Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تخمین ها از تلفات جنگ عراق (شروع باحمله به عراق در سال۲۰۰۳، و اشغال و شورش و جنگ داخلی متعاقب آن) به اشکال مختلف ارائه شده است، و این تخمین ها از انواع مختلف تلفات جنگ عراق بسیار متفاوت است تخمین تلفات ناشی از جنگ چالش های زیادی را به همراه دارد. کارشناسان بین مطالعات مبتنی بر جمعیت، که از نمونه های تصادفی جمعیت برون یابی می شوند، و شمارش بدن، که آمار مرگ و میر را گزارش می کنند و احتمالاً تلفات را به طور قابل توجهی دست کم می گیرند، تمایز قائل می شوند. مطالعات مبتنی بر جمعیت، تعداد تلفات جنگ عراق را از ۱۵۱۰۰۰مرگ خشونت آمیز تا ژوئن ۲۰۰۶(بر اساس بررسی سلامت خانواده عراق) تا ۱۰۳۳۰۰۰مرگ اضافی (بر اساس نظرسنجی کسب و کار تحقیقات افکار (ORB) 2007) برآورد می کند. سایر مطالعات مبتنی بر نظرسنجی که بازه های زمانی مختلف را پوشش می دهند، ۴۶۱۰۰۰مرگ کل (بیش از ۶۰درصد آنها خشونت آمیز) را تا ژوئن ۲۰۱۱ و ۶۵۵۰۰۰مرگ کل (بیش از ۹۰درصد آنها خشونت آمیز) تا ژوئن ۲۰۰۶نشان می دهند. طبق مطالعه لانست ۲۰۰۶). شمارش اجساد تا آوریل ۲۰۰۹حداقل ۱۱۰۶۰۰مرگ و میر خشونت آمیز را برشمرده است (آسوشیتدپرس). پروژه شمارش بدن عراق ۱۸۵۰۰۰تا ۲۰۸۰۰۰مرگ و میر
خشونت آمیز غیرنظامیان را تا فوریه ۲۰۲۰در جدول خود ثبت می کند. همه تخمین ها از تلفات جنگ عراق مورد مناقشه است. جداول. جداول زیر گزارش های مربوط به آمار تلفات عراقی را خلاصه می کند. بررسی های علمی: شمارش بدن: بررسی اجمالی: برآوردهای احتمالی در مورد تعداد افراد کشته شده در حمله و اشغال عراق بسیار متفاوت است و بسیار مورد مناقشه است. تخمین تلفات زیر شامل حمله سال ۲۰۰۳ به عراق و عراق پس از حمله، ۲۰۰۳ تا کنون است. آسوشیتدپرس اعلام کرد که بیش از ۱۱۰۶۰۰ عراقی از آغاز جنگ تا آوریل ۲۰۰۹ کشته شده اند. این تعداد بر اساس آمار وزارت بهداشت ۸۷۲۱۵ نفر از اول ژانویه ۲۰۰۵ تا ۲۸ فوریه ۲۰۰۹ همراه با شمارش تلفات برای سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۲ است. و پس از ۲۹ فوریه ۲۰۰۹، از منابع بیمارستانی و گزارش های رسانه ای. برای اطلاعات بیشتر به آسوشیتدپرس و وزارت بهداشت (۲۰۰۹) مراجعه کنید. بررسی اجمالی: تخمین مرگ بر اساس گروه بررسی اجمالی: برآورد آسیب های عراق بر اساس منبع آمار تکمیلی جنگ عراق. بررسی اجمالی تلفات بر اساس نوع (برای اطلاعات بیشتر به ادامه مقاله زیر مراجعه کنید) مرده مجروح در عمل مجروح/بیمار شده پناهندگان تلفات حمله عراق. بنا بر گزا
رش ها، فرانک بلافاصله پس از حمله تخمین زد که تا ۹ آوریل۲۰۰۳، ۳۰۰۰۰تلفات عراقی وجود داشته است. این عدد برگرفته از متن مصاحبه در اکتبر۲۰۰۳وزیر دفاع ایالات متحده دونالد رامسفلد با روزنامه نگار باب وودوارد است. آنها در مورد تعداد گزارش شده توسط "واشینگتن پست" بحث می کردند. اما هیچ کدام نمی توانستند عدد را به وضوح به خاطر بسپارند، یا اینکه فقط برای کشته ها بود یا هم کشته ها و هم زخمی ها. یک مقاله در ۲۸ مه ۲۰۰۳،"گاردین" گزارش داد که «از میزان مرگ و میر بین ۳تا ۱۰درصد که در واحدهای اطراف بغداد یافت شد، تعداد کشته شدگان بین ۱۳۵۰۰تا ۴۵۰۰۰نفر در میان سربازان و شبه نظامیان به دست آمد.» یک مطالعه در ۲۰اکتبر ۲۰۰۳توسط پروژه جایگزین های دفاعی در مؤسسه مشترک المنافع در کمبریج، ماساچوست، تخمین زد که از ۱۹ مارس ۲۰۰۳تا ۳۰ آوریل۲۰۰۳، «مرگ احتمالی حدود ۱۱۰۰۰تا ۱۵۰۰۰عراقی، که ۳٬۰۰۰ الی ۴۳۰۰ غیرنظامی بودند» پروژه شمارش بدن عراق (IBC) تعداد بیشتری از تلفات غیرنظامیان را تا پایان مرحله اصلی نبرد (۱می ۲۰۰۳) ثبت کرد. در گزارشی در سال ۲۰۰۵، با استفاده از اطلاعات به روز شده، پروژه شمارش بدن عراق گزارش داد که ۷۲۹۹غیرنظامی در درجه اول توسط
