Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آسپاگورس یکم ایبری (به ، به لاتین: Aspacures)، از دودمان اشکانی ایبری، از سال ۲۶۵ تا ۲۸۴ پادشاه ایبری (با نام اصلی کارتلی، گرجستان باستان) بود. بر پایه تواریخ سده های میانی گرجی (قرون وسطی)، آسپاگورس یکم بیست و سومین یا بیست و پنجمین پادشاه ایبری بود که همراه با ارمنی ها در برابر گسترش ایران ساسانی به قفقاز ایستادگی کرد. گمان می رود که پادشاهی او برابر با تسلط کوتاه مدت رومیان بر سرزمین های تحت فرمان امپراتورهای اورلیان و کاروس بوده باشد. گزارش شده است که او در یورش ایرانیان شکست خورده و سپس در تبعید در آلانیا درگذشت. بر اساس تاریخچهٔ "زندگی پادشاهان"، او در خط دودمان خود آخرین نفر بود، اما ادعا می شود که دخترش، آبشورا، با مهران سوم فرزند شاپور یکم ساسانی ازدواج کرده است، که پس از او بر تخت پادشاهی نشسته و نخستین پادشاه گرجستانی می شود که از مسیحیت حمایت می کند. نام او که توسط مورخ همدوره خود، آمیانوس مارسلینوس (XXVII 12.16) ثبت شده است، ظاهراً برداشتی لاتینیزه شده از وراز پاکور پارسی یا واراز-باکور گرجی از وقایع نگاری گرجی اواخر سده های نزدیک (قرون وسطی) می باشد.
نیم رسانا اکسید فلزی مکمل ولتاژ پایین (LVCMOS) یک کلاس ولتاژ پایین از مدارهای مجتمع دیجیتال با فناوری سیماس است. بررسی اجمالی. برای به دست آوردن عملکرد بهتر و هزینه های کمتر، تولیدکنندگان نیم رساناها هندسه قطعات مدارهای مجتمع را کاهش می دهند. با هر کاهش، ولتاژ کاری مربوطه نیز باید کاهش یابد تا ویژگی های کاری اولیه ترانزیستورها حفظ شود. با پیشرفت فناوری نیم رسانا، ولتاژ منبع تغذیه LVCMOS و استانداردهای رابط برای کاهش ولتاژ توسط شورای مهندسی قطعات الکترونیکی مشترک (JEDEC) برای سطوح منطقی دیجیتال کمتر از ۵ ولت تعریف شده است.
استخراج ۲ () یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی سم هارگریو و نویسندگی جو روسو است که بر اساس رمان گرافیکی "Ciudad" ساخته شده است. این فیلم دنباله ای بر "استخراج" (۲۰۲۰) است و کریس همسورث، گلشیفته فراهانی و آدام بسا دوباره نقش های خود را ایفا می کنند و اولگا کوریلنکو، دنیل برنهارت، تیناتین دالاکیشویلی و ادریس البا از بازیگران جدید هستند. این فیلم در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ توسط نتفلیکس منتشر شد و بازخوردهای مثبتی را به همراه داشت و از بازی هایش (به ویژه همسورث)، فیلمبرداری، تدوین و سکانس های اکشن تحسین شد. داستان. تایلر راک (با بازی کریس همسورث) پس از اینکه به سختی از ماموریت قبلی خود جان سالم به در برد، از کار مزدوری بازنشسته می شود و به کابینی در اتریش می رود، جایی که غریبه ای به نام آلکات به او نزدیک می شود و از او خواسته می شود خواهر همسر سابقش میا، کتوان و دو فرزندش ساندرو و نینا را که در حال حاضر به همراه شوهر گانگسترش داویت رادیانی در زندانی در گرجستان زندانی است. تایلر هم نیک (با بازی گلشیفته فراهانی) و یاز (آدام بیا) را استخدام می کند تا به او بپیوندند و آنها به زندان نفوذ می کنند. آن ها سعی می کن
