Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ری رقیبی مانند "جمعیت صیانت عملگان" (به ترکی: Amele Siyanet Cemiyeti) تأسیس کرده و از آن ها حمایت کردند و کارگران را مجبور کردند که ان ها را بپذیرند. عضویت اجباری در سال ۱۹۲۲ یکی از دلایل اصلی شکست بزرگ اعتصاب کارگران تراموای شهری بود. پس از این شکست، حسین حلمیدستگیر شد و حزب نیز منحل شد. انشعابی در حزب منجر به تأسیس فرقه سوسیالیست مستقل (به ترکی: Müstakil Sosyalist Fırkası) شد که موفقیتی به دست نیاورد. فرقه سوسیالیست ترکیه تقریباً فقط در استانبول سازمان یافته بود. همین امر فاصله حزب را از کمالیست ها که جنبشی ملی را علیه اشغال آناتولی رهبری می کردند، و کمونیست هایی که برای اتحاد کارگران و سازمان ها تلاش می کردند حفظ می کرد. فرقه سوسیالیست ترکیه بیشتر یک اتحادیه کارگری بود تا یک حزب سیاسی.
فرقه سوسیالیست مستقل (به ترکی: Müstakil Sosyalist Fırkası) یک حزب سیاسی سوسیالیستی در ترکیه بود. این حزب در تابستان ۱۹۲۲ به دنبال انشعابی از فرقه سوسیالیست ترکیه تأسیس شد. بنیانگذار فرقه سوسیالیست مستقل راسم ساکر از رهبران اتحادیه های کارگری ترکیه بود. فرقه سوسیالیست مستقل در بین الملل کارگران سوسیالیست عضویت داشت.
فرقه کارگر نام یک حزب سیاسی است که گفته می شود در سال ۱۹۱۷ توسط ابوالقاسم لاهوتی در شهر کرمانشاه تأسیس شده است. اگرچه اطلاعات چندانی درباره این حزب و فعالیت هایش در کرمانشاه وجود ندارد، اما از آن به عنوان نخستین حزب کمونیست در ایران و تنها حزب کمونیستی یاد می شود که قبل از تأسیس حزب کمونیست ایران در دهه ۱۹۲۰ در داخل ایران تشکیل شده است. زمینه شکل گیری. نیروهای روسیه تزاری به فرماندهی ژنرال ، بیستون را در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۱۶ و کرمانشاه را در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۱۶ تسخیر کردند. آن ها در ۱۶ آوریل ۱۹۱۶ کرند و سرپل ذهاب و قصر شیرین را نیز به تصرف خود درآوردند. کرمانشاه تا فوریهٔ ۱۹۱۷ در اشغال روسیهٔ تزاری باقی ماند. در این زمان با وقوع انقلاب فوریهٔ ۱۹۱۷ نیروهای روس شروع به عقب نشینی کردند و از کرمانشاه خارج شدند. در این دوران نیروهای ارتش روسیه در کرمانشاه حضور داشتند. گفته می شود که در میان سربازان و افسران ارتش تزاری برخی از نیروهای انقلابی کمونیست حاضر بوده اند که به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه گرایش داشته اند. ابوالقاسم لاهوتی که در نیروهای ژاندارمری خدمت می کرده و درجه ماژوری داشته است، در کرمانشاه در تماس با این افر
ادِ نفوذی در ارتش روسیه تزاری تحت تأثیر عقاید کمونیستی قرار گرفته است. او در این دوره حزبی با نام فرقه کارگر با مشی کمونیستی تأسیس می کند.