نیروهای هوایی و زمینی ایالات متحده کشته شده اند. تا ۱می ۲۰۰۳ ،۱۷۳۳۸غیرنظامی مجروح شده اند. پروژه شمارش بدن عراق می گوید که ارقام آن احتمالاً دست کم گرفته شده است زیرا: «بسیاری از مرگ ها احتمالاً توسط مقامات و رسانه ها گزارش نشده یا ثبت نمی شوند.» تلفات غیرنظامیان عراقی. پروژه شمارش بدن عراق (IBC). یک گروه مستقل بریتانیایی-آمریکایی، پروژه شمارش بدن عراق (پروژه IBC) تلفات غیرنظامی عراقی را که در نتیجه جنگ از زمان تهاجم سال ۲۰۰۳و شورش ها و جنگ داخلی متعاقب آن، از جمله مواردی که مستقیماً در اثر عملیات نظامی ائتلاف، اقدامات نظامی عراق و عراق ایجاد شده اند، گردآوری می کند. شورش و آنهایی که از جنایات بیش از حد ناشی می شوند. پروژه شمارش بدن عراق معتقد است که مقامات اشغالگر مسئولیت جلوگیری از این مرگ و میرها را بر اساس قوانین بین المللی دارند. پروژه شمارش بدن عراق محدوده ای از حداقل ۱۸۵۱۹۴تا ۲۰۸۱۶۷مرگ خشونت آمیز غیرنظامیان را تا ژوئن ۲۰۲۰در پایگاه داده خود ثبت کرده است. پروژه شمارش بدن عراق (IBC) اعداد خود را بر اساس «بررسی جامع از رسانه های تجاری و گزارش های مبتنی بر سازمان های غیردولتی، همراه با سوابق رسمی که در حو
زه عمومی منتشر شده است» ثبت می کند. گزارش ها از گزارش های خاص و مبتنی بر حادثه تا ارقام از بیمارستان ها، سردخانه ها و سایر آژانس های جمع آوری داده های مستند را شامل می شود.» پروژه شمارش بدن عراق همچنین به افشاگری های ویکی لیکس در مورد گزارش جنگ عراق دسترسی پیدا کرد. داده های پروژه شمارش بدن عراق نشان می دهد که نوع حمله ای که منجر به مرگ غیرنظامیان شد، اعدام پس از ربوده شدن یا دستگیری بود. اینها ۳۳درصد از مرگ غیرنظامیان را تشکیل می دهند و عمدتاً توسط عوامل ناشناس از جمله شورشیان، شبه نظامیان فرقه ای و جنایتکاران انجام شده است. ۲۹درصد از این مرگ ها شامل شکنجه بوده است. شایع ترین علل مرگ و میر زیر تیراندازی با سلاح های سبک با ۲۰درصد، بمب های انتحاری با ۱۴درصد، بمب های خودرویی با ۹درصد، بمب های کنار جاده ای با ۵درصد و حملات هوایی با ۵درصد بود. پروژه شمارش بدن عراق گزارش داد که تا پایان مرحله اصلی نبرد دوره تهاجم تا ۳۰ آوریل ۲۰۰۳٬۷۴۱۹غیرنظامی عمدتاً توسط نیروهای هوایی و زمینی ایالات متحده کشته شدند. پروژه شمارش بدن عراق گزارشی را منتشر کرد که در آن جزئیات مرگ و میرهایی را که بین مارس ۲۰۰۳و مارس ۲۰۰۵ثبت کرده بود،من
تشر کرد که در آن ۲۴۸۶۵مرگ غیرنظامی ثبت شد. این گزارش می گوید که ایالات متحده و متحدانش مسئول بیشترین سهم (۳۷درصد) از ۲۴۸۶۵مرگ و میر بوده اند. بقیه تلفات مربوط به نیروهای ضد اشغالگر (۹٪)، جنایت (۳۶٪) و عوامل ناشناس (۱۱٪) بوده است. همچنین منابع اولیه مورد استفاده رسانه ها را فهرست می کند - سردخانه ها، پزشکان، مقامات عراقی، شاهدان عینی، پلیس، بستگان، ائتلاف ایالات متحده، روزنامه نگاران، سازمان های غیردولتی (NGO)، دوستان/همکاران و غیره. بر اساس ارزیابی سال ۲۰۱۰توسط جان اسلوبودا، مدیر شمارش بدن عراق، نیروهای ایالات متحده و ائتلاف حداقل ۲۲۶۶۸شورشی و همچنین ۱۳۸۰۷غیرنظامی را در جنگ عراق کشته اند و بقیه غیرنظامیان توسط شورشیان، شبه نظامیان یا تروریست ها کشته شده اند. پروژه شمارش بدن عراق توسط برخی از جمله محققان مورد انتقاد قرار گرفته است که معتقدند به دلیل اتکا به منابع رسانه ای تنها درصد کمی از تعداد مرگ و میرهای واقعی را به خود اختصاص می دهد. مدیر پروژه شمارش بدن عراق، جان اسلوبودا، اظهار داشت: «ما همیشه گفته ایم که کارمان کم شمار است، نمی توان انتظار داشت که یک تحلیل مبتنی بر رسانه همه مرگ ها را به همراه داشته باش
