Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سپری کرد، در مورد وضعیت امور آمریکا با او مشورت نمودند. استاکتون با ادموند بورک، ارل چتام و بسیاری دیگر از عضای برجستهٔ پارلمان که روابط دوستانه با مستعمرات آمریکایی داشتند، ملاقات کرد. در اسکاتلند تلاش های شخصی وی منتج به پذیرش ریاست کالج توسط کشیش جان وایترسپون گردید. همسر وایترسپون مخالف پذیرش این سمت از سوی شوهرش بود، اما مخالفت های او توسط داماد آینده اش، بنجامین روش که دانشجوی رشته پزشکی در ادینبورو بود برطرف گردید. این یک واقعه فوق العاده مهم در تاریخ آموزش عالی در آمریکا بود. استاکتون در یکی از شب ها در ادنبورگ مورد حمله یک دزد قرار گرفت و با یک شمشیر کوچک به طور ماهرانه ای از خود دفاع کرد، طوری که دزد غافلگیر شده، زخمی شد و فرار کرد. در ماه اوت سال ۱۷۶۷ استاکتون به آمریکا برگشت. استاکتون در سال ۱۷۶۸ زمانی که در چوکی شورای استانی نیوجرسی ارتقا یافت برای اولین بار طعم خدمات دولتی خویش را چشید و در سال ۱۷۷۴ در دادگاه عالی استان نیوجرسی تعیین گردید. در سال ۱۷۶۸ به کانون فیلسوفان آمریکایی انتخاب شد. وی در نخست در قبال آشوب ها میان مستعمرات آمریکایی و بریتانیای کبیر موضع میانه اتخاذ نمود. در سال ۱۷۷۴ «طرح
خود مختاری برای آمریکا مستقل از پارلمان با رعایت حق تاج گذاری» را پیش نویس کرده و به لارد دارتموت فرستاد. این رویکرد مشترک المنافع برای شاه قابل پذیرش نبود. زمانی که در سال ۱۷۷۵ پارلمان تصمیم به افزایش عواید مستعمرات گرفت، استاکتون به مستعمرات اعلام کرد که «هریک از آنها باید یک یا دو نفر از جمله زیرک ترین اعضای خود را به مجلس روان نموده و به آنها اختیار ورود به مجلس عوام را بدهند، آنها تا زمانی که خود را در مجلس حفظ می توانند در آنجا باشند، در غیر آن پول های ما به هدف فریب و کلاه برداری گرفته می شود.» جنگ انقلابی. استاکتون در سال ۱۷۷۶ به کنگره دوم قاره ای انتخاب شد و نقش فعالی را در آن ایفا نمود. در ماه اوت همان سال زمانی که برای دولت های ایالتی کشور جدید انتخابات برگزار شد، در اولین دور رأی گیری استاکتون و ویلیام لیونگستون تعداد مساوی آرای را برای احراز پُست فرمانداری ایالت نیوجرسی به دست آرودند. هرچند بعداً لیونگستون با اخذ یک رأی برنده انتخابات شد، استاکتون به اتفاق آراء به عنوان رئیس دادگاه عالی ایالت نیوجرسی انتخاب گردید، اما برای اینکه در کنگره بماند این سمت را رد کرد. استاکتون نخستین فردی از ایالت نیوج
رسی بود که اعلامیه استقلال را امضاء کرد. استاکتون همراه با جورج کلایمر همکار امضاءکننده خود، از طرف کنگره در یک سفر طاقت فرسای دوماهه به منظور کمک به ارتش استقلال طلب آمریکا در جنگ انقلاب آمریکا به فورت تیکوندیروگا درنیویورک فرستاده شده بود. در برگشت به پرنستون، ۳۰ مایل به طرف شرق به خانه یکی از دوستانش به اسم جان کوونهون رفت تا خانواده اش را به یک مکان امن منتقل نماید. در همان جا به تاریخ ۳۰ نوامبر سال ۱۷۷۶، او و کوونهون در نیمه های شب توسط هواداران دولت انگلیس از بسترهای شان بیرون کشیده شده و دستگیر شدند، از اموال و دارایی های خویش محروم شده و به طرف شهر پیرت آمبی سوق داده شده و به بریتانیایی ها تحویل داده شدند. در روزی که استاکتون دستگیر شد، سرتیپ ویلیام هاو اعلامیه ای نوشته بود که در آن امن نامه و عفو کامل و رایگان را برای افرادی که متمایل به اطاعت صلح آمیز از شاه بودند، ارائه کرده بود. همان طوری که بسیاری ها مورد عفو قرار گرفتند، استاکتون هم در نهایت مورد عفو قرار گفت، ولی در نخست به آهن کشیده شد و به عنوان یک بزه کار با وی رفتار صورت گرفت. وی بعداً به زندان پرووست در نیویورک انتقال داده شد و در آنجا عمد
اً در گرسنگی نگاه داشته شد و در معرض هوای سرد یخ بسته قرار گرفت. بعد از نزدیک به پنج هفته برخورد وحشیانه، استاکتون به قید آزادی مشروط از زندان رها شد و سلامتی وی خراب شد. در جریان حبس، موروین، ملکت وی در پرنستون توسط سرتیپ چارلس کارن والیز تصرف گردید. ویلیام استرایکر تاریخ نگار آمریکایی آن «مورون، خانه عزیزم نوشته بود. خانه ریچارد استاکتون از کتابخانه و اسباب و اثاثیه اش عاری ساخته شد». برخورد استاکتون در زندان های نیویورک، کنگره قاره ای را وادار به تصویب قطعنامه ای ساخت که در آن به سرتیپ جورج واشینگتن دستور تحقیق درمورد وضعیت را می داد؛ کمی بعد تر از تصویب این قطعنامه، در ۱۳ ژوئن سال ۱۷۷۷ استاکتون به قید آزادی مشروط رها شد. پیام های دیگری در بایگانی ملی ایالات متحده آمریکا وجود دارد که نشان می دهد که جورج واشینگتن عندالموقع با سرتیپ هاو در رابطه با مبادله یا آزادی استاکتون و دیگران تماس برقرار نموده است.
