Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نشت نفت ۲۰۲۰ نوریلسک () با شدت از مخزن سوخت یک کارخانه تولید برق در شهر صنعتی نوریلسک که در ۲۹ مه ۲۰۲۰ آغاز شد. ۲۱۰۰۰ مترمکعب نفت به داخل رود آمبارنایا سرازیر شد و باعث یک فاجعه زیست محیطی گردید ، حادثه زمانی روی داد که به دلیل ذوب شدن خاک منجمد در زیر پایه مخزن سوخت این کارخانه منجر به نشتی نفت از مخزن سوخت شماره ۳ کارخانه به داخل رودخانه های محلی شد. این کارخانه زیرمجموعه نوریلسک نیکل، بزرگترین تولیدکننده نیکل و پالادیوم جهان است. رئیس جمهور روسیه ولادیمیر پوتین وضعیت اضطراری اعلام کرد. این حادثه به عنوان دومین نشت نفت در تاریخ مدرن روسیه توصیف شده است. علت. گازوییل به عنوان سوخت پشتیبان برای نیروگاه ترکیبی گرما و ذغال سنگ (Norilsk-Taimyr (NTEK استفاده می شود. مخزن ذخیره سازی سوخت شماره ۵ به علت سوراخ های زیر مخزن که به علت خوردگی ایجاد شده بود دچار شکستگی می شود. در سال ۲۰۱۴ این شرکت از طرف آژانس نظارتی منابع طبیعی روسیه موظف شده بود تا سال ۲۰۱۵ سطح بیرونی دیوارها و سقف مخازن را از زنگ زدگی تمیز کرده و پوشش ضد خوردگی را بازگرداند. و تا اکتبر سال ۲۰۱۶ ، باید انجام بازرسی غیر مخرب از پایین مخزن را انجام می د
اد. ولی علی رغم این درخواست های دولت روسیه ، این شرکت اقدام های لازم را برای جلوگیری از خرابی مخزن ۵ انجام نداد. نوریلسک نیکل ادعا کرد که مخزن شماره ۵ هنگامی که پراکندگی موجود در آن شروع به ذوب شدن کرد شکست خورد. این شرکت هم چنین اظهار داشت: به دلیل فرونشست ناگهانی تکیه گاههایی که بیش از ۳۰ سال بدون مشکل خدمت کرده اند ، مخزن ذخیره سوخت گازوییل آسیب دیده و در نتیجه آن نشت سوخت اتفاق افتاده است. نشت آلودگی و پاکسازی. بالغ بر ۲۱۰۰۰ متر مکعب (۱۷٬۵۰۰ تن) گازوییل به آبهای سطحی و رود خانه های محلی نشت کرده است. طبق برآوردهای اولیه منطقه ای به مساحت ۱۸ هکتار درنزدیکی رودخانه دالدیکان، شاخه ای از رودخانه آمبارنایا دچار آلودگی شده بود ولی حالا محیطی به مساحت ۳۵۰ کیلومتر مربع دچار آلودگی شده است. پیش بینی می شد تلاش های پاکسازی دشوار باشد زیرا هیچ جاده دسترسی وجود ندارد و رودخانه ها برای قایق ها و بارگیری خیلی کم عمق هستند. تخمین زده می شود که هزینه فوری فعالیت های امدادی اضطراری ۱۰ میلیارد روبل (معادل ۱۴۶ میلیون دلار) و هزینه کل تمیز کردن ۱۰۰ میلیارد روبل (معادل ۱٫۵ میلیارد دلار آمریکا) باشد که پنج تا ده سال طول خواهد
کشید.شرکت نوریلسک نیکل موظف به پرداخت این هزینه است. در ۴ ژوئن ۲۰۲۰ تلویزیون دولتی روسیه گزارش کرد که این نشتی توسط سدهای شناور موقت مخصوصی محدود نگه داشته شده ولی ذوب شدن یخ ها این سدها را کم اثر کرده و آلودگی به دریاچه پیازینو رسیده است و رودخانه پیازینا را تهدید می کند که به اقیانوس قطب شمال می ریزد.
پائول فن آسبروخ (؛ – ) تیرانداز اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
پیر بونیه (؛ – ۱۹۸۱) اسکیت باز نمایشی اهل بلژیک بود.
چاپارلی (به لاتین: Çaparlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است. چاپارلی ۷۷۳ نفر جمعیت دارد.