د.» با این حال، پروژه شمارش بدن عراق بسیاری از این انتقادات را به عنوان اغراق آمیز یا نادرست رد می کند. بر اساس مقاله لنست در سال ۲۰۱۳، شمارش بدن عراق «یک رویکرد آنلاین و رسانه محور بدون بازبینی اما نوآورانه است که به طور منفعلانه مرگ غیرنظامیان را همان طور که در رسانه ها و گزارش های موجود سردخانه ثبت می شد، شمارش می کرد.» در نظارت غیرفعال، هیچ تلاش خاصی برای یافتن مرگ هایی که گزارش نشده اند انجام نمی شود. کارکنان داوطلبی که داده ها را برای پروژه شمارش بدن عراق جمع آوری می کنند، به دلیل کمبود یا عدم تأیید مستقل، تنوع در منابع اصلی اطلاعات و دست کم گرفتن مرگ و میر ناشی از خشونت، در معرض این انتقاد قرار گرفته اند که داده های آنها ذاتاً مغرضانه است. در محافل تحقیقاتی، روش های پیمایش نمونه گیری خوشه ای مقطعی تصادفی، روش اپیدمیولوژیک دقیق تری در محیط های درگیری تلقی می شود.» جدول پروژه شمارش بدن عراق از مرگ های خشونت آمیز غیرنظامیان. در زیر مجموع تلفات خشونت آمیز غیرنظامیان پروژه شمارش بدن عراق سالانه به تفکیک ماه از ابتدای سال ۲۰۰۳می باشد. بالای صفحه پایگاه داده پروژه شمارش بدن عراق با جدول ۱۸۵ ,۱۹۴– ۲۰۸ ,۱۶۷"مرگ
های غیرنظامی مستند بر اثر خشونت" را نشان می دهد. آن صفحه همچنین می گوید: «شکاف ها در ثبت و گزارش ها نشان می دهند که حتی بالاترین آمار ما تا به امروز ممکن است باعث از دست رفتن تعداد زیادی از غیرنظامیان در اثر خشونت شود». کفه مردم. حزب سیاسی عراق «کفه» یا مبارزه علیه هژمونی (پ.ک. ک) گفت که بررسی های انجام شده بین مارس و جون ۲۰۰۳در سراسر مناطق غیر کرد عراق ۳۶۵۳۳غیرنظامی را تا ژانویه ۲۰۰۳در این مناطق کشت. در حالی که دقیق شهر به شهر بالغ توسط سخنگوی پ.ک. ک داده شد، اطلاعات روش بسیار ضعیف هستند و داده های خام است در مالکیت عمومی نیست. گزارش هنوز کمتر دقیق در مورد این مطالعه چند ماه بعد ظاهر شد الجزیرهوب سایت، و تحت پوشش تلفات تا اکتبر2003. بحران پناهندگان عراقی. سازمان ملل در سال۲۰۰۷ گزارش داد که تقریباً ۴۰درصد از طبقه متوسط عراق فرار کرده اند. بیشتر آنها از آزار و شکنجه سیستماتیک فرار می کنند و تمایلی به بازگشت ندارند. همه نوع مردم، از اساتید دانشگاه گرفته تا نانواها، مورد هدف شبه نظامیان، شورشیان عراقی قرار گرفته اند. طبق گزارش دیده بان حقوق بشر، حدود ۳۳۱معلم مدرسه در چهار ماه اول سال ۲۰۰۶کشته شدند و حداقل ۲۰۰۰پ
زشک عراقی از زمان تهاجم ایالات متحده در سال ۲۰۰۳کشته و ۲۵۰نفر ربوده شده اند. تلفات نظامی ائتلاف. از زمان تحویل رسمی قدرت به دولت موقت عراق در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴، سربازان ائتلاف همچنان در شهرهای سراسر عراق مورد حمله قرار گرفته اند. رادیو عمومی ملی،iCasualties.org و GlobalSecurity.org نمودارهای ماه به ماه از کشته شدن سربازان آمریکایی در جنگ عراق دارند. مجموع تلفات ائتلاف و پیمانکاران در این درگیری اکنون ده برابر جنگ خلیج فارس ۱۹۹۰–۱۹۹۱است. در جنگ خلیج فارس، نیروهای ائتلاف متحمل حدود ۳۷۸کشته شدند و در میان ارتش عراق، ده ها هزار نفر به همراه هزاران غیرنظامی کشته شدند. سربازانی که بیمار، مجروح یا زحمی شده اند. برای مشاهده اعداد اخیر، نمودار نمای کلی را در بالای صفحه ببینید. در ۲۹ اوت ۲۰۰۶،"کریستین ساینس مانیتور" گزارش داد: «به عنوان مثال، به دلیل زره های بدن جدید و پیشرفت های پزشکی نظامی، نسبت مرگ و میر در مناطق جنگی به مجروحان از ۲۴درصد در ویتنام به ۱۳درصد کاهش یافته است. در عراق و افغانستان به عبارت دیگر، تعداد کشته شدگان به عنوان درصدی از تلفات کلی کمتر است.» بسیاری از کهنه سربازان آمریکایی در جنگ عراق طیف وسیعی از م