ند کِتیوان و فرزندانش را بدون هشدار دادن به دیویت در خواب بیرون ببرند، اما دیویت از خواب بیدار می شود و به زندانیان دیگر وفادار به او هشدار می دهد، در آنجا با تایلر و تیمش مقابله می کنند و شورش راه می اندازند و آنها را مجبور می کنند تا راه خود را بیرون کنند. در حین فرار، دیویت به تایلر و کیتوان حمله می کند و تایلر به طرز وحشیانه ای دیویت را می کشد. این گروه موفق به فرار می شوند و به خانه امن خود در وین باز می گردند. با این حال، ساندرو، پسر نوجوان کیتیوان و داویت، که پدرش را بت می کند، متوجه می شود که تایلر پدرش را کشته است و مخفیانه با عمویش و برادر بزرگتر داویت، زوراب، تماس می گیرد، که به دنبال تایلر هستند تا برادرزاده اش را بیابد و انتقام بگیرد. بازیگران. علاوه بر این، کارگردان سم هارگریو در نقش گورکن حضور کوتاهی دارد. تولید. توسعه. در مهٔ ۲۰۲۰ گزارش شد جو روسو برای نوشتن دنباله ای برای "استخراج" استخدام شده بود، با این هدف که هم سم هارگریو و هم کریس همسورث بازگردند. در دسامبر ۲۰۲۰، برادران روسو اظهار داشتند که فراتر از دنباله، امیدوارند مجموعه ای از فیلم ها را در دنیای "استخراج" بسازند تا نه تنها برخی از ش
خصیت های معرفی شده در فیلم نخست را بررسی کنند، بلکه به طور بالقوه یک جهان سینمایی از این مجموعه راه اندازی کنند. در ژانویه ۲۰۲۱، شایعه شد که برادران روسو در حال کار بر روی داستان پیدایشی برای شخصیت راندیپ هودا در فیلم نخست هستند. فیلمبرداری. قرار بود فیلم برداری دنباله در سپتامبر ۲۰۲۱ در سیدنی، استرالیا آغاز شود، اما اقدامات مربوط به همه گیری کووید-۱۹ تولید را به پراگ منتقل کرد. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، هارگرو اعلام کرد که تصویربرداری اصلی در پراگ، جمهوری چک آغاز شده است. سپس همسورث اعلام کرد فیلمبرداری صحنه های خود را در ۴ دسامبر آغاز کرده است فیلم برداری بیشتر از ۲۸ ژانویه ۲۰۲۲ در وین، اتریش آغاز شد و تا ۱۴ فوریه ۲۰۲۲ ادامه داشت. این صحنه ها در مجاورت برج دی سی فیلمبرداری شده اند. فیلمبرداری به طور رسمی در ۶ آوریل ۲۰۲۲ به پایان رسید فیلم با دوربین های ARRI ALEXA Mini LF با اجرای همان استراتژی برداشت بلند فیلم نخست فیلمبرداری شد. فیلمبرداری مجدد این فیلم در نوامبر ۲۰۲۲ در پراگ انجام شد انتشار. "استخراج ۲" در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ توسط نتفلیکس منتشر شد و برای پخش بر روی این پلتفرم در دسترس است.
مزبان خضر هادی (عربی: ) ژنرال و سیاستمدار حزب بعث عراق بود. او به عنوان عضو شورای فرماندهی انقلاب از سال ۱۹۹۱ تا سال ۲۰۰۱ خدمت کرد. زندگی نامه. الهادی در سال ۱۹۳۸ در مندالی، استان دیاله کنونی به دنیا آمد. هادی به شدت به صدام حسین نزدیک بود و از اوایل دهه ۱۹۸۰ به عنوان مشاور کلیدی به ویژه در امور شیعیان خدمت می کرد. وی در خرداد ۱۳۶۱ به عنوان وزیر منصوب شد و پیش از آن به عنوان استاندار نجف مشغول به کار بود. صدام حسین به خاطر نقش هادی در جنگ خلیج فارس و قیام های متعاقب آن در سال ۱۹۹۱ در عراق از او تقدیر کرد. هادی به دلیل ارتباط نزدیکش با صدام حسین در مارس ۲۰۰۳ به فرماندهی منطقه مرکزی فرات، یکی از چهار منطقه نظامی عراق در جریان تهاجم سال ۲۰۰۳ منصوب شد. در ۱ مه ۲۰۰۳ دستگیری هادی توسط نیروهای آمریکایی گزارش شد. سنتکام بعداً ادعا کرد که هادی در ۸ ژوئیه ۲۰۰۳ پس از تسلیم خود به نیروهای ائتلاف در بغداد دستگیر شد. او در ۱۶ می ۲۰۲۰ بر اثر بیماری لاعلاج در زندان مرکزی ناصریه درگذشت.
