Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یادگاری نام آلبوم موسیقی اثر سیاوش قمیشی است که در سال ۱۳۸۹ منتشر شد، شامل ۱۰ قطعه است و آهنگسازی تمام قطعات برعهدهٔ سیاوش قمیشی بوده است. عوامل. تنظیم کنندگان این آلبوم عبارت اند از: فرد میرزا، خشایار احمدیه، نیما وارسته، مسعود فولادی و الیاس شیرزاد. ترانه سرایان این آلبوم عبارت اند از: کوروش سمیعی، شایان جعفرنژاد، صفا لطفی، شبنم حکیم هاشمی، محسن شیرالی، افشین مقدم، زینب علاقه، ساحارا منادی، مسعود هوشمند
دوروتی ایدی (به انگلیسی: Dorothy Eady) معروف به " اُم ستی "، موزه دار معبد ستی اول و باستان شناس بریتانیایی بود. شهرت او بیشتر به خاطر سخنانش در مورد زندگی گذشته اش در دوران مصر باستان به عنوان راهبه معبد ستی است. زندگی و کار او موضوع بسیاری از مقاله ها، مستندهای تلویزیونی و زندگی نامه ها بوده است. مقاله ای در نیویورک تایمز در سال ۱۹۷۹ داستان زندگی او را "یکی از جذاب ترین و متقاعد کننده ترین تاریخ مورد مدرن تجدید تنوع در جهان غرب" توصیف کرد. اوایل زندگی. دوروتی لوئیز ایدی در سال ۱۹۰۴ در لندن در یک خانواده طبقه متوسط ایرلندی به عنوان تنها فرزند روبن ارنست ایدی، استاد خیاط و کارولین مری (فراست) ایدی، به دنیا آمد و در یک شهر ساحلی بزرگ شد. در سن سه سالگی، پس از سقوط از پله ها، از هوش رفت و پس از معاینه توسط پزشک خانواده، پزشک به پدر و مادرش گفت که متأسفانه او مرده. و به طبع پزشک به دنبال پیگیری جواز فوت او رفت و بعد از بازگشت متوجه شد دوروتی زنده است! و بعداز بهوش آمدن اولین سخنی که گفت این بود «مرا به خانه ام ببرید» با آنکه او در خانه پدر و مادرش و آن منزلی که در آن به دنیا آمده بود حضور داشت. از آن لحظه شروع ب
ه رفتارهای عجیب و غریب کرد و درخواست کرد که او را «به خانه ببرند». او همچنین به سندرم لهجه خارجی مبتلا شده بود. این باعث مشکلاتی در اوایل زندگی او شد. معلم مدرسه او خواست که والدینش او را از کلاس دور نگه دارند، زیرا او مسیحیت را با مذهب مصر باستان «خلفا» مقایسه کرده بود. وی پس از آنکه از خواندن سرودی که در آن دعا می کنند «خداوند مصری ها را نفرین کند ،» امتناع کرد از مدرسه دخترانه دالویچ اخراج شد. بازدیدهای منظم وی از تجمعات کاتولیک، که دوست داشت زیرا یادآور «مذهب کهن» بود، پس از بازجویی و دیدار با پدر و مادرش توسط کشیش خاتمه یافت. پس از آن او پدر و مادرش که برای بازدید از موزه بریتانیا و مشاهده عکس ها در تالار نمایشگاه معابد پادشاهی نیوجرسی رفته بودند، دوروتی جوان با صدای بلند گفت: "اینجا خونهٔ منه!" اما "درختان کجا هستند؟ باغها کجا هستند؟" این معبد متعلق به ستی اول، پدر رامسس بزرگ بود. او در اطراف سالن های اتاق های مصر، "در میان مردمانش" دوید، و پای تک تک تندیس ها را بوسید. بعد از این سفر، او از هر فرصتی برای بازدید از اتاقهای موزه بریتانیا استفاده کرد. در آنجا، وی سرانجام با E. A. Wallis Budge ملاقات کرد، ک
ه با شور و شوق او را به مطالعه و تحقیق خط هیروگلیف تشویق کرد. اوایل جنگ جهانی اول مجبور به ترک خانه شد و به خانه مادربزرگ خود در ساسکس انگلستان نقل مکان کرد. در آنجا، او تحصیلات خود را در مورد مصر باستان در کتابخانه عمومی Eastbourne ادامه داد. وقتی پانزده سال داشت، بازدیدهای شبانه را از مومیایی فرعون ست اول تعریف می کرد. رفتار او، همراه با راه رفتن در خواب و کابوس، باعث شد او چندین بار در آسایشگاه ها بستری شود. هنگام ترک مدرسه در شانزده سالگی، وی به موزه ها و اماکن باستان شناسی در سراسر