شکلات سلامتی جدی را گزارش کرده اند، از جمله تومورها، خون روزانه در ادرار و مدفوع، اختلال عملکرد جنسی، میگرن، اسپاسم های مکرر عضلانی، و سایر علائم مشابه علائم ناتوان کننده " سندرم جنگ خلیج فارس " گزارش شده است. توسط بسیاری از کهنه سربازان جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، که برخی معتقدند به استفاده ایالات متحده از اورانیوم ضعیف شده رادیواکتیو مربوط می شود. مطالعه ای بر روی کهنه سربازان آمریکایی که در جولای ۲۰۰۴در "مجله پزشکی نیوانگلند" در مورد اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و سایر اختلالات روانی در جانبازان عراق و افغانستان منتشر شد، نشان داد که ۵تا ۹٫۴درصد (بسته به سختگیری تعریف اختلال اضطراب پس از سانحه استفاده شده) قبل از اعزام از اختلال اضطراب پس از سانحه رنج می برد. پس از استقرار، ۶٫۲تا ۱۹٫۹درصد از اختلال اضطراب پس از سانحه رنج می بردند. برای تعریف گسترده اختلال اضطراب پس از سانحه که نشان دهنده افزایش ۱۰٫۵درصدی است (۱۹٫۹درصد - ۹٫۴درصد = ۱۰٫۵درصد). این ۱۰۵۰۰مورد اضافی اختلال اضطراب پس از سانحه به ازای هر ۱۰۰۰۰۰سرباز آمریکایی پس از خدمت در عراق است. مجله رسانه اتوبوس پلوری، یک مجموعه مستقل روزنامه نگاری شهروندی،
رویدادهای احتمالی، احتمالی یا تأیید شده پس از استقرار یا موارد منطقه رزمی را در جدول زمانی اختلال اضطراب پس از سانحه خود ردیابی و فهرست نویسی می کند. اطلاعات در مورد جراحات وارده به سربازان سایر کشورهای ائتلاف کمتر در دسترس است، اما بیانیه ای در هانسار نشان می دهد که ۲۷۰۳سرباز بریتانیایی به دلیل جراحات یا جراحات تا ۴ اکتبر ۲۰۰۴از نظر پزشکی از عراق خارج شده اند و ۱۵۵سرباز بریتانیایی نیز در این حادثه زخمی شده اند. لیشمانیوز توسط نیروهای آمریکایی مستقر در عراق گزارش شده است، از جمله لیشمانیوز احشایی. که از طریق گاز گرفتن کک های شنی منتشر می شود، در صدها سرباز آمریکایی در مقایسه با ۳۲نفر در طول جنگ اول خلیج فارس تشخیص داده شد. تصادفات و سهل انگاری. بر اساس گزارش وزارت دفاع، تا اوت ۲۰۰۸، شانزده سرباز آمریکایی بر اثر برق گرفتگی تصادفی در عراق جان باختند. یکی از سربازان زیر دوش برق گرفت و دیگری در استخر. کی بی آر، پیمانکار مسئول، توسط کارکنان نسبت به اقدامات ناایمن هشدار داده شده بود و در پی افشاگری ها مورد انتقاد قرار گرفت. جنجال شبانه. تد کوپل، مجری برنامه "شبانه" ای بی سی، تمام برنامه خود را در ۳۰ آوریل ۲۰۰۴به خو
اندن اسامی ۷۲۱نفر از ۷۳۷سرباز آمریکایی که تاکنون در عراق کشته شده بودند اختصاص داد. (نمایش نتوانسته بود ۱۶نام باقی مانده را تأیید کند. گروه پخش سینکلر با این ادعا که این پخش «به انگیزه یک برنامه سیاسی طراحی شده برای تضعیف تلاش های ایالات متحده در عراق» انجام شده است، هفت ایستگاه وابسته به شبکه ای بی سی تحت کنترل خود را از پخش برنامه منع کرد. تصمیم برای سانسور این برنامه مورد انتقاد هر دو طرف قرار گرفت، از جمله اعضای نیروهای مسلح، مخالفان جنگ، MoveOn.org، و به ویژه سناتور جمهوری خواه ایالات متحده، جان مک کین، که این اقدام را «غیر میهنی» و «یک زیان فاحش» خواند. قطع عضوها. تا ۱۸ ژانویه ۲۰۰۷، حداقل ۵۰۰نفر از آمریکایی ها به دلیل جنگ عراق قطع شده بودند. در سال ۲۰۱۶، این تعداد ۱۶۵۰سرباز آمریکایی تخمین زده شد. برآورد سال ۲۰۰۷نشان می دهد که افراد قطع عضو ۲٫۲درصد از ۲۲۷۰۰سرباز آمریکایی مجروح شده در عملیات را تشکیل می دهند (۵درصد برای سربازانی که زخم هایشان مانع از بازگشت آنها به وظیفه می شود). آسیب های تروماتیک مغزی. تا مارس ۲۰۰۹،پنتاگون تخمین زد که ۳۶۰۰۰۰کهنه سرباز آمریکایی در درگیری های عراق و افغانستان ممکن است دچار