فرانسوا روم (؛ ۸ آوریل ۱۸۸۲ – ) شمشیرباز اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
سوراخانی (به لاتین: Suraxanı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است. سوراخانی ۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
لوئیس فن ده پرک () کماندار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب یک مدال طلا و دو مدال نقره در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
سیریل وربروخه (; – ۱۹۲۹) شمشیرباز اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۱۹۸۰، پنجمین دوره مسابقات کاراته قهرمانی جهان بود که به میزبانی مادرید، اسپانیا از ۲۷ تا ۳۰ نوامبر ۱۹۸۰ برگزار شد. نخستین حضور زنان در مسابقات جهانی کاراته در این رقابت ها بود که در کاتا شرکت کردند.
لئون ده لوندن (؛ ۱۸۵۶ – ۱۹۴۷) تیرانداز اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
فن رانست () سوارکار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
جورجو آریانی (؛ ۲۶ مه ۱۹۴۱ – ۵ مارس ۲۰۱۶) کمدین و بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پیرینو، آفتی برای رهایی" و "پینوکیو" اشاره کرد. زندگی و حرفه. آریانی که در فرارا متولد شد، در فلورانس رشد یافت و حرفه ی خود را به عنوان کمدین در کلوب های کمدی منطقه ای آغاز کرد. او نخستین بار با حضور در چند برنامه ی سرگرمی شبکه رای، مانند «"سوپرسرا"» و «"چی پنسیامو لونِدی"»، شناخته شد. همچنین در سینما هم فعال بود، به ویژه در اوایل دهه ی ۱۹۸۰. در مارس ۲۰۱۹، فیلمی با عنوان «لافاریستا» منتشر شد که در آن آریانی نقش شخصیتی به نام اوگو فرِتی را ایفا کرد. در سال های پایانی عمر، آریانی یک مدرسه ی نمایش در کمپی بیسنتزیو را اداره می کرد. او پس از یک دوره بیماری طولانی، در ۷۴سالگی درگذشت. متأهل بود و سه فرزند داشت.
سوراخانی (به لاتین: Suraxanı، روسی: Сураханы) شهری در شرق جمهوری آذربایجان و در شبه جزیره آب شوران و در کناره دریای کاسپین است. سوراخانی مرکز اداری سوراخانی رایون از توابع شهر باکو است که در ناحیه شمال شرقی آن قرار گرفته است. جغرافیا. سوراخانی دارای ارتفاع ۱۲ متر از سطح دریا است و تا شهر باکو ۳۰ کیلومتر فاصله دارد. ریشه واژه. نام این شهر از زبان تاتی قفقاز به معنی "خانه گرم" گرفته شده است. تاریخچه. از زمان های بسیار دور تعداد بسیار زیادی چاه نفت در حومه سوراخانی یافت می شد. نخستین پالایشگاه نفت جهان به ابتکار واسیلی کوکورف، در سال ۱۸۵۷ در سوراخانی ساخته شد. همچنین دمیتری مندلیف در این پالایشگاه به عنوان مشاور کار می کرد. در سال ۱۸۷۹ راه آهن باکو - صابونچی، که حمل و نقل نفت را به میزان قابل توجهی تسهیل می کرد، از سوراخانی عبور کرد و در سال ۱۹۲۶، نخستین خط قطار برقی در اتحاد جماهیر شوروی از سوراخانی عبور کرد.
ناتسارنو زامپرلا (؛ – ) بازیگر و بدل کار اهل ایتالیا بود.
ماریو اسکاچا (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دوران کودکی، حرفه و نخستین تجربه جاکومو کازانووا، اهل ونیز"، "من، من، من… و دیگران"، "آموزش ویولنسل با توکاتا و فوگ"، "روزنگار سیاه"، "صلاح مملکت خویش"، "حیف که او بدذات است"، "مردان مزدور"، "ماجراهای پینوکیو"، "قرمز تیره"، "دجال"، "شب بخیر، آقایان و خانم ها"، "چشم گربه"، "فردیناند و کارولینا"، "عشق و انرژی"، "چشم، چشم بد، جعفری و رازیانه"، "ژنرال ایستاده می خوابد" و "پشت درهای بسته" اشاره کرد.
جف کامرون (؛ ۴ آوریل ۱۹۳۴ – ۱۹۸۵) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برای تابوتی پر از دلار"، "سرتو بدزد… مرد"، "مردانه بکش"، "امروز می کشیم، فردا می میریم!" اشاره کرد.