انگلیس، که توسط تحقیقات پدرش در صنعت سینمای پررونق در سراسر کشور تسهیل شده بود، بازدید کرد. اdدی در مدرسه هنر پلیموث به صورت پاره وقت دانش آموز شد و شروع به جمع آوری آثار باستانی مصر کرد. در دوره حضور در پورتسموث، او بخشی از گروه تئاتر شد که به مناسبت نمایش داستانی و داستانی اوزیریس به اجرای نمایشنامه پرداخت. او نقش ایزیس را بر عهده گرفت و براساس ترجمه اندرو لانگ، افسوس مرگ اوزیریس را خواند: فریاد می زنیم اوزیریس مرده است، سر به تاسف بینداز. نور دنیا را ترک کرده است، جهان خاکستری است. آسمان پر ستاره از تاریکی بی فروغ شده. فریا
د ما این است اوزیریس، درگذشت. اشک می ریزید، ستاره می میرد، آتش میفروزد، رودخانه ها می ریزند. ای فرزندان نیل، بگریید - زیرا پروردگارتان مرده است. در سن بیست و هفت سالگی، او با یک مجله روابط عمومی مصری کار خود را در لندن آغاز کرد، و برای آن مقاله نوشت و کارتون کشید که نشان دهنده حمایت سیاسی وی از یک مصر مستقل است. در این دوره وی با همسر آینده اش امان عبدالمگوید، دانشجوی مصری که با وی که هنگام بازگشت به خانه هم مسیر بود، ملاقات کرد. مهاجرت به مصر. در سال ۱۹۳۱ به دنبال امان عبدالمگوید به مصر رفت. او آموزگار زبان انگلیسی بود و از او خواست که با او ازدواج کند. هنگام ورود به مصر، او زمین را بوسید و اعلام کرد که به خانه آمده است تا بماند. این زوج در قاهره ماندند و خانواده شوهرش نام مستعار "Bulbul" (بلبل) را به او دادند. پسر آنها به نام Sety نامگذاری شده است، که از آن نام محبوب او 'Omm Sety' گرفته شده است (مادر Sety) پس از ملاقات احتمالی با دبیر جورج ریزنر، که دربارهٔ توانایی ظاهری او در جذابیت مارها اظهار نظر کرد و به او گفت که طلسم هایی دربارهٔ چنین قدرت هایی در ادبیات مصر باستان مصر وجود دارد، ام ستی از هرم سلسله پ
نجم یوناس بازدید کرد. کلاوس بائر هنگام تقدیر از وی در سفر به ساکارا، در اوایل دهه ۵۰، هنگام تقدیم وی به یاد آورد که او «پیش از ورود به هرم یونس، کفشهای خود را بیرون آورد.» وی همچنان در این مدت گزارش های مختلف و تجارب خارج از بدن را گزارش می داد، که باعث ایجاد اصطکاک با خانواده طبقه متوسطی که با آن ازدواج کرده بود می شد. همکاری با سلیم حسن و احمد فخری. در سال ۱۹۳۵، دوروتی ایدی هنگامی که مشغول تدریس در عراق بود، از همسرش جدا شد. پسر آنها ستی با او ماند. دو سال پس از قطع شدن ازدواج، وی به زندگی در نظلات السمان در نزدیکی اهرام جیزه رفت و در آنجا با سلیم حسن باستان شناس مصری دپارتمان آثار باستانی دیدار کرد که وی را به عنوان دبیر و داماد خود استخدام کرد. او نخستین کارمند زن بخش بود و به نفع حسن بود. به گفته باربارا لسکو، "او به دانشمندان مصری بویژه حسن و فخری کمک بزرگی کرد، و انگلیسی خود را تصحیح کرد و مقالات انگلیسی زبان را برای دیگران نوشت، بنابراین این زن انگلیسی ضعیف با تحصیل در مصر به یک زن درجه اول و پرفروش و با استعداد تبدیل شد. نویسنده ای که حتی تحت نام خود، مقالات، مقاله ها، تک نگاری ها و کتابهایی با طیف،