آسیب های مغزی (TBI) شده باشند، از جمله ۴۵۰۰۰تا ۹۰۰۰۰جانباز با علائم مداوم که نیاز به مراقبت های تخصصی دارند. در فوریه ۲۰۰۷، یک متخصص از وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده آمریکا تخمین زد که تعداد آسیب های مغزی تشخیص داده نشده بیش از ۷۵۰۰ است. بر اساس گزارش "یو اس ای تودی"، تا نوامبر ۲۰۰۷، بیش از ۲۰۰۰۰سرباز آمریکایی وجود داشتند که علائم آسیب مغزی داشتند بدون اینکه در جنگ در عراق و افغانستان به عنوان مجروح طبقه بندی شوند. بیماری روانی و خودکشی. یک روانپزشک ارشد ارتش ایالات متحده، سرهنگ چارلز هوگ، در مارس ۲۰۰۸گفت که نزدیک به ۳۰درصد از سربازان در سومین استقرار خود از مشکلات جدی سلامت روانی رنج می برند و یک سال فاصله بین تورهای رزمی کافی نیست. مقاله ای در ۱۲ مارس ۲۰۰۷،"تایم" در مورد یک مطالعه منتشر شده در نشریه جاما گزارش داد. حدود یک سوم از ۱۰۳۷۸۸جانبازی که از جنگ عراق و افغانستان بازگشته بودند بین ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۱تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵در مراکز وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده مشاهده شدند، با بیماری روانی یا یک اختلال روانی-اجتماعی، مانند بی خانمانی و مشکلات زناشویی، از جمله خشونت خانگی. بیش از نیمی از افرادی ک
ه تشخیص داده شدند، ۵۶درصد، از بیش از یک اختلال رنج می بردند. شایع ترین ترکیب، اختلال استرس پس از سانحه و افسردگی بود. در ژانویه ۲۰۰۸، ارتش ایالات متحده گزارش داد که میزان خودکشی در میان سربازان در سال ۲۰۰۷بالاترین میزان از زمان شروع شمارش ارتش در سال ۱۹۸۰بوده است. ۱۲۱مورد خودکشی در سال ۲۰۰۷رخ داد که جهشی ۲۰درصدی نسبت به سال قبل است. همچنین در سال ۲۰۰۷حدود ۲۱۰۰اقدام به خودکشی و خود جراحتی صورت. منابع دیگر تخمین های بالاتری را نشان می دهند. مجله "تایم" در ۵ ژوئن ۲۰۰۸گزارش داد:داده های موجود در پنجمین گزارش تیم مشاوره سلامت روان ارتش نشان می دهد که بر اساس یک نظرسنجی ناشناس از سربازان آمریکایی که در پاییز گذشته انجام شد، حدود ۱۲درصد از نیروهای رزمی در عراق و ۱۷درصد از آن ها در افغانستان داروهای ضدافسردگی یا قرص های خواب آور را برای کمک مصرف می کنند. آنها کنار می آیند… حدود یک سوم سربازان در افغانستان و عراق می گویند که نمی توانند در صورت نیاز به یک متخصص سلامت روان مراجعه کنند. زمانی که تعداد نیروها در عراق ۳۰۰۰۰نفر در سال گذشته افزایش یافت، تعداد کارکنان بهداشت روان ارتش ثابت ماند - حدود ۲۰۰نفر - که مشاوره و مر
اقبت را سخت تر کرد.در همان مقاله "تایم" همچنین برخی از دلایل استفاده از داروهای تجویزی را گزارش کرد:این نظرسنجی نشان می دهد که عدم تعادل بین دیدن قیمت جنگ از نزدیک و در عین حال عدم توانایی انجام کار زیادی در مورد آن، به احساس «ترس شدید، درماندگی یا وحشت» کمک می کند که بذر پریشانی روانی را می کارد. یک کامنت معمولی بود: «یکی از دوستان در موقعیت راننده روی تانک مایع شد و من همه چیز را دیدم.» دیگری: «بمب بزرگ سر دوستم را در ۵۰متری من منفجر کرد.» روانپزشکان نظامی می گویند که چنین صحنه های پاک نشدنی - و تعجب که صحنه بعدی کی و کجا اتفاق می افتد - هزاران سرباز را به سمت مصرف داروهای ضد افسردگی سوق می دهد.