محمد هاشم زمانی (پشتو: محمد هاشم زمانی-متولد ۱۹۲۸ – درگذشت ۱۰ ژوئن ۲۰۰۵) یک شاعر برجسته افغان بود. زندگی نامه. محمد هاشم در ۱۹۲۸ میلادی در قریه لمتک ولایت کنر افغانستان به دنیا آمد، پدر وی میرزمان خان نام داشت، کسی که در جنگ سوم افغان و انگلیس اشتراک نموده و در زمان حکومت شاه امان الله خان یک جنرال بود. هاشم زمانی تحصیلات اولیه را در مسجدی در زادگاه اش فرا گرفت. وی زمانی که تنها ۱۶ سال داشت هم راه با ۱۰۰ عضو دیگر خانواده خود، تحت عنوان «حبس سیاسی» در زندان دهمزنگ در شهر کابل محبوس شد. وی زمانی که در زندان بود، با تعدادی از چهره های برجسته آن زمان از جمله یعقوب خان غوند مشر، سرور جویا، داکتر محمودی و فرقه مشر غلام نبی خان چرخی و خانواده وی آشنا شده و از آن ها متأثر گردید. محمد هاشم ۱۳ سال عمر خود را در زندان دهمزنگ گذراند و در این جریان شاهد مرگ ۲۸ عضو خانواده خود بر اثر امراض گوناگون و سوء تغذیه بود. زمانی و خانواده اش پس از ۱۳ سال زندان، برای هشت سال دیگر در ولایت هرات در تبعید بودند. وی در جرگهٔ که در زمان ریاست جمهوری محمد داوود خان برگزار گردیده بود، به عنوان نماینده مردم کنر اشتراک کرد. محمد هاشم پس از ت
هاجم شوروی به افغانستان در اواخر ۱۹۷۹ میلادی، در شهر پشاور پاکستان پناهنده شد. وی هم واره در سفر بود و در کنفرانس ها و گردهمایی های مختلف بین المللی اشتراک نمود. زمانی در ۱۹۸۷ میلادی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در منطقه خلیج سان فرانسیسکو، کالیفرنیا مسکن گزید. محمد هاشم باوجود وضع صحی بسیار نامناسب به علت دومین ایست قلبی و ایست قلبی اولی در ۱۹۹۰ میلادی که نصف بدن وی را فلج کرده بود، باز هم به نوشتن ادامه داد. وی در این جریان بخش دوم «گل های پراکنده» و «مجموعه قلب زخمی» را نوشت و هم چنین «خاطرات زندانی» را به نشر رساند. وی حتی در آخرین شب زندگی خود روی جلد دوم کتاب اش به نام «د پوهنی انقلاب» (انقلاب آگاهی) کار می کرد. محمد هاشم زمانی به تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۵ به عمر ۷۶ سالگی بر اثر حمله قلبی در هایوارد، کالیفرنیا درگذشت. جسد وی به افغانستان آورده شده و در زادگاه اش ولایت کنر به خاک سپرده شد. زندگی آکادمیک. محمد هاشم نخستین شعرهای خود را در زندان سرود و آن ها را تحت مجموعهٔ به نام زندانی احساس (احساس زندانی) گردآوری کرد. شعرها، مقالات و پارچه های خلاقانه وی به طور گسترده توسط ناشرهای مختلف و برجسته افغانستان مانند
انیس، هیواد، اصلاح، ورانگه، سیستان، طلوع افغان، بیداری و اتفاق اسلام به دست نشر سپرده شد. قطبی خرس (خرس قطبی) نخستین کتاب زمانی در جریان جنگ شوروی و افغان بود. این کتاب به زبان انگلیسی و بعضی قسمت های آن به زبان های فرانسوی، ایتالیایی و هسپانوی ترجمه شده است.
جنگ میان پادشاهی های ایبری و ارمنستان (۵۱ پس از میلاد) عمدتاً از طریق شرح آن در سالنامه تاسیتوس شناخته شده است. این جنگ زمانی به عنوان یک تعادل قدرت ظریف میان امپراتوری های اشکانی و روم بود. روم آن زمان توسط کلودیوس و ایران توسط بلاش یکم فرمانروایی می شدند. دو برادر ایبریایی بر پادشاهی قفقاز فرمانروایی کردند، فراسمان یکم در ایبری، و مهرداد در ارمنستان. آن ها هر دو وابسته به پشتیبانی روم بودند که مهرداد را در سال ۳۵ پس از میلاد بر تخت سلطنت ارمنستان نشاند. با این حال، ۱۵ سال پس از آن، اعتمادی که دو برادر به هم داشتند کم تر شد که تاسیتوس عامل آن را دسیسه های رادامیستوس پسر هرادامیزد می داند. پدرش از ترس غصب توسط هرادامیزد، او را متقاعد کرد که با عمویش جنگ کند و تاج و تخت ارمنی را برای خود ادعا کند. ایبری ها با لشکری بزرگ حمله کردند و مهرداد را در دژ گورنیاس (گارنی) که توسط رومیان به فرماندهی کائلیوس پولیو، بخشدار و کاسپریوس، یک صدبان، پادگان بود، محاصره کردند. هرادامیزد نتوانست دژ را با حمله یا محاصره تصرف کند. پولیو که تحت تأثیر رشوه هرادامیزد قرار گرفته بود، به مهرداد خیانت کرد و سربازان رومی را وادار کرد تا
پادگان را به تسلیم درآورند. همراه با این تهدید، مهرداد دژ را ترک کرد تا با هرادامیزد صلح کند. سپس هرادامیزد، علی رغم وعده به کار نگرفتن خشونت، مهرداد و پسرانش را اعدام کرد و پادشاه ارمنستان شد. تاسیتوس دربارهٔ این غصب نوشت: «هرادامیزد تا زمانی که منفور و بدنام بود، ممکن است دستاوردهای نامناسب خود را حفظ کند؛ زیرا این بیشتر به نفع روم بود تا موفقیت با شکوه او». با این حال، در مواجه با این به هم خوردن تعادل قدرت در منطقه و ترس از اینکه ارمنستان و ایبری به عنوان یک پادشاهی واحد قدرتمند در دست هرادامیزد متحد شوند، تیرداد یکم با پشتیبانی اشکانیان در سال ۵۳ پس از میلاد وارد ارمنستان شد. پس از ۱ سال جنگ، اشراف ارمنی شورش کردند و شاهزاده اشکانی تیرداد را جایگزین هرادامیزد کردند. این برای روم غیرقابل قبول بود که منجر به جنگ ایران و روم در سال ۵۸–۵۳ میلادی شد.