شوخ طبعی و ماده عالی تولید کرده است. " وی به واسطه علاقه شدید وی به آثار باستانی، بسیاری از مصریان شناس معروف دوره را ملاقات و دوست داشت. ام ستی چنان سهم بسزایی در کارهای حسن گذاشت که پس از مرگ وی توسط احمد فخری در حین کاوشهای خود در داشور به کار درآمد. حسن مجلل حسن، ده جلدی «حفاری های در جیزه»، «ذکر ویژه ای، با قدردانی صمیمانه» را به Dorothy Eady برای کار ویرایش، ترسیم، فهرست بندی و تألیف خود ارائه می دهد. او از این دانشمندان فنون باستان شناسی را یادگرفت، در حالی که از تخصص وی در سلسله مراتب و نقاشی بهره می برد. در این مدت او نماز می خواند، مکرراً به خدایان مصر باستان می پرداخت، و غالباً شب را در هرم بزرگ می گذراند. ادی به دلیل شایعات دهکده تبدیل شد زیرا او نماز شب و تقدیم هوروس در ابوالهول بزرگ می کرد. با این حال او همچنین بخاطر صداقتش در پنهان کردن ایمان واقعی خود به خدایان مصری، توسط روستائیان مورد احترام قرار گرفت. او نسبت به آیین های مذهبی دیگران حساس بود و در ماه رمضان با اهالی مسلمان روزه می گرفت و در کریسمس با مسیحیان جشن می گرفت. ارتباطات وی با کارگران و خانواده های آنها تجربه دست اول زندگی معاصر مص
ر را به وی داد. او یک موضوع مشترک را مشاهده کرد که به تمام دوره های تاریخ مصر می پیوندد. فرعونی، یونانی-رومی، مسیحی و اسلامی. این موضوع نیل بود که زندگی مردم را در بسیاری از سطوح متحرک می کرد. کوچ به ابیدوس. پروژه تحقیق هرم داشور احمد فخری در اوایل سال ۱۹۵۶ خاتمه یافت و دوروتی ایدی را بیکار گذاشت. فخری به وی پیشنهاد کرد که از هرم بزرگ را بالا رود؛ و هنگامی که به اوج رسیدی، به سمت غرب بپیچ، خود را به خدای اوزیریس معرفی کن و از او بپرس " به کجا می روی؟ ". او به دوروتی پیشنهاد کرد که بتواند شغل پردرآمدی را دردفتر سوابق قاهره بگیرد یا یک موقعیت ضعیف در ابیدوس به عنوان یک طراح زن. او دومی را انتخاب کرد. او گزارش داد که Seti I این اقدام را تأیید کرده است. او ادعا کرد که "چرخ سرنوشت" در حال چرخش است و این دوره زمان خواهد برد اگر او پاکدامن بود، اکنون گناهان باستانی بنتریشیت را خنثی می کرد. در ۳ مارس ۱۹۵۶، پنجاه و دو ساله ام سوتی به عبیدوس رفت. او در عربت آبیدوس خانه ای را بنا کرد که در گهواره کوه پگا گپ نشسته است. مصریان باستان معتقد بودند که این کوه منجر به آمانتی و زندگی پس از مرگ شده است. در اینجا بود که او به نا
م «ام ستی» خوانده شد، زیرا در روستاهای مصر مرسوم بود که به نام فرزند بزرگتر خود به مادری مراجعه کنند. آبیدوس برای او از اهمیت ویژه ای برخوردار بود، زیرا در آنجا بود که او معتقد بود که بنتراشت در معبد ستی زندگی کرده و خدمت کرده است. وی پیش از این زیارتگاه های کوتاهی به سایت کرده بود، که در طی آن دانش پیشرفته خود را نشان داده بود. در یکی از این سفرها به معبد، بازرس ارشد بخش آثار باستانی، که از ادعاهای او اطلاع داشت، تصمیم گرفته بود با درخواست از وی بخواهد در تاریکی کامل در نقاشی های دیواری خاصی ایستاده، او را آزمایش کند. به او دستور داده شد که آنها را براساس دانش قبلی خود به عنوان کشیش معبد، شناسایی کند. او این کار «شناسایی» را با موفقیت انجام داد، حتی مکان های نقاشی در این زمان هنوز منتشر نشده بود را عنوان کرد و تفسیر صحیح ماهیت نقاشی بر اساس دیانت «وثنی» را تشریح کرد! او دو سال اول را صرف لیست و ترجمه قطعاتی از کاخ معابد اخیراً حفاری کرد. کار او در مونوگرافی «کاخ و مجلاتی که به معبد ستی اول در آبیدوس ضمیمه» ادورارد قاضولی وارد شده است. وی در این کار از وی تشکر ویژه کرد و از مهارتهایی که در ترجمه متون مبهم به