آگوست فن ده وره () کماندار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
ادموند کلوتنس () کماندار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب ۳ مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
ادموند نیبر () کماندار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
فیرمن فلمان () کماندار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
ژوزف هرمان () کماندار اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
لوئیس دلکون () کماندار اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
لوئیس فن بیک () کماندار اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
پیر فن تیلت () کماندار اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
محمد سعیدی (۱۲۸۰ تهران – ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۱ آمریکا) مترجم، نویسنده، روزنامه نگار، دولتمرد و سناتور دوره پهلوی بود تحصیلات ابتدائی را در مدرسه ادب و متوسطه را در کالج آمریکایی و مدرسه سن لویی تهران به پایان رساند و به استخدام وزارت فوائد عامه درآمد. در این وزارت خانه و سپس وزارت راه که از دل آن بیرون آمد، تا معاونت و سرپرستی وزارت راه (در دوران نخست وزیری عبدالحسین هژیر در سال ۱۳۲۷) پیش رفت. سعیدی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در دولت سپهبد زاهدی معاون نخست وزیر و مدیرکل انتشارات و تبلیغات شد. در سال ۱۳۴۲ به سناتوری تهران رسید و مجموعاً سه دوره چهارساله عضو مجلس سنا بود. در سال ۱۳۵۴ که به مجلس سنا راه نیافت، معاون جعفر شریف امامی در بنیاد پهلوی شد. محمد سعیدی در کنار خدمات دولتی به روزنامه نگاری و ترجمه اشتغال داشت. نخستین مقاله هایش در روزنامه "شفق سرخ" چاپ شد. در مجله های "آینده" و "مهر" نیز قلم می زد. خودش هم سه سال مجله "راه نو" را انتشار داد و مدتی بر انتشار مجله "ایران آباد" نظارت داشت. او مترجمی پرکار بود و خود نیز تألیفاتی داشت.
هاوارد راس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آ.آ.آ. ماساژدهنده حرفه ای، زیبا، آماده ارائه خدمات…"، "مرد بی رحم"، "شب های پرحرارت پوپیا"، "پشت دیوارهای صومعه"، "قاتل نه صندلی رزرو کرد"، "جنگ نرتوا"، "پنج زن زیبا برای جشن نیمه پاییز"، "بیست هزار دلار برای هفت نفر"، "پرونده دختر پیژامه پوش" و "شماره یک" اشاره کرد.
یوهان بویر (; – ) نویسنده، و نمایشنامه نویس اهل نروژ بود. رمان های او دربارهٔ زندگی کشاورزان فقیر و ماهیگیران، هم در نروژ و هم در میان مهاجران نروژی در ایالات متحده بودند. وی پنج بار نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد. او با رمان های آخرین وایکینگ ها (۱۹۲۱) و آدم های کنار دریا (۱۹۲۹) مشهور شد که هردو از نظر مفهوم حماسی و سرشار از قطعات توصیفی اند. شهرت بویر در جهان انگلیسی زبان با رمان گرسنگی شدید(۱۹۱۶) تثبیت شد. رمان مهاجران (۱۹۲۴) را نیز دربارهٔ مهاجران نروژی در آمریکا نگاشت.
پائولو مالکو (؛ بازیگر اهل ایتالیا است. او بیشتر بابت ایفای نقش در فیلم های ترسناک و بعدها در تعداد فراوانی مینی سریال ایتالیایی شناخته شده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "افسون"، "فرار از برانکس"، "شماره یک"، "پدر ماتئو"، "جنایت های شخصی"، "قتل در گورستان اتروسک"، "گربه چشم یشمی" و "سازمان مخفی آسیزی" اشاره کرد.
اوگو پیرو فیلم نامه نویس و رمان نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پائولو بارکا، معلم مدرسه و برهنه گرای آخر هفته"، "گرگ ها"، "کراسلا"، "پنج زن بدنام"، "صلاح مملکت خویش"، "جنگ نرتوا"، "بازجویی از یک شهروند دور از سوءظن"، "طبقه کارگر به بهشت می رود"، "نبرد سوتیسکا"، "شب بخیر، آقایان و خانم ها" و "ارث" اشاره نمود.