گلوب دو کریستال (فرانسوی: Globe de Cristal) یکی از جشنواره های فیلم کشور فرانسه می باشد. جایزه گلوب دو کریستال برای بهترین بازیگر زن اولین بار در سال ۲۰۰۶ اهدا شد. اطلاعات بیشتر. جوایز متعدد. ۳ جایزه نامزدی چندگانه. ۵ نامزدی ۳ نامزدی ۲ نامزدی
هوسا تی وی نام اولین شبکه تلویزیونی هوسایی زبان ایران است. این شبکه با فرمت اچ دی بر روی اینترنت پخش می شود. مدیریت و راه اندازی این شبکه را از ابتدا محمدرضا حاتمی بر عهده داشته است. تاریخچه. شبکه رادیو و تلویزیونی هوسا تی وی نخستین شبکه [[برون مرزی]] ویژه [[آفریقا|قاره آفریقا]] می باشد که در فروردین سال ۱۳۹۸ رسماً افتتاح شد درحال حاضر دارای چهار وبسایت و بیش از۳۵ صفحه فعال در شبکه های اجتماعی و پلتفرم ها به سه زبان هوسایی، انگلیسی و فارسی است. همچنین روزانه۳ ساعت برنامه های رادیویی به زبان هوسایی و شش ساعت برنامه های تلویزیونی به دو [[زبان انگلیسی]] و هوسایی ازطریق این شبکه، پخش و در طول شبانه روز تکرار می شود. اهداف. هوسا تی وی، رسانه دو زبانه ای است که به گفته مدیران صداوسیما، مخاطبان هوسایی زبان آفریقایی را جامعه هدف خود تعریف کرده است. زبان هوسه یا همان هوسا، یکی از زبان های معروف آفریقا است که در کشورهای نیجریه، لیبریا، غنا، بورکینافاسو، نیجر، ساحل عاج، چاد، سودان و توگو تکلم می شود. در برخی از این کشورها زبان اول و اصلی، انگلیسی است و از زبان هوسایی به عنوان [[زبان دوم]] استفاده می شود. دربارهٔ تعداد ا
فرادی که با زبان هوسایی تکلم می کنند، اعداد مختلفی ذکر شده است؛ از ۳۵ میلیون تا بیش از ۲۰۰ میلیون نفر. به گفته مسئولان سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی هوسا تی وی هدف خود را مبارزه با ایران هراسی و ترویج گفتمان جمهوری اسلامی تعریف کرده و در همین راستا عمل می کند. این شبکه در کنار زبان هوسایی، برنامه های خود را به زبان انگلیسی نیز پخش می کند. حضور در آفریقای غربی. مرداد سال ۱۳۹۷ روزنامه الاهرام، یکی از مطرح ترین روزنامه های [[جهان عرب]] مقاله ای از «اشرف عبدالمنعم» روزنامه نگار برجسته مصری منتشر می کند که در آن به شکل ویژه به شبکه آفریقایی جمهوری اسلامی پرداخته است. در بخشی از این مقاله آمده است: «هوسا تی وی جدیدترین سلاح رسانه ای ایران است و این بار [[غرب آفریقا|آفریقای غربی]] را هدف گرفته است.» نگارنده در ادامه این مطلب شبکه «هوسا تی وی» را نماد جاه طلبی جمهوری اسلامی خوانده که قرار است میلیونها نفر از آفریقاییان را به «شیعیان» و «دشمن دیگران» تبدیل کند. بخش دیگری از مقاله الاهرام «به حسینیه هایی اشاره دارد که توسط جمهوری اسلامی در سراسر کشورهای عربی پراکنده شده اند. همچنین به ایجاد شبکه هایی از مدارس، بیمارست
ان ها و تجارت خانه هایی اشاره شده که در سراسر منطقه هوسایی زبان پراکنده اند و با کمک های اقتصادی، نظامی و اکنون رسانه ای در حال محاصره اعراب شمال آفریقا هستند.» منابع. [[رده:بنیان گذاری های ۲۰۱۱ (میلادی) در ایران]] [[رده:رسانه در تهران]] [[رده:سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران]] [[رده:سیاست خارجی ایران]] [[رده:شبکه ها و ایستگاه های تلویزیونی بنیان گذاری شده در ۲۰۱۱ (میلادی)]]