همراه سایر اعضای گروه آثار باستانی نشان داد، تحت تأثیر قرار گرفت؛ زیرا تا آن زمان متونی که چندین قرن مانند معما حل نشدنی در باستان شناسی بود را با بهترین شکل ترجمه کرد. در سال ۱۹۵۷، او تقویم عبادت روزهای جشن را بر اساس متون باستانی مصر نوشت. برای او، معبد ستی مکانی صلح و امنیت بود که در آن با چشمان خیرخواهانه خدایان مصر باستان به تماشا نشست. ام ستی ادعا کرد که در زندگی گذشته خود به عنوان بنتراشیت، «کاهن معبد» بود و آن معبد دارای باغی بود که در آن باغ اولین بار با محبوب خودش Seti I. ستی یکم ملاقات کرده بود توضیحات وی به عنوان دختر جوان توسط پدر و مادرش باور نشده بود، اما در حالی که او در آبیدوس زندگی می کرد، و با رهنمایی باستان شناسان توسط و معین کردن مکان دقیق باغ معبد! این باغ پیدا شد که در درست همان جای که او گفته بود، یافت شد. کاوش ها از باغی پرده برداشته اند که با توصیفات وی مطابقت دارد. او هر روز صبح و شب برای تلاوت نمازهای روز به معبد می رفت. در روزهای تولد اوزیریس و ایزیس، ممتنع بودن غذاهای باستانی را رعایت می کرد و پیشنهادهای آبجو، شراب، نان و بیسکویت چای را به کلیسای اوزیریس می آورد. غم و اندوه ایزیس
و اوزیریس، که او به عنوان یک دختر یادگرفت، نیز خوانده می شود. او یکی از اتاق های معابد را به یک دفتر شخصی تبدیل کرد، جایی که کار خود را انجام داد و با یک کبرا که به طور مرتب از آن تغذیه می کرد، زنگ خطر نگهبانان معبد را دوست کرد. او معبد ستی را مانند ورود به یک ماشین زمان توصیف کرد، جایی که گذشته به گذشته تبدیل می شود و ذهن مدرن در درک جهانی که جادو در آن پذیرفته شده است مشکل دارد. وی ادعا کرد که صحنه های به تصویر کشیده شده روی دیوارهای معبد از دو سطح در ذهن مصریان باستان فعال بوده است. در مرحله اول، آنها باعث می شوند که اقدامات دائمی به نمایش درآیند. به عنوان مثال نقاشی فرعون که نان به اوزیریس ارائه می داد، تا زمانی که این تصویر باقی بماند، اقدامات خود را ادامه داد. ثانیاً، اگر شخص در مقابل تصویر قرار گیرد و نام خدا را بخواند، می توانست با روح الهام بخش شود. مشاهدات ام ستی در بقایای فرهنگ محلی. ام ستی اظهار داشت که گرچه زنان روستای مدرن می توانند کنترل رایگان داشته باشند، اما آنها آن را نمی خواستند. "اگر آنها یک سال را بدون داشتن فرزند از دست بدهند، در همه جای دنیا می روند - حتی به پزشک! و اگر این کار نکند،
چیزهای دیگری را هم امتحان می کنند." اینها شامل نزدیک شدن به یک تصویر معبد از ایزیس در آبیدوس ("بانوی خوب")، هاتور در دندرا، مجسمه Senwosret III در جنوب آبیدوس، مجسمه Taweret در موزه قاهره و اهرام در جیزه بود. او همچنین می گفت که چگونه مردم از او پیروی می کردند و به دنبال درمانی برای ناتوانی جنسی بودند. برای آنها او آیینی را بر اساس متون اهرام انجام می داد که همیشه جوابگو بود. استفاده از هِکا بدون مات خلاف «خواست خدایان» بود، بنابراین او تمرکز خود را بر شفای مردم یا رها کردن آنها از «اثرات طلسم های شر» می گذاشت. به گفته یکی از آشنایان، «ام ستی به کسی آزاری نمی رساند مگر اینکه به او صدمه ای زده باشد.» او می گفت که روش های غیر معمول تغذیه کودک در دوران مدرن مصر، مانند این که شیر مادر از با کاسه گرفته می شود، با دوران فرعون ها مشابه است. حاشیه جوانی که کودکان مصری با آن می پوشیدند با برخی از کودکان دهقانی مدرن مصری زنده مانده بودند، که پس از بقیه موها با یک موی مو باقی مانده بودند و در اولین موهایشان تراشیده می شوند. پسران مصری باستان ختنه شده بودند، احتمالاً به دلایل بهداشتی، و او معتقد بود این مورد توسط یهودیان
