیل ظاهر آن ارزش زیادی قائل هستند. بیشتر سنگ ها از دریاچه های آب شیرین جمع آوری می شوند، جایی که با تشکیل کارست ایجاد می شوند. همچنین به عنوان صخره های ادیب شناخته می شود. این اصطلاح همچنین سنگ هایی را که در باغ های سنتی چینی قرار گرفته اند مشخص می کند. شرح. گونگشی معمولاً با تشکیل کارست در سنگ های آهکی شکل می گیرد. این امر باعث ایجاد اشکال نامنظم در سنگ ها در اثر نفوذ آب می شود. سنگ را می توان به گونه ای شکل داد که ظاهر آن ارتباطاتی را تداعی می کند. برای نمونه، سنگ ها می توانند مناظر صخره ای مینیاتوری را نشان دهند. سنگ های دیگر به دلیل شباهت آنها با حیوانات، افراد یا شخصیت های اساطیری ارزش گذاری می شوند. این سنگ می تواند دارای رنگ ثابت باشد و همچنین دارای چندین رنگ متضاد باشد. اندازه نیز می تواند بسیار متفاوت باشد، از چند صد گرم تا چند صد کیلوگرم. اکثریت قریب به اتفاق صخره های گونگشی از سه مکان در چین جمع آوری شده است. این سنگ ها از محل مبدأ نامگذاری شده اند و همگی از سنگ آهک تشکیل شده اند. سنگ های لینگبی
(Lingbishi) از منطقه لینگبی استان آن هویی می آیند. سنگ های تایهو از آب دریاچه تایهو، استان جیانگ سو تشکیل شده است. سنگ های یینگدِشی یا یینگشی (Yingshi یا Yingdeshi) از منطقه یینگدی در استان گوانگ دونگ می آیند. گونگشی بر اساس عوامل مختلفی مانند سایه رنگ، بافت و الگوهای سنگ مورد توجه قرار می گیرد. شکل های عجیب و باریک بسیار مورد توجه قرار می گیرند، به ویژه هنگامی که سنگ به شدت متمایل است. سنگ بر اساس صدایی که هنگام ضربه زدن ایجاد می کند نیز قضاوت می شود. سنگ به سختی کار شده و همان طور که پیدا شده ارائه می شود. فقط قسمت زیرین سنگ کاملاً صاف است، به طوری که می توان آن را روی یک پایه قرار داد. این معمولاً از چوب تیره مانند چوب گل رز ساخته می شود. قسمت بالای آن به گونه ای بریده می شود که خطوط سنگ را دنبال کند. گونگشی را می توان در داخل و خارج از منزل در باغ سنتی چینی قرار داد. تاریخ. در اوایل تاریخ، سنگ های طبیعی تشکیل شده عنصر مهمی در باغ چین بودند. در زمان سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷) سنگ ها بر اساس ظاهر آنها بر چهار دسته مورد قضاوت قرار گرفتند. اینها باریکی (shou)، باز بودن (tou)، سوراخ دار (lou) و راه راه (zhou) بود. ا
شکال نامنظم سنگ ها تجسم پویایی طبیعت تلقی می شد. اعتقاد بر این بود که سنگ هایی شبیه به مناظر سنگی موجودات جاودانه را در خود جای داده اند. سنگ ها از قرن هشتم بر روی آثار با جوهر سیاه قلم به تصویر کشیده شده اند. آنها نقاشی محبوب در نقاشی های بامبو و نقاشی پرندگان و گل ها شدند. در دوره سونگ (۱۲۷۹–۹۶۰)، ادیبان مجموعه گونگشی را جمع آوری کرده و از آنها به عنوان ابزاری برای مطالعه و تفکر استفاده می کردند. یک گردآورنده مشتاق نقاش و خوشنویس چینی می فو (۱۱۰۷–۱۰۵۱) بود. او به سنگ های دریاچه تایهو که به گفته او روح داشت تمایل داشت. می فو به خاطر عادت خود به احترام گذاشتن با سنگ ها به ویژه سنگ مورد علاقه اش، که او را برادر خود می دانست مشهور بود. گونگشی به عنوان نقاشی در قرن ۱۷ به اوج خود رسید. سنگ های موجود نه تنها کپی شده اند. بسیاری از تصاویر نیز از تخیل هنرمند گرفته شده است. به دنبال گونگشی، سنت های مشابه سوئیسکی در ژاپن به وجود آمد.