سِرِناد (به انگلیسی: Serenade) یا سرناته، در موسیقی روشی از آهنگسازی است که به افتخار کسی یا چیزی ساخته می شود. سرناد ها معمولاً آهنگ هایی آرام و سبک هستند. واژه سرناته از واژه ایتالیایی serenata، که خود برگرفته از واژه لاتین serenus است، گرفته شده است. آهنگ های اولیه سرناد. قدیمی ترین کاربرد سرناد که به شکل غیررسمی تا به امروز زنده مانده است، آهنگی در خوشامدگویی معشوق، دوست، شخص درجه دار یا دیگرانی که باید مورد تقدیر قرار گیردند، اجرا می شد. تصویر عمومی از سرناته نواز عاشقی است که پای پنجره معشوق آهنگی اجرا می کند. سرناد ها آهنگ هایی بودند که برای بعد از ظهر در نظر گرفته می شدند و شبی آرام و دلپذیر را تداعی می کردند. بر خلاف آن آئوباده ها بودند که صبح ها اجرا می شدند. رسم «سرناته کردن» به این روش در موسیقی قرون وسطایی آغاز شد و کلمه "serenade" که معمولاً در انگلیسی به عنوان فعل استفاده می شود مربوط به این رسم است. سرنادی که اجرا می شد به جز اینکه معمولاً توسط یک شخص که سازهای قابل حملی مانند گیتار یا لوت نیز می نواخت، از شکل خاصی پیروی نمی کرد. آثاری از این دست همچنین در آینده نیز ظهور پیدا کردند که عموماً ه
م به طور خاص به زمان گذشته اشاره داشتند. از جمله این آثار آریاها در یک اپرا (که نمونه مشهور آن "دون جیوانی اثر" موتسارت است) هستند. دوره باروک. در دوره باروک، "سرناد" یک کانتات نمایشی بود که معمولاً برای دو یا چند خواننده و یک ارکستر نوشته می شد و عصرها در خارج از منزل و با نور مصنوعی اجرا می گشت. برخی از آهنگسازان این دست سرناد آلساندرو استرادلا، آلساندرو اسکارلاتی، یوهان یوزف فاکس ، یوهان متیسون و آنتونیو کالدارا هستند. غالباً این آثار در مقیاس بزرگ با کمترین صحنه آرایی اجرا می شدند و حد میانه ای بین "کانتات" و اپرا بودند. تفاوت اصلی بین "کانتات" و سرناد در قرن هفدهم این بود که "سرناد" در خارج از منزل انجام می شد و بنابراین در اجرای آن می شد از سازهایی استفاده کرد که برای یک اتاق کوچک بسیار پرصدا بودند (از جمله این سازها ترومپت و طبل بود). دوران کلاسیک و رمانتیک. مهم ترین و رایج ترین نوع سرناد در تاریخ موسیقی آهنگ هایی بودند که برای گروه سازهای متعدد در موومان های چندتایی و عمدتاً در دوره های کلاسیک و رمانتیک ساخته شدند. معمولاً مشخصه این آهنگ ها نسبت به سایر آثار چندموومانی که برای گروه سازهای بزرگ (مانند
سمفونی) ساخته می شدند، سبک تر بودنشان بود، به گونه ای که تنظیم آهنگ از اهمیت بیشتری نسبت به پرداخت موضوعی یا روایت دراماتیک برخوردار بود. بیشتر این آثار از ایتالیا، آلمان، اتریش و بوهم بودند. از مشهورترین نمونه های سرناد در قرن هجدهم می توان به برخی آثارموتسارت اشاره کرد که به طور معمول سرناته هایی متشکل از چهار تا ده حرکت بودند. سرناد های او اغلب آهنگ هایی کاملاً بی کلام بودند که برای مناسبت های خاص مانند مراسم عروسی نوشته می شدند. سرناد های مشهور موتزارت شامل: هافنر سرناد، سرناد شبانه و مهم تر از همه موسیقی کوچک شبانه است"." در قرن نوزدهم، سرناد تبدیل به اثری کنسرتی شد و ارتباط کمتری با مناسبت ها افتخاری یا اجراهای فضای باز داشت. آهنگسازان شروع به نوشتن سرناد برای دیگر گروه ها کردند. سرناد های برامس بسیار بیشتر شبیه سمفونی های سبک هستند و شاید بیشتر به سوئیت شباهت داشته باشند. دورژاک، چایکوفسکی، یوزف سوک، ادوارد الگار، و دیگران سرنادها را صرفاً برای سازهای زهی می نوشتند. سرناد نویسان دیگر که به سبک رمانتیک می نوشتند عبارتند از: لودویگ فان بتهوون، هکتور برلیوز، فرانتس شوبرت، ریچارد اشتراوس، ماکس رگر، اتل اسم
ایت و ژان سیبلیوس. قرن بیستم. برخی از نمونه های سرناد در قرن بیستم عبارتند از "سرناد برای تنور و سازهای زهی" نوشتهٔ بنجامین بریتن "سرناد در لا برای پیانو" نوشته استراوینسکی، "سرناد برای باریتون و هفت نوازی، اپوس ۲۴" اثر آرنولد شونبرگ و «سرناد» در آخرین کوارتت سازهای زهی شماره ۱۵ نوشته شوستاکوویچ در سال ۱۹۷۴. رالف وان ویلیامز سرناد برای موسیقی (برای ۱۶ صدای تک و ارکستر) را نوشت که در سال ۱۹۳۸ اجرا شد و لئونارد برنستاین "سرناد پس از «سمپوزیوم» افلاطون" (برای ویولن تک، چنگ و سازهای کوبه ای) را در سال ۱۹۵۴ ساخت. این سرنادهای مدرن به صورت آزادانه از شکل و سازبندی سرناد قدیمی استفاده می کردند. فرم. یک سرناد معمولاً از یک ساختار چندموومانی بین چهار تا ده موومان برخوردار است. بیشتر سرنادها با یک موومان آغازین سریع شروع می شوند، و پس از آن موومان های آهسته میانی در پی می آیند که به صورت متناوب با موومان های سریع ترکیب می شوند و در نهایت نیز یک موومان سریع پرستو یا تندا خاتمه بخش آهنگ است. سرنادها تأثیرات زیادی از موسیقی مجلسی گرفته اند به طوری که می توان آن ها را با ظرافت در یک برنامه موسیقی مجلسی قرار داد. یک سرناد ر
ا می توان قطعه ایی بین سوئیت و سمفونی دانست که برخلاف آنها دارای طبیعتی سبک و عاشقانه است و لحظه های نفس گیر در آن کم تر است.