سالاد زیتون یک سالاد یا جیاردینیرا است که از زیتون سبز، زیتون سیاه، روغن زیتون، کرفس، گل کلم، هویج، فلفل شیرین، پیاز، کبر، جعفری، فلفل، پونه کوهی، سیر، سرکه، گیاهان و ادویه جات تهیه می شود. از آن برای تهیه ساندویچ مافلتا در نیواورلئان و اطراف آن استفاده می شود. سالاد زیتون همچنین به عنوان یک غذای جانبی برای سایر غذاهای سیسیلی و غذاهای مدیترانه ای استفاده می شود. این به صورت تجاری برای رستوران ها و در خرده فروشی ها در Boscoli Family, Rouses, Gambinos, Dorignacs , Franks، و Aunt Sally تولید می شود.
تست برچسبی یا تست وصله ای یا پَچ تست (به انگلیسی: Patch Test) یک روش تشخیصی پزشکی است که برای تعیین مواد عامل التهاب آلرژیک پوست بیمار، انجام می شود. تست برچسبی همچنین به شناسایی موادی که ممکن است باعث ایجاد واکنش آلرژیک تأخیری در بیمار شوند کمک می کند و ممکن است آلرژن هایی را که با آزمایش خون یا تست حساسیت پوستی شناسایی نشده اند، شناسایی کند. در این تست، برای ایجاد یک واکنش آلرژیک موضعی در ناحیهٔ کوچکی از پشت بیمار، مواد شیمیایی رقیق شده ای چسبانده می شود. مواد شیمیایی موجود در کیت های تست برچسبی، شامل حدود ۸۵ تا ۹۰ درصد از عوامل ایجاد اگزمای آلرژیک تماسی هستند و شامل مواد شیمیایی موجود در فلزات ("به عنوان مثال"، نیکل)، لاستیک، چرم، فرمالدهید، لانولین، ترکیبات معطر، لوازم آرایشی، رنگ مو، داروها، اقلام دارویی، غذا، نوشیدنی، مواد نگهدارنده و سایر افزودنی های غذایی هستند. به طور کلی، ۲ تا ۴ روز طول می کشد تا پاسخ در تست برچسبی ایجاد شود. تست برچسبی، فقط القای درماتیت تماسی در یک ناحیهٔ کوچک از پوست است. روند انجام تست. مدت زمان مراجعهٔ اولیه و چسباندن وصله ها، حدود نیم ساعت طول می کشد، اما بسیاری از اوقات، زمان
کلی پروسه، طولانی تر است زیرا پزشک یا کارشناس مربوطه، تاریخچهٔ گسترده ای از بیمار می گیرد. مقادیر بسیار کمی از ۲۵ تا ۱۵۰ ماده (آلرژن)، در محفظه های پلاستیکی مربعی یا آلومینیومی گِرد به قسمت بالایی پشت بیمار، متصل می شود. این محفظه ها با نوار چسب مخصوص ضدحساسیت در جای خود، چسبانده می شوند. در نوبت دوم، معمولاً ۴۸ ساعت بعد، وصله ها برداشته می شوند. گاهی نیز در این مرحله، وصله های اضافی چسبانده می شوند. پشت بیمار، با یک ماژیک سیاه و سفید غیرقابل حذف یا نشانگر مناسب دیگری برای شناسایی محل ها و نقاط آزمایش، مشخص شده و مشاهدهٔ اولیه انجام می شود. این علائم باید در نوبت سوم، معمولاً ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد (۷۲ تا ۹۶ ساعت پس از آغاز تست) قابل مشاهده باشند. در برخی موارد، خواندن تست، ممکن است نیاز به ۷ روز داشته باشد، به ویژه اگر یک سری فلز خاص، مورد آزمایش باشند. متخصص پوست یا متخصص آلرژی در نوبت های دوم و سوم (معمولاً ۴۸ و ۷۲ یا ۹۶ ساعت) فرم مربوط به تست را تکمیل می کند. نتیجهٔ بررسی، معمولاً به شکل زیر، ثبت می شود: مواد حساسیت زای رایج. برخی از آلرژن های عمدتاً مهم عبارت اند از: نیکل(II) سولفات (۱۹٫۰٪)، عصارهٔ گیاه "Myr