گریس بالسدون (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل بریتانیا است. او عنوان مدافع برای باشگاه هاکی ایست گرینستد و تیم های ملی انگلیس و بریتانیای کبیر بازی می کند. حرفه بین المللی. در سال ۲۰۱۶، بالسدون به عنوان مدافع تیم هاکی روی چمن دانشگاه مریلند بازی کرد و به عنوان بازیکن دفاعی سال بیگ تن، عضو منتخب انجمن ملی مربیان هاکی روی چمن آمریکا، عضو تیم اول بیگ تن و سه بار بازیکن دفاعی هفته بیگ تن انتخاب شد. در المپیک تابستانی توکیو ۲۰۲۰، بالسدون گل پیروزی بخش بازی را برای بریتانیای کبیر به ثمر رساند تا مدال برنز هاکی روی چمن زنان را از آن خود کند.
لودویگ فیشر (۱۶ آوریل ۱۹۰۵–۸ مارس ۱۹۴۷) وکیل، سیاستمدار و جنایتکار جنگی عضو حزب نازی اهل آلمان بود که به دلیل جرمهای جنگی خود اعدام شد. پیشینه. فیشر که در خانواده ای کاتولیک در کایزرسلاوترن به دنیا آمده بود، در سال ۱۹۲۶ در زمان دانشجویی به حزب نازی پیوست و در سال ۱۹۲۹ به اس آ پیوست و سرانجام به درجه "گروپن فورر" رسید. در سال ۱۹۳۷، او به عضویت رایشتاگ انتخاب شد. کارها در جریان اشغال لهستان. آلمان در سپتامبر ۱۹۳۹ به لهستان حمله کرد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۹ فیشر مدیر ارشد (و در سال ۱۹۴۱ فرماندار) ناحیه ورشو در دولت عمومی (منطقه ای از لهستان که آلمان به طور رسمی به خاک خود ضمیمه نکرده بود) شد. وی این منصب را تا هنگام بیرون رفتن نیروهای آلمانی از ورشو در ژانویه ۱۹۴۵ نگاه داشت. فیشر مسئول مستقیم تعدادی از جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت بود. او بر ایجاد گتوی ورشو نظارت داشت و بسیاری از قوانین یهودستیزانه را صادر کرد و همچنین در برچیده شدن خونین و تبعید ساکنان گتو شرکت داشت. فیشر همچنین مسئول ایجاد وحشت در شهر اشغال شده، از جمله اعدام های دسته جمعی، کشتار برده کارگران و اخراج لهستانی ها و یهودیان لهستانی به اردوگاه های کار
اجباری آلمان نازی بود. دادگاه های ویژه جنبش مقاومت لهستان او را به جرم جنایت علیه شهروندان لهستانی به اعدام محکوم کرد. نام او نخستین بار در فهرست «عملیات سران» قرار گرفت؛ فهرستی از ترورهای سریالی کارکنان دولت نازی که توسط مقاومت لهستان صورت گرفت. پیش از قیام ورشو در سال ۱۹۴۴، اتومبیل او در عملیاتی موسوم به «عملیات شکار» (به لهستانی: "Akcja Polowanie") مورد هدف قرار گرفت، اما فیشر زنده ماند. پس از شکست قیام ورشو از اوت تا اکتبر ۱۹۴۴، فیشر نقش مهمی در نابودی ورشو توسط آلمان داشت. او همچنین مسئول شرایط بد در اردوگاه موقت انتقالی در حومه غربی ورشو در پروشکوف بود که نازی ها برای زندانیان اخراج شده از پایتخت ایجاد کرده بودند. پس از جنگ و محاکمه. فیشر پس از جنگ توسط نیروهای متفقین دستگیر و به مقام های لهستانی تحویل داده شد. وی در دادگاه عالی ملی محاکمه و به اعدام محکوم شد. یانکیل ویرنیک، بازمانده قیام تربلینکا و ورشو، در محاکمه وی در سال ۱۹۴۷ شهادت داد. در نهایت، وی در سن ۴۱ سالگی در زندان موکوتوف ورشو به دار آویخته شد.