نیکلاس واپوریدیس (؛ زادهٔ ) بازیگر و تهیه کننده فیلم اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "تمام پول های جهان" و افسران پلیس اشاره نمود.
شیگه ئو کوشی (؛ ؛ زادهٔ) یک پویانما، کارگردان تلویزیونی، و کارگردان فیلم اهل ژاپن است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "رامکال"، "باخانمان"، "آن شرلی با موهای قرمز"، "ماجراهای تام سایر"، "مهاجران" و "ماجراهای پینوکیو" اشاره نمود.
پرات () یک بستهٔ نرم افزار رایانه ای آزاد برای تحلیل صحبت به صورت آواشناسی است. این نرم افزار طراحی شده و همچنان توسط Paul Boersma و David Weenink دانشگاه آمستردام توسعه داده می شود و می تواند در سیستم عامل های مختلفی اجرا از قبیل نسخه های مختلف یونیکس، لینوکس، سیستم عامل های مکینتاش و مایکروسافت ویندوز (۲۰۰۰، اکس پی، ویستا، ۷، ۸، ۱۰). این برنامه از یک متن به گفتار نیز حمایت می کند.
آمار جمعیتی قزاقستان ویژگی های جمعیت شناختی جمعیت قزاقستان ، از جمله رشد جمعیت ، تراکم جمعیت ، قومیت ، سطح تحصیلات ، بهداشت ، وضعیت اقتصادی ، وابستگی های مذهبی و سایر جنبه های جمعیت را نشان می دهد. برخی از واژه قزاقستان برای رجوع به گروه قومی و زبان قومی قزاقستان (خودمختار قزاقستان و همچنین بخش هایی از روسیه ، چین و مغولستان) و قزاقستان برای اشاره به قزاقستان و شهروندان آن صرف نظر از قومیت استفاده می کنند ، اما رایج است که از قزاقستان در هر دو معنی استفاده شود. روند جمعیتی. برآوردهای رسمی ، جمعیت قزاقستان را تا دسامبر ۲۰۱۷ در ۱۸٫۱۳۷٫۳۰۰ اعلام کرده است که از این تعداد ۴۴٪ روستایی و ۵۶٪ جمعیت شهری هستند. تخمین جمعیت سال ۲۰۰۹ ۶٫۸٪ بیشتر از جمعیت گزارش شده در آخرین سرشماری از ژانویه ۱۹۹۹ (کمی کمتر از ۱۵ میلیون نفر) است. این برآوردها توسط سرشماری نفوس سال ۲۰۰۹ تأیید شده است ، و این بدان معنی است که کاهش جمعیت که پس از سال ۱۹۸۹ آغاز شد ، متوقف و معکوس شده است. نسبت مردان ۴۸٫۳٪ ، نسبت زنان ۵۱٫۷٪ است. نسبت قزاق ها ۶۳٫۶٪ ، روس ها ۲۳٫۷٪ ، ازبک ها ۲٫۹٪ ، اوکراینی ها ۲٫۱٪ ، اویغور ۱٫۴٪ ، تاتارها ۱٫۳٪ ، آلمانی ها ۱٫۱٪ ، د
یگران ۳٫۹٪. توجه داشته باشید که درصد زیادی از جمعیت قومیت مختلط دارند. نخستین سرشماری در قزاقستان تحت حکومت امپریال روسیه در سال ۱۸۹۷ انجام شد که جمعیت آن در حدود ۴ میلیون نفر تخمین زده می شد. سرشماری های بعدی رشدی را تا سال ۱۹۳۹ نشان دادند که تعداد آنها نسبت به سرشماری قبلی که ۱۳ سال قبل از آن ، به دلیل قحطی های ۱۹۲۲ و ۱۹۳۳ کاهش یافته بود ، به ۶٬۰۸۱ هزار نفر رسید. اما از سال ۱۹۳۹ براساس سرشماری سال مربوط ، جمعیت