زندگی بر روی می سی سی پی، خاطرات مارک تواین از روزهای حضور خود به عنوان رانندهٔ کشتی بخار در رودخانه می سی سی پی قبل از جنگ داخلی آمریکا است که در سال ۱۸۸۳ چاپ شد. این کتاب همچنین یک سفرنامه است؛ سفر او به رودخانه می سی سی پی از نیواورلئان به سنت پل، سال ها پس از جنگ داخلی آمریکا. بررسی اجمالی. کتاب با تاریخ مختصری از رودخانه که توسط اروپایی ها و آمریکایی ها گزارش شده آغاز می شود، و سفر اکتشافی کاوشگر اسپانیایی ارناندو د سوتو در سال ۱۵۴۲ را شرح می دهد. این داستان با حکایت هایی از آموزش دیدن مارک تواین به عنوان یک رانندهٔ کشتی بخار، نزد کشتیرانِ باتجربه ای به نام هوراس ای. بیکسبی ادامه می یابد. وی با علاقهٔ فراوان علم کشتیرانی بر روی رودخانهٔ همیشه در حال تغییر می سی سی پی را در بخشی که برای اولین بار در سال ۱۸۷۶ با عنوان «زمان های قدیمی در می سی سی پی» منتشر شد، توصیف می کند. اگرچه تواین در هنگام شروع آموزش ۲۱ ساله بود اما در این کتاب، خود را کمی جوان تر جلوه می دهد و از خود به عنوان نوپا و پسری یاد می کند که از خانه فرار کرده تا به دنبال شانس خود در رودخانه برود. در نیمهٔ دوم کتاب، مارک تواین سفر خود را سال
ها بعد از جنگ داخلی آمریکا با کشتی بخار از سنت لوئیس به نیواورلئان روایت می کند. او گسترش راه آهن، گسترش شهرهای بزرگ و جدید و گسترش کارخانه ها را توصیف می کند و مشاهدات خود در مورد حرص و طمع، از بین رفتن بعضی از شهرهای کوچکِ حاشیهٔ رود، اثرات جنگ و همچنین معماری بد را اضافه می کند. انتشار. این کتاب به طور همزمان در سال ۱۸۸۳ در ایالات متحده و بریتانیا منتشر شد. این اولین کتاب تایپ شده با ماشین تحریر بود که به ناشر ارسال شد. مارک تواین از ماشین تحریرش استفاده نکرد، اما منشی وی، ایزابل وی لیون، از روی دست نوشته تواین تایپ کرد. اقتباس های نمایشی. در سال ۱۹۸۰، این کتاب به عنوان یک برای تلویزیون عمومی آمریکا اقتباس شد. دیوید نل در نقش سام کلمنز (نام واقعی مارک تواین) و رابرت لانسینگ در نقش هوراس بیکسبی، رانندهٔ کشتی بخار که او را راهنمایی کرد، بازی کرد. در سال ۲۰۱۰، زندگی بر روی می سی سی پی به عنوان یک تئاتر موزیکال، با شعر داگلاس ام پارکر و موسیقیِ دنور کازادو اقتباس شد و در همان سال در کانزاس سیتیِ ایالت میزوری و دورکانتیِ ویسکانسین اجرا شد. در سال ۲۰۱۳، یک نمایش موسیقی از زندگی در می سی سی پی، توسط فیلیپ هال در
نیویورک اجرا شد. کارگردانی آن را سوزانا فریزر بر عهده داشت. چاپ در ایران. این کتاب در ایران برای اولین بار توسط انتشارات علمی و فرهنگی در سال ۱۳۴۷ و با ترجمهٔ ابوالقاسم حالت منتشر شد. همچنین در سال ۱۳۹۶برای سومین بار تجدید چاپ شد. در سال ۱۳۹۰ انتشارات ناژ نیز این کتاب را با ترجمهٔ کیومرث پارسای به چاپ رساند.
در رادیو، آشکارساز دستگاه یا مداری است که اطلاعات را از جریان یا ولتاژ فرکانس رادیویی مدوله شده استخراج می کند. این اصطلاح مربوط به سه دهه اول رادیو (۱۸۱۸–۱۹۱۸) است. برخلاف ایستگاه های رادیویی نوین که صدا (یک سیگنال صوتی) را بر روی یک موج حامل بدون وقفه منتقل می کنند، ایستگاه های رادیویی اولیه اطلاعات را توسط "رادیو تلگرافی ارسال می کردند". فرستنده روشن و خاموش می شد تا امواج رادیویی را برای دوره های زمانی بلند یا کوتاه تولید کند و پیام های متنی را در کد مورس بیان کند؛ بنابراین، گیرنده های رادیویی اولیه فقط باید وجود یا عدم وجود یک سیگنال رادیویی را تشخیص می دادند. دستگاهی که این عملکرد را در مدار گیرنده انجام می داد، "آشکارساز" نامیده می شد. انواع مختلف آشکارسازهای مختلف، مانند هم چسبیده، آشکارساز الکترولیتی، آشکارساز مغناطیسی و آشکارساز کریستال، در دوران تلگراف بی سیم استفاده می شد تا اینکه با استفاده از فن آوری لامپ خلاء جایگزین شد. آشکارسازهای مدولاسیون دامنه. آشکارساز پوش. فن اصلی به عنوان آشکارسازی پوش شناخته می شود. ساده ترین شکل آشکارساز پوش، آشکارساز دیودی است که از یک دیود متصل شده بین ورودی و خروجی