کارل هاینریش ویلهلم کوپه (۱۵ ژوئن ۱۸۹۶–۲ ژوئیه ۱۹۷۵) فرمانده نازی آلمان (رهبر اس اس و پلیس (HSSPF)، "اوبرگروپنفورر") بود. او مسئول جنایات متعدد علیه لهستانی ها و یهودیان در رایخس گائو وارته لاند و دولت عمومی در هنگام اشغال لهستان توسط آلمان در جنگ جهانی دوم بود. نقش در لهستان اشغالی. تهاجم آلمان به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹ شکل گرفت و در اکتبر آن سال کوپه به سمت رهبر اس اس و پلیس در رایخس گائو وارته لاند به فرمانداری "گائولایتر" آرتور گرایزر گماشته شد. با این حال به دلیل تغییر پیاپی ساختار قدرت و نیز عوض شدن پیاپی سمت ها توسط هیتلر، کوپه قدرت و نفوذی همانند کایزر را داشت و رابطه کاری بسیار خوبی با "اس اس رایسش فورر" هاینریش هیملر برقرار کرد. به عنوان فرمانده تازه گماشته شده پلیس، وی مشارکت فعالی در اجرای آرمان های نژادی نازی ها داشت و در نوامبر ۱۹۳۹ اعلام کرد که بنا دارد پوزنان (پوزن) را از یهودیان عاری سازد ("judenrein")، و در پی آن دستور اعدام و اخراج تعداد زیادی از لهستانی تبارها و یهودیان لهستانی را صادر کرد. او در برنامه هومرگی نازی ها به عنوان فرمانده کل «یگان ویژه لانگه» شرکت داشت؛ گروهی از سربازان اس اس
که در ماه های مه و ژوئن ۱۹۴۰، ۱٬۵۵۸ بیمار را از آسایشگاه های روانی در اردوگاه کار اجباری سولدائو در نزدیکی گائو پروس خاوری با گاز سمی کشتند. در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۲، وی به سمت "اس اس-اوبرگروپنفورر" ارتقا یافت و در اکتبر ۱۹۴۳ جایگزین فریدریش-ویلهلم کروگر به عنوان رهبر اس اس و پلیس در دولت عمومی مسقر در کراکوف شد. وی همچنین پست وزیر امور خارجه در زمینه مسائل امنیتی ("Staatssekretär für das Sicherheitswesen") را در دولت عمومی بر دوش داشت و در عملیات های اردوگاه های خلمنو و اردوگاه کار اجباری ورشو و همچنین عملیات علیه مقاومت لهستان شرکت داشت. او اعدام بیش از ۳۰٬۰۰۰ بیمار لهستانی مبتلا به سل را سازماندهی کرد و دستور داد که همه اقوام مرد رزمندگان مقاومت باید اعدام شوند و بقیه اعضای خانواده آنها به اردوگاه های کار اجباری نازی ها فرستاده شوند. دولت زیرزمینی لهستان دستور مرگ او را صادر کرد. تلاش برای ترور وی منجر به مجروح شدن وی در عملیات موسوم به «کوپه» (به لهستانی: "Akcja Koppe") بخشی از «عملیات سران» در ۱۱ ژوئیه ۱۹۴۴ در کراکوف انجام شد. با نزدیک شدن جبهه شرقی به لهستان، کوپه دستور داد همه زندانیان اعدام شوند تا توسط شورو
ی آزاد نشوند. در سال ۱۹۴۵ کوپه به زندگی پنهانی روی آورد و نام مستعار لومان (Lohmann، نام خانوادگی همسرش پیش از ازدواج) را بر خود گذاشت و مدیر یک کارخانه شکلات سازی در بن، آلمان شد. در سال ۱۹۶۰ او دستگیر شد اما در ۱۹ آوریل ۱۹۶۲ با قید وثیقه آزاد شد. محاکمه وی در ۱۹۶۴ در شهر بن آغاز شد. او متهم به همدستی در کشتار جمعی ۱۴۵٬۰۰۰ تن بود. محاکمه به دلیل بیماری کوپه به تعویق افتاد و در سال ۱۹۶۶ دادگاه بن تصمیم گرفت پیگرد قانونی نداشته باشد و وی را به دلایل پزشکی آزاد کند. دولت آلمان درخواست لهستان برای استرداد او را رد کرد. کوپه در سال ۱۹۷۵ در ۷۹ سالگی در شهر بن درگذشت.