در سال ۱۹۸۹ به طور پیوسته به ۱۶٫۵ میلیون نفر افزایش یافته است. برآوردهای رسمی نشان می دهد که جمعیت پس از سال ۱۹۸۹ افزایش یافته و در سال ۱۹۹۳ به ۱۷ میلیون نفر و در سرشماری سال ۱۹۹۹ به ۱۵ میلیون نفر کاهش یافته است. روند نزولی تا سال ۲۰۰۲ ادامه یافت ، هنگامی که جمعیت تخمین زده شده به ۱۴٫۹ میلیون نفر رسید و سپس رشد خود را از سر گرفت و تا سال ۲۰۱۹ جمعیت قزاقستان ۱۸٫۴ میلیون نفر رسید. تعداد قابل توجهی از روسها به روسیه بازگشتند. قزاقستان طی ۵۰ سال نخست شوروی تحت شهرسازی قابل توجهی قرار گرفت ، زیرا سهم جمعیت روستایی از دهه ۷۰ از دهه ۹۰ از بیش از ۹۰٪ به کمتر از ۵۰٪ کاهش یافت. جمعیت قزاقستان ۱۸۰۱–۲۰۱۸. از سال
۲۰۰۳ ، بین منابع غربی در مورد جمعیت قزاقستان اختلاف نظر وجود داشت. منابع دولت ایالات متحده ، از جمله کتاب جهانی اطلاعات سیا و پایگاه داده بین المللی دفتر سرشماری ایالات متحده ، جمعیت را ۱۵٬۳۴۰٬۵۳۳ نفر ذکر کرده اند ، در حالی که بانک جهانی تخمین ۲۰۰۲ را مبلغ ۱۴۸۵۵٫۹۴۸ اعلام کرده است. این اختلاف احتمالاً به دلیل دشواری در اندازه گیری ایجاد شده توسط جمعیت مهاجران بزرگ در قزاقستان ، مهاجرت و تراکم پایین جمعیت - فقط در حدود ۵٫۵ نفر در کیلومتر در منطقه با وسعت اروپای غربی است . آمار حیاتی. تولد و مرگ. 1 Births and deaths until 1979 are estimates. آمار حیاتی. تولدها: درگذشتگان: افزایش طبیعی: ساختار جمعیت. ساختار جمعیت (۰۱٫۰۷٫۲۰۰۸) (برآورد) : میزان باروری کل. میزان باروری کل بر پایه مناطق قزاقستان: Mangystau - 3.80 ، قزاقستان جنوبی - ۳٫۷۱ ، Kyzylorda - ۳.۴۲ ، Atyrau - ۳.۲۹ ، Jambyl - ۳.۲۰ ، Aqtobe - ۲.۷۰ ، Almaty (استان) - ۲٫۶۵ ، Almaty (شهر) - ۲٫۶۵ ، شهر Astana - ۲.۴۴ ، غرب قزاقستان - ۲٫۲۹ ، Aqmola - ۲.۱۹ ، قزاقستان شرقی - ۲٫۰۷ ، Qaragandy - ۲.۰۴ ، Pavlodar - 1.98 ، قزاقستان شمالی - ۱٫۷۲ ، Qostanay - ۱.۷۰ ، جمهوری ق
زاقستان - ۲٫۶۵. بنابراین می توان دریافت که میزان باروری در جوامع سنتی تر و مذهبی تر در جنوب و غرب ، و در شمال و شرق پایین تر است ، جایی که درصد جمعیت اسلاوی و آلمان هنوز هم نسبتاً زیاد است. طبق آمار جمعیتی و بهداشتی قزاقستان در سال ۱۹۹۹ ، TFR برای قزاق ها ۲٫۵ و برای روس ها ۱٫۳۸ بود. TFR در سال ۱۹۸۹ برای قزاق ها و روس ها به ترتیب ۳٫۵۸ و ۲٫۲۴ بود. امید به زندگی در بدو تولد. منبع: "چشم انداز جمعیت جهانی سازمان ملل" گروه های قومی. تاریخچه ترکیب قومی. گروه قومی غالب قزاقستان قزاقستان ، منشأ آن را تا قرن پانزدهم میلادی ردیابی می کند ، هنگامی که تعدادی از ترک ها و برخی قبایل مغول برای تأسیس خانات