مدار، با یک مقاومت و خازن به صورت موازی از خروجی مدار به زمین تشکیل می شود و یک فیلتر پایین گذر را تشکیل می دهد. آشکارسازهای فرکانس و مدولاسیون فاز. آشکارسازهای AM نمی توانند سیگنال های FM و PM را دمدوله کند زیرا هردو دارای دامنه ثابت هستند. اما یک رادیو AM ممکن است صدای پخش FM را با پدیده آشکارساز شیب که وقتی رادیو کمی بالاتر یا کمتر از فرکانس نامی پخش تنظیم می شود، آشکار کند. آشکارساز فاز. آشکارساز فاز افزاره ای غیرخطی است که خروجی آن نشان دهنده اختلاف فاز بین دو سیگنال ورودی نوسانی است. آن دو ورودی و یک خروجی دارد: یک سیگنالِ مرجع به یک ورودی، و سیگنال مدوله شدهٔ فاز یا فرکانس به دیگری اعمال می شود. خروجی سیگنالی متناسب با اختلافِ فاز بین دو ورودی است. تفکیک کننده فاستر-سیلی. تفکیک کننده فاستر-سیلی یک آشکارساز FM است که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. آشکارساز متشکل از یک ترانسفورماتور با سَر وسط است که دو دیود در یک مدار یکسوساز تمام-موج DC را تغذیه می کند. آشکارساز نسبت. آشکارساز نسبت یکی از انواع تفکیک کننده فاستر-سیلی است، اما یک دیود در جهت مخالف هدایت می شود، و از یک سیم پیچ سوم در ترانس
فورماتور قبلی استفاده می کند. آشکارساز نسبت از پهنای باند عریض تری برخوردار است اما از تفکیک کننده فاستر-سیلی اعوجاج بیشتری دارد. آشکارساز متعامد (عمود برهم). در آشکارسازهای متعامد، سیگنال اف ام دریافتی به دو سیگنال تقسیم می شود. سپس یکی از این دو سیگنال از طریق یک خازن با راکتانس-بالا عبور داده می شود، که فاز آن سیگنال را ۹۰ درجه تغییر می دهد. این سیگنال با فاز-جابه جاشده به یک مدار ال سی اعمال می شود، که در فرکانس، «مرکزی» یا «حامل» مدوله نشده سیگنال FM تشدید می شود. اگر فرکانس سیگنال FM دریافت شده برابر با فرکانس مرکزی باشد، دو سیگنال اختلاف فاز ۹۰ درجه دارند و گفته می شود که آنها در «ربع فاز» هستند - از این رو نام این روش است. سپس دو سیگنال در یک دستگاه آنالوگ یا دیجیتال که به عنوان آشکارساز فاز عمل می کند، در هم ضرب می شوند؛ یعنی دستگاهی که خروجی آن متناسب با اختلاف فاز بین دو سیگنال است. در مورد سیگنال FM مدوله نشده، خروجی آشکارساز فاز - پس از فیلتر شدن خروجی؛ یعنی متوسط گیری در طول زمان - ثابت است؛ یعنی صفر است. با این حال، اگر سیگنال FM دریافتی مدوله شده باشد، فرکانس آن از فرکانس مرکزی متفاوت خواهد بو
د. در این حالت، مدار ال سی رزونانسی، فاز سیگنال حاصل از خازن را بیشتر تغییر می دهد، به طوری که کل تغییر فاز سیگنال، مجموع ۹۰ درجه اعمال شده توسط خازن و تغییر فاز مثبت یا منفی اعمال شده توسط مدار ال سی خواهد بود. اکنون خروجی آشکارساز فاز با صفر متفاوت خواهد بود و به این ترتیب، سیگنال اصلی که برای مدولاسیون حامل FM استفاده شده بود، بازیابی می شود. سایر آشکارسازهای FM. انواع کمیاب، اختصاصی یا منسوخ شدهٔ آشکارسازها عبارتند از: آشکارساز حلقه قفل شده فاز. آشکارساز حلقه قفل شده فاز برای انجام دمدولاسیون به شبکه LC انتخاب-فرکانس نیاز ندارد.