oxylon pereirae" (۱۱٫۹٪)، ترکیب معطر نوع ۱ (۱۱٫۵٪)، کواترنیوم-۱۵ (۱۰٫۳٪)، نئومایسین (۱۰٫۰٪)، باسیتراسین. (۹٫۲٪)، فرمالدئید (۹٫۰٪)، کبالت کلرید (۸٫۴٪)، متیل دیبرومگلوتارونیتریل / فنوکسی اتانول (۵٫۸٪)، پارا-فنیلین دی آمین (۵٫۰٪)، پتاسیم دی کرومات (۴٫۸٪)، مخلوط کربا (۳٫۹٪)، تیورام (۳٫۹٪)، دی آزولیدینیل اوره (۳٫۷٪)، و ۲-برومو-۲-نیتروپروپان-۱٬۳-دیول (۳٫۴٪). شایع ترین آلرژن ثبت شده در بسیاری از مطالعات تحقیقاتی در سراسر جهان، نیکل است. آلرژی به نیکل در زنان جوان شایع تر است و به ویژه با سوراخ کردن گوش یا ترکیبات حاوی نیکل موجود در ساعت، کمربند، زیپ یا جواهرات، همراه است. آلرژی غذایی. متخصصین پوست ممکن است بیمار مشکوک به آلرژی غذایی را برای تست برچسبی، ارجاع دهند. غذاهایی که با آزمایش خون یا آزمایش حساسیت پوستی شناسایی می شوند، ممکن است با غذاهایی که با تست برچسبی شناسایی شده اند همپوشانی داشته یا نداشته باشند.
رابرت هانتر موریس (Robert Hunter Morris) (زادهٔ حدود ۱۷۰۰- درگذشتهٔ ۲۷ ژانویه ۱۷۶۴)، شخصیت برجستهٔ حکومتی در پنسیلوانیای استعماری بود که به عنوان فرماندار پنسیلوانیا و رئیس دادگاه عالی نیوجرسی، خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. موریس در ۱۷۰۰ در ترنتون، نیوجرسی به دنیا آمد. او دومین پسر لوئیس موریس و ایزابل (نام تولد: گراهام) موریس بود و به نام دوست پدرش، فرماندار آینده سرزمین استعماری، رابرت هانتر نام گذاری شد. برادر بزرگ ترش لوئیس موریس جونیور بود که به عنوان عضو و رئیس مجلس عمومی نیویورک خدمت کرد. پدرش شخصیتی برجسته در زندگی عمومی بود و خدمات مختلفی از جمله ریاست دادگستری نیویورک و هشتمین فرماندار نیوجرسی استعماری، انجام داده است. پدر و مادربزرگ پدری او سارا (با فامیلی پل) موریس و ریچارد موریس بودند که پدربزرگش اصالتاً از مونموت شر، ولز بود. پدربزرگ و مادربزرگ او موریسانیا را در ۱۶۷۰ از ساموئل ادسال خریدند و از باربادوس به آنجا نقل مکان کردند. مادر او دختر بزرگ جیمز گراهام بود که به عنوان اولین رئیس مجمع عمومی نیویورک و اولین ضبط کننده شهر نیویورک، (افسر شهرداری نیویورک) خدمت کرد. گراهام که در میدلودین، اسکا
تلند به دنیا آمده بود، نوه جیمز گراهام، اولین دوک مونتروز بود. او در آن زمان، آنچه را به عنوان «آموزش لیبرال» توصیف می شد، دریافت کرد و آموزش های بیشتر را از پدرش در زمینه سیاست آموخت. حرفه سیاسی. هنگامی که پدرش در ۱۷۳۸ به عنوان فرماندار نیوجرسی انتخاب شد، نام پسرش در فهرست اعضای شورای او نمایان شد. کمتر از یک سال بعد، فرماندار موریس، رابرت را به عنوان رئیس دادگاه عالی استان منصوب کرد. مأموریت او قرار بود «در حین رفتار خوب همیشگی» اجرا شود که با مأموریت دادگاه قبلی، رابرت لتیس هوپر که دورهٔ او برای اجرای «خوشایند سلطنتی» تعیین شده بود، متفاوت بود. دورهٔ او با افزایش وقت-شناسی و کارایی، بارز شد. در ۱۷۴۴ در طول دوره خود، به عضویت مجمع فیلسوفان آمریکا انتخاب شد. پس از یک سفر طولانی به انگلستان در۱۷۴۹، او در ۱۷۵۴ معاون فرماندار پنسیلوانیا شد و در ۱۷۵۵ پس از بازگشت، به عضویت انجمن سلطنتی درآمد. او از ۱۷۵۴ تا ۱۷۵۶ در طول جنگ فرانسویان و سرخپوستان، به عنوان معاون فرماندار خدمت کرد. (از فرمانداران اولیه پنسیلوانیا به عنوان «معاون فرماندار» یاد می شد، زیرا توماس پن که در انگلستان زندگی می کرد، «فرماندار» رسمی و همچنین