تولید و مصرف مشروبات الکلی به ویژه شراب، یک سنت قدیمی افغانستان است که حداقل به قرن چهارم پیش از میلاد برمی گردد. در حال حاضر در مالکیت داشتن و مصرف مشروبات الکلی برای شهروندان افغانستان ممنوع است. با این حال، حکومت افغانستان به چندین شرکت مختلف جواز توزیع مشروبات الکلی به خبرنگاران و گردشگران خارجی را داده است، همچنین مصرف مشروبات الکلی در بازار سیاه شایع می باشد. آوردن دو بوتل یا دو لیتر مشروبات الکلی برای خارجی های که وارد افغانستان می شدند قبل از تصاحب قدرت توسط طالبان در ۲۰۲۱، جواز داشت. خانواده شاهی افغانستان. در دوران خانواده های سلطنتی شاه امان الله و ظاهر شاه، الکل بخشی از جامعه بود و نخبه ها در کابل به برگزاری محافل افراطی خود شهره بودند. مرور کلی. افغانستان در حال حاضر حدود ۶۰٬۰۰۰ هکتار (۱۵۰٬۰۰۰ جریب) مزارع انگور دارد، اقلیم و خاک این کشور برای شراب با کیفیت، مناسب است. هرچند تاریخچه شراب به دوره های بسیار قدیمی تر برمی گردد، اما ظاهراً پرورش انگور (موکاری) حداقل از قرن چهارم پیش از میلاد بدین سو در بخش های افغانستان به خوبی پابرجا بوده است. گفته می شود، که بابر، نخستین امپراتور مغول، در مورد شراب
کابل آگاهی حاصل کرد. بابرنامه که شرح حال اتوبیوگرافی وی است، گفته می شود که به ویژه در مورد منطقه استالف (احتملاً از کلمه یونانی "staphile" به معنی انگور مشتق شده است) این چنین شرح داده است، «تاکستان و باغ ها در دو سمت رود خروشان آن که آب سرد و زلال دارد». امپراطوری مغول از دره سند و افغانستان شراب با کیفیت دریافت می کرد. دوره قرون وسطی شاهد نسبتاً یک دوره شکوفان تولید شراب بود، که در قرن هجدهم میلادی پایان یافت. دهه ۱۹۶۰ میلادی شاهد شروع مجدد تولیدات بود، که توسط طالبان پایان داده شد. یک بررسی فرانسوی در حدود ۱۹۶۹ میلادی تخمین نمود که تاکستان های (بزرگ تر) حدود ۳۷٬۵۰۰ هکتار زمین را پوشش داده اند. و این تنها ۲ درصد اراضی قابل کشت است. بزرگ ترین تاکستان ها در نزدیکی هرات، قندهار و کابل موقعیت داشتند؛ ساحات کوچک تری نیز در مرز شمالی وجود داشت. هرچند این بررسی فرانسوی روی تاکستان های بزرگ و حرفهٔ تمرکز نموده است، اما می گوید که انگور در باغ های مختلف، حتی در ارتفاع ۲٬۴۰۰ متر در نورستان، پرورش می یابد. تخمینی که در ۱۹۶۸ میلادی برای یک برنامه مساعدت محلی انجام شد، نشان دهنده حدود ۶۰٬۰۰۰ هکتار (۱۵۰٬۰۰۰ جریب) تاکستا
ن بود. اگر مقایسه شود، شراب اتریشی از زمینی حدود ۵۱٬۰۰۰ هکتار (۱۳۰٬۰۰۰ جریب) تولید می شود. تولیدات فعلی انگور در حال حاضر بیشتر در اطراف کابل بوده و نظر به دلایل مذهبی بیشتر آب میوه و کشمش از آن تولید می شود. مردمان محلی. افغانستان یکی از ۱۶ کشوری است، که در آن نوشیدن مشروبات الکلی برای شهروندان اش در هر سنی غیرقانونی است. در صورت تخطی شهروندان افغانستان از این قانون، احکام شریعت اسلامی بر آن ها جاری می شود. جزاهای نوشیدن شراب شامل جریمه، زندانی شدن و ۶۰ دُره شرعی می باشد. طبق سازمان جهانی صحت (WHO)، مصرف شراب در افغانستان به طور رسمی–تقریباً صفر است. مجموع مصرف شراب در افغانستان طی سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ تقریباً صفر بود؛ در جریان سال های ۲۰۰۸ – ۲۰۱۰ میلادی مصرف ثبت شده شراب تقریباً صفر، اما مصرف ثبت نشده حدود ۰٫۷ لیتر فی نفر تخمین شده بود. اِعمال قانون به گونه متناقض صورت می گیرد و شراب به طور گسترده در بازار سیاه در دسترس است، به ویژه در کابل و در شهر هرات در غرب افغانستان، جای که گفته می شود شراب داخلی به قیمت مناسب و به آسانی قابل دسترس است. قاچاق شراب از طریق کشور اوزبیکستان در ولایات شمالی یک تجارت بزرگ م