ماتریکس () در زیست شناسی، ماده یا بافتی همگن است که در فضای درونی سیتوپلاسم و ساختارهای درونی سلول های یوکاریوتی قرار دارد. ساختار بافت های همبند یک ماتریس برون یاخته ای است. ناخن و انگشتان از ماتریس رشد می کنند. ماتریس در بافت های گوناگون پیوندی یافت می شود. ماتریکس عموماً به عنوان ساختار ژله مانند به جای سیتوپلاسم در بافت پیوندی استفاده می شود. ماتریکس ها در سیتوپلاسم، میتوکندری، هسته سلول و سایر ساختارهای سلولی وجود دارد. ماتریس سیتوپلاسم (ماده اصلی آن هیالوپلاسم است) یک سیستم کلوئیدی پیچیده از پروتئین ها، اسیدهای نوکلئیک و پلی ساکاریدها است که قادر به تبدیل شدن از حالت مایع به ژله ای و برعکس است که می تواند در تشکیل غشای سلول و (ریزلوله) میکروتوبول ها شرکت کند. این ماده عمدتاً از پروتئین ها و آنزیم ها (۲۵-۲۰٪ پروتئین های سلولی، آنزیم های گلیکولیز، بازهای نیتروژن، اسیدهای آمینه، لیپیدها، متابولیسم قندها) تشکیل شده است. ماتریس ساختارهای سلولی را به یک کل پیوند می دهد، از فعل و انفعالات شیمیایی آن ها، انتقال نوکلئوتیدها، اسیدهای چرب، قندها، تبادل یونی و تجمع مواد ذخیره سازی اطمینان حاصل می کند. ماتریس میتوکن
دری یک توده نیمه مایع ژلاتینی با ساختار ریز متشکل از حدود ۵۰٪ پروتئین و حاوی DNA و ریبوزوم های میتوکندری است. برعکس، در میتوکندری با تعداد زیادی آبریزش ضعیف توسعه یافته است.
چن ون-هوئی (، زاده ۲۳ فوریه ۱۹۹۷) وزنه بردار زن اهل تایوان است.
جورجا بوردینیون (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
سعید صفرزاده (زاده ) دوچرخه سوار اهل ایران است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم دوچرخه سواری شهرداری تبریز و تیم دوچرخه سواری پتروشیمی تبریز اشاره کرد. او از اعضای تیم ملی ایران در المپیک توکیو بود.
امیر کلاهدوز (زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۷۱) دوچرخه سوار اهل ایران است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری پتروشیمی تبریز اشاره کرد.
لیلیا آخایمووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل روسیه است. آخایمووا نماینده کمیته المپیک روسیه در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود و در مسابقات تیمی مدال طلا گرفت. او دو بار به مدال مدال نقره جهانی در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ و به همراه تیم روسیه به قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۸ دست یافته هست. آخایمووا همچنین شش بار موفق به کسب مدال یونیورسیاد شد.
گریس مک کالم (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
جسیکا فون بردو-ورندل (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
ایدرین لایل (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
سابین شوت-کری (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
شارلوت فرای (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
کنیوت اولاف آماس (; ) سیاستمدار، روزنامه نگار، نویسنده، زندگی نامه نویس و فیلسوف نروژی از حزب محافظه کار (این کشور) است. آماس دارای مدرک آکادمیک فلسفه است. وی تز فوق لیسانس خود را در مورد لودویگ ویتگنشتاین در دانشگاه برگن به پایان برد و متعاقباً تز پی اچ دی خود را در مورد اولاف اچ هاوگ نوشت. او روزنامه نگار روزنامه «برگنز تایدنده» نروژ بود و از ۲۰۰۶ در روزنامه آفتن پوستن مشغول به کار شد و در ۲۰۰۸ ویراستار بخش مناظره روزنامه شد. آماس از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ سردبیر انتشارات دانشگاه اسکاندیناوی بود و از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ ویرایشگر مجله سامتیدن شد. آماس در ۲۰۱۳ به عنوان وزیر امور فرهنگ و امور کلیسا در کابینه ارنا سولبرگ انتخاب شد.
حسین رحمانی (زادهٔ ۲۶ مه ۱۹۹۷) در استان تهران بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دروازه بان برای باشگاه راه آهن تهران در لیگ بازی می کند.