یکی از مالکان این استان به همراه برادرش ریچارد پن بود). او اغلب با مجمع بر سر پیشنهادهایی مبنی بر تزریق پول کاغذی برای تأمین بودجه جنگ درگیر می شد. در بهار ۱۷۵۶، موریس مهمانی های داوطلبانهٔ اسکالپینگ را اعلام کرد. به گفته جیمز همیلتون، مشاور موریس؛ مهمانی های اسکالپینگ، «تنها راه پاکسازی مرز ما از وحشی ها» بود. او عموی لوئیس موریس، نمایندهٔ کنگره از نیویورک بود. در نیمه دوم ۱۷۵۵، رقابت میان مالکان مستعمره پنسیلوانیا (خانواده پن) و مجلس پنسیلوانیا به دوئل میان موریس و بنجامین فرانکلین تبدیل شد. موضوع اصلی اختلاف، امتناع قاطعانه پن ها از اعمال هرگونه مالیات بر زمین های خود، حتی برای دفاع از استان در پنسیلوانیا بود. در طول تابستان و پاییز ۱۷۵۵، در حالی که مرزها می سوخت و شهرک نشینان برای نجات جان خود از حملات سرخ پوستانِ دوست فرانسه، فرار می کردند، مالکان و مجلس در بن بست قانون گذاری قرارگرفتند. موریس از مالکان دفاع کرد و فرانکلین برای مردم پنسیلوانیا سخنرانی کرد. در اواخر ژوئیه ۱۷۵۵، پس از شکست سرلشکر ادوارد برادوک توسط سربازان فرانسوی و بومیان آمریکا در نزدیکی فورت دوکسن در غرب پنسیلوانیا، مجمع اجازه داد، ۵۰
هزار پوند برای دفاع از استان هزینه شود. برای جمع آوری این پول، مجلس مالیات بر دارایی را تصویب کرد که بر تمام اموال غیرمنقول و شخصی در استان اعمال می شد. موریس لایحهٔ مالیاتی را با پیشنهادهایی برای اصلاح، رد کرد که املاک اختصاصی را معاف می کرد. فرانکلین پیش نویس پاسخ مجمع را آماده کرد که اصل کلام این بود که مالیات بر املاک اختصاصی، همراه با تمام املاک دیگر در استان، «کاملاً منصفانه و عادلانه» بود. در نهایت، موریس اعتراف کرد که شرایط کمیسیون او را از پذیرش هرگونه اقدام بر دارایی های اختصاصی که منجر به پرداخت مالیات می شد، منع می کرد. این امر فرانکلین را بر آن داشت تا موریس را دور بزند و خود مذاکره با مالکان را به عهده بگیرد که منجر به انتقال فرانکلین به لندن در ۱۷۵۷ شد برای اینکه مجمع، در اختلاف با مالکان، بحث کند. در سال ۱۷۵۶، موریس از مأموریت خود به عنوان رئیس دادگستری استعفا داد (که پذیرفته نشد) و سفر طولانی دیگری به انگلستان انجام داد. ویلیام آینزلی در زمان غیبت او به عنوان رئیس دادگاه منصوب شد. وقتی موریس در ۱۷۶۰ برگشت، ادعا کرد که هنوز رئیس دادگاه است، به این دلیل که استعفا او هرگز به طور رسمی پذیرفته نشد
ه است. از آن جاییکه آینزلی مُرده بود و موریس بهترین فرد موجود برای پُر کردن این سمت بود، او مجدد برگزیده شد و تا زمان مرگ خود در ۱۷۶۴ در این سمت خدمت کرد. زندگی شخصی. موریس با الیزابت استاگدل (۱۶۷۳–۱۷۵۲) ازدواج کرد. آن ها باهم والدین فرزندان زیر بودند: موریس در ۲۷ ژانویه ۱۷۶۴ در شروزبری، نیوجرسی فوت کرد.
سریت (Cerite) یک گروه معدنی سیلیکات پیچیده حاوی سریم، به فرمول است. محتوای سریم و لانتانیم با گونه های غنی از Ce (سریت-(سه)) و گونه های غنی La (سریت-(لا)) متفاوت است. تجزیه و تحلیل یک نمونه از کربناتیت ماونتین پس، کالیفرنیا ۳۵٫۰۵٪ و ۳۰٫۰۴ درصد را نشان داد. سریت برای اولین بار در سال ۱۸۰۳ در باستنس در وستمانلاند سوئد توصیف شد. گونه غنی از لانتانوم، سریت-(لا) برای اولین بار برای یک رخداد در توده خیبینا، شبه جزیره کولا روسیه در سال 2002 توصیف شد.