قزاق متحد شدند. با فرهنگ منسجم و هویت ملی ، آنها تا زمان استعمار روسیه اکثریت مطلق بر این سرزمین را تشکیل می دادند. پیشروی روسیه در خاک قزاقستان از اواخر قرن ۱۸ آغاز شد ، زمانی که قزاق ها به طور اسمی حکومت روسیه را در ازای محافظت در برابر حملات مکرر توسط کالمیکهای مغول غربی پذیرفتند. در دهه ۱۸۹۰ ، دهقانان روسی شروع به اسکان اراضی حاصلخیز شمال قزاقستان کردند و باعث شد بسیاری از قزاق ها در جستجوی مناطق چرای جدید به سمت شرق چی
ن حرکت کنند. تکمیل راه آهن فرامرزی در سال ۱۹۰۶ بین اورنبورگ و تاشکند بیشتر استعمار روسیه را تسهیل کرد. نخستین مزارع اشتراکی در سال ۱۹۲۱ در قزاقستان افتتاح شد ، که در درجه نخست روس ها و اخراجی های شوروی ساکن بودند. در سال ۱۹۳۰ ، به عنوان بخشی از برنامه پنج ساله اول ، کمیته مرکزی قزاقستان حکم عدم تحریم عشایر و قرارگیری آنها در مزارع کلکیز را صادر کرد. این جنبش منجر به قحطی ویرانگر شد و در حدود سالهای ۳۳ تا ۱۹۳۰ جان ۴۰ درصد از قومی قزاق ها (۱٫۵ میلیون نفر) را گرفت. صدها هزار نفر نیز به چین ، ایران و افغانستان گریختند. قحطی ها قزاق ها را به اقلیت در قزاقستان تبدیل کرد و فقط پس از استقلال جمهوری در ۱۹۹۱ در سال ۱۹۹۱ ، قزاق ها اکثریت جمعیتی ضعیفی را در قزاقستان بازیابی کردند. جمعیت شناسی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ ادامه خواهد یافت ، جایی که به عنوان بخشی از کمپین سرزمین های ویرجین نیکیتا خروشچف ، صدها هزار نفر از تبعید کنندگان اتحاد جماهیر شوروی به منظور زراعت به استپ های قزاق منتقل شدند. همانطور که در سرشماری سال ۱۹۵۹ به رسمیت شناخته شد ، قزاق ها برای نخستین بار در تاریخ اقلیت شدند و فقط ۳۰٪ از کل جمعیت قزاقستان را تشک
یل می دادند. ۴۲٫۷٪ روسها بودند. بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۹ ، ترکیب قومی قزاقستان تقریباً است: ۶۳٫۱٪ قزاقستان ، ۲۳٫۷٪ روسی ، ۲٫۹٪ ازبکی ، ۲٫۱٪ اوکراینی ، ۱٫۴٪ اویغور ، ۱٫۳٪ تاتار ، ۱٫۱٪ آلمانی ، ۱٪ قرقیز و &lt;۱٪ کره ای ، ترکی ، آذربایجانی ، بلاروس ، دانگان ، کردی ، تاجیک ، لهستانی ، چچن. پیوند به بیرون. برای داده های فعلی از این سایت ها استفاده کنید.
نیاز دیاسامیدزه (؛ متولد ۱۳ ژوئن ۱۹۷۳) نوازنده، خواننده، ترانه سرا، خطاط و بازیگر گرجستانی است که به عنوان خواننده اصلی و عضو مؤسس 33a شناخته می شود. نیاز در تفلیس، پایتخت گرجستان، شوروی متولد شد. در سال ۱۹۹۴ او گروه موسیقی محلی و موسیقی پاپ راک 33a را تأسیس کرد، نام گروه از آدرس - 33a، خیابان پالیاویشویلی، جایی که دیاسامیدزه در آن زندگی می کند، گرفته شده است.