مالو باوانیشته یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Kovin municipality واقع شده است. مالو باوانیشته ۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
دیان گئورگیفسکی (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل مقدونیه شمالی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
عملیات دروازه سپیده دم () تلاش ارتش میهنی لهستان جهت آزادسازی شهر ویلنیوس از اشغال آلمان نازی بود که به دلیل تهاجم ویلنیوس توسط شوروی در حال عقب نشینی قوای خود بودند. این عملیات بخشی از خیزش ملی لهستانی ها طی عملیات تندباد بود و از ۷ تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۴ به طول انجامید. این عملیات با هدف تبلیغاتی انجام گرفت تا لهستانی ها بتوانند با آزادسازی ویلنیوس پیش از رسیدن ارتش سرخ ادعای خود بر این شهر را حفظ کنند اما عملیات نتوانست به اهداف خود برسد. آماده سازی خیزش. در ۱۲ ژوئن ۱۹۴۴ تادئوس کوموروسکی که فرمانده کل قوای ارتش میهنی بود فرمان آماده سازی نقشه های لازم جهت آزادی ویلنیوس از اشغال آلمان را صادر کرد. واحدهای ارتش میهنی در ویلنیوس و ناواریداک طرح هایی را ارائه دادند که بر اساس آن شهر باید پیش از رسیدن قوای شوروی آزاد می گشت. سرهنگ دوم الکساندر کشژانوسکی که فرمانده ارتش میهنی در ناحیه ویلنیوس بود تصمیم گرفت که تمام واحدهای پارتیزانی شمال لهستان را برای عملیات جمع کند تا قیام از درون و بیرون شهر آغاز شود. عملیات دروازه سپیده دم قرار بود طی آشفتگی نیروهای آلمانی در هنگام نزدیک شدن واحدهای ارتش سرخ به ویلنیوس انجام شود.
نیروهای آلمانی مواضع مستحکمی را در شهر داشتند و در ۲۶ ژوئن طرح عملیات دروازه سپیده دم شماره ۱ که شامل ایده های کلی آزادسازی شهر بود به کشژانوسکی ارائه شد. بر اساس این طرح نیروهای لهستانی به ۵ گروه عمده تقسیم می شدند و تهاجم اصلی از سمت شرق و جنوب شرقی در ۸ ژوئیه با نزدیک شدن قوای ارتش سرخ آغاز می گشت. عملیات های رزمی. از آنجایی که ارتش سرخ با سرعت زیادی در حال نزدیک شدن بود، فرماندهان لهستانی تصمیم گرفتند تا عملیات را زودتر شروع نمایند. توان لهستانی ها روی کاغذ بین ۱۰ تا ۱۵ هزار پارتیزان بود که بسیاری از ایشان به خوبی مسلح شده و تجربه نظامی پیشینی داشتند. اما در عمل، بسیج به موقع نیروها برای نبرد ویلنیوس کار سختی بود. بعضی از واحدهای لهستانی از نواحی دیگر در حال حرکت به سمت شهر بودند و کیلومترها با آن فاصله داشتند و بسیاری از واحدهای دیگری لهستانی نیز در مسیر حرکت به سمت شهر با واحدهای آلمانی که در حال عقب نشینی بودند درگیر شده بودند. در نهایت تنها ۴ تا ۵ هزار سرباز توانستند تا نیمه شب ۷ ژوئیه در اطراف شهر مستقر گردند. در همین حال مواضع آلمانی ها در داخل شهر ویلنیوس که یک مرکز مهم حمل و نقل بود و تبدیل به «دژ
شهر» گشته بود مستحکم و تقویت شده و مهم تر از همه آنکه نیروهای آلمانی از تهاجم لهستانی ها اطلاع داشتند که این امر اصل غافلگیری را از ارتش میهنی می گرفت. تهاجم لهستانی ها در صبح ۷ ژوئیه به سرعت توسط مدافعین شهر دفع شد تا آنکه در اواسط روز اولین واحدهای زرهی از جبهه سوم بلاروس به میدان نبرد رسیدند. با رسیدن قوای شوروی تا هنگام پایان نبرد در ۱۳ ژوئیه واحدهای لهستانی و ارتش سرخ همراه با یکدیگر جنگیدند. نیروهای اصلی شوروی که شامل ۱۰۰ هزار سرباز به همراه پشتیبانی هوایی و زرهی بودند در ۸ ژوئیه به نزدیکی شهر رسیدند. در ۱۰ ژوئیه نخستین موفقیت ها برای لهستانی ها حاصل گشت و آن ها توانستند با گذشتن از رود نریس وارد شهر شوند. طی روزهای بعد نبرد سنگینی در درون شهر شکل گرفت که در نتیجه آن نیروهای آلمانی حاضر در شهر بسیار تضعیف شدند. آلمانی ها که می دانستند دیگر امکانی برای دفاع از شهر ندارند به فرماندهی ژنرال راینر اشتاهل در تاریکی شب ۱۳ ژوئیه شهر را تخلیه نمودند. نتایج. به محض پایان نبرد، فرماندهان شوروی انحلال فوری واحدهای لهستانی را خواستار شدند. سرهنگ الکساندر کشژانوسکی که فرماندهی واحدهای لهستانی را به عهده داشت به نیر