یورمن کامپوزانو (زاده ۳۰ آوریل ۱۹۹۶) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که در پست هافبک برای بوکا جونیورز بازی می کند. اوایل زندگی. در سن ۱۵ سالگی، کامپوزانو با شخصیتی قوی و برخلاف آنچه خانواده اش می خواستند، شهر زادگاهش تامالامک را ترک کرد. او برای جست و جوی فرصت ها به شهر بوگوتا آمد. او توانست در یک مرغ فروشی در شهر بوسا شغلی پیدا کند، شهری که در آن اولین مسابقات فوتبال آماتور خود را در آنجا انجام داد و پنجاه هزار پزو (۱۵ دلار) برای بازی های انجام شده به دست آورد. دوران حرفه ای. دورهٔ جوانان. او اولین قدم های خود را برای رسیدن به فوتبال حرفه ای در باشگاه مدرسه فوتبال چورتا میلوس برداشت. سپس معلمی از لا اکیداد به او پیشنهاد بازی در «تیم پایه» آن باشگاه را داد. بعداً به بوئنوس آیرس، آرژانتین سفر کرد تا در بانفیلد تمرین کند و در آنجا او را از نظر روحی و جسمی آماده کردند. از آنجا به کلمبیا بازگشت تا با دپورتیوو پریرا ملحق شود، جایی که تنها با یک تمرین توسط مربی هرنان لیسی به تیم حرفه ای ملحق شد. دپورتیوو پریرا. او به عنوان یک حرفه ای در ۱۵ آوریل ۲۰۱۵ در روز چهارم مسابقات جام کلمبیا اولین بازی خود را آغاز کرد. علیر
غم اینکه اولین بازی او در یک باشگاه حرفه ای بود، او ۶۵ دقیقه مقابل اتلتیکو هویلا در استادیوم گیرمو پلازاس آلسید بازی کرد، جایی که آنها ۳ بر ۱ شکست خوردند. در فصل بعد، او اولین گل خود را در ۲ اوت ۲۰۱۶ در برابر باشگاه فوتبال اتلتیکو در پیروزی ۷–۲ در لیگ سری بی به ثمر رساند. اتلتیکو ناسیونال. پس از نشان دادن سطح خوبی از خود در دپورتیوو پریرا، مربی میگوئل آنخل روسو با او تماس گرفت تا برای میلوناریوس بازی کند. با این حال، به نظر می رسید که اتلتیکو ناسیونال پیشنهاد خود را افزایش بخشد، بنابراین یورمن تصمیم گرفت با آنها قرارداد امضا کند. در ژانویه ۲۰۱۸، او به عنوان بازیکن جدید به اتلتیکو ناسیونال در لیگ سری آ پیوست. کامپوزانو اولین بازی خود را برای اتلتیکو ناسیونال در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸ مقابل میلوناریوس در بازی رفت لیگ برتر کلمبیا ۲۰۱۸ انجام داد. بوکا جونیورز. در اوایل ژانویه ۲۰۱۹، یورمن کامپوزانو با بوکا جونیورز قرارداد امضا کرد. در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۹، او اولین بازی خارج از خانه خود را در برابر نیوولز اولد بویز در لیگ برتر ۱۹–۲۰۱۸ انجام داد، و در دقیقه ۵۹ به عنوان بازیکن تعویضی به جای ویلمار باریوس وارد بازی شد، در بازی که
با نتیجه تساوی ۱–۱ به پایان رسید. در مارس ۲۰۲۰ او با پیروزی در لیگ برتر ۲۰–۲۰۱۹ با شکست ریور پلاته در مرحله نهایی، عنوان جدیدی را به دست آورد. دوران ملی. کامپوزانو در ۲۹ اوت ۲۰۱۸ به تیم ملی فوتبال کلمبیا دعوت شد. او اولین بازی خود را در برابر ونزوئلا در ۸ سپتامبر ۲۰۱۸ انجام داد.