بعدها مورد استفاده قرار گرفته، که به نوبه خود به مسلمانان امروزی منتقل شده است. بسیاری از بازی ها و اسباب بازی های مدرن کودکان توسط کودکان در مصر باستان نیز مورد استفاده بوده اند. ام ستی اظهار داشت که درخت افراط، که در قرآن با برگهای کتیبه ذکر شده است، با صحنه های معبد مصر باستان مقایسه می شود که در آن یک خدای نشان داده شده است که روی کاروان های سلطنتی را روی برگهای زینت بخش درخت زندگی حک می کند. ام ستی خاطرنشان کرد که روستاهای مدرن مصری از رسم عزاداری بسیار دیدنی برخوردار بودند. او این را به میراث باستانی مصر نسبت داد. چنین آداب و رسوم برای اولین بار در متون اهرام در هزاره سوم قبل از میلاد به ثبت رسیده است. وی سایر آیین های مدرن مرگ را با رویه های باستانی مقایسه کرد، به عنوان مثال، نگه داشتن ساعت با مردگان (حتی اگر این امر با تعالیم رسمی اسلامی مغایر باشد)، عطر مرده، قایق در مقبره ها، چراغ برای مردگان، شیوه امروزی کشاورزان است. نان به همراه درگذشتگان و شستن پارچه های مردگان. ام ستی اظهار داشت که در مصر سفلی مدرن، «پیرمردها» معتقد بودند که ستاره های موجود در آسمان شب مردگان را نمایندگی می کنند و خاطر نشان می
کند که چگونه در متن های اهرام، مردگان سلطنتی هم به همین عقیده ستاره پنداشته می شدند. در مصر باستان و در زمان ام ستی تراشیدن مو یا اصلاح مو به عنوان نشانه عزا بوده که اکنون نیز ادامه دارد. گرچه این بخشی از آموزه های رسمی اسلامی نیست، اما او اعتقاد گسترده ای را در بین مصریان مدرن، تحصیل کرده و بدون تحصیلات نشان داد، که هر انسانی دارای قرینه، یک مؤلفه معنوی است که جدا از روح است، و او این را با اعتقاد مصر باستان مقایسه کرد. در کا. شخص. مصریان باستان معتقد بودند که سایه یک شخص جزئی از ذات انسان است، و ام ستی خاطرنشان کرد که دهقانان مصر مدرن عقاید مشابهی دارند و سایه را با احتیاط رفتار می کنند. او اعتقاد مصر به عفریت (موجودات شیطانی که به صورت وارونه ظاهر می شود) را با موجودات وارونه که در متون اهرام نشان داده شدند مقایسه کرد. مصریان باستان به هِکا (جادو) اعتقاد داشتند و از جادوگران محافظ با جادوهایی که روی آنها نوشته شده بود، استفاده می کردند. او این مسئله را با شیوه های مدرن مقایسه کرد، که توسط فروشندگان فقیر در میدان ها بازار انجام می شد، که آیاتی از قرآن کتاب مقدس دین اسلام به نشانه حفاظت در مقابل پلیدی ها و
التماس برای خیر و برکت روی آن نقش بسته است، یا در آن متراکم شده است. هر دو مصر باستان و مدرن معمولاً به داشتن معنویت اعتقاد داشتند و برای پرستش روشهایی را به کار می بردند. نمونه هایی از دوران باستان زنده می مانند که نشان می دهد چگونه یک مجسمه یک خدا، همراه با پیشکش ها، آزادی یک فرد مالک را به ارمغان آورده است. در دوران مدرن به کسی که چنین آیینی را برعهده دارد، شیخ (دانا و روحانی) می گویند و مانند روایات باستانی، به روحانی که در شخص اقامت گزیده است، پیشکشس هایی ارائه می شود. روش جایگزین مراسمی به نام butadjiyya است که در آن آیه هایی از قرآن برای بیمار به همراه بخور تلاوت می شود. برای مسیحیان زیارت یک کلیسای قبطی در میت دمیس است. پس از ده روز بدون شستن، دعا می کنند که سنت جورج ظاهر شود و پای بیمار را که شیاطین از آن خارج می شود، سوراخ کند. ام ستی به قدرتهای درمانی آب برخی مکانهای مقدس اعتقاد داشت. او با پریدن به استخر مقدس در Osireion کاملاً لباس پوشیده، خود را بهبود می بخشد. دوستان گزارش می دهند که چگونه او نه تنها خود، بلکه دیگران را نیز با استفاده از این روش بهبود بخشید. کودکی که به دلیل مشکلات تنفسی پس از ا