وهایش فرمان داد تا به سمت جنگل های رودنیکا حرکت کنند و خود نیز به سرفرماندهی ژنرال آیوان چرنیاکوفسکی که فرمانده جبهه سوم بلاروس بود رفت. شوروی به کشژانوسکی وعده داده بود که بدون هیج پیش شرطی در تجهیز نیروهای لهستانی کمک خواهد کرد اما در ۱۶ ژوئیه که کشژانوسکی جهت امضا قراداد بار دیگر به سرفرماندهی ارتش سرخ رفت، او و تمام همراهانش دستگیر شدند. در همین زمان نیروهای لهستانی که در حال حرکت به سمت جنگل های رودینکا بودند توسط هواپیماهای شوروی مورد حمله قرار گرفتند. به نیروهای لهستانی که توانستند خود را به جنگل ها برسانند دستور داده شد تا به سمت گرودنو و بیاویستوک حرکت کنند یا آنکه خود را در همان محل پنهان نمایند. سربازان شوروی هم با اشتیاق به شکار سربازان لهستانی می پرداختند و بیش از ۵۷۰۰ سرباز لهستانی را دستگیر نمودند که سربازان معمولی به وارنیای و افسران به ریازان منتقل شدند. تعدادی از این سربازان به سپاه اول لهستان که زیر نظر شوروی اداره می شد پیوستند و باقی نیز به صورت اجباری در ارتش سرخ ادغام شدند. کسانی که در برابر این ادغام مقاومت نمودند و نمی خواستند به شوروی سوگند وفادارای بخورند نیز به گولاگ ها فرستاده شدن
د تا آنکه در ۱۹۴۷ با عفو عمومی آزاد شدند. هیچ یک از اتفاقاتی که در ویلنیوس افتاد به اطلاع افکار عمومی مردم در غرب نرسید و به موجب حکمی که وزارت اطلاعات بریتانیا داده بود رسانه های بریتانیایی اخبار مربوط به اعمال شوروی را سانسور می نمودند. بریتانیا و ایالات متحده که در آن زمان متحد شوروی بودند علاقه ای نداشتند تا اخباری را منتشر نمایند که به دیدگاه کلی مردم مبتنی بر اینکه شوروی رهایی بخش اروپا از شیطان فاشیسم است آسیب بزند. لهستان در کنفرانس تهران سرزمین های شرقی خود را به شوروی واگذار کرده بود اما هیچ یک از سربازان لهستانی که در ویلنیوس می جنگیدند از این مسئله مطلع نبودند.
هانه اسکارتفایت (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، حقوق دان و کارشناس سیاسی نروژی است. او در اسلو در یک خانواده روزنامه نگار و ویراستار روزنامه و مجله متولد شد. وی ناشر آندرئاس اسکارتفایت می باشد. او روزنامه نگار روزنامه های آربیدر بلادت و "وردنس گانگ" است. اسکارتفایت در ۱۹۹۹ دیپلم روزنامه نگاری خود را اخذ کرد و در ۲۰۱۲ جایزه قلم طلایی را از جامعه ریکسمال دریافت نمود.
لین یون-جو (؛ زادهٔ ) بازیکن تنیس روی میز اهل چین تایپه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال برنز شده است.
چنگ آی-چینگ (; ) بازیکن تنیس روی میز زن اهل تایوان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
متیل بی سولفات یک ترکیب شیمیایی با فرمول مولکولی CH4O4S است. این ترکیب مونو متیل استرِ سولفوریک اسید است. اهمیت این ماده از این جهت است که ماده واسطه در هیدرولیز واکنشگر مهم دی متیل سولفات، (CH3)2SO4 محسوب می شود: متیل بی سولفات یک اسید قوی است: متیل بی سولفات در فرمولاسیون برخی ترکیبات دارویی کاربرد دارد، که در این موارد به طور معمول به عنوان متیل سولفات نیز شناخته می شود.
هاروکا آگاتسوما (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
مانا آتسومی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یاماتو فوجیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است.
یوکا ایچیگوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
هودوکا هارادا (؛ زادهٔ بازیکن سافت بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
نایو کیوهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
هیتومی کاواباتا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
سایاکا موری (، زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۸ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است.
مینوری نایتو (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات المپیک تابستانی ۲۰۲۰ برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ساکی یامازاکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است.. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یو یاماموتو (، زاده ۲۰ اوت ۱۹۸۸) بازیکن سافت بال اهل ژاپن است.