ساموئل هانتینگتون (Samuel Huntington) (زادهٔ ۱۶ ژوئیه ۱۷۳۱ [۵ ژوئیه ۱۷۳۱ به سبک تقویم قدیمی] – درگذشتهٔ ۵ ژانویه ۱۷۹۶)، از بنیان گذاران ایالات متحده، حقوق دان، دولتمرد و میهن پرست کنتیکتی در انقلاب آمریکا بود. او به عنوان نمایندهٔ کنگرهٔ قاره ای، اعلامیه استقلال و اصول کنفدراسیون را امضاء کرد. او همچنین به عنوان رئیس کنگرهٔ قاره ای از ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۱، رئیس کنگرهٔ تشکیل شده در ایالات متحده در ۱۷۸۱، رئیس دادگاه عالی کنتیکت از ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۵ و هجدهمین فرماندار کنتیکت از ۱۷۸۶ تا زمان مرگش خدمت کرد. او اولین فرماندار ایالات متحده بود که در زمان استقرار در مقامش، درگذشت. زندگی شخصی. هانتینگتون در ۱۶ ژوئیه ۱۷۳۱ از ناتانیل و مهتابل هانتینگتون در ویندهام، مستعمرهٔ کنتیکت به دنیا آمد (محل تولد او امروزه در اسکاتلند، کنتیکت است که در ۱۸۵۷ از ویندهام جدا شد). خانهٔ او امروزه در در مسیر ۱۴ کنتیکت (یکی از چندین مسیر فرعی از شرق کنتیکت به رود آیلند است) قابل دسترس است. او چهارمین فرزند از ده فرزند و بزرگ ترین پسر خانواده بود. وی تحصیلات محدودی در مدارس معمولی داشت، سپس به خودآموزی پرداخت. در ۱۶ سالگی شاگرد یک بشکه سازی شد، اما ه
مچنان به پدرش در مزرعه کمک می کرد. تحصیلات او از کتابخانهٔ کشیش ابنزر دیووشن و کتاب های قرض گرفته شده از وکلای محلی، به دست آمده بود. در ۱۷۵۴ هانتینگتون در کانون وکلا پذیرفته شد و به نورویچ، کنتیکت نقل مکان کرد تا شغل وکالت را آغاز کند. او در ۱۷۶۱ با مارتا دیووشن (دختر کشیش دیووشن) ازدواج کرد. آن ها تا زمان مرگ مارتا در ۱۷۹۴ با هم زندگی کردند؛ آن ها هیچ فرزندی به دنیا نی آوردند، اما زمانی که برادر ساموئل (کشیش جوزف هانتینگتون) درگذشت، پسر و دختر او را به فرزندی پذیرفتند. آن ها ساموئل اچ هانتینگتون و فرانسیس را مانند فرزندان خود بزرگ کردند. ساموئل هانتینگتون هیچگاه برده نداشت. حرفه سیاسی. هانتینگتون پس از خدمتی کوتاه به عنوان یک منتخب، حرفه سیاسی خود را زمانی که نوریچ او را به عنوان یکی از نمایندگان خود به مجلس پایین کنتیکت فرستاد، به طور جدی در ۱۷۶۴ آغاز کرد و تا ۱۷۷۴ خدمت کرد. در ۱۷۷۵، او برای مجلس بالا در شورای فرمانداری انتخاب شد و تا ۱۷۸۴ در آنجا خدمت کرد. او علاوه بر خدمت در مجلس قانون گذاری، در ۱۷۶۸، به عنوان وکیل پادشاه برای کنتیکت و در ۱۷۷۳ در دادگاه عالی مستعمره منصوب شد که در آن زمان به عنوان دادگاه
عالی خطاها شناخته می شد. او از ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۷ رئیس دادگاه عالی بود. هانتینگتون یکی از منتقدان صریح مصوبه های تحمل ناپذیر پارلمان بریتانیا بود. در نتیجه مجمع، او را در اکتبر ۱۷۷۵، به عنوان یکی از نمایندگانش در دومین کنگرهٔ قاره ای، انتخاب کرد. در ژانویهٔ ۱۷۷۶ او با راجر شرمن و الیور ولکات به عنوان هیئت کنتیکت در فیلادلفیا در جای خود نشستند. او به اعلامیه استقلال و اساس نامه کنفدراسیون رأی داد و آن را امضاء کرد. وی در سال های ۱۷۷۶، ۱۷۷۸–۱۷۸۱ و ۱۷۸۳ در کنگره خدمت کرد. او در زمان حضور در کنگره از حمله آبله رنج می برد. رئیس کنگرهٔ قاره ای. هرچند هانتینگتون به خاطر یادگیری گسترده یا سخنرانی درخشانش معروف نبود، اما سخت کوشی مداوم و آرامش بی پایان در رفتارش باعث شد، احترام نمایندگان همکارش را به دست بیاورد. در نتیجه، زمانی که جان جی برای وزارت به اسپانیا رفت، هانتینگتون به عنوان جانشینش در سمت رئیس کنگرهٔ قاره ای در ۲۸ سپتامبر ۱۷۷۹ انتخاب شد که یکی از دلایلی است که گاهی اوقات او را اولین رئیس در نظر می گیرند. رئیس کنگره یک مقام بیشتر تشریفاتی و بدون قدرت و اختیار واقعی بود، اما این دفتر به هانتینگتون نیاز داشت تا مکات