گونبیورن یا Gunnbjørn Fjeld بلندترین نقطهٔ ناحیهٔ گرینلند می باشد. این کوه، مرتفع ترین کوه در شمال دایره قطب شمال است. این کوه یک نوناتاک است و برای اولین بار در تاریخ ۱۶ اوت سال ۱۹۳۵ توسط آگوستین کورتالد، جک لانگ لند، ابی مونک، هارولد جی واگر و لارنس وگر فتح شد. منابع. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Gunnbjørn_Fjeld جستارهای وابسته. گرینلندکوه
دونگان (Dungan , "Xuejzw،" ]، شیاو جینگ: ؛ simplified Chinese , ، شیاو جینگ: ؛ ، "Dungane" ; ، "Duŋgandar"، دۇڭعاندار؛ ، "Dúńgender"، دۇڭگەندەر) اصطلاحی است که در سرزمین های اتحاد جماهیر شوروی سابق برای استفاده از گروهی از مسلمانان با منشأ هوئی به کار می رود. مردمان ترک زبان در استان سین کیانگ در شمال غربی چین نیز گاهی اوقات از مسلمانان هوئی به عنوان دونگان یاد می کنند. در هر دو کشور چین و جمهوری های شوروی سابق که در آن سکونت دارند، اعضای این گروه قومی خود را «هوئی» می نامند، زیرا دونگان ها نوادگان هوئی هستند که به آسیای میانه آمدند. در سرشماری های کشورهای مستقل فعلی اتحاد جماهیر شوروی سابق، دونقانی ها که به طور جداگانه از چینی ها شمارش شده اند، می توانند در قزاقستان (براساس سرشماری سال ۱۹۹۹، ۳۶٫۹۰۰)، قرقیزستان (طبق سرشماری سال ۲۰۰۹، ۵۸۴۰۹) و روسیه (۸۰۱ طبق سرشماری سال 2002). تاریخ. مهاجرت از چین. اولین دونقان هایی که در دره فرغانه در آسیای میانه پدیدار شدند از کلداجه و کاشغر، به عنوان برده بودند. آن ها بیشتر در خانه های ثروتمندان خدمت می کردند. پس از آنکه روس ها در اواخر قرن نوزدهم آسیای میانه را اشغال کردند
و برده داری ممنوع شد، بیشتر برده های زن دونقان در جایی که اسیر شده بودند باقی مانده بودند. ولادمیر پتروویچ نالیوینک نگارشناس روسی می گوید: «زنان برده تقریباً همه در جای خود باقی مانده بودند، زیرا آنها یا با کارگران و خدمتگزاران صاحبان سابق خود ازدواج کرده بودند یا برای شروع یک زندگی مستقل بسیار جوان بودند». زنان برده دونقان از وضعیت کمتری برخوردار بودند و در بخارا مورد توجه قرار نمی گرفتند. برده داران مسلمان ترک، از خوخند بین هوی مسلم و هان چینی ها تمایزی قائل نبودند و مسلمانان هوی را به دلیل نقض قوانین اسلامی به بردگی گرفتند. نام. در امپراتوری روسیه، اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای پس از اتحاد جماهیر شوروی، دونقان ها همچنان از خود به عنوان "مردم هوی یاد می کنند" (Chinese , Huízú؛ در املای سونریک شوروی Dungan , xуэйзў). نام دونقان منشأ مبهم است. یک نظریه محبوب مشتق شده این کلمه از ترک "döñän" ("کسی است که تبدیل شده")، که می تواند به چینی در مقایسه 回 (هوی)، که دارای یک معنی مشابه است. تئوری دیگر آن را از چینی Dong 甘 (دونگ گان)، "شرقی گانسو "، منطقه ای است که بسیاری از دونقان ها می توانند ریشه خود را ردیابی کنند،
استخراج می کند. با این حال شخصیت "gan" (干) استفاده شده به نام گروه قومی با آنچه در نام استان استفاده می شود متفاوت است. زبان. زبان دونقانی که مردم دونقان آن را «زبان هوی» می نامند (Хуэйзў йүян یا Huejzw jyian)، شبیه به گویش ژونگیوان از چینی ماندارین است، که در جنوب گانسو و غرب گوانژونگ در شانشی چین واقع شده است. .
صفحه گسترده ام ال یک طرح اکس ام ال برای مایکروسافت آفیس Excel 2003 است. طرح های مرجع XML آفیس 2003 شامل پیمان مشخصات سرگشاده مایکروسافت ، یک بیانیه قانونی در مورد استفاده نامحدود از مالکیت معنوی مایکروسافت است.
یک اَبَرزَمین یک سیارهٔ غیرخورشیدی است با جرمی بیشتر از زمین است، اما به طور چشم گیری کمتر از غول های یخی منظومهٔ خورشیدی، اورانوس و نپتون، که به ترتیب ۱۴٫۵ و ۱۷ برابر زمین اند. اصطلاح «اَبَرزمین» تنها به جرم سیاره اشاره دارد و به این ترتیب هیچ چیز دربارهٔ شرایط سطح یا زیست پذیری نمی رساند. اصطلاح جایگزین «کوتوله های گازی» ممکن است برای آن ها که در پایان بالاتر مقیاس جرم دقیق تر و رشمندتر باشد، هرچند «مینی نپتون ها» یک اصطلاح رایج تر است.