شنبه داران یا سبتیون از به پا داشته شدن روز سبت در مسیحیت ، مطابق با ده فرمان دفاع می کند. مراعات روز یکشنبه به عنوان روز عبادت و استراحت نوعی از شنبه داری در روز اول است ، دیدگاهی که در طول تاریخ توسط فرقه های غیرمطالب ، مانند جماعت طلبان ، پروتستان ها ، متدیست ها و بپتیست ها و همچنین بسیاری از اسقفی ها بشارت داده می شد. در میان شنبه داران یکشنبه (شنبه داران روز اول) ، بزرگداشت روز خداوند اغلب به شکل شرکت در مراسم عبادت صبح روز یکشنبه ، دریافت تعلیمات مسیحی از طریق مدرسه یکشنبه ، انجام اعمال رحمانی (مانند تبشیر ، بازدید از زندانیان در زندان ها و عیادت از بیمار در بیمارستان) ، و شرکت در مراسم عبادت یکشنبه عصر ، و همچنین خودداری از خرید روز یکشنبه ، کار خادمانه ، ورزش ، دیدن تلویزیون و غذا خوردن در رستوران ها است. تأثیر شنبه داری روز اول در فرهنگ غربی با اعمال مانند قوانین آبی یکشنبه آشکار می شود.
گتو شدلتسه گتویی یهودی در جریان جنگ جهانی دوم بود که توسط آلمان نازی در شهر شدلتسه در لهستان اشغالی، ۹۲ کیلومتری شرق ورشو، تأسیس شد. حدود ۱۲٬۰۰۰ یهودی لهستانی در شرایط بسیار بدی در این گتو به منظور بهره کشی اقتصادی و کار اجباری نگه داشته می شدند. با آغاز ۲۲ اوت ۱۹۴۲ در کشنده ترین مرحله از هولوکاست در لهستان اشغالی، حدود ۱۰ هزار یهودی در این گتو گردآورده شده - مردان، زنان و کودکان - و درون قطارهای هولوکاست به اردوگاه مرگ تربلینکا تبعید شدند. هزاران یهودی از گتوهایی در شهرها و روستاهای دیگر به آنجا آورده شده بودند. در مجموع، کمینه ۱۷ هزار یهودی در روند برچیدن گتو نابود شدند. در دستگیری های خانه به خانه، صدها یهودی، از جمله کارکنان و بیماران بیمارستان یهودیان، در دم مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. بیش از ۱۵۰۰ تن به طور موقت از مرگ به این دلیل رهایی یافتند تا به تأمین نیروی کار برده برای پنج اردوگاهی که در محل ایجاد شده بود ادامه دهند. آنها نیز پیش از پایان سال ۱۹۴۲ به تربلینکا تبعید شدند. تنها چند صد یهودی تا هنگام خروج آلمان از شدلتسه با پنهان شدن زنده ماندند. تاریخچه. پیش از تهاجم به لهستان، یهودیان حدود ۵۰ درصد
از جمعیت ۳۰٬۰۰۰ نفری این شهر را تشکیل می دادند. زندگی یهودیان در شدلتسه در دوره میان دو جنگ رو به رشد گذاشت. بسیاری از سازمان های یهودی و همچنین چاپخانه ها، فروشگاه های کتاب و موسسات تجاری به وجود آمدند. ده ها نانوایی، کارخانه، مغازه های فلزکاری و جواهرات یهودی پدید آمدند. تقریباً همه تجارت در دست یهودیان بود و این مسئله گهگاه موجب اختلافات کارگری می شد. در هنگام تهاجم به لهستان، لشکر زرهی کمپف آلمان در ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۹ پس از نبردی سخت در امتداد رود بوگ با ارتش مودلین لهستان برخورد کرد که منجر به تسلیم دومی در زمانی کوتاه شد. شدلتسه چندین بار توسط لوفت وافه بمباران شد. در اکتبر، تعقیب یهودیان توسط دولت جدید آلمان با دستگیری ۵۰ فرد برجسته آغاز شد. در اواخر نوامبر دستور ایجاد شورای "یودنرات" یهودی صادر شد. در میان ۲۵ عضو آن ایتزاک ناخوم واینتراوب (رئیس؛ رئیس سابق بیمارستان یهودیان)، هرش آیزنبرگ (نایب رئیس) و هرز تننباوم (منشی، رابط با گشتاپو) حضور داشتند. در شب کریسمس، نازی ها کنیسه شهر را در حالی به آتش کشیدند که آوارگان یهودی در درون آن حضور داشتند. بیش از هزار یهودی اخراج شده از کالیش در سال ۱۹۴۰ به شدلتسه ت
بعید شدند، و به هموطنان خود از ووچ و پابیانیتسه که در آن هنگام به رایخس گائو وارته لاند ضمیمه شده بودند، پیوستند. به منظور ایجاد رعب و وحشت در محله های پرجمعیت، گردان های پلیس نظم آلمان اقدام به تیراندازی ۳ روزه به ساکنان در مارس ۱۹۴۱ کردند. برپایی رسمی یک گتو در شدلتسه در ۲ اوت ۱۹۴۱ اعلام شد. به تعداد کمتری از لهستانی های غیریهودی که در مناطق تعیین شده زندگی می کردند دستور داده شد که پیش از ساعت ۸ بعد از ظهر در ۶ آگوست خانه های خود را ترک کنند. به خانواده های یهودی (بیش از نیمی از جمعیت شهر) دو هفته فرصت داده شد تا همراه با کولی ها در آنجا اقامت گزینند. منطقه گتو شامل چندین بخش کوچک شهر و بیش از دوازده خیابان در مرکز شهر در شمال میدان قدیمی بود. [۷] گتو با حصار سیم خاردار محاصره شد و در ۱ اکتبر ۱۹۴۱ با داشتن تنها سه دروازه که توسط گشت های نازی محافظت می شد، ارتباط گتو با جهان بیرون قطع شد.