بارون اوتو گوستاو فون واختر (۸ ژوئیه ۱۹۰۱، وین، اتریش-مجارستان - ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۹، رم، ایتالیا) وکیل اتریشی، سیاستمدار نازی و یکی از اعضای عالی رتبه اس اس بود. در هنگام اشغال لهستان در جنگ جهانی دوم، وی فرماندار ناحیه کراکوف در دولت عمومی و سپس ناحیه گالیسیا (اکنون بیشتر آن در اوکراین قرار گرفته است) بود. بعدها، در سال ۱۹۴۴، او به عنوان رئیس اداره نظامی آلمان در ایالت دست نشانده جمهوری سالو در ایتالیا گماشته شد. در دو ماه پایانی جنگ، او مسئول نیروهای غیر آلمانی در اداره اصلی امنیت رایش در برلین بود. در سال ۱۹۴۰، ۶۸٬۰۰۰ یهودی از کراکوف اخراج شدند و در سال ۱۹۴۱ گتو کراکوف برای ۱۵٬۰۰۰ یهودی باقی مانده با حکم وی ایجاد شد. پس از پایان جنگ، در ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۶، دولت لهستان از فرماندار نظامی منطقه اشغالی توسط ایالات متحده درخواست کرد که واختر را به دلیل «کشتار، تیراندازی و اعدام» اینکه «تحت فرمان او در ناحیه گالیسیا بیش از صد هزار شهروند لهستانی جان خود را از دست دادند» به لهستان تحویل دهد. وی توانست به مدت ۴ سال از دست مقام های متفقین فرار کند. در سال ۱۹۴۹، واختر توسط اسقف طرفدار نازی اتریش، آلوئیس هودال، در واتیکان پن
اه داده شد و در همان سال، در ۴۸ سالگی، بنا بر گزارش ها به دلیل بیماری کلیوی درگذشت.
دنی رابا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که برای باشگاه فوتبال ویارئال بازی می کند. وی همچنین یک فصل به صورت قرضی که در باشگاه فوتبال اوئسکا بازی کرده است.
جاناتان مکینتاش () یوتیوبر و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او فعالیت حرفه ای خود را در یوتیوب از سال ۲۰۰۸ آغاز کرده است.
بخواهم سوت بزنم، سوت می زنم () یک فیلم درام رومانیایی است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به جورجه پیشترانو، آدا کوندئسکو و کلارا ودا اشاره کرد. این فیلم نامزد دریافت خرس طلایی شصتمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین بود و برندهٔ جایزه بزرگ هیئت داوران و جایزه آلفرد باوئر شد و همچنین نمایندهٔ کشور رومانی برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در هشتاد و سومین دوره جوایز اسکار بود که به فهرست نامزدان نهایی راه نیافت.
سونگها جونگ (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و گیتارنواز اهل کره جنوبی است که در سبک فینگراستایل تخصص دارد.او به عنوان یک نابغه در عرصه نوازندگی گیتار شناخته می شود.جونگ در یوتیوب بیش از ۶٫۷ میلیون دنبال کننده دارد. ویدئوهای او بیش از یک میلیارد بازدید در یوتیوب داشته است.
گوپیچند مالیننی (انگلیسی: Gopichand Malineni‎؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۸۰) کارگردان و نویسندهٔ اهل هند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کرک"، "دان سینو"، "برنده"، "پاندوگا چسکو"، "بادیگارد" (۲۰۱۲) و "غرور" (۲۰۱۳) اشاره کرد.
آدا کوندئسکو (؛ زاده ۲ ژوئیه ۱۹۸۸) بازیگر اهل رومانی است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پسر عاشق" و "بخواهم سوت بزنم، سوت می زنم" اشاره نمود.
ماریا پوپیستاشو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل رومانی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سه شنبه، پس از کریسمس" و "باروت، خیانت و دسیسه" اشاره کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون «جایزه شوتینگ استارز» و «جایزه جمینای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک تله فیلم یا سریال تلویزیونی» شده است.
جوردی کوالیتیک (؛ زادهٔ ۱۹۹۲)، با نام اصلی Jordi Puig، یک عکاس اسپانیایی و سازنده ویدئوهای کوتاه است. او در این زمینه با برندهای بزرگ جهان از قبیل لامبورگینی، مرسدس-بنز، رد بول، شیائومی، نیکون، نستله، پپسی، براون و بسیاری دیگر برای ساخت عکس و کلیپ های تبلیغاتی همکاری داشته است.او از اشیای عادی روزمره برای ساخت عکس و فیلم های هنری استفاده می کند و در کلیپ های خود شگردهای عکاسی حرفه ای را نمایش می دهد.او همچنین در این زمینه با اشخاص شناخته شده ای مثل ویل اسمیت، لیزا کوشی و پپه آگیلار همکاری داشته است. تا ۱۱ اوت ۲۰۲۱، او دارنده ۱۹٫۷ میلیون دنبال کننده در تیک تاک و ۵٫۱ میلیون دنبال کننده در اینستاگرام است.
سه شنبه، پس از کریسمس () یک فیلم رومانیایی به کارگردانی رادو مونتئان است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این فیلم برای نمایش در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰ انتخاب شد.
ماریا خوسه گراناتو (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن زن اهل آرژانتین است.او او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو عضو تیم آرژانتین بود و مدال نقره بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ را به دست آورد. عملکرد باشگاهی. او مدال طلای بازی های پان آمریکن ۲۰۱۹ را به دست آورد . در سطح باشگاهی او برای باشگاه سانتا باربارا در آرژانتین بازی می کند. در جوایز ستارگان هاکی ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ او برنده FIH rising star سال شد. او همچنین با تیم ملی آرژانتین قهرمان جام پان آمریکن ۲۰۲۲ شد و به عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد.
خولیتا یانکوناس (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آرژانتین است. او با تیم ملی هاکی روی چمن آرژانتین بازی می کند و مدال نقره بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ را به دست آورد. حرفه. او در المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۴، و جام جهانی جوانان هاکی زنان ۲۰۱۶ شرکت کرد. او در بازی های پان آمریکایی ۲۰۱۹ مدال طلا کسب کرد. در سطح باشگاه او برای دانشگاه قرطبه در آرژانتین بازی می کند. در دسامبر ۲۰۱۹، او برای جایزه ستاره در حال ظهور سال FIH نامزد شد.
سوفیا ماکاری (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آرژانتین است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ برای تیم ملی هاکی روی چمن زنان آرژانتین شرکت و مدال نقره را به دست آورد. سوفیا همچنین جام قهرمانان را در سال ۲۰۱۲ و مدال نقره بازی های پان امریکن ۲۰۱۱ را کسب کرده است. ماکاری به عنوان یکی از بازیکنان برجسته هاکی روی چمن جهان شناخته می شود و در سال های گذشته در تورنمنت ها و رقابت های بین المللی بسیار موفق بوده است. او در سال ۲۰۱۴ از حرفه بازیگری خود با تیم ملی بازنشسته شد.
کاترین لینستروم (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دوران کهن" و "رؤیای کالیفرنیا" اشاره نمود.
کریستیان نمسکو (؛ ؛ – ) کارگردان فیلم اهل رومانی بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رؤیای کالیفرنیا" و "ماریلنا از پی۷" اشاره نمود.
مادالینا گیتسکو (؛ زاده ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۸) بازیگر و صداپیشه اهل رومانی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چهار ماه، سه هفته و دو روز" و "رؤیای کالیفرنیا" اشاره نمود.
دانشگاه پلیس (؛ ، ترجمه: کلاس پلیس) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی است که توسط یو کوان-مو کارگردانی شده است و چا ته-هیون، جونگ جین یونگ و کریستال جانگ در آن بازی می کنند. این مجموعه پیرامون یک استاد دانشگاه پلیس با ۲۰ سال سابقه در کشف جنایات و یک هکر رایانه ای است که به عنوان دانشجوی سال اول به دانشگاه می پیوندد. این مجموعه از ۹ اوت تا ۵ اکتبر ۲۰۲۱، دوشنبه و سه شنبه ها ساعت ۲۱:۳۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ روی آنتن رفت. خلاصهٔ داستان. این مجموعه، داستان پردیس دانشگاه ملی پلیس را به تصویر می کشد. یک پروفسور که ۲۰ سال سابقه در مورد قتل جنایی و تحقیقات سایبری دارد، با هکر سابق کانگ سون-هو و اوه کانگ-هی که یک دانشجوی سال اول باهوش است، یک تیم برای تحقیقات مشترک تشکیل می دهد. این مجموعه همچنین نشان دهندهٔ کشمکش و هماهنگی میان استاد و دانشجویان است. تولید. بازیگران. در ۱۸ مارس ۲۰۲۱، آژانس یو یونگ-جه حضور او را در این مجموعه تأیید کرد. در ۱۶ ژوئن صحنه های نخستین جلسهٔ فیلمنامه خوانی در سایت منتشر شد. فیلم برداری. در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۱، برنامه فیلم برداری این مجموعه در شهر چئونگجو، چئونگ جو، چئونگوون برنامه ریزی شد. در ۲۲ ژوئ
ن گزارش شد که نتیجهٔ تست کووید ۱۹ یک کارمند خارجی مثبت است. گروه بازیگران و سایر کارکنان نیز مورد آزمایش قرار گرفتند و همهٔ آن ها از نظر سرایت منفی بودند. طبق دستورالعمل های مقامات بهداشتی، تیم تولید موقتاً فیلم برداری را متوقف کرده است. انتشار. " دانشگاه پلیس" در ۹ اوت ۲۰۲۱، به طور همزمان از کی بی اس۲ و رسانهٔ استریم ویو (WAAVE) پخش شد. این مجموعه برای استریم آنلاین در ویو، در دسترس است.