حسوب می گردد. شراب در شهر شمالی مزار شریف به طور گسترده مصرف می شود، از جمله توسط جنگ سالار عبدالرشید دوستم. می خانه ها/بازارهای گوناگون در افغانستان پس از سقوط طالبان شروع به فروش مشروبات الکلی به خارجی ها و گردشگران نموده بودند. کابل، شب های فعال و رنگین داشت. حتی در مقایسه با شهرهای بزرگ در کشورهای همسایه مانند دهلی نو، کراچی یا تهران. اجتماع بزرگی از خارجی های جوان و دیپلمات های با معاش خوب، کارمندان امنیتی و موسسات کمک کننده بین المللی در افغانستان وجود داشت. برخی مکان ها در سال ۲۰۱۰ میلادی بازرسی شده و یک تعداد پیش خدمت های (دختر) اهل اوکراین که تن فروشی می کردند، دست گیر گردیدند. حملات متعددی از سوی شبه نظامی های طالبان بر می خانه ها و تفریح گاه ها انجام شده است. گردشگران. قبل از این که طالبان در اوت ۲۰۲۱ کنترل افغانستان را در دست گیرند، هر گردشگر خارجی اجازه داشت دو بوتل یا دو لیتر مشروب الکلی هنگام وارد شدن به افغانستان با خود بی آورد. نیروهای نظامی خارجی. قرارگاه های نیروهای بین المللی کمک به امنیت (ISAF) در افغانستان قبل از سپتامبر ۲۰۰۹ حداقل هفت می خانه داشت، که آب جو و شراب بدون-مالیات فراهم می ک
رد، از جمله یک می خانه ورزشی به نام تورا-بورا. در سال ۲۰۰۹ میلادی پس از این که خبر کشته شدن ۱۲۵ غیرنظامی در حملات هوایی پخش شد، جنرال استنلی مک کریستال که در آن زمان مسئول ISAF در افغانستان بود، تلاش نمود تا با مسئولین نیروها به تماس شود. بعد از این که وی پی برد برخی نیروها به علت نشه بودن قادر نبودند به طور مناسب به این روی داد پاسخ بگویند، وی استفاده از مشروبات الکلی از محوطه های کاری ایالات متحده را ممنوع کرد. این ممنوعیت بر سربازان خارجی نیز قابل تطبیق بود. همچنین گفته می شود، که مشروبات الکلی نقشی در کشتار قندهار داشته است، روی دادی در سال ۲۰۱۲ میلادی که طی آن یک سرباز ارتش ایالات متحده به نام رابرت بیلز در ولسوالی پنجوایی ولایت قندهار شانزده غیرنظامی را به قتل رساند و شش تن دیگر را مجروح کرد. چندی بعد ایالات متحده استفاده از مشروبات الکلی را برای نیروهای خود ممنوع کرد. علی رغم این ممنوعیت، مقامات وزارت دفاع ایالات متحده بعضاً مشروبات الکلی را در پایگاه های نظامی یافتند. سربازان سایر کشورها اجازه نوشیدن شراب داشتند. پایگاه های نظامی نیروهای اروپایی معمولاً دو انبار شراب داشت. نیروهای آلمانی و فرانسوی اجا
زه داشتند در هر روز دو بوتل کوچک آب جو در پایگاه خود بنوشند. در کمپ های کوچک مانند کمپ مارمل سهمیه هر سرباز با دریافت رسید فراهم می گردد و آن ها ملزم بودند تا بلافاصله آن را باز نمایند، تا از انبار کردن آن خودداری شود. بعد از وقوع چندین روی داد مرتبط به الکل در ۲۰۱۳ میلادی، جنرال جروگ ولمر شخصاً از برخی مکان ها دیدار نمود تا مطمئن شود که از قوانین پیروی می گردد. ختم مأموریت آیساف تعداد نیروهای خارجی را به طور قابل ملاحظه کاهش داد. در مقایسه با آیساف، تحت مأموریت حمایت قاطع فعلی تنها ده درصد نیروها در کشور حضور دارند. گردشگران خارجی اجازه داشتند تا دو لیتر شراب را بدون پرداخت مالیات هنگام ورود به افغانستان با خود بی آورند. رانندگی در حالت مستی و داشتن مقدار بیشتر از حد مجاز مشروبات الکلی دارای مجازات چندین ماه زندان بود. مقدار مشروبات الکلی ارتش آلمان (بوندس وهر) در مطابقت با جامعه بزرگ (آلمانی) و خبرنگاران دعوت شده مدنظر گرفته شده بود.