بیلی روبینوری () در پزشکی نوعی ناهنجاری است که در آن میزان بیلی روبین کونژوگه در ادرار بیش از حد است و تشخیص داده می شود. اصطلاح بیلی اوریا به بیلی روبینوری بسیار شبیه است، اما عمومی تر است. این اصطلاح به وجود هرگونه رنگدانه صفراوی در ادرار اشاره دارد. بیلی روبین کونژوگه در ادرار در ناهنجاری بیلی روبینمی در حدود ۳۰-۳۴ میلی مول در لیتر یا ۲۰ میلی گرم در دسی لیتر تشخیص داده می شود. در این غلظت بیلی روبین کونژوگه در خون به صورت عنوان زردی غشاهای مخاطی و صلبیه ظاهر می شود. علل. شایع ترین علت بیلی روبینوری، بیماری سلول های کبدی است. علل نادرتر عبارتند از اختلالات ارثی، مانند سندرم دوبین جانسون و سندرم روتور. اگرچه سندرم گیلبرت و سندرم کریگلر-نجار با افزایش بیلی روبین در سرم مشخص می شوند، بیلی روبین در این اختلالات ارثی کونژوگه نیست و در نتیجه از طریق ادرار دفع نمی شود. افزایش استرکوبیلین (اوروبیلین) در مدفوع و ادرار ناشی از افزایش همولیز درون سلولی گلبول های قرمز است. تشکیل یک بیلی روبین غیر کونژوگه وارد روده، می دهد تعداد زیادی از stercobilinogen (urobilinogen). آخرین بار جذب خون می شود و به ادرار می رود.
تپه قلعه کش مربوط به عصر آهن و عصر برنز است و در شهرستان آمل، بخش دابودشت، در حاشیه غربی و جنوب غربی روستای قلعه کش قرار دارد. قلعه کش یکی از محوطه های بزرگ پیش از تاریخ شمال ایران با مساحت ۱۷ هکتاری که با ارتفاع ۱۱ متر از زمین های اطراف واقع گردیده است. کاوش. تپه قلعه کش طی سه فصل در سال های ۱۳۸۷، ۱۳۸۸ و ۱۳۹۱ توسط باستان شناسان آملی با مشارکت باستان شناسان آلمانی، کارشناسان و دانشمندان لهستانی کاوش شده است. آثار. گور انسانی و حیوانی. تاکنون از لایه های عصر مفرغ محوطه قلعه کش در مجموع ۱۲ تدفین از گمانه لایه نگاری شناسایی شده است که اکثر این تدفین ها حدود ۸ تدفین متعلق به کودکان و خردسالان و مابقی که۴ تدفین است متعلق به بزرگسالان است. در کاوش ها پیکره حیوانی در بخش شمالی تپه یافت شد. این پیکره که یک پا و بدنه آن سالم مانده، به شکل گاو نر است. در بخش شرقی تپه و در فاصله ۳۰۰ متری از آن یک تدفین انسانی بدست آمد. این تدفین در جهت شرقی-غربی قرار گرفته و سر آن احتمالاً بر روی یک تخته سنگی قرار داشته است. این تدفین بصورت چمباتمه ای بوده، طوریکه پاها کاملاً به سمت شکم جمع شده، همچنین انگشتان دست راست برروی دست چپ و زی