رابرت اسکوبل (؛ زادهٔ ) وبلاگ نویس، نویسنده، دانشمند رایانه، پادکست ساز، و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.او بخاطر انتشار مطالبی که در مورد تکنولوژی های جدید در زمانی که در ماکروسافت تصدی داشت، به شهرت رسید.او همچنین به عنوان ویدئو بلاگر برای شرکت هایی از قبیل رکسپیس تکنالوجی و فست کامپانی کار کرده است.
وینستون فردریک استرزل (؛ زادهٔ )، که بیشتر با نام مستعار SerpentZA شناخته می شود، یوتیوبر و تهیه کننده تلویزیونی اهل آفریقای جنوبی است.او ۱۴ سال در شنژن، گوانگ دونگ در چین زندگی کرد و در سال ۲۰۱۹ به لس آنجلس نقل مکان کرد.ویدئوهای او موضوعات مختلفی را در رابطه با زندگی در چین از دیدگاه غربی ها به نمایش می گذارد.
سلام! چطوری؟ (؛ ) یک فیلم کمدی رمانتیک رومانیایی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به گابریل اسپاهیو اشاره کرد. این فیلم زندگی یک زوج را بازگو می کند که زندگی مشترکشان پس از بیست سال، کسالت بار و دچار روزمرگی شده است. این فیلم در شاخه های بهترین فیلم برداری، بهترین تدوین، بهترین موسیقی و بهترین چهره پردازی نامزد دریافت جوایز گوپو بود که سرانجام برندهٔ جایزه گودوی بهترین چهره پردازی شد.
الکساندرو مافتئی () کارگردان فیلم اهل رومانی است. گزیده فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سلام! چطوری؟" اشاره نمود.
سولومون دوو گوتاین (; – ) دانشمند در زمینه قوم نگاری اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاروی و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
سری نسیبه (متولد ۱۹۴۹) استاد فلسفه فلسطینی و رئیس سابق دانشگاه قدس در قدس است. وی تا دسامبر ۲۰۰۲ نماینده تشکیلات خودگردان فلسطین در آن شهر بود. در سال ۲۰۰۸، در یک نظرسنجی آنلاین آنلاین، نسیبه به عنوان بیست و چهارمین تأثیرگذار روشنفکر در جهان در فهرست ۱۰۰ روشنفکر برتر عمومی توسط "مجله پرسپکت" (انگلستان) و "فارین پالیسی"(ایالات متحده) انتخاب شد. پیشینه خانوادگی. نسیبه ها دارای حضور ۱۳۰۰ ساله در قدس هستند که از نسب عبیده بن صمیت، برادر نسیب بنت کعب، رزمنده زن از قبیله خزرج عربستان، و یکی از چهار زن رهبر ۱۴ طایفهٔ ابتدایی اسلام است. عبیده، یار عمر بن خطاب، پس از فتح قدس در سال ۶۳۸ میلادی، به عنوان اولین قاضی مسلمان قدس، و همچنین مأمور پاکیزه نگه داشتن صخره مقدس گلوور منصوب شد. علیرغم ریشه های اصیل، سنت خانوادگی، با توجه به این باور که همه خانواده های بزرگ ریشه در تهاجم دارند، این افسانه را نقل می کند که تبار آن ها را می توان در صف طولانی دزدان نیز دنبال کرد. طبق سنت خانواده، آن ها حق انحصاری کلیدهای کلیسای مقبره مقدس را تا دوره عثمانی، زمانی که خانواده جوده حکم تقسیم مالکیت را دریافت کردند، حفظ کردند. گفته می شود
تا به امروز خاندان نسیبه معتمد هستند و با دریافت کلیدها از یکی از اعضای طایفه جوده، نسیبه آن ها را هر روز در حوالی سحر بهسرپرست کلیسای قبر مقدس تحویل می دهد. موشه امیراو، می گویدوقتی به سؤالی در مورد داشتن کلید توسط خانواده اش پاسخ منفی می دهد، نسیبه طعن می زند و می گوید: «نه، دیگر نیازی به کلیدداری نداریم. عیسی دیگر آنجا نیست.» پدربزرگ نسبیبه به طور همزمان با سه خانواده مختلف برجسته فلسطینی، ازدواج کرده است. شهابی می گویدبه دلیل دانش و فضیلت سرشناس بودند. درویش، خانواده قدرتمند الحسینی؛ و نشاشیبی. و به