با توجه به افزایش میزان خشونت بین فردی، استرس پس از سانحه، افسردگی و سوء مصرف مواد که در میان این جانبازان گزارش شده است، متخصصان بهداشت روان در مورد تأثیرات آن بر سلامت عاطفی و رشد نوزادان و فرزندان جانبازان بازگشته ابراز نگرانی کرده اند. علاوه بر این، اثرات استرس زای تلفات جسمی و از دست دادن، استرس بسیار زیادی را برای مراقب اولیه ایجاد می کند که می تواند تأثیر نامطلوبی بر والدین او و همچنین فرزندان زوجین بگذارد. نی
ازهای بهداشت روانی خانواده های نظامی پس از قرار گرفتن در معرض جنگ و سایر آسیب های ناشی از جنگ، احتمالاً توسط سیستم بهداشت نظامی که مراقبت سلامت روان سرباز بازگشته را از مراقبت خانواده اش جدا می کند، به طور ناکافی پرداخته است. که عموماً تحت یک سیستم مراقبت غیرنظامی و قراردادی تحت پوشش قرار می گیرند. تلفات شورشیان عراقی. تخمین مجموع تلفات شورشیان دشوار است. به گفته ارتش آمریکا در سال ۲۰۰۳٬۵۹۷شورشی کشته شدند. از ژانویه ۲۰۰۴تا دسامبر ۲۰۰۹(بدون احتساب می ۲۰۰۴و مارس ۲۰۰۹)، بر اساس گزارش های سربازان ائتلاف در خط مقدم، تخمین زده می شود که ۲۳۹۸۴شورشی کشته شده اند. در دو ماه از گمشده ها برآورد شده، ۶۵۲نفر در می ۲۰۰۴کشته شدند ۴۵نفر در مارس ۲۰۰۹کشته شدند. در سال ۲۰۱۰ ،۶۷۶شورشی دیگر کشته شدند. در ژانویه و مارس تا اکتبر ۲۰۱۱ ،۴۵۱شورشی کشته شدند. بر اساس همه این تخمین ها، حدود ۲۶۴۰۵شورشی/ شبه نظامی از سال ۲۰۰۳تا اواخر سال ۲۰۱۱کشته شدند. با این حال، این تعداد می تواند در مقایسه با واقعیت کم باشد. شورشیان درگیر شده بین یکدیگر و کشته شدگان بیماری به حساب نمی آیند. بین ارقام منتشر شده توسط ارتش آمریکا و ارقام منتشر شده توسط دول
ت عراق تناقضاتی وجود دارد. به عنوان مثال، تعداد شورشیان کشته شده ارتش ایالات متحده در سال ۲۰۰۵ ،۳۲۴۷نفر است که در مقابل رقم ۱۷۳۴نفری دولت عراق است، اما به دلیل ترس از تلفات غیرنظامیان، تعداد آنها کاهش یافته است. در سال ۲۰۰۷ ،۴۵۴۴شبه نظامی بر اساس وزارتخانه های عراق کشته شدند، در حالی که ارتش ایالات متحده ادعا کرد که ۶۷۴۷نفر کشته شده اند. همچنین، در سال ۲۰۰۸ ،۲۰۲۸شورشی کشته شدند و در سال ۲۰۰۹، به استثنای ماه ژوئن، ۴۸۸شورشی طبق آمار وزارت دفاع عراق کشته شدند. این اعداد همچنین با تخمین ارتش ایالات متحده در مورد ۳۹۸۴کشته در سال ۲۰۰۸و ۲۰۰۹مطابقت ندارد. ارتش ایالات متحده و وزارت دفاع عراق ارقامی از جمله بمب گذاران انتحاری را ارائه کردند علاوه بر این، تا ۲۲ اوت ۲۰۰۹، تقریباً ۱۷۱۹بمب گذار انتحاری نیز کشته شده بودند. کل کل – ۲۱۲۲۱–۲۶۴۰۵شورشی کشته شدند در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۶، یکی از رهبران القاعده ادعا کرد که ۴۰۰۰شورشی خارجی در این جنگ کشته شده اند. در ۶ ژوئن ۲۰۰۸، یک مقام ارتش عراق فاش کرد که حدود ۶۰۰۰جنگجوی القاعده در میان شورشیان کشته شده از زمان شروع جنگ تا آوریل ۲۰۰۸بودند ارتش ایالات متحده همچنین از تعداد شورشیان مظنو