بات زیادی را انجام دهد و اسناد رسمی را امضاء کند. او زمان خود را به عنوان رئیس برای ترغیب استان ها و مجالس قانون گذاری آن ها به حمایت از وضع مالیات به منظور تأمین پول مورد نیاز و تدارکات برای مردان، به مبارزه در جنگ انقلابی صرف کرد. اساس نامه کنفدراسیون در دوره او تصویب شد. هانتینگتون تا ۹ ژوئیه ۱۷۸۱، زمانی که بیماری اش او را مجبور به استعفا و بازگشت به کنتیکت کرد، در سمت رئیس کنگره باقی ماند. در ۱۷۸۲، کنتیکت دوباره او را به عنوان نماینده معرفی کرد، اما سلامتی و وظایف قضایی او را از پذیرش آن، معذور داشت. او به عنوان نماینده، برای جلسه ۱۷۸۳ به کنگره بازگشت تا تجسم انقلاب را در معاهدهٔ پاریس مشاهده کند. در همان سال او به عنوان عضوی از انجمن فلسفه آمریکا انتخاب شد. فرماندار کنتیکت. او در ۱۷۸۵ عمارت خود را در نزدیکی نورویچتاون گرین در خیابان ۳۴ شهرک شرقی امروزی و دفتر مرکزی فعلی خدمات خانواده واحد وجامعه، بنا کرد. در ۱۷۸۵، او به عنوان نایب فرماندار کنتیکت انتخاب شد و به همراه فرماندار متیو گریسولد، خدمت کرد. در ۱۷۸۶ فرماندار شد. وی در زمان تصدی نایب فرمانداری خود، در دادگاه عالی نیز باقی ماند اما پس از انتخاب به
سمت فرماندار، این سمت را خالی کرد. در سمت فرماندار در سال اول، با تکرار تلاش هایی که در کنگره کرده بود، با میانجی گری در پیمان هارتفورد، ادعای زمین های غرب میان نیویورک و ماساچوست را حل و فصل کرد. در ۱۷۸۷، او با حمایت از فرمان شمال غربی، حل و فصل ملی این مسائل را تکمیل کرد. در ۱۷۸۸، او ریاست مجمع کنتیکت را برعهده داشت که برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده فراخوانده شده بود. در سال های بعد او شاهد انتقال کنتیکت به یکی از استان های ایالات متحده بود. او مسئله پایتخت دائمی استان را در هارتفورد حل کرد و بر ساخت مجلس استان نظارت داشت. وفات و میراث. هانتینگتون در ۵ ژانویه ۱۷۹۶ در حالی که در خانه اش در نورویچ مشغول به کار بود، فوت کرد. آرامگاه او که در ۲۰۰۳ به طور گسترده بازسازی شد، در گورستان قدیمی نورویچتاون در پشت عمارت او قرار دارد. بقایای جسد ساموئل و همسرش مارتا در طول پروژه، از خاک بیرون آورده شد و سپس در یک مراسم رسمی در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۳، مجدد به خاک سپرده شد. حومهٔ هانتینگتون، کنتیکت، در ۱۷۸۹ به افتخار او نام گذاری شد، اما بعدها زمانی که حومه با شلتون ادغام شد و در ۱۹۱۹ شهری را تشکیل داد، به شلتون تغییر نام د
اد. او همنام شهرستان هانتینگتون، ایندیانا است. هانتینگتون میلز یک شهر کوچک در شمال شرقی پنسیلوانیا است که نام گذاری خود را به افتخار ساموئل هانتینگتون انجام داده است. خانه ای که ساموئل در آن متولد و توسط پدرش، ناتانیل در حدود ۱۷۳۲ ساخته شد، هنوز پابرجاست. اکنون این منطقه در محدوده شهر اسکاتلند، کنتیکت قرار دارد. در ۱۹۹۴، خانه و برخی از زمین ها با مسئولیت تاریخی محلی، خریداری شد. محل تولد ساموئل هانتینگتون یک مکان تاریخی ملی است. برادرزاده و پسر خواندهٔ او ساموئل اچ. هانتینگتون به منطقهٔ استان اوهایو نقل مکان کردند، ساموئل اچ. هانتینگتون در گشایش اوهایو نقش داشت و بعدها سومین فرماندار اوهایو شد. چون، هانتینگتون در زمان تصویب اصول کنفدراسیون، رئیس کنگرهٔ قاره ای بود. برخی از زندگی نامه نویسان غیرمتعارف و گروه های مدنی در کنتیکت ادعا می کنند که هانتینگتون در واقع اولین رئیس جمهور ایالات متحده بوده است.
زدی به هدف! () یک مجموعه تلویزیونی پخش واقعیت آمریکایی است که در ۹ مارس ۲۰۱۸ در نتفلیکس پخش شد. این سریال یک مسابقه بیک آف به سبک تلویزیون واقع نما است، که در آن سه شیرینی پز آماتور برای ساختن کیک ها و شیرینی های پیچیده به منظور برنده شدن یک جایزه نقدی ۱۰۰۰۰ دلاری و یک جایزه «گل کاشتی!» با یکدیگر رقابت می کنند.