این ترتیب، به قول نسیبه: «در عرض چند سال [...] موفق شد چهار خانواده قدیم قدس را که دو نفر از آنها رقبای سختی بودند، به هم وصل کند.» زندگی نامه. نسیبه در دمشق، سوریه، از سیاستمدار مشهور اردنی، انور نسیبه متولد شد که یک دولتمرد برجسته در سیاست و دیپلماسی فلسطین و (بعد از ۱۹۴۸) فلسطینی-اردنی بود. مادر او، نزهه یعقوب الغصین، دختر رهبر سیاسی فلسطین یعقوب الغصین در رمله، در یک خانواده ثرتمند و سطح بالا که در وادی حنین (در حال حاضر شهر نس زیونا) زمین داشتند متولد شد. مادرش در سال ۱۹۴۸ فلسطین را ترک کرده بود تا از جن
گ دور شود و پدرش هنگام شرکت در جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین، هنگامی که زخمی می شود، پای خود را از دست می دهد. آنها چند سال بعد به قاهره نقل مکان کردند، جایی که پدرش در تشکیل اولین دولت فلسطین در تبعید شرکت کرد. هنگام بازگشت به قدس، او آنسوی سرزمین بی طرف و در چندصد یاردی عاموس عوز زندگی کرد. در خواندن خاطرات دومی از تربیت او، تفاوت های عمیق بین تجربیات مربوط به آنها در دوران کودکی در یک شهر متأثر شد. به خانواده آنها دارای زمین کشاورزی در کرامه بودند که او در تعطیلات تابستانی با رانندگی با تراکتور به آن ها کمک می کرد. کرامه قرار بود جایی باشد که در حافظه فلسطین به عنوان حمام خون استالینگراد فلسطینی شناخته شد. در زمان فتح کرانه باختری توسط نیروهای اسرائیلی در جنگ شش روزه، سربازان اسرائیلی خانه این خانواده در قدس را غارت کردند و همه میراث آن ها را به غارت بردند، اگرچه خودروی خانوادگی بعداً بازگردانده شد. چند ماه بعد، مقامات اشغالگر املاک ۲۰۰ هکتاری این خانواده در دره اردن را مصادره کردند. در پاییز ۱۹۶۷، نسیبه به تحصیل فلسفه در دانشکده کلیسای مسیح، آکسفورد پرداخت. در آنجا با آویشی مارگالیت و همچنین احمد ولیدی، ت
نها فارغ التحصیل فلسطینی دیگر در آن زمان، و پسر دانشمند برجسته ولید خالدی، دوست شد. این دوره با تحولات انقلابی دانشجویی همراه بود و در این زمان بود که احمد او را با پیچیدگی های جناح های سیاسی فلسطین آشنا کرد، که در "کتاب زندگی برایان" مونتی پایتون تقلید شده بود. تابستان هایی را که او در قدس گذراند، جایی که در سال ۱۹۶۸ تحصیل عبرانی را آغاز کرد، در کیبوتس هزورا کار می کرد، و سال بعد، برای خاموش کردن شعله های ناشی از بنیادگرایان مسیحی استرالیایی آماده شد، زمانی که مایکل روهان اقدام به سوزاندن مسجد الاقصی و آتش زدن منبر ۱۰۰۰ ساله حلب، معروف به منبر صلاح الدین کرد. در آکسفورد، نسیبه با لوسی آستین، دختر فیلسوف بریتانیایی جان لانگشاو آستین و بنیانگذار آینده سازمان غیردولتی خشونت زدایی و دموکراسی خاورمیانه ملاقات کرد. آنها در اواخر سال ۱۹۷۳ توسط مفتی اعظم بیت المقدس، سعدالدین جلال العلمی، به عقد هم درآمدند و چهار فرزند حاصل این ازدواج شد: سه پسر، جمال، آبسال، بورق و یک دختر، به نام نوزه. سری در آکسفورد بسیار جذب فلسفه زبانی شد که توسط لودویگ ویتگنشتاین معرفی شده بود و توسط آستین توسعه یافت. پس از اتمام تحصیل در آکسفو