نی که بازداشت، دستگیر یا دستگیر شده اند، گزارش داد. از ژوئن ۲۰۰۳تا اوت ۲۰۰۷، ارتش ایالات متحده گزارش داد که ۱۱۹۷۵۲نفر در مقابل ۱۸۸۳۲نفر کشته شده اند. تلفات پیمانکار. تا جولای ۲۰۰۷، وزارت کار ۹۳۳مورد مرگ پیمانکاران را در عراق ثبت کرد. تا آوریل ۲۰۰۷، بازرس کل ویژه برای بازسازی عراق اعلام کرد که تعداد کشته شدگان پیمانکاران غیرنظامی در پروژه های تحت حمایت آمریکا در عراق ۹۱۶نفر بود در ژانویه ۲۰۰۷،"هیوستون کرونیکل" گزارش داد که پنتاگون مرگ پیمانکاران در عراق را ردیابی نکرده است. در ژانویه ۲۰۱۷، حدود ۷۷۶۱پیمانکار در عراق مجروح شده بودند، اما ملیت آنها مشخص نبود. در پایان سال ۲۰۰۶، پیمانکاران غیرنظامی متحمل «۳۳۶۷ جراحت به حدی جدی شدند که به چهار روز یا بیشتر مرخصی از کار نیاز داشتند.» وزارت کار این اعداد را داشت زیرا مطالبات غرامت کارگران توسط کارگران مجروح یا خانواده های پیمانکاران کشته شده را تحت قانون پایگاه دفاعی فدرال پیگیری می کرد. پیامدهای سلامتی. تا نوامبر ۲۰۰۶، گزارش هایی مبنی بر وخامت قابل توجه سیستم بهداشت و درمان عراق در نتیجه جنگ منتشر شد. در سال ۲۰۰۷، یک مطالعه انجمن روانپزشکان عراق و سازمان جهانی بهداش
ت نشان داد که ۷۰درصد از ۱۰۰۰۰دانش آموز ابتدایی در بخش شعب در شمال بغداد از علائم مرتبط با تروما رنج می برند. مقالات بعدی در لنست و الجزیره نشان می دهد که تعداد موارد نقایص مادرزادی، سرطان، سقط جنین، بیماری و زایمان زودرس ممکن است پس از جنگ های اول و دوم عراق، به دلیل وجود اورانیوم ضعیف شده و مواد شیمیایی معرفی شده در طول جنگ، افزایش چشمگیری داشته باشد. حملات آمریکا به ویژه در اطراف فلوجه، بصره و جنوب عراق. مجموع تلفات عراقی ها. تخمین تعداد کل کشته شدگان جنگ عراق بسیار مورد مناقشه است. به گفته کیت کراوز از مؤسسه عالی ژنو، «به نظر می رسد اتفاق نظر این است که حدود ۱۵۰۰۰۰نفر در نتیجه جنگ بین سال های ۲۰۰۳و ۲۰۰۶به طرز خشونت آمیزی کشته شدند.» تلفات ناشی از خشونت جنایی و سیاسی. در ماه مه۲۰۰۴ اسوشیتد پرس یک نظرسنجی را تکمیل کرد از سردخانه ها در بغداد و استان های اطراف. این نظرسنجی شمارش مرگ و میر خشونت از۱می۲۰۰۳, زمانی که رئیس جمهور بوش پایان عملیات جنگی بزرگ تا ۳۰اپریل۲۰۰۴ اعلام شد. از مقاله اس پی:در بغداد شهری حدود ۵٫۶بر اساس ارقام ارائه شده توسط کیس حسن، مدیر آمار مؤسسه پزشکی قانونی بغداد، که اداره سردخانه های شهر
را بر عهده دارد، در ۱۲ماه منتهی به ۳۰آوریل[۲۰۰۴]میلیون و ۴۲۷۹نفر کشته شدند. «قبل از جنگ، یک دولت قوی، امنیت قوی وجود داشت. او در جریان بازدید خبرنگار آسوشیتدپرس از سردخانه گفت: تعداد زیادی پلیس در خیابان ها حضور داشتند و هیچ سلاح غیرقانونی وجود نداشت. "اکنون کنترل های کمی وجود دارد. جنایت، قتل های انتقام جویانه، خشونت بسیار وجود دارد.» حسن گفت که این رقم شامل اکثر افراد کشته شده در بمب گذاری های بزرگ تروریستی نمی شود. علت مرگ در چنین مواردی واضح است، بنابراین اجساد معمولاً به سردخانه منتقل نمی شوند، بلکه مستقیماً به خانواده قربانیان داده می شوند. همچنین، اجساد جنگجویان کشته شده از گروه هایی مانند ارتش المهدی به ندرت به سردخانه منتقل می شود.مرگ و میر ناشی از تروما ناشی از تصادفات رانندگی، سقوط و غیره در اعداد گنجانده نشده است. این مقاله گزارش می دهد که این اعداد به۷۶قتل به ازای هر۱۰۰۰۰نفر در بغداد، در مقایسه با۳۹مورد در بوگوتا، کلمبیا، ۷٫۵در شهر نیویورک، و ۲٫۴در همسایه اردن، ترجمه می شود. این مقاله بیان می کند که در سال۲۰۰۲ (سال قبل از جنگ) در بغداد به ازای هر ۱۰۰۰۰۰نفر ۳٫۰قتل اتفاق افتاده است. سردخانه های مور
د بررسی در سایر مناطق عراق نیز افزایش زیادی در تعداد قتل ها گزارش کردند. کربلا، در جنوب بغداد، از میانگین یک قتل در ماه در سال۲۰۰۲به میانگین۵۵قتل در ماه در سال بعد از حمله افزایش یافت. در تکریت، شمال بغداد، جایی که هیچ قتلی در سال۲۰۰۲صورت نگرفت، این میزان به طور متوسط به۱۷در ماه افزایش یافته بود. در استان کرکوک شمالی، این میزان از ۳در ماه در سال۲۰۰۲ به ۳۴در ماه در دوره بررسی افزایش یافته است.