دانشگاه ویرجینیای جنوبی (SVU) یک کالج هنرهای آزاد خصوصی در بوئناویستا، ویرجینیا است. این دانشگاه، اگرچه به طور رسمی به دین و باور خاصی وابستگی ندارد، اما ارزش های کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (کلیسای LDS) را بازگو می کند. این دانشگاه در سال 1867 به عنوان مدرسه ای برای دختران تأسیس شد و اکنون یک مؤسسه خصوصی با دوره چهار ساله و به صورت مختلط است. طبقه بندی کارنگی آن را به عنوان یک کالج بسیار کوچک فقط در مقطع کارشناسی با تمرکز بر هنر و علوم پایه طبقه بندی می کند. دانشگاه ویرجینیای جنوبی به صورت منطقه ای توسط انجمن کالج ها و مدارس جنوبی تأیید شده است. تاریخچه. این مدرسه در سال 1867 به عنوان یک موسسه غیرانتفاعی در دوران پس از جنگ داخلی ویرجینیا توسط آلیس اسکات چندلر تأسیس شد. او مدرسه خانه دختران را در بولینگ گرین، ویرجینیا [5] تاسیس کرد که بعدها به دبیرستان دختران بولینگ گرین تغییر نام داد. فعالیت ها و برنامه های آموزشی. دانشگاه ویرجینیای جنوبی (SVU) توسط انجمن دانشگاه ها و مدارس جنوبی (SACS) مورد تأیید قرار گرفته است. SVU هفده رشته اصلی و هجده رشته فرعی مختلف ارائه می دهد.
ساموئل جوردن کابل (Samuel Jordan Cabell) (زادهٔ ۱۵ دسامبر ۱۷۵۶ – درگذشتهٔ ۴ اوت ۱۸۱۸)، افسر نظامی در جریان جنگ انقلاب آمریکا، مزرعه دار و سیاستمدار اهل ویرجینیا بود که (از ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۳ میلادی) در مجلس ایالتی ویرجینیا قبل از انقلاب، در کنوانسیون ۱۷۸۸ تصویب قانون اساسی ویرجینیا به عنوان یک ضد-فدرالیست و (از ۱۷۹۵ – ۱۸۰۳ میلادی) به عنوان دموکرات-جمهوری خواه در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت نمود. اوایل زندگی و تحصیلات. کابل در مکانی که در آن زمان به نام شهرستان البمارل نامیده می شد در مستعمره ویرجینیا زاده شد و فرزند مزرعه دار معروف ویلیام کابل و همسر وی بود. پدربزرگ وی که نیز ویلیام کابل نام داشت از وارمنیستر، انگلستان به دنیای جدید مهاجرت کرده بود و احتمالاً زمانی که در نیروی دریایی سلطنتی به عنوان جراح (هرچند وی هیچ مدرک پزشکی نداشت، مدارس پزشکی در آن عصر ساخته شده بودند) خدمت می کرد، مستعمره ویرجینیا را دیده بود. علاوه بر پیش بردن پیشه پزشکی خود، پدربزرگ وی در شهرستان هنریکو به عنوان معاون کلانتر کار کرد، پس از آن اندکی به قسمت بالای رود جیمز در شهرستان گوچلند رفته و به عنوان پزشک قانونی این شهرستان خدمت نم
ود، در این زمان وی مزرعه های را ساخت و از برده در آن استفاده کرد، وی همچنین به حرکت خود به سمت غرب ویرجینیا ادامه داد تا اینکه در نهایت در مزرعه ای وفات کرد که آنرا به کوچکترین پسر خود به ارث گذاشت (عموی این کابل) و بالاخره شهرستان نلسون از این مزرعه توسعه پیدا کرد. مجلس عمومی ویرجینیا شهرستان در ۱۸۴۴ میلادی و زمانی که پدر و پدربزرگ وی در قید حیات بودند، شهرستان گوچلند را تقسیم نموده و شهرستان البمارل را از آن تشکیل داد، این مجلس در دوران کودکی و جوانی وی همچنین شهرستان گوچلند را به چندین شهرستان کوچکتر تقسیم کرد. کابل جوان آموزش های لازم که مطابق طبقه اجتماعی وی بود را به طور خصوصی در خانه دریافت نمود و پس از آن به پایتخت پیشین مستعمره در ویلیامزبرگ فرستاده شد تا تحصیلات عالی خود را در کالج ویلیام و مری به اتمام برساند. خدمت نظامی. جنگ انقلاب آمریکا آموزش وی را مختلف نمودن، چون کالج ویلیام و مری در جریان اکثر دوران جنگ بسته بود و نیروها محیط کالج را اشغال نموده بودند. پدر وی ویلیام کابل با کالج و به طور کل با ویلیامز برگ در جریان خدمت خود در مجلس ایالتی ویرجینیا آشنا بود، چون بار اول از شهرستان البمارل نماین