رد، او یک سال را در مؤسسه واربورگ لندن گذراند، پس از شنیدن سخنرانی عبدالحمید صبرا او به مطالعه مکتب اسلامی اولیه منطق دانان معتزلی، اندیشه غزالی و پیروزی گفتمانی دومی، که توسط مکتب الهیات اشعری تدوین شده کشانده شد. پس از مدت کوتاهی کار در ابوظبی، نسیبه مطالعات دکتری خود را در زمینه فلسفه اسلامی از دانشگاه هاروارد در پاییز ۱۹۷۴ آغاز کرد و دکتری خود را در سال ۱۹۷۸ به دست آورد. وی در سال ۱۹۷۸ برای تدریس در دانشگاه بیرزیت به کرانه باختری بازگشت (جایی که تا زمان تعطیلی دانشگاه از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ در انتفاضه اول به عنوان استاد فلسفه باقی ماند). وی همزمان در دانشگاه عبری در اورشلیم غربی، فلسفه اسلامی تدریس می کرد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، به سازماندهی اتحادیه معلمان در بیرزیت کمک کرد و سه دوره رئیس اتحادیه استادان و کارکنان آنجا بود. نسیبه همچنین یکی از بنیانگذاران اتحادیه کارکنان بخش آموزش کل کرانه باختری است. فعالیت سیاسی. سری نسیبه مدتهاست که به عنوان یک فلسطینی میانه رو در نظر گرفته می شود. در ژوئیه ۱۹۸۷، نسیبه و فیصل حسینی با موشه امیراف، یکی از اعضای حزب لیکود اسرائیل ملاقات کردند که از نخستین فلسطینیان برجسته ای بودند
که با یکی از اعضای راست اسرائیل ملاقات کردند. امیراو در حال آزمایش آب ها برای گروهی نزدیک به اسحاق شامیر نخست وزیر وقت، در مورد امکان ایجاد یک پیمان تاریخی با ساف و فتح بود. پس از سالها تلاش در جهت ایجاد یک دولت فلسطینی در کنار دولت اسرائیل، نسیبه، سال ۲۰۱۱ از راه حل دو دولت به عنوان یک «خیال» یاد کرد. در یک کشور "فلسطینی چه ارزشی دارد؟" (انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۱۱) او خواستار «آزمایش فکری» ایده یک کشور واحد شد که در آن اسرائیل تمام سرزمین ها را ضمیمه خود کرده و فلسطینیان «شهروندان درجه دو» با «حقوق مدنی اما نه سیاسی» بودند که در آن «یهودیان می توانستند کشور را اداره کنند در حالی که اعراب بتوانند در آن زندگی کنند.» این پیشنهاد خاص به عنوان پیشنهادی «غیرعادی» رد شده است. در طول این مدت، نسیبه از گام هایی در جهت دستیابی به این نسخه یا نسخه دیگر از راه حل تک دولتی، مانند دولت دو ملیتی صحبت کرده است. انتفاضه اول. نسیبه همچنین در زمان انتفاضه اول، رهبر مهمی بود که بیانیه اصول فلسطین را تألیف کرد و برای تقویت جنبش فتح در کرانه باختری تلاش نمود. نسیبه در نویسندگی اعلامیه استقلال فلسطینیان درون انتفاضه اول و ایجا
د ۲۰۰ کمیته سیاسی و ۲۸ کمیته فنی که به عنوان زیرساخت ابتدایی برای دولت آینده فلسطین در نظر گرفته شده بود، مشارکت کرد. اولین جنگ خلیج فارس. پس از شلیک موشک های اسکاد به تل آویو، نسیبه با مؤسسه اسرائیلی صلح اکنون روی یک رویکرد مشترک برای محکومیت کشتار غیرنظامیان در جنگ همکاری کرد. اما او در ۲۹ ژانویه ۱۹۹۱ دستگیر و تحت بازداشت اداری قرار گرفت و عملاً به مأمور عراقی بودن متهم شد. مقامات بریتانیایی و آمریکایی بازداشت را زیر سؤال بردند و دولت ایالات متحده از او خواست که یا باید متهم شود یا در غیر این صورت شبهه سیاسی بودن این بازداشت وجود دارد. او توسط عفو بین الملل به عنوان زندانی عقیدتی پذیرفته شد. و نامه های اعتراض آمیز از سوی دانشگاهیان از جمله پیتر استراسون، آیزایا برلین و هربرت هارت "به تایمز" نوشته شد. برخی از اسرائیلی ها گفتند که این اقدام به منظور بی اعتبار کردن نسیبه قبل از شکل گیری دیدگاه های بین المللی طراحی شده است. فلسطینیان این بازداشت را یک هشدار سیاسی دانستند که اسرائیل قصد مذاکره با هیچ رهبر فلسطینی را ندارد، هرچقدر هم که معتدل باشد. به عنوان مثال، صائب عریقات از دانشگاه النجاح گفت: «این پیامی است