ستفاده از آب Osireion توسط والدین آشفته به او آورده شده است. ام سوتی گزارش داد که دیگر به عینک احتیاج ندارد و با استفاده از آبهای اوزییرون از آرتریت و آپاندیسیت درمان می شود. در کنار کنت ویکس، وی به موضوع طب عامه علاقه و دانش زیادی داشت. وی خاطرنشان می کند که امروزه درمان های مورد استفاده می توانند از طریق متون باستانی مصر که درختان خاصی را که با الهه هایی مانند هاتور و ایزیس استفاده می شوند، ردیابی شوند. ام ستی ثبت کرد که مدت ها بعد از تبدیل مصر به اسلام، قدرت «خدایان قدیمی» هنوز به رسمیت شناخته شد. المقریزی ثبت کرد که پس از آنکه شیخ متعصب چهره ابوالهول را خراب کرد، زمین های زیر کشت شده در اطراف جیزه مورد حمله قرار گرفت و با شن پوشانده شد. او برخلاف خدایان مرتبط با باروری، ترس را برانگیخت که در بعضی از مصریان مدرن از مجسمه الهه سخت الهام گرفته شده است، حتی اگر آنها از حساب مصر باستان بی خبر نبودند که او را با نابودی بشر مرتبط می کردند. یک اعتقاد رایج در بین مردم روستا مربوط به یک «بوگمن» و «تروریست» به نام Ba Bah است و با خدای مبهم مصر باستان Bwbi که به طور مشابه از ترور استفاده می کند، مقایسه می شود. روستائ
یان شهر عربت آبیدوس گزارش دادند که گاهی شاهد «یک قایق طلای بزرگ» که بر روی یک دریاچه یک بار شناور است بوده اند. ام ستی خاطرنشان کرد: اهالی روستا از بازی معمایی مصر باستان که روزگاری در آبیدوس تصویب شده بود، شامل یک قایق نشمت نادان بودند. اهالی روستا، با فراموشی، جلوه ای را که در آن زمان دریاچه ای مقدس وجود داشته است، مشاهده کردند. آداب و رسوم رایج مربوط به عید پاک، هم توسط قبطیان و هم توسط مسلمانان مشاهده شده، از نظر وی احتمالاً در مصر باستان منشأ داشته است. در «کار چهارشنبه»، در طول هفته قبل از عید پاک یکشنبه، حمام گرفته شده و جسد کنده شده با گیاه «امارنای مصری» که توسط مسلمانان به نام غبیره خوانده می شود، و توسط قبطی ها نیز وجود دارد. آنها اعتقاد دارند که ایوب کتاب مقدس با روشهای مشابه از جذام وی درمان می شد. در صورت عدم وجود مقام کتاب مقدس برای این واقعه، او حدس می زند که براساس متون هرمی است که در آن از همان پادشاه برای تصفیه خود، همان گیاه استفاده می شود. بین ماه های دسامبر و ژانویه (ماه کویاک در تقویم های مصر باستان و قبطی)، مسلمانان و قبطی ها، اما عمدتاً دومی، باغ های کوچکی را کاشته اند که تصور می شود
وقتی جوانه می زنند، باعث رونق خانواده می شود. ام ستی معتقد بود که این امر از عمل مصر باستان در کاشت «باغهای اوسیریس» و «تختهای اوزیریس» در ماه کیاک آغاز شده است. پوشش گیاهی جوانه زده نماد معاد است. اندرو استروم روش مشابهی را در بین یهودیان مصری ذکر می کند، در این مورد مربوط به کفاره گناه است، و همچنین گمان می کند که این ریشه در اعتقادات اوزیریان مصر باستان دارد. ام ستی بسیاری از شیوه های مدرن دیگر را که از زمان های قدیم در مقاله های کوتاه نوشته شده بین سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۵ ترجمه شده است، شرح داده است. اینها توسط مصحح شناس نیکول ب. هانسن در سال ۲۰۰۸ با عنوان "زندگی مشترک ام ستی: زنده ماندن مصر: زنده ماندن قوم های مختلف از زمان فراعنایی ویرایش و منتشر شده است. "با یک مقدمه توسط کنت ویکس و مقدمه ای از والتر A. فارسرسویس". سال های بعد. با رسیدن به شصت سالگی در سال ۱۹۶۴، ام ستی با بازنشستگی اجباری توسط اداره آثار باستانی روبرو شد و توصیه کرد که به دنبال کار پاره وقت در قاهره باشید. او به قاهره رفت، اما تنها یک روز قبل از بازگشت به آبیدوس ماند. دپارتمان باستان شناسی تصمیم به استثناء در قوانین بازنشستگی خود گرفت و به