فساد یک مشکل گسترده و در حال رشد در جامعه افغانستان است. شاخص ادراک فساد، سازمان شفافیت بین الملل در ۲۰۱۷ میلادی این کشور را از میان ۱۸۰ کشور در رده ۱۷۷ام رده بندی نمود. بنیاد آسیا طی یک گزارشی که بر مبنای «نظرسنجی نظرهای افغان ها» در سال ۲۰۱۲ میلادی انجام شده است، بیان کرد که، «از نظر همه افراد فساد یک مشکل متمایز است». یکی از قضیه های تازه و سنگین فساد، رسوایی مالی کابل بانک در ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ میلادی بود، در این فساد افراد نزدیک به رئیس جمهور حامد کرزی از جمله محمود کرزی دخیل بودند. شیرخان فرنود، خلیل الله فیروزی، محمد فهیم و چند فرد داخلی دیگر در رسوایی، بحران، تحقیقات و محکمه کابل بانک شرکت داشتند، آن ها به طور غیرقانونی ۱ میلیارد دلار سرمایه بانک را در زندگی افراطی شخصی خود مصرف نموده و همچنین به طور مخفیانه به خانواده، دوستان و افراد نزدیک به رئیس جمهور حامد کرزی و محمود کرزی پول قرض می دادند. حکومت تا اکتبر ۲۰۱۲ توانست تنها ۱۸۰ میلیون دلار از ۸۹۰ میلیون دلار که به طور جعلی قرض داده شده بود را وصول کند. یک نظرسنجی که در ۲۰۱۲ میلادی از سوی سازمان ملل متحد انجام شد، فساد و ناامنی را به عنوان دو مشکل جدی در ا
فغانستان عنوان کرد. روزنامه "نیویورک تایمز" نوشته است که در افغانستان، «فساد را بیش از این نمی توان سرطانی بر سیستم خواند: فساد خود به سیستم مبدل شده است». نمایندگی ایالات متحده برای توسعه بین المللی (USAID) در ۲۰۰۹ میلادی گفت که فساد در افغانستان «فراگیر، ریشه دار و سیستماتیک شده و اکنون از همه لحاظ از نظر اندازه و گستردگی بی پیشینه است». در یک نظر سنجی که توسط بنیاد آسیا در ۲۰۱۱ میلادی صورت گرفت، افغان ها گفتند که فساد «سومین مشکل بزرگ (۲۱ درصد) آن ها بعد از ناامنی (۳۵ درصد) و بی کاری (۲۳ درصد)» است. افغان ها در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ بیان کردند که فساد دومین دلیل مهم آن ها برای داشتن نظر بدبینانه نسبت به آینده افغانستان است (۱۶ درصد در ۲۰۱۱ و ۲۷ درصد در ۲۰۱۰). آن ها در ۲۰۱۱ میلادی فساد اداری را دومین ناکامی بزرگ حکومت افغانستان خواندند (۲۵ درصد). این رقم در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته و به ۳۰ درصد رسید. فساد اداری امروزه در افغانستان اغلب به شکل درخواست یا پیشکش رشوه انجام شده و در سکتورهای خصوصی و عامه به مقیاس بزرگ و کوچک شایع است. اشکال دیگری فساد داری نیز وجود دارد که عبارت از خویشاوندسالاری، اختلاس و انتقال غی
رقانونی زمین می باشد. سرمفتش ویژه ایالات متحده برای بازسازی افغانستان (SIGAR) پیش بینی نموده است که بیشتر از نصف درآمد گمرک های افغانستان اختلاس می شود. پاراگ آر. دارمواراپو در مقالهٔ در ۲۰۱۵ بیان داشت، که هرچند تولید ناخالص داخلی افغانستان از ۲۰۰۲ میلادی بدین سو پنج برابر شده است، اما جامعه افغانستان هنوز هم با فساد غربال شده اند. دارمواراپو نوشت که، «چیزی که در مورد فساد افغانستان بسیار ناراحت کننده است، تنها تعداد یا ارزش رشوه ها نیست؛ بلکه ماهیت نهادینه شدن آن در دستگاه حکومت افغانستان است». دارمواراپو بیان داشت که، به طور همه روزه «افسران پلیس از دکان داران جنس اخاذی می کند، در ایست های بازرسی شاهراه ها از راننده ها مالیات می گیرند و کسانی که اسناد درست نداشته باشند را جریمه می کنند». برخی افسران پلیس «از مجرمین یا شورشی ها چشم پوشی می کنند یا با آن ها در تبانی هستند»، این در حالی است که افسران سطح میانی تا بالا «با مجرمین در قاچاق مواد مخدر، آدم ربایی برای اخاذی و سایر فعالیت های غیرقانونی هم دست بوده و هزاران دلار از این فرایندها به دست می آورند». مقامات عالی رتبه پلیس «میلیون ها دلار از حامیان مالی بی