آلیاکساندرا رامانوسکایا (؛ زادهٔ ) اسکی باز نمایشی زن اهل بلاروس است. او در رشته اسکی الپاین (Alpine skiing) در مسابقات شرکت می کند. رامانوسکایا در دستهٔ اسکی الپاین سرعتی (Downhill) و اسکی سوپر جاینت (Super-G) به رقابت می پردازد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
نسیمه صایفی (؛ زادهٔ ) پرتاب گر دیسک و پرتاب گر وزنه زن پارالمپیکی اهل الجزایر است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
کالج اجتماعی هیوستون (HCC) که به عنوان سیستم کالج جامعه هیوستون نیز شناخته می شود، یک سیستم کالج منطقه ای است که کالج های اجتماعی را در هیوستون، میسوری سیتی، گریت کتی، و استافورد در تگزاس اداره می کند.
دانشگاه خاور دور (فیلیپینی: "Pamantasan ng Dulong Silanganan") که به اختصار با نام FEU نیز شناخته می شود، یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در مانیل، فیلیپین است. FEU که با ادغام کالج شرق دور و مؤسسه حساب ها، تجارت و امور مالی ایجاد شد، در سال 1934 تحت هدایت نیکانور رئیس اولین رئیس آن به دانشگاه تبدیل شد
سیف الدوله خلف بن ملاعب الاشهبی الکلابی (؛ درگذشته ۳ فوریه ۱۱۰۶) امیر نیمه مستقل حمص و افامیه بین سال های ۱۰۸۲ و ۱۰۹۰ میلادی بود. او بار دیگر در سال ۱۰۹۵/۹۶ توسط خلافت فاطمی به عنوان امیر افامیه منصوب شد و تا زمان ترورش توسط حشاشیون، امیر آن شهر بود. زندگی نامه. خلف بن ملاعب از قبیله عرب بنی کلاب بود. او در سال ۱۰۸۲ توسط مسلم بن قرواش امیر عقیلیان حلب به عنوان امیر حمص انتخاب شد. مسلم، خلف را به این دلیل به عنوان امیر حمص منصوب کرد تا حائلی بین سرزمین های شمالی عقیلیان (منظور شمال سوریه) و سلجوقیان که دمشق را کنترل می کردند و رقیب او به حساب می آمدند، باشد. خلف سپس امارت خود را به سمت شمال گسترش داد و افامیه را تصرف کرد. او در سال ۱۰۸۳ سلمیه در شرق حمص را تصرف کرد. در جریان حمله به شهر، ابراهیم الهاشمی، شریف شهر را (از نوادگان محمد پیامبر اسلام) با منگونل به سمت یکی از برج های سلمیه پرتاب کرد. کتیبه ای در مسجد سلمیه که متعلق به سال ۱۰۸۸ است وجود دارد که در آن به تعمیر مقبره یکی از امامان مستور اسماعیلی به نام عبدالله الرضی توسط خلف اشاره شده است. در کتیبه آمده است: سازنده آن شهیرترین امیر، برگزیده، مدافع حکوم
ت، شمشیر دولت، خلف بن ملاعب که خداوند مقام بلند او را جاودانه سازد. سال ۴۸۱ قمری (=۱۰۸۸/۸۹) پس از شکایت از اعمال خلف نزد دربار سلجوقی، ملکشاه اول برادرش تتش اول و سایر شاهزادگان سلجوقی مستقر در سوریه را برای دستگیری خلف اعزام کرد. لشکر تتش اول، ابتدا در سال ۱۰۹۰ او را از حمص و سپس در سال ۱۰۹۱ از افامیه بیرون راند. او را دستگیر کردند و در قفس آهنی زندانی و راهی اصفهان پایتخت سلجوقیان کردند و سپس در زندان این شهر زندانی کردند. پس از مرگ ملکشاه در سال ۱۰۹۲ بیوه ملکشاه، خلف را آزاد کرد. سپس خلف راهی قاهره، پایتخت خلافت فاطمی شد. در سال ۱۰۹۵/۹۶، فرستادگانی از شهر افامیه برای درخواست انتصاب فرماندار راهی قاهره پایتخت فاطمیان شدند. خلف به عنوان فرماندار افامیه انتخاب شد و ممکن است پیشنهاد انتصاب وی به عنوان فرماندار توسط همان فرستادگان ارائه شده باشد. خلف به عنوان فرماندار افامیه که تحت کنترل فاطمیان بود انتخاب شد. در ۳ فوریه ۱۱۰۶، خلف توسط فداییان اسماعیلی ترور شد. این ترور نتیجه توطئه رضوان و متحد نزاری او ابوطاهر صایغ (رهبر اسماعیلیان سوریه) و همکاری شخصی به نام ابوالفتح از اهالی سرمین بود. ابوالفتح که در افامیه