او اجازه داد که برای مدت ۵ سال به فعالیت خود ادامه دهد، تا اینکه در سال ۱۹۶۹ بازنشسته شد. مستمری وی ۳۰ دلار در هر ماه با سوزن دوزی که به دوستان و گردشگران فروخته می شد، که هدایای لباس، غذا و مواد خواندن نیز به همراه داشت، تکمیل شد. او کار خود را به عنوان مشاور پاره وقت در بخش آثار باستانی شروع کرد و گردشگران را در اطراف معبد ستی راهنمایی می کرد و نمادگرایی صحنه های دیواری نقاشی شده را توضیح می داد. در سال ۱۹۷۲، او دچار حمله قلبی خفیفی شد و پس از آن تصمیم گرفت خانه قدیمی خود را بفروشد و به زارع (یک اتاق مجلل تختخواب ساخته شده از نی) منتقل شود. احمد سلیمان، فرزند نگهبان یکبار معبد Seti، خانه ای ساده گلی را در مجاورت خانه خانوادگی خود بنا کرد که در آن ام سوتی نقل مکان کرد و به عنوان بخشی از خانواده سلیمان زندگی می کرد. او در دفتر خاطرات خود گزارش داد که هنگام عزیمت به خانه جدید خود، Seti I ظاهر شدم و مراسمی را که تقدیم محل سکونت کرد، انجام داد و با احتیاط به سمت مجسمه های کوچک آزیریس و داعش در یک محل کوچک حرم نگهداری شد. در طی این بازدید، ستی تنها و تنها زمانی که خدای ست را دید، نام خود را توصیف کرد. او به عنوا
ن مقدمه ای برای دیدار با ست، قبل از ورود به کلیسای قدرت بزرگ، به مدت ده روز روزه گرفت، جایی که خدا با "زیبایی که توصیف نمی شود" ظاهر شد. ستی با احساس اینکه او روح همه ظالمانه و بدی است، به صدای خندیدن از خدای فرار کرد، هرگز به خدمت دوباره نپرداخت. وی مشاوره داد که: "نباید به وجودی شر خدمت کرد، حتی اگر به نظر می رسد ویژگی یا کارکرد خوب یا مفیدی داشته باشد." آتلانتیس (کرتایی روزی به او گفته بود که جزایر اژه قله کوه ها از سرزمینی بزرگ است که در مدیترانه فرورفته بود) و خاستگاه اوزیریس ("پروردگار ما از آمانتی آمد، از کجا بازگشت"). همکاری با مصر شناسان. ام ستی در طول اقامت خود در ابیدوس با همه مصریان پیشرو در روز خود آشنا شد. لنی بل و ویلیام مورنان از خانه شیکاگو یادآوری کردند که «رفتن به آبیدوس برای دیدن ام ستی، چای در جای او» و سپس معابد را با او مشاهده می کنید. جان رومر به یاد می آورد که یک بطری ودکا را به خانه خود آورده و ام ستی از آن لذت می برد که داستانهای کمی بیشتر از خدایان و ایزدان را بیان می کند. او دربارهٔ رامسس دوم، فرزند ستی اول، که او همیشه به عنوان یک نوجوان می دید، صحبت کرد، همان طور که وقتی بنتراشی
ت برای اولین بار او را می شناخت. وی، مشترک با سایر مصری شناسان، به دلیل حساب های کتاب مقدس که او را فرعون ظلم و کشتار کودکان پسر خوانده بود، از او به عنوان "کلک ترین از همه فراعنه" به حساب می آورد. کنت آشپزخانه، متخصص این دوره، او را "یک رامسید واقعی" دانست. وی گفت که "در رویکرد خانوادگی او" یک حقیقت خاص وجود دارد "و او" به انواع نتیجه گیری کاملاً معقول در مورد ماده واقعی و هدفمند معبد ستی رسید ". نیکلاس کندال از هیئت مدیره فیلم ملی کانادا در سال ۱۹۷۹ برای ساخت مستند با عنوان «گمشده فرعون: جستجوی آخناتن» از مصر بازدید کرد. دونالد ردفورد، که هدایت تیمی را داشت که اخیراً مطالب مربوط به سلطنت آخناتن را کشف کرده بود، از ام سوتی خواست تا در این فیلم حضور پیدا کند. او، با دیگر مصریان شناس، شاه را به عنوان یک آرمانگرای عاشقانه که به یک خدای جهانی اختصاص یافته، نمی داند، بلکه یک «آیکون مستقل یک ذهنیت، اقتدارگرا است که اسیر زندانیان و جمعیت های تبعید شده» می شود. در اکتبر سال ۱۹۸۰، جولیا غار و تیمی از بی بی سی وارد آبیدوس شدند تا فیلم مستند ام ستی و مصر را فیلمبرداری کنند. این مصاحبه با مصاحبه شناسان مصری T. G. H. Jam