ن المللی را به جیب های خود انتقال داده اند». بر بنیاد گزارش دارماواراپو، معمول ترین نوع فساد در افغانستان قرار زیر است: اداره عالی نظارت بر تطبیق استراتژی مبارزه علیه فساد اداری (HOOAC) می گوید که فساد در شمال کشور به ویژه در ولایت بلخ بی حد و حصر شده است، این ولایت با کشور همسایه ازبکستان هم مرز است، کشوری که از نظر فساد اداری با مشکلات مشابهی مواجه است. یکی از نمونه های شدیداً آشکار اختلاس زمین خواری است. شمس الله جاوید، رئیس زون شمال اداره عالی نظارت بر تطبیق استراتژی مبارزه علیه فساد اداری در یک مصاحبه اختصاصی با آژانس خبری پژواک تشریح نمود که «در ولایت بلخ سه نوع دست اندازی به زمین دولتی صورت می گیرد: نهادهای دولتی مالکیت های یکدیگر را غصب می کنند، نیروهای امنیتی زمین های دولتی را اشغال می کنند و افراد به طور غیرقانونی زمین یک فرد دیگر را تصاحب می نماید». وی افشا نمود که از ۶۰ شهرک که در بلخ ساخته می شود، ۵۲ شهرک غیرقانونی است. جاوید همچنین بیان نمود که «کارکنان دولتی از بالاترین تا پایین ترین رده در این مصیبت دخیل هستند … برخی افرادی که منافع شان بر اثر تحقیقات روی قضیه های فساد متضرر می شود برای ما مشک
ل ایجاد می کنند». روزنامه نگار پژوهشی سیبل ادموندز به عنوان یک روزنامه نگار و افشاگر تلاش های را به خرج داده است تا در مورد فساد در افغانستان و هدر دادن، جعل و سوء استفاده از میلیاردها دلار پول مالیه دهندگان ایالات متحده که پس از مداخله ایالات متحده در فساد و مقامات فاسد افغانستان به هدر رفته است، آگاهی رسانی کند. ژنرال جان آر. آلن به یک کمیته فرعی روابط خارجی سنای ایالات متحده در ۲۰۱۴ میلادی گفت که، «بزرگ ترین چالش در مقابل آینده افغانستان، طالبان یا پناه گاه های امن در پاکستان یا اصلاً رفتار از آغاز خصمانه پاکستان نیست». «تهدیدی که پویایی دراز مدت افغانستان مدرن را از ریشه تهدید می کند، فساد است». وی اظهار داشت که شورشی ها، شبکه های حامی مجرمین و قاچاقچیان مواد مخدر «یک ائتلاف خبیث» را شکل داده اند. پس زمینه. مرکز ترقی آمریکایی علت فساد در افغانستان را به دهه ها جنگ که مانع تشکیل نهادهای دولتی و گروه های جامعه مدنی مؤثر شده است، تنفیذ ضعیف قوانین و مقررات، تناقض در عمل کرد اداره های مبارزه با فساد و نبود منابع و همچنین این حقیقت که سربازان و نیروی پلیس اکثراً بی سواد هستند و کارکنان دولتی اغلب دارای معاش و
آموزش اندک هستند، نسبت داده است. افزون بر آن دهه ها جنگ متداوم به مقامات دولتی این قابلیت را می دهد تا حساب های شخصی خود را از پول دولت پر نمایند. در عین حال، سنت های قبیلهٔ و قومی مردم را تشویق می کند تا از موقف خود برای نفع رساندن به بستگان خود استفاده نمایند. اداره های رسمی افغانستان پر از بی کفایتی است و این امر مردمان محلی را وادار می کند تا «برای حفظ نظم و فراهم نمودن خدمات اولیه به شبکه های قدرت مندان منطقهٔ و محلی اتکا نمایند». طبق بانک جهانی، سنت های پشتیبانی و پارتی بازی در افغانستان منتج به دست کاری مداوم در گمارش های مبتنی بر شایستگی در سمت های عامه، کارمندان ریاست جمهوری، اعضای مجلس نمایندگان، فرماندهان نظامی و سایر سمت های دارای تأثیرگذاری سیاسی شده است–تمامی این کارها باعث فساد هنگفت شده که با مساعدت خارجی به مراتب بیشتر شده است و تجارت تریاک نیز به حدی بزرگ است که اقتصاد کشور را به گِل نشانده است. بعد از سرنگونی طالبان توسط ایالات متحده در ۲۰۰۱ میلادی، فساد که در دوره قبل از طالبان در افغانستان شایع بود، یک بار دیگر به ویژگی اصلی زندگی افغان ها مبدل شده و به تمامی شاخه های حکومت و حتی به حکومت