es و Rosalie David , Abydos و کاوش های انجام شده را توصیف می کند. این ورودی گسترده از ام سوتی بود، که به دلیل رو به وخامت او از عصا استفاده می کرد. این مستند در ماه مه ۱۹۸۱ از بی بی سی پخش شد. تایمز در مورد این مستند نوشت: "لبخند شگفت انگیز وقتی که من فیلم" Chronicle "ام ستی و مصر" را تماشا می کردم، لبخند می زند. مطمئناً من نتوانستم. و به هیچ وجه قادر نخواهید بود. به هر حال، این تلویزیون شگفت انگیز را ایجاد می کند. " در زمانی که بی بی سی فیلمبرداری مستند خود را انجام می داد، تهیه کننده آمریکایی میریام بیرچ از ام ستی خواست تا ظاهر شود ، کنت ویکس و لنی بل، در مصنوعی که کانال نشنال جئوگرافیک در حال فیلمبرداری است، مصر: کوشش برای ابدیت. این تمرکز در Rameses II، پسر Seti I. تیراندازی در مارس ۱۹۸۱ اتفاق افتاد، همزمان با هفتاد و هفتمین جشن تولد ام شتی در خانه شیکاگو، که فیلمبرداری شد. او درد زیادی داشت اما پر از خوشحالی بود و خدمه فیلم او را برای فیلمبرداری به معبد ستی بردند. این آخرین بازدید وی از حرم بود که در آن اعتقاد داشت ۳۰۰۰ سال قبل به عنوان کشیش خدمت کرده است. ام ستی یک بار گفته بود: "مرگ هیچ ترسی برای من ند
ارد … من تمام تلاش خود را خواهم کرد تا از طریق داوری نتیجه بگیرم. من می روم پیش اوزیریس، که احتمالاً چند ظاهر کثیف به من خواهد داد، زیرا می دانم که متعهد شده ام که نباید از آنها استفاده کنم. "از آنجا که مسلمانان و مسیحیان اجازه نمی دهند" یک ملت "در گورستان های خود دفن شود، ام سوتی آرامگاه زیرزمینی خود را ساخت که با یک درب دروغین تزئین شده بود. اعتقاد بر این بود که از طریق این درب کا می رفت بین این دنیا و جهان دیگر، و مطابق با اعتقادات کهن، با یک دعای ارائه شده حک شده بود. کارمندان خانه شیکاگو به او تقلید مصور Shawabti را برای قرار دادن در مقبره دادند. در ۱۰ آوریل ۱۹۸۱ وی به دلیل رو به وخامت او دو گربه را به وی هدیه داد. در ۱۵ آوریل، وی نامه ای از اولیویا رابرتسون دریافت کرد که تأیید می کند که ام ستی در یارانه داوطلبانه داعش، یک جنبش معنوی بین ادیان متمرکز بر الهه، در ۲۳ مارس ثبت نام کرده بود. در ۲۱ آوریل ۱۹۸۱، ام سثی در آبیدوس درگذشت. مقامات بهداشت و درمان محلی اجازه ندادند که او را در مقبره ای که ساخته بود دفن کنند، بنابراین در گورهای بدون علامت، رو به غرب، در صحرای بیرون قبرستان قبطی مداحی شد. سایت های ممکن
برای اکتشاف باستان شناسی. در اوایل دهه هفتاد میلادی، اندکی پس از مرگ ناصر، ام ستی اقرار کرد که مکان مقبره نفرتیتی را می داند، اما از گفتن آن ابراز نارضایتی کرده بود، چون که ستی مانند آخن آتون به دلیل تلاش هایش برای سرکوب فرهنگ مصر نیست. رفتارهای مذهبی اش نشان می داد که: «ما نمی خواهیم چیزی بیشتر از این مردم شناخته شود.» او موقعیت این مقبره را نزدیکی به توت عنخ آمون دانست، اما بر خلاف این ادعا، نظراتی آن زمان غالب بود که دیگر مقبره های جدیدی یافت نخواهد شد. در سال ۱۹۸۸ در میانِ دره پادشاهان، گروه ARPT به سرپرستی نیکلاس ریوز شروع به کاوش در منطقه مقبره توت عنخ آمون کرد، بر اساس دو نشانه که در طی یک پویش صوتی در سال ۱۹۷۶ یافت شد در حین حفاری، دو مقبره مهر و موم شده دست نخورده از کاتب دودمان ۲۰، مقبره مومیایی مشهوری که مهر و موم آن در بسیاری از دیگر مقبره های دره یافت شده است، کشف شد. اسکن راداری در سال ۲۰۰۰ میلادی شواهدی از دو اتاق خالی نشان داد، اما تا زمان تحقیقات دربارهٔ سرقت آثار باستانی، کار متوقف شد. در سال ۲۰۰۶، اتو شادن، در یک حفاری کاملاً نامرتبط، به طور تصادفی در یکی از «نشانه ها» (که در آینده به شمار